kolor - luchalibre/koksfullpro GitHub Wiki

Noworodki nie rozróżniają kolorów, ale już dwumiesięczne dzieci dostrzegają różnicę między białym a innymi kolorami. Małe dzieci bardzo szybko zaczynają postrzegać pełen zakres kolorów. Już w pierwszym miesiącu życia rejestrują barwę żółtą, pomarańczową, czerwoną, turkusową, niebieską, seledynową i purpurową. W drugim miesiącu życia dziecko odróżnia kolor żółty od zielonego, a miesiąc później żółty od czerwonego. W 3 lub 4 miesiącu dziecko osiąga pełny poziom rozpoznawania barw, tak jak u dorosłego człowieka. Czy są jakieś, które lubią szczególnie? Badania w tym obszarze przeprowadził w latach 70 tych Bornstein, który prezentował dzieciom 8 różnych kolorów o tej samej jasności i sprawdzał, jakie wrażenia wywierają one na dziecku. Najdłużej, dzieci wpatrywały się w czerwony i niebieski, najmniej na kolory powiązane z zielenią – zwłaszcza zielono – żółty i zielono – niebieski. Badania powtarzano, bowiem Bornstein wybrał kolory o tej samej jasności, ale barwa to też nasycenie oraz odcień. W kolejnych badaniach okazało się, że nasycenie koloru nie wpływa na poziom jego lubienia przez dzieci, ale odcień już tak. W badaniu okazało się bowiem że preferowany przez dzieci był nie tyle czerwony, co purpurowy. Ciekawe czy dzieci zwracają uwagę na purpurowy dlatego że kojarzy się z zagrożeniem? Tego w badaniach nie udało się wykazać, ale dzieci patrzące na ciemne odcienie czerwonego nie wydawały się przestraszone.

Jak wynika z badań, korzystny wpływ na nastrój niemowląt mają harmonijnie dobrane naturalne odcienie ludzkiej skóry, które kojarzą się im ze skórą matki: cieliste, kremowe i beże, rozbielone błękity, róże, zielenie czy żółcienie,brzoskwiniowy, ciepłe odcienie żółci i brązu.. Takie kolory zwiększają poczucie bezpieczeństwa u niemowląt. Warto też pamiętać, że niemowlęta dużo czasu spędzają w łóżeczku. Zapewnijmy im więc atrakcyjny obraz nad głową. Dobrym sposobem jest np. wymalowanie na suficie bladoniebieskich chmurek czy naklejenie sympatycznych elfów lub wróżek. Niemowlęta preferują kolory ciepłe (czerwony, żółty, pomarańczowy). W otoczeniu dziecka nie powinno zabraknąć innych, żywszych kolorów. Ich rozmaitość rozwija bowiem umysł maluchów. Duże kontrasty kolorystyczne, barwy jaskrawe, szczególnie na przedmiotach poruszających się i błyszczących, działają, co prawda stymulująco na mózg niemowlaka i małych dzieci, jednak ich nadmiar w otoczeniu może spowodować zbyt duże pobudzenie, a co za tym idzie problemy z zasypianiem, płaczliwość. Oczywiście już w tym wieku zaznaczają się indywidualne upodobania dotyczące kolorów i ich ilości w otoczeniu. Dlatego ważne jest obserwowanie reakcji niemowląt. Może się okazać że zamiast lekarstwa „na kolkę“, nieustanny płacz dziecka pomoże usunięcie znad łóżeczka wirującej karuzeli w stu kolorach.

Kolory mają szczególne znaczenie w autoekspresji dziecka.

Młodzi ludzie nadają im silne znaczenie emocjonalne.

Przedszkolaki przypisują barwność różnym pojęciom i uczuciom. I tak, smutek bywa szary, czarny, natomiast radość - czerwona i pomarańczowa. Dzieci nadają też kolory abstrakcyjnym i niematerialnym pojęciom. Potrafią odpowiedzieć na pytanie, jakiego koloru jest głos mamy, czy jaki kolor ma środa.Monotonny świat byłby nie do zniesienia. Życie pełne barw jest radosne i wyraziste.

Trochę inna kolorystyka powinna zagościć w pokoju przedszkolaka i ucznia pierwszych klas podstawówki. Rozwój dziecka w wieku przedszkolnym stymuluje bardziej zróżnicowana kolorystyka. Do pasteli można dodać kolory bardziej intensywne. Warto też zdecydować się na inną kolorystykę ścian i mebli. Pamiętajmy jednak, by w kąciku do nauki przeważały spokojne kolory.

Dzieci w okresie gwałtownego rozwoju uwielbiają ostre, szokujące zestawy kolorów np. czerwień lub pomarańcz z soczystą zielenią. Są to kolory ruchu, zabawy, życiowej energii. Pozwólmy im się nacieszyć tymi kolorami w ubiorze i wystroju dziecinnej sypialni.

Innymi prawami rządzi się pokój nastolatka, dziecko w tym okresie rozwoju powinno samodzielnie decydować o wystroju pokoju, a więc także o kolorystyce ścian czy mebli. Dlatego powinniśmy wówczas akceptować nawet najbardziej dyskusyjne wybory - czarna czy granatowa ściana może się okazać najbezpieczniejszą dla rozwoju nastolatka forma buntu. Nastolatki z kolei bardzo dążą do podkreślenia swojej indywidualności. Ich ulubionymi kolorami w tym okresie życia często stają się czerwień i czerń. Czerwień jest symbolem energii i potrzeby miłości a także seksualnego rozwoju , czerń stanowi dla nastolatków rozdaj kokonu, który tworzą wokół siebie młodzi, niepewni swojej tożsamości ludzie. Kokon pomaga im zyskać poczucie bezpieczeństwa i ukryć własne niedoskonałości przed światem.

Ludzie reagują na kolor na różnych poziomach. Organizm ludzki reaguje fizjologicznie - zmianą ciśnienia krwi, przyśpieszeniem oddechu, zaburzeniami równowagi, sennością, pobudzeniem apetytu. Na kolory reagujemy również w sposób uwarunkowany kulturowo - nauczyciele podkreślają błędy kolorem czerwonym, ta sama barwa jest wykorzystywana w przypadku znaków ostrzegawczych. W ten sposób kultura wzmacnia naszą i tak silną fizjologiczną reakcję na kolor czerwony, który również w świecie zwierząt jest kolorem ostrzegawczym. Co za tym idzie, dobór kolorów może wpływać na proces wychowawczy i na zachowanie dzieci.

Czerwony najsilniej wpływa na ludzką psychikę - pobudza, wzmaga apetyt (kolor stosowany w gastronomi, jadalniach, kuchniach) przyśpiesza metabolizm. Stosowanie koloru czerwonego na dużych powierzchniach w pokojach dziecięcych jest ryzykowne. Natomiast odpowiednio dobrane dodatki lub elementy pomagają utrzymać dobry nastrój, szczególnie w okresie jesienno-zimowym. Czerwony jest symbolem życia (kolor krwi). Ma działanie stymulujące, energetyczne. Pod jego wpływem wzrasta ciśnienie krwi i produkcja hemoglobiny (czerwonych krwinek). Będzie właściwym wyborem dla osób apatycznych, ospałych, pozbawionych energii i chęci do działania. Jednak z tym kolorem bez względu na temperament dziecka radzimy uważać, lepiej stosować go jako kolor dodatków, a nie ścian w pokoju.

Zielony uspokaja, odpręża wzrok (stosowany w salach operacyjnych), relaksuje. Odpowiednio wyważona ilość sprzyja skupieniu. Kolor natury. Natomiast, co ciekawe, nadmiar zieleni może wpływać depresyjnie. Działa uspokajająco, ma bardzo duże właściwości odstresowujące. Dlatego warto go zastosować w pokoju dziecka nadpobudliwego i agresywnego. Ponadto zieleń (jak również róż) kojąco działa na wszystkie nasze zmysły i pomaga zwalczyć zmęczenie.

Niebieski kolor orzeźwiający, dający wrażenie chłodu, czystości (odstrasza owady) i oddalenia. Obniża ciśnienie krwi i uspokaja. działa kojąco, chłodząco i wyciszająco. Co nie oznacza, że, mając styczność z tym kolorem, stajemy się ospali, wręcz przeciwnie – niebieski pomaga się skoncentrować. Ma działanie również przeciwbólowe i… zmniejszające apetyt. Niebieski szczególnie zalecany jest dzieciom agresywnym oraz mającym kłopoty z koncentracją uwagi. Jego odcień granatowy podnosi zdolność skupienia uwagi - nie bez przyczyny stosowany, jako kolor mundurków szkolnych.

Żółty sprawia wrażenie ciepła, pobudza aktywność (chociaż nie tak silnie jak kolor czerwony). Ma działanie antydepresyjne, stymuluje na układ nerwowy i rozwesela. Dlatego wart jest polecenia dzieciom smutnym i miewającym stany lękowe (wzmaga poczucie bezpieczeństwa). Ten kolor będzie miał również pozytywny wpływ na maluchy nieśmiałe i mające problemy z nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami. Niewskazany jest natomiast dla dzieci nerwowych i nadpobudliwych. Podobnie jak pomarańczowy – pozytywnie działa na zdolności intelektualne.

Pomarańczowy kolor pobudzający. Kulturowo uznawany za symbol ognia i energii. Ma podobne działanie do czerwonego, jednak działa znacznie delikatniej – pobudza, motywuje do działania. Oprócz tego ma właściwości łagodzące stres i jednocześnie pobudza intelektualnie i twórczo. Dzięki tym właściwościom godny jest polecenia wszystkim dzieciom, szczególnie tym rozpoczynającym swoją przygodę ze szkołą. Pomarańczowy pozytywnie oddziałuje również na układ odpornościowy (nie przez przypadek jest to kolor często spotykany w dziecięcych szpitalach).

Czarny wzmacnia wrażenie ciężaru i przygnębienia, może bardzo negatywnie oddziaływać na osoby z klaustrofobią.

Różowy symbolizuje miłość. Kolor poprawiający nastrój. Badania dowodzą, że kobiety (dziewczynki również) reagują silnie fizjologicznie na kolor różowy. Rozszerzone źrenice i mimika twarzy. Wykorzystywane przez producentów zabawek, ubrań i książek dla dziewczynek.

Szarość pochodna barwa czerni oznacza rezerwę i niezdecydowanie, potrzebę odgrodzenia się od tego, co dzieje się wokół nas, ma nas ochronić przed szkodliwymi wpływami.

Czerń nie tylko maskuje, ale też łagodzi lęk przed zmianami i wspiera. Jeśli znajdziemy się pod wpływem czerni lub szarości dodajmy sobie energii, optymizmu i wiary w siebie włączając do stroju apaszkę, broszkę lub wisiorek w aktualnie ulubionym przez nas kolorze. Niech to będzie nasz własny, kolorystyczny amulet szczęścia.

Bardziej wyraziste kolory jak czerwony, pomarańczowy czy różowy pobudzają wyobraźnię i kreatywność.