کاشت ریش با انتقال گرافت‌های مو به گونه، چانه، خط فک، سبیل یا نواحی کم‌پشت صورت انجام می‌شود. هدف می‌تواند ایجاد ریش کامل‌تر، اصلاح جای زخم، پر کردن لکه‌های کم‌مو، بازسازی سبیل یا هماهنگ‌کردن شکل ریش با فرم صورت باشد. چون موهای صورت در جهت‌های مختلف و با زاویه کم نسبت به پوست رشد می‌کنند، طراحی و جای‌گذاری آن‌ها با کاشت موی سر تفاوت دارد.

علت کم‌پشتی باید پیش از عمل بررسی شود. کم‌پشتی مادرزادی، آسیب، سوختگی، آکنه، جراحی، کشیدن مو، فولیکولیت و بیماری‌های خودایمنی هرکدام برنامه متفاوتی می‌خواهند. کاشت ریش برای همه موارد اولین انتخاب نیست و در بیماری فعال ممکن است ناپایدار باشد.

فرد مناسب معمولاً علت ریزش مشخص یا پایدار، پوست صورت سالم، ناحیه گیرنده قابل طراحی، بانک موی مناسب و انتظار واقع‌بینانه دارد. سن، الگوی رشد طبیعی ریش، مدل مورد نظر و احتمال تغییر تراکم در آینده باید در مشاوره مطرح شوند.

اگر التهاب، آلوپسی آره‌آتا، اسکار ناپایدار یا بیماری پوستی فعال وجود دارد، ابتدا باید تشخیص و درمان انجام شود. فرد باید بداند گرافت‌های موی سر پس از انتقال به ریش به رشد ادامه می‌دهند و به اصلاح منظم نیاز خواهند داشت.

طراحی باید با فرم فک، چانه، لب، گونه، خط گردن و تقارن کلی صورت هماهنگ باشد. خط گونه نباید بیش از حد صاف و مصنوعی طراحی شود؛ ریش طبیعی معمولاً تراکم و پراکندگی تدریجی دارد. خط فک و چانه نیز به جهت رشد و شکل صورت وابسته‌اند.

پیش از عمل، طرح با مداد یا الگوی تصویری روی صورت مشخص می‌شود. فرد باید از روبه‌رو، نیم‌رخ و حالت‌های مختلف آن را ببیند. تغییر طرح پس از رشد گرافت دشوار است، بنابراین تصمیم عجولانه درباره ارتفاع خط گونه یا ضخامت چانه می‌تواند نتیجه را محدود کند.

در لبه گونه، سبیل و خط بالایی ریش، گرافت تک‌تار معمولاً ظاهر طبیعی‌تری ایجاد می‌کند. گرافت‌های دوتار یا چندتار در بخش‌های داخلی و متراکم‌تر قابل استفاده‌اند. انتخاب و دسته‌بندی درست گرافت‌ها به جلوگیری از خط پرپشت و مصنوعی کمک می‌کند.

زاویه ورود باید بسیار خوابیده باشد و جهت مو در هر بخش دنبال شود. اگر گرافت عمودی یا با چرخش نادرست قرار گیرد، مو سیخ یا نامرتب رشد می‌کند. تراکم نیز در همه قسمت‌ها یکسان نیست و باید با الگوی طبیعی ریش هماهنگ شود.

گرافت‌ها معمولاً از ناحیه پس‌سر یا اطراف گوش با اف یو ای یا گاهی اف یو تی برداشت می‌شوند. در عمل‌های ظریف صورت، گرافت‌ها زیر بزرگ‌نمایی بررسی و واحدهای تک‌تار جدا می‌شوند. جای‌گذاری با شکاف‌های ظریف یا قلم مناسب انجام می‌گیرد.

تعداد گرافت به اندازه ناحیه، تراکم موجود، رنگ و قطر مو و هدف فرد بستگی دارد. کاشت بسیار فشرده ممکن است خون‌رسانی را تحت فشار قرار دهد. در ترمیم اسکار یا ناحیه سوخته، بافت گیرنده ممکن است به جلسه یا تراکم متفاوت نیاز داشته باشد.

سبیل به جهت‌گیری دقیق، فاصله از لب و تراکم یکنواخت نیاز دارد. در گونه، خط بالایی باید تدریجی و طبیعی باشد. چانه و خط فک معمولاً به گرافت‌های بیشتر و طراحی سه‌بعدی برای ایجاد حجم نیاز دارند. یک الگوی واحد برای همه صورت‌ها مناسب نیست.

پزشک باید درباره مدل ریش فعلی و آینده سؤال کند. فردی که گاهی کاملاً اصلاح می‌کند، باید بداند نقاط برداشت یا تفاوت رشد ممکن است بیشتر دیده شوند. مدل ریش بلند نیز نیازمند اصلاح و هماهنگی طول گرافت‌های کاشته‌شده است.

کاشت ریش می‌تواند ظاهر صورت را پس از آسیب یا کم‌پشتی بهبود دهد و امکان انتخاب فرم و تراکم را فراهم کند. گرافت‌های سر معمولاً منبع قابل اتکایی هستند و در صورت طراحی مناسب، نتیجه طبیعی ایجاد می‌کنند.

محدودیت‌ها شامل رشد دائمی موی سر، نیاز به اصلاح، تفاوت ضخامت و فرشدن، خطر تغییر جهت، عفونت، فولیکولیت و احتمال عدم تقارن است. نتیجه کامل به تعداد گرافت و ظرفیت بانک مو محدود می‌شود.

در روزهای نخست نباید صورت را مالش داد، پوسته‌ها را کند یا با فشار شستشو کرد. خواب، شستشو، اصلاح، ورزش، آفتاب و محصولات پوستی باید طبق دستور تیم درمان انجام شوند. گرافت‌ها ممکن است در هفته‌های اول وارد ریزش گذرا شوند و رشد نهایی زمان‌بر باشد.

درد رو به افزایش، تب، ترشح چرکی، قرمزی گسترش‌یابنده، خونریزی کنترل‌نشده یا تغییر رنگ شدید نیازمند تماس سریع با پزشک است. اصلاح با تیغ یا ماشین باید تا زمان اجازه پزشک به تعویق بیفتد.

عکس‌ها باید از روبه‌رو و نیم‌رخ، با نور و طول ریش مشابه و در زمان پیگیری مشخص تهیه شوند. نتیجه روزهای اول معیار رشد نیست. باید جهت مو، تراکم گونه، اتصال سبیل و چانه و تقارن در زمان کافی بررسی شود.

از مرکز بپرسید چند گرافت در هر ناحیه کاشته شده، چه نسبتی تک‌تار بوده و منبع گرافت کجا بوده است. عکس با حالت‌دهنده یا طول متفاوت می‌تواند تفاوت نتیجه را پنهان کند.

اگر رشد ناکافی، عدم تقارن، خط گونه مصنوعی یا تغییر جهت وجود داشته باشد، ابتدا علت باید مشخص شود. ممکن است بخشی از مشکل با اصلاح مدل یا کوتاهی حل شود و گاهی جلسه تکمیلی لازم باشد. ترمیم زودهنگام پیش از تکمیل رشد می‌تواند تصمیم را پیچیده کند.

در پوست اسکار یا سوخته، خون‌رسانی محدود ممکن است تعداد جلسات را افزایش دهد. بانک مو نیز محدود است و هر گرافت برای اصلاح باید با برنامه آینده سنجیده شود.

در ریش، مرزهای صورت، حالت مو و جهت خوابیده اهمیت بیشتری دارند. گرافت‌های چندتار یا زاویه عمودی که در پوست سر کمتر جلب توجه می‌کنند، در گونه و سبیل ممکن است کاملاً مصنوعی دیده شوند. همچنین فرد معمولاً هر روز یا چند بار در هفته ریش را کوتاه می‌کند و اثر محل برداشت یا اختلاف رشد باید با همین سبک زندگی سنجیده شود.

آرایش یا طراحی خط ریش می‌تواند ظاهر را موقتاً تغییر دهد، اما نتیجه پایدار به جهت واقعی گرافت‌ها وابسته است. از مرکز بخواهید عکس بیمارانی با شکل صورت و مدل ریش مشابه ارائه کند و زمان پیگیری را بیان کند.

گرافت‌های مناسب می‌توانند ماندگار باشند، اما رشد و ظاهر به علت ریزش، پوست، تکنیک و مراقبت وابسته است.

نه همیشه. موی سر معمولاً به رشد ادامه می‌دهد و باید کوتاه شود؛ ضخامت و فرشدن نیز ممکن است متفاوت باشد.

گاهی بله، اگر اسکار بالغ و خون‌رسانی مناسب داشته باشد؛ رشد ممکن است کمتر از پوست سالم باشد.

تراکم به بانک مو، مساحت ناحیه و خون‌رسانی محدود است و عدد یکسان برای همه قابل تضمین نیست.

این مقاله برای آموزش عمومی تهیه شده و جای معاینه را نمی‌گیرد؛ منابع درباره طراحی، برداشت و جای‌گذاری گرافت در بازسازی ریش بررسی شده‌اند و شناسه‌ها با اعداد انگلیسی ثبت شده‌اند.

۱. بازسازی ریش و سبیل، 2021؛ شناسه پاب مد: 34984089؛ شناسه پاب مد مرکزی: PMC8719972.

۲. بازسازی ریش با گرافت‌های مو در فلپ صورت؛ شناسه پاب مد مرکزی: PMC3269205.

۳. کاشت ریش با واحدهای فولیکولی و برداشت اف یو ای، 2013؛ شناسه پاب مد: 24017979.

• کاشت ریش به سر
• کاشت ابرو
• کاشت ترمیمی
• زاویه و جهت کاشت
• گرافت تک‌تار و چندتار
• خانه