Telugu yuva kavithaa_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

నూటొ ర్క మంది యువకవుల అభ్యుదయ గేయాలు బాగ లం యనో నీ త్ర లో నంకలన కర్తలుః వలో ళ్క అనినెటీ గ్‌ టె ఖే సోమ సుందర్‌ [0౯] (ే రజ రాం. ఆంధ అభ్యుదయ రచయితల సంఘం (పచురణ

శొలి ముద్రణ జనవరి 74 ము[దణ శాంతి ఫెస్‌ మదాసు-1 చ ది ర ఖ్‌ ల్‌ (( ముఖచ్చిత రచన గ ఆ” శ్రీ బాపు ౮ క్‌ (/ ఇంజ వెల “ఆాజవా-లా మదు రూపాయలు ప్రాన్తిషస్థావము. ఆంధ్రప్రదేశ్‌ బుక్‌ డిస్ట్రిబ్యూటర్‌, ఏ రాష్ట్రవతి రోడ్డు సిక్తా జా ధు2మ:- 1 సంకరామచెట్టి వీధి న శ సఫా

అంకితం యువకవిత ప్రచురణకు సంపూర్ణ నహకారాన్నిచ్చిన సహృదయుడు స్నేహశీలి శ్రీ రాజబాబుకు కృ త జి తలు

ఒక మూట

నమధర / సంస్థావనే జగజ్జనులకు నిజమైన శాంతి, స్వాతం తాలి (చసాదించగలదని చరిత గమనం రుజువు చేస్తోంది

యువకవులు స్వచ్భ వృాదయులై న కళాజీవులే కాదు, భావి ననూజ సౌధ నిర్మాతలు శజటి నమాజంతో పోరాడే నమర నేతలు

అందు*శీ, తమ కవితలను బలన త్తర మైన ఆయుధాలుగా మార్చుతున్నారు.

ఆఅచే మాకు ఈ “యువకవితిలో ద్యోతకమాతుంది.

ఇది యువకవి హృదయ దర్పణం,

ఈ సంకలనానికి చాదాపు నాలుగు వందలమంది యువతీ యువకులు తమ రచనలు వంపారు కాని, కాగితపు కరువువల్ల అందులో కొన్ని కవితలను మాత్రమే (వచురింవగలుగుతున్నాం, (వచురణా ర్హమైన ఎన్నో కవితలను వదిలి వేయవలసి వచ్చినందుకు విచారి స్తున్నాం,

(వతి రచయితకు సంబంధించిన ముఖ్య విశేషాలను వారివారి శవితలవద్ద పొందు వరిఛాం. రచయిత కలం జీరుతో (వాస్తే అసలు వేరునూ, అనలు పేరుతో [వచురి స్తే కలం వేర్గనూ ఉదహా రించాం,

సాహి తక్యాభిమానులందరూ ఈ సంకలనాన్ని అఆదరిస్తారనీ, ఆ విధంగా నేటి యువకవులు శేవటి మహాకవులుగా పెంపొంేందుకు తోడ్పడతారనీ ఆశి స్తున్నాం, _

ఏ స్రున్నా 10..1..1874 అనిసెటి చి మద్రాసు. సోమసుందర్‌

యువతకు స్వాగతం

“నిన్నూ నీలాంటి కష్టజీవుల్నీ (బతకనివ్వని యీ కుహనా 1వవంచంవై తిరుగబడు నువ్వు ఈ కుటిల వ్యూహాలను భ గ్నంచేసి విరగబడి నవ్వు”, కొత్తగా "వేల సంఖ్యలో అవతరి స్తున్న నేటి యువకులను [వభావితం చేస్తున్న 'వథాన భావం యిదీ, తిరుగు ఇాటు తత్వం అనేది లేకవోతే సమాజంలో మార్చేలేదు. దీనిని గట్టిగా విశ్వసించి అమలుపర చడం యువకులు చేసే వని ఈనాడే శాదు; వనాడైనా మొత్తంమోిద మూ స్తే నమాబంలో అభ్యుదయ కరమైన మార్పుకోనం తవించేవాీ అత్యధిక నంఖ్యలో వుంటారు, “పుట్టుకతోనే వృద్ధులెన యువకులు” అక్కడక్కడ న్వల్పంగా వుంటారు. (వజల మనస్సుల మిద యా "ళండో వర్షంవారి వభావం అతి స్వల్పంగా మాతమే వుంటుంది. *నయాగరా నాటి అఆవేళం, ఆవేదన, కవిత్వం ఒక తపస్సు అనుకు నేటంత లత్యదీతు. "నేటి యువ కుల్లో మళ్ళీ యిటీవల కనిపిస్తున్నది, దీనికి 101 మంది యువకవుల ేయాలతో కూర్చిన యీ సంకలనం (వత్యతు సాత్యం

ఈ ఆవేశం నేటి యువకవుల రచనల్లో ఎంత గాఢంగా, ఎంత సువిశాలంగా వ్యాపించి వున్నదంశే, జేరు ఇవ్చకుండా, యువ రచయిత యొక్క. రాజకీయ అభ్ళిపాయాలు తెలియకుండా, అతను రాసిన శేయం మాతం చదివితే, రచయిత విప్లవ కవుల వన్గానికి చెందినవావో, అభ్యుదయ రచయితల వనానికి చెందిన వాజో, వ పార్టీ శాజకీయాలకూ చెందని స్వతంత్ర అభ్యుదయ రచ యిజో చెప్పడం కష్టం అలాగైతే మరి కవుల్లోకూడా ఎందుకు మున్ని వర్గాలు వర్చడుతున్నాయి! ఎందుకంళకేు, కవితన కవిత్వపు శరిహాద్దులు చాటి రాజకీయ రంగంలో (ప్రవేశించి, అక్కడ తాను వేసే చర్యలవల్ల వచ్చే కీర్తి వతిన్టల సహాయంతో గొవ్ప కవిగా

వ్‌

"పీరు తెచ్చుకోవాలనే (వయత్నం చేస్తూ వుండడంవల్ల అర్జంటుగా సాయుధ విప్లవం (ప్రారంభించి నమాజాన్ని మార్చాలనే వారూ, అలాశాదు, కొంత న్మిగహాంతో (శ్రమంగా వివ్లవం సాధించాలనుకునే వారూ, రాజకీయభావాలు కలిగి వున్నా, ఆయా పార్టీ లతోనూ, జాటి శార్య[కమాలతో నూ నంబంధం లేకుండా (వ్రజలను విస్త చో న్నుఖులను చేయడానికి తమ కవితను సాధనంగా చేసుకోవాలనుకునే వారూ. మొదలై న రకగశాల విశ్వాసాలను కలిగిన కవులున్నారు. శనికంచు రాజకీయ కార్యకర్త చాలా గొవృవాడ నే ఇంతి కవిలోసనే కలగటం, అందువల్డ అతడు తన వరిధిని ఉజాటిపోయి రాజకీయ ముఠాలలో భాగస్వామి అయిపోవడంవల్ల నేటి కవుల్లోకూడా రాజు కీయరంగంలోని మురా రాజకీయాలు (పతిబింబి స్తున్నాయి. వరన్చర దూవణలు వదతికా వకటనలు (ప్రాధాన్యం పొందుతున్నాయి దీని వల్ల కవిత్వం రాయడం తగ్గడమో, లేక క్ర విత్యం కవిత్వంగా రాయడం తగ్గడ మో జరుగుతున్నది ఇదంతా మార్క్సిజం అనే మూల సిద్ధాంతంలో విశ్వాసం కలవారిని మామే దృష్టిలో "పెట్టుకుని చప్తున్నమాకు అంకేే అభ్యుదయ కవులను గురించి వీరందరూ మౌార్కి్చెజూన్ని నమ్మినవారు గాబట్టి దాని అచరణకు సంబంధించి తమకుగల భావాలు వ రాజకీయపార్టీ కార్య[క మాలకు దగ్గరగా వున్నా నే ఒశీ వేదికమిదనుండి ఎందుకు వని చేయకూడదో, అభ్యం తరాలు వవిటో నాబోటి వారికి ఎంత ఆలోచించినా అంతువట్టదు. “రన్చుడే విశసి స్తున్న పుష్సాన్ని నేను మి చేతుల కశ్చాలాన్ని నాశ నిర్దుల హానికి అంటించవద్దని అర్థి స్తున్నాను” అంటున్నాడు యీ నంకలనంలో ఒక యువకవి

ఇవ్వుడు అభ్యుదయ కవిత్వం యొక్క అవశ్యకతనుగురించి చెన్సవలసిన అవసరం లేదు కావ్య వస్తువుకు నంబంధించి అందరూ అంగీకరించారు వచన కవితారూపాన్ని గురించి వెవ్చ్పవలసిన అవ నరం అంతకంశే లేదు మార్కిస్టు లేకాదు, తదితర కవులుకూడా

శ

ఆసోూదించి అనునరి స్తున్నారు మరి చెవ్చవలసిందీ చర్చించుకోనల సింద్‌ ఏమిటీ అంశేే - నన్నయ్య దగ్గరనుండి "తెలుగు సాహిత్యంలో వచ్చిన అనేక మార్చులలో మాలిక మైనదీ, పునాదులను పూర్తిగా కదిలించినదీ అభ్యుదయ కవిచోద్యమంద్వారా వచ్చిన మార్చు అనే విమయాన్ని అవగాహాన "చేసుకోవడం, దానిని వదిలవరచుకో వడం, మురకొంత ముందుకు తీసుకుపోవడం అవనరం ఈ వనికిపూనుకో జానికి యీ నంకలనంవోని యువకులందరూ సిద్ధంగా వున్నారనే నీ ననుకుంటున్నాను.

అభ్యుదయ కవిత్వం అన్నప్పుడు కావ్యగత మైన వస్తువూ, వచన కవిత్వం అన్నవుూడు త దూవమూ మనకు స్ఫురిస్తాయి, ఈ "₹ండూ ఓక దానినొకటి అశయించి ఫుట్టి పెరిగాయి. ఇవి ఒకే నాణానికి రెండు వై పులని వెవృువచ్చు అభ్యుదయభావన (వజల మనస్సులలో స్థిరవడిపోయిన తర్వాత చానిని (వకటించడానికి తగిన తీతికోనం జరిగిన అన్వేషణలో వచన కవితాకమూవం మనకు దొరికింది జానిని అనేకమంది (వతిభావంతులు తీర్చిదిద్ది అండాల బొమ్మగా తయారుచేసి పెట్టారు అందరినీ అది సమో శహావరిచింది అభ్యుదయ తత్వం మార్క్సిస్టు మూలసిన్దాంతే వరిమిత మైనందున దానికి ఇతర కవుల్లో వ్యా ్తిచెంటే అవకాశంలేదు కాసి కాన్యరూసమైన వచన కవితకు ఆ బాధలేదు కనుక అదిపోయి అన్ని కావ్య వస్తువులనూ అకమించుకున్నది వచనకవితారూవ మాతంచేత కవిత్వం అభ్యు దయ కవిత్వం శాలేదు మహా అయితే ఆధునిక కవిత్వం అనిపించు కుంటుంది అదీ కాదనేవారూ___వచన కవిత్వం 'వేదాలలోనో, ఉవనివత్తులలోనో, తాళ్ళవాకవారి నచనాల్లోనో వున్నది కనుక ఆధునికం కాదనే వారూ వున్నారు అలాంటివాండ్లు కొంతమంది ఎవ్వుడూ వుంటారు అలా అనడం వారికి సరదా అనుకుందాం

“| వపంచం కవ్వుకున్న చీకటి దువ్చటిని, వెలుగు తన చేతు లతో లాగివేసీ వేళ, నరసులోని తామర ేకుల్లా ఆనందపు మేఘాల

౮

కండ్ల నుండి అమృతపు జల్లులు కురు స్తువ్న వేళ, కన్నీళ్ళతోపాటు కండ్ల నుండి జారిపోయిన నెలుగుల్ని (పోగుచేస్తాను” అనేటటువంటి వస్తు రూవ సౌందర్య విలసితమైన కవితా ఖండికలు యీ సంకల నంలో చాలా చోట్ల కనిపిస్తాయి. అభ్యుదయభావనతోపాటు యీ యువకవుల్లో చాలామందికి వచన కవితా రూపంకూడా చేతికి చిక్కీ.ందని చెవ్చడానికి తగిన రుజువులు కొల్లలుగా వున్నాయి, సెక్సు శబ్బచి తాల గూవంలో దిగంబర కవితోద్యమ కాలంలో వచ్చిన సన్సే వమసలిజం పూర్తిగా నేటి యువతరంలో మృగ్యమైపోవడం కూడా ఈ సంకలనంలో మనకు కనిపి స్తుంది యిది లత్యుశుద్ధికి తార్కాణ మై లత్యుసిద్ధికి దోహదం వేసే ఆరోగ్యమైన మార్చు ఈ నంకలనంలో (శ్రీయుతులు నూతలపాటి గంగాధరం, చొప్పళట్ల చంద్రమాళి, ఎ సూర్యవకాళ్‌ వంటి కావ్య సంపు టులు వకటించి యిదివర శీ లబ్ధ వతిష్టూలెన వారితోపాటు “యివ్పుడే వికసిస్తున్న పూలు, యిప్పుడే ఉదయిస్తున్న సూర్యులూ”” వున్నారు. ఈ పూల సువాననలూ, యీ సూర్యకిర ణాల వెలుగులూ. అభ్యు దయ కవితా (వవంచంలో లెనుగు సాహిత్య వీధుల్లో మున్ఫుందు యింకా విరివిగా వనరించాలని నా అకాంతు చిన్న సంకలనాలకై నా పెద్ద పీరకలు రాసే అలవాటు నాది, దానికి విరుద్ధంగా ఈ పెద్ద నంకలనానికి యింత చిన్న పీరిక రాయడం, యిచ్చిన వ్యవథి కొన్ని రోజులై నాకాక గంటలు కావడమే, పారకులూ, యీ యువరచయి తలూ తమించాలి భ్రీవెర్స్‌ వ్రంట్‌ హైదరావాదు, కుందురి 10=1=1074. థి

సూచిక క. అమర్‌ జలం 15 ఓ. అమరవాణీ లత కేర్‌ శి. అమ్మిరాజా మౌశాపు జలం క! ఉ ఆరుణ కిరణ్‌ ఈ66 కతి శ్‌, ఆంజనేయులు బీం తంల కం శ, అహెఢం ఆఆ గ! 7, ఎలీషా తెన్నెఆ + ర్య తిం కరెళ్ళ 606 జెక్‌ 9. శళాధర్‌ ఎం6 లై 10, కన్తూరి 44 లం క్షే, శా మేళ్యర రావును, 46 తి0 కేల, శా మేళ్వరరావు ఆర్‌, హెచ్‌, యస్‌, యస్‌. ... 82 18. వమా౭ిజేవి ంల2 88 14, శేళవులుం అంకిత ఆం 84 మర్‌, కో కేశ్వరరావు తలంఫుల ం66 రిస 16. గోపాలకృష్ణ వీ, ఎస్‌, ॥ 87 కె త్‌ స ఎం 6 త్రి 18 కృష్ణదాను భూషి శ త్తం 19, కృవ్ణమూర్తి ఎం, 466 శే లం కృష్ణమూర్తి యాదవ్‌ టి. న త్త౭ 1, ౫౦గాధరం నూతఅపాటి తం శ్రి ౨02, ఇ₹ారీకంకర్‌ టి, ల 6 తీర్‌ శ3, చందవాళి చొప్పశట్ల ంం తగ ఓ24. చంద్రవాళి రామా 40 క్త? ౨5, జోగారావు పంతుల అలల త్తం వరి, జ్యోతిర్మయి ఉం ర్‌0 తి

27, తీరునగరి ఇ68 ర్‌2ై 28, దయానంద్‌ ఈమని అలం ర్‌డ 20, డిలావర్‌ ంం ర్‌ తి౦ నరనీింహాభార్య శేనం ంంళ ర్‌? 81 నరనీంహం బద్దూరి తం 58 82, చవాగభూవణం శాసల ఉలి 60 88 వాగశాణీ అఆ శై ర4 చాయుడునీ ఏ. ళం 64 లిక్‌. నారాయణమూర్తి రాజు దాట్ల ంం6ి 6ఫ్‌ 86. నిబ్బర5 "జా తకాడాల శఅ6 67 87. పండరీనాధ్‌ ఎం 69 88 పెడిపాల ఉజ0 త్దో 89 పశామ్‌ బులుసు జి 488 78 40 [పీయుడు బేవీ అలం "7డీ శే (ప్రళయాగ్ని ఉం గ్ర న! 'పసన్నాంజ నీయులం యం, ఉం గ్ర శశి (పపాడ్‌ = ఎల్‌ ఎత క శీత భాను 668 78 శ5్‌ భావన్‌ అచార్య అం 80 46 మదనమోహనరావు నోరంట్ల అలం 82 ర్త్గా మహీం దరాజు ఆంబటి అతల 88 శీర, మంజు 92 85 త౦9 మునినుందరం ఏస్‌ అం 86 50. మురళీధర్‌ ంం 87 51. మురళీధర గౌడు ఆాళ్ళపల్లి ఎం ఏ0 ర్‌2, మోహన రావు గంగ రాజు అం 92 58 యామినీ సరస్వతి అలం 08 54. రాధారాణీ వింజమూరి అలం రశ. ర్‌ర్‌ం రవీంద విజయనమార్‌ కావుఅపాటి ం62 05 ర్‌ం, శానుకృష్ల గోపాలుని కటల 06 ఫం

ఫ్‌, రామశృష్ణ్రభూర్తి కొంపెల్ల ఆ అల ఫ్రా శీర శామనూక్షి ళం 100 న్‌ఠ, రవి ఉ6ల 101 60. రాహువు అలం 102 61 రంగచాధ్‌ పఠరాణపండ ఉం 108 62, అత్యుయ్య "జీతులూరి అతల 103 68 లఖ్మ్మీ నరనసీంవో రావు వందుర్తి = 106 64 అట్మీనాధ్‌ అలం 107 €ర్‌ లవ్మ్మీ నారాయణ సపలంద ఉంల 106 66. చాను టేవ జీనార్డ నరావు తుమ్ముఅపల్లి ఇత 109 67 విజయచం(ద అంజలి సెం 68 విమల 469 న్న్న 69 వె వియల్‌ యన్‌ అజ 4 12 70. వెంకటరంగారెడ్డి ఎస్‌, ఉం 6 కేం 10. వెంకటస్వామి బం ం 6 కడ ణి వెంక ఓేళ్వర రావు ఈదుపల్లి + 115 8 వెంక కేళ్వర్లు జిం ం ఇ 116 74 కళిశాంత్‌ = 4 క్త? 75 శళిశాంత్‌ కాతకర్లి ఎ 9 118 ?₹6, శేవఫణి ఎన్‌ 46 120 77, ళంకర్‌ చాగంటి ం క్ష 78 శంపాలర ఆల కై 70. శ్రీశాంత్‌ సర్యజేటి క్‌ 128 80. శనిచాసళాలు దమ్ము ఇ $125 రేం (శ్రీనివాసాచార్యులు తీరునుల ఎం 126 82. :శ్రుఠాను (వసాడ్‌ మొదలి ఏ6ఇ క్షే27 808 సత్యం 44 128 84 వత్య నారాయణ వపాట్‌ శాయపోలం అతల కే20్రా 85, సత్య నారాయణమూ లి వర్తాది 66 180 86, సత్య శ్రీనున్నా రాయణ కొత్తపల్లి 449 కం మ!

9, సచారా అఠ6 188 ౨8. పాంధ్య శ్రీ? ఎఠలి 134 89 సీతారామరెడ్డి చె రెడ్డి ఆలం 185 90. సీరపాణి అలం 186 వే, సృజన ౮ ఉం6 189 02, నుమన 666 140 శతి మూర్య(పకాళ్‌ వెం ఇభతి కైశ2 ఏత నుందర౦ం ఆర్వీయస్‌ ఎంథ కేడకీ ఫం, మెబ 68 కేశీర్‌ 06. స్వామి తంతి 146 97, వానుమంత రావు కర్లపాలెం ళం కే48 ఏ8 వానునముంత రావు చఅచాది ఈల6 1డ9 909. వాసంతి ఉత 150 100, హుస్సేన్‌ మవాన్ముద్‌ లం 162 ఖై

టి స్వా రం రాజబాబు ఆత్మకు ఎంతో విశ్వానం వున్నా విశ్వాపావికి మాత్రం ఆత్మ లేదుః ఈ నిజాన్ని తెలుసుకుంటూ గూడా ఎదిరి స్తున్నాను దేవినై నాః నేనునా కోసం పుట్టలేదు, నేను పుట్టింది జనం కోనం! నవ్వించేవాళ్ళు విగత జీవులై నా నవ్వులు మాథ్రం చిరంజీవులు గళాన్ని మరచిన మనుషులు చితిమీద 'సేర్చబడిన శవాలు; అమ్ముడుపోయే బొమ్మను నేను అమ్మే బొమ్మలు చూపే మనిషివి నేనుః తస్పటడుగులు వేయందే బిడ్డ నడవడు తప్పులు చేయందే మనిషి ఎదగడు మంచి మంచివి తప్ప చెడ్డ చెడ్డవి (బ్రిఠకనివ్వం। గాలించి కలుపు తీపేస్తాం సనివుం'టే మనిషి పాడై పోడు మవిషికీ మనసుకీ ఘర్షణ వుం'పే మమహషుల్లో సీవు మనిషి వొతావు క

మీరంతా దీవి స్తున్నందుకు

వేను జీవిస్తున్నామః

నేను మాత్రం మనిషిని కొనుః

నేనే మవిష్టినె తే

మీతో వూరశే మాట్లాడను:

అనుకున్నది సాధిస్తాను

అమృతం పంచి పెగతానుః న!

ఇశాంతికపోతం అమర్‌ “శెక్కలుండి ఎగురలేని చక్కని ఓ పావురమా పే వెగురని కారణమ్ము వీకు తెలుసు నాకు తెలుసు ఆనందం వెల్లి విరియు ఆ_వ్తిపరుని 'మేడముందు ఆకలి రాకని నోటికి ఆహంతి ఒకడొతుంళకే వర్తకమను "పీరుతోటి వంచకుడొక టోర్డుకట్టి పీ ముందే అమాయకుల నిలువున దోచేస్తుంకే ఎలా ఎగురగలవు సీవు అందమైన (శ్రీఏపెస్‌ అప్పరనల నాట్యంలో మనిషిలోని సభ్యతయే మట్టిగలిసి పోతుంళే పామరులకు మఠాధిపతి పవిత్రతను లోదిస్తూ దొడిదారి వెంట పోయి గడి కరిచి వస్తుంజే న! ప! ణాతీ ఎలా ఎగురగలవు సీవుః విలాసాల డోలలలో కేలుతుంపె కొంతమంది విషాదాగ్ని జ్వాలలలో కాలుతుంపె కోట్లమంది కాంతి ఎలా వస్తుందని, భ్రాంతి ఎలా పోతుందని వందేహం వచ్చి నీవు సాగిపోక నిలిదావుః చుక్కలలో కెగురగలుగు చక్కని ఓ పావురమూః సీ వెగురని కారణమ్ము నీకు తెలుసు నాకు తెలుసు న కె, సుధాకర్‌ ; జననం 1057; విద్యార్థి $ గుంటూరు, కై

ఈ వేళ అమరవాణిీ ఈ వేళ ఒక్‌ వైపు ముసురుపెట్టి కరుస్తున్నది విషం విడుపు లేకుండా వీస్తున్నది ద్వేషం వెన్నెల ప్రపంచం వితంతువు తలపై తెల్ల ముసుగుః మవిషి గుండెలు విశ్వసి స్తే ఆది (శ్రార్యం చూపులు వ్రసరి ప్లే ఆది కొపట్యం: 'పెదపులపై చిరునవ్వుల వెనుక మెదలుతోంది మాత్సర్యం మహా (గ్రంధం వినిపిస్తోంది మళాల సంకుచితత్వం చర్విత నిరూపిస్తోంది సాంప్రదాయాల అమానుషత్వం పాడుబడ్డ దేవాలయం టోధిస్తోంది భావదాన్యపు తత్వం మరో వైపు నెత్తుటి సీరాతో కాలం కొగితంమీద జనత హ స్తం విరచిస్తోంది భవిష్ణుళల్‌ మహామనీషి పవి(శ్ర సుందర చి(శ్రాన్ని జి, ఆర్‌, చం[దశేఖర్‌; విద్యార్థి ఫ్‌ అంధ విశ్వవిద్యాలయం) ఇా శ్రేరు, కే6

ఇల భూతల స్వర్గం మాగాప్ప అమ్మిరాజు ఫీతీ న్యాయం నత్యం ధర్మం త్యాగం శీలం సుహృద్భావం నిండిన నేతలు పట్టాలి వరజాతి కష్టములు తీరాలి మాయామోనం ఈర్ష్యాద్వేషం కులమతభేదం కల్మషభానం అంధకారమే తొలగాలి శాంతిజ్యోతి వెలగాలి। కుట (క్రార్యం దుష్టస్వభావం శోకారావం శతుద్ర(ప్రభావం మానవజాతిని విడవాలి మపాయే స్వర్గం కొవాలిః అనానను లాలానాలనాలాడా కమలా ననననానాలని. జననం” 26.10.1961. సంగీత పాహీ త్యాల పథనం, వీసీ నటన మదానుం క తీ2

యువతరం అరుణ కిరణ్‌ శళీతరం నాతరం యువతర౦। ఈ ఆవేశానికి చిహ్నం వా దేశం అందించిన దౌర్భాగ్యం, ఈ ఆవేశానికి _పేరణ అరుణ కరణం అందించిన కవవం కావాలన్నది అభ్యుదయం కోరుతున్నది నవవైైతన్యం వేయాలి కవిత్వపు పునాదులు విర్మించాలి అభ్యుదయ భవవం ఆ భవనంలో మానవత (ప్రమిడ మనసూ మమతలు చమురుః నమధర్య్మం వొ తిః ఆ రీపకాంజిలో (క్రాంతిలో అనునిత్యం సంక్రాంతి ఆ సమతా భవనంలో ఆకలిబాధలు అసూయాద్వేషాలు విర్భాగ్యుల వేదనలు సీరన ఆకందనలు ధనస్వామ్యపు వలలు దోపిడీల పీడకలలు కనిపించవు వివిపించవు సమధర్మం నమభావం నహజీవన సౌభాగ్యం 'వెలయించునా ఈ తరం నా తరం యువతరం: సీం చాగేళ్వర రావు; జననం 25.8.1945, చి ఇడి విద్యార్థి ఏ విజయనగరంం కేపి

కవితకు పరమార్థం జి. ఆంజనేయులు ఓ కవీః పే కన్నుల కగుపించే లోకాన్ని దర్శించు చర్శించిన లోకాన్ని తరచి మననంచెయ్యి అవగాహన చేసుకో అ లోకంపోకడ అప్పుడు (ప్రయత్నించు కవితను (వ్రాయడావికి స్వార్ధం పీ చుట్టూ (ప్రాకారం కట్టుకున్నది ఆ (ప్రాకొరంలో అడకు నాలుగు స్థంభాలాట ఆర్జ్రమైన లోకంకొరకు అహరహం తసించు: శపించిన హృదయం న్పంది నుంది న్పందన సృష్టిస్తుంది ఆవేదనను అవేదనాగ్నిలో తుకతుకలాడే హృదయభాండంలోని భావాలను వంచుతూ (వాయనయ్యా కవీ: చూడవయ్యా కవీ చూడు నీ దేశాన్ని గుండెలు మండించే గూఢమైన గారలతో కుమిలి కుమిలి పోతున్నది ఆధికారదాహం ఆత్మను పిండితే అప్పుడు జారే ర క్రాన్నీ అమృతంలా ఆందర్గూ పేవి స్తున్నారు! అధికారపు అహంకారాన్ని, అదిచేసే ఆర్భాటాన్ని ఆలకించు ఆలోచించు ఆధునికత "పేరుతో ధనవాంధులు పెంచే కం

అవినీతి నాగుల అందమైన కోరల కొట్లను గమనించు, గమనించు కూడబెప్టే ధనం కూడులేకుండా చేస్తున్నదీ కోట్లాది మానవులకు ధనంచేయవీ దుర్మార్గం ధరణీపై ఏమున్నది? ధనమదాంధతలో దారుణకామతృష్ణ (ప్రదిలితే వికృత నాగరికత వినోదంగా పరిగణ స్తున్నది వడుపువృ తివి ప్రోత్సహించే పాశవిక సంఘాలపై పదునైన కత్తిగా (ప్రయోగించు వీ కలాన్ని ఖండించు ఖండించు అవినీతి శిఖండిని ఆప్పుడు (నవించే రుధిరం ఆవేశాన్ని స్తుంది అప్పుడు (వ్రాయి కవిత్వాన్ని దార్మిద్యం, నిరుద్యోగం కరువులూ కాటకాలు ఆకలిచావులు ఆవేదనలు యుద్ధాల మారణహోమాలు ఇవి విధి చెయిదాలనేవారు గోముఖ వ్యాఘ్రాలు మన సామాజిక వ్యవస్థ వేపే వికృత వేషాలు చేపే వికటాట్టహాసాలు విశదంచెయ్యి వీటన్నిటిని అస్పడే నీ కవిత్వం చరితార్థం అదే వీ కలావికి పరమార్థం లౌ వక = వ ఉఅపహధ్యాయుడు చినగంజాం. లలా? / జై0 ఠి (| శనం న!

నవమాసాలు ఆషాఢం౦ “పెడబొబ్బలు పెట్టింది దింగ్లాదేశం ము 'క్తివావిని సాధించింది అపారవిజయం వవ్వింది నవమాసాల చీకటికాలం ఓదార్చి చేరదీపింది భారతరత్నం శమ్వాక్షు క్రొవాలవి అడీగాము స్వాతం(త్యం “ెడ్రచెవినీ పెట్టారు మా వాంఛితం కల్లదొల్లి మాటలతో ఆడారు నాటకం” ఏకమై ఎదురు తిరిగింది బంగ్లా (ప్రజానీకం ఇంగ్లాదేశంలో తుఫాను చెలరేగింది విధి కరోరంగా వికటాట్టహాసం చేసింది పాక్‌ పేన అమాయక (వ్రజలను చుట్టిముట్టింది పడతుల మానాలను నీచంగా దపహించివేసింది యువతీ యువకులు రక్త తర్పణం చేశారు ము 'క్తివాహానులు వరదల్లా ముందుకురికారు ఆశయాలు నెరవేరాయి అనాదిగా సాగిన ఆవేదనలు తీరాయి గాఢాంధకొర పర్వతాల వెదిరించి తవోష్ట ర క్రధారలుగా (ప్రవహించి ముజిబ్‌ హృదయంలో వెలిగిన ఆదర్శం ఉదయథభానునివలె (వ్రకొశించింది బంగ్లాదేశం వవగ్రహాలు గతులు తప్పిచ కక కావా పంచభూతాలు భయపడి విహ్వంత్తీ చేరదయా *కీజ్క వ్ట్‌ + 105౯4గా ఇల (గ ఈ %౦ ..... ల) శ న ల్‌

కతు పేనల ముష్కరత్వం వంచింది వ్వరాణ్యలక్ష్మీ నవ్వుతూ ఇవ్మించింది 'పెడబొన్చిలు పెట్టింది దంగ్లాదేశం ముకక్తివాహివి పాధించింది ఆపారవిజయం నవ్వింది వవమాపాల చీకటికాలం ఓదార్చి చేరదీపింది మన భారతరత్నంః

₹. ల..ఆటాధనావనకాం 3044. హెచ్‌, యిన్‌. ఏ;

స (పళుత్యోత్యోని; వీకిం (డాలాద్‌.

ఖా క టో థ్‌ _ ళ 1 . 22 4. క్‌

జ ష్‌ ఆ వ్‌! అప ప్రై తెన్నెల ఎలీషా చితికిన బతుకు దికషవులతో చితిలో మాడి మహెతువ్న వమివలా చిద్య్చుచీకట్‌ దార్మ్‌ద్యంతో వివికి శల్యమైవ మవిష్కాల కొవవూపిరితో, మి మనవారి మావవత్వప్పు మిణుగురుల వెలుతురు చాయిల లోతుల్లోం కాంక్షతో విండిన కళ్ళతో నముబ్వుల భవితివ్యపు వేకువ వాకిళ్ళలో. శ్‌ ప! మంచిరోకొల కోవం మరీమరీ ఎదురుచూ మ్తున్నాడ్సు, పామౌవ్య మావప్పుడు 1 ఎద తలుప్పలు చిక్టలౌతువ్నా వదవుల పర్లకితో వూరేగుతూ "పేరలపాలిట జమదగ్ని కీలల హేలలము అవలీలగా వృష్టిస్తున్నాడు పాటి మావవురుః1! కోట్లాది అవాథఠలు స్వార్థపు శొన్నాగుల విషపు కొట్ల పోట్లకు గురై, వమాజప్ప వాకిట దుఃఅప్క పేటికలై దీవాలావనల వాటికలై విరాశల గాలివి పీల్చుతూ, కాంతి సౌభ్యాలకై శతాబాఐ తరబడి స్‌ జ! అవ్వేషిస్తున్నాడు పామావ్య మానవుడుః:1 చిక్క. చిక్కిన డొక్క (మక్కివ పామరుడు ఎద కడలిలో ఉవ్వెత్తున లేచివడే డ్రె

కెరటాల రోదనలను నిమ్మళింన జేసి,

(వశాంతతను చేకూర్చే

సుదూర జీవిత తీరాల చేరువకు సుఖ్యవయాణం గావించుటకు

శతవిధాల (శ్రమిస్తున్నాడు నేడు

ఆఖరి మజిలీ ఎక్కడో తెలియదు...

చర్మిత పాఠాలు మాత్రం

(ప్రగతి పథాన్ని సూచిస్తున్నాయి

(ప్రతి ఎదనూ రగిలిస్తున్నాయి

అన్వేషణ సాగుళూనే వుంది

గమ్యం మాత్రం దరిదాపుల్లో

కనిపించడం లేదు

జననం 24.06.1941; బి ఏ; అీవితఫీమొా సంస్థలో ఉద్యోగి; మచిలీపట్నం,

2ైథ

ఆహుతి కరెళ )

అది అభివృద్ధి ఆనవాళ్ళు చెలగాటాలాడిన రాతి ఆనందం వెలయేళ్ళు పొంగి పొరలిన థ్యాతి ఆ ర్మాకి ఈ థా్యతిలో విద్యుళ్తు నహన నేకాలతో పలురంగుల బహు భంగుల వెలుగు వెన్నెల కురుస్తోంది విద్వత్తు కోటి సూక్రాలతో ా బహు గొంతుల, వలువింతల వంతులుగా పిలుస్తోంది. వివిధ వస్తు(ప్రద్మర నశళాల చిన్నెల వన్నెలతో వన్నెల కన్నెలతో మెరుస్తోంది. మదోన్మత్త యువక హేల వెన్నెల కన్నులతో, కన్నుల నన్నులతో కరుస్తోందిం శ్రీలోకం అపురూపం చిజునవ్వుల మువ్వన్నెల తివాచీలు పరుస్తోంది ఈలోకం ఆ నాకం మత్తుకొలుపు మనిషివాక్కు- [క్రొత్త రూపు ధరిస్తోందిః

గ! గ! ! అదే ర్యాతి మరోధాతి ఆది పోకిరీలు ముష్కరులు దోబూచులాడిన రాశి దుండగాల చిటుత పులులు పొంచి కాచిన ధాత్రి ఆ ర్మాతి ఈ ధ్యాతిలో రక్కపిలాంటి చీకటి పాపం తల విరటోసుకు విలయ తాండవం చేస్తూందిః

25

మోహం అనే తాటికి ప్వార్థం చీర కట్టుక ఆటూయిటూ తీరుగుతోంది తుంటరితనమనే కోతీమూక (ద్రోహం చేతులు చాపకొవి కాలం గడుపుతోంది యౌవనం అనే గుడ్డ హాబ కామం కన్ను తెలచుకొవి రెప్పకోసి చూస్తోంది నవ నాగరికతా నాగం వికృతమౌ విషపుకోర చూపెడుతూ వెళుతోంది శ న! చ అదే రాత్రి అదే ధాత్రి క్రిక్రిరిసిన జన రాస్తా కలియుగ కౌరవ నభగా మారుతోంది కరడు గట్టిన దుష్టత్వం కౌరవ చతుష్టయంగా "సేరుకొంది బృహన్మండల యువతాలోకం వ్యక్రగతికి (ప్రస్తావన పలుకుతోంది అభినప దుక్ళొనన రోషం వనితల నప్తాపహరణ నలుపుతోంది ఆదే ర్యాతి అదే ధ్యాతి అమాయకత్వం కన్నె (బకుక్లై అవమాన మహాగ్ని కీలలలో భగ్గుమంది. ఆత్మాభిమానం యింధనమై దాకియణిలా తన్నుతానే దహించుకుంది ముక్కు పచ్చ లారని మానవతి తన మళ్లల (బతుకును ఆత్మాహంతీ చేసుకుంది క! చత ఛి ఆదేరాతి ఆదే థా నాగరికతకు తిరోగతి మానవతకు ఆధోగతి దాసవతకు తొలి హారతి (ప్రగతి రేఖల (క) బలి ఆహతి కళ్ళ సత్యనారాయణ మూర్తి" జననం ర_11.1988; యం, వీ; " మౌన రేయోశ్ళ్హ/ ఉపన్యాసకుడు) శాకినాడం 26

(పస్తుతోపనిషత్‌ కళాధర్‌ వెయ్యవసరాల దర్జీల కత్తెర చేతుల్లో అసలే చిన్న సన్నా జీతాల ముతకబట టబ ఎంత సరిపుచ్చుకుందామన్నా చూశావా మన జీవితాల చొక్కొలకి చాలకుండా పోతోంది నెయ్యిపోసిన మంటలా భగ్గుమనే చెయ్యి జారిన అవకాశాల బాధాన్మ్ఫృత్యగ్ని జ్వాలల నెమరు వేసుకుంటున్న గుడ్లగూబలా మనస్సు మరి తొ(రలో గృురుమనే భూతం మనల్ని భయపెడుతోంది (దితుకు బండమీద పడిందే తడవుగా పాదరనంలా పారే (వస్తుతం మనల్ని వెక్కిరిసోంది పురిటి నొవ్చుల్లో తల్లడిల్లే (న్రస్తుతాన్ని చూస్తూ గర్భ కుహరంలో శశువులావున్న భవిష్యత్తు అంకుచిక్కవి ఆంతర్యం మనల్ని ఆందోళన పెడుతోంది ఐనా, ఓనేస్తం విశ్వాసం (ప్రమిద వెలుగు (ప్రాంగణాల తీసెయ్‌ వై రాశ్యపు ఎండుటాకుల తోరణాలు నిస్పృహతో నిన్సృహాయతతో దొడ్డి గుమ్మాన పొంచిన సాయం సంధ్యలా 2

(వ్రస్తుతాన్నుండీ తమోగతంలోకి వెళ్ళి పోవచ్చు ఆశతో కూడిన ఆత్మ విశ్వాసంతో (ప్రగతి మార్గాన ఉషన్సులా (ప్రస్తుతం లోకి భవిష్యద్భాను బింబాన్ని ఆహ్వానించవచ్చు పీ యిష్టం ఒకటి- జీవచ్చవాకృతి 'రెండవది- స్వేచ్చా మపహోదయోష స్పుగతిః ఏమైనా-ఇదిమొ(క్రం విజం ఆదర్శం బడిలో ఆత్మ సంస్కారం ఒడిలో శతణ క్షణానికి ఆభ్యుదయం లోకి పసీవిడ్డలా పొగే (ప్రస్తుతాన్ని మాత్రం మూర్ధంగా ఏ హీరణ్య కళపుడూ వట్టి బాధించలేడు కట్టి దబంధించ లేడుః శావి రమణ; జననం 1-_6_19460 ఎం వీ ఉపచ్యాసనడు; ఆమలావురం, శూ, నో, జిల్లా, 28

ఒ క్క క్త ౪౦ కసూరి అవాలీ ఓక్కసారి ఒక్కసారి ఒక్కొాక్క-పారీ భువిని ఒక్కక్షణం విలువ ఎంత? ఈ ధరి(తిలో నీ చర్మితకు నాంది పలికే మూతృదేవి సుళ్ళుతిరిగే (ప్రసవవేదన (వదల రోదన వల్లి టిల్లే అఆకశణం విలువ ఎంత?.. _ యుగయుగాలుగ ఆవతరిందీ జగళియందున అంధకారము పార(ద్రోలగ ప్రాణమిచ్చే మహావ్యక్తి ఆ న్తమించే అ క్షణం విలువ ఎంత?._ దిక్కులేవి ఆనాధులై న దీన మానవకోటి (టోవగ క్షానడీర 0 (ప్రసాదించే కవీశ్వరుడే కన్నుమూసే ఆ క్షణం విలున ఎంత?.._ దివిని రవిచంగద్రులే వెలిగి భువివి మూనవకోటి తిరిగి నరచర్మిక సాగునరకు తరుగదోయి చెరగడోయి ఆ కణం విలున సుంత నుంకరపల్లి కన్తూరిరావు, జననం 2_10.1989 ఇంటర్మీడియేట్‌ ; మాదణా అయం యజమొన్వి వికాఖపట్నరీ. 29

జనగణమన పాొడతాను మ. కామేశ ఏర్‌ రావు నేమ విశ్శబ్ద విశీధిలో విర్వికారంగా వున్న శారలానే వున్నా కాలం రాపిడిలో (వభవించిన వీట్టూర్పులలో చిక్కుకున్నా ధనస్వామ్యు దుండగీడులా ఆరిగించుకోలేని ఆహారం తేన్పులా మూలుగుతున్నా: పాడళతాను నా దేశం గురించి వా మాత మంగళం గురించి కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో కూలిపోయిన సామాన్య సై వికువి చివికిన శిరంలా చరిత పుటల్లోకి ఎక్క లేకపోయినా పుటలలో తిరిగే పురుగ్గా బితికినందుకే, చా సంతోషం, వా సరదాః గగ్గోలు దేశంలో గంగిగోవు తోలు కవ్చుకున్న మచ్చర మానవుల చిచ్చర పిడుగుల్ని శటుకోలేక పోతున్నా స!

నమ్మకమైన నవ్వుల్లో వా గుండెల్లో కాలం కత్తులు కరచాలనం చేస్తున్నా వింగిపైవి సీరనంగా నవ్వుతున్న చందమామ అందాల్ని పరికిస్తాను

30

మొద్దు విద్యార్థుల్లా మౌనంగా కునుకుతూ మినుకుమినుకంటున్న చుక్కల్ని చూసి ఆనందిస్తామ దారిపక్క. దుమ్ములో తల్లి డొక్కలో దూరి ఆనన్యమైన ఆనందాన్ని అనుళవించే అ పాప కళ్ళలోకి చూవి ...చూవి మురిపిపోతున్నాను నన్ను నేనే మరిచిపోతున్నానుః జీవితపు సుడిగుండంలో సుళ్ళుతిరిగి పోతున్నా చావిలో నీళ్ళుతాగి ఆనందిస్తాను చేపల ఆటచూసి సరదా పడతాను నాకీ అదృష్టం చాలు తల్లీ నాకీ ఆదృష్టం చాలు. నృష్టి అందాల్ని సీమంచి దోచుకు సంతృప్తిగా అనుభవించే ఆదృష్టంకం పే నా కింకేం కావాలి చెప్పు॥ పీ పాతిశేళ్లు వై ధవ్యాన్ని సూచిమ్తూ ఎగురుతున్న విజయపళతాకం కింద చిరునవ్వుల దొంతరలతో దర్జాగా నిలదిడ్డ దొరల వైభవాల్నుంచి పారిపోశాను పారిపోఠానుః సీ కోనం అకువులర్పించి కొలచ(క్రం కిందపడి నలిగిపోయిన (ప్రారద్ధిణాతకుల పెళ్ళాల రోదనలు వింటూ సీ కళ్ల తుడుస్తాను జనగణమణ పొడఠాను॥ విశాసం సాహితీ సంస్థ సభ్యులం) బరంపురం, మ

పాతరాతవెడ ఆర్‌. హెచ్‌. యస్‌ యస్‌, కామేశ్వరరావు ఇది పొతమేడ ఇది పాత రాతిమేడ వీటలు తీసింది బెలు రాలుతోంది ళా ఇందు వున్నాయి ఎన్నో అడ్డగోడలు ఆందరూ కళిపి మనడానికి ఆస్కారమే లేదు, అందరూ కలిపి వపించుటకు క్షేమకరం కాదు అందుకే అందరం పొతను కాల రాచి రాతిమేడను పడదోసి కా త్త మేడను కట్టాలిః కొ త్రబాటను వేయాలి మామూలు మనుషులు మనడానికి మనలడానికి అనువైన అద్భుతమైన కొ _త్తమేడను కట్టాలి కొ_త్తబాటను వేయాలి: ననన ననన జఆబ్రారనోష్రైల్‌ 3” బి వీ పరిశిలవడు; ేవునల్‌ శాంఫుల్‌ స్వే కర్నూలు, వడ

మనసులోదిపాలు కుమారి దేవి “వెలిగిం చుకోవాలి మనలోన జ్యోతి వెలుగులో జగమంత పొందాలి కాంతి! కాంతికిరణాలలో తేలిపోవాలం కే (యేమ మరధువులలో సోలిపోవాలం కే మనిషిలో విలువను విలుపుకోవాలంజే మనసులో భావాలు కెలుపష్పకోవాలం పే “వెలిగించుకోవాలి స్వాతంత్ర్య జ్యోతి వెలుగులో జగమంత సౌొందాలి కాంతి మదిలో సరిగమలు నలకాలం టే మహిలో హరివిల్లు విరియాలం' టే బీయినేయి కలిపి నడచిపోవాలంపే మమతల తీరాన విలచిపోవాలం పే "వెలిగించుకోవాలి కవితా జ్యోతి వెలుగులో జగమంత పొందాలి కాంతి: వికాసం సాహితీ వంస్థ సభ్యురాలు) బరంపురం, వ3 తీ3ె

అ్‌ ఆర్ద్ర హృ దయం అంకిత కేశవులు ఆర్ద్ర మొందు హృదయమందు ఆనంద మధుర సుధలు చిందు మరిగి కరిగి కన్నీరగు మన'సే అనురాగ మెరుగుః శోకజలరిలా లోతులు శోధించిన మానసమ్ము నంతోష శఅరోన్నతి సాధించుట సంభవమ్ము చీకటి ఉన్నందువలనె 'వేకువకై. (ప్రతీక్షణం వెలుగు ఎప్పుడు తొలగకున్న కలుగు వెతలు (ప్రతిక్షణం వెతలెరుగని (బ్రతుకునందు కతల కమ్మదన ముండదు కలత ననుభవించవి హృది కలల తీయదన మెరుగదుః చెమ్మగిలిన నయనమ్ముల న్నిగ్ధజ్యోతి దీపించును సౌమ్మసిలిన హృదయమ్ముల ముగ్ధ్గగీతి రవళించును జననం; 198కు యం, వ) వి ఇ డి ఉపాధ్యాయుడు; ఖన్ముం, మ!

తోడు=నీడ తలుపుల కోటేశ్వరరావు

ఎక్కడున్నావు మనిషీ?___

విరాశా విన్రహల మంచుకెరల్లో

ఎటు పోతున్నావు మనిషీ? పీ జీవితంలో నవ్వుల వువ్వులు లేవని పీ (బ్రతుకు బాటలో స్వార్ధాల ముళ్ళకంచె లున్నాయని పీ ఆశల కుటీరంలో హృదయవీణ పలకలేదవి జూ వీ ఊహల న్వరూపం వగిలిన ప్రతిమయిందవి పీ యువర న్రావేశానికి దుష్టళ క్తులేవో ఆడ్డుపడుతున్నాయని అధికార వ్యామోహ హోమాలకు నమిరవయి పోతున్నావని విధి వినిపిస్తున్న విషాదగీతాలలో శృతికలుప వచ్చిందవి వాకు తెలును మనిషీ! వై రాశ్యపు నడిరొడ్డుమీద అవినీతి వమాదంలో చిక్కుకొవి అధర్మపు ఆసువ్యత్రిలో ఆవ్యాయపు మంచంమీద (బ్రతుకువరువు రోగంతో ఆక్రందనలు చే స్తన్నావవి విన్న ,వ్రితికించ వీల్లేదవి, నీ జబ్బుకు మందుల్లే వవి లోకం (వకటిస్తుందిమవిషీః ... కావీ పీ కళ్ళల్లో కవిపిస్తన్నయ్‌ వేయి ఆశయాల జ్యోతులు మౌనవతకు చిహ్నాలు విమ్న వీవు తెలనుకోః నీ ఆదర్శం వీ గుండెలో దాచుకోః జీవవవాపావిలో వేమా వీతో వయవి మన్నానుః వీ హృదయంలో బాధల్ని విడమరచి వాతో చెవ్చకో విశాల (వ్రవంచంలో విన్ను వీడవి సీడనూ తోడుమూ నేమ

3ె5

ఆనుభవాల కారడవుల్లో అనుక్షణం విహరిద్దాం చీకటులూ చింతలూ పార(దోలే జీవనజ్యోతిని వెలిగిద్దాం వమతా దుందుఖి (మోగిద్దాం జగత్తుకే నత్య సంగీతం వివిపిద్దాం జననం 18.21058; వ, యన్‌, నీ నూజవీడం.. వెం

నాకుస న్మా నంచేయండి పి. యస్‌. గోపాలకృష్ణ ణి నేను దేశసేవ చేశాను _చే స్తున్నాను కొని ఏం లాభం? నా నెవను మెచ్చుకుని ఎవ్వరూ నాకొక రాగిరేకై నా ఇవ్వలేదు ఒక చదరపు మీటరు నేలకైనా పట్టా ఇవ్వలేదు కనీనం ఏ కమిటీలోనయినా సభ్యుడుగా వియమించలేది: ఎంత అన్యాయం ఇదిగో నా జీవిత చరిత అవధరించండి తరించండి నా పేరు మొదట్లో విద్యార్రి ప్రస్తుతం నిరుద్యోగి ఆ గ అట అయినా యథాళక్రి ఎందరినో పోషి స్తున్నాను నేను కట్టిన జీఠాల డబ్బుతో మాస్టర్లకు పొట్టపోశారు వేను కట్టిన పరీక్ష రుసుములతో యూనివర్సిటీకి వెల్ల వేశారు నా పేసర్లు దిద్దిన వెద్దలకు ధూరి సంభావన లిచ్చారు ఇంకా వినండి వేను డిగి తెచ్చుకుని ఈ దేశంలో నిరక్షరాస్యుల సంఖ్య తగ్గించాను ఎంప్లాయ్‌ మెంట్‌ ఎక్స్‌ శేంజిలో నా పేరు నమోదు చేయించుకున్నాను వారికి శమ కలిగించరాదని రోజూ వార్తా ప్యతికలుకొవి నర్కు్యులేషన్‌ పెంచి సాయపడుతున్నాను "ఫలానా ఉద్యోగమునకు పది ఏండ్లు ఆమభవముగల వదిహేను సంవత్సరాల అభ్యర్థి కొవలెను త

అభ్యర్థన వ్యతము వెల వదిరూపాయలు మాత్రమే”

రోజూ అభ్యర్థనలు వ్రాస్తున్నాను, రుసుములు చెల్లి న్తున్నాము

భోజనం మానవి స్టాంపులుకొవి

పోస్టల్‌ శాఖకు పాయపడుతున్నామ

కట్టలు కట్టలు అన్ని కేషన్లు వ్రాసి

కాగితం పరిశ్రమకు తోడ్పడుతున్నాను

నా గురించి నేను ఎక్కువ చెప్పుకోకూడదు

కావి, లేకపోతే

వన్మానాలు జరుగవు శాలువాలు కస్పరు ఏం చేస్తాం

డి(గ్రీలుఉన్న పాండిత్యమునకున్‌ విలువరేవి

పాడు కాలాన పృట్టినందుకు మన్నించి

కపీసం నా దేశసేవ గొడవయినా వినండి

నా విద్యార్థీ దశలో అఫీనర్ల సంతకాలకోనం

కార్యాలయభృత్యులకు కాఫీ డబ్బులు దానంచేశాను

"పెండ్లి చేసుకునే అవకాశంలేక జనాభా

పెరగకుండా సాటుబడుతున్నాను

ఇది సేవకాదా?

ఇక ఆలోచించకండి

త్వరపడండి రండి

చేయండి నాకు నన్మానం

నాకు సన్మానం ఎందుకంటారేమో

అయికే వినండి

నేను భావిభారత “నాయకుణ్ణి”

చాలా మంచి పొరుణ్ణి

మరచిపోకుండా ఓటువేపే ““మహవీయజణ్ణి"”

మీ వాళ్ణీ

“జననం 12_09_1919% యం వీమద్రాను మా

38

ఉదయంకోసం వీ. యం కృష్ణ ణ పాయంశ్రాన్ని చూవివప్పుడు ఆవేదన ఉప్పెనలా పొంగివస్తుంది ఎర్రబడ్డ ఆకాశాన్ని జ్ఞ వ్త చేమకొవ్నవుడు యజమావి ర్మౌద్రాకారం గుండెల్లో దడపుట్టిస్తుంది వడమటితోప్పు ఎరవి మంటల్లో తగలబడుతున్నవ్వుడు అర్ధాకలితో వవిగుర్డుమ గుండెకు హత్తుకునే ఆడపడుచు వదవం కవిపి మ్లందిః వీరు వారిన పొలంలో బీటలు ఎకబడివవ్వుడు కడివెడు వంశానంతో కగ్గిపోయే అవహాయువి వృాదయం క్ఞావకం వన్తుందిః వంటకాలువలో ఎర్రదనం వలవల కాగుతున్నవ్వుడు పసట్‌పాఠ్‌ మీర దిక్కులేవి వా తమ్మువి చైవ్యం గోచరి మంది అంతటి భయంకర విషాదంలోనూ కారు చీకటిలో కాంతి కిరణంలా ఉదయం వమ్తందవి మవిషిలో మానవత్వం మొగ్గతొడుగుతుందపె పౌఖ్యంతో ఇగమంతా వుష్పిమ్తుందవి పావురంలా తెల్లగా చల్లగా కాంతి వా పాంగణావ వాలుతుందవి ఎదురు చూస్తాను: డి యం, రానుక హై శెష్జై ఆఅనవం: 10.1941) ఉపా ఫ్యాయణడం; నంఠతకల్‌ం వం

జీవనగీతం భూషి కృష్ణదాను ఈ విపరీత విలాపాగ్నుల మధ్య ఈ పరిసరాల నరీ సృపాల మధ్య కొళ్ళీడ్చుకుంటూ క్నీరు కారుస్తూ శాప (గస్తువిలా వే నెన్నాళ్ళు ఎదురు చూడాలి ఎంతదూరం పరుగు తీయాలి? (బ్రతుకు నుండి పరమార్థాన్ని పిండుకోడానికి కౌంకీల మంచి గంధాన్ని మేననలది కొంటూ ఆశల ఊపిరి పీబుస్తూ ఎంతదూర మేగాలో: ఎంత కాల మాగాలో ఈ సరదాలు నరాగాలు ఏ కొంత మందినో సరించిన వరాలై తే నేను మాతం నంఘం వరచిన ముళ్ళ కంసలపైన (బతుకు పేనిన బాధల ఉరిశ్రాడు మెడకు చుట్వకొవి గిలగిల తన్నుకొంటున్నానుః ఈ గాఢ తమో మందిరం లోన సూర్యకాంతివి చూడాలని పీరవ నిశ్శబ్ది మనో పల్మీకంలో అంత వ్పైతన్య సంగీతాన్ని వినిపించాలని వాయీ గీతాన్ని సలికిస్తామ కడవరకూ: ప్రభవిస్తాను బతుకుకొక్క వరికొత్త భాష్యానై షక తనలా

• _ఆజననం- 18_7.1984; అప్పర్‌ డివిజన్‌ క్లర్క్‌; నె శ్వేశాఖ గుంతకల్‌. 40

హృదయ గీతి యం కృష్ణమూర్తి [౫ ల! దీపకొంతిలా హృదయం దివ్యతేజస్పుము పుంజుకుంటోంది! ఉషోదయావికి స్వాగతమిస్తూ వై తాళిక గీతం పాడుకుంటోంది అధునాతన భావనానవంతిలో అవభృ్ళత స్నాన మాచరిప్తోంది (వ్రకిళతమైన పాతదనంలో మాతన చైతన్యం గోచరిస్తోందిః అనుభవాల పునాదులపై ఆశయాల జీవన భవంతి విర్మిసోంది ఆది భావి తరాల వారికీ ఆశావసతి కల్పించగలదవివిస్తోంది పాపాఠ కం జీవితాన చెరగవి ముర వేస్తోంది అనురాగం హృదయాంతరాన అద్భుతకథ చి(త్రిస్తోందిః *పహిత్రి? జననం 1965), లి, ఏ, బి.ఇడి; ఉపా ధ్యాయుడం; పొన్నమండ, తూ, గో, జీిల్గాం ల!

గొజ్జెతోక టి కృషమూ రి యాదవ్‌ తి అతి స్తుతించినా-చీవాట్లు పెట్టినా ఆఫీసర్‌ ఎదుట చేతులు నలుపుతూ టూర్‌ (ప్రోగ్రాంలో గొజ్జెలా తిరిగేవాణ్ణీః ఆఫీసర్‌ వేంచేసినా ఆఫీసరమ్మ చూసినా విజాము కౌలము నాటి బూజు సలాము కొన్హువాణ్డ్‌ చిన్నయ్య మండీ పెద్దయ్య వరకు ఫైళ్ళను కడిపేవాళ్డి, పిల్లిలా నడిచే వాళ్డీ హోం గవర్నమెంటువారి హుకుంలకు ఓపిగ్గా త లాడించేవాణ్తీ ఉ !

ఆఫీసర్‌ కుకాకాసట్టీ మస్తాకొట్టీ ప్రమోషన్‌ పొందుకో రేవాణ్ణి నా సర్తశాల ఆవరణము ఘూకముల థీయేటర్‌ నా కుటీరము మూషికరాజులకు విడిది సృతము 'చరిలిన్‌ తొడగాలన్న బిడ్డల వాంఛను కంచి చీర కట్టాలన్న భార్య ఇంగితాన్ని చంపేపిన వాణీ

న! స! నా కుటీరముపై గల రం(ధ్రాలు బంజారా మ్విరర్‌, ఎలా ప్రతిఫలిస్తున్నప్పుడు చందమామ సంతతివారు చూచి నవ్వుకుంటున్నారు; ఇది నా జీవితము జీరో బల్బు సంసారము కొలము విలువ తెలియని ప్యూడలిజపు రంగుల్ని పులుముకున్న వ్యవస్థలో ప్యూనును నేను

ఇదం 61200 డ్రళత్వ శాల ఇంతమశంద్రంలా కయూల ఉపాధ్యాయుడు; నిజమాళబాట్‌, శై

ఆ ర్చ న నూతలపాటి గంగాధరం మళ్ళీ నీ చెంతకు రావాలనుకున్నాను మరప్పరాని మరువలేని విధంగా మధుర మోహనంగా అలంకరించుకుని మళ్లీ!నీ చెంతకు రావాలనుకున్నాను నవ వధువులా, సరసుని చదువులా మంచులో తడిపిన మనలా (వ్రజోపయోగకర మైన ముల్లెలా కంకిసాగిన వరిప్రైరులా గిరి శిఖరంనించి జూరే సేలయేరులా హరివిల్లులాం విరిజల్లులా రసగీతంలా, మధుర సంగీతంలా హృద్యంగా అనవద్యం౦ంగా అనితర సాధ్యంగా అలంకరించుకువి నీ చెంతకు రావాలని వీరిలో అడుగు పెట్టానో బేదో.- తల్లి లేని పిల్ల ఏడుపూ ఇైమటవించి లేచిన విప్పులగాడుపూ ఈడొచ్చినా తోడు కరవైన వయసుపిల్ల విట్టూరుపూ ఆడపిల్ల లఠండి కడుపు చెరుపూ దగాబిడ్డ చెల్లెమ్మల గుండె బరువూ (పళశ్చార్ణకపు గుర్తుల అడ్న విలిచాయి భరించలేవి బొధల్లై గుండె తొరిచాయి గుండెవిబ్బరం చేసుకుని మరోఅడుగు ముందుకు వేళానా .-- విలువెల్లా దుమ్ములో తడిసినవాళ్ళూ శ

విన్వులదారివి చూచి జడిపినవాళట్ళా

కాలిన కడుపును కన్నీళ్లతో వింవడావికి

వృథ్మాపయత్నం చే పేవాళ్ళూ

ఆయుష్షంతా అనారోగ్య వర్పావికి ఆహాతిచేపి

అకాల మృత్యువుకోనం ఎదురుమూచేవాబ్మా

బాధల కూడలిలో విరాళా వేదికమీద విలచి

వి ప్తేజంగా దిక్కులు చూచేవాబ్మా

వడ్డవాళ్ళూ, లోబడ్డవాళ్ళూ

చెడ్డవాళ్ళూ చెరచ బడ్డవాళ్ళూ

పడి లేవలేనివాళ్ళూ

'స్నేహంకోనం చాచి _ చేతులు కొల్చుకున్నవాళ్ళూ

అందరూ నా కళ్ళముందు ప్రత్యక్షమయ్యారు

నా కాళ్ళకు బంధాలు వేశారు

వీరేనా నరులు - నా నహచరులు?

వీన్లేనా వా దేశ వారసులు? నన్ను నే నొక్కసారి మానుకున్నామ సిగ్గుతో చచ్చిపోయాను నా అలంకారాలన్నీ బరువై పోయాయి భగవాన్‌ నన్ను క్షమించు వీళ్ళని వదిలి యిలా అలంకరించుకుని ఒంటిరిగా నీ చెంతకు రాలేను వీళ్ళతోపాపే నేమ

పీళ్లందరూ నీ అర్భనకు వచ్చే

కుభఘడియ ఎప్పుడు వస్తుందో

అప్పుడే నేనూ వస్తాను = వీళ్లతోపాటుః

అంతవరకు వీరిసేవే నా ఆర్బన

పీళ్లు పాదధూశే నాకు అలంకారం

చ జననం 15.11.1939 [పాచ్వు కళాళాల వి పం అభ్వాపవడు విస్తు; చిత్తూరు జిల్లా. ఉాచ్య ద్యాభ్యాసం అధ్యా న!

వపురోగమించాలి టి. గౌరీశంకర్‌ ఈ శలీకటివి తొలగించేందుకు మవ్వు దీవమై వెలుగు! మమ వ్రివి వదిలించేందుకు మవ్వు చైతన్య రురివై పాగుః మానవాళి మేల్కొలువుకు మవ్వు వైకాశికుడవై వ్రటోర గీతాలు వివిపించుః! "పెదపులపై వవ్వులు వూయించి (యేమామరాగాల వరిమశాలు వదుగిరికీ వపంతుః 'దెందములో మహృద్భావాల మమగంరం వింపి అందరికీ అందించు: వజల పౌల్యం కోనం ప్రాణాలనైవా అర్చించుః ఎరలో అగ్నివర్వతాలు (బద్దలౌ తున్నా ఎదుటివారివి మాతం నవ్వించుః వి ప్తేజమైవ (బతుకు వెమ్మెలలో వీ ర క్రాన్ని తై లంగాటోప ఆరిఫోయే దీపాల కాంతుల్ని పెంచు: వరులకోవం జీవించుః పీ 1బ్రశుకుకొక ధవ్యశ పాధించుః జీక్‌

అంత ర్మ థనం చొప్పకట్ల చందమౌళి వ న. వెనక్కి. తిరిగిచూ స్తే ఆంతా హుళక్కి ముప్పై మైలురాళ్ళు వెనుకబడిపోయాయి ఈ సుదీర్ష (సయాణంలో పాధించిం దేమిటి? ఏదో సాధిదామనే కోరిక ఏదీ సాదింపీలేని ఆసమర్థత చీకటి నీడల అడుగుజాడలలో నడుస్తూ ఏ మజిలీలోనూ ఏ సుజనుడినీ ఆదుకో లేదుః వట్టపగటి కాంతికిర ణాలకు కన్నులు మిరుమిట్లు గొల్పగా గుడ్డ గూబలతో నేస్తం కట్టాను నట్టడవి దారుల వ్రకంన ఒయాసిన్సులు కవిపి_స్టే వచ్చికలీళ్ళ గుసగుసలు వివిపి స్తే మూర్థంగా ఎడారిలో అడుగు పెట్టాను గులాబీలు నన్ను వరించి గళసీమను చేరటోగా తొడిమలవరకూ (తుంచి పారవేసి (క్రింది ముళ్ళనే గుండెలకు హత్తుకున్నాను జీనన నదిలో మోకాళ్ళబంటి నీటిలో నడుస్తూ దాహం తీర్చుకోవడానికి వెక్కివెక్కి ఏడ్చి కన్నీళ్ళనే కటగటా (త్రాగాను కొమ్మలలో కోయిల గొంతును వినలేక కొండగుహల్లో దాక్కున్నాను పూల బాటలు పరిహసి స్తున్నాయనుకుని ముళ్ళదారిపై ననే ఏళ్ళుగా నడిచాను ఏదో అనలమూ, ఏదో అనలమూ పులకింతలూ, గిలిగింతలూ పెట్టిన దశాబ్తాలలో కనీసం ఒక చక్కని చిక్కని "వెన్నెల కొన్యకూడా నా చెక్కిళ్ళను నొక్కిపోలేదుః న

శబ జీర యట రామా చంద్రమౌళి నిశీధిలోమండి నిశ్శబ్ది ధారలు (నవిస్తూంకే ఆంతర్జర్శనం చేసుకుంటున్న (పకృతి నంన్పందనంలో అందిరంనుండి అవనిపైకి జాల్వారుతున్న ఒక్కొక్క- నీహార యవనికను చించుకుంటూ చీల్చుకుంటూ నా కన్నుల్లో కంతి దీపాలను వెలిగించుకుంటూ ఒక్కొంక్క-వి హృదయాన్ని విశ్లేషిస్తూంటాను _స్తబ్రిమెపోయిన నిశ్శద్ది తరంగాలను కోపి వాటి ఆణుమ్ముదల్లో గుండెల చప్పుళ్లను వింటూంటాను అప్పుడు పురులు విస్పుకుంటున్న శబ్దజీరలు చిత్రంగా స్పందిస్తూంటాయిః ఆ స్పందనంలో ఎప్పటినుండో ఏనాటినుండో మధుధారలు గ్లాజుగ్గాసుల్లోకి జార్చుతున్న విక్వణాలు, వాటి నడుమ విషకీలలను జీర్ణించుకుంటున్న అనె_స్తీషియా కళ్ల ఎవడో ఎవ త్తినో కౌగలించుకుంటూంటే ఆమె కృతిమ రాగప్తావితంలో అనుసంధి స్తున్న పదధ్వనులలో మునిగి వాడు మిధ్యలౌ స్వర్గచ్భాయలమ కంటూ, నంతపి స్తున్న వికృత నిస్వనాలు మరోవైపు లల గుండెలనిండా గరళాన్ని వింపుకువి విశార్థంలో “రహన్య సమాలోచనలు జరుప్పుళున్న రాజకీయ నాయకుల ఆహంభావాల భావాల నన్వడులు శీ

పేటన్నీంటి నడుమ ..

ఆకలి కడుపులో (ప్రళయ గర్జనలమ దాచుకుంటున్న

“సీవ్‌ మెంట్‌ మీది బిచ్చగాళ్ల వీరవరోదనల

చిరు రవళుల చ్నిదుపలు

మార్చుుకీ గదుల్లో చేర్చబిడ్డ

నిరుద్యోగుల శవాల కమపావల్లో

ఉప్పొంగుతున్న భయంకర బాధా సముద్రఘోషః

ఈ ఖిన్నళబ్ద సంకీర్షంలో అంతర్మథనం చెంది చెంది

ఈ ర్యాలి

విశ్శబ్దంగా వడున్నది చచ్చిపోయిన మనిషిలా.

దీనిని పునరుణ్జీవింపజేపి

రాగోదయాన్ని ఉద్దీపింపదేస్తాను

శాలాన్ని ఛేదిస్తాను నతతతతతతచనతతతలతానాువనతతాడాం

జననం 21.1048) యల్‌, యమ్‌, ఇ) అధ్యాపనడు; గవర్న మెంట్‌ పాలీ ెక్నిక్‌ ; వరంగల్‌, తం

మనస్సాక్తిగా వంతుల జోగారావు ఇవ్పుడే వికపిన్తున్న వుష్పాన్ని నేమః మీచేతుల కళ్మలాన్ని నా విర్మల దేవికి ఆంటించవద్దవి అర్థివ్యన్నామః ఇవ్చుడే కమలు తెరిచిన వవికందుము నేను మీ చేతుల అమామషత్వపవు ముద వా మవః వలకంహీద వడవివ్వ వద్దవి '్రర్జిన్తున్నామః ఇవ్చుడే జీవితంలో (వమ మున్నామ ఇప్పుడే జీవితంలో (వ్రవేశిస్తున్న వాణ్ణి నేమ వా గమ్యాన్ని అగమ్యం చేపే ఇన్ని (వళ్నార్థకష గుర్తుల వెవరు వెదజల్లారవి ఆవేదవతో అడుగుతున్నామః విజృంభించలోతున్న విన్లవకారుణ్ణీ వేమ వర్గరపాత సమాజ స్టావవనవిమి త్తమై ఐలి పీశారోహణ చేపేందుకు వైళం విద్ధమైన వై వికుణ్ణి, రేవటి పాలకుజ్జి నేమ ఉదయిస్తున్న మార్యుణ్ణి నేము వికపించే విద్వు శ్తేశాన్ని వేమ మవిషివి నేమ మావవుడుగా జీవించ గలవవి మవప్పా&గా మవవి చేస్తున్నాను జవనం: 20.11.1949) భాసా (వలీణ) తెలుగ వండికుడం; పార్వతీపురం) శ్రీణానళం జిల్లాం శం తశ

కొత్తయుగం జ్యోతిర్మయి

పరుగులిడుతున్న కొలాన్ని చూస్తూ కరిగిపోతున్న ఓ ఆనమర్థజీవీ, కాలానికి కళ్ళెంలేదు ఆలోచనలకు ఆనకట్టలేదు ఆశలకు అంతులేదు ఆళయాలకు కొలకలేదు ఏమి సాధించాలని నీ తవనః ఏది ఫలించలేదవి వీ ఆవేదన? ఏ కలను ఇలలో విరూపిందాలవి పీ కానతయం ఏ కలను శిల్పంగా మార్చాలని నీ వ్రయత్నం ఈ భయంకర నిశీథిలో ఒక నూతనజ్యోతివి వెలిగించాలని నీ ఉద్దేశమా? ఏదీ మరి ఆడుగు ముందుకు వేయనేం? పటుడీక్షతో నీ అనంతళ క్రివి వ్రదర్శించవేం? “రెక్కలు కట్టుకువి దిక్కులు ఛేదించుకుంటూ ముక్కిపోయిన నూననస్వభావాన్ని ముక్కలుగా నరుకుతూ సాగిపోక దానవకాంధకొర బంధనాలలో బంధించబడివ ఓ అమాయక జీపీ వి కట్టను వదులుబేనుకుని చీకట్ల ను చీబ్చుకుంటూ

య!

“వెలుగు కరణం వెదకిపట్టుకో అభ్యుదయ జ్వాలల్లో ఆలోచనలను పటం వెయ్యి "మెరుగుపెటిన ఆశయాలను మెలిపెట్టి సరికొత్త నగలాంటి మరొక యుగాన్ని సృష్టించుః! యన్‌, జ్యోతిర్మయి; జననం 1940 ర్‌ చె ప్రి ఉ గత మక్వవద్యా క్షణ, శద రా బాడ్‌ ల ఖు పాగ సు హ్‌ టను శ్‌ ఫీ + రల || మ ఈ 4

న వ్వ నిచం (దు డు తిరునగరి విజ్ఞానం వినరిన రాయి తగిలి ఆకొశం కుంటిద్లై పోయింది! చండ (ప్రచండంగా మనిషిరువ్వే రాకెట్లకు చంద్రుడు పిచ్చివాడౌతున్నాడు పాపాయిలా ఉన్న మనిషికి పండువెన్నెల సచ్చడాన్ని కప్పి వరువం నిండిన తరువాత (ప్రణయ పారవశ్యం కలిగించి మహీతలాన్ని న్వర్గం చేయాలనుకొనే చంద్రుడు పాపం: మానవుడింకా మంచివాడే ననుకుంటున్నాడు శాను జగన్నేత విష్ణు భగవానుని భార్యా సోదరుణ్ణనే భ్రమపడుతున్నాడు తార్యాసియుడని తనపై న కవులు శృంగార కావ్యాలు (వాస్తున్నారవి కొత్తకవి నాయికను, “ఇంగునిభాన్య" అనే నర్ణి స్తన్నాడవి ఇంకొ అనుకుంటున్నాడు. హాలివుడ్‌ నుందరిలా అంధ యువతి మారిందని అల్ల సానిలా గాక ఆంధ్రకవి దుష్టనమాపొలు నృష్టిస్తున్నాడని ఆయనకేం తెలుసు? కోతుల్వా,కీక్కలనూ"వంపితే తాను తమాషా కనుకున్నాడు చూనపుడే తనవరకూ వ స్తే,దావికేంలే స్నేహాని కనుకున్నాడు క్‌ంై

తననే భాగించుకుని తింటారవి ఏనా డూపాంపలేదు తాను పోటీలువడి దేశాలు తనపైన తూటాలు (ప్రయోగిస్తున్నాయని ఛదివేవాడేమో స్పుట్నిక్‌లో చంగదుడు వ్వచ్భంగా వెన్నెలకురిపే చంద్రుడు మచ్చ చాటున దాగున్నాడు “వునీషీ నేను పీ వాడ" నవి వరిదేవనం చేస్తున్నాడు పున్నమనాడు వైళం పూర్ణంగా నవ్వలేదు చంద్రుడు ॥ జననం 24.9.19341; లి. వ) లి, ఓ. యల్‌; ఉపాధ్యాయుడు; ఆలేగ, చలాంద జిలా న! ళం రప

మరవురాని కవివాక్కు ఈమని దయానంద్‌ థ్రీనాళు డేనాడో వాపోయాడట పాపం శ్రీగా పుడితే జీవితమే పూలవాటయ్యేదని ఉన్నత పదవుల్లోనూ ఉపాధి కల్పనలోమా ఉజ్వల భవిష్యత్తు నూహించాడేమో మహాకవిః గో లే పీరజాతుల ఓరచూపుల ముందు కవికా గీకాలు కాటోవన్నాడట వీనుల విందు పుంస్త్వాలూ పొరుషాలూ నిరర్ధకా లన్నాడట పూబోడి ఒయ్యారాలకు పురుషో_శ్సముడై నా దాసుడన్నాడటః పదిహేనో శశాబ్దింనాటి ఆ మాట ప్రస్తుకానికీ మరపు రాకుందన్నమాట కాలగతి మారినా కవివాక్కు- చెరగవి ధ్వని మనిషి కునారిల్లుతున్నా మదిలోని కోర్కె ఈరగని గవిః అపూర్వ విజ్ఞానా న్నార్జీంచినా ఆరిషడ్వర్గాల నరికట్టలేవి మానవుడు నవనాగరికత ముసుగులో నాజూగ్గా దాక్కున్న దానవుడు: ఇంటర్వ్యూకోనం వచ్చిన యింతుల ముఖం చూడగానే ఎంతటి (ప్రశ్నల వర్షమైనా ఇసప్టే వెలిసిపోతుంది పటానంచలౌతాయి "వైళ్ళి కారుమేభూలు ఫీకరాకారం ప్రనన్నవదనం ధరిస్తుంది వ్‌జీ

రాకొచం(ద్రువీలా చిరునవ్వుల వెన్నెలలు కురుస్తుంది

వియమాలూ విబంధనలూ వీరుగారిపోతాయి

నయనాలే సవాళ్ళకు జవాబులు వెదుక్కు౦టారు

దట్టాలెంత గట్టివై నా నడలిపోక తప్పదు

పట్టుమని పద్శిపశ్న లడగడానికి మనసొప్పదు

మెరిటోరియస్‌ పీపుల్‌ దరిదాపుల్లో కవిపించరు

'మేధావంతుల మీడిక్లై నా మెహర్చానీ (ప్రసరించరు

ముడుపులు చెల్లిస్తామని (మొక్కితే చాలట ఆ దేవుడికి

ముందుగా ముట్టజెప్పక తప్పదట యా మానవుడికి

కార్యసిద్ధికి మానధనాలే కానోపు (ప్రధాన సాధనాలు

మానవతులకు మాత్రం కానుకల్లో కన్సెష నుంటుంది కౌటోలు?

వరాయి మగువను పవిత్ర మాతృమూర్తిగా చూడమనే గడ్డమీద

కిరాయిగట్టి పళ్ళికిలించడ మే (వస్తుతం జరుగుతున్న మర్యాద

కీచక నందోహంతో ,క్రిక్కిరిసి పోతోంది పుణ్యధాత్రి

యాచకత్వంలో పైతఠతం ఎదుర్కొంటుంది కామాంధుల్ని-భరతప్పత్రి హీంపీ పండిఠరుడుు ఒంగోలం) శశాళ ంజిల్లాం

ఫ్‌

నిజం దిలావర్‌ కొలందే బంగారం శాంతులీన లేదు పగలందే ఒక మేఘం మెరుపు తళుకు మనదుః చిలకందే చల్లి లోన నవనీఠం రాదు మీటందే వీజణనుండి నవగీతఠం రాదు రగలందే ఒకడీవం వెలుగు విండటోదు పొగలందే ఏ హృదయం (బ్రతుకు పండపోదు తొలగందే పాడు నివురు నిప్పు కంటవిడదు కరగనిదే కొాలపామం విజం బయటపడదు యం దిలావర్‌ ; జననం 5.619042; చి పీ; వి ఇడి; ఉపాధ్యాయుడు; ముత్యాలంపాడు, ఖమ్మం బిల్లాం క్‌

రుధిరం కురుస్తుంది శేషం నరసింహాచార్య

ఇలా ఎంతకాలం

వంచిన వెన్నెముకతోటి నడవాలి?

ఇలా ఎంతదూరం పల్లేర్ల దారి పై నపోవాలి?

పసికర్ణ నుకువి నరిపుచ్చుకోవాలి

మకీచికల్ని చూస్తూ నిరాళల్ని మేస్తూ

చుక్కల్లా మెరిసే మిణుగురులతో

ఎలా దారి వెతుక్కోవాలి?

ఆత్మవంచన ఆంబరాల్ని ఇంకొ

ఎంతకాలం ధరించాలి?

న్వప్నాల కౌగిళ్ళలో నలిగి

పుంస్త్వం పుచ్చిపోతున్నది

వాస్తవంకులనతితో రమించలేక

మెరిమొగం వేయాల్సి వస్తున్నది

నినృహల గాయాలు తగిలి

దేహం కాయలు కాసింది

విరీకణలింక విష్ప్రయోజన మన్చి స్తుంది

ఆలోచనా సులోచనాల్ని ఆలమారులో 'పెళ్లుస్తాను

ఆందిరాల్ని ఆవతలకు నెశ్లేస్‌ ఆంతరాల్ని న్స 4ీస్తాను

కర్తవ్యం క్మర్రవట్టుకుంటాను కర్తృత్వం వపాస్తాను

విప్పు గువ్వుమంటుంది సుమా

తమస్సును తగులబె డ్తుంది

విజం ఒక్కసారి వురిమితే

జడత్వం జడుస్తుంది

నిజం ఒక్కసారి వురిమితే

రుధిరం కురు స్తుంది

జననం 10.21.1950; యం, శాం; వాణిజ్యశాస్తోంోప న్యాసనడం; (పళుక్వ జూనియర్‌ $ కాళాల్క వనపర్తి మహబూబ్‌ నగర్‌ జిల్లా

క్‌?

ద్‌ ర్స నం ది ద్దూ రినరసింహ౦ దూడ అంబా అంది గోవు లాలించింది పిలిచి పాలిచ్చింది..- అక్కడ మమత కనిపించింది; చక్కెర ముక్క పెద్దది ఒక్క చీమకు కదలనంటోంది వది చీమల్ని పిలిచింది గదిలోకి లాగించింది.._ అక్కడ నమత కవిపించిందిః విక్క_ కుక్కు దానికీ దొరికింది టొమిక బలిసిన కుక్క. చూసింది మొదట అడిగింది పిదప కరచి లాక్కు-0ది.__ ఆక్కడ ఆహం కవిపించిందిః కోరలు ఊడవీకేసి వాగన్వరం ఊదే మనిషి బూర పాడుతున్నది పాము ఆడుతున్నది... అక్కడ అధికారం 5 నిపించిందిః క్రి

పెళ్ళి జరిగిపోయింది విందు ముగిసిపోయింది విస్త్ల పీధివి పడ్డాయి పశువులూ, మనుషులూ విరుచుకు పోటీపడ్డాయి... అక్కడ ఆకలి కనిపించింది! చెడువు ఎండిపోతున్నది చెట్టు పెరిగిపోతున్నది చేపలు కొట్టుకుంటున్నాయి చెట్టు చిటారుకొమ్మన కొంగలు మురిసిపోతున్నాయి. అక్కడ నా దేశమే కనిపించింది! జననం 4.719420) అధ్యాపవడు; రాధాకృష్ణ విద్యాలయం, నిజామొ రొద్‌, వ్‌ఫః

"నెలవంక! నీకో మనవి కాసల నాగభూషణం

నెలవంకా నెలవంకా: ఇ౦దాకొ ఎక్కటడికెళ్లావ్‌. (| మమ్ము విడిచి మరులోకంలో ఎలా ర్యాతి గడిపావయ్యా? నెలరాజా విన్నావా ఈ

విశిలో జరిగిన విషాద కథనం జొజీ మల్లికీ కలిమిడి పువ్వు గుండె బరువుగా తెలిపేనంటా ఒంటిపాటుగా [ప్రకృతి ఒడిలో అవిసిపోయె నొకనె _త్తురుగుడ్డు పీలుచూనుకొవి గ స్తీకుక్కలు ఉన్నయింటినే తొలిచేశాయి పడుచుదనం వేపనకాటుకి అమాయకత్వం సీల్లాడిందిః స్నేహంకోనం చాచిన చెయ్యి సోకకముందే చురుక్కుమంది కాలనాగు సిరి నందిట్లో

తొలి కుబుసం విడిచేపింది. మావయ్యా ఇలాంటివెన్నని తీపిబాధతో వెళ్ల (గక్కను? వ్యధామధిత హృదయులకూ వీ అ _ప్తత్వమ్మొక ఉలిపిరి వట్టు

60

అందుకనే ఆవధుల మేరకు కలువక్కయ్య ఉండమన్నది. “చెమ్మగిల్లిన కనుల కొలకులారే వణకు పొమ్మవిల్లి న ఒడలు 'పేదదీరే వణకు వీటవాజిన గుండె ఆశపండే వజకు కాలి కనులిన పేద కడుప్పవిండే వజకు (మోడువారిన బతుకు లతలుపూచే వనజకు విండు నననుల కలిమి జగతికాచే నటికు వెలవంకా అంతనజకు నీవు [కుంకటోకు "” య!

గెరిల్లా చెల్లికి లేఖ! వాగరాణీ ఓ గెరిల్లా చెల్లీ ఇంత వగపొ మళ్ళీః పతులు నశించిన నడుతుల బాధలు సుతులను వీడిన సుదతులగాథతలు బంగ్లా దేశపు ఆ ర్తనాదములు విన్నామమ్మా విన్నాము చింగ్లాదేశపు విషాదగాథలు మాలో రేపెను ఎన్నో వ్యథలు దేశంకోనం అసువులుబాసిన బాంగ్లా (ప్రజల పగతీర్చాలి గెరిల్లా చెల్లీ 1 ఇంత మరపా మళ్ళీ చీమలన్నీ చేరి పెనువామునే తెగటార్చు శృణములన్నీ కూడి మదగజమునే బంధించు ఐక్యతను మించునది అవనిలో లేదమ్మ మనిషికి అసాధ్యమ్ము మహినుండ టోదమ్మ పాక్‌ ముష్కరుల చీల్చి కెండాడీ మర తుపాకుల కెరను గావించు బంగ్లా (వ్రజలు వెంగలులు గారంచు వడతుల శక్తివి పతినోట పలికించు. రుంరును రేపిన జోయాగాథలు టాన్యా చేసిన విష్ణవగానం పట్టాన్‌ టాంకుల కెదురైై పోరిన ర2

బంగ్లా వనితల పవి(త్రగాథలు మరువగలేని మధురన్మృతులుః 'దేశమేదై. ననూ ఆశయమ్మొక్క కే జాలి యేదై ననూ మానవత యొక్క సే మనిషి వేరై ననూ మనసౌక్క'ే సుమ్ము మతము వేరైననూ మమళ ఒకటే నమ్మ ఆ _ర్తరావమ్ముల ఆర్భాటాలు వినుమమ్మ। ఎదలోని వ్యధపైన సుధమ చిలికించమ్మః మనిషి మనుగడను గుర్తించలేనట్టి నరరూప రాక్షసుల నాశనం చెయ్యాలి గోముఖ వ్యాఘ్రాల్ని గొడ్డలికి బలివెట్టు ఏం బ పీ దేశ గౌరవం పుడమిపె విలబెటు మ్‌వా న!

మత్తెక్కిన పాకిస్తానీయుల చిత్తుగజేని కత్తులు దూపి కుత్తుకల రక్తాన్ని తీసి ఉత్తమ వవితల పాదాలకు ల త్తుకదీర్చి చిత్తశాంతి చేకూర్చాలమ్మ మనదేశాలకు మధ్య వేలమైన్ల అంతరం మన మనసులెప్పడు నన్నిపాతం పరస్పరం నమ్ముమమ్మా ఈ నూటను విరంతరం।:

ఓ గెరిల్లా చెల్లీ 1

ఇక ఉంటా మరిః

కలుదాం మళీ.

గ ళా యజ్‌, వి, యల్‌, యస్‌, జాగరాణీ జకనం' 19.64.1940; శాజా్యపవీణ, (6

అ న్వే మణ సి, ఏ. నాయుడు నా యెడంద యెొడారీలో తృషార్తియై దిక్కులేక కొనవూపిరితో తన్నుకునే వకకింత పీటిబొట్టు గలదేమో వెతకాలవి వుందిః నా యెడంద నీడులోన శుధా ర్తియై తిరుగుచున్న నోరులేని ఎమ్ములతో మిగిలియున్న పశువుకొక్కం గరికపోచ గలదేమో వెతకాలని వుంది! నా హృదయ సాహితీవనంలో హాసార్దియై పలవరించు శాంతిలేని విశీర్ష జీర హృదయుడౌ (శ్రమజీవికొక్క ణి వ! శ్రేనెలొలుకు వలుకునక్రై వెతకాలని పుంది. లు జననం 5_8.1950; భాష్నావలీణ; వీ యు ని; వ్యవసాయం) ముషిడిపల్లి; వికాఖ జిల్లాం లా 6శీ

ఎవరు మీరు?

సట దాట్ల నారాయణమూర్తి రాజు ప్ర

వ _ర్తమానపు గిరుల శృంగాలనుండి

భవితవ్యపు ముళ్ల లో దూకి

విష్పులో శలభాల్లా (బ్రతుకుతూ

మాతిలో కవ్పల్లా నిద్రిస్తూ గడుపుతూ ఎండమాపులవైపు గుండెలను చేతబిట్టి " కండకానకపు మనుషలకట్ల తెరిపించుటక్షై

ర క్రార్బణ చేస్తూ ర క్తాశువులు కారుస్తూ దిగంతాలవై పు పయనిస్తున్న మీరు

ఎవరు మీరు?

బాధామయ (ప్రపంచంలో రోదిస్తూ (బ్రతుకలేక 'వేదనాభరిత జీవితాల వికృతత్వం చూడలేక మూగవాళ్లలా వయవిస్తున్న మీరు

ఎవరు మీరు?

ఏ దేవతలు పంపిన దూతలు?

ఏ సామాజ్యావికి మీ రధి నేతలు? అస్టివంజరాల్లాంటి (బతుకుల్ని అర్థాంతరంగా వదిలేసి మీ దారిని మీరు పోతున్నారాః

కరుణ జాలి లేని లోకాన్ని పిస్తూ వెళ్లి పోతున్నారా ఇంకా పరితపించమనవి దీవిస్తూ పోతున్నారా? ఆగండి నామాట ఆలకించండి

తల వంచుకువి పోకండిః

ళు తీస్‌

తల్లుల మనసులు చించకండి

మీ పాహచర్యంతో పులకిస్తుంది పుడమి

మీ పాన్నిధ్యంలో పారవశ్యంతో విలు స్తుంది చెలిమి

మీరు చిటికెన వేలితో మీటితే సమతావిసంచులు

అంచు_ల్పెలియక (మోగుతాయి ఆనందంతో పాడుతాయి

అందుకే రెక్కలు విష్పుకువి

ఆశళాంతినీ ఆవేదననూ మా కప్పగించి

ఈ (దితుకుల్ని కూన్యంచేసి

ఎగిరిపోకండి వెళ్ళిపోకండి:! “విశ్రమౌర్క? జననం: 80101900; భాహావవీణ విద్యార్థి; విజయ చగరరం

ళ

యువతరం తాదాల నిబ్బరాజు

బుద్దునికూడ ద్వేషించిన వాళ్ళు అనాడు వుండి వుండవచ్చు క్రీస్తుని సైతం షపొంపించిన విషయం అందరికీ తెలును గాంధీమహోాత్ముని చంపిన వ్య కీ మనకు తెలుసు మంచిని తుడిచిపెట్టాలనే యత్నం మానవత్వాన్ని న$౦పకజేపే (పయత్నం వాళ్ళ కెందుకు? అందరికన్నా ఆధికులమనుకునే అహం వాళ్ళు నమ్మినదే గొప్పదనుకునే మైకం నమకాభావాన్ని తుడిచిపెళ్టే తత్వం స్వార్థాన్ని విడనాడని వశుత్వం వనాతన జీమూతం విడిచి వాళ్ళు బయటకురారు ఆధునాతన పథం వెలుగు వాళ్ళ కక్కరలేదు (వజాభ్యుదయమం పే వాళ్ళకు మంట వరోక్షంగా గూడుప్పులాణీ వాళ్ళ కాహారపు సంట అంత స్తులణు వాళ్ళ కాశయాలు అడ్డుగోడలు వాళ్ళ _సమాణాలు పంతాలతో వాచిస్తారు అంతా నూశే తెలుసు నంటారు అందలమెక్కేే అర్హత మాదేనంటారు

ఛ్‌?

భగవద్భ క్రీ కలవాడైనా

బంధువు కాకపోతే

వాళ్ళకు పసవికిరాడు!

యుగప్పరుషుడై నా

ఆనాచార బాద న్తం విడనాడితే

వాళ్ళకు సనికిమాలినవాడు

యువతరం ముందుకు రావాలి

ఊహాగానాల మ త్తునదిలించాలి

వా న్తవికతా దృష్టి కలిగించాలి

అపుడు కొని వాళ్లకు బుద్ధిరాదు

అంతవరకు సంఘానికి శుద్ధిలేదు.

క శావ్య శ జననం 10.9_19320 ఇంటర్మీడియట్‌ ఫపీ డబ్బ్యుండి ఆఅఫీనులో ఈఊడ్యోగి; భవ శేశ్వరం; తూ, గో, జీల్లాం ఆ -

ఠి

ఎలొనవా ప లి?

ఎ. పండరినాథ్‌ వవ్వమంకే ఎలా నవ్వాలి? చవ్వడానికి ఏముందవి? వంతోషం పొందడానికి పాధన మేముందవిః చిరునవ్వు చిందించడానికి విరబూచిన మధురానుభూతి యేమున్నది? (పకృతి రమణీయతతో (వశాంతత పొందాలని పోతే బడబాగ్నులు పెల్లుబుకుతున్నాయి ఆవందం పొందాలని అందమైన గులావీని (తుంచటోతే ముల్లు హలంలా గుచ్చుకుంది ఒళ్ళంతా మంటలు రేపింది వినోదం కావాలని విహారానికి బయలుదేరితే (పకృతి వికృత రూపం దాల్చింది వికటాట్టహాసం చేపింది విశ్రాంతి పొందాలని శలవారిమేడ నీడనుచేరితే మేడలో కులుకుల కుటిల కుయుక్తులు వివిపీస్తున్నాయి అలత్మీయతను చవిచూడాలని ఆప్పుల మధ్య చేరితే

థి

అందరి హృదయాలలో ఆవేదనాగ్నులే చెలరేగుతున్నాయి నన్వమంశే వెలా నవ్వాలి? పొదిగి పొదగని (వ్రకృతిలో పొందికను ఎలా బొందగలుగుకాం; వికసించీ వికసించవి పూలు పరిమళొన్ని ఎలా వెదజల్లుకాయ స్వార్థం నాటుకున్న (ప్రదేశ ౦లో “శ్పీవాభావం ఎలా నాటుకుంటుంది? అందుకో లేని ఆశయాల మధ్య ఎండ మావుల్లాంటి ఆశలను ఎగిరిపోకుండా ఎలా మూటగడతా౦? నవ్వమం కే ఎలా నవ్వాలి? నవ్వడావి కేముందపి? చలల శళ్ళర్హీన్రాధ్స్‌ 9 జననం 1241987) లి ఏ; చి ఇడ పిండీ విద్వాన్‌ ; ఊపా ధ్యాయాడు; ఇ(కహీంపట్న ౦) “హైదరాబాద్‌ జిల్లా? ఖు

దీపాలవేళ

పెడిపాల

ర్‌ వీరోచితంగా పోరాడి మూర్చిల్లిన మొనగాడిలా వ్రచండ తేజంతో (ప్రజ్వరిల్లిన (ప్రభాకరుడు అతిశయం [క్రమంగా అణగారిపోయి నంధ్యాదేవి ఒడిలో ఒరిగిపోయాడు: అనువు తప్పిన అంగారవల్లరిని చూసి అదను దొరికిన చీకటి రక్కసుడు విక్కుతున్నాడు వెలుగును సమయించాలని విజృంభిస్తున్నాడు కౌంతిని కదిశించాలని కరాళదంష్ట్రలు చా స్తున్నప్పుడు వింగికీ నేలకూ మధ్య నీలి నీడలు (కమ్యుకుంటున్నాయి క్షణం ఆలస్యమైతే లోకమంకా చీకటౌతుంది రాక్షసుల చేతికి రాజ్యం వచ్చే ప్రమాదముంది అప్పుడు మానవత్వం సమాధిమీద గంజొయి మొక్కలు మొలుస్తాయి దుర్గంధం వ్యాపించిన లోకంటో మనుగడ దుర్భరమౌళుంది కాని 'శేపటి ఉదయం రవి మేల్కొంటాడు తమోనక్షెన్ని వ్రయ్యలు చేపి విశ్వ (ప్రాంగణంలో విజయ ఢంకా (మోగిస్తాడు అప్పుడు మళ్ళీ వెచ్చని వెలుతురులో పుడమి పచ్చగా మెరుస్తుంది ఆఅ ఆ్‌కీ అనకొళావికీ నమ్మకమైన ఆస్కారముంది, అందుకే ఈ లోపల చీకటి వ్యాపిస్తున్న లోకంలో

ళ్శ

'వెలగు వై దొలగకుండా దీపాల కౌంతుల కత్తులతో ఈమస్సును తరిమెయ్య మంటున్నానుః ఇది దీపాల వేళ; మెడిపాల సక్యనారాయణ అెడ్డ! జననం 1949 ఎం, వీ డి,టి,ఏ, అంధ్రో వవ్యాసకడ్యు పసలభ్తూడి? కూ, నో, జిల్లాం ణా

త్వ న్మ రణం బులును = జి - (పకొష్‌ త్వన్మరణం (ప్రతిరోజూ ప్రతి నిమిషం ప్రతి వెకెను; చాకలి రూకల కొరకై వాకిట కూర్చున్నవ్వుడు మంగలి పేరాకలితో ముంగిట విల్చున్నప్పుడు దాసీ దైన్యంతో విమ కాపే విమ్మన్నప్పుడు నిమ్మతోనలు కొనమని వీ విసుగేడ్చుచు మన్నప్పుడు బదులిచ్చిన ఆసామీ ఎదురు నచ్చు చున్నవ్చుడు పద్దుచూపి కొస్టుమవిషి గద్దరించు చున్నన్వుడు ఆఫీసులో అలపి వె కాఫియైన లేనప్పుడు త్వన్మరణం (ప్రతిరోజూ (పకి విమిషం. (ప్రతి పెకెనూః జనకం 20.10.1934; విద్యుచ్చ క్తి శాఖలో ద్యోని? విజయనవగరంం ఇ

(ప త్యూ ష దేవీప్రియుడు శళాంకువి అంకంలో శయనించే మనిషి మేల్కొని ఇలాతల శలాయుగంలో జారిపడ్డాడు, చలువవెన్నెల పందిళ్లు వేయటోయి శిలలా మారిపోయాడు శిలమైపోయాడు (ప్రచండగ్రిష్క విన్ఫులింగాలు చెరిగే భవిష్యసౌధ [పాంగణాల తుషారకణాలు వెదజల్ల టోయి కళనళ పడిపోయాడు కళావిహీనమై కను మరుగై పోయాడు గోటిమీటున కోటినోదాలు పలికే కోమల హృదయ వీణాతం[శ్రులు న్పందన మానేవి ఆ్మకందన చేస్తున్నాయి! విజ్ఞానం మతిపోయి చితి పేర్చుకుంటోంది. - జీవి పియుడ ఉ పౌ ధ్యోయుడు; శు త్యాఆంపాడు; ఖమ్మం జొల్లాం రక్ష

చరమగీతి వళ యాగ్ని ఎండిపోతున్న జీవ వృక్షం చిగురించక వెరి మొహం వేపి దిక్కులు లెక్కి న్గుంకే కొమ్మలు విరిచే స్తున్న కోతిగాళ్ళను విదిలించుకుంటూ వెళ్ళిపోతున్నాను భావనా సమాధిలో కన్నకలలు పండక బిండబారిన గుండె బిద్దలవుతుం కే భావికాల భాగ్య రేఖలు వెతుక్కుంటూ వెళ్ళిపోతున్నాను నేన్తం వెళ్ళిపోతున్నాను అరాచకం దుమ్ముపడిన కళ్ళ మంటలతో తీగెలు తెగిన జీవిత సిశారువి మోసుకుంటూ భగ్న జీవితంలోని భయంకర సత్యాల జగత్క్మ్కటాహంలో సలసల ,క్రాగే అక్బుజలాల గీఠాలను కడలేవి నిరాశల కూడలిలో ఎనరూ వినని వాడ పాడుకుంటూ వెళ్ళిపోతున్నాను భూతకాల అనుభూతుల భూతాల విదిలించుకుని నర్తమాన విషవలయాలను ఛేదించుకుని విర్వృతిలేని ఆశయాల ముసుగు కప్పుకుని వెళ్లి పోతున్నాను నేస్తం వెళ్లిపోతున్నాను బాధల్ని బహిష్కరించిన దేళావికి బంధనాలు లేవి అనుబంధాల నగరానికీ చల్లి వి వెన్నెల నిలయానికి శౌంతి బాల పంగీతోత్నవానికి వెళ్లిపోతున్నాను నేసం వెళ పోరున్నాను ళ్‌ అవత న. లన + వి, రమణారావ్తుజననం" 18_5_1958; భాహ్మపపీణ విద్యార్థి , విజయనగరంం ళ్థిన్స్‌

(పా ర్ట న యం 1(పసన్నాంజనేయులు వ్రళూః వతిరోజూ చేపే పూజలకు ప్రతిసారీ అందుకునే పెద్దల ఆశీర్వచనాలకు (ప్రతి సంవత్సరం పడుతూన్న బాధలకు ఆంతే మున్నది (ప్రళూః స్వార్థ ౦ వికటాట్టహనం చేస్తూ త్యాగం గుండెలపై తాండవనృత్యం చేసున్న తరుణంలో అహంకార పరిస్వంగంలో ఆధికారం ఆనందం పొందుతూన్న సందర్భంలో వినయం చూసవలసిన నయనాలు విషాగ్ని గోళాలుగా మారుళూన్నప్పుడు నేనే మని (ప్రార్టించను? విన్నేమని ఆర్థించమ? (వ్రభూ ఈ భయంకర జీవితపు 'పెడారిలో అడుగు ముందుకు వెయ్య లేవి అభాగ్యుణ్ణీ వ్రళూః పీ ప్రపూర్షశీతల కటాక్ష వీక్షణాలను పీ పదమల కమనీయ (పేమతరంగాలమ సీ మృదు మార్వీనలన్మాధుర్య వాగ్విలననంతో నంతోష పౌభాగ్యాల నన్ముగపాంచే సీ శులాశీస్సులను నా మీద వ్రసరింప్పము (ప్రభూః చం 229ట్‌ ఆం ఏ అంధ్రాచ్యాంతడు వ్యాయా? ఇర్షావ ఇల్లా 9గ

నాలోనేనే కె యల్‌, (ప్రసాద్‌ నా జీవిత $ల్పాన్ని మలిచింది నేనే మలిచిన శిల్పానికి పూజలు చేపింది నేనే పూజలు చూపి పరవశించింది నేనే పరవశించి కోరిన వరాలవిచ్చింది నేనే ఫలించని వరాలు చూపి కసి నాలో పెరిగి పోగా శీల్చాన్ని ముక్కలుడచేసి శిథిలాలుగా మిగిల్చింది నేనేః కతాలో తునాతునకలు నకాతనవాళ్టానానాలముయాలనాలా నయా పుకమనానిన జననం 15_2.19406) విశాసం సభ్యుడు; బరంపురం, ళా

వెలుగుల్ని (పోగుచేస్తాను భాను చీకటి గుహల్లో వెలుగు దింధించదిడిన వేళ చలి కోర్వలేక మూసిన ఇంటి తలుపుల్ని కుక్కపిల్ల గీరుతున్న వేళ ఊరి పొలిమేరనుండి పొడువిడ్డ గుడిలోని కుంటి నిచ్చగాడి మూలుగు అన్పష్టంగా వినిపిస్తున్న వే శ్మశానంలో ఆరుకున్న చితిలోని బూడిదను గాలి రేపుతున్న వేళ పాతులూ స్నేహితులూ ఎనరూ నా గాయాన్ని మాన్పలేరని తెలుసుకున్న వేళ బంధువు లందరినీ విడిచి వంధా లన్నిటినీ (తెంచి (మోడు చెట్లతో స్నేహం చేస్తూ ముళ్ళపొదల్లో మెరిసే మిణుగురుల్ని చూస్తూ నక్షరపు అక్షరాలతో అనుభవపు పాళాల్ని (వ్రాస్తూ ఎక్కడికో ఎక్కడికో దూరంగా దూరంగా పోవాలని పున్నా కుక్కపిల్ల దీనపుచూప్ప కుంటి విచ్చగాడి అన్పప్పపు మూలుగు శదిలేకాళ్ళను కట్టి వగేసివ వేళ గ

ఎప్కే-పిస్టునె ఎక్కడెక్కడో తిరుగలేమ. ఎవరెస్టు శిలరాన్ని ఆధిరోహీంచిన నా అఆదర్శాల్ని అగాధపు లోయల్లోకి త్రోయలేమ (మోడు చెట్లలాటి వారితో స్నేహంచేన్తూ విరాశవిండిన కళ్ళనుండి దూకే అకు జలపాతాల ఆవేదనా నంగీతాన్ని వింటూ విచ్చుకున్న గాదూల విరిదండను మెళ్లో వేసుకొని ఆరవి చితిలాటి హృదయాన్ని ఆనందపు నందన వనమని భావిస్తూ ఎక్కడికో ఎక్కడికో పోక... .. ఇక్కడే ఈ నమాజంలోనే వుంటాము అన్యాయం వన్నిన వలలో చిక్కిన నా కలల్ని కటకటాల వెనుకమన్న నా ఆదర్శాల్ని విడిపిస్తాను. (పంచం కస్పుకున్న చీకటి దువ్పటిని వెలుగు తన చేతులతో లాగివేస్తున్న వేళ వరసులోని తామర రేకుల్లా విప్పుకుంటున్న ఆనందపు మేఘాల కళ్ళనుండి అమృతప్పు జల్లులు కురుస్తున్న వేళ కవ్నీళ్ళతోపాటు కళ్ళనుండి జారిపోయిన వెలుగుల్ని (ప్రోగు చేస్తానుః (మోడుచెట్ల మధ్యనున్న పాడుదిడ్డ గుడిలాటి నమాజొన్ని మారుస్తాను టి, భాను; లియస్‌వీ) పైదాబాటద్‌. 7

వి వ్ల వ శంఖం ఆచార్య భావన్‌ (పతిగొంతూ పాడాలి (పకి అణువూ పొంగాలి ఆంతస్సులలో అణగారిన ఆవేదన పెల్లునికి అననిని వరదలై ముంచె త్తాలీ అందరినీ మునకలు వేయించాలి విశ్వచై తన్యానికి విస్త వ శంఠఅం పూరించాలి నవసమాజ విర్మాణావికీ నాంది వలకాలి శృంఖలావిద్ధ జీవితానికి స్వప్తి చెప్పాలి విజయ మార్గానికి వీరసోపానాలు కట్టాలి విస వ శంఖం పూరించాలి వీరుల హృదయాలు మార్మోగాలి అందరు ఒకటై అవిలసన్నిభులైై అంబర మార్గంలో పయనవించాలి అమర దుందుభులను (యమోగించాలి మానవజాతి మనుగడకే మహోదయం రావాలి దెబ్బతిన్న బెబ్బులులన్నీ 'పెడటొబ్బలు పెట్టాలి జగత్తంఠా గడగడ వణకాలి మావనతా మేఘాలన్నీ 86

ధర్మవర్షం కురిపించాలి జగమంళా హార్షమయం కొవాలి పొజన్య ఠటిత్తులు తళతళ మెరియాలి మౌనవమార్ల ౦ సుగమం కావాలి "స్వేచ్చా విహంగాలు ఎగరాలి విశ్వచై ఈన్యం వెలగాలి విష్ణపశంఖం 'యమోగాలి. గది మెళ్ళ భాకనాభార్యులు జననం 27-7_1950; యం, వీ అంధ విశ్వ విద్యాలయం తెలుగు శాఖలో పరిశోధన; చా_ల్దేరు; విశాఖ జిల్లాం 81 తీర

సౌహి త్య రబంధుడు

గోరంట్ల మదనమోహనరావు ఆయన నడవలేని నత్తగుల్ల 'వేదకాలమే మంచిదని గుద్దుతాడు బిల్లి ఎవరికీ అర్థకొకుండా రాయటం ఆయన సొమ్ము అంటే ఆయనంటాడు * ఆవలకుం బొమ్య్ము” ఆయన రాసిన కాగితంలో తాజా పకోడీలు పొట్లం కట్టకు చద్దివాసన వచ్చాయని ఆవల ఆయన్ని తిట్టకు

ప! ప! ఆయన ఎల్లప్పుడూ రాసే పదికిలోల నవల తలనొప్పి మందులమ్మే వ్యాపార్లు పరిచిన వల (గౌంధిక భాషావాదుల్ని మనసారా ద్వేషిస్తాడు శాసన భాషావాదుల్ని మనసారా (పేమిస్తాడు ఆయనెప్పుడై నా పుచ్చుకున్నాడో లేదో “రమ్ము” *రా' అంటావికి మాత్రం వాడతాడు “రమ్ము " పాషాణ కవితా వసుధ కాయన నర్వంసహా చ(కవర్తి కౌమన్‌ సెన్స్‌కు మాత్రం ఎన్నడో యిచ్చాడు మనోవర్తి ప్రాచీన అవశేషాలు దొరకని విధ్యార్థి ఆర్కియాలజిస్టు ఆయన్ను పరీక్షిస్తే తప్పక వస్తాడు క్లాసులో ఫస్టు ఆయన కుందో వికుదు 'నీటికొకులరాజు" ఎంత దులిపినా వదలదీ సాహిత్యావికి పబ్టీన దూజూ ఎందుకలా చించుకుంటా డా దొంగురుపోయిన కంఠం ఇకనన్నా పారెయ్యరాదా ఆ తాగాకూ గంటం (ప్రాచీన కవిత్వాని కాయన కానలాదారు లేక "సెంటీ ఆయనకున్నది కవిత్వపుజబ్బు లేక వెర్బల్‌ డినెంట్రీ. లాలా ఆభూూర్జటి?. జననం 0.111988 యం ఏ, ఆంధోపన్యాసనడు; జీవి $ఓ శ ళాళాల తిమ్మసముదం) శ్రళాళం జిల్లా 82

సహేతుకలో పహేళిక అంబటి మహేం(ద్రరాజు

ఆఅనుకోలేదు-అనుకో లేదు

మనమిలా అపుతామని అనుకోలేదు

మనం పోరాడి సంపాదించిన స్వాతం[త్యంలో విరాశా విన్స ఫహలకి బానినలుగా

ఆవేశ కావేషాలకి (పతీకలుగా

ఇలా విర్ణీవంగా విలబ డ్తామవి అనుకోలేదు. కడుపు చెరచే మంటల్లో

అకలి ఆరచే అరుపుల్లో

మిణుగురు పురుగుల్లా

"ఘోరంగా మాడిపోకామవి

కాగితపు వడవల్లా

చీనంగా కొట్టుకుపోతామని అనుకోలేదు. సువాననల్ని చిందిస్తూ

మపిగా మారే ఊదువళత్తుల్లా

జీలుగు వెలుగు అందిస్తూ

కొడిగట్టుకుపోయే దూదివత్తుల్లా

గాలికి తెగిన గాలిపటంలా

కాలికి గుచ్చుకున్న విషప్పముల్లాలా విసిరివేయ బడ్లామని

కసపిరికొట్టది డ్తామని అనుకోలేదు. (త్రాచుకోరల్లో

ఒదిగిన సంఘపు కట్టుబాట్ల లో

83

మైనంలా మనం యిలా

మరిగిపోఠామని అనుకోలేదు.

అధికారవు మరచ(కొలలో అల్లాడి

అంధకార కూపంలో చిక్కి మనళ్ళాంతి కోల్పోయి

మెలివేయ బడ్రామని

వెలివేయ ఐడ్తామని అనుకోలేదు.

ఒక దీన మానవుడి ఆక్రందనలు

ఒక దేశభ క్తుడికి నరళీన్వరాలని

ఒక విప వాత్ముని వీరావేశం

ల!

ఒక శాంతికొమువికి కరాళదీపమవి

తెలుసుకుందాం = తెలుసుకుందాం

పాలించే నేటి నాయకుల కండ్లలో

విషాగ్నిజ్వాలల నీడలుంటాయని

(ప్రాణాలర్పించే (క్రాంతికారుల గుండెల్లో

నూత్నజీవితప్పు వాటల జాడలుంటాయని

తెలుసుకుందాం = తెలుసుకుందాం:

జననం 24ం8_1951; వి యస్‌ నీ జనగాన్యు వరంగల్‌ జిల్లాం

84

రురి మంజు రణదాహం పెనుమోహం గల దైత్యులు జల్లిన ర్త కలయంపి నందలి జీరల మరణ వేదన గని మాన్నడెను జీవిః జలద జొణల జాలమందు దుఃవించెడి కిరణముల దైన్యతము కనులార గాంచి” వలవల విలపంచెను రవిః మలినభావ దంష్ట్రలలో నలిగిన మమతపడే వేదనను తిలకించి మంటల జలులు గుప్పించెను దివిః న! దురంతాల విషవాయువు వీచికల పెగ సోకి నిరంతరం (మగ్గెను భువి; మతోన్మాద రనస్వామిక చెదపురుగులు తొలిచిన నవ్యాశల సుమలకలను గాంచి ఎద పగుల రోదించెను కవిః జననం" 15_9_1947; విద్వాన్‌ ; పాహీఠ్యరత్న; వి, ఏ ఉపా థ్యాయాుడ వీనపాకి ఖమ్మం జిల్లాం 85

దారి యస్‌ మునిసుందరం అడిగాను రక్కసి కామం చెరచిన వవితలా చరి(తరేవి ్రష్టదేశంలా కాన్ల తెగిన కవికల్చ్పనలా శీలంచచ్చి ఏడ్చే మనిషిలా ఎందుకీ దారి ఉసూరుమంటూం౦ది ? దర్శిదువి జీవితంలా ముళ్ళకంచెలు వ్యకించిన విధిలా మిట్టసల్లాలు మూరువి ఆలోచనలా డెంకల వంకర్లు ఖు ళం ళ్‌ విరాశలా శయనించిన ఈ దారి స్వార్థ 0౦లా ఎందుకిలా యిరుకుగా వుంది? వాళ్ల న్నారు గాదా “వత్యం”' యీ దారినే వెళ్ళిందని “ళ్రాక్యముని?” విద్వాన్‌, యం, వీ హిందీ ఊపన్యాసవడు; చిక్తూవ్‌, 86

బ్రర్‌డ్‌ ఇమేజ్‌ మురళీధర్‌ శెరచావ ఎత్తి సయనానికి సిద్ధమైన యువతరం సుడిగుండంలో చిక్కుకుంది ఆశయాలే ఉరీత్రాశ్సై ఆశల కొనఊపిరితో విశ్వాసాన్ని విషనర్పాలకి బలి'పెడుతున్నది ఆశఅక్షయం, ఆశయాలు ఆవలిగట్టు, అడుగడుగునా “సాదిటీర్లు" తీరం చేరటం ఎలా? యువతరం గుండెను పణంగా పెట్టి ఊసిరితి త్తుల కొలిమిలోంచొచ్చే నిన్సురవ్వల్నే ఆలంబినంగా చేసుకుని కళ్ళ కాగడాలతో ఒక్క అడుగు ముందుకు వేసేలోగా ఆవనకొాశ వాగుల గండ్రగొడ్డళ్ళు వాళ్ళ కొళ్ళు నరికెయ్యడానికి సంపిద్దం అందుకే యువతరం తనని తాను వర్తమాన సమాజిక దర్పణంలో చూసుకోవాలి ద్దిర్‌ద్‌ ఇమేజ్‌ గుండెలు పగిలే “ప్పింంటర్‌ "లా పరుగు చిట్టచివరి అడుగులో సాబటీజ్‌” (వందెం గెలనడమింక జరగదు ఈ నావ మునగక తప్పదు అన్నది విజంగా ఆఅచిద్దం )| (ప్రతివీంబాన్ని చూచి చీదరించుకునే ఘడియలు వంధి పేలాపవి లాంటి మానసిక స్థితి 87

ఎప్పటికీ ఎడతెగవి ర్వాత్రిలాటి భావికి కశ్టే యునక అస్టిపంజరపు వారధిపైన వర్తమానాన్ని విలాసంగా విరుచుకు తినే రాబందులు ధీమాగా నడుస్తున్నారు వ్రగతివి పది కోసులు వెనక్కు. నెట్టి ప్రగతికి వారసులుగా ముద వేయించుకున్నవాళ్ళు అక్షరాన్ని అనృ్ఫతంగా మారుస్తున్న వాళ్ళు మాటకూ మాటకూ మధ్య అసందిగ్ధ పిద్ధాంతాల ఆగాధాన్నీ సృష్టిస్తున్నారు ఆరాజకం (ప్రగతికి సోపానం అపుతుందా? మరుభూమిలో మల్లెలు వికపిస్తాయా? యువతరం ఓక్క-పారి వళ్ళు విరుచుకుని ప్రామాణిక విజన్వరూపాన్ని వాస్తవిక దర్పణంలో చూసుకోవాలిః "బర్‌ద్‌ ఇమేజ్‌ "__ (వర్తమానం కదింధహ_స్తం అయితే భవిష్యత్తు రిక్తహస్తం ఒక్క తరంలో ఒక్క అడుగైనా ముందుకు వెయ్యక తప్పదు ) తన ఊపిరే తన ఆళ తన తహతహే తన మదుప్ప తరగవి విశ్వాసంతో, చెరగని సామాజిక దృక్పధంతో విరగని వెన్నెముకతో ముందుకు నడుస్తుంది యువతరం...ఇది తధ్యం ఈనాడు (వతి యునకుడూ ఒక "దియనెట్‌ "; సాటిగా, చీకటి చిమ్ముకుంటూ

88

తన వెలుగును తనే నృజించుకునే

“పాబటీర్ల ను" చెల్లాచెదరుచేసే అదేయడుః

ఏ తణాని కాకణం అంతిమనమరం జీవితం

ఓడిపోవటమన్నది “కవర్డ్‌" నిఘంటువులోని మొదటి నదంః

అందుకే విరాళని విశ్వానపు విస్పులో కాల్చెయ్‌

వర్తమానాన్ని చేజిక్కించుకో

భవిష్యత్తు నినృంకోచంగా వీది

నువ్వుకట్టుకునే (ప్రజాస్వామ్యపు కోటకు

మవ్వే సహరాదార్‌ః

దాన్ని సడగొస్లే ప్రతివాడికీ

బయనెట్‌ చూపించి “ఐబడ్‌ దార్‌ :"

డాడి వన తన్మురళిం జయంతి షిప్పింగ్‌ శార్చొలేషక్‌లో ఊడ్యోగిి బొంబాయి జా

ఈ వేళ... తాళ్ళపల్లి మురళీధరగౌడ్‌' ఈ వేళ పార్టీ కక్షలు బురద చిమ్ముకుంటున్న వేళ (ప్రజాస్వామ్యం గోడలమీద ఏడుస్తున్న వేళ ఈ వేళ ఎంత గమ్మ త్తుగా వుంది ఈ వేళ (ప్రజాపాలకులు పదవుల కౌగిళ్ళలో పరవళించే వేళ పచ్చని సంసారులు బలిసిన చేతుల్లో నలిగిపోతున్న వేళ ఈ వేళ ఎంత దారుణంగా వుంది ఈ వేళ చెవులేతస్ప కళ్ళులేని చట్టం విదిస్తున్న వేళ ఆదర్శాలు వల్లె వేయడం తస్ప ఆచరణలేని ఈ వేళ ఎంత విచిత్రంగా వుంది ఈ వేళ... “విన్న' ఏమీ మిగల్బనప్పుడు క

విన్నటిలాగే “రేపు” అని తెలిసినప్పుడు

వేదనను దిగ్మమింగుతూ

వెర్రిగా సామాన్యుడు నవ్వుతున్న వేళ

ఈ వేళ

ఎంళ దీనంగా పుంది

ఈ వేళ

కమ్మని (బతుకుపాట పాడలేక

కలల సీరియల్స్‌ తిరగవేస్తూ

ఉసురుసురుమంటూ

ఊపిరి నిలుపుకున్న వేళ

ఈ వేళ

ఎంత హీనంగా వుంది

ఈ వేళ

అధికొర దర ంతో

ఆరాచక శక్తులు విరవీగుచున్న వేళ

నీతికి నమాధి కడుతూ

నై చ్యానికి శంకుస్థాపన చేస్తున్న వేళ

ఈ వేళ

ఎంత విపరీతంగా పుందిః ఆక్ర్రళ్హృన్ష్యల్తీం?? జననం 1951; లి, శాం; హైదరాబాద్‌.

య!

నాకవిత గంగరాజు మోహనరావు పొమగిరి శఖర పానువుల్లో విహరింపలేదు నా కవిత మలయ మారుత వీచికల్లో అల్లనల్లన శేలియాడదు నా కవితః శరత్కాల చం(ద్రకాంతుల్లో చంద్రకాంత శిలాతలాలపై విశ్రాంతి తీసుకోదు నా కవిత బంగారపు తూగుటుయ్యాలలో రమ్యహర్మ్య్యంలో పవళించి "పేద తీర్చుకోలేదు వా కవిత కానీ "పేదవాని గుండెల్లో చెలరేగు “పెనుతుఫొనులో కలిసింది నా కవిత కట్టుదిట్టలేక, కడుపుకు తిండిలేక మాడి మపియైన మానవులనే చేరింది నా కవిత కుక్కి మంచంలో. కుంనటి మంటలో పూరిపాకలో చేరింది నా కవిత అమాయకుని హృదయం మోలించి కమకొలకుల్లో సాగిన అ(క్రుదారలలో కలిపి ఆర్తనాదం చేసింది నా కవిత ఇదియే నా కవనం: ఇదియే నా శవధం: జననం 11.11.1086; పాధమిక పాఠశాల (వధాచాధ్యాపవడు; ఫలి చ వరం చికూరుజిలా, న! అత న! 9ి్ణి

పిలుపు యామినీ సరస్వతి వెళుతున్నాం వెళుతున్నాం వెళ్ళిపోతున్నాం మళ్ళీ రాటో మన్నాం: విన్న లహ విండే విరాశ పండే జనులారా ఆగండి చేవ వుంపేనేరండి £ ఆంతులేని యా పయనం ఆంతుకేల్చ వెళుతున్నాం మవిమలై తె రారండి మమకళుం టే కదలండి గుండెల మంటలు రేపే కుచ్చిత లోకపు రూపే కచ్చితంగ మార్చుకాం మచ్చికలే వేర్పుకాం 1 కండలుం టె కదలిరండి గుండెలుం టె రారండీ విలువుగ మనిషిని చంపే వీచపులోకం రూసే మార్చటోవ వెళుతున్నాం మనుషులనే రమ్మంటాంః దొర్ని పాటి జేంకటసంబ్చారావ్వు జననం 8-8-1941; బి యస్‌ నీ) వ్యవపాయం సరు వెళ్ళ ద్నూలు జిల్లా, ఏ

ఆ(క్రందన వింజమూరి రాధారాణి

ఎవరిది ఈ ఆ[కందన? ఏమిటి ఈ ఆ వేదన?

అహర్నిశలు ననుకలచే అనుక్షణము వినిపించే

దీనమైన ఆలాపన

ఎవరిదొ ఈ విజ్ఞాపన? అసహాయువి కడుపులోని

ఆకలిదీ ఆ_కందన

కుమిలి నిరాశలొ పగిలిన గుండెలదీ ఆవేదన

చట్టపు నమ్మెటలు తగిలి సామాన్యుల అఇకందన ” ధనం మడమ [క్రింద నలుగు దార్మిద్యపు ఆవేదన

వొటలపై వదలబడీన

పాపలదీ ఆలాపన

మాగతిమర ణమ్మాయవి మానవులకు విజ్ఞాపన

మాకుము క్తి లేదాయని మానవాళి ఆక్రందన

దీనులైన నరులగాంచి

'దేవువిదీ ఆ వేదన

జననం 19520 యం ఎ విద్యార్థి ని; పెనిడిస్సీ కళాశాల; మ్యాదాను, 9డీ

ఏమని [వాయను?

రావులపాటి రవీంద్రవిజయకుమార్‌

ఏమని (వాయను?

ఎవరి గురించి వ్రాయను?

వెక్కివెక్కి ఏడుస్తున్న కోర్కెల్సి

ఓదార్చలేక (బతుకుపై ఆశతీరక

జీవించే ముష్టివాడి ప్లాసిక్‌ నపుూలోవి

వెలుగుని గురించి ఏమని రాయను?

రెక్క. లమ్ముకుని

డొక్కల్ని నింపుకోలేని

విరుపేద జీవితంలోని

నిర్వేదాన్ని గురించి ఏమని రాయను?

(శంకు స్వర్గంలాంటి

అవంపూర్ణ జీవితంలో

అవస్టపడే మధ్య తరగతి

అభాగ్యుల గురించి ఏమవి రాయను?

ఎవ్వరి గురించి రాయను?

జననం 46.1952, బి శాం; “మోటార్‌ టాన్స్‌ పోర్ట్‌” పతికలో ఉపసంపాదకుడు; విజయవాడ,

ఫక్‌

అశ్చ త ర్స 0౦ గోపాలుని రామకృష్ణ (ప [1972 వ సం జనళరి 26 వ ేది రిపబ్లిక్‌ దినోత్సవంనాడు ఢిల్లీ నగరంలో వెనినలు ఆజ్ఞాకవీరులన వెనిక నందనం సనుర్చించాగు.] మంచికీ చెడుకూ జరిగే సంగ్రామంలో మరణించిన మహావీరుడాః ఓ అజ్ఞాత శూరుడాః నవయౌవన ళోభలతో జీవన చైతన్యంతో పొంగిపోయే వీ శరీరం విర్ణీవమైన ఒక్క_ తుపాకిగుండుతో వేలకొరిగి పోయిందా వీ గుండెల్లోవి రక్తం (ప్రవహించి భూదేవి సవిత్రమై పులకితమై పోకుంటే, వణుకుతున్న వీ చేతులు నేలను కౌగలించుకుంటుం పే, అయో;।ః ఎంత భయంకరమైన కణం అదిః ఆఅక్షణంలోనీ మనస్సు ఆలోచనారహిత మై పోయిందా! అల్ల కల్లోలమై పోయిందా: ఏవైనా జ్ఞాపకాలు మనస్సులో మెదిలాయాః సృష్టి స్టితిలయకారకుదై వ న

వర్వేశ్వరుడు జ్ఞాపకం వచ్చాడా! దేవుని (ప్రార్టించావుగడూ! అయో్యోః దేవుడుకూడా లంచగొండి మహావీరుల [ప్రాణాలను లంచంగా తీసుకొవి మానవజాతికి స్వేచ్చను (వ్రసాదిప్తాడు దేవుడు! భయంకర మైన ఆ క్షణంలో విమ్న కవి పెంచిన తల్లి దండ్రులు జ్ఞాపకం వద్బారా? మనసులోవే వారికి వమన్కరించా పుగదూ; శరీరం ర_క్రహీవమై శ క్తి కూన్యమై ఒరిగిపోతున్న ఆ క్షణంలో వీ (ేయని వెచ్చవి కౌగిలి జ్లావకం వచ్చిందా: మధురవ్రణయాల క్షణాలు న్మృతిలో మెదిలాయిగదూః ఆ సమయంలో నీ నందిట అడుకునే పసిపాప చిరునవ్వులు జ్జాపకం వచ్చివుంటాయి। అప్పుడు పీ కన్నీటి ధారలు వీ రక్తంతో కలపి భూమిళల్లి వదనంపై (వ్రవహించి పుంటాయి అపును ఎంత భయంకరమైన క్షణం అది వీవు నేలకొరిగిన ఆ తణంలో వంచభూతాలు స్థంలించిపోయి వుంటాయి: సూర్యచంద్రులు గతులు తప్పి విశ్చేస్హులె విలచిపోయి వుంటారు భయంకరమైన అ అఖరు కణంలో వావిసరికు నిముక్సి కలిగించేందుకు ప్రాణాలొర్డిన నీకు, ప్ర తీ?

ఈ లోకంలో కోకంలో మువిగివ మానవులంతా మనో నేశత్రమందు మసలి ఉంటారు వారి దీనవదనాలను చూస్తూ, పీ జీవితం ధన్యమైపోయిందనుకొంటూ మెల్లగా భూదేవి ఒడిలో వాలిపోయి పుంటావు .. ఓ మహావీరుడా అజ్ఞాతహరుడా వీ ఆత్మ జగమంతా వ్యాపిస్తుంది విరాశలో నిద్రాణమైవున్న కోటానుకోట్ల బానిసల్ని మేలుకొల్పుతుంది అందరి ఆత్మల్లో ఆళాజ్యోతులు వెలిగించి విరాళనూ దుఃఖాన్నీ మటుమాయం చేస్తుంది మంచికీ చెడుకూ జరిగే ఘోరనం[గ్రామంలో మరణించిన మహావీరుడాః ఓ అజ్జాఠబూరుడా వీకు మరణం లేదు సీవు చిరంజీవివి విన్ను వర్డి ౦చేందుకు ఏ భాషాదాలదు పీకు అశృతర్చణం చెయ్యాలంపే ఈ లోకంలోని కన్నీళ్ల న్నీ చాలపు

జననం 1980 లి, ఏ; చఅనచ్చిత రచయిత, సహడర్శకడు, నుదానుం

98

జీవరేఖలు కొంపెల్ల రామకృష్ణమూ ర్తి పాడుపడిన గోడలపై గరిక పూలు పూచినపుడు శిధిలాలయ గోపురాన చిలుకపాట విన్నప్పుడు. గతవై భన చిహ్నమాల గుండె కొనల కదలాడునుః ఇుష్కనదీ తరంగాల చెదరిపడిన చంద్రరేఖ శోటికోటి వేదనలను అదిమిపెట్టి నవ్వు 'పెదవి ఊహాతీకపు సృష్టికి ఉదాహృతులు అనిపించునుః మిడినిపడే రెల్లపూలు గాలి కెగిరిపోయినపుడు మధురగితి పాడినట్టి వీణతీగ తెగినప్పుడు విశ్వమానవాత్మగాధ హృదయ పుటములో కదలును। జననం 25.12.1949. భాహా్యప్రవీణ్య.. తెలున. పండితుడు) అండ య. నో జిల్లాం పం

మంట పంట రామనూరి గుండెలలో మంచు కమ్ముకొంది మొద్దుబారిన మనసు విద్దరోయిన వయసు కావాలంటోంది (ప్రగతి రావాలంటోంది విష్ణవం ఎముకలు కొరికే చలిలో కవ్పకోటావికి రగ్గుల్లేవు శాచుకోటానికి బొగ్గుల్లేవు గుండెల కుంపట్లి మీద పీహార ధారః ఎదలోసలి మంటలు దేహాన్ని కొచలేవు పొగల్ని దాచలేవు చీకట్ల చెరసాఐలలు తొలగించాలి శిధిల పాంప్రదాయ శృంఖలాలు నగలించాలి గుండెలలో చలిమంట మండించాలి ద్వేషం, అసూయ దానవత్వం చితుకులు 'వెదజల్లాలి ఎదలోపలి చలిమంట మనిషికి తొలినంటః జననం 1052 వ, యన్‌, నీ నూజివీడు; కృ ష్టైజిల్లాం 100

మమేకం రవి ఏం నేన్తం అలా చూస్తున్నావ్‌ మన వ్యత్యాసాన్ని సమతూకం తూన్తున్నావొ బ్రతుకుల విధానాన్ని బేరీజు వేస్తున్నావాః ఎంత పసివాడీవి నేస్తం కొకిగుడ్డలు కట్టుకునేవాడివి వీవు కాయబట్టలు చుట్టకొ నేవాణ్ణి నేమ యం(శ్రాల దంతాలకు నగిషీలు చెక్కేవాడివి నీవు వాగళ్ళ పళ్ళకు పదును పెళ్హువాణ్ణీ నేను రూకకోసం నూకకోసం పరితపించేవాడివి నీవు కూలికోసం కూటికోసం బిచ్చమె త్తేవాణ్ణీ నేను పీ గుడిపెలోవి పొయిలో పిల్లి లేవలేదు నా గుండె గుహలోని పొయ్యే కూలిపోయింది పే పదిరం నగరం నీటి వంపుల్లో విండిపుంది నారక్తం వల్లైల సంటకాలువల్లో (వ్రవహిస్తూంది ఇంకా మన జీవితాల్లో భేదాలు వున్నాయా? మన కష్టాలలో శేడాలు కనపడుతున్నాయా? లేవు నేస్తం మనమధ్య అడ్డుగోడలు లేవు! రొః భుజం భుజం కలిపి పయనిద్దాం బాధలూ సుఖాలూ సరిగా నసంచుకుందాం! వమనమాజానికి పునాది వేద్దాం నవజీవన మాధుర్యం చవిచూద్దాం? జననం" 26_క6.1917 పి, దబ్బు. డి. ఆఫీకునోాన్యో న అలన 4 ల టల 101 టో స! * న + 9 గిం మ. ఫి శు ల్‌ /

జాతికి మరో గీతం రాయాలి రాహువు గీఠం రాయాలి జాతికి మరో గీతం రాయాలి మధ్యతరగతి కుటుంబాల మిధ్యలలో ఇరుక్కుపోయిన మట్టి మనిషి గొంతెత్తి పాడేందుకు రాయాలి గితంః అహర్నిశలు ఆకలి దప్పులతో అకందించి, కృశించి బదులు సలుకులేని రాజ్యంలో విరాశా విస్పృహల విట్టూర్పులలో మునుగు పెట్టి మూలుగుతున్న విరుపేదలు బికారులు, ఫకీరులు పాడేందుకు రాయాలి సృజనాత్మక గీతం నిరుపేదల అస్టిసంజరాల మీద మేడలు కట్టి వారి కండలు పిండి చమురు తీసి వెలిగించిన దీపకాంతుల్లో విషామ త్తులో కుషీ ముద్దుల్లో మునిగితేలుతున్న వేటి మన (వ్రినాయకులను సంబోధించి మానవతను మరువరాదనీ జగతిలో శాంతి సౌఖ్యాలు పంచమనీ లోకపు ళోకాలమ శ్లోకాలుగా మార్చే కవీశ్వరులు పాడేందుకు రాయాలి గీతం: లలత శాతోజువెలక కేళ్వర్లుు లి ఎన్‌ నీలి ఇ డిి ఉపాధ్యాయుడూ వెల్లా రెడ్డి గూ దెం వల్లనొండోజిల్లాం 102

సూ ర్య స్య ౦దన౦

పురాణపండ రంగనాద్‌ ఇంకా ఉదయించదేమి? ఇంకా ఈ నిశీధి నశించదేమి? చిశాంచలంలో యీ విళ్శబమేమిటి?

యం దళదిశలూ దేశ దేశాలూ ఈ విశ్శద్దానికి నిశీధావికి స్టాణువైనా యేమిటి? సూర్య న్యందనం కదలడంలేదు నేడు విన్నవరకు విది విర్వపా స్తున్న ఇనుడు ఇంకా లేవనేలేదేమి ఈనాడు? సర్వం చైతన్యవంతం చేపే భాస్కరువికే వచ్చిందే ఆనారోగ్యం? సహస్రాధిక కిరణ పుంజాలను ఎలా మరుగుపరుచుకో గలిగాడు? కోటికోట్ల దీనజనావళి చూడకుండా ఎలా ఉండగలిగాడు విశ్వమే తన గృహసీమ జేసుకొని నిరంతరం పరిశమించేవాడు ఈనాడు = ఈనాడు యింకా లేనడా? 'వైరినీరుల గుండెలలో రుధిరారుణ జ్వాలలు వే్చి మితసోదర హృదయాలలో 10]

శాంతినందన సుమాలు పూయించి పామశ్చ్ళంగ శంఖం పూరించి వెళ్లిన సూర్యుడు యిక రాడా?

లావాలి

అంధకూపాల అల్లాడే

అసహాయుల (టోచే,

అహంకారుల అంతరాళ్మలను మేల్కొల్చే సూర్యుడు రావాలిః

ర కోష్ణ కిరణాలు (ప్రసరించాలి

దుష్టుల పాషాణహృదయాల పగిలించే దీనుల జీవితాల ఆశలు రగిలించే యువనవ చైతన్య నేములతో మార్యన్యందనం (కమించాలి లోకాన్నా(కమించాలిః

జననం 24.12.1946; బి యస్‌, కీ; అంధ(పళ దినప(తికలో ఉపసంపాదనడు; నిజయవాడ, 104

యుగథ ర్మ 0. నేతులూరి లక్మయ్య

అనాధుల ఆర్తనాదాలు అమాయకుల ఆక్రందనలు

వకిరోజూ దేశంలో

(ప్రతిధ్వని స్తున్నాయి

మీకు విన్పించడం లేదూ?

మీకు కన్పించడం లేదూ?

వారి ఆశలు ఆక్రందనలు వారి విలాపాలు విన్నపాలు కులాపాగా విలాసాలాడే మీ జీవితాలతో చ “పెన వేసుకున్నవనే సత్యాన్ని మర్చిపోయారుః ఐశ్వర్యాన్ని నలుకుదిడిని ఆయుధాలుగా వ్రయోగిస్తూ వ్రజోద్యమాల మట్టు పెట్టడం పరిపాటయింది మీకుః కాని, జాగ త్తః

ఇకపై యీ వేట పాగదు, ఇకపై యీ ఆటలు సాగవు ఎన్ని వేషాలు వేసినా, ఎన్ని మోసాలు దాచినా విషాదజీపుల విస్తవ జ్వాలల్లో

ఆహతి అపుతారు మీరు

ఇది మన యుగధర్మం:

నలల తనతతనతునోనాలకానలతతతతతతతననాాాాతాడనానాానానా కానన లి. ఎలి, ఇ. డీ తెలంుగపండికుడు) వెల్లల ఇదర; పళాళం జిల్లాం 145

ఓహ్‌! ఒంటరితనం కుందుర్తి అక్మీ నరసింహారావు ఓవ్‌ ఒంటరి తనం ఎంత భయంకరం = వట్టడవిలో కొలను (ప్రక్క కీచుర్వనిలాగ రైలు వట్టాపె ఆత్మహనం చేసుకునే వాడి గుండెలాగ అమావాస్య రోజు గుడ్రగూది ఆరుపులాగ పగబట్టిన (త్రాదులా కౌటువేస్తుంది వాంటరితనం అయినా తస్పదు నిరీక్షణ: కాలం స్తంభించింది. మనసు గతిని కోల్పోయింది లాత్రిని మత్తు ఆవరి స్తే, చంద్రుడు నవ్వితే కోయిల రాగ మాలాపించితే విపంచి హస్త ద్వయాన్నలరించితే సగం కన్నులతో చూస్తున్నది నక్షత్రం లోకం విదద్రాదేవికి బందీ ఆయిందిః ఓహ్‌ ఒంటరికనం ఎంత భయంకరం కవ్విస్తుంది, విషాయెక్కిస్తుంది, నాట్య మాడిస్తుంది భయపెడుతుంది ఉయ్యాల లూగు కుమ్మ కొమ్మల ముళ్ళు పైర గాలిని గిచ్చి గిలిగింతలు పెడుతున్నయ్‌ వగలదిడి నవ్వింది మళ్లె వువ్వు, చిక్కిపోయాడు చం(ద్రుడు పచ్చిక దియలు కన్నీరు కార్చింది లోకానికి కనువిస్పయింది దిగంబరత్వం సిగ్గు పడింది ఎక్కడో ఎవరిదో మూల్గు వినబడింది | ఆర్ధం లేవి ర్యాతి ఆంతరించింది అయినా ఒంటరి తనం భయాన్ని వొదల లేదు జవసం. 16141042) వీ, యు శి మెవిస్ట్‌? ఒంగోలు క్ట కే06

ఉంది ఉంది ముందు ముందు లక్మ్మీనాథ్‌ జగమంకా విశ్చలమై నిదురించే నిశీధిలో కళ్లు తెరచి కలంపట్టి, కర్కశ హృదయాలలో కారుణ్యపు కుసుమాలను పూయించగ యత్నించిన ఫలితం ఉందో లేదో పరికించుము సోదరా అజ్ఞానపు టంగడిలో సుజ్జానం పంచిపెట్ట వెళ్డీవాడ వీ వనుచు వెకిలి నవ్వులందించే విశ్వంలో విజ్ఞానం వెదజల్ల గ భూడుముందు మమత సమతలూ మళ్ళీ మూనవ మేధస్సు లోన మొలక లెత్తు మంచి రోజు ముందున్నదొ లేదోయని అల్లాడే సీ హృదయం విజయం సాధించునందు మంచితనప్ప మెట్టులన్ని అంచెల వారీగ నెగ్గి అమరత్వపు టానందం అందుకునే ఆవకాశం ఆక౦చే శుభ సమయం ఉంది ఉంది ముందు ముందు నాలా అర్‌ పత్యనాతాయణ; జననం 41119047) శ్రీఠరామళ్ళష్ణా లెస్‌ యజమాని; బొబ్బిలి; (శ్రీళాకళం జిల్లా ఒం

చౌరస్తాలో అతో సలం(ద్ర లక్ష్మీనారాయణ పమిటో నే స్తం (వపంచమంతా ఆ స్తన్య న్తంః గార్జూ డై9వరూ లేని దబిండిలా కాలింగ్‌ బెల్‌ నొక్కడం మినహా రాని మవిషిలా బెల్‌ (మోగడమే మినహా రిసీవ్‌ కాని ఫోన్‌లా ఆడ్వర్దయిజ్‌ మెంటప్సే మినహావా ర్తల్లేవి వ్రకికా (ప్రతిలా “బన్‌” లో నుండి "అవుట్‌", “అపుట్‌"'లో నుండి “ఇన్‌” మనదంతా రాంగ్‌ పైగ్‌లో వెళుతున్న వాహనం వంటి జీవితం మనం లై వెన్సుల్లేని మనుషులం జీవితం “క్యూ"” సిస్టంలో వరసకి న్వప్తి చెప్పి మస్తీకెక్కిన మనుషులచే నష్టపడుతూ, కష్టపడుతూ శక్తి లేకున్నా కార్లలోని “*యింపాలా కార్ల "” వంటి మనుషుల్ని చూచి 'హై(డ్రాలా పల్టీలు కొడుతున్నాం। న జననం 1211056; విద్యార్థి $ ఉపసంపాదనడం ప్రకా శాజ్యం”” ఎపాదళానాట్‌ 6 కింక

పొతిక తుమ్మలపల్లి వాసుదేవన జనారనరావు గ ధి పాల బాకీ హోటలు ఖాతా 'పైవలతో (శ్రీరామా చుట్టి పచారీ దుకాణంలో వైకం కొంతే జమ కట్టి దిట్టల కొట్టు ఎకౌంటు "పె నెలవరకు నెటి * న్‌ ప! చీల్లర మల్లర చేఐదుళ్ళు - న! ల! మెల్ల మెల్ల గా ఎగ్గొట్టి ఎలాగోలా కొన (ప్రాణంతో ఇంటి దోవ పట్టి చూద్దును గదా పర్చులో మిగిలింది పాతిక, మరికొంత చిల్లరాః (్రికుకు జీవుడా.యీ నెలగడిచింది _ ఉచ్చ్బ్యానం నిశ్వానంగాకుండానే చేతిలో పెట్టింది (శ్రీమతి చేదిదులుతో కొన్న కటుడు చీర ఖరీదుంపాతిక ః డోర్నకల్లు; ఖమ్మంజిల్లా, 10

కురుక్తే (తం విజయ చూ(ద్ర తల్లీ ఓ భారకానవీ నేను వీ ప్యుకుళ్ణీ నిర్విరామంగా కౌరుతున్న సీ ఆ,కువుల తర్పణం నేలలో కలసిన చి త్తడిలో మొలకెత్తిన పుండరీకొన్ని సీ అృకువులే నా ఉద్వేగం వీ విశ్చలత్వమే నా సంకల్పం సీ కన్నీరు చూడలేక పోయానమ్మాః అందుకే ఆ తద శప్తలమీద, విన్ను పహింపి స్తున్న ఆ రాకాసి మూకలమీద వ్యకాయుధం ఎ త్తుతున్నానమ్మా రా తల్లీ నన్నానపాంచు శతకోటి రూంయూం వాయు(ప్రచండళ క్తుల్ని నాలో ఆవాహనం చేయవియ్యి వీ ప్యుతుడిక్షై మంగళహారతి నియ్యి సీ డీవనలు పొందితే నేను తప్పక ఆదిత్యుడిలా అధిగమిస్తానము రాహువు విరజిమ్మిన చీకట్లో రజవీకాంతువి కిరణాలను కురిపిస్తాను రా తల్లీ నాలో ఆవపాంచు నన్ను ఆశీర్వదించుః అర్‌ చంద శేఖర్‌ ఫి జననం 21.1935 విశాసం సభ్యులు; బరంపురం) 1106

ఒక్క దీపికను వెలిగించండి! విమల్థీ

ఈ నివిడాంధకారమనే యవనికను తొలగించే దీపికా సూత్రధారుని వెలిగించండి అజాన తమన్సంళన్న మైన విశ్వవేదికపై కి

[ మనా ల! విజ్ఞాన వేషధారులను రావిస్తాడుః ఈ చీకటి తెరవెనుక ఎన్నెన్ని 'వెలుగులున్నాయని ; చీకటిలో వేటాడే దుష్ట నరకొసురులను నంహరించే సత్యభామలున్నారు వెనుక వాడిగా వేడిగా దూసుకువచ్చే నత్యభామ ధనష్టంకారాలు వినదిస్తున్నవి తెరవెనుక దీనజనోద్దర ణకు కాంకానమేతుదై కదలిన శ్రీకాంతుని కొంతిదీపికా హాసాలున్నవి దుఃఖాలను రూపుమూప్ప పౌఖ్య దీపికలున్నవి. విశ్వామానవతా కాంతులను పంచే వెలుగు కీరణాలున్నవిః అందుకే, ఈమో యవనవికను తొలగించండి ఒక్క- దీపికను వెలిగించండి;

అంచే సత్యనారాయణ జననం 14.11.1955; ఉపాధ్యాయుడు; జనగామ వరంగల్‌ జేల్గాం క్షే

కరిగిన కలలు వై వియల్యన్‌ ఇంద్రధనుస్సు వీక్షించి చంద్రకాంతి పరికించి న్మిదలో కన్న బంగారు కలల్ని ఎదలో భద్రం చేదామనుకున్నాను! మల్లె తోటలో వెన్నెల వెల్ల నేసిన వెలుగుల మేడలో ఆవేదనా తరంగాలు ఆణుమాత్ర మైనా ఆవిర్భవించవవి ఆశసడ్ల్డాను డా! నుదూర తీరాలలో, ఏకాంత కాంకారాలలో లక్ష్యం లేకుండా పెరిగిన వృకచ్చ్భాయల ఆకులమాటుల్లో ఆనందార్జవంలో ఆలిసిపోయేవరకు కలిపిపోదా మనుకున్నాను మనుషులు అనిమిషులు బువులు లుప్తమైన శూన్య త్త గుహాలయాల్లో వా హృదయం ఒక్క-కే నాకు జోడుగా తోడుగా రాగా వైరాగ్యంలో వైకుంఠాన్ని చూద్దామనుకున్నాను కానీ, వర్తమానంలోని కర్తవ్యాలను ఏ కనిపించని కాలంలో దాచనుః అనుక్షణం న్మరణకు వస్తున్న ఆశయాల నెలా విన్మరించను? అందుకే, కరిగిన కలలు విరిగిన అలల్లా విలవిల్లాడుతున్నా విధి చేతిలోని కీలుబొమ్మనుః నేనేమి చెయ్యను? లై వి, యల్‌, యన్‌, కా. విజయవాడ, న్‌ కే2

ఆఅఆ౦ందరూ రావాలి సుమా యస్‌. వెంకటరంగారెడ్డి అందరూ రండి ఇక్కడ పెళ్ళి జరుగుతోంది అందరూ ఆహ్వానితులేః విశ్వమనే వేదికపై “మమత'కు *“సమత'కు జరిగే కళ్యాణంలో బాజాలూ భజంత్రీలు అక్కర లేదు కట్నాలూ కానుకలతో పనిలేదుః విర్మల మనస్సుతో వీషించే (ప్రతివాడూ పరిణయంలో భ్రాగస్వామిః “ప్రగతి” పూలమాలతో “మమతకు *నవమతికు జరుగుతున్న ఈ పెళ్ళి మానవ జగత్తులోనే మరపురాని మపొమాన్విత చరిత్ర అందరూ రావాలి సుమాః మంచి మనస్సు చాలు మరే కొనుకా అక్కరలేదు ఆ కప తీరి

భవిష్య త్‌ సుందరి జి. వెంకటస్వామి వికసిస్తున్న హేతువాదపు వేకునలో వ్య క్తి త్వపు సూర్యుడు 'వెలుగులు వెదజల్లాలని పాండిత్యాన్ని డి(గీల తప్పుడు రాళ్ళతో తూస్తున్న పట్టాల అంగడిలో కొ త్త కొలతలు నెలకొల్పాలని ఆలోచనాలోచనాలు హృదయాన్నావిష్కరించాలని పగిలిన కులమతాల అడ్డుగోడల దాటి సమతా మయూఖాలు ళోభావహంగా (సవరించాలని పౌహార్ట్రు మరీచులు 'స్వేచ్చగా విహరించాలని కళ్ళల్లో ఒత్తులు వేసుకొని ఎదురు చూ స్తున్నాను ముళ్ళ డొంకలమీద పూలు పూయించ ప్రయత్నిస్తున్నాను నే విరచిస్తున్న సమసమాజంలో భావన్టైతన్యం పృస్పవృష్టి కురుస్వ౦ది విషాదాల మబ్బుల్లో విష్టవం మెరుస్తుంది నెలలు నిండకుండానే పురిటినొప్పులు పడుతున్న వర్తమానావికి శస్త్రచికిత్స జరిగి భరిష్యత్‌ సుందరి ప్రతిభవి స్తుంది మానవతా (ప్రాంగణాన నవత నాట్యం చేస్తుందిః యం, వీ ఆంధ పాహిత్య పరిశళోధన్య ఆంధ విశ్వవిడ్యాలయం; చా ల్తేరుం కేక

దులిపెయ్యాలనివుంది! ఈదుపల్లి వెంకటేశ్వరరావు

సారా వ్యాపార ౦లో నంపాదించిందంతా

చారా ప్వ్యుకులపేర రాపిపారేసి

బాపూజీ టోరించిన సూ(త్రాలను

బాగా (వ్రచారం చేయాలని వుంది!

ఏడువేల కట్నానికి ఒప్పేనుకువి

మూడోవాడికి ముడి పెట్టేసి

కట్ననిషేధ చట్టం విఫలమవడాప్‌కి

కారణాలు తెలుసుకోవాలని వుంది

ఆయిదారొందలు అధికారి బల్లకీంద పెట్టేసి

ఆఖరివాణ్ణీ మెడికల్‌ కాలేజీలో నెస్టేసి

విద్యాలయాల్లో అవినీతిని గూర్చి

ఉద్యమాన్ని నడిపించాలని వుంది

ఈసారైనా పార్టీ అధిష్టాన వర్గం

ఎమ్మెల్యే టీక్కెంట్టు నా కివ్వకపోతే

బడానాయకుల బుద్దిమౌలిన పనుల్ని

చిజారున పెట్టి దులి వెయ్యాలని వుందిః

జననం 1941; మెటివ్య లేషన్‌; ఏలూరు; ప, నో, జీల్లాం

క్షైశే5్‌

ఆశావాది జి వెంకటేశ 5ళ్త

విరాళా వాదివి కౌలేనుః వింగిలోని తారకలు తొంగిచూ స్తున్నప్పుడు విరాశావాదిని కాలేనుః విట్టూర్సులు విడువలేను మండిపోతున్న గుండెలో మండి ఆవిరులు పోవిచ్చి బెండులా జీవించలేను విగవిగలాడే కాంతికిరణాలను పొగలలో అజీగిపోవివ్వను 'పెగలకు వగలకు బలియిన్వను కరిగిపోతున్న కాంతిని తిరిగి తెచ్చుకుంటాను మరిగిపోతున్న గుండెను మంచుముద్ద చేస్తాను వబీకటి విండినమనసులో చిరుదివ్వె వెలిగిస్తాను ఆరి వీటలువారే ఆశయంలో నీరుపోసి నారు పెంగుకానుః ఆశయ లత్మ్యాల ఫలాలను అందరికీ సమంగా వంచుతాను ఎప్పుడో ఒకప్పుడు అమృతధారనైై కురుస్తాను ఎప్పుడో ఒకప్పుడు ఆకాశాన తారన్వై మెరుస్తాను

116

థిక్కారం శఛకా౦ర్‌ నంఘం ఈ సంఘావికి ఒక రూపం తయారుచేస్తే అది ఇరుకు చ్లైలులాంటి దొతుందేమోః అందులో గాలీ వెలుతురూ వుండవు కాబ్లా చేతులూ ఆడవు ఎప్పుడూ కుంచించుకొని శరీరాలు ముడుచుకొని శిరస్సులు వంచుకొని అన్నిటికీ “వినయం” అనే వింతనామకరణం చేసుకొని ఎన్నెన్నో తరాలుగా (బతుకు సాగిస్తున్నాంః పే మూర్జుడికో ఆక్లైలు గోడలు బ్రద్దణకొట్టాలని ఆ నినయవిధేతయతలు నరికి గద్దల కెయ్యాలని బుద్దిపుడుతూ వుంటుంది అసామాన్యుడౌ ఆ సాహసిని అందరం కలిపి పరిహసిస్తాం ద్వేషిస్తాం, కరిన శిక్ష విధిస్తాం అ జైలులోనే ఐంధిస్తాం బీ చం ద శేఖ; జనకం 20.98.1010, వి, శాం; విజయనగరం, శ?

తూరువునాదస్వరం ఎ. శశికాంత్‌ కాతక పాడుపడిన ఇల్లులా వాతాసరణం బువురు మంటోంది (ప్రియుని మరణానికి పరితవించే నెచ్చెలిలా వర్షానిలం ఆకాళశంనుండి అదేపనిగా వ్‌ర్ప రిస్తోంది భయ విహ్వలల్పై గూళ్ళలోకి దూరి ముడుచుకుని కూర్చొన్న పక్షుల్లా మనుషులు నసంశయాందోళనల దుష్పట్లతో చీకటిండ్ల గోడలకి అంటుకుపోతున్నారు గాలికి ఎగిరివచ్చి చింతచెట్టు చిగురు కొమ్మకు తగులుకొని పిచ్చిగా ఊగుతున్న గుడ్డ పేలికల్లా భూమినుండి వై కెగసిన మవితాత్మలు వాతానరణం పై పొరల్లో చిక్కకొవి వెర్రిగా (వేలాడుతున్నాయి విర్వా ్యాపారంతో హృదయమంళా విండినట్టు చలితో వాతావరణం విండి బరు వెక్కుతూంది ఎక్కడో దూరంలో సన్నగా నరళరేఖలా వినబడి హృదయం సక్కనుండి దూసుకుపోయే ఏకతార విషాదరాగంలా గాలి ఆగాగి రివ్వున వీస్తోంది 118

ఆర్లర్యాతి చంటిపిల్లాడి గుక్కులా గ ప. ఆగకుండా (మోగుతున్న ఉరుములు సీటిమీద పరుగెశ్లే భాన్వరం మంటలా ఆకొశం ఆ కొనను బూ కొసను వరుగెప్టే 'మెరుప్పల మంటలు ఇదీ నేటి వాతావరణం స్థితి నంశయాందోళనా భరిత దుర్ఫీతి న్‌్ప్త రథస్వామి తోరుపు నాదస్వరాన్ని పూరించి (శ్రావ్యమైన వెలుగున్వరాల మాధుర్యాన్ని వివిపించే జాడరేవీ కానరావటం లేదు ఎప్పటికో మరి జననం" 17.39.1030; యం, ఏ; పీశాపురం తూ నో, జిల్లా, 110

నాపయనం యన్‌ శేషఫణి నేస్తం నేడే నూతన సంవత్సరం పాత సంవత్సరం పారిపోయింది అన్యాయాలూ అకమౌాలూ చూచి అఆవెదనతో అశాంతితో ఈ బరువు నే మోయలేనంటూ పరారై౦దిః కవిపించిందట కష్టజీవుల కన్నీరు వివిపించిందట పరిచ్యుతుల "పెదవుల నవ్వడి దిహిష్క్య్బుతుల బాధల రవళి ఈ లోకం నరకమంటూ నాకలోకం వుంకే అక్కడికే పోతానంటూ బాధల బరువు సంచీని నూతన సంవక్పారప్ప భుజం పైకెత్తి పరుగెత్తుతూ పారిపోయింది పొత సంవత్సరం బెదురుగా చూస్తూ నడవలేక నడుస్తూ కదలబేక కదుల్తూ మెలమెల్లగ వచ్చింది నూతన సంవత్సరం: అన్యాయాలకు అదర్దుతగుల్తూ ఆర్వల ఆవేదనలు ఆంత చొందించుతూ కం ఖ ముందుకు నడప మంటూ వెన్ను తట్టతూ. వీపు నిమురుకూ మహితాశల ఆశయాలతో తీర్చిదిద్దిన మరో ప్రపంవంవైపృ వెళుతున్నాను నేస్తం నే వెళుతున్నాను విద్వాన్‌ ; అవ్యాపవడం; ఎమ్మిిగ నూరు; కర్నూలు జిల్లా, 120

నిజం=అబ ద్ద 0 చాగంటి శంకర్‌ విజమే సీకది బాదే నిజాయితీ విటమిన్ల తో మంచితనం సంపూర్ణాహారంతో పెరిగిన నీ కది బారే ఇంటర్వ్యూ వ్యూలో ఉంచి "పేపర్లు చదవాలి, 'పెదల్ని పటాలి టి ల మతలబు చేపి మంచి ఉద్యోగం పొందాలి ఆ తర్వాత మనోకవాటాలను బంధించి 'పెద్దవారి దొంగ వ్యవవోరాల్ని అందమైన హారంగా మార్చి సంఘం ఉంపుడుక త్తె కంరంలో అమర్చి లంచాలతో ఆమెను లంకించుకోవాళి నిజమే నీ కది బారే బాధని మరచేందుకు, పాల మనసుని విరిచేందుకు ఏకైక బొషధం మద్యం ేవించి సేవించి మంచినీ, నీతినీ పిపీలికాలని జేసి అధికారం బూట్లకింద మట్టి పొరేస్తావు ఆమాయక నయనాలలో కారం కొడతావు లాలూలీ లోచనాలతో నువు చూసినదంతా కలగా కల్ల గా మరచిపోతావు ఆప్పుడు నీ కది బాధంకే అబడమే శుద అబదమే చరి (వ ఛి జాగత్త జననం 19052, యం ఎస్‌సీ; విజయనగరేం కే

జీవితం శంపాలత అద్దం లాంటిది జీవితం సవ్వితే నవ్వుతుంది ఏడి స్తే ఏడుస్తుంది బాధల బండరాళ్ళు మీదపడితే 'బిద్దల్లై పోతుంది విశ్వమనే పలకమీద అక్షరాలురాని అఆర్భకువిలా ఆది బహ్మ రాసి కుడిచేసే సున్నాలు-జీవితాలు అవృత్తాలకు * రేడియస్‌ * ఆఅనంతంలో వుంటుంది ఆ మెకేరియల్‌ యంగ్స్‌ మౌడ్యులసప్‌ అజ్ఞాతంగానే మిగిలిపోతుంది కేంద్రం ఒకటే ఆయినా గరిమనాభి తారుమారు అపృ్పళూవుంటుంది ఆయా పరిప్పితుల కారణంగా ఆయా (ప్రభావాల ఫలితంగా మనస్సులో అనుక్షణం పరిభ్రమించే ఊహల సెల్మిష్‌ రినల్యూషన్స్‌ బట్టి జీవితానికి సెంట్రిప్యూగల్‌ ఫోర్సు సం(ప్రా పిస్తుంది ఆశల ఆర్బిట్స్‌లో ఆదేపనిగా భమించిన వూహాశ క్రి ఆఖరికి అనంత౦లో లీనమై పోతుంది ఆందుకే జీవితం లోకస్‌ లేవి “ఎలిప్స్‌స్‌" ఫోకస్‌ తెలియని ఐసీస్‌” నవవ శీరాఫ్‌ = యస్‌ ఆర్‌ అదార్యులు గుంటూరు. గ!

మ బ్బు=-గా లి=-వాన సత్య వేటి శ్రీకాంత్‌ చెట్టుపీ, పుట్టనీ, చెరువునీ, దొరువునీ ఏరుల్నీ, ఎడారుల్నీ ఆశకొదీ ఆరాటంకొద్దీ ఆక్రమించుకుంది ఆకాశం చి టి అడిగేవాడు లేడని అడ్డూ ఆపూలేదవి లవలేశం అవకాశం ఉన్నా లక్ష చేతులు చాపి లాగేసుకుంది లక్షల కోట్ల నక్షత్రాల నవగ్రహాల వూడిగం చాల్లేదు ఆశకి మారు సేకు ఆకొశం వాగునీ వంకవీ కొలనునీ కోనేరువీ 'వేడిచేతులేపి తోడేశాడు సూరీడు వేల గుండెని నెరియలు చేశాడు మె త్తి ఆకుల్ని దూసి 'మోడుల్ని మిగిల్బాడు వ్యోమస్వామి వాకిట్లో మబ్బుల రాసుల్ని పోపి తన [వతాపావికి తానే మురిసిపోయాడు చండమా ర్తాండుడు నేల నెత్తుటిని పీల్చి మబ్బులుగా మార్చుకోడం తప్ప నేలపై జాలితో ఒక్కఒచుక్క_ వర్షం రాల్బడం తెలియదు ఆకాశానికి ఇంకా చాలా విషయాలు తెలియవు వ్యోమపస్వామికి కరువూ కాటకాలూ తెలియవు. కష్టాలూ కన్నీళ్ళూ తెలియవు కవికరం అర్థం తెలియదు తనకి తెలిపినవీ చూ సేవీ రంగు రంగుల ఇంద్రధనుస్స్నులు, సంథ్యారాగాలు వెన్నెల, జలకారులు: కే23

చితులూ చీకట్లూ తెలియని ఆకాశం అందక పోవడమే అందంగా భావించే ఆకాశం తన్మక్రింద ఏ ముందో తెలుసుకోలేదు! వాన చినుకు కోసం మినుకు మినకుమనే ఆశతో తనకేసి చూసే చెట్టుచేమల్ని కన్నెత్తి చూడలేదు మిమ్నః నొళ్ళు గడిచాయి ఏళ్ళు గడిచాయి కరువులొచ్చాయి కన్నీళ్ళ రుతువులొచ్చాయి గగనం గుండె కరగలేదు, ఒక వుబ్బూ కురవలేదుః కాలం నూరింది పుడమితల్లి కష్టం తీరింది ఎక్కడ లేచిందో ఒక్కసారి వీచింది ప్రభంజనం దిక్కుల్ని వూపింది చుక్కల్ని వూపింది “గనావికి గంగ వె్యర్రులె తింది రంగు మార్చింది రూపు మార్చింది మేఘగర్ణన చేసింది మెరపుల్ని యుళిసించిందిః రుంరూనిలం ఆగలేదు ఉరికే ఉరిమే మబ్బుల్ని తరిమి తరిమి పట్టుకుంది ఆకాశపు ఆహంకారం అంతరించింది వయ త్తు మత్తుకరిగి మబ్బు వానగా మారింది నేలతల్లి కరుపుతీరింది గుండెలో పిరుగుపడ్డ ఆకాశం చూస్తూ కన్నీళ్లు కారుస్తోంది వీ హాల ఆగహమూ వర్షాన్ని వారించబేక పోయింది వరం వరం వరం లె న! మ! వర్షంలో హర్షంలో కొండ నవ్వింది కోనేరు నవ్వింది పుడమితల్లి సులకించిపోయింది జననం 17.1918; చి, ఏ; డివిజనల్‌ ఇంజనీర్‌ (లి శాక్స్‌) ఆఫీనులో ఉద్యోగి, "వెల్లూరు కే24

ఉతర్త(౦) దక్షిణ (లు దమ్ము (భ్రీనివాసదాబు కసీ నామీద నాకే కసి వంానికీ నా మీదే కసికి ఉత్తరాలు రెచ్చేవాళ్ళకు దక్షిణలు చెల్లించే వాళ్ళకు ఉద్యోగ సద్యోగాలను శేటాయి స్తున్న వాళ్ళందరకీ నామీదే కపి ఆవును మరి బంధువుల దగ్గర్నుంచీ ప్రారంభోత్సవాలు చేసే పెద్దలనుంచీ ఉత్తరాలు (రకమండేషన్స్‌) పట్టుకురావటం చేతకొదు నాకు కారేజీలో సీటు కొవాలన్నా విలేజీలో మెడలమీంచి తలలను తీసేయాలన్నా పరీక్షల్లో మార్కులు సెంచి వేయించుకో వాలన్నా తాంబూలాల పేరుతో దషిణలు (ముడుపులు) చెల్లి ంచడానికీ సోమతలేని నా మీద, నా వితాయితీమీద యీ సభ్య సమాజావికి కపిః నాకూ ఉంది స్వార్దంమీద క్‌పిః వాకేశక్తుంటే ఈ దుష్ట సంఘమే మసిః లావా జవనం "7_2.1947; యం బి బియస్‌, విద్యార్శి; ఉ స్యానియా మెడిశల్‌ శాలేజ) హైదరానాద్‌, ఖి శే2ై5

అన్య నేను పుట్టినరోజు తిరుమల (శ్రీనివాసాచార్యులు

నేను పృట్టినరోజు వింగిపుట్టిన రోజూ వేను పుట్టినరోజు వీతి పుట్టినరోజూ హరిణం ఏ భయంలేక ఆనందించిన రోజు భానూదయ కిరణాలకు (పకృతి మేలుకొన్న రోజు ఖడ్గ గోపురాలు కూల్చి కలం గళమ్మెత్తినపుడు కర్కశహృదయాన దయా గంగలు పొంగినరోజు గుహల పర్వతాల చెట్ల కుహరమ్ముల నున్న మవిషి గుండెలోన విజ్ఞానం గుబాళించినట్టిరోజు

నొ నహ చిగురు జీవితాల వగ్గి నెగలుగక్కునొక తుపాకి తూటాగర్భమ్ము పూలతోటగ మారినరోజు: రణం లొంగి కాంళికి తోరణం కట్టిన రోజూ మణులు స్వయంగా మట్టికి మకుటం 'పెట్తినరోజు మనసూ మేధస్సు ఒకేమాట సలికినట్టి రోజూ స్వర్ణం వర్ణం మాటలు సంఘం మరచిన రోజూ మనిషి మనను అభ్యుదయపు మందారపు గంధాలను ప్రత్యణువున నింపుకోవి పరిమళించినట్టి రోజు: నేను పుట్టిన రోజు వింగి పుట్టినరోజు వేమ పుట్టినరోజూ సీతి పుట్టినరోజు

• “ోతిరుమల(శ్రీ). జవనం 11.1042; యం, ఏ) ఉపన్యాసకుడు, స్తార్‌ చల్‌ కళాశాల నికించాం బాద్‌, చి 126

పాదరక్షల ఆక్రందన ఆ మొదలి శ్రీరామ [పసాద్‌ చెప్పులనే జీవులం దిక్కులేని దీనులం అందరి పాదాలనూ ఆశ్రయించు దాసులం రకరకాల పేరులతో విధ విధాల రీతులతో ఒకరి కౌళ్ళ ,కింద నలిగి ఒరిగి పోవు జీవులం వంశ సరంపరగా మము వధించారు మానవులు చెప్పుకుంపె తీరవు “చెన్ను” జాతి బాధలు సదపదమవి పిలిచినంత పలుకకుండ బయలుదేరి పడరానీ పాట్లనుపడి బాటల మిము తిప్పుతాము మండిపోవు ఎండలోన నూ బాధలు గాంచరుః కుండపోత వానలోన (క్రుంగిన దయ తలచరు మాతోడూ లేక మీకు మర్యాదే లేదండి జరగా మేముంటె గాని సభ్యతయే కాదండి అనాడు అయోధ్యలో అరాజకం పోగొట్టగ (భ్రీరామువి బదులు రాజ్య సింహాసన మెక్కాము విశ్వానమ్మే ఎరుగని వింత మొనవుల వలన పరువు గౌరవాలు పోయి నేడు వీధికెక్కాము తగవులనే పెంచకండి, తప్పు దారి (తొక్కకండి మమ్ము (ప్రయోగించకండి, మా పరువును నిలపండిః ముదక్తికొారకు భగవంతువి (మొక్కాలని పోతారు 'దైనమెదుట మన్మర్నే తలచుకు వాపోతారు భుక్తి కొటకె మీభక్తి ముక్తియె మా ఆసక్తి చిశ్రపాంన చేయకండి స్వేచ్చ (ప్రపాదించండ్‌ న. జననం 27.8.1939, బి,శాం; ఇన్‌ స్టిట్యూట్‌ ఆఫ్‌ చార్జ। ర్‌ అశాంట్సొ విద్యార్థి -మచానుం కే27

జై తయా[త స త్య 0 సాగుతోంది సాగుతోందిః సమథర్మ పధమ్మునందు శామికౌళ కైెత యౌత్ర సాగుతోంది సాగుతోందిః గతం స్మృతుల [కుంగిపోయి కలకాలం ఇంళశేనవి కనలిపోయి కన్నీరుగ కరగిపోవు అయ్యలార సాగుతోంది సాగుతోంది (ప్రస్తుత (ప్రళయాగ్నిలోన బ్రతుకు దగ్ధ మౌతుంది భవిష్య త్తు శూన్యమ్మని భయవడు ఓ అన్నలార సాగుతోంది సాగుతోంది కాంతీస్వాతం,క్యాలే _భ్రాంతులుగా మారాయని గమ్యమేదొ కానలేక కలవరపడు తమ్ములార పాగుతోండి సాగుతోంది మనసుల కంతులు విండు మానవాళి కలలు వండు జాప్యంచేయక లెండు, చేయిచేయి కలిపిరండు సాగుతోంది సాగుతోందిః నమధర్మ వధమ్మునందు (శ్రామికాళ కైద్రయాశ। తనవి. బి, యల్‌, సత్యళాబు; జననం 26.12.1940; తెనాలి, 126

డియర్‌ కా (మే డ్‌ రాయ్మప్రోలు సత్యనారాయణ (ప్రసాద్‌ అన్యాయాన్ని ఆందంగా అలంకరించి పింహానన మెక్కిన్తుందీ లోకం న్యాయావ్ని జుట్టుపట్టి గధ్ధెదింపి అధః పాతాళానికి ఆణగ (దొక్కుతుందీ కాలం! అందుకే మనం తొడుక్కోవాలి న్యాయా న్యాయాలను వేరుచేసే అంచముక్కునుః ఎన్ని మాజణీక్యొలు మట్టిలో కలిసి పోతున్నాయి? ఎన్ని గాజు పూసలు ముత్యాల్లాగ మెరిసిపోతున్నాయి? ఈ సకిలీ పజా ప్వామ్యంలో_ పామాన్యుడికి భవితవ్యం లేదు మానవత్వానికి మనుగడ లేదు డియర్‌ కా్యమేగ్‌ ఇంకా ఎందుకు విలంబనం? విన్నూ వీలాంటి కష్టజీపుల్నీ (్రికక నివ్వవి ఈ కుహనా ప్రపంచంపై తిరగదిడు నువ్వు ఈ కుటిల వ్యూహాలను భగ్నంతచేసి విరగబడి నవ్వు జననం" 28.12.1958; భాపాపపీణ విద్యార్థి ఫ్‌ సంస్కృృక కళొాళాల; విజయనగరం. క్షే2ం తీకి

కాలక్షేపం చేస్తున్నావా? వడాది సత్యనారాయణమూ రి యణ అబాట్‌

మానవత్వం మోసుకుపోతున్న మనిషీ మరచిపోయిన గతాన్ని మళ్ళీ తలచుకుంటున్నావాః బాధలు బరువులు కరువులు అరువు (బతుకు ఆకలి రోజులు కలిపి వెరనీ "ఏడాది" అని కూడుకుంటున్నావా? వదు మనిషీ వదు

వ! చి ఏదీ తలుచుకోవద్దు కాలం కోరలతో సాముచేయకు వేలం వెరిగా (బతుకు గడపకుః వీ "పెదవులపై మెరపే పవ్వులాంటి నవ్వుకోనం వీ వాళ్ళెంతమంది కొచుక్కూచున్నారో ? భవిష్యత్తు వీకోనం చూస్తోంది పీ కంటికి మీ యింటికి వెలుగు నివ్వడానికి పీ వైపే వస్తోంది అర్థంలేవి ఆలోచనలతో "సిదవులపై అకికించుకున్న చిరునవ్వులతో కబుర్లాడుకుంటూ వయస్సుని చాపచుట్టలా చుపయ్యకు

జననం 66.1048; ఉపాధ్యాయుడు; బఅధదఫురం; తూ, నో బీల్గాం 130

ఉదయ విహారం కొత్తపల్లి సత్య(శ్రీమన్నారాయణ "మెలకువ రాగానే బయదేరాను;ః ప్రాఠన్స్పంధ్యా బిందువులను నృర్శించిన నేశ్రావికి గీఏన లంబం పైన వెలుగు, క్రింద చీకటి రెంటికీ నడుమ కెరటంలాంటి కాలరేఖ! అంతం చూడ్డానికి రవంత అనందం పొందడానికి మిన్నూమన్నూ నడుమ తెరిచిన నోరు కోటి నాలుక లాడిస్తూ వాయనముదం జీవాల్ని స్వాహాచేస్తూ పెద్ద హోరుతో కడలి చెలియలి కట్టవరకూ సాగింది రేల వాయు సముద్రంలో విలచి జలధిలోవి జీవాలను గురించి పంశయ పాదముద్రలు నిర్మూలిస్తూ మునలి కెరటాలు అనుభవాలకి ఆద్యంకాలు భాను డుదయించాడుః కాపీ, పీడలు చుంబిస్తూ వ్చ్‌మాన తరంగాల స్పర్శతో దెరుగుతున్న ముద్రలు ఈరుగుతోంది వీడ సాగుతోంది నడకః ఎదురుగా వల అహంకారం కొయ్యలవై వీడల తలపై అకాల మృత్యుహేలః మరొక వేటకు పాగర తీరంలో సమాయ త్తమౌతోంది కప

వలనుండి జలధిని చూ స్తుంటే మిన్నును తాకే యత్నంలో మిడిపిపడుతున్న రంగురంగుల మీనాలను ఈన్నుకు పోతున్న తీతువులు! శరుగుతున్న నీడలు తిరుగుదారి పట్టినన నా ఉదయ విహారం దారిలో కట్టవవార పాములు రెండు మనకలాడుతున్నాయి కసిమెసగ ఎగిరెగిరి పడుతున్నాయి "పెన వేసుకుని నేలను విడిచి విటారుగా లేచి పరవశి స్తున్నాయి! నాలో వేయిశంఖాలు ఒక్కసారి పూరించినట్లు మౌనంగా నాదం ఉప్పతిల్లుతోంది రణరంగాని కొాహ్వానంలా నా మనసు గాలిలో రెపరెపలాడుతోంది 'వెలుగు కెరటాలు చీకటి తీరాన్ని స్వాహాచే స్తున్నట్లు నా వెనుక సముద్రపు హోరు వెలుగు చీకట్ల అవిరామ సంయోగంలో అవతరించే నూత్న జగత్తు నాటీ న్‌డినె త్తి కక్కుతున్నాడు భానుడు బ్రహ్మ రం(ధ్రంలో అదృశ్యమౌతోంది నీడః నా ముందు మెలికలు తిరుగుతూ సాగుతున్న వాటి ఒంటరి పాదాల వేట! జననం 81.12.1947) బి, ఇ. విద్యార్థి చాళ్తేకు ౨ గ న కే32

జి దేవుణ్ణి పడుకో నివ్వండి సనారా 'శేడియోలో నువ్రఠాతం వినిపించే నమయంలో అది దేవుడి కోసమౌ లేక నా కోసమా అనిపిస్తూ పుంటుందిః ఈ నుప్రభాతం వినపడగానే దేవుడు చటుక్కున లేస్తాడవి మనమంతా (కమిస్తాం పిచ్చివాళ్ళం అంత సెందరాశే లేవాల్సినంత కర్మ ఆయన కెందుకయ్యా పనా? పాటాః భూలోకంలో అవతారాలెలత్తి ఎల్తి వోయిగా ఈ యుగాన విశ్రాంతి తీసుకొంటూండగా లాచకార్యాలు మువిగిపోతున్నట్టు లేపేస్తారేం? ఒకవేళ లేచినా మళ్ళీ అవతారం మా(క్రం ఎ త్తడు ఖాయం వేడు హిరణ్యాక్ష రావణాసురులు ఒకరా యుద్దరా వ! దేవుడై తే మాకం ఎందరిని మట్టు పెట్టగలడ.? ఆయనా భయపడిపోయి విద నటిస్తూ పుంటాడు ఎందుకఠణ్ణి లేపుతారు? పడుకోవివ్వండిః శిఅసర కెటి సత్యనారాయణ); జననం” 15.21.1949; ర ల్యేశాఖలో ఉద్యోగి; ఖర్ణథూర్‌; పళ్చిటి బెంగాల్‌, టన్‌ ద్యోగి; క

శ్రైశవగీతి పాంధ్య[శ్రీ ఏనాటికై వా ఒకనాటికి "పెళ ఫెళార్భటులతో పగిలి, ముక్కలవుతుంది నీ గాజు మేడః అవ్పటి కప్పుడే విరిగి, వంగిపోతుంది వీలోవి వీడః వెంటనే 'ద్వేషాగ్ని వలయంలో దింరింవబడతాపు క్షఠ జగత్తు ఆ(క్రోశంచిన కరుణా భీభత్పరవాలు వినిపించుకోవుః కానీ, వీ నుండి విరుచుకు పడుతుంది కర పు వ్యాఘం పరుచుకు తింటుంది మానవతను శీ్యఘం అప్పుడు అమవిత్యం జరిగే పరిణామ పరిణాహ జగత్కటాహంలో కళపెళ కాగే మానవాళ్ళత్రై లం నీకు కనబడదు వీలోవి వేదం, వీలోవి క్లానం, విజ్ఞానం నీలో న్వరం నీలోని ఆ సర్వం వరిహద్దులు దొరకవి నంధ్యతో కలివి ధృవాలు కలవవి దిక్కుల చుట్టూ తిరిగి శృతులు కలనని గళాలలో అరిగి గుప్పెడు బూడిదలో అక్షరాభిషేకం జరుపుకుంటాయిః శీతవాయువు చోటుచేసుకున్న మానవ కళేబరం వీకిస్పుడు కనపడదు గాలిపాడే వాలిపాట జోలపాట వీ కిప్పుడు వినపడదు భస్మ ధ్యత్రి మీద, కాంకత_ప్పమైన గుండెమీద నీ పాదాల నాదాలు వేదాలు వల్లిస్తాయి అప్పుడు ఒక జీవి మూలుగు నుండి మరోజీని యీలుగు నుండీ 'పెచ్చరిల్లి విచ్చుకుంటాయి విచ్చు కత్తులు నెత్తుటితో తడిసి వెలుగుతాయి శాంతి దీపపు నొత్తులు ల నన ఇవా నరనీంచాకా, ని; జననం 15.8 గ గ్‌ గో నంటే మ ంవాకా స్త్ర; జననం 15.8 19470విచ్యార్థి;దంకులూరు; క3థీ

ఎవరో చెప్పకోండి చూద్దాం వె రెగ్తి సీతారామ శెడీ ల క ల. ల! బాధల భారంతో (కుంగిపోయిన (_బళుకుబండిని శలల కందెన వేని బ్రమల తాళ్ళతో బరువుగా ఈడు స్తున్నవాడుః న్యాయ మిలా కలవాడి చేతిలో నలిగి పోతూం దేమిటని కమిలి పోతూ ఉన్నవాడు అయినా, ఆ పిడికిలిని సడలించగల గుండెలు లేనివాడు మండుళున్న గుండెల్ని కన్నీళ్ళతో ఈడి పేస్తున్నవాడు కసిపీ కష్టాల్నీ కడుపులో దాచేసుకుని కాలం గడీపేష్తున్నవాడు జాలి పడటం తన జాతి లక్షణంగా కలవాడు సాను భూకికి నముుదం వంటివాడు చేతకాని తనాన్ని మన చేతిలో ఏమీ లేదంటూ చతురంగా నమర్తించుకుంటున్న వాడు థి పిరికిఠనానికి కాంతి (వీయళ్వమని "పేరు పెట్టి అత్మ వందన చేసుకుంటున్నవాడు కడనల కొద్ది కర్మ సిద్దాంతాలు కడుప్ప నిండా నీవించి మిధ్యా వాదపు నుక్తులో మైనది పోయిన వాడు "'హీతువాదం మందు వద్దనే మొండి రోగిస్టివాడు “సెంటిమెంటును వంట పట్టిండుకున్న నాడు ధవికవర్గం తమతో చేర్చుకోనట్టి వాడు (శ్రామిక వర్గంలో కానే నేరదలదనివాడు వివరో చెప్పుకోండి దూద్దాం? యం, యస్‌ విద్యార్థి అంధ విశ్వవిద్యాలయం, జా శ్రే, కే3క

క న్నీ టిలేఖ సీరపాణి ఆదిగో ఉత్తరం చదవకుండానే కంట తడి'పెడుతున్నావ్‌: సీ కన్నీటితో నా ఆశయాల అక్షరాలు చెరిగిపోనీకు ఇంతకీ పీతో చెప్పకుండా ఇల్లు వదలి వెళ్ళిపోయానని కదూ నా మీద కోపం కొను మరి పట్టుమని పదిరోజులు కాలేదు నువ్వు కొపురానికి వచ్చి సీ చెక్కిలి ఎర్రగులావీని ముద్దుపెట్టుకునే 'పెళ్ళిటొట్టు తుమ్మెద ఇంకా ఎగరనే లేదు వసుపు పొదాల మీద పారాణి తోరణాలు ఇంకా చెదరనే లేదు “*వగలు' లోవికి రాకూడదని సరదాలు పెట్టుకున్నాం రాగబంధం సడలిపోరాదవి కంకణాలు కట్టుకున్నాం అయునొ మార్యుడు కిటికీలోనుండి తొంగి చూశాడు శూరుడు సుఖం కోనం పుట్టలేదన్నాడు కళ్ళలో చిల్లులు పొడిచినా చీకట్లను చీల్చడం మానలేదవి కౌళ్ళు నలిగిపోయినా కళ్ళెం వదలలేదని అనూరుణ్ణీ ఆదర్శంగా చూపించాడు. తూటాలేవి తుపాకీలాగ తొంద ఏబ్ల (టకకొద్దన్నాడుః 136

ఆ రాకే

రిక్కుల రెక్కల్ని విదిల్చుకొవి

ఆకాళంనుండి ఆదృళ్యమైపోయాడు చంద్రుడు

మళ్లీ నే నింటికి వస్తే

నన్నుగు _ర్గపట్లగలవా అనినా సందేహం:

అప్పుడు

తడియారవి విడియంతో తలనంచుకునే దానివి

ఒర్‌ వేళ

నా చూపుల చకోరాలు చిలిపిగా పిలి స్తే

మబ్బు తునకల్లాంటి సిగ్గుతెరలతో

ముఖ వీందిం కస్పుకునే దానివి

అయినా అప్పటిలాగా లేను నేను

దరిద్ర దామోదరుల ఆళ్ళవుల భాండాన్ని

తలపై మోస్తున్నాను

తధావ్యధిత హృదయాలలో కరుడుగట్టిన

హాలాహలాన్ని మింగాను

శాబందులు పీల్చి పిప్పిచేవిన

ఆశయాల కంకాశ మాలికను గాన దాల్బాను

నరహంతల కరాళ పద ఘట్టనలో నలిగి

పైకి రేగిన అనాధ ధూకణాల విభూతిని

పూసుకున్నాను

మరి యిక్కడి విశేషాలు

నే వింటికి వచ్చేవరకు న శేషాలు

కళ్ళకు రోకటి పోటులాంటి చీకటి

ఆతి గాఢంగా కౌగిలించే గలినా నెచ్చెలి

విరంతరం అభిషేకించే మంచు

ముడుచుకునే గుందెల్లో కొరకంచు

లోయకీ పర్వశానికీ భేదం కనిపించ దిక్కడ కే3?

ఆకలి, చీకటి, భయం, చావు మా విఘంటువులోవి పదాలు నేను టిగ్గర్‌ నొక్కే శబ్దం మళ్ళీ నాకు వివిపించడమే వేమ (బితికున్నాననడావికి సాక్ష్యం: వా కోసం ఎదురుచూస్తూంటావేమో ఎసన్సుడో ఒకప్పుడు యీ తుఫాను వెలిసీపోతుంది కూకటి వేళ్ళతో కూలిపోయే వటవృతొలు గంగలో కలిసిపోయి సహకార తరువులు చిగురిస్తాయి కన్నీటి నదుల వరదలపైన జీవన నౌకలు సయనిస్తాయి రక్తం బురడ ఎండిపోయి రత్నాల బాటలు ఏర్పడతాయి ఆంతవరకూ పీ గుండెల్లో రేగిన బడబాగ్ని కన్నీటి మున్నీటిలో దాచుకో విట్టూర్పుల వడగాడ్చులకు కుమిలిపోక ఆశల చలువ పందిళ్ళలో తల దాచుకో స్మృతి వీణాక్రుతులతో గొంతు కలిపి అనురాగ రాగాల నాలపిస్తూ విరీక్షించు మజీలీ లేవి కాలవిమానంలో వస్తున్నాను జననం 1_10.1940; బుడితి బఅరామనాయుడం; భాషా ప్రవీణవిద్యార్థి; విజయనగర౦, 138

వాడు నుజన శ్రీ ఆత డాకలికీ పేదరికానికీ వతీక కటిక దారిద్ర్యావికీ కన్నీళ్ళకూ వారసుడు; కొత్త చిగుళ్ళు వేస్తున్న వనంతం ఆంది స్తున్న నంతోషాల్నీ ఆనుభూతుల్నీ పంచుకోలేని వాడు 'మేడలున్న వీధిలో వెర్రిచూపు చూస్తున్న ఎంగిలాకు మురుగుకాల్వ బురదలో కూరుకుపోయిన పూ రేకు కోయిల పిలుపులకు కోమలి వలపులకు నోచుకోనివాడు _ ఆవేదన నుడిగుండాలలో చిక్కుకొవి రసాప్వాదన తెలియనివాడు కడుపు వింపుకోవటావికి కుక్కలతో పందులతో కుస్తీ నడుతున్నవాడు గుండెలు మండుతున్నవాడు - గునపాలు వినరలేని వాడు కన్నీటి తెరలలో భవితవ్యాన్ని మనక మనగ్గా దర్శి స్తున్నవాడు అతడు మనిషి ఊపిరి పీలుస్తున్నవాడు వ్వతం్శత భారతపొరుడు ఎక్కడా చోటులేనివాడు ఓటు మాత్రం వున్నవాడు "జీమూరి అనందకావు; యం ఏ; అంధ విశ్వవిద్యాణయం; చా శ్రేరు, క్ష్రే9

జా అలి దీపస్తంభం [కి నీడల్లో సుమనశ్రీ అందరూ ఇటురండి ఇదిగో దర్శించండి ఇది నమాజప్త అడ్డుకోతపటం ఆవిష్కరిస్తున్నానిప్పుడే వీక్షీంచండి ఎవరెన్ని బృిహద్వ్యాభ్యానాలు ఎ ల్తి చూపినా జీవితం ఆపాత మధురం కాదు విషళుందిలమూ కాదు వింత రంగుల కలనేత, ద్వంద్వాల జమిలిచీర కోర్కెల పూలవాటల్లోనో, కులాసాల తోటల్లోనో విహరించేవాడు కొమ్ములూ కోరలూలేవి ఆధువిక దానవుడు మెత్తని డన్‌లప్‌ పిల్లోల ఊరువుల మధ్య మత్తుగా మూలిగేవాడు జ్ఞాననేత్రం తేరువని మూఢుడుః ఆదృష్ట చురదృష్టాల బోధలు అభొగ్యుల నూరడించే జోలపాటలు మతాలు, మంత్రాలు మనుషుల్ని బంధించే కుతంత్రాలు ఈ ఆరు బయట కారు నీకటిలో ఒక్కడే కూర్చొవి ఒక్కొక్క పేజీ తిరగేసుకుంటున్నాడు సమన్యల చిక్కుముక్ల విస్పుకుంటున్నాడు మనిషి: ఇదే నమాజం అడ్డుకోత పటం ఇలారండి దర్శించండి అన్వేషించండి: కి40

మొగ్గ తొడగని ఆళల్ని గుండెల్లో దాచుకుని

మహదాశయాల వటవృక్షెల్ని నరుక్కొని

కాలకూటాన్ని కమ్మని పావీయంగా సేవిస్తూ

క్షణక్షణం సజీవసమాధికీ

(ప్రయాణిస్తున్నారు గుమౌస్తాలు

ఈ తారతమ్యాలు, కానుర తంసరలు

ఈ అడ్డు గోడల్ని పడగొడిలే భూదేవి పులకిస్తుంది

ప్రతి మొక్కా విరగబడి కాస్తుంది

కన్ను పొడుచుకున్నా కానరాని చీకటి

విరాశలు బునలుకొడుతున్న వాకిలిః

విర్తమౌన జీవితం ఊసర వెల్లి

పొడుపు కొండమీద పెద్ద (వశ్నార్దకం

ఇదే నేటి నమాజం అడ్డు కోత పటం;

చెళ్ళపిళ్ళ శా మేళ్వరరావు; జననము 27_102.47, యం, ఇం ఊపన్యాసవడు, ఇంజనీరింగు కా లేజీ, ఆంధ విశ్వవిద్యాలయం, వాల్తేరు.

క్షేశ1ే

దోఖా ఏం సూర్యప్రకాశ్‌

ఎండల ఎండుకుంటి అనల నానుకుంట సలిల సచ్చుకుంట ఎంత పన్దేపినా ఇంటోల్ల ందర్కీ= దినాన్కో. పూట నాల్గు మిక్కలు నో.ఖై పడతందుకు శాతలు దిగి ఆ స్తున్నరుః నేను కూలిపేన్త నా అలి కూలి పే్తది నా పోరగాండ్లు మేనఠత్‌ 'పేన్తరు మా పెను కాలలు క డ్తది గవి మా కడ్పులు విండయి గందుకే మా గుండెలు మండుతయి ఆంగడ్కి-పోయి ఏది గొందమ పెయి పెట్టినా చర్‌ విగ్గు మంటది పురు పటీన నూ కలివి

౧ దబ గ బతుక్కే పుర్షు పట్టింది! చిన్నగాక మొన్న పచేసి పనేసి

జ జ జెరసేపు ఓర పెట్టుకున్న

ప! క్షేత్ష2ై

వగం కొలిన వీడి తీపి

ముట్టిచ్చిన్నో లేదో

గువైదారు గాడు

గుండెమీద దవ్నిండు

గక్కడ గిప్పట్కీ్‌

కలుక్కు. మంటదిః

ఉన్నోడవీ తనోడనీ

పరకీ లేకుంట జేస్తనని

దోఖాబాబీ మాటల్డెప్పి

గుప్పుడు వోట్లు గుంజి

పరారై పోయినోడు

గిప్పట్కీ. వత్తలేడు

ఐదేండ్లు కాందే రాడు

మా గొంగల్లా

గప్పుడు యాడుండెనో

గిప్పట్కీ. గక్కంన్నే వున్నై పల్సిక్‌ అడ్మిని స్టేషన్‌ వుపన్యాసవడు ఆర్ట్స్‌ అండ్‌ వన్స్‌ కళాళాఅ. ఆర్మూరు నిజమా లాడ్‌ జిల్లాం

క్షేత3ె

మనిషీ ఆర్వీయస్‌ సుందరం ఆత్యల్పజీవం నుంచి అనల్పశ 'క్తిగా అవతరించిన మధురమానవ మూర్తీ॥ అణువణువుగా 'పెరిగ్‌ ఆద్వితీయ మేధస్సును పెంచుకున్న అనంత గభీర వ్య క్రీ కణంకణంగా ఎదిగి వంకరటింకరై తిరిగి సము(ద్రాల్ని యీది సరీసృపమై పాకీ ఎగిరి దుమికి పరుగెత్తి పోరాడి అఖండ కేజోవిరాజిత మూర్తివై వెలపిన సాహపోపేళశ సమగ (వ్రచండశ క్రీ ఇప్పటికీ నీ ధీ వైభవం ముందు “దాసోహం అంటున్న అల్ప(ప్రాణులు ఇంతకు ముందు నీవు దాల్చిన అవతారాలు సీపై పెట్టుకున్న ఆశలు అడియాసలు చేస్తూ వుండే నిన్నుచూచి సీలోవి ప్రతికణం పిగ్గుపడుతున్నది కొమ్ములు లేకుండానే పోరాడుతున్న నిన్నుచూచి కోరలు లేకుండానే విషం కక్కే. నిన్నుచూచి వశువులు తలలువంచుకుంటున్నాయి పాములు సడగలు ముడుచుకుంటున్నాయి ఓ మనిషీ ఇన్ని వేల నంవత్ప్సరాల పరిణామ ఫలితంగా అవతరించిన నీవు మనిషిగానై నా జీవించు మనవిషికంటే ముందుకు పోలేని నీవు కవీసం మనిషి తనాన్ని మరచిపోకు మళ్ళీ పశువుగా మరలటోకు “యం, ప్రీ ఆంధ్రోపచ్యానవడు మునివీపల్‌ కళాశాల) చింతామణి. మైనూరు క్లైడత

మినీ కవితలు సిబ యూ

పది తలలుగా దేశం వేళాడుతోంది కాబ్ళూ చేతులకు 'సెరాలివిస్‌! మాసిన చీకటిని కడిగేందుకు పీతికి విప్పెడ్తున్నారు మానవత్వం నమాధిమీద మొలచిన మొక్క మొండిగా ఎదుగుతోంది భ్రావానికీ భాషకూ నమాజం సంకెళ్ళు ఎత్తెన గోడల వెనుక ఎదుగుతున్న కసీ

ననే ఆకలి ఆవలింఠల్లో ఆభిమావం-అవమానం వడుగు పేకల్లో కసిశత్వం సృజనః రోడ్డంతా మరకలు: ఎఆగా

ల! కాయబూలంర కం

న! సె పరంధాములు;) జననం 1945; ఉ పా ధ్యాయుడు; శాధాళ్ళష్ణ విద్యాలయం నిజామానలాడద్‌ జిల్గాం ౯ కేతక్‌ 10

కాప్‌ 1! కావ్‌! స్వామి “క్రాన్స్‌ క్రావ్‌;”” పీటి కాకులు అరుస్తున్నాయ్‌ మహా చికాకు పరు స్తున్నాయ్‌ 'కేపటి పాటకు రాగాలు కూరు స్తున్నామనుకువి పాపం, అమాయకంగా మురుస్తున్నాయ్‌ః గుడిసెల్లో రోపిన తలపులు 'వేణాపాణలేవి ఈ మేలు కొలుపుల కతీఠసువి విండా మునగలేవి పిల్ల కౌకి కేం తెయసు? మేడల్లో మూసిన తలుప్పలు ఈ కొకి గోలకీ తాటాకు చస్పుళ్ళకీ ఆతీతమవి శళ్ళారా చూడలేని పిల్లకొకీ కేం తెలుసు? అరిచినా లేవదు సొమ్మపిల్లి న (ప్రాణం కరచినా కరగదు “రమ్ము పిల్లీన (ప్రాణం ఆందుకే. పేద గుడిసెకీ పెద్ద మేడకీ మధ్యనున్న 'పింకుటింటి తలుపు తట్టాలి మధ్య తరగతి మనసు ఆకట్టాలిః అందుక్కావలసినవి ఎర నోరు పిల్ల కాకుల అరుపులు శావు కాపు కుందేళ్ళు బెదరని తాటాకు చప్పుళ్ళు కేతీర

కావు కాపు విజాల్ని దాచే “యిజా'ల కట్టక్లు కావు కొవుః మధ్య తరగతి మందహానం చెయ్యాలి మానవత్వం ముందడుగు వెళ్యూలి అప్పుడు ఈ వ్యవస్థే మారిపోతుంది ఈ అవస్టే పారిపోతుంది వి యల్‌ యస్‌, స్వామి; జననం 10948, యం యస్‌ నీియల్‌ . యల్‌ బి) వికాసం బరంపురం, కడ?

బాపూజీ బతికిపోయాడు కర్ణ పాలెం హనుమంతరావు బాపూజీ (_బతికిపోయాడు గోడ్సే విసిరిన గోలీ పుణ్యమా అవి మానవత్వమే తన మఠంగా పవొంనకు దూరంగా శాంతి కుటీరంగా పితికి (ప్రతీకగా రామరాజ్యాన్ని ఇలపై నిలపాలని కలలుకన్న బాపూజీ (బతికిపోయాడుః గోడ్చే విసరిన గోలీ పుణ్యమా అని కలహాలతో గొంతులు కోసుకొనే సంతువి చూసి పరితపించే దౌర్భాగ్యం పట్టకుండా, కలలుకన్న ప్వరాజ్యం వినాయకుల భోజ్యమైనందుకు పిగ్గుపడే అవకాశం లేకుండా, జాతినే పీగిస్తున్న అవిసీతివి చూసి తలవంచుకొనే దైన్యస్థితి రాకుండా తరలిపోయాడుః (చిశికిపోయాడు బాపూజీ: తాను వెలిగించిన దీనం చీకటివి మరింత చిక్కవరు న్తున్నందుకు తాను సాడిన గీతం స్వార్థానికి ఊతంగా మారినందుకు తాను చెప్పిన మంత్రం పెడదారికి ఒక తంత్ర మైనందుకు చింతిమ్తా ఈన గుండె అగ్నిగుండంగా మారకముందే గోడ్సే వినరిన గోలీ పుణ్యమా అవి ట్రికికిపోయాడు వాపూజీః వనం. 1004 ల. ఆక్‌ కృళాట్ల ల.

విగ హారాధన చలవాది హనుమంతరావు దేవువి విడ్డలు ఏడుస్తుంటే దేవుడు పకపక వవ్వుచుండును ఎలాంటి దేవుడు మీ వాడు? దేవుడు చేసిన మనుషుల్లారా మనుషులు చేసిన దేవుళ్ళారా దేవుని మనుమలు కుచేలులై తే మనుషుల దేవుడు కుబేరుడాయెను ఎలాంటి దేవుడు మీవాడు మీకెలాగు దేవుశ్ల్రైనారుః మనుజుడు పలికిన ధర్మాల్లారా ధర్మం వలికిన మమషుల్లారా మనువల కొరకా ధర్మాలు? ధర్మం కొరకా మానవులు? ఎలాంటి ధర్మం మీదోయీ? మీ రెలాంటి ధర్యం పలికేరు డా జననం: 1988) పాండీ పండితుడు నరసరావు పేట కషం

నాకు తెలుసు హాసంతి మంతిగారు మూ పూరు వచ్చినప్పుడు, మహామహులు నన్మానం చేసినప్పుడు మంత్రిగారు సోషలిజాన్ని గూర్చి షోగ్గా మాట్లాడినప్పుడు, కౌన్సిలర్‌ గారింట్లో కొక్‌ కైల్‌ పార్టీ జరిగాక ళ్టైర్మన్‌ గారింట్లో డిన్నర్‌ పార్టీ ముగిశాక మంశశ్రిగారు ఏకాంతంగా ఏకాంత కోనమో (ప్రభుత్వ గెస్ట్‌ హౌస్‌లో నిరీక్ష స్తున్నప్పుడు చిననాటి క్లాస్‌మేట్‌ను కలుద్దామవి నేను వెళ్ళినప్పుడు *ఏరా బాగున్నావా? పిల్ల లెందరు? మేకలెన్ని? ఆవిడ ఆసుప్యతినించి వచ్చిందా? అల్లిడికి వ్రమోషను ఏిద్ధించిందా? చిన్నదానికి పెళీడు వచ్చిందా? దావికి వచ్చిన సంబంధం మెచ్చిందా? నచ్చిందా?” అంటూ కుశల(ప్రశ్నలు వేసినప్పుడు ఏమైనా నే చెప్పానా? గొజ్జెన్నై తలూపాను తన్నః ఆయన నళ చూడ్డానికి వచ్చిన సన్యాసిరావు పోలీసుల లాఠీలకు గురై, ఆనుపత్రికి చేరి అరడజను పిల్లల్ని రోగిష్టి యిల్లాలివి అనాధలని చేని దాటిపోయాడవి, కాక్‌ జైల్‌ పార్టీ యిచ్చిన కౌన్పిలర్‌ గారి క్‌ కే సైయిల్‌ మిల్లులో కూలీలకు రోజుకు రూపాయే యిచ్చి, నాలుగు రూపాయలకు రసీదు పృచ్చుకుంటున్నారని, డిన్నర్‌ యిచ్చిన ఛైర్మన్‌ గారి ప్యూను కై50

వచ్చే జీతం చాలక, ఆకలి చావక అలితో బిడ్డలతో అమాంతం బావిలో హరీ అవి దూకి చచ్చాడని, మంత్రిగారు విడిసిన గెస్ట్‌ హౌస్‌లోనే మొన్న జరిగిన “నర్సు ఇంటర్వ్య ూూకు వెళ్ళిన సావిత్రి మానాన్ని పారేసుకొవికూడా ఉద్యోగం జార విడుచుకొందని, ముపై ఎదు మౌర్కులు, ఉత్తర దక్షిణాయనాలు ఉన్నవాళ్ల మురిపెంగా సెలెక్ట్‌ అయ్యారని, ఎనఖై. మార్కులు వచ్చి ఏమీ లేని వాన్ల ఏడుస్తూ ఇంటికి వెళ్ళారని నే చెప్పానా? గుప్పిలి విప్పానా? తప్పులు చూపానాః న్యాయం అడిగానా లేదు నాకు తెలును పాసం పెద్దవాడు తన జేబులు నింపుకోడానికి వాళ్ల వాళ్ల వాళ్లు వాళ్ల పనులు జేయడానికి పదవీ (సేయపిని వాపేసుకోడావికి నన్మానాలు చేయించుకోడానికే తన టయమంతా చాలడం లేదే ఇలాటీ సంగతులు ఎలా చెవివి బడతాయవి___ (తిలక్‌ జాడల్లో వానభెరవ ఆదినారాయణ్క ఎం ఏ (ఫైనల్‌ ౧ జననం 22.38.1931; శావినూరల; (పకాళం జిల్లా, 2!

చైతన్యశక్తి! మహమ్మద్‌ హుసేన్‌ కోర్కెల పందిళ్ళు చిగురించలేదని కుమిలి కుమిలి కన్నీరు కారకు "పెరుగుతున్న ఆశలను ఆర్బి సహృదయాన్ని విరాశా నిలయంగా మార్చకు ఆశయాలను ఉబ్బ్వాసలుగా పీల్చి ఆ వేదనలను విశ్వాసలుగా జార్చుః కారు చీకటిలో పడుకున్నా కమ్మని కలలు కనడం నేర్చుకో గతం కోనం అనవరతం కలవరించడం మానుకో ఎన్ని కష్టాల తుఫాను లెదురై నా ఎదలోసాహన జ్యోతి వెలిగించు విషాదం గరళమైనా నంతోషంగా సేవించుః అది ఏదో నాడు అమృతంగ్రామారి తీరుతుంది “అనంత వైతన్య శక్తి వపొదిన్తుంది ఉనై తన్యగ%ొ జననం 241948, విద్యాశాఖలో ఉ ద్యోగి;మధిర్థఖమ్మం జిల్లా 20232 = కై52 /|