Telugu vishwa ( mini navala ) - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

ప యనే. | సి త తనన స ము ప న్న య్‌ | న .. స తతి అల | ॥ న . _ | "థ జ్‌ | /| క... ॥ |. న తే ం ఇనా .. టు. , / | న. | | ” త. శ్‌ ॥ త | =

• , / ల 1 శ క్ష [ న ల, | స. | | | లే , స. 1 ఈ ల్లో గ క్ర గ వ్‌ 1 ,' నస్‌, సా అ. , య య _ఈోళ్రుక 4 || నా " , / . వ. హి [ య! |]

లాలు అటా శభ | / లంత ల్‌ | ల ఎ? లిం గర్గ ౧౧౫ ౧009 రచయిత కాయల నాలేంద్ర

ప్రచురణ

వమిశ్వసాహితి,

1-3-1-18. కవాడిగూడా, హైద్రాబాద్‌.

ప్రథమ ముద్రణ : ఏప్రిల్‌ 2004 (ఆ అన్ని హక్కులు రచయితవి కం. లా వల్ల వెల :రూ. 30/- నేం పో ప్రశులకు : షం విశ్వసాహితి, (€ |... 1-3-1-18, కవాడిగూడా, 'హెద్రాబాద్‌. హైచ్రాబాదులోని అన్ని బుక్‌స్టాల్స్‌లలో డి.టి.పి & వైస్‌ సెట్టింగ్‌ ; జి.వి. గ్రాఫిక్స్‌, గాంధీనగర్‌, హైదరాబాద్‌ - 500 080. ఫోన్‌ ; 55691076 భహందరయ్య గ్రంధాలద్వాన్లై స (1 యల జ. అునైణ ; ,/] వు //. శ్రీరామ ప్రింటింగ్‌ ప్రెస్‌, నస్టైద్తరాబాద్‌ నో: హైద్రాబాద్‌

1. 1 ల / , - క. సక ర రల! 1. నట టా! అంకితం గౌరవనీయులు, పూజ్యులు, విశ్వసాహితి నంస్థాపకులు కళాప్రపూర్ణ శ్రీ డా॥ పోతుకూచి సొంబళివరావు గారికి హృదయ పూర్వకాభినందనలతో = రచయిత కాయల నాగేంద్ర

వామాట ప్రముఖ నిర్మాత, దర్శకులు శ్రీ విజయ బాపినీడు గారు, చిరంజీవిగారిలో నిర్మించబోయే చిత్రానికి నిర్వహించిన “సినిమా కథల' పోటికి వేల సంఖ్యలో వచ్చిన కధల్లో 123 కథలు సెలక్ట్‌ అయ్యాయి. ఆ 123 కథల జాబితాలో ఈ కథ కూడొ ఉంది. “అంజనీ పుత్రుడు'గా రాసిన ఆకధను ఇప్పుడు “విశ్వ” మినీ నవలగా కొద్ది పాటి మార్పులతో మీ ముందుకు తెస్తున్నాను. ఈనాడు సమాజంలో జరుగుతున్న అంశాలను దృష్టిలో పెట్టు కొని, వాటికి పరిష్కార మార్గాలు వెతుకుతూ వాసినది ఈ “విశ్వ”. ఇది నాతాలి ముద్రణ. ఈనా తాలి ప్రయత్నం “విశ్వ” ని చదివి నన్ను ఆదరిస్తారని ఆశిస్తున్నాను.

• కాయల నాగేంద్ర

విశ్వ (పేమ! అదొక మహాసముద్రం. అందులో అంతు తెలియని అగాధాలుంటాయి. ఎన్నో ఉన్నత శిఖరాలుంటాయి. (ప్రేమకి మహోన్నతమైన శక్తి ఉంది. ప్రతి జీవిలోను, జీవితంలోనూ అది దాగి ఉంటుంది. పేమంటే రెండు మనస్సుల ఆరాటం. రెండు హృదయాల పోరాటం. ప్రేమకి కులం-మతం, ధనిక-బీద, చిన్నపెద్ద అనే భేదాలు ఉండవు, ఏవయస్సులోనైనా ప్రేమ కలుగుతుంది. పుడుతుంది. అరవై ఏళ్ళ వయస్సులో పాలస్తీనా విమోచన సంస్థ నాయకుడు యాసర్‌ అరాఫత్‌, ముప్పై ఏళ్ళ యురోపియన్‌ అమ్మాయి ప్రేమలో పడ్డాడు. తన మనవరాలంత వయనున్న అమ్మాయిని పేమించి పెళ్లాడాడు చార్లీచాప్లిన్‌ మన ప్రియతమ మాజీ ముఖ్యమంత్రి న్వర్గీయ నందమూరి తారక రామారావు తన డెబ్బెన ఏట 1993 సెప్టెంబర్‌ 10వ తేది శుక్రవారం రోజున ఒక సినిమా విజయోత్సవ సభలో తాను వివాహం చేసుకోబోతున్నట్టు ప్రకటించాడు. తిరుమలలో శ్రీవేంకటేశ్వగుని సాక్షిగా తాను చేసిన ప్రకటనను షిర్డీ సాయి సాక్షిగా ఆచరించి, ఆయన వివాహం చేనుకున్నాడు. అందుకే (ప్రేమకి వయన్సుతో సంబంధం లేదు. శ్రేమ ఎప్పుడు, ఎలా ఎందుకు పుడుతుందో అంతుచిక్కని రహన్యం. అందుకే ఈ నృష్టిలో అన్నిటి కన్నా గొప్పది “పేమ”! 4 ఈ + గోధూళి వేళ! చల్లని వాతావరణం. పిల్లగాలి ఉల్లాసంగా రెక్కలు విప్పి ఆడుతోంది. పాలాల్లో పనిచేసిన కూలీలు మెల్లగా నడుచుకుంటూ ఇళ్ళకు చేరుకుంటున్నారు. అప్పుడే రైలు దిగి మట్టి రోడ్డు మీద నడున్తున్న విశ్వకి ఏదో అత్మీయమైన పరిమళంలా ఆ (గ్రామ వాతావరణం హత్తుకుంది. మట్టి రోడ్డుకి ఇరువైపులా పచ్చని వరిచేలు నాట్యం చేస్తున్నాయి. పాలంగట్టమ్మడే ఏవుగా పెరిగిన కొబ్బరి చెట్టు విశ్వక్‌ స్వాగతమిన్తున్నట్టు ఊగుళున్నాయి. చుట్టూ కొండలు....ఆకొండల మధ్యవాగులు...ఎక్కడ చూసినా పట్టతివాచీలు పరచినట్లనిపించే పచ్చిక బయళ్ళు. నై2తైదై2=24ఊ222ఊఊఊడాడక ఎడ

ఇంతలో లయబద్దంగా మువ్వల సవ్వడి వినిపించడంతో విస్మయంగా తలితిప్పి చూశాడు విశ్వ. స్రవంతి....! పొట్ట కొచ్చి నిగనిగలాడుతున్న వరిచేల్తో....నిండైన బొండు మల్లె చెండులా వును స్రవంతి కలుప్పుతీస్తోంది. చీరకుచ్చిళ్ళు పైకి దోపుకుని వుండటంతో ఆమె మోకాళ్ళ వరకు ఏ అచ్చాదన లేక అభాగమంతా సూర్యకాంతితో మెరుస్తోంది. కళ్ళార్చకుండా ఆమె అద్వితీయ సౌందర్యాన్ని అవలోకిన్తూ అనిర్వచనీయమైన అనందాన్ని పొందుతూ తనను తాను మరచి పోయాడు విశ్వ. చూపు తిప్పుకోవడం సాధ్యంకాని అందం ఆమెది. అందానికి అందమూ, అందుకు తగ్గ మంచితనమూ ఆమె సాంతం. గుండ్రటి ముఖం, చురుకైన కళ్ళు.....చిత్కితే పాలుగారే చెక్కిళ్ళతో చూడముచ్చటగా వుందామె. ఆమె అణువణువులో పొంగుతున్న యవ్వనం కొట్టొచ్చినట్లు కనబడుతోంది. మాటి మాటిళ్‌ జాతీిపోతువ్న పైటమ వరిచేనుకుంటూ, విశ్వవిచూసింది. “బాగున్నావా?” విశ్వ పలకరించాడు. స్వచ్చమైన మల్లెవువ్వులా నవ్వుతూ- “ఊ...” అంది. అనవ్వుతో నప్తవజ్ఞాల ఇంద్రఢనస్సువి చూశాడు విశ్వ. పరవళ్ళు తొక్కేయవ్వన సెలయేటిలా వున్న ఆమెకి ఇరవై ఏళ్ళకు మించి వుండవు. పచ్చటి పసిమి మేని ఛాయతో సువర్దంలా మెరిసే ్రవంతి-మల్లెతీగలా నాజూగ్గా, గులాబీ పువ్వులా ముడ్ధమనోహరంగా, నన్నజాజిలా సుకుమారంగా ఉంది. ముఖమంతా అవే అన్నట్టుగా కనిపించే ఆమె విశాల నయనాలు.... తేనెలోంచి తీసినట్టు తడిగా మెరున్తున్న పెదవులు.....నున్నని చెక్కిళ్ళు....సంపెంగను మరిపించే నాసిక..... వాటికి తోడు ఎతైన అందాలు. వాటి బరువును మోయలేక అన్నట్టున్న నాజూకు నడుము-ఆమెలో కొట్టొచ్చినట్లు కనిపించే ప్రధానాంశాలు. పదో తరగతి వరకు తన చెల్లెలు అపూర్వతో కలసి చదువుకుందామె. ఆ తర్వాత్ర బ్రవంతి, తల్లి చనిపోవడంతో ఆమె చదువు మధ్యలో ఆగిపోయింది. శ + 4 ఇ2333202ఊ24ఊ4ఊ4ఒ4ఊఒ24ఊ4ఊఊ424ఊఊ4ఊఊఊఊ0 000 22222222

“ఏరా! వరీక్షలు అయిపోయాయా ఏమిటి?” భోంచేనర్తో విశ్వని అడిగాడు సూర్యప్రకాష్‌.

“పరీక్షలు అయిపోతే లాభమేమిటి అన్నయ్యగారు! మీరనుకున్నట్టు చిన్న అన్నయ్య ఇంజనీరు కాడంట ఎంచక్కా మన గ్రామంలోనే ఉంటూ, గ్రామాభివృద్ధి కోసం కృషి చేస్తాడంట” అనలు విషయం బయట పెట్టింది అపూర్వ.

“విడేమైనా రాజకీయ నాయకుడా (గ్రామాన్ని ఉద్దరించడానికి” ఎద్దేవా చేస్తూ అన్నాడు సూర్యప్రకాష్‌

“ప్రజాహిత కార్యత్రమాలు నిర్వహీంచి, మానవ సమాజ శ్రేయస్సుని ఆకాంక్షించ డానికి రాజకీయ నాయకులే కానక్కర్లేదు అన్నయ్యగారు... రాజకీయ నాయకులు దేశాన్ని దోచుకుంటారు. ప్రజలను ఉద్దరించరు"” కొంచెం ఆవేశంగా అన్నాడు విశ్వ.

“అమ్మానాన్న పోయినప్పటినుంచి మీకోనం నేను పెళ్ళికూడా చేసుకోకుండా వేలకు వేలు ఖర్చుచేసి నిన్ను చదివించింది ఇందుకేనా? నేను కేంద్రమంత్రికి మాటిచ్చాను”

“ఏమని మాట ఇచ్చారు”? “వాళ్ళ అమ్మాయిని నీకిచ్చి వివాహం జరిపిస్తానని” “ఇప్పుడు నా పెళ్లొకేమి తొందరొచ్చింది? ముందు చెల్లాయికి మంచి సంబంధం చూసి పెళ్ళి చేయండి” సూర్యప్రకాష్‌ మాటలకు అడ్డాస్తూ అన్నాడు విశ్వ. “నీకు తొందరలేక పోవచ్చురా! అక్కడ మంత్రిగారు తొందరపెడ్డ్తున్నాడు.” ఆవేశంగా అన్నాడు నూర్యప్రకాష్‌. “*జ్రయన తొందర పడితే - ఇంత జనాభా కలిగివున్న మనదేశంలో వాళ్ళ అమ్మాయికి మొగుడే కరువయ్యాడా?” అంటూ కంచంలో చేయి కడుక్కుని లేచాడు విశ్వ. శ శ ఈ రామా పురంలో సూర్యప్రకాష్‌ పెద్ద భూస్వామి. అతనంటే ఆగ్రామ ప్రజలకి ఎనలేని అభిమానం. అతని మాటకు ఆ గ్రామంలో తిరుగులేదు. పంచెకట్టు, భుజాన కండువాతో నిలువెత్తు విగ్రహం ఆయనిది. పెద్ద మీసాలు. ..దానికి తోడు అతని కళ్ళు ఎపుడూ నిప్పురవ్వలా మెరున్తుంటాయి. అతనికి పన్నెండేళ్ళ వయస్సున్నప్పుడే యాక్సిడెంట్‌లో తల్లిదండ్రులు చనిపోయారు. తనకంటే చిన్న పిల్లలైన విశ్వ, అపూర్వలపైనే దృష్టిపెట్టి, వారికి కల్లిదండ్రులు లేని లోటు తీర్చాడు. ఫి ఈ

పశువులకి పచ్చగడ్డి కోసం పాలం వెళ్లింది స్రవంతి ఉన్నట్టుంది ఆకాశమంతా మబ్బులతో కమ్ముకొచ్చి, చూస్తుండగానే పెద్ద పెట్టున వర్షం ఆరంభమయింది. దాంతో పాటు ఉధృతంగా ఈదురుగాలి తోడయింది. వంతి వడివడిగా అడుగులు వేన్తూ పాలాల నడుము కావలాకోనం వేసిన పాదరిల్లులాంటి గుడిసెలోకి దూరింది. అంతకుముందే ఆగుడిసెలోకి చేరి చేతి రుమాలుతో తల తుడుచుకుంటున్న విశ్వని చూసి ళుళ్ళివడి, ఆ మరుక్షణం కలవరంగా చూసిందతన్ని, ఆమె విశాల నయనాల్లో బెదురు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది వర్షంలో తడిసి ముద్దయిన ఆమె నీలిరంగు చీర శరీరానికి అతుక్కుపోయి, జాకెట్టుకి, చీరకి మధ్యనున్న శరీరం పట్టులా సున్నితంగా మెరుస్తోంది. చీర కుచ్చిళ్ళు కాళ్ళమధ్య పడకుండా బొడ్డు దగ్గర దోపుకోవడంతో అమె లేత తమలపాకు లాంటి పాదాలు వర్షంలో తడిసి మెరున్తున్నాయి. తడిసిన చీరలోంచి వాన నీళ్ళు ధారాపాతంగా కారుతున్నాయి. పాలరాతి శిల్పం లాంటి ఆమె ఒంటిమీద వర్సవు నీళ్ళు ముత్యాల్లా జారుతున్నాయి. ఒంటికి అతుక్కుపోయిన చీరలో ఆరోగ్యకరమైన ఆమె వంపు సొంపులు బహిర్గతం అవుతున్నాయి. తడిసిన అమె ఒళ్ళు అంతుపట్టని తమకంతో విచ్చుకోసాగింది. అల్పపీడనం తుఫానుగా మారడంతో పట్టినపట్టు విడవ కుండా కుండ పోతగా కురుస్తోంది వర్షం, దానికి తోడు విపరీతమైన గాలి. మాట-పలుకు లేకుండా కొద్ది సేపు గడిపారిద్దరూ, వాళ్ళిద్దరి మధ్య కాలం కొద్ది సేపు స్తంభించిపోయింది. సాయంత్రం అయిదయినా ఆరయినట్లు చీకటి అలుముకుంది. మనక కాంతిలో మనోహరంగా కనిపిస్తున్న న్రవంతిని కళ్ళార్చకుండా చూన్తున్నాడు విశ్వ. తలలోంచి నీళ్ళుకారుతుంటే వెండి వెన్నెల్లోంచి ముంచి తీసిన పాలరాతి శిల్పంలా ఉందామె. నృష్టిలోని అందచందాలు, ప్రకృతిలోని సౌందర్యమంతా కలిసి ఆమెను నృష్టించాడు అ బ్రహ్మదేవుడు అన్నంతగా ఉందామె. స్రవంతి చలికి వణికి పోతోంది. అధరాలు అదురుతున్నాయి. అంతవరకూ లేత గులాబీరేకుల్లా అందంగా అగుపించిన అమె నున్నని పాదాలు చలికి చీర అంచుల్లో దాకున్నాయి.

బయట వర్షం తగ్గలేదు. చెట్టు, చేమలూ ఏమికనిపించకుండా రివ్వున చలిగాలి వీస్తోంది.

“మాట్లాడవేం?” అన్నాడు విశ్వ

“ఏం మాట్లాడాలి”

“ఏదో ఒకటి”

అదేదో మీరే మాట్ట్లాడొచ్చుకదా!

“నా మనన్సు నీకు తెలును....!

ఆ మాటకు తెల్లబోయింది స్రవంతి.

ఆర్థతగా అమెవంక చూసి “స్రవంతి ఐలవ్‌యూ” అన్నాడు విశ్వ.

“సేమ్‌ టు యూ...” ఫ్రేమగా వ్రవంతి అన్న మాటకు విశ్వ మధురంగా నవ్వాడు.

గ్రవంతి సిగ్గుపడింది.

నునుపైన ఆమె బుగ్గలు ఎరుపెక్కాయి

“ఇలా ఏకాంతంగా.....ఇలాంటి వాతావరణంలో మనిద్దరమే గడపడం నాకుథ్రిల్‌గా ఉంది” అన్నాడు విశ్వ

స్రవంతి ఒంట్లో నన్నని ప్రకంపనాలు మొదలయ్యాయి.

ఏకధాటిగా కురుస్తున్న వర్షపు నీటితో పాలాలన్నీ జలమయమయ్యాయి.

బయట చీకట్లు చిక్కబడటంతో పూర్తిగా తడిసిన నగ్న నుందరిలా ఉంది ప్రకృతంతా.

అవ్వుడుప్పూడు మెరుస్తోంది అకాశం! ఆవెలుగులో పూర్ణకుంభాలాంటి ఆమె న్రనద్వ్యయం విశ్వని కలవర "పెడుతోంది.

వున్నమి వెన్నెల్లో నన్నజాజి రెక్కలు విప్పినట్లుగా ఆమెలేత గులాబీ పెదవులు మెరుస్తున్నాయి ఆ మెరుపులో.

మెల్లమెల్లగా గుడిసెలోకి వర్వపునీరు వచ్చి చేరడంతో గుడిసెఅంతా వర్తపు నీటితో నిండిపోయింది.

రతీదేవిలా వున్న స్రవంతిని చూస్తుంటే, విశ్వలో ఆవేశం అంబరాన్ని తాకింది. తడిసిన ముద్దమందారం లాంటి ఆమె ముఖం చూన్తుంటే అతనికి రక్తం జివ్వున లాగుతోంది. ఆమెవైసే చూన్తున్నాడు. ఇంతలో ఎక్కడినుంచో వాననీళ్ళల్లో తేలుతూ

గుడిసెలోకి వచ్చిన త్రాచుపామును చూసిన ్రవంతి భయంతో వణికిపోతూ విళ్వని గట్టిగా వాటేసుకుంది. మత్తెక్కించే వరిమళమేదో అతని చుట్టేనినట్టుగా అనుకొని ఆవరిణామానికి నివ్వెరపోయాడు విశ్వ, “భయవడకు వేనున్నాను” అంటూ నీళ్ళలో తేలుతున్నపామును ఎడమచేత్తో వట్బకుని దూరంగా విసిరేశాడు విశ్వ. వ్రవంతి మాత్రం అతన్ని వదల్లేదు. అమె శరీరం జైపూర్‌ పాలరాతిలా నునువుగా అతని గుండెలకు హత్తుకుంది. విశ్వనరాల్గో ఏదో తెలియని చిన్న కదలిక. అతని అణువణువూ విచిత్రమైన అనుభూతికిలోనయి స్పందిస్తోంది. తన గుండెలకు హత్తుకుపోయిన ఆమె ఎద ఎత్తుగా పొంగుతున్నట్ట్లనిపించింది అతనికి. ఆమె జడలోని సన్నజాజులు గమ్మత్తుగా అతని నాసికా పుటలను తాకుతున్నాయి. విశ్వ కౌగిలిలో ఆమె ముకుళించిన మొగ్గలా వొదిగిపోయింది. వర్షపు నీరు అలగా వచ్చి గుడిసెను తాకగానే ఇద్దరూ ్రేమమైకంలోంచి బయటపడ్డారు. అనుకోని ఆనంఘటన ఇద్దరి మనస్సుల మీద బలమైన ముద్రవేసింది. రాత్రి వదిగంటలకు వర్షంతో గాలి కూడా తగ్గుముఖం వట్టింది. నాలుగు గంటల పైగా వర్షం కురవడం వల్ల చుట్టు వరపు నీరు నదిలా వ్రవహిస్తోంది. దగ్గర్లోని చెలువు పాంగినట్టుంది. ఆవ్రవాహంలో బరువైన చెక్కడూలాలు కూడా కొట్టుకొన్తున్నాయి. “ఎలావెళ్తిము? ఏది పల్లమో, ఏది మిట్టో తెలియడం లేదు” అంది ద్రవంతి “ఎలాగైవా ఈ రాత్రికి మనం ఇల్లు చేరాలి. లేకుంటే నలుగురు నాలుగు రకాలుగా అనుకుంటారు” “ఎవరేదో అనుకుంటారని మన ప్రాణాలు పోగొట్బకుంటామా”? “మనకేమి కాదు. క్షేమంగా ఇల్లు చేర్తాం!” అంటు ఆమె చేయి వట్టుకుని గుడిసెలోంచి బయటకొచ్చాడు విశ్వ, అతన్ని అనుసరించింది భ్రవంతి మెల్లిగా అడుగులు వేస్తున్నారిద్దరు.

వర్వానికి తోడు గాలి విసురుకి అడుగులు ముందుకు పడడం లేదు. పొలం మీద మోకాలిలోతు నీళ్ళు పారుతూ దారి ఎటో కనిపించడంలేదు. ముందు విశ్వ, అతని వెనకాల అతని నడుం చుట్టుకొని గ్రవంతి. ఒక్కోక్కఅడుగు వేస్తూ, నత్తనడక సాగిస్తూ నగం "పొలాలు దాటారు. వాగులు, వంకలు భయంకరంగా శబ్ధం చేన్తున్నాయి. బ్రవంతి గుండెలో భయం ఊపిరి పోసుకుంటోంది. చర్మం బిరుసెక్కింది. శరీరం జలదరిస్తోంది. ఉన్నట్టుండి విశ్వ కాలు లోజైన కాలువలో పడింది. అంతే! రెప్పమూసి తెరిచేలోగా నీటి వ్రవావాం వేగంగా అతన్ని కాలువలోకి తోయడంతో అతనితోపాటు స్రవంతి కూడా నీటి కాలువలో వడిపోయింది. కాని, విశ్వని మాత్రం వదలలేదు. ఆక్షణంలో వారిద్దరూ ప్రాణాలపైన ఆశవదులుకున్నారు. కొంత దూరం నీటి ప్రవాహంలో కొట్టుకు పోయిన తర్వాత ఒక చెట్టు మొదలు పట్టు దొరికిందతనికి. వెంటనే బలాన్నంతా కూడ దీసుకుని, న్రవంతిని ఒకచేత్తో పట్టుకుని, మరోచేత్తో చెట్టు మొదలను పట్టుకుని కాలువగట్టు ఎక్కగలిగాడు విశ్వ. మళ్ళీ వర్షం (ప్రారంభమయింది. త్వర త్వరగా అడుగులు వేస్తూ (గ్రామాన్ని నమీపించారిద్దరు. కరెంటు పోవడంతో గ్రామమంతా చీకటిగా ఉంది. వ్రవంతి ఇంట్లో నూనె దీవం మిణుగురు పురుగులా గుడ్డిగా వెలుగుతోంది. ఊరంతా నిర్మానుష్యంగా ఉంది. తన కూతురి కోనం వానగాలికి లెక్కచేయక గుమ్మం ముందు కూర్చుని ఎదురు చూన్తున్నాడు రామయ్య న్రవంతి క్షేమంగా ఇంటికి తిరిగి రావడంతో ఆతని మనన్సు కాన్త కుదుట పడింది. శ ఫి ఈ సాయంకాలం డాబామీద కూర్చుని, నీలాకాశంలో గుంపులు గుంపులుగా ఎగిరి పోతున్న పక్షుల్ని చూస్తున్న అపూర్వ వెనక్కితిరిగి చూసింది. వెనుక డాబామీద నుంచి ఆరాధనగా, అనురాగంగా తననే చూస్తూ కన్పించాడు సాత్విక్‌. నిండుగా అతని కళ్ళలో తోబికిసలాడుతున్న (ేమకి అమె హృదయం చలించింది. పైై22+200222424ఊ4ఊ4ఊ4ఊడఊడఊజపడాడ 1 0డైతఊ2డడ22డ2222డ22ఊడ

గుడిసెలోకి వచ్చిన త్రాచుపామును చూసిన నవ్రవంతి భయంతో వణికిపోతూ విళ్వని గట్టిగా వాటేనుకుంది.

మత్తెక్కించే వరిమళమేదో అతని చుట్టేనినట్టుగా అనుకొని ఆవరిణామానికి నివ్వెరపోయాడు విశ్వ.

“భయవడకు నేనున్నాను” అంటూ నీళ్ళలో తేలుకతున్నపామును ఎడమచేత్తో పట్కకుని దూరంగా విసిదేశాడు విశ్వ.

ప్రవంతి మాత్రం అతన్ని వదల్లేదు. అమె శరీరం జైవూర్‌ పాలరాతిలా నునువుగా ఆతని గుండెలకు హత్తుకుంది.

విశ్వనరాల్లో ఏటో తెలియని చిన్న కదలిక. అతని అణువణువూ విచిత్రమైన అనుభూతికిలోనయి స్పందిస్తోంది. తన గుండెలకు హత్తుకుపోయిన అమె ఎద ఎత్తుగా పాంగుతున్నట్లనిపించింది అతనికి. ఆమె జడలోని నన్నజాజులు గమ్మత్తుగా అతని నాసికా వుటలను తాకుతున్నాయి.

విశ్వ కౌగిలిలో ఆమె ముకుళించిన మొగ్గలా వాదిగిపోయింది.

వర్షవు నీరు అలగా వచ్చి గుడిసెను తాకగానే ఇద్దరూ ఢేమమైకంలోంచి బయటపడ్డారు.

అనుకోని ఆసంఘటన ఇద్దరి మనస్సుల మీద బలమైన ముద్రవేసింది.

రాత్రి వదిగంటలకు వర్షంళో గాలి కూడా తగ్గుముఖం వట్టింది. నాలుగు గంటలపైగా వర్షం కురవడం వల్ల చుట్టూ వర్షపు నీరు నదిలా ప్రవహిస్తోంది. దగ్గర్లోని చెబువు పాంగినట్టుంది. ఆవ్రవాహంలో బరువైన చెక్కదూలాలు కూడా కొట్టుకొన్తున్నాయి.

“ఇకవెల్ళామా!” అన్నాడు విశ్వ

“ఎలావెళ్తాము? ఏది వల్లమో, ఏది మిట్టో తెలియడం లేదు” అంది వ్రవంతి

“ఎలాగైనా ఈ రాత్రికి మనం ఇల్లు చేరాలి. లేకుంటే నలుగురు నాలుగు రకాలుగా అనుకుంటారు”

“ఎవరేదో అనుకుంటారని మన (ప్రాణాలు పోగొట్టుకుంటామా”?

“మనకేమి కాదు. క్షేమంగా ఇల్లు చేర్తాం!” అంటు ఆమె చేయి వట్ళుకుని గుడిసెలోంచి బయటకొచ్చాడు విశ్వ.

అతన్ని అనుసరించింది స్రవంతి మెల్లిగా అడుగులు వేస్తున్నారిద్దరు.

వర్దానికి తోడు గాలి వినురుకి అడుగులు ముందుకు పడడం లేదు. పాలం మీద మోకాలిలోతు నీళ్ళు పారుతూ దారి ఎటో "కనిపించడంలేదు.

ముందు విశ్వ, అతని వెనకాల అతని నడుం చుట్టుకొని న్రవంతి. ఒక్కోక్కఅడుగు వేస్తూ, నత్తనడక సాగిస్తూ సగం"పాలాలు దాటారు.

వాగులు, వంకలు భయంకరంగా శబ్ధం చేన్తున్నాయి.

స్రవంతి గుండెలో భయం ఊపిరి పోసుకుంటోంది. చర్మం బిరుసెక్కింది. శరీరం జలదరిస్తోంది.

ఉన్నట్టుండి విశ్వ కాలు లోకైన కాలువలో పడింది.

అంతే! రెవ్పమూసి తెరిచేలోగా నీటి వ్రవావాం వేగంగా అతన్ని కాలువలోకి తోయడంతో అతనితోపాటు స్రవంతి కూడా నీటి కాలువలో పడిపోయింది. కాని, విశ్వని మాత్రం వదలలేదు.

ఆక్షణంలో వారిద్దరూ (ప్రాణాలపైన ఆళవదులుకున్నారు. కొంత దూరం నీటి ప్రవాహంలో కొట్టకు పోయిన తర్వాత ఒక చెట్టు మొదలు పట్టు దొరికిందతనికి. నెంటనే బలాన్నంతా కూడ దీసుకుని, న్రవంతిని ఒకచేత్తో పట్టుకుని, మరోచేత్తో చెట్టు మొదలను పట్టుకుని కాలువగట్టు ఎక్కగలిగాడు విశ్వ.

మళ్ళీ వర్షం (ప్రారంభమయింది. త్వర త్వరగా అడుగులు వేన్తూ (గ్రామాన్ని నమీపించారిద్దరు.

కరెంటు పోవడంతో గ్రామమంతా చీకటిగా ఉంది.

చ్రవంతి ఇంట్లో నూనె దీపం మిణుగురు పురుగులా గుడ్డిగా వెలుగుళోంది. ఊరంతా నిర్మానుష్యంగా ఉంది.

తన కూతురి కోనం వానగాలికి లెక్కచేయక గుమ్మం ముందు కూర్చుని ఎదురు చూస్తున్నాడు రామయ్య

గ్రవంతి క్షేమంగా ఇంటికి తిరిగి రావడంళో అతని మనస్సు కాస్త కుదుట పడింది.

ఫీ

సాయంకొలం డాబామీద కూర్చుని, నీలాకాశంలో గుంపులు గుంపులుగా ఎగిరి పోతున్న పక్షుల్ని చూస్తున్న అపూర్వ వెనక్కితిరిగి చూసింది.

వెనుక డాబామీద నుంచి ఆరాధనగా, అనురాగంగా తననే చూస్తూ కన్పించాడు సాత్విక్‌, నిండుగా అతని కళ్ళలో తోణికిసలాడుతున్న ప్రేమకి ఆమె హృదయం చలించింది. ప2262242ఉఊ4ఊ4ఊ4ఊ4ఊ4ఊ4ఊ4ఊఊఊఊట్త 1 డ2ై2ఊ2ఊ22డ2222ైైడ222ఊడ22డ2డ2డడడ232

ఇద్దరి చూపులు కలిశాయి.

ఇద్దరి గుండెల్లో ఏదో తెలీని తీయని సంచలనం!

తలస్నానం చేసిన జుట్టు అల్లరిగా నుదుటిమీద పడుతుంటే వాటిని సరిచేసుకుంటూ అప్పుడే విచ్చుకున్న జలపుష్పంలా కోమలంగా వుందామె. విశాల నేత్రాలు, బాణంలా విచ్చుకున్న పెదవులు ఆమెకు భగవంతుడిచ్చిన వరాలు.

సాత్విక్‌ దాదాపు ఆరడుగుల అజానుబాహండు. బలిష్టమైన శరీరం, చురుకైన కళ్ళు, కాస్తా నలుపైనా పర్చనాలిటీ బాగుంటుంది.

లేతాకు పట్టులంగా, వోజీలో వనకన్యలా మెరిసిపోతోంది అపూర్వ. లంగాకి, జాకిట్టుకి మధ్య నున్నని శరీరం పట్టులా నున్నితంగా మెరుస్తోంది.

సాత్విక్‌ ముఖంలో ఎన్ని కళలున్నాయో తెలీదుకాని, అతన్ని చూసి సన్నగా నవ్వింది అవూర్వ. ఆనవ్వుకు జవాబుగా ఆప్యాయంగా చూశాడతను.

మెరుపు తీగలా.....విరిసిన పువ్వులా కనిపించింది అతనికి

అపూర్వ మననంతా సంతోషం నముద్రంలా ఉప్పాంగింది. గులాబిలాంటి ఆమె చెక్కీళ్ళు ఎర్రబడ్డాయి.

'ఈమంగా వాళ్ళ చూపులు స్నేహంగా, అస్నేహం గ్రేమగా మారింది.

సాత్విక్‌తో పరిచయమయిన ప్రతిక్షణం అపూర్వ కోవర్తమానం. ఆమెతో గడిపిన ప్రతి నిముషం అతనికో మధురన్నృతి.

సాత్విక్‌ చూవు, మాటతీరు అవూర్వ మదిలో బలంగా నాటుకు పోయి, హృదయమంతా ఒక అనూహ్యమైన భావనతో నిండి పోయింది. ఆనందం తొంగిచూసింది ఆమె మోములో.

• శీ శ

రామాపురం గ్రామ పరిస్థితి చాలా దీనాతి దీనంగా కనిపించింది విశ్వకి. ఎక్కడ చూసినా దరిద్ర దేవత తాండవం చేస్తోంది. ఉన్నది వెయ్యిమంది జనాభా అయినా, ఎవ్పుడూ కూలి చేసుకుంటూ అప్పుల ఊబీలో కూరుకు పోయారు ఆగ్రామప్రజలు.

తన లక్ష్యసాధనలో భాగంగా యువకులందరిని ఉత్తేజపరచి, ఆ గ్రామబాగు కోసం నడుంబిగించాడు విశ్వ. అలుపెరుగని ఉత్సాహంతో......ఆశయమే ఆయుధంగా. .. విజయమే ఊపిరిగా...నేటి యువతరానికి ఆదర్శంగా నిలిచాడు విశ్వ. అనతికాలంలోనే ఆగ్రామ ప్రజల నుంచి అనూహ్యమైన నందన రావడంతో విశ్వలో పట్టుదల రెట్టింపు

అయింది. అతనికి చేదోడు వాదోడుగా న్రవంతి నిల్చింది. ప్రాణాంతక వ్యాధులైన విషజ్వరాలు ప్రబలకుండా దోమల నివారణ చర్యలు చేపట్టారు. మురికివాడల్లో పేరుకు పోయిన నాచును తొలగించి దోమలు నిల్వఉండే ప్రాంతాలలో క్రిమినంహారకమందును పస్పే చేయించాడు. విషజ్వరాలకు దూ రంగా ఉండాలంటే వ్యక్తిగత, సామాజిక బాధ్యతగా ప్రతి ఒక్కరూ పరినరాల పరిశుభ్రతను పాటించేలా చర్యలు తీసుకున్నాడు. గ్రామమంతా చెట్లను నాటించాడు. ప్రతి వీధికి రోడ్డు, వీధి దీపాలు వేనుకున్నారు. శిధిలావస్థలో వున్న స్కూలు భవనాన్ని తొలగించి, పక్కా న్కూలు భవనాన్ని నిర్మించుకున్నారు. అదే విధంగా లైబ్రర్‌....ఒక్కటేమిటి ఆగ్రామం ఓచిన్న పట్టణంలా మారిపోయింది.

ఎవరో వస్తారు, ఏదోచేస్తారని ఎదురు చూడక, యువశక్తి నడుం బిగించి గ్రామాభివృద్ధికి తోడ్పడింది. వాళ్ళ కృషి ఫలితంగా రాష్ట్రంలోనే అభివృద్ధి చెందిన ఉత్తమ గ్రామంగా అవార్డు పొందింది. అవార్డు అందజేయడానికి స్వయంగా ముఖ్యమంత్రిగారు ఆగ్లామానికి రానున్నారు.

ముఖ్యమంత్రి రాక నందర్భంగా గ్రామ వీధులన్నీ చక్కగా ముస్తాబైనాయి. ఊరిబైట విశాలమైన మైదానంలో చూడచక్కని సభాప్రాంగణం ఏర్పాటు చేశారు.

ముఖ్యమంత్రిగారి రాకకోనం అందరూ నిరీక్షిస్తున్నారు. ఇంతలో ఒక్కసారిగా జనంలో కలకలం బయలు దేరింది. ముఖ్యమంత్రిగారి కారు వచ్చి ఆగింది.

మల్సెవువ్వు లాంటి తెల్లకారులోంచి గోధుమ రంగు (డ్రన్సులో కారుదిగారు ప్రియతమ ముఖ్యమంత్రిగారు.

మొదటిగా ముఖ్యమంత్రిగారికి పూలమాలవేసీ సభాప్రాంగణంలోకి తీసుకోచ్చాడు విశ్వ,

ముఖ్యమంత్రిగారు ప్రసంగిస్తూ...

“ఈ గ్రామ ప్రజలు తమంతట తామే నడుంబిగించి గ్రామాభివృద్ధికి తోడ్పడి, రాష్ట్రంలోనే అగ్రగామిగా నిలిచారు. మీ స్పందన అనుహ్యమైనది. ఈ అభివృద్దికి కారకులైన విశ్వలాంటి యువకులు ప్రతి గ్రామంలోనూ ముందుకు రావాలి”.

ముఖ్యమంత్రిగారు తన ప్రసంగంలో ఎక్కువగా విశ్వను ప్రశంసించడం విశేషం నభ జరుగుతున్నంత సేవు వ్రజలలోంచి “విశ్వ జిందాబాద్‌' అంటూ పలుమార్లు వినిపించడం జరిగింది.

ఒక గ్లాసు మంచి నీళ్ళు త్రాగి, మళ్ళీ తన ప్రసంగాన్ని కొనసాగించారు ముఖ్యమంత్రి గారు.

“ఇంతకీ నేను చెప్పాచ్చేదేమిటంటే... గ్రామాభివృద్ధి మహోద్యమంలో పాల్గాని, నిస్వార్ధంతో, నిజాయితీతో, పట్టుదలతో నిరంతర కృషితో అందరి సహకారం తీసుకొని, నవ సమాజ నిర్మాణం కోనం తమ వంతు బాధ్యతగా కృషిచేసిన విశ్వగారికి నాహృదయ వూర్వక అభినందనలు. ఈ (గ్రామం అభివృద్ది చెందినట్లే, రావ్చ వ్యావ్తంగా అభివృద్దిచెందాలని కోరుకుంటున్నాను” అంటూ ళన ప్రసంగాన్ని ముగించారు ముఖ్య మంత్రిగారు.

ఆ తర్వాత అవార్డును అందుకోవల్సిందిగా విశ్వని ఆహ్వానించారు విశ్వ మైక్‌ దగ్గర కెళ్ళి-

“ఈ అవార్చు అందుకోవల్సిన వ్యక్తిని నేనుకాదు. అన్నింటిలోనూ నాకు తోడుగా ఉంటూ, ఈ గ్రామాభివృద్ధి కోనం తను కూడా ఒక ముఖ్యపాత్ర పోషించిన ్రవంతి అందుకోవడం సమంజనంగా ఉంటుంది”

“ఫవంతి వెళ్ళాలి” అంటూ ప్రజలు అరుస్తూ చప్పట్లు కొట్టడంతో ్రవంతి వేదిక మీదికి వెళ్ళక తప్పలేదు.

ముఖ్యమంత్రిగారు మైక్‌ దగ్గరకొచ్చి,

“విళ్వగారికి మహిళల పైన వున్న గౌరవం ఎలాంటిదో ఇప్పుడు మీకందరికి అర్ధమైవుంటుంది. విశ్వలాగే ప్రతి ఒక్కరూ మాతృమూర్తి అయిన స్త్రీని గౌరవించినప్పుడే మనకు నిజమైన స్వాతంత్ర్యం వచ్చినట్టు అవుతుంది. ప్రతి వ్యక్తి విజయం వెనుక మరొకరి హన్తం వుంటుందని మనకందరికి తెలిసిన విషయమే! అదేవిధంగా విశ్వ విజయం వెనుక ఓ స్రీమూర్తి కృషి వుండటం అకృషి మన రాష్ర్టానికి ఉపయోగపడటం నిజంగొ మనందరికి గర్వకారణం” అంటూ (న్రవంతిని వ్రత్యేకంగా ముఖ్యమంత్రిగారు అభినందించి, అవార్డును న్రవంతికి అందించాడు

ప్రజల జయ జయ ధ్వనుల మధ్య స్రవంతి అవార్డు అందుకుంది.

విశ్వను ప్రసంగించవలల్సిందిగా ప్రజలు కోరారు.

విశ్వ ప్రసంగిస్తూ

“జననీ జన్మభూమిశ్చ, సర్గాదపి గరీయసి”

“జన్మనిచ్చిన తల్లి, జన్మనిచ్చిన భూమి స్వర్గం కంటే గొప్పవని వాల్మీకి అన్నారు ఆ మహానుభావుడు అన్నమాటలను మనం నిజం చేయాలి. కన్నతల్లిని [్రేమించి, గౌరవించినబ్టే, కన్నభూమిని ప్రేమించి గౌరవించాలి. అందుకే పుట్టిన నేలను 'మాతృభూమి' అని పిల్చుకుంటాం. ఇక నాగురించి చెప్పాలంటే -

విశ్వ ప్రసంగం నిరాఘటంగా సాగిపోతోంది

“ఉన్నత విద్య అభ్యసించడం కోసం కన్నభూమిని, మాతృదేశాన్ని వదిలి అమెరికా వెళ్ళాను. అక్కడ మన రాష్ట్ర అభివృద్ధి గురించి ఇక్కడ జరుగుతున్న అభివృద్ధి పనుల గురించి చర్చించుకుంటుంటే, 'నామాతృ భూమిని వదలి ఇంత దూరం ఎందుకొచ్చానా? అని సిగ్గుతో తల వంచుకున్నాను. అందుకే అక్కడ చదువుకు గుడ్‌ బై చెప్పేసి మీ అందరి మధ్యలోకి వచ్చాను. మీ అందరి సహాయ నహకారాలతో ఈ గ్రామాన్ని చిన్న పట్టణంలా మార్చగలిగాను. ఇన్నాళ్ళు మన గ్రామం ఇలా వుండి పోవడానికి కారణం-మన ప్రజావ్రతినిధుల నిర్లక్ష్యం, అలాగే ప్రభుత్వ అధికారులు, సిబ్బందిలో సమన్వయం లోపించడం. ఇప్పటికైనా ప్రభుత్వ యంత్రాంగం తమ లోపాలను గుర్తించాలి. గ్రామాలలో పర్యవేక్రకులను నియమించి, ఎక్కడైనా లోపాలుంటే వాటిని నరిదిద్దే అధికారం వారికివ్వాలి. ప్రజా సమస్యలను పూర్తిగా పరిష్కరించాలి. ప్రజా సమన్యలపై నష్టమైన సమాధానం, వివరణ ఇవ్వని అధికారులను గ్రామాల్లో నిలదీయాలి” విశ్వ ప్రనంగాన్ని అందరూ ఓపిగ్గావిన్నారు.

ఆ తర్వాత సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలు జరిగాయి.

• శ+శ +

రామాపురానికి పదికిలోమీటర్ల దూరంలో వున్న విశాఖపట్నంలోని ఓ కాలేజీలో డిగ్రీ ఫన్టుఇయర్‌లో జాయినయింది అపూర్వ. "అదే కాలేజీలో డిగ్రీ సెకండ్‌ ఇయర్‌ చదువుతున్నాడు సాత్విక్‌ అరోజు అపూర్వ కాలేజీ ఆవరణలో అడుగుపెట్టగానే స్వాతి అనబడే సీనియర్‌ స్టూడెంట్‌ ర్యాగింగ్‌ పేరుతో ఆపూర్వను ఆటపట్టించసాగింది. తన ఒంటిపైనున్న ఒణిని తీసేసి లంగా, జాకెట్టుతో కాలేజీ ఆవరణ చుట్టూ పది రౌండ్లు తిరగమందధి.

“అవును. . ..తిరగాలి....తిరగాలి” అంటూ అరిచారు స్వాతి గ్రైండ్స్‌ కోరన్‌గా. వాళ్ళంతా అప్లూర్వవైపు అడుగులు వేసే సమయానికి సాత్విక్‌ వచ్చాడు. కిందపడ్డ ఓణీని అపూర్వకందించి-స్వాతివైపు సీరియస్‌గా చూస్తూ.

“నువ్వు ఈ కాలేజీకి “లేడీహీరో' అని విన్నాను. నేను ఈ రాష్ట్రానికే హీరోని, స్తూడెంట్స్‌ను ఏడిపించడం హీరోయిజం అనిపించుకోదు. చదువు ఒక్కటే వుంటే సరిపోదు. దానికి తోడు నంస్కారం కూడా వుండాలి. ర్యాగింగ్‌ పేరుతో విద్యార్థుల నిండు ప్రాణాల్ని బలితీనుకుంటున్న రాక్షసులు మీరు. మీ వికృతచేష్టల వల్ల నరన్వతీ నిలయాలుగా వరిలవలసిన కళాశాలలు అమాయక విద్యార్థుల పాలిట శాపాలుగా పరిణమించడం విద్యాలోకానికే సిగ్గుచేటు. ఈరోజు నుంచి ఈ కాలేజిలో ర్యాగింగ్‌ అనే 'పేరు వినబడ నప లన

కూడదు ఎవరైనా ర్యాగింగ్‌ చేశారో నేను హంతకుడునై పోతాను” తీవ్రంగా హెచ్చ రించాడు సాత్విక్‌

అతని ధైర్యానికి అపూర్వ ఆశ్చర్యపోయింది

ఇన్నాళ్లకి ఈ కాలేజీకి మంచి రోజులు వచ్చాయని స్ఫుడెంట్స్‌తో పాటు లెక్చరల్స్‌ కూడా సంతోషించారు

శ ఈ +

ఎక్కడైతే మంచి తనం ఉంటుందో అక్కడ తప్పకుండా “చెడు” పుడుతుంది. విశ్వ విషయంలో కూడా అదే జరిగింది. పనిలేని ఓ రాజకీయ నాయకుడు విశ్వ, స్రవంతిలని చూసి ఓర్వలేక వాళ్ళపైన బురదచల్లడం ప్రారంభించాడు. వాడినోరు మూయించడానికి నిర్ణయించుకున్నాడు విశ్వ.

'స్రవంతితో కలసి చెజువు గట్టుమీద కూర్చున్నాడు విశ్వ.

ఆ సాయంత్రం ఇద్దరికీ అద్భుతంగా కనిపిస్తోంది. బంగారు రంగులో మెరిసే సూర్యుడు అలసిపోయి విశ్రమించ బోతూ జగతి మీద పసిడి వెలుగు వెదజల్లుతున్నాడు.

దూరంగా రెండు పక్షులు దోబూచులాడుతున్నాయి.

కొండల్లోకి అస్తమిస్తున్న సూర్యుడి అరుణ కాంతి వాళ్ళ మొహంపై పడి, వింతగా ప్రతి ఫలిస్తోంది

మంచి మనిషి హృదయంలా, నిర్మలంగా వుంది అకాశం, పక్షుల కిలకిల రాగాలతో ఆవ్రదేశం మనోహరంగా ఉంది. చుట్టు పక్కల వరిసరాలు పచ్చదనాన్ని నిండుగా, సిల్కుచీరలా కప్పుకున్నాయి. పూల మకరందాన్ని తాగి, మకైక్కి సంచరించే తుమ్మెదల రూంకారాలతో... సర్వత్రా నూత్న సృష్టి అంకురించినట్టుంది.

ఎంతో ఆహ్లాదంగా వున్న ఆ వాతావరణంలో ఒకరి మీద ఒకరు ఒదిగి పోతున్నట్టుగా కూర్చుని, మాట్టాడుకుంటున్నారు విశ్వ, స్రవంతి,

చల్లటి గాలి ఆప్యాయంగా వాళ్ళ శరీరాల్ని స్పృశించి పోతుంది,

గాలికి తల వెంట్రుకలు మొహం మీద నాట్యం చేస్తుంటే, చేత్తో సవరించుకుంటూ, తననే తదేకంగా చూస్తున్న విశ్వని చూసి-

“ఏంటలా చూస్తున్నావు....?” చిరునవ్వుతో అడిగింది స్రవంతి.

“నిన్నేచూస్తున్నాను"”'

“అంతబావున్నానా....?

“చాలా బాగున్నాన్‌”

“ఇంతకీ నన్నెందుకు ఇక్కడికి రమ్మన్నట్టు”

“మన పెళ్ళి ' గురించి మాట్లాడటానికి”

“అందుకు మీ అన్నయ్య వొప్పుకుంటారా?” ఎదురు ప్రశ్న వేసింది స్రవంతి,

“అన్నయ్య వొప్పుకోక పోయినా మన పెళ్ళి జరిగి తీరాలి" అంటూ జరీ అంచు చీరలో దేవకన్యలా మెరిసిపోతున్న న్రవంతిని లాలనగా దగ్గరకు తీసుకున్నాడు

అతని స్పర్శకు మాఘమాసంలో చల్లటి నీళ్ళతో పానం చేసినట్టు అమె వొళ్ళంతా రుల్లుమంది అతను తాకిన చోట శరీరం పుష్పించినట్లు తోచింది. మత్తెకించే పరిమళమేదో ఆమెను చుట్టేసినట్టుగా తోచింది. అవూర్వమైన అనుభూతితో న్రవంతి ఒళ్ళంతా మత్తుతోనిండిపోయింది. ఆమెలేత అధరాలు చిందించే ధరహాన దీపికలు చూసేందుకు రెండు కళ్ళు చాలవన్నట్టుగా వుంది.

ఆరాత్రి ఆమెకు నిద్రపట్టలేదు కళ్ళముందు విశ్వ రూపం పదేపదే దర్శనమిస్తోంది. అతని రూపం ఆమె మనన్సులో చెరగని ముద్రవేసింది. అతని భావుకత, మాటతీరు... ఆకళ్ళల్లోని భావాలు ఆమెను పిచ్చిదాన్లి చేన్తున్నాయి

బెడ్‌ మీద అటు ఇటు దొర్జుతూ, కిటికీలోంచి బయటకు చూసింది.

నింగి నుంచి నేల వరకు వెన్నెల వాన అద్భుతంగా వుంది.

ఆకాశంలో చందమామ తెల్లటి మబ్బులతో ఆడుకుంటున్నాడు.

చల్లని చిరుగాలిలో తేలివస్తోన్స్న నన్నజాజుల వరిమళం ఆమెను చుట్టేసింది ఒకరకమైన మగతతో శబ్ధం రాకుండొ మధురంగా నవ్విందామె. మననంతా ఏదో మధురమయిన భావాలళో కొట్టుకున్నట్టు అన్పించింది.

అఆ సమయంలో దోసిలినిండా విచ్చిన పద్మంలా వుందామె మొఖం.

ఆచలని రాత్రిలో ఏవో అనుభూతులు మనసంతా పరచుకున్నవేళ-జేలికపడ్డ మనన్సులో కళ్ళు మూసుకుంది (స్రవంతి.

ఖీ శ ఈ

కాలేజీ వాత్సకోళ్సవ నందర్భంగా న్ఫూడెంట్స్‌కు ఎలోక్యూషన్‌ కాంపిటీషన్‌

నిర్వహించారు ప్రిన్సిపాల్‌ గారు

ముందుగా సమాజాన్ని పట్టి పీడుస్తున్న ఎయిడ్స్‌ గురించి సాత్విక్‌ మాట్లాడ సాగాడు.

“ఎయిడ్స్‌ అనే మహమ్మారిని ప్రతి ఒక్కరూ సామాజిక బాధ్యతగా గుర్తించాలి. ముఖ్యంగా యువతలో ఎయిడ్స్‌ ప్రై అవగాహన పెంచే విధంగా ప్రత్యేక కార్యక్రమాలను రూపాందించి, ప్రసార సాధనాల ద్వారా ప్రచారం చేయాలి. ఎయిడ్స్‌ ఎందుకు వస్తుందో, వచ్చిన విషయం ఎలా తెలుసు కోవాలో, వచ్చాక ఎలా జీవించాలో...అసలు ఈవ్యాధి రాకుండా ఎలా జాగ్రత్తలు తీనుకోవాలో వంటి అంశాలపై వ్రజలందరికి నమగ్ర నమాచారాన్ని అందుబాటులోకి జేవాలి. వ్యాధి లక్షణాలను గుర్తించి, వ్యాధి నిర్ధారణకు ఏ పరీక్షలు అవసరమో వ్యాధి నిరోధానికి ఎలాంటి చర్యలు తీసుకోవాలో తగిన జాగ్రత్తలను ప్రజలకు తెలియజేయాలి. ముఖ్యంగా నిరక్షరాస్యత ఎక్కువగా ఉండే మురికి వాడలపై (ప్రభుత్వం దృష్టిపెట్టి, ఎయిడ్సపై "అవగాహనా తరగతులు, చర్చలు, నమావేశాల్లాంటివి విసృతంగా నిర్వహించి ప్రజలను చైతన్య పరచాలి. ప్రభుత్వ, ప్రైవేటు అసువత్రులు ఎయిడ్స్‌ నివారణ కోనం ప్రత్యేక ప్రణాళికలను రూపొందించి, చిత్తశుద్ధితో వాటిని అమలు పరచాలి. ఇలా వ్రతి ఒక్కరూ సామాజిక బాధ్యతగా మహమ్మారి అయిన ఎయిడ్స్‌ని అరికట్టడానికి, అంతమొందించడానికి కృషిచేయాలి.”

స్వాతిక్‌ మాట్లాడిన తీరు అందరినీ ఆశ్చర్య పరిచింది

ఆ తర్వాత 'కాలుష్యం' గురించి అపూర్వ మాట్టాడుతూ....

“నేడు మన రాష్ట్రంలోని ముఖ్య నగరాలను వట్టిపీడిన్తున్న ప్రధాన నమన్య- “కాలుష్యం, వాయు కాలుష్యాన్ని వెదజల్లుతూ, తిరుగుతున్న కాలం చెల్లిన వాహనాలను చభుత్వం నియంత్రించక పోవడంతో - దానితోపాటు వరిశ్రమల కాలుష్యం, జలకొలుష్యం కూడా తోడై, మానవ మనుగడకు ముష్టు వాటిల్లుతోంది. ప్రమాదకరమెన వ్యర్థ పదార్థాలను కాలువల్లోకి, మురికి గుంటల్లోకి వదులుతూ పరిసరాలను పొడుబేస్తున్న వరిశ్రమలు రాష్టంలో ఎన్నో ఉన్నాయి. నగరాల మధ్యలో నున్న కాలుష్యకారక సరిశ్రమలను దూర ప్రాంతాలకు తరలించడానికి ప్రభుత్వం చర్యలు తీసుకోవాలి అంతేకాక ప్రజల్లో చైతన్యం వచ్చి, కాలుష్య నివారణ చట్టాలు అమలుకు కృషిచేస్తే ఈ కాలుష్య భుతొన్ని అంతం చేయవచ్చు”

అపూర్వ టాపిక్‌ ముగియడంతో ఆమెకి పోటీగా స్వాతి మాట్టాడటానికి సిద్ద మయ్యింది. “అవినీతి* గురించి ఆమె మాట్లాడుతు

“అభివృద్ధి చెందిన దేశాలలో మనదేశస్థానం ఎక్కడంటే అట్టడుగు జాబితా పరిశీలించాలి. అదే అవినీతిపరంగా చూస్తే ప్రపంచంలో ప్రథమ స్థానం మనదేశమని సిగ్గుతో తలదించుకోవాలి. ఇదీ మన పొలకుల ఘన కార్యం. ప్రజా సంక్షేమం కోసం.

అభివృద్ధి కోసం ఖర్చుచేయవలసిన నిధులను కొందరు అధికార, అనధికార ప్రముఖులు రాజీయ అందదండలతో పెద్ద ఎత్తున అవినీతికి పాల్పడుతూ జేబులు నింపుకుంటుంటే, ప్రజలు ప్రేక్షక పాత్ర పోషించకూడదు అవినీతి ప్రమాదస్త్థాయికి చేరినవ్చుడు పౌరనమాజం పట్టించుకొని, అవినీతి పరులకు దేహశుద్ధి చేసి చట్టానికి అప్పగించాలి. చట్టం ముందు అందరూ సమానులే. ప్రజా సేవకులుగా ఉంటూ విధి నిర్వహణలో అక్రమాలకు పాల్పడే ప్రజా సేవకులెవరికైనా జీవితంలో తనముఖం (ప్రజలకు చూపించలేనంత విధంగా కరిన శికలుండాలి. అంతేకాకుండా భవిష్యత్తులో ఎలాంటి ఎన్నికల్లోనూ పాల్గొన కుండా గట్టి చర్యలు తీసుకోవాలి. అప్పుడే అవినీతి అంతం చేయవచ్చు”

ఎలోక్యూషన్‌ కాంపిటీషన్‌లో పాల్లోన్న ముగ్గురు విద్యార్థులకు (పైజులు వచ్చాయి. సాత్విక్‌ ఫస్టు, అపూర్వకి సెంకడు, స్వాతికి ధర్డ్‌ (పైజులు వరునగా వచ్చాయి.

శభ +

సాయంత్రం అయిదు కావస్తోంది.

సూర్యుడు పగలంతా కష్టపడి అలసిపోయి, నిప్పులా ఎర్రబడ్డ ముఖాన్ని వడమట్‌ దిక్కున దాచుకోవడానికి వెలుతున్నాడు.

ప్రశాంతంగా ప్రవహిస్తున్న నది గట్టు పైన కూర్చున్నారు. సాత్విక్‌, అపూర్వలు.

అక్కడ కొండలన్సీ పచ్చటి తివాచీ పరచుకుని. రా రమ్మని అవ్వానిన్తున్నట్టున్నాయి.

చెట మీంచి వచ్చే పిల్ల తిమ్మెరలు వారిద్దరిని తాకిపోతున్నాయి. రెల్లు గడ్డి పొదల మీంచి వచ్చే చల్లనిగాలికి, తనువు, మనన్సు నిలువెల్లా పులకించాయి అపూర్వకి. నున్నని ఆమె నడుం చుట్టూ చేతులు బిగించి దగ్గరకు లాక్కున్నాడు సాత్విక్‌.

ఆర్మీలో సెలక్ట్‌ అయిన సాత్విక్‌6 జాయినింగ్‌ అర్జర్‌ వచ్చింది అయితే తను అపూర్వ[ేమలో పూర్తిగా పోవడంతో ఆర్మీలో చేరడానికి సుముఖంగా లేడు. అదే విషయం అపూర్వతో చర్చించడానికి ఈ ప్రదేశాన్ని ఎన్నుకున్నాడు

“చూడు సాత్విక్‌! మనగ్రేమకంటే దేశ టేమ చాలా గొప్పది. నువ్వు ముందుగా దేశగ్రేమలో విజయం సాధిస్తే మన (ప్రేమలో కూడా విజయం సాధించినట్లే అవుతుంది. అందుకు నువ్వు తప్పకుండా అర్మీలో జాయినవ్వాలి”" అపూర్వ అంది.

“నిన్ను విడిచి వెళ్ళలేను అపూర్వ. నన్నేమి చేయమంటావ్‌” దీనంగా అన్నాడు సాత్విక్‌

“నీలాగ ప్రతియువకుడు అనుకుంటే, ఇక మన దేశాన్ని కాపాడెదెవరు? నాపైన నీకు ఏమాత్రం (ప్రేమవున్నా, వెంటనే ఆర్మీలో జాయినవ్వు. కొన్ని రోజులయినా, నీసేవలు దేశానికి అందించు. ఒక వీర జవాను గ్రేయసిగా నాకు గౌరవం సంపాదించి పెట్టు” అతని హృదయంలో దేశభక్తిని తట్టిలేవుతూ అంది అపూర్వ

“నీకోరిక ప్రకారమే వెళ్తాను” అపూర్వను తన కౌగిలిలోకి తీనుకుంటూ అన్నాడు సాత్విక్‌.

అపూర్వ పెదవులపై చిరునవ్వు నిలిచింది. తన మెరుపు లీనే కళ్ళతో కొంటె కబుర్లతో ఆరోజంతా సాత్విక్‌ని మురిపించింది

శీ ఈ

“అన్నయ్య! మీతో ఒక ముఖ్యవిషయం మాట్లాడాలి” వినయంగా అన్నాడు విశ్వ.

“ఏమిటది?” కొంచెం సీరియస్‌గా అన్నాడు సూద్యవ్రకాష్‌.

“న్రవంతిని గ్రేమించాను త్వరలో పెళ్ళి చేనుకోవాలనుకుంటున్నాను” తన మనన్సులోని మాటను బయటపెట్టాడు విశ్వ,

నీకు మతి పోయిందిరా! మన కింద పనిచేసే పాలేరు కూతుర్రా అది.

“అన్నయ్య! ప్లీజ్‌ ఆపండి.........పాలేరు అయినంత మాత్రాన వాళ్ళ మనుషులు కారా? వాళ్ళకి ్రేమించే మనష్సుండదా? ప్హీలను అధి.....ఇధి...అని నంబోధించడం సంస్కారం ఆవిపించుకోదు” ఆవేశంగా అన్నాడు విశ్వ

“నా కంఠంలో పాణముండగా ఈ పెళ్ళీ జదగవివ్వను, ఈ రోజే మంత్రిగారితో మాట్లాడి, తన కూతుర్ని నాకోడలిగా తీసుకొస్తాను” పొరుషంగా అన్నాడు సూర్యప్రకాష్‌

ఆరోజే మంత్రిగారితో చర్చించడానికి ఢిల్లీ వెల్లాడు నూర్యడ్రకాష్‌.

సూర్యప్రకాష్‌ ఢిల్లీ నుంచి తిరిగొచ్చేలోగా స్రవంతి, విశ్వల వివాహం జరిగి పోవాలని ఆ గ్రామ యువకులంతా ఒక నిర్ణయానికి కొచ్చారు. వెంటనే పెళ్ళి ఏర్పాట్లు అంగ రంగ వైభవంగా చక చకా సాగి పోసాగాయి.

నూర్యప్రకాష్‌ ఇంటిముందు పచ్చని ఆకులతో, రకరకాల పూలతో కళ్యాణ మండపం

అందంగా అలకంరీచారు. న్తంభాలకు అరటి చెట్లు అఆవ్వానం వలుకుతున్నట్టు వినూత్నమైన శోభతో వ్రకాశిన్తున్నాయి. పట్టుచీరల ఫెళపెళలతో పెళ్ళిపందిరి శోభాయ మానంగా వుంది. పెళ్ళి న్వరం ఆహ్రాంతాన్ని ముగ్ధ మోహన రాగంలో ముంచెత్తుతోంది. సుగంధ పరిమళాలు ఆ గ్రామ ప్రజలకి అహ్లాదాన్ని పంచిపెట్టసాగాయి.

శుభ ముహూర్తం దగ్గర పడటంతో ఒక్కసారిగా బాజా భజంత్రీలు, వేద మంత్రాలతో కళ్యాణ వేదిక కోలాహలగా వుంది.

పెళ్ళికూతురు అలంకరణలో చూడ ముచ్చటగా వుంది స్రవంతి. వయస్సులో వున్న కోర్కెల్ని మనస్సులో నిండిపోయివున్న మధురోహాల్ని మాలగా మార్చి, తాళి రూపంలో తన మెడలో పడబోతున్న బంధాన్ని ఊహించుకుంటూ స్రవంతి సిగ్గుల మొగ్గయింది.

మరోపక్క నూర్యవ్రకాష్‌ వస్తే ఏమవుతుందోనని ఆందోళన చెందుతున్నాడు రామయ్య.

విశ్వ, మంగళసూత్రం చేతిలోకి తీనుకోగానే సన్నాయి మేళం జోరు పెరిగింది.

“అపండి!” సూర్యప్రకాష్‌ కంచుకంరం (మోగింది.

అప్పటి వరకు సందడిగా వున్న పెళ్ళి పందిరిలో ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్ధం అలుము కుంది.

“ఈ పెళ్ళి జరగడానికి వీల్లేదు” నిప్పులు కక్కుతున్న కళ్ళను మరింతగా పెద్దని చేస్తూ అన్నాడు నూర్యుప్రకాష్‌

“ఈ పెళ్ళి జరిగి తీరుతుంది” యువకులంతా కర్రలు చేతబూని ముందుకు వచ్చారు.

“నేను చెప్పేది వినండి. స్రవంతికి ఇంతకు ముందే సెళ్ళి జరిగింది”. అణుబాంబు లాంటి మాట చెప్పాడు సూర్యప్రకాష్‌.

విశ్వ అదిరిపడ్డాడు

న్రవంతి తుళ్ళిపడి చూసిందతన్ని ఆతర్వాత ముచ్చెనముటలు పోశాయి. ఆమె వెన్నులోంచి పాములా పాకిందో భయం వెంటనే ఆభయాన్ని కప్పివుచ్చుకోవడానికీ ప్రయత్నించింది.

“మీరు చెప్పేది నిజమేనా!” నిప్పులు కక్కుతున్న కళ్ళతో సూర్యప్రకాష్‌ను ప్రశ్నించాడు విశ్వ

గుండె పగిలిన స్రవంతి అలాగీ నిలబడి పోయింది.

“ఆ మాట ్రవంతినే అడగండి” విసురుగా అన్నాడు నూర్యప్రకాష్‌.

రగులుతున్న హృదయంతో మెడలోని వూలమాలను విసిరి కొట్టి, వడివడిగా కల్యాణవేదిక నుంచి దిగిపోయాడు విశ్వ. :223222323ఊనారడరడైడైడయాడాడయతై102ఊ23డడడ2డఊ2డడ2డ2డ2డ2డ2డ22ఊ

రామయ్య చుట్టూ ముసిరిన నీడలు .......

రామయ్య గుండె పగిలేలా ఏడ్చాడు. అనుకోని పరిణామానికి స్రవంతి నిర్భాంత పోయింది.

ఆరాత్రి విశ్వకి నిద్ర రాలేదు. స్రవంతి జ్ఞాపకాల్టోంచి ఎంత బయటపడాలని ప్రయత్నించినా అతని వల్ల కావడం లేదు. స్రవంతి జ్ఞాపకాలతో.....తనో భయంకరమైన ఒంటరితనం అనే ఊబిలో కూరుకుపోతున్నట్టుగా ఫీలవుతున్నాడు. ఆమెతో గడిపిన క్షణాలు తలచుకుంటుంటే.....ఎవరో తన గుండె కోసేస్తున్నట్టు విలవిల్లాడి పోయాడు. అతని మననంతా ఆమె! ఉబికివస్తున్న అశ్రుగంగా వ్రవాహాన్ని అవుకోలేక, నతమత మౌతున్నాడు. ఆమె చేసిన ద్రోహం తలచుకుంటుంటే, ఉళ్రోషం, కోపం ఒకేసారి అతని పై దాడిచేసి, అతనిలో నిరుత్సాహాన్ని, నీర్సాన్ని నింపినట్టు ఫీలయ్యాడు. ఈ మనో వేదన నుంచి బయట పడాలని శతవిధాల ప్రయత్నిస్తున్నాడు.

మనశ్శాంతి కోనం విశాఖ బీచ్‌కు చేరుకున్నాడు విశ్వ

పాయం సంధ్యా సమయం

విశాఖ బీచ్‌ కోలాహలంగా ఉంది.

ఆకాశం నిండా నల్లని మేఘాలు...

అప్పుడుష్పుడూ అక్షింతల్లా రాలుతున్న వాన చినుకులు

ఇనుక తిన్నెలో కూర్చుని ఎగసిపడుతున్న సముద్ర కెరటాలను చూన్తున్నాడు విశ్వ. చల్లని గాలి వీన్తుంటే.....ఏవేవో ఆలోచనా మబ్బులు కమ్ముకుంటున్నాయతని మనస్సును. తన కళ్ళముందు డ్రేమ జంటలు చెట్టా వట్టా లేనుకుని సాగిపోతుంటే,' తనకు ఆ అదృష్టం లేదే' అని నిట్టుర్చాడు.

ఇంతలో అకాశంలోంచి “హెల్స్‌, హెల్ప్‌” అంటూ అరుపులు వినిపించడంతో విశ్వదృష్టి ఆకాశంవైపు మళ్ళింది

ఆకాశంలో ఎయిర్‌బెలూన్‌ కంట్రోలు తప్పి, మెల్లిగా సముద్రంలోకి వారిగిపోసాగింది. అదృశ్యం చూసిన జాలర్జ్లు కొంతదూరం బెలూన్‌ని వెంబడించారు. ఆరోజు పౌర్ణమి కావడంతో నముద్రం అల్గకల్గ్టోలంగా వుండటంతో జాలర్లు వెనుతిరిగారు. ఎయిర్‌ బెలూన్‌ నముద్రంలో ఎక్కడో ఒకచోట వడిపోయే ప్రమాదం ఉంది. విశ్వ మనన్సు స్థిరంగా వుండలేక పోయిరిది. మోటారు బోటు సముద్రం తీరాన పార్కు చేసి వుంది. వెనక ముందు ఆలోచించకుండా మోటారు బోటు ఎక్కి స్పీడుగా సముద్రంలోకి దూసుకు పోయాడు. ఎంత స్పీడుగా వెళ్తున్నా, బెలూన్‌ దగ్గరకు చేరుకోలేక పోతున్నాడు. బెలూన్‌

అక్కడే పడుతున్నట్టు అన్నించినా, అది గాలికి దోబ్రూచులాడుతూ వెళ్తోంది ఎన్ని కిలో మీటర్లు నముద్రంలో ప్రయాణించాడో అతనికి తైలియడం లేదు. ఎటు చూసినా సముద్రమే! భూభాగం కాని, మనిషి జాడగాని కనిషించలేదతనికి. పెనుగాలులకు బెలూన్‌ ఊగి పోతున్నప్పుడు బెలూన్‌లోని ఒక బర్నల్‌ హోన్‌ వదులు కావడంతో చిన్నమంట చెలరేగింది. వర్షం పడుతూ వుండటంతో బెలూన్‌లో చెలరేగిన మంటలు ఆరిపోయాయి. కొద్ది సేపటికి బెలూన్‌ సముద్రంలోకి పడి పోతున్నప్పుడు బెలూన్‌కు ఉన్న గండోలా (తొట్టి) ఎగిరిపోయి దాదాపు ఒక కిలో మీటరు దూరం లాక్కుపోయి ఒకచోట అగి పోయింది.

విశ్వ స్పీడుగా మోటారు బోటును అక్కడికి చేర్చాడు. నముద్రంలో పడివున్న గండోలాలో ఓఇరవై ఏండ్ల ఇంగ్లీషు అమ్మాయి స్పృహతప్పి పడివుంది వెంటనే ఆమెను బోటులోకి చేర్చాడు.

బైట్‌ప్యాంటు, బిగువైన టీషర్ట్చులో పట్టుకుంటే కందిపోయేలా ఉందామె.

వర్షం కురుస్తూనే ఉంది.

నము(ద్రంలోని అలలు ఎగిసి ఎగిసి పడ్డున్నాయి. ఆసమయంలో బోటును నడపడం అసాధ్యమనిపించింది ఆతనికి.

కొంత దూరంలో సముద్రం మధ్యన ఎత్తెన కొండలాగా ఓచిన్న ద్వీపం విశ్వ కంట పడింది. ఎంతో చాకచక్యంతో బోటును ఆద్వీపానికి చేర్చాడు. ఆ తర్వాత ఇంగ్లీషు అమ్మాయిని కిందవడుకోబెట్టి కడువు వాత్తుతూ నీళ్ళను కక్కించాడు. అరికాళ్ళు, అరచేతులను బాగా మర్ధన చేయడంతో నెమ్మదిగా అమె కను రెప్పలు తెరుచుకోవడం జరిగింది.

ఆసమయంలో ఆమె మంచులో తడిసిన మొగ్గలా ఉంది. మధువులూరే అధరాలు, మత్తెక్కించే చూపులు...ముద్దులొలికించే మొహం, నున్నగా వంపులు తిరిగిన శరీరం క్యారెట్ట్బలా ఎర్రగా ఉంది.

అమె పూర్తిగా నృహలోకి రాగానే చలికి గజగజావణికింది. ఆమె పరిస్థితిని గమనించిన విశ్వ, తన షర్టు విప్పి బాగాపిండి అమెకు కప్పాడు కాని జోరున కురిసే వానకి, హోరున వీచేగాలికి ఆమెతట్టుకోలేక పోయింది. ఇక చేసేది ఏమిలేక తనే కొద్ది సేపు అమెకి గొంగళి అయ్యాడు.

విశ్వ కౌగిలిలో మత్తుగా కళ్ళుమూసుకుందామె.

రాత్రి ఎనిమిది గంటలయింది.

నిండు చంద్రుడు మబ్బుల్లో దోబూచులాడుతున్నాడు.

వర్షం ఆగి పోయింది.

ఇంగ్లీషు అమ్మాయి లేచి కూర్చుంది.

తన ప్రాణానికి తెగించి, తనను కాపొడిన విశ్వని చూస్తుంటే ఆమెకళ్లలో నీళ్ళు జల జల రాలాయి

మోటారు బోటులో వున్న వాటర్‌ బాటిల్‌ని తీసి ఆమెకిచ్చాడు విశ్వ. బాగా ఆకలిగా వుండటంతో బాటల్‌లోని నీరును గబగబాతాగేసింది ఆమె.

తడిసిన ఆమె బైట్‌ ప్యాంటు, షర్టులాంటి బ్లౌజు విప్పి, ఆరేనుకుంది. తప్పని పరిస్థితిలో ఆమె, ప్రీడమ్‌ ఫ్రంట్‌ బ్రా, స్కిన్‌ టైట్‌ ప్యాంటీలో వుండాల్సివచ్చింది.

రాత్రి తొమ్మిదయింది.

వాళిద్దరు కూర్చున్న ప్రదేశానికి దగ్గరలో పెద్దపెద్ద బండరాళ్ళునల్లగా టెంట్‌ వేసినట్లు వున్నాయి. చలికి తట్బకోలేక ఆరాత్రి ఆ బండరాళ్ళకింద పడుకున్నారు. బాగా అలసి వుండటంతో వెంటనే నిద్రపట్టేసింది ఇద్దరికి. మళ్ళీ ఉదయం లేతనూర్య కిరణాలు శరీరాన్ని తాకటంతో మెలుకువ వచ్చింది. ఇద్దరి శరీరాలు తేనె ప్రవాహంలో మనగ వున్నాయి. వాళ్ళుపడుకున్న బండరాళ్ళ మధ్యన వందగజాల దూరంలో పెద్ద గుహ వుంది. ఆ గుహ నిండా లెక్కలేనన్ని పెద్దపెద్ద తేనెపట్టులున్నాయి. రాత్రి కురిసిన గాలి, వానకి అవన్నీ చిన్నా భిన్నమై బండల మధ్య నుంచి అలేనె ప్రవహించింది.

ఇంగ్లీషు అమ్మాయి నున్నని శరీరానికి తేనె జిడ్డుగా అంటు కోవడంతో అమె భయపడి విశ్వని గట్టిగా వాటేసుకుంది.

ఆమె శరీరంలో కంపన. ...మంచు బిందువుల తాకిడికి విచ్చుకున్న గులాబీలా వుందామె.

అక్కడే వున్న గుట్టపై నుంచి దూకుతున్న జలపాతం కిందపడి నముద్ర గర్భంలోకి వరుగులు తీస్తోంది.

ఇద్దరూ తేనె వదిలించుకోవడానికి జలపాతంలోకిదిగారు.

పై నుంచి పడే నీటి కెరటాల్లో ఎగిసిపడే ఆమె అందాలను ఆరబోస్తూ నయ్యాట లాడుతోంది ఆమె. నుదుటిపై ముంగురులు నీటి అలలకి మల్లె ఊగిసలాడుతున్నాయి. తామరాకుల మీద నీటిబొట్టుపడి జారినట్టు, ఆమె శరీరంపై నుండి నీటిబిందువులు జారుతుంటే, నృష్టిలోని సౌందర్యాన్ని, ప్రకృతిలోని పులకింతను, వెన్నెలలోని వెలుగు నంతటిని నింపుకున్న దేవకన్యలా వున్న ఆమె సౌందర్యానికి ముగ్గుడై పోయాడు విశ్వ.

ప్యాంటీలాంటి స్కిన్‌ టైట్‌, ప్రీడమ్‌ ఫ్రంట్‌ బ్రాలో ప్రకృతి కంటే గొప్ప అందంగా వున్న ఆమె దేహలావణ్యం లేత మొగలిరేకులతో పోటీపడ్తున్నట్టువుంది. కురుల్లోంచి జరువారుతున్న నీటిబొట్టు, తడిదేరిన చర్మం మరింతగా రంగును నంతరించుకుని, పాలమీగడలో పసుపు కలిపినట్టుగా మెరుస్తోంది ఆమె శరీరం,

ప్రమాదవశాత్తు ఏ న్వర్గలోకంలో నుంచో సముద్రంపై రాలిపడిన దేవతాకన్య అనుకున్నాడు.

విశ్వ మనస్సులో ఆమె రూపం అపురూపంగా ప్రతిష్టించుకుపోయింది.

ముఖం నిండా కళ్ళేమో అన్నంత పెద్దవిగా వున్నాయామె అకర్షణీయమైన కళ్ళు. మొహానికి అదే అందం అన్నట్టు సంపెంగ వువ్వులాంటి నన్నని పాడవైన ముక్కు ..... ఎగభాగాన్నంకా అవిరెండే ఆక్రమించుకున్నట్లు భారీగా వున్నాయి అమె అందాలు. వెరసీ ఆమె కడిగిన ముత్యంలా ఉంది.

ఆరిన బట్టలలో ఇద్దరూ (ఫ్రెష్‌గా తయారయి, మోటారు బోట్‌ ఎక్కారు.

బోటు నముద్రపు అలలపై స్పీడుగా దూనుకు పోతోంది మధ్యమధ్యలో అమె నున్నని శరీరం అతనికి తాకటంతో ఆచల్లటి వాతావరణంలో అతని మనస్సు మరో లోకానికి వెళ్తోంది.

“ఐయామ్‌ విశ్వ! మే ఐనోయువర్‌ గుగ్‌నేమ్‌ ప్లీజ్‌" విశ్వఅడిగాడు.

“మైనేమ్‌ ఈస్‌ రసజ్ఞ”

ఆమె రనజ్ఞ అనగానే విశ్వ అశ్చర్యానికి లోనయ్యాడు కొన్ని కణాలు

“వైస్‌ నేమ్‌. ఆర్‌ యు ఇండియన్‌?”

“యస్‌. ఐయామ్‌ ఇండియన్‌ గర్ల్‌, భట్‌, ఐయామ్‌ స్టేయింగ్‌ ఇన్‌ యు.ఎస్‌.ఎ, మై మదరటంగ్‌ తెలుగు”.

“ఏమిటి మీరు తెలుగువారా!” మరోసారి ఆశ్చర్యపోవడం విశ్వ వంతు అయింది.

“అవును. నేను అచ్చమైన తెలుగమ్మాయిని, పుట్టి, పెరిగింది అమెరికా కావడం వల్ల ఇంగ్లీషు అమ్మాయిలా ఉంటాను” వచ్చీరాని తెలుగులో మాట్టాడింది రసజ్ఞ.

“అమెరికాలో బోలెడు నముద్రాలుండగా ఇక్కడ మా బంగళాఖాతంలో వచ్చి పడ్డావేంటి?” సరదాగా అన్నాడు విశ్వ,

“తీవ్రవాదం ప్రపంచానికి ముప్పు" అనే నినాదంతో బెలూన్‌ ప్రపంచ శాంతియాత్ర' చేయాలని బయలు దేరాను అనుకోకుండా బెలూన్‌లో సాంకేతికలోపం వల్ల ఇలా

జరిగింది. నమయానికి దేవుడిలా వచ్చి, నన్ను రక్షించారు ఎన్ని జన్మలకైనా మీకు రుణపడి ఉంటాను”. కొంచెం తెలుగు, కొంచెం ఇంగ్లీషు కలుపుతూ మాట్టాడిందామె. ఇంతలో పెద్ద సొరచేప ఒకటి బోటుకు అడ్డంగా రావడంతో సడెన్‌గా బోటును పక్కకు తిప్పాడు విశ్వ. ఆకుదుపుక్షి అతని ఒళ్ళోపడింది రసజ్ఞ “సారీ. 1” అంటూ లేచి కూర్చుందామె. మోటారు బోటు విశాఖపట్నం తీరాన్ని చేరింది. ఇంగ్లీషు అమ్మాయిని విశ్వ వెంట తీసుకురావడం చూసిన సూర్యప్రకాష్‌ ఒకింత ఆశ్చర్యపోయాడు. గ్రామ '్రజలు వింతగా చూశారు. జరిగినదంతా అన్నయ్యకు వివరించాడు విశ్వ. అమెరికాలో వున్న తన తల్లిదండ్రులకు ఫోన్‌ ద్వారా తన వివరాలు తెల్పింది రసజ్ఞ పదిరోజులలో ఆమె తల్లిదండ్రులు విశాఖపట్నం చేరుకున్నారు. అడ్రస్సు ప్రకారం రామా పురం వచ్చారు. వాల్గో ఈ చైర్‌లో కూర్చునివున్న నూర్య(ప్రకాష్‌ని చూసి అదిరిపడ్డారు-రనజ్ఞ తల్లిదండ్రులైన రుద్రాణ్‌, రవీందర్‌లు. రామాపురం గ్రామంలో అడుగుపెట్టేముందు ఏదికాకూడదు అని దేవుడి ప్రార్ధించారో అదే ఇప్పుడు జరిగింది. ఇరవైరెండేళ్ళ తర్వాత తన మేనత్త కనపడగానే సూర్యప్రకాష్‌ ఉబ్బితబ్బిబైపోయాడు. “అత్తయ్య” నాన్న మీప్రేమను కాదన్నాడని మమ్మలందరిని వదిలి వెళ్ళావు మీరు వెళ్ళిన నెలరోజులకే అమ్మా-నాన్న యాక్సిడెంట్‌లో పోయారు పాతజ్ఞావకాలన్నీ మరచిపోయి ఇంట్లోకి రండి!” ఆప్యాయంగా పిలిచాడు సూర్యప్రకాష్‌. “నాకూళురు ఇక్కడ వుందని తెలిసుంటే, ఇంత దూరం వచ్చేదాన్నికాదు. ఈ గుమ్మంలో అడుగుపెట్టాల్సిన ఖర్మ పట్టేదికాదు” ఆవేశంగా అంది రుద్రాణి. జరిగిపోయిన దాన్ని గురించి ఆలోచించకత్తయ్య! అదంతా ఒక పీడకల అని మరిచిపోండి. పిల్లలిద్దరూ (ఢ్రేమించుకున్నారు. పెద్ద మనస్సుతో వాళ్ళను ఆశ్వీదించు"”. వినయంగా అన్నాడు సూర్యప్రకాష్‌. “పేమ...! అఆథేమేకదా నన్ను ఈయింట్లోనుంచి వెళ్ళగొట్టింది. నా కంరంలో 'ప్రాణముండగా నాకూతుర్హి ఈ ఇంటికి కోడలిగా పంపను. 'ఈ గడపతొక్కవద్దు" అన్నాడు

మీనాన్న ఇప్పుడు ఏ ముఖం పెట్టుకుని ఈ యింట్లో అడుగుపెట్టాలి?” ఆవేశంగా అంది రుద్రాణి.

“రనజ్ఞ! రా....” ఆజ్ఞాపించింది రుద్రాణి.

విశ్వ పిడికిళ్ళు బిగించాడు. కానీ, ఏమిచేయలేని నిన్స్నహాయుడిలా నిలబడిపోయాడు.

తల్లిని సమీపించింది రనజ్జ.

“ఎంత్రైవా ఇది నాకూతురు. నా పెంపకంలో పెరిగిన బిడ్డ” నంతోషంతో అంది రుద్రాణి.

“మమ్మీ! నిన్ను ఒకటి అడుగుతాను. సమాధానం చెబుతావా? ఆ తర్వాత నీవెంట వస్తానూ” అంది రనజ్జ అమాయకంగా.

“ఏమిటమ్మా! అడుగు” ఆప్యాయంగా అంది రుద్రాణి.

“మమ్మీ...నా కడుపులో విశ్వ రూపం పెరుగుతోంది దాన్ని ఏమి చేయమంటావు?” కూతురు అన్న మాటలకి రుద్రాణి లా విగ్రహంలా అయిపోయింది.

విశ్వ షాక్‌ తిన్నాడు.

చివరికి రుద్రాణి దిగిరాక తప్పలేదు.

ఇరవై రెండేళ్ళ తర్వాత మళ్ళీ పుట్టింట్లో అడుగుపెట్టింది రుద్రాణ్‌.

రనజ్జను చేయిపట్టుకుని వేరేగదిలోకి లాక్కుపోయాడు విశ్వ.

ఏంటి కడువు....నా రూపం అంటున్నావ్‌?” కోవంతో కన్నగుడ్డు పెద్దగా చేస్తూ అన్నాడు విశ్వ.

“నూరు అబద్దాలు ఆడి ఒక పెళ్ళి చేయనున్నారు పెద్దలు మన పెళ్ళి జరగటానికి నేను ఒక అబద్ధం మాత్రమే ఆడాను” అంటున్న రనజ్జని తన కౌగిలిలో బంధించాడు విశ్వ.

రనజ్ఞ! ఇక మేము వెళ్ళోస్తామమ్మా మళ్ళీ నీ పెళ్ళికి వస్తాము” అంటూ అమెరికా 'ప్రయాణమయ్యరు - రుద్రాణి, రవీందర్‌:

శ శ శ

హైదరాబాద్‌ దర్బార్‌ కోనం, ఢిల్లీ పీఠం కోనం, కుట్రలు కుతంత్రాలతో మన ప్రజాస్వామ్య హీనస్థితిని తేట తెల్లం చేసిన రాజకీయ నాయకుల కారణంగా ముందస్తు ఎన్నికలు ఎదుర్కోవలసి దుస్థితి ఏర్పడింది. ఇలాంటి పరిస్థితిలో రాష్ట్రంలోని వివిధ

పార్టీ నాయకులు రాబోయే ఎన్నికల్నీ దృష్టిలో పెట్టుకుని, అందరిని ఆకర్షించిన నీతి మంతుడైన విశ్వను తమ పార్టీలో చేర్చుకోవడానికి పోటీ పడ్డారు. అందులో భాగంగా పార్టీ వారిగా పెద్దపెట్టున జన సమీకరణతో రాష్టం నలుమూలల నుంచి వివిధ పార్టీల కార్య కర్తలతో రామాపురం (గ్రామం పండుగ శోభను సంతరాచుకుంది కొందరు పాదయాత్రగా మరికొందరు బస్సుయాత్ర.” ఇంకొందరు సింహగర్జన లాంటి పేర్లతో రామాపురం చేరుకున్నారు.

రామాపురం ప్రధాన రోడ్డ ముఖ్య కూడళ్ళలో ఎటుచూసినా విశ్వ భారీ కటౌట్లు, వివిధ పార్టీల బ్యానర్ల జెండాలతో నిండి పోయాయి. ఏకదాటిగా వచ్చే వాహనాలతో ఆగ్రామం జన సంద్రంలా మారిపోయింది.

రాజకీయ పార్టీలన్నీ కలసికట్టుగా నిర్వహించిన భారర్యాలీలో పాల్గాని, నభా ప్రాంగణానికి విశ్వ వచ్చినప్పుడు, సభికులు ఆనందోత్సాహాలతో స్వాగతం పలికారు.

రెండేళ్ళ క్రితం కనీన సౌకర్యాలు లేకుండా ఎక్కడేసిన గాంగళి అక్కడే అన్నట్టువున్న ఆగ్రామం, ఇప్పుడు చిన్నపట్టణంలా తయారవడంతో రామాపురం ప్రజల ఆనందానికి అవధులు లేకుండా పోయింది. ఆ జన సముహం మధ్యన విశ్వ, ఎంతో ఎత్తుకు ఎదిగిన వ్యక్తిగా సూర్యప్రకాష్‌కు కనిపించాడు.

విశ్వ ప్రనంగానికి ప్రజలంతా ఎంతో ఆసక్తిగా ఎదురుచూస్తున్నారు. ఆయన ఏ పార్టీలో చేరబోతారని రాజకీయ విశ్లేషకులు కూడా చర్చించుకుంటున్నారు.

విశ్వ తన ్రనంగాన్ని గంభీరంగా, ఉద్వేగభరితంగా కొనసాగిస్తూ

“పనిచేసే వారిని ప్రజలు ఆదరిస్తారనటానికి ఈ బహిరంగసభ అందుకు నిదర్శనం. రాజకీయ పార్టీల మధ్య ఎన్ని విభేదాలున్నా, నాకోసం మీరంతా ఒక్కటై, కలసికట్టుగా వచ్చినందుకు నీకు చాలా ఆనందంగా ఉంది. ఇదే విధంగా మన భారతావనిలో అన్ని రాజకీయ పార్టీవాయకులు విభేదాలు విన్మరించి, మంచిని ప్రోత్సహించడంలో అందరూ ఒకే మార్గంలో వయనిస్తే, పారుగు దేశాల గుండెల్లో ఫిరంగుల మోత వినిపిన్తుంది. మన దేశాన్ని ఎల్లప్పుడూ కంటికి రెప్పలా కాపాడుతూ దేశాన్ని అభివృద్ధి పథంలోకి నడిపిస్తూ దేశాన్ని నన్యశ్యామలం చేస్తున్న వ్యక్తులు ముగ్గురున్నారు. ఆముగ్గరిలో ఒకరు కర్షకుడు, మరొకరు కార్మికుడు, ఇంకొకరు వీరజవాను ఈ ముగ్గురు బలంగా ఉన్నంతకాలం మనదేశానికి ఏముష్పురాదు. ఎల్లప్పుడూ మనదేశాన్ని ముందుకు నడిపించేది ఈ ముగ్గురే! అందుకే నిండు మనన్సుతో వారిని ఆదరించండి” అని విశ్వ అన్ని పార్టీల వారికి విజ్ఞప్తిచేశాడు.

మళ్ళీ తన స్రపంగాన్ని కొనసాగిస్తూ

“విన్న వయస్సులోనే ఆభగవంతుడు నాకు పనిచేయగలిగే శక్తిని ఇచ్చాడు, నేను ప్రజలకు సేవచేసే వ్యక్తిని మాత్రమే. రాొష్ర్రొన్ని పాలించే శక్తి నాకు లేదు. అందుకే నేను ఏ పార్టీలోనూ చేరడంలేదు. న్వచ్భమైన నమర్థవంతమైన ప్రగతి శీలక పరిపాలన అందించి, చిత్తశుద్ధితో, అంకిత భావంతో........ఈఠమశిక్షణతో ఈరాష్ట్రాన్నిముందుకు తీసుకెళ్ళేవారికి ఓటు వేయండి. కాబట్టి ప్రియతమ ప్రజలారా! ఎవరైతే అంకిత భావంతో ప్రజాసేవ చేస్తారో, వారిని గెలిపించండి పార్టీలను దృష్టిలో పెట్టుకుని ఓటు వేయకండి. వ్యక్తిని చూసి మీ అమూల్యమైన ఓటును వినియోగించండి.” విశ్వ వ్రనంగం అందరిని ఆకట్టుకుంది.

శశ +

రామాపురం గ్రామానికి అయిదు కిలో మీటర్ల దూరంలో వున్న కెమికల్‌ ప్యాక్టరీకి చెందిన రెండువందల మంది కార్మికులు, విశ్వని తమ నాయకుడిగా ఎన్నుకున్నారు. అతికొద్ది కాలంలోనే అటు యాజమాన్యం, ఇటు కార్మికుల మన్ననలను చూరగొన్నాడు. 2003 నంవత్పరానికీగాను ఎంతో ప్రతిష్టాత్మకమైన “516216౧1 1266 ౮౧0౧ 16266 42/6" కు ఎన్నికయ్యాడు. ఈ సందర్భంగా కంపెనీ యాజమాన్యం అభినందన నభ ఏర్పాటు చేశారు. 14.0. గారు మాట్లాడుతూ

కార్మికుల ఆశా జ్యోతి, యువకుడు అయిన విశ్వగారు తన శక్తియుక్తులతో ఫ్యాక్టరీని కాపాడుతున్న నిప్వార్థ నిష్కళంక నాయకుడు. అన్ని విభాగాల గురించి నైపుణ్యం, పరిజ్ఞానం ఉన్న వ్యక్తి. ఏనమవ్యనైనా ఆర్ధం చేనుకొని, వరిష్కారానికి మార్గాలు అన్వేషించ గలుగుతాడు. ఇలాంటి లక్షణాలు అత్మవిశ్వాసం ఉన్న విశ్వగారికి ఈ అవార్డురావడం మన ఫ్యాక్టరీకి గర్వకారణం. ఎన్ని యంత్రాలచేతయినా పనిచేయించ వచ్చు. కానీ, నలుగురు మనుషుల్ని దారిలో పెట్టడం చాలా కష్టం. యంత్రాలకు ఫీలింగ్స్‌ ఉండవు. స్వీచ్‌ వేయగానే అవి పనిచేస్తాయి. వ్యక్తులు అలాకొదు. వాళ్ళలో అనూయా ద్వేషాలు, యిష్టాయిష్టాలు రాజ్యమేలు తుంటాయి. వారిని మంచి మార్గంలో నడిపించడానికి తెలివైన నాయకుడు కావాలి. అటువంటి తెలివైన నాయకుడు మన విశ్వగారు అయన బాటలో నడుస్తున్న మీకందరికి నాకృతజ్ఞతలు తెలియజేనుకుంటున్నాను. ఈ సంవత్సరం అనుకున్న దాని కంటే, ఎక్కువ ఉత్పత్తి సాధించిన సందర్భంగా, బోనస్‌కు అధనంగా మరో వెయ్యి రూపాయలు స్పేషల్‌బోనస్‌గా ఇస్సున్నాను”

14.0 గారి ప్రసంగం విన్న కార్మికులలో నూతన ఉత్తేజం వచ్చింది.

తనకు జరిగిన సన్మానానికి విశ్వ కృతజ్ఞతలు తెల్పుతూ

“శ్రమ పడితే సాధ్యంకానిదంటూ ఏదీ ఉండదు. అందుకే “కృషితో నాస్తి దుర్భిక్షం అన్నారు పెద్దలు. ప్రతి మనిషికి ఓ లక్ష్యం ఉండాలి. ఆ లక్ష్యసాధనకు చేరువకావాలి. మంచి మనన్సుతో, మంచి ఆలోచనతో చేసిన పని ఎప్పటికీ వృధాపోదు నమన్య ఎదురైనప్పుడు-తప్పు ఎవరో ఒకరిపైన నెట్టేయ్యడం వంటి అవలక్షణాలకు అవకాశం ఇవ్వకుండా, ముందు ఆసమస్యను పరిష్కరించే మార్గం గురించి ఆలోచించాలి ఫ్యాక్టరీలో వస్తున్న మార్పులపై ఎప్పటికప్పుడు అవగాహన పెంచుకుంటూ కార్మిక లోకానికి చైతన్య స్ఫూర్తిగా నిలవాలి. ఎన్నిగంటలు పనిచేశామన్నది కాదు ముఖ్యం. పనిచేసిన గంటల్లో ఎంత పనిని పూర్తి చేయగలిగా మన్నది ప్రధానం. అందుకే అనుక్షణం అప్రమత్తంగా ఉంటూ, ఒంట్లోని శక్తినంతా ఉపయోగించి పనిచేయడం అలవర్చుకోవాలి. కార్మిక నమస్యలు శాంతియుతంగా వరిష్కరించుకోవాలి. అంతేకాని, ప్రతిచిన్న విషయానికి బందులు, నిరాహరదీక్టలు చేసి వ్రజలను ఇబ్బందుల పాలు చేయడం తగదు యాజమాన్యం కూడా కార్మిక సమన్యలను రాజకీయ దృష్టితో చూడకుండా, వాటిని పరిష్కరించడంలో చారవచూపాలి.”

విశ్వ ప్రసంగం శార్మిక సోదరులను విశేషంగా ఆకట్టుకుంది.

శ ఫు ఈ

థ్రవంతిని మరచి పోవడానికి విశ్వ క్షణం తీరక లేకుండా ఏదోక పని కల్పించు కుంటూ బిజీగా ఉంటున్నాడు. కాని, ప్రవంతి మనస్సునిండా విశ్వరూపమే ముద్రించుకు పోయింది. చేయని తప్పుకు శిక్ష అనుభవిస్తుంబే ఆమె కళ్ళు (ప్రతిరోజూ వర్పిస్తున్నాయి మేఘాలు కమ్ముకున్న చంద్రబిబంలా మారింది ఆమె ముఖం.

ఆమె బాధను చూడలేకపోయాడు రామయ్య.

చూడు తల్లి! 'ప్రవంతి' అనే నీపేరుకు అర్ధం ప్రవాహం ప్రవాహానికి ఎన్నో అడ్డంకులు ఎదురవుతూ ఉంటాయి. తాను చేరాల్సిన గమ్యం చేరేవరకూ అది దేనినీ లెక్కచేయదు. నిరాశ భయం అనేవి మనస్సులో వుంటే, గోరంత విషయాన్ని కొండంత చేస్తారు. ...పనిలేని వారు కొందరు. ఈ మనుషుల్లో నీతి నియమాలు, వైతిక విలువలు బాగా తగ్గిపోయాయి. నువ్వు ఏ తవ్పు చేయలేదని నీకు తెలును. అలాంటిపుడు ఎవ్వరికీ భయపడాల్సిన అవనరం లేదు. రేవటి నుంచి- ధైర్యంగా పాలం పనులకు వెళ్ళు. ఎవరైనా అతిగా ప్రవర్తిస్తున్నారని అనిపిస్తే, నిన్సహాయిరాలిగా వుండకు. వారి అహం మీద దెబ్బకొట్టు. విశ్వర బాబు ఏదో అవేశంలో నిన్ను అపార్థం చేసుకున్నాడు. అంతేకాని నీపైన అతనికి ఏ కోశానా ద్వేషం లేదమ్మా! త్వరలోనే నిన్ను అర్థం చేసుకుంటాడు. అందాక ఓపికపట్టు" అంటూ రామయ్య కూతుర్ని ఓదార్చాడు.

ధారాళంగా కారుతున్న స్రవంతి కన్నీళ్ళను తుడిచి.

“'పేమవున్నచోట ఆనందంతో పాటు విషాదం కూడా ఉంటుంది. దాన్ని భరించగలిగే వారే ప్రేమించడానికి అర్హులు” రామయ్య అన్నమాటలు అమెలో టానిక్‌లా పనిచేశాయి. ఆరోజే ధైర్యంగా చంకలో తట్టపెట్టుకొని, పచ్చిగడ్డికోసం పాలం వైపునడిచింది స్రవంతి.

నుళ్ళీ నెలరోజుల తర్వాత ఆమె ఇంటినుంచి బైటకాలు పెట్టింది.

శ ఈ +

జమ్ము-కాశ్మీర్‌లోని వాన్తవాధీన రేఖను పాకిస్తాన్‌ సైనిక, ఉగ్రవాదళక్తులు దొంగచాటుగా దాటి భారత భూభాగాన్ని 10 కి.మీ. ఆక్రమించడంతో భారత్‌ పాకిస్తానల మధ్య ఉద్రిక్తలు నెలకొన్నాయి. కార్గిల్‌ బటాలిక్‌, ద్రాస్‌ సెక్టార్లలో 18వేల అడుగుల ఎత్తున మంచు పర్వతాల మాటునుంచి అత్యాధునిక ఆయుధాలతో మన సైనికులపై దాడికి దిగారు. ఈ గెరిల్లా యుద్దంలో చాలా మంది భారత సైనికులు వీర మరణం పాందారు.

గంట గంటకు దూరదర్శన్‌ ప్రత్యేక వార్తలు ప్రసారం చేన్తున్నాయి. ఇప్పటివరకు అందిన నమాచారం ప్రకారం మన సైనికులు వందమంది వీర మరణం పొందినట్టు, శత్రువులు అయిదువందల మందిని మన వీరజవానులు హత మార్చినట్లు తెలిపారు. మరో ఆరుగురు భారత జవానులు కనిపేంచక పోవడంతో వారు కూడా మరణించి వుండవచ్చని ప్రత్యేక వార్తల్లో చెప్పారు. ఆ ఆరుగురిలో సాత్విక్‌ పేరు కూడా వుండటంతో అపూర్వ నృహతప్పిపడి పోయింది. ఆమె మొహాన నీళ్ళుచల్లి ప్రథమ చికిత్స చేశాడు విశ్వ. సాత్విక్‌ పేరు వినగానే అపూర్వ న్పృహ తప్పడానికి వెనుక దాగివున్న డ్రుమ రహస్యాన్ని పనిగట్టాడు. సాత్విక్‌ క్షేమంగా తిరిగి వస్తాడని ఆమెకు ధైర్యం చెప్పాడు.

చొరబాటు దార్లపై జరుగుతున్న పోరాటంలో కీలకమైన స్థావరాలను కైవనం చేనుకుంటూ, విజయ పధాన పయనిస్తున్నారు మన సైనికులు. పాకిస్తాన్‌ వైవు నుంచి ఫిరంగి గుళ్ళు దూనుకు వన్తున్నా.....మన దళాలు శత్రు శిబిరాలపై బహుముఖంగా దాడులు జరుపుతున్నాయి.

పప్పన్న మే పరమాన్నంగా, మంచునీరే మంచినీళ్ళుగా బండరాళ్ళే పూలపాన్పులుగా భావిస్తూ, ప్రతికూల వాతావరణంలో సైతం అత్యంత ధైర్యసాహసాలతో శత్రు వులను నిర్ణించేందుకు అడుగు ముందుకు వేన్తున్న వీరజవాన్లకు సంఘీభావంగా దేశంయావత్తు నిలిచింది. ఎటువంటి సవాళ్ళకైనా సిద్దమని స్పష్టం చేసింది. దేశభక్తిని చాటి, పాకిస్తాన్‌కు శాస్తి తప్పదని హెచ్చరించింది.

వ.తతతడడడడ2222222ఊచఊఊఊఊఊచంయ్ర?డడడత2+2ఊఊఊడఊఊడడ

జమ్మూ కాళ్ళీర్‌లో చారబాటు దారులను ఎదిరించి, పోరాడుతున్న భారత "సైనికులకు మద్దతు ప్రకటిస్తూ, రామాపురంలో విశ్వనేతృత్వంలో అన్ని వర్గాల ప్రజలు పెద్ద ఎత్తున, స్వచ్చందంగా సమరోత్సాహంతో పాల్గోని, సైనికులకు సంఘీభావం ప్రకటించారు దేశభక్తి పూరిత నినాదాలు చేశారు. చుట్టుప్రక్కల (గగ్రామాలనుంచి వేలాది మంది ఊరేగింపుగా రావడంతో రామాపురం కిక్కరిసిపోయింది. త్రివర్ణ పతాకం చేతబూని దారి పొడవునా గుమిగూడిన ప్రజలకు విశ్వ అభివాదం చేస్తూ ముందుకు సాగాడు.

ఆరోజు రాత్రి అపూర్వ పేరుతో టెలిగ్రామ్‌ వచ్చింది. అందులో సారాంశాన్ని చదివిన అపూర్వ ఆనందానికి అంతేలేకుండా పోయింది. ఆమె సంతోషానికి కారణమేమిటో టెలిగ్రామ్‌ చూసిన తర్వాత విశ్వకు అర్ధమయింది. వెంటనే విశ్వ, అపూర్వ, రసజ్ఞ ఢిల్లీకి

న్యూఢిల్లీ మిలటరీ ఆసుపత్రిలో బెడ్‌పైన అపూర్వరాక కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు సాత్విక్‌.

అనుపత్రిలోకి వెళ్ళగానే అక్కడ దృశ్యం చూసి ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది అపూర్వ. అస్థితిలో సాత్విక్‌ని చూడగానే అపూర్వలో ఓరకమైన సంచలనం మొదలచింది.

ఎడమకాలు తీసివేయబడ్డ సాత్విక్‌

“అపూర్వ 1” దుఃఖంతో గొంతు పూడుకు పోయి పిలిచాడు సాత్విక,

ఆపిలుపు విన్న అపూర్వ దుఃఖాన్ని ఆపుకోలేకపోయింది. పసిపిల్లలా అతని దోసిట్లో ముఖం దాచుకుని, గుండెబరువు తీరేవరకు ఏడ్చింది

“నీ కోనమే నేను బ్రతికి వైట పడ్డాను” అంటూ ఆమెను ఓదార్చాడు సాత్విక్‌, తను మృత్యువును ఎలా జయించాడో వివరించాడు.

శీ ఈ

మన గ్రామంలో జరుగుతున్న అభివృద్ధి పనుల గురించి అపూర్వ ఉత్తరం ద్వారా నాకు తెల్సింది. మా ప్రేమను మీరు అర్ధం చేనుకుంటారని నన్ను రమ్మని తెల్పింది. వెంటనే నెలరోజులు సెలవుపెట్టి, మన గ్రామానికి రావడానికి సిద్ధమయ్యాను ఆరోజు రాత్రి మా కమాండింగ్‌ అఫీసర్‌ అర్జంటుగా తనను కలవమని కబురంపాడు. నేను వెంటనే బయలు దేరి వెళ్ళాను.

“సాత్విక్‌...! కార్గిల్‌లో పాకిస్తాన్‌ గూడాచారులకు మనకు మధ్య పోరాటం ప్రారంభమైంది. ఈ పరిస్థితిలో నిన్ను లీవులో పంపడం కుదరదు. లీవు కాన్సిల్‌ చేసుకుని వెంటనే కార్గిల్‌కు బయలు దేరు” అంటూ కమాండింగ్‌ అఫీసర్‌ ఆజ్ఞాపించాడు.

ఏ ఆశయం కోసం నన్ను వెన్నళట్టి "సైన్యంలోకి అపూర్వ పంపిందో అమె ఆశయం నెరవేర్చడం కోసం కదనరంగానికి పయనమయ్యాను. బటారిక్‌ నబ్‌ప్రైక్టార్‌లో జరిగే అపరేషన్‌కు నన్ను పంపారు. పాకిస్తాన్‌ చొరబాటులు తిష్టవేసిన (ప్రాంతాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవటం మాబృందం లక్ష్యం మధ్యాహ్ననికి మా బృందం తీవ్రవాదుల-దగ్గర వరకు ధైర్యంగా వెళ్ళగలిగాము. చారబాటు దార్ల్షకాల్చులు ఉదృతమయ్యాయి. బుల్లెట్లు రివ్వుమంటూ దూసుకొస్తున్నాయి. నాకు ముందున్న జవాను శరీరాన్ని బుల్లెట్టు తూట్లు తూట్లు చేశాయి అతను అక్కడే ప్రాణాలు విడిచాడు. భీకర కాల్పులతో సౌగిపోళున్న మాబ్బృందం మేజర్‌ దీన్నిచూశాడు.

“సాత్విక్‌....కమాన్‌ మరణాల గురించి పట్టించుకోకు” అంటూ మేజర్‌ పెద్దగా అరిచాడు.

మము ముందుకు దూనుకుపోతున్నాము. నాముందున్న మేజర్‌ని శత్రువుల బులెట్లు కబళించాయి. అతని తలకు వరునగా మూడు బుల్లెట్లు తాకడంతో మేజర్‌ నేల కొరికాడు. వెంట వెంటనే మా బృందంలోని వారంతా పిట్టలు వడిపోయినట్లు వాళ్ళ తుపాకీ గుళ్ళకు పడిపోయారు. నేను కదనరంగంలో సింహంలా మారిపోయాను. ఏడుమంది శత్రువులను నేల కూల్చాను. ఆక్షణంలోనే ఒక బుల్లెట్‌ వేగంగా వచ్చినా కుడి కాలికి తాకింది వెంటనే నేను వీరజవానుల శవాల మీద స్పృహతప్పి పడిపోయాను తీవగాయాలళతో వున్న మన జవానులు ఆరుగురిని తీవవాదులు వట్టుకున్నారు. ఆనమయంలో నాకు వెలుకువ వచ్చింది చనిపోయిన వాడిలా శవాల మీద పడివున్ననన్ను చొరబాటు దారులు పట్టించుకోలేదు. నాకు రెండువందల అడుగుల దూరంలో తీవ్రవాదులకు చిక్కిన మన సైనికులను చిత్రవధ చేస్తున్నారు నా ఎడమకాలు పూర్తిగా లేవనీయడం లేదు. నాకు మలుకువ లేనప్పుడే నాదగ్గరున్న ఆయుధాలన్నింటిని వాళ్ళు స్వాధీనవరుచుకోవడంతో నేనేమి చేయలేని జీనచ్చువం అయి పోయాను. అపరిస్టీతిలో మరణం ఖాయమనుకున్నాను. నా కళ్ళ ఎదుటే (వ్రవాదులు న జవానుల కనుగుడ్లు పశేసి, చెవులు, కొళ్ళు, చేతులు కోసేసి, పైశాచికంగా చంపుతున్నారు. వారి అకృలలలను చూడలేక పోయాను. ఆరుగురు జవానులు చిత్ర హింనలకు గురై చనిపో"

నొకొలికి ఈగలు ముసిరుతున్నాయి. నా పరిస్థితి దుర్భరంగా ఉంది. మంచు పదేశం కావడంలో చలికి తట్టుకోలేక పోయాను తెల్హారే సరికి ఆప్రాంతం నుంచి ఎలాగైనా పవ్పించుకోవాలని విశ్వప్రయత్నం చేశాను. గాయమయిన కాలును ఈడ్చుకుంటూ, చెటను, రాళ్ళను సైతం లెక్కచేయక కొండను పాక్కుంటూ వెనక్కు బయలు దేరాను. ైతడైతడత2ఊ2ఊ2ఊ2ఊఊ2ఊడడ్తై ప్ర 02ఊ22ఊ2222తఊఊడడ2ఊ2ఊడఊఊఊ

తెల్లారే సరికి ఎంత దూరం వచ్చానో నాకే తెలియదు ఎట్ట కేలకు ఉదయం 8 గంటలకు మనసైనికుల కంట్లో పడ్డాను. నిజంగా నా కిది పునర్జన్మ, ఇదంతా సాత్విక్‌ చెబుతుంటే విశ్వ కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి. విశ్వ కంటికి సాత్విక్‌ రియల్‌ హీరోలా కన్పించాడు. శ శ ఈ

చొరబాటు దార్గపై జరువుతున్న పోరాటంలో భారత్‌ జవానులు చొర బాటుదారులను మట్టపెట్టి, మన భూభాగాన్ని స్వాధీన వరచుకున్నారు. దాంతో చారబాటుదార్లు ఆక్రమించుకున్న భారత భూమి యావత్తు మనసైన్యం అధీనంలోకి వచ్చింది. దీంతో గత మూడు నెలలుగా సరిహద్దు వెంబడి నెలకొన్న కద్రిక్తత తగ్గింది.

నెల రోజులు అనసుపత్రిలో వైధ్యం చేయించుకుని తన స్వగ్రామం చేరుకున్నాడు సాత్విక్‌. రామాపురం ప్రజలంతా అతనికి నీరాజనాలు పట్టారు. ఇలాంటి కొడుకును కన్నందుకు ఆతని తల్లిదండ్రులు ఉప్పాంగి పోయారు. 'అవిటివాడవని అధైర్యపడకు నీకు నేనున్నానని అపూర్వ అతనికి అండగా నిలిచింది.

అనతి కాలంలోనే మంచి లక్ష్యాలను సాధిన్తూ వ్రజలలోకి మరింతగా దూసుకుపోయాడు విశ్వ, రాజకీయాల పేరుతో ప్రజల మధ్య చిచ్చుపెట్టే దేశ ద్రోహులకు తగిన గుణపారం చెప్పాడు. ఢిల్లీ దర్బారు చుట్టూ జరుగుతున్న రాజకీయ కుట్రలు కుప్పిగంతులు-మన ప్రజాస్వామ్య దైన్యస్థితిని, హీన స్థితిని తేట తెల్లం చేస్తున్నాయని ప్రజలకు వివరించాడు తప్పుడు డాక్యుమెంట్లతో, కండబలంతో కనిపించిన జాగాను అక్రమించుకునే భూ బకాసులను, అందుకు నహకరించే అవినీతి పరులైన రెవెన్యూ అధికారుల ఆటలకు కళ్ళెం వేశాడు. తద్వారా రాజకీయ నాయకులను అవినీతి అధికారులను నిలదీసే చైతన్యం వచ్చింది వ్రజలలో. అన్తివన్ను, ఇంటి వన్ను చెల్లించడంలో రామావురం ప్రజలు ముందున్నారు. అంతేకాకుండా అన్ని ప్రార్ధనా మందిరాలను (గుడి, మసీదు, చర్చి) ఒకే చోట నిర్మించి ఎవరికిష్టమైన దేవుడి వాళ్ళు (ప్రార్థించుకునేటట్లు ఏర్పాట్లు చేశారు. తద్వారా కులాన్ని, మతాన్ని దూరం చేశాడు విశ్వ. అన్నిమతాలు ఒకటేనని, మానవత్వాన్ని మించిన మతం లేదని అతని నమ్మకం.

స్రవంతి మాత్రం విశ్వనే తన గుండెలో వున్నట్లు ఊహించుకుని కాలం గడిపేస్తోంది. కలలో కూడా ఊహించని దుర్భర జీవితాన్ని నెత్తినేసుకుని జీవచ్చవంలా బ్రతుకుతోంది. పాతికేళ్ళు కూడా నిండని లేలేత ప్రాయంలోనే ఇలాంటి జీవితం అనుభవించాల్సి రావడం ఎంత విషాదం! విశ్వ జ్ఞాపకాలతో రోజులు నెలలు బరువెక్కిపోతున్నాయి. ఏ పని చేస్తున్నా అతని పైనే ద్యాస.

ఇలాంటి పరిస్థితులలో స్రవంతిని ఎవరో కిడ్నాప్‌ చేశారు.

ఊరంతా గోలగోలగా ఉంది. ఆమె కిడ్నాప్‌ వ్యవహారం (గొమంలో కలకలం సృష్టించింది

తన కూతుర్ని కాపాడమంటూ రామయ్య దీనంగా విశ్వను వేడుకున్నాడు

“మీకు ఎవరిపైనైనా అనుమానం ఉందా రామయ్య?” విశ్వ అడిగాడు.

“వాకూతుర్ని మాయం చేసింది వేరెనరోకాదు బాబుగారు మీ అన్నయ్యగాధే?”

విశ్వ నిర్హాంత పోయాడు రామయ్య మాటలకి.

“అన్నయ్య ధర్మాత్ముడే కావచ్చుబాబు కానీ, నాకుతురు విషయంలో మాత్రం పట్టువదలని విక్రమార్కుడు”.

“ఏమిటి రామయ్య మీరనేది. అన్నయ్య ఈవని చేశాడంటే నేను నమ్మలేక పోతున్నాను” కొంచెం శాంతంగా అన్నాడు విశ్వ.

“మీకు ఒక నిజం తెలియాలి బాబు. మీరు పట్పంలో చదువుకునే రోజుల్లో....గతాన్ని వివరించసాగాడు రామయ్య

శ + ఈ

ఉదయపు చీకటి తెరలు తొలగిపోతుంటే, సూర్య భగవానుడు అప్పుడే నిద్రలేచినట్లు మెల్లగా పైకి వస్తున్నాడు. రామాపురం ప్రక్కనుంచి ప్రవహిస్తున్న ఏటి కాలువలో గంతులేసే లేడిపిల్లలా ఉత్సాహంగా స్నానం చేస్తోంది స్రవంతి. లేత నూర్య కిరణాలలో ఆమె పచ్చని మేలిమి బంగారంలాంటి శరీరం మెరుస్తోంది ఆమె శరీరానికి అచ్చాదనగా లంగా, జాకెట్టు. నీటిలోంచి పైకి లేచినప్పుడల్లా ఆమె శరీరంపై నీటి బిందువులు క్షణకాలం ముత్యాల్లా మెరిసి జారిపోతున్నాయి. ఉదయాన్నే పాలంవైవు నడుస్తున్న సూర్యప్రకాష్‌ కంటపడింది ఆ అపురూపదృశ్యం. ఆదృశ్యం చూస్తుంటే అతని మనస్సు తన్మయంతో సెలయేరుగా పరవళ్ళు తొక్కింది అతని వెనకాలే రామయ్య తలొంచుకుని నడుస్తున్నాడు

వెన్నెల విరినినట్లు, (వ్రళ్ళతి నవ్వినట్లు, జలపాతం ఉరికినట్టుగా వున్న స్రవంతియవ్వన సౌందర్యానికి ముగ్గుడై పోయాడు సూర్యప్రకాష్‌. అనాచ్భాధితంగావున్న ఆమె వీపు భాగం, ధవళ వర్ణంతో పోటిపడి మెరుస్తోంది. ఆమె చేతులు తామరతూడుల్లా, కళ్ళు మీనాల్లా, పెదవులు పలుచని తమలపాకులా పిడికెడంత నడుముతో కళ్ళుచెదిరే అద్భుతమైన అందం ఆమెది. ఆమెవైపు నుంచి అతని చూపులు మరలటంలేదు.

స్వచ్భమైన ముద్దబంతి పువ్వులా చిరుకాంతుల దరహానం చిందిస్తూ, అణువణువు లోనూ ఉల్లాసం తరంగంలా ఎగిసిపడ్తూ అతన్ని ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసింది స్రవంతి. ఆమె

వై22త222222తడడడచడడడడుం నిట్ట నీళ్ళలో మునిగి లేస్తుంటే, ఎత్తైన అమె అందాలు పాంగుతూ సూర్య ప్రకాష్‌ని మరింత కలవరపెట్టాయి.

ఆమె ఒంటి సొంపులు, ఎత్తుపల్హాలు కాశ్మీర్‌ని మైమరస్తున్నట్టున్నాయి. ఇంత అవురూప లావణ్యరాశి అయిన న్రవంతిని ఎలాగైనా తన భార్యగా స్వీకరించాలను కున్నాడు.

పాతిక సంవత్సరాల నుంచి బ్రహ్మచారిగా వున్న అతను యాఖభైఏళ్ళ వయన్సులో ఇరవైఏళ్ళ అందమైన అమ్మాయి ్రేమలో పడ్డాడు. డ్రేమకు వయస్సుతో పనిలేదని అతని వాలకం తెలియజేస్తోంది. ఇప్పుడు అతని మనన్సులో ఆమెరూపం బలంగా ముద్రించుకుపోయింది. ఇంత వరకు ఇంత అందాలరాళిని చూడలేదతను.

తన మనన్సులోని మాటను రామయ్యతో అన్నాడు సూర్యప్రకాష్‌

కొన్నిక్షణాలు స్థాణువులా నిలబడిపోయాడు రామయ్య. తర్వాత తేరుకుని, తన కూతురు పెద్దింటి కోడలు కాబోతున్నందుకు ఆనందంతో తబ్బిబ్బయి పోయాడు.

అందం, అణకువ వుండటంతో పాటు సౌమ్యంగా మాట్లాడే స్రవంతి అంటే ఆగ్రామ ప్రజలందరికి ఇష్టం. వ్రత్యూషపు తుషార బిందువుగా స్వచ్భంగా వుండే ఆమె నవ్వును చూస్తే చాలు ఎదుటి వారి మనన్సులోని కల్మషం హరించుకు పోతుంది.

తండ్రి అత్యాశకు భద్రకాళి అయింది స్రవంతి. మిన్స్నువిరిగి మీద పడినట్లు కంపించి పోయింది కొద్దిక్షణాలు. ఈ పెళ్ళితన కిష్టంలేదని కేల్చిచెప్పింది.

ఓ రోజు రాత్రి స్రవంతి గాఢనిద్రలో ఉంది. కళ్ళపై చేతులడ్డంగా పెట్టుకుని, ఒక పాదంపై మరోపాదం వేసుకుని పడుకుని వున్న ప్రవంతి దివినుండి దిగివచ్చిన రతీదేవిలా వుంది. లేత ఆకుపచ్చచీర, జాకెట్టులో ఎదిగిన వరిపైరులా వుందామె. ఉవ్వెత్తున ఉచ్చ్వాన నిశ్వాసలకు ఉవ్వెత్తున ఎగసినపడుతున్న కొండల్లా....ఆమె ఎల్రైన గుండెలు, కడుపుపైన పైటకొంగు చెదిరి పోవడంతో లోక్తిన పల్చటి పొట్ట పసిమిరంగులో మెరుస్తుంటే, లోత్తైన నాభి వూరిస్తున్నట్లు ఉంది. నెమ్మదిగా ఆమె పక్కకు చేరిన నూర్యప్రకాష్‌ రామయ్య సహాయంతో స్రవంతి మెడలో మంగళ సూత్రం కట్టాడు

తెల్లారు జామున లేచిన స్రవంతికి తనమెడలో కుదిబండలా వ్రేలాడుతున్న మంగళ సూత్రాన్ని చూసి, కోవం-దుఃఖం రెండూ ఉప్పెనలా ముంచుకొచ్చాయి. శరీరంలోని రక్తమంతా కనుకొలకుల్లో చేరి, కళ్ళు ఎర్ర బారి ముక్కుపుటలు పొంగాయి. ఆక్షణంలో అవేశం, అవేదన, ఉద్వేగం కట్టలు తెంచుకునివచ్చాయి.

అవేళంగా నూర్యప్రకాష్‌ బంగళావైపు నడిచింది స్రవంతి.

ఆమె అగ్రహానికి ప్రకృతే హడలి పోతోంది. బైటనన్నగా వర్షం పడుతోంది.

సూర్యప్రకాష్‌ బంగళాచుట్టూ వున్న జాజి, పారిజాతం నంపెంగ, వున్నాగపూలు వర్షంలో తడిచి, ఆప్రాంతమంతా మత్తును నింపాయి.

ప్రాణమున్న పాలరాతి బొమ్మలా, తెల్లగా, నున్నటి మెరువుల్తో ఎటువంటి మగాడినైనా మతి పాగొట్టే మోహినిలా వున్న స్రవంతిని చూడగానే సూర్యప్రకాష్‌ పెదవులు విచ్చుకున్నాయి. ఆవేశంతో ఎగసిపడుతున్న ఆమె ఎదవంక చూశాడు. ఆక్షణంలో ఆమె అడవి పువ్వులాంటి స్వచ్చమైన అందంతో నేచురల్‌ బ్యూటిలా ఉంది. తడిసి, ఒంటికి అతుక్కుపోయిన చీరలో నునులేత యవ్వన వసిమిఛాయ మిలమిలా వెరవగా, ఆసుందర లావణ్యరాశి అద్భుత భంగిమ అతన్ని కాస్సేపు వెక్కిరించింది.

స్రవంతి శరీరం నుంచి వర్షపు బిందువులు రాలుతుంటే, సముద్ర గర్భం నుండి కదలివచ్చిన జలకన్యలా వుందామె.

తెల్లని బట్టలలో పెళ్ళికాడుకులా ముస్తాబైన సూర్యప్రకాష్‌ వైపు తీవ్రంగా చూసిన 'న్రవంతి

“నిద్ర పోతున్న నా వెడలో ఈతాడు కట్టినంత మా(తన నీ బభాలర్యోనై వాతాననుకున్నావా? దైర్యం వుంటే ఇప్పుడు నామెడలో తాళికట్టు” అంటూ మెడలోని మంగళసూత్రాన్ని తెంపి, సూర్యప్రకాష్‌ ముఖాన విసిరికొట్టింది.

అమె మాటల్లో ఆవేశం, ఆవేదన ఉంది.

ఉద్వేగంతో ఆమె ముఖం కందిపోయింది.

“నిన్నుచూని న రోజే నాజీవిత బాగస్వావిగా నిన్ను నావమనన్నులో ఘుద్రించుకున్నాను. ఎప్పుడైతే నీమెడలో తాళ్ళి కట్టానో ఆక్ట్షణం నుంచి హిందూ 10ప్రదాలు ప్రకారం నువ్వునా అర్జాంగి వయ్యావు ” మీసాలపైన చెయ్యి వేసి విలాసంగా ఏవ్వాడు సూర్యప్రకొషు

తని మాటలు బుల్లెట్‌లా మారి ప్రవంతి హృదయాన్ని మరింత గాయపర్పాయి. ంనంటో అమెకి అర్ధమైంది. ఒంటి మీద తేళ్ళు జెర్రులు ప్రాకుతున్నట్టనిపించింది. దాంలో ఈడ్చీముఖం మీద కొట్టాలనిపించింది ఆమెకి

“వయస్సులో నీకంటే ఇరవయ్యేళ్ళ చిన్నదాన్ని వయస్సులో ఇంత తేడావున్నా ఎన్ను డ్రుమించడం తప్పుకాదా?” ఉద్రేకంతో అడిగిందామె. వై2ైడై2డైడ22222ై2ైడపైదఊతయఏ్య్ర7 0222222

వం2222ఊ2ఊఊడడాడాడడడడయంనిన్ట తతతతతతతతతతడ2తడతడత2డఊ2డడ2

“పిచ్చిదానా! (ప్రేమకి వయస్సుతో సంబంధం లేదు. గ్రేమతత్వం తెలిసిన వాళ్ళు, (ప్రేమ స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకున్న వారు దీన్ని అంగీకరిస్తారు ఎందుకంటే డ్రేమ అన్నది ఎందుకు, ఎప్పుడు ఎవరి మీద కలుగుతుందో ఎవరూ చెప్పలేరు. వయస్సులోనే (ప్రేమ పుడుతుందంటే అది నీ పోరపాటు. మానవులన్న తర్వాత జీవితంలో ఏవయనస్సులో నైనా ప్రేమ కలుగుతుంది. ఢేమలో వున్న పవర్‌ అలాంటిది”. సూర్యప్రకాష్‌ అన్నాడు.

'పేమించేవారికి మనోధైర్యం కావాలి. అది నీలోలేదు అందుకే మీకు (ప్రేమించే అర్హత కూడా లేదు. నిజాయితీగా (ప్రేమించే స్వభావం మనిషికి ఉండాలి. అదిమీకు కొరబడింది. ప్రేమ అనేది ఒక ఆకర్షణలా కాకుండా మనస్ఫూర్తిగా ఉండాలి. ్రేమంటే ఇష్టపూర్వకంగా అర్చించుకోవడం. నువ్వు నన్ను ప్రేమించవచ్చు. కాని, నాకు నీమీద ఆవగింజంత ఇష్టం కూడా లేదు. అలాంటప్పుడు గ్రేమించానంటూ ఉన్నాదిలా నా వెంటబడటం (ప్రేమికుడి లక్షణం కాదు. గ్రేమను ్రేమతోనే పొందాలి. మనన్సును మననుతోనే గెలవాలి అంతేకాని ఎదుటివారికి ఇష్టంలేకున్నా వారివెంట వడి వారిని నొప్పించడం మంచిది కాదు.” ఆవేశంగా అంది స్రవంతి

“నాశ్రేమ న్వచ్భమైనది. నువ్వు నా మనస్సును అర్ధంచేనుకుంటే మన (ప్రేమ మండుటెండలో కురిసిన పన్నీటి జల్లు అవుతుంది. ఆప్యాయతా, అనురాగాలలో నిండివున్న నా గ్రేమను అర్థం చేసుకొని నేను కట్టిన తాళికి విలువనివ్వు” అభ్యర్థిస్తూ అన్నాడు సూర్యప్రకాష్‌,

నీకు తాళి అంటే అర్ధం తెలుసా! అర్థేచ: కామేచః మోక్తేచ నాతిచరామి అని పవిత్రమైన హోమం ముందు ప్రమాణం చేసి మెడలో వేసిన మూడుముళ్ళను 'తాళి అంటారు. అంతేకాని నిద్రపోతున్న నా మెడలో కట్టినదాన్ని '“తాలి' అనరు. నిద్రపోతున్న వ్యక్తి శవంతో నమానం. నువ్వు ఒక శవం మెడలో తాళి కట్టిన దరిద్రుడివి” అంది కోపంగా (స్రవంతి.

(స్రవంతి మాటలు అతన్ని మరింతగా రెచ్చగొట్టడంతో అతని కళ్లు పెద్దవిచేసి కోపంతో ఊగిపోయాడు. గొంతులో అంతులేని కాఠిన్యం విన్పించింది అంతదాకా ఆమె మాటలు వింటూ కోపం పట్టలేక పులిలా (స్రవంతి మీద పడబోయాడు సూర్యప్రకాష్‌.

ఛీ....నీచుడా! నేను నీ చెల్లెలు లాంటిదాన్ని. బీదరికంలో పుట్టినంత మాత్రాన నాకు మనస్సు, మర్యాదలు వుండవనుకోకు. నాలోవున్న అవయవాలన్నీ నీ చెల్లెలులో వున్నవే! నాలో ఏ ఒక్క అవయవాన్ని ముట్టినా నీ చెల్లెల్ని ముట్టినట్టే అవుతుంది. నీచెల్లెలు శరీరంతో ఆడుకోవాలని వుంటే రా! అంటూ చేతులు చాచింది.

అవ్వుడే లోవలనుంచి వోల్లోకొచ్చిన అపూర్వ, అన్నయ్య (వ్రవర్తనకు సిగ్గుతో తలొంచుకొంది. అనుకోని షాక్‌కు నూర్యప్రకాష్‌ నిర్దాంతపోయాడు. అలాగే సోఫాలో కూలబడ్డాడు. "పెళ్ళి అనేది స్త్రీ జీవితంలో నిండు నూరేళ్ళపంట. పెళ్ళి రోజు మరవురాని మధురమైన అనుభూతిని వంచే రోజు, ఆ అనుభూతికోనం కోరుకున్న వాడితోనే తాళి కట్టించుకుంటాను.” అంటూ వినురుగ్రా వెల్లిపోయింది వ్రవంతి. ఒక్కక్షణం పిడుగుపాటుకి లోనయినట్లు వణికిపోయాడు నూర్యప్రకాష్‌. శభ ఈ “ఇప్పుడు చెప్పండి బాబు నా ముద్దుల కూతురిని ఎవరు కిడ్నాప్‌ చేసివుంటాడు?” సూటిగా ట్రల్హించాడు రామయ్య. “అన్నయ్య ఈవని చేశాడంటే ఎందుకో నమ్మలేక పోతున్నాను రామయ్య” అన్నాడు ఐళ్వం “మీరే కాదు ఎవ్వరూ నమ్మరు బాబు. కాని జరిగింది ఇది” తన మనస్సులోని వ్యధను వ్యక్తపరచాడు రామయ్య. తెల్లవారుజాము మూడు గంటలయింది. ఎక్కడ నుంచో మెల్లగా ధ్వనులు వినిపిస్తున్నాయి. ఇల్లంతా అణువణునా శోధించాడు విశ్వ. కాని అ శబ్దాలు ఎక్కడ నుంచి వన్తున్నాయో అర్థం కాలేదతనికి. ముందు ఆ శబ్దాలు రావడం అతని భ్రమ అనుకున్నాడు. కానీ ఉండి, ఉండి, అప్పుడప్పుడు ధ్వనులు రావడంతో అతని మనస్సు పరిపరి విధాలుగా పోతుంది. శీ ఈ ఈ ద్రవంతికి నృవా వచ్చేనరికి ఓ చెట్టక్రింద వాంనతూలి౯ా తల్బంలాంటి గ్రూలపాన్నుపై ఉంది. అ తర్వాత అర్ధమైంది ఆమెకి - తనో అండర్‌ గ్రౌండ్‌లో జరిగినదంతా ఆమె మనస్సులో మెదలడంతో గుండెను బండరాయితో కొట్టినట్లు నలివిల్లాడి పోయింది. తను కూర్చున్న పూలపాన్సుపైన మూడు రంగుల్లో మూడు కవర్షు అన్నాయి. ముందుగా ఒక కవరు విప్పింది. పింక్‌ కలర్‌ పేపరుపైన ముళ్యాల్గా భురున్తున్నాయి అక్షరాలు.

“స్వాతి చినుకు కోసం

ఆర్తిగా చూసే

ముత్యపుచిప్పలా...

వసంతకాలం కోసం

కాంక్షగా చూసే *

కోయిలలా ...

రవి కిరణం కోసం

కోరికగా చూసే

కమలంలా ...

కళ్ళనిండా నీ రూపాన్ని నింపుకొని

మది నిండిన అనుభూతులతో

అనుక్షణం తపిస్తున్నా

నీ కోనమే జీవిస్తున్నా”

అందమైన కవితను చదివి కాస్సేపు పరిసరాల్ని మర్చిపోయింది స్రవంతి. ఆ కవిత రాసింది సూర్యప్రకాష్‌ అని తెలిసి ఉక్రోషం పట్టలేకపోయింది కాసేపు

ఆకాశంలో లాగా తూర్పు వైపున సూర్యుడు, బైటలాగానే ఎండ, చెట్లు, వాటిమీద రకరకాల రంగుల పక్షులు - ఇవన్నీ చూస్తుంటే ఆమెకు భయంతో పాటు ఆశ్చర్యమేసింది. బయట ప్రకృతి ఎలా వుందో అలా అండర్‌ (గ్రౌండ్‌లో చేయడం ఎంతో ఖర్చుతో కూడుకున్న పని.

ఊటినే తలదన్నే అంత చల్లగా వుంది ఆ ప్రదేశం.

కాస్పేపటికి నకిలి నూర్యడు పడమటి దిశగా పయనించి అంతమయ్యాడు. వెంటనే ఆకాళంలో చుక్కలు వెలసి చంద్రుడు ఉదయించాడు. వెన్నెల వెల్లి విరిసింది

ఆమెకు థ్రిల్‌ అనిపించినా, ఎందుకో గుండె జల్లుమంది.

ఆకాశంలో పున్నమి చంద్రబింబం కనుల పండుగ చేస్తూ అద్భుతంగా కనిపించాడు.

అక్కడ అందాల్ని తిలకించడం ఒక ఎత్తయిళకే, అద్భుతమైన పాలరాతి కట్టడం మరో ఎత్తుగా ఆమెకి అనిపించింది. ఎంతో అద్భుతంగా కనిపిస్తున్న కట్టడాన్ని చూస్తూ పరిసరాల్ని మర్చిపోయింది కొన్ని క్షణాలు.

రెండో కవరు విప్పింది స్రవంతి. తెల్లపేపరు పైన రతనాల్లా వున్నాయి అక్షరాలు. “నీ రూప లావణ్యం మయూరమై నాట్యం చేన్తుంటే... నా ఊపిరి తుషార బిందువయింది. మైమరిపించే నీ చిరునవ్వు అమృతమై మత్తెక్కిస్తుంటే - నా మనస్సు జలతరంగమయింది. నిర్మలమైన నీ చూపులు నక్షత్రాలై మురిపిన్తుంటే - నా హృదయం చంద్రబింబమయింది అందుకే ప్రియా ...! నీ అనురాగామృతంలో నన్ను ముంచు మధురమైన అనుభూతి నాకు మిగుల్చు!” రెండో కవిత చదివిన తర్వాత “వీడికి ఈ పిచ్చి కూడానా! అనుకుంది మనస్సులో. అప్పుడు ప్రత్యక్ష్రమయ్యాడు సూర్యప్రకాష్‌. (గ్రవంతి తుల్లిపడి చూసిందతన్ని. మళ్లీ అమెలో ఆందోళన... అలజడి మొదలయ్యాయి. ద్వేషాన్ని నింవుకున్న కళ్లతో కాటువేయబోయే త్రాచులా చూశాడు ఆమెను ఖారపకొష్‌. కళ్లు మూసి తెరిచేలోగా అతను తనమీద విరుచుకుపడతాడేమో నన్న భ్రమకు కోనవుతోంది స్రవంతి. “నీదృష్టిలో నేను రాక్షసుడ్ని కావచ్చు. కానీ, నా దృష్టిలో నువ్వాక దేవతవి. కాదు... ౫ (ట్రేమదేవతవి. ఇప్పటికైనా నీ మనస్సును మార్చుకుని, నా అర్భాంగిగా ఈ చీకటి సృహలోంచి బయటపడు” కాస్తా నెమ్మదిగా లన్నారు సూర్యప్రకాష్‌.

“నా కంఠంలో ప్రాణముండగా ఆ పని జరగదు. నీ కళ్ల ముందే (ప్రాణాలైనా తీసుకుంటాను కాని, నీకు మాత్రం దక్కను” ఆవేశంగా అంది స్రవంతి. సూర్యప్రకాష్‌ భృకుటి ముడిపడింది “చింత చచ్చినా పులుపు చావలేదనుకుంటాను. విశ్వ పెళ్ళీ నా మేడకోడలితో ఫిక్స్‌ అయిపోయింది. వాళ్ల ప్కె జరిగిన రోజున నిన్ను స్వేచ్చగా వదిలేస్తాను. అందాక ఈ చెర తప్పదు నీకు మీ నాన్న మ? గురించి విశ్వకు అంతా చెప్పేశాడు ఇప్పుడు మళ్లీ వాడికి నీపైన ప్రేమ పెరిగింది. అలా జరగడానికి వీల్లేదు. “నా విశ్వ నన్ను అర్థం చేసుకుంటే అంతేచాలు నాకు ఇక నా విశ్వనే పెళ్ళ్లాడుతాను నీ మరదలుగా నీయింట్లో అడుగుపెడ్తాను” బాధలో కూడా సంతోషంగా అంది ప్రవంతి. పిచ్చిదానా! నన్ను ఎప్పుడు అర్ధం చేసుకుంటావ్‌! ఈ అండర్‌ గ్రౌండ్‌ నీకు చీకట్‌ గృహం కాకూడదనే బయట ్రకృతిలాగా ఇక్కడ ఏర్పాట్లు చేశాను దీన్ని చూసైనా నిన్నెంతగా ఆరాదిస్తున్నానో అర్థం చేసుకో! ఇది నీ దృష్టిలో అండర్‌ గ్రాండ్‌ కావచ్చు. కానీ, నాదృష్టిలో మాత్రం నాగ్రేమకు గుర్తుగా నీకోసం నిర్మించిన “శ్రేమ్‌ మహల్‌ నిన్ను నేనెంత పిచ్చిగా (ప్రేమిస్తున్నానో ఈ (ప్రేమ్‌ మహతే సాక్షి. సూర్యప్రకాష్‌ వెళ్లిపోయాడు అంతబాధలోనూ మూడోకవరు విప్పింది స్రవంతి “శూన్యమై మిగిలిన నాజీవితంలో వెన్నెల దీపాలు వెలిగిస్తావనుకున్నాను. నాజీవితాన్నే చీకటి వలయంగా మార్చి అందులో నన్ను బంధిస్తావనుకోలేదు. తుషార ఉషోదయంలాంటి నీ ప్రేమ జల్లులో తడిసి పులకించి పోవాలను కున్నాను. కానీ....... అటప్రేమనే నువ్వు తుఫానుగా మార్చి బీభత్సాన్ని నృష్టిస్తావని ఊహించలేదు

నీజ్ఞాపకాల వెల్లువలో నేనొక ఎగిసిపడే కెరటూనయ్యాను నీవు లేని ఈ మనుగడకు నీ మధుర స్మృతులే చాలు కడవరకు! “ఈ కవితలన్నీ నన్ను దృష్టిలో పెట్టుకుని రాసినట్టున్నాడు దరిద్రుడు' అని మనస్సులో తిట్టుకుంది. సూర్యప్రకాష్‌ మళ్ళీ వచ్చాడు. స్రవంతికి ముచ్చెమటలు పోసి, కొన్ని క్షణాలు నిశ్చేష్టురాలయింది. ఆమె మనస్సులో మధనం ఆరంభమై, రకరకాల ఆలోచనలు తేనెటీగల్లా ఆమె మేధస్సును ముసిరి వేస్తున్నాయి. బలవంతంగా కన్నీటిని ఆపుకుంటూ చంటిపిల్లలా బావురుమంది. కళ్ళనీళ్ళతో అతన్ని అర్థించింది. నిలువునా ప్రాధేయపడింది. కానీ అతని మనస్సు కరగలేదు. “నువ్వెంత ఏడ్చినా నా నిర్ణయం మారదు. నా జీవితంలో నీలాంటి రూవవతి తటస్థ పడలేదు. ఇన్నాళ్ళుగా బ్రహ్మచారిగా వున్న నన్ను ఒక్కరోజులోనే నీలావణ్యం మార్చేసింది. నువ్వు నాతో శారీరకంగా నంసారం చేయకపోయినా పర్వాలేదు నాకు తోడుగా ఉంటేచాలు నీతో సుదీర్ధవ్రయాణం చేస్తాను” ట్రేమను నింపుకున్న కళ్ళతో అన్నాడు సూర్యప్రకాష్‌ “నా అందమే నాకు ళత్రువయి, నాప్రాణంలో ప్రాణమయిన విశ్వ దూరమవుతుంటే, ఈ అందం నాకక్కర్లేదు ” అంటూ పొడవైన రెండు చేతుల గోళ్ళతో మొహాన్ని గీసేసుకుంది. అమెచేతి గోళ్ళ నిండా చర్మం వూడొచ్చి, ముఖమంతా రక్తమయ మయింది. రక్తం....ఎర్రగా, ధారలుగా కారుతోంది ఆమె అయిదు నిముషాల వరకు బాధతో అరించింది మంటతో కేకలేసింది. (ప్రాం విలవిల్లాడుతుంటే ఏడ్చింది. న్రవంతిని ఆస్థితిలో చూసిన సూర్యప్రకాష్‌ హృదయం ద్రవించింది అతనికి జలియకుండానే కళ్ళు చెమర్చాయి కాస్సేపు చైతన్యరహితంగా నిలబడిపోయాడు. “స్రవంతి. ! నేను బాగా ఆలోచించిన మీదట నాకర్తవ్యం నాకు బోధపడింది. ఇప్పుడు నాకు నీ సహకారం కావాలి.”

“నాసహకారమా....అంటే? ఆశ్చర్యంగా అడిగింది ్రవంతి. “నీకు ఎంత డబ్బు కావాలన్నా ఇస్తాను. నాతమ్ముడ్ని మర్చిపోయి ఎక్కడైనా దూరంగా “ేమతో విశ్వ ఇచ్చే విషాన్ని ఆనందంగా స్వీకరిస్తాను కానీ, ద్వేషంతో నువ్విచ్చే డబ్బుకు ఆశపడి నా విశ్వకు ద్రోహం చేయలేను ఎప్పటికైనా విశ్వకు అర్భాంగినవుతాను” “అది ఎన్నటికి జరగదు” కోపంతో రెచ్చిపోయాడు సూర్యప్రకాష్‌ అతనివైపు నిశితంగా చూసింది ప్రవంతి. చేయని నేరానికి శిక్ష అనుభవిన్తున్న దానిలా అయిపోయింది ఆమె జీవితం సూర్యప్రకాష్‌ గాఢంగా నిట్టూర్చాడు ఫీ ఈ శ విశ్వ మెల్లిగా అడుగులు వేస్తూ అన్నయ్య గదిలోకి అడుగు పెట్టాడు. గదిలో చీకటిగా ఉంది. లైట్‌ స్విచ్‌ కోసం అతని వేళ్ళు వెదికాయి. అంతే! రెప్పవాల్చేలోగా లైటు వెలగడం, ఆవెంటనే నలుగురు రౌడీలు విశ్వమీద పడటం ఒకేసారి జరిగిపోయింది. తన ప్రాణాలకు తెగించి రౌడీలతో పోరాడుతున్నాడు విశ్వ. అక్కడ అండర్‌గ్రౌండ్‌లో ్రవంతితో సూర్యప్రకాష్‌ “నాడ్రేమను నువ్వు అర్థం చేసుకోలేక పోయావు స్రవంతి! నీమీద గ్రేమతో నేనలా ప్రవర్తించాను. నీ అందమైన రూపం నా అణువణువునా ఆక్రమించుకుంది. నా శరీరంలో ఏబభాగాన్ని కోసినా నీరూవవేం కనిపిన్తుంది. నిజంగా...నేను నువ్వనుకున్నంళ దుర్మార్గుడ్నికాడు. ఇప్పుడు నేను పూర్తిగా ఓడిపోయాను. నువ్వే గెలిచావు” అంటూ ఆమె వొడిలో వాలిపోయాడు సూర్యప్రకాష్‌. అతను విషం తీసుకున్నట్లు న్రవంతి గుర్తించేలోగా నూర్య(ప్రకాష్‌ ప్రాణాలు వదిలాడు. రౌడీలందరిని తరిమికొట్టి. అండర్‌గ్రౌండ్‌లోకి స్టెప్స్‌దిగుతూ కిందికి దిగాడు విశ్వం చీమ చిటుక్కుమన్నా, పెద్దగా వినిపించేటంత నిశ్శబ్ధం అలుముకుంది అ్రదేశ మంఠా.

స్రవంతి వాడిలో పడివున్న సూర్యప్రకాష్‌ శవాన్ని చూడగానే విశ్వ భృుకుటి ముడి పడింది. పాతాళంలోకి కూరుకుపోతున్న భావన కలిగింది. కలలో నడున్తున్హు వాడిలా (స్రవంతి దగ్గరకు నడిచాడు విశ్వ. ఆ సమయంలో అతను మౌన ముద్రదాల్చిన మహర్షిలా వున్నాడు. అతని నోట మాటరాలేదు. లై క్షణ కాలంలో నీరనం నిస్సత్తున అతన్నీ ఆవరించాయి. విశ్వ రౌడీలతో పోరాడుతున్నప్పుడు ఆ అలికిడికి అపూర్వ, రనజ్ఞ, రామయ్య అక్కడికి చేరుకున్నారు. సూర్యప్రకాష్‌ చేతిలో పిడికిలి బిగించి వున్న పేపర్‌ని అందుకున్నాడు విశ్వ. “విశ్వ! మీకు తెలియకుండానే మన ఇంట్లో అండర్‌గ్రౌండ్‌లో ఇంతపెద్ద మహల్‌ ఎలా కట్టానని ఆశ్యర్యపోతున్నావా? నువ్వు చెల్లెలు, పటంలో చదువుకొనే రోజుల్లో ఈ మహల్‌ని (ప్రారంభించాను ఇప్పుడు నువ్వు తలవడిన రౌడీలే రాత్రింబవళ్ళు కష్టపడి నిర్మించారు. (ప్రేమ ఎంతో గొప్పదిరా! దాని ముందు అనుబంధాలు, రక్త సంబంధాలు కూడా కనిపించవు. న్రవంతిపైన వున్న (ప్రేమే నన్ను ఈస్థితికి తీనుకొచ్చింది. స్రవంతి లాంటి అమ్మాయి మనింటి కోడలుగా రావడం నిజంగా మన అదృష్టం. న్రవంతిని మనస్ఫూర్తిగా నీ అర్భాంగిగా స్వీకరించు. ఇందులో స్రవంతి తప్పు ఎంత మాత్రమూ లేదు. ఆమె 'సీత' నువ్వురాముడిలా ఆమెను అగ్నివప్రదేశం చేయించకు. స్రవంతి (ప్రేమకోసం గుర్తుగా నిర్మించిన ఈ ప్రేమ్‌ మహల్‌ను (ప్రేమికుల విహారస్థలంగా మార్చు. నా ఆత్మకు ఇట్లు మీ అన్నయ్య లెటరు చదువుతున్నంత సేపు విశ్వ కళ్ళల్లో నీళ్ళు దోబూచులాడాయి. తెల్లారింది. అప్పటికే గ్రామ ప్రజలు గుమిగూడారు స్రవంతి వడలిపోయిన గులాబీలా వుంది. ఆమె ముఖంలో కాళాకాంతులుగాని, ఆమె శరీరంలో నునుపుదనం గానీ మచ్చు కయినా కనిపించడంలేదు. ఆమె ముఖం రక్తపుచుక్క లేనట్టుగా తెల్లగా పాలిపోయింది. పెదవులు ఎండి పోవడంతో అతికష్టం మీద నాలుకతో పెదవులు తడుపుకుంటోంది. కుగతగా కళ్ళుతెరచిచూస్తోంది. మెదడు మొద్దుబారి పోయినట్ట, కళ్ళముందు ఏవో ఏకటితెరలు అలుముకుంటున్నాయి.

స్రవంతి మెల్లగా కళ్ళు తెరిచే సరికి ఎదురుగా విశ్వ కన్పించాడు ఒళ్ళంతా కళ్ళు చేనుకుని, కళ్ళనిండా నీళ్ళు నింపుకుని, మనన్సునిండా పేమను నింపుకుని అతని కోసమే ఎదురు చూస్తున్నట్టు వుందామె చూపులు

ఆమె కళ్ళు కన్నీళ్ళతో మెరిసిపోతున్నాయి

ఇరవైరోజుల నుంచీ కరడుకట్టి, గుండెల్లో పేరుకుపోయిన వేదనంతా కరిగి నీరై పోతున్నట్టు మంచు పర్వతాలు కరిగి కాలువగా ప్రవహిన్తున్నట్టు వస్తున్నాయి కనీళ్ళు

“నాకు బ్రతకాలని వుంది. నన్ను బ్రతికించు విశ్వ” చిన్నపిల్లలా భోరున ఏడుస్తూ అతన్ని అల్లుకుపోయింది. స్రవంతి ఆమె నోట్టోనుంచి రక్తం కారుతోంది. నోటిలో చేతి గాజుల పలుకులు వున్నాయి. అమె చేతిగాజులు పగులకొట్టి మింగేసినట్టు (గ్రహించాడు విశ్వ. అప్పటికే అమె (ప్రాణాలు గాలిలో కలిసిపోయాయి. ఆదృశ్యాన్ని చూసిన గ్రామ ప్రజల కళ్ళల్లో నీళ్ళు జలజలారాలాయి.

ఎవ్పటినుంచో పాంగివన్తున్న కన్నీళ్ళను బయటకు రానీయకుండా పీల్చుకుంటున్న విశ్వ కళ్ళు ఉబ్బి, ఎర్రగా కెంపుల్లా మారాయి.

రామయ్య కూతురిని తన కౌగిలిలోకి తీసుకుని భోరున విలపించాడు. “దీనికంతటికి కారకుడి నేనే అంటూ రోధించాడు.

రామయ్యను ఓదార్పాడు విశ్వ.

అండర్‌(గ్రౌండ్‌లోని ప్రేమ మహల్‌లో తూర్పున మూర్యడు ఉదయిన్తున్నాడు. పడమటి దిక్కున చంద్రుడు అస్తమిస్తున్నాడు.

వ్రవంతి ఆత్మ నూర్యుడిలోకి వెళ్ళింది. మూర్యప్రకాష్‌ ఆత్మ చంద్రుడిలోకి వెళ్ళింది.

అందరూ (ప్రేమమహల్‌లోని కృత్రిమ ఆకాశం వైవు చూస్తుండిపోయారు.

నానన “అయిపోయింది” రయ్య (గంధాలటఖట్లూూం // జ్తంద స్ట్‌ బు క్ష లా స్తో

రచయిత పరిచయం . జన్మనామం : కాయల నాగేంద . జన్మదినం . :; 02-10-1961 ॥ జవ్మస్థలం వ నాగాయపేట గ్రామం,

• పెనగలూరు మండలం, కడప (జిల్లా జీవనోపాది. : కేంద్ర ప్రభుత్వ సంస్థలోగి.గ6ు జీవన స్థల్లం.. : కాయల నాగేంద్ర “| ఇంటి నెం. 85-167

• . వో డిఎృఇ కాలనీ, 1... ఇసి.ఐ.ఎల్‌ (పోస్టు . | ప్పైదరాబాద్‌-500062 _ _ ర . ౧1] : 27131178 ల ,. రగ1౧86 &(: 5గ 52012911 ౧71౧1879 (6 ; 27613835, 55255885, 31010392