Telugu velugu rekkalu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

ల | నం టు నళ ॥ ఒం వం న్‌ ( ర. లట? లన . న గ! నం) . జ న్‌ ము ల మ నన స

స్లో ఇ న. క లో న... .

నం. న! స పల తన

” న్‌ 1% సట ళా న నలం లె న మళ సగ 9 యన్‌ టే. సున

మా ] టు! య వ. 1 | 1 . య. న? నం? ట్ట. న న / నన శ పు! ; (| గ్‌ | 4 క ల నం ఖీ ( ల ణ్‌ క్షే. ల శం ల టం ౦బకా అనంత్‌ . ప ని న. 1 ॥ లో గ న. న్‌ గ మ ం / /.

వెలుగు' రఆక్కలు

(శ్రీరస తరంగిణి - 3 వెలుగు ఆక్క లు కవితా సంపుటి అంబికా అనంత్‌ (శ్రీరస (శ్రీకృష్ణ దేవరాయ రసజ్ఞ సమాఖ్య బెంగుళూరు

౪౬౬౮6౪ ౧౯ననత[0 శీ 00160100 0 ౧౦౪౧౧9 *గగలు 9 5% శరం! ఉం, 22 (అశ 10 15౯9), 1311 0[098 1141199౪%/2/20), 94164౬0౧౬౯ - 560 003406 ర0113066 0/ 5[౧1 ౧484, 3॥ గగం[0౧160అ/312/2 గళిగ్థిర్థి2 (2, 52౧04109. ౧౧ )౦౧/1+ 60 ల్యే ళం 91 ౬6101 ; ఆం 1097 న్‌ ఏ ఖ్‌ య టగంధాలయ చె 6 ాలోంల్యా ఠం ౧౦౧168 ; శ౦00 ఖా (ల్‌ ఏళ | ణ్‌ 0, ౫ం. త జపతిల ణ్‌ క/1066 2 30-00 పం న నో యల్‌ ఖాన ల మం హైద -కాడ సరు 0 ఠ్ర (ల : క5గాల గణక ౧1 రల ( 5016 0194/1061085 : 1/6. ౪194120607 ని౪౦0113[106 ౧౦౪456 4-1-435, 82౧% 51661 $1౪646౧20264- 500001 4౧ 0? ౦౦౧165 ఏ "కిగీ5. ౪192122౧600/2 8001౧0౪586 10/66/2086, ౪||2/24262, ౧౭౧120060౧ +152100242021౧20), [2౧౬౧౧౧౦౧౦౬ 4౧1౧11౧044 41౧౮6 గడన1౧2ర4 0౧౬౪ : 5/66 ౬2౫! ౬256 6౧20౧105 '4/2౧804౧ 84౧84106 - 560 040 ౧౧౦౧6 : 3300093 5/1౧166 89 వ ల/10/6% 9౧౧166 = 20461 14410 ౧౦౭౮, 5292765428 సీ&ం2/ దగ116400[1౬౯- 560 079, ౧౧౦౧6 : 357763

అంకితం మా నాన్నగారు క్రీశే వి, నారాయణరావు 15 గారి దివ్య స్మృతికి అంజలి ఘటిస్తూ... _- అంబికా అనంత్‌

|. న టట 111117

స్‌ వ య... న

. న. తన న 1 మ. వ న! గ్‌ నీలీ లో తు బి లలో న ప.

న్‌! న. స అయనని! స టా. న ./. న నం... తం పన న స్త | స్‌ భం ట్ర / స న [. | న్న ల న

న | "క్రి శే వి నారాయణ గ అొఎ్ను) . వుగారు 1.4.5.

చందన స్తు ర్భు

“గుండెల్లో ఉంచుకొని

వెన్నరాసి పెంచుకున్నా

వేరే వెళ్ళిపోతుంది కూతురు...

దిగులుగా నువ్వొక రోజు అన్న మాటలు

పెళ్ళి పీటల మీద ఉన్న నా గుండెలో సుళ్ళు తిరిగి మీద జాలు వారుతున్న తలంబ్రాలలో

కన్నీటి ముత్యాలు కలిపేశాయి.

(ప్రేమ సారాన్నంతా నింపుకున్న నీ మాటలు నిరంతర వసంతపు చిగుళ్ళు

జ్ఞాపకాల పారల నుండి

చిగురిస్తూనే ఉంటాయి

చందన స్పర్గలవుతాయి!

కన్నీటి తెరల్లోంచి కనిపించే నీ మూర్తిలో మరిచిపోయింది ఏదీ లేదు.

మీసాల వెనుకదాగి కనుపాపల్లో (ప్రతిఫలించే

ఇ

నీ మందహాసాన్ని స్ప్మతుల గనుల్లో అన్వేషిస్తూంటే నా పిల్లల పెదాల అది తళుక్కుమన్నప్పుడు నా ఆనందానికి కొలమానం లేదు. “వేంకటేశ్వర పాదాలు' అంటూ నీ పాద పరిమాణానికి అబ్బుర పడే మమ్మల్ని చూసి ఆ ఏడు కొండలంత ఎత్తుకూ పారి నీ గుండె. ఆగుండె వైశాల్యాన్ని ఎంత వరకూ పరిచావో మా (బ్రతుకుల్లో . మా అడుగు జాడలన్నింటిలో నీ జాడలే “నారాయణరావుగారి పిల్లలు? అనగ్గానే పొంగే ప్రేమ ప్రవాహాలే...! ఉగాది రోజు నువ్వు పుట్టులేదు నువ్వు పుట్టిన రోజున మాజిగాది నల్లసిరా పులిమినట్టున్న అమావాస్య నిశిలో నువ్వు జీవకళల నిండు శశి మీ అమ్మ బాలింత పక్కలో తీపి చేదుల సమాగమాన్ని చల్లని వెన్నెల్ని చిక్కని చీకటిని ఉగాది పచ్చడిలాంటి జీవితాన్ని చవిచూశావు, అయిదు పదుల అర్జాయుష్టుతో య!

కరిగిన హిమాలయమయ్యావు

కరిగిన నువ్వు

ఎటూ కనుమరుగవ్వలేదు

మా గుండెల్లో తేమగా మిగిలావు. “మీ నాన్నకి పుస్తకం కొనిపెడితే చాలు “ఇంకేం అక్కరలేదు'

బామ్మ గొంతులోని గర్వం

ఈ పుస్తకానికి పునాది రాయి

కానీ డాడీ! నీ కోసం కొనటం కాదు గుండె గర్భంలోంచి కన్నాను

ఈ పుస్తకం.

నువు నింపిన శ్వాసలతో చెక్కాను ఈ పుస్తకం

నీకు కాక ఇంకెవరికివ్వగలను

దీనిని

అంకితం?

షో

రెక్కల చప్తుడు....

చందన స్పర్శ ౪11 నిశిలో పూచిన శశి - శేషింద్ర శర్మ 1. తెలుగు కవితకు వెలుగు రెక్కలు

న బాపురెడ్డి జ బెంగుళూరులో రెండు పూల చెట్టు

• తంగిరాల జంగ కృతజ్ఞతలు ప... ఆకాశ గానం కే ఎదలో తేమ గ మధుర యాత్ర 3 "స్వేచ్చా విహంగం క్‌ ఆత్మార్పణ 7 కన్నీటి శిల్పం 8 నిరీక్షణ 10 ఎగురలేని పక్షి [1 నీ నవ్వుల జల్టులు 13 కనుకట్టు 14 వెలుగుల మొలక 15 మధు కలశం 17 (ప్రతీక 18 వేళ్ళు 19

1

వంచిత 20 ఆత్మహత్య 22 మణీ దీపం 23 కత్తి గాట్టు 24 గుండె విద్యుద్దీపం 26 చివురు మొలక లై (భాంతి దృళ్యం 29. మరపు వరం 30 కలల వృక్షం వ "స్నేహ రాగం 32 కోర్కెల గానం 34 అశు నయని వక్‌ డివైన్‌ మదర్‌ 36 కృష్ణ దాహం రం సమ దృష్టి 40 (ప్రేమ రాగం 4] తెగిన గాలిపటం శం గజిబిజి నీడల్లో నేను శ్ర వలపు జల్టు 45 కాంతి పుష్పం 46 సిందూర జ్వాల త ఆశలు శ్రి ముదిమితో పోరాటం క్‌ మ

నా (ప్రేమ క్‌

ఆత్మ దర్శనం వ్‌

భ్న ప్రేమ వ్‌క్‌

అశ్రు వలయాలు వ్‌ 6

శిల్పీకరించని అనుభవం 5్‌7

వెలుగు రెక్కలు క్‌ ఫి స!

డా. గుంటూరు శేషేంద్ర శర్మ జ్ఞాన్‌బాగ్‌ ప్యాలేస్‌, గోషామహల్‌ హ్రాదరాబాదు - 500 012 నిశిలో పూచిన శశి

(శ్రీమతి అంబికా అనంత్‌ గారి కావ్యకృతి “వెలుగు రెక్కలు” నేను చదువుతూ చదువుతూ ఆశ్చర్య ప్రవాహంలో కొట్టుకు పోయాను. అమె రచనలో ఉన్న శబ్ద శాలీనత, కులీనత, ఈనాటి అన్య కవుల్లో లేవనే చెప్పాలి. ఆమె శబ్ద సంయోజన వ్యూహము ఒక మహాకళ. ““నిశిలో శశి పూచిన...””(పే,1) పూచిన అనే గౌణార్హ ప్రధాన శబ్ద ప్రయోగం ఈ కవయిత్రి యొక్క భాష్తామర్శ్మజ్జతను, కవితకు కావలసిన ఊహశాలితను, అభివ్యక్తి ప్రాఢిని విశదీకరిస్తున్నాయి. పైగా, '*రంగులు మార్చే మబ్బుల గుంపు కొత్తదనం లేని దిన దిన వ్యాయామం/ అయినా ఉల్యఘీంచలేని సృష్టి నియమం?” (పే, 1). ఈమె సృష్టి తత్వగ్రహణ కమ కుశాగ్ర బుద్ది అద్భుతము. విసుగు కలిగించే దైనిక ఘటన 'సృష్టిస్తభావము, కానీ అది అనివార్యము. _ కవి నిత్యనూతనత్వ పిపాసలోంచే జన్మ ఎత్తుతాడు. అలాగే శ్రీమతి అంబిక నిత్య నూతనత్వా కాంక్ష

కవిత సృష్టి సృష్టి అంచే తత్పూర్వం లేనిదాన్ని ప్రథమోద్చవం. మొదటిసారి జన్మించింది. కనుకనే ఆళ్ళర్యజనక మవుతుంది. ఫలితంగా అందులో పఠిత నిరంతర లీనుడౌతాడు; అంచే రమిస్తూ ఉంచాడు. అదే రమణీయత. దీనినే '“శిశుపాలవధమ్‌'' లో ““క్షణేక్షణే యన్నవతా ముపైతి తదేవరూపం రమణీయతాయాః'*- *“అఫూర్వ వస్తు నిర్మాణ కమతా'' అన్నాడు అభినవ గుప్తుడు. ఈ (ప్రజ్ఞ అంబికలో అణువణువునా ఉంది. - “'నా చెమ్మగిల్లిన ఎదలో... వెలుగుల (స్రావం నదులై పారింది... బ్రతుకు బీడు పులకరించి పుష్పించింది/ కంటి. ఎడారుల వంధ్యవర్ధంలో రంగులు చిలుకరించింది...? (పే.2). వంధ్య వర్ణం ఎడారికి ఎంత శ్ఞాఘ్య విశేషణమో కావ్యతత్త్వవేత్తలే ఎరుగుదురు...

౫1

“ఆడతనం -అబలత్వం / అన్న ఘాఠత్రాన్ని చెరిపీించి / ఆడతనం ఆత్మగౌరవం అని ్రాయించు' (పే.6). కవిలో ఉన్న విస్పష్ట వ్యక్తిత్వ రూహరేఖలు సాక్షాత్కరిస్తాయి. దీన్నే కావ్య శా,స్త్రకర్తలు స్వాభిమాన మన్నారు. భోజుడు శృంగార'ప్రకాశంలో ''మనోనుకూలేషు దుఃఖాదిషు స్వాభిమానః రసః” అన్నాడు. భావప్రకాశంలో శారదా తనయుడు, ““అహంకారస్య వృత్తి: యా సోభిమానః ప్రకీర్తితః” ....అన్నాడు. కవిత్వ సృష్టిలో లింగభేదం లేదు. కావ్యమీమాంసలో రాజశేఖరుడు '“పురుషవత్‌ యోపితోపి కవీభవేయుః। సంస్కారోహ్యాత్మని సమవైతి। న(స్తెణం పౌరుషం వా విభాగ మపేకతే'.

ఈ కవయిత్రి అంబిక యొక్క భావన ''ఈషత్‌చుంబితాని భమరైః శిరీష కేసర శిఖాని ''అన్నంత సుకుమారము. చూడండి - ''ఒక రసపూరితమైన లేత తమలపాకుని నేను! కృష్ణా! నీ సుకుమారపు (వేళ్ళలో ఎప్పుడు తాకుతావు నన్ను...*' (పే.10). ఇక, ఈమె అభివ్యక్తి అసదృ్భశము. అంతటి భావనా సౌొకుమార్యాన్ని వసంత పుష్పళశబల వర్ణమాలికలా రూపొందించి అభివ్యక్తం చేస్తుంది. అంతతః, కవిత్వం అభివ్యక్తి కళే గదా!

కిం బహునా? శ్రీమతి అంబిక నేటి కవితా ప్రపంచంలో సాక్షాత్తు '““చంద్రబింబ సమాకారం'' అని చెపుతూ ఆమెను ఆశీర్వదిస్తున్నాను.

= గుంటూరు శేషేంద్ర శర్మ జ్ఞాన్‌బాన్‌ ప్యాలస్‌ "బాదరాబాదు 24-3-1997, నే

.౯ త. తటుం0 *20లి% [4.9 (౧6164) "౧204 0౧16౮54, ౧౦1 10, గండ 5 ౮౮/66 ౫9, ౧/౦౬|48గ౦ - 500 033. తెలుగు కవితకు వెలుగు రెక్కలు

అంబికా అనంత్‌ తెలుగు కవితా జగత్తులోకి వెలుగురెక్కలు తొడుక్కొని నీలాకాశం నుండి దిగివచ్చిన లీలాత్షరావేశం. అంతరిక్ష వీక్షణంలో పొందిన అఫపుర్వాను భూతుల్ని మోసుకొని తెచ్చి ఆబాల గోపాలానికి అందిస్తున్నది. శూన్యంలో చుక్కలు మొలిచినట్టు మౌనంలో బుక్కులు మొలిపిస్తున్న స్పజన శిల్పి ఆమె. నింగినుంచి నేలకూ, నేలనుంచి నింగికీ పయనించే విజ్ఞాన ప్రజ్ఞాన విమానయానం ఆమె కవితా ప్రస్థానం. తెలుగు మట్టిలో పుట్టి, కన్నడ లోగిలిలో కాపురం పెట్టి, అనంత విశ్వాంతరాళాలలో (బ్రహ్మానంద కేతానాలు ఎగురవేస్తున్న భారతీయ భావచేతనాశక్తి అంబికా అనంత్‌.

సత్య సుందర శబ్ద శైల శిఖరాలమీద శివంకర లాస్యం చేస్తున్న లలితాంబికయే ఈ వెలుగు రెక్కల పులుగు.

““వెలుగురెక్కలి' గూర్చి నాలుగు ముక్కలు వ్రాయమని మిత్రులు సరస్వతీ పుత్రులు డా. తంగిరాల వెంకట సుబ్బారావు గారు ఆదేశించినప్పుడు అదెంతపని అని ఒప్పుకున్నాను. తీరా ఆ రెక్కలు వెదచల్లిన కాంతి పుంజంలోకి దూరగానే నా కళ్ళు జగేలు మన్నాయి. కాస్త తేరుకొని చూడగానే ఈ కవయి(త్రీ నారాయణ మంత్ర మ్య్ర పారాయణి* అని ఆమె మధుర మోహన వదన రాగంలో అలౌకిక భావయోగం ఉందని గ్రహించాను. వెంటనే ''పలికెడిది భాగవతమట

• పలికించెడు వాడు రామభద్రుండటి' అన్న పోతన్న నా కన్నులలో మెరిశాడు. రామాయణాలు ఎన్ని వ్రాసినా రమణీ హృదయాన్ని అవిష్కరించ లేకపోయినందుకు నిరాశచెందిన జ్ఞాన సరస్వతికి తనివి తీరేటట్టు, సీతారాముల గాథను చిత్రించిన (స్త్ర్రీమానసవేది మొల్ల నా ముందు నిలిచినట్లనిపించింది.

(శ్రీనుతి అంబికా అనంత్‌గారి తండ్రి పేరుః నారాయణరావు;

బర్త పేరు: అనంత “నారాయణ; మామగారి పేరు; పియస్‌.*4నారాయణ' 7

“అంబ పలుకవే- జగదంబ పలుకవే' అన్నట్లు అంబికా అనంత్‌ నోట పలికిన పలుకులు పలికిణ్దచిన శారదాంబ నా గుండెలో పండువెన్నిలై విరిసింది. మానవమా(త్రులు పలుకలేని పలుకులు మనిషినోట విన్నప్పుడు ' “త్వమేవాహం, తత్వమసి, సోహం”* వంటి ఉపనిషదోక్తుల పట్టు విశ్వాసం కలుగుతుంది. అందుకే అంబికా - శారదాంబికా ద్వైతస్సూర్తి కలింగించే '' మాటలు” ఏమిటో ఉదాహరించి నా నాలుగు మాటలు ముగిస్తాను-

““నిశ్చిలో శశి ఫూచినా, తారలు మెరిసినా

దినమణి దృక్కులెర్ర జేసినా దయతో చల్లబడినా

ఫ్రిత (ప్రజ్లత్వంలో స్టానభ్రంశం కాని

విశ్చఛ(త్రం ఆకాశం

బుతుచక్రంలో క్రమం తప్పని మబ్బు సంపద ఆకాశం!

(శీ కృష్ణ పరమాత్ముడు భవద్గీతామాత నోట పలికించిన స్టిత (ప్రజత్వ

తత్వానికి అంబికా భాష్యం కాదా ఇది? ద్యుతి పక్షవేదం కాదా ఇది? ““పరుల కోసం కట్టుబడ్డ నీ చేతులు నాణొం కోసం నీవు మోసే భారాలు ఎగరటం నేర్చినా నిన్ను ఎగర నీయవు ... నీ తల్లి ప్రసవవేదన నీ పుట్టుకతో అంతం నీ పుట్టుకనుండి నీ ఆత్మవేదన అనంతం? ఎన్నాన్‌స్ట్‌ వేదాలకు, ఎన్నెన్నో వాదాలకు కన్నతల్లిగా లేదా అంబికా కవయిత్రి ప్రోక్తమైన ఈ సూత్ర సవిత్రి? '“'“ఒక రసపూరిత లేత తమలపాక్సును నేను కృష్ణా! నీ సుకుమారపు గ్రేళ్ళితో ఎపుడు తాక్రుతావు నన్ను? ఎన్నెన్ని జన్మల ఆశళో ఈ జన్మ మీద ఉంచాను నేను స్య!

నీ తెల్లటి ముత్యపు పలువరసలో నలిగి ప్రేమతో తీయనైన నీ అధరాల్ని నేను కెంపు చేసిన క్షణం నీ మురళిపైని నా అసూయ ఆరుతుంది?: సంప్యూర్ణ భాగవతాన్ని తన రసపూూర్ణ రాగవ్రతంతో పులకింప జేసే లలితాంబిక నేమనాలి? తమాలన్నిటినీ హరించి అరుణారుణ కాంతులను గండూషించే ''తమలపోకు”” వంటి ఆమె జీవితాశయానికి జోహార్‌! అనాలి. '“వాంఛాబద్రం కాని విచక్షణా చక్షువులతో నువ్వు చూసే ప్రతి దృశ్యం నీ అంతర్గత జ్ఞానానికి ఒక ప్రతీక అలా సహజ ప్రకాశంలో నువ్వు ఆ పరమాత్మకు ఒక ప్రతీక అన్ని జ్ఞానాలకు అతీతమైంది ఆత్మజ్ఞానం - పరమాత్మకు (ప్రతీక అయిన ఆత్మజ్ఞానాన్ని సాధించే “విచక్షణా చక్షువులను”* మానవ కోటికి అక్షరోపాయనంగా అందిస్తున్న సుజ్ఞాన రోలంబాల కాంబికోపదేశం పాటిద్దాం. ఇహ పరానంద బృందావనంలో విహరిద్దాం. నేను కోట్‌ చేసిన ఈ నాలుగు మాటలు ఆధునిక సాహితీ సరస్వతి ఆనంత దిగంతయాత్రకు అంబిక వేసిన ఆటపాటల బాటలు. అచ్యుత భావ సామ్రాజ్యానికి ఆత్మ స్పందనల కోటలు. ఈ బాటలూ ఈ కీటలూ ఒక యెత్తు, ఈ గ్రంథాన్ని తన కన్నతండ్రి దివ్యసృతికి అంకితం చేస్తూ ఆమె కార్చిన భాషాతీత అనుభూతి బాష్టాలు ఒక యొత్తు. కాలదేవతకు కూడా కంటతడి పెట్టించే మాటలు చూడండి- “మ్సీ నాన్నకు పుస్తకం కొనిపెడితే చాలు ఇంకేం అక్కరలేదు” న...

బామ్మ గొంతులోని గర్భం -ఈ పుస్తకానికి పునాదిరాయి కానీ డాడీ! నీ కోసం కొనటం కాదు గుండె గర్భంలోంచి కన్నాను ఈ పుస్తకం నువు నింపిన శ్వాసలతో చెక్కాను ఈ పుస్తకం నీకు కాక ఇంకెవ్వరికివ్వగలను దీనిని అంకితం! లలితాంబికను కన్నతండ్రి కీ.శే వి. నారాయణరావు నావంటి మిదత్రకోటిని ఏలుకున్న తెలుగుతల్లి పుత్రుడు- నిస్తుల ప్రతిభాదిత్యుడు- నిత్యం పుస్తక హస్తుడు-విజ్ఞాన (ప్రజ్ఞాన చైత్రుడు. అగణిత పుస్తకాత్మారామంగా వెలిగిన ఆయన మస్తకాన్ని ఆత్మీయంగా “వెలుగు రెక్కల'”తో హత్తుకున్న పుత్రిక ధన్యురాలు. మానవ జీవితాలకు ప్రగతిమార్గం చూపే అంబికా కవితాదర్శనంలో వేవే వసంతాలు విరబూయాలని ఆకాంక్షిస్తున్నాను. అవతరిస్తున్న నూతన శతాబ్దికి సహస్రాబ్లీకి అమె విజయ కిరణ కేతనం అవుతుందని విశ్వసిస్తూ అభీనందిస్తున్నాను. -జె. బావురెడ్డీ క్యాంపు : బెంగుళూరు 30-3-1997, నట!

బెంగుళూరులో రెండు పూల చెట్టు బెంగుళూరు నగరమంతా ఒక పెద్ద పూలతోట. అందుకే ఈ నగరాన్ని "64౫౪ య్య/౦001141&" అని పిలుస్తారు. ఇక్కడ హైదరాలీ నిర్మించిన “లాల్‌ బాగ్‌' అనే అత్యంత సుందరమైన ఉద్యానవనం ఉంది. అలాగే పెద్ద పెద్ద చెట్లతో కూడిన దట్టుమైన నీడలు పరుచుకున్న విశాలమైన “కబ్బన్‌ పార్క్‌? ఉంది. దాని (ప్రక్కనే పురాతన గాంభీర్యాన్ని నింపుకున్న హైకోర్టు భవనం ఉంది. దాని కెదురుగా కన్నడీగుల వాస్తు శిల్చశోభల్ని వెలార్చే ఆధునికమైన అసెంబ్లీ భవనం “విధానసౌధ' ఉంది. ఈ నగర సౌందర్యాన్నీ, ఇక్కడి వాతావరణాన్నీ, ఇక్కడి రంగురంగుల పూల చెట్లనూ చూస్తూ ఉంచే మూగవాడికి కూడా మాటలు వస్తాయి; మాటలు వచ్చినవాడికి కవిత్వం వస్తుంది! నగరానికి దక్షిణ దిక్కులో మైసూరు రోడ్డు ప్రక్కన 1200 ఎకరాల సువిశాలమైన నీలగిరి తరువుల అరణ్యంలో బెంగుళూరు విశ్వవిద్యాలయం ఉంది. ఈ ప్రదేశానికి పూర్వం 'నాగర భావి (నాగుల బావి) అని పేరు. ఇక్కడ నిజంగానే నాగుపాములు ఎక్కువుగా సంచరిస్తూ ఉంచాయి... ఇక్కడ విశ్చువిద్యాలయం ఏర్పడ్డాక, డా॥ హెచ్‌. నరసింహయ్య అనే ఉపాధ్యక్షులు (ఈయన మాతృభాష తెలుగు) ఈ “నాగుల బావి కి "జ్ఞాన భారతి అనే _అందమైన. పేరు పెట్టారు. రకరకాల పూల మొక్కలు నాటించ్చారు. రమణీయమైన భవనాలు కట్టించారు. వాటిలో విశ్వవిద్యాలయ కార్యనిర్వాహక భవనం ఒకటి. దానికి ఎత్తైన మెట్టు ఉన్నాయి. ఆ మెట్లకు ఇరుప్రక్కలా రెండు ఫ్రూలచెట్టు ఉన్నాయి. ('జ్ఞాన భారతిలో చాలా చోట్లు ఇటువంటి పూలచెట్టు ఉన్నాయి.) అవి హేమంత బుతువులో మంచు సోనల్లో స్నానం చేస్తాయి. శిశిర బుతువులో.తమ ఆకులన్నీ రాల్చివేస్తాయి. కాని వసంతం వస్తూంచే అన్ని చెట్టలాగ అవి చిగుళ్ళు వేయవు. చిగురుటాకులకు బదులుగా పసుపచ్చని పూలు పూస్తాయి. మొత్తం చెట్టుంతా పువ్వులే ఉంచాయి. ఒక్క ఆకు కూడా ఉండదు. “జ్ఞాన భారతీ దేవి' కి రెండు పెద్ద పెద్ద పూలగొడుగులు ఎత్తి పట్టుకున్నట్టుగా ఉంటాయి ఆచెట్టు. రెండు పూల పర్వతాల్లా ఉన్న ఆ చెట్లను చూస్తూ ఉంటే న.

కన్నులతో అమృతం త్రాగుతున్నట్టుగా ఉంటుంది! వాల్మీకి, కాళిదాసు, నన్నయ, శ్రీనాథుడు, పోతన, అల్లసాని పెద్దన ముక్కుతిమ్మన మొదలైన మహాకవుల కవిత్వాన్ని చదువుతున్న అనుభూతి కలుగుతుంది!

ఈ పసుపు పచ్చని పూల చెట్టు సరిగ్గా ఫిబ్రవరి నెలలో, వసంత బుతువుకన్నా నెలరోజులు ముందుగానే దర్శనమిస్తాయ్యి సుమారు 15 రోజుల పాటు - ఇలాగ ప్రకృతిని తమ పూలతో పూజించి, తరువాత ఆకులు తొడుగుతాయి.. ఇలాగే వంగపూరంగు పూలతో నిండిన చెట్టు మార్చినెలలో కనిపిస్తాయి. ఏప్రిల్‌ నెలలో కేవలం రక్తవర్థం కలిగిన ఎర్రని పూలతో నిండిన మరికొన్ని .చెట్టు అగపడతాయి. అవి గుఠల్‌మొహర్‌ చెట్టు. ఈ ఎ(ర్రపూల చెట్టును "016856 1806' అంటారు. దీనినే శేషేంద్ర 'వనజ్వాల' అన్నారు. ఈ విధంగా వసంత బుతువులో “జ్ఞాన భారతి తో సహా బెంగుళూరు నగరం మొత్తం పూలకరచాల్లో తేలియాడుతూ ఉంటుంది! (పూర్వం ప్రముఖ అభ్యుదయ కవి (శ్రీ, అనంత్స సోమసుందర్‌గారు వారి అమ్మాయిని చూద్దామని' బెంగుళూరు వచ్చి, ఇక్కడి వసంతబుతువును చూచి తన్మయులై, “రంగుల కెరటాల్లో బెంగుళూరు" అనే కవితను ్రాసి, “భారతి” లో ప్రకటించారు.)

నీడనిచ్చే చెట్టు పరోపకారానికీ మానవత్వానికీ ప్రతీక అందుకే (ప్రసిద్దకవి ఇస్మాయిల్‌ గారికి చెట్టు కవితా వస్తువయింది. ఆయన యింటిపేరు “మహమ్మద్‌ పోయి, 'వెట్టు' అయిపోయింది. చెట్టు మానవత్వానికి ప్రతీక ఆయినట్టుగానే, పూలచెట్టు భూమి చెప్పే కవిత్వానికి ప్రతీక వసంత బుతువు వసుంధర అల్లిన రసవత్తరమైన మహాకావ్యం!

ఈ విధంగా రంగు రంగుల పూలకరటాల్లో తేలియాడుతున్న బెంగుళూరు. నగరంలో ఇద్దరు మంచి కవయిత్రులున్నారు. వీరినీ వీర కవిత్వాన్నీ చూస్తూ ఉంటే నాకు “జ్ఞాన భారతి' లోని జంట పూలచెట్లు జైస్తీకీ వస్తాయి. ఆ పూల చెట్లలాగే ఈ గృహలక్ములిద్దరూ సంసార బాధ్యతళ హేమంత శిశిరాలను ఓర్పుతో అతిక్రమించి, తమ అతి సున్నితమైన భావాను, బూతులతో మిక్కిలి చక్కని కవితలనలి, సహృదయుల మనోవీథులలో వసంత

నగ

బుతుశోభల్ని ఆవిష్కరిస్తున్నార్లు. వీరిలో ఒకరు డా. దివాకర్ల రాజేశ్వరిగారు; మరొకరు శ్రీమతి పి. అంబికా అనంత్‌ గారు. రాజ్యశ్చరిగారు నాకు గత పాతోళ్ళుగా తెలుసు. 1986లో నేనూ డా. ఆర్వీయస్‌. సుందరం గారూ కలిసి “చైతన్య కవితను స్ట్రాపించినప్పటి నుండీ వారి కవితలు అందులో (ప్రచురిస్తూ వచ్చాం. అంబిక గారు మాత్రం యిటీవలనే ప్రసిద్ద కవి డా॥ జ. బాపురెడ్డి గారి ద్వారా పరిచయమయ్యారు. వీరిద్దరితో పాటు మరో పదిమంది కవులను కవయిత్రులను చేర్చి క్రిందటి సంవత్సరం (సెప్టెంబరు 10,1996 విశ్వనాథ జయుతి నాడు) “'(శ్రీరసా? (శ్ర, కృష్ణ దేవరాయ రసజ్ఞ సమాఖ్య) ను స్ట్రాపియాను.

'"నెలనెలా వెన్నెల” పేరుతో ప్రతిమాసం కలుస్తూ ఉంటాం; కవితా గోష్మలు నిర్వహిస్తూ ఉంచాం. ఉగాదికి మాత్రం పెద్ర ఎత్తున సాహిత్యసభ ఒకటి తలొట్టాం. ప్రస్తుత ఈశ్వర ఉగాదికి ఈ కవయి(్రీ సురభిళ కుసుమ తరువుల కావ సంపుటులు మూడు ఆవిష్కరిస్తున్నాం. రాజేశ్వరిగారివి: “నక్షత్ర దాపం, “నీరు స్తంభించిన వేళ అనే రెండు కావ్యాలు; అంబిక గారిది “వెలుగు రెక్కలు" అనే కావ్యం. ఈ కావ్యాలలోని పెక్కు కవితలు “నెల నెలా వెన్నెలలో స్నాంం చేసిన కవితలే!

డా. దివాకర్ల రాజేశ్వరి (రాజేశ్వరీ దివాకర్ర) గారి తండ్రి సుప్రసిద్ద ఆూర్యులు, పండిత ప్రకాండులు, కవిశేఖరులు, ఉత్తమ దేశికులు, జనప్రియ వకు, సునిశిత్త విమర్శకులు అయిన కీ.శే. దివాకర్ల వేంకటావధానిగారు. (ఈ ధాని గారు ఎవరో కారు, సాక్షాత్తు తిరుపతి వేంకట కవులలోని దివాకర్ల తపతి శాస్త్రిగారి అన్నకుమారులే!). కవి పండిత వంశంలో పుట్టిన ంచేశ్వరిగారు కవితలల్లడంలో ఆళ్చిర్యం లేదు. తండ్రిగారి లాగే ఈమె కూడా తొగు సాహిత్యాన్ని ఆధ్యయనం చేయడం ఒక విశేషం. అయితే సంప్రదాయ వ్తతిలో ఛందోబద్ర పద్యాలలో ఏ భక్తి శతకాలో వ్రాస్తూ కూర్యోకుండా, త్యాధునిక భావాలతో వచన కవితలు (వ్రాయడం మరొక గొప్పు విశేషం; అతి సుఖ్యమైన విశేషం. ఇతర లలిత కళలలాగే కవిత్వం కూడా జన్మాంతర )ంస్కారం వల్ల లభిస్తుందని నేను నమ్ముతాను. అటువంటి సంస్కారం

ర!

ఈమెకు పుట్టుకతోనే సిద్దించింది.. ఈమె భర్త (శ్రీ; సి. వెంకటయ్యగారు ఏ[౦0 లో పెద్ద ఇంజనీరు. ఈ దంపతులకు ఇద్దరు ఆడపిల్లలు. పెద్దమ్మాయి చి. శారద అమెరికాలో ఇంజనీరింగు చదువుతోంది. చిన్నమ్మాయి చి. చం గ్రస్మిత 8వ తరగతి చదువుతోంది. రాజ్య్వరిగారు బెంగుళూరు విశ్వవిద్యాలయంలో నా పర్యవేక్షణలో పరిశోధన చేసి పిహెచ్‌. డి. డి(గీని పొందారు. ప్రస్తుతం బెంగుళూరులో ప్రభుత్వ డిగ్రీ కళాశాలలో ఆంధ్రోపన్యాసకులుగా ఉన్నారు. (శ్రీమతి అంబికా అనంత్‌గారి మొదటి పేరు వి. లలితాంబిక ఈమె ఆంధ్రప్రదేశ్‌ (ప్రభుత్వంలో పనిచేసిన సీనియర్‌ 1.4.5. ఆఫీసర్‌ కీ వి. నారాయణరావుగారి. జ్యేస్టపుత్రికు నారాయణరావుగారు. గొప్పు నిహిత్యే ప్రియులు; అనేక గ్రంథాలు చదివినవారు. వీరు ప్రఖ్యాత కవులైన డా బా. బాపురెడ్డిగారిక్తి “యుగకవి' (శ్నీ గుంటూరు శేష్టింద్ర శర్మగారికి ఏంచి మిత్రులు. ఈ తండ్రిగారి సాహిత్య సంస్కారం అంబిక గారికి చిన్నతనయోనే అబ్బింది. ఈమె ఆంగ్ల సాహిత్యంలో పట్టభద్రురాలు. జర్నలిజంలో కాడా చెప్పుకోదగినంత కృషి చేశారు. వివాహానంతరం ఈమె హైదరాబాదు నండి బెంగుళూరుకు వచ్చారు. భర్త(శ్రీ, పి.యస్‌.వి. అనంత నారాయణగారు ్రుద్ర పారిశ్రామికవేత్త. మామగారు కీ.శే. పి.యస్‌.నారాయణ గారు గొప్ప భూగర్భ శాస్త్రవేత్త. తెన్నేటి విశ్వనాథం గారితో కలిసి బెంగుళూరులో 'తెలుగు విజ్ఞాన సమితి ని స్టాపించిన మహానుభావుడు ఆయన. అంబికా అనంత్‌గారికి ఇర్టిరు మగపిల్లలు: చి. బాలరాజేశ్వర్‌, చి. కృష్ణమహేశ్వర్‌. అంబికగారు ఆంగ్రసాహిళ్ళం బాగా చదువుకున్నారు. అంగంలో గొప్ప కవితలు వ్రాశారు. (నిజానికి ఈమి ఎక్కువగా ఆంగ్రంలోనే కవితలల్టుతారు). వీరి ఆంగ్ల కవితలు "510005 216 01662ల5 00 340121 ₹/2763" అనే పేరుతో పుస్తక రూపంలో వెలుఎడి విమర్శకుల మెప్పును పొందాయి. ఈమె “పాయట్రీ సాపైటీ ఆ ఇండియా'*లో సభ్యురాలు. అంబికా రాబేశ్వరులు (ప్రధానంగా అనుభూతి కవయిత్రులు. అయి వీరి అనుభూతి ఈనాటి ప్రసిద్ధ అనుభూతి కవుల అయోమయం అనుభూ+ కాదు; “చిమ్మ చీకటి అనుభూతి" లేదా “కటికి చీకటి అనుభూతి" అసలేకాదు న!

అంబికా రాజేశ్ళరుల అనుభూతి, తిలక్‌ చెప్పినట్టుగా ““ ట్రాన్స్‌పరెంట్‌ చీకటి? గా మాత్రమే ఉంటుంది. పాఠకులు అ అనుభూతిని అతిసులభంగా (గ్రహించగలరు; రసానందంతో స్వీయానుభూతిగా మార్చుకోనూ గలరు,

ఈ కవియి[త్రులిద్రరూ తమతమ జీవిత పరిధుల్లో తాము పొందిన అనుభూతుల్ని రమణీయమైన కవితలుగా వెలువరిస్తున్నారు. తల్లిదండ్రుల చిక్కని వాళ్సల్యాలు, బంధుకోటి ఆప్యాయతలు, చిన్ననాటి " జ్ఞాపకాలు, బాల్యంలోని స్వచ్చత, భారతీయ సంస్కృతికి దూరమైపోతున్న విదేశ ప్రవాసాలు, భార్యాభర్తల అనురాగాలు, పిల్లలపై (ప్రీమ, నేటి (స్త్రీల స్టితిగతులు, ఆధునిక యాంత్రిక నాగరకతలోని క్రార్యం, కాల ప్రవాహం లోని వేగం, వలపు, వేదాంతం, అస్తికత, పేదరికం, జీవితంలో నిగూఢంగా దాగి వున్న విషాదం, అర్థం కాని మరణ రహస్యం - మొదలైన వన్నీ వీరి కవితల్లో చోటు చేసుకున్నాయి. అలా అని వీరిది కేవలం వైయక్తికానుభూతి మాత్రమే అనడానికీ వీల్లేదు. సామాజికానుభూతులు కూడా ఎన్నో ఉన్నాయి వీరి కవితలలో. తాను, తనచుట్టూ ఉన్దు కుటుంబం, ఆ కుటుంబం చుట్టూ ఉన్న సమాజం - ఇలా గుండ్రని తరంగాలుగా వ్యాపిస్తుంది ఈ కవయిత్రుల అనుభూతి.

కవియొక్క సాం(ద్రమైన అనుభూతే ఆతని కవిత్వం. నిజమైన కవిత్వానికి ఇదే మంచి నిర్వచనం. ఇటువంటి సాంద్రమైన అనుభూతి (046056 661182) ఈ కవయిట్రుల కవితలన్నించా పుష్కలంగా అభిస్తుంది. “నక్షత్రదాహర, “నీరు స్తంభించిన వేళ, “వెలుగు రెక్కలు' అనే మూడు కవితా సంపుటులలోని ప్రతి కవితా దీనికి నిదర్శనమే. రాజేశ్వరి గారి 'కార్గూలో శవం' కవిత నా గుండెను పట్టుకుని పిండేసింది. అంబికగారి “చందన స్పర్శ' కవిత చదివి నేను భోరున ఏడ్నాను. రాజేశ్వరిగారి తండ్రి దివాకర వేంకటావధాని గారు ఇప్పుడు లేరు. శ్రీ విద్యపై ఉపన్యాసాలు చేయడం కోసం, విమానంలో బొంబాయికి వెళ్ళిన అవధానిగారు, హఠాత్తుగా అక్కడ చనిపోయి, 'కార్లోలో శవంగా మారి, విమానంలోనే తిరిగి హైదరాబాదుకు వచ్చారు. అంబిక గారి తండ్రి వి. నారాయణరావు గారు ఇప్పుడు లేరు. సీనియర్‌ 1.4.5 ఆఫీసరుగా

ఉం!

పనిచేస్తూ 52 ఏండ్ల వయస్సులోనే గతించారు. అయినా అవధానిగారూ, నారాయణ రావుగారూ నాలో ప్రవేశించారు. రాజేశ్వరిగారు మా పెద్దమ్మాయి సీతలాగ అంబిక గారు మా చిన్నమ్మాయి శశిప్రియ లాగ అయిపోయారు. పితృవియోగం లోని దుర్చర విషాదంతో నా హృదయతండ్రుల్ని త్రెంపివేశారు. జీవించివున్న నేను వారి కన్నీటి కాసారంలో పడి కరిగిపోయాను. నాలో “నేను'లేదు. అది అవధానిగారి "నేను తోను, నారాయణలావు గారి “నేను! తోను కలిసిపోయింది. ఈ కవితలు చదువుతుంటే నాలాగే పాఠకుల అన్ని 'నేనులు అలాగే కరిగిపోతాయి; కవితా రసమానస సరోవరంలో కలిసిపోతాయి. ఆత్మానంద రాజహంసలై ఈదులాడుతాయి! ఈ విషయంలో ఏ మాత్రం సందేహం లేదు.

రాజేశ్వరి గారి కవిత్వానికీ, అంబిక గారి కవిత్వానికీ చిన్న భేదం ఉంది. రాజేశ్చరిగారు (బ్రతుకులోని విషాదాన్ని దిగమింగి, వెలుగును వెతుక్కుంటూ, ఆశతో ముందుకు పయనిస్తారు. తన్ను అవమానించి దూరం చేసుకున్న ఆత్మబంధువుల్ని కూడా క్షమించి ఉదారంగా ్రవర్తిస్తారే కాని, వారిపై ఏ మాత్రం కోపగించుకోరు. కాని అంబికగారు, కృష్ణశాస్త్రి, గారిలాగ, దుఃఖాన్ని జీవనాడిగా చేసికొని కవితలల్టుతారు. తీరని కోరికలను, భ్నప్రేమను, దుర్భర విషాదాన్ని గానం చేస్తారు. నిరాశా నిస్పృహలతో వేదాంత శిఖరాల నధిరోహిస్తారు.. ఏదో విచారం, ఏదో వేదన ఈమె కవితల నిర్మాణ నేపథ్యానికి జాలిని శ్రుతిగా సమకూరుస్తూ ఉంటాయి. బ్రతుకులోని నెత్తుటి జీరలు ఈమె 'కవితలు! కాబట్టి కృష్ణశ్నాస్త్రిగారి కవితా నిర్వచనానికి ఈమె కవితలు సరిగ్గా సరిపోతాయి.

స్త్రీవాదాన్ని స్పృశించే రచనలు ఇద్దరూ చేస్తారు. అయితే (స్రీవాదాన్ని 'ప్రతిపాదించేటప్పుడు రాజ్యేరిగారిలో సమన్వయ ధోరణి కనబడుతుంది. జీవిత వాస్తవికతలను గుర్తించడం గోచరిస్తుంది. ఒక్కొక్కప్పుడు (స్త్రీవాద వ్యతిరేకమైన కవితలు వ్రాయడానికి కూడా ఈమె జంకరు. ఉదాహరణానికి బెంగుళూరులో జరిగిన అందాల పోటీలను సమర్దిస్తూ- ఈమె “సౌందర్య శీర్షం! అనే కవిత నగ్రాశారు. (స్త్రీలకు సంబంధించిన సమస్యలను చిత్రిస్తూ, కేవలం (స్త్రీ

న

మనస్తత్వంతో వ్రాసిన కవితలన్నీ వేరు చేసి రాజేశ్వరిగారు ఒక ప్రత్యేక కవితా సంపుటిగా వేశారు. దానికి “నీరు స్తంభించిన వేళు అని నామకరణం చేశారు. తరతరాలుగా. (ప్రవహించే సంప్రదాయం ఆధునిక నాగరకతతో స్తంభించి పోకుండా, దానిని తనలో జీర్దించుకొని ముందుకు ప్రవహించాలనే ఆకాంక్ష ఈ శీర్షికలో ధ్వనిస్తోంది. “కుంకుమ సింగారమే కాదు, బంగరు పాదివిన పగడం' అనడంలో సంప్రదాయాన్ని సమళ్రిస్తున్నట్టు కూడా కనపడతారు. మొత్తానికి ఈమెలో ఆధునిక (స్త్రీవాదాన్ని భారతీయ సంప్రదాయంతో సమన్వయ పరచే ఒక నూతన ప్రయత్నం ఉన్నట్టుగా పాఠకులకు గోచరిస్తుంది. ఇది ప్రముఖ విమర్శకులైన (శ్రీ ఆర్‌. యస్‌. సుదర్శనం గారి మెప్పును పొందిన కవితా సంపుటి. ఈమె “నక్షత్ర దాహం అనే కవితా సంపుటి, సు ప్రసిద్ర కవులు - పద్మ భూషణులు - జ్ఞాన పీఠ బహుమతి గ్రహీతలు -అయిన డా. సి. నారాయణ రెడ్డిగారి ప్రశంస లందుకుంది.

ఇతర విషయాలలో ఎంతో కోమలంగా ఉండే అంబికా అనంత్‌ గారి మనస్సు, స్త్రీవాద విషయంలో మాత్రం క్రోధంతో భగ్గున మండిపోతూ ఉంటుంది. (స్త్రీల బాధల్ని తెలియ జొప్పాలనే ఒక తపన ఈమెలో నిరంతరం జ్వలిస్తూ ఉంటుంది. (స్త్రీవాద వ్యతిరేకమైన కవితలు (వ్రాయడానికి ఈమె మనసు ససేమిరా అంగీకరించదు. వరకట్న హత్యల్ని తలచుకున్నా, భార్యల్లో నిరంతరం బాహ్యసౌందర్యాన్ని మాత్రమే అన్వేషించే భర్తల్ని తలచుకున్నా అంబిక గారు “బిగ్‌ బెనో అగ్నిపర్వతం అయిపోతారు. అయినా తమ క్రోధాన్ని నేటి (స్త్రీ వాద కవయిత్రుల్లాగ బూతుల పురాణంగా మార్చకుండా, కవితాత్మకంగా చేసి, మెత్తగా మన గుండెలకు శస్త్ర చికిత్స చేసారు! అందుకే ఈమె కవితా సంపుటి 'యుగకవి, 'రాట్టేందు' అయిన డ్రా. గుంటూరు శేషేంద్ర శర్మ గారి మన్ననలు, ఆంధధ్రాంగ్ల భాషలలో (ప్రముఖ కవి డా. జా. బాపురెడ్డిగౌరి ఆశీస్సులు పొందింది.

మొతానికి బెంగుళూరులో ఉన్న అంబికా రాజేశ్వరులనే ఈ కవయిత్రులిద్దరూ, అధునిక కవితా వసంతారామంలో అకవిత్వపు అకు

౫00

మచ్చుకైనా లేకుండా, సుకవిత్వ సౌరభంతో సమృద్దిగా పుప్పించిన రెండు పసుపు పచ్చని పూలచెట్లు! వచ్చే వసంతానికి నీరు చెరొక కావ్యం నాకు అంకితమిస్తారని ఆశిస్తున్నాను. దా. దివాకర్ల రాజేశ్వరి గారిక్సీ (శ్రీమతి పీ. అంబికా అనంత్‌గారికీ తెలుగు

కవితా (ప్రపంచంలో ఉజ్వల భవిష్యత్తు ఉందని నేను గాఢంగా విశ్వసిస్తున్నాను. నా యిష్టదైవమైన (శ్రీకృష్ణపరమాత్మ వీరిద్దరికీ ఆయురారోగ్య సంపత్పరం పరాభివృద్దిని (ప్రసాదించుగాక - అని ప్రార్ధిస్తున్నాను.

• ఆచార్య తంగిరాల వెంకలు సుబ్బారావు కక ప్రైర్రళ్హా 9 బొంగుళూరు ఈశ్వర ఉగాది (84.1997)

మ.

కృతజ్ణతలు

““ఎక్కువచదవండి, తక్కువరాయండి. మనిషినీ, ప్రకృతినీ, ప్రపంచాన్నీ, పఫుస్తకాన్నీ, నిన్ను నువ్వూ చదువుకోకుండా ఏమిటి రాయడం అసలు?! - ఇలాంటే అనర్ధమణుల్ని దాచుకున్నది ఆయన వాగ్‌జలధి. ఆచార్య తంగిరాల వెంకట సుబ్బారావుగారు మా (శ్రీ రసాధ్యక్షులు! వారు మాటలాడుతూ ఉంటే ఎంత రాతిగుండె అయినా రసాస్వాదనతో స్పందిస్తుంది. ఇక మాలాంటి స్పందనా రసపిపాసువులక్కు ఆయన మాటలు విరితేనెల విందులు! ఆయనలోని వైతన్య సూర్యుణ్ణి చూసి, మాలోని బద్దకపు ఛాయలు సిగ్గుతో ఎవరికీ కనపడని చీకటి వాకిట్లోకి పారిపోతాయి. మాలోని కవితాత్మ ఏ మాత్రం మందగొడి అయినా, సిసలైన మాస్టారు, ఉత్సాహం ఉత్తేజం అనే బెత్తం దెబ్బలు వేసి మమ్మల్ని దారిలో పెడతారు. మా “,శ్రీరస జరుపుకునే "నెల నెలా వెన్నెల” సమావేశాలలో సాహితీ శీతమయూఖుడై ఆయన కురిపించే జ్యోత్స్నా వర్షాలలో పూర్తిగా తడిసిపోతాం. మా గుండెల ఆలిచిప్పలలో రమణీయ భావాల స్వాతి చినుకులు పడి రసవత్తర కవితల ఆణిముత్యాలుగా మారిపోతాయి. ఈ నా 'వెలుగు రెక్కలు” ఎగరడానికి ఆయనే హరితకేతనం! పైగా ఈ కవితాసంపుటి ముద్రణ బాధ్యత నంతనూ తమ భుజస్కంధాలపై వహించిన ఆదిశేషువు (సుబ్బారావు) కూడా ఆయనే. అందువల్ల వెలుట్టవెొందట ఆచార్య తంగిరాల వెంకట సుబ్బారావ్వగారికి నా హృదయాభివందనం! వీరు నా కవితా సంపుటిని వసంతంలో నిండుగా పూచిన పూల వెట్టుగొ సంఖావించారు.

తమ అమూల్యమైన కాలాన్ని వెచ్చించి ఈ కవితా సంపుటికి దయతో పీఠిక బ్రాసియిచ్చిన 'యుగకవి' (శ్రీ,గుంటూరు శేషింద్ర శర్మగారికి మిక్కిలి బుణపడి ఉన్నాను.

సాహిత్య రంగంలో నేను అభివృద్రిలోకి రావాలని ఎంతో ప్రోత్సహిస్తూ, సూచనలిస్తూ, నా “దిగ౦ర/855 గ6౯౦గ|" ను సునిశితంగా పరీక్షించే ఆత్మబంధువు, దయాసింధువు, ద్విభాషా కవిచం(ద్రులు డా| జె. బాపురెడ్డి (1.4.5)గారికి నా నిరంతరాభివందనం! వీరు నా ' తెలుగు కవితకు వెలుగు రెక్కలు' ప్రసాదించారు.

స...

మా నాన్నగారికి ఒక మంచి స్నేహితుడుగా, ఒక సోదరుడుగా, సాహిత్య బంధువుగా ప్రేమాప్యాయతల నందించి, అయనకు ఒక పుస్తకం అంకితమిచ్చి, ఆయనకు కూతురు నైనందుకు నా మీదా అదే ఆప్యాయతను చూపిస్తూ, నాకు సాహిత్యపరంగా చేయూత నిచ్చే (శ్రీ, పోతుకూచి సాంబశివరావు (సికింద్రాబాదు) గారికి హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.

ఆర్భ్యంలోను, తెలుగులోను నేను చేస్తున్న కవితారవనకు కొండంత అండగా ఉన్న వూ్తీవారు (శ్రీ, పి.యుస్‌.వి. అనంత నారాయణగారికి నా నమస్సుమనస్సులు!

“నెలనెలా వెన్నెల సమావేశాలలో నా కవితలు విని ఆనందిస్తున్న '(శ్రీరస' సభ్యులు - ముఖ్యంగా (శ్రీ, నిడమర్తి ఉమారాజేశ్వరరావు, డా. దివాకర్ల రాజేశ్వరి, (శ్రీమతి ఆచంట కమల కుమారి, శ్రీమతి బి. జయలక్ష్మీ (శ్రీ, పాతమత్తిగిరి సుబ్రహ్మణ్యం, (శ్రీ వాసు, (శ్రీ, మార్యండపురం (శ్రీనివాస, (శ్రీమతి మారుతీ (శ్రీలత గారలకు నా వెన్నెలకోళ్ళు!

ఈ కవితా సంపుటేని నీట్‌గా డి.టి.పి, చేసి యిచ్చిన (శ్రీ ఆకెళ్ళ సుదబ్రహ్మణ్యకుమార్‌ గారికీ, అత్యంత సుందరంగా ముద్రించి యిచ్చిన ప్రింటెక్‌ 'ప్రేంటర్స్‌ అధినేత (శ్రీకె. సుధీంద్ర గారికీ నా కృతజ్ఞతలు...

• అంబికా అనంత్‌ బెంగుళూరు ఈశ్వర ఉగాది (8-4-1997) ప...

వెలుగు రక్కలు అంబికా అనంత్‌

ఆకాశ గానం ఎరుపు, నలుపు నీలం, తెలుపు రంగులు మార్చే మబ్బుల గుంపు. (కొత్తదనం లేని దిన దిన వ్యాయామం అయినా ఉల్లంఘించలేని సృష్టి నియమం. నీరు నిండి కుములుతున్న గుండెల్టా భారంగా క్షణకాలం వర్షించిన మరునిముషం దూది పింజల్లా తేలకయానం! రంగుల విల్లు వెల్లివిరిస్తే ఆనందోత్సవం మెరుపుల తాకిడిలో తొట్రుపాటు తాండవం. నిశిలో శశి పూచినా తారలు మెరిసినా . దినమణి దృక్కులె[ర్రజేసినా దయతో చల్లబడినా [1 [ైైైైైైననటన శెళ్యలు

ప్రిత ప్రజ్ఞత్వంతో స్పానభ్రంశం కాని విశ్వఛత్రం ఆకాశం బుతుచ(క్రంలో క్రమం తప్పని మబ్బు సంపద అకాశం! ఎదలో జేవు నా చెమ్మగిల్లిన ఎదలో వెలుగుల (స్రావం నదులై పారి చీకటి శాపమైన గుండె తాపానికి ఉపశమనం ఇచ్చింది. (బ్రతుకు బీడు పులకరించి పుష్పించింది. కంటి ఎడారుల వంధ్యవర్థంలో రంగులు చిలకరించింది ఇంద్రధనుస్స్పయ్యింది. ఎదిగిపోతున్న అడవి ఆలోచనల్లో

• ఇరుక్కుపోయిన గుండెచిలుకను ఓదార్చి “అంబికా అనంత్‌ [య ్యయాతయయాయాచాయా! 2 |

చల్లని వెన్నెల గోపురంలోదాచింది. మండుతున్న విధి ద్వారబంధానికి మంచుతునుకల వెల్టువల తోరణమై స్వస్తివచనాన్ని స్వాగత గీతి చేసింది. మెదడులోని నల్లనురుగుల రాత్రి సముద్రం మీద ఆశావాదపు వెన్నెల రాతలు రాసింది నన్ను నన్నుగా మిగిల్చింది. జీవం ఉంటేనే ఎద చెమ్మగిల్టుతుంది! చెమ్మగిల్లితేనే ఎద జీవిస్తుంది! నుధుర అమా [త ఈనాటి నీలో ఆమె అనాటి నుండి అంతర్చాగం పెళ్ళిరోజున నమోదైన మీ పాత్రలలో ఇన్నాళ్ళూ సమానత, పరిపక్వత ఇపుడు నీ మనసులో | 3 [యైన స టుస లెక్కలు

అసహనం, అలజడి, ఆ(త్రుత.

(శ్రావణ మేఘాల్దాంటి ఆమె నీలి కేశాలలో

ఓనాడు నీ రంగుల కలల గూడు ఉండేది

ఆ కురులు నెరిసినంతనే

నీ కలలు వెలిసిపోయాయా ....?

కలువ పువ్వుల్లాంటి బిడ్డల్ని (ప్రేమ చిహ్నాల్ని చేసి

నీతో సరిసమానంగా పరుగిడిన యౌవన ర్వురి

నిశ్శబ్ద తటాకమై నిశ్చలమైతే

వ(క్రంగా నవ్వకు

ఆమె గుండెను ఎడారి వాకిలి చేయకు.

యౌవనంలో ఎదిగే గుండె ఎత్తుల్లోనే కాదు

జీవితంలో ఎత్తుకెదిగిన ఆమె గుండె లోతుల్లోనూ ఉంది

అందం

ఈనాడు సడలిన, వడలిన

కాలం నమిలిన శరీరంలో

ఉన్నవి ఆనాటి రక్తమాంసాలే

అలసిపోయిన అందాల్ని అలుసుచేయకు

ఆమెకు లేని శాశ్వతం నీ కుందనుకోకు

నీ ఊహలతో వాస్తవానికి గాయం చేయకు.

గాలి తనలో గీతం పలుకకుంటే

వేణువూ మూగదే

ఆమె లేని నాడు నీ పరిస్థితీ అదే...

సుఖ దుఃఖాలతో సాగేది జీవయాత్ర

(ప్రేమాప్యాయతల సాహచర్యంలో అది ఓ మధురయాత్ర! అంబికా అనంత్‌ [యాచయాయాయచాయయయాయాడాా. 4 |

స్వేచ్చా విపాంగం “భర్త = నియంత? అన్న సూత్రాధారంతో నీ మెళ్ళో సూత్రధారణ చేసి నీ గుండె వణుకులో జవసత్వాల కర్మకలాపాళ్ష్ళో సహజీవనపు (?) ముష్టి ఘాతాలలో భావపారవళ్యం పొందుతున్న అతని ఆకలి దెయ్యానిక్తి ఎందుకిస్తున్నావు నీ గుండె ఆహారంగా? ఓ అకస్మిక సంభవం సంసార బీజమై, వటవృక్షమై నీ నరాల్లో తన వేళ్ళను దించేస్తూ నీ రక్తంలో పాకేస్తూ- నీ గుండె నేలను ఆక్రమిస్తూ నీ ఆత్మగౌరవాన్నిరువు చేసుకుని తను ఎదిగిపోతూ

నిన్ను కుదించేస్తున్నా ఏ నమ్మిక నిన్ను ఆ అగాధంలో అంధత్వంలో ఆడిస్తోంది? మదమెక్కిన అధికారానికి బానిసత్వమే నీ జన్మ నిర్వచనమా? వక్రీకరించే పరాయి వెలుగుల్లో కాదు నీదైన ఒక్క కాంతిరేఖలో నిన్ను నువ్వు మెరిపించుకో మట్టిపెళ్ళ భూమండలం కాదు కూపష్ట మండూకపు ఆలోచన నీకొద్దు వంద శూన్యాలోచనల్టో శూన్యమైపోతున్న జీవనం ఒక్క నిష్కర్ల నిశ్చయంలో అవుతుంది స్వేచ్చా విహంగం నీ బానిసత్వపు నైజాన్ని నీ పాదాల క్రిందే నుగ్గు చేసి విజయ నివాదాన్ని నీ అందెల నింపుకుని (ప్రశాంతతను గుండెల నిండా పులుముక్తుని నీ సహజత్వంలోకి ఎదిగివెళ్ళు “ఆడతనం = అబలత్వం! అన్న సూత్రాన్ని చెరిపించి ““ఆడతనం = ఆత్మగౌరవం?” అని ద్రాయించు. ష్‌ అంబికా అనంత [802 కాదనక ాాళాాాా. 6 |

ఆత్మార్పుణ అర్ధం అవటానికి ఎన్ని యుగాల నిరీక్షణ... ఎపుడూ శరీరానికి శరీరమేనా? అయినా విడివిడిగా ఒంటరి ప్రయాణమేనా? అలుపులో, ఆలింగనంలో సంపర్కంలో, సంతోషంలో స్వర్గం అందిన మరునిముషంలో నిచ్చెన దిగిరావడమేనా నిశిళూన్యంలోకి? ఇంతదానికి అంత ఆశదేనికి? ఇసుకమేడని కోర్కెలతో తడుపుతూ శతణం క్షణం కూలిపోతూ కలిసిపోతూ విడిపోయే శరీరాల్ని కలపడం దేనికి? ఎన్నటికీ వీడకుండా ఆత్మసమ్మేళనం చేద్దాంరా అనశ్వర అనుభూతి సామ్రాజ్యంలో తత్వపరాకాష్ట్ర పొందిన | | చచాాతాతతయాతితమమలున శెక్కలు

ఆత్మ బానిసలు రాధాకృష్ణులు శరీర తత్వం లేని ఆ అజరామరాన్ని పునర్నిర్మించి ఆత్మార్పణం చేసుకుందాం (ప్రేమలోని అంతర్వైభవాన్ని చవిచూద్దాం. క న్నీ టి శిల్పం చెట్టును కొడవలితోనూ గొడ్డలితోనూ నరకవచ్చు ఆమెను ఎన్నోవిధాలచంపవచ్చు కటకటాల్లో గుండెను బిగించి ఆమె శ్వాసలను స్వాధీనం చేసుకోవచ్చు శరీరానికే కాదు ఆత్మకు మూడు గట్టిముళ్ళు వేసి ఆ త్రాటితో తోలుబొమ్మలా ఆడించవచ్చు కష్టాల ఉలితో ఆమెను కన్నీటి శిల్పంగా చెక్కవచ్చు పెళ్ళి మంత్రాన్ని అర్ధం మార్చి అంబికా అనంత్‌ తరమా తళాయాయ తమాల! 8 |

ఆమెను నిర్టీవ యంత్రం చేయవచ్చు భరించే భర్త (?) పడకలోనే భరించలేనంత కష్టపెట్టవచ్చు మంచం పట్లైకు శిలువ వేయవచ్చు కాపురాన్ని హోమజ్యాల చేసి ఆమె కోర్కెలను సమిధలు చేయవచ్చు లేదా ఆమెనే భగ్గుమనిపించవచ్చు. ఆమె ఎవరు? కట్నం ఇవ్వలేని బీదతనపు కళంకంతో కూర మృగాల మధ్య నడిచే నిలువెత్తు మాంసం ముద్ర. ఏ పంజాదెబ్బ ఎపుడు పడుతుందో దివంగతుల జాబితాలో ఆమె ఎపుడు చేరుతుందో నేపథ్యంలోని నిశ్శబ్దపు కుట్రలు బహిరంగంలోని నిష్కపటపు అశ్రువులు ఆమె కథను చెప్తాయి అవి పురుష, శ్రవణ జ్ఞానానికి అందవు అందేవరకూ ఇలాంటి కథలు ఆగవు. [9 [తై సటసకెక్కలు

నిదిక్షణు ఒక రసపూరితమైన లేత తమలపాకుని నేను కృష్ణా! నీ సుకుమారపఫు (వ్రేళ్ళతో ఎపుడు తాకుతావు నన్ను? నీ ప్రియతమ రాధనుండి దృష్టిమరల్సు ఇక ఆమె సౌందర్య మధుర రస ఖండం, అయినా నేనూ ఎదురు చూపులతో సమాగమం కోసం వేచి ఉన్నాను కనుక! ఎన్నెన్ని జన్మల ఆశో ఈ జన్మ మీద ఉంచాను నేను. నీ తెల్లని ముత్యపు పలువరుసలో నలిగి (ప్రేమలో తీయనైన నీ అధరాల్ని నేను కెంపు చేసిన క్షణం నీ మురళిపైని నా అసూయ ఆరుతుంది. నేను సాక్షిని నీ రాసకేళికి “నీ రసభావనకి పంచమస్వర ప్రియ సంగీతానికి 1 నా జన్మమే - నీ అనుగ్రహం. నీ రాసలీలానందంలో పాంగిపోతాను అంబికా అనంత్‌ కతత దాయ తతాతాంా![. 10 ]

నా చిరు పాత్రను పోషిస్తూ అది ఒక విశ్వ సారాంశ భరిత మహాసాగరం ఈ సృష్టిని ప్రేమ పుష్టితనంలో నింపేస్తూ. నేను నిరీక్షిస్తున్నాను కృష్ణా 1 ఆత్మ సంతృప్తి కోసం నేను వాడి, ఎండి రాలక మునుపే నా లేత పచ్చదనాన్ని నా పూర్తి ఆకృతిని ఆరగించు నా కృష్ణా!... (నా ఆంగ కవిత '౫గ11608” కు స్వేచ్చానువాదం.) బస 2 ఎగురలేని పక్షి వేసవి వెచ్చదనంలో, ఆకాశపు లేతనీలంలో మత్తుగా, మందంగా, యథేచ్చగా కదులుతున్న పక్షుల గుంపుని చూస్తున్నావా? అసూయ పడుతున్నావా...? వెలుగు రెక్కలు-

పరుల కోసం కట్టుబడ్డ నీ చేతులు, నాణెం కోసం నువ్వు మోసే భారాలు, ఎగరటం నేర్చినా, నిన్ను ఎగరనివ్వవు. నీ తల్లి ప్రసవ వేదన నీ పుటుకతో అంతం. నీ పుటుక నుండి నీ ఆత్మవేదన అనంతం. “చిరుప్రాయం' అది నీకు ఒక పదజాలం అంతే, సృష్టిలో తియ్యదనం నీ కందని మాయాజాలం, అంతే! కారేనీ కన్నీటిలో ఆకలి జ్వాలలు ఎండిన నీ బుగ్గలపై ఎడారి పూలు బాధల్లో నీ కళ్ళు బాధగా మూతపడినా నీ గుండె ఆశూ తెరిచే ఉంటుంది, బంగారు స్వష్నావస్ట్రకు జీవం వస్తుందేమోనని నీ మెదడు అద్దం మీది చేదు దృశ్యం మారుతుందేమోనని. ఆకాశ పయోనిధిలో స్వేచ్చనంతా స్వేచ్చగా అనుభవిస్తున్న నీలి మబ్బుల్నడుగుతున్నావా స్వాతంత్ర్యపు చినుకులు నీపై వర్షించమని? పనితనపు మరకల్ని కడిగేసి “పసితనం'తో మెరిపించమని.....? అంబికొ అనంత్‌[తతరవాయయాంయ తాతా! 12]

నీ నవ్వుల జల్టులు పొంగిన వెన్నెల లాంటి నీ నవ్వుల జల్టులు మొగలి పరిమళాన్ని మేనికి పూసి మందారాల తేనెలను గుండెలో నింపాయి కండ చక్కెర తీపిని తొణికించి నాకు (బ్రతుకు మీద తీపిని పెంచుతున్నాయి. ఆ అలౌకిక ఆనందంలో అమృతి స్థితిలో వేదన వాకిళ్ళు తెరుచుకుని వెళ్ళిపోయింది కొత్త ఉత్తేజం గుండె మెట్టు ఎక్కుతోంది. ఇది కవితా భావనే అయినా ఆ భావనే నా (బ్రతుకు వెలుగురేఖ నీ చిరునవ్వుల సురభిళ జీవకాంతులలో సజీవ ఉష ప్రవాహంలో నాకు శతాబ్టాలు కరిగిపోతాయి అది (ప్రవహించని నాడు నా ప్రాణాలు ఎండిన పూలై రాలిపోతాయి. | 13 [యాయ వలును రెక్కలు

కనుక అసు కనుల కందుతున్న క్షితిజం చేదికందుతుందనే ఆశతో నాగుండె అటు అడుగులు వేసి అంతం లేని అనంతంలో అల్లల్జాడింది గతంలో నవ్వినట్లే నవ్వి నాలో అంతర్వాణి ఇలా అంది ... నీ వాకిట్లో వాన కురిస్తే ఆ మబ్బు నీదవుతుందా? గగనాకాశాలు ఎక్కడో కలిసిపోతే ఆచోటు నీ కందుతుందా? జీవన భ్రాంతి దృశ్యాల చర్విత చర్వణం సృష్టిలో భాగం ఆశల పులకరింతలో నువు తడిసే క్షణకాలం అంబికా అనంత్‌ [0కు తా లదారా తా లయాయయా 14]

తణిక క్షితిజం నిన్నూ నీ ఆశను ముడివేసి రెప్పపాటులో వేరుచేసే కనుకట్లే జీవితం. వెలుగుల వొలక (ప్రకృతి శాపంలా బీడువారిన ఒడిలో అగ్నికణంలా సెగలు కక్కే గుండెలో పచ్చదనం మృగ్యమైన బోసితనంలో విచ్చుకత్తులు దించే మాతృత్వపు లేమిలో అవిరామంగా పారిన అశ్రు శ్రేణిని మాయం చేసివేసిన శాశ్వత స్మిత నువ్వు ఎడారి ఎదలోని మానని వ్రణానికి చందన లేపనం నువ్వు అవేదనల అస్టిపంజరపు ఆలింగనంలో వెలుగు రెక్కలు

కదుములు కట్టిన గుండెలో మెత్తని స్పర్శ్గల పూపొద నువ్వు. (పేవు బంధం, రక్త సంబంధం కాని ఓ అమర రహస్యం వేసింది ఓ అమృత బీజం. సమాజం వేసిన పాషాణపు ముద్రలు చీల్ఫుకొని- గుండె గగనాల కెదిగిన వెలుగుల మొలక నువ్వు పరిసరాలను పునరుత్చానం చేస్తున్న అమృత వర్షం నువ్వు! (దత్తత తీసుకుని వారి గుండెలకు, ఒక పసిగుండెకు సాంత్వన లేసనం రాసే తల్లిదండ్రులకు అంకితం!) అంబికా అనంత [వయచతాతాాయాచచడాడాయా 16 |

వుద్గుు కలశం

రంగు రంగుల పూలు పుడమికి రంగులు పులుముతున్నాయి

చిగురాకు రెమ్మలు పచ్చదనాన్ని పచ్చగా పరుస్తున్నాయి

రవి కిరణాలు (ప్రపంచాన్ని హిరణ్య కిరణ్మయిని చేస్తున్నాయి

కరిగిన హిమ బిందువులు లేత మెరుపు

హిమపతాకాల నెగుర వేస్తున్నాయి

నదీ ప్రవాహంలో నదీమతల్లి గొంతులోని మోహనరాగం

నది ఒడ్డున నాలో స్పందనల ఆనందారావం.

పొదలో క్రీడిస్తున్న గండు తుమ్మెదల రుంకారం

ఎదలో చిరుకోర్కెల గిలిగింతల మాధుర్యం

అలవోక గాలి అలల అల్లరిలో

మేను మధుకలశం అవుతోంది

సౌందర్యరాశి ప్రకృతి ఒడిలో

మనసు సుఖమెరిగిన శిశువులా ఒదిగిపోతోంది. మా...

ప్రతీక బాహ్య, భావ ప్రపంచానికి అందని అవస్టలో జీవితం కేవలం మనః కల్పితం అనే జీవన స్పురణ రహిత ఓ దృఢ సంకల్పంలో సానపట్టిన గుండెలో నుండి వెల్టువై వెల్లడయ్యే ప్రతి పలుకూ నీ పరిపక్వతకు ఒక ప్రతిక. మమత్వంలో విచలితం కాని చిత్తంతో నువ్వు వేసే ప్రతి అడుగూ ధర్మపథానికి ఒక ప్రతీక. వాంఛాబద్రం కాని విచక్షణా చక్షువులతో నువ్వు చూసే ప్రతి దృశ్యం నీ అంతర్గత జ్ఞానానికి ఒక ప్రతీక. అలా సహజ (ప్రకాశంలో నువ్వు ఆ పరమాత్మకు ఒక ప్రతిక! జ. అంబికా అనంత్‌

వేళ్ళు “అమ్మ ప్రప్రథమ జీవన సూత్రం విశిష్ట జపమంత్రం సిద్రపురుషులైనా, శా స్రజ్ఞులైనా సాధకులైనా, సమాజసేవక్సులైనా తొలిశ్వాస తొసేది తల్లి గర్భంలోనే. ఈ విశ్వమంతా 'అమ్మ? అనే వైతన్యతరంగం ఆ తరంగపు లయలు సూక్మతరమైై, అత్యంతమై సమగ్రమై, సమ్మిళితమై “మాతృదేవోభవ అన్న శబ్దానికి అంకురమై ఆ అంకురం మమతానుభూతికి ఆలవాలమౌతుంది. అమ్మ జీవితానికి సమత్వం జీవించడానికి సఖ్యం | 19 యయోయయతాచాచచాయాయయతవలున కళ్కలు

జీవనానికి సంరక్షకత్వం అన్ని దశలలో అందించి ఆ కరావలంబనంలో మనిపిగ్రా నిలుపుతుంది పంచిన నెత్తురుకి పెంచిన కుక్షికి బుణం తీర్చు మమతానందాల శాంతివనంలో ఆమెను ప్రత్కించు చెట్టు పెరుగుదల వేళ్ళలో... నీ మూలం ఆమెలో ఆమె చిరునవ్వులో నీ ఉషస్సు చూసుకో ఆమె ఆనంద బాష్టాలలో నీ నవరత్నాలు ఏరుకో... వంచిత (ప్రేమలో తను ఆనంద సందోహంలో అమృత భాండం శాశ్వత (ప్రేమదీపపు అమర కిరణం సడలని పులకరింతల తీపి పరిష్వంగం అంబికా అనంత్‌

అధరం విరజిమ్మిన ఒక సుధామయ తరంగం అనుకున్న (భ్రాంతి ప్రపంచ ప్రతినిధి ఆమె వాస్తవ (ప్రభంజన క్షతగాత్రి ఆమె. మధుర కావ్యాలను మత్తుగా సృష్టించిన (ప్రేమ కన్నీటి ధారలను కురిపించే పగిలిన అంబరమయింది మలయ మారుతాలలో విరిసిన పూలకొమ్మ లాంటి (ప్రేమ వంచనామయ హోరు స్వరాళ్లో అల్పాయుష్టుతో ఊగిసలాడింది విఫలమై చీకటి మట్టిలో భూస్ట్రాపితమై పోయింది. జీవితపు వెలుగు నీడల అల్లికలో వెలుగు గీతాల మార్షవ సంగీతమే వింటూంటే నీడల నల్లముళ్ళ చట్రంలో గుండె బిగుసుకుపోయి జలజలా కన్నీరై పోయింది అనేకానేక ప్రేమ వంచిత్తులలో ఆమె ఒకతై నిలిచింది. ఖల ఖః జ్పందర చన లోదాలం ఖ్‌ ఊగంంి గం. వర త్‌ న యా లో శో / పొద వా. | 21 | మతతతతకయాయాతతోమమొవంన ఇలు

ఆత్మ పాత్య రాహుకేతువుల్లా రాత్రి పవలు (గ్రహణ హేల స్పష్టించి జీవన శశిని మింగేస్తూంటే గుండెలోని చకోర పక్షి గాయాల కన్నీరు రాలుస్తుంది. జీవితకాలం అంతా వృథా నిరీక్షడ్డై నిస్సహాయ విష్ణాదస్వరాలు నేపథ్య సంగీతమై అర్ధం కాని అలసటలో _ఆత్మలోని నిరాసక్తిలో ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతూ ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసాల దీపశిఖా సమూహపు వేడిలో తాపంగా కొట్టుకుంటున్న పంచప్రాణాలు శ్మశానంలో శాంతిని కోరుకుంటున్నాయి. బంధాలు ఛేదించుకుని వేగంగా అటు సాగింది భొతిక (ప్రవాహం నా నుండి బహిర్గతమై వేరైపోయింది నా జీవిత్సం | అంబికా అనంత కనవా తారను! 22 |

వుణి దిపం నువ్వేమిటో తెలిసిన ఈ క్షణాన నేనేమిచో తెలుసుకోవాలని లేదు “నేను అనే అజ్ఞానం లో కాదు “నేను కాదు * అనే జ్ఞానంలో నిను గుర్తించాను నేను. జీవితం మాయమయ్యే ఒక మధుర సృ్మతి జీవనం అంతులేని ఒక అన్వేషణ ఆశలు - చెదిరే స్వప్నాలు బాంధవ్యాలు - విఫల యత్నాలు. ఇవన్నీ కాటువేసే సహస్ర ఫణులు. రసవత్తర నాటకపు చివరి అంకంలో మృత్యుపరిష్వంగంలో అంతా అదృశ్యం ఆత్మ అనే మణిదీపపు వెలుగులో జీవిత క్షణాల్ని మారుతున్న దృశ్యాల్లోని అంతరార్జాన్ని చూసి [2౩ [యాయయయచాచాయయమయెనలున శక్కలు

'ప్రమోదానికి, విషాదానికి అతీతంగా జీవితాన్ని తామరాకు మీద నీటిబొట్టుని చేయమని నాలో పెల్టుబికిన నవజ్ఞానం నను నిదురలేపింది! కఠా గాల్నుు అవి రం పారేసిన ఎంగిలి విస్తరే నయం రెండు మెతుకులు కూడా లేని నీ కాలే కడుపు కన్నా ఆకలి జ్వాలలు పేగుల నంటించేస్తుంటే గుడ నీటితో ఆర్పుకుంటావు జీవనం ఒక హాలాహల గర్భమై కణ తక్షణం, మృత్యుదండన విధిస్తూంటుంది మృత్యువు అంత త్వరగా నీవద్దకు రానంటుంది వ॥్రవిధి నీ ఆత్మకి కత్తిగాట్టు పెడుతూనే ఉంటుంది. అంబికా అనంత్‌,

వేగం తగ్గిన నీ గుండె లయల తప్పు తాళంలో కన్నీటి చుక్కలు కలిసిన పలుచని రక్తపు నీరస స్వరాళ్గో ఎముకల పోగులోని కిర్రు బుర్రు కంజీరాల్లో వేదన రోదన జుగల్‌ బందీలలో అష్ట్రకష్టాలే తీయని అష్టపదులయిన జీవన సంగ్రామ సంగీతమే నీ జీవితం. నీకు శాపమైన ఆ సంగీతమే తనకు వీనులవిందుగా వింటోంది ఈ అస్తవ్యస్త వ్యవఫ్ట నీలాంటి నిర్బాగ్యులదే ఈ కుద్దాధల అవస్ట! స [2౮ [యాచన ెవటనకెక్కల

గుండె విద్యుద్రిపం పొంతనలేని ఎన్నో వ్యక్తిత్వాల ముసుగులో తన్నులాడుకుంటున్న వ్యక్తి జీవితం. (ప్రపంచపు నిఘాకి భయపడుతూ ముళ్ళు నిండిన అంతరంగాన్ని పువ్వుల బహిరంగం లా చూపే అసౌఖ్య ఫ్టితి జీవితం. అవాస్తవికంలో ఆత్మని ఖర్భుపెడుతూ యాంత్రికంగా శాంతిని వెతుక్కునే అస్ర్రీమిత ఫ్రితి జీవితం. అలాంటి జీవితానికి ఉషోదయం ఇచ్చే ఆదిత్యుడెక్కడ? నీ చీకటి గుహ నుండి నువు బయటపడితే నీ గుండె విద్యుద్దీపం లోని ఆదిత్యుడు నీ వ్యక్తిత్వం, నీ కర్తవ్యం నీ లక్ష్యం, నీ పరిధి అన్నింటినీ సమకాంతులలో చూపుతాడు నిన్ను ప్రపుల్హింప చేస్తాడు! అంబికా అనంత ైతతదయమ తా తతకాలి 26 |

చివురు మొలక చివురు మొలకలా చిగురిస్తున్న ఆ పసికందును ఛిన్నాభిన్నం చేస్తున్న దెవరు? కొనగోట త్రుంచినా కత్తితో నరికినా మాట పెగలదు ఆ మూగగొంతుకి కానీ రక్షణ కవచమైన తల్లి తనువే వధ్య శిలర్జైతే ఆ మూగగొంతే జ్వలిత ఆర్తనాదం చేస్తుంది. (శకారం చుట్టుకున్న జీవితం ఆదిలోనే ఆవిరయ్యి 'ప్రేమాంకురం నేల మట్టుమవుతుంది ఊపిరి తీగెలు చిట్లిపోతూ ధమనుల్లో రక్తం చల్లబడుతూ పోరాటానికి పటిమలేని పసిప్రాణం నిర్హయకు (ప్రత్యక్ష సాక్షిర్టై అకాల మృత్యు విస్పోటానికి ఆహుతి అవుతుంది.. [7 యయయాయావాయయోా యివలన రెక్కలు

వంశాంకురం, వంశోద్దారకుడు(?) అయిన కొడుకు పరమ పదానికి సోపానం కూతురు ఎదిగే కొద్దీ గుండెల భారం అనే లోహ సంకల్పానికి మూర్దత్వానికి బలి అయిపోతుంది. తడి ఆరని ఆ లేత గుండెల నుండి (ప్రాణాలు ఓ ఉన్మాద ప్రవాహంలో కలిసిపోతాయి తల్లి'ప్రేమ మీద విశ్వాసాన్ని (ప్రశ్నిస్తాయి “కారణం ఏదైనా కర్కశమైనదే అమ్మా ...' అంటాయి. ““మాతృదేవోభవి? అంటూ వెర్రిగా నవ్వుతాయి. ణల ల అంబికా అనంత్‌ [మయ మదదక యయా తయా 28 |

('ఖ్రాంతి దృశ్యం వాస్తవానికి ఆమడ దూరంలో తీపి కలల శిబిరంలో మిథ్యా దృశ్యాల రసవత్తర కనుకట్టులో మృదు మధుర మాయాజాలంలో సంతోషాన్ని తాకట్టుపెట్టి ఆవేదనల ఆవిరుల్లో జీవం ఇంకిపోయిన జీవితానికి, గొంతుకు సంకెళ్ళు వేసి చేదు నిజాల్ని దాచుకుని చెమ్మగిల్లన గుండెకు, వెచ్చదనాన్ని పచ్చదనాన్ని ఇచ్చి ఆ మారిన దృశ్యంలో నీ వసంతాన్ని చి(త్రీకరించుకో భౌతిక ప్రపంచంలో అణుమాత్రం లేని సుఖానుభూతికి (భ్రాంతి ప్రపంచంలోనైనా స్వాగత గీతి పాడుకో....! [29 [యెడలను ఇకృలు

వమురపు వరం ఉదయించే సూర్యునికి తన అస్తమయం గుర్తువస్తుందా? నిండు పున్నమి చం(ద్రునికి అమావాస్య నిశి గుర్తుకొస్తుందా? వసంత కన్య సందిట్లో నిలిచిన ప్రకృతికి శిశిరం గుర్తుకొస్తుందా? (ప్రశ్నకు తావే లేదు... మనిషి సంతోషంలో కష్టాన్ని మరవటం ఈ ప్రకృతి ఒడిలోనే నేర్చాడు మరపు అతి సహజం, ప్రకృతి శాసనం మరపే లేకపోతే మోదానికి అర్రం లేదు దుఃఖ పాతాళాల్టోకి జారిపోతూ మనిషి భూమ్మీద నిలవలేడు చిరునవ్వును తుడిచివేసిన కన్నీటి చారికలా మిగిలిపోతాడు. అంబికా అనంత గత్తిగా వదత ాాతాలాలానా! 30

కలల వ్రక్షం జీవన స్వప్నం సాకారమవ్వాలని ('ప్రణవంలా ఆత్మానందం నాలో నినదిస్తూ ఆరని మణిదీపమై జ్ఞానజ్యోతి నాలో వెలుగుతూ శాంతి తళుకులు గుండె వాకిటికి తోరణమవ్వాలని, మధుర స్పృతుల పూలు మదిలో పరిమళిస్తూ అనుభూతులు, ఆప్యాయతలు 'ప్రేరణలై నను స్పుర్శించాలని నాలో స్పందించాలని కర్తవ్య నిర్వహణలో వివర్థమవక నేను. నిశ్చలంగా నిరంతరంగా నిర్హయంగా నిలబడాలని కల్తీలేని పచ్చని క్షణాలు బ్రతుకులో ప్రతిబింబించాలని ఇన్ని కోర్కెల కలల వృత్నునికి నీరు పోస్తున్నాను. కనీసం ఒక కొమ్మైనా చిగురించి పుష్టించి ఫలిస్తుందని నా జీవనాధారమవుతుందని. [31 | యాచచడడడడతవవలన శెక్కలు

స్పేహ రాగం పొంగి పారలి ఉదృతంగా పారినా శాంత గంభీర వదన అయినా చంద్రుని కళలకు ఆటుపోట్లుకు అతీతం కాని సాగరంలా ఆత్మవికాసం అనంతానందం అందించే శశికిరణ అమృతపానం అయిన నీ గానానికి నా స్నేహం అతీతం కాదు. దోష రహితమై పరిప్లూర్ణమై నిర్మల శోభలతో వెలసే మనస్నేహానికి వారధి నీ గళం పట్టుకొ మ్మ నాకలం ఉపేక్ష చేసినా అంబికా అనంత్‌ [వమ నాయాయాచనయావతతాం చాయా]. 32 |

నిశ్చలంగా నిలిచే “ఉపాసన' స్నేహం అంటే.... కనిపించే తామరపువ్వును, కాడను కలిపి ఉంచే దారాలు లోన ఎన్నో కనిపించనిది బంధం కాదా? అన్ని భావాలకీ శబ్బాకారం ఉందా? కళను అందించి ఆనందించే కళను అందుకుని ఆనందించే మన ఆత్మల బంధానికి మరోపేరు ఎందుకు?

హ్‌ స్గి జి

[౩ యాయ తవ కెక్కట

కోర్కెల గానం ఓ అందమైన ఉషోదయ పుష్పం నా గుండెలోని నీ ప్రతిబింబం తరగని అంచుల (ప్రేమలోకంలో నిను (ప్రతిష్టించి చిరునవ్వుల పువ్వులతో పూజించి శ్వాసల వింజామరలతో సేవించి అలవోక స్పర్శలతో అభిషేకించి శాశ్వత దివ్యదీపాల వెలిగించి నీకు నిత్యపూజలందించే ఈ గుండె లయల కోర్కెల గానం ఒక్కటే నా ప్రేమకు చిరాయువు నందించు నా దేవతా ...! సువ క్ల అంబికా అనంత్‌ [మమతా తచనాతతతుతనాల-. 34.

అశ్రు నయని అస్తవ్యస్త చిత్రంలా, రంగుల మరకలా నన్ను మార్చి నా అందాలను ఒకటి ఒకటిగా ఒలిచివేస్తున్నావు పథకంపై పథకం వేస్తున్నావు (ప్రకంపనలో నా సహజసఫ్టితిని దోస్తున్నావు రక్తసిక్తమైన నా గాయాలు నీ అభివృద్దికి మెట్టనుకుంటున్నావు సమత, మమతలకు స్వస్తి చెప్పి విశాల విశ్వాన్ని ఒక కల్గోల తరంగంలా మార్చిన ఒక అమానుష వాస్తవంలో జలపాతమవుతున్న నా అశ్రుధార నీ గుండెల్లోకి స్రవించదు నీవు ప్రవహించే చీమూ, నెత్తుటి వరదళ్ళో కొట్టుకు పోతుంది. భద్రత కరువయిన నా దుఫ్టితికి నీ చర్యలే ప్రత్యక్ష సాక్షులు. నిను చుట్టి ఉన్న గాలిని చూడలేని నువ్వు [ఏం యతి వలని కొక్ళలు

న్లా అంతం చూద్దామనుకుంటున్నావు ఆ (ప్రయత్నంలో ఎప్పుడూ ఓడిపోతావు. ఈనాడు అశ్రునయనిగా నిలిచిన నేను ఒక్కక్షణం ్రకోపిస్తే ఆ కంటి.ఎరుపులో నువు దహనమవుతావు! డివైన్‌ ముదర్‌ స్నేహం, సమత అనే కపటపు ముసుగు వేసుకుని అణువణువునా, దాహం తీరని నాల్బలతో మనిషి "నేను", ' నాది" అని శివమెత్తే ఈ కాలంలో తనే మమత మానవత కలబోసిన స్వచ్చ జీవనదిగా పారే జగన్మాత 'మదర్‌ థెరెసా? అంబికా అనంత్‌

కన్నీటి కడవలను పూలపడవలుగా ఉద్రిక్త రక్తాన్ని శాంతివనంగా మార్చే శతాబ్దపు అహింసా శిల్పి ఆమె. ద్వేషసూయల కొడవళ్ళను (ప్రేమామృత కిరణాలతో “ఢీ కానిన్నో ' డివైన్‌ సోల్లర్‌' ఆమె! (బతుకే “లేబర్‌ రూం'క్షణ క్షణం పొలికేకలైన కష్ట(ప్రసవపు జీవితాల్లో ఆశాంకురాల్ని 'డెలివర్‌ చేసే “డివైన్‌ డ్యాక్టర్‌ ఆమె. పసిహృదయాల అరవిచ్చిన లేత గులాబీలు లే ('ప్రాయపు తనువుల చెక్కుటద్దాలు ఆకలి, ఆనారోగ్యపు అగ్నిజ్వాలల్టో పొగచూరితే 'ప్రాణబంధువై ఆ పెదాల ముత్యాల పంట పండించే “డివైన్‌ మెజీషియన్‌ ఆమె. ఎవరి కన్నీటి బిందువునై తనలో దాచుకునే మమతల కెరటం ఎక్కడి చేదు చీకటినైనా తుడిచి వేసే తీయని స్నేహ హస్తం. పాశవిక హింసా విజ్బంభణా పరాకాష్టలో భూగోళం నలుగుతుంటే ఈ (ప్రేమ శమంతకమణి, చైతన్యపు గని [37 [చచ యాయతలనాయేవలున కెక్కలు

ఈ వెలుగు ఫువ్వుల అవని తార -చెలిమి'చుక్కల మకరంద ధార (ప్రపంచ శాంత్‌కై పరితపిస్తూ

(ప్రతి మనిషి కోసం స్పందిస్తూ

తన దోసిట్లో ప్రపంచాన్ని దాస్తోంది కలికాలపు విస్పోటం నుండి.

ఆమె

కృష్ణుడు, అల్జా క్రీస్తులు సమభాగస్వాములై

నడిపిస్తున్న ప్రేమ కర్మాగారం

ఆమె కలలు ఫలిస్తేనే

మనుషులుగా మిగుల్లాం మనం!

న 2 అంబికా అనంత్‌ [ద ఎతతతంతాతాలు---.. 38 |

కృష్ణ దాహం చంద్ర దరహాస తేజోరూపా, ర గోపికా హృదయ రస విహారా నను వివశను చేయకురా! నిను తలచినంతనే పులకించే ఈ మనసును పారవశ్వపు పై మెట్టుకు చేర్చరా! విరహపు నిట్టూర్పుల వేడిలో వింతరీతుల నవ్య శృంగార రాగం నాలో అమృత మథనం చేస్తోంది ఈ అనుభవాన్ని నీతో పంచుకునే అమృత క్షణం ఇదేరా! అతిశయించిన ఈ మనస్తాపాన్ని నీ మేని స్పర్మలతో ఉవళమించరా! ఈ రసాన్వేషణ సాధనలో సిద్దిని కలిగించరా....! ప్రతి గోపిక గుండె కోర్కె ఇదే అయినా 'ప్రతి కోర్కె తీర్చరా!! [9 నై ెవనుకెళ్ళట

సవు దృష్టి పుట్టుక ఒక నిజం పోవుట ఒక నిజం ఒక నిజానికి అనంతమైన ఆనందం ఒక దానికి అవ్ధనీయ భయం దేనికి? పరమాత్మ రెండు చేతుల్లో "రండిటెని అందిస్తున్నాడు ఒకటి ముందు, ఒకటి వెనుక. పుట్టుక శబ్దం, పోవుట నిళ్ళబ్దం. శబ్ద నిళ్ళబ్దాల మధ్య 'ని' లేకపోతే ఈ కాలప్రవాహంలో నీవే లేకపోతే నీ కంతా ఒకటే... శబ్దం, నిళ్ళబ్దం. (బ్రతుకుతూ కాలానికి ఓడిపోతావు పోయాక కాలాన్ని గెలుస్తావు గెలుపు, ఓటమి చావు పుట్టుక అంబికా అనంత్‌ కకత. మదతాకాాతా! 40 |

అన్నీ “ఆయని సృజించిన వైభవాలు వాటిని సమదృష్టితో చూసి సమన్వయించు నీ పాత్రను నీవు పోషించు...! (పేమ రాగం జీవితం ఏకాంతయాత్రలా నీరసించినప్పుడు అంతర్‌ శోభ లోలోన కృశించిపోతున్నప్పుడు జీవన లాలిత్యం మందమయినప్పుడు శారద పూర్ణిమ చంద్రుని చల్లదన మందించి వసంత పుప్పు సౌరభాలు వెదచల్లి మోహన మంత్రమై హృదయ తంత్రులు మీటి ఇం(ద్ర నీల కాంతులు కనులలో నింపి అణువణువునా తేట సుధలు పొంగించేది నువ్వు నాకున్నావనే నిశ్చిత మధుర వాస్తవం! వెలుగు రెక్కలు

గుండె పగులకుండా పటిష్టంగా ఉంచి ఆ గుండె గానమై పలికే నా (ప్రేమ రాగమాం..... అందుకో నా ఈ అభినందన గానం అకర రూపం దాల్ఫిన నీపైనినా విశ్వాసం!। ఆగిన గాలిపఠ€లఎల పూల బాటల మధ్య ముళ్ళ కంపలు వైతన్య పథంలో పథవి హీనులు మట్టిలో నుండి పచ్చని మొక్కలై నిలిచే జీవితాలు మట్లిలోనే మట్టికొట్టుకు పోయే మరికొన్ని జీవితాలు నిస్స్టహాయతలో నిట్టూర్పుల వేడిలో ఆత్మాహుతి కొందరిది ఆవిష్కరించిన ఆనందంలో, వికసించే ఉషస్సు మరి కొందరిది కాగితపు పడవల్లా జీవన సాగరంలో అంబికా అనంత్‌

విచ్చిన్నమయ్యే జీవితాలు కొన్ని

(బ్రతుకు పచ్చదనంలో బంగారు పౌధాలై

వెలిగే జీవితాలు కొన్ని

బీటలు వారిన అంతరంగంతో సంక్షుభిత జీవితాలూ

చెక్కు చెదరని కళాఖండంలా రసవత్తర జీవితాలు...

అదృష్టానికి దురదృష్టానికి మధ్య

తెగిన గాలిపటం మనిషి జీవితం

గాలివాటంగా ఎగిరి ఒకదానిని కౌగిలించుకుంటుంది

సుఖానికో, దుఃఖానికో పర్యాయపదమౌతుంది.

ప గజి బిజి నీడల్లో నేను

హృదయాన పొంచి ఉన్న ఆ అకృతి

నా కంటిని, దృష్టిని కౌగిలించుకొని

బాహ్య ప్రపంచాన్ని చూడవద్రంటోంది

పరిస్థితుల (ప్రాబల్యాన్ని మరచిపోయి

(కొత్త ఊపిరి పోసుకోమంచోంది.

ఆత్మ తృప్తిని అందుకొమ్మని శాసిస్తోంది. నలా... శ్యలు

కోర్కెను, ఆశను 'రేపు' అనే దానికి ముడుపు కడుతూ ('బ్రతుకటం, అలా కృంగిపోవడం, మూసిన రెప్పల మాటున కన్నీటి బిందువులా మిగిలిపోవటం అపరాధం అంటోంది. తూర్పు ఎరుపులో ఉదయం తప్పక ఉన్నట్లే మనిషి గుండెలో (ప్రేమ ఉంటుందని సృష్టి రహస్యం లో (గ్రీిష్మమే కాదు వసంతం కూడా ఉందని అనునయిస్తూ ఆ అకృతి నన్ను వెలుగు సదనంలోకి ఆహ్వానిస్తోంది ఆ అడుగు వెయ్యలేని నేను మిగిలిపోయాను చీకటిరేఖల గజిబిజి నీడల్లో ....! క అంబికా అనంత్‌ దలచి తమయాడమున 44 ]

వలపు జల్ట్రు నువ్వందించే స్పందనల్లో సొమ్మసిల్లే నాకు నువ్వే చైతన్యం అందించాలి నా ప్రతి కదిలికలో, ప్రతి కంపనంలో నీదే జీవం నింపాలి. ఎదురు చూపుల నిప్పురవ్వళ్లో కందిన నాకు నీ గుండె తేమ సాంత్వనమివ్వాలి నీ ఊపిరి లాలి పాటలో నేను మలయ సమీరమైపోవాలి. ఈ ప్రకృతి నా మనసులో నీ రూపు ఇమిడ్చి వెదురు ముక్కను వేణువుగా మార్చింది. నా పలుకులోని లాలిత్యం అంతా నీ సాంతం మన కలయిక ప్రాతః కాల ధావళ్యంలో పారిజాత పరిమళం రన నా ఇలు

తపనలో తమకంగా పులకించే నేను సిందూర తనూజ నీ వలపు జల్టుళ్లో పుష్పించే నా హృదయం హరిత వనజ! కాంతి పుప్పుం మనసులో మధుమాసం అణువణువునా ఆనందోత్సువం గుండెలో లయబద్రమైన కిలకిలగానం శరీరంలో పాంగే జలపాతం. ఎందుకీ ఉత్సాహం...? నీ ఆగమనాన్ని గుర్తించిన నా మనసు వెలుగురెక్కలు తగిలించుకుంది విద్యుద్వేగాన్ని పుంజుకుంది మొయిలు కన్నా తేలిగ్గా సాగుతోంది. అంబికా అనంత్‌

పండువన్నెలను తనలో బంధించాలని తారల మిణుకులు తనలో (ప్రతిఫలించాలని ('ప్రభాకరుని ప్రభల వెంట తిరగే సూర్యకాంతి పుష్పంలా నా మనసు నీ ప్రేమ కాంతుల వెంట తిరుగుతోంది నిరంతరం వికసించే ఉండాలనుకుందచోంది. హాసు ల సిందూర జ్వాల జీవితం క్షణిక భోగం ఆనందం అనిత్యం అన్న నా నిర్వికార చిత్తాన్ని మమతానురాగాల సిందూర జ్వాల ఉద్దుతమై కబళించి విహ్వలను చేసింది. చట్రంలో నా గుండెను బిగించి ఊరించే దృశ్యాలకు తను బానిసై వెలుగు రెక్కలు

నన్నూ బానిసను చేసింది.

సజీవనది నాలో ఎండిపోతూ

సంసార నిస్సారతలోకి నను తోసింది

మిథ్యా వలయాల్లో బంధించింది.

ఆయువు తీరే వరకూ నాకు

భౌతిక విషయాలు తప్పవని

వాస్తవానికి, వైరాగ్యానికి

ఆశకి, నైరాశ్యానికి

ఆత్మీయతకు, ఆత్మధర్మాలకు మధ్య

కొట్టు మిట్టాడాల్సిందేనని నను శపించింది. అంబికా అనంత్‌ [యాతన యూ పనా ఈ |

ఆశలు నా ఊపిరి ఎగిరిపోయే లోపల నా లోపల భద్రపరచిన (ప్రేమ వెలుగుల్లో నిన్ను కాంతిమయం చేయాలని నా ఆశ ఆ తడి ఆరని జ్ఞాపకంతో ఈ జీవితం ముడివేయాలని నా ఆశ నిర్లిప్తంగా కదిలే ఈ గుండె ఆఖరి చప్పుడు ఎప్పుడో తెలియదు అంచులు లేని ఈ (ప్రేమ సంచలనానికి స్వస్తి ఎప్పుడో తెలియదు ఆరోజు రాక మునుప్తే, నా ఊపిరిలో ఊపీరివై నా శ్వాసలో శ్వాసవై పచ్చని క్షణాలకు ఆసరావైన నిన్ను, ఈ శబ్ద ప్రపంచంతో పనిలేని 'ప్రేమ-నిశ్ళబ్దంలోకి తీసుకువెళ్లాలని ఆ సుస్రిర స్టావరంలో [9 చడ నవలను రెక్కలు

ఆ అలౌకిక ఆనందంలో ఆ వెచ్చని శాశ్వతంలో వేరుగా నిలిచిన మనం ఏకమవ్వాలని నువ్వేదో నేనేదో తెలియని ఆ ఏకత్వంలో కాంతిధారల్లా కలిసిపోవాలని నా ఆశ అలా (బ్రతుకు చీకట్టును మరచిపోవాలని నా.ఆశ నా ప్రాణమా.... చెమ్మగిల్లిన నా కళ్ళు నీ కందించే సందేశాలు ఇన్ని నా ఆశలూ.,...! వా బం వ్వ అంబికా అనంత్‌ [మలు చావాలి కారకా రాకాళాళాచాాయనాతల!. 60 |

ముదిమితో పోరాటుం

శిశిరంతో చేయి కలిపిన జీవితం వడలిన వృక్షంలాంటి శరీరం కాలగర్భంలో కలిసిన తీయని గతం శాశ్వతంగా వలస పోయిన యౌవనం - సంకెళ్ళు పడ్డ స్వేచ్చా విహారం నా. అసమ్మతి ప్రకటించే ఇంద్రియ స హా వ షి కవ్వంలా మథించే ముదిమితో (| శ్వ(40 ఒంకొడ్లె కష్ణా) పోరాటంలో స " పీ నా గెలుపుకి, ఓటమికి అర్ధం లేదు మనన ళ్‌ - చీకటి గోడల వెలుగు గది లాంటి ద్‌ ఈ జీవన్ముత్యువుల జోడి ఒక దాని వెంట ఒకటి ఉండనే ఉంటుంది పోరాటంలో కాలయాపన చేయక (బతుకు కణాల్లో వివిధ రంగుల పంటను పండించిన నీవు ఏ దశకు తగ్గట్టు ఆ రంగుని ఉపయోగించు చివరికి సప్త వద్ధ మిళిత ధవళంలోకి నిర్భయంగా (ప్రవేశించు మృత్యువు ఆహ్వానాన్ని చిరునవ్వుతో స్వీకరించు!!

న న.

నా (ప్రేమ కాలగమనంలో నిళ్ళ్శబ ప్రయాణంలో ఛిద్ర స్వప్నం - (ప్రేమ మనసు అగ్నిగర్భంలా జ్వలిస్తూంటే క్షతగాత్రమైన ప్రేమ మృత్యువు పెదాలపైని ఎడారిగానం ఆవిరైపోతున్న ఒక నిర్హీవ 'ప్రవాహం। చైతన్య సింధువులా కదలి సంచలన శబ్దంలా పలికి హృదయ వీణకి అంతసూత్రంలా కంపించాల్సిన (ప్రేమ రక్తనాదం లా, శూన్యరాగం లా, వ్యధిత ధారలా హృదయావరణాన్ని మెలికలు పెడుతోంది కన్నీళ్ళను పిండుతోంది తుఫాను తాకిడిలా . అంబికా అనంత్‌ నార నా నాతానతు! 52

అశ్రు అన్వేషణలో ఉంది జీవం తగ్గిన గుండె అసహాయంగా వగచింది అసలెందుకు (ప్రేమించానా అని! క. ఆత్మ దర్శనం అత్మ దర్శన మవుతుందేమోనని జీవన దర్పణంలోకి చూస్తే _ సుపరిచిత రూపంతో ఒక అపరిచిత అగుపించింది ఎన్నిసార్లు చూసినా ఏకత్వంలో భిన్నత్వం నాకూ ఆ రూపానికీ. (కొత్త సత్యాన్ని చూసిన అనందం ఆ సత్యం పూర్తిగా అర్హం కాని ఆరాటం! సంకుచిత సరిహద్దులు లేని స్వేచ్చ ఆ రూపానిది సమతా క్షేత్రానికి అర్ధం తెలియని అసమర్ధత నాది 53 (మో ర నలుగు రళ్ళలు

ఫ్రితిగతులు వేరైన ఒకే రూపం మాది చేతనామయి ఆ రూపం శృంఖలా బద్రను నేను. ఊహాకాశాలలో యానం ఆమెది అనంతమైన నేలదాహం.నాది కోర్కెలకు ప్రతినిధి ఆమె కోర్కెలను చంపుకునే చిత్త ప్రవృత్తి నాది ఆనందాన్వేషణలో ఆత్మదర్శనం లోనాకు చేయూత నిమ్మని మౌనంగా అధ్రించాను నందనవనంలా నవ్వుతూ మాయమయ్యింది నేను నేనుగా మిగిలిపోయాను నన్ను నేను తెలుసుకునే ప్రయత్నంలో ...! య. అంబికా అనంత్‌ నాకాశానన! 54 |

భగ్లు (మైవ

కన్నీళ్ళు కళ్ళల్లో శోక చిత్రాలు చిత్రిస్తుంటే

ఊపిరి వేడిగాలులు మనసును జ్వలింపజేస్తుంటే

తీయని కలలన్నీ కఠిన శిలలై

జీవనగానమే శుష్క వచనమై

సాంత్వనారహిత జీవితమే ఉన్మాద నృత్యమై

విశాల విశ్వం కుదించిన ఇనుప పంజరమై

నీ రక్తనాళాల్లో ఒక కల్గ్టోల తరంగాన్ని సృష్టించాయి.

ఆ (ప్రకంపనంలో (ప్రేమ అడుగుజాడల్ని వెదికితే

నీకు దొరికేవి ఏమిటి?

దోసిళ్ళ నిండా అశ్రుకణాలు!

కళ్ళ నిండా ఎండమావులు!!!

ఆ నిరంతరాన్వేషణలో మోసపోతూ

అలాగే (బతికి పోతూ

మృత్యుపరిష్వంగంలో విముక్తుడవవుతావు!

భస్ట('ప్రేమను నిర్వచిస్తావు!! కవ కక్కు

అశ్రు వలయాలు విడుపులేని తుపానులా నిర్విరామపు కన్నీటి ధారల అలల్లో నిళ్ళబ్దపు గాయాలను కడుగుతూ తెగిన నరాలను ముడిపెడుతూ నెళ్తుటి చారలు వెలిసిన బతుక్కి రంగు వేస్తూంటే ఇగిరిపోయిన చిరునవ్వును వెతుక్కుంటూ (బ్రతుకు కణాల్లోకి వెనుకకు వెళితే బరువుగా (కుంగిపోయి నల్లగా కమిలిపోయి వివర్హమయిన ఇం(ద్రధనుస్సు కనిపించింది! తన మకిలి దేహానికి ధూళి నిండిన రంగులకి ఇప్పటికైనా నూతన శోభనివ్వమని ప్రాధేయపడింది. అ(శ్రువలయాల ఊబిలో కూరుకుపోయిన నేను నిస్సహాయంగా నిలబడిపోయాను రిక్త దృక్కులతో ..... అంబికా అనంత్‌ కలవని నమనకాంయాణతతయత 56 |

శిల్సీకరించని అనుభవం అర్హ స్పుట ధ్వనులే ఆనంద నాదాలు నడవలేని నడకలే నాట్యాలు శరీర స్వేద నదుల గతులే సంగీత రురులు ఆఅత్మలోని అంతర్గత ఘోషలే సరసగానాలు మరణవేదన మూల్లులే మృదంగాలు . నీ అయోమయ నిష్పయోజ నిర్వాణంలో భగవత్‌ సృష్టిని వెక్కిరింతల పాలు చేస్తున్న ఓ “నరాల బానిసొ! మేలుకో... కలికాలపు మత్తు కల్తీని నీలోనూ నీ చుట్టూ పెంచుతూ ఆత్మలోని అపురూప సౌందర్యాన్ని అసహ్యరూపానికి మారుస్తున్నావు ఇటుక ఇటుక పేరుస్తూ, నీ సమాధిని నీవే నిర్మిస్తూ మనోస్తబ్దతలో నీకు నువ్వే వీడ్కోలు గీతం పాడుకుంటున్నావు. నీకు నువ్వే గురిపెట్టుకున్న అగ్నిబాణాలు న నతతతయతే వలన శక్కలు

కాల్చేస్తున్నాయి నిండు చందన తరువులాంటి నీ తనువును నిన్ను చేస్తున్నాయి నీలోని నిన్నే దహించే చితి కట్టెను, ఆ నిప్పురవ్వలు ప్రచండమై మింగేస్తున్నాయి నీ జీవన ఉషస్సుల్ని. జీవితం ఒక శిల్పీకరించని ఆధ్యాత్మిక అనుభవం దానికి పదునైన మనో ప్రవృత్తి అవసర సాధనం నీ మత్తు దానికి పట్టించిన తుప్పును వదల్పు నీ మనుగడని భవ్యపథం పైకి చేర్చు పరిధి గీసుకుని నీలోని అంతరాత్మను పటిష్టంగా ఉంచు సప్తవర్ధమిళిత స్వచ్చధవళ రశ్మివై ప్రకాశించు ఆ ప్రకాశం లో పరమాత్మను దర్శించు . “నరుడు నరాల బానిస కాడు అని నిరూపించు] ప అంబికా అనంత్‌ తతా తానా! 3 |

వెలుగు రిక్కలు ఊదరపెట్లే ధ్వంసిత జీవన స్వప్పాల్లోంచి ఊనిక లేని అయోమయపు అవస్థల లోంచి వేడి సీసం కురుస్తున్న వాస్తవం లోంచి మొండి మనసుకు వెలుగు రెక్కలు మొలిపించుకొని, కనుసన్నలలో నుండి ఆవిరై మహదాకాశంలో మురిపిస్తున్న నా వెలుగు కలల సొక్రారంలోకి. ఎగిరిపోతున్నాను. అనంతాకాశపు | 59 | చాచాతతతమతతయతయతయచెనలన రల

నీలి గులాబి పాత్తిళ్ళలోకి

జిలుగుల నక్షత్ర మైదానంలోకి వెనుక చూపు లేకుండా

వెంటపడే నీడల నల్లదనానికి

అందకుండా

తలక్రిందుల గతాన్నంతా

రద్దు చేసేస్తూ

కూలిపోయే

అశాశ్ళతం నుండి

ఎగిరిపోతున్నాను.

క్రొత్త జన్మకు

ఆకాశంలో బీజం వేసుకుని

చిగురించాను

ఫలవంతమయ్యాను

రెప్పమూయలేని

వెచ్చని వెలుగుల్ని విస్తరిస్తూ

అక్కడే

విత్తనాలు రాలుస్తూ

మళ్ళీ మళ్ళీ మొలకెత్తుతూ

చీకటి నేల నుండి విడుదలై వెలుగునే భళా లు శై వం సుకునారు (6 జడి కెవ9కో వెన్నాల మెరుపుల్లో య టీ ల లో దా తలదాచుకున్నాను. వయసు

పౌదో.-లా డ్‌ శ03 ఏ అంబికా అనంత్‌ [నానన నా రం

( న యు. | / సతో | నో ॥ ల్‌ స్నాన ఈ కవయిత్రి అంబిక యొక్క భావన ** ఈషత్‌ చుంబితాని భ్రమరైః శిరీష కేసర శిఖ్రాని' అన్నంత సుకువూరము... ఈమె అభివ్యక్తి అసదృశము *..(శ్రీమతి అంబిక నేటి కవితా (ప్రపంచంలో సాక్షాత్తు “చంద్ర బింబ సమాకారం”... శేషేంద్ర శర్మ అంబికా" అనంత్‌ తెలుగు కవితా జగత్తులోకి వెలుగు రెక్కలు తొడుక్కొని || ప | నీలాకాశం నుండి దిగివచ్చిన లీలాక్షరావేశం. -జె బాపు రెడ్డి (శ్రీమతి అంబికా అనంత్‌గారు, కృష్ణశాస్ర్రిగారిలాగ దుఃఖాన్ని జీవనాడిగా - చేసికొని కవితలల్లుతారు. తీరని కోరికలను, భస్న(ప్రేమను, దుర్చర విషాదాన్నీ || గానం చేస్తారు. .... బ్రతుకులోని నెత్తుటి జీరలు ఈమె కవితలు!

• తంగిరాల