Telugu uthara harivamsham vol 1 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

అవా టల జ, 1. వ య న స ప సర్‌ వ య. 0/1 వ + 1114. నా చ నా న సంపులో న్‌ గ స. వ వ వ లు న ల. న వ న న వళ శశ సం స. . న మ మ న స. న. సం నై? మ. ల? ప. వ. వ న న న. న. వ న వ వ న స నం నం తా మ. మం. యయ టు. మ ప. మ మం 1 న! య చ న. " వ య. య స. వ న. వ. 1. య . గ స్‌ " గ నో గ రార ( ల్‌ వసో వ. యు మ. మగ్‌ య. వ వ. మ స న . గో న టం? స య. | య. గగ ప న. య. నం గ న (గ హ్‌ మ నం న య. య య న. వ న! వ ర న? య. ప. వ వ. స. | న టి న. ప. ర? వు ల మం సం యు! స వ గ! గ వ న చ న న వ స. [4 ము

కాళ ్ళనననడలో ప నై! య న ప. వ [| ప ప . ప ప. య . . నక స. వ. మ. మ. వ | మ. న. న ల. (వా, న! న ర ప న మ. చ. మ న. మ న య. న. |. స. ప న వ. న. మ న. ము. న్‌ టి. ప న. , వ వ. య న మ. న. న. న. ప ప | ప ప మ . న య. వ. ప మ. . న. ప న మ. ప వ ప. న. చ న న. మ న న . ప ప మ వ ప. న ప న ప వ ప. న. మ న మ. వ. న వ ప . ప. వ ప న యల. ప ం ప మ. . మ. ప 1. ప న. న. న య మ. ప య ప ప వ. . య వ య _ వ ప . . మ. వ న. వ న. ప... న న . న. ప ప . ప య. ప. మ. . . వ ప. . వ . . న మ. న్‌. స న. న. ప . మ. వ వ . న వ. వ! చ య. న . ప ప. ప. మ. న. వ ప స ప. న . న ప న. . న న. న. వ న ప న వ ప ప ప ప. వ. ప. మ న. య మ . న. ప. .. వ ప. వ . వ . . . .; వ మ మ ప. . న వ. . వ వ. . న వ. న మ. మ వ. . వ. ప. న. ప ప వ. ప. న మ స. వ . ప . ను. ప ప ప ప న . న. ప . ప. వ . వ మ ప ప వ ప. న. ప వ ప . . ప. వ మ ప. . వ ప మ మ ప . ప. న. మ. . ప. . న ప వ వ వ న. మ వ. య . వ ప ప ప . . వ చ . చ . న. న. . . న స మ వ న మ. న మ. న మ ప. . న. వ. న. న. . మ న ప వ న న. మ. స ప. . న న. ప మ. ప. వ . మ మ ప ప వ వ మ య. మ. న. న. . 1 . వ య న. మ న న మ య వ. ప ప య. ప ప. ప వ మ. న ప . ప మ. వ మ న. ప ప. ప న . మ న న. ప. వ ప వ న ప చ న ప మ ప ప వ వ. మ. న. . ప . న న. వ న మ. న మ ప వ న. ప ప న. ము. న. న న ప న. వ. వ న మ. న న. ప. ప 1 . న. ప ప మ. న న. ప స. వ. మ. ప. ప న. స వ ప. ప వ న వ వ. . న ప మ. వ వ వ ప ప. చ . మ. | ప ప ప. న. ప. మ య వ. . . మ. ప న మ. న. ప. వ. న న. ప ప మ న చ వ మ . చ. . వ ప వ న వ న . ప మ మ. మ న. . య . | వ , య చ మ వ వ చ చ ప . ప. న. . చ. . వ ప మ. మ. మ ప. వ . ప. . . ప. మ ప న న. న న ప. ప. యయ క ప ప. న వ ను. న వ. వ మ . ప న ప. వ. న ప. . . మ. స స్‌ న... న వ. మ. ము వ. మ మ న మ న వ వ ప న్‌ ప. న. కై న మ మ. న న న. న న వ న ప స . య ప ప ప మ. ప య న. వ ప. న. ప. చ. వ! . 1 ప న. న. ప. మ. స. మ న. న. ప మ. న వ. న. న న. న. న. . న వ. మ. న . న న న? మ. మ. . ర ప. వ ప వ ప. ఖే. య. య చ ప మ. మ. ప. . వ. న. . ప. న చ స. . న. [1 |॥|॥ఏ; ప. ప. న. ప. ప. ప. చ. య. వ ప య. ప ప మ వ. మ స. మ. న. ప. . ప . ప వ న. ప. మ. న న. న మ ప లీ ప. వ. . ప . |! ప. స. . ప. ప వ. ప. న. ప ర ట్ట ప. . . న. య మ. మ ప న... న న. న. వ. న న ప. ము ప స ము . 1. ప. ప ప. [ష్‌ స. న. మ. స. స. స . న మ మ. ప. మ మ. మ న. మ న. న. న న న. ప ప ప న న న. న. న. న. న న. వ. | న. మ. మ. ప. ప వ. న న. న. న. న న న. ము ప. ప ప స. మ. న. ప. మ న న. న. న. ప న న మ మ వ వ. ప ప. మ. న. . ల . . ప చ. న. ప ప 1. న. న. . ప ప ప ప న. ప ప . ప . వ వ వ వ య. వ . న. న ప య న. వ . య. ప . వ. . ప. ప ప న. ప. న. ప న న. మ ప. . ప ప. క | చ . మ మ . వ న న. న. . న. . మ. [ . . . న. న. న. మం. వ. న. ప. ప న. న ష్‌. మ. వ. వ న. | ప య . న. న. మ. ప మ న. వ. న న. ప [ మ న. స వ. ప ప మ. మన ళు. న. న. ఫి . స మ. ర. . య. వ ప వ వ. . ప న! న. ప ప . మ. మ. వ. న టు న న . న ప. న. య ప . . న . న. న. స! చ. ప. ప న. న. న. న. న. ప మ న న. ప. న. న. మ . మ న య న. ప ప ప. . ప. య వ. మ. య చ వ . య య . వ. మ ప. వ. చ. . స. . న. టం న. ప. .. వ. న. న మ. న! య. న. న మ న. ప. న న. స న న. ను న న న. న వ. ్న స న మ న స న న. స... న. మ. వ. స న. వు. న గ. మ. వ న. య న మ! న వ. . ప. 1 న. న. న న. మ మ. న. న న న య వ స. మే న న స. మ... వ. న న న. న. న ను వ న. వం. న గ ర ్గ్‌ ప. న. మ ప. వ్‌ ను మ వ న. ల. న. ప. న. మ. . న. న / న. స. మ. న న న వ న య. న. న. మ న న న మ. న న. న మ. న ప. మ న. న. . న. క వ. ప. వ. న టి. ప. న . న. మ ం. య. ను న. వ మం న. మ. వ మ. న . న న! న. న ము న మ మ. వ మ . టన. ప. మ. వ మ. ల. | స. ప న. న మ మ! . య! ప. వ . నో 11 న. 1 న! న న. మ న న! న న నే న ప న న | వ. న. (1 . వ. స న స. మ న మ న ప న. మ ళు... 1 న. న ప. ను వు స్‌ న. వ న. న. స న మ న మ మ వ స మ న ల న న న్‌ స. మ. నే న. న. స. న న. ప. న మ న గ న నా న. క స. సట. న. వ. మ. న. స. న. వ న? . మ. ప. న. న. న న. న స న. న . స వ స న న. వ. స. న ష్‌ వ. మ. | . ప. న చ చ వ . ప ట్ట. ప. ప న. పహ న. మ న న మ మ. న! న న ల మ. ప చ. ఎ మ వ. వ. య. న . . న. న న |. న ప మ గ వ న. న వ మ న వ [ న. న ప. న మ ప. న. మ న న. న. మ మ. పు . న వ న. . న. మ స న. ప. ము. స స. హ్‌ లే వ. న. ల మ. వ న. న. న. న న. న. న. ప స న. న మ య మ. లై న న. న. న. సన మ. న. వ. న న. స న. మ... స ని న మ? [న న. న? మ. స! మ. స. టం న. ల న. ఖీ. న. శ. మ ల టన టట స నం న వ ప వ ప వ. మ మ వ వ య. మ ప న. నం. ప న న. మ. న. న న. న. న షం, స ను. | న. న. న. మ షం న. న. న! శ గ ను స న్‌ న ల. న. న! న స. మ. న న న మ న న న. ర స. య. న. న. మ వ య. | ల యు / ళా న స మ. లీ వ న ప. ప! న న న... స్త మ

య రంల స మ. రక .. న న న స [క్‌ మర ప .. న

న్‌ .. ప.

ధన ళో వ న. న.

నా ము నళ వ. స న మ. స. య. ప. న న ము

గతినే వ. స న మ.

హు ల న [స మ న న!

ను. సన్‌ ల్‌ మ న న ష్‌ న | స గ న. స చ

ల నషట మ. న

న. న. న. య.

న్ట్‌ బో కూ. నీ ఉతరహరివంశము వాజి [వముందచరవ్యాఖ్యాసహితవం] [(పథవుసంవుటము (చంథకర్త నాచన సోవుంవాథుండు వ్యాఖ్యాత వ్యాకరణవిద్యా ప్రవీణ ఉధయభాషా పవీణ సాహిత్యాలజ్కార సవా సావధాని విద్యావాచబ్బతి పోతుకుచ్చి స్మబహ్మణ్యగౌస్త్రి తెనాలి

వ్రర్వస్వామ్యుసంకలితము ం న (వఠేమమ్ముదణము (ప్రభవ 887 2414 దత్త పతుబు. 000 సతి ౯ త € వెల రూ తి/రొ-లిటి హూ గగ ణో ము (8౫ ద్‌/డ్సై జ క్ష (పా_ప్తస్థానము ఛశ్రీథ్రీనివసభననశ్రీ _ నెం 227.7 మోటుపల్లి వారవీధి కొత్తపేట తెనాలి. 62220 (ఎ పి) ముుదణ రమెష్‌ (పేడింగ్‌ కంపెనీ సాలిపేట తెనాలి _ 521 20

న వ న స య. వెళ వెప శశ శ తజ గ శీ వక పెక వెస న న్‌ వవ వవ ల వెన ల్ను నో ర రృతజ్ఞతా భినంవనపహులు వెళ వెన ణా వన వెస వెన వెన. శ్రీశ్రీని" మ = తిరు. డిదేవసానకు + కిగంథిము [దర నికు అర్టిక వక పెన వెన చ సావాయ్య మె నర్ని నాకు తోడ్చిడిరి ఇంగుల్నకై. వారకి శాకృఆజ్ఞ్ఞ సల నను ఇళ జగ నాశళందనములు వఅతదధికారు లందజను శ్రీ/+సచ్యావలీన మేత నీ, వేం కో వష లో వ (ల వెవ శుళ్యరస్వామి నకల శేయము టౌ ౫ రక్నించంగాక వెన నళ న్‌ లు (_ 4 త్‌ వ్‌ వెపు లి న్య వెళ ప్రిం్తు తలు గు"్ళశ్వవి ద్యాలయము | మాదరాబానదు) తారు సూడ ా ర సోన ఉక త్‌ అ 5 ల తోష వళ కీగంథమ.[ దిణమునకు ఆర్థిక సాహాయ్య మంచ జే తోడ్ప"రి వారికిని వసే య టు తామ స ఆ ల లా నాకృతి ఒ తా౧నందనము లతోడిమయూఫీన నలు వేష మర్ల కీ ల 4 త్‌ వేష వ్మెమ (ర వేప మటీకో ౦దట. దాతలు మహోారాజపోంకుల గాచు రాజవీివకులుగాను వవ మెర వేళ లవ వన్న నభ్యులుగ ను తాము చెరి గ౧ందుల 'కార్థిక సాహోయ్యి మొనర్చికి వీరికి పాడి వళ కసే మరీ నందన వెప ఆజ్ల తాధినందనములు వివ మదయకృఆజ్ఞ్ఞ భి న్‌ వేప వెపు వేష వెళ ళా శో న. న జెల్ల న్‌ వేళ న లి న! బి తుకు సు, ఇవా ని వేళ అ లం నటత్ర్డ్య ఏళ వేళ్ల నా. వెళ్ల వళ వెళ వ వెళ వెళ వేళ వె వేళ్ల వెళ త్త వ్‌ ఖప న 1 ల! విడుపు వొడు పొడ వికీ పొటీ పొడీ పొడీ వాడ

నట మ లు య గు ళ్‌ ల చ వా. గో సస భో ౧ ఇ . స న్‌ (| ఖో పరో ే ర. = ర్తీ న = శో క లలితకృతీం్యదం బియ్యది అలితాంబకు నొస గి మోక్షః క్ష్మీకరుణా కలితు డ నయ్యెడుభాగ్యము ౯ గలిగెను ఫలియించె నాసుకర్మము లెబైన

| ళు అటి | రృతిసమర్చణము ఖీ! | ప త (అలితావలమేత్వలిత్సి హి | య క్‌ శ్‌ వాణీవం స్యా | భావితనిజపాదపద్మఫ క్తజన్నశ్రీ/ | శ_వళ్యమపహాల్షరిఎద 1|| | క వితరణదీమ నై కవీళానిలయా టౌ | హా స్స్‌ సు 5 కామేః రాజ్యఐర గ [| ఛ్రీ/మల్సింవేసనస్ల చిన్మయమూ క్రీ ట్‌ షు వా | న / పట్యిసృణ | లే ౧ మవి భేదనపట్యి సృణిహస్తాళ్షా | ] క ఇశ్రీ/లలిళాపర మేళ్వరి ల ఫా శ్రీ/లలితభవత్కటావ రేఖావిభవ || (| ఇశ్రీ/లాలిత్యము వడయ గం ]. | జాఠితి ౫” కింక బడయ జాలని దేదీ ? 1 శ స స క నిపద (ఫీసుధాథారా | ప్టవనంబున నొడలు మజచి (బహ్మ్మాక్కమ తో లే | భచదై క్యము గనుసాకా గ్గ గ చ్శి వఇ వమ చెన్న డవ్మ చెప్ప గిఎమ్మాా )

( / | క ఉత్తరవారివంళము లో ||

కోకర మగురీతి వా సోవ డ నగ్య శ

| 9 గ్లో గల్ల అ ణి

గ జ్ల్‌ం-ము చలి వొ | (1 4 శ్ఫీత్తమ మిది (వాని కృతిగ నొం ఇక నంజ

(| క పహారివంళచవార్షిోాంగర

(ర్యా య 1 స్‌ ౧6 వై యిది మందరాఖ్యం దనరిన ౮కా || (1 ౬. పీ | ఎ రుచిరముణివోరం బగు (0 | ”రుణను ౧౯ గుము ఆల 6 గంరమునందున్‌ (| | సు (బహ్మణ్యుని గ "జేయ జూడుము మాజా గ నాళిని నీద జేయ న్వైతిఎ తల్లీ చ ఫో క అతుభితఖవదీయదయా న | , "మయొుననాదుకృతి యిది జబ (| ( కృతియెకృతిరా అ ల | సతత మ౪౭౦కృత మగు గె / స వుత దావకకరవునందు బుధజనవముత యై |

(4

(| క్‌ ఎతిపదాత ఖీ!

న. క కా జా లీ జ ఇ న్నా శ కు న. జ. మ శాంటా రు యా యం. య ళ్‌ | స భీ య దు వటాపీతాల యేల గ్‌భా లో వా . ఖో (7 గ్‌ నే . మం టి హె క త. . న. న ఇలా కే 111. ను ర | గత. చా _శాప్పెళే న. మే | || 2 సాం 1... స కీ! 011 ప. . ఇ నష 0 ॥ ల శ... న న. | న గర ప యాట ల్‌ న (5 ట్‌ త జ, శ్ర న ఒ ఖ్‌ (నం స ఖ ఎ స స్ట (౫ఫ్రీ న స - (| నము డన షు ఓ యుమీలా ళో ఇంలీన్య్యలో వ్యాఖా సత్‌ లు ౬ ౮ =

క్ర స నం ఆక్‌ రో 10ంథమ్ముదణమునకు దోడ్చడిన మహారాజపోషకులు, రాజపోషకులు సభ్యులు మయవారాజవోవకులు

సై రోగాల సౌలకవిరానాయ పౌదరావాదు థీ వనాని నాగేళ్వం లావు. శివ౩2తకశంకుునసాక్‌ ఏర్వ నిధి మను నగ ౦౫ వెంక 'పేళ్చర్లు కీర్ణిశేషులు రూశలమల్లికార్డున రావుగారి జ్ఞానకార్థము కుమారులు

పూర్జానందరావు ఆండ్‌ _బదిర్సు తెళాలి విద్వాన్‌ ుగోగినేని 8నకియ్యగారు సంటూద

రాజవోషతక్రులు థ్రీ కొరి లో గీశ్చంశర్మారు కొవ్వారు థీని కా”నాధళా్యారు హైదరావాదు శ్రీ వెంఎటి నాగేళశ్వరశర్లారు ద ఛ్రీవి లు కె ఎత్యనారాయణళర్వి రు తీ "వె గాలకృృష్షానక్తారు ఇందుకూరుపే ట శ్రి “వోలు రాముబన్వాంారు గుంటూడ నభయ్యూలు జి చేంకటరామళాత్తగోరు శ్రీ వెలుగోట సత్రారామయనారు శెనాలి శ్రీమతి ఎ యళోర౭డారు -హైదరాదాదు శ్రీ ముళ్ళపూడి నారాయాళాట్తారు శేనల్లై ఎ. ఛీ పళ్లిం శ్రురామచంద్రు డూరు హైదరాచాదు మ్‌.

శ్ర ణి వి స్కుబవ్మాష్యాంగారు శ్రీమతి నాయని కృష్ణకుమారారు (శ్రీ నోరి సత్యనారాయణశ ర్మగారు శని

లి ్రీ దూర్లగడ్డ ౯ల అాధరరాపుగారు మంగళగిరి (శ్రీ ముక్ష శాడి పత్యనారాయణకాం్రారు తెనాలి శ్రీ సిహెచ్‌. “త్యనారాయణారు “హెదరాదాదు శీఎవ్‌ జి రామాపుజాచార్చులూరు భీ సిది శేషాడార్యులూారు థీ వివి ౩ సల్యనారాయణశరలారు హైదరాగాదు భీ సి రాజయ్యారు (భీమాంారి శుడ్మారావారు భీ 3 రంగాభాచార్యులూరు గుంటూరు (్రీ వెంపటి.ంరుషో త్తముగారు హెదరాబాదు ఛీ కాకులపవరఎృ రాధాకృషమూ ర్రిారు మూల్చూరు భీ మాచూరు వెంకటరమణారాషారు భీ ఎ ఆ వి రామానుజాచార్యులుారు తాదేపలి గూ డెము

న.

భీ వి ఆర్‌ గోపాలాచారిగారు "హైదరాబాదు భ్రీ ఆం్యధటరియంటల్‌ కాలేజ్యుబన్సిపాల్‌ గారు హైదరాదాదు శ్రీ ౩ ఎశారామాంజనేయులుూారు మహారాజపోషకులు (రూ 600) రాజబోషకులు (రూ 200నుండి400వజికు సభ్యులు (రూ 6నుండి 65 0వజకు

పరిచయనమంు

తివి _- కావ్యము ఉ్తరహరివంశము తిక్కినభారతంథమునకు శేషగంథము. సోమన తిక్కినియళ్లు దీనిని హరిహరనాధునకు గృతి యిచ్చెను ఆశ్చానాద్యంఅసద్యము లాతనియ' ప్లే యాతందును సంతి రించెను ఈపద్యములు హరిహరు లిద్దజయెడ సమన్వయపదునబ్బుడు కొన్నిపసుఎ నవళతరించిన శ్లేషభంగు లీతనివై శష్ట్యమును (వేల జూపు చుండును సంస్కృతహవరివంశము దినికి మూల్టాంథము. డాని కనువాద మిది ఈనూఎ(గంథమిందు గొన్నిట బూర్వోత్తింభాగవిభాగి మున్నది చాలవిణ కీకని హరిబారాద్చ్పైత్యసటోధమున కిగు కొన్నిమహాకథల _ నిందలియు త్తరభాగమునుండి యేఖికొని _(శ్రీక్సెష్ణునిమిబోమబామముని వానికి (బ్రధాన్యపతిపాద్యము గా జేఎ రసపోషణమున కిగుసంవిధానములయెడ దగుస్పాతిం (త్యము వవాంచుచు మలోకావ్యధోరణి కనుకూలము ౨ గా వానిని మం చి పురాణానువాదనునం దేకనాయకరసవత్కథాస ంపుటస మ్యే లన మనునొకనూతనమార్షిము నిం దవితరింబ జే తిది సంతరకాలికు లగు (శ్రీనాధాదుల హరవిలాసాకులకు నాంది పలికినా తీయన ఇందుకే యీ పదింధరాజ ము త్తరహరివంశ మైనవి ఈకివి సాటాత్యరసపో షణ ంవికానచి ్రివరి మైనాండు ఇదియే కాక సహృదయహృృదయర 6జకీము అగుఏంగు లతోడిన ంస్కృృతాం్యధ్రిపదసంభుటనా రీతులయందును బదఎదార్థముల కి గుఎరస్పరన ౦ంబంధఛదాంధివ్యములయందును జాతీయఎదబంధ ములతోడి లోకో క్రిచమత్క్బృుతు ఎయందును పా్యతావితీఎరిపోషణమున కిగుత త్తతృంభాషణాది సమాకలనమునందును స్వభావోక్తి కిగుచారుతాతశయసంపాదనమునందునుు (ఎకృతిబద్దతిత్తి ద్వర్హన్నాపాఢియందును భావకల్పన్నాపా ఎ్య్యామునందును సాదృశ్య లక్ష్మి సముల్లఎతసమువితో సమానసంని వేశముల౦దును అంగాంషర సపమ్ముద్ధి సంభావనయందును విరుద్దరససాంకిర్యి సంజాతవిబుధజనర౦జనమునందును నొకినవ్య3ను (బదర్శించి నవీనసుణసనాధి డినిఎంయ కొనినా డీమలబొకిని ఒక్రామాణికొానతంసము అలికమున నిక్షి డా చినసర్పజు డీత6 డనినా. డీయనను మశీ కొండలు విమర్శకులు భారతకవులకంటెను న(గ్రిమస్టాన మీకని దను చున్నారు ఎన్న రే మన్నను నతిశయో క్తి కీకనికడ దా) లేదు ఈకవిృరాకృితసుక్కతవిశేష మెట్టిదోకాని యాతనిముఖాం భోజమునుండి వెలువడుసూ క్తు లన్నియు మధిరాతినధురములు రశంద్దు డగుమహాకవి

లి

యీత డు ఈతనిరసపోషణాద్యంశము అన్నియు నాయాసందర్భములయందు చావ్యాఖ్య వి లముగా చర్చించి వివరించినది సదసద మన నేల? యక్షం మకరము రశవంఅము శరవంతము నవి నిరూఎంప (బయత్నించిన దిది చర్చిలచర్శణముగా వా౦ిని దడని వారకుల విఎగింఎ సు ఇక విద్యారణ్యులనంటిమహ నీయు ఎ కీఠ డు శమకాధికు ర నా ఎ అరుఎునవూ ఎ బంరి గడించి మబూరాజసమ్మానములు వడం దిశదిశావ్యా ప్తనులా దొయః శృందింలను వెలయ చినా డు అందులకే సంపూర్షిక్నీర్తి యాత డు “కలభాన, లీతనికి “-తలామఎకయిలు శితి డిందు (బయోగించినవొన్నిపదము రీయంశముసు దురు నిబ్బచెప్ప ఏ అందులకే సకలభావా భూవషణు డు ఆధ్యాత్మికత త్ప్రృఘు నంతను ననుభూతికి దెచ్చుకొనిన మహజ్హాని మహోపానగు డుగూడ నీయన న

ఉత్తరహరివంశ మాబాళ్చాసనముల్యపబంధిము. అందు మొదట 60 చాళ్చాసములే _ఎక్కితము అగుటను వానివిగుజణించి యించుక విషయపరామర్శ మొన ర్హును (సథమాశ్వానమునందు ఎరికా సురసంహారము (ప్రధానప్రతిపాద్యము. (శ్రీకృష్ణ డు నాయకు ౨. వీరము రసయి దేవాసుర యుద్ధాదులు దీని కంగకములూ (బపర్తిల్లి యంగరసము రై వీరమును బొబంచినవి ఇందు ఊర్వశీనరకు ఎస ౦భాషణ ఘట్టము సత్యభామాసరకామురులయుద్దఘట్టము చాల నశవ్లూర్వములు గా నత్యద్భుత మసరీతిని దా్యతౌచిత్యాదుంతో నిత పూర్వి మేకవియు. నేకాప్యముసందును నీభంగిని వ్రాఎ యెజు గ డనునల్లు సాగినవి సత్యభాలాఎర వాఘురయుద్ధమునందలి వీంశ్ళం -ారరనస మ్మే లనవర్డ నాచాతుర్య ముదృష్టబార్వము. కొంద అీయెడ జరఎనయాక్షేసణ-ల కన్ని టికి నాయాపట్టులయందలి నావ్యాఖ్య యుత్తరవాది చ ర్హలోవి యగుభూకాంతాఎర్దనయందు పొంగి పౌరలినది కరు+శము మునులను నరకునియాదెశముతో రాక్షసులు సఅిచినిపాన్లు జర్జిం చెడిపట్టులం దీతనిశిల్పము తాలు కర గించెడిరీతిని వెంబ (పకృతిసిద్ధముా వానిని వెలువరిం చెడిభావనాళ క్తితో సమ్మిలిత మై “హృదయహృదయముల జూజ్‌ొను చున్నది ఇక ద్వితీ యాళ్చాసము ఇందు (బధాన్యపతిపాద్యము హరిహరావ్వ్వైతము ఇది శినకేశపులముఖమున దేవ తిలను మునులకు లక్ష్యీకరిందుచు నాగినది ఘంటాకర్ణుికధ యొకతె యేఆఅదంగముూా నిం దపఆ రించినది ఇందలి ఎళాచఎర్హనాదులు ఘంటాకర్దునియందు వర్షి ంచినమూఢభ క్తి ఏతదనుగు + ముగా సాగినరసపోషణముతోడి బాతీయరచన దాని కగుతెలు గునుడికారము ఎసౌంప్ప ననితర సాధారణములు ఈఎళాచివర్డనాదులే తదనంతరకాలమునందు గౌరన బేతాకాదినర్జన లయందు టబ్రికి ఫలించి తెలు గుతేట దనము తెల్లిము చేఎన3 ఇ క నిందులకు మునుముందు ” సాగినయొక

శ్రి సం_.ధాాము (కావ్యాణమృతు త్తఎంజీఎనిజి ఇం దద్భుతరశము పరమాద్భుతముగా కిరుణ రిశాదుఎతో పొ _తేర్చజఒకొని (ఎవరిల్లి (శ్రీకి షైనిఛసవ_ల్త త్త్విమును విబ్బృచెప్పినది ఇందు వాగోళాఎ ఎ ఎగుసోమబఎజానిము వలివిరి*ఎవి అరును దొంప్రఎన్ను దూ జితింప ఐడి

జొ ఉం జ! నా డిందు ఇకి విందు సాగిన = యొక ుంంవిదాాము ఎన్యథిదవానము ఇది శివునిముఖము “౦దుంక వెలువడి స్తాణ్నాటై .(ప్రయా*మున కగు చున్యధినిదండయా(త్రను వర్రించుచు నెకి నం! రిం యా! ములు అజ౭త్సాతివ్టి -తొ థాం రృితషా సా దృవాలృంవాతాదిసు వో ఎంథిముల నెన్నిఎనో తాను ఒర్లింప జేకొని (పప ర్తిలం మనం దెలియ నేయు ఎన్నది ల జావింగ్సి ఇకి మునుల క మటనోోో ఎదేశమున అతిమూా.. గ్రీకృషళగవానునికె చాసయా అ యొకితి క్‌ నా!

ఎన్నర్టిల్లినది ఇందులకు మునుముం దుదవాదుల స్వారక రిఇణబిున జూశరూక్రం గం డం (ఆ అవని లి వా ప్‌ (శ్రీక్సిష్ణదేవు డు మూఎన యేతదద్రిఇెచిధానిము నాచనకు ఇల రాజనీతిజ్ఞతను జాటిచెస్పు చున్నది ఇ ౨ (శ్రీకృషునికై లాసయా(అకు రుక్కి శీత్రాఖిలాషము. నిమిత్తనూ(తముూ నవతరించి తిన పతిదేవునికడి రుక్మిణి యంమల కగుచనవు ఎంపాదింబటకై. ఎరమసవిత మగు ధర్మశృంా రమున కివలంబన మగుట 8 ఎరీతి నిట వర్ణిత మెనవిఇకి మధ్యేమార్ష మగుబదిరికాశ మమునం

ము దా గి“ శ్రీకృషు డు తన్ను 'వెవంకొనుచు వెచ్చినఖు టాకిరునిమూఢి భి క్షికి ఎంత ంంచి ముకి నొస గనా ఆ తన, క్తవాత్సల్యము కేఎఎము థి క్తి్యధాన మని చాటుదు ఇందు వీఛభత్సథయాన కాద్భుతవోస్యాములు అసురీతిని రూ పొందింఎ బడిన వీమవోకవివర్యునిచేత ఆపైని గ్లైలాక వరిన తరువాతిది శ్రీబ్బష్షునితిఎస్సు ఎమ్మట శఎనిసొక్షిత్కార.. ఆంరువాతి (శ్రీక్సిమ్తునిళిని స్తుతి అయుకరువాత బరచేశ్చరునిశ్రీకృష్ణస్తుతి హరిహరులయభేద్యసతిస త్తియే యీస్తుతుల కగు పరమార్థము దాని౨ సాధించి కృతార్థము లైన వి ఇ 8 నీద్వితీయాళ్స్చాసఎి పురాశముఖ్య

ఖు శ ము. స్తోత్రము ను దాని కగుఖల్మకుతిని (బదర్శించుచు మబజ్బ౮ాంతముగా సంవూర్జ మైనది నావ్యాఖ్య డూ గూడి దీనితోపాయి సంవూర్జత వివాంచిన దిప్పటిక్‌ తొలము ఈమహాకవికాలము తెలియుటకు (బిగానముగా నాధాం మన దగినది పెంచుకలదిన్నెదానళాం నము అది ఇ ట్లున్నది___ (శ్రీగణాధిసతయే నమ

నమ స్తుంగళిరళ్చుంచి చస్త్రచామరచారవే తై 9లోక్యనగరారంభ మూలస్థంభాయ శంభవే

డీ అవ్యా దవ్యాహత్రై శ్వరి శికొరణో వారణానన వరద _స్తీీవతిమిరమివారో హరనందన 2 (శ్రీమా నాదివరాహో య (శ్రియం దిశతు భూయసీమ్‌ గాఢ మాలింగికా యేన మేదినీ మోదతే నదా తి అస్తి కౌ స్తుభమాణిక్యకొమధేనుసహోదర రామానుజ కళొనాథ క్షీరసాగరసంబవ శీ ఉదభూ దన్వయే తస్య యదు ర్నామ మబూసతి పొలితా యత్కులీనేన వాసుదేవేస మేదినీ గ్‌ తత్కు.లే బుక్కూనామా య కీ ర్రిౌర్యవిచ ష 9 మంగాంబికా ఒభం (దాళ్లీ లక్షీంరివ హరే ర్యథా (0 అభూ _త్తస్య కులే శ్రీమా నభంగురగుణోదయ అపాత్తదురితాసంగ సంగమో నావ భూపతి 7 మాలాంబికా ఒభవ (దాళ్జీ తస్య రాజ్జ్మ కుచిన్యతా దమయంతీ నల "స్యేవ ఇంద్ర స్యేవ యథా శచీ డి ఆసన్‌ హరిహర కంపో బుక్కరాయమవా"తి నూరపో ముద్దస _శ్రైతే కుసూరా ట్రస్య భూపతే లీ సంచానొం మధ్యగ స్తేషాం (పథ్యాతో బుక్కుభూపతి (ఉచండవి(కమో మద్యే పాండవానామి వార్డున భంగ కళింామితశౌర్యవృ శ్రే ర్వంగా విభిన్నాంగవిఘూర్షన్నేశా ఆంధాశ్చ రం(ధ్రాణి విశంతి యూ బాహ్యూగఖడ్షేన విశీర్యమాణా తురుష్కా- శ్ళుష్క్టువదనా పాొండ్యభూప సలాయిళ స్పభుజార్జితవీర్యే* తన్మ న్రాజ్యం (పళాసతి లి బుక్కరాయో ఒభవ (బ్చీమాన్‌ భుగార్జితపరా[క్రమ 'మేదినీవ (ప్రజా యేన స్పపు(త్రా ఇవ రక్షీత (తా, శ్రి

గ్‌ రాజాధిరాజ _స్పజబ్వ యో రాజసరమేశ్వర భాషాలం.తభూపాం ధజం%మవిహం%మ శ రాజరొజంజంగో య వంరాజవయంకఏ వాందూరాయంువ్యతాణ ఇ మ్యేతై రుపళొలిం ర్‌ విద్యాథిరానన 1రీ విజయోన్నతిళాలినీ ఎద్యారణ్యకృతా అస్యాం రత్నబంహాననే స్తిత (0 యన్మన్‌ షోడశదానానాం ధారాయాం ఎరోఖిత దానాంబుధారయా తస్య నర్దతే ధర్మపాదప 7 అలంకృతే శక స్యాజ్టే రనర్తునయనేందుఖి తారిణొచ్దే చ్లైత్రమాసే నవమ్యాం శుక్లపక్షే 8 ఎంపాయాం భాస్కరక్షేతే విరూపాక్షస్య సన్నిధా ఆస_ప్ట్పందాఖ్యసూ(తాయ భారద్బాజాన్వవాయినే రి యాజుషాణాం వరేణ్యాయ సకలాగమవేదినే అష్టాదళప్పరారానా ఎఎభిజ్ఞానార్హ వేదనే లి అష్టభాషాకవిత్వ(శ్రీవాణివి కిల సంపదే సోమాయ నాఎనాంభోధిసోమా యామితతేజ'సే లి గుత్తిదుర్గాభిధే రాజ్యే కో డూరాఖ్యమవాతలే 'పెన్నమాగాణివిఖ్యాతం సర్వఎసో్యోపళోభితమ్‌ లలి కో డూరునాగమల్లాఖ్యదిన్నాభ్యా మఎ సళ్చిమమ్‌ (గామోత్తమా దృలంకూరో (సాచ్యాం ది? సమన్వితమ్‌ వి ఊరచింత లనాబ్ను శృ (గ్రామా ద్దకీణసం్యతమ్‌ పంగలూర్కోడుతాాభ్యా ము త్తరాళా ముపా(శితమ్‌ లశ ఎనాకి నీత కే 'పెంచుకలదిన్నాహ్వాయం ప్పరా (రమ్‌ ) బుక్క రాయప్పరాఖ్యాత(ప్రతినామ్నూ ఏ ళోభితమ్‌ ల్‌ నిధినిషేససంయు క్తం జలపాషా+ ౦యుతమ్‌ అక్షీణ్యాామిసవాతం సిద్దసాధ్యశమన్వితమ్‌ లగి

(0 అష్టభోగమిదం సర్వస్పామ్య మాబ౦(దతారకషి ఎఅబారణ్యసయోధారాపూర్వకం దత్తవా న్ముడా క (శ్రీమన్నాచనసోమా ఖ్యమహాకవివరొ _ప్యధ రాజాన మాళిషం వైవ (మాళిషచ్చైం ) చిరజీవీ భవ త్వితి 28 స్పయ మన్నకరొ ద్వ్భ త్తిం దళోత్తరశతం కవి షట్టి9ంళ ద్యత్ర భాగ న్యు ర్యజంానాహ్నయ స్తత ఒలీ భారద్వాజాన్వయ జాత తల్లపోనాను యాజుష ఆష్టావింశతినృ త్తీనా మధిపో నాచనాత్న జ ) కాళ్యపాన్వయ”౦భూత అన్నదాతా యాజు మైకాదళాంశీ ఒ సల్టజ్జ ఎంగయో బుధ | దేవణస్య సుత (శ్రీమాన్‌ ఎంగపో నామ యాజు] కౌండిన్యాన్నయసంభూతో దళవృ త్రీశ్వరి శ్రుత 12 నాగయస్య సుత శ్రీమాన్‌ వత్సయో నామ యాజుష కాశ్యపాన్వయసంభూతో నృత్తితయ మి హాళ్నుతే 88 ్రీవళ్చ్సాన్వయస ఎధూత _ద్య్మయస్య తనూణప యాజుషో భాస్కర శ్చేతి వృ త్తిదయ మి బోళ్నుతే 8 అ సా్యాగహారవర్యస్య చతున్సమావినిర్ణయమ్‌ (య ం సర్వేషాం సుఖబోదాయ లిభ్యతే దేశభాషయా తం తూద్చుకు నాగమలదిన్నె _ ఆసందుకు చింతకోట

ఉత్తరానకు ఊరచింతల ఆనసందుకున్ను

కొండ మేరమాను చింతకానను కఎశళన్ను 86 ఇదమభఖిలరాజ శేఖర మధుకరఖుంకార గీతమా హాత్మ్యమ్‌ ్రీమద్బుక్కరాజేం్యద నృపతే శాసన మచలై కపారిణాతస్య 8? ఆత్రేయాణాం యాజుష కొటిదేవా రాధ్యాచార్య స్యాంగజో మాధమ్నూర్తి చే సమ్యక్‌ సర్వళా స్త్రపవీణ ల్లోకా నేతా న్మల్లనారాధ్యవర్య !

7 త్వష్ట్రే తచ్చాసనం స్పామిశాసనేన వివిర్శితమ్‌ శాసనాచార్యవశ్యేణ నాగచేవెన శిల్పినా 60 దానపాంనయో ల థ్యే దానా చ్చేయో _నుపాలనమ్‌ డానా త్స్విర్ణ మాప్నోతి పాలనా దశ్యతం పదమ్‌ 40 స్పంత్తౌ ద్భిగుడం ఎ్రైణ్య్యం ఎరిదిత్తానుపాల మ్‌ ఎ౨దిత్తాపవోరే- స్వదత్తిం ఏిబ్బలం భవేత్‌ శ్రీ నామాన్యొ ఒయం అర్య సేతు న్న్టపాణాం కాలే కావే పొాలనీయో ఖవిద్ని సర్వా నేశాన్‌ భావిన పార్టి వండాన్‌ భూయో భూయో యాతే రాదదం్యద్ర శ్రీవిరూపాక్ష 42 ['వేలూరిగిఎరావ శాతారి] కాననానువాదము ఆప _స్తంబస్తూతుడును భారద్నాజగో_తుడును యజుళ్శాఖాద్రాహ్మణుడును నాంనవంళాంయిధి చందుడును సకిలాగిబు వెదియును అష్టాదశ పురాణాభిజ్ఞార్హ వేవియును అష్టభాషాక విత్వ్యశీయు తుడును. విశేషంచి బుహాకివియు ఎకిలాగమవెదియి. నగుసోమయాఖ్యునకు సంగదుభూపా లునితృతీయప్పుతుడును విద్యానగిరాధిసతియు నగుయి్యరాయలు సంపాతిటంఎయినందలి భాన్య- రకేతంబునం దుండిన (శ్రీవిరూపాక్షస్పామిసన్నిధిని కాలివాహనశకము 206 తాంణ సం వై తశుద్ధనవమినాడు ఎనాకినీఆ ఓమునందలి బుక్కరాయఎ్పరి నునునామాంతరము కి అపంచాకల దిన్న యనుగావము న్రహరిమూ దానము చే ధారపోసె ననియు అంకట నమ్నహాకవి యిమ్మహారాజును చిరంజీవి యగునటుల నాశర్విదించె ననియు జెప్ప బడినది ఈళాసనవాలము వాదొపవాదములకు గుంకి యె వీరివారిసవరిణలతో సీకవికాలమును గొంతియ యోనయము గావించు చున్నవి ఇచ్చట రఎభూనయనేన్తుథి రసా్యభనయనేనుథి అనునవి యీశాఎనపారిములు కిరాజనియనేన్లుథి _సర్తునయనేన్హువి అనునవి వీని కైన పీరివారి సంస్కరణములు ఈసఎర+ణంఎకు గారణనము నే చిచారితికులు నిర్ణయించిన విజయనగర

8 విర్మాణచర్శిత కనుకూలఅములుగా నివి సాగినవి కాననుటయే మొదటిళాసనపాం మె ట్లున్నను శెండవళాసనపొరము సవరింప దగినదిగ గాన్పింపదు హంఎవిజయనగరనిర్కాణ మానా టికి జరగ లే దనుట విశ్వఎంప దగినది కాదు మనవారినే టివిజయనగరచరిత చాల్యభదు(సమాద ములతో నిండి యున్నది (చూ నామాటలు = మధురావిజయమను థ్రీక్లై లస్థలపురాణము _ నాఎరక మొ (కీ శ 820లోనే (పోలయరాజ్యస్థాపకు డ్రైనట్లు కాసనము లను చున్నవి విజయనగరరాజ్య మంతకు ముందే వెలలయుండును నే ఎచారితికుల నిర్ణయాభాసము అేవియో తాలునూలు లగు నని శాసనముల దిద్దుట యుచితము గాదు హరిహరు లతెందతో యున్నా రు వీరకంపరాయ డుగూడ హరిహరు డె ఎవ రవరో యేది యెట్టిదో “రిగా బరిశీలించుకొన వలయును వీరిచర్యిక ఆ్యగ్రహరడానమునకు గృతజ్ఞ తాసూచకము - చింజీవీ భవతు అని యీకవివర్యు డు బుక్కరాజును (విజయనగరస్మమాట్టును ఆశీర్వదించినట్లు తెలుపు చుండు టనుబట్టి పరిణతపయస్కు. డ్రై యేయెనుఐదీవత్సరముల[ప్రాయము గలవా డూనొ సోమన యీ నా టి కుండియండనలయును ఈయ(గ్రహారమును బుక్క-దేవరాయ డీఎని కూరక యీయ డు ఉఊ త్తరహరివంశము (వాఎనందులకే యిది యీతని కొస గ బడిన దనుఎ విశ్శ(పచము విజయ నగరరాజులయాస్థానకవి యె వాళ్మిప్రోత్సాహమున దీనివి వ్రాఎ ముగించి యందులకు బహు మానము గా దా నీయ్యగహార మందికొను చున్నా డీత డీనా డనిఎంబును ఉత్తంహరివంశ మునందు సంపూర్ణకీర్తి నను చున్నాడు సోమన దీని బ్ది యాతడు రాణాస్టాసయి లందు సర్మూనములు వడఎ మహాకనివర్యు డూ లోకవిదితు డైనా డిదివిజకే అందులకే యీళాస నమునందు (శ్రీమన్నాచనసోమా ఖ్యమహాకి వివరో ఒ(్యథ అని (ప్రశంబంస బడ చున్నాడు మహాకవినర్యు డు గాసోవున ఇదిగాక యీతనినా డు వీంవై ష్ణవము పీ_ శై వము సరస్పరవి ద్వేషములతో రచ్చల కెక్కి మకళా వేశములకో విజృంభించుచు దేశము సనంతను నల్ల కల్లోలపణచుట తెలియవచ్చును సోమన యే యీాయంశమును ముక్రకంరముగా 'దెలుపు చున్నా డ్మీగంధమునందు - పరివాదాస్పదవాద మాదమదిరాపానంబుచే మత్తులై హారి మే లంచు హరుండు మే లనుచు నాహా కొంద అీపొం దెటుం గరు కై లాసనగంబునందు మును లేకత్వంబు భావించిరా మురవైరిం బుర వైర బాపుట మహామోహంబు (ద్రోహం బగున్‌ (ఉ హరి 2ఆ 68స ౩) అని (అమూలక మిది ఇందులకె కానలయు. ఈత డు హరిహరాభేదమును బెంచి పెంచి 'పెద్దచేఎ విగరించి వివరించి (వాబనా డు ద్వితీయాళ్వాసమున౦దు బుక్కరా జీమతావేశపరుల యెడ సామరస్యము

రి సాధించుటకై యెన్నియో (ప్రబల్యపయిత్నిములు జరఎనా దు ఇందులకు జశితి ”ా దనదు ఆటయక్నములలో నీయు త్తవవారివంశరివన - -పోత్సాహము గూడ నొకటి యయి యు౦ డును అంకుంఎకే సోమన దీనిని హరివారినామనకు శృతి యిచ్చినా డు ఇందలికథిలు గూడ జాలవటకు జాలిహరుల కిద్దబిజు ౦బంధఎఎఎవానే సంతిరింప బడినవి ఎొంసడిభలికోపాఖ్యా వనము. బాణాసురగాధ విఎలములుూాూ నిందు వర్తింప బడి వాలివారు ల మై త్రియే తమకు బక మార్చ మగుట తెలియ చేయుట యిగిఐ*నఎ (పోలయనా టికి విజయనగర మవోరాజుల్యప్రయ త్నిములు ఎలవం౦తము ల్లై మతివై షమ్యములు ఎమఐనవి లెడ్డిగాజులు శ్రైవు లయియును హరి వంశంఎనాదులకు (బొత్సాలా మె గుట ము న్న్ఫునవి యెన్నొ యిందులకు నిదర్శనములు ఇదిెాక యీయుభయకవుఎ వారినంశానువాదముల బరిశీలించి సహృదయకతతో జూచునస్పుదా సోముని రచనాస్వాతం(త్యము ఎడ్జ్‌ (ప్యెడియనుకర ౪(్రతి తేబతెల్లా గానవచ్చును (అందులక్రై చూ ఆయాఎట్టులయందలి నావ్యాఖ్య) వీ౨ి నిన్నినిన బరిశీలించి చూచునప్పుదు సోమన కీ శ శిశతాబ్ద్యు త్తరార్థమున కంచుకి వూర్చికు డని శళంధుఎసును మునుముం దున్నవా డిని నిర్చి వాదము గోచరించును -అందోభోరణ్‌ ఈఆ డీకా న్థమునందు ఇిిందివినేష్యు త్తృయిఎ నాయాసందిర్భముఎ౦ం దుఎళయోగంచినా డు చాలవటణి -వి యాజఎయాశ్చాసమునంచే యెక్కువా "నివచ్చును ఆశ్వాసాంఆఅములందు తి్కనయక్తు వాలిని నుఎయోగించినా దు వీలంంసోపరూగి గ (సగ్టం నుఎయోగంచినా దోజోగుణదీబ్రతో నొాకయెడ (2ఆ 2?ప _ నిరోష్ట్య ఎద్మరఎన సాగించినా డు గంాపెర్డినా సందర్భిమునం దన (ప్రాసవై చిత్రితో దొ త్తేర్చేలచి ( ఆ ౧0స్ర) భ క్తిధావఎరిపోషకిమూా దోధకము ను దాడినా దు జయజయారా ములరో (6ఆ 8ఎ ) _రుణునితోడియుద్ధిసంరంఏ మునందు కోధోపబ్బంహంముా ఎఎబొ( సగ. నపయోగంచినా డు(/0ఆ 255ప అసుం సేనల దైన్యము వర్ణించుఎట్టున గూడ దీనిని గ౧”దనినేదిండు (6ఆ రి5్‌స ్సి వై పష్ణవజ్బరాఖిభూఆ మై శివజ్బరిము (శ్రీక్సిషుని శరిణు చొచ్చుసందర్భిమునందు దైన్య ముట్టిపడునస్లు విర్హించుటకును మత్తకోకిలను వాడినా డీయన (6 24ఎ) స్తుతిసందర్శమునందు గూడ దీని కివకాళ మొస గినా డు కా దసలేదు (06 [పు

0 ఈతినికి దుష్కర(ప్రాసపూరణ మనిన నల్లేరుపై బండి సహృదయహృదయర౦జకిముగా వాని నిళ్హై పూరించు చుండును (చూ (పాగ్జోతిషంబు. (ఆ [ప్ర ద్యుమ్నంబున్‌ (0 60ప) కృష్లాంాయ నమో _ (6ఆ లప ) మంజ్బభిరామ (6ఆర88ఎ మొ) ఇవిగాక రెండురెందుపాదములకు వేయిసడునట్లు (తిచత్యుచ్చాసాదుల గూర్చి (ప్రానవై బతి ప్రదర్శించినా డు. (అ 58ప0) (4ఆ 620ప్ర)(2ఆ 6ప0 “ంయతా ంయుతప్రాన ముగూడ ఈతవి కిష మని అప్పకవ్యాదిలాక్షణికులు పై ప్రాసమనకేకాక యనునాఎకవికల్ప ల రాం

యత్యాదులకు గూడ ఉత్తం హరివంశమునందలి వని యాతనిపద్యముల నుడ హరించు చున్నారు పె పప్రాసమున కుదావారించినపద్య మిం దిప్పుడు గానరాదు

ఎ(దుచు స్యద్రుచు వ్విదుచు చి్యిదుసలు అని (పయోగించి (దు పరకి దుగునచ్చునెడ లఘు త్వము నుపదేశించు చున్నా డీయన _ (4ఆ 00ప్ర) నన్నయను జూచి తిక్కన తిక్కిసను జూచి యాయన యిట్లు ప్రయోగించినా రనిసించును అ్మదుచు అనుడానికి నన్నయతిక్కినల (ప్రయోగము లి ట్టన్నవి _ (చూ భార అది 5ఆ 24ప (భార సభా ఆ 2 )(భార భీష్య 2ఆ 82వ మొ అనంతరకాలమున వీని నాధారముగా గొని లాక్షణికు లనుకాసన మేర్చలరు కొని నారు (చూ బావ్యా పకి 20సూ )

సద్యరచనయందేకాక గద్యరబనయందునై త మనుప్రాసరచనతో ముక్తోద్యగిస్తాదుం. గూర్చి (ొంగొ త్తరీతులతో బలుభంగులు (పదరి ంచినా డు యుద్ధఎరనాదులయందు. (2 ౧వ) (ఆ 86వ) (0ఈ 28న) (వె

(చయోశవరామల్భుముూ

కంకున్నుసభో (సభ 1 ఓ ఇచ్చట తిత్సమాకొరసంధి దోష మనిఎంచును కొని కుంకుము (ప్రభయో అని (పారాం) ఉన్నది దానిచే నిది సాధువు మజియెచ్చటను నిట్టిసంధి లే కుండి టనుజేఎ యిదిదే కవిపారటఎ గా చ్చుశ

దిక్కుక క. (2 40) ఉత్సిఎముకున్‌ (6 40) (యొ ఏ సం కృాతిపడముల కిట్టినాగద రావా త్యము కూడని దందురు దువోకపుల్యసయోగము లి ట్లున్నవి- పద్మజుకున్‌ (న్ఫంం 2 28

బరముకిరుగ (పద్య ఉ ఇ 6) వేదముక్స్షై (సభా వతి మొ తన

మయము _ మయట్‌ ప్రత్యయము తెలు గుపదములకు జేర్చినా డు దోష మందురు సీళ్ళ మయము తమమయము అనునవి తెలు గువారిస్కవహారములందు (బబద్దములు అందులకే

కావలయు. తిక్కన దీనిని 3 సలిపె జకొరచ యంబు సదలు దనమయంబు గాగ (వర్చ 6 48 (మొ) థావార్డమునందు. తన _ప్రర్యయ.ఎ ర్కూ్య్చాతవదముంకు జేర్చి అ కారితన మనినా యం(శీఆ 2న ఏ) ఇందుల 5అ”కి మార్షిదిర్శి తిక్కియబ్బ - (చూ ఛారి ఉద్యో ఆ 844) ఇస్టవి ఆర్యవ్యసవోవంబుల చ్పష్టంఎయి రబాక్రంబు అనురీతిని సాధువులు ఖడ్గాఖట్ల ము న్నిునఎ నన్నయాదుల ఆయిషా .. స్ట వంచవి ఇకి (ద్రుఆచ్చిత్సాదులును నన్న్బయామలచే (బయుక్తముల లాఇజణీకులు లష్షణ మేర్పలచి సాధించికొనినారు వీనిని చూ (వావ్యాసం 8చూ (పావ్యా సంజ్ఞా. 6సూ (ప్రా వ్యా సమా 28 (ప్రొవ్యా

౦ది 8(మెొ ఇకి కౌలపేరుడు సాన్నాయ్యము ఆండ్యాని ఎవో కము ధైైనుకము బంంబ్యుఎయో% . లిం దె న్నో యున్నవి నావ్యాశ్యవిశిదిఎజచినది వీనిని స్మ్యకియముగి సన్నయతిక్కనలఎ౦. పాటూజికొత్తము డై వారితిరువాత వారియంతటివా డు గా వెలబనన వా డీమవోంవి

శొంఘికొబారములు

ఇ క నీతనినా టి సాంఘికొచారిములు గొన్ని యీతినివర్శనలపలన మని మెటు గుకొన-చ్చును నిజ మాలోచించి్నషదో నట్టిడి నా స్ఫిష కురులే శాప్య మ్మన భారతీయబద్ధాంతమున కను రూపము దు ఐనిను స వెవారి వాళ్చాత్యాధిరుచి నమసరించి యివి కొన్ని స్తాలీపలాకన్యాయ మతో విట చేర్కొని బదు చున్నివి నే జు పరస్పర.) వన. మి త్రేఆళిక్‌ సూకము ా జరపు చున్న కంచాలనము (క్‌ హ్యాండ్‌) నాదనకాలమును౦డి కాక వ్యా మెహ ర్షికాలమ. నుండి గూడ ఆచిర +మునం దున్న దని తెలియవచ్చును (చూ 2ఆ ?7స దీని కిగునావ్యాఖ్య) (కంకుక్యకీడ) ల బింతియాట టక శే ట్రిది వదు అకాదా నేనా 35నుంకియో మన కివుతి మై వచ్చు మిన్నభారతీయ్యకీడ యిది దుర్చా” (పళ్చతులు చాంసడిధకుంచే బాధితు లై శ్రీకృ షునికి వారిబాధల విన్నవింప నచ్చిసస్పును సాత్యక్యామలు (జస్లు జల్లు గా ఏర్పడి దీని నాడు చుండుట వర్ణింప బడినది ఇది యీనా టి ( ఎడ్చాల్‌ద్యూగ్‌ కు్రు సరిపోవు చున్నది [చూ 4ఆ 80ప (దుర్గ్షరక్ష ఐమ్సు శతురాజులమండి వచ్చువారులమోో మంకు గుటి ”ా కుండ ముదప్త (ప్రదానాదులు ము_దారాక్షసాదులతో సంవదించనట్లు ఎర్తింప బడినవి వీనిని నావ్యాఖ్య విబ్బచెస్పును (చూ 2ఆ 08) ఇ క శ్యతురాజులదండయా,తకు గుజిగాక వారిని గోఎలోనికి రానీయ కుండుటక్లై. జరపవల ఎనసన్నాహములు నర్ణింప బడినవి (చూ 2ఆ 88ప ్స

ల్లి

ఇ క వే టలు చాల విధదులు గా హంసడిభకాదుల నాభారయు”ా గొని వాఏస్పరూవచ్వభావ ముల వివ్బచెప్పు చిందు (పవరిల్లినవి (4ఆ లిశనుండి 20వఅకు ఉప్పన బళ్టైలయాట యొకటి యానా టికి సుప్రఎద్ధముగా ఈనా టివలెనే జరప బడు చున్న స్లోందు వర్ణిత మైనది (4ఆ ల్‌

ఇ క ద్యూత మొకటి రుక్కిణ్‌శత్యలను (శ్రీకృష్ణుని నాధారముూా గొని నా టిసంకేతములకో సోమనాధునికలాపాండిత్యమును వేనొళ్ల జాటిచెప్పుచు (బవృత్త మైనది (8ఆ 20. 80) ఈత డు వరించిన నరకునియమరావతీదండయా(శ్రాదులు కన్నులకు గప్పిన “ాన్సింప నజేేు

మ! ఉట ౧

చున్నవి నా డు జరగిన తురుష్కుల దండయాత్ర అను

సమగయిగా నావ్యాఖ్య యంఅయు (బకటిత మైనవెనుక నే నీ్రంధయినుగూర్చిన వమెష్ష యొకటి విపులముగా వ్రాయ దలచి యుందుటనుజేన యికి దీని నింతతతో ముగంవచెదను

నావ్యాఖ్యానము = రెండువూటలు ఉత్తరహరివంశమునకు గర్త నాచన సోన్సునాధు డు దాసికి వ్యాఖ్య యిది. ముందర మ వీనికి బేరు హరివంళశాంభొధి నంతను నవలోతించి పలురఠత మిల నందుండి యుదరించుట ళా జేఎ మందర మన నైన డిది సోవనన నర్న్‌్జ్జా డు ఆతనిసర్వ జ్ఞత్వ మంతయు నేతక్కృతియం దు (బ్రతిఎలించి విజ్ఞానసల్పస్వాపేటికగా దీ నొనర్చినది ఒకపేదము దు ఒకళాస్తుఎ చాదు ఒకకల గద ఒకభూగోలము దు ఒకఖగోలము గాదు ఒకచతిత దు ఒకతోకి వ్యవహారము -దు ఒకరాజనీతి -దుంసర్వము నిందు యీర్రీరవించి య న్నేహా_ బన తి త్క్యచి త్తనురీతి నర్ధగౌరవముతో జాల చెం పొంది యిందు వెలంు యున్నది వీ సపోషణ%ం ఎదానాదు లిందులకు నిమి త్తమా(ఆ్రములు కాంతాసమ్మిఅముగా మృదుమధురోపదేశమునకే యిందు వానియవతరజము లొకళా స్రఎజ్ఞాన్నపటోవమే దీని కగససరదులక్షిము కావ్యకలా శిల్చమున కాలంకారికులు నిర్ణయిం వినలక్ష-ము గూడ నిట్టిదే నస బ్లా న త ద్వాచ్యం నబన్యాయోనసాకలా జాయతేయ న్న కావ్యాజ్గం మహాన్‌ భారో నుహాకవె కావ్యం యళసే ఒర్థకృతే వ్యపహారాదే శవెంరక్ష3యే. సద్య పరనిర్పృుతయె కాన్తాసమ్మితత యోపదేశయుజే అనివారు వీరు దిని నక్షరముల బరిపాతించిన దీమహా(ప్రబంధము ఆందవ్మినానిపండ్ల కల్డులు చా చుట మొదటినుండియ. నా కొకటపకృతిబద్ల ంగుమహాగుణనము ఉత ఛఖ బుద్ధికి దగునాహారము లేక నా కొక క్షఇమేని నిద్దుర సట్టదు సాధ్యాసాధ్యముల నారోచింప

8

నీనినాహఎ మొకటి మాయారావ్యదేవతాన[శహమున మాగురుదేవుల్యప్రసాదమునలన నాకు లభించిన మహావిద్య ఇది వంణము ా సోమనసర్వజ్ఞల్వము నంతను సండితపామరజన సాధార*మూ. కరతలామలక మసునల్లు లోకమునకు విదితిము చేస. భాషోద్ధాకులం ద(గ స్తానము నాదే యవిఎంచుకొనవిఎయు నినెడియిబలాట మొకటి నాయందు బయలుదేజీన దను లో కుండ కారణము. లేనిదే కార్య ముందిమ వయంతర్యామి.పేరణమో యించులకు హేలు వయి యుండును కా దన లేన ఆయ న్రర్యామిపేంణాకల్పవల్లి కై నమహాఫలమే యీవ్యాఖ్య నిమి త్తమాతిము గా నాయం దేర్పడినయీబం౦కిల్చయిన శిగినునూూ ర్తిబల మెస్టిదో కాని కేవ లజ సాక్షి గా నన్ను నిలిఎ యావళ్యకిము ల ఎనాయాబట్టులం దీవియ మావిషయ మనక సర్బ విషయములను సర్వతోముఖమూా గూలంకిష మగురీతిని జర్చించి విజ్ణానోసబృంహకిముగా ఇంతిం తై విట డింత యై అనురీతిని (విశ్వ మంతియు దనదే యనునట్లు) విశ్చ రూపము దాల్చిన విది నాకు దెలియ కుండ *నే

వ్యాఖ్య కగులక్షణ మి లట్లున్నది _- ఎదచ్శేద పదా రోక్తి విగహో వాక్యయోజనా ఆషేపస్య సమాధానం వ్యాఖ్యానం పజ్చులక్ష-మ్‌ (అం) ఇది చుర్శొధ మిది సుబోధ .ఎనుఏవేచిసిం వేక సర్వమునకు సర్శతోషఖముగా సాన పీమైదులత+ము లీవ్యాఖ్యయందు ఈనివీవ ణన నాధుని (గంధమున కై ననవీనత్పిము దానును - దశరా దని కావలయు పురాతశాధునాతిన వ్యాఖ్యంలయం దన్నిటియందును సర్పాం సుందరమా సగునొకినవ్యతిను దానును వివాంచిం దిది ఇందు పదపద మన నేల అక్షర మక్షంయు సారికి మని స్మ్వపమాణజముూ ౨బ్బ చెప్పుటకు (బ్రయత్నించిన దిది పారిాంకు శబహొషబు కలయాయా.పయోగములచెం3

చెలు గువ్యాకరణముతోపాటు పాణినీయపరిచయ . హద దా నవలసజసవలయి న ఎహులముూా సాగిని దిది సపలుతాపులతో నచ్చకెలు గు లెన్నియో సమూల.ఎ లగురూసములకో రూపాంతరి ములతో స్య్వఫపమాణముగా నిం దప-తించినిది ఎల్తేప మొద ఎగునవి యెన్నో 'పెద్దలబయాక్షేఎణ షు లకు గుఅటియై యొకదారికి రానివి వింతవింం అగురీతులతో వారివారిచే నపమార్షము-కు

గొనిపో బడినవి యిత.కవిసంవాదములకో వాని కిగుస్వరూపస్వభావయిలు విశదపజదుచు

దగురీతిని సాధించుటకు శక్తివంచన లేనిషయత్న మిందు సొగినది పుటలు పుటల అంస్క్పు రాం సద రలేకాక రసపరిపోషణాలంకారప్యాతా ౧త్యామం కగుసరాొమర్శాదులు గూడ నేకొదఏ ర్‌ యిందు (పవర్త్‌ల్లినవి (స్రతఖ౦శము వదల బడక (ప్రఎద్ధ మ్యసఎద్దము. చిన్న పెద్ది యనెడితారతమ్యమును (దోబరా జని యన్నిటికిని నిఘంఎువులయు వా కరణకని,పయో

శీ గాదులయు (కుతిస్కృతిపురాణేతిహాసాదులయు (ప్రామాణ్యము సవి్యరమూా (బదర్శింప ఐడి సది ప్రసక్తి వచ్చినస్పుడు సాంఖ్యయోగ వెడాంతశాస్రాదు లాజాలగోపాలము తెలియ “గునల్లు బహు(శమమున కోర్చి యిందు సుటోధమూ విపరింప బడినవి అక్కడ-_డ జాలతాడలరో జారోరిశోధనాదులు జరఎ తగుపారము నిర్హ్ణయించెడిఎట్టుఎంయందు. బారాంతరడు. అన దిన వానిసగున్వయము గూడ జరప బడినది అపపారదు లఎబదిడివి “హిఈుబద్ధములూనేయ ట్లన బడినవి ఎచ్చటనేని యొకబాల్లువర్హ మైనను నాపరిష్కరణదునం గుల యగునేని యుడు లకు దగునుపపత్తుల జూపుచునే యది యట్టి దని వచింస బడినది ఈమవోకవి బుద్ధిపూర్వకముగా బండితమ్మన్యుల కీగంధగౌరపము తెలియ జెబ్బుంక్రై కొంక రానికొయ్య లనునట్లు [గంథి(గంథులా నిక్షేఎంఒన గద్యపద్యవం లిందు చాల గలవ బహు పరిశ్రమముతో సర్ససుబోధముగా వెలయునట్లు తగురీతి నవి సమున్పయింప బడి ద్యాఖ్యా”ం బడినవి దీనివలన దెవీం వాచ ముపొనతే బూ దిహవ స్సాంంతు సారస్పతం జానీకే నికరా మసా గురుకులక్షిష్టో మురారి కవి అబ్బి ర్ల జ్జీత ఏవ దానరభ్నటై కిం తస్య “మ్బీరతా మాపాతాలనిమగ్నఎవరతను ర్జానాతి మన్దాచల _ఆనుదానిలో గలసత్య మెచ్చిదో యెటి గి సోదు నయందు దీనిని “మన్సయించుకో గలిగితిని ఇ క గొంద అ్మీగంధముపై దేఎఉసయామెపణముల కన్నిటికి నాయాపట్టులయందె యిందు సమాశానము లొన గ బంనవి ఇ క నీసర్వజ్ఞునకు (బిబంధపర మెళశ్వరునకు నీహరివంశానువాదమునం దై నతులనాత్మకపరిశొధన మిందు చాలచో టులందు జరస బడినది పాఠకులు సహృదయంతో నుహృదయు లైదాని బరిశీలింతురుూక ఇక వీని నన్నిటిని నే నిట శృం%(గ్రాబాకతో జూస దల చిని మజింతిగంధ మిది యగును ఇప్పటికే యీ గంథకుదఎభారము తలయిస్కటలై న న్నొద్దు పద్ద నీయ కున్నది నాసర్వస్ప మిందులక్షై యొడ్డితిని ఇ 8 దారికి స్ప్తు నావ్యాఖ్యా(శణాళిక ఇంక నావ్యాఖ్య కగుపణాళిక యిది ఇది మూ డువిధమలుగా విభజింప బడినది అర్హము 2 తాత్సర్యము 8 విశేషములు మొదందానియందు. (అర్జముసందు) అర్థ మిచ్చునప్పుడు సమస్తఎద మది యగుచో ్రతిపదము _ఇట్టిగుణుతుతో గులుతింప బిడి చిట్టచివరిపదమురిడ “= ఈగుఅు తుంచి దండాన్నయసద్ధతితో (పదములు మరల మరల బ్రదర్శింస బడకి యథా.కమ ముగా (పదములనరుసచొప్పున)] ఆయాపదముల కర్ణ మిడ్చుట జరిగినది పదములు విడ దీయు

న నల్చుడు + ఇచ్టిగుఎతు వాడ బడిసది ఆర్ధ మి ట్లిచ్చునవ్పుడు ఆయాపసదముల కగునిఘంటు వలు వ్యా-ర౯ సూ తామయి (ఒక్కొంకిలో భావివివరణాదులు నలువ నడుము ఆయాపదముల చెంతనే వీ లైనంతవటి కిచ్చుట జం నది పాఠికిజననాలఫ్యమునక్షై ఆయిచ్చునిఘంట్పాదులు[ ]] ఇట్టి స్క్ర్వేరు గా కెల్లలోనో ( ) ఇస్టదావెట్ల రోనొ ఉందట జరగఇది ఆబాకెట్లతరువాత సమ్హ పద మది మై మగియనివో తిత్సూచకమూా అర్హమునకు ఇవెగులు తుందుట జర%నది సమ ఎదములోనిచిట్టచివరిఎద చది యగుకో (దాతెస్లతరువాతి తత్పూచికముగా ఈచిహ్మ ముంచుఎ జరిగినది చాలవజకు వ్యుత్పత్త్యరములు ఎ్యగవాముిలు పదచ్చేద....లు ము న్నెగునవి ఆయాసదములకడనే అంచి పెద్దుకొని యుండునట్లు శాళరూకిత వివాంచ బడినది ఒక్కొక్క ప్పుడు బహు(వ్రీహ్యాదులందు ఈఎదయిన కిది యర్హ మని సరా దెలియవచ్చుటకును నిఘంట్వాదులసనిన్నయమునకును కలవా ఎఇ అనెది (అశ్యపదార్హము) వేయినటిప బడినది [ఆదా ఎత +- అంబరు టు = పల్చని పస్టుఎస్తము ( అమరం వ్యోమ్మి వాసు అ ) కిలవా డు _ అనురీతిని] ఇ స్త సటవలన అల్బటవ్నట అర్హిముం కగుధారానావాగిముసము సాం నడా... నడుమ ఆ గిపోవలు ఎచార్హాఎపెతిక గొాంల(ప్ర3బంధం. మానే యున్నను నాంతిరీయం మగుంను సోంవ్యేే యది పారంలొ.వమునకు 6 - లండంఎవి (శాత్పిర్యము) ఇది స తిసద్యమునకు తించనమునకు అన్నివెకిని (ఏమై దాఒలికో తప్ప రయ క్తి యున్నవి ఒర్కొాకకో అర్హకథనమునందు ఆదవటోధనమిుని ౫౮ శరం మగునిబ్బయఎి భాఎ కమనుపేరితో “చ _ఒల్బఎవిరా మస్నృను అది ఎమభిమూా శాయా ఎద్యశద్మముల తాత్పర్యము నంతను ఎర్లిందునివిగా చే ఎండుటనుబన్టి దానికో గం కొన్ని చోఎలలో తాత్సిర్యవర్ణిన తిబ్బని దైనవి తాల్బర్యుముుందు. గూడ అత్యాఎశ రం దాని ఎంచినప్టలు _పమాణము అన బఎనవి _ స్సు [|] 'స్ట్టేరుద్రాకెట్లలో వానికడఉనెి తయ ఒడినివి _ఉ-డనో గొర్చి గోఎలరోశే ఇది జర ఇఎవి ఇకమూ డవది (-శేషముట్యు ఇందు వాలనలి కితిరికవులుంవాదములు తులనాత్న అఎరిశీఎ నవులు అనువాదసునమ నాంటంధమున = ఐసా ఎ్య్‌వై ఎమ్మ్యుములు పదసార్ధక్యముయి ఆర్తి గౌరవపరిశీఎనాదులు (ప్రదర్శింప బడినవి ఇట్టివేష మి లివి వలశంఖ్యలోనే యిందు చేరి యున్నవి ర తాత్సర్యయిగాని యర్హముగాని మలఎశేషములాని అందజకు సర్పజనసాధార + ముగా సుబోధదయులు కావలయ. నఎెడిదృక్పధిముతో వీనియందు చాల్బశద్ధవవాం౦ప దికినది ఎతి దిజ్ఞానవీజములు ఎర్వజన తే(త్రిము.€ందు నిక్షిపము లగుట యీవ్యాఖ్య కై నప్రధాసలక్ష నగు

(0 టనుజేఎ చెబ్బనదానినే వివరించి వివరించి చెప్పుట జరగినది కొంద కిది చాల ఛాందసముగా గానవచ్చినను నాదృచ్బ కడి పరిహరణియముా నగ డ లేదు కొందజు మిత్రుల (పోశ్సాహము గూడ నిందులకు గారణము పారకజన సొలథ్యమునకై విసంధి దోషముగా పరిగణింప బడ లేదు కియాజన్పవిశేషణము ఎ కడ గూడ నిడి జరగిసది శర సూని (మొ నిఘంటుపులు ఇతరవ్యాథ్యాతిలు నిభ నా యుండుటను శిష్టాచార మనికూడ ఇది కా దనకపోవుటకు హెతుపు మజియొకమాట._ పదం వర్తకరణము సంస్కృతమునం దపశ్యము పాొటింప బడవలఎనదే యినను హపద్రశనాఎల్యము ళా మ్‌ ల నక్షై వదల బడిన దడి బుద్ధిపూర్వకముగానే ఈవ్యాఖ్యయం దిచ్చినస ౦స్కృృతభాషాఎమాణము లనూదితములు గా లేదు (గంధవి_స్తరభితియే అందులకు హేతువు పారకులు మన్నింతురుగాక ఇంకొకమాట.. కోరినంతనే యభిప్రాయము లొస గిన పెద్దలకు మిత్తుఎకు నాయధినందన ములు మథఠియు నింకొకమాట (గ్రంధ మంతయు నాచే (వాయ బడినది ఇ క నిది ముృుదింప బడవలయును అందుల కచ్చు.సతి ఎద్ధయి కావలయును అందుకు నేనఏ మాయంళేవాఎ చిరంజీవి భాషాపవీణ డాక్టరు వుయ్యూరు లక్ష్మీనరబంహారావు ౨౦1౬ ౪14 ౫ ౨1 9[0 పూనుకొనినా డు పూనుకొనినదే తడవగా ముత్యాలకోవవంచి దస్తూరితో ము(దణమునకు ఒద్ధము చే యిచ్చినా డు (వా అ(పతిని ఇందుల కౌత డాయురారో గ్ల్యైశ్చర్య ములతో పు త్రపొత్రాభివృదితో దులదూ గుాకి యని ాయా3బ్యులు అ (ఈ టు ఇ క న్నీగంధము నిప్లు (శమ మనుకొక యెంతటిశ్రమవంనరా యోక్చి చిక్క” ముద్రించి నాయాశీస్కులు ఇ క దీని నంతను నిర్వఘ్మముగా నిట్లు సాగించి నేనే త ననున ట్లీమహాకార్య ఎఎ నంతను నిర్వవాంచిన మాపరమెళ్యరికి మామకప్పన పుఎ (ప్రణానుశతిములు ఇటు ఉం ప్‌ తుకుచ్చి ను బహ్ముణ్య "స్త్రీ

ఆన్‌ స్సు ఉత్తరవారివంశము మజాకొాబ్యములలొ ను_త్తమస్థానము నలంకరించిన దని సండితు లెల్లరు ఎలి గుదురు సర్వజ్ఞు డగునాచనసోమన దినికి కిర్త మదా మున్‌ వాగనుకాసనుండు సృజి యింపం సోము డు ధాస్కరుండు వెలయింసన్‌ అని ఎవూర్వకివు లీతనిని కొనియాడి యున్నారు ఈ(ంథము చదువునప్పుడు కపులలో ఈకవివాగ్విలానములకు ఆనందించుచు. గొన్ని చోట్ల నైనను అర్హము "నివారు. పెక్కురు గలరు అర్హ మైనంతకే వారు సంతబంచు చున్నారు ఇ ట్లుండ ఆమహాకవిపూర్వపుణ్యమున నీవిశేషము లన్నియు నిస్సంశయముగ నిర్వచింస బూనుకొని పోతుకుచ్చి సుబ్రహ్మణ్యశాత్ర (శమ మనుకొనక మందర మనుపేరితో అత్షరాకరవ్యాఖ్య దీని కొనర్చి యున్నారు వారిముఖమున నేను దీనిని విని ఆం[ధలోకిమున కిది యావళ్యక మగ్యుగంధ మని తల చితిని (శ్రవణనమయమున నాకు గలిగినభధావము ఈ కవి యాయుస్మ౦తు డు గావలయు ననియు (గంధము నిర్విఘ్నముగ నిర్వర్తింస బడవలయు ననియు నయినంతవటకు నెప్పటి కప్పుడే ముద్రిత మై రసికుల నానందింప6 జేయివలయి ననియు ననునది ఈకార్యము బహూా(ద్రవ్యసాధ్యము గాన పుణ్యపరులు (శ్రేయోఖిలాషులు రస జ్ఞులు నేతత్కార్యమునకు దొ డగుదురు క సంవూర్ణమ్ముదిత్యగంధము శీఘకాలముననే చదివి సంతణంచుభాగ్యము నాకు లభించును గాక యని యీశళ్వరభానముతో నున్నకవులను (గ్రంథ(ప్రతిపాద్యు లై. నహరిహరనాధశ్రీకృష్ణదై విత ములను (కార్చి ౦ంచు చున్నాను ఇట్లు తాడేసల్లి రాఘవనారాయణళాల్డు

అభిపాయము కళ్యాపపూర్ణ డా దివాళర్ణ వేంఠటావధాని, 1 4 (4005) 91 5 (బ్రహ్మాథ్రీవేదమూర్తు లైన (శీ పోతుకుచ్చి సుబ్రహ్మణ్యశాం్రగారు రచించిన ఉత్త-వారివంగ సమ(గ్రవ్యాఖ్యానము_ చూచి ఆనందించినాను ఉత్తరహరివంశక_ర్త మైననాచనసోమనాధు డు సర్వవిధముల గవితయమువారికి దీ మైనవా డు సర్వజ్ఞ బిరుదము ఆయనకు సార్జకము చిన్న యసూరి బాలవ్యాకరణమున ఆలికంబున నక్షని డా చినసర్వజ్ఞు డని అంనిని (ప్రత్యేకముగా (సశంబంచి యుండెను అత డు అంతకు ముందు నవీనమార్షిమును (పవెళపెళ్టి నవీనగుణ ననాధు డను,ప్రఎద్దివిగూడ పొందెను ఆం(ధవాజ్కయమునందు పండితై క చెద్యము లై నఎటహా (పొౌఠ(పబింధములలో ఉత్తరహరివంళ మొకటి. అత డందు చేఎస్తపయోగములు పెక్కు లింకను నిఘంటువుల కెక్కనే లేదు అత దు లోకమునందలి సర్వవిషయములను పఠిశీలించి ఆవిషయములకు సంబంధించినసాం౦కెతికసదము లెన్నో తన్యగంధమున వాడి యుండెను ఇంక సత డు తన్నపబంధమున వాడి యన్నన్నిలోకో క్తులను మజియేకవి వాడియుండ లే దని చెప్ప వచ్చును అతనిరచన సరస మైనను ఓజోగుణప్రధాన మైనది నిజముగా అతని్నగంథముసకు వ్యాఖ్యానము (వ్రాయటకు మజియొకసర్వజ్ఞు డే కావలయును పలువురు ఫండితు అందుకు (ప్రయత్నించి కొంతవజకు (గాజయు అజగొజగా (వాఎయు విడిదివైచిరి దానిని శ్రీళళట్రారు బహువిషయవివరణముతో సోమనాధునిసర్వజ్ఞ త్వ చుంతయు స్పష్ట మగునట్లుగా కూలంకష మైన న్యాఖ్యానమును (వ్రాఆయుండిరి సర్వవిషియఫమ్మిగ్ర మగుటచే (గ్రంథనముపరిమాణము పెరి గినది దానిని ముదించుటకు తగినఅర్జీ కసంపద వారికి లెదు అందుచె (పభుత్సమువారును శాం స్వతసంఘములును వదాన్యులును తన్ము[దణమునకు తగినధనసాహాయ్య మొన గి ఆమహి (గ్రంధము సవ్యాఖ్యానముగా సర్వసుబోధముూా ము(దిత మగుటకు అవకాశము కల్పింతు రని కోరుచున్నాను ఇది ముదిత మైననో విద్యార్థులకేకాక పండితులక గూడ సరమోసకారక మగు నిని నాఅభ్మిపాయమను దివాకర్ణ "వేంకటావధాని వీ0ం8ి 85

అభిప్రాయము తరగ కొ వొ వా4వాగగిగ్‌ [14 * 4 9959 కం 64 05! 2064 [6686 అిల౧౧/ క్ష్‌ ల్‌ ౧/౧ ౧/౧ ౪4౧40 6€/౧ కవ్వితయమువారిచే రిచింఎ బడినమహాభాంతిమును పూర్తిచేయుటకు నాదనసోమనాధిశిచే రచిం ప బడిన గొప్పపద్యసైబంధము ఉత్పరహశి 0ళము మహాభారతార్హముసికు సమగ్రత చేకూర్చి దినితో సంఘటించుటకై సోమస యీబంధర చనక్రై పూనెను ఈగసదింధిమున ధారాళుద్ధి కలిగినమనోహర మగుశ్రైలి కలదు కాని చదువరులకు సుటోధ మగు ఓకు విపరీత్యపతిస్తి లవిమర్శకులను (ప్రబోధించుటకు పండితులకు అపూర్వసారన్వతకలా ఇండముగా దీనిమహత్త్వము. ను పర్యాతోచన చేయుటకు ఒకవ్యాఖ్య ఆవళ్యకము మహావిద్వాం సులు సహృదయులు నైన శ్రీ పోతుకుచ్చి సుబ్రహ్మణ్యశావ్రిగారి యా మందరవ్యాఖ్య యా కొజలతను దీర్చు చున్నది (శ్రీాఆగారు ప్రానీనసంప్రదాయసద్దతిలో సరిణిబ్బతు ల్రైసవ్వైయాకరణులు ్రథమే వా విద్వాంసో వైయాకరణా అ ఆనందపర్దను డన్నట్లు వైయాకరిణులే గొప్పసారిస్పతి విమర్శ కులుగూడ అఎం౦కారళాస్త్ర(ప్రవీణులు సంస్కృతాంధధ్రసాహిత్యములలో (ప్రామాణికులు (ప్రారీన సంస్కృృతాంటధ్మగంథ సంకలన కర్తలు వ్యాఖ్యాతలు ఐన (శ్రీళాన్రిగారు ఈ (గంథవ్యాఖ్యకు పూనిరి ఇందల్విసతిసద్యమునకు (తిసదార్థము వివరింస బడినది అందందలిపురాణగాధలు జాగ త్తతో సమీక్షింప బడిసనవి (పతిపదమునకు వాచ్యలక్ష్యన్యంగ్యార్థములు నిర్వచింస బడినవి ఇందు (ీశతారికి శలకోళప్పరాశ్యసబంధ విజ్ఞాన. (ప్రదర్శిత మగు మన్నది ఏసద్యమునను పయొక్కపదముగూడ నిరర్ధక మని వదల బడలేదు ఉదా. హాలహల హలాహల పదములు ్రమముగా శివునిచేత _గవాంన బడిన విషమునకు బలరామునివే (గోల బడిన మదిరకు హలమునకు వాచక మగుట యిందు నిరూఎంస బడినది నాగ సర్ప శద్దిములవిషయ్యమై చూస బడినవిశేషము (పశంసనీయసఘు ఇట్టివిశేషములతో గూడినయీన్యాఖ్య సహృదయుల సలరింప గలదు

లీ ఇందు చాలపదదులయొక్క వ్యాకరణ విశేషములు పదప్యుత్చత్తులు వానిసార్థకత (దర్శింప బడినవి (ప్రాకరిణికార్థస షర్టనమున క్రై ఎన్నియో సంస్కృృత్యగందఒ..లు _పమాణవలనము లుదాహరింస ఐడినవి ఈ(ప్రామాణికవచనమంలుగూడ ఆం్బధ్రీకరింప బడినవో బాగుగ నుండెడిది కాని అప్పుడు (గంథ మింకను విస్తృత మచ్యడిది ఇట్లు (పతిపడార్థము తరువాత (సున్న మై లలిత దుగురీతిలో తాత్సర్య మీయ బడినది ఆఎళ్యక మగువెడల ప్యం్య్యార్తంఎిలు నిర్వచన పూర్వకములుగా అలంకారములు చూప బచినవి ఇది యెంతోశమముతొ. గూడినపని ఇది (శ్రీకాబ్రగారిళ క్తి సామర్హ్యనులకు నికషోపలము. ఎడ నెడ అర్థము ననుసరించి భయోగసరళి ననుసరించి మూల్యగంథఒఎ సపరింప బడినది రయ అటి జ అధ అధ జో పూర్వకలాఖండరూసవ్యాఖ్య (శ్రీశాఆగారిపాండితీప్రకర్షముకోడి సారస్పతాభిరుచిని శాశ్వతదుగా (పకిజ్టంచును గాంఖీర కము కొజవడినసారస్వతరచనలు వెలువడునే ట్‌ప్రపంబ ఒనకు ఇస్టిగంథీర వ్యాఖ్యలు చాల అవళ్యకములు ఈవ్యాఖ్య 1ప్రావీనప్రబంధముల మహత్త్వమును గుజుతింస జేయుచు గపులు (ప్రానీను లై నను అధునికు లై నను (ప్రతిభావ్యుత్పత్త్యభ్యాసము లందజకు నాంతరీయకము అని నిరూఎందమను (పతిభావ్యుత్చ త్త్యభ్యాసముఎ మూ డిటిని అవశ్య సల నజచుకొనిననా డే తెలు గుకవితకు ఉజ్బలభవిష్యత్తు అని వ్యాథ్యాన-. చాటిచెప్పు చున్నది ఆర్బాల్డ్‌పండితు డుగూడ ఈవిషయ....నే నొక్కీ. చెప్పెను పాళ్చాత్యవాసన లెంతప్రబలనుా విజ్బంభించు చున్నన భారతీయసంస్కృృతితో వానిని ప్రతిఘటించి సమన్వయించెడిదృక్పథ:యు నలవజచుకొనవంయిను ఈయంళశయన గూడ (శ్రీశ ఆ్రారివ్యాఖ్య చాలవిలువ గలదా గాన వచ్చును అపూర్వ మైనయీవ్యాఖ్యను అందణు సహృదయతతో ఆదరించి దీనిప్రాశ_స్త్యమును లోకము నకు చాటిచెస్ప గల రని ఆశించు చున్నాను

సంజావివరణవపటిక క్రో హో సంశేశము వివరణము ఎంకేతిము వివరణను అ ఆధ్యా అధ్యాయము ఉత్త ఉ త్తరార్థము అ అం ఆంవిను ఉత్చా ఉత్పాతవ ఆ కక్రి అకర్మకి [క్రియ ఉదా ఉదాహరిఅము అజ అజం అజంతవరిచ్చేదము ఉద్యో ఉదోో%ఎర్పము అధి అధికిరణము న్‌ ఉపనిఎత్తు అఎపొ అపపారము ఊఊ ్ప ఉకారా న్తవుంలిజ్లము అపరీ అపరీక్షిత కారము ఉపోొ ఉపోద్ధాతిము అప్ప అకారా నప్పంలిజము ఎతవా హరి ఎత్రొ(పెగడహలినవంశము అంటి న. న! క! గ్‌ అయో అయోధ్యాకాండము కొప జొవవిభి క్రి తము అర్థ ఆర్హము కర్త కర్రసర్వము | రా! ఆరా౦ అరాంతరము కవిక ఆర కవికిల్పలత అర టా! ఖు థి న! అశ్వ ఆశ్వ మేధపర్వము _స్పబకిము అ ఆశ్వాసము కా కారికి ఆగి టీక ఆసందగిరిటీకి కొం కొండము ఆచా కాం ఆచారకాండము కాకొ కాకొలూకీయము అచ్చి అచ్చికపరిచ్చేదము కాదం వ్యా కాదంబరీవ్యాఖ్య అది ఆదిపర్వము కొం కారకిపరిన్చేదము. కారికి ఆను ఆ ఆనుశాసనీకపర్వము (పకిరణము ఆర ఆరణ్యకొండము కాళి వ్యాఖ్య కాళికావ్యాఖ్య ఆరణ్యపర్చము కష కిష్యంస్టైకౌబ్ధము ఆ ఆ(శ్రమవాఎపర్వను కి కృదంతపరిచ్చేదము ఈ కృ కొ ఈశ్వరకృష్ణకాలికలు. (కి (కియా (క్రియాపరిచ్భేదము డి ఉద్దో గతము 8ఈని (కియానిఘంటువు ఉఖ ఉత్తరఖండము క్ష క్ష్రియవర్గము ఉచ్చాన్స ఉచ్చా వ్ర్‌సము ఖ ఖం ఖ౧౦డము ఉత్కల ఉత్కల (ఓడ్రి గగ సూ గణ సూత్రము 'దేశవర్షన

లి సంకేతము వివరణము సంకేతము వివరణము గుపా గురుదాలఫ్రబొధికా నన్నె కు సన్నెవొడునికుమార పొరము *౨భివిము చ భాగ వ్యా చంపూభాగవతవ్యాఖ్య నాట నాటకి[పకరణము చ రాసుం చంపూరామాయణము నానా నానార్హవర్షము సుందరకాండము నామ నామగణాధ్యాయము చిశాప చిదంబరశాత్రాలశిపద్మ నాయ నాయక్యసకరణము పురాణఎరిక నారా వ్యా నారాయణియవ్యాఖ్య చింకా చింతామణి నీ సీతి సీడిశతకము చూ చూడుము స పద్యము సరిచ్ళెదము టీ ఓక పం సం | తండా తంజావూరివా తపతి సద్మ ఉత్త పద్మపురాణము ఉత్తర పారము ఖండము ఠ్త్వ తత్త్వబోధిని సరి సరిచ్భేదము తత్స తతృమసరిచ్చేదము పా పాదయి(అష్టాధ్యాయిది) తర తరజ్ఞము పొ పారము తా తాత్పర్యము పారాం పొారాంతరము తి తిర్యగ్వర్గము ఎ శకుం ఎనవీరి నశకుంతలా తుప సే తుదాది _ సరన్మైసది _ పరిణయము సేట్టు ఎరి ఎరికో దాన చానధర్మసర్వము ప్త ప్పట దేవ దేవవర్షము పూ పూర్వభాగము (దు (దుతాంతము పూనా సం హరి పూనావారు ము(దించిన (దో (దోణ (దోజసర్వము సంస్కృత హరివంశము ది హరి ఊ ద్విసదహరిశ్చంటదోపాఖ్యా పౌ పొరట (పుట) నము ఉత్తరభాగము (ప (ప్రశ్నము (ప్రకీర్ణక ర్య దర్యపద్దతి సరిచ్చేదము

త్రి సంత విం ము ౦కేత. వివ-ఐణమి లా ప్రాయశ్చిత్తివాండము ౬ వెద ఎగిుసవి ఐ బహు బహువచనము మోక మోతీధర్మి మోక్షథర్యిపర్వివు దా దాల దాలకాండిము మౌ మొన మౌసలపర్వము బ్బవ బృఎశాత్సింవాతి యాసనసం యానబంధిపర్నీయి బబ్కాఖ టఉహ్మఖండ యు యుద్ధ యుద్ధకాండము (బవ్యో హ్బ్చాళ్టిపురా" రిత్నా రత్నా న్యా రత్నాఎ”" వ్యాఖ్య భర్త్శ నీ భర్హుహరినీతిశతకిము 5ఎ రిలట్రకిర ౯ ము (88 భవి భవిష్య థి విష్యంర్పదు పుటలో సరస అనుట భా భాయి టఅమాదమిు గే భాగవత ఎ రాభా రామానుజభాబ్య భార భారతము రూపాం రూపాంతరివమ థీ థీష్మ ధీష్టపర్పమి రేవా రేవాఖండము భ్వాప సే భ్బాచి _ పర్నస్వైపది, అలి లలితోపావ్యానము సు నె వఎనము వల్లి మభా మస్కరిభాష్యము ఎన వనవర్వము మల్లి మల్లినాధు డు వా వార్టికిము మల్లి వ్యా మ వ్యా నుల్లినాధునివ్యాఖ్య వాక్య వాక్యఎరి చ్చేదిము నుహే మహేశ్వంఖండము వాద వాద్యప్రకం ౯ము అమాహే మాహేశ్వరఖ ౦డము వావి పా వావిశ్లవారిపారము మాన మాననవర్షము వావి (ప దావిళ్ల వారిపతి మిత్త మిత్రభేదతంతము వి విక్కి వికృతి మేఘ పూ మేఘసందేశము పూర్వ విగ విగహవాక్యము భాగము విభూ విభూతిపొదము విరా విరాటపర్పము *మ హేశ్వరఖండ మే మా హేశ్వర ఖండము

4 “౦కేతు వివ-ణ-.. సంశెతము విఎంణవుఎ విలా విలాసము (వికా ల్లో లోకము (ఫ్రమాదము £08వృట) ౫ సమాశపరిచ్చేదము విశే విశేషములు సర్గం విష్ణు విష్ణపసర్వము సం సంధిపరిచ్చేదము విస శం భా విష్ణసహ(స్రనామము సంవత్సరచు శంకర భాష్య సం ్కఆ్రఅ ఆ వ్‌ర వీరభద విజయపము సం ఈ సంస్కృతము ఈ కొరా వ్‌ర వీరపాండ్యభూపాలుని ము (ియూనిఘంటుపు “౦ కుమవూ సంబ్క్బాతపమార వీరరా వ్యాఖ్య వీరరామవవ్యాఖ్య సంభవడు వీరే పా వీరేశలింగముగారి సం భాగ సం గ్ర్రతభాగవతము పారము సం భార స౦ంస్క్యాల భారతము వై వైరా వైరాగ్యశతకము 30 వ్యా సంస్పృ్యృతవ్యాకంణము వైప్ప వై ప్పవభండము “౦. హరి సంస్కృతహరినంశము వ్య వ్యవ వ్యవహారము స [క్రి సకర్మక[కియ వ్యా వ్యాఖ్యానము సభా సభాసర్వము వ్యాక వ్యాకరణము సమా సమాధిపాదము సమాస వ్యు వ్యుత్పత్తి “రిచ్చేదము వాతపా (వా తప్రతిపారడు సహ్యా నవ్యా(దిఖండము శబ్ద శబ్దసరిచ్చేదము శబ్ద సాధ సాధనపాదము _స్తబకము సాధుపా సాధుపారదు శల్య శల్యపర్వము సుం కుంద సుస్ద సుందరకాండము శా కాంశాంతి కాని శాంతిసర్వము సూ సూత్రము శృంగా శృంగారశతకము సూభా సూతభాష్యము ఛ్రీధ వ్యా ్రీధరీయవ్యాఖ్య సృ సృష్టిఖండను శే శ్లేష స్తబకము స్కం స్కంధము

వ్‌ సంకేతము వివరణము సంకేతము వినరణము ఆ శ్రీపర్వము హరి నీల వ్యాఖ్య హరివంశము సిలకంరీ స్తా స్థావరవర్షము యవ్యాఖ్య స్వ స్వర్గా స్వర్గారోహణపర్వము హారిశ్చ ఉత్త హరిళ్ళందోపాథ్యానము హర వ్యా హరదత్తునివ్యాఖ్య ఉత్తరభాగము లారి గ హరివంశము వారిశ్చు ద్వి హరిశ్చందోపావ్యానము ఉఊత్తరభాగము వ్విపద హల నాల న్తసరిచ్చేదసు న. ఆం ధ్యగంధసంకే తవివరణపట్టిక సంకేతము (గంథనామము (గ్రంథకర్తనామము ఆచ్చ రా అచ్చతెలు గురామాయణము కూచిమంచి తిమ్మకవి అస్ప ఆస్పకవీయము ఆస్పకవి అహ అహల్యా అహల్యాసం్యకందనము సముఖము వేంకటకృష్ణష్పనాయకు డు ఆంభా ఆం(ధ్రభాషార్దవము నుదురుపాటి వేంకనార్యు డు ఆం భాగ ఆం౦(ధ్రమహాభా1వతిము బమ్మెర పోతరాజు ఆం మ భార ఆంధమహాభారతను కవి(త్రయము ఆం శే ఆంధ్రనామశేషము అడిదము సూరకవి ఆంధ సం ఆంసం ఆం్యధనామసం[గ్రహము పై గిపొటి లవ్మణకవి ఆము ఆముక్తమాల్యద (శ్రీకృష్ణదేనరాయలు ఇందు ఇందువతీసరిణయము కునూర ధూర్జటి ఉత్త ఉత్త రా ఉ రా ఉత్తరరామాయణము కంకింటి పాసరాజు ఉహ &ఉ హరి ఉత్తరపావివంశము నాచన సోమనాధు డు

6 సంకేతము (గ్రంథనామము (గ్రంథక_ర్తనమము కిలా కళొ కళాపూర్ణ్జోదయము ఎంగళి సూరన కవిక కవికర్ణరసాయనము సంకుసాల నృఎంహకవి కాళ కాళహ ప్తనా హాత్మ్యము లార్జటి కాశీ కాశీఖండము శ్రీనాధుడు కాసం కావ్యాలంకారసం(గహము మూూరర్తికవి కుమా కువూరసంభవము నన్నెచోడు డు కృశ కుం కృష్ణక విశకుంతలాసరిణయము కృష్ణకవి (క్రీడా (క్రీడాభిరామము విల్ల ఛరాయకవి చం(డ్రా చం(దాణ్జదచర్మివము ప్రై డిమజ్జి వేంకటపతి చ్మితభా చ్యితభారఎము చజిగొండ ధర్మన చెన్న చెన్నబసవపురాణ ము అత్తనూరి పాసకవి జై భా జ్ఞై మినిభారతము ఎల్ల లమళ్లి ఎనవీరభ్యదు డు దళకు దశకుమారచరి_తము కేత్ర దళా దళానతారచర్శితిము ధంణీదేపుల రామయాషాత్యు డు తారా తారొ తారాశశాంకనిజయము శేషము వెంకటపతి ద్వి భాగ ద్పిసదభాగవతము కోనేలు నాధుడు *నర నంసభూపాలీయదు మూూర్తికవి నిర్వ నిర్వచనో త్తరరామాయణము తిక్కన నీలా సీలాసుందరీసరిణయము కూచిమంచి తిమ్మయ నృపు నృఎం నృసింహపురాణము ఎట్హా౮పెగ్గడ పండి చ సండిళారాధ్యచరి(త్రము (ద్విపద పాలకుటికి సోమన పద్మ సద్మ పురాణము పిసుపాటి చిదంబరశాస్త్రి సరము పరమయోగివిలాసము తిన్మభూవరు డు పొండు సాండురంగమా హోత్మ్యము తెనాలి రానుకృష్ణు డు *నరసభూపాలీయమున కే కాన్యాలంకారసం[గహా మని నామాంతరము

7

సంకేతము (గంథనామము (గంథకర్తనామము పారి పొరికాతాసహంణము ముక్కు తిమ్మన సబం (పబంమ(సభూ (ప్రబంధమజణీభూషణము

పౌథఢ (ప్రావ్యా (పౌఢవ్యాకరణము బహుజనపల్లి సీళారామాచార్యులు బస బసవప్పరాణము (ద్విపద) పొాలకులటికి సోమశ బహు బహులాళ్వచరి.తఈము దామర్ష వేంగళనాయకు డు బాలవ్యా బా వ్యా బాలవ్యాకరణము పంవెస్తు చిన్నయసూరి బావ్యా ఉద్ద్యో బాలవ్యాకరణో ద్ద్యోతము వజ అచినసీకా రామళా స్రీ (బ్రహ్మో (చిహోో త్తరఖండము (శ్రీధరమళ్లై వేంకటరామకవి (బౌ (బౌణ్యనిఘ ంటువు (బొనుదొర భారా భాస్కరరామా యణము భాస్కరాదులు భీమ థీమఖండము శ్రీనాధు డు భోజ భోజరాజీయము అనంకామాళత్యు డు మచ మను మనురి(తము అల్లి సాని 'పెద్దన మార్క చూర్కం పార్కండేయప్పరాణము మాంన యయా యయాతిచరిత్రము పొన్నిగంటి తెలగనార్యు డు రంరా రంగనాధరామాయ-+ము కాచభూసతి విట్టలరాజు రక రఎకజనమనోభిరామము కూచిమంచి తిమ్మకవి రాఘవ రాఘవపాండవీయము ఎంగళి సూరన రుక్కా రుక్కాబ్గదచరిిత్రము ప్రాథికవి మల్లన రుక్మి రుక్మి శీసరిణయము కూచిమంచి తిమ్మకవి వరా వరాహ వరాప _ వరాహప్పరాణను నందినుల్లయ్య ఘంటబంగయ్య

వసు వసుచరి[తము రామరాజభూషణు డు

వ్శిక వ్మికమార్కచరి.తము జక్క-న

విజ విజయవిలాసము చేమకూర వేంకటకవి

వప విప్రనారాయణచరిత్రము చెదలనాడ మల్లయ్య

వీపు విస్ణుస్ప నిమ్ణప్పరాణము వెన్నెలకంటి నూరన

8 సంకేతము (గంథనామము ౬ 9థకర్తనామము శర శబ్దరత్నాకరము బహుజనపల్లి సీతారామాచార్యులు కళళ ధ శశాంకవిజయము శీషము వేంకటపతి శివ శిపరా(తిమాహాత్మ్యము (శ్రీనాధు ఎ శివ సా శివత త్వ్వసారము మల్లి కొర్దునపండితారాధ్యు డు ళుక శుకసప్తతి కదిరీపతి నాయకు డు శృం శృం నై శృంారనైై షధము (్రునాధు డు శృం కా శృంగారశాకుంత లము ఎల్ల లమళ్టీ పినవీరన సనీస సకిలనీతిసమ్మ తము మడికి ఎంగన సమీర సమీరకుమూర విజయము పుష్పగిరి తిమ్మన పారం సారంగిధరచరి(త్రము చేమకూర వేంకటకివి సీతా సం సతారామాంజనేయసంవాదము సరశురాముసంతుల గురురింగమూర్తి సూవని సూర్యూరాయాం్యధ్రినిఘంటువు జయస్తి రామయ్యపంతులు (ప్రభృతులు 4స్వా స్వారోచిషమనుసం భవము అల నాని పెదన ఉం ౧ హంస హంసవింశతి అయ్యలరాజు నారాయణామాత్యు డు హర హరజలాసము (శ్రీనాధు డు హరి హరివంశము ఎటడ్జాంపెగ్గడి హరిశ్చ హారిళ న్ల్‌ొ 9ప్రాఖ్యానము హరశ్చ ద్వి హరిశ్చం(ద్రచర్మితము (ద్విపద గౌరన సంస్కృ త్మగంథసంకేతవివరణపట్టిక సంకేతము (గంథనామమను (గంథకర్తనామము అన అనర్హృ రాఘవము మురారికవి అభి శా కాకుం అభిజ్ఞానళాకున్తలము కాళిదాను శశళా ౦కనిజయమునకే తారాశళాంకవిజయ మని నామాంతరము *మనుచరిత్రమే స్వారోచిషమనుసంభవము

0 సంచేతము (గంథనామము (గ్రంథకర్తనామము అమి ఆమరకోశము అమరబంహు డు అహో అఎవోబలపండితీయము అహోబలపతి ఆం చిం ఆం చినా ఆంధధ్రళబ్దచి న్హామణి నన్నయ ఆఖ్యా ఆభ్యాచ ఆచ ఆభ్యాతిచ ౦(దిక ఇట్టమల్లు డు ఆ ఉఓకి ఆన౦దగరిటఓక ఆనందగిరి అస్టే ఆస్ట ౦స్క్బ్బాతనిఘంయఎయివై ఆఫ్టే ఆసధ సూ ఆఎ_స్పంబధర్యస్తూతము ఆఎస్తంబు డు ఆర్యా ద్వాస్తో ఆర్యాద్వాదళ స్తోత్రము ఆర్యాస ఆర్యాసప్తళతి విశ్వేశ్వరకివి ఈ కృ కా ఈశ్వర కృష కరికి ఈశ్వరకృష్ణు డు ఉత్త ఉత్త చఉ రాచ ఉ త్తరిరామచరితము భవిభూతి బుతు బుతుసంహా.దు కాళిదాసు కర కౌరి కిరోపనిషత్తు కకిం కవి విక కవికిల్పలత దేచేళ డు జరినిళి కవిశిరోధూషణము అఆహోబలపతి కాదం కొదఎ్బరి బాణభట్టు తత్పుతుదు కాలి పు కాలికొపురాంఎమం వ్యానుడు కొవ్యా కొవ్యాద కావ్యాదర్శము దండి కావ్యా కొన్యా సూకాసూ కావ్యాలంకాంసూ[త్రవృతి వామను దు కాళా కౌవ్యానుళాస ము 'హీనుచెం్పదు డు కరా కిరాతార్డునీయము భారఎ కువ కౌ కువలయానందకారికావళి ఆస్పయ్యవీక్షి తులు కునవూ కు సం కుమారసంభఎంము కాళిదాసు కూర్మ కూర్మపురా-ము వ్యాను డు శేస కేనోపనిషత్తు క్‌ కౌచతకీ బ్రాహ్మణో పనిషత్తు *శఅహోబలిపండితీయమే కివిశిరోవూషణము

10 సంకేతము (గ్రంథనామము (గంథక_ర్సనామము (కని (కియానిఘంటువు వీరపాండ్యధూపాలు దు గర మ గణరత్నమహోదధి పిర్టమాను డు గీ గీఈఠ భగవద్గీక వ్యాసుడు గురు గురుబా గురుదాల(ప్రబోధిక లింగయనూరి గొత గొత ధర్మ గొధ సూ గౌతమధర్మసూ(తము గౌతము డు చంపూభాగ చంపూభాగవతము అభినవకాళిదాసు చమ చమత్కా చమత్కార చమత్కారచందిక విశ్చేశ్వరకవి చరా చమ్పూరాహాయణము భొజరాజు ఛాందో ఛాందోగ్యోపనిషత్తు తైతై ఈ కై త్తిరీయోసనిషత్తు డేవీమా దేవీమానఎకపూడా “వము శంకరాచార్యులు ద్వికో ద్విరూసకోశము (శ్రీహర్డు డు ధనం ధనంజయనిఘంఎివు ధనంజయు డు ధరణి ధరణినిఘ౦.-ఎవు ధరణి ధ్వన్యా భ్వన్యాలోకము ఆనందవర్దను డు సీల సీలకంరవిజయచంపువు సిలకంరదీక్షి తులు నానా నానార్థరత్నమాల ఇరుగపదండనాధు డు నై న్రైష నై షధీయచరితము (శ్రీహర్ష డు పంచ పంచదళి విద్యారణ్యులు సజ్బస త పజ్బుత నము విష్ణుశర్మ పొణీ పాణినీయము పాణినిమహర్షి పొతం పాతం సూ పాతంజలయోగిసూ(త్రము సకింజలి ఎంగల ఎంగలచ్చన్లస్సు ఎంగలు డ్హు (పతా (వతాపరు[డ్రియము విద్యానాధు డు బృ బృహ బృహదారణ్యకోసనిషత్తు బృ సం బృహ బృహత్సంహిత వరాహమివారు డ్రు

సంకేతము (గంథనామము (గ్రంథకర్తనామము (బవై (బహ్యవైవర్తఎృ్వరాణను వ్యాసు డు (దిహ్మ (బ్రహ్మపురాణము

భాయ ఎ భామినీవిలానయి జళన్నాధపండితు డు భోజ భోజ్న్ఞపబంధము బల్లాలు డు మధురా మధువి మధిరావిజయము ఇంగాదేవి మను మనుస్మృతి మనువు మభా మహాభారతము వ్యాసుడు మవీచ మహావీరబరితము థవభూతి ముకు ముకున్తమాల కులశేఖ రాళ్వారులు ముజ్ణ ముజ్గకోపనిషత్తు

మృచ్చ మృబ్బకటికము శూూదకు డు మేది 'మేదిసీకోశము ్రీమేదిసీకారు డు యాజ్ఞ యాజ్ఞవల్క్యన్మృతి యౌ జ్ఞపల్కు్యు డు రలు రఘువంశము కాళిదాసు రత్న రత్నశాస్త్రబు

రస రసగంగాధరియి జగన్నాధపండితు డు రసా రసార్దవసుభాకరము సర్వజ్ఞ ంగభూపాలు డు రాసూ రామాయణము వాల్మీకి వర వరద వర స్ట వరిదరాజ_స్తవను అప్పయ్యధదీక్షితులు వాచ వాచస్పత్యము తారానాధతర్క.వాచస్పతి

వాపు వాయుపురాణము వ్యాసు డు

విజ్ఞా విజ్ఞానేశ్వరీయము విజ్ఞానేళ్వరు డు విద్యా భా విద్యారణ్యభాష్యము విద్యారిణ్యులు

నిపు విష్ణు నిష్టపురాణము వ్యాసు డు

విశ్వ విశ్వకోళము మహేశ్వంరనూరి

విస విషసహ(స్రనామస్తోత్రము వ్యాసు డి

2 సంకేతము (గంధనామము (గంథక_ర్షనామము వేణీ వేజణీసంహారము భట్టనారాయణు డు వైజ వై జయని యాదప,పకాళు డ వొక్రిడి వ్యాడికోశము వ్యాడి శాశ్వ శఛాశ్వతకోశము శాశ్వతుడు శివా శివానందలహరి శంకరణిగవత్పాదులు శివసస్తోశిసనాశిస స్తో శివసహ(సనామస్తో(తము వ్వాముడు శు శిశుపాలవధము మాఘుడు థ్రీకులీత (శ్రీకృష్ణలీలాతర ంగిజి నారాయణతీర్దులు సకు సమాసకుసుుమావళి సర్వమంగలమనీవ సతసిసల సర్వత స్తఎద్దాన్తపదార్హలడీ ణసం్యగహము గౌరీశ ంకరథితుపు సంస సం (287 పుటలోస ఎం అనుట ప్రమాదము సప మా సమయోచికపద్యరత్నమాలిక సాంఖ్యకా సాంత కా సాంఖ్యకారికలు ఈశ్వరకృచ్య డు సాంత కా సాంఖ్యం _త్త్వకముది వాచస్పతిమి.ళు డు సాద సావా సావాత్యదర్పణదు విశ్వనాధు డు సొర సావాత్యరత్నాకరము (శ్రీధర్మ మూఠి ఎ కౌ (వైయాకరణ) ఎద్ధా . న్హకౌముది అట్లోజిగ్‌ క్షి తులు సుభా సుభౌషత (తిశతి భర్తృహరి సొంద సొం ల సౌందర్యలహరి శంకర ఛగవత్ప్సాదులు శస్కంస్ట స్క_న్షపురాణము వ్యాసు డ్షు స్కాం స్కాన్ష స్కాందపురాణము వ్యాసు డు హర్షచ హర్షచిరితము కాణభట్టు హలా హలాయుధకోశము హలాయుధభిట్టు హలా వి హలాయుధవివరి ణము ల హైను 'హెనుము (నిఘంటువు) 'హేమచంద్రు డు ఇహ్ల్యస[ో *ల్యా౦ందమే స్కాందము

విషయసూచిక 6వతమాక్వానము విషయడు పుట బలరామునివవూామ 68 నరకాసురవృ త్తాంతము £ నరి వానురునిదండయా.త 08 (నరకుని ఆమరావతీ్య్యర(ప వెళు 70 ఊర్వశీనరకులనంభాషణము 88 అదితికుండలనులు తెచ్చి మరు డు నరకున కిచ్చుట ల నరకొనురు డు మునులను వాధించుట 88 నరకునివలనిబాధలను మునులు శ్రీకృష్ణుని కెటి ఇంచుట ! ఇంద్రుడు నంకునిదుండిగములు నివేదింప (శ్రీకృష్ణుని జేరవచ్చుఎ 8 (శ్రీకృషు డు సత్యభామతో నరకాసురుని వధింస టోవుటి 808 వరకాసురునియుద్ధము బితి0ి నరకాసురునితోడి సం వభామపోరాటము విశ “రకాసురసంవలోరము వ9ి$ీ భూదేవి (శ్రీక్సిష్ణున కదితికుండలము లిచ్చి పు త్తునికై దు ఖించుట 804 అనుబంధము 8298

విషయ సవాచిక ద్వితీయా క్యా శరము విషయము బటి శ్రీకృష్ణువియొద్దకు బ్రాహ్యణు డు పచ్చి తనకుమూరుం రజంప వడిఎ అరునుడు చిపార్శకర క్షణార్హము ళాసనరుగ గోరుఎ ణి ణి నిజకునూరుని యము6 డసహరింస గా (కాహ్వ్మణు గర్జునుని టాటుట ఆ (బాహ్మణకుమారులం దెచ్చుట్నకై కృష్ణు డ బార్రాబాతు డె (బాహ్మాణునితో గల (ప్రయాణ మగుట కృష్ణు డు (బాహ్మణకుమారుల దెచ్చి యిచ్చి ద్నారకికు ఎడ్చుం (్రీకుష్తుండు గరుత్మంతు నెక్కి. కైలాసమునకు దొవుట 286 బదరికావనంబునందు బిశాచద్వయంబు (శ్రీకృష్ణునకు దృగ్గోచర మగుట 207 (శ్రీకృష్ణు డు ఘంబాకిద్దన కిందసద మిచ్చుట కి శివు డు సాషిత్కరించి (శ్రీకృష్ణునకు బ్యుత్తు నొస గుట 50 (శ్రీకృష్ణుని శివు డు కొనియాడ ట దరి *మన్మధు డు తనయెడ నసరాధి కౌ డని యాతని పూర్వవృ త్తాంతమును పరాణముఖ్యస్తోతము (40 అనుబంధము ౧౧ వ్యాథ్యాతృ జీవితసర్యగహము ౧70 *(దీనికి శీర్షకము (హెడ్డింగ్రు లెదు బేరవలయును. 85నచనమునకు తరుదాతు

శ్రీ శీమూశతో నమః ఉతరహాదివంశము అవాణామీల పగథమాన్వాసము తొ దు చన న “వారకి -థధవద్వ్యనమాబా క స అవ్‌ ఇలు మునిమ'-"నివాణ ఎ+?రిహారనాథా శ్రీ శ౫ంనతయే నమః వమందరవ్యాఖ్య వ్రీ,దేవికి నిగమాగమ భూదేవికి సకలభు" నమోహనరూస ఛ్రుడేవికి వాగ్దేవికి దూదేవి కిచే (సణొమవమహితార్చనముల్‌ క సిదియు బుదియు ఎతులథె థె 0 డా సిద్ధవ తిం దన్ను గొల్ప ఎద్దుల్‌ బుద్ధుల్‌ సిద్దింఎ జేయు “1౯ ఎతి కిద్దాతిని (యెక్క ౦ఎ౫ సనేణను ముండున్‌ ?

ల్‌ ఉత్తర హరివ౦ంశము___ ఆ క పాటింప దగునుగొదా సాటిబుధుల్‌ చనిన్యతోవ సత్కవి కెందున్‌ నే టికవీర్యదుల కిదె నతి నా టికవీందులకు నివ్వె నా నగ్యుమొక్కుంల్‌ త దా చి లలాటన్నెతమును ధ్యాతికీ డిగ్గినశ ౦కరుండు మూ నాచనసోమనాధకవినాధు డు భారతజవ్లూర్తి “ల్పగా జూచి తదీయశేషము గ జొప్పటవెన్‌ హరింంశసత్కధల్‌ వాచవు లూర దిక్క-కవిభాగ్యపరంపర పండ దాటి గాన్‌ క ఆయు తరిహరివంశము డాయం టో రాక జలధిడంబు గలది గా నాయంబుధిమథనంబున కీయు త్తమటీక యాయె నిదె మందర మై తీ బుధులు లె రన వచ్చునే పడమియందు వీరిమెధలు దీనికి వెలితిపడునె యిన్నిశా శ్లిస్లు నాకు గా నున్న దన్న (గంథ మిది యెంచ “౧ భాగ్యంబు నాది శా ఏదో వాబరి వారు వీ రనుచు నెంతే జెప్ప వార్చీరు నే దేదీ చూత మటంచు వానికయి నే నీకించి యీక్షించి వే జేదిం గాన గ లేక యెంతకును నె సీరీతి దుగ్దాంబుధిన్‌ నా దౌబున్ధిని జిల్బ జూతు చెగువన్‌ మన్నింపు డీ కోవిదుల్‌ క మాతల్లి పరాదేనత యీతెగు.కు నండదండ లిచ్చుచు నాకుం (బ్రీతిని జేదొ డయ్యెడు జేతంబున నిల్చి కార ఫ్రొద్ధి యెసం న్‌

మందరబవబాతము శ్రి అని దేవతాప్రార్థనం దొనర్చి సుకవీంద్రవందనంమి సల్చి నకృతకార్యగౌరవంబు ఎరాదేవికి నివేదించి కార్యబద్ధిక్టై. వే డికోలు గావించి (ప్రకృత మను రించెదం అవ ___ శ్రీమదార్యధమవోాధారతంఒను 1వ్మితయమువారు. వూరించియు దచ్చేష్యగ్రంథం ఒగువారిఎంశంబు నను-దింఎక విడదుమట కేఎ ఆంధ్ర మబోభారతం బసమ_ మై మవోభాంతిం ౬ సాక్ర పతిజ్ఞాఖంపదొషం దాొపావింఎ మండుటను గాంచి సాక్షిత్సర్పజ్ఞమూర్నియి -ంధావాభూష-ఒ డును నాబాణ్యక పోషజసం=కానవ్య్రినర్హియు సంజూర్లిఇరియ. నవీన గుూాగాం టును నగునా-ననొఒనాథవవోకి వి తిక్కనధాం ఎకిథానంతరిరధ గా చనయుత్తి రహరివంశందడు ఎంతరింది ఎంఒ.వెదం బగు అం్చం-లోభారత ౦వాత కు సామ్య్శ్యంయి చేకూర్చి. తెలు గువారిఒన్నని అంది దలం) గొని అం్బున బలిఎన కృతిప్రస్తావనాదులె తన్న్శంధమునకును నాముఖం బగుటను బునరుకక్తింబులు గా వానిని దడవక వదలి తిక్క యజ్బభారత శేషం ఒగు తినిగ్రింథయిను దిక్కినథారతమిజ్లే హరివబారనాథన కంకితి .ఎఎ%పటను 7తిశ్రఎణమునకై యాదేవుని ఆర్జించి ఎంటోధించు వాళ్చాసాదిఎద్యిము లన్నియు నన్నయ చూఎనయురి ఎడిని శ్రీకారాదులు చా దిం్యాన పాతించి యుండుటను దానును దనమవోటఎబం ధం-ఎనె౦ దస్లే సాగింబ నెంచి (టఖమాళ్వాసమున క్రై న్వుథమఎద్యమును (శ్రీకారాది గా నారిం భించు చున్నా డు. 6, వీచి అం న్న (గనర్వ అర్థ ___ శ్రీ. రృమజ్ఞలా.కుచ-వాసంతీ_ వకుళ 1ంధవత్‌_.వనమాలా_వాసుకి_విలాస = లక్ష్మి యొక్కయు పార్పతియొక్కియు _నములయందలి బొండు వ ల్లైప్యలయొక్కయు పొడ శాలయొక్కియు (పళ స మెనసువాఐన *ల పాదఎిఎన జకు (వేలాడు(క్పష్ణతుంఎ) మాలయు అవ్‌ మొ ణి వాసుకిచే ఐన హారభేదము. ( నమాలవంచెివోరఘు) గలవా డా _ వేదన్యా ముని.మన / ఇమే అలి అట అల న నివాస = అదవ్యా మహర్షి యొక్క ఎసనబ్బునందు ఉనికి కలవాడా (నై వవై ష్టుఎరాణముం రచించి వ్యాసు దుధయదై _తధ్యానిము గలిగి యుండుట సుపబద్ధము) వారిహూరసనాధా 22 హరివ న్‌ జ వు చ హరు డనెడిస్వామీ (కృితశంణమునశై అంఖఫరింఎజుము అనుట అధ్యావోర్యము) శా __ హరిహరు లిద్దలును ఎకదేవత గా వెంఎన మవాదైై ఎమే హరిహరగాధు డు అందుంకే శి దైవము యధ్యాక్రిమదు గా వారిగాను వారు డుగాను వర్తింప బఎమిన్నా ఎ లక్ష్మీ బొందు ల్లు జీ ల మల్లెలవూలనూలను తనఎకోజములపె హోరి ఎ గా ధరించినది ఆమె శ్రీవారిని ధాలింన రా

శీ ఉ్తం నారిం౦కేటు. ఆ మొనర్చి యున్నది (శ్రీహరి వనమాల ధరించి యున్నా డు లక్ష్మీ ధరించినవల్లైశాలదండల సుగంధము గాడాలింగనముచే ఇనమాలయందు సర్యకమించి దానిని గుమగువలాడ జేయ చున్నది అట్టివనమాల గలిగియిన్నా డు హరీ యని యాతనివర్షనవమం ఇ క పార్వతి పొగడఎవూల దండ రరించి యున్నది తన స్తనములందు వారు కు వాసుకిని ఒకవోరి”ా థిరించి యున్నా డు పార్వతి గాఢాశ్లేష మొనర్చి వాసుకికి దాని సుగంధము “౦్యక్రిమింబనది ఎకి ళ పుష్పములు సవమ్మర్జనమున అధికసువా న గల వగుఎ (ప్రబద్ధము అట్టిమువాన గలహరి విశేష మతో అలంకరింప బడి యున్నాడు వారు. డని ఎర్జించి వారిహరనాం-క్షననయి ఎలిఎ“వో డె కాంతాస్పయంటగహాశ్లేషమస బంమానంద మంబడియాశ్ళంగారదైవతయి. లంం౦ంనాల్బ్టం ఒగులోకమునట సుఖడాంపత్యాదివాంఛితార్థబద్ధు లొన గు ననుట ధృని.ర్భాదతో ఇంఎ ఆశిరూపఒ.0%ళము కావ్యాదిని సంతరిం-నా ఊ కవి విశే (ప్రబంధాదిని (శ్రీకారదు నిబద్ధ వగుటఎంలన గలుగు ఎయోజసము లిట్లు ఎఒరి౦బ బడినవి పదపడి శ్రీకారము కృతి మొదల నిలిచి దొషపుంజలి నడించి శుభం దొదవింఒ బరుస మినుమును గది సువెర్జంబు 'సెయుకరణిన్‌ ధరజణిన్‌ (అప్పకవి (సర్వమంగళా శివా భవానీ రుడ్రాలి శర్చాశి సర్వజజ్ఞకా (అవ) “ర్పాణి ఎ జాని అస్యా అనీ(ప్యు) సర్వవ జ్లల గా నీమె నీట గవి దదించుట “ల్పమంగ౮వాట్యకొట కిని తెలియ దగును (వాస స్త్రీ వాన్నన్హీ మాధవీ లకా అని(అమ) కు థేద స అని (సుధ ) వంత ౮ఎప్మ ఎల్లె అట బంటీ చి క్వ ణ్‌ అని కబ్దార్ధకల్పదుమ నుని (బౌ వొ వ్తీ మాధఢవీయూధ్యా (విశ్వ $ అడవియిన్లా అని జల్‌ ఇచ్చటితెను గుటక లక్ష్మి కుక్షమాల్య_ఎయ కు క్షమాల్యాల్బరాం (శ్రియమ్‌ అని లత్మ్య్యష్టోత్తం శతనాసస్నోతము అలి (=కుళము) దేవియందు *కులమాలాధారి ణము అదుత్క-ర్షము (బన్మా ౦డపురాణ మిట్లు వర్ణం చినది. వకుళ్ననక్క్పృతం కాజణ్చీ దామ్యశేణివిభూషఐమ్‌ బిభ్రాణా బహులామోద .ఎహ్య త్పుస్పంధియ్యజమ్‌ (అని పార్పతీదేవివర్షన) (ప్రత్యగవదిరాగంధ పాణింధ మసమంద్దమమ్‌ మొ ష్‌వప ఆపడం 0౫ న్‌ ధ్నీక వవహ ద్బూరి కె ర్విదులంజ్ఞం ఎకులా వనిష్యస్ట పానపర్యస్తచేతినా భృడ్డాబ్లి నా ఒదామౌద నన్పద ధే స జ సన్సదం బృశ మాదధి (అని ఉత్కంర్గవర్థను)

మందరసవాతము గ్‌ (గంధవత్‌) (ప్రశన మైనగంధమయు. కలది (లేక అకిశయిత మగు గంధము గలది భూమ నింద్యాఎశంసాను నిత్యయోగ్వేతిశాయనే సం కే్రవివషాయాం భవ ని మతుబాదయ (అని వృార్తికము) (ఎనమాల్రి ఆజానులగ్నునీ మావా “రృర్తుకుసు మాజ్బలా మధ్యే స్థూలకదమ్చాథఢ్య్యా వినమా లేతి అవీ జి రు

కీర్హితా (హలా వి పాదముల-అక _వెలాషు కృష్ణతులుమాం ఇచ్చవి వనమాల కు అల అనాటి న! ఖు అటటి “ంచితము. ఆవాదిఎద్మింయా మాలా వనమా ₹తినా మతా ఇతి కళిన్ష _ (అని ఎవ) పొదములవటకు (ఎ౮ాఎమాల _నమాల యనువి దీని అన్హియి మజియొకి నిర్విన ల ట్త్నడిం తులంకునవగాం పారినాతి రొ టా శె తచటుమె రేతె ౨నపమౌొలా

లే చది ౧౬౧ రా ఆ రా య్‌ టక్సిక్తితా (అవి) (విలాఎము వొరిభేద_- విలానో టలోం భెద న్స్యాత్‌ లీలాయా ఒఎ పుం స్యయమ్‌ (అని దిని ఇట విలా శబ్దయోశము వాలుకియిఐ్యా కులునుతళుకులను నూవింఎటి బోరసా్య్యింయను ఎరిఎ్బట్బు. జెందించినది వాఎకివారు డు వారు దు అంతం జంద్రకలాథరుం డు పొండుబూతియిమరి౦ విత్యక్ష మయ్యెం గృపా వంటుం డై యూరాజవోర

ణాఫ్‌ ఆజ జ్య యిలతో (బార ? 80ఎ ) కాద వయాధిఎగ్టై 9 వయధూషాయ (భీమ 8ఆ 2 0) (మొ (అదవ్యా... నివాస తిక్కనయు _ వారిహరనాధుని పర్షించుచు వ్యాసాదిముసీం్యద భావ్య హరిబాంనాధా (ఆశ్రమ £ ఆ ఎ) అనురీతిని వరీంచినా డు (వెదవ్యాబు డు నెడాన్‌ వ్యస్యతి(విధిజతి అని (వ్యు) యో ఎ్యస్య వెదాం శృతుు _స్తఎసా భగవా నృష లోకే వ్యాఎత్వ మాపేడదే కార్డ్యా త్కాప్టత్స మేవచ (అని మహాభారతము.

05 4) (నాధి డు నాధి నే (ప్రభా ఎఎ (వైజ్య) ఈ నాధ శబ్ద మిట ఎర్వనియ న యగుపర 'మేశ్వరు. డీతి డగుట తెలియ జేయును

[పార్నతీవర మేశ్చరుల గాతాలింగనముని గదా దేవివకులమాలా గంధము వాసుకియందు ఎం్యకమింపంల యున్నది అస్పుజు ఎతీమతిల్ళి యగు ఎరిమేళ్వరికి. 1లుగు చున్నివాసుకి బ్బరి ము పరిప్పరుషోంబ్బర్శ మగుటసు అనుచిత ఎఎనిఎంసదా ఈపస్టన _అనెడిసంళయ మొకటి ఇట విఎర్శకులఘుం దఎతరింసనచ్చును కాని వాసుక్యాదులు రామరూప్ప లగుటనుబస్టి ఎరమెళ్సరుల యేకాంత బూగముములందు. వారు భూబషణాద్యచేతన (వికృతి రూఎములతోనే

| ఉత్తరహరిన౦ంకంం.___. ఆ

వెలు యుందురుగాన అట్టియనౌచిత ్రచొషలెశనును ఇందు గానరాదు కాళిడాఎ శివుని

వివాహనేవథ్యమును (ఆలంకారమును) ఎచించుపట్టుసం దిస్లు వర్ణించినా జుం యభ్వ్యాబడెశం

భుజగేశ్వరాణాం కరిష్యతా మాభరణా న్త్హరత్వమ్‌ శరీరమ్యాతం వికృతిం (ఎపెదే త్తం

జ టో ల్‌

తస్టు ఎణరత్నళొభా (ఈఠమా 7౯84ల ్సి

అలం --యథాసంఖ్యము యథాశంఖ్యం క్ర౬ు జైవ (కమికాణాం న-న్నయ అని లషణంయు

తద్నణమంం త్‌ద్గుణ సృ్వగుజతారగా దన్యడియగుణ్యగహ అని లక్షణము వికారము జల న

పున రావృ త్త పుగుటళనలన వృల్త్యన(పాచదు. ఏకద్ని_ పభ్భతీనాం అబ్చిష్టానాం య02

భవేత్‌ పునరుక్తి రనౌ నాదు వృల్ద్యను(వా ఇస్యతే ఆవి లక్షణము (ఎదు చ్యా ని

మనోనివాన _అనువో ఛెరానుప్రాఎయు ఎవే ద్య్యంధానన దృయో ర్న్యజ్జనయి్య్రయో

ఆవృత్తి ర్యతస బుదై గేకొన్నుపాన ఇష్యతే అని లక్షణ

వ దేవా వైళశంపాయనుండు జనమేజయున కి ట్లనియె ఆ అక్షి యాన్తి లు జీ

అర్థ ఆజ దవా ౬ భగవంతు డా (హరిహర నాధా ్సి వైశంపాయనుండు (వ్వా శిష్యుం5

స్యుప్రఎద్దు డు (కర్తృ జనమేజయునకున్‌ (పరీక్షిత్చు(తువితో) ఇట్టు:=2ఈ ఎధముగా (చెప్ప

బొవురీతిగ్భా అనియెన్‌ = చెప్పెను

తా __ జనమెజయుని నాధారమ. గా గొని నె శంపాయనునిపలన మవోభారతకిధ (బ్బత్త

మైనది. దానినే సిరి (ఉగశ్రవసుడు నై మిళశారణ్యపునందు. కులపతి యగు శౌనసనకు

వచించినా డు జనమేజయెన య త్సృష్ట శని వ్యాసన్య ధర్మవిత్‌ త త్తే వబాం బం

వత్యెమి వృష్ణనాం వంశ మాదిక (అని “౦ హరి ల్లో సౌతివాక్యము

విశే __ అగ్నిపడ్డా తృముద్భూత సూత నిర్మలమానస అని పురాణములు అగ్నినుండి

పటట్టినవా డు. లోవహర్షణ, డు ఆతనికొడుకు ఉగ్ర్యశవసుడు అతడే యీతడు

[చూ హరి సీల వ్యాఖ్య ]

[కులపతి] ఎకాదళసహసాణి యో ;న్నదానాదినా భరెత్‌ * వై జలపతి ర్నామ వేద వెదాళ్ణ

పారగ (అని కులపతిలత్షణము ్సె

మిందరబహితము 7

క వారివంళశ పథమకథాం

తరమున గలవి త లల్ల దప్పక మదిలో

ద్‌ర మయ్యె గదా మివ

నరవర యేకధ౮ా౯ె* వినం [వియ మగుదున్‌ కె అక ఎఎ నరవర = రాజా హరివంశ. పథమ. కిథా.- అంతరీమునన్‌ = హరివంశ మను ఒబాభారతి శేష్ట్కంఎముయుల్క.. వూర్చివొమునిందలి కిథలయొక్క అవసరిమున (హరివం*కథలు వచించు. ..యమునందు _ అనుట ఏ. అంతిరము = ఎమయము అన్హరి పరిధానే స తు మధ్యే ్వఎకాశే వ తావర్థ్యే కవ రేఏంరా.. (వైజ )] కలంవింతిలు = కలిగిన [ఏర్పడిన విసంచ్చిన_ అమట ఆశ్చర్యయిలు (అచ్చెరువును గరిగించునంశములు ఎల్లన్‌ = అన్నియును. [ఒక్కఎియి విడువ కుండి. అనుట] మదితోన్‌ = నీమనన్సు నందు [_బుద్దితో _ఆఅనుఎ)] తప్పక = తొలగం [వఏవిషయమునందును విన్మృతి [మఅప్పు రా కుండ గా] తిరడు = బ్ఞరమూ [ (మననముచ్చే ఎప్పటికుని మజిపు రా కుండునస్లూ. అనుట) అమ్మన్‌ డా = ఉందెనుగడా (ఉన్నవా )] [9దా____ఎశ్నార్ధకము] మీ దటన్‌ = (అట్లన్నవో] ఈపైని వినన్‌ = వినుటకు (ఎయము = ఇష్టములు ఏకథలు ఒకో = ఎన్టికధలు [ఒకో ళ్నార్ధకము] ఏకత్పం భేదకగత బహువచనానాం చ దృశ్యతే వికృతా [ఆం చిన్నా హల 42 క్లో అనుడున్‌ = అన గ [| పైపద్యముతో అన్నయమయు ] తా __ పూర్వభాగకథ లన్నియు వించివి అవి విన్కృతి పొంద కుండ మననము చేంతివి కదా ఇ క సీవు విన దల చిన కిథ లేవియో అడిగిన వచించెద నవి జనమేజయునితో అను చున్నాడు వై శంపాయను డు విశే __ ఈ పద్యమునుబన్టి ఎూర్విహరివంళశమును గూడ సోమన (వ్రాసె నని కొంద అందురు కాని అది యస్టిది గా బరిశీలించి చూవిన దో పదు _బలరామునిమహత్త్వ్వమును ఈసందర్భమునకు “రిపడునట్లు (సం హరి) వార్వవాగమున వర్షి ంచినను మరల ఇంకను విన దల చినచ్లు జనమేజయునిచే జెబ్బంచి ఉత్తిరభా్శమున హడి దానిని వచించినది నాచన దాని నంతను అనువదించినా డు అవియే యిచ్చటి 4 పద్యముల జనమేజయునిచే బలరామునిమవా_త్ర్వ్య్మశవిణమును వెలుంరి ప జేయుట్నకై వైశంపాయను డెల్బరించు మిన్నట్లు నాచనసోమన పై పద్యమునకు [4స క) వివరణముగా దీనిని దొందుఎజచి పద్యము నందలి జనమేజయుని బలరాయిలి..వా త్తశఎ+కిథనమునకు దోహద మొనర్చుము దానీ

రి ఉత్తరహరివంశము___ ఆ పద్యము నిట్లు (దాబయున్నాడు ఈసందర్భమున [సం బారి) భూయ ఏవతు విసశ్రే బలదెవస్య ధీమత మాహాత్మ్యం (శోతు మిచ్చామి శేష ధరణీభధృ్యత అతీవ బలధేవంతం శేజోరాశి ననిర్హితమ్‌ కఠథయన్తి వహత్మానం యే పురాణవిదో జనా తన్య కర్మా ణ్యవాం విప (శోతు మిచ్చామి తత్త్వత అన్తం యం వదు ర్నాగ మౌడిదేవం నగేశ్వరమ్‌ అనురీతిని . ఈయధ్యాయము [20 ల్లో అతో] నడచినది ఇందలి భూయవీవతు విపరే అను యె దానినే ఈపద్యము = హరివంశ(ప్రథడుకిథాం తిరమున గల వింత లెల్ల __ అనురీతిని విశదపటచినది బలరాముని మహివము క జనమీజయు టిట్లను న మ్మునిళొ బలద్య్వలావు వ-ను విని ుజయుం దనియదు మది బుద మెదవగ విన గోండు జెవ్పవే వివేకనిధానా ళ్‌ = ఆమవ ఆ అర్థ అమ్మునితోన్‌ = ఆనుహర్షితో [వైశంపాయనునితో)ో జమెజయు డు ఇట్లు అనున్‌ వివేక _ నిధానా = విజ్ఞానమునకు నిధి యైనవా డా [అపార మగు (వై దికలాక్తిక్స విజ్ఞాన మంతయు హహస్టగత మొనర్చినవా డా అనుట ] బలదేవునిలావు = బలరామ్సన్సి యాధిక్యము మను = జార్వడు ((ప్రధంలాగకధాకరననందల్భ సందు. అనుట) వ్వ జ వినియు (ఉలర్జలోపము] మది £౯2 నామనబ్బు [్‌ం) = శీయున్‌ ౨2 ఇంకిను [వినిన తరువాత గొడ. అనుట] _ తనియదు == తృ చెందదు ముదము =. ంతోష్షచ ఒదవ గన్‌ 2 కలుగగా [ఉత్సాహ సుతో అనుట] మజశియున్‌ _ ఇంకను ఎక్కువగా [ఎప్కులాఅని అర్థమునుబట్టి అధ్యాహృత -)] వినన్‌ 2 వినుట్నకె క్‌ రెడున్‌ = కోరుచున్నద్ష చెప్పవే = పప్పము [(పార్టనార్థ ఎన ఎదాదు లను(సయుక్రము లగును] న చహర్షీ విజ్ఞాననిధి ఎబణకు చిలియంది లేదు. బలరాము డొనర్చినికాళింవ్రి భేదనాదులు ఖూల్వభాగమున సీవు వినిఎంస వింజని ఐనను నొామనము తనియక ఇంకను ఎక్కువగా వినవలయు నని యుబలాట శు చున్నది నానిని జెబ్బ నన్ను గృతార్జు నొనర్చు ననుచున్నా డు జనమేజయు డు వై శంపాయనునితో

వందర తిఎి ఫీ

విల్‌ (ఒం౨వ డు. బం-ద్ర (ంల్యఘ్నో బలదేనో ్వచ్యుతాగజ అని (అమ) (౧౨ దీ లి _ బల-బ టకా ౦మువా ౨ (అనివ్యు) [ఇట దేవుడు అనునది అత ఇవతారమ్వూర్హి అగును స్నురింల జేయి ఎన్న దన జబ్బును]. (్రాపు = అతిశయము గొల్బకిన _ కొలుంల౮ాజని *ఎ3 లైన షెళ్టిరే (4 వారి $)ీ అం (శర) (వెస్పవే (బూ దాలవ్యా కియా 8 8 ౮) కొ నగునబంఎం ద త యం

దోఘు డనంతు దన పిందు వూదివముకథిలం

దనుటయు వై శంపా యన

మునివతి నూపాలచం[దమున కి ట్లని యెన్‌ ౫1 అర్థ ___. ఆదిముకధిలందున్‌ == ప్పరాణాధలందు (బలదేవు డు అధ్యావోర్యదు) ఘన బలు డు = గొప్పబలయు గలవాడు ఉద్యోగ _ తేజుండు = (శ్యతువులకు ఖయంకర మైన (పతాసము గలవా డు | తేజో బలే పకాపే ర్రగ్నా అని నానా ] అనఘు డు (నగఅఘు = ఏదొషము లేనివా డు (వహానుభావు డు _ అనుట అనంతు డు = (నళఅంతు ఆదిశేషు డు (నాస్తి/+-అన్త్స వినశః యను. అని వ్యు ఏ అనన్‌ = అని చెప్ప గా విందును = విను చుందుము (కావున ఆతనివృ త్తిము అవళ్యము విన దగినది = అనుట) అనుటయున్‌ = అన గా వైశంపాయన = మునిపతి = వైశంపాయను డు అను మునిరాజు (కర్తృ భూపాల చం౦(ద్రమునకున్‌ == రాజశేష్టనకు (జసమేజయునకు) (ఆత డు వినుటక్షై = అనుట ఇట్లు అనంియెన్‌ తా __ బలరామి డు సాజిచ్చేషునియవతార వుగుఎనుకెన. భయంకర ఎగుతన (ప్రతాపముని దుష్టశిక్షళశిష్టరక్షణయులు సలుపువా డగుఎనుజేఎ ఎదోషము. లేనియోదర్శమీర్హి యగుఎను జేఎ.. ఆతనికధ లింకను చెబ్బ చెవులసండు వొనర్చు మను దున్నా డు జనమేజయు డు వైశంపాయనుని విశే ___ కేజస్సు = (్రతాసఎి [ ్రతాఎ స్మృతిమాతే రిపహరక్షబం పౌరుషమ్‌ అని రామాయణటీక ]. ఆదిమకధలు == పురాణగాధలు [| కధయన్లి మవోత్మానం యే పురాావిదో జనా (సం హరి [2ఆ 2 ల్లా పురాణే నాగరాజో 3సౌ పర్యతే ధరణీధర శేష స్తేతో నిధి (శీనమా నకిన్స్య పృరుషోత్తను (హరి 624ళ్లో మొ)

(0 ఉత్తరహరినంశము.___ ౨ ఇ పాళాళాధిపు డైనశేపండు (పం -వ్ప్పండు చారాయా (ప్రీతిం ఒట్టినళంకకుం డని 2నుల్‌ ేక్కార్చు గా శంచకొ దూతస్నేహావము గామపాంతయు దట - పంగా చేమి? ఖ్యాశెం బొంద డె పాండురాంగవుపామొ వోలావా జతి. గ ఆం _ ఇటినుండి విపద్య.ఎపటఒకు బలరాముని... హదత్తృ_ంను.. ఎచిందు ఎ్నా ౩ వైళశంపాయను డు అర్థ న (పలంబఘ్నుండు ౯ బలరాముడు [ (ులంబం హతవాన్‌ పంంణాసురుని వవించిన వాడు - అని (వ్యు ) బలభ్యద (ప్రలంబఘ్నో బలదేవో పమ్యుకాాజ అని (అ. ్స పాతాళ - అధిపు డు = నాగతోకిమునప రాజు (ఐన శేషుడు ( శేషో క్రనన్లో నాగరాజు స్సర్చరాజ స్తు వాసుకి నా బహుఫణా సృర్పా పషాం భోగవతీ పురీ సర్పో ద్చిరా వ్యాా'ం అని (వైజ) జనుల్‌ == (సజలు నారాయణటఎతిన్‌ == విష్ణువునందలి_పేఎమురొ (ఆతనియందలిస్నేహముతో ఆతనిని వదల లేక _ అనుట) పున్టినశంకరుండి = అవతిరింబన శివుడు అని 'పేర్కొాన్నచోన్‌ 2 వచింఎవో (ఇస్లు వారి పచించున్నాుడు) అంఎక -[ఓ ఉద్భూత [ఓ స్నేహమున్‌ జి (అంధకునివంశ మందలివారు ఉగ సేనాదులు వారియందు కలిగిన స్నేహమును _ కామ _ పాలతయున్‌ = మన్మధుని రక్షించుటయును (కమారు9 = మన్మధునీ గాందుఓటయును) [కావ పాల భ_క్తకామాన్‌ పాలయ తీతి కామం స్మరం పాలయతి ఆతృజత్వాత్‌ ఇతి _. అం శెండునిధకులు గా వ్యత్ప్తిని జూఎనది లింగావట ల్‌ యము] తిప్పున్‌ == (ప్రతికూలను గును విరుద్ధము లగును ) తశ్పున్‌గాక = విపరీతము లైన నగును ఏమి = ఏమిహాని (విశేష్య మధ్కాహార్యము అవి విరుద్ధము లైనన శివ డనుట కెట్టియభ్యంతరము లేదనుట్శ్స పాండు -(- అంగ _. వబానన్‌ = తెల్లని శరీ ర'ఒయొక్క గొప్పళనముచేతను హాలాహల _ బ్వకృతిన్‌ = మద్యముయె క్క. బ్బకారకు బతను (వద్యపాన మొనిర్చుటచేతను అనుట ( హా౮ావాల శబ్రమునళ మద్యము అర్షాం ౧ యు తరము గా ఇచ్చినది (హలా వి) _ (శివుని “కమున = హాహాహలకు విషలేదకు. శృళ్లీకో ఒత్సనాభ శృ కొాలకూటో హలాహల _ కాకోలో విస్ఫులిజ్ఞ శృ తిద్భేడా స్ఫ్యు రనేకధా అని (హలా ) [ఇట _ విశేషసామాన్యన్యాయను చేత సమైకదేశమందు పట వ్యవహార ముట్లు హాలాహలశబ్దన్యవహారము కాలకూటమందు] క్యాతిన్‌ 2సససిద్ధిని పొంద డె = పొందిన

ఎందరి ఎవాతి.మి చాత వాదా (కాప%) (ఆనె దిగుజగ్యత్పర్దిని ఆర్షించికొని యున్నాడు _ అనుట అంటా ఆతడు గప్పి డిని విశదుంంఎ శారి యున్న దిని భావము (లెచ్చా వోలా + సెల ల ఎ రతి 2 దుద్యముడదాక్తయి - 'శలిమెక్కయు (గూ+ చే. ఆం అర్జీ _ $బలరాటఎ లిద్దిఎ ఎ వోలావాలల్పుకృతి వా రిగుఎబు ఎరస్బరిసామ్య తా. దిలరా డు ధరణి భరించెంయాదిశేషున యవతారమూదర్రి ఒకిన్బుయి (శ్రీఎబోవిజ్షు వనందక్షిపేవ తో ఎ౩నివి ౨నాడ కాం లూమి కవతరించినళ్క ఉనను ా దఎంకు వీబ సాద ల ననుఎ కీతనియందు -ానవచ్చునంధికి స్తృహము వాజపాలక (ఎతిబంధకము అగు చున్నవి శప డు అంధకనంు శతు వై అతని జంఎనవా ఎాని ఆతనిని (పేిుంచినవా డు చా డు ఒనృభథుని దూంచినవా డూని పుత్తృవాతృల్య మాతశయందు చూఎనవాడుగాడు ఐసశు వబో౮లావాలబ్వకృతి (బలరాము9సశత్వమున _ వద్యపర్విగవూణ . వాలము (నా గలి యొక్క గహంమ. శివునిపక్షదున = గరలభత్షణము) పాందిరాంగతి (తెల్లరిశరీరిము గెలిగి యుండి ఎ) తి తనియందు జగద్పిదితములు గ గానవచ్చుచు శివ డీతి ఇని వచింసం బాభి యున్నవి విశే __ (శంకరుం్సి. శంకర ళబ్ద మిఎ. సాధిప్రాయ విశేష్యఎ. నారాయలు డు లోక రి శఇమనక్షై భూమి కవతిరిందు య అందులకే ఆతనియందు టుతి తాము శంకంఎ డగు-ను ఇందులకే ఆతనితోపా.. నును అవతరించి లోకరిఇ+.యనం డానికి సవోయఎడి *లయు నని మూదేవునితిహాఆవూ _ అని తెంపును (అంధకులు [అంధకసంళ్యులు] యయాతిజత్తు9 డగుయదువు మూలఎరుబుకము ఆతని నంళ్యు లందు యాదపులు యదుసంతతివా డు త్చితు డు ఈతనికి ఐముగురు ుువూరుంల భజమౌాను డు దేవాప్పఢ డు అంధక డు వహాధోజు డువ్చిబ్జ వీ రిందయి వంశస్టాఎు ఎ పృష్ట అంధర డు అన్నదమ్ముల “లజ్జకి ాంగారి మ్యూద్రి అనువా రిద్దిబు భార్యలు మ్యాదియందు దేసంటధ డు యుధాణిత్తు అనమిత్తు) ము _ అనువారు *లిగరి దె మీథ నస మారిషయందు శూరు డు పృస్టైను ఆతని కుసూరు డు బబుడేఎు డు _సుదేఎన కిద్దయి భౌాయ్యయం తోబాజీ దేవకి రోవాజణీకి కుమారు డు బలరామ డు కొమ్వాలర్తె సుభద్ర (చిత్ర అంధకుని సంతతినా డు అభిశిత్తు ఆతనికొడుర ఆహుకు డు కాళిరాజుకొటూ రె యీతనిఖార్య ఆమె యందు. గలిగినవారు. దేనక డు ఉ(గసేను డు ఉగసేనుని కమాం డు కియసుడు

లి ఉత్తుహరి ౦ సు__ ఆ దె-కునికొమూ ర్తె దే-కి బృజ్జకి చివరికుమారు డు అమిత ౨ ఆతని. ఎయచ ఈ" శికుమారు డు “త్యక డు “త్యకుుకునూరు డు నాత్యకి = ఎదేవంత ట్య టు దే-భాగు ఆఆ కుమారు డే ఉద్ధణఐ డు కూరునికొస్తూర్తె పసృథ టంతిఢోజు డ శారునం దాశబంఎ- ఆపను కుంతిభోజునకు వొమార్తెగా ఒర గినాడుళూరు ల అందులక ఆమె _ ఎల (దా హర్‌ినంశదము. ఎడ్జాాపె న) (అంధకోద్భూత తిల్చన్‌) శిక డు అంధకసూదసు డు కాటూరి స్టాజు రక హూదో కామారి సరమెళ్వర _ అని (వైజ) అంఫకు డు పార్వతిని ామించి శిషువిచే హతు డనన్లు పురాణగాధ (బో౮హలయు) గినికి రూపొంకరముల కొకనిఘం వి స్తచ్చినది . హల౮ాహాలం టోంూంం హాహలం చ హలాహలమ్‌ అను దున్నా డు (రుదు డు శివునిగరలవత్తాయును. శ్రీశాల డిబ్లు వర్డి ంచినా డు-_ మి పఎయిహుంకొరనుహాట్టహా“కలనం దాతాళభూస్వర్షసం

కటసన్నాహచశముదృనం బయినయాకాకొలకాలాగ్ని ధూ

ర్ష హన్హాబ్ధమునందు. గైకొనియె నాజ్బాలాకులక్ష్పేళ మ

పృచిచెళ న్మదధృంగి చుయ్యె శ?భృత్సాణ్యబ్దమధృంబునన్‌ (బు 4 (0%) కో కటక మగువిషము విషఢర

కటకం బఐగుకేల బూవి కొతూహం యె

ఘుకా ౦బద్దు డురస న

ఘుటికయునుంటోలె శివు డు గుఎకున (మింగెన్‌ (భీమ 4 6౧ (హాలాహలబ్వకృతినొ ఈసద మిచ చాల అర్ధఎంత మై బఎరామునివదిరాదేవీపర్మిగహ మును సూచించు చున్ఫది బలరాము డు వదిరాడేవిని దనకాంత బర్మిగ్రబాంచుట వారివంళ మిట్లు వర్ణించినడి _ వదిరాదేని సాకార మై ముందర నిలిచి కేలు మొగిచియి ట్లనియె __ చ అమృతముతోడ దొల్లి వరుణాత్మజ నై జనియించి వారుణి

సముచికనామధేయమున సర్వమునం బెను పొంది నా టికా

లమునను నీకు గాంఠ నయి లాలితవ్వికను నే డు దంథడ్రిసం

సమర గ బూని యిచ్చట (బీముంబున నిన్ను వరింస వచ్చితిన్‌ (హరి ఆ 8వ 62న ్సె

దర బాతిము శ్రి కి ఆ ని ఒఎంచవండ వ్పిుం అటన్మిస్పురు వని=లు దనమూర్తి జెంది వశమున "లువ (ఎబి వ అత్భంంళోభాసమధికుం దై చనియె 72వ ఏ). (ఈముగ్గురు. పుడిరాడవి కొండి లజ్జ ౨ ఆనవాలు అలం ___ అష టు నే (ఆయి ఇట (శివునియందు అంధకోద్చూతి స్నేహము కావపాలం లే ౦దున బలరాము టు శి డినుట సరి గా దని అ ౦ఎచమయు (పతిలనమువె పాండురాంగ మజా వోలాలాలబ్బ్వక్కితి ఉన్నందున అ ట్లనుఎ నరియే యని ముం దన్నదానిని గా దనుటనుబన్టి (ఆకేపయి. అంధకోదూకస్నేహమయు _ ము న్నగువానియందలిశ్లేషము. దీని కొలార పగుంను. (అంగము) ఆక్షేస స్వయ దుదక్తశ్య (్రతిషేనో విచారణాక్‌ (అని నాన్యాశంత్రయ శ్లేషో వర్ణ్యావర్హ్యాఛయాన్చది. అని వీ9కి యథ్మాకమము - లక్షణములు వ “శ జియును తి అర్థ ___. మజియిను = ఇంకను దీనికి పై సద్యములోని పాణ (దోలెన్‌ మొద లగుుక్రియ లతో అస్వయము) ౧ కిమీ జరాసందిగంధిఎంధురముం ది దృంధుమండలి కోన పాణ దోలె బలియు నాగాయుతపాణు జగ త్చాణ తనయు గడా కేఖి దర్ప వుడచె వీ కతోది వరాటవీఖేలనమ్ముున ధిరు (బలంబ్బడద్దై 'ేయుం జం"పెం 'దెగువ రానభరూపు చేగుకాసురుం ట్టి వో్నూాణమున మేను నిజిచివై ప గీ నగరపరిఖాపయ నూరణంబు శేయ సీరముఖమున “ాకిందిం జీఆీి తెచ్చి 'మెజసి మూ డులోకంబులమేటినుగలు రాయ నేర్తుకం యాదవరాముతోడి

ఉత్తరలారిఎ౦గ రు. టి

అఎ __- ఇందు బలరాముని సర్మాకమముచ బ్న్థిం ఓా పసన్నని

అర్జ __ కడిమి. క:=శౌర్యసుతో. (థూరు డై - అనుట జరాంధ - గంధంంధుకదు” -= (ఎమితనమానము) గంధగజమువంతిజరాంధం. (పకి జయిం రానిబలోన్య మ౦_ఆఅను..) అడ్‌ _ ఐంభు =. మండలితోన్‌ +- ఆ 2 ఆఎంనియొక్ప మిల్తుఎ గుంపుతోడనే (ఆంనికి “హాయసడి వచ్చిం (అంకు పొంళు లేన్సిమి శ్ర సెనలనుగూడ ఆఎ౨కొ విడివిడరం౦డి అంనివెం బడినే _ అనుట) ( బన్టు న్య్యా త్పుంఎ బన్గూకే మి త్తే (బ్రాఆరి దాస్టా (అని చది) (తిలిజ్ఞం మణ్జలం బ్బన్దె భామౌఘ్యప్రతివిమృయో అ౨ (వైజ 1 పాటిన్‌ (తోవ == పరు గెత్తించెను (వెన్నాడి అలిమెను _ అనుఎ) [తోలు నళ (దడాపాం) (తోలు కొస్తుాతునట్లు కొన్ని శుమున్నంకముల కనుప్రయు క్ర మై ఇది (పేంణార్థము ఏద్బును (చూ నూ ని తోలు] బలియున్‌ == కూరుని నాగ +- ఆయుఎ _ (ప్రాణున్‌ = దివెలయేను గుల _ (బలమంం ) బలము గలవానిని [ 'ప్రాజొ హృన్మారుతే బొలే కాప్తణినే కనిరే బదే అని (విశ్చ ఏ] జ (త్రాణకనయున్‌ = వాయుదెవుని కుమారుని (ధీమా మగ) జగశ్చాణ స్వమిర౯ అం వాయుపర్యాయములయందు. (అము) (యుద్ధమునందు శబాంబ రాణ వేగము గలవా డీల డనుట నిది తెలుఎను్రు గదా కేన్‌ = గదతొడి (విగౌదు వివోరమునందు దర్పము అడ చెన్‌ = అహంకృతి ((గర్వ్భ విబామని జేపెను (ఆకన్సి పొగ రడ చినాడు , అనుట) (రూఎడచు (మొ )వంటిళబ్దపల్ల పి మిది వి కతోడన్‌ = ఉత్సా హముతో నర + అటవి = ఖేలనం ఎనన్‌ = ఇష్టము లైన (ఇం పైన్స | దేవ్యప్రసాడే వరణే గాచూతరి వర శృమాన్‌ _ ఈ కజ్ళామే (షై త్రి ఎ్యష్టే తృవ్యయం వరష్‌ అని (నానా )] _అడవులందలి ఎటలలొ (అడపులలొ ఆట లాడునస్పుడ _ అనుట) ధిరున్‌ = స్పేచ్భావిహోరుని (కామరూగధరుని _ అనుట) (ీరో ధ్రై ర్యాన్సికే స్రైరే బుధే (అ మెదిన్సి (ప్రలంబదై తేయున్‌ = (బ్రలం ఎ డనురాక్షసుని ఒంపెన్‌ లెగుపన్‌ = సాహసముతో (రా-ఎకృష్ణులను మోసగించి చంపవలయు నను తొందరపాఎపనితో రావరాప్పన్‌ = గాడిద వెనము గలనానిని (గాడిద మైనవావిని . అనుం) రేనుక + అరకురున్‌ == దేనుకుడ అను రాశనుని విన్నాణమునన్‌ == నేర్పుతో “ట్టి = (గ్రబాంచి గోస్టుకొన్సి మేను = (ఆతని శరిరమును వితిచివై చెన్‌ = విజుగ దీసెను విజిచెను (బాధించి “ంపెను.అనుట) [వైచు సకర్మకక్రియలకు స్వార్ధమునం దను(్రయుక్రమగును కోఎవ్టై ను (మొ చి(త్రంఎగ దగియసూ (6ంబు లైైడు హోరాబచే (దెన్స గోఎనవైచి(విక్ర ?£ 44(మొచూనూ ని ] నగరరిభా

అందర బాతియి క్‌

య రాలాందు = (ఎమర్సా నకంముమయొక్కు అశడ్తయంమ. నీరు నింపుటను చేయన్‌ న్‌ == విజ్నంవింది (౨ వావె యుకో కనఎచ్చి = అనుట) కాగించిన్‌ = యయినను

వయిఖయిోన్‌ 2 ాా లరికొంతకొ సెం జ ఎబ్బి తెచ్చెన్‌ = (దుమూనగవముసనకు తీఎకా0 అలప (శా సఎబకొ"నవిల బు ా యము వా్యాయము మధురకు అ డ్త గా మన్టై పాణ చె ఎం ధానయి యీాదఏవరా ఎబువితోంన్‌ == యమపసంక్యు డగు రాఎయినితో (ఇస్టపనుఎు చేఎనబలరాము9తో _ అనుం) (యాదంఎశబ్దఎి _ ఇంరిరాములు వ్యావ్త-మి మూ షములొ కంఎం మందు లి = స్పర్ష ఎ ర్త్యపాతాశముఎం దున్న గొప్పళూరులు రాయక్‌ = (ప్రతి అంం౦చుంకు ఎదు. రొడ్డుటకు మే మని యెదురు ా నిల్బ్చటకు చర్దుతె = సమర్భు లగుదురా (“మస్ధఎ కారు లౌ _. అపజయ నునునది యెటు గక య్యప్రతిహతపరా[క్రము దై నజరాసంఘంితో తలపడి ఆ౨)ని ఆకనిమిత్రబ్బందమును యుద్రమునందు పరాఖివించి విడిచెను పదివేలయేను గులబలము గలిగి మహాళూలి ద నని *ర్పింద భీము డు కుతూహలముకో వేడుకి గా అనతో ఇ=ంఏడివులు పోరాడి విజయము ని లేకి దైన్యము వవాంచెను ఠాషెససంచారియముకో పాదువకి యున్న యడవులందు సంచరింఎ [బియంఎఎ గోఎకులకో నాఎ లాదుదు దమ్ము వంచింది గోఎ గాలు? వషముకొ గోఎటక టగా నుంకి (టులంఎి డుతన్ను జందూుదము ా గొనిపోఎ ఆఎ౨ని వఫిం-ను ధేనుకాబురు డు తాము అనియనంకసై న్వ మలు ఇర్దభావారయులు దా మోగంచిచం గూడ నోక్క_ఎడికిఎఫోటఎవో నాంనింల ఎగుల గాటు లు (వాఎవా3 నందం జంపెను్సు యమునానదిని నా గలితో జీళ్చి బృందావననుధ్యమునవ. దెచ్చి ఎమ చుట్టు (స్రవబాంఎ. జేసెను ఇంఎచిదుబోకార్య.ఎ రొన్బునబలరా మ౦కి సా గా నెన్న దగినకూదుం మల్ల ముంం దెపరును చేల విశ __ (గంధఎంధరము) == కజనిశేషము. శనికి. జయంంధురయు అంయు రు కంధగజము రాజున. విజచూవనూసు అం ఎలశే చికి జయంంధువ చునునది అన్నర్హనాఏ ము బద్దాస భాజ్జ్షణేయక్య భాన్తి స్క జయఎన్లురా అని(గుధురా స 40ళ్లో ఎంద గజము నకు లక్షణ మి ఖ్లున్నది . యస్య స్థం సమా[ాయ ౨౫ తిష్ట ప్రతిదిపా సవై్నై గంధగజో నాము నృపతే ర్పిజయావహ (అం అఆ ని) (చూకూ కి

0 ఉత్తరహరిం౦ళ ము టె (ఇంభురము) = గజము సామజ స్పిన్టురు వఎ అని (వైజ) ంధంంధిరదు తో జరా అంధు9ి బోల్చి యా. డేనా డును బరాజయ మెం 79 ఎవోవిరు డగు తె్ప్పి ప్రతి ాయోల్కార్షఎర్జనమున (్రకృతనాయకోల్క-ర్షమును 'టాదిందినా డు కవి (నాయుత(ప్రాణున్‌ _ ఇచది నాగాయుంబాహున్‌ ఆ౨ (వావి పీశే పా్రా ఈ పారు నందుయు య వా లయును శర్పమణ్లు దీర్త మైనభుజనులు వా డ (ఆజాసుడాహంపు వమహాస్తత్తనసంసన్ను డ _ అనుట నాగి గబ్దము గజ సర మనిన లాక్షజికముగా నది దానితుండము ను వచించు చున్న దనఎలయును అప్పు డైనను దైర్యము నకు గాక స్టాల్యయు నకే తుండము నుపమించుట బఐహులదము గా (సఎద్ధము కాషన నాగ శబ్ద మీపార మున సర్ప సర మనుటయే సముచిత మనిఎంచు చున్నది ఇక ఈ పట్టున (సం హర్ర ఇ ట్లనినది విశదము గా నాగాయులబల(ప్రాణో భీమో భీముపర్మ్యాకనము అసకృ దృలదేవెన బాహుయుద్దే పరాజిత _ (విష్ణప 62 అధ్యా 7 ల్లో ఎత్లా(డ్రెగ్గడ ఇచ్చవేయీగదాయుద్ధఎి నిస్తు వచించినా డు _ పదివెలేను గులం౨ఎలావున భువిం (టక్బాకు డ్లైనప్టదో ర్మదనిర్మి దు ఊ భీయు డాఠనికి శవ్యగ్సిద్యలన్‌ *ఎ్య డై యిదితోళ్సాహ౨ గౌలుకావహములం దొక్కొక్కిదో నయ్యళో విదికున్‌ మార్కొన నీడు డు కిడ ఏన్‌ చేమార్ష కుం జోరికిన్‌ (హంఉ 4ఆ రిప ఇందుంకె(వావి ఏంధన్వూచికియం దిచ్చిన యీపారము(/ ప్రాణున్‌ అనుపారిమ) నాపార మైనది (3౨) ఈళబ్ధిము వెడ్కం క్రై నకలహా దది యనుటను న్ఫుంంప జేయును. ఈ సందర్శమ్చన కౌమురా. బాసములం దొక్కొరా- దూ అనంి యెట్టా(పెగ్గడ బఐచించినా డు (బరమయు) ఇది అబివికి విశేషణము శ విశే+ణను (జన) (బ్రయసు లైనయడవు ర్రివి అనుట తెలు్పుడు జనులకు జాల ను కరించునవి ఇవి యనుఓను జఐ ఎను అవి రాక్షసం చాందు-ంన నే డు పాఢుపడి యున్న “౨ వానిని రాకోంహారదున వరల జకోతూ ఎమునక గొధిరక్పుటకై వానియందు యే చూపుచున్నా డు బలరాదు డని స్నురింప జేయును. వీ కఠోన్‌ అనుట యేతదర్ధస్ఫురణకు బాల “జాకారిా రూ ఖౌందినది (వైశేయ డ) దిశ్యదిత్యాదిత్యపత్యు త్తరపదా జ్ఞ్యై (4. -8%) అను ఇర్యప్రత్యయమ్స అభ్యో ఢక్‌ (4. = 20) అనుదానికీ బాధక మగుటను దైత్య అనునదిమే సాధు వగ్న చున్నది జీష్ప నగు దితీ శద్దిమునకంకఠ. లిబ్లవిశిష్టపరిదాష అనిత్య మగుటనుజే్చ

ణ్వ (ప్రత్యయము (ప్రవ్నర్షిల్ల దని ఢగింం ము “ గ్రీవ9ి సాధింఎకొనపలయును కవులచే నిది దాహాఎయి”ా పమోంంప బఎ న్నది (చూ భాం అది 2 ఆ 28 మొొ. అఎరా ద్దైల్భ వ్వైశేయా. అం (అమ) (0 వియతంఎఆలు (నగరఎతివా ఎయ వూరణం.ఎ. చేయన్‌ బలరామ ఎ యయిశను (వెపన్లైయందుండి శా నున్న లొచికి జల్మక్రీడాచరణమునకై ర మ్ముని ఎలిచినస్లు ఆమె యాతనియాజ్ఞ లెక్క చేయమిన గోఎంచి బలు డు నా గటికొనతో జీల్చ సాషరామిని యా నానది?ి దా నున్నకిడకు మరలించినట్లు అప్పు డామె బ్రరూసముకో దైన్యము విభాంచి యాఅనిని (బ్రార్జింం పాయ నొకదానినిమాత్రము అనకీర్తికి చిహ్నాయి ా బృందావనమధ్యిమున _(బవవాందున ట్లానతి యిచ్చి తక్కిన(ప్రవాహమును యథావూర్నము గా (అవణసాగరాధిముఖము ?) సాగి పోవ సమ్మ తించినట్లు (నం వారి) (వారి ఉ ) (మొ ) యమునాకర్షిణసందిర్భిమన వెచించినవి (సం జారి ఏ) ఈ కందర్భమునం ది ట్లనినది _ లవణజలమా ఎవోనదీ (మంజలవేంరిజ్బమాలినీ “పరక ఆఎధిముఖం యదా వా్చాతా వాలవిధృతా యయినా యటి ్ప్పసా (02 ఆచ్మ్కా గ ల్లో (5₹0ద్ర) కిళిందఎర్చితాత్‌ జాతా అని (గురు) (వ్వ) .ఎధరాస త్రినము యమునానదిశమీప ముననే నిర్మింప బడినది _. ఉఊబాం౦ స కాలిన్హా ప్పకీం పారుషధూ్యూా నిర్మమె ర "ఇవ సి అర, అది నిర్మమా ర్జేషు మధురాం సుధురారృతి (రము 6స £8 ల్లో) ( మవిమగలు ). ఇచ్చఎ బహువచినము యుర్లాకిములందఎనుహాళూరు. లందణు శంసినను ఒక్కయాతనితో (ప్రతిఘటింపరే రినుటను నూగిందిన (గంధఎంధురము) స్పేదం మ్యూతం ప్పరీషంంచి బ్జాం చైవ మతజ్షణా య స్వాాహాయ విమద్య న్తి తం విద్యా ద్గస్టహ_బ్ల్రనమ్‌ ( జళాసప్రము (ఎ హర్షచె వ్యాఖ్య) చర్చిని బిశ్చై నదమును గలిగింగు (ఒకజాత్సి ఏను గు అని (జ్య ) దీనికి జెన్పవిప్పను అలం ___ కాన్యలింగము (వాక్యార్డ హేతుకిము) మూ డులోకంయిల మేఎమగలు ఎం రామునితో (స్రతిఘటింస బే రినెడివార్యర్రమునకు పై వాక్యార్థము లన్నియు హేతువులు గా థ యం చూప బడినవి హేతో ర్పాక్యపదారత్నే కాన్యిలిబ్ల ముదాహృతమ్‌ అంి లక్షాము పతా ధి “కాష్‌

18 ఉ త్తరహరిపంశము.___1అ. సీ, కారచాధీశ్వరు కన్యకారత్న బు గామించి సాంబుండు గజపురంయు సొచ్చి ముచ్చిమి జయం జూచిన, నజింగి యా రారాజు వాని గారాగ్భృహమున నిగృహీతునిం "జేయ నెజసినవా_ర్త వే గవ విని, నగరంబు గంగలోనం ద్రవ్వి వైైచెద నని తనభూరిహాలమున నెత్తి యె శ్తేపె నయ్యేటినీరు గీ. పఅచెం బట్టణ మి ట్టట్టు వడం గదల్సి కొడుకుం గోడలఠి రావించి కోట వెలికి వియ్య మని శిష్యుం డని కాచి విడిచె నతని; సీరపొణితో రాజులు చెనయువా౩? బా అర్థ :... సాంబుండు (జాంబవతీకృష్ణులపు జన్మించిన యాదవకువారుండు). కొళదా,అధిశ ఈశ్వరు _ కన్యకారత్నంబున్‌ 2 తురువంశమువారికి ప్రభు వ్వై నదుర్యోధనునియొక్క, శేషురా లై నకొమా_ర్తెను (లక్షణాఖ్య ననుట) [కన్య 2 కొదూ తై 'కన్యాయా నిష్కామోన్నాని। వడి (ౌద్ధం స విద్యతే । నా వాన్న(ప్రాళశనం చూడాం! కుర్యాత్‌ త్తణా మవ.న్త కమ్‌" (నహానిర్యా అత నము) (చూ. హలా. వి,)]. కొమించి ౯ (వేమించి. గజపురంబు = హృస్తినాప్పరమ్సు, చొచ్చి == (ప్రవేశించి, (ముచ్చిమి = దొంగతనము. చేయన్‌, చూచినన్‌ 2 పయత్నింపంగా (అపహతింప జూడంగా = అనుట. రారాజు = రాజరాజు (దుర్యోధనుండు,[ (ప్రదలు దుర్యోద నుండు రారా జన భవి ఆం. భా, ౫. 1820). ఎజి(గి, వానిన్‌ 2 ఆసొంబుని. కొరాగృ్భృహ మునన్‌ 2 చెజసాలయందు. నిగృహీళునిన్‌ = బంధింపంబడినవాని6 గా, చేయన్‌. నెజనిన వ్నార్తన్‌ = వ్యాపించినయాపృత్తాంతమును. వేగము + అ = శీఘ్రమే. విని డా (కర్ణాకర్ణికగ్యా తెలిన్‌ (సీరపాణి కర్త, నగరంబున్‌ 2 పట్టణమును (కౌరవరాజరాని యగు హాస్తనావురమన్యు). గ్రవ్వి = పెకలించి. గంగలోనన్‌ = గంగానదియందు. వై చెదన్‌ = సడవేసెదను. అన్సి ఠన = భూరిహాలనునన్‌ 2 అతనియొక్క- (“తన? శబ్దము తచ్చబ్షార్థకము) పెద్దనాంగలితో

మందరసవాతము ఠి (హలపవోయుధడుతో = అనుట్సి ఎ _ శ్తేపెన్‌ (ఎత్తు + తేపెన్‌ + కన్ఫొ ఎత్తి నిల బెస్టైన దైన అనుట _ తెప్పనుగా (ప్ప =, అని అనుకొనుస్తుగా = అనుట) [ కన్‌ అశ*ుడాఎ. లొఎము (చూ చాధి (కిచూ 282 1|| న! = (ఆవ్విన నగరప్పుగడ్డ ను పైకి లె- దీం (నిల చెస్టిన తెప్ప యమన ట్లున్నయానగరపుగడ్డను తన నా గలితో ఎత్తి చబ్దుకొని యుండి _, అవిధానము ఆ-+ఏనిం ఏరు = పూర్పిము చెప్ప బకిన గంగయొక్క సరు పజపేొ = (దాని [కిందు -ం పాణ కెను (వేముతో (బవవబంచున బ్లొనర్చెను పట్ట ము = బాబ్తనాబుర ఒ (ఆమెొతత్తినబ్రనప్పుుడ్డ యనుట) అసు ఇచ్చ = ఆవైపు ఈవైపు పడన్‌ = ఒజగగా (అఎనిఎయిడ గు నిప్తాా _ అనుట కదల్సి = కిదలు నట్లు చేయుటచేం (చానిని ఊ పుటచేత _ అనాటి. వెలికిన్‌ = కోటబయవికి కొడుకున్‌ == సాం ఎనిని కోడలిని == సాంబు౨భార్య రైనలక్షణను రవించి = రబ్బంచి (తనపట్టనమును నా దితో బలరాసు డెతత్తి గా లది గంగలో శలయు ఎ౦ి దుర్యొదిను దు ఛయనడి అనఎల్బు ఎఎన్నింప్ప నుని వే డి సాంబుని అన౯లను (ొనిఎన్చ్రి ఆకనికి సకర్చించెనూన వారిని బల రాము డి రన్న ౦0౨ినవా దైనా డనిభాంను) ఆ౨ విన్‌ ౬ఆదుర్యొధనుని వియ్యయి=వియ్యంకు డు [| “ంవమోయడ్డరు హఎమామకు వియ్య మ ఎ నురుతపోవి. శిష్య (గీ) ఎఎంమ్బౌ అక్ర చార ఎయు గుణాం్య విర్మిలాచారసంఎన్ను నియమహ్బదయు బై ఎృకలతాద్ధము నకును (గాత్నాగార్జి. పర్చి -ావింఎవిలయును. (విపు 1.50 (దూహూని) శమ్యడు అని. అంనిన్‌ వచి నిషివన్‌ = రాపాడెను. విడుఎ కొన్నిర్హాంఎములకు ( విశేషార్థ రబాతము శొఅనుప్రయుక్త నగును 'పర్టించి విడింను (మొ) ఇన్టివి (చూసూ ని )] రాజులు నరిపాణితోన్‌ = బలరామురితో [ఎరము = హలమునాలి అది పాశియంకు (చేతియందు కిలవా డు (హలధరు డు వాలంగో దారణం ఎరా అ౨ (వైజ)] చెనయన్‌ = పోలుటకు (సం యగుటక్రు కలలె = ఉన్నారా (లేరు (ఆతఏక ఆకడే సాతి అం భావము [అ స్మ్యర్థం మగు కలుగు ధాతువనకు కల ఆదేశయి(చూ జాలవ్యా (క్రియా. 04చూ) తా ___ సాందు డు దురోధనుని కొరూర్సెను లక్షణను వాబ్తనాపట్టాయునుండి అపహరించి కొనిపోవు ముండ ఆతనితో దుర్యోధనాదులు తలపడి యొక్కొాక్కరు ా పోరాడి లేకి పంచ నతో నందజును గలను యాతిని నెట్లో లో గొరి చెజయం దుంచిరి అది ద్వారకకు దెలియగా బలరాము డు కరినగరమునకు వచ్చి కౌరవులను బిలిచి ఆతినిని విడింప్త డవి యాదేళించెను

లం ఉ_త్తరహరినంళము__ ఆ అందులకు వవ్మతింసక దుర్యోధను డ దుర్భాష ౮దెసు ఆందులక “వాంఎక ఆ బవౌాచేశదుతో దిలరాము దు (బ్రహ్మదురటముతో తినహలాప్త్రము సనిమం్యతించి “ట్టాము.. కట్టడ ఎస జొనిఎ 'పెకలింవి గడ్డతో దై శె్తి గంళ కిధిఖఖ ఎ ా సొ యుందెను అది 2 ఎఎ ఒక ఫక్య (క్రింది కొట -ఆశియొకప్రక్క_ పైకి చేట దాం లుల ఇజ్జనే చన. చిని యన దగి యుండెను వని,కిందుగా ఏర్పడి” వజఎకసండి “9 యంాండు మండెళు అ ట్లన్నయానగరపగడ్డను బలరాము ఢ గంగలో పడవెయ న. ”*- ఊప పండ ఈ పట్టణ మిక ఏట గంయు నని భయ నంది సొంబుని జఇెబనుండి విడింం) ఆతనిని భార్య లక్షణతోపాఎయి సనర్చించి దుర్కోదిను డు బలరాముని కరుణకు డాృ్యాతి డాంయెను విశే ___ ఎత్తేపె = (ఎత్తు4- తేప్రె కా శ్రాదులందు చేర-లఎనడి +ప్పొడి (వవుశపొడ్రు నివ్పెజ (నిండు + వెజ్సు (క్రిగ్గలి (కందు + గాల్సి మొ వానివంటి దిది నెంపు + పూవు * న్నగువానిని జేర్చి కాత్తాము ల న్యూతించుట హారి కర్ష్హ మని ఆధునికులు తేపకు (రూపాం) కేపె ఇది తేప అవినను సరిపడుసదియే [బలరాము. డెత్తి్సహ_బ్రసప్పరపుగడ్డను శేపతో బోల్చుట (ఆం భాగ శం భాగ ) కూడ్ర చేఎనవి హ_నాపకము బలదేవు డెత్తుఎను భాగనత మిస పెర్షి ంచినది ఇ ఇట్లు పూన్ని కౌరవరాజధాని మైన క3శగరంబుకడతల హలాగంబును జొనిఎ యంల్బటభేదనవిసాకం దిగుగడ్డ భుజాగర్పదుర్చారుం డై పెకలించి తిగిచి గంం(ప్రవాహంబునం బడ దొయ * _కించి నప్పుడు మహాజలనుధ్యనిలోలం బగునావచిందంబున నన్నగిరంబు దడ-డ ఎడంకుచు గో కం (ప(పాకరసౌధాట్టాలకతోరజధ్వజడద్చారకవాటం డి గ్రనిథీయుతంయి గా నొడ్డగెడ వైన బౌరజనం బులు పృడమి నడుగు లిడంగరా 8 తడంబటు స వార్తురై క ౨డుదుండి) (భాగ 0౦ ఉ అకిక్రి సం భాగ) ఇట్లు వచించినది ది౦ిని _ లాజ్జిల(గ్లేణ నగర ముద్చిదార్య గణాహ్బయమ విచకర్ష స గల్గాయాం (ప్రహరిష్య న్నమర్షిత _జలయాన మి వాఘూర్ణు జ్ఞాయీం నగరం పతత్‌ ఆకృబష్యమాజ మాలోక్య _ కౌరవా జాతసంభమా తమేవ శరణం జగ్ము సృకుయిన్నూ జిజీవిషవ _(స్కంం 68 అధ్యా 4 42ల్లో) (ఎత్తి యె్తేపె పంపెనొ.ఇట ఎత్తి పఅఎన వమయ్యేచినీరు షజచెన్‌ అని (వీరే పా (ఈంజా ) ఒకవాతి పా ఇ ట్లున్నది = ఎత్తిన నత్తైబర నయ్యెడెనీరు. పరవెన్‌ (అవి దీ౨ిని ఎత్తి యత్ర నయ్యేఎ నీరు పఫజపెన్‌ అని సంస్క-3ంచుకొనిన శుద్ధపారి మగు ననిఎంచు చున్నది తెలు కన చైజా (రూపాం) తేఫె గా అంగీకలించుచో పై నాపర్మిగవాంచీన (వావి పారముసందు. గూడ

మందరసవాతము లి అత్త తెఎంఎనుండి అని ఇచేయర్థము వపవింఎఎబ్బను అ్టెది అన్నేషణీయ మ ఎఏీలించిన భా%పతాదిసంవాదమునుబప్ట (వావి ) పారమే ఇచ్చన (సాధుపా ఏ అనిఎంచినది అలం - కొట్టం ము (వార్చార్ధహేతుకము). ఉదాత్తము అంగిము. ఎరా(క్ర.స చ్చద్ధి నిరితము _ త దిద్వాల్తం ఎవె దృ ఎమ్బెద్ధం ఎస్తు వ ర్హ్యతే అని లక్షిణము గీ అతడు గా *ట నెత్తినయంఎనుండి యేటిదక్కు న కంతయు గి యుండు వా_స్తొాపషుై యది చేల” యయసున నాట గోలఆఅ మదురాపురనయు చుట్టిగొందు ఐబఆు ౧౦ అర్థ --. అతి డు = ఆబలంముగు నా గటన్‌ ఎత్తినయంళతను౦డి = పై కెత్తిన యస్పచినుండి (పై కెత్తిసది మొదలుగా ౮ _జనాురి అంతయున్‌ ఏటిదిక్కనకున్‌ == (గంగ్యా నదివ్తైజనకు ఎగ = (పైకి లేచి ఉందును (౫ంగ్యానదివంకకు ఒణ * యుండు ననుట అది = ఆవిజయమే ఏల == ఏందులకి (అనే కాదు అన్టి దిం కొంవిియమును చెప్ప దగినది ఆల దనుటి నాట గోరెక్‌ = అది మొదలుకొని (బఎరాము.. చాక్ఞాఎంచినది మొదలుకొని నాఎనుంకియు నాటగోలె నాట బి” దుసొదలు” * నావ్నా యద్కు లము. దదారధ్య యఫుఎ కవని (ఆం ౩ మాన 46) యమున (౨) మధురాప్పరిన్‌ చుట్టికొంచున్‌ = చుట్టు నలనముకొనుచు (అగడ్త నయి.అనుట్స పాటిన్‌ = టువవాంచును తా నాడు దిలరాము డు వా్తనాఎరమి నా కవితో నెత్తా న క0 అది యశ్లే యాతని రాంసమమునకు చిహ్నము 1ంసో బడ న్నట్లు %ంగి ఎదరు -ా అిగి యున్నది. ఇది సత్యక్షదృష్టము ఇట్టిదే విచిి. గు జీయొక క్యక్షవిియకమును ఎద బలరాను డు యమనను మార్గము మార్చి బృంగాననమధ్య--నుం పాఖుఎ... ధురాసి చుట్టు (పంబా౦) ఎరికాజలవూరణ మొనర్బ నాడ్జుాఎంచెను అది యాతనియాచేశము "ొబ్బున అశ్లే యిప్పవికిని -బాంఎ మున్నది ౨ హానదులు సైతము తిరుగు చేని సుగీవాజ్ఞ ఆతని యాజ్ఞ ఆ్యపతిహత్చ భావ గాత డు విశే __ (హబ్లనాప్పర్సి హనీ హబ్రనప్పరం నాగాహ్బం వా బ్రనా్శరమ్‌ అని (వైజ) (హ _స్తినాప్పరమ్‌ అలుక్సోమూసము హ స్తినా కృతం సృరమ్‌ అని (వాచ ్రె

లలి ఉ త్తరహరివంళము.__ ఆ (మధురాపురము) మద్యే తు భూరసేనానాం మధురా నామ వై పరీ అని (వైజ్య) రఘు 5స 28ల్లో లో ఒధురాం దుధురాకృతి అనియెడియన్నుపాసము బతుర్ధంర్షయుతి మిది యను చున్నది విశాలా కల్యాణీ స్ఫుదరుచి రయోర్యా పాలై కృపారారాడారా కిముఎ మధురాభోగవతికా అని సౌందర్యలహరి (48 ల్లో) ఇందలిళ్లేష. ఇది ధ మధ్యమే యను చున్నది 'ఏధురా మథురాపుర్వ్యాం అని 'హైమము ఉజాదులయందు. మన్ది వాళివ థిచతిచజ్‌ క్యజ్‌ కిభ్య ఉరజొ. అని మన్శ్‌ ధాతువునకంటె తరచొ విధించి మథుక గా (ద్చితీయవర్ష మధ్యము గా ఇది సాధింప బడినది వీని నన్నిటిని బరిశీలించి చూచినప్పులి చుధుర మధుర రెండును నాధుఐు లఅనిఎంచును కనుకనే ద్పిరూసకోశమున శ్రీహర్షకవి మధురా మధురా చార్రపి ( 24 ల్లో ) అ౦ రెండురాపములును సాధువు లనినా డు (హా స్తినాపురము) ఇది గంగాతీరమునం దున్నట్లు ధారశాదులు నెర్జించు చున్నవి యకునా తీరమునం దిది యున్న దషటకు (సమాణము ానరాదు యమునాతీరమునందలిది ఇంద (ప్రస్థము అదియే నే టి మనరాజధాని హ_్రనాప్పరము వేలు గా గంగాతీరముసం దున్నది కొళిందీభేదనము చే బలు డు యకునను బృంవా న -ధ్య నందు (ప్రవూంప జేయు హరిపంళముకోపాయి భాగవతాదులును వనించు చున్న) ఇ నాం గేం. అనునది స్పరసము ” అది మొదలుకొని (ఐబంరాముడు హ_బ్తనాపరప్పగడ్డను పెల్టంంంగడది మెదయి ఖః అనెడియర్ధమును వచింగును. అస్నుడు నం డ్డ 'పెట్లొంవి యొ త్తినందువలన జౌళ్ల 9రోధ మెర్దతి యమున నదురదు ౮ బాం దను స్లర్ధ మగును ౮9 అది య్యై ది్గాతోపదు (8స)) కాళింకీభేదనమును వర్జించినది డానినే ఇది (ప్రత్యక్షదృష్ణ మది నే టికిని అనువిశేషము తెలుపుచు విఎ ౦ బున్న దనుట విశ్చష్టము ఈ ందర్శిదునందు దీనికి మూల మన దగు (సం హం) ల్లోక మొకటి ఇ ట్లున్నది . లవిణజం మా మహా నదీ _(ద్రుతజలవేగతరజ్ఞమాలినీ నగర మభిముఖం యదా హృతా హలవిధృవా యమునా యమన్వసా (62 అధ్యా 8ళ్లోో దీని నంతను బ౫శీలించి చూచినబ్బుడు నాఎ గోల అనునది ఇట (ఈ దారభ్య్ర అది మొదలుకొని (బలరాముడు కాళిందీభేదన మొశ్ప్పెనది మొదలుకొని అనెడియర్జిమునే ఇది వచిందు. ననిఎందును సర్వనామ్నాం బుద్ధిస్టసరామర్శ కత్వమ్‌ అను న్యాయముచొప్పున ఈయర్థము. దీనికి వచించుట అనంగఅ మేమియు. గాదు అది యేల అనునది పూర్పముతో సంబంధము లేని విషయాంతర మిది యగుట తెలి ఈ

“ ందర*పహితవు య! య్య 9చంంఎనంన పరిఎ్యబ్బ చే నార్చు. చున్న దనఎక్చును విశేషకథనమున కై ఎూర్చోక్తా రా అనేల్ల నాం మెనర్చుఎ కిఎఎంట్రదాయ-ద్ధ్రము (మా శళు 83 2 శిళ్ల్ర (దూ న ఎల్లోో వైఎధయు (2 ల్లో కడ నారాయశీయవ్యాఖ్య ఇట్లను చున్నది వ శర ఉవాఎకిల్చత్తే అఎజోషే వైవోక్తె అత తు విశేషే ణేతిన సానరు క్యమ ఏవ వు ణి టా ఎంంషు విళిష్ణ్యా్య తిపాదనా దరానరుక్త ఖ్‌ (అని నశరిపరిథాఎయ శారణంబు య అనుదాాకే యమున నా- గో3 ఎబుధురా్యురి జుస్టకొంచు బాజెన్‌ లనునది విిరణము (అతడు హబ్లనాప్రుు (ఎం హరి ఈ సందర్భయునందము ది? నిట్లు వివరించినది _ రాజ్ఞలాస్త్రం ఎముద్యమ్య (బ్రహ్మ న్టాఖి నై తగ్‌ (ప్రారారివప్రే విన్యశ్య ఎరిన్య చ ఒబో ద్యుతః ట్రకేస్త మైచృ ద్గణాయాం ని ౮౦ కౌరవ్య తక్‌ త ద్చిమూర్జిత మాలక్ష్మి అరం ఎరొవగొ న్ఫిఎ. సాల్బుం నిర్య్రాయామా ఛార్యం అన్య ధీమవ ఈ (ట్రం్రతి రాజేస్టై. ఆరి మెత ద్చియూర్జితమ్‌ అఆవర్టితిమి వాభాతి డ్లా మధిముఖం నృప ( ౦ బాడి ౧ ఆతా లా ల్లో ్ర క “లవ ఆం వ ”లవా "బల్బు? న్నం ౯కథలన్‌ మటంయుం క్‌ ౯౯ బు నే ఇెవ్నక నిలిచిన వేకి ఎఎ వివేక నిర్మలబుద్ది”్‌ ౧౧ అర్ధ .___ వాలపాణి = నువూ..న్‌ = బలరాముని గొప్పతనమును చెబ్బన్‌ ౨4 కల ఛా బు జర వి వారు = చెబ్బుటకు సంర్టు లగువారు ఎవ్పిరు ((ఎవిలను చే రనుట్స నేఎు (వైశంపా యను డ్రా చెబ్బక నిలిచిన చోటులు = నూనిన (ప్రదేశ ఎలు (ఎఎలివెఎని ఘట్టసులుు నజీయున్‌ = ఇంరను. వివేక _ నిర్మల = ఎద్దిన్‌ = ంశయోన్నూలననుచే నిర్గుష్ల మెన వ ఆ అంట దు ఒద్దికో పరాాకథఖలన్‌ = పొరాణికాధలనుందత తెలికొనుము ( సంశయాన్మా వినశ్యతి అని కాబ్త్రము గావున ందేహ మేదియు లే కుండ బాగుగా వానిత్తత్త్స్స మెటి గి కృవార్జు డపు క న్మని భావము తా ___ ఇంకిను నీవు తెలికొనవలుంన బఎరాముని వా-లు చాల గలవు నేనందు కొన్నింటిని మ్యకము వచించితిని అన్నిటిని ఇెస్ప నెసరికిని దరము కాదు తక్కిన

లిథీ ఉ త్తరహరివంశము___ ఆ వాని గొన్నిఎిని నిస్సంద్శి డుగురీతిని బురాణవిదులనలన బురాజకథలముభఖముని డెరిఎ నీయభిలాషము. తీర్చికొనుము . అని తా నారంభించినదబలరాముని మహత్తకిరధనము మటోం హరించి (ప్రకృత ప్రతిపాద్య నగు (శ్రీకృష్ణకథాకఠథనమనకు అవకొళ వెం గు ఎన్నా జవమేజయునకు వై శంపాయను డు (విశే -__. ఈ పద్యమునకు (సం మూలము్యు ఇ స్లున్నది. బలదేవళ్య్య మాహాల్మ్య మేఠ శక్తే కథికం మయా అనన్త స్యాప్రమేయ్యోా శేష ధరణీభృత ఇతి ప్పరుష వికస్య లాజ్లనే రృహువిధ ముత్తకు మన్య దేవచ య దకథిత మి హాద్య కర్మ తే త దుపలభ్య్యూ పురాజవిస్తరాత్‌ (“౦ హరి 62అఆ $ 20ళ్లో) (నిలిచినదో-ల్రు ౨లుచు.మాను వదలు ( రాకుండ నిలు డుఎమొ) ఇట్టివె (పకృతికియ నుండి విరమించుట విలుచుటకు అర్థము అదియే ఆ గుట _ అన నగును (ప్రయోగము లక్రై(చూ నూని) (వివేకము వివేక == సంళయోన్మూలనమ్‌ _ అని ((నళతనఎపల “య ఇ అనుటయు నాజన మీజయ జనపతి యి ట్లనియె రుక్మి సచ్చిన మగుడం జని యాదవనగరంబున జనార్టనుం జేమి సేసె? సౌజన్యనిధీ ౧౨౨ అర్హ. అనుటయున్‌ ఆజనమేజయజనపతి (జనవతి = రాజ్రు ఇట్లు అనియెక్‌ పొజగ్యనిధీ == అంతు పొంతు లేఎ మంచితనము గలదా డా (అపార మగు శన దరూదిగుణ సంసత్తి కలవాడా (వైశంపాయను డా _ అనుట) సౌబన్యము 2 కుజసక్న శు (భావార్థ క స్యజ్‌ప్రత్యయాంత మిది రుక్క్మీ (రుర్మీజియన్న్ర బచ్చినన్‌ = (బలరామునిచే చావ గా మగుడన్‌ 2 మరల చని == (విదర్భనుండి ద్బారకకుు వెళ్లి యాదవసనగరం ఎనన్‌ == ద్చారఠయందు._ జనార్జనుండు := వాసుదేవు డు (శ్రీకృష్ణ డక) (కర్త (( విష్వక్సేనో జనార్దనశి అని (ఆమ )] ఎమి చేసెన్‌ 2 దేఎని ఒనర్చెను (ఒనర్బినపను లేవి * చెన్సుము అనుట గ్ర లొ యా భీకృష్ణు శు బలరామామలతో విదర్భ కేగి అచ్చట రుక్క్మిణ్‌ని వివాహమాడి జూద మందు బలరాము+చె అబ్బం రుక్మి వధిం బడ గా ద్వారకకు వచ్చి ఎట్లు (సవర్తించెనో

మందరసబాతము లర్‌ ఏను జరగినదో వచింజృము_అ౨ి నరకాబురకథా (పస్తావమునకు నాంది యొనర్చు చున్నా డు జనమజయు డు విశే __ జనమేజయ డు (నమ్‌ వజయతి _ అని (వ్యు) జనమును వృద్ధి పొందిం చువాడు _ అని(నూ ని) జనో బ్దావార్పా దేజ్బ(భేజబ్బ(భొజ్బదీప్తా వితి దీష్ట్యర్థా క్ష్యన్తా దేజే ఖ? ముమాగిమె జనమేజయ (అం నీల వ్యా ) (జనార్జను డు జనా = “ముద్యదైత్యభేదా తేషాం బర్జన జన్నై ఆర్జ్యతే ఇతి వా అర్హ _- హింసాయామ్‌ అర్ష _ గతొ యాచనేచ [ఆని సుధ] మ! మ! వ అనుటయు వై ళంపాయను- డి ట్లనియె ౧9 అర్హ అనుటయున్‌ వై శంపాయను డు (860) అట్లు అనియెన్‌ (జనమేజయునితో) బెప్పెను తా _- జనమేజయు. డడిగిస్టబళ్నమున కనుగుణము గా దాను శ్రీకృష్ణకథాకిథన మొన ర్పుటకు వై శంపాయను డు (ప్రారంభించెను విశే __ (వైశంపాయను డు) _ మవాభారతమున నీలకింంద్కీలు లు కీరికి (వ్యా) ఇట్లు (ఎదర్శించినా డు. విళశం అుజాం పా తీతి విశంపో జనమేజయ ఆ స్యాయనం గురుత్వే నాశయభూతో విశంపాయన ఎవ. వైశంపాయన (స్పాన్టే తద్ధిక ) యదా విశిన వి జీవ సక్షివ ద్దేవోన్తరంశం్యక్రమణాత్‌ శంచ సనుఖళ్య పాలక ఈళ తయో రయన మధిష్టానం శుద్ధం (బ్రహ్మ త దధీతే త ద్నేద వా వైశంపాయన (అ9) నరకాసురవృత్తాంతము మ తనవీటన్‌ హరి యుండ శరాతనులు రత్న న్వగ్శబందోహనున్‌ విన9ం గప్పము "దేర బుచ్చికొనె దద్విఘ్నంబు గావించినక్‌ వనదత్తాఖ్యుల దై త్యులం దునుము నోర్వం జాల కంభోరువో ననుచేతన్‌ నరకుండు అబ్బవరు డై చాలెం (గియావినికిన్‌ ౧౪ అర్ధ ___ హరి = థ్రీకృష్ణుడు తనవీటన్‌ = అతనివట్ట-మునందు _ (ద్వారకయందు) [తన ళబ్ద మిట తఛృబ్దార్ధకము] ఉండన్‌ = ఉండునపుడు రొక్షబుల వినతిన్‌ =

విరి ఉత్తరహరివంశడు___ ఆ వినయముతో (అతనికి విధేయు ల్లై యనుట) రత్న_స్పర్డ_సందడోహమున్‌ = రత్నరాసులప బంగారు రాసులను కస్పము జ పన్నుగా తేర్‌ = (శే శ్రా. చల్లింప -ా (తే చేరుల తెచ్చున కగు (బాలవ్యా కియా $84 బూ) పుచ్చికొనెన్‌ = తీఎకొను చుండెను తదా జా విఘ్నంబు = దాని క్రైనంఅడ్డంకి (అంతరాయము)ు కాఎంసన్‌ = కరిగింప గా (కలిగిం చుటచేత వనదదత్త + ఆఖ్యులన్‌ = వనదత్తు లనుపేరు గల దైళ్యులన్‌ తునువన్‌ = సంహరింప గ” నరకుండు = నరకాసురు డు ఓర్వన్‌ చాలక == సబాంపలేక (అనూయ చెంది.అనుటు _ అంభ -+- రుహ + ఆసనుచేతన్‌ == (బ్రహ్మవేత లబ్బ-రుడు ఐ = పొందంబడినవరములు కలవాడు గా అగుటచేత (న్యాపత్యయ మిం 'హేత్వర్థరలటి) (క్రియాహానికిన్‌ 2 పవి చెడుటకు _ (రాక్షనులచే కప్పము చెల్లింస కుండ చేయుటకు చాలెన్‌ = సమర్థు డాయెను

తా _.- ద్వారకయందు శ్రీకృష్ణ డు సుఖ ముండ అతనికి రాక్షసులు మణికనక వసు వాహనాదులు కిస్పము గా నొనగు చుందిత వనదళత్తు డనుపేరు గలరాక్షసులు కొంద అందుల కంతరాయము గళ్పింస వారిని ఛ్రీకృష్తుడు “హరించి నిరంతరాయము - కము పుచ్చుకొను చుండెను అందులకు సబాంపక నరక డనురాక్షసు డు తిపస్సు చే (బ్రహ్మవలన వరములు పొంది బలవంతు దై కప్పము చెల్లింప కుండ వాతి నొనర్చి (శ్రీకృన్ణుకియెడ సగపట్టి యుండెను

విశే ___ ( వనదత్తాఖ్యులన్‌ ) అ వనదళత్తాదులన్‌ అ9 ఉండుట ఇట సముచిత వని సించును ఇక ఉన్నపారమున బహు ననకంగతికై వనదత్తు డు. అనుపేరు ౧ఎవారు 'వెక్కు. రున్నారు రాక్షసు లనక తప్పుదు ఒక్కపేరినా రనేకు లన్నదమ్ములరోను వ టి యితరులలొను ఉండుట లోకదృష్టము పెద్దచతయ్య _ చిన్నఎతయ్య కింపను డ _ ఎర కంస డు (మొ ) లోకములోనివే (“౦ హరి) కాని ఎత్డాపెగ్గడ (హరి ) కాని (గురు చౌక సాధారణము గా రాక్షను అనియె వీరిని వచించు చున్నవి మన సర్వజ్ఞు డేపురా ఇమునం దైన దా నీనామముల వీరికి జూచి వాని నిందు పొందుసలజనె నేమో తెలియదు (్ర) ఎ గ్రం హరి ఈ సందర్భమునందు తతి విఘ్నం చర్త్‌ స్మ దైతేయా న్సహ దానవ. తాన్‌ జఘాన మబోబాహు. ర్వరదృష్తాన్‌ మహాసురాన్‌. విభుం ఛా పస్యాకతో త్సత నరకో నామ దానని_ (విను థి అధ్యా 4 ర్‌ ల్లో) అను బున్నది

ఇందలి ఎరదృషప్తాన్‌ అనుచో వసదల్తాన్‌ అవి మన _ర్వజ్ఞునపార దుయియుంచె నేమో ఎడి మెట్లు జరగెనా ఇద మిత్ధ మ్మృన వీలు గాదు వు దింతంతకు ఎ లి వా ఎబలిమిన్‌ హోలాహిలావాం[కియా

శి ౬ కొంశాం * జ చాం ల్లి

ఎతిల్మవద్వులిసి దిరాత్యిరగి క ప-చాతకుంతంబులం

(బతివీర (వమదాకి సోలఫలక పాంళాలకాంచంబులస్‌ ౧) అం -_ నరకునిఎర్యాక్రమాటోఎ మిందు వర్షింస బడు పన్నది అర్థ ఆ అత డు (అఆనరకుడు కర్త మిద్భూమిన్‌ == యుద్ధదూమియందు హాలా హల + అవాంర్యకియా + అద్భుత _ భింగన్‌ == కాలగాటవిషముయొక్క గర్పముతోడి విజ్బృంఎణమువోలె ఆశ్చర్యముగొలుపు విధమున (చమక పము గా అతిభయంకర నుగు రీతిర వాలు _ బలిమిన్‌ = విజృంభించెడి పర్యాకివముతో అంతింతకును == (బు (కదముగ” వాలి = అతిశయించి (అధిట డ్రై వినిధ + అస్తుధారలన్‌ ౨౫ ఎలు రకము లగు = అై్రశి స్త్రపరింఎంలతోను. (థా తి = తీద్రద్యుతి _ సోదర + అర్మరథినీ = పాదాత _ కుంతంబులన్‌ = సూర్యునియొక్క తీక్ష మైన కాంతికి అన్నిదణ్యై లైన (సద్కశములైై ఎన్టి భయంకిరకాంతులను వెలువరించు ఎన్న _- అనుట తనసెనయందలి కాల్పలముల గుం యొక్క ఈ పెలతోను (పతివీర్యసనుదా = కిపోలఎలక _ (ప్రాంత + అలక +- అంతం ఎలన్‌ = శ్మతుంుం శ్రీంయొక్క. భార్యల వగు (జాతిఎలకల యస్లు విశాల మైనచెక్కి శ్రయొక్క ఎమిసములందలి ముంగురులను వెలాల్బున్‌ = వడలించును

మో భా

(తొల గించునుు (త న్నెదిరి యుద్దము చేయుళ్యతువీరుల జంబ వారిభార్యలకు వై ధన్యము చేకూర్చు సని భావము తా __ యుద్ధభూములందు నరరసురు డు సముద్రవధనమున బయయలిదీజని వాలకూటదున్లు చాలభయంకరము గ శత్రువుల కచ్చెరుఎ గొలుబునస్లు విజృంభించి (కఎలఎస”* దని ఎర్వాకమము పెద్చుపెరు గ (శల మనునది యెబు గక (జితశము డ్రై యెన్నో శస్త్ర ప్రముల నంతుపొంతు తె కుండ దాను వారిపై (బయోగింది శ్యతువుల సంహరించు చుండెను. ఆతని సేనయందలి కాల్సలములును _గీష్మమందలి సూర్యవాంతియట్లు తళతిళని కాంతితో కన్నులకు మిజుమిల్లు గొలుపుచు భయంకరము సవజ్బరిల్లు పదు నైనదిళ్లె

28 ఉత్తరహరివంశము___ ఆ ములతో దొడిచి ఆతఎతోపాఎి శతువీరుల జంప్ప చుండిరి (విధవలకు గేశ-పనము శాస్త్రవిూత మెనందున ముంగురు లుండుట కవకాశము లే కుండుటనుబన్టై యిట్టనుట జరగినది క విశే __ అహం౦్యకియా ఆహంకృతి. అహంకాకము _ పర్యాయములు డయో ,ధిమానో కూంకారో గర్వ అని (వైజ్యా లాకజికము గా ఇట గర్భముతోడి. విజృం భణము అహంక్రియ కరము (ఆద్బుక భంగిన్‌ స్‌ అనిదంపూర్వము (ఇదివఆ కెన్నడు ఏయుద్ధములందు నెకలు గనిద్రి అగు విధముతో (వివిధా కఫ్రధారలు) ధారలన్‌ అనుట యుక్తము (లేనిచో _ _సృకమ భంగము అందులకే లు ల ఐనది ( వివిధాస్త్రకాలయము అ౨ి (తంణా (వాతపా) (పారాం ] (సోదరా స్త్ర సోదరాత్మ (అని వీరే తంజా (వాత పాా ఇదియే ఎముచితపారము (వావి పా ను సమన్పయింపవలయు నన్న ఫ్రతగతిచింతనము గా ( సొదర్వాప్ప ఆఅనుపాఠ మునందు) సోదర శళబ్దఎు (భావ్యపధాననిశ్చేోయుత మని (సోదరభావమును _ ఆప్త _ పొందిన) అని అర్థము వచింపవలయును (సోదర) ఇది సదృళార్థకము _ బన శ్చొర సుహృ ద్నాదీ. కల్ప (ప్రఖ్య (్రభి స్స దేశీయ దేశ్యరిప్వాభ సోద రాద్యా ఇ వార్థకొ ((కవిక శబ్ద 6ళ్లో) (రథినీ రథసమూహము అనునది దీనికి ((అర్జాం) ఇట రథములు గలది ఎక్స (వ్యు ఏఎతో ఇది సేనల వచించు చున్నది మతుబర్థమునందు రథ శబ్దమునకంటె ఇని ప్రత్యయము. (సేనాచతురంగములలో రథ మొకటి తక్కినదాని కిది ఉనలక్షక ఒగ్స టను చతురంగములు గల దై సేన ల్రునదిి న! యం (పాదాత్స పదాతి ప్తి పాదాత పదాతిక పదాజయ అని (వైజ) (ఆర) పాదారం అర ఆ అల ఆ అన ఆడ సత్తిపంహతి (అమ) ఇట (సుధ పదాతీనాం సమూహ భిచదిభ్యో 64 (4ంఓ8ిక్సి అను చున్నది ((తివిరు డు (బతిభిఎ డు వపకియోధు డు వతివీరుడు సమౌనార్థకములు ప్రతిభట = “మ్ము ఖయుద్ధకర్తా అని (న తఎప ల సంఎ (ప్రతిదానే వతి నిదొ తుల్యే మా(త్రాభిముఖ్యయో భాగే (పకారకథనే వీప్పాయాం లక్షణే ప్రతి అని (వైజ) ననితార్థ మననలయును

మందరి వాతము తికి

(అలకిము) == కట్టపలక [కొయ్యతో ఏర్పజచినయాశనము (ఎట _ మొ )) దానివలె విశాల మైనది గండస్టలయు (మొ ఖలికీ చన్షనే శ్తీ న న్రీ దార్వాననచర్మణో అని (వెజ) (అంఎమి) ఇది సృరూపార్ణిము _ అలకాంతిములు అలక లనుటయే అఆస్పం స్వరూపే ఒానేనా “శ్తీ శషే ఇన్లికే (తిబు అని (మేది) అలం -- ర్యాయోక్త్యయ పర్యాయోక్తం తు గక్యుష్య ఎచో భిణ్మ్య న్హరాశ్రయమ్‌ అని లక్షణము [ ళ్యతువుల జంప్పు చున్నా డనుటయే చజబక్కారజనకము గ కాత వత్రలముం-గురుల వెలార్చు చున్నా డను రీతి నిట వచింప బడినది మ ధనదాంత సరతారవోరమ లు యాది పాలవా్యాఖబున

_ననకాళ్ళీరరు ఎర్జు రాట్కుల ఎ కాలం వ్యాన కె శేయనఎన్‌

దను జేం దచారివరావరోధదయిళాధమి శ్రల్ల నూల్యంబులుం

ని.

గినుకం దిగా ఘటంప జూచు జయలక్షనిత్యవై ఎథ్యనున్‌ ౧౬ అవ ---- దిక్నొంర జయింప దిలచి అందుఎుు (ఉయల్నఎడు మన్నా డునరికి డు అర్థ --- అం ౨) (కర్తృ అధ్యావోర్యయి. కినుకిన్‌ = అలురో (ఎట్టరాం౨వోవముకో)

ర == కుబే నె ధనద +- అ౦ం రో = తారివలోరచులు = కుబరువియొక్క అంత 4 స్రీయొక్క (ఛార్యి యగుఒఎద్ధిమొక అనుట) మెంచిముక్యాల దండలను యాద పాల దాలా _ ఘన సన. ల అాటి కాశ్మీరము5 = పరుణునిభ్రయొక్క (భార్య యగు గౌతియొక్క్ర గొ్బవి (మవోన్మతిము టం టా!

లైనవి)ి (ఐన) _స్తనములయందలి కుంకునుఎబ్బును ధర్మిరాట్‌ _, కంఎభూ _ ఎంవ్యాన- కౌశేయమున్‌ = యముని కులబ్హయె.క్కు. (భార్య యగు ధూమోర్జయొక్క అనుట) ఉత్తరీయము (వైటు ఐన పట్టువస్త్రమును దనుజ +- ఇంద 1 అరి _ విక అన రోధదయితౌ ధమ్మిల్ల ల మాల్యంబులున్‌ నా దేపకాప్రభుషయొక్క (చంునియెక్కం అను) అంత పురి శ్య్రయొక్క. (భార్య యగు శచియొక్క _ అనుట కేళపాశము నందలి (కొ ళ్ళి నందలి వొౌలదం౦ండలను తెచ్చి = తీఎకొవివచ్చి జయం = నిష్వ న సథ్నమున్‌ = (స్త వి - నై స (తస) సయలక్మిక శాశ్వత మైనది (ఎన్ని గును జెడినిద్రి. అగు అలం క జా తకవ, ళు ణా

హనితో,. అమెను ల కీ చనము) ఘతింఎన్‌ చూనున్‌ == ఎర్చజప జూదును

0 [( ల మం ౦చి నిల్యశోభాయుత గావెలు గొంద జేయ దలచు కా

చున్నా ) దిక్పాలురభార్యలను అలంకారబానల జేఎ (అన గా వారిని వైధ

తి ఉత్తరహరివింళము__ ఆ

వ్యము వ౮ూంప జేఎస. (లేక్సు ((పోఎకభరకల గా జేబు ఆత డు తన విజయలక్ష్మిని దిక్పొాలుర పరాజయముతో శంలజగజ్జేగీయమాన యగుదు కళకళల౮ాడు దుండునట్లు చావించి తనక డనే ఆమె కలకాల ముండుసబ్లు సలస “ంకల్పించి అందుఎక (పయక్ష్యవడి మన్నా డనుఎవీ3 క్రై నపరమార్థము

తా __ నరకు డు భూరోకమునం దంకటను విజయము శాధింవి ఇ 8 దిక్సాలుర గెలిచి 'దేవలోకయుల గూడ జయించి తశ కైవసము దేఎకొని నిజకీర్ధింి సువర్జాక్షరయంతో నుబ్ధరము గా _ దిగంకములందు నిలుస నెంచు చున్నా డ ఈయర్థమునే కావ్యదుర్యాదతో గవి యిట్లు చమక్క రించి వచించినా డు = విజయలక్ష్మి తన క పాన్య మైనమహాదేవపత ఆమె ధరిం లసిన యన ర్హము లగునముహిలంకారములను ఆందుల కర్త లు గౌనిదిక్పొలక బ్హలు నిర్భయదు గా ధరించు చున్నారు అందులకే యాత డలుక చెందినా డు వారు ధరించెడి యాచతుర్చిధాలంకారముల ని కో వారు ధ30ప కుండ జేఐ వానితో దనవిజయలక్షీశ్చని ఆలంకితెంచి కనులార జూడవలయు నని నిత్యము గా నవి తనవిజయలక్ష్యికే దక్క జేణ వానితో నామె యెప్పుడు నిత్యకల్యా*ము పచ్చతోరణము గా భాఎల్లిచు దనకడనే ఉండున ట్లొనర్పవలయు నని ఆతినితలంప అందు లక్షై (పయత్నించు చున్నా డాఠర డి క నిస్పుడు

విశే __ ధనదు డు (కుబెరు డు (వ్యు ) ధనమును రక్షించువాడు [ధనం దయతే పాలయ తీతి ధనద_ దేజ్‌ _ పాలనే అతో వనుపసళ్ణే క అని నిఘంయివ్యాఖ్యాతలు]

(అంత పరచు లోపలిగృహము దానియం దుండనది _ అంత ఎర్క దాక్షట్చోన దదాతి వాచ ముచివా నన్హ్స సృరేభో యదా (అభి శా 6అ రల్లో మొ

(ధనదాంతి పురము కుబేరుని భార్య ఎపి శక ళ్శన్‌తి క్రేనో యమో ధూమోర్షయా సహ వరుణ స్పస గౌర్యా చ సహర్థ్యా చ ధనేశ్చర అని (భార (అళ్న )

(శారహారములుు తారములు _ మంచిముక్యములు తారస్తు ఘుర్హా కళుద్దే సువొకికే అని (వైజ) హార శబ్దమే ముళ్యాలహారయమును చెప్పును హారో ముక్తావళొ యుద్దేఎ. (విశ్వ) ఇ క తారి శబ్దము శుద్దమౌ క్రికకములహారము లివి యనుటకు

(యౌద పాలు డు యాదాంఎ జలజ్న్వన్త“ు (అమ ) జలచరముల సన్నిచిని గాపాడవాడు అని (వ్యు) వరుణుడు పాలశబ్దము పతిశబ్దసు పర్యాయములు (జనపతి జనపాలు డుమొ) వ్రచేతా వరుణ పాశీ యాదసాంపతి రిస్పతి అని (అమ ) వరుణునిభార్య గౌరి గౌరీతు సరు ఎయా (వైజ)

మందరసవాతము 8 (దర్మరాటి) యయదుషి రాన్‌ రాజన్‌ శద్దమిలు ఎర్యాయనులు రాణాళు పార్చినో ధూ లాన్‌ భూపో నృపతి ర్నృ్రఎు (వైజ్శ) ధర్కరాజ ఎతృసతి (అను) ఈంంి భార్య భూమోర్ష “త్నీ యమన్య దూమోర్జా (వైజ) (౩వ్యాఎయ్యి. ౦వ్వాన ముత్తికీయం అని (అమ )(కాంతో త్తరీయము పై ట . అర్థమిట (కౌశేయము) పట్టుపురుగుకోళమ నుండి యేర్సడినదారములతో నిర్మింఎ బడినవిస్త్రము కౌశేయం కృమికోళోత్తమ్‌ అ (అమ ) కోళశశబ్దమున కంటె వికారార్థమున ఢజ్‌ ప్రత్యయము వికారే కోకా డ్డ సంభారార్థానుఎఎ త్తే ఆ౨ వ్వార్షికకారు ల (దనుజేన్హ్రారివిరు డ్సు రాక్షసరాజులకు క్యతుపులు దేవతలు వారికి (ప్రభువు (ఇ౦దు డు చ్రైత్యారి దశ విష్టా (విశ్వ) భూవరు డు నరవరుడు _ (మొ ) చోట్ల వర శబ్దము (పధ్వర్థకము గా ను్యుపఎద్ధము. అన్లిడే ఇది (అవరోధదయితి అవరోధిము = అంత ఎరము అవరోధ _బతోధానే రాజదారేషు తద్దృ హే (అని మేదిన్సి అం దుండెడి.(ఎయురా లైనశ్త్రీ (పేయ్ర. ల్లభా (వయం (పేష్టా ర వణీ దయితా (యా (భనం ఎరి 800 ల్లా (ధమ్మిల్లము) _ 5ఒరీ కేశదళో థి ఛమ్మిల్లా ఏంయకా కచా (అము. కేశబుంధముాక కెళములోయోహ మి (కేశపాళమే. ధమ్మిల్ల చును చున్నది(వైజ ) శకేశకూట స్తు ధమ్లిల్ల (అని పోఠనామ్యు డు ఏఠదను.గు+ము గా తాటంకాచలనంబుకో భుజనట దమిల్లబంధింఎయితో

ధగా (కాగ 8 స్కాం 02ప ) అను చున్నాడు (ధిమ్మిల్ల బంధంబు = కేళపాళపుముడి) (నైపథ్యమున్‌) నేఎథ్యషకు నై ఎధ్య-- ((పజ్ఞాద్యజ్ఞ_వ్‌ ము భూష+ం స్యా దలజ్కారో నేపథ్యాధరిణే తథా (బాలా ఈ నవథ్యము (అలంకరిముు నాలుగువిధిములు గలది ఈ నాలుగు ఏ ఇందు నర్ణింగ బడినవి _ ఆభర=ళ్ళంారదము ధనరంరాంఎ లోరముయు ఆని అననులే శృంారము యాగ పాల రాశ్మీరము అ9ి వస్త్రశృంారయి కర్యరాన్‌ కాశేయమున్‌ అం మాల్యశృంారికు _ దయుజేంగారి మాల్యం ఎఎన్‌ అం రసొభర ణము దీనిని గూర్చి యిట్ల నినది. ఎందును నేసవ్యముసస జందనభూషాంఎర_పసఎ ఎం వేక్సే తొందు జకుక్పిధ మొక్కని యందంబు గ బందవిధముర్తైయిఎి సర గుక్‌ (చూవకు ఆ 72 స వ్యా ి (మాల్యంబులన్స్‌ కల్చ్పవృశములపూలమాల లివి శవీదేవి కేశబంధమును దేవేందు డు వీనికో అలంకఠరించుటను పొరిజాతాసహరణ మిట్లు వరి ౦చినది _ వారణరాజయాన సురవల్లిభు డాళచి ణు

తి ఉ త్తరహరివంళశను.___ ఆ

నంకఎరముం జేంచి సోళవెం్యడ్రుకల జిక్కులు వాఎ వియన్నదీనవాం ఖోరుహనాళచూక ముల బొందు గ దీనిలతాంఐము ల్బరు ల్లా రచియించి నించు గుతుకంబున వీ గుమెజుంగు శొవ్పెదన్‌ (4ఆ 8పా అన్ను పరించినజయలక్ష్మిని డా నిచ్చా అలంకరింపలేక ఫోయితినే యని నరకుని యావేదన అందులకే కినుక జయలజ్కి న ట్లలంకరించి కృతార్థు డగుటకే దిక్సాలకులపై దండయా(క్రాసంకిల్పము

(జయలక్ష్ర) లక్ష్ములలో ఈమెయు నొకతె . శుద్ధలక్ష్మ్మీ రొక్షలక్షీ్యీ ర్హియలక్ష్మీ వృరస్నృతీ భ్రీలత్మీ ర్పరలత్మీ శ్చ (ప్రశన్నా వమ సర్వదా అని (ఆగమము)

[ఇచ్చట _ దిక్సాలురభార్యలయందు . భూషణ హైన్యము అనులేపర్తైన్యయు పుష్పధారరాహై న్యము వర్షించి వారలవై ధనవ్యమును సూచించా డనవిచ్చును (లేడా దికాల్సుర గాంది శీకుల జేసి వారిని దాను (ప్రోషతభ_ర్భృకల గా జేయ దల చినా డన విబ్బును _ (పోత భ_ర్తృకాధర్మము లిట్టు పేర్కొన బడినవి. అలకలు దున్సరాదము వరసా న్నిములన్‌ భుజియింప రాదు మె కలప మలంద రాదు తిలకంబు రకంబు గ దిద రాదు సౌ ములు గయిసేయ రాదు

రా ౧

సుమముల్‌ ధరియింప గ రాదు సాధ్వి యౌ నళినదకాయళాక్షికిని నాధు డు చెంగట లేక యుండినన్‌ (శారా 2. ౨6]

అలం ___ పర్యాయోక్తము (తార. హార పాల. బాలా. ఘన. ఎన _ ఆనుచో స్ఫుటానుప్రాసము ఈక్కినచో వర్ణార్ఫ _త్తిచే నగు వృ త్త్యను(ప్రాసము (శద్దాలంకరములు స్కుటాను.ప్రాశమునకు అక్షణ మి ట్లున్నది =. పాదాదిష సదానృత్ర్త్యా స్ఫుటో సర్షఎభేదం (అని)

వ ఇట్టు వర్షించి వర్షించి దిగ్విజయంఒు నవేయుత6ంపున ౧౭ అర్థ _. ఈ విధముగా (సై విధముగా ఆలోచించుడు _ అనుట) వర్తించి ఎర్టించి = ఉండి యుండి (చాలకాలము గగ్‌ఎ అనుటు (అందులకు చగినసంనాహ నముంతయు ఎదపజచికొని

ఠి

యని భావము). దిగ్విజయంబు 2 దిక్టల గెలుచుటను (దిక్పాలుర జయించి నలుదిక్కులపె ము ము దనయాధిపత్యిము నెలపుట ననుట చేయుతలంపునన్‌ = కావించెడి యభ్శిపాయముతో తౌ. తనవిజయలక్ష్మిని దేవతాసతులమా ల్యాదులతో అలంకచింసవలయు నని సంకల్పించి అందులకు దగినయర్థబలము అంగబలము సమగార్చుకొనుటకు గొంతకాల మాగి శతు మైణ్యము తనవ్ఫుద్ధి గుజుతించి. దిగ్సిజయము గావించి తఈన సంకల్ప మీడేర్చ్నుకొనుటకు నరకుడు సంద్ధు డాయెను

5] వందర ఎఎ౮తము స. విశే __ (వర్తించి వర్తించి _ ఈద్వినుక్తి యాతనియానమునం. (దండయా(అకుు అగు నాతని నిరీక్షణష ను దెలుును _ యానవునుగూర్చి మనువిట్టను చున్నాడు. యదా మన్యేత భావేన హృషం పుష్టం బలం స్పకమ్‌ పరన్య విపంతం చ తదా యాయా దరీన్‌ (పతి యదాతు స్యా త్పరిక్షీణో వాహనేన బలేన చ తదడాఎత ప్రయత్నేన శనక్రైస్సాస్త్ప యన్నరీన్‌ (7ఆధ్యా 7 7ల్ల్రో రిఘుఎంశము దీనిని _ అతిథివర్ణినయినం దిచ్లు వచించినది సరాత్మనో ఎతరివ్చిద్యి * క్యాదీనాం ద౮ాబలమ్‌ యయా వెళి లృరిష్ట శ్చ త్పిరస్మా దాస్త సో ఐన్వథా (785) జ నరకాసురుని దండయాాత ఎ. ఒకనా డు దదుజనాయకనేనతో దివ్వ ఛామంబువై కటు చా!ివెట్టి వ జిరనుందిరమఎక వాటంబు దనవింటి కొప్పున బొడుచుచు సూంబంహ నాదు. డ్రై సనురంబు నా కిమ్ము చాంఎన్‌ జయమి ముడు నాకొాజంం కు 3 రావతం బెక్కి యమర్శస్తి బృం ఒకా నఇరంఎబునెలి కీ మెతనం ౪

• విగుల దర్దావాహినిమీ ద నచ నప్పు డుళయబలంబులు నసికురార కుంతతోమర కురికాదిఘోరళ ఘట్టనంబున నసమసంగిరము "సయ ౧౮ అన ___ దేవతలపై జరప నరకుని దండయాత్ర ఎరింస బడుచున్నది అర్హ ___ అత డ(కర్త) (అధ్వాహార్యము) ఒకనా డు = ఒకవ్పుడు (యానమునకు దగిన సమయ మేర్చడినప్పు డనుట) [ఇచట దనుజనాయకుసేనతో వావి పా దనుజనాయకి సేనతో వీరేపా ఇదియే పైని (గ్రబాంస బడినది దనుజనాయకసేనతో = రాక్షసరాజు లగువారల వైన్యముతో(మురహయనగీవాదులు శాయకులు గా ఉన్నదాని సేనతో.అనుట) దిన్యరామంం _పైజ=

రథ ఉత్త్సరహరివంళశము.___ ఆ ( దేవతానివాస మగు) స్వర్గముమీ ద(దివ్యులు == దేవతలు సురలోకో ద్యోడివౌ ద్చే (అము అం దుండువారు ధాఎ డేహేగృహో రళ్మా స్థానే జన్మప్రభావయో (విశ్న్ర)] అటు = ఆవిధముగా (ఎూర్వము శా ననుకొన్నరీతిగాా దాడివెచ్చి=ాదండెలత్తి వ్యజిమందిరముకివాటంబున్‌ = ఇందునిగృుహ వమగువై జయంతిముయొక్కం తలుప్పలను(జాత్యేకంబన-ఎ) ఇన్నా ఎ(నామా గోత్ర భిద్వ(జీ స్యా్యత్సాసాదొవై జయనన్త (అమ ) తనవించికొప్ప్టనన్‌ =తి ఎధనులు అము ప్రక్రో అగభాగముతో (తనవింకోపుకోఅనుట) కజరకియు శిఖయును ార్యిక్యాగంబుకుు "ొ ఎని పల్క ా నొప్పుచుండు (ఆం భా 86) పొడ చుచున్‌ టూరబంహనాదు డు ఐ= భయం కరము లగువిరిగర్దనములు కలవా డై (మహోత్సాహము చూపు చున్నవా దైై- అనుట “దు రం 22 యుద్ధ్దము(వ్యు మరణముతో గూడినద్రి. నాకున్‌ ఇన్ము = యుద్ధథిక్ష పెద్దుము (నాతో యుద్ధము చెయుము_అనుట) చాలవుఎన్‌ = అందులకు సవర్థు డప్పు కావెని జయము: గెలుపు ఇమ్ము(గెలువ బడిన బ్లాప్పుకొని (ఎర్ష్‌రాజ్య 'వెప్బ ంచ్చిపొ ఆశ్రినుట) అనుడున్‌ పాకళాసనుండు == ఇంద్రుడు ( ఇ్యన్హా బిడొజూ పాకళానశ (ఆన) ఐరా-తంబున్‌ ఎక్క. అమరసై న్యంబుతొన్‌ = దేవకాసేనతో శగరంబువెలిన్‌ = (అ-రాఎత్సి పట్టన ముయొక్కం వెలుపలి[ప్రదేళమునకు ఏ గి = వెళ్లి మగతనందు=ళౌర్యము. మిగులన్‌ = అతిశ యంగా (శౌర్యాధిక్యయు కలవా డై. అనుట) దై త్యవాబానిమీ దన్‌ = రాక్షనే”ఎమీద [ వావానీ స్యా ల్బరబ్గీన్యాం వాచ న్యదప్రభేదయో (వ్వా న] నడచె” కదిసెను(ఆసేనతో మార్కొనె ననుట అర్పుడు ఉభయబలంబులును = రెండ *నలును అం _ కరార _ కుంం తోమర _ వఏకా+ఆది . ఘోరళస్త = ఘట్టనం ఐనన్‌ = కత్తులు గండగొడ్డలిలు (గండగొడ్డలి నంటియాయుధవిశేషములు) తొమరాయుధములు (తోమర _ హృస్తపషే్య “శల్యో దభ అనిన త ఎపల “౦ |] చూరకత్తులు = మొదలు గా ”౧ల భయము గొలిపెడియాయుధ ముఠలయొక్క- “ంఘర ఇములచేక(రాఎడులచేతు (ఒకరు 6 యోగించినవానినే మజియొక రెడయు తేజం చేక పయోగించచుండుటచేత_అనుట) అసమ(న-+-సముసంగరంబు== నిరుపమాన మగుయుద్ధము చేయన్‌ = చేయు చుండ గా (పైపద్యముతో అన్వయము) తా. నరకు డు దండయాతక దగుసంనాహము గానించూోని తగ. యము చూచి కుర హయగ్రీవాదులు దండనాయకు లై తనకు బొనట గా నుండ రాశతస'సేనలతో దరలి వర్గము ముట్లడించెను ఆ౮ డచ్చట ఇంటద్రువిప్రాసాదమును “మీఎంచి తలుపు తట్టి తనతో యుద్ధము చేయు టయో తన్ను శరిణు చొచ్చి (బ్రతుకుటయో నిర్ణయించుకొను మనెను దేవెంద్రుడుళూరు డయి

మందరిఎవూాతము న ఆవావాన మగున్లై రా-తము నెక్కె యుద్ధ ఎ నకు ఎద్ధపడెను ఆఅ...రాఎతికి వెలుపంఎ యుద్ధ “మి చబ్చటవి.. దేవతోన -౦దు నడువ దానవిసై న్వముతో తలఎడెను. ఆధయో నలు పరి్ప్రిము శన్దా బ్రాంఘచ్తనముంతో గౌంరి కొంరు తీంపోం చాలఖియంకింముగా ది ఎ దాచు చాది యనునల్లు పొరాటు బుండిరి సే (పాకళా నుడుు శ నా...ను వామనపురాణ మిస్లు నిర్నిచించినది _ పాంం జ హన తీజ్హిగ్లైం ర్భార్గణ్లై కజ్బవాన్వై త్న నామ విధు న్లేవే కాసనత్సా చ్చినై ర్హ్రిరై పాకళా నతాం శ్రి ఏృర్పానురఎతి రిల (మా బాం వ్‌ గీ అచల%తి నుండె దనుజసె న్వెంబు బముగుల అ 2 బర గి ద్రైవవై న్యంటుచే దరల దయ్యె గమజబంహానాదముయ ఉడెందములు సొరగం దిగరు? బడ జొచ్చె నమరిక 6జర ఎ౯౦ ౪ ౧౯ అఎ ___ క8ఎ మొదలయి 48స ఎటబకుదే దాన యుద్త్హము బర్జీింగ కి నరవ వజ మయి దేఎరాఎరాజయసను తెలు బటు చున్నవి ల్య _ దసుజనైన్నంబు = దానవసెన (కర్త మిగులన్‌ = అతిశయింమనసూ (ఎలి ఎనలలొ. దాను ఎక్కు డఉగునట్లూ) ఎం ఉడి ఓబ్బ అచలతిన్‌ =ఎర్బిఆ ము విధము ౨(క8దంక 'మెదంకి ఎ బ్ధరిము గా ఇ అనుఎ) ఉండెన్‌ చె పై స్యంయిచేక్‌ = చేఎతల నేనవి.న లఏలదు అయె”్‌ = తొల గక (యుద్ధమును౦డి ఇంరి లకి ఉండరు దనుజఅంహనాదయిలు చెంద ములు 2 జ్వాదయకులు. దొర న్‌ = (ల వశింఎ = (ాథముా హృదయము ఎలోఎలికి చొచ్చుగొనిపోయి. గొాధింస శ్రా. అమరకుంజరఎలంయి = దేఎతలశఃజసెన తిరి, బడన్‌ చొచ్చెను = వెనుకక _ దిరుగుంక (ప్రారింధించెను (ప్రాశఎయయుకో అఎనుం ఎరువెట్తి జొచదె నంవా ము తా ___ ఆఎయసెనలు పోరాడునబ్చుడు రాజససెన దేవసనకు మింది వాంకి గిడవరాని దాయెను ఎంతి “యత్నించినను చెనిసేన ఇ _ జేయునది వక వైన్యము ఎ౮ా౦స రాక్షూంన మహోకా హముకో ఒయంకరము గా ఎంబానాదము లొన్ప దొడ ఇనది ఆవి ఎంహనాద ముచె ల శ్‌ అనునె బ్లుండుటను ఎమి గులకు ఎంబాస్నప్ననులూ ఐ ౨ అది రాము దేవతిల జసెన వెజి గుపడి నిలు క వెశుుకకు ఎరలిపో నారంచించినది

88 ఉల్తి- హంవంశము._. ఆ వికే __ అచలగళిన్‌ చలనము లేనివిధదమున(కాలు కదల్పక మరయు గా = అనియులర్హము (బంహనాదము) ఇట ఇది అర్ధవంతము ఉత్సాహడుతోడివీరులకేక కేవలము ఎంహధ్వ వోలె నుండి సింహనాద మంఎంచుకొనిశది ఏను గుల కిది ుంహనాద దును(భాంతి కలిగించినది ఒక కచయిత్రి వీరులుంహనాదమును ఇన్లు దర్జీంచినది . ఆ హై (త వీరాణాం సింూనాద విజృ్బమ్చితై. దిగ నద నో ముక్త ఎట్కారం ముమహు ర్ముహు (మధురా 43 54లో వివరణమునక్సై చూ నా “౦ వ్యాఖ్య దేంతాగజేనయే ఇ ట్లీధ్వనికి భయపడిన దనిన రాక్షసుల యాయుత్సాహాతిశయయు తదతిశయమువలని ధృన్యతిశయము నిరుపమానము లగుట సూచితము (తిరుగ బడ శొచ్చెన్‌ ఇ ట్లనుట _ అవి నురలింస బడు ద్యూను మరల కుండుటను చెలిఎ “ని కైనధయసరాకాష్టను సూచిందుచు అందుమూలమున ఎంహనాదముతోడటూయసా మ్యుమును వికగర్జాచులక. దెలియ జెప్పు చున్నది ( డెందదులు చొర గన్‌ )ఇ ట్ల శుట = ఆఎంహాదములు కర్ణ 'మలద్పారమున లోనికి జొచ్చి హృదయమునందు ఎట బెస్టుకొని యున్న వనుట తెలఎ అందులకే గజారోహకులు వాని 'కెంతగా యథార్థము దోధింప (బ్రయత్నించినను వాని మనస్సులకు వారిటోధలు (గబాంచుళక్ష్య లేక వారిటోధలు వానియెడ చెవిటికి సం కూదు నశ్లే యగు చున్న వనుటను (దానితోపాటు) ఆధ్వనులకు చెవులు చిల్లలువోయిన ననుటను మన శెబటుగ జెవ్పు చున్నది అలం __ పరికరము అలజ్కార స౦ికర స్పాధిప్రాయే విశేషణే అని లక్షణము (భాంతి వదలంకార ను ధ్వనితము క అట్టియెడన్‌ గురబల మి ట్రట్టు వడం జే దో జ అబమునలగదా ఘట్టనముల ఎ౬మర్షను క్యశ్తుదురన నెఅపీ రరమకొతుకమకు నై ౨౦ అర్థ. జట్టియడన్‌ = అటఎంచిసమయమున (దేఎతాపై న్యము దైన్యము వపాొంచి యున్న-చెడ్‌ అనుం) దహసజులు ౯ రాతసులు (నరకు డు మురుడుము న్నశురాక్షపాి పతులు (క్ర) సరిబయు ౯ దెనకాసై న్యమును (ద్చితీయార్థమునందు (పథము ఇట్టు - అట్టు “శ పగన్‌ == తత్తఅపడునట్లు గా (కళవళపడునట్లు గా చే (ఏమి చేయుటకును దారి తెన్ను తో సనిదానిని గా ఒనర్చి (భయంకరఎంవానాదములతో సేన లన్నిచెని ఇంకను

మందరశవాతము శ్రి? మజింతగా భయపజచి , అని భావము) అము (న = సమ = కౌతుక , మళులు - ఐ = సాటి లేనిది (గొప్పది ఐన “ంతోషము బుద్ధియందు కలవారై (మహోత్సాహము కలవా ర్రై-అనుట (కౌలతుకము = నంతోషము. కౌళుకం చాధిాషే స్యా దుతవే నర్మహర్ష యో ]] (విశ్వ )] బలమర్దను = కశ్టైదురన (డు + ఎదురన్‌ + అ) = ఇంద్రునకు చాలదగ్గటి పురోభాగమునందే (ఇం(ద్రునికన్నులయెదుఎనే-అనుట్‌ అం _ ముసల - గదా _ ఘట్టనములన్‌ డా కత్తు లయు ము లాయుధయములయు గదలయు సమ్మర్జనములను (రాఎడు లన్వు (ఎడ మేమ్యూతము లేక యని యొకనతో నొకచి రాగుకొని యుండు టలన్సు నెజి ఎరి = (దేవతానై నస్యముపై్ర) అతిశయింఎ.. చేరి (అధికము అగున ట్లొనళ్చిర్సి (వివిధా యుధములను ఆణుమా(త్రమేని యవకాళము లే కుండ గిక్కితీన యుండునట్లు క్యతువులపై (టదభూ%ంచి రని భావము తా __ రాక్షసులు ఎంహనాదములకిది దేఎతాసై న్యములు శీతి ల్లి దైన్యము వవాంచుట చూచి అచే సమయ మని మహాతాహముతో ఇందు డు చూదు చుండ గనే వివిధమబోయుధములను ఆత దేమి చేయనో చూచెద మనునట్లు యుద్ధభూమి యంతయు నవియే యయి వానవన్చు సట్లు (ప్రయోగించి దేఎశాసై న్యమును మజింతవీసదశకు.. దెచ్చిరి విశే __ (బలమర్షసు) ఇది సాభిప్రాయము దీనికి బలామురుని సంహరించినవా డిని (వ్వు) అందులకే ఆతనిముం దాతససై న్యమును పరాథవించి ఆతనియశ క్తఆను వాటి బబ్బు వాలని ననమానిందుఎ జరగినది ఒఎిని మించినవా కీరాక్షను అనుట దీనివలన నూచితిము (ఇప్టట్టు ఎడ) ఇట్టుపడు ఆ్చపడు _ కర్త ఎ్యము తోపక త్త్తజపాం జెందు _ అతినివిధ మెజ గింఎ ౧ ట్టబ్టు వడుడు (ఆము శీ 54 చూసూ ని క అరిగయగం౦ఎ న దివిజుల దిపగుడుంచీ 6ంక ఎది ధృతి ఎడి వ్రిపుగుం బుకమూతు దవ” దనమువా రరఎన దలస్తువం వాట దని సంతసిలన్‌ -౨ిల అర్థ దివిజులు = దేవతలు. (దేవశాసై న్యము లనుట)) [అలుక మానము = పావ్చెట్‌ శరత్కాలదివాం జే (68 క అరగయ్యంయినన్‌ = అబ్బు మెనయుద్ధమునందు (యుద్ధము ఆరంభించి ఆరంథింవకమున్నే అనుట) [ఆర.అల్పార్థకము. అర మోడ్చినకన్ను

శకి ఉత్తరహరివంశము.___ ఆ లుల బ్ధ మగునాసనము (హరి ఊఉ 203)] తిరుగుడుపడిరి 22 కలత చెందిరి (కొధపడిరి వైన్యము =నాంచి తిరుగుమొగము పష్టుటకు ఎద్ధపడి రనుట ) పురుహూతు డు= ఇంద్రుడ [ పరుహూత పుకందరి (ఆమ) పురు _ (పచురమ్‌ హూతమ్‌ _. ఆహ్బాగం యజ్ఞేష య్యా అని వృ ఏ(చూ హలా వివ] ఇ కమీ దన్‌ = ఈపైని ధృతి = ఛైర్యము. చెద = నశించి (ఛయపడినవా డ్రై. అనుట ((ధృతి రో్యోన్నరే _ధెన్యే ఛారణాధ్వరితునము. (విశ్వ )] తిరుగున్‌ = (యుద్ధమునుండి) నరలును అనుచున్‌ = అనుకొనుచు తి సవారు :2 అమకు సంబంధించినవారు (ఆత్మీయలణ రాక్షన'సై నికులు.అనుట) వాలిని [ఇట తమవారు అనునడి ద్చితీయార్థకటప్రథకు ( చూ (ప్రొఢవ్యా కార సూ )] అకబసన్‌ 2 చూచినవో తలపృవ్వును = (వారు అలయందు (అందము గొ ధరించిన పువ్చుఎయిఐ ౧. వొడదు = వాంతిబానము. కాదు (ఏకొంచెము_శ మము గలవారు గా గూడ వా రుండళే దని భావము) అని ఎంతసిలకా 2 సంకోషంపగా (సంకోషపడునప్పు డనుట) (ది0కి పై పద్యముకో అన్నయము ఈ పద్వమునందలి - అనుచున్‌ అం సంతబలకా- అన్ముకియలకు కర్తలు వూర్వ ద్యమునందలి దనుజులు ) తా __ కయ్యయు దాగూ ఆరంభము కాకమునుపే దేవతా పై న్యము దైన్యము వవాంచి తిరుగుమొగయు పస్టినది తమసైన్యము (శ్రమ మన్నది లేక పరాకమముతో విజృంభించు మన్నది ఇందు డిది చూచి భయ డి యద్ధమునుండి తొల గి పోవు నవ తమకు విజయ మికి ఎద్ధించిన ళ్లు యని నరకాదులు తల మకొను మండిరి (విశే __. (ఈలపువ్వు వాడదు) ఇది జాతీయము. జాతీయములు వాడుటలో సోమన అందె వెఎన చేయి. పువ్వునక (రూపాం ) ఎూవు ఒకకవి ఈ జాతీయము ని ట్లుపయోగించినా డు _ అలరుంబోడ లతోపల నలరుం జో డుసులు నీకు నగ్గల మగుచుం దలపూ వాడక యుండుము తలపూవు ధరించి వికచతామరసాక్ష (పారి ఆ 864స ) = ఇట వ్యాఖ్యాత యేలయో ఠతలపూ వాడక అనువొ తలప్ప, ఊ గాడక కల్పము చలింపక = అని వ్యాఖ్యానించినా డు ఇది (ప్రమాద మనిఎందును ఇశట _ తలయందు ధరించినవూవు కల్పవృకపుస్ప మగుటను తలపువ్చు వాడ దనె* చమక్కాగము గూడ గమనింప దగినది తలజూ వాడక యుం డుము ఎట్టి శన ము (ఏబాధ) లేక సుఖమూ ఉండు మని ఇచ్చట రుక్నిణికి నారదునియాశాస నము ఊగు నకు (వు (రూపాం) అనుట తలప్పగా (బిందుయుక్తృము గ్రా (గవాం

దుందర వాతిడు ఫ్రీ

చుట పని లేనిపని య9ఎంచు చున్నది ఎూవునకు వు లోపము కవిలోకిప్రఎద్ధ ము కాల కంరువి శిరను ఎా నం (౮ ఎరికి వ్‌) చ నిలు నిలు మంచు ద శనం న్వింనాథు డదల్బి మింఎనుం

ఓీలళతి దూవులుం జటు6టంకృతులుప నిగుడాం వోరి న

క్‌ గాల ది మదారసారరణకోనివచి బు.) కోం పాలలల్‌

గిలబరి కారుచిచ్చునకు గాల్పులు దో డను చంద వెంంద న్‌ ౨-౨ అర్థ ___ నిర్ణరనాథు డు = ఇంద్రుడు నయ నిలుము (నిలుము + నిలుముు [సం్యభిఐుము నందు (తృిరయందు) ద్విరుుక్తి ]) = పాలపోవత యుంజుము. (ఒక్కొకిరిని గూర్చి యను చున్నంచున ఎకవచనము సంగతిము ఆంచున్‌ దానవ్పులన్‌ = రొక్షసులను అదల్సి = గద్దించి మింటన్‌ = అఆకాశమునందు చటుల _ టంకృితులున్‌ = తీష్ట్వము లైన (భయంకి రము లైను (అల్లేతా ) టంకారములను మంటలగతిక్‌ = అగ్నిజ్చాలలబలె తూ లున్‌ = చాాములును నిగు డారన్‌ = నిగుడు” (వ్యాఎంప గ (న్నార్తిమున్‌. ఆలు అన్నుపయు క్రము ) పోరన్‌ = మార్కొనా అక్కౌల దిన్‌ = అంతిలొ [(( వాల ది పరిమిత్యర్థకము) (ఎంఎలో దొరు చున్నా డో అంతలో-అముఎగ రారుచిచ్చునం " = కౌ ర్శిస్పనర. (దావ్నాక్సి జబ్బల = యిలు. తోయ జు నాసఎం అగుంంచయమి = ఐన్‌ విణము ఒంద *న్‌ = కిలుళనా గారి సార _ రణ _ కోవిద = దావుల = గొ స్ప వ్లై (బళ ్యముల (రేకు న్యాయ్యములు ఐన యుద్ధములంది. ఎండితులు (గొప్ప గొబ్బ (నర్వ) యుద్ధములందు ఆరికే_నవి (అందు నెగ్గి విజయము సాధిఎచిన వ౦ థానము) [ఉదా రో డావృమహతో రక్షణే వప్యధిధేయనిత్‌ (విశ్చ ) సారో ఐబచే బ్ధరాంశే చ మన్ని ఎంబ జలే ధనే న్యాయ్యే న్లీబే తిమ వరే (మేదిని అన్టి ఛుజములు గలవా రైన లోకపాంకుల్‌ == దిక్సాలకులు గలంరి 22 (ఇంద్రునితో) చేరిరి (చే9 యుద్ధముచేయు చుండి రినుట) తా ___ రాక్షసు లనుకొనినన్లు తనసేనలు డీలుపడుఎ చూచి ధైర్యము చెం యిందుడు తొల గిపోక - నవప్తైనణయుపై విజృంభింప సాగెను ఎగ్ని దేవునకు వాయుదేవుడు సబో యపడినల్లు వీరు లగదివ్పాలకులును అంతలో వచ్చి అతనికి ( ముద్ధమునందు సహాయసడిరి (విశే __ (తోకపాలకుల్‌ ల్నోైకదేశ మగు దిక్కు ఇం. లోక శబ్దిమున కర్ధిము తైలం భుక్తమ్‌ మొద లయినచోట్ల త్రైల్టైకిదేశము త్షైల మన బడు చున్నదిగదా అప్లే

శ0 ఉ త్తరవారివంశము__ ఆ లోకపాలకులు _ దిక్పతులు వీరు నలుగురు కోణాధిపతులను గలఎన ఎనడుంగడుగురు ది క్కులు నాలుగు కోణములను గలఎన ఎనిమిది దీనిని బస్టియే దిక్పతులు నలుగురుగాను ఎనమం(దుగురు గాను వ్యవహరింప బడు చున్నారు లోకపాలా వా చత్పార కొద్దే నానేన నిర్జితా అని (రామా యుద్ధ 808స 42లో) ఇన్లో్రో వన్నా ఎత్సపతి ర్నిరృతి ర్వరుజో5 నిల ధనద శృంకరశ్చెన లోకపాలా పురాతనా (వవ్నాపురాణము) వీరు నలుగు రమనప్పు డు ప్రధానదిగధిపతుర యందే కోజాధిసతుల కంతర్భాన మనవలయును_ దశరథ-ర్షనమునందు కాళదానుగూడ లొకపాలురు నలుగు రనియే వర్థించినాడు (చూ రఘు $3 6క్లో) (కారుచిచ్చు) ___ ఇచ్చటి కారు శబ్దము అడవిని జెప్పును అడవియందు చెట్టు చెట్టు రాచు కొని బయలుదేజునగ్నియే. కారుచిచ్చు దీనెే+ “ంవ్య్మృుతమున దవానలము దావానలను అందురు దవదావౌ వనారణ్యవట్న్నో (వైజ) (గౌడ్పులు) ___ ఇచ్చటిబహువవనము ఉపనానొపమేయములకు ధిన్నవచనదొషమును వారిం చుటకు.. దిగాదిభేదమున వాయుభేదము సన్మతము ఉపమానమునకు భిన్నవచినదోషమును అలంకారికు లి ట్లుదాహరించినారు య (తోఎమౌ భవె ద్భిన్న వచనా భిన్నలిజ్లకా త ద్భిన్న వచినం భిన్న లిజ్లం చాహు ర్మనీషణ (ఫళా దోష 28 ్రె అలం ఉపను వ వా నెవ్చ రంటేని ౨౩ అర్థ = వారు ఎన్నరు అంటెని (౨ఎ౦ఎవి వ ఏవి (చెప్పెదనుంఅని ఆధ్యాహార్యము) [పై పద్య మునందు చెప్ప బడు చున్నారు వారు ] గీ వచ్చె యతగువ్యాకులతో వై (శవణ. డు

దో చె చారుణభుజగయాదోబలముల

తోడ వరుణుండు గాలమృత్యువులతోడ

నడచె దండధరుండు చానవులమీ ద ౨౪ అర్థ _ వ్వైశ్రవణు డు = కుదేరు డు (ఉత్తరదిగధిపత్సి కుబేర స్త్యన్బుకసథో _ కిన్నరేళో వైశ్రవణ _ (అమ)] యక్షగుహ్యకులతోన్‌ == (తనయనుచరు లగు యక్షులతోడను గుహ్యకులతోడను [ యక్షరా డ్గుహ్యూకేశ్స్చర అని (కుబేరుని నామముల జెస్పుచు (అమ )] వచ్చెన్‌ వమణుండు 2 పళ్చిమదిక్కతి దారుణ = భుజగ _ యాద శ బలములతోడగన్‌ =

0] అ దరి లతయి అయంంం ను ఎవం బభంఎంకోడ పు. జలజఎరసెనలూఎ రొ వళ = కాననబ్బను దిండధకుం. 2 య. డు [ మయ. కరో దజ్దృర ఆం (అఎ)) కాలంఎవ్బిక్ము ఎఅులలె క్‌ 22 కాలవంతరోడను మృత్యువని3 లెడను డాన్కంలమీ ఏన్‌ == రాక్షబుఎపైని నడడెన్‌ = కవెను [౧ మేఘాడదాధికాము వాఎచూన్చింఎద ఎడివి దుు మొనల్బ (రామం శ2గర బూ ల తా కట ఎ ఆత్తిది ఏఎతి ఆంఏిక్‌ 9దిాం లయినం౦ంకరుల య-ంగువ్యామిలు ఆప .. వారితో లం రొత్ససులడా దలఎడ న్పెమ లులుటల.. ఉిసందింాైన -ధిబతి ఆం ఎ జలాధిచే త యగుంనుద్యు ఆత నికి నములు సబ్బముంం సీ_ఎంకుంలలు వానికో గూడి యాం డు రాష్షఎంపైకి న్చెను యముడు. దక్షిణదిక్పూనకు పాలకుడు ఆఆనికి వాలచే అ మృత్యుదేవత తోయినీగడలు వారితోపా వఅఆ దు విచ్చి రాక్షససేనను మాకొ నెను. ఇట్లు ఇందునకు ాసట "ా తక్కినదిర్పి తులుగూడ ఆమఅమఎం నులకో చ్చి రా_ ఎలకో యుద్ధ దూరంఖింొరి "జే ్‌్‌ అ షా రాణ క (ఎ్ర - (యలు) ఎలుఏంంఐరులు.. సర్చారూఎబము (వ్మావై రృ మన్లు పవింవినది ఆజ స్య ర్యికనికరా. క ఒరిఎరకిజ్యరా వై అజ స్తరింరా అజ్జనాకారయా రయ వి రాకారిఎచనా. అజ్షూవె హోదరా. స్పఎవారిక్తంశా శృ దీర్పస్పన్దా శ్చ నెంన (౮ శళెటొ వి 0. (గువ్నాకులు _ ఎరిని గూర్చికూడ (బబ వై ఇ సనినది. ఆవిర్చభూన కృష్ణస్య గుహ్య దెళశా త్తిత సరిమ్‌ ఎజ్జ్బలశ్చ ఎనూ నేక ఎజ్జల్జై శృ తై సృవా. అవిర్భూకా యకో గుబ్యోత్‌. తేని తే గుహ్యుకా బ్మ్బాతా (ద వై (బన్బాఖ 560) నిధిరక్షకు లగు మూశ్‌ఛ(ద్రాదులు సహ్యకులు. వీరు య౬లలొనియొంతే*క చెందినవారు నిధిం రక్షన్హియే యజ స్తేస్కు ర్లవ్యాకిసంజ్ఞా. అని (వ్యాడిి. (అమ వీరిని దెతాంళసంభూతులనుూా యవి గి క షా పచించినది._ వా్యాంర వ్‌బృరొ యఇ రక్షో సర్వ కిస్నరా ఎశానో గువ్యాకి ద్ధి భూతో వ చె యోశయ (అక) (వైరవణు ఢు __విశ్రవసఘు డనుయి యొక్కి కుమారు డు (శివాదిపాంమున ఆల్‌ (ప్రత్వ యఎఎ నిసాంనమున వైకల్పికసు గా వ్మిశఎఇఖ 5 ణా దేశయిలు )

శ ఉత్తరహరి“ంశము__ ఆ (దారుణభుజగములు) ఇచ్చట దారుణ పదను ఒహో రృములను సూచించును. రృతాతు లెనుబది అందు దర్చీకరిశాతికి జెందినవి యిరువదియా.ఐ అందు మహ ర్నిజాతి యె. దర్నీకరనులకు లక్షణ మిట్లు చించినది (వైజ)--. శ తయ శృర్పా దర్నీకరాభికా అం (కాలమృత్యువులుు - (సం భాం) ఒకివొ విరి "న్ల చించినది యదిత్నం నేల్టా త్యక్షం శరీరిం పక వై ద్చిజ విష ల ్హథాద్చుత్యు ర్న శ్చార్చ్పా నుపారా (₹08 $9అ 28 ల్లో ఇఎ నీలఎంరీయ మిల్లు వీఏఎ ఎంతంం చి. ఆయు ఎతిక్మేదికా దేవకా కాల (పాణవియోజికా చవతా ఆబ్రత్యు గాలం అలాయికా (గేవవా యన (అని వ అబ్బుతు ల అర్థ __. అప్పుడు = ఆసమయమనందు (దిక్సాలుట దె-సపైన్సృయునరు దా టా. నిల్చి పోరాడు చున్నప్పు డనుట) గీ మురనిశుంభ వాయ గీవనరకముబులు ఒరవనంబున దలపడ్డ బవర మచట కీకరం బయ్యె నుదృటలోకా అ రచితమకాలచ హుం [కచువ త్త ౨ అర్థ మురి _ నిశుంఎ - వాయ్యగీఎ నరకి - ముఖుం = మురుడు నిళుంధు డు హయ్యగీవు డు నరకుడు వెదలగుాలయ. (కలు బరణ 0ఎనన్‌ 2 ఉతా హదుతో (తగువావికత్పో | ఉత్సాహ మ్తూద్యమే శ్యతే అ౨ (వెది9)] తలుడ్డా = కలయ బడ గా (ఎదుర్కొన గ్రా అచటన్‌ = అయుద్ధధూమియందు. బనరము 2 యుద్ధము ఉద్భట _ లోకిపాల _ రచిక _ సమకాల దాహువి్మిక్రముముచేజన్‌ = వీరు లైన దిక్సాలుర చేత ఏర్పజప బడిన (ప్రద్శొంప బడిన అనుట _తుల్యకాలమందలి (ఎకరాల -ం౦దలి ఒకే సమయమందల్సి భణవ్వ్నికమదముచేత ఖీకరం ౫౨ 2 ఎయము గొలుఎనది - అయ్యెన్‌ తా ___ దానవులు తవపర్శాఐవమము చూప టయక్నపడినబ్బుడే దిర్పాలురును డదాయిత వాహువిికినదు రాక్షసుంపై జూప (బ్రయత్నించితి అందుఎలన దేవదాననయుద్ధమి సంకులసవరము గా (దొమ్మియుద్ధము గా అయి చాలభధయంకరము "రూ పొందినది

వ అందరి బాల ఎఎ శే (ను -- (నాలి వాది ఎరా టయ వావ. మబాన మైన్‌ ( దృశ మైన) కొాలఎమి (బవ 0 దనుం) జ ౫ 0 తుచ్చ్చే వ్‌ చదృశే వ్‌స్పఎర్‌ అసి (ది ఆ అ ( 0 లాం పా ఎంంెారీ బి రి కన్నిడిఎ - మిది వ రీ ంగు6ణ రం ఎ నష అయం గ పటల = హయ్యీ ందుు ఇం షి డు 0 ఎ ఫెరు” ౨ నుకుందులు గుబేరుని వమంఎ యయు దక్సినంరాణు ౯ నిలరవూర్మి “న్నాణులుం గ్‌ ఎనిన టె వు“లప. _5వర క్తి (పనా ఖంఎి లాపివిధఛధాయుధం _ఎ౬ సొండొరుం ం చరంగిం"” నుయ౦ం ౪న అనిల అట __ ఇచ్లు ౦0కులంణంఎరంఎి = తు-ఎలయదనయి (చొమ్మియుద్ధము అందిణఐ "లబ థి ల్‌ దో (మ చేయుయుద్ధ మి చెల్లుస ..యంబులన్‌ = జరుగునన్న్వ్ట ఏం ణతోడన్‌ బాయ్మగీ అం జమ దండి-యొతోడిన్‌ = యఎునితొ నకుంటఎంఎటటఎన్‌ ఎటాాటలుకోపన్‌ = ఇందు నితొ నరమం. ను వఎలునవితెన్‌ ములఎందుం వమఎయున్‌ = ఇంంబు అక్కి ఇరా ౯ లకోన్‌ = మ%లించె అంకో ఇంరి _ వూల్చగీర్పాణుల్‌ 2 (ఎమాం) 'ఎ.బడాకు ఐన రా- ఎట ౨ [వూల్బగీర్నాణ లు శౌల్చదెనితలు. రాష్హములు ఎ్లూచ్చీచెవా బ్బువచ్చిష (అజ) తం ఎ 2 టౌర్కౌబ్సి ఎతిఐ = [పా ఎ మిం ఎనన _ రొలునీ ౨ ఏఎం ( ముఖం ఎట = (ఆయుఖ అనే అలు ఇవి ఇని మెదలు ా కింవి అగు _ వివి + ఆయువఏంయిలన్‌ = ఐన ఎలువిధము లస అఆయుధయిలచేం ఒండొరులన్‌ = (ఎం ల్సి రము ఒకి రొకరి9ి 1ంఎు = అడందోనుయంబునన్‌ = ఓడిందు. చిన్నయ (ఎచ్బుం అన జె న న లాల్‌ సం లేకి సమయి దొరాడు చున్నబ్బు డనుట) (గ్రీనిక్‌ ప పద్యముక అన్నయ మి) తా -- నిరివాదులు దిర్నాలురతొడను తక్కినరాఇబులు ఇఆందేనంలరొడను తలబడి వివధా యుధ్యఎయో 'ఉఅంబెల్బల అంత్‌ కొం సంతా జయింబ యత్నిం న చున్నను ఒంబ్బుడు వారి గెరిచిన టయిం ల్చిఐ ఎరు గెలలు. ఒకతి గొంరు బబ రేకి సముముగానే యుద్ధి (6 వ ( 0 డడం %ందు ఇది శబుఎలఎము దీఏకి ఓడింఎ అంయి (౮ తూ ని ౧౮౧౯ ల ఒండొరులను కర్మల ఇన్టియొడ ఒంచొరుల 1ండు. ఒం రొళరియొక్క. *ర్బఎి

శశీ ఉత్తరలారి 0గము- ఆ అడ చి = నళింస జేఎ అని వెప్పండ్చుననిట వ్యా అబ్బుడు ఒండొరులన్‌ 1౦౫ అనునవి రెండును కర్మసుఎ౨ ఇందు ఒండారులన్‌ అనువో-ద్చితీయ ౦బంధిపదఎపష్వర్హి బొధక మై ఒండొరులయొక్క అనుట తెలుఎను ఒకరిగర్ప్చ షక రడ దు (ఒకరి లు మీజ లేక “ముదు గా పోరాడు మన్నవ్న డుంఅని అర్థము) ఆీచూన్నయందబున రెండుపదంం లకు గృోస్పామిథానోంబంధము గలదో శంబంధిసదషజ్ఞకి ద్పితీయ యగు (శ్రావ్యా వార 2%సూ) _దనానల -౦బురాజు ఎద మడ ౧చెంద్‌ (0౦ హై శల 8) (దా) ఇస్టివె అం వాతయాాయసు గి కినుక జారుడు హయగగీవు నష

మర్మ గది ఐ “౮ సొౌరమహిమ నతదు

గిరిఎధంజఎన న వలు తై వరుణుంద

”తభరవరంపరాసారళతవు ఈ _౨౮ా అవ ___ పరుణునితోడివాయ్యగీవునియుద్ధమును నర్జించి వరుణునిసరాజయమయు. తెలుప ఎడు చున్నది _ ఈపద్యమునుండి (88స వణకు ) అర్ధ ___ వాళహస్తు డుజఎరుణు డు (పాశము(వకుణుని శస్రము అది చేతియందు కం వా డు,అ? (ప్కు ) పాళశాయుధి మనకు లతణమి ట్లున్నది. పాశ స్కుసూక్మాఎయనో లోవారాతు త్రీకో+వాన్‌ ప్రాదేగపరిధి నృస యీలికాధరణాజ్చిత ) అని (వైశంపాయనధనుర్వేదము (చూ హలా వా రుం ంవూదహిం. నాధం పాళశపాణిం టచేతసమ్‌ జలాధిద్టై వఎం (ప్రాహు (పఫళ్యగాపతిం బుదా 4 (వాలా | కిను5ిన్‌ = కోఎనుకో నువ భేది. బాణ ఆసార మవాన్‌ = ఆయువుఎట్టులను ఖేదించెకి చా సు లెక ఎడి కలవాన యొక్క గొప్పకనముదేం (ఎఎ గిలక ్పవానయన్లు వె గ బంపెడి ఎక్కభేదిబా శరం సరలచేత అనుది హయ్యగీషన్‌ గొంచెన్‌ = గొబ్బి దేసెఎ (దాధపెప్టె లత డు=ఆహయ (గీవు డు (కర్త గిరివిధం బోన్‌ == “ర్భ్సుత ఎట్లు అచలు డు (సః లి జ్‌ తిదం5 లేనివాడుా ఐ= ఉండి రుణుని.. దన్‌ శరఎబరం రా -- ఆసాం _ శతయిలు = అనే కము లగుమోవరక్షయిం గదోలిస ఎమ న్తైన దా+ఘముంయొక్తు.. ఎడతెగని రుపంను (ఆ గక జరుసా (వేయుకోో సచ్చిసడు చున్న దా-సులనుంఅనుట్సి ఎసెన్‌ =(యోగించెను తా __.. కొంతయుద్ధము జరుగ గా వాయ్యగీవునివిజ్బంఎ+*ము చూచి నరు డు కోసపడి మర్చిభేదకము. అగువి హాదాణములను మేఘము ఎడతెగిని ఎవోఎర్గముకునవె కురిఎంచి. వానికి

మందరసటాఆము శం ఎలాల కలి ౦చెను వాయ్యగీం డు వాదియు.. బాబరు ఎడుఎండి గొండయటు యె భాం ఇహయంతేని అదలక మెదంకి నిగ్చలు డై నిలివి వరుబనిమి ద దానును లస్టిదా*-ర్షిముల నంఈ& పొంతు చేకుండ (అంక్యాకముల -) కురియించెను వివే (శ3శరిఎరం రాసారిదుు.. ఆఎమింవూససు (490 సహ్మ్శా నయుం౦ (౧8విధందబున) అయుఎమానము. రూ-యంది. 'పఘసదృశత్సమును. స్ఫురింప జేయు న్నది. అరుప ౨ జలాధిదె ఆ యగును ఇల్ప్బఎ ఇది యంతయో ఎిచితి సనిఎం మును కొండలయంది అత్యం +న్షపాఎము లొంటు ద్దు క బభలంణన వరుణుడు దాంా౧ం రాసారములోన వమ 0౫ నళ డాతనివా రాబో వర్శపంబున 'శసెం ల్వృషయి వియలుగ నిందు డు సూడన్‌ _౨ికా ఓ క్‌ు ఇ సి ! అర్ధ _- ఏఎనెఫ్‌=(ఎ యి దు(క స్త ఏఐ సరంసర న.(౨ర్య్ర) సయోషంఎ "ా వరుణు ఎ దనుజున్‌ = రాశ్షనునికి (చసాయ్యగీవుని శర -- ఆసారిములొనా = బొశనివాఎరమనందు ఇవె [ వారాంపాం అసారి (అమ ఎ] ముంచెన్‌ అండు = ఆరాషసు డు ఇందుయి దూడన్‌ 2 మూచుయముండ ా (ఆతనియెదుఎ. అకరింి లెక్క సేయం _ ఆనుఎ) ఆకని. గా+- అశనమున్‌ == అనిరూునియుక్క ఎఫమసు ను ల్జంయి = (అనులు యొళ్క) నిడిమిభాశయి [ లకో ధినుషో మధ్య వం లువ యమఎన్యఎ అ? (వైజ ౧]. తుర్టుంయి+న్‌ = లఅర్తి మ అగు ఆ తో బం(గ్రాకౌరి అలుగు కిలబా +ముక్‌ అర్థచస్ర ఇల సా శక్‌ అని (వైజ ్స నిబునా ఏన్‌ జం. కు తా -- చాయ్యగీవు డు చాణబర్షము సెర్షింస ఎరుణు చాతనిపై ఆరీల న్‌ ప్లే యొనల్బనబు అప్పుడు రాడణుడు ఇందు టు బూఎ చుండ “ానే (ఆతనిని లెక్క సేయక. అర్బచంద్ర నా౭మున పరుణునిఎనుబ్యు నడీమికి విలటు కాచ్చెను న రు నిశే -- [(ఇ9దు డ్రులూడిన్‌ =] ఇచ్చట చూడన్‌ అనునది అనాదిరార్థంషష్టఎర్యాయ న్‌ బతి ఇయౌంలఆ ల్‌ తుమున్‌ త్య బున దగినది స్ట చానాదరే (2 8 88) రుదతి రుదతొవా (ప్రా త్‌ ని నా బ్రాజక్‌ రుద స్తం జర్లాదికి ఆనాద్భణ్య అన్య స్తవా 9 తర్టి అని(౫౮ె కాం ం

శశీ ఆఅత్హరజావిఎంయ మ ఆ జ్య శా కోల ఆ నా ది "డిం ఇం వ ఇట్టు ఖండివం _బ కొ“ందింబం *” కాంజ౦-ఎ (ర ౧ అర _ ఇటు ఖండి౨౦ ౨ = సంక ఐబఎపది ఐన కోదండండజు్‌”్‌ = ధనమును “౫౦ ఖ లి డంబున్‌ (“హ--కాండంబున) వ్‌ = దా ఏములె గూఎజరొంనడాననా (నాబ్తొవల్హ దం బాగార్స ఎ ర్జాఎఎరవారిఎు (అ.) ది ౯ విడిచిజ=ఎదలి (ప్రై ద్య-తొా అస్మ్వయ) తా ___ పరుణు డు అవధసటఎఏటను హయ్యగీం ఎట నఎమిం సం ె కోపముతో ఎం పా చేజ్త బాణము సంధించినయావపసస్సు ఎదలివెఎ తసపాగంి చే బస్టైప విశే (దిగవిడుదు. విాచా్య్య్థయి లేకియ దిన్‌ అంతు. టంంసు దిాంంనం వౌల్ట దదుాా అజల్రైయుు ఎ డి నాడు ది గాటు (మోఇస్టై = ఎదురు = ఆర్షించి విడుగు ఇళ్యాదిక్నా సంత యులతో భూడి టగాయు క్త మెనద్లై ఇంను అంఎశేే్‌ సప్టంసకెు అటి తాలి ఉం ₹ఏ జ్ర చమున్నంత ఎమఠతె గూడి ్టటయు క జని న చ వరుణుడు వైశా జ ళరయున వైచిన బబ్బలికంప గైదు _0 గరమున ఒట్టి దా“న డు (గమ్మబ వై] “దం పం లీ ళృరునకు నొవ్వి యద నిజషపసు డంచు “గారి "శ్రేగిరి ఘరశ” నూచి వైచిన గడున్‌ వడిరుత్తన దధ గాకనం ౩౧ అర్థ _. వరుణు డ (క్ర). పొళయునన్‌ = (తన) పాళాయిధమకో వైచెన్‌ = కొళ్లైసు వై చినన్‌ = (అన్ల విడు కస శ్రా డానవ దు=రాశచముడ (బాయ్యగీవు ట్ర్‌ ఆశ బ౨ిఅంప్ప గ్లై దువన్‌ = ఆ బంష మొన యాయిఖయుకు.. కిరయున్‌ = (ఈ) చేతితో యా. 0 కా పట్టి = పట్టుకొని (క్రమ్మటళ్‌ = (దానినే వరల వైచెన్‌ = సు తదప్తుము (తిద్‌ + అప్పము 5 ఆయాయుధసు (8ర్త నిజాచుడ = తసస్పామీ అంట్‌ = అని తలచి అంబుధి + ఈశ్చరునకున్‌ = ఎము్ముదరాజునకు (జలాధిదె-త అగు) ఎరుణునకు [ సలిల్యస్రవె శంబు సబ్ముతించెద వేం యంయిధిశ్చరు టు పృశ్యంబు "న్‌యు (₹09 శీ 7 0 మొగ నొవ్చి = నొబ్బ (బాధ్య చేమద (చెయకు + అ) = ఎమ్మాల -ను గావింఎ లేదు(౨ _ వ్యతి రేకకియల కను్యప్రయు క్తి మై ఏటయాషతై మై దొత్తిః = అనునర్హ యిల నిచ్చును (చూ సూ ని) సురారి = దేఎగ్యళువు రాకసులు 3% = (అ ది ఎఎపొఅయి చూఎంకు ఆ వాంచీ [ అనినను నయ్య్మినీం్యదు డదయన్‌ శఎయించిన శేగి ఎఅ్భాఖుల్‌ (మార్మూం శ్‌ 20 (మొొచూ సూ ని] నిష్తర గిదన్‌ 2 ఎర మైన ((ఈూర మైన ఎయంకం

౨ ౦దర బాతయి శీ మెన “డాయుధ....ను (య...దండము...ఓ నానిఎఅనుట]) కిరినే కరోం నిష్తుు (కూర దృఢ దారు? కజ్నఎా (వైజ్‌ ఊఉ చి= జ గునట్లు చే (వెయి గలదారిని గౌ చేబ. అను) వైచినన్‌ = విఎరా (విసరివెయ ొ (ఆది కడున్‌ వడిన్‌ = మిక్కిలి వెగముకో (వాలచెెయి గిఎ చై _ అనుఎ) -ఎస్తముమీ దశ్‌ = (ఎరుణున్స్‌ తలయందు తా కీనన్‌ = తిగుల గ (పై పద్వయుతో అనృ్పయమి) తా _ ఎరులు డు అటఎతోఎబల -.గు 3% పాాాయుఫమును జాయ్యగీీవుని పై టబ్ర్‌యో గించినా డు. దానివి అనాయా మా వాటుఎమురె. (దేతిరో స్ట్‌ దానినే త్రిబ్బవైచినాడు రాక్షఎ ఊ వరుణునిఎ ద అది 9జమూ రూని జంఎసనిలునచే మైనను తినన్నామి యని ఎన్టిబాధ గెలిగింపక యాతనికి బూలమాల యనునట్లు అలుంకారియి -ా న్రైనది అది చూచి యోర్చలేక కోపావేశముకో ఒక.ఎహో వను గై కొని దానికి వేగి మెంది *చ్టా వాలింది నా డి హయ్యగీవు డు విరుషునిని అది ఇచ్చ” ఆఎనింలకు దా కినది తల (బద్ద వైనది విశే (బవి3ంఎ గ్లైదువుం గిరిమున బస్ట్రి = అనుటచే. ఎరులునిఎరాజయము మూరి మైనది. దీంతోపాఎ వాయ్యగీవుని జయించుబయంఏరి ఎరుణుని నిరాశయు ఎని మైన దన అమ్బను. దీఎతోపాయి వ్యాది త్తి మి లుసవవిుఎఎంలని ఆం ఉనఘ్బ చపుంయు. చెం ఓంఎన దిన సును [౩ఎం ఆ ఎ వైఎం కిణన్‌ వడిన్‌ యి న్నగుశవి సపూజమూానే టూరి మైనయా గిదయందు. పాతిశయము పెందుటను దెరిఎ =రుణు నింలటివానిని మూర్చ పొందించాఎకు చాఎలఎనరరి సాబ్యగిని ఎముచితముగా పెం పొందించినిఎ (నిజసధు డంచున్స్‌ అస్త్రములు దేవతారూఎము లగుటను వాని కిస్టాయూహలు సంభావ్యముచే ఆ త్తద్దేవతలు అస్త్ర ఎలయందు నుం్యత్రాభినుం్యత్రితము లై ఆవేశించి శ్యతుసంహారాదులు జరపుట రామాయ-+ భారతామలయందు ఏర్ణితము (ఇందులక్స్షై చూ నా వాజ్బయవ్యాసము లరోని నన్న య(టయో ఉర్చాఎరానుకము అనుశీర్షకమునందరి 74 పుమొ 70ఎ) బంకు ్ర క నెత్తురు (గిమ్కూచు మూ ర్భా

యమం డై ఇలి వరముఖ రనిమొన నిలువం జిత్తంబు లేక వీరపు బొ_త్తముం గట్టుకొని పోయె బోయినపో శై 3-౨

అర్థ ___ఎరుణు (1 ర్హ్ర చెరువు నెద్తునని (కర్మము) (ద్రర్తుఎిన్‌ మూర్మా(ఎయ్ట్హైంం పా ఐ = అణఅచావనకు లోబంనవాదా ( చారృపోయినదా దు బ్రా ఐ తెలి _ అంత లొనన మూర్భనుండి తేట అనంిమె-నన్‌ = యయుద్ధామి క'పముందచువాగమునయంమయ (ా నాయక డు అనుట) నీలు న్‌ = నిలుగుటకు (ఉండుంకు (తుడల తదురు"ా ఉంత పోరాడుఎ కని భావము) చిత్తం = 'పనప్పు వేర = కలుగ. (ఎకు రాం ఇషఎడం) (కాలము గలఎరానందున బౌరాడియు (బయోజనఎమిలేద౦ 55 3ంది యుద్దమా ౨ వాంసక యని భాము) నీరప్ప గొ త్తఎున్‌ = వివచ్వసు ( ర్యాకిదుయు) _నె- (తాతియాం ఎ) పుస్తకమును కబ్టుకొని (శంధ)ు వరయ దమునోందన దాన (శా-త్రో బంధించి భద అచికొన్స) (వింత్సము. నెటూత్రఎు బయలుఎణఎక.అనుఎ) వొయినపోం 4 ఐ = వెళ్ళినదే వెళ్లం గా (వెన్తఎడే5ని యుద్దధూమిపంకి.. దిరిగి చూదుఎ మైన లేంవా డయి అనుట పోయెన్‌ = పరుగె ₹ను

తా __ హయ్యగీవు డు గట్టిగా “దతో మోదితల సపగుం గొప్పా. అరుణు . మూర్చ వోయి తెలి నలుగురికొ ముఖి చూప్పంర ఎగ్గుపడి (దైవ ఎనయువాలిం నందు దౌరి యుక బమయోఎసము లేద? నిరా చెంది తనపరా[క్రి మను ( ౦లఎయఎయియానే ఆగంధము గొంవో. స్టో పెస్టి స్త్ర) కస్టేపెస్టి (తన జాడవెరియరా కుండి) కాను *రిలి బూడ నైన జూడక పరువె తి పామెకు

యూ అవాలి

విశే __ శౌర్యము నీతితో ౧ఎ బంర్తిర్లి నప్పుడే రార్యింద్ధి కఏగిందును.. కేంలసీ3 కాలానుగుణము - (నీతి కసయాగంబుకొని (సవ ర్షిల్సి కార్యఎక్త పొందఎంయును. కాత

న్‌. వా

ర్యం 'కెవలా నీతి శౌర్యం సాదవేషతమ్‌ అత = ద్ధిం మెఠాధ్యా ముధాధ్యా నన్వియేష * అని (రము 1 శస) సతిని గూర్చి మాఘ బు ట్ల ఏనిది _. ఆత్మాదయ సరణ్యాని రయం నీతి తితీయతీ (. 80లో) కామందకము బుద్దికుంతుంఎగ దు రిబ్లు వచిందినది. యద్‌ ళా టా వెట్‌.

నిబ్బలం శోబహులం సంది ఎఎంమో సకర్శకర్యా న్నృతిటమూ” డా వ్వైరానుబస్ధి (అని ఎరుణు డిట బాటిందినది గూంధర్న్యయ "దు సారి ఎమానఎధర్మ _ ధారత మిట్లను చున్నది తినభుజళక్తీయున్‌ ఎల దర్చమ నేర్ప వాని చూది యొ బ్లును డెగ కున్న టోక యిది లొకముగక్కటి శూరు నైన డీ నిని మది మెచ్చరు

న చలా

(విరా 4౪ [ప్ర ఈళూరధర్మమును (నం ) ధారతసునం దొకడో అర్జును డిబ్లు వివరిం

చాయి. అధా క్‌ బవి ద్వాసుదేవం కు స్తీఎత్రా ధనంజయ _ కొల్లవాస్త్రం మబవో ఘారం దృష్టా అయ ఆత ఒశ్య కృష్ణ మహాభా ధార్షవాస్తన్య వి్యిక్రి-మ్‌ న్నైఆ దస్తంవా సమరే శం్య్యం వాన్తుం కిధంచిన సూత త్రం చె. 0ంబ్ధిం ఎశస్రి కృిబ్బ మహారకే ఆ న్తకప్రతిమం పీశ్కే కుర్పాణం కిర్మ దారుఇమ్‌ అగధీక్షిం నవోదయ న్నళ్ళ్చాన్‌ (ప్రేక్షతే మాంమువాుర్శు షా! న! హు నవ పశ్యామి “నవే కర్షంప్రతి సూయితుక్‌. జీఎన్‌ ప్రాప్నోతి పురు ఎంఖ్యే జయసరాజయొ మృతసన్య తు వ్యాషకేశ ఎడ్ల ఏవ కుతో జయ ఏని ముక్తిస్తు పార్థేన కృష్లో మళిమవాం వరమ్‌ ధనంజయ మువా చేదం పాకాల మరిందమమ్‌ కర్హేన వా దృఢం రాజా మ్‌ తే అధ కుస్తపుత్త పరిషల తిం దృష్ట్వా శ్వాస్య చ ఎన కర్ణం పార్థ విధిష్యణ (గిర్ణి 64అ 60. 67) కరు డు భా్షవాస్త్రఎి (సయోగించినా డు అది యేయస్త్రముచేతను (బతివాత మగునది కొదు మ! ల సలాయనిమే దానికి (_బత్మికియ సపాయనము వీరధర్మము కాదు వావుస అబ్బటికి వెళ్లిన మనకు చేయవలణన దిస్పుఎు ప్రాణము లర్పిందటయే అనంతింము. వెళ్లవో జయమో పరా జయమో పొంద శలుగునము ఇం దేది యుక్తమో యారోచించి వచిం మనినా డర్దును డు ఆమాటలు విని చాల “ంకోషంచి అతిని (బ్రశంఎందుయి ధిన్మిరాజు కే. యొరం వచ్చి కర్ణం జంప్పబయే మంచి దిగినా ఎ కృిము.ఎ ఇందు ఘూరధ్య్యముకోపా టాని "సి బుద్ధి... త్త్వము సరిసష్ట మగు చున్నది ఎవూర్చోదాబ్వాఎ మగుకావ౦దింము. ఎుద్దిసంఎయల అక్ష- మిస్టిదె అని =చించినది + ఎట్టున దిక్కియజ్బయనువాదము ధనంజయునియెడ ఎముచి తము" కాగినడి కొాదు ఆయశువాద మిది పట్టపొలించిసూర్వునిఎగిది సర్దు ఉఊటమూర్త మై ఎలు గుచు నున్నవా డు మనరథం విప్పు మోఛవి మరల నిమ్ము (బతికి యుంచిన ళశుధిముచు పడయపమ్చ. (కర్ణ 8 8స్రఏ వీరికి మూం మని ఏ ఇర్హొ రదే భాతి మహ్వాన్నా ఇఎ వార 9 క్తయరిధం కృష్ణ జీఎన్‌ ఎ(డ్రాణి సళ్యతి అనెళ్లోకమును గొంది లావారిందు చూరు కాని ఇది ఇక్కడి('ప్రకర ఇమునుబన్ద చూచిన (కీ స మనశిఎందును యుద్ద గ్‌ జావ మింకిను జరుగు చున్న దిట నివరియ రథం అనుటకు బందర్భశుద్ది నృాష్యము అవి ఛా (పొత్తము కొట్టొని ఇది బోస్కంసపరిపోషం ఒగుభావస్ఫూలర్తి కలది (బ్రాహ్మణు శొక డు (గ్రంధోమా చేఎ కట్ట గన్టీ యాతాటాకులనట్టకు జం9. జెట్టకొని పోవునబ్లు నరిణుడు సర్మాకదమును గిట్ట గస్టి తనవెంఎను గొనిశోయినా డనుట స్ఫురింప జేయుడు = అందుల క్రై నవరుణునివికృత చేష్టలను బోసోదీపకముల గా ధ్వనింప జేయుచు ఎందాలంబనముూా అతి చి డగుటను దెలుప్పకు న్వేంఎంకోచాదు లనుభానము లగును ఆకొరిగుప్త్యాదులు వ్యఖిదారిథావ

రి ఉ_ల్పరవారివంశము__ ఆ్‌ ములు ఇట్లు హా“పరిపుష్ట చేకూర్చి వాస్యంసాపలంబం ా జూం గె ట్బ ఎన్న దిది లబ్‌ (పోయినపో క్రై అదె పోక గాపోయినశా. డని లోకోక్తి ఇట అగు వాతుపు కఎ వాడు గా అయి అనుటను కెస్పునుు (ప్రయోగములక్షై చూ మూ నొ అలం .___ ఊర్జప్వీ హయ్యగీపు డు ఆలంబన విభావము (ఆత డ్రురెగి నిమకగద జాచి వెకట . ముద లగు వానిచేష్టలు ఉద్దీసకిములు ఆవెగము నిరాశ డైన్యము లజ్జ ఎ జు న్నగునవి వ్యభిచారులు నెత్తురు గక్కూట బమ్మోహ ౦దుట పపహాయసము చిత్తగింటుఎ (మొ ) అనుభావములు వీరిచే పరిపుష్ట మగు చున్నభియానకము ఉత్తిమ్యప్రకృతి యగుఎరు ణునియం దనుచితప్రవృ త్తి కల దై భయానకాభాస మైనది _ _ల్హవపాత్రిగతత్వే భయానకె (భయానకాభాస ) అశి ఆలంకారికులు. భియానకమునకు లక్షణ లు న్లున్నది ఖయానకో భయస్టాయి.. భావో భూఠాధిద్తై ఎత ఆఉనీచ్యసక్కతి (సాద 8ఎ 2080ళల్లోో (అవి బీకపు వొత్తము గట్టుకొని పోయె బోయిన పో క్రై అనురీతింలన (పధానయ - వో్య్య పరిపోషణమునందె కవిహ్ఫ్యాదయ మగుట తెంఎ అశ్వాధాన్యము నిట సూచించు. చున్నది అందులకే హాస్యము = అంగి భయానకాభాసము . అంగయి ఐనవి * అభౌాం స్యాజ్శతా య్యకత (కొర్జన్వ మతం బుదై అని (ఈ ర్దనబ్బ్రృల క్షణము [ఇట అనిమొన నిలువం జ్‌ అబు లేక వీరపు బొత్తము గట్టుకార అనునవి = ఎరుణు డు కె లము యమున గాక కా దకి సీత్యనుసరణముతో “నయము -ాఏయస్పుడు వెనుకంజ వైచి తగూమయమున శ్యతువుల సాధించుట అనుబుద్ధిమం దలలక్ష లము పాంంచినా. డనుట హాచించుచు (అర్జాంతర స్కూర్తితోో పాత్రపోషణము*ందు జాగరూకల సిబాంచిన _నవచ్చును ]] న ఇట్లు వమణుందు ఎ ౨ చెండియు నొెక్కదెన 33 అర్ధ __- వరుణుండు ఇట్లు పాణన్‌ = రుగెత్తి పో- ఒక్కదెసన్‌ = వేజొకనంక వెండియున్‌ = ఇంకను (ఇదేకాక యనుట (పై పద్యమురోని కన్సయము ) తా .. వరుణునితో హయ్యగివున క్షైనయుద్ధము వర్షించి ఇ క యహనిశుంభుల క్రైనయ.డ్ధ మును (84 నుండి శీ0వణకు ఒరిందు చున్నాడు కవి 2! విశీ (ఒక్క-దెస్సు ఇచ్చటి ఒక్క అన్యార్ధకము వీరును వారు టోలె బృథివీనవర మూ గురు లొక్కిచోటికిన్‌ రారు (పరము 2 600) (చూసూని)

ఎం౦దర బూతము గ్‌ ౧ తట్‌ నిశుంభుం డంతకుమీ ద నిరువదే నమ్ము లేఎన నతం డతనిమీ ద "నేసె సాయకళతం విందుండు చూడ న ద్దనుజు డారవినూనుధనును నఅకె నతడు దండం బెల్చి యద్దెశ్యు బొరిపుచ్చ నాదిగొనంగ బి అణాసనంబు వైచి వా డఎుతోడ వైవస్వతునిమీ ద నడచె నద్దేవదా నులు కడిగి శేజాడు గానిక్తదువుల బోరాడి రచట ముందటి * నాం రులఒజలంబులు గడింగ వానన్వ్న డు ఎలు డును బొ రువడువుదోప నట్లు గిది జ యోల్లాస మతి“యిల్ల న! అర్జి ఎ నిశుంభుడు అంఎకుమీ దన్‌ = యమునిపైని ఇరువదేను := ఇరుఎదిమైదు అమ్ములు = బాణములు తజీమి = విజృంభించి ఏఎనన్‌ = (ప్రయోగింస గా అకండు 2 (అంతికు డు ఏ) ఆఅనిమీ దన్‌ (నిశుంధునిమీ దృ సాయకళఅంబు = నూజునా+ములు వసెన్‌ ఇండ డు చూడన్‌ అద్దనుజు డు (ఆ +- దనుజు డ్రు ఆ రివిబూను = ధనువున్‌ ౫ ఆ సూర్యునికనూరుని (యమున్సి విల్లు నటకెన్‌ = తెళ్యవేసెను అతి డు (యముడ్సు దండందు=దండాయధమును (కాలదండమును) ఎత్తి అద్దెత్యున్‌ (ఆ + దై త్యున్‌) పొం ఎచ్చన్‌ = చంబటక్రై ఆదిగొనన్‌ = కోధముకో సూదిగా బదగెత్త గా (ఎదుర్కొన) [ వృషభంబు నాదిగొనుచెబ్బులియుంటోలె (భార (దో 808] వా డు (ఆరాషసుడు వాణా సనంబున్‌ == శరాశననును (ధనుస్సును) వైచి = పాజవెబ (ఇందులకు (పఫపమూో॥మి ట్లున్నది = కులుకునెజసంక కన్చామ సౌలుపుల నీయింతి వాలుచూఎుల జూడన్‌ విలరాజు ఎంచేవా డును విలు నమ్ములు వైచి దాన్ఫత్తికి జొర డె. (శశాం తి 40వ) (చూ యూ నిి అఎతోడిన్‌ = కత్తితో (కత్తి పట్టుకొని = అనుట) వై నస్సటంిమీ దన్‌ 2౫ యమునిపైని నడచెన్‌ = కవిసెను అద్రేవదానవులు (ఆయము డు నికుయ డు) ( (కొద్ధ దేవ శబ్దమందలియేకి దేశ మగుదేవళబ్ద మిది నామైకదేశన్యాయమున భీనసేను డు _ భీము య లూ గంధా' ట్‌ జానకి

ర్‌ల్లి ఆ_అృరవారిం౦శ మ న! డైన (శాద్దదేడ ఈం దెజ డ్లైా ౨0 (త్తణు మందం = (తట) ముందు సుర -1- అకుర _ బలంబులు == దేపరాప్తైయి.. రాక్ష పలా రడగి = (యుద్ధమునకు తావి (యుద్ద మాకరంఫంవ"ఎా _ అను.) జణొడు రాన్ని వైదుజ అనా = దృ శములు "నియాయువముంతో (ఒకరు గద ధఎంప _ అియొకరు క త ఎట్‌ _ అనుఎ) [రయి నా ౫ దినుసు సాతి యెన దొర “8 జోడు స తుమ్మాది యుద్రి జత అం౦దు లంట యు శమున కివి యాఖ్యరౌ (౮౦ ౦ స్టా లశ ఏ) రిడంన్‌ = టఅఉయత్నఎడి (*లౌ పొంస గ) (ఒక నొంరు గెంవదలయు ననుదుబోతా వాముతో ముందర రాం అమట్రి అచటన్‌ ౫ ఆయుద్ధవాయియందు వావ డును = ఇందు డి బచిుటంణు ౫22 ఐలు డసురాక్షసు డును పోరువడుపు = యుద్ధసు చేయు _ షవిథిము.. (యుద్ధయి చెయు బన్నా రమనచ్ష తోపన్‌ = (చూపబకు పృంంపాా పోరాడిరి [అయుద్ద బుట్లు జరిగనడొ నో ౯) విశషాంరము తో ఇ 8 ఏచించు చూ డు] అచ్చి = ఆవిధిమా -_దిం = (యసుఎఎఐ9 కరి నొకరు డీకొని న్‌ లి లు న. న్‌ భులు ఒ 0. ( ర్కాల జయ శ ఎల్లాచు = గెలుం. 0దడ౨ ౨ంత్‌ షమ అతిళయ్యిల్ల” = అధిం. రా (మయ గెల ణన్ని మము గెట ఎ ఎకొటిల అనుట (పై పదృముతొ అన్సయ్సు తా యము దు కుంట డు యుద్ధము చేయదండ ౨కుంట దురా నిరుందిమైనుా *యి లేసెను అందులకు గోంంచి యముడి జాయిదా-ము చెట రాక్షసు ద వె గుడి ఇందు డి చూముదుండాే యం విందిం దెగపాను యసుడు ల (కాల దం డము నత్తి యౌంని “౦హరింట ఎాచెను అబ్బుడు నిశుంప డు ఎసులు వించి కత్తి గాం పూనినవి ఐనను వా ఏద్ద ఎట్టు వదలక కివి చాలభయంకంము ఎపహోరా హటితో ఇర్యదు డు బలాసురు డు నశునట్లు యుద్ధము చేయ బొచ్చి3 విశే __ వైవ్ఫూతుడు _ వివన్నళురి (బూర్యున్సి. కుమారు డు | మను రై్వైవ్సుతో జ్యేష్ట (శ్రాద్ధదేవ (ప్రగాపతి ఆతో యమో యమీ వ్వైవ యవలౌ కంబభూవతు (మార్చ 08 4 వైవస్నత కృత్వాన్త వాళిన్లీోదర కాల అన్షకో ధర్మరాజ శ్చ యమో దా ధరో హరి దక్షీణాశాపతి స ద్భి (శ్శాద్ధదేవ శ్చ కధ్యతే (హలా) (వావ డు) విషువు వినువులతోని”ా డు అంగిసంబంధి (అన్న అగుఓవలన వా“వుడు ణి స్వేదమ్‌ (108 20). షవస ఇందు డైైనా డనవచ్చును (త స్యెదమ్‌ (418 20. అం అ(థ్చాత్యయము) అష్టవసువు

మందళ వూతం ర్‌8ి లం ఎన్ని బం విందా ఎ తోటి క్వృసోఎళ విష్ణు ౩ ఇవానితో 5నల లట్యూ, ఎఅతో్న్‌ -వోక్‌షా కారత్‌ ఏతా (అశ ఏనుసదోవారుచెనో బు హు జు ఆ జు ర్సువౌా టారి అం (వ ). (బా వబుశ బ్దము హలా ని నిఖుంఎప్పలు _ వసూని (రత్నా అక్బ సన్తి అవి విబువేవ వాజి అ౦ ఐబహూవిధముల కిరికి (వ్వా) "ంచు ఒున్నవి (-డింగక్‌) ఇది (వీరే పా) ఇఎ (వావి పా కడింకన్‌ అనునది ఒక (వా* పాొ ఈాడి ఇదిమే. ఎ.న్నియద్చస్నతో ఎతికీలించి చూవినిఎుడు (వీ పారమే సముచిక మని ల మ ౨౦చినది అందులకే నాపారి ఎది అయినది (దండంయి కాలదిండంబు అనుదాని శై నశుకిదేళశ మిది వాలదండయు దీని వరియు. ఇది అమోఘ్యవయోగము కిలది 30ని ధరించుంచేంనే దండథరు డు యము డైనాడు చండ అం. ఆనుచో (సరు) ఇస్టి (జ్య) చెబ్బనచి రీిరంహర్చి న్యా యమునితో ఇట్లనినా డు కాలదండం బమోఘందుా * నన యాఎతించితి డీన వళాననిండు నొచ్చినను గా కు న్నను నానొడువు బొంకు జెంయనంఎ ౩3 ా ఎంగ చశేయంయి (రాశిఆ $ 0) 0 ను గచ దట్టంచి నిశుంయను_”వషు *కా బ్రాల ంరు నయ యి నంరం బైన * కింర స్త్‌ ఇయు తొంవె ఎ మై ఢడ గాన్‌ (౫ స్‌ ల . చను శాట్‌ బు ఎజి అవ్వముం (శ్‌ నులన్‌ యాన” _౦బు ౮ల”౫”ంని€ ఎలిం దొం౦గ లిన్‌ న అర్జీ .. అక్కాలుండు (ఆశ కాలుంటు) 2 అయయి డు ( రారో వైనక్నతో యం (అమ) దన్‌ దట్టింని = బాంచి (చలరొ ఎట్టుకొబు) నిళుంఘ _స్త్రమున్‌ 2 నిశుం భనితలము (వేయన్‌ = కొప్ట గా మెయిన్‌ (మెయి + యున్తు = ఘామిమాడ (తలయే ఇట్ల వ ఇ న్‌ గ యూ కాక యబృచీనంయును అనుం) [బుయి (౮౮ వుజూ ్సె అయోగ మయ్య మనకు ( ని) ఇ ట్లిచ్చినడి _. ఆయమినాడ్నీఎయిు ని మేయు జు గ్పిషుండు సృచ్ట మెయి. సప్ణద్వై పాయను డన బర % (ధార ఆది ఫ్‌ శం 01 చిదరింటయు == ఒదం మైనది (మిచ్చప ల్లీ నులు లేక సను మైంది ఐనన్‌ = కా? ఒకింత = రొంచెనమూ న్‌ తిం యును 2 (దినుుఎయును. (దిగ్భమ చెంది ఎదిక్కు ఏదియో తో పఠి యుండియువు వెనుకాడం యమం) వా డు (నిశుంధు డు శాత +- అంచేన్‌ ౯ పదునె నకత్తి చేఆ తోడు ౯ అనినము తెన్‌ రజా

శ్‌4 ఉ_త్తరహరినంశమయు___ ఆ (దేఎనన్‌ యముడు మేను = శరీరము. (ఒన్స = (కంందుకొపాఎటి ట్రద్ద లయి. ఆటో పంబున్‌ = అవేశమును. ( ఆవేశ సృంవేగ స్పంరద్చ ఎమి స్తశాకలోఎ _ అని హలా వైతన్యమున్‌ = తెరివియును [చేకనమే చై తన్యము (స్పార్ధమున చతుల్చర్జాడిగణ సారిముచే ష్యణ్‌్యసత్యయము 0). చేతనా సంవిది (పోన్తా. వాబ్బ-త్‌ (ప్రాజిం స్పా (విశ్వ ఎ) (ఎదులన్‌ = “డల యామ్యబలంబులు = యయిని వెనే ఎఎ [యమా చ్చేతి ప్‌క్తు్యమ్‌ అనువార్షికముచే సందిస్ధార్థమున ణ్య (ప్రత్యయము ) ధితిఫ్‌ ౯ (పా+మ లు గోల్పోవు ననెడ్రి ఎయముతో ఆవలనికిన్‌ = అంతలిిపక్కకు (యుద్దళూమి వెలుసంకి. అనుట ) తొలంగించినన్‌ = తొల గునట్లు చేయ గా (తీఎకొని పోన - _ అకుట) (పై వద్య ముతో అన్వయ.ి)

తా _- యస డు గద పూని నిశుంభుకిలలపై మో దిశా డు ఆ (వే.తో తల చదు నగుఎంయు కక అది పడినయచ్చటిభూమిగూడ చదర మైనది అందులకు కొంచెము శృతి లబ్బను నికుంభు డు లెక్కగొనక కత్తితో కవచము తెగ నజక చా శరీరము నిలువున బగిి యముడు దైన్యము వవాంచి న్మృతి అబ్బనవా డాయెను అప్పు డాతనె ౨ (పాగాపాయము. గలుగ కుండ యుద్ధభూమికి దబ్బంచి యాతనిని దూరము గొాపోయినవి

విశే __ (గద కాణనిదండాయుధ మిది రామాయణ మెఠదో ఇ స్పనినది _. ఆసడన్డీం చె తాం దృష్ట్వా కాలదళ్ష్రోపమాం గదామ్‌. (8 20 62) కాలదండముకోడి యీాయుసమానము

గద యనియే డీని ననిన దనవచ్చును

(కలు డు కాలయతి (మృత్యుం [ప్రాసయతి సర్బాణి భూతారి (5ల్‌ = (పేరణే _ ణ్యన్హాత్‌ సచాద్యచ్‌. ఆని (హలా వి)

(దట్టించి ఇది (వావివా) (సూ ని ప్రా ఇట ఘట్టించి అనునది (వీరే పా ఏ ఒకి (కంజా (వాత పా కూడ టై (వా వి) పాఠమే ఉచిక నునిపించినది సమన్వయమనునకు క ఇట్టిక నూ డిన దో

యొ ట్టిడుకొన్నా డొ యనుచు నుల్ల స మాడం బ ట్టగుచు వగిడి చూడక

అందరి జబాతము ర్‌0 లృ -- (యఎి డడ కర్తృ ఇవైకి 2 ఇచికబాయి ( ఇఎయకి యిట్టుకి యిష్టికి యిశిక యస“ నిష్టకందొబ్బ (ఆం థా 2280] చూ డినవా డో ==కాల్చినివా డేమో(ఆవము కాలుటక్షై ఎచ్చియి-కలకు ని బృం-౦డువాడుని బృ౦శించినవెంఎనే దానిని మరలిబూడకి పరు వెల్తును అస్లు చేఎననే అది “8 వల నని వారినమ్మకిము) అ్టివా డైనో డేమో యుము డిని పరిహ”ము ఒ పడుకొన్నా దొ = *ఎఅయి చేఎనా డేమో(ఒ ట్టిడినవా డు పాసనీతిచే తాను చౌద ననినవాని?ి దబ్బక చేం తీ.ఎము యుద్దమువంకకి క నెన్న డుపోనన యముడు శపధయు. చేఎ యుండును అందులకె పాటపోవు చున్నా డని ఎగళాళి అనుచున్‌ == అరి ఉల్ల సము + ఆడన్‌ కా ఎ త్తిపొబమంఎకు ఎట్టువ= అవిలంబము (ఆధారము అగుచున్‌ == (ఎత్తి పొడుము.కు అపకొాశము కలిగించు మిన్నవా డయి . అనుట లజ్జ. బండతినమునన్‌ 2 ఎగ్గుయొక్కం మొంంతనముచేతి (ఎగ్గు నీకడ నుండ నని మొండికి బడుఎచేత దానిని వదలి. అనుట (ఎ గ్గేమా్యాతము (అనక) లేకి యని భాఎము)ు మగిడి బూడక = తిరి చూడకి పట్ట-మునకున్‌ = సంయంఎనీ ట్టణయినకు ఏ గెన్‌ = వెన్తైను లౌ - తనస్టైన్వ్యము అన్ను యుద్ధమునకు దొల %ఇంసా బగ్గు విడిచి యము డు (బతుకు జీవుడా యని ఈత డు ఇవికయాంఎమునకు నివ్పు పె్టియుంి నిని కొందిలయ యుద్ధమున శనా డును దానికరానని యొస్జు పెచ్టు కొనినా డులే యని _ఆఅికొందటును సరిహఎంబా తిరిగిచూడ నైన జూడక యదేపోక గా వృస్టానము చేరి బోయును విశే __ (ఎట్టణమునకున్‌ దిర్చాలురిఎట్టఅములను తాశీఖండ మెట్టు విచిందినెది = అమిరాఎ తీఎరం బమరవిభుం డేలు నర్చిబ్మతీ రిం బఎలు డేలు శాద్ధదేశం డేలు ఎంయంినీవురి0 బఘరనాయకు డు పుణ్యంతి నెలు నమం-తీజరం బంబినాయసన. డేలు వాయు వేలును 1ంధ ఎతి వరంబు నలకాప్పరింబు యక్షాధిశ్చరుం దేలు నై శాని యెలు వ (౧ త0ంఎ ) (లజ్జబండఅ నము నన్‌) అలు గునుడితారిమునల చెందినంక్కావిశాతీయము. ఇ్టివె ఇ్సకి సూ డినవా డు (మె ఏ ఇట్టినుఎకారములసాంబులు ఈ అనిరబనట 'పెబ్టనినామ్ములు వ మజియు నొక్కదిక్కున 28 అర్జీ __. మజియును _ ఇంకను ఒక్కదీక్కునన్‌ == ఒకవై పునందు (మురాసుశకుచేరులు పోడు చున్నవోట = అనుట) (ప్రై కి అన్నయము

54 ఉత్తరహతివింశదు__ ఆ గీ [శీదు డుద్దతి మాబిధదాదు లైన యతులును గువ్యూకులయో విద్యాధ రులుగు ఇునఎ తోళేరం. దా క నమ్మురునితోడ "దేరి నడవ డెబ్బది వేయ పౌరపులును కనే అన ___ కుబెరుియుద్ధ మిటనుండి వర్ష్మింప ఐడు చున్నది (42ప = కు అర్ధ ___ థభ్రీదుడు 2 కరుడు [యం దయతే _ డెజపాలే _ క (ఎ$) ధనయిను రక్షించువా డు] మాజి + ఆదులు = మాణివ్యదుడు మెదలు గా కఠలనారమి ఐన యజలును.. గుహ్వూకులును. విద్యాధరులును ఉద్ధతి" = దర్చముతో మెనం = శాం (యుద్ధమునకు (ప్రయత్నపడి) తోతేరన్‌ = రాా [తోడు గ్లూ తెంచు = శబ్దిపల్లవియి వప్ప _ అని అర్ధము తోతెండు _ -చ్చు అం (బౌ )) డెద్బదివల = డేది దిషేం ౦ది ( =ఎహద్చి కేషణ “౦థ్యావాచకంబులకుం గొన్నియెడల నదుహత్సా-ర్యంబు చూ "టైం (టౌ వ్యా శబ్ద (04 సూ) పౌరిఎలును = (పారిపులు పరరచకు లగుదారు _ యజఎు (రేకు రాక్షసులు చేరి = సమీఎంచి (డగ్గటి తనతోపాఎి నడఎన్‌ = (ముందు నశచు చుండ ” ఆ +- మురునితోడన్‌ ళా కెన్‌ = పార్కొనెను తా __ మాళిభదు డు కుదెరునిసేనాధిపతి యక్త్షు లా౨నిసైన్యయువోనివారు. పౌర ఏలు _ కుటే రునికడ నుండు కొందజు సరరక్షకు లగువారు. (యథకులా రాక్షముకతో అన దగినవారు వీరు వీ రందజు అనకు సనోయపడ ా మురాసురు9తో దలోడుంకు కుబరు & ఎద్ధపదెను విశే __ (మాజణిళభయడ్రు డు ఈత డు కుచరునిదళవాయి ( నాధతి) శి తనికి పార్చృమొళి అనునది పౌరుషనామను గ త్రరరామాయణ మిచ్లు -చించు మన్నది . అందయమన గొచ్చి ఎ౦క్కీ ముఖు డల్లి గదాహతి బూజిఛద్ర శౌ శిం దిలకించి కొట్టిన జ౨ించి యతం డలమొ? యోరిపా టొందె దదాది గా రఘుకులొత్తను యాయన పార్శృమౌ? నా జెందెనవిఖ్య (83 40) (ఎద్యాధరుల్సు విద్యాం దున్హా దికం ధరతి పవాద్యచ్‌ అని (చా వి వా్యాయా ధరా అని (సుధ) పుష్పద న్హాదులు (దేప యోఫఎశేషములు = లొకే న్‌న్మన్‌ గ శస్తాని మ చ్హవిద్యావిచాంణామ్‌ విద్వాధరా _స్షధా న్యేుఎ విడ్యాబలసమన్విరా (అగ్నిఎరా *ఇమ్సు (పౌరప్పలు పురపులు = ప్పరరక్షకలు వారే పౌరప్పలు (ప్రజ్ఞాద్యణ్ఞన్ధము _ స్వరం పా న్నీతి పరపా ఆతో క్‌నుసళ్లే క (82 8) పురపాఏప = పొరపా (అక) వీలని

8] ౨ ౦దరిలంలాఆము 57 అరి ంబంమఘ అగు-నుఐక్తి పారు లనికూడ ఆనవిచ్చును “౦బంగార్థియిన అరి శ బ్దమునకిం తె అ న్యదమ (48 20) అ” ్యత్యయయి ఇది కూడ (బయుక్త మైనది ఈ కవిచే (చూ 40ప) ఇట వారం్కల అనియే (వావి ప్రా పౌంప్పలు అని యిందు నాసంస్కారను చిని౨ దగినస్లు ఇట కౌరవులు అని యొకపారము శారవ్న లని మటియొకపారియి. రి శీ5ింప గా పైె”ంస్కార ఎుతో వావి పారిచె టగాహ్య ఎునిఎంచినది యౌెగకమూానొ యచూరూధవుఎానొ _ క బరుని యనుచరు వై జరరి కణమునకు. జెందిన కొందయి యసలనొ రాకసులనో విచింఎినది యిది యఏఎంచును విశియుద్దమును ఎర్జి చును (ప్రాంంఛమున,య గుజ్యాకులే ఎచ్చినన్లు ఉ వా అను చిన్నది (చూ ఃలశీన $ లి సచ్చుననే ము్రరుశలకీి బోయ కుటక్షై కొాందంబి. రాక్షిులు వచ్చినట్లు _ ఎక్టా_పెగ్గడహరినం?యి. ఎర్కొను. మన్నిది = కై లాసనాఫఏనఖుం డమ్మురానురుం దొడ) 'పెనంగునెడ మాణీఎ(ద్రలటముషు లగుయక్షరాష్నను లేక అతనికిం దలండవి దడాల దాం (వాళి ఊఉ +అ 8 ్గి వీమునిసాెంధికొఎ హర”ది ౦దల్బఎిన పంధికళర పాలసలు ా కుచరునికిడ రాష్షణు లున్నిట్లు భారరాదులు వర్ణీంఒ చున్నవి కుజేరు ఎ చ్యిజన్నేరు.. డనుఎయు 1ఎని౦ఎ ది సెది. నిఖంఎ లీమెడ జగ్వాజనే సరి శసైర్హనయదుకా 3 యనునట్లు. ఛసె ల్బుళ్యజనొ యష రాస సజ్జనే ఎ ఎ (విశ్చ మేది మొ అను మన్నివి నిధిం రక్షన్తియయక స్తేన్యు రహ్యకసంజ్ఞ కా అనుటవలన నీ రందబి యట్లలే య9 వారివారియధికారికృణ్యముల నుబ్టి యేర్పడినవిశేషసంజ్ఞ చే గుహ్యూకులు పౌరిప్పలు (మొ ) అని మైనను తెలియచ్చును పారపులు అనుపారముగూడ ఒకివిధమూా జూచిన సంశతము గా చచ్చును స్పరుపు అను సర్పఆము గలదు దీనియందు పుట్టుటచెంనె పురూరిపు డ్రైనా జు ఎం్యద్రవంశజరాజు దీనిని బస్టి అసర్పతశుం దుంఉయటులో రాక్షఎులొ పారఎు అని దగుదులు = బరువు అకుసర్వత చున్ని దరి వోభాంం మి బ్లరినది _ సక్లారిం యుధిష్టరి ఎశ్యం కిక్‌ థ్యాయతే రాజన్‌ (దిల్మార్షిగి *సేవితమ్‌ సనత్కుమార కౌరిన్య పశ్య కనఖల _స్త్‌తా సర్పతి శృ పరూరవా అం (చూ మేఘ వూ 60 ల్లో దక్షిణానాధవ్యాఖ్య ఇక పౌరుర్‌ అనునది ఎప్పపషోదరాదిపారముననొ (లేకు పరి సర్వతఘునకు పుర నునునానుముగూడ ఉస్న దనియో సాధు వనవలయును ఇది యంతయు సమఘుచిఆ మినిఎంపకియే. పొరపు లంచిని న ఇట్లు (నడచి) శరపరంపర లాదను జేందుపయిం గురినన 3౯

58 ఉత్తర జారినంరము__ చే అర్థ ___. ఇట్లు నడచి (పారపులు _. కర్త) ఆ దనుజశ-ఇందుపయిన్‌ = ఆరాజపంేమని మీద (మురునిమీ ద) శరపరంపరిలు = దాణబమూహములు కుతిఎనన్‌ = ఎర్మించా (వర్షము గురిఎనచ్లు బాణము లెడము తెటఎ లే కుండ (బయోగంసా ౨ అంట బె గి శా __. కపదేరునికంకెను మాణివ(దాదులకంటసు ముందూ బౌరజులు ముని ముందుకు బోయి ఆతినిమి ద బాణపెర్షిడు కురెయించిరి విశే __ ఇట్లు శరసరంసర లాదనుజేంగ్రుపయిం డా గురిఎన =. ఆ౨ (వివే ప్రా అబ్బుడ కర్త కుబేరుడు (వావి పా) కూడ (నడచి తనసంస్కారి మైనట్లు వదించు చున్నది () ఇట్టిగులు తున నుంచి కుటెరు డు కర్త యనుఎ ందర్చ్భకుద్ది కలదిగా గానవచ్చును నడచి అనునంస్తాారమునకంట తాకి అను “ంస్కారము యుక్త డుగు నేమో చ మురదనుజుండు పౌరవనమూ చ ఎన ౦ గని రాః రాజై శరనికరంబు వుచ్చి తనచక్కిన మయొక్కినయత గుహ్యూకుల్‌ విరియ గ ఇడ్లపాశనుల (ఐన వల్చనతో” వట్ట ౯ తరిమున మాణిభ గసహితంఒఎ గ్‌ పిచ్చిన చారు కొరులున్‌ ౪౮ అర్థ ___. మురదనుజుండు = మురాసురు డు పొరఎసమూహమునున్‌ - వారపుల ((౨ర రక్షకు లగురాత్తసుల్సు గుంపును కని = చూచి (దూచియు దారిని లెక్కచేయక * అనుం) రాజరాజుపైన్‌ = కుటెరునిమీ ద ( రాజరాజా ధనాధిస ((అ.ఎ ) రాజులు = యక్షులు వారికీ న భ్‌ న) రాజు (భువ అని (వ్యు) రాశా(వభౌన్ఫపె చచ్చే యతి త్తి యళ[కయో (విశ్వ | శరనికిరంబు = బాణసయూహయును పచ్చి = పో నేం (అయోగింబు అనంక్కి=న్‌ -ి అ = అతిని పార్శ్సుములయందె ఎక్కిన =. యక్ష గుఖ్యాకుల్‌ = లూర్కొనిన యజలు గుహ్యకులు (చక్కిం _ జాతృేకవచనయు యక లొకక్క. గుహ్యకు లొక్కి(ప్రక్కి ఉజయ పాఠర్య్వములం దుండి తలపడి రినుట్స్‌ విరియ గన్‌ = చెదం ా (తొల గి పోఎనబ్లు గ్ర ళం ఇడ్ల = పొశములన్‌ = కత్తితొడను పా దునెడి యాయుధముతోడిను (వెబనన్‌ (వారు = ఆధ్యాహార్యము) వచ్చినర్రోవ = ఎ(తోవను వచ్చిరో ఆృతోవను బ్దేరి = అనురించి పోయిరి ( వచ్చినగారినే పోయిం. అని జాతీయము (గై త్తదారి యగునేని ఆల్యో మై (సమాదము సం- స వించు ననువయముతో పంవిం మగుదాాయందే పదిలము ” సాగిపోయి రని ధావము ఆలరి మునన్‌ = ఆక్రిమమున (ఆవిఢనుగా _ అనుట మాణిభద్రసవాతంబు కన్‌ = మాణిభ్యయనితో (సేనానాయకునిత్రో కూడ వారు 2 ఆయక్షగువ్యాకులు ( వచ్చినన్‌ _ అసపా విచ్చినన్‌ =

అవి నాసంస్కారిము] విచ్చినన్‌ == విడిచిపెస్ట ౫ (విడిచిపెస్టి పో గా . అనుట (విచ్చు = విడివిపెట్టు సౌరణగండ్ల రా గొదమచుక్కలు పట్ట సతు ల్కవాటముల్‌ చేరప. హారతి టబ వ! ట్‌

దేలి (పొద్దు చోారతి డిబ్స చాన్బలకు గా 'దెజవం జను విచ్చి 'మేగలన్‌ (అము లి 8ఈఏ(చూ నూ ని] పొదలున్‌ = పృరరత్షకు లసగయట్లులును (పై సద్యముతో అన్నయము) ఠా ___ వారిప్పలు కుపెరునకు ముందు సడది శరిఎర్షము గురిఎంవరినను మురాసురు డు వారిని లమ పస్టకో ఎంరునిప్రై కా-ములు ఎంభానుఎంఖములు గ ((ఎడిము తెజఎ లే కండ) (ప్రయో ఆరంలయ ఆది బూచి ఆయను పార ఎజాలం దున్నయ కగుహ్యూకులు ఆతనితో అ ఎసనానా యకునితోపాఎ అలుఎడిరి అత్డు తిత్తివెయలకు పాళాయుధలటహవీిణ ఎబులకు వీరిని గుజి చెను వా రాతా కిడి నొర్సి వేకి త ఎసాఎతికోపాఎి తామును -చ్చినడారిని పాగ పోయిరి వలోోడా ఎలాయన్లే 'సశరానాం తు కా *తి ఆఅనున్యాయమున ఇ౨ వీవును అతిఏీతికో ఆయుధములు విడిచి వారితోపా.ఎ తామును వెగలిపోయిరి వే (పాశ ఒ) ఆయి._వేవము (౮ 28 ఎద్యవ్వా ) (అచ్చి రాతరిమునన్‌) ఇది వీశే పా ఒకతింజా నాత పా కూడ ఇం కాచరిలఎన్స్‌ అని (వావి పాొ అదీచే శాతర ర్‌ ఏరు వీమం ఏలు” (౨) వైజ మొ ఇది థఓయఎడినవానిని జెప్పునూని ఖఫయమును జెప్పదు ఇకి స్థం తిదింనము ఛా ఏభాప్ని కాన నిస్ణే మిది యశియో దీనిని సమెర్డి౦యకొనవ లయు సీపారమున అందులకే వీవేపా నాచె (గబాంస బడినది [తరిము = (మము విధము (చూ సూని ్సె సపయోెయిలకై ] (వచ్చిన వారు పౌరులున్సొ _ ఇచ్చట తక్కినవారు వారిలన్‌ ఒకి తంణా వ్రాత పా వీరే పా (అప పా గీ కై దుశులు విడిచి 'యొడళ్లు గిగురువెడున

నంకనంత గశాసిక వైన వారి

గని మురుండు క బేరని గిది యేసె

(బతిభయా శీవిషపోవమబాణతతుల ౪౧ అర్థ ___. (పై సద్యములోని పౌరులు (కర్తృ ఒడళ్లు 2 శరీరములు (ఒడలు ఏక ) గిగురు పొడువన్‌ = సలకింస - (ఎయముచేఆ రోమాంచము కలవి కాగా * అనుట) క్రైదువులు= ఆయుధములు విడిని అంత నంతన్‌ = కొంచెము దూరము గా దొలగి కకఠాఎకలు = చెల్లాచెదరు గా (మిక్కిలిబదరినవారు గా ఒకరి కొళంక్‌ సంబంధము లే కుండి ఎనెలికీ వారు

(00 ఉత్తరహరి ంళము-- అ ఎవరిదారి వారిది గా . అనుఎ ) (కకవికలు కకఎరల - మొ రూపాం) ఐ ” మురుండు వారిన్‌ కని కుబేరున్‌ కదిఎ = సమీఎంచి (పతింయ +- ఆ విష శ ఉఎఎ - గొణ ఈతులన్‌ = భయంకరము లైన భయంకరం పతివయమ (అడు )] పాములు సాదృశ్యము గా కల (వానిని జోలి యున్న - అనుట) దాణముల మూహములతో (దాణపరంపరలతో _ అనుట) జడంబుతృతీ యా”_ప్పములకు ద్వితీయ బహులంబు 7 నగు (బా వ్యా కార 22౮) ఏ'సెన్‌ కొ నాను తా _.. మాజీభ(ద్రాదులు ఎరువెత్తా. అల్పస్తత్త్వదు. గలపౌరపసేనలు ఇయసడి శరీర మంతయు గగుర్పొడువ నిరాయుధుల (బహర౩ింప రను యుద్ధధిర్మము తల చి (ప్రా-ధితితో పుట్ట కొకరు చెస్టు కొకరు గా సరువు లెతత్తి9 విశే _.. (గగురు పొడువన్‌ భయానకియినకు భయము స్టాయి. రోమాంచము ప్యభిచాతి ఆలంబనము దురు డు ఆంని భయంకరవేష్ట చాద్ద నములు ఆయిధవిసర్జ్షనము అంకనంతన్‌ అనుఓచే న్ఫురించు వై పర్ణ్యాదులు అనుభావములు కివాఎకలై అనుటపలన ఆయుధవి ర్హశాదులవి లన స్ఫురించు ది్యక్సేక్షణదీనతాదులు రోమాంచిముతోపా.ఎ వ్యభిచారులు ఇట్లు భయ మిట పరి పుష్ట మైనది భయానకమునుగూర్ని _ సావాత్యదర్పణ మిట్లను చున్నది _. యస్మా దుత్చద్యతే భీతి స్త ద (కాలన్చనం తమ్‌. చేష్టా ఘోరతరా స్య ధవే దుద్దీఎనం ఎన _ అను భొవో వ్యార వైనర్ష్య _ గద్దదస్పంభాషణమ్‌ (పలయస్పెదరోమాజ్బు -మ్బది(క్చేకణాదయ జుగుపా వేగగంమోహ సంధత్రాగ్దానికినతా శజ్కాపస్మాంసంటభ్రాన్తి మృత్య్సాద్యా వ్యథి చారిణ (8 ప 286,288) విశే ___ (క్రైదువులు విడిచి విరాయుధహనన ము రాజధర్మిము కొ దని మనువు, ససుఎం న విసన్నాహం న నగ్నిం న నిరాయుధమ్‌ నాయుధ్యమానం వళ్యన్తం న వలే సమాగఆమ్‌ (7 అధ్యా 02 ళా) (ఆశీనిషము ఆశి * దం్టాయాం విష మహ్య (కోజసంటియందు. విషము కలది అని (వ్య ) పృషోదరాడిగణపారమువిలన కరోపము అలం _- ఉను చ చనుమజలందు వవతమున జమురువె ం౧తములందు 'ఇప్పలన్‌

ముని గినబాణజ *లముఅ ము ప్పికగెన్నభయంబు ఖేదమ.న్‌

మనిమున నింట గా దొడ గి మార్కొన ళేక కుబేరు. జేంగెన

ద్దనుజుల నింత చేనినవిధాతకు గో డన బోవుచాడ్చువన్‌ ఈం

మందం సవాతిము |

అర్థ ___ కుచెరు డు(రర్త్ర) చనుమఎలందున్‌ = చనుమొనకుబ్దు ఉండునల్ల నిచోయిలందు ఎక్షదమునన్‌ = హృదయమునందు చట + ఉపాంజములందున్‌ 2 కిని గొనలందును తజెప్పలన్‌ ముని ౩న _ బాణజాలఎిలన్‌ = నిండిన (ఎడము తెజప్‌ లే కుండ ఉండిన) దాణఎమూహములచేత ము్బరిగొన్న = భయంబున్‌ = అతిశయించిన వెజఎను. అద మును = నిర్సేదమును (అయ్యో ఇట్టిమస్టతి సంభవించెనే అనెడి దాధయునుు ( నిన్చేద ఫేద ఎచ్యతే అని (హ౮ా) ఎనముసిన్‌ నించెన్‌ = -.నసు నిం దంంయు అవియ కాం (మజియేవిియమును అలౌదింఎ కుండా _ అనుఎ) తొడ ౫ = పోరాయి-క్లై ప్రయత్నం చియు మార్కొనన్‌ లేకి == ఎమత్కాని శాలు అఆ + దనుజులన్‌ ఇంఐ = ఇంత వారిని ౫ (ఇంఅఎదిలసింతులను గ్రా చేన్‌ = ఒనర్చిన విధాంకున్‌ 2 (బ్రహ్మకు [ విధాతా విశ్చసృ డ్విధి (ఆమ 0) గోడు కు (తిన దాధ [( నాగోలు కొంచెము విను అని (వ్య )] అనన్‌ = చెప్పుటకు (తనకు శలిఇనదురవస్థను విన్నవించుకొనుట కనుఎ)

పోపుచాడ్చునన్‌ = వెళ్లు చున్నవిధయిన (వెళ్లు దున్నా డా _ అనునస్తుు ఏ గెన్‌ = వళ్ళైను (ఇక దనకు దిక్కు ద్లైవయి తప్ప మబి వె జేదిక్కును లే చని ప్టైన్యయి నవాంవి వెగ్లినా

డని ధామ)

తా --. ైన్వయి ననాధిఎతి కుబేరుని నొంంరా విడిచి ్రా*ఎతితో ఎరుఎ) రెత్తిరి అబ్బు డౌయిరు. డాన్‌ నాక్రిమించి బా+ములతో ఆతినిశరీరిము నంతిను ముంచి తేచ్చను ఆనాధకు తాళ నాలక భయముతో తనకు కలిగినిదుర్దిశకు అ౩మదు దిష్కమొక్కు రేనినా డై కుబేరుడు యుద్ధరింంచునుండి. తానును దొల గిపోయెను. ఆతి డస్లు పోవుట చూఎటకు. రాక్షసులకు ఎరము లిచ్చి తనయీదురవస్థ కంఅట -రి+ మైనబవ్మాకు తినగోడు పెళ్ల బోయు కు పోల చున్నా డినునట్లు తోచి డి (తాను వీరు డయ్యు వారుషముని కి ఇప్టపెళ్టి. శేవలము ద్జైెలమే దిక్కని కాప్పరుషు డస్లు వాపోవుచు ఆనయించిదారి సట్టినా డనుఎ ఇందలిఎరమార్థిము] విశే __ ఇం _ ఛయంబు (శాసమ్ర భేదము (నిర్సేదను) _ అనునవి ఇ యానకన్యధచారులు

దనుజుల చాబ్బనన్‌ అనుటచే దైన్యము (మఎరున్సి జీవింనుందలి జుగుప జోధిఆములు

(ఇవియు స్యభిచారులుు వీనిచే భయము పరి ఇషు మురు డొనర్చి *ణనరంసరా[క్రమశామలు ఉద్దీసకయులు మురు డాలంబనము నీనిచే స్టాయి యగుభీయము ఎకిప్పష్ట మగుచు ఏయానకిము గా అస్పాద్యమాన నగు చున్నది ఇళ్లే అచ్చ టచ్చట నాయారసపరిపోసలసంవివానములను గుయితించునది

(2 ఉ త్తరి హరిసంగము___ చో అలం __ ఉక్పేత (క్రీయాఫల్యోక్స్పేక) (పాణరక్షణమున క్రై నపచరు%.సము నకు (నాతో ఆయనగోడు విన్నవించుకొనుట ఖలదము శంభావింస బడు బున్నది = య _కావన్యర-ం్ర”0 బిన్ద్రా దన్యత్వే నోసతర్కిళమ్‌ (ఫకృత౦ వా భచే (శ్రా జ్ఞా స్తా మ్యుడ్చే 20 అచకతే అని లక్ష+ము గి మజటియు చారవపై న్యంబు మాయి లక 'యొప్పి తప్పిననిస్టర యోగనమల దోలి తొప్పజహ్టీ నింద్రుండు నిలిచె బవరమున బొక్కరు డు నేదుఐల్లునో- ౪౩ అర్జ దానవపై న్యంబు == రాక్షససెన (సెనమయే 2 న్యము (కర్త మాబు లేక ౬ (తనకు ఏదురు లేక (సాచే యగువారు కలుగక్సి జబ్బ నుశకీయున్‌ == ఇంకను తబ్బస నిర్ణరయోధనరులన్‌ = తొల గిన శేష లగుదేవతావిరులను (దిక్పాలకాదుల ననుట తొరి తొస్పజవెట్టన్‌ 2 తటిమి మిక్కిలి వాధిసా ఇందుండు ఒక్కిరుడు ౫ ౨ంగాడు (ఒక్క డు మా్యతము అనుటు బవరమునన్‌ = యుద్ధమున ందు (యద్ధభూబయందు.అముట) ఏదుపల్లావోలెన్‌ = ముండ్లసందియొక్క దంష్ట్ర (కోజృయట్లు (ఇఎ నం ఎంరును లెక యేకాకా * అనుట [(ఏదుపందిక్‌ మజిపం డ్రేవియు (సక్కలయందు లేక (ఏను గునక దం3 మట్టు పల్లా ఒక్క'కే నడుము ఉండు నరి దినిని బప్టి తెలియోచ్చును)ు 9౨౦చెన్‌ = శేషంచెను (మిగిలి యండెను (లేశ ఉండెను తా _- రాక్షసెన దిక్సాలురు వారిసైన్యమయు యుద్ధము వించి తొల గ" వెంటాడి వారి నింకను బాధించి వేధిందయచు మాబఖు లేక యుండెకు అస్పు డిందు డునూ్యతను కా ొొంటరి శా డై యుద్ధ మొనర్చుచు తొల గక నిరిచియుండెను విశే ___. (తోలి కొప్పజవెచ్చు తొరి తొబ్బబల వెట్టి (రూపాం) తోలి తొస్పజల బెసై ననంగు డు పాంధిలొకమున్‌ (ఇన్తై తోలి తొబ్స్బజలాడు _- (నృప 274) (చూ నూని (ఏదు ఇది నిరనుస్పార మిని (నూ నిశ ర్భ నిర్ణారకటయోగము లెదు ఏదు. దాతువు నిరనుస్పార మగుటను ఇదియు (వ్యు )నలన నిరగస్పారి మనుట _శ ర సూ ని లభి (ప్రాయము కౌవద్చును [ఎదుపందిముల్లు ఉన్నయింట గలహము లధికములు గా ఉండును _ (ఆము 5 84) దీ9ిని వర్గీ ంచినది]

మందరిబవాతము (08 అలం ___ ఉపదడు ఉపమా య సొదృశ్య లక్ష్మి రుల్లసతి దదయో అని లక్షణము [వపదుఎంచికి ఇందునలు ఏకాకి - ఉండుట _అనుసది సమానధర్మి మిఎ)]

ఉ. దేవత లెల్ల బాశిక మదిన్‌ రణకౌతుక ముల్లిల్ల న్వై

రావణదంలి నెక్కి నిజరాజిత కార్మి" రో రళింజినీ

రావిము సూప నేపు“ు ౭ఎరందరు గే బంకుం జెదిర్చి నా

నావిధఎంసహావానదు డయి నా ముమై! జగుఎంి మో యనన్‌ ౪౪ అర్ధ __ ఇంద్రుడు (కర్త దేవజలు ఎల్లన్‌ = దేవకలు అందలును పాఠినన్‌ = పరువెత్త ాా నుదిన్‌ రణకౌతుకిము = యుద్ధమనందలికోరిక ( కౌతుకం నర్మ _ బిచ్చాయా ముకవే కుతుకే ముది పారమ్బర్యగతథ్యాం నజ్లలోద్వాహబ్యూతయో _ గీశాదౌ థోగకారేచి అని నిఘంటుపు (చూ సుధీ | ఎ న్లాంల్లన్‌ జు (ప్రకాశింప ళా (అళిశ యింసగా = అనుఎ) బరావాదంతిన్‌ =(ఆనవాహన మగు) ఐరావితగజమును ( దస్తీ దన్తావో హ్హ ఐరావికో వధిమా త్షెరాసణాా భమున న్లధా (అను ) 1 ఎం. నిజ = రాబితి _ కార్ముం. ఖూర = శింబినీ _ రావను = తినిదై టకళించు దున్ని ధనుస్సుయొక్కి భయంకరి మైన్‌ వంట (శ్రావ్‌ ధృనిని ఎఎనన్‌ = బొద్దిత్యముకో (ఎన్సముతో) ( పోలరం బెపు నా గర్వ మొప్పు చుండు (ఆ భా తి) చూడన్‌ = పడర్శింఎ గా (జ్యాటంకారి మొనర్చునదు మహో తా హము చూస గ _ అనుట నరికుండు నానావిధ = ఎంవానాదు డు = అనేకవిధము లగు (శంఖము శ్రారించుట గిర్జించుట యి న్నగువిభములు గిల ఎంవాధ్సనులఎ౦చిధ్సనులు తిల వాడూ ఐ నాగిముపైన్‌జఎను గుపైం (నా పన్నగ మా3జ్ఞ (కూరాచారిషు తోయడదె _ మేదిని దను ౨. ఎంగమో 2 వెశ్లిి ఎంచానా అనన్‌ ఎంందరుతోన్‌ = ఇంద్రునితో ఎదిర్చెన్‌ = మార్కొంనెను (ఇంద్రుని సరకుగొనకి మివోవే*ముకో ఎయంకిరమి గ అత పై గివిపె నని భాయి) తా__ చేవేందు డు తినవా రంది పాటీపోయినను తాను చలించక రాక్షసులకోఎయుద్ధి వాంభ (ప్రబలము కొగా తనమైరావంను నెక్కి ధినుస్సు చెం బక్టి భియంకరిము గౌ యుద్ధయినట రాక్ష సేనల నావ్బోనింబు చున్నట్లు తనెయల్లైక్రాచని (మో గించెను. అది చూచి నరకానురు డు కోఎంచి భయంకరము లగుుంహనాదములను చిత్రివిచితిముల గ ఒన ర్చుచు ఏను గుప్టై కుజుకుఎంహము చూపజంల ఎనకు రాగా ఇంద్రునితో తిలసడెను

(4 ఉత్తరవబారివంశము.___ ఆ విశే __ (రణకౌతుక ముబ్లబల్లు శ్యకుపుల శౌర్యము చూచి భూరులు “ంఅంంకురు. అందు లకే ఇందు డు రాకోసేనలతో యుద్ధ మొనర్ప గుతూహలి యైనా డు ఇం్యద్రతొ రఘువు యుద్ధ మొనర్చుసట్టున రఘునంగ మి టట్లనిశది _ తథార్రఎ ళస్త్రవ్యంహారనిమ్టురే విసక్షవాచే బ్‌ మస్య తస్టుష తుతోష వీర్యాతిశయేన వృ్యతహా పదం బా “ర్న గుణై ర్నిధీయతే (07 62ల్ల్రో పై ల్లోకభాఎనువే రణకౌతుక మ్యుర్ల్య్యల్ల అనుట హాచించు చున్న దనంచ్చును (ఐరాఎణము) ఇరానాము _. “ముదము దానియందు పున్తేనద్‌ ( ఇరా _. ఉదకమ్‌ తయా వణతి ధ్వనతి _జగగ్జె = పచాద్యచ్‌ సముద్ర త్మతధసి _ అగొ శ్చేతై. రవ శ్చ తుర్చి స్తు మహకాయ స్తత పరమ్‌ ఐరావణో మహానాగో 5ఎం ద్న(జభృతా ధృతి (మ భాా(చూ హలా వి) (నిజవార్ముక్సు ఈ యింుని ధనుస్సు రొబాకత నున దగినది ఇందధనుస్సునుగూల్చి (అ- )ఇబ్లు వచించినది ఇన్ద్రాయుధం శ(క్రధను స్పదేఎ బిజు రోవాతమ్‌ (అక) ఇం బుజు అనుదానిని త దిన్హ్రధను రుత్సాతాదినా మిజు అవకం 3 (దోవబతం న్యాక్‌ అఏ వివ3ంచినది (సుధ) ((అరిష్టాదిసూచకము గానిది ఠరోబూాతయు. తిత్యూచక్ర మగునది ఇంద ధనుస్సు అని దీని కర్ణము విశేషదాచకమునకు సామాన్యవాచకళస్దముచే అభిధానము దోషా హయు గాదుగాన చూతమును ప్పక్ష చునునళ్లు రొబాతము బు ఇంద్రాయుధ వనుఎయు ఉచితమే జలమధ్యే క్రగావృష్టి ర్భువి =స్యవెధ స్తరూత్థితే వ్యాధి వల్మీకె శన్త.యం నిశి సచివఎధాయ ధను రై నమ్‌ అనురీతిని బృహల ౦నాతాదుల జగదుత్సా౨రారిగా సర్జించిన ఇంద్రధనుస్సు వేఖ ఇది వెఐ-అనుటయే దీ? కంతకు నై నసరమార్హిము ఇం్యిదధనుసు తొ ఇం్లనుడు యుద్ధ మొసిర్చుట కౌళిదా ఎట్లు పిరించినాడు. రఘా రిపెష్ట శృజయెన సక్రిణా స్ఫృది తతో గ్యోతభి ద స్యమర్శణ నవామ్ముదానీకముహా ర్రలాఖ్బనే ధను ష్యమో ఘం సనుధ్యత్త సాయకమ్‌ (యి 8న క్లో) అలం ___ ఉ్మక్పేక్ష ఓ యనన్‌ అమనడి త్యక్పేషివాచకము నానావిధఎంహనాదు డు అనునది ఇట నరకునకు ఎంహదునకు నగు కవిప్రాఢో క్తింద్ధ సాధారలధర్మము. ఇది (నరక సశమున) సింహముయొక్క ధృనులనంచిధ్సనులు (వీరగర్జలు అట్టబోసయిలు. శంఖ ధ్నాన ఎలు. ము న్నగుభియంకరధ్వనులు (ఆక డు కలిి యుండుట తెలుపును (బంహము సక్ష మున ఎంసముయొక్కం భయంకరము లగుచితవిచిత్రధ్వనులు (ఎంహయిి. కలిగి యుండుట చెప్పును (మహదమహద్చ్యపిస్థ వివజధీనముగాపున ఎమ్ముదమిు ౨ ఎభ్యుదు డైనచ్లే

తి మందర జాతియ 6 నానా నాదము నానా నాదు రైనదిశ సక్షమున్స ఈభయంకరదృనిమన్హూ సామ్యమును ఐ ట్టియే నవక యందు ఎంగమో యనన్‌ అనెకిశంభావన సముచిక మైనది ఇట నానావిధ అనుఎ బంహము ఏను గుణు చూచినబ్వ్బుడు భయంకరము గా పలువితముల గర్జి ంచుటను సూ చించు చున్న దనవచ్చును ఓ యనన్‌ ఆమనది ఉపమావాచిక మని మూర్తికవి (చూ కా సంశ₹ఆ 5 7ఎ ఏ). తెలు గును ఓ అనునది సంభాంనావాచకిము గానే స్కుపఎద్ధము = దీని ఎండులతేనెనోనలు గూడియో మాధవిళయ్యార్థి మధుర మయ్యె (ఎరా 1 42) (చూసూ ని ) ఉలక్సేష్‌ వాచక నుముటయే నముచిత మనిఎంచు చున్నది (నాగిముప్పై జనుఎంగమో యనన్‌) ఇందు డు ఏను గును నరకు డు సింహము గాను ఇట “ంభావింస బడుఎ ఇందునిభావిసరాజయమునకు సూచికి మగు చున్నిందున అలంకారకృతి ఒమ్తుధ్చ్సని యు ఎచింస నగును (నాగిముప్ట్రై ఇట్టనుట ఇంటద్రిప్యాతిసరిపోష+మునం దగుకవిణాగరూకతను నూచిందు చున్న దన చ్చును నరకు డెంంయాటోపము చూపినను ధైర్యముకో శూర డై ఇందు డు సర్వత ముట్లు స్టైర్వము చూప్తఎను ఇది తెలు్కఎను నాశ శబ్దసు ఎర్సతివాబక్‌ మహ ౩ ఇజ్ఞకూచో 5ళ బుషథో హంసో నాగ స్తథా వ్‌సరి కాలజ్ఞరా్యా శ్చ తథా ఉత్తిరే కేఎరాచలా (వి ప వా౮ా వి మ ఇటు రా చూతును చేతిలా వనుదు | మోయింభబెన్‌ గుణం బప్పు డు

త్కటణంగ్రామము నెల్లి నిద్దణకు వైత్యస్వామి నారాచ మొ

క్యాట్‌ లే సెం దెగి నిండ జు పిపారిమై గాడర్‌ ఎలేందుండు నె

త్తుఓ జొ త్తిల్ల చు మూర్చవోయి కరిచై దూలెన్‌ విళ్వైతన్యు డ్రై ౪౫ అర్థి _. (సరకు టు = క్ర చేతిలావు = (న్ఫొ చేతిబలమును (హస్తలాభునము. ధనుర్దా కర్షిణదార్థ్యము _ మొద లగువాని ననుట చూతువు = చూచెదవు (తెలింకొనెదవు) [చూచు = శెలికొను = ఎట్టు సూచి చూచి యిది పాప మనం య య్యసురనాత దోళు నదయనవృ త్తి (భార ఆది 6 240 )] ఇం = ఈదిక్కునకు (నే నున్నవైఎన కను) రా అనుచున్‌ గుూంబు = అరల్లైతాతని (మౌర్న్యాం (ఉివ్యాతికే సత్త్పళుక్షనంవ్యాదికే గు? (అవ )] (మోయించెన్‌ = మో గ జేసెను అప్పుడు ఇద్దజకున్‌ ఉత్కంట = సంగ్రానుమువా భియంకర నుగు యుద్ధను చెల్లెన్‌ = జరగెను (ఆయుద్ధమే విర్డి ప బడు చున్నది దైత్య

(08 ఉల్పరలారి 0శము_ ఆ స్వామి == రాక్షసరాజు (నరకు డ) (స్నామీ _పభువిశాణయలూ. అ౨ (ఎళ్ల్ర) హతిమొ్జు ఇంగద్రునిశరీరి మందు [ హరి ర్వాతార్క-చగ్ర్రాస యమోశేస్త్రఒరీచిము. (విశ్వ ఏ] కా డన్‌= (గుచ్చుకొనునట్లు గా తెగ ౯2 అల్లైతాడు నిండన్‌ = అధికయిా చాఎ ౫ చా గునట్లు చే (ఛాలకిర్హము గా (పొడుపు గొ ఒన్చు (బలముకొల ది దృఢదు గ” ౮ _ అను) ఒక్కటి నారాచము = ఒక్కగా +యిను ఏసెన్‌ సరి - ఇందు డును == దేవేం్యదు డును నెల్త టన్‌ = నేత్తురతో జొ్తిల్లుచు” 2 ఎజ్జపడుదు (శరీర మంఆయు ఎజ్జ దినము లవా డిగి చు (నెత్తుంలో ముని గి తేలినవా డగును _ అనుట మూర్చ పోయిజసాగ్రఎలుటచే (క్హా (వక్యయ మిట హేత్పర్ణకము) విచ్చైతన్యుడు + ఐ = తెలివి లేవవా డయి (సృతి అబ్బ నవా డయి _ అనుట) కరిప్టైన్‌ == వక గుమీద (ఐరా-తముపై ని తూరన్‌ = ఒటిగె ఎ తా __ నరక డు చువోకా హముతో యుద్ధముకు ఎద డినిడేవరాజుసు నాహ_స్తలాఘఎయు ను మూచెదవిటకు రా అని తసవంకకు బలిచెనుు లక డిన్లు రాగా గొంతతిగ జద్దంయిను సమానముగా యుద్ధము జరఎరి అనంతరము నరకు డు తనబలముకొల ది లాగి దయొకదా- మిం్యద్రునివై నేయ నది యాతనిశరీరము నంజను భేదించి రక్త.యము గా నొసర్బెను దానితో అత డు మూర్శనోయి తన యైరావతముపై బడెను విశే _ (నారాచము) ఇనుపబా +ము _ (ప్రక్పేళన స్తు నారాన ఏషణ శ్చాయసే శే (వైజ) దీని నిట్లు వివరించినది బృహచ్భార్ణధర“గంవాత “ర్చిలౌవా స్తు యేబాణా. నారా చా స్తే పకీర్షితా సజ్బుధి ఎబ్బఎిన్వై పక్షే ర్యుకా నృధ్యన్తి కిన్యజత్‌ (అని (నారమెం సర్‌ మూహమ్‌ = ఆవాఎితి =, అత్తి. బము (అదనె డ్ర (బూ హలా వి సీ అంతలోనని తేజీ యమ రేం్గదు ఇినిమది బ అంబు లతన్నిపైె బణపి నుటియు రథము జెబ్బదిట సారథి దొమ్మిదిట నే పడగ శాతకముర్మపమున నటికి సూతు నంతట శి తాశుగపరింపరచెత జము గూడ ననిచి రథ్యమ. ల నాట్లు శరముల జంపి తచ్చాసంబు [రూరభ ల్లి మున ఖండించిన నమరవ్తైరి

దుందరబాతము ౮67

శ విరధ 2 శత గరవాలు వెలుగు చుండి

దా ఎ గసజకుంధముల గాల దిన్ని వి

నకు నుదిరంట (వేఎన (వాలెనతడు

సదమీదె (పాణం ఎ మిడుకు పండ ౪౬ అను -- అమర -౯ ఇందుడు = చే రాజు ఆం౪లోనన్‌ + అ = అంతమాతకముననే (వెంఎనే = అనుఎ) తేజి =2 యూర్చనుండి తేణవొని ఎనిమిదివాణంబులు అతనిపైన్‌ ఎటిఎ 2 (ప్రయోగించి మజశియున్‌ రిథియిన్‌ చెబ్బదిటన్‌ 2 డెబ్బదిదాణములచేకను నారో థిన్‌ తొమ్మదింన్‌ = తొమ్మిదిదా+ములచేతను వీ = కొస్దె శాం = ఉర్యప్రమునళ్ళ్‌ = సదునై న కత్తివాతియముచే3 (అ్కాచందడా-ముచేత్సి సడ%న్‌ = ధృజమును (సడగనా "జెక్కెము ఎ*ము దనరు _ (ఆం భా 847) నజకి = తెవేం. అంతంన్‌ = అయి తరువాం శక అశుగి _ సరంసరిచేఎన్‌ = ఎదునై న కా-ముల 'నవావాముఎచేత (ఎం పంలచె | (ప్రవాహ స్తు ఎఏ ఎవరా అ౨ వైజ) యారున్‌ = సాధిం (సూం స్తు సాధా త్షు ఇత్తియా (ద్రాహ్యాశ తై. ఎన్జిపారదయో ఎంఎ ్రహానే (ప్రేరితేత్రిఎు = ఇవిన్సి జమున్‌ = యము3౨ డన్‌ 2 చేరుటకి అనిది = ఎం (౮౦ఎ యసట్సు చిధ్యియి లను == గుల్జియిలను [ రథ్యా నోఢా రధచ్య య (అమి సిక నాల్గుశరి. ల$ ==నాలుగుమా ౩ ములకో చంఎ (కూరి ధన్లయినన్‌ = థియంకర మైన దాాముతో [ "ల్లూకే ఫిల్లం ఎల్లీ ఇతి దృయో దాగే (ఆం శబ్దకల్పదుమము (దూ ట్రా అవ్‌ 7 చాఎంఎున్‌ == ఆతని ధనుస్సును ఖండించినన్‌ = నలక గా అమరివైరి = దెంకాళ్యలుపు (రాక్షిబుట్రు విరి థు డు+-ఐ = ౦థము లే౨వాడు గా ఆయి చేఆన్‌ ౨౪నాలు = కిరనాలను (88) | ఖడ్దే తు నిబ్హంశ ఒస్ట్రనా సాఎర్‌ష్టయ కౌక్షేయకో ఎన్జవ్యాగ్రి కుపాల జఇృపా వితి (అను)] వెలుగు బండన్‌ == (స్రకాశింబు చుండా దాచి (0 ధమునుండ్ర) ఉలిం ఇజకుంథభములన్‌ == ఎను గుశిరిస్సుంు ది మూంసఎండియిలను ( కమా ఎజ3ర ఎఖ (అను ్సి కాలన్‌ = కలరితో తిన్ని (ఆన్ని తొలగ (దొచి అనుట) ని = నఇము 2 ేవేర్చదుని విక్షస్థలము ( ఇన్జా9 గోడఖి దృనజీ వాఎవో నృతవో వృషా (ఆమి వ్యజయి కలవాడు (వ్య్ర్ర అదరు = మర్మస్థానము (ఆయువుపట్టు అంటిన్‌ ఇ కాకనిట్టూ (ఎబనన్‌ అతిది (ఇర్మదు డు (ప్రాణంబు నా (పా +యిలు (గాత్యేకనచనిము సంచపా

(08 ఉత్తరహరివింశను___ ఆ ఇము లనుట మీ దమీ దె (మీ దన్‌ _- - దన్‌+-ఎ) = ఒకదానిచంం గౌంటాె. (ఒక దాని నొకటి వదల కుండ అన్నియు ఎఎ యుండి _- అమం) మిడి కున్‌ ఆండన్‌ = కిదలు చుండగా (శరీరమునుండి తరలు చుండ గొ (ప్రాణాపాయ్ధితి డాసరింబ” _ అని భావము [మీ దమీ ద సుఇమిత్తంబు లొదవుచో నడుకు జెందు నిజజనంబుఐడి (38౯ $ 42) (చూసూ ని (వాలెన్‌ = (ఐరావతముపై బిడి మూర్చిల్లెను [ అందందిపైై నాలి యాలొన దెలిసి (విరా 8ఆ 69ప మొచూసూ ని] [ఇందుబుంటా చావని దగు నంతటి గెడ్డ మూర్భ నాండెన9 భావము] తా ___ ఇందు డు నరకు౧పై విజృంభించి ఆతనిని విరంధుని జేసెకు అందులకు గోఎంచి సరకు డు చేత గ్తి సచ్చుకొని ఇంద్రుని సబుఎంచి ఆకి త్తితో జీఎస్టానములు (ఆయువు పట్టులు) ఛేదించెను జనికో ఆత డు తిసవాబాన మగునను గుఎద ఒచ్చినట్లు సంయుండె ఎ వే __(వికధు జు రిథ ముండినను రథ్యములు నారిధి చేనందుని ఉండియు బయో-నఎటు లేని దై లేనినంటిదే అగుట జేఎ విరధునిింతివా శీక డయి (సాదృశ్యలక్ష ఇచ్చే విరు డన బడు చున్నా డిట నరకు డు _ [రథము భేదింప బడిన ట్లిచట వచింస బడ లేదు ఇస్లే భారతాదులును అను చున్నవి (చూ భ్‌ 8ఆ 20ప 0ప) (మీ దమీ దనె (ప్రా 9౦బు మిడుకు చుండ ) ఇది ('ప్రాడాపాయస్థతి దాసరించిన దనుద కైన చక్కని జాతీయము ఇ్టివి లోకో క్త్యలంకారమునకు లక్ష్యము ల దినం లోక వాడాను కృతి రావె క్తి రితి కధ్యరే అని ఎనికి లశ్షలము వ తు యే ౪ం ఇట్లు (వేఎ = (నరకుడు కర్త కత్తితో కొస (కొట్టీనలరువాత _ అనుట) గీ కరటికుంభస్థలం బెక్కఘాత కాన్న

మురని హారి మూర్మ 'దెఅకమునృ వాజి

నది రయంబున దనుజు డల్ల-త నుజి క

జూప అగ్గింప వి కమాటోపలీల ౪౮ా అర్థ = (నరకుడు కర్త ఒక్కఘాతన్‌ = ఒక్కబాణముతో ॥ ళూత్ర కాజ్జప్రహారయో అం (విశ్వ) _కరటి = కుంభజ్ధలంబు = ఏను గుయొక్క శిర ప్రదేశమును కొన్నన్‌ = కొట్ట గా [కొనెమారె జదిపె నా గను గొప్టెననితోచు _(ఆం భా 8 82 )] అది=ఆ

మందరనవాతము 60 మైరా-కసు మున == తిరుగుడువడి (కల క చెంది [మరియు _ తిరుగుడువడు (చూ శృం న్నై ఆ $8ఎ ఏ] హరి = ఇందు డు మూర్చ కేవకమున్న 1 అజ=మూకృనుం డి తేబుకొనకిముందే. రయంబునక్‌ = వేముకో పాజెన్‌ = (ఇందునికోపాఎ) పరుగెత్తి పోయెను దనుజు ఎ అల్లంలన్‌ = అంతటిలో ( ఆ ల్లమప నై మ్లంతిన వైచి [(పభులింగలీల (ద్నిపదు ఓ న ౫ 84 (దూ తా] చూపటు = చూదువారు ఆటో ప + లీల = (౨న్స్‌ సర్మాకముముయొక్స.. రంఫయున కగు విధముకు (మహి వేగముతో తాను పర్యాకమించిన రీతిని _ అనుట) ఆవేశ స ౦వే? ంరమ సృంభమ _న్తథాటో ఎ. = అని (హలా) [శం విధము. శలీలళ్‌ సుర లెల్టమిన్‌ గొలువ (దశా 2 68మొ ). అగ్గింపన్‌ = పొళడ -ా ఉశికెన్‌ = (రథమమీ దిక్సి దా ఇెను (గంతువెప్టి చేరను) తా _- ఇం్యదుని నరకుడు కత్తికో గొప్టేనా డో లేదొ అంఎరోనే ఏను గుకుంఛస్టలము నేఎనా దు అంకిలోనే రధముమి ది కె%ని వచ్చినా డు ఈఎరా(క్రమవిజృంఏణాపేశము దూదువా రిల ఎవ్నెరుఎ గొం నిది విశే __ (కుంఎ్యలు) కుంఛములు = ఏను గుతంయొక్కి ంఎఎండియిల (మాంస శంజ ముల) శ శరెంచినడిమి[సదేశము కుంభఖస్థలము. దీనికి విదువు అని పేరు మావనీవారు అంకుశముతో పొడుదుభ్ధుల మిదియే కుమ్బా తు శరస ఎట్జే ఆయో ర్మథ్వే విదు పుమాన్‌ అని (అబు) (సురుు ఈ విదు శబ్దమునకు _ నే త్త్యన్మక్‌ అబ్క+ నాతి మితి విదు (ఈ ఎం) (దీనియందు అంకుశభూతిము నెఖు గును అని (జ్య) ( దరి ందినది అలం ___ అంనిఎరాక్రిమ మనితిరిసాధార+ మని బూం అగ్గించి రినుఎ వి౪ంమొౌచోవంం అనునది తెలుపు చున్న దననచ్చును ఇందువలన _ ఫఖేదకాతిశయో కి ధృశితము. భేదకౌతిశ యోక్తిస్స్యా త్త స్యై వాన్యత్వినరినమ్‌ అని లక్ష+మి (చూప అగ్గింప విఠిమాటోసలీల్స) ఇ ట్రనుటవలన (ఎక్కితము వర్షనీయు డు గా ఉన్ననరికునకు ఉత్తమత్వఘు. ఫరాజితు లైనయింద్రాదులకు మధ్యమవ్యుఎ సంఖావింస గాదు ఈఎస్టున (రసా) ఇ ట్లను చున్నది _ అశక్నవన్‌ సోడు ఎధిరలోచన సృహ్మబరశ్మే రిని య్య దర? సమ్‌ ప్రవిశ్య హేమాదిగుహాగృహా నరం నినాయ విధ్య ద్దిససా౦ి కౌశిక (శకు స ఈిళ్లో) అ(శ్ర నర్ణనీయం యోత్తనురాఎ=ం ప్రతి దేవేన్దున్య మధ్యమత్సం న క (ానీయవి యక

70 ఉత్తరహరిపెంళము._ ఆ (ప్రకృతిరేవ కారం పుంనా ము-యక్సేన -ర్షనాఎర్లసయో ౨ర-త్తే తు. (బయేఐ త స్యానపరాధబాధితా ఇత్యాదిఖి రౌట్యాదిభావికిఎన యు త్తమ్యు రావ-న్య నొచి౪ంం న్యా త్తస్మా దుత్తమ(ప్రకృితే రఎ సురేస్ట్యా లొరాతిరి క్తపర(్రధాఎభీషకా. (గాలా దృయ ఎిళ్చిద్యశే (2 88) (అవి [ఉ_త్తంఎమధ్యమత్సాది్‌ ర్జసలకు చారివాత్ని పకృతుచే నిజయి అగుకాంణములు ఉ_త్తమ(్రకృతు అగుదే వేందాదులయందు రావణాదులవలని ఎయోస్మదవాదులు ఒకిస్పు= పరి తము లైనను వానికి ఎర(ప్రావాదులు ఎజసు లగుకారజదులు అ ట్లగుద చేఎ. వారివారియు త్త మత్పమున కవి భంగకరములు గాఎు ఇందాదులవి యములు రాఎెదులయఐందు ఎ్హ్రిత ఎ లెనను లోకోప్మదఎకారు అగువాతియం దవి (పక్ఫితిబద్దదుఎ “నందున 4 త్త .(ప్రకృతులు వా మొనా ధి అట న్న డును” రను చున్నది పై(రసా ం (నరకుని) అమరావతీపుర్మపవేశము వ ఇట్లు సంగరవిజయోత్సాహంబున సంపహానా దంబు ఇసి వరుణసై న్నవా3 ఒడి (మ ఠా వి యణ జానలుండును దండధరసేనావనదవానలుండును హరవఖంరభటపహారిణ శార్లూ లుండును సురరాజ ళారవరివారబారివాహపవో ండును నబుకై వారం ఎలు "సెలంగ నరకాన రుండు ౪ఆ౯ా అర్థ __ ఇట్లు = ఈవిధకు.గా. (దీనికి “మాచ్లైకదేశ మగు _ మరవిజయ అనుదానితో అన్నయము ( కొన్ని యెడల ఎద్ధసమానమధ్యగతపదంబులతో దద్భిన్నపసద౦ఎిల కన్నయంబు చూపన్లైడి (పౌవ్యా సమా 85) -ర = విజయ+ఉత్సాహంయినన్‌ = యుద్ధ ౦దు గెలుచుటచేత నైన పరా[కటూధిక్యముతో (వెం పొందినపర్మాకముకో ఎ అము | జవ్చా హ _ విక్రపబలు అం "పధ విజయము _ గెలుచుట విజ్రార్చణిధాతువునకు భావార్థ్రమిన ఎరచ్‌ (8 8 6% అనుస్నూతమున అ (చృత్యయము] ఎంహనాదంబు == వీరగిరి నము (భయంకరము గా వీరులు చేయుధ్యని చెం వరుణసైన్య _ వార్టి . బడదానలుండును = వరుణునిసేన యనెడి సమ్యుద్రమునకు బడబానలముగా ఐనవా డు (అసై న్యము నంఅను నశింప జేఎనవా డనుట) (బౌర్వి స్తు బడజానల (అమి) బడిచా = ఆడుగుజ్జముమొగమునం దుండి నగ్ని సముద్రజలకను బడవానలము (గోలుట ఎరాణప్రఎద్ధము , తతి శ్చ (కోధజం తాత బొర్పొ వగ్నిం వరుణాలయే ఉత్ససర్జ స చ్చైవాస ఉసయుక్షే మహోదధా (చూ హలా వి ) దీని విరణమునక్లై (చూ మధుని ?స క్లో నావ్యాఖ్య ) దండధరసేనా _ పనందసిశ

మందంబజాఆఅ ఎఎ 7 అనలుండును = యయిఏసన యనె. అడవికి కారుచి దృయినవా డును (యకసేనను దబూం వ్‌ వైచినవా డనుల) బాంబఖ = వీర-- _ హరి+ = శాజ్టూలుండును 2 శిబసిచెలికాని యొక్కిం (ఆబరునియిక్స్స. (పవేరి. బ్ర్యున్నుకినఖ అమ వీరయోధు లనెడి జింకిలకు పెద్దపులి మైనవా డు (అవరీం -ా వార్తిపా-యిల గొనినవా డనుఎ) సురరాజ = శూరి _ ఎఎవావ _ వాశశావూ , విముంఎను = ఇం్యమని యొక్క ఎరిజనము అనెడి మేఘములకు వాయు వ్వైనవా ఎ (వారి నందణను చెల్లాచెద రొనర్చినవా డనుట్స | అ్యభం మేఘో వారి వాహ (అమ అను - క్రైవారంబులు = అనెడి పొగడ్తలు ( శ్రైవార మనగ వొగిడ్త యనగ మెచ్చునా “ను మీబి వినుతి _ ఆం థా శ్ర చెలంగన్‌ 2 విజృంభింన ళా (దిగంతములను (పతిధ్సనింస చేయగా _ అనుట నరక + అసురుండు (పై పద్యముతో అన్స్నయము) తా - ఇన్లునరకుడు దేవతలను పాజ దోలి విజయుము సొధింస గా వనారునారు వందు లు లాతనివిజయమును పెద్ద పెస్టున దొగడిరి విశే __ (క్రైవారములు ఇది ఆం ధా _గ్రూందుఎవలనిను అద్బ తెలుగు (ప్రబంధము లుపయోగించుఎఎలనను కియివాంయ అను రూస ముండుటఎలనను _ తెలుగే ఇది యని క్రైవారిచర్భాష ఇంయబులకన్‌ (శృం న్నై ? 89%) టయోము "హీరాళథ్రీశానం చౌతిశీ (ఎమ 00) (పయోమువంతి దనినిది (బూని) తత్సను మనినది (శత) పైంయోగోమునుబన్ట కాని ఎృల్లిం (మొ ) శిబ్ద్బములట్లు (సం త్ర లెండును ఇది.ఆనినిలఎ యున్నది [(చూ వివరణమునక్షై = ఛథాంతీదేవికై వారవాక్యింబులు ట్‌ నావ్యాఖ్య )]

క ఎఅనురమన గెలిచి వగళర

ఎమన్తసంపదిలు "నే రి *ంతొ వమునం

దమచవారు మిగుం నుబ్బ *

నినుఠావతి సొచ్చె విథన న రయుతల పునన్‌ ౦ అర్జీ ___ నరకాసురు డు (కర్తృ సనురమునన్‌ = యుద్ధమునందు గెలిచి ఎ*తునిఎ సమ_స్పసంపదలు = శ్యతువులయొక్క అన్నియైశ్చర్యములు (వారి ్వాత్సను (సాత్తు అంత యును = అనుట చేరన్‌ == (తన్ను పొంద శ్రా (ఇందువలన వారు కట్టుబట్టలతో తొలగి

(2 ఉత్తరవారినంళము__ ఆ (పాజరక్షణమున కె యెటకేని పోఎట మాచితముి ఈషవారు సంహోషమునన్‌ మిగులన్‌ ఉబ్బి గన్‌ = ఉప్పొంగ గా (ఎట్టరాని”ంతోషను గలవారు కాగా. విభవము == ఐశ్వర్యము (దేవతల) ధనము ( విభవో ఎర్చృతౌ ధవ = విశ్చ ) అరియు.ఠల పృనన్‌ == ఎరీక్షంచెడి కోరికతో (అవి యేపాటివో తెలియ దలచి = అనుట అమరావతి = దేనతానగరము చొచ్చెన్‌ కా (ప్రవేశించెను తా ___ విజయము సాధించిననరకుని దేవఠాశ్రీ విజయశశ్రీతోపాయి వరించుబనుబట్టి తనవారు సంకఠబఎంచు చుండ వాతో గలు దేవకలబండార మెంకటిగో తెలియ దలచి ఆఅవరావతి కాత డిరిగను విశే ___ (ఈమవారు మిగుల నుబ్బంగన్‌) ఇట మిగులన్‌ అనుటవలన నరకు డు బంధువుల యెడ దా నొనర్చెడి (ధన సంవిభాగము నూచిత మై పురునున కుండవలఎనసంచలక్షణము లయం దోకలక్షణ మాతనియం దుండుఎ తెలుప బడిని దనపచ్చును పా (తే త్యాగీ గులే రాగి సంవిభాగీ చ బన్హుషు శాస్త్రే టోద్దా రణే యోద్ధా పురుష సజ్బులక్షణ అనినది ఆగుము ఒకకవీశ్వరు. డి ట్లనినా డీయంశమునే తెలియ జెస్పుచు. ఆదయ న్నేవ సవితా సరే ప్వర్ప యతి (శ్రియమ్‌ విభానయన్‌ సమ్భ్బద్దీనాం ఫలం సుహృదను[గహమ్‌ (పవ కా 84ల్ల్ర అర్థ __. ఇట్లు చొచ్చి = (అమరావతియందు (ప్రవేశించి (అయితరునాత-.అనుట) సీ నృత్తగీతంబులు నిస్సాణపటహనం జాతంజఒఎఎిను లేనిచదు కములును గాకీరనికరంబు గల్హారవుప్పోప హోరంబు లనిసౌధాంగణములు మణితోరణంబులు వ పానీయళ ్రంగార వారణంబులు ేనివాకిళులును గర్బూరధూమంబు. గాంళాకటాతుని రికలు లేని*వాతములును

0] మందరి వాతయి ట్‌ లే గద కాదులూం.౦౬ లు *ంనమాన

చగు వాఅంబులును “నిచంద కాల

లుగు గంగా ని (వ మోడ%ల్లోలలోల

మానసుం డయ్యు చిక్చాలనుక్షన.ండు ఎ ఆవ __ కలావబాన మగుచెనతానరము ఎర్జింఎ బడు చున్నది అర్థ ___ దిక్సాలమర్దనుండు = దిక్పితుల జయింవిసవా డు (నరకుడు (క రృ నృ త్తగీ౨౦ బులున్‌ = నృత్యములును గానమును నిస్స్పాణ = పటహ _ సంజాం౦ంఎునను = (నిస్సా ణము= చర్మవాద్యభేదము) వానియొక్క. తప్పెటంయొక్క సమూహమును (జాంం౦ం జా త్యోఘ జన్మసు (విశ్వ ) (శాతమే సంజాతిము) నృత శగీకములతోపాఎి _మో'సెడియాయీవాద్యము లనుట నృ త్తగీతవాద్యములు మూ డితిక్‌ సంగీ3 మిని తొౌర్య్యతిక మని వ్య బోరము _ తౌర్వ్యకైకిం సృ త్తగీత వాద్యం నాట్యమిదం (త్రయమ్‌ అని (అమ) గీతం వాద్యం నిర్తనం చ (త్రయం సంగీత మువ్యతే (అం కాదం వ్యా [ సృత్యిగీం అనునది (పారాం౦ రాచించాఎిణీ ఇ ట్లనినది = భరతిళాస్త్రంఎయినందు బళిపాదిం౦ంయి లైన నృ త్తిగీశవాద్యందిల మూయి నుగూడి కంగీతినామంబున దృశ్య శ్రవ్య భావంయి ఎవాంఎను. సకిలజనానురంజనంబు నిచ్చు (ఆ 2వ )] లేని = ఉదుకిములును = ఉండిని వతుస్పధములును (నాలుగు వార్లిములు కిలయి వోఎిలును). కొశ్ళీర _ నికరంబును = టుంకుమవూవుల రాసుణును | కాశ్మీరం కుజ్కుమే (ప్రోక్తం టజ్బ_పుష్క్మారినూలయో అని (విశ్వ) ఎమూహ _ నికర్యవాతివారసంఖభూంఎ సంచయా (అమ )] కల్హారపు్ప + ఉపవోరంబును = సొగంధికములయొక్కం (బంారు తామరజవ్రూలయొక్క) కానుకిలును (జాత్యేకఎచనము) ( సాశంధథికం తు శిల్లారిమ్‌ అశి (అమృ రక్తం కోకినదం (ప్రోక్తం బృల్జురీకం ఎతామ్బుజమ్‌ సౌశన్ధికం చ కిల్హాంం స్యా దిస్టీఎరి ముత్చిలమ్‌ (హతా లేని సౌధ + అంగ-ములును 2 రాజగృహముల ముంగళ్లును [ సౌధో కబ్ర రాజసదనిమ్‌ (అదు )] మణీ.తోరణంబులును = రత్నములతో వీర్చణచిస మామిడాకులు మొద అగువానిసరములును [ బురై ర్వందనమాలా తు తోరణం ఎరికీర్మ్యితే (హవా) మహనీయ = శృంగార = వా౭+ంబులున్‌ = వ్రాజింస బడిన వై అలంకారము లతో గూడిన (అలంకరింప బడిన [శృక్షార స్సురతే నాట్యరసే చ గజమణ్ఞనే ((మేది౨)] ఎను గులును లేని వాకిళ్లును = దారములును కర్పూరధూమంబును = కబ్చరపు వొగి

74 ఉల్పరవాఏం౦ం% మ ఆ లును కాంకా _ కటాకనిరీక్షలును = ఆలయాకిగ్రా ఆ ంందూంతలి లు. (పునాది ఎనీ సై శాంభవి నిలింపుల నిరీక్షింవి (ఎ౮౮బం 6 24) (చూ వా” సా చేం గివామేం లును = కివికీఎను వాతాయనొ గవాఇ గృ జాలకం వాల ముద్యతే _ (౮) కదరా _ దుకూలంబులున్‌ = కచ్యెమునకు. గజ్బన పబ్దు బ్రబిలును [(౧౮టస్రై మన్‌ం కిడ సళాకా మృగభేదయో - (మెదివ)] కదాపఎం- దగుట అన కిద”క డినికి సస్టు -స్తము ఆర _-యాకచంచిది గ” ఉండుటనుబట్టి ఇదియర ఓ చెన్దువంచేదిగా ఎఆండును ((ఇవార్జిడున క ప్రత్యయము) (లేదా సన్ననివస్రములును _ దుకూలం క్లక్ష స్త స్వ్యాకి వచామేచ (యమెదిళా) కంఎమాన ౨ చదురవాలంఎయిలును = రి్‌దలు చున్న (ఆోరక ఇఎనయ ఊఐఎ చున్న _ ఆనుటి చావ రములును [ చమరవాల శబ్దము లాకిణకము ” చనరవాలరోన రర్చిత వగు (చమరీదృుగముయొక్కిం తో కవెం్యడ్రుకలచె జేయ బడిన దగు్రు చామరమును జెబ్బును] లేని వందళాలలును _ పై మెడలును ( కుద్ధాన్తేవంఏ చన్ద్ర ళాలే శాధొర్ట్పవెశ్మని (ఆరభి సుడు) (చూ కాదం వ్యా) కను గొని _ఎమద _ కల్లొాల తోల . మానముందు = శం తొ మనెడి పెద్దయలలచే ( అ ధోళ్కిము నహ త్పూళ్లోల కల్లాలౌ _ అదు) కదలాడు చున్న మనసు అనె మూనషసరస్సు కలవాడుగా అయ్చెన్‌ (ఎర్భిరానందసరి శు రాయ నని భాలము ఏ) కా __ నంక డు దే తానగరదు చేరి దూడ గా ఆనగరయు తన ఎూర్చవై భు మంతయు గోలుపోయి. తెజోవాన మె వాఎవ యుండి యాతనికి గన్నులపండు నావశ్చిను శర్వ అచ్చట చతుస్పధములు (చెరస్తాలుు ఎవొవై వనదములతో గీఎ వాద్యనృల్యములు (గదర్శిందుచు గాయకులతోడను వాదకులకోడను నర్తకఎతోడను నిండి వినొదిదము ా అచ్చు లము గడస జేరినవారి నందఎరు సంతోషపబుడు మండెను నే డవి యేవియు లేక పాడుండి యున్న వవి నుందు చేచవారాజుంగృుహముఎవెఎయసలిము ౨గిళ్లు సా.ఎ౨౦౨రాజులు కానుకలు ౩ మ ర్చి దెచ్చిక కాశ్మీర రాసులతోడను బంారుతామరఖాలతోడను నిండి యుండదెడిని అవి నే డు సర్నకూన్యములు ఉన్నవి మున్ను ద్నారములకు నవరత్నఖచితిము లగుతోర*ము లఅవిర్ప ఐడి. అందు అందముగా ఆలంకరింస బడినమవోగజములు ఎవూజింప బడు చుండెగివి అవి యేవియు ఇప్పుడు శానరావు ఇదివట కచ్చిట 'మేడలలో సువాసనలక్రై పచ్చకస్పృరముల పొగలు వెయ గా ఆపొగలతో నిండి అందప్పురాము లగుభ్రలు (సవిలాసముగాా ఇటు నబి వంచు చుండ వారియాచూప్పలతో (కిక్కిటీఎ అచ్చటికినికీ లండెడివి అని ఇబ్బుడు శూన్యములు

మున్ను మేడినిపరి యంతస్తుఎందు (పై భాగములలో రెపరెస లాడుచు జెండా లెగురు చుండెడివి అలం౮౦ంముాె అద్చొౌ ఉంచిన చదా.రిము లఎు నిఎయి కదలాడుచు చూడ ముచ్చట గౌ ఊండె డివి న డవి .చ్చుని కైన లేప ఇన్టి దేవితానగందున్ధతి విజయగర్వపారవళ్యమున మై మటిపించి తిన్ను ?వా ౮డింవ బి దిగ్గజలు లేనియానందముతో ఆత డు గంతు లిడెను విశే __ (నృత్తమ్ర. దళరూఎకి.ఎ _ న్ఫె త్తనృత్యములకు ఖేద మిట్లు చెబ్బనది = అన్య ద్భావాశ్రయం నృత్యం శృం తాలలయాన్నితమ (అవి _ నృ త్తనాట్యనృత్యయిలకు ఎ కౌ భేద మిబ్లు చించినది _ వదార్థాధినియము సృత్యము వాక్యార్థాథినయము నాఎ్యము అంవికేహ మ్యాత్రిము నృత్తము (అన్సి ఐనను క్క లీఖేదము లేవియ పాటింస లేదు ఇందు దేశి నృ్తము గూడ ఒకతి దానికి సంగీతిశాస్త్రము లక్ష+*మి స్రచ్చినది = దుకాలాదణ్డీకొమాలా జడచామరగోలకె వా సోంచాంభి కుర్యు నత్తం త ధదేశకం మతిమ్‌ (చూ మేఘ ల న్‌ న్‌్‌. అనీ అట్‌ 0 నౌ 85 ల్లో నాధవ్యాఖ్య) (గీతము = రొగితాళచింతా.ణి కిత్రన్వున్తుగూర్చి ఇట్లు వివశించినది సరిశమపదాదిస ప్త స్యరిశంగిఆ నాద మభిలజనరంజన మై సర గిన నది గింం బన బురిణిందయను (8 ఆ శ్లీఎ ని ఇక రాళతాళచింతావణి వాద్యము మగూర్ని ఇ ట్రనినది = తఅమును నానద్ధంబును నతులిత మగుసుషురఘనము లనునామములన్‌ ఇతి యై నాలుగువితముల బొతి మగువాద్యంబు (5 ఆ 20 ప్ర శ తతాదులను విశదసథజిచీన దిది __ గు వీణాదిత ౦(తికావిశుతివాద్యంబు అన్నియు చతివాద్య వనగ బరగు 'వేణుకాహళముఖ శ్రవివిధవాది(త్రింబు లన్నియు సుషరాఖ్య మనగ బలగు మర్జల్యసముఖచర్మ ఎనద్ధవాద్యం. లన్నియు నానద్ద మనగో బర గు దాళాదికా ంస్యవిస్తారవాదిత ౦బు లన్నియు ఘననాద్య =*న గ బరగు గీ దనరు నిట్టివాద్యంపుభేదములలోన 'వెలబయిను షుర్షళంయిను వేణునాద తాళములు నాలునృత్త గీతప్రధాన శ నాఫ్‌ భానమున జేంది (రామభూపాలచ ఇద్ర (5 ఆ 28 ప 0

76 ఉత్తరహరిపంశము.__ ఆ (ళళ్లారము అ హెగర్టికం తు కల్హారమ్‌, (అమ) కబ్తారము అవి అమం'పంపారచు వైజ హలా కూడ కహ్లార మనియే గబాంచినవి కును దోత్పల కహ్లార శతప త్త ఎనర్జిధి యః జో గ్‌ అధ ఆహా వా (కాగ 4 8 7)(చూ హలా వి ఆబ్లోది కళ్లోర “మీరూ స్త (ళు 260 కల్హార అని (గు పా కే జలే హ్లాదతే = అని వ్యుషృత్తి చూఎ ఇందుకి యబుప్పషుు. తెలుపును గలిగి మిక్కిలిపరినుళకము గలకలునపే ళ్లవిన దిది ఉత్చుల్లకుముదకుంలయం.బ్షాంమ్‌ ఉన్ని (ద్రారవిసమధబిన్లు ిష్యన్హబద్ధవస్ట్రకమ్‌ .. ఆలిక లపటలాస్త్రకారిఎసౌగిస్టికమ్‌ అని (కదం ) హైగస్టికమ్‌=సుగన్టితృణవి శేష కహ్లరస్య వర్థికత్సాత్‌ (ఆని వ్యాఖ్య) కుపలయము ఇస్టీవరయి హౌగంధికము _ ఆక విని భేదములను (కొదం వ్యా) ఇట్లు విఎరించినది _ క వలయమ్‌ సేలకమలమ్‌ కునలయ మిస్టీఎరం చ నీలాబ్దమ్‌ (నామమాల్సి కహ్లారం సౌగస్థికం నిశాముఖ విక. (అని చాలనిఘంఎువులు ఇది ఒకనిధ నగుకిలువ యరియే అభిపాయుుడు బన్నవి ష్లవమానొ యదృచ్చయా సహ్యస్రపత్త మర్కొా,0. దిల్యం ఎద్మ ముపాహరత్‌ అ దవై క్నిత్ర పాచ్చాలీ దివ్యగన్థం మనోరిఐుమ్‌ అనిల నాహృలం భూమౌ పతింం జలజం శుచి ఈ చ్చుభాజభ మాసాద్య సౌగర్థిక మను_త్తదమ్‌ అతీన ముదిశా రాజన్‌ భిచసెన మథా క్యబ్రఎక్‌ (గం భార దన క్క8అధ్యా 25 శ్లో) ఈపట్టున నన్నయయనుదాదమును ఇ స్లున్నది _ అలములు వే దుల ఒవమూననందను డు (దోఎదియు” విహరించు చున్నచో లలింసహ్యన న తకవ లంటి “షరివిభూత మె ఆనౌగంధికకిమలంబు చూచి = అని తరువాతివవనయు రీ (శవ ఇట _ పొగన్దికకను.ఎ౦బు మాల (పరాం) (భార ఆర 8ఆఅ 80 8 ) వీనిని బ్య వ యు సువాసన గలిగి వేయిజేకలు గం బంగారుసద్మయు సౌగంధిక ఒనిఎంచు చున్నిది ఈయర్హమే ఇట సముచితము నిఘం-ఎఎ లయర్థములు (అర్జాం ్సె అన నగును (ఫౌధాంగణములు _ సౌధము (సౌధో ఏల రాజసదనమ్‌ _ అని (అమ) ఇట సుధ _ (యద్బ్రా రాజసదనమ్‌ _ సదనానాం రాకా రాజదవన్దాది (2 లికి ) = అనుట గమనింస దగి నది ( అజ్గణం చత్వరాజితే (అను) అబ్లినం అనునది (పారాంఏ (చూ దీ? విరాము నక్షై నభువి న 40 ల్లా నా వ్యాఖ్య] (కంసమానచమరవాలంబులుు) = ఇవి రాజ్యలజ_కి కట్టున స్ర్రములు గుణీ రాగో వ్యసనే స్వనాదరో రతి స్సుభృత్యేషు చ యస్య భూసతే. చిరిం స భుక్షే చలచామరాంశుకాం. ఎతా స స సజ్ఫు 8 260 తప శ్రాభరణాం నృప(శ్రియమ్‌ (సజ్బ )

• ఎది వాంము ళా (దిర్నాలఎర్జపండ్రు =. నాధప్రాయలనిషణ మిది. దిక్సాలమర్షను డగుంంలననే దేషతొనగర ద్ఫూతి మూవి ఎట్టరాి ంతొబషదు.. శ్యతుదు ఖని పరమానందడాయకము విజయి౨ి ధారల మీ ట్లను ఎన్నది = కనికాన్యప్పల్రదాంధప జనలాఖంబులును దల పసరి గాపు సుఖం బున డాను దనరి శత్రులు ఖున3ం దు ఖముల నుండ గని యలరుటకున్‌ (ఆర 5 ఆ కిక (చూ 340 ఎ) అలం -- ప్రమద డయ్యు (అను చో (శీష్ప్టు రూపకము సరికరము . (అంగము వ మటియుగు మగలు దిగవిడిచి పోవుటయును మానంబుతోడన (మంది నుందిరంబుల నడింగి యున్నమగువల _ దెగువకోడ వెడలం దిగిచి తెచ్చి చక్కనివారి నేర్పణచి. యొక్కయొడం. గూడం బెట్టు ూ_ర్తదనుజులును గడచిపో వచ్చిన నొడిచి కచభరంబులు వట్టికొన్న నన్నన్న నీచలియల నని విడిపించుకొని కన్నీరు దొరు గు మొకంబుల బయ్యొది లొత్తుకొని యేడ్చుఎ దతుల నదలించునిష్టగయనై_ కశేయులును సవరని పొపంం దిడవి తడవి తమ "యేఠిక లకుం గానిక గా నీవలయు నని కొనిపో వచ్చిన జ్రైపడి విడువ జాలక "పెనంగుతల్లుల (బల్ల దంబునం దెళ్ళం (దోచి తిట్టుచు సై కపుంతళై ఉలమూ క లగవజె నని శచెలంగుమాతుకదై. శేయులును. వెండియు ”డుంరిదానవులు మిసిమి. గిలపసి డి కాంచేసి పడ (దోఎ గాసిం బజిచిన(పాసొదింబులునుం ఒతురు లగుదితినుతులు దమతమని శేతనంబులకుం గొనిపోవుటక్రైవిజుగ క డం ఇెజకించి. 3 రకువూరకులతలల క్నళ్లి(0చి)న ఘటితనుణికోటి కోళలీనుంకిత కవాట నంఘాలతంులును చాశువంబులు గింభేథంబులు లేనినివిజవై రుల మగిడి పోపునప్పటికి మసలక వ ఇోిస్షంబుల నెక్కించుకొని చనవలసి (పొలసిినం బొ క నీక ఇ మెనలం గట్టనదివ్యవిమానంబులును విజిగినంత్న _న్తంథభంబులున విటతాటనంబు లగు హేమకుంథంబులును బగులనడి చినఎక్టైలయం బ్రైపడం దిగిచిన పెళ్టైలు 5 డు ఎఅచినచిందంబులు నొరగం (దోచిన చార బందంబులును దస్పి పడిననూపురయులుం దల్లకెడ వై నగోపురంబులును

గ ఉత్తంలారి ౦0శయి.. ఆ నిలునన గూలినమేడలు నెజి దప్పినవాదలుం బాం వై శచదిచ్యా ట్రింబు లునుం బల చోట్టం బడిన ఎ ర్హంంబులునం జూచి చి9ళగోంన నరకాను రుండు భాసురం జగుజంభారిమందిర ౧ స్వెరం౬ఎ౦ న్‌ శించి చాానంబు నవత రించి క ఖ్యాంతరంబులు గడచి యంతకమున్న యంత పషరకాంతలు దొలంగుట యజింగి యచ్చట సభామండపవంశ న నృ యున్నతరత్నబంహాననంఎయాిన నారుం జై 3 అర్థ _- మజియును దడుగలు = భర్తలు దిగవిడిచి = (ఈయ ఎదవెపెస్టి పోవు ఓయున్‌ = పోాా పాూనంబుతోడన్‌ +/- అ=అభిమానముతోపాపే ఎంది = నళించి (ఆల ఎతమున జీవచ్చవము లై ఉండి = అనుట) మందిరంబులన్‌ == (తజ్యు గృహములందు ఆడంగి ఉన్న = (వమూలనా) దా% ఊండిన మగువిలన్‌ = ఆ్రలను (దెవతాకాంతలన్సు తెగునతొడన్‌ = నాహ“ముతో (సాహసము _ ఎల్టియకృత్యములయం దైన లుగునాంల) వెడలన్‌ = బయతికి నచ్చునల్లు తి"చి. కెళ్ళి = లాగ తీబంొనివచ్చి చక్కనివారిన్‌ == (అందు అందగత్తెలను ఏర్పలని == (వారినుండి వేయిచేం ( వేర్పజచున క్రైన(రూపాం )] ఒక్కయెడన్‌ = ఒక్కచో కూడ బెట్టు = చేర్చెడి ధూర్తదనుజులుసు = దుష్టరాక్షసులను [ద్వితీయార్థమునందు ప్రథమ. (చూ థావ్యా కార 9 బాం] (ధూర్త సా్యా క్ఞభలపణే జలధుత్తూరయో రవీ (విశ్వ్ర)) కిడదివ= దా టి. (తి్మ్రు. అతిక్రమించి (తంఎనుండి (తబ్బంచుకొని = అనుట పోన్‌ వచ్చిన=పోపంకు ఎద్ధపడిన (వె (బ్రయత్నించిన అనుట) (నూకు బుద్ది చెప్పగ వచ్చికే (పొడ యనుచు నలి (దశా 42 మొొచూ సూ నిగ] ఒడిచిజ=బలాత్కి౨ంచి(బలఎంఎము గా అనుట) కట ఎరంబులుకా కేశసమూబాము లను (కేశపాశములను కొబ్చలను) పట్టికొన్నన్‌ అన్నన్న2= అయ్యయ్యో (సంకతాపార్థికము) నీచెలియలను = సీచెల్లేలు అని విడిఎంఎకొని కన్నీరు తొరు గుమొగంబులన్‌ =కాలుదున్న (ఈతను ముఖములయందు. సయ్యెదలు = పై టలు [పయ్యెద =ఎపైట (చూ ఆం భా ల్ల శల] ఒత్తుకొని నా అద్దుకొని ఎడ్భు చృద్రలులన్‌ == సుందరులను అదలించు = గది 'మెడు ( అదలించె గడ్దించె నడలించె నన గను గిదిమె నం చఏనుమాట గా జెలంగు (ఆం భా 8 24)] విర్ణయద్దై శేయులును = దయ లేని రాక్షసులను సవరని.పాపలన్‌ = సొగసైన పఎఎల్ల లను ((( సవరనిపనిపెన్నెఅవిక సీక్కటిలంగ (6 6చూట్రౌ ౧] అడవి తడని

ఎందరి జెతెయి 70 'చెది. ఎవం న. మస (ఆధిక్యాఎఎన) ద్చిరుక్తి ] తిఎ-[(ఏపలికిలకున్‌ 2 తి (వయబులకు ఆక 2 వంకా. (పరాచికం శ్రా లయును అని కొనిపోన్‌ _ విచ్చినన్‌ == తీఎకొనిపోఎటకు యత్నిం-”ా పైబడి = (శశువులు మీద బడి విదూన్‌ + చాలక 'పెనంగు _ తల్లుంన్‌ = పెన గులాల తిల్లుఎను ల్లోదంబునన్‌ = పరుషభాష+*ముతో (అన రానివాఎ లఎ అము) (తెళ్షన్‌ (తోచి = పడ దో తిట్టుము 'పై 8ప్పంబై దల జ మూ కలు = ఎఎఎల్లల = గుంఎలు (ఇచ్చట సై కఎంపైదలి అనియున్నది - సైకిఎంబై దల అనుావరణ యాశశ్యకము “2 కంంంటై దలు య! సంపిల్లలు] (వైద = ఎల్లవా డు అగ పదెను = అవ్నెను (దొరశెస్రు అని చెలంగు = సంతోషంచెడి [ చెలగరు కిల గరు సౌధులు మిళితము లయి సరులసలన మేలుం గీడున్‌ నెలకొనిన నైస్‌ (భాగ శీర) (దూ సూ ని] హతుక దై తేయులును = (క్రూరు లైన (లేకి లాంసాంరు లైన రాక్షసులను (ద్చితీయార్థక_ప్రధమ నృశంసొ ఎాళుకి [కూర శరారు ర్హాలుకొ వాం్మస అనియి(అ.. )] వెండియున్‌ = ఇంకిను ఇడుసం = గన్టివారు ఘచికులు (మోఎఎఎలందు గాగుగా ఆరితేతిన వారు ((ప్రౌఢుల్సు | గడుసురాలు మ ని %౦ఎతో నిమ్మురా _ అని వంని *ఎసుకాయ అని (క) గడిబు = (పొధ వమక్సిల మైన అని (బ్రా్య్శాఐ దాన4లు మిఎమి తిలజగొప్ప కాంతి. కిలిగిన (తిళంళలాడు చున్న _ అనుట సం డిక్‌న్‌ = బంారమునికు అసచేణ == ఆళపడి (బంగారమును) కోరి ఎడిన్‌ (తోఎ = కూల (దొఎ గౌనన్‌ + ఎబదిన్‌ = పాడు చేసన ప్రాపాదంఎయునున్‌ | ప్రాసాదో దెవమూకుజామ (అమ ) చతురులు = నేర్చరుం అగదితిసుతులు = ఐనదితికుమారులు (రా షిసులు ఆ .తిమనికేతినంఎిలకున్‌ = వారివారిశ్పు బాము లకు( హం గేహో దఎబఐం వెళ్ళ ఎద్మ నిశంసిమ్‌ (అ... 1 కొనిపోవుటక్రై వియిగదాా ఉండన్‌ = విలగపో కుండా పెలకించి = సెల్లగింప జేణ బురకుమాంకుం = తిఎలపు= దేవతాచాలురయొక్క. తఈలలలు (కుమారు డే కుమారికి డు నార్థికిత్వుఎత్యయంఎ. కాలకు డు సందిద్రి ఎత్తింంన = తలలమైక్‌ లేయినట్లు ఎన (ఆలలబు ద ఉండి జేఎన్‌ = అనుఎ) ఘ-_త _ వణికోకి. కొట * ఒండిర _ తవాఎ _ సం వాతంబులును = కూర్చి బడిన (-క్కి= బడిన్సు రత్నసమూహముంయొఇ్క కోట్లవేత [కోటి ఆ దనుషో వ్మాగే 5 సంక్యాభేద (పకిర్షయో _ (మెది%)] (అనన్హము లగురల్నములచేత = అనుట [కొం శట్ధమునూడి కృిదికొరా దదక్తిన అం సాధువు రత్రి ర్యాతీ వంశి దిది].అలంకతింసబడిఎ = తలుబుల యొక్క “మూవాములును.. (చాలతలుప్పలును _ అనుట వారువంబులు = గుజ్జి ఎలి

80 ఉత్తర జారిఎంము.- ఆ

గింధ ౨ ఇభంబులు = ఒకజాతియేడు గులు (బా కిస వ్యాఖ్య) లేవ దివిజవైరులు = చేవతాశకువులు (రాక్షసులు (కర్తృ మగిడిపోఎనప్పటింన్‌ = తింగిపోవువె. ఎలక = ఆలశ్యము చేయక. ఎక్కించుకొని (రాశ్షఎలను కన్య) మన శ చెగిమునన్‌ = మనస్సు యొ క్క వేగమువంటివెళముతో. (చాలిఘముగా = అనుఎ) చినన్‌ = పోఖఎ్బతై విలు = ఆవిశ్యకము లదు (అస్టపనిక్షై అవి అనగ్యు మ ఉండవంఎఎనవి అయుకూడ = అముఎ) పొలసినన్‌=తొల గ ా (తబ్బంచుకొనిపో జూడగా = అసుట్స పోవిన్‌ ర కజువెళ్లు సయక దామెసలన్‌ = పెద్దతాళ్లతో కచ్టన - దివ్యవిమానందులును = (ఒకవ్వో కళ్టివేయ బడిన దేవతాయానములును (దేవత లాకొాశమునందు సందరించురిథనిశేషములుసుు | విమానం దేవతా యానే. సప్తభూమౌ చ వేశ్మని అం (శాశ్స్భ) విజిగనరల్న్ట్యంభములును విటతాఎనం బులు = తాలుమాయిలు (త ల్ల్యకిందు లై నవి) అగు హేనుకుంభం ఐలును = బంోరుకలశ ములును పగులన్‌ అడిచిన = పగుల గొస్టిన ఎన్లైఎును22 మిద్దెచండ్ల మీ ద సటిచెడు[మాను లోనగునవియును (చూ శ ర) పై = 'పైనుండ్‌ సడన్‌ = (క్రిందికృ పడునస్తుగ” తిగి చిన. 'పెట్టైలును = లాగిన (లాగి కింద బడవైచిన అనుట పెజ్టెలును (ఆభిరణాదు లుంచెడిదంతపు బెన్టయలు తో నగునవియును) ఓడు జివిన = చిందంబులుచు = ఓడుపృచ్చిన (బిల్లుల పడునట్లు చేఎన) శంఖములయిను ( శంఖము చిందము శంకు బూర గొ మ్మన దన రారు _-ఆం భా 6) ఒరిగన్‌ 2 (ాలునబ్లు (ఒకఎంకకు వింగునట్లు తోచిన _ దారబందంఎిలును 2 గె్టే వెలన ద్చారబంధములును (గుమ్మములున్సు త్ను పడిన = నూ్యూరం బులున్‌ = ప్రమాచపడుటచేం నృ(్రిఐచేం (మనను న కై నవ్యాకులపాయిచేత = అనుట (ఎక్షిన్స) (త్వరగా భయముతో పోవ నస్పుడు వారికీ డెలియకియె. పడిన వవి అని భావము) (అప్ప అండెలును తిల్టగెడపు = తలక్రిందులు గ ఐన గోపరంఎులును = పట్టఆద్బారిములును (గోరం తు పురద్బారమ్‌ - అమ ) నిలువనన్‌ _ కూలినమేడలును = ఉన్నవి యున్నట్లు గానే (ఏమాత్రము. మిగులక నిశ్శ్మేషము 7 = అనుట సడినమేడలును నెజ్‌ = తబ్బన _ వాడలును = అందమును ఎడిచిన (కళాకాంతులు బేకి యున్న = అనుట) వీధులును ( వాడ యన గ వాటి వరలు (ఆంభా 2 ప్ర పొజన్‌ వైచిన 5 విఎరివేఎన ((ప్రాణఖీతిత్రో దూరము గా పడవేఐన = అనుట) దివ్య-[- అ స్తంబులును పలువో టన్‌ ౬ చొాలనోఎిలందు పడినళ స్త్రంబులును =పడీ యున్న ( గద ము న్నగుు ఆయుధంబులను చూచి నరకాసురుండు (కర్త చిబునవ్వునన్‌ == తన చిర్నగవుచే... భాసురంబు = (ప్రకాశిందు. చున్ఫది యగు

]] ఒుందరస్‌లాతిము & జంభారివుందిర _ డ్వారం-న్‌ = ఇం్టదునియించి వాకిలియందు (సామీప్యాధికరణ స్తమికి మాబా ఎచ్చినద్చితీయ) వాకిలిదిగ్గవివో గిలియందు (వథమ(ప్రకోష్టమునందు = అనుట (పవేశించి వాూనంబును = వాహశగమునుండి (సంచమ్మ్యిర్థక్యప్రథము అవతితిం౨ := దిగి కిచ్వె + అంతరింబులన్‌ == ఎఎతీయిఎరము లగులో గిళ్లను (అంకతిర్ల వాములను (్రకోష్టోం తరములనుు కడచి = దా అంతకుమున్ను + అ == అంతకు ముందె (ఆరోఎలన్వే ఆంత పుకకొంతలు == రాణులు (శది ము న్నగువారుు. తొలంగుట ఎటింగి అచ్చన్‌ = ఆవోఓనందు (కొన్నికత్యలు గా టినతరువాత ఒకవో _ అనుట) నథానుండపంబుననొ 2 కొలుపుకూఎసునందు. ఉన్న ఉన్నఆంరల్నసించోననంబినన్‌ = ఎత్తైనది నుణులతో చెక్క ఏచెనది ఐన ఎంహననమునందు అబనుండు ఐ == కూర్చుండినవా. డై యైకి అన్వయము) తా ___ నరకు డు విజయి మై ఇం్యద్రనశరమునందు. సపంివారిము - (ప్రవేశంయనస్పుడు దానిదుభ్ధతిని ఆకఏీసరి జనము నలుప్పదుండగములను చూచి ఎరఎడావ్యసవి యగునరకు డు శం తోషంమటను (ఇందు కవి పెర్లిందు చున్నా డు.__

దేనతాకన్యకిలు గొందయమి అమి ర్హఎ పాాముంక్లై ప్రా కులాదుదు తుఎమాసే స్మతింసం స్పశ్పహములందు తిమ్ము వికిది పో చా మానంఎలు లగు వారు తిను ర్తలు మానిము గోలపోయినందుంకు. తాము. వారియధిమాఇపాతియిలు నందులకు ఎకటచు (బతికియు౯ జచ్చినివా రై తిమమూనరక్ష-మున కెమూఎలనో అంఎ.ఎందింముఎందు దాగి యుండి బలనం తము గా వారిని బయటకీ లా%తెచ్చి వారిలో అందగిత్తై లగువారి నేటి యొకచో. వెబుగా ఉం చుచు కొందటలు రాక్షసులు త బుచెడ్డతనిమునకు వాద్దువద్డులు లే వని తెలుపు చుండిరి

కొందబు దెంతాబ్హలఎ ఠా మెస్లే? త్పంచుకొని పోఖద మని (పయత్నింస గొంది రాక్షనులు వారిని కొప్పులు ఎన్టీ లాగి తెచ్చునె వారు నీకహోదరిని రా వాబూ నన్ను విడురా అన్న అం టప్రార్థింఎ నెట్లో విడిని __ వా రేడ్చుచు. ధారగా కాయు. మిన్నితను తిన్నీళ్లను తనపై టలతో అద్దుకొను బుండ కాగల మ్నీప్రాజములు మీవి కా వకాభయ 'పెట్టుచు తమకిలికితనమునకు మాలు లే దని తెలుఎు మందితి

కొందజణు రాఇసులు తమ్మప్రభువునక చక్కనిఎఎఎ ల్లల గొనిపోయి కొనుకల గా సమర్పించి వారిమెబ్బు వడయవలయు ననువేడ్మతో నో రెజు గ౦ిపఎకిందుల గొనిపోవు చుండ వారితల్లు లాసఎకిందులప్తై బడి కొనిషో సీఠ పెన గుళూడు చుండ వారిని బడ (ద్రోసి

అబాట్‌ తిస్ట అళిశువుల గొని చినుగు _- పే దకు పెన్ని3 లభించిసబ్లు తా మువ్చికచ్చిబ్బు అలగుడు ఈనఫాతుకత్వమును దెలియ జేయు చుంకితి (బ్రళుక నేర్చినకొందయి రాక్షసులు _ కము బంగారగున కాంచి పెద్దపెద్ద మడల బాడుచేఎ తపకోరిక నె౨వేర్చుకొను దుందతి _. కొందయి రాక్షసులు రిత్నిమయసు లై అమూల్యము అగు (గెడ్డ వెద్దమేగల) వాకిఏ గలా కా తలుపులు చక్కుచెదరకుండ ఊడ బెటికించి దేఎతాబాలుర తలల శకెత్తించి వానిని దము యిండ్ల కివర్చుటకై కొనిపోపుచు స్సార్తము శత్రువులపై పగ సాధరింఎ ౨ అనురెండు ఎగ్గిఎ గ వ. థఖ మ్‌ వ చునట్లు విపుజతతో (ప్రవర్తించు చుండిరి కొంది తాము వావానము లెక్కి- రానందున దివ్యివిమానను లెక్సి ఇండ్రకు వో దల చి యుండిరి అవి దేవతానిమానములు వున నారియూహ కనిఎప్టైన ఎనునట్లు వాలికి జైలియ కుండ గా తబ్బందుకొళి పోంలయు నని ప్రయత్నింస వానిని బోనీకి పెద్ద పెద్దపలుపులతో ఒక్కచో కట్టివైచు చుండిరి కొందజు. రాక్షసులు క్నతునగరివై భవము చూచి యోర్వ లేక రిత్నస్తంభములు విజుగ గొట్టి మేడలపై నుండుబంగారుకలశముల దల్బకిందులు చేఎ మిద్దెలమీ ద పబచిన (మానులను విలుగ గొట్టి శంఖములను (బిర్దలగొట్టి పై నున్నపెట్టైలను కింద బడవెఎ ద్వారబంధములను (పక్కకు ఒరగ నెస్టి పసృరద్బారములు తాబుమాలులు చేస. మేడలను నిలు పన గూల్చివైచి వీనులు పాడువడ జే తమపగ దీర్చుకొనిరి అందు కొంత్యప్రదేశము దేంతాయోధులు భీయముతో పాజవేఎన దివ్యాత్రములతో నిండి యుండెను అందు చాలదో.-ఎలందు త్పరతో వారు సరువులెతత్తి పోవునప్పుడు శ్మ్యతుభయనుచే చేతులు వణ కు చుండుఎనుబన్టి అచ్చటచ్చట పడిన శస్రములు కోటాన గోట్లు గా కనవమ్చు చుండెను రాణులు తొల గిపోవునప్పటత్వరలో పడినకాలియందెలు గానవచ్చు చుండెను ఇ ట్లాసత్తనము వికృతరూసము దాల్చి శోచ నీయదశలో నుండెను దానిని నరకు డు కన్నులార గాంచి నవ్వుచు ఆంత పురఖ్రలు తొలగి యెందో పోవుట తెలి చేయునది లేక వావానము దిగి దేవతారాజునుందిరమున కగువో గిళ్ళ్లలో (ప్రవే శింవి అచ్చోట సభానుండసమం దున్నయొకమహాఎంబోసనముంు ద కూర్చుండెను విశే ___ (ఆచభరంబులుు పాశ పక్షశ్చ హస్త శ్చ కలాపార్థా కచా తినే అని (అను) ఇట్టిదే (కచ భర శబ్దముగూడ న!

మందరోవాతము 80) (ఎమి “లపణ ఎ ఏ ఇదివావి వా (నిరే పా సంమి గిలుఎడికి అవి ఇడి (వారా) ఎఎమి 22 ఎదాయివన్నె ఎ అని అర్థము ] (విఎనవ్వ్రు ఇది రెండువిధిములు = నృతిము శాతము. __ శి ఇద్చికిఎినయనం న్మితిం స్యాత్‌ ఏృందికాధంమ్‌ కించిల్ల త్యద్పిజం తతి బాఎకం కథం ఎుద్టై అం వానిలషి ణములు (చూ నావా 8సరి 2? 8లో ఇబ్బవియీనబ్పు హఎత మనఎలయును అందులకే పాదువడి యున్నయిం్యదిఎందిరము థాసుత ఒన న్రైనది (బంహాసనమ్యు = భ్యద్రాసన మనునది దేనికి నామాం=శిము = క్లక్షం షడజ్ఞురోత్సేనం: షోడ శాజ్ఞులవి్య్చుతమ్‌. ద్పిద్చాదళాబ్లుూయానుం (చ్చావింశదణ్గాాంయామ మితి పారా న్తరమ్స్‌ క్షీర దారుసముదృఎమ్‌ ద్యాజ్కీతిం ధివే ద్శృ్యద్ర ఎరం న్నపనకిల్మణి ఇతి ఏత త్సీంవోనన మితి వజష్టాదయో వ్యపిహర్నల్షి _ (పకా నాట 22ళ్లో రిత్నా వ్యా (రసము) ఇందు కరు*ము ఎరన్షను శోళము స్తాయి (అమరావతి దేవతాబ్త్రులు ఆలంబ నలు విభిఎనాళము - ఎర్త్పృువియోోము మానభంగము మదోన్మత్తు లగురాక్షసులదుండగముల (ఇష్టనాశానిష్టప్రా బ్రజన్ఫ) భోకజనకిములు ఆదేవ వాస్ట్రీల్లనీనాలాఎములు.. శిశురక్ష-మున "క వారిశంబంధబాధప్యకల్న్లనిలు , ము న్నగునవి అఎభాఎలయిలు. రాక్షిటఎహనతియిలు గెద్దిం బలు ఉన్దీసకములు అసకఎ్య్రిందిిములు (త్రాసవివాదాదులు ఎంచారులు గ్య రు వ్యా కరు మును ఇట్లు సమన్వయింవినది.. సరన _ (ఉదా్రల్లో కడు అ శ్యతుస్త్రీకా మాలిస్చానిథొ వానాం ఛ _ర్తథవియో %రాజ్యభింకాదిజనితా దు థాతిఖూమి దై వోపాలన్భునవాకేన్‌ ఠోదనేన సూచ్యకే ఆ (తోన్చీలుభ్జ నాంస్తాడనాదయో 5నుధానో దైన్య మోహ చిన్నా =షా దాదయో విశేషే ణోపాత్తా కరుజతా మాపాదయన్హి (అ౨9)] ఊర్వశీనరకుల సంభాషణము

ఉ ఊర్వశి. దోడితె మ్మముచు నొక్కని ఒంప బదుం[డు వాజి సౌ

ఎర్వణసౌధవీధు ఎయుపాంతములం దిరుళంక నంతఎం

బూర్వసు నేళ్వరుండు సురపుంగవుగిద్దియమీ ద నుండి గం

ధర్వులపాట వించు. (బమదంబున బొందుచు నున్నయత్తజిన్‌ ఎ అర్జీ... సరకు డు (కర్త = ఊర్వశిన్‌ _(న్పర్జివేశ్యను. ( స్సర్చేశ్యా ఆోర్చిశీముధాః = (అను) 1 తోడితెమ్ము = వెంట బెట్టుకొని రమ్ము అనుచున్‌ ఒకనిన్‌ పంపన్‌ 22 ఆజ్ఞా

| ఉత్తం గారిఎంశ సు ఆ పింప” (ఒకని కాసని యపష్నగంప"ా = అకులు ఎదుం్టా 2 ఎమగురు. (ఎడిదుందిి పొటీ == (వానితోపాఎి ఆసని చేయటకు ఎరుగెత్తి (ఆజ్ఞ ఇచ్చిన దొకని క్లైనము సదిసుంది యందులకు (పయకత్నపడుట ఆపని కగు వారియత్సాహము.ను (ప్రధుజనందలిధ కక్రిశ్రద్ధలదు అందుల క్రైనయాతనియనువ తి; చెలుపుము] సొపర్పణ _ సొధవీధుల _ ఉపాంఎములన్‌ = డేఎతల వైన (నోర్స్పజ ఇమే. అం (వ్కు) తేది . అజ _ఎతృయనకు ఎరా చుపర్వాణ నృుమనస (అమి)] మేడలఎరుసలలోని [ప్రాంతయినందు (వికుసగా ఆన్న దే తా సొ_ములచెంక _ అనుట [(విథీ గృవాక్లే వత్తా చ నాట్య రూపక వర్హనో (విశ్చృ] తిరుగంగన్‌ = తిరుగు గుండ - (మేడలచుస్తు తిరుగుడు వెదకుచుండ గా . ఆము అంఎ పన్‌ 22 అంంలో (అవ్యవధియందు) ూర్చసుర + ఈ శ్వరు డు == రాక్షసాధి తి (నరకు డు ( పూర్వదేవులే పూర్చినురుఎ) శార్వదేవా స్పురద్పిష అవ (ఆమ్ర)) [ఇచ్చట బుధ చెబ్బనవ్యుత్పత్తి గమనింప దగినది = శార్చే దేవా ఏఎ్యి దేవతలు వీరకంపె ుందటి వారు అగుఎను నీరు పూర్వదేవులు అని సురపుంగవు గడ్జియమీ దన్‌ = దేవకా(శ్రేష్టునియొ క్కం _(పంగవాదిశబ్దము. లుత్తరపదమా లై (శేష్టార్ధకములు = న్యు రుత్తరపదే వ్యాఘ పళ్ల విర్షభ కుజ్దురా బంహ శార్దూల నాగాద్యా స్పంసి లోష్టార్టగోచరా (అను క ఎంహో సనమునందున్‌ ఉండి గంధర్వులపొట = దేవగాయకులయొక్క.. [ అథ 7న్టర్వ గాన్టర్వ దివ్యగాయన గాతన అని (శద్దార్ధవన్సు] గానమును (సంగీతమును = అనుట వించుకా (ప్రడుదందినన్‌ 2 శంతోషమును ( అనురాగంబున దొందు చుండె నొక డేకాంత్యసదేళశం బునక్‌ [దళ 0 0(ా హా ని] అనుటంంటి దిద్రి పొందుమిన్‌ ఉన్నయ త్త జిన్‌ = ఉన్నయాసన యంబున (ఉన్నప్పుడు = అనుట (వైకి అన్నయముు తా నరకు డు విజయగర్పముచే ఉప్పొంగుచు తా నింద్రఎంహాసన మె. సభానుండ్షప నునం దుండి తనకొలువునక్తై & క్పశిని వెంఎ దీబకొని రమ్మని 'సేఎకుని బంపెన్స వారు నవోత్సాహముతో ఒకరికి పదిమంది గా వెళ్లి ఆమెను వెదళ చుండిరి వారు వచ్చుతలోప నరకు డు కంధర్వగానము లవధరించుచు వారితో వినోదించు చుండెను విశే _ (ఊర్చశ్సి ఊరుం నారాయ + మనార్తే ఊర్ముపదేశమ్‌ = అబ్నతే జన్మకార్శ క్సేన వ్యాప్నోతి ఇతి (అప) (హలా వి వ్యు పదర్శించినది దీనికి (ఉర్వశి.రూపాం ) ఘృతాదీ మేనకా రమ్బా ఉర్వశీ చ తిలోళ్తమా. బుకేశీ మజ్బుఘోషాద్యా కథ్యన్నే ్యషృంసో బుద్దై. (ఫలా

మందరనశవాతము కిల్‌ (-వంమినన్స) ఇది ( కృష్ణ ఒగు. (చాలగొప్పు దగు. ఒడలు. తెయనీయరి దస్సు మద అమె (పొందుచు అనెక ((అర్జాం) స్పోరక మయి పై యీఆనియను చిం " ంధావణమునకు అడి కాాంజణ గుఎయు తెలుఎ యన్న దనంచ్చును కొ తడవం జోయినదైై త్యులు పొడగని ౧యూర్వళి తొలంగి పో నేల? నిఎం దొడ్ల మ్శనె టూరా జప ఎడి.డి వ్చౌదరు వేళ ఎనివికు మనినన్‌ వన ల్‌ లా తిడఎన్‌ == (డి రృశిన్సి వెదకుటకు పోయినదై త్యులు పొడగని = దూది (వెదకి ను గొని _ అనుటి ఊర్చః తొలంగి పోన్‌ = తబ్బంచూన పోవుట ఏల (రాజా దరి నీ కున్నది నీవ ఎయపడి ఇటనుంప పో నక్కల లే దిని భావము (అందులకు కారణమును చూపు చున్నా ఆ మారాజు నినున్‌ తొడితెమ్ము అనెళ్‌ (వెంట బెస్టుకొని ర్‌ మ్మెనెను బడిబడిన్‌ == ఒకరింరువాం ఒకరు (వెంఎ వెంఎనే _ అనుఎ) అవె = అదిగో వ్‌ (న ర్థకమ) వచ్చెదరు = (చాలమంది 'సవికుల) సై చ్చు మున్నా రసుఎ (ఎ _రమౌన అభ "4 మీస్పమున శ్రైనధవివ్య త్తిద్సి వెగి ఎనివినుయి = రమ్ము (క్రిమ్మజ ఎంివినియెద జు వన్న) "మె తవశ్చై ఛఏవక్సేవము (భోజ (ఆ వె. ఏ(మూశ ర) అరినన్‌ (మైకి అన్వయము తా _-- ఊర్ప?వ వెదకుటకై పోయినరా_నబు లామకు వెదకి వెదకి సౌవపంక్తుఎతో ఆమ కయెడ ఇాంచి మారాజు నిన్ను త్పిరా తోడ్కొని ర మ్మనినా డు ఇంకను చాలమంది అదిగో సీక్టై (మాతోపాటు నిబ్బు చున్నారు సీఎ, తొల గి పోవ (బయత్నింస నక్కల లేదు మారాజునకు నీయం వెంతోయభిమానము మ మ్మిందజ వెంట వెట్టుకొనీ రి మ్మనుటయే అందులకు నిదర్శనము సీపు తరగా బయలుదేజబుము _ అం - జర్‌ విళ __ ఊర్వశిని తీఎనకొని వప్పుఎ కొకరి నాత్తాఎంఎ బదుగురు పోయి రినుట ___ నారి కామెను జూచుటయందిలియౌొతు +కంచ జ "క్యముతోపాయి రాజున కె నయావెదర్శనమునందలి సం_భమన మునుగూడ సూవించు చున్న దనవచ్చును (తొడితెమ్ము). (రూపాం. తోడితెమ్ము) ఒకవిధముగా ఇది నరకున వామె కొలువునందలియొ దరాతిశయనుతోపాఎ ఆమె ఎటకేని తబ్బంచుకొని పోవు నేమో అనువయ ముండుఎను

80 ఉత్తరిచాతెఎంశము.__. ఆ

గూడ దెలియ జెప్పు చున్న చన నగును అందులకి పదుగురు “రుష చెత్తినను ఆతడువా

దన లేదు

వ అజా టిదిట్ల గావనం దలంకక వచ్చునప్పుడు వంనుము ఉిశభయపకార 90అన ౬

జ లు 0. యు

అర్థ _- ఆ శ జోటి = ఆం (జొచె “ఈ మాటలు చేయు ెమివికి ఎంగి లష్షాలక్ష్య

యైనయ జ్లోవికి భర్తా గిలడు సోముకిరీయి డు (హర 8 26 ) జొంక(రాపాం)

మడ 8 జోతికి ముద్దుగున్మి యన సమాఖ్య (ఆం భా 2 04) దిట్ట = ధైర్యము

గలది (ధిరురాల్రు కావునన్‌ తలంకక ౫ చలింపక (కళఎకఎడక తిని.ఎదిలొనిధియమును

ఏమా్య్రము బయతికి ఆగసడ నీయకి =, అనుట వబ్బు ఎన్‌ ఉన్నప్పుడు=(వారివెంఎ బయలు

దేశి ఎచ్చు చుండ ా ముసుమున్టన == (తనకు ముంకూ బయఎెదెలని ( పొొలుఎయఎను

మున ఎఎ బుంం లేశయునట్లు అనిసది (5 బౌ గ్ర అయ _ కారి-లినన్‌ = అయ

మనెకి రారణయు-ల (పెకి ఆఅన్నయము)

కా ___ ఊర్వ* ధిరురాలుగావున అన్ను గొనిపోవ సచ్చిననరకునిథి ఎఎమౌటలక జయపడక

ధైర్యము పదాంచి. వానివెంట బయలుదేటినది అస్పు డామె భయము నెంతగా తనదగ్గఎకు

చేరనీకి (తోఎరా జను చున్ననము ఆమె సది వదలక వెంఛాడుచు ఆమెకంటె ముందే సాగి

పోవు చున్నది [ఎం3గా ధైర్యము తెచ్చుకొవినను అది యంతరానే సడలిపోవ "- చాలఎకికి

తనముతో ఆమె బాధసడక తస్సుట లే దనుట దీని కం3కు నగుపరమార్జిము]

విశే __. (దిట్ట ావునం దలంకక) ఇది పా(త్రిపోషణానుగుణ మగు అర్థాంతరి స్ఫూర్తి కలది

వ!

గా గూడ గానవిచ్చును దిట్ట - ఎతుర నేర్చిరి (న్సర్సేశ్య . ఆగుటను ఆకార గోసనాదులందు

అరితేళినద్ర)ి తలంకకి = భయపడకి (యసడినిట్లు కొనరాం) అవుటను తెలుపును అస్టిదిప్ద టె

అనముగూడ చిద్దచివశికి కర్యకారి గొరో ఎయపరాకాస్టకె శరావొన గి సహజ మగునామె

శ్రీస్పభావమునే పోషంస గలిగిన ద్వైని దనుట

(మునుముస్దిన ఎయకారలము). ఇ ట్లనుటవలన సరకుని ధౌ_ర్త్యము హద్దుపద్దులు లేని దగుట

టి ఛి ఇవాలి యణ క!

శెలువ బడి ఆతనిబారిని బడ కుండ తబ్బంచుకొనుట కైన = ఉపాయాపాయచింతి నలతో

ఆమె అడుగులో అడు గిడుచు మెలమెల్లి గా సాగు చుండుట సూచిత మన వచ్చును

మజియొకమాట._ పెద్దవా డొక్క డు ఏదేనిసవికై వెళ్లుదుండ బాలకు డొక డు నేను వచ్చె

దనని వెంట బడగా రా గూడదు రావల దం ఎంతగా వారించినను వీనక 'పెద్దవారికం ె

అందరి సలాఆము 11 ముందూనే ఆత ఎ మింండికినముకో సాగిపోవుట *, అనులొక ్యవహార మొకతి భయమునం దుడి రృశియందు ఆరొఎం మగుము సమాసోక్తిస్నూర్తి కజకొశ మొన గు బున్న దనిఎంచును

నబాసొక్తి పరిష్మాలర్డి (స్తుతే 5్య్రస్తుంస్య చెత్‌ అని లషిణము నీ తొడని లూడ్చిన వైఎ దొయ్యరిరూపుతో జిన్నసా యినపట్లు సెబ్నె మీజ పరులు సుచ్చిన __న వెల దిశా 'న్నె శీతాపి6 జాయనిజఇా టె ఒయలు వజయ. బూత రాల్చిన చైనం బొల తుక్యమైచాయ గవుసెనలో నున్న (కనుము 'దెలువ మడుంగు మాసిన న మగువపిజ.ందుసో యగము చూపఆఅచిత్త నూ క గొలువ శే మురిపముల నుజ్జగించినముగుదనడవ గలికిచూబల వీడ్కాన్నకన్ను గనయుం జిణునగవు కోనరింగినచిగుకు మోవి నింతిన దిఖీకి వెలుపలి ౩ ఒకశేయ ఎ డె అర్థ __. తొడవులు = భూషణములు (సొమ్ములు ఉాడ్చినన్‌ + ఐనక్‌== తీనివేసినప్పదికిని తొయ్యలిరూపుతోన్‌ = శ్రీయొక్క (ఊర్చశిమొక్క) ఆకారముచేత (ఏఎహజ మగుదేహసొందర్య ముబేత . అను) చిన్నపోయినున్లు = కొంతిహీనము లై నశావులు (భాష*ము లుంచినచో ట్లనుట్న్‌ చెన్ను మీజన్‌ = కాంతి కలవి కా గాను (ప్రకశింస గాను ( జరి చెల్ళు వెలుఎమ్సి చెన్ను సొంపొన్బ సోయకము చాయయన *నిలరు గాంతి _ఆం భా 800) విరులువు శ్రాలు పుచ్చినన్‌ +- ఐనన్‌ = ( శెశపాశలునుండి తీఎవెఎనబ్బశికిని వెలది _ పన్నెట్‌ (పెద్ద +- నెజ్రి తావిన్‌ = త్రీయొక్క సొ గైన వెం్యడుకిల సువాసనను పాయనిజవ్నాధదిన్‌ 2 తొల ౩ పోవనిజవ్వాజిచేం (జవ్వాజి = సుగింధిద్రవ్యము ఇది జవ్నాణిఎట్లి నాభినుండి జచ్దును బయలు మెజటయన్‌ == వెల్దడికా గను వా లన్‌ == మైనా అను (తిన శరీరమునందు రాదు కొనిన కు౦కునుచ ందనాదిలేసమున్సు రాల్చినన్‌ + ఐనన్‌ 2 రాలునబ్లు చేఎనప్పచింని (రుకిచి

88 ఊత్తంఎారి ంళము._ ఆ 'వేసిననుగూడ - అనుట పొల తుక _ మైదాయ = స్రీయెక్క. కరీంవాంతి. “వుసెననోన్‌ = ఒజలో (గవుసెన _ వీజాదు లుంచుట కగుసంచి ఉన్న(క్రిమమున్‌ = ఉండినవిధమును కెలపన్‌ = తెలియ జేయగా (తళతళూడ జేయా - అనుట ఒడుగు = తెల్లని వస్త్రము (తెల్లని (పట్టు వీర _ ఆసుటి ( ధొతివస్ర్రంబు పర గుమడుగు దముడఅ మడి చలవ యనగ -౨ఆం భా 2 58) మూణనన్‌ -+* ఐనన్‌ = పూనబపోయినది (మలిన మెనది ముఖికి కలడి ఐనప్పవికిని మగుపి - ఒలుందు _ సోయగము = భ్రయొక్క 930 జమున (వైన (ఎటుందు = నఐంబము మొలకు వెనుకటిభాగము)ు అంది చూఎంంచిత్తము= చూచువారల _ మనబ్బును ఆ కగొలుపన్‌ = అ్టప్వెా ఆ వెయ ా (విియాంఎంరయి లకు బోనీక నిలుప గా వశీకరింప గ = అనుట (ఈ నాలుగుపాదములందలియకబూసం (య లకు పై గీతమందలియసనూపకి్కి కి యకుసు దనుజేంద్రు శాతలోదరతి ను గొ౨ి అనుదాతో “వెలు వెయి” అన్నయము] మురిసములన్‌ == కులుకుచెళుకులను (నడక యందలి వ్యాస ములను “విలాశనుందగమనాదులను [ మురివం బొప్ప * మందమందగమనంయిల్‌ నేర్చుదున్‌ _ శృం న్నై £56(చూ సూ ని)] ఉజ్జగించిన = ఒదలిన ముగుదనడఎను = సుందుయొ క్కు నడకయు కలికి _ చూఎలన్‌ 2 ఆందయు లైన దృష్టులు (ఒఅరచూప్పంను _ అను) వీడ్కొన్నవాపోయి ర వ్మిని సల విచ్చి పంఎన (విడిచిప్టైన = అనుఎ) కన్ను *పయునువ= కొందోయియును చిజనగివన్‌ ఎగరించిన = తొల "ంచిని (తనకిడ నుండ కుండ జేఎన్స చిగురుమోవిన్‌ == చిగురాకువం పెదవియును ((జాత్యేకవచనము పెదవులును _ అనుట) (అనువివి ఇంతి = నది = వితిన్‌ = (ఆ) న్రీయిక్క మనను నం దున్న ఛభయమును. వెలు పలికిన్‌ = దియటికి. ఎజుక చేయన్‌ = తెలుస గా (తెరియ బడ జేయా అనుట) [దనుజేం్యద్రు డు తలోద)న్‌ చూచెను] తా _-- ఊర్చశ నరకునికి భయపడి తఈనసౌందర్యమును మలు గుపజచుకొనుటకు (ప్రయత్నించి నది ఆమె యందులకు చతుర్విధము లగు (నాలుగు విధము లగు నలంకారములు వదలివెబనది ఐనను ఆమెపఫపయక్నము నెబవెజినది కాదు ఆమె సపూజసుందు యగుఎను ఆయలంకారములి లేరిలోస మేదియి ఆమెయందు. గానరాకుండ ఆషయాకృతిమాధుర్యయి. (శ్రద్ధ వవాంచిసది ఇక నామె * చూపులయందు విలాసములను నడకయందు పలుకుబెళుకులను 'పెదవులందు చిలునవ్వ్పులను గనరా కుండ నొనర్చినది అవిమ్మాతము న నస్సునం దున్నయామథయము నెటుకసఅచుచు ఈ మెకోరికను నెణవేర్చ గలిగినవి

£ ఎ౨ఎ౦దరసపొతము 80 విశే __ _లుర్చిధనేసట్యములు (నాలుగు) పై నాలుగుపాదములందు పర్డ్మింస బడినవి (వాని వంంణఎిుసకు చూ 6 పద్వవ్వాఖ్య)

(జవ్సాద్రి జవ్నాది పలుణా చె యౌదలలయందు రాయుఎను శ్రీనారు డిస్లు పర్టించినా డుం కౌజ్యి యొక్కిత యందంద కొమరసామి యెదలలయందు జవ్వాది యసలుగొలిపె (చూ థమ 5 అఆ 3ప ) _ జవ్నాది జవాజీ జవ్వాజి (రూపాం) = చిను జవాది జవాజి జవ్వాది జవ్పాజి యస ॥ సంకుమదాఖ్య (ఆం భా చి తి ఇచిటియీ జవాది నల్ల నై నున్న న్నై కొంచెము పచ్చి న్నై యుండజున దనంమృను. జవాది నీలం సున్న మీషత్పీతం సుగన్థదమ్‌ అని (5 ని చందనాచివర్డుఎు * (2 చూ మూ ని ఇది (బం ్స్రశి ్సి గా గూడి ఒకి కవిచే (యుక్తము = అగురు ఎత జవాదీ మృగి.ద చెందన హిమాంబు బిళింందటై (రబక 700)(దూ వాన పై నాలుగుపాదములయలందలివర్థ నవిఐన ఆఅయత్నిస్‌ద్ధ మగు మాధుర్య మనుభూష ౯ము బోధిల మగు చున్నది _ సర్పావస్థావిశేషేషు మాధుర్యం రమణియతా అని లక్షణము (౮ శాకుం రా వ్యా అలం ___ విషమభేదమిు. ఉఃర్పశి తినసొందు ైమిను నుయి గుపఅచుటకు (పపయత్నింస గా అది ఆకు ఎదింవం జో అశిష్షప్రా ఎ తిరి నటు ఏరింప బడినడి అఏస్త స్యా ప్యవా య మ! వక అధి నే (హా ళ్‌ అబాట్‌ ల్‌ తదిషార ఎయుద్యమాత్‌ అం లక్షాము క్‌ ౧. "”ను ఖెౌని చెఇంయి నివవచు గగన జకొం ఛా టా గనునపజచు "టగికే కు నఖంఓల ఎరు సుంఎకుం గొ ర్క్తుల "దేలున్‌ లా అవ __ సరటిశ్ళంారి చేష్ట ఎర్జిం బం ఎన్నవి దనుజ . ఇంద్రుడు = రాశ్షోరాజు ఆ తల + ఉదంన్‌ ౫ ఆ సుందరిని [ధా౮ా అలోదరీ రాలా ఎన్షరీ (భనం ) తలోదం _ సన్నని” ము గలది అని (ప్యుఏ) బూ ఎున్నది బూ ని ]] కను గొని చొశ్లెంబున్‌ = జడ చుట్టను (కేశబంధవిశేషయిన్సు. నిమురున్‌ = సంరించుకొనును (సరిచెంకొనును) (క్రమ్మ సెన్‌ 2 వెంటనే పైకొంగు ౬= పైగుడ్డ (కొంగు = ఎస్రు . అట్టి కిద్ణంల. గొంగున నగ్నిడాచి నట్టు లెబ్కయి డా చి తోయమ్మి ఇఎము (భాం ఆ 789) (౮నూని ))

లి ఉల్తకవారింం మ __ ఆ అనువుపబచున్‌ == పొందుసజదును (దక్క ఇయుసు) గేద వం = యు ఏజ్రాబనేరను నఖంబులన్‌ 2 గోళ్లతో చీరున్‌ = వీబ్చును కుయరకున్‌ = నీఎ డా కంలును కోర్కులన్‌ == అన (భోగ) వాంఛలను. తేలున్‌ = వభక్తిసందును (ఆత ఊఉ. గంధీరవిత్తు డుమూఎతేండు మొ వ్య) తా __ నరకుడు. భయ వెటు గ జేయుగు “హజాందర్యమకో మో౮ంటఎయ న యూర్వశిన. జూచి తనప్రేమ. నామెకు చంపకు. కొన్నిగరారచేష్టల నాపి చదు (ప్రదర్శించినా డు జడచుట్టను చక్క. జేజనొనుం ఆ త్రరియంును ఒక్తి _అంనొకుడ నీఎ

• కూర్చుండుట మొగంచేక విల్డుట (3 ౦టిచూూణం యి న్నగువారెౌ ఆజర ఆనార్శ్‌ దొధించుట = అనునఎ యని న శృంారచేష్టలు నరికువియందలిర ౨5 అవిబ్బంజకడులు అవి డిర్ని యందు రతి. (పే) క్‌లుగ జేఎనస్పుడ రసపోఎక ఎ అగుసు అవి యస్టఎ ౫లేనన్చడు ఎనాభాస పతిపోఒకదములే యగును ఇందు _ మొగరిరెక ఎల్చుట మొద లసునవని శనాయివానం ౦దాదులయం దలి నఖతతాదిరర-..”క నవ్యంజంఎలు కాళిదాసు _ ఇందుదతీ నస్వయంవరసునందు రాజులయందు జర్జి రచిన గృంార చెష్టలు ఇందుకు మూల దున దగి యున్నవి ( ెశ్లి బు నిముకులి కళ్చి ద్యథాధా” దువ్యతే వు. న్పనన్నివెళా ద్వ్యతిలజ్జినీవ న్నినాంకుగర్మాప్లులింబ్ఞ) మఠం ద్యాపారయాడూ” _రం కిరీటి (రము 8 0 ఫ్లో = ఇబ్బడి ఆర్లి వ్యా ౪ చెప్టుయందు రాజంయన్నపాయ మును అద్చిరుద్ధషా ఇంద ఎఎ్బవపొాయ'ును విద”జచినది అవిచు ఇల్చట నింం "దుక్క ఊర్చశియొక్క అభి (పాయములుా బాంస న ఎను ఇల్బనీవ్యాఖ్య ఇ బ్లున్నది = అరీఎవి న్మమ శిరిబ భమ తాం భారం న మన్య ఇతి నృపాధ్నిపాయ శిరిఎ న్య స్తహస్తో కయ నపలక్షణ ఇ తీన్దుమక కలిప్రాయ = (అని (బొశ్లాము నిమురు చున్నా డు నరకు డ ఇం దాతనియాశయమను = జడచుట్ట యెట్లో అశ్హే నిన్ను నాశిరన్వునం దుంచి భార మనుకోక ధరింతును . అనుట ఊర్షశియాశయము _ తంయం దు చేతు లుంచుకొనుఎ అపలక్షణము అసలక్షణయుత డిత డు - అనుకొనుట] (శైలొం గనువుపణచుం) - కాళిదాసు దీని నిల్లు ఎర్జించినా దు - థావవర్ష్శన 'రెండిటియందును ఏకవిధమే విన స్త్‌ మంసా దపరో విలాణ రర్నానునిద్ధార్రదకోటి లగ్నమ్‌ ప్రాొవారి మూకృజ్య

పందరసహితము 81 యశామనాశం ! నినాయ సాచీకృతచారున క్రః" (రము, 8న, గ! ల్లో పల్లి. వ్యా, _ *ఉప్రావా - రో వేపణచృచే నాహం త్వా మేపం పరికస్ఫ్య ఇతి నృపాభ్నిపాయః 1 గోపనీయం కిజ్చీ చస్తి కళతో వయం (పాహృణు= ఇ తీస్టు'వక్యధిపాయః " ఆఅ౦ ఇట *పాలప్ప మాకృష్య' అనునది (పాకాంం) అనినది.

(నిన్ను నే నిట్లు పకమునందు. ధరించెదను (కౌంగిలించెదనుు అని నరకునియాశయము,

' ఈతనియం చేడో దాంప( దగినది శకికమం చున్నవి. అంకులకే 4ఉ _త్తరీయము. నాగి పెటు(గుపజచుకొను చున్నాండు డానిని _ అని ఊర్వుశియాశయము]

(గేద(గిరేకు చీరుట్స _ కాళదా సిట్లు వర్తించినాండు _ "విలాసినీవిిభమద న్త్హప త! మాపాఖ్లుకం

| యే కన తాని (ప 6 | శళకబర్ష్హ మన్యః | (పియానిత మ్చోచితసంనివే శై &| విపాటయామాన యువా నథాగ్దె 98 (రఘు=

6 స, 17 ల్లో) మల్లి, వ్యా . '“అహం తవ నితమృ వీవం నఖ(వ్రణారీన్‌ దాస్యా మీతి నృపా

. ఇచే న టి కో బస గి జరు ఠి

• శయః 1 తృణచ్చేదకన త్ప్తపాటక వయ నమపలవషణక ఇ తీన్దుమత్యాశయః (అని. [ఈమొగలిరేకవోలెనే సీనితంబఘునందు నఖ్యవణ మొనర్తు ననుట నరకుని యాశయము. తృణచ్చేద మవలక్షణము, చళచ్చేదమును అట్టిదే ! అపలక్షణయుతుం డీఠం డనుట = ఊర్వశి యాశయము.]

(కులుకున్‌, కోర్కులం దేలున్‌ ఏ ఎ ఇని గూడ ఇప్రే ఆశయము నర్జీింపం దగినయనుభావములు, న్‌! కులుకుటవలన * “ఆడంగి” అని, కోర్కులం దేలుటవలన *గా ంభీర్యము లేనిదేబౌ అని . యూర్వశియాశయ మనవచ్చును. ఈశ్ళంగారచేష్టలు నరకునియందే వర్జీంపంబడుటనలన_ “రసా ధాసము” సరిత మైనది, ఈళశ్ళంగారచేష్టలు చూచి పై విళదనబచినయాశళయనులతో నే ఊర్వశి యాతనిపొందునకు రోసి *లజ పూనిన' దనినాండు (గంభీవముగాా పె సద్యమున (30పల్రో జ న్‌ సోమన, (తమ్మనన్‌్స్‌ _ ఇ టబ్లనుట నరకునియందు “చాపల్య” పనువ్యభిచారిభావమును నూచించును, “చాసలం త్వనవస్త్రానం రాగద్వేషాదిస౦భపమ్‌" అని లక్షణము *కోర్కలం దేలున్‌” అనుట “వొట్పు క్యసు"నకు న్యంజకము _ “కాలాక్షసుళ్వ మౌొత్సుక్యం । మనస్తాసత్వరాదికృత్‌ అని లక్షణము, ఈ భానము అన్నియు అననుర క్రనాయికానిషయములు గా (పవృ త్తము లైనందున, . భావాభాసమున కదాహరణము అనం దగినవి, భావాభాసమునుగూర్చి కొన్య(ప్రకాశిక ఇట్లను

క్రి ఆ ఆంలటారి-ంశసు__ ౨ న! చున్నది _ రతి ర్లైవాదివఎయా ధివాతయా వక్బం వాం ట్క్త దావా టౌ చిత్యిగ్రన ర్డివా (అస ( చొశ్ళైంబు నినురు జీరు ఏ) ఇ. వి రకు లొకరు.__ ఊం దొళ్లైయకు (సంకు య ౧0 ఇం ణి నిమురుష జర్చశిపై కొంగును (నరక -) అనువ ఉంఎ - అపంతిని మోోయిం ఎం . మాదొ -మూ మం అనుదను తెవయ ౩ఎ టై జుం టెం కొదు (7న్షైంఎ (_డ చ్చు అను వారం టాం పై లఅఎఎంటును ]] క అ_ట్టెజు /౧ంఆయు లా ట్‌ బిత్తంబున రి ఇ ణు న్‌ ్జజెతా యకం శ్ర లు ఎనం తేక ె*ె. లో "ని =క్‌ లా లఅవ్సింని అమల) = అృంబుసన్‌ ఎశీ “) వాదు చేశ = జాం ఆయతుందు = న థునకు గపంనవా డా ( న్మధుం చెతిలో”కీంబొబ్కు - _. ఎకుటి ఐ = అగుఎచే త (తనయందు సత్తరొనియ ఎరా ఎఎ అవా డగు-ంంె అకుం) ఉనున్‌ అయిన్‌ చెందుట “5న ఎన అలింశు వైరి లొనన్‌ = ననఎ నందు జూంన _ లజన్‌ = అటి న! ఎవాం-న (పొందిన ఎగుతో( సుకంద్దై ఆసుట)ు పై ఎద్య యితోఅన్నయము ళా __ ఊర్చ!ః అ సం ాె నరకు ఎ శృగాంగాంచెప్త లాలు బూదునద్తు (ప్రదర్శించినా డ (నో ఉం అని చూచి ఆబు రో తిపడి అన్ను మిం? లనపొందునళే ఆం డు త న్నిటకు రబ్బంచినా డని తెలి చాలకుసొ ౦కోంయుకొ (ఎగ్గకోో ఆత ఎఎన్నహెలుఎహాఎమును 5ఎ ఎందింది విశే __ (వూనినలజొ దార్నశి బగ్గుఎడుటక కారణ ములు రెండు దేవవాంల యగుతాను ఇంతక ముందు. వెన్లుడించినరీలిని అ లక్షణములు గలిగి లోకకంఎకు డై శ్యతుపక్షనువా డగునొకయకురునిపొందున కియ్యకొనవలన వచ్చిఎచె అనునది ఒకిటి లన కేమాత్ర మిష్వము చు ని యధ _ప్పరుషుని 0గితి ాఎరింది. తనమానను తీయసున్నదె. అఘనడి మఒయొకటి ఈ కారిములజే మనొదార్థ్యయును (=న (వాగల్ఫ్యమును గోలుసోయిన దనునది దిని కగు సాఠాయము

చఅందిక వాఆము (00 య “౧ంది ౦6 యి దొంగఓ౬కాపలు ౯ావి మూపునీ ప ” లోనిెె*”_ ౧౧" ని “ం వెలు వల జొచియ టూ ఆ . ౧ లు సఇగగంం * 6 %ఇంబ "స్త్పరురో వరువో యనం గిం చా వమ లం రిచుకచే యుంది ౨ ౬౦ అర ఆట ఆ వీడు చూణర్‌ == తినదృమ్హలను (జార్యేం అనయ్య తొంగలి.జెబ్బలన్‌ = దట్ట మోచండ్రుంం అ ౨న (+) జ్ప్పెలయం ఎ [4న వృలండ్టో దొంంత్చె ల అం (౨౦ ధా ఏడాది ఎట ఎ ఆయిఎనేం (హాష్ళ్యాకి క్సాయ్రత్యయియ్యి (అం అా౮ాల్యిమ్యు [వారి మ రేం (ఆఅ నా] అవోంటయిరోని అను + ఇఎ ఆ క య] సీవోరిదులోని = ఊతొమ్మెబు గులు 2 ఎంయిలో (ుల్తిబ్లు = ర్షానాలబ్బలుయి న [తొం౮ాయ ( రానాలయ్యి వెలుఖులు చాలవౌంతి .ంఆఎబులు కొని అవి ముంఎిచే ఆకొంతి ఎ లైనంగుని ాంతి గొంతి కొల్పోయి యున్నవి] ఐ (అన్చవి గొ అయి అఎఎ) తోం _జన్నుదోయిఎయిన్‌ చ= స్టైలు లైన (ఆన్నితియి ర్లైన = అబుచ్య ంంటు _ఎనములయందు నిల న్‌ 2 (ఎ ర్తల్ల [ ఒలంన్‌ అఎఎ ల౩ వాంంచ్య ఎనునది వానియందు ఒచ్చున శ్లైన లే కుండఎ బూని యి ఆమెచింంను చెలుఐసు]) (యిఖము పంచి యున్నంనచున ఆమె చూలు _స్తనములపై _ 3ఏంఎ జొచ్చిన ఎ౨ి థా ము కొఎన్త=2శవను ఆల్లన్‌ == మెల్ల - (తిన్నతిన్న -) (ఆమెహృదయకుందలి చింతితోడివిచారిమునకు సూచకి మిది [ ఎన్ని కు అలన్‌ (రూపాం ) సచ్చసంకిల్పజల్తి నళారి యగుబు బఐబరిమశాంతి చిత్తం బున బట్టుకొల్పు నతి డనింఫనానలమున ప్‌్లి చొంచు విచ్బతి-ర్డిం మారుతికి గ్ఫికాత్మ (భార అశ్చ్స 205) (చూ సూ ని)] చొచ్చి ఆ + చేరువకింఎముక్‌ = ఆ ద్యి“ంఫధమును కిది = చేరి చితరునో = చ్చితించినదొన్యుయా.. కిరువొ 2 క కానీ కా. ్‌ గ్‌ పో త చొంనదొమ్మా అనంగన్‌ = అనునట్లును గెందాంము +- దొమ్చు +- పోలెన్‌ = పడియన్భ్బునందు (ఒత్తి రాస మేర్చిబంచుఎకై తొరిది చేఎసయద్చు పడియన్ను దానియందు) తీఎనవొమ్మయా అనునట్లును ( పోలెన్‌ అనునది ఇఎ “ంథధావనావాచికిము). కదులు 2 కదలి= (చలనము) ఇంచుక (యున్స్‌ = కొంచెమును (ఏలేశమూ్యత్రమును. లేకి ఉండ గిన్‌ 2 ఉన్నబ్బుడు పైకి అన్నయము లా నరికనిపభాస్థానము చేరినిచ్చునిప్పు డూర్చ? వివారదుకో దల ఎంచుకొని మెల్ల మెల్లా. అడుగుతో అడుగు వెట్లుకొనుచు ఏచ్చు చున్నిది అబ్బు దామె తలవందుొని ౧ ట్‌

రథ ఉ ్తరలార్‌ఆం లయల ఆా

ఆబగన్నులకో నున్నది కాంతి.౦౪ము. లగునామెయచాబ్బఎు దెయ్దఎంలతొ. (గిక్కిటీఐన యామెజెస్పలయందు.. బుజు గువడి మనసున -దందై న్యము తమయందును జేంస దసునస్లు కొంంకాంచి తొజ గి యున్నవి ఆశెప్పలు ఆగముతెటఎయీ కల ఎగుఎలన వెండ్రుకలు దట్ట ముగా అలముకొనిన గుఎంంన త కాంతి? వాగూ బయబుపంఎస జాల కుబ్నవి ఇప్చిచూంలు (ఆమె ఎల పంచి యున్నందున) ఆమెవలు దకవములయందు మ్యాతము బోరింబ మన్ని అని కొంతిమంతము ల్టైనవర్తాకాలపుమెజప్పలు మందన మంబ గుపడి తవఆళలళఎ పకాశిము

గొంళ కొల్పోయి కొండలపై ఇం సెడి (మేఘములందల్సి. చంపు లనునట్లు గన న్రైనవి అన్లు =చ్చి ఆమె యాక్థానమం ౩ఎమునందలి మొకం భయము కణ “లివియున్నడి. -దలిక యం మాపే లేక = ఇది యెకచిత్తరువుదొవ్మ యగునా (రక్కపో త జోఎనదొట్ము యగునో

గే అచ్చొటకి తిఎనదొమ్మ యగునా అన నయి యున్నది

విశే __ (వీహారమురోని(కొమ్మెలు గులు) = ఈ సందర్భమున వాల్టీకి మృదొళీ పజ్కది గ్దేఎ

విభాతి న విభాతి చ అనీ ఎతను సెక్రించుట శృ3ంప దనది (ఇట ఆ వోరిము లే9 అని వీరే అసపా ]

( విలునన్‌ ఇ బ్లమం చూ ఎశలయందలిచాంచల్యము బేమి9ి సూవించి ఈ దుభ్ధతినుండి తొల గుట కై నయామెమ నస్సునందలియుపాయాన్సేషణమున శ్రైనయా మెయేక్యాగతను సూచించుచు. చింత

యమ వ్యభిచారభానమును కెలపు చున్నది

(కద లించుకి లేక) న. సనుదివలన స్తంభ మనుసాొ త్రి శైకభావము ఏచింప బడినది . న్త్హబ్బు నా, న్న్వష్యాయాబ్లిత్సం రా“ధీక్యాదిసంభవమ్‌ అని లక్షణము

(అన్లకొ అనుట ఎ ౦కోద్యమ వృమును ఘాచించుచు. ఆలస్య మనుూ్యూభిచాతిభాందును. తెలుప్ప చున్నది మన్షోద్యమక్న్స మాలశ్యం కదర్తవ్యెషు (పక్షీర్త్యతే అని లక్షణము

(శొంగలితెప్పల డా చి చూస్తు అనుట విషేిద మనున్యభిబారిభావమును తోరపు జన్నుదోయి పై జూప్పలు నిలుదుట తల వంచుటను కెలిఎ ఆసబాక్ట యన ద్యధిచారిభావమును తెలుప్ప చున్ని వి.ఇశ్లే అనుభావాదులును మాచితిము లగుచి నరకు దాలంఒనము ” గల ఊర్వశియం చరి (భయానకిస్థాయి యగు భయమునకు పుబ్బ చేకూర్చు మున్న వనఎబ్బును. ఈఎ్యభిచారా దులు గొన్ని కరు-మునకు గూడ అంగములు గా గానవచ్చు దున్నందున భాససంధి

అలం __ మాల్యోశ్చేక పోలేన్‌ అనునది నంభాననావాచకము నంభాంనా స్యా ద్యక్రే త్‌ వ్తుహేతుఖలాత్మనా అని లక్షణను. (కది లించుక లేక్సు అనుటసంన నామ్యుము కవి

దుందర వాతము 00

(ప్రావోక్కింద్ధంి. లేవిచా. ఎజీవి యుగునూర్చ3తో (ఎంద్బ మైనసామ్య నమసంభవ సినిఎంప అల్బను. లేవదో నామ్యుము (ప్రంద్ధ మై యుండ దునరుక్తము ఇ₹వఎఎనయాఎళ్యకిత. లేదు విషయుతాదాల్చుసుకొలచే. అది జరిగినది (చమూ రిననఇంాధరము _ మాత్నోక్పేకొదావారి = య రది మి. ందితరాయలి ఉ్య్పేఇంమాలారూస గూడ నని ఇ ట్లుడావారించినా డు మౌలా రూపా స్పేషా . యథా _ ద్నిన్వేత ఇవ వాంణ. కరయుగో వివస్సాంప ద్చితీయఇవ చం (దమా శ్రితివి+ ర్మకొళూ లి నరాక్కితి రి వాంబుధి ర్లురు 8౧ ఉమా మాగరో నుకో నిఫంయాఎర్సై ర్షయతి కొవ్‌ఎ మఘౌామ్‌ఎతి (ఆప) 6 ఆఅఆ.”వంా జఒజ9 నరకాసురు ౬ ట్టు బవశాం ౨

జాలములో న ౦ దిసి యంతకిపి "ందేరయుక్తు డై

లి లువలం బఐద్‌ తులు దోవ నె డాంగిరి దైత్యఖిత లై

(పోయి దొ౭౦గి చేమిటి56 బొత్తులచానవు న్‌ా తొంయ్బలీ ౬౧ అర్హ నంరాబురు డు (ర్త ఆల౨వాంగిన్‌ (ఎలిఎ చ అం +ఈ0 క అసుందరాం ఇని (గుందరిని అర్న”న్సి చూవి ఇల్లు = (వ్వ్పె వోంనిము గొ. అనున్‌ = అనుఎ న్నాదు తొయ్యలీ = ఆ (సందొభంయి. పాకిశాననుండు 2 ఇం్యద్రు జు((వ్యు) పాకు డనెఎరా *సు3 శాఎంవినవా డు ( పాకం జ బాన తీవైగ్ల్రై ర్యార్గిలై కిజ్బూవానపై త నామ విధు క్లేలే శా నత్చాచ్చరై రల పాకళాసనతాం శకి స్పర్పాచురిఎతి ర్చి (వపు చూ హూ వి] అంతం _ పా _ంబెరఎయుటఫ్తుటు + ఐ 2 యముటలు వరుణు ఊఉ కరుడు అనువారితో కూడిసవా డుగా ఆండి ఆలమురోన్‌ 2 యుద్ధమునంఎను ననున్‌ కది = ఎదిరించి తోలుప్పలన్‌ = పాట (దొలుటలను సడె్‌ 2 అనుఎవించెసు (ఓటమి పొంది సరుగెత్తిపోయె నుట్స సతులు == (వాత్సి భ్య్యాల ద్వై త్యభింలు + ఐ 2 రాశష్షఘలనలన భయఎకినవారు గా అయి డాగిరి = (ఎచ్చటకో వెళ్లి దా గుకొ 3లి తొయ్యలీ = ఓబ్ర పొత్తులదానపు = (పొత్తుల +. అది అందజకో సంబంధము కలదానవు అందటకు అనుభవయోగ్యవు (సాధారణవు వెళ్ళవు = అనుట్స (అట్టి నీవు (పోలు = పట్టాయును. ఏమిటింన్‌ == ఎందులకు తొలంితి = విడిచితిని (నియకం_ర్హుక లగుసతులు మాసరిక్షణమునకై యే గిన ఎ గుదురూని (సర్వ) సాధారిణ “గునీవు పట్టంము విడి గిపో-ల ఎనయా..శ్యకతి లేదని థాఎమ్యు

06 ఉత్తరహరివంశయ___ ఆ తా __ నరకుడు అనకీరొద్దృతనాయకతను వెళ్లిడింఎను రా కూరని (పరోధపం జూచు చున్నా డు ఇం(దాదికిక్పాలపలు శానే పరాజితు ర్లై గ్గు వింది పాఒపోయిరి.. వారిభా ర్య అనాధ లై దిక్కు మొక్కు లేక మానబి "ాపాడుకొన చెటకో పొయిరి చేడు నేకు స్వర్గాధిపతి న్నై యున్నాను సీపు ఎస్టణము విడిచి తొల ఇపోపుటకు యత్నించి నాంవిధలలో మావారిచే పష్టుపడితివి వెశ్యవగునీపు సారార*+ వై యంద రోను “వమానోం౦బంధము “లవాన వై నప్పు డేల యుబ్లు తొల %పోఎ యత్నించితినో నాకు తెలియుఎ లే ది తఆనపర్శాకడు విగ్షించి శి సిష ఖయసడవలఎనియాఎగ్యకత చేమియు లే దనుడు ఉర్నశవిలో గొన జూచు ఎన్నా టి సరకుడు విశే __ ఇచ్చిటినుం* (84ఎఎ పెటకు ఊర్చశితో డోరక నిసంధాషాము సాగినది ఇది ఆం విధిరోద్దతత్సమునె చాంనజన వెన్లుడించిన దనివడ్చును డానితొపాఎ జ ర్చశీ, కిరామున శగు యత్నమును నొగినది చలుంఅతో ధీరోద్దాయకునిలక్షణ మి ట్లున్నడి. బూయా పర పచణ్జ శ్చఎలొ వ్‌హంకారదర్భభూయిష్ట ఆత్మి బానిరితో దీనై ర్హీతోద్దత కధిక (సావా తి 83లో ఫి ఎ. (పొత్తులదానప్రు అది యవి శబ్దఎబులయత్తునకు వృత్తిం లొపంబు బహులంయిగ నగు (దా వ్యా సం 45సూ) పొత్తులయది పొత్తులది పొత్తుటాలు ర్యాయములు పొత్తుటాలు వేశ్యా పరము గా నిఘంటవుల కెక్కినది-- బోగగ జేడియ పొత్త౮ాలు. ఎడుకిచెలి (సాం రూ. 8వ) తక్కినింండిచిని గూడ నిఘంఎఎలు (గబాందువోని లయును ఉ సనొాషఇపురంబులో ె* ౨ ఇందినశేక్‌ ఒరించి దిగ్భృకాం ఆకరళాలనృంఅవపటదాయ న ఎరము ౫ క రాజ్సముం 7కొని నేడు దిగ్విజయగొరపధ స్యాడ వై3 ౫ సన్‌ మ్‌ లి రా నీకగుదోయి వెన్నెలలు నిండక కోక్కులు నక నిండునే ౬౨ అర __. నాకజరంబులోన్‌ = స్పర్షపట్టణవందు (లమరావ3యందు మెటఎు = శోఛిలి యు 4౧ బి చ్‌ (కాంతావస్తువాహశాదివై భవముతో ఒప్పి . అనుట (చూ ఆం భా 8 కి) సందన అజాత రన ఆ కేన్‌ = నందనోద్యానవనమందలి విలోరముతో చరించి = (ప్రంరర్తిల్మి రాజ్యమును =స్పర్ల లా న జా అప జ రాజ్యమును కైకొని = వశపజదుకొని దిన్ఫకొంతా = కరతాలనృ్ఫంఠఅ = సముదాయ = సమీ రము= ధేవకాబ్రలయొక్క సహ్నస్తములందలి వినకిజ్ఞల సమూవాముల ఏలని [ వ్యజనం తాల

క మందర వాతయిు రి

టాక్‌ ధం ర్ట ఎమి అరి (వైజ్యా ఎధ దీనికి వ్యు ఇట్లు చెబ్బ “ది రాం గేల్‌ అన్త+కి (ఊవూ అం వ్యా లి సోకన్‌ = ఆగుల సాది య గౌంసఅలల్టు ఆ వద్‌. ల గెంబుటఎలన లిిన ఖఇనంఆచె కృతక్చి అడి ఐపాల్‌ 2 చాయెలట్టు అలో నేదు = ఇప్పుడు సీ. కనుదోయి. వెలంఎ 32 అయోంగ్రా అందు మ్నులనుంం వెడలదు. వెన్నెలులె ఆనందము కలిగిందు ఒన్మనిటూబ్పలు. (చూలు. టఎన్నలాదిు-మిల బన్టి వెన్నెలలు గా అధృవఎతము లై (గెర్డీ అము వై) వెల లన ఐ-నవి] ౨ిండకి = (జూ (శ) తింఎకి (నీచూపు లన.పండువెన్నె లల గావా ఇషటం య ౦ది ఇంకినిరో. అపులు [ నిండదే ఎంటివెన్నెలకేట చల్లె ఓ 6ఆ వృ నిఎవణి (8వి £ 6)వఎ (దూ బూ ని). నాకున్‌ = నాయొక్కి రొర్కుులు 2 మనొంథములు (బ్బర్షితో ఇములు అఎఛఎవింపవ లయు ననెడియవి నిండును -(- బు == సంపూరక్తఎ. -గూా (౯ చాంపు) (స్పవ్వేశ్యానృత్యగీతివి కొద యూగ పూదులు స్వర్షిరాజ్బలజ్య్రస్పయం ర-మున” ఎరఎబిటబ్రయోజనము లగుంవలన అవి కిలుఏకి ల ఎదిక్పొలవిజయాదులు ఎల ౦ఈహులా నివా వు ్సె తా --- న్వాల్లీ మృ్వామించి దేసవావినవ సంవయు ఎశపఎదుొందిని యచేచృమ గ నంద నొడ్మాసవిహారిను ఆలిఎ3ని రాజ్యల_ ఆతానాంచిన్నా ము లగువింజామరి లిరువంకల (చేఎర్సా ఆలు వీ ఇంద్రఎంవోసన మెక్స్‌ సుఖఎడు చుంనిని సుభర్మయందు. ((దేవతలనఏ సుధర్మ్ర గంధర్పాదులు -ాయకు లై యంరించ గొలువుతీక యుంవిని ఇన్ని యున్నను బృత్వగీతాదు అతొ నీ నీశసభతో న న్నాంందింప జేయ కున్న ది్పజయము సరిఎ బ్వర్గరాజ్యమును గై వని నే డు నేను పొందినఖునత యెంత దైనను నన్ను గృతకృత్యుని జేయ శజాలదుంఆ9ి నం ఎ డు మునుముందు సఖఎలో త న్నానందించ జేయుట అత్యావశ్యక మి అందుల కాబిను పోల్ట౮ాంఎ మున్నా ౬ విశే __ ఎంంఘనం కాను సాధిందినన శరన సాదము శే కున్నదా తిన ఘనితకు కొ. తయే యేల్చఎ నని వచింసదు చరువతరో తనధన్యత యం౩యు ఆమెపై ఆధారిపడి యజన్న దన్నస్లు ఊయ్వతికి తెలి ఆమెస ఆనవం.కు (తిబ్వ్పకొన జూచు చున్నాడి నయ మున నరికి ల ఇందువలన ఢీరోద్దతనాయకున కుండనంఎన మాయా౨ిత్సము (మాసవాని తనము) ఇందు గాగూా (ప్రదర్శించినా డనవచ్చును కవి

08 డల్హం-౮ాలివం స - (2) - సాబాత్యదర్పణ'సు డీవి విట్లు ఆఎతెంవినది * విశాం “హ కైన టంతం 2 రుచ్యుతే (అని దీనికి వ్యాఖ్య ఇట్లున్నది _ కాన్తెన “వా (కియాటూల్‌ విహారే “తి యన్నా ఆజ్త్‌ టా యికాయా ,కిడితం సా శేరి ఎ్యర్ద (ఆర్సి (గకంరూంంనమునుబన్టి కవి ఇంతక పూర్వ మిటికళు లీతనియందు = రింసంపోయినను వాల3.ఎ లె ఎర్రితివాయుఎ లైన ఎ” లి భా చ్‌ ౯ రు వలయును వ ఆవాస (తామరథం ఏ లల్ల వ క జరా కణం ౬ 6 వ వారం దసపరగం దంఎ 6ె [(పాధ* న | ల్‌. ౮6) దవులం బ*జిన ౩ర్చి రరిలో వైేయు పగొన్ను 90 లట యా ఆ దువిడా నీకు [సయం ? వై కొనును వియుఐల౦ఎ వెలంయి "న్‌ ౩ ర. ళం ఏ. ల లా సుద్రామ = రిథభంజుం 2 ఇందునింంక్కు రలయిుం (ఇంర్వడుటు ఎంం పెస్ట వెళ్లినయరదము అనుట ు్రాదూ గో(త్రధి ద్వణ్రీ దాాచొ బృత్రహ బృాడా (అమ) అవె == అవిగో (నిక్టార్దకము సదెర +అెర _ రేణట = కెరుని ఎను గుల (్తమ్చేరమో గతో గర్జా ద్విరదొ వ్‌నేకో ద్పిఎ _ వైజ ఏ ఎరుసలు. (బారులు తీజిన యేను ్శు లనుట్రు అన్హు శ ఎప 2 ఆరస బడునవె దొర్జి = ఇం్యద్ర_తురంగదముంటఎలు == (అన్టీపతి యగు) లణునియిుక్కై గుద్ద ఎలు అన్లవె యాం శీ అధి చా అక - వీర ఆఎనల్‌ 2 ((పేతరా జగ్రు యమునింక్కి [పెవాధిఎందు (పతళచి శవన సృవన క్షీ ఒ (శేకవతి ఎక తిశ్చలాా ౨ (గ్రా. (ేతలకు (వ్పతట్రాణుఎను (ఇగ్వా వృణ్యవిర్హియము న ఒప్ట్ర) శందయా దఎఎను పే త] యూధం రలు అదె అం లొన్‌ = యుద్ధమునం నుం. దఒలొ 2 టలారముూా పొటిాన్‌ ౫ రుగెల్డి టా (యుద్ధము వి చి పాణరకజమునక్తై పాపో ా _ అశుటు దైరేయులు ఎన్ట్‌ తెచ్చి = [పోనీక పట్టుకొని వచ్చిరి ఓవిడా == రాంలా ఇందునావీ9రో (ఇందు = అబ్యయప్సు సీక్ష ఏసౌమ్ములు = ఎనొత్తులు (యం ఎ = ఇన్ట-లు ( ంతోషము కలిగించునని ) [ వాటలు అవాలి యు పె కేల అసుటవం-ద్రి] నీయుల్లం ఎ ఎదునషు (నీ ఎనో త చుగునధిప్రాయ ఎనుట్ర కెలంబు = వన్‌ = శేటలెల్లు మైనది (దాగుగా తెంయవచ్చునది అ ఎసట్లు గ్రా (వ మను రం ౧౧ చ ళం కొందురొ. అ; “ంకోలదులొ వయపడక (నిబ్బంోచముగ్రా. తెలియ జెస్పవనచ్చు నని భావము (అస్లు చేబ కైకొనును = (నీక కాజలనది నీవు తీఎకొనుమి

ముంద వాతను రఫి

వ గం అ లా వీల దిగు, తన పత్ని మటైనయార్వ? వీవిపత్ని మైన దఎమౌాటావె అంబర్‌ ను వాయు ఎఎ ొర్చులనె ఆమెయందు సంభావించి శ్యతువులు వ్‌ఎంహే. ఈం౦ంొఎందుంఎలె ఏ వైన ల్‌ అఎెచిత్యముకో టువదర్తింపు ౧9 వానిని బా టా ఆ వారిలో పది వరన ని చొి-వుా నీవు తీుకొననచ్చు నను చున్నాడు ఇంద నాడివ్నాలుం ఎన చి ఆయాపెబ్సు.ంలు (వారివి కొను మనుట తినివీరత్పిసరాకాష్ట నా మక వరం అమెట్టైలపాల్సంంె “మును రాను సంవాదించుకొనుట కనపెచ్చును ఇందు నైతే యుఎ. (తటె ఎం చే యమాదుల బరువెత్తించి రశుఎతో తనవీరత్సమును మటింతఎకా కో-ం (ొబాన ఎన) కొనిపోల ఎన్నా. డసంల్బుకు విశే __ సే కికృల్యములు వీరక్చమునకు పైఠీతిం పోషకిము లై ఊర్చశయందు రితి గలిగం పంఎఎ యున్నను _ అవి యస్టవాం డి రృశియందమ ఛయమును జుగువ ను "ఇలిగించి రసా థాసమున కంగిము లైన వచ్చును (దీవిని = 68 వంనముతలోని చింత్యాకొంత మై అనుట ఇలియ బబ్బన దనామ్చున) (౨ న్లివె చార్చీంద్రిలుం 9 ఎంఎల్సి అ వ్ల ాా త్త్ర్యతురంగ ఎఎఎిలు అని ఒకి అండా (చాతి పా (పారాం ౯ వ్‌ష్చం్యద అంవావి పా ,కిమఎం నిరాాయునకై

వార్తీ రద అనం” రిం ఎం మైన దిచే ఉ కౌగిి కాల* నె కారో ఎని 6బేర్చిగా

-. గొటానినిక నం + కోబబువాఎయ చేను నీ

"కే గలుగిం అఎంవదిల జే. పి ఇ గంధి నీ

లో ట 'జేర్పనే యుభయలోఎ ఇ0౫లు నన్ను బొందిస్‌ ౬౪ ల. సద్మ 9ధి = లామంఅయల్బయెక్కి. సువసనవించినువాోన కిలానా (పద్భినీకాతి త అబ్బు. = అము ఏ) (నరక "యీస్తాఎం“ంవోధనము అమెమెప్పు నడ ఆమెను ఎం రిందుఎ క్లైన దనవ ప్పలబు కౌ గి_కిన్‌ ఆనీ (కౌ గిల్సి యందు ఉండుటకు ( ఆకలికి అన్నము తినుట నంం దిద్రి ఆసచేఎ = లసేఇం9 (కొల నొంవారితనంయినన్‌ = మాటలయంద౨ చమఎ్క్బాతిలొ (904 ముగా బూట లాడి _ అనుఎ) తేల్చి 2 శంతోషపెర్టి రాన్‌ == నబ్బుట రాన్‌ = లు ా (నీవు న్న విశ్చణంచ్చి చేరరా” నొక _ఎయురాఎవు కాం అనుట కొటగా నినా డను = అరంర్యి మొనర్చువా ఉను (నెమ్మ్బించి చెజచువా డను. విళ్చాన వారుకి డను అనుఎ) అయి రా ఎలలోన్‌ 2 ఆ్రంరో (సాచివాలిరో = అనుట సు

00 ఉలత్తంవారిఎం6 ము ఆ జాయ 2 నవ్వులుపడుఎ (ఆఎబాస్యమువా లగు) ఈం 2-9 ౨=*ఎ ( కెద్చునకు 3 ఆదేశము) (ఊర్వశి వెలయాలు (వెళ్ళ) అగుటను ఐళ్చర్యజు ఆమెకు టకానముా. కాలం యుండు నవి యెంచి అత్పలోధముచే ఆమెప “శంణంరెన చాదుక్క్నూడు నరకడు (చెప్ప బొడ్కరీతిని)] ఉభయలొక _ సుఖంబులున్‌ = ఇవపాంరలొకముల ౨౦6 యందలి సౌఖ్యములును నన్నున్‌ పొందిననక్‌ ౫ పొందా (పాండి ప ఆడజ గొ) గవ చిదింం 3 ఢూలోకిమునందిలిసుందరుల వరించి ఇహలొం చౌలము చ“ సంవింద చూ డు ఇప్ప డూర్వశి అన్ను (యేమించి పభిపెస్టినవో ఎంలొంలెటంముల ఎ లగ తాామదపింది వా డగును అప్పు డుధయరోక _భఖంబులును అకనిని గౌందిో ఎగుసు వివెమవెంంటె అ ధాఎఎ) నీలో గిటన్‌ 2 నీయిం-యందు చేర్చకు + బం. 2 ((0పదంను = ఎలి చేయను చేయనా (తప్పక చేలీబెదనుు) ఏను = నేను కకక కలం న = అండి గా (విళజర్తి న్లై నేను వర్తి గా. అను. సంఎదంగన్‌ = ఐర్చర్యమయులక వీచాంము = ఆలోచన (వాని౨ గూర్చినచింత_అనుట) ఏల: ఎందుం-” ల ్కాట ఇదు (నన్ను నష పరిగబూం చినదో పదల శేకొ తయు ఉండదు అవి నిష్నవెదగ”ానుడు అచి నీయింం బడియుండ ము వానిస్లై నీపు ఆలోచింప లఅఎనపనియే లే దని ధా-సు 0 తా ___ (ప్రభుషలు కొమాలురు లై చతురచనములతకో ాయింఎ పగోజడకొందురు ఆరు వాత వారు నూతన్నఎయ. అగుఎను వి విరించి టొ్తివారి- జేతు లొగ్గుదురు. వారి నక్మురాదు నమ్మిన సాటివార8లొ నగు” టగు నం డఊల్టళి అల దునేమో అని ఉొంచి ౯ నస్టివాడను- నం ఒళచేయుచు తన్ను బరి ాంచిన వ ౦ ద లావెయింట. చేర్చె దననిత న్నామె పర్నిరూ 9ఎటిఎలన “ర్షలోకాధిసల్యము అనరా ర్‌ ఖు లన్నియు నను_విందినవా డు డాఎగురు నం లఅఎఎకు _ ఇది కే భూలోంబ్యంలయ డ్రై ఆద్రఎ బి ణులకొఖ్యఎిలు కాము హంగొనిఐున్ననా డగు-పఏ * ఉఊవయలొఐ (ఇహఎరిలోక్రి సౌఖ్యయులు తనకు హ్య్శరము లై తన్ను రృిళార్థుం ఇయ గలుగు “ని ఐళ్నర్భగలోధము చూప్పచు పద్మగంధివి నీ వని స్తుతించి స్తుత్వఎచూ వై డా లనున్నాయనున. గూడ ఆమెను బశీరరించుటశైై ఎబువితముల యత్నించు ఎ్చూ - సరక డు విశే __ (కౌ గిన కాచే. కొజానివా డ నయి రావలలొ నగు బాయి తేను 0). ఇట్ల నుట శకుంతలావృ్య క్తఘను నృరింప జేయుచు. కంయ గ బచ్కారించి రుంకారులు పై రని నమ్మియుండ గ” నలనదు ఎుద్దిడుంచులు నఎటయు ల్లైనధరాధినాధుంన్‌ (భార ఆది

వముందరఎూంతు 0 న ఖీ అష నస్న్వయనూ క్తి? శ్త్రతిం ఆడు పన్నిది (ద్వ వె ఇది ద్ని డాత్సి ఇ ఆశ్‌ యగుట ₹ప్పను (ఎడ్మిస్‌ాతిప్పలమ శ మి బ్లున్నిది అంజలి క లెశా నాణరాయ్యిదింద్దా. అవిరలబబలయుగ్మా చారుకే కి ళొబ్లీ య్బిదువిఐనసుశీలా గీతవాాసురమ్తా శం లతమును వేశా ఆచ్చినీ ఎద్య నా అని (అతి ఒంజత్సి ఊర్చుళ్యాదులు థి “రుం వై ఎంంయజబం మనుని వారింన్భాచ్చము చెడదు. ఇది వారికి రిము అందు అనే వాం చెనకన్య లవియు ఎ్య్యవహరింఎ బడు మందురు కినుకినే యూ అకుఎవీ (శ్ర [“ంతోషపెస్టి (చూపాం 88) ఇం ఎల్చి అని (వికే సా) ఈ పార ముదిత వొ౦ చేది (సంశదం కేల విచారడు) ఇది న రత్న మర్చిష్యతి వృగ్యశే వా తక్‌ అను కాళదాసో క్రిం వృణుతే య్‌ విమృశ్యకొరిాం గుణఎిద్జా స ఏయమేవ “ంపద అనుభారవింా కక్తిని న్మ ఖ్రతికి తెచ్చి ఊర్చిశీ స్తుతిని స్మురింప నేయు చున్నవి వ అనుటయు నక్కాంత చించా కాంప యె యమొక్కింత "దెలిఎ యతనితొ ని టనియ ౬) రిం అర్థ ___.. అనుటయున్‌=(నరకు ఎ _ కిర్తి (వైరీతిన్సి చెప్పా ఆ - వాంత చింతా + అ(కాంఎ == దు ఖముచే ఆవశింప బడినది గ ఐ ఒక్క + ఇంఎన్‌ = ఒక్కంతలో (అల్ప్సకాలమువోనే _ అనుట) తెలి = (మోహనునుండ్సి తే.కొని అంనికోన్‌ ఇల్లు (వైని జెప్పెడి విధమున అనియెన్‌ లా ౮ ర్చి? ముందుకొని మృ మన్నయాతని కామాంఫకా.టిలు ఆకనిమాఎలులన (తన్యపేమమునక్రై చర్వస్పము నొడ్డుదు ననుట అతినిబ్బర్గలోకాధిపత్యము తిన (ప్రేమి దనే ఆారసడి యున్న దనుట వద్మగంధి అని తన్ను స్తుతింపు ము న్నగువానినలఎ) గ్‌ుయి తించి తనకు మాద మి క సర్కివాత మైన దని యెంవి రిర్త ్యను నకి మితి మీజన వగ ఏతో బ్మ్యృితి కోలుపోయి.. అంతలోనన తెలి. ఉపాయమసుతో _ తినయొల్ల -ఎతోనే ఆత )ిగారినుండి అబ్బంచుకొన నెంచి ఆతని హృదయ మెన్టిదో పట్టి చూచి తదసుగు-ము ాా న! చు (6 ఎటక్తించుటక్సై తాను వాక్చాతుర్యము చూప్పచు రసవంత మగుసంభాషణము సాగందు చున్న దాతనికో

02 ఉత్తరంతి ర. ౨ విశే __ (ఒక్కింఎ. డెలి్ఫి ఇ బ్లగుణ -_ చనం ఎడు _ంవటాంంా గుండం చ చతురవచోవిలా గబాపాగర పాలై

పతి యగునీకు నిం లెకచాంత* ౨౯౯౫

యకులిశభాగ్య వింతనిజ మో గంం ఎల వై ౯గ

న్నరి వె జయంగ “చ్చి యా యో “లాగ కో ? బబ్త అర్ధ __ చళుర వం శ+విలో = నడ్చుదోదుతో హం. చార్పముతఎ గ్రా భావములును గలవా డా ( విలాసో భాంలీంయో అ (నృ్ర)] (5) ెద్బు దచంతో కూడిన వాక్యములయొక్క అందవందనులు కలదాదా గుూఎటసార = గుల బులకు నముుదునివంట్‌వా డా (అనంతము లగుగు-( -* ఎలు కలవాడా = లపల) (6 అండ సు నరకునివశీకరణమున కైన స్తాఎకదాక్యపున) సార భూ శ అఎస్‌ + తి యు (దముళలు ఒడ్డాశఎ గా కల _ ఖూమికి (నాల్లాాూడుయద్ర ఎులు డుందాం యున్న్ర ఎాంయిం వెం

కాడ్తి “ను “భూ, ఆ పదు బన్‌ ఐననీ న దీవులతొ కాడి యున్నను గభూమికి _ అమం) ప్రదుం అగులన్‌జఐఐనసీో [ _నక్నర్పన్భ వవాతంబు అగువిశేషంంబుంకుం (బధి. యగు (వాజ్బా కఠ 284వ) ఇంతులుజు బ్రలు (సుందరు అకలి ఒకటా లియె = ఒం గొ యా (ఆ గొంవడూు. నీప్రాందాదులు చూచి 9న్ను వారూ వచ్చి వరింతురు అది వెం పం అంజని” చమం సజ 2 (అప్హ్రై ఆ అంతయును (కొరిన దంతయు న) నా + అతులిత భాశ్యయుజాయెక్కి నాని చేనిది (చాల గొప్పర్సి ఐన లదృష్పడు (అదృష్టముచే కరిగినఎల దునుట) (హేతు హెతునుత్తుల కభేది ఎ] ఇంత (ఈ -౧ అంత) = (నన్ను గూర్చి నీవు చెబ్బనద్రి ఇ దంతయు నిజడు 2 యథార్దమె యఖ నన్‌ = అగుచొ బిస్న్ట శ అ 2 ఇంతకి వూర మే కలంగికి = థీతి చెందక (ఎవ రే మనుకొందురొ. అనుంయరు లేక (యథెబ్బముగా. నాయందలి పాయమును లొకి సునకు తెలియ జేయుగు- అనుం వ్వైంఎ శ అన్నలి 2 (ప్రభుబ్చుంటొక్కి.. గొబ్బతనము వ జ పకొశింస ఆ లా స (రాజరీవి అ అనుట) వఅయంగన్‌ = పకొశింస గా (ాయున్నద కి స్పర్లీముబకు వచ్చి ఒక్కునా డు - అయినన్‌ 2 ఒక్కదిన సునం దయినసు నక్సుక్‌ = నన్ను గారవించి తివి + ఏమి = ఆదరించినావా. (లే దనుట) (సీకు నిజ మగ్యుపేముమే నాపై నున్న నారిడకు ల!

పం సవా వయు 08 ఆగ జ తే = _ంధావించి యుంమవు అస్తు జర నందన నీచెబ్బన దంఅయు వా టోయు మ్ముఎం వీలు లెందా అన్ఫి చని ధాఎమ్బు

రా రాని ౦విఎవి త టాాదు ాపొడుకొనుంకు టఅఉయత్నింంఎి చతురతతో వ జల వీడి లఅఐ పచంఎలఅలు తెజ్క రశజ్ఞు డివు = అగునిన్ను వలయు నెన్న ఏఎటందిత ; ఎ అననమయయ. మ్మ గోరు నాయదృష్టము - ఆఏ స్తుతించి తినయందు సజ చై పబమాం"కి లెదని ఉన్నగౌ ఆ3 డిన్నెనాళ్లు తిన్వపేపమును ద చ యుంబు కొన 2 ఉని అందులకు ఇతరు చే మనుకొందమరో అవముధయమో తా నాతనికి తెనయుఏతి కౌ దనువాశయమో కార*ము లై యుండఎలయు నని ఈ నా శీమాఎ లన్నియు “న్హేనట నలే ఆం ఆతన చెళడు చున్నది

ఇశే __ సక్రుర విహాస గుణసాగర _ అని నరకుని వగీకరించుం కై నయీమెయీయొత్తు డ.. ఒమివారాంకువింశవలళోదధికొస్తుభరత్న భూవతిగ్రాగుశి (3ఎం వ్లై ఆ (పృ అను శ్రీశాని యుపక్రమయును జ్ఞ్తకి తెచ్చు చున్నది శీంం చూచి ఇందర్శంద్ధి దూర మైశన ఓచతురాస్యనింశకి లగ్దవిశార్డశశాంక (మను ? ౧ అనురీతిని పెద్దనామాత్యు ఎ (తీనాధు ననుకిరింప యత్నిందుట మించ. ద"నిది సోమనం-న (్రనాధునిరబనికు ఒజ్జఎంతి యని వెటుూా బప్పు నక్కిఆి లేదు అది యిక్కడ బన్టినను కానఎచ్చును (ఒకర్రా తియ. వెదాంతభారతపురా. ణాఎఎి సేయు డొకిపేర్మి యన నన టొగడిం దు (సన్న రు 8 అనుఎఎంవిది (ఆనస్సీ అవని ఆవనీ _ కృదివారా దక్తిన (గ నూ) అని జీబ్వకిల్పము రజ న్వపెని భూమ్యా్యాదే ర్ల నరూప్య నముఎ లభ్యతే _ అలి (ద్పి కో (సాారచేఖలానిన్సీ = సాగరమేఖల నాగరాంఓరి లన్సివస్త = (మె వినేష్పుట్టులి త్తిచే థటూామిదాదకి యిలు విఫేషణతశరయోగో నినేష్యలు 3పత్తా (౮ యనాలఅధి 0 నర అం వామను డు నిరానర్భామిన సాగరాన్నురాం (రఘు 8 $)(మొ)ు =వా అక్టి వస్తా నాధారా భూఆధ్యాతీ రత్నగర్పా జగితీ సాగరామ్నరా అని (వైజ మొ, కాశముం భూసర్యాయములకో (వి శేష్యయులతో) చహ్యవదూగము కలిస ై కిది (తతృం9ఛానమునందు) వి శేషణార్థమా_క(ప్రతీతితో (శేవలయ్‌ొ ఇకారమాంకాభిరానము తో) ఉండుఓయు (ప్రయో*ములు రౌ వనవు సరిగ్రహబహూుత్సే 5ఎ డే (వతిష్టే కులు మే వ ఎదరిశనా చోర్ప్నీ సఖీ ఎ యువయో రియమ్‌ (శాకుం 8అ 7ల్లోో (మొ) అచ్చిదే ఇది

04 ఉత్తం వార్‌ సు. ఆ ఉ నావడు దాచపెళ్ళరుడు నన్న "రర ద -.

నీ విట దూజ నేర్తు కని*రవి "స్త్రాగా ల ఎ

దేవత లున్నల. కరుంంళలె ౧౧ ౦౨] “కె

లావన గాకగోళొకితఈంపూవచ్చిోో గో ణ౭ అర్థ ___ నొవడున్‌ = అనా (జోర్చ” అ) సాను ఆ ఈగ్చోలటు ౫2 రాజన్య ధుషు గ్రారకు డు నవ్వుచున్‌ (ఈ చవ్మవపలన ఇత డు అలి వాష్యడుంకు ఒకవిధముూా ఉదిత బ్‌బ్బు లగుఎ 3చియవచ్చున్సు ట్‌ -పశితొడక్‌ దు అప్‌ ఇ ౫ శర వివయా (ఈవిధముగా న్వైనను _ అకట) దూఎన్‌ 2 "ందింఎం. [(ట్హ ౨- వాా అఎఐవా నెర్తు నని వీరె పా సాధిపా )] ర్తును = చాచనను అం రం == దొచమి (ఎప్ప్రు పెళ్టితింక = (నాయందు ఆరొఎంవిలె నన వరు = టి. (ఆరాగ్రేసరు డ& నగునేను _ అశుట్స మండజికం. = ణారత్చంఎ (బంం0 చతక్తై = జంశింవెం బుదెవఎల = బుయొక్క దెంఅలు (ఎ రినుఎ) ఉగవి-5” = ఆ౦ నఎస్టాయినకు అరుదెంతును +1- ఏవి =వక్తునా (అన్దురా ద దనుద్శి లాజ ౯ = ఎంసుతో (7క్త్షినా మర్థ్యనులు చూపుట కారము ” (అందులకు - _ అనుం) (హేంఎ్పుతీయ రాం వాం తలంప్పనన్‌ = ఒయొక యాలో నరో (జారత్వయి నటుల మా _ అను. ఇచ్చినన్‌ కీడు = హని పట్టము + ఏమి = కలా. (కలిగితీఐ నను. (వని యగువా డు (ప్రమాదపకి అవళ్యము శతువులచే. జిక్కి ఛంగపడు నని భావము తా __ ఊర్వశిమాటలు విన “లకు డు నవ్వినా డు ఈమె తనకు వళ మైన దని ఇక తనకొరికి తీల నున్న దని ఆతనిం పట్టరానిసంతోషము కలిగినది దాని తైనదే ఈనన నిరకు డిక అన కాుయందు నిజ మెన_పేను ను లే దనినదానికి తాను “మాధానము చెబ్బు చున్నాడు ఈవిధముగా నైన నిమ్న దూబవణల్బ న) యొంంయూాటాచేఎ. లేనిదోష మేదో ఉన్నస్లు నాయందు చూబ నిందింప గడగు దున్నాం.. లురలతొా. ఇది విద్య (లస్సు నాయికల ర ౦.ఎసహజ గుంము. నిజ మారోచించిన నాయందు వీ4 బూఎనది సామె దొ షం ను మిచెపతంు నాకు శ్యతుజలు వారిన ఎ మిది. వారు వైంనొపెల లయ యుండా మానధబుడ నగు నేను దారిదాన “గుంన్ను గోరి (నీపొందుఎకై ) చా రున్నకిడికి ఎల్బుటి మీఠరోచింఛం్టవా అట్లు ఎబ్బన శ్యత్రువంచేతిరో. జ్య ్యస్రమాచ దఓకు తగునఎవాకు న్న్పయముూా కా నొస గినట్లు జా. వీరు గగువా డు తనవీరల్చము దూఎ. శ్యతువుల గెంచి తిర్హాస్తెలను తద్ధన

4. వందర సళాకము 065 దములకోపా. చదెడుకొచఎ డా వయఎలఎనఎని అదియే ఇప్పుడు జర%నది నీయందు నాకు ంపేంు 2 దెనుటన నీం చెబ్బనవి. ాదుంఅని ఆమె యె త్తినయె మ్రునకు వై యెట్స అనునన్లు తాను -నించి _ఎవాదయి వాదరినా . నకకు టు విశ? __ (నీ విఎదూఅ సబ నని నేరది వెప్పితాక్సి నంర దుష). నాయికింరో. విచగ్జ ఎ”వొతెంచి = వాక్పిద్న టయాఎవచ్ను అ) రెండున థదులు - వి-జించినది (దూ 89) అందు వాగ్శిద్మి యగుశాయికి గా నవ డూర్చశిని భావింబకాని ఆమె తసమయెడి చూఎన దోబ్యబదర్శినిముచే వై నకోపము పజయమానము నకు చెందినదాంని గ ఆమెకు తెలుప్ప బున్నా డం -వ్బను సావాత్యదర్పణము శీనికి లక్ష-* మి ట్సిచ్చినది _ మాన కొం బృ్తతు ద్చేూా టాహేర్వానముదృఎ దృయో (ప్రజయమాన న్నా్యాత్‌ _సమోచే ుమహ త్య (యేన కళిలామిత్సా త్కపో య కార+ం వినా (పు లికి 08) (అవి చ అ టఉయు బూర్జచం దము.ణ యద్ధనుజేందునికాద ని ట్టనుప్‌

మ మున నింంచూ త చూమా ము చిన నిచమునిన్నిర మిస్టుుట వొనంగ దొక్కదిన మైనను సీ్వారిందు 5 టకన్‌ నో రిలిసి*” నైతి తగునాచళంంగ ళు నాము ఉందే? ౬౮ 00) లర్థ _ అనుటయిన్‌ = [నరికు దు(-ర్త్ర] అన్నతిరువాత వార్ణవ ద్రముఖి జ నిండు జందురునింంచి మొము *లవి (సౌందర్యఎతి ఆిర్చశి _ ఆఎటఎ) అ + దనుజ ఇంగదునితోడన్‌ ఇచ్లు అనున్‌ (ఆయన్న దేదో దానినే టైని వవింఎ గున్నా డు ఆఎనము నక్‌ = (నీ వనస్సునందు ఇంతబూ(త్రియి = ఇంతిది (ఇంతిగొబ్బది ా ఐనదింఅ ఎబి అనుమానము = ఊహ కిర్లినిన్‌ = ఉన్నవో ఇందున్‌ = ఇక్కడకు నిన్ను ర్మ్ము అనుఎ. పొసంగదు = ఈ డు (నీ కపాయమూని అవటూనముాని కిలుగుపి నాకుషు లర్‌ ది్‌నమ హా! న్‌ వ ఇష్టము గా దినుటి గ్రాదినము ఒకదినమందు ఐనను (ముద్నఎ కొత్కినా జైనను అకుట) నీ. విహరించుదోటికిన్‌ = సిప్ప సీయివ్బ" వ్పనచ్లు స౦ంఎరించునొఎకి సన్‌ = నన్ను ఎలిం౦పవ్వ ఐతి (వ్‌ = ఎరలిఎ౨చినవా డవు కావు (ఎలిఎంబ చే దనుట్స (ఎ్యతితే కారమునము ఛూతకాలిక మగు అగు ధాతు =నుుప్రయు క్ర గును (మాగావ్య్యా (కియా నా!

గ్‌ ్ర (నా కెయనుమానమును లేదు కాకిచే కట ల౦ఎన -చ్చి _వాండిదానను చేను _

అనుట) [గీనిమూలనున అన కెంతొ గాధ పెను మాతనిపై ఉన్నట్లు ఆం ఎపేక్ష ఎవాందుఎదొ

(04 ఉత్తరహరివంశయమి___ ఆ

అందుల కాటంక మైనట్లు వచించిన దనఎచ్చును] తగునా = ఇది ఉచిఎమా. ఇంతకున్‌ = శ మ్యాతమునకు చనవు = అర్హత (చూ సూ ని) వెల్లము వచి = ఆండడా (నీవ ఎలిఎంచెడియోగ్యత క్లైన నేను నొ కొన అెడా అం ఎంఎ గొకళుత్తు వెం ఆతనియా (పేగును నిజము - దను చున్నది ఇ ర్వ)

శా ___ ఊర్వశి మూర్జం ఛన్దానురోధేన అనున్యాయసున ఆతని నను“రించిమె కాం్యిబద్ది ఎడియ వలయు నషతల పుతో ఠా నెంతసేసుమో ఆతినియందు కిలడాని-లె నతింయమ ఆ3 ఎ ల్లైయ తసయెడ (ప్రదర్శించు చున్న్యపేమము నిర్ప్యాజయి కొ దఏ ఆతనికి తెలు ఎటక్టై యత్నం చు చున్నది (ప్రమాదము గలణగునూాన శ్యతుప్పకమునస ఏన్నరి ఒృనుఎ కాని "వు నలబ్చుం గాని నీ వినినట్లు య క్తమూాని పూట “క్యమే ఒబ్బకొంచిని అంజమాఅమున నీ విల్లా ఎవి కాలేదు నీ పున్నచోచికి నన్ను ర మృాన నెను వత్తునుదా ఆమా(త్రిపుఎలుఫునము గూడ నొ చుకొనందానను నేను నే డు నీకు ఎతిపాాత్రమ న్వైతి ననన ఎట్లునన్మ్కంలయిను అ? నిజ మగ్యుప్రేమ మోతని దని విశ్వఎంప వీలు - దశు దున్నిది ఇన్టవా డపు నీఐు రామలలో నగు బాయి దెను అనిన నమ్మఎలఎనదేకదా అఎయు. ఎ్యంగ్యరీతితో ఎ త్తిపొడుచు చున్నది (ఇంతవజకు జరగిస్స ఊర్చ నరకులసంభాషణవు తోచిసారాంళ మిది ఊర్చుళివి సాదారణ (వేశ్య గ్భా గుర్తించి ఐగ్నర్యప్రలోఛభముచే పశీకరించి తవమోహముతోపాయి 'దెపంద్రున వై భవము నంతను ఒాబకొంటి ననుసంతృపబ్బగూడ చెందవలయునని చూచు చున్నాడు నక కుడు ఇక డోర్సశి ఆల డు తనపై మోహము గొనినన్లు గు౬౩ంచినడి ఇ * తఈపమాసయి ఛంగపడక ౦డ ఆతనిమునసు నొబ్బ కుండ రాను వ్నర్డించి అఎనియిష్టముకోనే అం ఎబారినుం డి తబ్బంచుకొని అంనిప్టై పగ సాధింపవలయు ని ఆలోచించు చున్నది ఆతం కనకాళ మీయ కుండ చలుంఅతో మాటలాడుగు ఆతనిమాటల.లన అకని9ిజఎబ౨ ఎటిదొ గుయితిం?ి కార్యము సాధింమకొనుట ఇవ్చు డామెకు కర్త వము అందులకు ప్రా కు౮ంాడు. దున్న దామె

విశే __ చన వింకు నాక జెల్టిదె . అనుట ఊర్చ తొచతురంత నంఎను ఒలుక బొబనది నరకుని మోహము 'పెంయటకు ఎముద్దీపక మైన దిది ఆరికేణిు గాఢధగ9ితలూాని అన లెలిమాట యిది ఇం చెంతోబ్యంగ్య మున్నది _ ఇంతిమూత్రఎునప నొ ఒకోని నేకు *ే డెబ్లు తగుదు నని నిన్ను పర్మిగవూంతును. సర్నిగవూంచినను ఇస్టవ్రయిద్ధు డఖ మవొకరిని ఇశ్హే

అందకసపాతచు (7 ఉపెంంది స్ప నగుాఎ చేయ 0దు ఎనునక్ముక మే మన్నది. నీది నిశ్చృల్వసణయము శాచుగివా. అని అదన అడిగ స్తతివ్యాజమున ిందించుదు నరక దే మనుటకు వీఎళే ౪ అటునిస్లు మొంలతో ఎందిరి 'పెస్టేనచి ఇ క “మాగానము చెబ్బం తస్పదు ఏ మని చెబ్బవల యుకో తెంయక ఎక్కిరివిలిరి యగు ఒన్నా డు నకకు డు అందుఎవె చిపరకు బయట బడి విసుగు చెందిన ట్లాఆయావేళదమువో కృతము మటచి ఇన్చిలంజెమాఎలు గలవే ఆగినా డాతయి (అారక్షంంద్రిముఖి సాధ్మిపాయవిశషణము. ఇదిపం వామె నరకుని ౦వషణము వినినప్పుడు చింఠ్కాాంత మైనది ఇప్పు గట్లు గాక అమెసుఖమందు చాల (సోన్నత కాండినిందు చున్నది ఇబ్బు డాతనిమాటలవలన అమె కేదోతన రార్యిఎద్ది ఎగుసంవిధాన మొకిచ్‌ దారిఐ వచ్చినట్లు తో చినది అందులకే ముఖమం దంకటిప్రసన్నత. దానిని న్ఫు9ంప నేయుంకే ఇ నుట అది 67ప లో నవ్వుచు అనుదానిరో మజు గుఎడి యున్నది ఆత టు తినమాఎలవలన తన్ను

పణయమాన_ గా గుజుతించినా డనుటను శ నవ్వు తెలిపిన దాచెకు ఆం డు కాను సన్నిన =లలో పడినా డు ఇక దన కార్యయి “సాధ మని ఆమెలబూహ అందులకే భిన్న మై చిన్న టొయినయా పెముఖము కౌొం3మం3 మైనది మజీమొకథావము గూడ ఇంయవలన స్ఫురించు ననవచ్చును ఆత డు నిజము గా పైమాటలరో కేవలరామాంధితృముగాక వీరత్పము తనయందు మ్నూర్తీఛవించియున్నట్లు పూలాంనా డు కా నందుల కెంతియో సంతిఎంచిన్ల్లు కిన ఐడి లేశ మేని అఆతనియం దనిష్టళంక తనకిడ దోస కుండి నుండునబ్లు జాారూకత వబాంసవల యును అందులకే అతనిమాటల కెంతో ఆసందపడు చున్నట్లు ఆమాటలచే తన కాతినియం 'దెంతో యాదరాభిమానములు 'పెరి గినట్లు (దర్శిందుఎకు ఇన్పూుడు ఎూర్జిఎయ్యదముఖి శ మె ట్రైనది (అని

అంం _ గరికరను

౨ అనుటయు బతండు ౬గా అర్భి __. అనుటయున్‌ = (ఊర్పశ కర్తృ అంండు 2 ఆఎరరుడు (పైదానితో (7 ఎ లోని అనుటయున్‌ అనుడానితోో అన్వయము ]

06 ఉ్తరబారినంచయ__ ౨ క పగవా డట చదెవేందుడు మగువా ? నీ వతనికొలువువూనిసి వట నిం దగవు చెడి *లువ బరుచుం మశతనమే ? యిట్టిలంజమాటలు గలవే “౦ అర్థ __ మగువా (ఓకాంతా) దేస+- ఇందుకు = దెంరాజూ పగవాఎి = శత్రువు అట = వృత్తాంతకధనమున క్రైనది (3) ఆళ్ళర్నార్థియు (ఇప్లే తిక్కినవారి కడ గూడ నీవు అతని . కొలపువూనిఎవి = ఆమిం్యదునిడుక్కు కొంంపుకత్తెైవు (ఆస్టానములోనిబ్రవి సేవకురాలవ్రు అట విన్‌ తగప్తు చెడి జ యుక్తం పోనే (మంవి చెడ్డలు విచారింసక అవివేకముతో _ అనుట్స ఎలు=న్‌ + పనుచుఓ = ఎల్స బింస్పట మగ అనము +- ఏ (మి == శూరత్సమును గలిగించునదియా. (శూరుడు చేయపని అది దనుట్స ఇట్టి లంజెమాటలు = వేశ్య లాడుమాటలు (లోన (దెనము లే కుండియు తశుకు (ప్రేమ ఉన్నట్లు మాటలలో పైకి చూప్తచు తమ్ము (ప్రేమించినప్పరుషులయందే అదిలే దని చూప్త్పమోోప్పబూట లని భావమ్యు [లంజె అనుదానికి _ వేళ్యా _ అనునర్థమును వ్యభిదా రిజి = అఫనర్జమును (రెండర్జములన్సు వేయ వేయ గ ఇచ్చినది ఆం థా (చూ2 20 థ్‌ కలవి ౮ ఏ == ఉన్నవియే (గే డు క్రాత్త్తా ఒయలదేలనవి కా వనుట) తా - నాకు శ్మతు వగుదేవేంద్రునికొలువు చఎకొనునిన్ను నేశు ర మ్మని నాకడక ఎలిఎం చుఎ నాపొరుషమునకు వెలితి అది కూరల్బమునర లక్ష్రలము దు +ారు డగువా డస్ట్‌ దొంగ(త్రోవలకు తల యొగ్గి అభిచూనహైన్యము.నకు పాలుపడ డు యుక్తాయుక్తము లాలోచిం పక బౌగిమువారు శా మిస్ణే పలికెదరు. ఇది రగా డు సీనుదుఎనే (ప్రొద్దు పొడివినది కాదు ఏనా ఎనుండియో జదుగుచున్నది _, ఆ౨ తిననామము వీరత్పమున కంగము గా కోలకామాం ధకొరము గా దనుట ఊర్వశికి తెలియ చేఐనా డు సరకు డు విశే (అట ఇది - అనై అజ. అన 'ప్రావీనపయాగపులరో సాస్పెంగును. ఆధునిక కవలు అంట అనియు (“మోగించు చున్నారు లసుట _ అంఎ =. అట _ అనురీతిం౨ దీ9 (రూపాం) అనవచ్చును. దీనికి గృర్తా౦౨కధనాళ్చర్యాదు లర్ధిమ అనై. అపి, అం _ అను రీతి? దిరదూపావతార గు నను నస్పుడు శిర్మింయ విది అని (మా ని) నిర్చిందు వను టయే యుక్త మనిఎంచినది నాకు అనుట - అట _ అంట అనురీతిది దీఠిదూపానతార

మంంర వాతము 00 అంతా దెం నూతి బిందుకి మనియు దీ9 ని౦9నా డు ఆధునికులు కొందటు భారతాదుల యందలి. అఎ అం-. అపె ఆస్లై = అవురీతి?ి “ంస్క్ర్కంఒ బడిన విందురు అది పాటా ము (లంజచూంలుు ఇంఅవంరు జఏగిన నిక నిసంభాషానునుబట్టి మాచిన ఆంనిరామము న్పర్జ ప్రధానము గా. గలది గానవిచ్చును దెవేంద్రునియధివారియు అన్నియు దారు చేత ఒక్కింటినొని (తిలోూధిఎతి తాను గావిలయి నని ఆంవియధూసము ౬ ర్చశిపై (చేవెందద్రున

• న్నృ యధికారయి దడ అం దొకిచి అందులకే (ఆయధికారము తనకు సం,క్రిమింప 1లందు లక ఊర్నశన గామించు నున్నా డీతి డు ఆమెను బంవంతము గా క _ ఇంద్రుని ఆమె (పే--౦.ఎ చున్న ప్లే మన పూర్నకము గ ఆమె తిన్ను (ప్రేమింపవలయు నని ఆంనికోరిక దేవేం (దనివై భవ మంతయు తన కబ్చినది ఇ క మిగింనది ఊర్వశికొలు నా పే అది అల్నిన జాలు తాను సాక్షెద్దేవేర్యదు డె మై కృతకృత్యత గాంతు న9 ఆతి డందు-కు తిహతిహ లాడు చున్నా డిప్పుడు అందులకే _ నీకనుదోయివెన్నెలఎ నిండక కోర్కుులు నాకు నిండునే అనినాడు అవె సు(త్రామరథందుల _ అని తినవీరల్బమును వెళ్లటోఎనాఎయఎ ఊర్పశిని _ విత్తమౌాత (సధాన యగుసాకారణనాయిక "నే తిలపోం. థినము గోరుకొ మ్మనుటరో చూడ వీరత్సమునే (పదళ్శించినా డు నరకుడు ఇది (88ఎ లొ విశద మగుకు నన్న నిశ్సఎంప్ప మః ప్రాదే యసడినా డద _ సంపదలు నీవా బ్రగింయిలు చెద నశుచు తినప్పళ్లాతివై భవి “ంతయు ఊర్విమీ దనే ఆధారపడి యున్న దన్నంతమమకారము చూంఎనా డు _. ఉభధయరోకబుఖం ఎలు నన్ను వొందినన్‌ అనుచు (చూ 64ప్ర ఆతరువాత ఊర్చశిస్తుతికి లొంగ ఆమె తన్ను నిజముూనే వలచిన దని మోళసోయినా డు (చూ 67ప్ర) ఐనను ఆంచియందలివీరత్పము వీరత్పయు చ్యూూచునే యున్నది ఇక ఉర్బళి నరకం పీోకరింఎంకై నిజముగా అంకె మౌటలె సలికినదీ లా నేదో గొప్పగా వంచి యున్నట్లు కాంచేకటు రంఎన చూ తాను పిలచి యొకిలో విచ్చి పడునట్లు ఆతనిఎలునమియే తన్యపేఎ. కాటంక మైనస్లు కిఎటశాఎకి మౌడినది అన్ను చోరత్సమునకు సేరే వినయీమాటలు పీరాగోరు డగునరషన కొవా ము కలిగంచినవి ధీరోద్ధతు డగునాయకు డు (కోధను డగా ఆ(క్రోధిము దాలఎబకు న్ని్శ వాంచి బృత్తాంతకధనమున కార౦భించి ళూరలశ ౩ మది ర దర౦ినా డు నరకుడు కాని ఆపని వీరత్స మాలనికి తెలియ కుండ గనే ఆతనిమనోభాపమును వెలికి (క్కింంది*ది = లంకె మాటం *ంపె. అవినా దు దీనితో ఆతనియందరిశ్ళ౦గారాభానము వీరమునకు దాసౌ5్‌హ ఎన్మెని

0 ఇత్తరబాతి ౦ ము ఎ నది ఊర్పశి ఈతనియా”ంభాషణముచే అత డొకయధినారండా ఎ ఒ ఎంను గుంరించి ది ఐనను కాను గొంత విచారించి ఇప్పుడు తన్ను లంజె అనుట యెకయపవాళశయుగా. దేటకొఏ ఉపాయముకో రసజ్ఞాడ పీ వని స్తుతించి ఈనయందళి యాతినికొముడును మటియొకనంక కు (తిబ్బ _బళికి బయట బడుద దుని ఆమె ప్రయళ్నిండు చున్నది అండుఎ శైనదే పై యూర్వశికంభాషణయు (చూ 72 78) వ అనుటయు నశ్చెలువ విచారించి అర్థ అనుటయున్‌ ఆ + చెలువ 2 అం, (ఉర్ణగొ [ ఎఎనాగ్‌ కోదలి యం౨ చెలున (ఆం భా ఓ 04) విచారించి = ఆలోదించి ఇ __ నరకునిమాట విని ఊర్వశి ఆలొచించినది ఆ ర్న! ఆరోచించినయాలొదన,నరఎనియఎ దు కాముకతృమునక (ఇంగదువిప్పై స్పర్ణతో కూడిన అధికారడావాసునక గిలయంాంగి భావ మెట్టిదో నిర్ణయిందుకొనుట శై నదియే. ఆనిర్ణయము జరగినది ఆతవియందు అధికారఎ పాస శై నకాముకత్వమే కానచచ్చిన దామెకు ఇ క ఆఅనిదృుష్టవి అససుండి మరలించి దు+ యొకచో (ప్రసరింప జేఎ చూచి ఆతనిబారినుండి తబ్బంలుకొను ఓకు పయత్నింక నుని. అది ఫలింపనిచో ఆతని యధికారదాహమున కనుగుణము - తాను (ఎఎ ర్షిల్లి తదనుంతాల నుగు.ఎటి యొకయంశమువ౦క కౌతనిదృష్బ నురల్చి కాను తబ్బంబుకొంద మని అది తనకు తరణొపాయ నుగుటయేనాక వానినాశమున కుపాయముగూడ కా గల దని ఆలొవించిసది ఇ క అందులకే మునుముం. దాతనికడ కొంతకపటనాటకమాడి అన్ను గూర్చిసహేయఎను (జుగుస సు (్రదళ్శించుకొనుదు ఆతినికాముకత్వమునకు తా శాలంబనము కా దగినదానిని - నని అలం బనాంతరమును చూప చున్నది నేర్చు దనముకో (అందుల కైనవే 12 76 ఎద్యముల ) ఉ అలంజియ నౌదు సన విను లావున నీ వనమరంు గెల్చిన చ్నం జెజగట్టి * మృ్మని ఏిన్‌ దము చేఎతిగాక చిత్త మె నిం "జెడి యుండ రిత్తయొడలం వి వం: చిళ్కా వోయినం బం ర మేమి సేయ? రభంగముసంగతి లోన మెత్తుశే 2౨ నేను లంజియను 22 లంజను (వెళ్యనుు అ ఎదును (అ ట్లగుటయే కాదు లంజియను (అంకుటాలనుు గూడ బొదును విరు == వినుము (మ సుంచి సావధానము ” వినవలయు ననుట) లావనన్‌=బలసుతో (గుణముంచే గౌదని యెొకస్ఫూరర్త్రి అమర + ఇం్మదున్‌:2

అందం జూతటు

ఇంగ. గెల్చి (౧౨౨ినితరువాతి = అనుల నన్నున్‌ చెఅఎస్ట్‌ = బిందిచేన (నిర్బంధించి

జలాత్హరించి. అను-) చెయ్మి అం = ( సేవకంతోో చెబ్బ వినోదము చెబతి (వి కాక విొదించితివకాని గై నింతఖునకార్యము చేతి నఠి సంతోషందితిపవాని అపై నెమి జరగునో = వాతింఎచే దనుఎ) చిత్తిలు ఎ ఎల్లన్‌ చా (అన్లు చెయల=ఎంన్య (నా) మన సృంఠకయు

చెడి ఉండన్‌ =పొా డియి ౨౦డా (తాను ఉంచయు వబ్వృకార్యకిం జమునందు శ్‌ లేనంది న లేనిదానియక్తే అయి యుండగా _ అనుఎ) _ రిత్తయొడలన్‌ = వస్టిళరీవ.యితో [గర్బేంద్రియనాలకు (స్రబర్తిక మైన మనము. చెడినందున చైతిన్నము చేక సర్పశూన్య మై జీవలంము ా ఉ్న దెహవమితొ (తిదనులూతితో _ అనుట)] ఎవి = గౌఖ్యము (ఆనందదుు) చేరు ఎ యీఏ (మి 2 కఎయిగునా (కలుగదు [అందుల కొరదృష్టాంఅమును (పదర్శించు చున్నది) చిల్మ = చిలక పోయినన్‌ == వెళ్ళిపోయినవెనుం వంజరము = పటల నుంచెడి గూ ౨ (యొ ఎమి చేయన్‌ = ఏమి బయటక ఎందులకు వ్యర్థము (ఆనందము కలిగిం లెని దగుఓవలని నిస్పయోజన మైనది _. అనుట ర ఎంగము _ సంగతీ ౯ ఆనందము లేనిది అగు పొత్తు [రాథాసం చొందు *, అశియు న్నూర్తి]) లోన్‌ == మనస్సునందు (మనస్సునం దైైనను = అనుట ((-“జ్ఞుం = అధ్యావబోర్యము మెత్తురు ₹- ఏ (మి = (పశంఎంతురా. (మంచి దని యందిరా అ మ్రు (ఎంది దని వారు తలఎ న్రైన దలఎరిని థావిమ్యు

తా ___ ఊర్వ?ని నరకు డుం చేశ్యం నబ నీవు ఎల్లి ందినయీపేమనూ క్షు అన్నియు పెట్టి టాటకి ములు వెళ్య లిన్లు టైబ్బర్తింతురు నీవు వేశ్యవష - ఇన్లుగాకి ఎట్లందువి అనినాడు అందులకు రోషపడినన్లు నవించుచు ఊర్పశి నేను వేళశ్యనే వాదు కులటను (కాతిణిల) చూడి దాని కేమి అది అ ఎండ నింపు రపజ్ఞు అగులాము చేంనఎ౨ మైనను ఏమి ాసుగా ఉన్నవి నిన్ను చెలపన్టి కొని తె నని త ఎసెనకుల బంఎతిరిగధా అందునలన నాఎన శసృంజయు కలతి జెంది స్ప లేక పొ డయినది నుసఘ్కు లేగియికిబ్హుని తా నుభిలఎంచి (శ అయివంచియామె శరీరిముతో). లాము పడెకిసౌఖ్య 'మేమిళూ నాకు తెలియమ జ మగుననురా*ము మీయిఎదు నాం తేదని మీ రను మన్నారు నేను వేశ్య ననుమా $దియేకనా అర్ధను అదియె ట్లన్నను తగు నాయందు (పేక చే దని అకప్రవర్తన తెలియ జెప్పుచున్నది మీ చేవో కొంంవినొదకాలక్షేప ము జరపృటళకే న న్నభిలషందు దున్నా రనుఎ తేఎతెన్న ము ఇనుము దిఒగిన అతుకిఎచ్చునుగాన మనము విటిగిన అతుకి రాదు మీ రరినబ్లు ఒకప్పుడు నాఎ నటన లని

ల్లి ఉ తఈరహరినంము__ ఆ అనాటి ( తు్య్యుళు దుర్షన అనున్యాయమును) అంగీకతంచినను అందయఎప హడ ఎటిపర్తనమె కారణ మనవలయును నామనస్సు చెజచినది మీరేకదా పంజరయు చిలుక ఉన్నప్పుడు దాని కాశయ మై చిలుకతోపా. తానును కన్నులపండు వై లనందఎబచును. చిలు- లేనస్పుడ అది “రశూన్య మై సంతోష మెమా(తమును గలిగింప నెరదు రజ్జు లగుతాడము రోఖం%- దొ త్రాంంఎ రుం అవధి గూడదు ఇ క వెయిదండములు నన్ను వదలు డను చున్నది ఉర్హంి విశే __ (లంజియ నొదుు లోకములో తన్ను తిటరాని తిబు ఒకి డు తివైనఎ డు ఆ ల చ! రు హము బాగుగా చెందినవా డ _ పాఎవి సీవిన పాఎనే కాదు మహాపాఎరిగూడ యు _ (అవని అనుట నవచ్చును అసైై నేను లంజెనె కొడు లం యను (అంక లాంచి గూడ అవి రోషముతొ తనపట్టరానికోసమును బయలు“బదు చున్నది ఊర్పశ ఇవి దుం" మసు న! _క్రిమూలధ్నని ఆన దగినది (దిను ఇదియు. స్వీపేమ మెబ్చదొ తెలియ జెప్పద _ చే_దృట్న చక విషము అముం క్‌ ప్‌ లజ్జ

బోధించి కాను చెప్పెడి యం₹మునకు గలప్రాధాన్యమువు సూచించు ఎన్ని (రసభంగమునంగతి లోన మెత్తుర్రే రతి ముభయ్యర్థనా కరతే అని కాగదాను. ఎక తై వానురాగ శ్చేత్‌ తిర్యజ్ల్మేచ్చగతో ఎ వా యోబషకో బహున క్రీ స్నత్‌. రిపాథాస స్రీధాదుం అని ఆలంకారికులు ఏ యొక్కరికిని అనురాగము లేనింయాన..నఎపొందు నే మనవలయునో మజే మనవలయును రసాభాస మనియే అనవలయును [ఇటదా వ్యా “ం 82 చూచే ము ఎర్జకమునక ఎ వర్ణసు రానలన యున్నను రాలేదు వ్వాచిక్యముగ ఇది రా కండుటయ గందు లో కమూన రంయిల్లు (భార ౨౯ "6 308? ప్ర (మొ)] అలం _- ఆర్థాంతరి న్యాయము (56 *కృల కార్యసమర్థనరూపయు) (ప్రతిఎస్తూపమ (అంగము) చిలుక లేనిపంజరము బ్బ యోజనము (ఆనందము కలిగిందు)ు మనన్ను లేనిళశీరముతోడి శం “తి అనంద మీయదు అం ధర్రైక్యముకోడి నామ్యను చేలు వెటు భిన్నాక్యములందు నిరషము రళభంగముకంగతి మెచ్చట = అనువది. కార్యభూత మగునంశము గీనిని

అనై నమర్రించు చున్నది తత్త మొడంం జవి చేరదు అనెడికారణధూతాంశి ము

థి ఉ నవ్వ్యలమాట నో నిజమొ నాకమ.లోన న నేకకనంకల్‌

వ వ్వపు దీ ౫ల౦ దెగడుమానిను లుండ గ “ంత నెన్స గో

బవ్వన నుమ ఖ్రొన్నగడసాని నంం గయ ౧ “లం "స్తే?

పున్నలు వేడు ౩ న గడి వోయివాల్‌ వుడువంగ వలబ్చు నే? 23

రం. నా.

]] ఎందరి వాతము క్రి అర్థ __ నాకలోకిచువోనన్‌ = న్నర్షములో (గఎట్టామం దనుట మవ్వము + తీగె అన్‌ = ((మార్దవాదులచ్రే అందము ల్రైనతీ లను (లె ఎతీ కలను _ అనుఎ) తెడు _ మాని నులు == జెవి నింవించెడి (దానిని పోచడి = అనుట త్రల అనేక (న +- ఏక్సి కన్య కలు ౫2 చాలమంది (లే (దాయ) బాకికలు ఎండి “న్‌ ఎన్న డో = ఏనాడో (ఎబ్బుడో) ((వాలకాలమ్ముకిందఎ ఎ అనుట) “ంతన్‌ == ఉారూరి ఎ౦ంచినయంగిళ్ల యందు. జవ్వనముడ= యావనము అమ్ముకొన్న (అంగిడులక కొనిపోయి్యి వెల యిచ్చినవారి కెళ్లి (యొౌఎనము చారచోఎ అన్నియు ఆడి ముులిదన నయి యున్ని - అనుట "డిరానిన్‌ = బశారులరో ఇడ ౨ంగా ఆడిడిదొమ్మరినానిని (దానివం.దాఎవ్ఫి [(మష్టుపర్యాదలు విడిచి (పవ ర్హించునంగడి నావ్యాకి తను ఆ అనుట] (అస్ట్రై ననున్‌ కఎయంన్‌ = కూడ గా తలంచితి (వి ల ఏ (మి) = సంకల్పించితివా (కోరితివా సె (నీవో చిరిఎకు లగు ధు, ల న్లైన్న డును గోర రని భావము) నవ్వులమాటయలి +- ఓ = (ఇ కసీ వాడుమాటలు) నప్వులాటల కైనమాటవ౮ా (లేక నిజమొ = సళ్యమువా_ (వెప్పుము _ అధ్యాళోర్య ఎ) (స3ిులే మైన _ అవి ఉచితానుచితిము లరయమిచే ఐనవియే _ అనుదు అందులకు దృష్టాంఎంును చూప్త చున్నది

ఎవ్వులు. వేడుక 2 0తోషము. 95 సంషంజఒనవిా) (అందయిను _పేమిందుావిగా = అనుట ఐనను కడి ౯ సువాఎన [కబో రీసుళక్షత్యర్హములయందు కనుపట్లు చుండును గడి యనంగ (ఆం భా 8 (6) పోయినవా్‌ = లేంవూల. (వాక్‌ _ వాఊులు = వాడు నవి = ఎవూలు పంకిశాదులవలె యోరూఢి మగుశబ్ద మిడి. వాడులు వాళలు వాళ్ల వాక్‌ = అనురీతిది దీనిరాపాఎతరణ మనిఎంచును] ముడునింగిన్‌ = తుబుముట ((తలయందు ఉంచు కొనుట (భావార్థకనుజ్యన్హ మిది] ఎచ్చును-.-ఏ (మి) = తగునా (ఉచితము గా దనుట) (అయ మైనమా.త్రమున ఏనస్తువును అనుఏంయోషాము సాదు దాా ఎగాగుణముల దిశ్టైయె దానియనుభవమున కగుయోగ్యతాయోగ్యత లుండు నం భావము తా _.__. మార్దవాదిగుములందు లే దీ గం దల దన్నుసుందరు లెందజటో లే (బ్రాయమువా రీ పట్టణనుం దున్నారు దారి - దని యౌవన మంఠయు నేనాడో యంగదుంో చెక్టి యమ్మి (అన్నవారి నెల్ల గా దనకి పొండి దొట్బరసానియ క్లైక్నుడ బడిన నక్కడి ఏడ కట్టి యాడుదు యోంన ముడి కాల మెట్లో కడఎ చున్నముసలిఐగ్గు నగునన్ను మీరు _పేమిందుట లోనియొచిళక్క మేమో నాకు తెలియుట లేదు పరిబోఎమున క్‌ ట్లాడు చున్నారు గాని మిమాంలు నిజము లసరాదు మీ£ొ ఎరబక్కిసభువు లుచిత మటు గక (ప్రఎ్హింఎరు పుప్పుల నందం

శీ ఉత్తరబజారిపంశము___ ఆ (ప్రేమింతురు కాని అవి వాశన లేక వాడిన గ్గులైన వాని ెజరుచు టఒయదులు“దా అవిలలలం దు ధరింసరుసరిగదా దరి కైనను జేర సీయరు లోకళ్ధితి ఇది. ఒక తెలియని దే దున్న దను చున్నది ఊర్వశి నరకునితో వశే (కన్యకల్స్‌ ఇందునలన _ లే (బాయమువారు అన్నా వాతగట్యయిలు = అనుట సూచితము (మానినుల్రు ఇ ట్ల నుటవలన మాననతులు (నావ3 అం డిపేళ్యలు - రనుట దొధితము (గంత) ఇందునలన వారు వారు తమసస్తువులను దాయిా ఇంక కొనివెచ్చి “ద్ముఎ ఒ్బారిం ప జేఎ అందుమూలమున ఎక్కడను కాను చెల్లుబఎ వయుకఎవిక నకు తెెఎ నిక్వ వస్తువులం ద(గ్రినస్థానము లొకమునందు తనదే. అని తెలియ జేఎన మె లసఎద్చుస [చుచ్చప్రక్కలవా రందయిను సరుకు లమ్ముటక్రై. ఒకంటారిలొ. ఒకనా డు ((కదిర్టీ దినము నందు పెష్టెడి అంగళ్ల సంజ అవి (బా (ఎద్దుమంచి దైన చేయారిం పోపా అని నామెత)] (గడిసాని ఇ ట్లనుటచే వికృత వేషము రంజకత లేనియాటపాటలు ఘాచితయులు [ఇచ్చట ఒక త౦జా (వ్రాతప్రతి కడసార ఇది అను చున్నది (బౌ ఎడసారి (గవాంచి. కడశారిపుదు సరితణఎయెండ (పాఠి ఏ8 అను బున్నది నాగపూడి కళ్చ స్యామయరారిపాం మిట (నెజసే ) గడసావిషుదులితెజపయెండ అనునది " ఉన్నది వావి కఉసారె అని *నిె కావలయు అధస్స్పూచికయందు. ఒకపారము గా చూంనది ఏమైనను గడసాని అమనదియే హృదయంగమ మగునిచ్చవివారము ]] (కడి వోయినవాక్‌. వచ్చున అసంకాఘాత్యు డీతనియిబ్బ_యీరచినను ఇ ట్లనుకరించా ౨ ఎడ తికి గన్కాధర్మం బెడలిన గొజ యగునె వెండి యెపష్పరి కైనం గడి వోయిన పృవ్వులు ముడుచునె రబకు డగువా డమోఘవివేకా (భోజ 4 224) [ఇచ్చిటంవీలే పా ఇ బ్లున్నది ( కడి వోయినవె న్ముడువం దలంతురె (అని ఇది (పాఠాం) అనవచ్చును అర్థము వేత్తైనను వం తో చేరి వంవాడులు. విఎవాళల. వబవాళ్లు నంవాక్‌ అనునవి (ప్రయోగదృష్టములు (చూ సూ ౨) నంువా ళ్చాడుదు వచ్చు చున్నయది కర్ణాటాంగనం జూచితే (క్రీడా 860 అని శ్రీనాధు ద శ్రీనాధునికి ఒజ్జబంతి యన దగి నది సోనునరచన |

ఆలం; అర్జాంతరన్యానము (సామాన్యకృత విశేషన మర్ధనదాపము) &..కడి నోయిన పువ్వులు దుడువరు (సాదూన్యము. జవ్వున మమ్ముకొనినగడసొనిని నన్ను (ప్రేమింపరు (విశే షము “కార్యవారణసామాన్య॥ విశేషాణాం పరకస్ప5మ్‌ । సమర్థనం య సో వ్‌ర్టాన్తవన్యాస ఉదాహృతః అని లషణము. నవ, అనుటయు. 2౪, అర్థ ఎ అను£టయును = అనినతకపవాత [ఊర్వని క్త], క. అంగాభనాగాక నను6 జెం

తం "జేరంగ నీక యెంత దజింగినమిరియా

లుం జొన్నల సరిపో

లంపతనములందు( గొమి*ఆలన్‌ గెలువ వసే! ౭ అవ 1. తన్ను(గాక ఇకరదేవకన్యలం (చ్రేమింప్త మనినయూర్వశియాశయను. కనిపట్టి, ఆమెతో నీయంతవారలు వారలు గా రనుచు *నాకు అధిలషణీయపు సీపే అను చున్నాండు నరకుడు. అర్థ; ననున్‌, చెంతన్‌ = దగ్గబి. చేరంగన్‌ ఈక చేరనీయకః చేర్చక, చేద్చుట కిష్టపడక (నన్ను బొందుట కిష్టము లేక _ అనుట), అంజెదవుకాక = భయము॥ జెందుచు మాట టాడె దవేకాని (“అంజె న€3 వెఐవె,...భయయు. జెందె ననుట కాఖ్యచేయి =, అని (ఆం. థాం | 2. లంజెతనములందున్‌ = లంజెబికములందు (వలచి వలపించుటలయందు (లేదా సురఠత్మససంగములందు _ అసుట, కొమిళెలన్‌ = కుమారికలను (లే. వాయస్పంగన్యకలను, గెలువవు అహే: == గెలువవా [(అపే _ నిశ్చయార్థకము, గెలుతు పనుట తథ్యము. తప్పక వారిని మించినదానప్త నీ ననుట, ఎంత = ఎంతగా, తటీ(గిన _ మిరియాలును == (సారము తగ్గిన (ఏకాలమునాంటినో మై సచ్చిపోయిన వైన = అనుట), మిశయకృగింజలు సై తము. జొన్నలన్‌ = జొన్నగింజలతో (చూ, బాలవ్యా, కొర, 28సూ., సరిపోవు + ఏ (మి = సాటి వా ? వానితో సరి యగునవి గా (కొరము లేనివి గ్రా (నిస్సారములు గ్రా ఏనాండును అవి ఉండవు, ఎప్పు డ్లైనను జొన్నలకంటె కారము గలవిగానే (సారవంకములు గానే అవి ఉండణగలుగు నని భావము. “పృచ్చినమిరియాల శై న జొన్నలు సరిరావు" అని సామెత,

| ఉ త్తరహరివంశము.___ ఆ శా __ నీపనునది నిజము కాదు నాకు భయపడుచు న న్నెళ్లైని చేరకుండ జేయుటకు నీపనుచున్న మాట లివి (కీడాాపసంగములందు రఎకుల రంజింప జేయ గలేర్చు దనమునీ కున్నట్లు మజి యేడేవతాకన్యలందును లేదు ఎం౨(ప్రా తడాన వైనను నీవు నీవె కన్యలు కన్యలే మిరియా లెంకపృచ్చిపోయినను కొంతికు గొంత కారము .లవి మిియాలేకా9 శొన్నిలు రావు _ అనీ సరకు డు ఊర్పశి ఎత్తినయెత్తుగడను (క్రోఎరా జనినా డు విశే __ (తజి న్స ఇట తడిఎన (విశే పా తంజా (వ్రాత్మప్రతి ఇఎ తడఎన అను చున్నది ఇదియే పైరీతిళంస్కార మంది వీరే పా ఐన దేమో తడణఎన _ దిరకాలమునా ౨ వైన అని యధ్యాశుత (తండా (వాల ౧ వాంచునకు అల పనబచ్చును ఎ మెనను పెనా య నా! లా

(గబాంచిన (వాఎ) పారమె సముచిత మీనందర్భమునక (జొన్నల సరిపోవె ఎరిపోవు వందిధె “౮ బోలు “8 బొల జాలునే కటలవెతి యనధి*త దొష మైనయీయతివమొగము (న్‌ (శృం వై 9) 82) (అపే అటె కైన (రూపాం) ఇది నిశ్చయార్థక'సు - భారతాదులయం దిది (సయుక్తము సూ ని గబాంప లేదు (గబూంచుకొనవలబ యున్నది _ తం (డియమునిచంద మె తెగి తటే శి9ివీరు డ యంచు నేయుడున్‌ (కర్ణ $8 88 ఇట తెగితి రేశినివీరు డ యంచు నేయుడున్‌ అని (పారాం) ఉన్నది ఐనను ఈనాచనమహకవి (ప్రయోగమునుబప్టి తిక్కనకవి పాఠము మొదటిదే అనుట విశ్చ(ప్రచము ల్‌ అలం. __ (ప్రతిఎస్తూపము దీనిని సావాత్యదర్భణకారు డిట్లు విఎరించినా డు _ ఎస నలేఖె కనిబద్ధభావం. పరాసు కాన్హాసు మన కుతొన _(ప్రఎ్యల్లమల్లీమధులస్పుట కిం మధువ్రత కాజ్జతి వల్లి మన్యామ్‌ ఇదం పద్యం మమ మన కతోన ఇత్యస్య వాబతి వల్లి మన్యామ్‌.

జడ అడ్‌ నో అద ష్‌ లం ఇత్యస్య చై కరూపతయైన పర్యవసానాత్‌ (ితిఎస్తూప మైన (అని ఇట గెలువవపె నరిపోవే అనునవిగూడ ఎకరూసనులుగానే పర్యవఎతము లగుచున్నవాన ఇందుల కదాహరణ మనం దగి యున్న దిది. ఎంత దటి గిన అనునది చిరిపాదముతొ గూడ స్ఫూర్తి కల దె సంబంధపడును ల్‌ సా గీ అనుడు నవ్వావ లోచన యతని టూచి

అ జ్‌

చియుతనగవుః అప్పల ఎగ్గు జర్చి

నీవు రాజవ మాటలు నిన్ను గడవ

నాడ నేర్తునె? విన్నప మవధరింపు ౭౬

అర్థ. అనుడున్‌. (నరకుడు _ కర్త) ఆ + వామలోఎన = చాలసుందరము లైన కన్నులు అది. (చర్వశి. అనుట (వాకం “త్యే ప్రతీకే చ ద్రవిజే దాతినున్షవే అని (విశ్చ ) చిజబుతనగవులన్‌ = చిర్న*పులచేత (మందనృతయిలచేత్స. (ఇవి విలాసమును సూచించును) జెప్పలను ఎగున్‌ = ఎగ్గుకుండి సగ్గుజే నగూూంచో_మునుండి [చూటప్రావ్యా కర సూ] తేర్చి = కేనల్లు చెం (తెప్పజిఎునబ్లు సన్న మగునట్లు చేస్సు (చియి నప్పులకాంతులు జెస్పలపైై (ప్రసరించి సంకువితము లయి ఆశఎయాఆ వడియున్నకనుజెప్పలను “గూ. తెటఎంప గా = అనుఎ మొగముపై చిఖనప్పులు చవింకులాగడ అల ఎత్తి కన్నులు వాగూా తెబచి అనునది ఇచ్చి నిర్షశితార్థము ఆతనిన్‌ చూచి (ఆతనిన౨కి జూచి.అనుట సీవు రా ఎ 2 (ప్రజల నందఎను రంజింప చేయివా డవు (చాలగొప్బచతురు డవు_అనుట)

యథా (్రిబ్షోదినా చృస్ద _ (ప్రకాపా త్తపనో యథా తథైన సో 5ఖభూ దన్నర్థ రాడా (పకృతిరళ్టునాత్‌ అని (రిఘు 9 వక్లా ) |] నిన్నున్‌ కిడవన్‌ = మీలునట్లు గా (మించిపోవు నట్లు గొ) మాటలు ఆడన్‌ = మాట లాడుటకు నేర్తును ఎ == శకి గలదాన నగు

నా అవక దునా (ఏనా డును" జాలను _ అనుట) (కావున విన్నపము == (నేను చేయు విజ్ఞబ్తని (వినయముతో చునవిచేఎకొ నెడినామా-స్కు అవిధరింబృ (యి = శ్రద్ధతో వినుము తా --- ఊర్వశి యెంతిచతురింతో నరకుశిదృష్టని మతియింర స్రీ లవంకకు మరలింస జూచి నను మరలునది ా నింప లేదు ఆమె ఆతనికి అనయెడ కిలి*నవా-ఎము అబిరపదవి కం ము గా ఇనదేకాని సహజ మైనది కా దని ఆతనిమాటల బట్టి ఇదివఎ౨కే గుబుతించినది ఇక్ర ఇస్పుడు తిదనుగు-ము ా ఆతనిని స్తుతించయ ఆంనికి కాను సెళ్య మైన ప్లే కానించి ఇంద్ర పదవి కగుమజియొక యధికారప్ప గొ తను ఇతవియెడ జూఎ తనకాగునకు దానిని అంగము శీయుల అంక కాతనిదృజ్బని మకల్ప నెంచినది దానిుంకి అత డు బతికి బయట ఐక నస్పుడు ఎవాదుకొందము లే. అం "పెద్చుపె3 గినయింద్రస్సర్థతోడ్తి యధివారి దాహమువో ముం తేల దున్ననరికు ఎ మల-ము ” తాము ఎన్ను మన్న్యయాఎలతో చి గ్రా ల డని గరయించినవి (అనబాయ సెల ని క సజగు మన్ని దామె నీవు “కఎభువనముంను కంకోవషం భ్‌

ణం ఆ ఉగ భి అన్నా జ స జేయ. గలరాజపు తిమళక్తిసామర్జ్యిము అనితిరసాధారి ముం ఉక్తిప్రత్యుక్షులతో తమ్ము గలునుః కి మాకు లెదు తమ రన్నది శత్య ఎనవలననదే. కా దన లేము ఐనను నామనవి

తాల

యుకి3. సరాకు లేకి ఇది విని ఇందలియుచితానుచింముల కాము సరా-ర్మింది తిను కచిం

యొ

. ఉ త్తరహరివంము__ ఆ మని తో చినరీతిని కాము (సవిర్తిల్లు డు ఈమ రౌచిత్య మె. గవ్యిసఘపలు గారు తమ రన్న దానికి కా దనునది యేమియు లేదు _ అని నరకునిభందము సనువ ర్హిం- చున్నశ్ల తనయాది రాభిమానము లాతనియెగడ జూపు చున్నక్లు నశించుదు ఆకవిచావునఎ మోర్ష మేక్పజచు చున్నది ఊర్వశి ముందురీతిని సంభాషంచు. చాతనితో విశే __ (చిణఆనగవుల జెస్పల ఎగ్గు దె్బొ ఇట్ల నుట నరకుని వ కరణమున శై సంయటార్న!్‌ మాయావిలాసముల దేటపజచి నరకునియనురా మునకు ఉద్దిపకిము నై (సక్పితకాం్యదు. ౨వి నెజివెర్చ్న గలుగును సూచింవి ఊర్చశీపాత్ర కసువెదగ్జ్యాయిను తంయ జే న దన డ్చుపు నామలోచన అనుటగూడ ఇట సాథ్యిప్రాయ మై (ఎక్పతార్థ జై లి యున్నది .ఎతోపా_ ఊర్చశికన్నులు చాల నందమైనవి ఇది అ కీమె చింఠ్యాగస్తురా లై దానిని _ఒు ఏ టదిసది ఇప్పుడు వానిని స్వకార్యంద్ధికై తెచ్చికోలువికాసముకొ. ది్యగమూ “ర ఏం౦ంక పోరింఎ జేయు చున్నది - అనుట విది తెలును అగ్నిదేపషునం వాయిదెడ డుతొ రైళ్ల బరికి తో జైనవి మదనునిమోహనాస్త్రము లన దగుచిఐనవ్వ్పులు ఇ క నరకు డుఎగ్యు ది కాకపో డు కార్యబద్ధి కాకపోదు పృరుషుఠివలన ఏదేనియొకకార్యము చక్క వెట్టుకానఎలబ-చ్చినప్పుడు కౌం త లనలంబించులోకినహజధోరణి ఇది ఇట ఊర్పశి కాంతయేకాక బ్పూర్చేశ్యయు గూడ నగుటను తదుచితరీతి నిది (సదర్శింప బఎనది. (జెస్పలబగ్గు దేర్చి అనుఎ వాం అర్హగొరవము గింది ఇ క కావ్యశ్చభాఎముగూడ ఇస్టిదె వాన్హానమ్మితత యోసదేశయుజే అను చున్నారు వాన్యమున కగుపరమ_సయోజనమును నిర్వచించుడు ఆలంకారికయి ఈ యూర్చ ప్యాతను ఇట్లు ప్రదర్శించి రసలుబ్ధులహృదయములు చూబకొనుచు అరఎకులను దరికి జెంనీయక వెధించునది యీనావౌజ దునుచున్నా డేమో సోదున చ శతమఖు డోడె నీ వతనినంపద కంతక శాజ వెతిత

చ్చృతురవిలాననీ“ణము “ంతతసేవ యొనర్చ్భు సీమ”

హితము గ నింక నే నన గ నెంతటిడాన మహిన్‌ మహా ముల్‌

(కతువుఎ 'ేయుచో ౨ కధికారిం గాని కొజంత రే టి న్‌? 22 అర్హ. శతమభు డుజునూ.బ అళ్ళమేధయాగయుయి గలదా డు (ఒనక్చినవా ద) ఇందు డు (ఇ్యన్గో. గృతశ్రారి రృలబూదన శ తమఖో పృద్ధశవా కౌశిక అవి హ౮ ఏ. ఓడెను = అసజయము నందెశుు నీవు అంసంసదకన్‌ == ఆయిం్యదున రృర్పమునకను (ఆ౮నిసౌత్తుల

వి 9దం”జూా౨ఎము లి _న్న్జె క్స్‌ రాజల = స్పాఎయిఏ బతి (వ) తివ్‌ + -ల౮. వింంనీ. ము = ఆతవి యో ఎ (“లల్విగీతాదుంంకు చేల్పు ఏనము *ల వాషంస్తంయషెక్ట. మాహయి (చాల నుంది ఎంగ లు వగ్యయి ఇణివా వ్‌లరా జె లొవాజవా ఎూంంణ అశని (నిం ఎకి 88 ల్లో ని న +వాతము కిన్‌ ౯= నీచిత్తిమునము పలి ఎ ఎనన్ల ా (నీఎనచ్యున కిం పసునట్లుా అమట్య [(౮ం౦ _థ్యే చేల్చళా ఆం (గదిని... ంతలేవ 2 ఎడతెగ వకెలవు (ఎగిలు రాతి అన. ఎల్ల వం చా ఎసి జనల్బన్‌ ఇ౦ంన్‌ 2 షం (ఇది అంతయు ఇట్లు జర *నతరువాత అనుట నేు అం న్‌ ౯=(నన్ను గూర్చి ఎం౦ంచదఎకు ఎంతచెడాన ఎ = చాలఎం్యూవదానమ. (వాలరికింటి. నేను కొబ్బదాని నమయు ము. వారితో పాఎయిదానె శేనును _ అకుట్స (ఇ౩ సే కొకకొల త గంగి యున్నది. ఆది తీర్చిపచ్చి “ాకొలు వందుకొను మను ఎన్నది) మవాన్‌ 2 భూమియందు (ధూలోంమునందు మబోము సల్‌ = మహర్షుఎ (క్రితుపుట = యజ్ఞములు. చేయివోవిక్‌న్‌ = చేసెడి (ప్రదేశమునకు (యజ్ఞథూమిక్సు (యక్ఞియచే మునక్కు (దానిపై _ అనుట అఫివారివి = స్పామివి (దొర అనిము (అధికారము గలవా డజ్‌ కొని కొలంత. ఏటింన్‌ = ఎందమలకు (ఆ కొంచెము లొపముగూడ లే కుండ జేలొని ర మ్మృను మన్నది శరికుని ఉ రశ] తా __ ఇందు డు నీకు ఓడి పరువెత్తి వెగాడు ఆతని యైశ్వర్యమున కం3కు సీ వది

న! లా రా పతి వైనావు ఆతనిని 'సేవించుసుందరు లందబు ఎక ర్యాతి యనక నీయిచ్చవచ్చినస్లు. నీకు సేవలు చేయ ఎన్నారు ఇ క నేనుమాత్రిము అందులక కా దనునది యే మున్నిది దీనికై నీపు వేజుగా చెస్పవలఎనది ప్రయత్నింస లబనది ఏమియు లేదు తిస్పకి నీకొలువు చేయుదును నీవు జయించితి ననుకొనుధూమియంచే నీకు వశసడని (పదేశ మొకటి యున్నది అదియె యజ్ఞియభూమి దానిపై పెత్తనము నెలిఎ మును లిచ్చుహవిర్సాగము లందుకొనుము ఆకొంచెయి తోప మ తీర్చి వచ్చిన నీవు సొక్షెద్దేవెర్యదు డ ఇగుదువు అబ్బుడు నిన్ను ఎరించి ఆనందపఎదు టకు నా కేయభ్యింతరమును ఉండదు _ అని విన్నవించు మున్నది ఊర్వశి నరికునికి విశే ___ (మూన్‌ = _కతువులు సేయునొాల్ర ఇది యశ్హియదేశము అని దగ యున్నది వాచ్చ్చత్యము. దినిని గూన్చి యి ట్లన్నది _- కృష్ణసారస్తు చరతి మృగో య్యత్ర స్పభావం స జ్ఞేయో యన్ఞియో దేశ (అని అం౦ __ కావ్యారాఎ త్రి ఇంక నే నన * నెంతటిదాన = ఆనుట మూగకా పవాయ_న్తే

వు అవ

మళకొనాం తుకా గలి అనుటను స్పురింప జేయు. జోర్చికిని మించిసిదాచే నరికుని

ల్లి ఉ త్తరహరినంశము __ ఆ కొలుపుడుకత్తెలు గా ఉన్నప్పుడు ఆమె అన్టెది “ ఉంఎ నని చెబా చెప్ప నక్కణ లే దను చున్నది కైముత్యే నార్జాంబద్ధి రావ్యార్థాస్తి రిష్యతె అనునది లవణము క యాజకులు యజ్ఞ భాగ

(ఛాజిష్టుని "జేయ ని్మ్ను భావజసౌబ్యా

వాగ్గజపద'రాజు జేసేద

౬

"'దేజమునూ వలపు ెలువు చెజవల “”-60న్‌ లా అర్థ ___ యాజకులు 2 యజ్ఞము చేయువారు (యుక్నెస్యూల్ర) [ ఆగ్ని ద్యా ఎహై ర్బార్యా బుక్చిజో యాజకా శృ తే (అదు) గీనివి వివిందుడు పధ. ఎ్వవా ంర్పన్లిడు యస్ద మృత్విజో యాజకా శృ తే ఇతి కాత్య అవినది యజమానునిచే కొం బడి దక్షి- పృద్చకొని యజ్ఞము చేయువారు యాజకులు వారే యిక్సిజులు - అఏ సె కౌాత్యవాక్య మ౦నది] యజ భాగ (భాజిష్తున్‌ = హవిర్భాగములచేత (విభంంస బడినహవిస్పులచేత వావిర్షానములచేత _

ణా ది అనుట (ప్రకాశించెడివాని గా ((పభాపఎంతుని గా దహామవూమనంపన్నుని గా = అనుట) నిన్నున్‌ చేయన్‌ = చేయ గానే (చేఎన వెనువెంటనే = అను.) భావజసొఖ్య _ అవ్యాజ (న + వ్యా పద రాజున్‌ = మన్మథసుఖములు ప్రయత్నము లే కండ ఎద్దించెడివి = గల. స్థానమునకు (స్పర్షలోక రాజ్యమునకు = అనుట [భావజు డు మనంఎజు డు సర్యాయములు భావము - మనసు భావ పదార్థ చే ష్టాత్న స త్తాధిప్రాయ ఇన్మసము (ఎని ఖ ల ౪ వాని

ధనం | ఆత్మ = మనస్సు - అని ఇచ్చచి ఓక దొరను (పభునును [ రాడా సౌ నృపే చన్ద్రే. _విశ్చ) చెసెదన్‌ (నిన్ను కామొగిములందు ముంచి తేల్చి స్పర్షరొక సౌఖ్యములు చూజకొన జేసెద నని భాఎమ్రు ఎందున్‌ = ఎల్లప్పుడును (ఈ కాలమందే కాదు ఏకాలనుందును అనుఎ) తెజనలకన్‌ = భ్రులకు (తెల + వాయి నంనివంటి దిది తేజము చూజ్యభావమే చుమీ (నిశ్చయముగా అ_ససతివాతము లగుళ క్రిసాదర్థ్యమయులేఅనుట) [చూడుము _ అనుదాని క్రైనల్సుప్తశేషము. చూ. (నిశ్చయార్థికయు). తేజో దీప్తా (ప్రథావె స్యా త్ప్సర్వాకనురేతసో మేదిన్మి వంపున్‌ 2 (సేమాతిశయమును. ((నిండుపేమమును

వలప్ప నా బరి గు చుండు యువతి పంధృతిపెను (ఆం భా 8( ్ర తెంప్పన్‌ == ఎజు గ జేయును (మోబోతిశయము కలవారిని ” వారిని జేయ గలుగును.అనుట [ రృసాధారిణ మగులోకళ్ధతి ఇది నే డు నామొగముననే (కొత్తగా పొద్దు పొడిచిన ది దేమియు గా దని భావము]

]] వందర వాతము రా - నితో ఎన్నిక ఎయుషంహవిరా *ఎఎ లంవరొని నీయాజ స్ముగీవాజ ” చెల్పింది దు క మా షో ళా సధ ఎ తీవా3యి”ా వెలముందినకోడనె నిమ్న ఎంచి అంతుపొంతు లెనివామధోగిములం దు ఆఎంబలేల్చుషు “ర్గలొం ఎఖముల నిని నీహ సశతయిల - వెసెదను లోకమున నేనే వాదు దులియేబ్ర మైనను అబ్బి. యము అనయంుదు చూఎపలయు నన్ని ఎరు షుడు తాను ఆ౨తింసాధార జట్రభాననంపన్ను దు వాఎలమయను కాన స్రీ ముఫుముం చిందు లకు (యత్ని డుము _ అని ఆలనిం9ి అవార్డుల కిఎకృతి కలుఎు బుంకొల్పుదు ఆతవిచావునకు దారి దూజ్బ చున్నది వే (యజ్ఞవాగముల్పు యజ్ఞములందు (ఆదూదేని౨లకై ) విధక్తము లయ్యెడి యంశములు వా వా న్‌ అవి (హవిర్మా లు అసోవవాశ్న యె దేవా యజ్ఞవాగవింర్లిరా అ౦ స్పృతి (ధాఐజ్జున) వ్శివాల వాంబ్జు రోచిష్టూ (అఎ) దీనిసాధుల్సయిను హర్షి (ఎ క్ర ఇ ట్లను చున్నది - భన శృ ఎన ఎత్యేఎ అవిష్ణు కథం అర్హి జగ్యల్బభొ రల్రఎవిష్ణు వైష్టఎ మితి నిరజ్హూశా కివయ దరారో వనుక్తసముష్యయార్థ తేన ఛాష్తు రితి త్తి ఏఎం క్షయిసష్తు నైత ద్భాష్యే దృష్టమ్‌ (అని ( ధావజసౌభ్యావ్యాజఎదము) ఆ బృర్లితోకట థోగరూయమి ర ౦భాద్యప్పరబ్యుఖముకే దాని కిశుఎర మాఎధి అవి అట ఏసయత్నము లేకయే అభిందును అ పు ఇ ట్లను చున్నది - పరాష్సరిన్స హస్రాణి భూప మాయోధనే హతమ్‌ అ్వ్వరితా న్వుపధావి న్ల్‌ ఎదు భర్తా న్‌య మేతి చ (అవ) (దూరయి 75 ₹ శ్లో మ వ్యాా ఇబాఎర(లోకియిం గూర్చి పాద్య మి వ్రను చున్నది _. ఇహ య (త్కియతే కర్మ భలం తల్టైంిన భుజ్యతే కిర్ణ్శభూమి రియం రాజన్‌ ఫలభూమి _స్పృసా శ్మ్యతా (అని టయయల్బ _౦తియు ఇక్కడ అతానుఎవ బుక్కడ అలం ___ అర్థాంతరన్యాసము (సామాన్యజృఅవెేషనమర్థనరూసము) విట్టచిఎతిపాదము సాధారగాంశబొధకము. తక్కిన దంతయు విెేషార్థ్యపతిపాదకిము వ అగసుటయు నతండు ౭౯ అర్జీ ___ అనుటయున్‌ _ (ఊర్చిశి కరు ఆతందు = ఆనరకుడు = (8వ లోని ఆ౨ అనుడానితో అన్నయము ఆత దాయనినదానినే వచిందు చున్నది (80 ఎ)

లి ఉత్తర ఎారిపంశము___ ఆొ చ అవు నిది వోలు చాసవుడు నంతకు డున్‌ వరు అండ వార్వతీ ధవసఖు డుం [బతాపమున దత్పద వే లగ రంద నిక్టినే నవివాతయా? థభాగము అహంకృతిమై గొన క గ్న మార్చళీ కవకవ నవ్వశే | తిదళకాంతలు వింతలు సేయునాపనిన్‌ ౮ాం అర్ధ ఊర్చశీ = (సంటోధనము ఇది = (నీవ బిబ్బన ఈ నూట అనుజ లగుకు (గక్యమే పోలును = యుక్త మగును (అన్నివిధము-. సబ్యుతింస దగినది” ఉన్న దనుఎ) వాసవు డున్‌ == ఇందు డును అంపక డున్‌ 2 యము డును ఎరిణు డున్‌ పార్చతీధఎ సఖు డున్‌ = కుబేరు డువు [ఈత డు పార్వతిఇ ర్తి యగునీశ్వరునరు చన్చెలి.. (్రతాఎ - నన్‌ 2 తమ దగు (పభావముతో. తద పదము.:=(యజ్ఞ భాగ మల కైన) ఆ. స్థాన ఎ (హావిర్భాగాధిపత్యమును = అనుట) ఏళెదరు = పరివాలింకురు (డాాపైైెా రధికారము గలవా ర్లైయుందురు = అనుట అంఎన్‌ = అవి తెలియు ఇచ్చినేను = ఇఎయిఎంచి నేరు (ఇంటద్రాదుల జయించి సర్సలోకాధిపతి నైతి నని యసుకొను చున్ననే సనుట్‌ అవివాతి యాగభాగములు == (నన్ను తృణీకరించి మునులవే ఏర్పజప బడని (నాకు గా విభజించి ఈయ బడని = అనుట బావిర్భాగములు (వేదనివాతములు కొని ఎనియు స్ఫూర్తి అహం కృతిమైన్‌ = దర్చముతో బౌద్ధత్యముతో (వారికడ దైన్యము ఎళ్ళ దొయక బలము చూఎ బలా త్యాగముతో _ అనుట) [ గర్నో మదో క5భిమాన స్స్యా దహంకార స్వహంకృతి న్యా దుద్ధతమనక్క_క్నే నాన శ్చిత్తరమున్నతి అహంకార్యూ పర్బాయా ఇతి శేచి (శ్రోచక్షతే (అని శబ్దరత్నాసళి కొనక ఉన్నన్‌ = (మునులనంన బాదిర్భాగములు తీఎకొన కున్నదా (ఇది ఎంత నిలే అవి ఉపేక్షించి ఊర కుండిననొ _ అనుట) (తిదశవాంతలు = దే.తా అలు గ్‌తిదళులు _ మూ డు అనస్థలు (బాల్యకౌొమారయౌవనముల) కలవారు వార్టకము లేని నారు _ అని వ్యు] వింతలు చేయు నాపనిన్‌ = (అన్నది ఆచరాములోొ కానరా కుండుటను బి్ది) ఆశ్చర్యసటిదుళాచే తనుగూర్చి (అర్హజరతీయను - ఉన్ననాదొరతనమును (అధికారమును గుజించి = అనుట) కనకిన = సకబక (పెద్దా నవ్పుటయంు దగుధ్సన్యను కరలళబ్ద మిది నవ్సరు + ఎ (ఏమి) = నబ్బరొ (పెద్దయెత్తున నవ్పి తీవెదరు _ అనుట) [అందులక మునులనుండి హవిర్మాగములు నేను పరిగ్రబాంపక ఆబ్బ దని భాపయి] తా __ అధికారదాహ మతో ఉం్యారిబిక్సిరి యగు చున్ననరకు డు డిర్నశి పన్నినమాయపలలొ చిక్కికొని ఆమెమాంల పన్ని అబ్నిబ్బు రిగుదు ఊర్చశీ నీ విన్నది నిజము అది ఎంతోసను

నదుందయబాతటు ల్లి చితదడు ఉన్నది ఇంటదాదిదిన్పాలం ౨ తాంఎ జూర్జ్శఎందుబతెనె ఇవ్వుఎయిను తమ్మప్రాభపము అన్తుబడి ఎయు తపు వావిర్మాగిములు రాని గై కానుమండుట తెలియు నను వారిదై న్యము చూచి దయ తల చిదూ ఇది దెంంపనితె అని ఆపెజఇ౦ంం-రూ అం శొందుం జరఎన ఉఎ యలోరాధిపతి నని (ట్రఇల్లము. లాడుము. వావిర్భాాధిఎత్య ౧ నో చుకొవినాయధికారా భాసము తిదు కిచ్చెరువుగొలిఎ నవ్వు ఎస్టింఎ " దెవతాకాంతలు నన్ను కశొఎబాను డిగునొకి 6 గల్మాలపోట ా తల చి చులకినబయుము. పెద్దపెస్టున నప్పుదురు రావుని నెబు మును

౧ ముందు -ా హవఏవిర్చాాధిపతినిావఎయును అఆసప్పదు అని ఆనద్బిజని ఊర్పశినుంఎ ఎరిచ్చి జై

హవిర్భాగసముల 0కికు (తిప్పు బున్నాడు దర్పొద్ధతు డి ఎనికకు దు విశే __ (అవు నిది వోలు విజిగీషువనప కామావాలునకంపె అధికారదావా మక్కుడు వీరుంందు ఎంహయిన కిచ్లు వామ .ల్చ్బ మై వారికీ డాసోఎవా మ్మను మండును శూ ద్రకున ఒర్జిం ఎడు కౌదంఒరి ఆఎ్య చా తివిజిగిమలయా నణో _త్స్రఎయా చ తృిాామిఎ లఘుబ్బట్తి స ణ ూాంలయత పథ ఎయం వ ర్తియాసష్యాక్‌ఎ రూపనతోవ్‌ఎ ఎంకానారిి రమాతె క్‌ ' అన్‌ థి మ్‌ ర'పేక్షితస్యాకఎ ఎరత ౪ స్వోఎరి ద్నెష ఇ దాంత్‌ ఆను _ఎన్నిది ఇచ్చట వ్యాఖ్య ప్రాయళో మహాస త్తైన్య ఎంహవి కృ్యల్చ్ప ఎఎ కామ స్యారి ఇతి భాను ఎన్జ్ర అను చున్నది విణిగీషు వగునరకునియం దదియే ఇపఎఎ రితి మెసది

న! వక ఈమ (అంచున) ఇఎ అను భాతువనకు తెలియుట అర్థము తిక్కియజ్బ(వయోగ మొకితి ఇ ట్లున్నది పెనుమి బ్లివి పల్లం ఏది యున కుండి ౫ నొలమును బయలు నొల్టచ్‌ా గను మ. గ! ళా విద్చుఎయును మోడ్చుటయును “8 ”ా దమము ఎరు నుర్చిం దోడ్లోన్‌ (భార 232) (4 ర్వీ ఈతిని యీనాస్యహణలము ఊర్చిశియందలియీతనిపెనుచనపును సూచిందుదు ఆమెమాటలను ఈతడు నమ్మి తన వాము ఎక మై ఛాగ్యనిస్తువు గా చంానస్లై భావింఎ ఎండుటను తెలు ఎను (కవికప నరే (తిదళకాంతలు మాయావి యై ప్రచండు డ్రై ధీరోద్దకు ఉన దగినవా డు నెిరకు డు అననురి క్త యె విదగ్గ యగునోకిబ్బర్పేశ్యు ఊర్చశి వీ రిదణు తా మొక రొకరిం మించునప్లు శంభాష-ము సా%ంచినారు సర్చూరఎందనాభిలంషముకో తమి తమవాతుర్యము వెబుంబ చువ చిట్టచివరకు ఊర్పశియే ఇందు నెగ్గి ఆనవిదగ్ధత్సెదు బ్వృవ్పేళ్యాశ్సాము సావి లేని పని చాన్‌ చెబ్బనది. ఆ మెవిజయము... ట్రశా శిక్షిలసట్వ్వా ముమానుషషు సందృశ్యతే కియి3 యా (్రతిదోధసత్య ప్రా గన్తరిక్షగమినా తృ చపత్యశాత. ఎన్నై ర్ల్పిక్లై ఎరధ్యుతా ఖలు పోషయనన్తి (శాకుం 5 అ 22 క్లో ) అనుకళిదాసనూ క్తిని స్మృతి తెద్చు చున్నది

విశ ఉత్తరిహరింంశదు___ ఆ వ అని యొడంబడి యావెలంది పీడ్కొలలిపి యినగురావతి” “ం ునం దడవి తడవని చక్క-నికన్యకాజనంబులం బట్టిం వి తెప్పించి యందంద నందనపావపంబులు వెటికించి తెప్పించి యెనిమిది వేలయేనుంగులం "7 కొని చూవాస శ్రీవ రం బునకు వచ్చి మజియును ౮౧ అర్థ ___. అని ఒడంబఎ = (ఊర్చశి చెబ్బనదానిక్సి అంగీకింం అవెలందిన్‌ = ఆంఎని (ఆమెను వీడ్కొలిఎ = పోయి వచ్చెద నని చెప్ప - మంచిది పోయిర మ్మని ల విచ్చి పంఎ ఆమరావతీప్పరంబునన్‌ తడవి తడవి == వెదకి వెదకి (దాగూ ఎదికి - అనుట) చక్కని - కన్యకా = జనంబులన్‌ = అంద మైన (రే వాయసప్పు దాలికల _ గుంబృలను పట్టించి = బలాక్కారమూా =ఒళపటదుూని తెబ్బంది = తీనకొ? _చ్వునట చెం సందన ల జ గి పొదపంబులు 2 (నందనము _ అనెడి 'దేవతోద్మానమునందలి చెంను (కిల్చబ్భక ఎలను న! అసనుద) [పొదపంబులు = వృక్షములు విటు పాదప శ్తరు. అం (అపు) వాదేన = మూలేన ఎఐతి రసాన్‌ ఇతీ (వ్యు) అందంద 2 ౬ కీమలి (జఐరల మరల పెంకించి = వేళ్లతో గూడు పెకరింప జేఎ (తడ బెటికించ్సి (తారకాసురుని యిస్యద్రపము వర్డిందుచు _ నన్నె కు 50 వేళ్ళతోడుఎ గల్ప తము ల్పెటికించి కొని పోయి తన కుపవనదు చేసె ఆను చున్నది (బౌ శీ 807) తెబ్పంచి ఎఫిమిదివెల యేఘుంగులన్‌ క్రైకొని = తీఎకొని మావాష్మతీప్పరంబుసకున్‌ == (తన రాజధాని యగు) మావాష్మతి అనుపట్టణమునకు పెచ్చి యలు మజీయను (వచ్చిన తరువాత ఇంకను (పైకి అన్నయచు శా __ ఊర్జశిని *ల విచ్చి సా నంఎనతరువాజ నరక డు తన రాజరానిక్‌ చనువా డై 'దేనతావనమందలి కల్పవృక్షములను చాలవణకు పెల్లగింస జే వానిని ఎనిబుదివేల యెనుగు లను తనతో తీఎకొని తనరాజధాని యగు మావాస్మతిపప్లణము చేరెను ళ్‌ విశే __ ఈరాక్షసదుర్నయములు. $ శతాబ్దినా టి తురుష్చులదుండగములందు (పతిఫలించిన ఎనునట్లు ఆనా ఎవర్జనలు తెలుపు చున్నవి (చూ నుధు వి 8స 8ల్లో మొ ళం | భం గీ త్వష్టకు నుదాహరకు జతుర్షశి యనంగ నొక్కుకూ తురు గలిగినయిక్కు వరి న్ని గంధగిజరూపము చను నక్కన్య దెచ్చి కవణ నరకాన రుండు సౌఖ్యముం 'దేఠి లాల

ఆంద “టాతయి ఎత అ టా సవం శ అహఎంవు. త్చిజ్షసన్‌ = దేఎరాశిర్చి యువిశ్వకర్మకును. ( విశ్చకర్మా ద్యుబ్ధా తె వాం” చవాం ఎమో నాట -ఎంద్చిషాఎ అ) (వైఎ) ఉవాహార ఎన్‌ 2 ఎచానతా అనుపరు “లిషఎయీత ౨భావ్యకును ఆ లుర్ష అనం౫శ ఒకకా తురు= ఒకకొమా్రై కిం న యిళఖ్యూని = ఆన్నణాడ ఏఎం౦% = తెరివొని ంవిజరూఎము నన్‌ = (గంధగిజదు _ నృఎతికి జయావవూ గు నొ_జాతిగిజ యి దానయిజ్య ఆకాలయికో (రాషమలు కాారూఎు) లగును తాను తెలియ బడ కుండి ఉందుఎక్టై. బూలురూం ధఎంచి ాడు.శతడు్రు ఆ+ కిన్యన్‌ = ఆదాలను తెర్చి = ( 0ఎనతోో తీబూని ఇచ్చి కిన 22 (ఆమను) కూడ్‌ సాఖ్యములన్‌ = ఎఖములతో తేలి = త్ల చెంది (తనివి డీఎ ఎఖింవి _ అనుట (పైకి అన్నయమి) తా __- దేవతాళిల్చి యగువిళృకర్మిక త్పష్ట యని పేరు ఆతినిభాల్య ఉదాబాత వా తిద్దజకు కిలిన కొమాలత్తై చతుర్జ$ ఊచలు లెౌబవతి అది తెలి నరికుడు ంధజాంారిము ధరించి ౩ఎనతో ఆమెను తీబకొని చ్చెను అముతో ఎకలధోముఎు తా ననుభవించి ఛృాబ్బ చెందెను విశే __.. ఈపద్యమునకు మూల మి ట్లున్నది త్పిషు రూూతింం భె కశేరు మమ న. అనె ౧ వీ, ఇధి ఆ ఎట్‌ తదా గజరాపే+ జగ్రాహ రిచిరాజ్డీఎ ఎతుర్త మ ఇచ్చట (నీల వ్యాఖధ్ధి కిశేరుచతుర్టశీ ళద్ది ములను ఇట్లు వివరించినది కశేరుస్‌ - సాననిశేషమ్‌ ఆగమిత్‌ చతుర్తశిమ్‌ _ సర్పదా చతుర్వ్యా యణ నో ౧ ఖ యు క్రామ్‌ సా బ గిర్భకౌమారపొ* ైనన్టియొఎన మితి దళ్య ఊర్హ్పం పక్భద+భ్యో $ర్పాక్‌ చతుర్దళవార్షికీ మి త్యర్థ _ (హరి విష్ణు 68అ (శ్లో) ఈవ్యాఖ్యనుబస్థ ఎప్పుడు ఎదునాలుగేం డ్లకు మించనిలే (వాయము కిల దగుటను శ మె కీపేరు కలిగిన దరిఎందును ఎడ్జాంపెగ్గడ దీ)ని ఆనువదింసనే లేదు అనువాదమున౦దు చాలస్పల౦(తు. డాయన (ఉద హరి మూలమునందు లే కన్నను ఇన్టివానిని కా నితరిపురా*ముంనుండి (వాందుదు అష్టాదశఎృరాణానా చుభిజ్ఞాతార్థ వేదినే అని శాసనములు తిన్ను గూర్చి వాకొనుట అషరాల త్య మినిఎంచు ముండును సోదన (ఇక్కుల) ఇల్బట -లి న నిక్క యెజి అని (తండా వ్రాతిపా) ఇది (పారాం) అన న నూ బట లభ షయఘు వచ్చును అప్పుడు ఇక్క స్థానము (ఆమె ఉండెడియునికిపబ్టు (కశేరు అశుస్థలవిశేషము అని అము (వావి ) అధసూ చికయందు గంధిగజరూసమునన్‌ అకుచో కది గంవర్పు డను (గు ం చు అని కది కందర్ను రూప్పనం గస్వ అం (పారాం) ఉదావాతిందు చున్నది న్నే పారయిలు గజరూపేణ జ్యగాహ అను చున్నమూలమినకు విరుద్డముల

20 ఉ_త్తరహరివంశము.._ ఆ క "'నాకంబునయందును చూ లోకంబునయందు ధనయములు మణులు దైత్యా సీకంబు చేర మంచివి కొని యాచందముఖికి గారుక యిష్నాన్‌ తాం అర్హ _ ద్రైత్య + అనీక౦బు = రాక్షనులోమాహయి.. [పలువురు రాక్షసులు = అనుట (కర్తృ (అనీకము = సమూహము ననామ్బుడానీకముహూర్తలాజ్బ్ఞనే (రము 8 58)] నాకంబునయందును = స్పర్గములోను భూలోకంబునయండుకు మంచివి = టాష్టబి లైైనవి (చాలవిలున గలవి అగు _ అనుట ధనములున్‌ = ఎస్తువాహనాదులును ఎణులున్‌. తేరన్‌ = తేగా శైకొని = తీఎకొని ఆచంటద్రముఖికిన్‌ = ఆఎందరి. కొను5 = వానా (బటా మాన్మదవ్యమయము గ్రా ఇచ్చెన్‌ (నరకుడ కర్త) తా __. చతుర్దశీదేని మెస్పులక్షై ఉఛధయరొకములందును. నెజికొవి తనవారు తెచ్చిన ములో రత్నములు గొస్పకనకవస్తువాహనాదులు ఆమెకు వాంకొషకముగా ఒర గి ఆమ్మెతి సంా దించుకొనుఎక్లై పాయసడు చున్నాడు నరకుడు విశే _- (బందముఖి ఇ ట్లనుట = టోమె సౌందర్య ఆనన్యసామాన్య మని మూచించి డానికి వళు దై ఆమెసొౌందర్యమునకు విలుని గట్టు చున్నా డో అనునస్లు బహుమానయుల గా ర కాన్క్ము లను ఆమె కిచ్చు చున్నా డీక డని తెలుపుచున్నది వ వెండియు గంధర్వ”వరూన వకన్యకలం -% వేేనూ్న్నూలు గుర “వృరో ణంబు లేడింటిం జెజఎయవ్మ్తి తెచ్చి మణిర్వతంయఎకం బురం ఎ చే శావఠి =ెటి కొనియుందె నట్టయెడ లాం అర్థ వెండియున్‌ = నుశీయును సవాజువేలున్‌ సూ.బఐగురర్‌ = పదాటువెల నూజుమం దిని గంధర్వ _ దేవ - చూనుష = కన్యలన్‌ = గంధర్సకన్యలను దేవతాకన్యలను మనుష్య కన్యలను ఏడింటిన్‌ = ఎడ్రైన అస రభ్రలయొక్క ఎమూవాములను [వారి తలను _ అనుట జబోర నరకో బలీ యా శృ దేమనుష్యాణాం సప్త దాఎరనాం గణా అని (౦ హరి విష్ణు 68అ 2) చెబిలు శ పస్ట తెచ్చి = బందులగా (ఖ్రైదీఎు గొ చేఎ తీఎకొని నద్చి మణిఎర్వతంబునన్‌ 2 (దేఎశాస్టాన మగు సుశిఎర్చితమునందు. బరంయి చే జు

_౦దం”లాత న. వ్ల (ఒక్సి ఎట్టాము ఏం్పకచి. కావలి - పెట్టహాని = బంధించి (నిర్బంధసజది యుంచుకొని ఉండెను అన్టైయెడన్‌ = అప్పుడు (పైకి అన్నయఎి) తా _ నరికి డు డేఎగంధర్సమనుష్యకన్యలను అ్నారిబ్త్రలను ఏడుతెగలవారిని తెప్పించి దేవితలకు (క్రీడాసర్పతి మైనమణిపర్పతమునందు వారి కొకపట్లణము ని్మింప జేఎ అందు వారిన ఎపి ఏ ట్ల శ్రి బంధించి యుంచెను విశే __ (అప్పరో 1ణంబి లేడించన్సి కాదంబరి _ అప రనలను పదునాల్గుణాతులకు చెందిన వారి" పేర్కొనినది = విబుధశద్మ న్యసృరోనామకన్యకా స్స్తి తాసాం చతుర్దశ! కం ఏకిం ఏంత కమలయోనే సృముష్పన్నమ్‌ అన్య ద్చేదేఖ్య సృముత్పన్నమ్‌ అన్య దగ్నే జూ లా న! నో య రుద్చూతష్‌ అన్య తృవనా [త్చసూతిము అన్య దమృకా న్మథ్యమానా దుత్ధితమ్‌ అన్య జ్ఞ౮ జ్ఞాతమ్‌ అన్య దర్శ_కిరిణేధ్యా వినిర్ణతమ్‌ అన్య త్భోమరిశ్శిభ్యో నిష్పతింమ్‌ అన్య ద్భూమే రుల్బాతమ్‌ అన్య త్నౌదామనీఎ్య (వ్ఫృత్తమ్‌ అన్య న్మృత్యునా ౨ర్కితమ్‌ అసరం ఉకరకేతునా సముత్సాదితిమ్‌ అన్య త్తు దక్ష్యసజాఎతే రతిట్రభూరానాం కిన్యకానాం నుధ్యే ద్వే సుతే ముని రరిష్ట్రా చ బభూపతు స్తాభ్యాం గిన్టవ్టైస్సహ కుంద్సయం శాతమే (అని ఇందు వడుకులములకు చెందినవారు నీరు -_చ్చును (మణీపర్పతంబు ( తాసాం బసృరవరం భౌమో 5కారయ నృణీపర్నితిమ్‌ (హారి 68 అధ్యా 4ల్లో ) ఈమణిసర్వతము మేరుసక్పకమునందలి యొకదేశము నిరకాసురునిచేత నదితికిర్ణి కుండలంబులును మజిపర్పత మ౦ంయెడునమర్శాద్రిస్థానంయిను గోలుపడుటయి. అని (భాగ 0ర్చుం 50) (కొఎలివెట్టుకొన్సి కానిలివెట్టు = బంధించు అలి (సూ ని) అర్ధ మిచ్చి ఇందులకు (ప్రమా ట్‌ టబ థి

అము గా (యయా 4 8) (ప్రయోగ మిచ్చిఎది టయోంతరము 5న ఐడచే దను చున్నవి

అదితికుండలములు తెచ్చి మురుండు నరకున కిచ్చుట మ మురదైై త్వుండు దపోవసానమున వై ముఖ్యంబ ముఖ్యంబు గా

వరదత్రాపరనామభధేయమున దేవ్యవాఆఅముం గిట్టి ము

ఒ బారు. డై కుండలముల్‌ హారించె నదితిం ఛారించి దై తేయు లె

వ్వషం బూర్వంబున నింత చేయ రనుచున్‌ వారింప చారింబ గిన్‌ తా

లికి ఉత్తరహతివంశము.___ ౨

అర్థ _- మురదైత్యుండు 2 మురాసురు డు తప -1- అఎనానమునస్‌ వైముఖ్యందు అ=

తపస్సు ముగింపునం 'వై నవిముఖత్వ్పయి [తనకపస్సు య్ర్‌ ర్తి ా నంంపెజకు (ఎలపంతము (పెర దాఫము కలది కుండ ఉందువలకు విముఖు డు "కి యుందుట అ) భాఎము ] చుభఖ్యంబు కాన్‌ = (ప్రధానము కాగా (వాన విషయ ఎయి ఏర్పఎన - అసుట్స్‌ “ఎల + అంర్‌ నామధేయనునన్‌ = వరిదత్తుడు (దత్త రుడు [వాార్యాదిము (8 2 8 సూ) అని పూర్పనిపొతవికల్పము ] అనెడి మఒయొకపెరితొ (వాపషూసముతొ - అనట్టు డిం (వాఆమున్‌ = దేఎతాశనమూహయిను కిజ్టి = తాకి (ఎదుక్కొవ్స ఆదితిన్‌ = దే-రాటూ తను (దికి అదితి కశ్య ౨౨ిభార్యలు దిళిాంతతి ద్ద తెయులు అదిళిస ఎతతి ఆదితయులు

కారించి = బాధించి దై తేయలు ఎబ్బరును = రా. వబ్బరు గూం.. శార్వంఎోన్‌ = ముందు (గతకాలమునందు) ఇంత = ఇంతటియక్కల్ళ.యి (ఎల్లి పజల తెం్పం చేయరు

అనుచున్‌ 2 అని చెప్పుచు వారింబన్‌ వారింసర్‌ -- కిన్‌ = వారింపా వారింపా (మజిమిజి అడ్డుపెట్ట గ్రా (అదితి కర్త (పౌన ౨న్యమున. గాని ఖృశార్థిముస గాని ద్విల్వ ము) కుండలముల్‌ = చెపుబయలంకారిములను (కవ్మలను) ( కుజ్ణలం సలయె పాశే లా టడ్కే. హైను] ముష్కరుడు = మూర్ధుడు గా (వెళ్టీసప్టుదఎ కలవా డు” = అనుట [ ఆధర్మపుత్తుంండు ఎ దం వెంటం దమనుకించి సౌబలునిచేతక్‌ భూమి గోల్పోయి ము

ష్కరు డ్రై వెండియ నొడ గానక డు నక్షపొఢిమై గెచ్చె.. (భార ఉద్యో 8 858మొ ]

ఐ = నర్తిల్లి హరించెన్‌ = బలాత్కారముతో దొ చుకొనెను

తా __ మురాసురు డు (దిహ్మా ఎరదు లిచ్చుఎజకకు తనరం-. ఘోరయి”ా సాగించి అర దత్తు డు (వరము లిచ్చునసణకు తపసు నుండి విముఖు డు “ం (తపసు మానం) ఎరము లంది నవా డు ఆనుపొరుషనామము పొందెను అపొరుషనామముకోనే దేఎఎఎపై దాడిచేఎ వాం నొడించెను దేవతల లల్లి యగు సదితి దేవికుండలముఎను ఇది అకృత్యము వ్రర్చ మెప్పరును ఈ దురంతమునకు పాల్పడ లేదు కూడదు కూడదిది _- అని అమె ఎంతగా గోల పెట్టినను విశిఎంచుకొనక ఆమెచెనవులు ను9మి ఆమె పెష్టోనినయన్నసు అగుచెవిక గృలను బలనంతము గా లాగికొనెను

విశే __ అదితికుండలములను నరకు డె తెచ్చిన (౦ హర) ఎక్లాంపెగ్గ్యడ వారిఎంగము వదించు చున్నవి స ఎఎ తమో పారే ఎరదృప్తోవవోకర న చామసురిగిటై “రై స్పబాతై ర్మ త త్పురా బృతఖార్నం తదా ఘోరం య దికార్శీ నృవోసుర అదితిం

-) మందచరసపూఅము 2£గి ధర్షియాటూ కజ్ఞంాక్థే మహఎరి (వాతి విష్ట[0అక్యా 6 ( శాం అవితి దేవికుండల ము అనర్హింఇ్ప గొధితంబు 2వ్నారి. జూడ గోర గొన గ రానివి హరియిం౨ కొత్టా నిండ (దివింళూట వెల్పడియె ను డ్జిన్హై దిగు. (టారి ఆ 4ఆ 10స ) మురాసురు డు కుండలములు డచ్చి నరటన కచ్చినట్లు సోమన వవించుట కాతనికి దొరకిన హరుంళబు) (ితియంద ట్లుం టుం కారా 'సనిఎందయ"స (తపొవనా మనవై మఖ్యంబు యోగకతెమమునకెజి గువంటి దిని = సష్టతత్పురుషంబులం దునాగవంబు విధాానగు (పావ్యాస సూ ్స క ఆకుండలములు నరకుని

'జేకొ మ్మని యిచ్చి యతనిచీ దా ఐడిసెన్‌

నాకొడుకు. క6 బదుం డకు

నీశావలి యొణగి మా వ నిచ్చలు గొలువన్‌ ౮ా౬ అర్జ ___. నరికునిన్‌ (కర్మ ) చేకొమ్ము = తీకొసుడు అని = చెబ్బ((ప్రార్టి ౦౨. అనుట) (మురు డు ర్త గి ఆక ౦డలములు = తెచ్చినయాయదితికి చ్మలను (నరకునిక్రి ఇచ్చెన్‌ పదుం (డకు = సదిమంది మైన నావెడికులకున్‌ నీకాఎలి ఇనీయొష్కూ రక్షణము (విచ్ను గాపొడెడి యిద్యోగను ఇ అనుట ఒస గుయి అనుచున్‌ = ఆ౨ి (పార్టించి నివ్బలున్‌ = నిత్యము (ఎనల్లస్పుడును కొలువన్‌ = (నరకున్సి 'సవించుట (నుణ్యంతమునకు భావారకత్సము) తాను పడ'సెన్‌ = సొందెను (సంపాదిందుకొనెను తా __ అదితిని గాధించి మురు డు తెని నయాదేపతామాతరకుండిలదుల నిరకున కిచ్చి తన సుతులు సదిమందికి (నరకున్సి కావలి కగుసదఎ) ర మ్మిని యడి, ఆత డీయా తాను తన కొడుకులు ఎల్లస్పు డాతనీ గొలిచి కాచియుండి ఆతనికి సరమాప్తులు- వ్తిల్లు చుండిరి విశే __ (నరకునికి. జేకొ మ్మని యిచ్చి ఇలను బుండుటులన సోమనయే ఎనరికునిమెప్పు నడ కొడుకులకు సదన్నలు సంపాదించెడి (లోధమున మురు డే అదితికుండములి తెచ్చె-ననుట “ముచిత మని భావించి మూలమయును బయౌర్చుట బుద్ధి్రార్సకముగానే జేననాడా అ9కూడ సందేవాంస నగు చున్నది

80 ఉత్తరజానివింశదు__ ఆ మి అత డున్‌ ఛారికి నాత్మరతయును గన్యారతకయుం ఇయ వై హితులందోడు గ బెట్టి యిచ్చి వ హీలో శింపార (ఆాన్ద్యైతిపా ర్పితు రై తచ్చతురంగరడకు హాయగగీీవున్‌ నికుంభుం బొన ర్చుతజిం బంచఒనుకో మురుం బనిచె ధీ్‌రుం డై జగం చేం చున్‌ ౮౭ అర్థ _.. అత డున్‌ = ఆసరకు డును ఆత్మరత్ష్తయును = అన్ను గాపాడుదయును కన్వా రక్షయున్‌ == (తాను తెచ్చను గంధర్నచెనమానవకిన్యకలను కాపాడుటయును చేయన్‌ ఐ = చేయుటకు గాను (చేయుటనిమత్తము = అనుట్ఫొ (చతుర్జీ వి భక్ష్యర్హకము లఎ కిక లంతపందు గలపదములకు ఐ అనుప్రయ్యూక్త మైగస్పృుడే ఇట్టియర్ధము కల దను ఎన్నది (గూ 9 ్స తుమున్నంకదున కన్వుసయు క్త మైనస్పుడు గూడ ఇన్టియర్ట మిల్చ నని ఛ(ప్రచూ? వకు చున్నదిస్నె వాతులన్‌ 2 అన్యశేయసు కోరువారిని (ఆస్తృలపు తోడు + కన్‌ ₹ పెట్టి = సహాయులుగా. చేస. వారికిన్‌ = అమురునికొడుక లక ఇచ్చెన్‌ [రఈ(కియస కర్మములు కన్యారక ఆత్మరక్షి _ అసునవికు అవి ఆర్థమునుబట్టి అధ్యాహృ కములు] మబాలోన్‌ = భూమియందు 'ఇంప్ప ఆ ఆరిన్‌ కోభిల్లి జా (శన పేరుప్రతిష్ట అతిశయింప గా అనుట) ధీరుండు == ధైర్యము కలనా డు (ఎవరివలన ఎట్టిభయమును లేనివాడు గ్రా ఐ == వర్షిల్లి జగంబు = లోకములకు (జాత్యేకవచనము) ఏలియన్‌ = పరిపాలించుడు (ప్రాగ్గ్యో తిష + అర్సితు డు (అర్పిత్నప్రాగ్జ్యోతిషము డ్రు ఐ = ఇచ్చిన ప్రాగ్గోతిషపట్టణము కలవా డు అయి (వార్ష్యోతిషనగరమును వారికి అదీనపఒచినవా డయి అనులఎ తద్‌ + ఎతుర్‌ అంగ _ రక్షకున్‌ ౨ ఆృప్రాగ్జోతిషమునందలి (రథతురగిగజసదాతి) సేనలను కాపాజుటకొజ౯ హయ్యగీవున్‌ నిశుఐభున్‌ (ఈపేరులు ల రొక్షశులనుు పొనర్చుతజిన్‌ = ఉసయోగించెడి సమయమున (అధికారులుగా చేయనప్పుడు _ అనుట మురున్‌ ఎంవజనున్‌ == ఈసపేర్లు గల రాక్షసులను సనిచెన్‌ = (సేనారష +మునకు) నియోగించెను (సరకు డు హయ్య్మగీవనికుంభు లతోసాయి వీరిని గూడ సేశాధిపతుల జేె నని భావము) తా _- నరళు డు మురు కు కొరినస్టే అతనికొడుకులకు రత్షణాధికార మిచ్చి తన చతురంగ "సనను రక్షించుటకు * హయ్యగీవుని నికుంధుని పంచిజనుని మురుని నియమించెను (ప్రాగ్భ్యోతిషము వాలియధీనమం దుంచెను అట్లు చేఎ తాను లోందుల నన్నిటిని సిశ్చింత సలుచుండెను

నుందరంబాతయి ॥|

విశే __ పొగయ్బి = ఉపయేౌగించు = అసకొల చి నుపాయంఎలు వొనంచి ధనవింతు డగుట ధూఎఎపము (భార శాం 8 7?) (చూసూని) పొనరు అనుడానికి ఆది హల్లోపషము గలి జపము ఐఎ దని న్యాక్వలు (౮ దా వ్యా ఫ్‌ 0సూ) అప్పుడు దీవికి (రూపాం) ఆది క ఆము డు రాజనకుం

స్వాగు సుకృతి వాని జంపవచ్చుటకు బరం

ఛామపతి పుస్టై నుజన

"చేమంకరు. డగుచు 'దే“కీశర్భృమునన్‌ ళా౮ా అర్థ __. ఆమురుడు రాక్షసకల + స్వామి = రాక్షగవంళమునకు (ప్రభు వైనివాడు చుకృతి = సశ్యపంళు డు (అదృష్టము కలవా డు (ఆసుక్ళత మెట్టిదో వివరించు దున్నా చ్రు సరంధామపతి = వైకుంరమునకు (ప్రభువు (సాక్షి నృవోవిమ్ణవు = అనుట ఎజిని = కేసుం కరుడు + ఐ = మంచివారలకు (శిష్ణులన్సు తెనుసు. చేయినా డ్లై (గిష్ణరక్షాసు9మి త్త మనుట ) వా?న్‌ చంపన్‌ పద్డుంకన్‌ = చంఎంం (ఎప్ప - అనుటయు క్షము డేఎకీ గర్భమునన్‌ 2 చెంగీదెవిగర్భమునందుండి (చూ పై వ్యా నం సూ బైక్‌ == కలిగెను (జన్మించషు) తా __ మురాసులు డి రాజటంంఎమునకు టభువు ఆఎనియదృష్టము చాలగొప్పది ఆతరి9 జంబటక్తై శ్రీనహావిష్ణనంఏవా డు వైంఎంరము ఎదలి ఆ_ర్హ్వతాణాయ సాధూనాం వినాశాయ చి దుష్కృళామ్‌ ధర్మనంస్థాసనార్థాయ సంభవామి యుగే యుగే అను ఆన ( తినొబ్బున సుజనరక్షణము జరపుటకై. భూతోకమునం దనవరిం సెం? దే కీచేనికి సుతు గాయమెను విశే __ (సుకృతి ద్చేషముచేత శ్రీకృష్ణుని భావించి ఆకనినే ముకిన 3రిఎచినవా డు మురు డు అది ఆతనియదృష్టము అందులకే నుకృతి ఆత డ ఈయంశ సుకు శిళుపా౮ాదులయెడ సమన్పయించులు భాగనిత మి ట్రనినది _ కామా ద్రేషా దృయాత్‌ 'స్నేహాత్‌ యఖా ఎ _క్ర్వేరే మన అవేశ్య ఈ దఘం హిళ్నా ఎబాఏ _స్తన్గతిం ౩ళా గోప్య కాలూ దృయా త్కంసో ద్పేషె చ్ర్చైద్యాదయో నృపా ంబన్ధా దృృష్ణయ స్క్నేవూ ద్యూయం భర్త్యా నయం నృవన (భాగ 7స్తం అధ్యా 02 న ్స (సరంధామపత్సి “రంధానుము = వైకుంరదు. (అద్భితీయస్థానముు. ఇచ్చవి పరమ్‌ అవ్య యము సర స్పా దుత్తమానాత్మ వైరిదూరేసు కేసలే ఎర మన్యయ మిచ్చన్తి (విశ్న)

శి ఉత్తరహరిపంకము-- ఆ (వాని జంసవచ్చుటకు) ఇ ట్రనుటవలన నరకవధముతోపా ౨ మురాశురవధచుగూడి (కృష్తా వళార్యసయోజన మగుట విశదపబిప బడినది ఇందులతె మురునిదుర్నయములఎ హద్దు మీఅ జేయుటక్షై సోమస యొనర్చినసంవిఛానమే కానవచ్చును మురునివే న్రైనది గా వర్షింస బడిన యదితికుండలాపసహరణము రాతసకులస్పామి సుకృతి _ అనురీతిని సాగినయీకనిపళంస ఈకని జంబటకు తగొహేతువా ఈయంశమును హాచించు చున్న దననచ్చును (దేవకీగర్భమునన్‌ పుష్టెన్స్‌ ఇ ట్ల నుటవలన సరమకారుణికు డగుపరమాత్మ భక్తరత్ష ణము నశై తాను గర్భనరక మనుభివించుటకు గూడ వెనుకొడ టొ డని తెలుస బడి భక్తులయందలి యాతనియత్వఎతిని దెలియ జెప్పుదు జ్ఞానీ క్సా తై మేనం అనుభగవిద్బాక్యమును స్మరింస జేయు చున్న దనవచ్చును క మురనరకారురు లిరువురు

సుర లరిగెడుతోవ లుడిపి సు[తామభయం

కరు లై మునిగణమాన*

నరోవరంబులు గలం వి చరియింతు రిలన్‌ ౮ాగౌ అర్థ. ఇలన్‌ = భూమియందు. (ఎావోకమునం దనుట్సి ముర నరక - అసురులు ఇరువురు 2 ఇన్దణు స్యుకాను - భయంకరులు ఐ = ఇంద్రునక ధయము కలిగించెడివా రై గగు్యతావి శబ్దిమిఎ దేన3 లందణకును ఉపలక్షకము ఇం(డాదిదేవతలను భయసఅడుదుం అనుట సురులు = దేవతలు అంగెక్యితోవల = వెళ్లైడిమార్గములు ఉడి = అరికస్ట్‌ (అడ్డగించి మునిగణ = మానక = నర ౮ వరంబులు = సహరి “ంఘములయొక్కు ఏన బులు అనెడి “రస్సులను (సరక్సు _ నీరు దానిచే శేష్ట మైనది - అని (్య్ర) (శర స్త్రోయకటాకయో అని (విశ్వ) కలంచి =కల తపెస్చ (నర సశ్షయున - దులిన మొనర్శ్సి (మన పక్షమున = క్షోభపెళ్డి (వ్యాకులపణిన్సి చశింతురు = ప్పర్తింళురు (న్నర్తిందు చుండిరి _ అనుఎ) తా ___ నరకమురాసుముఎ దెవతాభయంకరు లై భూలోకమునందు హవిర్భాగినులు శైైకొాను టక్లై వారు రా కుండ వారిమార్గములు గాచి మునుంగు బాధించి వారియజ్ఞాద్యనుష్టా నములకు విఘ్నములు కలిగిందయచు స్యచ్చ మగుకరోవరమును మదగజములు గల చివ్టై చునట్టు వారికునస్సు అకు. కిడుంగడు జీకాకు గలిగిందుదు యథేచృముగా (పవరర్హిల్లు చుండిరి

మందంబవాతము శి$ి విశే మ (్రరొవిరము) జర్రస్బు అనక “*రోవరము అనుట న్పచ్చమయు లై నమవబాశరన్సు లివి యగుట ౩ళిఎ రాశద్చేషాదిరబూతము _లె శుద్దము లై నమనులమనస్సులకోడిసాయ్యిము ను వరి పు చెందించుటకు అలం -- రూపకము. మునులమనస్సులు సరోవ౨ము లనుటవలన వానిని కిలచు చున్నముర నరకులిదిలు రెండునుదగజము లనుట టొధితము లి నరకాసురు6డు మునులను బాధించుట ను ఒకనా డూర్వశిమాటపొందు నరకుం దూహించి వాక్రాధినా యకునిం దాపనముఖ్యు అధ్వరము చేయం బూని రాపించుచో టికి చ బోయి ధరామరావతులు రెంకం గొంటి మీ శల శే ంం 9క ౫ యుంజెవ యూ కాగిము-ఎు పొలింఎన్‌ విగుం డయెదన్‌ ౯౦ ఎలా ల ర ర్తి ఒకినా డు జ ఒకివిసన జ అర్జీ ఆ నరకుండా (క్క ఒకినా ఒకిదినము (ఒకడదినందు _ ఆముఎ ఉర్పని బాటపొందు = 2 రశ యుల = మాంలఫంగి (= “ఎ మౌచాడిాతీరు అనుట దంచి == లరోచించి కామము నిన 2 ఉత్తమ లగుపహక్షఎ (ముశినాయకులి _ అనుఎ) అధ్బరి జ నా] యు = యజ్ఞము యక్‌ జాని 2 చేయుటకు (ట్రయత్నింది. నాక “- అధినాయకుక్‌ = న్వర్గాధివతిని (ఇంగదున్సి రావించుచో కిన్‌ == దబ్బండదునెడకు (బవరియందలియి వ్యాశమ ముల కనుట్స కాన్‌ = తాను పోయి. ధరా + అపరాపకులు = భూమి గృర్షము రెం టిన్‌ 2 రెండిచిని కొంచిన్‌ = తీఎకొంది9ి (౮౦షులోకయంఎకు జయించి వానికి ప్రయువ నె తిని = అనుట (ఇ క్ర మీకున్‌ వ్లున్‌ జ మీ కందణకు ఏ్టింను 4 ఐ= రాజునె (పరిపొలకు డన ఉండెదన్‌ యాగభాసయిలు = హవిర్భాశముఎ పాలింఎన్‌ 2 సశయి జుకొని ఏీలుఎకు (వానిప్పై అధికొరను కిలిగి యుండుటకు విలుండు = ప్రభువు గా అమ్మొ దన్‌ 2 అగుదును అవుదును (అపిటక త% యున్నాను _ అనుట (పనికి $8ఎ లోని అను టయు అనుదానితో అన్సయము] శా నంకుడుకా నున్న శ్లంకి ఒకనాడు అోర్సశిపూఎలు జ్ఞబ్తకి రాా వారినిగు జించి అలోచింని మునులు య జ్ఞము రొనర్నుడు దేఎక్వాప్రఘ విగుశింద్రుని య జ్ఞభాగయింకై రబ్బంన నుండ దారులు చచి వారినీ రానీక మునులకో ఉభియరోకములకు నే నీబ్బడు

ం! ఉ త్తరహరినంశము.__ ఆ (ప్రభువు నైతిని ఇప్ప డి క మీకు పూజింసవలణనవా డను నేనే యజ్ఞబాగమం మిరు నా కొ” గిన వానికి నే చధికారి నై మీతసన్వునక మీకు ఎన్లై యుప్యద్రవములు కలుగ కండ మిమ్ము రక్షించెదను అనెను విశే __ (ఊర్వశి దీనికి (వ్యు ఏ భాగవత మిబ్లు వినించినది = నారాయణుడు దో యూరుపు వెన జీర నందు నుదయించెను బెం పారంగ నూర్చోశీముఖ నారీజనళోటి దివిజనా నారులు మెచ్చన్‌ ఊరువులందు జనించిన కారణమున నూర్చశి యన ఘనకకు నెక్తెన్‌ (భాగ 2స్కం 88 84స) (మీ కల్ల నేరక న్టై్రై తపషడ్చాగ మళ్సయ్యం దద త్యారణ్యకొా బాన (శ్రాకుం వీ అ 8 ల్లో) తాపనరతణముచే మనులత స్పునందలి యాఐవభాగము రాజునకు చెందు ఎనుట ఇం దుఏలన తెలియవచ్చును అది తనకే ఇ కముందు వారు చెందింసవిలసీ యున్న దశుఎ ఇందుం అన బోధిత మగు చున్న దనసచ్చును శా పాళింబ అగ దోలి యంతకు దిశావట్టం ఎ గావించి పూ

ర్యాశాధిశ్వరు "వెన్నడిం ఒని ధనాధ్యతున్‌ విభాళించి శే

లీళస్తాం శ్రవిహోరసార మెచటన్‌ లేకు డ నిర్మించితిన్‌

మీళశార్త్వింబుల నింక నెవ్యరి కగున్‌ మే లైన యజ్ఞాంశనుల్‌ ? ౯౧ అర్థ _. పాళిన్‌ == పరుణుని పాల గన్‌ తోలి = పాం దొలి (3అిమి అంకళన్‌ == యమునిని దిశాపట్టంబు = దిక్కులకు సరువెత్తునట్లు - ([(దిశాపట = (క ) (దీనికి పాఠి పోవ్పటి = అర్ధము = అని (సూ ని) (5 దిశాపమున శైన (రూపాంఎ) ఈ దిశాసట్టదు అనవలయును దిశాసట శబ్దను (౦). దాని నైన తతృసమే (క్ర దిశాపుకు. అట సట గతౌ అని భ్వాదిధాతుపొారము ఈ సట ధాతువునకు ఘళుర్ధక క (ప్రత్యయము రాగా దిశాపఓము కావచ్చును దిశలయండలి “ంచొరము = దీ కరు అది కలుగునట్లు 7 ఆనవద్చును _దళశాపట్టంఎు అని తంజా వ్రాతటస్రతి వీకే పా దిశాపట్ట మనుట కైన యపస్యభంళ మిది యనిఎంగును ) రావించి = | కారించి.అని (సూ నిి(మూ దిశా ట్టము] ల్రొర్వో 4 ఆకా + అధి చ్లా ఈ శ్వరున్‌ = తూర్చుదిక్కునక అధిపతి యగువానిని (ఇందు నిని. అనుఎ్స వెన్నడీన్‌ + చం 2 వెంబడించి. ధన + అధ్యళున్‌ = ధనాధిపుని (కుబెరునిన్సి విభాళించి 2 (ప్రహరించి (నుదురు సగుల గొట్టి = అనుట (దీికి నుదురు

మందం బాతివు కత పగుల ఖా = అని ల్య మిగ్పెనది _ఏ "ఒ౦-ఎవ్వ ) విఫాలించు నకు (రూపాం) ఇది అందులకె ప్రై యర్ధము చెబ్బన దాంబుంఎప్పు) 8 కట 4 అత్ర _ ఎవోర _ సారము= పరివోషమున నైనను (నశఖ్వీలాఎ శ్రైనను 'కఎలము అనొదమున క్తైనను అ అనుట ఆయు, మలతోను దాజములతోను ఐన (యుద్ధపందల్సి యవేల్చనంచారమునకు అయిన బలము (₹్తీసాద్య్య యులు ఎ్చటన్‌ == ఎక్కిడను (తోకముం౦ దేయొక్క్సురియదును _ అనుట) లేక ౧ ఆండన్‌ = ఉండ కుండ నిర్మించితిన్‌ := చేఎతిని ఇంకన్‌ == ఇ-ఎమీ దం (ఇబ్లు నేను చేఎన తరువాత మేలు = గొప్పవి (ఆబ్బలవే పొందరానివి అధికులనే పొంద దగినవి _ అనుట ఐన యజ్ఞ - అంగములు 2 యాగభాగములు యెళా స్త్రంబులన్‌ = మీధర్మి శాస్త్రాదిర్ట తులచేత ఎబ్బనికిన్‌ == చ్చే (యల కల వానికి అగున్‌ = అవను (= టుగును పొంద నగును (అందజకం'చెను అన్నివీధయుఎ అధికు డను నేనేకాన నాకే మీహవిర్భాగిములు న్యాయ్యము గా చేరివలం యున్న ఎ౦ ధావయి తా __ మీరు హవిర్శాామయు లొన గెక్కచేవ3 లంద. నాచే సరాణితు నైతి లోకమున భినోదమున శై నను శస్త్రా ్రముంతోడియుద్ధ్హు క్తీవ చృని కేఏఇ కచేకండ నె తివి షీయా? భాగములు చాలగొవ్పవి అవి లోకదున సర్మాధిక డఉచ్ను నికి 3ందసలం యున్నవి మళాస్త్ర ములు వాని నెనిరి కీయుఎయు నని ఎదింయ చున్నవో తెచఎ డు. నాకంపి అధిం డు యటి యొకడు లేడు కానన నాకె అం చెందవలననట్లు మీశాస్త్రముల విచింపవింఎ యున్నవి అనే అవి పచించియుండును ఇక ఉశరకి సంశి యింఎబకి వానిని నా కర్చింం) దు_అను ఎొన్నాడిు మహర్షుంతో నరకు డు విశే __ (విభాళించి ళ్యతువులయెడ శిక్ష “ా వాంమఖయి పొషా+మునందు రాఎందయట కాశీఖండమునం దిట్లు వర్షితము రాపించె ధనమవదనము గూపెట్ట 1 ాలకంరుకొడ్డు కత్తరవే దీపాషాణాంచలమున (౮ 7ఆ 9 ఎ) (ఇది తాఎంచే అమనవి ముగద్రి శర పాా నాయిచ్చినది (నేను వ్యాఖ్య రచిందు చున్న వోఖండ ఎందలి. లాంయాకుల పతిపా) ఇట్టిదే పై నొనలు టిద్దలు కొసం అననద్చును క్ష్‌ (మొక ప్రాకు దగుకు బూజం క్కానమం తార్థవిధుల కెల్లం ర్‌గుయ ౨ "జె క్కేల? ఈ₹ేను వెధి గా (సుక్కూక యాగముల కొక్తిరు సొర ఇలవా లే? గ్‌౨

061 ఉత్తరహరివంశము___ ఆ అర్జ ___ (యొక్కులకున్‌ = నమస్కారములకు (మూ డు (7 దావ కాలముఎందు నమస్కార మొనర్చుటకు _ అనుట తగుదున్‌ == యోగ్యు డ సగుదును ఎూజలకన్‌ ఎక్హిస = హవి ర్జానాదిస్యత్కియలు కల 'వ్వైన (నుతి కెక్కు కిది కెక్టానం- దిద్సి ( శాజాడాదేపకో ద్దేశ- 1దన్యత్యాగ అని (స సం) జగ్రాహ జనకా త్సీాాం తాతాదేశేన రాఘ ఆమ్నాయ శాసనే నొర్చాం యజనానాది వాసల (చరాదా 8) ల్లా అకనొ = అర్బామ్‌ = పహోమాదిస్యత్కియా మిన (అని వ్యాభ్యాం) అర్బా పూనా శబ్దములు ఎర్యాయ'సులు] మంగత్ర + అర్జ + విధులకున్‌ ఎల్లన్‌ == వేదభాగమునకు ( మరం (త్రాయతే అని (వ్యు మనా వృగాదిగుహోోక్తీ అని (వైజ) (బుగాదిరూస మగువేదమునక అకుట) అర్థము ఆనే | కతి టంలో క వ ఆగ లగు (వా నిచె పతి చ్యదులు (చెప్ప దిజెడివి అగు.అనుఎ) (యక్జాద్సి క్ముముంగ అన్ని టకీని [విధి ర్నా నియతే వాలే. విధానే “రమేస్టని ) చేది). తగుదున్‌ పెక్కు = “లు మాఓలు ఏల = ఎందులకు (ఊరక మాటలాడి కొలచు బ్యథచేయ ఎఎలన (ర (ఇ లేదు చిపిరినూట చెప్పెదను విరు డు అను ఏను = ఎకు వెలి క్‌ = అరితు సు ప! (లేకుండ ఉండువా డను ౨ (్రుక్కక = భయసడక కరు = ఇతరులు [కడు _ అనుదానికి (బ)] యాగముంకున్‌ = యజ్ఞ కర్మములకు (వానియందు హవిర్భాగములి తీం కొనుటకు - అనుట చొరన్‌ = కలరు. ఎ (మి=రా గలరా (భయసకి రా జాలరు (బొడ్చనకు (ఆదే ) చొరు తా _- సంధ్యాకాలములు మూ ఎ. (పాఠస ంధ్య మాధ్యాబ్నాక ంధ్య సాయంసంధ్య (అని వీశియందు దేఎతలక జనులు నమ్క్కొరింతురు. ఆనమస్కారములు ఇబ్బుడు చేవతా రాజ్య మొా్యకమించి దేపితాద్యకబర్తి తా నై సందున తనె చేయసలఎ యున్న “ని వేద వితము లగుయజ్ఞయాాదులందలి హవిర్మాగయములుగాడ దనకే ఈ యపలం యున్న దిని "రు గాకు వాని నీయ మనిన నన్ను గా దని నుఖియెవ్వరును భయసడక వచ్చి మీయజ్జ ములందు హవిస్సు లు గొనుట జరుగ దని ఎన్టియాఎంకములు లేకుండ మీయజ్ఞ ముల జరుగశలయు ననిన హవి ర్భాగముఎ ముందు నా కిచ్చితీబనలబనదే అని నరకు గు మునులకో అను చున్నాడు విశే __ (యొప్కులకు దగుదు (శృం న్నైై ఇట్లను దున్నిది . మూడ ౦ధ్యల నీచేత (మొక్క గొందు రెవ్స రిల దొల్లి యావెల్సు లెల్ల నీకు సరి (మొక్కిం% కునికి భాగ్యంబు దె. యేల సందేహ మనుకేంద్రు నేలికొనుము (16ఆ 20 ప్ర మూడు సంధ్యలయందు దేవతానమస్కారము సంధ్యావందనమునందు ఫ్రతము

8] ముందరసవాతము త? (దం్యయ్రయిి జదయోంంం “౦బాతాభాాయు వంక్సే నతి ాహ్మబభిన్నత్పమ్‌ అ (ఎస్తై లృమ్స్‌ అని (“౮ “ఏ ఒస్త్రట్రా్య్యాణయా శ్చేదనామరెయమ్‌ అని ఆపస్తంబిపరిభాబ చ అన టఉయు “ంయముల్‌ ఒదరికా్య మ వానుఎయ గూడి వానికి

ర్గీనిరి “అబరాధివాయకుడ యాగము లఅ”డువాడ. గాక ల

వ“ ఎడునయ్య "పేర్టి?యి లనుం దగన్నం దంపోయ కేల హా

డఉనిఎఐ సేం జొత్తివక ౮ వికటాచరణంజు పి డియే? ౯౩ అర్థ __. అనుటయున్‌ == (ఇను చిబ్బన తిరువాతి. (చెస్సుటయందు సరక టు కిర్తి] బదరి” -- ఆశి చు _ వాసులు ( బదరీనారాయ+ము అను పుణ్యక్షేత్రమందు. నినిఎంచువా రైన సంయమల్‌ = మునులు (యి ర్యతి ర్మిని ర్మోత స్తాపన ఏంళరో (వతీ ఆతఎన్బ ఎంయమీ యోగీ ఒర్జీ సాధుశ్చ (ధనం) కూడి = కలం (ఒకో చేరి. అమద) వాని-న్‌ 2 ఆనరకువితో ఇల్లు అనిరి నుర + అధినాయకు ౬, +- అ ౯౬ దె రాజు ఆసు ఇందు డె యాదులు = యజ్ఞములను (యాాధాాయిలను ఎ అనుట) ఏంటువా ఎ రౌరవ 22 స్పామి మై అబ్బక క్రైపానువా యి (౫5 నిస్చాయ్యా యి ) (పలు జ క్రైకొను అత్ర ఎనుజాధికుం డరిలజు నేవ (భారి విరా 87)(చూ వూ ఏ రావనన్‌ = బంయుచేత పర్మి = అధిల్యయి. (గొ తనము. డను + అయ్య = లుగునా [అయ్య = కౌక్స రకము ఆ కొని ముండి దిని (గొవ్చులాఎ శలుపనయ్య (భారి ఉద్యో 8 888) (చూనూ ని) (గు+ములచేఆ గొప్పతనము -లుగునుని జ్సేలము పశుబలముచేతను సాహా ఎముచేతను అది కలుగ దని ఛానము) అలప్తన్‌ తపున్‌ = అన్యాయము న్యాయ (చెడ ఎంచి. అనుట [(ఎహమంఎవులు అంవు సకు ప్రై యిరి మిచ్చఎ చేడు అశజ నాబాచర్య యమునుబన్చై అన్వాయ మనియో చెడ్డ అవియో అర్థ ఎఎం తన్చుఎయు మ అంపు తగవు అని ఒకిజాతీయను కిలకు దాని తర్టు వెంటా ఉన్నది] తలపోయిక 2 ఆరోవిం ఎకి. కూడనిసని ౬ అకార్యము (చెడ్డపని చేయన్‌ చేయుటకై ఏల 2 ఎందులకు చొత్తువు 2 ఒద్ధపడెదవు (కుడిచి కూర్చుండి గుదబితోనికి మేక తెద్చనుంనంచ్‌దిది = అనుట్సి వికట + ఆచరణంబం = (లోకమునకు ఇయంకర మగునబ్లు (పవ్నర్తించుఎ (లేక (లోకమునకు జుగుస కలిగించునస్లు (తోకనిరుద్ధి నుగునట్లు పన ర్రిచుం) [వికటనుస్దై శే (ప్రోక్తో విశాలవికరాళయో (విశ్చ వికఎం తు విరూసం స్యాత్‌ (వైల)] పాడి శా ఏ (మ్రి 2 న్యాయమా (ధర్మంయిక్తము కాదు)

88 ఉ తరహరివంశంయయి.__ ఆ అవీ లా __ యజములపె అధికారి యగుటకు బలము కారణము వదు అది శాంతి దయాం్రబాంా తా య్‌ దిగుణసంసదచె ఎర్పడునది అది లేక కేవలము బల చుపయోగించి అధర్నంార్మమున వాన్నిపై అధికారివపా జూదుఎ సాహసము అస్టాయక ర్యమునక ఎద్ధపడి లొకవిద్శెషయినకు గుణీ యై చేతుూంర ఆపద గొనితెచ్చుకొనక దును చున్నారు యెపులు సరరని విశే __ (ఐదరికాశ మిము నరనారాయణుల అసౌొంన మిది అఎఎఎ దీని కీపెడి ఒదికి నారాయ౫ మనునది దినికి నానూంకరఎయి నంనారాయణులు విష్ణ ఎ “ంభూతు లగుమవార్థులు హరే రంశే ఎతౌ త్యత నరనారాయణా వృష పూర్ణం వ్యసహ్యం లు బ్మకొతే శప ఉ్ప ఖతి మమ్‌ (దేవీభాగవతము) ఇబ్బట బదరినృ క్షములు (రే గుచెట్లు ఎక్కువా. ఊండుంను. ధాగు తము పర్టించినది తన్మన్‌ ఎ అశ్రమే వ్యాసో బదరీషణ్గమల్గితే (భాగ) (దూ హలా వి) అలం __- కావ్యలింగదచు. వికటాదరణంబు పాంయె అనునది తక్కినవాక్యార్థయిలకు ల అబి అడి కై హేతువు హేతో ర్చాక్యసదార్థ క్పే కాన్యలిజ్ల ముదాహృతమి ఆని లక్షణము క మదగుబాశన లట బలు అట మును లట యాగంబు అ. నమో విళంస్థ విన ముంతకు మ. స్నన్నడు గని కని కొ శ్షైవ్వి డింటికంఒము ౨వఐన్స్‌ ? ద్‌ఆ అర ___ నునుజ -- అళనులు అం = ఎ సుమ్యంను తినువారు (రాక్షసులు [రాక్షసా థి ఇల్లే య న! వం లావి ర్‌ జా రా ప్పరుషాదా (వైజ) వా రెక్కుడ (అట = ఇచ్చొాఎ నంతను అంగతత్పద్యాతి శ్చర్యార్థి కము బలులు అట = ఎూణాద్రవ్యములు (విధివిబాతిము లై నదేవతోపవోరములు హనవిర్భా సల. వ. న్‌, (లే ల్‌ాద్టి తాలు క జ జో నులు అనుట ఆవి యెక్కడ [బ౨ి వాదొో౮్ళోలం కిరే దైత్యాస్తరే వ్‌ఎ (నౌ 0] మునులు అట 2 యషులు (మూ డువొలమి చెట “వారు (దివ్యజ్ఞానము అచాచు జము ఆకౌలదరీ స్మా న్మాసీ వాచంయమో ము (వెజ )| వా రెక్క్టుడ యాగంబులు లఅఎ 2 యజమసులు (దే-లావావిర్దానపున కగు వేదవిజాతఎృణ్యకర్మ ఎలి అని ఎం్బాడ మో ౧ (ఇది యేమాాతసు పోలిక లేశివిరుద్ధనస్తువ లసంఘటస అనిభాము విశ్చసృనే = (ప్రపం బమును ఎభ్రజ్జం -నవావికి (“లిబ్చకర్త యగు_బహ్మదేషనరు = అనుట) | _బవ్మో విధాతా విశ్చ “ఎ డ్చిధి (అమ)]) న = నమన్యారమ (ఏదైన వైపరీత్యము సంధవించినప్పుడు ఓబహ్మదేవు గా సీ కొకనన న్యారము అనుట రొకిసహాజరీతి అట్టిదే మైనఎంస్క్కతవాక్య

ఆా౦దిం శచాఅదు $్రత్రి మిది అనుకఏ ఇళబ్దర వాత ములు చ గూడ సం్య్యాతవాక్యములు తెలు గునంయ (పయోగిం పబఎి బున్నఎ (చూటల్రా వ్యా “ండ్జా త టా ఇంతకు మున్ను = (30తవెకి మిందు (_-డిచినకాలపుందు _ అనుట ఎన్న డన్‌ (ఏనా డును ( ఇట్టిమాటలు అవధ్యావో ర్యమృు వినియి కని లీని = బూచి చూచి [బూట్తూ బూస్తూ =. అని (వ్య ఏ (దాబాగు త్రై ఆ గియురను _ అనుట) కొల్లు = నూలమును (ఆపరాధిలను వధించుట కుసయోగిఎడునొకి వాం సాసాధనపముస (చాల అమం%౫లకిర మసదానిని _ అవుట) ఇంచిఎంంఎసు 2 (నిత్యకల్యావము పచ్చితోరగంయి గా ఉండం-లఎన శృహమునకు. ఆధారభూం శగుబ్తంఖము చేసెన్‌ = వౌవించిను. (ఇదిసిబు కెబ్పరిను ఇచ్లు చేనయవివేకు లూ రిని విన మినుఎ) తా __ మనున్యల ఎ తినెడిటాతుకలుం యినులు యజ్ఞములు చేఎ అందలియా% భాయి లర్పిం పంలయు నినుఎ శినా డు విను చున్నాము ఇదిఎజ కేనా డును ఇన్టివి జరగలేదు సరిందా విన నైన వి; యుండిలేను ఇట్టివింతలు నేడు గలింందు చున్నందులకు ఆబహ్మ నే మన్నను అనంచ్భును తినస్ఫజ్యవో ఇన్టిబునకార్యము జరన లి నందుల కాయనకు ఒకిఎఎస్కావ యి లోకమునందు తెలివి గిలవా డె డును (ప్రాణములు నిలువున దీయునది మై శృశానాదులయం దు పొఠ బడి యంచెకియరి.ంబదును గొనినవి ఫైరుఎబ్బలతో కళ శ వాడు ముంగివిం అనయించిు కూడ దని యెజి ఇయు న్మిట్రాడు గా అర్చుకొనూ అజ్లే మీో్లారూపస్పభాబ యులు గుర్వ్తెజీ ఇను మరు బావిర్భాగము లొ ఇ మాడాపునకు మేమే ౦న తినెదమా అ జ్లైన్న డును జరగదు _ అని బుషలు నిర్భయిఎయి గ” నరికునక తమయథభిప్రాయయు విబ్బ చెబ్బరి విశే ___(మనుజాశను లట యాశంయి లట ఎనవిం,దు డీశవయీంచినారీతిని తనకచనయం దు (పతివించిం చేయుచు మునికన్యక యట నేనట ఎనమిని ాంధర్పిమున వివా హంబట సూ నుని గనెనట మజచితినట విని నూఎినె యిన్టిఖంగివిపరీతోక్తుర్‌ (శృం శా (4ఆ 1ప0 అనినాడు ఇన్టివి (శ్రీనాధాదులనారి విలాసాదులయందును "నె వచ్చును శ రదనకు తిక్కన (భార ఉద్యో ఆ 60స) ఎన మూం మననచ్చును (= సుజాశనులుు (వకృతోపయోగిసాభ్నిపాయవిశేష్య మిది ఇది వీరు వాతుకు అలగుఎను అస బ్యతు లగుట తెలియ జెబ్బ ఆచివారికి పవ్శితము లై నవావిరా గయుఎ కగునర్హ * శూన్మ మినుఎ తెలువును (విశ్చ్య్చూజ్తే ఇదియు ఇట అర్థ ౦కము శృబ్బదై ఎరీక్యమువలస నంఎఏించిన డిది అగుఎ సూచించుల అందులకే స్పృచ్చకిర్తి నిందింస బడు చున్నా డనుట తెలుబను

శ డఉత్తరవారనంశ ము ల్‌ (కవి కవ్సి ఇది బుద్ధిపూర్చకిదు గా అసద కొనితెబ్బుకొదుటకు పచించి కొల_తోతల గో కొనుట అనుసామెతను చృుంంప జేయు చున్నది (కొ జ్జ డించకంబము సేసెన్‌ కొయ్ట ఇంచి కంబ మగునా అం లొకోక్ష్‌ ఇట కొట్టు అనడానికి శృళశానళూలము అర్జ మన వచ్చును కాళ?దాాసూక్తి ఇ ట్లున్నది _ నివర్త యాస్మా దోదీవృకా న్మన క్వ తద్చిధ “సంక్స చ బఇజ్యలక్షణా అపేష్యుకే సాఎయజనేస వైదికీ శృ్మళానళూలన్య న యూపత్రియా (క సం 65 గ్ర కొయి. (రూపాం) లొ అల దిగిచి చంపటొప్పు గువలయపతి-న్‌ (విజ్ఞా ప్రా 04(చూయమూ న) ఆలం __ (పతివమ్తాము (అంగి. సంకరాంక ఎయు (విరావఘట*డే అగు ఏ౩.ఎము _ అంగములు. ఇట నునుజాశనులు విశ్సనృజే సాభ్విపాయవిశేష్యద లు సాధ్మిపాలే విశేష తు భవె బృరికరాజ్యుర అని లక్షణము మనుజాళనుం ఉంట మమల యాయిలు _ అదృశములు వానింఘటన ఎ క్రితము. విషమం వర్జ్యం యం ఘంనా క్రశననురాపయో అని లతీణము కొ జ్లైబ్స్బ డింఎకంబము సౌన్‌ ఇట చెన్‌ లనుదారికి చేంనఎయివి క. ము అనుట అర్దము వినకపోజట అనునది (ప్రక్కతాప్రకృతవుల కగుశామ్యయు. అది వే.ఐ వేలు గ వాళ్ళములందు నిర్షిష్తసు వాక్యయో చెకసాదూన్యె (పళి.స్తూమనూ ఎవితౌ అని లఇణమను వ _ముటయు “దశ అండు ణా ౧

అర్థ __ అనుఎయిన్‌ (యనులు కర్తృ ఆ + దనుజుండ (శ8ప లోని అనుటయు అనుడానితో కర్తా అృ్బాయయు క భిక నాను గు రారో

శ్తీలక నొరు దడవ ేఎ? ర నండ మో

కాల నేలల ెటుట

రు

న న!

ఎ దభనముగాగ మకు బెద్దజికుటే ? నాట లర్థ ఎ మఖ + అంశ (ఆలకన్‌ లా యజ్ఞభాగముణ అనెడి *“ంసదలకు ఎరిరను == స్నామిని అగుమన్‌ = అయి యుందును ఒరున్‌ = (నన్ను విడిచి ఇతరుని తడఎన్‌ ౫ (హవిర్మాగముం తీశగొసుంనై ) వెదకుట నెల కె. బరికించెను దడవె నరస శనంగ నన్వే ఉంచె ననుఓకు వెలయు చుండు (ఆంభా 8 ఓ ఎల 2 ఎందులకు (పని లేనిపని

మఅందరింబాపము శీ యస భా క్షు శారు = ఆఎ (ఆస్త్రమాంంయి అఎయనములం ద్నెల్లి ఉత్తమ మైనయవియ ఎమి [డఉ్య్హయలోల్యం శి షం విార్దానానస్తొ 5స్త్రయామ్‌ (అము]) ఉండ గన్‌ 22 (ఆతాయాసము * లభించు చున్ని వై అన్నన్నడి = అనుట మో కాలను 2 మో కాలియం దు (మోకా౨ిమ ద. అను ఎ) సలు పెప్టుఎ = మం లాంఆచు (తల గ్రాల్రు ఉంటుఎ యర = ఒయొక్కం.. చేలు దనము క = అఎవెకమెకొని ((అవివెకమును వెల్లడించునదియే కాన్సి 'పెద్దణికంబు 1 ఏ ((మ్రి = 'పెద్దతనమా _(పెద్దతనిమును (ఎవేకిమున్ర). వెళ్లడించున దియా కాము. అనుట) తా __ ఏబ్వుంి నేను దేవేం్యదాదుు జయింవి స్నర్షి మా్యకమించుకొంచినా అబ్బడే వారి “ర్వస్సము. నాబ్వాాత మైనది వారి న్నామ్యమునకు చెందినవే ఈ హవిర్భాగముఎ అవి ఇప్పుడు నావి వానికి పా మి ఎృధ్యర్థింపఎలఎవచి లేదు ఇట్లు వానికి స్పామిన్నై సన్ని వాతు డ వై యున్ననన్ను ” దం యెఎరినెన వెదకి యజ్ఞ భాగములు వాని కీయ దలపెచ్చెతి రేఫ అవి మయవివేకిమునే తెలియ చేయకు అఎయంయింం చెల్ల దొల్ళిసరాన మైన దగు టలు వూజనీయ మైనది శిరస్సు అంకులకే దాని. ఎతత్తిబాంగియి ౨9 పేరు. అన్టిది దగ్గజీ యుండ. దానిని” దఠి అథ.ఎ బన (ఆఅట్రగాన మగిఓను తకర్భఎ వైన మో వాలియందు తల[గ్రాటం- ను ద్‌లిని ఐగును మజ తిల కావున ఏవంఎందుల్లై మరు (బుప్పర్తిం ఏ డని వాతిదోధనుతో సొమోపాయమున ప౩ఎలవెొన ఎాటి ఎన్నా డు బిలను సింకుదిు విశే __ ్రైశళుు సం = నిక్కు నే ట్ర నే వాత్వాఇతాదానే ఆ (వజ) సేలు = తల గ్రాలు ముత్తెబసోలు దొయివింది (౫ అఆ 8 ఏ) ర నుండగ మో వాలికి సేనలు హోఎనస్లు అని సామం (గోలు దనము) (రూపాం) వెలతనఎి _ మెది కినివామేవేదట ఎదఎం బం మెంలు గల్గు బెంతనము ” కిది మతమును. (దళా 0 6) నిర్ధాంకము - ఇది తే కున్నిను (అవా $ ) సిర్దాాక మున దగి యున్నది (చూసూ ని ఇక నిట ఒలతనము అన్నను సరిసడునదియే. పెల దనము అని ఇఎ (ఎరే పాా ఐనను వావి పా తఈంశా ఒక్కవాత పా చదెలు దనము అనియే అను చిన్నవి బేయిదనకు నకు మోసముగాక ఈ యర్ధ మున్న దినుటక్స్షై (సూ ని ఏఇచ్చినప్రయోగములు అందులకు చాలునవి గా లేవు

శ్రీల ఉ_త్తరహరివంశము___ ఆ అలం __ పతివస్తూపమ శిర సుండ గ మో కాలిమిద అల (గాలు నొాయుఎు అని_కియి మభాంశ(శ్రీలకు ఏలికను నే నుండ గా ఇతరులకు వాని పేయవలయు నని (సయక్నపటుఎ అవి వెకము అని (ప్రకృత్నాపకృతముల కగుసాట్యము పృథ్ళాక్యవిర్షిష్టము క తిదివబుఖమ్ము మఖమ్మున గదియించుఫలం౭ దనకు గాననిదయ్యం 'ఇెదిరికి వర మిచ్చు ననుట చదుశే యత జే 7” నును దిళాపట్టము గాన్‌ నా౭2 అవ __. హేతువాదముతో మునులను వశపబదుకొన జణాదదమయనా ఆ ౧రక డి ద్యమనం దు చతురతితో ఆర్ట్‌ న నుఖమ్మునన్‌ == యజ్ఞముచెత (కిరణార్థకం_తియ యజ్హయాాచె వ “౦ఎ్తి చేతను _ అనుట కదియిందు = చేర్చు (ఘటియించు _లు జె _ అనుట ఇలం-ఎ= ఫల వైన (తిదివసుఖమ్మున్‌ = కృర్షలోకభోగములను (జాత్యేకవచన మ [్రత్రిదిసము _ వ! ము _ న్వర్గనాక (త్రిదివ్యతిదశాలయా. (అమ) తృతీయా ద్యా _ (త్రిదిన ఘశర్జే కవి ధానమ్‌ నృ త్తివిషయే సంధ్యాళబ్దల్క పూరణార్ధత్సం తిభాగపక్‌ అని ఆశకు స 20ల్లో మల్లి వ్యా) (మూ డవ దైనరోకము]). తనపన్‌ = అ౩నియెడం (అతని విషయమును [ కోమలి నీ కనురక్తవంచి (ప్రయోగ మిది (చూ పౌవ్యా కార 8సూ సె కానని దయ్యంబు = పొందనిద్దైనము (పొంద లేని దేష డి). ఎను అడాని కైన కనని కిఐన (రూపాం) కానని ఇఫ్లే కనమి కానమి _ మొ గె ఎది*కిక్‌ = ఇతలయనక ఎరను == ((8దివసుఖమ్ము) నరము గా (కారిన కొరక గా (తపొభి రిష్వతే యస్తు దేవేవ్య స్ప ఎరో మత అనిభరతుడు(చూ హ౮ వి ఎ ఇబ్బును ఇళయ గందు అనుట = అని చెప్పుట చదురు + ఏ (మి = చళురోక్తియా (నేర్చు దనముతో రూడినమాట అగునా నా వటి [ చతురో క్రిసంజ్ఞ మైచను జదురందన (ఆం భా శ్రి (అర్థము లేని (హేతువాదము నకు నిలునవి మాట అది అని భాఎసఘు)) మును = ముందుగానే (మీ వర మీయక వార్చ ల్లా, వ యే మే అకడుడ లి (విొద్వై ఎము (దేవెం్యద్రు డనుట్స దిశాపట్టము + కాన్‌ = దిళ్కులయం దు ఎరిము (ఎంహావనము) కొగాొ (కలుగునట్లు గా [దిక్కులయందే ఎరము చెన్టెకొని నారి. ఎలెడిదా ఈ గా ((ప్రపంచముమొగము చూడ కుండ అచ్బకే ఉందెడినాడు జ్యా

మందర”వాఆము ణీత్రి

(అచ్చం ఎఆ౦ఎ౨4టఓనై _ అనం] ఏ ౫న్‌ = ఎవొను (వెబుకికు తిం మూడ కుండది ౦ఎముల యె ళం నేలటకు (దల సాన ఎమిందుఎకు) ఎరుగెత్తి పోయా డని ధాఎము ్సె తా __ అదేం. దైైనను తన కున్నదియే త శ్నారాధించెడి తిఎవారి కిచ్చును తనకు లేనిది అ వొరికిలా*య లేడు మీదేవు డైనయిఎద్రు టు వాము యజ్ఞయాామయి చేని దానికి ఎలముా లే బృసనొఖ్బము ఎనుధవింఎ జాంకి “*రిడము వించి ((టళుకు జీవుడా యశ) పోయి తగ లి దిక్కులు *యోౌని వండు దయన్నాడు ఆత డి ఎటి కెృ్పడో చాలకాలదునా దుతా సీఎని జరబౌ ౨ ఆతని ఎజంచి మీరిక దావకొనెడ చమ తాను పొంద లేని ఎ ఖములు లఎ కార డిన్చు నవి ౧ రనినను అవి యుక్తిడూర మై నలుసమ నవ్నెడ్‌ యర్గము చే) మాఎ నో శద ఖ కినుక మీ రిస డైనను నన్ను దూనించి యజ్ఞ భాగ ములు నా కొాగుడు చ్పర్షఎఖముల మ్‌కు నే ఇచ్చెదను అవి నా హగతిదు వైయున్నవి అని తనకార్యము నెఐవేలునల్లు ఎ అధీ చూ ళు యయి వారిం తిన్న గా టోధింవి కృవయోజనము నాధిందకొన చాప డున్నాడు “కడు కక నీ౨ింతురవను హూం ఆఎనియంయి పొందు.ఒది ఆం౨ నొకరాఎసీ39జు (చరి అదు మా

ఎన్నా ౨ ౧౧ ర్ట? అటుల ఆంత ఎ (అనక సాసెనివయ్యం ఒదిఎకి సక మిబ్బ ననుట ఒదురే )ఇది ఒకయోఘనికికి విటూక్తిని జవకి తబ్బు చున్నవి _. భూనాయకి౦ వా ధననాయకం వా ధజన్‌ ఎవం వా ధన మెతిలొకే త ద్చిఘ్ననాథిం న ఎవామి కింతు సహ్య ంఎళ స్తం హు సనామి నిత్యమ్‌ (5 యి అనకు చేదు గాని యితరుకికి పెద్దాడు. అని (ఎస) కా దిశన దపుడు లేదూని వారాంంనన ఎడియా ల ఓ అనుణాతీయమునుగూడ శ్యరింఎ జేయు దున దిది (దియ్య.మి ద్వైవదు = అనకి ఇ ట్రనుట శరకునికి దేవతలపై ఇలయాటకొశమును (నిందను 'డెలుస్పచు క్పతసందర్కవృప కలది" ఉన ది కరు =పొందు(” (క)(యోమి న్తేచ్చిఎది.. ఎబ్బలపున. ఎున్టిరేని బహుసు తుండు నతికృవాన్పితు దు ఎయునెలలపె (టవికినల డు గండు (తిదశఎబద మి (భాం ఆను ౨ ౧4) (దిశాగట్టముు. మీదయ్య ఎ కనయేలుఎక దిశలయండు అలెడున్లు - వెళ్లినా డు ఆతడు దిక్సాలక డగదా _ అని ఎయషలకడ సరకు డొనర్బెడి వరిహారమునుగూడ ఇవి సూచించదు

శశీ ఉ్తరలారి 0౧ ఆ

చున్న దననచ్చును ఈ సదమును సంస్కృత మడు ా ఏర్వవిందుం కజర్ళ మున్నడి బ్ర శబ్దమునకు ఎరము (ఎంహానన్యు)ు అఖిషేకకాలమున రాజునర ముఖమునందు క న్సైంగట్టము_ అనెడియర్థములు గలవు పట్ట శృతుష్పరే ఎరే (హైదు) పట్టం శిర బన్నియా తింహా స గతస్య చ అని వబష్ట్షన్మృతి పట్ట శబ్దము “రుతదునందు రాజ్యార్థవిము హడ రందప నట్లు (సూ ని) (ప్రయోగ మొకచె ఇ ట్లిచ్చినది నీకు ఎరేంద్రవ్యమున్‌. ౨లి.నధాత దూఎవలె ని న్నన నెటికి గోత్రభేదనా (దళా 2 8 ) ఇచ్చవి పజ శబ్దము రాజ్యార్థక వని (నూ ని) అప్పుడు పట్టభంగము ఇత్యాదులందు. *ంచాానవంగ.. అనుటకంయపె. రాజ్బ భంగము అనుటయే సమివితము దిశాపట్టము = దిక్కల దైనఎంవాానజం (౮౮) ముఖ పట్టము (లేక రాజ్యము (కన్‌ = కలుగునట్లూా) ఆకడు ఎ గినాడు (దికృాలయందు తం దా చుకొనుభు దుంబ గుపడి అచ్చట స్పెచ్చావిహార.ు కు యూ్నూ డఆ డని భాస) అలం __ కాన్యలిండు (పదార్థ హేతుకము దైవెసు ఇవరులుం ఎర మీయ లేని దగుఎకు తాను ఫలము పొందలేమి హేతు ఐగు బున్నది]

వ అనుటయు నమ్మునీంద్రులు విడియనాడిం దలంఏి యతనితి 6 ౯౮ అర్థ -- అనుటయున్‌్‌ = (నరకు డు అట్టు చెబ్బనకరువాం ఆ + ముని + ఇందుల: ఆమునిట్రేన్టులు (కర్త విడియన్‌ ఆడన్‌ = (నరకునప ఒనస్సు విజుగునట్లు (ఆతనిమనస్సు నకు ఏవగింపు కలుగునన్లు సలుకుటకు తలంచి (వావిర్భాగములయాశ ఆతనికి లేకుండ నగునస్లు అతనిని అఎమానిందుడు నిర్భ్మయముా ఉన్ననిజము తెగించి ఎలుక దలచి. అని భావము) అతనితోడన్‌ (00లొని నావడన్‌ అనుదానికో ది” శిన్నయము)

తా _ ఎంతా చెప్పు చున్నను ఎనయాళ వకంక అది ఇది చెల్బ డి రక బావిర్భా ములత్రై వాదొపవాదములతో గో జాడు చున్ననరకునిప్రఎ త్తినకు రొ. ఆమకపోన్‌వుషాఇయునక. ఎంగ ము కిిగించెడి యాతితోడికాలక్షేపమున కోర్వకి అకనియా? నిరా యగిసట్లు నిర్భయము గ పలికి ఆతనిని ఈదుర్ప్యాపారమునుండి మరలింప జూచు చున్నారు మునులు విశే __ (విడియన్‌ ఆడన్‌) (సూ ని దీనికి విడిపోవు అనునర్థ మిచ్చి (ఉ దం) ఈటప్రయోగమునే కచ్చినది దీవితోపాయి (కశ 5 8 9) ప్రయో మొక ఇచ్చి. డానికి గూడ ఇదే అర్ధము చెబ్బనది తిక్కన(పప్రయోగము లి ట్లున్నవి విడియం బటక గ వెండియు శుడుగక కీచకు తు మన్మధోన్మాదము ద న్నిడరిన న న్నడుగుటకుం దొడున గోఎం౨ి వానితో

0. ంందంబలాంము కీఫ్‌ ౨ ట్రంచిన్‌ (విరా౩2 7) దీ కిటుందు. అని వీ గ ఎర్భినన స్యునుశాధము డం చాక ఎని న్నది ఇ ౨ కాాఎండటయాగముకడి (సం మూలము ఇ స్లున్నది = శి ఇర్వవిరొంం యశా ఎతైత వుద్దేత్‌ తిధాంరు్చుథో క్షం మా 5 ముంస్తా శ్చ తం నృపఎ) (406 )ల్లోో (ఎస్సి ఎఎయంగనాటి. సడ్రియనావు... వీడనాదు అనునవి వింనాడు అముదని రగు (వాపాం)) థారితటులొ ఎచ్చట వీడనాడు (పారాం) వా తప లో రానఎడద్బు ఎన్నది తి్టనధాంతిమురోని దికియ బలుక ఎడి గ బల్కు ఆసునవియే (4 హతి వశీ ట్రయోగిముల. ఎూంములనఎదు వు (రశ యూలమునందలి మాంపెదుం స్టా శ్చ అం నృపమ్‌ అనుదానినే ఎకియంగ నాడర ఛర్కమాన్షెకఅత్పరుని నని అని తెనుగు చేఎనా దు ర్రాధకివి ఇట (ఎ వారి రో కీని శై నఖలము _ కోపాటోపగజంబు మానస “ర కోలాహరోత్సావబా న్‌ అని అర్హితము దిని నంతను ఎంశీలించి అమోశముల నన్నిటిని “దన్వయదృష్చతో చూచిన (మనసు ఏ). విజుగునచ్ల (ఇనసు నకు ఏవగింపు కలుగునస్లు కొఎపడునట్లు పలుకు _ అనునది గీలికి ఆర మునిఎందినది లారా శ (ప్రయోగ మొకిశి ఇట్టు న్నది ముల్చ తై నాధుంణ మోవి బర్మాన కొక్క వెలయాలనా యంచు వీడనాడు (ఆ త ప్రి ఇబ్బటి వీడు. అవమానిందు లేకి కోస%ంచు అనుఎ సమిచిి నమఎయీ అఎఎంచు చున్నది ళ్‌ "పొయ్యిండవు దాన ఎండను నిఎ౦ం బఐ టించి యాగార్హు గా _ఎట్టం దగునే మునీంగదులకు 2 నూచే. ఇల్ల దీకల్లదు 'ర్వా్యాగారంబులు “ర్మకర్భ ముల న్నర్షి. సి నాట_డుం గవి టోఎగజంబు వానంణ*ర కోటాబాలోతాాహి గాన్‌ జాలా అర్థ _. పాప + ఆత్ముండపు = కూరి మైన (ఇతరులకు ద్రోవూ మొన ర్చెడ్సి మనస్సు కలవా డవు | నృళంసో వాతుకి [కూర పాఎ అని (అఎఎ ఏ. పర్యదోవాకారిజి అం (గుధ్శ]) దానవండ _ = రాక్షసు డవు (జాలిచేతిను చే తలచేతను హడ దుమ డ వనుట) నినున్‌ = నిన్ను పా.” = ఆదంంచి (తగుమవు సీ ఎని గౌంవించి ముని + ఇం్యదు అకున్‌ = మునిరాజులకు (లోకికల్యాణమును గోల ఎవార్జుం కని ఇంద శబ్దస్పారస్వయు) యాగ -- అర్హన్‌ - కాక్‌ = యజ్ఞములకు (యజ్ఞభాగములు చేకొనుటకు _ అనుట తిగిన వాని” చేపట్టన్‌ = (గిబాందుట (హావిర్భాగముల కిధికారి గా ఒనర్చ్బుట తగును శ ఏ (మి మాచేన్‌ = మాచేతి (కర్త్రర్థకతృతీయ చెల్ధదు = (ఈసన్సి జరగదు (మేము దీనిని

4/0 ఉత్తర హరిపంళము___ ఆ జరము. అనుట) [యోగ్యత లెనివానికి వధయపడియో దురాశకు లొ ఐబడియో మూ లకీ ఉన్న దని హవిర్భాగము లిచ్చెఎవారము మెము కా మం భాము] ఈ క ల్లదుర్చ్యాపాంం బులు = సూయాకల్సితము లైన (మోసముచే. ఏర్చటస ఐడిన వైన మోసయితొ ఎం యున్న వైన = అనుట్స్‌ (స్స్‌ ఈ దుశ్చేష్టలు (లెనియధికారలు అన్న దని బూజటకు ఎన్నిన సీపన్నాగిము అనుట ధర్మకార్యములలొన్‌ (వెదవివాత ఎగునది ధర్మము] ఆధర్మముమీ ద ఆధారపడి జరుగుసనులయందు (యజ్ఞాదులయందు అనుట్స ఎర్తింఎను +-ఏ (మి = (ప్రవ్నర్షిల్లు నేమి నడచునా (ఎన్న టిక్‌ని అట్లు జరిగిదు _ అనుట) [(ఇచ్చవొట్ల వేదమునే యూ గ్యతానిర్జారకములుకా ౨ ఎనహేతువాదనులు బూటకబృమాటలు ఆయాగ్యతకు నిర్ణాయకిములు కా వని భాసము ] నావడున్‌ (మహర్షులు ఇట్లు) అనిన అరువాతు కొల 1 ఆనెప, “జంట కోపముయెక్క విజ్బంఖణము అనెడియేను గు [గగ్రజమ రెపాతోయుి _ రెందిను ఉ్బ్బుం ఖలప్రవృ్తి (మంచిచెడ్డలు తెలియ నీయనిబ్ధత్సి గల వ ఎటు ఎనికి పర్పరిసాయ్యఎ ౮ నస సర కొలావాల ఉత్సాబూ. కాన్‌ = ఎసనక్సు అనెడి “ఎస్సునంద3 పెద్దవ్న?క5 (గజపక్షమున కొలను హో త్తు నట్లు చెయుటకు [(కొఎయిషమును నమ టు నట్లు కావించుటకు (ప్రయత్నము కలది కాగా (అన వారిం బి9చి ___ అని పై ద్యమువొ అన్వయము ) తా యజ్ఞయాదుల ధర్మికార్యసులు వెదంు చెబ్బనది థర్మయి. వెదయి ఇం (ద్రాదిచం తల కీయి మను చున్నది హవిర్భాగగులను అది లొక[దొవూది రాళను డవు (దేఎఆ్వ ఎ ఎం డి (పు డవు నగునీ కి మ్మనుద లేదు. నీ హేతువాదఘులలున ఏ దింఎముఎఎన సీయూటకపృమాటలవిలన ఏర్పడుసం కా ఎవి లోకకల్య్యాశమును గోడుకేము నీకు ధయ కాని నీపు చూగదురాశక లో వ కా సక చని ఎబ్బట కల్ల ముమ్మాటికి అట్లు జర “దు. అని నిస ౦దేవాము గా నరకునితో అటారు మునులు వో ._. దానపడు (స్య) దనువుయెక్ట అసత్యము ( ౦తానము) చత్చారింళ దనొ స్తకా. భ్యారా _ర్బడ్ర భారత తేషాం పధమజో రాజా విప్రచిత్తి ల్మవాయకా. శమ్మర నముచి శ్ర్చైవ పలోమా చేతి వ్విశుత అబలోమా ఒ శెకీద దుర్దయ శ్ష్రైఎ.. (భార 68 2 వలి దనువు కళ్యఎవం కూ తులలో నొకతె దానవులకు పూర్వదేపు అనునది (నామాం ) పూర్వదెవు లనుదానికి నుధి వ్యత్నత్మి ఇద్లు చెబ్బనది ఎౌర్వం౦ దేవా అన్యాయా డ్గి దేవళ్సా (దృష్టా సుపపా ఇతి సమాన _ (ఆని

వందంబవాతిము థా (ఎర్మకిల్యయులు యజ్ఞకియలు ఎర్జ్వ బ్య యమే న్యాయ వావావరయో కతా (విశ్చ్ర) ఐనను వెదచోదినాలతజబో ధర్మ అ౨ అన బడిన థిర్వము (యజ్ఞాములు ధర్మ శార్హ మననగును ఉపలష్షావిధితో ఇ. ఎరో ధ్ముక్రియా , బృతాం రక్షితిరి త్సయి (శాంం ( 0 (ోలాహలదు గ్‌ద్చికి 'పెర్దిర్బృని అె*యర్జమునే విఖుంఎుపు లిఒ _న్నవి “రస్సునందు ఏను గులు లొంశముతో నీరు ఆవ౫శమనకు ఎగ ఇల్లుఎ చెపలతో "ఎ -ఎతట లాడ గొట్టుట మున్నగువినముల మజోధ్చని కటు. చేయును కోఎము మన్ఫ్సునంఎ కొప్పషోధము (అల జడి కలుగ జేయును. [కోఎముప ఎన _ కొంావాల శబ్లము (నాల క లక్షణచే దాం ద్ది ఆ ము ను ఎచిందును] ఒకికివి సరోఎరవ్పఏని ఇట్లు వరించినా డు _. ం ౩ఎ బంతిస్పుకొని భా ల న! నీ రెగ జల్ల దదీయమంజులా౦ జలికరితొద-.౦ నళయుతాడ నుతింప * చు దత్కుదాం ఎల జఘనాభి వాతముల పై పక (మోయుదు బద్మయుక్త మై కొలను ఎరోటాంధవునకున్‌ మొట వెట్టగ నే గుక్పైవడిన్‌ ) (వను 8ఆ వప) అలం ___ (అశిష్పకేవలపరంఎరిం) టా _ము (౮ూనసము సర చును కు కోపాటోఎయి గజ నుట హేతుపు రూపకహేతురూఎబకం సరిబ్బ౨కమ్‌ అఏ లాయి [టే వారవ లా నాల అ ఆ ణా చ్‌ రివారముం బిలిచి వానా డా మ ౧ధ్బ అార్జిన డు పరంపరాకిమున ఒన్‌ మున య స్ట పక వం ఏం దిను కు కువూరికానితతి దెండు ఎలాత్ట్భృతి నంచు న హో ము.“ లకు నెగ్గు చేస మదమోసనామునం దినవీటి కేగిన్‌ ౧౧౦ అప -- ఇల్బచినుండి 0£ప *.ట కోపావేశముకో నరకు డు అడ్దాఎంచి పోటా తదాదేః | క ముచే వారిసేఎక ఎ మునులదమెగడ నొనర్చినయపచారములు విశదఎణ ఒడు చున్నవి అర్జీ __ దానప్పు ఎ (నరకు డు తిసిపరివారదున్‌ = తనఎరిజన మను (సేవకులను. ఎరిచి ఆమ . సంధృం -౧ అర్థముల్‌ ౯2 అ(శ్రమషపులందలి (యక్షా్యమ్సు సంపాదికము లైన (సేకరింప బడిన వైన్సు స్తువులు | అర్హా "భిధానరై ఎస్తు _ యూజనంపవృత్తిము (ఆమ )] న్‌. 6 తాలి తాల కొను డు = తీఎకొను దు “రంపరాకయునకున్‌ == పళుమేధ.. 03 (యజ్ఞపకవులను వధించుటకం దై [ పరమ్బరాక0 శమనం (పోతణం చి పో అవే (వైజు మను 2 ముందే యజ్ఞపళు = (ప్రజంబులన్‌ = యాగపళవుఎయొక్క సమూబాముఅను తినడు

48 ఉత్తరబారివంశచు.__ ఆ బలాత్కృతిన్‌ ౯ బలాక్కారముతో (దిలవంతము ణు. అనుఎ) [బలా దితి నిపాత హరార్డ క సానే వరం దుష్టు వారు గృలాత (గరమ నాదు ఇళ్ల కృజ్‌ధాతో భావే కి న! (కృతి 0] కుమారికా = వితతిన్‌ = కన్యకలయొక్క (దాలికలయొక్క) సమూహమును [ కన్యా కుమారీ (అమ కుమారీ శద్దమునకం టె స్పార్టిక (సక్యయము (్రాస్వము (కుమారి క్రి. తెండు = తీఎకొని రండు అంచున్‌ 22 అం చెప్పుచు మద_-మోహమునన్‌ = పొగరు చే నైన మౌర్శ్యయుచేత (అవివేకముచేత) [ మోహా మౌర్చ్యమూఢతా (వైజ)] ఆ మహత్‌ + ముగులకున్‌ == ఆ యునీం్యదులక ఎగ్గు = కీడు చేఎ = కలిగంచి | జడలు మోక్ష్యద్రువృల్లుశంకి సేయ (పాతి శ44మొొ (చూ సూ ని)] తనవీటికిన్‌ = తనయిం టికి (వీడు బౌప ఏ గుదయున్‌ 22 వెళ్లా (తదసంంరంబు అబు పై నచనముతో అన్నయము ]] తా ___ నరకు డు మునులమాటలు వినుటవలన కోపావెళశము గలిగి ఒడలు తెలియరిమదముతో ఆమునీం్యదులకు (దోబాము చేయ దల చి తనే నకులను _ ఆశదుములు దోచి వారియజ్ఞయా గాదుల కగుసర్పన్వము అపహరించుటకును యజ్ఞపశువులను దిని వారియజ్ఞముల కాటంకములు గలిగించుటకును వారి దాలికలను బలవంతము -ా చెణపవట్టి తెద్చుటకును ఆజ్ఞాఎంచి లన నివాస మునకు వెళ్లెను వే __ కమారి _ కన్యక _ కన్య సమానార్థకములు ఇవి మొదవినయస్సునం దున్నదాలి కలను విచిందునది [కమారీ కన్యకా క్యా కిజ్చిత్సౌఢా మహోదయా (వైెజ)] కమారీ క్యూ శద్దములు వేబార్థంముఎగూడ _ అష్టుఎక్షా 4] ద్గారీ దగనర్షా చ ఓస్యకా ఇంట్రా స్తే ద్నాదశే ఎక్ఞే కుమారీ ల్యవిధీయతే అని “అతి (నూ హూ బి ) క మారళబ్దమునకం'టె వయన (సఐమే (4 వ్ర అని జీస్పు (మబామున్సి ఇట మవాచ్చద్ధము సాకము వ హరీ ఇ అరౌకికితత్హృసాక్షాత్మారస.ఎర్థి అని (స సం) = ఆ్మాసాదొత్కార వంద గలిగినవారు మహర్షులు అని ఇది అను చున్నది లట్టినవోబభాజల కపచాంయు జరఎొా ౬. నరకుడు అత్యుత్క నై పుశ్యపాపై తి హైఐ ఎల ముచ్యతే అనున్నాయమున ఆతనివినాశ మి క ఎంనివాతము _ అనుటను ఇది తెలిఎన దనఎచ్చును (వ దమోహమునన్స) ఇఎ మోహమునన్‌ అనుట నరకునియవివేకమును తెయసప్పను వినాళకాలే విపరీతబుద్ది అనున్యాయమును న్మరింస జేఎ కాలము సమీఎంనినప్పుడు బుద్దికి మంచి చెడగను ధి లా (డ్‌!

మందరసవూతయి శీ చెడ్డ మంచిగను తో చును నుకు డు (ప్రాణగొడ్డము లగుపను లొనర్చుచు గూడ ఏనూ(త్రిము అందులకు చింళిలక ఆనందసరవిళు డగు చుండుఎ కాలవైఎరీత్యమున న్వైన బుద్ధివై పరీత్యము సనే = అనుటను స్ఫురింప జేయును వానిరాజస(ప్రనృ త్తిహాడ ఇందులకు సవాకారి మైన దని మద శబ్దము సూచించు ననవచ్చును వ తదనంతరంబ ౧౦౧ అర్జీ _ అద్‌ + అనంతరంబు -[- అ = దానికి వెంటనే (అ ట్లాత డు (మునుల వాంనం ప నాజ్ఞాఎంచ్చి వెళ్లి పోయినవెనువెంటనే * అనుట ) అ ఇటకాలవిలంబము ఏమా(తిను రే కుండుటను తెలిఎన దన నచ్చును ఎ జడిలు కంపలు వట్టి జరగనీ కున్న చో విడిపింప శిష్యుల "వెదకువాశు జన్నిదయులు కాలిసంకెల లై డ్జ 'దెగ దన్ని మిన్నక తిరుగువారు ముందటిది క్కూడి ౩ _. (తాడు దినిలిన ల్‌ క గోచులవెట చూ. నాకు దగ యెత్తి వకిలే దండంబు లటు వైది హో విధీ యని చేరు లార్చు వారు "తే గడవనంఎయం మో దిన గం గూూరి వల్కలంబులు దో చిన నంగువారు "జటలు వోయినవారల జీరువారు వై మ నీర్యదు. గఠ గి రయ్యాశ్రవ వ ఏన ౧౦-౩౨ అన ___ ఇందు రాక్షబులు మునులను వాంసించిన విధమును హాస్యరస ఛరితము గా స్పథభావో _క్తీతో సహజ మగురీతిని వర్షించు చున్నాడు కవి అర్జ -- మునీం(దులు (విశేష్యము జడల = జటలు [అంటుకొని పోయిన (అంటలు షష్దన) *ఎహర్షుల జుట్టు జడ యన జెల గను జటపేరి (ఆం ఖా ల్లి 44] వింఎలు సస్డి = ముండ్ల మండల మో పృలు గల నయి. (బూజు పట్టి (తుబ్పు పట్టి వింటి దిద్సి జరీగన్‌ + ఈక 2 కదల సీయక ఉస్నవోన్‌ 22 ఉండ గా విడిఎంపన్‌ = (ఆజడలను కంపలనుండ్రి

ర్‌0 ఉ_త్తరబాలి-0శము_ ఆ

వదలించుటకు శిష్యులన్‌ వెదకువారున్‌ = వెదకు చున్నవారు గాను (శిష్యులక్షై ఇఎ సం

చూచు చున్నవారు గా కొందలు మును లున్నా రనుటు జన్నిదంబులు == జందెములు వాలి

సంకెలలు ఐ = కాళ్లకు క స్టైెడియినుపగొలునులు (గంకెళ్లు గౌ అయి పడ్డన్‌ నం (కాళ్లకు

చుటుకొన గా [ఆపని నావెడం బడది = అని (వ్య) 'మెడకు జుటుకొనినది _. అనునది టబ న! బి

లోకమునందు దినికి పర్యాయము 7 కిన్చింయను కనుక _ పడునకు _ చుట్టుకొను అనునర్థము లోకణడ్ధ మగు సననిఎంవిసది ఎద్ది ర్లాకా ద్ద్రశ్యా అని నన్నయ] తెగన్‌ 22 తెగునట్లు గ (ముక్కలు ముక్క లగునట్లు స్సా అన్ని ౫ కొట్టే (కాళ్ళతొ గుంణి గుంజి తెంపి అనుట మిన,క = ఊరకి /జందెములు లే కుండినె = అనుట తిరుగువారును (ఏమియు తొ పక ్న్‌ ) ( అటు నిఎ సంచరించు చన్నవారూను ముండటి దిక్కు = ముందటివెపనందు ఊడి = జొటీ మొల్మతాడు = (వెనుక) మొల్మశ్రానిని (ద్వితీయార్థక్యపధమ తవిలి = ఆశ్రయించి (ఆధారము గా చేకొని ఉండ - (తో కగో చులు ఉండుదలొ కర్త ) |. తవులు= అ్యశయించు ఆధారముచేఎకొను దానిపై నీలావు తవిలి యిన్నాడు (రం రాయు £92పొ 6పం) అని(బూ నొ తో కగో చులవెంటన్‌ = తో కయట్లు (వెచాడి చున్నగో దుల వెంబడిని (వాని ననువ౦ందుచు అనుట) తూలువారును == (వాలువారుగను (కిందికి నంగెడివారుగను) [గో చు లూఎపో ” కింది వ్రాలి తలలు వంచి మానరక్షణమునకైై యత్నించు చున్నవారు కొందటు మును లున్నా రని ధాఎము] దగ 2 దబ్బ (దాహయు ఎత్తి = అతిశయింని (ఆ సరానిదాహము కలిగి అనుట) పోన్‌ లేక = (ఎక్కడకను కదలి పోం జాలం దండంబులు = దండదులను సనొవాక్కాయములయెక్కు నియమన.ఎిలను హాచింబు (సంన్యాసుల్సు నూడు _ట్టిలు గలిగి పొడు వైన యొకి కజ్టదండము గా ఎన్నవానిని] అంఎ = ఆవైప - (తకు ప్రక్కవైస -) [అ ఎందు అనుడానికి కొన్ని ఎుండలయిలలో 6 క్కన ఉంచు. అనెడియర్ధమ (ప్రఎద్ధము _ సారధి లేమి9 నాత్యకి తేరీడ్చె దురంగి ములు దే రయి వాటిన్‌ (భార కర్ణ 825%) అను చున్నా డు తిక్కన] వైచి = ఎడవెం హ జ అయ్యో విధీ = దైైపమా [దిధి ర్విగానే డైవెక్‌ఎ అదు] ౨ చేతుల. ఆరు శ్‌ వ న్‌ య్‌

వారున్‌ = అడించెడి (ఆదచ్నెల వారూను (పైకి (కిందికి చేతు లూ గించుచు దైవిమునుళూ ర్చి అభ్యూ దై మౌ ఇట్టి దుబ్ధతి కంగంచితివే బూ కని యెడ్భ్చుడున్నారు కొందతజు మును లని భావము) కడనళంఎిలన్‌ = మృగచర్మములతో [కఠవసము = ధార్యచర్మము యోగులు ధరించుటకు ఉసయోంచెడితోలు కడనసమున కైన (రూపాం) కళాసము కళవసము.

అఆ ఎం వాలము ర్‌ అడఎబసంబు ఒప్ప తొ లన 1కాసంబు చా జల్యి ఎఎఎరు (సాంఎ మాన గా ఛార్య అలం్జైనామము కిఠశోము కెఎ ఇన (ఆంథా 2 "గ్రా కడిస్‌ ము = “లస్షాంనవం - అని (జౌ) తాపసవెఇరారి యగు,రలట9 పెర్తీంయదు ౮ఎవాకృళో చీని సిం కృష్ణానాల్మిం అవి(రామా 27స 08 ల్లా మో దన్‌ = కొప్పా(డాద ళా కిల గువారున్‌ = ఎయ ఎడువారూూను [కలగు. -యుఎ (గారి విగ చూ నూని ఏ] పల్కలంయిలు = నారి ఆలు (నారతో న్‌ ద్టల్రు దొ చినన్‌ = బలనంవము *ా లా%కొన గా వంగునవాలున్‌ 2 (రవాస్యాంగమును మజ గుంబమకొనుటకై తాచు). ఎందుకు (వాలవాదూను. వటలు + పోయినవారిలన్‌ = బందులూ చేం (నిల్వంధలజచి కొని పో బడినారింి ఫూర్చి. వీరు వారిన్‌ = ఎలుచువారుగాను. (అనుబాలికలను రాళ్షిసులు చెజఎస్టీ తీఎకొని చళ్లు వాతి దుగ్ధుతి దల చి పేరుడెన్చై వారిని బి.చుము కొందజు మును లూరకి వాపోవు చున్నవారుా ఉన్నారి _ అమట) ఐ = ఉండి ఆ -- ఆ్యశనమునన్‌ = ఆబదరిశా(శ్రమమునందు ౨ల గిరి=కోభిఎకిరి (రాక్షనులచే ఎడరావాధలు ఎడి ఎనిస్స్వాస్ట్యయు లేనివారు అయినా రినుట్స తా __ కెందటు రాక్ష ఎలు మునుంజడి.కు ముళ్ల కింపలు త లించితి మాయి కిదలినను వారి వీ పులకు అవి ఒఎచ్చుకొని దువోబాధ కిలిగిందు ఎన్నిఎ ఆముండ్హి ఎండలను ఎదలించి ఈత మ్మాదాఎనుండి తెబ్బంఎంశ్రై వారువారు వారివారి శిష్యు లెచ్చట నున్నారా అని అవిక్కు శ డిక్కు చూచు చున్నారి. మజికొందయి రొక్షిబులు మునుఎ జంచెములను వారి కాళ్ళకు సంంళ్లు " కిట్టి వారిని గదల కుండి జేఎరి వారు బలవంతపు ా గుంజి గుంగి వానిని (దెంఎవైచి జందెములు లేకయే తిరుగు చుండిరి వుఒకొందిజు రాక్షసులు ఆమునులగో చి లూడ బెటికి వారి నవమానింప వారు మానరిక్షణమ.న మో రౌష్టిపై- తలలు ఏంది జి యుండిరి మలఒకొందటు రాజసులు లఒమినులకనుండలువులు ఎగుఎ గొట్టి సీన్ల తా ఎటల పా(్రి లే కుండ జేఎ వాళిని ఎండలోని కీడ్చి నానాబాం లు పెట్టిరి అందుసంన ఆమునులకు నా రెండి పోయి దాహ మెక్కుఎ గ”. వారు మోయలేక చేతిలోని దండసులు (పక్కకు పడవై చి అచబ్బిటినుండి కిదఎట కైన శక్తి లేనివా రై ఎదైవమా యెంత చేఎతి పని చేళులూచి అల దా దుకొనుదు చాలదైై న్యము సబాంచు చుండిరి ఒతీకొందలు రాక్షిసులు మునులను కృష్టా జినాదులతో డాదు ముండ వారి నే మను.క భయంఎడుచు ఆఘునులు నొరు మెదల్ప కుండి ఉండిశి మజఒకొందటు రాశులు మునుల నారినీరలు లా కొని వారిని దింంబరులా జేయ ఐగ్గతో (కంగి మానరక్షిశ మొసర్చుకొనుటకై [క్రిందికి ఐంగు చుండి రామునులు మఒకొందలు

ర్‌ల్లీ ఉత్తరడారిం౦శ.యమి_ ఆ రాక్షసులు చెజన్టి అదుజాలికలను గొనిపొ 7 'పేరుపేం వారిని ఏింఒందు వారిచుస్ధ-కి ఎడిరాని బాధ ఎడుచు ఆమును లుండిరి ఇట్లు మహలర్షు అబ్బట నంకుని =రిజనదువెం అనుఖొ ౦ప రాని దాధ లనుభవించిరి విశ __ ఇందు కరూరనము పర్కిజ్బ మైనది వోస్యరళము డానికి చ... ర్క్యారిరారి యగునట్లు కొలది” పర్గింస బడినది బుషుంకు కలిిన అనిజ్ఞాబసలనిళోకదు కరుణమునక స్థాయి వారి దగుదై న్యాతిశయ మాలంబనము వారికి కలిగిన దాహాదులు ద్దీపకములు వా రొనర్చిన 'దైపవింద్యాకందనాదు. లనుభాపయులు వారికి కలిగిన = (శ్రఎము. విషాదము స్మృతి చింక _ ము న్నగుసవి వ్యభిచారులు హావిధీ అనుటఎలన డెలియ నగు న(క్రువై స్వర్యయులు కల గువారు అనుటచే తో దు (సలయరోమాంచాదులు నాత్హికయులు పో లెక అబుటచే ఉచ్చ్వాననిశ్వానజ్బ ంభనాదులు సూచితములు ఇప్లు పరిజిషై మగు బన్న రుం మాయినులందు ఉపాధిభేదమున భిన్న మై అనుభఖూత నగు చున్నది ఏకో ర” కరుణ ఏవ నిమి త్తభేదాత్‌ భిన్న పృధ కధ గిహ (శ్రయతే వినర్తాన్‌ ఆంర్హిబుద్ము దతరణ్గమయాన్‌ వికారా నమో యధా సలిలమెవ వా త తృమస్తమ అనెషియు త్తరరామచతింల్లోకమును (8 47 న్వు స్మృతికి తెల్చు చున్నది ఇందు మూ డవబసపాదమందును తేటగితి ర0డఎ పాదవిందును హాస్యము ఎతత్క రుణరసచదుళ్కాలరి యగునట్లు అంగము - గృూభావో క్షతొ స్ఫురింప జేయ బడినది హస్య .._ ఆత్మము. పరస్థము అని రెండు విధములు ఆన్మాస్ట సరొం్ట శ్చే త్యస్య భేదద్నయం మతమ్‌ ఆత్మస్టో (చమ్హ రుత్సన్న విభాఎశణమ్యాతత (అశిసా ద టబ్బణ్రి ఇద అత్మస్థబోస్యము సూంనామా(త్రనార మా చోధితము. దాని (దష్టలలో ము స్థాయి ౧కి మును లాలందినము వారి చేష్టలు (గో చు లూడి _కది్యన మొల్మతాద ఆధాలయి గా ఉండ వానివెంట వారు తూలు చంది ఒల్కలము లూశ దీఎన శీందికి పంగి అలలు వాడ వంచుట = మొద లగునవి ఉద్దీపనములు అజశంకోచాద్యిసుభాపములు ఆక్షిప్పమల అంబా త్రాదులు అను మేయములు (వధానరసమునకు _మళ్కాంజనకము గా ఫర్షిత మైనస్పుడు విరుద్ధ రససాంకర్యము దోషము కపో గా గుూావహమసుహడ (దూ ధృన్కా 9) ఉ) (దండంబులు మను విట్లను చున్నాడు వచాగ్గణ్లా వ్‌ధి ననొదణ్ణ _ కాయదణ్ణ స్తరైవచ య స్రైతే నిాతా ఎద్దా.. సతిద ణీ స ఉచ్యతే (2 ఏ) ఇచ్చట వ్యాఖ్య నతు దణ్మతయధారణమాటత్రే శే త్యాభ్యన్నరద ల్మత్రయస్రంశంసా అనినది

20] ౨౨౦దగం వాతము ఇశ్రీ (మొల్మశాడు దవి౨న్స = ఇట మొలతాడు దవిలిన అని వావి పా మొల్మకాట దవిలిన ఒకితందా వాత పా వీశేపాసూ ని పా కాడు బౌఎవిఎ్తికయు. చ్చితీయార్టక (ద ఇది అనిన వావి పా మెల్యతాం దవిలిన అనురీతి?) సాధువు ఇదియె నాపాంము వీరే పా (మొ) పారాం (మెొలత్రాఎన్‌ అవిిన = చిక్కుకొనిన _ కిబ్ద బడి యున్న _ అని ఆర్థిము రెండుపాంములందును. ఆ హేత్చర్తకక్త్వార్దేంతము] అలం ___ స్పభావోక్తి స్పభావోక్తి రసా వాం యథావ ద్వస్తువిర్హినమ్‌ ఆని లక్షి-ము చ నరకునిచేత నిర్తైణ గునం బరికూతికి భాజనయి లై.

హారి కెజి గింత మీబదరికా[శ్రమదుర్భరచ ధలంయున

ప్పరమమ.నీం చు లంద జు గృవె పరతంతుని యాదవాన్వయాం

బురుహూదివాకరుం గొయవ బోయిరి వేడుక తోడుపాటు గాన్‌ ౧౦8 అర్జి __ అ +- పరమముని ఇందులు= వూజ్యు రైన యాముని(శేస్తులు అందయిన్‌ = అంతమందియు (అవ్బచి మునిసంఖుమునం దొం్కరును మిగులకి అనుట నరకుంఎ౩న్‌ = నరకినివలన (నరకాసురు ఉృుశారంముా [వాం వ్యా కార శవూగ] ఈ +తెటగు నన్‌ = పై కెబ్పన విఫథము గ పరిథూతికిన్‌ = ఎరాఫఏవయిను (అవిమానవు పొంమటపు భాజనంబుఎు = యోగ్యులు | భాజనం యోగ్యిపాత్రియో (శ్చ )] (ఎరాఎఎము పొంవెన వారు" _ అనుట ఐ ఈ బదరికాశదు దుకృరచాధల = ఈ బదరీనారాయా కుంయ (రాషసులఎలన కలిగిన్సు సవాంపరాని కష్టములు ఎారింన్‌ = (శ్రీకృష్ణునకు ఎటలీ ఇంతము అంబున్‌ = అని (పరస్పరము చెబ్బకొనుదు. చేడుం = (ల్రీ ఎష్ణుదు నమనంవలి కతూహలము తోడుపాటు = తోడుపాం ఎలిగంచునవి (సాహ్య మొనలు నది (౮ోయి ఎ నది - అని అక్ధగు. ఆయు ర్వై ఘృతమ అనునట్లు కార్యకాం ముల భేదము క్‌ కృపా _ సరతింత్రువిక్‌ = దయ. వకు డ్రైనవాణని (పరిశార్డ న గువయ కలవా౨ని అమల యూదన + అన్సయ + అంఎరుహు.. దివాంరున్‌ 2 యదురాజుఎయిక్పి వంశ మనెడి పదమునకు సూర్వ్యునివంటివా౦ిని (యాదవ ంళశమును సంకోషపెస్టువానిని (శ్రీక్సిష్తుని అనుట (ఇట సాశరాంబరాదులపవె వే్యల తీత) కొలఎిఎన్‌ = సెవెందుంకు పోయిం = ఎద్ధవడిరి (బయయఎదేజిర్సి [పోవు = రద్ధఎుడు ఇను డ _స్తమింస బొౌయిన (భార ఆది 2 ళ్‌ (చూ సూ ని)

ర్‌శీ ఉ త్తరిహరినంశము___ ఆో తా ___ బదరియందలి దుహర్షు లందంబును _ (శ్రీకృష్ణునకు తడుదురప్య్థాల నెజటిగింంన దయా వంతు డగు నాస్వామి అవశ్యము సరకుని జంఎ తమ్ము రక్షించు నని తల చిరి దానికి తొడు ఆనారాయణుని దర్శించి తాము కృతార్ణుల ...గుద మను తహతహకూడ వారి నందులకు (పేరేప వా రందలు ద్వారకకు ప్రమూణ మై విశే (కృపాపరత ౦(తువి ఇ ట్లనుటవలన ఇ దుష్టశిషణము శిష్టరి క్షణ మె తనయ కారము సకు సరి్యిశాణజాయ సాధూనాం వినాశాయ చ దుష్కృతామ్‌ ధర్మ“ంస్థాఎనార్జాయ "”౧౦ణవామి యుగే యుగే (గీ 4 8 అనురీతిని పరిమష్యప్రయోజన మగుఎను అమడాధలు వివినతోడనె శ్రీకృష్ణపరమాత్మ అవశ్యము సరకపంహార మొనర్చి తమ్ము రక్షింబును _ అమఎ వాచితయి (యాదవాన్నయదివాకరు డు) _ ఇందుమూలమున సూర్వు ద. అస్తమించునస్పుడు పద్మళోభను తనతోపాఎ అస్తమింస జేయు సూచిత మై శ్రీకృష్ణుని నిర్యా*ముతోపా.. యాదవవంశది నాశముగూడ పరమాత్మచే. జరప బడిన దగుట తెలుస బడిన దనపచ్చును (బహ్మాదులతో శ్రీకృష్తు డనినమాట లివి _ కృష్ణుంయ వారల పహాతంబు గావించి ధూభారం బడంచి యిచె పచ్చెద (భాగ స్తం 80 వ్ర అలం ___ రూపకము (పరంపరితము) (శ్రీకృష్ణు డు దివాకరు డగుట హేతుపు యాదవాన్నయము సద్మ మగుటయందు గీ అరపెదడ భిరద్యాజకార్య్థుఎన వ్య వాము దవజాబాలికణంబ హూవళం జీ రం మూ మముఖ్యులు దనుజరి తొల్లి చనులు గన్న బదరీఫలంబుల కానుకలు గ ౧౦౪ అర్ధ __- భరద్వాజి వళ్వస _ “శి _ చా దేఎ _ జాబాలి -క్చూ బృవాద్ప్‌ _ ధూమ - ముఖ్యులు = ఎరద్బాజుదడ కాశ్య్ళ్యృడు పశిస్తు డు వాచుదేవు డు కాదాలి కణ్చు డు బృహదళ్న డు. ధ్యూయు డు _ మొద లగువారు అదగునెడ్‌ == వెళ్లునప్పుడు దనుజ + అరి 2 థ్రీక్సోమ డు తొల్లి జ వార్వయు (నారాయణు డై తపస్సు చేఎనస్సుడు. అనుట చవుఎు + కన్న = రుచి చూచిన బదరీఫలంబులు = రే గుపండ్లు కానుకలు = (గురువు దేవు డు రాజు ము న్నగువారికడకు గౌరవార్థము గా కొనిపోవ్రు బహుమాన (ద్రవ్య ములు కన్‌ = కా గా (ప్రైపద్యములోని తెండు అనుక్రియతో అన్వయము) లా!

చుందరో౮ాతిదు గ్‌

రా తిక్తహ స్తై ఫు నొపేయా (ద్రాశానం దేవతాం గురుమ్‌ అ9ి స్మృతి అందుంకే 'దేవకాసాన్నిధ్యమున కే గుచు కానుక లే కుండ వెళ్లుట శాస్త్రనిషద్ధ మని _రద్చాజాది ఎహర్జుఎ పూర్వము నారాయణ. డు తఎ స్యొనర్చుము భుజించినవి కాపున అచ్బెటితె గుపండ్లై ఆతనికి చాల ఇష్టము లైన వని వానిని 3ఎకొని రావలనణనవి”- శిష్యుల కౌజ్ఞ ఇచ్చినారు విశే (ధూమ్ర ద్యూము డను బు అన్నేషణియు డా ఆన్నాడు సం హరి మునుల గూర్చి వచించుట చేదు మూలమునందు మునుల్బు త్రాంతము లే కున్నిను సోమన ముద్దా (పెగ్గడ లిద్దజు దీనిని వచింయట గిమనింస దగివది ఇ ప్లై నేకషంయుంందు మూలము వరింపని ఘట్టములలో వీరియేకీవానము _ వీరియనువాదమున కగుమూఎ్య (౧౦ హ8్రి నె ఎ్యప్రతింంపె వే ఎనికాని లేక స్వం౦(తు లై ఒకరు రరసరిపోషణాదులకై ఈసంవిధానము. లెప్బ్పిలఎ మజశియొకరు వానిని అనుకరించి యుందు రనికాని తెలియ జెస్పు చున్న దనవచ్చును ఎట్టా (వెగ్గడ విచనమునందు ధూదు డులేడు ధూమ్యు డున్నా డు _ వబస్టుండు. వాుచేవుంయి కఎలుండు కిళ్య ఎండు కణ్పుండు బాబాలి ధూమ్యుండు ఛరద్చాజుం.. ఎ౦కిలుండు ముదల గా ననేకదముహామునులు అని (హరి ఉ 4 ఆ 58 వ్ర =, ఈజఎచనమునందరె వాసుదే౦.ఐ వామదేవుండు ఉండు నేమో క తెం డనుచు దుష్టడానవ

ఇఒండితయాగోపకరణరునభార బుల్‌

“ఇం దనచు వపళనే చట

"దెం డనుబఎున్‌ శింఖ్యాలకును దెలియ ఎలుక సున్‌ ౧౧౫ అర్థ _ఒ. తెండు = తీఎకొని రండు (ఇందు బదరీఫలం.ఎలి (ర్మ. అనుబున్‌ = ౨౨ చెన్పుచు దుష్ట దానవ _. ఖండిం _. యా ౨ ఉపకరి* _ ఖుని భావంఎిల్‌ == నెస్ణవా రగు రాక్షిసులచే నంఎ- విడినవి (ముక్కిల ముక్కలా చేయ ఎకనవి మై యాశయమిం కు సనిముట్లయొక్క గొబ్బ మోలను తెంజు అనుచున్‌ శిమ్యుయిన్‌. తెంయన్‌ = (ఆయౌ టలు వోధపడునన్లు - ఎలుకుచున్‌ = (చివరములకోో బొధఎజనుదు. వగమే = వమా మును ఆలఎంపకియే (అతిశీఘము ా _ అనుఎ) వనుడెందు = రండు అనుచున్‌ (ఎని చని అనుపై సద్యములోన్నికియతో దీని కన్నయయి ) తా _. శ్రీకృష్ణునికి = రాక్షసులు వితినివై చినయజ్ఞసాధనయులను (కు వాదులన్సు బూఎ ట్రై కట్టలు కట్టి మోఛికొనిరా శిష్యుల నాజ్ఞాఎంచి వాని వినరములు గూశ వారికి గించి

ఫ్‌6 ఉ_త్తరహరినంశదు___ ఆ అరా వానిని గొని రం డని వారి తొందం పెస్టులు మునుముందు మునులు తొము సాగి ద్సార కాస _త్తనమందారి పట్టితి విశే __ 00 02వ లలొ యజ్ఞోపకరణవిధృంగనము శబ్దనుర్యాదతో చెప్ప బడకిపోయి నను 08లొని ఇత్తెటి గునన్‌ అనుదాంిచే ఇచ్టివి సూచితములు (ఘనభారంబుర) ఘన శబ్ద మిట అర్థగౌరవము గలది వానిభారము అంతు లేని దగుంను శిష్యులు వానిని మోయలెక మోయుచు మెల్లమెల్ల గ” అడుగులొ అడు గిదుదు వచ్చుట అం దులకి మునులు వెగమే చనుదెండు అనుచు అ్వరపెట్టుట జరిగిన దనవచ్చును (వేగమే ఇచ్చట ఒకతం౦ంజా (వాత 'వేగవ అని పార మిచ్చినది ఐనను ఇబ్చని ఎ అనెడిస్వర దై ర్త కము (పకృతస ందర్భపరిపుబ్బ కలది గా ఉండుటనుజేఎ వేగమే అనుసదియే శా పారమైన దిట పొరాం అది (తెండు తెండు భావానుగత మగుుప్రకర్ష ర్షవిన్యానము ఇట జరిగి“ందున ఛేరానుప్రాము శద్దా న! లంకారము (వకృష్ణో వర్షవిన్యాసో రసాద్యనుగతో బాయ సో కనుపాశంస్త్పచ చ్చేక వృత్తుపాధిగతో ద్సిా అని లక్షణము ఇందు స్వరసాదృుశ్యమయు అఆనుషంగికము ఇ. రు దానిని సదాను(ప్రాసము అనియు అందురు సోవ నరచనయందు ఎక్కడ బస్టెన అక్కడనే ఇం సాకొతృరించదుదు రచనాచమక్క్య్భృతి సందర్శ్భిపుష్స రపరిపోషణము సంతరించు చుండును వీని“శిగణనము ఆకాశమునందలినక్ష[త్రపరిగణనమె కావున - అక్క డిక్కడ (ైదర్శించినలక్ష ఉఅముల ఒట్టి వారకులే గను 'ఏనకొక వానిని దెలియడుడుూాలర న! ల్యాగాణీల్‌ లా మ్‌. ఆలో చ వని చని కాంచనం ఎనంహాతి సార జేోరాంచరా అ ఆళర్రసాదింళ దట వందచశాభి వలత్తరంగ గాం ఎనిధ గార్ట్రల ౨నంశితె కశగొంగ్‌ గంగ సం ది న జచగిరిగాఢగంధగి ఒనం శళ్చంగరథా గ గ _తృలన్‌ ౧౦౬ అవ __ ఇందు గంానది వరిం పఎడు చున్నది ణా అర్జ ___ చని చనిజవెళ్లి వెళ్లి (బాలదూరము వెళ్లి . అనుట బృశార్ణిముసందు ద్సిత్సము అంకన్‌ 2 అటుతరువాత (చాలదూరము వెళ్లినఎదప ఎ అనుట) బు , సంహతి ==

మందర టాయి ఎ బుషమలభెఎక్క కమూహ మి (కాంచెన్‌ _ అను[క్రియకు కర్తృ ( నమూహశివహవ్యూవా సాయాఎతు “౦వాతి ర్విసన్పము (అమ సావు. కౌరి అం3రా(+అన సర (సవా _ చిస్సు + అళి _ కంగన్‌ = పద్మములముక్క | సద్మం. సాంసం సరబరువాము (అను )] కింజల్కముం. [ కిజ్ఞల్క. కేర్రో వ్‌స్హయాచు (అమ)] నియమ (అన్తరా ఇది అవ్య యము మధ్యార్థకము (వా రఘు ౩ 88) ఉంటుఎకి (ఉండి మకరందము (త్రాగు కు _ అనుట) [ఆనము (ఆస _ చవ ల్యుట్‌ ప్రత్యయము భావార్ట్రమనందు] అనురాశము (ఎ తృి కలిగి యన్న((యసడి అందులక్ష (స్రయత్నింఎ చున్న _ అనుఎ) [గుణే రే వె రన (అను )] తుమ్మెదలమొక్క కయికి కలదానిని ( మేలనే ఎంగనంంమౌ. (వైజ) (తుమ్మెదలు పద్మములరోనినుకరందము (కాశ దల చి వానిలోపల (బవేశింయమ-కై. తహ3వా చెందుచు (గంగయందృు నీపై దారులుతీ3 ఆ ద్మముంచుద్దు తిరుగు చున్న ఎం భావిము తట *౦దనకాథి . చలక్‌ తరంగన్‌ = ఒడ ఎందలి వ ౦దిశందటు జెట్లను కివలిందు చున్న (ఊ గు౮డింగు చున్న _ అనుట) ఆలలు కలానిని (ఆ౩1ంపషయందు అలు వోచే ముతో ఒడ్డ నారయుము చాలదూరము ష్యాఎందు గున్న పనీ భాము)ు రాంన- ఎంబ జల అర్హ = యతి. సంచితి - సైకత _ లింగన్‌ = ఆమ్మ త్తివాంతో కూఎన వై ( ర్య్బాన కాళ్చసారే స్యా చ్చన్పుకే నాళశ్రే శ్ర ఉదుమ్మరే ఎ ధుత్తూరె. (విశ్చ )] (౧౦కుడుం నున్న మణీక ర్థిర్భా పుష్కరిణీ నీరచ్సుచే (అభిషేం మొనర్చుఎచే) తొడిఎనవి యిషులచే (పోగుచేయ బడిన ఇనుక్రచే ఏల్పడినవి అవు (శవ) లింళములు ఎలదా)ిని [(దుహట్ట్షళు ఇకుకో శివలింఎయు లొనర్చి తాము కొనిపెచ్చిన ఎఎ శీక ర్థిరాసరోవరజలముఎతో ఆ వలింగముల నలిషేకింది. ఉమ్మెత్తపూలతో వానిని ఎూణంఏ ఎవౌవానంతరము. ఇంగయందు వికిచినాలు వానిని అట్టి శిఎర౨ింగనములతో నిండి యున్నవి ౧౦? యకట ఇన్చశిఎరమార్దము] అంజన %ర్కి చాత - గందజ సంగత. శృంగ _ రిథాంిన్‌ = కాయోకొం%వంది వై కల చివైదు దున్న (గాధము = గలూ. విరోడనే _ కర్తరి క్రి విరోడయతి ఎన్నాతి మధ త్యేంం జ వ ఎ గెబాతేవస్థనే (ఆచ క్ష 7బ్చి అరి ఛట్టుల్లు డు బూ. విలోడనే దాఫ+ం తత్‌ అని ధా తుకావ్యవ్యాఖ్య మదపుపేకు ఎలత్తో ఎరాంయున్నివి (వానియందు మొలచి యున్నవి అనుట) ఐన కొమ్ములు గా ఉన్న (రొమ్ము౮ా అనున నన్న - అకముట) క నాకపటులు గలదానిని (మదగజముఎ "౦గయందు దిగి యఫవెచ్ళవివోరము సలుమ అందర సద్నమురిను లాగివని వానిని చించి తవ తలలపై వైచుగొను చున్నవి అప్పులు. వానియం

158 ఉత్తరహరివంకదు__1ఆ. దున్నజక్కవకవలు ఆయేను(గులకుంభస్థలములపై (వ్రాలు చున్నవి, అవి యట్లు (వ్రాలి యున్న స్పుడు ఏను(గులకు కొమ్ములు మొలచినవా । అనునట్లు చూచువారలకు కానవచ్చు చున్నవి, అబ్జె చ్యకవాకములతో కూడియున్నది గంగ _ అని వర్ణన.). గంగన్‌, ఆ +- తజిన్‌ = (ఆ) వెళ్ల చున్నసమయమునందు (అట్టు వెళ్లు చున్నప్పుడు. కౌంచెన్‌. తా వ. బుషులు బదరినుండి ద్వారక కేంగుచు చాలదూకము సాగి పోొంగా వారికి మార్షదుఢ్య మున గంగ కానపచ్చినది. ఆగంగయందు పద్మము లున్నవి. అది (ప్రాతఃకాల మగుటను అవ వికసించి తఈడుముకరందముల గుడుగుమలతో దిక్కులను గునుగువు లాడించు చున్నవి. ఆమకరంద ములు (త్రాగుటక్షై తుమ్మెద లెంత్యోపీతితో వానియందు (సవేశింస నెంచి దారులుతీజి వానిచుట్టు తిరుగు చున్నవి నేను ముందు నేను ముం దని, ఆ గంగయొడ్డున మంచిగందపుండె ట్లున్నవి. ఆమహ్మాప్రవాహము చాలవేగముతో గట్లుతన్ని (ప్రవహించు చున్నది, అందు గాలికి అలలు రేగి మహా వేగముతో వచ్చి ఆచందన వృక్షములను రాపాడు చున్నవి. ఆతాంకుడునకు కదలాడు చున్న పటు నిటు ఆవృక్షములు. ఆతరంగములు వానికి దాంకి వెనుక కేంగుచు మరల వచ్చి తాంకుచు మరల వెనుకకు పోపుచు నాట్య మొనర్భు చున్నట్లు చూపట్టు చున్నవి. వానికాంకుడునకు ఇటు నటు ఊ(గుచు వానికోపాటు తామును నృత్య మొనర్చు చున్నట్లు ఆదెట్లు కానవచ్చు చున్నవి. పార్టి వలింగపూశాపరు లగుకొందలణుబుషులు తీరమున సై కతలింగములను పూజించి గంగయందు వదలళిరి, ఆళింగమూర్తు లతో నిండియున్న దాగంగ, మదగణములు గొన్ని తదడుముదధారలకో సువాసనలు (గున్మురించుచు ఆందు చేరి నిహరించు. చున్నది. అవి అందలిపద్మములను తెంచి వ్లైవ, అం దున్నచ(క్రవాకసథులు తత్త్రజపాటుకో అందుండి లేచి వానికుంభస్థలములపైై నిలిచి యున్నవి. అ ట్లున్నయనవి వానికి అపూర్వవు గా వెెలచినకొమ్ము లనునట్లు కనబడు చున్నవి, [ఏనుగులు నల్లని వగుటను దృఢ మగుస్థితి కలవి యగుటను కాటుకకొండను పోలి యున్నవి, అందున్న చ్మకవాకములు కొండళి ఖరము లనురీతిని ఉన్న వనికూడ సూచితము) విశే; (భలక్స్‌ డీనికి కంపనార్థమునందు. 'కస్పునే చలేలి అని మిత్త్య ముండుటవలన (పేరణార్థమునందు “ణిచ్చు వచ్చినను *ణౌ మికాం (్రస్వజిఅని (హస్వము వచ్చును, " “చలింసంజేయు చున్న” అని అర్థము, (నై కఠలింగన్‌) పూజ కగు దేవత్నాసతిములందు “సై కత్నసతిచుగూడ ఒకటి, (న్రతిచులు ఎనిమిది గా సరిగణికములు *శై లీ దారుమయీ తఠౌహీ। లే ప్యాలేభ్యా చ సైకతీ। మనోనమయీ మణిమయ (పతిమా కొష్టవిధా స్మృతా (భాగ. 1 28 [బం

అ ౦దరసవూాతము 500 (కాం-న్ఫ ఉమ్మె తృవూప్పు శిక్సనకు ఆతి(య మైనవూజ్యాదన్యము *సం నై ఇ స్మను చున్నది ఎన్న త్త హాశాద్యి బార ”్యరి శ్చ ద్చాఏి స్యఎమాం ముద ముద్న్దహేతే పూవ్ప ఎరర్బుర్జింయా (ససానం నూనం ద్చితీయో విరవాధిచూనిమ్‌ (33 $8ల్ట్ర నలుడు శివార్వన యొనర్చునప్పుయి ఉమ్మె త్తవూలతో శిఎలింంమును శ్లాశిందుఎం కశృంన్సై ఇట్లు ఎచించినది పఎ డిధిత్తూవపున్పం- ఫాలనయను పానఎట్టంయిపై చెట్ట బార్జి వుంచు వ్‌శ్వ పలి యాత్కసం[గ్రాఎవిజయంబ్ధ ఆఎదనకొవాశము * డాని ఎది దిలంచె (8 ఆ ౪1) చి (సరి ఎజలార్జ్భ్య) ఈ రణ మజణికర్ణికి మజణికిర్ణి కిక నామాంతరము ఒ(ప్పబ్బలిజి ౦ా _ధ్విమునం దుదానికి నాభి” అమరినసర నది ఇది కాశియందలితీర్చములలో నెల్లి ఉత్తమోలత్తమయి ఇందులనె దీనినుండి నీరు తీఎకొఎవిచ్చి త ఎశివలింగములను అభిషేకించినారు మవార్జులు కాశీఖంఉను వమశికర్షి కను ఇట్లు వర్తి ంచినది , ఎలుగసీ కాశి శంభులింగములు కోట్లు విశ్వనాధుండు లింంయి మా ళం లా ళం శాశ్వతుండు. గలుగనీ తీర్ధములు కోట్లు కారియందు ననఖు మశికర్ణికియ తీర్థ మని యెయింగు (౪ 8&8ఎ) చృకఎృష్కరిజి యనమనావ యమున ఒ శ ఎ వనూంచినయది మశీంర్తికి న! ఇ మందాకిన్యంథో వేణీవరి. 'ఏధ్యనానినకచు మోకర్తిక కాశీతీరము వన్నె యన్నియును ణ య ఆ బయం కా బు న దలిఎచ్చి = ధ్యాహ్నకాలమున రాశి గూడి శ్రీబుణికర్ణికతీ. ర్థంఎ యిందు. బ్రితిదిన మును (0 ఆ 20 రడ (అంజనగిర్కి ఎను గులు వాఎకకొండ నల్ల నివి _ కృష్ణాం కేశఎ ఎ ౨ చింఎన్హ్రాజ్యంరావా విద్ధ్యాజ్ఞునా(ద్రివృకి వా ఎనద్జై రివరాశసా (5 క ల శే స్త గ్రా అని దేవెళు చు కనుంనే ఎనికి సాన్యుము (౧ంధిగజ) ఇవి కరింగదేశసంకాతములు (ఒకణాతి దవ ఎను సులి శృంనై ఇన్లు లు సద్‌ నరనుతు వి హేరదగరినాధ ఎఎంప్పసు రూసఎంఎదన్‌ దొవయు నిత౦.- సు నొఎదోమునుం గల ఏ మాాంటబునన్‌ గరి ఇం జంట లగుగంధజం ఎఎకుంధరాశితో *రికతి ఎట్టా గలదమ వామిని నీ లిబన్నుకోయి.న్‌ (౮౨ 88వ) వీ ఏకం భస్టలములు చాల ఉన్నతము లగుటయేకాక సుందం ఎ లపుటయు. దీనిచే తెలియ నగుచు (10ధిగజ మంకు లకషిల యు వఖూర్చము నిచింగ బడినది (గంధజ. రథాంగక్స్‌. శృంగి. శబ్దమునకు. చిన్నాము. అనునర్థిముూూం కలదుగాన స ఆలి రాటుకకొండియ్య్లు నల్ల నై నమదగిజవి శేషయిలయొల్క శంగతికి (-లయికకు అవి “౦౫౮ దిగి యున్ని వధుఎక్రు చిహ్నము లై నల(క్రవాకములు గిలదానిని = అని ఇం అరి అన్నను సంగ లు!

(| ఆ త్తరఎారింంకేంు-- ఆ తమె చ(క్రవాకమిధునములు పద్నములనుండి లేచి విడిపడి (గంగ) సీయం దచ్చటవ్చట వేర పాఎితో (వ్రాలు చుండుట _ యదేవ విహారముతో గంధగజములు గంగను కలగుండువిజచుటను శెలుస్ప చున్న దని భావము. శృజ్ళం (ప్రభుక్సే శిఖరె. చిహ్నే (కీరామ్చుయ న్త్రకే విషాణో త్మర్షయో సానా (విశ్వ) ఏను గులు సరోవరాదులు కల చివైచునబ్వుఎ ఒ(క్రవాకియిలు పద్మములనుంది లెచి విడివడి నీయందు దుఒయొకవో (వాబు చుండుటను మృదుఎధురిము 7 (భాగ ఇట్లు ఎ ర్హింవిసది అసరోఎంరలట్మ మదగజేందవివిధవిహ రవ్యాకులిత మూఅ నలక్ష్మీవిధఎ యై యనంగవిద్య్యానిరూఢప న్లాావఏింధప 3కంఎతళ రీరాలంకార యగుకసుమకోఎలియునుంటోత వ్యాకిర్ణచికురమ _త్తమధుకిర నికరయు విగతరసవదనకఎబటలయు నిజస్థానబ లిం కులరశథాంగియు గళయు లంఎఎితజఘన పులినత లఅయు నె యుంజ (కం ర్‌ ) (చరి న త్తజిన్‌) ఈపసద్య'ము ఎష్షృవర్హదులు 5 కుడ విరోస్య్యము “ రచింప ఐడుఎ ఒక విశెషము చిత్రకవిత్సములకు చెంది నయొకభేదశు నిరోస్ట్యరచన అనుతోమము విలొమము నిరోష్ట్య మును. నాది" గొన్నిపద్యయి రెల్లి తి? జితకవిత్సప్ర దామ ధేయములచేఎ చెం పొంది తెలివి మీజు (అబ్బ శీఆ 868వ అనినాడు అప్పకవి ఈతడు నిరోష్టయునకు లక్షణ మి పేరొొ౨నా డు పాపనపాఫాబావా మావా యనునాటు౨ప్పలు మథి సద్యములొ భారింఎ దొరల కందిన కూంఅలయమునన్‌ నిరోష్ట్యదు. ఎనాళిందయన్‌ (అప్ప 4ఆ 880ప్ర) ఉఎవూపద్భాలియానా మోష్టా ఓదొతో కజ్గొష్టు వకారిస్య దన్హాష్టమ్‌ అని స్థానపయతృ ఎవెము (మా ౧ కౌ “ండ్జాా ఓష్టజా పవ వన్తాాషో్య ప తో బుద్టై ఓవా కజణ్రోష్టతా స్మృతా అలి శిక్ష అప్పకవిలక్ష మున హల్లువే సరిగబోతము లై నది ఉం ఓజొలు చెరలిదు సోమన వీఏి; గూడ ఈ పద్యమునందు చర కయె తనరంన నిర్సవాంచినా డు దొచి్య యిరూడ అన్టైదే. రిరపర్భవితానిర్భ్హవూశమందుంలెనే నిఆకవివానిర్వహ+మునంయ గూశ ళలనికీ3 డే గార్‌. ఇన్రిచ్చితకకంంక ఆత దే తెలు గునందు శ్రీకారము చుటైనేమో. నవీన గుణననాధు డ నను చున్నా డ ఆసంములరో ఇదిఛూశ ఒకటి యగు శేమో | ముందు పయ నుంది కర్య్మకరకములను ఒకటూలక గ (గుచ్చి దానితో పొదుగుట నన్నయ నృేనఎద్మ తరువాలింప్పులు (చూ భారి అది £ిల్‌ స అదిము ఇట శాగినది సృ్త్త్యను [వాన ఘటనలో అట ఏకాంచె భూమిసురు డంఒర శీత శై లమున్‌ (మ చ 2ఆ త ఏ మొ రదన లేతచాధారిములె అలం __ సొరన సంగన్‌ కాంచన లింగన్‌ _, అనునో స్పభావోక్సి. తట త్తీరంగన్‌ అతిశయోక్తి అంజన గజ = జపం. గంధ రథాంగన్‌ ఉ్నచ్చేక్ష

వి] అందిరసూ అము | నే అశఅచ్నుగలోా గిల

స్పాన _౬. = 9[చు అవ _వస్వాంఆ౫ రీ

౯ నూనవమహిము 6ఈాువమను

దానవంపు గాన 2నిరి ద్వా వొంన ౧౦౭ అర్జి _ ముని 4 ఇంద్రుల [ఎన్మిశిష్టుల (క్వ) ఆ నిన్నతోనన్‌ = అఆ (గంా నివియందు (అం నకీ శత ఎన్నీ నినా వపా. (అమ) పన్లమనకు ఎవబూం చునవి (వ్యు )] కృం - న్నానులు = చేయ బకిన. స్నానము కలవారు ా (స్నానయి చేఎనవారు - _ అనుట అయి న + ఎళిన _ స్పాంం 365 నశ జూన. ఎూ ములు = మాలినృము. (ములిం శరీరిఎక్షమున దోషము మన పఇమున చేని ఎను శరీ రము కిలవారూను (అందువంననేే గొప్ప దగు 6 థాఎఎయి కలవారూను అగువను(నుచా క్యాలంకాంంమృు (అయి _ అకట (వారు ౦ యంయ స్నాన మొనర్సుటనే శంరయాఎన్యము తోపా. ౬. ొమాలిన్యమును గూడ కడి వైచి ఎతెఎడ్దు ల్నై దవోట్రభావాంపన్ను వై ని భావము) డానఫరిల్యన్‌ = రాకసులము ళ్యతు వైనవానిని (్రీక్సెష్టుు [ ఎప్పు ర్నారాయిశ కృష్ణో. ద్వైత్కారి ఎ్వారీరాష. _ (అను) (ఇఎ ఈ ఎద ర్షిఎంతిము. సరకు డు రాజసు డు అతనిం సవూజశ్యతుషు (్రీక్పిన్లు డు అందులవ యుషుల ఆఎనికిడకు విచ్చి నరకాసురిఎం హారము జరఎంటుటకు తాయి కృత్నసయత్చు లైనారి _- అని ఇది తెలుపును ] కొనిన్‌ =

కు కనుటకు (దర్శింబుటకుు ద్చారావతి=న్‌ == ద్నారికళ ((పశస్తము లగుద్నారములు కలది _ అ౨ి (వ్య) (పళంసార్థమున 'ఏతుస్పష్యయయి శరాదీనాం ఎ (88 అలి అని చేలు శరాదిగణ మాక్చృతిశంణ మని గంరత్నమహోదధి ద్చారఎతి (దాపాం) దినిని వాంస్పత్యము ఇస్లు వివరించినవి ద్వారాశి నతుర్తల్లమో -చ్చారా- ఎశసా న్యత ఎయుప్‌ ఒకో ర్చి ఉం యాగ్యి అటి వా అభరు నా మేర సండ్ఞాన్వేన వా వూర్చనీర్చి. (అశ్స్‌ ఈనగిరమునకు ద్బారి(ప్రాశప్యయమునుఎస్రి ఈ న్‌ దటను హరిఎంళ మహా ఇట్లు పేర్కొనినది ఏ నిస్సుకంబునికు ద్చారంవతి యనుశానుం భొనర్చితి ఇప్పుంకిం దగునాలుగువారిన్లును సోద నిచ్నావరుశేంద్రదై ఎతంయిలు. నితివిబ్నర్హంయి లను రాజమార్ష్గ మ్యుఖంయిలు ాపలయు (ారి ఉ 2ఆ 8 ) (శ్ర్ర్యూష్టంిమాట లివి ఒనిరి = వెళ్లిరి ళం

తా_ “ హర్దులు శలాము గంంయందు సాన మొన్కి రాశసులదుుండ*యిలచబె ఆఎ కెర్చ డినయళు త్సమునవ శర్య ప్రాయ ఎత్తంఎులు గండఎవంన "ాంచినవా నై శరీరమున శైని

102 ఉత్తరహాలరివంశము.___ | ఆ, యశుచిత్వముతోపాటు సునస్సునకు (కోధాదులవలన సంభవించినమాలిన్యమును గూడ దువిచి 'వైచుకొనిరి. అట్లు చేసి వారు తఈమయథాపూర్వస్థితివి గాంచి దుహాదుహిమసంపన్ను ఖైరి. విశే :.__. (అనూనమహిదులు భగవంతుని దర్శించుటకు శరీరపరికుద్ది శచుదమాదిగుణసంప త్తి చాల ఆవళ్యకదులు, రాక్షసులదుండగములనలన వానిని గోల్పోయినమహర్చులు గంగాస్నానదువ లన సర్వప్రాయళశ్చి త్తములు గలవా రై మరల యథాస్థితి నంది భగవద్దర్శనమున కగునర్హతను సంపాదించుకొని (శ్రీకృష్ణదర్శనమునకు బయలుదేజినా రని శెలిపి కవి అశుచి యగువానికి 'దేనకాదర్శనము లభింస దనుట నిగూఢము గా ఇందమమూలమున వచించినా. డనవచ్చును. ఈ సందర్భమునందు ఎల్జా(పెగ్గడయు ఇట్లను చున్నాడు _ "భాగిరథి సేరి యం దభిషిక్తు లై సర్వ పాయశ్శిత్తములుం గని (హారి. శీఆ, 02వ (అని మ. చని వా రందలు దేవతార చితపంచ్మాధథ రాంతస్థలం బున నొప్పా రెడుపీడు చొచ్చి మన ముప్పొంగంగ దాకార్హ నా వీనుతిం చొందువభన్‌ నిషణ్ణు లగుచున్‌ ఏచ్చేయ తె నేయుం డా సనపాద్యాదిసపర్యలం దనుపం గా సంపీఠచేతమ్కు లె. ౧౦౮ అర్హ 2. చునీర్యదులు (కర్త. చని = వెళ్ళి. వారు _, అందజున్‌ = అమహర్వు లెల్లరును థి టి అనా ఉం చె లం శ దేసతా _ రచిత = పంచత్మాధర “₹- అంతః _ స్టలంబునన్‌ = దేపతలచేత, ఏర్పజపంబడిన (నిర్మి ంపంజేయంబకిన, ఐదుపర్వతములచేత, మిక్కివిసునోవార మైన [“అనః ప్తాన్దే ర్‌ న్సికే నాశే। సృరూాపే వ్‌తిదునోహతే.. (విశ్వ), స్టలంబునన్‌, ఒప్పు + ఆరెడి = (ప్రకాళించెడి, వీడు = నగరమును (ద్వారకను, చొచ్చి = (ప్రవేశించి మనము = డునస్సు, ఉప్పాంగం గన్‌ (ఉబ్బి శా పొంగంగన = (పనస్సునందలియానందము లోపల ఇయుడక్స మీంచికి ఉబుక(ంగా (మిగుల ఆనందసడ(గా = అనుట, డాశార్డ్య నూ దాళార్థ్య [దళార్హ దేశస్టుండు దభారు (డు (యదుప్తు. అతనికి సంబంధించినవా(డు (యదపంక్యుండు (“తళ 'స్యేదమ్‌” = అ (బృత్యయమనుం దాళార్డ్ము డు. శ్రీకృష్ణుడి “కృృష్లో దామోదరో వ్‌ద్రిధృత్‌ జాశార్హా నరకారాతిః” (ప్రజ ఆకనికి సంబంధించినది (అతందు స్వామి గా కలవి త 'స్యేదమ” (4.8.120 అల్లు. దళార్డుని డైనసభ (దాళార్హ ఏ “దళా ర్ల మనునది మధురాప్రాంతమునం దున్నయొక ణు దేశము, అది యదుపునకు నివాస మైనది. అందులకే అతండు దళార్లు (డు. (తాస్ట్యా త్తద్వ్య్య దహారళ్స దళార్హశబ్ది మొకటి యౌ ధేయాదిగణమునం దాయుధజీవిసంఘవాచకముగా పఠరిత మె గర. (క డా

మందంసవాతియి 08 స్పార్టి జ్జ న్స మ ౮ దాన్షశబ్దమును నిష్పాదిందు మరది (ఆపె "వెలు సిక నాన్‌ =అశ గా వినుతిన్‌ = విథ్యాతిని (ఎ వ పొంద 5 = పొందిననథయందు నిషఇణులు ==

(య. న! రూయ్చంఎనడారు అఎంఎన్‌ = సు ఎండగా (అము ఉండా అనుట శైనేయ డు == సాత్యం [శరమనుకుడు ఇం ళ్చానిఖ (4 22) అం శినికబ్దయినంంయై ధవ ప్ర యము శింిమారుడు సవ్యక సత్యకువికుమారు డు సాత్యకి (దూ ౮ ౧) విచ్చే యన్‌ = రా గా (వచ్చి _ అనుట) [౧జయంవేయి. వెంచేయ ((ాపాంం ఇవి వూజ్యుల రా-పోకిలయందే ప్రయుకక్తిము లని (ఈర ) విన్నయనూరిళాడ ఎ్యాతాంట్రవ్యాకి యిన

చే అక్‌ వ! జ దు భవె ద్విజయక శృయు ల్షతా కర్త _ఎవాజనస మో రఖణ్లో ఫవే దిన్దు ర్పాఅచెన్రెష్య చెంవిచా (దూ హా ని దిజయంచేయు. అని శాజ్యలయంచే వీర్ని మో మనిగాడు ఐనను ('్రీగాధు దు వాశీఖండయిునందు అష న్ని్మ్ను వెరంబు వేశమ యూ౮ూలాగ్థవాం ఎచ్చేయు నాం చురాశార్థదిఘా ణుండు పంచీ నున్నా దు యుషాచ్చ*్క ల్పఎగు చ్చాంఛిం క్ని “వ్ధుచె (౮ శీ 0) అవి టబయోగంచి వూజ్యలావిఎ యంచే క వట్టుమయో ఎ మం (ప్రాయోవాద “ను చున్నాడు -నుకినే _ ఆం్రశాషాక్షవము ఎలయ... వృటయె లు యని సెది వీ9ం చెనం నుం విచ్చేసె వెంఎచె సరుచెంచె జనుచెంనె నరనుపుచంవె నన జల ౯ కో అజా ణా జలంగుఎ నుంఎయి (8 రై ఆ పాద్చ + ఆది ఎఎర్యింన్‌ =. శార్చుందుంకు ఆధార మగుఐ ఎ పాదఎిలు కటుగువొనుఎ కిఎసలట మొద ల'ఫవానితో ఐన ఎూజలచేఎ ఎూజా వ్‌ర్చనా నమస్యా వ్‌ర్చా ఎపర్యెణ్యార్దగాఇ్టనమ్‌ (వైజ) అనుపాన్‌ = వ పొందింం”గా సర్మలఎం _ చేతస్కులు ఇ నాగుగా 0రోషంచిశం మనసు అలవారూ ఐ = ఉండి (ఉండ జా అనుం) (పైపద్మము5ొ అన్నయము) లా __ అస్లు (ప్రయాశించి మమ లందిజు డ్వారకి చేరి ఆ డ్చారకి. చెంశిల్చి యగు విశ్వా కిర్వచే నిర్మిం బదిసమైమోర్చ ముంవఎి . అవతకుందు మా వెం యున్నది _ నిని లు చూచి సట్టరారగంతో ము ఎందా వ్రైనారు అచ్చం శ్రీీమ్లు మ కొలువుగీతెడి దళార్హ్హ్య అను “ంయంము వారు శ్రీక్కష్ణవర నమున్నకె _పతీ_ందదు చూరు ౦డిరి గ్ర ఏమ డు ఎంపా సాత్యకి అంశంలో ఆఅచ్బిటికి అన్చి వారి? కుళఎ ను. దారు కూర్చుండ ద%పనా న మలయ యవూఎ అక్హ్య్యపాద్వాదు లొసగి వక్తిశ్రద్ధలతో ఎశొవీంచెను వా రంకులక దాం కంఎబంచి విశే __ (సంంచ్బెవరాంతస్థంంబను ఎ కంటవారి ఇ టనినది అతు) బా ఖంరిబ్యూ

థి లా న్‌

ద్కారివా. వాకంక్షయాత్‌. ద వోర్టుపకక్షిపా ఎఖ్బఎర్చతోభితా (వారి నిష్తు 68 22)

గ ఉత్తరహరివంశము.__ ౮ ఎక్జా_పెగ్గణహరివంశానుని ద ఎబుసందర్భమున వెబా సడిచిఎవి మహర్షులరాకశై టుద్యున్నుని నంఎనట్లు సుధర్మి యందు గొలువుతీటి యుండ గా మునులు (శ్రీకృష్ణుని దర్శింనన్లు వచింఎ చున్న దిది ఈయెైదుపర్వతయిలమా టె లే దిందు ఎడ్డాాపెగ్గడ కౌధార దుగుపతితో చేటు అ ట్లున్న దేమో తెలియదు (దశార్హ్భ సుధర్ని. ఆనువె వాసధకు ్రీకృష్ణు డు “ర్గయినుండి వాయువుచే డ్చారంకు తెబ్బంచినట్లు అందు యాదవులతో (భీకృష్ణు డు “భతీజి ఉండునన్లు గ్రాం హా ను 58 అధ్యా ఎచిందు చున్నిను డాశార్డ అనునదిగూశ మతయొకిని ామాంంంముకో ఉన్నట్లు దానియందు ట్రుకృష్ణు డు కొలువుతీ యుండ గ ఇందు దు సరకామురజధఎఎనకు (వెశేఎంందయ టకై అటకు వచ్చినప్లు (సం హర బర్థించినది తన్వ్యాం డెఎఎరంాభాయాం.. సభా రౌజ్బున తోరణా నా దాకా ర్జేతి విఖ్యాతా యోజనాయామవి లు ఠా తై పృష్ట్యస్థకా స్సర్కే రామకృష్ణ పుఠోగమా లోకయ్యాకా మిమాం కృత్స్నాం పరిరక్షన్త ఆతే (హం విను శిఅధ్యా 2ళ్లో ఏ నాచన ఈసందర్భమనం దున్న దాళార్హ ను ఐనుఎర్హతముఎను గూర్చిన వృ శ్రాంకమును యుషంద్బారకాగమునసమయన్న నందు వ ఖ్లొచుట ఇందు కొనవచ్చెడి విశేషము (బుమందాధలు (శ్రీకృష్ణునితో తయ్కాథనము ఊర్న్చశళ్య్యాదిశంభఛాషణము సత్యభామా యుద్ధము (నం హరి లొ కానరావు. ఈ హరివంశమ్నలు (“౦స్క్బృతాంద్రములకు చెందినవి ఒకతీరు గౌ లేసు ఇప్పుడు దొరకు చున్న(పూనావార ప్రతితో వీనికి సంబంధ మంతగా ఉన్నట్లు "న రాదు ఈ యైదుపర్సఆములు కృషతిషము లగుక్రీడాసర్బతము _ అనిఎందు. చున్నవి (సం హరి) ఒకచో ద్వారరాపర్జన మొనర్చుచు ఇ టన్ను చున్నది. (ప్రానాదవర“ంసన్న్నై ర్యుక్తం జగితి పర్వక్షై. య చ్చకార మూధాగ _త్తుష్టా వాసవనొదిక. (హరి విమ (8అవ్యా 44లో) పర్పక్షై కృ్యకిమై (క్రీడాపర్నతై అని (నం వ్యా) మహర్షుందాధలు ఊర్చశీనరకులోంధా షామ ము న్నగునవి సావాజ్యరసపోషసంవిధానడక్రవ ర్రి కాను అకుటప నిదర్శనయి “ సోవన ఒనిర్బీన ౦నివెద్లు లైనను కావచ్చును ఇవి ఆన్టి”౧విధానములకు చెంవిన వననుటయం దే జొదిషయు శం దరుంపసశు పరిీలింవి నిజ మాకయ దఎచి నప్పుడు చ అబటికి డానవాంతక డు నుతపభగి జని యాక్రుళూర్రి శ్రిశి నుచితవిధో*చారమ ల కూజట గా గుళలాను యోగవా క్యచతురత న్ముదఎ జెన గ నందజ ధన్ముల జేఎథక్రిన (వచలితు డయ్యె చారం నుపొయనముల్‌ ముకు నూవి సిమ్ముటన్‌ ౧౦౯

మందిరబఎటాత 0౮ ఆర్జి __ దానవ ౧ ౨ంంకు డును = రాక్షలులను నళంగ జేయువాడు (దెళ్వారి థ్రీ క్చెష్ణు చును అంకతచిలోన్‌ == అది జరుగునింతవో (అర్హ ,వాద్యామలతో సాల్య- బుషులము శాణించునప్పఎచి కనుట) చని = వెళ్ళి (వాకిట ఎచ్చి = అనుఎ ఉచిం - వివిధ = ఆఎ చారములన్‌ = అర్హ్హము లై ఎలువితములు *ల ఆరాధనలచే3 (పూజలవే్య) ఊట 22 సద్ధచిత్తత (స్వాస్థ్యము) కౌన్‌ _- కిలా ఆనుఖశ్రార్పితోన్‌ = వరుకా (తిరతి ఒభాఎచును తారతమ్యమును పాటించి _ అనుఎ) కళల + ఆకుయో? _ వాక్కి _ ఉతురింన్‌ = కళల మును అడుగుటయం దగు మాటల నేర్చుకో (వాలినారినునస్సులకు తి కిలుుునస్లు మావా డుబు కుఠల మడిగి . అనుట) ముదింబు 2 ంతోషయు ఎళ గన్‌ == కిలుగునట్లు ఆందజను ధన్యులన్‌ వ టి ఇ్య్థవంతులనుూా (అదృష్టఎంతులను శ్రా [ పరతీ వుణ్యవాన్‌ అన్య అము ) అందబకు అర్బ్చనీయు డగుదేవదేఎ డు (్రీకృమ్ణు డు. అన్టవానిచే ఆర్చింఎ బడుద యనునవి మహాభాగ్యము అది కలుసుబచే వారిజన్మము ఛన్వ మై కృతకృత్యుఎ వా రైనా అ౦ి భాఎమ్యు భక్తిన్‌ = సేవియంమ (వారికూషయందు) సేవా ఎక్సి రుపాన్న ట్రసొద నారాధనోసచారా శృ (వాతా) న 4 వలితుడు = వలనము వేంవాడుా (మిక్కీ౨ జాగరూకతతో ఏక్యాగత ఎవాలవినవా టు టా _ అశుఎ) [లోంం ఒఎలం ఏఎం టఎంం తిరలం ఎరిబ్లప మథధీరిస్‌ (గాచాా వవల శబ్దము తారరదిిలసాంముకన ఇంజంత మై (పబలితు డు ఐనది దాని శై నవ్యతి రేవార్ధ కము అ్యసఎలితు డు] అయమ్యెన్‌ = ఉండెను వారిలున్‌ = ఆయిషలుగూడ లఎపాయనములు = కానుకల ( హుమాంము ా '్రుక్విష్లున కీయ చెచ్చినరే గు బందులు _ అనుట మును = ముందు ((్రికృబ్లినకు మూఎ = ఇచ్చి (ఇందులకు _ యోగ మి ట్లున్నది తేజరిల్లైడిణెక్కలతేజివా డు. చూపుంను ఎక్కులకు =రు ల్బూ వాడు (బహు టి (చూ నూ క్రిగ. ఎక్ముటన్‌ = తిరుదాత ( విన్నిపం. చేం అనెం ( ఏవవస మకో లన్నయ.ి) రా __ నొాత్యకి యిషులను యశావిధి గా వూతించెను అంకరో (శ్రీకృష్ణుడు గూడ ఎడ్చి వారం యథార్హ్మము చా ప్‌ శ్వేజ వారు సంతోషంఎినప్లు నృుదుమధిరి నూకు లతో వారికుశల చడిగి వారిని ్వర్థ”త్తుల బేఎ వారికి వీవనలలో వీచుచు నవ స్కారాదులతో ారనింఎదు స్తా పకవాక్యము ఎనో స్తు3ంసుదు భశద్ధఎతో "సీవించుదు నారిజన్నము కృృతార్జ వెనర్చ్పను ఆ సమయమున వారును శ్రీకృష్ణునిశై. తాము. తెచ్చినబదరీఎలము లాతనికి సమర్పించి తాం పచ్చినసృ త్తాంతమును ఆదేవదేపునకు నిన్నవింప మొద లిడిరి

(06 ఉ త్తరహరివంశము.___ ఆ విశే __ (న్స్‌ దీంకి వెళ్లు అనునర్మముమా(త్రము నిఘంఎివులందు కిలదు వల్చ్బ అను నర్జముగూడ కలదు.ఆని ఈ(ప్రయోగస్వారగ్భోమునుబప్టై ఊబవాంప నగు చున్నది అప్పుడు ఒ ఘు దెంచు ఇత్యాదులందు. తెంచు “్యతివేకమునందు గాం స్పార్టమనందుకు అగు నసఎబ్బును (ఆనుపూర్చ్రి ఆనుబూర్వీ బ్మ్వాయాం వా బ్బ త్పరిపా. అనుకమ పర్యాయశ్చ (అం) అనుపూర్పమ్‌ ఎూర్చం ఎూర్చిమ్‌ పీప్పాయాం యోగ్యశాయా౦ వా అవ్కరూభాఎ ఆనుఖార్నం భావన పదృఢాదిభ్య ష్యజ్బు (ఈ 28) షృణ్‌ జీష్‌ వాల్వద్ధిత స్య (64 0) ఇలి యళొఎ _ అ3ి (సుధు (6దుమంగా _ (ఆర్హతనుబస్ట్రే ఒంరికరువాల ఒంఏవి సా = అనుట . అరము ౨! నరకునిపలనిబాదలను మునులు శ్రికృష్ణ్టున కెజింగించుట

క నరకుడు యా”ంబ లకం౦

జొరకు డు మీ రనుచు బు ల్విజఎ నడుచుటయుస్‌

స ఖల జూజాడటయుకు

వరకులక సక్‌ ల బట్టి వా జే గుటయున్‌ ౧౧౧౦ అర్తి _ ఎరకు దు (కర్త బుర్పిజులను 2 యాజకులను [యజ్ఞక ర్తవే (యజమానునిచ్చె కోర దబిడి యజ్ఞ ఎ జరుబదబ్రాహ్బృణులను (కర్మ అగ్నెడ్రాద్యా ధన్వై ర్పార్యా ఎుత్పిజో చయూజకొశ్చతే (అట్యా((“ ౦) దీని ఎట్ల. వింరింబనది అ్నా్య్యాధెయం పాకయక్షా

సోకి వు అ ద నగ్నిప్ట్‌ మాదికన్‌ నుఖాన్‌ య కరోతి వృతోయ [ త్త స్యర్తిగి హోబ్యతే (అన్వి నుహాబుక్సిక్కుల ఇందు నలుగురు అవ్న్సర్యూద్షాత్భహో౯రో (బ్మ్మో చేశ మవార్మిట అని (వైజ) స్కృతా కర్పన్తియే యిజ్ఞ దృత్పిజో యాజకా శ్చ తే అరి రాత్యుడు (చూ బుధ 0 లురు (యులి క్కాలతో నంక మాట రివి యాశం-ఎఎకున్‌ 2 యజములకు (యజ్ఞ

క్‌ డా

ము లొౌోోర్చుట కనుటు చెవిన డు = సయత్నింగర డు (అందుల 'కైనసయత్నయి లన్ని యు మానుడు _ అనుట అషపమన్‌ = అన ఎబ్బుఎ లడుదుంయున్‌ = (అందుల _ంగీర తింసనంచును) కొట్టుంయును సరకలన్‌ =2(యజ్బృయిన కగు ఎస్సు వులను చూడాడు.యున్‌ == కొన్లాగొట్టుబయును. (అవహరింటయున్సు వర దలకన్యకలన = (రూపాదులద్చే _శేష్ట రె వంశ సేర్పబచులకు ఆధారి మైన కుగూతి లను పట్టి = పట్టుకొని (బలనంతముగా (పరి య్‌ య్‌ న! ట్‌

దుందరిసబాతయి 01 జనములద్పారమున) తీఎకొన్సు వాడు = అనరకుయు ఏ గుటయున్‌ = వెళ్లుబయును (వీని కన్నిటకిని విన్నపంబు చేఎ అను ( వబనములోని (కియలతో(8ర్మమల శా అన్నయదు) తా __ యజనము యాజనము _ అనునని ద్రాహ్మృణులకు వివాంము లై నషట్కర్మములలోనివి అవి జరపవల దని యిషులను నరకుడు నివ్పంధించెను వారు న్వధిర్మఎరిత్యాగమున కిష్టుడ నందున వారిని గొట్టి నానాబాంగలకు గు.కిచేపను వారికుమారికలను అపవాతంచెను వాంవైది కికర్మాచర-ముని కిగుసొఎఎగగ్రివి దో చువానెను వా ఠీవిషయములను అన్నించివ (శ్రుఇ్బష్తునికడ విస్నవిందుకొ ఏతి విశే (యిత్చిజుల్సు _ యాజకుల యజనయాజనములు (నావ్మాణుఎకు స్పధర్మిములు ఆఅధ్యాపన మధ్యయనం యజనం౦ం యాజనం తిథా దానం (పతిగహం చ్చైఎ (బాహ్మగానా చుకిల్పయక్‌ (దును అన్యా 88ళ్లో ) నరకుదు వాడే గుఎయున్‌) వూర్చము నరకు దుగాక అతనిఎరిజనము బుషులను వాంబంవి డాలికల గొఎపొయినట్లు పవింస బడినది అవి యంతయు నరకునియాజ్ఞచొప్పననె ఎఅఎబలయడి వా రాచిరించదియుం డట నుబ్టి "క్షింస బడవలఎసవా డు నరకు డే అగు న) తిశ్చాధాన్యామును యావించుదు పరిజబల్బతిధౌర్హ్యయు లన్నియు టరునివానే (నరకునివిగానే ఎుబులు పచింఎ చున్నారులకి ఎప్లుని డి (ఎరు ఇది అళృతిసౌష్టపముతోపాలు సుగుణసౌష్టపయుగూడి ఈకుబూరికిలు కలి యుందుఎ తెలి ఎంఠి కెస్టియసరాధము వీ రొనర్చువారు కా కుందుట తెలియ జేయును. ఇందుఐలన ఇట్టి నిరపరాలు లగుిసు-వితుల దాధించి కులమూ +అమునక గుఎం యగు చుబ్బనరి కుణదౌట్బ్యము ఎరా కోల. చేరికొనిం దని చెబ్బ బంన దఎఎఎబ్బను వ విన్నపంబు చే తమ అెచ్చినవివ్వన్నై పకి రణంబులు ఎద్ని చూం ౧౧౧ అర్థ ___. (యిషులు (కర్త) విన్నఎంయి చేఎ = (శ్రీకృష్ణున 9) నిన్నఎంది ( ఎవిబబ) తదు తెచ్చిన - విధ్న్త + ఉపకిరా౦ఎిలు = తాసు (క_ర్హృషబ్ధ్ర తీఎకొన ఎచ్చినిఎ (రాత ఎలచ్చే పాడుచేయ ఎకినవి అగు (అనున్షానాదుల కుపయో%ంచు. =స్తుపలను విచ్చి = విడ దీం (మూది విబ్బ _ అనుట చూఎ (పైఎక్యమురో లన్నయము) రా -- రాజసు రొఎర్చినదుండగిములు విశదఎజవినంరువాతి అవి అన్టివే అ9 విశద మగుంకా తాము మూట క్టి తెచ్చినవానిని (రాక్షసులు విజిచివై చినం.ఎదండములు ము న్నగుడాం్స) వ హర్షులు (శ్రీక్సిమ్టుని తి *ంలిరిం

08 ఊత్తరివారినంగలు___ ఆ మ అది నాయుద్గమనీయవ 9) మది నాయాపాఢరాంభద్పయం బది నాసుక్సువపా।తవర్ష వది నాయజ్జైపుత(వజం బది నాదారనయం[త ర మది నాయైళొ తృరీయాజనం బది నాగంాంకవకంబళం బని పదార్థాలోకనవ్వ గు వై ౧౧౨ అవ __ బుషులు కాము తీఎకొని ఎచ్చినరాక్షసవిధ్వస్త-స్తుపులను వారు వారు ఒక్కొక్కరు - శ్రీక్సషునకు చూఎ వానిని ఆయనకు ఎయికిపటచు చున్నారు ణు అర్థ -. ఆది =2 (నిక్హేశార్థకము) ఈ కన బడునది నా ఉద్గసనీయ _ వస్రమ = వా 'ద్లై (నేను కట్టుకొనెడి దై _ అనుట (ఉదక బిఎ) ఇల్లా చేయ బడిన. దొవతి గ ఉద్దల న్‌ా లి సీయళబ్దము దొవతిని ఉత్తరీయమును. రెంఎటిని గలం చెప్ప సను చున్నది (అఎఏ ఆ తా | దుద్దమనీయం యత్‌ డొతయో ర్పప్తచూ ర్యుమ్‌ (అవ ఇన్చట సుధావ్యాఖ్య య మి త్యవివక్షితమ అ౨నని ఇచ్లే అనా డు ఇరస్నామిగూడ సావ జ్లంస్నానవి కుద్దగ్మాత్రీ త బల అక్ష ఛి గృబాతవత్యుద్గమనీయంఎస్టా (కుమా ?స _ ల్లో అని కాళిదాబు మల్లి వ్యా ఇచ్చట వ ట్లున్నది పతుూ వరు ఆదనునీయవ స్తం ధొతఎస్తమ్‌ ధౌత ముద్గదునీయం స్యాత్‌ ఇతి హలాయుథభ గృవాతిం పతింపతి ఉద్గఎనీయఎస్త్రం యయా సా ధౌతవ బ్ర మాచ్చా దికవ తీ త్యర్థి (అని తం్యడియుద్గమనీయంయి లానె యుతుకు (పాంఎ 8 420) అనురాదు లిం“ని _పయోగము (సకృంమున ఢొాఅము అనుటహూడి పపాయికి ,ను చున్నది (పక్కిఆంమున ఉద్గమినీయ “బ్దిము. ఎత్త శిబ్దకంనిధానిము కల దగుటచె “౦క దితశక్తిం మై కరికిలభిన్యాయ.....న ధొతము అను-నుమా(యి వచించును రాళిదాా(యోగచునందులలెనే నాన కొళిదాుకు చూచియె దీనిని ఇచ్లు వమోగించిగాా డనిఎందును అది” ఆషాఢ _- రాం చయం బు ౫ నావెన మోదుగు చెదురుదండయుఎ 600 [దృయయు = ఆ౦డు అవయవ టుల సమవాయస (రెండ అన ఓ సంథ్యాయా అవయ చే తయప్‌ ( £ 48) ఎని పాజినియకు పాలానో దణ ఆషాడో టవ్రలేరాల్యస్తు వైణన (అనిప్టై ఎ) అది నాట ణ అభ్య ను _ ప్యాత పర్ణయు జా దాక్క _నుక్క (ఆజ్వాదులభూహుతి క్రై అర్మడగాయ్యదే నిర్మింప ఐడి _ జీయాపవోతె ఉండి. భుజముంతంబరిమాాము (లత) గలయజ్ఞప్వాతష్సు ట్‌ వ్‌ వావ్‌ రీ అదేలా బూ ఆ రాయిని ఆ యఎయు (ను క్కవం- ౬ మై ఎలియంతట రిమా౯ము. లది (అమిఆ డి (యజ్ఞ పాాతముల *అమాహము అది నా యజ్ఞోపవీత చఅజింఎ ౫ నా యిక్క జందెసుల దగు పోగు

22] మందరసవాంము (09 ( యక్ఞోవఎతోసవీతే. (బవ్మాసూయ్రో త్రీకీయయో (వైజ)] అది నా దారివి. యంత్రం ఎరము = నాయొక్సి కొయ్యకొా వర్పలని రేఖలు *ల (కూర్మా యఎత్రిమకోడి ఎట

[ దారపము _ దారు శబ్దమునకం పె వికొరార్థ.ఎిన ప్రాం +తాడిన్యో 5జ్‌ (48 ౨4) అని అభ్యపత్యయము] అవి నా. ఐ+ + ఉత్తిరీయ “౧ అ*నంయి 2 నాయొక్క. ఇట్టిపి (మశంంకద్భి అగు ఉత్తరీయము (పైఠి క్పకొనెడిపస్తము - ఉందెడిదర్మిము (వాన (సస్టునకు ఇది వితము _ జవిల శీరాఎకవాసా (గౌ ధబూ శఅ8సూూఇఎ అ నం ఒర్మి. ఆత్త్రరీయ మిదమ్‌ తథా ఎ త్య న్తరమ్‌ _ చీరవారా అంగౌత్తిరీయశ్ని అవి (ఎ

భా) ఐఎము _ ఐగేయ మేజ్యా శృర్మాద్య మేం 'సై్యైం ముభే్యతిషు (ఆల. అది

నా రాంకఎ = కంబలంబు = నాయొక్స మృగరోమములకో నేయ బడిన (రోమ) వస్త్రము [రాంకాము = రంకువు మృగవిశేషము (సలురంగులతోడిస్పష్టము (వీ పృ గలణింక) హలా

మృగవిశేషములను ఇట్లు ఎచించిసది _ ఏం కంజ్లో హరిజో మృగ స్యాత్‌ సారజ్గ మ్యు

సృషతోచ్చాగక్చ న్యజ్కా ౨న రజ్య తితి (పఎద్ధా. వాతప్రమి కన్నురి కృష్ణసారా

అని ఇట (హలా విి రజ్య్కూ మృ్శవేే కళలు శబలప్పష్టనారిశ -_ అనినది రాం కన శబ్దమును 595 ఇట్లు సాధించినది రజో రయనుష్యే క్చా (4* 0)-న్నై వా వయంళనుష్యతిషెధ కిం తరి నఇివయు క్తిన్యాయేన సువుష్యదృశ సా *ని ప్రతిపత్తి (శ్రీయలే. రాజ్కవ కినుల ఇతి నిష్పన్నం ఛపతి విశేషనివాతేన ఎ బృావౌ 5ణో బాధా టూ భూది త్య లహాం మటు (క్రియతే ] అని = అని చెల్బ ఎడార్డ = ఆలోకని = అర్య్యగులు 32 (తెచ్చిన్సృవర్తువులమొక్క (ఇది కర్మార్థికటటబ్ట వస్తువులను _ అనుట్స (పదార్హిము = ఎస్తుపు నస్యతిషజతి పదార్థా న్నాన్సర కో5్‌ఎ హేతు (6 రా౫ [అ ఓర ఎఅచుఎఅదుఎయం దు (ఆజ్‌ పూర్వక మై బిజంంఆ మగు లోక్క _ ది నే అనుభాత సనకంటె ల్యువ్‌ ప్రత్యయ ము విశేషా”క్రి (తద్ది) కలవారు గా [ వ్యగో వ్యా్వక్తి ఆకే (విశ్వ 0] ఐ వే వేఐ ఎది

ఏ౦చి అనుపైవఒని మతో అన్నయము]

తా పెబష్టవా సదేఎకణ్చాదు ల/పనుహర్జులు = రాక్షణులు చించి వై వినతనుఎస్రముఎను విజచి వై చినతనమదండాదులను (ఫీకృష్ణునకిడ (పద్య్శిందుబు. ఒక్కొక్కయా. దారు _ అ ఎతమవి ఇవి ఇవి యని పేర్కొను చున్నారు వీ రందటును వాన(ప్రస్టులం - కానంచ్చు చున్నారు

క-ంబ్వ డుమాతము ఇందు న్లైచ్యక(బవ్మాచారి - తెలియఎచ్చును ఇం దొకరు తిని-బ్టునస్త్రవు ను 'పేలికణు సేలికలు ” చించినారు వారనినారు మజతియొకిలు తనమోదుగు వెదురు దండముంకు

[70 ఉత్తరహరివంశము.___1 ఆ. విజీచి వేసినారు వా రవినారు. ఇంకొకరు యజ్ఞప్యాతల (బద్ద లొనన్చినారు వా రనినారు. ఇంకిను నొకరు తనజందెములు (తెంపినారు ముక్కలు ముక్కలు గా వారనినారు. అట్లు తెలుపుచు తమ [ప్రాజములకం'బను తమకు టస్రీతిస్క్యొారము లై నయాపదార్హములను శా మూరక చూచు చుండి తహుదుస్థితిని శ్రీకృష్ణపరమాత్మకు తెలియం జేసిరి. విశే: (ఆషాథరాంభద్వయంబు) ఈచెప్పెడిబుష్‌ కణ్యుండు కావలయును: ఆతడు నైైష్టీక (బ్రహ్మచారి, నై షిక (బహ్మచాళెకి పాలాశముకోపాటు (వ్రకవిశేషము సుబట్టి వైణపదండమును మ! చూాః=ధ, ఉండుట శా స్ర్రసిద్ధము య వతభఖేదే వైణపమ్‌” అని (వాచం. కణ్వుడు న్లైష్టికబహ్మ చారి యె నా. నట్లు కాళిడాను శాకుంకలమున *భగవాన్‌ కాళ్యస శృాళ్వతే బ్రహ్మణి స్థిత ఇతి [పకాళః, ఇయం చ వ స్పఖీ తదాత్మ జేతి కథ మేతత్‌ అను చున్నాడు, (స్రయృవపా(త్రవర్గము ఇచ్చటిిసువము యజ్ఞపా_తము అన్నిటికి ఉపలక్షణము. కనుకనే కవర్ల మనుట జరగినది *హావనీ (సు (క్పచో భేదా, స్స్యు ర్జుహూ రుసభృ ద్ధ్రివా। అథా (తముల విశదసటిచినది. (స్రువాదులకు యజ్ఞములందు “ప్యాతము లని న్యవహారము, (సుక్రప ములంగూర్చి కూడ తెలియ జేసినది శబ్దరత్నాన? “స్రువాదికం తు యజ్ఞాదౌ!: పాత మి త్యభిధీ యతే। (సువః పజృమా నేకహాసో। బాహుమాళ్రా (ను గీరితా॥ తద్విశేషా శరావాగ్రాః। స్త్రీ జుహూ రుపభ్ళ ,ద్ధువా (హలా. వి (యజ్ఞోపవీఠవ్రజందు) యి్ఞార్హము (దేవపూణాదులనిమి త్రము అగుసూతము (తంతుసంతత్సి యజ్ఞోపవీతము [యజ _ దేవపూజొనంగతికరణదానేము అని ధాతుపాఠము, యజగాతువునకం-ై నజ్‌ ప్రత్యయము రాంగా (యజ్ఞము), “యజ్ఞసూత్రము _ అనునది దీనికి సర్యాయము = “యజ్లో సవీతకం కుర్యాత్‌ + నూ(శ్రాణి నవ తనవి ఆని దేవలుండు (యజ్ఞార ముపవీకం యజ్ఞోపవీతము యాగళబ్దః దేవపూజనాదా వపి అని (గౌ, ధనూ, దు థా “అనిచయో. భక్తం 8. 11 సూ. వ్యాఖ్య౧) యజ్ఞోపవీతధారణమునుగూర్చి స్మృతి ఇట్లను డన్నది. “యజ్ఞోపవీతే చ్వే భార్యే! శ్రౌతే స్కా ర్లేచ కర్మణి। తృతీయ ను _త్తరీయార్థం | వస్తాంలాభే క్‌తిదిళ్య తే? (అన్సి అందులకే “జూ దునుట అర్థవంతము, ఈచెప్పెడినుహర్షి వానప్రస్థ డన నగును, (దారన యంత్రసీఠము) జపొంగములు గా భూళుద్ధి అఆసనళుద్ధి విహితములు, ఆస నళుద్ధికి కూర్చుం డెడిఫదేశమునందు కూర్మయంత్రలేఖనము ఆవశ్యకము, కూర్మ యం(త్రోద్దారమునుగూర్చి ఆమ్నా

మందరగవాందు 7

యమందార మి ఖ్తను మన్నిది అవి ఎట్కోణం హంసమధ్యమ్‌ తదుస ర్యష్టదళపద్మం ఏ విళలిఖ్య షఇషవ్కోణస్య ముఖే మూయాం పృష్టే మన్మథివీజం చతుష్కోణేషు లారకమ్‌ అష్బపృతే స్వష్టవర్జాం స్తత్కే”రెషు యుష్మశ న్వరాంశ్చ విలిఖ్య _ (అని ఈకూర్మయర్యతము దిద్ది తీ ర్చినకొయ్యఎ ఎయె ఇట దారవయం[్రఎరిము అగు ననిఎంచినది యన్త్రం దేదాద్యధిష్టానే ప్యాతభేదే నియ_న్త్రణే అని (హైమ) (పదార్జాలోకనపవ్యగులుు ఇ ట్లనుటవలన _ వీ౨ని మాఎందునన్చుడు వారికి కిలిన.ఎవోదు ఖము ఎర్జినాతీత మనుట తెంప బడి ౨ఎందయుఎలన ఎర్పడినవారియనుష్టాన_తిబంధముపలనిమవో భయము తెలియ నై వారిస్వధర్మనిష్ట అనన్యసాధారిణ ఎుగుట విశద మశఫను వ 'వేటువేఅ యెజింగింది ౧౧౩ అర్థ _- వేలటువేయ-+- అ= (పకత్యేకమూ (ఒక్క టొక్కటిా [ఒక్కచా అనునర్థమును విచించ్భుకియావిశేషసణ మగు వేఐ శబ్దమునం అఆ్నమేడింద్విరిక్తరూఎ వివి అ అను (ప్రయుదక్షము ] ఎజింగించి = తెంఐ (ఒక్కొక్యవి ా తీ ఏవి ఎవ%వో వాని సృరూస మె ట్జిదో తెలిఎనారు వారు _ అనుట) విశే _ (ఎలం%ంచి ఇందుమూలమున వానిస్పరూపము తెలియరా కుండునట్లు రాక్షిసులు వానిని ముక్కలు ముక్కలు చెఎ రిని వారిదొష్ట్యాతిశయము తెలుస బదు చున్నది అందుంకె బుషులు వాఎస్వరూస (ర్బభావ) ముల విశదపటఎఏలు వచ్చినది (్రకృష్ణునికి క హారాయణ నీమన్నన

కారణము * నము బదరికావనథభూమిం

ఒరితిమి నగక డిమ్మెయి.

గారించెం దాం చేటు గాలంయినాన్‌ ౧౧౪ అర్జీ __. నారాయా 2 విష్ణువా (ఫ్రుకష్టా _ అనుట) సీమన్నన = నీవు (మాయందచు) చూపెడియాదరము కారణము + కన్‌ = కారణము కాగా (నివు మాయందు అనురక్తు డ వై యుండ మ మెబ్వరును ఎమియు చేయ కాలరని విశ్చఎందుటచేం _ అనుట బదరికా వనభూమిన్‌ 2 బదరిరాశమ (సదేశమునందు. చేరితిమి = (తఎస్సు చేఎకొనుటకై ) (పవేశించితిమి [ఆయుద్యోగమురో వాడు నేడే చేరాడు _ అరి (ప్య్ర] నర కుడు (కర్త అనకున్‌ 2 వానికి చేటు గాలంబునకున్‌ 2 వినాశ కాలమున క్రై (చెడుకాలము

ఇల్లి ఎత్తరహరివంశము._ ఆ తనకు దాపరించుకొణకు గా తన్నిమి త్తము తానే = అనుట) ( తాదర్భ్యచతుర్టీ విభ క్ష్యర్థమున ష్య) కురువిభురాజసూ యముసనకున్‌ ధన మిచ్చిరి రాజు లెల్ల (భార సభా 262) (చూ సూ ని ఈ 2 మెయిన్‌ = ఈవిధయు గా (మా చెబ్బ చూఎసరీతి ననుట్స కారించెను == (మద్ముు బొధించెను శా _- థ్రీకృష్ణా మాయం దతింతి చూపు చుందువు నీవు భవగీయనితర్టాంిధి కలది బదరి అది కారణము 7 మే మం దుంచిమి అదిగాక బదరికొొళమమున నారాయణాకృతితో తస మొనర్చి ఆ్మపదెశమునం దత్యాదరము దూఎతివి నీవు అందులకే మిహాక్షేత చుది యని మే మందు చేరి తప సౌ నర్చుకొను చుంచిమి నరకు డు తన కెట్టియపవార మొనర్చనిమమ్ము తనకు చే టు లము తానుగా కోరి తెచ్చుకొను చున్నా డనునట్లు నీకు తిప్మాతుల మని యై నను తల పక పెట్టరానిబాధలు పెస్టీనా డు( వినాశకాలే ఎసరితబుద్ధి ) అచిరకాలముననే నీచేతిలో చావు తప్పదు నాని కనినారు చుహర్షులు విశే __ (నారాయణ సీమన్నన కారణము గ ఈనారాయఆశళబ్దమున కనేకివిధముం వ్యత్చ త్తిని నిర్బచించినవి ఆగనురులు ఇరువదినాలుగు తత్త్సృములక ప్రక్కితికి అతీతు డెన హా. (ఇరువదై దవతత్హ్స మన్సు పురుషుడు నరు డు అలఅని వగు భూతములు నారములు వానికి అయనము (స్టానము _ నిదాశము) అయినవా డు. నర్వాశ్రయు. డగు ఎరమాత్మ అనునది కూడ అం దొకటి _పక్ఫితే పర ఏ వావ్‌న్య “నర పజ్బువిళక త 'స్యేమాని చ భూతా ని నారా బతి _పచక్షతే తేషాము ప్యయనం దయన్మా త్తస్మాన్నారాయా స్మర అ; ఇట నారాయణకు డవు (్రరమాత్మవు) నీపు అస్టినీవు జ్లాని త్నార్వ్యైఎ మేవలఅమ్‌ (గీ అ తల్లో) అని మిమ్ము అవ్య తితో ారవించు గున్నా. అందులనె ఎత న్నిధీ కలది బదరి యి అందు చేరియ న్భాయ ము నీకు సహజవైరి యగుగరకు డది చూచి ఓర్వలెక నమ్ము గాధింపచున్నాడు 5 భాలకమే మా కీయాసద నీలి నీవే తీర్పవలబ యున్న దనుచుశ్నారు బుషులు (ఇట అర్జాంతరదునకు గూడ అపకాళ మి ట్లున్నవి నీమన్ననకారణము గ _ వూర్వమ్స నారాయణు డ వగునీవు ఆప సొ నర్చి బదరి? “న్నించితివి దాన జే ( బదరీనారాయ, మనుపేరితో) పరమపావన మైనది ఐదరి అది దివ్య మగుఎద్ధక్షేత మని తపబద్ధికి గాశ్స నుందు చేరితిమి (అని) నారాయణ అనుట ఎదర్జమునందు చాలసందర్భళుద్ధి కలది నరనారాయ ణులు అనుపేరికోనే పరమాత్మ అట తప మొనర్చినా డు నారాయణాంశసంభూతు డే నరు డు]

మందరిసూతడయు 78 (కారించెం దనకు జేట గాలంబునకున్‌ 0) ఇ ట్లనుట వినాశకాలే విపఠీతబుద్ధి అనుటకు స్పోరక మగు ననవచ్చును క నీతోం జెబ్పనయంతకు మాూతలపులుదము ఖజలధివు *షంబులు గా కాతల నాతల శేలా రై శేయాంతరు డ వెల్ళతగివు చెలియప ౧౧౫ అన ___ ఇ క మేము వేటా చెప్పవంఎన దేదవియు లెదు కర్తబ్యము నీ వెలు *నిది కాదు నరకవధము తత్ర +కర్తన్యము = అఏి చెప్పనియశ్లు చెప్పు చున్నారు (శ్రీఎప్షునిిడి చునులు అర్థ న (నారాయవ) సీతోన్‌ == నీక చెబ్బన = అంతకున్‌ = చెప్పెడినబకు బూ _ తల పులు 2 మాయొక్క మనస్సులు [౦ల ఎ = మనసు తల ఎలోన మున్ను దల "నరూపం బు_ పట్టువడుట జన్మఎలము -దె (ఉ హరి 4 880] దుఖ _ జలధి _ మ్నుంబులు కాక==దుఖ నుఎడి “యిదమునందు ఎటు5ి న వగునుకాని (అంఠుపొంతు చేఎ దు ఖమును అనుభవించునవి ” ఉండునుూాని _ అనుట) ఆతలన్‌ == అవతల (ఆపైన్సి (అది జరిని తరువాత _ అనుట) ఆఆలటు = ఆదు ఖము ఎం = ఎక్కింది. (కలు నేయ దనుఎ) [ఆదు ఖ మె్లు కియగదొ విశదసబచు ఎన్నా డు దైతేయ == అంతకు డప్కు = రాఇబుల సంహరించెతివా డపు (ష్టం శణమునకై దుష్టశిక్షణము. సలుపువా డవు = అనుట (అది ఎప్పటినుండియో నీవు జరుపు మన్నావు ఈనా డది నీకు కొత్త గా దని భావము) (అట్టి నీవు ఎల్లతగపున్‌ = న్యాయ్య మగుదానిని అంతను (దుష్టశిక్షణమున కెది కర్తిన్యమో దాని నంతను = అనుట తెలియవు -1- ఏమి == తెలియవా (తెలిామయే ఉన్నావ) (అందులకు మేము నీకు వేటూూ చెబ్బసలబన 'దేదియు చేదు నీవె అందుల కిగుదారి నిం3ను నిర్పిర్హింతువు ఇ క దై త్యులవాధ నూకు లే దనుట _ దిని క్రై నపరమార్జిము) తా _- కృష్ణా దుష్టు లగు నరవాదిరాక్షసులవలని దాధలు నీరు విన్నవించుకొంచిమి ఇక మూ కాబాధలు తొల గినప్లే మేము భావిందుకొను చున్నాము నీవు స్హైళ్యారివి వారిదుండ ములను తొల గించి (శిష్త్రు లోకమును రక్షించుట సీనిత్వకృత్యము అందుల కగునంవిధాన మంతయు నీ వెటి గనిదే. మే మందులకు వేలూ నీకు వోధింపనలనన దేదియు చేదు ఇకి మా కేబాధయు. కలుగదు నిశ్చింతతో మే ముండెదము _ అని దునులు నరకశంబోరిము వెంటనే జరప్త మనుట చెగ్పనళ్లే చెప్పు చున్నారు శ్రీకృష్ణునికి

/ జ_ల్రరహరివంళము__ ఆ విశే __ (దై తేయాంతకు డవు రాక్షసులపాలిఎయమధర్మరాజవు వాం కగుడ్భుత్యువవు _ న అసుట తెలియవచ్చును అందువలన “అచ్చబ్ధతి లయములందు సి (రక్షణము నీకృత్య మయి యున్న దని స్ఫురింప జేయుచు అం దేముబుపాఎయి ఏమా(త్రిము నీకు ఇదిసణకు లే దని అన్టె దిప్పుడును నీకు తగ దనుట న్యంగ్యమర్యాదతొ తెలింనారు థ్రీకృష్ణునకు మహర్షు అన ఎచ్చును ఆలం __ కావ్యలింగము (వాక్యార్ధహెళుకము) చివరి రెండుపాదములు పరబ్బరము కార్యకార ణభావము కలవి ఇందు వ అని మునిలోకంబు భోకొంబు గోధంబును బోధంబు నడలింవం "జేయ నిలింవ టె 6తెజం '“గటీంగిం చుుటయును ౧౧౬ అర్హ __ అని = చెబ్ప్బ ముని _ లోకంబు = మహర్షుల సమూహచ్షు (వచ్చిన) మహరు ఘ్ము అందణును _ అనుట ) [లోకళబ్దము నమూహార్థక్వు ((ప్రాబిలోకము) (మె) ప్రాజిలోకంబు బాధల దబిజచునపుడు మను 8 87ప (మొ ) తోక వ జనపమూసహ _ ఆని (న సం) ఎజీగించి _ అనుటకు (కర్త ళోకంబును == (తవు దు ఖమును (రాషసులవలన కా మను భఎంచిన బాధలను) [కొధంబును = (దానివలన వారిపై కలిగిన) రోషమును [(కోధో ధాం (కధా రుషా అన శద్దార్హవము] బొధంబున్‌ = (తము జ్ఞానమును ఆత్మానాత్మ వివేక మును (శరిరిము = ఆత్మ _ వెలు అనుజ్ఞానమను) “డలింపన్‌ చేయక్‌ = క్షీజంప జేయ -ా (లేకుండ జెయ + అనుట ఇట క కొంయులు అవిద్యావరణయిరు (అజ్ఞానమును) పెంచి. కరీరమునందలి మమవారమును అతిశయింప నేయ" _ అఫుబ ఇందుల 3నవం మార్థగు] నిలింపవైరి _ కెబంగు = దేవరాళలు ఎగు ఎకి ముట్టు బ్బ తాంంనును (కర్మ) ఎజీంగఏందులయును = తెలియ 2 ల ంయుకు (దెలియ డెల్బనకరువాత అనుట) [వై వద్క్యమువో అన్నయ] తా __ దేహదుందు ఆ్య్య (భాంతి అానము దేస్పున కెర్చిన దుఖామ్ర లాత్మని - భావించుటవలననే మోవా డీ దు వాదులకు “ఎకీర్యానునార ు = జసు లను వవీంతురు ఆత్మి (దూయానరణమున ర్‌తీత మై నిత్యానందవ య మగును ఆత్మారాము లగుయోగులక్ర ఈ దు థానుధూతి కలు“ను ఈ మునులు జ్లానులు ఐనఘ రొకళ్ష్ల ఎలవలని యుప్మ్యదవములు వాతిని చాల కలవరపజఒనవి అందులకే వారు శొఠ్కకేధములకు లో నై ఆత్మానందానుభూతి8 చూర మయినారు కావుననే (పాకృతజనమబ్లు వ్లైన్యము ఎబాంచి (శ్రీకృష్ణునకు తమపృ శ్రాంత మును నివ్వెజపాటుతో వారు తెలిఎనారు

మందరసబాఅము 70 విశే __ (కోధమ్సు శ్యతుకృతాపవారేణ మన ట్రైజ్వ లనం (కోధ అని దీనిక్‌ లక్షణము (దోధంబు సడలింపం చేయన్‌ అత్మారాము లగు మహానుభావులను చూడ కిళవళపడి జేఎన రాక్షసోపద్రినము. దు ఖపరాకాన్బకు చేరిన దగుఎను ఇ ట్లనుఎ. తెలఎను ఇందు లన పై పద్యమురోని (శ్రీకృష్ణ (క్రోధశంరంధమున వైన యా్చతివిజృంభణమున_ కీది “ముచిత మగుసంవిధానము నేర్పజచినది " ఐన దనవచ్చును మ అరుూళాంఫోరుహూప కృ న్నేతు డు -ముద్య గ్మూకు క%ంగథా

స రగాలస్థలు దుం జలెచిలమన హ్యాలాయిమానవ్యగా పరివేషాననభానువ ౦డిఎడు నై (పత్యవరాద్రం బనన్‌ నరకాలంథవిజ్బంథభణంయి “ఆఆఅ పన్‌ నారాయణుం డాక్ళతిన్‌ ౧౧౭ అన __ మునులు చెబ్బని నరికుం దుండగములవలన కోపోంద్రిక్తు దైన (్రిష్ఫప్ణుని చియం కరాకాగరు ఎర్జింఎ బడు చున్నది అర్థ __ నారాయణుందు = (అక్సష్లు డు (ప్రత్యక్షం ర్యౌదంఎి 2 క0- "కెదురూా ఉన్ని (ఎదుట కానపచ్చు చున్న విగ్రహము కాల్చిన - అనుట) రౌ దము = తోలకు (గౌర రసమునకు (క్రోధము స్టాయిభావమి. అదియే భావిసంజ్ఞాశయ" ము రౌద్ర మన బడినవి ల అరు జ ణో కౌనివో రసములక స్పళద్దాఖిధానము చోషము - రశ స్యోక్త్తి స్స్పళన్దేన స్టాయిఎంచాలి న ర దోషార “కా కతా అం(సాద 7 ఎ 28తో) రినుంనే ఏకో రిస జభ ౦ “చాను రహ ప్ర = నతు డును = ఎట్టని ఎద్మముల రేకలవంచి కన్నులు సవల గ క్చమ్లు ( ఎజ్జరీకం ఎతామ్చోజమ్‌ అని (అను )( దైత్యార్‌ పుణ్జరీకొక్షి అని ఎండరీకొటు డు () ప్లే డు నేడు క్రొధముడే. తన్ను లెజ్ఞవాబుటనునేం. అరాంభోరహన శ్రునేతు రైన్‌ అములి భావమ్ఫు రక్రాస్యర క్తన్వేతతలు (కోధవ్యంజకిము లై రౌద్రమున కియ్యెడివిశిష్టా నునా వో రక్షాస్యరక్రన్నేతతా చావ్యత ఛభేదిని యుద్ధవీరత అని (సాద సరి 20 క (| సముద్యక్‌ 1 ధ్రూకుం _ భంగ _ భాసుర _ ఫాలస్టలు డున్‌ = బాగుగా మై తేగంన్‌ ముడియొక్క విశేషముచేత (కనుదొవలు ప్రై కెగురి జీఎం ఎయంకర మగుఠీతిని ఒక విధము రా జ అవి ముడిపడునట్లు చేయుటచేత = అనుట [( (యకుటి (ర్భూకు శ్రయామ్‌ (ఆకు

70 ఇ త్తరహరివంశను___ ఆ

( భజ్లో జయవిపర్యర్‌ భేద రొగ అరిజ్షేషు అని (మేదిని )] (ప్రకాశం దున్న నొ (ప్రదెశము గలవా డు గాను [రౌెదరనారుఖాపయులందు (భ్రూవిధంగనిుఎగూడి ఒకటి _ (గ్రూవి భజ్గొష్ట నిర్ణంశ _ వాహుశ్నోటనకర్ణనా అని(సా ద 8 సరి 2280] చంచల మన ₹ కలాయమాన = వ్యథా - పరివెష +- ఆనన = భానులఎండలు డు = కదలు చు్ను హృదయ మునం దున్న (హృదయమునందు బాగుగా (గుచ్చుకొని యున్న _ అనుఎ) శూలాయిధమట్లు ఆచరించు చున్న ((స్రవ్నర్తిల్లు దున్ను [ కూలొ వం్క రొగ ఆయుథఢే అని (మేదిని (మునుల బాధలు కన్నులార ని చెకలార వినుటపలన కలి*న బాధ యఎెడి ఎలదగుడితో కూడిన మొగ వ నెడి సూర్యన ౦డలము గలవా డును | “రివేషస్తు పరిధి ఆప సూర్యకమచ్దచే (అము ) ఇచ్చట ఎన్ట్రసూర్యయో రుళ్చాతాదిణాత మండలస్య అనిసఘుధ] ఐ = ఉండు ట చేత ఆకృతిన్‌ = ఆకారముచేత (తనదై న శరీమువేత (( ఆకృతి కథితా రూపసొమాన్య వప్పషో రఎ అని విశ్న )] నరక + ఆలమ్బ +- విజ్బృంధణంబున్‌ == నరకాసురునియొక్క పారణమునకు (చంపుటకు [ అలన్బుఎక్టువిశర చూతోన్మాధండా అఎ (అమ్ర)] ఐన (తన) సామర్థ్యమును (ప్రకాశింప జేయుటను నెలపెన్‌ = (ప్రకింంచెను (కన దిజచెషు తా __ శ్రీకృష్ణ డు ఎన య్య్మాశతులరముడ నరర డొనర్చిన మహాపరాధము దుర్భర మగు శంకతాసము తనకు కలిగంప _ రో షో(దేకిముతో కన్నులు నిప్పులు గురియుదుండ గా కనుబొమలు నొనట దుడినకి ఛయంకరకు ” కొన్చించు చుండ” సూర్యఎండల_ట్లు దెదీస్యమానము వెలు గు చున్న ముఖమును _ ర్య. ండలనును చుస్టి వేఎన వణందగుడి నూర్యవాంతినట్లు = వృాదయమునందు దిగబడి అయి ఇఎయి కదలాడి గాంమట్టు వాధ కరిింఎ౧ చున్న బుషులదాధవలని దాధ (మఖ) సరాశ మెకిరొంచ వారింయకు ము గువదఎ అపుడే నరకుని జంపు చున్నా డీఎం ఉనుసట్లు ఖయంంర బగు ( లయకాల ట్యద్రాకాంచుకో చెలం ర దము విగ్రహము కాల్చి నరళవధ మొగక్చ సెతెంచిన గనునట్ల గాన బ్చెను

విశే __ (ఫప్రత్యక్షర్శాదం బనన్స్‌ ఇఎ రౌదళబ్దమాంకటి - విశేష మొకటి చ్ఫురింఎ సెనఎచ్చును (ప్రత్యతర్శాదంబు = కన్నుల -గాడెడి రుద్రత్సము (ర్యుదభానము అనన్‌ నరకొలంభివిజ్బృ౦భగ౦బు నెబపెన్‌ = నారాయణు డు నరకాసురనంవారమున తై కాలర్యుదు డు డా సొక్షెత్మరించి విజ్బంధించుట జరఎనొ డని భావసు వాలరుుదు డు భయంకరు డు (ప్రాణి “ంహారమనకై అత డు కన్నులనుండి నిప్పులు గురియు చున్నా డు అందులకే కన్ను లెజ్జదాటి యున్నవి నొసనియందలి బొమముడి ఫాలనేత్ర మన దగి భయం కరము ఉన్నది (ప్రాణీ

28] మందరసవాతయి 77 సంహారకాలమున రుదు డు మొళము విబ్బ లొకిములను (మింగును విబ్బన యా వుఖనునుంషి సూర్యకాంతులట్లు భయంకరకాంతులు దెదిస్యమానములు ” వెడలుచు ముఖమును చుట్ట వేఎకొను చున్నవి అస్పు డాముఖము నానావిధనము లగు కాంతులు గం పరివేషముతో వెల యున్న సూర్యమండల మనున ట్రున్నదడి =, అని రౌద్రశబ్దపువలని యీస్ఫూరర్తి యొకటి ఇట్లు ధాఎంచి బౌపమ్యమును గమ్య మెనర్చు చున్న దనపవచ్చును

(నారాయణు డ్రు ఈశబ్దము సాక్షాత్తు శ్రీమవోఎస్తుపు గా ఆకృతిచే అత డు ఆనమయమునందు తెలియ నైనా డనుటనుగూడ టోధింప బున్న దనపచ్చును. విష్ణుం దీ్తమంతిము లగనెట్టిని: దితినాముు స ఏష సర్వేభ్య పాస్మభ్య ఉదిత ఆదేతి హ వై సక్నేష్య పాన్మథభ్యో య ఏవం వెద (ఛాన్తాగ్య పార కిఖ 74 ) అత శణ్కరభాష్యమ్‌ _ త స్రైనిం సర్పితిసు వర్ణ స్యా ప్యళ్టో ర్విశేష కథం తస్య = యథా కపే. మర్కట స్యాస _- ఆప్యాన్య అసే రుస వెళనార్ధిస్య కరకే ఘణ కఎప్ఫష్టాన్త యే నాపవిశతి కప్యాణ ఇఎ ఎండరీక నుత్య న్తతేజబ్బ ఎవ మస్య దే. స్యాక్షీణ్‌ ఉపమికోసమానోపమిఎక్సా న్న వానొపమా అస్య ఏఎం గు విశిబ్బస్య గొ*మిదం నా మో దితి

ఎతదుపనిఇడ్వ్యాఖ్యాన సందర్భమున రింగరాబూనుజభాష్య మి ట్రనినది . యద్యి ఎ్యమంరకోశే _ పుండరీకం ఎతామోజ మి త్యనుశిష్టం తథావ్‌ఎ శబరస్పామినా నఎబీధ్యాయే మాద్గం ఎరుం నిర్వపే చ్చియై ( కాయ ఇతి విాాతాయా మిహ్తే పౌండరీకాని బర్హ్హీంఎ భవ _న్తీతి న్రరణార్థ తేని వివాలేషు ండిరీకే బ్బతిదేశ్యప్రా బ్రస్య = దర్సై స్పుణిక హలిత్లై రతి మున్దస్యం దర్భ్శ“దస్టానే ఇండరీకసదం బారిత దస్థానే రక్త ద మూదాతిప్య. మి త్యుక్తత్సా దర్రామ్చో జచిన పసృండరీకి మితి (దష్టవ్యమ్‌ (అని

(పఫరివేషాననభానుమండలు డు ఇ ట్లనుటఎలన ఎరివేషమువంచిది. (గుండ్ర నిదా ఐనది ఐన తనయాననము సూర్యవండిలమును కలవా డయి ఉన్నా డు = (కృష్ణపరమాత్ని అనిటాడ నారాయణు డనుటనలన స్ఫురింబును అథ ఎహో రొన్త రాదిక్యే వారబ్య్మయ పురుషో దృశ్యతే అని బృహవదారణ్యకిము. ఇచ్చట పరివేషముకోడి భానునుండలమును పేర్కొనుట అలిష్టసూచక మై తత్షణమే జరగ నున్ననరకవ వమును సూచించు చున్న దనఎచ్చును బృవూ౩౦ వాత ఇ ట్లను పన్నది = (ప్రతిదిన మర్కవామాంళ్య్వో రహర్నిళం రక్తయో ర్నరేస్త్రవధి పరివిష్టయో రభీక్షం (34 అవ్యా 8ళ్లో) గర్గడు దీనిని ఇట్లు వివరించినా ఎ _ దివా అద జ గు ఈ

సూర్యే సరివేషో రౌ చస్తే యదా భవేక్‌ ఏకన్ముం శ్చీ దహోర్శాత్రే తదా నశ్యతి పొర్టిన

గి ఉ త్తిరహారివంళ ము ఆ ఏతేన విధినా విష్యం “ప్తాహం పరివిష్యతే “ర్వభూతవినాళ స్యాత్‌ తచ్మా న్నుక్చాతదిర్శనే (అన అందులకే వృధతోడిభూయస్సామ్యుఘు త్యదూపణము డీనికి సంగతడులు పరివేషమున శిగు స్పరాపమునుగూడ బృహత్సింవాత ఇట్లు ఎచించినది _, సమ్యూర్చితా రవీన్ల్వా.. కిరగా పవనెన మండలీభూతా నానానర్జాక్సతయ _స్తన్పఖే వ్యోమ్ని పరివేషా (అని తన్నే = స్వల్పమెఘే వ్యోమ్ని = ఆరే సషఘ్మూర్చితా = (స్రతిఫలితా ౨ అని ఇచ్చవి వ్యాఖ్య పరివేషము నానావర్షములు గల దగుఓవలన కిలిగిన యా వ్యథగూడ అనేకి విధములు గల దగుఎ స్ఫృరించు నన చ్చును విశే __ (ఆలంధ) శ శబ్ద మిచ్చట చాల నర్హివంతము శవాలంధియు అశ్వాలంధము _ లి థి అనురీతి నిది వ్యపహృతము ఈశద్దస్రయోగము - నరకు డొక సకు విగుటను హాచించి ఆతని విశసనము (మారశము దుష్టశిక్ష *+మహాయజ్ఞ మునం దగుటను తెలి _పత్యవాయను (పాపము) లేనిబాంస ఇది యగుటను బోధించిన దనఎచ్చును (చలాచలము) ఇది సౌళబ్ద్యయు అను గూమును పోవషంచినది _ చరిలరిపతిపదివదీనాం వా ద్నిత్స మ బ్య కృాభ్యా” స్యేతి వక్తన్యమ్‌ (( చరాదర వలాచల ఏ అని పాణినీయము నుపాం తిజాంచ వ్యుక్పత్తి స్ఫౌశబ్ష్యం సరికీ ర్హ్యతే అని లక్షణము ఇదిగాక ఈపద్యమునందు గాంఖీన్య మనుగుకాంతరయు నూడ పరిప్పష్ట మయి ఉన్నది ధ్వని ఎత్తా తు -మ్బీర్యమ్‌ అని అక్షగామయు [ఇందు ఎజ్జవాలన నేత్రం యూవంాసు ఎ “స న్నగుంవి అనుకావముఎల నంకు డు ఆలం బం౧ము నరకు దొనర్చి ధూ రబేషలు ఎదీ యిల ఆనసిరీ 4 తర్కాంతిహైన్యాదులు అతి రు టి వలె యూ (కూరగందర్శనాదులు సంచారులు (నరకాలంధ) విజ్యంఛ+ందు అనుఎ తదిల ౮(రసుసామ (ష్రమునకు ఆకెోక మై త్మ్యౌదరవస్థాయి యగు (కొధసును ఎరిసబ్బ బెందింం ర్యద్రముసు ధ్వనింస జేఎన దన నగును సా ద ఇ ట్లరినది _ దాల్చే ద్పిభాదే ర్హాయో రేక్య్యవా అవెత్‌ యిటి త్యశ్య “మావేపే తధా దొషో న విద్యతే (3 అలం ఉ్యక్సేక్ష (ఆం ) ఉఎను రూోకినము (అంగములు [.సత్యక్షర్యాదం బనన్‌ ఉ(క్ర్రేక్ష అంభోరుహఎత్త 9 న్మేతుడు శూలాయమానవ్యథా = ఉసమ స్కృథాపరివేషాననభా నుకుండలు గు = రాఎకిమి వ అప్పు డప్పరమపురుషుం గొనియా ఉం దలంచి యత్రాపసో త్తము లి ట్లనిరి ౧౧౮౪౮

అర్ధ అప్పుడు = ఆమయమున (భయంకరాకారముకో (ఫ్రక్ఫిబ్టు డు కానవచ్చిన సమయమునందు ఆ ₹- తాఎస - ఆత్తములు = ఆ ముని(శేషులు ఆ-+[+ రమ - జరు షన్‌ = ఆ ఉత్తమ ఎరుషని (పురుషోత్తముని _ సాకిత్చరమాత్మ అగు ్రీకృమ్ణ? - అనుట ) [| ఉత్తమ పురుష స్త్వన్య సరిమా త్మే త్యుదాహృత (గీత 5అధ్యా గ్లో )] కొనియౌడన్‌ = స్తుతించఓటకు తలంచి ఇట్లు (చెప్ప చోకరీతిని అనిరి లా __ ఈమ కెర్చడిన రాషసులఎలని వాధలకు (శోధావిన్లు డె అప్పుడే నరకం సంహారిందు గ్‌ యనా నన్నట్లు భయంకర మగునాకారముతో దర్శన మిచ్చిన సాజెత్చిరమాత్మి యగు(్రీకృష్ణుని క్చెతి జతాసూచకము "” నుహరులు పొ*డ జొచ్చిరి మో ఖ్మి విశే __ ౧(పరమిప్పరుష న్న ప మ (1) అని (ప ప్పరుషు డు బన్మహత్సర మోత్క్బృష్టా ఖజ్యమానైై (2 0 పాణినీయము. సరము ఉత్తమ ళబ్దములు పూడావాచకముల అనుగున్న దిది ౧ ఎన్న “ంబులరాజు బగివాడు గాఎనీ శకయనంఎయి ఎయనంబు సంతరింప దుగ్ధవారా-నా తురు నాలు గూడినీ రిణం * జరణంబు సవదరదింలఎట 'చామగపగచా డుదయికండు గూడినీ ఒడిచూవు గుడిచూజఖు బరిఢవింవ జందురుచెలికా డు నయిదోడు గూ3నీ యుల్లంబు మొల్లంబు నువ వరదింపం "చే గంపమానమ 5 ఛ్యానగతులు మాన శేకతం బున్నమునులకు నేకతంబు లేక పొడగాన వచ్చునీలీల గాన నన్యు లీనా ట ధన్యులే యంబుజాతు ౧౧౯ అన __ శ్రీకృష్ణుని సాకొన్నారాయణుని గా మునులు స్పుతించు చున్నారు అర్థ __. అంబుజ - అక్ష శ అ = పద్మాక్ష (శ్రీకృష్ణా అని సంబోధనము) పన్నిగం బులరాజును2= నాగరాజును (ఆదిశేషు డును) | శేషో క్‌నన్తా నాగరాజ సృర్పరాణజ స్సు వాసుకి

8 ఉత్తరహలరివింశము.__ ఆ

అని (వైజ)] పగవా డును = ఆకనిళ్యతువును (గరుష్ముంతు డును [ గరుడ కాళశ్యపసు తో గరుత్మాన్‌ పన్నగారి ర్పిష్టరంధ అని (వైజ)] రూడి = కలం (ఒకచోటని న్నాశ యించి ఉండి = అనుట) సీశయనందున్‌ = నీయొక్క పాబ్బునుు ఎయనంబును = (స్రీ (ఘథయాణమును సంలళింపన్‌ = చక్క బెట్ట గా (నడుపు చుండ సా _ అనుట [ఇట = యథా (క్రమముగా అన్నయము. శేషు డు పాన్పు నయి పడుకిను గరుడు డు వాహనము ా నయి (ప్రయాణమును (నారాయణు నకు సొగిందయనట్లుగాను _ అని (రొమహావిష్తువును శేషశాయి గాను గరుడవాహనుని గాను ధ్యానింస నగును _ అనుట ] (6 సద్యిమునందలిపాదములచివరి తుమర్థకిము లన్నిటిక _ (కంసమానమన్య్శా ఛ్యానగతులు అనుదావితొ అన్నయము] ద్భు వారాశి (వా + రాశ్సి _ కూ తురును = పాలసం్యద్రముయొక్కికొమా_ర్రెయును. ((శ్రీమబూ లక్ష్మియునుు ఆలును = (సమద్రముయొక్క భార్యయును (గంగయున్సు కూడి == కలం (ని న్నాశ్రయించి యుండి సీళరణం౦బును = నీయించిని [శరణం గృహరక్షిత్రో (అను )] చరణంబును = పాదమును సవదరింఎన్‌ == ఆశ్రయింసా (ఆశ్రయించి యుం డునట్లు -ను | వి్ణుపాదోదృవా గడ్గా (అమ )] ((యథాకవముూ) లక్ష్మీ నీీవాణి యై నీగృహమును దిద్ధితీర్చు చుస్న దని గంగ నీపాదమునుండి (పవవూంచుచు లోకపాఎ౨ అగు చున్న దని థానిము + [6 శోవిష్ణుని లక్ష్మీపతినాను పాదోద్మవ యగుగంగ 5ిలవానిాాసు ధ్యానింప నను అకుట] లావ రపగవా డును = సద్య్యయులకు “్యతుషసు (చందు డును (ఎంద్రొదయమను ౩౮నే ద్మయుంం ఒం 0ఎనుూం _ వానికి ఆఆ డు గ్యతుప్పు వా ద్యుతి శశీ చన్ద్న అద్దారి రమ్మతాంణ కలాంిది (వై జ) దయిరుండును == రామరంళ

న్‌ ళి ది జ ల రా

(యు డును (హార్యు ఉను) (నూర్కోదయ ఎ ౮ గాన పద్మములు ఎకిఐంఎనుగాన వానికి (అయు డాతడు అర్క బూర్య్యో క5ర్యజూ పద్భబస్థు _పగొ కనూరుసొరిథి (వైజ) కూడి = కలఎ (ని న్నాళయించి యుండి నీ. బఎమూంను = నీయొక్క. ఎడమదైన చూప్పను (ద్యష్బని కుడిచూ ఏను = (స) కుకి దైనదూడ్కింని (దృష్టిన్సి పరిథివింపన్‌ = (ప్రకాశింప జేయ గా (-౦తర్మావితణజర్జకము) [ఎడమకన్ను గా చంద్రు డును కుకికన్ను గ సూర్యు డును అయి యుండ” = అనుఎ విష్ణుంయెడ.ఎకన్ను చందు జాను కుడికన్ను సూర్యు డూను ఉన్నట్లు ధ్యానింప నగు నశుట 2 చంద్రనూర్యులు నారాయణునికి నేత్రము లైనల్లు (కుతి “చిందును _ అగ్ని ర్బూర్జా భద చన్ద్ర హార్యే (అప)] చందురుచెలికా డును చం్మదునిస్నేవాతు డును (వనృధు డుకుు (చంద్రునికి మేననూమగానే కాక మిత్తు) డుగా

ఎంచి బొఆము 8 గూడ దన్మథు డు కవులే స్నర్ధింఎ బటు చున్నా డు = చినివాతం సరికాఎని చన్షనం బాది తయా ధృతబుద్చుది మాబథా ఉఎనమన్‌ ఎవ్బాదం హృదయెశయం. దిధురి వాజ _కోడు పర్విగహ _ (న్రైష 4 28ల్ల్ర. యిదొయిను = సోదరియును (మవాలక్షియును) [దం (దునిసహోదతి లక్ష్మ _ కళలకు నిమ్ము సొబ్మి సెకకందికి మింటికి. జెన్ను వెన్నుతొయ్యలి సయిదోడు పాచికి వచ్చె జెచ్చెరన్‌ (హన 4 కఎ) ఒన్జా్వం చిస్ట్రిసహోదరీమ్‌ ఎ అని (లఅ స్తో గ కూడి = కిల (ని న్నాశయించి యుండి నీ + ఉన్లంయిన్‌ = నమొ క్కజ్యాదయమును. (విక్షస్థలయిను) [ఉల్లము _ వ్యాదయము వ్యాదయం మానిసోంసో (విశ్వ )] మొల్లంబున్‌ = ధనమును ( ంపదలు) ఉఎచిరింఎన్‌ = నేవి ా (వానిని అశయించి యుండ ఆ్యశ్రయించియిండినస్లూను ల అనుం) (ఇందు మన్మధు ము మిన్మె ధజఒన్మధు డగు నారాయానివక్షస్థలము తనకు కామోద్దీఎకిము గా గా నిత్యము దాంశి సవిం చుచు అవ్బటనే డాని -శ్రయముూా గొనియిన్నిట్లు వర్షింస బడు చున్నా డు (గ్రుదువోవిమ్ణుని హృదయము (పక్షము విశాల మై లక్షీనిత్యనివా మై కౌస్తుఖివనమా ౮ాద్భలంకృత మె మన్న ధునకుసై తము మన్మదొద్టీఎకిము ఉన్న దని భాఎము అర్జాంతరిన్నూర్తియు. ఇట నెంచి ఇననింస దిగి యున్నది తిసకు జనకు డు నారాయలు డగుటను మస్మథు దొాతఏఎమయుడి ఎ త్తి భావ మోస ఎఎ తాణ్జాంర్ని మై అతనియినృనొస్పున (ప్రన్నర్తించుదు తన౩ం౦డ్రి౨ి ఆనం3ం ఎ చేయు చున్నాడు “ందన శబ్లము తనయందు సారకిము కా (అన్సి [ ఉల్లము -

దె ౧! ళా అనుదాని ఇల్బ అఆనుసెర్హిము (ప్రయోశములందు దృష్టము ఉసుణలు గాచికొన 1 న్యుల్లంయి ఇలిగిన నిఎడ దడాల విడివియే గుము (హతి ఆ 8 80) (యా నూ ని) ఒకివిధ

జరు ర “నీ

మగుళస్ణళ క్రిమూలకబ్బూలరి ఆన దగిన దిది ] (లక్ష్మి ఆ విష్ణునిధనమును సవించు చున్నది అన - ఆమె ధనాధిష్టాన దేవతాత్సము (శ్రీమన్నారాయణునిధనానుగవాముపై ఆధారపడి యు్నో దని భాఎయు తాను ధనలక్ష్మీ యయ్యును నారాయఖనిధనిమును సేవిందుకొని యుండుట శ్రీ ఎహోవిష్ణునిధనగొరిఎచున కగుసరాకొటి౦ మనకు తెలియ జేయును శశ్రీమి తోవిన్ణువువి ఇస్థంనఎను (శ్రీమబోలక్ష్మీ“మాశయణీయ మై “ం మసొందర్యపరమాంధికి చెందినదానిని గా భావింస నగును

ల్‌ "సేవ శర న పరా అశ్లు ఆతనిలైశ్వర్యి మనుగూడ శ్రీ” హాలజ్ముకి.. గూడ సేవనీయ మై ఐశ్చర్య (ధన పరా కాబ్బను అధిబ్బంచిసడానిని “ా ధ్యానింశ దగును = అనుట ఇచ్చిచి నిష్కై స్టార్టిమ విష్ణురివన శ్వరత్సమునుగూల్సి వి * నా దాని కగు (భగవర్పాదులు భా ఇ ట్నన రిత్నగత్యో ధనేశ్వర _ వాసుదేవో వసుప్రద (అనివి శ నాా (ఇఎ్‌ ధనానా మీశ్సర = ధనేశ్చర

8న ఉత్తరహరినంశయు.__ ఆ

వబ్యుపద _ఎసు _ ధనం (ప్రకిర్షే? దడా తీతి సాక ద్ధనాధ్యకో వయమ్‌ ఇతరస్తు త్యత్చసా దా ద్ధనాధ్యక్ష ఇతి పస్కుపద అనినవి(శం థా) (శ్రీమహాలక్ష్మీ కెర్పడినధనాధిపత్యముగూడ (భ్రీమహావిష్ణునిధనముపై ఆధారపడి యున్నదె _ అనుట ఇందుమూలమున దోధితము ] కంస మౌన. మన . ధ్యాన - గతులు = దంచల మైన (ఆ౨౦చుఎయే “భావము కల [5ఎ = కమ్చునే శాచ్ళీల్యే చానక్‌]) మనన్సుయొక్క- ఏక్యాగతవలన (వారణవలన | ధ్యానహేయా స్తద్వృత్తయ (పాతం నా నూ)కడ ఛ్యానే నైవ చిత్తైక్యాగతాలకణేన అని ధోజ నృ త్తి ధ్యానమునకు హేతు గురారలయే కార్యవార౫ముల కగుసఖెదమున అయు ర్వ్వై ఘృతమ్‌ అనున ట్లిఎ ధ్యానము అన బడినది పైవృతత్తి కగుఠాత్పర్యముహడ ఇన్టిదే ]. కలుగు చున్న (విషయాంతరపరిహారదుతొడి ధ్యెయమునుగుటిందిన జ్ఞానముఎ (ధ్యానములు _ అను టి (గతి - జ్ఞానము గతి ర్మాళ్గే దశాయాం చ జ్ఞానే య్యాశ్రాధ్యపాయయో (విశ్వ )] ధ్యానమును గూర్చి యోగిసూ(ల మి శ్రనినది ఆఆ (ప్రత్యమైకళానకా ఢ్యాసమ్‌ (పాతం విభూ 2సూ) ఇట భోజనృ్తి ఇ ట్లన్నది త్యత = తిబ్బన్‌ (ఫ్రదెశే యఆ చిత్తం ధృతం త్ర _పత్యయస్య జ్ఞానర్య యా ఏకళానకా విసదృగపరిణారుసరివో + యదేవ ధారిణాయామ్‌ అవలమ్బనీకృలం తదఎల.ినతిలైవ నిరన్తర ముత్పత్తి సాధ్యాన ముచశతే (అని మౌనకి = విరమింపక (ఆ పక విచ్చిన్నము గానీక (తైలభారయన్లు ఏకథార గా సాగ నిచ్చు చు ఏకితంబు = వరాంతయునందు (విజనస్థల నందు [స్తన్యుర్హమునందు (పధదు] ఉన్న = (యోగనిష్పు లై ఎఎంస పన్న ముఘులకు ఒకతింటుఎల = ఎస్టైరవా్య్థయును (ఎడా పజికఘును డా స బడినది ఏదియను) లేక == కటక (నీ ఎాయావర-మునలనఎమోహ (భ్రాంశ్యాదులు ఎవయు కలుగఖండ అనుట నీలీం = నీవి ము (నీజొక్స మాయానట న నీచిద్పిలాశము. ౨కొదమునక్తై ఏవ ధరింప (లన న్తకల్యా-గుణాస ద మగు రాయ [ సో కొన యక బహు స్వాం (ప్రణాయే యేతి అం కుతి. లోకపత్తు లీంకై నల్యమ్‌ అం ఆగమము] పొడ + కానన్‌ = ఎద్బును. (చూచుంకు వీ లగుము)ు అన్యులు = ఇతరుల అట్లు (పై చెబ్బనరీతిని యోగనిస్టుల ) కానివారు ఎనా టన్‌ = ఎన్న డును (ఎకాలముందును ఎప్పుడును) కానన్‌ = (అసప్టినీడూపములు చూచుటకు ధన్యులు +- ఎమి = సుకృతము (అదృష్టను కలవారొ (శారు (ఎంతచిసుకృత మో ఒనర్బినవారికి గాని సీనిజరూపము గోచ రింస జో దని భానము 0

మందరసచాఎము 88 తా _... మునులు యోగనిష్టతో మనస్సును ఎఇయాంకరములనుండి మరలించి ఏకాంతమునం దు గరుడవాహనుని ను శేషళాయి ను పాదదములనుండి బయలుదెటి (పవివాండు చున్న గంగ కలవాని గాను చం్యదసూర్వ్యులు ఎడ మకుడికన్నులు గౌ టువశించు చుండెషివాన ను కౌస్తుభవనమాలాదులచే అలంకృిత మై మన్మథోద్దీపక మగు వత్యులము గలవాని ను ్రీమనో లక్ష్మీకి గూడ కమాశ్రయణీయ మగు మ హైశ్వర్యము గలవాని గాను కపతయి భ్యానీం.ఎమ సీ యథార్థరూసమును దర్శింతురు ఎంతవికుకృతమో ఒనర్చినవారికి చాని అన్టాయో”9ిష్ట అఆలపడ దు ఆయోగనిష్ట లేక (వినోదిమునవై. నీఎ ధరింఎ). అనంకకిత్యాంగుగాచ్చూది లగి నీనిజ రూపమును ఎన్న డును దర్శింప వీలూూదు _ అను చున్నారు నుహర్షులు

లె విశే __ ఈర పద్యమునందలి నాలుగుపాదఘములు నంకరింపన్‌ ము న్నగుళకుమున్నంతములతో మనోధారణమున కవలంబనము లగు ధ్యానవిషయములను సేర్కొనినవి వీనికి ధ్యాన “తులు అనుదానితో అన్నయము (సేలీల్సు సీవిం్సము. (నీవినాదమున కగురూసము నగుణరూఎము _ అను ).. పొడాన =చ్చున్‌ అన. టనుబట్టి సగుణరూఎమే ఇం (ఈ లిచిదొ ధ్యానమునకు లక్ష్యము విర్తింఎ బడిన దన నగును నిర్గణు డిగుపరమేశ్చరు డు తనశంకల్చ్పమున (మాయను న .౮౦చుకొన్సి బహురూపధారి మై విగొదిందుటను ఆగమములు ఆదోఎందచును [(దేం సిఎ స్పభావో క్రయ వు ను. మె నూ_్రకామస్య కా స్పృహా అనురీతిని] (గయిదోడ్రు ల్మ్మ్‌ ఈ మె దుగ్ణవారాశికూ తురు అని ఇదివిజకు _గవాంప బడింది. ఐనను " ర్రభేదమునుబన్టి పునర్గ్భహ *ము కీనికి జరిగినది ణ ళు ల (పగవా డు హడ్చి పగవా డును అనువోని ను అస్యర్థకి మై ౨రోధమునుగూడ స్ఫురింబ జేయుచు సగవా రిద్దజబు స్నెహముతో ఛగవతై _05కర్య మొనర్చుట భి%ఎన్మ్‌బాపాతిశయమువలన ౧ నం! వారి కై నన త్త్వసంసదచేత _ అని తద్చిరోధసరిబోంమునుగూడ నూచిందు మన్న దనవిన్చును వా తాల్‌ తానురసగవా డు దయితుండు గూడి అనుచో గూడ ఇళ్లే (అన్యులు ధన్యులే ఇ ట్లనుట నే డు సాఇ్షిన్నారాయణాకృతితో దర్శన మిచ్చుటనలశితి మకృ తార్థతను వేనోళ్ల జాటి చెప్పుదు తమసుకృతిము లితరుల కెన్సరికిని కల% వని మునులు ఘో ఇంచు చుండుటను స్ఫురింప జేయు చున్న దనవచ్చును (ఎకతం బున్న్ర ఇ ట్లనుబచే భగవద్దర్శనమునక ఏీకాంతస్టితి జాల ఆవళ్యక నుగుట తెలియ న! ౧ ఖ వచ్చును ( ఏకళంబున వఎయించి యెన్వని గండ్ర యోగీశ్చరేశ్వరుల్‌ యోగద్భట్బ (హర

184 ఉ_త్తరహరివంశదు.__. ఆ శీఆ (0ప ) ఇందులకే బుష్యాదులు అరణ్యములందు వంందుట వఏీకాంఅమున కలండిఎవారి చిత్తవృత్తులు జనసంగమునం డెంతటిదుహాబాధను అనుభవిందుకా తెలి=నా డు కాళిదాసు శార్టరి నముఖమున . వహాభాగ కామం నరపతి రభిన్నస్టితి రసా న కళ్చి ద్వర్డానా మపథ వపకృ ష్టోకఎ భజతే తధా వ5ఎదం శశ్వత్సిరిచికవిని కేన మనసా జనాకీర్ణం దున్యే హుతవహపరీతం గృహ మివ (శాకుం 5అ (ట్లో (ఆవ) అలం ___ యథాసంఖ్యము గీ అనుచు గొ నియాడ వందన మాచరించి

మునులు సంతోవ వార్డిని ముని గి యాడ

గొలునునం దున్నయాదవకోటి యొల్ల

'మొగుపు 'గేలు ఫాలంబున మోచి యుండె ౧-౨౦ అర్హ ___ అనుచున్‌ మునులు (కర్తృ కొనియాడ్‌ ౯ పొగడి (సాఇిన్నారాయణుని గ స్తుతించి వందనము = నమస్కారము ఆచరించి = చేఎ సంతో, -_ వార్టిన్‌ = ఆనందము అనెడి సమ్యుదమునందు మునిగి ఆడన్‌ = మునుగా (ఆడు ఇట స్వార్థమునందు (ప్రకృత్యర్థిమునందు అను[ప్రయుక్రము) (నరకాసురుని సంహారముక కగు (శ్రీకృష్ణుని సంరంభ మును చూచి మబానందము ననుభవించినది ఆము౨జన మనుట కొలువునందున్‌ =%కభయందు ఉన్న _ యాదవకోటి ఎల్లక్‌ == ఆంఎన యదువంక్వుల “మూహము అంతయును (సభలో ఉన్నయాదవు లందజును _ అనుట) (క్తి) మొగుప్ప గేయ = మోడ్చిన (మూస చేతులు (జాత్యేకవచనము) (కెలుమోడ్చు నమస్కార ఎ అనుట) ఫాంమునన్‌ = గౌనవి యం దు మోచిజ నవాంవి (వూన్సి ఉండెన్‌ [ఉండన్‌ = వొవి పా (పారాం) (వీకే పా తఈంజా నాత సా ండెన్‌ ]] తా __. యోగులు యో నిష్టతో ధ్యానించి నిన్ను “ంతురు సాఇిన్నారాయజ డ వీవు _ అని మునులు స్తుతించి (శ్రీఇృష్ణునకు న ఎస్సరించిరి. రాక్షసోవ్యదపము లింక దమకు కట్వగ వని న హానంద మందిరి సభలోనియాదవులు ఆనారాయణొకృతితోడి విజ్బంవణము చూచి భయ మంది నొళ్లపై తమిచేతులు జోడించి భక్తిప్రవత్తుల నగపజచుచు శాంతించి లోకములకు స్పై చేకూర్చు మనిరి శ్రీకృష్ణపరమాత్మను

ఏ4] ౨ంందరిబవాఅము 89 విశే __ ((మోడ్చు గేబ్సు కెలుమోబ్బ అనుదాని కైన పర్యాయ మివి [కేయిమాడ్చు _ నమస్కారడు అ (ఆం భా (మొక్కుదండము కేలుమో డ్పెర గుడునా1? జె న్నాందు నతి (2 75) మోయిఎనకు. సైతము. నడుస్కారమ అర్థ మను చున్నది (సాంద )- మోడుప్ప చేకూర్చు (మెక్కు మొగుప్ప చిన్నిపూ చేమోడ్చు నమరు దండముసేళ్లు (మాన ఓక ఇచ్చటి చేమోడ్చు ను గమనించి మోడ్పు గేలు అనుదానికి మోడద్చుచేయి ననముస్కారమున కైన (నమస్కారమునకు అనుగుణముగా ఏర్పజప బడిన చేతుల - అని వ్యు్బత్తి అన వచ్చును చుక్కయెదురు ఎదురుచుక్కివంచ దివ , అన నగు నేమో గ్‌ ఇట్లు (మె క్కినమునియాద వేం దనమితి

నంతసము నొంద నరకుని జంపువాడ

నందిజలును జూడ నని వంత మాడుహారికి

మజియు (_మొక్కుచు సంయము ల్భగిడి చనిరి ౧౨౧ అర్జ ఎ ఇట్టు = ఈవిధముగా (మొక్కిన = ముని _- యాదవ +1- ఇంద్ర , మితి = నమస్కరించిన మునుల సమూహమును యాదవ్యశేష్తుల సంఘమును ( సమితి స్పంగరే సొమ్మే సభాయాం సంగమే చయే (విశ్చ)] (కర్తృ సంఎనమును = సంతోషమును ఒందన్‌ =పొందా (దీనికి పంక మాడు అనుదానితో అన్సయము) అందణఖును చూడన్‌ = చూడిగా (చూచి ఆనందింపగా = అనుట) నరకునిన్‌ చంపువా డను = చింవ గలవా డను అని పంతము + ఆడు . హరికిన్‌ = (పతిజ్ఞై చే్సన (శ్రీకృష్ణునకు సంయములు = మహ ర్డలు మజశియున్‌ 22 ఇంకను (మరిల మళతియొకసారి = అనుట) (మొక్కూదున్‌ = నమస్క రించుచు మగిడిజివెనుకకు తిరిగి చనిరి= వెళ్లిరి (తమనివాసములకు తాము వెళ్లిరి = అనుట) తా ___ మునులును యాదప్తలును శరణాగంరక్షణమునందలి తనయకుంరితదిక్షకు సంతబంచి తనకు ననుశ్యరింప వారి కింకను సంకోషము క1లిషంప నెంచి నరకునివధము తప్పక జరసపెద నని (భ్రీకృష్ణు డు (పతిజ్ఞ చేసెను అందులకు యాదవులు మునులు పరమానంద మందిరి మరల ఛశ్రీక్సిష్ణునకు తాము నమస్కరించి తమదాలిని దాము సొగిపోయినారు మునులు విశే ___ (అందలును చూడనొ ఇ ట్లనుట _ నరకు డు లోకకంటకు డనుటను లోక మంతయు ఆతనిసంహారమును గోరు చుండుటను వానిచావు అందజకు సంతోషకర మగుటను సూచించును తనభ క్తులను శా నుండ గా గాక కఈనసరోక్షమునందు (ఎజికివొనియట్లు బొధిం

184 ఉత్తరహలివంశము.1ఆ. చిననరకుని వారివా రందజు చూచు చుండంగా సంహరించెద ననుబయు సూచిత మనవచ్చును,. తిక్కనగారి యర్జునుని సై ంధప (పతిజ్ఞాసంరంభమును గొంత స్ఫునింపం జేయు చున్న దిడి 'అనిమిషదె త్యకింప్పరుషు లాది గ నెప్వరు పచ్చి కాచినం। దునుముదు నెల్లి సై ంధపునిం. దోయజ మిత్త్రుండు (గ్రుంక కుండును | సన్న సరవ రేజ్య యిత్తిణంగు నా కొనరింప(గ రాకయున్న నే; ననలమదు సొచ్చువాండ నృపు లందు? జూడ(6గ గాంచివంబుతోన్‌” (ధార. (దోణ, ఃలి ఆం £81) "౯. తదనంతరంబ రాముడు మొద లగుయాదవుల =ల్ల మోదము "వెజ(గున్‌ చుది మొలవ జ్యకధర్నుపై వదలక వినుబీది! బుమ్బవర్షము గుగినెస్‌, ౧౨౩౨౨ అవ :_ ఇందునిసమాగదు మిచ్చటినుండి సర్జి౦పందిడు చున్నది, అర్థ ;__. తద్‌ + అనంతరందు + అ = దానికి వెంటనే (మునులు వెళ్లిపోవుట జరగిన 'వెనువెంటనే _ అనుట. రాముడు = బలరాముండు. మొదలు = మొట్టమొదటివాండు గా. అగు = కల, యాదవులకున్‌ ఎల్లన్‌ = యాదవు లందఅకును. మోదమును= సంతోషమును, “వెటంగున్‌ 2 అళ్చర్యమయును.. దుదిన్‌ = మనస్సులంమ (జా త్యేకవచన ము, మొలవన్‌ = కుతింస(గా దేజంగా, (ప్రారంభము కాంగా, జా ష అంకుతింప(గా (బయలుదబంగా,. (వారంభము కాలా చ్యకధరుపై న్‌ (శ్రీకృష్ణునిమీంద (్రచ(కపాణీ శృతుర్చ్భుజః అని (అమ (చ్యపాణి, చ్యకధరుండు, చథ్రి . పర్యాయము అనం దగినవి). వినువీదిన్‌ ==. ఆకాశమార్గమువలననుంచి (ఆకనమునుండి _ అనుట (చూ. (ప్రొ, వ్యా. కొర. 11 సూ “ఉపస్పరవీది. విన్నుతోవి అనునవి దీనికి పర్యాయములు. +సీర్టీ శబ్దమునకు “తోష! అనునర్జ్హమును నిఘంటువు లిచ్చినవి _ కవ్ట్‌న్స్‌ గృహోడ్లే పజ్త్కొ చ; నాట్యరూప కపర్త్మనోః? (విశ్వ “ఆకాళనూర్గము” ఆకాశమే! కనుకనే _ “వేలుచ్పలతోవ యుస్పరవీది యాక। సంబు విను విన్ను మిను మిన్ను చదలు నింగి....” అనినది. (ఆం. సం, 81, పృష్పవర్షము = పూలవాన, వదలక 2 ఆగక (చాలకడ ననుట, కతిసెను (అంతు పొంళు . లే కుండపూలవాన పడు చున్నది (శ్రీక్చిష్ణునిమీ(ద ఆకసమునుండి. దానికి బలరానూదులు చాల నాళ్చర్యము సంతోషదును గలవా రైైనారు = అనుట) _ తౌ... మునులు తమదాలిని. దాము సొగి పోగా, ఆకాశమునుండి మెొడతెగ కండంగా (ఫ్రీకృష్ణునిమీంద .పుస్పవర్షము కగ్రిసినది, అది చూచి ఆసభలోనిబలరామాదు లందణు సంతోషము (.

మిందిరి వాతి 87 తాముఅచ్చెరి%, కిలవా రైక (ల్‌ కిచె.ఎ౦ంకిరియి ల ఎఎయుంకు పెద్దవారు పూనినప్పుడు వాని నొనన్ని సస్పుది అస్ట్రివారు షస్టిన్వుడు దేంతల తోషముకో పూలవాన గుర్‌ంతురు అట్టిది కృృష్ణునియిడ ఇబ్బుడు జరిగినందుని తిప్పరిజనఎలు*కు సంతోషము అది ఎంఅకును ఆ కుండుటనుబన్టే ఇది టేమా అని అశ్చవ్యయిను ఎగినవ) విశే __ ఇందు డు ఒఘవాశవాను డసటను ఆతి దు వచ్చునప్పుడు శుభసూంంములు గా పుబ్బపెర్ష ములు ము న్నగునవి గిలుగుబను ఎసుచర్మిశాదులు విర్హిందు చున్నవి _ మందారిపర్ష్మ నర్జన బృందారకబ్బ ౦దదుందుభిధ్వని ర్దా సంరగొహ మ్యడు నృపజయ నందితళ(కోపనర్పణ ౨ బెజి గించెన్‌ (పసు 8 ఆ 8 ప్ర మేఘములు కాదురూసములు గల పెగుటను పుబ్బమేఘ ములుగా నయి పూలవాన కురియుటను కాళిదా ఎట్లు ఏచించినా డు నే స్కస్డం నియకవసతిం పుష్ప వే.ఖుక్చితాత్మా పుష్పాసార్నై స్నపయతు భవాన్‌ వ్యోమగణ్గాజలార్హ రతి హేతో ర్నవళశివృతా వాసవీనాం చమూనా మత్యాదిత్యం హుతవహ ముఖే సంభృతకం అర్డి శేజ (మేఘ పూ 48 ళో ఉత్దన దివ్యగంధములత సుఖశీతలమారుతంబు ద

ట్ట డఉ వియ త్తలంబు గలయంతట గారుయమొజటుంగుమూ కకున్‌

ట్‌ డగుకాంతి పర్వ మజ చుట్టుల బఇయు తొలంగు మంచు బి

ట్రా డెడుమాట లుప్పతిలె నంతటలో ఇగనాంతరంబునన్‌ ౧-౨౩ అర్థ ___ అంతటిలోన్‌ = అప్పప్పంర్షము క రిసెడితోపల (ఆవూాలవాన కురియుచు ఉండ గానేం అనుట గగన +- అంఠరంయినన్‌ = ఆకాశముయొక్క నడిమిపప్రదేశమువలనను౦డి (చూ పౌవ్యా 556 0 సూ తోడన్‌ = అ = వెంటనే (వెనువెంటనే (వ్య ధాని మేమా్యతము లేకుండ గా _ అనుట్స దివ్య. గంధములతోన్‌ == స్పర్గమునందలి వగు (వారి చందనా దుల్స సువాసనలతో సుఖ - శీతల = మారుతంబు = సౌఖ్యము కలించెడి చల్లని గాలి తట్టాడన్‌' 2 వీవ గ” వియత్‌ తలంబు = ఆకాశము (తలము స్పరూపార్థకిమ్సు కలయంలటన్‌ ౯ ఉన్న(ప్రదేశమం దంతటను (ఆకొశమునం దంతటను _ అనుటు కారు _ 'మెటలుంగు _, మూ కకున్‌ == వర్ణయితువునందలి మేఖుపుల గుంపుకో (మెబు గుంగుంఎల కాంతితో అనుట [కరు _ వర్షయికువు _ కారు చిత్తడి తొలుకారు తొలుకరి నా వర్గ ర్తుసంజ్ఞ యై పరగు చుండు (ఆ౦భా 86] జోడు = సమానము అగుకాంతి = ఐన

88 ఉత్తరహరివం వుం ఆ

(గొప్పు (ప్రకాశము పర్వన్‌ నూ వ్యాఎంప ళా (అంతట దా న్హై యుండా _ అనుట) మలి = ఇ క ((అదియెకాక మజియును చుబ్ధంన్‌ = (్రక్కాలను (ఆకాాదుధ్యమునందు అప్రక్కను ఈ (ప్రక్కను) పాయు (ము == త్పికొనుడు తొలంగుము = పక్కకు పొమ్ము (దారి విడ వము అంచున్‌ = అనుచు బెట్టు == గిట్టా (ణా ఆడెఎు _. మాటలు = పలికెడి వాక్యదులు ఉప్పతిలెన్‌ = కలిగెను (దియలుదెటెను

తా ___ దెవతాసార్వభౌము డగుదేవెంద్రుని రాకను హాచిందుడు ఆపష్పృవర్షి మాగ కుండ గనే ఆకాశమునుండి (దివ్య) మగంధిములను వెదచల్లు.ఎ సుఖకర దుగ -న్నయొకిచల్ల నాలి వీచెను కాంతిమంతము లై దేకీస్యమానపు లగుమెలుఎలగుంప్పలతో అళతళలాడు చున్నట్లు గొప్పవెలు గుతో ఆకాశ మంతయు. వెలు గుచుండుట గన నయ్యెను తొలగుడు దారి విడుపు డు అను పెద్దయజఎబ్పలుగూడ అప్ప డు వినంచ్చెను

విశే __ (కారు బలు గు పర్షాాల్భ మెబు గు నీటితో నిండి యుండుమేఖముకుండి బయలుదెణి ధళధళ మనుకాంతితో మిక్కిలిప్రకాళము కలిగి యుండుట ప్రంద్ధమ తొలుకారు కొమ్మెజుంగుల ధాళధళ్యంబు రవణిందు రత్నదండంబుతోడ (కాశీ శ4ఆ 2504 ప ం మించి దృజ్బకి మిబుమిట్లు గొల్పెడు నిది తెరియ గారుమెజయుంగు దీ గెచుమొ (ఆరా4ఆ 89) (కాంతి సర్ప”) దెంతలు తేశోమయళరీరు. లగుటను గగన మంతయు. తేశోదుయ మైన దని సర్జితబు దేవతలు తేజళ్ళరీరుం

(పాయు తొలంగు మంప మాట లఅప్పతిలెన్స డేవతానార్వథాము డ చ్చు చుండుటను ఆతనికి ముందు (దారి చూప్పచుు బయంఎుదేఒనవేత్రహ స్తుల (వెండి లేక బంగారు. బెత్తములు ఎటిన (రాజ్య సేవకుల్స హెచ్చ3క లిని ఇది యొకరాజలా౦చినము (యూ మొ ఇట్లు పర్షింవినవి దీనిని. _ కొందణు ముందణం బయి డికొలల హెగ్గన లెచ్బ్చరింప గా నిం దని యాముచె జొదలు నేను గు నెక్కి మదిం జెలంగుచున్‌ (వీడు చొచ్చి (ఆ 55 54 (మొ

ఇఅందుండు నరకునిదుండగములు నివేదింప శ్రీరృష్ణునిం జేరవచ్చుట,

క, ఈకీతి. దోందినంతట

వె కరావణదంతి సెక్కె యమకరులతో జం

ఫారి చనుదేర యాదవ

పీపులు నిలుచుండి రధికవిస్టయమతు స్‌ ౧౨౪ అర్ధ ;__ ఈరీతిన్‌ = ఈవిధము గా, తోంచిన + అంతటన్‌ = (ఆత్వసంధ్రి = కనంబకిన యంతటిలో (అగపడినదే తడవుగా _ అనుట). జంభ -- అరి = జంభు. డనురాక్షసునికి శ్యళువు (ఇందుఃడు (“ఇన్లో ....జద్చునిప్ప ర్హిష్తుః? అని (వైజఎ. ఐరావణదంతిన్‌ = ఐరావత మను, ఏనుగును [((ఐరావతో వభ్రమాతడ్షెరావణా భమువల్లభాః? (అము) ఇరా = ఉద కము, దానితో వణము = ధ్వనించునది _ సమ్ముదను. దానియందు ప్పట్టినది _ అని (వ్యు). ఎక్కిం = అధిష్టించి (ఐరాపతముమీంద కూర్చుండి _ అనుట, అనురులతోన్‌ = దేవతలతో (దేవతలతో కలసి _ అనుట. ఇచ్చటి “త్రో సహార్ధకము). చనుదేరన్‌ = రాంగా. యాదవ _ వీరులు = నీరు లగుయాదవులు (బలరాముడు ము న్నగువారు, అధిక_విస్మయ _ మతులు = గొప్పు దైన, ఆశ్చర్యముతో కూడిన, బుద్ధులు కలవారు గా, ఐ = ఉండి (చాల ఆశ్చర్యపడు చున్నవా రై = అనుట). నిలుచు - ఉండి == (లేచి నిలువంబడిరి (ఇట _ “ఉండు అన్నుప యుక్తము) తా :--- ముందు వచించినవిధముగా దేవతాసార్వభౌయునిరాకను తెలుప్పనిమి _త్తములు గానవచ్చి నవో లేవో అంతలోనే ఇందుండు ఐరావతము నెక్కి. తనపరిజనముకో సావ్షిత్కరించెను. ఆకండు హఠాత్తుగా అట్లు వచ్చుటకు కారణ మేమో తెలియక ఆతనిరాకకు చాల నాశ్చర్యపడు చున్నబలరామాదులు తమయాదరాభిమానములు అతని శెటింగించుదు వినయముతో లేచి నిలునం బడిరి, విశే :--- (యాదవవీరులు) “వీరి శబ్ద మిబ సాధారణయాదవులగుజించి ఇంక చెప్ప నక్కణ లీ దని అర్జాపత్తిస్ఫోరక మగు చున్న దనవచ్చును. బలరామాదులవంటివారే అట్లు వినయాతిళ యము చూపు చుండుటనుబట్టి ఇందునిమహోన్నతి సరిపుష్ట మై (శ్రీకృష్ణునియు పేం్యదత్వమును జెబప్ప చున్న దనిపించును,

ర్రి0 ఎ త్తరవాతవంశము___ ఆ (నిలుచుండిర్సి ఇది శ్రీకృష్ణునతొడినారద*యూగముమునందలి మాఖుకివిఎర్షనను “్యైరింఎ జేయు చున్నది - పతత్పతజ్నప్రతిమ స్తపోనిధి పురా 5స్య యాఏ న్న భుది ఎ్యలియక 3కే స్త త్వా నివ తాన దుచ్చకె ర్జెన లురొ దుదతిష్ట దచ్యుం (శక స ఎల్లో 0 ఊర్జ్వం ప్రా ణా హ్కుళ్కావ నన్తి యూన స్థిర ఆయతి (ఫ్రత్యుత్ఞానా[ివాదాభ్యాం పసన స్తాన్‌ (పతిపద్య త్రీ (అన్ని (మను 2అ 20ళ్టో) క వాసవు జేనుగు దిగి ఎం

హోఎనముననుండి దిగి జ ౮ార్షను డన

న్యాస క్తి గా గిలిం గ

నాపభ వారలకు ముదము నచ్చెరు వ య్యొస్‌ ౧౨౫ అర్థ ___ ఏను గు దిగి 2 ఏను గునుండి (కిందికి దిగి (పంచమీవివ _కృర్ణక్యప్రథమి. వాస వుడు = ఇంగద్రు దును (ఇంద్రో సరుక్పా నృఘవా వాసవో వృ్యలహా వృషా (అమ) ఎంహాస నమునను౦డి == ఎంహములతో కూడి రు శ్రైనబంగారురాణఎరమునందుండి దిగ. జనార్దను డు = ఛ్రీకుష్తు డను విష్ణు ర్నారాయః కృష్షో విశ్వక్సేనొ జనార్దన (అమ) జను లనురాక్షసులను దాధింబనవా డు (చింజనవా డు - అని (వ్యు ) అన్య -- అన్య _ ఆస క్తిన్‌ = పరశ్చరిము. (ప్రేమముకో (ఒకరియం. దొకరు బ్రతి చూపుఎతో)ో . ((శ్రీకృష్ణంయందు (తి చూ్చ్చటతో ఇందు ఊచు. ఇం్యద్రునియందు (పేల చూప్పటతో (్రక్కష్ణు డును _ అ నుట (కిర్మవ్యతీహారమున) (ఒకరు చేనపని కుజీయొంరు చేయుటను చెస్పుటయంఎద్యు ద్చిత్వ మ్యు కౌ గిలింప గర్‌ = (ఒకరి నొకరు) ఆలింగనము చేసికొన 7 ఆకభవారలకున్‌ = ఆ సథలోనివారికి (సభ్యుల కనుట్స ముదమును = “ంరోషమును అచ్చెరువునుడ= ఆళ్చర్యమును అయ్యెన్‌ = కలిగెను (తిలోకాధిపతి యగునిం్యదునంతటివా డు మనుష్యలొకమన కేకెంచి తిన నాయకు౨ (బ్రికృష్ణుని అం3గా శంభాచంచుచు బతి గన బజచుటచె “ంతోషము ఎందుల కిట్ణ దేనేర్యదు డ ద్చారక కెతెంచి (శ్రీకృష్ణుని సంభావించు చున్నా డో. శ్రీకృష్ణ డంతాఢ ముగా ఆతనిని ఎందులకు (ప్రేమించు చున్నా డో తెలియ కుండుటనుబ్ట్టి ఆశ్చర్యము వారికి కలిగిన వని భావము తా ___ శ్రీకృష్ణుని చూచునంతనే దేవేర్యదు డుఅనయేను గునుండి దిగి ఆతనియందు తినకు గలయాదరాతిశయమయును (ప్రకటించినా డు. ఆతనిని చూడ గానే శ్రీకృవ్లు డును ఎంహాసనము

నందరసహిళము [91 దిగి లేచి నిలుచుండి అతనియందు కలతనయాదరాతిశయమును చాటి చెప్పినాంయ, ఆకరుదాత వా రిద్దణును గాధానురానముతో ఒకరి నొకరు (గ్రుచ్చి కౌంగిలించుకొనినా రా _ప్పబంధుపులట్లు. వా రావిధము గా ప్రవర్తించు చూచి సభ్యులందజు నుహానందమును, ఆసం౨ివేశము చాల నపూర్వ ముగా ఉండుటను మహాశ్చర్యమును గలవా రయినారు. . విశే: (సభవార్రు గ్రఆసథభవా రే మన్నారు ౫ అఏ (వ్య తిక్కన దీని నిట్లు 'ప్రయోగిం చినాండు . *“జననాయకుండు సీసభవారు నీ దగుతెజం గల నెజింగిరి ెజన యింకి (విరా, ఏ ఆ. 148) (మొ, సభచారు = సథాజనము, సభ్యులు (ఇంటివాండు = మొ. ఇట్టి వే సంబంధార్డ మునందు పదములకు వాడు. ఆన్యుప్రయుతక్ర దుగును _ అసి (సూ. ని) కొందణు షష్టీతళ్పురుష ము, ఆభాసబహ్ముపీహి = అనుచున్నారు దీనిని. *లేనివాండు ము న్నగువానినింబట్టి. వాంయా _ “జి నుండు అనునర్థము గలయొకశబ్ద మనుట యుక్త మనిపించును. అప్పుడు షష్టీకత్చురుషకర్మశార యాదులతో వీనిసాధుత్వమును మనము నిరూసింపవచ్చును. అవియే. “షష్టీకత్పురుష మిది" _ అను వారియభ్మిపాయ మయి యుండు నేమో 1 | (సింహాసనము) *హైసం సింహాసనం భ। ద్రాసనం త్య న్య స్నృపాసనము (వైజఎ) సింహా కార మగుబంగారురాచగద్దె సింహాసనము, సణ్యాదులతో ఖచిత మగురాశాసనము _ భద్రాసనము. భద్రాసనమునే వసిష్టాదులు “సింహాసన మనినా రని (రత్నా-) (క్రిందిరీతిని వచించినవి “వదా సన మభిషేకోపయోగీ పీళవిశేషః _ త దుక్తం వాస్తుశాస్తక్షైః - “శ్లక్షం షడజ్ఞులోత్సేభం షోడళాజ్లులవిస్పుతమ్‌ ద్వావింశదజ్గులాయామం | క్షీరదారనముద్భృవమ్‌ ॥ పద్య్మాజ్కీ-తం భవే దృ్నద । పీఠం స్నపనకర్మణి ఇతి, ఏక త్సింహాసన మితి వసిష్టాదయో వ్యవహర్న_న్తి (పశా, శీల. 22్లో. వ్యాం భద్రాననపర్యాయ మగునీసింహాసనము. రాజాఖిపేకమునకు మాంత్ర ముప యోగించునది. ఇది సింహాసనళబ్దిమునకు (అర్థాంఏ అన దగినది. రాజులు కొలువుతీటి యుండు సింహాసనమును మాససోల్లాస మిట్లు వేలుగా విశదపటబచినది _ *రుచిరేఐ సువక్డేన। నిర్మితం రత్నరజ్షోతమ్‌ । అప్టథిః స్ఫాబకె స్పింహై। ర్మూర్జ్నిఠ క్చువిరాజితమ్‌ ॥ "అధః కాజ్బనవిన్య స్త్ర 1 రత్నవేదిత్రయాన్వితమ్‌ | ఆస్థాననజ్ఞ పే రాజ్ఞాం! సింహాసన మిదం పరమ్‌ ((ప్రతా, 5అ, 82ల్లో, రక్నా, వ్యా దీనినే సంక్షిప్తముగా “బంగారదుకో నిర్మింపంబడిన “రాశాసని మని (వైైజ్స (అమ (మొ) అనినవి.(ప్రకృతమందలిమనసింహాసనము ఈసింహానన మే:[మేలిమిబంగారముకో నిర్మింప(బడి సద్మరాగమణులకాంతులతో ఎబ్జ నై, పై భాగమునందు సృటికములతో ఏర్పణ సంబిడినయెనిమిదిసింహము లుండి, [క్రింద బంగారుతో పొధుగంబడినమణి వేదికలు మూండు కలిగి

ఫై ఉ_త్తరహరివంశము___ ఆ కొలువు గూటమునందు రాజులు కూర్చుండుట కగునుహాిఎరము ఎంహాొన మనినది పై మానసొ శ్లాసదు ] వ ఇట్లు పరగ్పురపరిరంభణం చబాచరించినయనంతరంబ జంభాంతఎండు ౧౨౬ అర్థ ఎలా ఇట్లు =2 ఈదిధదము ” పరస్పరఎరిరంఎణంబు = ఒకరి నొకరు కౌ ఇలించుకొను టను (ఇందు డు కృష్ణు డు కర్తలు ఆజంరింఎినయనంతడింబు -1- అ 2 జరిఎనతరువాత (అ వాక్యొలంకారకిము) జంధ +- అంతికుండు = జంభు డనురాక్షసుని సంహర౨ించినవా డు (ఇందు డు (కర్త | జన్ఫుభేవీ హరిహాయ స్వ్వారా జ్హముచిసూదన అవి ఇం్యద్రపర్యా యముల వచించుసందర్భమునందు. (అమ) పైపద్యమువోవి - కౌ గిట జేర్చి కౌ గిలించి తేలం జేసెన్‌ _ అను్యుక్రియలతో దీని కన్స్న్పయదు]] తా __ ఇందుడు శ్రీకృష్ణ డు మునుముందు తాము చాలబతితో గాఢాలింగన మొన్చికొనిరి ఆకరువాత ఇందు డు తక్కినవారిని యథార్హము " అఆళలింగనాదులతో సంభావించినా డు (ముందు ఎచింప బడు చున్న దిది శా. రాముం గా గిట జేర్చి సత్యకన తున్‌ రా జేందు నయ్యాహుకుం (దేవ ౦ బార శ గా గిలించి వరుసం బేళ్వేర భోజాంధక స్తోమం బెల్ల వయోవి శేవగితి రా దోడ్లో బరిరంభలీి లామాధుర్యమునన్‌. మఖాంబునిధి దేలం చేనె 'నెయ్యంబునన్‌ ౧౨౭ అర్జ (ఇందు డు కర్త రామున్‌ = బలరాము9 కౌ గిటన్‌ చేర్చి = లొ గిలియందు (బాహువులనడిమి ప్రదేశమందుు) ఉంమనట్లు చేం (కౌ %లించి = అనుట) ఎత్యకసుతున్‌ = సత్యకువికుమారుని (నాఅ్యకిన్సి రాజ -- ఇండద్రున్‌ = రాజ్యశ్రేస్తుని (గొప్పరాజును మవూో రాజును ఆ +- ఆహుకునిన్‌ 2 (పఎద్ధు డైన ఆహుకునికుమారుని (ఉగగ్రసేనున్సి (ఇచ్చట రాజేంద్రు నయ్యాహుకున్‌ అనియే వాం పా ఇదియే నాపారము ౩ అహుకు డు ఉగసేనుని తండ్రి ఆ విపు మసత్యయు (కొడుకును అఆహుకుడు _ అఆహుకస్య తు కాళ్యాయాం ద్వాపు శ్రా సంబభూసెతు దేవికి శ్చోగసేన శృ _దేవస్పత్తసమా వుభౌ _దేవఠ స్యాభవన్‌ ప్రా శ్చత్చార స్తృ్రందళోపమా కుమార్య సృ్ప్త చాప్యాసన్‌ సనుదేనాయతా దదౌ దేపక్సీ శా వస్తి దేవా చ సుదేవా దేవరక్షితా నృికదే వ్యుపదేవీ చ సునాఎ చైనసస్తమీ న వ్యోగ్రసేనస్య సుతా స్తేషాం కంపస్తు పూర్వజు (సం హళ8ి 8? అధ్యా శ్లో నుండి త0ల్లో వణకు

25] ఎందరసవాతము $$ి (పేమంబు అం న్‌ = (తి ఒప్పా (ఎండు, పేమముతో జ అనుట) ఏెరుసన్‌. 22 (క్రమము చౌ (ముందు బలరాముని ఆపైని సాత్యకి ఆతరువాత మహారా జగు ఉలగిసేనుని - అను ట్ర కౌగిలించి థొజ + అంధక స్రోమంబు ఎల్లన్‌ = థోజదేశమువాతియొక్క (యాద పులయొక్క = అనుట) అంధకినం+ మువారలయొక్క. సమూహము అంతయును వయ + విశేష _ గతిన్‌ = (ప్రాయముయొక్క భేదమును అనుసకించినరీతితో (ఏం డ్లనబన్షి యేర్చడి నచిన్న పెద్దతన ములతోడితరత మభావముతో (తారతమ్యముతో) "పేరు +- పేరన్‌ (ఆదరమున ద్విరు క్రి "పేరు పేరువరు సను (ఒక్కొక్కరు ల అనుట రాన్‌ = (తనకడకు రాా తోడ్తోన్‌ (తోడన్‌ +- తోడన్‌ = వెంటవెంటను ఎరుసగా (తానుగూడ (క్రమానుసరణముకో _ అనుట్స నెయ్యంబునన్‌ = ట్రతితో సంతోషముతో (సంతోషమును అగపణచుదు = ఆనుట్స సరీరంభ . లీలా - మాధుర్యమునన్‌ == ఆలింగన మనెడి (క్రియయొక్క (ఆలింగనముయొక్క-_ అనుట) (లీలా విలాస్యకియయో (అమ) లీల _ శృంగార్మపభవచేష్ట _ అని విశ్వాదు లని నను _కియాసాధారణ్యమునే అర్ధము గా వచించినది పై (అమ ) విళ్వాదులే ప్రమాణ మనువారు బౌపచారికముగా _ ఎత్యతిశ యమువలనివిలాసముతోడి కరవిక్షేసణాదులు దీని కర్ట మనినను ఇట సంగత మే అస్టియర్ధము ఈళ్నపకరలమునకు పరిపోషకముగూడ ] _రుచ్యతచేత (మధుర నుగి ననుభూతిచేతి _ అనుట | మధురం రవ త్స్వాదు (ఎయేషు. (విశ్వ )] సుఖ + అంబుని ధిన్‌ 2 సొఖ్య మనెడి సము(ద్రమునందు (అంతు పొంఠళు లేనిసౌఖ్యమునందు _ అనుట్స తే లన్‌ - చేసెన్‌ = ఓంలాడ జేసెను (ముంచి తేల్చెను _. అత్యధికసుఖమును అనువింప జేసె నం భావము]

తా _ ఇందు డు శ్రీకృష్ణుం గౌ గిలించి పరమాదరము చూపెళు. ఆతరువాత శ్రీకృష్ణునికి అన్న యగుబలరామునిని తరువాత కృష్ణకి తమ్ము డు (ుతిప్మాతు డు నగుసాత్యకిని తరువాత (ఫ్రీకృన్ణునిచే యాదనస్యమాట్టుగా స్థాఎంస బడి (ప్రకృతము రా జ్లై యున్నయు(గ్రసేనుని కౌగి లించి వారియం డత్యాదరము చూపెను ఆసైని (శ్రీకృష్ణునిబంధువు లగుభోజులు అంధకుల మొద లగుయాదపులు (బతితో ఒక్కొక్కరు - (పేర్లు చెప్పుడు తనకడకు వచ్చు చుండ వా రందజను ఒక్కొక్ట_రిని గా అత్యాదరముతో కౌ గిలించి వారికి మహానందము కలిగించెను

విశే __ సత్యక సుతున్‌ రాజేం్యదు నయ్యాహుకున్‌ అనుపారమును (గవాంది = వావి (ప్రతి (కింద సాత్యకిని నా్రద్యుమ్ను న్మకూరినిన్‌ (శార్పము(దణము) మూలవిరుద్ధము = అను చున్నది ఇటమూలమి ట్లున్నది. సో ప్‌వితీర్య గణా త్తూర్ణం పరిబ్వజ్య జనార్జనమ్‌

లీక ఉ త్తరహరివంశము___ ఆ

సస్వజే బలదేవం చ తం చ రాజాన మాహుకమ్‌ వృష్ట నన్యాన్‌ సస్పజే చ యకాకాం౦ం యధా వయ (హ8ి విష్తు 2 68అధ్యా 200ళ్లోో (ఆప్స్‌ ఇట _ (ఎడ్హాపగ్గడహరి) ఇ ట్లున్ని ది - అమ్మహేంగదు డును గజాపవర౫ంబు సెఎ నిజవాహనావతీర్దు లగుత్రిదళులు పొదివివాని రా గది ముకుందుం దొలుత గౌ గిలించి తదీయాగజు నుగసేనుం (గ్రిమంబున నాలింగినం బు గావించి ప్రద్యుమ్నకుమారు నిరుకేలం (గుచ్చియె త్తి యక్కునం జేర్చి మజీయు యాదవు లలోని సమ్మానార్హ్ము బైనవారి నెల్లను బరిరంభణంబున సంభావించి పోరానిచుట్ట మిక డన గూరిమివెలికా డనంగ గోరి వరుస గో (శారి హరిబాంధపుల బె ర్చేరం గుశలంబు లడిగె (ఎయ మెలరారన్‌ (హరి ఊ శీఆ లి (అవి నాత్యక్కిపంక్సి మూలమున గాని (ఎక్టా హరి) లో ని లేదు ఈపారమునందును మూలవై రుద్ధ్యము తప్ప?దె (ప్రద్యుమ్నుని (ప్రసక్తి మూలమున లె కన్నమ ((ఎత్హా హత) లో ఉన్నది కావున _ మూలమునకు కొంతసం వివాత మనియే అనవలయును ఇంతమా(అమున మూలవిరుద్ధ మై అసరి[గ్రాహ్యు మనుటయు సరిగా దనిఎంచును (ఎజ్జా హరి గూడ కొంతవణకు మూలవిరుద్ధముగానె ఈ పచ్చన కానఎచ్చు చున్నది (ప్రద్యుమ్ను డు మూలమున కానరా డుగదా కుశలమడుగుటగూడ నూలమున లేనిదే అందువలన వ ఒయొకప్రతి యేదేని సోమనాదులకు కొల దిభేదముతో దొరకియున్నదో లేక కావ్య శర్యాదలతో వా రౌచిత్యగోష+మునకై ఇట్లు మార్చినారో చెప్ప జాలము

(ఆహుకున్‌) ఆవాంకు డు _ ఉగ సేనునితండడ్రి ఈత డు భోజ దేశ్యులలోనివా డు ఆహుకుం సుతు డగు ఉ్యగసేను డును ఆహుకు డే. (ఆహుకశబ్దమునకు బుష్యన్థకవృష్దకురుభ్యశ్చ (4 శ్రీ అనీ అఎత్యార్థమనందు అణ (ప్రత్యయము వచ్చును తండికొడుకు లిద్దణు ఆహు కులే వృష్టులలొనివా డు ఆహుకు డు కనుకనే (ఎత్హా హరి) ఉఊ్యగసేను డని విశదపజిచి వచించినది అఆహుకము నకు రా జగుఎవలన-ఊ(గ సేనువింం[డి ఆహుకు జనా డనవచ్చును (వైజ) ఇ ట్లను చున్నది హనీ వాబ్రనపురం నాగహ్బం హ_్రనాప్పరమ్‌ అ థాన్‌ అ కొజ్డివసస్థం జయన్తీపుర మాహుకమ్‌ (అని ఆహుకునికుమూరు డగుటనుబట్టి ఉ(గ్రసే ను డు అహుకు డైనా డను చున్నది పాణినియము [ఇట ఆహాకుని న్యాపద్యుమ్ను దత్పు త్త్రనిన్‌ అని వీరే పా తంణా (వాత పా ( తత్పుత్తుఏనిన్‌ = అనిరుద్దుని అని ఈ పార మునందు అర్థము)] అల౦ _ (సుఖాంబునిధి అనువో) రూపకము

చమందరసవాతము రిప్‌

మ పహారిచేంయిం వినయర్ధ ప్రపాద్యమధుపర్మాద్కోపవారంబులన్‌

హరి సమ్మోవము మోము నం వొడమగా నన్హాసనానను శై

కర మధధ్ధేవుకపోల పాలచిబుకలై 9'వేయక క్రీడకు౦

దిరుగం వేయుచు నొయ్యసొయ్య 'జెవికిం దియ్యంబు గా బల్కుచున్‌ ౧౨౮ అర్భి __ హరి = ధ్రీక్చిష్ణు డు చేయించిన = (తనవారిచే జరఎంచిన అర్హ్య = పాద్య * మధిపర్క ఆద్య +- ఉపచారంబులన్‌ == అర్హృముకొజకు (శాజించుటకొజకు అగును దకము వాదములు కడుగుకొనుట కగుజలము తేనెతో గలఎనపాలు (లేక పెరుంగు = మొద లు గా గల ఎూజాసాధనములచే (శాజ కగువస్తువులచే (వానిచే జరఎనయత్యాదరముచేవి_ అనుట) సమ్మోడము = సంతోషము మోమునన్‌ = ముఖమునందు పొడమ గాన్‌ = కన బడ గా (మొగము సుప్రసన్నము కాగా అనుటు హరి = ఇందుడు [ యమానిలేస్ట్రార్యం విజ్జుంహాంకువాజిషు బారిర్నా (అమ 01 ఆర్ష + ఆసన +- ఆఎనుడు ఐ = ఈగిన ఎరమునందు కూర్చుండినవా డు" ఉండి (కూర్చుండి కరము == (తన చెయ్యి ఆ +- దేవు - కపోల _ ఫాల = చిబుక _ గ్లైంవేయక - క్రీడకున్‌ = దైవ మగు ఆ శ్రీ కృష్ణునియొక్క చెక్కిళ్లతోడను నొకవితోడను గడ్డముతోడను ( అధస్తా దధరోష్టస్య చియి స్యా చ్చిబుక౦ తిథా ఇతి నిగమ _ అని సుధ ) (చిబుకాఖ్య యలరు గడ్డ మన * గద్దువనా గ (ఆం భా 2 42) హారమలతోడను [(గీన . కంరము అం దుండునది మెడయం దుండెడునలంకారము (హారము = మొ ) గ్లై9వేయకం కిజ్ఞభూషా అని (అమ ) ఇట గురు పా గ్లైఫవేయకిం అను చున్నది. ఈపారము గైఫవేయం కళ్దిభూషణమ్‌ అనురీతిది - ఉండవచ్చును (గీవాఖ్యో 5ణ్‌ చ (4అ 8పా 57సూ ) చకారా డ్డజఖ్‌ చ తత ఛవ ఇ త్యే తన్మున్‌ విషయే గ్లై)వేయమ్‌ గ్లైఫివమ్‌ _ అని వృత్తి (మొ) కులకుక్షి (గీవాభ్య శ్య్వాబ్యల జ్కొారేషు (4 £ $4అనునూత్రముచే ఢకజ్‌ ప్రత్యయము వచ్చిన _గ్రెవేయకమ్‌ అగును] విహరించుటకు కలన నినొదించుఎక (కల ఆడుటకుంబలె _ అనుట తిరుగన్‌ + చేయు చున్‌ = (తిస్పుచు (వానివానియందు సంచరింస జేయుచ్చు (తినచేతితో _ చెక్కిళ్లు తా కుదు నొసలు స్పృృశించుచు గడ్డము ఎణుకుచు హారములు కి దల్బుచు _ అని భావము) చెనికిన్‌ తియ్యందు కౌన్‌ = మభురము గా (చెవులపండువు గ్రా ఒయ్యన్‌ +- ఒయ్యన్‌ = మెల్లమెల్లగా (నృుదువు గా = అనుట్స పల్కుచున్‌ = మాట లాడుదు (దీనికి 87వ లోని అనుడున్‌ అన్ముకియతో అన్నయము)

లి ఉత్తరహరివంశము___ ఆ లౌ __ థ్రీకృష్లు డు దేనేందద్రుని దాను గాధారిం/నముతో ంథావించుచు తనవారిచే అర్హ్యపాడ్యా దులతో బఐబహువిధముల గారవింస జేఎనాడు అందుల వాత డు చాల సంతోషందుము లాను గూర్చుంబటకు “ముచిత వగుగొప్పఎంహానదమునందు రూర్చుండి అన కౌగ్రీక్చిష్ణుంయం దున్నచనవు కాసవచ్చునట్లు బుతితో ఆఎనిచెక్కీళుల కొలు గడ్డము వారములు ఆనువానితో తనచేయి కలు అడుటకు పెడుకఎడుచున్నదో అనునట్లు వానిని తనచేతితొ స్పృృశిందుచు మెల్ల మెల్ల గా మృదుమధురఫణితివి చెప్పలపండు పగుసస్లు ఆతనితో సంభాషంప మొది లిడినా డు విశే ___ (మధుపర్కము) - దధి సర్పి ర్హలం క్షారం ఎతా చైకై శృ పజ్బుభి (ప్రోచ్యతే మధుపర్కం స్తు క్వచి దన్యవిధా వఎచ అని(ఆ రాచ వ్యాఖ్య) డీనిని గూర్చి ఆపస్తం ఐబధర్మస్యూత మి బ్రరినది. దధి మధుశగ్‌ సృష్టం దుభపర్కి పయో వా దుధు సగ్‌ సృష్టమ్‌ (ప &8ఖం 8న్తూూ మధుపర్క. మీయ దగినవారిని గూడ ధర్మ మూ్యతము పరిగణించినది _ ఆచార్య బుళ్చి కా సతకో రొాజావా ధర్మయుక్త (సూ 6) (కర మద్దేవు.. చిబుకిగ్లై ర వెైయక్యక్రీడకుం దిరుగం జేయుచు ఇందులకు మూల మి ట్లున్నది _ అ థోవాచ మహాకేజా వాసవో వాసవానుజమ్‌ సా న్వ్వవూర్వం కరేణా | సంస్నృ్రృళ్య ఎదసం శుభమ్‌ (హి విష్ణు 68 అద్వా 82ళ్లో ) వదనం సంస్పృళ్య అనుదావినే నాచనసోమన పై రీతిన విశదపజచినా డు ఎత్తా్యపెగ్గడ - పుండరీకాతుకరంబు కరంబునం దెమచ్బుచుం దదాననంబునం జూడ్కి= నిలిపె అని అకవడించినా డు భాశవకమును _ మురసంహరు డు కుచేలుని గరము గరంబున దెమల్చి కడ కన్‌ వనమా గురుగృువామున వర్తించిన చరితము లని కొన్ని నొడిని (04 $8) అని యను వన్నది సోమనయనువాదదు సోదరభానమున కగుఐ నవను చక్కా రిబ్బచెబ్బనవి చాల సముచితిదు గ _ అన నగును (వె) _ అస్పంఎ మవిరాక్షిచెవులు తొమ్మిది ఎక్క ల రాదు అనుచొప్పున ఏత్మత్చయాగసమును నిషెధించినను నన్నయామల్యసయోగములు దినిని దనుట లేదు - చెవులకు నుత్సనం బొందు మండ (ఆక తల) మొ అందులకే (ఆం భా సాంబ) వీని దనక పర్వ్శిగవాంచి నవి = వెవి వీననంగ శప+ మెస్ప్సు (ఆం థా తి 44 వీనులు చెవులును జానుగు లును నా నొప్పుగో[(త్రముర్‌ (సాంది మాన $) (మె ) అస్పకి౧ త పద్యమునందు ని షేధిం చిన గన్నియు చాలపఅణి కిట్టిచే (గై 0 వేయక(ైడకున్‌ ) ఇచ్చట | 9పేయసం్థకీడక న్‌ అని వావిపా వీరేపా కూడ ఇది (పారాం) తంజా(నాల పా గ్గ 9 వెయం(కిడకున్‌ అనునది. ఇదియే నాగబాంచి పారను అలం __ ఉ్న్పేక (గమభి [(కీచకు" (ఎలెన్‌ అని “ంభాఎన]

మంద వాతిము ౧7

క “ర రువ నంభవచే

నరకుం జేవరము వడసి నమ్మినవా డో

వరములు గైకొని కొజ కుల

"తెరువుల బట్టంచె నన్ను దిక్సాలకులన్‌. ౧౨౨౫౯ అవ ___ గృకారృణస్ట కిం%డులు " చనవు చూఎ ఆయామాటయి చెవులపండువులు -- ఐచించి తరువాత తాను వచ్చిన్నప్రకృృతి కార్యమును ఎచించుట కారంభించు చున్నా డిందు డుపేం్యదుని కిడ తననీతిచతురత తేటత్కెల్ల మగునట్లు అర్హ ___ నరకుండు (కర్తృ సరఎరుహసంభవుచేన్‌ = (బహ్మచేత [సరస్కునందు మొలచు. నది పద్మము (సరఎజముు దానినుంగ్ర (విష్టునినాభికమలమనుండి పుట్టుక కిలవా డు _ అని (వ్యు). ఏవరము = ఎన్టిపరిములను [ఎంతటిమువోపరములను _ అనుట (జాత్యేకవచనము)] పడన = పొంది నమ్మినవా డో = (ఆవపంములను) విశ్నఎంచినవా డోకాని (ఆవర్మప్రభావమువ లన తన కి క ఎవరివలనను ఎన్న డును చా వనునదియే కలుగ దని దృఢముగా తల చియు న్నా డో తెలియదుకొని _ అనుట ) పురములు == (మొ పట్టణములు కైకొని నన్నున్‌ దిక్సా లకుఎన్‌ = (తక్కిన దికృళులను [ ఇన్హ్లోో పచ్నా ఎతృపతి న్నైర్భతో వరుణో మరుక్‌ కంర ఈశ సతయ _ఎూర్నాదీనా౦ దిశాం (కమాల్‌ (అమ ఇందు డు దిక్చితులలోనివా డే ఐనను (పాధాన్యమునుబట్టి వెఎస్ట్టదావ్మాణన్యాయముచే పృథగ్గుహణము)] కొట కుల _ తెరు జృలన్‌ == అడవుల కిగు (తోవలను [కొఅను. (ఏక ౦ కొజ కులు (ఐ ) కలన్నాదులనువ ర్జంబు కు జ్ఞ్ణగు బహునవనము పరం బగునట్బడు నిత్యంబు గా నగు (దావ్యా అచ్చి 8సూ) అం భా కొల కనంగను వీరు నా గొజ ననంగ గంచె యన నఫ్రహతఘామి కాఖ్య లెస గు (2 థి అను చున్నది అట్రహతభూమి స్థలి గూడ కావచ్చు నేమో సైషా స్టలీ యత్ర విచిన్వతాత్సాం (రఘు 8 త్స ము న్నగువోట్ల స్థలి వనభూమిని వచిందు చున్నది ] ఎచ్చి౦చెన్‌ = అనుసరింస జేసెను (ఎప్పుడును నుమ్ము ఆవ్వాని న్మాశయించుకొని యుండ జేసెను (బ్రన్మా ఆతని కిళ్చినవరము లసాదారణములు అవి యెంతటివి గాకున్న వా డింతింఎని చేసయుండ వేడు కనుకి ఆండు పయక్నసాధ్యు డనునది ఇచ్చటిసారాంశము) లా ఒ కృష్ణా నరకౌసురు డు (బ్రహ్బ్ననుగూర్చి తపస్సు చేఎ వరన లు పడసెను వాని(ప్రఖావయిన నన్ను దిక్సాలకులను శా నవలీల గా జయించి మాపట్టణముల లాగికొని మ మ్మడవులకు తో

08 ఉత్తురవాంవంశయు__ ఆ లెను సీకొడివూబంధుత్వ మెల గియు దు మ్మిట్లు ధింగిపణచినాడువా డన్న (బన్మా అతని కిచ్చినవరములు చాల అనాధారణము లై యుండును వానిపభాసమే వాని కింతచిమహాధైర్య ము కలిగించి ఉండును కావున నరకు టు రదర్పమున ఐబలవంతు డగుషహాశ్యతువృకాని సాధారణు డు కాడు అందువలన నీచేతనే ఆత డు తగుపయత్నముతో వధింప బడవలబ యున్నా డు - అని (్రికృష్తువికి మహేందు డు తెలుపు చున్నాడు విశే __ (ఏవరము వడం నమ్మినవా డో - ఇ ట్లనుట అట్లు -ా కున్న ఆకవికి మమ్మి ట్లడ వులపాలు చెయుట కన్ని గుండెలు గలవు వరదర్పమువలననే మా కింతఎదై న్యము వవూంప వలం వచ్చినదికాని వాని“హజసామర్థ్యముసలన గాదు (దిహ్మవాక్యము చున్నించుటకే మే మిన్ని పడరానిపాట్లు పడు చున్నాము అనుటను తెలి ఇందునియభిమానధనత్వమునకు లోపము లేని విధమున గంఖీరముగా వై న్యము వెళ్ల బోయించి ప్యాతొచిత్యమును పి౦స్పప్బ చెందించినా డు కవి జాగరూకతకో తగుకీతి ననవచ్చును వ అంతనుండి ౧౩౦ అర్థ __ ఆంతను౦డి 2 అస్పట్‌నుండి ఇది జరగినస్పటినుండి (మాపట్టణమును గొనిము ము అడవులకు నరకు డు పంఎనప్పటిను౦డి = అనుట [ఇట అంత శబ్దము = అఆసమయము (అప్పుడు అనునర్థము గలది] చ చొరనివిలంబుల న్‌ వెడల జూడిని[కొంతలు గాలు రాపడం

దిరుగరి[తోవలున్‌ విడియ దీర్చ్పనిగొందుల నాలు బిడి లే

కరయని'రేలు జీవ చిటు కన్నను విప్పనిమూ కలుం బయి౦

జిరు గనిచీరలుం గలవె ? చేనినయీను రకోఓ కచ్యుతా ౧౩౧ అర్ధ ___. అచ్యుతా = భ్రీకృష్ణా (చ్యుతము = చ్యుతి (భావార్థకక్ష్య్వపత్యయము) నాశనము అది బేనివా డు అని (వ్య ) విష్ణు ర్నారాయణ కృష్లో ఎతామృరో వ్రచ్యుక ళ్ళార్డీ అని (ఆమ) చేరిన = (నన్ను) అ్యశయించిన (నాతిజన మై యున్న అనుట) ఈసురకోటికిన్‌ = ఈ దేనతాశంఘమునకు చొరని _ బిలంబులున్‌ = (ప్రవేశించని (దా గుటక్సై లోనికి చొచ్చుకొని పోన్సికొండగుహలును | బిలం రస్ట్రే గుహాయాం చ (హైమ )] వెడలన్‌ := వెళ్లుటకు (శ్యతువులబారినుండి తబ్బంచుకొని పోపుటకుు చూడని = వెదకని _క్రంతలును = సందు (త్రోవలును కాలు = కొళ్లు (జాత్యేకవచనము) రాపడన్‌ = జాయియట్లు కా గా (నడిచి నడిచి

మందరసహితము 199 కాళ్లు రక్ష్మపసరణము లేక మొద్దువాయినట్లుగా = అనుట, తిరుగని = సంచరింపని. (తోవ లును = (మాజుమూల్య దారులును. విడియన్‌ = (తమవారితో) నివసించుటకు (బస చేయు టకు), తీర్చని = ఏర్పజచుకొనని, గొందుళలును = కొండలయొక్కం చిన్నమణుగుచోట్లును (మూలలును) [“గౌందె యనంగను గిర్యల్పకోణ మొప్ప (ఆం. భా, 2810]. ఆలు = భార్య, బిడ్డ = సంతానము. లేక = కిలుగక (తననుండి తప్పిపోవుటనుబట్టి దొరకక _ అనుట. అర యని = వారిక్షై వెదకని, రేలును == ర్యాతులును, చీవు _ చిటుకు + అన్నను = చీవు చిన్న థ్వని చేసినను (ఏమాత్రము చప్పుడై నను _ అనుట [చీమ చిటుక్కు మన్న, చీమ చిటుకు మన్న, చీమచిటుక్కన్న _ అనునవి దీనికి (రూపాంఏ. *చీమ చిటుక్కు మన్న వెత. జెంచెక్‌ చిత్తముతోడి జారతో ; నేమిసుఖంబు గాంచు విటుండూు (దళా, 7.108) (మొ. (చూ. నూ. ని) ఇది లోకోక్తి. విస్పని == వీడి పోవని (వదలిపెట్టి వెళ్లున్సి. మూంకలున్‌ == గుంప్పులును. (కలవె (చప్పు డేమ్యాత మైనను (ప్రాణభయముతో ఒకతి నొకరు వదలి ఎవరికి వారు గా పాలి పోదురేకాని, అట్లుగాక ఒక్కచో అందలజును గలసి యుండుట ఎప్పుడును లే దని భావము], పయిన్‌ = (తమ మీంద. చిరుంగని = చిరింగిపోవని. చీరలున్‌ = వస్రములును (వఏెబట్ట లును _ అనుట), కలచె = ఉన్నవా ? (లేవ) (తమవారు త్వరగా శ్యతుభయముచే సరువులెత్తు నప్పుడు, పై బట్టలు అడవులలోనిచె టకొమ్మలయందు తగులుకొను చున్నవి. ఐనను ఆంగక వానిని లాగుకొని వారు పరువెత్తు చున్నారు. అందువలన అవి చిరింగి చీలికలు సేలికలు నగు చున్నవి, వానినే వారు ధఫించు చున్నారు బికొరుల ట్లని ఇందు! డను చున్నాండు.]. తా :- లోకమునం దున్నగుహూలు సందుగొందులు మాణుమూల్మతోవలు _ అన్నియు నేండు తల దాంచుకొనుటకు తమవారి వైన వని, ఆలువీడ్డల వెదకికొనుచు తిరుగనిర్యాతికాని, చిరుంగని పై బట్టగాని వారికి కథ వైయున్న దని, అడవులలో బడి తిరిగితిరిగి వారికొళ్లు కొయ్యవాలు చున్న వని, ఏశబ్ద 'మేమాతము పిన్నను (ప్రాణభయముతో చెట్టు కొకరు పుట్ట కొకరు గా వారు పరు వెత్తు చున్నా రని, నరకుం డన్న వీరికి సింహస్వప్నము గా ఉన్న దని, నాతో ఉన్నందుననే ఇన్నియగచాట్లు వీ రనుభవింపవలసినవా రగు గున్నా రని ఇం్యద్రుండు (శ్రీకృష్ణునికడ నరకుని భయమువలన నై నతకువారిదీనదళను వ బ్రించి చెప్పు చున్నాండు జాలిగొనునట్లు. వ. నాతెఅంగు వినుము. ౧౩౨ అర్థ :.. నాతెఅంగు = నావిధము (నేండు నే నున్నరీతి _ నాపడు చున్నదురనస్థ _ అనుట). వినుము [పై పద్యమునందు దానినే విశదపణచు చున్నాండు ఇంటదుండు.].

200 ఉత్తరహరినింశము__ ఆ శా లోకాలోకనగంబుడింపులకు గ్లో లాహాతాంగోధివే లాకుంజంబులకుం జనం జన * నాలా వేది చింళతాభరం జాకంసంబు మనంబునం బెన ప గా న్నైరానకోవై్పైళ్ళవ న్బ్వకారంబున దిక్కులం దిరుగ వచ్చెన్‌ "దేవకీనందనా ౧౩౩ అర్థ ___. దెవకీనందనా == దేవకియొక్క కుమారు డా కృష్ణా (దేవకునికొమా రె _ దేవకి అపత్యార్థమనందు ఇజ్‌. (ప్రత్యయము) లోక + అలోక _ వం న? (సూర్యకిరణములయొక్క) (ప్రకాశము అప్రకాశము గల (చేతవాళ లర యొక్క [ లోకాలోక శృ్యకవాశ అని (అమ భూమికి కోటయట్లు చుట్టువాణీ ఈపర్పిత ముండు నని ఈపర్వతముయొక్క- లోపలిపార్మ్వము సూర్యక్‌రణనులచే (ప్రకాళిందు నని వెలుపలి పార్శ్వము (ప్రకాశింప దని (కనుకనే ఇది కొంత చూడ బడునది కొంత చూడ బడనిది మై లోకాలోక మనిఎంచుకొనిన దని ఇచ్చటి (గురు) ఇది భూమిచుట్టు కడపటి యెల్లగా చుట్టి యున్నది అందులకే లోకాంక్కాది అనియు దీనికి "పేరు . లోకాలోక శృ్మకవాలో లోకౌన్నాది వరాచల అని (వైజ)] నీగువోటులకు (నెత్తములకు ౨కాలమగు (కొండమీ ది సమ (స్రదెశములకు అట్టి (సదేశములందు ఉండుటక్షై _ అనుట) (ఈర (బౌ డెప్ప (గవాంచి నెత్తమ డి౨ కర్ణ మను చున్నవి ఇచ్చటి వారిపారము డెప్పలకు అని కానచ్చును డింసలకు అని (వావి పా) అర్థము విచార్యము ఈ వావి (పతియే (కింద శం లకు అని ఒక పార మిచ్చినది అదియే న్యాగవాంచినపై సారము. డింప అనునది తిప్ప ను (కొండ దగ్గి చిన్న కొండను) చెప్పునా అని ఒకళందేహము వావి పారమునందు ఆ౦జా (వాత డింప్పలకు అను చున్నది ఇట (వాయబకౌ ర డదొసంగున తప్ప డింప్ప ఐన దేమో అని అనుమానము చెంపలకు అని కూడ వావి (కింద ఉదాహరించినది ఒశదానిని ఇవి అన్నియు పరిీలింపస డెప్ప డిం తింస్ప అనురీతిని స్ఫురించుచు తిప్ప అనునర్థము చెప్పెడినిగా తో బు చున్నవి వీరే పా ఇట డాపలకు అనునది ఈపారమునందు. డాపలక్ష (చ(కవాళముయొక్క్ట్ల) ఎడమభాగయునకు (వెలుపలి (ప్రదేశమునకు అని అర్ధ మనవలయును ఈ కొండయొక్క. వెలుపలిభాగము వీ కఏతో విండియుండుకూన దా గియుండుట కెంతో అనుకూలము గా ఉండును ఇది (పారాం) అనపచ్చును] కల్లోల 4 ఆహత ఫి అంభోధి = వేలా = కుంజంబులకున్‌ = పెద్దయలలచే కొట్ట బడిన (వేగముతో గట్టిగా తా క బడిన “మ్ముదపు _జెలియలికట్టయొక్క (“౦(దప్పుగట్టయొక్క) పొదరిండ్లకున్‌ (పొదరిండ్రయందు

వగ మందరసహితము వ] నివసించుటకు _ అనుట్స [జ్జ _స్తరణ్గ ఊల్మి ర్వా స్పియాం వీచిర థోర్మిషు। దుహ త్పూల్లో లకల్లోలా”. (అము) “*జేలాకాలౌ చ సీమాయా | మపట్టేః కూలవికారయోల. (మేదిన్సి. ్ట నౌ జే మది శ న్‌ా కు ర్త భ్‌ ఠి శి “నికుజ్ణుకుణ్ణా వా క్లీబే లతాచిపిహితోదరే. (అడు). 'కుణ్ణో వృక్షవృళాన్తవే (వైజ)) చనన్‌ ౮ చనంగన్‌ = వెళ్ళుంగా. వెళ్లంగా (చాలదూరము ఎక్కుపగా వెళ్లుటచేత _ అనుట (భృళార్థమున (అధికముగా = అనునర్షమున) ద్విత్వము) [ఈసందర్శమున “నాలా వెంళి అని వావి. పొ, గీనిని సమన్వయింస వలసినప్పుడు *చనన్‌ + చనంగన్‌” = అధికముగా వెళ్లుకు (ఎడము తెజపి లే కుండ (పయాణించుటకు, నొాలాపు = నామబలము, ఎంత == ఎంతటిది ? మితికి మించినదా యేమి ? మితి లేనిది కాదుగదా 1 దానికిని ఒక పతిమితి ఉన్నది గడాః = అనవలయును]. నాలావు = నాబలము. ఏది = నశించి (నడిచి నడిచి సత్తువ లేసివాండ నై = అనుట [(ఈపాఠము (వీరే. పాఎ తంజా. వ్రాత. పా. ఇదియే నా పాఠము). చింతాభరంను:2 శోకముయొక్క,. ఆధిక్యము (ఇట్టిదుస్టితి సంభవించె; గదా 1 అని అంతు పొంకఠు లేని మహ దుఃఖము (కర్త ((అథా 5 కిళయో భరణి అని (అమ.)]. మసంబునన్‌ = మనస్సునందు. ఆకంపంబును = ఊరక (అధికముగా నణ౯కుటను (మనశ్చాంచల్యమున్యు, "'పెనుపలొాన్‌ = వృద్ధి పొందింపంగా (అతిశయింప జేయంగ్యా (మనస్సు (ప్రాణాపాయమును శంకించుచు ఒక్క చోటను స్థిరముగా ఉండనీయక పోవ(గా _ అనుట). ఐరావత + ఉచ్చ్రై(శ్శవస్‌ + స్వీకొరంబు నన్‌ 2 ఐరానతమును, ఉద్వైశ్రృవస్సును, పర్నిగహించుటచేత (వానిని వాహనములఃగా చేసి కొనుటచేత _ అనుట్స [ఇర్మదునియేనుంగు ఐరావతము. ఇరావత్తు _ సము[ద్రము, డానియం దు పుట్టినది = అని (వ్యు) ఊన్పైై(్శపస్సు _ (ఇం్యదుని గుజ్జము, ఉన్నతము లైన (పొడుగ్జై న్స చెపులు గలది అని (నస్యం) ాంకతడవు ఐరావతమునందు, అది అలసిపోంగా, మజికొంతతడవు ఉచ్చైెశ్శవసమునందును ప్రయాణించి _ అనుట). దిక్కులన్‌ = దెసలందు (దిగంకములం దని భావము. తిరుగన్‌ = తిరుగుట (నంచరించుట) (ఛావార్జికనుణ్యంతము). వచ్చెన్‌ జా తటస్టించెను (సంభవించెను తాః... నేను నరకునిభయమున ఏడుదీపుల నేలకు అపధి యగు లోకాలోకసర్వతమునెలుపలి కేంగి తల డాచుకొనుటక్రై (స్రయత్నించితిన, భయంకరము అగునలలతో ఎగిరెగిరి పడు చున్న వ సుజ లయిడుసము[ద్రముల గట్టయందు పొదలుగా ఏర్పడనవృక్షలతాదులయందు మలు(గుపడి యుంటిని, అచ్చటినుండి పాదచారి నై కొంతదూర మరిగి నడుచుట కింక సత్తువ లేక అచ్చటం గూడ మనస్పాాస్థ్యము లేనందున, ఐరావతాదుల నెక్కి దిగంతములకు సయనించుచు ఒక్కచోను

౨2౪వ ఆ తంఎవాంఎయంశయి__ ఆ అణి స్థిరముగా ఉండ లేక దురవస్థలపా లై అయినిఎ తిరుగాడు చున్నాము _ అని థీకి ఎప్తునితొ ఇం్యద్రు డు అనదీనదశను అరమం లేకుండ గా చెప్పుచున్నాడు విశే __ (ఆకంపంబు మనంబునం బేనుప గ్యొ ఇ ట్లగుఎ. ఒకిఎంశేషమును బ్యాి౦ంప చేయి చున్న దనవచ్చును నకళకు డిచ్చవికి వచ్చిన పాదచాతి నసువె ఎట్టుపడెద నను మవో౨తితో మన మూకక కొట్టుమిళ్చాడ ఐరాఎతాదులందు సయనింప దొడిగినా డిందుడు (అవ) (డేవకీనందన్సా ఈ సంబోధనము నాభ్మిపాయ దునిఎందును దేవకీనందను డ నవి తల మచు ఆమెను సంతోషపజగుఎమయే జరఎ, చుంచవి కాని అదితినందను డను ఆమను ఆనందపెస్టుం గూడ నాక_ర్హవ్యము _ అనుమాట నీవు వ్యారించితివి కృష్ణా అవి తన ఎార్వ దాంధబ్యమును ఒకవధముగా స్మరింప జేయు చున్నా డు సోల్గుంరనమూా ఇందు డు (అని వ అది య టుడ నిమ్ము ౧౩౪ సలి. అర ___ ఆది = ఆఏషయము (నాపడినిదురపపను గూర్చిన యంళము అట్లు = అఆవిధము థః "| క గా (ఇదిపల కెట్లు జరగినదొ అట్టు జరిగినదానే ఉండన్‌ ఇమ్ము = ఉండునట్లు (దానివి గూ ర్చి ఉఊఉపేకీంపుము (గకజలసేతుబంధన వది దాని విచార మిప్పుడు వలదు ముందు జరగి నున్న దానినిగూర్చి త్‌ద్ధ వబాంఎసలయును _ అనుట) [ఇచ్చటి ఇచ్చు ఉపేక్షను తెలుపును చితజు డలితూ పు మొన జేఎన జేయ * నిమ్ము (విజ 8 5) (మొ) వానివంటి దిది అనాలి గ. వి ఇఓమిద నాకు వరకుడు క టిలవ తిం గీడు చేయ గలెడు నతనిం జటులతరచ[క ధారా (తుటిత?5 కమల ఇయు తోయజనాభి ౧౩) అర్థ. ___ తోయజనాథా = పదృనాభా (శ్రీకృష్ణా అని సంబోధనము (విను మినుట) నరకు డు (8 ర్త ఇటమీ దన్‌ =2ళఈ పైని గూడ ( ఇట శబ్ద మిట ఇదంశద్దార్ధకము తమ కాజికి నిటమీ ద నెవ్వ రాధారం టో (భార భీష్మ 64) (యొ నాకున్‌ కుటిలమతిన్‌ = కపటము గల బుద్ధికో (దురాలోచనతో = అనుట ) కీడు = హాని చేయన్‌ == కావించుటకు కోరెడును == తలచుచున్నాడు (మేన నిప్పుడు పులకిలు వొడమెడును వంటఓదిి (చూ బా వ్యా కియా 28 సూ ) (ఇంతకష్టములు నేను పడు చున్నను సంతృప్తి లేక నాప్రాణజములకు పైత మిక నెపరు పెట్టు చున్నా గాత డు దుర్చుద్దికో ఆత డికి ర్‌ ళు ళా

మందరసవాతము 204 ఉఊపేక్షణియు టకా డని భాఎము [ఐన కర్తప్యెమి క ఏమో కూడ వచించు చున్నాడు దేవెయ్యు డు] ఆతనిక్‌ = అనరకునిని చంఎలకర _ ధారా = (ఠుచత _ శిర కమలున్‌ = మిక్కిలి ఎదున్వై న (చాలభయంకర మైన (చిఎలాంబకములు - మొ) తా కిన మా్యస్రిన ఛేదింస గలది ఐన (చచులతాా (టుకర్షమును వవించుటయం దైన దిట తర(ప్ర్రత్యయము ) సుదర్శనా యుధముమొక్క_ [((శ్రీమవో విష్ణుం చడ్రిము సుదర్శనము. శజ్టో లక్ష్మీపతే పాఇ్బజన్య శృ్యకం సుదర్శనమ్‌ _ (అమ )] అంచుచేత (ధారా ఖర్గాదే ర్నిశతముఖే (మేదిన)] నజక దడిన (తుంప బడిన = అనుట [తఈుఎ _ చేదనే క్తి] తల అనెడి తామరజవ్లూపవు కలదాని గా చేయు (మువర్షకలోఎము) [శిరస్సు _ తామరపూవు - అనుట - అపెలీలగా ఆత3 అల (తుంప గిల శక్తి నీ చ్వకమునకు కల దనుటను బోధించి తన్మూలనున నీవు విమిత్త మాతము స్‌వు సంకల్పించిన జాలు సీ చక్రమే సర్వము చక్క బెట్టును = అని ఇందు డనుట తెలుపును] తా __ నరకుడు మావర్వస్వము దో చికొని నన్ను మావారిని అడవ్పులపాలి చేబనాడు అంతచికో తృ చెందక నా కింకను హాం చేయవలయు నను దుర్నుద్ధితో అందులకు ప్రయక్ని పడు ఎన్నా డు ఇక నీవు వానిని ఉపేక్షించిన నేను వానిచేతిరో బ్రతుజుం -ల్ల నరకవధము నీ కెంతోపని దు సీపు సంకల్పించిన జాలు సునిశిత మగు నీ చ్యక్రధారి (పనుగు తొండము తానురవూవును _తెంచివై చినట్లు అవలీలా వానితల (తుందును _ అని ఇందు డు వెనువెంఎనే నరికశంహారము జరపుటకు శ్రీకృష్ణుని (ప్రో వాంచు చున్నాడు విశే __ 29 పద్యమునుండి ఇంతఎటి కున్న పద్యములలో _ ఇందుడు త చవారిదై న్య మును తనదై న్యమును వెళ్ల టొు నరకవధ మవ్యుశము కర్తవ్య మనినాడు 'పైపద్యము ( త్రి నందును అందుల కగసాధన “ంస త్తి [ఎర్చ] సంబద్దము ఉండుట తెలిఎ వెనువె ౦టనే తద్వధము జర” పలయు నని త్పరపెట్టు దున్నా డు శ్రీకృమ్ణం నఏకునివలన నైన భయము ఇం[ద్రాదులయందు వాచ్యము "ను గ్యంగ్యము ము పై ఆద్య మలందు తెఎప బకినవ్‌ నరికు డిందుల కాలంబనము (బ్రహ్మపలనివరలబ్టి ఆతని దే కానర్యాకినుణము = ము న్నగునవి ఉద్దీపకములు దెవతలును దేవేం్యద్రు డును దిక్కులకు పరువుచెళ్తుఎ పర్పతము లెక్కుట గుహలలో చొర బడుట సందులు గొందులు దూజుఎ _ ము న్నగునవి అనుభాపములు ఒక్కదో ఉండక ఊరక తిరుగుటవలని (తాసము ఏకు చిఎక్కు సన్న విడిపోవుటనలం యావేగము శంక దైన్యము _ మొద లగునవి స్వభిచారులు భయము స్తాయి ఇది బ్ర నీ్‌బనాయ

2్రశీ ఉల్బరివారిఎం1నఎ._ ఆ కాశ్రయము కవలు యు౦క - అట్టుగాక దేఎచాగ్రిణుఎ సిపలంబము గా గొకుఎచె _చూనవా భాస మన దగియున్నది దుతభేదముచేత కరుణడున కిది అంగము (కరము [దే తాగ రాజ్య్యభంశయు దీనికి ఆలంబనము రాక్షికచాధలు ఆద్దిపకములు (ఎ ఎరములు గ్లైకొని కొణ కుల తెరువులు పట్టించె నన్ను దిక్పాలకులన్‌ 28ప (మె) వీనివలని శోకము స్టాయి (శ్రడుము విషాదము త్రానము దైన్యము _ ము న్నగునవి శంచారులు పర్ప కొదులలో తల దా చికొనుట పరువులెత్తి అలన సౌలన శవపడుట - మొద లగువానివలన అక్షీస్తము లగు చున్న _ 'స్పెదము వెసథుపు వైస్పర్యము రోమాంచము (మొ) న్నాత్హిక ములు సరఎరుహసంభవుచే నరకుం డేవరము పడన నమ్మినా డో అనువో దైవనింద వ్యంగృము శంకావిషాదాదులు వాచ్యముల చింతాభరం దాకంపంబు దునంబునం బెనుపా ఆలు బిడ్డ లే కరయనిరేలు చొరనిబిలంబుణన్‌ మొద లగువానిచే రోదనాద్యనుభావములు

బోధితిములు కనుకనే _ ఛయానకాభాశము అంగము కలకరుణము ప ర్లిత మైన దన నై నది రసాభాసము ఆంగము గా కఠలరయు ర్జ్బ అని ఆలంవెంకులు _ భావ న్యాజ్జతా య్యత్ర త్‌ (తోర్ణ్వ్వు మకళఠం బుద్దై. ఆఅ౨ దీనిలక్షణము కరుణమున కగుభావముఎల భయానకమున కగుభావదులు ఈశ సం౨ివేశదయునందు. సమ్మర్షము నంది ఉన్నవి భావఎంధి ఇది అందు రాలం కొరికలు = పరాజ్షధావయో ర్యోగే భావసంధి రలంకృతి అవి లక్షణము అలం ___ రూపకము (కెఎలనిం;నయపము శిర కదులు జేయు అని శిరశ్వునందు కమలత్సా రోస-మాతినే కవికంరంభడు. విశ్రాంత మైనది ర్‌ ఈవై నవయు నెక్కన

గావి వగి రాఫోచుల గలవే నీకన్‌ ?

గోంంద తిరుశు నీతడు

దేవతలకు. దిరుగ రానిఇకువున వై నన్‌ ౧౩౬ అర్ధ ___ గోవింద = శ్రీకృష్ణా (నంజోధనఘు) [గోవులను పొందినవా డు (ఎశపబచు కొని స్పామి లై. వానికి (ఎ౩ కిరిగంంచు చుంలుదా డు = అని (వు) (విద్‌ _ లాఖే గవాం విస్దే స్పంజ్ఞాయామ్‌ అని కర్త్రర్ధముసందు ₹(పత్యయయబి] ఈగోవిందనామము శ్రీకృష్ణునకు చాలల(య మైనది మహాభారతమున సంజయునికో శ్రీకృష్ణు డు యి+ మేత (త్పబ్బద్దం మే హృదయా న్నాపసర్పతి య ద్గోవి న్దేతి చ్యుకోశ కృష్ణా మాం దూరవాఎనమ్‌ (ఉద్యో

మందర ఎచాఆము లింక్‌ 60అధ్యా 22ల్లా) అంనా డు [ గోవిన్ష అని అన్ను వస్త్రాపవారి ణసమయముని (గ్రౌఎది ఆక్రోశం చన దని డాని తాము యిజఎడి యున్నా నర అవశ్యము దారిని చీన్చెద నని శకంజయునితో ఎఅఎంచి గోఏన్షనాలుఎన౦దలితన్నబతిని తంయ జెబ్బనా టు పరబూత్మ అళంకి లెన్టాా చేవానాం ఆం “వా మిస్ట్రతాం గత గోవిన్స ఇతి లోకా స్తాం స్తో్య్యన్తి భువి శాశ్చతఎ అని ఇం్యద్రనివాక్కము శిత దే శ్రీకృష్ణునకు విరుదశామము గా నీని9ి ఏర్పఅవినా ౬ (చూ సం హరి విష్ణు అధ్యా 4ంల్లో ) దీనికి మజియొకినిధంి మగివ్యుప్పత్తిం గూడ (బవై (ద్శొంచినది _. యుగే యుగే నష్టాం గాం విష్ణో విసి అత్హ: గోవి నేతి తతో నామ్నా (పో చ్యసే బుఎభి స్తధా (దూ హలా వి)] ఈ _ వైనఠేయున్‌ = (ఈ నిర్హేశార్థము టొ త్యక్షముగా కన బదుచుండు టను తెలుఎునుు ఇదిగో ఎదుట ఉన్న గరుత్మంతుని (వినతయొక్కి అసత్యము ఆభ్యో ధిక్‌ (4 20 ఆం ఢధ్యక్పత్యయము (వైనకేయు డు కరుక్మాన్‌ గరుడ స్తార్య్యా వైనతేయ ఖగేశ్వర (అమ )] ఎక్కినన్‌ (ఈతనిని వాహనము - ఒనర్చికొని బియ లుదేజీనవో _ అనుట నీకున్‌ కావింప గన్‌ రానిఎనులున్‌ = నెజచేర్చుటకు ౨ రార్యయులును కలవే = ఉన్నవా (లేవు (ఏల లేవో వచిందుచున్నా డు] ఈతడు ౫2 శ గరుల్మండు డు దేఎతలకును 2 (కామరూప్ప లగు దేవతి లకు సైతము తిరుగన్‌ = సంఎతిందచుటకు రాని తేరువనన్‌ ఐనన్‌ = వీలు "నిమార్గములందు సైతము (జాత్యేంఎఎన మృ తిరుపును (ముళ్లో కములం దెందును ఈతినికి పోరాన్మిపసదేశము అదు కావున ఇక (పాగ్ద్యోతిషమునకు బయయఎి దేజు మను చున్నా డు ఇందు డు శ్రీకృష్ణు౦ లా -ా అకృష్ణా టాయా+మునకుఎద్ధము - నీయెనుట పచ్చి నిలిచి యున్నా డు గరు్ముం తుడు. కొమరూపకామగమనములు గలదేవతలకు సైతము వెళ్లు గాని దుర్గమ(ప్ర దేశ ములకు గూడ అపలీలగొ వెళ్లు గల డిందు ఈతని౨ి వాహనబు గా చేబకొని బయఎవెడలితివేని జర్రకునినివాఎమునకు ఒక్కి(తువిలో చేశెదపు నమ్ముము టయా+ము సాగింము ఆలబంఎకు ము అనీ చరకమరసంబోరమునకైై. తృిరసజు దున్నా డు (శ్రీకృమ్ణనిని ఇందు డు విశే _-- ఇంతిఎణ కిరదు డు (శ్రీకృష్ణునితో జరఎన్టఎ%ంంగమునందు అదితికుండలముల (ప సక్తి ౯నరాదు ఎట్టా హరి సం వారి _ ఇందు డు నరకఎంధమునకు (వవానహేతువులు ౫ వీలని పేర్కొనినట్లు వచించు దున్నవి _ దేవకీనన్షన ఎచ. శృణు మె మధుసూదన యేన త్సా మభిగతో _స్మ్యద్య కాశ్యే ణామిత్త్రుకర్శన ఆదిత్యా కరౌ మోనో జ్ఞవోర వితినస్టి న (హరి విష్ణు (0అధ్యా 08 84ట్ట్రో ఈనన (ఎత్హా వార్కి ఇ ట్లను చున్నది .

206 ఆ త్తరివారింంళ ము ఆ అమరావాసము లెల్ల జొచ్చి దనుజుం డభ్యిర్చిక్యదవ్యణా తదు లెల్లం టొరి “వట౮డిన కధల్‌ (దవ్వంగ టె క్కేమి సె స్ప మహాభంగ మొకండు గగ్గె దిను మాభంగంబు సీకున్‌ సమా నమెయే జెప్పగ జిత్తగింసము జగన్మాన్యోనల్లోద్పికమా అనపహార్యంబు లెవ్పా ని కదిచిదేవి కుండలంబులు సురలోకమండనసములు గొనియె విబుధాళి వంఆల గుందు చుండ నింతయును మాధవా నీవె యెజుగుదింక (హరి ఊఉ 4ఆ 6 ?) నాచనసోదున యై నను నరకవధమునందు కుండలాహరణమునకు (ప్రాాాన్య మున్నట్లు తెలుపుచునే యున్నాడు నరకవధానంతరము శ్రీకృ స్టునితో భూదేవి అనుదున్నమాట లి ట్లున్నవి - దివిజులి దల్లడిలం దదీయజన య్యితీకుండలద్పంద్పముం జెవులం బెన్టికొనంగి రూ పగుట నబూచెం గాని యాతప్పు నీ జఇెవలం బెస్టే కొనంగ రానిప్తశ ఎం బెట్టి కట్టిండివా సపు చెట్టుం దను జంప జాలు టిత డిచ్చం జూడ డింధద్రానజా (ఆ 84ప) అని దీనిని చిట్టి సోమనయు నరకివధమునందు దేనమాలకుండలాహరణ మున కున్నప్రాధాన్యమును గా దన లేదు కొని భూదేవి కుండలములు తెచ్చి యిచ్చుపస్టునం దెట్లో దీని _పసక్తి రాక తప్పదూన దాని నచ్చటనే చెబ్బంచుఎ రశవం తము గా ఉండి బొచిక్యమును పోజషంచు నని తలచినవా డ్రై వునరుక్తము హా చెబ్బంచుట ఏల యశి ఇట త్యల్పసకిని వదలినా డనిఎంచును (దెపత లకు దిరుగ రానితెరువున ననన) | ననుట = మురపాళాద లచే చాలదుర్శమము న నరకునిపత్తన మున్న దని ఐనను గరుడున కది చొరరానిది కా దని యాచించును చ అనడు జనార్జనుండు నరకానురు జంట కిత యేల నీ కనిుునాధ మున్‌ బదరికాశమతా“సపం_క్రిముందటం గినిఎ పతిజ్ఞ చే రణ'కేళికి నప్పుడి పొ వాది నై పనివడి నే దలంచితి సుపర్డుని వాత డు వచ్చె నింతలోన్‌ ౧౩౭ అర్థ _- అనుడున్‌ ౯2 (ఇందు డు ఇట్లు) చెబ్బనతరువాత జనార్హనుండు జి ఛ్రీకృష్ణు డు (విష్ణు ర్నారాయ-ం కృష్ణో విస్పకె నొ జనార్జన అన ) అశిమిఎనాధ ౬ దేనత్యాపథభూ (దేవేంద్రా _ అనుట [(అనిమిషలు = దేపతలు న్నా నిమిష _ నిమేష _ చతుస్పన్ననం యేషామ్‌ _ అని విగ్రహము జెప్పపాటు లేనివారు (వ్యు) అ ధామరే యుసషే అనిమేషో వ్‌ప్యనిమిషో 5ఎ (వైజం౦) నరక + అసురున్‌ = నరకు డనెడిరాక్షసుని చంపుటకున్‌ సీకున్‌ ఇంత ఇంతటి(ప్రసంగను (ఇంతగా ఇస్సుడు చెప్పుట) ఏీలజఎందులకు అక్కల లేదు

మందరిసటూఅము 207 (శార్చమే ఇండుల కైనయత్న మంతయు జరగియున్న దని భానముు మున్‌ = మును ముందు (నీవు ఎమ్బజకు వూర్చిము _ అనుట కిని = కోపగించి (నేను (కిర్త] ఐదరికా+- అశం _- తశాపనపం్తి _ ముందటన్‌ = (నరనారాయణులతప స్థాన మగు బచరీషేేశమునందలి మునిశంఘముయొక్క ఎదుట (వారు విను చుండ ా - అనుట (ప్రతిజ్ఞచేఎ = (నరకవఛము) తప్పకి చేసెద నని మాట ఇచ్చి [ (పకిజ్ఞా నా 5వరోద్ధవ్యా స్పల్పకేవుఎ చ విస్తుని (అగ్ని) (చూ హలా వివ)] అబ్బుడు + అ = ఆశకమయమందె (తత్షణమే = అనుట రద కెళికిన్‌ = యుద్దిమునందలి విహారమునకు (వివోరము - సంతోషముకో తిరుగుట ( వివోరే సహ కాన్దేన (కీకితం కేలి రుచ్యతే అని (సా ద) అట్టిది (సాదృశ్యలక్షణ) మాలవ్య కును మేషు యేన సతతం శేలి కృతా హేలయా (భృత్గాష్టకము చూ హలా వి) కాకతీయవిలో కీర్తి జక్షారీకే విజృమ్మితే ధే మధుకిర్మకీడాం తిమాలక్యామలం నభ (పతా కొష్ఫె 40)మొ ] పోవువా డను +- ఐ = వెళ్లవా డనూ అయి (వెళ్లు టోవువా డను గ ఉండి సనివడి = (ప్రయత్నిపడి (కావలయు నని కోరి _ అనుట సుపర్టుశిన్‌ = గరుడునింి (బం గారువంది వగుటవలన మంచి వైన జెక్కిలు కలవా డు - అని (వ్యు) గరుత్మాన్‌ సుబర్ట పన్నాశన అని (అమ )] నేను తలంచితిని = స్మరించితిని ఆతి డున్‌ = ఆగరుత్మం తు డును (నేను ఎవినిని దల చితినో ఆగరుదు డును _ అనుట [ఇ ట్లనుటవే _ ఎదుట నున్నను ఆత డు అనుట ఎమయుచితమే ఐనది ]. ఇంతలోన్‌ = ఇంతచిలోపల (మనము మా టాడు చున్నంఅలోసల ఇప్పుడే _ అనుట్స వచ్చెను (నర్పము సంబద్ధ మైనది ఇదిగో ఇప్పుడే బయలువెడలు దున్నా నని భావము) తౌ ___ ఇంతకు ముందే బఐదరకాశనయుమునుండి మునుఎ నిచ్చి నరకు డు వాతిని పజచినపొ ట్లన్నియు నాతో చెబ్బరి వాశిమొల విని పట్టరానికోసముతో వానిని వధించి తీజెన నని వారికడ (ప్రతిజ్ఞ చేఎతిని అప్పుడే నేను నరకవిధమునకై బయలువెడల నెంచి ఈగరుష్మంతు.. డిఎకు వచ్చు నట్లు నామనసృనం దెంచికిని ఆలడు వచ్చినా డు ఇందులక్షై నీవు ఇంతగా వేప చెప్ప నక్క*౨ లేదు నేనిప్పుడే బయలువెడయు చున్నాను _ అని శ్రీకృబ్ణు డు దేచేయద్రులితో చెబ్బ అతనిని సంతోషపబుచెను విశే __. (రణకేళ్సి ఇట. కే? అనుటవలన _ యుద్ధము తన కొకవినోద్యక్రీడపంటి. దని దానిక్షై జాగు చేయుట ఉండ దని తానూూూనే దుష్టపంవోరమున కెనయుద్ధ మెప్పుడా అవి ఎదురు చూచు చుందు నని తన్ను దానికై ఇంతా (ప్రేరేఎంపవిలణనది లే దని తెలిఎనా డు ్రీ కృష్ణు డనవచ్చును

శ్రీర్చష్ణుండు సత్యభాముతో నరకాసురుని వధింపం బోవుట ఉ నావుడు నిందు డుబ్బ యదుంయఎ ఉప డ నత్యభా నావిహ'గేందు ఎక్కి వివిధాయుదుి. డ్రై "యదంతరంబున్నె (త్‌ వ జనంగ నాత డును దోడన య[శగజంఎు సెక్కై “౦ భావన గొంతద వ్వరిగి పాణ చనం దనఎఎచోలకిన్‌ ౧౪౮ అర్థ. నావుడున్‌ = (శ్రుకృష్ణు డిన్తు అవ“౨రువాత ఇంద్రుడు ఉబ్బన్‌ = బండతో పడునట్లు గా అప్పుడు +- అ = అఆసమయమందే (తత్షణమే _ అనుట యదనాయం) డు = యాదవులకు (ప్రభుపు ((శ్రీకృష్తు డు (కర్త వివిధ + ఆయుధ డు + ఐ = పలునితము లగు శస్తాొత్త్రములు 7లిగినవా డూ ఉండి నత్యభామతోక్‌ విహగ + ఇంద్రున్‌ = ప= రాజును (గరుత్పంతున) ఎక్కి. వియత్‌ + అంకరం౦యి పై(తోవన్‌ = ఆకొశసంబధియగు నడిమిధాగమున శైన మీ దిత్రోవను (మీ చికి వళ్లుమూర్గముసందు. వాయుపధమునందు వాయు ఛంవారమున సడచుమార్షములందు. అనుట్స (వాయు ౦చారదుపైై నే ఆకారపడి మేఘమండ లాకులు నడుచుటను (బిబ్మాండప్పరాణ మిట్లు వచించినది _. అవహో పర్తమే ద్పాయు మే ఘోల్కావ్పట్ట వమ్యుత వర్తయె (త్పవహ ళ్చాధ అథా మార్త్హాణ్ణమండలమ్‌ వ్పర్తయే దు ద్వహ శ్చాధ అధా నవ(త్రమండ ఎను “ంబబో మారుతక్కంధ థా శీతాంకుచుుండలయ్‌ ప ఇఖ్యమో వివహాఖ్య స్తు తిద్దైవ హా జ్తలమ్‌ సష్టర్షిచ్యకం స్పర్షణ్లాం షష్ట సరివహూ స్తథా పరా బా స్తదా వాయు ర్వర్తయె ద్ధ్రంవండలమె (అప) ఈసందర్శ మున యూంమి న్గున్నది (ప్రతసై 7రుడే నాధ సక్యధామావోయవాన్‌ _కమేణ “ప్రస్కంన్ధాన్‌ ౩ మరుతాం సహవా ఎన. ఎశ్యతాం యనమబంహానా మార్ధ్ప మాచక్రిమే బలీ (హరి విష్ణు 62£అర్యా 88 40 జో) “నంగన్‌ = వెళ్లు గుండ గా తోడన్‌ -- అ = కూడనే (తనవెంబడినే _ అనుట) అ్యభిగజంయిన్‌ 2 నరా-తమును. ఐరాఎతో క్కమాతి్గిరావన్యాధదువ ల్లభా అనుచో _ లే మాతబ్ల = ఆధ్రమాంబ్ల (ఆవళసుం దుండెడిమెను గు అభాత్మకో వా మూరజ్ల _ మే ఘస్పరూప మైనడొను గు.అని (వ్యు) లను దీనికి (గురు ) విచించినది మేఘవాహను డు ఇం (ద్రుడు = తురాషా ద్మోమవాహన అని ఇందపర్యాయములయందు (అమ) కావున రెండవ (వ్యు ) దూడ సముచిత మె అనిఎంచును ౫?౧ను = (రఘు )లో _ బ్నగ్థగమ్భీరనిర్హోష మేక స్యన్తన నూస్ధతౌ ప్రావృషేణ్యం పయోవాహం _ విద్యుద్దై రావతా విన (న 80ల్లో ) అని

అగ ౦దికసవాతము 209 నాడు ఇచ్చట మల్లి వ్యా ఇ ట్టనిసవి _ ఐరానతో ౬ భమాతడ్లెరావ కాాభమువల్లభా అభ మాతజ్ఞక్పం చాస్య ఆక్‌ స్టితత్చా ద_భరూపత్సా ద్వేతి క్షీరస్పామీ అతి ఏవ మేఘారోవాణ౦ విద్యుతా వాఎర్యం ఏ ఘటతే కించి _ విద్యుత ఐరావతసాహచర్యా దేవ ఐరావతీసండ్ఞా ఒటఎ ఐరావతస్య ప్ర ఐరా- తీతి ఇరస్వామీ తస్యాత్‌ సు ష్టూక్తం విద్యుదైరానతా వి వేతి (ఆశ) ఇచ్చట ఐరావందు మేఖూధిష్టానదై వత మని క్షీరస్పామియాశయము కనుకనే మేఖూ రొవాణను = మెఖురూప మగు *జమునకు సంవ మెనది మేఘవావాను డిందు. డనుట యు ఎమయుదితి మైనది ఆక డును == ఇందు డును “ంభావనన్‌ = గౌరవముతో [ఎంభా నా. గౌరవము ఎధ్యన్తి కిర్మసు మహ త్య య న్నియోజ్యా “౦భావనాగుణ మవేవాత మీశ్చరాణామ్‌ (శాకుం ?౪౦ ల్లో) (మొ 0) కొంతదవ్పు = కొల దిదూుుము అరిగి=వెళి (వెంట వెళ్లి సాగ నంఎ _ ఆనుట్స (మిత్హ్ర లగువారిని వారు వెళ్లనపుడు కొంఠదూుము వారితో తా మరిగి సాగ నంప్పట సముచితాచారము. దానిని నిర్చిర్తించినా డిందు ఉని భావము కాళదాను ళక ంతలాపతిగృహ్యపయా+సమయమున _ కన్చాదులను ఆశ్రమమునకు మరలింప జేయవా డ్రై క్చాశిమ్యునిముఖమున ఓదకాన్నాల్‌ న్నగ్గో జనో ఒనుగన్తవ్య ఇతి (శూయతే అనిఎంచుట ఇట స్మరిలీయము. గ్వర్గంగ ఇచ్చటికి సమీస్థమే ఇదకాన్త మన న్తైనదే ఈ (దేశము. పాన = (వారిన్సి వదలి (వారినుండి వేబుఎడి - అనుట తిన - వీటి తోటికిన్‌ = ఆతనియొక్క [ (తాను తచ్చద్దార్థకి మిట] గృటాము ఉండుస్థలమునకు (ఆత డు నివాస ముండుతావునకు _ అనుట ఏనన్‌ = వెళ్ల గా (వెళ్లినతరువాత) అని _పైసద్యముతో అన్వయము

తా (శ్రీకృష్ణుడు వివిధము లగుళస్తాం స్త్రముల జేకొని సత్యభామకో గూ డ తాను గరుడ వాహన మెక్కి నరకపధమునక్షై ప్రయాణము సాగించెను ఇందు డందులకు వాల సంకో షంచుచు గౌరవార్థ మాఠనితో తానును అకాశమార్షిమనందు కొంఠదూరము వెళ్లి వాయపథ మసం దు వారు పైకి సొపోవు దుండగా తాను వారి నిక ఎదలి తినదారిని దాను సాగి తన నివాసము చేరకొనెను

విశే __ (సత్యభామక్సో సల్యభామాసహయవాన్‌ అని ఇట మూలము నీలకంరీయము దీని నిట్లు వ్యాఖ్యానించినది _ సత్యభామాసహాయవాన్‌ ఇతి అస్యా సత్యభామాయా పృథివ్యంశత్చాత్‌ సృథివ్యాజ్ఞ యమైవ తస్య మృత్యు ర్చివాతో ఒ బృతి సత్యిభామాజ్ఞ యైవ తం బానివ్యా మీత్యాశయ అని (సత్యభామ భూదేన్యంశమునకు చెందినది భూదేవియాజ్ఞ లేకుండ సరకునకు నృుత్యువు

లి(0 ఇత్తరిబాతివింశము___ ఆ లేదు అందులకే నత్యభామసవ్మతితొ అతని జంస దల చి ఆమెను ఆసవెంట సహాయురాలి గా కొనిబోయినా డు భ్రీకృష్ణు డని ఇచ్చట్‌ సఏీలకంరీయవ్యాఖ్య ఏచించుచున్నది] గి పహారియు మాహిష శ్రీీసురి కరుగుదెంచి

రత గా బుట్టి తిరి7గడురాతూులకు

దొలుత జముబానసమునింటి తోవ చూపి

పాంచజన్వంబు చే నంది బంము మెజణ ౧౩౧౯ అర్ద __ హరియును :2 (ఇంద్రు డు తననివాఎమునకు వెళ్లినతరునాల) థ్రీకృష్తు డుగూడ మాజా ష్మతీపురికిన్‌ = మావాష్మతి అనుపట్టణమునకు [ఇది నరటునిరాజధానినగర మగుప్రాగ్జ్యోతిషము నకు వెలుసల దానికి రక్షకము”ా ఉన్నమురహయ్యగీవాదులనివాస మగునగ౦ * అనిఎంచును దీన్నిపస క్తి ఇట మూలమునందు గాని (ఎల్హా హరిలో గాని కనరాదు మురాదులకోడియుద్ధను (శ్రీకృష్ణునకు (హ్రాగ్టోతిషనుందే. జరగిపబ్లు. (ఎజ్జా హరి ) అను చున్నను _ మూలము దా నికి వెలుసల్మిప్రదెశము” జరిగినళ్లే తెబుపు చున్నది తద్బవాస్ధత మగు(ప్రదేశమందే మురాదుల యావాసము వెలు ఈమావాష్మతి ఉన్న దన నగున్శు అరుగుదెంచి = వచ్చి తొలుతన్‌ = మొదట (ముందూ అనుట) రక్ష = రక్షణము (కాపుదల) కాన్‌ = కలుగగా చుస ! (పదక్షిణీంచి తిరిగెడు = “ంచతించెడి (చుచు (హరి తిరిగెద్‌ = అనుట) రాకసులకున్‌ జము _ బానసయునింటి _ (తోవిన్‌ = యమునియెక్క ఎంటయించి కిగు మార్గమును చూఎన= కన బిబి (ప్రంరక్షప లగురాత్ష్తసుల నందంను యముియింట భజింపా బింబ (చంఎ = అనుట) వాంచజన్యమును జ్‌ (తను) శంఖమును [ ళజ్జో లక్ష్మీసతే సాజ్బు జన్య శకం సుదర్శనమ్‌ అని (అమ )] చేన్‌ + అంది = చేత బట్టి బలము ౫ అనళక్తిని మెటిఎ = (పకాళింస జేం (దియల”బచ్చి మెజయి అ న్తర్భానిత ణ్యర్థవము న ణీచ్యాపత్యయము (ఇం చక్క) లేకయే (పేరణార్థమును నదింప గలధాతువు] [పైకి . అన్నయము] (తనవిజయము కఇెలియవచ్చునట్లు తనశంఖము దృఢము గా పూరించినా డని భావము) తా. శ్రీట్ప్తు దు (ప్రాగ్జ్యోతిషమునకు (నరకునినగరమునక్సు కాపుదల గా ఉన్నమావాస్మ తీనగరము చేం దాలిచుట్టు (ప్రహరితిరుగుచు జాగరూకతతో. దానిని గాపాడు చున్నరాతసులను చంవెను ఆంరువాత తొను తనబలముకొల ది ధృఢము గా తనళశంఖ మగు పాంచజన్యము పూరించి తనఎజయముతోపొఎయి తనబలమును వా రందణకు తెలియ జేసెను

మందర ఎందు 7 విశే __ (మావాస్మతీఎర్సి ఇది లోవాతగగ్గ _మనెడిదేశములోని నడిమిభాగి మగునా అని సందెహాందుట కపకాశ మున్నది మూల మి ట్లున్నది = మద్యే లొబాతగజ్ఞస్య భగవాన్‌ దేపక్సీ ఆ... చెదాాయాం విచాపా_౦ం పాప్మానం పురుషో త్తమ అహ్హ శతసహనాజి దానవా నాం ఎరంతిఎ. ఎవాత్య పుడిషవ్యాఘ్ర టప్రాగ్జ్యోతిష ముపాద్రవత్‌ (సం వారి విష్ణు 6కఅధ్వా 87 88) ఇబ్బట సీలకింరీయవ్యాఖ్య - లోవాతగజ్ఞన్య = ఎన్టా (ప్రదేశఎశేషస్య మధ్యే వాదవాయాస. ఉదంసరిథాయాం పృ్పర్యామ్‌ అనినది లోవాతగంగ మొకదేశనామ మై నట్లు పాశినీయము నిర్బచింలఎ చున్నది అన్యపదార్ధే చ సంజ్ఞాయామ్‌ (60 2) ఉన్మ త్తగజం నామ దేశ తోవాతగబ్గమ్‌ (అన్సి బూబాష్మతి చేదిదేశమునకు చెంది శికుపాలునినగరి యైనట్లు మాఘ మనుచున్నది. ఉపరుస్టిన్తు దాశార్హా పురీం మావాబ్మతీం ద్విష (శళ 2న (ల్లో) (ఆన్సి నరికు డు శికుపాలు డు మకాలికులు వీ రిద్దజకు నగరి ఇదిా ఉండుఎ అఎంభము ఈ మావాష్మతి ఆమాబాసష్మతి వె అనక తప్పదు లోబాతగంగము. చేదిదేశమురోనిది _ అనుటయి సంగత మనిఎంపదు ఎక్టా పెగ్గడ నూలఅములోని లోవాతగంగము ను దేశము ”ా గుజుతించి నట్లు ఆంనియనువాదము తెలుుట లేదు అనువాద మి ట్నన్నది = ఆభంగిం గంశాం౨కైదర విదశింం చై దనుజదేహలొబాలఅ౦ ఎ గింగితోఎలం బడి తిదీయజలంఎ రి క్రివూరింబు. గావించె (హరి ఉ 4ఆ 42ఎ) మూలర్టరోబాతగంగమున కినువాద మినునళ్లు ఇది యున్నది లోవా అగింము దేశ మని తెలియ జాలనియంతటివా డు గా డు (బ్రబింధపరిమేశ్వరు డు మణి ఇక నిది ఎట్లు సంగతి మో (తొచుతిన్స్‌ - ఇ టట్లనుట టధమవిజయ మిది యని తెలి. అ(శఎిము గ ఇది జరగుటనుబగ్ది నరవాదులవిజయ మి క సుసాధ మగుట తెలియ జేఎన దనవచ్చును (బలము మెజన్సు మెజన = మెలియించి రాజసుతులతోడ రమ+ బాండనిథధుత రాష్ట్రసుతు లు వృద్ధరాజునొద్ద _ దద్దయును ముదమున దమతిమవిద్యలు మెటఎ రెల్లిజనులు మెచ్చి పొగడ (భార ఆది 6 ) ఈ బలము మెజఎు అనుదారినే వివరించిన దనున్లు ఎట్టా (పెగ్గయనువాద మిస్లు సాగిన దిట _ పాంచజన్యంబు ఎవూరించినం దదారావంబు త్రైలోక్య రం(ధ్రబాధాకరం వై పర గుటయు జలధుల్‌ ఎండలివండు గా గల గె నాకావారణ,శేజి బె గిలి యొగ్గం బడియెం జరాచరచయకశ్లేగోత్తరం చై ధరా వలయం బంతయు (*క్కునం గదలె గీర్బాణావజుల్‌ సాధ్వసా కుల మయ్యెన్‌ హరపంకజొసనులు (ప్రక్షోభించి రంతర్గతిన్‌ (బారి ఉ 4అఆ 85వ శ0ప ) (అన్సి

లల్లి ఉత్తవవారినంశయి.__ ఆ అలం __ [్రయకుని (తోవ చూఎ. చంపెను అనక ఇ ట్లనుట జేఎ] పర్యాయోక్షము పర్యాయోక్రంతు గమ్యస్య నవొఖజ్యిన్న రాశ్రయమ్‌ అని లక్షణము గి కత్తివాతులతో నూరు గాచి తిరిగి యాడునురుపాశిముల గాంచె నాణువేల వానిలోనిఎ*శాచముల్‌ వచ్చివచ్చి పొదువ నన్నింటి దుగుకల(పోవు చేసె ౧౪౦ అర్థ కత్తివాతులతోన్‌ == క్తి వాయి (ముఖము) గా కలయర్ధ్భచం(ద్రబాణము లనువానితో వానితో గూడ (వోర్డకితృతీయ (వానిని ధరించి _ అనుట్స | కిత్తివాతియమ్ము అనునదియే నామైకదేశే నామ్భగహణమ్‌ అనున్యాయమున సత్యభామ సత్య ఐనశ్లే క్తివాతి ఐనది సంస్కృతమున అర్థచం(ద్రాకార మగుకిత్తి మఖమునందు (అగభాగమునంద్యు ఉండుటచే ఇది అర్జం్యదము (లేక్స్‌ అర్థచం్యదదాణము అని పేర్కొన బడు చున్నది అర్థచన్ద్రు తుర(ప సాక్‌ అని (వైజ్శ ఊరు= (గ్రామమును. కాచి 2 కాపాడుచు (శ్యతుభయంకరము లగు నాయుధములతో (గ్రాదురక్షణమునందు. జాగరూకు ల్రై _ అనుట తిరిగి/-అడు = తిరుగాడెడి (ఊంచుల్టు రతి వగిలు సంచరించెడి ( అడు స్పార్టిమునం దను(ప్రయు క్తము నురు _ ప్రాశెములన్‌ == మురానురుని సేనలను [పాశము _ సేన దవ్వులన్‌ బాశేముడించి (ఉ రా 7ఆ)(చూ ళ ర) మొ)) ఆంబదెలన్‌ = అణు వెలనుందిని [ ఎబాద్చి శేషణసంథ్యావాదకం బుంకుం గొన్నియెడల నరుహత్కార్యంబు చూప్ఞైడి (పొ వ్యా శద్ది 04స్ఫూ] కాం చెన్‌ = చూచెను శ్రీకృన్తు డు కర్త వానిలోని = ఎశాచముల్‌ = ఆసై న్యములయం దున్న భూతవేషములు | విద్యాధరో ఒప రోయక్ష రజోగంధర్నకిన్నరా ఎళాదో గుహ్యక బృద్ధొ భూ తో ఒమీ దేసయోనయ అని (అమ ) వెదముమా్యతము ఎళాచోత్సి్తిని (కిందిరీతిని వరించి నది = యా వి(ప్రషో విపరావతన్‌ తాభ్యో ఒసురా రక్షెగ్‌ంఎ ఎశాచా శ్చోదతిష్టన్‌ తస్మా శ్రే పరాభవన్‌ వ్యిపడ్య్యోజఎ శే సమథవన్‌ (ఆరుణము వీరిని రాక్షసులతోపాయి ఎుట్టిన అవా నరజాతి వాతి” వర్థించినది ప్రై వేదము] పచ్చిఎచ్చి. (బాగూ పైకి వచ్చి _ అనుట (భృళార్థమునందు ద్చిత్వమృు పొదుఐన్‌ = చుట్టవేఎకొన - (కదలమెదల కుండ జేయ ా _ అనుట) అన్నించిన్‌ = వచ్చినఎళశాచములను అన్నిటిని (ఒక్కదాని నైనను వదలక_అనుట) తును కల _ (పోవు == (మాంసప్ప) ముక్కల కుస్పగొ చేసెను (ప్వై బడినఎళశాచముల నన్నిటిని ముక్కలు ముక్కలు - నజకి (ప్రోగువేఎనా డు (ఖ్రీకృష్ణు డని సంకలితార్థము)

మందరసవాతోము తతి రౌ _ అర్థచి ౦(ద్రదాణములు చాలఖభయంకరము లైనవి శ్మతువులు పట్టణము చొర కుండి వానితో మురుని'పై న్యములు నరకునిరాజధానిరత్షణ కగు షాళెప ట్టన దగినమాబాష్మతీనగరమం దుండి (ప్రాగ్ట్యోతిషపువోనగరిమును కాపాడు చుండిరి (్రీకృజ్ణ డు ముందు ప్రహతె తిరుగు వారలను తుద ముస్టించి నశరంములోనికి రా గా నగరమునకు కాపుగా ఉన్నయిరునినై న్యము ల%పంనవి అందలిఎళాచముఎ ఫ్రీక్సష్టం. జూచి అఆతవిప్తై బడినవి (శ్రీకృ్తుడు వా రందబను చే ఇషము ా వివధ మొనర్మ్నెను విశే __ (ళునుకిలప్రోఎ చేస్తె ఇ ప్రనుటనుబట్టి శరీరములు లేనిదయ్యము లివి" వని రాక్షసాదులవిలె దుర్మార్గఎర్తు లగుదుష్టసత్హ్పవిశేషము లివి యగు నని ఊబాంస నగు చున్నది రాషిసులతోపాఎి పుట్టినయొకియవాంతరజాతి -- వేదము పేర్కొనినది వీరినే (మురుపొశిములన్‌ ) ఇట తంజా (వా పా మురపాశములం గాంచె నాబువెలన్‌ అన ఉన్నది వావి(ప (కిందదీనిని ల అని ఉదాహరించినది (30 హరి ఎళ్లా హరి )మురపాశములను పేర్కొాను చున్నవి _ అపళ్య ద్ద్సారి త(క్రస్థాం హస్త్యశ్చరధవావానీమ్‌ కురా న్హాన్‌ మొరవాన్‌ పాశాన్‌ షట్సహస్రాన్‌ దిదర్శ వా (సం హరి విష్ణు [8 అధ్యా 4 ల్లో) మురదై త్యుచేత నుద్దురదూయాబలంయిన (చార్జ్యోతిషంబుముట్టు నొడ్డంగ ఐకి నిశతో్యగనిరంఅరగురుముఖం బులు గల్లి సురభుజంగ గరుడగంధర్వాదు లొరఎన బేర్చు విస్మారిపాశంఎులు బహుసహ్యన సంఖ్యంబు లొరుల కసాళ్యంబు లాత డు గావించినవి త్యీవకరినచ్యక ధార నన్నియు దునిమి. (హరి ఉ 4అఆ 82వ ) = (అవి ఈపారమునే కవి పరిగబాంచి ఉండు నేమో అనునంఠటిది గా ఇది ఉన్నది మౌరవాన్‌ పాాన్‌ ఎఇట్సహ్మసాన్‌ దదర్శ అనుయూల మునకు సంనివాఅము గా మురపాశముల గాంచె నొాజువేల అను చున్నదిది ఇ క తిరిగియాడు అనుదానికి ఏతదనుగుణము గా మాయామయము లయినయీపాశములు అర్ధచం[ద్రబాణములతో కలు యుండి ఊరు కాచును _ (ఊరుచుస్త్రు పరివేష్టం? (చుట్టుకొని ఉండు అనునది అర్హ మనపలయును ఈపాళను లాలువేలలో ఎళాచములు గూడ కలఎంమెలన కా పున్న వని అవి పై బడా అన్నించని వానిని వానితోపాఎ ఆసాళశములను తునుకలు తునుకలు చేఐననా డు శ్రీకృష్ణు తని సమిన్నయ నునపలయును కొంఠతసనన్నయశక్ష శ మున్నను మూలమునకు సంని బాత మిది [ఇచ్చట సైన్యము లుండుటనుగూడ సం హరి కా దనుట లేదు కావున పాశె ము ను అనుపారముగూడ _తోఎరా జన దగినది కాదు అసళ్యక్‌ (కాందెన్సు అనుట ఇట గూడ సమానమే మురపాశములవూట సోమన నదలినను వదలవచ్చును ఉ హరి సం

జ. ఉత్తరహంవంశము._. ఆ హరి ఎడా హరి = ఇట చాలపట్టులలో ఎరస్పరము ౦దర్భమె బే దనున౦౦ ౨ వెమిపా-ఎ) కలిగి యున్నవి కావ్యమర్యాదానునరణ మో సంధాంతరానుసరణమో ఇందులకు కరణము గానొప్ప మ కని శారిన్‌ మురు డంత మార్కొని గిదాఘాకంబుల న్నొూంచి యి

ద నవాక్యాద్భుతళ క్రీ వై చుటయు. గొదండంబు సారించి య

ద్దనుజారాళతి నిత్రక్షురి[ ప్రమున దత్కంరంబు ఖండించి ఈం

ఖనిసాదంబున భూనభోంతరభ యోత్కంపంబు గావించినన్‌ ౧౪౧ అర్థ __. అంఠన్‌ = తడవాత మురు డు 2 మురాసురు డు శౌరిన్‌ = కృిష్ణుని [గూరుని సంతతివా డు (వ్య) బిహ్పాదిభ్యశ్చ (4 80 ఇజ్‌ దేవకీనన్షన ళ్ళారి (అమ] కని = చూచి మార్కొని = ఎదుర్కొని. గదా = గూతంబులన్‌ ౫ గజాయుధముయొక్క- దెబ్బలచేత (ఘాత కాజ్జప్రహరయో (విశ్వ )] నొంచి = నొబ్బంచి (బాధించి మీ దన్‌ = తరువాత న + వార్య + అద్భుత - ళక్తిన్‌ జి అడ్డుపెట్టరానిది ఆశ్చర్యము కలిగించునది మైన శ క్ర్యాయధమును వైచుటయున్‌ = (విసరి వేయుబయును దనుజ +- అరాతీ = రాక్షసులకు శత్రువు (కృష్ణు డ్రి కోదండంబున్‌ = తనధన సును (శార్జమును) సారించి = చక్క చే. సరిబేం. (అల్లెత్రాలు లాగుట కలజాని గౌ ఒనర్చి అనుఎ). శిత _ తురప్రము నన్‌ = పదు నైన అర్థచం(ద్రబా దు త్రో తద్‌ కంరంబున్‌ = ఆమురాసురుని కుత్తుకను ఇండించి = నకి శంఖనినాదంబునన్‌ ౫ (-న్తు ₹ంఖధ్ననిచెత వా నవ శ అంతరం శయ 1 ఉక్కంపంబు = భూమియొక్కయు. ఆరశయియొక్కింయయు అవరాళయినకు (న-మి చోవిక్స్‌ భయముచే ఐన వడ కును కావించినన్‌ = కలుగ జేయగా - (ప్రే సద్యిముతో అన్సయము) _ శ్రీకృష్ణు డు మురాసురుని జంఎ మహోతా హముతో విజయహాదకదు “ అనవాంచజన్యము పూరింఎ గా దానిభియంకిరధ్నని భూమ్యాకాశములయవకాశమును ఆక్రమి౦ చినది ఆధ్బస్‌కి ఆదే వంతయు గజగజ వం కపోయినది చాల భయంకరము గ” ఆధ్వని అప్పుడు (ప్రపర్తిల్లి శృతువులచెవులు చిల్లుల వో జే వారిని భయపజచిన దని భావము] శా __ తససైన్యములొనిఎశాచములు శ్రీకృష్ణుంిచే తునాతునుక లగుఎ చూచి మురుడు ్రీకృష్తుపై కవిం గదతో గొట్టి బాధించి వారింప గానిమహాళజ్తి నొకదానిని (ప్రయోగిం చెను ఛ్రీకృష్తు డు తనధనుస్సు సజ్యము చేఎ ఆశకక్తిని సజికి ఒక్కయర్థచ లద్రబాణముతో

వెందరిఎబాతిము 2 ర్‌

మురునికంరము కెగ్యవేసెను తోడనే శ్యుభయంకిరము గా భూమ్వాకాశములు దద్దజిల్లునట్లు చ హోత్సాహముతొ పాంచజన్యమును ఎూరించెను విశే __ (దురుడ్రు షురు. అని ఉకారాన్నము గానే (సం హరి) డీనిని వచించు ఎన్నిది _ మురు కాలా్తకోసమ మురుం హత్పా సబాన్ధవమ్‌ మురు ర్లృహ్య మహాగదామ్‌ (మొొ(చూ వారి విష్ణు 68అ 50 568 56) మురద్దైత్యుచేం మురాసురుం బరిమాన్చి అనురీతిని (ఎడ్జా హరి ముజ్ఞకేశీ మురరిపు అని (వైజ) (మొ వీనిని బన్ట _ అకారాం తము ఉకారాంతము రెండును *ల వనిఎంమయను [ఉ హరి కూడ ఆలోకింది మురాంతకు డాలోననె _ ( 48) అను చున్నది] (భూనభో౦ంరము అంకరిము అనుట శబ్దగు+క మాంాళ మగుటను తెలి అందు శబ్దవ్యాప్తి కిగునాచిత్యమును తెలియ జెబ్బన దనవచ్చును (శంఖనినాదింబున భూనథో తర భయోత్కంసంబు దించినన్‌ ఇ ట్లనుట శ్రీకృన్టుం: క్లైన మహోత్సాహమును సూచించు చున్నది మురాసురు డు నరకునకు కుడిబుజ మన దగినవాడు ఈఈ డే అదితికండలములను తెచ్చి నరికున కిచ్చినట్లుగూడ సోమస దించు చున్నా డు ఇట్టి 'ప్రబలళక్రువు అనాయాసము గా చచ్చినందుల కైన శ్రీకృష్ణుని ఎంతోషాతిశయమును ఇది చెప్పక చెప్పు చున్నది ఉ అంత నిళుంభు 'డెయ్టుకొని యాశళుగిముల్‌ దనమీ ద నేయ రై

'ఆ్యాంతకు డంత కంతకు *ఇదావాతి నొవ్వంగ నత్యథామ దు

డ్రాంతమదంబుతో ఘనగచం గడు బెట్టు గై చె ట్కు న

త్యంతరయంబునన్‌. ఈుధిరథధారలు (గక్కా రణ ౦*ణంబునన్‌ ౧౪౨ అర్ధ ___ అంంన్‌ 2 అప్పుడు నిశుంభు డు=నికుంభు డనెడిరాత్షసు డు ఎయయ్రుకొని = వెంవాడి (వెంబడిపడ్రి తని దన్‌ == అఅనిమద (శ్రుకృష్తునిపై ని అకుగముల్‌ == బాాములను [ ఆకుగో క్కే శరే వాయో అని హేమవందు దు వేగమూ వెళ్లునవి (వ్యు ) వీయన్‌ = ప్రయోగింస - దైత్య +1- అంఎకు డు = రాశ్తసుల నశింస జేయువా డు (కృష్ణు మ గదాం హతిన్‌ = గదయొక్క. వెబ్బచేత (ఇదివజకు మురు డు (స్రహరించినగిదనలని దాధచేత-అనుటు) అంతకున్‌ + అంతకున్‌ == (కమ(క్రమముగా (తిన్నతిన్న “) నొప్పి గన్‌ = నొబ్బ (వేదన ఎక్కువబాధ) కలవా డు గా గా (అన్టివానిని మూచి _ అనుఎ) సత్యభామను (కర్త) దుర్దాంతం

లగి ఉత్తవహరివంశ యి ఆ వమదంణుతోన్‌ = ఆ పఠాని గర్వముతో (ఇతరులను సరకుగొననియాత్మొత్కక్షముతో మహో శా హముతో _ అనుట) [ అన్యధిక్క-రణా దాత్క్మొత్క-ర్షా గర్వ బలాదిజ అని గర్వలక్షణము (చూ ప్రతారసన 81 ళో) రణ + అంగణంబునన్‌ = యుద్దభూమియందు [ అజ్జణం చత్వరాజిరే (అమ ) సాదృశ్యలక్షణచే అన్చి దగు (ప్రదేశము స్రైత మర్దము] రుధిరధా రలు 2 నె త్తుట్నివవాహములను (అంకు ఫొంళు లేని నెత్తుటిని , అనుట (కిక్కన్‌ =కక్క వై (వెలువరింస గ్రా ఘన _- గధన్‌ == గొప్ప దైన (అమోఘ మైన = అనుట) గదాయుధ మును అత్యంతఅరయంబునన్‌ డా మిక్కిలివేగముతో కడున్‌ 2 మిక్కిలి బెట్టు = కన్‌ == దిటతనము గలదా అగునట్లు దైత్యున్‌ = రాక్షసు నుద్దేశించి రాక్షసునిని గుజిచేఎ ((లక్ష్యీక ళు రించి) వ్వైచెన్‌ 2 విసరివెసిను తా _ థ్రీకృస్తు డుమురుని జంఎనా డనుకొపముతో ఆతనివా డగునిశుంభు డు శ్రీకృష్తునివె రా కవిసి బాణను లనేకము లేయు చుండెను శ్రీకృత్లు గు తా నిదివజకు మురునిగదాసహారముచే చాల నొచ్చి యుండెకు ఆవాధ (కమ్మకవము గ హెచ్చి చాలవేదన కలిగించు చుండెను దాని కీబాణపర ము తో డెనది అవి చూచి కొంకవి(శాంతి ఆతనికి కలిషంప నెంచి ఏమా శె యూ మానికుంభుని లెక్కచెయక తనకు యుద్ధము చేయననంశ మేర్చడిన దనెడియపరిమితోత్సాహూ ముతో “అవ్ధిభామ ఎకమహోాగదను దృథమి”ా చేత బూన్ని మహా వేగము గలదానిని గా దాని నొనర్నుము విసి (వేం ఆరాక్షను9 నే త్తురు (గక్కింంచెను విశే _- (నికంక డు) “౦ హరి ఎడ్జొ హరీ - నికుందు డు అనుచున్న వీంనివి నిపంభు డు అనియే ప్రఎద్ధి దెవీ భామొ నిళుంయు?ి గా చుతియొఐరొకిసున ఎతన్నామ సాజాత్యు? పేర్కొను చున్నవి [ఉమ ఎవాంనాయామి భావె ల్యుట్‌ - నికమ్భనమ్‌ మారాం నిశరణం నిబర్హణం నూదన౦ నిరసనం నిశమృనమ్‌ అని నిఘంట వులు (చూ హలా వెజ మొ నికుంభు డు గదా్రయోగ మొనర్భుటకాని కత్యభామా(పస క్తికౌని సం హరి తో లేదు ఈ పట్టున ఎడ్జా హరి _ నిశుంభుడు సత్యభామను గదతో కొట్టి నెళ్తు రొలుక్ష జేయ ా కృష్ణు డు కోఎ చి ఆంనిని వధించిన ట్లున్నది ఇవి ఇబ్లు ఒకదాని కొకటి సంబం ధము లే కుండ సాగుటకు కొారణము సరిశీలనీయము (కక్కన్‌) నిష్థ్యాతోద్గర్ణవా 'న్తాది గౌణవృ్తిన్యపాశ్రయమ్‌ అతిసున్షర మన్య్యతి (గ్రామ్య కకం విగాహతే అవద్యం తు నిబ్బవతి వధూ రితి (కావ్యాద ప 85 $0ల్లో) ౦౮ గం నన్నయ్యపయోగ మి స్లున్నది = నలు దొల్లి య్యాకమించిన కలి కర్కోటనిషంబు (గక్కూచు

28] మందరసవాతము 2 నొడలన్‌ వెలుసడి నలుసకు విబాతాం జలియైత న్నెలుగ జెప్పె జంచలు డగుచున్‌ (భార ఆర 2 78) (అన్సి (ప్రమాణం తత్ర సద్పద అనురీతి నిది సాధువు క ఆలోకించి మురాంతకు

డాలోననె శరవరంపరాంభో నిధిక

ల్లోలమల 'దేళ్ళి వానిం

“గాల ని కందిచ్చె ర” దఘనవాయుగతిన్‌ ౧౪౭ అర్థ ___ ముర - ఆంతకు డు = మురు౦ జంఎనవా డు (శ్రీకృష్ణుడు ఆలోకించి == (అద్రి చూచి. ఆలోనన్‌ + ఎ = అంతలోపలనే (సత్యభామను గద్యాసహారమున నిశుంభుని ర్క్తము (క్రక్కించెడిలోపలనే _ అనుట వానిన్‌ == ఆరాక్షబువిని రడ = ఘన - వాయు గతిన్‌ = భయము కలిగించెడి గొస్పవాయువువిధమున (శ్రాను (ప్రచండ మగునొకచువో వాయువు _ అనునట్లు _ శరపరంపరా అంభోనిధి కల్లోలములన్‌ = బాణము లవరుసలు [ఎంథానుపుంఖము గా (ఒకదానివెంబడి మజియొకటి గ్రా ఎడతెగక విచ్చెడిబాణములు] అనెడి సము(ద్రతరంగములందు తేల్చి = ముంచి కాలునికిన్‌ = యమునికి | కారో మృత్యౌా మహా కాలే. సమయే యమకృష్ణయో _ (విశ్వ )] అందిచ్చెన్‌ = అంద జేసెను. (చేన్చెను (చంపె నని భావము తా __ తాను నొచ్చి యుండుఎ చూచి సత్యభామ నిశుంభునితో పోరాడు చుండెను (శ్రీకృష్ణు డది చూచి. ఆమె యాతనిని నెత్తురు (కక్కించునంతలోనే బాణవెర్షమున ముంచి ఊ ఎరి యాడకుండ నొనర్చి నిళుంభుని చంపివేసెను విశే _ (అందిచ్చెన్‌ ం క్సార్టేకో న భవే త్సదా అని ఆథర్వణు డు (ప్రౌఢవ్యాకర్త - దీనిని క్సార్టేత్తున క్రైనసంధి గా ఉదాహరించి చాపము నా కం ది మ్మనుడు (భార బిరా 4ఆ 2మొొ (ప్రయోగము లుడాహరించి కవ్మిత్రయసన్మత మిది అను దున్నాడు శబ్దసల్ల న మిది _ ఆని (ప్రామాణికలు ఆధునికులు దీనిని - ఏన్యూదిగణపరితము జేఎ సాధింప నగు నను చున్నారు అందియిచ్చు అనికూడ దీనికి [ప్రయోగము లగపడు చున్నవి = సతీ బేర్చేర బిలిచి చేసెఆ సోమ మమ్మృహాయోగి యంది యీ నెమ్మి బాన మాచరించి (భార అశ్చ _ ఖ(మొ, అలం ___ రూపకము ఉపమ (అంగము [శర కల్లోలములన్‌ అని శరఎబరంపరలు అంభోధికల్లోలములు గా వచింస బడినవి రౌద్రఘనవాయుగతిన్‌ అని వాయసాన్యుము (శ్రీకృష్ణు నకు చెస్స బడినది ]]

లికి డ్‌ డ్హీరహారీవంశము.__ అఆ ఇ "శేశీవకము జె నచ్యకికి హయ్మగీవుండు మార్కొన్న నా -జ్తీ, భీలాయోధన మయ్యె నయ్యెడ శర [ేంఖద్గళోడ్వేలకీ లాలాలోలము. చేఎ వానితల నేలం గూలవై చెన్‌ జయ శ్రీ/లోలుండు మురారి పంచజను బంచెం దత్సవాయుండు గాన్‌ ౧౪౪ అర్థ __ హయగివుండు = హయ్యగీపు డనెడిరాక్షను డు శెరి _ వి౭ముడు ఐన = (క్రీడ (ఆట్సవంటిది సంతోషకర మైనది (వేడుకా ఉండునది ఐన శౌర్యాతశయము (గొప్పప ర్నాకనుము) కలవాడు (ఎకను (కాన్తిమ్యాతే స్యా ద్వికమ ళృక్తిసంపది (విశ్వ) ఐన చ(క్రికిన్‌ 2 (శ్రీకృష్ణునితో ( చడ్రీ కోకే కులాలే ఒహొ వై కులే చకవర్తిని (హైయి )] ( షస్ధస్థానికం ఐగుకువర్ణకం బొక్కొకచో ద్వితీయాదివిభక్తులకు మాజు గా దదత్తదర్హంబులం ॥ 90 ణ అతో అది వు జూసన్హైడి (పొ వ్యాకార 8 సూ) మార్కొన్నన్‌ =ఎదుర్కొన గా(తలపడ గ్రా ఆభీలశ ఆయోధనము 2 భయంకర మైన యుద్ధము (మోరయుద్ధము అయ్యెన్‌ = (వా రిద్ద ణకు) కలిగెను ఆశఎడన్‌ = ఎప్పుడు వానితలన్‌ = ఆరాక్షసునిశిరస్సును శర _ (పేంఖత్‌ + గళ శ ఉద్చేల కీలా _ లోలము=బాణములచే వ్యాఎంచినది (నిండినది అగు కంరముయొ క్కు హద్దు మీటీన ((మిక్కుట మైన్స నెత్తుటియందు కదలు చున్నది గా (ముని గి శేలు చున్నది గొ) జే. నేలన్‌ = భూమియందు కూలన్‌ వై చెన్‌ == పడ వేసెను (శ్రీకృష్ణుడు హయ్యగీవునికంరమును బాణములతో నిం వైచి నెత్తురులు సాణించి ఊరక యూ గులాడుచు శెగి నేయీద సడ జేసె నవి భానము) జయశ్రీ = లోలుండు = విజయలక్ష్మియందు (దానిని న్వకరించుటయందు = అనుట అసక్తి కలవా డు (సంతృ ్ప చెందనివా డు అనుట) (కనకనే) ముర + అరి 2 కృష్ణుడు పంచజనున్‌ 2 పంచజను డనెడిరాక్షసుని తిద్‌ నహాయుండు = అతనికీ = తో డైనవా డు (కూడ ఉండువా డు కాన్‌ = అగునట్లుా పంబన్‌ = (యమునికడక్కు పంపెను (హయ్యగీవునితోపాటు ఎంచజనుని గూడ వధించె నని భావము తా -- యుద్ధ మనిన ఒకయౌట గా తల చి వినొదించెడిచుహాశూరు డు శ్రీకృష్ణుడు అట్టి వానితో హాయ్యగీసు డు తనమృత్యువును తానే కోరి తెద్చికొనినట్లు తలపడి కొంతతడవు 'ఘూరయుద్ద మొనళ్చెను ఆతరువాత థీకృుష్ణు డు అతనికంరము బొాణనుయము చే అందు నె తపేజులు ప్రవబాంచు. చండ తల వానిలో మని గితేలుడు (క్రింద బడ జేసెను

ఎందరి సపూతము 2 రి

విశే _ (కేలీవ్మికము డ్రుఇట్లనుట _ ఎట్టిశ్ళతువు నైనను అవలీలా గెలువ గలమవా త్త రళార్యము శ్రీకృష్ణుని దగుట తెలి. ఆతడు హయ్యగివునితో "ఘోరయుద్దము కొంతితడవు సలుపుట వినొదమునకెకాని మజివే జేమియు కా ద౦ి సూచించును (జయగ్రీలోణు డు) శ్రిలోలు డు అనునది ఇట అసంత్టా ద్వికానష్టా సంకుష్టాస్తు టగా జ అలీ అద ళ్‌ గ్‌ న మవాధవా అమటను గ్య్యతికి తెచ్చి (ప్రభు వగు (శ్రీకృష్ణున కీలౌల్యకు సముచితమే అనుటను ఎ్శారింస జేయును అలం __ కావ్యలింగము (జయశశ్రీలోలు డు కృష్ణు డగుటనుజేఎ సంచజనుని వధిందట జరగినది (పదార్థి'హేతుకము) (చంపెను అనుటకు మాజబుగా పంచెం దత్సిహాయుండు “న్‌ అనురీతిని వచింస దిడినందున్న పర్యాయో కము వ ఇట్లు విజృంభించి దనుజాంతకుండు ౧౪౫ అర్థ ఆ దనుజ -- అంఏకుండు = రాక్షసులకు నాశకు డు (బైత్యారి (శ్రీకృష్లు డు ఇట్లు (చెబ్బనరీతిన్సి విజృంభించి = చెలరేగ (తనశ క్తి సామర్థ్యములు ఎక్కువ గా చూలు [ ప్రార్ద్యోతిషంబు గదిం _ అని పై పద్యముతో అన్నయము] తా __- ్రీకృిష్ణు డు అవలీల గా హయ్యగీవసంచణనులను క్షణములో చిశ్రవధి మొనర్చి తన కొకవినోద(క్రీడ యుద్ద మగుట తెలియనట్లు తనకౌర్యాతళయము చూఎ రాక్షసుల భయపటిబెను క్‌ (పాడ్జ్యోతిమంబు గదిఎన

దృగ్జ్య్యాటంకృతులు లేక దితిజులమీ దన్‌

దృగ్జ్యోత్స్న "జేవురింఎ గి

దిగ్ట్యాగగ నాంకరంబు దిశుర గ నానర్చెన్‌ ౧౪౬ అర్థ ___ దనుణాంఠకు డు (కర్త (ప్రాగ్జ్వోతిషంబు= ప్రాగ్జ్యోతిషము అనెడిపట్టశమును (నర కశినగరమును) కదిఎజచేరి దితిజాలమీ దన్‌ = రాక్షసులయెడ (స్తష్యుర్థక మిచ్చటిమీ ద ఇది విషయన సప్తమి) దితి యందు ఎట్టినవారు (వ్యు )] దృక్‌ +- జ్యోత్స్న = చూం - అనెకి వెన్నెల (చూప్పలు _ అనెడివెన్నెలల్రు జేవురింస గన్‌ = ఎజ్జవడ గా (వ్రనన్నతతో ఎల్లి ప్పుడు తెల్లని వై యుండు (శ్రీకృష్ణుని కన్నులు (కోధముచే ఎజ్జవాటీన వైనవి = అనుట) (నరకుని నివాసము చేరినంతనే ఆతని వాతుకకృత్యముఎ స్మృతికి వచ్చి (ఫ్రీకృష్ణు డు కడుంగడుకోపా

విగ ఉత్తరహరిఎంశదము___ ఆ తిశయము గలవా బైనా డు వారియం దవి భావము సద్భక్‌ -- జ్యా-టంకృతులు=సమానము లైన అల్జె(శానే ( జ్యా మౌశ్నీ మాతృభూమివు విళ్వ్ర (మో తిలు కలవి లెక == కొక (5 కొండునట్లుగా) (వింటినారిధ్వనులను మించినవి అనయార్చు లగునట్లు గౌ అని భాఎము) దిక్‌ + జ్యా గగన + అంతరంబును = దిక్కులును భూమ్మాకళములయొక్క నడిమి భాగమును తివుర గన్‌ = మాఖు(మోయ గా (పతిధ్చనింస చ్రా. అఆకత్కెన్‌ 2 అజచెను (ఎంహనాదము చేసెను అనుట) తా _. థ్రీకృష్ణుడు రాజధానీరక్షతై కాప్ప వెట్టినపాళ₹ా0డను (పాశము _ చిన్నపట్టణము పాళిగాండ్రు = దానియం దుండి రాజస్తురరకణము సలుపృవారు సంహరించి (పధాననగర మగునరకానురునినగరమును (పార్ట్యోతిషమును చేరెను అ ట్రానగరము చేరినంతనే బుష్యా దుఠలయెడ నరకు డొనర్చినదుండగములు స్మృతికి పచ్చి గొప్పకోపము గలవా డాయెను వెనువెంటనే ఆతనిసంహారమునకు వేడుకపడుచు అల్లె శ్రాటి కగుచిబుగజ్టైల్లమో తలతో యుద్ధము నకు నరకునిని ఆవ్వోనించెను అంతఎంతో ఆ గక కోధావేశము పెచ్చుపెరు గ ఆధ్వినిని మించి దిక్కులు భూన్యూకాశములు మాజు(_మోయునట్లు పెద్దపెట్టున భయంకరము - ఎంపానాద మొనశ్చెను విశే __. ((సార్ట్యోతిషము ఇది తొర్పుదిక్పునందలి యొకజనసదము (దేశము అగునట్లు (వైజ) వచిందు చున్నది అధ (ప్రాచ్యా జనపదా నత ముద్గరకా కరుణా (పార్ట్యోతిషా కానురూపా స్తథా (ప్రాగ్జాలికా అఎ (లని (దుష్కర(ప్రాససంజూర్తి నాచనకు ఒకవినొద్య కీడ్ణ అని ఈప్రాసపూర అను తెలుఐను] అలం __. దృర్గ్యోత ్న జేవురింం గ అనుటచే _ ఎజ్జ వడుటకు జ్యోత్స్న దృష్బడాప పరి తిని (ఉస మేయముతోడియభేదమును) పొందవలంన దై నది (కనుకనే పరిణామము. ప౦ణామ (క్రియార్డ శ్కే. ద్విషసయీ నిషయాత్మనా అని లక్షణము క విని కడిగి యనుర ₹నుబది యునిమిదివే లొక్కమొ%క యెత్తిన హరియుం గిని విళిఖంబు లేఎన మొనపడె గగనంబు మె.యిలు మూ గినమాడ్కిన్‌ ౧౯౭

మందరసవాతము లిల్లి అర్హ ___ ఎనుబదియెనిమిది వేలు= ఎన్నదియెనిమిదివేలనుంది అసురలు = రాక్షసులు (కర్త [ ఆసుర శబ్దమునకు బ్రత్సము వికల్పముగా విజాతము (చూ బావ్యా తతృ 60సూ) నుర (అమృతము) (గ్రవాంపనివారు అని (వ్య ) సురాఫ్రతిగహా దేవా. స్కురా ఇ త్యభిస్మికుతా అ(ప్రతిగ్రహణా త్రిస్య వై తేయా శ్చాసురా స్మృతా (రామా అని (హలావిి ఇట న్‌ విరోఛార్థక మని = సురలకు విరోధులు _ అనియు (వ్య) తళ్సాదృళ్య మభావ శృ తిదన్యజ్పం తదల్బ్పకా అప్రాశ్యుం విరోధ శ్చ నజర్డా షట్‌ (ప్రకీర్తితా అ'ినా రధిజ్ఞులు] విని కడ గి = (ప్రయత్నిపడి (ఈనసయత్నముతో _ అనుట) ఒక్కమొగిన్‌ + అ == ఒక్క సారానే (ఒక్కొక్కరూ "క అందలును గలు ఒకేతడవ ా _ అనుట ఎత్తినన్‌ = (యుద్ధమునకు ఎూన గా (శస్త్ర స్త్రములు (ప్రయోగించి బాధిందుటకై _సయత్నింప గాంఅనుట కిని = కోపగించి హరియుస్‌ = కృష్ణు డుకూడ విశిఖంబులు = బాణములను [((బహా) అంళు లే నన్నిదాణములను _ అనుటను తెలుపును విశిఖ స్రోమరే శశే అని (విశ్వ )] ఏ నన్‌ = _ప్రయోగింప గా ((పయోగించినప్పుడు = అనుట్స గనంబు = ఆకాశము [ గగనం సురవర్హ్మ్మ ఖమ్‌ (అమ ఎ] మొయిలు = మేఘము (ము) మొయిలు మొగులు మ బృన మేహాఖ్య లగును (ఆంభా ) మూ గినమాడ్కిన్‌ = అపెరించినవిధమున (నుబ్బు (కమ్మినడా అనునట్లు మొనఎదెన్‌ = (బాణములచ్చే కప్ప బడెను (కానరాకుండ జేయ బఐడెన్సు (గశాంధకారములు అంతట అలముకొనిన వని భానము తా __ (్రీకృిష్త డొనర్చిననారీధ్వనితోడిఎంహనాదమును విని నరకునిపై నికు లంవయి ఒక్కు మ్మడిగా (బహుసంఖ్యలోో బయలుపడి (ఫ్రేకృష్ణు5 చుట్టుముట్టి బాణము లేఎరి. అందులకు (శ్రీ కృష్ణు డ్యాగవాంచి వేనవేలు బాణములు ప్రయోగించెను అప్పు డాకాశము మేఘములచే కప్ప బడిసదా అనునట్లు కానరా కుండ నుండెను అప్పుడు గాఢాంధకారము లంకట నావరింప గన్నులు పొడిచికొనినను గానరానియ ట్లాయెను విశే __ (హరియున్స్‌ ఇచ్చట సముచ్చయార్థక మగు యున్‌ సై నికులుగూడ శరప్రయోగ మొనర్చుటను వచించు చున్నది ఎం హరి ఒకనో ఇ ట్లున్నది _ మహతా ఛాదయామాను శృరవర్షే+ సైనికా ఇ _క్రీటాలగదాప్రాసాన్‌ తోమరాన్‌ సాయకాన్‌ బహూన్‌ ఆకాశం ధాద యౌమాసు ర్చిముజ్బన్ద “ససహా(నశ వ్యసృజ చృరవర్షే* దానవానాం జనార్దన (హరి విష్ణ [8 అధ్యా 02 (8 0;

లలని ఉత్తరహరినంశము.__ ఆ (మొనపడెన్‌్‌ ఇట వావి వీరే పా మొనపడి అవియె (గూ ని మూగు కడ మొన పడెన్‌ అనుచు శ పద్యము నుదాహరించినది మొనపడు అనునది ముది (చాక పా అని కూడ అగినది దీనిని బట్టి (సూ ని పా) కాళప్ర పా అన నగును అదియే సముచిత మైపరి (భాహ్య మనిఎంచినది (సూ వ్సి మొనపడెన్‌ = కప్ప బడెను _ అని దీ కర్ట మిచ్చినది (దూ మొనపడు) (సయోగాంశరము కానరాదు ( మొనల్పడు మొ వేజర్థిము గలవి (ప్రకృతసం దర్భమునకు (సూ ని ) ఇచ్చినప్టై యర్థము ఉచితముగానే కానవచ్చినది అలం _- ఉ్యక్పేక మౌడ్కిన్‌ = ఉగక్రేతివాచకము. విశ?ఖములకును మేఘములకును సాదృ శ్యము అ(ప్రఎద్ధము నం ఇట్లు మధునూదనం జేయుసాయ కంబులు గాలువలుగట్టి గట్టి మెయిమయజువులు సించియు. గాయంబులు నొంచియు మర్శంబులు గీజియు. మహీతలంబులు దూజియు. (బేవులు వెజికియు. బెమమూ కల కుజికియ. సీసకొంబులు వగి లించియు. శిరంబులు నొగిలించియు. ైదువులు గఅచియుం గరవాలం బులు సజచియు ఊెత్తురులు ఎమ్మియు 'నెనళ్లు (గుమ్మియు జరణంబులు డొలిచియు జర్భుంబు లొ లిచియు బాహుదండలబులు గ త్తరించియు బయళకు నొ_త్తరించియు బలుగండఎి నెండియు బకళయ శాన మండియు సంజెలు (దుంచియు గుత్తుకలు (దాచియు నురుబులు గా డియు నరంబులు దో డియు గుదరంబుయి (వచ్చియు శూర్రువులు గుది గుచ్చియు మకుఎ౦ టలు ఇల్రిచియు. మిదంబులు వెిచియు.. జంఘలు నిఎయు.. జఘనంబుల బల ఎయు బాణులం ఇనంగియు (బాణంబుల [మింగియు జ్టీలు వాపయు. జను త్కారంఒ లు మాఎయు _బెపయిం దో చిన నె చిన దనుజబలంబు చలంబు కొని పోరి పోరిలో దునుకలయ్యూను దుము రయ్యును నింతింత లయ్యును నిళుమంత లయ్యుకు జియిమగ్గయ్యూును జిదురుప లయ్యును మం చయ్యూను మడిమం చయ్యును రూవ చెడి తిరుగాడువడి ఎవాహినులు చిక్కువడి చిందఅ వంద తై వతి చెడి మల్లామడి యె యేపు చెగి యవురునవురై యనువు దప్పి యదవద మొ యంతంత విచ్చి యరవర లై పాణ లేక పలపల నై

మందరసవబాతము బ్రతి

'వెజు గుపడి వెలవెల నె చిడుముడిపడి చెల్లాచెద న్‌ పొడ వడంగి (పోవున నొక్కం డై పో విడిచిన బ్‌ యినపో కై పోయినం గని దనుజనాయకుండు తనమొన 8 ఛభయదాయకుం 8. నిజరథనిహిత హువిధసాయకుం జై వాయి జాలు బోకు పోకు ని నిలు మని యదలించి కోదండంబు ధరియింవిగి న యంబు సారించి సారథికి రథి వేగం బువదేశంచువమయ బున ౧౪౮ అ _. అభిబూదనుంఎి = (ఫీకృష్ణు డు [కృష్ణో గ్రన్లో ఎఅధుఘూవన _ (వైజు మధు వినెడిరాక్షబుని వాంబంచినివాడు (వ్యు) షూద - కరణే వబాంసాయా మఎ వర్తతే = ౨ధుసూదన ఇతి అ (త్రాయం సకిర్మిం అని మాధవీయధాతుప్పృత్తి నన్ద్యాది*ణ సరిత మగుటను కర్త్రర్థమున ల్యు (ప్రత్యయము ఇట్లు ఏయు _ సాయకింబుళలు = (ప్రయో గించిన బాణములు (కర్త [రే ఇద్గేచ సాయం అని (అమ) నశింస జెయునది - ష్‌ ఒన్తకర్మణీ = ల్నుల్‌ కాలువలు గజ్జి = భువాహములు - ఏన్పిడి (1సవాహములట్లు ఎడతెగ

కు గక ససరించి _ వె ౦ండ గా (ఆ ౦డ గ్ఫా (ప్రసరించి అనుట) (అందు కొన్ని బాంముచు) గజ్జె = మెయి మణలువులు == దృథము లైన (భేదింపరాని వైన అనుట్సి కివిములను _ | మేమజువు మేమలు గు మైదులువు _ మొ (రూపాం) మైమజు వన గను మేమబ 1న గత్తిళ మ్మన గా వొందళ మ్మనంగ జో డన గివచంబు కోభిల్లు (ఆం థా 2 20] చించి యున్‌ = చింఎయును (చీల్నియును (బద్దలు గొట్టియిను _- అనుట ) [ అక్కట పొట్ట చించిన హా ది బ్‌ నో

నొకక్షర మైనను గానరాదు (శుక 2 40) (సూ ని] (కొన్ని వాణములు కాయంబులయణ= శరీరములను [కాయ కదైైఎతే మూర్తా (విశ్న )] నొంచియున్‌ = నొవ్వ్ప జేయు (బాధపెస్టి రూ అవద ల యు) (కొన్ని బాణములు మర్మంబుల = ఆయుపుపట్టులను (ఆయమిలము గీలియు = భేదిం వ్‌యు (కొన్ని బాణములు మబాతలంబులు = భూమియొం టా (క్రిందివాశములమ (భూమి లోపలి కిని భానము ఏ) తూజీయున్‌ = చొచ్చియును ((ప్రవేశించియున్తు (హస్తలాఘవాతిళ యమున లక్ష్యము భేదించి ఆ గక భూమిలోనికి పై తము చొచ్చుకొని పోయిన వీబాణము అనుట పరమార్థము ) (కొన్ని గాణములు (_పీపులు = (పేగులను (కడుప్పరోని పేగులను 'పెటీకి యున్‌ 22 ఎ కియిను (పెకి లాగియున్సు (కొన్ని వాణములు 'సెనునమూ కిలకున్‌ ౯2 పెద్ద సై న్యములకు (గొప్ప సేనలపై కి _ అనుట (చూ (ప్రౌవ్వ్యా కార శసూ ) ఉికియున్‌ = దూ కియును (సేనలు భయము నొంది వెనుకాడు చున్నను బోనీక వారిప్తై నెగిరిపడు చున్న వా

ల్లిలైశీ ఉత్తరబా౨వంశము.__ ఆ బాణము లని భావము) (కొన్నిబాణములు ఎసకంబులు == (సై నికులు ఛరించెడ్తి దొమిషిక ములను (ఇనుపటోఎలను చను శిరస్రంబు గొగ్గి ఎసకిము చొమిడికం బనంగను (ఆంధా 2 204) పగిలించియును = పగుల గొట్టియను (కొన్ని బాణములు శిరంబులు = తలలను నొగిలించియున్‌ = ముక్కలు ముక్కలు చేసయును [ తలకొవి సైనికు ల్లవిఎ తార్కొని పేర్కొని పాన డా” యం కిలిగొన కమ్ము అమ్ముల బగిల్చి నొగి ల్చితరేఎరు ల్పలల్‌ నవియగ మొత్త్తి యొత్త్తి (భాగ ఉీ 840) "మొ ] (కొన్ని బాణములు శై దువులు= ఆయుధములను ((కైదువ రూపొం కైదున యన గను గద్తి యన * నాయుధ మొప్పు (ఆం భా 2 ఓ (/ ర ఆధునికకవులు దీనివి అకారాంతము గా (పయోగించెద రని = కరమున శై లభేది యగుకై దువ యున్నశవీకళకు డో (హరిశ్చ 4ఆ ) ఇత్యాదులు (అని అను చున్నది శక్లైదువు నకు సిర్ణారకము గా భార (సయోగమును (ఈ ర ఇ ట్లిచ్చినది = పొరి మడుగు లు లేగు శై దుపులపొడి రాఠలెన్‌ ((దోజ 5ఆ 5 ప) కజచియున్‌ = నటకియు [మతి యొకప్రయోగమును గూడ (సూ ని దీని కి ట్లిచ్చినది = - ఆక్కఅచినవిసలనవిసరము కెబి గున వడగండ్లు ధవెళదీధితి రాలెన్‌ (ఆము శ 2) (అవి (కొన్నిదాణంబుల్డు కరి వాలంబులు = కత్తులను కౌక్షేయకో ఒం ర్నిఆంగ కృపాల కరవాలక _ తరవారి ర్వండలా (గ్ర అడ్గనామావిళిం విదు (ధనం ) చఅచియున్‌ = గట్టిగా కొట్టియు (దృఢము గాత్రాక్రి విజిచియ _ అనుట) (కొన్ని బాములు) నెత్తురులు = న్యెత్రులు (నెత్తురు = అనుట) (బహూ “భనమనందు వికనచనకునందును దీనికి ప్రయోగము. లగపడు చున్నవి ఉద్భూతావయప్పివ క్షచేంను (ఆవయవముంను వేయి వెలి” (భిన్నభిన్న ము 7) విభజించి సిచింప దల చ్వట్పచ్దే తను) అనుమ్భృాళాన యవనివక్ష చేంను (అఎయనములు లేనియొకేసముదాయము గా వివక్షిం చుటచేతను) సకనవనబహువచనములతోడి లెండ్యుపయోగములును సంగతములు రెండింటికి (ప్రయోగము లి బ్లున్నవి - నెత్తురుల్‌ సెదర మాంసము ఎండి గ (భార (దో+ 2 22) (మొ) ఏఎల బడీ నెత్తు రు దొర గ సోలి (భీష్మ 8 8% (మొ )] చిమ్బియునొవ= వెడలిం చియ (ఫై శిగుర జేఎయు (వొన్ఫిబాముచ్రు నెనళ్ల (నెనడు + లు = ఎముకలలోని కొవ్వులను [ నెనడు మెదడు నులము నెత్తురు శుక్షంబు మూత మనెడునివియు మొదలు గా గ గుబిలి చెమట పుసులు గోరు శ్లేష్మం బ్వకు జలము లివి శరీరినులము లయ్యె (విజ్ఞా ఆచా కాం 420] (క్రమ్మియ = పొడిచియు.. (లోనికి బాగుగా (గుచ్చుకొని ప్పైకి వెడలించియు _ అనుట) గొన్ని బాణములు చరణంబులు 2 పాదములు తొలిచియున్‌ = కన్నము పడ్డ

వలి మందిరసవాతిము లైక్‌ వానిని " చేయు. (వొన్ని గాణములుు చర్మంబులు = తోళ్లు జఒలివియిన్‌ = ఊడదీ ఎయు (న్ని చాణములు దాహుదండంబులు == దండనులనంటి (కిజ్జలవంటి భుజములను (పొడు గై నఎజములను _ అనుట కత్తిరించియున్‌ = ఖండించియును (నజకి వై చియును [ఉయోగాంతరము కానరానందున ఇది కత్తిరించియున్‌ అనరాడా అని సందేవాంచుట కవ కాశ యిన్నది సూ ని ఈసయోగమునే ఇచ్చి కిత్తరించు వేబా (గవాంచినది ఇ ట్లిచ్చట టవాంచిళ యో మిచ్చియు ఒత్తరించు కడ క_త్రిరించియు అనిమే ఉదాహంంచు చున్నది ఈ ఉ& హరి _ఎయోగదును ఇది ప్రమాద మనిఎందయను ఇచ్చట కత్త8ంవియు. ఒత్తరించియు అనెడియను(ప్రాసము ఇది కత్తరించు కాని కత్తింంచు కా దను చున్నది నిర్ధారంము గ ఇది గాక ఈ ఉహరి ఆ 86(ప్రయోగ మొకటి మంకువ కిత్త చి అని యున్నది ఇబ్బట

గూడ కత్తింంచి అనినదిసూ ని (చూ మఖణకువు ఇదియు (పమాదపతిత మనవలననదే

కత్తరించు _గవాంచి అచ్చట కత్తిరించి అవ ఉ హ38ి పాం మిచ్చినదిగద సూ ని కత్తిరించి అనిఎ టన గలుగును కత్తరించి. అనెగిశ!లఆ (ప్రయోమునక కొల %ంచి నే మని (ప్రకృతమునందలి కత్తరించియు. అనుదానికి కషత్తింంచి అర్ధ మని (అర్జు భేవము చూప్ప చున్నది(సూ ని) 4ఆ ప్రయో"మునకు గూడ ఏతదర్ధిమే ( కత్తిరించి అనెడియర్ధి మ్రేవచింపవిచ్చు ను లాక్షబికము”ా తొల గించి దూరము చే అర్జ మనవచ్చును పం రా (ప్ర అది వేణు శ రెండు (స్రయోగములకడను ముది (వా ఆ - (ప్రతులందు నాచూచినంతలో కత్తిరించి కొన రాచేదు అందువలన (సూ ని) కత్తింంచి అనుట సంస్కారమునకు చెందినదిగా తో చును ఏ మైన ను కిత్తరించియు అనుటయే ఇట సముచితది నిఎంచును ] (కొన్ని దాణములు బయ్యళ్లకున్‌ = బయల్మిపదేశములకు (యుద్ధభూమియావలికి _ అనుట ఒత్తరించియున్‌ = వెడల గొట్టియ (దేహములనుు (తోసవేఎయు = అనుట) (కొన్నివా*ణములు దిలుగండిలు (బచివు శ కండలు పెద్దమాంసప్పముక్కిలు “ా ఇండి = (పై న్యములన్సు నటికి (కొన్ని బాణములు బరులు ౯2 పార్శ్వదులను ((పక్కంభాగమ. లను రా ఇ ఒరబకొని (గస్టగా రాచుకొనుఎచేత బాగూ ఒకటి యొకచి తా కికొనుటచేత (గ్రా గ త్తి "హేశ్పర్థికము) నుండియును 2 బగ్గున మం టలు కల సయియును ((పజ్బలించియను (ఒకదానితో ఒకి ఒరబకొనుటవలన అగ్ని బయఎు వెడలుటను తిక్కనాదులును వ బ్లీంచినారు _ తుకగయు తురగము గరిక నరు డునరు డు చేరు తేరు నలి దా కినయ స్పరుు దన వేమి సెప్పుదు. టొతిమిడుగులు లెగం క్రై దువులపొడి రాలెన్‌ (భార (దోణ 65 ఏ (కాన్ని బాణములు) గుండెలు = గుండెశాయంను (గుండె

226 ఉ త్తరవారింంశము___ ఆ నా నెద యన గందనకాయ యన హృదయాఖ్య) (ఆం ధా 2 488 )(చుంచియున్‌ = తున గ జేఎయును (ముక్కలు చేసయు _ అనుట (కొన్ని బాజఎయిలు కుత్తుకలు == గొంతుక లను (కంరములనుు (గొంతు గొంతుక కుత్తుక కొలికి బొండు *న గ గంరంబు చెల గును (ఆం భా 2 & ) (తెంచియన్‌ = తెగునట్లు చేఎయును (కొన్ని బాణదులు ఉరంబులుడ= నక్షస్టలములను [( ఉరో నితృం చ వక్ష క్వ (అను ఏ] కా డియున్‌ =్యగుచ్చికొనియును తూజి యును వానిలోసల దూజీ బాధించియును _ అనుట) (కొన్ని బాణములు నరంబులు == నాడులను (బోలునరములను) (ర_క్తనాళములను - అనుట్స నర మన నాడికి నిప్పిటిల్లు (ఆం భా 2 820 తో డియున్‌ = పెజికియను.. పెళ్లగింంయును (కొన్ని బాణములు ఉదరం బులు=పొట్టలను (కడుపులను) వ్రచ్చియునుజబీల్ళియును. (కొన్ని బాణములు ఊరువులుడ తొడలను గుద్యిగుచ్చియు యా (వోరములూ) కూర్చియు (కొన్ని బాణములు దుకుటంబులు=2 కిరీటములను [ అథ మకుటం కిరీటం పుంనపుంపకమ్‌ (ఆమ | విశిచియున్‌ 2 విలుగ గొట్టియు (విటిచివేఎయు.. (కొన్ని బాణములు నుదంబులు = గర్వములను (నూయంతవారు లే రనెకి యహంకారములను(లేకృసంతోషములన.( మడొ రేతం కస్తూర్యాం గర్వే హర్షేభదానయో విశ్వ) బెజిచియ = వెడ జేయు. (నింప జేఎయు) (దైన్యము వవాంచునట్టు చేఎ బాధించియు _ అనుట (కొన్ని బాణములు జంఘలు = ఎక్కులను “సెలనయున్‌ 2 నజకియును [చెవిదా ర్చి విని వీను చిఎయ కన్న నొకనాం 'సెలు వెంపరలాడుజిట్ట లెల్ల (స్పా &్రి టీ సెలు జా ణా చె లా! న న్‌ ముప్టైతో తెగనలికి అని (బౌ) ఇదిగాక - (బొ సెలయుట జుకుట- అని అర్హ మిచ్చి చిలుతఎలుల్‌ ముండ్తు సెలగ తా చొనిరింప. నెమరు. బెట్టుదు నుండుకొమితెలేండ్లు (తారా గ్ర ఓ "సెల 2 నజీకి అను బున్నది దీనిని బట్టీ ఎ తారా (పయోగమున గూడ (ఆ) సల) అనియె ఉండవఎయు నినెడియాశయడు. గల దనునెల్లు తో బును సెలగు నకు నజకు అర్వము గల దని పదకోళ మొకిటి. సెలగు _ చిన్నమండిలను చెండుట (కరీ ్ర థి అను చున్నది “సెల గుపొం (మొ , (ప్రఎద్ధములు వావి (ప్ర సెల (గి అని సెలిి అను నంప్కారమును ఇట నూచించు చున్న దనుచున్న సన్లున్నది సంస్కార మెందులకో తెలియరా లేదు] (కొన్ని బాణములు జఘనింబులన్‌ 2 మొలలను [ కాజ్బీసదం కల్మక్రం చి కిటి జ గ్‌ తే శోజీ కఠుద్మతీ అరొభాగో ఒన్య జఘనొ నితమ్బో ఒపరభాగక (ైజ )] బలబయున్‌ జ ఆవచించియు కిబ్బ వేఎసయు (మొలలయం దంతట ఎడము లే కుండ (గుచ్చుకొని బాధించిన వని భానము) [ఇచ్చటి గూడ (వావి ప్ర బలి అను సంస్కారమును సూచించు చున్నది

మందరిబూతము వల్లి? ఎందులకో కెలియరాదు అప్పుడు బలి _ అతిశయించి _ అధికముగా విజృంభించి _ అని అర్ధము] (కొన్ని బాణములు పాణులన్‌ 2 (మణికట్టులనుండి (వేళ్లతో గూడిన్స చేతులను "పెనంగియున్‌ 2 చుట్టుకొనియును (చుట్టవెఎకొని తెంఎయు _ అనుటు (కొన్నిదాజములుు (పాణందులను = _పాణవాయుపులను (ఐదుప్రాజములను ఎ అనుట [ (ప్రాణో ఒ౬ఒపొన స్సృమా న శ్చో దానవ్యానా చ వాయవ శరీరస్థా ఇమే (అమ ) (ప్రాణము లనుసది వీని కన్నిటికిని సాధారఇసంజ్ఞ ఆవి యింటుస్థానఏశేషముల బచ్చై విశేషసంజ్ఞలు - (ప్రాణము అపానము సమా నము ఉదానము వ్యానము _ అనునవి ఇవి ఉందెడియాయాస్టానముల ళకూడ్త ఉదాహనశించినది (అమ) హృది పాణో గుదే ఒపాన నృమానో నాభిసంస్థత ఉదాన కజ్ఞ దేళష్ణో వ్యాన స్పర్పశరీంగ (అని) (చూ గురు) (మింగియను = భక్షించియ (ఆబలోరముగా గొ నియ చట్టలు = తొడకు వెలుపలిభాగములను (ఎఖు దులను) పొట్టలు వీల్చియు దో నీక పట్టి చట్టలు వాఎయు జదియ (వెఎఆయును (రంగ రాయు 477పా ర5పం ) (చూ సూ ని] పాఎయున్‌ = తొల గించియు (నేలు చేయు చమక్కారంబుల == ఆనందము కలిగించు మనోవికాసములను మాఎయున్‌ = నశింస జేబయు (లే కుండి చేయు "'పెపయిున్‌ = (పైన్‌ + పయిన్స్‌ మీదమీద అల్యధిను ౫ (అంతు పొంఠులే కండు తో చినన్‌ = (ఎక్యాడ చూచినను తాము గా కానరా " ఏచిన _ దనుజబలంయిలు = బాధపడిన (సిందు కము ఈ యర్ధమునం దిది. అనిశ ర సూ ని కూడ ఇళ్లే (గ్రూంచి నిర్ధారక్నసయోగము లే దను చున్నది రాక్షససేనలు | స్థాల్యసామర్జ్యసై న్యేషు బలం _ (అమ )] ఇ 0బుకొని జ పట్టు పట్టి పట్టుదల వబాంచి (వెను దిరిగి పోక నిలిది _ అనుట్స్‌ పోరి = యుద్ధము చే పోలిలోన్‌ = యుద్ధమునందు (యుద్ధ మొనర్చునప్పుడు _ అనుట తునుకలు +- అయ్యునుడ= ముక్క లయ్యును. తుమురు + అయ్యును = చిన్నముక్కలు గా అయ్యును ఇంతింఠలు = మజశీయు చాలచిన్నవి లాం (నలు”ంతముక్కలు గ్రా అయ్యును ఇసుము -1- అంతలు = ఇసుక యంతటివి గా ఇసుకినలుసంతటివి గా (ఇంకను చాలకొద్దిపాటవి గా అనుట అయ్యును

ది

చిజునుగ్గు ఆఫీ అయ్యును 2 ఇంకను చిన్నచిన్నముక్కలు చా. అయ్యును చిమరుపలు ౯ నుజింత చాలసూక్ష్మ్మము లై నచిన్నముక్కలు లా అయ్యును మంచు + అయ్యును = మందు నంటి అతిసూక్కాకారనము గలముక్కలు కలవి గా అయ్యను మడిమంచు + అయ్యును (మం చు + మంచు = మడిమంచ్యు 3 మిక్కిలిసూక్ష్య మైనమంచుబొట్టులు బ్గా (ఆమంచుబొ వ్తనం టివి గా సూక్మెతిసూత్మము లై నచాలచిన్నముక్కలు గా అయ్యును రూపు చెడి= నశించి

బీలీరి ఇత్నిరవారివంశము.___ అ (నశింప గా (శే దైన్యము ఎవాంప గా [రూపజఖు 2 దైన్యము వెబాంచు డెందమున దానును రూపతి యుండె (భార భీ2ఆ 6%] వావానులు==(రాక్షసులనమ్బ సేనలో చావా మిగిలిన్స సేనాభాగములు [వావానీ శబ్ద మిట 'సెనావిశేషమును వవించును వావానీ శబ్ధము శీనావిశేషపరమును కఠ దని మహాభారతము విశదపజచు చున్నది ఏకొ రథో గజ శ్రైకో నరా పజ్బపదాతయ (తయళ్చతురా స్తజ్‌జై స్రిరి త్యభిధియతే.. ప్తింతు తిగు ణా మేశా మాహు 'స్పేనాముఖం దిధా _తీశి సేనాముఖా న్యేకో గుల్మ ఇత్యభిధీయతే (తయో గుల్మా గణో నామ వావనీతుగణాస్త్రయ స్మ్కృకా_స్రస్తు వావాన్య పృత నేతి విచకతైై (దు భా 2 $నుండి 2 వజకు (చూ హలా వి సూ ని దినిని ఇస్లు వివిించినది - (వాబాన్సి = ఎనుబదియొక్కరథము ఎన.బదియొక్కయేను గులు ఇన్నూటనలు వదిమూ డు గుజ్జములును నన్నూటయెవుతు కాల్పురును గలసెన (అఫ] తిరుగుడుఐడి 22 (వెను శక్రు మరలి చిక్కువడి = ఎఎి పోవుటకును విలాక అక్కడనే నిలిచి యుండి చిందజనం దణ ఐ = కలవరపడినవి గ అయి మతి చెడి = బుడ్దిలేవివిగా ఉండి (మతిస్వాస్ట్యము కోలు పోయిన వై _- అనుట) మల్లాదుడి ఐ == ఎడింప బడిన వై (నతి సరా లేనందున కర్తవ్యము గానక అచ్చటనే ఉండి వాధపడిన వని భాఎము) ఏపు = ఉత్సాహము ((యుద్ధ్య్వసయత్నమునం దలిపూ?క) జెగ = నశించి (&ీజించి అవురుసవురు ఐ = డన్సన వై (చాల ఆయాసపడిన వై) బొడసొరు (రూపాం ) అనువు ₹- తబ్బ = నామర్థ్యము చెడి (యుద్ధము చేయుట కగు శక్తిని గోల్పోయిన వై - అనుట్సి అదవద +- ఐ = చెదరిన వై (బెస్టు కొకరు పుట్ట కొకరు గా పరుగె త్త మొదలిడిన వై అని భావము అంతన్‌ + అంతన్‌ = అక్కడక్కడ కొంచెము దూరమునందు (కొంచెము దూరము సోయినతరువాత = అనుట్స విచ్చి 2 విడిచి (విడిపోయి వె అయి (ఎవికి "రు గా అయి - అనుట అరవరలు + ఐ = (శ్రమముచేతను భయముచే తను) వ్యాపలము అయినవి ” అయి పాటిన్‌ లేక = పరుగెత్త జాలక పలపలన + ఐ= ఆయాసపడు చున్నవి గా అయి వెల గుపడి = భయసడి వెలవెల్లన +- ఐ (వెల్లన -(- వెల్లిన) 2 వెలవెల బొయినవి (మిక్సి-లి త బోయినవి గా ముఖమందు కొంతి యే లేనివి గొ) ఐ చిడిముడిపడి :=2 కళవళపడి (మనోవైకిల్యము చెంది = అనుట చెల్లా చెదరు +- అయి (చెదరు చెదరు = మిక్కిలి చెదరినవి గా ఐ (దారిని సరిగా పోవకి అటునిటు పోవు చున్నవై = అనుట) పొడవు + అడంగి = బొన్నత్యము పోయి (గొప్పళనము విడిచి తనకు గల మానాతిశయమును కోలుపోయిి (ఎగ్గు లేని వై = అనుట) (ప్రోవునన్‌ ఒక్కరు

మందరసవాతము 228 ఐ = గుంప్పుశకు ఒక్క డు గా అయి (విభజింప బడిన్సు సేనాధాగమునందు ఒక్కడు మ్యాతము గా మిగిలియుండి పోన్‌ విడిచినన్‌=పోపుటక్షై (పరువెత్తి వెళ్లుటకై ) వదల గా పోయినపోక అయి = వెళ్లినదె వెళ్లుట గా అయి (తిరిగి యుద్ధభూమివంకకు పచ్చుట = అనునది యేనా డును లే కుండునబ్లుగా ఉండి _ అనుట పోయినన్‌ = పోవ ౫ దనుజనాయకుండు = రాక్షస్యప్రభుపు (నరకు ఊఉ కని = (ఆసేనలను చూచి తినమొనకున్‌ == తనపై న్యమునకు అభయ _ డాయకుండు ఐ = అభయమును (నిర్ఫీతిని భయము లేమిన్సి ఇచ్చు చున్నవాడు జా (కరిగించు చున్నవా డు గా ఉండి నిజరధ నివాతి _ బహువిధ * సాయకుండు ఐ = తనరధమునందు ఉంచుకొన బడిన పలునిధము లగు బాణములు (సాయకి శృరఖడ్గయో విశ్చ) కలవాడు గా అయి చాలున్‌ + ఛాలును = (యుద్ధ3ంరంభము) వలదు వలదు (నిలు పృము నిలుప్పముు(( చాలు వారణార్ధకావ్యయము చూ సూని ) (కోపమున ద్పిరుక్త్రి (తిప్పక ఆ పము. లేనిచో స్నీప్రాణములు సీవి కావు_అనుట ) ((శ్రీకృష్ణు గూర్చిననరకునిమాట లివి ]] పోకుము 2 పోకుము = వెళ్లకు వెళ్లకు (భయముతో పరుగెత్తి పోక నాముందు నిలిచి నీవీరము చూ 2ము _ అనుట (ఇది భర్హృనమున (ఇయపెట్టుబయందు ద్పిర్సచన మన దగినది పాణినియము = అసూయాదులందు ద్చిర్నచననును విధించినిఏి _ వాక్కొదె రామసన్చిత స్యాసూ యాసమ్మతికోపకుత నవ ర్తృనేషు (8 8 ఈపాణినీయస్యూత్రము _ ఆ'పన్హృణమునకే (సంటో ధనవిఎ_క్యంతమున కే ఈద్చిత్సి నను చున్నది ఇతరములకు గూడ ఇట్టిది కలుగుట తెలు గున కై నవిశేష మన నగు నేమో )] నిలుము _ నిలుము = (నిలువుము _ నిలువుము) (భర్త నము నందే ద్విర్పుక్తి (య.ద్ధభూమియందు) నిల బడుము (వెను దిరుగక భ్ధరముగూ ఇ క ఉండుము) అనీ అదలించి ౫ గద్దించి గదిమి | అదలించె గద్ధించె నడలించె నన గను గిదిమెనం చను మాటగా జెలంగు (ఆంభా 8 1 కోదండంబు = ధనుస్సును [ కోదణ్లో (భూలకా యాం స్యా ద్దే భేదే చ కార్ముకే (విశ్చ ఎ ధరియించి = కాల్చి గొనయంబు= విం శ్రావని (అల్లెత్రాచిన్సి [ ధనుర[గ్రగు+*ములు దగు గొనయం బన (ఆం భాశిన్‌ $| సారించి = సవ రించి (వక్క జేఎ్స సాంధికిన్‌ = రధము నడపెడివానికి (సూతునకు) రథ = వేగంబు = రధముయొక్క (గమనమునందల్సి త్వరను (అందుల కగునంశములను) ఉపదేశించు = “మ యంబునన్‌ = బోధించునస్పుడు (పైకి అన్నయము) తా _. నరకునిసేన లన్నియు ఒక్కసారి గా శ్రీకృష్ణునితో తలసడెను అబ్బుడు ఆసై న్యముల నన్నిటిని బాణనదులు (స్రవవాంస జేఎ ఆం డు చిత్రవధ మొనర్చెను ఆసేనలలో కొంద

ల0() ఉ త్తరహరిఎంశము.___ ఆ తాదాణములకు తబ్బ (బకికినవారు దైన్యము వవూంచి చెల్లాచెద రై ఖయమున దిరుగు మొగము లేక పరువెత్త లేక పరువెత్తుచు పోయినదే పోక గా పాఎపోయిరి అప్పుడు తన వైన్యముల కెర్పడినదుర్ణళను నరకు డు కనులార జూచి కోప దేకమున ఆయుధములతో రధము. ఎద్ధము చేయించి. (శ్రీక్ఫిష్ణునిపై కి రధము పో ని మ్మని సారధిని త్పరపెబ్టుడు సేనల కభయ మొసగు చున్నవా డై ఛ్రీకృష్తువి వాణి పోక నిలు ని గడ్డింది పలుకుచు తాను రథి యై ఆతని నెదిరింప వచ్చు చుండి సారథికి రధవెగమునుగూర్చిన రహ” ఘయులువిబ్బ చెప్పు చుంజను విశే __ (రూజచెడి తిరుగుడువడి వాబానులు చిక్కుపడ్రి అని వాచ్మ్యిప పారము దను జదిలంబు అని ఉండుటనుబన్టి వాబానులు అనునది ఇట లే కుండినయెడ ఎనరుకక్తి లే కుండ సరసముగా అన్వయము సుగమ మగును వాబానులు అనెడిబహుపచనము 'సెనావిశేషములను కెలుపు ననిఎంచును ఇచ్చట _ తంజా (వ్రాత పొరము ఇ ట్లున్నది _ రూపుచెడిన దిరుగుడు వడిన వావాని చిక్కువడి అని ఈ షారమే కావలయి రూపుచెడినం డిరుగుడువడి వావాని చిక్కుపడి అనురీతి సంస్కారముతో పీరే పా గా కానవచ్చు చున్నది ఏపారమునం నై నను వాబాని సమన్నయమునకు అడ్డు” ఉన్న దనిఎంచును సరిగా పతిశీలించుకొనినప్పుడు (సారథి నుత పురాణము సారథిలక్షణమును ఇబ్లు వివరింవినడి = నీమి _త్తశకునజ్ఞానో హయశళిక్షొవిశారద హయాయుర్చేదత త్తజ్ఞో భూరిభావిఎశేషవిత్‌ స్వామివక్తో మహోత్చాహ స్పర్పేషాం చ (అయంవద శూరళ్చ కృతవిద్వ శృ సారధి పఏకీర్సిత (దూ హలావి) (ఉపదేళించుచు వచించుచు అనకి ఇ ట్లనుట రిధవెగమున కగు చాల సవూర్వవిషయములను (రహస్యములను) ఆత డు తెభిఎనా డినుటను బూచించుచు ఎతిద్బారమున నరకునిరధల ర్యా నిష్టాత్సృత్వసముత్కర్షము నిరుసమాసి మనుటను తెలియ జేయును [సోమన దై నయీవచనరఏన నైకవిధము గా సాగి అనయపూర్వతను వెలువరించుదు నవీన గుణస్‌నాధు డు అనెడియతనిబిరుదమును అర్ధవంకము గా ఒనర్చు చున్న దనిఎందను నరకాసురుని యుద్దము క కమ్ముల దవిాడునేనిక కొమ్ముఎ 'నెమ్ములును బుభటకోటు లయమ్ముల్‌ 'నెమ్మనమునూ కు నెజటుప గ నున్ములికపు గిం గొంక కురవడి నేనెన్‌ ౧౪౯

మందర బాంము వతి

అర్హ -- కమ్ములన్‌ = రథఎ(క్రములయొక్క అంచులందు (వానిసమీపములయం దుండుబండి యాకమలయందు _ అనుట (సామీస్వలక్షణ) గడ్గాయాం ఘోష అనుటపింటిది తవిలెడు= తగిలెడు (చిక్కుకొనెడి విక్కుకాని ముందునకు (రధమును సాగ సీన్సి ఏనికి - కొమ్ములు ను = ఏను గులయొక్క. | వనికకు నిర్ధారకపయోగము శ 6 ఇట్లిచ్చినది. ఏ నికగ మురో యంగ దరుణిమణు లుుల్లము లుల్ల ఎల్ల గన్‌ (రుక్మి 8 అ] కొమ్ములును = దంత యిలును [ దహ నయినను నెదిరి కొమ్ములు వస్టి చదికిల బడ (ద్రోచున త్త్వములును (విగ్ర

77)(రూ సూ ౨) కొమ్ము ఏను గుదంతమును వచించును ఐనను స౦కకొమ్ము అనుట కరికలభ న్యాయయున] ఎమ్ములును = ఎముకలును (వీనియడ్డంకిచే గూడ రథము వేగముతో నడచుట కవికొళ మేర్చడ లే దని బావము) సుభట - కోఎల _ అమ్ముల్‌ == గొప్పయ.ద్ధవీరులయొక్క- (సు వూజా యామ్‌ శోభనా భటా సుభటా (గొప్పయోధులు అని (విగ్ర భట స్ప్యాత్పుంబ వీరేచ విశేషే పామరస్య చ అని (మేదిన్సి] గుంల (కోటిశబ్దిము ఎమూవోర్థకము _ (ప్రాణికోటి డేఎకోటి మొ బాశములును (ఇవి కూడ మార్షము నా..రించి రధిగమనమును గుంఎవడ జేఎన వని బావము (ఆందువంసనే నెటి + మనము | డి కు = సంతోషముతో నిండిన మనస్కుయొక్క ఎూవింను (గొప్పయుత్సావామును _ ఆనుట్స్‌. చెజుప గన్‌ = చెడునబ్లు (భంగపఎనట్లు) చేయ - ఉట్మెలికము + కింకిన్‌ = సంశాపమువలన గలిగిన కోపముతో (బా వ్యా సంధి 88 సూ) కొంకక == వెనుదీయక (సంకోచింకు ఉరివడిన్‌ = చాల వేగముతో (ఉరువడి ఉర్విడి (రూపాం) (చూ సూ ని) ఏసెన్‌ = (థ్రీకృష్ణునిపైై బాణములు పటిపెను (బాణము లేయుఎలో అనచేతివడి నంకను చూపెను = అనుట) తా -- నరకునిరథము. వెళ్లునప్పుడు మార్గమునందు అడ్డము గ పడియున్నయేను గుదంత ములు సైన్యములయోధులు శ్యతువులపై నేయ ఛా తునియ లై నేలమీ ద ఎడి యిన్నబాణరానులు రధమును వేగిము గా ముందునకు పోసీం దానికమనము అటంకపటచు చుండెను అందువలన అప్పు డాతిని హృదయమునం దైన సంతోవాధిక్కముతోడి యుద్ధమున కగు మవ్శోసయక్మ్యము భం%పడెను దానిచే చాల కోపఘు వవాంచినవా డై ఆకడు శ్యళువుపై తనచేతిలాఘనదు నంతను చూ శృచు బాము లేసెను విశే -- (నెవ్మనమునూ కు ఇట మనము అనక నెమ్మనము. అనుట సంతోషాతిళ యమును తెలిఎ దానివలని ఎవూనికను (ఉత్సాహమున క్రైన సమద్ధిన్సి తెలియ జెన్పిను నెజ ఎర్జొర్టికము = అని (ప్రావ్యా

లిల్లి ఆ త్తిరిహరి..౦శము._ అఆ (ఉమ్మలికపు గింక గొంకక _ రధమార్గమున క డై ఏనికకొమ్ములు సుభటకో.ఎలయెమ్ములు. చు న్నగునవి రధమును ఆ ఎటయేకాక కనులార వానిని చూచు మన్నందున దు ఖము కలిగించి సరకునిమనస్సున కగునుక్చాహాతశయమునుగూడ ఆ ఎవెఎనవి అందులకే ఆతనికి నిగబాంప రానికోపము. గలిగి అది ఆతనిని వశపజచుకొనినవి అది కారణము గా జంకుకొంకులు లేక తనచేతిబలు నంతయు చూఎ పగ తీద్బికొనుటకు (పయత్నపడినా దు ఆక డు. అనుఎనుగూడ ఇది తెలుపను భఎిలు అనక సుభబులు అనుట కోటులు అనుట - ఈ యర్హమునకు సముచిత మగుపరిఎజ్జని చేకూర్చు చున్న వివిఎంచును (ఉరవడి నేసెన్స్‌ - ఇ ట్ల నుటవలన నరకువియందు. శ్రీకష్తుని “మీఎందువజకు ఆ గలేనియా వేగ మొకటి సూచిత మై అందుల శ్రైనయాతని సేనల దై న్యాతశయముతోడిదుతిని అది కార అము గా అతిని శకేర్ప్చడినయసురాతిశయమును చెప్పనళ్లు చెప్పును మ దనుజుం జేఎనసాయకంబులు గరుత్ముంతుండు పజానళీ

ఘనకజాంతరవీథులన్‌ నిలిచి వీ కన్‌ మేను వొంగంచడ గా

వ్శని జాడించినలాగు వేగమును గా నాయంసపచా అనె నా

తనివై సౌరథ్మిపై పాయంబులపయిం దట్టాడ బె ట్లాడుచున్‌ ౧౫౦ అర్థ __. దనుజుండు 22 రొక్షను టు (నరకు డ్రు ఏన = (సభయోగించిన సాయకంబులు = బాణములు పక్ష + అనళలీ = ఘన - కక్ష శ అంతరనీధులన్‌ == (తన జెక్కిల (భద పక్షో గరు ద్చా* (వైజ) సమూహకుయొత్కం (రెండు జెక్కిలయిక్కి = అనుట గొప్ప వైన జెక్సలమొదళ్ల వగు [కతో దోల్మాలకబ్బయో. (విశ) వీధులనో3. విశాలము అగులోప౨భాగములందు నిలిచి = ((గుచ్చుకొన్సి ఉండుటచేత (వ్సార్డ్‌కే త్తిట “హేత్చిర్ధకిము గడత్మింతుండు (కర్త) వీ కన్‌ = విజృంధణముతో (బలాతిశయము చూప్పటతోో. మేను = శరీరము పొంగంగన్‌ = మిక్కిలి అధిక మైనవి ౫ - (శరీరము పెరుగ జేఎ = అనుఎ) హుమ్ము అశ = (భయంకరము గా హుమ్‌ అని ధ్వని చే (హుంకార మొనర్చి = అనుట జాడించిన లాగు = విదిల్చిన (విదిలించి దులిఎన్స విధము వెగమును + కౌన్‌ = [దాా ము నకు ఆకర్ష మువలన (లాగుటవలన) కలుగు శీఘగమనడు ( ను వాక్యాలం కారకము) కా గా తట్టాడన్‌ (అట్టు న ఆడన్‌) నా అఎువ్వైప్ప తిరుగునప్లు గా (లక్ష్యుమువై పునకు సరిగా వెడలునట్లు గా - అనుట) బెట్టు = భయంకరము గా అఆడుచున్‌ = తాండవించుచు (శరీ మును అంతయు. బాగుగా కదల్బుచు అకనిపైన్‌ = ఆనరకునిపైని సారథిప్టైన్‌ =

80] మందరిసవూాఅము 288 (ఆకన్సి సారథిమీ ద హయంబులసయిన్‌ = (ఆతని గుళ్మములమీ ద ఆ ౮ అమ్ము +- చాలు = ఆ బాణములయొక్క వరుంను (బా వ్యా సమా $సూ)ూ ఏసెను [నరకు డు తనపై ఏదాణములను ఏసెనో వానినే తానును మేను పెంచి తనయవయపముల విదుల్చుకో లక్ష్యభేదకము లగునట్లు శ్యతువులు 'వెజ గుపడ గరుత్మంళు డేఎనా డని భావము] తా __ నరకుడు గరుత్మంతునితెక్కిలసందున (గుచ్చికొనునస్లు బాణము లేఎ ఆతనిని నొబ్బంచినా డు అందులకు కోఎంచి గరుత్మంతు డు మహోత్సాహముకో శరీరము పెంచి హు మ్మని జెక్కలు విదుల్చుటచే ఆబొాణములకే కాను వేగము చేకూర్చి సరా లక్ష్యములను కాకి నొబ్బంచనట్లు ఆవై పునకు ఈవై ఎనకు తాను కిదలాడుచు నరకునిమీ దనేకొక అళవిగుజ్జముల పైని సారథిపైని గూడ అవి పడునట్లు (ఆ బాణములనే) భయంకరరీతిని ఏనా డు అలం __ ఉదాత్తము (పర్మాకమసమృద్ధి పర్టితము (ఇ ౫2 పై పై(మొ ) వృ త్త్యనుప్రాసము(మొ ) ఇవి ఈతవికవితయం దెచ్చట జూచిన అచ్చటనే కానవచ్చును అందులకే విశేషంచి వీనిని [వ్రాయ నక్కల లే దని అచ్చ టచ్చట నెచ్చటనొ తప్ప (వాయుట లేదు ఈయను[పాసములు వీరరసా౦గము లై అనుషప్రాసము అనుటను అర్థవంతిము చెలకొనినవి ఈతనియనుప్రాసము లన్నియు ఇట్టివే (రసపోషకముల్సే అనవచ్చును అను(ప్రాస మునకు ఆలంకారకులు లక్షణ మిట్లు వచించినారు _ (ప్రకృష్ణో వర్ణవిన్యాసో రసాద్యనుగతో వాయ సో ఒన్యుప్రాస న్స చ చ్చేక వృత్వుపాధిగతో ద్విధా (అని)] ఎ. (కే గంటిచూపున గిజికొన్న సన్న గే దంగిజేీకుల కన్నిచమ్ముు లగుచు ఒడగొప్పులోను నచ్చస్త సజ్జకము నైన విరవాదులకు వింతవిందు లగుచు బిగువు జన్నులమీ ద బెనుపడం ఖై నచెం గలువ [కో వ్విరులసంగడము అశుచు "గేలికి హరి వైవ గేల చాలిచినుంం ప గిబంతికొనల జొ పాప లగుచు

విగ్ర ఉ త్తవహశివింళము__ ఆ "తే వేగ నరకాసురుం జేయ వేగిరంపు బాణముల బాణములు సత్యభామ మేన గుసుమళ్ళంగారముల కెల్ల (గొత్త "నీయ ఇనిమిదెచ3అంగు లై సాబ గిన మడించె ౧౧ అర్థ --- నరకాబురుండు.. (కర్త) 'వేగిరము + బాణములన్‌ = వేగము కలదాణములను [కంకపక్షిజెక్కలతో కూర్చినదాణములను = అనుట వేగమునశై కంకపక్షులజెక్కలను బాణము లకు కూర్చుట (స్రఎద్ధము బాణవిశేషముల బేర్కొనుచు _ కజ్కప త్త శ్శిరీముఖ అని (వై*)) వెగన్‌ = త్వరతొ (తొందర గా = అనుట ఏయన్‌ = (సత్యభామమి ద్శపయో గింప గౌ (ఇబ = వీయు అని [కియాజన్యఎశేషణము పారి మున్నను ఏయన్‌ అనుటయే సాధు వనిఎంచు చున్నది) బాణములు = అ దాణములు [ కొన్నియెడలం దదాదులు నిశేషణంబు అధ్యాహార్యంబు లగు (పౌ వ్యా వాళ్య సూ ఇట _ దాణముల (బ్రాఐములు అంిమే అన్నిసతులయం దున్నది ఐనను ఇచ్చటి బాణములు (న్రాయసకొండ్రప్రమాదముచే (కాం ములు గా రూపొంది యుండు ననిఎంచు చున్నది (3 గంఎచూపునన్‌ = కడకంటిచూపుకో [ప్రక్కకు చూచు (విలాసముతోడి) చూప్పత్తో (శ ర నిరనుస్పార మిది అను చున్నది అందులకు కేనలము _ (క్రెళంశిలింగం బుడాకన్ను బూది (బన 8ఆ 807) (స్రయోగిమే ఆధారం మనిఎంచును] గిఎకొన్న 2 చుట్టుకొన్న (కలల యున్న నన్న-గేదంగిజేకులకు = సన్నని (నన్న - వీల్చి) మెగలిపూలలేకుంకు అన్నదమ్ములు = అన్నదమ్ములఎంంవి = (అన్న తమ్ము డట్లు ఒకనో కిల యుంటునవి గ్రా అగుబున్‌ [సత్యభామ చాలసలుబనిమొగ౨ ఖేకులను చెవులయందు అలంకారము ా (అఎతంళము చ) ధరించినది ఆమెచూప్పలు అచ్చవికి గీర ము లై నవిలాసనము ా (సుందుదు వచ్చి వచ్చి వానితో కలయు చున్నవి నకకు డేఎన బాాములు గూడ ఆచూపులకోడియాకర్ణావవంసములకడ జే3 అవి గూడ ఆమి చేఎసకొనిననూతన పుష్పా లంకరము లనునట్లు టూంటిఎ గోచశించుచు అమెసౌందర్యమును ఇనునుడింస జేయు బన్నవి గా అగు చున్న నని భావము] (మలీయు అభా-ములు జడగొస్పరోను == జడతో అనుర్చినకొప్పునందు (జడచుబ్టయందు అ అనుట) అచ్చము -1- సజ్జకములు వా అచ్చము లైన (నిజముగా అందము తెచ్చునవి మను అలంకారములు గ” ఐన = ఉన్న విరవాదులకున్‌ == విరజా జీపూవులకు(ఒకణాతిజాజిపూపులకు) విరవాచి యన నసన ల్లి కాఖ్య వజలు (ఆం భాశ్లి 652]

ఒం౦ందంబవాతిము వితిఫ్‌

ప్తృలా నవమాలికా (అమ నివటాలికి నఎమల్లిక పర్యాయములు నవా = నూంనా షూలినా = మల్ళికాప్పష్పమ్‌ _ అని (వ్య) నవమాలికా శబ్దమునకు చూపినది (బాలా వి) ఇది బాలసువాసన గలది _ రజ్యుం హర్మ్యతలం నవా సునయనా గుజ్దద్దిచేఫా లతా _ (ప్రోస్మిలన్నవడల్లికా స్పురభయో వాతా సృచిన్హొ నిశా ((ప్రబోధచంద్రోదయము) (4 వాలా వి] వింకవిందులు = వింతవిందులవం-వి గా (కొత్తా వచ్చిన యతిధుల వంటివి (మిక్కిలిబహుబూనార్హి ముల గా అక్యాదరపా_తనులు శా విం దన నతిథినామ మై వెలయు చుండు _(ఆం భా 2 72 అగున్‌ (నరకునిబా*ములు జడమిట్టయందు “త్య అలంకరిం షకొనినవిరజాజివాలలో చేరి వానితోపా ఎండి అంతకు మించినయలంకారము లై అమెయందమును అతిశయింప జేఎన వగు గున్న వని భావము) బిగువు +- చిన్నులమీ దన్‌ == బిగి (గస్టితనముు కల వైన _స్తనములపైని (స్తనములపై ఉన్న _- అనుట) 'పెను + పడంబు = గొప్పది (అమూల్య మైనది అగు చితవస్త్రమునందు (వై టా చేఎకొనినదానియందు) [(స్తస్యుర్థక మగ్యుప్రధమ = 'పేరోలగం బుండు వంటి దిద్రి పెనుఎ శబ్దమునకు వెర్ణరోపయుచే నైన పెను శబ్ద మిది ఇది మహచ్చిష్టారకము. పెను పగునమరత్ప మవ్విధీషణు డొందన్‌ (ఊఉ రా 2 98మొ చూ మూ ని) పట శబ్దమున కైన విఇృతి పడము పటము దనరు బడ నన ? (ఆంభా£ 98) సుచేలకి పటో ఒన్తీ అం (అమ ) | ఐన == ఉన్న (చి్వికింస బడి ఉన్న = అనుట) చెంగలున (నెన్ను + కలువ) ఇ క్రొవ్విరుల - సంగడములు:= ఎజ్జకలుప అనెడి (కొ తృూలయొక్క (కాంతి తబు గనివూవులయొ క్క. చెలులు (మిత్రిములు) [సంగడము _ మీత్తము మావుల నేలమన్నెదొర బందసమీరుని సంగడంయ ఆమని వచ్చె నత్తజీన్‌ (్రు శకుం 70(మొ ్సె (యూ సూని)] అగుచున్‌ (సల్యభా మ ఎజ్జకలుపపూలు విత్రించిన చహావం్త మొకి పై ట గా వే తనవడోజముంను రంగు మాయక అస్పటి కిబ్బుడు వికఎంచిన ఎనున ట్లున్నయాపృష్పములతో అలంకరించినది నరకు డేఎనబాణము లగ్నట జేరి ఆవియు ఒక చెంగల్సఎూ అనునబ్లు(నెత్తువితో ఎజ్జవాల్‌) వానితో పాటు తా సూమెయందమును అతిశయింప చేయు చున్న వగు చున్న వని భావిము) హరి = (శ్రీ కృష్ణు డు గేంకిన్‌ = పరిహాసమునకు (గవ్వులాటకై) వైవన్‌ = వేయగ (తనమీద సడవేయ 7) కేల్‌ = చేశయందు |కేయలు కేళ్లు బ) _ ఇరుగేలుల గనుఎట్ట నతనికిని దినము ల్హై. (విపు 8 0) తన కొత్తున్‌ కే ల్లీంతికిన్‌ (ఆము 520 (మొ) (చూ సూ ని )] కాలిచిన = ధరించిన సంసంగిబంతి _ కొనల = జోపొపలు = బంతివంది

286 ఉతృ్పరహరివింశదు.__. ఆ సంపె గపూవుల కొఠలయొక్క. (కొసల వైన - అశుఎ) (జోపాపలు = జొ, వె అం నిదుర పుచ్చెడి శిళభువులు సబఎల్లిలు గా (పబఎల్లలవంచివి శా (సంపె గ కొనలను తాకి వానియందుండి “అ్వచేతిలోనికి చొచ్చిన వాదాణము లని భావము) అగుచున్‌ (పఎఎల్లిలను అజచేతితో చజచుచు తల్లులు న్విదప్పచ్చుట లోకంద్ధము అన్లే - నరకు డేఎనబాణయిలు ఆయి చేతిలోనిసంపె గపప్పులకొనలను గన్టెగా తా కి అందుండి ఆమిచేయి చొచ్చి వానితోపాఎ తామును ఆమెచేతియందు. చేరియుండి = ఆప్పవ్వులక్లే ఆమెహస్తము నవియు అలంకరించినవి దావిచే ఆమెసొందిర్భము. ఇనుమడించు చున్న దని భావము) కుసుమ - శృంగారములకున్‌ ఎల్లన్‌ = పుష్పములయొక్కం అలంకారము లన్నిటికి (పష్పములతో చేఎకొనినయలంకృతుల కన్నిచికి = అనుట [శృంగారశ బము గజాఎంకారవాచి యైనను లాక్షణింము గా అంంకారమాత్ర ఫర మగుట కివిబ్రయోగ్యపఎద్ధము _ ఇవ్విధంబున మృగయోచితశృ్ళంారము నంగీకరించి (చ్యతభా త్రి 2) (కాశీ | 08) (మొ )] (కొత్త = ఆపూర్వతను వింత యగుటము ఇక్కడి (కొత్త దన మిది అవి గేద గులు ము న్నగు పృష్పషులు - కున్నను అన్నము వాన్‌నలెనే అచ్చ టచ్చట అవి శొభిలు చున్న వగుట్స చేయన్‌ = కల్పిం గా (చేకూర్చు గ్రా (బాణములు అలంకారకుసుమములు గా అవఆరించి అవి సౌందర్యపోషకము లగుట అత్యిఎూర్వ మని భానము సత్యభామ _ మేసన్‌ = సత్యభానయొక్క ₹రీరదుందు సొబఐగు = అందసు (ఆమెళరీరసౌందర్యమృు) ఎనిమిది తెజంగులు2=ఎ"మిదిరీతులు ఐ:లలిగి (కలదయి _ అనుట ఇనుమడింబెన్‌ 2 ఇబ్బడి యాయెను [మె%లిడేపలు విరణాజులు చెంగల్ప్సలు సనంపెగఎ అనునవి నాఎగు.. చెవులు. జడదుట్ట ప్రై టచెట గు చేతులు . అనుచోట్ల అలంకతెంప బడి వేటు వెల ”ా నాంగురీతులను అదెనౌందర శ్ట్‌బును గోభిల్ల జేఎనవి అల్బఖే వానితోసాఎ అచ్చయ గ అవియె అనునస్లు చ యున్నబా ముల గూడ రెస్టెం పై (నాలుగు శ్‌ నాలుగు 22 ఎ”మిదీ యై ఎనిమిది రీతులతో సశ్యభా మసొందర్యముసు (పకాశించునట్లు తాయి చేఎన వనుఎ ఇల్బఎీపరమార్దము ] తా _- సక్యథామ బస్బ'ఘులతో అలంకరిందుకొనినది వానిచే అమెసొందర్యము చాలకోభ కల దైనది నరక డామెప్పై వైచిన బాణములు ఆమె పుష్పములతో అలంకరిందుకొనిన యాయా స్థానములందు పడి అచ్చట ఉన్నయాయాపువ్వులతోపాయి తామును అమె అలంకరించుకొనిన వింతశ్రాపు లనునట్లు రూ పొంది ఆమెయందమును వానితోపాటు తామును పరిపుజ్జ చెందించినవి ఆమె ఒనర్చిన క సుమాలంకారములకు స్థానములు నాలుగు వానియందు ఆమె ఉంచినయాయా

మందరిసవూతము 287 ఎఆప్పమ లును నాలుగు వానివలన ఆ మెళరీరసొందర్యమును నాలుగువిధములు గా (ప్రకాశించినది ఆమె తానూ అలంకరించుకొనకి పోయినను _- తామా అవ్చోఎిలను జేరి ఆప్పష్పములళ్లే ఆమె నలంకరించి వెలణన నరకునిదాణములును మటి నాలుగువిధములు గా ఆ మెసౌందర్యమును పోషంచినవి అందుమూలమున ఎనిమిది విధములుగా ఇప్పు డామెయందము పరిప్పష్ట చెందినది (దాణములు సైతము ఆమెకు (దాధాకరములు గాక్సు పృష్పముల ట్రయి ఆబయం దొకినింక శోంను. 0పాదించిన వ్రైన పెనుట ఇందలినిస్ట్ర ఏష్టార్హము విశే __ (కే గంటిచూపున గిలీగొన్న్ర _ ఇ ట్లనుట సత్య చెవియం దమర్చిన మొగలి తేఐలకు ఆమెయపాంగసంక్బృర్శనుచే నీలోత్చలాఖేదము బద్దింప జేఎ స్ముపఎద్ధ మగు నల్లి గలు వ ల యవతంశములే అనునట్లు వాని నామె (తనచూపులచ్చే భాఎంంస జేయుచు సౌందఠ్యోత్క ర్షమును సంపాదించు చున్న దని చమత్కరించుఓకు ((భాంతిమంతము వ్యంగ్యయు (బాణములు సత్యభామమేన _ గుసుమళృంారముల కళ్ళె (గొత్త సెయ సొబ ఇనుదుడించె ) ఇ ట్లనుట ఎమీన వా మధురాణాం మళణ్డినం నాక్సతీనామ్‌ అనుటను స్ఫురింప జే సత్య సహజసౌొందర్యవతి అగుటను గూడ తెలిఎన దనవిచ్చును కుసువళ్ళంారిము లనుట- ఆబాణములఎలనిదాధ అణుమా(ఆ మేని ఆమెయందు కానరామి౨ి తెలి. ఆమెయందు (పళివీడల సరాక్రిఎమున కిగుతృణీకొరముతోడి శార్యదై ర్యవీరత్సాదులను స్క్ఫుంంప జేయు ననవచ్చును (వేగింంపువాణములుు _ హర్షచర్నిళ బా+ములను గొన్నిటిని ఇట్లు వర్షి౦చినది = క్వవి దానాది తశకునిపక్షకృళలఎటగతయో విశిఖ్లా (8 ఉచ్చ్వా)

[వినికి కొంఠవజకు మూల మస _దగినయొ ల్లోకము చమ్బూరామాయ-మునం ది ట్లున్నది - ఆదౌ నీలాంళుక్య్రీ స్తదను ఎరకతాబద్ధసీవీనిభూతి కస్తూరీపజ్క ఎజ్లీ కణ మథ వికచేస్టీవరి 6 క్సోపత్నీ పళ్ళాత్‌ బ్నగ్గాక్టానాధా జఘనకుచకి టీకిబ్ధ న్నే తేషు జాతా. దిక్కా న్లానాం అదానీం దళము ఖన గరీదాహ“ ౦భూతధూమ్యా (గున 08 ల్లో )]

అలం ___ కఎ్యలింగను = హేతో ర్వాక్యఎదార్థతే కౌవ్యలిగ్గ ముదాహృతమ్‌ అని లక్షణము

ఎనిమిది తెజింగు లై యినుమడించెన్‌ అనువా క్యార్ధిమునకు పై వాక్యార్థములు “హేతువు లైనని ఉల్లేఖము _ అంగము _ (గవాతృఖేదాభావే ఒఎ విషయ్యాశ్రయభేదత _ ఏక స్యానేక ధొల్లేఖ

ను ప్యుల్లేఖం (ప్రచక్షతే ఆని లక్షణము బాణములు. అన్నదమ్ములు మున్నగురీతిని బవాువిధములు “"ా గృవాఆఅము లైనవి

28083 ఉత్తింహరెనంగదు__ ఆ గుజము - సమాధి - “మాధి రన్యధర్మాణాం య దన్య (శ్రాధిరోపణమ్‌ _ అని లక్షణము (పాజిధర్మములు ఆ(ప్రాణులయం దారోఎతములు క పగలిటిభాను డువోలెను ధగధగ యను మొగము దివుర దనుజుం జేనెన్‌ జగ 'చేకనాధుమీ దను జగ లింగ దిగిచి 'యొక్కదిన్యళరంబున్‌ ౧౫౨౨ అర్థ _... దనుజుండు 2 రాళ్షను డు = ( పామాన్యం విశేషే పర్యవస్యతి అనున్యాయమున నరకు డనుట జగత్‌ + ఏక నాధునిమీ దన్‌ = లోకముల కన్నిటికిని ముఖ్యు డగు (పరాను సరణము లేక సర్బస్వతంతు డగు ( ముథ్యాన్యకేవలే ప్వేక వైజ ) (ప్రభువుపైని (థ్రీకుష్తునిమీ ద్ర పగలిటి = భాను డు + పోళిను 2 మధ్యాహ్నమందలి సూర్యు డట్లు ళం [పగలు = దినవాచకి మైనను _గమోదగ్ధ ము న్నగుచోట్ల మైకదేశము (గామ మన బడినట్లు = దిన్నై కదేశ మగుమధ్యాహ్నము - దినమ (పగలు) _ ఆన బడిస దిట (ఇది బౌపవిభ క్రికము ధగధగ _ అను = తళతళ మనెడి (మిక్కిలి (పకాశించెడ్రి [(పకాశమున కగు _ అనుకరావాఎకము = భగధగ ధగధగ యనుపదకంమిన నిగనిగ యను,కొమ్మెబుంగు న్నేతఎటమునన్‌ భుగభుగ యనుమేవూ తన్‌ భగభగ యనిఎంచె నత డు నాహృదయంబున్‌ (కలా 2 7) మొ) మొగము = (శ్రీకృష్ణుని ముఖము తిపురన్‌ 22 లక్ష్య మగునట్లు గా [(అీళప్తుని) ముఖమును గుజీచేఎ - అనుట శర ంధానము సెయుట యరినోయు.ఎ తివిం యేయ టద్భుతకిర మై వ్యిక 0 85) గులిమాచి వెసుం - అం తోస్తున్నది అని (బ్రా )] ఒక్క = దిచ్యశరంబున్‌ = ఒక్కిం మైన దేవితాబాణమును [ దిన్యం నిల్గౌ _ దివి భవే ఒన్య వత్‌ (విశ్సో)] కేగ జ (ఎక్కుపెస్టిన్స అల్లెతాడు (నార్ఫి. నిండన్‌ = ఎార్జ మైనది (చెవివజకు నిండినది కొ గా (అఫికముగా = అనుట తిగిచి = లొగి (దృఢము గా ఆకర్ణాం త మౌకృష్ణ మగునప్లు గ” మౌర్చి ఒనర్చి యని భావము వసెన్‌ = (పయోగించెను తా. శ్రీకృషంమొగము. ధగధగ _ (ప్రకశించుడు తేజస్పమృద్ధితో కన్నులకు మి.బమిట్లు ణి గొలుపు చున్నది అన్చీ యోఎనిమొగమును నరకు డు గుజిచేఎ (ని ల్లేక్కిడి వించియందు బాణమును కూర్చి) దృఢముగా ఇెవివజకు వించినారిని లాగి దివ్య నుగునుహాబాణము నొకదానిని ్రీకృష్ణునిపై ప్రయోగించెను

మందిరోవాత మ విరి

వే __ (ఎగలిటిభాను డువో3ెన్రు ఈయుసమానము_ శ్రీకృష్ణుని ముఖమునందు. దుస్పహ మగుతేజస ముత్కర్షిము తాండవించు చుండుటను తెలి నరకు డాతినిముఖమునందు తీనదృష్బ నిఎప జాలక తనమె. ఇమ (శిబ్బకొని యెట్లో లక్ష్యవెధన మొనర్చ గడ గుటను స్ఫురింప జేయు ఒన్నడి. మె*ము తివరన్‌ అనువో నగుళబ్దళ క్రిగూడ ఇందులకు సహకాశి అయిన చనపచ్చును (మొగము = నరకునిముఖము తివురన్‌ = తిరుగ (వెనుకకు మరలా అని అర్థాంతరి స్నూూర్తి తిరుగు . తిరువు డి9 కై ననర్జన్యత్యయ (వర్ణముల తాజబుమౌటు గలా రూపమే. తిప్పరు అనవచ్చును (జగదేకనాధుమీ దను ఇ ట్లనుఎ _ నరికునికి గూడ (ప్రభువు (రక్షకుడు శ్రీళృ్తు డై యుండ అవాంకారఎళాచావేశమున ఆత డది (గ్రబాంప లేక కృష్ణునితో యుద్ధమునకు ఎద్ధఎడి తనచాపునకు వందు తానే తిను చున్నా డనుటను తెలియ జెప్పు దున్ని దనవచ్చును [ఈ సద్యమునందు కవి ప్రధానము ా తెలుపు చున్నఏగవంతునియందలి భ క్తిభావిమునకు ఆమ ర్షము ఆవేగము మతి అనెకికంచారిభావము. లంగము లగుటను భావళబల3 అలంకారము ్త ద్భావశబలత్వం స్యా దృహూనాం చే త్పరాజ్ఞతా అని లక్షణము అమర్ష్మ స్పాఎరాధేమ చేత (పజ్బలన౦ వతమ్‌ అని ఇష్టారష్టాగమా జ్ఞాత ఆవేగి శ్చిత్తి సంుమ అని తత్తమార్షా ను ౦ధానా దర్జినిర్ధారణం మతి అని లక్షణములు ధశధగ యనుమొగము తివరన్‌ జగదేక నాభుని ము న్నగునవి ఛగిసంతునియందు కవికి కలరతిని (అతిలతిని జ్యక్తపణదు చున్నవి] అలం ___ ఉపమ పరికరము (ఛావళబలత కింగిములు) క అరచందురు జెందములో

జొర బాజి వణంకుతో కచుక్కయపో లన్‌

నరకుం జే- నవాణను

హారినిటలతటఓంబు నా యల్ల లనా జెన్‌ ౧౫౩ అర్జీ __. నరకుందమ. ఏంన బాణము హారి-నిటలతటం ఎన్‌జ= శ్రీకృష్ణుని నొస-(స్రదేశమును [రటము= ప్రదేశము-_స్టనతిటము మొ నాద = భేదించి చీల్చి (వీబ్బకొని లోపరికి చొచ్చి _ అనుట [నా ఎుజలీల్చు నలువుర నేవురనా ఎయనవియు (భారి విరా 6) మొ ] అరచందురుం డెందములోన్‌ = అర్జచంద్రుని పృాదయమునందు (నడిమ్మిస్రదేశమునంచు _ అనుట (నాభికి కంరమునకు నడువు ఉండునది హృదయము దానివంఎదఅని (సొద్చశ్య) లక్షణ) లలాట

బి40 ఉత్తరహరివంశము.. ఆ స్యాష్టమీవిధు అఎ సాదృశ్య[ప్రకరణమున దేవెళుడు ] చొర చాజి = చొచ్చి (వవేించి [పాలు - స్వార్ధమునం దన్యుసయు క్తఘు) వజ కు తో కచుగాయ (చుక్క + అ) పోలెన్‌ = కదలెడి (అయి నిఎ ఊ గెడ్సి (మంటలతొ నిండినతో క గలిగి విడుపు గా (ప్రకొశించెడియుత్సా త (వినాళ) సూచిక మగు) నక్షత్రవిశేషనూ అనునట్లు (ధూమకేతు వనిసం వ్య) ఉత్పా కే ఒగ్నొ ధూదుకేతు అలి (నానా థ్రీనాభు టు తో కచుక్క విడుపు గా ఉండుటను తెలు ఎచు చూపులప పోల్చినా డు దీనిని = తో కదుక్శల బొలుదృక్షోయజముల _ వెలితి లే కుండ మీటొ టిచెలుల జూవ గాంత వీక్షింప దంగంట "ని మమ్ము (శృంనైై 860) కనుకనే బాజమునకు తో కచుక్కతో సామ్యము ఎద్దము ఉత్సాతము దీనిని కాళడా ఎట్లు పేర్కొని నా డు భవల్లబ్దవరోదీర్ణ స్తారకాఖభ్యో మహాసుర ఉపప్తవాయ లోరానాం ధూమశేతురి వోత్చి త (ఠ్రమా 2న 88ల్లో ) పోలెన్‌-ఇది ఇవార్థక మగుటను ఉత్సేశ్షానాచకము *, యదా ఒయ ముపమానాంళో లోకత ద్ధి మృచృతి త దోస మైవ యే నేవ శబ్ద స్సాధర్మ్యసూ చక యదా పునరయం లొకా దణబద్ధ కవికల్పిత ఆ దో[క్సేకైవ యే నేవ శబ్ద బృంభా యువా చె వనాపర అనినా రాలంకారికులు ఇవార్డకములు పోలెన్‌ వలెన్‌ బలె. (మొ ) అల్లల నాడెన్‌ =చలించెను (కదలాడెను) (అల్లాడు. అల్లల్లాడు అల్లలాడు (రూపాం) (చూసూని) [అనన శ అలన 4 ఆడు _ అని (శ ర )] (నరక నిబాణము ్రకృష్ణునినొసట నా టుకొని శేగమువళమున అది అయి నిఎ కదల జొచ్చినది అది అట్లు కదలుచు అర్ల్షచం(ద్రునియందు తో కచుక్క (పవే?ించి కదలు చున్న దనునట్లు కొన్చించిన దని భావము జా... నరకుడు కొపావేశమతో బాగుగా (సయక్నపడి దివ్య మగునొకఎబహాదాణమును కృష్ణుినొసట (ుచ్చుొొని బాధవెట్టున 'ప్లేఎనా డు అదియు (వినాశనూచక మగు తో కచుక్క యట్లు అర్జ్హచం్యదువి బోలెడి యాతనిలలాటమునందు బాగుగా (గుద్చుకొని ఆవై పునకు ఈవై పునకు శాం న య్‌ కదలుచు చాలదాధ కలి'ందినది విశే _- (నిటలమ్సు నిటాలము (రూసార్ర). ఫాలో నిటాలో నిటల అని (కోశము) (తో కచుక్కయజపోలెన్‌ ). ఇచ్చటి అ అవధారణార్థఠము ఇది అచ్చము ” అది ఉత్పాఆసూచక మగు తో కచుక్క గానే కన బడిన దనుటను తెలి అందువలన నరకునికి చావు మూడ నున్నది త్వరలోనే అనుటను బొధించిన దనఎఏిచ్చును అలం. అర్థచర్నద్రునియందలితో కచుక్క కవిప్రొో క్రిఎద్ధము (కనిచే కల్పిత మగుసాదృ శ్యము గలది ఆగుటిను ఉ(క్సేకు అభాతోపపు అని దండ్యాదులు య (కా ఒన్యధర్మసంబన్నా

త మందరసవాంము విశ దన్యక్సే నోపతర్కితమ్‌ పక్చృతం వా భవె (త్పాజ్జా స్తా మ్యుక్పేకెం ప్రచక్షతే అని లక్ష అము అభూతోపమాలక్షణ మి ట్లున్నది - సర్వపద్మ(ప్రభాసార సమాహృత ఇన క్పచిక్‌ త్వదాననం విభా తీతి తా మభూతోపమాం విదు (అన్ఫి ఉ కా డినయవ్బుచే సొలబ కంనవిరోధిశిరోధి (వేల "జే

యాడక మూర్భవోయె. థుజగాంతకు జెక్కాల కొొ బ్రాలాసునం

దోడు చా లవృంతము€ దూకొని చ ల్లనిగాలి చల్లె ద్‌

డోడనె ఎత్యథామ విభుడుం గను అెప్పలు విచ్చె 'జెచ్చెరన్‌ ౧౪ అర్ధ ___. కంసవిరోధి 2 కింసునకు శృతుపు కంసారి [శ్రీకృష్ణుడు (కర్త] కాడిన + అమ్ముచేన్‌' ౯ (గుచ్చుకొనిన బాజముచేత సౌలు 2 పారవళ్యము చెంది (వివకు దై ఉం డుటచేత _ అనుట చే యాడక (చేయి “+ ఆశక్స 2 (తన్ఫ చెయ్యి. (నృకృత్యమునందు ధనురాకర్ష జశరసంధానాదులయంద్యు (ప్రవర్తిల్లక శిరోధి == మెడ [ అథ (గీవా శిరోధి కంధ రే త్యఎ (అమ) శర ధీయకే అస్యామ్‌ అధికరణార్థమున కర్మ ణ్యధికంణే వ (8 క్స్‌ అని కి ప్రత్యయము. శిరస్సు ఉండుటకు ఆధార మైనది (వ్య )] (వేలన్‌ = (వేలా డ గ (ఒక్కపగ్కకు నంగ గ్భా మూర్చ పోయెను = మూత్చిల్లైను (నామ్మంల్లెను (న్పృహ లేవివా డాయెన్సు సత్యభామ (కర్త తోద్దోడన్‌ = (తోడన్‌-+-తోడన్స) వెనువెంటనే (ఆలస్యమే చేయక భుజగ + అంతకు _ జెక్కలకున్‌ = (భుజగములు = నంకరగా నడచునవి పొము లు) వానిని చంఎవానియొక్క (గరుత్మంతునియొక్క) జెక్కలకున్‌ ఒక్కలాగునన్‌ == ఒకే విధముకో (ఏమ్య(త్రము భేదము లే కండ జెక్కలే అఎయును అనునట్లు ( ఇద్దమి ఒకలాగు ననే ఉన్నారు అలి (వ్య 1 తోడు == సాహాయ్యము ఉపకారము కన్‌ = కలుగునస్లూ (ఖెక్కలతో గరుత్మంతు డు వీచు పండ మజీరెండు తెక్క లనునట్లు " సావలోయ్యకారు లై నవి సత్యభామ విసరువీనన లని భావషమృు శాలవృంతములన్‌ == వీవనలను (విశనకజ్జలనుు న్యజనం తాలవృ స్తకమ్‌ అని (అమ) శాల "స్యేవ వృ్హ మస్య అని (వ్య) (చూ సుధ) తూకొని ౯ గవాంచి (బే డీఎకొన్సి చల్లంిగాలి. చల్లెన్‌ = (స్రశింప జేనెను (వచ్చు నట్లు చేసెన్సు ౨భు డునుజపభువును (సర్వలోక (ప్రభు వగువా డును (లేక) (సత్యభామకు) భర్త ఐనవా డును ((శ్రీకృష్ణు డును [ఇట సత్యభామవిభు డు _ అని నమ త్తముగా నవ్య భామ విభుడు అని వ్యస్తను గాను పొందుపడెడిరీతిని కవి చేఎన పదసంఘటనానమత్కా

బ్లథ2ై ఉత్పరి వాతవంశము..__. ఆ రము సహృదయహృదయాహ్హాదకము గా ఉన్నది సత్యవామవిభు డు అనుట నాధ్యశమాసము గా గాని, రేవతిరమణ అనుటపంటది గా గౌని అయి సాధు వగును] చెచ్చెరన్‌ (చెర 2 చెరు = శ్నీఘముగా (ఎత్యభామవీవనల౧లనిచ లాలి వీచినయనంతరమే అనుట కనుజెప్ప లు = కంవిజెలను విచ్చెను = విడ జేసెను తెజచెను (సత్యాగరుత్మంతు లొనర్చినశై త్యోపచారముదేత (శ్రీకృష్ణ డు మూర్భనుం తేజుకొనియెను అందు గరుత్మంతునిసక్షవాయువు అద్ర తీర్చినది సత్యిభామవీవనలవలని చల్లగాలి వెంటనే నృృతి రబ్బంచినది = ఐన దని భావము ) తా __ నరకు డు కోపావేశమున గాఢముగా నొసటియందు నా ఏనబా *ముచే చాలవ్యథ నొంది ఏమి చేయుటకును చే యాడక స్పృబా తబ్బ (ప్రక్కకు మెడ పంచి కృిన్ణు డు మూర్చిల్లైను అప్పుశు గరుత్కంతు డు జెక్కలతో విశరుచు శ్రీకృష్ణున్నిశమమును తొల గించు చుండెను ఎత్య భామయు. దానికి తోడు గా తానును వెనువెంటనే రెండు చేతులతో రెండునిసనకజ్దలు తీనికొఎ ఇవియు ఆగరుత్మంతునిజెక్కలే అనిఎంచునట్లు ఒక్క లాగుననే (ఆజెక్కలకు తోడుగా మజిజెండు తెక్క లిఎ యనునస్ల్ర) వానితో కలఎ. విసనెను సత్యభామచేతియావీ.నలనుండి చృల్లవిగాలి వీచెను వెనువెంటనే (శ్రీకృష్ణు డు కన్నులు తెలచి మూర్చనుండి తేజుకొనినవా డాయెను విశే _ (కనుజెస్పలు) జెప్పలు _ కంచితెస్పలనే చెప్పును పక్ష్మంబు వెలయు బెప్పం చనంగ (ఆం భా 2 44) అట్టీన్‌ కనుజెస్స లనుట - ఉత్క-ర్షద్యోత నార్ధము భ్రీకృష్ణు డు ఎండరీకొళ్లు డిగుటను ఆత డు కన్నులు తెజిచినప్పుడు పద్మములు వికబంచినప్పుడువోలె చాల కాంతిమంఎము లే అవి కౌనుచ్చి “అ్యభానుకు గరుడునకు పరమానందము కలిగించిన వనుట సూచితము వామను డిట్లనినా డు = పుబ్బమాలాసదే పుబ్బ ముత్కర్షస్య (కాసూ 2అధి. 6నూ) (చన్లవిగాలి చల్లె. దో. డ్రాడనె సత్యభామ విభు డుం గనుఖెప్పలు విచ్చె జెచ్చెరన్‌ ) ఇట - చెచ్చెరన్‌ అనుట యదనంతరన్న్మాయమును. తెలిఎ గరుడునిపక్షవాయువునకం జె విశిష్ట మగు "హీతుభావము నిట సత్యాశై త్యోపచారమునకు (శ్రీకృష్ణుని పబోధమునందు) ధ్వవింప జేఎన దనవచ్చును [యదనంతరన్యాయమును గౌతము డిట్లు వచించినా డు. యదన న్తరమేవయ ద్దు శ్యతే త త్తస్య కారణమ్‌ (అన్సి యదన న్తరన్యాయమును పొందుపఅచుచు శ్రీహర్హు డు విరహ నున దనుయంతి కగుబాసలము ని ట్లుక్సేక్షించినా డు (భువ మధీతన తీయ మధీరతాం దయిత

దమందిరబలొతుు ర! దూకిసలద్లతి వెగల బ్ధితివిరోధకరీం ద్వ్యణుకోదకీ అదుదిత స్వపా యో యదన న్తం (నైన 417 3ిల్లా ౧] నత్యభామచేతివీననలవలనివాయువు ఖీషణ మగు వేశముతోడి 1రుడుని జెక్కిలదాయుపవోవ ఛాకి కొంత...ందము గా (ట్ర“రింవి మందమలయానిలడుట్లు చ ల్ల దనముతో డూ పొందిని దని అది సొరభ్యముతో అవిచ్చిన్నము గా ప్రసరించి శ్రీకృష్ణుని మూర్చనుండి కేుకొన. జేంన దని తెలుపు చున్న దన వచ్చును ఇందుల కోష్టంభకము గానే చల్లని గాలి చల్లెన్‌ అనుట జరగినది ఈ చల్ల దనము సౌరధ్యమయున కుపలక్షణ మన దగినది సవ్యి భామ పద్మినీజాతిల్హ అగుఎచే ఆమెశకీరమున క్షైసపద్మగింధము ఆమెచేతివీవఎనాలి-అన శ్రీ కృష్ణునిపై (ప్రస3ంచి వెగమ ఆత డు మూర్భనుండి మేల్కొనుటకు మందమలయానిలమ ట్లుప యోగపడినది సత్యభామ - తూకొని_ ఎ శ్లిగిగాలి = చళ్లెన్‌ _ చెచ్చెరన్‌ అనునవి సాభ్మిపాయ ములు గా ఇట కవిచే పొందుపంస బడి దీనిని మనకు తేలిఎన చనవచ్చును అలం ___ కౌవ్యలిం ము (చల్లెన్‌ కనుజెస్పలు విచ్చెన్‌_అనువో 'హేతుహేతుమవ్భానము ప్యం శ్యము)ు యదనంతరన్యాయమున నగు తదుదిత స్సవా యో యదన నిర అనుకీతియర్థాం తరన్యాసము ప్యంగ్యము పరికరము అంగిము (చల్లని (మొ ) విశేషణములు సాభ్మిప్రాయములుు

ఒక్క-లాగునన్‌ అని 1రుడిసక్షవాయువునకు సత్యభామవిననకజ్డల గాలికి భూయస్సామ్యము పతిపొదిత మైనను చల్గనాలి తోలుట అనెడియాధిక్యము. దానివలన బటోధము సత్యభామవీ పనలగాలియందు వర్షింప బడు చుండుటనుబట్టి వ్యతిరేకము ను అంగము. వ్యతిచేకో విశేష శ్చే దుసమానోసమేయయో అ? లక్షణము. కార్యకారణసామాన్య విశేషాణాం సరస్సరమ్‌ సమర్థనం య్యత్ర సో ఒర్థాన్త రన్యాస ఉదాహృత అని అర్జాంతరన్యాసమునకు లక్షణము గుణము = -ంభీర్యము ( ధ్వనినత్తా తు గామ్బీర్యమ్‌ అని లక్షణము నరకాసురునితోడి సత్యభామపోరాటము

ఆ అట్లు సేద చేజి యరవిందనయనుండు

సత్యభావ జూచి చంద్రవదన

ఇార్జ మింద నీఎ) సమరంభె కోరుదు

ల నవసరంబు వచ్చె ననుచు నిచ్చె లం

వశ ఉత్తరవాలిఎంశము__. ఆ అర్థ ___ అరచిందనయనుండు = పద్మములనింటికన్నులు గలవాడు (పండరీకాడు డు (శ్రీ కృష్ణు డు (కర్త అట్లు 2 ఆవిధము గా (పూర్వము చెబ్బనచొప్పున = అనుటు 'సీద.తేజీ=2 బడలికనుంక తేజుకొని (మూర్శనుండిి తెప్పజిల్లి ఎత్యభామను చూచి (సత్యిభామవంక చూచి _ అనుట చం్యద్రఎదన = చం్య్రనివంచిముఖము గలదానా (సుందరీ ) (సత్యభామ కైనసంబోధన మిది సీవు సమిరంబు + ఎ = యుద్ధమునే కోరుదువు = కోరు చుందువు అవిశరంబున్‌ = (అందులకు తగిన సమయమును (అవసరము _. మయము కామస్తు దాణా వసరం (ప్రతీక్య అని (కుమా 83 క4ళల్లో (మొ )] వచ్చెన్‌ == లభించెను దొరకెను (సీ కోరికి తీన దనుట) శార్థము = ధనుస్సు [కార్ణం కార్ముకమా(త్రే ఒఎ విష్ణో ర శరాసనే (విశ్న )] ఇంద = ఇదిగో. పుచ్చుకొనుము [ఇందము (రూపాం) బొమ్మపొ్తిక లడగితి కొమ్మ యింద మనుచు నిచ్చె దా _దెచ్చినయంబరములు (భార విరా 5 804 ఇది అవ్య యము.అని కొందణు ఇందు ధాతువున కై నస్రార్ధనార్థకరూప మని ఆధునికులు ] అనుచున్‌ = (అవ్వి చెప్పుచు ఇచ్చెన్‌. (శార్జము కర్మము. కారమును చేతికి అందిచ్చెను _ అనుట తా _- సుందరీ ఎన్నినాళ్ల నుండియో రణరంగ్‌మున నిలిచి (ప్రతివీరులతో యుద్ధము చేయ వలయు నని నీవు మచ్చటపడు చుందుపు దాని కిప్పుడు తగినసమయము వచ్చినది అందులకు గా నీవు నాయీధనును తీఎకొని యుద్ద మొనర్చి నీముచ్చట తీర్చుకొనుము = అని (శ్రీకృష్ణు డు సత్య నుతా హపఅచుచు తనధనున్సును ఆమె కిచ్చెను విశే __ ఇట సఎరంబు గోరునో అని (వీడే పా) (పారా నమరంబె కోరుదు నవస రంబు (వావి పా) కోరుదు వంసరంబు అనుట ఇట సాధువు వి న అగుట ముద్ర* (్రమాదమున (నమరంబె కోరుదు) ఇచ్చటి ఎ కర్పసాభారిణఆ్ర ఈమే కొ ద౦ి తెలుపుచు వీరవనితామత్లి ఈమె యగుటను తెలుపును ఈవీరత్స్వముగూడ ఈ మెకు పవాజ మై (పేదిరే పప్రాక్రనజన్మ విద్యా అనురీతిని ఏర్పడినది గా సూచించును (సమరంబ్సె కోరుదు _ అనుట = ఇతరులు అలంకొరాదుల గోరుదురు. వారు (యుద్ధ భీరువులు ఈమె అట్టిదాక ఆ్రజాతియందు. ఒక వైశిష్ట్యము వబాంచినళ క్తిస్పడూస = అగుటను చావి చెప్పు నిది ఇందువలననే ముందు ఈమె జరప్ప చున్ననరకపరాభవమున ందు అశంభన మేమియు లే దని కథాప్రసన్నతను దిద్ది తీర్చు చున్న దిది ఇంకను దీనియం దర్థగా ౦భీర్యము చాల గలదు గంభీరరచన నాచనసొమ్ము దానిని వెలు సరిందుటకు వేయిమందరములు కావలయును

మందరి సపూతము వ(5 (అవనరంబు ఎచ్చెను తాను (శ్రీకృష్ణ డు) డన్స యుండుపే అందుల క్రై నయూయవసర మన ఎచ్చును ఈపట్టున (ఎజ్జా ) హరివంశ మిట్లను చున్నది _ నగధరుండు మగువనెమ్మొగంబునం జూడ్కి- నిలిఎ యేను పరిఎడితుండ న్లైతి డం తి నొక్కింక నీవు కయ్యంబుమోఛ మోపు మని సమంచితోతా హసాహసభాఎని యగునాభామినిచేతిక్ర దనళార్డం విచ్చి (హరిఉ 86) ఎట్టా అనినదానినే వ్యంగ్యమర్యాదతో ఉచితగకీతిని ఆవనర౦బు వచ్చె అనినా డు సోమన దీం కైన వ్యాఖ్యయే శంభుదాసునియనువాద మనిఎంచును వాచ్యము గా గాక వ్యంగ్యము గ చీని నిస్లు చెబ్బంచుటలోనే కొచిత్య మున్న దనిపించును రసపరిపోషణదృ్భజ్బతో దీనిని చూచునప్పుడు ఎంతశ్ళంగారనాయకు. డైనను ధీరోదా త్తత అణుమా[త్రమేని వెలితిసడ నీయరాని మువబోనాయక మణి శ్రీకృష్ణదేవు డు అనసరంబు వచ్చె అనుటలో (శ్రీకృష్ణువియుద్నాత్తతను కాపాడ గల మజీియొకరహస్యముగూడ ఇమిడి యున్నది సక్యభామ భూదేవతాంశమునకు చెందినది అమె సమ్మతి లేనిదే నరకుని జంప వీలు గాదు అందులకే నరకునిచేత తాను నొచ్చినస్లు చేయాడ నట్లు మూర్చ చెందినట్టు డన్సనట్లు నటించి ఆతనియందు ఆమెష ద్చేషము (అత్రి సంవూర్జ ము” కలిగించుచు నే నిపుడు యుద్ధము చేయ లేనిజ్ధతిలో ఉన్నానూన అవసరంబు వచ్చెన్‌ అనుచు నరకునివధమునకు ఆమెచేతనే అంకురార్పణ మొనరింఎంచు చున్నా డు శ్రీకృష్ణు డు మజియొకతిగూడ నరకుడు మదోద్ధతు డు వాని కొకయబలచే పరాభవింస జేఎ చైన్యము వవాంస జేయవలయును అందులకు తగిససమయ మిది _ అనుటయు దీనిచే సూచితము. ఇది ఇంకను సూ(త(ప్రాయమై విశ్శతోముఖము గా దిహ్పర్థముల వెలువరింస గలుగు చున్నది ఉ ఇచ్చిన బొంగి యచ్చెలువ యింపును దెంపును దోన మానమున్‌ న చృరముం బెనంగ మురమర్షను వై నరకాను'రేందు మ నచ్చపు జూయిలం గుసలయచ్చదగుచ్భవిషచృటావలిన్‌ 'మెచ్చనివాని గీల్‌ ఇాలి-పె మేలపు జూపుల వా డితూపులన్‌ ౧౫౬ అని -- శ పద్యమునుండి ( 88.పద్యముపిటకు (శ్రీకృష్ణుని పేరణమున జరపునరకాసురునితో డి సత్యభామాయుద్ధము వర్షి 0స బడు చున్నది శృంగారవీరములు ఒకేయాలంబనము గలవి కాకుండ జాగరూకతతో (న్యధికరణములు గా వెటువేబు ఆలంబనములు కలవి గ్రా సత్యభామ నసండగా గొని ఇందు వర్ణింప బడు చున్నవి __

వథకి ఆ త్తంబారివంంము__ ఆ

అర్‌ _ ఆ ఎస చెలువ = ఆసుంద3 (సత్యభాము ఇచ్చినన్‌ = (క్కిళ్ణు డు తనకు ధనుస్సు ను ఈయ గా పొంగి = ఉప్పొంగి (ఉబికి (మను పెంచి మబోతా హము కల దై -_ అనుట) మురమర్దనుపై న్‌ ౯2 [మురమర్జను డు -_ మురాసురుని _ర్జిం౧నడా డు బాధించి చంపినవాడు (వల్లి (ీకృష్ణు డు] (శ్రీకలప్తునియడ) ఇంప్పను = ఎంతోషయిను (తి యును నరిక-+-అసుర + ఇం్యదుపైన్‌ = నరకు డనెడి రాక్షసరాజువియమున (నాపై నీకు దయ లేదు = అని (వ్య) తెగువయును (ఏ మైనను చంపక తీఅదు _ అనెడినిశృ్చృయమున్సు

[లోన అవియే పారము తోన అనుట సముచిత సెనిఎంచిసది) తోన్‌ + అ = వాని వెంఐడినే (వానిని విడుప కుండ గనే వానితోపాటే _ అనుట మానమున్‌ = (శ్రీకృష్ణుని యెడ గౌరవమును ఆదరాతిశయమును (మానశబ్దము గౌరవార్థకము _ అధిమా కలి మిచ్చన్స్తి

స్ట్‌ మిచ్చిస్స్తి వధ్యమౌా ఉత్తమా మాన మిచృన్సి మానా బా మహతాం ధనమ్‌ (గ్రారుడము చూ హలా వి) మచ్చరమున్‌=మాలర్యమును (సరకునియెడ) ద్చేషమును 'పెనంగన్‌ = (ఒకదానితో ఒకటి) నేను ముందు నేను ముందని (ప్రవ ర్తిల్లుదుండ గా అచ్చిముశచాయలన్‌ == స్వచృము లైన (శుద్ధము లైన వమా(తము వెజుపడన్సి పోలికలచే (సాదృశ్యములచ్చే [చాయ = పోలికి . అండ్రిచాయ గలకస్యలు ధన్యలు గా వసుంధరన్‌ (ఎసు 8 8] కుపలయ + భద = గుచృ జ్‌ నల్ల గలువజెకుల గుంపులను (గుంపు ఐన కల్వజేకులను_ అనుట) [ నీలోల్సలం కువలయం కై రనం కుముదం విదు (భనం )) విష + ఛవాంఆపి లిన్‌ 2 విషజ్బాలల దీస్తల (ముంటల్స 7ఖంను. (బారులు తీలీన వైన కాలకూట దీప్తలను _ అనుట) [విషోద్దిమ అ ద్భేద నుగుకాలకూటమును ఎదించును కాలకూటాదులు విషభేదములు = పుం క్లీబే చద కకోల కాలకూటహలాహలా సౌర్మాష్ట్రక ళ్శొల్కి కేయో

(దూ ల్‌ (ప్రడీపన దొరదో వం నొభశ్చ విషఖేదా అమీ ఎఐ (అమ) విష ళబ్ద మిట ౧షణ్బాలల వచించును మెచ్చ వానిన్‌ = అదరింపనివానిని వీమాతము ఇక్కాగొననివానిని (ధిక్కంలిం వెడివానిన్సి (చూజలపక్షమున తూప్పలపతమున _ రెంటియందును = వానిని వానిని పోలినవా?9 = అనుట అ(క్రోళ త్యపణానాతి కదర్భయతి నిన్షతి ఇతిళద్దా స్సాదృశ్యవాంకొ

(కొవ్యా 282) దీర్చిము ల్ద సవిలాశములు ” నొగి సంతోషపటిచువానిని = అం (చూపుల పక్షమున) భావము (తూపులఎక్షమున్స కాలకూటవిషజ్నాలలట్లు మంటలు (గ్రక్కుూచు బాధ కలిగించువానిని =. అని భావము మేలము + చూప్పలన్‌ = (్రీకృష్ణుయెడు హాస్యము లాడెడి (వేడ్క కలిగించెడ్రి చూపులను (సవిలాసపు జూ లను = అనుట) కీల్కొంలిపెన్‌ =

మందరనవాతము న! తగుబకొన జేసెను ఖ్ఞరము గా అచ్చటనే ఉండునట్లు చేసెను [కీల్కొలుపు _ తగు ల్కౌాన జేయ కౌతుక సరీతాలోకజాలంబులనొ వాలారత్నము కీలుకొల్చె మద మొప్పన్‌ విశ్చభూపాలుపై (ఠశౌసం ॥ శ్‌గ్గి (మొ 01 (నరకుని మెడ) వా డితూబృలన్‌ == పదు నైన బాణములను కీల్కొలిపెన్‌ = నా ఎకొన చేసెను (గుచ్చి బాధించెను _ అనుట) తా _. (శ్రీకృష్ణుడు యుద్ధమునక్షై సత్యకు ధను వీయ గా ఉత్సాహముతో ఆమె శరీరము 'పించినది ఆమె (శ్రీకృష్ణువియం దిందుల కెంతో తి కల దైైనది. ఆపీతితోపాఎయి తి న్నాక వీరవశిత గా తన్ను సమ్మానించినందుల కాతనియందు ఆత్యధికగౌరవముగూడ కల దైనది ఇ క నరకుఎియెడ తిననాధువి బాధించి మూర్చిల్హ జేఎనందులకు పట్టరాని య్యాగహము కిల దై ఆతనిని చంఎ తీ అవలయు ననెడితెగువ కలది" ఐన దామె దానితోపాటు ఆతనియుత్కర్షమును (గొప్పకనమునుు సవబాంప లేనిద్పేషము గూడ కలిగినది (శ్రీకృష్ణునియెడ ఆమెకు కిలిగిన్వుతి గౌరవముల కనుగుణములు గా అచ్చప్పనల్ల గలుపజేకులట్లు దర్షము లగు(కేగంతచూపులను సవిలాసముల గా (వసరింప జేఎ ఆతనిని ఆసందపజచినది ఇ క నరకునిప్టై కలిగినతెగింప్ప (చంఎ తీజవలయు ననునిర్హయము) దానితోపాయి కలిగినద్సేషము _ అనువాని కనుగు+ములు గా = కొలకూటవిషపుమంటలే నిజము " ఇవి _ అనుసట్ట మంటలు (గక్కుచు ప్రజ్వలించెడి సదు న్సైన బాణములు మర్మములయందు (ఆయువుపట్టులయందు నా ట ఆతనికి బాథ కలిగించినది విశే __ లోనన్‌ అనుపారమునందు మనస్సునందు అని అర్ధము ఇందు విశేషము గాన్సింపదు. పెనంగన్‌ అనుటకు స్వారస్యమును సంపాదితము గాదు తోనన్‌ అనుట కైన (వాయసకాం్యడ్ర(స్రమాదమే ఇది అనిఎంచినది నాకు ( అచ్చపు జాయలన్‌ ) ఛటావళిన్‌ ఈరీతిని ఏచించుట నానివానియాధిక్యమును (ప్రదత్శించుటకు (నరకాసు రేం్యద్రు డు ఇట ఇంద్రుడు అనుట వీడు చచ్చినచో తక్కినవా రందణు బాతు జీ నశ్లు అని ఏతి త్ప్రాధాన్యమును సూచించి _ ఏతద్ప్సథము అవిశ్యము జరస వలఎనవె గా భావించినది సత్య అనుటను తెలుప్పను (తవలయచ్చదృ ఇ ట్లనుటవలన నిగనిగలాడు నల్లనినల్హ దనము కలిగి జేకులట్లు చూపులు దిర్దము అగుట తెలుప బడిన దనవచ్చును చూప్పలు దీర్షము లై నాయకాహ్లాదకరము అగుట (ప్రఎద్ధము-

వనజదళాయతాక్షి నిడువాలికచూ పనిమేషవృ త్తినా ఘనునవకంబుపై బొలఎ కాంఅతదీక్షణ జాలకంబు పై కొనిన (దపాబ్లి (గుంకియును గోోక (గమ్మజణ గూడ బాణలటుమో హన గుణశ క్తి నివ్వటిలు నన్నలరాయని నేర్చుపెంపృనన్‌ (వసు 85)

వశీ8ి ఉ త్తిరిబారి- శము__ ఆ (విషచ్ళటావళిన్స్‌ ఇచ్చట విష శబ్దము విషఖేద దుగుహాలాహలమును నచించును వొలాహల మును శ్రీనాధు డిట్లు వర్ణించినా డు కరి ళజలో వివానలశిఖానివహంబులు దూరుపాలినన్‌ దరికొనియెన్‌ జగత్రయము తల్లడ మందిలి నెవ్మనమ్ములన్‌ సురగరుడోరిగామరులు (స్రుక్కె వితకామహు డంబుజాడతు డా తురత వబాండచె దికృతులు తూలిరి లూర్షిలె నేడు వార్ధలున్‌ (హర 664 ఇంఅచి దిది ((మేలపు జూపుల్స = అనుట ్రీకృష్ణంయందలి సత్యభామ్యాఎతికి (రతికి ద్యోతకము (ఇంప్పు ఇది (్రీఎప్తుంయందు సత్యక కలిగిన హర్ష మను (సంచారిభావమును). తెలిఎనది సపొం%గ = అనుట ఉత్సాహమును దావితోపాటు తత్పోషక మగు ఇర్వమును జోధించినది మానము = అనునది (శ్రీకృ షునియందల్సి అమెయాదరాతిశయమును తెలి ఆతనిని మూర్శ కు గుటి చేఎననరకువియెడ ఆమెకు కలిగిన ఉ్యగతిను సూచించినది (విషచృటాకవ?న్‌) అనుగది ఆమెకు నరకునియం దైన అమర్షము ను తెలియ జే*నది. మచ్చరమున్‌ అనుట అసూయ ను తెలిఎనది ఇట్లు వీరమునకు శృంగారమునకు అగుసంచారిభావము లనేకము లిట బోధితము లై తత్స్పోషకము లై నవి హర్షాదులకు లక్షణములను ఆలంకారికు లిట్లు వచించినారు. “ప్రస్‌ త్రి రుత్సవాదెభ్యో హర్ష 'స్ప్వేదాశుకమ్చుక్కతి “అన్యధిక్కరణా డాత్మో త్కర్షో గర్యో దిలాదిజు దృష్షే ఒపరాభధే చజ్దత్వ ము(గ్రతా తర్జనాదికృత్‌ అమర్ష స్పాసరాధేమ చేత _పజ్బలనం మశమ్‌ పరోల్కంర్జాసవాష్టుత్స చుసూయా పరికీర్తిా (అని [నీరశ్ళంగారము ౨ట వెజటు వెలు ఆలంబినములు గంవి గ (శృ 6ారమునకు) శ్రీకృష్ణ డు (వీరమునవు నరకు డు ఆ్యశయములు గ (వ లర్తిల్లినవి గాన విరుద్ధరససాంకర్యము లేదు ఈయంశమును సావాత్యిదర్పణ మీట్లు విశదపజచినది ఇవా ఖలు రసొనాం విరోధితాయా అవిరోధితాయా శ్చ తివిధా వ్యవస్థా అత్ర వీరశ్ళజ్ణారయో రాలన్ననై కేన విరొధ _ తథా హాస్యర్యదబీభిత్సై సంభోగస్య శేశాఒ్యత వీరశృజ్లారయో భిన్నాలమ్మనక్సా న్న విరోధ అనుచు కపోలే జాసక్యా కరికలఫద_న్తద్యుతిముష స్మరస్మేరస్కారోడ్డ మరప్పలకం న క్రఎల 8మ్‌ ముహు పళ్యన్‌ శాన్‌ రజనిచర సేనాకలకలం జటాజూట్యగన్థిం దథియతి రఘూ” ౦ సరివృఢ అనుల్లోకదును ఉదాహరించినది అలం - శృజ్దారా(భ్రికి మగుహర్షమును వీశాథ్రికి మగుహర్షమును సరస్పరసమ్మర్షముతో సత్య న్యాశ్రయించినవి కావుననే భావసంధి అలంకారము సరాజ్గభావయో ర్య్యోగే భావసస్థి రలంకృతి. అని లక్షణము ఇట (సకృత మైనది వీరము దినికి చవ క్కారావపహము గా

82] మందరిసపూఅము వథ0 (శ్రీకృష్ణుఎ ఆలంబనము గా గొనినళ్ళంగారిము పెర్డి 0ప బడినది కావుననే రశవదలంకారము (ఇది అంగి లక్షణ మి ట్తున్నది దీనికి అనా జ్లత్వే రసస్య స్యా (ద్రఎవన్నామ (అ్సి ఇట వీరమునకు శృంగార మంగ మై సత్యకు నరకునిబలసరా[క్రమాదులయందిలి తృణ కరణబుద్ధిని తెలుస్పచు ఆమెశౌర్యోత్కర్షమును బూచించు చున్నది ఇ భావసంధియు వీతద్రో వడలంకాంపరిపోషక మై దీని కంగ మైనది మఒయొకియలంకొనిము ఉబమ ఉపమా యత సాదృశ్య లక్షీ రుల్లఫతి ద్వయో అని లక్షణము ఉసమయు రనవదలంకారమ.నకు ఉపష్టం భక మై అంగమే ఇంకొకయలంకారము యథానంఖ్యము యథాసంఖ్యం (క్రిమేటైవి ఆకమి”ాణాం సనున్వయ అ? లక్షణము మ గనయంబున్‌ గొనయంబు నెన్నడుముతో. గర్జావతంనంబుతో

జనుదోయిం గనుదోయి సాయకముతో అంగానపహా_న్తంబుతో

'జెనకం "జేయుచు నేయు చుండె సతి లతీళూత దై కేయత

ర్హన గర్దారవజర్దరాంగరుధిరాసారంబు దోరంఎు గన్‌ ౧ ౭ అర్థ ___. సతి = పతివ్రత (పతి'సేవాతత్సరురాలు సత్యభామ | సుచర్మిత్రా తు సతీ సారీ సతి(్రతా (అమ) ఇచ్చట = పతి (వత మస్యా పతిళబ్ద పతి'సేవాయాం లాక్షశీక అని (సుధావ్యాఖి] గసయంబును = వించకొప్పును (ధనుస్వుయొక్క- అ_గభాగమునుు నెన్నడు ముతోన్‌ (నెజి +. నడుముతోన్స్‌ == చక్కని కౌనుతోను (నుధ్యభాగముతోను గొనయం మిన్‌ వా వించ్యిక్రాటిని కర్ణ + అవతంసంబుతోను == చెవినగతోను (చెవికొనను అలంకారము గా ధరించెడి పుష్పపల్ల వాదులతోనుు చనుదోయిని == రెండుున్తనములను సాయకనుకోన్‌ = బాణముతోడను కనుదోయిన్‌ = రెండుకన్నులను సంధాన = జాబ్తంఎితోన్‌ = బాణమును (విం నారియంద్రు కూర్చెడి (కుడి చేతితోను చెనకన్‌ చేయురున్‌ == తా కునబ్లు ఒన ర్పుచు లక్షీఖభాత _ దై తేయ _ తర్జన _ గర్జా + అరవముఎు:=(తనబాణసంధానమునకు) లక్ష్యము సా అయిన రాక్షసునియొక్క (నరకునియొక్క్ర అద౨ంస్పఎి అనెడి మేఘధ్వనులచే. (ఉయి ములచ్చే [ ఎంహద్నీఎఘనే గర్జో హేషా ఒశ్చే బృంవాతం గణే ఎత్క్య్బ్రఆం ధేనుకలభే _స్తనితం జలదే తథా (ధనం) గర్జా శబ్దమే మేఘధ్వినిని (ఉలుమున్సు చెప్ప గలిగినిను ఆరన శబ్దము కరికలభన్యాయము నుబట్టి (ప్రయుక్తము - కరికలభళద్దే కరిశబ్ద స్తాదూస్కృస్క (కావ్యా అధి ? సూ) అని వామను డు] జర్జర = శిథిల మైన (పట్టు సడలిన్సు అంగ =

లర్‌ ఉ_ల్బరహరిం౦కము_-- ఆ

(నరకున్సి శరీరమునుండి (శరీర మునెడిబులుమునుండి = అనుట (ఎకి దేళశవివ ర్తి రూపకము) రుధిర .- ఆసారంబు = నెత్తురు అనెడి వెళముతోడివాని ( అనాం స్మా (త్వరగ చ బృష్టై సుహృద్నశే (వై జ) తోం౦ంబు ౭ కిన్‌ == దిద్ది మైనది (ఎడతెఎఎ లేశిది ౫ (జడివాన యగునస్లు ” అనుట) [(నెత్తఎపక్షమున) ఆ * కుండ (సఎవాంచుమబోపవా హముకాగా = ఆని అర్థము వఏయుచున్‌ 2 వాణములను గు్బుచు ఎంచెను (సత్కధాన నరకుం గుటిచేఎ బాణము లెయుబు తనళౌర్య మాతవనియెడ (ప్రదళ్భ్గంఎ డొడి గినది అందుల కోర్వలేనినరకు డు అదలింబ లతో పెద్దపెట్టున తనశళరీర మంతయు (ఆఎయపసపంధులు దిల్సి శిధిల మగునస్లు (పసు సడలునబ్లు) గర్జిం ప శొచ్చినాడు అనబ్లు అవయవబంధములు సడలి పట్టు అబ్బ యున్నయాఅనిశరీరమును గులగొని అవలీలగా సత్యబాణములు దానిని చించిచెండాడి నవి అందుండి రక్తము మహవెగముకో (ప్రవవూంప జొచ్చినది అది ఉజుము లుజీమి యుజిమి బిగువు సడలి తూంట్ల సంనవెఘమునుండి పెద్దయెత్తున మవో వేగముతో డు దున్న జలధారలట్లు = కానవచ్చినవి చూపం కని భావము

కా _ సత్యభామ సరకుని గుఠిచెం ధిను "స్సెక్కు-వెప్ట బాణములు ధనుస్సునందు గూర్చి (గుపష్పుగు ఎన) గుబ్బ జొచ్చినది అప్పు డామె తనవింటిని లాగ గా అది చెవివణికు సాగి ఆమెకర్ణావకింఎదును తాకు ఒన్నది ఆమె నంచినయాధనుస్సుకోపు బాగుగా వంగి ఆమెనడు మును స్పృశించి యుస్నిది ఆమె సంధించి లా నదాము అమె_స్తనద్నంద్వమును అంటి చున్నది ఆమెకన్నుణు బాణము కూర్చి లక్ష్యమును భేదించుటక్షై. విడుచు చున్నయామెహ స్త మును చాలజా(గత్తతో గమనించుడు అందు చేరి యన్నవి ఇట్లు శ్యతువుపై (సయోగించిన యాబాజములు లక్ష్య మేమా్యత్రమి. అప్పక సిరకునిశరీరమందు (_గుల్చుకొని ఆతనిశరీరమును చించి బెండాణ తూంనబ్లు తూంట్లు పడ జేఎనవి ఇదినటకే సత్యభామాళెర్యమును సవాంప జాలక ఊరక ఆదలింపులతో గర్జించి గర్జించి ఉన్నందున ఆతనిశరీరావయవపంధు అన్నియు వటు సడలి యున్నవి అ ట్లున్నందున సులభము గా చా౭ములు వానిఎవిని అవి అడ్డు లే కుండ తీల్చినవి ఇ క అందుండి మహావెగము తో నెత్తుట(ప్రవాహములు పాణ జొచ్చినవి అప్పు డవి చూపజకు ఉజీమి ఉజీమి యున్న మేఘమునందు తూంట్లు టూంట్లు పడి అందండి మవోవగ ముతో ఎడతేగకి పడు చున్నజలవారలట్లు ఊబా౦స నైనవి విశే __ (గనయంబున్‌ నెన్నడుముతో) అనురీతిని వచించుట = ఆమెధనుస్సును ఆకర్ష మాకర్షించిస దని ఆమె ధనుసు ను చాలదృఢముగా ఎక్కువెస్టిని దని దాణాకర్ణణము చాల

మందరసవాతను దిగ గబ్టా చేఎన దని గుటి చాలజాగరూకతతో గమ౦ించిన దని తెలి ఆమెవా స్తలాఘవదృథ చుష్టగా -శంఢాననై పుణాదు లనన్యాదృశము లగుట తెలియ జెబ్బనవి కొవుననే నరకాసురుని ఎ౦టిమబోవిరునియందు గూడ అఏలీల గా నె త్హురుపేటులు (పవూ౦స జేయుఎ అమెకు శక్స మైన దని తెలియ జెబ్బనది (లజఇభూతు అభూతితద్భావమున లక్షి శబ్ద్వమునకం పె చ్చి ఎత్థియము [ లక్షం లక్ష్యం శరవ్యం చ (అ )) (గర్జా + ఆరినములు ఆరవ శబ్దము (సాజిధ్వనీవాచకమె = అని (వైజ) అను చున్నవి (పాణీన్వనే త్పారావ ఆరవ _ (అన్సి ఐనను అనరము శట్దే నినాద నినద ఆరివారా సంరావవిరావా అని పాధాంణధృనివాచకము నే దీని నుదాహరించినది (తోరంబు గన్‌ ఇందుమూలమున జశివాన ఇదీ యగుట తెలియ న్లైనది జడివానకు బాణ వర్షముతోడిసాన్యు మిట్లు వర్ణింప బడినది _ కారుమవృులు జకివాన గడ గి గురియు పగివి నంసపణ కో తులపైని గురిసె (అచ్చరాయు 828) అలం __ ఏకి దేశవిప ర్హిరూసకము తర్జనాదులయందు గర్జాంవాదులు ఆరోఎతము నందున అంగము. మేఘము గా రూఎత మగుట గమ్య మైనది. య (త్రాాయవనిరూసణా దవయవినో రూసణం గమ్యుతే త దేకదేశవివ ర్తిరూసకమ్‌ అని లక్షణము గర్డారవములచే మేఘనుందు జర్జిరితత్సము కవి(ప్రొఢో క్తి ఎద్ధము దై తేయులు నల్ల నివారు కావుననే మేఘముతో సాన్వుము కృష్ణవస్తుపుల నుదాహతించుచు దేవేళు డు - కృష్టాని కేశన బరి చీర చద్ద్రాజ్బ రాబాన విస్ధ్యాళ్దనాద్రివృష్న టా వన ఖైంవ రాతనసా అనినాడు (చూ క్‌విక శేష ॥ శా] (యథానంఖ్యమును) [పోతన . తిరువాతికాలమునందు దీశికి ఛాయ యను నస్లు భా్శసతమున సత్యభిమాయుద్ధ“ంద రృములో ఇట్లు పర్జీంచినా డు = అలినీలాలక చూడ నొ ప్పెస గె _బత్యాలీఢపాదంబుతో నలక 'స్వేదవికీర్ణకాలకలతో నాకర్ణి కాసీతిస న్లిలితజ్యానఖవుంఖదీధితులతో లత్యావలోకంబుతో ఏ9 యాకరధనుర్విము క్షవిశిఖనాతాహతారాతి మై (కాగ ౧న్హం ఉ 70వ) ఈభాగవతపచ్యము నందలిదివరిసాదమును సోమనాధుని (ఈరువాత్సి కందపద్యము ( క్రి సహృదయపహృూదయొ హ్లాదకము వర్షించినది సంక్షేఎంచినా డు దానిని పోతన ఈ ఘట్టమునం దున్నపోతనపర్జనణు చాలనఅకు నాచనసోవ నాధునికవితాశిల్ల మునకు (ప్రతిబింబము లై) దాసో ఒబా ద్కునిసవి పోతన

లజ ఉత్తరహరినంశము___. ఆ సవ్యకు నరకుతో గాకి నరకునిసెనలతో యుద్ధ మెర్పబిచి వానినిమాాతము ఆమి గెలిచినన్లు సత్యాశౌర్య మునకు కొంతహద్దుపద్దు లేర్చజచి (ప్రతినాయకునిశముక్కర్షము ను గాపాషతకొనినా డు నాచన సత్యకు నరికువితోనే యుద్ధ వేర్చజచి ఆబు తృణ(ప్రాయము - ఆతనిని జయించినస్లు వరించినా డు ఆమెను శ్రీకృష్తునికింటెను మిన్న యగునొకనాయికాడుణి? * రూ పొందించి నోడు (ప్రతినాయకునిని చాల వెలితిసజచినా డు సత్యభామాయుద్దమునకు కారణములును ఉత్తర హరివంళభాగనకములందు. భిన్నభిన్నములు - నడవినని _్రీకృష్తు డు నంకునిచేతిలో అలం మూర్చి వి సత్యభామా శ్లై త్యోఎ చారములవలన చైతన్య మంది ఆమెను ముచ్చట తీజు యుద్ధ మొన రృనలబనదిా తానుగా కొంనా డు భిర్తకు నరకునిచే కలిగినప్రాణాపా యతి చూచి (ప్రజ్బలి3 ఎనహ్బృదయముకో వీరం బాడు దనంబు దాల్చినదో అనునట్లు విజృంభించి మహోత్స్చావాముతో తలపూ వాడ కుండ గనే నరకుని గెల్చి శ్రీకృమ్ణునిచే అనన్యసామాన్య మగు మవాహారమును బహుమానము గా అందికొనిన దీమె (భీకృష్తు డిట తా నలఎనబ్లు నంచి మహోద్దలు డగు నరకు౨ి కొకయాడుదాని వేతిలో పరాభవ మేర్చజచి నరకునిగర్న మడ గ (దొక్కినా డు సత్యకు ఆఅనయందు కలిగినభ క్తిని ఆభక్తురాలియందు తనకు కలిఇనమహానురక్తిని తాను నరకుని కామె చేతియం దైన పరాభూ3మూలమున తనపరాళూతిచే నై ననరకువి విజయముమూలమున విశదజిచి తనమాయానాటకన్యూ తి ధాతత్స్పమును శిష్టరక్షణదుష్టశిక్ష ణముల కంగము - (ప్రదర్శించినాడు ్రీకుష్తు డు నకకురిచేతిలో తన క్రై సపరాభపమునకు తాను తల యెొగ్గి సత్యకంయెను తనళ క్తి కొఅసడిన దగుంను కా దనక అంగీకంంచి ఖక్తులమెడ ఈన కగుననురక్తి హాద్దుపద్దుల లేని దళ విశదమువేఎనను పోతన దాని కేమా(త్రము సమ్మతింస నని (తిన్నగంథమునందు) నరకునిచే తి సరాభవపు చాలినే9ి శ్రీకృష్ణునకు సో8 నీక అన భగవదృ్తికి ఇసుమంతేని వెరితి ఎడనివిధమున సత్య నొకసామాన్యవఏఅనునే చిత్రించి ఆమెయుద్ధమును వి కోదమునకుమా, త్రమే భ్రీకృష్ణు డభిలఎంచు చున్నట్లు పాత్రిపోషణ మొన్చు తనభక్తిధాముతోపొయి. (శ్రీకృష్ణునికి (ప్రతినాయకు డు గా ఇం దున్ననరకునియర్హ్‌ తనుగూడ జాగరూకతతో కాపాడినా డనిఎంచును రి దృజ్జతో చూచినప్పుడు నత్కభామావీరమున క్రైన మవోసంరంభమునకు శ్రీకృన్ణుని పరాధవ మెంతో ఉసప్టం క మై ఉతా హపరిపుస్టని చేకూర్చుడు చాలయొచిత్యమును సంపాదించు చున్న ది వీరమునకు సముచికి హేతు వై అన్టి హేతుఎబ్బ భాగనతమునందు బేదు అందులకు పోతన భగవద్భక్తి అడ్డుపడిన దనవచ్చును భాగవతమునం దుత్సాహమా పరిప్పబ్బ చెందినది కాని అది తుచ్చ మగురాక్షససై న్యమువణకే పరిమిత మై నరకునివజకు పోలేకపోయినది పోతనసహజభక్తి

ఒ౦దిరసవాతిమయు £ంకే (ప్రభావమున దీనితోపాటు భగవంతునికి భ క్తుళయం దగు ైత్యతిశయము గూడ పోతనభగవదృ కిభావావెశమున హద్దులుదాట లేక నిరుద్ద మై రళపరిపోషజమునందు భగవంతునికి భిక్తు లయం దగువాత్సృల్యఎరిఎష్టయందు వెనుకంజ వైచి భాగవతకవితాశిల్పమును ఈఘట్టమునం ను వెలితిపజచిన దనిఎంచును సంస్కృఆభాగవతమునందు సక్యభామాయుద్దము లేదు సోమనయ సుకిరణమునక్తై పోతన కల్పించుకొనినదే. ఇది ఈఘట్టము నాచనశిల్పమునకు (ప్రతివింబ నును సట్లు వెలు కొంతచమక్కారజనకిము ఛా పైకి కానవచ్చినను పరిశీలించి చూచినప్పుడు పోతన శిల్పము అర్హగాంఖీర్యమున “ని రసపరిపోషణముం గాని పాతిచిత్రజమున గాని అన్నివిధ ముల గొంత కొజవడినదిగానే కొనవచ్చు చున్న దనిఎఎచును "సై సత్యభామ న్యమును జయించ ట క్రైనళక్తిగూడ _ (శ్రీకృష్టునితేడో విశేషమువలనిి ప్రభావమున నైవవానిని గానే పోతన వాచ్వ మొనర్శినా డు (చూ ధాగ 0౦ ప అందులకే ఆలంకారికుల నా ఒన్ఫష కురుతే కాస్యమ్‌ అనుచు స్వరాగావేళాదులు కివితాశిల్పమునందు కానరా నీ కుండ సంయమము వవాంప వలంసది " కవివి శాఎంచిరి మంచియు చెడ్డకే ఒకస్పు డగు ననునట్లు పోతన భగవన్నింద అణుమాత మేని “వాంప లేనిమహాభ కు డగుటయు దోషమే లైన దనిఎంచు నిట ఎక్టాంపెగ్గడ యు నాచనయ్లే నరకునిచేతిధిగవంతునిఎరాభవమును ఏకరూసముగానే ఎర్జించినా బు ఈ సత్యి భామాయుద్ధ మెచ్చటిను౦డి అవతరించినదో చెస్స జాలము మూలమునందు సజ్యవామాసపోయ పాన్‌ అనిమాత్ర మున్నది ఎమ్హుప్పురాణాదులయందును అది ఇంతగా కానరాదు ఎల్లా పెగ్గడయి నాచనసోమనాధు డును పోతనయు దీవిని వ బ్రించినారు అందు రససాంకర్యముతో ముచ్చట దీనిని వ క్హించుట సోమునశే కుదిరినది స్వోపజ్ఞము + భాగవతకర్త అనంతరకాలికు దై సోమన ననుకరించినను అ(గస్టాన మిందు సోమునిదే అనిఎంచును ఇ క ఈపట్టున ఎట్జా్రెగ్గడరోమన లిద్దణును సత్యభామాయుద్ధమును అందుల కగుహారసమ్మానమును నర్థించు చున్నారు సం హరి లో ఇవి కానరావు ఒకరి నొకరు చూచు.పలననో హతిఎంశ్యగ్రంధము లిద్దటవి నే టివారి కి భిన్నము ఖై ఏకరూసము లగుటవలననా ఈయైక్యము సంవవించి యుండవలయును హోరి ఏర్గనమునందు. ఎజ్జా(పెగ్గడహారమున కున్నంతపరిపుష్బ సోనునవోరమునకు లేదు ఒక్కింరుక్సిణీ కోరిసనే దీని నామె కీయక మాయానటనలతో కాలము గడఎనా డు శ్రీకృమ్ణు డనినా డు సోళున రుక్కిణియేకాక ఇదివణకు సత్య కోరినస్పుడు గూడ దీని నీయలే దని ఇంకను గొప్పగొబ్బగా ఒకఎసపద్యమునకు సరిపడునట్లు దీనివర్షన సాగించినా డీప్రబంధసరమేశ్వరు డు ఏర్ణనా(్రైయు డుగదా ఈయన పర్జి ౦చినయావర్ణనకు తగినంతగా ఒకివిశిష్టరీతిని సత్యను సత్యపరా_ మమును

లగథీ జ త్తరిహరింంశయి__ ఆ ఈసందర్శమున కనుగుణను గా ఎల చుకొనకి కిష్టై కొశ్హై శెచ్చె అనురీతిని (బాల “ంక్షి ప్తరీతిని ర్వనాధారణము భాఎపుబ్బ లె"యుద్ధవర్షనతొ నరకుని విరిధు నొనర్చి బఖయపటిచినది సత్య యని హరగమ్మానమునక్షై సత్యతోపాయి తానును పరుపులెత్తు చున్న దనున బ్రయుద్ధవర్దన సలిఎనా డీయన ఈపస్టున ఎజ్ఞా(పెగ్గడసత్యియందు వీరావెశమునకం టె పొతి్రత్యయిన కిగుగౌర వాతిశయమే అగీితాంబూల మందికొనినది ర_క్తడుయ మై నూర్చకు గుజిచెఎన శ్రీకృష్ణునిమొగి మును కనులార జూచియు ఎజియాజ్ఞాపతీక్ష యొనర్చ్‌ ఆం డర్టీ ంచినఎరువాతనే యుద్ధరంగమున కఎతరించిన దీనత్య ఇ క సోమన ఇట జరఎనరసపంపోషముతోడి “అ్య్రుభాయాపా్యతచ్చిఅణ మనన్యసాధారణము ఈం డు యుద్ధవర్ణనమునకం చె సత్యభామావై శిష్టమునకే (పాధాన్య మిచ్చుచు అపూర్వ మగురీతిని (తిపద్యి మిట “ంతరించి స్వ్యప్రతిభావిశేషము తేటతెల్ట యగునట్లు ఈ"ంవిధానము చి(తించినా డు రసపరిపోషణమునందు జాగరూకత వబాంచుచు తనబిరుదము సార్థక మగునట్లు రశజ్ఞద_కవర్తి యగువమనసోమన శంభుదాసునియనై హారవర్హనతో సంకృపబ్న చెందక దై త్యాంతకుం డిచ్చె లా లితకంరాభరణంఎితో నతికున్‌ లీలాపరీరంభమున్‌ అని ఈసందర్భమునందు మఠఅపవ రానిపరీరింభమును (అందును లీలాపరీరంభమును సమ్మానము గా (శ్రీకృష్ణుిచే ఇబ్బంచినా డు సక్యకు ఎజ్జాపెగ్గడ కే దీసమయోచిత(ప్రజ్ఞ ? ఈ లీలాపరీరంభణ ముతో ఎన్నివేల కంఠా భరణములు తుల దూచిన దుల దూగ గలవు వేయేల రసపరిపో షణకంవిధానము సోదమనసొమ్ము ఈఘట్టమునందు ఈసర్చజ్ఞు యుఎ[(కమమే వెలు నీవు ఎఏ ళంబి కోదదు ఎవకరంబు వచ్చె అని “త్య కగుమరోతా హమును (వీరరసస్థాయిన్సి ప్రస్తా వంచుచు ఈచంవివానమును సారంభించు బున్నా డీత డు అవశరంబు వచ్చె అనునది చాల గంభీరరఒన ఇట్టిదే మరంబె కొరుదు అనునదిగూడ ఇక ఒక్కమాట యధార్థము నచింప వలయు నన్న _ నాపరిశీలించి ఎాచినంంలో ఇన్లు తో చినది అమూంఠ ములై నయిశ్టిపట్టుంందు సావాత్యరస రిపోషజసంవిధానచకవ ర్తి నను చున్నసోమనయె రసపరిపోషమునశ్రై స్తో సజ్ఞము గా సత్యభామాయుద్ధము డార్వశీనరకులతంభాషణము - ఈం న్నగునానిని రసనంకముల “ఆ ంంరించి తనకావ్యశిల్పమును నవినగుణసనాధము గౌ సాగింప ఏతదనంతరకాలికకవులు పత(దవత్కావ్యసంవివానకి లా వై దగ్జికీ ఘుగ్దు లై తామును అందులకు కొంత్క్స్ససయత్నపడి అందు పారంగతులు గాలేక ఈ “ర్న జ్ఞమూర్తికి జోహారు లర్పించితి సహృదయు లిందులకు కా దన రనుకొనెదను ఏ మైనను కౌ దనరానియథార్థ మిది

మందిరసవాతిము విర్‌ర్‌

క అరివి చనయనళరముల

సరపవిం దనయనువు చూవ జాపము గుడు వై

రి వే ము గిలచం[దుని

నరివేఎము దాన్చె మొగమ. జగము నుతింపన్‌ ౧౫౮ అర్జి __- చాపము = ధినుస్సు (కర్తృ [అ థాఒబ్రయౌ ధనుళ్చాపౌ ధన్నళరా సనకోద క్రళర్యుకమ్‌ ఇష్పాసో ఒఎ అమ )] అఆరవిందనయన - శరముల _ సరవిన్‌ == ఎద్యముల వంతి (ఎద్మదళయులఎంటి) కిన్నులు కలసత్యమయొక్క (కిర్త్రషబ్ట్ర (సత్యఏయు చున్న- అనుట) (అట్టి) దాజముల ఎరుసయందు [సప్పమ్వుర్థమున ద్పితీయ _ జడందువృతీయాస_ప్పములకు ద్పి తీయ బహులంబుా నగు (బావ్యా కార 220) సత్యభామ వరుస గా ((ఒకదానివెనుక ఒకటి గా బఎయోగిందయబాణములయందు = ఆనుటు) [మ మొప్పు చుండు సరవి యశంగ (ఆం భా$8 80) తనయనువు = తనయానుకూల్యమును (అనుకూలభావమును తాను అను కూలపడి ఉండుటను (అందులకు అగినది"ా ఉండుటనుు గుడుసు = గుండ్రనిది గా 8 = ఉ౦డి చూసన్‌ == (పదర్శింప చా పకటింఎ గా మొగము == (సళ్యభామయొక్క) ముఖము (కర్తృ జగము = లోకము నుతింపన్‌ = కొనియాడగా (పొగడునట్లు గా - అనుట) _ రివేషము = గుడి [సూర్యచం్యదులబుట్టు అప్పు డప్పుడు కానవచ్చెడిమండలము (గుంఢడ్రరిరేఖ) సరివేషనానుంబు భాలల్లు ఒుండును గుడ్‌ యన బరిధి నాగుడును నాగ (ఆం భా కాం ల£ప) అన్పి (చం్యదుని జుట్టి యున్న రేధామండలము (గుండ్రనిగీ త) కలచంగద్రుని = కలిగినచం్యదునికి నరివేషమున్‌ = సమాన మగు కృ్యతిమాకారిమును (అలం కరించి వర్చజచుకొనినయాకారవిశేషమును _ అనుట [వేష == కృతిమాకార _ అశి (స “ంఏ చం్యదునిసరివేషము అనుచో యొక్కకు లొసంబు బహులంబు (పౌవ్యా కార కసూ) లో కలబహుల్యగ్రబాణముచే కు సబ్బకి గూడ లోపము. (లేదొ చింతామణి(ప్ర[్రి యచొస్పృన కి ఎద్టకి షష్ట భవే ద్వితీయా తుల్కా అని ద్చితీయాతుల్యత్వము షష్ట అను సాధారణ్యగహ+ మిందులకు (ప్రమాణము (చూ అన్యస్యా క్పచి ద్భవే చ్చాన్యా అనున్యూతము లోని (అవో వ్యా) కనుకనే తిక్కనాదులును ఇట్టిపయోగము లొనల్చినారు దినినరిశమ్యు గుపాయము లెందు లేవు (భార కాంతి 5 822) రాగముసంిదు ఖంబును ద్యాగము బోలెడి సుఖంబు సరయం గలవే (భార కాంతి 8 822) (మొ)] తాల్చెన్‌ జధరించెను తా ___ సత్యభామ నరకునిపై వా+ములు (పుంథానుసుంఖములు గా = ఒకచినెంబడి. ఒకటి గ్రా ఏయునప్పుడు అందుల కనుగుణము గా ధనుస్సును వింటినారి బాగుగా లాగి వెంచినది

అప్పు డామెమొగము గుండము గ” వింగినధనుసు సప నడువు ఉండినది అప్పుడు సుందర మగునాయమ మొగము చం(ద్రవింబమును పోలి యున్నది ఎంగి గుం్యడముగా ఉన్నధనుస్సు దానియం దు పొదిగినమణులకాంతులచే అనేకవిర్షములు గలిగి చందుని జుట్టియన్నవిబదగుకియ ట్లన్నది ఆసంనివేశము చూచి జన మెంతో సంతోషపడి యెంతానో (పశంబంచు చున్న దామె ముఖమును విశే __ (ఆరవించనయన ఇ టబ్లనుట ముఖసొందర్యమును పరాకాష్ట వెందించుటకు ఆమె కన్నులయందము చాలగొప్పది మొగమునందము దానికి తో డైనది మణీఖచిత మైనధనస్సు వంగి దానిని జుట్టినయాయొప్పు దాని నింకను ఆతిశయింస జేఎనది ఇ ట్రయి చూపలకు సుతిపాత మెన దామెనముఖసొందర్యము పరివేషముతోడి చం్యద్రబింబమునంద ముట్లు (అని (తనయనుపు చూప జాపము గుడు స్రై ఇ ట్లనుట అమ్మసయత్నము లేకయే అవలీల గా ధను స్కు అట్లు గుర్యడముగా వంగిన దనుటను స్ఫురింప జే . అచేతన మగుధనుస్సుసై తము ఆమె ముఖసొౌందర్యిమునకు ఆనందపడి ఇంకను దానిని ఎతిపోఎంచి కాను కృతార్జురా లగుటకు పయ చ్నించిన దినుటను చెస్పక చెబ్బు చున్న దసవచ్చును ( చం్యద్రునిసరి వేషము 0) ఇ ట్లనుట ఆళోఛ సహజము గ దని అది తాత్కాలికము గా (ఆకన్ము కము గా) ఏర్పడిన ంనివేశమునలని దరి అది సహజకోభావిఎఎక మగుముఖమునకు అలంకారా దులవలనికొంతివంచి ఒకవింతకొంతిని గలిగించిన దని ఉసబూనముకోడిసామ్యమును పరిప్ప్న చ్ను చెందించినది. జగము నుతింపన్‌ అనుటగూడ ఇల్జిదే వజదగుడితోడిచిం్యదబింబ మెంత (ప్రళంసనీయము లోకమునం దుండునో అం3గా ఆమెముఖబింది మిస్పుడు స్తు తిసాత్ర మె మా

ఉన్న దవి తెలియ జెస్పుటకు అలం -- ఉపమ జగము నుతింసన్‌ అనుటనిలన సాధారాధర్మిమునకు ఉసమానొసమేయ్య గతము గా సకృన్నిర్దేశము జరగినది గుండ న్లైనధనుస్సునకు పరివేషమునక్ష సాదృశ్యము చెస్పుఓనలన ముఖమునకు చర్శదదిందిమునకు సామ్యపరిపోష+ము జరగినది చ కమలముఖీక టొతకటకామి. ఖపా శిన గోపకారివి

(భవ మణివుంఖరీంఖదభి రామరుచుల్‌ గర మొె ఏ శెక్కులం

“జెమటల బత్త్మభంగమంల. చింంఅనందఅ లైన దోన సం

[భ్రమమున వీరలత్‌ సమర కమిరటికు (వానెో యనన్‌ ౧౫|ా

88] మందరసవాఅము £ఫ్‌7 అర్థ ___ కమలముఖీ = కటాక్ష _ కటకాముఖపాజి . నఖ + ఉసరారి _ విిభిము - మణి పుంఖ - రింఖత్‌ + అభిరామ _ రుమల్‌ == పద్యమువంతిముఖము కల (సౌందర్యవతి యైన. అనుట సత్యయొక్కి (కె గంవిచూప్పులు కల (కే ంఏచూప్పలతో కిల యున్న తమపై వా ('ప్రసారములు కలిగి యున్న _ అనుట్స బాణమును పజ్టెడియాకృతివిశేషము కల చేతియొక్క (చూపుడ్డువెలు నడిమి వెలు = ఆనువానిసందున ఉన్న ఎంజను (దా జీవరనుు బొటన (వేలితో ఉంగరిప్యువెైలు గూడ తగుబనట్లు ఇన్టా పట్టుకొనిన (హస్త నివేశమే ఈయా క్చితివిశేషయి కిటవాయిఖమునకు లఇణ మి ట్లిచ్చినది శృంాలిదీఎకి _ ఎర్జనీముధ్యమామద్యే

సుజ్టో ఒజ్లుప్తేన ఎడ్యతే యు న్ననామికాయోగ శృ హస్త కటకాముఖ (చూనూని) కిటకొముఖముచేతనే (అశ్టి) హస్తము వచింగ బడు చున్నది ఐనను కరికలభన్యాయమున పాణీ శబ్ద మిఎ _సయుక్త మైనది] గోళ్లకు (వానికాంతులకు _ అనుట ఉపకార మొనర్చు మన్ని (అవి (ఆనఖమఘుల్సు అధికిముగా( ఎజ్జన్సికాంతి కలవి అగుటకు తోడ్పడు చున్న వగు చున్న.అనుట) విలాసములు గల ( అథ విిభదము శోభాయాం సంశయే వోవే (హైమ పద్మరాగమణు లయొక్కం (సామాన్యవపర్ణనే _రిక్తత్సం రత్నబస్టూక బిమ్చూమోజవివన్సతామ్‌ అం దేవేశు డు (కవికి శబ్ద ర54ళ్లో). బాణపు జినరియందు. (పదృరాగములు పొదినవాణమూలమునం దనుట) (ప్రకాశించు చున్న తింఖన్మణిపుంఖశరముల (శారా గ్‌ 608) ఓ రింఖత్‌ = 'ప్రకాశి సున్నటువంటి _ అని (జౌ )] మనోహరము లగు కాంతులు (కర్త) [ అభిస్వజ్లే సృబో యాంచ గభిస్తై చ రిచి వ్రయామ్‌ (అన )] చెక్కులన్‌ = చెంపలయందు. (గండస్టలిము లందు. చెమటలన్‌ = చెమ్మటలచేత ((గండస్థలములందు చెమట ఎట్టుటనలన (చెంనలు తెం డగుటవలన ఆశ్రయభేదమునుబట్టి బహువచన మపయుక్త మైనది) “త్త = భంగములు = పత్హ్రములతోడి (జేకలతోడిి పద్మిన్యాది (తామరతీగ _ ము న్నగునస్ట్రి లల రచనలు [ఈతీగె లనడును మోరులను (ఆడుమొసశ్లను చ్చితించయట గూడి కలము అందులకే నీఎని దుకరికా పత్తము అనియు అందురు ఇవి నాయికల చెక్కిళశులయందు వకోజములు (మొ వానియందు ఆఅలంకారార్థము (వాయ బడు చుండును ఇవి కుంకునుము కస్తూరి మొద లగులెపన(ద్రవ్యఘు లతో (నాయ బడును వీరిని నైషధ మిట్లు వర్థించినది. ఆరిఖ్య సఖ్యా కుచవక్త్య్రఎల్లీ మధ్యే సునధ్యా మకరీం కరేశ య (శ్రాలవ కత్తా మిద నాలి యానం మన్యే త్పదేకాపలినా నద్యా

(0న 88ల్లోో ఇట - నారాయణీయ మిట్లు వ్యాథ్యానించినది = పత్ర్తభజ్లీనుధ్యే = సక్త్రవల్లీ రచనామధ్యే కరేణ నుకిరీ మాలిఖ్య (అన్సి ఇది బ్రలకు చెక్కిళ్ల్హయందు. సొందర్యసరిపోషక

258 ఉ త్తరవారివంశము.__ ఆ మగు నలంకారవిశేషము గా ఉండుటను మాఘ మిట్లు వచించినది _ గళజ్డేషు న్నుటరచనాబ్దవన్లీ పర్యాప్తం పయ విభూషణం వధానామ్‌ (శికు 83 5ల్లో ) పత్తుఎల్లీ పత్త్రభంగ శబ్దము లు దీనికే పర్యాయములు హలా కో ఇట్లు దీనిని వివరించినది భుజశిఖర _న్గనమబల కపోల కే విరచితా కుశలైై అనులేపనేన రథా నిగద్యతే పత్తన రల్లీతి (54లో) మణికుద్దల మికరపత్తంభణ్గ కోటికరణాతపాహతకపోలతయా అని (కాదం) ఇట వ్యాఖ్య ఇ ట్లున్నది = మజికుణ్ణలయో ర్యే మకరస త్త్రభజ్లా మకరాకృతిపత్త్రులతా (ఆఫ్‌ మకిఠిక అనియు వీని నందురు _ శ్రీరుక్కిణ్‌కి మకరికలు చెక్కుల వాన (ఉ రా ఆ) (అనవిశర) మకరికా స్తత్త్రములు అనుదానికి (ఈ ర ్స విపరణ మి న్లెచ్చినది - ్రల చెక్కిట్ల లతో నగుకావులందు లత్రుకితో (న్రాసేడిసుకరరూసలెఖ (అని) ఇది కస్తూరితో (వ్రాయ బడుటనుగూడ _ చించినది (మధు వి) - ఉదియాయ తతో దిగజ్లనా (శ్రవణాకిల్పతమా లస్కల్లవ రిజనీముఖపత్ర లేఖికా రచినారజ్కామద _స్తమోఒజ్కూర (స జిల్లోో రేవతిగుబ్బచంటిమకరీమయరేఖ లురస్థలం బునన్‌ భావజచిహ్నము.ద అయి భాఎల అని (౨౫ 07) (తూ ట్రామొొ వీని నర్నిటిని పరిశీలించి చూచినబ్బుడు ఎత్త్రలతాభంగమున క్రై నసంకేసమే పత్త్రభంగ మనిఎం చును ఇళ్లు మకరికపత్తము లనుబయు మకరికొపత్హ్ర లతాభంగమున కైనసంక్షేసమే అవిఎం చును సుధీ అయిర వ్యాఖ్యాసంద్య్భుమున దిని నొకతిలకివిశేషము గా వచించినది (చూ పత్రలేఖా సతాజు? రిమే “మే. అమ సుధ] చిందజనందటలు = చిన్నచిన్నతునుకలు గా (ముక్కలు ముక్కలు గా తమస్పటామును గోల్పోయినవి గా = అనుఎ) [| పరిసరి యనంగ జిందంనం దజ యన నలరు చండును ఎళోఒర్జ మగుచు (ఆం ఖా] (67) ఐనన్‌ = కాా వీరలక్ష్మీ 22 వీఠళోభ [ లక్మీలో ఒల క్రైక్యము తివినమయంద్ధము ఉర్పాహళోభ కగునధిష్టాన దేవత _ అనుట (కరి) జయలక్షీ/మొ ) వంచి దిది లక్షీ (శ్మీరివ సంపత్తి కోభాసద్మా_్రయబ్లు ము (విశ్వ )] సం్టమమునక్‌ = త్వరతో (తా న్యశయింప దల చినశత్యయందు. వీరళోధ కొణవడు చున్న దనెడియావెగముతో = అనుట) [ సరభమ స్పాధృసే ఒఎస్యాత్‌ సంవేగా దరయో రఎ ((మేదిశ)] తోన్‌ అ = వెంఎనే (వమ్యాతము జాసు చేయక _ అనుట్స సమర = (కమ = రత్షతున్‌ = యుద్ధమునందలి పద్ధతిని (మర్యాదన్సు కాపొడుటక్సై (వాసె నో = పక్తభంగములు (బ్రాఎనదా అనునట్లు గా [యుద్ధమునందు వీరు లలంకరించుకొని ఉత్సా హదీఎతు ల్లై యుద్ధమునకు (ప్రయత్నపడుట ఆచారము యుద్ధమునక్షై పోవుధర్భణాదులను తిక్కన ఇట్లు వర్ణించినా డు. భూరివిభూతి చెంగ్లికిని బోవుతెఅంగున బాండునందనుల్‌ దానును

మందరసవాతము 208 బుత్రులున్‌ హరియు దమ్ముడు నుజ్జ్వలచారులీల శృం గారముసే*స “బ్మాదవికస మెల ర్చ గ వీరసంభమో దారసముద్ధతిం జ౦6ి (ద్రొపది యున్చెడ కండ.ఐం దగక్‌ (ధార ఉద్యో 4$ఆ 6 (చూ 2/ప మొ వీరావేశవిబ్బంభణమున కగు నుత్సాహనంపదకు అలంకొ రళోభయు ఒకపూర్చాంగ మని పె పద్య మను చున్నది అందులకే ఇట వీరలక్ష్మి యుద్ధనుర్యాద పాటించుటకైై ప త్తుభంగములతో సత్యగండస్థలములను అలంకరించి యున్న దని (కవి ఫై ఢో క్రి] కరముజఎక్కువ గా (అత్యధికము గ్రా ఒప్పెన్‌=ంప్రవర్తిల్లైను (చూ బా వ్వా (క్రియా 25సూ మేఘములు గిర్జిళ్లను వంటి దిది తా ___ సత్యభామ ధనుస్సునందు బాణమును గూర్చి ఆబాణమూలమయును తాను ఒకివిన యగు హస్తసంని వేళముతో పస్టికొని లక్ష్యజద్ధిక్షై దానిని సావధానము గా తిలకించు చున్నది ఆమె వట్లు కొవినయాబాణముమూలము (ఆ వాణముయొక్క మొదలు పద్మరాగమణులు పొదిగిన దైనందున ఎజ్జనికంతులు ఆ బాభలమూలమును పట్టికొనినయా మెనఖములందును చెక్కి యందును (వసరింది వానిని అధికము - ఎజ్జివాజి జేయు చున్నవి అట్లు ఎల్బప డినయా మెయెల్లవిగోళ్లనుండి ( సరిం

న! ణి |! న! యం చు చున్న యా యెబ్ర0రాంతులతో ఆమెదె.లన్నికే గంచిచూఎృలకాంతులుగూడ ఆమెము్దినిగో శ్ల లి కళ న! పై బడి ఎజ్జ నై యున్న యాగోళ్ళ్లను మజింత యెజ్జనివి గా జేఎ అత్యధిక లగు సరు కాంత్మిసకాళశమును వానికి కలిగించు చున్నవి ఇ 8 ఆమెచెక్కిళ్లపెని దాగుగా (ప్రసరింద చున్న యాకాంతులు కుంకుమతో (న్రాఎనిమకరికాస కము లనునట్లు జ్మే్టము లైన యరుణకొంతులతో వింతగా (ప్రకాశించు దున్నవి సత్యథాయిచెక్కి క్షయం దిదివజకు నెలకొని యున్నచుకరకాప_త్త్రము లు _ మార్గశమాదులనలన చెమటలువోఎ చెదలిపోయినవి ఆందుమూ-మున ఆమెయందు వీ5 కోభ కొజవడు చున్నది అది చూచినవీరలక్మి (వీరశోభ కగునధిష్టానదేఎత) వీఠళోభాసమృద్ధి వెలితి రాకుండ (వానిని పరల దాను (కొత్తగా (నాఎ యుద్ధబయినందు (యుద్ధమునకు ముందు అనీ గ్‌ వ!

వీరులు అలంకారములు ధరించుట _ అనెడుసం(ప్రదాయయినకు వెలితి రాకుండ “ష్రాక్రినది

(ఇందుమూలనున వరలక్ష్మీ తా నామెను ఆ్యశయిందుటకై తహతహ లాడుచు అమెకు తానోకి పరిచారికయట్లు పసర్తిల్లు చున్న దనుట తెలియ నై వీరత్పమునందలి యాయనుమవోత్కంర్ష మును చాచి చెబ్బన దన పచ్చును అలంకారశోభి ఉత్సాహసమ్ముద్ధికి చిహ్నా మై వీరులయందు వీరత్వమును భాఎంస జేయును ఇట్లు అలంకారస మృద్ధితో ఉత్సాహసమృ్మద్ధిన సాధించి జయలక్ష్మీ౦ వరించుట యుద్ధమునందు వీరజనమున కగు (యుద్ధ్రు_కమము. అది ఇప్పుడు సక్యవానుయఎదు

గూడ ఏిర్థితము. (పద్మరాగనుణులమవో న్నతకాంతిససారము “త్యయందు వింతశోభను గలి గించి పైరీతిని దానిని చక్క బెన్టిన దనుఎ ఇందలిపరమార్థము )

200 ఉత రహళశివంశము.._ ఆ న! వికే __ (కటాక్ష (కే గంచిచూపులుంతెల్లివివి నల్లివివి ఎజ్జవివి గా గూడ కవులవర్జనబయం దు కానవచ్చును వివిధవిలఎతై ర్పిలొననీనొ మబకఎతారుణకా నివి క్ర చామై కువంు యకుముదారవిస్షమాలా _ఇచితమి వానల మమ్చృరం చిధాసే (మధు విశస 4 లో పది నీజొతి బ్రలనేేత్యపాంతములు ఏట్టనినిగా ఉండును = చకితమృగదృ్భగాభే (ప్రాన్తర శ్తేచ నేశే ధవళకుసుమవాసోవల్ల భా పద్మినీ స్యాత్‌ (చూ ఎకావర్జన _ రామా సుంద 20స ౭ ల్లో (ఇంకను విసరణమునక్షై చూ (వైల్లోకమునందలి) నా మధువి తె వ్యాఖ్య) (నఖోసకార్సి నఖములు ఎటల్టనివి శోణాని చకోర కోకిల పారా వతనే(శ్రాణి నథాగ్నయ (కపిక శ్లేష 6) అని దేవేళుడు (తోన సంభనమునన్‌) ఇ ట్లనుబివలన నీరలక్ష్మికి సత్యను చేపట్టుబయందలి తహతహ చాపి చెప్ప బడిన దననచ్చును మకంకాప త్త్రములన్లు భాఎల్లుచు సొందర్యపరమావధికి కొనిపోవు చున్న సుందర మగు నామెముఖమునందలి పద్మరాగకొంతులు. చాల నపూర్వములు - కానవచ్చుచు అమెకు సైతము మోహమును కలిగించిన వైన వనుటి సూచిత మగు చున్నది పురుషులసొంద ర్యము పుంసాం మోహనరూపాయ అని పురుషుల కాకర్షక మైనప్లే = ఇ్రలసౌందర శముగూడ అంక మోహజనక మగుట వింత కాదు పాజ్బాల్యా పద్మపత్తా రక్షా న్నాయ న్వ్యా జఘనం ఎబనమ్‌ యా భ్రయో దృష్టవక్య స్తా పుంభానం మనసా యయు అనినా డువ్యాసభగవాను డు ( చుణిసుంఖరింఖదభిరామరుము లర మొప్ప జెక్కులన్‌ ). ఇట్లనుటచే ఇచ్చఏపద్మరాగమ్షుల్లు కొన్ని ఊర్హ్య(ప్రసారము గల వైఉ త్తమసద్మ రాగము లగుట తెలుస బడినది రత్నళాస్త్ర మిట్లను గయ! చు తావ చున్నది = ఊర్జ్పరళ్ళీ రధోరళ్ళి పార్శ్వరళ్మ్ళీశ్చయ (కమాత్‌ పద్మరాగ న విజ్ఞేయ ఉ త్తమాధనునుధ్యమ (అని (వీరలక్ష్మి వానెనో యనన్‌) అనుటవలన వీరులు తామా గక పరిజనములచే అలంకరం స జేఎకొనుట - ఎనెకిసంస్రదాయము సంపొలింవ బడినది దొరసాని యగుకత్యను ఆమెరీవికి వెలితి రాకుండ తాను చెలికత్తె యై సరిచారికయన్లు వీరలక్ష్మి అలంకరించుట సూచిత మై కొచిత్య మును సరిసుజ్బ చెందిందినది ఈపసట్టున పోతన సత్యభామాసంరంభమును రెండుసద్యములలో ఇట్లు వర్ణించినా డు __ శా వేశిం జొల్లెము వెళి సంఘటతనీవీబంధ మై భూషణ (శేజిం దాల్చి ముఖేందునుండలమరీలీణాలను ల్పర్వ గా

మందరిసవూతము లి వాణిం బయ్యెద జక్క గా దుటీమి కుంభన్పీరకంరంఏ మై యేజీలోచన లేచి నిల్చి దనపాణేళ్శాగభాగంబునన్‌ (భాగ 0స్కం '70షపు) శా అవి ల్లంది దిలంబు నొంది తదగణ్యానంత తేజో విశే షాఎర్బూక మహాసతాసమున వీరాలోకదుర్లాక యై తా వేగన్‌ సగుణంబు జేసె ధనువుం దన్సంగి దై త్యాంగినా (గ్రీవాసంఘము నిర్ణశంబు గ రణ్యకీగా నుపోత్కంరతోన్‌ (భాగ 0స్కం స) ల సౌవర్షకింకి బయ-రయుణనినదంబు శింజినీరవముతో జెలిమి సెయ దాటంకి మణిగణధగధగదీ పల గండమండలరుచి గబ్బకొన గ ధవళత రాపాంగధళధశరోచులు దా-ాజాలప్రభాచటలి నడ ప శరపాతఘుమఘుమళబ్దంబు పరిపంధి సైనికికలకలస్వనము నుడుస తే వీరశ్ళంగారభియరౌ ద్రవిస్మయనములు గల భామిని యయ్యెనో కాక యనగ నిషవు దొడుగుట దివుచుట యేయు వెల్ల నెజు గ రాకుండ నని సేసె నిందువదన (భాగ 0స్కం ఉ ?7సు (78 ప్ర కూడ ఈసంరంభమునే వర్ణించినది ఇంతగా పోతన వెర్ణీంచిసను ఈ పద్య మునకు సరిగా తులదూ గ గల (ప్రతిభావిశేషము బొచిత్యము రసస౦పోషణము నీఠియందు కొజవడిన దనియే అనవలయును అద్భుతరస మొకటి ఈసందర్భమున (ప్రకృత మగువీరరక మున కంగము గా వర్జింఎ బడు చున్నది నాచనపోతనలళిల్బ్పములందు పోలని తదగణ్యాన ంతతేజో విశేషావిర్భూత అనుటనిలన వృ్య్యాయమునకు పరిబజ్జ చాల గొణనడి అద్భుకరససరిపుజ్జని వెలితిసజిచిన దనిఎంచును స త్యావీరసంరంభవర్ణనలో (ప్రతిభకు చెందిన నన్యతతోడి కల్పనా (్రొఢి మొకటి నాచనసోననయందు కొట్టవచ్చినట్లు కానవచ్చు చున్నది పీరమున కనుగుణము గా అట్టిది పోతనశిల్పమనందు కాన్పించుట లేదు బౌచిత్యము సమ్మితత్వగాంభీర్యాదిగు*ములు (మొ ) వానిని పరిశీలించి చూచిన ఈసట్టునందు నాచనదే అషగ్రస్థాన మనిఎంచును సహస్ఫృదయులు

209 ఉ_త్తరహరినంశము..__. అ (ప్రమాణము రణరంగమున వక్య తానే అలంకరించుకొని వీరశంరంభము చూఎన దని పోతన ఒక నూతన నమగునలంకారవిశే.ముతో త న్నలంకరించుటక్తై తహఆబా చెందు చున్న యొక సుందరిచే అలంకరింప జేఎకొని అందులకు నిద్ధపడిసే దని నాచన వీరం వాడు దనంబు దాల్బె నన అని ఎడ్డా(్రెగ్గడ వీరళశ్చంగారభయర్యాదవిస్యయనులు. గలం భామిని యయ్యెనో అని పోతన పోతన ఇ ట్లనుటవిలన రసమంల కన్నిటికి సమ్యస్రాధాన్యమె జరగిన దని తనళిల్పమునం దు సూచించు చున్నా డనిఎందును ఇట వీరము (ప్రధాన మగుటను సూచించి ఇతరముల కప్రా ధాన్యము తెలుపు చున్నా డనునవ్లు ఈపబ్దున వీఠరమే ఆడు దనము దాల్చినట్లు "పేర్కొను చున్నా డు ఎట్జా(్రడ సోమనగంగతి చెప్పనే అక్కణ లేదు. వీరము (ప్రధాన మనుటయే సముచిత దుగు చున్న దిట (ఉపకారి (మేలు కిలిగించునది ఈ బ్ఞస్వారస్యమునుబట్టి సత్యానఖములకాంతులకం పెబు మహోన్నతము లగుతనుకొంతులను పద్మరాగమణులు సళ్యభామానఖిముల కొస గి వానియజ్య ధికప్రకాశమునకు తోడ్పడిన ననుట శెలియవచ్చును [ఇట్లు వచించినప్పుడు (అలం) తద్గుణము (ఆంగమ్సు] సత్యభామాన ఖములకాంతులు మణులకాంతుఎకంయె తక్కునవి *, అనుట సముచిత మనిఎంపదు అందులక అన్యథా వ్యాథ్యాతము ఆలం --- (కటకాముఖపాచోనఖోఎకారి (మొ ) పట్టం) అనుగుణాలంకారము (అంగము) (ఆంగ ఉ్శ్సేక్‌ అనుగుణాలంకారమునకు లక్షణ మి బ్లున్నది (పాక్సిర్ద స్పృగుజోత్కర్లా నరో ఒనుగు? పరిళంనిధె నీలోత్పలాని దధతే కటాక్షై రతినీలతామ్‌ (అని) [(గద్దాలంకారములు లేనిపద్యములే లేవుగాన న్ఫి _త్త్యను(ప్రాఛేకాన్యుపొసాదులు దుంల మరిల ఊరక చెప్ప బడవు ఇ నత్రాజిత్తనయాక రాంతరధనుస్త్యారావ మెైరావతీ భి న వ జ్య అగ నూ క్రైనర్లళనిర్లత్ర తమె ను[తొానుబా పవ్యపభా అవిలఆనచుల కొపం గివు శానాంబుము పొ, [మూలతీ్‌౯ విలాన (| స్సు ల్ల సు ఫి అ కృ త్రీ [క్రూరవ వోళన ల్‌ దనుజరాద్దాత్రంబు గ ంబు గన్‌ ౧౬౦ అర సతా జి తనయా = కర + అంతర = ధను + జ్యా ₹ ఆరావము = సశ్రాజిత్తుని లా తా కోనా శె యెనసళ్యయొక్క చేతి నడువు నున్న వింటియొక్క- (త్రాటినుండి (నారినుండి వెడలెడి (మో తలు (మౌశ్వీటంకారయిలు) (జాత్యేకవచనమృు ఐరావతీసూ త్ర + అనర్గళం

మందరసవాతము 2608 నిర్ణ్గత __స్తనితము= (త్రావినంది మెజప్పనుండి [ఇరాజుసీరు ఆది కలవి ఇరావ త్తు (మేఘము) దానికి సంబందించినది (ఆ స్యెగమ్‌ -(48 4) అఆణ్‌ జీవ్మ్‌ (తాచవంటి మెజిప్పలగట్టితా కుడును౦డి _ అనుట) [ సూత్రం తన్తువ్యవ్ధుయో (మేది) ('మెఅప్పల రాఎడికి మేఘములు గర్జించుటను ఇంరకపవులును విర్ణించినారు = (కొమ్మెలుగు దీగెతళశుకుల కమ్మపనఎ డి కొడుపుకా కుల ఘూర్జి ల్ల ఘోర భంగి దర్పకోద్దండదండయా_తకునుబొలె భూరితర మేఘమాలి”పేరిభే (రామా 87) దీనికి మూల మనునన్ల (దుధు వి క్లో ఇ ట్లున్నది = పఎితటిద్గణకోణహతళా పురో రితిపతే పటహా ఇవ దివ్యకా నిశమితా స్ఫుటసాహసన మధ్విగ్లై _జలధరా వియదధ్వని దధ్చను (6 8 ళ్లో )] అడ్డు లే కుండ(ఆ(ప్రతిహతముా) బయలుదేఒన ఉటుములు 7 (జాత్యేకవఎనము) ఐ 22 అయి స్యుత్రామవాప = (సభా - పాత్త్ర _ (భూలతికా _ విలాసములకున్‌ = ఇంద్రధనుస్తుయొక్క ((నుత్రాబూ గోకి ద్వ(జీ (అమ ఎ) కౌంతులనంచి కాంతులకు యోగ్య మైన (అట్టికాంతులు గలిగి యున్న = అనుట) లతలనంటి (తీగలవంచి కనుబొమల _ఎకాశములచె (విపూర్వకల ధాతువునకంళు కరణార్థ మునందు ఘణ్‌ (సఅ్యయము భాసకే శోభతే భాతి లస తీనే (ప్రకాశతే అని (1కియూనిఘంచువు [5 తృతీయార్దకము -చూ ప్రొ వ్యా కార 8బూ ఒప్పన్‌ శార్డ (- అంబుముక్‌ శ ప్రి = (కూర = మసకత్‌ అశనులు= ధనుస్సు అనెడి (గార్డ్‌ కార్ముకమ్యాతే చల విహ్టో రఎ శరాసనే (మేదిని మేఘమునుండి దియలువెడలు చున్న [అంబుముక్‌ నీళ్లను విడుచునది (వ్యు) జలముక్‌ అనుటకు సర్యాయము]] దా*ము లనెడి [పత్రీ ఠరోప ఇషు ర్జ్వృయో (అను 0] భయంకరము లైన గొసప్పఎడుగులు ( అశని బిడు కందురు (ఆం భా 7వ (విచ్చజఎడుగు) = అనుట [చిచ్చజఎడుగు చాల భయంకర మైనది బగబగ మండు చుండె డి మంటలు గలడు గిది. _ కప్వడి (దాజయు నీడ టోక య _త్తటీ దఖునుంగ నస్తములు

దందడి మార్కొని మండు చుండె జి చృజఎడుగుల్‌ ఎడిం దొర గువాడ్చున నంబరవీధి నుగ మై (భార విరాగ 489 చి. దృులఎడు గెట్టు ల ట్టడ౦ శూరులమొత్తము నుగ్గు 'సేసెదన్‌ అనియు (భార విరా 48 మబోశనిపాఅము ఛయంకర మయ్యెడిరీతిం నన్నెచోడు డిస్లు వర్ణించినా డు . పొచయక రా జ కొక్కమొగి బోరన మంటలు విస్ఫులింగముల్‌ _ నెగణ రయంబునం గలయ నిండి ఛటచ్చటభుగ్భుగద్ధశ ద్ధగ యని మండి నంచళరు దగ్ధము చేయుచ యాతణంబులో మగిడి పృరారిన్నేతశిఖి నుల్చె నవోళనిపాతభీత మై (కుమా 6 40)] దను జరాట్‌ _ గా(త్రంబు = రాక్షనరా జగునరకుని శరీరము గోత్రింబు + కన్‌ = సర్పతము

క! ఉత్తరివారివంళశము.__. ఆ కాగా (అది గో గిరి (గ్రావా ఒంల క్రైల శిలొచ్చయా. (అమ)] కిస్పున్‌ = ఆన రించెను [తద్ధర్కార్థక8ిము ఖూతార్థితిముగూడ(చూ ని అశ విందుము నిన్ను టీకి నక్షజ్ఞాంచేన్‌ (భార సభా ౭ 64 (మొ ఫి (మేఘములు కొండలను కబ్బవైచి అప్నిట పర్ష మెక్కువన గా కురియిను గావున ఎడుగులు ఖయంకరము లై అచ్చట ఎక్కువగా పడుట గూడ జరిగును కావుననే కొండలపై మబోశనిపాతము జరగునట్ల, (భయంకరి మగు బాణపాతము ఎరకురియం దు జరగిన దని వర్ణన ) వ సం్యభామాయుద్ధము పర్షింస బడు చున్నది = “త్యభానము నరకాసురుని భయంకరము లగువాణములతో ముంచి శేల్చినది అప్పు డామె పట్టినధనుస్సు "'మేఘను ట్లున్నది ఆమె జరప చున్న మౌర్వీటంకరములు ((వించశాటి(మో తలు) భయంకిరములు గా ఉన్నవి (వీరులు తమధినుస్త్సు నాకికీ (అల్నేతా-క) చిజుగక్టి అలంకారము గా కట్టుదురు యుద్ధమప్పుదు వానిని చజచి (యమో గింతురు. వానియ్యమో తక జ్యాఎంకారము మౌర్చీటంకారము అని పేరు] అవి చాలగంథీరము లు. గా ఉండి వెఅప్పలరాయిడి కగుమేఘధ్వనులట్లు (ఉణుములన్లు వినస్చు చున్నవి ఆవించ నారి మేఘమునందు మెజసట్లు ధనుస్సునందు(దారషట్లువిడు పై తళతళ లాడుచు మెజియు చుండి కన్నులకు మిజు మిట్లుగొలుపు చున్నది మేఘముసందు - మేఘముతో కలు ఇంద్రధనుస్సు చిిత్రవర్రములతో (చఛాలరంగులతో) కొ నపిచ్చునట్లు దీర్చము. లగు నామెకనుబొమ్మలు ధనురా మ! కారము గల వె సలురంగులతో విలఎల్లుచు చేత బిస్టేన యామెధనుస్సుతో కలుమెలన చూడ ముచ్చటగా ఉన్నవి ఇ క ఆమె వై చుబాణములు చాల ఖయంకరను లై ధనుఎు నుండి వెడ్ల అమి మేఘమునుండి పడెడి చిచ్చణఎడుగులట్లు కొనవచ్చు చున్నవి అవి నరకునియందు పడుదు అతనిని ఏనూ(ఆము వన రా కుండ జేయు చున్నవి అప్పు డవి కొండపై మేఘ మావరించి భయంకిరచు. గా మహాశనపాతముసు (ఆఅగ్గిఎడుగులు పడుటను జరఎఎను రిం జేయి చుబ్నవి చూపటబను విశే _ (కరాంతరధనుర్ద్యారాఎను అంతరి శబ్దము (ఆచళమ్యు నడును మేఘ ముొడుఎను అందు మెజప్పలు తళతళ లాడుటను స్ఫురింప జేయు చున్న చబవచ్చును తో . ఆకపచ్చిన ఎఅజిపు కెలుప్ప = అనువానితో) ధనురాకారమున “ానఎచ్చు సూర్యకిరణ సముదాయమే ఇంద్రధనుసు ఇద్ద్రాయుధవివరణ సందర్భమున- ఇన్ష్రస్యాయుధ మివ చాపాకృృతి శ్వాత్‌ = అని (హలా వి) సత్యకనుబొమలు గూడ ఆమెశే గంటిమాప్పలచే విత్రవర్షముల

8] మందరసవాతము 269 కలవి - ఉన్నవి [కటాక్షములు నల్లని ఎడ్జినివి తె శ్లొంవిగా గూడ ఉండును కాళిదాసు వర్ణ నమి ట్థన్నది తా ముత్త్రీర్య వజ సఎచిత్రూలకావిప(మాణాం పక్మోత్దేపా దుపతి విలసత్కృ ప్రశార్యపభాణామ్‌ కున్దక్షేపాను1.ఎధుకరట్సీముషా మాత్మబిమృం. ప్యాత్రీకుర్పన్‌ దళఎరవధూ నేశ్రకౌళూహలానామ్‌. (మెఘ పూ 4"ళ్లో) (కృష్ణం ద్రొపాదానాత్‌ కారళబ్ల ఎతరి కవరయో స్నా ల ్ర (( నే చి ౧ అవి 6 జ్కంర్యే “ంకుచితవృద్తి _ అని నాదవ్యాఖ్య ) (ఇళ్లే మధు వి కూడవ ర్రించినది (చూ [స శన. విస్తరమునక్షై చూ. నావ్యాఖ్య) నలుష్పళష ఆకపచ్చకు (కవిసమయమునందు) అథే దము కమూంసంపదో కృష్ణ హ తో ర్నాశషర్పయో ఎతతోవతయో స్సర్గ పరాగ్ని శిథాదిషు వన్దే ళశ్తైణయో కాను ధృచేమకరమ3క్యయో _ దానవాసురదై త్యానా మైక్యమె వాథిసమ్మకమ్‌ (కవిక శబ్ద 56 67 58) కనుబొమలు ధినురాకారము గలవి = మయ్య్యేవి విస్మరణదారుణచి త్రవృత్తా వృత్తం రహ ఎజయ మ_ప్రతిపద్యమానే ఖేదా (ద్చువో కుటిలయో రతిలోబాతాక్యా భగ్నం శరాసన మి వాఒతిరుషా స్మరస్య (శాకుం 6అ 2ల్లో) (మొ )] ((భూలతిక్స అతిక _ అనుటవలన ద్వెర్హ్యమ (పొడవు పరిష్పష్ట మై ఇం్యదధనుస్సుతోడి సాదృశ్యము సుసంగత మైనది విలాస శబ్ద్బవయోగమువలన ఇంద్రధనుస్సు చూడ ముచ్చట గా ఉండునట్లు ఇదియు దర సీయ మై దా కేమా్యాతము తీఎపో కుండ ఉన్నది - అనుట సూచిం ప బడు చున్నది (ప్ట్రికూరమవబాశనుల్‌ గోత్రంబు గాన్సొ సర్పతముపైై ఆశనిపాతము చాలభభయంకరముా జరగును గిరిపై బిడుగులు దొర గెడు పరుసున దృఢిదీ ప్తశాతభ్యల్లము లేసెన్‌ (భార విరా శ్‌ 07) (మొ అలం ___ (సార్సు రూపకము. రూపకం రూఎలారోపో విషయే నిరసహ్నవే త త్సర్పు రితం సాజ్గం నిరజ్జి మితి చ (త్రిధా అజ్లినా యది సాజ్షిస్య రూవణ౦ం సాబ్గమేన తతీ రి గి గ గి లగ

అని లక్ష +*ము ఈపద్యమును చూచి రచించినపోఅనభాగసతపద్య మి ట్లున్నది శా జ్యావ్లీధృని గర్జనంబు గ సురల్‌ సారంశయూథంబు

నావి ల్లిందశరాసనంబు గ సరోశాషిండు మేఘంబు

దా విద్యుల్లితభింగి నింతి సురజిద్దావాగ్నిమగ్నంబు శా

(బావృట్కాలను. సేసె బా౭చయ మంభశ్శీకర(శ్రేణి గాన్‌ ( స్కం 82వ )

260 ఉత్తరహరివంశము___ ఆ ఇందలిరూపణ మంతసరసముగా సంగత మగునట్లు తొ ప కున్నది బాణచయము అంభశ్శీకర్యశే ణి యైనప్పుడు (శ్రీకృష్ణు డు మేఘ మనుట యెట్లు ఆంభశ్ళీకర్యశేణి మేఘమునుండి బయలువెడ లునట్లు బాణము లాయననుండి బయలుదెజవలయును గదా బాణములు ఆయనివి కొవే సత్య శీ ధనువు ఇంద్రధనుస్సు ఆ నప్పుడు ధనువునుండి బాణములు వెడలు చున్నట్లు ఇం్యద్రధను వునుండి అంభశ్శీకరంశేణి వెడలవలయునుగదా ఇంద్రధనుస్సు సూర్యకిరణసందోహరూపము ఇది మేఘమునందు అందము గా కొనవచ్చి వర్షాసూచక మగునదే కావి అంభశ్శీకర్య శేణి ని వెలార్చునది కౌదు (శ్రీకృష్ణునిసంనిధిని సత్య యుండుటను మేఘముసమీపమున మెజ ప్పండు టను గా భావించి అంఅమాతిన సంతుజ్బ చెంది కృళార్జత గనినా ననుకొనినా డు పోతన చాత కములు సురలు యుద్ధ మి క (ప్రావృట్కాల చనవలయును సురలు మెఘోదయమున కై (పతీ క్షించు చున్నారు తృఎతు ల్వై వారితృష తీబుటకు బాణచయము సాక్షాత్తు గా ఉపకరింపదు. వారు దానిని జూచి దానివలన జరగురాకససంహారములు తల చికొని సంతుష్పు లగు చున్నారన నగును ఆంభశ్శీకర్యేణిని తాము (గోలక ఊరక చూచి (దర్శనమ్మాతమున్స దాహము తీలి తృ ఇెందునవి కాదే చాశకములు అన్ను! కర(ేణి చే భయంకర మగు దావాగ్ని ఆజు ననుటయు సముచిత మనిఎంపదు ఎంతటి(శేణి యైనను సీటితుంపర్యశేణియే. అది బాణచయము అమ శ్ళీకర్యశేజ్‌ అనుటవలన ఆబాణము లంతదుస్సహములు కా వనిఎంచి భయంకరు లగుదానవుల సంహారముగూడ వానినలన జరగుట అసంభావ్య నునిఎంసవచ్చును ఏ మైనను నాచనశిల్ప మీ" టునందు చాలరామణియకము కలది గా కొనవచ్చు ననక తప్పదు దై త్యరాజు ఒకపర్పత మనుట ప్రతినాయకనికౌర్కగొరి వ మను దెలుపును అందు చిచ్చజఎడుగులు పంనట్లు సత్యదా *ములు పడిన వనుఎ ఎంతోయుచిళ మనిఎంచును విద్యుత్తు లు ఉటుముల వెలార్మిసవి ధనుర్ద్యా టంకార ముల వెలార్చినది ఇం[ద్రధనుప్పు వర్షార ౦భిమును సూచించు చున్నది ధనుస్సునం దై నగత్యాకటా క్ష విశేపము బాణనర్షిమును ముందువెళ్లివిరియ జేయ నున్ని దని సూచింగు చున్నది. ఐరావతీ స్య (భూలకికొవిలాసము చాల అర్థఎ౦తములు భూలకికావిలాసములను ఇంద్రధనుష్సుకో పోల్చుటలో నాచన కొన్పింస జేఎనవ్యంగ్యము చాలహృదయరంజకము కవిసమయాఖిజ్ఞతా నికషోపలను పోతన ఇం(ద్రధనుకు ను సత్యచేతిధనుస్సుతో పోల్చి ఇందధనుస్సునుండియే వర్షధారలు వెలునడుటను తెలిఎనా డన నగును ఇంద్రధనుస్సు వర్షాసూచక మగునిమి_త్తము గా (ప్రఎద్ధము నర్జానిమి_త్తముల ్రీనాధు డిట్లు సేర్కొనినా డు = సశ్చిమంబున నిం్యద్రచాపంబు వొడిచె. నిండునెల జుస్టే బరీవేషమండలంబు గగనమార్ష్గంణునందు నాగడస లెగసె నంబు

మందర వతు 2047 ధరమాలికలు దక్షి*ంబు నడచె (హం£ 7మొొ ఈవర్జాకాలవిజ్బ ౦ంభణమును (శ్రీనాధు డిట్లు వర్షి౦చినా డు _ చంఎిలతటిద్దండతాడనంబుం నొన రేఎనవియుంటోలె గర్జిల్లుదు బర్జన్య కోదండ రేథాడంబరంబ.న నంబరింబు దోరణకట్టుదు వర్షారంఛంబు విజృంభించి (హర £ (మొ ఇం_ద్రధనుస్స్పునకు ఉల్బ _త్తిస్టానములను వానిఫలములను బృహక్పంవాత ఇ్లు వర్థించినది - జలమధ్యే ఒనావృట్బ భువి సస్యవధ _న్తరూళ్ఞికో వ్యాధి పెల్మీకే శస్రభయం నిశి సచివవిధాయ ధను రైస్ద్రమ్‌ (అని జలదు మేఘమునుండి యేర్చడు చనుట జలదుడు ము స్నగుతన్నామములే విచించును మేఘములు పర్పతిములపై అధికము - (వాలి పెర్ష మధికము గా కొండలపె కురియు చుండును . జలధరంబు ధరకోధరంబులపై గురియిపెనుసోనచందంయి దోస (గ్రా కర్ణ 2 620 (మొ ఏ ఈనుర్యాదను సత్యయందు ఏ న్రించినసోమన నత్యభామయం దు వీరతాసమ్బిద్ధిని వర్మింసక వర్ణించినా డనవచ్చును పరిశీలించి చూచిన అన్నివిధముల సాచనశోమన్యపతిభావిలాశ మిద్చితీయ మనిఎందు చున్న దీసట్టునందు సీ తంటతివిక చంబు తడివు స్పై పని వేళ్ల

గొనయంఎుఆగంచై గోకుువెచు.ఎ యుద్దంబుపిడి నకి నలయువె"ాణితలంబు ల_స్తకం బిజింఎంచులావు కలిమి ఇలికై నొత్తిలి చీర లని యెలుంసు ఎంహూనాదంబువే ఇెదర కునికి (అమదనర్తిన కేలి ఎరిఢవింపవనిపదం అెదునాణంపబల నలత బడమి జే. సాయగపు జిశరూపం ఎ జూనుచోట "వేసరువిలోచనంఎలు వికృత దై త్య లత్య మీతించుటయు మొక్కలంపుగెల పు కొనియె సత్యభామ ఎం[గాముమ ల౬6 అర్థ -= తం్యతీ _ వినాదంబున్‌ = వీజెతీగలతోడి [తంతి = వీణె క్రైనతీగ తస్టీ వీణా గుణే మకా (వై జ )] వేడుకను సంతోషము. కలిగించుపనిని (సంతోషమున కైన వీణావాదన మును అనుట) ఉడపు 2 ఎక్కువకాలము సై పరి వేళ్లు డా ఓర్ననివ్రేచులు గొనయంబుఎ

208 ఉత్తరహరిసంశము_- ఆ

తెగలపైన్‌ 2 విం-నారియొక్క- [ ధనుర(గ్రగుణములు తగు గొనయం దిన (ఆం భా

శ 5 ) ]అకర్షణఎఎలయందు (అల్లై(క్రాడు లాగుటలయందు [ తెగ యన గా డిదేజును జ్యాకృష్ద (ఆం ఛా 22 2] జ్యాకిర్షణము. తెగ ఐనను గొనయము అను పదిసాహచర్యమున జేసి దీవికి + క్రిరంకొచిముచే అకర్షశ ఎమ్యాత్రి మర్థ మిట గోబలీవర్షన్యాయబు.న కొరుకొనుట = అశిశయించుట ఘనత సవూంచి ఉండుట (నిఘంఎవృలు దిని కీయర్చిము నిచ్చుకొన ఎల యున్నవి) (గోడు కొనుట అనియు చమక్కృృత్సి అద్దందు = ఎడిన్‌ 2 అద్దముయొక్క- ఎడికిటితోఎస్టైవానెడిభాగమును [ ఎడి యనంగకు ద ర్నాఖ్య వెలయు ఎండు (ఆంభా2 ౭ క

ముట్టన్‌ 2 పట్టకొనా (పట్టికొఏనంతనేే (తా కినయంఅమా(్రనే = అనుట) అలయు.పాొణీ తిలంబు = బాధసడెడి అరచెయి. ల్వస్తకందున్‌ = ధనుబ్బుయొక్క నడిమిభాగమును (ఎడికిచే కట్టును) ( ల్నస్తకి స్తు ధనుర్మ్శధ్యమ్‌ అమ ) ఇజియించు _ లావి = బిగెంచిసన్రైడి బలము

కలిమి = కలిగి యుండుట చెలికత్తెను = చెలిని (స్నెబాళురాలిని ఒ్తిలి = గజ్జె” చీరన్‌ = ఎలుచుటకు లేని = యెలుంగు == చాలని (ససుర్ధము కాని శక్తి లేన్సి కంరస్పరము ( కంరనినదాఖ్య యెలుగు నొ గను జెలంగు (ఆం భా లి ్సె సిం్రానాదంబుచేన్‌=2ఎంవా ధ్వనివంచిధ్వనిచేత (వీరగర్జనముచేత బొబ్బచేత యుద్ధినుందు యోధు లుళ్సాహముతో శ్యకు సైన్యముల భయసజచుటశ్షై చేయమవలాధ్వనిచేత్సు చెదరక = చెడక (పాడూక ఎట్టిబాధ నొందక ఉనికి 2 ఉండుట (స్రమద - నర్తన _ శేళిన్‌ = (తనకు సంతోషము కలిగించెడి నాట్య కీడయందును (వినొదము గా నాట్య మాడుటయందున్సు పరిడవింపని = పదంబు = (శ్రమము కలుగు నన్సి ఎక్పుపగా (ప్రవ్వర్డ్మిని పాదములు (జాత్యేకనననము - కర్త ) ఐను రాణంబులన్‌ = ఐదుస్థానముఎచేత (స్టానమ్‌ సం రాణమ్‌ ప్రా శానమ్‌ తరా*తు బాం రాశా (చూ బూ ని) వీరుడు యద్ధమునందు పాదము లుంచి విలుబతీరు. (రాము) ఇదియే సంస్క్య్బుతిమునందు. స్థాన మన బడినది ఈస్టానములు పాదవిన్యాసభేదముం బన్టి ఐదూాను

ఆజుగౌను పరిగజితము లై నవి మఠభేదముచేత ( న్యా (క్రత్యాలీఢ మాలీథ మిత్యాదిస్టానవజ్బుకమ్‌ (అమ) ఆదినానమపద విశాఖ చుజ్జ్దల (గహ అని సుధావ్యాథ్య భరతు డు వీ౦౨ని వైష్ణవం సమపాదం చ. వైశాఖం మండలం తధా (ప్రత్యాలీథ మ థాలీడం స్థానా న్క్యేకాశి షజ్ట్రణామ్‌ అని ఆజుగా వచించినా డు ధనుర్సేదమునం దివి ఐదూనే (అన పెచించినరీతిన్సి పరిగణిం ప బడినవని (వైజ) పై యైదింటికి లక్షణ మి ట్లిచ్చినది స్థానాని ధన్వినాం పజ్బు తత వైశాఖ మస్రియామ్‌. (త్రివిత స్త నరౌ పాదౌ మండలం తోరణాకృతీ అన్నర్థం స్యాత్సమపడ

మందరోపిఎ'సు 200 మాలీథం తు అవే ల్య3.. దక్షిణె దాము మాకుఖ్న్య (ట్రత్యాలీథం విపర్యయె (అని)] అల తన్‌ = దాధను పడమి = అనుఖివింసకుండ ఉండుఎ సోయగపు = చిత్ర = రూపంబున్‌ = అంద మైన చిిత్తరువనందలి యాతారమును (సుందర వ గుచి త్తరువును _ అనుట్స చూచు చోటన్‌ = చూచెడినమయముందు (దూచునప్పుడు) (చోఎ = నయము శశ్వరుడు (క్రీడ కస్త్రంబు లిచ్చువోట (భార శల్య ? 8 $)(మొ వేరు _ విలోచనంబులు = వేసారెడి ((శమపడెక్స) కన్నులు వికృత _ దైత్య _ లక్ష్యము == రో త కలిగించెి యాకారము గల రాక్షసు డు (నరకు డు అనెడి గులని (బాణము పదెడినోఎిను) (పర గు లెవ్ప యనంగ గుతియన గ బకన లఅక్షెభిధానంబు (ఆంధభా2 4 లి] ఈక్షించుటయున్‌ = చూచుం ( యున్‌ వాక్యాలంకారమునకు [(చూడన్‌ అనునది ఇట అధ్యాహార్యము (న్యూనవదోవాక్యంబున దద్వచనంబు లఅధ్యాహార్యంబులు (పౌ వా వాక్య శీసూ ్ర చూడిన్‌ = ఆలోచీంప గా సత్యభామ సంగ్రామఎమర్‌ = యుద్ధవ్రదేళమునందు (యుద్ధభూమియందు) [ఎమ = ప్రదేశా ర్ధకము _ జఘనఎకు (మొ )] మొక్కలంఎగెలిపుక్‌ (మొక్కలను + గెలుప్పన్స) = తెంపు నలనిది పట్టుదలవల”ది (సాహ“ము వెలిద్సి ఐన (మొక్క€ = సాహఎ గజవిశేషమును ముందు వెస్కలను జూడనట్టివా డును దగు మొక్కిన యని (ఆం భా 884) జయమును కై కొనియెన్‌ = చేకొనెను (చేసబ్టైను పొందెను [ఆమెసొహశమునకు మెచ్చి వీరలక్ష్మి ఆమెకు వళపడిన దనుట ఇచ్చవిపరిమార్థము ( సాహసే లక్ష్మీ అని ఆర్యోక్తి తన్న్యాయము ననే వీరసంపదను (వీరత్వసముత్కర్షమును) ఆమె విశసజచికొన *లిగిన దని భావము తా ___ సత్యభామ చాలసొషమార్యపతి వీరత్వము చాల కరోర మైనది ఐనను ఆమెకు కల యఖభినివేశము (పట్టుదల) ఆమెకు వీరక్వోత్కర్షమును సాధించి ఇచ్చినది (న సాహస మనా రుహ్య నరో భద్రాణి ఎశ్యతి సాహళము వవాంపక యేకార్యమయుఎ సాధింప శక్యములు కావు = అనుట ఈనా డు సత్యయెడ ఖలించిసది కవి ఇ క ఆమెసాకుమార్య మెళ్టదో వన్థించి విచిత్ర ముగా నేడు యుద్ధరంగసున తెగువచే. ఆమెయం. చేర్పడిన (వ్రతా) సయున్నతిని తెలిసి సాహస్యప్రళంస యొనిర్చు చున్నా డు ఆమె వీశాతం్యతులను తన్న వేళ్లతో మీ టి వేడుక తీర్చు కొను క్రై పపయత్నింపా అది జరఎనకొద్దితడవు సెకే ఆమ్మెవే ళ్లందుల కోర్సక బాధసపడెడివి అన్టవే శ్లినాడు అత్లెతానంి గట్ట పట్టి లాగుఎకు ఉక్సవాంచి (తెగువ చూబ) అందు కృత కృత్యము లై ఘనత వవాంచినని ఇశ్లే ఆమెయరచేయి అద్దమందు ఆఅఆమెమొగము కూచుకొను టై (ప్రయత్నింస దాను దాని ఎడి సన్టైకొనినంకమా(తన గాని యొరఎడివలన కనుగందుచు

లగ ఆత్తంబాలివింశము__ ఆ అందుల కొర కుండె..ది అట్టి దీనా డు తెంప వవూంచి ధనుర్విధ్యమును గెట్టిగా పట్టికొని చాల దిలళిమి చూపు బున్నది ఆమె ఏదెన చెప్ప దల చితనచెలికి త్తెను కట్టా ఎలుఎఎలఐ వచ్చినప్పుడు తానెలు గలి ఎలువ లక ఆయాకఎడెంది అట్లు గట్టీగా ఎలుముటకు గూడ చాలని యీాఎకంర న్పరము భయంకరము గా (శ్యతవులగుండెలు అల్లింల్లునట్లు తెగింది వీరి శర్ణ యొనర్చు చున్ని డి ఆమె వినోదమునకైై ఒ స్పుడు నాట్య మాడ దలచి అందులకు (సయత్నింపటా సుబ వారము లగునామెసాదములు డాని కొర్పక (శ్రఎు పెట్టుదు ఆమెను ఆ్యసయత్నమునుండి మరలిం చెడివి అనియా మెసాదము లిబ్బుడు సాహజంచి యోధుల కగు పాదవిన్యాసయి అన్నిటియందు స్టైర్యము చూచు చూసట కాళ్చర్యము కలిగిందు చున్నవి అమె అందమూ ఉన్ని తిరు చూడ ముచ్చటపడి (పపయతళ్నింప గ” ఆమెకన్నులు కొంచెమా డావిని చూచునస్పటికె అలం నాల నడుఎఎనే ఆయక్నమునుండి ఆమెను మరలించెడివి అస్టియాకన్నులె నేడు చూడ గాని నరకునివికృుతాకారమును త దేకిదృజ్బతో క న్నార్స్భక కాందుచు బాణపాఅమున కొతనిని గుటి చేయు చున్నవి (ఇస్టవింత తిలకింప సాహసమున సాధింపరానిదే లే దని తెలియ నయ్యెడె నని సత్యభామ క్రైనసాహగము వలని (వీరత్సా మహోత్కర్షమును. కని (ళంఎంచు చున్నాడు] విశే __ ((దేళ్లు (వెళ్ల అని వావిపా వీరేపా తంజా పా (వేబ్హ అనియే _స్యకమ భంగము కలుగు నం జావి పా నావే (గబూంస బడ లేదు (గోడకొనుట్స ఇచ్చం గోర్‌ కనుట అని వీకే పా (తానూ కోరి ఆశయించి ఉండుట _ అనురీతిని ఒకవిధయముూా మన్పయింస దిగియున్నందున (పారాం ) అనచ్చు నిది ఐనను గోరు కొనుట - గోరు కలది” _ అగుట అను మక్క్యృతి కలిగి సమన్పయశ్షేశము లేనిది గా ఉండుటనుజే వావి పారమే నాపొౌర మైనది (మొక్కంలంప్పగెలుపు నాబాఎయి తా నెంతటి కార్యముల నైనను సాధించిపెట్టు ననుటను పంబ తం్యం మిట్లు నిచించినవి.. దురధిగమ పరభాగో యావ త్పురుషేణ సాహసం న కృతమ్‌ జయతి తులా వధిరూధో భాస్వా నిహ జలదపటలాని (అపరీ 84 ల్లో సాహసఎదార్థమును విశ్వ ఇట్లు వివరించినది నాహసం౦ం తు బలాత్కార కృతకార్యే దమేఒఎచ (బలాత్కారముకో (పట్టుదలతో) జరపుకార్యము సాహసము = అను చున్నది పై (విశ్వ) ఇదియే ఉద్యొగ ము (పరుషకారము) ఉద్యోగినం పురుషుంహ మువైతి లక్ష్మి అనినది ఆగనుము

మందరసబాతము ల? [ఇచ్చట సాహసముయొక్క గెలుపును సత్య బ్బకిరించినది * అనికూడ అర్జాం స్ఫూర్తి అప్పుడు గెలిచినది సావాసము భృత్యవిజయము రాజామి _ అనున్యాయముచే తదుత్కర్షమును బ్వకరించినది సక్య = అని ఒకస్ఫూల్హి] [పోతన ఈపద్యమును ఆధారము గా గొని 'రెండుసద్యము లీసందర్భమునందు (వ్రాఎనా డు __ సీ బొమ్మ పెండ్హిండ్లకు జో నొల్ల ననుబాల రణరంగమున కెట్లు రా దలంచె మగవారి గనిన దా ఎొుటు గు జేరెడు9ింతి పగవారి గెల్వ నేపగిది జూచె బిఎ డియుయ్యెల లెక్క భయ మందులీరువు ఖగపతిస్కం౦ధ మేకడి ది నెక్కె సఖులకోలాహలస్పనము లోర్వనికన్య పటహభాంకృితుల కెబ్బంగి నోర్చె ఆ సీలకింరములకు నృత్యంబు గజ్య్యచు నలబ తల గి పోవు నలరుబోడి యేవిధమున నుండె నెలమి నాలీఢాది పాూనములను రిపులమాన మడ ప (0స్కం 80ప )ి సీ వీజి జక్కగ బట్ట వెర వెబుంగనికొమ్మ వాణాసనం బెస్లు పట్ట నేర్చె (నూకున దీగా గూర్చుంగ నేరనిలేను గుణము న్యేక్రియ ధను కోటి గూర్చె సరవి ముత్యము (గువ్వ జాలనియబల యే నిపుణత సంధించె నిశితశరము జిలుకకు బద్యము చెప్పనేరనితన్ని యస్త్రమంగక్రము లెన్న డభ్యబంచె అ బలుకు మనిన బెక్కు పలుకనిముగుద యే గతి నొనర్నె ఎంహగర్జనములు నన గ మెజసె (ద్రిజగదభిరామగు+ధాను చారుసత్యభామ సత్యభామ ( ౧స్కం 8 ప్ర

ల్లిగ2 ఉత్తర వారివంశము.__ అ

సోమన సత్యభామయవయవసొకుమూర్యమును నర్జించి. అవి తఒఎయం దోంభాప్క మగుకరోర వీర్యవతమునందు కృతికృత్యను ల్లైనఏ సావాసమునూలమున ఇది చాల ఆశ్చర్య వినినాడు పోతన సం్యాయందు అభిశాత్యాదులను సైఅము తిడవి అందుల కనుగూము గానియుద్ధవింత్సి ము ఆశ్చర్యకర మనినా డామెయందు ఇందు _ వీజె చక్కగ దిట్ట వెం వెజబుంగని ఎన డియు య్యెల లెక్క (మె ఏ కొన్ని ఆమెయహెనుర్థ్యమును వెలువజణఎనవి గా ఉండి కొంత యనాచిత్యమును స్నురింప జేయు చున్న వింద .లికొన్ని అ(ప్రకృతముల దడవి ప్రకృత మునకు చూరస్థములు గా కౌన్చింప జేయుచు. ఆమెయందుథై ర్యస్టైల్యాదులను గొజ తవిజచి “జాజభీరువునూ ఆమెను సొక్షాత్యంరింప జే ప్రకృత మగువీరమున రామెయందు అసంథావ్య తను దెలుప గలుగు చున్నవి ఈ పున పోతినశిల్లకల సోదునాధునియనుకరణము పై ఆకారపడి యెంంగానొ వెరి గి పరిశీలించి చూచినప్పుడు బౌచిత్య గాంఖీర్యాదులతోడి నాచనళిల్పసృృష్బకి కొంత తీఎవే తానే (ప్రనర్షిల్లిన దనిఎందును. నాకు తో చినమాట లివి ఇ క ఇందలి గుణ దొషపరామర్శము సహృదయులదే _ [కాళిదాసు వర్ణించిన పార్వతీతపో_వతవర్ణన ఈపద్యర చనయందు సోమన కొకింఠ తోడ్పడి యున్న దనిఎంచును మహార్హళయ్యా పరినర్తనచ్యు తె సృ్వకేశపుష్రై రఎయాస్మ దూయకే అశేత సా నాహులతోసధాయినీ నిషేదుష స్టజ్జీల ఏవ శ్రేవలే (మూ 6“ 2ల్లో)

అలం - మొక్క ఎగెలు) అనుదో మొక్కలము = అనుకొననిది (అసంభావ్య మైనది ఎన్న డు ఊబాంప గానిది ఐనవిజయమును (వీరత్పమునందు పొంద బడిన గొప్పతనమును అని అర్థము ఇట్టియర్జిము దీనికి ఎచించుఎ కింళను (సయోగసరామర్శ మావశ్వకిము ఈయర్ణ ము వచించినప్పుడు అనంభఎము అలంకారము (అంగి దీఎకి అక+ మి ట్లున్నది అసం భవో ఒర్జనిష్ప శ్రే రనంఛావృత్సవర్ణనమ్‌ కో వేద గోఎశిభక _ న్లైల ముత్పాటయె దితి ఇట _ (ప్రకృళశార్హుదే అసంభాన్నత్సస్య ఆళ్చర్యత్పస్య వర్ణన ఒసంఎవ (అని వ్యాఖ్య) మొక్కలను _ అనుదానికి మూర్ణుతృము (మొండితనము పట్టుదల బలఎంతసుగా సని జరపు (సాహనము) అనె*యర్ధడే నిఘంఎదృష్ట మగు దున్నందున తదర్హొచితమునే పద్యార్తము సమన్సయింస బిడినది ఈయర్థమునందు. కావ్యలింగము. (వాక్యార్థ హేతుకనము) అలంకారము (అంగి అనంభపిము (అంగము)

(॥్‌ట్లు పోఠశాదులు ఇట్టిపట్టులందు నవీనగు+సనాధ మగునాచనళిల్పమును గొల్లి గొట్టియు సుకవ్యిసార్ధనాదులయం దీసర్పజ్ఞునినామము నేని స్పృృళింప కుండుటకు వారియళోలౌభ్యమునందలి “పేరాసయే కారణమా మజికారణాంతర మె మైన ఇందుల కున్నదా అనునది సరిశీలనీయము]

85 మందరగ”వాతము 278 మ అరి జూచున్‌ హరి జూచు సూచకము లై యందంది న౦దారశే

సరమాలామకరందబిందు సలిలస్యండంబ-లందంబు లై

తొరు గం బయ్యెదకొం గొకింత దొల %ం దోడ్తో ళరాసారమున్‌

దరహాసాంకురపూరయుం గురియుచుం దన్వంగి కేళీగతిన్‌ ౧౬-అి అర్థ __ తన్వంగి. (తను + అంగి పలుచని శరీరము కలది (కోమలాంగి సత్య - అనుట (కర్తృ [తను కాయే కృశే చాఒల్చే విరలే ఒఎ చ వాచ్యవత్‌ (విశ్వ్ర)] శర ఎ ఆసారమున్‌ = (నరకునియందు) భావములు అనెడి జడివానను ( ఛారాసంపాత ఆసొారి అమ) (్రీకృష్ణునిమెడ) దరహాస 4 అక్కు _ వూరమున్‌ 2 చిజబునవ్వులు అనెకి [దరము _- మందము (అల్ప్బన్యుు ఈషదర్థే దరావ్యయమ్‌ (విశ్వ )] అమృత్యప్రవాహమును కురియుదున్‌ = వర్షించుచు ((ప్రవర్షిల్ల జేయుచు అందంద = మాటిమాటికి (మరల మరలు సూచకములు ఐ ౯౫ (చూబ్బలు కర్త అధ్యాహార్యము) సూదులుగా ఐ (సూదుల వలె [గ్రుచ్చుకొని బాధించెడి వై _ అనుట్స్‌ |(భూచకము _ సూది సూచిక న్సవనద్రవ్యే బోధకే పృషదంళ కే (విశ్చ )] (కృష్ణనియుదు మండారి = కేసర మాలా _ మకరంద = బిం దు- సలిల _ స్యందంబుల + అందంబులు = మందార పష్పములయొక్క- [(దేవతాన్సిక్షే ము లైదిటిలో మందార మొకవి స శ్రాతే దేవతిరనో మన్దార పారిజాతం _ సన్హాన కల్ప వృక్షశ్చ పుంబవా హరిచన్షనమ్‌ ఆదు అబ్బ మూలేషు బహులమ్‌ అని వికారానయవ్యత్య యమునకు లుప్పు (తోపము). విచ్చుటనుజేఎ మందార శబ్దమునకు మందారపుస్పము అర్థ ము] (లేక సద్మములయొక్క (మందారము _ అరవిందము అనికే ని (చూ నూని)] కింజల్క ముల వైన సంకృలతోడి (కింజల్క(శేణితో కిలు యుండెం = అనుట [మాలా తు పజ్త్కా పృ్చాదిదామని. (హైమము)] జా దేనెబొట్లవంచి సీవిబిందువుల వైన (స లిలళబ్ద మిట సలిలబిందువులయందు లాక్షశికము) బాలుటంయెం్క. అందములు (అందము గా జాణుటలు _ అనుటు (స్యందంబుల +- అందంఎయిలు = విశా లవర్షం నోసంధి మళ తతృమయో ర్లు. అ౨ అథర్సణు డు తానమంసన్నేతలిండ్ల బందాలు "రె నంచి దిది] ఐ= కలిగి యున్న వై [అగు - కలిగి యుండు క్షమియింప్ప మనుడు నత డుస శమ మొందిన గర్జ డుం (బశాంతుం డై వి (కదుకేలి సలుస టబతిపై న్యనుదెన ముగ నమ్ము బఎిగు ఇధ్వని సెలగక్‌ (భార ద్రో 5 $] తొరుగన్‌ = పడగా (ప్రవర్తిల్ల గా) (“త్య

274 ఉత్తరహరినంళము.___. ఆ సద్మినీశాతిబ్ర పద్బినీబ్రల కన్నులయందు పొడు గ్లైన యొబజ్దఏజీరలి (గీ తలు ఉండుట (ప్రఎద్ధము _ చకితివృగద్భగాభే ప్రాన్తర_క్తే చ న్యేతే పద్మినీ స్యాత్‌ అనిలక్షణము వాల్మీకి సీళను విన్రించుచు అస్యా శుభం వామ మరాలపత్మ రాజీవృతం ఎబ్రిష్టవిళా లళుక్లమ్‌ పా స్పన్ద తైకం నయనం సుశేశ్యా _ మీనాహతిం పద్మ మి వాభిత్యానమ్‌ (రామా సుం 20స 2లో. అను చున్నా డు ఆజీరలు దీర్హము లై పద్మదళములనలె ఉన్న సత్యకనుణెప్పలయం దు _ కింజల్కమాలి.ల ట్లు న్నవి వానితో కలన యున్న (సత్య చైన్స యానిందదాష్పములు ఆజీరిల యెట్టిని కాంతిప్రసారమున ఎజి వై మకరందబిందువులవలె ఉన్నవి [మకరందము ఎజ్జవిది కింజల్కములు ఎట్టినివి ఎతాని మధువీరరసా రజ కింజల్కవల్కలే (కకల శే 9 20ళ్లోో ఎఆఅలోబాతయో ఐక్య మె వాఒభిధీయతే అవి కూడ (క క ల శబ న! న! న! 570] (అవి ఒక్కొకటి _- ధారగా (ఆ ళ్‌ కుండ చూచునప్పు డామెచూప్పలనుండి జాటుచుం డుట చూచుటకు ముచ్చట గా ఉన్నది అట్లు పట్టరా? సంతోషాతిశయముతో శ్రీకృష్ణునివింక భం లట వ! సవిలాసము గా చూచు చున్నది సత్య = అనీ భావము)] తోడ్తోన్‌ ఆ వెనువెంటనే (అట్లు నర కుని శ్రీకృష్ణుని చూచు చున్న మణుక్షణమందే _ అనుట పయ్యెదకొంగు 2 పై టచెజిగు ఒకింత == కొంచెము తొలగన్‌ = వీడ గా (జాణ గ్రా [నరకునియెడ అమెకు కలిగిన కో పావేళముచే పె టచెజ గు తనస్థానమునుండి కొంచెము (ఇసుమంత తబ్బకొనినది (కోపా వేశము కలిగినప్పుడు బ్రలకు పై ట జాజుటను శ్రీనాధు డిన్లు వచించినా డు ఇతని మెడ నటి నూకుం డని పల్కి కోపా వేశంబున _ జిలు గగు వల్కలాంచలము చె న్నయి చన్నుల లు మీ ద జాజి గా నలుక దుషారిశ్లై లకుళల యన్నలిమో మయి నాలుగేన్సదం ఎలు సని మూ కుటకులిల ముగలలాటన. ఖేందుబింబ యె మలగి కనుంగొనెన్‌ భుజగమండను డై నజర యా డా ద్విజో త్తమున్‌ (హర 4ఆ 84వ 85వ )] ఇట ఒకింఠ అనుట అర్తగా౦భిర్యయు కలది పప్లరా వ! అవౌ థి ట్‌ కోపా వేళమునందు. గూడ “తీకృసంపోషస+మసున తై న సత్వశాగయాకిత నిది తెలి ఎచింజ్ఞు లయిన కవులతో నాఒన క్రైన య్యగ్రిమస్థానమును తేట తెల్ల యెనర్చినది ఇక (శ్రీకృజ్ణుం యెడ (ప్రేమాతిశయమనునే. కలుగు నొకి శృంగారచేష్ట ఇది ఎడమేని నెత్తావి సుడియంగ బియ్యెద సగము దూలిండు. వ్లై మగుడ దిగిచి నిన్ను ననురక్తి గొలుచున న్నెలతి అండ సీరసాకార సైరంధి గోర నేల (భార విరా 2 క ఈ పట్టున ఒకింఎ అనునది విలాసమును (ఒయ్యారమును) తెలుప్పచు అనురాగాతిశయయినందు. గూడ బొచిత్య మునందలి యామెసావధానతను నూచించును కేళీ తిన్‌ = (నరస) ఆ యాడెకిడిరీతిని (అనాద

మందరసహితము 25 రముతో) (ఏబూయచు లెక్క గొనమితో _ అనుట (గ్రీక్స ప్ర వినొదప్రంగిమున కగు విధమున వినోదించెడునట్లు (వశీ = వినోదగోస్టై శకెళీమ తద్దానగుణాన్‌ నియ _ (నై ష్‌ కిస 21్లో ఏ ఇచ్చట కెళీషు = వినోదగోస్టకు అని (మల్లి] ఆరిన్‌ = శత్రువును (సిరకునిని) ( రిపౌ వైరికపత్సారి ద్విషద్దేషణ దుర్హ్యృద (ఆమ )]] హరిన్‌ = ్రీకృష్ణునిని చూచున్‌ తా __. “త్యభాల నరకునియెడి తనరోషా వేశము (ప్రకిచించుదు దాణము లొకిమలోవెర్షము గా ఎడము తెణఎ లే కుండ కురిఎంచినది అమె అట్లు బాణము లేయుచు చుజచుల చూపులతో మగార్తి తాల్చిన మవ్యోకోధ మనునట్లు చూచు చున్నది నరకుని అల్లు చూచునప్పుడు ఆమెచూ పులు సూదులట్లు ఆతనీపై బడి (గుద్చుకొని మహాబాధను ఆంఎనికి కలిగించు చున్నమి ఇక ఆమె చిఖునప్పైలు మొగముప్పై చిందులాడ శృంగారమూర్తి మై శ్రీకృష్ణుని దర్శించుచు మహా నంద మనుభనించు చున్నది అస్సు డామెకన్నులందు ఆనందదాస్పము లేర్పడి ఆవి ఒక్క టొక్కటి గా రాలు చున్నవి ఎడము తెజఎ లేకుండ అ ట్లవి పడునప్పుడు ఎజ్జనిగీ తలతోడి (శామరవూజేకులవంవ) జెస్పలయందు నిలిచి తత్కాంతి.ప్రసారమున అవియు ఎజ్జ న్వై సద్మ కింజల్కము-తో చేరిన దుకరిందబిందువు లవి యనునన్లు క౯నవచ్చు చున్నవి అవి [క్రింద ఐడు నప్పుడు (మజిహారమునుండి జాల్‌ పడు పద్మరాగనుణుల ట్లుండ్రి చూడ ముచ్చట గ ఉన్నవి అంతతోనే నరకు డు కొనరా గా ఆత డు తననాధునియందు మూఎన (కౌర్యము గుబుతునకు వచ్చి కోపము పెచ్చుపేరు గ ఎంతా ఆమె జాశరూకత వివాంచినను (తానుగూడ నరకునిప్తై దాడి సలుస _బ్రయత్నపడు చున్నదా ఆమెతోసా టనునస్లు దృఢమూ బిగించిన పై టచెజ గు స్పస్థానమునుం&ి ఇసునుంఅ తొల గి కదలాడకి తస్పుట లేదు ఇ క ఆమె (శ్రీకృష్ణుని గాంచున స్పుడు ఆనురాతిశయ ముస్పొంగి తత్సూచకము గా జొటి జాటి కుండ జాఖజు చున్నది ఒయ్యా రము లొలికించుచు ఆమెఎయ్యదకొంగు నరకుని గనునప్పుడు ఆమె నీ వెంత న్వీబళు "కెంత నీతోడియుద్ధము నా కొకచెరలాటము రా _ అని ఆతనియెడ తన 5గు తృణీకారబుద్దిని తెలియ జెప్పు చున్నది తనచూపులకో శ్రీకృష్ణుని దర్శించు చున్నప్పుడు ఆయనతో వినోదగోబ్ద సచుపు చున్న వనువట్లు ఒకవిధ నుగునొయ్యారముతో ఆతనినంకికు నాగు చున్నవి ఆ చూప్పులు మహానందముతో ఇట్లు సత్యభామ నరకునకు వీరమూర్తి గాను (శ్రీకృష్ణునకు శృంగారమూరర్తి గాను తాను సాక్షాత్మరించినది

276 ఉ త్తరవారిపింశము.___ ఆ

విశే __ (మందారకేసరమాలా) ఇ బ్లను-వలన అమర్షము అనెడి (విరమున కగు సంచా రిభావము సూచింస బడినది నిన్హాకేపావమానాదె రమర్షా 2-ధినివిష్టకా న్మేతరాగ శిర

కమ్చ _(భ్రూభజ్లోత్తర్హనాదికిత్‌ అ (సావా) అమర్షము వీరరసమునకు వ్యథిచారి యగుట నా

రత్నా ఇట్లు వచించినది అమర్షి (టతిబోధశ్చ ్రారాసూయే భావా వీరే భవ న్త్యమీ (అవ) (సలిలస్యందంబిచ్సి __ ఇందువలన హర్షము అ౫ెకి (శృంారు) సంవారిభావము తెలుస

బడినది - హర్ష ్ర్వష్టావా ప్తె ర్మన రసాదో ఒ్యశు“ద్దవాదికరి అని (సావా్రా

(తోడ్లోన్స్‌ -- ఇ బ్రనుటనుబన్టి జౌత్సుక్యిల. అను సంచారిభాఎస్సు సూచిుము ఇష్టాన వాస్తే రౌత్సుక్యం కాలకేన్‌బా తా చి త్తతావత్వరాస్పేద దీర్చ నిశ్చఎతాదికృత్‌ అం (సావా 0 (నరకునిపక్షమున _ ఆవనీపరాజయము సత్య కైనయిష్టము అది ఇద్ధింస కుండుట (ఇష్టానవాబ్త) దాని కై నత్సర (మొ) ((ీకృష్ణునిపకమున) ఆత డు తనకు కలిగించిన వాంభికార్థ బడ్డి కైనంత యనురాగాతిశయము ఇంతకు (ప్రకటింప కుండుట ఇష్టానవా_్త అందుల క్రైనత్వర (మొ)

(3గతిన్స్‌ -- దీనిచే వీరమున కగునంచారిభావము. గర్వము) సూచితము గర్బో వద

ప్రభావథ్రీ విద్యాసత్కులతాదిజ అవజ్ఞాన విలాసాజ్ల దర్శనావినయాదికృత్‌ అని (పా ఖా ్కె. నిర్పికొరత అనెకి సొత్తీకగుణము గూడ వర్షిత మైనది దీవినలన _ భీశోకకోధహర్షా దః ర్లామ్బీర్యిం నిర్పికారతా అని (సావా 0) ఇది నాయకగుణ మైనను _. అథ నాయికా (త్రి భేదా స్పా ౬ న్యా సారారణా బ్రతి నాయకసామాన్యగుజై రృవతి యథాసంఛవై ర్యు క్తా అని (స్యా కనుకనే నాయికాసాత్సిికగుణము గూడ ఇది హిలాగతిన్‌ అ౨ ఇట కొందజపారము. (చూ తెచి గు చృన్యాలోకము పోతిన గీనిని అనుకిరించుదు (ాబన పద్య మున పరు బాచున్‌ ఎరు శజొచు. చింద్రాస్య హీంగతిన్‌ అ౦ి ఉన్నది ఇదిఎంళ పా రావతగణమునకు మూం పనింందును. (నరకుఎయెడ) "హ్‌ూగతిన్‌ = అవహే-నతొ (౨ శాదరముతో) అని అర్థము (్రీకృష్ణుంయెడు వింాసముతో _ అణ అర్థము 'హేలా బ్రయా మవజ్ఞాయాం విలాసె వీకభూఎషకామ అని (గుది)

(అరి జూబిన్‌. పెరి జొ) _ ఈసద్యమున వీరళ్ళంగారములు నిర్హికము లగు దున్న ఏ ఈరగములు విరుద్ధను ల్రైనను ఆ_శయభేద ముండుట బక్టి ఏతద్వర్షన దోషము కాదు [పూర్వ మీయంకము స్యసనూణము గా నిరూఎతమ్సు దీ౦ిని అనుకరించుదు. దీనికి శ్రతిచ్చాయ గ పొందుపజచిన పోతనభాగవతపద్య మి ట్లున్నది---

మందరసవాతిము 277 మ పరు జూచున్‌ పరు జూచు నొంి నలరింసన్‌ తోషరాగోదయా విరతభూకుటి మందవోసములతో వీరంబు శృంారిమున్‌ జరగం గన్నుల గెంబృ సొంపు బర 10 జండాస్త్రసందోవా దున్‌ సరసాలోకసనమూహమున్‌ నెజప్పచుం జందాస్య హీలాగతిన్‌ ( 0ర్కం. 78ప ) పరిశీలించి చూచిన నాఎన పాటించినవ్యం గ్యమర్యాద పోతన వాచ్యి ఒయ్యెడిశీతిని వ్యక్తఎజి చినా డనిఎందును వీరంబు శ్యృంగారమున్‌ జరగన్‌ అనుట రసములకు స్వళబ్దవాచ్యతారూప దోషమును ఆపాదిందు ననిఎంచును _ రసానాం స్పళబ్దివాచ్యతా దుష్టైవ అని ఆలంకాలికులు ఇవి దరహాసము ము న్నగునానిచే తెలుస బడుదగునే ఉన్నవి ఐనను పవరు క్తములు గా (వాచ్యము లుగా మరల జెప్ప బడుట అంతహృదయం*నుము కాదు ఇచ్టెపస్టులను ఆలంకాతికులు సమర్జించి దోషము ౫ దినినసందర్భములును లేక పోలేదు__ దృష్ద స్ప్రణీకృతజ త్హ్హ్యయనత్ర్వసారా ధీరొద్ధతా నమయ తీవ గతి రరిత్రీమ్‌ కౌమారికే ఒఎ గిరిని ద్గురుతాం దఠానో వీరోరస కిదయ మే త్యుం చర్చ వు ఇచ్చట వ్యాభ్యాత. అత నాయకస్య ఇక్సాహదర్పయో అతిశయసూచనాయ వీరరబక్పేని దరఎ త్వేన చోలళ్లేఖ అ౦నాడు ఈ పట్టున సోమన ఇన్టిపళ్నమునకు స్రతినచనమునకు (సమాధాన చునక్రు అవికాళమే కల్పింప లే దనుట మనము 1మనింస దగినది ఇట వీరరంమును పేర్కొను చున్నను = భూకుటి కన్నుల గెంపు అనునవి రొదమును తెలుఎ చున్నవి వీరము ఉత్తమ (ప్రకృితి (ఛీరోదాత్తాశ్రయము) ర్యౌదదు (ధీరోద్దత్యాశయము) _ ఉత్తష్య ప్రకృతి ర్చీర అని (నావా ) ఇచ్చట వ్యాభ్యాం దీవికి వ్యాఖ్యాంతిరమునుగూడ తెలిఎనా దు అది వేణు సత్యయందు. వీరమే. సముచింము_ ర్మాదమునకు విశిష్టగు+ములు గా వై బొమముడి.. ఎజ్జవాలీన కన్నులు పేర్కొన బడినిఎ అంంకారికులచే _ రొద (కోధస్టాయిధాన ర్త స్యన్నేతతా చ భేవినీ యుద్ధవీరత అని (సావా ) అశుభావాదుల నూవితము లగుఎరోనే బౌచిత్యము కల దని అందజును అంగీకలింతురు. ఎగ్గిలిన దనుటకంకై. తల ఎందికొనిన దనుటయే సహృదయ హృదయంగముము ఇందలిరోషరాగోదయాడులు నాచనపద్యమునందు. ధృనితములు రోషము లేక చూప్పలు సూదులు కావు అనురాగను గలుగనిదే శృంగారచేష్టలు (మందహాశౌదు) (వర్తి ల్లివు అదిగాక సోమసకల్పనాగాంభీధ్యము అలంకారచ ముత్క్య్బృతి పోతనసద్యమునందు

278 ఉ త్తరి హరివంశము. ఆ మ్కగ్యములు మలఒయొకివిశేషము _ ఉ త్తమ్యపకృృతి నీర అనుటపలన రౌ్యద్ర.ఎనందు ఆరో ద్ధతు డు నాయకు డనుట తెలియపద్చును ర్వౌదొ నామ కూరజనసమా(శశ్రయ అని చమత్కా రచందిక (మొ ఐనను = తిక్కన ఉత్త. (ప్రక్ఫితి యగు అర్జునునియంచు సై తము ఠ్యౌదయి వర్దిందుటకు శంకోచింప లే దనునట్లు కానవచ్చును అవుడు గజచి యొళ్ది నగునాననంబుతో చౌ మలు ముడిచి ఇమం పొడమ మెను కంస మొంద గనలు గదిరిన కదికిన వ్పెసకమెం గ నన్న కిట్టు అనిమయె (బొ ల్లి 270) (మొ ని ఈపసట్టుం 'రాడ ఇది కరుణరసమున కంగ నుగు రొద మగుటవలన దోఎము లే దనియో లేక ఇదియును వీరము నకు నంచారిభావ మన డగు అమర్షము నకు బెంఎన దవియో మ.8 యేదొ యొకిరీతిని ఎనర్జి ప వలణయుస్న దని ఎంచును. (ఇచ్చట చూపకము అందంది అని దాచి పా సూచకము లై యందంద (అని ఎరే పా తంజా వ్రాత పా వావి పా చూప్పగము లందంద అనుకీతిని “ంస్కరింబుకొనిన ఏదో ఒకరీతివి సనన్నితము కావచ్చును అందులకే వోంస్కార మక్క లేకుండ సమన్విత మగుచు తంజా (వా త పా కూడ ఇది అగు చుండుటనుబక్టె వీరే పారసు నాపార మైనది] అధ ఆరు ఆధ అగ ల్‌ అలం .___ యథాసంఖ్యము ఇట (కమ(్రాస్పములకు (శిమాన్వయము చృష్టము] నిదర న [ూజలు నూచకము లగుట అకంభనము వానివంటివి _ అని సొమ్యుము గమ్యము లసంవ వద్ధర్మయోగా దుపమానోసమేయయో _ ప్రతిబిద్ను[క్రియా గమ్యూ య్యక సొ న్యాన్నిదర్శనా అని లక్షణము] ఉసమ [ 3నరమా లాదుకర ందబిందువులవంటివి సలిలస్యందంబులు సాదృశ్య ము సలిపుష్టము ఉసమా యత సాదృళ్య లక్ష్మీ రుబ్గసతి ద్వయా అని లక్షణము] రూసకిము [శరాసారమున్‌ అని బాణములు ఆసారము గా రూఎతములు ఉ డీ చనకజ్ఞ వంపశి “చ₹మూసవాలోచన మింట వ ౦టలం బూ చినవాణజాలమ-.న బూర్యసుపర్వపు రాణగర్వమున్‌ వే చినచందమున్‌ విపులలీరరసంబున నాత్మఛిక్తముం దో చినచందముం దెలియ దో చిన నచ్చర లిచ్చ మెచ్చనే ౧౬౩ అర్థ యై ఊ ఎనకిజ్లి జ ఊ చకజ్జను (లే తజొన్నకాడను [ ఊ చనకజ్ఞ ౨ ఊ చకజ్డ కు (రూపాం )] వంపని 2 వంగ దీయ జాలని సయ --రుహ తో*న ౫ ఎద్మముఎ వంటి. కన్నులు కలది (సౌందర్యవతి సత్య విస్స్పల _ వీరరనం౦బునన్‌ 2 అధిక మైన

మందరిసబాతము ౨/0 ఉత్ప్సాహమునందు (యుద్ధయిన కగు... హోద్వపమునందు (వీరమునకు స్థాయి ఉత్సాబాము లోకో త్త రేషు కార్యెషు స్టేయాన్‌ (సయత్న ఉత్సాహ (ప్రతా్రా రసస్టాయి రసము - వ్యవ హరింప బడిన దిఎ హాూ(త్రశాటకన్యాయమున (అన్నము విండుచున్నాడు. అనుటవంద దిది ఆత్మ ౧త్తమున్‌ = తినమనస్సును తో చిన . చందమున్‌ తో గునట్లు (మును గునట్లు యుద్ధ (ప్రయల్నమునందే. మనస్సు నిదుగ్న ఎగునట్లు (అన శ్రా (న్వచ్శిద్రపరచ్చిదాదులయందు హస్తలాఘం లక్ష్యదర నాదులయందిు మణస్సు తదేక్శాగతతో జాగరూకత వహించు చుండునస్తు = అనుట చేఎన విధమును మీం-న్‌ == ఆకాళమునందు మంటలన్‌ = అగ్నిజ్బాలలను ఎూ చిన = బాణజాలమునన్‌ 2 శానునట్లు (శిలుగునట్లు వ్యాఎంచునళ్లు) చేఎన బాణములగుంపులచే (ఆమె (ప్రయోగించెడి పదు నైన బాణములపరంపరలు తిను తళతళనికాంతులతో అకాళము నంతను ధగదాయమానము గా ఒనర్చి అగ్నిజ్బాలల నందు వ్యాఎంస జేయు చున్నవాయ నునస్లు భయంకరములు ఒబ్బయున్న వళి భానమ్రు [తిక్కన కర్ణార్టునుల యుద్ధమును వర్షించు చుఇట్లనినాడు మింటను మంటర్‌ వజపెడు వాలమ్ములు జూ పఅ నత్తొలుతా కు వెజగుపడ జె నృపా (కర్ణ 8 వ్‌ పూర్చిసుపర్వ _ పురాణ _ గర్చమున్‌ == తొలి వేల్చుయొక్క (రాజసునియొక్క్ర) . (ఎూర్వసుపర్చులు = పూర్పదేవులు (మొదట 'దెవతలు గా ఉండి అధర్మాచరణమున 'దేపత్పమునుండి (భష్టు లై నవారు (వ్య) సుపర్పాణ స్పుదునస (అమ ఎర్వదేులు _ వర్వసుసర్పులు _ పర్యాయములు పూర్వదేవా న్సురచ్చి ష (అమ)] చాలకాలమునుండి యున్న [పురాణం (గన్టలేదే చ క్లీబే తిమ పురాతినే (నా నా) మదమును అహంకారమును(నాయంతవారు లే రనెడ్‌ పొగరును వే చిన.-చందమున్‌ = వేగ జేఎన విధమును (మలమల వే చిన కతి? నశింప జేఎన చొప్పునుు తెలియన్‌ ₹ తో చినన్‌ = (విశద మగునట్లు అగపడ (బాగుగా తనకు కానరా గ్రా అన్బరలు = అస్సరలు (దేసతాకన్యలు, ఇచ్చన్‌ = (తమ మనస్సులయందు (జాత్యేకవచనము. (ప్రత్యేక మన్సయము) మెచ్చరు - ఏమి = సంతోషంపరా (తిప్పక నంతోటంతురుు [నరకుడు గొ స్పవీరుడు సత్య (గర్భ మ+ చి దైన్యము వూంప జేఎనది ఆతవిని ఇ క ఆకనికి త్వర లోనే చావు మూ డ కున్నది (చావునకు సంబద్ధము గ ఉన్నా డాత డు యద్ధమునందు వెనుడీయక చచ్చినవీరయోధునిని అప్సర లు ఎరింతురు వారికి మహావీరుని బతి గా ఒన గె డియవికాశ మేర్చజచి ఉత్తమసతిదానము. సత్య చేయ గలుగు చున్నందున ఆమెను మెచ్చుకొ నుచు మహానంద మందు చున్నారు దేవతావేశ్య లని భానము కాళిదాసు వీరయోఛులకోడి న్న

280 ఉత్త్సరహలరివంశము.___ ఆ యంవరమును అచ్చరలయెడ ఇట్లు పర్షించినా డు కళ్చిద్ద్విషత్థడ్ల్గహృతో లృమాజ్ఞ సద్యొవిమా న్యసభుశా ముపేత్య వామాజ్షుంస క్తసురాజ్ఞన స్వం నృత్యత్కబస్టం మతే దదర్శ (రఘు 7స 5 ల్లో) ఇట అగ్నిపరావే = వరాస్స్పరస్సహ్రాణ్‌ భూఎ వూయోధనే హలఘ్‌ త్వరితా న్యుపధాన్నన్తి మదు భర్తా ఒయి మేతి చ అని (దుల్లి ఒక్కి యోధుని అవ్వరు లెందడో వరింతురు గనుకనే అచ్చర ఎలబ్బ మెచ్చరే అనుబహు-చనాన్షవ్రయోగ మిట “ంగతము] తా . చాల సుకుమారాంగి సక్యభామ లే అజొన్నకాడను ఏందుకు గూడ శక్తి లేనిదా మె తన యవియనిసొౌకుమార్యియునుబన్టే అట్టియామె ఈనా డు యుద్ధరంగమున ళఎతంించి ఎంతచిమబోయోధులకును శిక్యమ కొనియట్లు ఎయంకరలఎు గా ధనురాకర్ష + హస్తలాఘఎ బాజసంధానాదుల (ప్రదర్శించి విరయు మ్వూల్తీభవించిన దనునట్లు చూసచ్చుచు తాను వాలమ్ములతో (తీశ్టైము లగుదాణములతో) నొంచి ముల్గొకముల జయించిన రాజ్షసచ్యక్రవ రిని (నరకువియం తటివానిన్సిదీనదళకు తెచ్చినది అతిసుకుమారము అగునాయమయనయవములు సరాాకమాతిశయము (ప్రదర్శించి ఇట్లు విజ్బృంభించుటకు ఎ శ్లనుకూలించిననో తెలియదు చూపటి కిది చాల అచ్చెరుపు గొలుపు చున్నది ఆకశమునం దుండి ఇది చూచు చున్నారు అస్సరత్రులు వారు తమకు నువోవీరా (గ్రేసరు డ్రైనయ్యుత్తమో_త్తమసతి నే డపూర్వము గా తట్బంస నున్నాడు సత్య అగ్టేపతి దానము చేఎ సాయసడు చున్నది తను కని ఆమె నభినందించుచు _బవ్మోనంద మందు బున్నారు వారు [మహాయోద్ధ మై ఎత్య నరకునిని జీవచ్చవము గా చే నరకునివధ మి క అచిరకాలము ననే జరగ గల దనుఎశ్చాకము. కలిగించి దేవతలను చాల సంతోషపజచిన దనుట ఇందరి పరమార్థము] విశే _ ఊ చినరజ్ది వంచని అం (వీకే పా ఊ చినకట్టి. ఊ గెడిఫల్ల లికి అఎ ఇఎయి ఊ గులాడెవిప్తల్ల . అ“వలయును (లేదా ఊచపోవునకు పర్యాయపదము గా తొచి జోవు కూడ కల దనసిలయును ఊ చిపోయినఎబ్జిఎ అ9ి (వ్య) ప్రమాణ మిందులకు అంత న్వర మన " దీ పారము వంచని అనుట గూడ ఈకవ్వ్యిపయోగసరళికి విరుద్ధము (వంపని అనియే తంజాావా అపా) (పయోరుహలోచన) ఇది సత్య సుందరి ఆగుటను వచించి (అస్పరఆ్రలతోడిి) సౌందర్యముసం దగు సాజాత్యమును బోధించుదు సుందరులు శుందరులఎంజయనును అబ్యోను లభినంచించు ళనుచు పై వాక్యార్థమును (అచ్చర లిచ్చ మెచ్చరే అనుదానిని సరిషృష్ష వెంచంచు చున్నది

శి మందర”వాఆము 28 (తెలియ దో చిన్స ఇ ట్లనుట _ ఒకిప్పుడు _ ఆనంభావ్య మైనయీయంశమును. వివినమెడ విశ్వబంపక పోవచ్చునూని తమకు విశదము - కన్నులయెదుట ((త్యకము గ్భా కానవచ్చు చున్నవై నందున ఈఎషయము వారు కా దన రాని దయిన దను సూచింప బడుచున్నది తేలియన్‌ అనుట = ఈ యంశమున కైన యసంభఛావ్యతా (ఊబాంపరామి కిగు) పరాకాష్టను. తెలిఎ దీని కిస్పు డైన సంభావ్యతను తెలిఎన దనవచ్చును (అచ్చర లిచ్చ మెచ్చర్రే సత్య సొందర్యఏతి అపృ్పరగలును అట్టివారే ఆమె నరకుని జయించి సరాఎవింయమట సౌందర్యవళుల కై నవిజయము సౌందర్యపటలు సొందర్యవతుల క్రైనవిజయ మును (ప్రశంబంచి అభినందించుట (లోక సహజము దానినే మెచ్చరే అనుచోటి ఏమి సూచించు మున్నది ఇచ్చన్‌ ఆనుటచే మన వ్రార్చకిము గా వారు దీనిని అభినందింతు రను టను తెలియ జెప్పును అందులకు కారణము = సత్య సుకుమారాంగి యమయ్యు తమకు అగిన సతిని సంపాదింప వలయు ననెక యపకారబుద్ధితో నీరదవ్రతదీక్ష తమకు గా చేపట్టి పడరాని (శ్రమము పడుట_అనియు సూచితము [మధురావిజయమునందు. ఇట్టియాశయమునే ఒకవిధముగా తెఎప. గలల్టాక మొకటి ఇ ట్లున్నది _ అన్తర్చిమ్బికవమ్మేన్హా కమ్పేన్త) స్యాఎపుత్తికా అప్పరోభ్య పతిం దాతు మన్తర్నత్నీ కి లా ఒభివత్‌ (4స 8 ల్లో) అంం౦ం ___ కావ్యంింగము (వాక్యార్థ హేతుకము) అద్బర లిచ్చ మెవ్చరే అణువాక్యార్థమునకు పైనాక్యార్థము. (తెలియ దో చిన్స అనునది హేతువు ఊ చనకిజ్ణ వింపని పయోరుహనే్యత అనునది సజ్యయందు. వీరకృత్యదున కైన యసంధావ్యతా ౦థాననను తెలుపుడు కావ్యలింగ ముకు అంగము - అసంభవాలంకారమి ను తెలియ జేయు చున్న దనఎచ్చును ఆశంభవో ఒర్జనిష్ప శక్తే రసంభావ్యత్సబర్షనమ్‌ కో వెద గోపశిశుక స్లైల ముత్పాటయిస్యతి అని లక్షణము ఉ అక్కమలాయి వాడి నరకాసుకువై నరి నేసె చాణముల్‌

పెక్కుదెణంగు 6 య్యసుర శీకరు 2 వడు మాబుతూపులన్‌

(గక్కన జార్మ్వ మేడువిశిఖంబుల నొంచిన సతృథావ 79

-పిక్కినమోము లేనగబుటీరిక లం దళుకొ త్త నత్త్సజిన్‌ ౧౬౪ అర్థ___ ఆశ కమల శ ఆయత + అ = తామరవూలవలి (తానురపూలజేకలవచె అనుట) దీర్చిము లైన (నిడు వైన వైన్స (దీర్ద మాయతమ్‌ (అమ )] కన్నులు కలది యగు నాసక్య (కర్తృ 'పెక్కుదెఅంగులు == సలువితముల గలవి ఐన [గ్రారసము కత్తివాతితూప్ప

€282 ఉ త్తరహరివంశము__ ఆ సరుడు =. (మొ రీకులు గలవానిని (దాణభేదములను (వై*జ ) ఇట్లు పేర్కొనినది__ నారాచ ఏషణ శ్చాయసే శరే అర్హశత్యొ ఒర్జనారాచ కజ్బంఎత్ర శిలీముఖ (తివాగ శల్యనారాచే ద్వౌ దక్షాసనదశ్తీకొ అర్బఒస్ట్ర తుర(ప్ర స్న్మ్యా ద్దికన్ణి క్టికదల స్నువా దలఖలో భల్లా శ్చిపాటో ఒల్ప _దాకతి (అనుఠీతి9) తిక్కనయు _ వీరాాగవో ఎశం బున విజ్బంభించి ధిల్లార్జచ ౦్యద్రక్షరికాముఖనారాచ్నపముఖ విశిఖపరంపరలు వర ఇంప (భార శల్య ల్లి ్సి అనినా డు] దాణములి సరికి + అశరునిపైన్‌ == నర”ాసురువి మీద *రిన్‌=సెగా (బాగూూం అక్ష్యదర్శినము హ_స్తలాఘవిము దృథముజ్బ (మొ ్గి వానియం దు ఏమా[(తము కొజుతి లే కుండి (ఉఅయంకిర దుగునట్లు గా _ అనుట) ఏసెను = ప్రయో గించెను అఆ -ఓ అసుర 2 ఆరాకసుడు (నరకు డు నీకరు డు -- ఐ = భయము కలిగిం చువా డు" ఉండి (రోషదుచే భయంకరాకొరము తాల్చిన వా ద్లై _ అసుట నడుము=(సత్య భామయొక్క) నడిమును ఆం౬ తూదృలన్‌ = ఆజుబాఐములచేతను (గకు నన్‌ = శీఘముా (వెనువెంటనే ఏడువిశిఖంబులన్‌ == ఎడుబాణములతో పార్శ్వము = (ఉదరముయొక్క పొట్టయొక్క (పక్కాభాగములను (జాత్యేకవచనము) నొంచినన్‌ = నొవ్ని జేయగా (బా ధింస గ్రా ఆ = ఈజీన్‌ = ఆసమయమునందు (అట్ట దాధించినప్పుడు _ అనుట సత్యభామ (5 ర్త) కెంస్త + ఎక్కిన మోము = ఎజ్జి దనము కిలిగిన ((ఎజ్జివాతిన) మొగము (8 ర్త లేనకవుటరికలన్‌ (లేత + నగివు + ఈ రికలన్‌) = చిబునగవులయొక్క అంకరములతో (బ్రిజునగవుణు మొలక లెత్తు బలతో - అనుట) [నశవులూొనిభేదములను (వైజ ) ఇట్లు వచిం చినది = బ్మతం త్పదృష్టదళనే వోసో “కోస్టకాననా. రుచి ఆ హతం దృష్ట దన్తే విహఎతం (శుతే సోశ్చాసే త్పాజ్బరికం త ధోసహాబతం భవేక్‌ నికుణ్చీంగరోచా త్ర వట్టహాసో మలోహసే. అతివ” సముమ్యూతో ఒపవాసో ఒకారణా త్క్యితే (అక కేనగ ఎుటరికలన్‌ అనుటఎలన ఈనివ్వ్పు ద_స్పము లగ“అపని చిజటునవ్వ్పు అయి న్మతిము తెలియ నగు చిన్నది త్‌ళురు -1- ఒ త్తన్‌ 2౯ మికి-లి (బకొశంపసా (పై ఎద్యముకా అన్వయము) తా _- సత్యభాను తాను నరళనిమి ద అర్ధచ౦్నద్రము వత దంతయు నారాచము.ము న్నగు భయంకరబాణవమి లనేకములు బూంగా (వయోగించినది వానిచే నొచ్చినవా డై నరకుడు పట్ట రాఫయా[గ్రహముతో ఆలుబా -ముంతో సత్యనడుమును ఎడుదా *ములతో ఆమెప్రక్కభాగముఎను (జొక్కలనుు గుజికొని యేన. బాధించెను అందుల కౌమె కోఎంబ మొగ మెజ్టనాల - చిజునవ్వు మొగమున కొకయలంకరను గొ జే సర్మాక్రమించినది

మందరసవాఅము 288 విశే __ (“6నొ ఇ ట్లనుటవే ఆమె వై చుదా*ముఎం దొక్కచియు లక్ష్యము తబ్బ చినుట లేదు లాఘవాదులయందు కొజవముట లేదు అందులకె దుర్చర మగు బాఏ కలిగినది వానివలన నరకునకు అ ట్లగుటచేతనే అత డు వీకరు డైనా డు . అని భయింకరాకొారము నరకుడు కాల్చుట కిగుకారాము నిది తెలిఎన దనవబ్బును ( పెక్కు దెజంగులు ఇది (క్రియావిశేషఎము గా జేఎ (బా+ములు 'పెకళ్టువిధములు - (ప్రయో గంచెను = అనుఎయు అసంగతిము కాదు అనేకవిధముల - బాణములను వయోగంచుఎను భారత మిస్లు వర్ధించినది _. ఒందొం.తో దా కి మంచెడునవియును జిందముల్‌ పొడిపొడి సేయు నవియు గస్టామైమజువుఎ దట్టముల్‌ ావించు నవియును నెజను నోనాడునవియు నెస్హుపె ఐడి మేని నెగయించునవియును దల నేలడొ న్తంగ దా కునవియు నీరుమెయి దొలిచి బెస్టిల దూజునవియును నలువుర నేవుర నాఎసవియు న్లైనళరములు గను గొని యాడ యాడి నార దు డు ఎచ్చలింపంగ వీరే? సలిపె నుద్ధతిమై ధనుర్స్భలము లడరి లావు వెరపును నెజయ జలంబు మెజయ (భార విరా 8 (64 ్సె (లేనగవుటరికలస్‌ అము-పలన చిబునగిపలు కాంతికుంతము లై. కోమలము లగుదు దర్శనీ యము లగుట తెలుప బడినది అందుచే ముఖళోభ పరిపుష్ట మగుట. చెప్పక చెప్ప బదిన దిట (ప్రతివీరు డు బాధించి ఎరాధవించినస్పుడు తమడ్రోధమున కనుభావి మనునట్లు నవ్వుట వీరుల కొకసహజగు=ము. ఇట్లు పెక్కంం (దొక్కపెట్ట పె ల్లేనం గినుక నూనిన నవ్వు రౌద్రంనంయి నలంకరింఎ (భార (ద్రోణ 8225) అళ్చక్థామ షడ్చా౨వి డ్జాంగుం జేసె గిరీ నవ్వుచు దదీయం బై నవాఎంబు (దుం చెన్‌ (ఫ్య్కు 2 804 )(మొొ (తళకొత్తన్‌ ఇ ట్లనుటచే త్యమొగము సహజము ా ఎట్టి న్నై కాంతిమంత మైనది అది మతింత యెజ్జవాజినది (కోధమున అట్టిమొకముపై కెల్లనిచిజునళవుకొంతులఎ (ప్రసరించి మొశ మును చిత్రవర్ధములు కోలదాని గా జేఎ మజింతోభాయమానమును గా ఒనళత్చెను. అనుట వచింస బడు చున్నది గీ గొడుగు శామయు విల్లును బడగతోన

తుమురు సే రథ్యంబుల దునిను వైచె నతివ యత డొండుకోదండ వ ౦దికొన్న నజకె వేజె వి స్లెత్తిన విలుగ నేసె ౧౬౫

284 ఆ ల్పరివారిపంశము- ఆ అర్థ. __. (సత్యభాదు క రృ గొడుగు = ఎండమణువును (ఆతిప్యతంఎన్సు కామయున్‌= గొడుగుకజ్డను. విల్లును = ధనుస్సును పడిగ = కెక్కెమును (ధృజమున్సు ((పడగనా “చెక్కెము దనరు (ఆం భా 84౧) ఇది యన్నియు ద్వితీయార్దకపధిమావిఎ క్ర్యంతములు] తోన (తోన్‌ + అ) 2 వెంటనె ఆతిశఘము - (శృ్యతువున కెబూ(త్ర మవకాశ మీయ కుండం అనుట్స తుమురు + చే == తుమురుగ చేఎ పొడా ఒనర్మి రధ్యంబులన్‌ = గుల్దిములను [రధమును వివబాంచునవి (స్య) రధ్యో వోఛా రధ్యూ య (అమ) అ ద్వవాతి రధయుగ (ప్రానగ్గమ్‌ (44 70సూ) అని యత్ర్రలణ్యయము)] తునిమి వైచెన్‌ 2 చంఎవెనను (చంపెను ఆత డు = ఆనరకు డు (కర్త ఒండుకొదండము = మజయుకిధనుస్సును అందికొన్నన్‌ = (గబాంప గా (తీఎకొన గ్రా అతివ = త్త (సత్య) నజకెన్‌ 2 ఖండించెను వెటి == వేటు (ఇతర మైన [ఇట ఎ - ధనస్సున కగునాధిక్యమునకు ద్యొతకము - నీ రెప్పరియ్య (దుపదమహారాజులె (భార ఆది 877) ము న్నగుచో ట్ల పరిహాసాదులకు ద్యోతక మైనట్లు విల్లు ఎత్తినన్‌ == ప్రై కి తీయ” విలుగన్‌ ఏసెన్‌ = విలుగ గొశ్లైను (నజికి వైచెను

లౌ సత్యభామ నరకుడు తన్ను నొబ్బంచినందులకు కోఎంచి నరకుని (ఎ(నూట్బిహ్న మగు) తెల్లగొడుగును (శ్చేశాతష్మతమును) దానిదండముతో గూడ (తల నజకినట్లు) నజకి వేసెను అంతటితో ఆ గక ఆతనిధనుస్సును దానితోపాటు ధ్వజమును పొడిపొడి చేసెను మజీలెండుధనుసు ల నత డు క్రైకొన గా వెంటవెంటనే వానిని గూడ ఖండించి వైచెను ఇట్లాం నికి చే యాడ కుండ నొనర్చి ఆతనిని దీనిదళకు తెచ్చెను

విశే _- శ్యత్ముపమాదములను కనిపట్టి (వహాంంచుట తాను (్రమాదఎడి శత్రువులఎవోర ములకు తనయందు అవకాశ మీయ కండ జాగరూకత వవాందుంఎ = అనుశవి వీరునకు అవళ్య కర్తవ్యములు అందు సావధాన మై &(ప్రహ న్తతితో విజయము సాధించి“ది నరకునియెడి సత్య అనుట ఈపద్యమునందఎ పరి వార్జము రొము డు రావణుశితోడియుద్ధమున కినుమతి లక్ష్క్మణున కిచ్చుదు నీరుంకర్తవ; ఎును జ బ్లుపదేశీంచినా డు.త మ్మబవీ న్మబో తేజా రామ శృత్యఎరా [క్రమ రావజో బా సువోఎత్యో రణే ఒద్భుకపర్శాకవు తస్య చ్చి_దాణి మార్షస్స స్వచ్చిదాశి చ లక్షయ చతషా ధనుషా యత్నా (ద క్షత్మానం శమావాత (రామా యుద్ధ 47 50ళ్లో 3]

(వేజ) (ఈశ్వరునితో స _ప్పర్షుల్వపసంగము) నీచిత్తంబున వ _ర్తీంఎమా ఇృతార్థత్చింబు ఆళ్ల వర్ణింప నేల (హర 4 40) (మొ )కరతలా మఎకమట్లు(అజచేతిలో యుణలికకొాయవిధమున)

మందరసవాతము 285 బాగుగా తెలియ నగు చన్ననృత్తాంక మిఏి (మాళ్చతార్జిల) = అనుట ఎ అనుదానిచే సూచి తము ఆమాట వెజే అనవలయునా అని (వ్య) వేజే అనుదానిక్తైన (రూపాం). వేజె అననచ్చును ఇట ఆధిక్యద్యోతక మిది ఆగుఎ విశేషము క గిద విసరి వై చ నరకుడు

వదలక నతి దునిమె శళ్తి ఎెచెను దితిజుం

డది ముదిత దుమురుసేనెను

దుది బరిఘము వైచెనతడు దొయ్యలి విజిచెస్‌ ౧౬౬ అవ --- నరకు డెన్లో _పయత్నపడి సత్యను గెలువ (బయత్నించిన విధము ఆక డందు విఫంమనొరధు డైనవైనమ వచింప బడు చున్నది అర్థ _-. నరకుడు గద = గుదెను విరి = (గిరగిర (తిబ్బ వైచెన్‌ = (సత్యమీ ద వెసెను సతి = పతివ్రత ((పతిసేవాశత్పరురాలు _ అనుట్స (సత్య సుచర్శితాతు సతీ సాద్చీ పతినైతా (అమ ౫] వదలక = విడువక (వెనుకంజ వైనక ధైర్యము ఏమా[త్రము సడల నీక అనుఎ తు;మెన్‌ = నజకెను దితిజుండు = దితికుమూరు డు (దైక్యుడు నరకు డు) శజక్తిన్‌ = చేతితో విసరి వైచెదియొకవిధ మగు ఆయుధము ను [ఆయుధములను కొన్నిటిని (హలా కో ఇట్లు వివరించినవి - శక్తాాది పాణిముక్తం స్యా దము క్తంతు తురాదికమ్‌ మున్హైముకక్తం తు యష్ట్యాది య ఫ్రనుదక్తం శరాదికమ్‌ (488ళ్లో )(ఆఫ)] వైచెను ముదిత = ఆ (సత్య ముదిక యువిద గరిత యన భామినీసమాఖ్య లగు (సాంబ మా న 200] అది = దానిని తుదురు + చేసెన్‌ = పొడి (పొడి చేసెను అకిడు 2 ఆ నరకు డు వంఘమున్‌ = ఎరిఘాయుధమును [ఆంతట ఇనుఎముండ్లు గలలోహదండ మిది సర్వల కజ్దకితో లోబాదజ్ద పరిఘ అని (స సం) పరిఘో యోగభేదే స్యా న్ముద్గరే ఒర్గళశూతయో _ (విశ్స్శ ఖుదిన్‌ = చివరకు (ఎట్టకేలకు ఎండవ్యపసయత్నిమో చే - అనుట్స వైచెన్‌ == వేసెను తొయ్యలి=ం, (సత్య) విజివెన్‌ = (దానిని విజుగ జేసెను (ఊ్రొంచెను ముక్కలు ముక్కలు చేసను తా -- సరకు డు సత్యచేతిలో చిక్కువడ్ర 'పైరీతిని ఆమెను వాధించుటకు భయంకరిము లగు నాయుధములను అనేకములను ఆమెపై (ప్రయోగించెను ఆమె అన్నిటి? (తుంచి తనపర్నాకమము హస్తలాఘవము సాటి లేని దగుట తెలియి జేసెను

208 ఉత్తరవాతివంళము___ ఆ విశే __ నరకు డెత్తినవిం డ్లన్ని తునమి స్య ఆతనికి బా౭యుద్ధమున కవకాశదు లి కుండ జే*నది ఆత డి కి తాను చేయునది లెక ఆయిధయుద్దనునక ఎద్దపడ గా ఆండు (ప్రయోగంచినయాయుధముల న్నా వని తునుకలు తునుకలు చే అందును ఆతినిని భంగసటిచినది సత్య జ బ్రన్నివిధదుల నరకునిఎద దుఃచి మంతి బద్ధ మగుశవ్చిమునువతె నిర్పీర్పుని గా చెనన దామె _ అనుట ఈపద్యమున కగుసరమార్థదు (ఈదిన) ఇటట్లనుటవలన = ఆతనిజంయహాళ లన్నియు దీనియందు (ఈ పరిటూయుధదడుందు) ఉండి అత డమోఘమిది ఆనితల చి ఉండె ననుట ఆది సత్మభామ అనలీలా తునుముటచే ఆతనియాశ అన్నియు అడియాస లగుటి మూచిఎయు మి నతి చై శేయపతి న్ని? తవిశఖాసారంబులన్నొాంఎ దె వతలున్‌ 6యములు న్నుతించిరి మజి న్వామావీ తత్చూతు ను ద్దతి 'శేసెం దల నేల గూల నొకటన్‌ రై త్యాంతకుం డిచ్చె లా లితకంఠాభరణంబుతో నతిపకున్‌ లీలాపరీరంభమున్‌ ౬౭ ఆర్ధ _- సతి(కర్తు దై తేయపతిన్‌ == రాశ్షసరాజును విశాత = విశిఖ = ఆసారంబులన్‌ = మిక్కిలిపదు నైన బాణము లనెడి జడివానలచేత నొంపన్‌ = బాధింనగా (బాధపెస్టినప్పు డనుట) _ దేవితలున్‌ 2 వేల్చులును నంయములున్‌ = మహర్షులును [బుషర్యతి ర్ముని ర్యోకు స్తాన శ 0౦తో సైతీ అసబ్వ సంయమీ యోగీ వర్ద సొధుశ్చ అని (ధనం )] నుతించిరి = పోగడిరి మబన్‌ = మజియును (ఇంకను (ఇదేకాక మజీయిుక౨ిశేషమును జరగిన దనుచు దానిని చించు బున్నా డు కవి) - వామాజ (వామ + అక్షి + అ + ఈ) = చక్కినికన్నులు గంది ఆ (న్య) [ నామతోచనా వామాక్షీ సదమలు పర్యాయములు మూ దబూ. కామినీ వాపలోచనా (అను బహు(వీహౌొ సక్యజ్షో న్స్బాజ్గాత్‌ ఇద్‌ 64 లి అని షచొట్రత్యయసు. ఎఇత్హ్సృముచే జీస్స్రత్యయము ] అద్‌-+సూతున్‌ _ తల= అనరవ నిసారధియొక్కి- శిరసు [ (శీయాన్పయంబున రెండుసదకులకు స్వస్వామిభావశంబంధము గలవో నంబధిపదంబుష్దకీ ద్పితీయయగు (పౌ వ్యా కార 28మూం దీని చేత సూరున్‌ అనునవో షషకి మాజబూూ ద్వితీయ] నశేంన్‌ భూమియందు కూలన్‌ = పడగా (పడెకియట్డు గ్రా ఒకటన్‌ = ఒకబాణముతో ఉద్ధతిన్‌ 2 గర్పముకో (అనాదరముతో ఎమ్మొాతిము లెక్క చేయమితో [(తృణ(ప్రాయముగా నరకుని తల చుచు అనుట] ఎసెన్‌ = కొట్టెను దైత్య -

మందరసవాత తీరి?

అంతకుండు = రాషసులను చంపువాడు (శీఃలక్హు డు కర్త లాలిత = కంర + ఆధిక ఆఇంబుతోన్‌ == అంద మైన లలికళదబ్దమునకిం టె (ప్రజ్ఞాదిశజపారముపంఎన (స్పార్టిక మగ్గు అణ్‌ (ప్రత్యయము లాలితరూసయౌవన విలా” విభాఎను లై నయంబికాం. బాలికలన్‌ వివాహ మయి (భార ఆది 424 అం నన్నయ కంరమునందు కొంచెము (వేవాడునిప్లు ధరం చెడి యొకవిధ మగు ఆధరణముకో గూడ (సవార్థకతృతీయ ఇది] లీంాంపరీకంభమున్‌ = విలాసమున కైన (ఆమెమనారంజనమున కైన [ లీ౮ కే కృలాస శృ శృజ్లార్యసభవా క్రియా (నానా ) విలసఎయినకు (స ఎం) లక్ష+ మి ట్లిచ్చినది _ భేలాకూర్దనాదిమనోరక్షానాది వ్యాపార (అని ఆలింగనమును (కౌ గిలిన్సి అతివికున్‌ = ఆ్తుకి (సత్యకు ఇచ్చెన్‌ (్రీకృష్లు డు యుద్ధమునందు సత్య దాణవనర్షమున ముంచి తేల్చుచు నొబ్బంచి అవలీలగా నుకుని విరథుని శావించినందులకు మెచ్చి అందులకు పారితోషకము గా గొబ్బరత్నాలపదకమును ఆమె కొస గుచు గాఢాలింగన మొనర్చి ఆమెమనస్సును రంజింస జేఎనా డని భా విమ

తా __ ఒకచుహకార్య మొనక్చినప్పుడు అస్టావారిని ఉత్సావాపెట్టుటక్సై తగినరీతిని వారిన బహూకరించుట లోకబద్ధ్దము అనే ్రీకృష్ణు డును తనకు తో డ్లై నరకాసుంవిజయము సాధిం చినసత్యకు అనర్హ మగుకంరాధిర *మును ఇచ్చి సమ్మానించెను దాశతోపాఎయి ఆమెయందళితన (గేమాతిశయమును తెలుబృను గాథాలింగిన మొనర్చి ఆమెను సంతోషపజచెను

విశే ((దేవతలున్‌' శంయములున్‌ నుతించిి ఇందులకు కారణము _ నరకునిచావు దగ్గటీ నది తమకష్టము లి క అచిరకాలముననే తీజ నున్నవి _ అనెడిసంతోషాతిశయము తమ్ము అష్ట కష్టములపాలు చేఎసభూర్హు డు ఒకయా దఊిదానిచే తలనింం నొందుటయు ఆవీరవశిత నత్య అగుటయు వాశిపళంసంకు వమజియెకకార+ము

(పరీరి ౦భమున్‌) పరిరస్ళు సరిబ్వజ్ఞి ఆశ్షే ఇ ఉపహాహనమ్‌ ఆలిజ్లనమఎ కోడీ కిరణ౦ చాఎజ్కపా ల్యఎ అని (వైజ) (మొ పఠిరమృము న కైన (రూపాం ) పరీరమృము ఉవ సర్షిస్య ఘ ఇ్యమను ష్యే బహులమ్‌ (68 త్రి అని దీర్షము ఇన్లే పతివాదమున క్రైన (రూపాం) పరీవాదము మా భూ ల్బరీవాదనవాతార (రఘు €న 24ల్లో ) ఇళ్లే వివాదము నకు (రూపాం ) వీవాదము విడు కోపం బిదె కాంతి గై కొనుము వాగ్సీవాద మిం తేచికిన్‌ (హర ? 8) ఇట శ్రీప్రభాకరళాబ్రూరు. తమబఎరికరో వాగ్బీవాద మిం తేఎకిన్‌ ఇదితి స్పేమో ధన్వీ వాదమిం తేఎకిన్‌ అని దిద్దనతె నేమో అను చున్నారు (చూ ఆర్‌ 'వేంక'పేశ్వర్‌ అండ్‌ కో (పచురణము ( $30) ఎరికం9కిపుట్సు కాబ్రగా రే మనుకొనిరోకొని సంస్కారావశ్యకత ఇం దేమియు కాన్చించుఎ భేదు

288 ఉ_త్తరహరివంశము..- ఆ అలం __ హారము నిద్చుటతోపాటు ఆలింగన మిచ్చుటయు జరగిన దవి వర్థించి (శ్రీకృష్ణునికి సత్యయం దైనంపేమాతశయము సాచె లేని దం తెలిఎనందున _ సహోకక్తి సహోక్తి సృహ భాన శ్శే ద్భాసతే జనరణ్డ న ఆవి లక్షణము ఉ “ చు నుపేందునిం బదక మి మ్మని రుక్మిణి మున్ను 'దేవు డుం బూ చినపూ పు దప్పటకు బోకుల బోవుచు నుండు న మ్మెయిన్‌' డా చినసాచ్ము చేశ నిచటన్‌ మది గోరని“త్యభామకున్‌ ఇ చినవారిసొమ్ము లవి ౫ మనివారికి వక్చునే ధరన్‌, ౧౬౮ అన ___ (భీకృష్ణు డు సత్యకు బహూకిరించినకంరాభరణము చాలవిలువ గలదిగాను (శ్రీక్కృష నకు చాల్యబయ మైనదిగాను అగుటను వర్జించి దానిని థీకృష్ణు డు సత్య కిచ్చుటవలన ఫ్రే కృష్ణుని ౯ మెయందు గల్నఎతి పరమావిధికి చేరిన దైన దనుటను తెలియ జెప్పు చున్నా డిందు కవి అర్థ __ మున్ను ౫2 జూర్పము (ఇ౦కకు ముందు రుక్మిణీ = (సావొల్లక్ష్మీ దేవి యగు దక్కిణి (దుక్కిజియంతచేది = అనుట) [ రాఘవిత్వే భవె తీ తా రుక్సిణి కృష్ణజన్మని (అని విపు) ఉపశ ఇం(ద్రుిన్‌ = ఇందునిపై ని ఇందు డైనవానిని (శ్రీకృష్ణుంన్సిహరింంళ మి బ్లను న్నది - ముమోజతియ ధేన్హ్ర) స్తవం స్టాఎతో గోభి ర్పోర ఉపేస్ణ్రు ఇతి కృష్ణ త్వాం గాన్యన్స్తి దివి దేవతా (అని) దకము = ఒకవిధ మగుకంరాభరణమును [ఇది లలంతికావిశేష ఇని ఆం భా అను చున్నది - సదకము తాళి నేవళము లంబెర. గ్రిపెన సం౦ంపణి గొలు “న లలంతి కావోషం ఒగు (ీ శీలి ) లలంతిక కంరాలంకార భేద మన్స చున్నది (వైజ ) గై వెయకం కణ్ణభాషా లమృనం తు అలన్నికా (అవ) సుధావ్యాఖ్య = లల న్తిరకి వివరణ మి ట్లిచ్చినది - ( లమ్బనం స్యా ల్లలన్తిక్‌ - (అమ) ఇట కిజ్బీల్లబ్బు మానకణ్దభూషణస్య (అశ). దీనిని బిస్ట్ర ఇది జాజుడు నాను (నెక్ష్‌స్‌) వెంచ్‌ దనఎచ్చును లల న్తిక నొఫలి కగు ఆభరణ మని భగవత్పాదులు ఈ లల నికౌ శబ్దమును (లలిశాత్రి శతీభాష్యమునందు ఇట్లు వివరించినారు _. లల న్తికాలపత్సాలా అల న్హికయా సరిత ముక్తా ఫలఖచితనవరత్నమధ్యయా లలాట మధ్య దేశభూషయా లసఠ్‌ ఫాలం యస్యా సా తధా (ఆ) అల న్తికా శబ్దమునకు ఫాలభూషావిశేష మనునది (అర్థాం ) అది ఇట సంగతమ కాదు] ఇమ్ము అని (అని చెబ్బ) వ చున్‌ = బాధించును వేధిందును మాటిమాటికి అడిగి (శ్రమ

87] మందరసవాతము 289 పజచును = అనుట దేవు డన్‌ = .ంమాత్మయును (కృష్ణు డును (దేవశబ్దము పరమాత్మ వాచకము _ _ప్రాప్పవ్య మిర్ధం లఎకే మనుష్యో దెవోఒఎ అం లజ్హ యితుం నశక్త తస్మా న్నళోచామి (పంచ మి త్త ోో(మొ ) (లేదా విష్ణువాచకిము = ఉద్భవ కోభణో దెవ ్రీగర్భ పరమేశ్చర అని (వి స ఎూ చిన వూపు 2(రుక్కిణ్సి వూనిన-వూనికను (సంకల్పించినసంకల్పమును) పన్టనపట్టును _ అనుట] తప్పుటకు = విడుచుటకు (వద౨ పెట్టిటక్షై. పోకుఎన్‌ +- పోవుదున్‌ = మాయ్యా్రవ్నర్తనలతో (కఫ-చెప్టలతో) వృర్తిందుదు ఈయర్థమునం దిది పోవు ధాతువుతో కలఎయె (సయోయులందు కిన్పట్టు చున్నది _ అని (సూని) నావచనంఎిలు మీనమనారథం బున కిఎయి సాధనంబులు గ బొకుల టోయితి రంచు నవ్వుచున్‌ (భార శాంతి 6౮0 ్స (మొ )] ఉండున్‌ అమ్మెయిన్‌ (ఆ మెయిన్స్‌ = ఆవిధము గా (అట్లు చాల్మశమఎడి _ఎఅనుట దాచి సాయ్యిడాదా చిపెన్టిన (పదిలపజచిన)

ఆభరణము (క_ర్ధ్రు మదిన్‌ = మనస్సునందు ( ఎసక్సునం వై నను = అనుట కోరిని == అభిలషంపని సత్యభామకున్‌ (ఈసొయ్మి కావలయు నని ఏనా డును తలస నైన దలవి యుండని*త్య కిని భాసము) ఇచ్చిటన్‌ (ఈ + వోటన్‌్‌ 2 ఈ (యుద్ధ (ప్రదేశమునందు (ఈప్రార్ట్యోతిషపట్టణముసందు) చేశెన్‌ = లభించెను (పా్త్రంచెను (కాఎలయు నని (సయత్నించినవారిక్‌ లంభింపక పోవుట దానిని గోరి యేనా డును అందుల్మకై యత్నింసనివారికి (ప్రాచ్తంయమట చాలవిచిత్ర మని వాయి [ఈ యంశమునే సమర్థించు చున్నా డు రల] ఫఏరిన్‌ = భూమియందు. ((ధూమిపైన్సి [లోకమునందు _ అనుఎ] అవి = ఆ (నిర్రార్థకవ) నొ చినవాశి _ సొమ్ములు = (1వితెములు యు న్నగుు పుశ్యకిర్విములను ఆవతంచినవారియొక్కి (అస్టివారి వెన) (ఆట్టివారియదీనయు కవిలన యున్న_అనుట]) నామ్ములు నొఎనివారికిన్‌ 2 (అార్వజన్మములందు. అస్ట్రి పృశ్యాకార్యములు ఆఎరింపనివారి ఎద్భును “ఎమి = లభించనా (లభింపవ్య) [(జన్మాంతరకృతసుకృ3 ములు *ల వారిక్లై వారి వై నయాపు శ్యములకు ఎఖలములు గా వా రను *వించుటకై) దైఎముచే ఏర్పిజఎ. బడిఎ గొబ్బవిస్తుఎలు. వానిని పొం దుటకు "హెతువు లగు జన్మాంఅరక్పతి ఎుకృతములు చేనివారు తా మెంత ( యత్నించినకు (వా నిన్సి వా రిప్పుడు పొంద లే కండుట అసి ఎణ్యములు కలవారు ఇస్పచి (ప్రయత్న మెదియు లేకయే కాము వానిని ఇన్నుడు పొందుటయు సమ్షుచితమే ఆశ్చర్యసడనిలనన దిం దేమియు లే దని భావము]

290 ఉతృంహరిసింశము._ ఆ

కా __ కన మీజన్మమునం దనుభవించెడి సుఖదు ఖములకు పూర్వజన్నముసందలి సుకృతదు ష్కృృతములు కరణములు ఆన్యె దునుకోక్తృద్యం కృతం కర్మ కుభాళుఖమ్‌ అని ఆగమ ము చునము గొప్పసుఖములము అనుఏవింస వలయు ననిన వాని= తగినంత పృర్యానము శూ ద్పిజన్మమునందు మనము చే యిండపలయును ఎంకటివారి కైనను పూర్వజన్మ సుకృతిములు శెక నే డెంతగా తహతహ లాడినను వానిని అనుభవింప శక్యము కాదు అట్టిసుకృత మే యు న్న ఏప్రయత్నము లేకయు మన కవి లధించును కనుకనే ఎంతగా రుక్నిణి ఉదిలాటపడినను ఆమెకు ఈ కంరావరజము లభింస లేదు దానికై తా నెన్టి ప్రయత్నము చేయ కున్నను సత్యను అది కానూ కోం వరించిసది[సాజెల్లజ్మ్క మై అందణకు శకలభాగ్యసాభాగ్యములు తా నీయ గలపక్మిజీయంఎచిది తాను తవాతహతో ఈ కంరాంర+*మును గోరుఎ శ్రీకృష్ణుడు తనపట్ట పుఠరాణి యగునామెకు సై అము డాని నీయక ఆమె నెట్లో ఎంచించి డానిని భ్యద్రసణచుకొనుట ఇందు వర్డింస బడినవి [ఈ నర్ణన ఈ కంఠాధరలయుమొక్క అనింరనాధారణ నుగుఘనతను చాటి చెప్పు చున్నది అన్టదానిని సత్యకు శ్రీక్పష్ణు డు ఏసంకోచము లేక ఆమె కోరకపోయినను సంకోషపారవశ్యయున మై మజచెనో అను నట్లు ఈయ గలుగుట ఆతిని కామెఎర్యాకమ విజ్బంభణముసం దై నయాదరాతిశయము నిరుసమాన మనుటను చెప్పక చెప్పు చున్నది]

విశే _- (మది గోరిని తృధాన కున) సత్యభామను దీని) ఇదిఎజ శెన్న డును అభిలఎంచి యుండ లే దని నాన ఇట ఎడ్టాపెగ్గడ హాోరగొరనమును వర్ణించుచు = సత్యభాదుగూడ దివిని గోరి పడయ జాలక పోయినది చర్చ మని పచింపచ్నూ డు ఎయ్యది వాంక్షంవి యున్న డు "న లే దయ్యె రుక్కిశి యంతయదియు. దొల్లి కౌస్తుఖావరగలంబుకంబను ఎల్ల ఛిం టై యుండు నెయ్యది యవ్చిధునక నభిలలొకనుల ౨ఖ్యాం మై మయెయ్యది వెలి బెట్టరాని పెంచం దనద్చు జ తి జాలోకి చదందికా శేయు. నెయ్యది దన కాంతి నెల్లనాడు

శయనరతికళావిళరా”-. యమం బి యంజఒతోడ నర్దించి యెయ్యది పడయ* నర కండు దానును నట్టి నారుకంర ఖాష ని యస్పు డలరె సర్పన్న్స బోడి (బారి ఉ 4ఆ 7 వ) ఎడ్జాడ్రెగ్గడ ర కంరాధరణమును నేవళ మను చున్నా డు నేకళదు ఎదం శెండును లలంతికనేషములు రెండును వేలు (చూ ఆం భా 8 49 పెనళకము బోర విశ మ దగినది = పయుణినును శాయ మైకాంతి బాలు "సేయ 'సేవళంబులు చనుదోయి నిగ్గు జనక (దవిళవాలవిలాననీత తులు మెటయ నరికి బ స్టెన కాం" కాపరముసందు (విక్ర? ఓ ఈవర్జననుబట్టి నుజీహార భేద మిది యనిసించును [సత్య రుక్మీణినంటి

మందరినవాఅము ప్రి యుదాత్తనాయిక కాదు ఆమె కోరిన దనిన్నుఎ ఇచ్చుదనుక ఊర కండు్యక్తి కాదు ఈ మెకు భోగములందలియుబలాట మెక్కుఐ _ ఆమెస్సభాపమునుబన్లి తనకొరికి నాధించుకొను నంకవజకు ౨(ద పోవనది కాదు ఆమె కృష్ణునసాందర్యము కొణ తపడు ననియో మజిచే కారణముననో ఆమె దా౪యందు తా నధిాషము కిలది కాచే దనుటలోనే (“కాశ్రీలమునుబన్ట్ర బొచితి కల దనిఎంఎను అందును రవాస్య కిడలయందు వలఎంచి కోరుఎ ్రీషృష్ణనిఎంచె రసజ్ఞశేఖరు డు డాని సీయక వెనుకంజ వైచుఎ. అందుల కామె కోఎగింసక మిన్న కుండుట సత్వశీలమునుబన్టి సముచిత మనిఎంసదు మూయానాటకచ్యూ ఎధాతి యగుక్యి షు డు అమెనుగూడ ఎట్లో మోస%ంచె నంనను ఇంతవఎకు డా చియుంది ఇప్పు డిచ్చె ననుటయందు గూడి బొవితి గాన్ప్సింసద ఏ మైనిను ఈ సస్టుని “హజసుందరిమూా సంఎదర్భమును పొదిగి నాచన ప్రదర్శిం చినయలంకరకల్పన్నాపాఢి “హృదయరంజక ఎనక తీదు కంరాభరణసృ ర్తాంతము "ని సత్యభామాయుద్దమాని సం హరి లో లేదు పోంనయు డీ5 నింత విశేవాారముకో పర్ణీంస లేదు ] అలం __ కాన్యలింగయి సమర్థనీయ స్వార్థ కావ్యిరిజ్ఞం సమర్థనమ్‌ అని లక్షశము “ ఇవ్చిధంబు” ఎత్వవామ చే కంంగరంటనకు సంతోబంచి ౧౬౯ అర్జ లా... త్యిధామ చేస . కసంకంఎబినకన్‌ = రావించి యుద్ధము వేతి (తృతీచయూర్జముని షు ఎండకి ఎండి “నరు తడి అనుంఏంచి దిద్రి ఈ 1 విధంబునిన్‌ 2 ఈ్యసకారము స" (ఇప్పడు చెబ్బనదౌప్బు = అనుట నంతోషంది (తినకు చాల ల్రతిప్యాతి దుగుపతకము బహుమానము ఇచ్చి శ్రీకృష్ణు డు సత్యకు తనట్రుత్వతి యమును తెలిఎనపిరువాల * అనుట) తా ___ శ్రీకృష్ణుడు నికకునిచే కొచ్చిననమయమునందు అకనికి సవోయపడి సత్విధామ నెర కునిప్తై భయంకరముగా విజ్బంభించినది ఆమె నరకుని దీనదళకు వెచ్చి పగ తీర్చినది వీరావెళ ముకో అందులకు సంతోషందిన ్రీక్సాష్లు డు అనకు కలిగినయాసంతోషమును ఆవెశు తేలు శిచు రుక్కిణిక్‌ సై తిము తా సీయక దా చుకొనినకంరమాసష పారితోషకము గ ఇచ్చి ఆమెను సంతోషపణిచి నరకవధమున కిక సన్నద్దు డగుచు యుద్ధసరశాంత యైన యామెను తగు నుపచారిములతో సస్మూనింబు-కు తాను (ప్రయవ్నెపడు చున్నా ౨) విశే __ (ఇవ్చిధంబునన్స్‌ ఉదంతముఎను (కియావిశేషంయులు ” విఎం౦దుసబ్బుడు దువాం తిషిగున కొన్నినోన్న కానవన్చును * ఆంయిరువోనిన యగ్నిసాక్షికం బున బణిత

ఓం? ఉత్తరహరివంశము.___ ఆ మైనళి జొల్పగ నొక్క గాని యన్యలన్‌ ఎనముననేనియం దలస (భార ఆది శీ స వి త్రీ గ్రా కుంతికి (బియఖార్పకంబున సంభావిం (భా ఆది ౨ తక) (మొ ఇన్టెదే ఇచ్చట నన్‌ అనుట నముచితిము గీ శెల వచెక్కుల నెలకొన్న పమట దుడివి తరు శినుదుట బైక్‌ న్నకుంతలమ. లొత్తి రవమణికుచనుధృమునకు హొరములి [దోచి పొల తివ య్యెదకొంకు చై బొందుపజిచి ౧౭౦ అవి _. ్రీక్సిప్ణు డు తనరకజ్ఞ3 తేటసడునస్లు “త్యను లాలించు చున్నా డు అర్ధ __ చెలుం = చెక్కులన్‌ = బ్రయొశ్కం (“త్యయొక్క [చెలువను _ అందము అది కలది (పం) చెంసలందు [( చెష్క చెక్కిలి చెంక వంస గొద యనంగ గండస్థలాఖ్య మై యుండు (ఆం భా 2248] నెలొన్న = చెనుట = ఉంకిన చెన్ముటను ( చెమరునా జెమట నా స్వేదంబు విలల్లు (ఆం భా 40)] తుడిచి = (వస్త్రముతో అద్ది పో గొట్టి తరుణి = నుదుటన్‌ = యువితియొక్క. (సత్యయొక్క) నొసవియందు పైకొన్న _ కంతల ములు +- పడిన వెండుక ను [కన్తల స్యా ద్యవే దేశే కేళలాజ్ఞలయో రట (విశ్వ) ఒత్తి = నవించి (సరా జే వాని?; ఉండుచోట ఉండునట్లు చేఎ _ అబుట్స రమణి _ కుచమవ్యమునకున్‌ 2 బ్రయొక్క (నళత్యయొక్క) _స్తనములనకిమికి హారములు = మువ్యా అసరములను (వోరో ముక్తాంలలౌ యుధి (మేదిన్సి (తోచి = తోం (నెస్ట్‌ పొలతి సయ్యెదకొంగు 22 బ్రయొక్కిం (గత్యయెక్క పై టచెజి గును పైన్‌ = మీ ద (ఆమెఎజ ములమీ వినుంకి జాజ”ా సవీల దానిని బుజముమీద _ అనుట పొందుసజిచి 2 చ్చ హరి అక్కామినిచతివిల్లు గొని యెయం జొచ్చినన్‌ ఎని పై పద్యయితో అన్నయమ.] తా _. యద్ధశ్రమముచే సత్యవెక్కిళ్లు చెమంంచినవి తలవెంఎకలు చెదరి నొసటిపై బంనవి ముత్యోందండలు ఆం నిం తొల నవి పై టకొంగు బుజమునుండి సడలినది భ్రీకృష్ణు డు “తృయందు ఆదరాతిళయము మాసు _ చెమట తుడిని తలవెం్యడుకలు సరివేం. హోారపలు యథాస్థానము చేర్చి పై టచెల సు చక్క బజచి ఉపచరిందుదు ఆమెను నంతోషపటచినా డు విశే __ ఈపద్యమున నర్థించిన (శ్రీకృ్ణురి ఉపచారములం హర్ష ఎను. ంచారిభాని ముఎఐు వ్యంజకములు స్పనునోరధలాభమునిలన గలిగిన హర్ష మిది సత్యచే ఏకువిగర్వ నుడ గింప

సుందరోవాఅము ౭ఫీ

వేయుట (శ్రీకృష్ణునిమనోరధము. అది నెజివేుటఎలన ఏర్పడినయాతని మని ప్రసాదమునకు వ్యంజకములే పైయుసచారిములు లక్ష+మి ట్లున్నది మకొరథస్య లాభేన ఎద్ద్ధ్యా యోళ్యస్య పస్తున మిత్తోంగిముదేవాది (ససాదాదే శృ కిల్చిత మన (ప్రసాదో హర్షిన్న్యాక్‌ త్యం నేక్రస్య పుల్లకా (టయథాషణ బూశ్లేష ఎలకానాం (పరోహ-+మ్‌ స్పేదోద్దమ స్సహ స్తేన హస్తసంతాడనాదయ _ అని (రసా 2వికా $8 = (00ల్లో) అదిళబ్దను చే ప్రైయుపచారి చేష్టలును టబాంప బడు నన-చ్చును అలం ___ భావోదయము వీరరసనమునకు ఈ వార్ష మంగము మ హరి యక్కామినిచేతివిల్టు గొని యే యం జొచ్చినన్‌ ధీరు డై

నంకుం డొండుళరాఎనం ఏ గొని యన్యస్యందనం బెక్కి వే

తొరి గించెన్‌ శరముల్‌ మురకారిఎయి వై దున్‌ శెండు నెం జైదుఎయ

నృరి వై 'దేడుయ సశ్యఖా మయొడలన్‌ సౌపర్టుగ్యాతంబునన్‌ ౧౭) అర్జీ __ ఆ + కామిని = చేతివిల్లు = ఆభ్రయెక్క (నక్యభామయొక్కి). చేతియం దుంయి భనుసు ను హరి = అలబ్లో ఊఉ కొని = పనాంచి (తీంకాన్సి ఏయన్‌ == నా+ములు ప యూగించుటకు చొద్చినన్‌ == మొదలు పెష్టా (ప్రారంభింప గా నరకుడు ధీరుడు = ధైర్యము కలవాఎా”ా (గన్లశానికి కలవా డు గ్రా ఐ = ఎండి అన్య = సృందనంఎయి = మజియొకి రథమును ఎక్కి. ఒండు కరి ₹ అన ౨బు = వేజుధనుస్సును [( దకుళ్చాపా భన్వళరా “నకోదజ్ఞకార్ముకం (అమ ) [శరిముంను చిమ్మునది (విశరునవ) (వ్యు ] కొని = తీఎకొని మురి + అరిసయిన్‌ = మురునకు శతు వైనవా డు (్రీకృష్ణ డు) అతంమీ ద ఐదున్‌ రెంజిను = ఏఎిను సతృథామయుడలన్‌ = “త్యశరీరంఎనందు. రెండు ఐనులున్‌ = సదియును. సౌపర్దు స్యాతంయినన్‌ = గరుక్కంతునిమొక్క. (సుఎర్లుడు = ఎంచిజెక్కులు కలవా డు (గరుత్మంలు డు సుసర్షీ సన్నగాశన అ) గరుడసర్యాయములందు (అను) సుపర్డు డే సౌఎర్జు డు ((పజ్ఞాదిగణపాఠమున స్పార్ధిక మగు అజ్‌ (ప్రత్యయిము)] దేహమునందు. ఐదు ఏడులున్‌ = ముస్పదియైదును. శరయిల్‌ = బాములు సరిన్‌ 22 మాటి గా. (అక్షుకుద్ధికోో (లత్యము తస్ప కుండ _ అనుట తొరి గించెక్‌ = తొరు గునస్లు వేసెను (ఎడునట్లు ఒనర్బెను) శా .... శ్రీకృష్ణు డు సక్యచేతిలోనివిల్లు కాను తీఎకొని నరకు౨పై యుద్ధమునకు ఎద్ధపడి బా ఆము లేయు చుండెను సత్యచే విరధు చై ననరకు డును యుద్దమునకు విముఖు డు గాకి అశ్షే యుద్ధి

లీక ఉ_త్తకహారింంశయి.__ ఆ మున నిలిచి వెబురధి మెక్కి. దులియుకివి ల్లందికొని _ గ్రీక్సిస్త్ణుం ఏఎిదా+దుంతోను “త్యభానును పదిదాజములతోను గరు్మాంతుని ముప్పదియైదుగాణములతొను కొట్టెను విశే ___ శ యద్ధపర్షుయందు. సత్యను “మ్యానింపటయందు. ఉస రిందుటయందు (ఎత్జా న! హరి) (4 సారి కొంఠసామ్యము వవబాంచి యున్నందున నె చిసంస్కృృ కమూలమునకు ఇవి సంబంధపసడక సోయినను =. నాటిమూల 'మవెదొ దొకశి వి౨కి ఆధార మైన దున్న దని తో చును ఇచ్జబ్ధతియ నజికొన్నిపట్టులయందు. గూడ ఈ ఆ౦ఎనికి కానవచ్చును శ హారవృత్తాంత ముది కేనలకిల్పనకు చెందినదే ఆగునా అ కందేవాందుట కవికాళము గూడ లేక పో లేదు కావ్యకల్ప్సనకు వెందినవే ఇఎ యగునో సావాత్యరసపోష సంవిధానిచక్రఎ రి సర్పజ్జుడు_ తో అన బడు చున్నసోదునయె ఈసంవిధానముల దాను కల్పించికొని యుండ రససరిపోషణలౌధ్యి మున జేం వీనిని ఎబంధసరమెశ్సరు డు “ర్యగబాంచికొని యుండు ననిఎంచు చున్నది వారా సరిసందర్భాదులు జాగుగా సరిశీలించి చూచినప్పుడు క్ర (గ్రమ్ముజ నేడుళరం ఆల నమ్మురరిప్త నేసె విభు డు నద్దముజనిచా వమ్ము దుమురు సేసిన ర థ్యయు్షల సారధిని “ంవభధారల ఎవొదివెన్‌ ౧౭౩ అని _ నరకు9యుద్ధమ సిర్జిం బిఎ చున్నది ( 77) నిజకు అర్హ -- నరకండు (క్త (విమ్మజన్‌ = నరిల ఎడురంబుంఎన్‌ 22 ఎడ దాాకుంతో ళు ఆ ఓ మురరిఎన్‌ 2 ఆమురారిని ((శ్రీతృష్దుని) [(తిబ్బబ్దము ఇార్చోక్షబరాకుర్శకము] ఎెేవాఐ కొట్టెను. విక డును 2 (ఎభువును [(ఆథ్రీకృష్ణు డుగూడ అనుద) విధు శ్శీవె (ప్రభా నిత్యే (విళ్ళ )] శర్వలోకగలప్త (శ్రీకృష్ణుడు అని అర్థము ) (వేదా ఎర్వవ్యాఎ య పరిమాత్మ ((శ్రీకత్తుడ్రు అని అర్ధము. భు నృర్సగతే సత్యా చన్దే రవికూరయో (వై* )) ఆ -ఓ+ దశుజుని. చాఎమ్మున్‌ 2 ఆవా్ష్షసుని (నరకువ) ధనుస్సును తుమురు మ్‌ చేసెను 2 (ముక్య ము్ళూలు శా నటికి వైచెను రథ్యచ్ములన్‌ కడా (అదనుజున్సి గుజ్ణము లను [[5ధం వహతి = అని (౮0౫ 01 సారధిని = (ఆదనుజున్సి సూతుని [ఒక్కొక్క గో సమాశగతఎూర్వపదంబు న్యవబూతోత్తరసదం దొంచెతోడను వానిపెంంటితోడను నన్నయిం చెడి (ప్రా వ్యా సమా 84సూ) అంసథారలన్‌ (అమ్ము+ఢారి లన) = ”ణసరంసరలచేత

నుంఎరిబవాడపు 203 (అంకు పొంకు చేనిదాణములబెత (ధారా సై న్యాగిమ్కన్ట సంతత్యో స్తినాన్తరే (విశ్వ ) (కొండొకివో “మాసంబులందు నామ్బాదిం నుబ్బూదులమువర్షంబులు పజ్న వరింబు లగు (చావ్యా సమా సూ )] పొదివెను + ఆవరింవచెను (8ప్పెను జు గుఎజవెను కిన బడ కుండునట్లు చెను తా -___ ్రీక్సెష్ణునిపై నరక డు ఎూర్చనం తా నేఎనమెడువాణములూక మటియు ఏడ.బాాము లౌను అందులకు (గ్రీకృష్ణు డు - నరకు౦థనుస్సును ముక్కలు ముక్కలు చేశ. సారథిని గుజ్జములను బాణములతో కబ్బవేసెను విశే __ (విరు డును ఇ టట్లనుటవలన _ క్షజముతో సర్పలోకముల సంహరింప గలసరమే శ్వరు డయియును నరకునియెడ మానూనటన - ఈయుద్దమును ఇట్లు (సాధారణమానపు డనునట్లు సాగిందు ఎన్నా డు ధ్రీకృష్తు డు _ అనుట సూరితిము గీ తనరథంబుననుండి యచ్దెత్యవిు డు శ... దా టి దనుజాంతకునియురన్లృలము (వేఎ లిరిగి గరుడని నడిచి యేతెంది కొన పరిఘవమ న వైఎ నది" 68 పగుల నేసె ౧౭ అర్హ __ ఆ + దైత్యవిధు డు = ఆరాశోరాజు (ఆనరకు డు తని _ రథంబుననుండి = ఆతని రధనునందుండి (తనళబ్ద మిట తచ్చత్దార్థ8ియి. ఎని యేమి. పంచిన బదపడి చేనెద ననక కన్‌ బంచియావణంబ చెయము. (ధార ఆది 8 €0(మొ)] దాటిజ=ు (శ్రీ కృష్ణునిమీ దిక్సి దూ క (౧౦తుగొన్సి దబుణ + అంతికుని - ఉరస్థలమున్‌ == (రాక్షసులకు శ్యకు వైన (శ్రీకృష్ణునియొక్సి. విక్షస్థలమును (వె = (గదతో కొస్ట్రి (ఇం (ఎక్టా బారి ఇ టట్లను బున్నది = కిని మురారి తద్ధనుపు గ్బెత్తినము గా నొనరించి సూతుఎం దునిమి తురంగన్ను తతి ద్రుంచి సకాక థిర్మిితి గూల్చుడుక్‌ దనుజఏఎిండు. చెచ్చెర గదాభుజు డై యరదంబు డిగ్గి వీ కనడరి విట్తు (వెసె హరికౌత్తుధరఎ్వవిశాలపక్షమున్‌ (ఊఉ _త్త్‌ 1 ఆం 78స ఏ) తిరిగి = తిరుగన్‌ (మరల ఇంకను |[ ్రిక్నుజన్‌ అనుదానికి (కమ్మజి అను నది (రూపాం ) అని ఆం భా అను చున్నది మగుడ (క్రమ్మణ (కమ్మటి నరల సారె వెండి మాటికి తిరుగ నా వెలయును బున రర్ధిమ (869%) (అని ఇళ్లు తిరుగన్‌ (మరల అను దానికి గూడ తిరిగి (రూపాం) అనవచ్చును తిరిగి వానితో ఈఎషయను చెబ్బ వచ్చినాను

౨లి0 ఉల్త- వారివంశమిు__ ఆ అని ( $) 1] గరుడనిన్‌ = గరుత్మంతువిని (ఇట గిరుడుంన్‌ ఆని ఎం పా ఇకి శంయడి నిన్‌ అనునది వావి పా తంజా (వ్రాతపా కూడ ఇదియె. నేలు _ వాంచినపైపా రూడ ఇదియె జాసుమని చది గరుడం బ్పచి దమొాతొబఒబఎ డుణ్‌ శ్యాత్‌ ఎకాదె రహ కాందడాపున్న (ఆస) (ఆం చిం అజ 5 సూ) (దూ అహో వ్యాా *రుడునిన్‌ అను పరే పా పారాం ఇఎ ఈపారము గరుడని అసుట _వ్రాయసకాండ్రపమాద మని ఎతి స ర్తలు సంస్క్ర3ంప - ఎర్పడిన దెమో అనికూడ సందేవాంస దగి యున్నది అచ్చతె లుగు ్రబంధములందు. గరుడపచ్చి (మొ కానవచ్చు చున్నవి సంమెఐవెడి నలరుగిరుడ పచ్చలచవికెన్‌ (యయా 48) శక కచులన్లు గరుడ శబ్దము సైతము సంస్క్బృఆ మెకాకి తెలు గుకూడ కల దనిఎందును రుడకంబము గరుడ ఇక్కెము (మొ ే మిశయిుల ా వీనిని నిఘం-ఎవు లుడావారిందు చున్నవి ] అడిచి = (గదతో కొట్టి ఏతెంవి (ఏగు -- తెంచి = (రథముయబి దిక్‌ పచ్చి ( తెంమ. ధాతు విట వ్యతి రేవర్జికము] తోన (తోన్‌ “ అ) = వెంటనే (వచ్చినదే తడవా _ అనుట్స సరిఘమునన్‌ = ఇనుపక ట్రగుదెను ఇదే పీరేపా తంజా(నాతపా వావిపాా [ ఉదంఅజడవాచకశబ్దములకు ద్వితీయైకినవదనము పర మగునపుడు న ఆగివనము " వష్పట (ప్రయోగదృష్టము = అనురాశంబున బొందు చుండె నొక డేకాం౨(ప్రదెశంబునన్‌ (దశకు 0 0) (చూసూ ని వైచెన్‌ = (ఆుక్పషుని మీ ద) విసరి వెపెఐ కౌరి = థ్రీకృష్ణు డు (హూడనిగ్యోక్రాత్యము. (మనుడు డు దాపట భ్య శ్చ (4 లీల ఇం (ప్రత్యియము) అది == దానినీ (ద్చితీయార్థకి[ప్రథకు సగులన్గా ఎసెన్‌ 22 (బద్దఎగొ 'బ్లైను లా '్రీఎక్లు ౬ సరకువిసఫారధి గుబ్దిములను దాాసడ2హయమలందు మును నేవ్చ గా నరకు నావాదుతో గద బుజనుం దవర్శ్చి తసరథమునుండి (శ్రీకృష్ణుంమీ దికి టూ 8 ఆయనవ క్షషలమును గదతో వౌ ప్టైను అంతతితో ఊర కండక ఆయనవాబాన మగు/రుడిని గూ డ అశ్లే కొట్టెను. అన్లు కొట్టిననరువాత తిరిగివచ్చి తనరథ మెక్కికూడ. సరి ాయువశ్తు నొకదానిని గ్నీమయు గ్రీక్కష్ణుమీ దిం విసరివేసెను దానిని శ్రీకృష్ణ డు తనకిడళు రానీక నప్పు నునే నజికేను ఇల్లు నరకు డు మింగరానికోనముతో ్రీకృష్ణు.యెడ తాను మాప జాలినయంత ఎర్వాకిఎసు చూఎ తనసాహబ మ చేతివడి యెంత గలకో అంతియు ఆతనికి విశదపజచెను విశే _- (ఆనరథంబునను ఎ) ఇచ్చట తనరథమునుండి యద్ధిత్యంధు డు అప చున్నది దావి ఇది అసపా

88 సందరగూం_ము ఖీ” ( సరిఘమున వై జెన్‌ ) ఈయుద్ధమును ఎల్లా వారి ఇబ్లు పర్జించినది. నెమ్మది నవ్వ (బళ డొంక యయ్య్మిన దునుమాడె నతనియాయధవకటున్‌ నరకు డు చుజీయును బక్టేస సరకు పరిఘ శక్థి థింంవాల మనల ము ద్గర తొమర కం తాదిక పరంసరలు వజపె భువనఎతిపై నాన్‌ (ఉత్త 1 ? 7) (ఈపద్వమున _ నరకు డు రథమునుండి దూకి శ్రీకృష్ణుని సమీఎంచి అతనియురరలము గదితో (పహరించె ననుఎ యము న్నగరీతివర్షనవలస నరకు టు (ప్రాణములకు తెగించి చావో జయమో తేచ్చకొనఎలయు ననెడిటబం్యపయత్నముకో ఉన్నా డనుట శేటకేల్ల యయి ఆటీ పోవుదీసమట్లు (సజ్వరిల్లు చున్నా డత డనుట తెలియ వచ్చును ఆతని క క గ్రీకృష్ణునిచేతిలో చావు సంనివాత్‌ మయి ఉండు. సూచింప బడు చున్న దనవచ్చును] *ా అలన్‌ వైచె సురారి యొండొరుల మీజంవాటి యయి్యిద్దలున్‌

ళ్‌ లాాక్కిహాో ద్లరంబులను బాళపాసఖడ్లంబు6న్‌

గూల్టవాతగిద కదంబపరశళుస్తోమంబులన్‌ ఖిండివా

లాఠీపట్టిసమాలికాపరిఘసాహా సంబులం బోరుచున్‌ ౧౭౪ అర్ధ సుర అరి = దేసతాశ్యతువు (సరకు డు జాలన్‌ = త్యాళ్ళను వై చెన్‌జు విసరి వేసెను (జువ్చెన్సు [ఆ తరువాం]) ఆ + ఇద్దజును ((శ్రీకృమ్ణు డును నరకు డును ఒండొ రులన్‌ = సరిన్నరము (ఒకరి నొకిర్రు (వాతిని వీరు వీరిని వారు - అనుట మీజన్‌ ౮ పాలీ == మీజి (మించి (ఒకరికంయె ఒకరు ఎక్కుఎా అగుచు _ అనుట (ఇట _ పాటు న్నార్థమునం దనుప్రయుక్తము విరియ బాలు (మొ ) ఎంటీ దిది] శైల + అన + అకి- హ _ ముద్గరింబులను నా పెద్దలలతో (వెదపెద్దజాలతోను) శిలా శబ్ద మనకంటె సా ఏర్థమున అజ్‌ ప్రత్యయము] చెట్లతోసు ([బండ్లనడకిను ఆ పృనది (వ్య) (అన + అకి + హన్‌ం డు వృగోమవారివూ "థీ ఆనోకబూ క సాల (అ )] ముద్గరిములు అనెడి (ఒకవిధ మగు) ఆయు వములతోను ((మద్గో కోంకాస్తయో అని హేనదం౦్యదు డు (దూ హలా వి) (అమ )__ దుఘణె ముద్గరఘనా అని ఇనుసగుదియ ఇది అనినవి) పాళ ప్రాస = బడ్గంబులన్‌ = పాశము. లనెడి యాయుధములతో (దీనికి వై ళంపాయనధను ర్సేదము లక్షణ మి ట్లేచ్చిని _ పాశ సు సూత్మావయవో. లౌహధాతు బ్రకోణవాన్‌. (ప్రాదేళ ఎరిధి ఎస మూలికాభరిణాజ్బీత (ఆర్సి (చూ హలా వి )] ప్రానకు లనెియాయుధము లతోను కంఠచులతోను (ఈ ెలతోను) [(ఫ్రాసో నిశదిత కున్న ముద్గరో ద్రుఘణ

వలి ఉ త్తిరహరివంశము._ ఆ స్మ్యృత అవి (వాలా (ప్రాామును వేలుగా వివరించుచు లక్ష-దును (హలా విఎ) ఇ ట్లిచ్చినది (ప్రాసస్తు సబ్వహస్త సాత్‌ జొన్నత్యేన తు వెణన లౌహశ!ీర్ష ్రక్షపాద కౌశేయ స్తబకాణ్చీత ఆకర్ష శ్చ వికర్ష శృ ధూననం వెధనం తథా చ3(స్ర ఏతా గంయ ఉక్తా (ప్రాసం ఎమాథ్రీతా (అన్సి మటియొకలక్షణము గూడ ఇది ఇ ట్లిచ్చినది - (పాసా ఫ్రం తు ఒకుర్టిస్తం దణ్ణణుధ్నం శురాననమ్‌ (అస్సి) కత్తులతొను ళూల్యనవాత - గదాక దంబ - పరశుస్తోమంయిలన్‌ = కూలములయొక్క (మూ డు మొనలు గల యాయుధవేషముల యొక్క) (ఆత్ర శూలం రూయుధమ్‌ (అను )] సమూహములతోను గదలమొ త్తములతోను [గద ఇనుపదుడ్డువం... యొంయాయుధము] (గండ గొడ్డలివంచి ఆయుధనవిశేషములయొక్క “మూహములతోడను ( స్రోతటూఘనికర్యవాతి ఆయూం తు సంహతి ర్హ్సస్దిం నికురమ్బం కదన్చుకమ్‌ (అమ) _ భిండివాల ౮ ఆలీ పట్టికమాలికా పరిఘ నాహ్యస్ర౦బులన్‌ = [శస్ర్రజాతికి చెందిన యొకవిధ మగుచేతియంతం) గుదెల ఎరుసలచేతను [ భిన్లిపాలము (విడిచి వాయె గుదియ - అని (శ ర) (గురు) అళ్మసప్రకేపసాధనము (గోఫణ) అ౨ (ప్రఎడ్ద మైనది నాళీకొస్త్రము = అని ఇతరులు అనినది (సుధ) భినిగాలము థిశ్ణీబా లము భిన్సమాల అనునని దీనికి (రూపాం ) అనినది (హలా వి) ఛిన్సమాలా గడాదజ్ఞ చ(క్రాద్యా ళృష్రజాతయ అని (హలా) వినిపాల “ లగ ్తుల్యౌ అని (అమ) డీఎకి బుధావ్యాఖ్య = ఇట్లు (వ్యు) వివిరణముల నిచ్చినది = ఖిన్ది ర్చాదళతాం౦ తు దళ కున్తా ఒభిథీయతే ఇతి భరత తదనచ్చి న్న కలో ఒఎ భిన్జి _భిర్దిం పాలయతి అణ్‌ (4.80) (అం (శ 6) భిందిపాలము భిండివాలము (గబాంచి వాడుకయందు భిం౨వాలము అందురు అనినది కాలి "ండిబాలయి అనుదానికి విబయో రభేద అనున్యాయమున భిండివాంము (రూపాం ) అనవచ్చును (ఇక్హా హఠ ఈపట్టున. భిండివాం. మరియే అనినది వైళంపాయన (ధనుర్చేద) సంవాల దీనికి విళిష్ణ మగులక్ష-మును ఇట్ల వచించినది _ భిన్షిపాల స్తు న్యక్రాజ్లో న్యమశీర్షో బృ వాచ్చి రా హ్రమ్యాతోత్సేధయు క్త కఠరగమ్మితమకనుల (ఆం) అడ్డకత్తులయొక్కా పం క్తులతో డను | స్పినళబ్దిమునకు పరశువు అను నర్థమును ఇచ్చు ఎన్నవి కొన్ని నిఘంఎవలు _ (గూ బౌమొ) పరశు బన్టిసో నామ స ఏపె చ సరశ్వథ (భరళు డు) (అని హ౮ వి) ఇది (అర్జాం) అన దగినది దీనికి దీనినే (వైజ ) ఎట్టిసము అని ఇట్లు వివరించినది- పట్టిసో లోహదజ్జో య త్వీవార ఖురోస. _ (ఆన్ఫి పట్టిన మున కైన(రాపాం ఏ)“ ఎ సట్టము అనుసవి సజ్టైము (వికృ )(ఆం థా )ఇట్లను చున్నది. గట్టసనామము ల్పష్టై నున

మందరసూ౨ఎము లిగ్టిలి మొహదా యని నడ్డకి త్తి నా నిలరు ఎండి. (29 ౨) నినే పట్టాకత్తి అందురు (వివరణమునిక్రై చూ నా ఆంధా వ్యాఖ్య) అవ ఎద్దతీ ఎజ్హీణ. రాలి గ్లేథా చ మాలికా (వైజ )] దండాయుధయిల ఆన న్యముతోడ ను)(అంఠతు లెమి తోడనుుఅనంకి.యి లగుదండాయుధములతో డను . అనుట [పరిఘో ఒర్లి లదళ్టాయో (వెజ) శతం సహస మయురిం సర్చ్‌ మాన_న్హ్య వాచకమ్‌ (అని వ్యాఖ్యాకలుు సవ్వస్ర శబ్దమె _డ్జాదిపారముచే స్పార్ధమున అణ్‌ (ప్రత్యయ మంది సాహస శబ్దము ఐనది ఇ ట్లిదియ సమూవోర్జకము] పోరుచున్‌ అంతటన్స = యుద్ధము చేయు చుండుకబ్పుడు (ఇవ్చ3. పోరుచున్‌ అవుదా?కి అంతం దానవాంతకు డు అనుపై పధ్యములోని అంతటన్‌ అనుదానితో కిలఎ అన్నయఎి ఇది (ఆం౨ టన్‌ అనునది సంస్క్పృతమునందు నతిసప్టం శ్రన్సయము తెలిసెక్ర [విషవై ద్యుల నొద్ద జేల్లుకొని పరీక్షితుండు నంత (భార ఆది * 4) (వెం బ్బలములందలి]) అంత టబ్‌ థి అనుదాని- (రూపాం) అన దగినది ఇబ్టైయన్సయమే ఇట స్పరశ మనిఎందు దున్నది

ట్‌ అండన్‌ (మొ 9 వానికి ఎూర్నో త్తిరగద్యపద్యాదుంతోడిసంబంధము భారళాదులయందును గలదియే కి ఉగ్మలి యంతన్‌ ఎ ) తిత్ప దేశంయినకుం జనీ (విరా రై గ్‌ 6(మొ | తా -- నరకు & ్రీకృమ్ణ౦మీ ద పెద్దపెద్దవాళ్లు బువ్సెను శ్రీకృష్ణుడు ఆంనిమీ ద శిలా సర్షము కురిఎంచెను వారు ఒకరి కొకరు ఎనూ[క్రము తీఎపో5 కొంత3డవు వివిధము లగుళస్త్రా స్రమఘులను అంతు పొంతు లే కుం ప్రయోగించికొని (అన్నోన్యము) యుద్ధము సలిఎతి ఇన్లు ్రీకలష్ట డు న-కనితో తనకు యుద్ధిము వెడుక క గా కొంఠతిడవు పోరాడెను వే (ఒండొారుఎన ఇది అన్వాన్యము పరన్సరము అను (నం ) శబ్దములకు పర్యా యము తెలు గున ఒందొరువుడు ఒంచె రుడు అనునవి దీనికి (రూపాం ౩) ఇచ్చట ఒండు ఒరుడి ము న్నగునవి ఎర “6 అన్య +- అవ్య _ అనువానియంమనివనే ఇ ఆ రార్థకములు ఎంచ్బ్బాఆమున అన్యోన్యాదులకు అన్య్యొన్యమ పరస్పరవు అనురీతిని ఏంఎచినా న్తట్రయో%బు కలదు ఒండొరు (మె ్సె వానికి ఏకిఎ.న్యప్రయో*ము గాక ఎహుఎఐన ప్రయోగమే కా న్చు ముంఎాట _కివశేష మన ద%నది నరకాసురసంహారము ఉ అంతట దానవాంతక డహంకరణంబున జేర్చి వేడ్కతో వింత 'యొకింత నూపి సృథివీతనయుం దనయు [గచ కవి

$80010 ఉల్పవివొరిషింశయి_. ఆ (శాంతికి విందు చిసె నదరంబు గ జెందము డాకి వక్క ల క్కంతగ నేల గూపె దదుజాకృ3 _తాసున దూ ప భూతముల్‌ ౧౭ అర్థ. దానవ ₹ అంతకు డు = డ్రైత్యారి (శ్రీకృష్ణుడు (ఎర్త్ర). వెడ్చతొన్‌ = కళూహలనుతో (నరకునితో యుద్ధము చేయవలయు ననెడ్రి కోరికతో ఒకింత = కొంచెషు వింత చూఎ = విశొదము కన బజచి (కొంఏతడపు వికొదించి =, అనుట) (సారారణ యోధు డన్లు నంంచచు నరపనితో యుద్ధ్హడ కొంచెదుగా జరిఎనస3రువాఆ - అని భాఎస్యు అహ9కర బునన్‌ = ఆహం౫రమతొ (కోధముతో [ అహాంకారి శబ్ద మనకు జెౌ-ంము అనెడియర్థము.. తెలు గునందు కల ద౦ (సూ ని ప్రయో మి ట్ల నది ఆరఖిలు దృటన్స త్రిం దనచెంగటన్‌ నిలన నాతం డత్యహంకారు డై (విస్‌ $5 త్రి) ఆహ ౦5కఠ” శబ్దము అహంకార శబ్దము పర్యాయము అన డగిసచే ]. పేర్చి = అతిశయించి. (మీజీ (అధికకోధము ఎలవా డయి _ అనుట) (థ్రీకృష్తు డ సరకునితో యుద్ధ మొకకీడ ”ా సలు పుచు వినోదించునప్పడు బుష్యాదులయెడ నరకు డొసర్చినధౌ _ర్హ్యములు (చెడ్డసములు తల పనకురాగ” పట్టరానికోసముతో నరకుని జంస జాల త్చరపసడుచు ఆవినోదబ్వనటనను ఉజ్జగించినవా డయినా డు _ అని భావను) సృథివీతనయున్‌ = భూదేవియొక్క పృత్తుని (సెరకున్సి ((శ్రీనవోఎప్షువు విరావోవతార మెత్తి భూబుని జలమునుండి ఉద్ధతంచినిప్పుడు ఆడేవునిప్పర్శకు.వంన భూదేవికి నరకు డు జన్మించినా డు _- యదా ఒహ నుద్ధృతా నాధ తయా శూకరమూూరర్రినా అ్బల ంస్పర్శ,న స్తత స్తదా ఒయం ఎ య్యణాయత సో ఒయం తృ మైవదత్తోమే త్స మైవ వినిపాతిం (ఆని (బ్ర్య్మూ 2 అధ్యా 8 £4ల్లో) అన ఊఉ - చక్రి _ విక్రాంతికన్‌ = అని వై [ భ్రీకృప్దుం డ్రి తనళద్ది మీట ల “ఒబ్బొర్టంను భయంకరి _.గు ముదరిన అట్రైముటెంక్కు. ఎరా ఎ నునకు గౌర్యాతళయమసునకు శౌర్యవిజృంభలమునకు [వాని విపూర్పం (కలు భాతువనకంత కరరొర్థమన ఆ్రయాం క్తిన్‌ 8804 అం క్తి భంయము] విదు చెన్‌ = విందా. (దుర్యాదతోంపంచిధోజనదు ా) ఎర్చజవెను (చధా రకు నరకుని బలి యాయ “౦05లి ౦చినాడు (శ్రీకృష్ణు డని భావము (అట్లు “ంకల్పిం చినతోడనే ఆచ్నకమును. అని కర్త ఆధ్యాహార్తుము చూ (పై వ్యా వా శీచా డెందను = నరకం సృాదయను దరంబు + కన్‌ (“హ + దుంి 4 కన్‌ =)

మందరినఎంతి ఎ త్రి అయముతో కూదిసిది త - (ఎరకునికి వృాదయవిడారికి మగునిట్లు వాలభయంకరిము ా_అ?ి భా-ము) [దరనాధ్నో%ర్తయో (విశ్స్చోు)]) తాంజ నంకనిన్సిమార్కొనుటచేత (నరక? ఒం దు కవియటచేత) (ఇట క్షా (స్రత్యయిము "హెత్సిర్ధిక ఎ) భూతముల్‌ == ఎశాచములు (శ్రాసునన్‌ = తరాసునందు తూ పన్‌ - తూ ము (కొనుుటకో అనునట్లు (గమ్యాక్సేఇ) ప్రకిఎలు = రీంంలూను (ఇఎ కన్‌ ఆధ్యాహాం $ము(చూ పౌవ్యా [కి 22 ఒక్కింత ౨ కన్‌ = ముక్కలు ము్టులు గాను దనుజ ఆకృతి = రాక్షసుని శరీరము [ ఆకృతి స్తు బ్రయాం లాపే సామాన్నవ ౨ఎషో రఎ (యమెదిని )] నేలన్‌ = భూమియందు కూరెన్‌ 2 సదెను తా _ (శ్రీకృష్ణుడు నరక్శితో వినోదము ా కొంఅతడవు యుద్ధము చే అంతలో ఆకడు మునుల గాధించి వేధించుట కల ఎసకు రా గా తనకు కలిగిన్మళోధ మా ప నోపక చక్రమున కొతనిని త్సృరగా పూర్ణాహుతి చేయ దల వి అంమలకు డానిని వెనువెంటనే ఆజ్ఞాఎంచను అం తట అసుదర నరాజరగు నరికునిహృదయను అనధయంకర”ంరంఛభము చూచి గజగజలాడునట్లు విజృంభించి ఆతనిపై బడి చీల్చి చెంచాడి చీలికలు చీలింయఎ ాను ముక్కలు ము౪్క్టలు గాను ఆతనిదేహనును నజకి వేఎసది అట్లు నజక “(అతనిదే వాము) తిఅిగిన చిన్నముక్కలు ముక్కలు "ను (బద్దలు (బద్దలు "ను అయి నేలపై బడినది అది అట్లు పడుట చూడ గా ఎళాచములు ఆ శరీరమాంసమును తినునబ్బుడు వివాద మేర్చడు నని తల చి అట్లు వివాదము. వానిక్‌ గలుగ కుండుటక్రై ఏ్యకరాజము. (త్రామునందు కూ చికొని సమభాాములు నరకునిశరీదమును అవి సంచుకొని తినుట కనుకూలఎడినట్లు వీలికిలు చీలికలు మ క్కాలు ముక్కలు చె ఎడవెఎసెచా అనునట్లు తో చినది (ఒ పదార్థమును (శ్రాసునందు సమభాగము - తూ చకొనవిలననిచ్చినప్పుడు “హెచ్చుతగ్గులు లే కుండి జూచుబకై యక్కూలు ముకకలు. చేయ. (శ్రాసునందు. పట్టుఎకై చీలికలు చీలిక లొనర్బ్నుట అవశ్యము జరిననిలయును అస్లే జరఎ ఏ విష్ణదకము] (ఒకింత గిన) చుక్కలు ఎక్కిలుా అ౦ ౧౨ ఇర్జ మిన్చి (సూ ని ) (పయోకయును ఇ ట్లీచ్చినిది = అంతట బొకి మూడు నికిలాస్త్రము లద్దతి నీయ శస మొ కంక గ (దుం చి యశ్వనివహాంబుల నొంచి (కై భా? 608 అలం __ గమో్యో(క్రే ౯ వ జు ౧౭౯౬ అర్థ --- ఇట్లు = ఈ ధమ ా (వైరి ఎర్జించినీతి -) (పైకి అన్నయ మి)

రట ఉ త్తరవారివంశము___ ఆ చ అతిశితచ(కథార నరకాసురు వక్కలు చేఎ డాం డ్రై నత*తి కింక రక్కాన లవా డిమిపో డిమి మాల్చి గెల్బియూ ర్లితవిహ గేం, దపటి ఎరిీ లమారుత వాసుుతానివా రితసమరాంతపంతితపరి కము డై హరి యున్నయిత్తబిన్‌ ౧౩౭ అర్ధ __ హరి = శ్రీకృష్ణుడు (కర్తృ రక +- అసురున్‌ = నరికు డనెడిరావ్షసుని డా = చే (మీఎంచ్చి (ఇట్లు అతి 9. చ[కఛారన్‌ == మికింలి పదు న్తైన [?తా బాణతనూకృతా (వైజ )) చ్యకముయొక్క. అంచుచేతి | ఖడాదీనాం చ నిశితముఖే ధారా పకీర్తితా (విశ్చ) ధారా శబ్దమునకు పదునైన (ఇర్గాదుం) అ్యగ్రభాగసు = అర్హ మశ నిఘం ఎవు అను దున్నను గోబలీన్ట న్యాయమున శక్తిసంకోచముతో (అంచున్యత్రముు ఇట అర్హ ము (క్కలు 2 = క్కలించి (ఛేదించి నజ ఏ) (చంఎ _ అనసిటు ఇంకన్‌ 2 ఇక టుపైన్సి దైవతసతికిన్‌ = దేంరాజునకు (ఇంగద్రునిక్సి రక్కిసుల _ వా డిమిపో డిమి = రాళ్ససులయొక్క శౌర్యాతీశయమును ((పశాపాధిక్యమునలని ఉస(దవము ను. అనుట) మాల్చి = మాలిచి (మాన్చి తొలగించి గెల్చి = సర్పోత్క-ర్షముతో (అందజకం "అను మించినగొస్పతనముతో) వర్షిల్మి (తన్ను మించ్లినవా 8 క లొకములం దెవ్వరును లే రసు నంతటిఘసతను తాను వబాంచి అనుట) ఊర్జిత విహాగ + ఇంద = పక్ష _ పరిశీ _ మారుత . చారుతా . నీవారితి సమర “+ అంతి సంతత _ పర్శిశముడు = బయు కల వైన (దృడము లైన అనుట) ఊర్జ స్ఫ్యూర్జస్పలౌర్జితౌ బరీ సబల ఓజన్బ (వైజ) పక్షీరాజుయొక్క (గదత్కంతు యొక్క) ఖేక్కలవిలవి మిళ్కంలి లల్ల న గాలియొక్క హృద్యకచేత (గున వారత్పముచేతు (ల్సి ఎనసు న ఎంబ కిలిగం పనవిా- అష టబేత (బ్రాలస ఖరరో మైనదిాా “లి ఉంయటచేత _ అ భాఎము) పో కొప బఎన (తొం ం ప దిడిన) యుద్ధము సందిలి [ల౦ శద్దిము ఎదూపార్థకము లన్త స్ప్ప్పూపే నికపే (ప్తాన్ష నిశ్చయనాశయో అం హేమబందు డు. ఎడ తెగం (6 మైన అలసట కంఎవాడు ఐ ౫ అయి (ఉ౦ంఎ) ఉగ్నతిలీన్‌ = ఉంఎనకవమయమునిందు. వీడు విజయు డొక్కా యనుచు సంళయోపేతచిత్త మై యుండి యుండ నొస కొక్కనా డు (భార ఆవ & 89) అని నన్నయ ( ఒకకాంత కానంగ నమయ్యె అం పై పద్యముతో అన్సయము)] తా _. ్రీకృళ్తు డు తిన-(కముతో నరకుని జంఎ. దెవెంద్రునకు రాష్మసులనలన ఎర్బుడిన సుహోస(ద్రవమును తొల గించెను గరుత్మంతు డు తిన (బలు వైన్స జెక్కింతో శ్రీకృష్ణునికి

బాగుగా విశ్వ శై త్యోపదార మొనర్ని నరకురితో యుద్ధము చేయనస్పుఎి (శ్రీక్సమ్ణనకు కలిగిన (శ్రమము నంతిను తీర్చివై వెను ఆత డు న్పస్టచిత్తు డ్రై సుఖము గా ఉండెను

సీ ల

విశే __ ((పార్జిత - సరిశీతం _ చారుతా) ఇంద ( ఉర్షితి అనుఎది జెక్సలబలిష్టతచే వాని కగువాతిశయమును (పరిశతల అనునది వానినుండి బయలువెడలిఎఐవాయువు శీతలమే కొక పరిశీతలము (వ్రైత్యిమయయు) అగుటను. ( చారువా అనుసద్రి అది కెవలను శ్రైత్యి మయ మగిటమేకాక దారుతాయుతము (హృద్యము = మనక ౦కోషదాయకము ఆగుటను తెలియ జేఎ యుద్దమునందు (శ్రీక్సిష్తునకు కిలింనది (శ్రఎమే. క8 పత్యిశ్రదుము (అతిశనుము అది ఎర్మిశమమేరాక “౦తతఎర్వ్యిశనుము. ఎడ తెనిమవోశ్రమము (ఆ గం (ఎసరించు మన్న యధిక(శ మము (అవిచ్చిన్న్నప్రసారము సల దిది అం౨ట సంతతిసరిశబటము ను తొల 10 చుటకు అవుహూల మైన దీసాధసఎంస త్తి _ అనుటను లెలిఎ గొదిత్యయు నిట బాగూ పోంది నది సమ్మితల్బ మనుగుూయున కిగుపదసంఘటనముతో యావిదర్ధపదత్సం తు సమ్మితత్స ముదాహృతిమ్‌ అవి లక్షణము

(మారుతచారుత్సా. .గాహరతతో “ాంన (వృాదయాబ్లోదకర మైన్సు మోరుకము _ అనుట

మ్‌ తథైవ తస్టు ఫారక్నొభా అని (సవా "న 8 శ్లో కాళిదాసు రోఛావిశిష్తయి. లగుఖగౌ (నియా ఖ గ. ట రిత్నిము లని అర్జ్హనము ఎవూర్పపదార్తమును విశేష్యము గాతల ది ప్రాధాన్య మొస సుకు ఉత్తర ఖ ఏ ! శ్‌ స్‌ ల్‌ జాతి

సదార్థమును అన్స్నయింమటలొ చమళ్చార దున్న దనెియూహతో కవు లిట్లు ప్రయోగించు చుం దురు ఉపదూ య్యత సొదృళ్య లక్ష్మీ రుభ్గపతి దృమో అనువో కవలయానన్దకారి?వ్యాక్కా కర్తల ( సాదృశ్యలక్ష్మి అనునొ ఉన్న వ్యాఖ్య ఇ ట్లున్నది = సాదృుశ్యలక్షీ = నాం ర్య్యళోభా ళోభావిశష్టం సాధర్మ్య మి త్యర్థ _శార్చపదార్థస్య వేప్యెస్ప (ప్రాధాన్యాన్నయే చమ త్కారాత్‌ యథా కుమారసంఏవె తై) అస్థు ఖారత్మళోధా ఇత్య్య తదుక్తం తర్క శా స్ట సవేషణే బా విధినిషేధొ సతి విశేష్యే బాధే విశేషం ముపసంక్రానుక సతి విశే వో బాదే వే మప 0(కామం ఇతి

(హతి యున్నయత్తశిన్‌ ఇ స్తనుఎచే కారి క్‌ డ్డి నుగాల మగుసమయ మిది యగుట అది కనిసస్టి జాగలూకతతో ఘాదేవి శ్రీకృష్ణుని చేరంఎచ్చుట కని తెలి కాంతలకు కలశ ఎయజ్ఞ్య3 చాలగొప్స్ప దనుట బూఏంచిశా. డనఎచ్చును. [ఈశనుయముసనే మనుమనికి సామోజ్యలాఫ మనెడి తనకార్యిమును చక్క బెచ్చుకొను బున్నది భూవాంత]

అలం __ సఎకరము అలంకార పరికర స్పాధిపాయే వేబణే అని లక్ష+ము

భూదేవి శ్రీకృష్ణ్టున కదితికుండలను లిచ్చి వుత్తునికై దుఃఖించుట ఎ మా శువాజినచం[దమం “లంబును బోలె వదనారవిందంబు వన్న దజుగ వుకరందమున నిండుముధుకరం ఎలు బొఖ నే కోత్సలంబులు నీట చేల నెటి దప్పి (వా లీననీలమేఘమువోలె గచభారబర్హ్హ మగ్గలము వీడ దొడంగి బాల జలించుతొండంపు “వోలె నూరురంభా_స్తంభయ. గను వడి క జే గడక లేనితనూశల్లి ఘర్మజలము దళము గా జింద 'జెందనితాల్మితోడ వగపు జ్విత్తమువో ” 8 ళవళముకరువొ యన గ నొకకా ౦త గానం% నయ్యె నంక ౧౭౮ అన __ ప తోకమువే కుందు వన్నభూదేని బర్ధింస బడ చున్నది త క! అర్థ __ అంతిన్‌ = అంతటితో వెనువెంటనే (శ్రీకృష్ణుడు నగకుని జం 'సేదదే.క 1! యుండ గానే. అనుట) ఒకకాంత = ఒకట్ర (ఒక శబ్ద మిట అనిర్జేగమును (బృరూఎము నిర్ణయింస వీల గా లమిి తెలయప్తను అమె ఇస్న డున్నబతిని ఐవీ ఆమెస్వరూము తెలియ (ఇ టి వీలు గాక ఎఎరో. అనున న్లున్న దనుట ఇల్బని ఒక ళబ్దమున శ్రైన సరబూర్జిమి ] ఏదన + అరివిందంటు = సదృముఏవ౦టిముఖయము వన్నె = వరము (శోధ (స్రసన్నతతొడి మ! కాంతి తబుగన్‌ 2 కీజీంపా (తక్కువ యయి ఉండ గ్రా (ొజ తవడి ఉండా - అనుట) [ ఓరిలె దగ్గె దజీగె నా నొప్పు దక్కు. వాయె ననుట (ఆం భాతి 96 0 మాగు + పొజిన _ చయ్యదమండలంబును ఫపోళినొ ఇ మాగిన మా పోయిన సలినమైన (ముజికితో కూడిన) (ఇట పాలు స్పార్ధిమునం దను(స్రయు కము చందబీింబనూ అను

80. మందరసవాతిము త్రం నట్లు స్యా నృండలం ద్వాదళరాజకే చి దేశెఎ బిద్బుచ కిదవ్చుకే చ (విశ్చిా [ఇట ఎద నారవింద మనుట ఆమెమొగమునం దింతటిము కవఎలోలబు సౌగంధ్యాదుల కెళలోసంు కలుగ లే దని తెలిఎనవి ఇట చం్యద్రవ ండిలసావ్యునారిస్యంఎి . ఆమెకు కలిగినదు థాతళయము ఆమె యుగమునందు చందమండలమునకు మా గుడు (మాలిన్యము సంభవించినప్పుడు కిలుగ్యున సన్నకతా క్షైణ్య మెస్టివో అస్టాదానినె ఇస్పుడు తాను కలిగించి (ఆమె ముఖ్యసకాశము నకు కొంఆకొణ ఈ కలుగ జేయ జడాలినడెకాని సంఎూర్జిముగా దానిని తుడిచిపెట్ట జాలిని పాషహ్రము కాలే దశి తెలియ చేయులటు ఎాజసౌందిర్యివతి యగుకాంతాంత్న మామె అనుట స్ఫురింప జేయు చున్నది ఈనట్టున. కాళిదాసు పార్చితియెడ న ఖ్రించినవర్డను ఇది స్మృతికి తెచ్చు చున్నది _ చన్ద్రం గతా పద్మగుణా న్న భుజ్త్కే పద్నాళశితా చాన్ష్రమం మఖిఖ్యామ్‌ ఉమా ముఖం తు (్రతిఎద్య లోంా ద్చిసం్యశయాం. ట్రతి నువావ లకీ (మా న శిల [చంద్రగుణ మగుప్రసన్నత తోఎంచినను పచ్మగు*ము లగు సౌగంధ్యాదులకు లోపము. కలుగ లేదు] నేత్ర 1 ఉత్పలయిలు == నృల్ల్శలువలవింటి కినులు [న్యా దిస్టీఎర ముష్పలమ్‌ నీలో తలం కువలనం (హతా )] మంరందమునన్‌ = సృప్పరసముకో (పూ దేనెళ్లో నిండిన మధుకరంబులు-[పో లెన్‌ = నిండి యున్న (మకిరందమునందు ము9 % తేలు చున్న - అనుట) తుమ్మెదలా ఆలినట్లు [(3=ఎధుంరిము *, మకరొంచయిను కూడ బెట్టుస్పభావిము తి్‌లది (వ్య ్స మభ్యునతొ మధుకరో మధు ఇ్మిధుపాలిన ద్చి రేఎఎుప్ప లిడృ్ల షట్పద్య నరా లయ (అమ) ఇట సుధ = మధు కరోతి తచ్చీల కృఖో హేరు__ (0220 ఇతిట . అనినది సర్సత స్పారి మాదత్తే యథా మధుకరో బవ అని (నాక) నీటన్‌ జననీ టియందు (కన్నీళ్లయందుు కేలన్‌ = స్నానము చెయ గా (ము9 గి యుండగా. అనుట [ప్మత్రళోకము దుర్వరి మసుము ఖ కుగుటఏ లన దానిఎల9 యెడము తెబఎ వేనికిన్నీళ్లు ఆమెకన్ను లయం దంతటను చేరి కచ్నులను అనీ శ్లతో ముంచివెల. కానరా కండ చేఎన "ని భావము కన్నీళ్లు కన్నులతో ఆ 1క పె ల్లువిఐ (కింవిశెస్పలయం ము మీ దిణిస్నలయందు సైతము వాగూ వ్యాఎంచినఎ అందుచే కన్నులు కిన బడ కుండ ము గుఎంనవి అనుట పరమార్థము ఉత్స అఎటాన కీటియందు తేన వరియు స్ఫూర్తి ( నేతోళ్చలము. అనుట కన్నీ ్లైెంలా వ్యాఎంచినను అమెన్యేతకాంతిని (కన్నుల నన్లనివిశవగిను) తిగ్గింప లేక పో గా పెంచినవి _ అనుట తెలిఎ కన్నులసొందర్యమును పోషందిన వనుటను చెప్పక చెబ్పన దనవదును ఉప్పల ములు నీటియందు కాంతినుంఠము లై యుండుట లోకదృష్టము మకరందమునందు ముని గిన

806 ఉత్తరిహరివింశము__ ఆ మధుకిరములతోడిసామ్యసారన్యము _ అంతటికన్నీళ్లుపై తము ఆమెకన్నులను ముజు%ు పజచినవె కాని వానికొంతివిశేషమును నులు గుపణస జాలినవి కాలెదు అట్లు క8పో - తాము న ల్లఏఎయా కాంతికిరణములతో కలన చిత్రవర్ణసంపాదన మొనర్చిన వై దానిచె అగునొకవింతళో ఏను సైతము తాము వబాంచినవి మధువునందు ముని గినమిధుకిరముల్న) = అని తెలుపును ఇస్లు - కన్నీళ్లు సైతము కంటికి శోభావహము లైన ఏనుటనుబన్టి కమి వా దుధురాణాం మండనం నాక్స్ఫోతీనామ్‌ అన బడిన సహజసొందర్యసంప త్తి యొకని అర్జశ క్రిమూలకిము గ” ఇట వ్యక్త మగు చున్న దనిఎంచును గూడ క్ష కచభారబర్హా ము = నెమిలిపరిసంచి (ఆమె కొప్పు (శచభారము 2 కొప్పు కచభారా త్కుచభార కుచభారా దితి “మేతి కచభార కిచకుచ భారా జ్ఞఘనం కో ఒయం చన్జ్రాననే చమత్కార (థోజ)] అగ్గలము = (బిగువు సడలి నందున అధికముగా (ఎక్కువా) [5న్‌ అధ్యాహార్యుము] వీడన్‌ == (బుజనులమీ దిక్సి జాణ గా నెటీ-- తబ్బ = కౌంతి (నిగనిగనికాంతి నై గనిగ్యము తొలగి దయ తబ్బ _ మొ వంటి దిద్మి వాలిన - నీలమేఘను + పోలెన్‌ = వాలిన (1$్రీందికి దిగిగు నగి మేఘమా (వెర్షాకలప్తమబ్బా ) అనునబ్లు [వర్షా లనందలిముబ్బు నీతో నిండి ఉండినస్పుడు న్లగా నీగనిగ లాడు చుండును అది వర్రించినతరువాత లఘు వై (పలు నై (నిగనిగ కాంతిని గోలుపోయి బిగువు సడలి (బరు లేమిని (వెళూడు చుండును ఇన్చట నీలమేఘ ము అనుట ఇది తొలికారును బృఫి అది వి రిందఎఎలన కొంతనిగ్గు (నిగనిగనికాంత్సి కోల్పోయినదేకొని బ్లూర్తిగా నై ల్యమును వీడినది రా దరి తెయ జెబ్బ = ఈ మెళిరోజయి అకు గూడ దు ఖమునలని యలజడిఎలను కౌంతి (్రగనిగు తొల నదికాని (5 నిక్స్‌ సహజ మైన నల్లి దనము కొజఏడ లే దని వచించి ఆయమళిరొ జసాందర్యసంపదిల పోషంచిన దన నద్చును ఇక కచబర్హ్హ్‌ ననుట ఆమె కొబ్బుంందు జాలు అలంకరింపవొని యుంఎట అవి ఇప్పుడు కొప్పుబిి సడలి కొబ్బతోపాయ జాజి సడు మిండుట సూచించిన దినిఎంఎిను నెట౨ కన్నులలో నినుబ్బలను వుస్పముల - న్రైషధ మిల్లు నర్థిం"నరి _ ెమిలిఎంఛయ్యితోడ నీరమణీ వేజ్‌ బలిమి సేయట * గొంట తెలియన ది యందు ఎువ్పల బూంంచినన్హి తెలి గు నర్ధచం(ద(సలోరచిహ్మములకలిమి (శృం న్నై 8 ౨9 గోకిముచే కొప్పుబిగువు సడలి జాటి (బుజములయంద్యు పడుటను ఆం భాగ ఇసు విచించినది (రాఎ*ణనమరజళోకా ర్త లఅగునుందో దర్యాదులవర్ణన) కొప్పులు బిగి వీడి కసుడుమావికలతో నంగభాగింబుల నావరింఎ. సేసముతత్తి యములు 'సెదర గ్యర్థిక లూడ గంరహారం ఐలు (గందుకొన గ ఎదనసిపంకిజనులు వాడి వా

మందిర బాఅము శ్ర07 తెజ నెండ ఇన్నీ శ్లఎఅద లం కిములు దడఉఎ సన్నజృనడి ములు జవ్చాడ దాలిండ్త బరువులు ఎడుముల (బ్రగ్నికాన గ నెత్తి మో డికొనుఎు శ బమయ్యెదలు జాఎ నెబ్బు నిట్టు దప్పు టఎంగు లిడిఎ౧ నసురిసలులు ఎచ్చి ౮ట ఖాతవెళళ సదినమునకు "ఘోరకీద*ముసకు (90 %-0 త08పు) ఎఎఎర్మిత (కాంతా శిరోజములకు (తలవెం(డ్రుక లకు మభఖురుతోడి ను నెమిలిరితోడను నా ఎ్య్రమును తెంఎనది . అనయయి నీలకంఫరిము నృభము నన్నసటాఖ్య వారితో నొనరియు నింతివెనలికి నోడి యినిశ్చిందాఎధేయ మె ఎనియమమొగుల్‌ నౌవకి శద్దగుణంబులు సూపువాని నె ట్టన బురి విచ్చువానదరి డాయు జడార్క్ముల కెవ్చి నిల్య-డిల్‌ (1 కి )] ఉరురంభథా_ంభి = యుశము = ఆర _-ం౦బములవంటి (ఆమె తొడల జంట తొడ గి 2 యత్నించి (ప్రయత్నిము చేస (సయజ్నశార్చకిము ా _ అనుట చాలన్‌ = ఎక్కు _లిందు _. తొండప్ప గవవొలెన్‌ = .చూడెకి ఎను సం రెండుకొండముూ అనునచ్లు నడ కన్‌ = బాకు పండా (ఆ కి ఎక్కువా కదిలు దండగా = అనుట [ఎను గులతొండములు సహజము దాంచల్యము ఎంవి అట్టివి ఇంకను తా మందులకు (ప్రయత్నించి కద౮ాడు చున్నవి ఇ 8 వానిదాం ల్యయునుగూర్చి చెప్పెడి దె ఒన్నది అట్టివి ఇగ్పడు - గొకముచే వణ కు దుబ్నుయీమెలొడలగ ఆపటూసముల ఇందనునఎన ఇవిహడ మౌటిమాటిం గడడ వాక మంయిఎ వచింప బకి శోకటిన కగు సరారాష్ట్ర ఈకొంకయం దఎతరించి యున్న దనుట నూవింఎ ఒడును ఇందుచే కరుణరసయి. బరి విష్ణ మగును సాధా రణము ౮ రుకంసకయు (తొడలు ఎ- కట్ట గకున మగా (కుభాకుఎ మూదంయు -న్సే కానవ బ్బును రామాయా-మున 2దు (తిజట ఎంనుగూర్చి ఎ౨ంబుచు ఇ న్లినినవి రరేబయహ_స్త్రవతిమ “వ్య క్చోరు రనుత్తము వెసమాన స్పూచయతి రాఖవు స్వరం సమ. (గుందఠి 2/5 (శ్లో (మొర ఐనను అనరాామంపల౦ిసంవావాతి యాదులయందు గూడ ఊరుచాంఎల్యము పులచే వర్థితమే అబ్బు డం అం్య్యధికయుా ఎ- కుట జరగును అందుంకే తొడ గి చాల జలించతొండంఎ గిఐవోలె అగుట జర%న దిట శకట ఎయందు జూర్చాదులందలిక బారాళ్తు గా ఏయొక్కసారియో. క్కి .-కాలఎి సంఎ విందులు. టునాూంం ఎద్వమి వోత్సిలాక్ష్యా అనుశీతితో ఈ వర్ణనలు నడచినవి సంతాపాదులయం దివి ఎ- కుట అత్యధికటూాను అవిటాం అముగౌను జరగును అనురాశము లొ్సుకాపాతిశయఘునందు. ఊరుప్పలదాంచచవ్యాతిశయము కాదంబరియందు కాదంబరీనిక హవర్షనావందర్భమున భట్టబాణు డిస్తు వచించినా డు - ముహు శృలితోరునధృ్యవ మకూలా క్షితిత ఎనోలాయమానాంశుతై కదేళాచ్భాదికకువా (అవి) ఖ్రలతొడిలు

808 ఉ త్తిరహరివంశము.___ ఆ ఏను గుతొండములకో పోలిక గలిగి యుండుట ఒకయు త్తమలక్షణము ” బృహత్ప్సంవాల నచ్చించు చున్నది . ఊరూ ఘనా కరికరప్రతినూ వరోమౌ గూఢథో మణిశ్చ విపవం (శ్రీయ మాదధాతి (60అధ్యా శ్లో) (ఘనా _ అరొమౌ అనునవి ఉపలక్ష౯విధితో ఇందు చెప్ప బడిన వనవచ్చున్సు ఇట ఊరురంభా_స్తంభయుగము (అని వచింస బడుటచే స్థె్య్యా దులనుబటి ఏను గుతొండములవంటివి * అవి ఉన్నను _ ఏను గుతొండములం దుండెడిచర్మ దోషము కర్యూశత్వ్యము మ్యాతము వీనియందు లే ఎని అవి సువిర్ణఏర్ణముతో (పచ్చనిపచ్చ దనమ.తో కూడి వై శాల్యశొకుమార్యాదులు కలిగి అర టి స్తంభములస్లు మెజయనన్న వ వచింప బడిన దనవచ్చును రంభాస్తంభయుగము అనుటఎలన అర -ఎ లన్నియు వీంసాద్భ శ్యమునకు అర్లములు క నని స్తంభములట్లు వై శాల్యాదులు గల రంథాదుంఎంచివి యనో కొన్నియర ఎలమ్మాత మిందులకు అర్లము అని సూచించుట జరగినది దీశివలన వినిసొంద ర్యము అనన్యసాధారణ ననుట తెలుస బవనది కదళీ దీ ర్రపర్టీ చ రమ్భా సా గౌరస్ట్టికా అని (వై*) కాళిదాసు పార్వతిని వర్థించుచు ఇ ట్లనినా డు . నాగేస్ట్రహస్తా స్త్వచి కర్కశత్చా దేకాన్తశై త్యా తృదళీవిశేషా. లద్ధా ౬ఎ లోకే సరిణావా రూసం జాతా ్తదూర్శో రుస మానదావ్యో (కమా స 86ళ్లోో ఇట _ కదళీనిశేనా = రాజరమాదయ అని (దుల్లి వ్యాఖ్య ) దీం నాధారమూా. గొనియేకా బోలు నసుచర్శిఆకర్త (కిందిసద్యమును స్పప్రతిభా ప్రాగల్భ్యము వెలు-జనుచు రూ పొందించినా డు_ మ సతియూరద్యుతి జెంద బూని విజదుశ్చర్మాపనాద(కియా రతి బాథోలవపూరికోదరము లై రంఖేవహ స్తంబు లు న్నతలీిన్‌ వీడె మరుద్పిభూతి గదళిం ద్వగ్జోష చూచంబరో ద్ధఆకుండాతతి బాయ దయ్యె నదివొ ఆ ద్వైరిమూలం విలన్‌ (8 శ0 (| కడ త= స్టైర్యము (నిలుకడ) [ ప్రైరయశ్నంబులు చప గడ కయన 1 (ఆ౨భా॥8 40] లేవి 2 కలుగిని (వడ కు చున్న అనుట) [ళోకముసందు శరీంయు వణ కుఎ కపులు విర్హిఎ తుడ ఈపద్భమును ఆకళింఎకొని రూ సొందించినపోతినపద్య మెొక3 ఇ బ్లున్నవె (దు ఖని నగ్న యగురుక్ళీ జీ5 0త న్థింప బడు ఎన్నద్రి__ ఎ కాఎక నెంయంగ గన్నీరు ఎజద లై కుజకుంభయు గళకుంకునుము దడియ విడువక వెడలెడునే డినిట్టూర్చుల లాలితాధరకినలయమను గంద

మందరిసపూఆము 8్ర0్రి జెలువంబు నెటి దబ్బ చిన్న బోవను నున్న వదనారవిందంబు వాడు దోస మారుశాహతి దూలునువాతకల్పకవ ల్లి ఎడువ న మేన్‌ వడనడ వడంక గి జ్నిత్త మెరియంగి జెక్కిట జెయ్యి సెర్చి కౌతుకం బేది పసదతలాాగమున నేల లొ పెంఎదు మో మర వాంచి నగల బొందె మన్చ్సంబు గందినపువ్వువోలె (భాగ (4 తతి? తనూవృల్లి = తీగవంచిశరీరము (కర్తృ ఘర్మజలమున్‌ = చెమటను [ఘర్మో నిదాఘ 'స్పేద న్చ్యాత్‌ (అమ) 'స్పేదజలము ఘర్మజలము ఘర్వసలిలము (మొ పర్యాయములు నీఏవంచ ఘర్మము (స్పేదము అనుట నీవికి అర్థిము ] దళమున్‌ - కాన్‌ = అధికము గా చిందన్‌= ఒలికింప గా (వెడలింస గా) (వల్లి (తీగ కనుకనే _ కదలికి జలము వెలువఐచుట _ జరగిన వని పల్లి తోడియొస సయున కై నసారస్యము అ్యపవులు. కంసము స్పేదము _ అనునవి సా త్త్వికభాఎనులు చా రిరుకాదులయందు పరిగిజితములు స్త్మ్భ (పలయరోమాణ్బా స్పేదో వైవర్ష్యవేసటూ అకు వైవెర్జ్యి మిత్యష్టా సా కిక్‌ పళికీర్తితా (సతారస 7) (దళము శ్రా = అనుఎ“్లలన ప్పత్తళోకముచే ఈమె పడు చున్నమానఎకివ్యథ అంతు పౌొంఠు లేని దగుట సూచింము. శరీరకింపసు _ ఊరువులయ3్యధికకంసముగూడ ఇళ్లే ఎనోయ్యథ తైనయాధిక్యిమి వూ. ఇెఎుఎచు కరుణర”మును పరిపుష్ట చెందిందు చున్నవి చెందని _ తాల్మితోడన్‌ = కలుగిని ఓర్పుతో (ఓర్చుకొన రానిమవాదు ఖముతో అనుఎ) వగప + చితరువు + టజదుఖ ముయెక్కం (దు ఖమున కైన) చితపుదొ మ్మయా (అచ్చమాతశా నమనెట్లు వాన చ్యిత్రింం బడిన దు ఖబూ ) క“వళము కరునొ = కల తయొం ౮ [(వ్యాకులపాఎయొక్క [వోభియియొ క [|] (గాని కైన అచ్చున దీఎననొక్చుయా (అన్చముూా కానే అనునచ్లు కానవఎ్బ శళవకపాపా అనన్‌ = అలనప్లు కనంగన్‌ అయ్యెన్‌ = కన బడెను [ఇందు ఎరు = లెండుపాదములు దు ఖమును. తిక్కినవి దు ఖనమువలరిహృదయసంకోభదును తెంఎన వనవచ్చును] తా తనప్కత్తు డగునంక డు కనభర్త యగు్థ్రీకృష్ణునిచేతి లో “డ్చుటకు మిహాదు ఖ నందినది సృథ్సీకొంం ఆమెక త్తగోకను దుర్భర సగుటబలన ఆమెనుఖము వెంవెల పో

తిభి ఉత్తరహరిఎంశము.__ ఆ యెడిచ౦(ద్రవింబమట్లు కాంతివాన మైనది అమెకన్నులు దు ఖములొ ముని గి తెలుదు నకరంద ములో ముని గి యున్నతుమ్మెద అనునట్లు నీళ్లతో నిండి యున్నవి ఆమెకైళవాశము. సీరు ౧ర్టిం చి పలుచ న్నై (కిందికి (వెలాడు చున్నవర్షాకాల_ాను బృనునస్న బిగి డలి జాతీ ఎవూవులురా ల్బుచు ఆమెబుజములపై పడు చున్నది _(సయత్నించి కదలించు చున్నయిను గుతొండము లను నట్టు (ఆ ఎనను అ గక్రి ఊరకి ఆవెతొడణ ణకు చున్నవి ఆమెశరీరదము అఎ నిఎి ఈ గుచు గాలికి కదలాడుతీగ యశునట్లు కాననిడ్చు చున్నది ఇచ్టిబ్ధతిలా ఆమె (త్రీకృష్ణుం యెదుట (సత్యక్ష మైనది విశే __ (ఒగప్ప జిత్తరువో. కరువ్సొ (ఆకారచు. కాల్చినదు 4ము మూర్తీభవింాసంళ వళము _ అనకు ఇట్టనుదవలన ఆమెకుదు థాతశయనమునఎని(మాన్చాయిచె నైన యాబుయం దలినిర్వ్యాపారత్సము ధృనిత ముగు చున్న దనచ్చును (వీలమేఘము) నీతిమేఘము అని (వావి ప్రొ ఇన్న్‌ సీతి నీటి అయి యుండును గటి మేఘము = వర్షాకాలప్పమబ్బు ఇది (వారాం) ఇక (వీరం ప్రా తండా నాతి వా సీలమెఘము అనియే అదియే పైని గ్రబాంప బడినది నీతి నీని ఎని “ంస్కార దుందు టకు సమ్మతించునో వావి పా కూడ పైపారఘముఎంటిదే (పారాం) _.న దని ఇందు కరుణము రసము దినిం నరకు డాలంబనము ఆకశిచాపువలని భూదేవిళశోంము స్టాయి దాని కొశయము భూకాంక ముక్కలు నుక లు నై ననరక నిమవయవాదులు దానికి ఉద్దీసక ములు పై నాలుగుపాదములందు పర్షితము లైన (సుఖ వైవర్ష్యయము ఎన్నీరు.. వేపధుపు (కంపము) (శరీర స్వేదము (వపు -త్తరునోో (మె ) వాంఎలన సూది = గునూన్సాఎ (_స్దంధము్యు (మొ) (దాని కగు) స్నాత్తికభానములు కేశపాళదు వీడుఎ. ( చెందనివాల్మి _ అనుటనలన తెెయ నగు రోదనదై వనిందాదులు దాని కగు ఆనుభాఎయులు కళఎళదుంరునొ (మొ ని నానినలన స్మురించెడి చింకాశనూముబు న్యభిచారులి నిఎచే3 పరిపుష్ట మైనవభూకౌంతా చిత్తకోభాదులవలనిశోకము భావుకచిత్తమున అనుకంపాతిశయమును పెం పొందింప జే. పున పన _స్తగీయడర్చ+మున రసాొన్సాదమునక (ఆనందాబుధూతిక్రి అగు చున్నది [ఈపద్యమునకు మూలను దృుగ్యయు ఎడ్జాపెగ్గడ ధూదేవి కొకించినల్లు చెపుటమేకాని ఆమెయం దిశ్చినర్షన జరఎనవా డు కాడు రసోచితకఘు లగుకంవిశానము లిన్హివి స్ప్యసతిభాసమున్న్మేష ముతో కాన్యనుర్యాదాఎరిపోసకములు గా ఈత డు సలిఎనవి 'పెక్కులు అందులకే ఈత డు

మందరసలూాఆ ఎ శి సావాత్యరసవోష ఇసంవిధానవ్యకివర్డి ఈఎద్యదునకు గలగౌరపిము వేటుగా వెన్న నక్కలు లేదు. దీని నాధారయు ా. గొని కా ర యగురుుజ్‌లి చ్వితించికొనిని పోతనయే దీి్శియౌన్న త్య మెంతటిదో చెప్పక చెప్పు చున్నా డు పోతినత్రీనాధుల రచనలయందు సోమనాధుని యన క్షపద్యరత్నము లెన్నో రూపాంతరిములతో చొర బడినవి ఎడా, పెగ్గడి హరివంశము అచ్చ టచ్చట వీనిని సంగవాంచుకొని ప్రబంధము గా జూచినను ఎరాణమి గానే వెలంనది సోమనాధునిహరివంశము తిక్కినభారితనుట్లు తిచ్చేష్యగంధ మై (సబంధనము గ అవతశించినది తిక్కనరచన శఈ ఎని కొజ్జబంతి చాలసట్టులందు అ టట్లయ్యును సంవిధానాదులయందు జాతీయ రచనయందు ఈ సర్వజ్ఞు డు చూఎన స్పాతర్యత్యము వైదుస్యము - అనన్యాదృశములు కీచ కునిచే పరాభూతి మైన (దౌపదిని వ రించిన ఎసపద్య మొకవి ఈపద్యమునకు కొంతకు గొంత మూలము కావచ్చు ననిఎంచు చున్నది_ ఎలడీగ గబ్బనలలితిపరాగంబు (క్రియ మేన 'మేదినీరేణు వొప్ప జంసకంబున నవిసౌని భం వెస గెడు కరణి నాఎక వె డిగాడ్భు నిగుడ దోయజదళముఎతుది చుంచు దొం గెడు గతి గన్ను గవ న్నశుకణము లురల నిందువింబముమీ దికందుచందంబున గురులు నెమ్మొగమున నెరం యుండ సర్బజనవంద్య మైనపాంచాలి ఎంహ బలునిచే నివ్నిధంబున భంగపాంఎ చనకు ఎచ్చిన నెంంయు వెస్య మొంది యవ్విరాఎినినథి. జేరి సరిగి నిలిచి (భార విరా £ 88] అలం ___ ఉక్పేక ఉను (అంగము) [(ఎనము) నాఎయగుపాదముంందు మొదచిసగమునందు ఉ(్రేక్ష తక్కినంగమునందు ఉసమ] గుణము _ ాాంభీర్యము ధ్వనివత్తా తు గామ్బీర్యమ్‌ అని (దాని లక్షణము వ ఇవ్విధంబున న వ్వామలోచన వసుదేవనందనుముం౭దట నిలిచి ౧౭౯

క్‌ ఉత్తరవారివంశము___ ఆ అర్థ ఎ ఇవ్విధంబునన్‌ == ఈపిధమున (శొర్వము వర్ణించిన ప్రకాంముూ) ఆ-శ-వావ లో చన = ఆ (పూర్వోక్త ఐన్స చాల అందము లైనకన్నులు గలం (భూదెవి [ దాదుం సవ్యే (ప్రతీపే చ ద్రవిణే చాఒతిఘున్షరె (విశ్వ ] వసుదేఎనిందను ముందటన్‌ =నసుదేప వి కుమారు డైన శ్రీకృష్ణునియొక్క. ఎదుట నిలిచి = ఉండి (పైపద్యదుతో అన్నయము) ఠా __ థభూదేవత తసకువూరు డైననరకు డు చచ్చినందులకు భరింపరాని దు ఖము కల దె ఇ. చాలనైన్యము వవాంచి (పూర్వము తనవర్త మైన) (శ్రకృష్ణునియెదుటికి విచ్చి ఏలిచినది క అమరారిచెవులముందఅ గొను రారి వెలుంగునవ్వుతకుండిలముల న త్తీసుశారిద్యయ మన నె అర్జ్‌ _. అమర + అరి = చెవుఎయుంద న్‌ == దేఎతలక శత్రు వై నవానియొక్క (నరకునియొక్క్ర) చెవులముందటి(ప్రదేశమునందు (చెవులకొన యందు చెపులతమ్మెలయందు _ అనుట కొమరు +- ఆరి = అందను గ” ఉండి ఆ +4- తిమిర -- అరి = ద్వయము == దూరము కన బడు దున్న (గీ కిటికి శతు వగు బూర్యునియొక్క. ద్వయము (వెండంయ నములు కలరముదాయము) ((ఇద్దజు సూర్యులు అనుట (సూర్యునకు తమోరిప్పవు చీ కవ గొంగ అనునవి నంస్టృృతాం్యధ్రయులంమ సంజ్ఞలు (ఎ అమ నాంబ ఆం సం మొ సె అనన్‌ = అనునట్లు వెలుంగు + అమృతక ండలయింన్‌ = ప్రకళించెడి ఆక్భుత.యముయి (అమృతము (నవించయనవిి అగు (రత్న కర్ణభూషణచము ఎలు కజ్ణులం కరిమవాషాయాం పాశే ఒఎ చ మేదిని ఎత్తిఐచేతితొ తీఎహాని (వి ల్లైత్తి మున్నగునవి ఇన్టివే (చూసూని 0] ముర + అరికీన్‌ 2 మురునకు శతు వైనవానిక్‌ (శ్రుకలమ్లుఎం) చూబఎ అణు ౫2 అఆ ఎ చయమునందు. తెలియ గన్‌ = (తనవ్యు శ్రాంము) విశదోడి నన్లు ాా కేఎకెల్లా తంయునఎు వ్‌. గా పలిశెన్‌ = మాటాడెకు జ భూదేవి చ్చి సం యున్ననరగ విచెవులయం మ దేంవ్యాానముం న (భూమిపై బడిన) రెండు. నూర్యబింబపములా అనునట్లు వెణయు వస యమృఆ కండలములను తాను చేతికి తీఎకొని వానిని (శ్రీకృష్ణునికి చూ. తని ప్విశ్రాంల మంతయు ఆత” విన్నఎం న దొడ గినది

40. మందంసటాంము 88 విశ ((అ.్భాతకుండిల.యిలు మూల'సునందు "ని సై ఎారి లో కాని ఇవి అమృత తుండలము లన బఎిట లేదు కుండలము అనియే సం హరి అను చున్నది భూమి స్తు పతితం విత్తం. నిరీ త్ష్యాదాయ కుజ్దలౌ ఉపాతిష్టత గోవిస్టం ఎచన౦ చేద మబ్రవీత్‌ (సం హరి (4 అధ్యా వ4 ల్లో) (అవి ధరణీదేవి సాకార మై చేరి ఘోరసమరమధ్యనిపతిలుం దై యున్న సుతు శరీరంబు కౌ గిలించి యతనికర్షంబుం నుద్భోదు దేజరిల్లు దివ్యమణికుండలంబులు గొన గోవించునన్నిధికిం జనుదెంచి. (హరి ఉల ॥ 70) ఇందు. దివ్యమాకుండలము లివి అన బడినవి ఇ క భాంతమునందు కర్ణం సవాజకవచికుండలములు అమృత గండలముల నర్చింస బడినవి . యది దాస్యఎ కర్ణ త్వం సహజా ఈణ్ణిలౌ కధా ఆయుష (ప్రకయం గత్వా మృత్యో ర్నృళ ముపైబ్యం కివచేన సమాయుక్తి కుజ్జభ్యాం చ మానద అవధ్య స్తం రణే ఒరీణా మితి విద్ధి వచో మమ అమృతా దుతింం హ్యెత దుభయం రత్నసంభ వమ్‌ తస్మా (ద్రత్యం త్వయా కర్ష జీవితం చే త్చియం తన (వన 80 అ 8 $20) ఆంగధభారతము దీని నిట్లు విపరించినది _ అమృతమయంబు సువ్నె సుగుణాకర యిమ్మహనీయ వస్తుయు. గ్మ మివియు నుండునేని ్మతిజగంయలయందు నశేషశ్యతులొ కమునకు నీవు వధ్యి డవు గావు నిరంతరసౌఖ్యసం[సమో దమున వెలుంగు దీ విడి బాఅంబు గ జెబ్బతి మోస పోకుమీ (భార ఆర ? 280 (అన్సి భార పెర్డించిన (సహజము లైన యన్బుతకుండల ములును ఇవి కావు అ ్లైన అవి ధరించిననరకు డును అవధ్యు డు కానలబవచ్చును ఇవి వే ఇజెనవి (ఆమ్మతిము (్రవించెడివి ఐన అముతకుండలములు వీరిని _బహ్మపురాణ మిన్లు నర్షించినది నరకాసురవధ సందర్భమున _ అమృతస్రావిశీ దివ్యే పూతు ర్మె ఒన్ఫుతకుణ లే జహారి సో ఒసురో ఒ౬దివ్యా (202 అ ల్లో ) (ఇర్మదునినాక్యము లివి (ల్రుక్సిలు నితో) _అనుక్త మనృతో గాహ్యమ్‌ అనున్యాయమున బ్రహ్మప్పరాణో క్త మగునంశమును లా విట్లు (గలాంచి వచించినా డు మన“ర్వజ్ఞు జు సం హరి వచింపని వెన్నా ఈత డి ట్లితర పురాణములను౦డి (గబాంచి వదించినయంశముల ఇం దున్నవి పురామయు పదువాలుగు నిద్యా స్టానములం దొకటి గా పరిగణికము పురాన్యాయమీమాంసా ధర్మశా స్తాజ్గమిత్రీవా వేదా స్టానాని విద్యానాం ధర్మస్య చ చతుర్ణశ (యాజ్ఞ శ(చూ న్హైష శల్లో నారా వ్యా) ఈప్పరాణ వేత్తకు సర్వజ్ఞు డనుసది బిరుదము నాడు యే క్పేతాని ఎమస్తాని ప్పరా ణాని చ జానతే భారతం చ మహాబాహో తే సరజ్ఞా మళా సృణామ్‌ (భవిచ్యపురాణము) [చూ (చి శ్రా స్ర ఎరిక

త్ర్‌శీ ఉ త్తరవారినంశము___ ఆ ఆలం __ ఉ్యక్సేక [ తిమిరా౭ద్వయము అనెడి ఉపమానము అప్రఎడ్ధము] ఉ వను వసుంధరన్‌ యదుకులేశ దయాకర సూకరాకృతిం బూనిననా డు నీవు నను బొందిన ఎట్టినవా డు వీడు నీ చే నపరాద్ధు జైన మటి చెప్పెడి 'దెవ్వరి కిక గింక లో నూన గ నీక కుండలము ల్‌ొళ్చు గ్‌ నొప్పన గొమ్మ (కమ్ముఆజన్‌ ౧౮౧ అర్థ __. దయా+శ-ఆకర 22 దయకు నిధి యైనవా డా (అంతు పొంతు లేనిదయ కలవా చా యదుకుల ఈశ = ఓయదువంశస్రధువా (యాదవకులపు నంతను నీచెప్పు జే తలలో నడుపువా డా (శ్రీకృష్ణా అనుట) ఏను = నేను వసుంధరన్‌ = భూమిని (భూదేవిని) [రత్నములను (లేక) ధనమును ధరించునది (వ్యు) రత్నే ధనేవసు అని (అను) నీవు సూకర + ఆకృతిన్‌ = గరాహముయొక్క. [వరాహ సూ కరో ఘృష్ట అని (అమ షూజ్‌ _ ప్రాణీ గర్భవిమోచనే _ సంపదాది సువం - (పనవం కరోతి (కృజో హేతు 8220) అని (నుధ )] అకారమును పూనిననా డు = ధరించినప్పుడు ననున్‌ = నన్ను సొందినన్‌ = కలయ (కలననస్పుడు పీ డు = ఈనరకు డు చృచ్టనవాడు (సేకబూరు డు శత డనుట) (వీడు (దెహళీదత్తదీసన్యాయమున ఉభయాన్వయి సిచేన్‌ = నీచేత అస రొద్దు డు = ఇప్పు చేఎనవా డుా (దొ గ్సా ఐనన్‌ 2 చేయ బడినవ్బుడు (ఏర్పజప బడి నప్పుడు) మటి 2 ఇక (ఇట్లు జరసిమీ దట = అనుట ఎవ్ని౨కిన్‌ = ఎవరికి చెప్పెడిది (బెప్పెడి = అది = చెప్పుట [(కియాజన్కది శేషణములపైై (సయుక్త మైన అది థావార్థ కము అగును (చూ (పయోగములక్షై (నూ ని )] (నర్వజగత్తులు (ఏక్సి నాయకు డవు సీ వగుటనుదిస్హే నీవు దోష ” ఎందిని తరువాత ఇతరుల ల 8 శెనరికి నె నేమి చెబ్బనను నిష్ప దూణన మని భావనలు). కింక 2 (నరకునిప్తై వైన్స కోళము ఇంక5్‌ = ఇం (డు చచ్చినంరువాత - అను) లొన్‌ = వనససునందు ఊనస గన్‌ బూ రక 2 అలు? నీయక (ఉండ నీయళు (గ్రాంతించి. అనుట) | పరిగాంతాని వైరాజి అనునూ క్త్‌ిని బన్టీ శేషందిన (వారి వారిపై ఆగబాంపక ఇంతటితో ఉపళమించి _ అనుట ఇందరిసరమార్థము] (క్రమ్మజన్‌ (వాక్యొలంకరమున క్రైనది (చూ పారి 7? ?8చూశనూ ని ఒస్ప గన్‌ ౯2 ఆంగీ రారము కలుగునట్లు లా (పరులు హారించినివి నరల (గబాంచుటయా శ్యతు శేషము చేయక అని వల దనక దయకో అంగీకరింం. అని భాఎము). కుండలములు = (ఈ) కర్ణ భూషణములను ఒస్పన +- కొమ్ము +-అ 2 అప్పగిందుకొనుము (| అ అన్నుసయు క్తము సంణ్యప్రార్ధనంబున

మందరిసవాతియి తర్‌ చముజ్ఞాన కదాదులు. విభాష గనమ్యబయు క్రంబు లగు (దావ్యా (కి 8కి (అర్పణ శబ్దమున కైన అప్పనము నకు (రావాం ) అన దగిసది శ ఒప్పస ] తా - నేను భూకాంతిను వరావోంతారము నీ వెత్తిననా డు నన్ను (ప్రేమించి యీప్యుతుని సీవు నా కొస గితివి వీ డు లోకకంటకు డైనందున దుమ్హు డని (వీనిని శిష్టరకణకై్ర) వధించి తివి సర్వేశ్చ్వరు డ వగునీవు దండ్యుడు వీ డని ఏర్జియించి శిక్షీంం దలచిసప్పుడు కౌ దని అడ్డుడువా రెవ్పరును లెరు కాన సీఎంకిల్పమునకు అడ్డు లేదు ఇక నిన్ను నేను గోరి మున్న దిది ఇంతటితో కోపము విడిచి శాంతించి ఈ (ఆదితిదేవి కుండలములు ఎర్మిగబాం పుము నన్ను నావాలిని నీవు అను_గవా౦చి దయ చూడుము _ అని తన వృ త్తాంతము విన్నవించి కోపోపళమనమనునకు కుండలపరి[గ్రహణమునకు వే డుకొనుచున్నది భూదేవి (శ్రీకృష్ణసరమాత్మను విశే _ ( యదుకులేళ ఏ) ఈసంబోధనము నీపు సాక్షాన్మవోవివ్దున వని ఈనా డు కారణ జన్ము డ వె యదువంశ్యప్రభువు గా అవశరించితివే కాని ఇది సీ9ిజస్సరూఎము కా దని తెలి. ఇందుమూలమున నీ వొకస్పుడు సూకిరాకృతి ధరించి యుంటి వని నే నాడిన దంతయు విశ్వబనీయమే (సంగతమే ) అని సూచించు మున్నది (శ్రీకృష్ణునకు భూదేవ3 ( దయాకర ) ఈసంటోధనము _ ముందు. తెలుష చున్న _ పొత్తనికి (ప్రాగ్జ్యోతిషపంసా చూజ్య మిబ్బంచుట అనెడిపప్రకృత (స్వ కార్యమును సాధిందకొనుట కనుటూలసడుయ స్తుతి (యా వై దేవా అనుకీతిని అర్థవంత మగు చున్న దన దగి యున్నది ఇది గాక తల్లిచె వులు దెంపువానికి ఎనతిల్లి చెవులు తెంపుట యెంత అనుసామెకచొస్పున _ అదితికండలాపహ రణ మననుసది క్షంతవ్యము కాని మహాసరాధ మయి యున్నది ని శ్యతుశేషం న శేషయేత్‌ అనుచొప్పున నరకవంశాంకురమును గూడ మిగుల నీయక (శ్రీకృష్ణు డు నాశనము చేయు నేమో అని యామెళభయము అందులక్షై దయినిధివి నీ వగుబను దయసీయ నగునాపై _ రుబించి కుండలములను దయతో క్రై కొనఎలయును వంశము ఎశ్ళేషము చేయక అన్నుగవాంపవిలయును అని (ప్రార్థించుట కిది యెంతో సముచితము గ ఇట సంతలింస బడిన దనిఎందుగు గ్‌ అకట యిచ్చినవాడు దయ్యంబ కొన్న వాడు దయ్యంబ దీనికి వగివ నేల? కాలపాకంబు చబ్బంస గినుంనాభ నాదుదు ఖ్మపలాపంబునకు దరంభబె ౧౮౨

88 ఉత్తరహరివంశము._ ఆ అర్థ _.. దయ్యంబు + అ = దైనమే ఇచ్చినవా డు = (పస్త్రవి కలుగ జేఎనవా డు దయ్యంబ కొన్నవా డున్‌ = అపహరించినవా డును (నశింస జేఎనవా డు గూడ _ అనుట (కొను = అపహశించు. అత డీ ఎన్నాఆన్నిపాణంబులు గొన్నది యిది డినియసుఖు గొనియెద ననియెన్‌ (భార ఆను 7 3] అకిట = అయ్యో (సంకాపసూచకము శతియ కుండిట మేలు ఇచ్చి పుచ్చుకొనుది సంకాపకరము _ అనుట్స్‌ దినికిన్‌ = ఇందులకు (ఇట్లు జరగినందుల కనుద) పిగపన్‌ ౫ దు ఖించుట (భావార్థకనుజణ్యంఎము ఏల == ఎందులకు. (దు థించుబచే కలుగుప్రయోజన మేదియు లే దని థావమ్రు కిమలనాభ = “ద్మ నాభ (పద్మము నాభియందు (బొడ్డునందు) కలవాడా (కృష్ణా అనుట నాదు.దుఖ (ప్రలాపంబునకున్‌ = నా దైన దు ఖముఏలని సలవరి ములకు(ఆర్జిము లేనిమాటలకు దు ఖసుచె నుతి చెడి మాట లాడెడి నామాటలకు - అనుట) (జాత్యేకవచనము (ప్రలాపో ఒనర్జికం పప అని (ఆను) కాల - పాఠకందు = కాలనముయొక్క పరిణతిని [(గుభాశుభఎల మిచ్చుటకు ఉన్ముణ మగుకాలస్ధతిని పాక పరి౭తా ళిళె మేదిని] తన్బంపన్‌ 2 మానిఎంచుటక (జరగ కుండ దేయటక తరంబు + * = శక్యమా (సాధ్యము గా దనుట) తా -- కౌలను చాల (పభాఎము కలది కుదాశుభిములను ఆయాసమయములం దది శూర్య జన్మకర్మములకు ఫలముల "” వానివానిని ఒస గు చుండును కి మ్మనక వానిని అనుభవించు చుండుటయే (దుస) కర్తివృము అల్లు కుండ దబ్బంచుట యెవికికిని సాధ్యము కానిసని వద్ర్రనిని ఇచ్చినది నాకు దై పమే. నెడు వానిని హరించిసదియు (చంఎనదియు. అదియే ఇచ్చినదై సమే చంబృట జరిపెనే యని చాల సంతాసము కలుగు చున్నది ఐసిను నే నందులక్రై వగచుఎసలని (సయోజనము శూన్యము కాలవశముచే ఇవి జరగు చుండును దుఖమాప లేక శే నేదో విలఎంచి ప్రలఎంచినమాత్రమున జరగ కుండ ఉండునది రోమియు లేదు . అని భూదేవి. (శ్రీకృష్ణుంతో అర్థను లేని ఆన (వ్యర్ధ్రృ గ్రనంగయును. క్షమింపు నుని వే డుకొను చున్నది విశే _- (దయ్యంద్రి చై వ మనక ఇట్టనుట సృ త్రళొకశంత్నస్త యగుధూదేవియందు బాచిత్యనును పోజంచినది అర్థాంతరముచే నగవిందాస్ఫూర్తితో శళపట్టున (సం హరి) దృత్త స్త్వ మైన గోవిన్ద త్వ మైల నిశపాతిత య దెచ్చఎ లథా (కీడ బాల (క్రీడానకై 68ఎ అనినది (ఎట్టా హరి) కరుణం బుక్త్రుని నీన యిచ్చితి (తిలోకదోవూ గా జూచి జె చ్చెర సీపోకుల బచ్చితిక (ఉ 4 8 అనినది

మెందించనవూఅదు ఏ7

(అంట) ఇది విషవృకో ౬ఎ సంపిర్థ్యి స్వయం ఛేట్తు మసాంప్రతమ్‌ (శాను గాపాతి 'పెంచినమొక్క విషపృమొక్కె మైనను తాను గా దారిని చెలచుట తగదు అనుటను స్నురింప కేఎ ఆయనుచితకార్యమన కైన ంతాసమును దెలిఎనది అన దగును (కాల దరందె కాలము పరబహ్మముయొక్క. శరీరి బుగుటను వర్షించినది విష్ణుపురాణము - పరిస్య బ్రహ్మణో రూపం ప్పరుష (ప్రధమం డద్చిజ ప్యవ్రాన్య కల రైవా ఒన్వే రూసే కాల స్రీశా ఒపరమ్‌ ( £ (చూ హూ వి) కాల మెన్టివాలికి అత్మికమింస రాని దని రామా య+మిట్లను చున్నది. భవితవ్యం బాయచ్చాఎ సత చృక్య మి హా_న్యథా కర్త మిచ్చె కుళార్లూల కాలో నా దురత్శికము అని (ఆర స | ళా అలం __- కాన్యలింగిము. (వాక్యార్ధ హేతుకచ్సు | గీనికి వగన నేల అనుదానికి కాలపాకం బు దబ్బ౦ంస దరంబె అనునది హేతువు గా ఐనది] క తనయునికి పపిలము గ నా

తనయునికిం గలుగ దతనితనయుని కై నన్‌

వనజి దర యాదరమున

గను గొని [పార్ట్యోతివంబు గిరుణింప దగున్‌ ౧౮౩ అర్ధి -._. వనజ + ఉదర = పద్మనాథా (వనజము = ఎద్మము _ నీయందు ఎుట్టునది అది నాభియందు కలవాడు. వనం కానననీరయో అని విశ్వము) నా _ తనయునికిన్‌=నా కుమారునకు (నరకునకుు పదిలము ౨ కన్‌ = ఖరము గా తన నికి = తాను (రాజ్యము సంద్భు ఉండుట (కర్తృవష్ట్ర ((ప్రాగ్జ్యోతిషరాజ్యపదవినుండి తొల 1 కుండ దా నస్లే బ్ధ్దైము " అందు నిలిచి యుండుట _ అని భావము కలుగదు = కిలిగినది కాదు ఆదరమునన్‌ == (ఎతితో (శ(శుపుక్తు డగుటను ళ్యతువు అనెడి ద్వేషభానము నీక నస్పునందు కలుగ కుండి మనును డనెడివాతృల్యముకో అనుట కను గొని = మ్రూచి ప్రార్ష్యోతిషంబున్‌ వా (ప్రాగ్జ్యోతిఎ(దేశరాజ్యమును [ ప్రార్ద్యోతిష శబ్దము చేశవాచికమును నగరటచకమును శలదు. ప్రాగ్జోతిషా కామరూపా _స్తధా ప్రాగ్జాలికా అఎ (వైజ) హాక్సా పజ నదం నామి దీష్యమాన మిన (శ్రియా స్పర మాసాదయామాస యుద్దం త (శ్రా ౬భవ నృహక్‌ (అని సంహారి విష్ణు 6 అ 89 80) ప్రాగ్జ్యోతిషళబ్దము (ప్రాగ్లోతిషదేశరాజ్యమనందు లాక్షణికిము ఎజ్జాపెగ్గడ హరివంశ మి బ్లనిసది ఇవె రత్నకుండలములు దినిజద్సిషు డిందు నొడిచి తెచ్చినయవి

తి8ి ఉత్సరహరిఎంశము___ ఆ శ్రీ ధవ గొనుము కత్తనూం భవు చాపుము నిలుపు తంర్యడిసదమున వానిన్‌ (ఉత్త శ్రీ 8 )] కరుణింపన్‌ = దయతొ ఇచ్చుట తగున్‌ 2 ఉచిత మగును (తండిధనాదులు పత్తు నికి చెందవలనన వగుట లొకళాస్తసమృతి మగునాచార మనని భావము ) తా _ నాకొడుకు నరకు డు (ప్రాగ్జ్యోతిషరాజ్యము తాను సంపాదించుకొనినను తాసు తనదు ర్నయమున దానిని స్థరమగా నిలిఎకొన లెక నీచే చచ్చి ఆరాజ్యముతొపాయి అసజీవితఘును గూడ నీకు ధాం౨వోఐనా డు ఆతనికొడుకును శ్యతుసంతాన మని సి పేక్షంచి రాజ్యము నెవవకో ఒస గక దయతో నాపొ శక్రుని కిచ్చి రక్షింప వలయును తండ్రి దు్నయ మొనర్చిగందులవ తనయుడు శికెర్దు డు కా డు ఏదొష మెబు గక నీయెడ ఎన్టియపరాధ మొర్చనియితి డు సీయాదరమునకు పొకు ఊదు కా దినవాడు ఇస్తు చే్యన నాజ్వ శ్రోకమునికు కొంంయుఎ ఛాంతీ చేకూరును దేవా శా్రార్దన యొకీంఅ చిత్తగింపనలయును అఫి మూదెవి (శ్రీకృష్ణుని కడ మొఅ యిడు చున్నది విశే --- ( అతనితగయుని శ్రైనన్‌. ఆదరమున గను గొని ప్రార్జోతి ఇంబు గరుణింప దగున్‌ - ఇట వాళ్యమధ్యమున వాక్యము చేశ అన్నయసారల్యము తొలగు చున్నది ఇట్టివి ఈయనయం దచ్చ ఓచ్చట కొల దిగా కానవచ్చును తిక్కనయందు బహులములు గా ఇని యగ పడును తిక్కనయందు భక్తిప్రపత్తులు గలిగి ఆలనిభారతమునకు శీషగ్రంధము గా ఈ్యగ్రంధము నొనర్చినయీత డు (సోమనాధు డ్భు అంనిరిచనియ కా అచ్చ ఓచ్బటి ఇట్టిరంన జరఎ తాను తిక్ణనను నమ్మానిందుట సముచికి నని తిం చినా డనిఎంచును (ోదరము 2 (ఆతి (గేను అనురాము ఈయర్థమునందు దీనిని తిక్క-సి ఇట్లు ట్రయోగించి నాడు = ఆదిరార్జ్రం బగుచూడ్కితో (భార విరా క) (మో ) (4 హరి) (ఎడ్జా హి ) ఇట్లు భూదేని మనువనికి రాజ్య మి స్మని (్రీళృష్తుని గోరినట్లు ఎచించు చున్నను (86 సం ఎూనా సం హరి) ప్రతిలొ ఇది వస రాదు = ఇమే తౌ కుజ్ణ లౌ చేని (ప్రజా స్త స్యానుపాలయ అని ష్యాత మున్నది దీనినే వీరు విశదసజచినా రన వచ్చును చాలనోఎలందు చాల భేదములు గానంచ్చుచు (గ్రంధాంతరనంవాదము కలవి గౌ తోదు చున్నందున వేజువేణు (ప్రతులు వీరియనువాదము.. కొధారము లగు ననిఎందును పీలించిన సోమనాధుని[గ్రంధమున కీంపతి సన్నివాత మైన "“వచ్చుసు గాని యెళ్లొ(పైగ్గగయనువాదమునకు మూల మగుహరివంశము గూత్రి మిది క దనుట తప్పని దనిఎంబును

మందం”ూత ఎ త్రి్రి

అలం _- మెదవిఠండుపాదము-యందు తసయునికి తనయునికి తనయుని కైసక్‌ అనుచు పొదాదిపాదాంతములయందు ముకక్తిపదగస్తను తక్టీనదో వృత్త్యనుప్రాుయము. శద్దా అంకారములు లేవిఎద్య మిందు లే దశియె చెప్ప నగుశుగాన వాని నెంచి చూప నశి వచిందియు అచ్చ టచ్చట ఇట్లు వానిని తడివు చుండుట _ రశానుగుణములు వీనిని సంతరించి అను ప్రాస మనుళబ్దమును సార్థకము గ ఈత డొనర్చె ని అయత్నద్ధము లిని ఈతని కని పాఠ కుల కిస్పు డబ్బుడు స్టృతికి తెచ్చుటకె ము దిసిజల్‌ ద ల్రిడి ౧ దదీయజనయి ఆక 6డలద్వంద్వము 9

"జవులం 'బెట్టకొనింగ రూ పగుఎ నసూచెం గాని యౌాతవ్పు నీ

చెవులం బట్టి కొ నంగ రాలిపురి గాఎం బె క కండి వా

స్తు డెట్టుం దను జంప జాల ఎత డిచ్చం జాడ డిందానుజా ౧౮౪ అర్థ ఇంద్ర + అనుజా == ఇంద్రునితమ్ము డా (ఉపేందు డా థ్రీకృష్ట్రా (ఇట ఇది సార్థకవి శేషణము ఇంగదునిక్షై యెంతిటసని న్టైనను వెనుకాగక ఈత డు చెయ బూనుటను ఇది సూచించి (ప్రకృతవృత్సాంతోసయోగి - అగు చున్నది. దీవిజుల్‌ = దేఎతలు [వ్యు చ్పర్గమందు. ఎస్టువారు అఎుక్‌సమాసము (ప్రాషృచ్‌ళరత్సాలదివాం జే (68 4 అం స ప్పమికి అళలుక్కు] తి న్లిడిలన్‌ = దాధపడ”ా (అదితి దేవఆంకు ఈ ల్లి ఆమెపండిలముల నసహరించు చుండి వీరు చూచి తల్లికి కళిగినయవమానము సవాంస లేక తామ చేయ జాలిన దేమియు లేక (వీరు చాల దు ఖపడినా రని భాఎమ్ర తిడియ = జబయ్యితీ - కండల ద్వంద్పమున్‌ ==వారి దైన అ ల్లియొక్కి. లెండు చెవిసామ్ములను (కమ్మలను తాడట్కా స్తాషె ప త్తం స్యా ళ్కుండలం కర్ణ వేష్ణనమ్‌ (హతా. 2506ళ్లోో చెవులన్‌ పెస్టిళొనంగన్‌ = చెషలయందు ఉంచుగొనా (అలంరారిము ధరింంా) ధూస్ప = ఎక్క దినము అగుఎ 2 కలుగుఎ (అమృతఎయరత్నకుం3లము. లివి యగుఎను కువి(ప్రకాళముకో దెన్‌ స్యమానముళు గ ఇ? వెలు గుడు తన్ను సొందర్యసంతుని గా చేయ గఎగునవి యగుటనే = అనుట) చూనెన్‌ కాని = అరోచించెనూని కిట్టిండి జ్యప్రాధు ఢు దిట్ట (శయ(పతీకారాదుల యం దారికేజిసవా డు అనుట అప వా“పవుడు = ఇందు డు (ఎమాని రత్నాని అస్య సన్తి అని (వ్య ్గ జో్య్ళళ్స్నాద్య గ పత్యయము ఆతస్పు కా (నరికు డు చన) ఆయోరా ధమును నీచెప్పలన్‌ _ పెస్టి = సీచెవులయందు ఉంచి (నేకు వినిఎంచి = అనుట కొనంగన్‌ రానిస్పరిన్‌ = (తాను) తీఎకొనుటకు (ఆ్మకమించుటక ) ఏలు కొని (దుక్చేద మైన పట్టణమును

820 ఉత్తరహరివంళము.__ ఆ గాబన్‌ శ పెట్టి = ధ్వంసము చేయించి (గానం బెబ్బు - ధృంసము చేయు _ అని (సూని) ఇట అంతర్భావితణ్యర్థకము “- పయుక్త మైన దిది)] ఎట్టున్‌ == ఎట్టు ల్లైనను (ఏవిధము గా ఐనను. తాను పట్టినసట్టు విడువక ఏదోయొకవిధము - అకట తనున్‌ = తన్ను (అకనివి ఆనరకునిని ( అత్మన్‌ శేబ్ది మిట్‌ = తచృద్దార్ధకము షంఎన్‌ = చాలుట = చంప గలుగుట ఇతడు (ఈనరకు డు ఇచ్చన్‌ = మనస్సునందు చూడ డు = ఎలుగడు తెలియడు (ఇంతదూరము ఆలోచించినవా డు క డని భానము శా ___ ఇంద్రునకు విష్ణువు వామను డై అదితిపుక్తు డగుటనుజేఎ తమ్ము డు అదితికండల నులను అసహరించి ఆయమృుతకుండలనులను తాను ధరించి సౌందర్యవంతు డను కాపలయు నని తల చి సరకు డు వానిని దో చికొనినా డు దేవతలు తల్లి శెర్చడినయవమాసమును ఎవాం న లేక రాక్షసు డు బలవంతు డిగుటను తాము చేయునది యెమియు లేక దాల దాధపడినారు నరకు డైనను కార్యసాధనమునందు కడుసమరద్ధు డైనయింధద్రు డు తా సీయవమానము సవాం ప డని తన్ను జంఎంచువజ కూర కుండ డని దూర మాలొచించుకొనక కెవలసౌందర్యలతో లపు డ్రై మరిఎపోయి తన్నపాణమలు గోలుపోయినా డు నీచేతిలొ నీవును మీయన్న యగునిం (ద్రునిమాటట విని పుక్తుని మట్టుప్రోనా పని భూదేవి (శ్రీకృష్ణునికడ ఇం్యదనివంచనాపాటపముతో డికార్యశూరత్సమును నరకుని దూరాలోచని లేని తొందరపాఎిను వపచించి పృ శ్రవ్వామోహ మున జేఎ తా నూరక వాపోవు చున్నది విశే... చెపలన్‌.. పె్టికొనంగ రాని అలి యొంచ చెవులన్‌ పెస్టి కొనంగ రాని అ మజీయొకచో ఛెదము (దా పగుట సూచెం గాని జ టబ్రనుటపలన అదితికండలదుల అపహరించిసది మురు రైనను నరకుని(ప్రేరణవలననే అది జరగిని దనుట తెలియ నగును సోమన మురు డు హరించి సంక్షన కిచ్చిన స్తే కుండలముల వచించు చున్నాడు(చూ ఆ & 80ప) అలం ఎ యనుకమయు య'కకాలంకారమునకు లక్షణ మి ట్లున్నది _ సస్పరప్యజ్ఞనావృత్ర్యా నబకం యమకం భవేత్‌ లాటాన్యుప్రాసమునకును యమకమునకును కల భేదము లక్షణకర రిట్లు నిర్బచించినాడు అఆ బహుక్స శూచకం౦ బృదికో మితి మబాస్నూ (త్రిక్షరప్రధృతివు తా దృగొవృ త్తిసత్తే యంఎరలజ్కారో ద్వ్య గరానృ త్తి త్తే చ లాటాన్ముపాస ఇ త్యేవాజయం భేద (అన్ఫి[మూ డక్షరములు మొదలు గా సన్సరావృ త్తి యనుకము రెండ క్షరములయానృ త్తి లాచానుస్తానము]

శీ] మందరసవాతము త్రి గీ శ్యతులకు బుత్తు్రంలకు నొక్కాసంద మగుట

ఇెద్దలకు మంచిగుణ మని "వేరుకొన గ

ఎకలదానవనంఘంబు జంపినట్లు

కొడుకు జంబఎతి మునికోటికోర్కి దీర్చ ౧౮౫ అర్థ ఎ. శ్యృతులకన్‌ = సగవారికిని (ఎగవాతియందును) పృత్తు లకున్‌ = కొడుకులకును (కొడుకులయందును) (స _ప్తమ్యర్థిం స్తు) ఒక్క + చందము = ఒక్కరీతి (ఒక్కవిధ మగుస్ధతి (ఒకేవిధ సుగుప్రవ ర్తను [ పరుషా వా స్పదాషే* (ఎథమాన్లాపరి ఖ్‌ కాకౌ సంటోధనే చాఒఎ సహ్యావ్యమయే కర్మధారయే అచేతనార్థి కే శబ్ద ఇతి శృళ్ళాంధూషణ అని (కర్మధారియసమాస మగుటన్తు ఒక్కశబ్దముమీ ది చ కు స కారము (చూ అవో సన వికృతిశత్హా తృరతి స్సాంస్కృతికానాం భవన్తి 1సడదవా _ (ఆం చి సూ వ్యాఖ్భ] అగుట = కిలిగి యుండుట పెద్దలకున్‌ := గొప్పవారిక్‌ ఎుంచిగు+ము= శేష్ట మైనగుణము అని సేరకొన “న్‌ = వపదింపా (రోకము వెస్పనట్లు- ముఫికొటి _ కోర్కి = మునింభుములయొక్క కోరికను తీర్చిన్‌ = తీర్చుటకు (నెఎవేర్చుటకై ) సకల _ దానఎ - సంఘంయిన్‌ 2 అందటు రాక్షమల సమూూమును చంఎనెస్తు ఆ చింఎననిఛమిన కొదు ఖున్‌ చం౦ంఎతి 2 చంఎతిని (అక్ర వ్యామోహము వికిచి = శిష్ణరక్షణమే భ్రధాన మని దానవు లఅందఆను చంఎన స్లే కొడుకును చంఎ లోకిమునందు వెద్దల్యపనర్తిన కాదర్శము గా నిలివి తిని కీర్తియే నీవు పధానమా చూయిొంచిని రాని నాకు కలుగుకడుఎదు అయి నెంచ వైతి నిని భాపము తా ఎతు దెంతబడ్డ్గవా డైైనను తండ్రి వాని? జంబ్బట అగదు ఐనను 'పెద్దవారల ఎత్హులందు శతుపులయందు సనువ్రర్హను లనుట లోకచునగు తెలుప నెంచి దుష్తులై శిష్టుంకా ధింఎరాక్షసుఎ నందటను చంఎనట్లు పుష్టిని గూక(దుష్టు డగటబు శరణాగతర క్షణమున సంవారిచితివి నా త్రోకముకో సీ శేమి పని అని భూదేన్మి (్రీకృష్ణురి నిందింపని యస్తే నిందించు చున్నది వో . కొడకు జంఎతి మునికోటికొర్కి దీర్చ ఇ ట్లనుట = ఎవరివొఅకో. ఇల్లు చిబ్బ 'పెట్టుకొనుటవింటి దిది యై ఇంటికి జ్యేష్టాదేవి పొరుగింటికి శ్రీమహాలక్ష్మి _అనునానుడి కృష్ణునియందు ఫలనంత మైన దనుటను స్ఫురింప జేయు చున్న దనవచ్చును

822 ఉత్తరవారివంశము___ ఆ (సకలదానవసంఘంబి జంఎనట్లు) న! శ్లునుటవలన అందజయళ్లు వానిని జూచితివికాని నా కొడు కని వానియందు చూసవలంనవిశిష్టము లగు వాతి ల్యదయాదాక్షిణ్యాదుల జూపకి నాయం దు నీకు గలయనురాగను గూడ అంకంకమ్యాతప్పదే = అని తెలియ జెబ్బ నన్నవమానించి తివి స్పత్త్రదు ఖముతోపాయి న న్నీయపమానదు ఖము గూడ దాధించి వేధించు చున్న దనుట సూచిత మగు చున్న దనవచ్చును క అ స్టేల జగము లన్నియు బుట్టింపం "బంవ [దుంప బుకుషులు ముగు ర్రై పుట్టిన వేలుప వట నా పట్టియెడం దగునె నడిమివని మానుటకున్‌ ? ౧౮౬ అర్థ ఎఎ జగములు 2 జగత్తులు (లోకములు అన్నియున్‌ = అన్నిచ9 (పదునాలుగుభువన ములను గూడ = అనుట పుట్టింపన్‌ = సృష్టంచుబకును 'పెంపన్‌ = పెంచుటకును(పోషంచి కాపాడుటకును (తుంపన్‌ = సంహరించుఓటకును (అయ మొనర్చుటక ను ముగురు = ముగ్గురు సరుషులు == కార్యకర్తలు ((దిహ్మవిష్ణుమ హేశ్వరులు “ = అనుట (పురుషుల కార్యకర్తలు కొర్యకర్త = ప్పరుషశ్దార్థ మని (ససం ఐ = సరిణమించి (గూటి పున్ట్‌న నేలుసవు = అవతరించిన దేవు డవు (సాత్షిత్సరమాత్న వీ వినుట్స్‌ అట (ఆళ్ళ ర్యార్థకమఘు) మూ డుసను లొనద్బటకు ముగ్గురు గ అవళలించిననీవు నాకుమారుని మెడమా కమ చ్చేషముతో. రెండే ఎనులు (గ్భొన్బ నంహారములే) ఒనర్చి నడిమిస౨ (సతి రిక్షా ఘు మానుం చాల నపూర్చము (అన్యాయ్యము) అని భావిమ) (చానినే విళదపణచు చున్నది భూదేవి (శ్రీ క్ళరపరమాత్మకు] నాపట్టి యెడన్‌' = నాుమారునిషయమున (నరకునియెడ అనుట) [విషయ “్‌ప్పమి] నకిమివనిన్‌ == బ్ధ్‌ిని (రకణమును) (సజ నతి లయము అను (క ఎయిన వి నడిమి దగుటను ఇ ట్లన బఎనద్రి మూనుటకున్‌ = విఎచిపెట్టుఎ (వ అనునది ఇట (ప్రథమా విభ్యక్త్యంతమున కనుుసయు క్షము (ప్రధమావిభ_క్ష్యర్హమున కు షబ్బ (సయుక్త మైక దనుట దీని కై నపర్యవబకతార్జము తిక్కన్యసయోగ మి ట్లున్నది . చెట్టన దీనికి నాయి పన్న డుం బుట్టదు ఉద్యో 8 8) తిగును + ఎమి = (నీకు ఉచిత నుగునా (కాదు [నా యెడ నీ వన్యాయ మాచరించితి పని భావము] అట్టు = ఆవిధము (అట్టీయన్యాయ్య(ప్రవృ త్తి ఎల 2 (నీక్సు ఎందులకు [(ధర్మరక్ష *మునక్షై అనతిరించిననీకు సక్షపాతపృి త్తితో (నాయెడ

మందరిఎబాఅము తంతి అధర్మటఎర్జన క్రైనయావళ్యకత ఏ మున్నది కేవలము నాయందలిద్భెషఎిద్ధితో నన్ను వెధిం చుటకే నీ వి ట్లొనర్చిర్జివి ఇది చాల అనుచిత యిని భావము] రౌ __ నీపు నిమయూ ఒక్క డ వయ్యును అజ్చబ్టతి లయము లనెడి మూ డు పనులు జరప వల యుండుఎనుబట్టి మువ్వురు కార్యక రలు ా (బహ్మఎబ్బను హే? వరుణ స అయి ( సృష్బ బ్ధతిలయము లనెడి మూ డుబనులు చఎుముూా నెజవేర్చు చుందువు అఈముగ్గురు మూ ర్తుంకు మూళలప్పరుషు డ ఏగుసరటూత్మవు నీవు అందులకే [((థీకుష్తు పరమా యనినిన్నం దురు] లోకకుయింబి వైనయానీవు నాకుమారునియెడ రణయి మాని ఇనలము సృష్టలయము లనే జరఎతివి ఇది అధర్మిము ఇన్టివిషఎ(నవృ త్తి సివంచ్‌వాన కుచింము కాదు - అని భూదేవి (శ్రీకృష్ణుని గూర్చి (ప్రలఎంయ చున్నది పుత్త్యపేమముకో విశే (పురుషులు మువు రై పృస్టినవేలుసవు) = పరిబూత్మి రజోగు+*(ప్రధాను డై సృష్టయం దు (ప్రవర్తిందును. సృత్ప్రమయు డ్రై బృతియందు (లోకరక్షణదుందు) (ప్రవర్షిల్లును తమో గూూప్రధాను డై సంవోరమునందు (లయమునందు) విశ్చించును _ నమో రజోజుషె సృష్టా బల్‌ స్త్త్రమయాయ చ తమోరూపాయ నంవోరే (తిరూపాయ స్పృయంభువే (కుమా 25 కల్లు మళ్లి వ్యాఖ్య వేనలము పరిషాత్మ - పరమేశ్వరు డుండి - స్పష్ట్యాదులశై సక్సాది గు జ(ప్రాధాన్యమున మూ ర్తితయశుతో అవతరింయటను కాళిదాసు వ న్రించినా డు. నమి ఆమూ ల్తియే కుధ్యం (ప్రా క్సృష్టే శేవలాత్ననే గూతయవిధాయ సళ్ళా ద్భెద ముపేయుషే (కుమా 2స శ్లో) ఆత్మా వా ఇద మేక ఏ వాగ ఆక్‌ అని (కతి సొతాత్సరమాల్బ శ్రీ కృష్ణు డనుదు ప్రా క్ప్పస్షే శేవలాత్మనే అనుటనే ఇడి నివరిం-న దినవచ్చును అబ్బలయ ములు (బ్రవ్మార్ముదుల వై బ్ధాతియే కేవలము విష్ణుదేవుని 'దైనను ఇచ్చట మవ్చురు మూర్పులో మూల దనుఇ బరి మేశ్సంమూ ర్తి ళా గ్రీకృష్ణు డు. బ్యర్థింప బడుటనుబన్టేయె ఉపాధినేఎము3 ((ట్రహ్మవిష్టాద్వారారభేవముశ) జరగు ఎన్నపనులు (సృష్ట్యాదుల) అలేఎముకో ఈ ఆనివానే ఎ ర్థింస బడినవి [ఈ ఎద్యయి సొ ఒకామయు బహు న్యాం (పణాయేయేతీ ము న్నగు[కుతుంలయర్ణములను సంక్షేఎంచి వచించి యుండుటనుబన్హ ఇందు కంక్షేస. మనునది గుణము. రిక్షిస్తార్టాలిధానం య త్తి తృంకేస (టై _ర్యకే అని లక్షణము అలం __ కావ్యలింగము (వాక్యార్థ హేతుకము [ నాసన్టియెడ సెడిమిసని మానుట తదు * అనుటకు అక్కినవాక్యార్థము (జగము అన్నియు _ అనుట మొదలు కలని హేతువు)

శ్రివి4 ఉ త్తరహరివింశము.__ ఆ గి కన్న మోహాంబు విడువదుగాన యేను వగపుమై నెంత దూజిన వనజనాభ -నిలవు లే దింక గితజలసేతుబంధ నం ఏ చేఎన నాదట నవ్వు బాట. ౧౮౭ అర్థ _ వనజగాచ = (శ్రీకలప్టా (వనజము (ప్యు) నీటియందు పుట్టునది (పద్మమ) అది నాభియందు (బొడ్డునందు) కలవా డు. విష్ణువు ఏను = నేను (భూదేవ) కన్నమోహంబుడ (కడుపార గొడుకన) కనినందుసి గలుగు మమకారము. విడువదు కొన = (నన్ను విడిచి పోదుగనుక వగపుమైన్‌= దు ఖమువేత (ఎంతా ఆ ఎనను ఆ గనిదుర్భర నుగుప్ప త్త్రళోకముచే త _. అనుట) ఎంత 2 ఎంతా దూటీనను 2 (నివష్న్ర నిందించినను ఇంకన్‌ = ఇయి పైని (జరగ పెలఎనపని (నరకవధము) జరగి పోయినతరువాత _ అనుట "ెలవు = ఉసయూ గము (ప్రయోజనము) (సెలవు = ఉపయోగము ఒండుపనులకు సెలవు లె కునికి జే్య/.. భార విరా ఆ £40 ]] లేదు = కలుగదు గిత _- జల = సేతు _ బంధనంబు = (లోకమునందు పోయిన నీటికి కిట్ట కట్టుట చేఎనన్‌ = జరఎనడో. ఆదటన్‌ 2 తరువాత (ఆపని జరగి పోరయున ఎమ్మట) నవ్వు బాం == (అది నగు బాటు కిలిగింయనది (అంతకంటె మజశియె (పయోజనమును లేని దనుట) (లోకమున నీ రంంయు పోయినవెనుక నీరు అ సృటతై కట్ట వేఎనవా.. డెబ్లు పరినోసొస్పదు డగునా అశ్లే సరకవధము జరఎనకరువాత అందులకై. దు థావేశముతో నిన్ను దూజెడినేనును నప్పులవా లగుదును ఐనను దుర్భర మెనయీళోక మిట్లు నా కవిశ మై నన్ను వాపోస జేయు పన్న దళి భానమృు) తా --- (నవమాములు మోబ) కన్నండుఎ "వున సంతిపై తల్లి కుండెడిమమకార మెంకఠా (తోం వైచినను వోవునది వాదు అందులకే భిరింపరానియీదు ఖము నా పకొన లేళ యెంతానో దొవురు మనుచు నిన్ను నిందించు చున్నాను ఎంత యేడ్చినను ఎవతి నెంఎగా దూంశీనను చచ్చిన నా డు తిరిగి రాడు గతజలసేళతుదింధిన మిది మై నేను పరిహంంస బడుటయే ఇందుల కైన (వయోజము = అని భూదేవి థ్రీక్సిష్తునితో అను చున్నది విశే -- [గన్న మోహంఎటు పాసా 2 సనకాదిద్ధి అని(ఎ సం) [కన్న్యపేమము అని లోకవ్యవబోరిము]ే (నవ్వు దాల్యు = నగు బాటే. మజి ఎస్టప్రయోజనము. గలిగింస గలుగునదియు. కాదు. అనుటను అబ్భృక్షణన్యాయమున ఇది నచించును కనుకనే సమాన ధరై శక్యము

నుందరసవూతము 8? అలం ___ ప్రతిస్తూఎమ _ (ప్రతివస్తూఎమా సా స్యా ద్చాక్యయో ర్లమ్యసామ్యయో _ ఏకో ౬ఎ ధర్మ స్సామాన్యా యత్ర నిర్దిశ్యతే పృథక్‌ అని లక్షణము

గద్యము ఇది (శ్రీనుదుభయకవిమి/ త్త కొమ్యుునామాత్తూవు/ త్త, బుధారాధనవిరాబి - తికననోమయాటి (నణీతంబై 5 శ్రీమవాభారతతథా ఒనంతరంబున శశ్రీమత్సతలఖామా భూనణ్క సావాత్వరనవోడ ణఅనంవిధానచ(/కవల్రి, నం వూర్జశ్‌ర్తి ఎబీన గుణననాధ _ నాచనసోమనాధ (పణీతం బైన యుత్తరహరివంశంబునందు (గథమాశ్వాసము శ

అన __ యాన త్క్తి ర్మృనుష్యస్య లొశే తిప్పతి శాశ్వతీ తావ త్పుణ్యృవాన్‌ లోకా ననన్హాన్‌ ఎరుషో ఒర్నుతే. అవి ఆగమము ఎం దనుసర-కునకే న్న్యప్రజ్ఞావిశేషమును స్పనామ (గహణపూర్వకచము స్ప్పబంధమునందు నా్హరీయకము - తెలిఎకొను మిన్నా డు అశ్చాస పరికనూ _బృతోపాయి ఏతద్గ్వంధక ర్త అర్ధి . (శ్రీమత్‌ + ఉధయకవి.మి త్త కీర్తి గల (వద్ధి చెంది పేరు నడఎన = అనుం) సంక్కృ క౦(ధ్రభాషాకవులకు (కా దా”నన్నయఎవంటివారికి 'స్నేదాతు డును (సంస్కృృతాం (ధములయందు చక్కనికవిత సా%ంది వారికి బంధు వైనవా డును [సంస్కృతనుందు కాళదానొాదు లనలెను తెను గునందు నన్నయవట్టారకొదులనలెను కవిత చెస్ప గల మవోకవి అనుట దీని కైన సర్యవసానము ఇది తిక్కనగారిసా మర్మ్యమునకు చిహ్నము (బిరుదము్ర అన దగినది )] కొమ్మన +- అమాత్య పృత్తం = కొమ్మననుం(త్రియొక్క పృత్తు) డు ఐనినా డును బుధం

0 ఉత్తరహరింంశము. ఆ ఆరాధన. విరాజి = విద్చాంులను సెవింబుటదె (ప్రవ్శిందెడివా డును (విద్బాంధుల ననేకుల 'సెవింది వారివలన విద్యామర్శములను ఎజి గిన వృద్ధాపసేవి అనుట (అస్ట్రి తిక్కన సోమ యాజి (పజితంబు ౯౫ తిక్కన్న అనెడి యజ్వచెత [యజ్బ నోదుయాబి సర్వాయముచి యజ్బా తు విధి నేష్టవాన్‌ అని (అడు ) ఇబ్బటియాగము సోమయాగము డానికి శాస్త్రవిధి ఇ ట్లున్నది “స్యాన్తే నవసస్యేవ్ట్యా ఈ ధర్హ్ప్పన్నె ద్పిొ ఒధ్నరైె పకునా అయన స్యాదొ సమాన్తే సొమిక్సై ర్మిలై (మను 4అధ్వా 2 గై) ఇద్చఎవ్యాఖ్యాన మి ట్లున్నది బుతు సంవత ర ఇత్యేతన్మతాశయణేన చతా ర శృర్చారా మానా బుతవ _స్తదన్తే ఒధ్సవ్లై గొొచుర్మా పాత ర్యాగే ర్వ్యజేల అయనయోా రినయో రుత్తందక్షిణయో రాదొ సపనా యనేత ఎకుబ ధాఖ్యం యాగ మనుతిష్టేత్‌ జ్యొతి? స్తై చై్యతకుక్ష్యప్రతిపదాదివర్షి -౫ా చ్చిశిరే?. ఫ్రే వర్షే వనే సోమం ససాద్వ్యై రగ్నిష్టోమాదియాగైై ర్యజేల అన్సి దీనిని బని అగ్నిష్టోవ జ్యో తిష్టోమాదులు సాొమభయాగములు వాని నొనర్చుఓకు నఎస స్యెష్ట పళువధయాాదు లరొనర్పజంల యు నని మను వను మ్నూ షి అందుచె యజ్వ శబ్దమునందరి (వృ త్తివిబుత్తా ంతర్య్భాత మగుు యాగము సోమయాగము అనవలఎనదె ] రచింఎ బజనది ఐస లల - అలోఖారల - కధా + అనంతరంబునన్‌ = ఎూజనీయ మైన (పంబమవేద ఎని వెదనమకక్షయి ా గారవిం ప దిడెడి వైన అనుట మహాభారం్యగంధమును చెప్పుటయొక్క [కధా=కధనము (చెప్పుట) చిన్సి పూజి కిథి కమి ఒర్చ శ్చ (88 05) అశుస్మ్నూతముచే. భావార్థమునందు కధ ధాతు వునకంటె అజ్‌ (పత్యయయి తరువాతి (అది చెబ్బసిఎట్బిట అఆసుటు ఆమత్‌ శ కకల భాషా భూషణ = కౌంతిఎంత మై (రూషసకుో ది విశేషణము). అన్నిధాఎలక అగు అలంకొారంఎా ఐననా డును [రధాలునాడు పంద్ధి చెందిన ఇజ్బల(ప్రావృతయిలు తెసుగు సంసృతను అెడే అష్టథాణ లు ఐ ఉండవచ్చును (అనరచనలచే వాని చో“ తెచ్చినవా డీత డని భావము ) ఇది వస్తుతిని బలిపెడి యుగవిరుద మన దగినవి పెంఎకిలద్న్నాఎయ సో ఛాభుని గూర్చి “కలా ఇది అష్టాదళపురాగార్థఏిదు దు అష్టభానాక విత్సధ్ర్రీ విలఎతు డుం అని పేర్కొను చున్నది] సొావాళ్వర” పో -. వాన చడ్రబర్తి = ఎ౧తయందరి శృంగారాదిి సం గరిప్పబ్ట కగు “ంఏి వశ యులయందు (కధాసంభాషశాదంఖుటనలను ఏర్ప అదుటయందు ఆమ ి శార్చభౌజునిఎంఎబా డు (“ర్చిస్వత ౦కు డు _అవ్నివిధముల స్నాతంత్ర్యము నూందినవా డు ఇం దు యూలామరబయు ఎరానుకర*ము చేనివా డుంఅనుట్క “ంపూర్ణకీ ర్హి = (నలుదె”లయందుు నింఎసిపొగడ్త కలవా డు [నన్నయతిక్కన ఎ౨రువాత వారి

మందరసవాతము శ్రి? యంలటివా డు తెలు గుకివులతో సే రెన్నికి గని నా డు కర్ణాట్యవభువులచే అ(గ్రవోరాదులు పడఎనవా. డీతి డగుఎను చర్విత ఎచించునుగావున వస్తుభృతిని వచిందుదాని గానే దీనిని మనము పతి్శణింఎవమ్చును] నవీన =. గుణ సనాధ = నూతనము లైన (చాల అవూర్వము లైన [క్రొం్యగొ త్త పోకడలు 8ల వైన్సు కావ్వగు+*ములతో కూడినవా డు [సనాధు డు = (౧౯ా “+ నాధు ద్దు = కూడినవాడు ఇది రథ న్తరా ది శబ్దములట్లు ((పకృతిప్రత్యయావి విధాశబూత్రు (పదర్శక మప వ్యుత్న త్తి కలరూఢిళజ్ఞము.. సనాథ స్పదృశే యుక్త నాధవత్యఎ దృశ్యతే (విశ్వ ) .వితయందలిగుణసనాధత్చము కివియం చారోపితము] నాచన _ సోమనాధ (పబీతంయి = నాలనియొక్కి. కుమారు కైన సోంఎనాధు డనుకవిచే (తండ్రిపేరు ఇంటిపేరు “ ప్రఎద్ధ్ర మై వ్యఎవారింఎ బడుఎ దద్రావిడులయందు గలదు ఇది వారియాచారియి(ప్రకార మే ర్పడినది కావచ్చును] రచీింస బకజిసది ఐన ఉత్తరహతివంశంఎయినందు [హరివంశము నంతను గాక సంస్కృృతమునందలి వారివంశో త్తరభాగమునే వాలవంకు ఈత డాం(ధ్రీకిరించి యుండు టనుబస్టి ఉత్తరహరిాం+శ మని దిరికి నామ మను చున్నా డు ఎవూర్చిభాగమునంద౨ కొన్నికధలు హరిహరాద్వ్వైతమును పోషంచుఎ కై ఇందు చర్చ ఒడినను లవి ప్రధానకధిల కంగము లై అప్రధాసము లగుటనుబ్టి ఆ్మదువినన్యాయయు న ఉత్తిరిహశినంశమె. ఇది మైనది. భారతి ముని కంగము - (తిక్కన[గ్రంధ ఎనకు చేష్టగంధదు సా. ఇది వెంఎనది (భీకృష్ణమూహా త్క్యిము ప్రధానవస్తువు - కరి వారిహరాద్చైతమును నిరూఎంప గల కిథిచే ఇంపు. చేరిన వై “ వోభారత ౨నుఎ తెలు గుభారతిమున కిర్ణరంతము చేఎస సివి (పధక + అళ్వా సము = మొదటియాళ్చాస.ి. (దీనికి ఇవి అనుడాతో అన్స్నయము) ఇది = సం ఛార్హము [ 0 ్కబృతియినందు ఇతివంటి దివి ఇతి "'హేత్యసక౦ ఇప్రకాళాదిసమాబ్తషు అనురీతిళి అమరాదిసం్ట్పాత 9లుంఎెపవులు (జా. శిశుపాలవిభయి (ట్రధమసర్గము = మల్లి శాధివ్యాఖ్య (మొొ లెలు గునిఖు౦ఎఎపవు లిశ్చేయర్థిమును ఇవి కచ్చు చేదు [దూ నా అబ్బతెలు ఎ నిఖంఎజ్ట బధ ఎవా౦డాంం గదభ్య్యాఖ్య)] ఇచ్చన ఇది ఎమాస్బవావం మనకి నిర్హేశార్థికిము ల ఆనుట సముచిత మేమో లబఎంతార్లమునే ఇది కానవన్చుదు (గంధలోసదును తెలం ఎిన్నది గదా ఇ ఎవి విశే __ ( ఏయం-దిమిత్త్రి.. దీనిని కొందయి విమర్శ ఎ వేయగా. చెశింవులకు మార్ష-పు ల ౨ధ్యేమార్షము నొంచారిని ఎర్చఎచి వారికి మి క్ర డైనవా డనిసమస్పయింప ఎచినారు అది యుక్త మనిఎంసదు ఉభయభాష్మాపాఢి నొక్కాక్కమాజు మొద లగునవి నాడు ఉధయ

తలి ఉత్తరహరివంళము.__1ఆ, - భాషాన్యవహారము సంస్కృ తాంధ్రములకు సుప్రసిద్ధము గా ఉన్నట్లు విశదసలజచు చున్నవి. ఇది గౌకి గంగారేవి సంస్కృతకవిప్రార్జనానందర్భముస ిక్కనను స్తుతించి, ఈతనిసంస్క్పృతరచ నలు నాండు స్యుససీద్దము లని చాటి చెప్పు చున్నది, చాత్మితికులు సంస్కృత కౌవ్యముల గూడ తిక్కన (వ్రాపినవి కల వనుటకు నిదర్శనము అన్న వను చున్నాడు (చూ. నా మధు.వి, సంస్కృ్భృతాం(ధ్రవ్యాఖ్యలు) (నకలభాషాభూషణ) _ “అష్టభాషాకవిక్వ(్రీవిలనితుండు” _ అవి పెంచుకలదిన్నెశాసనము. డినివ . అన సోమన (పాకృతాదులయందుగూడ (గంథముల రచించి యుండె ననుట తెలియవచ్చును (లేదా అట్టీసామర్థ్యము కలవా. డనుటయం ద్రైన దీనికి పర్యవసాన మనవలయును. (ఆశ్వాసము “ఆశ్వాసో నిర్భ్వ్భాతౌ నఠః, ఆథ్యాయికా పరిచ్చేదే ఒప అని (విశ్వ) ఆఖ్యాయి కాలక్షణములు భిన్నభిన్నమలు గా ఉన్నవి సొవిత్యదర్భజణాదులయందు. తెలుంగువ్యాఖ్య యొకటి వైవిశ్వమును వ్యాభ్యానించుచు “పబంధమునందలి పరిచ్చేదపరి మిది అను చున్నది. అదియే ఇట (గ్రావ్యాము, [న నం _ ఆఖథ్యాయికా _ “గద్యపద్యాత్మి కా రచనా” అని గినికి అర్థ మిచ్చు చున్నది విస్పష్టమ గా] గద్యము _ బది ఖీ వోంకటవ్వార్వ్య వత్త వేంళటునుబ్భ మాంఖా గర్భకు క్రిముల రల 'తొాన్యతలానిది? 'చపాహరమవారా జాస్థాననువావిద్తాత్క వ “ోతానధాని” (జ్రీబిదంబరకోనీంగ్ర వొలినోయయ శ్రీనరవ్సోళ న్‌ తడళ్ళనానమువలజ్ఞకా థప్రనొనాతీవై భుత్యూ నుభురావిజయకొలీఖండాది శంనజపృతాంగ్ర మవాకావ్యన్యాభ్య్యా శతొడివ్యరదనా యు విదిత (చజ్ఞావికేవ నౌవాత్యాలజాడై ర, ననానావధాని ఎద్కావాచశ్చతి, ఎద్వూతడైవివతంన వోతుకుచ్చి సృ బహ్మణ్యశాస్త్ర ల్సి విరచితం బైన వమందరవ్యాఖ్యయందు (ప్రథమాశ్వాసము

మందరసనాతము తలకి (ఈ (80 ద్యయుకో (ఎథమాశ్చాసము ముగి పైభాగను ల్వుప్త మెనిట్లు చానవచ్చు. చున్నది (వా త్యపతు లన్నిటను అందులకే మఎంయూహలకు తా విచ్చి వాయకం (పకుర్వాణ రచయామాస వానరమ్‌ అనున ట్లొనర్పక ఇంతఎితోనె దీనిని పచలుట సముచిత మనిఎంచినది నాకు అళ్చాము లన్నిటను గద్య మెకిరూసముూానే నడచి యుండు టనుజేఎ అ్నాసాం3గద్యమునుమాాతము చేర్చితిం ఇద్చట్‌కథాభాగమునుబకి కొన్ని పద్యము బు టి బ' వ్‌ ఏ సగ లింకను ఎథాసంబంధు లిన్చట ఉండి యుండు ననితో చుచున్నది వారు వా రూబాంచి గద్యయి రచించి పద్యములు చెర్చి ఈయాశ్చాసము పూరించిరి అవి యన్నియు అనుబంధ మను "పేర జేర్చ బడినవి సం హచినంశమునందు ఎజ్జా(పెగ్గడహరినంశమునందును భూదేవిసాంత్వనము (తరువాత )నరకాసురునిటైశ్వర్యముతోపాఎ పదునాలు వేలకన్యకలసం[గ్ర ము చ్చారకాస్థానము కానవచ్చు చున్నవి మార్గమధ్యమునందు అదితికుండల్యపదానము సారశణాతాఎహవాము వర్షింప బడినవి నాచన వీనిలో వేనిని బంగ్రబాంచెనా యేవి అ్య్యజించెనో తెలియరాదు హరినంళకథాకథనమున సోమన అవలంబించినపద్ధితిని బట్టి యాదేవిసాంత్సనముతో నరవాసు రునిదివ్టాంపద (గబాంచి దేవరోకిముమీ దూ పయనించి అదితికి కుండలము లిచ్చి ద్వారక చేరుట ఏయిరువదిసద్యములతోనా సంక్షిప్పము గ ఇందు వర్ణింప బడి ఉండంద్చు సవిఎంచు పన్నది |] అనుబందము (ప&తిబ్రములు / వభమార్వానాంతమునందు 06 లో వెటూరివారిచే. పలిష్కరింస జేఎ వావిళ్లవారు ప్రకచించిన ఫొ _త్తమునందు వెల్ల 0కి తాం౦భిస్టు కవిరోకచింతానుశిలో ఈకవిడి = ఉదాహరింస బదిసి దని అది ఈయా శ్చాసాంతపద్య మయి యుండు ననెశియాహతో (ప్రభాకరకాత్రారు (కింవోద్య య. నొకదానిని 88 ” డాహరించిరి అది యివి __ క ఆ దశరోఒలంకా రాపాదిత' రుతా౬భిరామాల్మీయ రూపాలోకనతుష్టా ఇఒకూపారకుమవూరికాముకురమణిబించా

880 ఉ త్తరహరివంశము.__. ఆ అర్థ __ ఆ _ పాద శిర . అలంకార -- ఆపాదిల _ చారుకా -[- అభిరాను + ఆత్మీయ +- ఆ .- రూస + ఆలోకిన = తుష్టా = అకూపార కువమారికా _. ముకుర _* మణీిదింబా == పాదము మొదలు శర “ర్య న్త్న మున్న _భూషణములదే (హరిపక్షమునందు, వనమాల ముళ్యాలహారములు కౌ స్తుభము మజీికిరీటము = మొద లగువానిచేత (హరునిపక్షమునందు _ నాగహారు. డగుటను (నర్పశిర స్థ మజివబూలికలు బాలచందరెఖ .- ము న్నగువానిచె కలిగిం బడిన అందముచేత మనాహర మైన అమ అతిశయితసొందర్యమును (ఆఎసము _ము న్నగువానియందువలే ఇట ఆ ఆతిశయితార్థకను. కవల దీనిని విరివానే ఈ యర్థమునందు (సయోగించినారు రకొత్పలార_క్రతలప్రభాభ్యాం నమో భవానీసదంజ్క-జాభ్యామ్‌ (దెవీమా భిగవత్సాదులు) ఇత్ష చృాయానివాదిన్య (అని కాళిదాసు చూచుటకై వేడుక పడు చున్న (తహం హలాడు చున్న - అనుట) తుష్టా ఆనునది ఇట ఆదికర్మార్టక కృ తత్యయాం తిము అఆదికర్మణ్‌ కృ కర్తరిచ (041 ) (పాణి లజ్మకి (వ్యు అకాపారము _ సముద్రము ఆయనకొమా_ర్హె లక్ష్మీ మ్యుదో ఒబ్టి రకూపార అశ (అమ) హరిపక్షము నం దిది] (హరునిసక్షమునందు = పొర్చోతీక్‌ [అకూపారములు ణాలు =ఎసలాదా వకూ పాఠ కూర్మరాజే దుదోదధా. (మేదిన్సి అర్మఆద్యజ_న్త మిది జాలు గలది పర్పతము హిమవంతము ఆయనకొమా_ర్తె. పొర్పతి _ అని (వ్యు)] అద్దమూ అయినవా డా (అని లక్ష్మ యెడ) (పార్వతియెడుముజినుయ మగునద్దముూ అయినవా డా (అని అఆపాదశిరోఒలం కారములబే = అనుట _అర్జాక్షిప్త మై ఇందు హేతువు - స్కురిందును]) పార్వతియెడ మశిదర్చణ నునుటకు కారానము నాగహారు డగునీక్సరునిం సవ్పములసడగలయందలిరత్నము లనంతము లై అద్దము గా ప్రతిబింబ్యగహణగన ర్థము లగుటనుజేన మణిమయ మగునద్ద మనుట జరగినది లక్ష్మీయెడ ఇట్లు -క కౌస్తుధనుజి ము్కంటే గుండమూా ఉండి ఉండుటను దానిని జుట్టీయన్ననినమాలాదులు పృష్పగుచ్భాడులతో అద్దముఎడి య ట్ల లకి యుండుటను ముకరము (ఎడి గలయద్దము. నాభారణ దగు అద్దము = అనుటయే జరగినది తా _- బారిహరనాధు డు ఎర్జీంప దిడు చున్నా డు హతిహరు రిద్దజు పాదావిశిర పర్య _న్హము వనమాలా కౌస్తు కిరీటాదులను వారి నాగహార దాలదందాదులను హరు డు ధరించి యున్నారు వా రని ధరించుటవలసన = హరివక్షస్థలమునం దున్నయాయనిసతి (లక్క) పహారుని యర్ధాంగమం దున్నతత్సతి-పార్చతి విశేషళోళ కలదా రయినారు వారు తదు దై నయాళోభాతి శయము కాంచుటకు బాం దహంహల౮ చున్నారు. దారి కౌధూషణంనులు అద్దముూను

మందరసనాతము త్రి రళనపుటద్దముగాను ఉపయోగఎడినవి లక్ష్మి తనతోపాటు (శ్రీముహావిమ్ణుని వక్షస్ధల మలంకతించి యున్న కౌస్తుధనుణియందు కాననచ్చు చున్న తన ముఖసొందర్యాతిశయమి చూచి ఆనందపడు చున్నది దివృమణిపం క్తులతో అలరి నణిమయ నగు నొక గొప్పయద్దమ ట్లున్ననాగఖణామణులయం దు తనముఖసాందర్యాతిశ యము చూచి మహానంద మందు చున్నది పార్వతి ఇళ్లువా రిద్దజకు అమఘాషణములచే సౌందర్యాతిశయము చేకూర్చి వానిని జూఎంచి యానంవింస కేఎ. వానిలొ గొన్నిటిచే ముకురమజిదర్పణముల గూడ నేర్పజచి వారిచె మెప్పు లందికొనిన వా డీహరిహరినాధద్దై వనము [శిరోధూష-ంములు _ వారికి కఠీఎబర్లిఎంఛాదులు హరునికి అర్థచంద్రలేథాదులు లక్ష పార్పతులకు సౌందర్యపుజ్బ కిలిగించుటకె ఉసయోగపడునవి తిక్కి నవి (ఆపాదపసర్య న్లాలంకొరములు _ హరికి ననమాలాకౌ స్ఫుభాదులు హరునికి నా్శశహారాదులు ముకుర మజణిదర్పణ కల్పన కుపయోగించునవి _ అని తెలియవలయును యథ్మాకనుము గ విశే __ శివునికి భూషణములు ” నాగము లుండుట (నాగు ఫణాకాంతిసౌందర్యాతిశయ మాతనియం దసాధారణము గా విరాజిల్లుట కాళిదాసు (కిందిరీతిని పెర్టించి కెలిఎనా డు __ శ్లో యథ్యాప్రదేశం భుజగేశ్చరాణాం శరీరమా్యత౦ వికృతిం (ప్రపేదే తదైవ తస్థు ఫణరత్నళోభా (కమా 7స 8 ల్లో ఈ ( కి పద్యవర్షనచేత (శ్రీమవోల్క్యు (శ్రీమహావిస్తునివ ఇస్థలదునం. దుండుం పార్పతి శివునియర్థాంగముసందు వెలు యుండుట సూచితము అలం _- యథాఎంఖృము రూసకము

త82 ఉత్తరవారివంశము..__ ఆ [వీరళలింగముసంతులూరి ప్రతియందు. వారి రచనయో మలి యితిరులరచనయో అనున శ్లేప్రతియందు "నరానిపవన మొకటి యి ట్లున్నది __- ఆనిన విశ్వంభరుండు దెవీ నరకొాసురునకు వగవం బని లేదు వాడు సురిముని వర్గంబునకు నెగ్గ చేసెంావున వధియింస ఎంసె దుష్టశిక్షణంబును శిష్ణ్టరక్షణందునుం జేయ సవతరించిన నాకుం బుత్రమిత్చాదు లని చూచుట ధర్మంబు” దీయర్ధంబు ని చెటింగినదియ యదియునుంగాక కాలంబు గడవ నెవ్వరికి నశక్యిం విని యూరడిలం బలికి సరకసురలన యుం డగుభగద త్తునకుం (బాగ్జ్యోతిషం బొసంగి వసుంధరాకాం౨ం నీచ్తౌాని నిజజరంబున కభిముఖుం డై ఉనుదెంచునప్పుషు వైనతేయు టు నధొమండలమున ఎింళ భంజళి ౫సుడాల పెల్లితంబు లను గతివిశేషపంబుల రా నసుందానందంబున రైఎఎకిసమీసంబు నక విచ్చుఎయు హరిరాక యెజింగి బలభద్ర సాల్యకి ప్రముఖ సోదరులు ఆుద్యున్నుసాంబానిరుద్ధాది పృత్రపౌ్త వర్గంబును యదున్ఫిబ్బథాజాంధకానీకంబునుం జతుకంగబలసమెతంబు " నెదుర్కొనుటయుం దిరస్పరవాహనానితరణంబులు చేయునెడం గృిన్టుండు బలభ్యదునకు నమన్క-రించి గాథాలింగనమ్ము జేఎ తనకు _మొక్కినసాత్య (పద్యుమ్నసాంబానిరుద్దాదుల దివించి యదు వృష్ణభోజాంధకవర్గంబులం దగుతెజంగుల నాదరించి బలభ్యడాదులు నిజవాహనంబు లెక్కం దానును గరుడాధిరొహణంబు వన అంది మాగధ సందొహ స్తుతిరఎంబులును 'వెణు వీణా గ”నంబు లును భేరీమ్భుదంగాదినిన్స్ననం ఎఎను రోదొంతరాళంబు నిండ నిండు వెడుకతో దుర వెశ ౦య చేయునెడం జంద్రళాలికలదాలికలు పగలు ఎల్ల ౦ చా ఎరానిలంబుల మార్గ(శ్రాంతి న నయింఎ రాజమార్గంబు దఒజఐన బజనందిరతొరా౦బున ఎపర్జావఅరగ౦లి =బ.. కిలజనంది ఎ నిజని వాసంబులక ననివి నవ్యాసూంంఎయిా నంత ఏరంఎనకం జవి శయిచితన్యాపారంఎల నుఖం బుండె ననుటయు విం యభిమన్యువొతక్రుండు సంకో పులకీతా(తఈ&0 దై సునీం్యడ్రా తరువాతివృ క్రాంజం బెజింగింప్ప నుటయు. (చూ వీరేశలంగయిారిటైళి [ఇది సోమనది కౌనియబ్లు ఎనివక మగు చున్నందున వ్యాఖ్యాతిము కాలేదు నాచేత వ్యాఖ్యా నాపేక్ష దీనికి లేదుగూడ ఈవచనముఎరువాత గానంన్చునాక్చాపాంతనద్య్యమయుం ల | ఆళ్చా సాంతములతోనిని అవి అల్బట వ్యాఖ్యాఎములు ఎవ్లోర్టో డూ

ఉతరహరివంశము అవి ద్వితీయాశ్వాసము

క ఇశ్రీ/పార్వతీకుచా[గా

రోఎతము క్షేందుకాంతరోచిర్ని చితా

కూపారతై లహారణ

(పాపితమణిరుచిఎనాధ _ హరిహర రాగా ౧

(నుందరవ్యాఖ్య)

అర్జి __ థ్రీ = పార్వతీ . కఎ -౧ అగ 1 ఆరోఎత-ముక్తా + ఇందుకాంక _ రొచి “ నిచిి -- అకూపాం శ్లైలుహంణ ప్రాతి మశి రుచి = సనాధ = లక్షి యొక్కయు. పార్వతియొక్కియు. స్తనముల వై భాాములయందు (చనుమొనలయంద్రు ఉం స బడిన (ధరింప బడిన = అనుట (వోరిమలయందల్సి ముత్యముఎయు. చందకాంతనుణు లయు కాంతులచేత వ్యాప్త మైన (నిండిపోయిన అనుట వీనికి ఎశేరుదులతొ అన్నయమ) సముుదునిచేతను బామవంతువిచేంను అరాముా (పెండ్లినా డు వరుల కివృకట్నము గా పొందింస బడి” (తమ కీయ బడి ధింస బడిన _ అనుట పద్మరాగమణుఎయెంక్క ( రిక్తత్చం రత్నబన్టూకటిమ్చా మ్చోజవివస్పతామ్‌ అని సామాన్యనియమవర్ణినముని దేవేళు డ్రు కాంతుంతో కూడినవా డా (ఈ రాంతుంయు అవాంతులయు. ఎర్పరిసమ్మేళనమున నైన యొంవింతవాం లిని ఎవాంచినవా దా అనుట హరిహరనారా = హరిసారు డనెడి ప్రభువా (తి నాధు డా ఏ (నాల్బాతిని వినుము = అనుట తా _- లక్షి ముత్యాలవారిమును తనఎక్షస్టలమున ధరించి యున్నది పార్వతి తనహృదయము పైని ఎంద్రకాంత'పజివార ముంచి యున్నది ఆ రెండుహారముఎయందలి మణులు వా రిద్దజ చూచుకము. దు (_్రనములపై భాగములందుు చేరి యున్నవి. వాని కాంతులు దేదీన్యబూనము

ి ఉత్తరవారినంశము__2ఆ అయి వారిభ్నర్తలకు తమ తండ్రులు కట్నముగా తను పెండ్రినా డె గినయనర్హము లగు పద్మ రాగిముల వె ననుహాకాంతులతొ కలఎ ఈము (్రకాశమ.చే వాని కొకవింతళోభ కలిగించు చున్నని అపూర్వ మగునానుశికాంతులవింతశోభరో ముని గి తేలుచు తన సొందర్యాతళశయముచే మాపటికు కనులవిం దొనర్భ్చు చున్నాడు హరిహరినాభుడు విశే _(ముక్త్రాముత్యములు గ్రష్టము లై నవి సమ్ముదమునందలిళు క్తులందు(ము త్తెపు జిస్పలయం దు స్వాతిచినుకులు పడ గా _ అవి ఉదృవించును రత్నాకరు డు సమ్ముదు డై నను నుత్యము అయం దాలని కొకవై శిష్టము కల దనవచ్చును అందులకె సము(దకన్య యగులక్ష్మిక్‌ ముత్యా లహారధారణము వర్షితి మైన దనిఎంచును ఒకకవి ఇట్లు విర్ణించినా డు _ శ క్తిదయంఎటపే థొాజ యళో ఒబ్దౌ తన రొద మన్యే తదుదృపం మున్తా ఫలం తాంకుమణ్ఞలమ్‌ (అన్ని ముత్యములలొ శు క్త్యుదృవములు గేస్టము లని రత్నళాప్తము ఎచించు చున్నది _ గిజేన్రజీమూ కాల్‌ ౧ ఈవరాహశళ్ధి మత్స్యావాళు క్ర్యుదృవ వేణ.జాని ముక్తాఫూని (ప్రధితాని తోక తేషాంతు శుక్త్యుద్భవ మేవ భూరి (రత్ని) (చూ మధురా $న ల్లో వ్యాఖ్య) “ర్వతములయందు చం (దకాంత మశీవర్హన కపులనో విరివి గ క5శపచ్చును అ (చూ మనుచ ఎామవద్వర్జిన (మొ ్సి చం(ద్రకాంతదరులు (ప్రతిశబ్ద మీన ఐందవ వాకల్పితకాయమాన- (2ఆ $ 22) ముత్యములు (నవ) రత్నమనులలోనివె యైనను వమణులకంటె వాని కొక వై శిష్ట్యము కలదను నటు కవులు వెటూ నాని౨ వచిందుది కలదు అధ బహునుబీమీశై 9 మౌొక్షకై స్వాం వికి క. చా అత ర్య మిళితవివి“ముర్తాం దిష్కిట చేక్యయు రాం జనిని కొసంగ్నప్టం దక్షిణాం తే ఒర్బయామి (దేవీమానఐకజాజా స్తవము భగవత్చాదులు (మొ (హరణప్రాంకి సనాధా ్ధి వారిహరులు లూనులఎ 'పెం డ్రినా ఐచ్చిన రత్త సములు ధరిం చి యున్నా రనుఓవలన వారికి మామలభు ందళలి గౌరనాతిశయము ఆనముబణుల మహౌొన్నిత్యము ధ్వనితము అరిమహొన్నత్యము కలవి మణులు దీనికి తోడ ఎక్షస్థలమునందు అర్జాంగమునం దు నెలొని యన్న(నీగసతు లగు)ఎక్ష్మీపార్చతుల దుక్యాలయు చంది కాంతనుణులయు కాంతులు వీనిపే బడి నీ? కొకవింత శోధ చేకార్చినవి ఇ క సహరిహరనాధునికి మణిహారమువలని కోభాతిశళయము చళుర్ముఖుని కన నేల సహసముఖునికి సైతము నర్జ్ణనాతీత మనుట సూఛచితము అలం -- ఉదాత్తను సమృద్ధి మద్వ్తువర్షన వఎదొత్తి అని లక్షణము [గోభామృద్ధి వర్షితము] న దేవా వై ళంపాయన ండు జనమే యునకి ఖ్టనియె ల [గూ ఆ? వచనము]

మందరసూఅము శ

ము శరతల్పంబన నున్న₹ ంతనవు నాజ్ఞ్యం దత్పరుం తె యుధి

ప్టిరుతో నర్జును డి ట్లనున్‌ హారి (బళంబంగంగ రారే మునీ

శ్వరులున్‌ ద్వారక కేం బోయితి గెడా నంబంధుంం జూడ నా

డరు దాదేంఎనియందు గంటి నొకకృత్యం బెప్వరుం చేయరున్‌ 3 అర్థ న అర్జును డు (కర్తృ శరతల్పంబునన్‌ = అంప సెజ్ఞయందు (బాణములతో ఏర్పిజిచిన శయ్యయందు) ఉన్న _ కాంతనవు - ఆజ్ఞన్‌ = ఉన్నట్టి ఫీష్మునియనుమతితో (ఆతన్వపేర ఇముతో . అముట తత్పరుండు =(శద్ధ కలవా డు గా | తత్పరే (ప్రఎతాసక్తై అ9౦ (అవ )] ఐ = ఉండి (సావధాను డై అనుట) యుధిజ్బరుతోన్‌ ౯= ధర్మరాజుతో ఇట్లు 2 ఈవిధ ముగా (చెప్ప టోవృరీతిఫ్సి అనున్‌ ముని + ఈశ్వరులున్‌ = ము9(శ్రేమ్టలును (నుహర్షుం) ప్రైతము హరిన్‌ (శ్రీకృష్ణున్సి ప్రళంఎంసన్‌ = (తమ కృతార్థతశై) స్తుతించుటకు. ద్వార కళున్‌ రారు +ఏమి=రారా (వచ్చు) చుందురు (ఇట ఏమి (్రద్ధి?ి తెలుపును ఇది నిత్యము జరగు చున్న పని-అనుట్స(ఇందువలన అత డు యోగేశ్చరెళ్సరు డగుసరమాత్మ_అగుట తెలియ నచ్చు చున్న దరి భావము) ఎనును (ఆయనకు భక్తు డ నగునేను సైలము _ అనుట) సంబం ధులన్‌ 2 మిత్తుంలను (ఫ్రీకృష్ణు డు బలరాముడు సాత్యకి ము న్నగువారిని = అనుట [ సంబస్ట = మైత్తీీ ఎ ఎషామి ఎ అని వ్యిగహము సంబంధము మూ డు విధము లని (ద్రిహ్మవైసర్త మిట్లు నివరించినది _ సమృన్థ ్రవిధ పుంసాం వింపేస్ట్ర జగితీతలే విద్యా జో యోనిజ నైవ (ుతిజ శృ (ఫకీర్తిత మిత్తుంతు బుతిజం జ్జేయం స ఎబ్బిన్ల సు దుర్గ భి మిత్త్రమాతా మిత్త్రభార్యా మాతృతుల్యా న సంళయ ((బ్రహ్మఖణ్గమ్రు(దూ హలా ఏఏ )] చూడన్‌ ద్వాంకికున్‌ (దేహశీదత్తదీసన్యాయమున ఉభయాన్నయి ఇది పోయికిన్‌ + కదా (ఇట దా స్మృత్యార్థటోధకము. నీఎును ఎలు గుదు వనుట్స్‌ నాడు = అబ్బడు ఆదేవునియందున్‌ == అస్పామియందు (ఆభ్రీకృష్ణరయందు _- అనుట్స అరుదు = ఆశ్చర్యము కలిగించెడి దగు ఒకళృత్యంయివ= ఒకపశిని కంచన్‌ ((పశ్యక్షముూ) చూచితిని ఎన్నరును= ఎట్టీవారిను. (ఎంఎ గొప్పవారునుు. చేయరును == (ఎనా డును అస్టిసనిఫ) చేఎనవారు కారు గూడను తా -- భీమ్మ డు అంపసెజ్జపై నుండ ఆంఎనికడక ధర్మజు డు తమ్ములతో గూడ వేగి ఆ తనిపలన ధర్మములు విను చుండెను ఆసమయమునందు ఆయన (్రీకృష్ణుళినువాము వరించి చె

శీ ఉ త్తరహరిపంశము.._2ఆ ప్పుచు (ప్రత్యకుము గా చూచినయామహత్త్వమును వర్షించి చెప్పపలఎనదా అర్జకుని (పేరే సాక్షెత్సరమేళశ్వరు డు అందులకే మహర్ష లెందతో ఆతినిని దర్శింప ద్వారక కేతెంచు చుందురు ఆతవినుబామ వినుటయె కొక ద్వారకకు మనబంధువులను చూబుటకై. నీయనుమతి గొని నే నే గినప్పుడు చాలనపూర్వ మైన యొకకృిత్యఘును ఏనా డను ఎంరును చేఎ యెలు గనిదానిని ఎంతవారికిని జరప సాధ్యము కానిదానిని ఆత డు జరప గా నేను నాకన్నులార జూచియు విశే _- (శాంఅనవునాజ్ఞన్‌) ఇట మూలమి నున్నది నా ఒన్హ శృక్య (వభావస్య వక్తుం వర్షళతై. రఎ గోవిస్టస్య మహారాజ [్రూయకా మిద మద్భుతమ్‌ శరంల్పే శయానేన భీష్మేణ సరిచోదిత _ గాజ్జీవధన్నా బీభత్సు ర్మాహాత్మ్యం కేవస్య యక్‌ రాజ్ఞాం మధ్యే ఎవోరాజ జ్యేష్టం (భాతర మ్యబ్రవీత్‌ యుధిష్టరం జిశామిత్త్ర మితి త చృ్కృణు కౌరవి (హరి విబ్జు అధ్యా 8 శ్‌ల్లో) (నా డు్రు ఇది “౦ హరిని బిచ్హి చూచిన నాడు గతకాలమునం దొకనా ఎ అనునరము థె కల ద్వై అర్జునుని (ప్రస్థానముతో అన్నయము కలదిగా కానవచ్చును స ఎన్వయమునకై. తరువాతి దానీకో గూడ అప్పు డన్వయము తస్పశిది ఇ ట్లునయాన్సయి కావలం యున్న దిది పృ రా ఒసహూం ద్వారకాం యాత సమ్మన్టీ నవలోకకి అని మూలను (మునీశ్వరులున్‌) ఈశ్వర శబ్ద మిట మోక్షకాము లగు నుహానుభావులు వీ రగుట వచించి అట్టివారికి (ప్రయత్నపూర్వకము గా దర నీయు డగు చున్న (భ్రీకృష్తు డు సాక్షత్సరమాత్మ అని తన్మహ_త్త్యకథనమ.నకు స్తావక మై (పకృతసందర్భమును పరిపుబ్బ చెందించు చున్నది ఇట్టి మునీశ్వరుల సమాగమమునలననే గ్రీకృష్ణు డు పరమాత్మ అ? తెలియ నగు చున్నను ప్రత్య కము ఆత డట్టివా డని తెలియ జెప్ప గల వృత్తాంత మొకతి నేవు సాకిత్తూ దర్శించి నది కలదు అది వచించెద సను చున్నా డర్దను డు నే ఆపట్టణమున నుచిత రి, శి వ్యాపారత గుకురవృష్పియదుభ జఎమా జాపాదితపూజుండ నై యి పురుషోత్తముని గొలివి యే నున్న యొడిన్‌ 1

నుందరిసపూతనము గ్‌ అర్హ ___ ఆపట్టణమునన్‌ ఏను ఉచిఆవ్యాపారతన్‌ == తగినపనులు కలిగి యుంచుటతో (వా రలనారల వయ పతిమిత్యాదులకు తగినట్లు నదుస్కాారగాధాలింగనాదులు కలిగి యుండుటతో _ అనుట్స కుకుర * వృష్ట యమ - భోజ _ సమాజ -- అపాదిత ఎూజు డను = కుకుర వంళస్థులయు (లంధకునిక నూరు డు కుకురుడు ఠఈఅ ఎ కియనినంశము,కు మూలస్పరుషు డన దగినవా డు వృషపంశస్థులయొక్కయు (వృష్ణ “త్సతు) కిఎస్టకుమారు డు ఏసు దేవుని వంశమునకు మూలస్పరుషు డు ఈఎనిం శూరు డు మవుమ డు వసుదేపు డు మునిము సుమ డు యదునంశస్టులయొక్కయు. (దేఎయానియందు యయాతికి కలిగినవా డు యదుపు ఆతనికి ఐదుగురు కుమారులు వారు _ సహ్మసదు డు పయోదుడు (కోష్తువు సీఎుుడు అం జకు డు = అనువారు వీరికి కలిన సం౨తివలన ఐదువంళశమను చేర్చశి ఆవి యనదువంశము లన బడినవి అవి కొన్ని వంశకి ర్తల నామములతో (ప్రబద్ధి చెంది కకురి సింశము వృష్ణవంశము అంధకవంశము _ అనురీతిని వ్యవహం౨ింస బకినవి శనూడ యదుని (ప్రథమకుమారు డగు సహ (స్రదునిసంతతికి చెందినవారి. మూలప్పటషు డగుయదువునే వంశక రగా చేఎకొని యదు సంశ మనువిశేషనామముకో గూడ పే రొందిన ట్లూవాంపవచ్చును ఇచ్చివి యదు శబ్దము వారినే వచించిన దశఎలయును (ఎడా హరి ఇ ట్లను చున్నది . వారొన వంకిరుం డ్రైన్‌ బృాషనకు మధువు వుస్ణై మధుఎనకు వ్వెటబ్మ యుద వించె. ఇన్చిధంబున యదుఎ లన యాదపులును కుధుపువంన మావవులును వృష్టవలన వృష్ణులను ననుపేళ్ల హైహయులు _ైంద్ధి దొందిరి యయాతిసంభిఎు లేపురి ఎంశంయి లివి యని 'వైశంపాయనుండు ఈయమ సెంళంబులు విను ధీయితునకు గలుగు సంతతియు (బాభివమున్‌ ్రయును (చూ పూర్వ £ఆ 6 ౧) వీరు శ్రీకృష్ణున కాత్మీయ లైన సరదూ వ్ర (పారి) ఇట్లను బు నృది - యదువృ ష్టకుకురుభో జాంధకాదికము " నాత్మసీనం వైన యాప్త్శణము ఆ 64 ఎ ఏ భోజవంశస్థులయు(ధోజు డు సవ్వతునినాల్లవరమూరు డ కృతపర్మాదు లీ ౨ివింశమునెకు చెందినవారు శ తనిని నవోథోజు డని (ఎక్ట్రా హరినం ము అవిసద్రి గుంఖలచే. ఏర్పటు ప బడిని సమ్మానసము (గౌరవమృు కలవాడని గా ఐ ఈ వృరుష ₹( ఉత్తము?న్‌ 2 ( కృతకథానాయకు. డైన శ్రీషృష్టుంని కొలిచి = సేవించి ఉన్నయెషన్‌ 2 ఉండినబ్పుడు (6 ఎద్యముతో అన్నయము) తా --- నేను ద్నారక శేగాా యాదవులు న న్ననేకవిధముల సమునింము గా వారివాలికి తగుసట్లు వారు వారు చాల గౌరవించిరి. నేనును వారిగౌరవము లంది నభితీజీ యున్న (శ్రీకృష్ణ సరదూత్మను చేరి యుంటిని

6 ఉ త్తరవారివంశము- ఆ విశే _ (పురుషోత్త ముడు ఉత్తమ పురుష న్త్వ్యన్య పరమా క్కే త్యుదా్యాత అని గీఠానచనము ఉత్తమళబ్దము రాజదన్హాదిగజపరిత మై ఎరనిపాత మందినది ఉత్తమము డగుప్ప రుషు డనియే విగ్రహము (చూ ఊఉ _త్తరార్థశేఖరముు ఈ పృరుషోత్తమ శబ్దము. (శ్రీమహా విష్ణపునందు రూఢ మని కాళిదాసు హరిర్య గై క ప్పరుషోత్తము స్మృతో మహేశ్వర ప్ర్యమ్బక పన నా ఒఫర్‌ అధా విదు ర్మాం మునయ శృత్మకతుం ద్పితీయామీ నూ శబ్ద పష (రఘు 8స 48 ల్లో) శ్రీరృష్ణ్టునియెంద్ధకు (బాహ్మణు6డు వచ్చి తవకువూరుల రక్షింప వెండుట క ఒకచా డొకశా న్రములో నొకకతు వొకనా టిదిడ కొనరిన గని ధా ర్మికు డాహరి యది కొని 'యొకచో నుండంగ వివు డొక జేతెంచెన్‌ న్‌ అర్డ్‌ _ ధార్మిక డు = ధర్భానుష్టానతత్సరు డు (ధార్మికు డు ధర్మాను ష్టానపరు ఊఉ _అని (స సం) (ధర్బాత్ళు డనుట) ఆలళాతి (ర్త ఎఒంనా డు ౯ ఓకిదినముందు ఒంళాస్త్రము లోన్‌ 2 ఒక్యగంధమునంద ఎదొ యొక వర్శళాస్ర[గంధణు)ం దనుట (ిన్టకాసనయో ళా త్రం అం (నానా )] ఒక్యక్రతువు = ఒకి యజ్ఞము ఒకనా టి దీక్షకున్‌ 2 ఒందినప్ప గీక్షా (నియమవిేప్సు బృకారయునకు ఒనరినన్‌ = పొన గ - (రిపడి యుండ ) అవి==దానిని (ఆ(కతువున కగు నేకాహకీశ్త్సను అనుబ) తైకొవి = (గాంచి ఒకదోన్‌ = ఒక్కప్రదేశ మునందు (దీజస్టానమం దనుట్స ఉండంగన్‌ = ఉండినబ్బుడు ఒకిడు విడ = (శ్రా న్మాణు డు ఎతెంచెన్‌డావచ్చెన (ఎ గు 4 తెంచు తెందు _ స్యతి రేకర్థిమునందు) తా ధర్మాచిరి ఇమే నిత్యకృత్యము గం (శ్రీకృష్ణుడు ఒకనా డు ఎదో యొకయా*ళమ (గ్రంధములో ఎకాహాదీక్షతో నిర్పలర్తింస నగు నొకికువ్యతువును చూచి దాని నొనరింస దిల చి అందు దీక్షితు డ్రై యుండెను లట్టిస.యముసందు (బ్రాహ్మణు డొక డచ్చటికి నచ్చెను విశే __ (ఒకనా టింకు ఇది నోఎయాగవిశేస మన దగి యున్నది (9 హరి ఇ ట్లనినది ఈ ందర్భసున తం కదాని ద్ధర్మాత్ళా. దీక్షితో నుధుసూదన _ఏకాహేన మహా

నుందంబవాతము 1 బాహు కా స్తదృష్టేన కర్మణా అతో దీక్షిత మాఎన మభిగమ్యద్చిజో త్తమ కృష్ణం విజ్ఞాప యామాస (త్రావా (శ్రా వాతి చాఒ్రువత్‌ (విష్ణు అధ్యా 7 8ళ్లో) ఇచ్చట నీలకళ్దదీక్ష తవ్యాఖ్య ఇ ట్లున్నది ఏకాహేన ఏకసుత్యానకా సో..యాగేన (అన్సి. సోమవతి దీక్షిత అని (ఆమ లను మున్నది తినసోమయా భారతద్య మొంతి శర న కొద్య్శముగా ఇ ట్లన్నది = అత దొకనా డొకియెడ కొక ((కతువున అపదర్శనంబు గావింపగ జౌ వు తలంపు ఎట్టి. (అను 2 88) ఒకళబ్ద మావృత్త మె ఇచ్చట -వణ్రోభను పోషం చినది]

(ధార్మిక డు ధర్మం చరతి (444 సూ ర్యక్రత్యయము ఇచ్చట కాశికి చరతి రాసే వాయామ్‌ నా ఒనుష్షాసమ్మాకే అనినది ఆసేవా . పొన పృన్యమ్‌ అని ఇట న్యాన ఎను చున్నది మరల మరల (ఎల్లప్పుడు ఛర్మమును (పుణ్యకర్మములను యజ్ఞాదులన్సు అచరిందు చుండువా డు _ అని అర్ధము ధర్మాత్ము దు అనుట కీని క్రై నసరమార్దము అలం __ అనుప్రాసము అన్మ్నుపాస శ బ్బశామ్యం వైషమ్యే ఒఎ స్పరస్య యక్‌ అని (సావబా )ఈ యను(ప్రాసము వృత్త్యనుప్రాస మన్‌ దగి యున్నది తక్కినఛేకానుప్రాసాదులయం దు. (వర్ణస్సరాదులక్కు అవ్యవవాన మావశ్యకము ఏకద్చిత్ర్యాదివర్దానాం పృనరుక్తి రృవే దృ ది “బ్ట్యానియప యుల్లిజ్ధ్య వృ త్త్యనుప్రాన ఈ రత (నా ర్య అక న్యాఖ్యా- ద్సయో స్తు కక్క దె వ్యవధానే త్వసక్స దాన్ఫత్తా వఎ న విరోధ (అన్సి తత్తదససముచితపర్షిన న్యాసాత్మికయా బృత్సా ఉపలక్షితత్సా ద్నృ త్త్యను[ప్రాసల్పమ్‌ అనియి. (గరు చ అకట కుమారూర కడు పార మిముం గని పాజవై చుత

ల్లికి నటు సూచుతండికి బలే లొంంబాముశ లేవు కోము లూ

రక నను గన్ను (పౌమి విధి రత్న పుబొమ్మల నా చికొన్న నా

మె.కమున (వేలు చున్నయవి మువ్వురమూర్తులు నంబు నార్తు డై ౬ అస్‌ __ (దాహృ-నిి త్తోక మిటవ ఖ్రింప బడు చున్నది అర్థ ఎ కొుమారులార కిడ్షప్ప (+ ఆరన్‌ := కడుపు తినియునటు [(గుణవంతి మగు సంతతి కలుగుటచే కంతాసమునెడ ఇ క దాం ననెంసంతృి ప్ర కలుగునయి గా (గుజగణములచే అఏతరసాధారణుల -- అనుఎ్య) మిమున్‌ కిని ఇ కాంచి పాజవెము తిల్లీన్‌ = (ఎట్రయోజనడు పొంద కుండ పాటివేసెడి (పో గొట్టకొనెడి యకునకు ధాంవాబకొనెడి

న!

8 ఉత్తిరసహూరినంశము__2ఆ తల్లికిని అటు = అవిధమును చూచుకండడికిన్‌ == (ఏమియు చెయ జాలక కన్ను అప్పగించి చూచెడితండికిని తొలుబామునన్‌ = పూర్వజన్మమునందు నొములు = నో చుటఎ (ఎః కర్మము లాచరించుటలు [నాము ధాతువునంటె భావార్థమునందు & వర్ణకము ఉవర్షకం బడుక్వాదుల కగు (బా వ్యా కృ 2) ఒజగు వంటి దిది యన నగును (లేదా నోములు= (వతములు (ఆచరించిన పుణ్యకిర్మిములు ] లేవు == కలుగవు బలే == నిశ్చయము (ఇందు లకు సందేహము. లేదు = అనుల నిధి = వ్వైవమము విధి ర్విధానే దైవె ఒఎ (అమ )] ఊరక ౯2 వర్హము గా (అన 'కెస్టిప్రయోజనము లేక (అన హా తన కిది యొెకవినొదము గా _ అనుట) ననున్‌ కన్ను (పామి == కన్నులు మూ (నన్ను మోసగించి = అనుట) [ఎత్ర లను ఇచ్చిన ట్రిచ్చి వారిని గొనిపోయి ఈ యనియన్లు ఒనర్చ్బుఎయే ఈ మోసము] రల్న్భ బొమ్మలన్‌ = రత్నములతో ఒనర్నినబొమ్మలబఎంటివాలిని _దేదీస్యమాన మగు మబోతేజముతో (ప్రకాశించెడివారిని (అందచందములరో సొటి లేనివారి? మిమ్ము అనుట) [ విశేషణంబులు గొన్నియెడిల విశేష్యలకష్షికంబు లగు (వౌ న్యా శబ్ద సూ 1 ఆ చికొన్నన్‌ ౫ అపవారిం స గా (దో చికొనిపోయినతరువాత) మువ్వుం _ మూర్తులు = మీ మగ్గురయిక్క.. ఆకా రములు[ కొన్నియెడం దదాదులు నిశేషణంబు లధ్యావోర్యంబులు అని(ప్రౌవ్యావాక్యి సూ ్ర తదాదులతో యుష్కశ్థబ్దిముగూడ ౨వక్షీఆ మనవలయిను]) నామొకమంగన్‌ = నాముఖమునం దు (వేలుచున్‌ ఆ ఉన్నయవి కా (చెలాడు బున్నని (5కంటిక్‌ గట్టినిబ్లు గావవచ్చు చున్న లనీ థావము ) అకట 2 అయ్యో (ఛరింపరాని చీకష్టము - అనట్స అందున్‌ = అని చెప్పుచు ఆడ్తడు = దు ఖము కలవాడు గా (ఎడ్చు చున్నవాడు పౌ ఐ (పైనద్యముతో అన్నయము) తా. పుద్తులారా. మిమ్ము కష్టపం కని చూచి సం3“పడునంతలోనే దైవము మిమ్ము కొనిపోని గా చేతులార మిమ్ము ఢారవోబకొంటినే అని ఏడ్చు చున్నది మీ ల్లి ఇది యంత య బొచులు కర్తవ్య మేమో తెలియక నిలఎంచు చున్నా డు రమీకం్యడి. ఇంతకును (మి త ల్లిదర్యడుల మశునిం3 కేక మీయన్చటముద్నటల చూచి ఆఎందించునంతటిప్ప శ్యముఎ అశొర్చ జన్మమనందు. మేదు చె యుండలేదు అందులకె ద్రైనకు రల్నప్పబొమ్మ అనిఎందు సౌందర్య రాసుల మిమ్ము మా కొన గియు (కడుపార మమ్ము ఎత్తు లు గా కాంచితిమిగదా అని సంబర పడునంతలోనే) మిమ్ము లోకాంతరగితుం కేఎ ము మ్మేబ్బందు చున్నది మూ డుకడన లిట్లు మిమ్ము ఒక్కరిని గా దిద్దణను "దు 'సుగ్గుంను పొట్ట బెట్టికొనిన దీదైవము మీసౌందర్య

ల మందర చాతయి లి మెంతగిదొ కాని మజతు మన్నను దుజప్పు రాక మీముగ్గుర యాకారములు కన్నులకు గట్టిన 'బ్లెప్పుడును కానవచ్చుచు మజియితర్యససంచ మేదియు మా కానరా కుండ చేయుచు మమ్ము వేధించు చున్నవి = అని తన దైన్యయి వెళ్ల బొయు చూరక విలఎంచు దున్నాడు ద్ర! మాకు వత్త (ట్రావ్మాణుడు విశే __ ఇట కరు+రిసముఎ 9గు నాంంబనము మ్బుతు లగు పతులు రిత్నప్పవొవ్చులు అనుటనలన విర్థిత మైన వారిసొందర్యాదు టి (దానిక్సి ఉగ్జీపనవిభావముఎు విధి నన్ను ఇన్ను ప్రామి - మొదలు న్వైనదైై దనింద అనుభాఎము శోకము స్థాయి. కిరుణమునకు లక్ష ఇ మీ ట్లున్నది = ఇష్టనాళా దనిష్ట్రపా స్టే కరూభ్యో రసో భవేత్‌ శోకో ఒర స్థాయి భావ స్స్యా చ్చోచ్య బూలన్నునం మవమ్‌ తన్య దాహదికావస్టా భవేదుద్దీపసనం పున అనుభావా దైవనిన్హా భూపాత ్రన్షికాదయ (సావా) తొలుబామన నోముల అనుటచే నిర్చేద య్‌ చి గ మనువ్యభిచారిభావము. సూచితము _ దు భేర్చ్యాత_త్స్వటోధాదే. నిర్సేదో నిష్ఫృలత్వధీ అశ లక్షణము. దీనివలన దైన్యి మనెడి సంచారిభానము గూడ తెలియ నగును = సత్సత్యా దనౌద్ధత్యం దైన్యం కార్పణ్యసంభనమ్‌ అని (ప్ర రు) విషాదము గూడ దీనిచే సూచితము అఎ సూదుతం్యడికిన్‌ అనుట దు ఖముచే నగు చేష్టా (జ్ఞాన్స భూన్యతను తెలుప్పచు స్రలయము అను సాత్తికభావమును తెలుపను నామొకిమున (వెలు చున్నయవి మువ్పుర మూర్త అనుటఎలన శ్బృతి యను సంచారి సూచింము వూర్నానుభూఆవిషఇయం జ్ఞానం సతి రుదా హృళా (ప రు) ఇ ట్లింకను ఇట అనుభావసంచారిభావాదు లూవాంబ దగి యున్నవి (తొలుదామున లేపు నోములు ఎూర్వజన్మకృతము లగు సుకృతదుసష్పృతము లీజన్మమునందు ఫలించు దుండుటను భదర్తహరి ఇట్లు వచించవినాదు నై వాకృతి ఎలతి నైవకులంన శీలం విద్యా ఒఎ న్లైవ నచ యత్నక్సృతా ఎ సెవా భా్యాని వూర్వతపసా ఖలు “ంచికాని కాలే ఖలన్సి స్పరుష $ యథైవ బ్బషె (గుభా సీత్రి $1స్లో) (కన్ను (ప్రామ్రి [కస్న (ద్రామి అం వీరేషా వావిపా (అపపా) కన్ను (పామి తింశా (వాతపా ఇదియే నాప్పెపాంఎ కన్ను (బాప) -న్ను(ప్రాను = కన్నుమూయు. నీడ గడప బాలు నేలకు వెరిగా శ నడుగు వెప్పి తిరగ నాత్మ మొగి యొకచి దలప వ నరుల కొదవిన నొదపె దే కరణి మృత్యుదేవి గన్ను (పాము (యను 1౪ 04) ఇట కన్ను (గ్రాము అఎ పా (కూ శ ర ప్రామ.మూయు అర్హముకడ) కిన్నుదూయు కన్ను న! మొగు.ఎ (మ )వంటి దిది

(0 డి _ల్తరిహరిం౦ళము..-8ఆ క వెడ వీజడుదోవతియును 'చెడితలచేతులు వడంకు షెదవులు తూగా 'జెడు వెండుకి లును బైచై -వెడలెడుకన్నీరు గలుగువేపముతోడన్‌ = అవ ___ దుఖితు డైన(ద్రాహ్మణునివేషము. కరుణరసానుగుణుము " వర్థింప బడు చున్నది అర్జ _. వెడ = కొంచెము ” వీడడు దొవతియును = (మొలనుండి వదలి పోయెడి (గొజెడి = అనుట) కట్టుస్పట్టమును పెడంల చేతులును == తలకు వెనుకటిభాగమునందు (ముచ్చిలిగుంటయంద్సు ఉన్నచెళులును వడంకు - పెదవులును = స+కు చున్న (కదలాడు చున్న్ర 'పిదవులును (పెదిమెలు =ఎన్య ్సి తూ గాడెదు = వెండ్రుకలును 2 ఊ గొడెడి (అటు నిటు ఎక్కున గా కదలు చుండెడ్తి (తల్ఫ వెం్యడుకలును (వెంట్రుక = టగా పైపెన్‌ వె సయిని పయిని వెంట వెంటన్సే (ఆ గ కుండ _ అనుట వెడలెడు = కన్నీరును = బయలు డేజెడి కన్నులయందలినీరును కలుగు == కలిగిన వెషముతోడన్‌ = ఆకారవిశేషసముతో (వశ్రవారణాదులచే ఉన్నళనతీరు విఎచిన మజీయొకరూపుకో _ అనుట) (దీరికి పై పద్యములోని ముందట నిలిది అనుదాలితో అన్నయము తా. ోకవ్ళాకులు డగ్యుదాహ్మణు దు ఆక డాతడు - గుబుతింఎ గానిజ్ఞతిలొ ఉన్నా డు అఆతనియందలియార్థతియే వినింస బబుదు. కిరుణాంగములు సాత్సికభాదుఎ కొన్ని ఇట వచింస బడినవి =, ఆతడు (్రుకృష్ణుని దర్శించుటక్షై తహతహ లాడు చున్నా డు ఆయుబలాట ముతో త్వరత్వరగా నడదు చుండ దోనతి కొంత జాటినది దాని నాత డు గమనింణుట లేదు దు ఖభారమును భరిఎస లేక తల బరు వెక్కినది మెడ వింగుట లేదు అది కొారణము గా పెడ తలను చేతు లుంషకొను చున్నా డు (దు ఖ మధికము గా కలిగినప్పుడు పెడతలయందు చేతులు చేరుట పెదవులు =డ కుట “హజముగా జరగున్తు అత డు తలను ఊరకి (వృ శ్రులనుగూర్చిన విచారముకో) ఊ గండు చున్నా డు అందులకే గాలి కయి ని జోరక కిదలు చున్నవి తలవెం (త్రుకలు ననస్సునం దూరక అతి డు పోయినపు త్ర్రులను తలచి తలచి వాపోపు చున్నా డు అందులకే కన్నీళ్లు ఒక్రవాహము గా (ప్రవూంచు. చున్నవి ఇట్లు ద ఖ మాకారము ధరించి వచ్చినదా అకున ట్లుండి గుణుతింప రాంళోచ్యబ్ధతియం దున్నా డు (బ్రాహ్మణు డిస్పుడు

మందరసబవాతను విశే __ ఇద వెడవెడుకిన్నీరు అనుఎఎలన అశ్రుపు అనెకిస్తాక్స్సికభానము. సూ వితము పెడంకుపెదపులును అనుటచే వేపధువు (ఎ కు అనుసా_త్రికభానము సూచిశము (రా ద్వేషశ్రమాదిభ్య కమ్చొ తస్య వెపధు అ౨ గ్యాతకంసమును వెపథువును వెచిం చు చున్నది లక్షణ.యి. ఐనను అధిరపాతికంసనాద్యఎ యవకం”ముసు వాడ (అవయవావియ విన్యాయమున) గ్యాతవెప ధువు గానే అంగీకరించినది శాస్త్రము దీని కొకయుదాహరణ మిట్లు న్నది - వేపధు ర్యథా - రాగరోషభయాదిభ్య మో గౌడ్రిన్య వెధు యశథా = మా గర్వ ముద్వహ కపోలతలే చక్నాల్త _ ఇత్యాది రాగా ద్యధా = వారంవారం తిరయతి దృశో రుద్గ దుం బాష్పవూర _స్తతృంకల్పోపవాతజడిమ_స్పమృ మిఖ్యేతి సాతకు సద్య న్వ్వద్య త్యయ నువిరతోత్కన్పులోలాబ్లాలీక పాణి న్లేఖావిధిషు నితరాం కన్చుతే కిం కరొమి (నావా 8ఎరి 88ల్లో టిప్ప ) ఇట పాజికమ్చునమే వర్ధిత మై వేపధువు న కుదాహృత మగు దున్ఫ దివి కొపున ఓష్షచలనముగూడ వేసధు వున కుదాహరణ మనవచ్చును] ఈపద్యము. (బ్రాహ్మణునకు శ్ర్కష్త్ణ దర్శనము చే ప్పత్హరక్ష౯ము సలుపుకో వలయు సనెడిచిత్తసం్యభమమును తెలుప్పచు అవేగము అను (శోక వ్యభిచారిభాపమును. తెలుస చున్నిది ఇష్టాసిష్టాగమా జ్ఞాత ఆవేగ శ్చిత్తసం (భమ _ అనర్థాతశయజనికా చిత్తస్య సం_భమాఖ్యోనప్పృ త్తి రావెగ అని రస (కలుగువేషయుతోడన్సొఇ ట్ల్రనుటనలన ముఖాదులయందలి వినర్ణత(ఎచ్చాయక కాంతి హైన్యమ్సు బోధిత మై వైవర్ట్యము అనెడి సా్త్సికభావమును. తెలిఎన దననడ్చును - ఎషాదమదరా షాదే. ఎర్జాన్యత్సం నివర్షతా ఆశి (పతా) క ముందట నిలిచి మురాంతక మందరధర భ_కృలోకముందార దయా కందళితప్పాదయ స రముని పండిశపాదారవిం. వఘుదేవసుతా లా అవ ___ శ్రీకృష్ణురియను[గ్రహనంపాదన క్రై న్యన్రాహ్మణుని (భక్తిస్రపత్తులతోం) దీనాంపము లిందు (ప్రార్ధనారూసమున వెలువడు చున్నవి (ఇచ్చటి కంబోధనము లన్నియు (వకృతస౨దర్భ మున కసయోగఎడునవి “- పొందుసఒస బడినవి అర్థ ___. ముందటన్‌ = థ్రీకృష్ణునియెదుట నిలిచి ముర +- అంఅకి = మురు డనెడిరాక్ష సుని సంహరింఛిననా డా (దుష్టిక్షకు డౌ ౨ అనుట [విఃష్ట మైనమతియొక వ్యుత్పత్తిని

లి ఉత్తరహరినంళము.__2ఆ గూడ మురారి శబ్దమునకు (ద్రహ్మవైనర్తము చూఎనడి _- ముర క్షేశేచ సన్హాపే. కర్మభోగే -చ కర్మిణామ్‌ దైత్యభేదె ఒప్య3 స్తేషాం మురారి స్టెన కీర్తిత (అవి) క్లేశంతాసకర్మ ఖోగాదులను తొల గించువా డనెడియీప్యుత్స త్రి (ప్రకృంమున కెంళయో ఉచితము మందర ధర :2 మందర నునెడికొండను వవాంచినవా డా (పాలసము[ద్రమును మథించుటకై శ్రీనిహా విషువు మందరిము పెకలించి పాలసంద్రముకడకు గరుడవాహను 2. కొనివచ్చుట హరివంళా దులయందు సు్రఐద్ధము ) [దీనివలన ఆశ్రిఅరక్షణయునకై. ఎంతివభారిపు బలి నైన ఆతడు కా దనక చేప్టుబ వచింస బడు చున్నది ఛక్త లోక_దుందార = భ_క్తజనమునకు దెవకా వృక్షమునంచివా డా (వారికోర్కుల నన్నిఎిని గా దనక తీల్చడివా డా ్ర దయా _ కంద త - హృదయ = దయచేత మొలకలు కలది గా (పైకి ఉబికినది - ఉప్పొంగినదా రం చె న స వా ర పరిపూర్ణ మైనది గా చెయ బంన మనస్సు కలవాడా [చూ కై కేయీనిన్దాకన్షళితై. =(చ ఇచ్చట ట్లు క్స్‌ రా అమో $88) ఇచ్చట వ్యాఖ్య ఇ ట్లున్నది (గర్త్మ ణేన) న్షళితై కన్టళ కిసలయ తద్వన్త కృతా కద్టతా తై స వ్యర్షితె రి త్యర్థ కన్దళళద్దా జ్జీచి జా విష్ణవద్భావాత్‌ - విన్న తోర్లు గితిలుక్‌ అని] సుర ముని = వంది _ పాద +- అరవిందా = దేనలలచేతను మునులచేతను నమ్క్కారింస బడిన పద్భములవంఎిపాదముల కలవాడా (నిన్ను శరణు చొచ్చి దేవతలు నదుము లంతటివారు అమయశఖీష్టముల నెజవేర్చుకొందురు.. దిష్యము నీదుహ కము. నీపు తల చిన సాధింవరాని దెదియు లే దఠ భాఎబము). వసుదేసంబుతా. = వసుదేవు నికి కుమారు డు గా ఐనవా డా (ఫ్రీకంష్తా ) [ ఎూభారహం గార్జము ఎకుదేవునకు సుతు డు గా ఐతివెకాని నీనిజరూపము వెలు అకుఎ దీని క్షై నవరమార్థము] (దీనికి పై పద్యములొని దేవదేన దిన్వన్దూర్హి (రక్షింపవె అనుదానితో అన్పయను తా -- (గ్రాహ్మణుడు (థ్రీకృఖ్రనిఎ క్రవాల్సల్యమును దుష్టశిక్షలళిష్టర క ణములను ఉగ్గంంచి మహామబాము గల ఓదయామూర్తీ నాకు కలిగినయీయాపద తొల గించి నన్ను రిక్షింపుకు నాకు నీవే దిక్కు అని ప్రార్థించు చున్నాడు విశే __. (బాహ్మణుని వైన దీనాలాపములు ఆంనియందలి మహాదు ఖనున కనుభావము లై (బ్రాహ్మణుని పషదర నముతోపా.ఎ తామును శ్రీకృిమ్ణనియందు కలుగు చున్నళోకమునకు ఉద్దీపకము లగుచు కరు+ంమునకు శాధికము లగు చున్నఎ [| 8 పసద్యముంలో:ంబోధనముంయంఎి ఎదెని కొంతప్పనర్వుక్తి కాఎఎచ్చు చున్నను దుఖా వేళయిన కది స్మోరక మై (సకృఆర పోషకమె అగు చుండుటనుబన్షి కావ్యగు-ముగానే పరిగశి

మందరసబూతము శ్రి

తము కొవలఎ యున్నది [5ధం ల్డి హోాఎత క్పాఒంఎ హెసుభు ఇతి భట్టి (ప్రమాద వ్‌ వాయ మితి బహవ అనిన కౌ దీనిని వ్యాఖ్యానించుచు ల శ ఇ టను చున్నది న. హేసుభు - ఇతి రాపెలేన సీతాఎహారోత్తిరం రాకువిలా పోఒయమ్‌ విఫినా త్పియా హాఎత స్త్యాఎత స హేసుటభ్రు క్పాఒన ఇ త్యేవం బహు విలలా పేత్యి నేయ జిత్యనే నావయవ స్య సముదాయస్య ఏ నదీత్సినిషేధాత్‌ ప్రశ్న (పమాద ఇతి విరవాఎడితక్సే నాఒనవధానలక్ష ణో ఒ్యత (ప్రమాద సవ విరహపోషకత్పా త్యావ్యె గుణ (ఆనినచ్రి గీ 'దేనదేవ రి&ింవవె దివ్యమూర్తి

యనుచు బలుకునవ్వీ (పునియాదర్తభంగి

చూచుమురగైరిళోకంబు జూడ లేక

వెడలె నాకును గన్నీరు వేయు నేల? ణా అర్థ __-. దివ్యమూర్తి 2 దేవలాకారము కలవా డా (మానుషాకారముతో వాసుదెపు డవు కానవచ్చు చున్నను పస్తుతిని బన్టి చూచిన దేవతాకారిము సీది-అనుట్స్‌ దేఎదేన = దేవతలకు (ప్రభువా (దేవత ఎగుబయేనాక ఇందద్రాదిదేఎతంచే సైతము. సేవింప బడుమవోనుథాఎు డవు (శ్రీమహావిష్ణువవు) నీ ఎనుట్సి రక్షింఎవె := (నాకు చి ఎతించినయాపదనుండి నన్ను) కాపా డుము చూ భా వ్యా యా 88 88 20 సూ] అనుదున్‌ గ(బావ్మాణు డు. కర్త్ర(ఆను ఛాతు విట నంస్కృతిమునందలి ఇ త్యువాఎ అనునో ఉన్న ఇ3ి వంటియర్జము కలది ఇతి రుక్తార్టనిశ్హేశే అని + ఇత్యర్థము ను ఎచిందు మున్నది అమరశేషము పలుకు-[-ఆ విిపుఎ. ఆర్త _ ఎంగిన్‌ = చెప్పెడి ఆ్రాహ్మణునియొక్క దై న్యమును (ఆ్న్షి = బాధ అర్తు ణు= దుఖిళుడు ఆం డుండెడి విధమును చూచు మురవైరి శొక ౦బున్‌ = గ్ట్రైత్యతంయి స్యా కాంచెడి (శ్రీకృ మ్లనియొక్క దు ఖమున[ఆ్రాహ్మబునిదీనాలాపములు దైన్య ముస్టపడువెషము.. (శ్రీకృిష్ణు నిళో కిము నకుత్నాదకమ.లు పరిపోషకములునుఐనవి అందుచే శ్రీకృమ్ణురియందు కొనవల్బదయకోడి చూడ్డులు కన్నీళ్లు గద్గ్దదధాష *ము_దు న్నగునవి ఆదనుగు-ములు గా అర్జుశునిమాటలచే ఊవా౦ స దగిన వగు చున్నవి ఇవి(శ్రీకృష్ణునియందలివిఆర్జునునియందు కలిగినశోకమున కుత్చాదకిములు పోషకములు అగు గున్నివి గూ) చూడన్‌. లెక = చూడ జాలక ((చూచెడ్తిధై్యెము లేమి?ి. అనుట ఇ ట్ల శుఎసలన (్రుకృష్ణునియందలిోో ము పరాకాష్ట చెందిన దనవచ్చును ఐనసు నిభావానుభానములకు వాగ్నిదేయ నుగు పలిపుజ్ట లేమిని భావము గానే లెక్కింప దగి

శ ఉత్తరహరివంశము._ ఆ యున్నది] నాకను (ఆడ్జునునకునుు కన్నీరు (జాచ్యేకపవనము = న్నీళ్లు (అవిచ్చిన్నముూా- అనుట) వెడలెను = బయలుదేజెను వెయును (వెయి +- ఉను ఇట ఉను వాక్యాలంకర మునకు) = సలుమాటలు (శశసహ్యస్రళబ్దములు ఆన _న్త్యవాచకములు గూడు ఏల = ఎందు లకు (వానివలని[ప్రయోజనము శూన్యము _ అనుట తా _ (శ్రీకృష్ణునికి (బ్రాహ్మణులయెడ భక్తి అపారము (ాహృణో వమ దేవతా అం (బ్రాహ్మణుని తనకు వూజనీయుని గా భావించెడియాసరమాత్మి నే డు (బాల్మాణునికి కలిగిన దైన్యము చూడ లేక కళ్లకు ్రేశ్షప బడి తన్ను (ప్రార్థించు చున్నయాతి ంిదీనాలాసములు విన లేక అతనిదు ఖము తన దు ఖను ా భావించి చాలదు ఖించెను ఇక థ్రీకృష్ణున 'కేకొంత భక్తు డగునర్జును డు తన యారాధ్యద్దై పి మగుకృష్ణదేవునిదు ఖము చూడ జాలక తానును దు ఖముకో వ్యాకులచి త్తు డాయెను అర్జును డు దీనిని తానుగా ఎచించి వాసుదేవునియం దైన తన (యేమాతిశయమును లొకమునకు వాటజను విశే ___ (వేయ నేల) ఇ ట్రనుటవిలన = అర్జునుని శోకమున కగు విభావానుభావాడిసొమగ్లి ఉఊహామా(తసంథావ్యము గా సూచిత మైన దన నగును వ అట్టియెడ చెరదేవుం డమ్మవాబెవున కి ట్లనియె ౧౦ అర్జీ అ్టియెడన్‌ = అట్టీనా (అప్పు డనుట) దేవదేవుండు :2 దేవకలకును దేవు డు (ఆరాధనీయు డు (థీ ఫమ్హుణట్య)ు (కర్త ౨౮+ మూదేలతశకుక్‌ 2 ఆ (బ్రాహ్మ ణునితో ఇస్లు 2 ఈవిధయు గా (చెప్ప బొవురీతివ్సి అఏయెన్‌ (మాటాదెసు) తా ---(బ్రాహ్మణునికి తృత్త్వబోధము సలిఎ ధైర్యము కలిగిందుఎక్రై శ్రీకృష్ణు డు (ప్రయత్నించు చున్నా & దయాళు గ్‌ మితవబాత వాక్యముంకో క వలయ్య థూనురోత్తను దూజ౭దు ? నీయట్టినారు దు ఖాంబుధిలో జేలుదుకే మముబోంట్లకు జాలిమి లే కున్న చెలవ దగువా రయ్యున్‌ ౧౧ అర్ధ. భూసురి శ ఉత్తమ = (బాహ్మణ్నశేష్టు డా తూనెదు = దు ఖపడెదవు ఎల + అయ్య = ఎందులకు (అయ్య (పళ్నార్ధకము దు ఖమునకు ఎమీ కార+ను _ అనుట ్స

మందరసవాతిము ర్‌ (దు ఖమునకు తగుకారణ మేమియు కాసవచ్చుట లే దని భావము) సీ అస్టావారును (నీవంచె వారును (సర్వము తెలిఎనమీవంి విజ్ఞానఖనులును ఇ అనుట) మమువోం ట్లకున్‌ ౪ మావనంకి వారికీ (అంతా జ్ఞానము లేనిసాధారణజనుల ప.గుమాకు = అనుట్స తాలిమి == ఓర్చు (దుథా దులయందలిసహనము) లేక-[-ఉన్నన్‌ = కలుగకున్నవో తెలుపన్‌ (తత్త్వము) తెలియ జెస్పుటకు (జ్ఞానోపదేశముతో ప్రసందమున కగువ స్తుసతి తెలి దు ఖదు పో గొట్టుట కనుట్స్‌ తగువారు2= తగినవారు యోగ్యత కిలవారు అయ్య్యున్‌ దు ఖ+-అంబుధిలోన్‌ =దు ఖ మనెడి సముద్రములో (అంచు పొంతు లేనిదు ఖమునంద నుట తేలుదురుశఏమి = నును గుదురా (మును గరు ఇట్టిపట్టుఎ జ్ఞాననంతు ల్లైదు ఖమోహాదులకు విశసడక నర్షింతు రని భాసము) తా ___ లోకమునం దుత్తమన్రాహృణులు శమదగూదిసంస త్తి కలిగి విజ్ఞానసంపన్ను లై లోకమున కాచార్యస్థాన మధిచ్బంచి వరర్తిల్లు చుందురు [ప్రజలకు కష్టదళ దాఎరించినబ్బుడు వారు తమవిజ్ఞానటోధలచే వారి శ్రైన యజ్ఞానమును నశింప జేఎ దుఖము. వారిదరికి జేర కుండ వారిని ాపాడుదురు అ ట్లొకరికి చెప్ప దగిన మీరే శోకమునకు వశు లై ఇ ట్లొకరిచే చెబ్బంచుకొనెడి బతికి దిగజాణుట తగ దని ఫ్రీక్సిు డు బాహ్మబణునిని ఓదార్చి జూచుచున్నా డు విశే __ శముటోం ట్లకు తెలుస దగినివా రయ్యున్‌ అనుట వర్జానాం ద్రాహ్మణో గురు అనుటను సూచించు చున్నది (ధూనురొ త్తమ = ఇట ఉత్తం శబ్దము చాల అర్థఎం3నము ఉత్తమ్మదాహ్మణుని తిగులక్షణ మును స్మృతి ఇట్లు వచించినది - (తీశి య స్యావడాతాని నిద్యా యోనిళ్చకర్మిచి ఏం త్రయం విజాసీవా (బాహ్మాణాాగ్యచ్యు లక్షణమ్‌ ళుద్ద మగువిద్య నిరాడందిర నగుకర్మాచర ము నిర్దుష్ట మగువంశము కలవాడు ఉత్తసమ్టాహ్మణు డఉనినది పైస్మ లత ఈస ఎదర్భముసంది ఎస్తరణియ మగు చున్నది అజుసకు వంస్లు డు పంఎన సందేశమందిలి కాళిగాల్లోక మొకిచి ని సృథ గ్గనన ఒృచో విశం వళినా ముతత్తను గను మరణ (ద్రునుసానునుతాం కి నున్తరిం యది వాయౌ ద్నితియే ఒఎతేచలా (6మ 8న €0లళ్లో) దీనినే భంశ్యంకరముతో సోమన వచించినా డనవచ్చును ఇచ్చఎచికాళిదాసునియిపమానమును సూచినామాతసనొారిము గా మీవంటివారికిని మాకును ఇ క ఖేద మే మున్న దని తెలుబుచు చతురతతో సవినయముగా (దు ఖాంబుధిలోన్‌) ఇట అంబుధి అనుట _ (బ్రావ్మాణు డనుభవించు చున్నదు ఖ మపారి నుని అందు ముని గి యున్న(బ్రాహ్హణు డు = సమ్ముదమిన ముని గినవానియబ్లు జీవించుట

( ఉ త్తిరవారినంశము__2ఆ దురభ మని కలియ జెబ్బ (బ్రాహణునియందలి దు ఖమును పరాకొటికి కొవిపోయిన దై అది యణ న! రూ తొల గించుటకు తదీయబ క్రసంజీవిన మొక్కకు మార్గ మని ఇతరము లేవియు అందులకు ఉపయోగసడ వని తెలుప చున్న దనవచ్చును అలం __ (దు థాంబుధి అనుచ్రో రూపకము క చేలుం గిడును వచ్చుం గాలముతో శఆెంటిచేత గల గరు ఢీరుల్‌ 'తెలుచు మనుగుచు నితరులు జూలిం బడుదురు వివేకనంగితి లేమిన్‌ ౧౨ అవన _- పామరులకును పండితులకును అగుభేదను ను విళదపణచి పృత్తులకై ఇంతా దుఖ పడుట శైన కరాము (బ్రాహ్మణునికి లే దని (ఏలయ్య తూలెదు అని పూర్వ మనినదానిన్సి ఇడ నీ న విశదసటను ఏన్నా డు (క్చి ప్లుడు. అర్థ కాలముతోన్‌ = వాలమువెంబడిని కాలానుసారము (దైవయోగమున అనుట) మేలును = శుభమును కిడును = అశుభమును సచ్చున్‌ == ప్రాబ్తందును ధీరుల్‌ = పండి తులు (జ్లానవంతులు [ రో విదుష శైలే డలు మ్యుదే రైర్యవ త్యం (విశ్చా] "రెంటి చేతన్‌ (శుభావభములచేత) కఠ గరు = విక్యితిం (మనను నందు ఆరరయినందును అగు మాలుపాఎను) పొందరు (శుభాశుభములందు. లుగు మ8దు ఖములను ఎమానసుల నే భావించి తమసహజబ్ధతినుండి ఏమాత్రము తాము తొలగ రని భావము) ఇతరులు= పామరులు (అక్షానుఖు [కంర పామరే ఒన్యణ్మన్‌ (విశ్వ 1 వివేక = సంగతి = (బహ్మ్ర జ్ఞానముయొక్క- కలయిక (ఆ త్తజ్ఞానము కలిగి యుంట్రి [ వివేక స్నా జ్ఞల్యదొణ్యాం నిచారే ఒఎ రహ స్య (వళ్ళ విచారము £2= (బ్రహ్మవిచార +ఇము అనీ ఇచ్చటిఓక ఎటికీ ౯22 ద, లి లా 4 స స నిజ్యానిత్యనస్తు విదార అని (న సం) ఆ త్మవిసకము మొద లగుచోట్ల జ్ఞానమాత్రసరము గూడ ఇది 1] లేమిన్‌ మును గుచున్‌ తేలుచున్‌ (దు ఇసమ్యుదమునం దని భావము) జాలిన్‌+- సడుదురు = కష్టపడుదురు తా _ ప్రాణులకు ఇఖదు ఖయిలు రెండు కొల (దైైవ్సి వశమున వచ్చు దుండును అవి పుఠష్నసయత్నమువే నివారింస బిడెడివి కొవు జ్ఞాని యగువా డు ఇవి ఇర్టవి”ా తెలి సుఖము కలిగినప్పుడు సంతోషమును సాని దు ఖకు ప్రాబ్బంచినస్పుడు. విచారయిన "ని పొంద డు

8 మందిరి“వబాతిము /7 నిర్పికారు డ్రై (నిని ప్తతోొ వినిని అమభవింఎయి చుండును ఏమియు తెలియని పామరు జు సుఖము వచ్చినప్పు డది తనచే (పారుషముచ్చే ఐనట్లు తల చి పరమానంద మందును దు ఖవు కలిగినప్పు డది దైవక్సిత సని భావించి దైవం౦0ద యొనర్చు చూం8 వింఎంను చుండును ఇం దేదియు పౌటుషముచే అనది కాదు కౌజనినే రి మ్మనిన రావు పొవ్నునిన బో వివి ఏచ్చినివానిని కి మనక (నెంటియందును సదముభావము కలి అనుభవించుటయె కి రృన్యిము మీకు తెలియని దే మున్ని ద౦ి వస్తుబ్ధతిని ద్రాహ్మణునికి తెలుప్పు చున్నా డు (శ్రీకృ్లు ఊ విశే __ (కశాలముతోన్సొ _ కాలము పరిబ్రహ్మమున కొకరూపము కినుకనే దీనికి దైవము అని కూడ వ్యవహారము కాలజ్జు డు దైఎజ్జుడు _ పరస్య (బ్రహ్మణో రూపం బృరుష (పథ ళో ను మం ద్చిజ న్యవ్హాన్యక్తేత ధైవాఒన్యే రూపే కాలస్తథా ఒసరమ్‌ (విజ్ణ 8 ఓ (చూ హలా విన కాలశబ్దము ఈషకిందిరామాయణక్లోకములు గూడ కాలము 'దైనము పర్యాయము లను చున్నవి _ కాలస్య సుమహ దీర్యం సర్సధూకేషు లకష్మిణ త్పాంచ మాంచ నరవ్యా (ఫ్ర వ్యసన్లై పళ్య మోబాతా. నాఒతిభారో ఒం వైఎస్య సర్వభూతేషు లత్మణ కూర్చ బలనన్త శృ కృతాస్త్రా శ్చ రణాజిరే కాలాభిసన్నా సద న్సి యథా వాలుకసేఐఎ (ఆర 705 48 49ల్లోో (ద్రైపస్యజ=కాలస్య అని వ్యాఖ్భి (కల రు ఢీరుల్స్‌ _ వీరినే చూగు లను చున్నది గీక . న ప్రహృష్యే త్చియం (ప్రాష్య నొ ద్చిజే _త్సాప్య చాఒ్య(ఎయమ్‌ సారబుద్ధి ర ంమూడో. టహ్మావి (దృవ్మాశే బత శితోష్ణనుఖ దు ఖేషు తథా మానాఎనూనయో జ్ఞాన విజ్ఞాన తృప్తాత్మా కూటస్టో విజికేస్టియ యుక్త ఇ త్యుచ్భుతే యోగీ ఆయిలొష్టాళ్యే రాఖ్బన (అ9) వికాఠహేతా కతి విక్రియన్సే యే షాంన చేతాంం తి ఏన ధీరా అని (కఈవూ స క్‌్రిల్లో ) [ఈ పద్యమునకు రామాయణమునందలిలవ్మ శనిరాటూానునయము మూల మనిఎంగు మెన్నదిం బాష్ఫ బూపతితం ధైర్యా న్నిశవాతుం త మర్త ఆ ర్యాడాం _త్సృయుక్షానాం ధృతిం నోత్ర వ్దు మర్ష వకనే వాఒర్జల్భ చ్చే వా ఛయేవా జీవితాన కె విన్చుళశ్య నై స్సయౌ బుద్ధ్యా ధృతినూ న్నావిఎదతి దావిశ స్తు నరొ నిత్యం వైక్లబ్యం యో -నుఎ ర్హతే స మజ్జ త్యఎళ శ్ళోకే భార్యాకాన్సేప నౌర్జలే (రామా కిష్బ ౪న 8 8 0ల్లో్ర) శ యనునయాం భాషణాదులు “౦ ్కలృంయున ని ఎడ్జాపెగ్గగహరివంశమునందు గాన కనరాని రిసపోష+ము సక్టై ఈ సంవిధానము నంతను సో” న కల్పించినదే సోదునాధిశిసావాత్యరశపోషకనంవికాన ములో ఈఘట్ట వెంక)

రి డ్డి తరహరిపంశము.._-2ఆ వ అనుటయు సవ్వాసుదేవుచకు భూస రోత్తముం డి ట్లనియె ౧౩ అర్థ ___ అనుటయున్‌ (శ్రీకుష్తుడు కర్తృ భూసుర శ ఉత్తముండు = (ాహ్మాం్యశే పుడు ఆ వాసుదేపునకున్‌ = ఆ శ్రీకృష్ణునితో ఇట్లు = ఈవిధముూా (చెప్ప బోవరీతిని ఆనియెన్‌ విశే __ (భూసురో త్తముండు ఇ ట్లనుటదె జ్ఞాన్‌ మైనవానికి గూడ లొకవ్యఎహరానుసర అము ధర్మబద్ధ మగునై వాకసుఖాపేక్ష గొషము గామి సూచి మైని దనవచ్చును కనుకనే పత్ర వ్యామోహదుకో సమయుదు ఎగలన్‌ అను బున్న (బ్రాహ్మ డు ధూసురొ త్తముం డన బిడినాడు క ఓపురుషోత్తమ యెట్లు ప లాపింపక యుండుదుం జలంబున విధి నా పాఎల మున్న్మర దోడ్లో జూ పోవక చం దత్పనూతిదినమ లన్‌ ౧౪ అర్థ ___. ఓపురుషోత్తమ విధి = దైవము (కర్తృ చూపు + ఓసకి = చూచి. వాంప లేక చలమునన్‌ = పట్టుదలకొ (ఎదలనిమొండిఎనముతో% తోడ్డోన్‌ (తోడన్‌ -- తోడన్‌)= (కను[క్రవము 7 (వదనా = అనుఎ) నొ పాపలన్‌ = నాయొక్క చాలిరను(నాబిడ్డలను మువ్వురన్‌ = ముగ్గురను తత్‌ (ప్రసూతి దినములన్‌ = వారియొక్క (వారు [కర్తృషబ్ట] పుట్టినదినములందే (వా రెప్పుడు పురా అస్పుడె _ అనుట) చంపెన్‌ (పలాఎంసక జ విల ఎంపక [తల చుకొని తల చుకొని ఎడ్న్సక) ఎట్లు ఉండుదున్‌ = ఏవిధముా ఉండ గలను (మత్సరముతో అన్నివిధయుల దు ఖములకె దారి తీయు చున్నది నాయెడ దైవము దుఖ ఛాంతినా కెట్టు కలగ గలదని భానము శా _ దెవము పగపతి అరూయుతో ఒకటి రెండు మూ డు తశవలను పృట్టినప్పుడే శిళువులను తి అనియాగ్రహముతో చయ కాఎలయుననిస న్నేడ్పించు చున్నది ఆందణ యెడ(రాగద్చేషములు లేక్సు సమము గా (స్రఎర్తిల్లి వంబనద్వై నము. నామెడ “ట్టు పద్టి విపరీతము గా (వ్యకగతితోో ఇట్లు నశచు చున్నస్పుడు దై ఎమనుగా దరి (దైవక3ికి లో గక్స (ప్రవిరిల్ల గలళ క్తిసామర్థ్య ములు (ఎంతటిభూసురో త్తము & నైననునా 'శెక్కిడివి నీప్పు పురుషో త్తము డవు సాక్షొత్సర మాత్మవు అ న్తర్యామిని నీ వెజు గని దే మున్న దను చున్నాడ చొాహ్మణు డు (శ్రీకృష్ణునితో

దుందర టబాతయము రి

విశే __ (ఓ పురుషోత్తమ) ఇడ్చం ఓ ఎచ్చరంను.. తెలుపుము ఆదైఐ మెవరో కాదు నీవే అనుటను సూచించు. చున్నది _ అల్తిమ ఎరుష స్ట్వ్యన్య “రమా ల్మే త్చుదాహృ త యో లోకళత్రయ షావిళశ్య విభ ర్వ్వవ్యయ ఈశ్వర అని భిగవన్లీత (9ఆ 'శ్ల్రా ప్పరుషాత్తమ శబ్దనిఎను నిర్పిచించినిది మ అని యె ల్టం కడచన్న నేడు దుద గా నన్మత్కళతంు గా

రవవ.న్‌ మోదము ఖేదమున్‌ చెరియ గర్భం బిగు శ్ర దాల్చినన్‌

నవబూసంఒులు నింజడె సంజె పగలని నా కింళలో గొంత లో

కఎ” దంబుల 9౩ఫలంబుచవి దక్కం జె రత్సింపవె ౧ అర్హ __ అవి ఎల్లుక్‌=2ఆసనులు అన్నియును -డ న్నన్‌ = గతిం (ఆం%ిపో సా అతరువాతి = అనుట) అ్క్బత్కం నం = మాభార్య (ఆనజాతిగొంఎము ఎ ఎర సతీం కొని తిన కున్నగురుత్నిముశు ఆలుబృఎ బూ అసనుచున్నా ఎ (దాన్మాణు దు గొరిసమున్‌ = అంరిమును (సంకాఎమునెడ నిరాశ బెందియు షు ఆ సంలం “ంకానాశ కర్పిందిఎం ఎన్‌ ఆదరమ్సు మోదమున్‌ = సంకోషనును. (విర్దంతోడికమున్పుటలు. తీర్చుఎ కుకా మ్చాడు చున్న దశి కిలినయానందమునుు) వేదమున్‌ = దు ఖమును (ముంఎచివ3ెనే ఈ సంవానము గూడ దక్క అండ బొవు ననెడివయముచే ఐనవిచారిమునుు బేరయ” జు (నాకు కల్శ' ఇమ్ములన్‌ = (ఆతికో (ర థ్రుతి ఘృువతి యగుశామెని అన్నమ్మ కడుసువా ఎ(ర్ఫి అని సామెత గర్వింబ తాచ్చినన్‌ == భరింప గ (గర్భవతి కా్రా (గర్భవతి మైనదిాము మెద లుగా. అనుట నేడు = ఈదినము తుద + కాన్‌ = చిఎరిది కాగా నవమాసం బులున్‌ =తొమ్మిదినెలలును నిండెన్‌ =పూర్తి యాయెను(ముగి సెను[(ప“వమున _గుపదియవన నెలఇ క (పవెశంచయు చున్న దని భాపము] అంతలోన్‌ నాకున్‌ గుండె ప%లెన్‌ = జ్యాదయము (ద్ద లైనంకపని అమ్మను [(ఎూర్చివ్య త్రాంతము స్మరించి ప్రాాలబు పోవు సంతటిభయము కిలిగిని దశి భాఎమి్మి. తోక _ వినోదంబులోన్‌ = లోకమునం దగు వేడు కలకు (పత్ర ౦తుు కొడుకు కు కని సంతోషఎడుబు వారితో జరప్పవి గొదికాలక్షేపదుం కనుట్ర ఈఖలంయి ఒవి = ఈపందుయెక్క రుచి (ఇట కలుగ వోస్పశికునే ఆనందము కలిగించుట అనుసామ్యమునుబప్టి పండుగా వచింస బడినా డు | ఈబిడ్డ పండువిచే ఉన్నా డు అనుట లోకబద్దము] కొంత = కొంచెము దక్కన్‌ +- చేఎ = ఆనుఛనయోగ్య మగును కావించి రిక్షింపనే == (మమ్ము) కాపాడుము

ల ఉ త్తరహరివంశము...__£ఆ కా __ పోయినశికువు లందలు అట్లు పో - మరల గర్పవతియైనది నాభార్య ఆమెకు నే ఓతో తొమ్మిదిమాసములు నిండినవి రేపటినుండి (ప్రసవదినములు (ప్రారంభించు చున్నవి ఆమాట అనుకొనుసంత నే నాకు మవోభయము కలుగు చున్నది గతవృ త్తము “ఇలించి అచ్చట ముచ్చట తీర్చకొనుచు అనందించుటకై. ఈ శిశువు నొక్కని నైన నాకి దక్కించి నన్ను రక్షింపుము థ్రీకృష్ణా అను చున్నా డు (బ్రాహ్మణుడు విశే __ నేడుదుదగా నవమాసంబులు నిండి .వాక ర్రైవ్యవధానముతోడియారచన భారతమం దును గానవచ్చును _ ఎటు గక తస్పు గా మెల గెనేనియు దానికి సై చి నేరుప్పల్‌ గణఎ (ాయంబుతో. గొలుపు గైైకొన గా దగు మీకు బాలురుం దెజవలునృద్ధులుం దమకు దె నము తప్పులు 'సేఎరేనియున్‌ మజకురుాని యల్లరు సమ్యగళమాన్సితు లై నతాసనుల్‌ (భార ఆర 7 820) (మొ) తమకు ద్యెల్లము అనునది వాక్యమధ్యమున _జేరినది వాక్యాంతరగర్భక వాక్యముర్నతై (చూ భార ఆశ్ర 1) (మొ) (లోకవినోదంబులకున్‌) కెనలము ఎత్యాణాదులనుండి విము కి చెందుట యన పారలౌకికవిధు లకేకాక ఐవాకనినొదములకై కూడ పుక్తు లను తంగడి కోరుఎ. కాళిదాసు కాకుంతలమున దుష్యంతునిమఖమున ఇట్టు తెలిఎనా డు _ అలక్ష్యద న్తముకులా నరిమి త్రహోసై రవ్య క్షవర్డ రమణీయనచ (ప్రవృత్తీన్‌ అజ్కా(శ్రయపణయిన _స్తనయాన్‌ వహన్తా ధన్యా _స్తదజ్ఞరజసా నలినీభివన్తి (అం "ల్లో (ొంత) ఈయొక్ససంతాసమును రక్షించిన జాలు దీనితో నేను ముచ్చట తీర్చుకొని సం త్త సడెదను అనుఎ నిది తెంఎ ఇంతచకష్టమ.నందును అగంతుష్టా ద్సిజణా నష్టా ఆను టను (బాహ్మణో_ర్తమి. డిత డు మజచినవాడు కా డనుటను స్నురింప జఇయుదు అతని య త్తిపత్సమయును పోషందు చున్న దనవచ్చును లక్షణము [0 ఎలింబు అని ఖయుిగా బిడ్డ డు ఏచింప బడు చున్నాడు ఇష్లీ చవి దక్కం జ్సే అని విడఎలనియానందము (ఎలముయిక్క్ర) చవి” (రుచికలన గలిగఎయానందము స్యా యణ చెప్ప బడినది ఎలకబ్దిమునకు బిడ్డయందు గౌజలక్షణ ఇళ్లే చన్సి కిని (గుండె పగిలెన్స్‌ _ లోకో క్స్‌ స తడి 'యొత్తుచీరతో చాది కౌగిట "జేర్చి చూవంగ గన్న్నార జూడ నైతి

మందరసవాతము వి దడవి యాడకి మున్న తట్టాడు మని పట్టి వడ కొంగ "సెజ్జవైె (నల్చ నైతి నృభ్టింతదప్వుల నప్ప లప్ప అనం* నెదురు గా బజలేర నెత్త నైతి వియ్యాలచే నిచ్చి వేడుక నను వారు తిట్టింప విని దప్పి'దేజ వైతి శే నికట మిళ్యామరోరధుం డై8 గాని కో డుకులం గిని తనువారు గొండి జేయ నుండి లేదయ్యె సంపద లుబ్బినెని 'లేబరవు కాదె బిడ్డలు లేన్మిబతుకు ౧౬ అవ _- శప లో పేర్కొనినలోకవిళోదము ల వేనో ఇందు విశదసతను దున్నాడు (బాహ్మాణు డుం అర -- దాది = [గప ధాత (నిష్త పోఎ పా లి సెంచెడుంల్లి ఉపమాం (5 తడి = తేమను కు 1. న స్‌స్ట్ర టట (పొ త్తిండ్డతో రు కౌ గిటన్‌ = భీజములనడుము (గుండె కానించికొనిన రెండువేతులనడుము అనుట) చేర్చి 2 ఉంచుకొని చూపంగన్‌ = (కొదుకులను అనెకిది కర్క్మమూా పాదముంయం దంకటను అర్థఎద్ధము చూపెట్టి గా కన్ను - ఆరన్‌ :2 కన్నులు తృ చెందునట్లుగా (క0టికజవు తీలున్లు ను అనుట [కన్ను జాత్యేకవచనము కన్నులార _ అనుటయే ] చూడన్‌ 4 బతిన్‌ = (చూడన్‌ ఎ భావార్థకనుజ్యంతము) చూచుట జరగక పోయెను (చూడకిపోయితిని అనుట) తడవి +- ఆడక మున్ను + అ=దో గాకక ముందథే (విడ్ణణ కొందటు దో గాడకయే నడ తుర్రు. తట్టు - ఆడును = (తిస్పుటడుగుల వేయుచు ) నడువుము అని పట్టీ = బిడ్డ విడ కంగన్‌ :2 (నడచుటకు లేచి పడ బోవుచ్చు (బిడ్డ డ్రు వణ 8 గా సెజ్జపైన్‌ = శయ్య మీ ద (పడకయంద్రు ధాల్బ్పన్‌ -౧ ఐతిన్‌ = పడ వేయక పోయికిని అల్ల + అంత = దప్పులన్‌ = కొద్దిదూరమునందు | దవ్వ్చులన్‌ అను ద్నితీియాబహునచనాంతము దూరదేశవానక చు (దూ శ రృ] అస్బలు + అబ్బులు = నాన్నలు నాన్నలు (రండి = అనుట్స అనం గన్‌ 2 అని చెప్ప ” (గాహ్మణు ద కర్తృ ఎదురు కాన్‌ = అభిముఖము గా పజతేరన్‌ :2

లి ఉ తృరహరినంళము.___8ఆ (పజచు--లెంచ్చు (బిడ్డ డ) పరువెత్తిరాా ఎలత్తన్‌ శ ఐళిన్‌ = ఎత్తుకి పోయితిని వియ్యాలం-చేన్‌ = దుట్టముల చేతియందు( చేయి అన.దానికి లు _ప్పశేషము. చేన్‌ సప్త ఎ్యర్టీకము ఇచ్చి వెడుకిన్‌ =వికొదముతో వారు తిశ్చోంసన్‌ విని దబ్బ/- తేరన్‌ -- ఐతిన్‌ 22 “౦లోష పడ లేకిపోయితిం[దబ్బ = దబ్బనుండి (శ్రమిముకుండిి లేయికొంక (స న్న డుగుమున్సు కలవా డను గాక పోయితిని (సంసారమున నుండుకల్తముల నన్నిటిని మచి ఆనందపడి లేక పోయితిని అనుట అకిట = అయ్యో (న్వాతి చాల గొచ్యి. మైనది - అసుట) మిథ్యా _ మనోరధుండను = అసత్యము లైన శూన్యము లైన ఫలము సంపాచింప - లేని (నెజవేజని = అముటి కోర్కిల ౨లవా డను ఐతిని కాని కొడుసంన్‌ కం = కాంచి (పొందియు తమవారు=-౮వారు ( తాను శబ్ద మిట అస్మదర్థవాచ్చి కొండర్‌ + చెచొ = కొండంతవానిని గ” చేయా. (నన్ను పెద్దా (గొప్పవాం ాా చే అదరింసా = అనుట [విక ప్రయోగ మి బ్రున్నది ఎ ఈశళొండం = శీకాంవనాారరుదిాంజ గొండ లల్లిను దను గొండ గేయ (2౨) (చానూ ని] ఉండన్‌ - లేదు +. అయ్య” = ఉండుట జరగ లేమ అమ్యెన్‌ అన్యుపయుక్తిము - కెకయసాలలు దొ. నాకీంం డాజి నన్ను నోజిలు జె౦ జా కుండ మున్న యొ-“రినా కాతనికోడ భిండినము లేద య్యెన్‌ (భార విరా థి (మె $ే క ౦పదలు = ఐగ్బ్చర్యముఎల ధన ధన్య అయ్తు వాబానాది సమృద్ధులు ఉబ్బెన్‌ + ఏఏ 2 అతిశయించిన వై నిప్పటికిని (ఎడము తె౨ఎ బే కండ ఒకని వెంట నొకటి - చచ్చి ఎన్వుదు ఎడ తె కుండ ఉన్ని వైనప్ప-కిన్సి బిడఎు = కొడ్రుకులి లేని - (బ్రతుకు 2 ఆగని జీవనము ఆబరిము +- అ కాదె = వ్యర్హిమె (ఎఅయోజాయి కలుగనిదియే కద [పరగు వీరసము లెబరక మనవ్నెర్తిం (ఆంభా 89) (కదా (ప్రబద్ధార్ధకము. ఇది లొకదిదిత ఎగువ త్తాంంము ఇందు 0దెహాు చేదు _. అనుఎ (లేబ రము కాదె ఇది ౩ణస్త్రైాంయులు సమంబుల రావె (భార ఆది 8 57) (వం నానివంఎిద్రి నం తా _ నొటారలరొ ఆచరిము పొంది ర్తి “ంచాదింపొనుట. అబ్బట ఒటలకో లా నానందపదుటకు బిడి వారాల ఆనీ (అస్ట్ర బిడ్డలు కలిగియు లా నట్టియదృష్ట్రము ఎఎ నో కొనక పోతి నని బిడ్డలని. హర్చి తాసు పడుముచ్చట లన్నియు గొంతెడుకోర్పులుూానే ఐ వని ఎన్ని యున్నను బిడ్డల లెవివో అవి యన్నియు ఉండియు లేనిశేయ ఎనుగావున ఎళ్లేని లన కీసంళానము దశ్యనట్లు చే. ఆనఎరుపునకు (ప్రతిజకు తి నువారిరొ వెలితి రాటండ జేం విడ్డ్ణంతో

మందరసవాఅము లి వినొదించెడియడ్యష్టము తనకు కలు, చేయు మని (బ్రాహ్మణు డు (ఫ్రీక్సిస్తునిని అభ్య ర్బిందు చున్నాడు విశే __ (చాబ్మాణు డిట వర్థింవి చెబ్బన లోకివినొదములు చాల స్పాభావికములు ఇందులకు మూల మీతనికి కాళదాసుళాకుంతలక్టాక మే అనఎఎయిబు అవ్వుక్తిలన్టైర మచియనన. (స్రప్కృ త్హీన్‌ అనుదానినె (యి చివరింందుపాదములలొ సహజసుందరిము ా తెలు గునుకికార ముట్టిపడ సోమన తససావాఅ్యర కపరిపోషణసంనిదాన(ప్రొఢి తేటపజణచుచు పైరీత9ి రూ ఫొంచించె ననిఎంచును అనిమిత్తహాసై అనుటనే మొదవపిపాదకు వివతిందినవి అట్టిసమయనున ఎిగ్గలు (వేళ్లతో మీ ఏ బిడ్డిని నవ్పించి వినోదిందట వానవిద్చును దానిని బూచిందినా డు నాచన ధన్యా _స్తదజ్షిరజసా మలినీవవన్తి అనుఎనే (సరిశీలింవిన్స రెండన (ఎస్స పాదము చతురతతో విశదపజచిన దనిఎంచును ఎ మైనను సోమన తిససావాత్యరసపోషణధొరణిలో తా సీపట్టన రసపంతము గ ళ సంవిధానమును చిత్రించి కివికులతిలకుని గూడ (తోఎరా జనెను = అనుటకు సందియము లేదు లేబరమకాదె బిడ్డలు లేనిబ్రకుకు అనునది దీ) కంతస మకువాయ మాన మై కరు-మును పొంగి పొరల జేయు చున్నది (సంపద లుబ్బెనేన్సి ఇ ట్రనుఎ సంపదల కిగు నెడయి తె చేమిని స్ఫురింప జేఎ సత్యో ఒయం జన్మప్రవాడో యత్‌ సంప ఈమృద మనుబవ్నా తీతి అనెడి కొదంబరీశాక్యమును స్మృతికి తెచ్చు చున్నది ఈయభిపాయమును నన్నయహడ ఒకదో ఇట్లు వచించినా డు. సం తత మైన సర్వసుఖసంపద గల్లియు దానికిం దగన్‌ సంఎతి రేమి జేఎ యది సర్వము 'హేయమ కా దలంచి ని శ్చితుండ నై ధృతిం దపము సేయ గ వచ్చితి మిత్రజన్న మై నంకన యెను మీదయ గృకార్డ బొందుదు. (భార సభా 4) ఇచ్చింది తతస థార్య (పాతి ళ్‌ మువాచ బృహ్యద్రధ "ఇ త్రదర్శననై రాళశ్యా దా చ్చసందిగ్ధయా గిరా ధఛోంన్‌ రాజ్య యి త్స్‌జ్మ (సుతో ఒహం తపోవినమ్‌ 0 వరే కాల్చ్పభా్శ్యస్య కిం రాజ్యే నా ఒజస్వ్య మే. (సభా 87అడ్యా 260 వొళ్లో ఏఅనియే మూలను. పై ఎన్నయసద్యములోని “౦తత మైన అనుట సంపదలు ఎచ్చునో వెంట వెంట నవిచ్చిన్నములు గా వచ్చుటనే తెలియ జేఎన దశిఎందును ("జ్జవ్రై (ఇట ఇజ్జకు గ్రాల్బ నైతి ఆఫితంజా వ్రాతి పా (ప్రారాం ) (“జ్జ = పాన్సు (మూఎ శకుం 2 67)(సూని) అలం ___ అర్థాంచరిన్యాఎలము = ఊక్తి రిర్ధాన్సరన్యాస సాత్‌ సామాన్యవేజయో అని లగణము [ లబరిమ కాదె బిడ్డలు లేన్మిబతుకు అనునాహాన్యముచేత కొడుకులం గని తమ నారు గొండ జేయ నుండ లే దియ్యె అనెడివిశేషము సనుర్శిత మైనది]

ర్య ఉ త్తరిచారినంశము...2అి క ఈగర్భము రఊించిన

నాగొంవ మేమి జిజక నారాయణ నా

నాగుణసంగన్నులలో

సాగుదు నటు గాక యున్న సమయుదు వగలస్‌ ౧౭ అర్హ నారాయణ 2 కృష్ణా [(నార + అయన - ఆపో నారా ఇతి (ఫోక్తా ఆజో వైన సూనన అయసం తస్య తా పూర్పం తేన నారాయణ స్మ్వృ్రలణ (వి అ ్స సీళ్లు నివా సను గ కలదా డని (వ్యు) ((ఐ వై) వెబుగా దీనికి మజొకివ్యుక్ప త్తిని (ఫద్శించినది = నారా శ్చ కృతపాపా శ్చా ఎ్యాయనం గనునం స్మృంమ్‌ యతో వబాగమనం తేషాం సో ఒయం నారాయణ స్మృత (పాపములను దర నమా(త్రమున_ దొల ఇంచునా డు అన్ఫి థీ కృష్ణు డు సాతిన్నారాయణు డగుట ఇది తెలిఎ తద్దర్శనమున (బ్రాహ్మణుని కైన ఎంవాననాశస రూప(ప్రతిబంధఏరాసనమును తెలియ జెబ్బన దసవచ్చును ఈగర్చ్భమున్‌ = ఇప్పటి (పట్ట బోవు చున్న) శిశువును గర్భొ (క్రూణే ఒర్భకే కక్ష (విశ్వ )] రజంచినన్‌ నా గౌరవము = (సొటివారలలో ఐస్‌ నాయొక్క గొస్పకనము._ ఏమిన్‌ (ఏమి ఛ- యును = వమాాఅమును [అహోబలపతి యువర్జకి సా్య్య ద్యన్హా త్తు నువర్జక ఉతో భవేత్‌ ద్యోతకా వర్ధభేదస్య బా ఒన్యత్రా ఒం కృచి దృవేత్‌ అను కారికను వ్యాఖ్యానించుడు అల్లిం ద్యడ్రియు నన్ను నిక ఇత్కాదిిస్రయోగ _స్ప్వ్రనాకరత్నా దుపేక్ష్య ఏఐ అనినాడు ను ఉద న్తేఎరములకం'కె జేర దరి ఈతనియాశయమయు. కాని తిక్కనాదుల ఉదిన్తెక-ంములంంటు ఇన్టిస్రయోగముల నొనర్చి యున్నారు నాచన విశివా ఇక విని (బయో స కిల యుండును అందు దొ మే మున్నది అనుజులకు నడ్డపడి యేమిని (భార =ద్యో శి తస మిట్టిదిం గలదే (నిర్వ 5౪ 22 ) (మొ )) చెడక = తగ్గక నానా గు = సంపన్నులలోన్‌ = అనేకము లగు బుగూములతో గూడినవారియందు [మహాజనులయం దొక డను - అనుఎ (నిర్ధారణ ష్ట్ర మవోజనులు లోకమున కాదర ప్పరుషు లని భారతాదు లను చున్నవి. శుంయశ్చ 'థిన్నా న్మృతయ శృ భిన్నా మబోజనొ యేస గత స్స పస్ధా (భార ) ముహాజనస్య సంపర్క కన్య నోన్నతివారిక సద్మప ్త్రబ్ధతం తోయం ధత్తే ముక్తాఖల(శ్రియమ్‌ (వజ్బు కాకా రశిక్లో ) (యొ సాగుదను = (పన్నర్తిల్లుదును (లోకములో గణనీయు డైన యొకమహాస్వరుషు డను కా గలుగుదు నని భావము అం _ కాక ఉన్నన్‌ = అట్లు జరగక ఉండిసచో (ఈ శికువ్లును రజంచి నన్ను నీవు కంకతానవంళుని " చేయ క్ననో అనుట గగలన్‌ ఇదు

శ) మందర” నాతదు లిం ఖములతో (బహుదు ఖముల ననుభవిందుము _ అనుట సదుయుదున్‌ = మంణించెదకు (ప శ్రళొకము ఐబహువిధముల నన్ను భాధింప - కుమిలి కుమిలి చత్తు వని భాఎము తౌ ___ ప్రతిబంధములవలన (ఎూర్వజన్మ కృతదుష్కర్మములవలన) సంవాననాశన మేర్చ్పడును ఆపతిబంధముల దొల గింప 1లళ క్తి కలవా డవు నీవు (శ్రీకృష్ణా ఇందుంక రా దనకి నాపతిబంధముల దొలగ జే ఈశికుపు నొక్కనిని జముఐివాత బడ కుండ గాపాడి పెట్టుము అ నైన సంతానపంతు డ న్వై మవోజనులలో నేను గూడ నొక డను ా లోకమునం దు గణన కెళ్కైదను దయతో నన్ను నీ పెళ్లు కాపాడవేన ఈప్పుత్తకోకి మునునది నిమిత్త భేదమున(దర్శనస్మరణాదులవలన నై. నయాయాభాననలవలన) (కమ_కనుము - ఐహురూసదుయి ధరించి బహువిధముల నన్ను వేధిప నేను వేగి వేగి అనాధ నై నళించెదను - అం (దాహ్మణు డు మొట వెట్టు చున్నా దు శ్రీకృష్ణునికడ విశే __ (నాగౌరవి మేమి జెడక్స సంతానవంతులు వూజనీయు ల౨ తపోదానాదు లెన్ని యొనర్చినను “ంతానవాను లకు కృర్షాచిలోంసౌఖ్యయులు కలుగ ఎని భాంఎము ఏచింఎ చున్నది దానములం దపంబుల సదక్షిణయజ్ఞములన్‌' విలాననం తానుల కూర్ట్వ్యలో.సుపధింబు లఅపశ్యము గావు లబ్బసంళానుల యెందు బూజ్యు లిది ఆధ్యము [ఆది $5ఆ "8ిప ) (అని (పగలన్స్‌ ఈ బహువచినప్రయోగము (ద్రాబ్మాబునిప్ప త్రళోక మొకింయే యయ్యు ఆయాకార* ముఠలనుబట్టి (దర్శనస్తరణాదుల బక్ట్రి బహురూఎములు ధరించి బహువిధముల బాధించి వెధిం చుటను సూచించు చున్నది భఎధూతి కరుణసు (శోకముఏక ముయ్యు నిమిత్తభేదమున దిహు రూపములు కలది గా ఆగుటము విర్వచింవినా డు _ వకో రశ కిరు? ఏఎ నిమి త్తభేదాత్‌ భిన్న సృధ కథ గి వ్యాశయతే వివర్తాన్‌ ఆసర్తఎబిదు దతంంసయయా న్నివారా సంధో యశా సలిల మేవి బా త త మస్తమ్‌ (ఉత్త 8= 47) (అ) చ అనుడు నికింత లీ తన* వాననఎద్మము గారవింఎ మ

న్నన గ్యృాసేయ నే డొకదినంబును దీకీతు డైననాకు రా

“గు వగు నెక్షి గూం రికులాశణి యెల్చి ౨భధంబుంంచు నీ

తనయుని గాతు నన్న సారి వవ్పక హూచి యతండు దీను డె య౮ా అర్థ ఎ అనుడును 22 అనినతిరుడదాఅ (డు ఆనం ర్య్యార్థకము) ఒకింత =కొంచె-ా లే తనవ్వు == చిబునన్వు (కర్త ఆననపద్మమున్‌ = పద్మమువం.. (శ్రీకృమ్తున్యమొ గమును

వికి ఉ త్తరహరివంశము__£ఆ గారవింసన్‌ = ఆదరింప గా (దగ్గజ జేరి యోగకేనమము లడుగా (చిబునవ్పు మొగ మునం దందముగా చూపప్ట = అని భావము భూసురకుల -- అ_గణిడా(బాహ్నణపంశమునం దు (కద్వంశస్థులయం దనుట) శేష డా (ఛాహ్మణొత్తను డా అనుఎ) దీక్షితుండు == సోమయాజి గా [(సోమపానముతో కూడినయా* మొసర్చువా డనూ స సోమవతి దీక్షిల అని (అవ )] ఐననాకున్‌ = ఉండిన నాకు(శ్రీకృమ్ణునకు) మన్ననన్‌ == ఆదరముతో(నాయం దలిదయతో _- అనుట్సి నేదు = ఇప్పుడు ఒకదినంబును (కర్మము = ఒక్కదినముసు మొ్యత్రము (ఒక్కయీదినమునుమా్యఅము _ అనుట) కృప చేయుము £2 అన్నుగబాంపుము దయతో (నాక్కు ఇన్ము (శిశురక్షణమునక్షై నేను రా కుంఐఎటకు సమ్మతింపుము _ అనుట) వెల్లి = రేపు రాన్‌ = (నేను వచ్చుటకు అనువు +- అగున్‌ = అనుకూలపడును. ఎన్నివి ధంబులందున్‌ = ఎన్నివివసులచే నైనను (ఎ “జెననుు ఐన అభ్యావోర్యము (చూటా వ్యా వాక్య శక్‌ిసూ ) (నర్వవిధముల బ్రియళ్నించి ఇ అనుట) (తృతీయార్జమున స్ప్తమి [ మువ్వురము గూడ నీశిలీముఖంబునందు. దెగితిమి (భారా అయో $8) (మొ విధా విధౌ ప్రకారేచ (అమ )) సీతనయునిన్‌ కాతును అన్నన్‌ = (అన్సి చెప్ప గా (శ్రీ కృష్ణుడు కర్తృ అతంఎ = ఆవ్రాహ్మణు డు హరిన్‌ = శ్రీకృమ్లని తప్పక = తొల గతి దృష్ట యెమాకము శ్రీకృష్ణునమొగమునుండి చెదరి నీక (ఏకాగ్రతతోంఅనుటి దీను డు ఐ చూచి (దైన్యము వెళ్ల బొయుచు చూచి _ అనుట పైసద్వ్యముతో అన్వయము] తా నేను దీక్ష బృకరించి సోమయా మొనర్ను చున్నా డను నడుమ విడిచి వచ్చిన యాగ విఘ్నము కిలిగి ప్రత్యవాయము (పాపస్సు ఏర్పడును ఈదినసుతో ఈ యజ్ఞము సుగియును శేపు వచ్చి నాచేయ ద స _పయత్ని ముంతయు చేఎ అబ్బక నీశికువును రజంచెదను ఈ యొక్కదినముమా్యత య. నేను రా కుండుటకు దయతో తా నునుషతి ఈయనిలయు నని (శ్రీ కృష్ణు డు ఎవినియము “ (్రాబ్బాణుని వె డికొనెను అ్రాహ్మణు డానూటం విశి తనదై న్యము వెళ్లీ వొయుచు భ్రీకృ వ్రుంంంకినే ఊరక చూబుచు మాటాడ మొద లిజెను విశే __ (లె తనగ వాననపద్మము -రవింస) చిజునవ్వు నవ్చి అనుట కైనపర్యాయో క్తము (ఒకి విధ మగుసూ కక్రివై విత్యము ఇది కవులు చమక్కారసారము కాన్య మగుటనుజేఎ జన రంజనమునకై. ఇట్లు అము రణనల సాగించు చుందురు భవాదృశం బైన నాయకిరత్శంబు నే వంశంబు భరించె ఎవర్జింబులు నీపుణ్యనామంబునకుం (బ్రకాశకంబు లైనయవి (అనురీతిని (శం నై 48) (మొ) వీ? కొరడి కాళిదాశరచనయే అనవచ్చును _ కతను ఆర్యే-

మందరసబాతిము ల్లి రాజర్థివంశో ఒలం్యక్రియతే కతమో వా వింహపర్వుతుక కృకో దేశ కిం నిమి త్తంవా సుకుమారో ఒఎ తపోవనపరిశ్రమ స్యాత్మా పాత్రితా ముపగత (కుం అ) భ్రీకృష్తు డు నద్వి మాటలాడువా డనుటను తెలుపు చున్న దిది శ్రతజౌర్చాభిభాష చ న్మతవా బ రాఘ రి ఘ చినదిం ఘవ (ఆ శృతి మాఘకావ్యము న్మతవూర్చాఖిదాష (ఫ్రీకృళ్ణు డినుటను విశదఎఎ . ద్యోతికాన్తస (1 కున కుడ్మలా_గదం నత్త స్నఎతేవాఒభిపె త్త్‌స్య శుద్దవర్దా సరస్పతి (ళు £స శ్లో (దీకితు డైనాక్రు యజ్ఞవిఘ్నము. కులనాశకి షు. దీనిని మౌంధాతృాధ ఇబ్లు వచిందినది = దీక్ష వవాంచి శ్యతుపై నలుగుట నాయమె యిది మహా(క్రతు విందుక విఘ్న మైనచో గులము నశించు (ఉత్తరా 8 48) (దీకితు డై యజ్ఞము వదలి రావబనిపైకి యుద్ద మున కే గుమాంధాతతో సంనర్తు డాడుమూట లివి దీక్షతునకు నత్యనై మిత్తికకర్మములు 'స్రైతము త్యాజ్యములు _ హ్కష్టవాన్‌ స ద్చిజం దృష్ట్వా నిత్యనైమిత్తికత్యజమ్‌ యజబూనం నిరూ ప్రైనం దూరం చీనముఖో ఒద్రినత్‌ (నైష స 80ళ్లో) రీక్షళోన దచాతిన జు హోతి అని (కతి (భూసురకుల్యాగజి ఈ ఘట్టయినం దంతను బ్రాహ్మణు డనకి (బ్రావ్మాశొత్తము డను రితి నిట్లు (్రీకృష్ణు డు (బ్రాహ్మణుని సంబోధించు చుండుట _ ఈగ్రాహ్మృణు డు (బహ్మవెత్త యగు మవో(్రాహ్మణు డగుటను తెలిఎ ్రీక్సిష్ణు డు ఎడరాని్యశ్రమము పడి ఏచ్చినశికువుల వైతము లొకొంతరములందుండి కొనినచ్చుట జరగిన దందులకె అని బోధించు ననవచ్చును (బ్రాహ్మణో మమ దేంకా అని భగవద్వాక్యము ఇక (వ్రాన్మాణోత్తము డైన వచించున దేమి (ఎన్నివిధంఎులందు = ఇట ఇన్నివిధంఎబిలందు అని (వావి అఎపా ఎన్నివిధంబులందు అని (వీరే పా ) తండా పా ఇదియె నా పారము ఉ నేడు (వనూతికాలమున నవు కదచాధం మద్ధృహంబునన్‌ వా డి్ని గోడ కుండి జము వాకిలి గట్టి మదీయసంతలిం " అమిపోడ గారి నమ బుణ్బుని "జేఎన గాకి యింతలో మా డిన నేమి చేనెకవు 5 ౧తపునీళులు సళ్హ్రఎచ్చునే ? లలా అర్థ __. గడాఖర = పరగూత్మా (ఆకృష్ణ్రా [ఈ గదాధర శబ్దమునకు విష్తళహ(సనామ థాబ్యము విశిష్ట మసునొకవ్యుత్ని త్తీని తెలినది మని స్తత్సాఖ్యం౦ చ(్రిం బుద్ధి త్స్సాత్మివాం

£్ర్రి ఉ_త్తరహరివంళము....?£ఆ

గచామ్‌ ధారయన్‌ లోకరజొర్ణ ముక్త శృ్యకగదాధర (అవ్వి) నీవు (పసూతికాలమునన్‌ == (వసవసమయమునందు. నేడు = ఇప్పుడు మత్‌ + గృహంబునన్‌ = నాయించియందు వా డిమితోడన్‌ == శౌర్యముతో ఉండి = (ప్రవర్తిల్లి (శౌర్యము చూఎ - అనుట జము _ వాకిలిన్‌ = యమునియొక్క గృవాద్పారమును కన్టి = బంధించి (మూంఎవెబ) మదీయసఎ తతిన్‌ = నాసంతానమువు (నాబిడ్డను = అనుట పో డియకోడన్‌ = దయతో కాచి = రక్షించి నను సృణ్యునిన్‌ = అదృష్టవంతుని గా (ధన్యుని గ” కృతార్జుని -) [పున్య శబ్ద మిట అర అచ్భజ్నన్తము. పుట్యము కలదా డు(పువ్యాఎంతు మ) ఆని అర్థము సుకృతీ ఎవ్యి వాన్‌ ధన్య (అమ )] చెంనన్‌ శ కాక 22 చేఎననే “8పోవును(ఈ కార్యము చక్క నగివ్సు కాని ఇట్లు చెయకపోయిన ఇది “రి గాదు = (నెంవెజదు [ఇచ్చనె ౯క అనుపదము వాక్యి (గ్రాహకము _ వాక్యనంగ్రహంబునం దినన్నంఅ(క్రయావూర్సకంబు లగు క8 కౌన్యవ్యయంఎ లను క్రవాక్యపద్నగాహకింబు లగు (ఫపౌాాా వాక్య 8సూ )) ఇంకలోన్‌ == ఇంకటిరో పల (ఈయజ్ఞము ముగియనంతటిలోపలనే . అనుట మౌ డినన్‌ == నళించిపోయిననో (నంకతి కర్త (మాడు = నశించు. మా డినజీవితశ నొకమానివి యుండె నచేతన ఫన్‌ [నన్నెకు ఆ శప ఏ] ఏమి చేసెదను = ఏమి చేయ గలప్పు (సనుయము మించిన తరువాత వచ్చి యేమియిను చేయ లేవు చేతులు కాలినితరువాత ఆకులు పట్టుకొనుట అగును సీ ఎప్పుడు వచ్చుట అం థావమ్సు మం్యతపునీజలు = దుంత్రించిననీటిని చ ల్లన్‌ వచ్చును ౨ ఏమి = (నీచ్చే చల బడునా | వచ్చు అనునది కొన్నిధాలువులకు (కను విను (మొ వారిక్స్‌ అమ్యటయు క్త మై కన బడు. నిన దిడు అనుఠీతింి పడు. ఛాత్పిర్హము. కల డగును అన్జిదే ఇది [యమునివాకీలి కావి బిడ్డ దు జీవించి యుండ నే బృుక్యుపుదాం బడ కుండ అకనిమెడ జాగరూకత వవూంపవిఎయును గాని దచ్చినతరువాత బిడ్డని (్రతింంపట ఎట్లు చచ్చినవిడ్డను నీళ్లు మం్యతించి చల్లి _బ్రతికించుటయా ఏ మిది అదియును జీవించి యుండ గనే సాధ్యముని చచ్చినతరువాత “దే. అని భావము మరజించినతరువాత ఎమి చేఎనను ఒచ్చిన వాడు (బిళుకుది కల్లి (బతికి యుండ గనే జాగరూకకతో ఏ దైన జేఎ ౩ర్యద్టి పడయనల యుకు _ అనుట దీ9 కింళకు నై నపరమార్థయి ]

తా _- కృష్ణా నేడు (ప్రసవవినము. (ప్రఎవింప శానే శిశువు యముణిబారికి గుశి యగుట జరగు చున్నపని ఈదినము నీవు వచ్చి దగ్గణ నుంకి సమయము కనిపట్టి యమునియాట గస్టేంచి బిడ్డకు (ప్రాశదానము చేయనెని అపై నీవు వచ్చియు (ప్రయోజనము లేదు గతజలసేకుబంధ

మందరబబాతము £$ నము కొవున _ దీక్షాదిన మీదిన మని నీవు రాక ఉపేక్షంచుటక వీలు కా దని దాహ్మణుడు (శ్రీకృష్ణునితో అను చున్నాడు వే _ (మా డినన్‌ నీళలు చల్ల వచ్చున్సే = ఇ ట్రనుట - ఏఎదార్జి మైనను మా డక ముందు నీరు చల్లిన ఉడికి పరిపక్వ ఏగునూని మా డినితరువాళ నీళ్లు చల్లిన ఖలము శూన్య ము = అస్తే ఇదియును _ అనుఎను స్ఫురింఎ చేయు చున్న దనవచ్చును (సీపు. నీర అనుదానికి (అహు) (సీళ్లఎ రూపాం ) కొంది బాధునికలు సీళులు చా వ్యా సన్ముతము కాని చింతామళీనమ్ముతదు కా దను చున్నారు నీళ్టుం?్‌ అనుదానిం చింతా మజిసన్నుతి లే దను చున్నారు ఇదాక (ప్రయోగ్యప్రామాజ్యము గూడి వీ9ికి లే దను చున్నారు నీళులు అనుదానిని నన్నయయే తన భారి లో ప్రయోగించినా డు _ తాన తననీడ నీళ్లులలో నేర్పడ జూచి (ఆడి 4 87) ఇచ్చట నీజలలో అని కూడ (వా త్యవతి డీని ననువరించియే తిక్కన _ ఖునతరళోక వేగమున గన్నుల సీవలు నించి (భీష్మ 8 54) నెత్తురవెళ్లవ నీశులు ధూషణస్తోమాబ్ధచయము (దోజ 2 28) (శ్రావ దగిననీప లొదవిన హయముళ్‌ (ద్రోణ 8 6% తథిమి నీజలు (దావించి తిడవి దుగుడ (ర్రో+ః 8 6%) (మొ) (ప్రయో గించినా డు ఇఓ (వా అతుల నన్నిటి౨ పరోధిం.న ఉస్మానియా ఎశ్చవిద్యాలయముళెలు గు శాఖవారు తమసంశోధితము[ద్ర+మునందు పై తిక్కన్నుయోగములంయ పారాంతరము లేవియు లే వని ఘోషంచు మన్నారు పారాంతరసంవాదముతో కూడినయీ(సయోగయు లింకను తిక్కన లో చాల గలవు ఇళ్లు నీన్లలన్‌ అనునది గూడ ఇట్టిచో (ప్రయోగప్రామా్యాము బే దనుట యెళ్లు (ప్రాసాదులయందు నిబద్ధము లై ఇవి రేనందున _దోబరా జన దగిన వివి అఏ వీఏం దురుకా బోలు భాషలో అన్ఫి ౨కి నిర్ణారర్యసయోగను లుండవలయు నన్న ఆది యసం ఏవము పీరట్టి దేనా డును సంభివి మన శేరు వీనిని బా వ్యా సాధించుట గూడ త ని ఏ రధిప్రాయ పడు చున్నారు పప్రయోశప్రాడుర్య ఎట్లు కొనవర్చు చుండ దా ద్యా వీనిని సాధిచుఎలొ త స్పే మున్నది. చింతామణి మైనను లు (దృశ్యతే నామ్నామ్‌ అని పయోనుగుూూములా సీనిని సాధించకొను మను ఎఎన్నాది అందులకే లు అనునది ఉపలక్ష+ మం వ్యాఖ్యాత ల౨ి౨ ఎరు వాఎర్థలలలందు చిన్నయమాశి సీదృష్టతోనే చాలవజకు (తోఎరా జన జూచిరి వీర వ్యా ఉద్బ్యాతము సంబాతార్పస్పము ఇన్టియూహలతోనే (వ ర్షిల్లి తడు కిడ్డు వచ్చినవారి నన్ని టిని తోఎవేఎ చాలపారముల సవరించెద మని చాలవోటలం దర్థము లేనిస్నాతి ౧(త్యము పెనాంచితి ఈవిశ్చంఖల(సవృ త్తి భాషాద్రోహ మంఎంచును.. నే _నెశకు ఎన బడిన దెన్లి (గ్రబాంచి (ప్రా

శ్‌0 ఉత్తరహరినంశము.__ ఆ మాణ్య మొస గి లక్షణ మొనర్ను నునుట లేదు (ప్రయోగ్యప్రాచుర్యు మున్నప్పుడు నుహాకపు లంద ఉొకరివెంట నొకరు విరివి _ యోగించు చున్నప్పుడు పారాంతరము లెవియు సంగతి ములు గా అట దొరికనప్పుడు వాఎకి నిర్ధారకసయో ములు కానరా కన్నను సముచితములు అవి యున్నచో (ప్రయోగ్యప్రాచుర్యముగూడ అక్షణయునకు లక్ష్యము కావలనన దనియె నాయను నది బాలవ్యాక్నర్త ఇళ్టిదృప్బనే తనవ్యాకరణమునెడ అవలంబించినా డు అది తోషానహముకాని దోషావవాము కొదు ఇక సీళ్లులన్‌ - అనుప్రయోగమునక్తై (చూ అను 227 ఆశ్చ శ202 శాం 882 (88) ఉద్యౌ 2 250 ని 8 60 ని 672 (మొ ) తిక్కన ఇంతా (ప్రయోగించినయీ[ప్రయోగ దునాధు వనుట ముఖ్యార్థభాధ లే దసుట అఎంగతము మ ఉంమాట నీళ్లలు వీరు ల (ప్రదృశ్యనే నామ్నామ్‌ అనుదాని కుదాహర-ం దుని సాధు పను పన్నారు గదా అన్టిదొ దానికి ద్చితీయాడివిభక్యంతము గా నీళ్లలన్‌ సీళ్లుంపట్టున (మొ ) ఎద్ధించుట కభ్యంతర మేమి ఇక నీజ్లలచే (మొ) అగునా అనిన దృ+ (గహణ మున్నది అది శిష్ణ్రపయోగము లున్నచో ఉండును లే కున్నచో ఉండ దనుడునే ఉన్నది దృశ (గ్రహణ (సయోజనమును (సం వ్యా) బాగూ విశదపజచిది (చూ లఘుళట్జేన్లు శేఖరాదులు వీనిని విప రించిననావాజ్బ్యయవ్యాసములు) కిన కనే అహోబలపతి ఎవాప్పసర్జకా కేచి ధ్ధేశే ప్పనరఎ (శుతా ఇ ్యధర్వణో వ్యా లు వరకి స్కోపఎక్షకత్పము ఏక చ్చాడారాఖిప్రేత మేఎ ఎల సుం దరి నాకోడండ్రురయం దభ్యర్చితవు నీవు ఇత్చాదిత్యత్పయోాత్‌ (చూ అజన్త ఆఅఎసం యుక్తసమాప్తో భూయోఒ నే లు పదృళ్యనే నామ్నామ్‌ నూవ్యా) అని కోండం్నడురయందు ఉదాహరించినా డు ఈయహోబలపతివ్యాఖ్య త స్పనును కోడం్యడరు అసాభు వను చున్నారు వజ్యలవారు (చూ బావ్యా ఉద్దో 68ిపు వివ) నిన్నయయుగువాడలరో నిడచినవా డు తిక్కన నన్నయ ప్రయోగించిన కొడండ్రురు తానును (ప్రయోగించి నన్నయ _సయోగించిఎప్రా మాణిక్యసయో? మిదియే కాలి చెమకాదు అను చున్నాడు (చూ) గొంతికోడం(డ్రు శెల్లను గురునశేశ్యా (భార ఆశ్ర 1.0 పారాన్తరము లేవియ ఇట లేవ? చంశోధనముద-ము వారు దిశదఎజచు చున్నారు ఇ స్తండును ఆత ట్లుండును అని యదొ ఉఊలోసం్యము చింయమను (ప్రయోగిబాం చే దనుట పొన గదు ఇ క అవోబలపతిది స్రమా+మా విజ్ఞలవారిది (మాణమా. (పకృతము సోమనాధు డు తిక్కన ననుసరించి (మం్యత్రప్ప్ర నీకులు అని ప్రయా గించినా డు ఇది సాభు వనుట కభ్యింతర మేమియు లేదు నన్నయతి.నసొమనాధి లొంరి వెనుక నొకరు గా దీని (సయోగిందు ముండ ఇవి అన్నియు కా దని వెజుగా ఎ నీరులు అను

మండరసవాతము త్రి రీతినో తాము నీరాధారముగా (వ్యా్యాతల నెల్ల గా దని బహుళచులు గా (ప్రయోగద్యష్టము లగు వీని నన్నిటని సంబ్కరించెద మనసుట కేవలము సాహసమే అగును అలం ___ కావ్యలింగము (వాక్యార్థా'హేతుకిము) ([మంథతపునీలు చల్ల డు ాన మద్దుహ మునందు నీ వుండి జమువాకిలి గట్టి నా సంతతిని గాచి నన్ను ఛిన్యుని సలుపవలయుసు _ అని పరస్పరము వాక్యములకు కార్ధాకారణభావ వమవగతము] అరునుండు విసార్భకరక్ష అణారము తా నరుగ6 గోరుట జ అ ౮ు

క అనబడు నెద జింతిల్సిన

వనజా కునితెట గఆింగి వసుధామరు[పా

ర్థన దీర్చ నన్ను బంపుము

పనివినియెద నంటి లాపు బంతము మెొజయన్‌ -౨౦ అర్థ ఎ, అనపుడున్‌ = (1వాహ్మణు డు కర్రి అనినతరువాత ఎదన్‌ == మనస్సునందు చింత్మిల్లిన = చింత (విచారము) వివాంచిన (విచారగగ్రస్తు దైన). విసగాకుని (వనజ + అక్షి అ) [54 0సూ షద్యప్రత్యయము ] = ్రీకృష్ణునియొక్కి. (పద్మములఎంచ్‌ కన్నులు కలవాడు వ్యు ఇెజగు = ఉనికిని (ఛుకృష్ల డి చింత వబాంచి ఉండుటను _ అనుట ఎంకీర0గి లావును == బలమును పంతమును = పొరుషమును (పరాక్రమమును) 'మెజయన్‌ == సకాశింస గా ((ప్రకచితము కాయా). నిసుధా + అమరు _ (ప్రార్ధన = (బ్రాహ్మణుని [భూమి యందలిదేవక _ వ్యు ] వేడికోలును ((అవ్యర్థనసమున్తు తీర్చిన్‌ = నెజ వేర్చుటకు నన్నున్‌ సంపుము పనివినియెదన్‌ = పోయెదను ( ఎని విభు సాంచి సల్కు బలకానసన్నిభ నీదు పంప్పనం బనివిని తీవగుం ఎనకి (వసు 1 28) [పనివిని = పోయి = అని టిక] అంటిన (అడద్జనునిమాట లివి తా ___ (గ్రాహ్మణుడు పృత్రరక్ష అమునక్రై ఈదినమె. రాక తప్ప దని థ్రీ ప్లుని నిర్చింధిం సా (యజ్ఞ దీక్షిత డైన (ఫ్రుకృష్ణు చు కా నేమి చేయటకు తో పక తన మస్సునం దెమి చేయటయా. అని విచాశింయుముండ అర్జును డది కినిఎట్టి ఇది ఆన కెంత సని అని తల చి గర్పయితొ అనబలపరా[క్రమము. లసాధారణయు లని తెలియ జెప్పు చున్నట్లు ఛాహ్మాణప్పుత్ర రకణదునక్తై అన్ను బంఎ ”శ్చింలు గ ఎగు వనెను

తిల ఉ తరహరివంశము.__-2ఆ వావీ విశే __ (వనజాతున్సి ఈపట్టునం దంఎట విష్ణపర్యాయము లస దగినగబ్దములనే సోసున శ్రీకృష్తునియెడ కా నుపయోగించి _ ఈదేవు డు సాకొన్నారాయణు డగుట తెలి ముందు వ! తెలుప బడెడియత్యద్భుఅసంని పశ మంతయు ఈతనియందు సంథావ్య ఒగుట సూచించినా డన వచ్చును జ్యతిర్ల్యంధ మొకటి (శ్రీకృష్ణుని ఇస్లు విర్థించినెదిం ఉబ్బస్థా శృశీథధొమచాన్ష్రిశనయో లగ్నం వృషో లాభగొ జీవ బృంహతులాలిషు (శ్రమ-ళాత్‌ వూషాళశాసనారాహవ _ న్రైశీధ సృమయో ఒష్టమీ బధదినం (బ్రహ్మర్జ మ్యత్ర ఇజే (శ్రీకృష్ణాభిధ మమ్ముజేక్షణ మభూ. దావి టె పరం (బహ్మ తత్‌ (ఖమాణిక్య ము (చూ బాలా వి [దీనివలన నాతెచ్బార్యదిహ్మము థీ కృషు డగుఎ శెంయవచ్చును. ఇచ్చిటి అందుజేశ్ష్తణమ్‌ అనునది తస్య యథా పొక్టాం ప ణు శీక మేవ మక్షీణీ అనుటను తెలిఎన దన సగును] మ విని విశ్వంభరు డ ల్ల నన్వి కరుణావిర్శూతచేతమ్కు డై నను వీతిం గడగంట జూచి విజయా నాచేత నెబ్భంగి నే పని మొను గడతేజు గాని యిది నీపంతంబులం దీలునే? యనినన్‌ మో మర వాంచితిన్‌ వినయలజ్ఞాయ త్తచిత్తుండ నై ౨౧ అర్థ __. విశ్వంభరు డు (విక్స + భర) ౯= విష్ణువ (శ్రీకృష్ణుడు = కర్త (విశ్చంభర కె టఛజిత్‌ (అమ ) విశ్చమును (లొకిములను) భరించువా దు _ అని (వ్యు) (విశ్వుంభ్భి = అ (నంజ్ఞాయాం భృత్రా (8 లి శ ్సె ఖచ్‌ ముమ్‌ ) విని (నామాటలను ఎ కిర్మిము తో అ్యల్ధి = మందము గా (అల్పము 7) వవ్చి (చిబునవ్వ్చు నవ్పి అనుట) త కొర్య మేదో అత్యల్న ౯ర్యముూా ఎందు దున్నా డిఠ డని కౌార్యగారఎ య నొటి గని యాయర్జునునియమా యికత్విమును ఈల౨ ఆఎ శియాధార్థ్య అయి గరామి కైనన విది కరుశా = ఆవి భూత చేత్‌ + కడు దయమొ య అవిర్భావమురో (పుట్టుకతో గాడిన [ఆవిర్భూంము. అవి ర్బూతి భావార్థకక్ష్రయత్యణయాం మిది వప కిలవా డు. (దయ కలిగినచిత్తవ్ప త్తి కల వాడు) ఐ (నక నేను ఇక్తుడను సఖు డను _ అగుఎను నాపై (ఆకార్యి మెన్టిదో శెలియనేని నాతెలివితిక్కువక ) దయ కలిగినవా జై అనుట] (బతిన్‌ = (_పేసుతో (ఆశ్వా దరముతో అనుట) కడగంటన్‌ = కచాక్షముతో (ఓరచూస్యతో) (నేను నీకు బాలుడ నగుటను వాతము చెప్పు చున్నాడ నని చెప్పక చెప్పుచు అని భావము కడగంటిచూ 3 (ఎతిని వెలునరించును _ వీని వీక్షిం + కిడగంచివీక్షణమున అని (నైష (5 40 (మొ) చూచి

1 మందరసవాతము 88 విజయా = అర్జునా [విజయు డు అనునది అడ్జునునిపదినామములలొ ఒకచి ఈనామ మీతనికి కలిగినవిధమును (భార ఇట్లు విశచసణచినది . _ ఎట్టివారి నైన నెదిరిని టోరి జయయి గొనుట విజయు డంగడు నన్ను (విరా4 4 ఏ) విజయ శబ్ద మిది అర్శఆద్యజ_న్తము విజయము కలవా డని అర్ధము ఇది అర్ధవంత మగుసంటోధన మిఎ దానినే పై వాళ్యములు విశదసటచు చున్నవి] నాచేఎన్‌ ((శ్రీకృష్టనిమాట ఇది. ఏపని +- ఐనన్‌ = ఎన్టేపని యై నను (ఎంతచిదుష్క కార్య మైనను _ అనుట ఎబ్బింగిన్‌ = ఏవిధముననో (ఏరీతినో ఒక రీతిని ఏవిధమూనో ఒకవిధముగా . అనుట కడతఠేంఐన్‌ + కాని = నెజవేయినుకాని ఇది = ఇట్టికార్యను (ఎవరికిని సాధ్యము క నాచే ఎట్లో సాధింస బడెడి యాయసాధ్యకార్య మనుట నీపంతంులన్‌ = సీ (బల్సు సర్మాకనుములచేత [సంతకము == సరా(క్రిమము పోరునే పడుచులతోడ బౌండు డదిపంతమె (ఉహ 84) (మొ ) తీయను + ఏమి = నెజినేణునా. (నీ వెంతివిజయు డ వైనను సీశకక్తికి మించినపని యిది నీచే సాధ్య మగునది కా దని భావనమ్సు అనినన్‌ (శ్రీకృష్ణు డు . అన గ్రా(అడ్జను డు ధర్మజునితో అనెడి మాట లివి వినయ (లజ్జా .- ఆయత్త _ చిత్తుండను = అడ కువకు గ్గునకు ఆధీని మైన (వానికి లో బడిన వానిచే ఆదరింప బడిస్సి మనస్సు కలవా డను గ ఐ (అద్దనునిచి శ్తవృ త్తి (ఫ్రీకృప్ణు డు మహనీయ డుావున మా జౌడి కా దనిరామిని వినయము చూఎనది గత్యంతరను లేకి మతొకపంక నూలఅనము నఎిగురిలో అన శేర్పడిన పరానననువలశిదు ఖము దురృర మగుటను ఎగ్గు =శ్రానినది గూడ అని భానము మోము == మొగము అరి (అజ కొంచెము గా వాంచితిని (- వంచితిని (అధోముఖు డను ఐతిని _ అను) (అర్జుకుడు _ ఇర్హ [వసుధ రాయుచు మో మజ వాంచివాంచి (కృ శ890 860 (చూసూ ని అం)] [నార్ష్యాభావో (వీడా విదనానమనాదికృ ద్దురాచారాత్‌ అని (నీడకు లక్ష+ మిచ్చినది నాద దీనిని టిప్పణి ఇట్లు వివరించినది = త్రణాం పరుషముథాసలొకినాదే. స్పంసాం చి (పళిజ్ఞాభద్గవరాఎ వాదే రుత్చిన్నా వై వర్ణ్వ్యాధొము ఖళ్వాదికారణిభూత శ్చి త్తవృ త్తివిశేషో (వీడా అని] ఇట కొ దసక పోవుట వినయఘునకు ఉల వాందుట బగ్గునకు సూచకములు తా --- (శ్రీకృష్లు ఉర్జుకునిమాటలు విని విజయు డను (ఎందును సరాజయను లేనివా డను) నే ఎబుభానముకో ఎం సాధింఎట కీకడు ఎర్జపడు చున్నాడు ఇది ఈతినిచేత నగుపని కొదు ఇది తెలింకొన లేక ఎ _త్తరానిబరువు తల కెత్తుకొను చున్నా డే. అని యాకనిసాహస మును కార్యగొరవి మెబు గ జాలనియాతనియసూయికత్వమును ళల చికొని కొంచెము నన్ని

|| ఉ త్త్రరహరివంశము-_2ఆ తన కాత డు (పప్రాణసఖుడు భక్తు డు బంధువు _ అనెడిభావముతో అంతలోనే దయ కలుగ అయ్యో ఇది ఈళనికి లొకిమునం దున్న విజయు డన్ముప్యాతిని తుడిచిపెట్టునే అని జాలి పడి విజయ నాను మరవబానము చేయకు మనునట్లు విజయా అని సంబోధించి నేను నీ ఠు కాప్త డను నామాట విను మని వచించు చున్నట్లు తన్యకే గంటిచూపుల నాతనిపై (ససరింస జే యుచు సీపర్మాకమునకు మించినపని ఇది అవి మోమోటము లేకుండ వచించినాడు , ఇది నాచే గాని నీవె " దని అందుల కర్దును డు (శ్రీకృష్ణునిమాటి కా దనుటకు(ఆతనియెడ నున్న పూజ్యభావ మడ్డు రా గ్రా నో రాడక తన కీనా డు గలిగిన నూతినసరాభవమున కోర్చుకొన లేక 6 ఈరెండితికి (వినయమునకు ఎగ్గునకు అనుగుణముగా (జశార్జముగా సాక్ర్ర కొలదిగా తల వంచి (శ్రీకృష్ణుని జూచి చూడనట్లు చూచుచు తనమనాగత మగునభ్మిపాయమును (మాటంఎతో గాక ఆతలవంప్పచేతనే కార్యము నెవెర్భుటకు తాను చాలి యుండుటన్సు తెలిఎనా డు విశే __ వావి ప్రతిలో విజయా నీచేత _ అని (పారాం ) ఒకచి ప్రదర్శిత మైసది యతి_భంశము కల దగుటచే ఇది పరాహ్యము కాదు ఇక తంజా వ్రాతపా ఒకచి విజయా నాచేక నీచేతి నే పని మైనం గడతేజు గాని యిది నీనంకంయిలం దేజునే అం ఉన్నది పరిశీలించి చూచిన సాధుపా ఇది కా దగి యున్న చీపట్టున తేలు = తీలు నెజ వేజు.అని అర్థ మనవచ్చును (చూసూని) అలం __ విజయా అనుట (మొ ఇటి సాభిప్రాయము లగుటను పరికరాంకురము _ సాభిప్రాయే వేష్యే తు భవే త్పరికరాజారి అని లక్షణము (1 శ్రీ ఎ గ్రా న ధరణీదేనున్ని దెన్యమున్‌ నిజము” ధర్మ [కియానివృయున్‌ విరశోల్లాఎమదా“నావనతియున్‌ వీక్షించి “ద్భాకు డు ద్ధురతం ద్‌డ్కౌని పొమ్ము రాము డుకు (బద్యుమ్నుండు దక్కాం బరం దరపుత్రా వ నవీటిలోన గల౭మోధ(నాతమున్‌ నావుడున్‌ ౨.౨ అర్థ. పద్మాణ డు (పద్మ ౧ అక్షి . డు కర్త ధరచిదేవుని దైన్యమున్‌ = (ద్రాహ్మ ఖుని _ ఆర్రియును(బాధయున్యు నిజ మన _ ధర్మ కియా _ నిస్టయున్‌ = తన ఎుస్టియి క్కి (మని శ్చిత్తననీషయో అని విశ్వ ) ధర్మాలర మువందలి (శదయును (చలము లేనిజ్ధతియును)| నిష్టయా న! (ప్రతిష్టా స్యా దనిస్టన్య శుక కుఎమ్‌ శక్మోతి నచ్చక నయం ధర్మం (తశ్రాతుం న చేతర ఇతి ఛరతమ్లికి (చూ హ౮ విని )] విరన ౨ ఉల్లాస నుక్‌

మందరసవాఅము శ్‌ అనన +- అవనతియున్‌ = అరుచికరము లై న(ఇష్టములు(మనాహరముఎ) కాని) మాటలయొ క్క ట్రశాశముచేత నైన (మాటలు వెలువఎచుఎవలన నైఎంఅనుట్స (ఉద్‌ + చాాముం ఉల్లాసము = అస దీప్త ఘజ్‌్య్రత్యయము భఛావార్డమునందు] నా ముఖముయొక్క వంచుట యును (నేను మొగము నంచుకొనుటయును _ అవుట) | బాతం మనొహరి చదు న్లభళం వచి అని భారివి బాతవాక్యము మనోహారి కాదు అందులకే ఈతలపంపు] పీక్షించి = చూవి ప్పఠరందరి పృత్చా 2 ఇందునికుమారు డా [ ఆత్మా వై పృ్త్తనామా ఒబ అనుటను తెలిఎ ఇం (ద్రునియంత బలశాలి అర్జును డిగుటను చెప్పును అర్జునిని ఉతా హపజచుటక్షై శ్రీకృష్ణు డ్‌ ట్లను చున్నా డనవచ్చును] రాము డును = బంరాము డును (రామ పఖవిశేషే స్యాజ్డా మదగ్న్యే హలాయుధే రామే (విశ్వ _ప్రద్యుమ్నుండును (రుక్మిణిశ్రీక్ఫిన్ణులపు త్తు డీత డు) తక్కన్‌ = తిప్ప (పురరి క్షకార్థము వారిని వదలి. అనుట) మనవీఎలతోనన్‌ 2 మనపట్ట*యినం దు కల = యోధ = (వ్రాతమున్‌ 2 ఉన్న యిద్ధవీరుల సమూహమును (నీరు లగువారిని అందఅను = అనుట ఉద్‌ + ధూ _తన్‌ 2 దృఢ మగ్ముపసయత్నముతో. (తగినయాయుధాది సంనాహముతో _ అనుట్స తోడ్కొని = వెంట బెట్టుకొని (వీరికి నీవు నేత వ్లై - అనుట) పొమ్ము నావుడున్‌ (పైపద్యములోని కన్నయము) తా ___ అర్జును డు ధర్మజునికో అను చున్నా డు - (శ్రీకృష్ణుడు (గ్రాహ్మణునిదు ఖము చూచి సవూంప లేకి. తాను ధర్మము అబ్బ చరిందుట కిష్టపడక తనవాతవవనములు నమ్మక అవమానదు ఇముతో ఎగ్గిలి విచారముతో తిల వంచుకొని నాపడుబాధ కోర్వ జాలక = ఇది అల్ప5ార్యము గాదు (ప్రబల్మసయ్య్నూసాధ్యము గాగరూకు డపు 1 మ్మని న న్నెచ్చరిందుచు తగుసై న్యముతో పయత్నపడి (బాహ్మ *రక్షణఐములక్షై (తనకు మాలు”) నశేనేగాంఎ విచ్చెను వికే ___ (ఉద్ధురతన్స ఇ ట్లనుట కార్యగౌరవమును. తెలుబచు చాలజాశరూక ౨లో (ప్రవరర్షిం చిన గారి కార్బంద్ది సడయ నేరమిని తెచప్ప చున్నది ఇందులకే మనవీవితోన గలయోధ (వాలముం దోడ్కొని పొమ్ము అనుట జరగిసది (పరందం ఎత్హా )ఇ ట్లనుట స్తాంకవాక్యముానే కొక అర్జునినికి జరగ నున్న కార్యఎద్ధివడయ నేరమివలఏ) యంటూనమును అందుల శై నకనవిచారమును (శ్రీకృష్ణుడు ప్లతముతో నైనరీర్జా చ్చారణముతో మూచింంటో హడ ఊయోగపడు చున్న దనవచ్చును [(వరందరుడు శ్రా దగ్రా జిచ్‌ = ఖద్‌ (శ్యకువుల్స పట్టణములను భేదించెడివా డు అని (వు )]

86 ఉ _త్తరబారివంశము._2ఆ మ యదువృవ్య్యంధకభోజనె న్యములతొ న్మభంకపారావభి న్నదిగంతద్వి“మండఎిండి నయి కృష్ణన్తీ/ప దా ంభోజమంల్‌ మదిలో నిల్చి మహీసురావఎధరమ్యు గామమిధ్యంబునం బదిలుం డైతి (బనూతివేళ యమ.ని౨ (బత్యర్జి రా జూచుచున్‌ ౨8 అవ __ అర్జునుని (బాహ్మణప్పు త్తరక్షణదమున కైన జాగరూకత ఇందు వ ర్రింప బదు చున్నది అర్థ. (నాపుడున్స్‌ యదు వృష్టి - అంధక ధోజ సై న్యములతోన్‌ == (నేను _ ఆధ్యాహార్యిము [యదుపు నృజ్మ అంధకుడు ధోజు డు _ అనువారు ఎంశస్టాపకు లగు మూలప్పరుషులు]) యదువంళ్యులయు నృష్ణనింక్యులయు అంధకవంళ్యులయు భోజనంశ్యులయు "సీసలబే[ ధ్వజినీ వాబానీ సె బలం సెన్యం (అమ )అ్యఖ + కిష శ ఆఅరావ _ భిన్న - దిశ్‌ అంత ద్విప మండలుండను == ఆకాశమును ఒరయునవియు [ఆకాశమును తూంట్లు సడ జేయునవి చాలభభయంకరము లైన వని భావము్శఐన ధ్వనులచే (వీరగర్జలచే _ అనుట శిథిలము లైనవి నల గినవి (నల గ గొట్టి బడినవి - అనుట ఐన [భయంకధ్వనిచే దిగ్గజములు నల గిపోవుబను రం రా వ వ్రొచు చున్నది - (విల్లు విజిగ పంకియలు వాజె భూభాగ దుంతయును. జిదిసె దిగ్గజములు శేషానా (మెొగ్గె.. (దా 940.42నజకు [రామునిధనుర్భంగ మిట వర్ణ్యము] (లెవా (భిన్నముల్సు వే ట్లైనవి విలక్షణము లైనవి (భయముచ్వే వికృతి నందినవి అని అర్జము(ధ్వనిచే కలుగుభయముస్స వికృతాకార మేర్చడుటను భార నచించు మన్నది =. దుత్స్యభూమిన్న అనయునినూది బ్టే వికృతం బగుదాసము చక్క జే... (ఏరా 4ఆ ?4ఎ ) (దెవదత్తధ్బని విని ఎయసడినియు త్తరునిని అర్జును డు తేశ్చెడి సందర్భ మిది సర్సీ (ప్రాయో భిజతి వికృతిం భిద్యఎానే ప్రళాపే (మవీచ 2అ 4ళ్లో) అనువొ భిద్యమాన శద్ధి మిల్లు బ్యాఖ్యానింప బడినది వ్యాథ్యాశలచేత భిద్వమానే సతి పూర్చావస్థాతో వై లక్షణ్యం వా న్నిదానే సతి అని ధిన్ని విదృమాని శబ్దములు సర్యాయము లన దొనవి] నాలుగు దిశలయెక్కి. కడపతిభాగములందలి ఎను గులటొట సమూహము కలవా డను గా (నాలుగుదిగ్గజణములు కలవా డను" అనుట అయి కృష్ణ = (9) = పద + అంథోజముల్‌. 2 కృష్ణునియొక్క శ్రాజ్యము లైన సద్మముల ంటిపాదములను (5ర్మ్ర మదిలోన్‌ = మనస్క్చునందు నిల్సి=ఉంచి (కొర్చిఎన్ధిక్రై భక్తితో కృిష్ట్టారమాష్మెపాదపద్మి యిల ఛార్టనించుచు = అనుట) నుబాసురి + అవసథ _ రమ్య (గ్రామ - మధ్యంబునన్‌ = (బ్రాహ్మణునియిం-చేత [ ఆవాసానసధం గృహం చి ఛఎన౦ స్థానం నిళాన్తం కలమ్‌ (హవా)

ఎందంసవూతము 87 ఒన్బు చున్న (గ్రామముముఇ్కం. నడిభాగమునందు (ఊరినడుమను ఉన్నబ్రాహ్మణవీధియం దనుట్స ప్రత్యల్ధిన్‌ (ప్రతి ౨ అర్జీ 1 ఇన్స్‌ = శ్యళు వైన (అననుకూలమూ కోరు స్పభా వనము కలవా డు _ వ్వ) యమునిన్‌ = యమునిదె.క్క, రాన్‌ =వచ్చుటను [యమునిరాకి ను. అనుట భొవార్థకనుజ్య న్త మిది కియానయంఎిన రెండుపదంబులకు స్పస్పామిసంబంధము గిలదో సంబంధిపదంబుష్టుకి ద్చితీయ యగు (పౌవ్యా కార 2ిసూ) ఇట శ్చస్పామిసంబం ధము అనునది సంబంధమా[తోపలక్షకము అందుఎకే ఆధునికులు గొందజు రెండుపదంబు లకు (గియాన్వయంబున సంబంధ మున్ననో సంబంధిపదఎబుఎచ్బకి ద్పితీయ యగు నని బ్యూతించుట జరగినది (లేద్భా ( యమునిన్‌ అనుఎ ఉద్దేార్థకద్పితీయాంతము యమునిని లక్ష్యీకరించి (ఉద్ధేశించి ఆతనిరాకను ,(ప్రతీక్షించుదు _ అని అర్థము ఉద్దేశార్థముసందలిద్పితీ యకు కూర్చి అనుప్రయు క్తము కక పొవుటయు మహాకవ్మిపయోగములయందు దృష్టము - సుతున్‌ హతు డయ్యె నని విని. దోణ 6 805 (మొ )] చూదుచున్‌ = (ప్రతీక్షించుచి. (పసూతివేళన్‌ == (టసవసమయమునందు. సదిలుండు = గాగరూకడ (జాగ్రత్త కలవా డిను “ వతిన్‌ = ఉంచిని తా -___ అర్జును డు గ్రాహ్మణునివెంట ససైన్యము - వెళ్లి (్రామమధ్యమునం దున్ని((బ్రాహ్మ ణవీధిలోని ాహ్మణునియింటిముందు (1వాహ్మణునిభార్భ) (వ్రసనసమయ ఎ సమీఎంప నే యుద్ధసన్నాహాదు లొనర్నికొని తగిస్మశద్ధతో యము. డెప్పుడు వచ్చునా యం కంఎ వ త్తిడికొని కను గొనుచు వేజొకద్కజ్ట యేదియు లేకి ఉండెను తా నిన్లు జాగరూకత వూంచితి నని ఆర్జు ను డు ధర్మరాజుతో అను చున్నా డు విశే __ (బ్రాహ్మణావసథిరమ్య(గ్రాముమధ్యంబునన్‌) ఇ ట్లనుటనుబశ్టి (్రానుమునడుమ నా డు చాహ్మణులు సిరిసంపదలతో ఆమాధినేత లై వఎందుట కెలియవచ్చును ( కృష్ణ శ్రీవదాంఛోజముల్‌ మదిలొ నిర్సి ) ఇ టట్లనుటులన అర్జును డు తనపౌరిషమునక తోడు గా దై వానుకూత్యమును గూడ అభిలషందుట తెలియవచ్చును దైనిము ఇృక్రించిన ఎంఆంవ్పరుష కారమును. విఎలమే అగు నని అతనివిశ్వానము ఒకయలిజ్ఞాని సూక్తి ఈ యర్జమును సదృష్టాఎతము - విశదపజచు చున్నది = శైపి _రృరర్కశకర్యగహ ఎచ్యుతో ఒఎ... శొలాన్తరే నిపతితి శృఖరో ఎరాకి. దైవా త్తతో విగలితో గిలితో బకేన వశే విధౌ విద కధం వ్యవసా యార్ధి (౮ (౮౨ వా) అంఎం __ అటఖంకిషారావ. ద్చిసముంగలుండు అనుటనుబక్హే అతిశయోక్తి (అసంబం ధసంబంధరూఎ) కంబంధాతిశయోక్తి సా్యా దయోగే మోగ కల్చనమ్‌ అని లక్షిణము

న్‌! & త్తరహరివంశము_-2ఆ క ఎఆఅసంజ దా సనంబుల "ఆఅ గయ్యెను గూబ అల్ల దెసల "జెలంగన్‌ పఅడు లజనె నుల్కలు వడె నటీ చెడి సుంగాలి విసరి నిలువక చవెయచన్‌ ళం అవ -- పుట్టి నున్నశికుపునకు కలుగ నున్నహానిని తెలియ జేయుచు ఉక్పాతములు కొన్ని యుర్పడీనవి అవి తెలుస బడు చున్న విందు అర్థ _ ఎజిసంజ 2 సంధ్య (సూర్యాస్తమయ కాలము [ఈపదము ఎల్జలిసంధ్యాకాలసు అనువ్యుత్ప_త్తితో మాధ్యాన్నాకసంధ్యను గాక తక్కినసంధ్యలలొ దెని నైనను జెప్పును] దాస నంబుల = తేజగు = దానానవూవులయొక్క (జపాఎప్పముఎయొక తా విధము (68) (వానిని బోలి యుండుట పచ్చనిరంగు కలి; యుండుట కన్‌ (కలదిస్యా (ఇటిఈ కన్‌ లోఎంచినది [క్రియావిధేయవిశేషణంబులమీ ది యగుధాతువున కన్నంతమునకు లోపంబు విభాష నగు (పౌ వ్యా (కియా 22సూ ) ఆయ్యెన్‌ 2 ఉండెను ఎన్లిన్‌ గూబలు == గుడ్రగూబ లన్నియు (చాల గుడ్డగూబలు అనుట) దెసలన్‌ = దిక్కులయందు. చెల గెన్‌ = విజ్బృం భించెను [పగటియం దెక్కువ గా అవి తిరుగ జొచ్చె ననుట గుడ్గగూబల దివాసంచారము హోని కలిగించు ననినది బృహత్సంవాత తోమాళికా ఎబ్లలభిబ్బకాఖ్య్య నల్గుల్యులూకౌ శళక శ్చర్యాకౌ సరే చృకాల్యోత్కయదారిణ బు | శ్రేళస్య నాశాయ నృపా న్తదా వా (87అధ్యా వో 0) వజడులు = నక్కలు [ఎజడు నక్క నాగ జంబుక మొ (ఆం భా ౭ 88 0] అజవెన్‌ = (పెద్దపెట్టున) కూసెను ఉల్బులు = అకాళశమునుండి లేథాకారను గా పడ్డు తేజ పుంజములు (ఉల్కల స్పరూపమును బృహత్సంబాత ఇట్లు వివరించినది *, ఉల్కాం శిర విశాలా నిపత నీ వర్ధతే వ్రఅనుపుచ్భా. దీర్హా చ భవతి పరుషం భేదా బవావో భవ న్హ్యస్వా (00అధ్యా 8ిల్లో ) ఈ యల్కలయెవ నుం భేదములు కలవు స్పర్గమునందు ఎణ్య మనుభవించి ఒడునారిదీ బ్రతో కూఎనస్వరూపములే ఉల్క. లందురు కొందణు దిక్సాలురు తేజోనంతము లగు తిమయత్తములను చలు. కీడు లోకమునకు తెలుప్పటకైై పడవేయుదురు అవియే ఉల్క లందురు కొందజు దివి భుక్తళకుభఫతానొం “తళాం రూపాణి యాం తా న్క్చుల్కా ధిష్ట్యో ల్కాశనివిద్యు త్హారా ఇతి సష్బధా భిన్నా (ద్క సం3౩ అ ల్లో స్వాస్తాణి సపంసృృజ న్తేలే బభాశుభనివేదిన లోకపాలా మబోత్మానో లోకానాం జ్బలితా?ి తు (గర్గ (చూ బృహ శకీఅధ్యా క్లో వ్యాఖక్టి శేజ వుంజము లివి యనుము వీన్సూరూసమును కొంత తిక్కన

మందరిోబాతము తలి ఇట్లు తెలియ జేఎనా డు = రత్నకెతనములు రాజితశేఖరం బులును రుదిరిఘంచికలును బారి దాణనిహతి దునిం పడు గౌరవుంచేఎటు.. దెలుప డుల్లునుల్కములునుబొలె (ఛ్రార ఉద్యో 5 50) అగ్న్యుళ్చాతొ ధూమశకెటా అనినది (ఆమ 11 నెజీ = ఆను హల్యము (తనవహజ స్థితి = శ్రైత్యమాంద్యము అనుట చెడి = నశించి నిలువక = ఆ గక (ఎడము తెబఎలే కుండ _ అనుట్స 'పెలుచన్‌ = పెద్ద గా (ధయంకరము ా _ అనుట సురాలి = సుడి గాలి (సుడు లట్లు మిస్ట్‌ చుస్టి వీచెకాల్సి [రామాయశాదులు సుడిాలి నిన్హ నళ్థించినవి = (ప్రతికూలం వవౌ వాయు రణే పాంసూన్‌ సబూకిరన్‌ (రామా) ఇలకు డి చుసి చుక దు మ్మెత్తి యెగం పోయి తము ముంయసుడాలి (ఆము 4 80] విసరెన్‌ = వీచెను తా ___ (గ్రాహ్మణీప్రసవవేళను రా నున్నకీడు నూచించి త న్నెచ్చరించు చున్న వనునట్లు కొన్ని ఉత్పాతనులు కలిగిన వని వానిని పేర్కొను చున్నా డర్టును డు - సాయంసంధ్యాకాలము తన యెట్టి దనము విడిచి పచ్చ దనము కలదిగా ఐనది [భూకతాదులు తనపహజగుణము విడివి వితి (వేజురీతి) కలిగి యుండుట ఉత్పాతము ] (గుడ్డగూబలు తమకు స్పాభావిక మగు ర్యాతిసందా రము విడిచి యథేవృము గా పగదివేళలయం దన్ని ఇన్ని యన గాక యెన్నొ నిర్భయము గా వివారింప జొచ్చినవి ఊరివెలుపల ఉండునక్కలు గ్రామమునకు వచ్చి పెద్ద గ కూయ మొద లిడి సవి ఆకౌశమునుండి విశాలము లగుశిరొభాశములు కల శేజ పుంజములు (కనును నిడుపుదొ కలు కలవై చాగిచా గి (క్రింద బడ జొచ్చినవి దుమ్మెత్తి పోయుచు (తఈముఎహజమాంద్వ మును శై త్యమును విడిచ్సి "లి పెద్దపెట్టున భయంకంము గ క్షణ మైనను ఆ ౧౬ చుట్టి చర్ది వీచినది విశే __ (ఎజసంజ దాసనంబులతెట గయ్యెను ఇచ్చట (సం హర్రి ఇ ట్లున్నెది [ ముహూర్తేన వయం (గ్రామం తం ప్రాష్య భరతర్షఎ విర్రాన్రవాహనా స నే. నివాశా యోపకంబ్ధతా. తతో (టామశ్య మర్కే ఒహం నివిష్ట కురునన్షన _సమన్హా దృృష్దనైన్యే నహకతాసరఠినారరంి తఆ శృకునయో దీప్తా మృా శృ _కూరభాషణ దీప్తాయాం దిశివా శనా భయ మోవేదయనన్తి మే సంధ్యారాగో జపావెర్డో భానుమాం శ్ల్రైవి న్మ్‌స్ప్రభ పపాత _మవాతీ చవోల్కాా పృధివీ చా ఒస్యకస్పుత (విష్ణు వీఅధ్యా = త్రి 4ళ్లో ) క్‌ ఇచ్చట సీల వ్యాఖ్య ఇ ప్లున్నది జపావర్ష పొజ్ధ్రఎప్పే జపా మతా ఇతి విశ్వ ధూస రాజ్కూరకుసుమనక్‌ ఎతవర్ష ఇ త్యర్థ్య (అని ధూసరవర్ణముకుగూర్చి శద్దార్థవ మి పబ్లను చున్నది. ధూర స్తు ఎత ఎత లేశవాన్‌ వకులచ్భవి అని (చూ ఆమరసుధ)ు ఎక్టాంపెగ్గడ

శ) ఉ త్తరహరిపంళము___2ఆ ఈపట్టున మూలము నుపేక్షించి _. ఘనసంధ్య యకాలమునం దలిర్భె అను మన్నాడు ఈ సందర్భమునందలి యాయనపద్య మిది - ఖరకరు డున్నదిక్కున సృగాలఖగావలి రూక ఘో రదు _స్తరముగ గూయ _జొచ్చె ఘనసంధ్య యకాలమునం దలిర్చె నం బరమున భాను 'డెంళయు బ్రభారవాతత్వము నొందె నుల్క 9 కరముగ (మోయుచుం బడియె ాఢపరాభవ భంగి. దెల్బుచుస్‌ (హరి ఉర 66) [ (మోయుచుం బడియె. అనుటవలన అశనిరూప మగు నుళ్ళాల మిట నర్థిక మైనది] రామాయణము రావ*వధమున కగుదుర్నిమి త్తముల వచించుచు సంధ్యయా చాపృతా లజ్కా జపాప్పబ్బనికశయా దృశ్యతే సంటవదీ "ప్పేప దిపిపే ఒంఎ నసుంధరా అనినది ఇచ్చట ఒకవ్యాఖ్యాతం = సంధ్య యేళి జపాపుష్పనికాశయా సంధ్యయా- అకొలిక యెతి శేష లజ్కా ఒఒల్యతా అత ఏన వసుంధరా లక్ఞాసర్యన్నా భూమి ర్యాత్రా వగ్నినా సంద్నప్టేవ దిపసె ఒఎ సందిప్తా దృశ్యఆ ఇ అ్యర్థ అనినా డు. దీనిని బచ్చియే ఎ్దా యెడ పై విధము “" వవించె ననిఎంచును (సాయం) సంధ్యాకాలపుసూర్యు డు (ఉత్చాతము నందు గాకు సహజముగానే జపాకఖుసు నువర్హము కలవా డయినట్లు కొంచటి కివుల పర్షన లు న్ని - గతవ త్యరాజత జపా కుసుమ _స్తబకద్యుతౌ దినకరే ఒవనతిమ్‌ బహులానురాగకురు విద్దదల _ప్రతిబద్ధమధ్య మివ దిగ్సలయమ్‌ (శికు 8న 8ళ్లో ఏ సాంధ్యరాగము కాషాయవర్షము కల దగుటగూడ కపులచే వర్థితము ఆవాయ దణ్జం క౮ాసు దిక్షు యో ఒయం పరిభ్రాన్యుతి భానుభితు అబ్జౌ "దుజ్జ న్నీవ తాసళో ఒయం సంధ్యాభకొవాయ మధత్త సాయ్‌ (నై 2న. విల్లో చిగించినమావిమోక ా గూడ అ న్తమితసూర్యు లు నర్థింప బడు చున్నా డు కవులచేం . భాను డు సశ్చిమాదది గనుఎ టై దరి్శినమావిమో క్‌నన్‌ (భార విరా 8 ఫి (మొ $ సూర్యా స్తమయమున కగు (అర్జాన్తమితి బూర్యు డు ఈఎద్దృళ్యమాన సూర్యు డు అస్త మితసూర్యు డు అనురీతి వైన) నూర్యుగ యాయాదళాభేదముల బని పై వర్ణనలు జరగిన వని ఎందును జపాఠతమునునులు గూడ వై కివిధముణ మాబునిఎరనలోనిజపాపసుము 'జ్జినిది శ్రీ నాధు9ినూర్యా _స్రమయవర్ణన ఇ స్లున్నది - యుూ్చూ-ళసువమమాలాకోటిపాటల్యలీలం గిసలయ ముఠచాయం గీరచంచూసప్తుటశ్రీ విసృమర్శ్నామ వొర్దావిధమ్యప్రొఢి మింటన్‌ విసరుహవూందీ స్త్‌ ఎంగలత్వంబు గాందెన్‌ (కాశీ శీ 6 ఎం%లనర్హ మనా సీఎ-తిమి్రై3 ఎర్జీదు అ స్తమితనూర్య యగుచరమసంధృ రక్రమయంయి లగ శుంతకనిదిముల బోలి ఎజ్జవాజి యిం డుట తెంయ జెప్పుచున్నా డు కి విసార్వభౌము డు పాటూ ౦కు జలాభారి భాసురుండు భార్షవు డు వోరెనోలాడె భాక్కంరుండు రాగరక్తృచ్చటా ర్హ ర్యపశార్హ రీ మసంధ్యాశ వింత“౦వకినదముల

(0) ఏందం సవాతము శ (3% 4 7) గైైరికాదిధాతసామ్యమును గూడ వచించినా డు చరమసంుధ్య కీ కివిస్యమౌస్టు = చరమధరాధరధాతుధారాప్రవాహంబునుంబోలె సంధ్యారాగంబు గగనఎఎండలంబు న్యాకిమించె (కాశీ 4 8) జసాపస్పమునకే మందార లనెడి వ్యఎవోర టూ (ధదేశ(ప్రఎద్దము (జూక నుందారము. చుద్దమందారిము _ అనురీతిభేదములు దీనికి స్తుపఎద్ధములు ఓ్యడ్రపుస్ప మిని పౌొండ్రిపున్బ మని దీనికి నామము లున్నవి (ప్రాంయ్యడప్పపష్ప మని (నీల వ్యాఖ్య ఇచ్చిన విశ్చ * పారమునుబస్ట్రిఅను చున్ననూట ఇందువలన దీనిపుస్టుక మొదట ఓడదేశమునందో పౌండదేశమం దొజరగియుండు ననిఎంచును జపాకుసుడుములు కొన్ని ఎట్టనియెటుపు కలవి గొన్ని మాంజిష్టవర్షము (ఎజుపు మించినచసుప్తు గలవి ధూసరాంకురములకో కొన్ని ఎచ్చనివన్నె కలని కొన్ని తెలుపు మించిసయెలుప్ప కలవి = అసురీతిని కానవద్చు చున్నవి ఈపద్యమునందలి యుశ్చాతవర్శనయం దు (గబాంప బడిన యీదాసానిపూపు ర క్రాధికబతి వర్షము (మాంజిస్టవర్ణము) కలదిాానో పొగ డపూవన్నె కల యంకురములకోడి పచ్చనివూావానో (గ్రూంస బడ ఎలు యున్నది *అజుఎ మించినపసుప్ప కల పెర్ణము ఎూంజిస్టవర్గము మనుచరిఆవెర్షన యొకిటి ఇ ట్లున్నది = కుంజర శతాంగహయభట రంజిత మై పై రజ పరంపర లలమన్‌ మంజులకాంతి గిఎసఐ) మౌంజి ష్టు బోలి గశనవమ౦డప వమళలెన్‌ (ఈ శీల ఇచ్చటియొకి-క మాంజిష్టము అనా ఎలుస పసుస్ప కలఎన (గుూంలపొడి వాయి రర్రాధికఎవయు _ అను చిన్నిది ఒక్యకుతి కూడ ఇ ట్లున్నది లోవానీ ద్యొ రృవతి యధా నుజ్జిష్టా (ఆన్సి (భార ఫ్య 2అర్యా 28 క్లో

4 నీల వ్యాఖ్య ఇచ్చిన (విశ్వ) పొజ్దుపుష్పే జపా మకా అను చున్నది నేం విశ్వకోశము ఓఢో జనే జపావృషే అను ఎన్ని నిఘంఎవులు చాలుఎటకు. ఓ్యడ్రఎప్ప మనియే దీని సను చున్నవి ఓ్యడఎుప్ప మధిధీయతే జనా అం (హలా) ఓ్యడఎప్పుకుులు (ఎమే ఒమ్బికే అని హరానన్హము ఓడ స్యా దోడ్రవుస్పం చ జవాఒవ హయ బూరక అని రాయసుకుటుడు (చూ హ౮ విి ఎడ సా్యా త్తదఖేదే ఒఎ అ) మే దిని (వైజ) జపాపుస్పము ఓ్యడ్రఎబ్బము వే అను చున్నది వేజు గా వీనిని (గవాంచి జపా యాం రుద్ర్యుష్పం స్యా దత్రి సద్మాదయో ఒబఎ చ అ? సద్మాదినామములు వాడ దీ)కి చెల్లు నను చున్ని దిది ముచ్యామం ఘుస్కణం ఘారం చా౬ఒగ్నిశిఖం చాఒఎజపొప్పష్పం యటబ్లా ఎ లని కుద్కూసుబస్పుఎబర్యాయసు గూడ జపాప్పస్పశబ్ది మున్న దను చున్నది (వైజ) ఇది ఒకవిశేషము ఐనను దాకనంబుల అను ఎన్న ఉ వారి దిని కీయర్థము కా దనిన దనుట విస్పష్టము

శీలి ఉ త్తరవాతినంశము__2ఆ వ్యాథ్యానించునస్పుడు సిల వ్యాఖ్య సందర్భానుసృతము " దిని కర్ధము వచించుచు _ దివో ర్క్తత్వ మళుభసూచికిమి అనినది ర క్తాధికఎతవర్షములొని ర _క్తతత్సమే పై వ్యాఖ్యలోనిరక్రత్వ మనవలయును (భారతముగూడ సీయుత్సాశతముల గొన్నిటిని న శ్రించినది = ప 9కులు ఎనచేరుు చె న్లజచు ట బె కైదురుగాలి యడరుట (గ్రద్దల్‌ తజ చయి యాడు వి ఫతపు ఓఅపలతో రే గి కాకు హ్‌! లజదుట గంటే (కర్ణ 2 6 ముజియొకనో _ అడరి కురుసేసప్పై (గడ్డ లాడ జొచ్చె బడుచు నున్నవి యుల్క- లిక్కుడ విసంగ వచ్చె నతిరూక్షఖంగి శివారుతంబు లాసానందను నకు గీ డావూల్లు (భిష్మ 8 855 అని నర్థించినది సోమన (గద్దలను కాకులను కొక గూ ఐల (గబాంచినా డు బృహత్సంబాల నుబగ్ది ఎత్తా_పెగ్గడ _ మూలమందువిలె అశఏపాఅము భూ కంసము సూర్యునికాంతిలెమి వర్థించినా డు సోమన నీరసము లగు వీనియందు సంగ్రహ ణదృష్ట కలవా డై భారతదుట్లు ఉల్కలను తేజ పుంజము లగుధూమకేతువు లనునట్లు పెర్ణించి అదియే చాలు నన్నిటకి న౦ - వీని ఊరక పెంచి ఎజ్టా.పెగ్గడయట్లు వృత్తము చేపట్ట దల ప్ప గొన లే దనిఎంచును రసపోషణదృష్బతో] చు ణ్‌ అట్టియె డ సైన్య మెజ్లి గిట్టాయితంబు చేల. యేనును గాండీవశింజినీని నాదమేదురభూనబోంతరు డ నగుచు నమ్మవా బేవునిగృహాంగణ “ష్మునంను ౨౫ అర్థ __- అట్టియెడిన్‌ = అఎసంచి సమయమునందు (అట్లు ఉత్చాశతములు కానవచ్చినప్పు డనుట) ఆ జా సే వాది. మ్య ఎల్లన్‌ నైన్యము == సన నంతను కిడు - ఆయితంబు 2 మిక్కిలి (యుద్ధ “న్నర్ధ మై నది (కన్‌ = అగునట్లుగాా [ఇట కన్‌ లోఎంచినది (చూ (ప్రావ్యా (కియూ 22నూ) కిడు శబ్ద మిట ఇదివబకే సంబద్ద మై యున్నది సైన్యము మజింలనన్నాహ మిస్పుడు జరప బడిన దనుటను తేలుపును] జేం ఏనును = నేశుుకూడి (ఎడ్జను డను చున్నమాట ఇది ఆ మబాదేవుని = గృహ శ అంగ శఇమ్మున6దున్‌ = ఆ(బాహ్మణుని ఇంటి ముందఒల్టదేశమునం దు (ఇంటిముం దనుట్స [అడ్జినం ప్రాజ్గణే యానే (ఎశ్వ్రు (యు అబ్గాము.. గూడ సాధువె అధ్యాస్య సౌరభేయం నౌ కక్షికరుచిరబ్లణేష వివాతన తి. అని రబకరంజనమునందు నిరారకను శ్రేషభింగితో ఇది ప్రయుక్తి “ాండిఏ = శింబినీ _ నినాద - మేదుర్‌ _ థు ఛం

మందరసవాతము 438 భూ - న + అంకరుండను = ాాండీవముయొక్కి ( పార్టవాపే. చాసమ్యాకే. -ాణ్జీవో గా బ్లీవో ఒభ్రయో వైజ్స అల్లెశ్రాది (మౌళీ జ్యా శిజ్జీనీ గుణ. (అమ) ధృరిచేక దట్ట మైన (దాగూ వ్యాప్త మైన ఎడ మేమా[త్రము లే కుండ నిండి యున్న - అనుట్స భూమియొ క్కియు.. స్పర్ణయియెక్కియు... (స్పర్గాకాశముల కగు నభేదమునుబిన్టి కాని సామిష్యలక్షణచే గాని ఇచ్చవ్‌ సభళ్యబ్దము స్నర్గవాచక మన దగినద్శి మధ్యభాగము కలవా డను గా | ద్చావాసృ థివ్యో తద మృన్తరం వా అవి భగవద్గీత ( అధ్యా 20ళ్లో) ఇచ్చట అన్తరమ్‌ = ఎధ్యమ్‌ (అని నీల వ్యాఖ్య] అగుచున్‌ (పైపద్యమునందలి ఉండునెశన్‌ అనుడానితో దీని కన్వ యము) (యుద్ధసన్నాహదున శైన యర్జునునిాండీపమౌర్చీధ్వని భూమ్యాకాశములం దంతటను నిండి స్వర్గమునకు గూడ జేరి చాల భయము కలిగించిన దని భావము ఠా __. (ఉత్నాకములు గానరా న్సే అర్జు నుడు కీడు జరగ నున్నసనముయ మిదియే. అని "సె న్యమును యుద్దమునకు “౦౧దము చే ాండీనము ఛయంకరము గా (యో గిందుచు యుద్ధ మా య గో! థి మునకు తానుగూడ (ఎర్వసంబద్ధు డ్రై లోని కెఎరిను చొర కుండ (బ్రాహ్మణుని యింశిముందు నిలిచి జాగరూకత పూంచెను విశే ___ (రూనభోంతరు డన్సు - ఇల్బవి నభళ్శబ్దము. స్నర్షిమును చెబ్బు ననవలయును అకొళస్సర్ణముల కభేదము కవిసమయంద్ధ మనిఎండును. స్పర్గంగ వియద్గం% అనురీతిని మం దాకినిని న్యవవారించు చున్నారు కవులు మన్దాక్‌నీ వియద్గళ్లా న్పర్జదీ సుంద్మీర్థికా (అమ ఏ) ఈగంగ యొడ్డుననే కల్చవృ-,ము లున్నఎి ఐవ్పిలు వస్థించు చున్నారు = ఎన్దాంన్యా బృలిలళిశిబ్రై సేవ్య మానా మరుద్చి ర్మన్దారాణా మనుతటరువోం ఛాయయా వారికోష్టా అన్నేష్ట్రవ్యై =నకిఎకితా 'పుజ్టనికెపళ్ళాడై సృంక్రీడన్హే మళీ; రమరస్రార్థితా యత్ర కళ్యా (మొ ఉత్తి ళల్లా)

జి న అన్నా వా జట అలి అన్లవా స్వ్రరమన్దారి కచుమోత్కరవీచిషు వ్యొమగిజ్ఞాసపవాహేషు _ (కమా (63 కళ్లి) ్రీనార్షు డును - స్పర్ణమునను ఎచ్చిన్‌ నారద మిని ఆకాళ%ంగ అతిథిసఎర్య నొసన్చ్నఎ ఇస్తు ఎరించినా డు _ విష్ణరం అటాలిఖి రద్భి పాద్య మర్త్య మధ కచృరువోధ పచ్మిబృన్షమ లా బ జమ్‌ ను ధిచి ర్మిటుబర్భుం స్పర్గిఎన్సు రవి కాధయే ఒస్మై (నైష 5స న్లో) స్ఫజ్బవ్రిమమునుది న్దే స్నర్గి దూకాళ ఎునకింటె. దైది దిక్కు లాకాశముతోపా -ఎండునవి ఇన్చటి. నెఫళ్యబ్దిసు అకాళఎరి మషుదొ శ వ్వవ దింంయింస. వ్యాఎందినన్లు గూడ వచించుటకు వ్‌లు గాదు భూ.్యాకాశములనషుకు దిక్కులు లేవు సృష్టక్రమమునుబట్టి అదిాకి (27ఎ లో ఈధృం ఆమ రాఎతియందలి దేనకాబ్రలను గూడ భయపంచినిన్లు పె ర్థింస బడు చున్నిది ఈంర్షన అసంగతి

శశీ ఉత్తర వారివంశము...8ఆ మనవలయును జ్యాటంకారము (బ్రహ్మాండఖీమము నిగిడినట్లు నర్షన లున్నవి _ బలువింటన్‌ గుణటంకృతంబు విగుడన్‌ బిహ్మాండలీమంబు గా భాగ శస్కం 808ప (మొ ) క్షణే నైన నథో భూమి ళర్దే నాజూరితం తదా (సం భార థీష్క్మ కీఆధ్యా శ్లో) ఇచ్చవో ట్ల గూడ నభ శ్ళబ్దము స్వర్షవాచక మనుటవతోనే (నృష్బ(శ్రమముముబస్ట్రి యౌచిత్య మున్న దనిఎందును (బ్రహ్మాండ మంతయు నిండినడి ధ్వని యని నచింపవన్చును భూమి స్పర్షము ((బహ్మయొక త శెం డండములతో నిర్మింప బడినవి నుకువు బృద్బక్రమమును ఇబ్లు వచించినాడు - అప ఏవస స ర్జాదౌ తాసు వీర్య మపాసృజక్‌ త దళ్ది మభవద్ధెనుం సహ్మసాంశు మప్రభమ్‌ త్నున్‌ జడ్జే స్పయం (బబ్బో సర్పలోకఎతామహ తన్మ న్నే స భగవా నుఇక్సా పరివక్సరమి స్పయ మే వాత్మనొ ధ్యానా త్తదడ్హ నకిరొ ద్హిధా తాభ్యాం సళకిలాభ్యాం = దివం భూమిం చ రిర్మ మే మధ్యే బ్యోమ దిశ శ్ళాష్టా వపాం స్థానం చశాళ్వతమ్‌ (అ 8 8 2 8ళ్లో) (శింజినీనాద) ఇచ్చట అల్లె(శాటినుండి ధ్వని బయలుదేటుటను మన మి ట్లూవబాంపవవ్చును అల్లైశాటికి కింకిణులు (చినృ చిన్నబంగారుగడ్జెల్రు అలంకరజమున క్రై కట్టుదురు ధనుష్పాటవ పతీక్షక్షై యోధులు ధనుస్సు చజచినప్పు డవి గలు గ ల్లన ధృనించును ఆమో తయె (శింజినీ (మౌర్వ్రీ నినాదము దీనిని మధు వి ఇఎయి తెలిఎనది . ఆస్ఫాల్యమానస్య చ తేన -ఢం శార్ణస్య మౌర్చీనినద శృకార చిరా తృరిత్యజ్య త ముచ్చల న్హ్యా జయశ్రియో నూప్పర ఘోష

ళల శజ్కమ్‌ (న 20ళ్లో) కంకిణుల (చిన్నగజ్జెల్సు ధ్వరియే మౌర్చీధ్వని _ అనుట ఉత్తరరామ చరితము వర్థించినిది యిణర్జుణిత కజ్క ణకిజీతకీజ్ళ్‌-జీకి ౦ ధను _ర్హ్వనన్లురుగుణాటనీకృత కరాలకోలాహలమ్‌ వితల్య కిరతి శరాన్‌ (0 ట్లో అధ్వనివర్షన _ అర్జనునిసయ త్నముసం దేలోవమును లేదు. అనుటవు తెలుపను అలం -- సంబంధాతిశయో క్రి సంబన్ధాతశయోకక్తి స్యా దయోగే యోగకల్చ్పనమ్‌ అని లక్షణము [ందీవజ్యా టంకారమునకు భూనఖోంతర వ్యా లే కన్నను ఉన్న దనునస్లు నరింప బడీనది)] జ ఉండునెడన్‌ బీయంబున మళోద్దతి గొందజు వచ్చివట్టుప

టుం డిట చెండు పొం డని కడున్‌ రశ 0 న నాఢడుగూటల.0

రి

బండియు బొల్లవోయె. నని (బాహ్ముకి లోపల నేడ్చునేడ్చు నొం

డొంద కడంగి తళ్ళ్నిశువున ద్యవగ న్‌ నురణం ఎ డైగ్సినన్‌ ౨౬

వమందరిబవాతము శక్‌ అర్థ ___ఉండునెడన్‌ = ఉండె మయమునందు(-ండీవము సజ్యము చేం తగిన పయవ్నముకో నే నుండునప్పు డనుట్స కొందు = (ఎవరో) కొం3మ ౦వ (కన్నులప కానరానివారు _ అనుట ఎచ్చి భయంబు నన్‌ = భయము కలుగునట్లు గా (ఛయంకరము - _ అనుఎ) మహత్‌ -1- ఉద్ధతిన్‌ = గొప్పగర్సముతో (ఒడలు తెలియనిమదముతో) (ఏమా్యము ఖయను లేక _ అనుట) పద్దు పబ్టుండు (పట్టుండు + పట్టుండు = త్చరా (బతాత్హారించి క్తెకొ ను డు (శిశువు ననుట) త్సరార్థనున ద్సిరుక్తి పట్టు పద్ద మనాశ్తే కొని ప స్టేవాళ్లు ఒక్కరూ లేరు అని సామెత ] పొండు = (3కు వున్నవోటిం) వెళ్లు డు ఇటన్‌ = ఇక్కడకు ఈదో టికి (నే నున్నకడకు అనుట్స తెండు = (శికువును ఈము డు తీఎకొంవచ్చి అందీయు డు అని కడున్‌ రభసంఎిసన్‌ = మిక్కిలి త్పరతో (ఉ్యదేకముక్సో [ రథసో వేశహర్షయో (విశ్న )] ఆడు _ మాఓలున్‌ = చెప్పెడి మాటలుసు [ఆఅదృశ్యభూతములు (యఎభఎలు ఇచ్చట కొందజు అన బడినారి వారె ఈచెప్పుటయందు కర్తలు వాామాటలే ఈచెప్పు మన్న మాట అన్నియును (వ్రాహ్మణి = (గ్రాహ్మణునిభార్య (కర్తృ [(పంయోా దాఖ్యాయామ్‌ (4 49్సి అని జ్నీస్పత్యయము] సండియున్‌ = ఫలించి కూడ పొల్ల + పోయెన్‌ = సశించెను చెడిపోయెను (ఫలింఎనియ్లే అమెను = అనుట అని (అని చె్ప) తోఎఎన్‌ 2 (ఇంచి లోపలిభాగమునందు (ప్రసవగృహమనందు-అనుఎ) ఏడ్చు + ఏడ్చును (కొందలు మాట లాడినమాటయి పైవిధముూ (బ్రాహ్మణి యాడెడి యాలాపములతోడి విలాపమును. రెండు గూడ సనుట ఒండొండు -- అ = శ్రిమముగా ఒక్క టొక్కవ్‌ గా (ఒకదాని౨రువా3 మ ఉౌక్క-ని గా ముందు కొంద జాడినదర్చాలాఎములు తిరువాత (బ్రాహ్మణి ఆకినకీనాాపయులు అనువరునతో అనుట కడంగి = ప్రయత్నిం (నాకు తెలియ జెప్ప దంచినవై - అని భావము) తద్‌ -- శిళువుంం ఉద్భఎమున్‌ = ఆవిడయొక్క. పుట్దుకను మర+ంబున్‌ = వావును ( ఆబిడ్ణయొక్క _ అనుటయ్యే తెల్నినన్‌ = తెలియ జేబ్బనను ([ యమభటనం తానంలున్‌ స నైతిక్‌ అని పైపద్యయుతో అన్నయము. ఇది కుంకము తెలు గురచనలలో శలల ఎలు అధికము లనఎచ్చును కంక్కృృతమ.నందు లాక్షణికులు కులకయు నకు అక్షిణ మును 9 న్లెద్చారు. చ్నాభ్యాం యుగ్మ మితి ప్రోక్తం తిఖి ల్లోకై ర్చిశేేకవ కాలాసకం చతర్శెసా... త్తాక్ట్రం కలకం గ్నృతమ (అని యుగ్బాదులకు గూడ తొ గురో నిశేషవివక. లేక. కుంకము. అనియే న్యవహార మనిఎంచును కొందణు వ్యాఖ్యాలఎ ధోర బిఎ బె]

48 ఉ త్తరహరివంళము__2ఆ తా ___ అర్జును డు శ్యతువు నెదుర్కొనుటకు తగినాంనాహము జర తాను ఎద్ధపడ గా భయాజచును ఈసంనావా వ ంతయు తృణ(ప్రాయము మా కనుట తెలుపు చున్నవో అనునట్లు నిర్భయముగా జరపెడి అదృుశ్యభూతముల సంవాదములు (శిశువు గలిగినా డు పొండు తీఎ కొనీ రండు ఈవైపన నున్నాను నా కందింపడు = అనునవి) పెద్దా వినవచ్చినవి అంత లొనే సంతానము కలిగియు కిలు నిగ్యొడాలనే అయితిని నె న (బ్రాహ్మణునిభార్య పెద్దపెట్టున విలఎంచుట జరగినది శిశుజననమును మరణమును. వెటుా చెప్ప నక్కల లేకయే అర్హునున కివి క్రమము విశదపబచినవి విశే __ (భయంబున్స (క్రియావిశేషణత్వవివఇయందు కొన్నియెడిల ఉదంతములకు న చేరుట కలదు (చూ భార ఆది 6 52 | 87) (యొ భయంబునన్‌ = భయము కలు నట్లు గ” (భయంకరము అని అర్జము ఇట అంగా వ్రాత పా ఒకని సభంబునన్‌ అచు వున్నది ఇది పాఠరాం కావచ్చువు నభింఎయిసిన్‌ = ఆకాళమునుండి (ఆకాశమార్గమున నుండి = అనుట) (స్తమిమీ ది ఉండి కి లొపము (చూ పౌ వ్యా కార సూ (ఇట్స్‌ నన్నయ్యపయోగ మిట్లున్నడి వా డిటవచ్చువా డొ యే నందుల కే గుదాననొ (భార ఆర 822) (ఇటన్‌ = ఇచ్చటికి ఈతవికరువాతివారు గూడ ఈయర్దమునందు దీని నిట్లు బపులమునే (సయోగించినారు (చూ పాఠి. 28 శ (మొ (పండియు బొల్లవోయెన్‌) పండియు. పొల్లు పోయినససంట అ౨ి సామెత (ఆపంట వంటిది = అనుట అలం . యథాశంఖ్యము = యథాసంఖ్యం (కమ ణైవ (కమివొం సన్య్వ్యుయ అని లక్షణము [ ఆిళువునుదృవయును అదృశ్యభూతములసంభాషసలమును మరణమును (బ్రాహ్మణి విలాసమును. తెలిఎనవి అని సమసంభ్భాకములకు రెండినికి (మొదటదానికి మొదటిదానితో శెండపదావికి రెండందానితో అనురీతిని యథ్యాకనుము గా అన్వయము వఏర్డిక మైనది] (నగ్ధర గాండీవారావర్యు 6ాఘటితథయదివౌక పురాంత పురంధ్రి

గండాభబోగ(శ్రబూంభ కణకి లువీతగింగాతరంగాభిషంగా

ఖండాన్ము క్కాండ పొళీకబళిత సక వాకాశుమాని"? తో

ద్దండాతి(శ్రాంతగి ర్యాంతకయమభటబంచానముం గాన వైతిస్‌ ౨౭ అర . ”ాండీవ ₹- ఆరాఎ ముంపా ఘచవిలఆ = భయ - దిన +- ఓక ఎర + అంత _ పుంగ్రీ గండ 1 అభోగ - శ్రమ + అంధ కటుక గంగా. తరంగ “ అధి

మందరసవబాతము శీ షంగ -- అఖండ + అస్నద్‌ _- కొండ - పాళీ. కబళితి = ఎకల -+- ఆళళ _- ఎమౌ = నికాంత (2 ఉద్దండ + అతికాంతి = గర్భ + అంతక , యమ = భట సంతానమున్‌ == గాండీనమయొక్కు. ధ్వనుల దూ కుడులచేత (భయంకర మిగు రీతిని ఆధృని తమ్ము. జేర వచ్చుటచేత అ బని భావము యువ్వ్చూ సంపాతపాటనమ్‌ . అని (వైఐ 0] కిలిగింప బడిన భయము కలిగిన (భయము కలవా ర్లైన _ అనుట దేవతానగిరములోని (ఆమరాపతిలోన్సి అలయొక్క [స్యా త్కుఎమ్మినీ పురస్ట్రీ _ అ9 (అమ) ఐనను స్త్రీమాత్రవాచకి మిట ఎరరద్రీశబ్దము _ రామా వామా వామునేతా పురస్ట్రీ నారీ అని (హలా )] చెక్కి శ్రప్ర దేశములందలి (గండాఖోగము. = గండస్థలము ఆఖోగము - (ప్రదేశము స్పర్శ క్షిష్తా మయమికనఖే నాసక్సి త్సారయ న్తీం గణ్జాభోగా త్కరినవిషమా మేకవేణిం కరే* (మేఘ ఉత్త 24ల్లో ఏ ఇచ్చట గడ్జాభోాత్‌ _ గణ్డస్థలాత్‌ _ అరి నాధవ్యాఖ్య] _చెనులబిందువులే ముజికి కలది గా చేయ బడిన [ కలుషో ఒనచ్చ ఆవిల (అము ణ్యన్త మై మకుబన్త మగు కలుషశబ్దముసకంటె నైన _క్తప్రత్యయాంత మిది] గంగానదియొక్క. అలలతో కూడి యున్న దియు ( అభిషజ్ఞ _స్త్వభిభవే సజ ఆ(క్రోశనే ఒఎ చ (వైజ)] సంజార్ణ్హముూా (అవకాశ మె మాము లే కుండ _ అనుట) ( అఖ జ్ఞకృత్శ్ననిశ్ళేష ఎూర్జివిశ్చమాని చ (వైజ] మా దాముల పంక్షులచే [అంతు పొంకు లేని బాములచేత _ అనుట పా? కిర్టిలకాయాం చ (ప్రదేశే పజ్షిచిహ్నాయోా అరి అజయుడు (పా? కైన రూపాం పాళీ) (మింగ బడినది అగపడ కుండ జేయ బ3ెనది (ఆవరింప బకినది _- అనుట) [ నిష్ట్యాకోద్లిర్ణవాన్తాది గౌణవృ త్తిష్యపా శయమ్‌ అతిసున్షర నున్వ(త (మ్యకకాం విాహతే _ అ౨ (దశ్హ్రు] +గు ఆకాశ (ప్రదేశ మనెడి[ ఎరూ శబ్దము (ప్రదేశవాచకను జఘనఎమ (మొ ఇంటిని(0ళాన్త కథిత శ్నాన్తే. నిశ్నాన్తం భవినొషసో (విశ్వ ) ఛయంకరను గా(పట్టుసల్లు ఉ పొండు తెం డు _ అనురీతిని వినువారికి భయము కలిషంచుబట్లుగా మాటాడుము _ అనుట దాచి వెళ్లిన వారు (ఇంటియందు (ప్రవేశించి మరల బయలుదేటి దానిని గడచి వెళ్లినవా రినుట్స (అన్టివా రైన) శిశహంకత లగు [గర్భశబ్దము శిళువాచకిము _ గర్ఫో తూగే ఒర్భికే కొజా ఆని (విశ్వ) యమున బంట్లయొక్క | భృత్యో ఒధ భృతక ప్తి సదాతి సదగో ఒనుగి ధిటో ఒపుజీ వృశుంం శ స్తాజీఏ చ కింకర (ధనం )] సమూవామును [ సమూహ స్సృంకతతి (ర్చజ అనియు (ధనం )] కానన్‌ ఐతిన్‌ = చూడను ( అగుధాతువు వ్యతిరే కార్ధికమున కన్యుసయుక్తము _ అకట గురుదక్షిణ యొసంగ నయితి (ఆను 858) (మొ)

శశి ఉ త్తరవారింంశము___౨ఆ వంటి దిది]) (బాణములతో ఆకాశము సంఠను నిరవకొశము ా బంధించి వైచినను సరకు గొనక (బాహ్మణగ్భహదు నిర్చ్భ్వయముా చొచ్చి శికువును యనుభయిలు నాకు కానరా కుండ గానే కొనిపోయినా రిది అత్యాశ్చర్యు న భావము తా __. అడ్జును డు యుద్ధమునకు సంస్‌ద్ధు డ్లై యమభటులయాగడ ముడుప (బ్రయత్నించుచు ధనుష్టంకారముఅలను మౌర్చీటంకారనులను భయంకరముల గా ఒవర్చినా డు ఆధ్వనులు ధయం కరము గా సాగి సాగి దేవళారాజధాని అదురాఎతీ నగంమునకు గూడ వ్యాఎంచినవి దేవవ్య్యా లాదారుణధ్వ లకు భయ్యభ్రాంత లై నారు ఆభయముచే వారిచెక్కిళ్తు చెమర్చినవి ఆయమరావతియం దే ఉన్నది ఆకాశగంగ దానితీరముననే ఉన్నవి దేవతావృక్షములు (కల్చపవృక్షములు వాని చల్లనగాలులకు సుర బ్రలచెముటబిందువులు గంగలో పడినవి వారు తమచె్క శ్రయందు కస్తూరికో మకరిక ప త్రరచనలు జరఎగొని యున్నారు వాశిఎంపర్కమున నల్ల వైనవి అచెోటవీం దుపులు ఆసన శ్లినిచెమటబొట్లు కలఎసెందున డె వ్లంయాగింగ న న్తని దైనది ఆగంగతరంగము లాకొశమును తా కు చున్నవి ఆయాకాశ మంతియు నిరవకాశ మగురీతిని అర్జునునిదాణములతో ఎడము తెజిఎ ఏమాత్రము లే కుండ ఒకగృహమున కేర్పజచినదాణసంజర మనున ట్లున్నది ఆకరంగములు ఆన ల్లినియాకశముకో కలణ అర్జ్హునునిబాణపుమోప్పలదె అవియు నగపడ కుండ వానివె బంధింప బడిన వనున ట్లున్నవి ఇంత చేఎనను యమభయిఎ నిర్భ్వయము - (బ్రాహ్మణ గృహము చొచ్చి (తాము కొనరా కుండ గన్సే బాలుని గొనిపోయిరి అర్జును డు వారిసంభాషణ ముల వి?యు వాలిని జూడ నెరక పోయెను. వారు యధేన్బ్నమ గ తమసని తాము నెజవేర్చి యధాస్తానము చేతినారు తలవ్లూ వాడ కుండ (ఇది చాల నద్భుత మిని అర్జును డు ధర్మరాజుతో అను చున్నా డు విశే __ (దింపా (ఘఓఆల)]) ఇ శ్రనముటవలన ధ్వనికి ఎయంకరత్సమే కాకి అల లలబా (ఒకచితరువాత ఒకటి గా) ధ్వనులు మదా వేగముతో వ్యాఎంచుట తెలియవిచ్చును (దివౌక కలుషకగంగాతీరంచాభినంగ అనుటనలన స్వర్షమునకు గూడ దా+వ్యా ప్త నికొధక మగుట నూచిత మెనది. అంత ప్తరంటద్రీ అనుబవలన సిశరమువోగరిం గూడ ధ్వని చొచ్చు కొని పోవుటను 'ధృనింస జేఎ ఆధ్బని క్యపతిహకి మగుమహా వేగమయును గానినంన నగు*ఎయా తిశయమును పరిప్పజ్జ చెందించిన దిది కుజియొకవిశేషము గూడ ఇచ్చటి దివాక సరాంత పరం (భ్రుణు చాలనజకు అస్పర బ్ర అన దగినవారు వారికి యుద్ధవీరవరి ఆము నిత్యకృత్యము అందున అన ధనుర్జా టంకారములకు వీరి గర్జిల కది (యుద్ధభూమిని వీరనరాన్వేగణము చేయు చుండుటన్సు

| మందర“వాతము 49 వారు సరిచిం లైనవారే అక్టివారికి గూడ భయంకర మైన దిది అని భయమును ఎజింళ గా పరిపుష్ట చెందించి అర్జను9వి 8.ఎకలాకొశల మనితిరనాధారణ మశుటను ఏ రించిన దిది అందులకె 'దేవతాపురం్యధు లకుట జరగినది ఛధయమువలఏచెముర్పు భయానకమున కనుభావము-_ వికృతిస్పరస త్హాదే రృయభావో భయానక “ర్వాజ్షవేసధు స్పెైద శోఫవై విర్ణ్యలతణ ఎరెన్యసంభిమసమ్మోహ శ్రాసాది స్తణ హోదరి అనినా రాలంకారికులు. ఇక్కడ గిండిస్థల ములు చెమర్చినట్లు చెప్పుట = అందు వ్రాయ బడినమకరికాఎ త్త్రుములసంసర్క మున 'స్పేదము నల్లని దై తెల్టరిగంగాజలమును చాల న్నెల్లవిది గా ఒనర్చిన ది గంగకు నైల్వరిపుష చేకూ ర్పుటకు. బ్రలు వెక్కిశ్లయందు కస్తూరితో పత్తందచన ఒనర్చికొనుబ (ప్రఎద్ధము - గౌడీనజ్లీఐ భట్జీ రహం విలనత౦ కోసలీకౌొశలానాం నేపాలీగజ్దిపాలీమృ శమదమకరీం క్రైరవీం పానెకేలీమ్‌ లాటీపాటరచర్చాం కుఘుమవిరచనాం కుస్తలీకున్తలానాం ఎజక్మాకాన్త భిన్తే తవ విజయరమా న్నగ్గవేజణి కృపాణి (చమక్కా కవి 4ళ్ల్రో. బే లెత్తుచె. క్కుల మకరివిలాసము గగుర్పొడువన్‌ (పారి 8 9 (మొ)

(శమాంధ ) అను-హడ ఇట అర్జవంఠి మనిఎంమసు శ్రమమువలగ కలిగునీ రిది భయ మంగూడ ఒకమానఎకడశ్రమ మన దగినదియే. అట్టియెడ కలుగుస్పేదము. వింయు రూపవిఎన వెలువడుట ఇది తెలియ జెబ్బ కణ శబ్దమునకు వివరణ మిచ్చిన దనిఎందును శమాంభ కణములు ఇట కణము లనుట భయాదులనలని స్పేదమున కగుకహజబ్ధతిని ఎచించుఎకె కాక దేవతాఖ్రలయం దుచిత మగుసొందర్యిపరిపోషణమునకు గూడ ఇది జరగిన దనవచ్చును ఎడా (డెగ్గడ స్వేదిందువులనలని సౌందర్యము నిల్లు వర్ణించు దున్నాడు - గోఖురోద్దక రేణు కుంరితం బగుమేను చెనురుబొట్టుల జాల జెన్నుమిగుల _ (వారి పూ 8 79) మటీ యొకక గండర్థలములను చం్యద్రకా_న్తములు గ జేఎ అవి జలమును (సవించుట ా వర్ణించు చున్నా డందరిచెమర్చును గిండస్థఏన ౦దకాంతముల్‌ విధుదర శంఎన (సవియించె నా జెమర్చ (దశా 2 [00 ఎంద్రకాంతములు చం్యదదం నమున బొట్లు బొట్లు గా నీరు (్రనించును [ నెలవాలయిండ్ల ఎరివె న్నెంగెలం గర గి తొర గు సీరలవయిల్‌ చలదెకత్కేేతు టాం ఒలచాలి మైననుక్కచా లన జొాలున్‌ (రామా క (మొొ

(శ్రమాంభ ఎలిలుషతశంాతరంగ కంాతీరమునందు నందనొద్యానము (అందు కల్పబ్బ క్షములు కల వని వానిగాలులు దేవతాబ్ర్రలబడలికల దీక్చ వారిని సుఖపఎచు ఎంచు నని వర్ణన లున్నవి తరుశి యూకరూఖాం తరలోలదుళాలమారుతము లింధద్రాణి పరివార వారసతులకు

ర్‌0 ఉ త్తరహరిఎ ౦శము__2ఆ బరువప్పవింకొ త బౌడముబడలిక లడి బున్‌ (పాం 44 సప్తర్షుల నర్జించుచు కాళిదాసు గూడ మండారవృకనులపూలు గంగయందు రాలు చున్న వను చున్నాడు ఆప్షుతా _ఎయ్రరమద్దార కుసు మోత్కరవీచిము వ్యామగణ్గాతరజ్షేషు దిజ్నాగమదగల్థిషు (కుమా స కళల్లో) స్వెదవిందు వులు కలుషత మొనర్చినవి గంాజలము నంత ననుటవలన అచ్చటి దేవతా స్తీ లందజకు భయము కలిగి ఇట్టిబ్దతి (చెక్కిళ్లు చెదుర్చుట్స దాపరించిన దని తెలియవచ్చును ఎఅియొకవిశేషము టఖ ౧ చె్క్ళశ్ళయందలిస్పేద (బిందు సర్షనవిలన _ కస్తూరికానుకరికాస్య్తత్రములవఎన నల్ల న్లై నయా స్వేదము లికి గంగలో పడి గంగ నంతను నల్లి బజిచినది నల్లని యాగంాతరంగము లాకాశము తా కుచు నల్లని యాకాశములొ తామును గలనబపోయి ఆకాశమే యనునట్లు కొనవబ్బ చున్నవి ఇ ట్లనుబవలన విష్ణపాదోదృన యగు (తెల్లని గంగ విస్టపద మగునాకొాశముతో కానును నే టికి కలఎపోయి కారణగుణొ కార్యే సంథ్రామ వన్తి =ఆఅనున్యాయమున కనుగుణము గా పవ్తింప గలిగిన దనుకవి(ప్రొఢో క్తి యొకటి గంభీరము అభివ్యక్తి మై గంగాతరిం గములు గూడ కా మాకొళములొ చేతి ఆకాళమే యనునట్లు సంభావిత మగు చున్నందున దారుని బాణములతో అవి కూడ నిండి ఆదాణపరంసరతో చిక్కికొని కదల మెదల క అం దున్న వనుట స్ఫుఢించును ఇందులకే అఖండ (1 అస్మత్‌) కబలితాకాశఎమా అనుట అఖం డము గా (నిశ్శేషము గ్ర) ఆకాళమునేకాక ఆకాళముతో సంసర్గము (సంబంధము) కలవానిని గూడ కబళించినవి కాండపాళలు (బాణపం క్తుటు అనుటమే అఖండ శబ్దసారస్యము (కొండపాళ్రీ ఇట్లనుటవలన కట్టలు కిట్టలు గా బాణప్ప మోప్పలు అంతు పొంతు లే కుండ దీర్టము = నేలకొని అకొళబనును అక్రిమించి ఉండుటను తెలి తరంశములతో సామ్కుము కల వై అవి వానిని తదములొ ఇముడ్చికొని కొనరా కుండ జేఎన వనుట సూచిత మన నగును (యమభటసంతానమ-న్స) = సంతాన మనుటవిలన యమభంఎ లనేకు లున్నా రని అం దొక్కూ శెన గానరా కుండ బొవుట ఆశ్చర్య మని తెలియ జేయును లా! (వృ త్తమ) నగరి. మా కాంబ్పున్‌ (న్రగ్జవాఖ్య”్‌ వరథభనయయయల్‌ మత్తనాష్ట్రవిశ్రా ర! మానూనద్రొ శ తెనన్‌ అని లక్షణదు [ఎరంనియయయగ -ములు ఎనిమిది యొనిమివి ణా ఊూా ఈ రడ్జరను శెలు గున కొదికివి యగునన్నయ యుద్ధబన్షనలో ఆం౦భించిాా డు చాలవణకు 4 శా ఆక తిక్కన హడ స్వొబ్దకమ.నందు యుద్ధవర్ణనకే దీని నుసయోగించికొనినా డు నను తదిఆరసం దరృములయందు గూడ దీరిని వాడినా డు కవిబహ్మ _ ఆళ్చాసాంతసద్యము ా గూడ (శ్రగ్ధర

మందరసవాతము ల నీతి డు పొందుపబచి తనవిశిష్టక చాచికొనినా డు ఎడ్జాంపెగ్గడ సమ్ముద్రవర్షనాదులయందు గూడ దీని నుపయోగించి తిక్కననూర్షమును గా దన లేదు సోమనాధు డద్భులరనపరిపోషణ మునకు భయానకము నంగము చేయుచు ఈపట్టున దీనిని రచించినా డు తిక్కన సంజయునిరాయదారిదు సందర్భమున _గాంగీవజ్యారవం బుత్కట మయి పెలుచం (గమ్మినన్‌ (ఉద్యో 84) అని (స్రగ్జర నొకదాంని ధర్మరాజుచే ర్యాదరసోచిలము “ పరింంచినా డు చీనీ= దానికిని కొంఎ సామ్య మున్న దిని శోమన దీనిని తదాధారము గా సా%ంచినా డనిఎంచినను చాలవిలక్షణత వవాంచి తెలు గువాతి (సగర అన్నిశయందును కనరాని యొకవైై "ష్ట్యము నిది ఎవాంచియిన్న దనిఎంచును నాలుగుపాదము లొకేసమా”ముతో ఓజోగు౯భూయిష్టము గా అకిగంభిరరీతిని ఇట్లు నడిఎనఘనత ఆంధ్రకవిప్రసంచమునందు నాచూచినంతలో నాననదే అనిఎంచును ఇంద లియారోహణావరోహణములు గూడ దీని కెంతో (శాన్యతి చేకూర్చి రసపరిప్పబ్ట నొన గినవి కొన నైతిన్‌ అనెడియవరొహణ్యక్రమము. విస్క్మయముకోపా టడ్డనునినిర్సేదమును. నలుగురి లో తలవంఎుల శైైతినే అనులజ్జను తనవీరత్పమును గూర్చినయేవగింపుకో నై నవిషాదమును (బాహ్మణాపచార మొనర్చి మహాపాపమున కొడిగట్టితినే అను్యుత్రాసమును _ ఇంకను న్ఫైకవిధ ము లగునాతనిమనాభావముల దెలియ జేయ గలిగి యున్నది "ాండీనారాపరుంపా అసరీతి యారోహణముగూడ అడ్డనుని వీరదర్చిమున కనుగుూము గా సాగి ఆకతిని వ్నికమ(్రమ మతిఫీ కర మగుటను తెలియ జెబ్బ ఆతని ఇరుషకారమం దేకొజ తయు లే దనుటను తెయపుదు కుట్ట తుద కిది జరగనయవరోహణముకో _ ఎంతచిపారుషమునకును దై ఒంబుతోడుపాయి వలయును అనుటను తెలియ జేఎనది ఈ పట్టున ఎజ్జా_పెగ్గడకూడ యాదవ నేనతోడియర్దునుని సస్థానము ను నర్ణి ందుచు (నగ్జరావృ త్తమునే రచించినా డు ఐన నేమి ఈగాంీర్యిము రసపరిపోషణను రచన్నాపొఢి అందు లేపు (రసము ఇందు యమభంఎల కోరామి విన్మయము వారల హాహ్మణగృహ్మప వెళముతోడి (బ్రాహ్మ +సంకానాపహరిణ ముద్దీసనము గాండీవారాన అనురీతి నర్జునువికిథన నునుభావము

కాన నైతిన్‌ అనుదానిచే అభివ్యక్తము లగు చున్న - ఆవేగళం” దైన్యాదుఎు వ్యభిచారం ((బ్రాహ్మణానవారయిపలనియి. ష్టాగమ మిట శంక ) వై దానివలననే (అవరోహణముబే) సూచిత మగు చున్నన్సం గాద్గద్యయి (వ్రైచ్చార్యసు) సాత్త్వికభావము వీనిచే (అద్దునగత వి శ్రాయము (స్ట్థాయ్రిసరిప్పష్ట మై అద్భుతరసత్పము నంది సామా జికులయానండానుభూతిని సరాకొష్ట నధిష్టంప జేయు చున్నది ఇ క ్రప్రకృతికి మగుభయానకము దేవతాత్రల నండగా గొని తదీయగఎడ

ర్‌ి ఉ క్తరహరివంశము.___2ఆ స్థలస్పెదము నమభానము ౫ కేఎ గంగ నం౨ను దురినము. గా ఒసర్చిన దనుటచే పరిష్పష్ట మై వారిళరీర వేపథ్వాదుల సూచించినను రససాొమ్యగీసరిపుజ్బ లేమిని భాఎముగానే అయి అకాశఎపా నిరోధాదులచే అభివ్యక్త మగు చున్నవీరమునకు పుజ్జ చేకూర్చి ఈభయమును వీరమును ఇట (వ్రధానరప మగు నద్భుతమునకు పరిపోషకము లైనవి మ్యగి పష్కలము ఉన్నను త్మత్సవెశము వర్ణిత మైనది కార్యాజని ర్చిశేషో క్రి సతి పుష్కలకారణే అని లక్షణము అతిశయోక్తి అంగను [(అను(ప్రాసము _ శద్దాలంకారిము] గి పోయె జాలుండు యదువృష్టిభోజబలము జిన్న బోయెను జూడ వచ్చినజనంబు డించిపోయె వ దీయగాండినము లజ్జ వోయె గొనిపోయె భూసురపు త్తు జముండు ౨౮ అర్థ... బాలుండు == పఎవా డు (శికువ్రు (బాలో ఒక్టే శ్వేభపృచ్చయో ఇ (హైను ఏ) అషోడళా దృవే ద్బాల స్తరుణ స్తం ఉచ్యతే వృద్ధ స్న్యాక్‌ స్పప్తతే రూర్జ్వ్యం సర్టీయాన్‌ నవతే. పరమ్‌ అని స్మృతి వయోవిభాగ మొనర్చినది (చూ హలా వి )] పోయెన్‌ = అగపడకి పోయెను. ప్పన్తకము పోయెను _ అని (వ్యా యదు. వృష _ ఖొజ = బంమున్‌ = యాదవుల సైన్యమును [(యాదవులలోనిచే యచువ్కష్టథోజవంళముబ్భు స్టాల్బసామర్థ్యనై న్యేషు బలం నా కాకంరిణో (అను )] చిన్న బొయెను = వేదము (దైన్యము) కం దాదును చూడన్‌ = బూదుటకు ఏచ్చినజనంయి (కర్త డించి = వదలి పోయెను = వెళ్లైను (ఇది యెమి యగు నని కెలియ వచ్చిన యిరుగుపొరుపవారు కొంతసె పండి వారిదారింి వారు నాగి పోయి రనుఎ) మదీయ సగాండివము ౯=నా దైన ధనుస్సు లజ్జ ఓ పోయెను ా ఎగ్గు $8ల దాయెను [(ధినుర్ధరున కైనంగ్గు ధనుపునం దారొఎతము) లజ శదిము సంన్కృతమేకక (అచ్చ) తెలుగును కలదు ఎగ్గు నా లజ్జ యన 1వు బబ్బితి జ చ యన నాన యన స్చడీ కన ను లజ్జ పొలము (ఆం భా 4) జసుయవాయ ( లా అడ నా న్‌ు ముడు. భూసుర ంత్తిక్‌ = (బొహ్మణకుమారుని కొలిపోయెన్‌ = తీనగొని వెళ్ళెను (ఠం కొని వెళ్లినవారు యనుభం ల్లైనను యమునియాజ్ఞ చేతనే వారు కొని సోవుటను జేఎ యను డు కొనిపోయెను. అనుట జరగినది]

మందరసవాతిము 08 తా ___ తాము కానరా కుడ గనే యమభటులు పుట్టినకఎగందును యాచవబలము విజయు+డు చూచు చుండ గనే వా రందలబ కిన్నులు గబ్బ తీఎకొని తృణ్యపప్రాయముగా గూడ వారి నెంచకి నిర్భయము గా సాగిపోయినారు పృష్టినబాలు డు పుట్టినశ్లే మఎమాయ మైగా డు పొరిగింటి యవమృ్మలక్కలు వచ్చి ఓదార్చి వారిచారిని వారు వెళ్లినాయి విజయమె కాని పరాజయ మేనా డును ఎయి గనియర్జును డు యాదవసైన్యము నేదు త_కు దాపరించిన అలవంపులకు విన్న బొయి చాలదై స్య. వివాంచినారు. (లోశైకధనుర్ధరు డగు నర్దును డు దుర్చేద మగు గాండినమంిచి మవోధను వుండియు నే డు తాను పరాభవముపా లగుట తినధవువు పరాభనముపా లగుటమే అని భావించి దానిదే శ తలవం పను చున్నాడు) విశే __ (చిన్న బోయెను చిన్నవోయెను అని వూర్విఎ స్తకిపారము ఇది అసపార నునిఎం చును దశావతారచర్శిత నిర్ధారకము - ఇ ట్లను చున్నది అని విన్నవించిన్వుడె విశ చిన్నంబోయె దైత్కపీరు డు (680(చూ సూ ని చిన్నదోయె అనియే శంణా ఛాత పా (7ండివము అలజ్జవోయెను) ఇట చేతఎధిక్క మగుంగ్గు అచేతన మగుధనుబ్సునం దారొఎతి మైన దాస సమాధి గు+ము శగు-మునుగూర్చి కావ్యాదర మి ట్లను చున్నది _. అన్యధర్మ స్తతో ఒస్కత్రి లోకఎమానురోధినా సమ్య గాధీయకే యత్ర న సమాధిన్మృతి ఈ దెత క్యావ్యసర్వస్పం సమాధి ర్నామయో గుణ _ కవిసార్చి స్పష(గో ఒఎ త మెన మను గచ్చితి ( పరి 88 00ల్లో) అలం __ పోయె పోయె. అనుకీతియనుప్రాస మిట శద్దాలంకారము దండి దీపకిటే దము లన దగిన = పదొవృ్తి అర్హావృ త్తి ఉభయాప్పృ త్తి అనె అబ్బ త్యలంకరము ల

అద అ అవవ అటి న!

ఇర్కొనినా దు అం దిది ఉభయావృత్తి అన దగిషది లక్షణ మి ట్టున్నది = అర్హాబృ్బత్తి పదా త్తి రువయావృష్తి తేన చ. నీఎకిస్టాన ఏ వెష్ట మలజ్కార(లయం (వాన్యా = పరి 8ల్లోో వ అవింధంబున “ ండివమ్ములాను వ మ్మయినం [గమ్మునుమ్ములికంబున విన్న

చై ననన్నుం జూచి యరిఖప్రుండు ౨౯ అర్ధ ___. ఈ -- విధమునన్‌ (ప్రై కజెబ్బన (ప్రకారము గాంఎవమ్ము వావుజాండీవము యొ క్క. శక్తి (ాండీవమున కైన (రూపాం) గాండివము గొజ్జ్యిజూ త ంజ్ఞాయామ్‌

రశ ఉ త్తరహరినంశము._2ఆ (5 లె 0) ఇట = (టూస్వా దఎ భవళి గాజ్జీవం ధను రితి తుల్యా బా సంవాతా డిర్ద్యహా స్వయో ఉభయథా చ స్యూతం (ప్రణీఠమ్‌ అనినది కశక (మొ ఏ వము్యుశ అయినన్‌ = వ్యర్థము కాగా (5 ర్యసాధకము కాకపోగా ౨ అనుట) (శమ్ము +- ఉమ్మలికంబునన్‌ == అతిశయించిన సంతాపముతో విన్నన +- ఐన = చిన్న బొయిస (ముఖవికాసము లేక యున్న-అనుట్స నన్నున్‌ ఆగ్గావిస్రండు = ఆ(్రాహ్మణు డు గదాహ్మణద్చిజవి(ప్రశో్యత్రియళబ్ద ముల కొకవిశేషవిభాగ మేర్ప-చినది పాయశ్ళిత్తకాండము. జన్మనా శ్రాహ్మణో జ్టేయ సంస్కా రై ర్లివజ ఉచ్యతే. విద్యయా యాతి విప్రక్వం తిథి శోతియలక్షణమ్‌ (చూ హలా వి కువిశేషవివక్ష. లేకయు.. గానవిద్చు చున్నది వీనిపయోగమ్యు చూచి (ఫై పద్యముతో అన్వయము) తా -- ధనుర్ధరులందజకం టె ఒకవిళిష్టత వవాంచుట కర్టునునకు గాండివ మొక పధానకార ణము అది నే డు (వాహ్మణకర్యము నాధింప జాలమిని ఆతనికి చాలగొప్పవిషాదకారణ మెనది దానిచే ఆతనిముఖము కొంజివాన మై చాల కోభపడు చున్నది అన్టిసమయమునందు గోరుచుట్టువై టో కలిపో టనునస్లు (బ్రాహ్మణు డద్దనుని జూచి ఆతనితో (ముందు నొడువురీతిన్సి సంధా ఎంచు చున్నాడు విశే _- (విప్రండు పాదుక్సి త్తకాండము విశేషనివతకు చెందిన యొక విశేషవాచకళబ్దముగా దీనిని పేర్కొను చున్నను సాధారణ(బాహ్మణవాచకము గా ఇది స్కుపబద్ధము ద్విడాత్య(గ్ర జన్మభూదేవబొడివా విపసశ్చ (బ్రాహ్మణ (అమ ) (మొ ్ర అను చున్నవి ఇచ్చట _ ఈ శద్దిము వెేషవాచకముగానే (ప్రయుక్త ననుట ఉచిత మనిఎంచును (శ్రీకృష్ణ డీతనిని సంబోధించునప్పుడు చాలవబకు భూసురోత్తము డు భూసురకులా(గ్రణీ అనుఠీతి నను చున్నా డు నుబాదేవుడు. వసుధామరు డు ధరజిదేవు డు అనురీతియే ఇతరులు వచించునప్పు డైనను కనవచ్చు చున్న దీంనియం దీీసకరిణమున నిజకువూరుని యమం6౬ డపహరింవలగా బాహ్మణం వ. ఉర్జుముని దూజుట

ళ్‌ ఓపార్ధ నిన్ను నమ్మితి

బావని రఠీంప కి ట్లపార్టు డ వై "తే

నాపాలిపా రిజాతము

గోపాలకచ[క్రవర్తి గొని రా న్టైతిన్‌ 8౦

మందరిసవాతము ర్‌త అర్ధ __ ఓ పార్ట = ఓ యద్దను డా (పార్దండు - పృథ అనునది కుంతికి మఒయొకి పేరు ఆమెకుమారు డ9 (వ్యు ఏ) నిన్నున్‌ నమ్మితిన్‌ (నీయందు నమ్మక ముంచితిని = అనుట) పాపనిన్‌ == ఒవిడ్డని రక్షింపక ఇయి=ఈ (జరిన) విధము” అపార్జ డవు (అప అర్జు డప్పు = అసర్థకారివి కీడు చేఎనవా డవు (అపొర్జము == అనర్ధము అవాఆము కీడు అది నా! థి కలవాడు అపార్డు టి (ఆర్భఆద్యజంఅము))] ఐతి (వి వ్‌ 2 ఐతివా (2ఎ ప పళ్నార్శక మై ఆశ్చర్యిమునుగూడి కెలుపును (నమి్మినివానిని జెజచి విశ్చాసలూతుకు డ వైకి విది చాల ఆశ్చర్యము.అ౨ భాఎమ్సు నాపాలిం పారిజాతి మున్‌ = నాయెడ (నావియమందు) పాతజాతమం్సై న్నర్హించువానిని (నే సది కోరినను కా దనక కొరిన దెల్ల తీర్చువానిని _ అనుట గోపాలకచ్యక వర్తిన్‌ = ఆపులను గాచువారికి (గొల్ల లకు (ప్రభు వైనవానిని[(లేక (శేమ్టు డైనగోపాలకుని శ్సీక్పుషుని (ఉపమిఅసమాసము) వక్రవరి శబము (ేషారకము గూడ గందు పద్మావతీ చర-వారణచ్యక్రన శ్రీ అని గితగోవిందము _ చారణచ్శకవర్తీ _ నట్యశేష్త అని తిట్టి! గా అవాలి అట 0 చ!

పాలయతి (గోవుల రక్షించెడివా డు అనెడియర్దమునందు. పాల ధాతుప్పునకంక ణ్పుల్‌ (ప్రత్యయము _ బృందాననస్థగోపాలు రిందజు మును లనిసది పద్మప్పరాణము _ గోపాలా యునయ స్పర్వే వై కుణ్జానన్షమూ రయ (అవి, కొని = (నిన్ను నమ్మి తీబకొని రాన్‌ వతిన్‌ = రాక్రిపోయితిని (ఆతని దీఎకొని వచ్చినచో త యాపద తబ్బ యుండెడిది నిన్ను నమ్మి వెడితిని _ అనుట)

లౌ _ వాహ డు తనశంతానము నష్టము కాగా భరింపరానిఎ త్త శోకముతో అర్జునుని నిందించు చున్నాడు _ అర్జునా సివు దంఏములు పలికి నొళిశువును కాపాడెద నని ఇందులన పూని వచ్చితివి నిన్ను నమ్మి నేను చెడితిని శ్రీకృష్ణవనగవాను డు నాయందు దయ కలిగి యుండును ఆత డు పారిశాతనట్లు నే నేది అడిగినను అడిగిన దకిగిన బ్లవిళ్యచు కా దనకి నా కిచ్చు చుండును నీ విందులకు తగుదు నని ఎద్ధపడ కున్న ఆఎ డు వచ్చి నాయాఎద తీన్చడినా లు సీళక్తి నీ వెజు గక సీకు మించినయీవార్యమునకు ఖాని నన్ను నమ్మించి ఆసదపాలు చేఎతివి (ఛాహ్మణ్య శికు వాత్యామవోపాతికమున కొడి గబ్టితివి నమ్మినవారిని జెజివి విశ్చానమూతుకు డ వైతివి ధర్హాత్తు లగు కుంళీపుడ్డులలో పతిగణింప దగినవా డివు నీవు కక పోవుట చాల ఆక్చర్యయు . అని చూజటెను విశే __ (అపార్జుడ్రు న + పార్ట డు అనువ్యుల్స త్తికో సృథాఎత్సు డు కనివాటు - అనియు వవించునవి ఇది సృథాపుత్తు లు (కుంతీపుక్తు లు అందజు శూరులు ధర్మాత్తుణు ఆట్టీవా

56 ఉ త్తరహరివంశము_-2ఆ డవు గక వారియందు తప్ప బుట్టి వారికి గూడ అఎయశస్సు తెచ్చితి వినుట దీఎపలన దెలియ నగుబు (పారిజాతము) దేవరాన్నకము ల్రైదు. సపళ్డో ఒకే దేవతరవో మన్దార పారిజాత సంతాన కల్పవృక్ష శృ ప్పంఎవా హలిచస్షనమ్‌ (అమ ) ఈయైదిటిలొ పారిజాతము చాలగొప్పది నేజ (ప్రభావాదుల బట్టి - తేషాం మహార్దాసనసంబ్ధతానా ముదారి నై పథ్యభృతాం స మద్యే. రరాజ ఛామ్నా రఘుసూను. రేవ కల్పదుమాణా మిన పారిజాత (రఘు 86 8) కల్చదుమము అనక పారిజాతము (శ్రీకృష్ణు డనుట ఇట జౌొచిత్యమును పోషంచినది చ పిలిచితి న్న్న నిన్ను ? నతిఖీతుడి న్నివ డ నమ్మినాడ నీ

పలు కనృతంబు గా దగునె ? సా జెడుబంధ్రకు గాళ్లు సా“ాగా

నలవడు నన్న పోటుమగ డై యిటు చేబతిగాక యాంతో

నిలుతు మురారి న న్నచట నీళుల ముంచిన జాల ముంచినన్‌ 38౧ అన - అర్జునునితో ఆడు(్రాహ్మణుని మాటలే ఇవియును అర్థ నిన్నున్‌ ఎలిచితిన్‌ .- అన్న == ఎలిచితినా (నేను ఎలువకయే ఇందులకు నీవు “ వచ్చి కార్యహాశి యొనక్చితి వని భావము ఇట (ప్రళ్నార్ణకమునందు నక్త్రసంతాపమును తెలప్పచు అన్న (క్రియకు చేరుట విశేషము నేను నిన్ను ర మ్మశినానయ్య సీ వై ఎచ్చి యిస్లు చేఎతివే అని (ఎ )) అతివీతు డన్‌ + మిక్కిలి భయపడినవా డను (అర్హ డను. అనుట విపు డగు = (బ్రాహ్మ శు డను నమ్మినా డను = నమ్మి యున్నవా డను (రక్షింతు వని నీయందు నమ్మక ముంచినవా డను _ అనుట) [వ౩రలోపమున 3ెచూ బావ్యా (క్రియా

సూ ]] నీపలుకు = నీయొక్క మాఎ (కర్పృుషష్ట్యంఅము నీవు చెబ్బనమాట (ససుఢామరు

(పార్టన తీర్చ నన్ను బంపుము పనివినిమెద (2౪ 20ప) అని పంతము లావు మెజయ శ్రీ కృష్ణునికడ సీ వాడినమాట - అనుట అనృకంఎి = అ త్యము కాన్‌ -- తగునె = అగుట ఉచితమా (బాల అన్యాయ్య మనుట్స ఇట్లు కొనిసనిఎ నీవు పూనివచ్చి ఆర్హరక్షణ మొనక్స మిచే ఆగుదుష్ట్రతము (బ్రాహ్బ్న శాపచారముఎలనిపాపము. శిళుహఆ్యబంని పొతకిము.. విళ్చా ఛాతుకతవలనిదురితము అనృతి మాడుటవలనియఘమయు_ అర్జించికొని అధర్మాత్ములలో అగే సరుడ వైతి =ని భావము] పాజెడుబండ్లకన్‌ = పరువు లెత్తెడుబండ్తకు చాలవెగముతో వెళ్లెడిబండ్లను నిలుసుటనిమి త్తము అనుట సంక్కృళమునందు చతు న్థి ఇట్టిచోటులందు కాన

8] మందరగబాతము 67 వచ్చును ఖలేగ్యో యాతి ఖం న్వాహర్హుం యాతి [క్రియార్ధోపసదస్య చ కర్మణి స్టానిన (8 టి అని పాణినియము. కురువిభురజసూయమునకున్‌ ధన మిచ్చిరి రాజు లెల్ల (నభా న 202) అని నన్నయ] కొళ్లు = పాదములు చాప న్‌ = దీర్ధములుగా (పొడువైన వ్యూ జయా (అట్టుపె స్ట గా అనుట అలఎడును -+- అన్న = (కార్యము నెజివేటునా (బండ్లు ఆ గునా తగినసాధనసంప త్తి కార్యతారతమ్యవివేకిము కావలఎనళ _క్తిసామర్థ్యములు లేకి కేవలసాహనము చూఎనంఅనే దుష్కరకార్యములు ఎద్దింసవు సరికదా ప్రమాదము తెబ్బ పెప్పు నని భావము పోఎయిమగ డు = యుదకూరుడు" ఐ = ఉండి (యుద్ధహరు డట్లు యు ఛా న. కానవచ్చి అనుట ఇం = శ విధముగా (కార్వబోని కిలుగునన్గూ) చేతి (వి కాకి = రఎతివిగాని (లెనిచో _ జ వ వో జరఎతివిగాని (లెని అనుట అచటన్‌ = ఆవోటనే (శ్రీకృష్ణు డెచ్చట ఉన్నా డో అచ్చో టనే = అనుట (ఆబ్భక్షణన్యాయమున అవధారణార్థకి మిద్సి మురారి = శ్రీకృష్ణుడు నీ బ్లలన్‌ = సీళ్ణయందు ముంచినన్‌ పాలన్‌ ముంచినన్‌ (దు ఇపెస్టినను సుఖపెస్టినను - అను టి (ఆసతోన్‌ = కుమారు డు (బతుకు ననెడ్రి అపేక్షతో(ఆం డు వచ్చెడినజ కనుట్స నిలు ళున్‌ = ఉండెంవా డను (నిలుచు = ఉండు అంధవ౫ారంయి నిలుచునే యర్కునెదుట (వి జ కీ ఓ (మొ (చూ నూని) తా __ అడ్డనా రమ్మని నిన్ను నేను ఎఎన లేదు మబూళూరు డ సని యహంకరించి నీపు నే శక్తికి మించినయీపనికి ఎద్ధఎడితివి నన్ను నమ్మించి వచ్చి కార్యము చెజచితివి నేను (బాహ్మణు డను నీవు నామెడ ఎంతటి యాదరిముతోనో వర్షించి నా కపకరింప వల-నవా డపు అస్టనీవు నన్ను నమ్మింవి (దోవూ మొనర్చుట ఏమిధర్శము అది క ఆపన్ను డను ఆఎన్నార్హిహరణము క్షత్తియధర్మము అది వేయక స్వధర్మము తబ్బతివి నన్ను రక్షించెద నని పలికి అట్లు చేయక నూట తబ్బతివి తగిసళ క్రిసామర్త్యములు లేకి ఉన్నట్లు అహంకరించితివి ౧౧ న థి ఉగ్గ నీ శక్తి నీకు తెలియ డాయిను నీ విందులకు ఎలువనిపేరంఎము గా ఎద్ధసడ కుండిన నేను శ్రీ కృష్ణుని డనే ఉండి నీవే గాకు ది క్కిని (ప్రపన్ను డ న్వై ఎక్రిరక్ష మొనర్చుకొనెంవా డను అట్లు జరగి కుండ జేఎ నీవు నాక బూరుని నన్యాయము - యమునివాా బడవెంతివి నీయం అంపాపార్కు డపు సీవె అసు చున్నా డు గ్రాహ్మణు డర్దునునితో విశే __ (అలవి డను) ఆఎన్నుల కథయదాన ఎ రాజుల కిఎళ్యక_రృవ్యము అనుకారిశీ ఎౌర్వేషాం యు క్రజాప మిదం తవి ఆపన్నాభియస్యతేము.. దీక్షితా ఖలు పొరవా అని (శాకుం ఃిఆ (క్లో ఏ ఇచ్చట అతి శబ్దయమి అర్థఎంతము అధికఖీకు లగువారిరి క్షణము విశిష్ట

స! ఉత్తరవారిఎంశము___2ఆ

ధర్మ మనినది భారము _ అక? కిట్టు లనియె సమరతం౦గిణి సూను డధికవితు లైనసజ్ఞ

నులకు నధయ మొస గి యలఘుసౌఖ్యాత్ముల జీ అ యెంతియును విశిష్ట చముధిప (శాంతి

౭ 82౧)

(విం డను విష్పల గూర్చి భారత మి బ్రను చున్నది - విను ధర్మమునకు (బాహ్మణ జనము

జననచదేశ మగుట జనపతి భకిం గొనియాడి యసూయావ ర్షను డై తగు వి్రకోటిసం భావింపన్‌. (శాంతి 2 402) క్రియశబ్దమునకు (వార ) ఇస్లై వ్యుత్పత్తి వచించు చున్నది _ బాహ్మ౫౨క్షత(త్రాణజతత్సరత కేఎ కత్తియాభిధానంబు (ంతి ౨2వ ర్‌

(నమ్మినా డను విశ్వాసఖూతకుని భా్చ్చె ఆగమ మి త్తను చున్నది న్‌ (బహ్మవాక్మాదిపాపా నాం కిధంచి న్నిష్కూతి ఎ4పత్‌. విశ్శానహాతకౌనాం తు నిష్కృతి ర్నాఒస్త ముత్రలత్‌ (అన్సి (పలు కసృతంయి గా దగునె) అన్ఫతిముకంయె మించినపాఎము ల దను చున్నవీ ఎంచమవేద ము _ కుదురు సమస్తధర్మిములకున్‌ విను సత్యము యోగమోషస త్ప్సదముఎ సత్యకార్యయిలు పాప మత్యముకంక కొండు లెదు దల స సనశ్చమేధములు దొమ్మిదినూఖణులు వెండి నూజు నె మొదవిన నీడు గావు భరతో త్తమ “ప్యముకోడ(నాపుకునొ (శాంతి 84 8) గాట్లు ఇది వ్యాపివోరిక యుని టమోగర్హము కా దని అప్పకవి ఐనఘు తిక్కనాదుల్నపయో గము అన్న వని ఆత డే అను చున్నాడు 0 ఇజ్లైములునా 3 (గవ్యాదు లిట్టివి కావని ఆతం యాశయమయు హరిమవ్యకౌ శ్తీగు శ్‌ గ రాదు తిల్చనొజ్జ నార గా న్లోఎంచు రచించుట ంచి కజలు చెప్పుకొనిరి మీ” శ్రనిచెఎగి కృతుల (అప్ప | క్రి అగ్చూకవి “ంస్కతమర్యాద నను“రించి. సంస్తుత మునందు (తల్ల గల్లా మలబంవ దెశ్య ము లివి యనియు శల్లాదుంను భవమాత్వామలట్లు తిక్కనాదులు (ఫయోగించినను టయోార్తము లివి కౌ దగ వనినా డు కొవ్యాలం౫ర లా(త్రలృ త్తి ఇ టట్లను చున్నది లోకిమూత్రప్రయు క్రిం గాబ్యుమ్‌ - లోక్‌ ఎ య (త్ప్రయుక్తం పదం న "స్తై త ద్లామ్యమ్‌ యధా -_ష్టు కధ రోదితి పూజ ఎ) తేయకు. లన్య దఎ తల్లగల్లావకం (దషవ్యమ్‌ ఇట కాఎరేనువ్యాఖ్య ఇ

వ తి టా అత పూత్క్బూ తేతిసదం చామ్యుమ్‌ త్య కాన్వె (పాచుత్యె+ పసయోాదర్శనాత్‌ తామ్బూల లం

మందరసవాతము 88

(చూ 2అధి అధ్యా 7సూూ తల్ల గల్లా దులవంటివే పండ్లు బొడ్డు కాళ్ల మొద ఉం ల! లిం న. లా అగునవి అళి వీనికి లోకమ్యాం ప్రఎడ్జియేకాని (వీనిని తిక్కిని ట్రయాగించినన్సు కాఎ్యాయిలం దు ప్రచుర్యసయోగిములు వీ5కి లేనందున ఇవి (శావ్యయులందుు (ప్రయోగార్హములు కా వని అస్పకివియాశయము. కానొప్ప ఐనను _ చండ్లు ముడ్డి వంది య్యశ్శీలార్టకిములు జుగుష్సార్థకి నుల (ప్రయోనర్హిములు కావద్చునూని ఏదొష మెయు గక లోకివ్యవహార్యప్రంద్ధిమే దోషము గా కిలతౌళ్లనింటివి ఎయోగార్హనులు కావనుట ఉచిత మనిఎంపదు అందులకే వీవిని నన్నయా దులు ధారాళముూ (ప్రయోగించుట దాలన్యాక ర్తి (మొ లాక్షణికులు సాధించుట జరిగినది ఇక కాళ్లు అనుదానికి అడుగులు అన దగు ననుట శిష్ణవ్యవవోర్యపదర్శినిమాత్రిమున కిని ఉం టి ఎందును తెలు గున సంస్కృృతమునందువలె శిష్ణనిర్వచన మొనర్చ వీలు కాదు నన్నయాదు అకు మించినళిష్ణు లెవరు తెలు గునందు లేరు నన్నయప్రయోగములు బహులములు దీనికి ట్లున్నవి విని రోయుతీ గ గాళ్లం బెన గెందా సనుచు బొంగి (ఆది 65220) కాళ్ల 'సేతులు గడిగౌొని (ఆది 6 20వ) (మొ ఏఎయుద్ధమును నర్థించుచు నీరరసమునందేకాక ఇతర స్టలములందు గూడ కాళ్లు తిక్కన (ప్రయో%ందచినా డుంచూ కాళ్లయొబ్బదము (విరా తి2ర్రి కాళ్ళును దేతులు (వేల (విరా £ గ విల్బ్పగ నేరవు గాట్లు (భివ్మ ఈ 8 )(మె సోపు నాధు డు దీనిని ప్రయోగించుట కి క నిఫ్యంతిర మేమి (పాఖెడుబండ్లకు గాళ్లు పాస గ్రా ఈతనితరువాతి వా రీసామెలను ఇ ట్టుసయోగిందుకొనినారు ఐన నే మాయె గాక ధరాధి తులు చేయ దగినప్టియీదుష్టళత నీకు ఐన థారంబె పాజెడు బండ్ల కెదురు కాళ్ల సా తురె యోవెళ్టికాన వినుము (కునల 288) కోరి యనర్థము తెచ్చు కొనుట అర్థ నును చున్నది నూ ని అప్పుడు ఎదురు అనునవి యిట అధ్యాబో్య్యము అల వడిను అనుదానికి _ ఒప్పునే == తగునా (అనదు = ఆ అర్హముు ఈసందర్శమున కీయర్లము థి నా!

గూడ ఉచిత మన దగినదే ఈఎద్యార్థమును ఎత్హా(పెగ్గడపద్య మొకచి ఇట్లు విచించు చున్నదిం నిక్కపుబంఎ వై యిప్పుడు నీరజనాభునిమందటం గడున్‌ మిక్కిలిమాట లాడి యియి మేకొని పల్చతి రార్యభార మీ వ్కట నీవళంచె భుననై కధురీలు డు దానవాంచఠుం. డెక్కచ్‌ చేయు బత యిం లెందట గూచ్చెప. జేయ నర్జునా (వారి ఉ 5 ?4ఇవి యంతియు గంభీరమి 7 ఏచిం? ఎంపరనదంకముగాకా పారలౌకికఖీతిని (బదర్శించుదు సామాజికల జృాదయసులు కరుణమయము లగునల్లు చేఎనా డు నాచిన

680 ఉ త్తరహతివంశము.__2ఆ ఆలం -- కావ్యలింగము (వాక్యార్థ హేతుకము [అతిధీవ డను వి డను నమ్మినవా డకు (ఇట్టినాయెడు సిపలు కన్ఫతంబు కా దగదు అని మొదటిమూ డు వాక్యార్థములు హేతువులు గా అయినవి నీసలు కనృతంబు " దగునె అనువావ్యార్థమునుగూర్చి] [ పాఖెడుబండ్లకు నలవడునన్న సజల ముంచినన్‌ అనునవి లొకో క్తులు తదనుకరణమున లోకో క్రి లోక్యప్రవాదానుకృతి ర్గొకోక్తి రితి కథ్యతే అని లక్షణము ] క మే లైననుగీ డైనను నాలవపా లాఫలము ధనంజయ రజా శీయినకు జేరునీవీ జాలుని రథ్షింప వట్టిఫల మంద దగున్‌ 5౨ అవ ___ బ్రాహ్మణునకు -డు చేఎనందున నీవు పొస నుందక తప్ప దను చున్నా డు (బాహ్మణు డర్లునుని జి అర్హ __. ధనంజయ = అథ్దనా | ధనంజయో ఒర్జునే నహ్నొ అని (విశ్వ ఏఈ'పేరు తనక్ష ఏర్పడుటకు కారణమును అర్జును డిబ్లు వివరించినా డు * సర్వాన్‌ జనపదాన్‌ొ జిత్సా విత్త మాథభ్రిత్య శేవలమ్‌ మధ్యే ధనస్య తిష్టామి తే నాహం ర్హాం ధనంజయమ్‌ (భార విరా శీ4 త్ర] మేలు = పృవ్యిము ఐకన్‌ = జరగినను కీడు = పాసము ఐనన్‌ = (పప రిలి నను ఆఫలము = దానిపలనిపంణామము నాలనిపాలు == నాలుగనిభాగిము రికెశీలునకున్‌ == రక్షించెడివాలికి (ప్రజాపాలక డగువాని కినుట) చేరున్‌ = (ప్రొట్దందును నీవు ర బాఎయ)ిన్‌ రఒంసవు 2 కాపొడినవా డవు కావు (కొవున అనుఎ) అస్టిఎఎము (నాల్గివివంకుపాప మ నుట) అందన్‌ = పొందుట (భావార్థకన. జ్యంత షు తగున్‌ = న్యాయ్య నగును లేదా _ అందన్‌ -£ తగున్‌ =పొందపంయును [విధ్యర్థక మిట తగున్‌ * అల మాకందము కండ ఉగ దింస దగు ఎయ్యం ట్లొక్కదో వేయా సలె సంపంగికి (దబ్బటం బిడనలె న్నాసంతికల్‌ నెడుగూ డలు ట్టందగు (విప్ర 260) (మొ)(దూ నూ ని)] తా _- రాడొ (కత్తియు డు పజలను “వాడునప్పుడు రక్షించినందువలన వబ్బుపుశ్య మై నను రక్షింప చేనప్పుడు దానినిలసి ఎచ్చుపా మైనను నాల్లవవంతు పొందనలయు నని కాస్త్రము వచించును. నీవు నాబాణని "పాడసందున నీ కీబహ్మహశ్యయందు. నాలవనిం తనుభదిం పక తస్ప దని అర్దునుంతో (బ్రాబ్మాబు డను చున్నాడు

మందిర” వాతము | విశే __ (పజల పుణ్యపాసములను వారిని రక్షించుటనలన రక్షింపమినలన (నాననింతు రాజు పొందుట థారత మిట్లు వచించినదీ _. ధూకొంతుం డింతయు నెలింగి యృర్హ్మప్రకారం బుల (బజ నడిఎ రక్షించినం (బజాకృతం బగుధర్మింబునందు జళుర్థాంశంబున కుక్తుం డగు (బజల దాఠకంబులం బొరయ కుండ నరయం జాలక దండ్యవండనరవాతుం తైనమబావిభున వారలచేఎనపాతకంఎిల నాలవపాలు వొందు (శాంతి 23000 సంవారి గూడి ఇ ఖ్లను చున్నది = రక్షిష్యా మీతి చొక్తం తేన చ రక్షితవానఎు శృణు వాక్య మిదం శేేం య క్సృ మృర్లణ దుర్మతే వృథా త్పం వ్పర్ధినె నిత్యం క్చి'ష్టే నామితబుస్టనా యవి స్యా దిహ గోవిన్హా న్లైత దత్యాబాతం భవెత్‌ యథా చతుర్దం ధర్మస్య రక్షితా ల;తే ఫలమ్‌ పాం స్వా ఒఎ అథా మౌఢ భాగం (ప్రాప్నో అ్యరిక్షితా రక్షిష్యా మీతి చోక్తం కేన చ శక్తో ఒసె రక్షితుమ్‌ మోఘం గాణ్జీవ మేత త్తే మోఘం వీర్యం యళ శ్చ శ్రే (హారి విష్ణు వీఅధ్యా శీఎ వణకు రాజధర్మము ” భారత ముడాహశించినను ఈ పట్టున (5౦ హరి రక్షితా అని రికకసాధార *ధర్మముూనే దీనిని వచించినది నావన తన్ఫీలారిమునందలి యా తృచ్‌ (ప్రత్యయాంతమును తాను (జాగరూకింతో గవునించినా ననుచు రకిశీలునకు అశని అనుందిం చినాడు ఇ క ఈపట్టున (సం హఠి) దుర్మతే మూం ధిక్‌ _ అనురీతిని సాగి ఎల్కా దారు డాఖండంళ ప్రతు్య్యు మనుటను (ప్రదర్శించినది (బ్రాహ్మణు డర్జునుని నిందించుఎచ్చున ఎక్టా(పెగ్గ డయు నూలనును గా దనక సాగి తనమైతిహాఎకద్భప్బని దెలియ జెబ్బనా డు (బా్మ్మాణుని ప శ్రోోక 'మెంతగా గట్టులు తెగి పాణు సన్నను (వాహ్మణు డెంతఎరుషవా క్కయినను - శ్రీ కృష్ణుకప్రాలనఖు ఎ నరావకారము లోకై కపీరు డు నగువిజయునియెన కమా లుడు ౫వు ఎన యీవ్విప్ర క్రి చేఎన మితి మించినయీనింద కౌవ్యదృష్బతో ఉచిక మిఎంపదు అందు-కే కాని లము. నావన - కవి కొకపరీకొస్థానము - శఃసంవిధానమును గుత్రించి దురృతీ మూ ధిక్‌ (థ్రీ అనురీతోదజాంమును త్రోనకా జని వ్యాణో క్ర్యాదులకో రసవం మగునట్లు తిన రసపోషణసంచిధా ఎచ(క్రవ ర్తిశ్వము తేటతెల చేయుచు (బ్రాహ్మణధాత్త్యయు బనా (ప్రదరితము ఆ నీ. కమాన్తూ్త్తూ యగు -హ్మ-జాతియెడ న్నిివాయము శర్చళూనృకము - జే వివేం మడు గంట నీయకి. మషతనంనిప్త క్రళోకావేగచు. ౧0కింది “౦సారి యగు (బ్రాహ్మణు? శుబ్బంద్రు మము ను జేయక _ శ్రీకృష్ణునవియందలి యాం ౨వ క్తిభావమున కెరోటుపాఎ లిసుకుంతేవి రా నీకి అర్జునునలయం దైన (9) ఎప్షపశావతిరొదానముతోడి యహంభాఎమునకు పళ్చాత్తాపఎడు చున్నా డో అనుసిబ్లు నిందింసనియశ్లే గంభీందుా నిందించు దున్నట్లు ఈబ్రాహ్మ+పాత్రమును

(2 ఉత్తరహరివంశము.__2ఆ చిత్రించి రసజ్ఞుల కాహ ప్పట్ట జేసి ననుటదాప "ని సత్యము ఇందులకు సహృదయు లెన్వరును తల లూ పక పోరు క నీ వేమి సేయు దీగాం డీవము నీ కిచ్చి యిమ్ము డెప్పర మైనన్‌ లావు గిల దంచు బలికిన పావకుచే గాదె కోలుపడితి గుమారున్‌ 38 అవ -- అర్జునుని (గ్రాహ్మణ. డు (నిందింపనియళ్ల్రే నిదించు చున్నా డు గంభీరము గా అర్థ __ నీవు (అర్జును డు ఏమి చేయుదువు (నీదొష మేమియు లే దనుట్సి (ఎందులకు కారణ మేమో. చెప్పు చున్నాడు నీకున్‌ గాండీనమున్‌ ఇచ్చి (భాండవదహననుబ్బుడు (పావప డు (అగ్ని) (కర్తృ ఇమ్ము (కన్‌ అధ్యాహార్యముు ఇమ్ముగన్‌ = బాగూ డెప్ప రము = ఆపద (రూపాం ఇది దెస్పరమునకు ఐనన్‌ = కలిగినప్పుడు లావు=2ళ క్షి (అన్జె యాపద తీర్చ గలసొమర్థ్యము) కల +- అది = కలిగినట్టిది (ఇద్సి అంచున్‌ = అని పలి కిన పావికుచేన్‌ కాదె == అన్నిచేతనేకదా కుమారున్‌ == బొలుం కోలుసడితిన్‌ = పో గొట్టుకొంచిని (అగ్ని దేవత కొవున ఆతనిమాట అన్ఫఆము గాదు సళ్యమే అగు నని నమ్మి నీరాక కంగీకిరించితిని ఆపత్సమయమునందు అగ్ని చెబ్బన ట్లీది ఉపయోగసడక పోయెను అది కొరణము గ నాబాలు డు యునిపాల బడి నృుతు డైనాడు ఇందు నీపు చేఎసె దే ము న్నది అని వృాజోక్తి చమత్క్బృతితో నీదే దొ మను దున్నా డు (బ్రావ్బాణు డు ఠా - అగ్మి అరుణునిధను నై కాండివమయు తీఎకొని చ్చి శ్యతువులనలరియెంం చయాపద నైన అనిలీల గా తీర్చ గలదిది అమోఘ మైన (న్యెర్ధము కాన్సి మహాధను బ్బది.అని నీ _చ్చినా డు థాండవ మనెం యిం(ద్రునివినమును దూంపవలబనప్పుడు అది ఈఅయుస్మదనమును తీర్చుటకు నమర్థము కాలే దనివ అది సీదోషహూ దేవత లసత్యవాదు లై నారు వారిదొష మడి [దేవకా వా క్కమోఘ ఎయ్యు నీయందు ఇలింస లేదు అన్టి యమోఖు మగు సాధనము గూడ గొడ్డు వోయినది ని న్నా(శయింది నీయంతచియస రు డు పాపాళ్ళు డు లే డనుట దీని కైన గంభీరార్థము] విశే పలికిన భాంముడే గాదె అనునది ఇట (వావి పా) ఇది పారాం అన దగి నది అర్జ మిది పలికినభాఎముచే దె = పలికినతీబుచేంనేకడా అని భావన శబమునకు

మంచరిసవొఅము (8 విధము అనెగియర్జము తెఎుగునందు. కిలదు _ అంగునిరేఖ యయాతిభావంబున బృధువిధంబున వగీరథునిమాడ్కి (విక 260 మొ ఇట ఎలుకుటయందు 3 ర్త అగ్ని అనవలయును పురాజ్యప్రఎద్ధిని బస్ట్‌ ఇంతకంటె పావకుచే ఆనుపారమే సరఎ మనిఎంచి నవి నాకి (వీరే వా అంజా (వ్రాత పాొగూడి ఇదిపే ]

(డెప్పర మైనన్‌ లాపు గలది చాండీనముయొక్క ఖునత ఇట్లు ఏ బ్రొపబికి ది. అఎఎరా జర్ట దొ శె ఎవాంద్రవియచ్చిరాదుం _శజేయం బ(్రధృవ్యాం బఖే ద్యము ఏ్యజస్ధర కున్యసాధన[ిదాదక్షింబు నై సర్పలో కినునొజ్జ్ఞం బయి దిష్య మై వెంగు న్గైండీన మనొచాపర త్నము ఇచ్చెన్‌ వరు ణుండు పార్టునికు నుద్యద్చి(కి మోద్చాఎకీన్‌ (భార ఆవి 8 208) వరుణు డిచ్చినవి అగ్నిపేం-+ ముచేతనే అగ్ని దీనిమవామ నిట్లు ఎర్ధించినా డు ఘనధుజ యిది ాండీవం బన బవ గినధనువు దీని నస్త్రావలి పె ల్బన తాకి భగ్న మగు న ఆఅ్యనుపమవ(శ్రాభిహతళిలాపలివోలెన్‌ (ధార (కో అది 8 200) అస్త్రావలి పెల్చ్సన తాకి అనుఎ ఆపక్సమయమునందు అనుటకు బూఎక మనవచ్చును (సం హారి (శ్రీకృష్ణుంముందు (వావ్మాణు డు చాల హెయము ”ా నిందింపా ఓర్వ కాలక అర్హను డు సంయమినీనగరమునకు (యముశిఎట్టంయిసకి ) వెళ్లి అందు చాన్బా-కుషూరున స! ల సక్‌. సానిక సృర్గాదులకు సైతము వెళ్లి అందును నకి తిరిగి ద్వారకికు పెచ్చి అగ్ని_ఎ వే?మునకు ఎద్ధపడ గా థ్రీకృష్ణు డు వెలు కారణ మీందుల కున్నది నీవు భేదపడవల దని అద్దనుని అను నయించి ఆతనితో (బాహ్మ్నబునితో ((బావ్మాణ) కుమారాన్నేషణమునకు బయలుదేశిని ట్లున్న ది ఎజ్టా_పెగ్గడ సోనున హడ అర్జునుని యగ్ని్యఎ ఎశల్చత్తా ంతిమును స్ప్ప్రశళింప లేదు కొర+ మేమో. తెలియదు వార్యిపతులు వే జేమో (్రక్ఫిమ్ణరయెముట జరిఎన9ందను గూడ (్రావ్మాశి గృహమున వాహ్మణు డర్జునున నిందించున్న్నుడే ఎడ్జా(ప్రెగ్గడి వెర్చి వచించినా డు (ఇమ్ము) ఇచ్చట అమ్ముడెప్పర మైనన్‌ అశ (వీకే ప్రా (ఇన్చి యిస్సు అనిమె తంకా వాత హి వావి పా ఈ సారమె యుమ్ము యు ా సరం మైన దనిఎంఎను న్యాయ్యము - అంపడె్చెు మనుటమే సాధువు ఇ క అమ్మవేఎనేఎం అబుటవించి దిది అచట అపతికగతిు మి ఈ శ్లేశః మేమియు లేక ఇమ్ము _కియావిశేే*యు గ వివక్షిత మై 35 “ము గా సరిపడు చున్నప్పుడు ఇది యంతయు ఎఏ వేశిపని యనిఎందినది సాకు ఇదికాక 3న్‌ అధ్యావ్భాతి మై ఇట్లు ఎ మౌగింప బడుఎ. ఈతనిరంన ఇొక స్పాభావికరీతి |[విరే పా (పొరాం ) అన్నవారు అస్ట్రావలి సెల్టన కాకివ్యై ఎగున. త్యనుప మవల్రాధిహతశి

(4 ఉ త్తరహరివంశము__2£ఆ లావలివోలెన్‌ (భార అది 8 25) అనుదానిని ఆధారము గా గొని దీనియర్హము వర్థిందాన వలయును అలం ___ హృజస్తుతి యత్ర వాచ్యా స్తుతి ల్నిన్దాం నిగ్దా వా స్తుతి మర్చయత్‌ త్ర వ్యాజస్తుతిం నామాఒలడజ్కారం కిఎయో జగు అని లక్షణము (సే వెమి చేయదు కుమూ రున్‌ అనుచు దొష మంతయు అగ్నిది గాండిపముదాని అర్జునునిది గాదు అర్జును డు నిర్షో ఎఇయే అనునట్లు వచించి స్తుతివ్యాజముచే అర్జుని నిందించినా డు (బ్రాహ్మణు డు] గీ అనుచు ననుచారి యొ విపు డరుగుదేర "జేర గాండివ మిడి యజబ్ముదీయమువావ వహి మడుంగ నుడుం సు మనన మాయ మాయ గిన్నల (గమ్మ [గిమ్మజితి నేను 3౪ అర్థ ఎ. అనునున్‌ = (అన్సి పలుకుచు వి(స్ర డు = (బ్రాహ్మణుడు (కర్త అనుచారి = వెంట నడుదు చున్నవా డు గా ఐ అరుగుదెరన్‌ = రా ండివము(ధనుసు ను తేరన్‌ = రథమునందు ఇడి == ఉంచి అస్మదియ _. మూమ = మా చదెన _ గొప్పతనము (చిరకాల సముపార్డితము అగు నా పేరు్రతిష్ష అనుట) మవూూన్‌ == భూమియందు (లోంముసనం దనుట నుడుంగన్‌ 22 అడ గ గా (నశింప గౌ [ఈత డీ దుడుగు ను దుడ గునకు (రూపాం) అనునస్లు నిర్ధారకము - (పయో చినా డు ఎ జీయొకనో గూడ ఉడిగి మడిం మై మజచి యున్నఠటీన్‌ (ఉ హరి 8 4) అనినా డి తిక్కనసామయాజ్నిసయోగము హడ ఇ ట్లున్న ది డీకి _ ఉడి? మడు గ ఎలసె నిబ్బు డొకసాత్యకిచేన్‌ (భార (దొ? 48) తేశొమయం బైనవాపంబు మ్య్ర్రకృతి యందు. జరాఎరంబు దోచు పడుగు (ఉ హరి ల్లి 58] మడు గు 2 పంళుద్ధ మైనది (ప్రసన్న మైనది ఎన్టిఎకు చింత రేని దనుట్స అగు=ఐస నమనలు మాయన్‌ = కనబడక౦ండ టోా లేకపోశా (మఎసు చాల వ్యాకులపడ గా _ అనుట) మాయ = మోహము (ఏసు కిన్నులన్‌ (కన్మున్‌ == ఆనిరింఎ (పొదివె గవిసెను (గమ్మె నా వొలుడు నావ రించె ననువూట గాను (ఆం భా8 గ్ర (దిల్యాం తి చెందితి నని భావము) నేను (అర్జునుకిమాఎ లివి (కమ్మజితిన్‌ = మరరి3౨ి బయఎయి దేజితిని ((బాబ్బాణునియూతినుండి ద్న్బారకి కసుట) కా __అర్జు నుడుబావ్మా-క మారుని గోల్పోయినబృడు తనకు కలిగిసదుంవ్య్థను ఎచించుచున్నా డుం నా కిప్పుడు మన సె బూతము స్పరబు. గాక చాల తోభసడ జొచ్చినది కన్నులకు

0] మందర సబూాతము 89 (బ్రమ గమ్మి దిక్కు దో పక పోయినది నాధీరత్సి మేట గలబనవి అప్పుము 6ధముపై -ాండిని ముంచి (బాహ్మణు డు నావెంటరాగా ద్వారకకు (సయాణ మైతి?9 అలం __ పాదాంఎపాదాదిముక్రపద్యగ స్తము (పస్తు మగు ముక్రిపద (గస్తం బన నదియు గృతుల బం గు బదాంతో దస్తము పాదాద్యంతసు నిసృృతము పదాంజఎంహ వీక్షణ మన గన్‌ (నర 48) మడుంగి మడుంగ (న్కు (గమ్మ ౨ అనువో యనుకము [సమానార్థకత్సాభావవితి మానానేకివర్దానృ త్తి ర్యమకిమ్‌ అం లక్షణము] అ గ! అవి

క ఈరూపున బొలి వోయిన

బీరముతో వృష్టిభోజవిభు లేకేరన్‌

ద్వారవతి కరిగి నిలి వితి

నారాయణు నెదుర ఖేదన్మమమ.ఖుడ నై 3౫1 అర్హ ___ ఈరూపునన్‌ == శ విధముగా పొలి 1. పోయిన _ వీరముతోన్‌ = వ్యర్థ మైన (ప్రయోజనము సంపాదింప లేని దైన్స పర్యాకమముతో (వీరముంప నీరము-వికృ ) వృష = భోజ _ విభుం = నృష్టరాజులు వోజరాజులు ఏకేరన్‌ = వెంటరాగా (నై న్యముతోపా టనుట్సి ద్నారవతికిన్‌ == ద్వారకకు [ద్వారకా తు ద్వారవతీ మధురా తు మధూష౯ (వెజ )] అరిగి 22 వెళ్లి భేద. నమ ముఖు డను = దు ఖముచే వంగిన మొగము కలవా డనూా (తల వంచుకొఏనవా డను గ్రా ఐ నారాయణు నెదురన్‌ నిలిచితిన్‌ = నిలువ బతితిని తా _-- శ్యకువులయెడ నాసర్యాకమము భంగసడినందున వ్యాకులచిత్తు డ నై గాండివము రధము వై. బడవేఎ కా శ్లీడుచుకొనుచు తి3గి చ్చారకకు వచ్చితిని నాయస్తే యాదఎసై నృమును విచారముతో దైన్య మంది నావెంట వచ్చినది (బాహ్మణుడున న్ననుసరించి రా దొశ గిను నేను ద్వారక చేతి చిన్న బొయినమొగముతో తల వంచి ్రీకృషులియెకట నివిచికిని

ణు విశే __ అర్జునునియగ్ని(ప వేశవృత్తా ంతమును ఈసఎదర్భమున (నం హరి) ఇల్లు వర్ధించి నవి _ ఏవం శపతి వర్దా విద్యా మాస్తాయ వైస్తవిమ్‌ యయౌ కంయమినీం నీరొ య ణే తాస్తే భగవాన్‌ యను వినాపత్యి గుచమాా 8 ఐస్టీి మగా త్పురమ్‌ ఆగ్నేయం న్లైర్భతీం సౌమ్యా ముడీచీం వారుణీం తథా రిసాతిలం నాకస్ఫృష్ణ్టం._ ధిష్ట్యా న్యిన్యా న్యుదా యుధ_ తతో ఒలబ్ధ్బా ద్విజసుత ఎనిిబ్తర్యప్రతిశ్రవ అగ్నిం వివికు కృిక్లేన (ప్రద్యు మ్నేన నిషేధిత (విష్తు 2ఆధ్యా 2 20 సై! ప్త శ

(బాహ్మణకుమూరులం దెచ్చుటకై కృష్ణుండు సార్టసహితు డై (బాహ్మణునితోం గలసి [ప్రయాణ మగుట ఎ అ ట్లున్న నన్ను నొయ్యన గారవించి యా భూసురో_త్తమ జాల బుజ్జగించి సికుమూరకుల నేలోకంబ నం దున్న చెత్తు నీ కిం కేం ధృతి గలంగ 2 ననుచు బీళాంబరుం డనుపమాభరిణు డ్రై ఇ రకా మో దకీచక్రనంద శాద్మిపహరణంబు లరదంబు_వై బెట్ట దర్వికరావాతధ్వజము మెటయ "జే డారముని డించి ఫారథిత్వంబు నాకు నొన గి భూసురనహితు 2 యొప్పు మెఅసె గృతవం హకరై న్యన్ముగీవమేరు ప్తవ్పన ౫ ఇహా మగురధంబున మురారి 3౬ అన -_- (్రీకృష్ణున్నిపయాణసశ్నాహ మిందు వర్థింస బడు చున్నది ___ అర్ర -- మురారి 2 మురుఎకు శతుపు విష్పకే నా విశ్చరూపో మురారి (హ౮ )) ఎతో శ అంబిరు జు = పచ్చినిట్టుఎస్తము కలనా డు ( ఎతాన్మరో ఒచ్యుం ళా ల్స్‌ (అను ) (ఫ్రీకన్హుడు కర్త [ఇట పునమ్నిక్తి భక్షి భావోర్కార్షముతోడి యత్యాదరి మునకు బోధకము ఇటీ వోట్లి అనరుక్తి దోషము కా దని ఆలంకారికులు పదం పదార్థ శ్భా ఒభిన్నె య్యత్ర తి తృనరుక్తి మళ భావోత్క-ర్ల వివక్షాదా వ స్కాప్యాదరణియతా యథా _ దయోదరేత్పం న పాదప పాపాన కరుణోదదే (చమవిలా 8 5్లో )] అట్లు = ఆవిధము (ధైన్యదుకో తల వంచి అనుట ఉన్న నన్నున్‌ ఒయ్యనన్‌ = ఒబ్బదము గ? ననొ బారము గా (దునస్సునకు సంతోషము. కలిగించెడివిధము ) గారవించి _ ఆదరించి నీ కుమారకులన్‌ = నీకొడుకులను (కుమార శబ్దమునకం కె స్వార్థికి ౨ ప్రత్యయము (బాల కు ఉ వంటిది కుమారు డు కొడుకు = (దాహ్లే ముహూర్తేకిల తస్య దెనీ కుమార

మందరసవాతమను (07 కల్పం సుషువే కుమారమ్‌ తత ఎకా (బ్రహ్మ-+ ఏవ నాన్నా త మాళ్మజన్మాస మజం బకర (రఘు కస 86ళ్లో ౩) (మొ ఏ] ఏలోకంబునందున్‌ ఊన్నన్‌ (ఎం దుంకినను - అనుట) తెత్తున్‌ = తే గలను ఇంత = ఇంతా (చాల ఎక్కువా అ అనుట ధృతి = కలంగన్‌ = నైర్యమునుండి చలించుట (వై న్యము వవాందుట) (ధృతి = ధైర్యము ధృతి ర్యోగాన్తరే ధైర్యే రారణావ్వరతుబ్బషు (విశ్చ ౫] సీకున్‌ ఏల అనుమున్‌ భూసుర + ఉత్తమన్‌ = (బ్రాహ్మణ్యశేస్టుం [ ఉత్తమా దగ్గికాయాం న్యా దష్క్బృష్లే చోత్తమే ఒన్యవత్‌ (పో న] చాలన్‌ బుజ్జగించి = ఓదార్చి (విప్రర్షికి ధైర్యము చెబ్బ _ అనుట) అనుపమ (న + ఉపమా ఆభరణు డు = సాటి లేనిభూషణములు కలవా డు గా (ఆనర్హృము లగుమజికిరీటకు ండల౮ాదులతో అలంకిశింప బడినవా డు . అనుఎ) ఐ శార్డ కౌమోదకీ - చక = నందక +- అది - (ప్రహరణంయిలు = ధనుస్సు. గద సుదర్శనము. కత్తి మొదలుగా కల ఆయుధములను [శార్డం కార్ముకమ్యాతే ఒఎ.. విష్ణో రపి శరాననే (విశ్వ) శజ్ఞో లక్ష్మీపతే. పాజ్బజన్వ

ల శకం సుదర్శనమ కౌమోదకీ గదా ఖడ్లో నందక (అమ అవె శబ్ద ఎుచే (ప్రాసశ క్త్వౌ దులు (గ్రాహ్యములు] అరదంఎిపైన్‌ = రధముసందు (ఇట "పి. పమీవిభ క్య్యర్తకము = యా చూ జాని అం లిద్దు సరపుటల్క తీర్చుతథి శార్డసుదర ననందవాబ్లోం ఇర+గుశా్త నెన్నిడుముపై “నీపై గ్‌ జ జా వా జడపై గళంయిప్తై హరి నలు గేలు వై కొన సఖాంఖుధి నివ్వలు నోలలాడునిం దిర కృఎ జూయ గాత సరదేవశిఖామజ్‌ గృష్టరాయనిన్‌ (పారి 4)] పెళ = ఉంచి దల్పకిరి హా

అవాత _ ధ్వజము == గరుడధ్నజము దర్పీకరిము = సర్పము - శర్ప పృదకు ర్భుజగో దర్చీకరో దీర్హసృష్ట _ అవి (అమ) వ్యు (దర్చీం కరొత్సి సడగిను విబ్బునది. ఎజేస్‌ శీ (యగతియ సర్పా దర్చీకరాభిడా (వైజ) వానికి (అవాతు డు) శత్రువు రుత్మంతు డ్యు మెజయన్‌ = ప్రకాశింప (రధమునందు - అనుటయ్యే జరుకునిన్‌ = (కృష్ణ సారథిని

శైని కంసనిపు క్మొరి న్సారథి _స్ప్రస్య దారుక (వైజ)] డించి = వదరి (ద్వారికయం దే ఉండు యని _ అనుట సారధిక్పంబు = సారథ్యిము(రధము సఎిపుపన్సి నాకున్‌ ఒబ గి (నన్ను కారధి జేఎకొని అనుట క్కితివ౮ాహం సైన్య + స్నుగిని - మేఖుఎబ్బ నన్నాహము ఇ చెయ బడిన ఎహాహకము.. వైద్యసు. స్యుగివిము.. మెఘప్పుము. అనెనే

వ.

(అ్రకవ్తఎ) గ్మా మయ కర్పాట కంది. [| ంనావాము... సంతారృపద మగు నవా (బింవ నృేధాతువునం౦ టె భావార్థకిఘఇన్తము న నిష్పన్న మైనరూస మివె ఎదే సన్నానొతం ఎద్ధం అని (వైజ్ర) ఈ వైజరొ సంనివాంమ అని ఉన్నను సంనావాత మనియే ఉండవలయును

68 ఉ త్తరహరిపంశము.__2అి టీక = అన్తే (గ్రబాంచినది సంనావాత మనుదానికి “౦నాహము = బంధనము అది కలదిగా చేయ బడినది = అని అర్జము (ణిజన్న్వముసకంయె ముతుప్పు తఆదంతమ.నకం టె క్త్యపత్యయమ్మి ఆగు రథంబునన్‌ = ఐన రిథియినిందు భూసుర * బాతు టు = (దావ్మాణునితో కూడి సవాడుగా ఐ = ఉండి ఒప్పు మెజసెన్‌ 2 ఒప్పాశెను ఒప్పెను (ఫహకా?ంచెను తా __ శీకృషు డు ఐనభంగపాఎిచే దైనృము సవాంచి చాల విచారయుతో ఉన్నయర్లునుని ఆగినరీతిని ఆదరించి తేశ్చి పుత్తళోకార్తు డై పడరానిబాధ ఎడు చున్నద్రాహ్మ ఇనికి సీప్పత్తుం నందణను నీకు నేను తెచ్చి ఇచ్చెదలు చిం వౌూసు మవి ర్టైర్యము బెబ్బ అతని నూజడించి అరునుని సారధివి క మ్మనెను అసనారిథి యగుదారుకుని గుజ్జముల బూస్చి రధము ఎద్దపటజిప్ప జ థి ననెను తాను ఎతాంబరము కట్టి ఎఎజింరీటకుండలకౌస్తుభాదులతో త న్నలంకరించుకొని ప్రయా అసంనద్ధు డై (బ్రాహ్మణునితొపాఎ తానును తనగుజ్జములు పూంచిన రథి మెక్కి తనధనురా యుధాదుల నం దుంచి డారుకుని ద్బారకియందె ఎండు మని ఉ_ల్పరదిక్కునకురధముపోనిమ్మ న అర్జును డళ్లై రథము నస గా సయా-ము నాగించెను విశే -- (ఎకాంజం డు మిరాత్సింరాబూదు అనకారపురుషు లైనను అమరము విషునామము ళా లలో విష్ణు ర్నారాయణ కృష్ణా _వసుదేనో ఒ |జనక _ అని శ్రీకృష్ణుని బేర్కొనినట్ట్లు తక్కినవారిని దెర్కొన లెదు ఇందులు కరణము _ కృష్ణావలారమట్లు ౦వూర్దా వకారము ల కొకపోవంయే. అ9 ముభావ్కాఖ్య అమరి కారునియాశయమును ఏ ర్థించినది వనుదేవో ష్‌ జనక అనుదానిని వ్యాఖ్యానింబుదు వినా“ స కృష్ణా మోపగటూత్‌ కృష్ణ న్యైవ విష్ణుత్వ మభుఇపై తి _గన్టకృత్‌ అనివారాన్తరాగాం తు తదంశత్సా త్తన్నాబాని నొక్తా అ్యే త్పం శకలా పంస క్కష్ణస్తు భగవాన్‌ స్పయకు ఇతి వదతో వ్యాస స్యాఒబ్యయ మే వాశయో లభ్యతే. అఆ ఏన కృష్ణజనకస్య నా మ్యాతోక్తము న తు జదదగ్నిదశరథాదె _ (అని సోమన ఈత యాళశయముతొడనే కౌ బొలు విష్ణునామములనే అధికము గా (ఫ్రీక్సష్తునియం దుపయోగించి తిన్మవాదుమును బాటీ ఐప్పుచు హరివంశ మిది అగుఎ క్తఐక్షణయి స్ఫురింప జేయు చుండును (వైన (స్యుగీవ) 0 ఇవి (వావి పా) (వీకే పాా తండా వార పొాశర సై న్యయు (గబాంచి కృష్ణనితేంగుజ్ణము అర్ధ మను చున్నది శర నుబన్టియే కపంయు (ని) దీని నుదాహరించి ఈయర్థము నిచ్చినది శ్లైబ్య ఆనుదానిని (గబాంవి త యర్డ మీయ చేదు (శర నూ ని) రెండును ఐసను శ్రైబ్య అనుఎయే ఉచిత మనిఎంఎను ఎ౮ాబాకిము శై బ్యము చ్‌ స్యుగినిము. మేఘఎుస్పకయు. అనున ౨ (శ్రీ ఎబోవిస్తునియశ్నము. లగుఎ (సఎద్ధము (సం హరి

మందిరీసవాతము 89 ఈసందర్భమున విస్పష్టము గా శ్లైబ్య అని ఏచించినది _ స్యుగీవం చైని శైబ్యంచ మేఘపృష్బవాూహకౌ యోజ యాళ్ళా నితి ఆదా దారుకం (ప్రత్యభాషత (విత్తు -అవ్యా 28 29ల్లో ) అమకములోని యొకపాంము గూడ ఇ ినినెది = చాప భ్మార్జంమురారేస్తు శ్రీ

ల వత్సో లాఖ్భనం మమ్‌ అళ్చాళ్చ శ్రి బ్యసుగ్రీవమేఘపుష్పవింాహవా (అర్క. భారలముగూడ ఇస్లు వచించినది వినుము సుుగీవయిను శై ద్యమును వలాహ కంబు మేఘృబ్బంబు నా గలఎగునస్టి వాహనంబులతో గూడ వానుదేవ తేరు తదవసరంబున దివికి సరిగె (మౌ 20వ) (ఇచ్చట ఉ స్మానియావిశ్వ విద్యాలయమువారిసంగోధి తము ద్ర+10వము సైన్యము _అని పెక్కు(సప్రతులు అను చున్నది అధప్ఫూచికయందు] ఎద్జాంపెగ్గడ.. దారుకుం విరిచి తే రాఎికంబు సేయు మనిన సంండు శై బ్యసుగివ మేఘప్పష్పవలాహకంయి లను నాల్గుతురంగంబులం. గ్టే గిరుడధ్వజం బెతత్తి దిబ్యం బగురథంబు దెచ్చినం జూచి (హ3ఉ 9 78) అను చున్నాడు ఐనను పారసంవాదమునుబన్టి _కేవలసంస్కారమునికు శన సొస్పమి జేఎ సైన్య అనియే నే నును అంటిని సైన్య శబ్దము కేఎలయౌగకము గా వివత మగునప్పుడు సేనయందు ఎకి దేశ వగుటనుబట్టి సేనాయా వా (44 45సూ) అని ణ్య ప్రత్యయము సెవ్చి గుట్టము అర్జీ మగుట పాచేనయవిరుద్ధము చదు (డించ్సి. డీనికి దింఎ (దిగునట్లు చెలి అనుం అర్ధ మనిఎంగునట్లు నం హరి ఇ బ్లున్నది - ఆరోప్య (వ్రాహ్మణం కృష్ణో హ్యవరోస్య చ దారుకమ్‌ మా మువాచ తత శౌరి సా ౦థ్యం ణ

'కియకా మితి (విషు 2అ £0 శ0ల్లో)

వ వ ఇవిధంఎటన వనుదేవనబందగుుడును నేముకు రథగమోచిఆం ఒగుపధంబున

వితతమనోరధుల మై వెడలి మదముదితమాధవమహిలామంజుశింజానముంళీర

కోలాహసాలహాళహళిత హొం.నందోవాసందిహా సమాన కుముదద ళాళింద శమి

ళింద (2) కళిందరందినీసందర్భనంబ. వలనను

ఎట వ గూటీకటకనికటవిళశంకటతటనటత్సార “సంచయచంచుపఎవినా ఎతి

ఇ మలముకుళపుటకుఓ రప య కేసరకడఐగరీయ [ఎమంవి[భమ(భనుణ థాసుర

భాగీరథీిలలోకనం “లోను మనుబు. రంబిల్ల

*ఈనిచనము పాంకసొకర్భార్థము మూ డుభాగముయుగా విధదక్త మై వేయి వెజు గా వ్యాఖ్యాత మెసది

(11 ఉత్తరహరినంశదు__2ఆ మచల్లకంయబు వట్టి 'క్షుచ్చంబు మెట్టి చరదయు డా ఓ కాళ్ళరంబు గడచి న్రైంధవం బనుసంధించి నారదంబు “68 భమించి హిమాచలం క్కి "హేమకూటంబు (దొక్కి నిషధిం బతికమించి నిమిశంయబున కతి అవ ___ (అడ్డను డు ఏచించు చున్నా డు ధర్మజునికో ఉత్తరద్యిక్ర్రయాణమునుగూర్చ) ఆర్ధ __ ఈ + విధంబునన్‌ == శరీతి ౩ వసుదేపనందనుండును = వాసుదేపు డును (శ్రీకృష్తు డన్సు ఏమును == మెనును. (బ్రాహ్మణు డును అర్జును డును అనుట రథగ మన + ఉచికింబు 2 రధము నడుదుటకు తిగినది ఆగు: అయిన పధంబునన్‌ =మార్షమునందు గరఘవంశ్యుల వర్థించుచు ఆనాకరధపర్హ్మనామ్‌ అని రధమార్షములు స్వర్ణమువలకు భూమినుండి ఉన్నట్లు వర్ధించినా డు కాళిదాసు. వితత - మన -రిథులము = వి స్పృత మైన (అతిశయిం చిన) (ఢ మైన అనుట కొరిక [మకొరధము :2= కోరిక . అష రవజ్టా స్పృ హేచ్చా వాజ్బా కౌమో మనోరధ (వైజ్య] కలవారము గా ([ఎస్పు డెప్పుడు ((బాహ్మశ టఖటమారుల జూచెదమా అని అఎహతహ లాడు చున్నవారము గా అనుట] ఐ వెగలి == బయబదేజి. మద _ ముదిత - మాధన - మబూలా _ మంజు శింజొన _ మంజీర _ కోలా హాల హళహిత హాంనసందొవా = సందిశ్వామాన కునుదదళ _ మిళింద _ కిళింద నందినీ _ నందర్శినంబునలనను ౯2 మద్యముచేత [మద్యపానమువి లన అనుట [| మద్యే ఒఎ మద ఆఖ్యాతో మదే చబంవిస్తుని (విశ్వ) నంతోషము కలవారు 7 చేయ బఎన (ఆనం దపరపకులు గా ఎనప్పు ఎఎన అనుట ముచ్‌ శబ్దమనరు (మతుబ_స్తఎునక్సు తత్కరా తి (౩ దాబక్లే అని జీద్చు చేయా ఆంమునిం౦టె ఐన కర్మార్ధక_క్ర్వపత్యయాంతి మిది] ఫ్రీకష్ణ) ఆలయొక్క (గో లయొక్క అనుట [మాధపు డు (వ్య) రాకుస్సా మీ ఐనవా డు (బ్రహ్మవైఎర్తమి ట్లను చున్నది. మాచ ఉదిహ్హన్పరూపా యా మూలప్రకృ తి రీశ్చరీ. నారాయ “తి విభ్యాతా విష్ణమాయా సశాతనీ మలోలక్షీస్సరూపా ఏ 'వేదమాతా సరక్నతీ రాధా ఒనుస్టరా గడా తాసాం స్పామీ చ బూధవ (అని) (లేక రాఘఎక్సే ఒభ వత్సీకా ర్యుణీ కృష-న్నని అని ఆగమము రుక్కిశి లక్ష్మి యగుటను ఆమెృఐర యె ణ్‌ ౮ అల్‌ యజ మాయా లక్ష్మా; ధిప ౨ ఆశు ప్యుష్బ త్తీతో మాధప్ప డైనా డు ఛశ్రీకృషు డనవద్చును (లేదొ కుధుసంకతివా డగుటచే దుధో అపత్యం ఎనాన్‌ అనురీతిని (గ్రకృష్ణు డు మాధపు డ2శా డోనచ్చును నుధువు యనుని జ్యేష్టపుళ్తు డు (మూలా ౯2 జ్ఞ ననికా నువాలా

మందర“బాతము 7 తథా (అమ )(మనోహంముూ [ మనొజ్ఞం మజ్డు మజ్జులమ్‌ (అమ )] ధ్వనించు చున్న (8జి అవ్య క్షే శద్టే _ కానచ్‌] అందెలయొక్క | పాదాజ్బదం తులా కొచె ర్వజ్లీరో నూఎరో ఒత్ర

ణు ౧ ఠా [ గ్‌ ఈ౮జ్ఞ యామ్‌ (అము) [ఇట మంజరి అనునది (వావి ప్రొ (మంజీరి అవితండా వాతి పా వీకే పా ఇదియె సముచిం మనిఎంచినది] పెద్దధ్వనులచేత | కోలాహల కిలకల (ఆమ )] చి కలకలను == చాలమంది రలబ చేయు పెద్దధ్వని ( బహుభి కృఅన్య మహాధ్చనే అనినది ఇట సుధావ్యాఖ్య 1 ధృనుల కలవిగా ఐన [త దస్య సంజాతం తారకౌదిళ్య ఇతిద్‌ (5 2 86 బూ )అని హళహళ శబ్దమునకంబ ఇతచ్‌ (పత్యయము (అందెలధ్బనులు హం”ధ్నను అని (భాంతి చెంది తాము (ప్రతిధృనులు మహోతా హనుతో చేయు చున్న వైన = అనుట హక హళ (రూపాం ఖీ ఎకము రాళరోలంబడాలంబు [వాలి కడుహ కాహళ యొనర్చి నులికి యిలావిభుండు (రఎక 8 72) (చూసూ ని హంసలగుంపుల గా ఎందేవూూంన ఐడు చున్న (అందములకు విశేషణ మిది తెల్లగలువలయొక్క [కుముదము = తెల్లగలన. ఎతే ౮0 ళా కుముదక్షైరవే (అమ )] జే కులయం దున్న (ముకుగించిన కలుసవూజే కులచే మజు గుపడి కొనరాకుండ అం దుండి ధ్వని చేయు చున్న _ అనుట్స తుమ్మెదలు 1ఎ యముశానదియొక్క [కర్మార్థకషస్ట్యన్త మిడి (యమునానవిని అనుట [8₹0దనెందిి _ కళింయని కొమా_ళ్లె (కొమా_ర్తెఎంటద్రిఅని (ష్య ) కళిందము అశుపర్పిలమునుండి పున్టిన దిది. కాందీ సూర్య తనయా యమునా శనునస్పసా అని (అమ) చూచుటచేతను తా ___ బృందావనమునందలి యమునావర్షన ఇది అచ్చట గోఎకలు మద్యము (త్రాగి (ఆతి కృష్ణునియందల్యిపేమా వెళముచే సరవళ లై )న్బత్యములు వా రొనర్బు వున్నప్పుడు వారియందెలు గల్లుగిల్లున పెద్దగా (యోగు చున్నవి. అచ్చట యమునయందు త్ల లువలు నుకుళించి యు న్నవి రాత్రి మకరంద మానుచు అం దుండిపోయినతుమ్మెదలు (ప్రాత ౩లమునంద్చు ముకు ళించి యన్నకలువవూలనుండి వెలునడ వీలు గాక పెద్దా యుంకారిము లొనర్చు చున్నవి అన్లు "పెద్దగా ధ్వను లొ ర్చుచు మ.బ గుపడి ఆకలునవూపులం దున్నమమ్మెదలు గోఎకలయం బల ధ్వనులు హంసల కూజితములు (ధ్వనులు అని (పతింాజితిము లొనర్చు చున్నహంసలా అని సంశయింస దగి యున్నవి ఇబ్లు కలువపూలతో ముబ్బట గొలుపు చున్నయమునను మార్షిమధ్య మున (బృందావనముచెంత) కాంచి సంకఎంచిలి మని అధ్జును డను చున్నాడు విశే __ (6థ - నొచింమార్షింఎునన్‌) ఇ ట్రనుటఎలన అందజు సాధారణము గౌ వెన్సైడి మార్గములు కక రధములు వెళ్లైడిమార్లిములు నా డు వేయ గా ఉన్న వని సూచితము ఆందువల

?2 ఉత్తరహరిం౦శము__2ఆ ననే ద్భారకనుండి బయలువెడలిన వీంరథము బృందావనముపీ దును కవ్యాకుద్ద మ(కనోజ్‌) మీ దుగాను (ప్రయాణించినది ఉకిచ్యజనపదములలో కూరసేనములు పేర్కొన బడి వానికి నడుమ మధుర ఉన్నట్లు (వైజ) వచించు చున్నది అ ధోదీచారి జనపదా _స్హ్మత చీనా ఖరంభరా శూరసేనా అఎ తే శూరసెనయ మధ్యే తు ళూరసేనానాం మధురా నాము వై ఎరీ (అని మధురానగరసమీసమునందలిదె బృందావనము వం ద్యమునావర్షన కన్యాకుబ్దమునందలిభాగీరథీ వర్షన ఇందువలననే సుసంగతము లైైనవి ఆనాకరధవ_ర్మ్మనామ్‌ అని కాశిదాసుకూడ రఘువుల వర్చించినా డు అవి నా డెట్లుండెనా మన ఎటు గము వా రెజుకసజచినట్లు మన మెజు గి నరఎనవారనే (మంజీర మిళింద) హంగలకూజితములు (ధృసులు నూప్త్పరి (అందెల్సి ధృనులతో నాదృ శ్యము కలవి అందెలధ్సనులు కుమ్మెదయుంకొరములకో సామ్యము కలవి ఇ క వేబూ హంస కూజితములు తుమ్మెదలయింకారముంతో పోలిక కల వని చెప్ప నక్క లేదు తెల్లగచునవూల ఖే కులు దీర్చిములు విశాలములు కెళ్లనివి మై హంసలతెక్కలతో సమములు గ (సాదృశ్యము కలవి గ్రా ఐినవి ఆజే కులు ముకుళించి గుబురూ ఒకనో కూడి గుండ్రముగా ఉన్నందున హం సాకారము నానిలో మజు గుపడి ధ్వని చేయు చున్నతుమ్మెదల శేర్చిడినది ఇ ట్రవి హంసలు గా వానిధ్యనుల హంసధ్బనులు గా నంశయింస నవకాళ మేర్చడినది కాడపై ఆకలున లుండుట _ ఒంటికాలిమీ ద నిలున బడి వాం” ఉన్ని దనుశ ట్లున్నది హంసము పద్మమునుబోలి యున్న దని శ్రీహర్షు ఎట్లు వర్ణించినా డు . సాల మాత్మాన మనిర్ణీిత్వపభం (బ్రాయా నతి౦ వాఖ్బన మమ్చుజస్మ కిమి. (నైైష న 22ల్లో) పద్మమతో బాంయి నామ్య ముంఎ్పుడు ఇక ముక త మైనవెలయవనూబతో వాంసకు సామ్య ముండు నముటకు సందేవాంప ఎ) + లేదు కుముదమలతో హంసలకు సామ్యము కల దని భట్టిక ర్యా మిట్లు వర్ధించినది ఎవారివిన్షటద యేమ లీశా నృంసకక్తఫేశేమ చ నైకశేషు. కుద్దావదాతా కిలహంసబూ౮ా ప్రతీయిరె శ్రోత బ్ముఖె ర్నీనాద్డై. (2న 8ిల్ల్రో. హం లతోడిసాన్యుసంపాదన ఎనకే ఇట కుముదమును (తెశ్లిమువనుు (గవాంచుట జరగనది. హంసకూజితములి నూపు్పరధ్యనులను పోలినివి . ఎ రాలై ర్మజ్జుమజ్జోరశిజ్షోతాకృష్ణమాఎ నై లీ్యాగతి మివ (పాప్తం సేం్యన్తే య్యత యోషక (వివరణమువక్తైచూ మధువి _ 68ల్లో నాద్యాఖ్య) సఎండియందెరివ?ి (నాయంచ లంతంత రా జెలులుం దానును సత్యభామను సనుదెంచెన్‌ నాధు డుప్సొం? గర్‌ (పారి ల్లి శ్ర (మొ ) కుమ్మెదయంకారయిలి అ దెంధ్సనులతో సాల్బిము కలవి మొరయిందున్‌ దుక

0] మందరసలాఅము "శ్రి డితుచాపస మనిశంబున్‌ దక్షవాటీమవూో స్పరవధ్యంబున ముజ్ఞగంబు 'గెలుఏ౦ బు త్తెంచులీలం మరం _ దరవి(శ్రాణిత దేనతాభువనగంధర్పాప్పరోభామినీ చరణాంభొరుహనూప్పరస్వసములన్‌ జంక్‌ంచుడుంకారినముల్‌ (భీమ 00) (మొ సి

(కముదదళమిళింద (కుముద దళాళింద అనియే వావి పఏీరే (తండా (వాత్సపా కుముద దళమిళింద అఆఫఏంఎ స్పరిస మనిఎంచినది ఆ శనిమె ఇం3వటి కది వ్యావ్యాత మైసది ఇక యఖథాస్ధత మగు దళాళింద అనుపారమునందు బ్టరగతిచింతనము ఖ్‌ ట్జర్జము ఎచింస సగు నేమో _ కుముదిదళ నఒకు పూర్వమళ్లు అర్ధము విశేష మిది (తెల్లగలువలయు్క) జే కు లనెడి వెలుఎలితలనాకిట్‌గదులు కల ( _సఘా=ప్రఘణాళిన్దా బవార్జార్యపకోష్టకే (ఆమ )))] యమునమయొక్క _ దర్శినముచేత = అని అర్జము (యమునాతీరమునకు దగ్గణ గా (యమునా (ప్రవాహముయొక్క ముందుభాగిముసఎదు తె న్లాగిలున లన్న వని ఆజే కు లన్నియు ముకళించి యుండి మూఎనలలుపులు కలయింటముందతిగదు లనున ట్లున్న వని తెల్లగలువచు వానిలోపల ఉన్నభృంగములధ్వనులతో (ప్రతికూజిశరము లొనర్బుహంస లలి సందెవాంస ఎడు చున్న ఎని భావము శ పారమునందు కలువలు హంకలుాను.. వానిదళముల అభిందముబాను వేయి వేలూ విర్థింస బడిన పగుఎ విశేషము అంద కల్పనమున కంఎా అందఎ౦దములు అ *నకల్ప నాపరిప్పద్ట (ఈ సారమున్స కూన్యములు దళములు కిలువలలో అంతర్భూతముతె మరల వానిని వేబుసజచి ఆళందనులు గా రూఎంచుట అంతస్వరన మునిఎంవదు భృంగస్వనము లూహాగమ్యు ములే అందులకే దళమిశింద అనుటయే యిట కవిహృదయ మగు ననిఎంచిపది నాకు ఆంం _- సందేహము _ కవికమ్ముతసాదృళ్యా ద్విషయో విషయూ యదా సందిగ్గా భవత స్తతో నందేహాలంకృితి. అరి లక్షణము సందేహమె పర్శవసానము గ కిల దగుటను శుద్దసందేహ ఇది. (భాంతినమంతము మంజీరకోలాహలహళవా అ అనుఎచే న్యంగ్వ్యము (పతదణముూ)

(8₹0దనందిన్సీ కళిందనందినీ అని వావి పా నీరే పా (తండా (నాఆ పా మాశక్రము కళిందనందినీ అని] ఈపారమే వ్యాకర -జ్ఞానము చాలినంత లేమిని (వాయసకాం్యడి చెళనో సరిస్క ర్తలచేతనా అను(ప్రాళసతిప్పష్టత్తై ది ద గా సంస్కరింప బడ్‌ యుండు నని నాయూ హ_ నందన _ అని యగును న్జిగ్రూసచాదివ్కో య్యాణిన్యచ (8 8 స్రూచేత ల్యు (్రశ్యయము. నది భాతువునకంటపె రా ఒకప్పుడు తాచ్ళీల్యార్థవివక్షయందు సు ప్యజాతౌ జీని స్తాచ్చీల్యే (8 2 78సూ )చే వై ధాతువునకంటె ణి9 (ప్రత్యయము నచ్చిన ఆ్రక్స

కశ ఉ త్తరహలివంశము.___£ఆ వినకయందు బున్నెఖ్యో జీప్‌ (4 $ సూ) అని జీస్ప్రణ్యయము వచ్చిన సనన్టినీ అగును సననీ అనుట యెట్లును అసాధుపు వర్దిని శబ్దమును నమబాకపి లిట్లు ప్రయోగించినారు (యె జనకన్దైని (చ రా అయో 72 ళ్లో ఇట వ్యాఖ్యాత దిని నిట్లు సాధు వను చున్నా డు _ జనకనన్షిని జనకరాజస్పుతి = కృిల్యల్యుటో బహుళ మితి బహుళగవాాణసా మర్జా ల్లు(ట్రుక్యయ టిర్స్సాత్‌ జీప్‌ (అని భఎభూవ్యాదులుగూడ వోజసకనంశన్షిని అనురీకివి దీనిని (పయోగించినారు ఇ క సోమన (ప్రయోగింప కుండునా లాటనధూశే _ కటక నికట విశంకట = ౩ట = నటఓత్‌ - నారస = సంచయ _ చందుప్పుట _ విపాటిత _ కదుల మకుళప్పట - కుటర _ పటీయ _ కెసర _ కిడంగరీయ _ ఖమర విభ్రమ - భ్రమణ భాసుం భాగీరథీ _ విరోకనంబువలనను=లాటభూమి యనెడి (లావ = లాటి "స్యయమ్‌ ఆశ అీ వలయను (కంకా-ము కింకఠిలమువంటిది అలంకార మైనది అగు రాజధా ఫియొక్కం [చధాననగరి మైనశాన్యక ద్దయియొక్క అనుట కటకం వలమే సానా రాజధాసీనితమ్చయో _ (విశ్చ ) (ప్రధాససగరీ రాజ్ఞాం రాజరా సీతి కధ్యతే అని (సతాసమా ర్హాండము (చూ చ రా వ్యాఖ్య] సమీసమునందు విశాల మైన (గంగానదితీరమునందు ఎగురు చున్న (ఇం నం గంతులు వెయు చున్న జెగ్గరుపతుల | సారస సక్షిభేదేన్ల్వా (యమేదిం ౧ గుంపులయొక్క[ స్తోమౌఘనికర(వ్రాత వారసంచూతసంచయా ఆంి(ఆమ )] ముకుగోళములచేత (ముక్కులవెల = అనుట [(నాఎకాపుటమ (శ్రనణప్పంము (మొ ) ఇట్టివే అధునీక ఖగ స న్లైకరా.. వ్యలిఖ చృఖ్బుఎు పేని సతీ (న్రైష 2 లల్లో ఏ ఏతద్నా్యాభ్యా సందర్భమున (మళ్లి వ్యా ) ఒఖ్బుజ టేన = (త్రోలసంపు పెన అసు మన్నది (వైజ స్స కంపటిము (బరజ్సి అనునట్ల ఇ సద్గ స ౦పుట పుఓ అనినది పుఓము=దొసప్ప దొబ్బ అవంటివి అనియు ఇట్టిస్టలములందు కొందణు వ్యాఖ్యాతలు ఏ రా వ్యాఖ్య యొకచి. పరాతి పరుషాణాం పావ్టనాం సన్నిపాతాత్‌ (గ్రుకిష్పటరచికార్లై (అయో 46ల్లో ) అనుచో (్రతిసటయో. = టగ్రోతగోళయో. లనినది ఇట గోళ మనువ్యాఖ్యయే “ముచిత మనిఎంచి నది [( గోలం గోడార్యాం చ మిజ్జాలే (విశ్చ విపొటిత = (బద్ద కొట్ట బడిన వైన (బి వెయ బడిన వైన అనుట) [పడ్‌ లుక్సాహము కలిగినప్పుడు పల్లవాదులను చీల్చుటను కనలు వరింతురు తలిరాకుగుత్తి దమి గో యిల చంచున జించి (కోల్చె నీతి వియో గులగుండియ అవియింగదు బలువిడి నని మరునిమొదుట బఎరించె నగన్‌ (పారి త్రి 49) (మా )] పద్మముఎయొక్క మొగ్గ లనెడి. చాల చిన్నగుంసెలందు (కొట్టములం దనుటి కచీ

మందరసదాతిము 705 రస్తుకుతీ అని (వైజ) కుతీ శమీ శుణ్ణాభ్యోర (6 8 88) (హస్పా కుటీ (కుర) అని (పాజి )] పస్ఫుటములు గా (దాగూూ కన బడు చున్నవి ) ఉన్న[సంఎ క్లైస్ఫులె దక నిస్టుతే (య్యిద ) అని సుధ ఏతదర్ధక నుగుపటుళబ్దమునకం ఇ((ఆతిశ యెన పయి ఏఎక్కుపి గా స్ఫుట మైనది అని (పకర్షార్ధమునందు ఈయసున్‌ సత్యయము (0 శీ 55సూ) కింజల్క- ములయందు (వానితో కలం _ అనుట చిన్నదున్నలు గా ఉన్న తుమ్మెదల యొక్క(ఎద్మముల మొగ్గలు బెగ్గురులు చింఎ గా చిలి గి అవి ఒకచిన్న గుడిసెలు (గోష్టములుు అనుస ట్లున్నవి అందు బాగుగా కొనవచ్చు చున్న కింజల్కములు దూడ లను కు _స్తంభిముల ట్లున్నవి వానియందు మకరంద మానుచు నల్లా ఉన్న తుమ్మెదలు షమెత మయు చున్నఎల్ల దున్ని లనుని ట్లున్నవి కొన్ని కింజల్కములు "ానిమెడలకు చుట్టుకొని ఆదున్నలమెడలకు తిగిలించిన ఎలుపు లనున ట్లున్నవి] విలాసముతో అందముతో కూడిన (ఆబ్లోదకరము లైన _ అనుట కదలికలతో (చెంగనాలతో గంతులతో (అని చున్నలసక్షమున ంద్రు [(భము _ సంచలనేల్యుట్‌ (మ ణశీచ (ఇమో విదు (విశ్చ్ర్ర (ప్రకాశింయ చున్న 1ంానదియొక్క (6ర్మార్ధకషష్ట్య న్తము) [భాగీరథి = ఇగీరథన్య ఇయమ్‌ ((ఎగీరిధుని “౦బంధించినది (ఎ గిరధునివే కొని రా బడినది అనెడియర్థముని త స్యేదమ్‌ (4 8 20) అని అ్యజ్బత్యయము థగీంథేన సా సీతా తేని భాగీంధీ స్మృతా అని బ్రవై (దూ హలా వివ) గడ్గా భాగీరథీ తిపథా (అం) చూబుటచేత (గంగను చూచుటచేత _ అనుట నునస్సు రంజిల్లన్‌ 2 సంతోషపడ గా కౌ ___. కన్యాకుబ్దము లాటదేశమునకు రాజధాని దానికి సమీసమునందు గంగ ట్రువివాంది చున్నది అచ్చటి గంగఛాతీరము చాల పెద్దది అందు బెగ్గురుపతులు సంచతించుదు తమ ముక్కు లతో పద్మముకుళముల జించి వైచినవి అట్లు చించినపద్మములమొగ్గలు చిలి క్రిందికి. (వాలి యుండి పశువులను కస్టెడి చాల చిన్నకొట్టము లనుస ట్లున్నవి మొగ్గలు చితి గినంచున అందలి శేఎరములు బాగుగా కానవచ్చు చున్నవి తుమ్మెదలు వానిని జూచి మళరిందసానమునకై విచ్చి ఆకింజల్యములలో చొర ఐడి వానితో కలం తామరవూలమొగ్గలం దుండి సవింసమూ గిఎతులు వేయుచు. నుకరందము (తాగు చున్నవి ఆకింజల్కములతో ఉన్నయానల్లని తుమ్మెదలు చిన్న కొయ్యులకు కట్ట దడి పలుప్పలతో ఉన్నఎల్లని దున్నదూడ లఅనున స్గొండి చూడ ముచ్చట గొలుపు చున్నివి అబ్దేతుమ్మెదలతో ( 5శించు చున్నది గిం కన్నులవిందు గా మేము బానిని చూచితి మని అర్జును డసు దున్నా డు

70 ఉ త్తరహరిసంశము __2ఆ నిశే __ (లాటవధూ-కిటక్స = లాటస్య ఇయమ్‌ (భూమి ) లాఓ తృ స్యేదమ్‌ ఇత్యళ్ళ్‌ లాట శబ్దము (నీ పుం ్స అభొసితపుంన్క్మము అందుల'కె పుంనద్భావమున కపరాశము కలుగ లేదు ఈ లాటదేశము నే డు గుజరాతు లోనీ యుత్తరభాగము భాన్‌ దేశము కలన యున్న భాగము . అని నే టివా రందురు లాటదేశమువారు (ప్రాకృతము మాటాడుదు రని కావ్యమీ మాంస _- గౌడాద్భా స్పంస్కృృతిస్థా పరిచితరుచయ (ప్రాకృతే లాటదేశ్యా. సాప్య్థభంశ(ప యోా స్సకల మరుభున స్పక్కభాదాసకా శ్చ అఆవన్న్యా పారియాక్రా స్పహదశప్వరజ్షై ర్ఫ్బూత భాషాం భజ శ్తే యో మధ్యే మధ్యదేశం నివసతి స కవి సృర్పభాషానిషజ్ఞ ( అధ్యా 2ల్లో) ఈదెశము 2 000 (ఇరువదియొక్క వెయి టగ్రామములు కలదం విసియచం(దు డనుచున్నా డుం నవనహంస్రాణి సురాష్ట్ర ఏకవింశతి సహ్యనాజి లాటదేశ. సస్తతి సహ్మనాజి గుర్డరా దేశ (దూ (కవ్యమీమాంన పుట 218 240% అ) (ప్రాచీనాం(ధ్రచార్మితిక భూగోళము పట శ, వినయచింటద్రు. డను చునృగానిని బట్టి లాటదేశము వేజు గుర్దరము (గుజరాతివె అని జెలియవచ్చు చుస్నది బ్రౌను తనరిఘంంఎవునందు మంయాళమును గూడ చేర్చినా డు సరిగా డీని నిస్పటికిని మన-6(ఆకారులు గుణుతింస లె దని మన మను-కు సందియము లేదు వినయ చందు డచ్లే ఈకవియు లాటదేశము. గుజరాత్‌ లోనిది కా దనియే అభ్యిప్రాయసడినా డు కనుకనే ఈత డు కాస్యకుద్దము (కనోజ్‌) లాటదేశమునకు చెందినది - అభప్రాయసడుటయే కొక ఒకప్పు డది లాటదేశములోని సఛాననగరి గా గూడ రూపొంది యున్న దినుటను చరిత్ర కారులకు తేలియ జెప్పు చున్నా డు. లాంవధూచి అరి వర్తన యొనర్చి (పాచీనదెశము లను నే డు మనచారిత్రికులు గుబుతించుటతొ వాల్యప్రమౌడము లిస్టేవి ఆన్న ఎనుటకు సందె హింస నక్కిజ లేదు ఇందులకు చాల నిదర్శ ము లుస్నని (నికటవిశంకిఓతటు కన్యాకుద్దము నకు దగ్గజగా థాగీరిధి ఉన్నది చీని9 చర్మిత్రియు ౮ దనుట లేదు గంగానదికి ఉపనిది అన దగిన కాళినది యెకం దిగువను (ఈ మైళ్ష్లదూరముస్స గంగా నదితో నంగమించు చున్నిది కంానది అతి[ప్రాచీనకాలముసందు ఈపసట్టణము నానుకొనీ (పవ వొంచెడి దనికాడ చం చెబ్వును ఆర్యిస్మామాజ్యముసిందు చాల (సథ్యాతి గడించిననహాసగం మిది గాధినశర మనియు దీని నందురు బిళ్ళామిత్తు డు జన్మించి రాజ్క మేలిసిమహాస్టల మిది కన్యాకుబ్ద మని దీనికి పేరు వచ్చుటకు గూడ -ాధ యున్నది = వాయువు కుళనాభునికొమా తెల వాహ మాడ గోరి వారు నిరాకరింఎ గా ఆకస్యలను కుబ్దల ా (గూనివారల గ్రా శఎంచెను అడి కారణము - ఇది కన్యాకుద్ది మైనెది దీని నంఆను తెలుపుచు సోమన లాటవధూటీకటక

మందరసవాతిము 77 అను చున్నా డు సోమననా డు గంగానది ఈ పట్టణమునకు కొల దిదూగమున (5 మైళ్లదూరము ) ఇస్పటినలెనే ఉండుటను సూచించు చున్నది నికట అనుట ఇక వి౦కఎ. ఈట అనుట సంగమస్థల మిది అగుటను బోధించు చున్నది ఇట్లు (ప్రతిసదస్వారస్వముతో గింగను వర్జించి చారి(త్రికులకు నిజ నుగుబర్విత్ర నెలికఎబను చున్నయీసర్వజ్ఞునకు చర్మిత్రఎరిళోధకులు కృతిజ్ఞ తతో మాతోపాటు జోహారు ల్పింపక తిబ్బదు [జయచందునికొమా ర్తెను (రాణీగంయి క్షనుు సృృథ్సీరా జిద్చవినుండియె కొనీపోపుటను గూడ ఎతిత చెబ్బును అది వేయి]

(నఓక్‌ ఇది నట - నృత్తా అని సృత్య షర్టిము- కల దవైనను _ నృత్యమవందిసత్నభ నుణమును (ఇఎి నం తిరుగుటనుు సాదృశ్యలక్షణచే ఇట బోధింగును (కమలముకుళ) ఇట్ల నుటచే అర్దునాదు లిచ్బ.ికి చేరినసముయ మింకను సూర్యోదయము కాని సనుయ మని చూచిక మైనది (కడంగితీయము) = ఎద్దు దున్న మొద లగుషళుప్తు కొందయి ఎద్దు మ్యూత్రము దీని ర్ట మని కిడంగరీయో గౌ అనినను మృల్లినాథాదులు గోఎవాషాదయ _ అరియే వ్యావ్యానించి నారు దీని? -డంగరను = బుసము (గింజ లేనదాన్యము పొల్లు అనినవి కొన్నినిఘంటువులు కొన్నివ్యాఖ్యలు హరదత్తనీక్షితాదులు మదమును కలిగించునది (మాషముద్గానికాష్ట ఎ) [పెసర కచె మినుపకస్టై (మొ ఏ] అని వచించినారు కడంకర శద్దార్ధమును దానిని తినుటకు అర్హ టె మెనది (తిన గలిగినద్సి అని వారి(వ్యు) కడజ్కరీయ శబ్దమునకు _ కడజర శబ్దమునకం "అర్హార్హమ న కడజ్ణరదక్షిణా చృ చ (5 (9) అనుసూత్రిముచే ధప్రర్యయము. ఇట టో హారదదత్తదీకీతాదుల _ కడం కఠరొతి అని ప్యుత్పత్తి చూప్పచు. కడజ్యర అనునదియే ఈస్యూతిపార మను చున్నారు. కిడజ్లరో బుకం క్లీబే అని (అమ ) ఇక్కడ సుధ గృగాతి గృళదే (౯ స సే గిరతి గ్ధూ. నిగరణే (ఈతుప సే్రేవాఅన్‌ (8 845 ళం స్య గర కడ౦ంగర ఇతి నిర్ల న్ముక్‌ యదా. కచతి కడ డుదే (బ్బాఎ సే) 8వ (8 2 4) కడ్‌ న తిదజ్గంచ కడణ్గం రాతి రా_ దానే(ఆపఆ) క (828 కఠ క్సిప్‌ ( ల ల ఇతి హరదశ్తపాల లబ్‌ రాతు. లనినది ఇక దాను రఘుసంకిమునందుం నీవార జిం పో ల అగ శాసన చాకీ యద పాళదిోడణిమై రా ఎళ్యతే శాసెపద్టై ర్న కచ్చిత్‌ (ఈ: 8 కో) అం (ద్రనిన్సి ప్రయో ల త ఎజి ఆ శా ళ్‌ న చించి ఎద కౌవీ గంచినా డు ఇ ఎ (ల్లీ థి కడజ్జరీమై = మవాషాదిథి అనీ పచించి ఎద్టి దున్న (మె ) కూడ దీని కర్ణ మనినవె ఈటయోగ మట్ట నుటకే సొధకము గా నున్నది పాండురంగబూ హాత్మ నిందు తెనాలిరామ ృష్టకవిగూడ దీనికి పఖివు అర్థ నుట యుక్త

78 ఉ త్తరహరివంశము__2ఆ మనునబ్లు ప్రయోగించినా డు = మాయయు జీవు డుం గల మైత్రియొకాకాక డాచరించుచుం బాయక యాడు బాఎి మగపాఎి పడన్‌ వివిధత్వ మంది ప ల్బాయల పాంచభౌతికపు బ్లై రుద యించి తలిర్ప మోడు గా మేయు జరామయవ్యసననమృత్యునియ క్రకడంగరీయముల్‌ (4 74) ఈతనిపద్యమునం డెత్యత్త యోహయునెడ జరామయవన్యస సములు కడంగరీయములు ౫ రూఎంస బడు చున్నవి జరానుయవ్యి నము లేకరూసపములు గాఎందున ఆరోష్యమాణము లగు కడంగరీ యము గూడ భిన్నజాతీయములు గ ఉండుటలోనే బౌచిత్య మున్నది పై పాణినిసూత్రముకడ తత్త్యబోధిని కడజ్కర మనిమే రఘువంాదులకొనిపార మని కడణ్లర అనుపార ముసేక్యము (అసాధుప్పు అనినది ఛట్టోజిదీక్షితు డు నునారమయందు _ కడణ్గ రెఆపార స్తు హరద త్తమాధవాదివిరోఛా దుసేక్ష్య అని 'పెద్దలవాక్యాతి[క్రమణ మె ఇందులకు దొబముూుని వ్యుత్చ త్త్యాదులయందు గాని మజియెందు సని దోషము లేమిని సూచించినా డ ఎంచును అందులకే కౌవలయు. దీక్షీతులమనుము ఉగుభానోజినీక్షతు డు సుధయందు ఉపేక్య మనిస పారమే (ప్రదానము 7” జూఎ. రెండవపారము హరిదత్తాదులపార మని ఉభయపారములు ప్రమాణము లనుట ఉచిత మనునట్లు తెలినవాడు ఇకి ఛన్జోవ త్భూ.శ్రాజి ఐనన్తి అని భన్దన మకిక మగుపొజివీయమునందు పారాంతర(ప్రస క్తి ఆసంగత మగును అందులకే (క్రిందిరీతి గ వచిందట ఉచిత మనిఎందును ఘ్యూతకారు డు కేవలము వికల్పాదులను టోధించుట వచన పూర్వికము”ానేకాక అనేకభంగులతో చ్చిలవిచ్శితముగా బొధించు చుండు నలి నమునే స్యూత్రభా ష్య మనుచున్నది ఇళ్లికేన దేజ్బతేన నిమిషతేన నహతా వా సూత్రనిబస్ధ నే నాచార్యాణా మభిప్రాయో లక్ష్యతే (మహాభాష్యము) _ఏం(త్ర్చామాణ్యమునుబట్టి నూత్రికారు. డీన్యూతమును కడంగరీయ కిడజ్యరీయ శబ్దములు రెండును సాధువు లగుట లొకిమునకు బోధింపస దల ౫) కొందలు శిష్యులకు కిడళ్లరా చ్చచ అనురీతిని కొందలకు కడబ్బంరా చృచ అనుభం ని సూ మపదేశించి (విచ్చితభింగిన్సి శబ్దిద్సయమునకు సాధుత్పము వోధించె ననుట సముచిత చునిఎం చును కొన్నిస్థ్టలములందు శల్సరకొరాదు లిచ్లి వ్యాఖ్యానించియే ఉన్నారు ఇది అఫూర్చ మేమియు గాదు అలం _- టాసకము (శబ్దా అన్ముపాసము మవల్లరంబును 2 ఈ'సేరు కలయొకయుదీచ్య (ఉఊత్తరదిశయం దున్ను దేశమును [ఉదీచ్చము లగుజనపదములను (దేశములను) ఉదాహలరిం పమ (వై జ ) చెప్పక ఎదలినమజికొన్ని దేశములు గూడ ఉదీచ్యము బన్నన్లు. ఎచించు చున్నది అ ఒనే[ి పారదా కిజ్జా. కుల్యా ఇళ్యాదినీ

మందరసవాళతము 7 నృత (అక్సి అం దేదియేని ఇది కావడ్చును (లెక పద్క్మప్పరా*ము మల్ల దేశయిను మల్లిక దేశమును దేశములయందు పేర్కొనినది ఆ మల్లకము చకొరాధిక్యముచే మింల్లకము గా (వాతలరో నైన దేమో తెలియ రాదు నిఘంటువులు గాని పృరాణయులు గాని మచల్ల క మును (రబాంచుట నాచూచుశంళతలో గానరాలేదు] మన = చొచ్చి (దానియందు (ప్రవశించి అనుట)

న! ఎమ్లేదృంబును వా 'మ్లెచ్బ్చదేశమును మ్లేచ్చులకు (పధానాశ్రయ మగుదేశమును) [టర్కుము (టర్కి) ఇది కావద్చును.. ఓర్క దేశమును (వైజ ) జదీచ్యజనపదము గా ఉదాహరించినది _ టర్కూవావాకకాళ్ళీర తురుష్కేము సఎస్థుషు (ఆని మ్లేచ్సశబ్దము జూతివిశేషమును పవించు సవిగూడ గలదు (స సం) మ్లేచ్భానాం (సధానాథారో దేశ మ్వేచ్ళదేశ అనినది] మెట్టిజచొచ్చి. దరదంబు = ఈపేరు గందేశముసు [ఉదీద్య మగునొకదేశము గా దీనిని (వైజ ) ఉదాహరించినది = అ థోసీచ్యా జనపదా అని ప్రారంభించి బాహ్లకాదాన్లాకొ కీరా శ్చాఖియో దారదా (క్రమాత్‌ అనినవి మహాభారతనుగూడ _ అడ్డనుని యుత్తరగ్‌గ్గె తయా న. [కను పర్షించుచు = దరదాన్‌ సహ _కామ్మోజ్చై రజయ త్సాకశాసంి (సం భాం సభాా అని ఈ దరదము లే స్వార్థికా (కృత్యియముచే దారిదదు లన బడినవి (వైజ) తో దా టి 2 ఆత్నికమించి కాళ్ళీరదేశమును కడ౨ = దాటి సెంధఎంయి = ఎంధుడేశమును చా [ఎంధివే సై ంథవము (పజ్ఞాదిన్య శ్చ (5 శీ శిథి అని స్వార్థముసిందు అ్యణ్బత్యయము అనుసంధించి 2 కూళ్చి కూడునట్లు చే (మాతో చేర్చి మేము ఎంధుదేశము చెరి _ అనుట) నారదంబు == నారద మనుపర్పతమును [నారదు డిందు పృట్టుటచే దిని కీపేరు కలి%నవి _ నారదో నాను చై వోక్తో దుర్గతైలో నుహాచిత తతా ఒచలే సముక్పన్నా పూర్చం నారద సర్పతౌ (శబ్దకల్చ్బ్యద్రునుము పామాలయవంఎనకు ఉత్తరజనపదమున నడుము సున్నపర్వత

• వ్లైచ్చులయుత్సత్తి రామాయామం ది బ్లు వర్ధింస బడినిది - వనస్ట క్చాదయామా కామధుక్‌ బృాజ యూగత ఆ స్యా హుంభారవా శ్లాా కామ్బోనా రవినన్నిభా ఊధస జ

స్తత సంజాతా “సవా ళ్ళస్రిపాశయ యోనిదేశా చ్చ యవనా శృకృద్దేశా బృకా స్తథా రొమహాపేషు చ మ్హేచ్చా హారీకా స్ప కిరాతకా (వాల 55 స 28 క్రో మ్రేదృళబ్దిము విశే షవాచకము -క సామాన్యవాచికము గూడ ఉన్నది _ మ్షేచ్చ పాసరతే భాతిభేదే స్యా దస భాషణి (విశ్వ) (స సం) పాపరతే అనుదాని కర్ణ మిట్లు వివరించినది = గోమాంసభథాదకో యస్తు విరుద్ధం బహు భాషకే సర్పాచారవివాన శ్చ శ్షేచ్చ ఇ త్వభిధీయతే (అం)

80 ఉ త్తరహరివంశము.2ఆ మిది యని తో చును] పరి్యిమించి = చుట్టి (ప్రదక్షిణించి దానిచుబ్దు తిరిగి _ అనుట) హిమ 4 అచలంబు := మంచుగొండను (బానమవత్పర్వతమునుు ఎక్కి (పై భాగమున శే గి దిగి _ కొంలదూర మెగి అని భావము) "“హీమకూటంబు (ఇది కింప్పరుషచక్షములోని యవధిసర్వితిము. వర్షపర్పతము లే డిచిలో ఒకడ) త్రొక్కి = చొచ్చి (ప్రవేశించి (సీ యిల్లు (క్రొక్కిను _ అని (మ్య) విషథంబు [ఇది కూడ వర్షపర్వఅములలొనిది కులపర్వితము గూడ ఇది (ప్రపంచహృడయ మి ట్లవినది - తదన్యేషా మష్టఖిణ్ఞానా మష్టా ఎమసర్వతా తే షాం దక్షిణీ (తయో బామనెద్ధేమకూటనిషధా (కమే జోతత్తవే సీలశ్వేతళ్ళణ్లి న షడేతే 'మెరుసవాతా సప్త కులపర్వతా _ఎూన్చే మాల్యవాన్‌ పళ్చిమె 1స్టమాదన (అని *ఈనిష ధసర్వంమునకు దక్షణమం దున్నది హరిపరము దాని కిది నమ (అనిధ్సి ఎల్బలము] అతి(క్రమించి = దా శ నిమిఇంబునన్‌ = జెస్పవెయనంతకాలమునందు [(నిమెషము = నిమి షము పర్యాయస్తులు. నిమిషము = జెప్పమూయుట = ఉస్మీలనం స్యా దున్నేషో నిమిషస్తు నిమీలనమ్‌ వైజ) నిమేష = పత్మస్పన్షనకాల అ౦ (స సం అక్షిపత్మపరికేపో నిమెష పరికీర్తిత ద్వా ౨చేషా కువ ర్నాను దాతుం తుల అనిఅపు (చూ హలా వివి )] తొ భారతవర్షమునందలి జనసదములు (దేశములు 'రెండువిధములు గా విభజింప బఎనవి ఇవి ఆర్యజనపదములు మ్లేచ్చజనపదములు _ అనునవి అందు మధ్యదేశమునకు ఉ తరమునం దు చాలవజకు మేచ్చజనసదము లున్న ననిఎంచును ఈత _డుదాహరించిన మవ ల మ్లేచ్చ దరద. కాశ్మీర నై ంధనములు. - అన్టివియే. ఆతరువాత ఉ_త్తరసముద్రప్రయాఇమ్య్యక్షు చాను వంతము దా టవిలయును దా టినారు ఆపైని కింవురుషవర్షము అక్కిడిదే హేమకూటము ఆ న వై జయని గూ న్రిను చున్నది = నా భీదం భారతం వర్షం ఎామా్యదే స్త్‌ చ్చ దక్షిణష్‌ శేన హెనువతిం నామ సరాణ్య ప్యేఎ మున్నయేత్‌ హైదముళాటం కింబృరుషం హరివర్షం తు న్‌దమ్‌ ఇలావృల౦ సొమేరవం సుమేరుం సలితో వా తత్‌ భద్రాశ్వం తు తై పూర్వం శేతువూలం తు పళ్చిమమ్‌. వర్షా వెతౌ కమా త్పొర్వ గన్దికాపరగన్థికొ ఉద క్త రమ్యకం నలం సీల్యాదె రుత్తరం వా తత్‌ తతో ఎొరణ్మయం శ్ర్య్వైతం తచ్చ శ్చేశా గ్గిరే డదక్‌ కురువర్షం శార్జవతం కుకువశ్చ అ ఉత్తరా జమ్మూద్చీస కుమారీ స్యా ద్యషశ్రేమే భారకాదయ లావణో లవజోద సాగ ద్యేనాసౌ వేష్టకో మట్టినా. ప్ల తద్వీిపాదయో ౬ షే సం వృతా ఇకాదకొదిభి ((దెళాగా శ్ర్‌యమ్సు

]] మందరసవాతిము 8 దెళమందు (ప్రవెళించి నిషధిము చేరినారు ఇది దక్షిణనుం దున్నహరివర్షమునకు అవధి (పర్వ తము) దీనింరువాతిది మేరువు ఇలావృతివర్షమునడుమ ఇది యున్నది మేరుపు నంతను చుస్ద్‌ కొని ఈదేశ మున్నది ఈమేరువు వర్ధ్థింస బడు చున్నది పై పద్యమునందు విశే __ (హేమకూటముఇది కింప్పరుషపర్వత మని కాళిదాసు దీని స్పయాపబ్బథావముల బిట్లు వర్థించినా మ_ రాజా ___ మాతలే కతమో ఒయం శఎ్రూర్పావరిసము(ద్రావగాఢ కినకరిసనిష్వస్టీ సాస్క్ర ఇవి మెఘ స్సానుమా నాలక్ష్యతే మాతిలి ___ ఆయుష్మన్‌ ఏష ఖలు హేమకూటో నామ కింజ్రరుషఎర్సత సరం తపబ్బనాం ఎద్భక్షేత్రమ్‌ స్వాయంభువా న్మరీచే ర్య (ప్రబథూవ ప్రజాపతి సురాసురగురు స్పో ఒ౬న్మన్‌ సపత్నీక స్తపతి (శాకుం 7అం ఫ్లో )

చ కదిఎతి వ ౦త దంతపరిఘద్వి ఎఖండిత చేవదారుజన్‌

మదననికోదకందళతమానబమానఎవాబఖీరువుం

(బదరపదాచ్యుత క కచపా ఎతల_న్షక దేశా రులన్‌

ముదితచమూరువున్‌ ఫలితమూలనేంఎకువు చాయుమేరునున్‌ నె అర్థ _ అంతిన్‌ = అనంతరము దంఎ _ పరిఘ _ ద్చిప = ఖండిత చేపదారివున్‌ 22 దంతము అనెడి ఇనుసగుదియలు కల (పరిఘో యోగిభేదే స్యా న్ముద్గలే. (విశ్వ )] ఏను గులచేక నజికి బడిన దేవదారుప్పక్షములు కందానిని మదన వినొద కందళిత-మానసం- మానసవాస - ఖీరువున్‌ = మన్నథ(క్రీడలచేం (అందుల కై నకుతూ వాలములచేత) వేడుకలచేతి అనుట్స [వినోదము = (క్రీడ నై తావతా (త్యధిపతే రృక విశ్చార్ను స్తేజ క్షతంతవన తస్యసతే వినొద (భాగ 8 82 బూ హలావి ౧. కందళముఎ (మొలకిల్చు కలది గా చేయ బడిన (మతుబన్త మగుకందళశబ్లమునకంటు త తృరొాతి. జీ చ్పత్య

అవని దె

యము తిదన్తమునకింటె కర్మార్థకి క్త్వసత్యయము) వృ్థి పొందింప బడిన[అతిశయిఎచులు గా (ఆధిఖ్యము కిలవి గ్రా ఐశ మనస్సులు కల హంకలు (వారి ఆ్రలు (ఆడువాంసల్పు కల దానిని [మానసవాస.ఎ. (వ్యు) మానశశరసు నివాసము గా కలది (హంస హంసాన్సు బృాతిగరుత శ్నక్రాజ్లా మాసశొకస _ (అమ) మానసం సరం స్వాన్తే ఒఎ (విశ్వ ) ఖీరు వు: బ్ర అజ్జనా భీరు కామినీ వామలొచనా (అము ( మేరువునందలి సరిస్పు౫4. వాని తోని సద్మక ముదాదుు ఆగొండయందం. మణిసయభూములు _ ము న్నగునవి తిర్యక్కులకు

8 ఉ తృరవారినంశము._2ఆ (పశుపత్యాదులకుు వైతము కామోద్దీనకములు గా ఉన్న వని భావము) (బ్రదరఎపద + అచ్యుతం (కకచ - పాటిత లస్తకదేశ = చారువున్‌ = బాణమనెడీ మిషతో ఉన్న (కపటవదాణము గా ఉన్న బాణాకారము తాల్చి యున్న - అనుట [(ప్రదరము 2 బాణము (పదర శ్శరభజయో (విశ్వ ) సదము = మిష సదం ళచ్దే ఏ వాక్యే చ స్యవసాయాసదేశయో (విశ్వ )] విష్ణు వనెడి అంపముచేత చీల్చ బడిన [చీలిక (చీటి కల దె యున్న ధనుస్తుయొక్క నడీమి (సదేశముచేఆ. (విల్లు పట్టుళొనెడి తాపుచేత (ఎకికిలికట్టువే) ( ల్నస్తక స్తు ధనుర్శధ్యం (అము )] అంద మైనదావిని [శరగందానాదులయందు. బాణము ా ఉన్న(్రిమహాోవిష్ణువుతోడి యొరఎడీవలన (శివునక్సు భనుప్పు ఉన్నమేరువునందలి నడిమిధాగిము లో తు అంస ముచే కోఎనబ్లు కొబకొనిపోయి. ఒరఎడివలనిచీలిక యెంకటి గానవచ్చు పన్నది అది విద్యు యట్లు (మెజప్పు దీగ యనునట్లు మెజయుచు ఆపర్నతమున కొకవిశిష్టళోభను చేకూర్చు చున్నది అది యొకవారుషచిహ్నా మనునల్లు = అనుట దీని కైనసరమార్థము] ముదిత-వమూరువున్‌' 22 సంతోషపెట్టి బడిన (ఒకజాతి జింకలు కిలడానిని (కదలీ కష్టలీ చీస శ్చృమూరుట్రయకా వఎ సమూరు స్చేతి హరిణా అమీ ఆజినసయోనయ (అమ )] ( అజినయోనులు _ అన గ? చర్మము నకు కారణ మైనహరి+విశేషములు _ అనుట) [మేరువు రత్నసాను వగుటను అందలిగరుడ సబ్బలవిలన తృణ(భాంతి కల వై వానిని గడుపార దిన సగు నని మహానంద మనుధవించు చున్న వివి యని అన్టియానందము నిశ్యము. కలిగించు చుండు నిది యని ధ్వనితము ఇదాక తమ్ము బాంఎంచువా రెవరును లేక స్వత్త్స్వసంపదకు స్థాన మై యున్నయచ్చోట నిర్భయము గ సంవరించును రనూనంద మనుభవిందు చుండు నని య౦ియు దినివలన బోధికము. ఖలిత _

• వై జయన్తి వీనినిగూర్చి ఇట్లు వివరించినది _ చమూరుస్తు మహి్యగీవ ఎత కెపకవాన్‌ జనీ (అవి) చాలవేగమిు కలిగ గొప్పమెడ యుండి తెల్లని దై జూలు దాగూ కలలేడి యిది యనికది (శ ర) నీ౨ని కలదు లే దనుతో క కలిగి తెల్లగా నైనను. నల్లగా నైనను_ నానాపరములు గంది * నైనను - ఉండెడున్వుగవిశేషము. దీఎతోలు జను లుసయోగించురు _ అని నివరించినది (హా ని) పొట్టితో క గలయొకణాతిలేడి _ అన్నది [(వైజ ) చనకా తు చమూరు ర్నా బవాథా యది నా ఒబతా క్కిష్ణతోమా మవిద్ధా దా జన్చో _స్వాన భవ త్యఎ అని కూడ అనినది దీనికి (పై వైజకు ముందు అచిచాలనన కుశ ర (వ్రాతల కాధార మన నగును

మందరఎవాతిము శతి మూల _ నమేరువున్‌ * = సండ్లు కలవి ఐన (తారకితముఎంటి దిది) మొదళ్లు ల [మూ లం సశీకృతా. బ్వయే _ శిఫాతారాన్తికొదిషు అని (వైజ )] కురపొన్నవృక్షములు ల దానిని (మొదలు మొదలు చిఎరిపజకు (ఆమూలచూడము) ఇలించి యున్నసురిపొన్నిలు కిలిగి యున్న దిది - అని భానముు అసుమేరువున్‌ = ఆ మేరుసర్వతిమును (బంగరు గొండను) [ మెరు స్పుమేరు ర్హైమ్యాది. (అడ ౧] కదిఎతిమి = చేరితిమి (సమీఎంవితిమి తా _ మెరుపర్పతమునందు 'దెవదారువృ క్షములు (దేవదారిచెట్లు కలవు ఏను గుల ఇనుఎ గుదియలవంచి తిమదంతములతో వానికి గోరాడుదు (కమ్ము లాడుచు వీల్చి వైచు చున్నవి ఆకొండయందు అందము లైనమవోసరస్సు లున్నవి అందు పద్మాదులు వికఎంచి సౌగంధ్యాదు లను నలుఎంకల వెదచిల్లు చున్నవి ఆగాలులు రత్నమయనము అగు న్య్నాసదేశములు మనో హరము లగునందలి దివ్యగానములు అం దున్నహఎశలకు నైతము కామోద్దీసకము లై కౌమ (క్రీడలకు వానిని (బేరేచు చున్నవి ఆకొండ నడుమసు కొ అవడి యున్నది పూర్చము (త్రిఎరా సురవధమున్నతై శివు డు మెరువను ధినుస్సును గాను. విష్ణువును గాణమును ను (బ్రహ్మను సారధిని గాను. వెదములను గుజ్జబిలను ను భూమిని రథమును ను చే తాను విఎకా ఊ గా (ధినుర్ధరు డు గా నై వారిని జంపెను ఆశమయముసందు వారిపై శంకరు జు ధినునున బాఐము సంధించు (కూర్చు నెడ కలిగిన బలు వైనరాఎడిచే లోతుగా కో తసడినకొ త యది (బంగరు గొండ ఇది యగుటన్సు(వీన్సినడును మెజ 'సెడి మెజసట్లు చీలిక) ధగద్ధగలతో కాననిచ్చు చు చూడ ముచ్చఎ గొలుపు చున్నది అదృట మనోహరము లగువినములు (తో ఓలు) ఉన్నవి

• ర్రన్తమ్నేర్తువు విసంతర్తువునందు. పుష్బంచును ఇది వినలమ్మీ కలంకార మైనది దీవిఐ

పద్మినీబ్రలహఎతము (నవ్వు) దోహద్మక్రియ దీనిని శ్రీనాధ. డిస్లు వర్థిందినా డుం ఎస్‌౦కిర్తు వర్ణన కమిచె(సె )సురిపొన్న వినలక్ష్మికబరిమీ ద సంతరించినముత్యాలజల్లి వోలె (ఫీ 5 ఈ దోహద[క్రియ లిట్లు వర్షింప బడినవి _ కన దిలంంబు గేశుము గ ల్లమియ (నూ దొడి (బేంకనం బు నిముక మావి నన్ని శురపొన్న ముఖాంబుజ మెత్త జంసకం బు నెటి గివుం గింం గొరఏి మూర్కొన వావిరి దన్న ఎంజుళం ఎ నుడువ గోగు గ్‌ తరుణి వూచు సుర (ద్రుమ ఎన్నిప్పప్పులన్‌ (పారి & 0) (మేరువు = సురపొన్న నమెరు తేని చ ఆఅ) ఆగమము] పై ఎర్హననుబ్ట సంతిర్తువునందు ఈ తశాయాణము జరగిన దని నూచిత మగు చున్న దనవచ్చు నేమో

84 ఉ త్తరహరివంశము__2ఆ అందు సురపొన్నవృత్రములు నిలువున ఫలించి ఆవనలక్ష్ముల కెంకోళొభ చేకూర్చు చున్నవి ఇట్టి ళం కన్నులసండుపు గా ఉన్నమేరుఎను మేము చేరితి మని అర్జును డను గున్నా డు విశే _ (దేసడారువు) ఇది చాలసప్తూజ్య నుగువృక్షము. దీని కీపేరు చాల నర్లవంతము ఈ నం వృక్షము దేవతలకు చాల (బయ మైనది కాళిదాసువర్షన ఇ ట్లున్నది _ అముం ఎర పశ్యబ దేవదారుం స్వ త్రీ కృతో ఒసౌ వృషభధ్వజేన యో "హేనుకుమృ స్తననిస్పృతానాం “ాన్షస్య మాతు పయసాం రసజ్ఞ (రఘు 2న శ8ల్లో ) పార్వతీఎర మేళ్వరులు దీనిని పు శ్రయేమముతో “పెంచు చున్నా రసు చున్నది 'సెళోకము. ఏను గులు దురద తీర్చుకొనుటకైై దీనితో రాచు కొన - దీనితో లూడినందులకే పార్వతి ఎంతో బాధ పడి అందులకు తగిసకాపుదల ఏర్పఆచిన దట (చూ రట 2౫స 8? 88ట్టో) (మానసనవాఎ)ఇ న్లునుట.మానససరసు నందు పుట్టి పెరి గిన వివి యైనను ఇందలిఎరస్ప్సులయం దలి సుఖానుభూతి కలవక్షి దానివి మజచుటను సూచించి - ఇందలిసరస్సులు మానసనరిస్సును మించిన స్పచ్శజలాదులు కలి యుండుటను ఆయాళ్ళంగారసామ్మ్నగ్రిచే క్రై లాసమును మిం చిన దీకొండ యగుటను స్ఫురింప జేయును ((వదరపదా్యుత్యకకచం - (తిపురాసురసంహారమున క్రై నసాధవశంస్తి ఇట్లు వర్థింస బడినది నాన న ళా కవిసార్బభౌముని చేశ___ ఎ జలరాశిమేఖలానలయంబు రధ మయ్యె రవియు జం (దండు జ్మకంబు లైరి శారదాజీఎతేశ్వరు డు సాంధి యయ్యె (శుతులు నాలుగును వారువము లయ్యె (దిాఎవమంతై 9కాత్షరము (తోదం బమయ్మ్యె దారీ కావీరి పతాక యయ్య రత్నిసానుధరాధరము ధనుర్హత యయ్యె నాగ(ధానుండు నారి యయ్యె గి గంధవాహాంబు బేడును గజులుా గ విలయకాలానలజ్వాల ములికి "గ అచ్చిఎ నుదోయికుంకుమ బచ్చెనయు గ వాలమున్నీటయల్లు డు బాణ పయ్యె = (భీమ శీ 27 )

మందర“వాతము 8 (కకబపాటితు ఇ ట్లనుటనలస _ తాను బాధపడి యైనను ఇ5రుల కువకరించుం - ఆె మహాగు? మిది కలిగి యుండుట సూచితిము (ముదికిఐమూరువున్‌్‌ ముక్కుతిమ్మన దీనిని వివరించినా డనున ట్లొాకవద్య మి ట్లున్నది గారు డాశ్శచృవిచ్చటాకపటయపవస _ వూలికాచర్సణవ్య్థగబాలమృగవ అంఘ్యమానాబ్దరాగశితా వితాన కూటదావాగ్ని యీమరుత్కుధర మబల (పారి 2 84) (ఇవమయము మేరుపువరక్షనయే ఇట మృగ మనక చమూరు ననుట కేనిల మనుప్రాసఎ౦రి క్షణమున కెకాక ఈజాతివాని కై నపర మపాపనత్వమును భయాతిశయమును తెవిఎ వానినిర్భ్శయ ంచారముచేత న్తసంపదకు నెల వీసురాలయము (మేరువు అగుట స్ఫురింప జేయుటకు గూడ నన వెద్చును (నుమేరువుక్స్‌ ఈమేరువు సకలసుఖములకి నెల వగువూమి యగుటను భారం మిళ్లి వృర్ధించి నది _ ఇవ్విధంబున భూమధ్యంబున నున్నయమ్మేరుమవాధరంబున దేంతలును దేవనుకులును గంధర్వకి ంప్పరుషాదిదేవయోనులును దే వేంద్ర(ప్రముఖదిక్పతులును బరి మేబ్చయు దత్త్వ్ప 'దేశంబుల బుణ్యవర్తృనంబులం బరవబుఖంబు లనుభవింతురు (వీష్మ ౭) ఈమేరుపు ఇలాబ్బతవర్షమునకు నడుము నున్నది (ఇలావృతపిర్షిమునే ఐరావకవక్ష మంియు. నంమర్చు ఇది తొమ్మిదివర్షములలో మధ్యఖండము. దీని తూర్పున భ్యదాశ్సము పడనట కేరముపమూలము దక్షిణమునందు హతిఎర్ష కింప్పరుష భారితివర్షములు ఊఉ _త్తరమున రమ్యక వారిణ్మయ కురువులు ఉన్నవి జమ్బూద్నీపో అక్షయోజనవి_బ్రర్లో నవఖజ్ఞి తళ్ళత్తానా మిలావుతో నద్యలజ్థి తస్య పూర్చే భదద్రాశ్వ పళ్చిమే శేకమాల దక్షిణే త్రయో హరివర్షకింప్పరుషథారతా (కచ జోత్తరే రమ్యుకవారణ్మయకురవ తత్ర కనక్యగది మేరు రిలావృతనువ్యగో లక్షయోజన మిత తస్య షోడళసహ్యసయోజనం భూమే రధస్తాత్‌ ఉపరి పరిష్టమ్‌ మూలే మోడళసవాప్ర యోజనవిస్తారో మూర్ధ్ని ద్వాతింశతృహ్యసయోజనవిస్తార సుపర్జిఎయో భూసద్మస్క క ర్హికరి స్పకలలేఖనిలయ అం ప్రసందహృదయము మేరువును వర్తించినది ఇంతటిది మేరువు మార్గ మధ్యమం దున్నదీనిని వదలుట మనసాబాత్యరసపోషణశంవివానచ(క్రబ రికి సముచిత మనిఎం ప లేదు సం్క్టాతమున గాని ఎడ్జాంపెగ్గడహరినంళమున గాని ఈ మేరువువిర్హన లేదు ఇది ఈంరిస్పోపజ్ఞము.. తత పర్పతణాలాని సరిత శృ వనాని చ అసళ్యం “మత్కికమ్యు సాగ రం వరుణాలయమ్‌ (౦ హరి విష్ణు అధ్యా శ్టో్ర అని ఒకగంళున ఉత్తరసము.దో దర్శసము జరఎన ట్లన్నది సోమన తనశర్పజ్ఞజ్సయునకు నిదర్శన మనునట్లు ఉ _త్తరసము(దమున

88 ఉ త్తరవారినంకము..._2ఆ తగుమార్షిమును తనభూగోళవిజ్ఞానము సాకక్కరించు వస్తు వర్షింది తన బహుప్పరా-పరి (శ్రనమును కావ్యకళకు పన్న కెచ్చునట్లు పొందపజచి యున్నాడు (కదిఎతి మంత సుమెరువున్‌ ) (కీయ ముందు చించి కర్మ కారకఘుంకో పద్యంచిన సాగించి ఒకమాధుర్యిము రచనకు సాధించుట (పబం_కవు లంద.ఐ బహులముగా జరిఎరీ ఇం దులకు నొంది ఒనర్చినవా డు నన్నయ _ రాజత్కీర్పులు అచ్చి కాంచి నినఘుల్‌ రాముండు కృష్ణుండు గౌంతేయా(గ్రజున్‌ ధర్మజున్‌ (భార ఆదీ 72 6) (మె) అలం ___ ఉదాత్తము సమ్భుద్ధిషద్పస్తుపర్షనతోపాయి మహాప్పరుషఒరిత్రిము వర్షితఘు ఈశ్చ రుడు మేరువును ధనుస్సు - చేఎ. దానియందు. శ్రీమవోవిష్ణువును బాణము ా గూర్చి (తిఎరనంబోర మొనల్చను అనువర్షనము మేరుపర్వత్యసళ్రకి (( కృితమునకు అంగ మైనది లొకాతిశయసంస త్తిోర్ల నొడ్నాత్త ముచ్యతే యద్బా ఒఎ (నస్తుత స్యాజ్గం మహ తాం చరితం భవేత్‌ (నావా ద్ర రూసకము అంగము [(శత్దాా. యమకము = అంత్యాను (పాము గి కడచి వర్షాచలంబునుం గడచి మజియు నెడనెడం గలవిపిఎంబు లేను లదు అన్నియును దాః. కంఓ మ ద్య_త్తరంగ నాకడోలాకరంబు రత్నాకరంబు ణా అర్థ ా జర్జాచిలంయినున్‌ ద. ర్లంర్నతిమును (గెరుపును గూడు కడచి 2 (అంతలోననె దా ఏ మఒయును 2 ఇంకను (దిని దా టుటయెకాకి _ అనుటు ఎడన్‌ ఎడన్‌ = నడుము సడుమ కఠ విఎనింబులు = ఉన్న ఆరశ్యములను [ అట వ్యరణ్యం విఎనం గవూనం౦ కాననం _ (అమ )] కడచి ఎయిలు=నదులను [ఏ బన వాక యన నవికి నెస గును బై (ఆం శే (0 అద్రులు = కొండలను | అదిగోత్రగిరి గాదాదలశై లిలోచ్చయా (అమ క అన్నియును == అన్నిటిని (దారిలొ (అడ్డు వచ్చి“వానిని అన్నిటిని అనుం) దాచి ఉద్యత్‌ + ఆరంగ నాక = డోలా +- ఆకిరంబున్‌ = పైకీ పోవు గున్న (ఆకాశము నకు ఎగురు చున్న = అనుట్స అల లనె అఆకశమునందలి [నాకము = ఆకాశము నొక “నగ్గొనరిక్షయో (అమ )] ఉయ్యాలలకు (డోలా యానాన్తరే నీల్యాం (విశ్న )] గిన మైనదని? రత్న + ఆకరంఎ”్‌ = సముద్రమును (ఉ_త్తరసముదిమును _ అనుట)

మందరసవాతము 87 [రత్నాకరము (వ్యు) రత్నములకు గని రైనది ఆకరము=గని ఖని త్రయా మాకర స్యాత్‌ (అమ ) రత్నాకరము = సముద్రము రత్నాకిరో జలనిధి ర్యాద పతి రిపాంపతి (అమ )] కింటిమి == చూచితిమి తా __ రధము చాలవెగము గా నడచు మన్నది అది 'హేమకూట0షధాదుల దా టి నిమిషములో మేరువు జేరినది అంతలోనే అది దారియందు వచ్చిన యరణ్యములు కొండలు నములు దావి ఉ_తృరసమ్ముదముకడకు చేరినది ఆసము(ద్రఎ.లోనితిరింయులు ఆవాళ మెత్తున లేదు. చున్నం అవి ఆకొశమునందు అయి ని. కదలాడుచు దెవకలుతా నమూ గుటక్లై నిర్మించికొనినయు య్యాల లనునట్టు కానవచ్చు చున్నవి దాని మెము చూచితిమి (అర్జునునినూట లివి విశే __ (వర్షాచలంబు మేరువు పెర్దాచ లములయం దొకటి. (చూ $గిపద్యవ్యాఖ్య) (వర్ష + అచలము _ వర్ష మనా ఖండము (దేళశభాగము వర్షో ఒట్ర భారకాదొ న ఉమ్మూద్వీపొబ్దవృష్టషు (మెదిన్సి ఈ ఖండములు తొమిదింభారితిము కింప్పరుషము హరివర్షము ఇలావృతము. రబ్యుము. బారణ్యము. కురుపు భడ్రాశ్స్చము శకేశుమాలము - అనునవి నవి వీని కీ పేర్లు వానిదేళాధిసతుల వ! ఏర్పడినవి . జంయాద్సీపాధిఎకి మై శూగ్నీధునికి నాఖి యు %ంపరుషుడు వా (హ రివర్షుం డిలాన్యతుందు. రమ్ముండు వారి స్కాండు కురుండు ఛదాళ్వుండు కెతుమవూలుండు ననం దొల్ముం్యడ్రు పత్తు లుదయించిరి అందు ంబఎ్రరుషుం డాది - నెనమండ బామవద్దుత్హరభాగపక్షంఎల కధిసతుల. గావించిన నవి వారిపేళ్ళం (బిసి ద్ధంబు లయ్యె ___ వామనగేం్యదదక్షిణవర్ష చేలునావి యాత్య్కనందచు. బుషభుని సధిపు కే యరిగె గానకు నత డు నిజాత్మజన్ను దైనభరతు బట్టము గట్టి యడవి కరిగి ఆవరతుని "పేర నివ్సర్షంయి భారతి పెర్షం బనం దొగ డొందె (మార్కంం 4-7 8 80) వీనికి అవధులు. (హద్దులుగ్భా ఉన్నపర్సతములు. వర్దాచలముల.. మెరువిగూడ వీనియం దొకటి మై వర్షాచలం వైనది (వర్షాచలంబునునొ ఇచ్చ. నున్‌ రిధవేగాతళయమును. వచిందును. మేరువు చేరినంకలోనే దానిని దా ౨ వెళ్లుటళూడ జరగిన దనుటను తెలియ జేయును (రక్నాకం ౦న) ఇది ఉత్తరసము[ద్రము ఈయు త్తరశముద్రము లోకారోకపర్పత మునకు కొంత దగ్గణా ఉన్నట్లు (50 హరి) తెలుపు చున్నది అన్నక్తుం చ రతో యీతి “స్పస్సీపాన్‌ “౩ న్గూం శృ ఇస్తన్నప్తగిరీ నధ రొక్షాలోకం తథా ఒతీ అ్య వివేశ సుహత్తను (విష్ణ 8ఆ 0 20) పాలనంద్రకునకు తరువాత ఎస్పరద్పీష మున్నష్లు. దానికి వెలుపల శుద్ధోదకరయు

88 ఉ త్తరహరివంశము._2ఆ (దము (మంచినీ క్లసం్యదము ఉన్నట్లు దానితరువాత లొకారొకపర్వత మున్ను (పపంఒహృ చదయము నచించు చున్నది ఆళుద్దోదకసము[ద్రమే ఈ యుత్తచొచుద్ర మంఎంచును తద్బ వా క్షీరోదధి తత ప్కరద్వీప తద్చబా కు దాదకసముద్ర తత శ్యుద్ధోదకన ముదా దృబా ర్వలయాకారొ రోకాలోకపర్యన్నా భూమి సమక౮ సావర్షమయీ భూమి త్మత్సాకారాయమాణో తోకాలోకపర్వితి. అన్య లొకాలోంపక్వఆస్కృ బనూ రస్థకర (అని (రత్నాకరంబు రల్నం స్వజాతి(శేషే ఒఎ. మణావఎ నప్పం కమ్‌ (అని మెదిన్సి మణు లకు గని యగునమ్యుద్ర మిది యైనను టేష్టవస్తుపు లన్నిటికిని ఉత్పత్తి స్థానము తా నగుటను ఇది కా దనదు కనుకినె దేవత లూ గుఎ కైన(కొం(గొ త్తయూయలలకు గూడి ఇదిగనియై వానిని వెలువరిందు చుండుట దినికి సముచితమె ఐన దని ఇది బొధిందు చున్న దనవఎబ్బను అలం ___ రూసకిము సంబంధాతిళశయో క్తి (అంగము) (అలలు ఆకాశ మంయిట ఆసంభప 'మైవను సంభవము కలదిా వ రితము అవి ఆకొశ మంఎిచు యాతాయాతనులు జరప్ప మున్నందుననే ఆది నాకి (ఆ్రల డోలలు _ అనుట జరగిసది గీ అత డు నెదురు గ వచ్చి మురాంతకునకు నర్చ్య మిచ్చి లోకే? రా కాన తమ్ము చేయ గిలకార్య నునుటయు బంధురా2 "తెరువు విడు నాకు నుత్తందిళకు ననియె ౪౦ అర్జ __ అతిడి = ఆ ముదు డు (అమహత్తునకు మహాద్నివి కచే &.జ్‌ (ప్రజ్యయము శేచి చ్చామహత శబ్లా మతే కవిశథఖామణి స్పరుషాఖ్యా ఖవ నత _(పయోగ న్తస్ర కారణమ్‌ (అధర్సణు డు) అళ్చోత్తయిన్‌ దప్పులన్‌ (భార ఆది 2ఆ 40ప ఏమొ )] ముర + అంతకునకున్‌ 2 మురారికి (ఆ్రుక్కష్తునకు ఎదురు - కన్‌ = అభిముఖము "ా వచ్చి (ఎదురెగి నెనుస్కంరిం. = అముట్స [(వెద్దలు వచ్చినవ్పుఎ ఎదురూ వచ్చి న-గ*% రించి వాలిని గౌరివిందుట శాస్త్రవివాతను = [చూ ఎను 2అ 2 శ్లో 1 (ఇచ్చటి (సం హరి ఇట్లను చున్నది తతో ఒర్హ మదధిసా ఇ దుపనీయ జనార్జనమ్‌ _ ప్రాజ్జురి ముక్తాయ కిం కరో మీతి చా ఒటవిత్‌ (విష్తు 8అ శ్లో (అని అ ధాఒలబవీత్‌ ఎయ్యుద స్తు (పాజ్బలి గ్లరుడధృజమ్‌ (శల) అం మరల మరల (ప్రాంజలి యగుట వచింస బడినది కావున పె సద్యమునందిలి (4 స లోన్సి ప్రణామము వేఎ అనుట అసంగఆము కాదు ఎక్టాాపెగ్గడయు టా లి

ఎంఎం బెల తలి ఇళ్లే అనయాకారముతొడి సాగిరి డు మోచం డాం నర్జంణు వె గొ9 గోవిందుని గాంది యానంశిరిస్కుం డై అవీయు. మరల ఆసము్యుదుండి కృతాంజలి యై అనినా డు ఎదరు “చ్చి అనుదావిచేతనే (పత్వుత్హానముచేతనే తతృహదరిక గునభివాద ముక్తప్రాయ నుని తిల చి కా టోలు నాచన బృనరు కము -ా దీని? వచింప లమ). అర్జ్యము = ఎూజకు యోగ్య మైనజ౮ాదింయు (ఎూజోవహారము [ అర్హ్య ఎిర్జారయోశ్యయా (విస) అర్హము= జి అర్హ శాజావిధొ యూవ్వ్యే (విశ్చ) అర్హృశబ్దముశకంటె పాదార్హ్రావ్యాం జ (88 -3 ఆం శాదర్థ్యమున (దానికొట కైనది _ అనునర్థఎన) య (ర్చతియము చర్చి మర్ధ్వార్థే పాద్యం పొదాయ వారిజ్‌ (అడు) ఇచ్చి లొక + ఈశ = లొకదులకు స్వామి (థ్రీ కృష్ణా అనుఎ) [లోకము లిట్లు గణింప బడనవి _ మార్చువ స ర్విహ శ్రైైం జన అస పీవచ సత్యలోక శస ప్వెతే లోకా స్తు పరి ర్తిా అని (అప్పు లోకేళ శబ్ద. బ్రహ్మయందు యోగరూఢము వారజ్యగర్ళో తలొకేశ (అము) ఈ లోక శబ్దము లోకేశేశ శబ్దమున క్రైన యేకిదేశ్యగహ+ మనుట ఇట సముచిత మనిఎంచును -రుడ మి ట్ల ను చున్నది రుద ఉవాద _వారే కథయ దేవెశ దెనదెన కళళశ్చర కోధ్యేయ కశ్చవై్వై ఎవూజ్మ్య శై (ర్పతై స్తుష్యశేసపర హం రువాచ. శృణు రుద ప్రపత్యామి _బహ్మణా ఒ ఎర్చై వా అవాం వా దేనో దేవానాం సర్పరోశేశ్చరేశ్చర (అధ్యా) (దూ హూ వివ ) శ్రీకృష్ణుడు సరాత్సరు. డని నిరూఎంచుటయే ఈకర శ్రైని సరమ్మపయోజనమ అం దుల కి ట్లనుటలోనే బొచితృము కల దనింంచు చున్నది ] చేయన్‌ కల కారు = (నేశ్సు చేయవలంనపనిని (కల విధ్యర్రకము ఆనతి + ఇమ్బు = సెల విష్క (పేల విచ్చిన దానిని నేను అవశ్ళము చేసెద ననుట అనుఎయున్‌ = (అన్ని చెబ్బనఏరి వాత (ఆన్‌ ఆసంతర్యార్థకముం) థ్రీకృష్ణు డు. (ఆధ్యాహార్యర్స).. ఎంధురాజ = “ముద్రరాతా . (నమ్ముద్ర డ్రేష్టూ అనుట్స [(ఎన్టు నమ్యుదే నద్యాంచ అని (విశ్వ) రాజన్‌ శద్ది మృత్తరపద మైనప్పుడు (ేష్టార్ధిక మగును మునిరాజు (మొ) ఇ్టివే ]. నాకున్‌ ('్రీకుష్తునట) ఉత్తం దిశకున్‌. తెరువు = (త్రోఎను ఇం (ఘు = వదలదు. (దుధ్య ఎ౨రుషమువర్ణకలో సమ) ఆనియెక్‌ (నిన్ను (ముదము దా టి ఉత్తరముూూ అవలిం వెళ్లునలం యున్నవి. రధదు నడచుటకు (కోన కావలయును. దాని నిద్చుటయే నీవు నా కొనక్సవలఎసిపరి ఇప్పు డను తా __ ఉత్తవనమ్యుదముని కావల లోకాలోకిసర్పితి మున్నది. దానివెలుపంం రిథము. వేళ్లు వలయును ఉత్తరనముద్రముకడకు రథము రా -ానే శ్రీకృష్ణు తు సరమాక్న మై ఛిమో న్యా

$0 ఉ త్తరహరినంశము___2ఆ ద్వాత పనికే ఖీ షోదేతి సూర్యు అనురీతిని సర్న్వనియ_స్త ఆఅ డగుఎను గుఎబతించి భయ భక్తులతో శ్రీకృష్ణపర మాత్మిను వాజించి దాసో ఒనా మ్మని సవనయము -ా శనకర్పివ్య ముడిగి నా డు “ముదు డు. భగవంతు డును అవలికి వెళ్లటస మాకు దారి ఇద్చుటయే నీ కర్తన్య మనినా డు విశే __ (అత డు సముండ్రాలిమాదేవత యగుశముదు డు “ముద్రసర్పతామలకు _ దేఎతా రూపము. జలస్టలాదిరూపను రెండును గిలపు సమ్యుదునిదేనత్య్యారూసమును రామాయణము పర్షించినది విళదము - _ అతో దుధ్యా త ముదస్య సాగర కృ సముత్రిఎ సముద్ర ణు శ్‌ ఆ భి న! లే (ప్రత్యదృశ్వతి బ్నగ్ధవై డూర్యిసంకాళా శామ్మూనదవి భూత ర్కక్రమాల్యాన్నరధర పద్మప శ్రనిభేక్షణ _ సర్పపుబ్బనమయీం దివ్యాం. శిరసా ధారయన్‌ _సజమ్‌ గాతరూసమటై శైవ తిపనీయవిధూపషతైై ఆత్కడానాం చ రత్నానాం భూషతో భూషణోత్తమై _ (యుద్ద 22సర్గ 7 క్లో అనురీతిని వామాలయాదులకు గూడ ఇళ్లే దేదతారూసము కునూరసం భవాదులందు వర్దికః మైనది (అర్ష్య మిచ్చి అ ర్ష్యదాసమును శంకర భగవత్పాదులు దేవీమానఎకవూజాస్తోత్రమునం దిట్లు వర్తిం చినారు గిస్టపుస్ప యవసర్షపదూర్చా సంయుతం తిలకుకాక్షళమి(శమ్‌ 'హేమపా(తనివాతం న మేత దురశీకురు మూత (అని సహ రతై్నై ర్‌ ర్ష్య త దుర్‌ (అని) (అయ్యె ఇదియే (వీరేసాా (తం0శానవ్రాతపా) అనినన్‌ అని (వావిపాా పె సద్యములో నావుున్‌ అవి యండుటసుబట్టి వావి పా అనల్పితము ఉ నొవుడు ౧౦పవ్వైరికి ౫ మము చే “యోధియి ట్లనున్‌ చేవ భివన్ని యోగమున దేకువ దప్ప దొకండు నాపయిం బోవగి లేడు కాల్నడ విభుండవు నీఎ చనంగ నంతయుం [దో యగున్‌ ఎమ్మాశితు డు దూలిన నెవ్వగ నీకు బుట్టద? ౪౧ అర్ధ _- నావుడున్‌ = (శ్రీకృష్ణుడు కర్తృ చెబ్బనతిరువాతి (మాట లాచిసతదుఎర్రి సయోధి = నముదుడు ఎయ శాధా+ఇ కర్మ ణ్యధికరణే చ (08 88 అను నూూక్రముచే. అధికరణార్థకి ర (ప్రత్యయము. (వ్యు) = నీరు ఉండుటకు ఆధారి మైనది పయస్సు = నీరు సయ సాత్‌ క్షీరనీరయా (విశ్వ) కంసవైరికిన్‌ =కంనునకు కతు వై నవానిక్‌ (శ్రీఇష్తునకు) పొం చేఎ = నఎస్టంరించి ఇల్లు = ఊవిధను (చెప్ప

దుందరసవాఅము (0 టోవురీతిన్సి అనున్‌ = అనెను [భూశార్థమున లాట్టు దటఖడ నస విందుము నిన్ను (భార సభా 2 64 వంచిది)] దేవ = న్బామీ (సర్చేశ్చరు దా. అనుట) భవత్‌ ౨ నియోగమునన్‌ = నీయొక్కి. ఆజ్ఞవెతి (విధి ర్నియోగి సృం్యపేష అని (వైజ) (నీవునా కొస గినవరముచేల _ అనుట మయాదత్తోఎర ఎూర్విం స శోషం యాస్య బతి బా (సం హి విష్ణ శఅధ్యా (ల్లో (ఆం గశ్రీకిష్ణనివాక్కయు). సీపు నిన్న సలంఘ్య సలిలుం గా (బకిబ్బంచి అవ్విధంబునకు విపరీంంబు గా నవధరింస దగునే అని ఎడ్జా.పెగ్గడ యనువాదము (చూ హరి ఉత్త 68%9)] *తేకవ = సహజబ్ధతి స్పధాంంటు (అాధ

లి నో త్సము ఎవిరికి చొరరామి) [తే కున == హద్దు అని ఇం (సూ ని తప్పదు= చెడదు(నా స్నృభావము (నా కగుగాంభీర్యమృుు. చెడక ఇబ్బటినలణకు యథాజ్ధతిముగానే ఉంది నిని వానిము) (గానినే విశదపబచు చున్నా డ్కు ఒకిండున్‌ = ఒక్క డును (ఎబ్బడును , అనుట నా పయిన్‌ = నాయందు. (న న్నాధారముగా చేస _ అనుట _ కొల్నడన్‌ = కౌలిసిడకతొ [సడకి ఠకు (టాపాంఏ నిడ _ విరసేనసుకు డు బాంసల నడబెషంగు జూచి. (థ్రార ఆర 2 ఓ (మొ)] పోంన్‌ లేయ=పో లేడు (వెళ్ల జాల డ్య (ఇళ్లతో నక్షిచి నాయందు వెళ్లినవా డెన డును ఇంకపణకు ల. డనుట) విభుండపు = సర్పవ్యాని * (ఆమా త్మివు = అనుట్స ( విభు సృర్పగతే పత్యా వైజ) (అగు నీవు (థ్రీకృళ్ణు ఊ - కక్ష చసెంగన్‌ = వెళ్ల గా (నాపై కాలినడకతో వెళ్లినవోో అంతయున్‌ = (నీవు వృశిసమార్షమ్సు రుం లా

అంకయును [శోప = దారా అగున్‌ = (అందు నడచెడిివవబాశమార్షము ” (రహదారి గా ఏర్పడును (అందజును ఇది యెకసాకుగా తీఎలొని నాయందు నడచి పోవుట కరి ౧భింతురు దానివిలస నొ దగు (అఫ్ల వత్వము) డాయ రామి (అగాధత్వము) అనుమహాగు-ము నిశించను

• రామాయణము దీనిని బాగుగా. వివిరించినది _ బృధివీ వాయు రాకళ మాపో జ్యోతి శ్చ రాఘవ కృరావె సొద్యు తిష్షర్సి. శాళ్సతం మార్గ బూగ్రీకా. తతభావో మమా ప్యేష చి స ఏ కా ఏ గ ల ముది యదాధొ ఒహ -ఎప్లన వికాం స్తు ఖవె డ్దాధ ఎత్తే (ప్రవదా మ్యనా (దడ్ధి

£శ 2రర్తో ్స (శమ్యుదు డు రాకునితో అను చున్నమాట లివి

• భగంంకనిసప్ప”పత్పయిను భాగవత మిట్ల ఎచించినవిం ఇందు ల డందులే డని సందేహము పిలదు చట్టి సర్ఫోసగతుం. జెం దెందు వెదకి చూచిని నం దందే కలడు దొన్‌ వ్యోగణ్‌ వింటే. (గాం 27సం

రి ఉతరహరిపంళము.__?ఆ అవాలి జాన జేఎ అందజకును నేను చులుకన టై ముహాదు ఖము ఎలుభవెండు నని వాలము “పా థ్రిళుడు = (౧ిన్ను ఆన్నివిధయల) ఆ్యశయించినవా డు ((అన్నివిధదుల నీవెది క్కఎని నమ్మి ఆత్మార్బణ మొనర్చుకొనినవా డు (ప్రపన్ను డుం అనుట) (ఇందులకె ఆ(శ్రితు ఉనక సమాథశ్రికు డనుట్స్‌ టూలినన్‌ =దు ఖపడిశవో (బాధను అనుభవిందు చున్నవాడు గ అగుచోో సికు (బూయారాధ్యదై నికు వగునీకు _ అనుట నెల + వగ యెవోదు ఖము (తీజనిబాధ) పుట్టదు ఎట ఏమి = కిలుగదా [పపన్నునకు కలిగినయా ర్హి వాచి సూంప లేవు సీ వని భావము ] శా _ స్పామీ. సేవు మాకు నియంతప్ప మేము నీవు చెబ్బనట్లు చేయవలబోడాసులము అందులకు “ందేహము లేదు. ఐనను నా దొకపూట మున్ను నీవె నన్ను అపధృష్మునిగా (ఎపిికిని చొరరోనీవాని ర్యా ప్రత్స్యింవితివి అస్పటను౦డి ఇప్పటివజకు అసతిహఆము గ” అది లై జరగు చున్నది ఇస్పుడు దాశికి విరుద్ధము సీవు నన్ను చులకనచేఎ నాయండు పాదసం చారి వై (తోవ యేక్సబచి వెళ్లిన అందజను న న్ని క సరకుగొసక నామీ ద నడచి వెళ్లుచుం దురు నీదయచే సర్పొత్కర్షముతో ఇన్నాళ్లనుండి యున్ననాకు నే దేర్చడిసయీోయవనూనదు ఖ మిం తిం తన రానిది నీ దాుల దుఖము నీదు ఖమూానే భావింతువుగడా సీవు అం దులకే ల సదెడిమాదు ఖము. నీకును భలింసరాని దై నిన్నును వెధించును కావున నన్ను దయ చూచి నీవు నెలకొలింనక్టులాయఎ శాశ్వతముగా ఇఫ్టే నడచునట్లు చూడ వే డెదను _అని సవినయమూా నమ్క్కటరిందుడు శ్రీకృష్ణునకు నమ్యుదు డు విన్నవించుకొను చున్నా డు విశే - (దేవ) ఈశద్దిము శ్రీకృష్ణు క “మ్యదునకు గల సే.్యసెవింథావమును. కెబుప్పట కెంతో ఉదింముగా ఇఎ సరిపడి యున్నది (భివన్నియోగమున దే కువ ద్బదుు. ఇ టైనుటనలన విషన్ఫతొ ఒఎ సంపర్ధ్య స్పయం ఛ్లేత్తు మసాం్రతమ్‌ అమటను స్కురింప చేయుచు తశస్న భావబ్దతిని గాపాడి అన్ను రిక్షింవు మని “మ్యడు. డనుట కెలియనచ్చును (నాల్నడ) (సం బార) రథిగఎసమునక (తోవ యకిగిఎల్లు నచిందు చున్నది త మువాచ అభ అధ జనార్దన రధసగ్థాన మిచ్బామి త్పయా దిత్తం నరీసతే (విష్ణు కీఆ శ్లో ) ఎడ్జా పెగ్గడయు ఇట రథమార్ష ఎడి గనళ్లు అను చున్నాడు = అత్మీయర ఎంబునకు ననర్షళం బగు మార మిడు మనుటయు (హారి ఉత్త 5ఆ కీల వీ రిట్లనిపెను రథబూర్గనున క్లైనను కాలి నడక కైనను జలళోషణమునందే. తాక్సర్య నుగుటను అందు భేద మేమియు లెనందసన

మందరసవాలఅము 88 కాల్నడ అనినా డు సోమన అనిఎందను దుతొకవిశేషము _ (శ్రీకృష్ణుడు కమ్నుదుని అదు గునప్పుడు. తెరు విడు నాకు నుత్తరదిశకు అని సాధారణమూనే అడిగినా డు ఉథిమార్గ మి నుని అన లేదు అందులకు సమాధానము గా ఎన్ముదు డు కాల్నడ విళుండవు నీవు ఎనంగ చంకయుం (దోవ యగున్‌ అశినా డి ఇట ఒకచమత్కారస్ఫూర్హి సీవు విళు డవు (సర్వవ్వ్యాఎ కు డవు అగుఎను న న్నంతయు ఆ(మింతువు అంతయు (తోవమే అగును నీవు కాల 'పె్టెన భూర్లాకమంతయు ఆ(కిమిఆ మైనది*దా ఎశార్వము నే నెంఠ _ అం వామనానితార ప్యత్తాంతమును ధ్ననింబ దేయుబు= పై రీతిని సఎ్యద్రు ఎ ఏచిందినా డనవచ్చును. తుదకు శ్రీ కృష్ణు డు (తోవ యిమృట తిస్ప దన గ- రథము చనునంత శోషంతు బధము గొనుము అని కాలు పెస్టుటమా(త్రము వల దని అందులకు అకుమతింప లే దను చున్నా డు సరిశంచి చూచిన ఇది సాబాత్యరసపోషణ సంవిధానంక్రివర్తి బిరిదమున కైన యొకచిన్నిసంవిధాన లని ఎంచును ఇట నాచన కౌలు పెట్టపలదు కుయ్యో మెత్ల్తో అనుట సముద్రుని ఎవినయభాషణ ముల కై నపర్యవసాన మనిఎంచునట్లు రిచని నాగింయు చున్నా డుహసమును ధ్సనింప జేయును ఈత డు విధు సదఘు కాల్నడ పదము శబ్దధ్ననిమూలకములు - ఉసయోగించి ఈచమక్కృు తిని గావృషుర్యాదతో సాధించినా డనపిచ్చును తరువాతికాలమున మొల్ల తసరామాయణమందు ఈ చిమత్క్వతిని అధారముూా కొనియే అనువట్లు (కిందిసద్యము నిట్లు రచిం"సెది__ చ సుడిగొని రాముపాదపు లు సో కినధూ?ి వవాంచి రాయి యే ర్పడ నొకకొంత యయ్యెసెట ఎన్నుగ నీఎవిపాదలేణు వి య్యెడ పడి నోడసోక్రనిిడేు మగునా యని సంకయాళ్ళు డై కడిగి గుహుండు రామఎదకంజయుగమ్మ ఛయమ్ము పెంపునన్‌ (అమో 82ప) (అంతయున్సొ ఇది వావి ప్టా ఇచ్చట ఎంతియున్‌ అనునది వీవేపా తండా వాత పొ ఇది (పారారి అశవన్చును 'పై వచించిన కావ్యచమక్కార మిందు. శూస్యము అందులకే వావి పా న్లాప్ర్యా మైనది ( మాత్రికుడు తూలిసి నెన్న నీకు బుట్టదె ) ఇట సమ్యిదు డు ఒక్యసవన్నునియస్లు చిత్రం ఎ బిక్సి “క్పిదేన యుఎన్నాయ త వాఒనృతిచ యాచతే. అభయం సర్వళూకేఖ్యో దదా మ్వక్‌ ద్చ్రం నమ. (రావా యిద్ధ 86 గ్లో) అన్య(ప్రతిజ్ఞానాక్యమును ్రీకృష్ణోర ఆనౌల్ముకు జ్ఞప్బకి తెద్చు చున్నన్లు సంభాషందయట శమనింప దగ యున్నది

[4 ఉత్తరవారివంశిము.__2ఆ అలం ___ అర్థాంతరన్యాసము (కారణకృతి ౯ర్యసమర్థనరూపము) కార్యకారణసొమాన్య విశేషాణాం సరస్పరమ్‌ సమర్థనం యత సో ఒర్థాన్తరన్యాస ఉదాహ్యతి అని లక్షణము [ఆశ్రిళులయాలి నీకు బాధాకర నుగునూాన నోప్టై జను(ప్రయత్నము మానవలయును _ అని కారణముచే కార్యము సను క్రిత మెైసది ]] [ఇది కావ్యలింగ మన గాడు అంఎయుం (దోవ యగునొ అనుటచేతనే హేతువు నిరాకాంక్ష మైనది అర్జాంతర న్యాసకాన్యలింగముల కున్నవ్యప్యై ఇది . 'హేశ్చాకాజ్డియా యడ్నాక్యంయ ద్చాక్య మపేక్షకే తదర్ధర్య తదర్థా నిష్పాదక ఏన కొవ్యలిజ్లన్య విషయ య హేతూ పదేాదినా హేౌతునిరపేక్షం వాక్యం త్మఆఅ 'హేతువాక్య స్యార్థ్‌ ఎమర్జిక ఏవస చార్థానరన్యా సస్య విషయ (అస్సి కార్యా రణభానిసమర్థనరూప మైన అర్థాంతరన్యాసము ను కొంద తాలంకొతికు లంగీకిశింపక పోయినను విశ్చనాదకివిరాజు అంగీకరించు చున్నా డు అంగీకరింపమి ఆయుక్త మనుదు నసప్రమాషమి గ (చూసాద (పరి కావ్యలింంలంకారనిరూపణ “ఐదర్భిను] గీ అనుడు విప్రార్థమై నాకు నరుళ వలం (తోవ వేడితి మజి నిన్ను దేవతలకు డేటి చూడంఏ శా దన్న చెలి) జలధి రధము చనునంత శోజఒంతు. బథము గొనుము ౪౨ అ్వ _ అనుడిన్‌ 2 (ఎమ్ముదు డు కర్త చెబ్పనతరువాత (బెబ్బనని విని _ అనుట) విస + అర్థము ఓ ఐ 2 (బ్రాహ్మణు నిమిత్తము [ అర్థ వకారే విషడు విత్తకారి- వస్తువు (నిశ్స ఏ. లరుగన్‌ వంఎడావెళ్లవంం (తోవ వె కితిన్‌ = కోరితిని (నాాజకు గ దనుట) మటి 2 ఇక (ఈమీ దను గూడ అనుట ) దేవత లకునొ 2 (ఇంద్రాది. దేవతలకు "సె తము(ఇతరిలమాట చెప్ప నక్క-టజలే దనుట్ర) నిన్నున్‌ (నమ్ముదుని కేశి దూడిన్‌ కిన్‌ రాదు రా (కన్నెత్తి) బాగూ చూణటసను. వీల కాదు. (నిన్ను ఆ్యక్రమిందట అయి లుం సీవనంక చూచుటకు గూడ ఎంతటిదారును భయసడు చుండెదరు నీసహజస్ధతి కేకొల తియు. గంగ సీయ ననుట) అన్నన్‌ జ్‌ అని ('ఫ్రీ=లత్లు డ్సు చ్చెా జలధి 2 “మ్ముదము (క్తి తెలి = (గూంచి (సరమాత్న చెబ్బనదానియర్థ మెటీ 1 * అనుట) రథము వసునంత = వశతియంతమేర శోబంతుక్‌ = ఇంకిపోవుదును (నిర్ణల్యస దేశము " అగుదునుు పథముః= లి

(శ్రోవ (రధము పోవునంత ఎడారి కొనుము 2 (గ్రబాంచ్రయి.. (గిధమును ఆదెళమునందుం డి పోనిం డనుట) [ అనుడున్‌ అని పై ఎద్యముతో అన్వయము లా -__ (బావ్మాణు దు వాజ్యుడు ఆతిని రక్షణమునా కఏశ్యకర్తిబ్యము (వ్రావ్మాణకార్వి మొకచ్‌ ఒసెర్బట్నకె నె నిస్పుడు వెళ్లుము నిన్ను మార్షి మడుగు మన్నాను నాకు నీవు (త్రోవి ఇచ్చినమాథ్రాన నీ సవాజస్ధతికి ఎచ్టిఖంగము కిలుగిదు ఇందద్రాదిదేనకలు గూడ నీమయెడ వగు ఛక్తుంతో యధాశ్రార్వముగనే ఎరర్హింతురు _ అని (ీక్సిష్ణు డు సమ్యుదుని కిభయ మిషను “ముదు డును రిధము పోవునంతటిదారి తా నిచ్చెద ననెను విశే __ (విప్రార్థయు ఇ ట్లనుటచే ఈకార్యము అనివార్యము (ఆ పరానిది అనుట తెలుస బడిసది (బ్రాహ్మణు డు సర్విదేవతామయు డై ఎంతవారికిని గౌరవింఎ బడనలంనవా డనుటను (థుతి వచిందును యానతీ _ర్సై దేనతా స్సర్సా వెదవిది (దాహ్మణే వస్తి తస్మాద్‌ (బ్రాహ్మ ణో వేదవిద్భ్యో దివే దివే నమస్కుర్యా న్నా ఒన్షీలం క్తి ర్తయె దెకా ఏవ దేవతా _ఎశాతి (అన్సి (బ్రాహ్మణన క్రై నగొప్పతినము వెదమూలంయు అందులకే. ౩న్మెన్హం (బ్రాహ్మణా ధీనం (వ్రాబ్మాణొ మమ దేవతా అనా శీపరమాత్మ చ ముడు * శారియి టగు వహోంబునిధీ తగ దిక నింక నీ యనితరగమ్య ధ్రై ర్యము ననర్ధృమణి హోరంబు 'నెవ్వరుం గను గొన వేల? నేల నొడికంఎబుగ నే గినమాడ్కి. నాహరుల్‌ చనియెడు నంబుపూరము శిలానదృళంబు * జేయు. నావుడున్‌ ౪3 అర్ధ ___ అనుడున్‌ (సమ్యుదు డు కర్తృ మురారి ఇల్లు అనున్‌ మూత్‌ ₹- అంబు9దీ2 ఎూజ్యుడ వైన “ముదు డా ( మ్యుదొత్తమా వరుణదేవా అనుట) (ఎహచ్చిద్ధిము లౌడా వాచకము సన్మహఎ్సర మోత్కృష్టా ఎూజ్యమావై (69) అం పాణింసూూతిము |] 40 కన్‌ ఇంకన్‌ = బాగుగా శోుల్లుట (నర్జలపు ఎంకిపోవుఎ) [భృళార్థమున (ఆకిళయార్డ ముందు) ద్చిత్సము] తగదు == యుక్తము ాదు (నీ వల్లు చెయనల దనుట ఎబ్బరున్‌ = న! ఖ్‌ సూతము (ఆ ఎన్లివా డుము [8 యర్హ నం దిది తజచుూ బహువచనము సముచ్చయాక్థ సనాతిము న లా ఖ హాన్ని సీం ౨వితిరగను్య్య). (ని + ఇ3ంర _ కమ్మ ధైర్యమును. 2 నీయొక్క రుంకు తెలియని దెన (ఇతరులకు ఇద మిళ్ట ముని నిరయింఎ వీఎ కొని దైన అనుట టా (౪ మొ మును (మాజనిశహజి [గత్యరా దృళ్యరా శృ జ్తానరా అ? పాణినీయను] నిర్సికరత్చి ( | ఖె వ |

ఫి] ఉత్తంవాంం౦ టుఎంంలతే జ్ఞతిన్సి (నీయగాధత్విమును . అసుట్స అనర్హ (న + అర్ధ = మణి (ప్రకరంబును = ఆమూల్యము లైన (చాలవిలున గలవి యైన) ఆర్హ్య ఫూవావిధా యూల్యే (చ్‌శ్చ్ర) [ అనర్హ్య అని కొన్న్విస్రతుల వారము ఇది సంగత మనిఎంప లేదు] రత్చిములటెక్క సమూవాజును [కర స్యా త్పుమాన్‌ సంఘే. వింర్లకునుమాదిను (మేదిని) కను గొనన్‌ = దర్శింయమట (శెలియట్స ఏల == ఎందులకు ( ఎస్టాయనర్దమునకు తా పీయ నక్క లే దఘుట్స (ఐన తిన (ప్రయాణ మెబ్లు నాధ్య మగునా వవించు పన్నా డు అంబువ్రారమున్‌ == (స్స్‌ నీ్యప్రవా హము [ పూరో జల్యసవాహే న్యాక్‌ (వణళంకుద్ధిధాద్యయో (దిశ్న్ర అంబువూరి మనుట గోబనీవర్ణన్యాయమున శిలా సద్భశంబు + కిన్‌ = దాతితో సమాన మైనది ఆసనస్లూ ఘనీవవించినది - (గడ్డ కర్టినది జా చేయు = చేయుచు. (మువర్ణలోసము] వారుల్‌ = ఉట ౬ (న్ఫా గుజ్టిములు ( యమానిచేస్త్రుచన్దాాక్క. విష్ణుఎంహాంళువాజిషు కుకావాకిఎఖేకెషు హరి న న! న! నా! ర్నా కఎబే [తిష (అమ $ నేలను == భూమియందు ఒడికింఎ +- కన్‌ = అంవము గా (ధారాదిశ.ఎనవిశేషములతో వెగము గా _ అనుట ఏ గిఎమౌడిన్‌ = వెళ్లినవిధమున (నేలపై ళం రూ వెళ్లి నప్తే ఎన్టిశమము లే కుండ _ అనుట చనియెడున్‌్‌ =మెళ్ల గలవు (చిలుకలు సలికెడును నంం దిద్రి నాపుడున్‌ 22 అనినకరువావ అనినదే తడవుగా (తత్షణ మనుట) [అనుటయం దుకర్త శ్రీక్కష్ణుదు] (పై ఎద్య ముతో అన్నయము) తా -- నమ్ముదు డు తినయధాద్దలని కోలుపోఎ కుండ గా త న్నుంవి దయ చూపుషమని వ డాని (శ్రీమని(సయాణముణకై లాను కొంతమేర ళోబంది (రధము పోవునంతమ్మాఅబ్బ) గ్‌ నా. దారి ఇచ్చెద కనా ఆకనియంకు దయ 3౨% (శ్రీక్చిష్ణదేవు ఎ _ అదియు నీ స్మాకరమె నీయందలి యనర ము లగు*త్నముఎ ఎోలింని ఎంబి “రాని నీశాంవిక్యము అందజకు తెలియ న! నగును కొన అల్లు నీఎ, చేయ సిక్కణ చేదు. మారధము వెళ్లకు నీన్తీ్లను (రధిగరునమున కగునంతచిమేర్శు జొయి య్లు ఘనీభవిం జేయము. అది దాలును నేలపై వెళ్లినళ్లే సవిలా సము ఎశనము లేక బూగుట్టిములు నడచిపో గలవు మెము తిరిగి నచ్చినవెనుక యథాబ్ధఆని నీ వుండవచ్చును. లని ఆతికి సంతోషకరిము గా వచించెను విశే __ (మలోంబుని శ్ర) ఇట మహచ్భబ్ద (ప్రయోగము శమ్యుదుని భక్తి త్తులకు శ్రీ ణు (లఎ+కమ్యుద్రము చూఎన మౌర్థ్యిమును ఈత డు చూపక రామునినసలన నా డాం డు పడిన పొట్లు పడం (ప్రస త్తిదే ధగంంటునిదయ సంపాదించి త వకార్యము సాధించుకొని ఉ త్తమ(శేజికి ళం ఊటి అవాని

స్‌ మందరిసవాతిము థ్‌? చెందినవా దైనా డు అందులకే మహంబునిధీ అనినా డు (శ్రీకృష్ణు డితనిని నాంనసోమిన కావ్యరీతి అత్యద్భుతము. శి రెండిక్షరముల మవాత్‌ శబ్దముచే రామాయణసముదాధదను స్ఫుకణముఎక తెచ్చి ఆ తని గొప్పతనము నిందుయూలనున మనకు తవయ జెప్పుచూూడు (అగ్‌ దింక నింక్సి సంక లృతిహరీఏంశము (క్రిందిలీతి సీశందర్భృమును నివఠించినడి - యా దత్తనర పూర్వం నళొషం యీ ఎతిబా మానుషా స్తే విజానీయి. వివిధాన్‌ రల్ననంచ యాన్‌ జలం బ్రన్బాయ సాధొ త్వం తతో యాస్యా స్యహం రథీ సెఎి కళ్ళి తృమాణం తే రళ్నానాం వేత్స్యశే సర (విష్ట ఏ3అధ్యా 0 శ్లో ఇచ్చటి సాథధో సపయౌదత్తి వర న శోషం యాస్యఎు అనుటతోనిగాంభీర్యమును (గ్రహించి (స్రపన్నునియెడ భవంతుని (ప్రతిక్జాపరిపాలనముతోడి యన్యగహమున కగు నొకసంవిధానము గా రససెంత మగుకికిని త్నర్చి డిద్దినా డు నాచన ఈఘట్టము ననిఎంచును (ఆనితరగమ్యువైర్యముస్తు _ ఎన్వరుం గను గొన లేరు శింసదృశంబు జేయ అనినా డు సోమన ఎక్టాం్రెగ్గణు... అనళూ యొండువిచారముల్‌ వలదు తోయ్నబ్తంభముం శయుమే జనా నెప్పచెయ ట్ల యై నిలువు వైజస్నూర్డి కోభిల్లి “న్‌ (వారి ఉత్తి $ 88) అను చున్నా డు పరీలించి చూవిస ఎల్లినకు ఎవభూతియబ్లు వాచ్యార్థమునందు మక్కువ యు క్కన కాళిదాసునకట్లు నాచనకు ంలీర్యఎరిపోషణమం దాస్ట్ర మిక్కుటము = అ?ఎంచును క ఆపారావారము ఆా రూ వై రఖ మరుగున త కోవ విడిచినన్‌ "నే పజపితి దురగము6 గ ళాపి ండిత్యంబు హారితలంపున శెక్కన్‌ ౪౪ అర్థ __ అపారావారము = అసమ్ముదము[(అవలిదరిని అబరించి (కబ్బ)౫౦డునది పారమ్‌ం అవృణోతి _ అణా పారం పరతపే ప్రాన్తే (ఫ్వో) పారావర న )క్పతి (అమ) పారానరము (రూపాం ) (ప్రయోగ మి ట్లున్నది - పనినుండుం గరు డుండు దుర్భర గతిం దారాఎరోల్లంఘన (ప్రవణవ్రక్రముు (మీక & శ0%) (మొ) కరో తీతి కర కుమృుస్య కఠ కృృుకర అనుటనంటి దిది ఆ . వృణోతి ఇతి అవర అన్‌ (ప్రత్యయము (8 8 58నూ ఏపారన్య అవర పాఠావర ఇది అసాధు పిని (బూ ని )] రథము అరు గునంత = వెళ్లెడునంకళూమి.. జారూస్త .- ఐ = జొతినిధము గా ఉండీ (త్రోవ విడిచి

08 ఉత్తరహరి 0ళము.__2ఆ సన్‌ == విడువ కళా పాండిత్యంబు == రధము నకిపెకి సద్ప దనమందలి [కలా = శిల్పము స్యా న్మూలరై వృద్ధా శిల్చాదా నంశమా(అకే (విశ్వ) ((కియాను కౌళలం శిల్చ అని పాణినీయమిు ) సామర్థ్యము (విశేషజ్జక | జ్ఞ ఎశేషజ్జి అని (౧ సం ఈ పాండిత్యము నీకు దక్క నుజియెందే గంటిమే (సను) మొ వొయిలం దిస్టియర్ధమె. (విశేష క్రిత - అనునర్థమే సముచిత మనిఎంచును)] హరి తలంఎనకున్‌ = (శ్రీక్ఫిజ్ణుని మనస్సు నకు ఎక్కన్‌ = సంతోషకర మగునట్లు గా (శ్రీకృష్ణుడు సంతోషంచెడిరీతిని _ అనుట) [ఎక్కు = సంతోషకర మగు ఇతడు పుట్టిసకోలెను నెసకమెస గు దర్చమునన వ ర్తిల్లు నుద్యగహృదయు. డకట యొరుచి _త్హమున కెక్కునట్లు - గ మెల గి యేమివిధంబున గొలు చువా డు (భార నిరా ౧0 (మొ (చూసూ ని] _తురగములన్‌ = గుజ్జములను వే వేగము గ పజింతిన్‌ = నడఎతిని (పజపు = నడప్ప కనకరథమువారువంబుల బఐజపె దుర్చారలీల బిరుసుతహతహా వినువీధి విచ్చుకుంది (౯4 8 £ఓ;(చూసూని | తొ _- (భ్రీకృష్ణు డు చెబ్బనట్లు ఎమ్యద్రు డు రథము పోపునంతమెర జాతివిధమున తనసీరు ఘనీభూతము (గడ్డ కట్టినది గ్రా చేసెను నేలయందువలెనే వేగము గా ఏయొడుదుడుకులు లే కం డ రథము నడుదునన్లు నానారిధ్యకలానై పుజి చూపుము నేను గుజ్జిముల దోలితిని (భ్రీకృష్ణు డది చూచి నాసారధ్యము నెంజానొ కొనియాగినా డు _ అని అర్జును డు ధర్మజున కెటి గించు చున్నాడు నిశే __ (వారావారిబ) - సముద్ర నక ఇ ట్లనుటచే ఎసము(దవిజ్బృంఛణము నిది బూచించి వమాతిము రథ మంఎ ౨. జరగినను (సమాదము సంఛవించును అట్టిది లే కుండ ఒనో వేగముతో రధము ఎడఎనా డర్దును డు ధారాదిగమనములకు కొత లేకుండ అందులకె ఆతి నినారధ్యకళ పరబూల్మ మెస్పులకు గుజి మైన దని వచించు చున్నది (తారూ పై) ఇచట మూల మి టట్లను చున్నది = సాగరేణ అ థేత్యుళ్లే (ప్రబ్ధతా స్మో జలేన వై ్తమ్బితేన సథా భూమౌ మభినర్తేన భాస్వతా జల్నస్తంభనవిద్యచే సమ(ద్రుడు తన జలమును శిలానదృశము గ చేఎనా డన నగును దుర్యోధను డు _హదంబునందు డాగి నప్పుడు భారత మి టట్లనినది _ ఆరథికజనంబులు వోవం బతి జలంబులు శిలాసదృళంబులు గా బరిస్తంథించె (శల్య 2 48) న ఇత్తెజంగున నుత్తరసాగరం బుత్తరించి చ్విత్తం బలర గంధమాదనంబు నేర ౪౫

మందరోబాత య ౧0 అర్ధ ___. ఈ + తెటంగునన్‌=ఈవిధము - (ఇప్పుడు చెబ్బనట్లు ) ఉత్తరసాగరంబు = ఉత్తరసమిుదము. ఉత్తరించి = దాట (దా టచేక్స | ఒక్కొాకవో భూతార్థిక్షకియ హె త్వర్థకం బగు (పౌవ్వా (క్రియా కనూ ) చిత్తంబు =నునస్సు [ చిత్తం కు చెతో హృద యం స్నానం హృ న్మానసం మనసె (ఆమ )] అలరన్‌ =సంకోఎంఎ *ంధమాదనంబుడ= గంధమాదన మనెడి సర్నశమును చేరన్‌ = “మీఎందుబస్లా. (నిమ్చనెడన్‌ అని పైకి అన్నయదు) తా _ కృష్ణాదులు ఉత్తరనయిద్రము డా.) ఇ క అడ్డంకులు లేక అనాయాసము గా గమ్య స్థానము చేరవచ్చు నని సంతోషందుచు గంధమాదనము చేరవచ్చినారు విశే __ (గంధమాదనముగంధనూదన మశుసది మేరువునకు నాల్సుదిక్కులయం దున్న విష్కం భసర్వతములందు (వ్యాసరేఖ చూపెడి కొండలయందు) ఒకటి అయుతియోజనొత్సేధంబు లై సుర్యాది. నాల్గుదిక్కుల విష్కంభనగము లొట్స్బ మందరమును నొ* గింధమాదనంబు విం లమును సుపార్శ్య్యంబును విప్పలిస్పణ్య (జూర్హూం ॥ 49)

(ఉత్తంసముద్రం మిత్తరించిఈసము[దమునకు శృంగవంతమునకు నడును ఇరావితనర్ష సున్న దని భారతము (చూ అం మ భార వీస్మ శక్‌ ఎ్యడ్ర అనుపేం 1ల గంగానది ఉత్త రకరువులను జా చ వచ్చి ఈసముద్రమునందు కిలయును భద్రాత ఠోత్తరగిరీ నుత్తరాం శ్చ తథా పాన్‌ అతీక్య చోత్తరామ్మోధిం సమభ్యేతి (కూర్మ పూర్చ 45 ఆధ్యా 8లో) (చేరన్‌) దీనికి అన్యుపయు క్రి మన దగి దీంతో కలఎ యుండనలబన వఎబ్బ అనునిది వబ్బు నెడ అని పై పద్యముకో ఆరంభ మగు చున్నది చేరన్‌ సద మగుటవలన దానికి విపరీత పయో గము న్యవబలాతప్రయోగము దోషము కొదు కుల ప్రయోగము లి ట్లున్నవి= చురితకరముం యనివాని దొడర కుండ వ దె లెళ్ళగి నెజీ న వచ్చు దొలగ (భార శాంతి * 600) ఎవ్వరి కైన జేర జొర నెన్ని డు రానినిశాచరాస్పదం బివ్వని భూమి (హరిపూ? ఓ (మొ) (పకృతమునం డీ వచనము చివర నున్న నుజ్యంఅము (బేరన్‌) వైసద్యారంభమునం దున్న వచ్చు తో కలయవలబ వన్మట పె వానికంచ ఒకవిశేషము సంస (భ్రతమనందు న్యన వాతనినృ త్త్యర్థం చ అని వార్షికకారు డు చ్యవధానము సనికి రా దను చున్నను ఆమన్తమునకు న్యవనవాత్మ యోగము సంప్కృృతికవులందు దృష్టము అది ఒక్కొంకదో గుణ మని మెంచిన లాక్షణికులు గూడ నున్నారు. దోస్చైర పాలయాం శేచిక్‌ గోపొలా శ్చ,కీరే గవామ్‌ సా సరం సిజ్లభూపేన చరికార్థా వనుస్థరా (చమత్కార శవా. కళ్లో ౧ అం పొలయౌం చక్రి ఇతి

00 ఉ త్రరహరివంశము___2ఆ వక్తవ్యే పాలయాం శెచి ద్గోపాలా శృ్యకిరే ఇతి చూరాస్పయె ఒఎ న్యిఎనాఆ మ ఎల్బన్వి శెచి దితి విశేషవ్యుత్సాదనాత్‌ గుణత్వమ్‌ _ అని విపరించినా డు విశ్చేశ్చరకవి ఇన్చీకోట్ల దూరా న్వయము కలిగి అన్నయానసందున సహృదయుల మనస్సునకు భేదము కలిగింయు దుంన్నియము కలిగి ఉండుదయే దొవీజ మని ఆలంకారికిఐద్ధాన్తము. ఇచ్చటి పంనము మాజిన దంతియే పదాంతరన్యవధానము పై తము శూన్యము అంకమా(కమున దాపరించినము 'ప్పేదియ సహృదయ హృదయోద్చేజకి మగునది ఇందు లేదు ఇట్టిది దోషము -కపో - కాన్యచమత్కారమునకు చెందిన దై గుణవేషమ యగును నీలకంరదీక్షితు దు గూడ భారతవ్యాఖ్యానముసందు ఆమనన్త స్యెవవాత (పయోగమును అనుమతించినా డు(చూ ఆది సంభవపర్వ 750అధ్యా 22ల్లోకవ్యాఖ్య) [ చేర అనుచో చేరి అనియే వావిపా వీరే పా ము న్నగునవి అ ట్లనునప్పుడు. వచ్చు నెడ అనుదానితో అన్వయ మసంగతము చేరి మరలి నచ్చెడిసమయనుందు అని అర్థ మగును అది (ప్రకృతసందర్భమునకు విరుద్దము ఆని యారత్నాకరు నొడంబజచి కిడచి యు త్తరకురుభూ ముల నతి్యక్రమించి గంధమాదనపై లంబున కరుగునమ్మాధవుం గానపచ్చి జయంఅంబు వైజ యంతంబు సీలంబు శ్వేలఅంబు ఇం్యద్రకూటంబు శైలాసంబు ననుపర్వతంబు లాజును మహామె రువుం బురస్కరిందుకొని నిలిచి పని యేమి యాన తిచ్చి మమ్ముం బనుపు సునుటయు (హరి ఉత్త $ 84) అని ఎత్జాాపెగ్గశ. మూలము గూడ ఇందుల కనుగుూము గానే తతో ఒర్జనం “ము త్తీర్య కలా న ఖ్యత్తరా న్నృయమె క్షణేన మతికాన్హా _ గస్టమాదన మేవ చ (విషు *ఆ ల్లో )ఎనినది ఇట సఎతిన్సా అనునది. ఆదికర్మణి క్త (84? ్సె అని నర్తమానార్థమునందు విచ్చిన క్త (ప్రత్యయము(గంధమాదనిము దాట బోవు చుండ గా_ అని అర్ధము) ఇది యంతియు పరి రంప చేర (వచ్చునెడు అనుటయే కవిప్కాదయ మగు ననిఎంచిసెది గీ వచ్చునడ జయంతిం న వై జయంత వనగి నీఠం ౨ నా ర62తాచం౦ం బ నగ మహో మేరు. లాఎఐనగశము అన ౫ నిదకూటంబు నా వచ్చె నేడు %రులు ౪౬ అర్హ ___. (చేరన్స్‌ నద్చునెడ 2 సమీఎంచునబ్పుడు (గంధమాదనంబును = కర్మము జయం ఇ తింబు = అనన్‌ (((అనన్‌)ఇది నామనిర్హే మొనర్చులు ఉసయోగింస బడినయభేదము తెలుపునుం

మందలి బూతీము భి

జయంతము అనుసేరికో ఎఎన బడెకికొండు అనుట తక్కినవియు ఇశ్లు తెలియ బడఎల యును] వైజయంతను అన గన్‌ సీలంబు నాన్‌ రజత + అచలంని = రిజక మనెడిపర్ప తంబు అన న్‌ మివోమెరు కైలాస _ నగింబులు = మూమేరువ కైలాసము = అనెక సర్పతములు[ అధ పృతే ఒ్యడౌ శిల ర్యశ న ాగమా (వైజ)] అన గన్‌ ఇంద్రకూదంమి నాన్‌ ఏడు. గిరులు = సర్పములు [ అవిగ్యోకగిరావాఎలకై లరొబ్బయా (అకు) వచ్చెన్‌ = సమీఎంవెను

తా. రథదు గంధమాదనమయు చేర బొవు మండ జయఎతము మొదలు గంయొడు పర్పి తములు ఎదురు" తనుభూకారములతో వచ్చి శ్రీకృవ్ణుని దిర్శించినవి

విశే ___ (రజతాచలంబు రజతాచలము. కైలాసము చేజుగా (గ్రూంస బడినవి (సం హత ఇ్టే గవాంచినది తఎ స్తు పర్చతా స్స్ప కేశవం సముసబ్ధతా జయన్లా వైజయనన్త శ్చ నీలో రజకసర్పత _మహామేరున్స కైలాస ఇన్ట్రకూట శృ నామక (విష్ణు శిఅర్యా శ క ఎద్దాాపెగ్గడ మా్యాతము రజకాచలవ.సకు మాలు 'శ్చేతిపర్పితమును (గ్రబాంచినా డు రజతాదది స్తు జ్లైలాసో హర్యాద్రి ర్మవాతిళ్నస అనిని (వై జ )కైలాసమువకంయు. వెయ గౌ రిజతపర్వతిము మజియొకిటి ఉన్న దని (సం హరి కాకు మ8 పురాణము గూడ అను చున్నది రజతమ్‌ పర్వతపభేద సతు శాతిద్యిసస్థ ఏవ రిత్నమాలాన్తనమయ _ శాలల శ్చాస్తరాబకృత్‌ ఈ స్యాషరేణ రజతో మస నస్తృ్రగరి స్మృత ఇతి నూతే్యే (2 ్గి (చూ హలా వివ) కాకద్పిసమునకు రజతపర్నతము ఎమాస్పుత మైనన్ల (వవందహృద యము గూడ పచించు చున్నది. తత శాకద్నీప తత్సీమా[ద్రయో రజ కేళక న్లైఎతె శ్యామ జలధం ర ధామ్బికేయా. (చూ [పుట)

(జయంళము . శమున్న తము లై సయూజయంతింఎి గోనుంఅంబు భాబుకం బైన 7 సర్వతంబు వినుత మైన చకోరంబు నన మవ్నోదు లదురు అని నువ్యోదులలో ఒకచి గా జయంతమును (మార్కిం ॥ గా సేర్కాను చున్నది

(మవోమేరుప్పు _ దీనిమహత్త్రమును కూర్మప్పరాణు మిల్లు వినిరించినది జమ్బూద్సీస నమ్‌ స్తానాం నుధ్యే వ్లైవ వ్యవస్ధత తస్య ఎుద్చే మవామేరు.. ర్వికళి కనక. పితు శితిసాహసస్రో. యాజన్రై స్తస్య వోచ్చ్రియ.. (విష్ణ షోడ శాధస్తార్‌ ద్వాత్రిం్‌ న్యూర్డ్ని విసృత మూలే షోడళసావాస్ర విస్తార స్తశ్బృ “ర్సత భూవడ్య స్యాన్య శైల ప కర్ణ కారత్సేన సంబ్ధత ((వూర్వ 45 అధ్యా 87 8 ల్లో ోచుబోమేరువు (మేరువు గాక్క ఇల

(లి ఉ త్తరహరినంశను_.__2ఆ మజొకఎగూడ ఉన్న దనిఎంచుసు జంబూద్వీపమసందు ఇరు పన్న దని కుశద్వీపమునకు ఎమౌ(ద్రులను చెప్పుచు తత్ప్సీమాదయో మన్దరవి(ద్రమ హే మసర్వతకు శశ యహరెగిరిప్ప ష్పోజ్జ్వ్యల ద్యుతినున్త _తద్భబా ర్హృతోదధి అను చున్నది ప్రపంంహృదయము కూర్మిదుగూడ మవో 'మేరుపును వచించి పర్వతముల వచించుదు శ్రైల కసక ఏని చ అను చున్నది గీ వివిధవర్ధరత్న టభావితతి మెజటియ దమం బనిపంపు మనిన మాధను డు భూధ రముల గృప జాచి మీయందు రథము. నడవ 'దెజపి యిం డన్న నవియు బత్తెఅగు చేఎ ౪౭ అర్ధ __ | (వచ్చి అర్థఎద్ధము] వివిధ - వర్ణ - రత్న - (ప్రభా _ వితతి=పలువితములు గలుగు రంగులు కల మణులమొక్క. కాంతుల సమూహములు(నపరత్నముఎ కాంతిపంజముం అకుట్స మెజయన్‌ = (తమళ తీరములందు)ు (సకొశింబ గా (రత్నభూషజములు ధరించి ధగ ద్దాయమాను లై _ అనుట తమ్మున్‌ = మమ్ము (అసోద్ది మిఎ అస్మదర్ధకము పఠి ౦ జము = ఆజ్ఞాఎంప్పము (సీదాన్యము చేఎ కృళతార్ణులయు కా గలము _ అనుట్స అనినన్‌ [ఏడు పర్వతములు (కర్త్ర)] మాధివు డు = శ్రీక్సిష్లు డు భూఢరములన్‌ = సర్వతములను [ ధర తీత ధర ళన ధర _ భూమివి మోయునది అని (వ్ర) కృపన్‌ చూచి = దయతో చూచి (అన్న్ముగబాంచి [వారు తనయందు చూఎననిష్కామభ క్రికి భగనంతు డు సంకోషంచి ధన్యుల చేయతలం3 కలదా డైనా డం భాఎము] మీయందు 2 మీప్టై రథము (కర్త నడవన్‌ = నడుదుఎట్లు (నఎదుటకు వీఎా అనుట తెఎ 52 అవకాశము (తో ) ఇండు = రయ డి. (ఈమాఆము చన. జాలు వే తేమియు చేయ నక్కజలే దని భావము) అన్నన్‌ అవియును = ఆకొండలును ఆ +- తెబిగు = ఆసనిని [శెజ గుణ సని విచ్చి చన కుండ ఓఒసులం దెచ్చుట మునునున్న నలయుతెజఖ గాపనికిం జొచ్చి యది చక్క బెట్ట శ నన్చోటనె దాయ మనకు నగసడును ఎచే (భావి విరా 4 248 )] చెనెన్‌ = కావించొను (ఆజ్ఞాసరిపాలన మొనల్చి((త్రోవ ఇచ్చి ఆతినిని సేవించి ఆతనియను(గ్ర హమునకు ప్యాత్రము లైన ఎని - అనుట) తా _- ఫ్రీకృష్ణు డు సాఖిన్నారాయణు డు ఈచరాచర (ప్రపంచ మంతయు ఆకనిచే సృజింస బడినది. వారు వారు తరించుటకు ఆతనిని 'సేవించుటయే మార్గము ఆేనయే భక్తి అది

మందరిసపూఅము 08 తొమ్మిది విధములు అందు క్రై 0కర్యయు (కింకరురిపి డ్యాము) ఒంల ఆదాన్వము చే అరింత దుని శ్రీువ్తునిసేఎ కనుదుతి కోరిన వీఎర్బవములు అందులకు సంతంంది మీరు దాత తొల గి నారధమునకు దాం ఇచ్చి ఫక్తి చూప డని వారి నాక్జాఎంచినా డు (్రీఖఫ్లు య అవి అట్లు చేస క్ఫిష్టాను, వాము బంపాదిందుకొనినవి దాబుల న్వామిలక్ష్షిణములు కల9% ఉండుట 'సేన కానళ్యక మ? కా టోఎ.. అవియును (ఫ్రీకలమ్తునియనన్లు మజిభూష+ములు ధరించి ఆస్పామి యశ్లు ధగథగి మినెడిశరీకములకాంతితో తేజరి న్లినవి విశే __ (వివిధనర్షరత్న(పభావిలత్రి - ఇట ఎన్జా(పెగ్ణడ అనేకధాతుచితితంబు లగు నిజా (తంయి లుల్లనల్లి నిలిచి అంినాడు వీభాణా వర్షరూపొణి వివిధా న్యద్భుతాని చ అని (సం హరి) తరువాత (సం హరి) ఇ ట్లను చున్నది = తా నువాన హృజకెళ వణా మావనతాన్‌ స్ధతాన్‌ అని దీనిని బక్టి వీ రిస్పుడు ధరించినది స్థావరిశరీరము కాదు తమయ ధిష్టానదేవతాళరీర మినుట స్పష్టము కావున వివిధము లగు రత్నములకాంతు లనుటలోనే బొ చిత్య మున్న దనిఎంచున. ప్రణామావగశాన్‌ అనుట వీరియం దగుఛ క్తివ్రపత్తులను తెయను కాళదాసు పూజ్యఎూజాసందర్భమునందు వామఏింతుని వ న్రించినరీతి ఇ ట్మన్నది = కారిన్యం స్థావరే కాయే భవవా సర్వ మర్ప్చింమ్‌ ఇదంటు తే భక్తిన్యమం సకా మారాధనం వ్ర (శమా (స ల్లో (పని పంఎృమ్యుు ఇ ట్రనుటవలన (ప్రవ త్తి వీరియందు సూచిఎము అష్టవిఎము లగుసేవామార్గము లలో భగవ త్పూజయందు తదనుమోదము గూడ ఒకటి భిగవత్చాదులవారు దేవీనూనలకనౌొజా స్తోోతమునందు 'దేవ్యారాధనసందర్భముస సదయుగ్మే. పొద్య మేత దురరీకురు మాత (ఇప్లే స్నానం తే పరికల్పయామి జనని స్నేహా త్త మళ్గీకురు అనుచున్నారు నవివిఏ భక్తిమార్గములరో దాస్క మొకటి ___

మ తనుహృద్భాషల సఖ్యమున్‌ (శ్రవణమున్‌ దాఎత్సినున్‌ వందనా

రృసముళల్‌ 'సేనయు నాళ్మలో నెజుకయున్‌ సంకీ _ర్వనల్‌ చింతనం

బనుసీతొమ్మిదిభ క్తిమార్గముల సర్పాత్మున్‌ హరిన్‌ నమ్మి స

స్టీను డ్లై యుండుట భద్ర మందు దల తుక్‌ సత్యంబు దై త్యోత్తవా (భాగ స్కం $/ప ) (కృప జూచ్చి ఇ ట్లనుట (సఎన్ను లగు వారియెడ భగవంతుని శ్షైన (్రత్యతిళయముకోడి యను[గ్రహమును తెలుపు చున్న దన వచ్చును

04 ఉ_త్తరహరినంశము__2ఆ (పంప్ప మనిన ఇది ఏచశే పా ఇట వావిపా ఎంచు మొన (అవి తంజా (నాఆపా కూడ పంప్ప మనిన అని ఈఅంజా వాత పా “౩ చెబకొనిన పీఠశే పా ను అనుసరిం చునదియె. ఈకవిప్రయో*ధొరజికి వాని పా నిరుద్ధము అందులకే వీశి పా “పాం 'మెనది లా. క అంతట నేడు నగంబులు నతస్టానంబు చేసె న జనగా న త్యంతభయంకరకర్టమ సంతమనంబున రథంబు సాక నిఠిచెన్‌ ఇలా అర్థ ___ అంతటన్‌ = ఆతరువాత (చెబ్బనపని చేఎనకరువాల) (కొండలు దారి ఇచ్చుట జర పిసకరువాత అనుట) ఏడు సగంబులు = ఏడు సర్వతములు అంకిర్టానంఎు చేసెన్‌ = మాయ మాయెను అశపడ కుండ టోయిను (తమదేవతారూస ముపసంహరించెను = అనుట) అటన్‌ = ఆమారకుందు. (ఆకొండ లిచ్చినతొానయందు చన గాన్‌ ౯2 వెళగా (కొంతదూర ళీ క! మట్లు వెళ్ళి నప్పు డనుట రథంబు (కర్త అతి + అంత * భయంకర _ కర్టమ = సంతమ సంబునన్‌ = మిక్కిలి భయము కలి%ంచెడి బురదపంటి (కర్ణమము జ బురద పజ్కో ౬ ట్ర కాదకిర్ణరూ. _ (అమ) గాఢాంధరారముచేత (కన్నులు పొడుచుకొనిసిను కానరాని న! పెశుచీ కిట్‌చేత * అనుట | అన్టకారో ఒత్ర తిత్తు సంతమళం యది పరితో ఒథావతిమ ౦ ల ఘ్వస్థంనునం మహత్‌ (వైజ) సమ శ తమ = కంపననమ్‌ - అవిసమన్దేభ్య స్తమ స (470) అచ్‌ (ప్రత్యయము]] నాక = నడవక నింవెన్‌ = ఆ గెను తా ఎడు పర్పతములు దారి యిచ్చి తొల గినవి ఆలరువాతి ఈపర్ప్చతములనడుము రథ మెట్టి ళా యొడుదుడుడలు లె కుండ అద్భుతను గా సాగిపోయినది అబ్లు పోయి పోయి లోకాలోకసర్వ తనమును చేరినది దానిని గూడ దా టినది అప్పు డాకబ్యకము - మహాంధకార మొక భయం కరము గా ఒకకొండ యనునట్లు (ప్రత్యక్ష మైనది. రథ మెకరొంఎలో పడినట్లు అందుండి ముందుకు వెళ్లు జాలక నిలిచి పోయినది విశే (అట జన్‌ గా సిత్యంతభయంకరకర్ణమనంతనసంబున రథము సాగక నిలిచెన్సొ ఇచ్చట పర్వతములు దారి ఈయ గానే కొంతి సాగి ాఢాంధకారమునందు రథంబు నిలిచిన ట్లున్నది (నం హరి) ఈసందర్భమన లోకొలోకసర్వతము నుదాహరించి రథము. దానిని ళం

మందర” వాదు 05 దొ టినతరువాతనే గాఠాంధకావముందు. (ప్రవేశించినట్లు వచించు మన్నది _. నప్పద్పీపాన్‌ శం నూంశ్చ స్నస్త బ్ర గిరీ నవ లోకాలోకం తథా ఒతీత్య వివ సుమహ త్తమ విష్ణు

కీల 20ళ్లో ) (అని లొరాలోకపర్వతిమున క్రై న బూ (ప్రదేశమునందు అంధకార మున్ను ప్ర హృ ఎచించు చున్నది _ ఈద్ధాదకకముదద్రాత్‌ బవా ర్వలయాకారా లోకొలోకసర్బక పర్యన్హా “నుతలా సౌవర్షిమయీ భూమి తృత్పాకారాయమాణో లొకాలోకపర్వత ఈత లోకాలోకపర్వళస్య బూ రస్ధ్టకారి తదవసానే (బ్రహ్మాణ్ణ్లకపాల (దూ తనుభువన్ని ఎకరి ణయి = ? 84 ) లొకొలోక శ్చ్మకవాళః అనునో లోకాలోక శబ్దమునకు (వ్యా సుధ ఇట్లు చూప్పు చున్నది = తోకాలొకౌ (ఫకాళాాకారా వ్య స్త అ న్తర్నవాన్సూ ర్యకిరణానాం స్పర్గా స్పర్శాభ్యామ్‌ (అన్సి ఎలయో (సం హరి) ఇ ట్లున్నను సోమనయెత్దాంవెగ్గడలు లోకాలోక సర్వతమునూట ఎత్తటయే మానినారు వీ రిద్దణను ఇ ్లేకముగా మానుటనలని వీరి (“౦ హరి) వెబుగా ఉండునా. అను సంళయము బలఎడు చున్నది వీ3 కొన్నివర్దనాసందర్భము లీ నంశయమునశ మజింతఎుజ్బ చేకూర్చు చున్నవి ఈపస్టున (సం హు) చాల సమువితము కాన్సించు చున్నది లోకాలోక నృత్తాంతకిథిన మీ ౦దర్భమున ఎంతయో ఆపళ్యక మై విడు వరాని దినిఎందు చున్నది (కర్ణమసంతమసంబున = బురద నల్లం దగుటను చఢాంధకాంమును పోలి యున్న దశ వర్షన చీ కటితోపాఎ బురదగూడ నృలిరి దర కృష్ణవస్తుకథనస ందరృమున డేవళు డు షాపతమో నళా మషపజ్యమిదామ్మోధి యముశాధూనుకోఎ౮ా (కవిక శ్లేష 8లో ఏ) అనినా డు భయంకరకర్ణను అనుట ఊవిరో పడినివాడు పెకి లేవ లేనియళ్లే రథముగూడ అందం డి కదల లేని దైన దని స్ఫురింప జేయును ఇదాక అర్జునునకు గూడ ఇది థఛయమఘు కిలింం చిన దని చెస్పక చెప్పును ఎజ్జా(ప్రెగ్గడ వాచ్యముూనే దినిని వచించినాడు. ౨ టి తొర బడితిమి కడ్పుసం కట మగుపెనురొంఎ సొచ్చుకరశి (వాతి ఉత్త 080 అ౦ ఇట కొండవలె ఉన్నవీ కటిని చూచి అర్జుకు డు నైతిమ గజగణ లాడినట్లు ఎజ్జాం్రెగ్గడ వ్థింి నాడు = ఎంతయును భీతి బొందితి నేను రథ్య ములును గిథ మీడ్స గా లేక ముద్చము డిగె (హ8ి ఉత్త 680 (చెసెన్స్‌ ఇం చేట అని వావిళ్లవారిప్రధానపారము.. చేసెన్‌ అనుసది (వీచే పా) వావిళ్ల నారు (కింద ఇచ్చినపారముగూడ నాకు చేసెన్‌ అనునదియే సమన్వయమునకు సముచిత మగు పాఠి మనిఎంవినది

0( ఉత్తరహశినంశదు.___8ఆ [(ఈసందర్భిమున చాలవెగముూా కధ నడిఎ నీరసవస్తువున కగువిష్క-ం ఛమునట్టు వృర్ర్తాంతము నంతను సూచన్నాప్రాయముగా చేయు మన్నాడు సోమన దీనిని గమనవేగము తగ్గించి పెంచి 'పెంచి ఈపట్టున వర్ణింప (బయత్నసడు చున్నాడు ఎడ్జా(పెగ్గడ ఇ్టాపట్టు లచ్చ టచ్చట చాల గాన్సించును కొందజు నాచనయందు వర్ణనలకు (క్రమపుష లే దందురు దానికి మనము తర న! వాదులము కా నక్కిఅ లేదు సావాత్యరసపోషణ అకవిరుదమే ఆతనిదృజ్ట రసవంఅము కా జాలని క్రేవలవస్తుపునందు (ఎసరింపు నునినను (పసరింస దనుటను వారికి తెలియ జెస్పును]] వ మజియుం జీ కటి కొండచంద మయినన్‌ నూ శ బాళాళమున్‌ దజియం శొచ్చుతెజంగు దో చె నచటన్‌ దై శ్యాంతకుం డుద్ధతి న్నఅకెం దత్తిమిరంబు నంబుదములోనం దో చుదంభోళిద గ్గజచుట్టం బన ని వమ గ్రమణచ[క క్రీడ శోభి గన్‌ అణా అర్థ చీ కటి (కర్త (ఆగాడాంధకారి మనుట మజతియున్‌ = ఇంకను (భయంకరము గా అది అట్లు కొనవచ్చుటయే. కక అనంతర మొకవిశేషముళూడ జరగిన దనుట కొంగ చందము = సర్వకమువిధము - (కన్‌ లోఎంచినవ అథ సర్వఅభూకం త తిమిరం సమపద్యత అ౨ (౦ హై శిత 2ి£శ్లో భూంం సత్యోపబూనయో ప్రాప్తే ఒతికే (హైమ్ర)) అయినన్‌ = కా గా అచటన్‌ =(చీ కఏతో నిండిన్సృఆప్రదేశమునందు మాకున్‌ ఎ్యల్లిన్‌ 2 మా కందజకు పాతాలమున్‌ == మి ౨ అధ (కింది (ప్రదేశమును [ పాతాల మావిశు యా నథో విలజ్ష్యి (సుభా వై గల్లా ఇచ్చట - పాకాల మావిశన = అల్య న్తాధ పదేశ ము గచ్చి ఎత్యోర్జీ అవి వ్యాఖ్బ] తజియన్‌ + చొచ్చు _ తెజంగు = (ప్రవే ?ంచెడి (చొచ్చు స్వార్ధము అనుసయు క్తము) విధము తో చెను = కిన బడెను (భయము లన ది(గ్రమ కిలిగి ఎక్కడ ఉన్నది ఏమి చేయు చున్నది తెలియక పాతాలనునందు పడిపోపవు చున్న బ్రరిబువో దని భాఎము) ( అప్పుడు అర్ధాక్షి పృము [ట్టి అర్ధా క్షేసములు మహాకపుల రచబలో అష్పు స్పిట్‌ బహుంయులు గానే కాన్నించును. అనపుడు సీశీలము.. దీనక దోస చచిమిషాధి- ఇడ విశ (బ్లోదుడు(్రాంతి 8 40 40 (మొ ఇట అగి గిన ఎరాజ బలము అవ చి? అని అర్థము ) వ్రైత్య + అంకక౦డు == (శ్రుక్కష్తు డు ణో ఏ క్రకిని అంబుదముఎలోనన్‌ = మేఘములయ తద్‌ + తిమిరంయిన్‌ 2 అం కింని = మెఘములయందు. [| ఆకాలికీ = దమో చ నా క్షణరుచి. ల్పిద ్త్రఖతి రన్చాద (ధనం )] తోచు- దమ్మోళి = దగ్గణ చుట్టంబు = ర్య నా కొ వాహ కన బడెజి వజ్రాయుధమునకు (విత్రాయుధివిజ్బంభి౯ముఎకు) దగ్గణబింధుత్వము కలది సమీ

మంవింఎవాఎము ౮07 పబంధువు (చాలసామ్వము ఎవాంచిన దన.ట్స్‌ అనన్‌ వింము = (కమజంచ్యక. (కీడజపరాకి మించుట యం దయి. (వ్యికిఒ శౌ ర్యకరణమ్‌ (వైజ్ర) ఉత్సాహముకోడి ((క్రనుణము= ఉత్సాహము _ గ్రిమతే (కమ్యికే సా తాం తకాయనొత్సాహవృత్తిషు (ఆథ్యా చ నానా 80ల్లో ఏ) నృిత్తిర్గతాయనేషు [కమ వృత్తి రట్రతిబన్హ సర్గ ఉత్సాహ తాయనం న్ఫీత తా అని మా ధవీయధాతువృ త్తి ఏతాదృశ(కమరాతువునకంయె లుక్టట్పత్యయము]) సుదర్శన (చతక్ర) ముదు ప్న వివారియి విజ్బృంధణమి |[కీడ్చ - విహారే - గురొశ్చ హల (8 8. (శ్రిఅని అ ప్రత్యయము] ళొభిల్లక్‌ = సరశింస గ ఉద్ధతిన్‌ = దర్పముకో (నిరాది రణముకో ఏమాడత్రము లెక్క చేయమితో _ అనుట) నజకేన్‌ = ఖండించెను (ముక్కలు ముక్కలు చేసెన్సు తా -- భయంగరపమా కానవచ్చిం చీ కిట అంఎలోనే పెద్దపర్వతమట్లు రూ పొంది (తోవ నంతను ఆబరించి డుట్టవేఎకొనినన ఆభయంకరచృశ్యను చూచి ద్యిగృమ చెంది మే మెక్కడ నున్నది ఏమి చేయు చున్నిది తెలియక ఏదో పెద్దయాధములో ఎడిపోవు చున్నట్లు థావించి తిమి ఆసమయముసి (శ్రీక్సాష్టపరవబూత్న నిర్ణ క్ష్యభానముతో ఆ భయంకర తిమిరావరణము సింలను (చుట్టవేఎకొనినయాచీ 8ఏ సంతన్వు తినచ్మకముకో నజ. వైచెను అప్పుడు చక మావీ కనిరొ జొర దిడి దాని నంతను చించి వెండాదుట చూడ చేఘఎం కిలో ప్రవేశించి వజ్రాయుధము మహోత్సాహముకో వీరివిహోరము చేయు చున్న దినుసల్లు తో చినది విశే __ పాతాలముం దిజీయం జొచ్చుకెణంగు దో చె _ కాదంబరి ఇట్లు వర్ణించినది

ఉద్భూఆమూర్మాస్థకారా చ పొళతాలతల మివా ౬వతీర్జా తిడా క్సొ ఒహ మగదుంకి నుకరపెం కింవ్యలస మితి రృ "ఒవ నాజ్ఞాఎ..మ్‌ (.ఎబాశ్చేతావాక్కి మిది

(దగ్గజచుట్టంబ్రు దగ్గయిమట్టంబు డగ్గయిచుట్టంబు అని యిచ్చచపొరముల అు ఆ న చేఎ. దగ్గణ డగ్గణ అనుటయె ఇట సమంజస మ”ఎంచినది వమీపబంధువు అనుదాని చే తెలు గుపసద మిది ఇ శ్లనునప్పుడు లన్స్నయంంగతి సరిసము

అలం ___ మేఘములు న శివి తిమిరపుంజముగూడ నృ్లంది నణ్రాయుధము దానికాంతులు తెల్లనివి చక్రమును చ(క్రకాంతులును తె శ్లినివి కనుకనే అంధవారమునందు చొచ్చి విజ్బంభించు చున్నసుదరి నచ స్రివిజ్బృంభణము. మేఘములలో చొర బక్‌ విహరించు చున్న వ్యజాయుధవీహా రముగా సంధావిత మగు చున్నది ఇది _విప్రాడో క్రింద్ధ మైనందున(మేఘములరోని వ్యత్రాయుధ విజృంభణము స్పలం ద్ధము గాక కవికల్పిత మైనందున) ఉలర్రేక [మేఘముణ న న్లంివి

08 ఉీబ్తంవాతి లయము __)ఆ హలధరపకిధానళ్యాఎలైై రమ్బువా హై (కు శప 68ిల్లా ్రె సుద్య్భనవిర్షన ఇ ట్లన్నదిం కల్పాన్న్హార్కూ(ుకొళం (తిభువన నుథిలం తేజనా ఎూరయన్తం _ (అని సుదర్శనడు న్యా త కాకము) దగ్గణమిట్టము (వాల్మిబంధివ్వు _ ఇది ఉసరూవాచకిము = విదియనా ఓచందురునకుం గదిఎనచుట్టం బగులలాటపట్టంబును (అని హవ 8 28) ఉసమావాచంఎము లగు ఇవాదులు ( వలెప్రభృతులు ఉగక్పేతావాచకములును మనే ళజ్ళే (ధువంపపాదూ నూన మిత్యేం మాదిఖి ఊక్పేజి ఎబ్టజ్యతే శస్ద రివళట్లా దజ్‌లు తాదృళ (కొవ్యా విపతి 281ల్లో ) ఇట ఏన మాదిభి ఇనశట్లొ ఒఎ తాద్భళ అనుటవిలన ఇవ శబ్దమునకు పర్యాయము లన దగిన యే కాదృశములు సంగృ బాతముల్డు (దగ్గజనుట్టం బనన్‌ )ఇ శ్లనుటవలన = ఇంద్రుడు ఆతడు ఉపేందదు జీతడు గ ్రీకృష్ణ దేచేం్యదులు సోదరు అగుటసలన _ వారియాయుధను లగు నుదర్శనన్యికాయుధములుగూడ దగ్గ నీ చుటము తె నవి అది ఇందుల కనుగుణముా శతుభేదచమునం దగు తమవిజృంభణమునకు చు చును కూడ్ర చుట్టటిక మేర్చజమౌొనినవి ఇది యెంతో సముచి౨ మై యున్నది అనుట సూచిత మె మా సమాలంకరమం ను ధ్వవింప జేయు ననవచ్చును “మం న్యా ద్వర్దనం యత దృయోర స్యనురూపయో అని లక్ష+ను ఇ ఆకాాంయు వెలుంగ దోచెనట బొ నత్యద్భుతాకామ డై

• రాకాచందదివా కరానలళిఖారత్న “భాజాల రే ఖాళాంతిం బురుపు? డొకం డచట లోకం బెల్ల నిండించనన్‌ మాకన్నుంగవ లిట్టరూప మని నమ్మం జాల వయ్యెన్‌ నృపా ॥ం యా చా వా భనా శ అలీ అద అర్డ -- నృపా = (భళ్ళురా ఆకళంబు వెలుంగన్‌ = (పకాళింస [సూర్యప్రవా కాదుఠలఎలన అకళమి దీ బన ౦తము(ఎక్కువకాంతి కలద్రితా గా తో చెన్‌ 2 (రథమార్షము. మ. భి ఎత్బ శడగద్య మీ ట్‌ి ది స్ల్నది చ్‌ లఅలబఖిసహ “భానుతువానాంభుక్కు ళా నులు చెనవేలు ల కలు దనుతోపలం గదిణ న! (టో నయి యున్నవాడ్బునం జెలు వయి చినృదృన్తుంతు జెంచ 1 జే గ రారియద్భుతో ఇ జ్ర్రరదురత్మికమో్యగ ఎవం బగువెజ మ. ౦టి మేల్చీడన్‌ (హు ఉత్తర శి

మందరసవాతిము (08 అధ్యానోర్యము అ%పదెను (వీ కటి యంతయు. వశింా సూర్శలకాళ మేర్పడి రధము వెళ్లు కగుదాం కానవవ్చె నవ భావము) అటన్‌ = అత్రోవయందు పోన్‌ = పోా (వెశ్లినన్బు డనుట్స అవటన్‌ == ఆపదెశమునందు. ఒకిండు = ఒకిడు (వీడువా డవి నిర్దేకంస వీలు కానివా డశుఎ్స్‌ పృరుషుండు = బరుమనియాకృతి కలవా డు (కేతొఒధిదేవర యనుటు (కర్తృ ఆకి + అమృం ౧ అూరుడు ఐ = మిక్కిలియాశ్చర్యము కిలిగించెడి స్పడాసము కలవా డు సా ఉండి [అవ్వాశ్చర్యము కలిగిందిన యాయాకార 'మెట్టిదో విశదసజదు చుర్నాడు రాకాచంద్ర. దివాకర + అనలఃిభా _ రత్య(భా = జాం - చేఖా. కాంతిన్‌ = [ జాల శబ్దము చృంద్చాన్తే (శకూయషా-+ం ఎదం (పక్యేంనఎ సంబధ్యతే అనున్యాయమునె రాకాచం(ద్రణాల దివాకరణాల అనల థావాల రత్నలభాజాం = అనురీతి౨ దృంద్వసమాసస్థ పదము లఅన్నిఎతోడను సంబంధము కలడ్శి స్పన్నమనా ఎ..౦ద్రుల సమూహముయొక్కయు సూర్యుల “మూవాముయొక్కయు అగ్నిజ్వాలల ఎమూహముమొ ఛ్రాయు రత్నకాంతుల సమూ హముయొక్కంయు. ఆధిక్యముకోం (పకాళమతో (అఫక్యపకళముకో _ అనుట [రేభాశబ్దము నిరస్తరాల (ఎడము లేన్సి సంకక్తికి “చక్రము అది లా_జికమా అతిశయమును నొధించుకు _

చారాభిరామిపరిశాహలసతి క్యాధం కాఎఖ్భుమెవకి నుర శరద న్రుకమ్‌ ప్రా పైన దేవ తపి కొస్తు ఎవార్షఎన్ల) పూర్జాం వి ర్తి ఎరుషో త్తమ కా న్లిరేఖామ్‌ (వర 0లో) _ ఇచ్చట వ్యాఖ్య ఇ ట్లున్నది - నిరన్తరాలపజ్వ_వాచినా రేఖాశబ్దే -తిళయో లక్ష్యతే. లేఖా త్వెక్క్యతిమే మాన్లే హస్తపాదతలాదిషు. నిర _స్తరాలుబ్త్కా చ ఇతి కెళవ (అన్వి] (వేనవెంచండద్రులు

వెనవేలసూర్యులు. వేశవేలముహాగ్నుల జ్వాలలు. వేన వేలరచ్నములమహాకాంతులు ఒకదో ఫో సయి యొకానొకదిన్యకాంతి గా రూపొంది చెంగు చున్నవహ త్తరకాంతిృఎంజ మది యం భావము) లోకంబు ఎల్లన్‌ (జాత్యేకిఎచం మీడి రోకముల నన్నివెని నిండించినన్‌ == (పపఫడు కర్త వ్యాస జేయగా మూ కన్నుంసఏలు == మాయొక్క గదావ్మాణునిము కిం తసయొక్క(అడ్డకునియొక్న చెండు రెంజు కన్నులు ఇస్టీరూసము=(ఇద్పిఇటువంటియా కారము(ఇ-ఎనంచియానారి ము కలద్రిఅని సమ్మన్‌ = విశ్చఎంచుటకు(ఇది ఇన్టేదే అని తిరుగు లే నిశ్చయము కలిగ యుండుటకు చాలపుష-అయ్యెన్‌ = క్తీ కలవి కాకపోయెను (మేము మా కున్న శండు కిన్నులును విబ్బ శ క్రివపంఏన లేకి ఎంతగా చూచినను ఆకేజోమూరి స్పరూపము ఇద మిడ్థ

మ్మని నిర్ణయింస బాలక సోయికిమి (౨ దేగో అవాబ్యనిసగోరర మగు దివ్యాకృతి అయి యుం డు సని భాఎమ్యు

(0 ఉ త్తరహరివంశదము-_-2ఆి శా _ (శ్రీకృష్ణుడు విక్రం నంతిను రుగాతుకుం లొనల్ట వెలుకు రేర్చడినది రథము నడచుటకు (తోఏ కౌనవవ్నినది ఆ(తోవను కొంతదూరిము సో గా ఒకఎ్వరుషు డు తేజోయీరి గా కానవచ్చినా డు ఆతని తేజస్సు ఆకొశమునంచు ధగద్ధగితముగా వెలు గుచు సూర్యచం్యద్రులయు అగ్నిశిఖలయు రత్నకాంతులయు ప్రకశ మంతయు ఒకడో తో విడిన ట్రయి లోకము అన్నిచిని అది ఆవంంచి యుండెను (అని అద్దను డు ధర్మరాజుతో చెప్పు చున్నాడు విశే _- (తో చెన్సొ ఇద (సం హర) ఇట్లున్నది. తత శృ్యశే+ గోవిస్ట పాటయిత్సా తమ. సదా అవళం దర్శయోమాస రథపన్దాన ముత్తసుమ్‌ (విస్ట శఅద్యా -తళ్లో అవన ఖ జూన న! ఛం (పురుషం డొకం డచట లోకం బెల్లి నిండించినన్‌) తత స్తెజ (ప్రజ్బలిక మఎళ్యంత త్త్‌దా ఒమ్బలె సర్పలోకిం సమావిశ్య బ్ధతం బృరుషవ్నిగహహమ్‌ (అజో ) అని (“౦ హరి) (కన్నుంగవ లిస్టిదాప చుని నమ్మం జాల వచ్మొన్‌్‌ - నమ్ముట నమ్మకపోవుట చేంనధర్మ ములు అవి అచేతసములం దారోఎంప బడినందున సమాధి (గుణము) ఈకన్ను గనల నన్ము చాలమి కన్నులు కలవారలు నన్ను జౌలమి గా పర్యవఎత మై సహృదయహృదయాహ్లాదక మగును ఇట్టి ట్రయోగములు మవోకవులకు గాని ఇతరులకు దుర్గ భము లని లక్షీ ీధరపండితు డుం మృషా లూసపే భిర్హారం చరిణకమలే కాడయతి అను సౌం ల (80 కోకమును లం వ్యాఖ్యానిందచు అలాటి నిటల(ప్రదేశే భర్తారం సళుపతిం చరణకదులే పాదామ్ముజే కాడ యతి ఘ్నతి సతి చరణకమవేన భర్తు ర్లలాటం తాడి కపవ్యాం భవాన్య మి త్యర్థ లలాట తాడనం భర్భృపర్య న్త్రం గచ్చ తీతి భర్తారం తాడయ తీత్యుష్ప రాజ్ఞ తి ఏళాదృశ(సయోా మవోంవిశీ2ఎళా దాయౌతా నహృదయహృదయాహ్షాదకా అనినా డు కం నను నవ్విప్పుని నచ్నో నునిచి జగన్నాటు డఖలయోగనీధి జనా ర్జు జా లేజములోన జన జెచ్చెన్‌ నుగుడ దెచ్చె బచ్చినముతులన్‌ ౫4౧ అం __ జగత్‌ + నాధుడు = లోకములకు (ప్రభు వైనగా డును అఖిల యోగ - నిధి= తె అన్ని భూగములకు (యోగంద్ధుల కనుట్సు గని ఐనవా డును (అనంతిము లగుయోగఎదులు సా! కలవా డును. అనుట అగు = జన శ అర్జను డు 2 శ్రుకృట్దుడు ( విష్వక్సేనో జనార్దన అసు ) ననున్‌ (అర్జునుని ఆ చిశ్రనిన్‌ ఆ + దోన్‌ = అ్యప్రదేశమునందు (రథమునం

ఎఎందం వనాఎము దు = అనుట ఉనిది = ఉంచి ఆ _ కేజములోనన్‌ = అర్జీ ((సవేశింప రానిది గా పూర్చము వెర్జి ంవినట్టి) తేజస్పునందు చసన్‌-+-వొచ్చెన్‌ (వవెశించి వెళ్లు ఆరంభిచెను (వెళ్లెను = అనుట్స (మిగుడన్‌ = తిరగి రా -ా (అదృననుండి తిరి వచ్చునప్పు డనుట) చచ్చిన * సుటులన్‌ = మరణించిన ((ద్రాహ్మ*) కుమారులను తెచ్చెన్‌ = తీఎకొని వచ్చెను తా __. మేము రిధమునందే ఉంటిమి శ్రీకృషు డు మ్యాకము రధిమి డిగి మ మ్మచ్చటనే ఉండు డని అశిమాదింద్దుం కల ౬ హాయోగి ఆత డగుటను జేఎ ఆవిఎ్యకేజవునందు వె శించి చచ్చినడాస్మ =కుమారు లందఅవు తీఎకొని ఒక్కికణములో లిరి* వచ్చెను విశే __ (జగిన్నాధు డు (యోగనిధి _ ఈవిశేషా-ము. లిట అర్థవంఎఎఎలు లోకముల కిన్నిటికి అత డు(సభు వగుటనుబస్టేయే ఆతనియాజ్ఞ అవశ్యము తేజో ఒధిష్టానదేవతికు వై *ము శిరోధార్య మైనది (బ్రావ్మాణపుత్తు అందులకే సజీవు లైనారు (యోగనిధి యో%ఎద్ధు డాత డగుటవలననే దుష్పవేళ మగునాదివ్యతేజమునం దాత జు (ప్రవేశింప గిలిగనా డు ఇన్టియద్భు తకర్యములు యోగేశ్వరేశ్వరు డగుటను (శ్రీకృష్ణునియందు ఆశ్చర్యము కలిగింప వస్‌ రాసక్రీడా సందర్భమున థాగవత మి బ్లను చున్నది న చైవం విషయ కార్యో భవికా ఛగివ త్యజే యోగేశ్చరేశ్వరే కృషే యత ఎత ద్విముచ్యతే (0న్కాం 20 అధ్మా 6ల్లో) (చస జొచ్చెన్స్‌ ఇ ట్లనుటవలన వెళ్లి వెళ్లక ముందే కార్యిబస్ధి ((బాద్మాణపుక్తు లో. తి8% వర్చుట జరగిన దని న ముహ్తూర్తాత్తత కృష్ణో నిశ్చ_కామ తిదా (ప్రభు అనుమూంమునం దలి నుహూర్తాత్‌ అనుట సం(గ్రహింన బడిన దనవచ్చును సోనున ౧౦భికమూా మూంము విట్లు సం్యగవాంచుట చాలవోటుల గానవచ్చును అలం __ పరికరము . అలజ్కారి పరికర సా భిప్రాయే విశేషణ్‌ అశ లక్షణము జ్‌ అలి ఎ కృష్ణుండు [బాహ్మణకువారుల. దెచ్చి శ గ యిచ్చి ద్వారకకు వచ్చుట

గీ ఎవ్న జేయుట బుక్టై నయ్యే టివయణబు

సతుల మువ్వుర నాడు గన్నతని గూర్చి

యిచ్చి నలుబురు సుతుం మవాసురునకు

వచ్చితిమి మణంబున చ్వారవతికి నేము ౨

శి ఉత్తర జారివంశమి___£ఆ అర్థ ___ (శ్రీకృష్ణ జు కర్త అధ్యాహర్యయి. మవూసురునకున్‌ == (వాహ్మణున* ఏ యే టన్‌ = వఏీసంవతృరమునందు ఎన్పిడు (వకుమారు డు పుస్టైక్‌ = బుప్టనా డొ ఆం వే టి వయసు. సుతులన్‌ = ఆసంసల్భరపు [ప్రాయము కల బిడ్డలను మువ్వురన్‌ = ముగ్గురిని నాడు = అదినము కన్న = అతనిన్‌ = కనినవానిని (ఒకని న అనుఎ) కిళార్చి ౯౯ కలఎ (కూడు ధాతువనకు పేరణయ్యి నలువురు = నలుగు రైన సుతులన్‌ ఇచ్చెన్‌ (ఆకరి నాత అనుట) ఏము :2 మెము ద్వారవతికిన్‌ = ద్వారకకు క్షణమునన్‌ =కణకాలమునందు (ఆత్యల్పకాలమునందు _ అనుట ( వ్యాపారవికలతాయా ముృపపరత న్టకాముహూ రేఫ పర మాణుకాలభేదే ఘఓషడంశే క్షణ స్తథా ౬ వరే (నానా )] వచ్చితిమి 2==చ్చి చేరితిమి (ద్వార వతికి వచ్చితిమి _ ద్వారవతిని గూర్చి వచ్చి చేరితిమి అనుట) తా __ (దాహ్మణుని కుమూరులు ముగ్గురు ఇదిపలికు (ఒకిరికరువాల ఒకరు బ్యా అస్పు డస్పుడు చనిపోయిరి ఇప్పు డొక డు పోయెను శ్రీకృష్ణు డీనలు?పరను వారివారి వయస్సునకు తగినట్లుగా సజీవుల జేఎ కొవివచ్చి (ద్రాహ్మణున కిచ్చెను (బ్రాహ్మణునిసంతోషమున కి క మేర లేదు 'మే మందజమును సంతోషముతో అటనుండి బయలుదేటి ద్వారకకు శీఘ్రముగా వచ్చి చేరితిమి _ అని అర్జును డా ధర్మజునితో అను దున్నా డ విశే __ ఈ తేటగీతముసకు మాజుూ రూ పొందిపయెడ్డాంపెగ్గ చంసకి మొకటి ఈసందర్భ మునం ది న్లొన్నిది మును చని యున్న బొలకులు నుఖ్విరు దత్ద-జాతు డొక్కు డి బ్లొన రుమవాను వేం్యదణుళు లొక్కట నల్నురి దెచ్చి యివ్చె ద జ్ఞనిం ని కమ్మువోత్ము డతిసమ్మద విస్మయవారిరాశిలొ మువి 8 చ్మహాద్చిజు డు మున్ను గ నేను నృపాలపుంగవా (హరి ఉ క 05) ఇదట్రాహృణునిశంతోషము తక్కీసవారినంకోషము మూలగ మైనను ముక్తకింరముగా సోమన వచింసక ఎదలి ఎచ్చితిమి క్ష-ంబున అనుటచే గస్యుము చేఎనా డు ఇట్టిపట్టలయందు సంక్షేపద్కష్టి ఈలనిం మెండు నజికొన్ని స్టులయందు గూడ రచనాంభిర్యిముతొడినిషయంం గహా-ము చాంమిక్కుటముా శ తనియందు శానవచ్చును (తణమున) ఇ ట్లనుటవిలన కార్యిసంఎద్ధినలని సంతోషాతిశయము ఎ క్త్యప్రాయము తద్బర్జన ఇ క చర్చించిర్చా-ము ను దివసొర్దం పున బోయి వమ్చుట ధరిత్రీనాధ చిత్రంబు _కృవిధేయుం డగు దెవదేనుని పసాదం బెట్టిదో మేము జాం

అుంంం బొలయి శ్రి ధవలం మ్మం జూడ గింఠము ప్రమోదం జార నన్దేవు డున్‌ వివిధార్టంఒ౬తా డ& వీడుకొలిచన్‌ లుం ఇఇళతాహారునిన్‌ ఓ అర్ధ -- ఛిర్మితీనాధి = భూఎతీ (దర్మిరాశా అనుట్స దివస + అర్థంబునన్‌ = దిన యి యొక్క. అంశయినందు (కొల చధామును | అర్జ ఇట్లే సమాంశే ఒర్జ్యం (విశ్వ 1 పోయి = (లోకాలొకఎర్బితిమువెలుపలిక్సి వెళ్లి వద్కుట (ద్వారకకు చి్వికంబు = ఆక్బ్చర్య కిరము [ చిత్రిం న్యా దద్భుతాలేజ్య తిలకెము చివోయం (విశ్వ )] భక్త = విధేయంఎి = భక్తి (పరి మెళ్సరువియెడ గిఎగుపరిమంపేఎ _లవారలకు విళ్యు ఊ (అధీను డు వారిచెప్పు జే అలలో మెల గువా దు ((పజేయ (ఎ్జ్రితో ఎ్యో విధేయో నిభృతోయక (వైజ )] అగు దేవదేఎని (పసాదంబు = దేవఠాాపభునిమొక్క (ఫ్రుకృష్ణుంయొక్క్ర [ దేవ స్సురే ఘనే రాజ్ఞి (విశ )] అన్యుగహము (దయ) [ ప్రసాదో ఒనుగ్రహే కావ్య గుణస్వాస్థ్యృ్య సక్తిషు (విశ్వ )] ఎన్టీదో = ఎంతటిదో. (ఇంత-ది అంతటిది అని చెప్ప వీలు గానిది మేరి లేనిది అనుట) ఏము = మేము చబాంధకులన్‌ = బంధవులను (స్పజనమును చుట్ట పక్కములన్సు [బంధువే బాంధప్ప ఓ _స్పార్టమునందు అ_ణ్బఆణ్యయము స్పజనా బాంధవో బన్గు (వైజ్య ప్రమోదంఎ. ఆరన్‌ = సంతోషము (శంఏరి న్ను మదొ హర్ష పమోదొ మోదగమ్మదా (వైజ)) కలుగునట్లూా (శివ్మజన్‌=మరల చూడన్‌+-కంచిమి2= చూచుటకు నొ చితిమి (చూచెడియదృష్టము కలిగినివి ఇంచులక అంతు పొండు లేని థ్రీషష్ట పరమాత్మదయయే కారణ మనుట వచింప బడి3ద్సి ఆ + దేవు డున్‌ = అస్పామియును (కృష్ణు డును (దేవు డనుట భక్తిపారవళ్యమ నకు సూచికమృుు కృతి + ఆవోరునిన్‌ 22 చెయ బడిన భోజనము కలవానిని (ఖోజన మొసర్చి యున్ననానిని [కృతం యుగే ఒఎ సర్యాప్తే వివాతే వాంఎడే ఖలే (విశ్వ) ఆహార స్ప్యా దాహరశీ భోజనే చ వమా నయమ్‌ (మేది 0] విప్పన్‌ = (బ్రాహ్మణుని వివిధ + అర్హంబులకోడన్‌ = అనేకవిధము అగు ధనిములతో (ధన ధాన్య కవక రత్ని గోధనాదు లిచ్చి - అనుట పీడుకొలిసెన్‌ = నాశ నం'పెను తా ___ ్రీకృష్ణునిసవూమి చాల గొప్పది ఆతడు సాజాత్వరి మేశ్చరు జు ఆందునలననే ఉదయమునందు బయలుచేజిన మేము చొరిరాంభూములు చొచ్చి లోకొలోకవర్వతమును హడి దాటి వెళ్లి మధ్యాహ్న మైనను - కుండ గనే తిరిగి ద్నారకికు వచ్చి చేరితిమి దారియందు దాసరించినయాపదలు గడచి జీవితముతో బయట బడి బంధువుల దరి ంచి వారితో ఆనందింప

శీ ఉ త్తరివారిఎంశి ము.___2ఆ గలుగుట్న కా స్వామిభ క్షవాత్సల్యమే కారణము భక్షులక్టై ఆత డెంతటి సాహసకృత్యమల నైన ఒనర్భ్చును భ క్టుళభయందలియాకని_పేను వర్షింప రానిది అమహాత్ళు డ బ్రాహ్మణునకు పోయినప్పక్తు ల దెచ్చి యిచ్చుటయే కాక ఆతనిని సాదరముగ వివిధావోరముల ష్మడసోపే తముగా భుజింస జేఎ విలువ గల ధనధాన్యపి స్తువాహనాదులతొ సత్కరించి కొంతిదూరిము వెంట నడిచి స్వగామము చేర బంపెను _ (అని ధర్మజునికొ అను చున్నా డర్జును డు - (శ్రీకృష్ణ మవామ ఆయన కగు (బాహ్మణ్యఎతి భీక్త్రవాత్సల్యము తేటపడునట్టు విశే __. (దివసార్ధంబు) అర్థశబ్ధ మిట సమాంళ (సమభాగ్శ వాచంము కాదు. కాప్పననే అర్థం నపుంసకమ్‌ (2 22) సూత్రమున కిట (్రసక్సి లేదు. అఎబయవవాచిక మగుటను ౮ మార్ట ము న్నగువానియందునలె షజ్జనమాస మిట కృవ్యము (భక్తవిధేయు జు భగవంతు డే భృక్తులయెడ తన కగుపరాధీనతను భాగవఅమునం దిటు వచించినొ డు . చలమున బుద్ధిమంతు అగుసాధులు నాహృదయంబు లీల దొం గిలి కొనిపోవు చుండుదు రకిల్నిషభ క్రిలతానయంబులన్‌ నింప గ బని కిట్టుదురు నేరుృతో మదకుంభికై వడిన్‌ వచించినా డు. చలము. బుద్ధిడుంలు అగుసాధులు నాహృదయంబు లేల దొం గిలి కొనిసోవ్చ చుండుదు రకిల్చిషభ ' క్రిలతాచయంబులన్‌ నిలువ గ బిశ్చి కళ్చుదురు నేరుప్పతో మదకుంభికై పడిన్‌ నవలలకు జిక్కి భక్తజననత లతం జను చుందు దాసా (భాగ 0స్టాం 8 ప్ర భక్తికి భక్తీ సాముతలంధుపు అత్తంమి ట్రచ్చి పె అన్యాధిలాషతాకూన్యం జ్ఞానకర్శాద్యనానృతమ్‌ అనుకూల్చేన కృష్ణాను. $లఎం ఎకి రుబ్కతే (హూ బాలా వివ) (దేఎదేవున్మిపసాదం బెట్టిదో) - దీనికి పూర్చిపరవాక్యయుఎతో రెం-టితోను (దేహళీద_ల్తఎఎన్యాయముస) అన్వయము ((మ్మటి లనాిస్తి గంటిమిి ఇ ట్ల నుటవలఎ దాతయందు రాన్సించిన అంధక రదృశ్యము ను =౪ంబి అర్జును డు (పా +*ములు దక్క వని భయపసడుట తెలియ నగును ఆపట్టున (సం హరి) ఇ ట్ల నిసచి నిషష్క్రామ్యు తమ స్తస్మా దాకాశే దత్శితే తదా థివిచ్యా తీతిసంజ్ఞా మ్‌ భయం ఎవిగంం మ (విష్ణ 4 అధ్యా 2కి ల్లో = ఇచ్చ స్యాఖ్య. భవిష్యామి _ జీవిష్యా మీతి సంజ్ఞా క్లొన మభూల్‌ తత (ప్రా జ్యృతో ఒహ మిత్యేవ బుద్ధి రాం దితి భావన అనినది ఇట్లచ్చ ఓచ్చిట మూలనును ఆశందర్భమున గాకి మజొకసందర్భమున స్ఫురిలప జేయుచు కాస్యమర్యాద చెడ కుండ పుఎరుక్తికి తా పీయ కుండ వీ లై సంతలో అనువదించుట నాననయందు విశేషమూా చూసట్టును

మందరిసవూతను క్‌ ఆ బందుబోజవంబు బాన్క్మరపూజయు బొందువగ + నేను బొత్తు కలయ గలన వృష్టి సాత్చంలు బంలి గుడువంగి యదుకుూ బ్ట్‌పం య డారగించై వ! ' అర్థ ఎఎ యదుకుల -( అలి చంద్రు డు = యదునంళ మనెడి ఎముద్రమునకు చంద్రుని పంచివా డు (చర్యదు డన్లు అనందదు కలిషంచెడివా డనుద్సి (ఛ్రీకృష్ణు డు) బంధువోజ సంబున్‌ 2 చుట్టములయొక్కి. (శృజనముయొక్కి) (కర్త ఎబ్బ్రు భుజింంటయును (చుట్టములు థోజన మొనర్నుటయును _ అనుట భాస్కర _ ఎూజయున్‌ = సూర్యదెవుని అర్భనయును (రెండును _ అనుట పొందు + సడ గన్‌ = ఎమకుడా (కలగ గా కలురాా నెజవేబ “ొ [శ్రీకృష్ణుడు సూర్యోవాసన ఒనర్చు చుండి నా డు తతృమా్ర యెనర్చుు తచ్చాంచి - సమారా*నము చేస బంధువుల కెల్ల యృవ్హాన్న మొస గెను అది అల్లు ముగిఎన తరువాత తాను తనకు ట్రతిపాత మగు స్వజనము భుజింఎ ఎద్ధఎడినారు = అనుట దీనివలన ఊఈబాంచుకొనివలఎ యున్నది] నేను (అర్జును డు పొత్తు +- కలయన్‌ = సవాభోజనము (తనవెందిడిని ఉండి భుజించుట్స చేయా బృజ్జవంశమునకు చెందినయాదవులు (వానయ లనుట్సి సాత్యకియును (కర్తలు [శ0వంశమునకు చెందినవా. డగుటను.. వేజుగా (గబాంప బడినా డు సాత్యకి (శ్రైనేయ డు] బంతిక5్‌ = (ఆన) పందక్తియందు కెలనన్‌ == దాఎన (దగ్గజగాా [కెలను దా ప౦జ దగ్గజ (కేన పొంత యంచి యొడ్డ నా వికవాఖ్య లగు (నుహో (ఆం భా వ్ర్‌లి | కడువన్‌ == భుజింప గా అరగించెన్‌ = భుజింబెను తా - మేము ఉ త్తరదిశకు పయన మై వెళ్లి బ్రాహ్మ బత్తుల దెచ్చినంరువాళ శ్రీకృష్ణుడు ఆ(ాహ్బణువి ఆతనికి మారులను భుజింప జేఎ సత్కరించి సంఎ తా నొనర్చు చుస్నసూర్యారాధన మున కంగము గ తమబంధుపు లనేకులకు భోజన మిడి వా రందలణు వెళ్ళినతరువాత తనకు (్రతిప్వాత్రు లగు కొందజు యాదవులు సాత్యకి తన పంక్తి౦ి భుజింప నేను తనప్రక్కన ఉండి తనతోపాటు సవూథోజనము చేయ తానును భుజించెను విశే __ (భాస్కర ఎూజ్స ఇది మూంముని లేదు ఛ్రీకృష్ణు డు (బ్రాహ్మణుల భుజింప జే) కృతకృత్యు రైనా డనినది మూలము తత కృష్ణో భోజయిక్సా శతారి సుబహూరి చ విప్రాణాం యుషకల్పానాం కృతకృత్యో ఒభీవ త్తదా తకి సృహ మయా భుక్త్సృ వృష

( ఉ_ర్తరహరివంశము ---£ ౨ భోజై శృగర్పశ (0 హరి విష్ణు 4ఉఅ 2 బ్ర) (ఆశ్స్‌ కృతకృత్య అనుటనుది టి ఈ విప్రభోజనము యజ్ఞదీచపంా్త -౦% చని ఎంం ౫ బోలు... ఎజ్జాంపెగ్గడ - లబ లో నోందించి యొక్యానొ దు --- ఎ న్నాతు డై తై ౦౨లొక్యవఓి నంఎిజమిచ్చు నర్దారి సగొదెసఎర్చనమున భావించి మధ్యభూవెవసహ్యనంబు నకు నభిష్టాన్నదానం బొసర్చి మెను సాత్యకి యాదిా నర్హ్మ అగుదారి దనబంతి నిడుకొని దనుజయుధను డంచిశాహారకృత్యమున (బమోదించి (హరి ఉత్త 5 అఆ $? 088) __ అనినా డు నాచన యొడద్ద్యాపెగ్గడ రిద్దజకు భాస్కరపూజ యొకటి వారిమూల్మగంథములయం దన్నట్లు పె(గంధముల బట్టి వమన మూవాంసవచ్చును ద్వారకకు నచ్చిననా డు యజ్ఞ పరిశలూ ఎస్పుడో మజియొకనా డ. (దాహ్మ -భో జనబంధుభో జనములు ఆనా డు శ్రీకృషునకు అర్షునాదులతో ణ జ భోజనము తదనింతరము కొలువుతీటి యున్నప్పుడు ఇడివజకు జరగినయొకయజఖూర్వనృు తాం తమునుగూర్చి అద్దను. డదుగుట _ (శ్రక్కష్ణు దు. చెన్పుట జరగిన దనుచున్నది పైశంభుదాసుని యనువాదము. ఇది ఈ తఎకల్చన అశిఎందును. ఆనా డే (ద్వారకకు ఒచ్చిననా డె విఎభోజ నాదులు జరిగినట్లు మూలము (69 హరి) చిందు. చున్నది ఈతని యీకల్చ్పనయందును భాస _రారాధన గు వివరణము శూన్యము మజియొకమాట శి యజ్ఞము ఎకావ్యాకతు వను చున్నది (గం హరి)... దీఇతో మధుబూదన _ వీకాహేశ మబోబాహు.. కాప్రదృష్టేన ఠి కర్మణా (దిక్షు అ ? ల్లో) ఎక్టాంప్రెగ్గడ దీని నొకమహా్యకతువా వర్షించి దితొమధ్య ముననే (గావ్కాణరికర్దము గ్రక్సిష్లు డు సయనించినట్లు మరల వచ్చి యజ్ఞ దీవెపరినమా కావించిఎన్లు వచిందు మన్నా డు సోనన ఎకాహడదీశతోడి యాయజ్ఞము సుగించినఎరువాతనే థ్రకృష్లు దు ఇ_ఎకుమారరక్షణార్థి ము సయాజించి వచ్చినతరువాల నె భాగ్యారవూజ కానించి దావితోపా.ఎ బింధుభోజనము లిఎనా డను చున్నా డు (బాహ్మబణుని భుజింప జేఎ సంఎనతరు వాత జరగిన దిది ఇట మటివేలూ (దాహ్మ౯భఖొజనము సోమస ఎదింస లెదు మూలమునందు వేలా ఉన్న (బాహ్మణభొజనము (అకప్తున దగ్గ నిత్యకృత్యములోనిదొ(లేకి ఆత డిస్పుడు

అందిన టాతయి 7 చేఎ వచ్చినయా(ఎ కం” మన దగినదో కావచ్చును కృతక్సత్య అనునది (వాహ్మణపుత్త దాన మొనర్చి (తా నొకమవోవార్య మొనర్చి ధన్యు డగుటను వచించు నని సోమన అభ్నిప్రాయపడే ననిఎంచును. ఇం ఎడ్జా_పెగ్గడ ఒనర్శిన కల్పన యంకయు మూలనిరుద్ధమేకాక అనుచికిము ఆ”ంబద్ధ ము గూడ అగు నఏణందు చున్నవె (అపు డు పరలి వచ్చిననా డూక మతొకనా డెస్పు డో. బంధుభోజనమి జరిన దంస అర్జును డంతవజకి అవ్రార్చసంనివేశ్ళశవణమున. చూర్చీన తనతిహతహను ఆ ఎకొని యుంచినా డనపలయును (యూలవిరుద్దము గ్రా ఇదిగక య దై దాంరతి స్ట ఆను చున్నపరిమాత్మయె ధర్మావరామును గాలికి వదఠతె ననవలయును ఇదొాక తాను క వదలి వెళ్ల ఐద్ధఎడినప్పుడు అర్జును సల పంపవలయును (శాహ్మణవుత్త రజీ ణార్జము ఇంకను కిధయం దెన్నా యొడుదుడుకు లిస్టివి దీరివలన సంభవించదు చున్నవి పరిశీలించి చూచినప్పుడు కిథ్యాపసాదమునకై శంధుదాసు దు మూలమ.ను స్పృశింపకయో లేక అన్వథాకి అన మొనర్చిదూ ఇట్టిపట్టులం దొనబ్బడి స్వకపోలకల్పనలు ఒకిందులకు సాధకము లై మజటౌొ కందులకు దాధకము లగుచు శ తనిసంకిల్న మును నెటివేర్ప జారిననిా చా.వజకు కాన్చిందుం లేదు సోమన వీ లై నంతవజకు (స్పరాపమె మాట నట్లు చ) మూలమును మార్చుటక సొవాఎం పడు ర పురాణము నంపను (హరిహరాద్వైత్యప్రాధాన్యముతో) (6 ఆశ్చాసముల పరిమితి గిల) రసవన్మహా్యపబంధము “ా తాను రిచింపస దల చినవా డగుటము ఎంక్షేపషమునందు ద్ద నవాంచి ధ్వనిపధానముగా ఎచించులు సీర ౪౨ బట్టు నూరక పెంచి పెద్దచేయక లేళలేళముల గూర్చిన యుకాయు కములను మూలమునకె వదలుచు సాటాత్యరినపోషణకంవిధానములందే తినద్కష్ట నంతను నిక్షేఎంచి ఈవారివంశరదన సాగంచినా డనిఎంచును ఎ మైనను ఈపచ్చుస శంలు దాసునకంై మనశర్నజ్ఞు డే దాలజాగరూకఆ వివాంచి హృదయరింజకిదు ా కధాాపపాదము సాధించినా డను. నిశ్నాప్రచిము (పొందు పిడన్‌ ఇ ట్లనుటనలన వాబ్యంరి వూజ ఐిధువోజ ఎ రెండును కలఎవచ్చిన వనుట వచింప బడి బొ గ్రారారాధన కొంగ మథధొజని మగుఎ సూచింప బడిన దనఎల్బను (పొత్తు గలయన్స) వొత్తు గలయుట బంతిగుడుపు వే ౨ను మిన్నా డు సోమన బంతిగుడుచుట అనుదానికి పందక్తిభొజనము (ఒకపరు యందు దాల.ంది కిలబ భుశిందుల అర్థము పొత్తుకల యుట = అనుదానికి ఎహథోజనము (ఆత్మీయులను వెంట వొని వారితోపాఎ భుజించుట) ఆర్హము శ తెండును అర్థములు సగ అనుదానికి “ంస్కృతిమున స్ప సఎపాధొజసస్‌ు (అగ్ర). చ్యాక్మానించదు గురు పొల్తన గుం యటకు గాని ఒకబంతియందు. గుషుచుదికు

| ఉ త్తరహరిపంశము.__2ఆ గాని పేరు అను చున్నది ఏతదనుగుణముగానె పప్వు టోణులు దాను బొ త్తుల భుజియిందుమధు రసుధాహారవిధి దొజంగి (కాళ 2ఆ క) (మొ) (సయుక్తములు సహథోజనదు నిఎద్ధ మనునస్లు పొత్తున గుడువుట యఘము (ఆను శీ ఆ $ఫ్ర) అని తిక్కన ఇచ్చట సం భార సమాన మేకపాాలం తు మరా న్నా ఒన్నం జనేశ్చరి (రు దాన 60141౮ 80 క్లో అనినది. దీనినిబస్ట ఏకప్పాతయందు. సహధోజనచు నిషద్ధము ని కెవలకవానోజనము గాదు సగ్టిశ్చ మే సఎతిశ్చ మెకృషళ్చ మే యక్షేన కిల్చన్తామ్‌ అని (వాజ సం

8 8 ) ఇచ్చట సఎతి అనుదానిని హలావి ఆత్మీయజనై స హమిలిత్తై ఎకి క౯లపానమ్‌ అని వివరించినది ఇట్టి భోజన మి క సగ్టి అనుట ఉక్తప్రాయము వ తదనంతరంబ ఎభామందపంబున నుఛభితకధావిశోదంబుల ఎయి్య చున్న

యన్నారాయణునకుం (ఒగమిల్లి "మెల్లన యి ట్లంటి న

అర్థ __ తద్‌ + అనంతరంబు + అ = అంఎతరువాత (ఖోజనానంఅర మనుట) (అ వాక్యాలంకారముసకు) నభా మండపంబునన్‌ = కొలువుసాలయందు (రాల్వుచవికెయందు సభామందిరమునందు). (చుష్పొ నడువు మంబ గు లేక స్తంభములపైై కప్పుతో కట్టినకట్టడము చవికె (ఇదియే మండపము) (శ్రీకృష్ణునియాదవికెనుగూర్చి కలాపూర్లోదయ మిస్లై వర్షీంచినది _ నలుగడలందు ”౦ఓము లనం దగి రై నతవాదిసర్పతం బులు సయికప్పుజ చలువపో లికి నింగి యు నందు జీప్రభం గుం ఎచిరిందుసొధనుబీహటను రీచులు నొప్ప మి -౮లి పుఠల్మ కొల్చ్పు చవికెం గొలు వున్నగతిన్‌ శుభిబ్దతిన్‌ ( ల్‌) ఉచిత . కథా వినొదంటులు = (వారివాలిక్రి అగిన గోబ్దలచేత నైన [కది = గొబ్బి కీరా న 24 ల్లో వ్యాక్యానందర్భిమున కథాప్రస జ్లేన = గోప్టవచనేన అని మల్లి నాధవ్యాఖ్య] వెడ్కాలు సంతోషములు (ఐనోదయి = సంకో షము కావ్యశాస్త్రవినొదేఎ ౯లో గబ్బతి ధీనకామ్‌ వ్యసనేన చ మూర్జాాం న్నిదయా కల హేన వా (బాతోప దెళము))] ఉన్న -+- ఆ-+నారాయణునకున్‌ = ఉండిన ఆ ్రీకృష్ణునకు (ప్ర-మిల్లి = నమస్కంచి. మెల్ల న = తిన్న గా (అడ కువ (వినయము కన బడుసట్లు గా - అనుఎ ఇట్లు = ఈవిధముగా (చెప్ప జోవుకితిని ) అంటిని = చెబ్బతిని తా _ థ్రీకృష్ణుడు అర్జునాదులతో భుజించి ఆస్థానస౦దిరము చేరి కొలువుదీల ఆయా సంగములతో సభ్యులను ఆశందబజచు చుండెను ఆసంతోషశమయమునందు. అర్జును డు శ్రీ కృష్ణునకు నసస్క-రించి భక్తి (పంత్తులతో ఆతి నని (గత త్తాం తమును గూర్చి ఇ ట్లడుగ మొదలిడెను

వందరి వారము రి విశే __ (మెల్లిన్స ఇది తిన్ననికంరస్పరముకో అనుఓను =వించి అద్డునున క్రై న భక్తి సత్తులను కెలుప్పటతోపాయి ముం దడిగి తెలియవలబనవృ శ్రాంతము చాల నిగూఢ మై (రబా స్యవృ త్త మై భిఇవదన్యుగహప్యాతు. లగు భక్తులకె ఎల గింప దగిస దది యగుటను స్ఫురింప జేయు చున్న దనవద్చును శే సాారమునీరు పేరుట శ్రైలకులయి 'తెజపి యిుచ్చుట చీకటి నజుకువడుట దివ్య లేజం బగనాచు టర్దీప్రి నీవు సొచ్చుట కుమారులం గొని వచ్చు కేమి ? ౬ అర్థ -_- నాగిరిమునీరు == సము(ద్రజలము [సాగరము _ గరప్పత్తుంకు సంబంధించినవి సగరపు శ్రలే (క్రివ్స బ-నది. | సాగరాణా నమయమ్‌ త స్యేదమ్‌ (48 200అణ్‌)] పేరుట = గడ్డ కట్టుట (((6లాప్రాయ మగుట్స ఏమి = ఎన్టేది (దాన్వితిగతు లెట్టివో తెవియ జెప్ప వలయు ననుట) దీనికి అన్నివాక్యములకోడను సంబంధము] శై ల_కులము=కొండల గుంపు (పడు సర్వతిము అనుట [కులం జనపదే గృహే సజాతీయగణే గోఢడ్రే గేహే ఒఎ కథితం కులమ్‌ (విశ్స )] తెజఎ = అవకాళము (ఎడము సందు ఇచ్చుట చీ కని నజకు- పడుట ( నజకుడుసటుట కైన = రూపాంఏ=న 5 ఐడ.ట (ఎమి దిన్వ-తేజంబు = అమానుష మైన ((లోకాతీత మైస = అనుట ( దివ్యం లవజ్ఞకే దివ్యం వల్లే దివి భవె ఒస్యవత్‌ (విశ్వే (టకశము [ తేజో ధామ్ని ఎరా్యకవే. (విశ్చ)] (ఏమి) ఆ శ ద్వీప్తిన్‌ = అకాంతియందు. సీపు (గ్రీకృవ్తు డు చొచ్చుట = వవెశింసటి (ఎమి కుమారులన్‌ = (శాహ్మణ) పృ త్తులను కొని వచ్చుట = తీఎకొని వచ్చుట ఏమి తా _ అర్జును డు ఉత్తరదిశాాసయాణమునిందు తస కాశ్చర్యము కలిగించిన విషయనిఎల వచించి అవి యెస్టివియో వానిబ్వరూప్పోభావములు తనకు నిశదసఎసవలయు న9ి (శ్రికృష్ణుంి సవిసయము గ టప్రార్థింయ చున్నాడు విశే __ ఇచ్చట ఎడ్జా(ధెగ్గడ అడ్డునునివే అడిగించుట ఇ ట్లన్నది ఏ నవ్వి(ప్రభమారుల పోక శేమికొర ౩0 బెన్నరు గొనిపోయి రెక్క నుండి రని యడితి అన్‌ (సం హరి = అబ్బచ్భం అ ద్యథావృ త్తం కృష్ణం య ద్దృష్టవా నహమ్‌. కథం సమ్ముద స్తక్రోద కంతి స్తు కిమలేక్షణ పర్పళానాంచ వీవంం. కృతం త త్కథ నుద్యుణ తిను ఎ చ్చ కధం ఘోరం. ఘనం చ(శ్రేణ పాదితమ్‌. కచ్చ య త్పరమం తేజ (వ్రదిష్టో ఒం కథం చ తిత్‌

లిం తృంవారిం౦గ ఎవీఆ కిమర్థం చేన చే బాలా స్తదా చాపహృళఠా పథో $8థం డాల్చేన కాలేన కృఅం అత్తి ద్గతా గతమ్‌ ఏతి తృర్వం యథావృ త్త మాచవ్వ్వ మమ శేళఎ (విష్ణు 43ద్యా 8-/ళ్లో 0) టుళ్నా నుగుఃము ా సమాధానము బే దని కావలయు ఎట్యాన 'ఆకృష్ణునిచే పత్యుత్తం మిబ్బంచుచు చివర _ ఇది నీయడకిగినవిధింబునకు నివరింపపలఎన తెజంగు ఆని వచించి సముుదజల_స్తంధ నాదులకు అ్యప్రారాన్న మొస గినా డు ఎందులకో చ మార్చు తేలియదు ఎజ్జాంపెగ్గడ్యసశ్నము లను మా డిటీని కుమారులం గొని ఎచ్చు సెమి అనుదానిచేత నే గంధీరము గా సంగబూంచి మాలమును సముచిఅము గా అనునదిందినా డు నాచస (కెజటబ్య ఇది(సూ ని పాా (చూ నజణకువడు) తెరుపు లిమ్చట అనియే (వావి వీరే పా ్ర ఇందు ర* అ లప్రానము ఎద్దము కావున ళ కవి యశ్హిబంప్రదాయము కలవా డు కొనందున సూ ని పారమే నాధు వన దగి యున్నది వావి వీరే పాంయు అపపా అన సగును ర అ లకు యతి (ప్రాసమెత్రి కూర్చువా డు దు్కవి యని నన్నయాధర్వణులు నా .__న్యే షొం పవ్రైధర్మ్యం లఘ్వులమూనాం రయో స్తు నిత్యం స్యాత్‌ (ఆంచి సంజ్ఞ (0 సూ) ఈసూ(తమును వివవంచుచు అథర్వణు డు. అనయో సృ్గతిం యస్తు కిరోతి కవితా కృతా అస్యా అత్యన్తదొషక్నా ద్దుష్కవి స్ప వా కథ్యతే -అనినా డు ఇచ్చట తండా [వా తప శెరవు (లిచ్చుట) అను చున్నది ఇది తెజఎ కైన బ (తెజిపులు కావచ్చును _వాయనకాని (వా తరో ౨ వుఐకి [ వాని తెజు =చ్చినది. అని € 01 'తెట ఎచ్చు అనుడాని కైన (టాపాం) తెంఎ లిడ్చు ఆనవమ్చును. కెజప్ప లము అనుానికి ఎడ మిచ్చు (అవకా। 'మేర్చింయ) అని అర్థము. ఇచ్చిట సం హరి విఎరం చ్చకో మే ఒద్య రిధమార్షి (వదియ తామ (ప్రదదు కఎతో టూర్గిం గచ్చతో ఖరతక్షభ (విస్తు $అ 7, ల్లా అను చున్నది వివరము అనుదానిక్‌ సొమకయనువాదము తెజఎ (చూ ఉ హరి 2ఆ 4? ప్ర ఈ తంజా పారఎి “ంప్బార్హలచే తెరువు లిచ్చుట గా సంస్టరింప బడిన దీనిఎందును ఎరికీలించి చూచిన నావచించినరీతిని అండా పా సాధుపా = సరిగాహ్యము క్ర అలి ర మైనరూగ్యము కతిసయవద *మ్యు యెనకతము దెలియ నా నతి యివే యనుడుకు న నతి గ్రైకొని గాకారి 7 కి టనియెన్‌ ఏ8

“ చోబబవాకము ల్లి అర్థ __. అతి - దూరఎటి = మిక్కిలి దూరము కంది” ఐన = మార్గము = ఉన్న [తోవ కతిసయ - పద గెమ్యుము = కొన్ని యడుగులవే పొంద దగినది గ” (ఇకిక్నీఘము గారా దగినది” అనుట ఐన _- కంమున్‌ = ఐన కారణమును తెలియన్‌ =2 ఎజు గునస్లు- ఆనతి +- ఈయవె = సెల విమ్మి (లెైలియ జెప్పు మను [చూదబా వ్యా [ దైత్యారి ఏద్దరీకొక్ష (అమ) (దై అ్యదానవుల కథభేదము కివినమయంద్ధము - దానవాసుర దైత్యానా మైక్య మే వాఒకథిధియతే అ౨ దేపళు దు “త్‌ + మతిన్‌ = మంచిబుద్ధి కలవా నిగా ((ఫక్స తిఎరుషవి వెకిమును ఎజు” దల విన జి్ఞాయువును సా _ అనుఎ) కైకొని = (గబాంచి (అశ్టిబుద్ధి కలవాని గా గుఖుతించి. అనుట) నాకున్‌ = నాతో(అర్జుమునిబూటి లివి) ఇట్లు అనియెన్‌

ళం తా _- అర్జును డు ఖార్విము ఆన కొాశ్చర్టింంయి లై ఆవియసలననవి గా తాను పచించి నవానితోపాయి ఉత్తరదిక్కునం దెంకోదూరము (లోకాలొాక ర్వ3ము దాటి వెళ్లి వచ్చుట కొన్నియడాగులదూరను వెళ్లి వచ్చినట్లు అఆత్యల్పకాంనులో జరగుటయు మజొకటి అం ఎచిం ఒచు వీరితత్స్స మెస్టిదొఎయి గ జెప్పు ఎని వె డుొను చున్నా డు శ్రీ ష్టం (శ్రీకృష్ణు డుకు అర్జునుని త తృృజిజ్ఞాసుష్న గా గుయితించి వావితిత్సృము వివిందు చున్నా డావనిం విశే __(కళిసయసద్సి పోటా యువతి సోంకతిపయ ధూ వైక్లి (6 48నూ )అని సమాస మేర్చడిన దకతిపయ కావలయును ఐనను మహాంవిటలయోానుగుణము గా ఇదిప్రయుక్త మై సాధు వనిఎందుకొను బు దది కొన్నిప్రయోగము లి ట్లున్నవి నః కతిసయదివసస్టాయిహంనా దళార్థా. (మేఖు పూ ఏళ్ల లని కాళిదాను కతిసయశహకారపుష్పరస్యు (కిరా 0న 80ళ్లో ఏ. భారవి ఆయు కల్లోలలోలం _తిఎయదినఎస్టాయినీ యౌవన(శ్రీ (సుభా వైరా ప! ణ్‌ యఖ షా 8(క్లో) (మొొపై (మేఘ వ్యాక్యాసందగ్యము మళల్లి?ధు డి ట్లనినా డు పోవాయువతి స్తోకకతిసయ _ ఇత్యాదినా కళిఆయశబ్ద స్యో త్తరపదిక్సే ఒఎ న అవృట్ద స్యోత్తవరత్సి ను బ్య స్య కాస్త్రస్య పప్రాయికత్సాత్‌ (ఇట నాధవ్యాఖ్యానము బాడ్‌ ఇళ్లే అనినద్రి (ఆకతి యీవేే. చెప్పు శునక ఇ నుట అర్జునునికి శ్రీక్కష్ణనియందలి భక్తిప్రవత్తు అని తరసాధారణను లగుఎ తెలియ జెస్పుచు ఆఎనిజిజ్ఞానువ్పమును సూచింబు చున్నది (నతి గ్జైకొన్సి శ్రకృష్ణుడు అర్జును డుత న్నెడినది లో త్సజిక్ఞాసతో గాని వేయగా గా దరి తెలి. జిజ్ఞామువు గా ఆతనిని గుజుతించి తత్స ముపదేశిందు. చున్నా డనుటను ఇది

2జి ఉల్తరహరి" ంశము__-4ఆ చాల గంభీరము -ా తెలుపు దుస్పది ఇట్టియర్జగా ంధీర్యముతో చిని శేషణదులు నాచనకవిక కుగ్గు బాల తో పెటినవి ముందువెనుకలు సరిశీలించి చూచిన - అర్జునుని ఒక్రపన్నుని - చ్చితెంచి ఆతనికి ్రీకృష్ణునిచే భగన త్త తము. ((ప్రకృతిఎరుషవివెకిముు విబ్బ చెబ్బంచి తత్సాధనోప దేశ మొనరింప జేయుట ఈఘట్టమునందలి పరమార్థ మైనట్లు గోచరించును చకుర్పిధా భజన్తే మాం జనా స్పుకృతినో ఒర్జున ఆర్తా బిజ్ఞాసు రర్జార్టీ జ్ఞానీ చ ఫిరతిర్షభ (౧౪ కల్లో అనుభిగవద్లీతావాక్యము ఇట స్కరింప దగి యున్నది సీ అపుడు జశేజోమయం ైనరూసపంబు ను (త్పకృతి యిందు జరాచరంబుదోచు మడు గు నప్పురుముండు మద్దర్శనకుతూహా అము గి నవ్వ[పజా6కుల (గుంగె వారు కారణము గా వత్తు నే నని యంధ తమనసంబు నేన భేదకుడ నేన యచలంబు లేన రంధ్రాపాది నేన సా గర మేన సం_స్తంభకారి నేన "జే సంచభూచాత్మక ౦బు (వఎంచె మిందు. గిలిగినది లేనియది లేదు కల దనంగ నున్నయది యె సర్వంబును ను చితగన్యు మిది రహల్యంబు దెలిపితి నెలుగు పార్ధ జా అర్ధ పార్ట ౯ అద్జణా గ్రుకాయా అతమ్‌ (ఏ ఫ్యేదమ్‌ _ అలై. అప్పడు ఇ అసమ యయునందు (ఉత్త్రరదిశకు (ప్రయా+ము చేఎనస్పు డనుట నే ల మయము = కాంతితో నిండినది * (దిన్య ముగు బోటరాశము కలిగినదిగా _ అనుట) ఐన _- రూసంబు = ఉం డిఎ యాకొరిము మక్‌ + ప్రకృతి 2 (స్త్త్స్పరజస్త మాగుణాత్మిక యగు నామాయ [శక్తి ను మూయా (పకృతి అని (వైజ్‌ )] అందు = చానియందు. (అది అధరము - తదివలం ప్‌ఘుబే - అనుట) చరి + అచర శ ఆత్మఠంబు = సడమనవి (గ్రశుపక్షాదుల జంగమ ముల) (కదలనివి కొండ యు స్థావరముల్సు న్వతోని యి టకం [జగ _త్ర్రస చరప్రాణమిబదిడ్లి చృ జబ్లమమ్‌ స్టాగరిం ఎబ్ధన చ్చాన్య దుభయం తు చరారమ్‌ (వైజ )]

చుందరసపాతిము గ్‌! తొ దున్‌ == కఎగును (పట్టును (ఆట్రకృతియె స్థానరిజంగమాత్మకి మగు జగక్తు గా పరి= మించునుమృుళత్తు కుండా ఏర్పడినప్లు - అఆనుఎ) మడు గున్‌ = అడ గును నళిందును (5రిణరూసయితో ఆండు ననుట కుండ చెడి నృుత్తుా (మట్టా - ఉండునన్లు = అనుట [ యతో వా ఇటూని ఘాకాని జాయ న్తై యేన జాకాని జీవన్తి య (త్రయ _స్త్యభిరంవిశ స్త్రి త దృిజిజ్ఞాసస్ప ఆ (దృ హ్మేతి (తై ఉ 4) అని కుతి] [నేను సాక్షీన్యూకు డను (దప్పన్సే కాని నాకు వానితో సందింధ మేదియు లేదు అజ్ఞాశమువలన రజ్జుపునందు సర్పాధ్యాప 'మేర్పడెనట్లు ((రజ్జువును చూచి (భ్రాంతిచే పా పనుకొనిఎబ్ల్ర. ప్రఎంఎకర్హ్పుత్చాదులు నాయచ దారోఎతము లగు చున్నవి అవి న్నాస్తవికిములు ౯ వనుట ఇందలి పరమార్థము *] ఆ + పురుషుండు == ఆతేజోమయపురుషు డు (కర్త (ఆతేజోఒభిమాని చేతనుండు * ఈశ్సరు డనుట్స మత్‌ +- దర్శన _ కుతూహలమునన్‌ = నన్ను చూదుటయందళలి వేడుకతో (తహ తహతో) ఆ + విట్రదాలకులన్‌ ౯ ఆ (ాహ్మణకుమారులను వాలు కొరణను - కొన్‌ = నిమిత్తము ” (వారికొజికు గా _ అనుట్స, నేను ఎత్తును అని (మింగెన్‌ = భక్మీంచెను (నశింప జేసెను. వారిని గాసరా కుండ జేసెను [ఇకవీ కిటితో చుట యేమి సాగరము స్తంభించి దారి యిచ్చుట యేమి ఆనుప్రశ్నను చున్నవి వానికి సవూధానము పెవింప బడు చున్నది అంధతమనంబు = -ఢాంధకారము [ఛ్చాన్సై వాడే ఒస్థతి మసం (అఎ్ర నేను చ అ = నేనే భేదకుండను = (దానిని నజకినివా డను నేన తన్ను పరబూత్మి గా (స్రదర్శిందుచు (శ్రీకృష్తు డను చున్నమాట లివి _ వృషజ్దనాం వాసుదేవో ఒన్య పాణ్ణవానాం ధనంజయ సనరశా మన్కు సాగర మరు శిఖరొ మహమ్‌ అ౦ విళూతియోగమున గీతా నచసము (చూ 0అధ్యా 88ళ్లో )]. అబలంఎయిలు=సర్సఎమనులు (వ్యు కదలనివి నేన రం్యధ్రశ *గీక ఇ శీను గున్నరి = నుయా ఒధ్యవేణ పకృతి స్సూయతే ఎఎరాఏరిమ్‌ హేతు నా ఒనేఎ కొన్హేయ జగ క్రి పరిర్తతే (0అధ్యా. 0ల్లో ) ఇల్బట ళంకరభాష్య మి వ్రనినవి - తథాచమనవిక ఏకో బా దెఎ సృర్వభూతేషు గూఢ పర్పవ్యాఎ సర్నఘాకాన్తరాత్మా [త సర్పాధ్యక్ష సృర్వభూతాధివాణ సాక్షీ చేతా కేవలో నిర్గ+ శృ సాక్షిమా(శ్రే- హేళునా నిమి్రే స అనేన అధ్యక్షక్సేన క న్తేయ సవరాచరం వ్యక్తవ్యక్తాత్మకిం విపరినర్హతే సర్బానస్టాసు దృఃి కర్మత్సాప త్తినిమిత్తా వా జగితి స్పర్పా వృత్తి (అన్సి *(చూసం హరి విష్ణు 4అధ్యా $ 8 0ళ్లో (సీలకంరీయవ్యాఖ్ళ

లి ఉత్తర హరినంశము.__2ఆ

ఆపాది = ((ప్రవెశించుట క్రైన్స ద్నారములు (రిన్ట్రం లు ద్చిషకాం ద్భుగ్య దోషే ద్వారకర జయో అని (నానా )] -లిగించినవా డను నేన నాగరము = సమ్ముదము నేన అంగం భ = కారిని = కొయ్య బాణుటను (గడ్డ కట్టుటను) చెంనదా డను ఏన (అవి అన్నియు నావి భూతులు మదంశమునకు చెంవినవి (జగ్యదక్షణక్షై ఏర్పడినారీతావిలాసము. లవి = అనుట) (ప్రపంచము = జగత్తు పంచభూత -- అశ్కకను == ఐదు భూతిములు (పృరివ్య ప్తేజోవాయ్సా కశములు స్వరూవమి గా కలది (వాంనుండి యేర్చ్పడినది = అనుట) [ ఆత్మన ఆకశ సం భూత అఆకొళా ద్పాయు వాయోరగ్ని అగ్నేరాస అదృ్య పృథివీ సృథివ్యా ఓషధయ

ఓషధీవ్యో ఒన్నమ్‌ అన్నా త్పురుష అని(త్రై ఊ )]] ఇందున్‌ =దీనియందు (ఈప్రపంఎ మందు) లేవి అది (ఇదిసటికు లే కుండ ఉన్నదియు) కలిగినది == ఏర్పిడిసది (ఇప్పుడు (కొత్తా ఏర్ప డినదియ్యు. లేదు (ఏదియు కలుగదు) కలదు == ఉన్నది (వస్తుక్సము కలవ్‌ నిత్య మైనది

అనంగన్‌ 2 అనునట్లు గ * సర్వ్పంబుడజాసమ ్తము(వ్యక్షా వ్యక్తాత్మంము దృళ్యాదృశ్యరూపము. నాస్టూలకరీరము. సూత్మశరీరము) ఉన్నదియో = ఉన్నట్టిదియే [నాయందు అధ్యస్త మై అధి ష్టానసత్యత్వమువలన నత్యత్సము కల దై (ఆశ్రయ నుగునేను సత్య మగటనలన “క్య మై ఉన్నదియే అనున ట్లున్న దని థానము))] ఇదీ = (ఈ(పసంచము తల దనుసస్లై గా మిథ్య మై ఉన్న దనెడ్సి ఈ యంళము. ఉచితాగన్యుము = (ఉపనిషదాదులచ్చే యోగ్య మగునట్లు గా (తగినకీతిగ్ర) [ ఉచితం స్యా న్మితే యోగ్యే జ్ఞాతే ఒభ్యస్తే సమజ్ఞసే (నార )]తెలియవంఎనది

(గత్యర్జకములు జ్ఞానార్థకములు ఇది. (దేహళీద త్తదీసన్యాయమున ఉభయాన్నయి. రహ న్యంబుణ గోపనీయము. (దా“ దగినది (ప్రకాశింప జేయ గానిది ఎవరికిని ఎలు గ గాని దనుట) [ గున్యూం రిహన్య మి త్యేశా వ్యసకాశ్యే ౬ విస్తుని (వైజ )]. కెలిఎతిన్‌ = (అట్టిదానిని నీకు తెలియ. జేఎతిని ఎంబ గుము = తెలియము (తెలి అనుభవిముసకు తెచ్చి కొ మ్మనుటు [నుఖ మెబగు దుఖ వెలు గువంటిది ఈ ఎంలు గు]

• గీతానాక్య మిచట ఇ ట్లున్నది య ధా ఒ౬కాళ్థతో నిత్యం వాయ న్సర్నత గో మహాన్‌ తథా సర్పాణ్‌ భూతాని. ఒక్టా నీ త్యుషదారయ _ సర్వభూతాని కౌ నేము (సృృతిం యాన్తి మామికౌమ్‌ కల్పక్షయే పున స్తాని కల్పాదొ విసృజా మ్యిహమ్‌ (0ఆధ్యా 6? ళ్లోో మయా తఆ మిదం సరం జగ దవన్యక్షమూర్తినా మళ్దా ని ఎర్వ భూతాని సళ్య మే యోగ మై శ్వరమ్‌ (అధ్యా క 5 ల్లో

మందిరిసజూాతయి లిన్‌ తా __. అర్జును డ-గిన(ప్రశ్నములకు వరువగా “క వాశివాన్మిపాధాన్యమునుబట్టి నమాధాన మొస గు చున్నా డు ్రీక్చట్టు డు “మి(ద్రము దాచ చీ కచ9 ఖేదించి కొంతదూరము సోయిన తరువాత గానివచ్చినది - లోకము నంతిను అ[కమించి యుండిన యొకమహాకేజ సంజకు అందు వీ8ి కగపడినా డు పురుషు డొక డు - అ కాననచ్చినదివ్యతేజము నాస్రక్ఫితి (ఆవిద్య అజ్ఞానము) దానికి రెందు శక్తుల కలవు ఆందు వితేసళక్తిచే ఈబ్రబ్మోండ మంతియు కలు గును ఇదియే సృష్ట విషెఎళ క్స్‌ ర్లిల్లాది _బవ్మాడ్డాన్తం జగ తృజేత్‌ అం ఆగమము) దానియం దే. ఈప్రపంద మంతియు అయ మగును (ఇదియే (ప్రలయము [గారణమిందు. కార్యము లయించుట (అడ * యుండుట) లోకదృష్టము మృత్తువలన కలిగినకుండ చెడి (య్కు _త్తికయందే అడ గి మృత్తికా నే కానవచ్చును] ఇక ఆకేజ ృంజమంయ కానవచ్చినపురుషు డు (ప్రకృతి కధిష్టానచేతను * డగు ఈశ్వరుడు జగత్స_జ్బకి అంకుర మన ద%నయాత త్త్వమునకు ఆప్పరు షు డు కొరణ మై బీజ మన దగినవా డు అట్టియాళ్చరు లనేకులు (బార జ్యగర్భాదుల్రు కలరు బీజము లన్నిచికి ఆశయ నగుఫలమ్లు వీర ౦దజకు ఆధారభూత మగు పరమేశ్వరు డొక డున్నాడు ఆతడు నేను అందులకే ఆప్పరుషు టు నాయందు (బతి కళిగి నన్ను ద్శొంచెడి కుతూహలముకో బాహ్మణపు త్తం హశించెను. బ్రాహ్మణో మను దేసకా అనెడి నేను అవ శ్యము నారిక్షై తనకడకు ఎత్తు నని వారి నా౩ం డు (మింగెను (3న ఐడ కుండ జేసెప) నేనా తనికి దర్శన మొస గి వారల గొని ఎవ్నితి౨ి ఇ క సాగరు _స్తంభించుట పర్వతములు దారి ఇచ్చుట చీ కవి నఅకుడువడుట . అనునవి చే తేమియు వు అవి నాస్టూలదేవాములు (నా లీలాశరీరములకు చెందినవి) నా కవి వళవర్తులు వానిని నజకుట స్తంభింప జేయుట ఒనర్చి ననేను (ఎలస్ట్రానియు శ నగు ఆగరిమేక్సరు డను ఈ (పఎంచి మంకయు నాయందు ఆవిష తమై నేనే అనునట్లు నామాయచే కానవచ్చును ఈ సృద్ట యంతయు ఎప్పుడును న న్నాక యించి (రజ్జు వసందు అధ్యస్త మగు సర్పిమట్లుు ఉన్నదియే. నేండు (కొత్తగా ఏర్పడినది కాదు ఇది ఉసశిషదాదులచే టోధిత మగు సరమరివా ్యము (ప్రసన్ను డ వె నాకు చాల్వఎతిప్కాలఅము నీ ఎగుటనలన సీ క్రీయర్థము విబ్బ చెబ్బతిని అజ్ఞానాబృతు ఉవు క దీనిని దెలిఎకొని రిం పము = అని శ్రీకృష్ణ డర్జునునకు బొధించెను విశే __ (మ్య్చకృతి. (ప్రకృతి సా మమ సరా ప్యక్తాప్రక్తా సనాతనీ యాం (సవిళ్య భవ _వ్రీహ ముక్తా యోగవిదుత్తవా (సం హరి విష్ణు 4అ (ల్లో) భూమి రాపో

• కిని కింంకు (చూ సం వారి విష్ణు 4అధ్యా 88 0ళ్లో (నీలకంరీయవ్యాల్య)

లి ఉల్తం హరి-౦ళదు._4ఆ ఒసలో వాయు ఖం మనో బుడ్డి శీవ చ అహంకార ఇ తీయం మే భిన్నా (పకృతి రిష్టధా అస రేయ మికి _స్ప్రన్యాం ( కృళిం విద్ధి మె పరామ్‌ జీఎభూతాం మహిదాహో యయ దం ధార్యతే జగత్‌ ఏఅదో్యోనీని భూతా? “ర్సా శేత్యుునారయ (గీ ?ఆధ్యా 46 6ల్లా) సంక్షేపళారీరకిముగూడ ఇట్లు వచించినది. చిచ్చర పరమేళ్సరిశ్య విడులం చైతన్యమే వోచ్యతే త స్వైవా ఒస్య జడా పరా భిగవతళ్ళ్శక్తి స్వ్వదిద్యాత్మికో శంగర్షా వృ మిధ యో రృశవక శక్తో రగ జ్ఞాయతే సచ్చక్త్యా సవికారయా భగవతా చిబృక్తి రి శ్యువ్యతే (అన్సి (పంచభూకాత్మకంబు వపంచంబు సర్పంబ్యు సృష్ట్యాదుల కూర్చి వెదాన్ససారమి ను వనది _, వను _- “చ్చిదానన్తాశనాదృయం _బట్బా అజడానాదిసకలజడసమూహో ఒవను ట్‌! అలాని ళు గస కక. ఎ జ శ్ర గా నో ఇద మజానం సమ్వువ్యష్ట్యథిప్రాయేణ ఏక మనేక మితిచ వ్యఏదబ్రాయతే. మబ్బ టా ఇ రబ ట్‌ ఉత్క్బృష్టోపాధితయా విశుద్ధఎ త్సృసదానా ఏతదుపబాతం నైైతన్యం సర్వజ్ఞత్వస ర్వేశ్సరత్న్స సర్వనియన్హృత్సాదిగుణక దువ్యక్త్య ము న్తర్యామీ జగర్కారణ. మీశ్వర ఇతీ చ వద్రపడిళ లతే సకి లాజ్ఞానావభాసకత్వాత్‌ య స్సర్వజ్ఞ స్సర్వవిత్‌ ఇతి (కుతే. రశ్చర చ్యేయం సము రభిల కారణత్వా త్యరణశరీరమ్‌ ఆనన్ష్మప్రదురత్వా త్కోళవి దాచ్చాదకత్సా చ్చానస్షమయకోళ సిర్వోసరముక్సాత్‌ సుష్వు అతపీన స్థూలసూక్మ్యస్రపజ్బులయస్టాన మితి వొచ్యకే (స్పష్టర 'ష్యేవ మేవ) అఆ స్యాజ్ఞానస్య ఆపర ఇవిక్షేపనామక మ శ క్పిదయమ్‌ అన టైవావరణ శక్త్యా ఒవచ్చిన్న స్యాత్బసె కర్పృత్వభొ కృృతసుఖదు ఖ మోహాత్మకతుచ్చృసంసారభావనా దల సంథాన్యతే యథా స్నాజ్డానే నావృతాయాం రజ్ఞ్బాం నర్చత్నసంభావనా వికెపళ క్షి స్తు యథా రజ్జ్వ జాసం స్నావృతిరజ్డా స్పశక్యా సర్పాదిక ముద్భాపయతి ఏన మజ్ఞానమఎ స్పావృశాత్మని వికే నే లు నళ సశక్త్యా ఆకాళాది(ప్రపజ్బ ముద్భావియతి తాదృశం నామర్థ్యమ్‌ తదుక్తమ విక్షేసళ క్రీ రిజ్లొది (కలిగినది లేరియది లేదు. అన్య క్షం వ్యక్తి హాపన్నం మనస్యన్తేమా మబ.ద్ధయ అనుగీవా వాక్యము నిది ళ్చరింప చేయు చున్నది (కల దంగ ఉన్నయవిమయె సర్పంబ్రు [(భాంతిచే కల దనున ట్లుండును = అనుట (ప్ర ౦చము నస్తుసత్త లేనిది (ఎస్తుజి ) మిధ్య మైనది దాని అధిష్టానమె ఎత్య మైనవి అధిష్టాన త్తచే తనె దీనికి సత్త అనుపరమద్ధాంతమును ఇది బోధించును ఉచికగమ్య మిది = అనుట _ వెదాంతముల కైన (ఉపనిత్తుల తై ఏ పరమార్థ మిది అగుటను తెలియ జెస్పును ఇచ్బట ఇది యంతయు సోమనా ధునిసర్వజ్ఞత్సిమునకు చెందిందే ర సర్వజ్ఞత్వము విబ్బ చెప్పుటకే ఇం3ా నాయీవివరణము నూలముఇంతా తది ఈయంళమును వచించినదికాదు మూంార్తమును ఏళ్తా(ై ఖ య్‌

మందరనవాతము | గ్గడ చాలనజి శేదాదుకశీ39న అనువదించుకొనినా డు ఈయధ్యాసాదు లందు లేవు ఈత డిది శాక ప్రణవోసదేశమును గూడ అర్జునున కొనరింప జేయు చున్నాడు (సం హరి ) ఈసం దర్భమున అడవ ఉవాచ భగవన్‌ సర్వభూతేశ వే త్తు మిచ్చామి శే ప్రభో సృచ్చామి త్నాం (ప్రపన్నో ఒహం నము స్తే పురుషోత్తమ అని అర్జునునియందు (పసత్తిని (ప్రదర్శించినది ఏత దనుగుణము శ్రీకృష్ణపరమాత్మ _ ఎన్మయం విద్ధి కొన్తేయ దయంసృష్టంచ భారత సచ్చాసు వృ మ మైవాఒఒత్నాసన దస చ్ట్చ్రైవనయ తృరమ్‌ లని ఆతనిని అను[గ్రవబాంచినా డు ఇ క అధ్యానదుణవోఎదే కాదు లిఎ సోడునాధనివే (బహ్మోఎదేశము (స్రసత్తి కనుగుము గా పైపద్యమున జరగు చున్నది ఉచితగన్యుము) సోమనాధుని పదగుంఫనము చాల గంభీఏను (ప్రతిపద మర్జనంతము పై సదము శంకర ధగవత్సాదుల స్పోపజ్ఞ మై ఉపనిషన్నిగూఢ మగు అధ్యా ను టోధించినది (ఇది రహన్యంఎి). గోపనీయ మిది అనుటయే. కాక ఉపనిషత్సిద్ధాన్స్‌ మిది అనుటను గూడ తెలుస గరిగిన దిది రహస్య శబ్దము ఉపనిషద్వాచకిము ఆపోవిశేషై ర్పివివై ర్వ్ర)త్తై శ్చ విధి చోదితై.. వెద కృత్న్నో ఒధిగన్తవ్య సృరహన్యో ద్చిజన్మనా (నను ఏఅవ్యా శ్‌ ల్లో [ఇట రహస్యమ్‌ = ఉసనిషద అని వ్యాఖ్య] తే అవర(తయరూ” మై యఖిలయోగ మూల మగ్మపణవంబు నామూ్తి సుమ్ము నీకు 'వెప్పితి నత్యంతనియతమతికి దప్ప సీమంత మొరులకు దగదు లెలుప 3౯ అవ ___ (పసన్ను డ్లైయర్జును నన్నుగనాంస దలచి (బ్రహ్మోపదేశ మొనర్చి కృృతార్థు గాఎంచు చున్నాడు (శ్రీకృష్ణపరమాత్మ అర్హ _- అక్షర్యతయరూసము == మూ డు అక్షరములు స్పరూపమ గా (స్వానుపూర్చి గా ఫి ఏ కలదిగా (అకార = ఉకార = నుకొరములు కలణ ఓమ్‌ అగును ఐ = ఉండి అఖిల = యోగ మూలము= అన్నియోగములకు (కర్మయోగము ఉపానాయోగము జ్ఞానయోగము అనువాని కన్నిటకి = అనుట ఆధారము అగు . (ప్రణవందబు=ఐన ఓంకారము [ ఓజ్యార (ప్ర+న స్తార స్తారకిం అ? (వైజ)) నామ్వూర్తి = నాళరీరము[తనలీలాళ రీరి ములను వచించుదు ఫ్రీకువ్లు డ (పావన స్సర్వవేదేషు. వేద్యం సవిత్ర మోంకార అను చున్నా డు గీకయందు]

వ్ర ఉ త్తరహరినంశము__£ఆ సీకన్‌ చెబ్బతిన్‌ = (దీనిన్సి ఉపదేశించితిని [మర్త్రము చెబ్బతిని _ అనురీతిని (వ్య )] అతి (+ ఆరక _- నియ = మకికిన్‌జ=మిక్కిలి నియత మైన (మఠి యొకిపంకకు పో నీకండ నియమిత మైన) ఇచ్చ తిలవానికి (తద్ధ కలవాని కినుట్స [ నిశ్చిిం నయంం స్మ్యృఆహష్‌ (హలా మతి ర్థీచ్చాస్మృతి ప్పఎ (విశ్వ) తప్పన్‌ = తక్క ఒరులకు = ఇతరులకు (ఆత్రద్దధాను. ల్లై అధికారులు కానివారికి = అనుఎ ఈ ఎం్యతము = దేవాదిసాధక మగు (బహ్మప్రాపక ఎగుు ఈ పాపమును [ మన్నా వేద్యసఖేదే న్యా _ద్దేవాదీనాం చ సాధనే గప్తవాదే చ (వశ్చ ౧] తెలూన్‌ = బోధించుట (ఆపదేశించట) అగదు = కూడదు తా _ అర్హునున్నిసప త్తి 'కెంఠయు (ప్రసన్ను డైన “రమాత్మ ఆకనిని అధికారి " నిర్హియిం చి బ్రహ్మోపదేళ మొనర్చి బ్రహ్మనిషుని గ ఆతని ఒనర్చు చున్నా డు (ఎాఒము (ఓంకారము (బిహ్మవాచకము వాచ్యవావకములకు (శద్దార్రములకుు అగు *భేదమునుబస్టి ఆది (బహ్మము అది సర్ప్చార్మ-ము (అన = “ర్ప్సదేనతిలు సర్వజగత్తు “ర్వము తద్రూపము గారూ పొంది ఉన్న దనుటొొ అందువలననే సర్వయోగములు సర్వోపాసనలు ఇది లేనిదే లేవు (బహ్మదిర్యన ముస కిది (ప్రధానతమసాధనము మూ డు అక్షరబిలతో కూడి ఉన్న దిది (నాదము దీనికి నాల్గవది ఇది పరమాత్మకు సరామ్దూరర్తి గా అసరామ్వూర్షిగాను (౮0డువిధములూ) విభ క్షమ అయినది శ్రీకృష్ణుడు అస్టిదానిని నీయందలివాత్సల్యముచే సీ కుపదెళించితిని దీనిని అధికారి లు కానివారి కెనరికిని ఉపదేశిం గాదు ఏతదుపాననముంఎ జాగరూకు డి క మృను చున్నా డద్దనుని వే. __ (అకరత్రయాత్మకంఎయు. బూతసంవాక డీనిని విశదపబవి ది - యిగ్నేదో ఒయ మకారాఖ్య _ ఉకారో యజు రుచ్యతే మకార సా మవేదాఖ్యో నాద స్త్వాథర్వణి (కుతి అకారోభగవాన్‌ (బ్రహ్మ తదోకారో హరి స్వయమ్‌ మకారో భగవాన్‌ ర్యుద తథా నాడ స్తు కొరణమ్‌ అగ్నయ శ్చ తథా లోకా అనస్థావసథా స్రయ _ ఉగాత్తాదిస్స్పరా కాలా శ్ర్రైతే వర్ణ(త్రయాత్మకా (జ్ఞానయోగఖండము. 20 అధ్యా) అని వేదనులు ను (త్రిమూ ర్తులుగాను (తేశాగ్నులుగాను కాల్యశ్రయాదులుగాను వచింప బడుదుస్న న్నది ఇందులకే _శుతి ఓమితి బ్రహ్మా ఓమి తీదిగ్‌ సర్పమ్‌ య శృన్ణసా మృషటో విశ్చరూస అనిఎఏ ఇచ్చట విద్యా రణ్యులు సచ్క ణవ విశ్వరూప సర్వజగచాత్వక అనినారు ఏతదుపాసన కగుఫలయి (బ్రహ్మటప్రా జ అధి౪రి తథత్సా ఎకామన కలమహోయోగి _ య సపృమాన్‌ (బహ్మ (పాస్నవా సీతి కామయతే స ఎమాన్‌ ఓ మి త్యనేన వాచ్యం (బ హ్మోపాఎత తేన ఉపాసనేన (బ్యా (ప్రాప్నో త్యేవ ( విద్యారణ్యవాష్యము)

(అభిలయోోమూలమి. కర్మియూగయునికు ని ఉవాశనాయోోమునరు గాని _బహ్మ(ప్రా్రక మగుజ్ఞానయోగిమునకు "ని ఓంవాగము. చాల (స్రధాన మైనది వెదక _ర్గము అన్నియు వేదను న్లోద్చారణర్వికిముల. వెదను న్రము లన్నిటికి పణవిము ఆదిళూతము గా ఉండును. గోపథ (బాన్మాణ మిట్లను చున్నది. అస్కా దొజ్కారి యువి బు గృవతి. యజుష యజు సామని సామ గూతే వ్యూతమ్‌ బ్రాహృణే _బాహ్మ౫మ్‌ తిస్మా దోంకర మాదితి కుర్పన్తి (ఆని ఇ క ఉపాసనాకాండమందు. పరాఎరబహ్మము ఓంకార మగుటచేత త (శ్చాధాన్యము వేజబుూ చెప్ప సక్క౨ లేదు ఏ3 ధే వాక్షరం బ్రహ్మ ఏం స్టే వాక్షరం పరమ్‌ ఏక ధ్ధ్కే వాక్షరం జ్ఞాళ్సా యో య దిచ్చతి తిసృ తత్‌ (అని కిరోఎనిషళ్తు ఆ £ఐ 6)ఇచ్చట శంకర భాష్యము = ఎల దక్షరి ముపాస్యం పర మపరం (బ హేతి జ్గా త్వోపాస్య యో ఒధికారీ య తర మపరం చేష్చతి అఆ దృనతి వా త్యర్థ అనినది జ్ఞానయో? ఎంతియి.. (బహ్మ మన దగిన [ప-వసముమీ దనె అధారపడుట ఉక్తవూర్వమే ఇదిగాకి _మ స్టలయహరయోాదులకు గూడ ఇది అధార మగుట _ యోగతిత్తోపనిషదాదులు ఏచించు చున్నవి _- తతోరవా స్యుపా విష్ణ (పణవం స్తతమ్యాతియా జపే త్పూర్వార్డి తానాం తు పాపానాం నాశహేతవె ర్య విఘ్నహరో మృస్హ్ర _సప్రజవ నృర్పదోషవో (అని యోగవత్తోోపనిషళ్తు ) (వేకు జెబ్బకిన్‌ అనుఎచే నాకు పరమ్యబఎతిపాకు డ వై జ్ఞానివి నీ వగుటను నీకు జెబ్బతి సనుట స్ఫురించును జ్ఞానీ త్వా త్య్మైవ మే మత అవి గీతావచనము [58 58 పద్యములు శబ్దసంక్షేషముతో వి_స్తృతార్థమును బోధింప గల _అర్ధగౌరవము కలవి చా చూపట్టును ఈయర్ణగౌరవమునే సంకేషము అనెదిగుణము ఆలంకౌరికులు పేర్కొని నారు సంక్షిప్తార్థాఖిధానం య త్త తృింక్షేష (పక్షీర్త్యతే. అని పీఠల్లక్షణదు _ ఇదౌకి _ నమ్మితత్సము అనుగుణముగూడ వీరియం దున్న దనివచ్చును యాసదర్జ్హఎదక్వం తు సమికత్ప ముదాహృతమ్‌ అని లక్షణము] అలం __ ఒరులకు దగదు తెలుస అనుటలో 'పై వాక్యములందలి (సఐవప్రళంన యంతయు హేతు నగుటనలన కాప్యలింగము చ అని పరమోపదేశము గ నానతి యిచ్చినయంతనుండియున్‌ ఇ్యవ్లేక్టుదళాము భ క్పృజనవత్సలు వేదళిఖావతంనపా వనపదపల్ల వుం [దిదళవల్డ భఖ నేవితు న్మాశయింతు నా అచ ను జ ౬౦ మన ఎన ఘోరదుర్ద్షళలు మట్టి సంఎద మిన్న ముట్టినన్‌

80 ఉత్తరహరినంశము.__£ఆ అర్థ ___ అవి = చెల్ప (థీకృష్తుడు - కర్త పరమ “4 ఉపదేశము _ కన్‌ = ఓంకా రముయొక్క. ఉపదేశము(బ్రస్తోపచేశము్సు (పరమం న్యా (శ్నాధానాద్యో రోజ్బారే ఒ౬ఎ త ధోచ్యతే (విశ్వ ఇ కన్‌ వ=కలుగునట్లుగా (బడ్జింయనట్లుగా “ఫల మౌగట్లు స్యా ఆనతి ఇచ్చినయంతనుండియున్‌ = సెల విచ్చినబ్బ-నుండి (ఆదరముతో ఉందేశించినప్పంను౦డి _ అనుట) "ఘోర చుర్షశలు = భయంకరము లగు దురవస్థలు (కష్టదళలు కిష్ణపరంపరిలు = అనుట వట్టినన్‌ జా చుబ్టవెఎకొనిసప్ప చికిని సంపదలు 2 నాభ్యములు (సంఎత్‌ ౯ సౌఖ్యము త్యోఒయం జనలటోవాది _య వ్విప ద్నిపదం సంప త్సిమ్చుద మనుబర్నా తీతి సర్వథా సమౌనసుఖదు ఖతాం దరి యతా విధినా ఒం భివ కేన వయ దునునర్సితా (కాదమ్చరి. తారా ఎడునివాక్యిముు. మీన్ను - ముశ్చినన్‌ = ఆకాశమును అంటినను (ఎంత యధి9మూా ఏర్పడి నను (సర్పావస్టలయందు ను _ అనుట 'వెదశిథా = అవతం _ పావన . సదపల్ల వున్‌ మా ఉపనిషత్తులకు శిరోభూషణము గా ఐన సవి(త్రము లగు చిగురాకుంఎంటిపాదములు కలవానిని (ఉపశిష త్తు లన్నియు పరమపావసకు లగు నారాయణుని(మె _త్తవిపాదిముఎను తమపవితతకొ అకు గా తమతలలయందు ధరించి ళోభిల్లు చున్న వని భానము సర్యోపనిష్యత్చతిపాద్యు డగు సర్యబహ్మ మైనవానిన అనుట దీనిసపరమార్థన్యు (త్రిదశవల్మభ _ సేవితున్‌ = దేనకాధిసతు లచేత (ఇంద్రాదులచేశ) [ వల్లభో దయితే ఒధ్యకే (విశ్వ )] ఎల్లప్పుడు కొలుఏ బడెడి వానిని (దేవాధివుని పరమాత్తను _ అనుఎ) భర్త = జన = వతి లున్‌ 2 భక్తసమూహ మునందు [(జనిము == నవూహము అగ్గనాజనవిరు ద్ధేన వామపారా నలమ్బినా కౌక్షేయకే౯ అని (కాదం ) (మొ )] స్నేహము (తి) కలవారి౦ [(బ్నగ్ధ స్తు వత ల (వైజ )] నజద కాత్తున్‌ =తామరజ్లూవుల జేకులనంటి కన్నులు కలవానిని (వుండరీకొత్ష న గ్రీకృజ్ణ రమూ తను (వనజదళ - అక్షి అ= ష్యఎ త్యయము (దూ ₹4 శ పాణి సూ )]) నామనఘునన్‌ = నామనసు నందు (మనబు ను బ్ధఎముగా ఉంచి మనోబ్బ త్తుల నన్నిటిని ఆఎనియందు లీనము చేల. అనుట) ఆ్యశయింతున్‌ = సేవింతును (ఎప్పుడు భక్తితో కొలుచు చుందు నని భావము) తా _- (అ్రుకృష్ణు టి నాయందఎ(ఒతితో నాకు (పావోసదేశ మెనర్చి తదుపాసనినందు జాగడూత డవు క మ్మని వచించిసది మొదలు నేను సుఖదు ఖములవెంం నామనస్సును సాగ నీక సరమాత్కవనంకకు (తిబ్బ (అతనియందు డాలిని చేరి ఏళ క్తితో ఎప్పుడు అతనిని సేవించు చుందును ఆపరిమాత్మస్పరూసమును వేదాంతము లన్నియు చాల(శ్రద్ధతో (పతిపాదించి తాము ధస్యతను కడించుకొనినవి (బ్ర హ్మేం్యదామలవింటి దేవతాధిపతులు గూడ ఆసంమాత్మనే శరణు

మిందిరినసజాతియు శ్రీ

చొచ్చి ఆతవిదయకు ప్యాతు లయు కృితార్టు రైనారు ఆఎడు భద్తి్యయు డు భక్తులను తనయాల్మగా భావించి వాశియోగక్షేసషము లాల డరియి మందును విశే __ (ఆంఅనుఐడియున్‌్‌ జను (అప్ప ) ఉదంతములక్సు గార తదితరమ్లులకు సర మైన స్పుడు నిత్యము గ ది కి యడాగమ మగును ఇది సముచ్చయాద్యర్థములయందే కొక పాదవారి ణమునందును అగును _ రేయి పగలు న్మిదయు నెప్పు డెజు క (భార ఆది ఓ (మొ (చూ ొథఠ శి 0 (ఇట పాదవూరిణనున ఉను]

(వనజరళాథనిన్‌) దీని క్రైనవిశేషాము అన్నియు _- ఈతి డు (నణన (-౦కార ప్రతిపాద్యు డగుపర్యబహ్మ వగుటను బోధించుట విశేషము (శ్రీకృష్ణుం పాదములను భాగవతదునందు గోఎకి లిట్లు సర్హించినారు _ ఈశ పాదతలములే యెలనా గ శుతివధూసినుంకవీధుల జెన్ను మిగులు ఈసు౦దరాం్శఘులే యిందివరేక్షణ ముకి కాంకామనోమోహనంబు. రీయడుగుల. రజమె యింతి బ్రహ్మేశాది దివిజవరులు నొళి దిశల దాల్తు రనుదు (0స్కం ఎవూర్వ 082 ప) భగనంతునిన్యేత్రములకు తుబ్బము లగుపద్మములతో డిసామ్యము తోకిమునందలియుప మానదారి(ద్యమునే సూచించును [క్రుతియె వీన్తికి సమాధికన_న్త్యలాభమును తెల్పున్లు (మటి యొకగతి లేకయే. తస్య యళ్లా కపా్యారం పుజ్డరీక మేని మక్షిణి అని నచించినది వరదరాజ వస్త మీయంళము. నిట్లు వర్షించినది _ న్మేతే తవి కి భగవన్‌ క్చి చ పుజ్దారీకం (బూతే అయో వృదుసమాన మధా జఎ వేద సర్నాత్షన స్తవ నబూద్ధికప స్వ్వలాభ్తా ద్రాకశనిత్త్‌ న జైలు సక్యశతత్వ మాహ (0 శ్లో )

(వెడశికావకంఎపావన్తసదపల్ల వున్‌ = శిఖా అనుబ్రవింగము అయుపని త్తులను ఆల గా స్సు రిం జేయు చున్నది అలంకార్యప్రియ్హళ్బమ్లు. బ్రులకు సవాజము గౌన పల్లనము లఅనుట్టు అలం కౌరమ్ములుగా నవి యగుటయృందలియా వ్లిత్యమున్లు ప్తోబ్వందు. దున్నద్ని (స్తం స్యుత్తంసాప్లితంసె దొ కర్ణవూరే చ శేఖడే. (అమ ) పువ్వలనడిమ దూర్చ్పాసవాలాదుల జేర్చి మాల్య తలయ?ట్రు బలు ధరించుటను ఎబోకప్పలు వర్షిత్పమి చున్నారు _ ధూపోష్కణా త్ర్యాజిం మార్ష్ర భావం శ్ర్రాన్నమన్న కుసుమం తదీయమ్‌ సర్యాక్షిప త్కాచి చుదారభిస్థం ద్వూర్చొనతా పొజ్టును ధూకదామ్నా (అమా ?స 14 ళో) ఇచ్చట దూర్చు అనుటకు దూర్చా'్రవాల మన్న టయల్సదే కాబ్బర్యము అలంకర్లణవైర్హ నాసందర్భముసందు కాదంబరి విరల్మగథిశ ఎత్తకుసుమ మిశ్రదూర్నాాసవాల చూలాలంకృతేన్ల ద్వారదేశేన విరాఖమానమ్‌ అన్ను చున్నది శ్రేవల్పపల్మివ వారణమునుగూడ (అలంకారముగా బ్రలయందు కాదన లేదు కపులు నాద త్తే (బ్రయమణ్ణనాఒఎ

త్రి ఉత్తరవాంవంశము___£ఆ భవకాం స్నేహేన యా పల్లనమ్‌ (శాకుం 4అ $8ళల్ల్రా (మొ) (మనమున ఘోర దుర్జశలు మిళ్టన సంపద మిన్ను నుస్టిసక్‌ ) ఇది అర్జుసుని (బ్రహ్మవెత్తను గా మూచింయి చున్నది - న (ప్రహృశ్మ్యే (త్చియం ప్రాప్య నొద్విజే (శ్చాస్య చా ఒ్రయమ్‌ స్ధరబుద్ధి రసంమూఢ _ (బహ్మవి డ్నృహ్మణి స్థక (గీత 5 అధ్యా 20 ట్ల దనిని వితంబు చున్న దనునట్టు భార ఇట్లను చున్నది నరు డు ఒఖదు ఖములవెంట చొరియ నీక దులచి యాత్త్మనీ జేర్చిన మానసంబు లీన మగు నంద జలములలోన ిడిన లవణకణముంందమ్మున నవనినాథ (శాంతి తం ఏ (యట్టిన్స ఇచ్చట తంజా (వ్రాతప్ర వా ముళ్దిన ఇది యతిభంశచు కల దగుటను అస పారము కం అన వినీ ధర్మతరూజు డు

జనపతులున శ్పుష్షు జిత్తసరబపవహాముంం

దునిచిరి పులశకాంకరములు

మెనయ గ నానందవాప్పృుమ లు వెళలలుగన్‌ ఇజం అర్థ ___. అనన్‌ 2 (అద్దను డు కర్త (శ్రీకృష్ణనిమవామము చెబ్బ గా (ఆత డు పరమా [1 యగుట తెలియ జేయ గ -అనుట ధర్మతనూజు డు = యమధర్వి జు మొక్క కుమారు డు (ధర్మరాజు జనపతులును = నరసతులును (తట్ట నరాజులున్ను వినీ పలక -1- అంకురి ముల =మొలకలవంది కగుర్చొడపులుగ్రంతోషాదులపింనె వెం్యడుగిలు లిక్కపొడుచుకొనుటలు [ పులకో బ్ర రత్నరాజ్యాం రోమూడ్చొ బాంకే ్యకిమొ (వైజ అంగర మంతోబ్యక లను పోల్చుట కవికోకపఎద్ధము = మెగలిఎూ బొదలు మోమున జేర్మునీర గ" బూరిమో నులు గగుర్పొడుపు గా గ _నేల్యప్రోయాలు తనముద్దుచూలి దల ౧ తెజిఎ గనరానివ౦ంతల గొజలి యొలజలె (అడ్న రౌ కిష్యాం 06) (చూ సూ ని] మమ “యు౦గన్‌ =కలుగ చా ఆనందబాప్పములు 2 సంతోషమవిలనికన్నీళ్లు వెడలంగన్‌ 2 బయలదేట ”ాా చిత్తసరఎరు పహాములందున్‌ 2 ప్యాదయసద్మములందు (పవ్మాకొరము లగు సృాదయదేశమలంద తమ హృదయపుండరీ-ములందు.అనుట్సి [సరఎరుహము = (వ్యు) (సరం ఠోవాత్సి “రను ఎందు మొలచునది ఇగుసధ (8 క్రి అని క్యప్రత్యయను తత్పురుషే కృతి బహులమ్‌ (88 4) అని వివక్తికి అలుక్కు అయ నుద్యుత శృ వచనేన సరఎరుహజన్మన (కరా 2న తీర ల్లో (మొ )] ఉనిచిరి = ఉంచిరి (ఉంచి ధ్యానించి రనుట్స

మందరసవాతము 88 తా _- (గ్రీక్విస్టనిమూమ భిష్మునియానతి గాని అర్జును డు వినిఎంప - వి౨ి ఆతనిని కెవ లము “రమాల్మ " -_ర్మిరాజాదలు గుటబతింది తమహృదయకి మఎములందు తదాకారమును భక్తితొ నిలిఎ ధ్యాఎము చేయులు (ఆదాకారభావినాభావితాంత కరణు లై్రై మవోనందము నంది శరీరమంతయు గగుర్పొదుఎ కిన్ను ౮ానందదాబ్బములు గురియ మై మంచి యుంకితి విశే __ (బత్త ఎఎటవామ్యు భగవంతు డు జృాదయప్పండరీకమనంద విలిఎ ధ్యాఫింపంలన నవా డనుటను (_బవ్య్మో౦డబ్బరాణ మిస్లు వచించిసది = హృతృుజ్ఞరీకాంతర న్నివష్టం న్చేతేజ సొ వ్యాప్తనఢో ఒవకొళమ్‌ అతీన్షియం హూక్ష్య నునన్త మాద్యం ధ్బాయేత్‌ వరానస్పకయం నహేశమ్‌ (బో త్తంఖండదు అధ్యా)

(ఎలకాంకరీ మల మునయ గన్‌ ఆనందదాపష్పముఎ వెడిలంగన్‌్స్‌ = ఇ బ్లనుటవంన భక్‌ కగు సాత్తికభాఎములు (రొమాంబము అకుప్తు వచింస బకినవి _స్తంభ్యపఎయాదలు యథోచితట గా ఊహృముల. ఆనందబాబ్బములు అనుఎనలన హరి మశ వ్యభిదారికావము సూచితము. చిత్తకరబరుహముఎందు. ఉంచిరి ఇది నేత్రనిమీలన కరముకుం నాదు లైన్‌ - అనుభావాదులకు వ్యంజకిము. ఇళ్లే బౌత్కంర్యము అను వ్యభిచారిభావము గూడ వ్యంశ్యము విని = (శ్రీకృష్ణపువామ (శ్రవణము చేస ఈ (శ్రవణము ఉద్దీసపకము ఇవి అన్నియు భవిదను రాగిరూస మగుధ క్రి భావమునకు సరిపోషకము లగు చున్నవి (ఉనిచిర్సి ఇది వీరేపా ఆంజా(వ్రాకపా ఇదియే నేను (గబాంచినవి ఉనిచి అని వావి పారము ఇది ఆనన్నితము కళ అని చెబ్బన ఇవె పా

యనునకు జనమేజయు డు (పియం చార*ని

టను మురనె రిఎరా [క్రమ

ల చలా

వనఘా విన వలతు 'జెబ్బమా పర౭ిపాటిన్‌ ౬-౨ అర్థ ___ అని (ఎూర్వో క్రమునకు అనుకరణముు చెబ్బనన్‌ (ఈచెస్పుటయందు కర్త వైళం పాయను డు జనమేజయు డు (కర్తృ వైశంపాయనుసనకున్‌ = వైశంపాయకునితో (యం బు శ ఆర గన్‌ 2 సతి (“ంతోషము కలుగునట్లు (సంతోషంచుగు. అనుట్స ఇబ్లుజ= ఈవిఛముగా. అనన్‌ అనభూ (ని + అభం యసి = పాసము చేనివా డా (పాతు డా-

లస అద లి పరా క్ర

అనుట [ అనఘో నిర్మలాపాస మనోజ్టే ప్పధిడేయవక్‌. (విశ్వ మరవైరి వ

8 ఉ అంహరివంశదు_-2ఆ

నుమున్‌ = శ్రీకృష్ణుని వికి నములను(శాత్యేకివచిసమి)[ సర్మాకమో విికమే స్యా త్సామర్థ్యా

ద్యోగయో రపి (విశ్న)] వినన్‌ వలతుక్‌ = వినుటకు కోరెదను (విన గోరెదిను పరిపొటిన్‌ 2 ఎరురగా (ఒకటితరువాత ఒకటి "ొ [ ఆయజూర్చ్యా (ఫవక్ష్వొమి శృణు స్వైకి మనా నృప (అని (సం హరి విష్ణు 5అధ్యా శ్లో వరిపా ట్కానవూర్వ్యఎ (వైజ )] చెప్పుము + ఆ = చెప్పుము (ఆ _ ఆనుట్రయుక్తము

తా. అర్టును జు ధర్మరాజునకు చెప్పెనన్లు. వైళంషాయను తనకు తెలిపిన(శ్రీకష్టుని మహిమ నంతను జగమెజయు డు విని సంతోషిందవి ఇన్పుడే (ఈనందర్భమునండే = మజియొక వ్రనక్తి యేదియ సడుము అడ్డు రా కుండ ఒకతి యైనజరువాల మజియొకచి 7 అశ్రీకృష్ణువి పరాశ్రమముళను తెలియం కెప్పుము.. వానిని విననలయు. నని నేను వెడుకసడు చున్నాను అని: ఈడుకాళసంగమ్యునకు అనశాశ మేర్సలుచు చున్నా డు జసమేజయు డొ

విశే __ (పఠపాదిన్సొ ఈ సదము మూలానుసరణమునకై సోనుస వచించు చున్నాడు సం హరీ తో వైశంహయనునివాక్యములో ఉపయుక్త మైనదీనిని సృచ్చకునిచే అవిపించుటయందే బొనిత్య మున్న దని జనమేజయునివాక్యముసందు చేర్చ్‌నా డు సర్వజ్ఞుడు ఇం దొకవిశేషము గూడ ఉన్నది తెను గునం దిది నాధారణము 7 ( సామాన్యము ణు అనెడ్స్‌యర్జము కలది తరువాఠ చెప్ప బడుసరాకనుములు నానమా(త్రమూా చెప్ప బడుఎను ఇవి తెలుపు చున్న దన వచ్చును ఇందుయూలమున నాదన శ్లే షభంగితో మూంయులోని అవళ్యం పా మయా వాచ్యం లేశనూ(తేణ అనుట ఆనువూర్వ్యా (ప్రనత్వామి అనుట సర్యగవాంచినా డనవద్చును

న అనుటయు వై శంపాయినుండు జనమేజయున కి ట్లనియె ౬3 అర ___ అనుటయున్‌ (జన మెజయు డు కర్త (ఆక డు అశిగితరవాతి = అనుట అ,

ఇందువలన నా ఒప్పష్ట కస్య చి ద్ర్హూమూత్‌. అను మనుధర్మానుసరణము సూచితమృు

వె శంపాయనుండు జనవేజయుసికున్‌ ఇస్మై (ముందు చెప్ప బోపువిధము చా అనియెన్‌

విశే __ నడుము ఇట్లు అడిగంచుచు కథను నడుపుట పురాపద్ధతి ఇంద మా౮ానుసుణము గా

ళం దన లేదు భారతాదులఫే సోమన మనుచర్వితాదిపబంధకర్తలు గూడ ఎతీతిని - దవకయే ళ్‌ తమ్మపదంధరచస సాగించినారు తదనంతరవాలమున ఎదు

ఎఎందరసవాతము తి నరకానురుని ఇంపె నాకివిభుని దట్టించి పాఠజూతము దెచ్చె లోవాత (సాదిమున వరుణు వోటాళ్చి నూణు చెట్టఎ స్వైరించి "సపాలు నజకె ళో విగ రిం బున నగ్ని నీలలోవా తుని ఇల ఇ ణుని దోలె వాక్టి గలంని పాంచజన్యంబు చీపళ రూవ ర గి డంచె నాజరాసంధు బాండణల వనిచె గాందివం బిచ్చి నరునకు ఖాండవమున దల విజీిచె గాలయవను మెైందద్వివిదుల ను బృడ చ జాం వంతుని నుక్కు మడ చె ౬౪ ఆవ __ శ్రీక్కృషనిస రాకమములు కొన్ని ఈఎద్యమునందు పేర్కొస బడు దున్నవి-_-- అర్థ ___. (పైసద్యములోని కంనారి ఇట కర్తృ మావాబ్యతీనాధున్‌ 2 మౌవాష్కతి లఅనెకిసగరమునకు (పభు వైసవానిని [ మాబాష్మతి అనునది ఒకినిగరము = అవన్నీ స్యా తృత్షశిలా _కాకుస్లీ వారణావతమ్‌ దేవీకోట్ట కోటివిర్షమాబాన్మత్యా వృకస్థలీ (వైజ )] వక్త .- ఆఅభ్యున్‌ = (దంత వక్ట్ర డనుపేరు 1లవాని? [వ్యక్ర అనియే చాల (ప్రతుల అను చున్నవి వస్తి అను చున్నది తండా వ్రాతప్రతి ఇదియే సాధుపా అనిఎంచును దంతనక్తు డు అనుదానిరోని యేకదేశ మిది నామైకదెశే నామ్యగహ*మ అనుదొబ్బన సత్యభామ సత్య బనల్లు ఖీమసేనుడు భీముడు ఐనస్లు దంతివక్తుడు పిక్తుటు ఐనా డు కావచ్చును శ సందర్భమున (సం వారి) దంత కని ఉదాహతించు చున్నది = దృన్తవక్త శ్చ కారూషో నిహతొ దక్షీణాపరే (విష్ణు 5అధ్యా ల్లో ) ఈదంతపక్తు డు కరూషదేళాధిఎతి ఆశియు మూల మనినవి ఈకరూషదేశమనస మావాష్మతిననరము రొజ ధాని శిళపాలఎధము +ళుపాఎనినివాస మిది మైనన్లు వచిందు న్నది = ఉపరున్దన్తు దారా పృకీం చూవాప్కతీంద్విష (2 6 ల్లో వంతవిక్తు ఎ సాత్వతిపెద్దకొడుకు శికుపాలని యన్న త్సం మాతులేయో న కృష్ణ అని భాగవతము (దన్తవ క్రంవాక్యము)] మడియిం

80 ఉత్రరహరివంశడు._.?ఆ చెన్‌ == బంపెను నరకి -[- అనసురుంక్‌ 2 ఎరకు డనెం రాతసుని చంపెన్‌ నాకవిభువిన్‌ = స్పర్గమునకు సభు వ్రైసవారిని (ఇం్యదునిన్సి ([ ఏ రవ్యయం బ్వర్గనాకతిదివ (తిదశాలమూ. (అమ) విభు శ్మివె (పఖౌ ఎత్యే అని (దిశ )] దించి = జయించి | ధట్టించి అని కొన్నిప్రతులపారము ్రీనాధున్మిసయోగను లవొ రెడు మూడు ధస్టించు "ా కానవచ్చును ఇచ్చట గూడ (నా తృపతులలో దట్టింయ ఉన్నల్లు (సూ ౨) తెలుపు చున్నది ఇక్కడియర్థసందర్భిము గూడ దట్టించు అనుటకే అనుకూలము (పయోగములక్సై - చూ పరాహ 620 (మొొ(దూ సూ నిి పారిజాతము = దేవకాబ్బ్యక్షమును [పారే జాతో విష్ణసద్యా పారిజా తేతిళబ్దఏి ఆని హఠా వి] తెచ్చెన్‌ వరుఖంిన్‌ 2 వరుణదేవుని (ఎన మటిదిక్కున కధిఎతి యగువానిన్సి లోబాతహైదమునన్‌ = సముదమురోనిటు డేశవిశేష మునందు ఓటార్చెన్‌ =ఓడించెను (శరణాగతుని జేసి ననుట [ఇది వీవే పా దీనినేసూ ని కూడ (గబాంచినది తంజా (నా త్ర కూడి ఓరార్చె _ అను చున్నది. ఓవారు తిక్కనా దులు (ప్రయోగించినారు దానికి (పేరణరూప మిది దీనికి ఇచ్చవ్‌వరుణునితో డెయుద్దసందర్భమునుబ ట్స్‌ చూచిన నిస్స త్త్వుని జేసెను. జీబచ్చవమును కావించెను = అనునర్థమె సముచికముూ కాన్పించును ఇట ఊటార్చెన్‌ అవి వావి పారము ఇది పారాం అనిన అనవచ్చు నేమో ] సూఖజు చెట్టలు = చెడ్దసమలు(తబ్పుల్యు[ మాయత్త సొత్పతి నన్నుం (గొక్టించుటండేన యిద్దురా ళ్కుండు "నే్శఎసయపరాధళశఅంబు సవూంచితి అని(భార అభా 66) శ్రీకృష్ణునివాక్య మిది] 'సెరఠించి= నా నవాంచి శిళుపాయిన్‌ (తనమేన త్తకొడుకునుు నకెన్‌ = (నూటయొక్కచి యస తప్పునకు ఒంపెను ళోజితిపురంబునన్‌ == ళోజికవు అనెంపట్టణనందు అగ్నిన్‌ = అగ్నులను (శాత్యేకవచనమ్భు [శివునియాజ్ఞదే శోణితపురము.. కాపాడుచు శిపురిసేపికు లన బడెడియగ్ను లివి(చూ ఊఉ వారి [80 నీలలోవాతునిక్‌ = శివునిని గెల్బెన్‌ దాణునిన్‌ తోలెన్‌ = పరుగ్నత్తించెను (జయించె ననుట్స వార్ధి!్‌ = సముద్రమను కలంచి = కలత చెందించి (కోభపెట్ట) పాంచజస్యం శ్‌ శంఖమును [ళళ్టో లక్ష్మీపతే పాఖ్బజన్యి (అన )] చె పప్టెన్‌ = (గవూంచెను జరానంధున్‌ రూప్ప + అడంచెన్‌ = చంఎంచెను (రూ ప డగు 2 దంచు దానికి ((పేరణార్థకరూప మిది పాంచపులన్‌ (పాంషనికమారులను) మని చెన్‌ = కాపాడెను (కంతి కిచ్చినవాశచొప్పున పాండపుల నైదుగురను ఎస్టియాసదకు గుటి కాకుండ గాపాత్‌ యుద్ధానంతరిము అస్పగించె ననుట థాండపమునన్‌ = ((ఇంద్రునియోషధి వసము ఖాండనము) దీనియందు (విషయసప్తమి ఇద్సి (ఛాంగవపముకు అగ్ని దవాంచినవ్వు

| మందరబలాఅము శ్రి? డనుట్స నరునకున్‌ ఇ అర్జునునకు (నరా ఒజే మానవే ఒర్జునే అని (విశ్వ )] గాండి వెంబు= ాండీవన మెడిధనుస్సును | గాజ్యజగా అృంజ్ఞాయామ్‌ (5 £ ౧ అని గాణ్జీవదు గాజ్జీనము.. అనురెండురూపముల అనుశాఎంగ బడినవి] ఇచ్చెన్‌ = (శ్రీకృష్ణుడు - కర్త కలుగ. జేసెను (ఇన్ని భాగ్యంబులను గూడి యిచ్చె మనకు గాశికాకత్రరాజవీవసుఖంబు (కాశీ 2 84) (మ) ఏంది డిది (అగ్నచె వరుణునిద్బారిముని ఇబ్బంచె ననుబ్సి గాండీవము అగ్ని ఇ మ్మన గొ పెరుబ డిన్చినట్లు భారతము వచించు మన్నది (చూ ఆంధ్రభార ఆది 8 258] కాలయవనున్‌ = కాలయవనునియొక్క తఈల.- (చూ టౌ వ్యా కార" ఓితిచూ) విజిచెన్‌ = వియి* జేసెను (నిజకె నమట్స (బూ (పొ వ్యా కార 28సూల్జ మైందద్పి విదులన్‌ 2 మైందు డు చ్చివిదు డు అనెగివానరులయొక్క(చూో (పౌ వ్యా కర 2్రసూ ) ఉబ్బు = *ర్వమును అడంచెన్‌ 2 అడ గునల్లు జేసెను (బలరామునిచే = అనుట) జాందివిరి తునిన్‌ ఉక్క మడ చెన్‌= నిస త్తుని గా (బంవాను9 స్యా చేసేను (దైన్యము చెంద జేసె ననుట) [ నృఎ) లనేకులు నామీ ద నిగిడి రేను శిక్కు వజిచెద జూడుమీ యుక్కు నుడ చి ఆ౨(శు 8)

తా __. విష్ణ్రనిద్బారపాలకుంుు జయనిజయులు వారు సనకసనందనాద లచే శఎంఎ బడి మూ 1 జన్మములు (బారణ్యాక్ష వారణ్యకశిప్పలు రావణ కుంభకర్ణులు శికుపాల చంతవక్తుల ఎత్తిరి ద్బాసరమున (శ్రీకృష్ణుని మెన_త్త యగుసాత్సతిక్‌ గొడుకు ల్లైర్‌ అందు పెద్దవాడు దంత వక్తుడు ఆతి డు మావష్మతి రాజధాని కరూషదేశయల బాలిందు చుండెను ఈతనిని ₹ళుపొ లునిని (చ్లైద్యున్సి (్రికృష్ణు డు చంపెను శ్రీకృష్ణు డిందు శికుపాలునయెడ తన మేనత్త కిచ్చిన మాటచొప్పున మాబుతప్పులనజకు తమించి ధర్మజుని రాజసూయమునందు తన్ను నిందిర చుట నూవెకి బ్రైనితస్ప్పృ కాంగా లోక(్రాసి యగునాతొని ఏధించెను కాలయవను డు కర్గమహ ర్నికి అస్సరసయందు కిలిగినపుక్తు డు *ర్షమహ క్రి తన్ను యాదవులు సరా ఆదవంసనందులకు కోఎరచి చాలసంఏతృరములు భయంకరము గాతఎ మొనర్చి శివుని మెబ్బంది యాదివుంకు జయింస రానివొనిని గా వర నుడిగొళ తని గాంచెను (ఫ్రీకృప్తు డీతనీని మాంధాతకొడు కగు ముచికుందు డు నిద్రించు చున్న గుహచెంతికు ఉపాయనుతో కొనిపోయి ఆదృళ్యు డాయెను ఈత డు న్నిదించు చున్న ముచికుందు డే థ్రీకృష్ణు డనుకొని ఆతనిని కాలితో తన్నెను న్విద్రనుం డ్‌ మేల్కొని అఈండు కోసముతో. చుబగుల చూచినతోడనే (ముబికుందునకు ఇం్మదుం తిచ్చినవరముచొప్పృన) ఈత డు భస్మ _మాయెను కాలయవను డు దంతివ క్రునకు. చెంకా డు శికుసాలు డు తమ్ము డు. వీ రిద్దజను చంపినా డనుకోసమున దంఎవక్రు డెక్తీనచ్చి (శ్రీకృ

88 ఉత్తరహరిఎ ంశము ఎా0 ఆ స్జనిచే చచ్చెను సత్వభామకోర్కి- తీర్చుటక్రై. బ్వర్గమున కె గి పారిజాతనృక్షము కొనివచ్చుఎకు ఇండ్రువితో యుద్ద వెంన్చి అతని కొడించి ఆవృక్షమును తెచ్చి సవ్యభామకోర్కి తీర్చెను బాణొసురు డీశ్వరభ క్తు డు అనిరుద్ధనిక్లై ఛీ డీఎనితో యుద్ధ మొనర్చి 9పు ఎ బాబ ఛకై తనతో యుద్ధము చేయ " ఆంనిని ఆకిని?ి సేవించెడి యగ్నులనుగూడ యుద్ధమున గెలి న! చెను శివాజచే పట్టణము కాపాడుమున్నయగ్ను అెదిరింప -ా వార్‌ని గూడ గెలిచెను. అమృతము నే యట ఎదుకుకొన్నిగోవులను. రుణునికడ ఉంచి ఎవ్ప3 ని వానిని ఈయ కుండునట్లు వరుణునిచే టూట తీంకొనినా డు బాణుడు శ గోపులకై (శ్రీకృష్ణునకు ఎరుణుంతో యుద్ధము జరగెను ఆత డ్వు కరణాగతు డె సల్యము అబ్బ లేనని వె డుకొనినందులకు ఆయావులను ఆతినిండనే ఉంచి యూ ఆతనిధిర్యనిష్షకు సంంచి యభాస్థానము చేరెను బలరామకృష్ణుఎ శాంగీపని అనెడి గురుం య! కడ విద్యాభ్యాస మెనర్చి గురుదక్షిణ గా చవిపోయి గురుపుక్టు ని దీఎకొ9 పచ్చి ఇచ్చునా రై సముద్రము చొచ్చి ఆం దున్నపంచజను డు. గురుసుతుం (మింగుఎ సముగద్రునివలన దెల్సి ఆకము(ద్రమందే ఆకి దున్నచోయి సైతము సమ్యుదు డు చెవ్స గా రాక్షసుని (వచ్చి (బ్రగలు చెన్‌ ఆతనిగర్సమునందు గురుష్పత్తు9ని “నక అవార్న మగుశంఖమును జూచిరి ్రీకృషోకు దానిని చేకొనెను ఆచ్చచెనుండి యమునికిడకు వెళ్లి ఆతనిని జయించి అత డీయ కాని తెచ్చి గురువులకు గురుదమీణా వారిపుట్టుం మర్పించిరి కంసుని జంఎనందులకై జరానంధృ డు పగ సాధింప దళలంచి అఆయారాజు లందజ “హర్చిొని తనపై కెత్తివచ్చు చుండ వా రందజన్సు మరల మరల జంపుడు తుద కాతనిని ధీమునిచే శ్రీషృిన్లు డు చంఎంచట. అరి గ్నేత్ర బ్య ర్చిన యాజ్యదారాకంతర్న “మున అగ్నియాంద్య మ రంగి గా అన్నె ఆవ్యాధిశాంతినై ఇంద్రుని దివ్యొషధిపన దుగుఖాండనమును దవౌాంఎబలననవా డయ్యెను అంమంక్షై శ్రీక్పోషు డు దివా ఆ క్‌ శీ యుధసంప త్తి కాఎలయు ననా గాండివాదులను అధద్దనునకు చ కోదలను కృష్ణునకు అ్న వరుణునిచే ఇబ్బంచి వారియండదండలతో అననము దవాంచి తసివ్హాధి పో గొర్టికొనెన్స చై య్‌ 0 వ్‌ వో మర రా చ్చివిదు అన్నదమ్ములు రాముశ రావణయుద్ధమున వోయపడినవారు బాంబనంతు డునుఆఎవా జే ఇందు ద్వివిదు డు నరకమరసభఖు ఈ ఆతనిని (శ్రీకృష్ణుడు చంపె సని కొబంద్రి యాదవ ల కుస(దసి కొరి యమయ్యెను ఒకనా డు బలరాము డు బ్రజనమకో ఉండ ఆఎనిని వెక్కిరింముచు అసిమొనీంపుచు చాల అనుచితియు గ” ఈతడు నర్షించెను అంచులళే బఎ డీకనిం సంహ రించెను మెందు డుగూడ ఇస్తే చచ్చి యుండు నని ఊవాంస నగును జాంబవంళు డ్చ థీ స! నే రో క్రి స వా మంతయు ఛ్రీకృష్ణునిమువు కూత్రయులచె (ఎడికిలిపో ఖచ సడలిలోఎ - ప్రాణధియమసు కలిగి

ఎ ౦దరిల౧జాతము 8్రి తనయిష్టదైవము - తెలి. ఎజికతోపాఎ తిఎకొమాశ్రెను శాంబవతి నొన గి ఆతనిని శరణు చొచ్చెను దెనళ్యాదొవా మై అదికికుండలము. అపహరించి మునుల దాధించినం ములకు నరకుని జం'పెశు విశే __ (లోబాతయాదమునన్స్‌. ఎరు శ్చైవ థిగవాన్‌ నిర్జితో లోవాతే (హదె అం (సం హరి విష్ణు క్‌అధ్యా 0ల్లో) సీలకంలదీక్షీతుల మధ్యెరొ వాత *జ్జస్య (౧౦ హరి విస్తు [4అధ్వా 87) వ్వాఖ్యాఎందర్శము 0ను తోవాతగజ్ఞన్య ఎన్లో (ఫ్ర దెళవిశేషస్య అని ద్యాఖ్యానింఎనా ఆ తోబాతి శమ లోబాంటూదము ఇంచుమిండుా పర్యాయము లనిఎం చును పై లోవాలగణ్గము శరికివధసందర్భమునందలిది సము(దనుథ్యే దుష్టాత్మా నరకో దానవో వాత అని ఆఎందర్భమునందు(నం హరి విష్ణు 6అధ్యా శ్లో )వవించుఎవలన నీలకంరదీక్ష తుల యర్థము సమంజ మే అనిఎంచును వెరుణునియుద్ధముగూడ వరుణాతయమునకు (సనం (ద(ఫదేశ విశేషముసకు సంబంధించిసడదానే కాన్పిందును ఏరుణు డు సము(ద్రాధిదేవ3 ఇ ట్రైను చున్నది నూల మాసందర్భమునందు గరుడ సక్షివాతేన సాగరమ్‌ సవాసా కోభియిత్సా న వివేశ వరుజాలయమ్‌ ద్యష్టా జవేన గరుడం ప్రాప్తం వై వరుశాలయమ వారుగా శ్చ “కా స్పర్చే విభాన్నా (పాంలం స్తదా (విష్ణు 27అధ్యా 52 88ల్లా) ఇది యంతయు ఎతి ఎం చి చూచినప్పుడు _ సయిదములో”్రదేశవిశేష మన దగిన విరుణాలయము లోవాతహద మగు నరిఎందును. పాణినీయము. రోబాతగణ్లం నామ దేశ అనుచు దేళ(నంజ్ఞా) వాచకము లోవాతగణజ్ల మను మన్నది ఐనను ఆర్జాంతర మది కావచ్చును (శోజితప్పరమ్సు. దాణునికి ఈశ్వరు ఎచ్చిననగర మిది య (తోళ్టితో నహాసేన సో ఒగ్నిజో రురిరే ఏతే త (తోద్లే పరం వాజ ్య్య భవిష్యతి నసంళయ నామ్నాతళ్ళో జీతపురం భవిష్యతి న సంశయ (సం హరి విమ్ణ రఅధ్యా 8 కీళ్ల) ఇచ్చట సోము నాధునితెలి ఇంపు వెటుగా ఉన్నది (చూ 5ఈశ్వా 41స్ర)

(నీలరోవాతు డు (క0ఠిమంమయిన్నల్ల దనము (జటలయందు ఎజ్జ దనము కలవా డు అం (వ్య) వక్షో వళ్లేన 2 60నూ )చే సమాసము మజియొకవ్వుత్స త్తి? గూడ (ప్రదర్శిం చినది స్కాంద = సీలంయేన ను మోజ్ణం తు రస్తాక్తం లోవాతి౦ం త్పిషా సీలలొవాత ఇత్యేవ తతో ఒహం సరిక్షీర్తిత = (చూ. సుధా టిప్పజ్సి ద్రాపే దర్శిదం నీలలోవాత అనుచో భట్టభాస్కరభాష్య మిబ్లు వ్యాఖ్యారించినది _ చెనన్య హృదియావిర్భూతో ర్యుదో సీఎ లోబాతి యో బా ఛిక్షెటనాదికం చకారి 8 స్యార్దం నీల వర్థం లోబాతం నరనార్యాత్మిక

40 ఉ త్తిరహరివింశము._ ”ఆ క్సాక్‌ నాపురూపొత్మకత్పా ద్వా (అని వెదయమి తోబా. ఏర్ణము కలవానిని గా శివని వర్షించినది రొబూతాయ స్థవతయే _ ఇట సాయవ౫భావ్యము - రోలాతో తోవాతవర్హ సతి ప్రభు అస్కై రు్యడ్రాయ నమో ఒస్త్పు ఆనిసది (బాణుని దొళ్ళె వాణుడు యుద్దమునుండి పరువెత్త లెదు ఐనను ఇ ట్లనుఎ _ అతని కలిగినయుద్ధకిందూతి అంతయి తీల యుద్ధమునందు శ్యతక్రువునకు వె న్నిచ్చి పరువెత్తుట యెంతటి దు ఖఇకరమో నంఎిగు లోంచ(ర్రము. చేతులు అఖుగు బుండ నిశ్చేష్టు డై డీలుపడి కర్తవ్యము కానక అంతటిడై న్యము పెవాంచి నవ్వులపా లై భింగపఎనా డనుట తెలియ జెబ్బుఎ కైన లాక్షజికప్రయోగమునకు చెందినది [తోలెన్‌ ౯ గెంచెను (భింగపణవెసుఅని అర్థిబి సాదృళ్య లక్షణచేత] యుద్ధమునందు బొణునిదై న్యము ఇట్టు వర్డింప బడినది _. బాం బృమరకంవిగ్న శ్చి _న్తయన్‌ కొర్యు మాత్తన మయా ఒతిబలమ త్తేస న కృతం సుహృదాం వచ _ పశ్యతాం దేవదై త్యానాం ప్రాపో ఒస్మ్యాపద ముత్తమామ్‌ తం శీనముననం జ్ఞాత్సా రణే బాణం సువిక్ష బమ్‌ చిన్తయన్‌ భగవాన్‌ రు[దొ బాజరక్షణ మొతుర (౧౦ హరి విష్ణు 20అధ్యా 88 84 85ళ్లో ) [శివునకు గూడ ఆలురక కలిగించినయంతంది ఇచ్చవి యీతని దైన్యము (పాంచజన్యమృు (వ్య ) సజ్బుజునే భవ పంవజను డనెడి రాక్షసునియందు ఉన్నది _ సబ్బాజనా దుపసంఖ్కానమె (వా 48 58) యజ (ప్రత్యయము ర నామమునుగూర్చి ఎఖ్బా (ఢెగ్గడ కన్లి వివరించినా డు తనహశివంశమున _ (అని) ఉత్తుంగతరి0%హ్లముల (గూరా రాతి దీరస్టలం బునకుం దెచ్చిన నవ్చిభుండు (ప్రనభ ఘ్యూర్జత్య్యృపాణాహతిన్‌ దనుజున్‌ వ చ్చి గతాసు చూవర బుతుం దతు (లో ానకా ఘనస _త్సృంబుళరీరిజం బయినళంఖం చొబ్బత్రో నుంకినన్‌ అప్పుణ్యవస్తుపుం (బియంఎడీ పుద్చుకొని (హారి ఖా 9 200స £ఓ26( | (రూ పకంచె నాజరాశంధున్‌ మైందిద్చెవిదుల నుబడ చెన్‌) జరాసంధుని జంఎనవా డి భీము డు మైందచ్చెనినులయు బృడ చినవా డు బలరాము డు థశ్రీకృళ్ణు ఎ ఇందులకు (సయోజక కర్తగా నచిం బడుట (శ్రీకృష్ణుని పోకా హమున అవి జరగిని వని వాశియందు శ్రీకృష్ణ దేవునకు కల్యషోధాన్యమును తెలియ జెస్సుఎ కన నగును (పాండవుల మనిచ్చె దీనిని మూలము (సం హరి) చక్క గా వింరించినడి - కున్నా శృ (స ముఖే ప్రోక్తా. (ప్రకిజ్ఞా పాండవాన్‌ (ప్రతి నివృత్తే భారతే యుద్దే (ప్రతిదాస్వామి త్వత్సుతాన్‌ (విష్ణు 5అ 8 €) కుంతికి శ్రీకృష్ణుడు యుద్ధము జరగుటకు ముందు నీ ౩ శ్రులను నీకు

మందరిసవూతము శ్ర

సదిలమూా యుద్ధము ముగిఎనవెనుక అస్పగించెద నని (ప్రతిజ్ఞ యొనర్చెను అక్తే సురక్షితము ఎ వారిని గాపాడి (పళిజ్ఞ తీర్చెను (అని సోమన సాధారణమ గా ననిచె అనుటనుదిశ్చి వారి ప్రాఇములతోవాఎ దొఎదీమానరక్షణాదులవే పాండపుల కైన నూనముం గూడ కాపాడె నరి వచించినా డనివచ్చును (గాండివం బివ్నె నరునకు థాండవమున _ ఇచ్చిట మూలము (సం హరి "ండివం చా ఒగ్నినా దృత్త మర్దనా యోసపాదికిమ్‌ (ఎప్షు అధ్యా శ్లో) అ౦ శ్రీకృమ్ణుడు చెప్పగా అగ్నియె అర్జునునకు ౦వ మిచ్చినా డను చున్నది భారతగాధ (శ్రీకృష్ణు డు కోర - అగ్ని వరుణునకు చెప్ప ా దిరుణు డే అర్జునునకు గాండీవ మిచ్చినా డనినది సిరుణు డిచ్చినను అగ్నినియోగమున నేకనుక అగ్మి ఇచ్చినప్లే అయిన దది అన నగును (విజిచెన్స్‌ (వియిగి జేసెను - అనుట ఇట వాల అర్జవంతము కాలయవనుని జంపినది శ్రీకృష్తు డు కాదు ముచికుందు డు ఆకనిచే చంఎంచినవా డు శ్రీకృష్ణు డు ఈవిషయమును (విజిచెన్సు వియిగ జేసెను విజిచిన దెవరోకాని తాను కా దనుట నిది స్ఫుకిస జేయు చున్న దనిన - దనదు (ఉ బృడంచెన్స్‌ "నరౌ ఒ మవూవీర్యౌ మైన్స్‌ ద్వివిద ఏవ చ విజితా యుధి దుర్ధర్ష (సం హరి విష్ణు (అ 20ల్లో) అనికది (కర్త శ్రీకృష్ణు డే భాగనికాదులు ద్వివిదుని బలరా ము డు చంఎసస్లూ వచించు చున్నవి మైందద్నివిదులు సోదరులు మైందుని హడ ఆక డు ఏంఎ యుండనిలయును (శ్రీకృష్ణునిచే వారు చంస బడినా రని సం హరి అనుట సేన జయించినను రాజా జయతి అనుటనంటి దేమో (లేకు కల్పభేదమున నైన కథా భేద మేది యైన ఎంచేని ఉన్న దేమో నాచని _ర్వజ్ఞుడు శా. చేసెన్‌ కొచ్చము రూదజాన్వయమం. రడించెం గుకుకి 3౮

ఛా సౌందీపనిపుస్ట్రనిన్‌ జనకు శైతన్యంబు బొందించె గా

జే సాల్వుం బడవై చ సౌంభకముతో 'దేశాధిపోదగులన్‌

గాబం బెశ్టై విశాపు "జేసె నృగునిం గంఫారి సామాన్యు జే ౬2 అర్జీ __ కురుక్షోణి. నాధా = కురుదేశమునకు (ప్రభు వైనవా డా (జనమేజయా అనుట) [మోజి. క్షోణి రెండును సాధువుకే కృదికారా దక్తిన (గ 4 4%) అని వికల్పముగా జ్మీష్పత్యయను క్షోజితలంబునన్‌ నుదురు సోక గ (మొక్కి నుతింకు (భాగ ట్ర

శీ ఉత్తండారి ంశము __9౮

(మొ [క6సారి (కర్త అర్జాక్షిస్తము]) దౌత్కమున్‌ = టాతక్కిత్యమిను (పాండపులకు రాయబారి అగటను)[దాత్యము య దూతిశబ్దమునకం పె ఉఊాహ్మకొదిగణపరిత మగుటను గుణ వచన(్రాహ్మడాదిధ్య కర్మణ్‌ - (౧ ₹4 భ్యూతిముచే కర్చార్థమున వ్వణ్‌. ప్రత్యయయి బుత్వి కృ్యమాట్‌ “శఇపతి మహారాజ ఆశంవాది దూకా అ) చాన్చాణాది'ణము” (౧ ని

898లో) దౌళ్యంచ త త్క్బృవం హోరి. వింహే జనమజయ అం (సు హరి) [దూ త్యము - ఆని (వీచే పా తంజా (వాత పా్రొా దాతవజ్యా్యం చ అనుకాళికచే ఇది సాధివు పారాం కాఎచ్చును ]] చేసెన్‌ = ఒనక్నెను (ఏక్షిపరాఫను డ్రై పాంఎప్పలకొజ కు గా నికృష్ణ మగుసందేశహరత్పము కు గూడ ఆతడు పూదెను ఆవనిశిష్టరక్షణడిక్ష వాల గొప్ప దని భావము యాదవ + అన్నయమను = యాదపులయొక్క వంశమును [ “ంతతి నో(ఠజననకువం న్యభిజనాన్నయ. (ఆమ )] రక్షింవెన్‌ = (ప్రమ్యష్నాదుల యుదయముజే అఖివృద్ధిి తెచ్చి దుష్టశిశంము “లిఎ) వాపాడెను నాందీఎరిపుత్తునిన్‌ =|సందీసనికుమారు డు సాందీపని (అక ఇజ్‌ 4 $5ఘూ )] అ౩నికుమారునిని (చనిపోయినవానిని _ అసుఎ) [ సాందీపువి పుత్తువి అ౦ విరే వావి (మొ ) వాపా అపపాంము తండా (వాత పా సాందీపనీ అనునది అదియే ఛందొధంగిము లే కుండ గ సాందీపని అరి నాచే (గవాంప

బడినది సాన్టీపనే వా ష్మక్త స్త్వవ బైవ ఎతా తథా గతొ వైనస్పంవళం జీవితా తస్య తేజా సం హరి ఎస్తు కఅధ్యా 2 22ల్లో ౧) జనకున్‌ = (న్సీకంైని (పరీక్ష త్తు ననుట) [జనదుజయునిలొ వైశంపాయను డను చిన్నవాక్య మిది. వైతస్కంబున్‌ = చేత నునియొక్కి (ప్రా*యుతుంయొ ్క) ధర్మమును _పాణయి కలిగ ఉండుటను చేశనుడు = (పాజ్‌ చేతనా సంంది ప్రోక్తా వాచ్వివిత్‌ ప్రాశిం స్మృతా (వా) పొందించెక్‌ ౧ కాదె (ఇద్దజను ఆఅనమవమదుచే ంసర్టీ వితులనుగా ఒనత్సె “నుఎ) (కాడె ('ప్రబద్ధార్ధంము. ఇది అందటరు తెలిఐనడే అనుట) సాంభకముకోన్‌ 2 (శివునివ. ముపంన పొంది బఎన) సౌంఎక ఒనెంవిమానముతో హడ సాల్వున్‌ = సాల్పు డవెకిరాజును ఎడివై వెన్‌ = భూమిపై ఒడునట్లు చెబు (విమాన ములు ముక్కలు బే ఆకనిని జంపె ననుఎ)

దేళ ఓ అధివ + ఉద్యగులన్‌ = (ఆయ్యా. దేశములకు రాజు రై ఛయము కలిగించువారిని (లోకయులకు ఉప్యద్రఎము కలగి జేయు రాజులను అనుట గాం” + సెస్టైక్‌ = నాశనము చేసెను (నామరూసములు లే కండ జేసెను [న బెస్టు నకు ధ్చింము చెయు అర్ధ మిచ్చి ఏకాంత మంళయుగాఎ బ్యెగడ గి (దోళకు 8 82) అను చున్నది (సూని)ి సంగ్రామా

మందరసవాతము 40 బహన (ప్రాప్తా మోకా నరనిరక్షయా నిహకాళశ్చ నృపా స్పచ్చే (రం వాలి విష్ణు 5 లిల్లి విత్తి] న్ఫిగునిన్‌ = నృగవహారాజును. విశాపున్‌ == పోయినయుప(ద్రము (ఆవదు కల వానిని నా (-ాపము = ఉప్యదవ-ు ఉవాన రజనీం త్మత తాడకాయీ వనేసుఖమ్‌ ముక్త శాపంవనంతిచ్చ ఆ నై న్నేఎ తదా ఒహని రమణీయం విబ్యభాజ యథా వై్యరథం వనమ్‌ (రావా 26 83) కు క్తశాఎమ్‌__అసగతోష్టదవమమ్‌ చఅని ఓక (దూహవ విన )] చేసెన్‌ కంనాశి సామాను, డే = సాధారణు డా (అందజపంటివాడా కొడు మివోనుథావు డ్రై న రాష్షచ్పారమాత్మి ఆత దుం అనుట | సాధారణం తు సామాన్యమ్‌ (వైజ )] తా ___ ధారతమవోయుద్ధము జరగ నుండ ఆయుద్ధ్దమా ఎ తోకరక్ష* మొనర్చుటక్సై తాను పాండవదూత మై దుర్యొధనాదులకడ 3 %ఎ కంగికరించెను యాదనవంళఎఎందు డేవకీవసు దేవులకు పుక్తు డ్రై పుస్టి శష్టరక్షబము దుష్టకిక్షజము చే ఆవంశమునకు పేరుప్రతిష్టలు తెచ్చి యదునంగస్టులకు ఎవరివలన నెట్టయాపద కలుగ కుండ జిరకాలము రక్షించెను సొందీపవి,అను (బ్రాహ్మణుని కడ విద్య సభ్యఎంచి గురుదక్షిణ చనిపోయిన తనకుమారుని దసకు తెచ్చియి మ్మని ఆం డు కోరా యమునికిడ కె గి ఆతనిని యుద్దమందు జయించి బాలకు9 (పాజముతో కొనితెచ్చి గురి వున కర్పించెను అశ్చర్హామ తన బహ్మశిరోనామగాస్త్రమును ఉ_త్తరాగర్కమందు (ప్రవేశపెస్టి గర్భం దున్న సరీక్షితుని పపాణను తీసెను ్రీకృష్ణు డు తనమవానుచే ఆగర్భ మునందే అతనిని సజీవుని గా ((బ్రతికినవాని బ్రా చేసెను సొల్పరాజు రుక్కిణివివాహమున శకుపాలునికి సాయసడ పచ్చి (శ్రీళ్బష్టురిచే ఓడి యాదనుల సమూలనొాళన మొనర్చెద నని శివు ని గూర్చి భయంకరము తపస్సు చేఎ శివునివలన ((తిప్పరములట్లు తోహానిర్యిత మై కాముశ మనము కల విమాన మొకటి కోరి నరము గా సడసెను ఆతి డావిమానదుతో వచ్చి తన్ను దననారిని బాధించు చుండి తనగదతో శ్రీకృష్ణు డావియానమును తునాతునుకిలు చే. మాయావి యగునాతినిని జంపెను తోకకంటకు లగు పొండ్రకవాసుదేవాదుల నెందణనా వధించెను నృగు డయురాజు ఒక బ్రాహ్మణునకు గోపును దాన మిచ్చెను అది ఆతనివెంట వెళ్లి ఆతనికి తెలియ కుండ వచ్చి నృగునియాలమందలో చేరెను నృగు డధి యెజు గక దానినే మజియొకవియపున కిచ్చెను. వా రిద్దజు వివాదసడి తదు కదియే కానలయు నని సట్టు పట్టి ఎ మిచ్చెద ననినను కౌ దని తమిదారిని దాము వెళ్లిరి ఇంతలో సృగు డు మరణ మొంద గా ముందు అల్బ మిగుపాప ననుభవించి వచ్చి పృ్రశ్య మనుభవింతు నన యముడు అట్ల కాని మ్మని భూమిం (తో సెను ఇప్పు డాఠ డు ద్సారకలోని యొకనూతిలొ తొండ గా బడి యుండి కృష్ణునిచే అనూతినుండి

శశీ ఉ త్తరహంవంశదు___2ఆ ఉద్దరింప బడి తనప్ఫ త్తాంతము చెబ్బ దిఎ్యిదెహముతో దెబతావినూని.యినందు బజ్యలోకిముంకు ష వ ఇఎంవెడియమా సుుషకృత్వము లొ పోయెను. ఇట్లు శ్రీక్సష్తు డు తనళౌర్వి'ప్రభావములు ఆకఎంచెకియమా సుషకృత్యము లొను లొకమున కొశ్చర్యము కలిగించెను ఇందుఎలన ఆతడు నాకొన్నారాయణు డు కాని సామా న్‌ బళ షె, ను వాటం

న్యు డ క డనీ జనమేజయినకు (్రీకృష్ణుని ప్రాభవములను వామట్యాతిములూ (సంక్షి ప్తము లుగా వైశంపాయను డు వినిఎంచెను

విశే ___ పూర్చిము 62 పద్యమున _ మురవ్వైతిఎర్సామ ఎఎనఖూ వినిఎంప్ప మని జన మేజ యుని్యపశ్నము దొతృమునందు గూడ విశ్చుజూప(పదర న మెనర్చి దుర్యోధనాదులను పరువు లెత్తించటవె సరాక్రిమవిజ్బంఛ- మిందును-జకగిస దనవద్చును నృగచరితమందు గూడ నృగుని నూతినుండి ఉద్ధరించటయందు. (శ్రీకృష్ణునిశార్యము. విస్పష్టు గా కొవచ్చిన దనవచ్చును నూతిలో ఊసరవెల్లి (ఒకవిధ మగుతొండగాా అయి కొండనలె ఉన్ననృగుని యాదవు లందలు కలు ఎంతా (ప్రయత్నించియు కదలింప న్వైన గదలిం లేకపోయిరి అట్టిచో (్రీకృష్తు డు

లం న లబ ణి

అలణ్యప్రాయము గా నూతినుండి వెలికి తీసినా డు చేఆ దిస్టె ఆతనిని (చూ భాగ ౮0 స్కం ఉత్త 5 455. 458 ప) కొపిస ఇందు గూడ శౌర్యస్రదర్శనముళోడియనూనుఇకార్యము దృష్ణ్టమె

/విశాపు జేసెన్స్‌ ఇట శాసశబ్ధ మి ఉవ్యదవార్థకిము (సం హరి) కూడ ఇళ్లు _ మోక్షిత శ్చ మహోకేశా నృగ క్ళాపా తు దారుణాత్‌ (విష్ణు 5 అధ్యా $ళ్లొ) అవినది నృగునికి శాపము దాపరించినట్లు కనరా లేదు నాచూచినభాంతభాగపతాదులం చెందును వాల్మీకియటు

ళం

ఇందును శాపళబ్దమును ఉప్యదవార్థమునం దువయూగించినా డు వ్చాశు డనిఎంచును దీనిని గుజుతించి సోమన దానివి యథామూలఘానే ఉపయోగించికొనినా ఉనిఎంచినది

అలం __ కావ్యలింగిము ( కంసారి సామాన్యు డుకా డనువాన్యార్థమునకు తక్కి.నవాక్యార్థము లన్నియు హేతువు లైన

యు

వ అన టయు జనమజయిండు ఇల అవ ___ విషయొంఆరమునక్షై (ప్రస్తావన జరిగు మున్నది జసమేజయు ఢి దానిని అడుగుచు ఆందులకు నాంచి పలుకు చున్నా డు

అర్థ __ అనుటయున్‌ జఎమేజయు డు (కర్త 7? వ లోని అనుబయు అనుదానితో దీనికి అన్సయను (87 68 68 70) పద్యములు విషయాంతరములకు విఇయసూచి అన దగినవి

1 మందరసూతదు ని క ఎన్ని ₹ఇఅంగుల ను ందచణి

ప్‌న్నసు మురవై ర5ినుహిమ విన నింపగు నా

వఐన్నుడు ౧౮ సమునక

జన్న తెజ గు శిలని గన్న చంఏము 'జపుమూ ౬౭ అన __హరినింశము గ్రీకృష్ణమబామల విఫరిందుటయే (పధానాంళము కలది భాంతమందు సూచిత మైన (్రకృష్ణమాహాత్మమును మోతోపయోవై రాగ్యమునకు ఉపబృంహకము లా ((అభివర్ధికము స) భారలేషము లగురెండ ఎర్సములు (ఛవిఎ్యవిష్ణుఎన్సములు)గా చేఎ దీవిని వర్డించుటయందు వ్యాసమహర్షి తా్బరి కము అందులకే జనమేజయి డు = శ్రీకృష్ణునిమవూమమె అనేకభంగుల యిందట (ఇదివిజక్సు వినుట జరగినది ఐనను తృ కలుగ లేదు. ఇంకిను విన దల వెదనిఏ అనివారిఛక్తి కగు పరాకాబ్బను సూచించుచు = హరినింశమున కగుసర మార్దము

జ. అద్‌ అభి జర (శ్రీకృష్ణమాబోత్మ్యిమె ఆగుఎను చెప్పకి చెప్పు చున్నాఎ ఇప్పుడు (శ్రీకృజ్ణు డు కైలాస మునకు వెళి నవిధము అచ్చట శివుని దర్శించినవిధము చె ృె మని అడిగి అది (శ్రీకృమ్లునమ ఛం అల పిమమును దాగూ విశదపజచు సని ను కె గందుచున్నా డు __ అర్థ -__ మురివ్వై రిమునామన్‌ = (శ్రీకృష్ణువిమాహాత్మ్యమును (కర్ణ) మొందజన్‌ = ముంమ (ఇంతకు మునుపు ఎన్నితెజంగులన్‌ = ఎన్నియో రీతులను (పలుభింగులనుు(మవాము పక రూసమే. యైసను వారివారిస్ప త్తాంతములచె వేబుస పలువితిములు కలది గా ఐనది అన్ది వానిని = అనుట) విన్నిను = విన్నప్పటిక్‌ని వినన్‌ 2 (ఇంకను వినుటకు ఇంఎ ₹ అగున్‌ = ఇషయి కలుగును (కోరెద నముట) అవెన్ను డు = అవ్రకృష్తు ౨ (అన నకల్యాణ లబ క] అతి గుణ్యాశయు డై తనమబామ అనంతములు గా గ ఉండుసరంమాత్మ అనుట) కైలాసము నకున్‌ = వెండికొండకు (శిపునినివాసమునకు [రజక్యాది స్తుశై లాసో హర్శాది ర్మిబాత శ్చస (వైజ)] చన్నతెబ గు = వెళ్ళినవు త్తాంతమును (వెళ్ల ఎయందలిరహస్యముతో పాయిగా అనుట) [తెజగు 2 ఒృర్తాంతము (ధార ఉద్యో $20840 (మొ (చూ బూ ని] శిప్పునిన్‌ = ఈ శ్వరుని కన్నచ 0దమున్‌ కు దలత్శించిససమాచారమును(తాను సర్వేశ్చరు డయ్యు తసకోర్కి నెబవెర్చుొనుటక్షై ఆతని దరి ంచుటయందలి నుర్మముతోపా టనుట) చెఛము శ ఆ 2 చెప్పుము (తేలుప్పను) తా _. థ్రీకృషు డు పరమాత్న కనుకనే ఆతని మబాను లెంతూ విన్నను త్న లేక న్‌! గే వ వాటే

మరల మరల ఇంకను వినవలయు ననిపించు చుండును అస్టిసరమేళరు డు తాను సర్వస మర్హ6

40 ఉత్తరహరిఎ౦శము.___2ఆ డయ్యు ఏదొ యొకచిన్నకోర్కిక్షై (పుత్తప్రా్తకై) _తెలాసమునకు వెళ్ళి శివుని దరి౦చుం ఎట్లు సంభవము దీనియం దెదొ రహస్య ముండవలరమను అది విశదిపణపు మనుదు పై ఎద్య ములందు _. ఆకహస్యమును కొంఅసూచనాపాయము తాను విన్నది వచించి అందలింజ మెట్టిదొ వివరింపు మను చున్నాడు జనమేజయు డు వై శంపాయను” విశే ___ హంరిస్తుతులు ఎంక వినినను అృ ఎ నీయని వనుటను విశదసణచుదు భాగవితమునందు సరీక్షితు డుగూడ ఇస్తే అను చున్నా డు _ భఎములకు మందు చిత్త (శవణానందము ముముక్తు జనపదము హరి స్తవము పళుఘ్ను డు దక్కను జెవులకు దనివయ్యె ననెషి చెన యు గలడే (భాగ ౧స్కం పూర్న్చ5్‌ ప్ర మ పరివాదాస్పద వాద మోదమదిరాపా నం ఎచే మక్త లై హారి మే లంచు హారుండు మే లనుచు నాహో కొంద ఆీపొం చెటుం గరు క్రైలాసనగం ఎనందు మును లేకత్వంబు భావించి రా ముర్శవెరిం బురవైరి చాపుట మహోామోహాంబు (దోహం బగున్‌ అ౮ా ఆర్ధ ఎ క్రైలాసనగంబునందున్‌ = శ్రైలాసపర్నతమునందు మునులు == మహరుఎ [గీక మునులస్పడూపము నిట్లు వచించినది = దు ఖే ప్వనుద్విగ్నమనా. సుఖేషు విగతస్పృప వీతరాగభయ్యకోధ _ స్ఞరదీ ర్ముని రచ్యతే. (2౨ 6్లో+ అం) ఎకత్వంబును = ఐ క్యమును (హరిహరులయభేదమును) భావించిరి = ఆలోచించి యె. గతి హరి = నిషువు మేలు = ల్లు డు హదండు = శివుడు మేలు అనుచున్‌ = (ఆని చెప్పుచు సరివాద-( ఆ్పద - వాద మోద _ మదిరా _ పానంబుచేన్‌ = నిందలకు (విమ్ణనింద శివనింద అనెడివానికి [ శాపో ఒధిక్షేస ఆ(క్రోశ పరివాదోఒఎ (వైజ )] వో పైన వాక్కలహమునం దలి సంతోషము (ఉతా హము ఆవేశము) అనెడి కల్లు (శాగుటదేం మత్తుు + ఐ = మదించినవారు గ” (ఒడ లెజు గనివారు గ్రా ఉండుటచేం (ఇ (పత్యయ మిఎ హెత్వర్థకము) కొందజబు ఈ పొంద = ఈ (హారిహరుల) యభఖేదమును (ఐక్యసుశు ఎబంగరు ముర వైన్‌ = విష్ణుఎను పురవైరిన్‌ == శివునిని (వ్య ,కిప్పరు లనెకి రావసులకు శతు వైన వా డు వారీని జంఎనవా డనుట)|[ తి రవై రిోం యేకదేశమే పురవైరి) పాప్పట = (తొల గించుట్స వేజుపజచుట మహత్‌ +- మోహాంబు 2 గొప్పయక్ఞానము (తెలి వేమియు లేనందు న గలుగునది = అనుట (దోహంబు 2 కీడు కలిగించునది (అపకారము చేయునది) [అప

ఎఅ౦ద౪ వలాఅము శ కారా భవె ద్ద్రాహ అవి (వాలా) ఆగుక్‌ (కనుక అది చేయరా దనుట ఆహా = అయ్యో (కొందయ౨ి చేయరానియీపవి చేయు చుండుటవలన చాలవిచారము కిలిగించు చున్నదీ అనుఎ) తా -- భిక్కిప్ణు ఎ వ్రైలాసపర్వతయినికు శివుని దర్శింస వెళ్లినప్పుడు శవకేళవు లిద్దబి లోకి రక్షణశ్రై కర్యవశముక థిన్నమూర్తులు (వెలు వేలు శరీరములు కలవారు. అగు చుందురు వారు యథార్థముా ఏకాకారులే _అ౨ నిర్ణయించిరి మునులు అస్టివారియందు తమయజ్ఞానముస వాలియైక్యము (లలేది ము తెలియ జంక వారి గొప్పవా డని హరుడు గొస్పవా ఉని శివకేశవులనింద కెపవాదము లొనర్హురు వా రావాదములందు త్రాగు వోతుట్లు ఒడల తెలియని యావేశముతో శఎ మెత్తినట్లు (ప్రవర్తింతురు ఇట్టినీర్మిపవ్నర్తన చాలదున్నరిణామము కల దగు టను కడుంగడు ళొచనీయము _ అను చున్నా డు జనమేజయు డు వై శంపాయనునితో విశే __ (వాదమోదమదిరాపానంబుదే మత్తు లై) వాదమునందలియావెళము మద్యమువంచి దని తడావేశమునకు లో నైైనవారు మద్యపాయియన్లు (కల్లు (కానవా ఉవోల్సె ఆవాచ్యఎచినము లకు అకార్యకర+ములకు పాల్పడుదు రిని వీరు దురభథిమానమునకు తో నై తత్త్వము ఎయిగి జాల రిని తెలుపును మద్యపానమువంని ఎన్నొ జన్మములనుండి చేంనిఎజ్యపరి ంపరలచే నైన జ్జాని మంతయు ఇణంఎతలో నశింగును [ మొదలి పెక్కుజన్మముల బుభ్యాకర్మముర్‌ పరగ బెక్కు సే సడయ బడిన యట్టియెజుక జనుల కాక్షజమాగ్రైన వెజుదు నుద్య'సేవ నేయ నగు నె (భార ఆది 8 20) ఈవాదమందరి మహోత్సాహము (ఆవేశము) గూడ ఇన్జిదే (ఇది జన్మిజన్మార్షితము లగి నేపుళశ్యములచేఆనో జీ౧ తా నార్జించుకొనినజ్ఞానము నంఎను క్ష+మువో మటుమాయము చేఎ అనిని దుర్గతిపా లొనర్ను గు వాదమోదము నువీరావా3ము చెస్పుటనొని సరమార్డ మిదియే (మోదమ్యు ఇ ట్లనుట తత్స మెజబుగ గోరుఎ కైన వాద మిది కా దని వాదాభిి వశళమే అట్టి దని పచించుటకు (ఆవోా) ఎజి గి ఎటి % కొజవితో తలగో కికొనిసట్లు _ అనర్థకర మిది అని కెలిఆయు చేతులార కొనితెచ్చుకొను చున్నారు దు ఖసరంపర నని అవిన్య కైన నిక్హిరోధ్యసనృ త్తి కగు నాశ్చర్యముతోపొఎి. భేదవాదులయెడ నగు దయనీయతిను (ఇాలిసడుటను) ఇది. తెరంయ బజచును

8 ఉత్తం వాతనంశము ___2ఆ (మురవైైరిం బురవై9 దాప్పట మహామోవాంబు ఎారివింశము. ధిలము అనుపేరు గలది హరివంశ స్తత సర్ప పురాణం భిలోంజ్లీకమ్‌ విస్టపర్వ శిళో శ్చర్యా విష్ణో. కంసవథ స్తథా భవిష్యం పర్పి చాఒప్పుక్తం. ఖిలే ప్పే వాద్భుతిం దుహత్‌ ఏత ల్పర్వ్శతం వూర్చం వ్యాసే నోక్తం మహాత్మినా (భార అవి విఆధ్యా 82 88ళ్ల్రో (చూ నీల వ్యాఖక్రి (గంథాంకరస్థ్ర మగునది (ప్రయోజనవళశమున మిజియెకచో. పరింప బకిన దై ఖిల నునిఎందు కొనును విష్ణుపువాణభవిష్యశరాఎరూప మగుహరివంశము (థిలము) భారతమున౨దు సూచితి మైన శ్రీకృష్ణమా బోత్మ్యమునకు మోకతోపయోగి యగువై రాశ్యమునకు (అఖిఎర్టకము గ్రా భారత మునం దిది పరిత మైన దని భారతమునం౦దు వ్యాసభశవానునివచసము కావు* ఇది సర్బజృరాగా ర్ధరం్యగహ మన దగినది ఇంయ _ సకిలబ్బరా-సార మై ఉపనిష్యత్పృతిపాద్య నగుహరిహరుల యళేదము (ప్రధానముగా) _ నిటాఎంస బడినది* హగ్థహరులు బిజాంకురయులట్లు కార్యకారణ భావముకు సర్యాయము - పొందు చుందురు ఒంప్పుడు జీవుడుగా హరి ఈశ్వరు డు లా హరు డును (కార్యవిశమునుబశ్చ్ర) అగుదురు అప్పుడు శిపుడు గొబ్బవా జూను విష్ణు వాతని 'సేవించువా డుగాను (దాను డూన్వుఎ శ్రింఎ బడుదురు ఒకప్పుడు హరి ఈశళ్వరు డుగా వారు డు జీపు డుగా అగుదురు అస్పుడు విష్ణువు గొప్పవా డని హరు డు ఆతనిని సేవించువా డని (దాసు డని చెప్ప జడుదురు ఇది పరాణములందు కానంచ్చెడి"రజి ఇద్దబు “మాను లను టయందే ఈప్పరాణ ముల తాత్పర్యము [హరివంశము పూర్వము సరకివధాదుల ఏచించి ఛ్రీకృవ్టు ని యీశ్వరభానమును వ ర్థించినది ఇప్పుడు శివునకు ఈశ్చరభావ మిచ్చి థీకృష్ణునిని అతనిని అరాధించుజీవుని గా వర్థించి _ సకలోపనిషత్పురా+ఐద్ధాంత మగు శిఎకేశవాలేదమును ఏచించు చున్నది ఇబ్టినిర్ణయము ఎఖు గ జాలిక వానమలాడ టికు వారివారి యకజ్ఞానాననణమే కౌదిణయి ఇట నుహిమోహము అనుట అయజ్ఞానావరా-మున కున్నయనితి రసాధారంణ మగు[ప్రాబల్యమును వచించి దానిని తొల *షంచుకొనుటకు (సబలస్రయత్న మావశ్యక మషటను తెలుపును ఇ అయ బర్ట్‌ బీజాజ్యారవ న్మీధ కార్యకొారణభావం గిఆయో ష్ఞరి్యారయో సర్యాయే జీవభాన మాపాదయితు మిద ముద్యతే తధా( యదా జీన శివ ఈశ్వరో విష్ణు ర్యదా విఇ కీతం వాతిడా శిశ్చరం జీవో జలే జలమీవ్య్నావగ్శిరిం విరీయంఎ ఇతి ర్వవేదాన్తంద్ధాన్త త్ర శేషుది త్పురాగేసు ఆద్య పక్ష ఉపాదీయతే కెపుచి ద్వితీయ సర్పథాఒఎ జీవెళ్చరయో రభేద సర్వశాస్రన్య అర్థ (నీల వ్యాఖ్య

మంఒరోవాఆము శీలి ((దొహంబు ఇది భేదవాదులయెడ శివనింద. విష్ణుంంద లేర్చడుటను తెలిఎ వానినలనిదేవళా (దొహమును బోధించి అందుమూలమున నిందకుల 'కేర్పడెకి యనర్ధపరంసరను విబ్బ చెబ్బన దనినచ్చును అలం __ రూసకఎఒ [ఇట - వాదమోదము వదిరాపానముా వచింప బడెనిది క పదునా. గులోఃంజుయఎయ వొడలింపం (ద ంసవలబ పొదు. "56 డె తుది దా రొక్కటి యగుదురు ఎదరల 'జేయుదురు భేదవాదుల నెన్‌ ౬౯ అర్జ = పదునాలుగు . లోకంబులున్‌ = (వై లోకములు భూర్చువరాదులు ఏడు (శ్రించిలోక ములు అతలవితలాదులు ఏడు = కలన మొత్తము సదునాలుగూూ ఐన జగత్తులను పొదలిం సన్‌ = వృద్ధి పొదించుటకు (రిక్షింయట కనుట్సి (తుంపన్‌ 2 సంహరించుటకు (స్ధతిల యములు జరపుటక్లై ) (ఇచ్చట పూర్పపద్యమునిందలి మురవైరిప్పరవై రులే యశాకమము గ కర్తలు] వలన = అవళ్యక మరు రెండు పొడవులు: నెందు అకరిములూ ఐ తుదిన్‌ = చివరకు (ఆవనుఎ ముగిఎనతరువాత _ అనుట కారు = తాము (తన _ అనెడిసర్బనాన* బ్లముయొక్క బహునచనము అన క (_సథమావిభక్తియందు కా అనెడి యౌచేశము పచ్చి తాను తాము తారు రూసము లేర్షడును ఇది ఆదేశముగా రానస్పుడు - తిది ఆదేశ మై అమరు అగును ]] ఒక్కిఎ= ఒక్కయాకారము గా (సరమాత్మస్పడాసము గా) అగుదురు భేదవాదులన్‌ +- వ్యాన్‌ 2 (తను) భేదమును (భిన్నత్పమును వే అగుటను). చెప్పెడివారి అను అందజను ఏదరలన్‌ = (_పేలరులనుగా (వా గుడుకాండ్రనుగా అర్థము లేనిమాట లూ రక మాటాడెడివారను గ్రా చేయుదురు (ఒకేమూర్తి గ మొదట ఉన్న్మపరమాత్య సృషస్ధత్యాది పశమున శివకేశవులుగా అయి ఆసనులు చక్కి బెస్టి తాము యకథాద్ధతిని వకాకారు లగుదురు ఇందువలన వాతికి భేదము వచించెడివారి వాదము లన్నియు అర్జరవాతిము లగు చున్న వని భావము కా ___ పరమేళ్సరు దు స్పతంతశేచ్చుడు ఆఆ జొకప్పుడు బహు స్యాం (ప్రజాయేయ (నేను అనేకరూసములతో |్రిడింతునుగాక ) అని సంకల్పించి ప్రసందము నేర్పజచి స్థానరజం గమరూస మస్సససంచమునం దంత-.ను సొక్షిభూతు డైతా నుండి వినోదించి తనసంకల్పమువొ

ఠ్‌( ఉ త్తరివాంవంశదు._8ల స్పున దానిని ను ల ఉపసంవారించును ఇందులఎ గా తామ స్పష్టస్థతిసంహారాదికార్యయులు విభిన్నము అగుటవలన శరీర భేద పుర్పజచూాని కవు డుగాను కేశవు డుగాను వ్యవహ౦ింప దిడు చున్నట్లు క౯నవచ్చి అకార్యసులు ముఇంచి తాను ఎరల పరిమాత్యా వెలుగొందు చుం ళా డును అందువలన కార్యార్థ మైనయీశరీర భేదము వా_స్తవికము దు (బాపాధికము ఒకయోగి (ప్రారబ్దానుభవమునక్షై అనేకదెహముఎను. (కాయప్యూవామును)ు ఏర్పిణవి తనప్రారబ్ధము హా వ్‌ తీర్చికొని వావి నుససంహఎందును శరీరిభేద మున్నసు యోగిశరీరములే అని వానితో యోగి కభేదమె. పరమేశ్వరు "యాశతీకములు ఖిన్నము లన్ని సర్పొత్తయి లగువా రిద్ద బుండుట అసంభవ మగును న అభేద నువళ్య దుంగింరణియము సాక అప్పుదు విశే __ (పొదలింపన్స్‌ _ మూల మీసందర్భమున తౌ వా దేవా మవోదేవా. వెంథూతా ద్విధా కృతా వకొత్యానా జగద్యొనీ సృష్బసంహారికారకౌ పరస్పరసమావెళా జత పాలనె సౌ (ఎప్షు శిఎధ్యా ల్‌ క అని సృృ్చం విష్ణుపునండు “ంయహారయిశివునియందును పెర్డించి రతణమును (తిన్సి ఇద్దణియందును వర్ధించినది సోమన స్పజ్చబ్ధతులు రెండును అర్థము? కల పొదలింపన్‌ అన్నుకియ నిట ఉపయోగించి యూలార్థమునుగూడి తాను కా దన లేడు ఆర్ధ గాంభీర్యము నాచనసొమ్ము లోక్కప్రఐద్ధ మగువిష్ణుని సతికర్భృత్వమును (వాచ్యమాన్సు ఇవృని జగత్సాలనమును (బూచన్నాపాయము" ను ఈశ బ్లిసయోగమువంన తెలిఎనా డసవమ్చును (వదరల జేయుదురు భేదవాదుల న్యెల్లన) - ఇ ట్లనుట నా+నసోమన శై న శివకెవలభేదవాద మునందలిమనిగింపును తెలుపును ఎవూర్చము _ తిదాదాప్పదవాదమోదమడిరాపొనంఎివే కుత్త తై అనుటహూడ శ తినివారిహరాద్వ్వైతనిష్టను మూచించినది మూలము హూడ హపూరాభేదచ్నున్సు విస్పషముూా వాం చున్నది (గ్రుత్య్మ్యాతిషరాగోతివోసాదిపతిపాద్య మిది యగుటను గా బోలు ట్‌ మొదటినుండి కాళిడాసొడినువోకివు లంవణు ఎద్బైతమునె స్పాభిలుతము. గా ఎంచుకొనినఎట వారిరచగలు నొక్ష్య మిచ్చు చన్నవి ఎ క్రైవమూర్చి ర్నిధిదే (త్రిధా నా సామాస్య మేషాం (గ్రథమూవరళ్నమ్‌.. విట్టో ర్హర సస్య హరి కదాచి. ద్చేధా ప్రయో స్తాఎఎ ధాతు రాద్యా (కమా ?5 44ట్లో. (బిహ్హాను స్తుతింపనప్పుడు గూడ సమ బ్రహ్వూమే తుధ్యం (ప్రా రె లే శేవలా్య్యినే గు (తియవిభాయ పస్చా ద్చేద దముసేయషే (కదూ లస 4) ల ళా అను చున్నా డీమహాకది ఈపస్దున ఎజ్జాంపెగ్గడహరివంళము - హురజత్యాది కే గి (త్రిపురా సురమర్దను గాంచి శర్చటన్‌ సురులు మునీంద్రులం దగిలి చూచిరి శ ౧కరకెళవాడ్య్మల స్యురదురుత క్ప్రృయు నుని జూడ్చులు సా గ విందు నేను వి గంముగ జెప్ప -ా ఛలయు క అవాలి

మందరసబాతము లి

దడ్విధ మంఎయు బాఖై్యాదితా (ఉత్త 5 0% అను చున్నది ఇటథ్రీకృష్ణుంకథ కన నేల హరినంశమున కంతకు (సధాన(ప్రతిపాదృ దుగు న్న హరిహరాద్వ్వైతము జనమేజయుని (టొశ్నేములో నృష్టమ కావల యున్నది అ వ్లిగుట లేదు కాకపో గా ఎజ్జనరచనలో తిత్త్వ యుగ్మ డునుఎవలన జనమేజయు 9(ప్రశ్నము భేదవాదమునకు మొగ్గు చూప చున్న దనున్లు కాన్సిం చును హరిజారాద్వ్వైకతిపాదన రారంభ మైన యీికధయందలి యుఎ్యకమము తిదు త్తరము నకు తగునట్లు విశదసడవలఎ యున్నది ఇది కేవల మీకధకే కాక హరిన ఎశముమొక్క విశిష్ట3కే 'హీతు వగుటవలన కవిదృజ్బ దీనియందు సంకువిజము కారా దనిపించును కూర్మప్పరాణాదులు గూడ హరిహరావ్వైతమును ముక్తి హేతు గాను హరిహరఖేదమును నకకహేతువు గాను "ఘోబంచినవి = ఎఎన్యన్తే యే జగద్యోనిం విభిన్నం విష్ణు మీశ్వరాత్‌ మోవో దవెదనిష్టక్నా క్రీ యాటన్లి నరకం నరా _వేదానునర్తికొ రుద్రం దేవం నారాయణం తథా వఏకీభావేన పళ్య _న్రి ముక్తిథాజో భఎన్సి తే (కూర్చ పూర్వ 6అధ్యా? 88్ల్లో) (మె) ఇందులకె కాస లయు. నాదని హరిహరి భేదవాదమును ద్చేషందుచు పై రితిని జన మేజయునిప్రశ్నమును మూ డు పద్యములకు సరిపడునస్లు పెంచి ఏచించినా డనిఎందను ఉచితజ్ఞు డగు సోమన ఇందులికె బారి హరాదై్వైతము (సధాన(ప్రతిపాదృముూా కల తనహరివింశమును హరిహరనాధునకే కృతిగా ఒస గినొ డు భారలశేషగ్రంధ మసుపేర తన్యగ్రంధనామమునిం దగు ఉత్తర శబ్దముచే వతద్ద్రంథ (పధానప్రతిపాద్య మగు హరిహంద్వ్వైతిము మూలమున మోక్షసాధకము లగు (గ్రంథము అన్ని టియందును వైశిష్ట్యము పవాంచి ఉత్తమోత్తమ. మిది యగుటను గూడ గంభీకముగా తెలియ జెబ్బనా. డీతి డనిఎందును ఉత్తరం (్రతివాక్యే స్యా దూర్థోవీనోక్తమే ఒన్యవత్‌ అని (వైజ) గీ పుండరీకాకునక శూలి పూజ లిచ్చె

సంయములు చూడ బదరికా శమమ నందు

నాసి విందు మయ్యిరువురనాటకి ంబ

జెప్పి చెవులకు బండువు నేయు మనఘ 29 ఆర్టీ ఎ అనఘ = పొసరవాతుడా (పుశ్యాళ్ము డౌ అనుట) సంయములు 2 మునులు (ఇం్యదియజయము. కల యోగుల్సు (యా నికా సర్వభూతానాం తస్యాం జాగర్తి సంచుమీ (గ్రితి. 2 అధ్యా (8ల్లో ) ఇట భగవత్పాదులు తమిభావ్యమున_ నంయమీ సంయమనాన్‌ జిలేన్తి)

గ్‌ల ఉ త్తరహవలిసంశము వార౬ యో యో గీళ్యర్థ అను చున్నారు] నూడన్‌ = చూద ఎండ -ా (వారియెదుల) (వ ఒలు గ గలందుల కనుట దీనిపరమార్ధము బడరిక్యాశషింంనందున్‌ = బదరీనారాయణమల మునందు కూలి = శివ డు(క్షర్త [శవ ఖ్యూవీ మహే్నేర (అమ శూలాయుము కలవాడు (ప్రై పుండరీకొత్తునకున్‌ ఎూజంి = వ్రూజించుటలు ఇచ్చెన్‌ == వావింవెను (గంధపుష్పా కతాదిషోడోపచారములతో 'సెవించె ననుట్సు నా గన్‌ = అనా (పెద్దూరు చెప్పా విం దుము (విను చున్నాము అ “౨ ఇరువుర + నాటికంబు = ( (ఆ) _పృ్పంము (ప్రస్తుతింప బడుచున్న] ఇద్దజయెక్క- (హరివారులయొక్క) పవర్తనడును చెబ్బ (వాంయా_ప్రఎ రృనయం దలి పరమార్థ 'మెట్టిదియో చిశదసజిచి _ అనుట) చెప్పులకున్‌ ౦డువ [= ఆం ఎము ( ం తోషమున్వు (పండును రూపాం) చేయును = కిలిగింపడు (ంతొషపజప్ప బకుట్స తా __. ్రీకృష్ణు డు శివునివలన వరముగా పుళ్తుని బడయ గొ కైలా మునకు వె శీనచ్ల అచ్చవికి వెళ్లి సయాతనిని (తనకు వింద్యుని గా భావించ్సి శివు ఓ పూజించినట్లు ధగవద్ధ్యానసరా యణు ల్లై ఆత్మినిష్టు లగునచ్చవఎహర్చు లిది శ్రద్ధతో టూచినట్లు విను చున్నాము ఆహరివారుల వృత్తాంత మెట్టిదొ దానిని బాగుగా తెలుఎపలయు ఎను చున్నా డు జనమేజయ డు [శివుడు పుండరీకాళ్షుని (పరిచుదైనము సొ అర్చించుటి ఈసద్యమందు. చెప్ప బము చున్నది వెన్ను డు కైలాసమునకు జన్నతెణ గు శివుని గన్నిచందము జెపమా అం (శ్రీకవ్ణుం శివార్చన మిదివజకు నచింప బడినది] వే __ (గంయముం చూడన్‌్స్‌ ఇ బ్లనుటలో ధ్యాన ధారణ సటూధు లలవజచూొనిన మహా యోగులకు సైత మిది తెలికొనవలంనదిగా ఉన్న దనుఎ వచించి ఇందఎఎరబీర్డ నుగు హరి హరాద్ర్వైా౪ము యొక్క దురవాహత్పమును (కష్టమున సాని యెజటు గిరామిన్సి తెంప చున్న దనవద్చుకు సంయమము కలవా డు సంయమి సంయమము _ ధ్యానిధారిణాసమాధులు ధారి ణాతు ఇ్పచిద్ద్యేయే చిత్తన్య స్ధరబస్థనమ్‌ ధ్యానం తు విషయే తబ్బ న్నేక్యపత్యయసంతతి శమాధి ర్నా త దే వార్జమా_శాభాసనరూపకిమ్‌ (ప్రయుక్తం ధారణా ద్యేం శ్రయ మేకర్ర సంయను లని (వైజ ం (బిదరికాశ్రమ మ అ ఏ౩మును (వించెడి బదరీవృ క్షములకోడి (రే గుచె శతోడ్రు నరనారా యణుల య్యాళనము (మరిము వివాసము ఇది ఆగుఎసలన దీని కీపేరు వచ్చినట్లు భాగ.,తిము సూచింయను తనబ్బన్‌ స ఆశమే వ్యాసో బదరీషబ్దామశ్ణితే (స్కం ? అధ్యా శిఫ్లో (చూ హలా వి) [ఆశ్రమము 2 నరము _ అమో (బ్రహ్మచర్యాదిచతుష్కే. ఒఎ

వం] దుంచరి వాతము క్రి మతెఒఎ చ (విశష్ప్ర నాాందము. ఇచ్చవ బదరీసృక్షములు అమృతమును (స్రవించుటను వచింఎ చున్నది. అఆఎ్బతం (వతే యా వూ బదరీతరుయోగతి బదరీ కథ్యతే ప్రాక్టై

బుషణాం యత సంచయ (వైష్ట అధ్యా ం8ల్లోో నరనారాయణు లిచ్చట తిపను చే నట్లు పూడ న్నాందిము ఏచిందు చుంది. ధన్య పత్నీ మూ ర్యాఎత్‌ తస్యాం జాతా షడానన “రనారాయణౌ సా దృగవా నేఎ చేవలమ్‌ ఎతో రాజ్ఞా మన్నుపాస్య ఐపోబఒర్జిం కృతిమానసా ఉభయో ర్నగయో స్తా లు తపోమూర్తీ ఇవ బ్ఞలౌా (వైష్ణ అధ్యా 5శ్లో) భర్మడు నరనారాయణుల తండ్రి యని మూర్తి ఆన్లి యని తల్లిదం(డ్రులయాజ్ఞ గొని ఐదరియం దరిపర్పతములవై వీరు తపము చేయు చుండి రని ఈస్కాంద మను చున్నది] బదరీనారాయణి మనియు దీనికి మఒయుకపేరు బదరులు నారాయణు డు ఇబ్బట ఉన్నందువిలన దీని కీపేరు

నరు డు నారాయణాంగసంరూతు డగుటపలన నారాయబణు డు గానే వచింస ఐడినా డనవద్చును

(నాటకంబుు:= (ప్రవర్హనము (నడవడి) నట గతౌ చురాది ణ్వుర్‌ అర్హపారే తృశ్య వివద నే త్ర తావత్‌ స్పళా వితి నృత్తా వితి గతా వితి పక్ష్యత్రియం మై త్తేయరకెత ప్రతిపేదే కీరస్వామీ తు . నట నతౌ నటయతిళాథామి నృత తు నాటయతి (ఇతి (ప్పరుషకాఎ ) పై మై శ్త్రేయర్నృతునిపక్షకు న్యాశయించి. ఎఎ. ధాతువు గిత్యర్హక మని గల్కర్థకములు జ్ఞావర్డి కములు "న (పేరణబిజ్నన్త నగు నాన్‌ కంఠ కక్త్రర్హమున ణ్వుల్‌ ప్రత్యయ మనిన(అన్ను 'దెలిచనది తఅనస్స్పరూపమును లోకమునకు చెబ్బునదుఅనువ్యుత్చ్స త్తికో నాటకి శబ్ది మిది నిబ్బ న్న మగును మాయానా-కము ము న్నసువోట్ల - మాయానటనము మోసముకోడి'పనర్త నము అని అర్థము శాఎక శబ్దమన కిట్లు (స్రవర్త్శనము అనెడి ఆర్హము లోకమం దున్నదియె

నాచన చాల గంఖీరము ” దీనిని ఉఎయోగించినా డు ఇది నిజముగా నాఎకటు గూడ ఇరు పురినాటకము అనుట శ నాటకము (రూఎకము) ద్చిపాగ్రాభినియప్రధానముంఅనుట తెలుపు నన నప్పును నాటక(ప్రదర్శనమునకు రంగస్థలము కావలయును. దానిని దెలుపుచునే బదరికశ్రమ మునందు ఆపినా డు కివి ఇక (భాననాభావితాం౨ కరణలు సహృదయులు అగు (పేక్షకులు దీనికి కావలయును. వారే సంయములు చూడక్‌ అనుట వీరు (పేక్షకు అగుట తెలియ జెప్పు చున్నది సరమానందానుభూతికి తిగినపేక్షకులు గ ఆత్మారాము లగు మహాయోగుల నెన్ను కొనుట శాంతరి కపతిపోష+మున కెంతయా యౌచ్చితిని పోషంచినది ఇ క హరిహరు లిద్దటు నటశిరోమణులు ఇద్ద నాటకము గదా ఇది అనాటకము తాను చూడ వీలు గా నందున తవ ౯ మైన జరిప వలయు సని జనమేజయుని తహఅబా ఇట్లు చక్కని నాటకసంవిధానము నంతను

లశ ఆ ల్తంబాలిఎ ఆ౩ము__2ఏఆ రసనత్తరిదు. గా శ చిన్నిగీతపద్యమునందు. వ్యంప్పరీతిలో ఇమిబ్బనా. డక్స్మిష్ణశ్లే, ఆమరీతిని నాచన మజియొకవిశేషము హరిగారు డ్దణూా పైకి కం బడుట నఓటనయే యధార్థ మస్ట్రది కాదు వా సవికమూవా రిద్దజి కైక్యము (శుతిస్టృతిఎద్ధము ఈపకదడుర హస్యము వొధించుట కై వా శేతదంగములు గా జరఎనవె ఘంటాకర్దుని కగు మోక్షఎర్జఎు ఎ త్రవౌదుసతోడి (్రకృష్ణునిక్షై లాసయా[త్రాతపశ్చరణాదులు అవి పరమార్థములు పూ = అనెదిభాదిబ్బ త్తాంఆసూవన /హడ ఇందుఎలన జరగినది. [అమాలక దుగు సీఏ బన హరి మె లంచు వబారుండు మే లనుము వీర వెషవము. పీరళి వము వాదులాడుచు సోమననా డు వెట్టికలలు వేం చాల లోకోస_దపకారులూ సంయటను స్ఫురింప జేయు సనపచ్చును ఎత్హా_పెగ్గడయం దీపస్టన ఇన్టిం.న కానరాదు ఆంని కాలమున కట్టివివాదనులు లే వెమో అలం ___ పఠికరాంకురము. [నాటకంబు (మొ) సాభిపాయములు] క్తి సమ్మితత్వము (మొ) గుణములు విదగ్ధఖజితి ర్యా స్యా దుక్తిం తాం కివయో విదు యావిదర్ధసదత్పం తు సమ్మితత్స ముదాహృతమ్‌ అబుంతివి విని లక్షణముఎ వ అనుటయు వై ళంపాయనుం డాజనమేజయున కి ట్సను 2 నార్షనుండు రజతా చలంబునకు నరుగుటయు. _ నద్దేండు నిశ్చలతళ్ళరణంబున నుండుటయు నజ్యభుని దివ్యమ.నింధర్వ దేవతానివహంబు చూడ వక్చుటయు నచ్చట హారుం డానారాయణునకు వరం బిబ్బుటయు నయ్యిరువుర యేకత్వం ౪ ఎకల లోకంబులు దెరియుటయు. 6 చెలియ జిచ్పెద నాగర్జ్మింపుము 2౧ అర్జ ___ అనుటయున్‌ (అనుటలొ జనమేజయు డు కర్త వైశంపాయను డ ఆ జనిమేజ యునకున్‌ = జనమేజయు9ితో ( ఆ కథలోనియీతని్నిసంద్ధిని చెప్పును ఇట్లు అనున్‌ [అనినఎధ మేదో చెప్ప బడు చున్నది] జనార్దనుండు (శ్రీకృష్ణు డు. రజత +- అచలంఎ నకున్‌ = వెండికొండకు (శైళలానపర్వతమునకు.అరుగుటయును ఆ+-దేపుండు = ఆస్పామి (క్షర్త్ర నిశ్చల _ తప + చరణంబునన్‌ == చలనము లేని (విషయా౨కరవిక్షేషము లేన్సి ఈ శ్వ*రోపాసనమును ఆచరింఎటయందు ఉండుటయున్‌ దిన్యముని *ంధర్ప దేవతా - నివ ఇతపస్సు = భి వదుపాసన _ ద్చిషత పరాఎఎషు రేష కలభువనాభితాఎన (కొన్త కులిశకరవీర్యబలా నృదుపాననం వివాతవాన్‌ మహ త్తస (కిరా 2న శిశళ్లో ఏ మదుపాస నమ్‌ = మదారాధనమ్‌ _అని(మిల్లి )ఉపాసనాళబ్దమునకు ఎషయా న్తరప౦ిహారేణ ఏక ధ్యేయ

మందరిసూఅము క్‌ల్‌ హంబు = దేవర్షు ఎగుక్కుయు (నారదాదులయొక్కయు) గంధర్చ్పులయొక్కయు (దేవగాయకు లగు బోబోబూహూతుంబురాదులయొక్పుయు అనుట దేవత లయొక్కయు(ఇం(గ్రాదులయొక్క యు) సమూహము ఆ విభునిక్‌ = ఆ్యప్రఖుని (ఆ జగన్నాధ? _ అనుట్స చూడన్‌ విచ్చుట యున్‌ అల్బఎన్‌ హరుండు = శివు టు (కర్త ఆ _ నారాయబనకున్‌ (ఆ - ప్రంద్ధివాచక ము నారాయణు డూ (వద్ధి చెందిన '్రుకృష్ణునకు అ అనుట) వరంబు ఇన్చుటయును = కోరిక తీర్చుటయును. వరో ఒనీష్టే దేంతాదే. (విశ్చ) గోబఫీవర్టిన్యాయముస ఎర శబ్ది మిఎ లవవాషరూ(డ మర్టమూా కలది ఆ + ఇరువురి _ ఏకిత్సంబు = ఆ ఇద్దజయొకగ (ఆ ఇట పూణ్యార్థికిమి జగత్పాజ్యు లగు హరిహరులయొక్క అనుట ఐక్యమును (అ భేదమును సకలరోకంబులున్‌ = (అల్బట ఉండి అండణు జనులను | లోక స్తు భవనే జనే (ఆను )) తెయుటయున్‌ = తెలిబకొనుఎయును.. తెలియక. చెప్పెదన్‌ = తేటుడు సస్లా (విశవపడు విధము) చె ప్పెదన్‌ = చెప్ప గలను ఆంగర్షింపుము 2 వినుము తా _. వ్చైశంపాయను డు అన్ను చెప్పు దుని జనమేజయు డు అడిగిన వెవో ఏవించి సని నన్నిటిని వచించెద నం వాని యన్ని_కిని గల ఎరిమార్థము . హరిహరాభేదము ఒఎకులకు తెలియ జేయటయే అ౦ దాగూూ దాని నంకను సీకు విశదసఎచెద నను చున్నా షు బే (తిపళ్చర *ంబునన్స్‌ ఇది (వీరే తింశా పా వావిపా తపశ్చరి ఇం౦బులన్‌ (అన్సి ఇది పారాం శ్రీనాధ ౨ తన హరవిలాబమునందు. శాకాటోరు డు నిర్దితేంద్రియు డు పాషాణ్యాగతల్చుండు నై నాకేశ్వఎయనందనముండు సలీపె న్నాన్యాపకొరంబులన్‌ వాకుం జిత్తము దిహమున్‌ సరియ కా నానాతపళ్చర్యలన్‌ వ్యాకీర్రోరగబంవాభల్లు“లుయాయాథీల శ్లైలాటవిన్‌ (78 అనుచున్నాడు శా కంసారాతి ము తామ రారినంక [క చ్యాదముఖ్యాసుర

ధ్వంసాపాద నవీతకంటకవతిన్‌ ద్వారావతిన్‌ రుక్మిణీ

వస్తుని చిత్త స్థిరీకర+మ్‌ అనెడి యర్థ మిచ్చినది (స సం) ఎరిమెశ్సరుల యీయారాధన మెట్టిదో తెలియ. జెప్పుచు శివునియందు దీనిని కాదా ఎటు వరంచినా మ. మనో నవద్వారని ఎద్దవృట్తి హృది వ్యవస్థాస్య సమాధిపళ్యమ్‌ య నుఇరం కత్రవిదో విదు గ. మాళ్మాన మాత్చ న్యవలోకయ _న్తమ్‌ (కమా శస శ్‌0ిల్లో నిశ్చలము అనువేషజముఐలన సోమన గంభిరము గ” మహాతపను (వహోపా న్స ఇది అగుట కెలిఎనా డు (౧౦ హ్స్‌ తి తోపాస్య దవాదేఎం శం రష్‌ అనుచున్నది

ర్‌0 ఉ తరిబారి ౦శము__2ఆ అణాల హంబఎహాంమృ/ణా లహారి గుజవ ధ్బసాారి క౯సారు డ్రై సంసారార్షవసారమన్మధన ఛాసారంబునం చేం గాన్‌ 2౨ అవ ___ తె లాసయ్మాతకు గా రుక్కిలీపుత్రవాంఛను పదింస బోవుచు తదినుగుణమూా రు క్మిణీక్సష్ణుల శృంగారమును వర్షించు చున్నా డా కవ వై శంపహాయనునిముఖమున అర్థ _ కంస గా అరాతి = థ్రీకృష్ణు డు (కర్తృ ముర + మర 1 అరి = నరక _ (కవ్యాద - ముఖ్య + అసుర ధ్చింస శ ఆపాదణ - పీక - కిం-కవతిన్‌ = మురాసురు డు (ఆమరారి = రాక్షసు డు సరకు డనెడి రాక్షసు డు (కివ్యావో ఒ్యసప ఆళర (అఎఐ్ర) (వ్య) సక్వమాంశమును (వి ండిసనమాంసమును) తినువా డు (పక్సమా 6“ళబ్దము ఉంపదము కా గా అద ధాతువనకింపె అణ్‌ఎత్యయమను సృషోదరాదిగవపారమున జే పక్చిటూాంన శబ్దమునకు (కిన్యాదేచు) (చూ కౌమువ - (క్రివ్యె వ (8 269నూ )] ప్రధానులు” కల [ముఖ్యులు = ప్రధానులు. నా క్షీ ప్రధానం (సముఖ ,ప్రబర్హ(ప్రవరోత్తమా ముఖ్యవర్య వరేణ్యా శ్చ (వైజ్‌ రాంసుంయొఇ్కం నాశమును కలిగించుటచేత (నశింప జేయుటచేత _ అనుట్స పోయిన (తొల గిన్స బహుశ్యతుపులు కల దైన | కంటకవతి ఇట వతి (ను తుప్‌ ప్రత్యయము భూమార్థము వందు (బహుష్పనునంద్యువచ్నినది (గోమాన్‌.బహుగోవ్పలు కలనా డు ము శ్నగువానియందువల్సి భూసునిన్దాటలళంసాసు నిశ్యయోగే ఒకిశాయనే 0 సర్గే ఒ శ్తవివక్షయొం ఛవన్ని మతుజోదయ (అలి వార్షికము ద్బారావతిన్‌ = ద్చారికయం దు రుక్కిబ్‌ సాంబ - బోర = మృకాల హతి. భుజమధ్య = న్మా కౌానారు డు = రుక్మిణి అనెడి ఆడుహంసకో కూడిన (భుజనుధ్యస్ఫార కానారముతో దీని కిన్నయము) వుత్యాలదండ లనెడి ( వీరో ముక్తానలౌ యుధి (మెదిల)] తామరతూండ్లచె [ అధా ఒజ్రయాం మృణాలం బి సమ్‌ (ఆమ 0) కొహర మై నక్షస్థల నునెక్తి [భుజమధ్యము=న ష్య ఎసు (ఎుజము లనడువు ఉండునది) సొమిత్ర్రిడా తదను కంససృడే “వైన ముక్థాస్య న్యమశిరసం భృశ బూలిలిజ్ల రూ ఢేస్త్రజ్విత్స హరాట్రు ౩కర్క-+న క్లీళ్య న్ని వా ఒన్య భుజమధ్య ఎర్భలేన (రఘు 85 చి న జే స శ మెస దనుఎ అర్థఎద్ధము (ర్భారము 2 విశాలయి విశాల యిరు విచ్దర్హం విపుఎం పృధు బం సృదు స్ఫాంం _ (వైజ) “రు కఠవాడూ [| కొనారంసరి సర (అము )] ఇ 22 ఎండి (మువ్యాలదండలకో అంంకృత మై యున్న శ్రీకృష్ణుని ఎ క్షస్టలమునందు హంబ

ఎఎందచర వాతిము త్‌ పద్మ “రస్సునం దున్ని ట్లున్నది రుక్సిజ్‌ అనుట సంసార -- అర్హవ సార మన్మథ _ సుధా + ఆసారంబునన్‌ = ళఈ షణ(తియముతోడిా ర్శస్ట్యము అనెడి సము(ద్రమునందు [దా రేషణ పుక్తేషజ ధనేషణ అనునవి ఈషా(యము ఈషణ్యతయము అంతు పొంకు లేని దగుటనలన _ ఇచి కలార్ధస్థ్యమునకు (కా పుదమునకు) సమ్ముద్రముతోడి పోలిక] శేస్టవస్తు వైన [సారము = (ఎస్టవస్తును - సారం రసానాం తు ఘృతం ఫఘృఆసారం బాకిం చ యత్‌ హుతస్య హోరిం స్షర్షం చ్‌ స్నర్షా తారం తు యోత అనిఅ పు (మూ హం. విపి )] (ప్రేమాతిళయ మనెడి మన్మధు 2 కామాధిష్టానదేవత అధిష్టానమునకు త్చేవ

ఠి తకు అభేద మగుటను మన్మథ శబ్దమునంం కామో. దేకము (0వేమాధిక్యము. అర్జయి. మన్మ థ కామచిన్హాయాం. కఎక్టే కసుమాయుధే (విశ్చ) ఇచ్చట కామవిన్త = కొమో(దేకము అని టీక కామము = బ్రప్పపషుల సరస్పర్యపేమము ఆకు జతో మకుష్యాడాం శ్రీ జాం చ ప్పయిషేషు నా పరస్పరళృ్ళత న్నేహ కామ అఫభిథీయకే అని (న సం )] అమృకనుహాఎర్ష మందు (అమృత్యపవావామునందు అనుట [ ధారాసంపాం ఆసా (అమృ] తేలగాన్‌ = ముని గి తేలు చుండ ా (ఆన్మయకతో ,కీడింయ దండా అని ధావము తా -- శరకజరాంంఏశిశకుపాలకాలయననక ంసాది పదిల శ్యతువర్ష మంఆయు నశిందుటవలన ద్వారకకు శ్యతుభయము చాల సెశించినది అందులకే (చాలవజకు) స్పస్టమానను డైనాడు శ్రీ కృష్ణపరదూత్మ _ కాషుము నాల్గుప్పరుషార్జములలో ఒకటి దానివి కృతార్థత చెందించుదు రుక్కిణీతో వినొదించు చున్నాడు నే డి క శ్రీకృష్ణదేవు డు చాల విశాల మైనది (శ్రీకృష్ణుని వతస్థలము అది ముత్యాలబోరములచె అలంకృత మై యున్నది ఆహారములు తామరకతూంత్రయ ట్లున్నవి వానితో అలంకృత మెన యావ బాత్ముని విశాలవక్షము ఒకపెద్దసర స్పనునప్లు రనవచ్చు య్‌నా ! ళం

చున్నది ముత్యాలదండలకోడియావ్యృాదయము తామర తూంత్షతో అలరారెడి పద్మవనము హం ఎకిట్లు కామోద్దీపకి మై. మక్కువ కలిగించు చున్నది రుక్కిణిఎవోదేవికి అందులకే ఆమె హం గ ఐనది హంఎయట్లు ఆమె అందు (క్రీడించు చున్నది ఆమెతో కానును కామ మనెడి పరుషార్థము ధన్మము కా గ పేమామృత_స్రవాహమున ముని గి కేఎదు నుహానంద మనుభ విందు చున్నా డు కృంారమూీలర్హి (్ర్రుక్పొష్ణ్టనూర్తి విశే __ (కంటకిఎతీన్స్‌ న కర్మధారయా న్మత్సర్టీయ అని మతుప్ప్యయము కర్మధారయ మునకంటె రా గూడ దనకాదు సర్పధనీ అనెడి మహిభాష్యపప్రయోగముపలన దీనికి (పాయి కత్పిమె నచింప బడినది కనుకనే మనొరచు నీలరూసవవ్చట అకుట జరగినది మహనీయ

58 ఉ త్తరహరినంశము__£ఆ సౌభాళ్యవతి ము న్నగుపయోగము ల్నివె వావిలొపల సౌందర్యవతియు మాఎనతియి మహనీయసాభాగ్యవతియు నైన (దారి 8%) మొ కంటక శబ్దమునకు కద (అల్బ) ఛతువు అనెడియర్థమునే బహులము ా నిఘంటువు లిల్బ చున్నవి [(కప్టక ఆఅదళ్యతా చి వాట్‌ (విశ్వ) కజ్జకో న బ్రయాం తృ్యదశ్యతౌ (మేది) రోమాళ్ళ్చో ప్రద్రళ్యకౌ చ కిజ్ఞక (వైజ) (మొొ ఐనను ధర్మకంటకు ఉ. రాజ్యము నిష్కంటకిము. ము న్నగువోట్ల శ్యతుమా్యం పర మిది అనుట అవశ్యంథాదవి యిఖ్య శబ్రముగుబన్త ఇచ్చటి కింటకళబ్దము శ్యతైమాఆప ది ల లు ౧ ర్యాయ మనవలననదె నరకాదుఎ బలవచ్భతువులే ఐనను సరమాత్మిదృప్బవో త్విణ_ప్రాయులు వా రగుటనుబస్టి అల్బశ్యతుపు లన దగినవారే వా రగుదు రని కొంద అందురు (హారమృుణాలహార్స హరములు తెల్లనివి తాబరతూండ్లును అపై దీరములు తెల్లనివి దేవెళు డు గా భగ ం ఖు చి శ్వీతవసు్కుపసంగమునందు. నహోర్తనాఖ తం త్సబ మృణాల ఎకళా హంస బక క్లైరవ చామరమ్‌ (కవికి శ్లే. ల్లో అని వీని నుదాహరించినా డు కాన వీనికి సామ్యము శ్రీకృష్ణుని వక్షస్థలము వోరవరితయు.. సశజ్ఞద(క్రం సకిరీటకుక్ణుంం సఎతనస్తం సరణరు "'హీక్షణమ్‌ సవారవక్షస్థలకొౌస్తుభశ్రియం సమామి విష్ణుం శిరసా చతుర్భుజమ్‌ (అని ఆశమము) నృుణాలములచె సరస్సు అలంకృత మగుట కాదంబరి పెర్షించినది ఇ ఉక్కణ్ధిత మివ నృుణాల వలయాలజ్టిఅమ్‌ (అద్చొదసరోనర్జన హంనలకు పద్మములతోడిసకస్సులు కా మోద్దీసకములు అవి అక్కడ విహరించు చుండును బుతుసంవోరకొవ్య మి ట్లను చున్నది _. సోన్మాదహంస మిధునైై 6 సొభితాని సృచ్భప్రపుల్ల కమలోత్సల భూతాని మన్షభాతిపపనోద్గతవీచిమాలా న్యుక్కబ్ధయ న్ని సహనా హ్కృదయం నరాంణ (శరదృతువర్ష్సన 8 ల్లో) (స్ఫారకాసార) ఇ ట్లనుటచే ఉపమేయమందు (చుజమధ్యమునంద్యు వైశాల్యము చెప్పక చెబ్బన జ్రైనది దీనిని బని (శ్రీక్కమ్ణునిప కలమే ఇది యగుట విన్సష్ట.) హృదయవై శాల్యము మహా పురుషలక్ష౯ము - వ్యాధోరస్కో వృష్కోస్థ (రఘ స జ్ఞా) ్రీకృష్ణవివక్షస్థలము గోభ్దావంతి మెవై శాల్యము. కల దగుట మాఘకవి ఇట్లు వర్ణించినా డు కపా_వి ఎరిమనార యా ాావ్‌ బాప మోర స్టలబ్ధత శ్రీలలనిన్య తన్య _ఆనస్టివాశేేజనా బధభూన సర్పాజ్గాజి న్యప రైవ లక్ష్మీ (గక తస తల్లో). రుక్మిలి లక్ష్మి యగుటను నక్షస్టలాశయ మై చకీడించుట బొవిత్యముకు పోఎంచినది - రాఘనక్సే ఒభవ తీఠా రుక్మిణి కృష్ణజన్మని అని (ఆగమము) (సంసారార్డవళారమన్న థసుభాసారంబునం దేలాన్స) - రుక్మిణిని హంబాా రూఎంచి శ్రీకృ ళం షునినక్షమును పెదసంసు గ (ప్రదరి ౦చుదు ఇ ట్లనుట స్పరుషాయితము ను స్ఫురింఎ జేయుచు (వర మ!

బచిఎటం వొతిము ర్‌$ అధరచుంబశాదులనలని యాయాన ందానుభూతిపారవళ్యమును అతిగంథీరముా తెలుపు చున్న దన వచ్చును సుభాఎత్యతి తి ఇ ట్టు చున్నది = ఉిర* నిపతితానాం (సక్తధమ్మిల్ల కానాం ముకు లితనయనానాం కించి దున్మీలివానామ్‌ ఉపరిసురతి భేదన్వన్నగణుస్హలానా మధరమధు నిధూనాం థాగ్యవన్త _ఎవిన్తి (శృంగా 25ళ్లో ) ప్రైల్లోకము నంతను సంసారార్టవసారమన్మధసుధా సారంబుగన్‌ _ తేల న్‌ అనువానిచే అతిగంఖీరిముగా సంగ్రహించుట సోమనాధునియనితర సాధారణ(ప్రతిభికు జౌచిశ్యపారమ్యమ.నకు నిదర్శనము నాయిక _ అనుకూల కాను౩త్త్వ కుళల్సు వితకంఎకనతిన్‌ అనుట నాయకుఠియంము కామానుభూతి కై నపబలోత్సాహమును సూచించు చున్నవి అలం ___ రూఎకము (ఏకదేశవ్నర్తి రుక్కిణ్‌. హంసి హారములు. మృణాలములు భుజమధ్యము కాసారము _ అనుట బి్చే కంసారాతి _- హంస అనుట గమ్యుముగా (తెలియ నగునదా) అగు: చున్నది = య (శ్రావయవనిరూపడా దవయనినో రూపణం గమ్యుతే తి దేకదేశవిన _ర్హిరూసకమ్‌ అని లతణము సంసారార్టనము అసునో నిరవయనము య (త్రావయనినిరూసణమూతే కవి సంరనృవి(శా న్ని త న్నిరరవయనం రూపకమ్‌ అని లక్షణము ఎ యమునాతరంగదడోలాధిరోహాణమున డంబు మీజెడువ రాళంబువోలె వారినీలమణిమనోహారమందిర_స్తృంభ ముల వికోదించుకీ ల్భొమ్మవోలె దళితనీలోత్పలదళ డామనంగతి గొమరారుబంవ గిగు త్తివోలె దరుణతమాలపాదపళిఖా శ ఖం 'జఇలువారువం రాచచిలుకవో లె గి బారిజాతగోవర్థరోత్చాటనమున బలిమితొడ బే.నమెంర వై రిబాహుయుఇము తెన్న గా మన్మధాంబుధి దేు చుంజె రమృగుణమణి రుక్మిణీరమణి పీతి 23

60 ఉర హరినంంము____ఆ అవ ___ (క్రీడాసర్య్‌శాంత లైనరుక్మీణిని (్రీక్కష్ణు ౨ అనకౌ ఏయంము వేస్చె అనేంవిధయిల లాలించుట ఇందు -చింఎ బడదు చున్నది. అర్థ __ రమ్య - గుణమణి 2 అందము ర్లైన (ఆంర్షక.ఎ వైన “ంకోషంరిదు దైన) సుగుణములచే (శాందర్యిసాశీత్యాదులచేే తలయందు ఎేస్తురాలు: ఐ రుక్మ రింణీ=ు రుక్మిణి ఆనెడె బ్ర (రుక్మిణిదెవి అనుట) సుస్టరీ రమశిరామా అమ పారిణాాం గో వర్ధన _ ఉత్పాటనమునన్‌ = పారిణాల మను దేవతావృతముయొక్కయు గోవర్డిన మనెకి సర్ప తముయొక్కయు [కర్మషష్ట్యం౨ము లివి. పారిశాతగోవర్థసముంను _ అనుట) ెల్లగందుటవేక బలిమి. తొడఎు = సర్గాకిమముశకు ఆలంకారము (భూషణనులు అడరు భూష+సంజ తో తొడగు తొడపు మిన్న సౌ మ్మనంగను (ఆ6 భా2 47) (పర్మాంవ మును (ప్రవాశింప జేయునవి అనుట ఐన మురవైరి = బాహుయుగము = శ్రీకృష్ణుని రెండుభుజములు (కలఎ యొన్నరెండుబుజములు (శ్రీళృష్ణునికౌ గిలి . అనుట తెప్ప - కాన్‌ = నౌక (ఓడ అగుట్లూ[ఆంభా తేసనా జెప్ప నా దేవక యన గను బవామధేయంబు పరగు ముండు ( 58) అని దీనిని ప్లఐవము ా (తెస్పకొయ్య ాా వచించు చున్నది తెప్పకొయ్యతో స సముద్రము దాఎట దుష్కుర మను చున్నాడు కాళిదాసు. తితీర్షు ర్దుస్తరం మోహ దుడుపే నాజ శ సాగరమ్‌ (రము క £్లోో (అన్సి ఓడ అనునవి దిని అర్జాంకరము. అంజ నాపుతు డన్‌ బంతెప్పం గొనికాదె చాటితి విపక్సాధోధి (ఆ రాం70 ఇజ్తే లీ నే (చూ భార ఉద్యో గ. (మె )(చూ సూ ని (గ్రాహువులు అండు చా వి చేతులు లప్పట ఇమజళబ్దము రిల్న ళజ్దఎర్యాయను రిబ్నం క మశణాఎఎ (ఆమ) రణ్న ళబ్ద బి వ్‌ మ.నకు (న్పళాత్రి( ష్టార్టుత్స ఎయింఎయిట లన మణీ శబ్దమునకు హూడ్ష ఆయర్థము ఎద్ధము కాంతామణి ద్రైవతడుశ్‌ యి న్నగువోయిలం దిశ్చియర్ధము పయోగంద్ధము అవోబలపతి ఈఇషయముకు విశదప౨౨నా డు అభింలోకొధ్యకు నారాజమణి జూచి సం.జలోచన యీ కాంతాదుబి = నశిర్జ్పియో రిళు _క్షే. యద్కఎ మణీ బ్దస్య రత్నశబ్దస్కేఎ. (శేష్టపరత్స మఖి ఛానే వమాపపొదృతే తధాఒఎ మణీ ర్వృయో రజాకజ్ఞస్తనే రళ్నే ఎ. ఇడ్వాద్యు తె రత్న పర్యాయక్సేన తద్బాదకత్స మవ్యావాతమి న చి పర్యాయ్యగహ * మరూఢిమ్‌ ఇనాం దిఎర్యా యాజాం వాసవాదిళబ్దానా మఎ. తాదృశత్సేన (ప్రాబూజీకై ర్లొవాణాత్‌ (చూ అహో శవాం స్ఫో రితి సూ(త్రవ్యాఖ్య్ర)

. ఎఆ౦ందిరబబొాఆ ఎ ఢి ఓడతొడిపోలికను తెలుబును ఇఎ శ్రీకృష్ణుని కౌ గిం యమట బాహుయుగమున కైన పర మార్థము ఏయముూా ఆరంగ డోలా.-అధిరో వాఎదునన్‌ = యమునానవియొక్క అల లనెక్షి ఉయ్యాలను ఎక్కుటచేత (ఆయ్మొల నె అం దుండుటిచేం _ అనుట) డంఎ మీజెష్‌ _ మరాళంఎిపోలెన్‌ == కాంతి అతిశయింమ చున్న (ఎక్కువగా (ప్రకాశించు చున్న = అనుట) [డంబు = కాంతీ డంయినా గను గాంతి డంబము నగు (ఆం భా 844 మీఐ =వృ ద్ది జెందు మీజె హెద్బరి3ను పెరిగెనన గ వృద్ధి జెందె ననుఎ రాఖ్యలు (ఆంభా 8 8%) (మీజెడు ఇట ఎడు నర్ణకము వ ర్తబూనకాలికము _ యోశములు భూ3వ_ర్హ్తమావకొలముఎందు 'ర0డింటను కలప వృర్షమానమునకు ఎ ఇగ్గజములు మిన్నకయును (యొగ్గిడు నుత్తమతురంగ ములు బాష్ప్రజలం బగ్గలము విడుచు చున్నవి దగ్గెడు రణము లేక తడ ఐడి పడగల్‌ (భార విరాశ శిగ్ర(మొ ఎభూతకాలదునకు తడ బడ బడియెడుంవమును ఐడి కాలెడుకవము లి పచుదెజ గుల (న * గురవమును దిలయను 1డుొని మోయించె నుకవరాయోళ్ధితి మై (ఆది 22 1 (మొ దీజ్వ దనరెడు సారా టృలి కాలంక్కతి బొలెక్‌ (శివ 2 480ఎని గ్రీనా ధుడు” = హంసయట్లు [ హంసో మరాళో నీక (వైజ్ర] (శ్రీకృజ్ణునిన టి నున్నరు క్పిణి యమునయందలి యలలయూయెలలయం దున్నిహంసయ బ్లున్నది చుజమథధ్యమునం దుంచి (శ్రవపడి యున్నరుక్శిణిని సేద డేజగా తనవా స్త్వములతో శ్రీకజ్ట డు వీచు దుండుట ఇందువ లన సూచితము విసరునప్పుడు చేతులు అయి నిఎ కచలాడుచు ముందునకు పోవుచు వెనుకకు వచ్చుచు వెనుకకు పోవుచు ముందునకు నచ్చుదు. కూడుదు వీడుదు (ఆలలయ ట్లుండ్రి ఉయ్యెల యన నగు చున్నవి యమునాతిళంశము అనుట ,శ్రీకష్తుని బాహువులు నన్లని నగుఎను తికా మ్యసంఎద్ధికాకు]*టారినీలమణీ.ను కాహర మందిర _స్తంభముఎన్‌ = (పొదు! బన) ఇంధద్రనీఎ మాజిక్యముఎచేత [ హఏ ర్భాతార్క-చ న్హ్రేన్హ్ర యమోపేస్ట్రమరిచిషు. (విశ్చ్ర. ఆందము లైన గృహ_స్తంభములయందు [మిన్దిరం నగరే బారే మన్దిరొ మకరాలయే (దిక్ప)] వినోదించు _ కీర్చొన్ము + పోలెక్‌ = (క్రీడించెడి మరదొమ్మయల్లు [(ఇంద్రనీలములుఎతో

• నీలమజి అనక వారినీలమళీ అనుట మూనీలము అని తెలుఎుఎకు ఇన్హ్రనీలం నుహానీలం వైడూర్యం వాలయజమ్‌ (వైజ) మవోనీలముఎ ఎంబాళద్భీఎమునం దుదృ వించు మవోమణులు ఈమహామణులు చాలవిలున కలవి బీశిని ఎహారాజులు ధరింతురు శ్రీకృ

గా ఉ త్తిరివారిపం1ము.__2ఆ ధగధగలాడు చున్నసౌధస్వంభములయం దుండి ఎటు (తివ్బన అఎఎ తిరుగుడు ఆడు చున్నయం (కపబొమ్మయస్లు (లుష్లు డు తినబా “దుల సఎఎబి నుంచి తినయింల్య నచ్చినట్లు షఎనఎటు తిప్పుడు వినొదిందు చుండ రుక్కిజియు తదనుకూలయి ” తిరుగుచు ఆతనితో వినొదింఎ చున్నది ఇం నఎ (తిప్పుచు (శమజలాదుల దుడుగుచు ఒఎంగురు లవి ఒక్క జేయుట _ స. మొద లగునుసవారములు జరపుట (అది నెపముా ఒలధుచుంబనాదు లొఎల్బిట్స ఇందుమూల మున సూచితిము. (దబ _స్తం,-ములతో బలిష్టము లై స్టూలయు లైన మవావీరుల జాహువులను పోల్చు కవిరోక్యప ంద్ధము. ఉద్యద్దొస్తనృభడ్గమైటదరి రేణు. (ళా వాట్య విల్లో ) శ్రీకృష్తునిభుజములు నల్లని వగుటను ఇం(ద్రనీలముజిపయము లవి యనుఎ జంగ ది గంవములం నా శాం దు ఖచింము లై బంారుకీర్చొన్ములు వినొదింఒట గదివర్జా 4 బద్ధలు తెలి గకదాల కంబవంల దీలన బంగరుంఎబొన్మగుం ఎలక మెంబంగు గొచ్చనాలవల్‌ మెలబఎంచెడు కప్పురా-లో సల గల కల్ష“బ్బరఎంన్నెల జె గు గర ఊడలోన్‌ (ఉరా ॥& గ దళిత = నీల -- ఉత్పల దళ దామ సంగరిన్‌ (బద్ద లైన (౧కఎంచిన ఎ అనుట) [(దలికిముు దం విదారగా క్తప్రత్యయాంతదు] వల్ల గలుఎలజేకులతోడి [దళము దల ముక్సేధఖిణ్ణయో ప్త ఒఎ. (మెదిన్సి] దళముఎంటిది. (ఆకుఎంటిద్రి పృష్పదళము (పవ్చుజేకు) సాదృశ్యల..ణచేత నీలోత్పిలదలళశ్యామాం విజ్ఞిగాం నూ మజానతా బ్బదైఎ దశన పో రం స్చుకిర్లా సరన్పతీ (బిల్హణ.౨సూ క్రిఇఎవ్వావళ్సి (మొ ౧] దండయొక్క లా ఇట జ్‌ అభ చ్‌ లర ళు [దామజపుబ్బమాల అడే ఒద్ధా విరహదివసే యా శిఖాదామ వాత్సా (మేఘ ఉత్త 20ల్లో | కలయికతో (దండతొ చేరి యుండ టతో _ అకు కొమరు + ఎరు సంస గిగుత్తి పోలెన్‌ = అందము కల దగు *ంపె గవ్రూలద వృన్లు[ కచ్చన పత్తి యని గువి యన గుచ్చాఖ్య దనరు (ఆం ఖా వ్‌ శ్రీ 0] (నె “గదిగ లాడు గు ర్సియి లె యున్న ట్ర్రీకృష్ణుని మ్లుని బాహువుల చేతా మ్యచు. వాని కగు కాంతిసొందిర్వము లున్యాదృళము ల) వచింటచు చాలిత్చచును ప౦బృప్ట చెంచించు దున్నది ఎంహళద్చీఎ ఎణులు ఆఅఎర్ల ములు నుబారాజులు న! వానిని ధరింతు రనుటకు వాంవివాస మస్తు వచించినది ఎండువాఢిర్లిరాధాడి పట్ట౯దుల యధి పతులు మౌ _ దాల్బరత్నాంకరంటు లవచి (త్రిిరాంతకానీఅయానపాత *ంబాక్పీప మండల క్షేతిజములు. (హలీ ఎలి 28పు మవోనీలము = ఎంహళవ్వీపమునం దుదృవించిన యిం్రనీలమజి ముఖేన చన్జ్రకాన్తేస మహానీల్లై శృిరోరుహై (సుభా ళృంగా ల్లో) ఇట ఎంహల స్యాకి రొద్భూతా వవోనీ౮ాస్తు తే స్మృతా లని అగస్త్యుడు (అని వ్యాఖథి

నమందరసవబాతిము (08 జచాహువు లొకటితో ఒకవి కలన సల్హిగలువలదండయ ట్లున్నవి అబాహువులచె గాఢముగా కౌ గిలింప బడి వానిపై ఒటగి వానితొ వా త్తిొని యన్నరు్కుణి ఆదండయందు మనొహరము గా (ుకళించెడిసంపె గగు త్తిగా కానివద్చు చున్నది ఎంపె గ పచ్చనిది అది సీలమణితో కలన ఎప్పుడు వింతళోఖ నిచ్చును దానిని వచింబుటకె కొమరారు అన బఎనది రుక్కిజ్‌ పచ్చనిదేహ కాంతి కలిగి ఉండుటసుజేఎ అత్సామ్యానున్నకె సంపె గవూవు గవాంప బడినది గుత్తి యనుఎ ఆమెయనవియఏసం బాతిరూఎ మగుదేహమును న్ఫురింస జేయిటకు సంగతిన్‌ అనుట గుత్తిలో పూలకలయికియన్లు అంాంగన మ్మే లనముకో _నెనవారియేకీ భావమును తెలుపుఎన [సంపె గ ఎచ్చవిది. హరింద్రారోచినాలీతి గన్ధకే దీసచన్నుకే అని ఎకపిర్ణవస్తుకళథనమునందు దెవేశు డు తరు+ = తమాలపాదస - థా = శాఖలన్‌ = నూతన మైన (అప్పట్‌ కల్పుడు బయళలుదెజిన్న (చాలకోనులను లైన _ అనుట) [తరణ స్యా న్నవే యూని (విశ్వ )] (8ఇతో దీ? కన్నయము) చీ కిటి చెస్టుయొక్క[ చీకి మా నన జెల గు దమాలంబు (ఆం థా 25)) అ్యభాగముం కల (శిఖా శిఫాకేకిమౌళ్యో ర్హ్బాలాళాకాగ్రమొళిషు (నానా )] కొన్ములతో చెలువు ౨ ఆరు _ ఒప్పెడి నలరాన* _ చిలుకళ్లి పోలెన్‌ = మన్మధునియొక్క (మన్మధుని వాహన మైన అనుట చిలుకయబ్లు ((శ్రీకృష్ణునవేళ్ల చాల కోమలములు ఐనవి

• (విలరాచ లజ్బంరొజు = మన్మధు డు నంపు = కాకుము (శామదేవు డనుటు రాజ శబ్దభసము రాచ దీనికి శబ్దళక్తిని బస నమాసమునందే (పయోగిము వలరాచరాచ వారు (మొ ఏ చొన్ల కామచేవస్పామి అనుట క్రైన వలరాఎదొర అనుటనంట్‌ తెచు గుపర్యా యసద మిది ఇత్వర్థ మిట లోపించినది నంభావనావూర్యిపద కర్మధారియము లివి = అని అహోబలసతి వలరాచవారు ఇత్యాదివచన మిత్యర్థ్య లోపే. అని కవిశి హల 48సూ వ్యాఖ్య రాజళబ్దిభనము రావళబ్దము ఆం భా శత్తియసర్యాయముగా దీరిని విచించు చున్నది- రాచవా డన గను రా జన క్ష్ధియు డొప్పు (2 రి దెంతలయందును జాతులు కలవు మన్నధు డు క్షృత్తియు డగును శ్రీనాధు డి ట్లనుచున్నాడు - ఎంరాచరాచవారికి వన దేవత లొనర్బు సీరాజస్మపదీపాంకురంబులుంటోని (శృం న్వై 05) (మొ ) (లేడా (నభువులయం దౌవచారిక మిది శ్రీనాధునికి వలరాచవారి యందు మక్కువ యెక్కూవన ఈ(ప్రయాగసొందర్యి మునకు ముగ్గు లై. కివిాాఎవామహులు తామును వలరాచరాచవా రలికాత్షుకనువెట్ట గర గిన యల కనికరబ) జో. (మను 2 4) అను చున్నారు వలరాచ (ప్రయోగించి మార్షదర్శీ మహ ల్లి అనురీతి నింయమలకు దారి చూఎనవా డు మన నాచనయే నాచూచినంంలో

84 ఉ త్తరబారివంశదు.._2ఆ అందులకే అట్రికోమలాంగుకులతొ కూడినయాతని బాహువులను తరు*శమాలళిఖలతోడి(చిగురా బి కలకోడ్రి చీ కంనూ కుల కొమ్మ లను చున్నా డు వీ కటిమా కుల కొన్ను అనుట (శ్రీకృష్ణ నిహ_స్తములు నల్లరి వగుటను తత్సాదృశ్యబద్ధికి శ్రీక్చిష్ణుని వేళ్లు బాహుపులు చాలనల్ల నివిగా ఉన్నవి అందులకే (వెళ్ళతోడియాతని హస్తములను తరు-తిమాలపాదపళిఖాశాఖ లనుట జరగినది కొమ్ములతో బాహువులను పల్ల నముంతో (లే అచిగురాకులతో ) (వేళ్లను సదృళములు “ా వచించుట కవిలోక్యపఎద్ధము. విలసతి ఎజ్జస్భృపాలో సవకిసలయసంప్పమై రి వాబ్లళీలి కుసుమై రిన నఖరుచిభి విటపయుగలే నేవి బాహుయుగివేన (ఎమ కివి కళల్లో) చేతి మున్నివెళ్లతో రుక్మిజిచెక్కిలి ము న్నగువానిని పుడుకుటను (గబాంచి యుండుటను) ఇదిస్ఫు రింస జేయును నాయకుని శృంారిచేష్టలను కొన్నినిని యయాతిచరిత ఇట్లు వచించినదిం ఎజుందున గేలదుర్చు జె క్కిలి పుణుకుం గపుంగిటను గీర్కొలుపున్‌ (ఈ £ృయొ ) ఒకచో(దు థిత యగుురుక్కిజిని పెద దేర్చుుకెన శృంగార చేష్టలను భాగవత మిట్లు వరిం యా ట ౧౯ చినడి.. కమందళవారుకాల సృంతయుల విరి పొలుచుపయ్యెద గుబముల దొందుపజచి చిత మిగురొత్త నాయ్యన పేద. దేర్చివిగియ గౌ గిట జేర్చె నెమ్మొగము నివిరి (0స్యాం ఊఉ వశ ఏ శ్రీకృష్ణుని శృంగార చేష్టలకు (ఎయసడుచు రుక్మిణి ఆఎనితో మృదుమధురముగా చిలుక పలుకులు పలుకు చున్నది (అందులకే చియిక మైనది. చిలుకలు శాఖాాగములం దుండుట సప జము అందులకే శిఖ (గ్రహణము. విలరాబ అనుఎ _. ఆమెపఎటసలి శృ 0గార సర్వస్వము బా వాయన ఆ ఒల్ని వ్‌ న అన దగి (్రీక్రిబ్తునకి రామోగర్దిపందు లై కామ్మక్రీడలన (పేరేచునవా అయి ఉన్న వన్సు టకు) ఎన్మభ + అంబుధిన్‌ = (పేమ యనెడి సమ్మదమందు _ తితోన్‌= సంతోషముక్తో తేలుచున్‌ ఎఆ౦దెన్‌ = (క్రీకింయ దుండెను [ఇందు ఒకి వఎవముణా రుల ణికృష్ణుల దాహ్యసుర తము వర్ణింప బంన దసిఎచ్చును వాళశ్యా మాభ్యన్తరం చేతి. సురతం ద్వివిధం “తమ్‌ త (త్రాద్యం ఒుఎ్బనాన్షేషనఖదన్తవతాదికమ్‌ ద్వితీయం సురలం నాక్ష న్నానాకరణకల్స్చితమ్‌ _ అలినది కాఎెస్తము అలి గ! జ. అ తా __ మ్మ్యరోత వము జరప్ప పన్నారు రుక్కి బో శ్ర్రీక్చమ్ణులు అది తెస్పయుక్పవము మన్మధ (చలయంమ ఆలింకనాదులు చాల్మపాముఖ్యము కలవి వానికి బాహువులు ఆధారిములు తెప్ప యుతి వము వెలువులోనో నధను లోనో (చుజియెచ్చట నని సీళ్ల లో జరగును ఇప్ప డది మన్మధ (పేమ సము్యదమునందు జరగు చున్నది అందులకు (శ్రీకృష్ణుని బాహువులు తెస్పగా ఐవవి ఆం దుండి రుక్కిణి నున్నధు నారొధిందు చిన్నది మస్మెథు డు సొందర్యాధిష్రానదేవత

మందరనవాతము ళ్‌ ఆ (నఐున్మధు) మన్మధుడు మన్వుకృష్ణు దే ఆత౦ియారాధనమ ఈమన్మథారాధన మనవచ్చును [ తెప్ప _ అ్బో తేలెన్‌ అనువానివలన సూచిత మగు చున్నయర్థ మిది ఆతెప్పప్తై జరగు చున్న యీమహోత వము అనేకవిధములు గా రూ పొంది ఆరాధకురా లగు రుక్మిణిదేవిని అనేక రూపములతో రూ పొందింప జేయు చున్నది ఆయవస్థావిశేషములే అమెయం దిప్పు డిట వర్షిం స బిజు చిన్నవి (కీడాపర్యిశాంం యగునామెను తమసనడుము నుంచుకొని (శ్రీకృష్ణురిబాహువులు విసన కజ్ఞంల్లు వీచుచు కదలాడి జేయ చున్నవి అప్పు డామె అలలయుయ్యాలయం దూగు రాజహంఎయ ట్లున్నది (అన్ల్ర శై త్యోపవారమున వేద చేలనయామె (శ్రీకృష్తునిాహువులచే గాఢముూ ఆలింగత మై ఆక డు ఏవంకకు (తిబ్బన అఆవంకకు దిరుగుదు తద్వళవర్రిని యై ముద్దాడ బడుచు ఇందనీలనుశ_ స్తృభములం దున్న బంగారుమరబొన్ము యనునట్లు 1న నైనడి ఆ తరువాత ఆతనిబాహువులపై సవింాకము గా ఒటగినయామె గాఢమయుూా ఆబాహువులకో కలఎ యుండి నల్ల గలువలదండతో చేర యున్నసంపె గగు _క్రీయట్లు చూపట్టినది అనంతరము శ్రీకి ష్ణ డు తనవాస్తాంగుకులతో (పేమాతిశయ'యున మోము చెక్కిళు లని పుణుకు ఒండ సంతోష ముతో ఆమె మవ్నధొక్టిసకములుగ చిలుకపల్కులు పల్కుచు (శ్రీకృష్ణుని ఆనందింప జేయుచు (కొంజిగురాకులతోడి వీ క-(మాని”మ్మలయం దుండి యెలు గిచ్చెకి యొయ్యారపు జిక యన ఎైన్‌ది కట్లు ఇంన్రాడులను జయించి గోపర్ధనాదులు పెకిలించి శౌర్యసర్వన్పములు గా సేర్పడిన (శ్రీకృష్ణుని వాస్తములు నేడు శ్చంగారసర్వన్వము లె రుక్మి జీకాంతను మన్మథ(కీడలయందు ముంచి తేల్చినవి విశే ___ (చిలుకవోల్సె చిలుక ఆకుున్నె కలది పాలాశవర్షవస్తు వులలో సపలాకాకు కన్లైవాల దూర్వా బాలతృణం బుధ అని దేవెళు డు _ (కవిక శ్లేష తిళ్లో) రుక్మ్మిశి పచ్చనిది సామ్య మెట్లు అనుసం దేహమ్స కలుగవచ్బును. కాని (శ్రీకృష్ణునిాహువులకాంతుఎ ఆమె నాన తించి ఇం్యదనీలచుణిచ్చాయ (ఆకుసచ్చనిరంగు) కలదాని9 ఆమె నొనర్చినవి ఇంద్రనీలము పాలాశవర్షను కలది వంశాజ్కురొ వ్వర్రక్షత్తే న్హ్ర నీలార్భ్హుహయాదయ (కవిక శ్లేష తీల్లో) అనియు దేవేకు డ్లు (పారిశాత బలిమితొడి వైన్‌ ఇట్లనుట _ న్మ్యజా దఎ కరోరాణ్రి మృచూని కుసుమూ దఎ లోకో త్తరాణాం చేతా కో వూ విజ్ఞాతు నర్ష్యతి (ఉత్త చ 2అ గ్లో అనుటను న్ఫుంం ప జేయి ననపిచ్చును

606 ఉ త్తరిహరినంశ మ. __-3ఎ (పార8జాతగోవర్థనోళ్చాటనమున) ఫ్రీకృష్ణు జు పారిశాతమును పెంలించటను పారిజాతాసహరణ మిబ్లు వర్షించినది = సురలోకా భిముత్యస్రదానశదుతా హాయ ృలెం గంసఘ. న్మరు డత్యుద్ధతి దారిజాత ధరణీజాతంబు గోవర్దనొా ద్ధరణ(ఫ్రస్తుత మైనచా మున నుత్పాటించి లీలాగతిన్‌ గరుడస్కంధముమీ ద నిల్పి నిిపెం గౌతూబాలం బింతి న్‌ (4 ౨4) గోవర్డి నొద్దరణమును ఎడ్జా(్రెగ్గడ ఇట్టు వభించినా డు _, వనమాతంగము విస్ఫురన్మదికలాం ప్టంభశుంభద్దశన్‌ సుని రూఢం బగు[క్రీడ బంకజము నున్మూలించుచ ౦వంబుసన్‌ నజాజ 6 డవలీలమై బెజ్‌కి సన్న ద్దాగ్రహ_స్తంబునం గొని యె త్తైెన్‌ విపంాతస్యతసమకన్‌ గోబర్జనాది ందమున్‌ (హరం పూ 7 74 అ్యప్రకృత మైనను శ్రీమహావిష్ణునిమందరపర్పకొత్చాటనమును ఈపట్టునందు స్మరిం పకి తప్పుటలేదు _ (చూ హర ( 44 ౨)

(రమ్యగుణమజణీ = రుక్క్మిణిరమళి _ చున్మథాంబుధిన్‌ _- త్వెా దెలు చుండెం (అత్తి = జొ ట్లనుటవలన = కామము ఒకసమ్యు.ద్రమువంటి దని అందు ముని గినవా డు తేలుట కల్ల యని రుక్మిణి భగవదారాధనాదిరమ్యగుణ మణి కావున ఆమెభక్తికి (తి చెందినపరమాత్మ (తనదాహు యుగము తెప్పగ్భా అభయహ_్త మొస గి ఆసమ్యుదమునందు. (మును గ కుండ తేల్చెను (మోహ మావరింప కుండ ఆమెను కొపాడెను అన గా-ఆళ్చారులట్లు _పేమము భక్తిగా మలచి సరమానందముతో త న్నినుభివింస జేఎ తిరింస జేసెను,అనుట గంభఖీంయుగా నూచింప బడినది ఇది ఇల్జిగంఖీరశయము. కలిగి యున్న దకుటను ప్రై పద్మముతోని = పాద్యసణామ్మకియా (పారం-ఎం ఐబగువకక్తి గుచ్యులింహాస్తాంఛొజ మై యి ట్లనున్‌ అనుట చాల కంభీరము " తెలి య జెబ్బును

(ర మ్యగుణమణి) య (తాకృతి (ఆ గుణా అనున్యాయమున ఆ మెసౌందర్యము నిరుఎమూన మనుట ఇందుమూలముస దెలియ న్లై వనాహర మగు గుస. సొందర్యము గూడ అని సూచించును

(తి మన్మథ[(క్రీడలయందు దంసతుల కయ్యెడియాయాసండాతిశ యయిను ఒకికవి ఇట్లు వర్థించి నాడు. భావము లొక్క టయ్యెను (బపంచ మొకించుక తోపదాయి నే నీ వనుభేదముం జనె ననిర్పచనీయ మఖండ మాత్మసా శ్యావిగితంబు నద్సయ కుఎంఅము నొసుఖ ముప్పతిళ్లై నిం డీఎరగింధికిం బతికి నిర్భరసౌరత మొంది పొందునోన్‌ (అహల్యా $8 ఖత (దాహు యుగము తెప్ప గాన్‌ అనుటనుబస్ట నాయకున్నిబతియు ఉక్తప్రాయమె

[ఈపద్యముపోలిక యొకకొంతి కలపద్య మొకటి భాగవతమం ది ట్లన్నది (సు=(గ్రావర్జస__

ఎఎ౦దిరసబవాత ము 87 లి సాందశంల్బందివాన్నూర్తిం రాబ్లుశార్జి మార జనివోచె బూచ్చేంయఏండావతీర్ష మై యిళలమీ ద భాఎల్గువారిణడింఏంబువోతె సులలంకతమేఘమండంమున చెడి దా పనముధ (గుమ్మరుకచిద్య ల్లివోతె మాజిక్యర వివళన్మవా3 చై 3న్యంబు పొందినఎు త్తడిదొన్మువో3 తే లలికవ్నిః నురుచికళాలక ఇముల టొనగరూ పై నశ్చంగారరసనునోలె సర్టి జరియించు చున్నపద్మాయతాష (బకిటసడద్దుణభిద్ర సుఎ్యద జూవి (0స్కం ఆ థా 78] అలం ___ మాలోపమ రూసకాంగము మారోసమకు లక్ష+ మి ట్లున్నది మాతోపమా య దేక స్యోపమానం బహు దృశ్యతే (సా ద) (ఉపమెయ మొకిటి ఉపమానము లవేకిములు మన్నధాంయిధి బాహుయుగము లెప్ప అనువొ రూపకము దండి ఉదాారణముఖమున పూర్చి వాక్యార్థసంబంధము ఉత్తరవాక్వార్థమునకు ఆవశ్యక మని సూచించు చున్నను తరువాతివా రిస్టి నిర్ణయమును మాలోపమయం దంగీకరింన లేదు] ఇ ఆరామాతింకంఏ మన్మధవికోదై కాంత గేహాంబులో గారా మె యొకనాడు లేనళవు శృంగారం గా గిచ్నులం ఐరం 'బేదనింజ్ఞ దోవ హారికిం జాద(పగామ కియా వె రంఫ0 బగుభక్తి గుట్మలితహస్తాంభోజ మయైౌయి ట్లనున్‌ 2౪ అ... రుక్కిబ్బాష్టుల యీశృ్ళంారవర్ణన కంతకు పరమ(్రయోజన మైనది = రుక్కిణి. (శ్రీ కృష్ణునియెడ తనపు శ్రాిలాషము వెల్ల డించుటకు తగినంతచనవు సంపాదింఎకొనుట దానికి కౌ వెలణనది ఆనందపారబ్యుము. అవి రెండును జరగుట (ప్రదర్శించినా డు కవి ఇ క రుక్కిణికాంత *ఈశ్చ ౦ారఎర్జనయందు అనాచిత్యము న్పృశింస కుండ అతిగంధీరము”ా (పైకి ఏ మా(్యక్రము తెలియనీ కుండ(శబ్దళ_క్రిమూల మగు సూచ్యార్థసూననాప్రాయము గా వీరిమన్మధ

08 ఆ _ల్తంబాలిఎ౦+ము____ఆ తగినపరనుయ మిది యని గుయితించికొని కృంగారిరంగమును భికక్తిరంగము గ” అనలలతింప జేఎ భక్తపరాధీను డగుపరమాత్మిను (శ్రడ్దాభక్తులతో ఆలరింస జేఎ చతురతతో నిజకార్యము ఎక్కి బెట్టుకొను చున్నది. అర్జీ - ఆంామాతిలకింబు == త్రలకు అలంకారభూం మైనది (ఆరు్కణి = అనుట (కర్త [ తమాలపత్తృతిల- చిత్రకాణి వెశేషకమ్‌ ద్చితీయం ఐ తుంయం ౪ ౫ త్రయామ్‌ (ఆమ) ఆకు తిలకిము. అంంకార మనుటను కదా ఎస్లు వర్తించినా డు అలిభి రజ్డుఎవిన్సమనో హర్రై కుసుమప జ్త్రినిపాతిథి రజ్కి౨ న ఐలు కళోభయతి స్మ వనస్టలీం న తిలక లకి (ప్రమదా మిప (రఘు $స 4 శ్లో) ఒకనా డు== ఒకదినమునందు(ఇన్లు (పేమాతిశయముక్షో నర్తించు చున్నదినములలో ఒకదినమం దనుట కాలాధ్వములకుం (బాయికింబు --. బథమ యగు (దా వ్యా కార 29సూ)] మన్బథ వినోద -+- ఏకాంత గేహంబులోన్‌ =మన్యధ (క్రీడలకు ఎన్యాగ మైన (వానినే లక్షీకరించి యున్న ఇతరములకు అవకాశము లే కుండ జేసెడి 'ద్దైన - అనుట [(ఫవాంతభక్రి (మొ ) వానిరోని ఏకాంత శబ్ద మిట్టిదే ఏకళర్గో _నన్య వృత్తి రేకా భ్రైెగ్యయన్టై కగమ్‌ అ ప్యేకతాన వేకాన్తా ఒ౬ప్యేకాయనగతో ఒఎ చ (వైజ 1 ఇంతలో (పడుకటింటియందు అనుట గృహం గేహో దవఎుతం. వేళ్ళ సద్య నికెతనమ్‌ (క్రీడల వర్ణించి పార్వితీపర మెశ్వరులరతి (క్రీడల వ్థించినందులకు కౌళిదాబునే కా దనినయాలంకారి కమూర్దన్యుల శమూ(ఈ నుందుల కఎకొళ మీయక (పక్సతకర్వ్యమును చళతురంతో వక్క బెల్ట్‌నా డు సోమనమహకిని సం హత రుళ్ళశ్యా నంగతో దేనో వాం స్తత సర హం కిడాచి చ్చ తియా సార్టం శిత రాతౌ జగత్పతి. విహరం శ్చ యథాయోగం త (తి యుజా తయా అ థోవాచ అదా దెవీ . రుక్మిణీ ప్పర్త మిచ్చామి దెవశ (భవి ?8అధ్యా 8 $ళ్లోో అని ఈ ఎని కిందుంకు మార్గ మేర్చజచినది ఛీకృష్ణు డి వర మడుగు మనినబ్లు ఎట్లా పెగ్గడగల్పన ఇట్టీవేకాక కథయం దీఠ డు పెద్దపెద్దమార్చులు గూడ చాల గొనర్చినా దు ఇవి ఈతి లికిల్పనలో మజివేణ పతి యే దైన ఇందుల కాధార మైనవి -లదొ తెలియదు చాలవణ కీత &. వినిని గర్బించినళ్లు తోచును ఈత డీరంధకున క్రైనపరయ్యస్రయోజన మన _ దగిన హతిహరాద్చైతమును మూలము స్పష్టముగా నుడువు దున్నను ( తత్త్వయుగ్మ నునుచు సందెన్య్పోదము ” అయి నిల గా కుండ హరిహరులసారూవ్యమువంకికే ములు చూపునన్లు వవిందుట సాహస దునక తీఅదు

న! చందరసవాఆము 608 (అమ )] గారాయి = గొరవపాతదముూా [గారాము = గొరవపా(త్రిము (చూ హరి ఊఉ 8 89) (చూ నూ ని ఐ= ఉంక్తి (శ్రీకృష్ణా డు సరమ బతి తనయందు చూపు చుండ గా తా నుండి . అసుట్స లేనగవు (లే ఆ + నగవు ఇ మందహాసము (చిజునవ్వు) ([ చిజు కిము డసదు లె చిలుత లే ౩ కొద్ది యన్నువ యన గను గొజలు చనృము (ఆంభాకి 4] (ఆతనిట్రతికి తనంతోషయి సవిలాసము గా తెలుపు చున్న దై అని భావము) శృంగారంబు:= అలంవరయి. [ శృంారంబు శలంగ దేమియును (బస్పేదాంకురి_*ణి లే. దంగంబుల్‌ మెలు. గేద విచుకయు మాహారాష్ట్రుశామంతు సా రంగుం దోలి తురంగముం గొనినస౦ం ామంబునన్‌ దృ్తస స్తాంగస్భారయళుండు మన్మవిభుసం పై చన్ననై న్యంబునన్‌ (నిర్వ 48)(లేక్సి అందము. లోన వికొరము బయట శృంగారము _ అని లోకోటక్రీ)] కౌన్‌ 2 కా ” (ముఖమునకు అలంకారముగా (లేక అందమూ ఉండ గా అనుట పొరంబు:=ఆనలి యొడ్డును (అంతమును) పారం పరతి శే (ప్రాన్హే (నిశ్చ )] ఏదని - లజ్జ = పొందని సిగ్గు (అపార మైన ఎ గ్గు _ అనుట ( మద్దాక్షం (వా ప్రపా (వీడా లజ్జా (అమ) కిన్నులన్‌ తో పన్‌ =కన్నులందు కని బడ గా (శే గంచి చూప్తలు (ప్రసరింప జేయుచు.అనుట్స పాదం (ప్రణామ[క్రియా _ [ప్రారంఏంఎుజపాద మలకు సమస్యరించుట మొదలు గలదా అగు భ కీన్‌ =విన (ఎర్వశ్చరవిషయక మగు ్య్రతివిశేషముకో | అన్యాఖిలాషతాహన్యం జ్ఞాసకర్మా ద్యనావృతమ్‌ ఆనుజూల్యేన కృష్ణాను. శీలనిం భృక్తి రుబ్యతే (ఆని భజక్తిరసామృితబంధువ్పు (చూ హలా వివ )(వక్తి (ప్రకిటింయట పాద్యప్రణామముతో ఆరంభ మైన దనుట) కుట్మలికం- హస్త 1. అంధోజ = ముఖళితము లైన (ముకుళములుగా మొగ్గణగా) చేయ బడిన వైన (మూంకొన బడిన వైన అనుట్స _ చేతు లనెడి పద్మముల కలదా 2 (హస్తములు జోడించి అనుట హరికిన్‌ = హరితో (శ్రీకృష్ణునితో ఇట్లు :2 ఈ చెప్పకే విధమున అనున్‌ = చెప్పును (చెప్పు చున్న దనుట) తా ___ మన్మధవివారిములక ఆటసచ్డు అగునట్లు శృంారమంవిరయిల గా అందులక్సై ఎర్స అస బడుసివి ఎడుకచిండ్లు అందు రుల శికృష్ణు లేకాంత మున్నసమయమన (శ్రీకృష్ణు డు తనయం దు (పేజాతిశళయుఎ చూఐు చుండ రు కక్షిలోదేవి తనకోర్కి. అడిగి తీర్చుకొనుట కిదే సమయ మని ఈననుఖ మెంతో వాంతిమంఎము కా గా చియనవ్వు నవ్వుచు (శ్రీక్చిష్ణునివంక జూచు టకు ఒగ్గునడు చుండి తనకన్నులలొ అవి కానవచ్చునట్లు (చూచి చూడని కన్నులతో సవివాస మూ అదేవుని జూడుచు (ఎగపండు డు భక్తికి వళు డగుటను గుజుతించిన దగుఎన్సు భూ

70 ఉత్తరహరివంశదు___2ఆ ప్రపత్తు లగపడునట్లు ఆవని పాదములకు ముందు నమశృ_రించి తదనంఎరము చేతులు జొడించి వారి ళం (ప్రమిల్లి శ్రీకృష్ణునితో మావాడ సాగినది విశే __ (రామాతిలకంబు) ఇట్ల నుఎచే శ్రీమహాలక్ష్మి ఈమె యగుట సూచితము. కనుకనే ఈమె భ క్రీసౌశేల్యాదులకు సంకోఎషంచి ఈమెయందు (్రీకుప్త డు (నిశేష) గౌరవము చూస్పట జరగివది అచేగొరవమునకు గర్పపడక వినయాతిశయమునే ఆమె అగిసటిచుచు తాను రామా వ! తిలక మగుట సొతత్క-రింవ. జేఎనది (లేనగవు కన్నులం జారం బేదనిలజ్జు ఇవి శ్రీకృష్ణు డు రుక్షిణియందు చూఎనయాదరాతిశయ మును ఆమె ఆజనొచిత మగురీతిని శృంారచేష్టావేషదములకో సవిశేషము గా ప్రదర్శించిన దనుఎను తెలియ జెప్పు చున్నవి (పాద్యసణామ[క్రియారంభంబ్బు అహంకారశూన్యతృము భగవంతుని (ఎతికంపాదనకు ప్రధాన సాధనము పాద(ప్రణా మము నిరహంకౌరతకు (ప్రధాన లక్షణము అందులకే ఇది భ క్రికి ప్రధమ సోపానము గా వచింప బడు చున్నది నిిర్మిమో నిరహంకార మ య్యర్నితమనోబుద్ధి ర్యో మద్భక్తస మే్యఎయ (అనినది భగపద్లీతకృ (భక్తి గుట్తలికబాస్తాంథోజ హస్తములు ముకుళ?ితము అగు కమలము లనుటవలన ఈమెభకి బుటీ చంద్రిక యగుట సూచింము అలం __ రూపకము గీ అభింవోకైకనాధ నీయ ప్రాం విమ దార్భ ర్క వివ నిలయి నొకకుగ ారుని దయచేఎ యుర్శ్నివోన గడువు చల్టనిశాంతల లుపు నన్ను 2౫% అన __ డక్తిశీదెవి తినకోర్హి. తెలియ జెప్పు చున్నది శ్రీకృష్ణురమా త్త్‌కడం లర్థి __- అభిల లొక పక నాధ = సమృస్తలొళములకు (పదునాల్గుభువనము లకును పూన మైన (తవిప్పై ఇతరనియంత లేక సర్పనస్నతం్శత్రు డైన) (ప్రభువా (పరమేశ్చరా అనుట) ( ఎరముఖ్యాన్య కేవలా (ఆమ) నా న్స టపభావము (వైజ) సీయస్టి ల రూప. వ్నికను + బౌచార్య = శౌర్య వివేక నిలయుక్‌ = నీవంటి (నిన్ను బోలిన) సీయస్ట _ అనుదానికి రూసముతో.. వికదుముతో జొదార్యముతో శౌర్యముతో వివేకనముతో

మందరసవాఅము 7 (అన్నిఓతొడను కంబంఎము. (సీశబ్ద మిట రూస వి(కశచూదులయందు లాక్షజికము సీరూస మెస్టిదొ అస్టిడాఎముఎస. నీవి ఎ మొస్టిదొ అన్జవికమమునకు నీయోదార్య మెట్టిదో. అశ యౌదార్యము కు _ అనురీతిం అన్నిటకి అన్నయము) _ [రూపము = అందము ( రూపం న్పథాచె సౌన్షర్య (విశ్చ్ర విజ్రదుము = పర్యాకమము శ్యతువులను తృలింతింఎ. గలసామ రము [ ఎర్మాకమ జా సరాభిభవసాదుర్థ్యమ్‌ అని (స సం) వ్శికమ స్యా అృరా[క్రమ అశ (వాలా) బొదార్యలు = మహద్తృము కీర్త్యాదులనలని గొప్పతనము బౌదార్యము = ఉదారత్వము -ఉదారళబ్బమునకం"టె భార్జిమున ష్యజ్‌। (ప్రత్యయము గుఃవచనద్రాహ్మణాదిభ్వి కర్మజిచ (ఈ 24 వ ఉదారో దాతృ మహతో (అమ) శౌర్యము యుద్ధమందలి సాహనము య.ద్ధమును౦డి వెనువిరుగనితెగువ [శూరధర్మమ ను మహాభారిత మిట్లు విశదసజ చినది- న్వైష శూన్లై బ్మృతో ధర్శ క్షత్తియస్య సలాయనమ్‌ (శ్రేయ స్తు మరణం యుద్ధే న భీతస్య వలాయనమ్‌ (విరా 40అధ్యా 29ల్లో ))] వివెకము కార్యాకార్యముల (మంచి చెద్దల్స అలోచించి ఎలు గం గలతెలివి[ వివేక స్నా జ్ఞల్యదోజ్యాం పృథగ్మావివిచారయో _ (మెదిన్సి] (వీనిక్సి నివాఎ మైనవానిని (ఇవి కాగుగా కలవానిని _ అనుట) గృహా ఎంఎ చ భూమ్మ్యెన నికొయ్యనిలయాలయా (అఎ) ఒక కుమారు౨న్‌ = ఒం్క- ఇ్పత్తని దయచేఎ = అను ((బాంచి దయతో ఇచ్చి ఉర్పిలోనన్‌ = భూమియంమ(యామిపై అన్న _ అనుట) కడుప్పం చల్లని = కౌంతిలన్‌ == చల్లని (ఎర్రిల్లైడి సంతతి ( నీయమ్మ కడుపు చల్లా మంచినూట చెబ్బనావు అని (వ్య) (మొ) కళిగిన ఆ్రలయందు | ఒడలు తెల్లని తురగోత్తము వాలంబు (ధార ఆది 2 84) ఎంటి (ప్రయోగ మిది(చూ (పావ్యా సమా 9న )] నన్నున్‌ (రుక్కిణ్‌ మాట యిది కొలుప్ప = కలియ జేయుము (చేర్చుము తా ___. థ్రీకృష్ణుని గన్నదేవకి లోకమునందు మెప్పులు వడయు. తనకు తానే సాటి అను నట్లు వెలయు బుండిట చూచి _ తానును అస్లే లోకస్తుత్య కావలయు నిని సౌందర్యవికమో దారాగ్రదిసుగు+సంప త్తితో సర్సవిధముల (శ్రీకృష్ణుని బొలిన కుమారుని (వింశస్థాఎకు డగు వానిని తని కొస గి దేనకినంటిభాగ్యవంతురాం (డ్రగు పుజ్యసతులరొ తనకు గూడ స్థానము కల్పింప్ప మని రుక్కిణికాంల లృష్టసరమాత్మను కోరు చున్నది విశే __ (అభిలలోకై కినాధ్సి ఈ నంబోధనము సర్సేశ్వరేశ్సరు. డీత డగుటను నచించి ఈత డు సంకల్పించినవో ఏది యైనను ఇచ్చుటకు సమర్ధు డగుట (సర్బ చ్యతర్యకు. డగుట

?2 ఆ త్తరి వారివింశము___2ఆ శెలియ చేస ఈతి డీయ దల చిస ఈయూని దేదియు కని లె దనుట తె౨ఎ రుక్మిణ్‌దేవి కోరకి ఈ ౨నియెడ అసంభావ్య మెమియు గ దనయుట తెలుసును (రూప విక మౌదార్య శౌర్య వివేక నిలయు)ఈగుణములు ఉత్తమనాయకగుణములు ఆలం కారికు లుదాహలించినమహాగు+ములు నమువోకురీన తౌజ్జ్వల్యం మహాభాగ్య ముదారతా 'తేజన్వతా విదగ్ధత్వం _ కార్మికళ్చాదయో గుణా ((ప్రతా నాయ శ్రా ఇందు రూపసంపన్నదేహత్వ మౌజ్జ్వ్యల్యం పరికీర్త్యతె అని దాసము (బౌజ్బల్యమును నచించినది, వ్మికమము అనుదానిచే (కేజబ్బత్వము) సంగృవా౨ మైన దనవచ్చును నీరత్వమును నావాత్యదర్చిణము నాయకగుణను అయందు సరిగణించినది త్యాగీ కృతీ (అని కృతీజవీర అని (ఇచ్చటిటీక్స శౌర్యమును గూడ నాయకగుణములలో ఉదాహరించినది దళరూసకము_ థూరో దృఢ శృ తేజన్వ (అక్సి దళరూపకము బుద్దిని గూడ నాయకగుణములయందు పేర్కొనినది _ బుద్యుత్సాహన్మ్యతి (వజ్ఞాకలామానసమన్వితా ((ఆన్సి వివెకము (కార్యాకార్యవిచారణమున కైన బుద్ధియే ఆగుటన లనఇది వచింప బడినదే ఇ క _ జొదార్యము ఇచ్చి బొదార్యము (దాతృత్వము) అర్హము గా కలది అనిన ఇదియు కెలుస బడినదియే అట్లు గాక దినికి మహత్త్స్య మర్ల మనిస |. అలి థి ఛం ఫ్రమునివంచినుహత్స్స మిది కొవున మహామవామత్సాదు లగుతక్కినాయకగుణము లన్నియు నంగృ వాతము అన నసును [[((ప్రతా ) ఆదిశబ్ద ము మవానుబామపాండిత్యములకు బోధక మను చున్నది) ఇట దూసవిిందూదులనాన్యుగహ*ము. అవి కొటవడ కున్నచో అక్కిన వన్నియు ఉన్నశ్లే అగు నని వాని పాణ ఎ్యము తెఎిప్పట కినివచ్చును ఇన్లు ఉల్తమనాయకు డగు పృరు షో తమునివంచికొలికును రు్కణి కోరుట అమె లోకమాఎ ఆగుటను తెలిఎన దనవనచ్చును (ఒకి కుమారుల) = పలుపురు కప త్తులకం అ ఒక్కసుప్పత్తుడు మె లనుటను ఇచ్చట ఒక ళీ (జ జ జ చార్‌ ఉచ శద్దము స్ఫురింస జేయును ఈర మేో గుణీ పృత్తా స చ మూర్జళత్తై రు ఏక శృన్దం సృమోవాన్సి నచ తాాంగణో ఒఎ చ అను బూతోసదేళశసూ కిని స్మరింస జేయు చున్నది (కడు, చల్ల ఏికాంతల గలుప్ప్రు ఇక్కడి చల్లని కాంతలు దేవకివంచీవారు చల్లనికడుప్ప అనుటఎలన తిన దగుసంతితి శక్త పొత్చాదులతో శాథోపళాఖలు గా పర్టిల్లవలయు ననుటగూడ సూచితము ఈజాతీయమునకు నన్నయ మార్గదర్శకుడు. వి చె భరతనంశం బెల్ల వెలుగ గుంతి కటుపు చల్ల” బుస్దినఘనభుజుండు (భార ఆది రి వ ఈవరంయు నాకీ వై తేని 2౬

దుందరసవాతను కట!

అర్డ ఎ ళ రందన్‌ = (7కొరిసు) ౨ కొర్చిని నాకున్‌ ఈఎ ౫ ళ యన) బళివి + పవ ఇయ్యకుండినయెడం [(వరారలొపము (దా వ్యా (కియా 24సూ ) ఎవ్చితీ రే కార్థతమునకు (ఇచ్చునక్సు అగు దాతవు అను_పయు క్త మైనది ( నా కాఠనితోడ భండనము లే దయ్యెన్‌ (వరా 8 4) (యొ )వంచేది (పై పద్యముకో దీని కన్నయము) తా __ పరమాళ్నా నిన్ను నేను కోంనది నలుగురును మెచ్చెడియన్టై న్యాయ్య మగుకోరికి ఎప్పత్తులు వలయు నని వారిఎలన ఎంశము వర్టిల్హవలయు నని స్రీలు కోరుకొనుట సము చిఅమే కదా లట్టికోరికి తీర్చ గలి యు దానిని కా దంచవేని దానివలని యనర్థముల వచించెద విను మను చున్నది ర్నుక్షిశి శ్రీకృష్ణునితో విశే _-. (వరంబ్రు కోర్సీ. అనక ఇ బ్లనుటనలన (ఈనాకోర్కి) (శేష్ట మైనది (ఎల్లి విధముల (బిశంసార్హ మైనడ్రి అనుట చెప్ప బడి దీని౨ి గా దనుటకు వీలు బే దనుట తెలుప బడినది [ ఎరొ ప్పెక్తే లోషై దేవశాదే రభీప్పితే (హైవ )] క మును రుక్మిణి త న్నడిగిన

దశుజాంతకు జేవరంబ. చప్పక యిచ్చుం

దనయుని “౩గిన నీ డని

జను లాడ గ ెవులు నేడు సంకటవడవే? ౭౭ అర్థ -- (జనులు (ర్హ్మ ఇది ఆడన్‌ అన్ను[క్రియకో అన్నయము ఈలది) రక్రిశి మువుకు ముందు (ఇంతకు ముందు కడచినకాల ఎందు _ అనుట) అన్నున్‌ అడిగినన్‌ = కోరినదో దనుజ+అంతకు డు= నానవారి (్రీ సబ్బు తు వవరం ఎక్‌ = ఎద్టేర్క నైనను తబ్బకిణ అం-ళ్య్ళయా (రాదస కుండగా_ అనుట ఇచ్చ్బున్‌ = (కోతినదే తడవు గ్రా ఇచ్చు ఎం డుశు నే దు=ఇస్పుడు తబయునిన్‌ =టమారు౨. అడిగివన్‌ = అడుళ గా (అడుగ కుండ "నే రయ విలు కినిని అడిగినబ్బడు గూడ _ అనుట ఈయడు = ఇయ్య ము (ఇచ్చినవా డు కాడు ఇంకుల ఐదియో కావ+ ముండును అని జనులు = లోకుల ఆడన్‌ నిందింపసగా (గిందింప చా వివి అనుం) [అడు = నిందించు(చూ శాంతి 2 ఎకి (మొ | (దుర్లఎము ర్లైన టి టేకొర్కులనొ కోరినదే తడప్ప గా వూర్వము రుక్తిణికి ఇచ్చెకి కృిముడు నే డేల గిరిని “ దినును రుుక్షిణి యం దేదొ కొజ త ఏర్పడి వూర్చ మున్నంంయకురాగము. శ్రీకృ మున కిప్పుడు లే కుండ జేబనది = లనుట శ నింద అన నగును ఇది చెప్పులు సంకటపడవే

"శ ఉత్తం హరివంశ యి___2ఆ అనుటఎలని సూచితము]. చెపులు సంకిటిపడవె (సంకటము + ఎడెవు + ఏమి (పడ్చాదుల సంధి = దబాధసడవా (పడరానిబాధ పడు సని భావ చి ఠా __ సంసారమునకు సార మన దగినది వుత్తసంంతి అవి కానలయు ననెకికోం8ి చాల హర్షింప దగినది అస్టికొరికమయె నేడు రు్యుణి కొతనది ఎూల్చ మెోోరి కొరినను కోరినదే తడప్పుగా రుక్తిణికి తా నిచ్చెడివా డు గీకృష్ణు ఉ అఆమెయం. డాఎన్నిపేమ మనిఆరసాధారణ మసప్పడు ఆక డు కానూ కోరకయే తీర్ప్చివలున యీ శ్రాలలాషమును నే డు ఆమె కోరినను గా దిని నిరాకరించినా డు ఇందులక కారణ మాతని ౫మెయం దిప్పు డేదో కొలత గాన వచ్చి ముం దున్న గాధానురాగకును (తోఎ రా జనుఎయ అని లోకులు సలుకుచు నన్ను దూజుదురు _కవ+కరోరము లైని యాబూటలు వినిన్చుడు నెబు పడెడివాధ ఎంతటిదో నీకు తెలియనిది కాదు ఇది గమనించి నాకోర్కి అవశ్యము నెంవెబ్బనలయును దీనిని కొ దనవలదు నీ వని శ్రీకృష్ణ? వె డుకొను చువ్నదిరు జక్షీణ్‌ఎతి విశే __ (తనయు డు _ (తను _ విస్తారే కయన్‌ ) ఎంశమును విస్తరింప జెయువాడు ఆని (వ్యు) ఇది కలవర్థను డు కుమారు డగుఎ స్నురింస జేఎ. సంలతి కుద్దనంళ్యాతు అద్‌ జమ్‌ క ధి సర (తెహాచ శర్శ్శశ (రఘు స 60ల్లో) అనురీతివి దాంసత్యమునకు పరమప్రయోజన నే న! మై ఇహపరముల శాధించి ఈ గల (రుక్షి శి కోరికను (శ్రీకృష్ణు డవళ్యము తీర్పవలం యున్నా డనుటను బూచించును [రీల్‌ 9 పద్యమునందు తససతీమడిత్సమునను తిగినరీతిని వియవిధేయకలతో పాతివ్రత్య ముస్టిపడ ముద్దుముద్దుపలుకులతొ పజయనుధునము - తినకార్యలద్ధిగి (స్రయక్నసడుట ఎత క్పా(త్రపోషణమున కెంతయా సముచితముగా ఉన్నది] క కాచికొని కొడుకు నడిెా7ాన శ్లే చనవున నాలు నుగ ఉశకే వర మిచ్చెం జూచెద మనుననతుం చే నీచులుక దనంజఒు చేర నీక ము కా తలా అర్థ __ కృష్ణా [ఈసంబోధనము రుక్మిణికి ఎ్వర్హయం దుండు చనవును ((పేమకోడిస్సాతం (త్యమును) సూచించు చున్నది) కొచొని = నిరీక్షించి (శార్పఎద్మమువోనిరుక్కిజ్‌యే ఇందు కర్తృ చనవు సంపొదించుకొనుట్నతై తదనుకూల నుగు్యసవర్తనతొ చాలకాలను వెచి యుండి _ అనుట ఒనపునన్‌ ౯ చఉనవుతో (చనవు కలు? గనే. అకు కొడుకున్‌ = (యుక్తా

నుందరసవాఅము క యుక్తము లాలొచింప* న్వాతం్యత్యయు దుర్పినియోగ మెనర్చుదు (శ్రీళష్షంవంటి కమా రుని అడిగెను = కోశెను అ (ఆకేపగర్చితపరిహాసార్థక మిది (ఇట్లు కొరుట సావా సము నలుగురు నవ్ప న్వైనది - అనుట ఆలు = భార్య (జీవితేశ్వర్సి మగడు = భర్త (పాాధును జు ఆపే (ఎూృమందుపలెనే ఆక్షేపగిన్బితపరిహాసాగ్ధక మిది ((పేమాతి శయము కలదంపళులు వా రగుఎను ఏమికోరినను హద్దుపద్దున లే కుండ ఆమె కోరవచ్చును ఆమె కున్నస్పాతర్యణ్య మట్టిది.అన౨ి ఎరివోసము వరము = (ఆమెకొఠిన)కోర్కి.. ఇచ్చెన్‌ = (థీకృష్తు డును ఇది నాధ్యమా అని ఆలోచింపక తొందరపాయికో (మోహో వేశమువలని సంభ్రమముతోో. ఒన గెను చూవెదము == (ఇచ్చినంతమాత్రమున నే మైనది అది నెబువేజి నప్పుడు చూతము (గొంతెనుోరికలు కోరవక్చు ఇచ్చెద మనవచ్చు అవి నెజవేబటమా[త్రము జరిగుప౦ కా దరి భావయి. అను సవతులచేన్‌ = (అని పలికెకి తోడిసవతులచేక నైన్‌ ఐన అధ్యాహృతము (చూ (ప్రావ్యా వాక్య శసూ ) ఈ _ చులుక దనంబున్‌ = (ఈ నిన్లేశార్థకము. పైని వెలిఎన సనళులనెను నాఎవలనియని మానము నశుట్స చెరక్‌ ఈకుము= (నాకు కలుగ నియ్యకుము (ఇద్చినవరము యధాతధము గా నెజవేటునిల్లు గూడ నీవు చూడు మని భఛాపము ఏ తా ___. బర్హల్యపేమాంపాదనమందలిఘనతయే బ్రలయాధక్యమునకు కారిణము మాననతుళలు ఆలు. వారికి తోడిసవఎయలపలనినగు వా దుర్భర మైనవి అందులకే రుక్మిణీ వారిపరినాసము నకు పాం మగునబ్లు త న్నొనర్పం తన కిచ్చిననరము యథాతధము 1 నెబివేజునస్లు చూచి

'్రీకృష్ణున్యిమేమ చూజగొనిన నవోరాంత రి క్కీబ్‌ అయ పేరు(ప్రతిష్టని తనకు దక్కు-నట్లు చూడ వలయు శను దున్నది అట్లు కానిచో తోడిసవతులు (శ్రీక్చిష్ణ డు రుక్కీణికీ వర మిచ్చెను ఇచ్చిన స్త మెసది అది నెల వీజినప్పుడు చూతము (అది యెన్న టికిని నెంవేజబునవి కాదు అందులకే ఆత డు కా దనక ఇచ్చినా డు వరము అని యెకసక్కేము లావెదరు. ఆభయపమానను భరింప లేను నేను _ అను చున్నది రుగ్నిజి శ్రీకృష్ణునితో విశే ___ (అప్రే భారతమున దిస్టియర్ధమునందు అట కొనవచ్చు చున్నది నహుషుండు పను చువా డెలి విబాకానుషానపరులి వీ రక తా లో కబాతం బె యిది మనకున్‌ మహనీయమ కాక యెబ్లు మాన గ వచ్చున్‌ (ఉద్యా 5ఈ)(మొొ అట్టె కైన (రూపాం) అమె

ఆపే అనునవి అశకేకు ్రీనాదూ(వ్రయోగ మొకచి ఇ ట్లున్నది. లాలామ్మూకపురీషఘర్మ జలకీలాలాత్మిక ల్భామలం చేలారో తలు పుట్ట నాడుదురు యోగీం్యద్రుల్‌ వృధాాపముల్‌

7/ ఉత్తిరంహరి ౦0+ మ___2ఆ లాలామూత్రపురిషఘర్మజలకీలాలాత్ములొ తా రపే (పావేయాంఎ-రఎంకిమననారైద దివ్యాళ్ళులో (శృం నై 7 9) ఇక్కడ వ్యాఖ్యా లే మన్నశు ఇచ్చటి అపే ఆక్షేసగల్ళిక పరిహనార్థక మైన దనుట సముచితము (సూ ని)దీం సీయర్థయినందు (గబాంబుకొనవలబ యున్నది (సవతులచే చేం నీకుము)ు మాననితులు జ్రటి లకు బూనయి (నాణమునకం'పెను ఎక్కువది అందును సవతులవలనిదమలుక దనము దుర్భం మైనవి అందులకె వఎక్క_తిమ్మనసత్య ఇ ట్లు చున్నది _ ఇన్నిదినంబులన్‌ “వతు లిందజలో 7డూారఎంబునం గన్నియ నన్ను పిల్లధు డు గన్నుల గబ్వకొనం” నుంఎయా పన్నెయు వాణయుం దట గి వారు ననుం దల లెత్తి చూడలా “న్నల జాయలం బలుక సైతునె ప్రాణము 3ంత తీ పొకో (పార 80 ఈభావమునే సుకుమారిమా రుక్కిణిసా ల్యమునకు ఆగినట్టు నోబన (శబ్దిసంక్షేషముతోడి) అర్థగొరవముతొ ఒక్కకందపద్యములో లోకో క్రిముఖరితముగా చ్మితించినప్రాఢి సహృదయ హృదయముల జూంకొను చున్న దనక తీజదు ఇందులకు ముక్కతిన్చునయే నిదర్శనము ఈకందపద్యము నాదర్శము కొనిమే ఆత డు సత్యాదేవిధాపసంరం,ఎమున కినుకూలము గా మల చినా డు పైఅనసద్యమును కా దన లేము ఈసపత్నులపందర్భము మూలమున లేదు సోమనాధువికిల్బ్పనకు చెందినదియ ఇది చి. అనిన మ రాంతకుండు దరహోశమ. మోమున దొంలింప కో

వనజవళాజి జం ద ఎవ లయుటూడుట న ఎనీె వేం

డిన నటు “య ఎండుం ఘ_ల్ల నె? చేర వవ్వ తైన మె

చృనివని యేక జేనదనె నంతిన మంద గు కోర్కి తీర్చెదన్‌ 2౯ అర్ధ ___ అనినన్‌ (అమటలో రుజ్‌ కర్తృ ముర ౬ అంగం (భ్రీకృష్ణు డు కర్త [దీనికి (88వ వోని. అరి అనుదానితో అన్నయము] మోదునన్‌ = ముఖమునందు. దర వోబబు. = చిజుసగప [ శ షదర్హే దరావ్యయమ్‌ (విశ్వ )] తొంగలింపన్‌ = సకాశింప ాా (కటితసు కా గా [ శృతశూర్చాభిభొష చ బ్యతభొబ చ రాఘవ అని వి పృ నవ్వి మాటాడుట (క్రొష్ణునికి స్పభావంద్ధ మును చున్న దీపరాణము. ఓ వనజదళ -- బక్షి - అ- ఈ = తామర జేకులవంటి కన్నులు కిలదానా [ ఐనజో ను్తకె పర్మే వనజం (విశ్వ) (ఓసుందరీ అనుట్స ఇయియి 2 ఇట్లు ఆడుట = సంభాషందుట (నన్ను సమ్మనియబ్లు నీవు మాటాడుట)

9] మందరిసపూతము 77 తగవు - ౨ == న్యాయ్యమా (ఆగినవి కొదు _- అనుట్స నన్నున్‌ (శ్రీకృష్ణ) నీవె (నీవు శ షా (ఎ ఇట టఎతిని డెలుఖను (సేవాస్పదు రాల వైన సీవు _ అనుట) వే డినన్‌ = కోరువో అట= ఆవిధముగా (ఎఇ కోరితివో అ ట్రనుఎ) చేయక --ఉండుట: చేయక పోవిట ఖుంల్లునె. (అ ్లైస్చడును జరగనే జరగ దని భావము) చేఎనన్‌ = (నీవు కోంకట్లు నేకు చేఎ సాడు. ఎవ్నిరు ఐనన్‌ = ఎన్జీవా ర్వైనను (“వకు లైనను నుజియెవ్న నైనను _- అనుట మెచ్చనిపని = సెబా సని సంతోషంపరిపని ఏను (నేను చేసెదనె = చెయుదునా (ఆ శ్లైన్న డును చేయ లేదు చేయ బోను _ అనుట సంతసము = సంతోష చును ఆందుము = పొందును (వా కేఎయిందురో వీ రే మందురో అని బాధసడకుము - అనుట కొర్కి. తీర్చెదన్‌ = నెణవెర్చెదను (సఫలము చేసెదను (అందులకు నీవు సందేహ ఎడ నక్కిజ లె దని భావము)

తా __ రృ్యుజి సఎతులలో నగు బాఎ కలుగ కుండ తనకోర్కి తీర్చి త న్నన్యుగవాంప్ప మనినది అందుంక శ్రీకృష్ణుడు సీపు నా కిది అభిలషత మని కోరినప్పుడు కా దనుట యొన్న డును లేదు. (అట్లు కా దనక నీవు కోరినట్లు నాచేసెంపరి నలుగురు మెద్చుకొనున ట్లుండునుగాని మవొకవిధవు -ా ఎన్న ఎను ఉండదు “ఎలులవఎన గాని మజియెన్సరినలన ని నీ కెళ్టీయగొంఏము. కలుగ సీను నిశ్చింత - ఉంల మఠ వవించుడు శ్రీకృష్ణుడు రుక్మిణికంచె. (ఎతిప్రాత మైనవారు మ ఖజెన్వరును తనకు లేరని ఆమెను అసునయించు చున్న్యా డు

విశే __ (దరహాఎము మోమున దొంగలింస) - ఈచియనవ్పు నన్ను బాగుగా. ఎజీ గినవాస వయ్యు (శ్రీమహాఎస్తువు గా గుజుతించినదాన వయుఖ్రి లోకనాధారణ మగురీతిని (ఇతరనతుల వలెనే న న్నెలు గవియన్హ్రు నాయం దవిశ్చాఎము గన బజిదు చున్నా విది యేమి అనుటను సూచించును

(ఎనజదళాక్ష్రి ఎద్మ(ఎయాం పద్మహస్తాం సద్మాక్షీం వద్మసున్షరీమ్‌ అం (6౪ శ ఇందువలన రుక్మిణి శ్రీః వోల్మ్మా అగుటను సూచించి తనక ఎకొంతభ క్తుకాలు రుక్మిణి ఆగుట తెలియ జెప్పుచు ఆమెకు తన్యపేసుమునం దొకవిశిష్టస్టాన ముండుటకు గలహతువును (పదం ంచినా డీసంటోధనయుతో ్రీక్కష్ణు డనివచ్చును

(నీవె వే డిన్సు నీవె అనుటంర్నుక్షికి మహాల్నక్షి యగుఎను తమదాంపత్య మీనా టిదిగాక అనా దిఎద్ధ ఎగుట సూ౧౦దుచు దాని కొకివైశిష్ట్య్ర మున్న దని (శ్రృషృష్ణు డనుటనేకాః ఆమె తనకు

78 ఉత్తరబారివం॥ దు___2ఆ ఏకాంఅభకురా వె. తన్యపేముమును చూబగొని తన్ను వశీకుంచి తనవా రందఒకంటెను ఒకవై లక్ష్యము నవబాంచి యుండుట గూడ నూచించినా డనవచ్చును[రుక్షి జిని గూర్చి ఛ్రీకష్ణు డిట్లను చున్నాడు నీవు సతిన్రతామణివి నిర్శలధర్హవివెక లొ ద్భానవు నీమనోగళుల వాయక యెప్పుడు న్వాదియసం 'సెవయకాని యన్యము భజింసప్ప బ్రస్లినినా టనుండి (భాగ ఉ 0౮$ాం 267వ ్సి క తనవలచుకాంత రే వని వనమున దల చినము జేయుమగవానికి న వ్వనితబిగియారు కౌ గిలి దినదినమును నుదన* *మభేనువు గాబే ౮ాం అర్హ ___ తశ _ వలచు_కాంత = తాను (పేమించెడి ఆ (తనటయురా అనుట) (కర్త ఏపనిన్‌ == ఏకార్యమును (ఎప్టిదుష్కుర సగుకార్యమును. అనుట) మనముసన్‌ = మనసు నం దు తల చినను = అనుకొనినను (కోరినను _ అనుట్స చేయు _ మగవానికినొ్‌ = (ఆ పనిని కావించెడిప్పరుషునికి (ఎయున కనుట్స్‌ దినదినమును = (ప్రతిదినమువు (ఎప్పుడును అనుట) జి = వనిత = బిగమయారు _ కౌ గిలి = ఆకాంతయొక్క -ఢ మగు ఆలింగనము మదన _ కామధేనుష వాదే = కొవువాంఛంర కామభథెనుపువంటిది (కోతినకామముం నెల్ల ఉగ ఇచ్చెడిది. వేల్ప్చుటావ అన్టిదా ఐ అధిలఎతము లగు మన్మథృకిడల నెల్లి ఒసగి సుఖపెట్టు నని భావము ] ( కొదె (ప్రంధ్ధా్హ ము ఇని లొకవిదిత మనుట్సు తా __ పురుషు వ ఐూకథభౌొగ మం “ఇ=జఅకొనవలయు నన్నవో టయురాండ్ర టతిసంసాదన మాతని కావళ్యకము అందులకు వారు కోరిన దెల్ల దానొనగి వాలిమెప్పు ఫపడయిట అన శ్యంభావి అ ల్లొనర్శ్నిసనేరాని ఆఎనిం అవ్బారిన్న్పయంగహగాఢాలింగససౌఖ్యపసరంసరలలో ఎల్ల కాలము తా నొలవాడుభాగ్యము లధింపదు అ ట్లొనక్పక ఐబాకసొఖ్యము కౌల దన్నుకొనెడి యవివేకిని నేను కా దను మన్నా డు (శ్రీకృష్ణుడు విశే __ (మగవా డు పరును డు (భర్తృ పర గన్‌ మామగవార లందణును మున్‌ బాణ (పయోగోపసం హరశాద్యాయుధవిద్య అన్నియును (దోణాచార్యుచే నధ్యంం చితి (భాగ 600(చూ నూ ని) ఈ శబ్దమును ఈయర్థమునందు మొట్టమొదట (స్రయోగించినవా డు నాచూచినింతలో నాచనయే మామగవా రింట చేరు అనుఎ లోకవ్యివవారబద్ధము ఇట్లిలోకి మ!

మందరసవాతిము 70 ఎద్చముల నుపయో%ంచి రవన కొకశాతీయక సంపాదించుటరో అందె వేంనచేయి సోన ద్ధి ర్హొాకా ద్ద్రృశ్చా అని నన్నయ ఎప్టే శద్దార్ణఎంబన్టే అని ఎతంజలి (లొక మివఅననే శచ్దార్థఎద్ధి అని పైవా రిను చున్నారు అచవాతిరల్న ములు ఏర్చి కూర్చి తెలు గుతల్లి నలంఐంరించుఎయం కీదహనీయ.ని ఎంచినవారు లేరు (నామదే ఒప్పు ఇదె దీని సార్ధం నామము కొమములను (కోరికలను ఇచ్చెడి యావు కామధు క్కు నామదుల, అం కామధిద్దేనువు అనికూడ దీఎకి పేర్లు ఇది కల్పవృషెదు లన్నిలకి0 "చ ఎబుహత్త్యంి ల దగుటను పొరినాతాసహరణము ఇట్లు వర్ణీందు చున్నది _- అవ్చర పుజ్బ బోంద్లు రసామృకధారయు %ల్పవాటియున్‌ అచ్చియు. జందమామయు దలంపుల మానింముం దలంప వై పెచ్చుల దీనికి న్నెమరునెస్టుదు నందినియజ్ఞు నాకుచుం. బచ్చిక దెండి యున్నయది భామిని వెలుఎటావు జూచితే (2 00) ఇందులకే ఈసందర్భమునందు కిల్చవృక్షచింతామణులను గాకి కానుధేనువు ను (గవాంచినా డు సోమన ( వినితబిగియారు కౌ 7౦ మదనకామధెనుపు ాద్రే. ఈ్టటయాస్పయం,గహగాఢాలింగననాఖ్యయును పర మేశ్చ్సరు నియందు ఉ రా ఇ. వరించినది =. అఘురాధీశకిరావధూతకలధొతాదిం ఐదం బూని లేక సభఖుల్‌ గొల్ప వ ంబుకో వల గు నిగ్గాంసరో డాక్షి మె ను సెశు్చుం దనుమధ్యముక్‌ వడ క నాండొ ౦ఎ చేత్రగ ఖర్‌ వం నేతెంచి కవుంగలించుకొనియెన్‌ వ్యిభాంత మై శంభు)ిన్‌ శంభుం డదిక మారక స్భురదురోజద్చంద్వళుంభిత్సిరీ రంధం వీగతి జెంది యెంతసుఖ మౌరా శెమ్మదిన్‌ వీ;యా రంధం వెట్టుడువంగ వచ్చు (8ఈ 78 8 ఎ) (అన్సి సాక్షాత దాశివు డెను బూ డో ఎన్నాము సోమిన యన్నమాటకి క వెజుసాక్షీ ఆక్కిజి లేదు ఇచ్చటి. దన *బ్దము మన్మరు డు కొమాధిష్టానదెవత అగుఎనుబ్టి తదఖేదముచే రామ (మన్నధివాంఛ్సా ఎఎసు. మన్మధ శద్దిమునకు కొమిచ్నిన్త అర్హ మని విఘంటుపు లను చున్నవి మన్మధి కామచిన్తాయాం కిఎళ్టే కముమూయుధే (వళ్ళ ) (మొ ) అలు __ అంస్తుకప్రళం (సామా క్యవిశేషభాన 9బంధన) [(తిమకాంతలయ)ప్పములు కౌ దనం తీర్చెంప్పరుఫలకు వారివంనికోబుఖదుల వాన్తగంములు అనుఎవె సౌమాన్యము (ఆస్తుతను) ర ఒలీకాంతా ఎశీకొర్కి. తీర్చి ఆమెపేమము చూజకొని అమెవలనినుశ్మధ సుఖములు అనివార - తాను (శ్రీకృష్ణ దు అనుభవించుట అనునది ఎోఎము (వస్తులఅము (సా ర అప్రస్తుత .“ంళను ఇట్లు వి దసజిచినది అస్స్తుతేన వాచ్యే (ప్రస్తుతం సమ్యతే యది ల్యపస్తుతళం "యం కధివా పజ్బుధా బురై. య. (శ్రాసస్తుత స్యాపస్తుఎత్సా దేవ వెర్ణీన మనుదికం సక్‌ (ప్రస్తుం౦ం గమయతి త (శ్రాస్రస్తుతప్రశంసా అ్యఫ్రస్తుతాడ్‌ (పస్తుతాకేప

80 ఉ తరహరివంశము___£ఆ తావో శృ య త్కించిత్సబన్ధాభావె న సంభవ తీతి సంబస్ట కో ఒపహ్యట్లీకొార్య స (కేరా-సారూప్యమ్‌ సామాన్యవిశేషభాన కార్యకారణభావ శ్చీతి తన్నిబస్టనా చేయం వబ్బధా భిద్యతే _ సామాన్యా ద్విశేషాతేస. విశేషా త్సామాన్యాకేప కార్యా త్కారణాకేపస కారణా త్కార్యాక్షేఎ ఇతి] క పుత్రులకలిమియె శుద్దక భతమునకు లకణంబు లవణవతు లై పుతవిహీనత బొరనన వాత్రములే సతులు “తులు పాలించుటకున్‌ 2 లాం అర్థ ___ ప్యశ్రార్థ మగురుక్మిణికోరిక “తు లగుగృబాబలిమణు లవళ్యము కోరవలనకోరిక దై నూ. ఎంతయో సయిచితము ” ఉన్న దని పారలౌకికముగా దిని కున్నస్టానముగూడ చాలగొప్ప దని (భ్రీకృష్ణు డు రుక్కిజి నిందుల కభినందించు చున్నా డు. అర్హ ___ శుద్ద _- కళ్ళతమునకున్‌ == పరిశుడ్త మెన (విర్దష్ట మెైనరూపసౌశీల్యాదులు కల _ థె థి గ శన దట 6ఉా అనుట | కుద్ధంశు చీతి చ విమలే (వైజ)] భార్యకు [ కల్యతం (శోబిభార్యయో (అమ )] ప్వ్య్యశుల _ కలిమియె = పుక్తు అయొక్క కలిమియె (కర్తుష) పుత్తులు కలిగి యుండుటమి అనుఎ)] లక్షణఏఎబు=గుబుతు (అవళ్యము ఊండవలణసవిధము లక్ష-ం నామ్ని చిహ్నే చ సౌమిత్రా చాఒఎ లక్షణ (విశ్వ (పట్టమబాష యగుసతి ఎత్రవతి మై ఇండుట విధి అను చున్నా డ) సకులు = భార్యలు | తనిసతి కపకారము సే ఎనపాముల కలిగి (భార ఆది 52 ఏ అవణవతులు 2 పశంబంప న్దైన కుధలక్షణయబిలు కలవారు ((ఫశంసార్థమున నసుక్యస్పత్యియు ఐ (అయియిను = అనుట ప్యత = వివాన3న్‌ = కుమారులు లె కుండుటను పొరణనన్‌ = పొందినదో (ఎన్ని కుభలక్షణము లెంతగా ఉన్నను పుత్తసంతితి లేవివో _ అనుఎ) పతులు = భర్తలు [సతి ర్ధవే నా (తి బ్వశే (మేదిని )] పొటించుటక న్‌ = ఆదరించుటకు (యిళికో చూచుటకు ప్యాతముల-+ ఏమి == తగినవారా కారు (ప్ర తశంతతి లేనిదొ భ రృృ(్రతీ కిగుపాాతతను (యోగ్యతను) వారు కోలుపోవుదు ల అబల రనుటి (అందులకే ఎక్హ్రుల కగుయక్నము స3ికి ఆవశ్యక_ర్తవ్య మగుటను నీకోర్కి ఎంతగా కా నాకు ఆదరణీయ మైని చనుచున్నా డు కృష్ణుడు ) తా ___ మానవు డ పుట్టునప్పుడే మూ డుయిణములతో పుట్టును అందు ఎతాణ మొకచి అది ంతానముచే ఎంరులకు గతులు కలిగించి తీర్చ దగినది అందుంకే వివాహము వివాహ

మందరసవాతయు శి

మున _కెన్యప్రధానప్రయోజనమి ఇది గృహస్హు లగ్యుపనువుల కీప్రభాన్నపయోజనము పట్టపు దెవులవలన దీఎవలం యున్నది అస్టివె వాకివలన జరగనినా దు ఆదేవు లతెంకతిదుహూనీయ లై సన్‌ను అవ్పక్తస్ప గతి ర్న అను స్య ్రతినొప్పున భర్తకు పృజ్యతోకిములు కూళ్యములు గా చేఎనవా ర 3టవలని ఎర్తకు వారు (ఎతిపాత్రములు కాలేరు అందుంకె భర్తనలన వారు ప్త అతు లై గార్హస్యమును ధన్యము ా చెయ యత్నింసవలన యున్నది ఆ(పయిత్నమే ఇప్పుడు రుక్మిశి ఒనర్చు చున్నది యగుట కేఎ అవి తస కభినందనీయ మను చున్నా ఎ శ్రీకృష్ణుడు విశే __ (ప్యకుం కిళలిమిమొ శుద్దకళ్య మునకు లక్షణంణు వజామై గృహా మేధినాం (రఘు స "ల్లో అని కళదసు రయినంళప్పరాజుల నర్జి ంచి గృహస్థాశమమునకు (వాన పమోజనము సం=తి _ అను-ను తేలిఎనాడు (ద్ధకిళ్యతమునకు)ు కళల శబ్ద మిఎ అర్థవంత మై కద్ధళబ్దముతో సబాదతిత మైనది. కళ్ళక శబ్దమునకు వ్యుల్పత్తి ఇ ట్లున్నది = కళ్మలం _ నరకమ్‌ మవ్యమవర్హలోప సృషోదరాదిక్పా త్సాధు. కలమ్‌ _ కళ్మ్ళల౮ా శ్రాయత ఇతి రిక్షితి (దూ సొంద $9ళ్లో లక్ష్మీధరవ్యాఖ్య) నరకిమునుండి (సంతి తిద్చారమున్సిభర్తను రక్షించునచి _ అవి (పు) అను చున్నది పై వ్యాఖ్య ఇట శుద్ధ శబ్దము రూపాది ఖద్ధితోవాటు నంళళుద్దిని గూడ. దెలిఎ రాజమనాష ఏత స్వాచ్యి యసుఎను తెలిస దనవచ్చును రాజభార్యాలక్షణమును మను విట్లు "పేర్కొనినా దు

ఉద్పహే ద్భార్యాం నవిర్ణాం లక్షణాన్సితామ కదే మహతి సంభూతాం సృాద్యాం రూప గుణాన్నికామ్‌ (అధ్యా 7 ల్లో )ఇచ్చటి కల్యత శద్దిము సంతి వాధాన్యమును (ఈ మెయంద్చు సూచించి ఈమె వటప్పదేవి యగుట తెలిఎనడి రాజునకు ఖోగినులు పజాను పట్టపుదేవులు వేలుగాను అందురు “శరధునకు కౌసల్కాములు దేవేరులు తిక్కినమూ అునందల.ఎంచి థోగినులు శ్రీకృష్ణుశకు ఎనిమిదిమంది మవాషులు అందు అ(గగిణ్య రుక్మిణీ (అలి ) ఇ బ్లనినది- కృితాభి షేకా మువష ధా క్యో ఒన్యానృప్వుయ (అన్సిశ సందర్భియిన మేదిని = విచోయ ఎ వాష మన్య రాజయోఎతి భోగినీ అను చున్నది(ఇట మూ గాత్వేశివచినమ)వీరయం దు. (బోగినులయందు. భోగ్యపాధాన్యమును.. థొౌగినీ. శబ్దమే వచించు చున్నరి వరన స్యాయనమున శంతితి[ప్రాధాన్యము రాజమవాషులయం దు క్షపాయమే అందులకే కుద్ధకిల్యతను నమ పుత్తఎత్త్పము లజ ఎనినా డు సోమన శుద్దవంశమునకు వెందినయీసంకితి = తబసు చదా్సము_ ము న్నగుఎ) జ్యకిర్మము లన్నిచికంటను గొబ్బధది అందలకు కారము త సు ము న్నగునవి శరిరక్లేశకరఘులు ఇహతోకలబఖదయులు కావు సంఠ3ి ఆభయ౨ోకసు ఖ్యపదము

82 ఉ త్తరహరివంశము._2ఆ దీనినే కాళిదాసు దిలీఎనిముఖమున మనకు చెబ్బంచినా దు. లోకాఎసుఖం ఆణ్యం తిపొ దానసముద్భవమ్‌ సంతతి శుద్దవంశ్యా బా పర శ్రహచశర్మణె (రఘ స (9లో) అని (పులా = ఇది ద్వితకారకము ((రెండుంకొరములు కలది గాను ఏకతరారకము గాను (వ్యక్స శ్రిభేదమునుబన్ట్రి ఏర్పడును పనాతి ఎత్రాదిన్‌ (ఎకాదులను పా న యమొనర్చువా డు అనునప్పుడు పూణ్‌ _ పఎనే అను ధాతుపునకంకె (పవో (హస్వ శ్చ అని క (ప్రత్యయము (హస్వము దిని కిర్టిది వ్వుర్పత్తి అనునప్పుడు ఏకతకారక మిది సృత్‌ అనునరికమునుండి రక్షించెడివా డు అని (వ్యు) అనున్పడు (పక్‌ +- తైై డృ పృత్‌ ఉపఎవమూా ఉన్న తై9జ్‌పాలనే అనుదానికింటె సుఎ (8 2 4సూ )చె కప్రత్యయము (ఇప్పుడు ద్చితకారకము) పున్నామ్నో నరకా ద్యస్మార్‌ ఎతరం (త్రాయతె సుత తన్మాత్‌ ప్త ఇతి (పోక్త స్వ్వయమెస స్వయంభువా అవి మశువు (అధ్యా $88ళ్లో ) రెండవపక్షమునం దిట _ (ప్రాస సంగతిక్లై కళ్ళజ పా్యతశబ్దములందు అనది చ (8 4 47సూ) అను ద్విత్సముచే రెండవ తఈకారము సంపాదసీయము (లకణవతులు అలశుభలకణములను ఎతాముఖమున వాల్మీకి ఇట్లు సచించినా డు , కెళా న్ఫూక్మా స్సృమా నీలా (భువా చాఒసంహకే మష వృత్తా చారోమకే జక్డే దన్స్హా శృావిరలా మమ ళక్జే న్యేకే కరౌ పాదౌ గువ్ళావూరాచ మె చితౌ అనువృ త్తనభా న్నద్ధా శమా శ్చాళ్లలయో “ను స్తనా చావిరలౌ నా మ షెమొ వగ్శచూచకౌ మా్నాచోత జిని వానో యం గో నాఖథి పారా వైరన్యా- క్వ మా చితా మడు పెర్లొ మశినిఫా ఒృదూ న్య్య్రువోజి చ (పతిస్బతాం ద్భాదళవి ర్మా యూ కృంలక్షణాల (రామా యు 485 0 0 శ్లో (ప్యత్రవివానితి దొరఎన ద్యాణఘులే “తులు పతుం పాటిందుటకున్స్‌ ఇచ్చని సతి శబ్రము చి సార్థకము ఇది సతి్యివత లరైనధార్య లనుటను సూచించి అన్టిమవోపతిదేవతక్ర గూడ పత్తు సంతతి లేకి చ గనియాదరము లభిం దనుటను తెలుసును ( సతీ నాధ్చీ పతి(వైతా (అమ )] ఎ త్త్రసంతతి లెనినతుంకు సతు లాదరించెడియోగ్యత లే దనుటకు (శుతిళ్మృతు లిట్లు వచింబు అటో ళం చున్నవి అగ్నిహో్యం (తయీ విద్యా సంతాన మఎ చా క్షయమ్‌ సర్పా ణ్యేశా న్యపత్యస్య కలాం నా ఒర్జ్యన్లి జోడశిమ్‌ (భార సథా 00అధ్యా 6?ల్లో ) నా ఒప్పత్త్రస్య లోకో ఒ్ర (శతి సోఒయం లోకి పృత్తే జ్లైఎ జయ్యో నా ఒన్యేన కర్మణా (తుత్సి బుటై శృతుర్భి స్సంయిక్రా జాయన్తె మానవా భువి ఎత్ఫదేనర్షిఎనుజై యక్డై స్తు దేవాన్‌

మందరసబూతను 88

(ుణాతి న్వాధ్యాయతపసా మునీన్‌ ప్పత్తై (శ్యాద్ధె ఎత్చాం శ్చా ఒఎ అన్ఫిశం'స్యేన మానవాన్‌ (భార ఆది 20ఆధ్యా 7 8 20ల్లో గే [వెదములు గాని విద్యాస ౦కానములు గాని అగ్ని హో్రాదులు గాని పు త్తునంకానమునకు లేళమా[త్రమును సమానములు కొవు ఎత్య్రా ౯ము తీర్చుట పృత్త్రలవలననే జరగును. ప్త్యత్రసంతతి లేనివారికి గులు లేవు అనినవి పైశ్రుతి స్పృతులు సత్కల్యహ్రమే ౨యినను ఎత్త్రుకూన్య యగువో భర్త సంకోషపడ డు కిన్తు విచ్చాం త వైఠకస్యా మదృష్టళదృళశసజమ్‌ నమా మవతి ద్పీపా రిత్నసూరఎ మేదినీ (రఘు స 85) ఇచ్చట మల్లి వ్యా రిత్నసూ రిత్యనేన సర్వరిత్నేభ్య పుత్తురత్న మేప క్లాఘ్య మితి సూచితిమ్‌ అను చున్నది అలం ___ కావ్యలింగము(వాక్యార్థ హేతుకము)| పుత్త్రలకలిమియె శుద్ధకళత్రమునకు లక్షణము అనుదానికి (దీని తరువాతివాక్యార్థము హేతు వగు చున్నది క మానిని వినవే పున్నా

మ్నో నరకా శ్రాయకే యినుం పుత్రైర్ధం

టబైనది నీకోరిక నా

మాన వమలరించె వేదమార్లో చిత మె ౮-౨ అన __ ఎూర్చపద్యమునందు (ప్రతిపాదిత మైనదారికి ఉవస త్తి(తగుకారణము) ఇందు చూస బడు చున్నది. అర్థ ___ మానిని=మాననతీ (మాననీయా_ (ఎూజ్యురాలా గౌరవార్హా అనుట) (మాన పూజ్య (గౌరవిము) అధనూ కలిమిచృన్తి “స్థ మిదృని మధ్యమా ఉ త్తమౌ మాన మిచ్చన్తి మానో వూ మహతాం ధనమ్‌ (అని గారుడము (చూ హలా వివ) అది కలది. మానిని ఇని (సత్యయము మళుబర్థమున (ఆత్సవివిశకయందు జీప్‌ (పత్యయమ్ము ఆలకు మానము (వూజ్యతి భర్చాదులచే ఐన గౌరఎమృ్స) ప్రాణాధికి మగుటను (పారి) ఇబ్లు వచించినది. మానంఎబి తొడపు సతులకు మానమె (ప్రాణాధికింబు మాన మఖిలన న్మూనము లకు మూలం బగు మానరవబాత మయిన (బదుకు మానిని కేలా ( £9 ) అన్డ్‌ గొరవము కల దానా అని రుక్మీశి కైన శంస ఇది ఈ మానిని అనుసంబోధనము శార్చము రుక్మిణి సవతులచే.. నీచులు దినంబు చేర సీకుము కృష్ణా (78పంలో) అనుటను న్మరింప జేయుచు అట్టి దెన్న డు జరగ దనుటను చ్చి రృద్ధం సుబద్ధం భవతి అనున్మాయమున పునరు క్రితో దృఢ

8 ఉ తృరహతిఎంశము__£ఆ పటచు చున్న దనవచ్చును) నీకోరిక పుశ్రార్థంబు ఐనది = పుత్తుఎ (ప్రయోజనయి కలఏ వేద-మార్ష - ఉచితము + ఐ = (ఇవె వెవము౨ (ప్రవ్నర్ధిల్లెడి త్రోవకు (వెదముఎు వచిం చెడిపద్ధతిక్సి తగిన దగుటచేతి(క్తా వ(పత్యయము హెత్వర్థక మిట్స్‌ నామానసము = నాయినసు శు ధి అట్‌ [మానసం సరణ స్వాశ్తే (విశ్న )] అలరించెన్‌ = సంతోషపెప్టైను ఆకోరికి వెదమార్గాను సరణము కల దగుట ఎట్లో నచించు సున్నా డు ఎ పక్‌ - నామ్ని = ఎత్‌ అను పేరు కల నరకాత్‌ = సరకమునుండి (పాపులయాతనలకు (యనుయాఎనలక్రు అగు స్థానము నరకమృు (శాయతె == (దానినుండి రక్షించుచున్నా డు (పుత్తు డు అనుఎ == (ఆగమములు చెప్పుట వినవే == వినుము [వినుము ఆఅనుదావికి ఏ అను(ప్రయుక్తము ఎదాదు లన్ముపయు క్ర్తము అగునప్పుడు ముజ్జునకు వుజీ రుజి యగు (బావ్యా కియా $84ూ )(మొ )] లౌ (శుకిన్మృతులు ప్త్త్ర్రనంతు దు కానివానికి పుశ్యం కములు లే వని ప్పత్‌ అనునర కమునందు పడ కండ తిండిని -పాడువాడు పుష్ప డని ఎచించి బూనవుడు ప్పత్తనంతు డవళ్యము కావలయు నను చున్నవి గృహస్టునకు ఆ1మముయి నిర్ణయించిన స్పధర్మాచర+మున క్రైనదే సీకోరక నీవై దికధర్మశడ్డ న న్నెంఠో ఆనందింప జేయు ఐఎున్నది తప్పక నీకోర్క తీర్చెదను సందేవాపడకు మను చున్నాడు రుక్మిణిని థీక్ఫిష్ణు డు విశే __ (బూనిన) ఇది ట్రబేషమునువచింయ నని ఆవి శేషవాచకములయం దుదాహశించి నవి.అమ (మె... (ఎేషా స్తు) అబ్లనా ఖీరు కామినీ వానులోచనా (ప్రమదా మానినీ కానా (అని ఇ ట్లనినను నామానృవాబకజు ా ౫నిం (ప్రయోము విరుద్దము దు మానిసీ తు ల | (హ్‌ అయాం ఖల్యాం అ? (డిన) యౌనిను ల అ్యఎంనలు నా నిష్టు లసత్యభాషణం బుచితంబి (ధార ఆది. 88 మొ (ప్రకృతమన విశేషార్థిక మనుటమే సముచిత మనిఎంచును ఇదాక ఈరుక్మీశ4గోరిక పతి ాశమున క్షైనదే. అపఎనుబన్ట్‌ ఈమె ఉత్తమకల్యతముగా ఎన్న దగి యున్నది అ ట్లగుటనుకేఎ కూడ మానిని (మాననీయ అనుట సముచితము ఉత్తమకిల్యతిమునుళూర్చి ఎర్హ్యవారి ఇట్లను చున్నాడు య (ఎాయే త్సురిత్తై. ఎతరం సపుత య దృర్వ్త రేవ వాత మిచ్చృతి తి తృల్గతమ్‌ తన్ని త్రీ మాపది సుఖేచ సమ నో లి క (శయం య దేత త్త్రుయం జగతి ప్ర ఖ్యకృతో లభ స్తే (సుభా సీకి క్ర (వేదమార్గోచిత *నా ఒన్పత్తున్య బా లొకో ఒబ్రతం సక్సే పళవో విదు అన త్త్రస్య గితిర్నాల్త పున్నామ్నో సరకా ద్యస్మాత్‌ ఎవరం (త్రాయతేసుత తస్మాత్‌ ప్పత్త ఇతి వ్యాత 7 అనుంకతిని

వి మందరసబాఅము 85 మై వెదములు భ“వూస*ఎలు భగవదాదేశ మన నై నదియే వేదమార్గము తదుచిత(స్రవర్తన యనిన ఛగిపదాజ్ఞాఎరిపాఎవా నిర్వహణమున కగు భక్తుని [ప్రయత్నమే స్పాజ్టావరిపాలకు

డగు బిక్తునియందు భగవంతునికి (ఎకి అన్నిర్వహ *ఇమున కగు సాహాయ్యము కావలయు నని నసబ్బుడు అనినదె అడవ ఆం డు దానిని కలుగ జేయట అనళ్యము. జరగును అదియె ఇప్పుడు జరగినది రుక్కీజ్‌ కో3నది భిగవంతు డు తీర్చెద ననినా డు (ఇచ్చటిపరమార్థ మిది] నాచి కరచిన చాల అర్థాం౦ఫీవ్యము కలది ఆహం (కతు తహం యజ్ఞ ము కామ యజా రేవచి. శుత్నొతీ ము మైవాజ్జే అను మన్నది గీత )

వ అని వలుకుచు నాలఠీిలావతింలోచనంబులం బొలయు ఉజ్జావినయదరవో ఎంబులకుం దనమే_౦ఒ నుం గరుణయు ఎమేళంబున “దుర్కొాన నారాత్రి వరలా? 0 ఏఎనం (బథావిభాఎత యగున్ధేవితో విశోదించి ౮కి

అర్ధ __ అని ఎలుకుచు [(ఫ్రీకృష్ణు డు(కర్తృ ఆ. లీంావతి = విలోచనంబులన్‌ = ( ఆ

పూర్వో క్రసరామర్శిము ఆ విలాసవతియొక్క (రుక్కిజియొక్క్ర కన్నులయందు. పొలయు =

లక్ఞా - విసయ _ దరవోసంబులకున్‌ = కస బడు చున్న లగ్గునకను అడ కువకును చిజు నవ్చనకును ఇట లీలావతి అనుట అర్థవంతము. విచాసనితి కనుకినె ఈనకన్నులయందు లడ్జావినియాదులను గోపరింస. జేయ గలుగుచు తనబూడ్తూలను పై భానముల కనుగు* ముల (నిషణకతోో ప్రసరింప జే శ్రీకి చ్టునకు నానిని వెఖు[సయత్నముఎు (తల వాంచుట చేతులు జోడించుఎ సెప్పి పెదవిలపై జిందింయంఎ ము న్నగునవి లేకయే తెలియ జేయ చున్న దని భావము. ఇచ్చట రుక్కిణియం దగులజ్జావినయాదుల కగు హేతువులను ఇ ట్లూవాంవ వచ్చును తినకోర్కి థ్రీకృష్ణునకు తఎ శ్షేశాదులవంన సాధ్య మైన దగుటచే ఛర్తను కష్టవజచి అకార్య మొనర్చు చున్నా నని మనస్సంకొచము (అకార్యకరి *మున కగుమునక్సంకోచ మే లజ్జ అది తప్పని వై కర్తప్య మైనది క్షంతవ్య మని విన్ననత (వినయము) ఇంతటి కష్టమునకు ఓర్చి రా దఎక తనయందు వేషట్రుతి బూఎ) చున్నయాతనిదియకు (ఛకక్తిపరాధీనతకు) ఆళ్ళ ర్యముతోపా.ఎ మనొరిధఎద్ధిపలన నై ని యానందానుధూతి నందుచు దరహాసము (చిణనజ్వ్ర ఆమెయం దేర్చిడినవి] తన మేలంబును == తినయొట్క ( శ్రీకృష్ణునియొక్క్ర్రపతిహసమును

(వోస్యయునుు కరుూూయును == దయయిను (కర్తలు ఎమేళంబునక్‌ = జలిపడునిన్లు =

(కలయున్లు గ్రా [సమ్మేలనిము (30 ))(ఇచ్చవి. నన్‌ ్యకియావిశేషా మిని యగుటిను తెయా

జ్న చున్నవి. అంయిరులోనన యగ్నిసాక్షంం బున ఎరికి యైన సతి వొల్పుగ నొక్కత

86 ఉ_త్తరహరివంశదు___2ఆ “వి యన్యలన్‌ ౨ఎనమున నేనియుం దల ప (భార ఆది 4 87ము న్నగువావివంచ దిది] ఎదుర్కొనన్‌ == ఎదు రేగ గా (ఎదురూ ఏ గి గౌరదింస గా = అనుట (శ్రీకృష్ణునిపరి హాసము దయ అెండును కలన రుక్కిణి సదర్శించెడి వినయలజ్ఞాదులను ఎదుర్కొనినవి (వాని కభినుఖముగా ఏ గి వానిని గౌరవించినవి (వానికి న్నాగతిము చెబ్బని వనుట) ఎదు రేగు సప్పుడు ఒక్క డుగా గాక మజతియితరులను తనతొ కలఎకొని వెళ్ళి పెద్దలను గౌరవించు పరిపాటి (శ్రీకృుష్తు డు కనికర ముట్టిపడునట్టు పరిహాసము లాడి ఆమెతో వినోదించినా డని భావము సమేలం బఐను£ దయ పరివోసము రెండును ఆతనియౌావాక్యనులలో 'వెబుపడక ఒకటితో ఒకటి పెనవేఎబకొని కానవచ్చిన వనుటకు నాకొరింపలన భర్త కష్టపడవలన వచ్చెనే అని అమె పడెడి దాధ(భక్తు కై నదాధ యగుటనిలన్సృభగవంతుని కెక్కడ లేనిదయ అమెయం దు కలిగినది ఆఅ డామెబాధ సవూ౦స లేక ఆమెదు ఒము తొల గించుటకు పరిహసము సాధనము చే ఆపరిహా“ములోని (ప్రత్యంశమునందు కినికరము మూ లీ భవించునట్లు చతురిత చూఎ ఆమె శక్రైనపరితాపమును జపళమింప జేఎనా డనుట ఇబ్బటిపరమార్థ మసవచ్చును] ఆర్వాతి = నా ఎరాతిరియందు (శాలాధృములకు సమ్యర్థమందు ఫథమ విబాతము (చూ బా వ్యా కౌర $5సూ )] వర దానంబునన్‌ = వరముయొక్క ఇచ్చుటచేత (వర మిచ్చి అది తస్పక తీర్చెద ననుటవలన అనుట) (ప్రభా = విభొబఎం =కొంతిచే (న్యు (ఫభారు (గుచి వన డ్కా భా ళ్ళవి ద్యుతి దీపపు. అమ) (ప్రకాశించునది గా (ఎక్కువ“ంతోషము కలిగి ముఖవికాసామలతో చాల ఒబ్నఎదా అనుట అగు +- ఆ + దేవితో = ఐన . ఆపట్టపు రాణితో | దేవీ కృతాభిషేకాయాం (అమ ) (రుక్టిజితో] వినొదించి = వేడుకతో కాలము వెళ్ల బుచ్చి తా _. రుక్మిణి కోర్‌నకో3క వై దికధర్మమార్గమున కనుమూలసడి తన్ను ఎంతగానా సంతోష పెస్టీన దని శ్రీకృన్ణు డు రుక్మిశిం గొంయాడ గా అందుల కామె ఉబ్బి త బ్బిబ్బు లై గర్ప మున విజ్ఞవీ గక తనకోరిక తీర్చుటకై తన్రయునకు ముందు కలుగ నున్న తస శ్లేశాదులను తిల చి విచాతించుచు ఈయకార్య మొనర్చు చున్నానే అని ఒకవంకంగ్లూ మజియొకివంక త న్నెంతగా ్రీకుష్లు డు స్తుతించినను గర్వమును దరిచేర సీని వినయవిధేయతలు ఇం కొకవంక ఇంత శ్లెశమునకు తన్ను గుతిచేఎనను అత్యధిక ఎతితో తన్ను (రుకిజిని ఆదరించు చున్నా డని పరమాత్మయందలి యా(తజన్యబతికి సంతోషము. విలాసవతి యగుటను చూప్పలయందే కస బంస (త భావములను చూపలలోని వివిధభంగులతో ప్రైదర్శింస్పపరమాత్మ అది యేమియు

మందరసవాఎయు 87 నొక. క్లేళజనకము వ దరి అందులక్షై నీవు బాధపడ నక్క_౨ లే దిని ఒతురతకో సరి హసము లాడుచు అంద తన నిర ముక్టిసం జేయుచు ఆమెను ాాంవింస రుక్మిణి తనకమునా రిథంర్రి ఈఎ ది (ప్రసన్నము అగు ముఖవిశానాదులతో ఉత్సాహాతిశయమును అశపజచు. చుండ (శ్రీకృష్ణపరమాత్మ ఆమెతో వికొదింఎచు ఆర్మాతి గడపెను విశే __ (లీఛావతి). ఇ ట్లనుట ఆమెకు విలాసములు కృతిమముఎ క (కొత్తా నేర్చు కొనినవి -క సహజము అగుట. తెలుస ఐడు చున్నది ఈలీంవతుల హర్చిభ ర్హృహరి ఇ ట్లను చున్నా డు లీ౮ావితీనాం సహనా వింసా స్త ఏవ మూఢస్య హృది స్నురిన్సి రాగో నలిన్యా వా నిసర్షఎద్ధ _న్తర ఓమ క్యేన చృధా షడజ్హ్రి. (సుభా శృంా శ?న్లో ) కనుకనే దృగ్పిలాసములతోడి భొపిపకంన మామెయెడ జొచిత్యమును పోషంచినది అలం ___ ((అక్ఞావనయదరి హాసంబులకుం దనమేలంబునుం గరుణయు సమేళంబున నెదు ర్కొన్స అనుటచె పెద్దయ. నిచ్చెంనపుడు (ప్రత్యుక్థాన మొసల్బ వారిని గారవించి స్పాగతము చెప్పెడి లోకాచారి మెకచి స్ఫురింప జేఎ అశ్లే ఇదియును = అని బౌనమ్యమును స్ఫురింప జేయుటచే ఉసమాలంవారధ్బని అచేశతనముఎందు చేతనధర్మారొసవయి జరిగుఎవలన సమాౌధి గుణము మ మజునా ఉంధకభోవృష్టియదుసామంతా గణీసేన ౫౦

దెజి గా సాత్యకి రాము డుద్ధఎడు వోర్షిక్యుండు లో నె నకొం

ద అమాళత్యుల్‌ దను జుట్టి ళా నమరె నాస్టానంబునం గృమ్ల డా

కొఠణోంరు-డు పరితపారివ ద రేఖం బొల్బుచందంబునన్‌ ౮౪ అన __ కొలుపు తీజ్‌ యున్న శ్రీకృష్ణ్టరమాత్మి వర్తింప బడు చున్నా డు--- అర్థ శ మబునాడు (మణజస శనా డు 2 మలు టిదినమి (తరువాతిదినమం దనుట్స కృష్ణు డు (కర్తృ సాత్యకి రాము డు = బలరాముడు [రామస ంకర్ష- స్పారో బలదేవో హ్‌ జలే జ పహ తిళిష డు హలాయుధ _ (వైజ)] ఉద్దపుడు 2 శ్రుకృష్ణునినుంతి [ఇత డు బృహస్ప ః ఉద్ధనబలరాములు బృహస్పతిళ(క్రైలనఎటి రాజనీలిజ్ఞు లని (శిశు). సార్ట ముద్ధశ-రిభ్యా మఖా సా వాసద త ద గురుకావ్యానుగాం బి చ్చాన్ట్రీ మధినభగ్మియమ్‌. (2న ల్లో ఉద్ధ వుడు బృహస్పతిశష్వు డగుట కూడి ఇది తెలిఎనది శిష్యాయ బృవాతాం పత్యు (్రస్తావి ఎదిశ దశా (4న 68ల్లో 3] హార్షిక్యుండు = కృతవర్మ (వ్యాదికునికు మారు డు)

86 ఆల్పరవాలి ౦శయి_ంటె [హృధదిశళబ్దమునకం టె అ 'స్యెదమ్‌ అణ్‌ (ప్రణ్యయము అణ్జి 'న్తమునకం కె న్చార్ధమునందు ష్యజ్‌సత్యయము] లొను = మొదలు ”ా ఐన == ఉండన కొందఎయు అవూత్యుర్‌ జా మంతులు (కర్తలు [మ్హి ధీసచివో ఒమాల్య (అను ) అమా “హ (కూడ విద్యత (ఉండువా డు (వ్యా) అవ్యయా త్త్యప్‌ (4 లి శఘా) ఆఅమాత్యలక్షణ మి ట్లున్నది- శానో వినత కలీ “త్కులీన శృుభాన్నిత శాస్త్రార్హత త్ర్వగో ఒమాత్యొ ఇ_వెద్డూమి భుజా మిహ (యు కక్తికల్పతిరువు) (చూ హూం వివ) తనున్‌ చుట్టి రాన్‌ = చుట్టుకొని తానాఖీ ల్‌ ళు (వెనుక ముందు (పక్కిలను తా మ్రైరా గా(తాను వచ్చి అనుట ఆస్థానంబునందున్‌ = సధ యందు [౧ వభా “మితి కంద ఆస్థ్రానీ ర్డీ ది మాస్టానం (అమ) అంధక భొజ వృబ్ద యదు సామంత + అగణి _ సెన = అంధక. భొజుం వృష్ణులు యను రాజులు అనెడి ము లగు ఇరుగు పొరుగు రాజులయొక్క [నన్హాయా _ స్పదేశాన్నర 0 జట ణాని భూమే ఇమే త స్యెదమ్‌ (4 8 2% అజ్జు సామన్హా రాజ్యసర్టిస్టా (వైజ) సై న్యము (పైన్యముకోడి గొబ్బసామంతరాజు లనుట్స్‌ కందెజ + కొన్‌ == [కన్ను +- తెజి కంటికి తెబవంచిది కబ్బవెన యుండుది (జెప్ప్ర] జెప్పనంది (కంచిని జెస్పయట్లు డాగ రూకతతో కాపాడునది కా గా ఆ _కజకంరుండు? = (ఆ (పఎద్ధిని దెలుప్తున్తు (భగవం తుడు (పంద్ధి చెంది _ అనుట శివు డు సరీ _ పారిషద రేఇన్‌ = చుట్టకొన బడిన జరట 06 గట్టిన అనింద్య[ామ్యము ఎ అం విన్మయసూరి (చూ బావ్యాసం 20 నూ) టాఢవ్యాకిర్త గరకంం శబ్ద భిఎ మం అద్భృవవులందును నలయురెఖము గలదు ( వానం కసూ) తిని వైకృఎగాన్యుము " దినిం౨ి ఉదాహరించినా డు (ఆ శ్‌ ర బాలసరస్నతి అహొబలపతి మి్థశబహ (వీవ ఇది. రకారము సమాసాంత కార్యమునకు చెందిన ద కజికంరముఖా బాతా అదెడి యధర్వణోకక్తిచే సాధు వనినారు నన్నయ తద్భృవములంము శకటరేఎము ప్రయోగం డని ఆచ్చికిములం దనాంధసర్ణక ర కారమును సమోగింప డ9 నన్నయ (ప్రయోగించినవెనుకి అది (గ్రామ్య నగుటయు అశంగఆ మని మూలచ్బేదీ తిని పొండిత్కిహంర్ష అనుఎఎిలు ఆధునికులు కజకంటా ఇది అగు నను చున్నాదప (మ్యుం త త్తద్పిధా నాధు కిజకంరముకా వానా అనె ఆధర్నణోక్సి ని ఎరిశీలించి చూచినప్పుడు _ అధిర్వణు డు (్రాన్యు మనియె దినిని అంగీకరించినా ఉనిఎందును సన్నయ ప్రయోగించినల్బ డిది (గామ్యు మె బ్రనుష్టుశ్నముసికు సొత్రశ్వా త్సాధు భన్హాఎ తూ(శ్రాజి భవన్తి అను చున్నసంప్కృృత వ్యాకరణ మే ఉత్తరవాది (సం న్యాకరిణము)

మందరనవాతను 8 (తనచుట్టును చేరియున్న - అనుట = (ప్రమధగణసులయొక్క (శివానుచరులయొక్క) (పారి షదులు ౯= (ప్రమథులు ఎదధా స్సు పాలిషదా (అమ )] సంక్తియందు [ రేధా తు (శేజి తెఖయూో అని (నానా పౌల్చు చందంబునన్‌ ౯ ఉన్నవిధమున [ఇచ్చట వచు చందం బునన్‌ చూచుచందంయినన్‌ అనుపారము లున్నవి నా్యాగవాంచిన యీపారము (వీరే పా) అదియే సముచిత మినిఎంచినది అమరెన్‌ = ఒప్పెను తా -- (గిక్కవ్లి దు (మబజునా డు తా నుదయమున సభామందిరమునకు బయలుదేజెను ఉద్ధవు డు బలరాముడు సాత్యకి కృతవర్మ ము న్నగు కొంద జాతనిమం్యతులు గూడ అదె వునివెంట సభకు బయళలుదేజిరి వా రందలు (శ్రీకృష్ణునితో నభామందిరము చేరి అందు యథా రము ా కూర్చుండితి ఆనవియందు (ఫ్రీకృష్ణుంకి కాపు దల గా చుట్టును అంధకవృష్టిటోజ స్మూత మగుటను సాధువు లనిన(ప్రయోగములను సూ(త్రకారులవజకే సాధువు లని ఇతరులకు త్యత్పయోగాభ్యనుజ్ఞ నొస గినది కాదు తెలు గున ఇతరులకు వైతము అవి (పయోర్హ ము లనుట విశేషము అదాక అధర్వణుడు (్రామ్యం అని ఆరంభించి కజకంరముఖా ఎబాతాలా అను చున్నిప్పుడు తెలు గున వా_ర్థికకారునిస్టాన మీయథర్చణుని దని ఈ యాధులికులే అంగీకరించు ఎున్నప్పుడు పై వీర్తి-శ్ననుసె కవకాశమే లేదు ఇ క అహోబలపతి బాలసరస్పతి. వీనిని మిశ్రబహుటవీహు అని వేటూ ఆధర్వణకారిక లనుబక్టి సాధిం దలచుట- పై శెండు ఆధర్సజకారికిలు వేబవేజు సందర్భములోని వై సరిస్పరసంబంధము లేని ఏనుఠలంప్పతో జరిగిన దనిఎంచును చిన్నయసూరిమూ(త్రిము ఇవి అన్యొన్యసంబంధము కిలవిగానే అభ్యిసాయ సడు చున్నా డు ఇ క (పాధవ్యాకరణము దీనిని అంచయాన వంటి వికృతి" అనుట - తదృవములందు శకటరేఫము లే దనెం చిన్నయసూరిమార్ష్గముసకు విరుద్ధము ఆధునికులపరి కోధనముగూడ నన్నియయెడ చిన్నియసూరి అనినమాట తథ్య మని నిరాఎంచునదిగా ఉన్నది అచ్చతిలు గులందు అనాం్యధవిర్హప్రయోగముళూడ నన్నయలో లే దని నే _సరిశోధనము లను డున్నని ఇక ్రాసగతము * అనాంధధ్రవర్టము నెవరును [ప్రయోగింప లే దనుటము. అసంగ తము అన్నిపదముల్న నిర్ధారకసయోగము లుండుబ ఆబంభాస్య మని ఇదివజికే నిరూఎంచి తీని అధర్బజికకారికాసంగతి ఎట్టిదో శరా తెలియదు. వానివై ఖరి తెంఎనవారు అహో బలపత్కాదులే తెలి నంంవణవ రిశీరించి చూచిన చాలవ్మాకిర శరణియె మన కిట అను “రణియ ఘనుట ససుచిత మనిఎంచినది

80 ఉ త్తరబారివంశము___2ఆ యాదవ_నైన్యముఎు మహావీరు లగు తసుతను నాయకులతో చుట్టును చారులు దీజి యుండెను వారినడును ఉన్న శ్రీకృష్ణు డు స్రమధగ--ములు తనదుట్టు నుండి తన్ను సేవించు చుండ వారి నడుమ నున్నమహాదేవు డు (శివు డు అనునట్లు మహావై భవముతొ ఒబ్బ యుంవెను విశే __ (కందెజ్స దీనిని మొట్టమొదట (సయోగించినవా డు సోమనాధు డే కావచ్చును నన్నె చోడు డొకచో దీనిని (ప్రయోగించినా డు సలక్షణంబు గా జిటతించి వన్నున గొలిఎ కందెల దెజచిన (కమా 5 8 ఇదియు బౌసచారిక్కసయోగమే. (గవిసెని ఇట దీని కర్ణ మనిఎందును పరిశీలనీయము) నన్నెచో డువికాలము సరా నిర్తీ మిబ్బటికిని క కలవర పెట్టు చున్నందున ఆతడు అనుకిరణ(బయు డగుఓటవలన సోమనాధునితరువాతివా డైనను కావచ్చును శ్రీనాధ డు సోమనను అనుకరించిన యనుకరణములు చాల నున్నవి ఈపద (ప్రయోగమునందు గూడ ఈతని ననుకళిందుచు సృష్టకందెజి తొలుసంజచెలిమికా డు కుంఎయి వినతామహాదేవికొ డుకు గుల్లి (కాశీ 8 అను చున్నా డు | కశ్హైజ్జి అనునది (అససా )] (కబికంరుండు సరీతపారిషదరేఖం బొల్బు చందంబునన్‌ _ ఈయుప వాన మిట ముందు జరిగ నున్న శ్రీకృష్ణుని శైలాసయా,తను సూచించుచు అచట ప్రధానముగా (ప్రదర్శింప ఐడ నున్న హరిహరాద్ధై ్వతమును స్ఫురింప జేయుచు సముచితము గా పొందుపటిస బడిన దనిఎంచును అభం _-- ఉత్చేంక్ష = సంభాపనా స్యా దుత్స్రేతి వస్తు హేతుఫలాత్మనా ఆని అక్షణము చందమునన్‌ అనుఓవలన ఉపమ అని శంకింస ఏలను పడదు ఉక్సే9ిక్షొవాచకములలో గూడ సంభాఎనావాచకము గ ఇవ శబ్దము పేర్కొన బడినెదిం మన్యేళజ్కే ధునం [పాయో నూన మిత్యేవమాదిభి ఉత్సేేకి ప్యజ్యతే ళట్జై రివళట్లో ఒఎ తాదృశ అని దశ్ఞి ఉసమానశాదాత్మ్య (అభేద సంభాననమే ఇచ్బట సముచితము. జొపమ్యము సృతనృద్ధము "దుగూడ క అ్బోరవ పురుషు డందణ దప్పక కను గొని (పసాదదరహాినములన్‌ ముప్పిరి గొను భాషణముల నప్పటి కప్పటికి "వేడ్క లలర నిటు లనున్‌' తా౫ి అవ __ (వ్రకృతివిషయము నుషక్రమించుటకు (పయత్నపడు చున్నా డు ్రీకృష్ణు డు అందుల కిది వ్రస్తావన అన దగినది

మందరసవాతము రి అర్థి __ ఆ + ఎరమప్పరుషు &ఉ = అయుత్తమప్పరుషు డు పృరుషాత్తముడు (థీకృష్ణు డను) (కర్తృ [ఆ _- జూర్పమందు చెబ్బ దిడిన *, అనుఎను వచించును] ఆందజన్‌ = ఎల్ల వారిని తప్పక = విదువం (ఒకి ౮ాలినేని విడిచిపెట్టక అనుట) కను గొని = చూచి (పనాది _ దరివాశకములక్‌ = _సన్నితతోడను (ముఖవికాసాదులతోడను) [ పసాదో ఒను (వా కన్య (పాశస్నాన్ధ్యం (ప్రసన్నతా (నానా 0] చిణునవ్వుతోడను ముబ్బరిగొను.భొషణ ములన్‌ = పెనవెఎకొనిన (అతి॥ యించిన మాటలతో [(మాటలయందు ముఖవికాసొదు లకొడి ఎంతుజ్జ ఆదరిముతోడి చిజనప్ష కలు యుండి వినువాలికి చెవులపండు వొనర్చు చున్నవి శ్రిక్కష్ణునిమాట అనుట] అప్ప టప్పటికిన్‌ ((అప్పటికిన్‌ + అప్పచికిన్స్‌ = అప్పు డశ్నడు (నఎదు సడును (ఎడ నెడు అవకాశము కిలిగినప్పు డెల్ల - అముట) [తిక్కనాదుల (పయోశము లి ట్లన్నవి. అబ్బటి కస్పటి కితనిముఖము చేతి చూచుచు (భ్రాం స్రీ 2 48) చిలుపనికట్మి దేశియలు చిబ్బలి హ _స్తము ఎ ఎకంబునన్‌ నిలవక జీరువాయునెడ వీయతిసాంద పరాగిము ల్లదా యలరులవింటిజోదునక సెప్పి కస్పటి కస్పృళించుకో గలిగెడు నందు వే కినలు గ్రైకొని దూజె విభుండు శే3క్‌న్‌ (శృంన్దై 8)(మొ )] వేడ్క్మలు = వెడుకలు సంతోషములు (సంకోషాతి? యముకోడి కెకలు అనుఎ) అలరన్‌ 2ఒబ్బ గా (అతిశయింప గ్రా ఇస్లు = (ఈవెస్ప బోప్పువిధమున అనున్‌ తా ___ (శ్రీకృష్ణు డు తనకై లాసయ్యాఆను నభానదుల కెటి గింప దల చి మునుయిందు వా రందబయందు తనయాదిరాభిమానములు కిన బడునచ్లు (శద్దతో వారిని సొవధానముగా చూచి నా డు తిదనంతరిము నృుదుమధురభాష=ములతో వారిని ఆనందపరివళులను ఒనరి ఎను వారి యెడ అఆదరిము ప్రసన్నత అనసంభాషణమునయందు కనిఎంప చందన్మతము ఖవికాసాదుంను (పదరి ంచి తనవాక్సాతుర్యము చూపు చుండెను అచ్చటివా రందయిను అందులక పరమానంద మందుచు నడుము నడుడు మటోశ్చాహముతో మిన్ను ముట్టునన్లు చప్పయిచు చజనుచు గే లిడు చండితి ఇట్లు వారిని కంతిసపజిచి (సకృఠాంశ మిక వారినునసు అకు హత్తుకొనునస్లి చెళ్బ చున్నా డు ఎరమా్మా విశే __ (పరిమఎరుషు జు ఉఉత్తమప్పరుషు డు (పురుషోత్తము డు సరమాత్మి యనుట ఉత్త పరుష స్ప్వన్య పరిమా త్యేత్యుదాహృల యో లోక్యతయ మావిళ్య విభ ర్భృవ్యయ ఈశ్చర యస్మాత్‌ ఇర బతీతో ఒవా మక్షరాదఎ వోత్తము అతో ఒ్యలోకే వేదేచ (ుధితి బృరుషోలత్తమ (గీ కలధ్యా 7 8ిళ్లో ) కృష్ణావతారము భిగనదవితారము ఎయం

02 ఉ త్తరబారివంశిము__.ఆ దెల్లనొక వైశిష్ట్యయి కలది కేవలము భగనత్స్వరూపు డు (్రకృష్ణు డు అవ్యె త్వంశకలా పుంన కృష్ణ స్తు భగవాన్‌ స్పయమ్‌ అని వ్యాసు డు శ్రీకృష్ణుని పరమాత్మ గా పెర్డించినా దు దాన్‌నే స్ఫురింప జేయు చున్న దిది (అప్పరమప్పరుషు డు తస్పక కను గొని (ససాదదరవాసముఎన్‌) ఇట _ పరమ ప్పరుషుడు తస్పక కను గొని _ అనుట ఒకవిధదముగా ఆసబూజమునందు తన్ను యాదవుని గా గాక పురుషోత్తముని గా గుబతించి తరింప గలవా రెంద యిన్నా రని పరిశీలించి చూచుటను సూచించుచు అందు అశ్టవారు కొల దిగా నే(ఏముగ్గురు నలుగురుగానృొాణండుట తెలి నిణ్యయు తనతో ఉండియ త న్నెలుగ బొనివారియణ్ఞానమునకు (అందుల క్రైన తనమాయాప్రభావము నకు చిజునవ్వు ఆనవ్వువలన ముఖ(్రసాదము కలవా డీం డగుగున్నా. డనుటకూడ శబ్ద శక్తమూలకముగా కొంత స్నురించు చున్న దనవచ్చును మ శికుతాకేి దొడంగి గర్వితుల గేశిం గంసు జాణూరునిన్‌ శిభుపాలున్‌ నరకాదులం బరువడిం జెండాడి ఎప్తార్లవి రళనారాజవిరాజిత&తిసతీంత్న పభామాలభికా విశ దాల్ధయగుణోల్లనన్న ృవయిళోవి క్రాంతి జెల్లించితిన్‌ రాజు అరో ___ శిళుతా లం = ౩ ₹వమునందలి (బాల్యమునందల్సి శిళుత్వం హేనం బాల్యం (వైజ) (శిపత్పము కుల సర్యాయమఎల తన్య భౌవి _స్త్పృతలౌ (8 కీసూ) అని భావార్థమునందు. త్వ అల్‌ ప్రత్యయములు విబాతిములు ఆటలు ( శే? జాత్యేకరచనము) [కలి = భేల క్రీడా (అ9స సం) జలరుబసనదోర్లీల గెలన బోలు గేంమైని మృణా?కాకిరలయముల (శృం నె $ 80 (మొ తొడంగి 2 మొదలుకొని (ఆట లాడునా టినుండి * అనుట) గర్పితులన్‌ = గర్వము కలవారు (పొగరు బొతులు ఐస్‌ [(తారకాదిగణపరిఆ మగుటను మళుబర్ధమునందు గర్వశబ్దమునకం టె ఇతచ్‌ (ప్రత్యయము) ఐశ్వర్యాదులవలనిపుదముచే ఇతరుల నవనమానిందుట గర్వము ఐశ్చర్యరూపతారు జ్య కుల నిద్యాబలైై ర్‌ు ఇష్టలాభాదినా ఒన్యేషా మనజ్ఞా గర్ప ఈతిక అనిసిది (స స్‌ం న] శేరి = కళ అనెంరాక్షసుని [ఈత డు తిం పేరా-మున శ్రీకృష్ణ? జంబృటకు గుజ్జముగా నయి (గోపాలురతో బాల్యమునందు (్రీకృష్ణ డాట లాడునప్పుడ్రు రాగా వీనిని కృష్ణుడు చంపెను ]). కంసున్‌ [కంసుడు _ ఉగ్రసేనునికుమారు జు దేనకియన్న (శ్రీకృష్ణుని మేన

వం] మెందరిసవూతము లి మామ] చాూరునిన్‌ కంసునికొలువునిం దుండుముల్లు డి డు కంసుక్యపేరజచే కృష్ణుని జంప యత్నించి ఆతి౨ిచె (దుల్లయుద్ధమనందు చచ్చెను శిశుపాలున్‌ (ఈత డు చేదిదేశపు రాజు ్రీక్కిజ్ఞునికి మేనియత్తాడుకు రుక్కిణ్‌ని ఈతని కీయ రుక్ని సంకల్పించెను. ్రీక్సి న దు ల్కుజీని వివాహ మాడినది మొదలు ఆనికి శ్యతు వై అనేకము లగునఎకారము లాతని కొనర్చి థర్మిజునిరాజసూయముని (శ్రీకృష్ణుని నిందించి ఆంనిచే చచ్చెను] నరక + ఆదులన్‌ = నరవాసురు డు ము న్నగూరిని (దంతవి క్షు డు సాల్వుడు మజీయిళరులు ఇచ్చటి ఆది. శబ్దముచే (గ్రాహ్యుల్రు సరువిడిన్‌ = (క్రమముతో (ఒకరితరువాత దుజొకరిని గ్రా (ఒక్కినారిగా కాక = అనుట చెండాడి (చెండు + అడు - ఇ) = చింఎ [ఆడు ఇట స్వార్ధమునం దన్నుపయు క్తము] ఎప్తార్లవీ (నప్త్పశ-అర్జవ + ఈ) - రళనా రాజ _ విరాబిళ - క్షితి = సతీ _ రిత్నిపభామా౨కా విశద +- అత్మీయ - గుణ + ఉల్లనత్‌ _- నృపయళ + వ్వికాంతిన్‌ = ఏడుసముద్రకముల సమూహము అనెడి (సప్తాశామ్‌ అర్హనానాం సమాహార

(ఏడుసముద్రముల సమూహము) అని విి వాము అకారాన్తో త్తరపదో ద్విగు బ్రయా మిష్ట

అం ఎ్రత్వము ద్చిగో (4 2 సూ)అని జ్వీష్పృత్యయము. ( పంంవట సంచమూలి వంటి దిది). ేష్ట మగు (చాల గొప్ప దగు మొలనూలిచేత [రళన = పదాణుపేటఎ కల బ్రల 'మొలనూలి మగవారిమె.లశ్రాడుసం నది (6ట్‌స్తూ ఆము (సం) ఆ్రలు మొలయందు ధరించెడి యళలంకారము. ఒడ్డా-ము వెలు అది ఇది కౌదు మొలనూలు నొడ్డాణమును నేవళంబు

బుందాలదండయు బన్నసరము _ (కళా 7 80 ఆకట్యాం మేఖలా కాజ్చీ నప్పు రళనా తథా అని (ఆప) ఈకిటభూషణముల. భేదము లిట్లు ఎచింస బడినవి ఏకా యప్ట రృవే త్కాజ్బీ మేఖలా త్పిష్టయప్టకా. రిసనా షోడళ జ్లేనూ. కలాస పక్ళావిళక రళన కైన రూపాం రసన రసనా కాజ్చిజిహ్బయో (చూ అఆమరసుధ)ు] మిక్కిలి (ప్ర౩శింఎ

జేయ బడిన భూమి అనెడి అయొక్క రజ్నముల కాంతి సరంపరకలయందు [౪వ పద్దతి

పజ్త్‌ రాలి ర్లేఖా ల మాలో (వైజ)]) తెల్లనైన [ విశదో ధవవే ళుచౌ (వైజ)] - తన దగుగు*ముచెత టకౌళించునన్లు (ఆరత్నికాంళుంను కబ్బవైచి తాను దేదీస్యమాసిము గా శోభించునట్లుా _ అనుట _ ఆదివాజుల క్రీల్తివింటికిిర్ధియొఇ్క (ఆచిరాజుం ఇర్హీనిజ్బంఏ2 మిస్పు డసంభన మై తం దృళంర్థిని ఆక్షేఎంచిన దిఎ) [యౌాదపులు రాజ్యార్డులు కానందున ఆదిరాజుఎయశసు వంయళసే. వీీయందు. సంభావ్య మగు ననుంయు ఒకవెేషమునకు చెంది యున్న దనవచ్చును యాదవులు రాక్యార్హత బేనివా రని భాగనత మి ట్లనినది అనఘ

రి ఉ_త్తరహరినంశము___2ఆ

యయాతిళాసముని యాదవవీరులకున్‌ నరెశ్చరా సనఎఎన నుండరాదు నృపోత్తిమ రాజపు గమ్ము భూమి కే నిను గొలువంగ నిర్ణరులు సీ రి బెల్టుదు రన్యరాజులం బ9గొను కెంఎ రమ్ము జనపాలనశీరివి గిమ్ము వేడ్కతోన్‌ ( 0స్కం వార్చ. 380స) (భీకృవ్లు డు ఊగి సేనునితో అను చున్నమాట లివి)] (సాగల్బ్యమును (విజ్బృంభజదును) (విక్రాంతి = విక మణము (విజృంభణము ((౨లితివాత మైశ (అడ్డులెని దైన్స వివారము) వీరాయతే ధర్మ యతి ్రతివాన్ని (ప్రగల్బతే వి(క్రాచుతి పరికామతి (అని (కిని )] చెల్లించితిన్‌ = చెల్లునట్లు (కొనసాగునట్లు చేఎతిని (స్తక్పిసములతోడిధూమి నం3ను నిష్కలంక మగుక్షీర్ధికో నింఎతి నని భావము)

తా __ (శ్రీకృష్ణుడు సభ్యులతో. నేను శకువూా ఉన్ననా టినుండియె భూభారిము తీర్చుటకు (వయత్నిసడి ఉద్ధతు లగుదుష్ణాత్నుల నెల్ల సంహరించుఎకు నాంది పలికి (ప్రారంభించి శేశి కంసు డు మున్నగువారి నెందజనొ నా టినుండి నే ౨వజకు శమ(కమముా చంఎ(రత్నాకిరదు లైన్స ఎడుసముద్రదు లనుమొలనూలు వెళ్త తాను స్వయసుగా రత్నగర్శ మై యిన్నభూసతి. మ-ఖల కాంతిపుంజములలో ము) గి తేలు చుండ (ఏడు“మ్యుుద్రములకో (ఫకాశమాన యై వెలయు చుండుధూమియందు _ అనుఎ) నే డు ఆదిరాజుల కీర్షివంటి (న్ఫా కిరి స్వచ్చత మ మగుతన్నప్రకొళమును అ్యప్రతిబాఅము - (ప్రసరింప జేఎ ఆమె వైన(భూసతీమశి వైస్స రత్న పరంపరిల చితవిచి౨ కాంతుం నెల్ల మ.ఐ గుపజచి (బవ్మోండ మంఠతయును తా నై విజ్బంభింయంఎకు వయెడ నెన్టియడ్డును లే కుడ జే అద్చిజ్బంచ ౩మును నిరాటంకిము - సాగింప జేయ 1లిగిఆవి అని తృయవకార్వఎయోజనము చాలవఎంు తీటినప్రే ఐన దనునబ్లు పచించుచున్నా డు

విశే ___ (శిశుకాకే? దొడంగ్రి అనుటవలన ఛశ్రీకృష్ణు డు దుష్టసంబవోర మొనర్చి భూభారము తీర్చుటమే తనయవతారమున శైన పరమ్మసయోజన మనుట తెలిఎన స్లైనది దానితోపాఎి అందలియాతనిత్సర జాగరూకిత సూచితము లై నవి

(పరువడిన్సొ అనుబంలన వా రింద జొక్కదో కలు ఎదుర్కొనిన గోళ్ల నా నికి గొడ్డరి కావలణస ట్లగు నని వారి? (మము ఒంప్పట వచింస బడి శ్రీకృషునిసర్నాకి మసంపద సీతిసంపాదితి (వి వెకవూర్చిక్సి యగు కాధ్యంద్ధి కల దగుట సూచిత మై చి భూషయతి (గ్రుతం వపు భుళేజు స్తస్య వఎ త్యలం్టకియా.. (ప్రశబూధర+*ం సరాక్రమ స్సనయా పాదితబద్దీవిక్రము (కరా లిన 82ల్లో ) అను భారవిసూక్రిరి స్మరింస జేయు చున్నది

నవ ం౦దరసవాతము ర్‌ (సష్తార్హవీరశనారాజంరాజిక్స సప్తార్లవి ని రశన యనక రశనారాజ మనుట “మ్ముదుడు రత్నాకిరు. డగుటను తెయ జెబ్బ ఆరత్నము లనర్హిము లై ఆతికాంతిమంతము లగుటను (అవి పఎవితములు కలవా ఉండుటను)ు తెలియ జేఎ. వానిచే ఏర్చడినయీరత్నమేఐల అనితరసొధారిణకొంతి కిల దగుటను టొధించుచు దేదీస్యమానము లగుసీమహామణులకాంతులను గూడ ఏమా[ైము రనరా కుండ జేఎనది ఆదిరాజుల కీ _ల్రివంటియాకీ్హి తనధావశ్య(ప్రకాశముచే త అనుటను స్నురింప జేయును దీనిచే తత్కీర్టికొంతిమహ కము నరాకాష్టకు చెరుట తెలియ నగును (తిసతీరత్నప్రభామాలికా) అనుటచె రత్నాకరముల రత్న(ప్రభలకోపాయి రత్నగర్భ యగు భూమియొక్క రల్నకాంతులు గూడ కిల _ అవియు ఆమెకు రత్నమాలికలు గా వీర్పడి తమ కాంతులతో ఆమె నొకకాంతినయమూ ర్తిని గా ఒనర్చినవి అన్టెదాని గూడ తన (తెళ్లిన్సి కాంతి పుంజముతో ఆ(క్రమించి తక్కాంతిని మయిమాయము చేఎన దనుటవలన ఈకీర్తి క్రైననిష్క లంకితాసరాకోటి సూచిత మగు చున్నది (ఆత్మీయగుజోల్ల సఠ్‌ వివాంత్రి ఇచ్చఎ ఎల్లి సత్‌ వ్నికాంతి అనుపదములు భూమినే కాక (దిహ్మాండయి నం3ను తెల్ల గా చెఎనది ఇది - అనుఎ తేరిఎ భోజునికీర్తివర్ణనను కత తెచ్చు చున్నవి _ మవోరాజ శ్రీమన్‌ జగతి యళసా తే ధవిళతే. సయ వారావారం సరమ పురుషా ఒయం మృగయతే. కిసర్టీ కైలాసం కరివరి మభౌమం కులిళఖ్ళత్‌ కలానాఖం రాహు కమలభవకో హం మధునా (భోజ) (నృపసయళోవి్యక్రాంతి జెల్లి ంచితిన అనుటనలన శూర్వరాజులవంట్‌నిష్కలంకకీ రి అ_ఎతిహక (పనారము కల దై విజృంభించు చుండ కింసాదులనలన అద్విఘాత మేర్చిడి కుంరిత మగుట వారిని సంవారించిటవలన నేడు యథాస్ధళివిజ్బృంభణము దానికి కలుగుట తెలుప బడినది ( నృఎయశోవిక్రాంతి. చెల్లించితిన్‌ ము న్నగుపదముల స్వరశతనుబస్ది ఇచ్చటి సృపుణు ఎూర్సనృపులు (రామాదు లనుట)) ఉచిత మనిఎంచినివి అలం ___ అద్దుజము (రూపకము. నిదర్శనము అంగములు తద్గుణదూాపకములకు లక్షణము ఎూర్వము ఉక్తిము. (నిదర క్కు _ అసంభివద్ధర్మయోగా దుసమానొఎమేయయో _ (ప్రతి బిబ్ముయాగమ్యా యిత్రసాస్యా న్నిదరినా అని లక్షణము [భూడేవి తనమణుల చిక్రశాంతుల వదలి పరిమోత్క్కష్ట నగు కీర్ష్తికావళ్యమును స్బకరించినట్టు. విర్జింప బడినదాన

రి ఉ త్తరహరివంశము.__2ఆ (తద్దుణము సప్తార్ణవీరశనారాజ అనుటనుటన్టి (రూపకము) సృఎయళొవికాంతి అనుచో (బింబ్యపతిబింబభానిముతో) జౌొఎమ్యము కమ్య మగు ను నిదరన చ పర గినవా డు నేడు ధర బౌండు డు రాజలయ౦ దభంగుం జె నరకు డు దాను మ్మత్తములు నాకును వానికి సాఎగాని యొ వరికి దరంబు గాదు యదువంళమ.. [మింగుదు నంచు నుండు నీ శ్వరు డు గణంబులం గలణ వచ్చిన నంబుధిలోఎ బొచ్చినన్‌ ౮౭ అవ ___ విక్తవ్యాంశమున కుస్టకిమించు చున్నాడు శ్రీకృష్ణ డిఎ అర్థ __ ధరన్‌ = భూమియందు (భూవొకముగం దనుట పొండ్రు డు = పృంఢడ్రదేశము నకు రాజు (పౌం్యడ్రకవాసు దేవు డనుట్స (పుర్యడదేశము తూర్చుదిక్కునం దుండు జనసదము (దళము- (ప్రాగ్ట్యోతిషం చ పృజ్రా శ్చ విదేహ స్తాామలిప్తకా శామృమాగధగోనర్షా (పాచ్యా జనపదా స్మృతా (అని మాత్స్యిము (చూ హలా వివ) పుళ్షిళబ్దముసకంళకె తస్య రాజా అనెడియర్ణమున ద్వ్యజ్‌ మగధకలిజ్ఞనూరమసా దణ్‌ (4 నూ) అణ్‌ వత్యయము నేడు = ఇప్పుడు రాజులయందు = నృపతులయందు (రాజా ప్రభౌచ నృపతౌ క్రియే రజనీపతౌ యకెళకిచ పంబ స్యాత్‌ (మేదిని అభంగు డు (నబ భంగ = పరాజయము లేనివా ఉా (సర్ఫ్చోత్కర్షము కలవా డుగా అనుట [ భజ్ల స్తరక్షే భేదే చ డగ్పేషె పరాజయ (హైమ)) ఐ పర గినదా డు = ఒబ్బనవా డ(ఒబ్బ యున్న వా డనుటు నరికు డు తాను == ఆత డును (ఈశ = ఇట తబ్బద్దార్ధరయి మిత్తనులు నా 'స్నేవాళులు [ ఆధ మత్రం “భా సుహృతి (ఆమి్ర)]) (ఇ ట్లనుటచే తనతోడి (ప్రబలవైరిము నకు నరకాసురవధము గూడ ఒరకారిణ మగుట సూచింము) నాకును ((శ్రీకృష్ణునిమాట లివి వానికిని = ఆపాండ్రూశను నాచి గాని = పోలిక గాని (పర్శాకమాదులచే సామ్యయి కలుగును గాని అనుట) ఏ ౨ వారింన్‌ = (ఇతరులు ఎట్టివారికిని తరంబు వసామ్యము రాదు = కలుగచు (నేను తప్ప మజఒయిలరు లెవ్విరును ఆతనితో వి(క్రిమాదులచే సమ నులు కొ రనుట) ఈశ్న్చరుడు = శివుడు [ ఈశ్వరో విభవై రాఢ్యే శమ్బ్చొ స్వామిని మన్మదే (విశ్బ)] గణంబులన్‌ 2 (ప్రమధదేనతలరో (తనసేనలతో అనుట [గాణ న్సృమూహే (ప్రమధే “ంభ్యాసై న్యప్రభేదయో (విశ్చ్ర కలం పచ్చినన్‌ = (సహాయఎడుటకై ) విచ్చి ఎప్పటింని అంబుధిలోనన్‌ = సమ్ముదమునందు [ తిత్సర్యాయధి రమ్బుధి (ధనం) ఉదక

మందరసవాతము లీ? పర్యాయములతో కూడిన ధి శబ్దము సముద్రమునకు పేరు _ అమ్బుధి జలధి - (మొ ))] చొచ్చినన్‌ = (ప్రవెశించినను (దా గినను_అనుట్స యదువంశము (యాదపకులము) (మింగు దున్‌ = భ_ంకును (నశింప కేయుదును, అంచున్‌ = అని తల చుచు ఉండును (యూద వులయందు బద్దవైరిము కలవా డ్రై తన్నాశమునకు తహతహ చెందు చున్నా డు పొం్యడు ఉని భావము తా -- పొం్యడ్రవాబుదెజ ణు నె. డున్నరాజు లందణయందు. బఎవింతు డై మాలు లేక యున్నవా డు అక డు నరూసుము డు (ప్రాణమిత్తములు. సరకు౦ నేను వధింఎటతో సహజ ఎిగౌ నన్ను ద్చెషంబు చన్నయా3 డు (ఆగ్నియం దాజ్యము వోఎన శై మనయందు తీటని వైరము కలిగి యున్నా డు శివుండు (ప్రమధగణములతో కూడి యాదపరక్షణకై. కడ గినను ఆక జు సరకుగొనకి శివునికోపాటు యాదవవంళనాళన మొనర్తు నలి యున్నా డు యాదవు లొకప్పుడు (ప్రాణరక్షణ్నక్తె సముద్రములో చొర బడినను తొన చొచ్చి వారిని సంహరింతును గాని వదల నిను చున్నాడు నేడు మన కాత డు (ప్రబలశతువు ఆతనియెడ మనము చాల జాగ రూకత నిజాం ఎలు యున్న దని కభాపదులను హెచ్చరించు చున్నా డు (శ్రీకృష్ణ డు విశే __ (ఎరన్స్‌ అనుట గూడ ఇట అర్థవంతమే నరకాదులవలె దేవతల జయించి (తిలోకీ విజయము సాధించినవా డీ3 డు కా డు భూలోకమునందలిరాజులయందే ఈతని యొజ్ఞ సుగ్రీ వాజ్ఞ గా నే డు చెల్లుబడి యగు చున్నది ముల్లోకములు జయించిన నిరకాదులకే యాదవనాళనము సాధ్యము కాలేదు ఈత డు దీనిని సాధించు ననుట కల్ల మనము నైరాళ్యము చెంది నిరుత్సా హముపడ సక్కజ లేదు ఐనను నాతో సరియగు మబవోయోథధ. డన దగినవా డగుటను ఏమజీ యుండుట మోతి ముచితము కాదు అనుట నిది తెలుఎను (ఎిచ్చిరీ దరంబు గాదు ఇ ట్లనుట ఆతి డు నరకాదుంవవె తనవేంనే చాన వంఎనవా డు కొని ఇతరులచే చావ టో డ్రనుటనుగూన శెబప్పను (పౌం్యలుని. బంవింతు డగునువో వీముని చాను (శ్రీఇృష్ణనిం పత్రము భయము. క9%0ఎవానిని గాను (ఎం హర్సి విర్హిందు చున్నది. న హ్యల్ప్ససాధ్యా బలవాక్‌ వ్య స్యేగో నృపో తమా నుయా విరబాతాం చెమాం యది జానాతి పృష్ణ్రక ఆగిమిఎ్యికి రాజీన్హ్రా యోక్స్వతే చ పఠకీ మిమాబ ఇవూం విర్యాదఎం కర్తుం శక్నో తీతి ఏ మె మతి (భవిష్య ₹4అధ్యా 82 2£శ్లో(మొ )] (ఈ న్నరు డు గణంబులం గలఎ వచ్చిన (ఇది వావి పా 0) ఈశ్చరు డు ఇణంబులుం గిడగి ఎచ్చిని అని (ఎరే పా (పారాం] ఇ బ్లనుట సోముని కల్పనకు చెందినదె. శివుడు

రికి ఉత్తరహరివంశము___2ఆ యాదవరక్షణ శై పని పూని వచ్చు ననుట శివకేశ ఐలకు కలాధథసంబంఏమును తెలి. (పకల సందర్భమున కంతకు (ప్రధాన్యప్రతిపొద్యము గా ఉన్నహశిహరా ద్రైతదును స్నురింస జేయుట కనిఎంచును (అంబుధిలోన జూచ్చినన్‌్‌ “ము.ద్రమయొక్క లోపలి (ప్రదేశమునందు. (ఎక్కడనో తెవయ రానిమ.బ గ్యుపదేశమునందు అనుటను గూడ ఇది తెలుపును [ అంబుధిలోను సొచ్చిఎన్‌ అని తండా [వాతి పా] అలం ___ సంభొననాలంకారము శివు డు సవపోయపడ వచ్చినను “ము[ద్రమునందు చొచ్చినను పౌంగడ్రు డు యదువింశనము (మింగెద నని ఉన్నా డని ఊవా౦స ది%నవాడుా ఉన్నా డనుటవలన = ఆత డు మన కుపేక్షణీయు డు కా డనుట ఎ్యంగ్యరీతి నవగత మగు చున్నది. సంభావనం య ద్‌త్హం స్యా దిత్యూహో ఒన్యత్వబద్ధయే అని లక్షణము వ ఇంత సెప్పుటకు గతం బేలు యనుతలంపు గలదేని ఇెప్పెద వినుడు ౮౮ అర్థ == కంత = ఇంతగా (ఇంక విశదము గా చెప్పుటకున్‌ = [ఫౌం్యడ్రుని గూర్చి ఆతనియెడ (శద్ధవవూంపవలయుటను హ్చి నేను చెప్పుటకు కతంబు =కారణము ఏమి= ఎట్టిది. (ఊరక ఇంతా చెప్పడు ఇందుల కేదో కారణ ముండి యుండును అది ఏ మై ఉండును ) అను _ ఆలంపు = అనెడి ఆలోచన కలదు +1- ఏని == (మీకు ఉండినయెడల (మీరు పై విధము ఆరాచించెడివొ) చెప్పెదన్‌ ఎనుండు (అందులకు కారణము చెప్పు చున్నాను సావధానులు ౦ డను యన్నా డు ్రీక్కత్ణు డు లొ __ శ్రీఎృమ్లు డు పొండవాసుదెవుని శౌర్యాదుం ఘనితనుగూర్చి ఆత డు యాదవులయం దు బద్ధవైరము కలవా డ్రై ప పస్టి ఉండుటనుహర్చి ఆత డు తనకు గాక మంయెన్న రికి జయింసరానివా డగుటనుగూర్చి ఇప్పు డాకన్మకిము గా తడవుటలోనియాంతర్య మేమి అని మేధావు లగునుద్ధవాదులు థావింతు రని ఊవాంచి అందులకు సమాధానముగా. తనకై లాస య్యాతబు అఎతరింస జేయు దున్నా డొక్కకిమానుసరణముతో శ్రీకృష్ణు డు విశే __ (శలదేనిం జెప్పెద అని (పీశే ప్రా ఎని కళ యని అహోబలపతి_ నిబస్థనేమ (ప్రావాం చే చృట్లో ష్య ఎరిదృశ్యతే సూఆ బ్ధతాదిశబ్దేన రహ్య “ంథ్యావదు త్తి మై (తూ తిణ్మధ్య శేషబ్ట స్యాత్‌ అను సూతవ్యాఖ్య్ర) ఎనిశబ్దముకడ ₹ ర ఇ ట్లనినది వనియు అని (పయోగింప ఒడుటచే దినిని (ద్రత(ప్రకృతికము గా (గవాం గూడదు. ఎనిన్‌ ఏన్‌ ఠాపములు యునక్షమును నిపర్ణమును తోఎంసగా న్లైన వని యెజుంగునది (అని

మందిరిసజూతిము ఫ్ర

శా చూడం బోదు గజాపనీతం టఖర్జూభూర్జఖర్జూరలీ

ల డోలాన ఖలేఖలోకమహిళాలంకారవహోరతిణ

క్రీడా ఆారకితాంత రాళతరళన్తీ/కంరకంర పభా

చూ డాచం[దకలాకిలానము సతీళుద్రాంత కై లాఎమ న్‌ ౮౯ ఆర్ధ __ గజ + అపనీత = కిట _ ఖర్జూ = భూర్ణ -_ ఖర్జూర = లీలా డోలా - సుఖ = లేఖలోక _. మవూళా ౨ అలంకార _ బోర _ క్షణ - _కీడా = తారకిత్శాఅంతరాళ = తరళ - ్రీకంర _ కంం _ (ప్రభా = చూడా = చందకలా _ కిలాసమున్‌ =ఏను గులచేత తొల గింప దిడిన (పో గొట్టుకొన బడిన) గండస్థలములయందిలి (చెంపలయం దైను [కరటో ఒస్యు కటో గజ్జి (వైజ) దరద కలిగిన (ఖర్జువు = దురద కట్టూతి కణ్గూయా క్టూ కూ యనం తరాఖర్జూ (హలా )] బుజస త్రిరిచెట్ల యొక్కయు ళూర్ణప శ్రే భుజో భూజో నృుదుక్స కృర్మిచర్మికౌ _((వ్రైజ )] కిర్దారప్ప జెట్లయొక్కయు. ఆటలకొజ కైన , లీలా శేళి ర్పిలాఎ శ్చ _శృజ్షార్యపభవా [కియా (నానా )] ఉయ్యాలలయందు. సుఖపడు చున్న ఊగుడు ఆనంద మనుభవించు చున్న _ అనుట (సుఖదు ఖ త్యత్కియాయామ్‌ కజ్బాది ఆచ్‌ దేవలోకమునందలి (స్నర్గిమందల్సి ( ఆదితేయా దివిషదో లెఖా అదితినస్పనా లోక స్తు భువనే జనే (అఆవ)] స్త్రీల [మబాళా వనికా తథా అమ భూషణము లైన (దేవరాశ్తీలు ధూషణములు గా ధరించిన _ అనుట) నూటయెనిమిదిపే టలు కల ము వ్యాలదండలయొక్కం ( హారో ముక్తావళీ బ్ర స్యా _త్తద్బేదా యజ్ఞనంఖ్యయా హార _స్త్వహ్షో త్తరం శతమ్‌ (వైజ )) పరాధీనతతోడి క్షణము = పరతం తత . కణో వ్యాపారవై కరే కౌలభేదాల్బ కాలయో ఉప్ఫవే పరత శ్రశ్వే మవ్కానసరసర్వసు. (వైజ 0] ఆటలచేత (యాతాచూతము లచేత వెనుకకు ముందునకు ఊ గుచు గంతు లిడు చుండుటచెతి - అనుట) (దేవతాకా౨త అయ్యాల లూ గు చుండ వాలితోపాఎ శామును (వారి ననుసరించుఎ తబ్బని దై) గంతులు వెయు చున్నవి వారిముత్యాలదండ లని భావము] నక్ష్యతములు కలవి గా ఐన (దీనికి కీలా సము తో అన్సయము) [శారకితము _ త దస్య సంజాతం తారకాదిభ్య ఇతిచ్‌ (9 2 86సూ ) అని ఒతుఎర్ధమునందు ఇతచ్చిం వ్యయము] నడుమను [(చందకిలమయొకూ) సడిమి(ప్రదేశ మునందు అనుట అవ్య న్తరం తృన్తరాలం (అము) మధ్యమౌ,తి స్య = ఆని సుధ ] (టకళించు. చున్న (తరళ శృపలే ఎట్ధే హారమధ్యమణా ఎఎ భాసురే చ (వ్వ )]

2౭00 ఉత్తం బారివంగయి __8ఆ న జ్‌ షి య ఈశ్వరునియొక్క [ ఊగ కిపర్టీ (శ్రీకిల్ది (అ) (వ్య) రి రజ్జీ యస్య (కాం కూటఛరణనువలన గలిగిన సల్ల నికాంతి కంరముందు కలవా డు ధృతం కణ విషం ఘోరం తత (శ కజ్బకా మాత్‌ ఇతి నీలకద్దప (అం సుధాంక్స ఈ కింరిళొభను హరవిలా మిట్లు వర్షించినది _ కింరివానీలరత్నంబుకరణి నొప్పె. ల౫తమ్భగనాభిపంకింఎచెలువు దాల్చె గాలకూటనిషంబు తిత్కం౦రిముసకు నాభరణ మయెొం (బహ్మాదు లభినుతి౦ఎ (68 70] కింఠముయొ క్క కాంతుంచేత నై శిరస్కునందలి (శిక్షా చూడా శిర గ్యుఎ. (వైజ)] చందకలయం దలి [కల = చం్యదుని పదునాట భాగవు కలా తు షాొడళొ భాగ (అమ)] ఎల్లని భ్‌ పొడ ((సం్యడనినల్ల మబ్బు) కలదానిని (కిలాసము == ఒకివిఎ మగునల్లనిపొడ (ఎర్మము) _ కిలాసఎర్మే అని (అను) కిలాసఎధ్మశబ్దములు సర్యాయము లను చున్నది ఎధ్యమునకు ఎబ్బెము అర్హ మను చున్నవి నిఘంయిువులు (శ రి మె ఎచ్బెము నకు (ఎయోగిమి బె థి ర బి ఆ ట్లున్నది సన్న్ఫోఎబ్బెముల్‌ గలుగు చన్నుల బభయ్మెదికొంగు వాలా _ గిన్నెరవీణె మోఎ శ్రుతి గిల్కౌస సాతెలు చక్క నొత్తి యు ద్యన్నఖర్యపటూాణముల దంత్రుల మీఎబు నాల ఎంచు నీ తిన్ననియెల్లు నాచెవుల దెనియ లొల్కుచపుల్‌ దలంచెదన్‌ (పాండు 8 84) ఎబ్బెము = దెహమునిందు కిలిగెకి యొకదినుసుపొడ అని (శ ర ఎడ్మాదిగణపరిత మగు అధ్మ శబ్దము రోగ వాఒకము కాదు రోగవాచక మైనవో త్యదజన్తూసతాపయో శ్చేష్యతే ఆన్స గణనూత్రముచునే ద్దము కావున ఎధ్బ శబ్దము నల్లగుర్యడ ౨ిపొడ (బొట్టునంటి మచ్చు అనేతి యరము _-లది. అదికు కిలాస చన్రము] (ఎను శిపునికంర కాంతుల టరింది థి నా నల్లనిమచ్చలు (కిలంగము) లవి. ఆదేవృనివాంఒ రదర యొక్క వంమిసదెశ ము వం3ను ళం ఒనర్చి కలంకిని - ఆజాలవం్యదకం నొ రృ తెల్లనీ ఎవోరకౌంతు లది సవూంసనివివోరె అచ్చట సరించి ఆవచ్చలను నక్ష ముల గా ఒబ్బు నక్ష్మత్రేకు డగు చంద్రునకు నక్షంములఎ అ కొలు త తీర్చును ళోభాయమాన ఎ ా ఒనర్ను చున్న వని భాపము] తీ - కుద్ధాంక _ కెలా సమయున్‌ = పొర్చితీదేవికి (సతీ పత్విపితా గౌర్యో (విశ్వ) సతి దళునికొమూర్తె మై శివని పత్నిగా ఉం తనత౦్యం శివునియెడ జేఎన యపరాధము.వలన తజ్జన్మము రొంబ వార్సతిా వాశవంతు"కి ఇబ్దే శివునిపత్ని య్రైనది అ ధాఒపిమూనేన ఎతు _యుక్తా దక్షస్య కన్యా ట్‌ రా భవవార్పపత్నీ “తీ సతీ యోగవి ఏప్టదేవో తాం జన్బనే శ్లైలనధూం (పపేదె (కబూ 2 ల్లో ౧] అంఅ స్వరము ఐసదారిని (సరమహేవన మైనదాని నమట్స | ప్రారం భూధుడా ఏన్‌ వన జో న్హ సరం క్యా చవరోధసచ కుద్ధాన్త కృానరోధ శృ (ఆడు) వెండికొండను [ ౮జ

౭ర మందరసవాతము లి త్యాది స్తు కైలాసో హర్యాద్రి ర్మివాత శ్చ స (వైజ)] (ముం దున్న (80) పద్యములోని బదరిక్యాశమంబున్‌ హరునిన్‌ అనువానికి (8వ లోని) కను గొని అనుదానితో అన్వయ మైన తరువాత క్రైలాసమున్‌ _ చూడన్‌ _ పోదున్‌ అని దీనికి అన్నయము, చూడిన్‌ = దర్శంచుటకు [క్లైలాసస్టు డగు శివుని జూచుటయే. క్రైలానము చూచుట గా ఈ మహాకవి పచించు చున్నాడు కై లాసదర్శినము శివదర్శనపర్యవసాయి ఇట్టి (ప్రయోగములు “హృదయహృదయాహ్లాదకము లగుమహా సయోగము లని లక్ష్మీధరపండితు డు (చూ సౌం 80ల్లో వ్యాఖ్య) పోదును = వెన్లైదను (ఇదియే తాను ఇంతగా పొంథడ్రునివృత్తాంతము. వచిం చుటకు కారణ మని భానము ఖి తా .___ శ్రైలాసపర్వతము వామసంకములోని యేకదేశము వబామాచలమునందలి (ప్రదేశములు స్వర్గభూములు [దినం యది ప్రార్జయసే వృథా (శ్రమ ఎతు ప్రదేశా స్తవ చేవభూమయ (కమా కస 45ళ్లో ) అని కాళదాను అచ్చట దేవకాన్త్రీలు విహరించు చుందురు ఆనర్పతమం దు భూర్జపత్తవృక్షములు కర్టూరపు జెట్లు బాగ పెం గి పెద్ద వై పెద్దపెద్దమా కులు ఉన్నవి మదపుపేను గు అచ్చట సంచరించుచు తమగండస్థఎమిందలి దురద తీలుటకై అచెట్లకు తమ చెంపలు వే రాచుకొను చుండును ఆపెన్నుమూ కులకు ఉయ్యాలలు వేబకొని వినోదముగా దేవతాల్త లూ గు చుందురు వారు దివ్యము లగు ముత్యాలబోరములు ధరించి ఉయ్యాల లూ గు చుండ వారితోపాఎయి తామును (అపశము లై ఊగు మన్నవో అనునస్లు విగి 'రెగిర పడు చుండును వారిముత్యాలహారములు వానికాంతు లంచుమూలఅమున నలుదిక్కులను వ్యాఎంచు చుండును ఆసర్వతమునందే శివు డున్నా డు ఆశివుని కంఠిమూ-ఎమందు విషభక్షణముచే కనులి ఇం్యద్రనీఎమాణిక్యమ ట్లున్నకప్పు తినన్నల్లనికాంతులను (ఆదేవు డు 45 మందు (తల మానికము గ్రా ధరించిన బాలచందరేఖనడుకు (ప్రసరింప జే అందు నల్లిని కలంకరేఖగా వానిని గనిఎంస జేయు చున్నది (కంరకాంతిససారము శిరోభూషణమునడుమ నే పడుట సహజము) ఆకలంకరేఖను ఎురి స్త్రీలబూరి కాంతులు తమకమ తళతళని తె్లవాంతులతో నక్షత ములు - (నతశ్రము అనునట్లు శా చేఎ ఆదందద్రుడు నక్ష(త్రేశు డు కానికొజ తను తీర్చు చున్న వనున ట్లున్న వి [కంరనీలిను కాను జాలచీంద్రకల కలంకి రేఖ లేకి సృచ్చముూా ఉండుట చూచి ఓర్వి లేక తమకాంతుల (బ్రసరింపస చే కలంకినిగా చం(దరేఖ నొనర్చి తమతో అదియు సమాన మైన దని సంతుజ్బ చెందు చుండ అది సవాంసనివివోలె దేవతాస్తీల హారి కాంతులు నక్కుతముఎు గా కలంకలేఖ నొనర్చి ఆతనియుత్కర్షమునకు. తోడుపదు గున్న వను

లై[లి ఉఅరవారిఏ ం*ళము___2ఆ నట్లు కానవచ్చు చున్న ననుట ఇందలిసరమార్థయు]((దినివ ఎన ఆలోందుఎ యిల్సైబ్బ చాంకతులు చాలదీీ బృమంతము లగుట ఉయ్యాలఎ కాాశయను లై్రైనయ్యామా ఎ గజకండూతి తొల గించునవి యగుటవలన చాందృఢము లైన మవోతరువు లగుట వ్యోమకేళు డిగుళివుని బాలచం్యద్రరేఖనణకు హారకాంతులు (పసరింప గలుగుటవలన అచెట్లయౌొన్నత్యముతోపాఎయి ఆసుందడల డో౮ావివారమునందలి మహోళతా హముతోడి వింసవై భవిము తెలియవచ్చును) ఇట్లు దేవకాత్రల దోలావిహారముఎ కొటస ట్టగుటయె కొక పాల్యతీటహాదెవిం నివాసస్టాన మది మై దర్శనమా(క్రముననే పంమపాననల చేకూర్చు కున్నది అస్టిక్రైలాసయునకు (శివుని దర్శించు టకై ఏ గెద నను చున్నా డు శ్రీకృష్ణు డు తనవారితో విశే (గజాపనీతకటఖర్జూభూర్జృువా మనంతమునందు బుజస త్తిరిచెద్లు దేఎదారుపృశములు ఉన్నట్లు చేవదారువృక్షములకు రాచుకొని ఏను గులు తమగం౦ండముంందలి దురద తీర్చుకొను చుండునట్లు కాళిదోసువర్షన లున్నవి కపోలకణ్జూ కరిభి ర్వినేతుం విఘస్టతానాం సరళ (ద్రుసూణామ్‌ యత్ర స్రుతక్షీరతయా (స్రసూత స్పానూని గన స్సురభీకరోతి (కుమా స కల్లో ఇచ్చట గజకపోలకండువు తొల గుటకు సం ల్యద్రుమములే కావలయును వానిరాఎడివలన క్షీర్యసావము కలిగి బామవంతమువంశియలు పరిమఎపంకములు కా నలయును ఇక్కడ అట్టి దెమియు లేనందున ఖర్జూరూర్జములు (గవాంఎ. దగిన వైనవి కర్టూరప్ప జెట్లవోడెలకు ఏను గులను కట్టుట వానిమదగంధముఎచే అవి రి..ళవంతిము లై యుండుం గూడ కవికుల తిలకు డు కొ దన లెదు. ర్హూరిన్కన్ధనద్ద్ధానాం. ..దొద్గ్దాంసుగన్టీషు కకెమ కరిణాం పేతు పున్నా గేభ్య శృిరీముఖా. (ము 4 కొల్ల బాఎంతమనందు భూర్ణవృ కము లుండుట వానితొక్కలు (త్వక్కులు = పట్టల్రు (వాయుట కుపయోగపసడు _౦డుట వర్షి ప బడినది న్యస్తాకరా ధాటరోన యత్ర భూర్చిర్చిద కుజ్దురబిందళోణా (ఎజ్బన్తి విద్యాధరసున్షరీణా మనసజ్జలేఖకియ యోపయో1మ్‌ (కమా స శ్లో) (రీలాడోలాసుఖ మబాళాా భ్రఎ డోలావివోరలీఎ ఎను (పారి ) ఇట్లు వచించినది కనకడోలా విహారలీలాయ త్తమ త్తకాళినీకపో ఎభాళధళ్ళంబుల 'ెల్లునం గడలుకొని యుప్పొంగుచు (అని వెన్నెలనర్హన) (2ఆ 584) (లేఖలోకమబా సా లంకారబోం)-ల వోంములముఎ్యములు. (వీరు దేఎత్వా లగుటను మేఘము లనుండి కలిగినదివ్యమాణిక్క్యిము లన నై నవి కరుకనే ఇవి మెబప్పలనలె దీబమంతము లై నక్షత్ర (స్రకొశము కల వగుట సంభవించినది ఈముత్యములు దేసతిలకే లఅభ్యములు ఇవి చాలస్టూల

౨ఎందరిసవాతను వ్రత ములు వర్తులములు కనుకనే ఒడ గండ్తవంచివిగా ఇవి వచింస బిడినివి. నిక్షాపలని జ్డాకం వాయుస్కగ్జా చ్చ స్పష్తమా (దృష్టమ్‌ (బాయకే ఖలు థా ద్దివై తటిత్రభం మెఘసంభూతమ్‌ (అనినది బృహత బాత (చూడాచంద్రకలాకిలానము) = శివు డు తలను ధరించెడి బాలచం[ద్రరెఖయందు. కిలంకము కాన రాదు అందులకే సోమన శ్రీకంరకంరకాంతులచే ఆది కానవచ్చునట్లు వర్ణించినా డు కాళిదాసు శివచూడామణి మైన చంద్రలేఖనుగూర్చి ఇ ట్రనినా డు, దివా _ఎ నిష్ట్యాతమరీచి

గా (వ ౮ భాసా చాల్యా దనావిష్క్బృతలాఖృనేన చన్దేణ నిత్యం (ప్రతిభిన్నమౌలే ష్ప్చూడామణే కిం (గ్రహణం హరస్య (కువూ 7న తల్లా (కిలాసము- ఈ కిలాస శబ్దిము వేదమునందు. శుక్ష వాజసనేయ “౦బాతయందు పురుష మేధ (పకరణమున ఇ ట్లున్నది. అశ్నయే ఎవానం సృథివైై ఎరనర్పిణం వాయన చాజ్రాల మన్హ రిక్షాయ వాగ్‌శన ర్హినం దివే ఖలతిగ్‌ సూర్యాయ హర్యక్షం నక్యతేఖ్య కిన్మీంం చన్ద్రమసే జ వ్‌, అభ కిలాస మహే శుక్లం ఎడ్లాక్షగ్‌ రాతైఫ్య కృష్ణం ఎక్లాక్షమ్‌ (అధ్యా $ మంత్రము ఇచ్చచి క్‌లాస శబ్దమును మహీధరభాష్య మిటు వ్యావ్యానించినదిం నక్ష తేఛ్య కిర్మీరం కర్చర ఉం పెర్ణమ్‌ చస్ట్రమసే కిలాసం ఎధ్మరొగవ న్తమ్‌ అహ కక్షవర్డం పిళ్లాకం రాత్రైర్య కృష్ణవర్షం ఎడ్జాక్షీమ్‌ (అన్ని ఇది పురుషమేధ్యపకరణ మగుటను చంద్రునకు ఎధ్యరోగము కలవానిని ఎకువు గా ఇచ్చుట చెప్ప బడు చున్నది దీనిని బశ్చీ చంద్రుని కలంకమునకు ఈబధ్మరోగము నకు ఎంబంధ మేదో ఉండు ననిఎంచును సోనున వేదవేదాంగపారంగతు డగుటను (కలంక మనక) కిలాస శబ్ద ముసయోగించి వేదసూచితి మగునీయర్ధమును స్ఫురింప జేయుట గమనింస వలం యున్నది ఈవై దికిశబ్హ సయోగమునుబప్ల ఈ3 డు కుక్షయజుర్చేది నొప్పు ననుఎకు వా యి టి ఏ. గూడ అవకాశము లేక సోలేదు ఈతి నిగంఖీరార్థశబ్ద [ప్రయోగనున కీది యొకనిదర న మన దగినది (సతీళుద్ధాంతకై లాసమున్స్‌ ఉముయా యత్ర సవబూత శంకరో నీలరోవూతి ముఖి (ప్రార్ధిత, వార్వం దదౌ య్యతి గిరి సు తామ్‌. శంకరాయ జగద్ధ్యాతే. శివాయ గుబోం య్యత్ర సమాశ్రిత్య (డసన్తే ఎద్ధకిన్నరా (విష్ణు 8౨ధ్యా ) ఆనురీతిని ర క్షైలాసమును వర్ధించినది సం హ8ి దీనివలన పార్వతితో కలం శివ డిచ్చట విహరించు చుండుట ఎామనంతము సందలిదే కైలాస మగుట ఇద్ధకిన్నరాదిదేవతాబ్ర లిద్చట క్రీడించు చుండుట నునము. తెలియ నచ్చును వై హరిసెంళవర్షననుబట్టి యణ

ల్లి శ ఉ_త్తరహరి”ంశము.__2ఆ అలం ___ ఆతిశయోక్రీ (అసంబంధసంబంధరూపు తద్దుణము (అంగము) అ సాధిజనదుర్దన నృత్తముల స్ఫూర్తి యొకటి “మాసోకక్రి నిది స్నురింప జేయు చున్న దనవచ్చును - దాలచంది లేఖాద్సీబ్తని చూచి కంర భ(ఒకినాయిక్సొళసూయ చెంది కేవలదొర్జన్యముకో తాను తన(నికృష్ణ్ర కాంతులచే దానిని కలంకిని - ఒనర్చుట ఈధౌర్త్యమును సబూంస లెక ఆకలంకరేఖను నక్యత శేఖ గా మార్చి ఆలేభకు మజింత సముత్కర్షమును (కెవలసొజన్యముతోో మజియొక (హార (పభానాయిక చేకూర్చుట (దుర్జనసుజనస్వవావములకు చెందినవి తెలియ వమ్నను (్రీకంర కంర్యపభా హారత్షణ్యక్రీడా చంద్రకలా ము న్నగునవి ఎ్రలింగములుగా రూ పొందుట ఏీతదర్థ స్ఫూ ర్తికి కొంజయపకాశ మేర్ప్చజచు చున్న ననిఎంచును ఈసమాసనో క్తి ఇన్చట అలంకారముచే నగు అలంకార ధృనికి చెందిన దనవన్చును సమాసో క్తి పరిస్ఫూర్వి (స్తుకే ఒ్రస్తుతస్య చెక్‌ అని లక్షణము (ఈస్ఫూర్తి (వసు ) పద్యము నొకదానిని స్పృతికి తెచ్చునది గా ఉన్న దనినను అనవచ్చును సంకజపాణి శంఖపరిభావకికింధర దల్లి యేళలొకో సంకులు గళ్హై నంచు గులశ్లై లసుతా(గ్రణ్‌ పాయ (ద్రోచి ర క్నాంకితహార ముంస బరు వానునొ బిడ్డ కి వేల కర్కశా అంకృతు లంచు హల్లకకలాసము లుంచు నదీలలానుయున్‌ (88) (ఈపద్యమునుబట్టి శ్రీకంరకంర(ప్రభా నాయిక అనూయచే "క కలంకము చంద్రునకు అలంకారి మని అది అేనికొజ త తీర్చుటకు (ప్రయత్నించిన దని అది శొభకు గాక కాంతి హైన్యమునకే అగు చున్న దని హార్మపభానాయిక నక్ష్మతవంతుని - చేఎ ఆతని కుత్యంర్షము చేళూర్చినది = అనివచ్చును [నక్యత్రములు చం్యదుని రాణివాఎములు చుక్కిల రాణివాసముల సోయ%పృంజనుదొయి (కతెకష్కునం జిక్కన యైన యక్కుు యదుఎంహు డు బాణపరంపరావాతిన్‌ _ఎక్కలు సేయ (పారి గ్‌ 0) నక్ష్యకేశ కపాకర (అమ) బంగద్రునిక్‌ కలంకము కాంతి కలిగించుట దొషాపాదక నుగుట కూడ కవులు ఎర్జింతురు = ఎరబజ మసువిద్దం మలిన సుుఎ వామాంశకో ర్మ లక్ష్మీం తనొతి (శాకుం అ ఫ్లా ) (మొ )థ్రీహర్ట డు పాతకమున కైన చిహ్నముగా చంద్ర కలంకమును. ర్రించినాడు స్మరముఖం హరనేేత్రహుకాశనా కలి దిదం కృషే విధినా విధు బహాువిధేన వియోగవనైనసా శశమిషా దథ కాలికయా _జ్కిత (నై శన ఇ్రిల్లో ఏ (యొ [స్పుటానుప్రాసము వృత్త్యనుషపాసము లాటానుప్రాఎము ఇందు (శద్దా అలంకారములు పొదాదిషు సదావృత్తాా స్ఫుటో వర్షవిలేదత అని అఆవృ త్తవర్ష సంపూర్షం

మందరసవాతము 205 వృత్యృను[ప్రాసవ ద్వచ అని లాటాశుప్రాశభూ ర్ఫిన్నాఖిపాయా పునరుక్తతా అని వీనికి లక్షణములు]

ఆ బదరికా[ళశమంబు వావనమునిలబ్ధ

విశమంబు నచట నిమలయోగ

దీపికా[పకాళ తేజోమయాకారు

భుజగహారు హారుని భువనగురుని ౯౦ అర్థ ... పావనఎముని _ లబ్ధి = విశ్రమంబున్‌= (లోకమును దర్శనమా[తముననుపవి్వ్యితము చేయ గల [పావనం తు జలే కృషచ్ళే పావకాధ్మానయో రఎ పావన నల్హికే వహ్మొ (వై* ) బుషులచేత (నారదాదులచేత అనుట) [ బుఎ స్రికాలదర్శీ స్యా న్మానీ వావం యమో ముని (వైజ)] పొంద బడిన భేదము లేమి కలదానిని (పరమాత్మ యగు బదరీ నారాయణునిదర నముచే సరమానందమును అవుభవించుచు ఏదు ఖమును ఎలుగ కున్న మునులు కల దానిని _ అనుట) (బదరిక్శాశమసు మును లుంటు మవోస్థాన మని స్కందము = తీర్జానాం వసతి ర్య్యత _ దెవానాం వసతి స్తథా బుఎణాం వసతి ర్యత విశాలా శేన కధ్యతే (వైష్ణ ఉత్కల అధ్యా 68ల్లో ౧) విశాల అనుసది ద్బాసరమునదు బదరి శైనపేరు. కృతే ముక్తిపదా (ప్రోక్తా (తేశాయాం యోగబఎడ్దిదా విశాలా ద్వాసరే (పోక్తా కలౌ బదశికాశమ (స్కస్ష వైష్ట ఉక్కల అధ్యా 5న్లోం బదరికా +ఆ(శ్రమంబుకా బదరీనారాయణమును ($ను గొని = అని పైెసద్యములోని (కియతో అన్వయము్యుు అచ టన్‌ (ఆ + వోటన్స్‌ = ఆప్రదేశమునందు. (అచటికి సమీసముసం దున్న 'కేదారత్మేత్రమునం దినుట్సి విమల యోగ _ దీపికా _ (ప్రకాశ _ తేజోమయ (కేజ 4 మయ + ఆకా రున్‌ 2 స్పచ్చ మైన (పరిశుద్ధ మైన్స (రణజ_స్తమస్సులచే అభిభూతము కాని (ఆవరింప బడన్సి సత్త్వపద్ధి* త్‌ల ఎ అనుట) అత్మధ్యానము అనెడి [యోగము = ధ్యానము. మయోగ సన్న

*పరమాత్మసాక్షళ్కారమునకు కత్త వ్రశుద్డి (బుద్ద్యాదులు రిజస్తమసు లచే ఆవృతముఎణ కౌ

కుండుట్స్‌ అనిళ్యక మవి సత్త్వశుద్ధి శౌదముచే కలుగు నం పాతింజలయోగసూత్రి మను చున్నది _ళౌచాత్‌ స్వాజ్గజుగుప్సాపర్లై రసంసర్ష (సమా 10నసూ) క త్స్సళుద్ధినామనసై క్‌ కాగ్రతే సి యజయాత్మదర్మనయోగ్యత్వాని చ (సనూ & క్రూ ఇచ్చట వృత్తి = సృత్త్వషద్ధే

208 ఉ త్తరహరోంశము__2ఆ హనోపాయధ్యాన సంగతియు క్రిషు (అమ )] చీససుచే౨ [పము తక్రి శ్వార్తి కక్టుత్య యము- దీప (ప్రదీస (అమ )] వెలుగు చున్న (ప్ర - కాళ్ళకీప్తా . అదొ. ద్వ్వతో నిండిన (ప్రాచుర్యార్థమున మయట్‌ (ప్రణ్యయము స్పరూపము కలవానిని ఆకార స్చ్వాకృతౌ గార్రవైక్సితా (నాన్ఫా భుజగ _ హారున్‌ = సర్పములు | సర్చ బృదాకు రృుజగో భుజణ్లో ఒవా ర్పుజజ్ఞను (ఆమ) వంకిర (నడక్రికల దై వెన్లసది(వ్య) (గుజో _ కౌటర్యే క్ర కంరభూషణములు ” కలవానిని భువన _ గురున్‌ = లోకములకు తండి మైనవానిని [ గురు ఆలిక్న్యాం మహతి ఎ(క్రాదౌ సురమృన్దిజి (మేదిన్సి హరు"న్‌ = శిపుని (కను గొని _ అనుపై పద్యములొని [క్రియకొ దీశికిని అన్వయము ఆతరువాత 19 పద్యమురోని శై లాసమున్‌ చూడన్‌ పోదున్‌ _. అనుదానితో అన్నయము] తా __ బదరికాశమము _ తపస్సు లగుమహామును లెందతో (నారదుివంటినార్రు. మోక కాము లై పరమాత్మ యగుబదరీనారాయణుని సేవించుచు (బ్రహ్మానంద మందెడి మహాస్థలము అది చూచి. అచ్చటికి సబిసముననె సర్వలోకపూజ్యు డగుశివు డు నారాయణునిపాదసంనికాన మునందు. (క్రేదారకే[ములోో స్పామిని గూర్చి తప స్సానర్చుచు మనోనృ త్తిలయ మొనర్చి (మనొనాళశనము చేస్స దిష్యతేజోరూపమున స్పయంథస్రకాశమాన మగు చున్నస్వస్వరూపముతో (జ్యోతిర్డి ంగరూసమున) సాక్షొల్టారించు చున్నళివుని (కేదారేశ్వరుని దర్శించెదను _ అనుచు (శ్రీకృష్ణ డు తనకై లాసయ్యాత 9 బమధ్యేమార్గమునం దున్నందున (పూజ్యవూజావ్యతికమదు (శేయ ప్రతిబంధకిమూన _ అన్టిడి జరగి కుండ) బదరీకేదారముల దించి క్రై లాకయ్యాతై సాగించెద నను వన్నా డు విశే __ (విశ్రమంబ్భు నొదాత్తోవడెశస్య మూన్త స్యా ఒనాచమి (78 తశ విశ్రామ ఇతి త్సపాణినియమ్‌ (కౌము ) ఇది సోఎసవ్యాకరణపాండిత్యమునకు స్ఫోరక మన దగినది (అచటన్‌) వామనంతములొనిప్రదేశయిలే బదరీనారాయణము కేదారము కైలాసము అట్టగుటను సంనివాతము అగువీనిని ఎక(రూపనుగానే వర్జీంచుట కొనవచ్చును స్కాంద మీఎందర్భమునం: దు బదరీనారాయ౫ఐమబూనము వర్ణించుచు ఇ ట్లను చున్నది . బదరీదర్శనా దేన ము క్తి పౌనునస్యమ్‌ సౌమనస్యా దేవ్యాగకతా ఎకాాగితయా ఇస్ట్రియజయ _ తన్మా దాత్యదంల్మన యోగ్యతా అని స్త్త్పశుద్ధి ఆల్మదర్శనమునకు _ప్రధానసాధన మగుటను వివరించిసది దానినే ఇచ్చటి నిఒల శబ్దము వచించినది గంభీరము గ

చుందరినవూతను . పుంసొం కఠే జౌ హరె శృరణసాన్నిధ్యం యత్ర వైశ్వానర స్వయమ్‌ తత 'కెదార దాపేణ మమ లిజ్ఞం (ప్రతిష్బతమ్‌ కెదారాఖ్యం మహాలిజ్బం దృష్షై నో జన్మభా గృవేక్‌ (స్కన్ద 2 అధ్యా 2 8 20ల్ల్ర) శివు డుబ్రహ్మకిపాలనును సరస్పతిని మోబాంచినందు లక్రై ఛేడింస గా (బహ్మహత్య దాపఠించి (బ్రహ్మకపాలమను చేతి కంటికొని విడున కండెను అప్పుడు వైైకుం౦నున కె గి శివు డు విష్ణువు చెబ్బనచొస్పున బదరికి రా” (బ్రగ్మాహత్యి మటుమాయ మాయెను. శిపునిచేతి కంటికొని యున్నకిపాల మచ్చట ఊడి పడెను (ఇందులకే అగి (ద్రిహ్మకపాల మనుపేరికో గూడ (వథ్యాతి కాంచినది అది మొదలు ఆకే్యత్రమందు ుతి కలిగి పార్వతితో గూడ ళిపు డు నివబంచి తప స్పొనరించు చున్నట్లు స్కాంద మను చున్నది బదరియందు నారాయణచరణసాన్నిధ్యము వై శ్వానరతీర్హము - కలచోటనే కేదార

న్‌ ఖ లింగ మున్నది = అని తన్మవానుమునుగూడ ఇది వచించు చున్నది దీనిని బన్హి బిదరీకెడార ములు సన్నివాతము లగుటను ఏీకరూపముగానే వర్షితము లైన వనిపిందు చున్నది _ బదరీం సముపాగత _ తిళ్ల్ణణా ద్రృహ్మహత్వా మే వేసమానా మువా ర్ముబా అన్తర్హితం కపాలం త త్కంరా ద్విగిలికం మను తత (ప్రభృతి తిశ్షేశే పార్పత్యా సహ సాదరమ్‌ తిష్టామి తన ఆస్టాయ బుషణాం (తి మానహన్‌ వారాణస్యాం యథా (తి ఛీైైలే శిఅరే అథా. క్రైలాసే శివయా సార్ధం తతో ఒనన్తగుణాధికా అన్యత మరణా న్ముక్తి స్వధర్మ విధివూర్వకాత్‌ బదరీదర్శనా దేన ముక్తి పుంసాం కరే న్‌ (స్కన్ల వైష్ట జీఆధ్యా 8 జ్లో పై స్కందపురాణములనుబ్టి బదరియందు కేదారలింగ మున్న దనుట స్పష్టము సోవుననర్దన నుబస్టే = అది జ్యోతిర్లింగ మగుట సూచిత మగు చున్నది ద్వాదశజ్యోతి రింములలో "కేదార లింగ మొకవి అని ప్పరాజములు _ సౌరాషే సోమనాధం చ _్రీక్లైలే మల్లి కార్డునమ్‌ ౮] ములు ౧జి

ఉజ్జయిన్యాం మబవోకాల మోజ్కారే సరమేళ్వరమ్‌ కేదారం బామవక్స ఫ్రస్టే. డాకీన్యాం భీమశజ్కరమ్‌ వారిణాస్యాం చ విక్సేశం (త్యవృకం గౌతమీకపే. చిాభూమొ వైద్య నాధం. నాగేళం దారుకాననే 'సేతుబన్హే ఎ రామేశం ఘుశ్శేశం చ శివాలయే అని (వివరణ చునక్షై చూ నాథ్రీశ్లై లస్టలప్పరాణము _ పతివియము _ ?ప్పట )) బదరియుదు వేయగా కేదార లింగ మున్నదొ కెచాంమం దున్నశినరింగమే సామీష్యము మబట్టి బదంచెళస్తమూనే భావింప బడి ఇట్లు పెర్టిత మైనదో తెలియదు నూక్షేక్షికతో పరిశీలించినప్పుడు శేదారలింగమె. ఇట్లు వర్షింస బడు చున్న దని తెలియవచ్చును ఇది మూలమునందు లేదు సర్పపరా*దష్ట మై సర్వజ మూర్తి మైనసోమనాధు డు (స్కాందము నాధాంముగా. గొన్సి చేఎని వరస ఇది

208 ఉ త్తరహరిపంళదు..._2ఆ (యోగదీఎకాప్రకాశతేజొమయాకార్సు ఇట యోగము (స్రజిరానముతోడి (చిత్తమున కగు నేక్యాగతతోడి ఆత్మధ్యానము. దీనివలన చి త్తవృ త్తినిరోవము కలిగి ఆత్వకు స్వస్వరూప్ధతి (కేవలబేఆ నామా _తస్పరూససతి) కలుగును యో శ్చిత్తవృతత్తినిరొధ అదా (వష్టు స్వరూపే ఒవస్థానమ్‌ (సమా 8 $8సూ ) అని పాతంజలయోగబ్యూత్రములు దీనినే _ దీసము తమోనివారక మై ఆయావస్తువుల స్వ్పారూసమును గోచతింప జేఎనట్లు యోగముగూడ (మనోవృ త్రిలయముగూడ) అవిద్యావంణమును నశింప జేఎ కోవ సూరళ్షిసకాశమాన మై నిత్య పరంజ్యోతిర్మయ నుగు నాత్యస్పరూసమును గోచరింప జేయును. ఇది ఒంవిధయూా అయ యోగము (అమనస్కయోగము) అని దగినది పరమేశ్చరునిసమాధిని వర్షించుచు కాళిదాసు ఇట్లు నచించినా డు మనో నవద్చార నిషద్ధవృ త్రి హ్కది వ్యవస్థాస్య సమాధివశ్యమ్‌ య మక్షరం క్షేతవిదొ విదు స్త మాత్మాన మాత్మ న్యవలోకయ నమ్‌ (కమా 8స క0ళ్లోో సమాధిన్ధతియందు జ్యోతి (ప్రసాంముగూడ ఇట వర్శిత మైనది . అవృబ్బసంరమృ మి వామ్బు వాహ మపా మి వాధారి మనుతత్తరజ్గ్యమ్‌ అ_న్షళ్ళరాణాం మరుకాం నిరోధాత్‌ నివాత విష్కమ్న మివ (పదీపమ్‌ కపాలనేత్రా స్తరలబ్ధిమాగ్షె ర్ల్యోతి ప్రరోహై రుదిత్తై శ్మిరస్త మృజాలసూ(క్రాధికసొాకుమార్యాం బాలస్య లక్ష్మీం గ్గపయన్త మిన్లో (కువూ 8న 48 40 ల్లో) (అని సహ్యస్రాంమిం దగు నీయాత్య(సకాశమును సీతారామాంజనేయసంవాద మిటు వర్షించినది ఇ కోటి ఘూర్యులు కొటిచిం(ద్రులు కోట వోచతచిల్ల తల్‌ సూటిగా బరిపొటిగా నాక్ర చోట నిల్చినరీతి న మెటవెల్లు దగం (ద్రికాటముమీ ద జూడుము దృశ్యమున్‌ దాచ నూయను మాటిమాటకి దాన్మిచే నం మీ యన్‌ (ఆ 68ఎ ) (అశ్సి సూర్యిచం(ద్రాదుల సర్వ్యసకాళము లీయాత్య(స్రకాశముచేంనే పకొాశమానము లగు చున్న ఎని కరోపనిషత్తు = న త్ర సూర్యో భాతి న చన్ట్రరారకిం నేనూ విద్యుతో భాన్తి ర తొ ఒయమగ్ని త మేన భాస్ద మనుథాతి సర్పం అన్య భాసా సర్వ మిదిం విభాతి (అధ్యా 8 నల్లి 5 ఉప ్గ డీనినే ఎతారామాంజనేయసంవాద మి ట్లనువదించినది - అపరిచ్భిన్నాన్యయని _త్యపరం జోోతిర్మ యుండ నై శశివాతధు క్తపనాదుల వెరి గించుకు. నెప్ప డంఎట నొక్కరీతి నేను వెలు గుదున్‌ (2 80) లయయోగమునుగూర్చి యోగళిఖోసవిష త్తి ట్లనినది _ క్షేత్రజ్ఞ సక మాత్మాచ తయో ర్రైక్యం యదా భవేత్‌ తదై క్యే సాధితే (బ్రహ్మన్‌ చిత్తం యాతి విలీనతామ్‌ సవన స్టెర్య మాయాతి అయయోగోదయే సతి లయా త్సంటప్రాస్యతే పొఖ్యం స్వాత్మానన్హం సరంసదమ్‌ దీనినే వివరించు చున్నట్లు (బతా సం) ఇ ట్లనినది _. ఇతరసంకల్పములు లేక

వగ మందరసవాతము వై0$ యెపుడు దాను సచ్చిదాత్ము డ నని సుసోన్నవృ త్తి దన్ను గనువానిచిత్తంబుసకు దాన పొలియు దనయం దనింధనానలముపగిది (8 580) విపుం మగునీయర్ధము నంతను ((శుతి స్కృత్యుక్త మగునీయోగాంశము నంతను) చిన్నపద్యపాదముతో సోమన సం్యగ్రబాంచుట ఆంని సర్వజ్ఞతతోపాటు అర్ధగౌరవమున కై న్న తిభాసాటవమును గూడ సర్వతోముఖము తెలిఎన దన వచ్చును (భుజగహారున్సొ ఇ ట్లనుటవలన నాాభరణము కలుగుటను సూచించి లింగమూర్తి ఈమూల్స అగుటను తెలుపును శివునకు ఈభుజంగహారభారణము గరుడాదులనుండి (భిక్తు లగు శేషాదుల రక్షణమున క్రైనది గా స్కాందమునుబట్టి తెలియవచ్చును గణాంబరాదిధారణనుళ్తు (చూ నా ఉభయరామేశ్వరస్థలపురా+ము _ ఆనంతునితపోనర్ణన్యసకరణము - (మొ ) (భువనగురునిన్స) ఇ బ్రనుటవలన ఇది మార్గమునం దున్నశివునిపూజనీయతను శెలియ జెబ్బ (ప్రతిబధ్నాతి బా (శ్రేయ ఎజాజ్యపూణాన్యత్స్మికము (రఘు స ల్లో $' అనుకాశిదాససూ కక్తిని స్మృతికి తెచ్చి కేదారయ్యా్యత్ర శై లాసయా(తకు అవశ్యంథావిగా అగుటను సూచించును అలం ___ రూపకము పరికరము గుఇము గాంభీర్యము _ ధ్సనిమళత్తా తు గామ్బీర్యమ్‌ అని లక్షణము నాచనరచనలో ఈగుణ్యపసంగముగూడి శబ్దాలంకరములవించిదె - అగుటను ఇద మిత్థ మ్వనక సూచనామాత్రసారముానే చాలవణకు వదల బడు చున్నది క కన గొని నాతి చినవని

యనువుపఅచి మంచి మైన నలయక వేగం

బన వత్తు వచ్చునంతకు

మనవీ జేనుటక కాచుమత మ చిత మ బన్‌ గాం అర్థి _. కను గొవి = చూచి (పైసద్యములోని బదరికొశమంబు హదు డ& కర్మిముల ఈ కను గొని (క్రియకు 80స లోని (క్రైలాశమున్‌ చూడన్స) పోదున్‌ అమసమాపకథ్ర యతో అన్వయము] నా _ అల విన _ పని == నేను (కర్తృషష్ట్ర అనుకొనిన కార్యమును అనువు సజచి = నెజవెర్చి (ఎస్టింస జేఎకొన్సి అవి ఐనక్‌ = పొరపడి మైనను అలయం = ఆలస్యము చేయక [ పొరపాయిన గూడ అ శైన్న డు జరగ దని (వ్య) (ఆతిశారూకతతో. అనుట్స వేగంబునన్‌ = త్వరతో (ఎనూ(త్రము ఆంఎంపకి) వత్తును 2 రా గలను విచ్చు నంళకున్‌ = (నేను ఎప్పటికి వక్తునో అన్సటివజకు వీడు = పట్టణము (ద్చారక్స [గట్టి

£0 ఉ త్తరబారివంశకము___2ఆ ఇణంబున కాఖ్యలు పరగు చుండు (బో లనగవీ డనంగను (ఆం సం స్టా] ఏమజక = (ప్రమాదపడక (చాలజాగత్తతో కనుపెస్టి యుండి _- అనుట కావగడతము = రక్షించెడివిధము (రకీంచుట జ అనుట ఉచితము == తగినది (కర్తవ్య మైనద్సి [ ఉచిలఅం (పోక్త మభ్యస్తే మికే జ్ఞాతే సమజ్జసే (విశ్వ )] అగున్‌ తా ___. నేను బదరీకేదారముల దల్శించి కైలాసము చేరి నా సంకల్పించినకార్యము. ఇద్ధింప గానే ఏమాత్ర మాలబంపక వెనువెంటనే ఇచటికి వచ్చెదను అంతివఎకు మీరు కనుపెట్టి యుం డి శ్యతువులబారినుండి ద్వారకను కాపాడ వలయు నని సాత్యకిబలరామాదులను ఎచ్చురించు చున్నాడు (శ్రీకృష్తు డు విశే _ (కను గొని _ దీనికి (80వ లొవ్ఫి(క్రై లాసమున్స్‌ చూడం టోదును అనుడానితో అన్వయము ఆతరువాత యధాస్ధతముగా సమన్స్నయము ఇట్టియన్వయము అప్పరూసము కవుల (పొఢికి చెందినది అన నగు నేమో (మజచి మైన నలయక- విికమార్కచర్మిత ఈశాతీయమును. [క్రిందిరీతిని ఉసయోగంచుకొని నది మానుషళ క్తి జయింస గ రానిమబోవీరు లైన రణళూరులపై _ దీని (బ్రయోగింసము బల బానులపై మజచి దైన నేయకు మధిపా (288) (అనువపబచి మజచ్చి తండా (వ్రా తపా [ సలఒచి మజిచి వావి అపపా ]] (ఆఅలయక జ ఆలనం క్రి దినికి తిక్కస(ప్రయోగ మి ట్లున్నది = హలధరునిం దలంచి మును లాడినమాట తెజంగు దస్ప దం ఒఅలయక చ(త్ప దేశమున నారు కాంచి తదీయదేహమున్‌ విలయుకెజంగునం బరనవిన్నాకి నాహుతి సేసె (భార మొౌస 12) (అడ్డనుడు ఇందు కర్త ఎ కోట బంగారించి కొత్తళం ఎల "నెల్ల 2నట్టళ్లు పన్నించి తియాళువరికి 4బందిప్త్‌ వెట్టించి వక మ్మ అెగయించి గుండుదూలము చబకొయ్య గూర్చి యగిడిత లీ తనీ రలవడ [దవ్వించి వలి చుక్టీ రా ములువెలుగు వెట్టి 6డం చనంబులు దద్దడంబులు నెత్తించి "7వలు/ా డితలుపులు బఎవుచేఎ _

నుందరసవాతము వి గీ పాశము ల్వెట్టి (కొంకులు రిబ్రద్దవరులు గత్తిగొంతంబు 9లాడిసెస్త గత్తళములు నారసములును 0విండులు నగరిలోన జెట్టి పెట్టు డు నడునెట్ట గెట్టిలావు ర్‌ి (కోటి _ కోట్టి కోట్టారశబ్దిభవ మిది యనవచ్చును కోట్టారభుట్టహట్టా క (ఆమ) ఇట సుధ కేదిత్తు కోట (ట్ట) అరఘట్ట _ ఇతి ఛిత్త్వా కోట్టో = దుర్గపురిమ్‌ - ఆరఘట్ట కూ భేద ఇతి వ్యాచఖ్యు అను చున్నది కోట్ట కోట్టార శబ్దములే కాక సంస్య్రతళబ్దిము గా కోటళద్దిముగూడ ఒకటి ఉన్నట్లు = (కింది మేదిన్యాదులు ఉదాహరించు చున్నవి - కుట కోసే పమావం్ర ఘే స్రీపంసయోర్గుహే (అని (నం కోట ప్రా కొట్టకోటక కోపి. అనిసూ ని (చ్చూ కోట్‌ గ (అబ్టప్త్ల = ఆట్టడి ల) = కోటవాకిలిమీ ది యిండ్లు అట్టడి యన గ నట్ట మలరు (ఆం భా 8 ఫి అట్ట స్త్యట్టాలకే పూరే భృళకుష్కే. అని (నానా) ఇచ్చని తెలు గుచేక అట్ట _ ఇది. బురుజుమీ ద నయినను_ వాకిటి కుంటపముమీ ద నయినను యుద్ధము చేయుటక్షై కష్టినయింటికి (పేరు అను చున్నది ఇట (బౌ .ఉిట్ట్ల = కోటవాకివమీ ది యిల్లు (చూ అట్టము) అను చున్నది అట్టముకడ _ ఉపరితనగ్భృహము. కోటవాకిటి మీ దియిల్లు సొధము రాజనదనము మిద్దెయిల్లు. అనెడి అర్థములను దీని కిచ్చినది ఇట కొ త్తళంబుల కెల్ల సట్టప్ల్‌ వెట్టించి అని (శ ర ప్రొ కోటకు వాకిశులు చాల ఉండును ాన అట్టడుఎను - అన్ని అంకకు మిందిసన్ని అగును గాన బవబావచనము 8 (అమసరికిన్స్‌ రీనిని అలవరి అను బున్నది ఆం భా అంంగం బని నంపెరి గా పప మగును (2 2 గుడిని మానిఎ గొమ్మ కొమ్మ దస్పకయ యడువరిప్తై నున్నయ ట్లాక్కి రుండు (బస శీఆ 019పా 'గప్ప్ర ఆసి నిర్దారకము శా (ప్రానస్టానమునం దుపయోగిచి నది (అడనరి _ చుట్టుగోడ (వ్యస్రమృు అని టీక ) అలవరి కైన (రూపాం ) అడవి ఇది అడవ (కంచె _ ఆవరణము) కలడి అనెం (వ్యు) కంది బస ప్రమయో*ము గూడ అడపతి అనియే కావచ్చిను డలయో రభేద అను న్యాయమున అడపరి కి (రూపాం ) అలవరి = కావచ్చును. ఆలువరి గ్వూడ (ప్రయోగములందు కలదు (చూ (క్రీడా 05) (ఆతవర్సి ఆడు నడి ఆలునరి (రూపాం) [క ఆశ్వరి ఆభవేరి ఆనుదున్నది చూ సూ ని]

£్‌ లి ఉ త్తరహరినంశము__2ఆ

శీ (పందిళ్ల్ర - (బా వ్యా బహానవనంబు పరిం బగుశపు డంయుక్త్రంబు లయి యుదిం తంబు లయిన డ ల ర అ కిలఘులకరంబు బహుళంయబు గా నగు (అచ్చి త్రి అని పంది ళశలు ఫందిరులు సాధువు లనినది పందిలి (రూపాం ) పంది అన బందిరన గిను బరగు గాయమానశంజ్ఞలు (ఆంభా 2 ళ్‌బా వ్యా పందిళ్లు కా దనినను ఆంధ్రశబ్దచింతామణి డినివి సాధించినది. సలళోలొ శ్చ (చింతా అజ ?5సూ 0 ఇట అహోబలసతివ్యాఖ్య ఇ ప్లున్నది- లకారయు కన్య లో శ్చోకారస్య వాలు క్స్యాత్‌ పంది శే అమ్మళ్లాచి పందిన్ల వేని అంబప్త గాచి ఇత్యాది (అని

5 (పైకొమ్మలు . ఆం భా కొమ్ములు అను చున్నది - వరుణళ్చంగ మ్యృగు గొమ్ము నా (ఆం భా 2 ఏ) ఈకొటకొమ్ములపై నుండి త్రలు దేవకాపూజలు సలుపు చున్నట్లు గూడ వర్ణన లున్నవి _ ఇమ్ముల నప్పురినను కొమ్ములపై నుండి పరముకొమ్మలు వేడ్క దమ్ములచుట్టముసదజల జమ్ముల బూజింతు రొగి నజ్యసము (వ్రీతిన్‌ రా బాల) (మొ కొమ్మ అనుటప వసు విర్థారకస్రయోగ మొకటి సమాసో _క్తిస్ఫోరక మై ఇ ట్లున్నది _ _ వీటివరణంబు గతావరణం బొనర్చ ని చ్చలు సలకో టకొమ్మబలుసందులపొం దుల నేగగా జుమీ యలవలవెం బతంగు డసహాయంథాంగము గా ళతాంగమున్‌ ( (పక్షీవృ త్రాంత మొకటి ఇట గన్యుము

6 (డంఒనంబులు దంచనమున కై న (రూపాం )డంచనము దక్కు తో నగువారిదాకు డకా రంయి విభాష నగు (దావ్యా (సకీ నూ) ఇది (వ్యకొద్సి దెంచనము = అని (క ర సోమన నిర్ధాంకముగా డంచన మును ఎదించు గున్నా డు దంచనగుండ్రచే దా కించి కడిమి

ముంచినలగ్గ యుమ్ముల విడిఎంచి (అని రంరాయు 858 పొ 28ఎం చూ నూ ని 7 (పలుగాఎ పలుగాడి శబ్దమే కోటతలుప్పకు చెప్పును = (పా కి లోసల జొచ్చి పలు “ాడి దెజచిన (ఉ హరి 8 84) ఇచ్చట విశేషణమాత్రస్రయోశమువలన విశేష్య (పతిపత్తి కల ద్వై. సలుగా డి కబ్దము సాగరాడ్చురాదులు పృథివ్యాదుల ఎచించిసన్లు _ కోట ము న్నగువానితలుప్పను ఎచిందు చున్నది. విశేషణమా్యత్యప యోగో వెేష్య(ప్రతిసత్తా (కావ్యా 5అధి. 0నూ) ిధానగర్భా మివ సాగరామ్బరామ్‌ అత్ర ఎృథివ్యా విశేషణమా్యతమేన (పయుక్తమ్‌ అని వామను డు ఇట బలుగా డితలుపులు అనియే వీరే వావి పారను

సలుగా డి అనునది శ ర తంణా (వా త పారము

మందరసవాతము య! అవ ..- శ్యతువు చొర కుండ దుర్గరక్షణమున కొనర్బ్చుకొనవలబనసంవిధాసమును ఆదువారికి ఛ్రీకృష్ల డెజి గిచు చున్నాడు అర్థ __ కోట = రాజధానికి చుట్టు నుండు (ప్రాకారము (ప్రహ$ఠి [ప్రాకార ముగు గోట యన (ఆం భా] ఎంగారించి = అలంకరించి (పోయినపట్టులను దాగుగా చేఎ ఐలపబిచి = కొ తృళంబులన్‌ = వల్లిన్‌ = కోటవాకిళులయం దంతటను సాలావయవాఖ్య కొత్త శమ్మన (ఆం భా £ క బురుజునకు వేలూ పేర్లను ఆం భా వచించినందున కోటవాకి లియే దీని కిట అర్థము (చూఆం భా నావ్యాఖ్య బురుజు అని (ర సూని (యొ ఇట బురుజు అర్ధ మన్నను అసంగంమను కాదు కోటవాకిలి అనుట స్వరనము కొత్తశంబులు (రూపొం )] అట్టక్లు (అట్టడి + ల) = కో టవాకిలిమీ దియిండ్లు సన్నించి = (యుద్ధము 8 (్రిద్దపరుల్సు వీనిని కోట (ప్రా కుటకు నిచ్చెనలు గా ఉపయోగించుగొనుట హడ సోమ నాభినినా డు. కొనవచ్చును ఇందువలన ఇవి పొడుగుగా నిచ్చెనలట్లు ఉండుట ఊవాంప నగును నంకదారకు జేరి వాకిటిదద్దడంబులు సెర్చి కొన్ముల్యమో కు వైచి టప్రాకిలోసం జొచ్చి సలుగా డి దెజివినసంతిగార్హ కు మున్న (బ్రద్దపరుం తోన నిచ్చెన లెక్కి (ఆ హరి & 84) అని సోమన నా టిరాజకుమారి గంగాదేని మధురావిజయమునందు కుంతములు (ఈ ఇలు నిచ్చెనలు చేస (సాఠారముల నెక్కుట వర్చించినది _ విన్యన్తతన్తాశేజణీ (శేజీలి ర్పీర పుజ్లవై అకొ న్తసాలశృళ్లాగె.. రారహ్యతమబాధర (4న 14లో 9 (ఒడిసెటు ఆయుధములు మూ డుంకములు అందు యన్దముక్తముణు ((యన్హముతో విశరి బడునవి అనునది యొకతెగ దానికి చెందిన దిది _ ఆయుధానాం (త్రయో ఖేదా (ప్రహర ణాని పాణిముక్తాని యన్పముక్రాని చేతి త్యత టహంణాని ఖడ్జాడీని పాజిముక్తాని చృకాదీని య్తముక్తాని శరాదీని (చూ హలా వివ)

౧ (విండులు విండ్లు విల్లులు (రూపాం ) విల్లు (ఏళ విల్లు విలు ఎరాశి విల్‌ ఎంగిజి

యనంగ గోదండమున కగు (సాంబ మాన శు విందులు క వింద్లుం గూడి తిక్కన యి

వయోగించినా డు విండులు ర0&ను (దుంచి (దొ: తి క్ర) అని క్రినుంబున వాం లంద

ఐవిండ్లులు పెం పెర౮ార వేర్చేల పొగడ (విరా 7 నలరో ర్పిన్సముతో చుర్చా

లులయో ఉల్లును తయో పరతీ అఆఎ సంయుక్తసబూప్తో భూయో ఒస్తే లు (పదృళ్యశే

నాన్నూమ్‌ అని (అన్నా అజ ?0 7 "్సస్యూతముం వీనిచే ఇవి సాధికములు

విశ ఉ తరహారివంశదు.__8ఆ అటి నకు ఎద్ధసజవి ( ఇమ్మాడ్కి- బన్నినబలద్వయంబును (భార భిష్మ ర్‌4 (మొ ్గి కొటలమీ ద జుట్టు జని గొప్పయలంగప్పటండ్లు దూచి (రామా 88246] ఆహవరిక్‌న్‌ == చుట్టు వెబనమట్టిదిబ్బకు (చుట్టుగోడకు న్యసమునకు = అనుట) సందవిళ్లు (పందిరి ఎ లు పెస్టించి ౭ వేయించి [ఈస్యసములచుట్టు గస్తు తిరుగుదురు అందులకె రిక్షకముా పందిళ్లు వేయుట కడుగడిపై నలంగముచుద్దు నెర్పెడ గస్తు (గ్రన్మురునల్లు గబ్రిపజచి (060౮2 08) లూ న! క్‌. అవాలి న! యు కోటలపై (ప్రహరి తిరుగుఎను ్రీనాధుడు వర్ణించినాడు . (బూ భీఎ 0% పైకా మ్మలు = (వీని మీద ఉండుశిఖరములను (అ(గభాగములను) (కొటకొన్ముల సనుట్స ఎగ యించి ౫2 * తగునటు చే కోటయ్మగభాగము చాల యెతునందు ఉండుట (ని్వ్వి రా అటి "న అటి సిరించినది ఇంతిపొడ ఏని వ్యాకువ్న నేరి కైన రా దనుట కొఎపర్జీని "దు ౨జనము యెగణ ళా మిల ళా సణఎనదృష్టులు నిగుడునంం లెక్కలొ న(గ్రభాగంబు లేమి జేన ( 48] గుండుదూలమున్‌ ౯2 గుంథడని (కట్ణ దూలములను (జాత్యేకవదనము) వఎకొయ్యన్‌ = చెక్కినమొన కల కొయ్య లకో (జాత్యేకవచనముు ([(ఏఎ గణ మే కన వసుధ శంకు భేదనామంబు లగుచు ోభిల్లును (ఆం భా 22 8 (వఎగొయ్య అనుట గోబలివర్షన్యాయమున)] కూర్చి = కూడునట్లు చెన (క్రలఎ వఎకొయ్యలనుండి తొల గిన దూలములను వానితో చేర్చి _ అన.టి కోటకొమ్మలం దు గొడుగునంటి కట్టడము లుండుఎ వర్ణింప బద చున్నది అట్టివానిని దాగుచేయటనుగూ ర్చి వచించు చున్న దిది క్రొఅడంబుల గోటకొమ్మల గొడుగు లెత్తించి (బప $8 604పం (చూ యూని ఈ తనీరు = ౪ దట కైననీరు (౪ దునంకటిలో తు కలనీరు అనుట అలవడన్‌ == కలుగునా ఆగడితీలు = “రిఖలు (6పావారముదట్టును ఊఉ౦ండెశి కందర ముఎను (తవ్పించి అనుదానితో అన్నయము [అ (రాపాం 0). అడి యగడ్త యన గ భఖేయంబు దనరు (ఆం భా 22)] ఆవ్పించి [పరిఖల సీట్‌ఎరి చూ శమునుగూర్చి (బహ్మవైవిర్త మి ట్లను చున్నది (పస్టే చ పరిావానం శతహసన్తం (ప్రళస్తకిమ్‌ సరత శ్ళిబిరాణాం చ గిమ్బీరం దచశహ న్తకమ (చూ హలా నివ ఈపసరిఖలు ప్పరము చుట్టు ఉన్నయొకమహాసము[ద్రములు గా ఎర్జన లున్నవి. కరము పొల మీగులు బతఖ విశాలగం థీర మగుచు బజపు బెర్మీ జే. యభిలభూమిచ[క మనుతలంపున బుక వరముల జునై బె యున్నశరధినోలె (నిర్వ 50] వెలి =వెలుసల (అగడితికు వెలుసల్స [. వెలుసట బయట వెలి నాగ వలయును బనా రర్ధము శ (ఆం భా$ 7 చుస్టీ రాన్‌ 22 చుట్టుకొనునట్లు (అగ డను చుతి ఉండునలయ అగ డచు ఎ ఆగరిణముా రూ పొందునట్లు గా అనుట ములు అటి ళ్‌ ౧ ఆవి ర

మందరసవాతము లెగ్‌ వెలుగు :2 (జెముడు బలుసు ము న్నగువానిచే ఏర్పజప బడిన) ముళ్లకంచె [నఎిదెసలం వొడవుగా నమర్చిన బభితంపు ములువెలుంగులం గరంబు జతనంబు ల్లై యొప్పు పెనుదొడ్డన్‌ (హరి వూర్‌ 42 (మొ (ప్రాచీచసంజ్ఞలు పరంగు చుండు వెలుగు కిల్లి యనంగను (ఆంభా 1 "పెట్టీ = ఉంచి డంచనంబులు = శిలాయం[త్రములను [డాలను విసరెడి యొకవిధ మగుయంగతము లివి తగు శిలాయంతము దంచన మన గిను (ఆం భా £ 8] దద్దడంబులును వా యుద్ధసాధనిములు (ఎరంగి మొద లగునవి) ఉంచెడి చిన్నణౌతి మిద్దెలను [(దద్దశము (రూపాం ) దద్దళము =చిన్నతాతిగుడి కట్టడము _ గుడి కొవెల యనంగ నడరు వర్తులదీర్హ దేవాలయము అల్బదేనవసతి చనును దద్దళ మనగ (ఆం థా శి శ్రి దానివంటి దిది (చిన్న జాతిబోడిమిద్దె)] ఎత్సించి = (వంగినవానిన్సి పైకి లేఎ. (ఎ త్రగునట్లు చే్సే లుగా డి తలుపులు 2 పెక్కుగా డులు (తొలిచి నిలువుగా ఏర్పజచినపల్లిపు జోట్లు) కల (కట కటాలవ౦ందవి వైన) కోటతలుపులను బలుపు _ చే = బలము గలవి గా (బలిష్టములు గా దృఢములు గా = అనుట ఒనర్చి (తలుపులు బలుప్పు బెన్టించి దెసలు పరికించి (భారా యు 880) (చూ సూ ని బలుపు ివఅర్థము)] పాశెముల్‌ = రక్ష*ములు (కాప్ప దలు [ భ్యదేభముల్‌ పీధి బాశెముండు కాశీ $85 (మొ)]) పెట్టి = ఉంచి (దర్గిరషణమున కై సకగినరక్షణము ఏర్పలబిచి = అనుట (కొంకులు ౯ (కొంకి +- లు) ఆయుధనిశేషములు (రూపాం. కొంకులు కొంకులు అనియే తండా నాత పా వీరే పా (ఉ హరి 886) కొంకి అనియే అను చున్నది దో టివంటి యొకయాయుధ మిది వావిసూ నిపా (కొంకులు] (బ్రద్దపరి +- లు) 'పేముతో అల్లి నకేడెములు (పలకలు) కత్తి = ఖడ్గము (జాత్యేకనచనము) [ కత్సి వా లడిదము శక్రైదువు నన ఖడ్గ మెసగు (సాంబ మాన 4 )] కొంతంబులు 2 కుంతాయుధనులు (ఈ కలు [కున్న (సం) కొంత్తో(ప్రా) 8 కొంతో త కందం (చూ నూ ని )] ఒడిసెళ్లను = (ఒడిసెల ల్రు జాలు విసరి వేయుట క్రైఅమర్చ బడిన చిక్కిము కల (తాడు (ఒడిసెల వానిని [ ఎట్టలం జెంచెళ లార్చి (వేయుదురు దిితము నొడిసెళ్లు బాహుమూ. లాంచితదీధితుల్‌ చియుత యైన చనుంగవమీ ద బర్స్‌ గన్‌ (8 0) (చూ సూ ని )] కత్తళములన్‌= కనచములును నారసములును = నారాదములును (ఇనుప బాణమలును [ (ప్రక్చేడినా స్తు నారాచా (అమ 7] విండులును = ధనున్సులును నేతితో నన్‌ = దివాణములోసల (రాజభవనమునందు) [నగ రన గ రాజగృహనామదేయ మౌ (ఆం థా £ $] పెస్ట్‌ = ఉంచి నడునెట్టన్‌ = నడిటొడద్డునందు (నడిమి వదేశమునంయ అయి

౭ిగి ఉత రహరినంశము__2ఆ అటి రాజభననమునకు ఇఎు కొటకు రెండిటికి నడువును . అనుట ) [8ట నడునెస్టె అని (వీరే తంజా (అ పా ఇదియే నెట్టి గా నాచె బాంస బడినది నెట్టు అనుదాని కైనరూప మిది నెట్టు 22 తాపు (ఉనికిపస్టు. అనునర్థము కలది, ఉసహతియు దావ నె ట్టన నొప్పు చుండు (ఆం భా 880) ఇవ్విల్లు మోపెన్టి నెట్ట నేసినవీరుందు. (భార ఆడి 282) నెట్టన్‌ = ఉండుతావున లక్ష్యవ-నందు _ అని అర్థము] గట్ట్‌ = లావు = దృఢ మైన రక్షణను (కౌ పు దల్సి (తిక్కన(ప్రయోగ మొకచి ఇ ట్లున్నది. విలయునెశలకు లా వై జయ్యదథగురుప్పత్ర కృపళకుని కృతనర్మశల్యులును (భాం (ద్రోణ 24) ఇది లావు రక్షణము (కాపు దల్శఅనెడి యర్థము కలదిగా కాన్సించు చున్నది గన్టిలావు అనునది వావి (కింద చూఎనపారము ఇదియే శండా(వాత వీశే పా దీనినే నేను (గబాంచితిని వావి పైని (గ్రబాంచినపార మిట మట్టిలావు అనునది (ఇట నడుహస్డి నున్చిలాపు అను రీతివీరిపారము విచార్యము] పెట్టుడు వ! బ్‌ లు మ!

తా ___ శ్యక్రువులు తాను (శ్రీకృష్ణు డు లే కుండుట చూచి ఎ్తివత్తు రని వారు (ప్రవేశించి పట్టణ మ్మాకమింప కుండ జాగరూకత నవాంపవలఎ యున్న దని "అందులకు మునుముందు దుర్గరక్షణ మావళశ్యక మని అందులకు కర్తవ్యము లగుపను లివి అని వచించుచున్నా డిందు థ్రీకృష్ణు డు ___ మునుముందు చేయవలబనది కోట బలసజచుకొనుట . శిథిలము లగుభాగము అన్నియు బాగూ జేయించి కోట ళోభావంత మగునస్లు చేయవలయును కోటవాకిళలపె చ్‌ శ్యతుపుల నెదుర్కొనుటకు ఉన్న్మయిండ్రను బాగుపజచి లెనివానిని ఏర్పజసవలయును కొటకు దిలకంనుగా ఉండువ్యసనుమి ద (చుట్టు ఉండు(ట్రహరిదిబ్బలమీ ద్శుగన్త తిరుగుటశై పందిరి వేయింసవలయును కొటకొమ్ములను (కోట (వా కుటి కది వీలుగా కుండ) లేన కీఎ యెత్తు చేయనలయును గొడుగువం-కట్టడములు కొన్ని కొటరొ.శ్రలపై శ్యవులనుండి మటు గుపడి ఉండుటకు వారితో యుద్ధము చేయుటకు కట్ట బడియున్నవి నానిలొని దూలను లు కొన్ని వఎకొయ్యలనుండి తొల గి యున్నవి అన్టివానిని వబకొయ్యలతో చేర్చి దాగుపజస వలయును (ప్రహరిదుట్టు ఉర్నుఅగి డను సీతతో నింఎ లో తొనర్ని శ్యతువులకు చొరరానియట్ల న! వాని ఛి చేయని యును ఆయగడితచున్టు నాగజెముడు బలుసు ము న్నగువానిముండ్ల కందెలను అంతు పొంతు లే కుండ వె ఒరిఖదగ్గణక శ్యతువు రా వీల గానియట్లు చేయనలయువు ఇరింగులు ము న్నగువానిని నిలపుటక్రై కొన్నిలాతిమిద్రై లున్నవి ఇనిగాకి శి్యంయం(త్రిములుగూడ కొన్ని శ్మతువులు కో ఓదగ్గణకు రా వీలు గా కండ తాలు విసరుటక్సై అమర్భ బడి యున్నవిగదా అవి యన్నియు సరిగా లేకి వంగి యున్నవి వానిని వై కి (తగునట్లుఎ త్తి బాగుచేయింపవలయును

౭ మందరిసదాతము బి? కావలివారు కొందణు కోట నెల్ల్టుడు కాపాడుచు శ్యతుసమాచారిమ ఎ నంయుచు సహారి తిరుగు చుందురుగదా అన్టివారితో ఇంకను గస్టిరక్షణము దుర్గమున కెర్చడవలయును శ్యతువులను ఎదుర్కొనుట కిగునానావిధాయుధములను కవదాదుఎసు రాజభవనములోపఎ ఒకదో భద్ర సజచి వానికిని కొటకును క్షణ కలుగునప్లు చూచుటకు కోటకును ఆయుధారములకుకు నడుమ కొందజిను నియమింపవలయును (ఇవి దుర్గంత-మునకై. చేయవఎఎనపనులు గ. మ్‌ విశే ___ ద్బారకానగిరదుర్గము. భారతమం చిట్లు వర్తింప బడినది శతిఖ్ను(సముథానేక ణా యం్యతంబుల నలంఘ్యపరిఘాపాకారంబు ఎను నపాంబలరక్షితఘనకి వాటచతుర్గ్లోప్తరంబు ఎను లబ్ధ(స్రభూత వేతన్నపహృష్టపుష్టధ్య ప్టవీరభటసంకులంబులను నవరిమిత గజ తురంగ శతాంగంబు లను (బదీప్తాలాతళ.చ(కతోబురిపరకుపాళాంకుళకూటంబులను నొబ్బ పరుల కసాథ్యం బైన ద్వారివతి భేదింస నేంక (ఆర 58) భాగవత మిట్లు వర్రించినది. వ(పోపరివజకుడ్యభాగ ్ర సు వక్చి ౮ చం(ద్రకాంతతరుణవామకి -కింణముఖరంబు లగు సాలశిఖరంబులును శిఖంస్రోదుదామనికృి త్త తారికంబులును (8 గ్రాం 4 వై (అగడిత లీ తనీ రిలవడ (దవ్చించి శృంగారశాకుంకలయి. ఈ3నిని అనుకరిందు చ్న్నదో అనునట్లు దుర్గనిర్మాణమును ఇట్లు వచించినవి ఆగడ్‌త యీ తనీ రగునబ్లు (త్రివ్పించి (క్రొత్త డంబులతోడ గోట దీర్చి యట్టప్ట గల్పించి యడ్పరి విరివా వల నొప్ప గట్టించి వంకిదాం గవనులు పరిపాతా వినిర్శింఎంది లోన నూళులు బావులును నాధ జలములుూా దడాఎ గలి గించి ళసవిర్గములు "వె “౦వూర్లములుగ కంచి చు నాడ చుట్టును సూది మోస నెడము గల్లక యుండ ఒరడవి పెంచి. సగసనమీపంబు గిల ట్రణంబు రాజ రాని - నుండు ఎఏ వగు ధంణిసతికి (4 "% (డంచనముల్రు "లాయంతకులు నాచనసో మనాధునినా డు యుద్ధములందు నీనియిపయోగ మును (ఆనా టి ఒధురావిజయ మిట్లు ఎర్జించినవి అగ్రే నిపేతు ర్నృపకే. ర్లావాజో యృన్దవిచ్యుతా దుణ్లే ౩ తందానార్ధం దూతా స ౦పేషకా ఇన (4స (షం ఇవి రామా యణమునా ఓకే ఉబ్బట్లు వాల్మీకి లంంను ఎర్జీింబుచు ఇ ట్లను కున్నా డు దృఢబద్ధకవాటాని మహాపరిఘవ ని ద _చద్చారాశి విజ్బలా న్యస్యా -త్సారి బుమూోన్లిచ త (శేమాసఎయ శ్రే దిలవన్హి మహాన్తి చ ద్బారేషు సంస్కృతా ధీమా కాలాయసమయా శ్శికా శతళొ రిచితా వీర్షై శృతఘ్న్యో రశనాం గై సౌవర్ల శ్చ మవోం స్తస్మా (పాకారో ద్యుస్ప

య! ఉ_త్తరహరిఎంశము.___2ఆ భర్షణ (రామా యుద్ధ 8స 2 8 4ల్ల్రో ద్వారముంఒు దినే శ వాయ్యడు లున్నట్లు ఇట వర్ణింప బడు చున్నది శంఘ్నులు గూడి అచ్చట అం బం ఉన్నన్లు ఈలం కావర్ణన నుడువు చున్నది దంచనములవర్జన భాగిఎతము౦ ది ట్లుగ్నది = తొంంబు లగు (ప్రాకారంబులును (ద్రాకారకాంచనాంచిత యద్ధసన్నద్ధ మహథఖర్చ ంధర్బ్చవావా నీపాలకంబు లగు మరకతాట్టాలకంబులును సట్టాలకోత్తుం/ప(జమయ స్తంభాదిం.నంబులును బరంద్నపొ+ వంచనంబులు సముదంచినంబులు కగు దంచన౦ ఎలును దంచనంబుల తుదలు రిధంబులయిరుసుం నొరనకొనిం గోట యీవలియాపలి తివియని దివియలకరణి రుచిరము లగు. బరిఎరించున బానుకరబామకరమండలంబులు ను (కి%్కం. 460వ )కోటను తీర్చి దిద్దుటను(బఐస ౩) కూడ ఇట్లు వర్షించినది _.. కొటయు. గొక్కులు గొత్తడంబులు గ వాటంయిలును దగువంకిదారులును బెట్టించి వంపుడుగట్ట యగడ్త చుబ్దును బొయించి యిట్టన్ల దీర్చి కొ త్సిడంబుల గోట కొమ్ముల గొడుగు లెత్తించి (వాలినకుసులును వసులు చూలములు జలు గుండ్లును నిన్ము సాల దెబ్బంచి కొటకొమ్ముల దగువొట బంచించి కొట య్యిాకదుమున దాటంచి (0ఆ 905. 005పం ్స ((కొంకుల్సు ఆయుధముల గూర్చి వచిందచు మూలము (సం హరి ఇట్లనుచు బది యత్తా భనత రాజేస్దా ఖ్‌డ్లె పాశ్హై పరళ్చర్నై _పాషాజై కర్షలీమై కృ సన్నద్దా ఛఎత న్వక్షై ఎధాయ చి ంపాటాన. మవ్చూరాజి యత్ని (ఛవి ” ౨ఎవ్యా 28 28 (అక ఇచ్చవి ంర్షిగచై. ౧ వానినే గొంసం అకు జరగని దినిఎంఎను క ఈకోటకు నొ కదిక్కు * వాకిలి సారివి ౧ నవాల జార్‌ రాకల బోక ఒ్యకమ "జీకొని రదకులఆ డ "జెబ్బ చన దగున్‌ ౯8 అర్థ _- ఈకోటకున్‌ ఒందిక్కు న్‌ 2 ఒకదిక్కునందే (అబ్బ పాంన్యాయము* ఆవధార జణార్ణకి మిది వాకిలి (వా = ఇల్లు = దారమును సా3ంచి := తెంచి చారుర్‌ = గత రాజులనమాచారములు తెలుపు గూఢిసృరుషులు (కర్త) రాకలన్‌ = పబ్బటలయందు (లోనిం వచ్చునప్పుడు _ అనుట్స పోకంన్‌ = పోవుటలయందు (వెలుపలికి పోవు నప్పుడును,అనుట) రక్షకులతోడన్‌ == ద్చారపాలకులతో చెబ్బ (వారియనుమతి పొంది అనుట చ్మక్రమున్‌ =

మందరబవబాఆము వర్రీ చ్మృకమ్ముద్రను (చ(కాకార మగియు(ద్రను చ్యక్రిమ్ముద కలవత్తంమును అనుట ఆనవాలు కిన్‌ = (తమ్ము దెలిఎకొను చిహ్నము ా చేకొని = (గవాంచి చనక్‌ = వెళ్లుట (వెలుసవికి వెళుట లోసలికి వెళ్తుట్సు తగున్‌ = యుక్త మగును (కర్తవ్య మసను _ అనుట) లి ఉం ణీ వ! ళా _ కోటకు నాలుగుదిక్పుల నాలుగువాకి బ్లందును శత్రువులు (ప్రవేశింప కుండ దన కోటద్వారము లన్నియు మూఎ ఒకవాకిలియే తెబది రాకిపోకలయ జకఎ్య) చుండవలయును [రాజులు సర్పార్ధములను గూఢప్పరుషుఎఐలన డెలిబకొందురు [రాజుల చారచతుష్కులుొ) సక నృ త్తాంతములు తెలియుటకై చారులు శ్యతుభూముంకు వెషాంఠకరములు ధ 9౨ పోవుచు వచ్చుము ఉందురు వారు వచ్చునప్పుడు పోవునప్పడు తమవెషములతో ఇతరు లెనరు తెలియ కుండ దర్గములో _పవెళింప కుండుటక్లై _ ద్వారరక్షకులకు తాము వచ్చునప్పుడు పోవునప్పుడు చె్బ వాలియనుమతితో తా మని గుయితించుటక్లై చముద్రాంంత ముగు (చ్యక్రాకార మగుముుద 'వేసనన (రాకపోకల శ్రైన అనుమతి ) పత్తమును తీంకొని పోవుచు విచ్చు చుండవలయును ఇట్లు శ్యతు(పవేశమున కివకాశము కల కుండునట్లు దుర్గరకణ మొనర్చుం కి ర్తవ్య ముని (శ్రీకృష్ణు డు తనవారి నెచ్చరిందు మన్నా 2 విశే ___ (వారురి చారులనుగూర్చి సీతివాక్యాన్చుతి మి సన్లను చున్నది స్పపరమతణ్ణల ఖో జ్‌

కొర్యాకార్యవితోకినే చారా శ్వజాంవ క్షితిసతీనామ (అన్సి గాన సళ్యన్తి ఛే ₹దై సళ్యన్తి పజ్జీతా చార్నై పళ్యన్తి రాజాన శ్చతుర్మ్యా మిళతశే జనా అని(ఆగమన్సు విరలస్ప

యో న! ఆళి రూపస్వభానములను ( ఇరుషార్ధసారము) ఇట్లు వచించినది _ వెషవేషవిదుల్‌ బటబా థాషాక్‌ విదు లచలులు బరవాతులును వి ద్వేషనృపక్సివ్యరంద్రా. న్చేషలు నగు గూధచరులు సృ తికి వలయున్‌ (స నీస తీ8ి4ఎ ) (ఎకము జేకొని చ్శకి శబిమిం ఒ(క్రముద్రాం-తి దుగ. అనుమతిప త పం మనుట

చి జో స్వరసము సముచికిము మ్ముద్రారాక్షం మి ట్లను చున్నది (యుతీవోలీ ఎృన్లూర్ర పీష ఖలు కటకా న్నిష్కమితుకామానాం ము(ద్రాసం దాన మనుతిఎతి [ఇచ్చచివ్యాఖ్య ము[్రాసం(ఫ్రదా 0౮

నమ్‌ = మ్యుద్రాణాం సం(్రదానమ్‌ సమ్య (క్రృదానమ్‌ =ట్రివేగనిర్లి ఎనానుమతిస త్త మి త్యర్జి - అని] (ధాగురాయణ )- ఛ్యద త త్కి మనుగ్భివాతిమ్ముద కటకా న్ని(ష్రామఎ (భాగురాయణ ౩ = అయం లేఖ రాజంనామాజ్కి- తేయం ము(ద్రా(మలయకెకు ) న్యుదాం పరివాలయ న్నుద్ధాట్య దర్శయ (5అ ) [ఇచ్చటివ్యాఖ్య _ముద్రాం ఎరిపాలయన్‌ రడేన్‌ యేన రాక్షసనామచిహ్నం భగ్నెం విశీర్ణం వాన భివతి తథా కృళ్చా ఉద్దాట్య (అన్స్‌ ఈసందర్భు

౭0 ఆ త్తరిబారివి 0 ము___2ఆ మునుబట్టి పూర్వము రాజ్వొపస్ట్రదవములయందు ము_ద్రాసత్తము రాజపోకిలయందు. ఇచ్చుట పుచ్చుకొనుట జరగ్బ ఒండెడివా రని తెలియవద్చును డారుంుడ అస్లే ఎర్హి౦ఎ ఐకిన దిది అన నగు ననిఎంచినది చ్యకము.ద అనుపదమును (గ్రబాంచి (౮ ని) చ(కొవార లెగు నొకము[ద్ర అనెడి యర్జము నిచ్చు వన్నది దీి”విపరమును ఇది తెలుస లేదు దీని కైన నామైకదేశ మిది యైనను కావచ్చును మూఎము (సం వాతి గూడి ఈ సందర్భమునం ది బ్రను చున్నది. ఏక ఏవ మువోద్వారో గవననాశంనె “దా ముద్రయా సూ గిచ్చన్తు రాజ్టో క. అవి తా యే గన్తు మీస్సవ స చాఒము.ద పవెష్టవ్యొ చ్చారిపాల్యో పశ్యత యావ డవగమనం ఒర భధ ఇలా చ రాళ అం ణో మహ్యం తావ దేవం వవిష్యతి (ఎవష్య 74౨వ్యా 4 29ళ్లి) మ పురిచుట్టు న్నిశరుండు సారణు డు నీభోజాంధకు ల్లూడి 8 కె రగాయంబులగండ్రమ.ంగడల సందిం గొమ్మకొమ్మ న్నిరం యం తరమ.స్‌ సోదనదీవె లెత్తి చను డుత్తాలధ్యజాలీలగో పుర భేరిరవభిన్న వై రిపృాదయాపూర్చ్యంబు గా 'రాతులన్‌ నాం అవ _ చుర్షరక్షణ మొనర్చువిధమే ఇందును ఉపదేశింప బడు చున్నది__ అర్హ -- నిశరుండును. (బిఎరాయిని గారాబుకుమారు డును) [(రేవతియందు బలరామునికి న! కలిగినవా జీత డు రాహా బృ నిశరో జ్జే రేవత్యాం దయిత ఎత _ అనినది మూలన్వు (నం. హరి హరివంశసర్పము. 80ఆ 7శ్లోో నిచరుదు అనియె వావి వీవే ము న్నగువార పారము నిశరుండు అని (నూని తంజా (వాత పా) వాయాకొండ్రప్రమాదముచే రు రు గా ఐన దనవలయుకు పై మూలమునుబట్టీ ని రుడు అనునదియే ఇట సాధుపారము] సారణు డున్‌ రోబాణియందు వనుదేవునకు కలిగిన రెండనకుమారు డును [యా పత్నో్యో నసుడేవస్య చతుర్దశ ఏరాజ్గనా _పొరవీ రోవాణి నాఎ జఇన్దిరా చ ఆథావరా వైళాఖీచ చది లి ది (య తథాభిదా సునామ్నీ చైఎ పజ్బుమీ సహదేవా శఛాన్దీదేవా థ్రీదేవా దేవరక్షితా వృకదె వు పదేవీ చ దేవకీ చైవ “ప్తమీ నుకనుర్వడనావైప ద్చే ఎతే సరిచాంకే ఫౌరన్సీ బి య్‌ రొవాణీ నామ బాబ్లాక స్యాత్వజా ఒధపత్‌ జ్యేష్టా పత్నీ ముబోరాజ దయికా ఒ౬నక దున్గుకే .. లేభే జ్యేష్టం మతిం రాడుం సారణం శర మేవ బ _ దుర్దఒం దనునం శ్న్యవం లా ఎణారక ముశీనరిమ్‌ చి(త్రాం నామ కుహారీం చ రొబాోో తనయాదళశ చితాసు; ్రేతి లె పున శ్విఖ్యాతా కురునస్టన (హరి హరి “ తింఅధ్యా 80ర్ర) ఈ - భోజ అం

మందరసవాత ము వ2 ధుల్‌ = ఈ నిర్జేశార్థకము (ఎదుట ఉండుటను చెప్పను భోజవంక్యులు అంధకనంశ్యులు నగుయాదవులు కూడి = కలఎ (విరును వారును కలఎకొన్సి నిరంతరమున్‌ = ఎల్ల ప్పుడును (వళిదినమును) ర్యాతులన్‌. = రా్యాతులయందు. [శ్యతువులు సాధారణమూా నిదానమయ మగుటను ఏమజి యుందు రని దుర్గము ముట్టకించుట రాతురులయందే జంప్పదురు వై రిరాజులు అందులకే ఇందులకై. వేలూ రక్షణోపాయము (రాాతియందలిరక్షణమున కగుసంవిభానము) విరివిగా వచింప బడు చున్న దిట ప్పరిచుష్టున్‌ = పట్టణముచుట్టును సౌదనవీవెయ= ఎక్కడ ఏ మున్నను కిన బజచెడి యొకివిధ మగుదివిఓలకు | సాదనడీవెనలు అని(ఫీరే శ ర భూ ని పారము ) సొదనవీవె అని (వావి పా్రాఅంగా వాత పా దినిని అనుసరించునదానే ఉన్నది ఇదియే ఉచింపార మనిఎంచినది శోధన శబ్దమున క్రై నవికృతి సోదనము అనవల యును. దీని కిం కచటను వేలగా (వయోగము కానరాలేదు సూ ని సోదన (వి అని పతి నన్ను జసవున దాలించునా యవి రైల్యంబు వద9 సోదనలు చూచి (రుక్కా 8 ఓక్రిఅను చున్నది ఎత్తి ౯ సర్టుకొని క8ిత్తెరాయంబుల _ గండ్లన్‌ 2 కత్తెరియ ట్లుంగి (ప్రక్కల సందులు కలయొకవిధి ఒగి'పెద్ద ఆకీలు కత్తైెలాయంయిలు వాం “"ందులయందును (వాశిసం దులను పరికించులు. అనుట) [గండి (ఏ ) 1ంక్లు (బ ఏ ఇట కంఠ్లముండం. అనునవి (వీకే శర నూని ప్రా )ండముంగినల అనునవి (వావి ప్రా కండ్లముంగడం అను ప్రెపారమె నాాగబాంచినపారమ్యు ముంగడలన్‌ (ముండు ౨ కడఎన్స్‌ = ముందటిప్రదేశ ములందు (కో టచావళ్లీయంద్చు (వానిని పరీక్షించును అనుట సందిన్‌ = సందులయందును (జాత్యేకవచనము) (ఎూర్చిమస్ణ సందులను గొందులను చూచుబు అనుట కొద్యుకొమ్మన్‌= (కొమ్మను 4 కొమ్మను (విప్పార్హమునందు ద్చిరు క్రి కొ టకొమ్మలయందు అన్మిటియుదును వానిని పరిశీరించుఎ అనుట ఉత్తాల ధృజ- ఆఫీ. గోప్ప _ భేరి. ఎ భిన్న పరి - హృదయ ఆవార్జం ఐకాన్‌ =పొడు గైన (ఎత్తైన్స [ ఉత్తాల మున్నతె ౬ఎ (శ్రేష్టే జ నిగద్యశే (హలా | పఠాకిలచె (జండాలచ్వే భయంకరము లైన పృరద్వాశమునందలి [| సరదా ౪౦తు గోజరమి (అమి పెద్దథక్కయుక్క [దున్లుఖి స్సానకొ ఖేక (వైజ )] ధృనిచేత [ దృసిధ్చాసెరవస్పనా (ఎమ )౫] ిద్ద లైన శశ్రువులమొక్క మనస్సులందు సరిశా రి కలది కాన్‌ (భురఎయిలమొక్క అనుఎ-ప) అవకాశము ఏమ్మాతము ల కుండ కషత్రు హృదయములందు అంఅటను చేరుల ఛయంకరథ్నని నిండున్న్లు ఆ అనుట [ఆవూర్జము 2 సరిపూర్తి పూర్షి = పరిబ్లార్తి అనుచ్న్నూది(స సం) చనుడు = వెన్ల ౨

లిల్లిలి ఆల్మంబొతివిం యి ౨

తా ___ ర్యాతులయందు స్యద్ర పోవక శ్యతుపులు వచ్చుో.య దుగుట నారణనిశలయియ ధొడాంల కలను వెంట దెట్దుకొని నమూలమూలల నక్కిననలుసుల న్లైనను గన బలప గందీివెలల గొని ఆయాసందులయందు గొందులయందు పెద్ద-బికీలకడను ముం క్లయందును కొటశిఖరియి లన్నిటి కడను శ్యతుపులజాగల నరయుచు పురిచు-్ట గ్‌స్తు తిరుగు దముుడవలయును వృరద్నార మునందు వెద్దథంకా యెప్పుడును మనవీరుల యుద్దశన్నద్ధతను తెలుపుచు భయంకరదు (విన్నమా(తనే శ్యతువులగుండ అవియునప్ష్రు పృత్రిరుగుటకతొవాఎఎ ర్మాతులయందు ఎడతెగకి (యో గు చుండవలయును ఇ ట్లానర్చి శ్యతువులదాతిశుండి పట్టణ-ఎనె కాపాడు డను మన్నాడు

జ్‌ అగ్లే,

తనవారితో (శ్రీకృష్ణు డు

విశే __ ద్వారము ఎచావళ్ల యందు కొనలియుండి ద్బారపాలకులు జ్మాగత్త వవూంచు చుండుట (భాగ వర్ణించు చున్నది ఇవియే ఇచ్చటి ముంగిణలు (ముంగడలు) అనవర్చును ద్వార దేళశంబుల చావళ్ల౦ గావ ష్షండి పొద్దు వొక పెద్దరక్కసు ల వెల్పులకయ్యంబులు నెయ్యంబులం జిప్పికొను చున్నయస్తశ స్త్రధారులు కూరులు నయినమహాద్నారిపాలకవీరులును (శిస్కం 450వ ఫి

(నిరంకరమున్‌) ఇ ట్లనుద ఒకపర్భాయము గాక ఆనేకపర్యాయములు విధివిరామములు అె కుండ పృశిచుట్టు సంచిరింపవలయి ననుటను గూడి తెలుఎ చున్న దనవచ్చును

(అభీ లగోపురి భేరీరవభిన్న హృ దయావర్జంబు గాన్‌) జ బ్తనుట భ్రీనాభుని భీమ ఖండములోన్న_ (ప్రహరిచ్యుటయం దగువర్షనను తల పునకు తెచ్చు పన్నది = (ప్రవాలి వరించు రెప్పుడును భెరవు లర్ధినిశాగమంబు ౨౦ గహకహనిన్ధురాస్టహవగర్పింకంరరతోర హుంక్కితుల్‌ _ బహుల రా ణి

భుజాడమడ్డమరుభాంక్కతినాదము మలగించి ది క్యహారము లో(౮ )ఎ హాటకప్ప. గోట్ర మీ దట దక్షవాటిక్‌ ( గి

((౪ ఎ పూర్ణంబు కాన్‌) అర్హ లలు అనక ఆ (శార్జంఎ్ర అనుట ఎరిప్తూర్జి అనుటను వచించి ఎంహనాదముకోడి ((నిశరపారణాదుల్స సందారమును వానితో కలన భేరీభాంకాం

రీధ్వనులచే న్న

ములు మహాభయంకంము ల్లై (భయంకరిదు లగు భేరీధ్వనులచే భిన్నము లైన కతు హృదయములందు తయ (ప్రవే ముచే పివ్వూర్తి?. (నిండుదలను _ అదీయహృదయములందు తాము ఎడము లే కుండ అంతట నిండి యుండుటను) గంధీంము గా తెలుపును ఈన్నని యెంతఎిఖీక్యావవూ మో మనకు తెలుపు చున్నా డనునట్లు ్రినాధు డు అనపద్యములో_ దిక్కు హరము లార్వన్‌ అనినా డు ఈసద్యమురోని ర్యాకుంన్‌ అనుటకే అర్జనిశాగమంబులన్‌

మందరిసవాతము 228 (దొంష్యపొద్దులందు అని శ్రీశామనివిఎరణము పురిచుసు ఉనుట (_పహరి చరించుట అన బడినవి పఠిశీలించి చూచిన ఎవిసావ్చభొముని పెపద్యము ఏతత్వదృమునకు వ్యాథ్యాపాయము ఏ మ్త్‌ాదిస్రై చ్చు ర్‌వ్యి గా రూ పొందిన దనిఎంఎను వ అని పలికి సాత్యకిం గఇమంగాొని నా అర్థ ___. అని పలికి (శ్రీకృష్ణ డు - కర్త సాత్యకిన్‌ = సత్యం రరుమారుని (యుయి ధానుని శినిమనులునిని | సక్కికి శబ్దమునకింకె ఆపత్యార్హమునందు అతి ఇజ్‌ (అను ౧ థ్‌ న్యూతముచే ఇజ్‌ ప్రత్యయము ఈత డు (శ్రీకృష్ణునకు వరుకు తమ్ము డు అర్జునునిశిమ్యు డు) కనుంగొని తా ___ శ్రీకృష్ణుడు కాను నమ్మినబం టగుటను సాత్యకియం దొకవిశిష్టశద్ధ చూపును పరరక్షణమునం దాతనికి వేబంచితా నాజ్ఞ నొస గువా డై ఆతనినంక జూచినాడు వికే __. సాత్యకిపుస్టువునుగూర్చి హశివంశము. (ఎజ్జా(పెగ్గడద్రి ఇ ట్లను చున్నది _- అనఖు నృష్టకనిష్టనందను డు పుణ్య గ్‌లు డనమి త్తు డాత్వజు శివిపమాఖ్యు సాంచె సత్యకు డుదయించె ఘను డు శినికి సత్యకునకు సాత్యకి బుస్టై “త్యయళు డు అంఎనికి యుయు ధానుం డనునామము ముఖ్యం బై యుండె (హ8ి వూ 8 అఆ 65 60) మ శరకోదండకృపాణక 05 టళిర స్త్రాణం2 లం బూని శం గరనబన్నా హూఎహో8ి వై నగరరవాదవకతం జూపు శా రంరి నిదం 'బెడ ఇం వాదనిగమ వ్యాఖ్యానము ల్మాని "యె వ్వరిచేత న్నగు వాటు చేక పరభావజ్ఞుండ వై తమ్ము డా ౯౬ లర్డ _- తమ్ముదా (సాత్యశీ ఇ అనుట) [వృష్బ మవోభథోజు డు అన్నదమ్ములు వాలి ఎంతతికి చెందినవా రై (ఆ్రుక్సష్ణు డు సాత్యకి అన్నిదమ్ము లైనారు శార్వరిన్‌ 22 ర్యాతుల మ. వ ము యందు (జాత్యేకవచనివ ్స శర్వరీ 22 ర్యాతి (గజ్ఞావి్య శ్చ (01 శ్రి అని స్వార్థ నం ద(్పత్యయము రా శర్చరియే కార్పరి ఐనది శర్వరీ శార్చరీ శర్యా అని శద్దార్హఏము (చూ సుధ) నిద్రన్‌ = నిద్దంను పెడ బా = పదలి (ఎడి బాయుట కైన (రూపాం) థోగము ల్బదలి వినొాదము ల్సలుపు లాలసతం బెడ బాఎ (భార ఆశ్ర 2 గ వాద

లిగిశీ ఉత్తరహరివంశము___2ఆ

నిగము _ వ్యాథ్యానముల్‌ = (తత్తనిర్ణయమున శ్లైన్స వివాదములతోడ్త [వాద ఏర్హయఎల కథావిశేష _ అని (స సం )] వెదముఎ కగు నిగమో నిశ్చయె వెదే (వై జ). ఐదు విధము లగు వివరజములను ( వ్యాఖ్యా వివంణ౦ స్పృతిమ్‌ (౮లాా వ్యాథ్యావ్యాఖ్యాన శబ్ద ములు ఎర్యాయములు వ్యాఖ్యానము ఐదువిధఎిలు కంది. సదచ్చేద పదార్థొక్తి విగ్రహో వాక్యయోజనా ఆక్షేపస్య సమాధానం వ్యాఖ్యాసం పజ్బఎక్షణము (అం _-ఆగమము)] నాని పర, భావ. జ్ఞుండపు బఐ శ్యవుఎయుని5ని (జైతిగళుఎను అనుట ([ధావ = ధొవనమ్‌ భావార్థమునందు భూ - సత్తాయామ్‌ ఢాతువనకంటె ఖుఇ్‌ టవ్యయమిు భావో లీంాక్రియా చేష్టా భూత్యభిప్రాయజన్తుషు సనార్థమ్యాతే సతశ్తాయా మాత్మయో స్పధావయో (వైజ )] తెలికొను మన్నవా డవు గ” అయి. ఎన్వరిచేతన్‌ = ఏయొక్కరిచేతను నగు బాయి = అపహాస్యత (నవ్వి బడుట అవమానపడుట) తేకి = కలుగ కుండ [ తెచ్చు నకు వ్యతిరేకి రూపము. తేతేరులు తెల్చున కగు (బా వ్యా (కియా $ంసూ) తెచ్చుజుకలుగు. విసియంబు దక్కు ట ప్రైయు 'దేక యున్నె (విర్స శ్రీ 66) (మె తొకంబుచేతి నగు చాటు టం 'దెద పవింతెయ (భార ఆర 6 80) (నలుగురిలో నగు బాబ గా కుండ అని (వ్య )]] శర కొదండ _ కృపా* కంకట శింస్త్రాణంబులన్‌ = బా౭మును ( శరా దధ్యగదాణయో (విశ్వ ఏ) ధనుఎ సు [ ధనుళ్చాపా ధన్స్నశరాసనకొదల్శకార్ముకమ్‌ ఇష్పాసో ౬ఎ (అమ్‌ 'జెద్దక త్తిని ( కృపాణో _నా క్కపాలి తు ఛురికాయాం చ కర్తరౌ (విశ్చ్ర)] కివచమును

ద అనల్‌ గకోజ్యంటికలం (రూపాం ) న్నారి ౨(స్రత్యయాంకిను ఆంకృద టక్‌ ఒజగర కవవ్లో _ఆ్రయామ్‌ (అం )] -రీటఎిను [గిం ఎను పాడునవి వ్యు) శిరంస్తము శీరికే పర్మా యము ర్షి జా రా 0- శర (అఎ))] ఫూ = అరతింది గర న్నావా వివాతివి = యుద్ధ న్వైన “రో ఒబ్లీకృతౌ యువి. విర్ర] (బయర్నముతో [న న్నాహము 2 యల్న్న లం అళొ రామశరాన్‌ ద్తష్ట్వా విమానేమ అఫపొషు ఏ సన్నావో రాక్ష సెన్తాణాం తుసుం * _పద్యత (రామా ల 47) (చూ నాలా వివ 1 తిరుగు టె చన వాడనగా [వివా-ము = తిరి ఎఎ నిళలోర స్తు ఒనాంయె లేలాయాం హవమనే ఐం (హైమ 0] ఐ= ఉండి నగర రక్తొ _ దక్షతిన్‌ =పట్టణమును (కం్చషన్ట్ర నాొవాడుటయం దిగు సాయర్యమును [ఎతునియెక్కం భా=ము (ధర్వము ద-ళఈ దష (ప్రజాఎతొ రుద న! బృషభే అక్కాటే పూ (హైనము) చూ, = చ్రూము (పకచింజదగు

0] మందరిఎవాతియు లలిత తా __ సాత్యకీ నీవు నాకు చాం (పేమపా్యక్రు డవు నిన్ను నమ్మి యున్నాను నేను లేనందున శ్యతువులు భిదాన్నేష క్రై సట్టా? మాట్రమింస జూతురు అందుకు వారి కనకాశ మీయక శ్యతుసమాచారముల నెప్పటి కప్పుడు పదిలముగా (గళాంచుచు రాతులయందు నిద పోక మేల్కొని యుండి శాస్ర్రవాదములకోడిగోఘ్రలు ము న్నగునితరవ్యానంగము లన్నియు కిబ్ట్‌ పెళ్టి ఎల్లప్పుడును యుద్ధసంనాహముకో శస్టాస్టాదులు ధరించికొని పృరముచులు తిరుగుడు పరరక్ష యతో ళు ణమునం దేమాత్రము ఏమణుపాయి లే కండ ఉండుము ఏమాతము (ప్రమాద మిందు కలిగినను నలువురలో నగు బాటు కలుగును అబ్లు గా కుండ నీసామర్థ్యము చూపుము _ అని శ్రీకృమ్ణు డు సాత్యకితొ నగరరత్తణథారి మంతయు నీదే అని అందుల కావనిని (ప్రోత్సవాందు చున్నాడు విశే __ (శార్వరి నిద్రం బెడ బాబ నీతిశాస్త్రము = ర్యాతియందు దుగ్గరక్షణము కర్తవ్య మనుటను (కిందిరీతిని వచించిసిది. కొంతసేన గూడుకొని నై న్యపతి రాతి గడు ప్రయవ్న వర్వకంబు " గ నాలయంబువెలి నిరంకరసన్నాహ సరధసమున జున్లు దిరుగవలయు (5 టె నీ న 871ప) (వాదనిశమవ్యాఖ్యానము ల్యాని) మనువు ఆత్మవిద్యావ్యానము వెదాధ్య్యయనాదుఎు రాజుల కౌన శ్యకము లగుటను సెచించినా దు తై 9విచ్యేభ్య స్రయీం విద్యాం దజ్దానీతిం చ శా్చాతీమ్‌ అన్వీక్షకీం చాత్మివిద్యాం. వార్తారమాం శ్చ లోకత (7అధ్యా ల్లో) (వరభావజ్ఞుండ వై) ఇ ట్లనుట స్పచ్చిిద గోపనమును హూడ ఉపలక్ష+విధితో వచించు నిన వచ్చును స్మృతి ఇట్లను చున్నది నాఒస్య చ్చిదం సరో విద్యా ద్విద్యా చ్చిదం ఎరిన్య తు గూహే త్కూర్మ ఇ వాజ్ఞారి. రక్షే ద్సిపర మాత్మన (మను ?అధ్యా 05ళ్లో) (తమ్ము డొ ఇ ట్లనుటవలన అ్యగ్రజునియాజ్ఞ తమ్మున కవశ్యము శిరోధాగ్యి మనుట వవింప బడుటయేకొక తనవాత్సల్య మంలయు మూక్రీభవించినవ్య క్తి ఈత డనుటకోపాఎి కాను నమ్మీనబం-. గూడ నగుట తెలియవచ్చుదు తౌర్యభారి మంఅయు ఈతనితిలపై ఇడినట్లు ఈ తిని కొకఘనఎను (ప్రదిర్శించి ఉతా హవంతుని గా చేయటకోసాఎయ తనకొర్యమును చతురతతో చక్క బెట్టుకొనెడినే ర్పొకటి ్రీకృష్ణునియందు ట్రదర్శిత మగు చున్నది ఇచ్చచే ఆ దీర్చము. దీర్హముగా సాగి శ్రీకృష్ణునిమససు ఎ కిగునావేశమును. చెబ్బక చెబ్పుచు.. కార్య కరణమునందలి యత్యధికణాగరూకితను సాత్యకికి స్ఫుంంస చేయును పకృతోపయోగ గౌ అగు చున్నది

226 ఇ తృరవాంఎంశము__2ఆ వ అనుటయు సాత్యకి యి ట్లనియె గ అర్హ __. అనుటయున్‌ = అనగా సాత్సకి ఇస్లు = అవిధమా(చెప్ప బోపువిధము గ్రా అనియెన్‌

ఉ దేవర యాన తిచ్చినగతీం గ్భితకృత్యు డ నైతి వీటికిం

గాగలి వెస్టై పౌండవిభుకన్నులు గిట్ట [వలంబవై్వై 68న్‌

"నేవ యొనర్చి నీ కిచట బద్దఫలం౭ఎలు గోరి యుంజెదన్‌

దేవత లైన నా శెదిరి ధీరత మెనుయి బొవ నేర్తుకే ౯ాలా అర్హ __ దేవర = దేవడు (దేవునినంఎవారు పరమపూజ్యులు తమరు _ అనుట) అనతి = అజ్ఞ ఇచ్చినగతిన్‌ 2 ఇచ్చినవిధిమున (తాము ఆజ్ఞాఎంచినయక్లే _ అనుట) కృత _ కృత్యు డను = చేయబడిన పనులు కలవా డనూా _ ఐతిన్‌ = అయినా డను (త్వరగా (ఇప్పుడే కా గలను _ అనుట) [ కొన్నియెడల దృ్చరికార్థసూచకం బయి భానిని భూతంబు చూప శ్పైడి (పౌ వ్యా (కియా ?సూ 0|| (ఆకృత్యము లేవో వచించు చున్నా డు వీలికిన్‌ = నగరమునకు కావలి పెళ్టి=తగినకొపుదల ఉంచి (పురము శత్రువులకు దుష్ప్రవేళ మగునట్లు డువోవీరులను నశరరక్షణమునకు నియమించెదను - అనుట వాండ్రవిభు _

ఉం కన్నులు = పౌం(త్ర దెశరాజుయుక్క (పొండి వాను దేవునియిక్క) _ న్యేతములు కట్టి= కట్టివేఎ (పౌం్యడరాజుకన్నులు మూబవెఎ ఆతం కిచ్చఎవృ త్తాంతము లెవియు తెంయరాకుండ జాగరూకత వవాంచి- అనుట) (పలంబవై రి. 5 =బలరామునికి [(ప్రలంబు డనురాక్షనునకు శ్యతువు (ఆంనిని సంహరించినవా డుగా ఐనవానికి బలభద్ర (ప్రలన్బూరి (వైజ ) అరి వైరి చర్యాయములు] సేవ ఒనర్చిజ సేవ చేస. (పెద్దవా డగుటను ఆత డు చెబ్బనట్లు విని) (పెద్దబయాజ్ఞాపరిపాలనమే పెద్దల కగునేవ) ఇచ్చటన్‌ = ర చోటను (ఈద్చారకయందు). నీకున్‌ ఎద్ధ ఇలంబులు ౬ నెబవేతీన [(ఎద్ధా నిత్యే (స్రఎద్దే నివృన్నే (విశ్వ) (ప్రయోజనములు కల వైన (ఫల నంతము ల్లై న్స కార్యఎద్దులు (సాగరాంబరాదులపంటి దిద్సి [ఎలము = (పయోజనము అగ్ని హో్యతఫలా వేదా దత్తభుక్తఫలం ధనమ్‌ అతిప్పక్తఫలా దారా శీల్బ త్తఖలం (్రుతమ్‌ (అపు చూ హలా వివ) కొరి ఉండెదను. దేనతలు ఐనన్‌ = (అమానుఎళ క్తి కల దేవతలే వచ్చినను [లగు = వచ్చు దొరలు దలపడ్డ నాహఎదోహలమున నుభయబలముల

మందరంసవాఎము 227 దమకించి యోర్వ లేక కలయ జెరిఎ భూరేణువుకతన ర్యాతి 5 మున్న యొండొరువుల గాన ర్రైరి (విరా 8 00) (మొ) ఇచ్చట రాత్రి రాకముందె అనుటమే జౌొచిత్యమునుబన్టి సముచితము నాకున్‌ = నాతో (చూ (పై వ్యా కర 8సూ). ధీరతన్‌ = ధైర్కిముతో (నిర్భియము గా = అనుట్స ఎదిరి = (ప్రతిఘవించి (మార్కొన్సి యుద్ధమునక్రై ఎదురు నిలిచ్చి మైమయిన్‌ = శరీరముతో (జీవముతో _ అనుట్స ( మేను నెమ్మేను మై మయి మే మెయి యొడ అన శరీరంబు దనరు (ఆం భా & $4] పోవన్‌ = వెళ్లటకు నేర్తురే (నేద్తరు + ఏమి = సమర్థు లగుదురా (దేవకలంతటి వారుగూడ నిర్బియను గా (తొల గక నన్ను మార్కొనిరేని (బతికి పో జాంరు ఈపొండ్రు గన నా తంత అని భావము తా __ మా కిందటకు రాజ వగనీవు చెబ్బనది చెబ్బన ట్లిప్పుడే చెసెదను బల మగురక్షిణము కొట కేర్చజచి నీప్రయాణవృ త్తాంతముగాని మజి వృ శ్రాంతిము లేవిాని పౌంథడ్రవాసు దేవునకు కెలియరానియ ట్లొానర్చెదను ఆతనివృ క్తాంక మంతయు నెప్పటి కిప్పుడు చారులవలన దెలిఎ కొను చుండెదను బలదేవని సీకు 'పతినిధి గా చేఎనకొని అఅనియాజ్ఞ తల దాల్చి సర్పము నిర్వర్తించు చుండెదను ఒకప్పుడు దేవతలే ఎత్తి వచ్చినను పాజిపోవక నాయెదుట నిఎతు రెం (బతికి పో లే రనిన శ రాజమ్యాతు డగు పౌండ్రవాసుదెపు డు నా కెం3. లు రిచ్చది చింత విడిచి మీసని నెజవెర్చికొని రండు నేను మీకు కార్యబడ్జిని గోరు దుండెదను అం (శ్రీకృష్ణునికి ఆతనియాజ్ఞాపరిపాలనమందలి తనోర్పసంంద్ధతను తెలియ జెప్పు చున్నాడు సాత్యకి విశే ___. (దేవళ) నీవు అనుటకు బదులు గా గౌరవార్డ్హు లగువారియందు (యుక్త మగు శబ్ద మీది. అని(సూ ని దేవర సంసా జని యుధిష్టరునిం గిని వచ్చినా డ (భార ఉద్యో ఓ తి(యొొ ఈ. దేఎర శబ్దము శాసనాదులయందు. దేవర సెవకులు దేవవదివ్యశ్రీ పొదసంనిధి అనురీశిని దైవి పరమా (ప్రయుక్తము. అదియే (ప్రభువు దేవునివంచివా డగుటను గౌరవాతిశయము చూప్పరు స్వాముభఖు అనుటప మాజుగా (ప్రయుక్త మగు చున్నది సీతిళా్ధము బాలు నైనను ప్రభుని ఈశ్వరభాననతో వూజింపవఎయు ననినది - దేవాంళోదృవు డగునర దేవోత్తము మర్త్య ఉని మది దలపకస ద్భావమున నీశ్వరుం డని భావింప గ ఎలయు నరులు నాయుని న్లైనన్‌ (ప్పరుషార్ధసారము ్రనాధు డు నాచనిరచనను పుణికి పుచ్చు కొనినట్లు _ దేవర యాన తిచ్చితిర (హర 2 8) అను చున్నాడు జండమయులు సాక దీశ్వం స్వరూప్ప లగుటను ఆద్భావినతో అను చున్నయాదరాతిశయో క్రి ఇది

228 అత్తిరహరివ గ ము-__-2ఆ (పాం(డవిభుకన్నులు గన్ట్రి రాజాన క్చారచణుష ఎని పీద్రి-స్త్రయి కావన కన్నులవం-వా లైన (ఫౌండ్రువ్సి చారులకు తపనవృ శ్రాంతము లేవియు తెలియరా కుండను వారు పట్టణనుం దడుగు వెట్టుటకు వీుఎ”" కుండను జేం- కన్నులు గఛానరానియంధుని = పౌంయజని ఒనెర్హు ననుట ఇందుమూలమున దెలుప బడిన దన నగును ఇమంద- మిట్లను చున్నది. జనసపతి చాంచతు డియి చాలగ రంట్రైము రో శ్యకుపై జని గెలవంగి జొలు జరవత డు గాని నృపాలు డంధు డౌ ననిశము శ్యతుసంపదుదయంబును సబ్బదశావిబప్టలుం గను గొను టొప్పు క్యతుజనకల్పిత కృత్యము వాందృజ్బ యై (అవ్వి (ప్రలంబవైరికిన్‌ సెవ యొనర్శ్రి ఇ ట్లనుట సాత్యకిరాజనీతిజ్ఞ అను వినయవివేకములను వెళ్ల డించిన దనవచ్చును బలరామునిమాట ఏమియు ఇందు తడవక తన్ను థీళష్ష డు (ప్రస్తుతించి నను సాత్యకి తాను సర్వాధికారి నని ఉబ్బి తబ్బిబ్బు “క్ర బలరాము డే సర్పాధికారి యని ఆతనిసేవకు డ న్లై సేన యొనర్చ్భుచు నీకు ప్రతినిధిని గా ఆతనిని ఒనర్భుకొని ఉండెద నని_ వినయాతిశయముతోపాటు వివేకఎరాకాస్టను తగునౌచిత్యమును (ప్రదర్శించుచు బలరామునితో తనకు భేదోపాయమున కగునవకాశ మేమ్యాత్రమును లే కుండునట్లు సీతిచతురితి (ప్రదర్శించినా డు (మైమయిన్స్‌ - దీనికి లనాయాసముతో _ నిరుసద్రవముతో అని అర్దము చెప్పు చ్చ న్నవి నిఘంఎవులు బంబాబఎిండు నిన్ను బరిభవించి మైమైతోన యునికిండేఎ యెల్లి యం జెనక వచ్చు (భార విరా 2ఆ 288వ) అఆలముతోన మైమయి గ్భితాంతుని నోర్చితి (నిల్వ 5 7) యొ వొట్ల నిరష్తదవము (యొ) అర్జీ మనక తస్పదు (నన్నె కు) ఎంత భీకరఒలు లయి్య్య వవ్నా బం నాలక మైమెయి బని నేేర్తురే (25 (మొ) వోట్ల నిరుపదవ_ మర్దదు. సతిపడునెదియె యైనను శంంముతో అనెడియర్ధము సహృదయహృద యంగమ మనిఎంచును రపదఎబు ప్యుక్పత్తిి బి ఇస్టియర్థమునందే మొదట నుండి (క్రమము నిరుపద్రవ మనెంయర్ణమునందు లాక్షణికముూా సం్యసంత మైన దినిఎందును ఇందులకె నన్నె కు (ప్రయోగమునందు ఈసోమనటమోగమునంద. శరీరముతో అవెక్త యర్థము సముచితము - ఉం సందర్భ బ్బ కల దగు చున్న ది తో చినది నిఘంఎబివుం యరముతోపాఎి దీని కీయర్ధముగూడ (అర్జాం గ్రా వచించుట ఉచిత మేమో వ "అనియె నట్టియె డ నమ్మహీధరధరుం డుదధ్రవాచా త్యున కి ట్లనియె డాడా అర్జ్‌ _- అనియెన్‌ 2 (అని చెప్పెను (సాత్యకి ణ కర్త అస్ట్రేయెడన్‌ 2 ఆసమయమునం దు (అదేసమయమునం దనుట) [ అన్హే తచృద్డార్థ8యు] ఆ + నుబాధరధరుండు = (ఆ _

మందరిసవూఎము లలి ఎూల్వము. వచించినదానిని తెచబ్బను) ఆ (గోవర్ధన్స పల్పతధారి (కర్త) ఉద్ధవ + ఆచార్యు నకున్‌ =ఉద్ధవు డనెడి వేదళా స్త్రవ్యాథ్యాతతో ( మున్తవ్యాఖ్యాక్సు దాడార్య (అమ) (విద్యా పారగునితో _ అనుట) [(సం హరి) ఈపట్టున సర్వ"ద్యాపారగుని - ఉద్ధవుని ఎర్జించినది రతా నయేన రాడేన్ట్ర) పురీ ద్వాంవతీత్సియా త్పింబా నేకా సమస్తన్య ఎద్యాసారస్య సర్శత కోను పశ్యతి మేధావీ వక్తుం విద్యావర పర యత్కార్యం త దృవాన్‌ వేత్తి హ్యకార్యం వా ఒఎ సర్వత (భవి 75అద్కా [1 2 శిల) భాగవతము బృహస్పతితో ఉరి సమాను డనుచు ఉద్దవుని వర్జించినది _ ఎద్దవిచారు గఖీరున్‌ వృద్గపదోవర్లనీయు పృష్ట ణ ధ్‌ థి ణు ణు (స్రవరున్‌_ బుద్ధినిధి నమరగురుసము నుద్ధవునిం జూచి కృృన్ణు డొయ్యన బలికెన్‌ ( 0క్పుంం వూ. 48వ )) ఇట్లు (పై చెప్ప బోవువిధము గ్రా అనిమల్‌ విశే (ఉద్ధవాచార్యునకున్‌) ఆచార్యలక్షణములను ఈళకిందివిధమున కాస్రము 'పేర్కొను చున్నది నానావిధాని కార్యాణి కర్తా కొరయికాచ య సర్బధర్మవిధిజ్ఞ శృ స ఆచార్య ఇ త్యుచ్యతే _ అచినొతి చ శాస్త్రి మాచారే స్థాపయత్యఎ స్పయ మప్వాచరేద్యస్తు స ఆచార్య ఇతి స్కృ (స (విధ) _ చోదకొ ద్శయే న్మార్లం వోధక సాన మొౌఎరెత్‌ మోకదస్సు సంం తృత్త్రం యజ్‌ జ్ఞాత్సా పర నుళ్నుకే (చూ ఎ “౦0) మస్రవ్యాభ్యాదినా ఒఒవారన్థ ఉపాధ్యాయ స్తు పాఠరినాత్‌ (వైజ ్ర ఉ తండ్రులు మీరు మీకు నయత_త్హ్యము చెచ్పెద మన్న మమ్మ నే మండు జనంబు లూఆఅడు బృహస్పతి వమీయెద "నేన లేనిచో "వెండుకయంత మోనమును వేచి దురంబున ఇ తీ వచా” పౌండడు డు వానిచేల మనజంధులు చిష్ణక యుండ గావుడీ ౧౦౦ అర్థ. (ఉద్ధవునితో ్రీకృట్ది డను చున్నమాట లి) మీరు. తం్యడలు = తండ్రుల నరు*లోనివారు (మాకు కఎింగడు వూజ్యు లనుట్ర బృహళ్చుతి 2 దేవతాచార్యు డు[బృహ స్పతి స్పురాదార్య (ఆము ి బృ వా త్తులక్ష (గాప్కలకు పతి అనివ్య తద్చృహతో కరి అన అలీ చమ అచ తి విషయములో _ అనుట [విషయసప్తన్యుర్థము వచించు అన్యయము ఈ ఎడ (దు్రుమా తి౦ండ్రియెడం జేఎన పాతకదు కళంబు- 1 బాంచాల నిృష్తా తురిమద నిను శ

200 ఉత్తరఎాంచంక ఎ... 2ఆ

(భార కర్ణ 2 027) (ఎశాబూని 0౧౧. ఊటిఎున్‌ ౯=నమ్మిగతొ వ్యలిత్తిం ఎలి ఉంయికు (మీ రున్నా రన్ననో ళా నున్నష్లే ఎంచి శ్యయపులమయెడ దిగులు విదాంము లర ఆండు నను) (బృహస్పతి తనయంళతని ఉంబో ఎడ్జి “౦ఎన్నుని గామిమ్యు ౩ంస ఎండు నని భావము మీకున్‌ = (అస్ట్ర అమకు సయ అత్తము ౯= సీలయుక్కు. [నమో సీతా ద్యూపభేదె (విశ్వ 3] స్పరూపమును. (కలంాపును (నీతి? బస్టి వార్యారార్వియులు నిర్దియించుటను. అనుట) (తత్త్వం స్నరూపె పరమాత్యని (ఎదిని )] చెప్పెదను = ఉబదేశించెదిము అన్నన్‌ = అని తల చెందో. జఎంయిలు = (ప్రజలు (జన*ేబ్దియి ఏకివచాం3 మె (ప్రజా సమూహమును వచింప గలిగిన దైనను బహువదనము మరల జేరి లోకమురోని దేయెక్క డును విడువ బడకి అందటును.అనుటను వచించిన దనవచ్చు నిట సందర్శప్పష్టక్షై (పయోగము లిస్టవి సాధారణముగా గూడ చాల గలవు జనములు దను నఎమౌానిం చిన నిందించినను మాలు సేయక _ (భార కాం 65థ (మొొ(చూ సూ నిి మమ్మున్‌ = మమ్ముగూ ర్చి ఏమి = ఏ మని అం డు = అనెదరు (వా రనెడి మాటలు ఇట్టి వని ఊదాంప గాని వనుట అధికముగా (అవివెకులకో అ(గగణ్యు అనిితిట్టుదు రనుట ఇందుల శై నన్యంగ్యార్లము.

యా థి (క్రియాన్స్పయవాక్యంబుళలు గొన్ని వ్యెంగ్యార్థద్యాతకంబు లగు (పా వ్యా వాక్య కసూ) నేన్స లేనిచోన్‌=లే కుండినప్పుడు ఆ పాం్యడుడు = (బిలనంతు డు సా (సబద్ది చెందిన పౌండ్ర వాసుదేవు డు (కర్త వెం్యడుకయంత మోసమును 2 అత్చిల్చ్బ మైన (ప్రమాదమును(పరా పను ఏమణుపాటును) [మోర మన బరా కన జను దిమదము అం భా $థ్మ వేచి = (ప్రతీక్షింది (కనుపై (శద్ధతొ తబ అనుట) దురంబునకన్‌ = యుద్దమునకు (యుద్ధము చేయుట కనుట [ కయ్యము దురము జగడ మని యుద్ధాఖ్య లమరు (సాంబ మాన 8ప)) ఎ్హీ వచ్చున్‌ = సీనకో బయలిదేశీ నద్చును బమరోతా -ంబుమై నెత్తి నచ్చుటకుం గొంకునె (ఉద్యో 2 74] బంధుల = (దున చుస్టములు (మనవారు ఎన యాదవ్వల _ అనుట) వానిచేన్‌ = ఆతనిచేతియందు[ చేయి లుస్తశేషము _ చే] చిక్కక ఉండన్‌ = పటుపడ కుండ ఉండ (నాచేతితో చిక్కినావు _ ఎని (వ్యవ) రవుడు _ చి ఈ = కపొడుడు (ఈ - అను(పప్రయుక్తము బ్య అధ సి కాక

లా ఉద్ధపునితో థీళుష్ణ డు చాల గొప్ప రాజ నీతిజ్ఞులు మరు బృహస్పతియంఆ వారు మీరు మీడ చూదవుల కెల్ల బరమపూజ్యులు పృంరక్షణదుం దిట్లు ( పర్శింసవలయు నని మీకు నేను ఉపదేశిందుట తాతకు దగ్గులు నేర్చుట అగును (అంలకింయె అవివేక మిక వేతి

మందరసబాతము ఓలి

ఉండదు) = అని (శ్రీక్సిష్ణు డాతనిని కొనియాడుము. నేను లెని శమయమునందు (పమాద మే మా్యతము కొనవచ్చినను దం డె త్తి వవ్చి పొంథడ్రవాసుదేపు దు ఎర మా్యశ్రిమించుకొనును అశ్టది జరగ కుండ దాము కాపాడవలయును _ అని సవినయముగా వచించు చున్నా టు విశే __ (తండ్రులు ఇఎ (సం హరి) రిషి నయేన రాజేస్ట్ర పరీ ద్వారవతీ రృయా యత్తో భవ సదా కాత కరు సాహాయ్య దత న అశినది తాఎ స్సు జనక ఎతా (అము దీనికే తంగడ్రులు మీరు మీకు నయతత్త్వము చెప్పెద నున్న నమ్ము నే మండు జనంబు లూజడు బృహస్పతి మీయెడ అనురీతిని సోమన మృదుమధురో క్తులతోడి రచనాసంవివానము మాఘు డు ఉద్ధవుని గూర్చి ఇట్లు వచించినా డ _ భారతీ మావాతభరా మథా _నుద్ధత ముద్ధన తథ్యా ముతథ్యానుజన జ్ఞా మ్యాగగే గద్యాగజమ్‌ (శిళు 2స 60ల్లో ౧). (ఉతథ్యానుజు డు = బృహస్పతి. ఈశ్లోకము తసుసమయము గుటుతించి బృహస్పతిని బ్మ్యతికి కొని తెచ్చినది కా బోలు. సోమనకు ఈసందర్భమునం దెజ్హాాపెగ్గడ గూడ విబధాచార్యుని యంతవా డవు అనుట గనునింప దగినది ర_ంపవలఎనవిధాన మెట్టిదో నువ్యక్త మగునన్లు శంభుదాను డు - యదుసీరులు కేవల వీర్యవకశౌండులు పాండిత్యనిత్యుండ వై ననీవు వీరలవి,3మోద్దతి యను ద్ధతి నీతిపేశల యగునట్లూ- నడుషము అం వచించి. వాంచేత దముబదింధులు విక్కకయుండ గావు డీ అనునాచనగింీరరచనకు వివర+మిచ్చినా దు తినయభిధాప్ప త్తిముమకారమును వాటి చెబ్బనాడు

(నమ్ము నే చుండు ఇన్టిఎబ్టులయందు (సం వ్యాక) మర్యాద పాటింస బడిన దనవచ్చును అహం బ్రవీమి అనుటకు మాటూ వయం (బూము అనుటను పొణిసీయ మనుశాఎంచు చున్నది (ఆస్మదొదృయోశ్చ 250 అ బ్లనుటలోనే ఇట జొచిక్క మున్న దనిఎంటబును వ అని పలికి హలాయుధుం గనుంగాని ౧౦౧ అర్ద _- అని పలికి (శ్రీకృష్ణ డుకర్త హం + ఆయిథున్‌ 2 (నా గలి ఆయుధముగా కలవానిని బలరాముని (లేఎతీరలణో రామ కామపాలో వబాలాయుధ (ఆ )] కనుం గొని = చూచి (బంరామునివంం చూచి _ అనుట)

తా __ థ్రీకృష్ణునకు సవబోయుల = ఉండునారు (ప్రధానము ముగ్గురు నాథా ఉద్ధవు డు బలరాము డు ఇందు యుద్ధవీరు డుగానే చాలవజకు సాయపదుగా దు సాత్యకి కక్కి-నవా రిద్దణు మంథక్రాలోచనమునందు సై తము సాయపడెడిమంతు లన దగువారు గూడ. శిశుపాలనధ

విరివి ఆ_ల్వరవారి ౦₹యమి-ాంల మునందు మన్హాలాచన _ ఉద్దవబలరాముఎతోనే జరగఎవి అక్కినవారు. యం దున్నను కాల్య డీ ఠా చ నిర్ణయమున కగువారు వీరే అయినారు శాఆ్యకిని ఉద్దవని పృరరక్షణమునం నియోగించి బలరామునిని (పోత్సవాందు చున్నా డిప్పు డందులకు ్రీక్కష్తు డు విశే __ ఇందు బలరాము డు పెద మైనను చిట్టచివర ఆంనిని (పోఆ బాంపటలో శ్రీకి షు డు “న్నిబాతత్వమును కారణము ా పాపించినా డనిఎంచును బంరాము డు సోదరు డై తనకు అత్యంతము సన్నివాతు జైనవా టి ఆతనిని మునుముందు గిణించుది ఉచిఎంము కా దని తల చి యుందును సాత్యకిని మునుదుందు ఆడవుఓటలో ఆ3 టు -రోద్ధతు డై అభిమాన ధను డగుట కారణము కొవచ్చును ఉద్ధపు డు భక్తు డు కాంలఅచిత్తు డు నిర్పికారుడు = అగుట జేఎ తరువాతివా డాత డగుట జరగిన దనిఎంచును మ గద చేతం గొని యున్న నీయెదుర దిగ్గంతావళ[శేణియుం గదలం జాలదు చాల దున్తరము వ క్రై సయా[తాంతరో నృదపౌం డతితిపాలసంగరము ధీమన్ముం[తిసావమంతన మృదళక్తి న్విముఖ్యపమాదమతి వై మగ్షింపుమీ ళతులన్‌ ౧౦౨౩ అర్ధ __ (బలరామునిరో ఛ్రీకృష్తు డను మన్నా డు గద = గడాయుధము [గదో (భ్రాతరి విష్తో స్ప్యా దాడుయె ఒప్యాయధే గదా (విశ్వ )) చేతన్‌ == చేతితో కొని = (గవాంచి ణి (పట్టుకొని ఉన్నన్‌ (గదాధారి వై నీవు యుద్దరంగముని నిలుచునొ _అనుట్స నీయదురన్‌ = లట నీముందు. దిళ్‌ + దంతావళ _ (శ్రేశియున్‌ = దిగ్గజముల సందక్తియును (అష్టదిగ్గజములు గూడ _ అశుట్స్‌ దంతావఎము (దింత వంచొ) ఆతిశయితములు (అధిక్యయితో కూడినవి ఐన దంతిములు కలది (వ్యు) ద నశిథాత్‌ సంజాయామ్‌ (5 లి శ్రి అ మత్వర్హమున అనాటి (న్‌ వలకొ్యసత్యయము వలౌ (6 8 4) దీర్ణము] (ఇట నీయెదుం దిగ్దంకావళశేశియం యఖ ది గదలం జాలదు అనునది (వీరే పాా తంజా (నాత పా అదియే నాగబాంచినది [ఇక (వావి పా) ని న్నమరదిగ్గంతావళశేశీయుం గదియం జాలదు అనునది ఇది పారాం దీశయం దు _- అమరదిగ్గంతావళము _ ఐరావతము అది స్వతన్సద్ధముూూ ఒక్కటియే ఐనెను అది చి కవివే ననేకము - కల్పిత మై అమరదిగ్ణంతావళశేణులు “- వచింస బడినది ఐరావతములు వేసవేలూ ఉండి ని న్నెదురి యత్నించినను నిన్ను కడియ శాలవు(నీదగ్గణకు గూడ రాలేప్ర అనుట దీని శ్రైనయర్జదము. ఐరానత్యేణులను మించినబలము "ది _ అనుట సంమార్దము

80] మందరసబాతము వికీ ఇఅద్భుతోపమాలంకారము ప్యెంస్య మనవచ్చును) కదలన్‌ +- వాలదు = (ఇటు నటి కదలుట క్షైనను శక్తి కలది కాదు(ఇ క ని న్నెదుర్కొనుట సంగతి చెప్పునది యేమి అని ఆర్హాపత్సి) మత్‌ _ క్రైలాసయ్యాత్రా - అంతరి _ ఉన్మద -_ పొం్యడక్షితిపాల _ ఎంగరము == నా దైన క్లైలాసమున కగుప్రయా=ము అనకాళముగా కం [ ఆన్తరం రన్ధ్రావకాళశయో _ (హైను )] మద మెక్కిన పౌం్యడ్రరాజుతోడి యుద్ధము ఎంగరో ఒబ్లీకృతా యుధి (అమ )] చాలన్‌ దుస్తరము = కడవ రానిది (కష్టసాధ్య మనుట [ చాల దుస్తం మైన యజ్ఞాజవాన వత్స రంబు భవద్గర్భవాసగు_బ గడఎతిమి (భార విరాశ్‌ 844) ఏముఖం(ప్రమాద ._ మతివి ఐ 2 (ప్రతికూల మైన (గట్టింది సరిసడనిదిఐ్స (ప్రమాదముకిల బుద్ధి కలవా డవుగా ఉండి (బుద్ధియం దేమా(త్రము (ప్రమాదము (అశాగరూకత్స లే కుండ ఉండి (సావిధాను డవుగా ఉండి = అనుట ధీమక్‌ -- మంతి = సామంళ _ సమ్మద _ శ్తిన్‌ = బుద్ధినుంతు అగు మం్యతులకును సామంతులకను (తనరాజ్యమునకు సంనిబాతు డుగా ఉండి కష్పము చెల్లింబురాజు సామంతు డు | సామన్హా రాజ్యసంధిస్థా (వైజ) సంతోషము కిలిగంచెడి ఉత్సాహళ క్తితో (పర్శాకమముయొక్క బలముతో (శక్తయ వ్ర (ప్రభావోత్సాహమి న్హజా (ఆమ ) విక్రమబల ముక్సాహశకక్తి అని (బుధ )] శ్యతులన్‌=ళ తువులను బుర్దింపుము- ఈ ఆ చంపము [ఈ అన్నుసయు కము మర్షించు = చంప్ప మీ రందజుం గూడి యాదుష్ట మ్వైత్యుల మర్టించుట కార్యంబు (కర్ణ ఆ 274వ) ఇటమూలమిట్లున్నది. వద్యా స్తే సర్వత పాపా యే యుష్మా స్పపరాధిన మమ తేజోబలార్టేన (భార కర్ణ 84అధ్యా $ల్లో )) తా _-- గదాయుద్ధమునందు చాలనేర్చు కిలిగి సర్పాదార్యు డన దగు మహాయోధుడు బల రాము డు ఈతనికడనే ఫీమదుర్యోధనులు గదాయుద్ధము నేర్చిరి అందులకే ్రీకృష్ణు డు గద చే బన్హే యుద్దమునందు నిలిచిన _- భూమి నంతను మోయు మహఎలము గం దిగ్ణజముచు గూడ భయముతో ఏణ కుచు కదల మెదం లేక (మ్రాన్సడి (స్తంభించి ఉండును = అని ప్రళం ఎందు చున్నా డు బలరాముని అట్లు (ప్రళంఎంచి ఎంంబఎవంతు డ వీ వైనను పరాకుతో ఉండుటమా్య(తము తగదు పౌం్యడవాసుదేవు డు నేను లే కుండుట కనిపట్టి యుద్ధమునకు ఎద్ద సడును ఆతనితోడి సంగరము అంతంతమ్యాతన తీబునది కొదు ఆతని జయించుట చాం గష్టసాధ్యము మద్యపానాదిగోప్టుంతో (ప్రమాదపడి సీ వున్న మంత్రిసామంతాది సవోయజనము నిరుత్సాహపడి కర్ష్యవ్యనుం దేమఖును కావున నీవు సర్మాకమము చూపుచు మిహోతా హముతో ఉండి వారిని ఉత్సాహపజిఎుము శ్న్యకువుల వధించి ఆతినియస(దనము తబ్బంప్పము _ అని

బిలిథీ ఉత్తరహరివంశము.___2ఆ బబ రామునినుద్యపానమునల ని _స్రమాదమును కాను (శంకింసనశ్ల్రే శంకించు చుండుట తెలిఎ ఆకళనిని పానగోబ్ట కచ్చపెన్టి పరరక్షణమునందు. జాగరూకితి ఎబాంప్ప ఒను చున్నాడు ఛశ్రీ కృష్ణు డు విశే _ (విముఖ్యప్రమాదమతి వై ఎఇ ట్లనుట వ్యంగ్య. ర్యాదతో ఆతని హాలాహ ఎ(మద్య్ర) (అయత్వమును తెలి అన్టిప్రమాదముపంన బుద్ధిమోహను కలుగ కుండ ఉండవలయు నని యెచ్చరించుటను చాఎగంఖీరిము గా తెలుపు చున్నది బఎరాముని మద్యటయత్చమును శికు పాలవధ మిట్లు తెలిఎనది ఘూర్జయన్‌ మదిాన్నాద మదపాటలితద్యుతీ రేవతీనదనోచ్చిష్ట పరిపూతపుకే దృళా (శ9 2న [ల్లో మూఎమురూూడ ఒకచకి రెండుమాజులు బలరామునిని (శ్రీకృష్ణునిచే ఎచ్చరింఎంచి. (శ్రీకృష్ణుని కీతనియెడ ఉన్నమద్యగోస్టవ ఎని _సమాదశంకను ని గూఢముగా తెలుప్పు చున్నది తత సృ భగవాన్‌ విష్ణు కేవ మేవ నృపో త్తమ కామపాలం మహాబొాహు మువాచ యదుసంసది కామపాలం స్పృన ర్విష్ణు రిదం _పోవాచ త త్త్వవిత్‌ న (ప్రమాద _స్పృయా కార్య “ర్వదా యత్నవాన్‌ గదీ భపసడదాళ్చాల్యా స (కీడా సం్వదా భవేత్‌ రక్ష త్వం సర్వదా యత్నా త్పురీం ద్వారవతీం (సథభో నోపహాస్యా యఖా స్యామ తథా కురు గదీ భవ ఉతా హ సృర్వదా కార్యో నిరుకాహో స యత్నత (హరి భవి 75అధ్యా లీక బిలో) నొపవాస్యా యథా స్యామ ఆథా కురు అనుట ఒకవిధముగా(బలరాముని యెడ) శృతువునెడ అృణివారభాఎలము కూడ దనుటతోసాఎి (మద్య) పానగోస్ట మాని జాగరూకు డివు క మ్యనుటనుగూడ సూచించినది గింభీరంము”ా అనపచ్చును నలువురయెదుట మహానభరో నూవిన్మాపాయమూా గూడ ఇ ట్రనుట బఎరామునియెడ ఈుచిప్తునికి ఉచితము కాదని కా బొలు అనువదింప చేదు దినిని సోమ ఈపసట్టునందు యధాంధము గా గి అనుటయు హ౮ య. ధుం డియ్యకొని నృపాల ఎంగురునను చాను విడ్కొౌని చనియె నపుడు వారియు _గైలానయా తకు ననువుచీఎ తల చ సౌపర్ష శతకోటఓతర శివర్డు ౧౦౩ అర్జ __ అనుటయున్‌ = (ఢైరీతిని శ్రీకృష్తు డ్ర అనినతరువాత హలశ్గాఆయుధుండుకా బలరాము డు ఇయ్యకొని = (శ్రీకృష్ణు డు చెబ్బనదానిక్సిఅంగీకరించి నృపాల-సంఘమును:= రాజసమూహమును తానున్‌ (బలరాము డును) వీడ్కొాని=పోయి నచ్చెద మని చెబ్బ (థ్రీకు

మందరసవాతము 28 మ్రని విడిచి చనియెన్‌ = చనెను (కనయిచ్చచొప్పున) వెళ్లాను. అప్పడు = అసమయమున హతి (వైజ)] క్లైలాన _ య్యాతకున్‌ = క్రైలాశసర్వతశమనముసకు య్యాకాళు యాసనోపాయే. గతౌ దేవార్చనొత్సవే (విశ్వ )] అనుపు = అనుకూల్యము చే 2 కలి గించి (ఏర్పజచి(అందులకు కానలఎన దంతయు ద్ధసణచికొని = అనుట) శతకొటి.ళరణీ వర్దన్‌ == నూజుకోట్ల _సూర్యులయొక్క. [(తంజి న్తరణే భానా కుమా ర్యొషధినాకయో (విశ్వ )] కాంతినంటి కాంతి కలవానిని [వర్ణన = కౌంతి వనర్హా సీంాదివిపాద్యో కీర్తౌ గిత్మిక్రమే స్తుతా లేఫళోభయో (వైజ)) సౌపర్దున్‌ = గరత్మంకునిని ((సుపర్జుడే సొసర్లు డు (పజ్ఞాదిభ్య ఖ్బ (85 శీ 8థి అ(ణ్పత్యయము ఇరుత్కాన్‌ గరుడ స్తార్యో వైనకేయ సుసర్జ సన్నగాళశన (అమ) _(బంగారువర్ణము కలజెక్కలు కలనా డగు టఓవలన మంచిరూసము కలబెక్కలు కలవాడు _ అని (వ్య ఏ) ఈల చెను తా __ తాను శిపదర్శినమున కై కైలాస మేగ దలచి తన్వసయాబమునకు కావలణన దంతయు సిద్ధసఅచికొని తనవాహన మగుగరుత్మంతుని మినబు సందు రావలయు నని సంక ల్పించెను మహాత్ములు ఎద్దసంకల్పు లగుటను అనుకొనినమాలన ఆవని జరిగు చుండును అశ్లే మహాత్ళు డగు (్రకృష్ణు డును గరుత్మంతునిరాకకు సంకిల్సించినా డు విశే __ (ఫ్రౌపర్దున్‌) సుపర్డు డనెడినావ మీవనికి నచ్చుటను (సం భాం ) ఇట్లు వర్చింది నది. ముషే ర్యానం కరిష్యామి వం య స్యాబ్ధసంభపమ్‌ ఏసి మువ్నూ తత పత్ర ముత్ససర్జ్ణ స పక్షిరాట్‌ త దుత్పిష్ట మభ్యిపేక్యు తస్య పర్టీ మనుత్తమమ్‌ దృష్టాని సర్వ భూతాని నామ వ్రు గరుత్మత _ సురూపం సత్త మాలోక్క సువర్లో ఒయం భన త్పితి

్షి త లి ఇ (ఆది 88ఆ 20.24వణకు (ఇందు డు వనజను (యోొంప గా తిగ్గారవార్డ ముకియా క ఇచ్చెను అది చాల అందిమూా ఉండు-ను అందలు సుపర్లు డని అనిని పై భారలమ్బు మ! నన్నయ ఈపట్టున _ (వజ మెత్తి వైచె వాంవుండు అదియు నంబరము న న్నికణంణులు చెదళం బజతెంచి సక్షిరాజఎషంబులు దాక వచ్చినం ఇాచి గరుడుండు సెగి నిచేయు చేదస్‌ నన్నుం దాక నోపదు నీవు మవోకునిశంభనం బగుటను దేవెం్యద్రునాయుధంబ వగుటను నిన్ను నవమానింపరాదు గావ్వన మనియైంసర్షశకి ఎచ్చేదంబు సియుము నాయందు నీళకక్తి యింతియ యనిన సకలభూతరంఖుం బెల్ల నాతని పర్షంబుల సుబరత్సంబునకు మెచ్చి సుపర్దు డని న! ఖై పొగడిరి (భార ఆది ౭ (07) అసినాడు

28 ఉ_త్తరహరింంశము___2ఆ (శతకోటతరణివర్దున్‌ ఈత డు మొడట గొప్పతేజోరాశిగా ఛయంకరాకారముతొ ఉదయింస దెవతలు భయము చెంవి ఆయాకౌర ముపసంహరింపు మని సరమాత్మ శతనిని స్తుతించిరి అప్పు డాత డ ట్లొనర్చి దేవతల కోర్కి తీర్చినట్లు మహాభారతము వచించు చున్నది _ విద్యుద్సి “ప్పఎక్లొడ్‌ యుగాన్హాగ్నిసబుప్రభ (ప్రవృద్ధ సహసా సక్షీ దమహాకాయో నథో ౧౮ తం దృష్టా శరణం జగ్ము న్హైవా స్పర్చే విభావసుమ్‌ గరుడో బలవా నేష ఎమ తుల్య శ్చ తేజసా తేజోరాశి మిమం దృష్ట్వా యుష్మాన్‌ మోహ స మావిశత్‌ న్‌భీ కార్యా ఏవ ముక్తా “దొ గళ్చా గరుడం వాగ్భి రస్తువన్‌ త్వం బా ధాతా విధాతాచ త్వం విషు స్ప్సురస్త్తమ _త్పత్త “తం సయ్య నమబానకీర్తే హ్యనాగతం చొపగతం చ సర్వమ్‌ (ప్రఎద న పతగపతే ఏవం స్తుత స్పుసర్డ్‌ స్తు దేవై స్సర్షిగజై స్తదా కేజస ప్రతిసంలోర మాత్మన స చకారహ (భార ఆది 2ఎధ్యా 7? 2 478 20 £?ళ్లో భారతమునందలియీనృ త్తాంతము నంతను నాచన గంభీరము గా శతకో టితరణివర్డున్‌ అనుటచే తెలియ జెబ్బనా డనవచ్చును సరమాత్మవిశ్వరూసమును పర్షించుచు గీత ఇట్టను ఏన్నది- దివి సూర్యసహ్యసస్య భవె ద్యుగప దుత్ధితా యది భాసదృశీసాస్కా ద్భాస స్తస్య మబూత్మన (అ శ్లో (అని శతసహ్యసళద్దములు అన నవాచకములు శత కోటితరజివర్లున్‌ అనుట తేబోరాశ9 (పరమాత్మను) అనుటయే వ్యశాయుధమునగ అసజెక్క లా యీక ఇచ్చి గారవిచుటగూడ సవ ల కిట అభేద మనిన దీనిచే స్ఫుకంచును. ఇత్ర కోట్‌. శబము వ్యత్రాయధమునకును వాకము శతకోట నరు శమ్మో దమ్మోళి రళని చి ఆర్య ర్టయో (అమ) వ అంత ౧౦౪ అంతన్‌ = అఎకరువాతి (భీఎప్ల డు “రుక్యంతుడు రావఎంయు నని తల చినయంఎనే _ అనుట) న్‌ శ్రీర్భష్టుండు గరత్మంతు నెక్కి కైలాసమునకు€ బోవుట ము సహారిదంతద్విపదంఅకుంత ?ఖరాహంకారనిశ్చింతని రర రాజార్జితవ (జజర్జరితవిచ్భా మైకరోమచ్చవి జి బ్రరనిద్యు[త్పతిపకవకు డయి వచ్చెన్‌ వై నజేయుండు థా యఖ స్కారబింబ| పతిబింబ మంఎరము [మింగం జాఅ.చందంబునన్‌ ౧౦౫

మందరసవాతము లై? అర -- వై నతేయుంగు = గరుత్మంతు డు [(వినతయొక్క కుమారు డు (వ్యు ) గరుత్మాన్‌ గిరుడ స్తార్యో వైనతేయ ఖగేశ్చరి (ఆమ) హరిక్‌ అం ద్నిన - దంత కుంత శిఖర + అహంకొర -_ నిశ్చింత _ నిర్ణరరాజ +- అర్జీం - వజ = జర్దరిి వి + ఛాయా ఏక రోమ + ఛవి = స్ధర = విద్యుత్‌ _ (ప్రతిపక్ష = ఏళ్లు డు == దిగంంములయందలి[ దిళ స్తు కకుభ కొష్టా ఆకా శృ హరితళ్చళతా (అమ 01 ఏను గులయొ గ్రా(దిగ్గజము లయొక్క [ దన్నీ దన్హావలో హ్నబ్ద _ ద్విరదో ఒనేకపో ద్విప (అమ) రెండింతో (తొండముతో నోటితో) (శాగునది (వ్యు) దంతము లనెడి ఈ 'పెలయొక్క [కున్త (ప్రాసె చల్చిథావె (హైనునమ్యు) అ్యగభాగముల-౦వ (కొనలవంచి పై భాగములచేత నైన (నూజంచులచేత న్రైన) [వ(శ్రాయుధము నూ అంచులు కలది (శతకోటి శిఖరం పులక్షాగయో (హైవిము)] గర్నిముచే త్‌ [స్మయో ఒభిమానా ఒహజ్కారొ గర్వ (వైజ) విచారము (దు ఖము లేశిదియు [ ధ్యానం చిన్నా బాతాన్నాప్తే కూన్యతా శ్చాసతాసకృత్‌ (సాద 8 00] దేవేందునివేం [ అమరా నిర్ణిరా దేవా (అమ ఎ] సంపొదింస బడినదియు అగు వ్యజాయు; ఎబేత (నా యుధపదెబ్బచేత - అనుట) [ వ్యకొ ఒబ్ప వారకే పవా (అమ )) శై థిల్యము కలదా చెయ బడినది _ (జెక్క-నుండి విడిపోపునదిగా చేయ బడినది గొప్పకాంతి కలది ఐన [ఇట వి వోషార్థకిము ( అధిక మైన అనెంయర్థము కలది విక్షీప్ప (మొ వానియుదువల్సె (చూ ) సుపర్డు డనెడినాను మీతనికి కిలుగుటను (సం ) భారతము వచించినవిధము ఈతడు స్పర్తి నుయు. డగుటను సువర్జసక్ష డగుటను (బి ఎ సచిందు చున్నవిధము ( 08ఎ లోని విశీషములలో ఒకయీక కిల దై [రోనుము =శక్ష తనారుపహూం రోలు తోను అని (అమ ) తనూరుహ రోమళబ్దముఎ పర్యాయము లనినది ఇక తినూరుహ సు ఎతే గరుతి లోమ్ని చ ఎనినది హైముము కనుకనే రొము శబ్దమునకు వెక్క అర "మనినది (నూ ని సుపర్డుడు అనువొచి సర్ష శబ్దము ఈ క్ర (జెక్కభాగము) అనెడి యర్జము కలది. పర్ణ శబ్దము ర యర్శిపేషం..ను వచించును(పమై కదేశన్యాయముస్స కనుకనే(సాంబి ) ఎజకల్‌. చస్టుపల్‌ గయల జెక్క లన బక్షముఎ ఫొల్డు లావృలీ క లనంగ బర్జంబు తగు (తిర్య ప ) అనినిది ] కొంళిచే. నిలుకడ కల శోభా కాన్తి ర్ష్యుతి శృవి (అవు )] మెలిప్తనకు | తచి తృొడామనీ ఏద్యుత్‌ (అమ) ళు వైన్‌ (అస్టమెజప్పను ధిక్కరించు చున్న అన్టిడానితో “మానము ా ఉన్న _అనుట్స | త్యసజ్కాళ సీకాళ (ప్రకాళ (ప్రతి రూపకొ (ప్రతిపక్ష ప్రతిద్వన్హి (ప్రత్యనీకవిరోధిన ఇతి శబ్లా స్సాదృశవాచకా (శ్రావ్యా

208 ఉత్తరవాశివింళము.__.2౨

2వఠి 67 68 (ల్లో) వక్షస్థలము కలనా డుగా అయి = ఉండి. ధాగ్కారబిం = (ప్రతి బింబము == సూర్యమండలమున కైన (బింంయము = మండలము బెచ్చుం ఫలే విమ్బికాయాం (పతిబిమ్చె చ మబ్ఞిలే (విశ్చ ఎ] మాజుదోము (కర్త ) అంబరమున్‌ = ఆకాశమును [ వ్యోమ పుష్కర మన్ఫు-మ్‌ (అను )] (మిం%న్‌ =భక్షించుటకు గాజుఎచందందునన్‌ = పరుగె త్తెచి విధమున (మహతేజస్సుతో భయంకర మగు మహావెగము కలవా డై _ అనుట) వచ్చెన్‌ = ((శ్రీకృష్ణునికడకు చేరెను

తా __- దరీచిమహర్షియొముకతో. ఇందు డు ఎ్రాయుధము నిర్మించుకొనెను అదినూ అంచులు కలది ఆయంచులు ఈ 'అలకొనలవంచి దిగ్గజములధంతంయిలయంచులను జోలి యుండి శ్యతువులపాలిటి యవ దంష్ట్ర లనున ట్లుండును వానితో అది నాయంతవారలు లే రని నిశ్చింతగా ఉండును అట్టివ్యజాయుధిమును ఇంగద్రు డు (్రయోగింప గా తనతెక్కనుండి ఒక్క యీ కను ఊడిసడ జేఎ డానిగొరనముకోపాయి దానికై తనయొముక నిచ్చిన దఠీచిమహరుల వారి గొరవమును సైతము గరుక్కంతు డు కొపాడెను ఆయీ 8 ఎంఎయో అందమూ వంగి ఆతనికి సుపర్డు డనుపేరు తెచ్చెను ఆట్టియా క్త పక్షస్త్టఎమందు కలవా డు *రుడు డు తళతళ లాడుచు ఆతనియానక్షస్త లము నిలుకడ కఎమెణ పనునట్లు గొబ్బ(ప్రవాశముతో ఉండెను అ ట్రుండి అఆకొశమునందు శుజియొకిమూర్యు ద బయలుదేల మహావెముతో ఆకాశము నంతను తనతేజసు తో అవంంచు చున్నా డా అనునట్లు (ఆకశమునందు) సరువెళ్తుడు వచ్చి శ్ర్రీళ మ్డుని జేంను

విశే _ (శిఖరాహంకార ఇచ్చం శిఖంళబ్దపుబే శిఖర.యిఎనంటి (ఎంఎం (వా యుధముయొక్క్ర) నూ అంచుం చెప్పబడి వి స(శ్రాయుధము నూ ఒంచులు కలది. కొంచక యంబుధిం బంస కొండలో త్త ము లూడ్స దయ్యె నూ అంబటులకత్తి దానియుదు టంతయు నెం తని కంతుచేతిసూ అంచులక త్తి బా త్తి జవరొలిరుబాాదు ౨ ముంచె బత్తరే ఖాంచిక వై భవం బెడల నొతకబాస్పమహాయోనిధిన్‌ (వసు 8 07)

(నిశ్శింత) ఇ బ్లనుటచే తన శెదురు లే దనునహంకారముతో ఉన్న వ్యాయుధమునకు ఈ క యిచ్చి ఆయహంకౌం నజ చి ఆనమానముచేత నగుచింత చేళూర్చినా డనుట సూచితము (నిర్ణరరాజార్జి3) అర్జిత ళబ్దముచే గంఫీంముగా వ్యజ౦ర్మాణమున కైన దధీచిస్ఫత్రాంత మిట చెలుస బడినది తతో డేవా (బుఐన్‌ వ్నిప నైత్యానాం నిధనాయన శ స్రనిర్మాలకార్యార్థం త్‌ వాబ్ధని యచ్చ వై కతో దేగ్యాగతో విస సమాధి మగిశు తదా సమాధినా

మందరసలాఠము 288 నరే జైవ విసృజ్య స్వం కలేదరమ్‌ (బ్రహ్మలోకం గత సద్య పన ర్నాపర్తతేయఆ జగ్భివా స్తాని చాబ్బని చక్ర శస్త్రాణి వై సురా తస్య వంళోద్భవం నిజం ఈర (బ్రహ్మశిర స్తథా (అవి స్కాన్ష మాహే అధ్యా 88 84 00 7అధ్యా శీల్లో) [ఇ౦ద్రు డు దధీచిని యాచించి ఆతనివెన్నెముక సంపాదించుకొని దానితో వ్యిశాయధము నిర్మింప జేయుటను పై స్కాందము తెలుపు చున్నది]

(ఏకరోమ) ఏక శబ్ద మిట వ్యంగ్యముగా ఒకవెండ్రుక ఊడిన దనుట తెలిఎ వ్యజ_ సహార మును అణుమా(త్రమేని లెక్కగొనమిని తెలుబచు గరుడునికేజోఒతిశయమున కగు పరాకోటిని స్ఫురింస జేయు చున్నది ((మింగం దాలుచందంబుననొనన్నయ గరుత్మంతునియాకాశగమనవర్జనను ఇది స్యతింస జేయు చున్నది (చూ భార ఆది 2ఆ $స అలం __- ((దంతకుంత అనుచో) రూపకము (దంతములు పొడు వై అందుల పదున్నై శ్యకువులను వీల్చుట కుసయోశపడునుగాన కంతములతో సామ్యము ) శిఖరము. లనువో పదార్థనిదర్శన _ [కుంకళిఖంనులు వశ్రాయుధపుటంచులు గాపు శిఖరములనంచి నవి అని సాదృశ్య మాక్షిప్తము. స్థరినిద్య్యుక్పతిపక్షవక్షు అనువో విద్యుత్తునకు సైర్యము (నిలకడ లేదు అది నక్షమున కున్నది నిలుకడ కలి ననా డే విద్యుత్తుతో సామ్యము సంగతము ఇందు లక్రై విద్యుత్తునందు. నిలుకడ కవిపౌఢో క్రిద్ధ మైనది కనుకనే ఇది ఉ్యక్పేక (ఉపదూ సాదృశ్యవాచకము అన్నియు _ ఊ(శ్రేక్షావాచకములుగూడ అం ఆలంకారికులు] భాస్క్యరవింబ మంబరము _మింగం బాలుచందంబునన్‌ అనువో మజియొక ఉక్పేక గీ వచ్చి నిజపి దపంకజూవనతు జన క.

వై నతేయు. గనుంగొని వాళుచేవు

డల్ల గిరపల్ల వంబున నాదరించి

పయన మెజి ఎ యెక్కె నప్పకివిభుని ౧౦౬ అర్థ __- పచ్చి (గరు్య్యుంళు డు కర్తృ నిజ _ పాదపంకిజ 1 అననతు డు = తనయొక్క (థీకృష్ణునిమొక్క్ర) పద్మములవంటి పాదములయందు వంగినవా డు గా (పాదములకు నమస్కంరించినవా డు గ్రా ఐన వైనతేయున్‌ = ఉండిన గరుత్మంళుని వాసుదేవుడు ౫

ర10 ఉత్తరి వారివంశముఎా2 ల

వసుదేవునికుమారు డు శ్రీకృష్ణు డు కను గొని = చూచి కరపల్లిపంబునన్‌ = చిగురు టాకవంటిది (చాలకొ ముల మైనది ఐన చేతికో అల్లన్‌ = మెల్ల గా ఆదరించి = గౌరవించి (బేతితో శరీర మంతియు. తిన్నతిన్న గా నిమురుచు లేన నెత్తి . అనుట సయనమున్‌ = (ప్రయాణమును ఎలి గించి=తెలిఎ పక్షీవిధున్‌ = పతుల కిన్నిఓం రా జైనవానిని (గరుత్కం తుని ఎక్కెను

తా __. శ్రీకృష్ణ డు కల చినదే తడవూా గరుక్మంక డు పచ్చి ఆతనికి సాష్టాంగపదెను (శ్రీకృష్ణు డును తనయాదరాతిశ యను చూప్పచు చేతితో మెల్ల మెల్ల - అడనిళరీరము నిమురుచు (ఆతనిన్సి లేవన్నెత్తి కైలాసమునకు వెళ్లవలయు నని చెబ్బ ఆతనిని వాహనము గా చేఎకొని ఫయాణము సాగించెను

విశే __ (పక్షివిభున్సి గరుత్మంతు డు సక్షిరాజ్యాభిఎక్తు దైనట్లు భారతము వచించు చున్నది

వికలాల్లో ఒరుణ స్తత _భాస్కరస్య పురస్సర పత శ్రీణాం చ గరుడ మిస్ట్రత్వే

నా ఒభ్యఎజ్బుక (ఆది 8 అధ్యా 84 $9ళ్లోో

వ అవ్విధంబున వివిధగతిసంచరణచాతురిధురీణగరుడాధిరోహణంబున నతిత్వరితం

బుగా ఎమల్లాసంబునం గై లాసంబు చేరవచ్చునప్పుడు ౧౦౩

అర్థ -- ఈ + విధంబునన్‌ = ఈసకారముగ”. వివిధ = గతి _ సంచరణ _ చాత్పక్రి_ ధురీ = గరుడ + అధిరోవా-ా౦ఎసన్‌ = అనేకివిధము ఎగు గమనములతో ((భమణము లతో). తిరుగుటయం దగు నేర్పు దనమును ఎబాంవిన గరుత్మంతుని (ప్రై ఎక్కుటడే సమ్‌ + ఉల్లాసంబునన్‌ = గొ ఎనంతోషమ తో (తిల్లాన = ఆబ్లోద (స సం 0] అతి త్వరితంబు కొన్‌ = గొబ్బ వము కలుగునట్లు (ఘం త్వరితం లయి కఫ మరం (దుతమ్‌ (అమ )] క్రైలాసంబు చేరన్‌ వబ్బునబ్పుడు = సమీఎంచెడి సనుయ మునందు

తా... గరుత్మంతు డు “మనవిశేషము లనేకములు నేర్చినవా డగుటను చాలవేగముతో ఆకొశమునందు. చ్యితవివిఆముగా అనేకరీకుల దనగనునింబు నాగించి తనపై ్రీకృష్లు డెక్కినదే తడవుగా శై లాససమీసము చేర్చెను అందులకు చాలసంతోషయు కలవా డాయెను (ఫ్రీకృష్ణదేవ ఢు

1 మందరసదాతము లశ విశే __ ఈపట్టున గరుడస్తుతి ఒకపరమాత్మనుతిగా మూలమునందు కలము ఎక్టొ్యపెగ్గడ దాని గా దన లేదు సోనున దానిని స్పృళింప లేదు గరుడగచునమునుగూడ చాల నద్భుంము " ఎక్టా(్రెగ్గడ వర్ణించినా డు మూలముగూడ _ రివెణ మహతా తార్ట్య స్త్రైరోత్యం శమ కిన్చుయత్‌ సాగరం తోభయామాస పద్మా్యాం పక్షీ (వజం స్తదా పక్షేణ పర్పీఠాన్‌ సర్వాన్‌ నహ న్టేనం జనార్జనమ్‌ (హరి భవి ?0అధ్యా ( ల్లో _ అనిసది దీని కంకకు వివిధ గతిసంచరణచాతురీధురీణ అను విశేషణమునుమాత నుపయోగించి కై లాసముకడకు కొనివచ్చి నా డు ఆతిత్పరితము ” గరుడునిని సోమన ఈవివిధగతు లేవో కొన్నితెలుపుచు 1రుడుని స్వర్గలోక్యప్రయాణమును వర్ణించినా డు ముక్కుతిమ్మన. పతగవిభుండు మింట్తిసయి భంజలికా- మురలీ సుడాలవ బ్లికముల రా నెముల్పడిన భేచరనర్షము లోసరించి య ద్భుతిము గ (మొక్క లెనగవుతో గను గొంచు. (పారి? 02) ఇచ్చటి భంజలికాదిగమనము లెట్టినో పఠిశీలింప బడవలన యున్నవి ముక్కుతిద్కున _ గరుడుని స్వర్లోక ప్రయాణసందర్భమునందు సోమనను అదర ము గ కొనియే ఈవర్షన యొనర్చినా డనిఎందును ప్రయాణోఎ[కిమము గూడ సోమనయ ట్లున్నది . మిన్నుననుండి భరింబున బన్నగపతితిలలు చదియ ఐడ ధారుణిమీ ద న్ని౨చి వైనతేయ డు వెన్నునిపదముంకు వినయవినతి యొనల్బన్‌ (పారి 278) శ పైపద్య్మము (74) మునిసతిరాకయం౦ దసదు(సతిజ్ఞయుం 'దెలిసె దార్జ్యున కంతయు నాదరింబునన్‌ అనినది వినతి యొనర్చినగరుడునిని హబ్తముతో స్పృశించి ఆదరించు. మణచినా డు తిబ్యున గారిశ్రీకృష్ణు డు (దీనికి ముందుపద్యము గరుడస్తుతి (72) శ్రీనాధుని (కాశీ 8ఆ 4ప )ను అనుకిరించుడు నాగినది న వొచంయ మోత్సంగవత్సల సారంగ చ రుచషాలస్థ్థూలయూఎళతము (పొగ్వంళ బంధురఒజగాుగంధసాన్నా య్య మాగ్నీ (ధిముఖ్యరక్న్విగా (శ్రయంబు స్నుతామబఖయా యజూకసామాజిక ౦ బాతిధేయమ యోటజాజిరంబు పటుధవ్మితపవి తిఎవవోజ్ఞ్వ్యల చేత మఘమర్హణజ్ఞ శాకాంచితంబు

242 ఉత్తరవాలినంశము.___2ఆ గీ సంతత (బహ్మాచర్యసుస్నాతకంబు పరమ యోగినిఠరాక్ళ కపాతకంబు సెడ్‌ వి, ఆజ జ్యే హా _స్తిక తిప్యానహ్యూపంచి ననంబు బదరికాకాననంబు చూవశ్సై "నెదుర ౧౦౮ ఆన ___ క్లైలాససమీపమునిందే బదరిక్యాశమ మున్నది అచ్చ. చెరినాడు ీకృుషు డు బదరికా[శ్రమము(న దనారాయణ.ల తపోభూమియ జ్ఞయాగాదులచే పరమసవి్యత మై మునిజనావాస మైన సరమప్పణ్యస్తానము ఆయంశమే ఇట ఏరింప బడు చున్నది మా (2. ళా అర్హ ___ వాచంయమ -( ఉత్సంగ _ వల్సల - నారంగము=మునులయొక్కి [ వాాంయమో ముని (అమ) వాచి యమో (వ్రతే (82 40 అని ఖ్యచ్చత్యయము. వాచంయమనపురన్దరౌ చ (68 809) అని అదున్తజ్వము్శు ఒడియందు (ఉత్సంగము= ఒడి ఉత్సజ్లో ముక్తశంయోగే సక్ట న్యూర్ధ్వ్యతలే ఒఎ చ (మాలతీమాల్స చూ త స్యోత్సళ్ణే ప్రణయిన ఇఎ (స _స్పగడ్గాదు కూలాం... (మేము పూర్వా 68ిల్లో మల్లినాధవ్యాఖ్భి] స్నెహముతో కూడిని ((్రితి కల్ప గ వతా ంసాభ్యాం కామబలె (38 $8) అని అల్భత్యయము వత్సల ఇతి చ్నేహవా నుచ్యతే అని (కశక న్నగ్జోవిత స్తువకల (అపు )] జింకలు కలది[ సారజ్ఞ పృంఎ హశిత్తే చాతకే చ మతజ్లజే (దిని). ఉటు చిషాం = స్థూల యూపశఅము = విశాలము లైన [(వెద్ద వైన్సు విశజ్కటం పృధు బృహ ద్చిశాలం సృధులం మహత్‌ ఏ (తోరు వలం (అమ్రఎ) (యూ _స్తంఎములవై ఇండి) కొయ్యకి యవలు క్‌ల [ చషాలొ యుూపకిదిక (అనము్ర)] లావ్వైన అనెక చూప న్తం ములు కలది యాయి 2౭ యజ్ఞమునందు సూ బఐంధనమునక్తై ౨ ౦తసం లెత మెన యొం(ప్రాల కొయ్య యూపో ఒభ్రి సంస్కృత _స్తమృ (వైజ ) ఎకుబన్టన సాధనఘాత సంస్కృత చారుుశేే అని(స సం) శతం ఎహ్మస మయుతం సర్ప మాన్య్మువాచకమ్‌ అని నిఘ ౦-ఎకారులు] (ప్రాశ్వంశ((పాక్‌ ఎ వంళ) = బంధుర బహుగంధ సాన్నాయ్యదు దా [హవా ఎకు ముందు యజమానాదు లఅండుటకె ఎర్పజచిన గృహము 'సాగ్సంశము పా న్రంశ పొ గృవిళ్గేవోత్‌ (ఆమ ఏఇచ్చటం హవిశ్శాలాయా. వార్వభాగే యజమానాదీనాం బ్ధతఃిక్లే గేహే ప్రాగ్స్పంశళట్లో వర్తతే _ అని (సుధ) ఇది యజ్ఞ శాలలొని యొకభాగము ప్రొగ్పంశ = యజ్జశాలై కదే? అని(స సం )] యజమానాదుల వాగృ హమందు(సభాగృుహదుందు దట్ట మైన(అధికముూా వ్యాఎంచి యుస్త్ర

మందరిసవాతము లశ్రి ఆధికనువాసన కలిగి యున్న (బహా భూయ _ (శ్యాదికాసు చ సంక్యాసు గన్ట సృమ్చన్ధ లేళయో గన్థకామోదగర్సేషు (హైమ )] దధిరూపము (3ెరు గు ాని పయోరూపము (పాలు గాని ఐన హవిస్సులు (హోమ్యదవ్యచులు కంది (హవి్శ్శాలయందు పెరు సు పాలు ఎోోవమము చేయు చుండ ఆవావిర్గంధముల వానిసమీపమునం దున్న ప్రాగ్సంశములం దెల్లి వ్యాఎంచి వానిని ఆహవిస్సువాసనలతో నిం) చున్న సని భావము ఆగ్నీదధ్ర ముఖ్య + బుత్విజ్‌ + ఆ్యశయంబు = (ఆగ్న్వీధు దు ఒకిఎవాబుక్విక్కు అం ఎ (ప్రధాను డుగా కలబుత్విక్కులకు (వారు ఉండుటకు ఆధార మైనది [ అగ్నీ_ధాచ్యా ఛనై ర్యార్యా బుత్సిజో యాజకొా ళ్చ తే (అమ )] సు(శ్రాము సఖ _. యాయజూకసామాజికంబు= ఇంద్రునకు [బుతా ము డు.ఇం్యదు డు న్ముకామా గోభి దృ(జీ (అమ ) బాగుగా(లోకముఎనుకాపాడెడివా డు (వ్యు) చెలికాం డై9న (వారితో సమాను లైన = ఇంద్రునితో సమానముగా బహు(*తువు లొనర్చిన _- అనుట [ “ఖిసువూ దాదిశబ్దములు సర్యాయముళలు బన్ఫుశ్చౌెంనుహృ ద్చాదీ కల్చ (పఖ్య పవభసదు దేయ దేశ్య రిప్పాభ సోదరాద్యా ఇదార్డక ఆ) దేవెశుడు (సు(శ్రామ సఖ _ సభిశబ్దన.న కై నటజంతరూప మిది] (ఆశ్టవా ర్రైసభ్యు కైన[ సభ్యా స్సామాజినాశ్న తే (అమ) యజైశీలుల (సలుమాజు యజ్ఞములు చెయువార్యు కలది పున పన భృశం వా యజతే (1కియా”మభివోత్రే (8 220) ఇతి యజ్‌ యజజపదళాం యణ ఇతూ్యకి _ అని ఇడాళీలో యాయజూక (అమ ) వ్యాఖ్యాసందర్భమున ౦దు (సుధ)) ఆతి థేయమయ + ఉటజ + అఒరంను = ఆతిధ్యముతో నిండిన(అతిధివాజలతో ఎప్పుడు ఎడము జెజఎ లేఫ౨ అనుట [ (కమా దాతిథ్యాతిధేయే అతిధ్యశ్హే (త్రి సాధిని (ఆఎ్ర) అతిధా సాధు పథ్యతిథి (440) ధజ్‌ అని(బుఛ) పాచుర్యార్థమున మయ్యట్ప3్య్థయిము] పర్షళాలలయొక్క [ముసీాం తు. ఎర్జకా లోటకో ఒబ్రయామ్‌ (అం) ముంగళుశా కలది [ అబ్గనం చత్వరాజిరే (అము్ర)]) పఎ ధవిత పా పవన + ఉదొ+ జ్బర(ఆక్ర్రలు- (కేతము వా! (తనపనియందుు నేర్పు కల (5ర్యళూరత కల అనుట) [పం = కిలో కళల (లని “ సం ) [యజ్ఞమునం దగ్నిని పజ్వలింస జేయుబకై జింకచర్మముకో నిర్మితిమైన వి నకిజ్ఞ ధవింైము వవ్మితం వ్యజఎం త ద్య (దచితం నృుగచర్మణా (అమ) ఇట సుధ అగ్నే సృంధుక్షణజాయ మృుగత్సిచా నిర్మితవ్య వ్యజనశ్య అనింది] ధివ్నితముచేం నైన పావన లగి [ పవిత్రం తు మేధ్యే తామే కుశే జచే (హైఎ) చాలిచేం[ నభస్నద్చాఆపవిన సవమాన (వ్రభజ్ఞనా (అమ్ర)] బాగుగా మండు చున్న (దక్షణాగ్ని -ర్లపత్యాగ్ని అఆవావనీయాగ్నిం

విశ ఉత్తరహరినంశము.___£ఆ అనుుమూ డగ్నులు కలది[ ద_ణాగ్ని ర్లార్లపత్యాహన యౌ తయో -_గ్నయ అన్నెతయ మిదం (లేకా (అదు)] అఘమర్షణ జ్జ శౌం + అంవితింబు = అఘమర్షణ ఎఎ క్కులయందు (వానిని పరించటయందు [పాపమలు నశిందుటక్షై జఎంచువట్టిడుం(అము అఘ మర్లణము ఇది బుగ్చేదమున $90వసూ క్రము అని (గూని) సవ్వ్వైనసా చమపథ్వంబ వె అవ న జప్యం తి ప్వఘమర్షణమ్‌ (అమ )] పాండిత్యము కల (అందు బాగుగా అరికేటిన) ( ధీరో మసీఎ జి (వజ స్పంఖ్యానాన్‌ పశ్థిత కవి (ఆమ 0 చిలుకలగుంపుచే [ శుకానాం సమూహ _ శౌకమ్‌ త్య “యూహ (428) అని అగ్‌ (ప్రత్యయము శకం శుకానాం సమూహే (హైద). ఒబ్బ చున్నది (యజ్ఞసమాబ్రయందు యణమాను డు కుద్ధిక్లై ఒనర్భు స్నానము _ అవభృథము అఘమర్షణ మం(త్రయులు పరిందుచు తటానాదులయం దీస్నాన మాబ రింపనలయును యజమాను డు అప్పుడు వారు పరించెడి యాబుక్కులను విని అ _త్తీరములయం దలి చెట్టయం దున్నశుకములు స్నరాదులు తిస్పనియుచ్చార-సౌష్టఎముతో అచ్చట వాఏ నెప్పుడు సరించు చున్న ఎవి భావము] సంతత . బ్రహ్మచర్య _ 'పస్నా3కంబు 2 ఎడతెగని (ఏనా డును ఎమజుపాయి లేన్సి( సంళానారకాటాన్త సంతతావిరతానిశమ్‌ (అమ ్ర)] (బ్రహ్వ చం్యముబే[ (్రహ్బ అన వెదము దానినిఅధ్యయనించుట కై న్యవలము(నియమముబ్రహ్మచ ర్యిము (బిహ్మం వేద తదధ్యయనార్తం (వళనఎ (బ్రహ్మత చృరి తీతి బహ్మచారీ అని (బ్రహ్మ చారి శదబిమునకు వ్యుత్పత్తి చెబ్బనది (సం వ్యా) (బ్రహ్మణ - వేదార్థమ్‌ చల్‌ = ఆచర ఉం తాన జీయం కర్మ (తమ) లని (బ్రహ్మచర్యశ్వ మునకు (వ్యు ) అనవచ్చును వర్ణా (దృహ్మచారిజి (2 సూ ) వ్యాఖ్యాసందల్భమునం- ఎర్ల్హో (త్ర వెదాధ్యయనార్థం (తం (బ్రహ్యచర్యమ్‌ అనినది (శబ్దేనుశేభరము) (బ్రహ్మచర్యముశకు నిర్వచన మి ట్లున్నది కాయేన మనసా వాచా సర్పాపస్టాసు సాడా. సర్నిప్రై మైధునన్యాశం (బహ్మచర్యం ప్రచక్షతే (అప్సి (చూస సం 0] పూజసీయు లఎఏ స్నాలకులు కలది [వేదాధ్యయనము ముగించి సదడకులమునుండి వచ్చి తీర్థస్నానశీలు రై ఆశచూంతరిన్బకార మొనర్చక బహ్మచర్యముతో ఉన్నవారు ఈస్నాత కులు హలా ని కూడ స్నాంకి శబ్దమునక సమా _ప్పవెదాధ్యయనో య స్నానశీల అశ మాన్తరంన గత స అరి అర్ధ మిచ్చినవి స్నాతు డే స్నాతకు జు యాదిభ్య కన్‌ (6 4 29) పరమయోగి _ నిరాకృత = పాతకంబు = మహాయోగులదేతి (యోగీశ్వరులచే త అనుట (త్రోఎవేయ బడిన (దూరమూ గెంట బడిన్సు పాపములు కలది దురితం పాఠకం పాపం (వైజ )] (యోగవిష్టు లగు మహాత్కు లౌెంర్బు పరమాత్మధ్యానాదులదే

మందరసవాతిము తం పాఎము అచట చెర దావు లే కుండ నైన దని భావము) హార -ఓ వతిహ్యూ సహ్య - ఎంచానన౦బు == వను గులగుం౦ం లయొక్క [ బావ్తనాం సమాహ _ హా్తకిమ్‌ =. అచిత్త హ_ధేనో ష్టక్‌ (42 4% ఇటవావి (ప హక. అనుట మద*్యపమాదమునిపి చెందినవి ( హాఎ్రక్టై తిహ్యా అనియే తండా (వాత పా ఉపదేశములు (భారలాదిపూర్చ గాధలు (ఐతిహ్యము = ఆప్తోసదేశము ఐళిహ్యం నామ ఆప్తోసదేశ వేదాది _ అని చరి కుడు (చూ హలా వివ) ఇతిహ శబ్దమునకం ఇె(స్నార్థమున) ౨న న్హాన“ధేతివా భేషజాజ్‌ ఖర్‌ 4 2కి అని ఇ (ప్రత్యయము ఇతిహస పురావృత్త మైహ్వ మితిహావ్యయమ్‌ (వైజఎ]) సవాంచు చున్నవా ఉన్న (ఓఎకతో విను మన్న వై ఉన్న-౨ఎచుట్స ఎంహముచా కలది (అగు) [పంచాననము (వ్య) = వ్వ్యొత మైన ముఖము కలది బదరికకాననంవము= బదఠికావననము (ఐదరికాశ్రమము) [కాననము వనము _ పర్యాయములు అట న్యరద్యాం విఎనం గహనం కాననం వనమ్‌ (అమ )] ఎదురన్‌ = (శ్రీకృష్ణునకు ఎదుట చూస్టైనుడా అగపడెను తా -_- దిదరికాశమము మబవోక్షేతము అందు ఎప్పుడు యజ్ఞములు చేయుచు యజబానులు యజ్ఞ దీక్షలకో అందురు. వారు హవిస్సులు అగ్నియందు (వేల్చి దేఎతల కిర్పింతురి. అన్బుడు హవిర్షుహమం దగు నాహవిస్సుగింధములు సమీపమం దున్నప్రాగ్పింశమ. లకు (యజమానాదు లుండెడిఎభాగ్బహములక్సు వ్యాఎంచి ఆబ్బటివారికి గొప్పసంతొషము కంగించు చుంయును అచ్చట ఎన్నెన్నా (యజ్ఞ) పపనంస్కారమున కిగుంయావ స్తంధము లున్నవి అవి పశువుల ప్రాణాకర్షణమున కగు పెద్దపెద్దడొయ్యకడియములకో. ఎర్పం చూడ వింతా ఉన్నవి యజ్ఞ మునందు తనకు సహాయఎడిటకై యజమాను దు ధినములను ఇంతింం యని (దకిణ గ) విభజించి ఆగ్నీధ్రాదులను ఎరించును.. వీరు పదునాలుగురు యిత్చిజులు ఇందు వోత ఉద్గాత అధ్వర్యువు _బహ్మ-అనువారు నఎిగురు ప్రధానులు వీరికి మిహాయిత్సిజు అని పేరు వీరికి ఒక్కొక్కరికి ముగ్గురుచొప్పున సవాయయిత్సిజులూ శ బ్‌ ణొచ్చంబ పస్తోత

గావ ను 0

ద కరకాం మ (అఅపం డెంగు రుందురు (అగ్నీద్రము యళ్తై ఆగ ధు ఆని యొకసానచ్చు దాఎఆయంకు ఉండి టనలన ఆతి డ అగ్నట డైనా డుం. ఎచ్చట మారినకు ఆ వ్రైబుత్సిజులతో (నుహాయిక్పిజులతో) నిండి ఉన్న దిది ఇంగద్రు డు శత్మకతున [౧ ౩థా విమ ర్మాం మునయ శృత(క్రతుం ద్వితీయామీ నవా శబ్ద

2శ( ఉ త్తరలారింంశము.__£ఆ పష. (రఘు 8స 40ళ్లో )] ఆతనివలెశే అనేకయాగములు చేఎనయజ్బలి. (యాగము చేఎన వారు అంతటను తా మై ఇం దున్నారు ఇల్బంఎ (తేతా బ్న లస్పయును పవ్మితిము లగుధఏత్రి ములచే విసర బడి బగబగ వెలు గు చుండును యజ్ఞాంతిములందు నద్యాదులరో అవ భృథస్నానము చేయుచు యజమాశాదులు సరించెడి అఘమర్ష- సూక్తములు ఏం అచ్చగివృత్షములయం దలి చిలుకలగుంపులు వాంని మరల మరిల (విన సాంప్ప క చదుపు మండును ఇ ట్రిది యజ్ఞభూమి మై సరమపవి్యత మగుకర్యభూమి - పె రెన్నిక గన్న దగుటయేకాక (బ్రహ్మను సందాన మెప్పు డొనర్చురు జీవన్కుక్తు లై పరమపావను లైన మబోయోగులతో పుణ్యరాశ యై పాపము అనుమాటయే లే కుండ ఉన్నది అవ్బటి కూరమృగముఎ పంగ్పరమై త్తి కలిగి (ప శాంతత కగుపరాకొష్టను తెలుప్పచు ఎద్దమహాక్షేత్ర మిది అగుటను తెలియ జెప్పు చున్నవి ఇం దుండుబుంహములు ఏను గులకడకు చేరరా గా అవి రాజర్ష్యలపూర్వగాధలు తదుకు వినిఎంచి వాతము తనుకు బోధించు చుండ ఎంతయో శద్ధతొ వానిని వినుదు ఆమెను గులయందు పూజ్యభావమును చూపు న్నవి వెదమును గాని వెదముఎనాని చదివి ఎరుకుఎయునుండి మంలి వచ్చి ఆశమాంతింమునకు పోక (బహ్మచర్యాశమకుందే మోక్షకాము అైయన్నస్నాత కోత్తము లెందతో ఇచ్చట నుండి ఈమ్ష్మేతమవబామను చాది చెప్పు చున్నారు. ఇచ్చట జింకలు భయ నునునది యెజు 15 మ హర్షలయొడులలో చేరి వారిసంతతి యనునట్లు లాలింస బడుగు వారియందు గొప్ప(ఒతి కలిగి యున్నవి ఇచ్చిన మున్యాాశమముల ముంగివలు అతీిథిపూజా “త్కారములతో ఎప్పుడు ఎడము తెజఎ లే కంశ నున్నవి [అతిదివాజ సంచయజ్జ ములలో ఒకటి మనుష్యయజ్ఞ మిది] అస్టివహాక్షేత దుగు బదరిని దర ౦చినా డు (శ్రీకృష్ణపరమాత్మ విశే __ (వాచంయమోత్సంగవళ లసారంగము) ఇ ట్లనుట కాళిదాసుళ్లోకమును స్పృతికి తెచ్చు చున్నది కియానిమి త్తే బృఎ పత లత్సా దంగ్నకామా మునిభి కుశేవు తదజ్క శయ్యాచ్యుతనాభినాలా. కచ్చి న్ఫృగీశా మనకూ (ప్రసూతి (రఘు ₹స శ్లో ) = జింకలను వాని బొడ్డుచేరులు తెగునంఎనలగ (సదిదినములవణకు) పాములు వానియాచేరులు తిన కుండ స్పయ ముగా అవి ఊడిసడుటఓక్షై బుమలు తాము ఒడులయందు (వానిని ధరింతురు ఈయంశమును (వల్లి వ్యా) ఇట్లు తెలి దిట_._ తేవా వ్యాలభయాత్‌ దశరా షమజ్బఎవ ధారయన్తి (అని ) [(నిగూఢము " ఈయంశమునుగూడ ఇట సూచించినా డు సోమన (సాన్నాయ్యము దధాని పయస్సుగాని ఐన హోమద్రవ్యము _ సాశ్నాయ్యం తు దధి క్షీరం _(వైజ) పాయ్య సాన్నాయ్య నికాయ్య ధాయ్మా మాన హవి ర్నివాస సామిధేనీష

మందరసపాఅము వ్లిశ7 (8 £0నూ)చేనిపాతిత మిది హవిశ బ్ల మిట హవిర్చిశేషమునందు లాక్షజికిను ఈనూ(క వ్యావ్యానసందర్శమున హరదద్తు డిట్లు వచించినాడు - రూఢిత్సా చ్చ హవిర్పిశేషే ఎ్వవ తిస్టరే. (కాళిక = హవిర్విశేష ఇతి ఇన్హ్రం ద ధ్యమావాస్యాయా మైన్ష్రం పయో ఒమా వాస్యాయా మితి విాతయూ దధిఆయసో మాథ స్తు యథ్యాశుత్యగ్రావా హవిర్మాాకే (ప్రాయు_జ్క హుతమయ మసలీఢే సాధు సాన్నాయ్య మగ్ని ఇతి (అ9) (అఘమర్షణ జ్ఞళౌకాంచితంబు) (వాచంయమోత్సంగవత లసారంగముి (వో కై తిహ్యనహ్యు ఎంచాననంబు (సరమయోగినిరాకృతపాతకంబు _ అనునవి స్పత్పగుణమిద్ధిని దెలియ జెప్పృను తక్కిన (ప్రాగ్పంశబంధుర ము న్నసనవి పుణ్యకర్మసంపత్సమ్యద్ధిని వచించును ఆశ్రమవర్షనయం దిట్టినర్షనలనే నన్నయను ఆదర్శము గ” గొని ఆంటధకవు లెల్లరు వర్షించి యున్నారు దీని కంతకు సంస్కృృతమునందు చాలవలకు కాళిదా సొనర్చిన యా(శ్రమనర్హనలు మార్గదర్శకము లన దగి యున్నవి అభ్యుత్థితాగ్నిఎశున్నై రతిథీ నాశ మోన్ముథాన్‌ పునానాం సవనోద్ధూత్తై ర్థూమై ర్యాశమగన్థివి (రఘు స 68ళ్లో) మృగములు (జింకలు) ప్వత తుల్యులు - బుష్యాశమములందు టతితో పెరు గు చుండుటను కొళిదా ఎట్లు సర్షించినా డు - ఆకీర్ష మృచపత్నీనా ముటజద్వార రొధిభి అవకై్యై రివ సీవార భాగధేయోచితై ల్చ్రాగై (రయ 50 (మొ ఏ భుకళాతికాదులు వేదా స్త్రముల దిరించుటను (శ్రీనాధు డు విపులముగా ఇట్లు వర్ణించినా డు - 'సమ్మదలీలతో జదుఎ సొమము లేడును గండు గోయిలల్‌ కుమ్మెద లాలఎంచు బరితోషమునెం (బఇవాక్షరంబులన్‌ సమ్మతి (బన్తవించు. శుకశారిక లాగిమభాఎ తంబులన్‌ నెమ్మది జెబ్బు కాస్రముల నీలగళంబులు తద్వనంబునన్‌ (హర ర్‌ 82) భీమ ఖండనున గూడ ఇట్టివర్జనయె సిన ద్యముతో జరఎనా డిముహనీయు డు (చూ 8 28) విభళ్షికమున్యాశ్రమమును వర్షి చుచు రఘునాధరాయ లీకని ననుకరించుచు ఇ ట్లనినా డు--- ౫ యాయజూకనికాయహూాయమాననవీన సాన్నాయ్యసౌ రభ్యసంభృతంబు సర్జశాలా భ్యర్ష భాగసాఖ్యవిషబ్ల రోమంధచిలదోష్టరోవాతంబు శాఖాగలగ్నకొషాయవల్క లకాంతి నిత్యపల్ల వితావనీరుసూ౦బు సోమధూమషస్రోమ జీమూతమారికా లోకనోత్సవసఎత్కేకి గణము

వీ(8 ఉత్తర హరిఎంశదు._2ఆ తే సకలనిగము“ద్యక మోచ్చారణజ్ఞ శుకకృతాజార్యవి- ౦తిసుఖము నైన యలవిభండకిమౌ నీంద్రునాశమంబు గను గొనిరి (రారూ 2 త4 ఇచ్చటి సాన్నాయ్య జ్ఞ అనుసవి సోమనాధునియీరచన ఎలి గినవా డీత డనుటను చెప్పక చెప్పు చున్నవి శుకములు మునికుమారులక ఆచాల్యకము నడుపుచు దారియాచార్యులకు వి్రాంతి యొస గు చున్న వనీ చతురమూా పచించినా లు (గోమనాధు డన్నడానిని రిఘునాధరాయలు యజ్ఞముతోడిసంబింధము చెడ కుండ అంచిపెద్దకొ ని ఆంద రీతిని అమమరణజ్ఞము ళౌక్ర మనుట సోమన కవశ్యంభావి మైనది (సుస్నాతకంబు ఇచ్చటి సు శబ్ద మర్థవ ంతము మనువు స్నాతకుల గూర్చి ఇ ట్లను చున్నా డు వేదవిద్యా[వఆస్నాఠాన్‌ (శో్యతియాన్‌ గృహమేధిన ఎూజయె ద్ధవ్యకవ్యెన విపరీతాంశ్చ వర్జియేక్‌ (4అద్యా 8 శ్లో ఈస్నాతికులు .. విద్యాస్నాతకులు (పైతస్నాతకులు. విద్యా స్నాతకులు = అని మూ దువిధములు - ఉన్నారు వీరి విట్లు వివరించినా దు (హారీతకు ద్ర = య స్పమాపష్య వెదా నసమాష్య (వ్రతాని సమావ ర్తృతే స విద్యాస్నాతకక య స్సమాస్య (పతా న్యసమాస్య వెదాన్‌ నమావర్తతే ౩ వతస్నాతకి ఉఛయం సమావ్య య సృమావర్తతే స్త విద్యా వఠస్నాతక (ఆన్సి. (౮ పల్గాంచట్టియవ్యాణ్య) కచ్పిటి. స్నాతక భబ్దమునక్స సు చెం పూజ్యూ లగువిద్యానతన్నాతకు రి సుస్నాతళ శబ్దమున కర్ట్‌ దును చున్నది ఇదిగాక వేద్యనతసమా బ్ర యొనర్చి ఆ్యశమాంతర న్వకారము లేకి తీర్పస్నానశీట రై (బహ్య్మచం్య్యముతో ఉందు. (బహ్మనిష్ష్టులు గూడ స్నాతకులు వీరు శాజనీయులు ఇతిరిన్నాతకులకంటె నీంినే స్నాతక స్వ్వాప్లకో సతీ అనినది (అమ) వీరి నిట తెల్చటకే ఈ సు శబ్దము-అనవచ్చును నాచనవాక్కు. చాల గంధీరిము.. ఛారితము పూజనీయులను 'పేర్కొనుచు సృాతకుండుకు బుత్విజుండును సద్దురుంలును నిష్టు డున్‌ భూతలేకు డు సంయుజుండును బూజనీయులు (సభా 24) అని వీరినే పేర్కొనిన దనిఎంచును (పరమయోగ్సి యోగి అనక పరదుయోగి అనుట జీవన్యుక్తు ఎగుయోగనిష్టులు. అని వచించుటకు యోగి శబ్దమును ఆము క్రమాల్యద ఇట్లు వివరించీనది. యోగ మన యమాది విషయకిం బై నయాత్మ (సయత్నంబున కధీన యైనసాత్త్సీ _కపునుకోగతి యెయ్యెది గలదు దాని బహ్మసంబంధిని గ జేయ్యు.ప్రొఢి సూవె యిట్టివై శిష్ట్యధర్మ మెందేని గలుగు సట్టియో

82] మందరసదాతము వైథలి గందు గలిగినయత డెయోగి 8 74 ఇట యో% అనక పరమయోగి అనుటవలన జ్ఞా యోగు లగుజీవన్ముక్తు లిట వచింస బడు చున్నా రసవచ్చును ఇన్టియోగులను భిగద్గీక ఇట్లు పేర్కొనినది . యో ఒ౬న్తస్సుఖో ఒన్తరారామ స్తథా ౬ న్తర్జ్యోతిరవయ స యోగీ బ్రహ్మనిర్వాణం (బ్రహ్మభూతో ఒధిగచ్చతి (అధ్యా జల్ల) (అని ఇక్కడ కాజ్క రభాష్యము య అవన్త ఆత్మని సుఖం యస్య స అన్హస్పుఖ తథా అన్త్నరేన ఆత్యని ఆరామ ఆరమం (క్రీడా యస్య స అన్తరారామ తిథా ఏఏ అన్న ఏవ ఆత న్యేవ జ్యోతి (ప్రకాశ యస్యస అ న్తర్ష్యాతి రవయ ఈదృశ స యోగీ (బవ్యానిర్వాణం బ్రవ్బాజీ నిర్బ్యితిం మోక్షమ్‌ ఇహ జీవి న్నేవ బహ్మభూత స్పన్‌ అధిగద్చతి (ప్రాప్నోతి అని వ్యాఖ్యానించినది సోమనవాణి సర్వాగమపారీ* ఇ ట్జనుటకు సంశయింస నక్కల లేదు (పంచాననంబ్యు (పదివిస్తారే _ ఆచ్చొ విసృతము (విశాలము ఐన ముఖము (నొరు) గలది సంచాననము అనుట ఇట అర్ధవంతము నొరు తెజచి (శద్దతో తస్మెయమిు ల్లై ఎంహము లేను గులు చెప్పెడియాప్తోసదేశములను విను చున్న ఏనుటను తెలుఎును విరోధినృుగముఎ ఎరస్పరస్నేహము అప ద్ధికి ల_ణము _ స్నత్స్రంబు లన్యొన్యకాళివైందు. దక్కి. శాంతి గైకొని యున్నె చంద్రవదన - (హర శ్రి [ఎసపద్యమునందు. బివిధము లగినడంలసొబగులు (శ్రీనాధునిరచినయందు విశేమూ వాన వచ్చును వానిలో గొన్ని సోమన స్ఫోపజ్జ ములు గా (దర్శించినవియే అన్టివానిలా ఎన్న దగిన దది యొక ఎనిమిదిగణములు కలబఎసపద్యపాదమునకు నాలుగుగశణసపులకు సరా ఒకి మాసముచొవ్బిన (పాదమునకు రెండుఎమాసముల చొబ్బన (ప్రతిపాదము రచించుటకు నాచూచినంకతో సోమనయే షెదటివా డనిఎంచును తిక్కిన ఒకిదో ఇందు ఎక్సై ట్రభ్న్నా ఎడినా డు ఐఎను సరా ఇందు కృతకృత్యు డు కాలేదు అందులకే ఇందులకు (యత్నించి అకొణిన తీర్చినా డు మనసర్నజ్జు డనిఎంచుకు. తరువాత ఎళ్టా(గ్గిడ దుమి నన్నెదోడు డేమి ్రీనాథు డేమి మజియితరు లేమి ఎందతో ఈంచన సాగించినా రీతని9ి మార్గదర్శి గా గొని (శ్రీనాధునిపద్యముంకై (చూ ళ్కం నై 8 ?0 (నీమ 8288) (హర 5 28) (మొ ) తిక్కనోద్యమునకై చూ కాంతి? త ఎంద కిందులక్షై (వ్రయత్నపడినను గితమునిం *ఇది వేదమువారిపా ఇస్టే వ్యాఖ్యాతమునూడ ఇంద యత్విభంశము యోగ మన యమాదివిషయ మైనది యోగి అనురీతి డిట సాధుపా

260 ఉ త్తరహరివంశము.__2ఆ దు గూడ పాదపాదమునకు సమాఎరిచన సాగించి పదర్శించిననావస రిచి నాసొందర్యీము పీరియం దింఠకను గొజవడియె ఉన్నది ఎజ్జా్యపెగ్గడంచనక్రై (చూ నృఎం 2 తం) (మొ ్స అలం ___ ఇట సత్త్వసమృద్ధి పుణ్యకర్మసమృద్ధి వ ర్రికము లైనందున ఉదా త్తము లొకాతి శయసవ్చు త్తివర్ణన ముదాత్త అని లక్షణము నాన్నాయ్య యాయజూక శెౌక అతిధేయ ఐతిహ్య హాబ్తక = ము న్నగుళబ్దసొష్టవముతోడి బుప్రయోగము లిందు బహులము లై సౌళ బ్ద్రిము గుణ మని ఇందు చాటిచెప్పు చున్నవి = సుపాం తిజాం చ వ్యుత్చతత్తి స్సౌశబ్ల్యం పరికీర్ష్యతే (లక్షణము) ఇదాక ఓజసు నమ్మితత్వము ము న్నగునవి ఇంకను చెప్ప దగిన విం దున్నవి గుణములు శద్దాలంక రములు సోమనరచనయందు పరిగణింప శక్యము కాని వని పూర్వము వచింప బడినదియే ణ పవనవేగివిశీర పాదపా(గంబుల జడియ కుండ గ బట్టుసామజములు ఎూజార్ధనియగుతపుష్పు వాటిక లై మధుకరంబుల జీ పుమర్మ్కటమ లు నరభృధ స్నా నపర్య్భంతనిర్మలక క్రై కాసారముల గాచుకానరములు నిజనిజోటఒభాగభీవార మలు సారక కావలి యుండునూకరములు ఆ గలిగి కంబై రోన్ను6 పండు టై చెైలువు మిగిలే బూర్జ్శకలళవిగిళ “దాలవాలవా రిహోరితమునిచారి కావ ౦బు దరికా[శమంబు ౧౦౫ అవ .. బదరికా(శమమునందలి మృగములు వానివానీ సహజఎద్దము లగు (ప్రనర్తనములను కట్టిపెట్టి నిగహముతో మున్యాశమరక్షణమ.నకు తోడ్సడు చున్న వని (బదరీ స్థలమాహాత్మ్య దును నర్షి 0చు చున్న దిది

మందరనవాతము 2 అర్ధ ___. పూర్ణకలశ _ విగళత్‌ +- ఆలవాల _ వారి - వోరిక _ మునిదారికా (శవమంబు = (నీటితో నిండినకుండలనుండి | భ[దకుమ్సు ఎూరకువము (అడు) జాజు చన (కిందికి పడు చున్న పాదులయం న! [ స్యా దరి నం యు (ఆ ఎ )] వ [ హరింప జేయ ఐబకిన (పో గొట్ట బడిన బుషవాలికలయొక్క. (దారి = బాలిక దారక శబ్దమున క్రైనం్రలింగరూపము.. ( బాలక శబ్దిమన _క్రైన బాలిక వంచి ది) బాలో డిమ్మో ఒర్భక శ్శాబ కుమారో దారక శ్ళికు (వైజ) అలోట కలది యైన (మునికన్యలు సీటితో బరు వై నకుండలను తే లేక తెచ్చి శ్రమపడి వారు అనీస్ల వెట్లకు పోయుటకోడనే కుం డలు కేలికవపడి వారి కట్టి శమము లే కుండ బొయిన దని భావము బదరికాశశమంబు (కర్త - కలుగు క్రియతో అన్నయము కల దిద్రి పవన _ వేగ విశర్ణ పాదప + అ్యగంబులన్‌ = గాలియొక్క వేగముచేత [ఆకుగ పనన స్పర్శ _ పవమాన (ప్రభజ్ఞున (వైజ) వేగ (పవాహజవయో _ (అమ) _ (గాలి ఎక్కువా వీచుటచేతి అనుట శిధిల మైన (పట్టు సడలిన &ఉ గులాద మన్న - అనుట చెట్లయొక్కి [వింఎ పాదప స్తరు (ఆ) వేళ్లతో నీరు (శ్రాగునది (వ్వ) పొదోమూ లో _(సతుర్కాం కాం్యిషు (పఅణ్య న్త్రఎర్బతె 'హైవిము )] సమూహములను [అగ్రము = సమూహయి _ అ్యగ మాలన్చునే (నాతే ఎరి మాణే ఫలస్య ఏ (విశ్చ )] జడియక _ ఉండన్‌ = కచం కుండా ప్టు సానుజ ములు = (తొండముఎతో పట్టుకొనెడి ఏను గులు (సామిజము = ఏనుగు సామజ స్తు సామోళ్టే కుజ్జురే ఒఎ చ (హైదుము ) సామువెదమునుండి పుస్టినది (వ్వ) సూర్య స్యాజ్దకపాలే దే సమానీయ (ప్రజాపతి పరిగృహ్య స్పహస్తాభ్యాం నప్తసామాన్యా యత గాయకో (బ్రహ్మణ స్తస్మార్‌ సమం పేతుర్యితజ్లడా (అని గజశాన్త్ర ముకనుకనే సాద “ానమునందు ఏను గులకు (ఎకి శవ-సుఖంబుూా సామానంబులు చదివెదుకుకిముల చదువు ద%లి కదలక విను చుండుంరులును (భార ఆది 4 23) అని నన్నయ] ఎూజాశ అర్థ = నియమిత పృష్పవాటికలపై మధుకిరంబులక్‌ == (దేవతా వూజక్షై (దేవశాజకొజకు గ్భా [క్రియావేషశ మిది _ అహోబలబతి ఇట్లను చున్నాడు. నను అర్జేన నిత్యిమానో విశేష్య లిజ్లతా చ ఇ త్యుక్తే ఎను గుం్వర్థ ప్పి వై చారార్థమ్ము (సవ ర్తింప నిత్యాద్యాచార్య్యపయోగ కథం సబ్షచ్భత ఇతి చేత్‌ (కియావిశేేణ మాధశ్రిత్య తత్సాధుత్స మనధేయమ్‌ తదిర్థ మధ్యాస్య జవేన తద్బనే ఇ త్యాదయ స్పృంస్కృృక భాషాకవీనాం వాచ (అని)] శొలతో టఎయం దున్న (ఆశనునృ కలతామలయం దుండిన _ అనుట | వాట శబ్దమున క స్పార్థికక(ప్రత్క

ల్‌గ్ట్‌లై ఉత్తరవారిఎంశిము.___. ౨ యాంతిమె వాటికా శబ్దము. గేహన్య నిషృు. స్పవాం (వైజ్ర]) అుమ్మెదంసు (ముధు కరము. తేనెను కూడ బెట్టునది (వ్యు )] దొప మర్యటముల = తోండి వౌఠుం [ మర్కిటో వార కిశ __ (అమ )(ఫలాదులన్సు (గ్రవాంచునది( ఎ్య ఏ] అవిళ్ళధస్నాఎ పర్యంత నిల్కలతిత్లై 2 (యజ్ఞాంగముా యజ్రముకడఎం చెడి స్నాన ._లయందు మ్‌ గు డు (అవభృధన్నానము ఒనర్భునప్పుడు _- అనుట) | దిదిన్తో ఒంల్బరొ యజ్ఞ (అమ). ఏకి మవభృధస్నానస్య అని సుధ యజ్ఞమునందలి (ప్రకానకింట చుంజయు ముగించి _.డఎట ఇజ్జవిశేష మొకటి ఒగర్చి తటాకాదులయందు యజ్బలు (అవభృుధ్య న్నాన మెఎసరింతురు] (నద్యాదుల సమీష్టఎదే/ము ఎందలి [పర్య్ర్వైసు =శమిపము. పర్య స్తదెశం సరిసెన దేవి లిలేప సా లోవాతచన్తనెన (హరి 22 ల్సి (చూ బాలా విఎ)] పరిళ్నధతత్తై [(సయిఎ (సదేచముఎను పరిళభముల గా ఉందటక్షై. అసుట్నై కాసాంములన్‌ = సంసు లను [ కొసాంం సరి) సర (అదు) కాచు కొసరములు = రాపొడెడి (అడవి దున్నిలును [లులాయో మవాటషో వానా చ్చిషత్కాసం సైరిభా (అవు ఎబల్లీయందు దాగూ తిరుగుసది _ వ్యు] నిజనిజ చా ఉటజ భా” - నీవార ఎమలు = తమకమ వైన (దారివారి వైస ఆయామహర్జుల వైన అనుట | నిజ మాత్మీయనిక్కయా (విశ్చ్రా పర్ణిాలంయొక్క (మునులగృహములయొక్క) [మునీనాం తు పర్షశా లోటజో ఒబ్రయామ్‌ (అమ్‌ ఏకదేళ ములయందలి(కొంత్యప్ర దేశములయందు కల) [ భాగో రూపార్టకే (ప్రోక్తా భాగధేయైకదేశయో (విశ్వ ఏ] నిిరాన్యములడుక్క (ఆృ-ధాన్యములయొక్క) [ తృాణధాన్యాని నీవారా (అన )] క్షేతములను గ్రాచ్చరిమడులను) ( ఎమా వాట్టతిక్షేతేము (మెదిన్సి చొరకజ (ప్రవేశింపక | చొచ్చు నకు వ్యతిరేకారకరూఎము (చూ భావ్యా యా ౮6సూ 0) కాసలిం ఉంద సూకిరములు = కా పండెం (అడివి సందులను కాము (ప్రవెశింప పండుటయే కాక ఇతరము లగుమృ్మాములను గూడి రానీ కుండ (యిషల్య సీవారిధాన్యములను కాపొడ్రు చున్న వ ॥] కలిగి 22 (“క్ససంపదవలనినిగహయుతో ఉ్‌0చఎ కంసవైరి కన్నులసండువువు ్రీక్కషునియొక్క కమ్నలవిందుూా (కన్నులప సంతోషసము కలిగింబునది గా ఐ చెలుఐ = అందమును మిగిలెక్‌ = అతిశయింప శేసెను (ప్రకాశించెను _ అనుఎ). మిగులు _ ఆతిశ యింస జేయు నిజువాలు 1నుదోయి నిను పారుకాంతికి గరంగకే గన్నుల నలువు మిగుల (నిర్వ ఆ ఎర ఏ (చూసూ ని]

మందరనపాతము త్రీ తా __ పను గులు తొండములతో చెట్లను విజిచి కూ కట వెళ్లతో పెజికి వై చుట వానినహజ ఎశావిమునకు చెందినది అట్టిస్పథధావిమునకు విరుద్ధముగా అవి ఐదరి కశమమునందు పెద్దపెద్ద గాలులకు పాదులు కదలి పడ నున్నవృశములను పడ కుండ దొండములడో వట్టికొని కాపాడు చున్నవి కో తులు వాలను ాయలను చెట్టయం దుండ నీకి రాల్చి పాదుచేయుట వానికి (ప్రకృతి ఎద్ధ మైనగుణము. బదింయం దవి అమయాసహజగుణమును వదలి దేవతావూజలకై మును లేర్పజచికొనిన వూ దోటలయందు తా మదుగుపెట్టక న్మిగహాను.కో (ప్రవర్తిందుటయే. కాక తుమ్మెదలనునైఅము పూలవంకికు పోనీక వావిని తొలు చున్నవి యజమాను రెందతో యజ్ఞములు చేఎ అచ్చటి సరస్పులందు దీక్షివసానమున అవభృధస్నానము లొనర్బు చుందురు సహజముగా కొమ్ములతో కొట్టీ సీటి నంతను చిందజనందణ చేయుచు దున్నలు కొల కులలొ యధేచృముూా విహరించు చుండును బదరియం దల్లుకాక అవి అబ్బ. సరిస్సులందు కా లి॥క నీరు నిర్యల ముగా ఉండునప్లు చేయటమేకాక ఆకొలకుం పరిసర(ష్రాంచంములను గూడ పరిశుభములుగా ఉండునట్లు వారిని గాపాడ ఒబు్నవి పందులు ధాన్యములను చాలబతితో తిను చుంంను వానికి వానియందు అక్నిఎళి ఎం౩ తోలినను వానిని వదలిపో వఎ సహజయిా ఆబదరియందు మాతను మునులు తమయావోరాదులక్రై పర్ణశాలలముందఒబయళ ౮ో వి తనములు చల్లి పెంఎ కొను చున్న నివ్పరిరాన్యములను తాము ముట్ట కుండుటయ్మేకాక్ర ఇతరమృగాదులను వైలమ వాని కడకు పోనీ కుండ వాలిని గాపాడు చుండును [ఆబదరియందు మునిబాలికలు ఆశ్రఎవృక్షములకు సీన్ల పోయుటకై నీళ్లతో నిండి యున్నకుండలు మోయ లేకి మోబకొని నిచ్చి ఆనీరు వెల్ల పొాదులందు వంచి బరువు తీలి ఆనీళ్లతో నిండినయాపాదులు చూచి సంతోషపడుచు తమ్యశమమును వు వలననే మృగములయందు వైతము నిగహ మెర్ళుణచి జ్జ డు కన్నులాం జూచి చాల సంకోషపదెను చున్నయా నరనారాయౌా(శమమును (గ్రుక్సి విశే (పాదపాగంబుల జంయ కండ గ బన్దుసామజయిచి చెయచేటలు విటుచుట ఎను *నకు “హజమూూ ఓ శ మాఖమి ట్లససవి ధం స్యోద్దరా న త్స మితి నను సర్వత జతి తీత _తిం౦ం మా షతిధు మధ ప్రాఎపయిషు ఉపాలబ్టే వోచ్చై గిరిఎతి రితి ్రిఎతి _సా. ఎూద్రాన్త క్రీడర్హిదం ధితోర్పీరుబారవై (శిళు ౨న 68ల్లో ) ( మభధుకరంబుల కోజనుర్హటములుకో తులుదె పష కొమ్చ టా ముదు ఎప్పఖలమ ౨ రాల్బ్చుట వాని కైన “వాజస్పభావము కోతుల స్పథావకును దక్క - పోతన ఇట్లు విర్తించి

254 ఉత్తరహరినంశము__2ల నా డు (ద్చివిదసంహరసందర్భమున) కను గొని తత్పురోగమఘామిరువూశాఖ వె యీ చుచు జాలవెక్కిరించు గికురించుదును బం డ్తిగిల్చి చూపుదు వెస గొమ్మకొద్ముకు నుటు కుచు నదల్బు దోక నూంక మెను సో క గ నులివెద్దు వెడవెడ నాలుక వెడం బెద్దు బరుల నఖంబుల గిరగిర గో అచు బొరి బొతి ఖఇలములు గ౧అిచి వైచు గోన్ల తెగ గొర్కి యుమి యును గుదము సూపు (భాగ ధస్కం ఉత్త 544ప) (కాసారముల "చుకాసరములు). దున్నలు సహజము నీటిలొ 3వ మెత్తినట్లు (కీంంుచు సీరు మలినముగా ఒనర్చుస్పభావము కలవి -ాహన్హాం మూవా నిసానసంఏంం శృజ్లె ర్ముహు స్తాడిలం. వి్రద్ధిం (క్రియాం పరాబాంతిఖి ర్యుస్తాక్షతి సల్పలె (శాం 2౪ (ల్లో (నీవారబమలు సొౌరక కావలి యుందుసూకరిములు. ఛాన్యము (అడివి) పందులకు చాల నిష్ట మైనది బలిమి ని కెమి చెప్ప విను పండువెదు ళ్లవలీల మోర్యతో పుల బడ జొస్ప ఎంచి కొనుపోలిక వంచి తద్యగధాన్యమున్‌ సెఎపుల ఫేన ముట్టిపడి జిట్టల తోడనె బప్పరించు ప్పోలమువలాహపోతములు భూవర తొండము లేనియేను గుర్‌ (మసు 4 8. వెదురుచే ల్కాలుపు దీం దినంబు -పాడుకసుతీలు మా కెకలములు సుమ్ము (సారం గ్ర (మొ ) పూర్ణకలళ జూర్జకిలము ఎక భ్యదకుంభము లనుసది దుటమొక పేరు _ ఛ్యదకున్ను ఎార్జికున్ను వైజ) కలశము కంభము ఎర్యాయములు ఘట కీర కలశ క్రట కయ్చో నిప స్య్రైతి (బాలా) నీటికో అండినయీకుండలు శకునకా స్తముచొప్పున శుభ (ప్రదము లగుటచేల ఎందకుమృయి. ఎన బడినివి ఇవి శుధ్యిపదము లటనలన ఏతద్దర్శనమున శుభము కిలు్శకవలయు నని వీనిని గృహముఎయిం దుంతురువూడం తొలదొలుత *(దకంఏము ల్లో ప బిదప _ బచ్చణామానికప్పనినృవచ్చతోర అంబు పొడహాఎ ఎరున గన్యాగృవాంబు నరపతి కిమూల్యకిల్యా=గరిము. దెలిపె ( ఎ 260) న్నైషధము (నీవితో నిండిన్సి జలకలళ ములను దన యంతీసంఘటని కై బయయలువెడలు చున్నహం౦ంగరాజయినక కార్యబద్ది కైనకుభశకు నమ"”ా ఎర్జించినవి (పధమం నధి లోచాతిధిం పథిక ప్రార్టితబ ద్ధిశ ంఎనమ్‌ కలస౦ం జల సంభృతం ప్రక కిలహంస కంయాంబధూవన స (25 (ల్లో) [జలవార్జకలశమువే ఇట శ్లొర్జీ కలశము లన బడినవి] [దాణు డు శ్రీహర్దుని వర్ణిందుచు హర్షచరి తమునందు మృగములు సైతము ఆతనియేలుబడిలో తి మచపలస్పభావాదులకు భయపడ చు (సవర్డించు చున్న వని ఆఎనినువూమను వర్షించినా డు అది ఈతనియీవర్ణ కాధారను కానచ్చునుం త్స్చ్రభావా దలయోఒ౬ఎ ఖీకా ఇవ బుధు ఎబిన్ని

ముందర”బాతము వర్‌ రిఖాజ్ఞనామానో ౬పి లజ్జన్త ! వాభ్యనువృ త్తివ్యసనై. (యానామ్‌ కపయో ఒఎ చికితా ఇన ఒపలాయ్యన్తే శరరావోఒఎ సాన్నుకోళా ఇవి శ్చాపదగణా ఎళివాని భుజ్జతే (2ఉవ్భ్వా ) అలం -__. కావ్యలింగము (ఎసము నాలుగుపాదములు( కలిగి అనుదాంతో కలం) (వాక్యార్థ) "హేతువు అగు చున్నవి ఐదరిక్యాశమము శ్రీకృష్ణునకు కన్నులపండు వై చెలువు మిగుల టయందు. పూర్ణికలళ మునిదారికొాశమంబు ౨నుడో పదార్ధహేతుకిము ా ఆగు దున్ఫ దిది వ మజియు దదాశమంబు నలాహకంబ.నుంబొలె ఇరశాస్పదం బై కుంజ రంబునుంబోలె గుంఛాభిరామం వై రంగస్థలంబునుంబో ౩ ౩ లూవళత రమ్యం బై యిం[ద్రపదంబున ౦బొలె నై రావతరుచిరం బ్రై తరుణీముఖం బునుంబోల దిలకవిరాజితం భై పరను యోగిహృదయంబునుంబో లె మోత నిలయం బై. పారా వారంబునుంబో లె నమృతోత్చాదనస్థానం బ్రై మహా భారతంబునుంబో లె శతపర్వససాధం బై గగనంబుంబోలె బుతగణసంకీర్ణ్యం బై. కర్ణరథంబునుంవొలె శర్యాధిస్టితం బై శవేళొక్కతెజంగున రతిరమణ రణవిరహితం బనుటకుం దగి ళంబరసత్త్వవర్టనస్థానం వై యషృష్టపుండరీకం *ఇట్టి వర్ణ నలనడుమ కిం బహునా అని కించ బబాునా అవి కించి -అని క్నౌచి3్యా మూ చేరుట కాదంబర్యాదులయందు. గానవచ్చును _ మిత్తద్వేష కుముదానాం కోశగు ఎ రఐనామ్‌ కిం బహునా యస్యాం స్పయం వసతి పృరసంగీతకిం దదర _ కించ బహునా య ద్య దతిరనుణీయం త త్తదాక్షి ప్తచేతా ఎషేవె (మొ) (కదం ఇచ్చట ఇవి లే కన్నను ఎూర్చాసరసమన్వయమునకు కొల త యుండ కండ ఎన సౌగును ఐనను కివు లొక్కొాకనో వీనిని ఉపయోగించు చుందరు అస్రిసర్యపదాయమును తెను గును. కెచ్చు చున్నా డనుని్లు (తెను గునుడికారముతో) అలంకార్యప్రకియ _ వేలుపడుటను సూచిందుచు సోమనాధు దు ఇ ట్లనినా డవిఎందును ఇప పై పరిచ్చేదమందును అలంకార్యప్యక్రియ వే అగుట తెలుప్త్షచు వెండియు నొక్కచందంబున అనుట జరగినది ఈగ”ం్యసదాయము శాచూచినంకిలో_ ఇట్టీనర్ణనలందు ఏతదనంతరాం[ధకవులవో (ఎల్జాంపెగ్గడ ్రీనాధ సోళతనాదులలో కానరా లేదు నుజియెన్వ రైన నిట్లు వర్ణించిన తెల గుకవు లున్నా శేమో పరిశీలనీయము

206 ఉత్తరహళశివంశము___2ఆ.

బనుటకుం దగి రాజోడయనిధానం ై , రామమనోపారం బనుటకుం దగి లయ్‌ర్‌, అగ ష్‌ అధమ అభం ఒడి జి. న ఇస అం ర

వై డహిక్ళతపరి పెష్టనం టె, పరిపుష్ట వాజినికరం బనుటకుం దగి సంత తాప వనీయమానవుహితం బె, గంధర్వనివానం బనుటక్షుం దగి విష్ణుపదావలంబన మూలం బె. 'వెండియు నొక్కచుదంబున బుద్దసిర్రాంతసం శయం బయ్యును

• _ నజినవాసస్థితిళోభితం దె, పుణ్యజ నేళ్వరనివాసం బయ్యును యమనియమ వళంవదశాంతలోకొం బె, సమిచ్యారధురీణసంకులం బయ్యును నదమాలాఖాతి శయం బె 'యొప్ప, నప్పుండరీకాకుండు తద్దర్శనంబున హ్యాదయంబు (ప్రియం బునం 'బెనంగొన సాయంతనసమయమున, ౧౧౦ " అర్థ 5... మజియున్‌ ఇంకను [ఇది శ్రీకృష్తు. డిదినఐకు కన్నులపండుపుగా చూచినవిశేష ములేకాక మజికొన్ని(విశేషములుు గూడ ఆకనిమనస్సునకు సంతోషము కలిగించిన వాబదరియం . దనుటను తెలుపును), తద్‌ - ఆశమందు 2 ఆ _ (పూర్వమందు వర్ణింపబడిన) బదరిక్యాశమము [ఆ్యశమళబ్దము -*బదరికాశ్రముము న క్రైననామైకదేశ్యగహణము “అ్యపత్యయే త థై వేష్టఃి (వినా ఒపి పత్యయం పూర్వోత్తరపదయో ర్వా రోపో వాచ్య _ అని పూర్వ పదలోపము. *“నత్యభామ'*ను “భాద” అనుటనంటి దిది]. నలాహకంబునుంబోలెన్‌ = మేఘము వోలె గోవారివాహకి శబ్దమునందు “*సృషోదరాదీని య థోపదిష్టమా (6, 8. 109) అను

చె సూత్రముచే. పూర్వసదమునకు “బి కారాదేశము, ఉత్తరసదాదినర్హమునకు *లి కారాదేశము రా(గా *బలాహకము అగును, దాని కైన (రూపొం) “సలాహకచు.” *ఢారాధరో వాఠరిరరో। ధూమయోని ర్వలాహకః? (వైజగ నీరు మోచునది (నీటిమోపరి (వ్యు). కరకా -₹ అస్ప దంబు (మేఘమపక్షముస = వడగండ్లకు స్థానము (నివాసము ఐనది గ్రఆస్సదం తు పదే కృతే” (విశ్వ్ర]. (బిదరిక్యాళపుప కమున) కరక -|- ఆన్ప్సదంబు ఐ = కమండలువులకు, స్థాన మైనదిగా బల్గోకరక స్తు కరజ్కే. స్యాఃద్దాడిమే చ కమల్ఞలౌ,పక్ష భేదే కరే చాఒపి;కరకా చ ఘనోసలే” (విశ్వం). కుంజర ౦బునుంటోనెన్‌ = ఏసు[గుపోల [కుజుకో వారణః కరి(అమ) టె (గ్రఅతిశయిత మగు (పెద్ద దైన) కుంజము (దౌడు కలది (వ్యు)).(ఏనుంగుపకమున)కుంభ- అభిరామంబు ఐ = కుంభస్థలముచే, ఇం పైనది (బదరీపక్షమున) (నీజ్సి కుండల చే (చెట్లకు స్‌ు పోయుమునికన్యలనీటి కడపలచేే అంద మైనది (ప్రియ మైనది ఐ ['వమ్మో రాశ్య న్తఠే హన్తి! మూర్షాంశే రాక్షసాస్తరే ! కాముకే వారనార్యాంచ। ఘఫే....] (యమేదిన్సి [అభి అవాలి ణి న

88] మందరిసవూాతము ౭ిర్‌? రామము = (ఎయ మైనది (సంతోషము కలిగించునది) = మనొఒభిరామా శృజ్వన్తా ఎడ్డసంవాదినీ కేకా (రఘ న 88లో) ఇట(మళల్లి వ్యా ) మనొ-భిరామా =మనస టఅయా. అను చున్నది] రంగస్థలంబునుంటోలెన్‌ =నృత్కము జర పెడిప్రదేశబిట్లు [రజ్గముక= నాట్యము రిజ్లో నా రాగే నృత్యే రజక్షీతొ (మేదిని శై లూషళత రిమ్యంబు ఐ = చాలమందినఎలచేతి అంద మైనది” ఉండి (రంగఎతమును (బదరిసక్షమున్స = చాల మారేడుచెట్లచేర ( శ్లైలూష కఠథితో నటవిల్వయో (విశ్వ )] అంద మైనదిగా ఉండి ఇం(ద్రపదంబునుంటోలెన్‌ = ఇందు డుండెడి్మిపదేశ మట్లు(అమరావతియస్లు) [పదం వ్యవణతి శాణ స్థానలక్ష్మాజ్డ్రవస్తుషు (ఆమ న] (అమరావతిస ష్షమున) ఐరావత _ రుచిరింబు ఐ= ఐరావతముచే ((ఇం్యదునివాహన మగు నాలుగుదంతములయేను గుచ్చే (ఇరావతి. (సమ్యుద మునందు) భన (ప్పట్టినద్సిఅని(వ్యు ) ఇరావత్యా భృత పుత్ర స్యాన్టే ఐరావత స్తక అని ఆగముము ఇరావతి _. పలహునిభార్య (శశ్యపునికొమార్తై ్ర (పత్రారము ఆమెచే పోషంప బడినది అనుట (చూ _సుధాటిప్పణ్స్‌] అందమా ఉండి (బదరిపకమున్స = నారింజి చెట్లచే అందముగా ఉండి |[ ఐరావకో ఒహౌ నారట్లే అకుచే (త్రిదశద్సిపే ((హైమము)] తరుణీ _ ముఖంబునుంబోలెన్‌ 2 స్రీలయొక్క [ తరుణీ యువతి స్పమే (ఆమ) మొగ మట్లు తిలక _ విరాజితంబు ఐ ౫ (ఆముఖపక్షమున) బొట్టచే (ప్రకాశింబునదిగా ఉండి [ఆళముఖమునకు తిలకము శోభ తెచ్చుటను కాళిదాసు వర్షించినా డు (చూ రఘు వస 4 క్లో )]] (బదరిపక్షమున) :2 బొట్టుగుచెట్లచే (ప్రకాశించునదిగా ఉండి [ తిలకం చ్మికకే (పప్రాహు ర్లలామే. తిలకాలకే రోగాశ్వ్యద్ర మభేదేష (విశ )) పరమయోగిహృదయంబునుం బోలెన్‌ =మహాయోగుల (యోగీశ్వరుల) మనస్పట్లు (యోగిపక్షమున) మో క్షవిలయంబు ఐ= ముక్తికి ఆత్మానందానుభూతికి(సర్పాశా కయముతోడి మునోలయమునకు) నివాసము (ఉండు వోటు గ్రా అయి | వేళ్ళ మన్దిరం నిలయాలయా (వైజ) (బద౦ిపక్షమున) ఆరొద్దుగుచెట్లకు నివాసముగా ఐ మోక్షముష్కకొ (అను ) ఇట ల్యోధవిశేషస్య అని సుధ పర్వతము లపై లో(ద్రదుమములు(లొద్దుగుచెట్ల్రుఉండుటను కాళిదా ఎట్లు వర్తించినా డు స పాటలాయాం గవి తబ్ధవాంసం ధనుర్ధర 'కేనరిణం దదర్శ అధిత్యకాయా మివ ధాతుమయ్యాం లో(ధ్యదుమం సానుముళత (ప్రపుల్లమ్‌ (రఘు 2స 2$ిక్లో) పారావారంబునుంటోలెన్‌ 12 ఎము(దముఠీతిని [ పారావార న్ఫరిత్సతి (అదు )] (ప్రాలనసముదమట్లు = అనుట)[సామాన్యవాచకములు విశేష వాచకము లగుట _ విశేషవాచకములు సామాన్యవాచకము లగుట లోక(ప్రఎద్ధము చూతమును

208 ఉత్తరహరినంశమి___2ఆ సృక్షము అనియు చూతము అనియు నందుము] (సము(దుఎ._...ఎనంద్రు అమృత = ఉత్పాదన స్ట్థానంబు ఐ = అన్బజమును పుస్టించుఓక (కిలిగింట-_కు ఆ(శ్రయనుగా(ఆధా రముగా) [స్థానం న్యా దా్యాశయే నౌ (వైజ )] ఉండి. (బది సా మోశషముయొక్కం (కర్మార్ధకషజ్బ్ర (మోక్షమును అనుట) | అమృతం య జేె న్యా త్చీంాపే “లివే ఘృతే అయాచితే చ మోకేచ (మేదిని) కళుగ శేయటక ఆధారముగా ఉండి మోక్ష్యప్రద మై అనుట ( మోక్షదాయకము బదరి - అ౦ స్కాందిము) మహాభారతం౦బునుంటోలెన్‌ = మహాభారత ((గంధృమువిధముస గతపర్వ = సనాధంయి ఐ = (మహాభారలపక్షమును నూజు పర్పములతో (పం్వ (గిస్థవిచ్చేద _ అని (హలా విఎ)] కూడిసది” ఐ [(“నాధము (సహ - నాధమువ= కూడినది విశాసనాధపాణ్‌నాం శ్తీనాం స్‌ం్రయొె బలకు (లలి 2౭ 25) (చూ బౌ ఏగ(బద ప )=మాల్వతో[ శతపసర్వా చ దూర్వాయాం భార్గవస్య ఆనా మఎ (విశ్వ) [దూర్వ(గఆికచాల పవి మైనది ఇది విష్ణరోమములనుండి పృశ్చినది కను-నే దేవతలకు గూడ పూజశ్శార్లి మైనది వన్ద్యా పవి(త్రా దేవై స్తు సర్వదా ఒభ్యర్చితా తథా (భవిష్యాత్తంమ్ఫు దూర్వా దహతి పాపాని (విష్ణధర్మోత్తరము) (చూ కాడం వ్యా 3] కూడినదా ఐ గగసంబుంటోలెన్‌ = ఆకశమువిధమున సభో ౬ న్తరిక్షం గగనం (అమ )) బుకంగణ _ సంకీర్టి ౦బు=(ఆవాశ పక్షమున) నక్షత్రముల “మూహములతో ఎడము లే కుండ ((్యక్కిఆిబ్స ఉన్నదిగా | సంక్తీర్తా మ! నిచితాకుడ్డా (అమ )] (బద స్ర=ఎలు గుబంట్లసమూహముచే [ యిడో _ దిఖేదే భల్లూకే ళో ణకె కృతవేధనే క్ష ముక్తృంచ వక్ష్యతే (ఎన్వు)) వ్యాష్త మైఎవి ా [ “ంకీర్తం సంకకే వ్యాప్తే కథశచి దృర్జోంకరే ఇతి ౨జయ (అని సుధ) ఐ రర్ణరధంఎలండో చెన్‌ = కర్టసి రదమస్లు శల్య + అధిష్టలంబు = రిధపవమునందు) శల్యునిచే ఎం బడినదా. (లేదా నడప బడినదిగా (అధి . ష్టా = తి ఐ (శిరునకు శల్యుడు సారీధా ఉంయిట ₹ల్యసారధ్య మను'పేర లోకమునందు _సై3ము (ప్రఎద్దము) (బద ప్ర = మండ్తపందుఎచేత (శల్య స్యా న్మదన్యద్రుమే నృపభేదే క్వావిధి చ ((హైమము.. అశ్రయింస బశిసదిగా (నివాసముగా జేఎ కొన బడినది”) ఐ వేలు + ఒక్క తెజంగునన్‌ 2 నుఒయొకవిధముగా (వ అఒయెక్కరీళికో చె ఎవలునదో నః విధముగా చెస్పవఎయు నంటే అని (వ్య )] శంబర _ స్త్త్స వర్ధన స్థానంబు=ళంబరు డనెతరాక్షసునియొక్క బలమును బ్యద్ధిపజచుటకు (అడ్డు లే కండ (ప్రవర్తి న్తి జేయుటకు

మందరనసవబాతము విగ్ర ఆశయముగా ఐ = అగుటచేతి ( క్వార్ధక్యప్రత్యయము ఇ ఇట 'హేక్వర్థకము అయి అను దాని (రూపాం 0 ఐ రతిరమణ,రణంవిరహితంబు= మన్నథునియొక్క (ప్రద్కుమ్నునియొక్క) [రతిదేఎకి ట్రయు డు మన్మథు డు అత డే(పద్యుమ్ను డు) యుద్దముచే శూన్యము((స్రద్యుమ్నుని యుద్దము లేనిద్సిఅనుటకున్‌ కిగి=అర్హ్హ మయి (బిదరి అట్టి దెట్టయిన దని విరొధము] (విరోధ పరిహారము (ఆర్జాం చ్చే శంబర సక్స - వర్ధన స్తానంబు = జింక లనెకి జంతువుల యొక్క (కర్మార్థకషష్ట్య న్తము (జంతువులను _ అనుట) వృద్ధిపజడుటకు ఆధారముగా (ఆశ్ర యముగా ఐ = అగుటచే (జింకలను పోషంయచి. సత్తసమృద్ది అలిగి యున్నమహరులకు శా వగుటచే _ అనుట) [ ళన్చురో దానవాన్తరె మతై ్యణగిరిభేదేషు (హైమమ్సు స్త్వం గుణే ఎశాచాదౌ బలే (ద్రవ్యస్వభానియో _ చిత్తే ప్రాణేష జన్తుషు (విశ్వ )] రతిరమణ-రణం విరూూతంబు==(రతిదేవికి భర్త యైన్సమన్మధునియొక్క(కానుదేవు నియొక్క కామాధిష్టానదేవత యొక్క. అనుట)[రతిపతి 2మస్కధు దు పుష్పధన్నా రతిపతి (అమి పతి రమఐశచ్దిములు సర్యాయములు వతి (ప్రేయాన్‌ ఎటశ్చ రమణో ధవ (ధనం )) యంద్ధముచేత శూన్య మైనది (మన్మథబాణఎంచారమునకు (రతులక్రుతావు లేని దశుట్స అనుటకుక్‌ తగి రాజన్‌. ఉదయం నిధా నంబు =చంద్రునియొక్క (కర్తృషస్టవిభ క్ష్యంతమ్సు (చంద్రుదు అనుట) ఉదయించుటకు (చం (చయనియొక్క యావిర్భావమునకు ఆశ్రయమూా ఐ=అగుటదచేత అదృష్ట (నశదృష్ట)ఎండరీ కంబు=(దృశిధాతువు జ్ఞారార్థకము) (వాడి న త్త లగుటవలన నిజరూపముతో తాము తామూ) తెలియ బడని తెల్లతామరపూవులు కలది [ పుళ్లారీకం ఎతామోజమ్‌ (అమ )] అనుటకున్‌ తగి (అది బదరియందే ఎట్లు సంభవము అని విరోధము] (లేక) రాజన్‌ -- ఉదమ = నిధా నంఎు = రాజుయొక్క. అభివృద్ధికి స్థానము (ఆశ్రయము ఐ = అగుటచేత న +-ద్పష్ట ప్పండరీకంబు = చూడ బడని పుండరీకియాగములు కలది (పుండంక్యకతును అెచ్చటను లేనిది అనుటకున్‌ తగి (రాజసూయ అశ్వమేధ పుండరీక _కతువులు రాజుల కభినృద్ధిదాయకములు రామాయణమునందు రాము డు వీని నొనర్చినట్లు వర్షితము _ పృళ్దిరీకాశ్వ మేధాధ్యాం వాజపే యేన బాఒనకృత్‌ అనై శ్చ వివిధై ర్యిజ్హై రయజ క్బార్థివర్షభ (యుద్ధ తిన 880] [(రాజాభివృద్ధికి ఆశ్రయ మైనప్పుడు _ ఎండరీక్యక్రితువులు కలుగ కుండ ఉండుట యెట్లు అవి బదరియందు లే వనుట యెట్లు అని విరోధము అదృష్టము = అపూర్వము (పుణ్యము (సుఖదు ఖహేతువు లగుపువ్యాప్తణ్యములు అదృష్టళద్దార్హ మైనను సుఖహేతు వసు ధర్మమే (ప్రకృత్య్రకర *మునుబశ్టే ఇట వివక్షితము) దానినీ గలిగించెడి సండరీక్కకతుపులు కలిగినవి

260 ఉత్తరవబారినంశము___2ఆ (బదరి అని తత్పరిహారము ] (శే రాజన్‌ +- ఉదయ = నిధానంబు = రాజులయొక్క- [ రాజా ప్రభౌ స్ఫపే చన్ద్ర) యే క్షత్త్రియశ్యకయో. (విశ్వ)] అభిపృద్ధిం (అభివృద్ధికం మగు పట్టాభిషేకమునకు _ అనుట్స [ ఉదయ ఎూర్వశైలె స్యా దున్నతే ఒప్యుద్దవా వఎ (నానా ఉదయ వూర్వపర్నతే చోన్నతా వఎ (విశ్వ) ఆశ్రయము (నిధానము = స్థానము (ఆశ యము)- ఆయ మమృతనిగానం నాయకొ ఒప్యోషదధీనాం (సుభా సీతి 809 అమృతస్య- నిధానం స్థాన మఎ అని వ్యాఖ్య] ఐ = అగుటచేత అదృష్ట (న +- దృష్ట _ పండరీ కంబు 2 చూడ దిడని (తెబ్లన్సిపద్మము (లట్మచేతియందలి పద్మాకారణమ పగొయిగుంఅనుట) (అది కలది అనుటకున్‌ ఉగి (అది యెట్లు బదరియందు సంభవ మని విరోధము (విరోధ పరిహరిమునకు = అర్జాం ) రాజన్‌ +- ఉదయ నిధానంబు = రాజుయొక్క (సోమలతయొక్క) [ రాజసూయ శబ్దమును నిర్వవించుచు పాణినీయము లకాత్మక స్ఫోమో రాజా స సూయతే ఖల్ల్యుతే ౬ అను (వ్య ) (ప్రదర్శించు చున్నది(చూ రాజసూయసూర్య తి. శీసూ)] పుట్టుకకు [ఉదయము = పట్టుక త సోందయే చతుర్మూర్తే. (రఘు 0 ల్లో (యొ ఆశ్రయను ఐనది గ [బామవంతముసందలి యెకదేశమే (కాంత(ప్రదేశచ్రై బదరి వబామవత్ప ద్వతమునందే సోమలత దొరకట లోక్కిసఎద్దము] ఐ = (అట్లు) అగుటచే అదృష్ట. పుండరీ కంబు = (అద్కష్టమును ఎత్రార్సమును (ఆఎవూర్వమువలన గలుగుుస్వర్షాదికమును (కార్య కారిణముల కభేదము అద్భష్టం వభాకధకిర్మి జన్య స్పంస్కార అని(స సం )) కిలిగించెడి పుండళీకము లనెడి (సొమ యాగములు కలది. (ండరీంచు - ఇది సదునొకిండి దినముయ జరప దగినయొకిసనోనుయాగిము.. సభ్దిరీకచాై + వాజిపేయళతేన చ మహాభార ? (8 లి (దూ ఆఫ్టే ) అనుఓకున్‌ తగి వై దేవా ఎ _లత-పరివెష్టనంఎుడు బతచేం [వైదేహు డుః= విదేహదేశమునకు రాజు (జనకు డు ఆయనకొబూర్తె వె దేవా విద్యా న యమ్‌-వై దేహ (ఆ క్‌ తస్య అపత్యం బ్ర (ఇ5్‌ ] చేయ బడిన చుట్టుట (ఆలింగనము కలది ఐః అగుటచే. రాను _ మకొహరింబు = (్రీరామునిచె. అంద మైనవి అనుటకున్‌ తిగి (అది లక్ష్మ తామర వూవును గొడు ఎా ట్టి స్మమోట్టును సేవించును. ఆగొడగుకాని తాఎ గానీ కొనరాదు జనులకు లక్షీ ర్శి పద్మాతబ(తే- వయ్రూజం చేపకే ఇత్యాగమ (కొదం వ్యా) ఛాయామళ్లాలలక్యే త మదృళ్యా ల నృయమ్‌ “డ్డా పద్మాతోతే*.. భేజే నా(మ్రాజ్యదీక్షితమ్‌ (రము 4స ళ్లో ) సా్యమాజ్యే సాట్రూజ్యకర్య శి మజ్ఞలాధిపత్యే దీక్షితమ్‌ అభిషక్తమ్‌ (అని వల్లి ) ఈల్లోకముసం దిట ఉ్యక్సేక్ష అనుట పరిశీలనీయము

మందరసవాతిము 2 ఐదరియం దెట్లు సంభవ మని నిరోధము] (విరోధసరిహారము) ఎప్పలితీ గలచేతి వైదెబా రోచనీ ఎతా వణిక్‌బ్ర ఎప్పలీషు చ (విశ్వ) చెయ బడిన చుట్టుకొనుట (అంతట వ్యాఎంచి యుండుట కలది | వెష్టనం నుకుకే కర్ణ శమ్కుల్యుబ్జషయో ర్వ్యాతే (హైమమ్సు (పరి వేష్టనమ్‌ == పరివేష్టనమ్స్‌ ఐ = అగుటచేత రామ _ మన + హరంబు = (ఒకజాత్సి జింకలయొక్క (పెద్దదుప్పులయొక్క) హృదయములకు ఎయ మైనది గయన్మన్‌ స్తం మన పృంసాం నా ఒన్యేన బ్రాయతే మన అన్యేభ్యోయచ్చ హరతి త న్మనొహర ముచ్యకే అని (న సం) రామంబు =వృకమారకిన్చుగము జింకలలోనిభేదము - అని((బౌ ) రామ స్తు వృకథధోరణ అని (వైజ) రామ శ్య్యామే హలాయుదే. పళుభేదే కే చారౌ రాఘవే రేణుకాసుతే (హైమము ))[(ఎప్పలితీ గెలయం దధిక్యబతి కలవి(తో డేళ్లను చం పెడ్సి ఈజాతి జింక లనుట ఈవర్ణనచే తెలియవచ్చును] సంతత + ఆహవ సీయమాన * నుబా మంబు = ఎల్లప్పుడు (సర్వకాలములందు యుద్ధమలచే పౌందింస బడు చున్న గొప్పతనము కలది గా ఐ == అగుటచేత పరిపష్ట = వాజి _ నికరంబు = బాగు పోపషంప దిడిన గుట్ట ముల [ వాజీ బాణాళ్వపక్షిషు (విశ్వ )] సమూహము కలది అనుటకున్‌ తగి ఎూర్విమందు నలె అసంభవమే విరొధము] (విరోధపరిహారమృ సంతత -[ ఆవానినీయ , మాన *. మబా మంబు = ఎల్లప్పుడు పహావిరాదులచే (హోమ్యద్రన్యములచ్చే ఐన [ఆవావనీయము ఆబ్‌ పూర్వక బాం ధాతువునకింటె కర్మార్థమునందు అనీయ్యర్పత్యయము అగ్నియందు వేల్చ బడునది (హవిరాద్రి (వ్యు )] [ఆహవనీయము సం విణ హోనుము చేయ దగినది (హాని రాద. ఆనిసూ ని (మొ )] పూజ్యత్వముయొక్క- [(గూనము = అశ్రాజ్టుత్పిము అధమౌా ధన మిచ్చన్సి ధనమానా వా మధ్యమ ఉత్తమా మాన మిచృ్తి మానో వూ మహతాం ధనమ్‌ (గారుణము) (చూ హలా వి)] గొప్పతనము కలది (మూమ = గొప్పతనము అయి మలయజ మబానా ఒయం కిస్య "రా మస్తువిషయ స్తే ఉద్గింతో య ద్గరలం ఫజణీన పుష్టాన పరినులోన్ధారె (భామి వి )(మొ ఐ ఇ అగుటచేత పరిపుష్ట - వాజి = నిక రంబు = బాగుగొ పోషంస బడిన (ఎప్కునా జరత బడిన _ అనుట యజ్ఞముల [వాజము (ఘృతము మొ ) హవిస్సు అది కలది (మత్వర్థమునందు ఇని వత్యయము వాజి యజ్ఞమ్యు వాజం ఘృతే ఒప్పు యజ్లే _న్నే. (విశ్వ) సమూహము కలది అనుటకున్‌ తగి విస్తు పద + అవలంబన _ మూలంబు = అకళము | వియ ద్విష్షుసదం వా ఒఎ పుం స్యాకళ వివోయు. (అమ) అశయణముగా (తిమసంచారమునకు ఆధారము గా) కలవారికి [(ఆవ

లలి ఉ_త్తవహరినంశదు..__£ఆ

పూర్వకలబి(శట్దే ధాతువునకం'మ భావార్థమునందు ల్యు(బ్పత్యయము ఉపోర్షబలముచే అర్జాంలర లి ధాతువునకు స్థానమగా(ఉనికిసద్దూా) (మూలము =స్థానము(ఉని- ఎస్టు మూలం పారా్యద్య యోరుడౌ (ప్రతిషాయామ్‌ (హైమము (పతిష్షా అస్పద శబ్లములు “మానారకములు ఆస్పదం

నే య్‌ ౦ న! (౧ (ప్రతిష్టాయామ్‌ (4 44అని చాణినీయము] ఐ=అగుటచెత గంధర్వ నివాఎంబు== (ఆకాశసం చారిముకలృదేవతాజాతినిశేషయునకు ( గన్గర్వొ మృగభేదే న్యా త్పుంస్కోోకిలతురజ్ణయో అన్తరా భవస త్తే చ గాయనే ఖభేచరే ఒఎచ (విశ్వ )) (ఉండు చెయి అనుటకున్‌ తగి (భేచరు డనుట స్పష్టము వీరియాకాళసంచారముసు తెలుప్పును 7స్టర్వులు విమానములం దుండి ఆకాళ సంచారము జరవుట (ప్రఎద్ధము- కను గొంటపే సకలేందువింబముఖి యీగంధిర్వులం బంకణా సనగేబాన్యుపదిష్ష గీతరచనాసర్వంకష (ప్రజ్ఞ్జులం గనదుత్తుంగవిమానచారుల దురంగ్యగివుల న్నిరరీ లబ ఖో వాలి ఉస జనతాన్స త్తసహాయలాలసుల యక్ష(గ్రామవా_స్తవ్యులన్‌. (ప్రాతి £ 82) (పూర్వమశ్లై బదరియం వాట అజాన్‌ గ్‌ దది అసంభన మని విరోధము) (విరొధపరిహారము) విష్ణుపద - అవలంబన _ మూలంబుడ= విష్ణవుయొక్క. పాదములు ఆశ్రయము కలవారికి స్థానము ఐ = అగుదచే గంధర్వ _ నివాసంబు 2 గంధర్వులకు (తుంబురు విశ్వావసు చి్వితర థాదులకుు నివాసంబు అనుటకున్‌ తగి (కుంబురు డు (మొం వారు దేవాయను లగువిస్ణుభ క్తుల అందు ఎకే తన్నివాస మను టకు బదరి తగియున్న దని వర్షన) ల! వెండియున్‌ = వలయు. ఒక్కచందంబుసన్‌ = ఒక్కవిధముకో ( చెప్పెడిచో అని ఆధ్యా హార్యము (ఇ0 కొకఠ్రంధముా చెప్పవలంనచో అనుటు ఎఎద్ధ ద్ధాంత య సంశ్రయంబు వా ని. అ స ని స బుద్దునియొక్కి ఐద్ధాంతములక [౮5 దిపతివా దులదే) నిర్ణయింస బడిఎవిషయములు బద్దాంతి ముం న్టతా కృళాస్తరాద్ధాా ఎద్ధాస్హసమయా సమా (హలా ఆధార మైసెది అయ్యును అజిన (న - జిన్స _ వాస - స్ధితి ళోభితంబు = బుద్ధునియొక్క. జినుడు = బుద్దుడు = సర్నజ్ఞ స్సుగతో బుద్దో ధర్మరాజ ధాగత సమన్తవ్యదో ఎగవాన్‌ మారటి ల్లోకజి జ్జీన (అను ఎ]. ఆలయముల (బౌద్దస్తూపముల = అనుట [వాసము = ఆలయము వేళ్ళ మన్దిరమ్‌ నికార్యవాసావసధ నికాయ్యనిలయాలయా (వైజ)] ఉనికిచత ప్రకా

శించెడిది కానిది (అ విరొధము) (విరోధపరివోరము ఎుద్ద = బద్దాం౨ - సంరళయంబు= విద్వాంసులయొక్క [బుడ్డో జినేచ ధీరేచ సౌయ్యేచ బుధితే ్యతిము (విశ్వ ఏ] (పరమేశ్వ రుని గూర్చిన) తత్స్సృనిర్ణయములకు అఆ(శశ్రయము (ఉనికిపట్టు గ్రా అయ్యును అజినవాస ఫి _ కోనికందు = నృాదులచర్మము [జీంకచర్మము (మొ అజిన౦ చర్మ కోతి బ్ర

మందరసవాతము లి(8 (అమ )] (ఆచ్చాదకి వస్త్రము (ప్రైవస్రముగా ఉత్తరీయముగా)కి లవాతియొక్క_ (నారదాది మహర్ష్యలయొక్క్ర) ఉనికివేక ( బి తియూ మవిస్టానే మర్యాదాయాం చ ఎదుని (మేదిని) (ప్రకాశము కలది ((ప్రకాళించెడిది _ అనుట (శోభితము * అనువో ళోభాశబ్దమునకంటె మతృర్థమునందు (శారకాదిగణపరిత మగుటసు ఇతద్‌ ప్రత్యయము] ఐ పుశ్యజన + ఈశ్చరి నివాసం ఐ:జరాక్షసేంద్రులకు ఉనికిపట్టు అయ్యును యమ -_- నియమ = నశంవద _ కాంత. లోకంబు 2 యమములకు (శశీరమాతసాధ్యము లై యావిజ్జీ ము కర్తవ్యము లైనయవాంసా సత్యాదులకు) ( శశీరసాధనాపేకుం నిత్యం యత్కర్య త ద్యమ (అమ) పాఠంజలయోగ స్యూతము వీని నిట్లు సరిగణీంచినది _ అవాంసా స త్యాస్తేయ (బ్రహ్మాచ ర్యాసరిగ్రహా యమా (2 80) నియనుములకు (కౌదాచిత్కములూా (ఒకానొకన్నుడు వచ్చునవిగ్రా అయి ఆయాసమయవిశేషముల బన్టి సాధ్యము ల్లైన (కర్తవ్యము లైన) ఉపవాసస్నానజపాదులకు [నియమస్తుసయత్కర్మా ఒనిత్య మాగన్తు సాధనమ్‌ (అమ) (పాతం సూ) వీని నిట్లు వచించినది =. శెచ సంతోష తప స్ప్వాధ్యా లేశ్వర్యప్రణిధానాని నియమా (2 82)] లో బడిన (అధీను లైన. వానియం. దెప్పుడు ఆస క్తి కలిగి యుండెడివా రయిస) [వశం వదు డు (ఎయవశే వద ఇచ్‌ (8 £ 8%) అని వశశట్టోపపదక మగు వద ఛాతువునకం "ఏ. ఖచొత్యయము 1 జితేంద్రియలయొక్స (ఇంద్రియని (ఇహము కిలవారియొక్క) [ళాన్లో దాస్తే రసాన్హరే (హైమము)] సమూహము కలదిగా (లోకము =2సమూహము = స రాజలొక అవృత్య సస్ధాన ముజస్య తస్టా (రఘు ?) 8 ల్లో ఐ (విరోధము) (విరోధపరిహారము) పుణ్యజన + ఈశ్చర = నివాసంబు == కుబేరునికి ఉనికిపట్టు అయ్యును [కుబేర ప్ర్యమృుకిసథి (శ్రీద పణ్యజనేశ్వర (ఆమ) పుణ్యజనా యక్షే రాక్షసే సజ్జనే ఒఎ చ (మేదిని) (బదరి క్రై లాసభూభాగమునకు చెందిన దగుటచే ఇట్టన దిడినద్సి సమిధ్‌ + భార - ధురీణ = సంకులంబు = యుద్దభారమును (యుద్ధ మనెడి బరువును సణ్ల్రొమ నృమితి స్పమి చృ సమర (హలా) వబాంచినవారిచే [ ధిరీణధుర్య ధౌశేయా ప్రాసజ్షాదే స్తు వోఢృష (వైజ)] కిక్కిజిఎసది గా అయ్యును అక్షమాలా= థా + అతిశయంబు = జపమాలల కాంళులయొక్క [(ఆలోక స్తు భాభారు.గుచిదీధితి దిస్సయ (వైజ)] అధిక్యము [ (ప్రాగ్భారో ఒతిళయో భర (వైజ )కలది (విరోధము్ర (విరోధపరిహారము)సమిధ్‌ ఖథార = ధురిణ _ సంకుం౦ఎు 12 సమిధల [ సక్ష్రామ స్సమరో ఒం్ర స్త్రీ సంయదాయుచ్చ యు త్సమిత్‌ (వైజ్‌ మోపులను వవూంచెడివారిబే. ఎడము

రగడ ఉ త్తరివారివంశము..-2ఆ లేనిదిగా ((క్రిక్సిజీఎనదిగా) (మహర్షులు సమిక్కుళాదులను కొనింబ్బనల్చడు అదృశ్యము లై అగ్నులు వారికి ఎదురుగా ఏ గి ారవించు చున్న వని కాళిదారు . ఎనాన్తరా దుపొబ్బ్తె స్సమిళ్కుశఎలాహ రై ఎూర్యమాణ మదృళ్యాగ్ని ప్రట్యద్యాతై _స్తపబ్బకి (రఘు స 4$ర్లో ఎ] అయ్యున్‌ ఒప్పన్‌ = (కశిపా ఆ + ఎండరీకొత్తుండు. (ఎండరీక _ అక్షి = అశ్ర్రుకృష్ణ డు తద్‌ -2౪ దం నంబునన్‌ = ఆ బదరిక్యాశనుముయొక్క [(కర్మార్దకషజ్ట్ర ఆ బదరికొశ్రదుమును _ అనుట చూదటచేతి హృదయంబు = (తన ననబ్యు (బయంబునన్‌ = _ఎతితో (సంతోషముతో [లయము = సంతోషము _ సథి (ట్రయం మే (శాపం 4అ) అనసూయావాక్యము] పెన గొనన్‌ = పెసవేఎకొన గా (అతి శయింప గా _ అనుట సాయంలనసమయమునన్‌ = దివసమున కగుచివరివేలయందు. (సాయం కాలమం దనుట (పై పద్యముతో అన్వయము) [సాయంతనము. సాయం చిర (న్పూహే (పగే ఒవ్యయేభ్య ష్ట్యుఎ్యాలౌ తుట్‌ చ (4 8 28) అని ఎ్యుప్రతృ్ళ్భయము తుదాగమము. (భవార్ద తా .. బదరికాశనుమునందు బ్రహ్మాదారులు మహర్షులు అనేకు లున్నారు వారు తీనుకమం డలువులతో అందు పఎంచు చుందురు అందు మువికన్యకలు చాలమంది ఆశ్రమవృ క్షములకు నీస్ల వోయుదు కాము ధరించిన నీతకుండలతో చూడ మువృటగొల్బు చుందుల అందు బిల్వ వృతము అనేకములు పెరి గి ఎక్కడ జూచినిను తా మై ఉండును ఇంకిను అందు నారదబ్బ లెబ్బట జూచినను "నవచ్చును బొట్టుగుచెట్టళూడ అం దిక్కువగానె అగపడును లొద్దుగుచె నాన్నో అచ్చట అశంథ్యాకములు - ఉన్నని అది యిక్తీ కలిగిం చెంమబోస్తానముగా "పేరొంది యున్నది పరమసవిిత మగుగఒకతో అది నిండి యున్నది ఎలు గుబం ైక్నా అందు విహరించు చున్నవి ఏ దుపందు అన్నా అందు “ందళించు చున్నవి అది కాచూదివికారిముల కెక్కుడను తా వీయక జింకలను లాలించి పోషంచెడిమహామునులర తా వై ఎత్పగుణసం వర్ధకము 7 ఉన్నది సోమలలల కది ఎ్టని లై సోమయాగాదుంచే స్పర్ణసంపాదక మగు చున్నది ఎప్పలితీ గె లెన్నియో అం దుండి ఒకజాతిజింకలకు సంతి కిలుగి జేయు చున్నవి ఎప్పుడు చూచినను హవిస్సులు (వేల్చ్ప బడుచు యజ్ఞ రక్ష జరప బడ చున్న దందు విష్ణుకధా “నము లొనల్పునారదాదులవంటివిష్ణు భక్తు లం దుందుటనుజేఎ దేవగాయకు లై ఆకాశసంచారు లగుతుంబుర్వాదు లం దుండి రన నగు చున్న దది విద్వాంసు లెందజో ఛగవత్త క్య్వనిర్ణయ మొసర్చుచు జీంకచర్మములకో అందు కానవద్ను చుందురు గంధమాదన సర్వతకునకు

84] మందరసవాలము లక్‌ చెందినభూభాగము బదరి యగుటను కుబెరునినివాసముగా అది యుండి (బ్రహ్మచర్మాది.వంనియ నములతో ఉందుజితేంద్రియుం కాటపట్టుగా అది యున్నది అచ్చట మహర్షుణ అగ్ని పో్యతము లొనర్చుటకై. సమిధలమోపులను అడవులనుండి తాము కొనివబ్బు చుందురు. వారు జపమాలలు ధరించి వానికాంతులతో భోభాయమానముగా దాని నొనర్చు చుందురు అస్టిబదంని శ్రీకృష్ణ డు సాయంకాల మగునంతకు తాను చేరి పట్టరానిపరమానందముతో దర్శించెను నిశే __ (కఠరకశఆస్పదంబు) - (బహ్మచారికి యత్యాదలకు కమంచలుభారణము దృష్టము = బృహస్పతి యజ్ఞోసవీతంబును ధరణి కృష్టాజినంబును కిమండలువు (బ్రహ్మయును ఇచ్చిరి (వామనుని యుపనయననందర్భ మిద్సి (భాగ కిసృం ₹2 వ) నారదుని వర్ణించుచు పారి ఇట్లు వచించినది = సరిగమసధనిససంజ్ఞ స్వరంబుల మహతి సభోవాయు నిహతి మెటలయ... భాగిరథీసయ సరిపూర్ణమణికమండలువు హ్య్యంబున_ జెలువు మిగుల (బణవపమంశ్రానృ త్తిపావనస్ఫటికాక్షవలయంబు కర్షశళష్కు-లిక (చేల సమరనృత్యోచితచి బరవా లంబును గిక్షమాలయి. భుజాగ్రమున మెజియ _ దేహకొంతు లరాలచిందికల నీన జడలు మోక్ష్యదుపల్లవళంక సేయ గగనముననుండి వచ్చె నాకన్మకము గ నారివేరంపు దపం దైత్యా రికడకు ( శీ ) (తరుణీ యౌవనవతి యగు స్త్రీనే కాక స్రీమ్యాత్రమును వచింప గలిగినివి తరుణి యువతి శబ్దములు కనుకనే స్రీసామాన్యే ఒప్యయమ్‌ (సనుదా చేతి విజయా యుఎతిస్సు తథా స్మృతా ఇతి భాగురి _అనినది (సుధ) (ధనం )విస్పష్టముగా యునతిశబ్దమును ఆసొమాన్యవాచక ముగా ఉదాహరించినది _ ఆ నారీ వనితా సున్షరీ యువతి శృలా (పరి 80 8ళ్లో) (మోకము) _ మోక్షమునుగూళ్చి సాంఖ్యసార మి ట్లను చున్నది _ న మోక్ష నభన పృష్టే న పాఠాలే న భూతలే సర్వాళాసంక్షయే చేత కశయో మోక్ష ఇతి కుతే (చూ హూ వి ఆశ ఒకమహోానది యని దానినుండి ఒడ్డు పశ్చినవారు యోగిశ్వరు లని వారు (బ్రబ్మో నందమును (మోక్షమును అనుభివింతు రని వచించినా డు భర్శృహంరి _ ఆళానాను నకి బు కోరధజలా తృ ష్టాతరజ్లాకులా రాగగ్రాహపితీ వితర్కవిహగా ధైర్య్యద్రమధ్వంఎనీ మోవో నర్తసుదుస్తరా ఒతిగహనా (ప్రోత్తుజచిన్హాతటీ తస్యా పారగళా విళుద్ధమనళో నన్హన్సి యోగీ శ్వరా (సుభా వై 0ల్లో) (మోక్షనిలయంబ్యు శివు డు ముక్తిపప్రదు డగుట బదరిసిలననే జంగిని దని పద్మ - చలిఎతి నే నొకపరి నా స్థలమున నొకవత్సిరంయి తసమును దానన్‌ బులభింయిగ నాయెదుటను ని

266 ఉ త్తిరబారివంళ ము.__పీఆి చెను నారాయణుండు నిజరూపముతోన్‌ అప్పడు నేను (బ్రసన్ను డైైనగోవిందని దిలకించి హర్ష్తంబు మొలక లెత సాష్టాంగవందణం బావరించితి దాని కచ్యుతుం దెడ ద నాహ్హూద మొంది చి అలి టబ లా యీశ కొరుము నరం బిచ్చెద నావ్షడు వాంఛించితిని నేను వరియగంబు విష్తుభక్తుండ నై వెలయునట్లును ము క్తిదాత్సత్వమును నేను దాల్బునట్లు -షినొరధంబునకు 0౨ము నొంది వాసుదేవు డె వరము లెస గె నదియె మొదలుగా గ హరిఎక్రిపరుడ నై యేను మొక్తీ ట్రుతుల కిచ్చు చుంటి (పద్మ ఉత్త 8 (్ర్‌ (నారదునితొ శివునిమాట లివి (మహాభారతము) ఈనామము దీనికి సార్థకము. పురా -ల సుర్లై సర్వై సమేల్య తుఎయా ధృతిమ్‌ చళుర్శ్యు స్పరహ'స్యెభ్యో వెదెట్యో హ్యధికిం యదా తిద్వాఎభృతి లొకే ఒన్మన్‌ మహాభారత ముచ్యతే నుహత్స్చే చ గురుత్వే చ (ధ్రియమాజం యతో ఒధికమ్‌ మహత్వా ద్భారవత్త్యా చ్వ మహాభారత ముచ్యతే (నం భార ఆది అధ్యా 272 270 ౭274ల) (శతపర్వసనాధము) ఉపసర్నములు మబోపల్పములు కలు నూబుసం్వంలు మహాభారలము విభజింప బడినది. మహా(స్రస్టానికం పర్వ స్వర్షారోహణికం తత హరివంశ స్తత సం్వి పురా౯ం భిలసం శ్రితిమ్‌ విష్ణుబర్వ శిశో శ్చర్యా విష్ణో కంసవధి _స్టధా ఛవిచ్యఎర్ప చా ఒప్ప్యుక్తం భిలేస్పె వా=ద్బుతం మహత్‌ ఏఆ తృర్వశతం పూర్మం వారసే నోకం మహాత్వనా. (భార ఆది కల్యా 8 82 88ల్లో) ఈసందర్భమున నీఎవ్యా ఇ ట్లున్నది- ఇహ ఖలు భగవాన్‌ పారాశర్య పరన కారుణి నకిలసంసారానర్హసజ్కటా జ్ఞాడ్యా జనూ ఖఇ న! “హన. నుద్ధిధీర్టు సర్బ్యశుతిరహన్య _పకాళకం “ వాధారరాఖ్య మితిహాసం (ఎణీనాయ. త్యత్ర శతం సర్పాణీ తె స్చ్ప్‌ముం పర్వ తయం హాతినంగరామ్‌ (గస్టసంఖ్యాయా అఎ ఎకం కళ సహగ్గం చి మానుపేషు (తిషతడు ఇ త్కుూ్తయా బారివింశే నైఏ వూరణాత్‌ బారి 0 లం రు వంళా స్తే. భవిష్యోత్తర మేత త్తే. కధితం భారఆం మయా ఇత్యుపసంబోరా చ్చ భారతా _న్తర్గతత్వ మన్య కనుకనే సోమన తిక్కనసోదమయాజి(సణీతం బైన (శ్రిమబాభారతికథా నంతరంబున ఉత్తరహరినంశంబుసందు అని తిక్కన ్శంథశేబము తాను దీనిని రచించి నట్లు బెబ్బకొనినా డు (0 (రతిరమణరణవిరబాతంబ్రు మన్మ ధయుద్ధములు (లత్మికీడల్పు లేనిది. ...న్మధునిచే ఎల్బజిస బడిన(ప్రేమావేశముచే దంపతులు పంస్పరము అధకదంశనాదు లిందు జంపృదురూన (యుద్ధము వంటి దిది యై రితింనుణాంగరము అన బడినది

మందరసబాతము =67

(ఆదృష్టపుండరీకంబు) చం్యదోదయసమయమునందు. కామరిశ్రాలు ముకళించుటను ఒకికివి ఇట్లు చతురతతో వర్షించినా డు___. జననము దుగ్దవార్థి సహజన్యులు కల్పకకామ దేనువుల్‌ తను వమృతింబుపెంజెలమ తానక మీశ్వరమౌ? వర్తనం బనుపమ మిస్టిరాజునుదయంబున మో మలరింప లేనియ వ్వనజముపాప మేమి యనువాంము సర్పీగుణొఢ్యు డాకనిన్‌ (ప్రబం 644) (అయ్యున్సొ అయి + ఉను = విరోధపరిహారమునందు. ఇది (ఉను) సముచ్చాయకము క వాక్యాలంకారిక మన నగును (చూ భారి ఆది 8 85 (మొ ) (విరోధఎరిహారదమునం దంతటను ఇష్ల్ర) (ఆజినముు కృష్ణాజినము పైని అచ్చాదకము గౌ నారదు డు ధరించి ఉండుటను మాఘు డు ఇట్లు వర్ణించినా డు. ఎశజ్లమౌక్టీయుజ మడ్డునచృవిం వసాన _మేణాజిని మర్దునద్యుతి సువర్జి సూశ్రాకిలితాధరామ్బరాం విడన్చుయన్తం శితివాసన _స్తనుమ్‌ (శిశు 3 8ల్లో )(్రహ్యూచారు అలజినమును ఉత్తరీయమునుగా ధరించుటను _ఆస_స్తంబధర్మస్యూతము వచించు చున్నది- అజినం త్వే వోత్తరం ధారయేత్‌ ( (ప్ర 0నూ ) ఉత్తర ముత్తశీయ మజిన మేపి ధారయేత్‌ (హర వ్యా) (ఆజినవాసబ్సులు) దీక్షితు లగువారు యజ్ఞమందు కృష్ణాజినము. ధరింతురు - అజినదజ్ఞ భృతం కళ మేఖలాం యఆగిరం వృిగళ్ళజ్షిపర్మిగటోమ్‌ అధినసం ను మెధ్చరదీక్షతా నమనమభాస మభాసయ. దీశ్వర (రము $న 2ల్లో ఏ అని కాళిదాను యజ్ఞదీక్షితు లగువారి నియనుము లను (కుతి ఇట్లు వచించినది--- కృిష్టాజినం దీక్షయతి _ బొదున్చురం దీక్షితదజ్దిం యజమా నాయ (స్రయచృతి శరమయీ మౌజ్జీ వా మేఖలా తయా యజమానం దీక్షయతి వాచం యదృతి కృష్ణవిషాణేన కిజ్ణూయతే (అని (అక్షనూలాభాతిశయంబు) అకారము మొదలు క్షకారము అంతము గా -ఎపిర్జముంకు అక్షము అని సంకేతము వానికి (సతినిధా ఉంబెడి స్మృటికరుద్రాక్షాదులమాలిక అక్షనూల దీనికి(వ్యు) కారదాతిలక మి ట్లనినది. ఆదిక్షిన్నవర్జియోగిత్సా దక్షమా లేతి కీర్తితా తద్సర్భనంవైై ర్మణీఖి ర్ణపమాలాం (ప్రకల్పయేళ్‌ సొందర్యలహరివ్యాఖ్య వ జీయొకవ్యుత్స త్తి౦ గూడ దీనికి చూఎనది=

భజ ని త్వాం చిన్న్హామణిగు -నిబద్ధాక్షివలయా (88్లో )(వ్యా) (యద్బాా చిన్హామజయ ఏకగు-నిబద్ధాకు స్యూతంచివాత్తా పద్మవీజాని తేషాం వలయ మాలికా యేషాం తే తథా (అన్సి అక్ష ళద్దిమునకు రుద్రాక్షము అర్ధ మను చున్నది మేదిని - అక్షో జ్ఞాతార్థశకట వ్యవహాశేషు పాళశే రుద్రాక్షేన్దాక్షయో స్సర్పే (అని అక్షమాలా ఒక్షసూ(కే స్యా

వి(ీ8ి ఉ తృరహరివంశము.__2ఆ దరుస్థత్యా మఎ స్త్రియామ్‌ (అనియు మెదిన్సి వారివారికామనలను - తికలన్సుబట్టి ఇవి వ్యవ స్టీతములు = మోత్షకాములకు స్పృఎకిమాల భొగకాములకు ర్యుదాత్తమాల జఎమౌాల అశత్షమాల అక్షసరము అత్సస్యూతము అత్షవలయను _ పర్యాయములు అక్షమాల అనుదానికి జస మాల అని మళ్లి వ్యాఖ్య(చూ శళు స ల్లో వ్యా అమల్భొటికళకలఖువిం దుకతవలయ ముజ్జ్వలస్థూలము క్తాఫల్టగథితం సరస్వతీహరమివ చలదజ్ఞుఎవివ.గత మావర్తయన్తమ్‌ సృవికాక్ష మాలికాం కరే* కలయ న్తం వితభజ్నభీ తేవాకన్చుతి క_గతాక్షపూలా (కాదం) అక్ష స్యూతము (దిప్పు నంగుశీతతి (తారా 4 80) అక్షసరం బార్జ్రాంశుక మక్షయకింపాత మమర నత డప్పురిలో భిక్షాం దేజా యటంచును (హంస 8 () (మొ (ప్రకృతవర్ణన నువలన సృటికమణినూల లివి యగుట తెలియనచ్చి మోక్షకాముకు లగుబహ్మ వెత్తలు వీనిని ధరించి ఇందు జసపరు లై యుండుట సూచిత మైన దనవచ్చును సృచికొ మోతద పరమ్‌ అని ఆగమము [శ్లేషోపమా ఏరోధాభాస పరిసంభ్యాదులతో వచనమును నీంఎ పురవర్షాదుల సలు౨ట కాదం బర్యాదులందు దృష్టము. తెలు గుకపులు గూడ ఈపద్ధతిని తమరచనలయందు. (ప్రవేశ సెస్టరి నన్నయభట్టారకు డు తెలి గుప్రబంధ-చనారీతు లన్నిటికి మార్గదళ్శి యైనత్తు _దీనికిని అయి కదూచినతాకథా“ందర్శి మున సఘు(ద్రవర్షనము జర శ్లేషోసమకు నాంది పలికెను తిక్కన సోకుయాజి (భారతమునింద్రు విరాటపర్వయునొ నాట్యమందిళవర్ణన సలిఎ నన్నయమార్గమును కొంత పెం పొందించినను సహృదయరింజకిము అది సాగినది కొదు ఆతరువాత విరొధా భాసాదులతో శ్లేషోపమ్యో్సేతల జేర్చి ఈసరణిని ముందుకు సాగించినవా డ మసనోమన ఆతరువాత పరిశంఖ్యాదుల గూడ నీవితో గూర్చి (నృఎంహపురాణాదులందుు మజికొంత ముందుకు దీనిని గొనిపోయినవా డు (ప్రబంధపరమేశ్వరు ద ఆపైని దీనిని ఇంకను గొంత దీర్ద్వము చే పెంచి పెద్ద యొసర్చినవా డు థ్రీనాధకవినాధు డు. దీని నింకను దీర్ధ్యదీర్హముచేఎ మజికొంత సెం సొందించినవా డు సహజపాండిళ్యు డ ఎన రెంంగా ఎన్నిపోకడల టోయినను ఇందు = అలంకారపరివర్తనమును సూచించుచు వెళొక్కతెలంగున వెండియు నొక్క వందంబున అను రచనాఖక్కి- నా చినుండి నే టిపజకు సోమనవై శిష్ట్యము తెలియ జెప్పెడి యొకవినూతనఫక్కిానే వెలయు చున్నది] అలం __ (మొద.+ఎరిచ్భేదమునందు) శ్లేషమూలక మగు సభేదాధ్యవసాయమున ఎని సాధారణ ధల్యముచే నిష్పన్న మైని ఉ మ (రెంకవసరిచ్భేదమున) ఉత్సేక అంగము గా కల విరోధా

మందరనబాతను 208 భాసము మూ డవపరిచ్చేదమునందు. విరోధాభాసము (నాకము 'ఆభాసక్సే విరోధస్య విరోధాభాస ఇష్యతే అని లక్షణము సీ సంయమీశ్వరద _త్తబంధ్యార్హ్యి జలబీందు

జాలంబు నత (తసమితి "గెలువ ాపసకృత దేవతానమబ్క్భృతిహ స్త ములు ముకుళితపద్మమ-.ల జయింప ౯ రికాంజిహుళాగ్ని బహుధూమపటలంబు దిక్కీర్డ తిమిరంబు ధిక్కారింప స్నా తకవల్కలజాళనోద్ధత కాంతి సాంధ్యరాగద్యుతి సంహరింప గి ఛి నుకాగమనోన్ముఖతరళ వాతృ శారవంబును సొమగానారవంబు నంత క80తకు జెల గంగి హర్ష లీల నంబుజాతముండు సొచ్చి నయ్యా ళవ 0౦బు ౧౧౧ యోసంకు గూడ గర్మాచర+ మావళ్యకిము = యోగిన కర్మ కుర్చి సజ్శం త్యక్త్వా ని స్మృతి యమో నన ఒత్మెరుడ్డ [ఏ న్కు భగవద్గీత దీనినే _ యోగస్థ్ర కరు కర్మాణి సజ్జం త్యక్త్వా ధనంజయ ఎద్ధ్యఎద్భ్యొ సృమో భూత్సా సమత్వం యోగ ఉచ్యతే అని వివరించిని యం సర్వే దేవా నమన్ని మముకనో (బ్రహ్మవాదిన శృ అని (కతి భగవక్సాదు ల్యీక్రుతిని వ్యాఖ్యా నించుచుం మోక్షెర్టినో (బ్రహ్మవాదిన శృ మర్త్యా స్పర్వే దేవా శ్చ లీంయా విగ్రహం కృత్చా భజ న్ని జగళ్యానగామ్‌. అనినారు (చూ మువిభానభోధిని 82ప్పట్స్‌ సంయమీశ్వరశబ్లము అ న! మునీశ్వరుల వచించును శౌనకాదులు సంయము లన బడు చున్నారు తిక్కనచేత (చూ భార స్ప శిప) ఓ సంధ్యాఎందనము అర్జృష్టైచెపణము సాయ్మక్రీజసము ఉఎస్థానము =_ అని మూడు అంగములు కలది మార్జనాదులు ఏతదుపకారకములు ఈసంధ్యోపాససము (ప్రాత కాలమున)

270 ఉత్తరిహరివంశము__2ఆ అఎ ___ సాయంకాం మిందు వర్ణింప బడు చున్నది. అర్థ __ అం దాక డు (అంబిజ ₹- అక్షి = (ఫ్రీకృష్తు డు [కామరపూలవందికన్నులు కలవాడు (వ్యు) కర్త ( దొచ్చెన్‌ అను (కియకో అన్వయము సంయమి - ఈశ్వర _ దత్త = సంధ్యా + అర్హ్య = జఎ _ బిందు = జాలంబు = యోగిశ్వరు ఎచెతి (మహర్చలవె తృ [సంయమము కిలనా డుసంయమి ధాంణ ధ్యాన సమాధులకు సంయమము అని పేరు (పత్యాహారి _ివస్ట్రయాణాం.. చిషయెభ్య స్పమాహృతి ధారణాతు క్వచి చ్ద్యేయే చిత్తస్య స్థరబస్టనమ్‌ ఛ్యానం తు విషయే తన్మ న్నేక్యపత్యియస న్తతి సహాధి ర్నాతదే వార్థ మాత్రాభాసనరూసకమ్‌ ప్రయుక్తం ధారణా ద్యేత శ్త్‌య 'మేక్యత సంయమ (వైజ)] ఒగ దిడిన సంధ్యాకాలమందలి [సాయంసమయమసుం దయిన (సూర్యునియర్ధాామయకాలము నక్ష్కతదర్శనకాలము మొదలు సూర్యదర్శన కాలమువణకు కర్తవ్యము = ళవ్దా ంధ్య్యా చుపొ ఎతా ఒజ్యోతిషో దర్శ్శా తృస్థి ( ఆజ్యోతిషో దర్శనాత్‌ _ నక్ష్యతదర్శనకాల మారి భ్యాఒ౬ సూర్యదర్శనా ద్య కాలసస్థి త్యత పాతిస్పన్హ్యా ముపాఎత _ (అని సంధ్యాఎందనభాష్యము) దీనిని ఉత్తమా తారకొ పేకా మధ్యమా లుస్త్రతారకా ఆధమా సూర్యసవాతా (పాఆసృంధ్యా (తికా మతా అని విశదనజచినది స్మృతి ఇక సాయం౫ల సంధ్యొపాసనమునుగూర్చి స్మృతి ఇ ట్లను చున్నది _ అర్జాస్తమితకాలా ద్య సని రాశారకొదయాత్‌ త్మ్యత సన్ట్యా ముపాఎత సాయంకాలే సమావాత (నాయంకాలయినందు సూర్యు డు సగము అ_మింఎ ా ఆరంభించి బాగుగా నక్ష్యహ్రదర్శన మగువణకు “ంధ్యాపొసన మొనర్హనలయునుు అర్హ (పదానమునుగూళ్చి ఆగమ మి ట్లను చున్నది - (ప్రాజ్యుఖ గృతం విప స్సన్ష్యాసాసన (న్ధ్యావస్షన్స మాచరేత్‌ అర్హ్య(ప్రకేపణం కుర్యా దాదిళ్యాభిముఖో ద్చిజ వాత (స్రహ్బ పే దన్చ మధ్యాహ్నే బుజు సంబత లర్హన్మసక్షేఎణం కుర్యా తాయం తూసవిళ న్మువి (అప్స్‌. యోగులు గం! న! యోగనిష్టు లై ఆత్వదర్శిన మెనర్చుచు కాలాతిగ్రిమ* మొనర్చి ఎంధ్కోపాసన మొనర్శిసను 0౧ మకు (ప్రత్యవాయము (విధి నతికమించినందుపఎంన నగు పాసమ్ఫృు లేదు ఎంధ్యావందనభాబ్య మి ట్లున్నది _ నను విడ్యాసక్తానాం సన్బ్యావస్టఎకాలలోపో భవతి తత కా వార్తా కళ లైఎ - ఖో దేవాగ్నిద్పిజనిద్యానాం కార్యే మహతి సంబ్ధతే సంధ్యావానే న దోషో ల! ళ్న్ని యస్మాత్స (యే చస త్కర్శసాధకొ (నొ తస్మా ద్యథాకాలా ఒత్మికికుణే ఒఎ విద్యా సకొనాం న దొష ఇతి సుషమ్‌ (అని న! ఖ

మందరఎబాతము లో నకు తరువాత మూ డుగడియలకొలము. (సాయం) సంధ్యాకాలము.. ర్యాత్రిక్‌ ముందు నాలుగు గడియలకాల నున దిగిన దిద్రి . రవెస్తు మతద్షాలార్జాస్తాత్‌ సాయంసంధ్యా (తినాడినా త థైవార్థాదయా త్పూర్వం _ ్రాతనృంధ్యా టత్రినాడికా (తియాబూం జసీం (ప్రాహు త్యక్త్వా = ఒద్య న్రచతుష్టయమ్‌ నాడీనాం తదుఖే * ౦ధ్యే దిని సాద్య ప్రోంబ్లితే ఇతి (పాయ శ్చిత్తతత్సమ్‌ (చూ హలా వి )| సంధ్యా నడికాలభిదో శ్చిన్నామర్యాదయో 3సి (విశ )] (సూర్యుని పూజ కైన ( అర్హ్య మరన్య యోగ్యే స్యా దర్ధార్థే ఎ చ వాద్యవక్‌ (మే దిన్సి పాదార్హాభ్యాం చ (5 4 £5) అని య్యత్చిక్యయము ] సీఎవిందువులయొక్క_ [పృ షన్తి బిన్టుప్పషతా సమాంసో విప్రష బ్రయ_ (అమ )] మూహము [ జాలం సమాహ అనాయ (అమ )] నత్యత _ సమితిన్‌ = చుక్కలయొక్క [నశ్యతి మృతం భం తారా తారాకా ఒ౬ప్పుడు వా న్రియామ్‌ (అమ )] సమూహమును [ సమికి స్పజ్ఞరే సామ్యే సభా యాం సమే చయే (ప్పో 01 గెలువన్‌ = జయింపగా (పోలి యుండ గా - అనుట) [ స్పర్జతే జయతి ద్వేష్ట (దుహ్యతి (ప్రతిగర్దతి ఉపమాయా మిమే ఫ్రోక్సా అని దణ్జి(చూ కౌవ్యా విప ( వ్ర కాపస . కృత-దేవతానమస్క్పతి. హస్తములు 2 వాన్యప్రస్థుంచేత [ వైశానసో వనే వాసీ వానప్రస్థ స్తు తాపస (వైజ ఏ) వాన్యసస్థుి గూర్చి (న సం) ఇట్లనినది - (వానప్రస్థ ) గృహస్థాశ్రమ నపహాయ శృవాతమునివృ త్తి రసన్న్య స్త (అని) చేయ బడిన దేపళానమస్కారములతోడి చేతులు(దేవతారాధనమున _కైన చేమోడ్చులు) ముకుళిత = పద్మములన్‌ = మొగిడ్చిన (మూంకొనిన) [ముకుళళబ్దముసకం మె తారకాదిగ=పారముచే ఇతచ్‌(ప్రత్యయము (ముకుళముఎు కలవిగ్రా (మెగిక్చినవి బ్యా ఐన] తావమరపూలను జయి౦ పన్‌ 2 గెలవగా (పోలి యుండ గ్రా పారికాంక్షి _ హుత -[ అగ్ని = బహు ధూమ సటలంబు = తపస్వులచేత [ఈపన్వ కాసన పారీకొజ్డీ (అమ) పారి = (బ్రహ్మజ్ఞానం కాజ్జితి (బ్రహ్మజ్ఞానము. గోరువా డు) (అని వ్యు) (చూ సుధ )] వేల్పంబడిన అగ్నుల యొక్క విస్తృత మైన (అధిక మైన్స [ (ప్రభూతం (వచురం (ప్రాజ్య మద్యభం ఐబహులం బహు. (అమ )] పొగల సమూహము (వరునలు దీజినపొగలు.అనుట) [ భది ర్నేత్రరుజో క్లీబం సమూహే సటలం ననా (అమ)] దిక్‌ గ కీర్ణ తిమిరంబున్‌ = దిక్కూ అయందు వ్యాఎంచిన | ఆచితం నిచితం వ్యాప్తం ఛన్నం కీర్ణం చ సంకులమ్‌ (హలా | చీ కటిని (వ కటులను = అనుట) (శాత్యేకవచనము) [ అస్థకారో ఒన్రయాం ధ్నాన్తం తమ్మిసం తిమిరం తను (అము)] ధిక్కరింసన్‌ = నిరాకరింస -ా(ఆవీ కఎలను పోలా-=

272 ఉత్తిర హరివంశము._8ఆ అనుట | ఆ్యకోశ త్యవణానాతి ఆఅ దశ్శి ఆనాదరార్థకము లను ఎపసమావాచకముల గా వచించినా డు] స్నాతక - ఎల్కల _ కెళన + ఉద్దత _ కొంచి = (వకస్నాళరులయొక్క (గురుకులదునుండి వెదాధ్యయనము ముగింది మరలి నర్చుద స్నానము అది ఒనర్చినవా డు స్నాళు డు (స్నాతు డే స్నాతకు డు స్పార్టి కక్యసల్యయము) (వెదాధ్యయన మొనర్చి గురు కులమునుండి మరలి వచ్చి ఆ్యశ్రమాంతరము (గవాం నినితుల వైన - అనుట)] నారబట్టల యొక్క శొధనముచేత (వానిని ఉదికి జాడించుటచెత అనుట) [కల _ శౌచకర్మణి అను చురాదిధాతుపునకించె ల్యువ ప్రత్యయము శుద్దీకురుతే టోధయ ఆ్యఎ మార్టయతి ఇల యత్యగస్థే. అనిలకి ని ఉతుక ఉదుకు ఎస్ట్రాదిశళనే అని ధాతుమాల ) ఆతిళయిం చిన (దట్ట మెన) తుషారవర్షాద్ధతి పవర్షిఘనఢా రానిపాఆ సమాహతమ్‌ (ప త)(చూహూ వి )] (ప్రకాశము (శోభి సాంధ్యరాగ _ ద్యుతిన్‌ =సంధ్యాకాలమందలి యెజ్జ దనముయొక్క [రాగో ఒనురాగే మాత్సర్వే లాషాదౌ ర్నక్తిమత్విషో (నానా )] కాంతిని ( ొభా కావ్తి ర్ద్యుతి శృవి (అమ ౫] సంహరింప గా (దో చకొన సొ (దానితో సర్వవివదుల సమము కాాా _ అసుట [కస్య ముష్టాతి సౌభాగ్యం తస్య కాబ్వన్తిం విలుమ్పతి (కావ్యా 2పరి (8ల్లో ) అని ఉసమావాచకములయందు దజ్జిి (సంవారింఎన్‌ = సంపూర్పకహృణ్‌ (వారణ్వే ధాతువునకు ఇంచూగమము సంఖజించు ఇత్యాదు ఎందువలె ఉప*ర్షము (“మ్‌ ధాత్పర్థమా(త్రద్యోతకము] [వల్కలములు పచ్చని వని దేవేశు డు _. ఎరాని కింజల్కవల్కలె. ఫరాగకనకాదయ (కవిక శ్లేష బర. ఎబ్కసనుం. ఎల్జముంకు ఒక్యము (అభేదము కవిస.ఎయబద్ధము] దైనుక ఆగదున + ఉన్ముఖ = ఆంల = వాల్చ్బక + ఆరసింబును = ఆవుల (హోమ ధేనుప్తల్స గుంపులయొక్క(ఆఎమందలయొక్క ఎనుట) [(ధేనుళబ్దమునకిం చ ససావోర్థమునం దు అచిత్తహదేనొ స్టక్‌ ( 2 4 ఆ౨ రళ్ష్రత్యయము) రాకకై (6 డికి ఎత్తిన (వైజ)] ట్రక్ళిందు చున్న (పెద్దవా వినవచ్చు చున్న -అనుట (ఇది ఆరివయినకు విశే్శ్న ణము) | అరిళ శృపరే ఇగ బోరమధ్యమణా వఎ థానురే. (విశ్చ్ర. లే గదూడల గుంపుఎయెక్క [వత్స _న్హర్హ- పుత్రాది నర్గే నత ౦ తు వక్షు (విశ్చ) ఏతి ధేన్వా ర్పా త్సకదైనుకె (అము ) ఎతా నాం సమూహ గో(తోవోస్ట (6 2 88నూ ) వుఖ్‌ _ అని సుధ] ధృనులును (జాత్యేకఎంనము ( అందా అనెడి యజఎులును అనుట సామ గానం ఆంవంబును = సామవేదానములయొక్క. ధ్నినులును (తాత్యేకవంనము)| కట్టే నినాదనినద

తం] మందరసవాతము ఎలి ధ్వనిధ్వానరవన్వనా ఆరవారావసంరావవిరావా (అమి ఆంత కంతకున్‌ (అంతికున్‌ -- అంతకున్‌ ) = (క్రనుుకమముగా (కాలము జరగుకొల దిని _ అనుట చెల ఇంగన్‌ == విజ్బం భింప " (అధిక మైనది ఆగు చుండ గ్రా హర్ష _ లీలన్‌ = సంతోషమయొక్క. విలాన ముకో (“ంతోషాధిక్యముతో - అనుట) ( లీలా కేలివిలాసయో (మేదిని )] ఆ + ఆ(శమంబు = ఆదిదరికాశ్రనుమును చొచ్చెన్‌ = (ప్రవేశించెను తా _ ధర్మము పరము అసరము అని రెండు విధములు అందు యోగముచే నగునాత్మ దర్శనము పరముధర్మము సంధ్యావందనాదులు తిదంగిము లై అపరధర్మము లన ఐడు చున్నవి బదరియందు యోగీశ్వరులు యోగనిష్టు ల్లై ముఖ్యకాల నుతి్యక్రమింప గా నక్యతోదయము బాగుగా నై నతరువాతనే అర్హ్శ్య(స్రదానము లొనర్చ్భు చున్నారు. వారు యోగనిష్షు లై ఆక్కదర్శన మొనర్చుచు ముఖ్యకాలమునందు “ంఛ్యావందిన మొనర్చ జాలక పోయిరి వాళియాయర్హ్య జల బిందువులు ఆకాశమువంకకు వెడలి అం దుదయించినినక్ష_తములకం'టెను కాంతినుంతము లై (ప్రకాశించు చున్నవి (నక్యతములట్లు గుండనివి కెల్ల నివి కాంతిమంతము లైనవ్‌ అగుటను ఈసీటివిందువులు వానితో సామ్యుము వవాంచు చున్నవి గాయ్యత్రీమం(శ్రాఖిమంటతిఅము లీబిం దువు లగుఓవిలన నత్మ్యతములవంటి(పకాశము వీనియందు సంభన మైనది ఆసాయంకాల మునందు కొందలు తాససులు ఈశ్వరారాధనము జరజు చున్నారు అందు వారు చికుల మోడ్చి (తదంగము గ్రా నమస్కరించు చున్నారు ఆమోడ్చినచేతులు _. ఆసమయమునందు ముకుళిందు చున్నపద్మములను పోలి యున్నవి మజికొందలు తిపస్పు లాసాయంకాలమున సవనాగ్నులు (పజ్వలింప జేఎ ఆహుతులు (నేల్చు చున్నారు ఆహవిస్సుల (హోమ్మ్యదన్యశుల్స సుగంధ ములతోడి పొగలు వరుసగా బారులుదీటి దశదిశల నావిరించు చున్నవి అవి ఆసాయంసనమయ మునం దంతట వ్యాఎంచి యున్నవీ కటలతో కలఎమెలం నిల్లు చున్నవి ఆసమయమునిందు కొందణు స్నాతకులు తాము ధలించిననారవీరలు ఉతికి చెట్లకు కట్టి ఆజవేఎరి అనాడు వాని యెజ్టినికాంళులు నలుదిక్కులకు వ్యాఎంచి అసమయముసం దాకాశమునం దంతిటను తానై యున్నసంజకాలపుటెజ్ట దనమును (సంధ్యరాగమును (తోఎరా జను చున్నని ఆసాయంకాల మునందు హోనుదేనుపులు మే తకై అరిగి యుండ వానిదూడలు వానికై నిరీక్షించులు మొగము లెత్తి అవి వచ్చుదిక్కు చూచుచు ఆంభా అని అజచు చున్నవి ఆసననుయమునందే (సాయం) సవనములు (యజ్ఞములు) ఒనర్చులు తదంగము గా సామగౌనములు యుత్సిక్కులు జరపు చున్నారు అగానములు (కన్నుకనుముగా దీర్చదీర్షము ల్లై మనొహంముళా గౌ సాగు చున్నవి

లశ ఉత్తరి పహరాంళశను___2ఆ వానికోపాఎయి సాయంకాలము జరగుకొల ది అనతిల్లులు రాలే దనెడియావేదనముకో ఆవుదూడ లొనర్బెడి అంభా ధ్వనులు కలం చెపుఎపండు నొనర్చు చున్నవి శ “న్నివెేము లన్నియు మనస్సున కానందము. కిలిగింప ా శ్రీకృష్తు డు మహోత్సాహముతొ బదరియందు (ప్రవే శించెను విశే __ (సంయమీళ్ళర) . ఇట ఈశ్వర పదము గిం మగుసెర్ధపుద్ట కలది. ఇది యోగీ శ్చరు లనుటను తెలిఎ వారికి ఆత్మదర్శనమునం దగు కత్పరతను బోధించుచు అందువలన వారికి సంధ్యోపాన కగుముఖ్యకాలాతి.కమజమును సూచింగను అందువలన నక్యత్రములకోడి యర్హ్యజలవిందుపుల సాద్యుము సంగత మగును [సంధ్య కగుగౌ కాలము స్మృతులయం దిద్దు తెలుప బడినది = అటా ఘంఎకా స్పాయం గౌణకాలో ఒన్న మధ్యమ (పాత కాలే ౭౬ప్యేవ మేవ సన్ధ్యాకాలో మునీరిత ముఖ్యకాలే య దాసళ్యం కర్మ కర్తుం న శక్యతే గౌణకాలే ఒఎ కర్తవ్యం గొణో ఒస్య (శ్రేదృళో మత (అని)] (పారికాంక్షి హుకాగ్నిబహుధూమపటలంబు) 'పాతసృవనము మధ్యందినస సము సాయంసవస ము అని కతువు మూ డుభాగములు కలది యజ్ఞములందు దీక్ష వవూంచినవారు ఈమూ డుసవనము లను దీక్షొినిసానమువంకు దినదిన మొనర్తురు ఈసవసములందు సామానము జరపుదురు గీని కిది ఒకి అంగ మన దగినది అదియె ఇచ్చశియీసానుగాని మనినిచ్చును ఆశమములందు తాఎసులు “విసు లు అగ్నియందు (వేబ్బట అవి సుగంధిములతొ నలఎుదెశంక వ్యాఎందుట కాళదాసు వరించినా డు. (బూ న లల్లో ) సమిష్ధ ఒ్నా వాహతిం జువోతి అని (శుతి ఇదిగాక సాయంకాలసవనమును బాడ కా౧దాసు పేర్కొనినా డు = సాయంతి న “వన కర్మణి సంసవృ త్తే. వెదీం బాకాశనవతీం ఎత (ప్రవృత్తా ఛాయౌ శ్చరన్ని బహుధా భయ మాదధానా సన్ధ్యాపయోదకఎళా ఎశీతాశనానామ్‌ (శాకుం థ్‌ పం ఎవన కర్యణీ = యజ్ఞ కర్మబి అని వ్యాఖ్య స్నప్పరాశ్రములు జరగున్నప్ట3ంతు విది మైనట్లు సాయం కాలమునందు గూడ ఇది జరపు చున్నట్లు శృంారకాకుంత లము “ర్జీంచినది నే డు మొదలు స్పష్పర్శాతంబులు నబ్బతింతువు నిరంజరాయంబునం గాఎలయు. (8ఆ 28వ) ప్రథమసవా (శ్రియలు సుకంపన్న మైన ఇవన్మకియ మాసచిదా క గంఎరు (ఆ 82 883 ్ర బహుధూమపసటలంబు (శ్రేశాగ్ను లధూమము కోపాఎ సవపవహ్నూాలధూమయునుగూడ గలఎ తదాధిక్యమును వర్షిందుఎక్షై గంభీరదుగా సోవన పొందుపణదినా. ఆట బహు సటల శబ్ద ములను అపస్సులకు (తిషవ+స్నానహవనాదులు వెర్ణీఆసములు ఎ. కృఠాభిషేకాం హుతచాత

మందరసవాతము 27

వేదసం త్పగ త్తరాసబ్షవతీ దుధీతిసీమ్‌ (కమా 65స శ్లో. సలిలంబు (తిషవణ స్నానక్షమం జౌనె యంభోజపత్త దీర్దాయతాకి. (హర 4 4) ఎ్జాంపెగ్గడ - నిరింతరము యజ్ఞములు జరసృతపస్సులు బదరియం దున్నట్లు వర్షించు చున్నా డు- సంచార్నిమధ్యతపస్కులు గొందజు.... అమితనిరంతరయజనులు గొందజు జవీలముండితనగ్ను లాదొ న నేక రూపతపోనిష్ట లెస గ నొప్పు మునులనెలవులు (ప్రీతి గన్గానుచు (హరిఉ 5 60 అధిశ్రితేషు హవిషమ జ్బాల్యమానేను చాగ్నిమ హూయమానేషు అ తైం౨వ పావకేషు సమనన్తత (భవి ?8అధ్యా $88క్లో ) అని సం హరి

(స్నాతకవల్క లక్షాళనోద్ధతకాంతి. సాయంకాల వర్ణనలయందు ఆశ్రమములతో మహర్షులు నారచీర లుతికి ఆజవైచుకొనుట (ప్రఎద్ధము తురగఖురహత స్తథావా రేణు ర్పిటవవిషక్త జలార్జ్భవల్కలేషు పకతి పరిణతారుణ(ప్రకాళ శలభిసమూహ ఇ వాశ్రమ(ద్రుమేషు (శాకుం ఆ 00ళ్లో) అని కాళిదాసు. ఎట్జో(పెగ్గడకూడ ఈసందల్భమున సాయంకాలను నిబ్లు వర్ణించి నా డు *. తరువిటపాన క్రధొతనల్కలపం క్తి కమనీయకోరణకల్పనము గ హూయమానంబు లె యొండొండ వెలి గెడి(త్రేతాగ్ను లభినవదీసములు 7 దుగ్గపానంబుల (ద్రష్ల పెయ్యలనోరినురు వులు ఎతివప్పవిరచనలు గ గోరి నీడంబులు 'సేరెడిఖగముల వాంతంబులు జయవ్వానములు గ _దససమాగమోత్సవమున దగినకుభము ల్యప్రయక్నఎద్ధములు గ నతిళయిల్లా ముని జనా(శమరేఖ లవ్వనజనాభు డర్తి దజీఎ (హరి ఉత్త 5 62)

(ఉద్దతకాంతి _ నారచీర శైనవన్నె సంజకెంజాయకం చె. ఎజ్జ దనమునందు ఏమా(త్రము కొల త వడ కుండు.ఎకై క్షాలనము దానిచే ఎట్టి దసపునిండుదల దాన జేఎయే “౦జయెయిపుకో సరి యగుసామ్యము నారబట్టలకు ర సానమ్యుపరిపోషణమున కైన సంపూర్ణతయె.(కాంతియందల్సి బొద్ధత్యము

(రై నుకాగమనోన్ముఖ వాతి కారవంబు = సాయంసనుయమునందు మే తక్తై వనభూముల కే గినయావులు తిరిగి వచ్చుట లోకస్రఎద్ధము _ వా డినయూఖముల్‌ గలుగువా డపరాంబుధి (గుంకె ధేనువుల్‌ నే డిటవచ్చె. (భార ఆది 8 1) పాయని వేడ్కతో నున్‌కి పట్టులకుం జని గోవు లెల్ల నం భాయని చీరి హు మృనుచు బైకొని మూర్కొంని సంచి తల్లి "పె లై యతిరేక మై పొదు గులం దెడ లేక (సవిందు చున్నపా లాయెడ నాకుచున్‌ సుముఖ ల్లై యొస గెన్‌ నిజవత్సకోటికిన్‌ ( భస్కం పూ 520) అనుపద్యమునందు భాగవతము ధేను వులయంభారవమును నర్షించినది

1. ఉ త్తరహరివంశము___2ఆ (సామగానాంవంబు సంత కంతకు జెలంగన్‌్‌ ఆశ్రచుములందు నాయంశవనసమయమునందు స్పర్ణతో ఒకరిని మించి ఒకరు (బ్రహ్మచారులు (క్రమ్రిమము గ కింంస్పరిములను హెచ్చిం చుచు వెదపరన మొనర్చుటను బురారి పిర్మించు చున్నా జు ఇదియేకాక యజ్ఞ ధూ యిలు దళ దిశలను చుట్టవెఎకొ నుచు ఆసనముయఎమినం దధికమూా చదిజృంభిందటనుగూడ ఇది తెంఎ చున్నది - కాంచి ద్చితి భూతి నూ(శ్రమభువో వైశ్చానం జ్బాలోపప్డ వమానధూమవి లీ విభా న్తదిగ్సిత్తయ శూయ న్తె వటఏ _స్పుతీయసవనే స్వాధ్యాయదిర్హా నఎ స్పర్ణాబస్థమనో హరం (ప్రతిముహు స్వ్వాన్‌ (గ్రాఘయన్త స్స్వరాన్‌ (అన 2అ 48ల్ల్రో తృతీయసపనాం గము 7 స్పా్యాయజపస మిట నర్షి ౦స బడు చున్నది ఆ(్యశసదులందు బుషులసామా” నును నస్నయ వర్జించినా డు (శ్రనణసుఖంబు గొ నామగానంబులు చదివెంశుకముఎచదుపు దగిలి కదలక విను చుండుకరులును (భార ఆది 4 £్రి (ధర్మశాస్త్రము = నిత్యము సా.ఎవెదము వధ్యయనించుట దెవతలకు ఎత్కదేవంలకు (తికం మగుటను వచిందు చున్నది. “ళు సోడుఘృతై గ్దేవాం _స్తర్పయె దో ఒన్నహం ఎరేత్‌ నాషహాని అ్బ్తం కుర్యా బ్బ ఎక్రాణాం మధుశర్పిషా (యాజ్ఞ 2ప్ర 48) (మొ అందుల కైసది ర సాయగాన మనినను అనవచ్చును (ఉద్ధతకాంతి సంహరించజొద్దత్యము సంహరించుట అనునవి బేకనధచ్మములు అవి అచేతన ధర్మములు == ఆరొఎతిమయు లగుటి నిట స్ఫురింస జేయుదు సళూధి అనుగు-మును ధ్వనిం ప జేయు చున్నవి దై నుక వొతక (మొ నుశద్ద్వసయోగమువలన సౌశ బ్యము మజియొక న ద చి గుణము అలం -- ఉపమ ఇట సాయంకాలము వర్జ్య “ గుఎను సీసపాదముల౦దలి యుపమానోపమే యము లన దగినవి రెండుకు (కృతమువే అమసల్లు కాన్పింవినను (్రీక్చిబ్సునికి వారము కిరి ళా యె గించుట (ప్రకృలవర్ణ్య మగుటను అర్హ్యజలబింద్చాదుచే (కృతము లన ద నవిట ఇక నక్ష (శ్రాదు ల్యసకృత ములు ఉపమానోఎమేయధావ మిల్లు వీనికి ుుసంగతదు గీ గౌతమాత్రివిశ్వాయుత్తకణ్వయాజ్మ వల్క్య్యజా బాలికాళ్ళస వామ దేవ ౭ భ్యధూమ వాల్మీకిపర+ళ రాంగి జ నే ప ర పవి ఆాతళంఖరగ్షవధ్ఫృతులు ౧౧-౨౩

మందరబబాలదము ల? అన ___ థశ్రీకృళ్చ్లు డు బఐదరికి వచ్చినప్పు డాతనికడకు ఆతని దర్శింస వచ్చిన ముగులు గొందబు పేరుపెె ఎచింం ఐటి లున్నా రిందు__

ల కా కాశస అర్జ ఎ గొలను 2 అత్రి విశ్చామిత్త ఎ కీణ్బ = యాజ్జవిచ్భ్య = కాచాలి = కళ్యప వామదేవ _ ర్లైభ్యి = ధూమ _ వార్నీకి = ఎరాశరి 1 అంగిర _ పవి(త్రాక్ష = శంఖ - కిర్ణం (ప్రభృతులు = గౌతయుదు [గోతముని కుమారు ల _ అపత్యార్థమునందు గోత్రము. శబ్దము మిలు డు నకు ఎఎబ్బ్యకప్పృబ్యకురువ్య శృ (1 4) అన్బత్యయము] అతి విశ్వామిల్టి [(విశ్వ +- మిళ్తు దు విశ్వమునక మిళ్హము (సుహృత్తు) అశ (వ్యు) కిణ్చు లు యాజ్ఞ పల్కుల్య డు జాబాలి కాశ్యపుడు వామదేణడు రైయ్యలు ధథ్యూముడు.. వాల్ళీకి సరళ రుడు అంగిరసు. ఎవితశ్రాకుద శంఖుడు కర్దు డు మొద లగువాయి [పై ఎద్యములొని లొ మునివరులు అనుదాని కది విశేషాము] తా __ పేరు (పబద్ధి కలకుహామహు లగు ఎహరుయఎి చాఎమంది శ్రీకృష్ణుని కెదురు.. వచ్చి ఆతని౨ి ఆదరించిరి వారు గౌంయుదు ల్యతి - ము న్నెిగువారు ఇందు వచింఎ బడినంహ రంందు కొందయబు ధర్మశా ప్త్మబణేతలరా చేరినవారు మఒకొందిలు శ్తర్థంలో చెశినవారు న జ్‌ బడినారు.. మన్వతతివిస్దువారీత యాజ్ఞ వత్కో్యళనొ.జ్లరా యమావ స్తమృసంపిర్తా ళు ల కత్యాయనబృ్బ బాచ్చాతీ పరాశరవ్వాసళజ్ఞ లిధిలా దకగొతమౌొ శాతాతిపో పెఎస్ట శ్చ ధర్మశాస్త్రపయోజకా (అని యాజ్ఞ ఉపో 4 ౮ళ్లో) ఎప్తర్దుణ (శల్చభఖేవమునుబన్హ) వెబు వేబుగా వచింస బఎ చున్నారు _ మరీచి రజీరా అతి పుఎస్మ్య అలబూ క్రతు వంష్ట శ శ్చేతి స ప్రెతే జ్జేయా శ్చి్యతశఖణ్లిన (అని ఒకక బ్పమునోని వారి వరిణఎము కళ్యపో ఊది ర్వబష్ట శ్చ విళ్చామిత్తో ఒథి గౌతు జమదశ్ని ర్భింద్బాజ ఇతి స్తర్షయి స్బృ్రాతా (అని మజీయొకకల్పములోని వారి ఎరిగణనము) వశే __ (విశ్చామి త్ర విశ్వశబ్దమునకు మి త్రోచ్దిము పం మిగునప్పుడు మిశ్రేచిర్షౌ (6 కి 80) ఆని దీర్చి (మిత్రళబ్దమునకు శబస్పభాంమునుబని పుంలింగ మేం్చడినది విశ్చా నా క ద లు ఘవవ్వ్నాఖ మిశ్రాత్‌ (ప్రాస్య విశ్వస్య మిళ్తాత్‌ అని (మవీ చ అళ[ల్లో) (చూ వీంరాఘవవ్యా . [ ప్పోస్య = అమిశత్రమ్‌ అని కొన్నిపూర్వవ్యాకరణములు ఈణబ్దమును సాధించిన వని అమునిశాసముచే పేరు (టఎడ్ధి లెక అడ ఛా8ి పోయిన వని అందులకే ఇట్లు (ప్రత్యేశిము శ్రద్ధ విబాంచి పాణిని ఈస్తూతముతో దీనిని జై శీతిని సాధించికొనినా ఉని అథియుక్తో క్తి ]

8 అఆ్మరవారినంశము___2ఆ (5శ్యపు కళ్యబృ డే కాశ్యపు డు (న్వార్సిక ముగు అణ్‌ (ప్రత్యయము సం హారి ఇచ్చటీమహర్షుఎను పేర్కొనుచు ఈసందర్భమున _- ఎఎఫ్టో వామదవశ్న రైథ్యో ధూమము _న్గధెవ చ జాబాలి కళ్యప కణ్య్యా భరద్చాజో ఒధ గౌతమ అతి రళ్చశిరా భద కే జ్జ శృష్ధినిధి కుణ పారాశం్య సవితాతో యాజ్ఞ వల్కో్యో ఒహోాఎినా రిక్షీవా నబ్లీరా శైవ ముని ర్జీప్తతిపా స్టా అంతో దేవంస్తాం వాల్మీకి శ్చ మబాతపా ఏతే చాఒన్యేచమునయ (భవి ?7అధ్యా 7? 8 0 ల్లో అవి కళ్యపు డనియే అనినది (వాల్మీక్రి వ్యు వర్మికమునుండ పుస్టినవా డు వల్మీకళద్దముసకంటె అపత్యార్థమనందు ఇజ్‌ (ప్రత్యయను (అత ఇక్‌ 4 00) పెల్మీకమునకు అసత్య ంబంధ మె ట్లవి సండేవాం రాదు నల్మీకమునకు పుత్తల్వ మిట ఉపచరితము (ఆరోఎఆము) - గోణిఎత్తు డు కలశీసు తుడు మున్నగునవి లోక్యపఎద్ధములు (బహ్మవైవర్తము స్పష్టముగా ఇ ట్లను చున్నది _ అథా ఒగినీ న్మహాతేశా బన్యో లోకఎతామహ సల్మీక్ససభవో యశ్మా త్తస్మా ద్వాల్మీకి రి త్యసౌ (అని వాల్మీకళబ్ది పృత్తత్పో”చారాత్‌ అని (గోవిం (చూ రామా బాల స ల్లో వ్యా (శష్ధ) శంఖలిఖితుంలోని ₹ళంభు డే ర శంభు డసవద్చును ఎడ్టాలపెగ్గడి శంఖలిభితుల నుదా హరించు చున్నా డీసందర్శమునందు శజ్ఞ శృబ్ధనిధి కుజి అని అశినది (“౦ హరి) శంఖ దు ధర్వళౌస్తకర్త యగుదుబో ముష అనుట అసమంజసము కొదు జ్జ శ్చ లిఖితి శ్చాస్తాం ొతరౌ నంశిత్రతా (భాం కాం లిత్రిఅ త్ర (కర్త మత్వూలము కుణీి ఆన చిన్నది కం మునివరు దురు గ ని పా వనలోచను లై రి గోపవల్ల భసంద రృనమున మ్ల డు వారం గను గొని సం(భమముతోడి గిరుడుని డి/గైన్‌ ౧౧౭ అర. మునివరులు = నునిగేస్టుు (కర్తలు ప్రైపద్యమాందు వచింస బడిని గౌం మొతివిశ్వామిక్రా దు లగు మబవోమునులు _ అనుట్స ఎదురు _ కన్‌ = అభిముఖము గా చని ఇ వెళ్ళి గోస = వల్లభ్‌ = సందర్శనమునన్‌ = గొల్లి -రలకు (ప్రభువు ఐనవానియొక్క (శ్రీకృష్ణ నియొక్క) [ వల్లభో చయితే _ధ్యక్షే (విశ్చ )] కర్మార్థకషస్ట్యంత మిది (శ్రీకృ

ఎందరి వాతయి 2౦ ము”ని = అనుట చూమంఎచేతి పావన _ లోచంలు = పవితదు లైనవి (పరిళద్ధము రైఎవి వాపరబూతము లైనవి (ఇచి ర్వేధ్యం పన్మితం చ ప్త్య్యాం పావన షుష్యశే. (హం) ఐన కిన్నులుకిలదామి ా బరి కృష్ణుడు వాంలన్‌ = ఆ ముషుందు కను గొని సం్యధమముకోడనా 2 త్చరితో (ఆఎనబ్బునకు కిలిగెకి తొందరతో ఆవేగముకో ఆదరము . అమ ఎ) [సం్యభమ స్తు భయ ఆఎస్యొ త్సంవేూదంయో రిఎ (విశ్శ ఏ] (తాను ఆబుషులను వాహనము దిగి వూజించట క్రైన దీకిస్ణునిసం్యభిమమ్చు [నారిదు డు వచ్చినప్పుడు శ్రీకృష్ణురియం దీసం్యధమమును మాఘు డు కూడ వర్ణించినా డొ - సతత్పతబ్లప్రతిమ _స్తపోనిధి ఎరో ఒస్య యావ న్న భువి వ్యవీయత _ రే _్రడిత్చా నిన తాన దుచ్చక్షై ర్షవేన ఎరా దుదతిష్ట దచ్యుత (శవ స ల్లో 0] గరుడునిన్‌ 2 గరు త్మంకునినుండి (రథమును డిగెను “వంచ దిది ఆపొవానమున వలన కొదేశము గా ఐనది ద్యితియ ద్వితీయమీ ది ఉండికితోసము (చూ బా వ్యాకర 0 బూ (ట్రారఠ కరి సూ ))] [ఇచ్చటి థుడిని అని వావి పాఠము *రుగుని అనునది (వీరే పా) ౩౦జా వాత పా ఇదియే న్నాగవాంచిసపై పారము వావి పా అసపాంము *రుషిని అని అండ వలయును గరుడ శబ్దమున కై నవిక్కతి *రుడి ఆం భా "లకి యనన్‌ దొల్లినెమ్మొ గముఎట్ట యనన్‌ గిరమంతు డస గను గరుడునిపే ల్లొబ్బు ( 58) అసు ఎన్నది పయోగములక్షై (చూయూని ఏ డిగ్గెన్‌ == దిగెను తా _- శ్రీకృష్ణ డు బదరికి క గానే అవ్బటిగౌతమాదిమవూర్షి('ప్రవరు లాచెపు9 విక్తితో గనులార గాంచి తద్దరి నముచే తమకన్నులు నరమసవితిముణ జఒనర్చికొనిరి (శ్రీకృష్తు డును వారిని “ాంచినతోడనె వాశియం దాదరము చూచు నమస్కారాదులకో (ప్రత్యుత్తాశాదు లొనర్చి వారింి గొరవిందుటక్షై అృరబడుచు వారు (కింద నిలివి యుండి ” కాను వాహసముపై ఉండుటకు కల గుడువడుచు తా నాగిరుత్మంతునినుంకి వెనువెంటనే దిగెను విశే __ (మునివరులుు _ ఇచ్చటి వ శబ్దము = నీరలు శ్రీకృష్తునిచే ఎంభఛావింఎ ఎలుటిలు అ౨నయర్ణ్హ్మ త కల్మబవ్యాణు లగుటను తెలి ఎందర్శిబుప్ట చేకూర్చు చున్నది దాలఎజరు వీ రందయి ధర్మశాస్త్యపణేతం స _ప్తర్షుంకు చెందినవారు నగు మహానుభావు లగుట పూర్చిమె వచింస బడినది (పావవరోచనుల్రు ఇదివజ ఐమాయా(్రోంచియును దూదుట వీరినేత్రములు (నాం3రీయక మగు త త్తత్తుచృవస్తుదల్థనమిన కేఎ) అసవిత్రము లైన వని నే దు సావిన్సరబబాసాకల్కార

280 ఉల్యరహరినంళము.__.2ఆ 'మొనర్చుటనుబశ్టె ఆయపవితత యంఐఇయు మటుమాయ మైన ద౦ ఇది వచించు చున్నది పావనము _- (జ త్తును పవిత్ర మొనర్చునది _ విరోధిశత్తోజ్హి అ ఛార్చి.ఎత్సరం (ద్రుమై రళీష్టప్రసవార్చితాతిధి నవోటడాధ్య న్పరసంభృతానలం తపోవనం తచ్చ బధూవ పావనమ్‌ (కుమా కస శ్లో) పావయతీతి పావనం బభూవ అవాంసాతిథిసత్కారాగ్నిపరింర్యాదిఖి జగత్చావనం బభూ వేత్యర్థ _ అం (మల్లి వ్యా (లేక (పావనములు _ సవితములు గ ఒసర్నెడివి) (ీకుష్ణపర(హ్మదర్శననుచే జగత్తుం నన్నిటిని చూచినర్యూత్రమునన పాపంవా తముల గా తాము ఒనర్బెడిమహోశ క్రి బుషులకన్నులకు కిలిగిన దని భావము పర(బహ్మదర్శన మన (బిహ్వ్మాభిన్న మగు జగత్తు సంతను _బహ్మము గా దరి ౦చెడి మహాభాగ్యము వారికన్నులకు కలిగిననా రై రనుట ఇందలిసరిమార్థము (గోపవల్లభ) ఇ బ్లనుట [గో = ప వల్లభ (అని)] గోగణవల్లభు డనుటనుగూడ తెలుపును గోపగోగ+ములకు ఇంస్యదునిచే. (శ్రీకృష్ణు డు పట్టాభిషక్తు డగుటను భాగంతము వర్షించినది _ సురభిక్షీరములన్‌ సుంద్విసమహాళుండాంతానీలని ర్షరశంాంబుపు ఎన్‌ ఏలింపజననీసన్నా ౨ సంఘంబుతో సురనాధుం డభిషక్షు జే పలికెన్‌ సౌంపారి గోవిందు డం చు రణ్యాకాంత విసథ దొయజదళాతున్‌ సాధుసంరక్షణున్‌ ఇట్లు గోపగోగణపతిత్వంబునకు గోవిందు నభిి వం జే వీడ్కొని పురందరుండు దివంబున కరిగె (భాగ 0స్కం పూర్వ 8562స త్రింశ) (కృష్ణ ద) = ధూమికి (భాంమును వదళించుఎచ్చే వాట్యయి. కరిగందుడా డు అని (వ్య) న! కృ ర్ఫూవాచక ళృట్దా ఇళ్ళ నిర్వ్యితివాబకి కృష్త పద్భా యో కృష్ణో భవతి సాత్సత (ను భా 505) (చూ హలా వివ) (సంభనముకో) ఊొర్జ్వ్యం పొ హ్య్యుత్కామన్తి యూస్‌ సవిర ఆయతి ప్రత్య ల్ఞానాభివాదాభ్యాం పున స్తాన్‌ (ప్రతిపద్యతే అ౦ి (వను కఅద్యా. 2/ల్లో) భ్రీకృష్ణుడు భగ వంతు డయినను య ద్యా దాచంతిటేష తత్తదే వెతరో జసి అము న్యాయమనున ఛాసానుారణ మాతనికి? ఆవళ్యక మెం దిని తెలుస చున్నది ఈ సం్టదుము (జ రూ వ ఇవిధ్వంబున నిత ర₹తరసందర్శనసమయ ఎము చితకృత్యంబు లాచరించి తత్ర్తాప సోత్తములు పురుషో_త్తముం దపోవనమధ్యపర్శ శాలాంగణమున నున్నతబృ్బబసమా ఎనుం జే యాతిధెయపరి గహణానంతరంబున నతనితో ని ట్లని విన్నవించిరి ౧౧౪

8] నుందరి వాతయి వి అర్హ __ శి ప్లా విధంబునన్‌ = ఇచ్చు (శూర్చిము చెబ్ప్బనెన్ల్ర ఇకర+శఇతర _ సందర్శన ఎలయ _ ముచిల _ కృిత్యింబులు = ఎంస్పరిము. (చాతిని విలు వీని వాటు _ అనుట) చూచినవ్బుల (అన్యాన్యమునంు.వీతికి వారు వారికి వీరు ఆగిన ఎనులు (మునులు ఎదు రే గుట (ర్రుక్సిష్ణు దు. శర్మలమయితో ఇరుఎనుండి వారిని జూదిది ఎదు రే పుట _ అను నవి ఆఎరించి ౬ చే (ఆంరిందటయందు కర్తలు మునులు శ్రీక్సము డు గూడ్సు (ఉండ సా అనునది అధ్యాహార్యము తిత్తాపనో త్తిములు (ఈవ్‌ + తాపన -- ఉత్తిముల్తు = అమ హామునులు [కర్త - ముందు వచ్చెడ్యికియలకు (సటూఎముం జేయుట విన్బవిందుట అను వానిక్సీ] పురుష +- ఉత్తమున్‌ = (శ్రీక్సషని (కర్మ) (దే “కీనబ్దన శౌరి. శీ9ఎతి పురు షోత్తమ (అమ)] తస --వన - మ్య _ ఎర్జకాంా + అంగణమునక్‌ 2 ఆశ మమునందలి [తపోవనము = తపస్సున కైన నివాసస్థానము (వ్యు) వన శబ్దము ఇట నివా సార్టకము _- వనం నఎృంసకి ౦ నీరె నివాసాలయ కాననే (మెదిన్సి] నడుము నున్ని [ న్యాయ్యావలగ్నయో ర్యధ్య మన్తరె చా ఒధమెషత్రిము ఇతి రిస అని సుధ్యి (ము? గృ హములయొక్కి) ఆకువండ్డయొక్క [| మునసీనాంతు పర్జా లొబజో ఒత్ర్రయామ్‌ (అమ ఏ) ముంగిండ్రయందు (జాత్యేకవంనము [ ఆజ్ఞలం చిర్చరావీరె (అమ) ఉన్నతం బృం = “పౌంనున్‌ = ఎ త్తైెన దైన (ప్రాం భూచ్పి మున్నతం టుబ్ల ముదగం (వైజ 1] (యిష్యాదుల్సి ఆసనమందు (ఎకినా మాసనం బృష (అమ) (నుర౯ పా (రూపాం ఏ.బ్బఎ అ3ఎ బృఎ మాబ ఇల్యన్దే చిన్హ్రగోమిదర్శనా ద్దన్న్యానో ఎ. (అని సుధ) (వ్రతినా మాసనం (బసీ అనునది (గురు పా (వైజ) కూడ (బబ అనియే అశిన ది దీనిని ( $08వావి వైజి (వతినా మాసనం (ఎతీ ఆను చున్నను అనిన్పితి మై పంస్కా రాపేక్ష కలదిగా ఇది చాసవచ్చు చుందుటనుబన్టి (బన) అమటకు మాలా (ప్రతీ అనుం జరగిన దనిఎంచను (విషయసూచియందు (బన "ానే ఈయ బడిన దిది ఊయాసనము దర్భా సన మనవడద్చును గాని ఉస్నతిబ్బఎ అనుటనలన ఇది నువోత్ము అధిబ్బంచెడి ఎ వైన మొకియా సనివిశేషము ((విహ్వాసనము) అన దగి యున్నది మార్కం _ సూతునకు యబిషులు ఉన్న తాసనము ఇచ్చిస్లు వచించు చున్నది _ ఉన్నతాసనమున నుండి సూతుం డను పౌరాణికుండు "సిప్ప బహుపురాణకధి లర్హి విను చున్న సూతు శయ్యున్నతాసనమ్ము దిశ కున్న జూచి (లి (మొ ) సూతునకు మహర్షులు ప్పరాశకిధనముసక్షై బ్రవ్వోసన్‌ మిడినస్లు. (పద్మ భార) వచించు చున్నవి ( అన్టిసూతు డు విచ్చే. యచ్చవికిని ) ఆం దున్నమహర్షు-కున్‌

లిఢిలీ ఉత్తర హరిని 0శదు.__2ఆొ వందిన మొనరించుటయును వార లడుందా సనందమున గౌరవందిం పొంద * (బహ్మాస నంబు నొస గి యతనికిన్‌ (పద్బ ఖం $8 శ్రి అస్య (బ్రహ్మ“నం దత్త మస్మావీ ర్యదు నన్దన (బలరామునితో మహర్షులవాక్యమ్సు (భాగ 0%0 "8అభధ్యా త0ల్లా) (వె) ఇ ట్లుందుటనుబట్టి ఇది ఒపహొోన్నతి మగు మహర్జులమెక్ట (రాజుల ఎంవాసనమువ౦టి) మనో పీర మగు నన దగి యున్నద్శి కూర్చుండినవానిా” చెల. ఆతిధరేయ _ సరిగ్రహణ + అనంతరంబునన్‌ = అతిధ్యమయొక్క (అతిధి క్రై నసక్కారముడుక్క్లు (కర్మార్జికఎన్ట్ర (అతిధిసక్కారమును _ అనుం) బృకరించుట జరగినఎరువాత ఆఎనితొన్‌ (ఆొ(్రీకృష్ణునితోో ఇట్లు ౬ ముందు చెప్పెడిరితిని అని = పకి _విన్నవించిరి = మనంచేబరి. (వినయషు చూప్పదు మాటలాడి రనుటు తా _- శ్రీకృష్ణ డును మహర్దుణును పరస్పరము ఒకరి కొకరు ఆదంబియు లగుటను ఒకిరి నొకరు అభిముభగమనాదులతో గౌరవించుకొనిరి అనంతరము మహర్తుఎల శశ్రీకృష్తునిని తమ యాశ్రమమునకు కొనిపోయి. (బ్రహ్మసన మిచ్చి అందు కూర్చుండ టెస్టైరి ధక్తికో అర్య పాద్యాదు లొ గి పూజ యొనర్చరి అనంతరము ససనయమూ ఆతనికొ (యందు చెప్పెడి రీతిన్సి సంభాషంచిరి విశే _- (ఆఎరించ్చి ఈ్ళకియక _ తాపసోత్తములు శ్రీకృము డు కర్తలు తరుదాత్నికియ లకు గ్రదూణను జేఎ విన్నవించిరి అనువావిక్రి తాససో త్తములు సూ(ఆము కృర్తలు సనూ నాశ్రయత్వము శ్రీయల కిట లేనందున సమానాశయంయిల యూం్వరాలం-ఎసం దినర్హకం బగు (బావ్యా (క్రీ 88సూ )వే క్హ్య్వాప్రత్యీయము (ఇ ఎర్జకిము రా వీలు కన్నది ఎతిత్సా ధుత్సమునక్షై ఇట ఉండ గా అనుడానిని అఆధ్యాళభోర మొనల సమానాగ(గ్రయత్వమును “౦పా దించుకొన నలయును సం ్బాఅమున గూడ కా (ప్రత్యయముకిడ “మాబకర్తృకత్వము సంపొదించుటక్షై బ్ఞతస్క (మొ ) అనువాని? అధ్యాహం మొనర్చి సాధించుకొను. చున్నారు నం వైయాకరణులు = సమానగర్పృకయో పూర్వకాలె క్సా (8 4 2) సూతవ్యాభ్యా సందర్భమున చస్త్రకలాద్యాఖ్య (భ్రైరనమిగ్ర-శేభరవ్యాఖ్య ఇట్లను చున్నది - ప్రాత కాలే శివం దృష్టా నిశి పొఎం బ్యపోహతీ ఇత్యాదౌ (క్రియయో రే-క్నర్పృత్చాభావాత్‌ కిధం క్వాప్రత్యయ ఇతి వార్యమ్‌.. తాదృశే విషయే బత 'స్యేత్యాదే రధ్యాహారేణ సమానకర్హృకత్స స్రోపపొదనాత్‌ (అన్సి

మందర“”వాతయిు ౨83 ,. అకా“గంగ నీయడుపన బొడమె నీ క్రి ట్ల్బ్బ్రైపాద్య--ు లిబ్చు అెంఆ ? నిఃలం ర&ింప నీరజ్‌ గుణమూర్తి పఠ ఎక్కి ఎ అ”ం[పళ్న మెంం ? కమల౦ఒ) బవాఖి గిన్నదినీ కట్టు ఇ ెధ్బాంలరంబు లాను యెంగ ? యవ్యృతం. నీచేత ననుకుంం గందళిరి నీకు వనాగహోరనియిలి యెంల ? తే యొంచ మాభక్తి యొంత ? మామొంుక యొంత ? మాతపోబల మెంత * మానవునికి కమొంత ? యి ంతబంతోను మనగ నీ విచట నుని- గంట మిది మాకు ఛాగ్యంబుకలిమి గా ౧౧) అర్హ __ *ఆకొళగంగి = గంగానది [ఇదియే దేవతాలోకమునం దున్నదేవినది (న్వర్ణం%) ఆకాశమును 0కి సగరపుత్తు లసముద్ధరణమునకై భూమి కివకరించిన దిది. ఇది ఛూమి కవత రించినవిధము ఇ ట్లున్నది ఆకాళంబుననుండి శంభునిళిరం బందుండి శీతాది సు ల్లోంం వైన్‌ వామాదినుండి భువి భూరోకంబుసందుండి య సోకాంథోధి బయోధినుండి సపవినాందో లోకముం జేరె గం గాకూలంకిష (నీతి 0 స్తస్లం కిది సంనివాఅమూా ఉన్నది ఇది సరినహ మనెడి వాయసంచారమును ఆధారము గొని ఇం దున్నిది అందు ఎకె ఇది *అటిని దగువాయుశ్కం ధము (పరివహ మనెగిపేరు గంది నిరాలంబ బుగునావళ మునందు గంగను (మందాకివిక) నిదుపు చున్నది ఈవాయువే సప్తర్షి మండలమును వాడ అందు 'పన్తిల్ల జేయు చున్నది . ఈ యంళశమును (బన్మోండప్పరా- మిట్లు విస్పష్టముగా వచింద చున్నది = ఆనవా (ప్రవహ శ్చైవ సంవహ ళ్బోద్వహ స్తత వివహాఖ్య పరివహ సరావివా ఇతి ట్రిమాత్‌ స ప్రెతే మూారుతక్కన్లా మహర్షి? రుదీరివా ఆఎహో నర్తియె ఇడ ౮ షే జూ యు ద్సాయు ర్యే ఘోల్కాప్పప్టని స్యత నర్తిమే (త్ర్రవహ ళ్చాథ తధా మా రృణ్యనుక్నలబ

284 ఉ ల్తరి బారినింళము __£ఆ అకళగంగ అఆకాశగంగతొ సఘమక్ష౭న్నాని మవాంహందును జేయు ప్దేవాతి గసమును లేడుపుర (హర శ 453] నీ. యడుఎనన్‌ = సీడొు ల పాదమువఎననుండి [ఎండి కి లొపము (చూ (వా వ్యా కారి సూ) పొడమెక్‌ = పుట్టెను. [వాలావ కారమందు అకళము నా(కమించిన (్రీువోవస్టుపదఎను ఉబహ్మ తినకదుండలటూదకి'సు గడుగ గా అకాశదుం దది దేవనది యై (స్రవూం౦ంవె నఏ ధాగపంము వచింబు చున్ఫది _ తనపు ట్జెల్లిదె పొ మ్మటంచు నజు _౦ద న్నాభిపంకెరహం౦ బు నిరీ_ంచి -ంచి యున్నత పదంబుం జూచి తత్చాదసే బనముం జేసె గమందుటాదకిములం జల్లించి తత్తోయమంర్‌ వినుపీదిం (బ్రనబాంచె దెవనది నా చిళ్వాత్ముకీర్హిప్ర వన్‌ (స్కాం 6841ప్రఏ] ఇన్లు నీకు ఆర్హ్య పాద్భ౦ంబులు = పూజార్థ గు జలాడికము పాద(ప్రఇళనమున కగుసీరు [(ఆర్హృము = పూజ మూల్యే పూజావిధా నర్బ అని (అన ) దానికొల శై నది (నీరు (మొ) అర్హ్యము ఎనిమిది అంగములు కలది . ఆస క్షీరం కుళాగ్యాణి దధి"ర్చి శ్చ తణ్దులా యవా బృద్ధార్ధకం చైవ మష్టార్థ్యం సంస్రకీర్తికమ్‌ ((దేవీపరాణము = (చూ వనదేన తేయం ఖలకుసుమపల్ల వార్డే మా ముపతిష్టతి (ఉత్త 2£ఆ )అనుదానికి జీవా గృథట్టావార్యవ్యాఖ్య) అర్హ మ్రార్ణే పాద్యం పాడాయ వారిజి (అమ 01 ఇచ్చుట ఎంత =ఎంతటి (గొప్ప్రపని (గొప్పపని యేమియును కాదు చాలస్వల్పకార్య మిది అనుట్స (తక్కినపాదములయందలి ఎంత అనునది గూడ ఇస్తే అత్యల్చ మనుఓను తెల్చును ]] నిఖిఎంబున్‌ 2 సమన్తమును (సర్బ్యప్రపంచమును _ అనుట) రజ్నంపన్‌ ౫ కాపొడుఎ [ నుజీ ఇట ఛావార్తకము వ్‌ం య్బాద్మికియలకో సంబంధము లే కున్నను.. భావార్తమున నుజి వచ్చుట (ప్రయోగిదృష్టము _ ఇంకి గొలత వెట్ట నేంయే నర్జును డన్‌ (థాం విరా 4 తథ (మొ ఏ అడుబు (తొక్క నేల కాలుకడుగ నేం (మొ ఇ్దివే ]] నీ. రజ గు+ - మ్యూర్తి. పని. వర్తయె దుద్దహ శ్చాఎఎ. అధా నక్ష్యతమ్థిలమ్‌ “ంవహో వారుతస్కన్ట స్తథా శీతాంశున జ్ఞలమ్‌ పజ్బుమోఒంఎ నివాహాఖ్య దై (గహఎల్హింు... “ప్తర్షిచ్యకం బృర్ష జాం పష్ష ఎలివహ న్తధా పరావహ ధా వాయు ర్వర్తయే ద్ధువస్దలయ్‌.. (అన్సి లేదను ర ఎరివహవాయుపుమార్గమును పై పురాణమును ఆధారము" గొని ఇబ్లు ఎర్జించి నాడు. (త్రిస్రోతసం వహతి యో గగనప్రతిష్టాం జ్యోతీంఎు పెర్తయతి చ (ప్రవిభక్రంళ్శి తస్య ద్పతీయహరివిక్రమని స్తనుస్కం వాయో రినుం పరివవాస్య వది మార్గమ్‌ (శాకుం అ (ల్లో)

నీయొక్క. రిణోగు-ముయొక్క (రజోగుణమువలన ఏర్పడిన దైన _అనుట) [ ౨తో సడే ఎ ఆపప్పే (అమ)] ఆవారముయొ _ (శఎునియం్ట - అము య్నూత్తి = బృటాఎముం ఆచార్యొ (బహ్మణో దూూర్తి ఎతామ్లూర్ధి (ప్రకాపతే దియాయా భనీ మూర్తి ధర్వ స్యాత్క్వా ఒతిఫి స్పయమష్‌ (ధా 67 వి (దూ వాతా వి 0|| వ్యాపాశయి (వుడు చేక్రిసని _ అనుట నీకున్‌ = నీయందు (నీమెడ = అనుట స్తమ్యర్థమునిం దు ద్ద కుశల సం్యప్రశ్నేము 2 కేయిమొక్క (కిర్యార్తి కిచునై మేవమును [ పర్యాప్పి షేము ంణ్యేషు కుళంఎం (అఎ) అడుగుం (“౦శాల్చంట్రుబ్బవారువనకు నణజ్‌ _ప్రజ్య యము (స్కా ఒనుయోగ పృచ్చాఏ (అఎ)ఎ సంపశ్న్శము చుళ్నము. పర్నాయములు సమ్‌ అనెడి ఉపసర్గము తోషనునకు చేరిగళ్లు చేంనది ఎంత = ఏపావిసని నీనావి = నీదు దొడ్డు కమలంబున్‌ = సద్మమును కన్నది = కాంచినది (వడననద్సి [(శ్రీమహావిబ్దునినాభినుం ణి

డి పద్మము పుట్టినది నాభ్యిహదే సముదితం సలినం త వైతత్‌ భూయాత్స దైవ మమ భూతికిం౦ మురారే అరినది (వర స్త) నీకున్‌ (అస్టానీ కనుట్స్‌ ఎష్బ్పాంకరంఎిల పూజ 2 ఇతరపుస్పములయొక్క (ఇతిరిఎబస్పముఎచే నైైన్స వూజ (అల్పము లగువేటువ్లూలచే త జరపెడియారాధన అనుట) ఎ౦ఎ = ఏమాత్రము సీచేత =సీవలన (సేవు విడ్డింస ళా ( అమృతం యజ్ఞ శేషే స్యా _త్ప్సీయూషే సలిలే ఘృతే (విశ్చ) కుడిచి = ముజించిరి (శాగిరి సీక్షన్‌ (అట్టి సీకొజ తిగు = అనుట విన్య + అవోర = నియతి = ఎఅనదుం దుండెడువానియొక్క (ఎలాదులయొక్క- అనుట [వన్యం వనవవే వన్యా వాతసమూహయో (విశ్వ )] భోజనమున కైన [ స్పాదన మ*నం భక్షణ మాహారో థోజనం స్పదనమ్‌ (హలా) నియమము (నిర్చంఏము అవశ్యము తినవఎయు నని కొలుట | నియతి ర్నియమే దైవె నియమోయ శ్రగాయాం స్యాక్‌ (ప్రతిజ్ఞాయాం ఎ సంయమే (విశ్వ |] ఎంత 2 ఏమిగొనబ్బ మాంభక్తి = వూయొక్క సే [ భక్తి ర్పిభాగే సేవాయాం (విశ్వ )] ఎంత = ఎంతటిది (చాల సల్బ మైన దనుఎ, మాయెజుక = హా దైన జ్ఞానము (మేము తెలిఎనద్సి ఎంత=ఎంతచిది (అత్యల్ప మనుట) మా _ తప + బంము=నూయొ క్క తఎశకి [శపసు వా (భగివక్సాక్షాత్కారాదులకై ) శా జ్రయమార్గమున సలిపెడి కాయేర్యదియోషణము. ఒకంని ఇ బ్లను చున్నాడు అ న్తర్యుఖాని యది కొని తపసా తీత కిం నా ఒ న్తర్యుఖాని యది థాని తప “త 8మ్‌ అన ర్భంా ర్యగి హరి శ్చ తపసా తత

286 ఉత్తరవారివంకిదు.__£ఆ కమ్‌ నా ఒన్తర్చబా ర్యది హరిశ్చేతఎ స్తత కిక్‌ (చూ శ “ం) (బయు శక్తి (సామర్హృము స్టాల్యనాజర్థ్యల్వై న్యెషు బఐంం (అము్ర)] ఎంచ = ఏమాత్రిబము మాం మనికి = మాయొక్క (బ్రతుకు (మనికి = బ్రకుక (మా్య్చతి”ళు లనుఎ) తో బు ఒవినమ్ము గను వనుట మినికి (బఠుక (బదిమి యన (9౦ ధా 2 206) మాతు ఆంత షమెంల = అని లోకొ క్త) ఎంత ఇంత . ౦తోషము = ౨సరిటిల మైన ఎంతోషయి [ఇ౦ఎ అంత బుద్ధిస్టసరిమాణమును సిచిండు“వి] ఎస గన్‌ = కనా”. నీవు (నాజెళ్తు శ్రీమునా విష్ణు వైన నీ వనుట ఇచట్‌ = ఇచ్చోట (సర్పాంతర్యామి వయ్యుకు ఈ ఒదంయందు మౌ కన్నులయెదుట్స ఉనికీన్‌ = ఉండుటదిను కంచిమి = బూచితిమి ఇది = ఇట్లు కాననిప్పట (మాయుడుతభ్రికి సంతోఎంది సంతొషముతొ ఈవిధముగా నీవు మాకు కనపిబ్బుట_ అనుట) మాకున్‌ = మాయొక్క (కు ఇట సంబంథసామాస్యమును తెలుపు (శేషుష్యకి మూయు గా ఉపయుక్తము]) భాగ్యంబుకిలిమి = అదృష్టసంపద (అదృష్టాతశయము) కాదె == కాదా కాకువు (అగును _ అనుట కార్యకారిణముల కభేదము (మాయదృష్టపరిపాఠకమువలన ఐనదె ఇస్టిసీదర నము _- అనుట దీనిసరమార్హము) ( సంపద్‌ శబ్దము - వృద్ధి (అభివృద్ధి _ అతి శయమృు అనెడియర్ధము కలది _ సంప ద్వృద్ధా గుణోత్కర్లే (అని హైదుము ఈ సంసద కైన తెలు గుపదమే కలిమి వెలయు సంపద రి లచ్చి కలిమి యస గ (ఆంభా£2 0) నంపద శ్రైన లాక్షణికొర్జిమలే ప్రై వృద్ధిగుణోత్కర్జాదులు తా __.. మునులు తమయాశదమముంందు (్ర్రుక్ఫిష్తునికి అర్జ్యిపాద్యాదు లొఎ % కశల్యపశ్న చడిగి శాలతో చూజించి ఖలాహారము లేర్చచి ఛ_క్రిసత్తుఎతో ఆరాధించిరి ఇ ట్లాపర మూత్మను వాడు ఆరాధించి అందు శాయన సరమానందసడుట కాంచి కృతకృత్యుల మెతి నుర భావించుచు రమాత్మకిడి వాడు తిమువినయమును _ప్రదర్శించుచు ఆదేవదెఎ౨ (ప్రశంఎంచు చున్నారు దేవా గంగ సీొదమునుండి ప్టినది. (విష్ణపాదోదృవా గడ్గా అని ఆగినుము [నామస్మరణముచేం నే ఈమె సల్పలోకములను పావసి మొనల గలిగి యున్నది గజ్షా గ డ్గేత థూ (బూణూత్‌ యోజనానాం కళ్తై ఎ ముచ్యతే సర్వపాపెభ్యో విష్ణులోకం స గచ్చతి అని స్క్రతి] అర్జీవొ మెము పాద్య మొసగి (కా అడిగి. నీపాదిములను పరి వముల గా ఒసిర్పుట- సయత్నించుది పరిబోసాస్పవసు ఇంతకంటె వూ చేయ గలిగినది మాచే త నెనది దుటీయేమియు లేంందున దీనినే మే మొసర్బ గలను చున్నాము ఇందులకే నీవు చాల సంతోషందు బున్నాపు (పంచమము నంతను తన యెనిమిదిశరీరములతో కంచికి జెస్స

ఎఎద. వాతము 2 యట్లు కాపాడెడియీళ్పరు డు సీంచోగుంమువలన ఆవివృవించి. సీయూ ర్తి యని పేర్పడిన వాడు అన్ట్‌ నిన్ఫు మేము కుళంమా ని ఎల్బరిందుయ కుశల్యసశ్న మొనర్చుట ఎబ్బలచేఎ ఆయి ను మాచేత వైఎది యీాద్యూఅమే. ఐనందున ఇంఎకు మించి యెమియు చేను శాలి కున్నాము శ మూత్రిమునవె సీషజ “ంఎ్పబ్ప చెంది ఎడరానియా ౦వముసయి ఎిన్నాఖ క ఎంయి పసష్పముఎయం డెల్లను మహ ల్తం మైనది అవి నీనాథిముండి ఎన్జినది దానియఎయని 0౪ వెశముఎనుండియు. శ లొకిచదు. అన్నియు. ఏర్పడినవి [నాధిటాదామ్నుకా దా (ద్తబౌం చిశ్వసృజాం పతి య స్యాఎయఎసంస్తానె కివ్చకొ లొజవిస్వం (అని ఆ*చుము (లొ వరద 6 ల్లో వ్యాఖ్య] ఆట్టిసీకు ఎవ్పాంతరములతోడి మావూజ కే-లము మోత్చి బకొజికే అట్టియాపూజకే నీవు మాయెడ (ఎఎన్ను డ వై సరమానంద మంచు చున్నావు అమృతము దేపతాహరము. చాల రుచ్య మైనది అంతకు మించినయు త్తబూఎోరచు (రుచ్య మైనది లోక మున చేదు నీవు దేవతలకు దానిని అఆను_గవాందితివి [పాలసం్యదమును అమృతిమునక్షై దేవతలు రాక్షసుల దుదించితి ఆమ్బుత మందుం౦కడి కలిగినది దానిని బలవం౦ంతు లై రాజ ఎలు హరిం జూచిరి శ్రీన వొవిష్టుపు మోవాసీవషము.. తో వాలిని మోసగించి దెఎ౩ంచే ఆ యస్ఫుతము వ్రావింబను _ అ? థాావరామలు వవరింఎ ఒబ్నవి ]] అస్టనీకు మే మిదం ఎలాచు లతోడి యాయావోరయి ఏ దుంఖునము మాయళ క్రితినే ఇది చాఎకు ఇంతమాటైకే నీఎ మితి లేనిితి మాయం దొఎటఅఎ గుంటివి స్వామీ సర్వపంచనియంత వ ుుపరిమాత్మవు సీపు సీకు లేనిది మే మిచ్చునది యేమియు లేదు నీముందు బూతిపోబలయిణ మాజ్జానముచి మాజ్ధతిగితులు మూవక్రిప్రపత్తులు ఎందులకు గొబ కానివి _నను మే మేదో యథాశక్తా నీ న్నర్చించితిమి ఇది సీకు తగినంత ఏిఎూజ కా కున్నను ఇంతబూతకే పరమానింద ఎ౦దుయ సీవు మా కిచ్చట శన్నులపండు వొనర్చు చుంటివి ఇందులకు మాజన్నా౦అరిబశ్వయిచే కొరి ణములు = అని బుషులు ్రీకృష్ణపరమాత్నతో అను చున్నారు (అమృళతంబు సీచేక నమరులు గుడిచిరి శ ఒకదొల్టు జిక్క కుండ గ సకలసుధారనము నము౨ ఎంఘంబులకుం బకటంచి పోఎ హరి దన సుకరాకృతి దాన్పె నమరసువటుఎు బెగడన్‌ అని (భాగ 8 825)

(నిఖిలంబు రక్షింప నీ.జోగు-మూ త్తిసన్సి శిపు డెనిమిది శరీంచులు ధరించి లోకరడ 9 మొనర్భు చున్నా డు ఆశివుసి యెనిమిదిశరీరములు ఇట్లు వచిం" బడినవి - యా సృష్జ యుప రాద్యా వహతి విఠహుతం యా హవిర్యాచ హోత్రీ యే ద్వే కాలం విధత్త (శ్ర తివిషయ

288 ఎ త్తరహరివంశము__£ఆ గుణాయా సా వ్యాస్య విశ్వమ్‌ యా మాహు స్పర్విభూత(ప్రకృతి రితి యయా 'పాణిన ప్రాజవన (వ్రత్యణి; (పన్న స్తనువి రవతువస్తాభి రిచ్దాధి 5 (కాకుం అ క్లో (స్పత్త్వరజ స్తమోగుణములు (పకృతి క్లైసెగుణమిలు _ సత్త్వం ౫ స్తదమ ఇతి గుణా (ప్రకృతిసంభవా (అని గీ శీఅధ్యా 5ళ్లోో ఈప్రక్సితి కథధీశ్వరు డు పరమాత్మ (వకృతిపరమాళ్మలకు అభేదము విఐక్షందుటినుబన్చి పంమాక్క క్రైసమ్పూర్తి గా రజో (గుజ్రి (ఇంతసంతోష మెస గ సీ విచట నునికి గాంచికిమ్రి _ ఇట్లనుటవంన ఆనందదుయు గెన వూ. శ్రీమన్నారాయణమూ ర్రిమె. తెతదేవతా తపోనిష్టతో బదంయం దుపాస్యదై ఏ మె. చిరకా లమునుండి ఉండుట మదార్షుల తతే ని యొనర్చుట అత్సాక్షొత్సారయుచే ఇవ్చ డు ఆనందపడు చుండుట సూచిక మైన దనిఎంచును (శ్రీకృష్తు డుస్పద్భుడు ని౨$పరి శుద్దు దు కెవలాల్మ అ(సజుయ్యపభాజ డు నిర్వ్పాసను డు నిరీహు డు పరబ్రహ్మము _ అనుటను సీసమునాలుగుపాదములు నూచిందును సల్యలోకపావవి యగుగంగ పాదమునుండి పున్టిన దనుఎసలన స్ప్భుడు. నిత్యబరికు దుడు అగుట నూచితము 09 2? అష్టమ్నార్డి యగుళివు తు నీరజోగుణఘ్పూర్తి _ అనుటవలన కెవలాత్మరూప్ప డై సృ స్టిత్యాదులకు స తీమూర్త్యాత్మవ జూ నగుపర్యబహ్మ మగుట ధృనితము 8 కిమలము నీనాభింలన గలిగి (ఫపంచోత్స్తికి రౌారణ మగు చున్న దనుటవంన పపంచ స్తితికే నావికనులధాంణము అనుట తెలుస బడి వాకనా పేక్ష రేని నిర్పానను డనుట బోధితను 4 అమృతము అమరులను (శ్రావించితి వననుటవలన తదాస్ట లేమి ఈదేవునకు తెలుప బడి నిశీహు దు(దేనియందు ఎన్టికొరికలు లేనివా డ్రు ఈస్వామి అనుట సూచితము పైని ఎచించిన మాభక్తీ యెంత మాయెటుక మెంత మాతసపోబల మెం మామనికి యెంత మాకు భాగ్యంబు కలిమిగాదె అనునది కేవలపర(బహ్మమ వైన ౨ న్నుపాఎంచుటకు అర్హ్యపాద్యాదులు కుశలపళ్నాదుల పూలఖాజలు ఇఎలాదినై వెద్యవులు అగుసాధనములు కావు ఇవి కేవలము దేవతాసాధారణారాధనమునకు ఉసయోగపడెడి యల్చ్బసొధనమ అనూ తము సర్నాత్మిభావనతోడి యాౌత్మారానుత్వ మే పం్యబిహ్మను వగునీయుపాసన కైన పరదుసాధనము అట్టి యపాసస మే మొనల్బక షోడళోపచారమయులతో ని “కించినవూ(ం నే అంఎ౨ర్యామి వగునీవు మాకు సరిమానం దముతో (ప్రత్యత మె నేడు మ వ్యన్యుగబాంచు చుంటిని ఇట్లు నీవు మాకు సాక్షొత్కరించుట

87. వందర వాతయి 280 బూజన్మాంతిర _ణ్యములసరీసాకిమువలననేకాని వెఐ కాదు * అనుటు గూడి శ పద్యము తెలుపు చున్న దతి?ంభీరము ఈయర్తమును తెలుపుటం నాచన గీళాదిని ఎంచన్‌ అను పదము నొకదానిని (ప్రయోగంచి ఎరి లించి చూదిన - త విషయయి లేటలెల్ల యసుట తెలిఎ నాడి ఈ యర్ధమునక మూల వన దగన ఉపనిష త్తొంటి ఇ ట్లున్నది - ఆత్యపూడాం (పవజ్యెమి జాస్టివివ్యాబస్థనాశ మ్‌ సర్పాత్కా ఒబొ మితి ధ్యానాత్‌ ధ్యాన మన్యతి కిధం భివేత్‌ పూర్ణ స్యావాహనం కత్రి సర్పాధారిస్య చాననమ్‌. స్పచ్చస్య పాద్య సుర్యిం చి కుద్ద స్యాచమనం కు నిర్వలన్య కుఎ స్నాసం ఎస్తం విళ్సోదరిస్య ఎ నిక్లేప్య్య కుతో గస పుబ్బం నిర్వాసనస్య చ ॥ నిర్ణు-స్య కుకో ధూప స్త్రరశిస్య దీఎకిమ్‌ నిత్యి తృస్తస్య నై వేద్యం తామ్బూలం చ కథం భవెత్‌ ప్రదక్షిణ మనన్తిష్య చా ఒద్చితీయస్య కా స్తుతి అన్తర్నవబా శృ ఎూర్జిస్య కథ ముద్వాననం భవేశ్‌ దేబాబుద్ధ్యాళుదా సోఒహం జీనబుద్ద్యా త్వదం౦ంళక ఆత్మ బ.ద్ధ్యా త్వమే వాఒబవా మితి మే నిశ్చితా మతి (అన్సి ఈయుపనిషత్తును కొంతగింీరము గ ఈసద్యము తెలిఎనది. రామరాజభూషణు డు త పద్యమును అసుకరింయము. తానును ఒకఎఫపద్యమును రచించి ఈపద్యప్రాళ స్త్వ్వమును వచించినా ద దీనిట్టశంస ఇ ౨ అనాఎళ్యకము (ఐసు ) లోనియా ద్య మిది. ఎ అతులశై వలవతీశతము లీనెడుమీకు నాయిచ్చువిమ లార్హ ్యృతోయ మెంత ('ప్రాలేయనిలయనంభవము గాంచినమీకు బన్నీట నొనరించుపాద్య మెంతి సరసమందాంనుంజరుల రొంబిలు మీకు బెన చి పూదండ అర్చించు పెండ గోరత్నదోహనగురులక్షి గల మీకు నుపద గా మణివర్గ మొక గు పెండ గి యనఘ యెవ్చార లైన గొండంఎవారి అనని గొండింఎవ్లూజ 'సేయంగ గలరె భక్తి నే నిచ్చునీపృబ్బప త్త్రుకోయ వ్యాత్రములు గ్లైకొను పెకాక గో(ఫ్రితిలకి (2 ఓ

200 ఉత్తరవారివంళశము__2ఆ సోమనసద్యమునందు కల యుపనిషద్గంభీరార్థస్నూ ర్తి కీపద్యమునం దనకాశము శూన్యము సందర్భ మత్చిది ల అలం __ విభావన భగవంతు డగు (శ్రీకృష్ణుని సంతుద్బకి చాలినంతగా మహర్షులభ క్రి(ప్రప త్తులు లేకపోయినను సరమానందమూర్తి యై సంతుషృతో ముకులకు శ్రీకృష్తు డు కానవచ్చు అలి అన్‌ క్క లట ణ టనుదిశ్చి - పష్కల మగు కారణసామగగ్రి లే కున్నను కార్యము సంభవించుట జరగిన దిట హేతూనా మసమగగ్రత్సే కార్యోత్సత్తిశ్చ సా ఠా (అని లక్షణము) [సా = అవి భావన] క నీవారమ నీ విచ్చితి నీవారము మాకు భోగనియతసుఖంబుల్‌ గావింపుము మాపియములు గావింపుము న్వు భ_కిగమ్య మురారీ ౧౧౬ అర్ధ ___ భక్తి మ్య = భద్తిచేత (ఏకాంతభిక్తీచేత = అనుట్సి (సర్పకాలపర్వావస్థలయం దవిచ్చిన్నము గా వకాకొారముతో సర్వభూతములయందు జర పెడిభగవడాత్మభావనమయే ఏకాంత భక్తి) పొంద బదెడిదాడా ముర శ అరీ = శ్లే శసంకాపకర్మభోగాదు ఎను నశింప జేయు వాడా (పరమాక్సా _ అనుట) [ముర క్లే బ నంతాపే కర్యభోగే చ కర్చిణామ్‌ దైత్యభేదే ఒన్యరి నేషాం యురారిస్తేన కీర్తిం. (అని వై) (చూ హూ వివ )] నీవు నారముక్‌ = నిర్చరికాన్యముకు (మున్యాహరకును తృ-ళా్యవిశేషమును విత్తకుండ గా పడి సందెం(దూసర్సిాన్యమును]. మాకున్‌ ఇచ్చితి(వి= దేహవారణమునకె వ! కలుగ. జేఎతివి నీవారము = (మేము నీబంఎపులము (గ్రర్సవిధముల ని న్నాశ్రయించి నీసరమ్యతికి ప్యాతుల మైనభి క్తులసు అనుట [నీవా మైన మాకు సీవారమును (తృణ ప్రాయ మగు (తృణ) ఛాన్యవిశేషమున్సు నీ విచ్చుట సమువితము గా దరి భావము ] (ఇక గ ర్రవ్య మేమి అనిన వచింప బడు చున్నది థోగ = నియత _ సుఖంయిర్‌ = ధోగముచేం (అనుభవముచేతి) [భోగము = అనుభవడు.. దానం భోగో నాశ ఎ్రసో గతయో భవి విత (దులా సీ 84ల్లో)) నిత్య మైనవి మైశ (నిత్యము అనుభవింప బడునవి యైన. అనుట) [నియతము = నిత్యి మైనది - చన్లే లక్ష్మీ (ప్రభా సూర్యే. గతి ర్పాయొ భువి క్షనూ ఏత తు నియతం సర్నం త్పయిచా ఒనుత్తముం యశ అని ఒకకివి (చూ హలా అలి

మందరసవాతము లలి వివ) ఆనందడులు [ సుఖ మానస్టతోయయో (వైజ)) (శాశ్వతము లగుట్రవ్యోనందాను ఛూతుల ననుట్స కావించము:=కిఎగింప్పము (నీవార మగుమాకా సీవంటివా డు (బవ్య్మోనంచాను భూతి యొస గుటయే యుక్తముగాని తుచృను లగు తృ-ధాన్యాదుల నొ * మాయీదేవా ధారణమునకు మాృాాతము తోడ్పడుట ఏమా్య(త ముచింము కా దను చున్నారు నీవు మా - (టుయనులు జ మావైన యిష్టముఎల (మాకు ఇష్టము లైన (యా) కోర్కులు మేము కో రెడి య్యబహ్యానందానుభూతు అనుట) [య _ తివిషయూఖభాం అనిస సం] కౌవింపుము = (తిప్పక్రి కిలుగ జేయుము. (జీవన్యుక్తుల కే. మ మ్ముద్ధరింఎము. మాకు కావలఎన దదియే అనుట ఇచ్చవి పంమార్జము) తా ___ థ్రీకృష్ణా పరమాత్వవు నీవు నిన్ను సాఇిత్కరించుకొనుటకు ఏకాంఆభిక్తియే సాధనము అట్టిభక్తి నీయందు చూఎ (ప్రపన్నుల మై నీతి సంసాదిందుకొంచిమి అస్టిమాకు తృణప్రాయము లగు సాంములు జీవిక కొ % మాదేహధారిణ వాతమున ౩౫ సుఖముకో చుమ్ము సంతోషసజస జూచు చున్నావు అదిఅగిదు నిత్యము ఎగుపం(బ్రవ్యోనుభూతితోడి ఒంబో నందములు మా కొ” గుము అవియే నూకు కౌవలబనవి వేము కో రెడియీకోర్కి ఒక్కిటి కౌ దనక తీర్పుము _ అని మహర్షులు (ప్రార్జించు చున్నారు శ్రీక్సవ్తుని విశే __ (భక్తిగమ్య) ఖిక్తి (ఎాజ్యుఎయందలి యు ల్తిమానురాము రాాత్మకిము అహైకుకము. ఏకాంతము _ అని మూ డు విధములు ఒక్క్యపయోజనమును (ఎలమును గోరి చూపెడిఇక్షి రాగాత్మకము ఎఖలనును కోరక ఎూజ్యులయందు చూపెడిఎతి అహైశువవిం త్రై లదారియట్లు అనిచ్చిన్నము - ఎకొకారిముతో దైవమునందు తిదభిన్నిభానముతో జంపెడి భక్తి ఏకాంతము ఈయేకాంతి భ క్రిశే అనన్యభి క్షి అని మటియొకపేరు ఇందు ఏవొంతిభకి చాల మహనీయ మైనది ఏకాంతభిక్తితో దైవారాధన సలిపెడివా రుత్తటభక్తుం ఎెవెల్లిట్ధి కిదియే ఉత్తనుసాధనము శ యేకాంతభక్తులే భాాఎతో త్తములు భాగిఎత మిట్లను చున్నది - సర్వభూతేషు య సశ్యే దృగవద్భాన మాత్మిన _ భూతాని భగవి త్యాత్వ న్యేఎ భాగన తోత్తమ (భాగ స్కం 2ఆ 4శళ్లో ) సంతతము భగివత్స్చాదధ్యానమునె శిగుచెతోవృ త్తియె భక్తి యవి భిశఎక్సాదులి ట్లను చున్నారు _ అజ్కోలం నిజబీజస న్తతి రయన్కాంన్తాసలం సూచికా సాధ్వీ న్లైజివిభుం లతా క్షితిరుహం ఎను స్పరిద్బల్లభమ్‌ (ప్రొప్పో తీవా యధా

స న్స

తథా సకుపతే పాదారనిస్టద్భయం _ చేశోనృత్తి రుపేత్య తిస్టతి సదాసాభక్తిరి త్యుష్యెతే

లి ఉ త్తరి హరివంశము ___2ఆ (8వా 6 భై) (ఇది = ఏకాంఅభ క్తిక సాధనములు గా వచించిం మొదవి తెండుఖ కులకు లక్షణ మనిఎంచును] (వోగనియకతసుఖంబుల్‌) = బహ్మనందానుభూతి ఒకమవోథోగ మని దానిమం దితంభోగ ములు తృణప్రాయము లని భర్సహరి ఇట్లు వచించినా డు = (బ్రహ్మేన్దాదిమరుద్దణాం స్ప్రణ కణాన్‌ య్యత్రస్థితో మన్యతే. యళ్వాాదా ద్నిరసా ధబ్బన్సీ విభవా సై 9౨తోక్యరాజ్ళాదయ భోగ కొఒఎస ఏక ఏవ పంమో నిత్యాదితొ జృమృతే భో సాధా క్షణభజ్షారే తదితరే భాగే రతిం మాకృథా (సుభా వై 40ల్ల) అలం .- నీవారము . నీవారము అనుచో యమకము కావింపుము _ కొవింబము అనుచొ లాటాను(ప్రాసము _ (రెండవ) కావింస్త్పము అనునది అవశ్యము కౌవింఎ్వము అనెడి తాత్పర్య భేదము కలది శద్దార్థయో పొనరుక్త్యం యత్ర తాశ్సర్యభేదవత్‌ “ కాబ్యకాత్సర్యవిదాం లాటాను(ప్రాస ఇబ్యుతే = అని లక్షణము వ అని పలుకుచు నర్ధవుని ననేకవిధంబులం గొనియాడి యాదేవునిం గొలిచి వచ్చినదివ్యముని దేవ కాబద్ధవి ద్యాధరగణంబులకు నాతిధ్యం బిచ్చి యామంత ణయి "నీఎ యమ్ముళాంతకు వీడ కొని నిజనివాశం౭ఎలకుం బోయిరి తదనం తిరంబ ౧౧౭ అర్థ _-- అని పలుకుచు (క్రిర్తలు తాఎసోత్తమల)ు ఆశ దెవునిన్‌ 2 ఆస్పామిని (్రీకువ్హుని _ అనుట అనెక (గ ఛా వక _ చిధంయిలన్‌ = సల,౦ ఎలతో (చ్రాలరీతు లక) కొనియాడి = స్తుతించి ఆదేవుని5్‌ = అన్నామి? (శ్రీకువ్లుఇ) కొలిచి =సెవించి ణా వచ్చిని = దిన్యముని = దెవతా = ఎద్ధ = విద్యాఎర = ౧౫౦ ఎంకుక్‌ = (శ్రీకృష్యని దల్శించు టకై) చేరిన దేనరులయొక్కియు దేవతిలమొక్కయు ఎద్దులయొక్కయి విద్యాధరుఎయొ క్కయు సంఘములప ఆతిధ్యంబు = అతిధి శ్రాజను ఇచ్చి 2కావించి ఆమం(త్ర*ంబుళచేన = వీడ్కొంని (వెళ్ళి వచ్చెద మని చెబ్బ వదలి ఆము. + అంపంకరక్‌ = ఆ మురానుఎని సంహారించినవానిని (ఆశ్రీక్ఫిమ్ణుని) వీదకొని = (పోయి వచ్చెద మరి వెల ఎవిలి నిజ _ నివాసంబులకున్‌ = అము గృబాములక (వారివారి యౌాగ్రమయంక = అనుట పోయిరి (బదరియందలి తానస్తోత్తములే కర్తలు) [బుషులు శ్రీకృషునికిడ సెలవు తీఎకొని వెళ్లి నతరు న్‌! అలో వో ల

ఎఎందిరాతము ఏ0$8 వాల అతని దరింప వర్చిన దెఐతా ద్ధఎద్యాఏరాదులయును ్రీకృబ్టునిచూజ్ఞ కాని ఎని రినుట అర్రాజ_బ్ధము సం వారి (ంలల. చెక్క డే అపోవనకు (వ ంచినజ్లు వఎంలు మన్నిది గజ్గాయా ళ్చొతరె తీరే దేశం ద్రవము ముప స్పయమెఎ హరి స్పాకెత్‌ (ఎవివె? లపో య్‌ వనమ్‌ (అని) తద్‌-+-అనంత.౦ఎ_లజ==దానికి అరువాం (అట్లు జరిగినెందిస. అంతిరువాతి_ ల

అనుఎ) (పైకి అన్నయయి

లా (రీష్తులం ఎదరినివాసు ల ఎమహర్షులు అతిరిటాజ యుసర్చుఎయి కాకి చాల (శం ఎంచుచు నమస్తారాదు లొణర్చి ఆఅని సేవించిరి వా రాతన సెవింయఎయెవాం ఆయనను దిర్మింఎ టకై బదరి వచ్చిన స్పప్పర్టులకు దెనఎ ఎకు (చవకాతివినేము ల ఎ శ. ఎద్ధుంకు విదార్థధరు లకు సైతము ఆతిథ్య మె.” % తగునాదరము వారియెడ చూఎరి అనంతవము పోయి వన్నెద మని (శ్రీకృష్ణునికడను వా రందణకడను 'సెలప్ప తీఎకొని వారిసానములకు వారు వెగ్గిరి

ల విశే __ (దిస్యమున్సి దేఎముని. దిఎ్యముని శబ్దములు ఎర్యాయములు బ్బర్గరో=నివాఎ యై ముని _సవాడు దివ్యముని స ఎరులు (మొ ) ఎ ్రరులు దివ్యరులం నచింఎ ఎయి ఎన్నారుఎ శే ల న్య జావ లు అం గ ఆంన్‌యో దివ్యా (పక్ష యమౌజుఎత0 పర్‌ ఎర్గొలీ* వ్రైబుకితం పెళ్చానా మిఎ మేనిరే ఏపంవాదిని దేఎర్షా (మొ) (చూ కబూ 6స 47 0) ౮0 (దేవతాబద్ధవిద్యాధిర ణంఎయిలక్ర) దేసతాంశసంఘాళులు పదుగురు ఆందు విద్యాధరులు ఎద్దులు గూడి. లెక్కింస బడినారు = విద్యాధరో _ప్పరొ యక్ష రక్షో గపిల్వ కిన్నరా ఎళాదొ గుహ్యక బ్సద్ద్‌ొ భూతో ఒమీ దేనయోనయ (అమ) ఇచ్చిట బుధి = అమీ విద్యాధరాదయో దశ దేవయోని రేషాం తే దేవయోనయ ... చెవాంళకా ఇత్యర్థ అను చున్నది (ఎద్జుచ) అణీమాద్యష్టబద్ధులు కలవా రగుఎను విరి కీపేరు. వీరు కై లానళమన మెనల్చు శివఛట్తలు 7 వర్ణింప బడు మన్నారు ఆయం భూర్జవ త్తిముం నాటర ధేనుదధిిపయు క్షపా అయయి లాం యీ గించి వడదేజ గ శీతల. ల్పక్యద్రు. చ్భాయల నిల్చి నిల్చి “ంసం.ఎలు విల్కుూదు వెండికొండ కుం బాయకి కూడి యే గెదరు భామిని చూడుము ఎదపాంధులన్‌ (పాతి 280) (విర్వా ల రి ధరుల్సు ఘచికాంజనాదివిద్యంను థిరించెడివా రిగుటనుబనై వీరి కీసేరు.. విద్యాధరులు హడ న! శివద్యాన్సై కనిష్టా రు లగువారు వారిన్సరూపస్వథావములతొ ఇ్లు వరిం బడినారు. ఎశేకా లం న్‌ గా బో బవిలా ఎన్నేత కస గొంసపే పీరు వివ్యాధరు ల్బాణిక్యోజ్బలరి త్నికుండలులు ఎంబిద్ధాలభను (అణ. ద్పీశొవాణులు నంద్రికా ఎలశిరోవె బతిండ్రాంకిఈుర్‌ నాణీయ స్తం తార హారులు ట్‌ి ను అ శభ శ్రన్హైకవిష్టాసరుల్‌ (పారి 20)

294 ఉత్తరహరివంశదు._£ఆ (ఆనుంత్రంంబు అమ న్హణము = నీడుకొనుట (మంచిది వెళ్లెదము . అని చెబ్బ బంధువులు ము న్నగువారిని వదలి వెళ్టు) తే బామాలయ మామ న్య పున ప్రాప్య చ శూలినమ్‌ (శ్రమా కస ఫ4ల్లో ) [ఆమన్ట్య = సాధయా మి త్యాబృచ్చ్య = అని (మల్లి వ్యా)] శా గంగానిన్నుగ దాటి యు త్తరతటీకాంతార పర్యంతభూ మిం గంసారి వురారి గోరి నియ మోన్మీలన్మన పద్ముం తై భంగా పేతపయోధివో లె ననిలాపాయ పదీపంబు నా నంగం బొప్పగ నుంజె దొల్లియు దపోవ్యానక్తి చా నున్నచో ౧౧౮ అర్థ __ కింస + అరి (్రీకుష్తు డు కర్ర గంగానిమ్నగన్‌ = గంగానదిని ( నదీ సరిత్‌ (సవ్ర నిన్నా ఒ౬పగా (అమ ఏవల్లిమునకు (పల పు (బ్రదేశదునుగూర్చ్రి(ప్రఎబాంచు నది (వ్య ఎ] దా చి (అతి కమించ్సి ఉత్తరతటీ = కౌంతార *, సం్య్త - భూమిన్‌ = (ఆగంగయొక్ట్ల) ఉత్తరిప్పటొడ్డునందరి | కూలం రొధశ్చ తీరంచ టప్రతీరంచ తటం (తిష (అమ ) గొప్పయడవియొక్క | మహారణ్యే దుర్గపదే కాన్తార పున్నపుంసకిమ్‌ (అను 0] దగ్గ్గశీ (ప్రదేశముసందు సర్యన్హభూ పరిసరి (అమ ) భూ భూమి శబ్దములు పర్యాయములు భూ ద్బూమి రచలా ఒనన్సా (అను 0] తొల్లియున్‌ = పూర్వకాలముసం దును (ఇదిరజకును అనుట) తవ 1 వ్యాస క్రిన్‌ = తపసు నందలి గ7”ఢథ మగు కోర్కితో [విశ ఆ సక్తి = వ్యానక్తి = ఆధిక మైనరాగము (ఢాథింాఎమ్ము. (అజ్‌ పూర్వక పజ్ఞ్‌ = రాగే కిన్స్‌ కిస్తూరి ఎృగవిఎర్జ గల్టి రేతి. రాగీఎ సక్తి మధికొం విషయేషమ వాయు. (శకు 4న 8 రో) ఇట అధివాం స్నక్తిం -వ్యానక్షిను (అని మల్లి వ్యా )]] తాను (శ్రీకృష్ణుడు) (కర్త) ఉన్న గోన్‌ = (అ ను చెయుచ్చు ఉండినప్రదేశమునం దు శ్వర + అరిన్‌ = ((84రాఎరలక “ళు వైనవానిన శిపునిం. [| (తి ౨రారి అనుట శె నిదే పరారీ సరారి (త్రిపరారి పర్యాయములు = శశ ఈళ్చ్శర ఈళానా (తిపరారి ర్రూయుధ (వైజ )] కోరి (శిఎదల్శినమును అపేక్షించి-అనుట) అంశంయి = శంరము ది మ్‌ [ అగ్గం గా(శే (పతీకోపాయయో (మేది 0) భంగ శా అపేత . పయ + ధిఛపోరన్‌ = కి తరంగయులనుండి | భ్గి రణ్గ ఊర్చిర్పా ఆయాం వీది (ఎమ )]] తొలగిన (తంం గములు లేనిదిగా ఇన = అనుట్సు సము్యద్రమట్లును [సయోధి = సముద్రము అమ్మాధి ర్లలధి ఎయోధి రుదధి ర్భారాం౨ిధి ర్వారిధి అని (ధోజ ) నీన్ల ఉండ టకు ఆధార మైనది

మందరబబాఆము 2౭ (వ్య ఎ). అనిల + అఆపాయ _ (పకిపంబు= గాలియిక్క [వాయు ర్మాంరిళ్చొ సదాగతి గన్టవాహానిలాశుగా. (అమ )] నాశనమతో (ఆదర్శనముతో) కూఎన (వాయుసంచారిము లే కుండ ఉండిన అనుట) | నాళ న్హృపష్యక్రమో ఒపాయ _ (వైజ 3] దీఎము (వీస ప్రదీప (అమ) నాన్‌ = అనునట్లును ఒప్ప గన్‌ = ఉండా నియమ ప్లా ఉస్మీలత్‌ + ఎన్‌ సద్ము టు = నియమముచేత (నియమాచరణముచేత ఇం్యద్రియనిరోధముచేశ) (ఈ శ్చరట్రణి ధానముచేత _ అనుట [ నియమో యస్త్రిణాయాం న్యా (చ్పుతిజాయూం చ సంయమె (విశ్చ ) వికఎంచు చున్ని(విచ్చి గొబ్బ (ప్రకాశము కలదా అాు చున్ని ఆత్యసాత్షాత్కారిముచె దేదీస్యమానము వెలుగు చున్న _ అనుట వృాదయకిమంము కిలవా టా ఐ == నర్చడి ఉండెన్‌ తా __ అంత (శ్రీకృష్ణదేవు డు అచ్చటిగింగానదిని దాటి దానియుత్తరతీరబం దున్నయొక మహారణ్యమునందు తాను మున్ను నారాయణు ముగా ఉండి ఆప మొనర్చినవోట శివుని గూర్చి తస మొనర్చు తల పుకో [ప్రాశాయాకుముచే (ప్రాశాపానవాయునిరోధ మొనర్చి అం చేని సము(ద్రమట్లును బాలి యేమాపైమ సో _ని చిపమ_ను నిశ్చల .గునాకారనురో కానవచ్చెను అట్లు వాయనిరోధ మొనర్చి ఏరాగంతో ఇంద్రియవృటు లతోపాఎ మనొవత్తుల నన్నిచని పరి మాత్కయందు రీఎ మొనర్చి త నన్భ్చాదయపుండిరికిమునం దాచరమళివ ని దర్శించుదు ఆత డేతా ట్రై దివ్యతేజయుతో నుహాసకాశము. కలదానిని - ఆహ్భృదయకిములమును అకువ్లు డొన ర్చెను విశే __ వై యపమానములచే ఒకవిధఘమా వాయునిరోధము సూచిత మగు ననవచ్చును కా" దాసుళ్లోక్ర మైక్షట్రి ఈళ్వరు? తపోనర్హ నాసందర్భమునం ది ట్లున్నది . అవృబ్బసంరిమ్న మి వామ్చువాహ నుషామి వాధార మనుత్తరజ్యమ్‌ అన్తశ్చరాణాం ఒరువాం నిరోధా న్నివాత నిష్కన్సు మిన (ప్రడీపమ (కమా 8న 48క్లో ఏ) అణ్లోకమునందు మొదటియిపమానము (ప్రాణ నిరోధమును _రెండవయుసబూనము అపానళిరోధమును మూ డవియుసమానము తిదిరి (వ్యానాద్సి వాయునిరోధిమును సూచించు నని (మళ్లి వ్యా ) సోమనాధు డు రెండే యస మానములు (గవాంచి (పాణాపానాదిసర్పవాయునిరోధమును గింధీరముగా సూచించుట విశేషము వాయునిరోధముతోపాయి వృ త్రినిరోధమును ఇం్యద్రియసంవారనిరోధమునుగూడ వర్షించి తన్మూ లనుసి నేర్చడినహృదయపుండరీకవి కాసవర్షనతో తదన్తబ్ధతసరంజ్యోతిస్సాక్షత్కార మునుగూడ సిర్జించినవా రైనా డీత డు. నియమోన్నీలన్మన సద్దు. డ్రై అని ఇచ్చటి నియమశబ్దమ

206 ఇ త్తరివారినింశము.__2ఆ సంయమనార్థిక మై వాయినిరొధవృ త్రినిరాధాదుల దెలుశ సననవబ్బును ఆత్యసాకషెత్కారము కలిగి పరంజ్యొతిరిభిన్ను డు గా భాఎంచెంయాస్టతిని (గంఫకమూా) తెల,నవిమే భంాపేత పయోధివోవె అనిలావాయ్యప్రఎపంబు నా అం%ం దెగ్చ అనులర్జనలు నాచనంబన ఆతి గంభిరము = నియమోన్నీలప్టన పద్ము డె అం డొె్పె మె ) వానిచె సోమన కపాల నెశ్రాన్తరలబ్ధమాళ్లి ర్ష్యాతి (పరోహై రుదితై ర మనొ నవద్నార నిషద్ధనృ త్తి హ్చది వ్యవస్థాప్య సమాధివశ్యము య మక్షరం ఇెతవిదొ విదు స్త మాత్యాన మాత్మి స్యవలోక యృన్దన్‌ (ఈ 3న 40 50ల్లో ) అనువానిభావముల గూడ చాలనిణకు సం్యగ్రవబాంచినా డని ఎంచును పరిశీలించి చూచునబ్బుడు | హృత్పుళ్లిరీకాన్తరసంనివిష్ణం స్పతేజనా వ్యాస్తనథో వి కాళమ్‌ అతీన్లిియం సూక్ష్మ మనన్త మాద్యం ధ్యాయే త్పరానస్టమయం నుహేశమ్‌ (అని (స్కాం. బ్రహ్మో 26 )] శ సందర్భమున ఎజ్జాంపెగ్గడ తనరచన నిట్లు సాగించినా డు తన యోగఎద్ధిపరిణతత్వమును దెలియ జెప్పుచు సర్యజ్కబన్థజ్టర పూర్వకాయమ్‌ కిజ్చిత్చకా శబ్తమితో(గ్రకార్తై _ (కసం 855 శ7ఖ్లో ) అనువానిని వివరించుదున్నా డనునబ్లు = స్వప్హ కాసనము నిశృలముూు బంధించి తనువు గంధరయు మన్తకయి సరిగ జక్కూ నై నీలువ నాసాశిఖరంబున ఎరమోడ్చ్పుచూడ్కి యేకాాగసరణి నిలిఎ మూలాధార నిర్ణతనిర్దణధా మంబు షడ్గ్రంధిదళనకాతి మై పోయి పరమాంబరామృతబింబంబు గరపంగ దోడస తొర గుసోన దడిఎ తస్మయానందతందాళు వగుచు నొకడు నెబు గని సామరసో్యోదయమున నసలర నెంళయు నొప్పె నయ్యాధదిఎద్దు డఖిలఎద్దులు తనంద్ధి యభిశుతిం” (హాలి ఉర్‌ 04) ఇ క సోమనాధుని నియమోన్మీల ఉ అనుదానికి వివరణ ఎనునట్లు ఈతిని అరువాతిఎచిన మి ట్లున్నది = ఇచ్చిధంబున నప్పంమేశ్చరుంం ఎర్యపణికానంబు దన్ను డాన యను సంధించి సంధుక్షీతి సంవిజ్ఞ్యోతి యగుచేతొవృ త్తి నున్నసమయంఎిస అని సంవారి _ సమాధొ యోొజయామాస నమన ఎద్మనిభేక్షణ కిము ప్యేష జగిన్నాధో ధ్బాత్వా దే వేశ్సర స్టిత ఖే దేవగురొ తత సమాధౌ దీసవ ద్ధరౌ (భని ?8అధ్యా 4 5 శ్లోం అనినది అలం -- ఉక్సే* సమ్యుదమునందు ఆరంగములు లే కుండుట కనిప్రాఢో క్తి ఎద్దము _ సము(ద్రే శాన్తకల్లొలే స్నాతు మిబృతి మూధీ అని అభియుక్షో క్తి రెండవియుపమానమునం దును నాన్‌ అనుటనుబన్టి “ంథధావనావిియయుానే సనంభావిక మగు చున్నది సామ్య మని ఎంచును నాయుసంచారి మేమా[తము లేకి యుండుట యసంభావ్య మయి కవిప్రౌఢో క్షి ఎద్ధము సాదృశ్య మైన దనవచ్చు నిన్నటి గూడి

88] మందరసవాతము 207 వ అట్టయెడి ౧౧౯ అస్టియెడన్‌ 2 ఆసమయమునందు (సమాధిస్ధతు. డై శ్రీక్సిట్టు దున్నబ్బు డనుట్స ఎకొర శరీరఎళాచసై నికుల్‌ వచ్చిరి అని పైకి అన్సయము] బదరికాపనంబునందు. బిశాచద్వయంబు శ్రీకృష్ణునకు దృగ్గోచర మగంట

ఉ కుక్కలు వెంట బడ్డ నొకకొన్నిమృ? ౦బులు వాజె "నెత్తురుల్‌

(గిక్కుచు నేల గూరె విశిఖంబులు నాటిన గొన్ని యున్న వే

దిక్కూ నెటుంగ వయ్యె కరదీఎనికాయమువాయ పర్వ గా

(గక్కున వచ్చి రంతట వికారళరీరంశాచ_సై నికుల్‌ ౧-౨౦ అవ ___ ఖుంటాకడ్డనివృత్తా౦తిమునికు (ప్రస్తాఎన (ప్రారంధ లగు మన్న దాతనివ టతో _ అర్ధ ___ కక్కలు (“౦ కుక్కురి (ప్రాకృ కుక్కుం తి కుక్కన్‌ కృక్కంలొొ వెంటన్‌ సడ్డన్‌ = వెంబడి పడగా ఒకకొన్ని మృగంబులు = కొన్ని (అడవి నృుగములు [జల సశౌ కర్షే చ కరినకత్రభేదయో _ (విశ్చ )] [ఒక ఇట వాక్యాలంకాంమునికై ఉసయు కృము. (క్రౌంచి మొకకొన్ని (గుడ్డులు కాంచెమింట _ (ఆబి 4 79) (మొ, (మృగములు కొన్ని _ అనుట)] పాఖెన్‌ = పరువెళ్సైను (పరుగెత్తి తబ్బందుకొని పోయె ననుట్స కొన్ని (మజికొన్ని మృగిములుు ని?ిఖంబులు = బాణవంలు [ సృషత్కందాణవి?ికొ (అమ ) విశిష్టమైన విశే్నేయుక్ర మైన (పదును కలుగుటకు సన్నిమూా చేయ బకిన్సి అం భాగము కలది (ఎ్య్ర) నా చినన్‌ = (గుద్చుకొన ా. నెత్తురుల్‌ = న్యెతుల (నెత్తురు (ఏఏ) నెత్తురు వెలువడు చున్న యాయువుపట్టు లనేకము లగటనుబట్టి (బల్యాా - నెత్తురుల గ్రక్కుంచు. దెరలుదు (భాం శల్య 885) (మొ )] (కక్కుడున్‌ 2 కక్కుగు నేలన్‌ = మామిపైని కూలెన్‌ = పడెను (సం చచ్చెను _ అనుట) (చిలుకలు పలికిను - అనుటవంటి దిద] ఉన్నవి = మి[౨సెవి (పాణి పోకి చావక ఉన్నవి) కరదీఎ - నికాయము - చాయ = చేదిన్సెలయొక్కం (చేతితో సస్టికొనెడి దీఎములయొక్క్ర) సమూవాముల ( నికాయ బృర్మ సంఘయో (హైమ) చాయ (కాంశులు (జాత్యేకవచనమ ) [ దాయ యనం నలరు

వ్ర! ఉత్తర హరివింశవము___2ఆ కాంతి (ఆం భా 80] సర్ప "న్‌ = వ్యాఎంస”ా (ఆంకంఎను చెల ఎ "నరాగా కన్నులు చెదరి _ అనుట) ఏదిక్కును = ఎన్టిదిక్కును. (వలు (౮(త్రొవియు _- అనుట) [ దిక్సదర్శనము ము న్నగువొట్ల దిక్‌ శబ్దము మార్గొర్టక మన దగినదియె ]. ఎయింగవు. అయ్యెన్‌ = తెలింకొనినవి కావు [(భూంకాలమునందు. ఒృతిరేక్కకియకు అయ్యెన్‌ అను ('ప్రయుక్తము నా కాతనితొడ భంఉనము లె దయ్యెన్‌ (విరా8$ 4 (మొ)] (అళతళ లాడుదీపమ.ల మహకాంలళికి కన్నులు మిజుబుల్లగొని (తోవ కానరాక ఉన్నచోటనే మజికొన్నిమృగము లుండిపోయిన ఏని భావము అంతటన్‌ = ఆఅంకటలతో (ఇది అంతయు జరగునప్పటకి అనుట వికారి - శరీం _ ఎశాచి సై నికుల్‌ = వికృతరాపముతో కూడిన [ వికారొ వికృతా రోగే అని (విశ్వ (హైమ ) నిఘంయివు లిట్లను చున్నను దీనికి విశేషణము గా (వికృతి కలవి రూపాదులు అనునట్లు గ (సయోగము లున్నవి అఎ శయన సభిభ్యో దత్తవాచం కధంచిక్‌ (పవ ధముఖవికారై ర్హాసయామాన గూధమ్‌. (కుమా స శ5ళ్లో ) ఇచ్చట ముఖవివారై = ముఖవికృతచేస్చతై అని (మల్లి వారి దేహములు కల ఎళాచసేనారక్షకులు (సైనికులు = సేనాంక్షకులు 'సేనారతి స్తు సైవికా (అమ) సెనాళబ్ది మునకంటె రక్షతి (4 488) అని ర్యక్సత్యయము సర్వధినీ అను భాష్యప్రయోగమున జే ఎళాచసేనా శబ్దమునకం ఇను ఈ రక్‌ (వత్యయము రావచ్చును] ఆక్ర్రానన్‌ = శ్‌ ముగా (వెనువెంటన్సే [(గక్కన (రూపాంం. (గ క్కిఎ జనుదోయి. జేర్చుదు మొగంబున లే జెమ రంకురింస _ (వాతి 24) (మొ) వచ్చిరి బౌ ఖ్రీకృష్ణ డు తప స్పొనర్చ దల ది తాము “వాధియం దుండా ఎయంకరము ా ఒకమహాధ్నని వినవచ్చెను శమాధి చెడి ఆతి ది ఇదియమీ అని నలబెసలు రికిందు చుండ నృుగములయంఎజడి కానవచ్న్చెశు కొల దృ్యు*ములు నే టకు్క్క్టలు తదువెంట బడ భయనడి వానిబాలినుండి తన్బంచుకొనుటక్సై హోహాకారసు లొశరు ప పరుష లెత్త సాగెను నజీకొన్ని (కూరన్భుగములు చఛయంకరధ్సను లొనర్చుచు తమపై ఆకన్యకముగా వచ్చి సడిన బాణములకు గుల్‌ మై మర్కస్థానములం దవి దాగూ (గుచ్చుకొనుటనుజెం నెల్తురులు (గక్కుయు (పాణములు విడుచు చుండెను అంతలో మలికొన్ని మృగములు తప్బంచుకొని పోవ (బయ త్నింప గా చేదివ్వెలకొంతు లంతరో అంఅట వ్యాఎంచి త న్యులముకొని కన్నులు చెదర జేయ (తోవ కానక ఉన్నచోటనే నిలిచి యుండెకు అంతలొనే వికృతాకారములతో ఎశాచ సైనికులు కొనవచ్చిరి ఇది యంతయు =చి ఆళ్చర్యపడు సుండెను (శ్రీకృష్ణ డు

దిందరసవాతము 200 వే (కుక్సిలు వెంట బడ్డ) _ శ కుక్కలు వే టకుక్కలు వీనికి డాఇఎందులు అని "పరు ఇవి చాలభయంకరిము లై నివి వీనిశక్రిసామర్ద్యయిలు వీనికి వే టకౌర్యడ్రు పెళ్టికొనెడి "పేర్లు మన్యస్రబంధము లిల్లు ఎచించినవి . ఇవి కింంపాశంయయి లింత దున్సని మీద ఒడి దిశాకరి నైన గెదిపస జాల వి మింట బఅచుఎక్షీందు జూఎన నీడబడి వాలునందా కి బజవి జాలు నివి ాలి కనిన మూంఎరావాదనుజేం్యదు నైైని జుట్టెంంలో నా* శాలు నివి కాటకొల్పిన వృద్దకూల్కిమువీ ౨ జిస్ప నైన నెంచ్చికైచిప డాలు ననిగ ఖుర్హుర 1ళ ర్తజనితభూరి. భూభృదురువిలభరితబాబెావయంం రారృ-కీర్టిదిగ్సిత్తు లగుదు జెలగె సరిపెణల బిస్టే తెచ్చిన జాగిలములు (మకు 48 )వీ9 పేరును గూడ (కును ) ఇన్లు వచించి నది పులియ డు బూచా డసురపోతులరా జనువముంతా ఎ చెం గఎున ఎవం౦% భైరవుడు గిత్తైం సంప గి వెండిగుండు మి ల్లెలగువి వాయువేగి చివిలింగ డు నాళ డు విత నాథియే కలములమి త్తి గబ్బి యన " గలవాని గవాంచి యుద్దతిన్‌ (48%) వే టకుక్కిల విడిచి వానిద్వారమున వృగమిల వె ఎకొండు వెలాడుఎం తనా చది కాదు (సం వార్రి ఇట్లను చున్నవి శ “ందర్భమున = తం శ్చ సు_వోనాద బృంవోనాం మృ॥వివ్పిషాఎ కాఎతాం ఐ కునాం రాజన్‌ నమృానను విన్నతామ్‌ బ్యిగాణాం ీతియుక్తానా ఆబ్రమెాం వ్పీఎనౌం ఆథా గడొనాం సెదతాం రాజన్‌ బృంవాతిం ఎ తతి బ్రతి మవోవాతసముచ్చూం ఎధిత స్యేవ వారిదే... నాద స్రైరోక్యవిశ్రా (ాదురాన త్తదా నిశి (భవి 78ల ఈ, (ఎశాచసైనికుల్‌) _ సోదన ఇట్లు వచించు లున్నిందున ఎళాచముల. (సేనలు) వచ్చినన్లు చెప్పటయందు. (శ్రద్ధ చూప లే దినిఎంపకు. (30 బాలి). ఎాదసేనలకోపాఎి ఆసేసల యాగడములను గూడి వర్తించినది _ ఎశావాళ్చ్ళ మళోఘోరా .... చన్తో బహునిస్పనమ్‌ భికయన్తో _ధ ఎశితం బినో రుధిరం బా (ప్రాదురాసళ్‌ నువిఘారా ఎెచా విల్చలౌ ననా ఎళాద్యో వికృతాకారా కరాలా రోబహర్షణా.. ఎత్రివత్య సృముత్సేతు యత తిష్టతి కోన (ఫవి 898 9 ౫ జిల్ల (అరి (ఎడ్జా వాతి) సీని నింలను వివరించుచు విది ఎకి ఎచించినది సోబిన =. నెనికులు వచ్చి రనుటకోనే సైన్యము వచ్చుట ఉక్త్ష్యపాయ మైన దన.నట్లు సూబన్నాపాయము గా కలి. కిథానందర్భమునుఎక్టి ఉందు ప్రాధాన్యము పివాంచు చున్నవారు ఏతిన్నాయకాగ్రగణ్యు లిద్దజే అగుటను. వారినే ఎక్కువా వర్ణించి వారికి (్రీకృష్ణునివే మోక్ష మివ్బందినా డు ఈయపాఖ్యానమున౦ దీకటు అం రసముల నూరక పెంచి పెద్ద చేయక ధ క్తి భావమున కంగము లై నయద్భుతి ఛయానకలీభత్సములను

800 & _త్తరహరివంశము...__£ఆ భ క్రిపరిపోషణసంవిధాసమునకు తగురీతి విద పొందుపజచి (ప్రధాన మగుభ క్ష్యతిశయమునే వీరియందు నిసులముగా వర్షించుదు భగవంతునిసరమ్మఎతిని వాతిచె సంపాదింప జ్సేనాడు మహాఫల మగు మోతముతోపాటు ఇంద్రపదవాదులను గూడ వీ రిందుటకు అర్హు లగున ట్లీపిశాచనాయకులయందు తదనుగుణ మగు సంవిధానసావ్నాగినే యెక్కువ గ” చ్వితించుకొను టయందే (శద్ధవబాంచి బౌచిత్యమును పోవంచినా డు ఆలం -- స్వభావోక్తి వ అందులోన ౧౨౧ అర్హ _- ఆందులోసన్‌ = వారియందు (ఆఎళాచసైనికులయందుు [దీనికి అతి భయంకరగతినొ సిళాచద్వయంబు కాన నయ్యెన్‌ అని పై పద్యములోని కన్వయము]] విశే (అందులొనన్‌్‌) _ నిర్జారణషద్టవిభ ర్యంత మిది ఇట - అందు తచ్చ్భద్దార్థము దీనికి సర్వనామము అగు అది వాడు (మొ) వాని కళ్లు విభద్తిపత్యయము చేరును = అని ఖిష్ము డు వెండియు ని ట్లను నాపన్నిరువురును ధరాధిపయోగ్య త్పనిరూఢు లెల్లకర్మం బున కౌరసు డందులోన ముభఖ్యుం డరయన్‌ (భార అను 2 255) (మొొ(చూ సూని ం] సీ వికృళాననంబులు విరం దంతంబులు నిడు ెనిదెడలు నిక గ్రా మెడలు ముడివడబొమల ను ముమ్మూూలముక్కులు డ బల వెండుక లును బజీికితిలలు ణ్‌ చ శి శ్‌ బొక్కిణొమ్ములు లోతు బొట్టలు మిడి[గుడ్లు గూనివీ వులు నిడుంగొంకి వేళ్లు బూరశాళులు నీచవోయినచేతులు గోలమూ పులు గుదిగొన్న తొడలు శే నతిథభయంకిరగతి నూవ నట్టవోన కవాకహాళావములతోడ గాన నయ్యె దావసా వకఘనళిఖాదగ్ధ తాల సాలనంకాళ మగుపిశాచద్వయంబు రిల

మందరబబాతము తి0ి అవ __. ఘంటాకిర్దరయొక్కియు ఆతని తిమ్యునియొక్కియు వికృతాకాంములు కన్నులకు గప్టన ట్రిందు వర్ణింప ఐడు చున్నవి అర్థ -- వికృత ౯ అననంబులున్‌ = విరూపము లైన (విృితం (తిషు వీఎత్సరోగితే ఒసంస్కృుతే ఒఎ చ. (మేదిన్సి] వెంగములును వింల _ దంతంబుఎన్‌ = దూరమా ఉన్న (అక్కడ ఒకిటి అక్కడ ఒకటా ఉన్న ( విరల _ దూర్ధ క్నాచిత్క (అని “ “౦0 పండ్లును నిషుపు = నిడివి (పొడు గ్లైనవి ఐం = దొషఎిన్‌ 2 అయిన చెంపలును నిక్కు = మెడలు = సాగిన (రిర్హములూా ఉన్న గొంతుకిలును ముడి -[ సడ్డ - బొమలును = ముడి (మెలిక కలదా (ఒకటితో ఒకిచి 'పెనవేబకొనినవి గ్రా ఐన కనుబొమ్మలును (బొమ్మ (రూపాం) దొమ _ భటూఎ దొఎయసందబడు (ఆం భా 2 శశి ముమ్మూల (మూడు + మూల్స _ ముక్కులును = మూడు (పక్కలు [మూడు ద్బారములు మూడు మూలలు _ నూలం పార్శ్యాద్యయో (హైమ) మున్లోక ములనంటి దిది (చూ దా వ్యా నమా సూ )] కల ముక్కులును పల్ల _ వెం తిలును 2 తెలువు మించినయెటుపు కల [ పాొటలాఖ్యలు చెలం% బల్జి యన బస్సె యన గను (ఆం భా 08] తలవెండ్రుకలును ( వెం్యగ్రుక నె$ నెంకనా 1 దనరు గళము (ఆం భా £ 4%] బవికి _ తలలును = ముంద్ధి కంసలవంది (చింఎరి) నెర్తులును [(మార్కంం). ప్రయోగము. ఇ ట్లున్నది _ నిడుదపొడువును మిట్టసండ్లును నెంయు బెక దంస్త బలుకులును దురావారంబు బరికెతలయు (6% ). (ఈమా) (పయోగనుగూడ దినితోపాటు ఇ ట్లున్నది మిడిఎన్యగుడ్డులు బడ కిచెపులు. గందు బండ్లు ఎఏకెగడ్డం బులును (68 తగ అఅపొబడు కడ (నూ ని ప్రా క్‌ ట్లున్నను బటీకీగడ్డం బులును అనియే ( $48వావి పా) వ్రై(మార్మం ) పారమకడ గూడ(వి ని పా) ఐటికి తలలు అనునదియే (విస ద్వి) సలకివెండుకలపై బత్తిరి రాల్చి (1 89% అను చున్నది దీనికి ను౦దు = బిల్వపతి ఎ౨ి దీటకొన గో తల సజ్జ కేఎ యలరుజుంజుజణు వెం్యడుకలమీ ద దాల్చి (8 880 887 3880) అని యన్నది దీనిని బజ్జీ జుంజాయి బరికి పర్యాయము ఎనవచ్చును (బౌ సరికి (గ్రబాంచి బరికివెండ్రుకలపై అని ఉదా హరించి (చూ పరింక్సి అని పరింకి కడ (కంస గచ్బతీ గె (మొ అను చున్నది దీని ని బిర్జి ముండ్లకంసలనంటి తఈఎలు అని అర్జిము చెప్పట దీనికి సరి అని (లౌ) అభిప్రాయ పడిన ట్లనిఎంచును చింఎరికలలు అనుట దీని కై నసపర్యవబతార్డ మని నగును ఇది బరికి

త్రి0ల ఉత్తర హరినంశము._2ఆ చూ బరికి యో ( బజికి యో ఐజికె యో నిర్ణయింస ద గనిర్దాం క ప్రయోగములు సరాలేవు శ ర బరికె ఇది అను ఒన్నది చిన్నియ బక ఇది అను చున్నాడు (ద్వా(తిం) కూడ బరి3తలలకటకు గొండరులు సనుదెంచిన ( ల్లి 0 అశు ఎన్నది (చూసూ నొ (బస ద్వి పఒకి మజిదొప్ప అను చుండుటనుబల్ది శకటరేఎయుత మిది యనిఎంచును (అను.పపాసము వివష్షిత మనినప్పుటయి పరిీలించి ఇది యంతయు చూచిన బిజికి ఇది యనిఎండును కినుకినె (బౌ పరిక" (గవంచినను దీనిని ఉడాహరించునప్పుడు. దరికి అను చున్నది అందులకె(చిని ప్రా ఇస్టిదొట బజికి ” ఉన్నది అందులకే ఇచ్చటనుగూడ _ బజికితలలు అనుటయె “ముచిత మనుకొంచిని నాయీహకు అగిన ఫ్రే (వీరే పాాతంజా (వాత పొ గూడ ఇట బజీకితలలుానె యున్నది. బడికిఆలలు అని (వావి పా) ఈపారమునందు ఐిజీకి అనుదాని కై న(రూపాం) బడికి అనుకొనవల యును ప్రయోగములు మృగ్యములు బొక్కి_శొమ్ములును = మాంసము లెనివి (గుంటలు పడినవి నొక్కు. (బ్రక్క-లు బొక్కిటొమ్మలు (కుమా [8 7] ఐన నక్ష “లములును(ఎడ్డ య క్కురవు జొ మెద బోరి యెడ ద నా వెలయు వక్షము (ఆంభా£ 3 లోతు బొట్టణును 2 లో తు (మిక్కిలిపల్లము కల (లోపలికి వీ కుకొనిపోయిన వీ ఎందికొవిన = అకట) కడిపులును [ బొట్టి నా దొజ్జ నా బొట్టనా డొక్క నా గడు పసన గుక్షికాఖ్యలు చెలంగు (ఆం భా ౭ తగ] మెడి - (యడ్లును| అండతాంకలు పడ్డసగ మీయమి (ఆం భా 8 58) గూనివీ పులును = గూను (నడుముమీ దినంప్పు కల (గూనునా గుబ్దత్వ మౌను (ఆం బా ౭ 40] వెన్నులును వీప్తవె స్నన * బృ వగు (ఆం భా 2 870] నిడు (గొంకి = వట్లను = పొడు వైనవి (నిడు నిడుద శబ్దమునకు అంత్యలొషము రాగా ఐఎలు పేషము దోటవం వి (వంకర యైనవి) ఐన (వేకులును [ (వేలు నానంగుళం దిగు (ఆం భా ౨2 త్రి] బూరకొళులును == పెద్దవి (ఎ క్తైనవ) అగు పాదములును (ఎను గుకొన్లను = అనుట) [(ఎటారకాలి వా డన గ (బిపృద్దపాదు డు దనరారు (ఆం భా = విల) ఈబవోయిన _ చెతులును = శుష్కంచిన (ఎండిపోయిన) వాస్తముల ను కొల = హూ పృలును = ఎ త్రైన భుజ?ర బ్పలును (బజములపై భాగములును) [ కొస్పరము మూ సటం చన నొప్పు నంసము (ఆంభా 2 తా] గుదిగొన్న =. తొడ యను = (అంతటను ఓఒకేనిధయుూా) లా వెక్కి” (బలి యన్న్ర తొడలును [ కణుపు తొడ యని నూరవు పర గుచుండు (ఆం భా లి త్ర] అట్టహాన _ కహకపహ + ఆరావ

మందిర వాతము ౧ ములకోడన్‌ = పెద్ది (౧యం3రి మైన్స నవ్వులచే కిం. కాం నా ఆనెకిధ్సను ఎతో (భయం తిరము లగు కివాకిహ ఫృవులకో కఎఎకొని -_ అనుట (పెద్దా నిప్పు నివ్వెనవ్బులు కిలుగు భయంకిరిధ్ననికి కవాకిలా అనుకిరాము భూర్జ _విలయవర్షన్యర్జాడంబఏ ౦ఎిను ఏడింఎ౦ంటి కి హకివోస్టవాసంబునన్‌ బసు ధస్టంచి (ధిమి రిల లి] అతిభయంకం = గితి 2=మిక్కిలి భయము కలిగించెడి సరణిని (గతి = సరణి (విధము *తి ఎ మొర్గిచయో ర్డానే యాశ్రాభ్యపాయమో _ నాగీపవ్రణసరణ్యాం చి (మేది. వీవ లేమిగకి బల్కినను నవి యెల్ల మనను గ్రకొనవలయు క (భార విరా ౩ 279) (మొ చూబన్‌ 2 కన ఐబటస ” (మిక్కిలి భయపజస గా _ అనుట దావపాఎక _ ఘస _ శథా. ద్య - తాలశాంం సంకాశము = కార్చిచ్చుయొక్క ( వననవ్నా ర్హవో దావ _ మేఘవన్నా రిరమృది జొర్వ సృము(ద్రవన్నా స్యాత్‌ నాడటో బడవాముఖ (హలా) కృళాను పావకో ఒనం (అమ) (దావిను . అంినినే కార్చిచ్చు మరల పావికి (గహ+ము కిరికలవిన్యాయమున శిక్త్‌ సంకోచముకో. దాఎ శబ్దము ఎనమా్యక్రసర మనుటకు ఇడాక దాఎ శబ్దమునకు ఏనెము (అర్థాం్భి అను చున్నవి గూడ నిఘంఎపులు _ దవదావా వనారణ్యఎనో్నోో ((వైజ)) గొప్ప వైన (విష్బృాతిమి లైన _ అనుట (ఘన స్పొన్టే దృథే దాస్ట్యే విస్తారె మద్గరే _మ్బుడే (హైమ ) | జ్నాలలచెళ (మయంటలచ్చే [ ఘృణిజ్చాలే అఎ శిఖే (ఆజ )) కొల్చ బడిని తాటిచెట్లతో [ తృణరాశాహ్పయ స్తాల (అమ) సాలో నృిక్షఖేదే (పావార్యదుము మ్యూతియో (వైజ) సబూన మైనది (పోలి యన్నది (న్యు రుత్తరఎదే త్సమీ నిఎ “౦కశ నీకాశ (ప్రతీకాళోపమాదయ (అమ) అగు 2 ఐస్‌ ఎకాచద్వయంయి ౯ రండుుళొ చములు కాన నయ్యెన్‌ == కన బడెను తా ___ మృగముంవెంట వాని59ి చే టాడుదు ఎశాచ సైన్యములు రా" వాని కన్నిచికి నాయ లైనమహాఎశాలములు రెండు పచ్చిగవి వానిమొగములు దాలవికృితములు గా (౮డరో 3 కలిగించునని గౌ) ఉన్నవి _వానిచెంసలు చాలదీర్హములు గా సా గి యున్నవి వానికింంములు స్టూలములు గాకి (లా వైనవి -క్రు పొడు గ్లైన వై కొంగమెడఎ ట్లన్నవి వానికనుబొన్యులు మెలికఎడి. (ఒకటతో నొకటి మెలిక వేఎకొన్సి ఉన్నవి వానిముక్కులు మూ డుమూఎలు (ద్వారములు కలి చాలపెద్దవిగాను వంక. కలవిాను ఉన్నవి వానితలవెం[డ్రుకలు వాటల వర్ణము (తెలు శతోడియెలుఎ) కిలనిగా ఉన్నవి వానితంలు (ముండ్లకంసలనల్సె వింఎజివిా (నిప్పు సో కిని స్లుండు కొనలు గలిగి విరు సెక్కిన చిన్నివెండ్రుకలు కంవిగా) ఉన్నవి [పల్లి

ర్‌0క ఉల్పరవారివంళము.__2ఆ చింంఒళల (చూ శ ర] వానిశొమ్ములు ఎంగిపోయి మాం సులేక లో కతునకు వీ కుకొనిపోయి యున్నవి వానికిడుప్పులు కృశించి వీ పంటు చున్నవి వానికన్నులు పై కుదికి బయవికి వచ్చినగుడ్లు గలిగి ఉన్నవి వానివీ ఎలు దాగూ ఏంగి మీద వంపు కలవా ఉన్నవి ఆఎళాచములు కర్చిచ్చున గాలినకావిచెట్లునోలె చాలపల్ల నై మిక్కిలి ఎ శైనపా ఉన్నవి వీని వికృుతాశారము ఎతోపాటు ఇవి యజిచెడి యజప్పలు చాల భయంకరములు గా ఉన్నవి ఇ బ్లున్న మహాఎళాచములు రెండు (శ్రీళ్ళష్తానికి కొనవచ్చినవి విశే .- ( విక్సతాననంబులు విరిలదంతంబులు బొక్కిజొమ్ములు నియి (గొంకిటవెళ్ల గుదిగొన్నతొడలు )దీని కంతకు వివరణ మనున ట్లున్నది ఎట్జా్యపెగ్గడవర్జిన ఈసందర్భమునందు అందకు న్యగ-బ ల్లై యిద్దయి మహాఎళాచులు ధ్యూమకఎలకేళంబులు గలను న్తకంబులును వెలి కుజికిన (గుడ్తతోడి కఎలకన్నులతుదలు మురిఎనయంసతునుక లెడలం బిక్క. మిక్కుటం అత్య జల, బై తెలుపు మీతీినయొణనపండ్తును శంఖ (కు) నిభంబు లగుకర్ణంబులు 5ర్కాంసంబు లగు వ్మకాంగుకు వ ఫ్‌ జంఘూద్వయంబులు టౌాంగుళకులు వికటచరణంబులు న (హరి ఉ 5 (68) (అని మాలల నర్జించునప్పడుగాని రాక్షసుల పర్షించుసప్పడుగాని ఎజుకువారిన వర్షిందనపుడుూని కురూపుల ఎిర్డిందునప్పడ గాని _ వీభత పరిపోషకములు - ఇంచుమించు గా భేదదు లే కండ ఇట్టీవర్జ నలే అఆం(ధ్రప్రబంధధోరశియందు. దొంలినవి పండితారాధ్యచరిత్ర మాలలను ఇట్టు విర్ణించినది = వద్దుమొగంబును వలి దచేలలును (బద్దచిటు దొడలు బండు (బక్కలును మ ధ్‌ మట్టిపాదం-౨లు మరినంపు మును మిట్టనుదురు (మక్కి మెడయును (బాకు ఎట్టి నయరవిరి పండ్లు బొక్కంంప్త దొట్టయు వెడ్యగుక్కు వోయినవీ స దొడ్డికన్నులు ముడిబొమలు న! యవేలెవణ. దొడ్డముక్కును గుజ్జుదొడలు బరి (వేన్లను గమలినగోజ్లు లోదంక కాళును గండినకటకములు ననురి (హూ పండి దీక్ష సూరసానికథ) [కురూఎజి యగు న! తనభార్యను వర్ణ ంగుడు (బొహ్మణ డు గూడ ఇళ్లు నర్టించినా డ (చూ పూర్వ మిచ్చిన (మార్కం ) (దూ తిలహాకంరిని సర్ణించు గౌరన (ద్వి హరి డి 0] “స్నయ ఎయికువారిని వరి ంచుచు కుయదబేతులు మిడింగుడ్ల్తును గడుకొన్నతఅణ-ఎలు ఎుటీ ఒ౦ఎ దలలు సమర (భాం అ 800) అనినా డు ఇ'ఫ్లే దాహుకునివికృతచె ఇషమును వర్షించుదు భట్టారకు డు . అజ సాలడుకుటుచబేతులు నోజవళరీరంబి “లిగి యొరులకు జూడం గొలా కండియు (గార అం 2 ౪ అం వచించినా డు ఈగన్నయవర్షనలే పై మన్యపబంధకవులకు మార్గ

8కి] మందరి వాతయి త్రిల్‌ దచ్గకిము లై పైరీతివి చంగి పెద్ద వైన వనసచ్చును. పరిశీరింది చూచి నిజయిా వీని కన్నిటికి మూలము _.న ద ౫౨ ఒరాణములందలి రాక్షిసయమనుదూతాదివర్షనలు(చూ రామాసు9 రాక్షశవర్ణన (్రహ్మ్శారాణము యటదూతల ను వరి ంచినవి _ చీర్ధముష్కా ఆఅరాలాశా్య వృకినాసా బ్రరోచినా మవోబానుకిపోలాస్యా అచ స్బదశ ఎచ్చడా నిర్షత్తై త్చిక్సతా కారె. ర్షళనై రజ్కురోపమై మాం ళొణితద్మాడ్లా దింష్ట్రాభి రశ మలృదైై మ్చుఖై పొతాకసదృ సై ర్వలన్షహ్పో ర్భయంకి రై పెబ్నాశ్చాలోఎమై శ్ర స్తర్భలామై రయం కిర్లై. ((హ్మ £భా ౩ 4అధ్యాా (౮౦ బారి ఈ ందర్భముంందు _ తేషా మను మహా "ఫాలొ. ఎళాచౌ వికృతాననా (ప్రాంవా ఎజ్జలరోమాణౌ _ శీర్చీజిస్పొ మబోవానూ లమ్బ శేశా విరూపాక్షా అస్త్ర వేష్చతసర్పాల్లా దీర్డై కృళకృతోదరౌ _ అనినది విరిళదం తంబులు అనుదానికి (బహ్మఎృరాణము వచించినస్లు _ మొలక లెత్తి వికృతిములు ాా 'వెలుఎలిక్‌ విచ్చినదంతములు అనుటయందు తాత్పర్య మనవచ్చును వన్నాక్చాలోపమై కెశ్లై అ?ిన దానినే ఎల్ల వెర్యడుకలు లని సం్టగివాందినా దీకివి యనిఎందును నిడు పై సదౌడలు ఆము నది మహాహనుకపోలాన్యా _ అనుదాని కై సయనువాదభంగి అనవచ్చును కృశకృతోదరౌ అనుట కైసెదే. లోత్తు బొట్టలు రా ప్రాంళూ అనుమూలమును విబ్బచెస్ప్సుట క్లైనదే అ దాఎపాబకి ఎునశిథాదగ్గతాఎ నాలుంకాళచు అనునవి నన్నయార్‌ అజపొబఎయి. లనుట క్షైనచె గూనిఎ జట మిడుడ్లు గూడ అస్టివే బతింతలలు నిన్నియారి. చుంచు దలల కవి కౌఎచ్చును ఏ[క్రినాసా అనుట కైన సర్యాయో _క్రియే ముమ్మూలముక్కు.ల నన్నయారు చెబ్బన కుజుచబేతురే ఇంచుమించూ ఎళాఎయిలయెడ ఈ చవోయిన్‌ చేతులు ఇ క మిగిలినవి ముడినడ్డదొబటులు. నిడు (గొంక్షినేళలు వూరూంఖలు కొలమూ పులు గదిగొన్నతొడలు ఇందుండి ము-వడ్డనొ ఎలు మిడిగుడ్లు భాశవతమునకు వంసపోయిశని సవ్యచిర్మాంబంము భూరినాఎకి యును ఉఅకుమిడి పడ్డు నిప్ప్రృల (గక్కుదృష్బ (వెలు పెన వలు దీర్ధకరాల వ్యా. కియిను ముకిసడ్డదొనులును గలుగువాని (రాక్షసవిర్డన్సు ( 0న్యం ఉ లీక ఇక ఎద్జాంసెగ్షపచే. ఒక్చినవి _ బొం్కతొమ్ములు నిడు (గొంకిివేచలు గుది గొన్నతొడిలు బూరికాళులు టూరకాళు లనుటకే వికటచిరశము లని ఎక్టాపెగ్గడంచిన ఈ బూరికాశలు (ఆని. ) బి వ్బారాక్షసవర్దనమునందు తా వేర్చజయఎికొనినవి (దేలు డగు బొజ్జ గలబూర%లివాని జైెంఎుతలవాని నివ.కచంటబివాని (8 9) (అశ తరువాతికాలమున వీభత్సభయానకములకే కాక హాస్యమసస గూడ విశేషమూ ఊఈఊవర్షనఎయందు తా

806 ఉత్తరలా రివంశము.__2ల విచ్చుట ఒకివిశేష మన దగినది. భారిలంపులపరుదాల శోడునాధి “౦౮ఎల్ట్సని భాపనాళ క్తితోడి యాతి నిజాతీయరిచనాహారమున వాజిము త్తెమూా వెలం ఆతని కొక చై శిష్టమును చేకూర్చు చున్న దనివచ్చును. ఇందు జోస్టి మచ్చ టచ్చట తొంగి చూచుచు అఆరువాతివాత3 నందు నిష్టాతుల జే్సేన దనుట కవకాశము లేకపోలేద దుమ్మూలముక్కులు లొ తు దొట్టలు కొంకి_వేస్ల అను నవి హాస్యగర్చితము లై ఇందు వలు యున్నవి వికృఆదర్శనాదిజకోో వికరో హాస అని హాసలక్షణ మైనను వికృతదర్శనముననే కలుగు చున్న ఛధయానకమును వీధతృమును (తోబరా జస గలి, తన్ను (బ్రదర్శిందుకో గలుగునంకటి సంఘటనావిశేష మిచ్చఎవోసమునకు లేదు అంతటినిండుదల హాస్యమునకు చేకూర్చు గలిగినవి కలహకంరి (బ్రహ్మరాక్షసాదిపర్షనలు (చూ హణ్చోద్వి ఆము 8 8$మొొ (గుదిగొన్న కొడలు = ఇట ఎడ్జై(పెగ్ణడయనువాదము అన్బస్నాయుమయంబు లై నయూరు జంఘాద్వయంబులు అను చున్నది కాని గొరనహరిశ్చందోపాఖ్యానము కలహకంరిని వర్షించు చు * వాయి గౌలును జొలువలె నున్ననడుము బడ్దఎక్క-లు నంట బలబఎతొడలు ముదు బాదంబులు ముడి గిన్యవేస్ల గయికునిల్ల నిమేను గలిగి దయ్యంబు మటఎంస దగునుచ్చ మల్లి చందమున గను గొన రో తై నకొలకౌశికుని వనిత (ఉత్త 0902) అను వన్నది అంట బలణన ౯2 నిలు వెల్లి బలుపు నొంవిన (అని టక్కు చక్క దనముసకు అను గుణమూా అటైభాగదములందు ఎక్కువ అక్కుస గొ బలుపు నొందక మొద్దుగా బలి యున్న = అనుట దీనినిబట్టి సోమనవర్ణన ఈదయ్యముల వర్జించెడిస్టుని నయుచిశమ అనిఎంచును గుదిగొన్న = అనుదానికి గూడ సర్యవసానమునందు ఇట ఈ క చెబ్బఎదే అర్థ దున దగి యున్నది (అతిభయంకరగతి సూపు ఇట అతి అనుట అర్ధపంతము ఇది వీభక్సవో”్థియులందు జాప్రి హాస్యభయానకవర్ణనమందె కవిసంరంభవ్మిశాంతి అగుట సూచించును అలం _ న్వభావోక్తి ఉపమ (అంగము [(తాలదుమముంతో అందును దగ్ధములతో అం దును దావాగ్నిదగ్ధములతో = ఎఅకొచములను ఉపమిందయటయందు కవి చూఎన యౌచిత్యము పశంననీయము నవో ఒర్జూ బతి ర్రాన్య్యూ అని బాణ డు సన్ఫ్చాదయహ్యదయంగను మగు “భావో క్రి వర్ణన సాధారిణకవులకు సాధ్యము వాని దను మున్నా ది] వ అందు దొక్కరుండు ౧-౨౩

మందరిబవాతము ఫ07 అర్ద ఎ అందున్‌ 2 వా రిద్దజలొ ఒక్కరుండు = ఒక్క ద (ఒక్క డైసెవాడు అనుట ఇది పె పద్యమురోని ఎశావవిధుంబు అనుదాని. విశేషణము పె ఎద్యములోని తాల్చున్‌ కలంచున్‌ ము న్నగ్యుకియలకు కర్త ఎకాచవిభుండు ఈయొక్కారుంటు. ఎకొచ విభుం డన బడు చుండుటనుజేఎ ఈఎళాచములరో అ(గజు డు (పెద్దవా డు అగుటసు ఘంటా కర్ణుడే ఈతి డగును తా _ ర్రుకృష్ణుని కగపడినఎశావ సై నికు లిద్దజలో ఎశాచనాయకు. డగు ఘంచాకర్దు మ వేడుకా కొన్నివినోదచేష లొసర్పు చున్నా డు (అవి పై పద్యముకో వివింఎ బబు చున్నవి) ్న్న ష్ష ్పు చున్నా డు (అవి ప్రైవద్య విశే __ (ఒక్కిరుండు ( ఒకి డు ఒక్క డు (రూపాం ) ఎళాచు లిద్దంవో అ(గ్రజు డు (ప్రాధాన్యము కథ యందు వవూంచినవాడు ఘంటాకర్దు డు అందులకే ఎళానవల్లిభు డీత డన బడు చున్నాడు (చూ కీప్ర) చ పిరిగొన దాల్చు ఊెక్షైముగి జీవులు ఒట్టి కపాలపా తలో విరియ గలంచు గగొమ్మెదడు వెడ్రుః లేజీ తెలంివైచు నె త్తురు చవి చూచు గంటలు తు ళాయనలి (శ్రాయు (దిచూలగారలం జెరినిన పేతమాలికల జిమ్ము బాచవిముండు "వేడుకన్‌ ౧౨౪ అర్థ ___ ఎశావ _ విభుండు = ఎళాదముల _ రాజు (ఘంల౮ాకిర్దు డు _ కర్త (విభు (ఫబౌ సర్వగతే ళజ్కరబహ్మణోస్తునా (మేదిక్స] వెడుకన్‌ = సంతోషముతో ఉత్పా హముతో (వినాదముగా _ అనుట [వేడ యెంమి వేడుక నంకోన మింప్తు ముదము (ప్రమదమున కాఖ్య లగు (సాంబ మాన 20)] (ప్రేవులు = పేగులు (పేగు (రూపాం) (యే గన నాంత్రంబు చెల గును (ఆంభా 2 ఎరికానన్‌ = పెనవ కొను నట్లుగా చుట్టి నెప్టెము .- కళ్‌ = గుంఢడ్రనితలపాగా (వీరే పా నెళ్లైము ) నెస్టము (వావి అభ మి, అద పా (పారా) (సూ ని) నెప్టము (గ్రూంచి (పయో మిచ్చినది.. నిర్ధారకపయో ౫ దేనికిని లేదు నెప్టెము నకు నెస్టియము (రాపాం ) కానివచ్చు చున్నది = శకంజడమాడి విగ యించి నెళ్లియంబు దుటిన ఫీము 5 0ఏ శర (బై నెప్టమ బాంప లేదు ప వె ( 0 ( ఆ పి ఆం భానుబప్టి నె్పెము (ూందిని సూ ని కూడ (ఉ హరి పాా ఇట నెక్రైము అనియె అను చున్నది ఆం భా కడ హడి నెక్టైము పారాం ఉన్నది (చూ ఘూని ం న స్సటి నెళ్టైము. నెట్టసు.. కాల్బున్‌ = ధరించును కొమ్మెదడు (కొత్త + మెదడు అప్పి

808 ఉ త్తింహరినింళము..__.2ఆ కప్పుడు తీఎనతలయంద౦ [క్రొవ్వు (డ్రఎతానూ) మిట్తబ్యంనాదుంబు ఎను మెద డంచన (ఆం భా? 88) కపాల . పొట్రలోన్‌ = తలప్పళ్లై అనెడి కించమినందు[ పాత్రం తు భాజనే తీరద్వయా న్తరే యోగే (ద్రవిణే రాజమనిణి (నానా ) _ ఇబ్బనిటక _ ఇచ్చిన పాత్ర శద్దిము భోజనప్వాతపర మను చున్నది] విరియన్‌ = విచ్చిపోపునట్లగా (విడిపోఐు నట్లూ) కలంచున్‌ = చిందజవందణి చేయును. (మిక్కిలి (క్రిందుషీ దులు చేయు ననుట్స వెండ్రుకలు (3ళములు) ( వెంట్రుక నెనీ నెజకనాగ దనరు గోము (ఆం థా 2 45] ఏటి = ఏజివెఎ (ఒక టొకటా చెతితో ఎ్తివే- - ఆశుట్స తొల గునట్లు గా (అందుండి దూరము పోవునల్లుగా) వైచున్‌ = విసరును (సడవెయున్సు నెత్తురు = రక్తము చవి + చూచున్‌ = (తావును | భాదన్వొ మాంసఎటకం ఎబన్స్హా రుధిరం బహు అవి (సం హరి భవి 80అధ్యా 2ల్లో |] తుళూ 2 (ఉమ్మి వేయటయం దగుననుకించళబ్దము లివి అని కిండలు :=2 (నెత్తుటిలొ ఇలను నచ్చిన యెముకుముక్కలు [క్రాయున్‌ = ఉమియును (త్రిశూల - ఛారలన్‌ == ఆయుధవిశేషము యొక్క (ముమొ్మొసవాలుయొక్క) [గ్యతిభాలమ:= మూ డు మొనలు కిలది (వ్యు ) హలము ఈ 'అయొక్క పదు వ్రైనకొన (మొన) మొనలచే క [ధార 2 పదు వైనయందు (ఆయుధదుయొక్క అ్యగభధాగము ఖద్గాదీనాం చ నిశితముఖే ధారా (ప్రక్షీక్తితా (విశ్వ). చెరివిన - (పేఠమాలికలన్‌ == (గ్రుచ్చిన (పొడిచి యుంచిన) శవపంక్తులను. గ్య పేము = నము (పేతో భూకాన్సరే మృతే (విశ్స్చ్రు మాల=సంక్రి మౌలాతు పజ్హా పుష్పాదిదాదున (హైవము)] బెడుకన్‌ = ఏంతోనముతో (ఉశ్సావా ముతో - వినోదము గా _ అనుట చిమ్యున్‌ = (దూరమా పోవునప్తు విసరును తా _- ఘంచాకడ్డ దు అచ్చంప్రేపు లన్నిటిని ఒకచితొ ఒకటి పెనవెఎకొనునట్లు గుండ్రము

• చుట్టి (గుండన్సి తలపాగ యనునట్లు ఎ తినతలమీ ద చెన్టికొను గున్నా డు. అన్నని కప్పుడు తీఎనయాతి లలయందిలి (ొప్పును కంఎము లనున క్లున్నియవృటికలపుజ్లైలయందు చేర్చి దాని నంతను. విరియ బడున ట్లూరక గిలకొట్టు చున్నా దు. అందురో ఉన్నవెం్యడ్రుక లను వీజీ పాజవేయి చున్నాడు మృగాదుల జంఎ వానినెత్తురు (త్రాగుచు (శాగునప్పుడు అందు బాణాదులచే నలా వై నెత్తు వితో గలం ఎచ్చినపూంకఖండము ఎను (ఎందలిమారోము చప్పరించి (మింగి మిగిలిన యమ్ముకతునుకల నకుట్స తుధా అని ఉమియు చున్నాడు మూ డ మొనలు గల తనయీ అతో (తనహలాయుడముతో) శవనుల ననేకములను (గుచ్చి

మందరంణవాఅము 80౮0ల యెత్తి ఆంఎలి9ం వోతివెయు చున్నా యు ఇ ట్లాత ఎ అచ్చట వికారచేష్టంతొ వినొదించు చున్నా డు మహోత్సావాముతో విశే __ (ఎరిగొన దాల్చు నెప్టెమగ (వైవులు దాల్చి, శ తనియోఎశాచవర్జనమును దృజ్బలో ఉంచుకొనియే కా టోలు (మము రాక్షసవర్జన జరిప్పము _ విసుమానములు గా గ వసతోడ దెనవెట్టి నెట్టెంబు - (ప్రెవు జుస్టేనా డి కునథఖంప్పడాచేతిపునుకకిప్పెర నిండ (బ్రొాణికోయిల నల్ల బస్టేనాడు. వెంఎ.. దిరిగెడు నసర యొకడు (470) అనినది తక్కిన యిచ్చిటి (మను ) రాశ్షసవర్జనవ గూడ (22 90పద్యములు మూల మన దినవిగా సూక్మ్మేకీకతో పరిశీలించి చూచుచో తెలియవచ్చును ఎంతో సహజముా రూ సొందచిన యీఎళాచవర్జనవంచివర్డ నలుతెలు గులో చాల నరు దనుట సాహసము కాదు ఎంతవజకు వర్జించినను ((యుద్ధభూమిని వీభత్సిపరనలు) రూఎకాలంకృతులతో విఎవి వేసారునస్లు ((యపేవులు నెత్తురు ము న్నగువానిని అధారిముగా. గొని సము[ద్రము లనియో సంబు లనియో విర్మించుటయే చాలనజకు జర%నది థినిభాతి మాలతీమాధవములోని శ్వృథానిభూమియందలి ఎళాఏవర్జన సోమన కీపర్ణిసియందు కొంత యపలంబని మైన దేమో అనిఎంచును _ ఉత్కా త్యోత్క్బాత్య క్చిత్తిం (పథమ వధ బృథూ క్సేధభూయాంబ మాంనా న్యంసన్నృవ్బృృష్టఎరా ద్యవయపయులభా న్యు వూతీని జా ఈత్తస్నా య్న్హ్రాన్యత € కవితిదళన (పేరజ్క కిరడ్కా దణ్కస్తా దస్ధఎంబ్ధస్టవం *త మఎ

జాని ణా

(కండలు. ((శ్రాయున్సొ _ నలి మైనమాంశముల చిన్నిచిన్నిముక్కిలే ఈకండిలు = నలి మైనమాంసఖండములు మొండెములు కలి* లోకై కథీకర నముయ్యె రిణము అని(ర0ం రా ఆర 60పా) దాణాదులచే భిన్నము లై మాంబఖండములు నలి యగుట ఈఎిర్లన లవిలని

వూ 'దెలియవచ్చును కావుననే _ ఎమ్ముకిముక్కిలు నలి నలి గా గా ఇవి ఇసుకరేణుపులూ. ఆర్డిం చుటయు కివులయందు కానవచ్చును (ప్రేవులు ఎవడంపు దీవెలు నములు నా చు మజ్జంమి “స తోష ఫనంబు లబ్ధ సైకతములు రిక్ర్షయము తోయంబులు.. నారగునెడల నొరలు మొజలు ఘనత రంగరవము " ఒతంగిడాయోధన స్థలము జలధి బోల్బ్చ దగె నరేంయ్యద (భాగ్‌ థి స్కాం ఉత్త 880స్ర ((తిహాలగారలం జెరిఎన (పేతిమాలికల జిమ్మున) __. ఎన్బుమానమవ్యోంప్రాన్త కూలప్రోత శిరోధరౌ అని (సం హరి భవి 80అధ్యా ల్లో)

80 ఉలృరహరిఏంళము.___2ఆ (నెత్తురు చవి చూచు గండలు - ఇచ్చట బల్మరు బుకిలింబు నెక్తరు అని (ఈర) పారము పలుమరు అనుదాని కైన (రాపాం ) సల్మరు అను చున్నది దీని నుదాహరించి (శర) (శూ పల్మిర్పు శేషంచినపార మి క నె ట్లుండెనా తెలియ రాదు తక్కినపార మిదియే అనుటకు వీలు గాదు అర్భసందర్శ మ టుంచి యతిభంశ మెర్చడును సరసమూ సంగత మగు చున్నయీపార ముండ ఆపార మెదొ ఉన్న దని తత్చ్రామాజణ్యముతో అపూర్వపదసృష్టకి గడ గుట ఉచిత మనిఎంపదు అలం ___ స్వభావోక్తి ౫ వ జియొక్కరుండు ౧౨) అర్థ _. మటి గ ఒక్కరుండు 2 ఇతరు డు (ఘంటాకర్డు డు క మిగిలినవా డు అతని తమ్ము డనుట) (మజియొకటి అనుటనంటి దిద్రి పై పద్యములోని (అన గా 28 2?పద్యము లలోని ఐ చనుడేర గా అనువానితో దీనికి అన్వయము) అచ్చతెలుగు చ కజచినపీను గున్‌ వెడ దకప్పెరయు న్నొల బచ్చితోళులుం

బుజశీయల పేరులున్‌ మదడుపూ తకు జు మ్శని మూగునీగంం

'జెటీకిన వాలు అొమ్మువయి బేరిన నెత్తురు (దేవుడుం గడుం

బియుము6 నూపుల.ం దజచువీజనరం ఏలు గల్గురూపు నై ౧౨౬ అవ _- ఘంటాకడ్డనితమ్ము డిందు వర్ణింప బడ చున్నాడు అర్ధ కటిచిన = ఎను గున్‌ = నోటితో పట్టుకొనిన శవమును [ సబము ఎనుం గన శనము దనరు (ఆం భా 222%) వెడద _ కిప్పెంయున్‌ = విశాల మైన (చాలవెడల్పు కల దైన - అనుట తలపృజ్లెయను (సం కర్పరోత కస్పరై్రై, తనరును గరోవ కస్పెర పునుక ఎక్జె పసృష్చె యన (ఆం భా 2 88 కరోటి కపాల శబ్రములు

చి

సర్యాయములు - కర్పరో నా కరోచ్‌ బ్ర కపాలో -ం్త శిరో ఒరని (వైజ)) (నెత్తురు (త్రాగుట కది వీలుగా ఎడకుచేక తిలలాయబొచ్చె పస్టికొనినా డనిథావమృు (ఎళాచాదులు తల కాయపుత్జై (నెత్తు రది శాగుటకై ) యెడబుచేతియం దుంచుకొనుట (ప్రఎద్ధము. కునఖంప్పడాచేతి పునుకకప్పెరనిండ (బాణికొఎల నల్ల బ్టినాడు (మను 4 78) (రాక్షవర్డన ఇది)

మందరిబవబాలము త్రి

ఇచ్చట _ ఎృనుకికప్పెఎ = ఆ ల్య్చల్సైచిప్ప అని ఓకి తఎమొముకియె అఆ ఎబల్జె అందులకే (వైజ) కపాలో ఒత్రు శిరోంస్థరి అనినది]] మొలన్‌ = కఏఎభామునందు [ మొలయం

గచిపేరు విలబల్లు (ఆం భా 2 44] పచ్చి _ తోఖలున్‌ = ఆణని (ఆడ 80% యున్న - (ప్రాణులదర్యములును [నట్టన దిత్తినా జట్టయన * దొ ౮న గా దృక్కు దోమను

(ఆం భా 2 8) (తోలు . బ తోళులుు (అస్పవి కప్పు డొలిచినతోళ్లను మె.-కు చుచ్చైనా

డని భానము్ర్శు పుశియల _ పేరులున్‌ = తిలయెముంలయొ.్క దండలు (వబోంములు్సు [పేరు = వోరము _ దామనామంయిలు దిఎరును ఒరునా (ఆం భా 8 ౩6) (ఆంమెను కలు (పొడు గ్లైన్సు దండూ మెడయందు. ఛిరించినా డని భాఎము) (నాభు డు భూతపతి యగుశివునిని ఇట్లు వర్జించినా డు మెడ దన్నుపునుకలనిడుపేరు లొంచొంచి టొరి బొరి దా క్రి వొణ్బొణుగు రన గ _ (హర క 6] మెదడు _ ఎూ తకిన్‌ = తలయందలి కొవ్వుయొ క్క (కొవ్వు = అనెడిబురదయొశ్క అనుట) చర్చకు (దృముూా మెత్తుటకు 'మెత్తుటవ లని గబ్బునకు (దుర్నాఎనకు అనుట) జుమ్ము (ఈ ఇలు ముసరుటయం ద ఎధ్బనికి అను కర మిద్సి అని మూగు-+-ళఈ గఎున్‌ = చుస్చుకొనెకి (మట్టవెంకొనెష్స్‌ శ గిలును గమక్షికయీగ నా మను (ఆంభా£ 85) (తలలయందలివా వ్వించయుి నం శరీరము నకు దట్టముా పట్టించుకొన గా ఆమర్చాసనప ఈ గలు ముసరు చున్న వని భాఎము్రు రాక్ష సాదులు గంద._ట్లు మెదడు శరీర మంతయు బూంకొందురు (నిను) ఇ ట్లను చున్నది - మెదడుగందంపురొంఎ 'మెతత్తినా డు (4 78) 'పెజికిని = వాచున్‌ = (మొలనుండ్స దూణన (లాగిన్సు కత్తియును (కుగిచేతియందు నూంసాదులను నజహిటక్రై క్తి ధరించినా డిని భావము) | ఖడ్గదీర్హ ౦యఎిలు గనుసబ్దు వాలునా (ఆం భా 800)] జొమ్మునయిన్‌ 22 ఎక్ష స్థలముమీ ద (వక్షస్థలమునం దనుట) [| మీద పై పయినా గ నూర్జాఖ్య పరగు చుంది

(ఆం భా 8 (0) ఎడ్డ య క్కురవు జౌ మ్మెద టోర యెడ ద నా వెలయు వక్షము (౪9

భా 2 80] పేరిస్‌ _ నెత్తురు + (క్రేవుడున్‌ = సేరుకొనిన (గప్టి పడిన) నెళ్తునేతో కూడిన చొంగయును (నొటినుండి కాయమ్యుదనమును) [ంకేగుడు (రూపాం) దలల్‌ దిగ వైచి నూం యందే గుణ దొరి *ంగ నెంతయును (గుబ్సు ఖురంబులు (వైనబ్స ఎరు లు గ్గడ పశ "బి దద్దయును ాజియ దొందె జంబునం బసుర్‌ (హరి శాక 48) (దెత్తురు (త్రాగిఎప్పుఎ నెత్తునితో. నొటిచొంగ కలం తొమ్యువై. బడి పేరుకొని రెండుగు ౧డ్డ కళే యన్న ఎని భావము)] కడున్‌ = మిక్కిలి (ఎక్కు - - అనుఎ) ఎజు మిం చూంలున్‌ =

082 ఉత్తరహశి 0శయు.__2ఆ (కూరళ్వము కల వైన (ఛయము కలిగించెడి వైన = అను-) దృష్టులును (ఆత డు చూచెడిచూఎులు (చింతనిప్పు అ ట్లుంప) చాలఫీతిని గొలుపు మన్న ఎం ధాఎమ్రు. తలచు = బహులముగా (అధికము గ) బీజ = నరంబులున్‌ = పెద్ద వైన (పైకి గ౯ాగూ విం కొన వచ్చుచు లా వై పొడువు ” ఎన్ని నాదులును [ఇందుల కు మానయా ఊ సంవెల్లి నిచ్చినది (మను) - ఊసరవెల్లిచందదున నొక్కట వీబసరాలయ దేజా (4 790] కల్గుంరూపును = ఉన్నయాకారిసును ఐ 2 పొంది (అస్టియాకారను. అవా దై - అనుట (వైపద్యములో ని చనుదేర గన్‌ అసుడానితో దీం $ యము] తా ఎళాచిముం. చెడివికృకచేష్టలు పైపద్యమున వర్ణించి వానివికృఠవేషధాంణ మును ఇందు వర్ణింద చున్నాడు ఘంఎాకర్టునితమ్ము డు కాలాంతకు డన దగినవాడు ప్రాణి నొకదానిని జంఎ ఆశవమను దినుటశ్లై నోరు తెజచి దానిని తన (కోల సండ్లతో పట్టుకొని యున్నాడు పెద్ద లకాయపుచ్చె ఒకటి 'పెద్దకంచ మన దగినదానిని నెత్తురు (తాగుటకు మాంసా దు లుంచుకొనుటకు చేత బిట్టికొని యున్నా డు కొన్నిపాణులను అప్పు డప్పుడే చంఎ వానితోళ్లు ఒలిచి తడిఎ యున్నయాతోక్లును మొలకు ఏస్త్రమ లు గా (ఒకదానిపై మణియొకటి గా చుట్టుకొని ఉన్నా డు తలచిప్పల కైన యెముకల గొన్నిటిని మెడలో వూలదండ లనునయి చేం కొని యున్నా ద తలలయందలి కొ న్వంతయు డిఎ గంద మల చినట్లు శరీరమున కంఠకు సట్టించుకొన “ అఆకంప్తన కీ * లెగము కెటఎ లె కుండ ఎచ్చి వాలు చున్నవి వానిని దోలు చున్నా దు మాంసాదుల గోయటకై మొంనుండి క త్తి లాగి క డిచేతితొ పస్టుకొని ఉన్నా ద నెత్తురు (శాగునప్పుడు నెళ్తువతోపాయి. ఉొమ్ముోందు పడిోనొంగ డానికో కలు అందు గడ కట్టి యుండినది ఆత దు చూచుచూస్పలు చాలభయంకరము లై అప్పడే (ప్రాణములు తీయనా అనునంతబివా ఉన్నవి ఆంనిదేహమునం దంతఎను చాఎవటకు టోలునరము ఎన్నియు ఉిట్చి పైకి దొగూ కొనవ ప్పచు చాలపొడువు గంవిా ఉన్నవి ఆ ట్రంకి అకడ థ్రీక్కృష డున్నదోటికి వచ్చెను ౯ విశే _- (్రజచినఎను గున్స) శఎసులను ఎాచములు తినుట ఇట్లు వచింస బడినది. సగము లుచు నున్నళవము = ది తి*చి గుంబలు హడి తినుఎళాచములు (హారిళ్చ ఉత్త (5 620సం0) ఎను గుల దినుటయంచు ఎశాచములకు కలయతి_తి కీనివలన చెలియ వచ్చును

౧] దుందరి”ఎాతము తిశ్రీ [అచ్బితెలు గుపద్య మివి తెలు గుణం దీయబ్బతెలు గుంఒన నన్నియతకో ఆ-౦వ మెనది (చూ ఆం భారి బధా ఆ ప్ర ఇది [క్రదుమూా తరువాతికఎలయందు పెరి ౫ "పద్ద చై అచ్చిలెలయ సుకిబ్బయి ఎరు తో దూది కొ చఎలుదిర గ నియ్యిరు” ఒం

గరుగొని మురైరి టారకిలఏలమున నె

నస్టనముం దిలము శఎయక

ఘనతరవిన్మయవికారకి 9ిళము. "జేనె5 ౧-౩౧ అర్జ ___ వనుదెరన్‌ = రా (కర్త _ మజియొక్కిరుంయ) ముువైరి = గ్రీళ్బమ ఊ ఆ -+- ఇరువురన్‌ == అయిద్దజను (ఘంటాకర్దున ఆతనితమ్మునిన్సి కిను గొని = చూచి వారికిలకలమునన్‌ == ఆయిద్దఅయెక్క రొదయందు (డెద్దల్వనియందు) [ లెలాహం చి తిల అని(అమ సిక నెజ+మనమున్‌ = (శినృడునస్నును ఎదిలము=ఎకాై3 (వెలువింత అ కండ లన్న ఎగుట్స కందాని్‌” | ఎచ్చరిం యెద్చరిం సేవ యేద ఎదిల ము హవెణిం వోబిమి యన నొబ్బ నవానము (ఆం ధా 1 చెయం = ఒనర్పికి (వారు ఎశాఎ చన్యమలొ మృాదులవెంట బది జరిపు చున్నసందక్షిని గమనింపక యనుట లుసింరి _ విస్కయ _ వికార _ కలితమున్‌ = చాల బహుల మైన (ఆత్మధికి మైన-అనుఎ) ( నిర్నన్తరం ఘనం సాన్ట్రం బహులం వింలేతరమ్‌ నిబిడం నిబిరశం చ దృడం గాఢం (ప్రచక్షతే (హలా 7 'శ్ల్ర] ఆళ్చర్యముచేత నైన | విళ్వయో __ద్చుత మాళ్చర్యం చి నుఎ (అమ )] వికృతితో (మాజురూపుతోో. బాగుగా కాడినదానింి గా [ కలితో జ్ఞాతబద్ధయో (వెజ)] చెన్‌ (వారు వేటాదచు. దిక్కులు ట్రిద్ది లగున ట్లజచు దున్నయజఒఎలను వాలివలని భయము చెంది యచ్చవిప్రాలు లొనర్చెడి యా(కోశములను పన్టించుకొనక వాతి దిగుమానఎకో (పవృ శ్రీని పరోలించి చాల నవ్చెరుపు చెందినా డు (శ్రీకృష్ణ డని భావము తౌ వికృల చ్యేలకోడను రతీ వేషబులకోడను ఘంటాకర్ణు డు ఆతనింమ్ము ఊ తన కడకు రాగా వారిని (శ్రీకృిష్ణు డు చూచి బలాక్కారమూ (ప్రాణల వధించుచు బోవోకౌరయి లతోరోల -లిగించెడివార్నిసవర్తపకు ఏఎగింసక వారు తిడుమనిస్సులందు తన్ను స్వరించిచి ఈశే ట యంతయు తినక ాా సలుపును మా ఎకిముగా వారు (ప్రదర్శించు చున్నమవా క్షికీ “ంతనంచఛి అన్జివారి కిస్టిమ్యస్పవరర్తిన యె ట్రం చాం అశ్చృష్యపడ జొచ్చెను

త్రిశీ ఊఉ తిర వాంచంశము___ఏఆ

విశే _- (చనుదేర గన్‌ (చను + తెంచు కిన. తెంచు అశ్యసయుకక్తము తెంచు

నకు శేరు ఆదేశము బా వ్యా (ీియలూ 8సూ తెంచు నకు శ యీదేశమును విధింబనది ఏిచ్చుట అనునర్జముసందు నిర్ధారక్యిపయోగ మి ట్తున్నెది = య లరిందుల కిందణబ జను

డి. గ నే నంద యుండితిని. (భార సభా 88) శ యర్తిమునందే (ప్రాఎ ప్ర

(ఘనతర) ద్వివచనవిఖజొ్య్యాపపదె తిం పీయసునా (5 8 55 అని అతిశయ నార్జమునందు తరప్‌ (ప్రత్యయము రావలయును శట్టావా త్త మగుప్రతియోగి ఉస్నప్పుడె పై స్యూతముచె తర (స్పృత్యయము వచ్చును అట్టి దిచట లేనందున ఘన3ర అనుట ఎస్లు ఇసపసన్న మని (పశ్నము వామను డిట్లు వచించినా డుం బౌద్దప్రచియోగ్య పేక్షాయా మ ప్యాతిళాయనికా బౌద్ధస్య (సతి యోగినా ఒపేతియా మం ఆతిశాయనికా స్తరదాదయో భవన్తి ఘనతరం తను బహుల తరం (ఫ్రే ేకి-(కొవ్యాలం కఆధి క0సూ) [(బుద్ధికల్పిల మగు్య(ప్రతియోగిని అవలంబము 7 గొని కూడ తరబాదులు వచ్చును _ అయం ఘన అయం చ ఘన అయ మనయో రతిశయేన ఘన అని విగహ మిచ్చట]] (విస్మయ వికారకలిఅమున్‌ )కృష్టుని యాయాశ్చర్యిమునకు గల కారణమును స్పష్టమూ విశదపట చినది(సం హరి )- థాద ఖాదత మోదేశ యాత యాత మృగా నిమాన్‌ _పేష యేహ పున స్సర్వాన్‌ (పసొదా చ్యార్జిధన్నన వష విష్ణు రయం కృప్లో హరి రీళశ ఇతో ఒచ్యుత నమో ఒస్తు విషో చేచేశ స్వామిన్‌ మాధవ కేశవ ఇత్యాదిశబ్ద స్సుమవనో నావిరాన త్తదా నిశి

ప్త ్స టి యు

(శుక్సా శబ్దం హె డ్హేన. స్తాదృళం తత్ర ధ్యిత “మాధికోభ మాసాద్య _ విశ్వస్య న జగత్పతి. అత స్పంచిస్తయామాస కో ఒయ మేళ మవోస్పన కస్యా ఒయ మీదృశ ళ్ళ ద్ద స్తుతియుక్షో దుమత్వితి భవి (8 అధ్యా 878 2 ల్లో) నూంమునందు వాడ పెద్దగా పైకే (భ్రీకృష్ణునినామ మువన్చరించు చున్ని ట్లున్నను _- నావన ఇట అనామస్మరణ మును తలంసమిచే వీరియెడ మానఎక మగు ్రీకృష్ణథ్యానము నతిగంధీరము దీనిచే సూచించి నా డనవలయును ఈవే టాడుట ళూడ రు విష్ణపూజార్థమే సలుపు చున్నా ని మృగ తుయం సుమహతీ విష్ణో సౌజార్ట మి త్యుక అని (సం హరి భవి 80అవ్యా జ్‌ట్లో ) అను చున్నది

= ఆదం "తివు ణి “* తదనంలరింఎ అద్భికృం'నే వశాళయుషం.ఎ నక. ళంబుం దె నడిచిన దొరు గుముఫరంబు ఎ “ని పచి యిుటయు హా*కి ఎనుర్చితం ఎయ్యె నవచు ఎడ్జవనినహ్య "నంజ _ 7 ౫ు ని ౧-౨౮ అర్హ __ అద్‌ + అనంతరం. +- అ = అఎికలువాతి తిద్‌ + వికృల _- వె - వేతా౪యు 0ఎ = ఆ వికృత మైన (దిరూఎ మెన్స్‌ ఆకాంము కల [వషంి 2 ఆరౌారయిం రూ మూ ఏతదణొ నవనవం ఖలు హంబవేషం చే చంఆరిాాటూరగను.కి మేణ ఆభ్యాఎ బిర్జియతి “ంతరితుం సముద్రాన్‌ గన్తుం ఒ న్న్మిశ మిత సృకలాన్‌ వి%న్తాన్‌ (వైబ్‌ స లట వాంసస్య వెష ఆకొర యా అని (నారా వ్వా వాంసవెశం అని ఇట (మళ్లి పా్రా ్రీనాధు డిట పైపారమునే అదరించి . జాలపాదవెషమున వేశంతశాల లంఘనాభాగ్థసభం మైనలాఘవమున (శృం నై 85 క్‌ అను బున్నా డు]. రెండు పెద్దఎళాచములు (ఎశాఏ రాజములు _ భూతిపతులు _ అనుట) (వేతాంము = భూంను (భూఆపత్రి నబయో రిఖేద అనుకీతిని వెతాయున క్షైన (రూపాం) చెతాల మన నగును వెళాలమల్లభల్లాశ్చు అని జో గ వ అల్ల న (అమ) ఇచ్చట చభూతావిష్ట శవ లని అర్థ మిచ్చి వ్వ త్తి నిర్చిచించినది సుధి (గురు ) వేలాళ = ఎళాచివిశేషము భూతావిష్టళవిము - అనినది (వైజ) వేతాల శిబ్దమును (గబా పర్యాయములలో 'పేర్కొను చున్నది (పేతా సరేతా వేలా _గన్టర్పా స్ప్త్స్సకా (హో (అని. కూపం ఖనలా బేఠాళ ఉర్తాఎత అని లోకన్యాయము ఇట బేఠాళ శబ్దము (గహ విశేషమును వచించు ననశలఎనదియే ) ఘాతపతి (ఎళాచిరాజు) అగుబేకాళని స్పరూనస్పభా జక ఉలి అద దారికిలు పములను (హరశ్చ పూ) విర్ణించినిది __ భూతభయంకరి స్ఫూర్రిమై బేర్చి సొర్‌ మొలవూసలు గాగ టెరి గి (బ్రవ్మాండంబు భేదిల్ల నార్చి భీకర డాక్‌ నీపేం బేతాళ శాకినీ గా గలము అసంఖ్యము ల్లొాలున బరుస నై పెరి గినంల్ల వెం్యడుకిలు గరువలిచే ఛభయంకిరియి ర్‌ ఛం గా దూల వడి (దావ టొమ్ముపై వఒదలు వాల నుడుగకి వడియుదు నున్నరిక్రంఎు కొాలానలణ్చాలకై వం టలు నాలుకి సందంద నాకి సోలుచును బెను పొంద సంములు (బేపులు గలయ బెన ని వెండ్రుకలతో జెదపెద్దదలలు ముడివడ వేఎనముడు ఎ ఎ పేర్లు మెడ (వేల వలచేతిమెజు గుకళూలమున బొట్ట (వక్కలు గా 1 బొడిచి తూ గాడ బస్టైన ఎను గుపచి మాంసంఎట గటిచి ఎ కమి జేశక గలమో. బంక పుళతియ మాచ బొడ బొడ మిని (మోయ మెదట వట్లును గప్టే మెలికలు గొన్న ముదురు జుంజుణమీసనయు- నులి గన!

86 ఉత్తం హూరిఎంళశదు___2టి కొల్పి ఘనతంలయకొాలకాంమేఫఘంబు. దునుకొని దెరాళయూర్తి ఎ౮ంచి... ఒఎిలర్యౌదా కృతి జనుదెంచులీల (శా 942. 080పం) ఇంత డ్వీయా ఈఎర్లన యుదాహ న! వ! రించట . మసఎళాచరాజవెర్దనకు ఏెనిక్‌ని గలనామ్యుము తెలిఎ సోమనపఏర్డ మే గారినచేతిరో పెరిగి పెద్ద దై ఇంతా రాజింవిన ద౨ తెలియ ఇబ్బటప] నరుల _ ₹ంబులు = నును ష్యులయొక్క నరో .దె మానవె ఒర్జునే (అవ) కంరములను (కర్వార్డకి (ప్రధమ [గల స్పర్డర సే కలే (యేది. తెన్‌ = తెపనట్లూా (నణక బడునట్లు గ్రా అడి౨నన్‌ = కొట్టగా (క త్తితో (ఎయ”గాా అనుట తొరుగు _ రుధింంబు = కాజు ఒన్న చెల్తుంని ట్‌ ఆని జాని [రుధిరం లోబాతం అక్‌ మసం క్షలజ మొబురము (వైజ) బవిగొని = (వ రుచి + ఆగుటయున్‌ 2 రుచి కలది (నొటి కిం పైనవి కాశ "రకిన్‌ = విష్ణువునకు (ఫ్రీకృష్ణునక) నమర్చితంబు = ఆదరముతో (భక్తితో శ య బడినది (సమర్పితము _ సంపూర్వక బు గత్యిప్రాపణయో అనుధాతువున కగుజిజంతమునకంటె కిర్మార్టమునందు క (ఫత్యయము వితర త్యర్పయతి చ చణ త్యతిసృజ త్యఎ దదతే అని ఇట్ట మల్లు డు] అయ్యెన్‌ 2 ఆయెను అనుచున్‌ = అని తలచుచు ఆ + దేపని సహస్ర నామంబులు = ఆ (లోక పభునియొక్క [దేవన స్తు నృపతౌ తోయదె సురే (హైమ ్ర)] వ. వేయిపేర్లను [భారతాదులందు చెప్ప బడి విష్ణాహ్యగనామములు అని (ప్రబద్ధి చెందినవానిని) ఇచ్చట (సం హఠ) వాసుదే వేతి కృ స్టేతి మాధ వేతిచమాం సదా జనార్లన హరే చి విష్ణో భూతభావనభావన చరాకార జగన్నాధ నారాయణ పరాయా ఇతి మాం నాదుఖి ర్నిత్యం సర త్యేవ దివానిశమ్‌ (భవి 8 అధ్యా 4 5 6 ర) అను చున్నది] పేరుకొని = ఉచ్చ రించి (పారాయ+ము చే (ఓనారాయ+ అసంగ శుభముల్‌ చేకూరు మూ శెస్పుడున్‌ (అన) శస లొని అనువన్‌ అనుదానితో ద్రికి అన్వయము ) వారిని గొర్చి యోజించు బుండ వా రిద్దణు తమనిరూపాకారములతో కాసవచ్చి నునుష్యుల కంఠం ఐలు తేగనటికి _ వానినుండి కాజు చగ్నంక్తము. (శాగుచు గొపికి బాం ఇంప్పాా అది ఉండ గొ = రు గై మగు డానిని సం మేశ్వరార్చణ 'మొనర్చు చున్నట్లు భావిఎటులఎల అఆఅఎ దానిని జర స న లు! రం లో ౯౫ రం భగవన్నివేదిళ మొనర్చి నతరువాత (శ్రీమహావిష్షుని సహ(స్రనాన ములు పారాయశ మొనర్చి (ప్రార్థన మొనర్ప దొడ రి (భగవదారాధనయందు షోడళోనచారపూజ యొనర్చునప్పుడు ___ నివేదనము పొరాయాదు. ప్రార్దన కదుమూా జరగును అది ఇచట (క్రమానుసర *ఇముతో

మందిరిసపాతము త్రి? టా పొందుట ఒకొవిశేష మన దగి యున్నది, ఇందయలకే నాచనళిల్పనున “నహ్యసనామ పారాయణము అపూర్వముగా చేరి; పిళాచరాజములభ క్తి క్రై నపరాకాష్ట కొకమార్ల మేక్చజచినది పై పద్యములను (పార్త నారూపమున సంఘటించుచు పరమాద్భుతము గా] విశే :--- (చవిగొని రుచి యగుటయు) ఇ ట్లనుట శబరిప్ప శ్రాంతమును స్ఫురింప జేయును. శబం ఫలములమాభధుక్యుము పరీక్షించి రామచం(దున కిడినట్లు రామాయణవ్యాథ్యానము వచించు చున్నది - సుయా తు వివివం వన్యం 1 సంచితం వ్పరుషర్షధ 1 తవార్డే సృదడషవ్యా(ఘ: సంపాయా స్తీరసప్చువమ' అని (రామా. ఆవ. 713. 17ట్ల్స . ఇబ గోవిందరాజవ్యాఖ్య “సంపొయా స్తీరసమృవం వివిధం వన్యం సంచితమ్‌ _ వన్యశబ్దేన ఫలమూం౮వెకో ముచ్యతే ॥ వివిధ మీ త్యనేన ఫలదూలాదిభేదః ఉచ్యతే । సంచిక మి త్యనేన రామస్య చ్చితకాటగమనా (క్రళ్ళతి సంపాదికత్వమ్‌, ఆదరేణ గుస్తత్వం చ తతృలజాతమాధుర్యం పరీక్ష్య స్టాపిళ మితి సం్యసదాయః" అనినవి, ఈసం(ప్రదాయమునుబట్టియే కాంటోలు : 'శబం రుచి చూచి యిచ్చిన పండ్లు రాముడు తినినప్లు లోక(ప్రసిద్ధి యొకటి [ప్రహతముణ ఏర్పడినవి. భఛభగవంతునియం మ భక్తుని కగునత్విసీతి నిది వచించును.. శపగాధలయందుం గూడ తిన్ననినృ త్తాంత మిట్టిదే £ దీనిని (శ్రీకాళహ స్తిశతక మి ట్లనినవి _ *నిను నావాకిలి గావు మంటినొ: మకన్నీలాలకభ్రాంతి. గుం । టన పొ మ్మంటినొ యెంగి లిచ్చి తిను తింపే కాని కా దంటినో । నిను నెమ్మిం దగ విశ్వసించుసుజనాసీకంబు రక్షింప జే 1సినయీవిన్నప మేల క్రైకొన వయా శ్రీకాళహస్తీశ్వరా: (10ప) (సమర్చితంబుు “అర్పితంబు' అసక “*సమర్చితంబు అనుట ఈటప్రకరజమున కెంతో సము చితము. “సమా అనుసది “అత్యాదరమును" (పరమభ క్రి తోడి యర్పణనును) తెలిపి కర్మయోగి త్వమును వీరియందు (ప్రదర్శించుచు వీరికి మందు శ్రీకృష్ణ డొంంగెకిము క్రికి సముచిత మగు స్త తను సంపాదించి ఇచ్చు చున్న దనవచ్చును. “అర్పిక _ సమర్పితి శబ్దముఐకు కలవిశే సమును వచించు చున్నదో యనునట్లు భట్టికాన్య మిట్లు వచించిన దొకచో.అయం మైఫి ల్యఫి డానం! కాకుత్స స్యాజాబ్గలీయకః। భవత్యాః స్మరతా ఒత్యర్థ 1 సుర్పిత స్సాదరం మము” (18న, 11జ్లోం. “సాదరమ్‌ అర్చితళి అనుటమే *సమన్చితటి అనుట యన నగును. ఇట్టివైశిష్ట్యముకో డి శబారగాంీర్యము సోమనరచనయందు బహులముగా కానవచ్చును, (సహననావ ంబులు సహ్యసనామముల పారాయణమువలని ఫల మిట్లు వచింపంబకినవి *.... పృరుషః పరుషోత్తమమ్‌ | స్పుప న్నామసహ్యసే= నిత్యం భ క్రిసమన్వితఈః ॥ వాసుదేవాశ్రయో.

క్‌ 8 ఉత వహారినంశము _)ఆ మర్త్య వాసుదెవ రాయ౫ సర్ప్‌పాప విశుద్ధాత్మా యాతి _బహ్బ “ాతను (విప్ప వ్ర 80ళ్లో) ఘంటాకరునిమోక్షప్రాఎ్ర కీడి యెంఠతియో ఆనుకూలఎడి ఎల్యశుతిని యథాతథముగా ణు అతి ఈతనియందు ఎలింప జేంన దసవద్చును 7 ఓనారాయణ యోముకరారహరా యోభక్తచింతాముశి యోనీలాంబుదవర్థ్య -చూగుణనిధీ యోలోకరజామణీ 'యోనీశేరుహూషత్త, నేత్ర కృప రాయుల్లబులో నుండ వే మయో నావే భవబంధముల్‌ చెటుపవే యో దేవకీనందనా ౧౨౯ అవ ___ ఘంటాకర్తు డు ఆతనితమ్ము డు (ఇద్దబుుభగపింతుని (పార్చించు చున్నారు స్తుతి టుణూ వై దేవా అని (శ్రుతి అందులకి ఈస్తుతి అర్థ ఓనారాయణ = ఓపరమాళ్యా (సర్వాంతర్యామీ 3) (సర్వ(ప్రాణులు నివాసముగా కలవాడు (నరాణాం సమూహ నారమ్‌ తతీ అయనం స్థానం యస్య అని (వ్య ఓముర -( అసుర = హరా 2 మురు డనెడిరాశనుని సంహరించినవా డా (ఓదుష్టశిక్ష టె కుడా = అనుట) ఓ భ్త _ చింతామణీ = భక్తులకు చింతామణినంటివా డా (చింతా షుజియట్లు కొలినకోర్కులు తీర్చువా డా ) ఓ నీల + అంబుద _ వర్ణ = నల్లనిమేఘము వంటివా డా (వర్షాకాలపుమబ్బునందే నల్ల నిదేహకాంతి కలవా డా = అనుట) (అంబుదము= లె నీదని ఇచ్చునది అని (ప్యు) ఇట అంబుద మనుట అర్ధవంతము నీఎతో నిండి యున్న మేఘము నిగనిగలాడు నల్ల నికాంతి కలదిగా ఉండును] ఓగుణనిధి 2 (దయ ధర్మము ము న్నగు) గొప్పగుణము. లన్నిటికిని గని (ఆశ్రయము) ఐనవా డా (లేక) ఐశ్వర్యము వీరయు యళకు జానము శ్రీ వైరాగ్యనం = అనెడి యాజుగు౯బములకు ఆధాం మైన షణాం భగ ఇశీరతి అని (ఆగదమ్యు శి భగశద్దివాచ్యము లాజు ఖగినంతున కై నగు? ణు జ్‌ ములు] ఓ లోక * రత్తి. ముశీ 2 లోకమునకు లక్ష ఒనద్చుటియందు మణీవంటివా డా (లోకములను కాపాడుట (పధానకృత్యముా కలవా డా ఏ [జనులను మ శివి ర్యతాదులు విషా ద్యుప్యదనము లనుండి రక్షింపను ౨ భక్షితం లనవిష మెల్ల గు నజుగు విమలమణీ నూలనుం(త్రౌషధము ఎచేత ననుభవించినవిషయంబు లట్ల యజుగు (బహ్మవిజ్ఞానమున జే్స సరమమునికి (భీమ 5 $80% జయ జయ జగదేకరక్షాముణీ (హర € 657 అని ఫ్ర్రీనా

మంచరి వాతము ఠి ధుడు]... నీరేరూవాఎల్ట - ెం్రి = తామంవాలముక్క [(నీరెటావాము = నీయందు మొంచునవి (వ్య తల్చురుష్నే కృతి బహుఎమ (68 శీ ఆని నప్టమిం. అలుక్క. (విభ లోపము) బెకులం౦చే శతిన్నులు కిలవాడా (ఎద్మదడులు వాలము ఉంటును అజ్జవ్లైాాఎ్యాము -ల% చెంఎలక చేశ కైన -న్నులు కిలవా ఎంఅని భావయి) ఓదేఎకీసందినా = ఓకిష్టా [[చెవకునికొమూర్తె దేంకి దేవకియే దేఎక్సీ (జీ ఎన్తెం్‌ఆమెకుమోరు డు (వ్య ) వ్వైఎకీ దేఎకీ చ అని ద్విరూపకొళము. వేవక స్యాసత్యం వా అం ఇఇ్‌ ( 00) సంజ్ఞా అార్వకత్వాత్‌ పృద్ధ్యభావి ఇతో మనుష్పాతే ( (5) ఇతి జీష్‌ _ ఇతి ఏ ముకుట అని సుధీ కృపన్‌ = దయతొ (దిక్కు లెనివా ఉవెకభాఎముకో) [కృపా దయా ఒను కమా స్యాత్‌ (అను) నా - ఉల్లందిరోన్‌ = నాయుక్కి అనకు నందు (నావ్యాదయ పుండరీకమునందు _ అనుట [ ఒప్పు హృదయసంజ్ఞ యుల్లంబు మది డెంం మెడ ద యెడ్డ యాద యెదమన సన (ఆం భా _ (0) భక్తులు భగవంతునిని హృదయకిమలముం దు ధ్యానింతురు . హృత్ళుల్లారీకా స్తరసంనివిష్టం స్పతేజసా ద్యాల్త నథఖో.వకాశమ్‌ అతీస్త్రియం సూక్ష్మ మన్నన్త మాద్యం _ ధ్యాయే తృరానన్హమయం మహేకకు (స్కాందము. (బ్రహ్మో త్రరఖండిము _ శీఅధ్యా ) (మొ )] ఉండవే. (ఆంటును (ప = ఉండుము [ ఎదాదు లనుప్రయుక్తంబు లగునబ్బుడు మజనకు వుజి రజి యగు (దా వ్యా (కియూ త] ఓవ ఓ అని (ఎలిచినప్పుడు పలుకటను తెలుఖళబ్దిము) నావె (అను + ము 2 పలుకుము (వొ వ్యా (కియా 84) భవ _ బంధనుల్‌ = సంసార మనెక్‌ (శాళ్లను [(ఆక్రి మిత్త్రకల్యతాదిరూసము సంసారము అది మోపహాము కలిగించి దార్హైషణధనై షణలకు మానవుని అంటిపెట్టుకొని ఉండునట్లు చేఎ (ఆఆ్య్రాజ్ఞానాదుల వంక కొతని టో నీక బంధిళునినివం ఒంచో నిలుపునూన సంసారము (తాడూ చెప్ప బడినది (బబావిచనము.బంధనదార్థ్యిమును పచించువు ఆబంఎము సంాత్రాళ్ళతోడిబంధము అపటను తెలిఎ (పబలప్రయత్నము (భిగ వంతునిఎతి కగు టఎసన్నత (మొ ) లేక అందుండి నిడిఎంచుకొనుట సాధ్యము కా దనుట బోధించును) చెజుపవే = ధృంసము చేయుము గ్య తెంఎ ననుట ((క్రాళ్లఎక్షమన్స (ఆఅజ్ఞాం జన్య మగు వ్యామోహమును) నిశింస జేయు మనుట (సంసారపక్షమున ) తా __. ఓక్కిష్ణా. సీపు సాక్షాత్తు సంమాత్మవు నీవు లోకరతణమునక్తై మురాసురాదుల వంటిదుపుల శ్నించి భక్తులు కోరినకోర్కులు తీర్చి వారిని ర్నంచు చుంచువు నీపు అనంత కల్యాగుంముల వాశయు డి వై నీలమేఘవ్చాయ కల మనోబాల దేహనుతో తానం వూణేకుల

2 ఉ _త్తరహరివంశడు.___2ఆ వలి విశాలము లగుకన్నులతో (భవదిచ్చానుసారము శ్రీకృష్ణ డదమా ధక్షానుగ్రహమునక్తై అవతరించి యున్నావీ నేను సీధక్తు డను సీపు నాహృదయపండరికిమునం 'దెప్పుడు నివాస ముండి అచ్చటి నిన్ను ధ్యానించు చుండెడినాకు సంఅతసు నొషిత్మరిం.ఎ చుండపలయును నేను విన్ను ఎలిచినిపు బెల్లి ఓ అని పలుకుచు నా కా ౦దము కిలిగింపవలయుసు శే నీసంసారమునం దు పడి భార్యాబంధుగి శ్రపుత్తులయందలి వ్యామోహ ఎబిచే బంధింప బడి ఇందుండి బయ ల్పడ. జాలి కన్నాను ఈబంధమునుండి న న్నుద్ధరిం ఎను - అవి (శ్రీకృష్ణుని శ్‌ జకొను చున్నారు (ఘంచాకర్ణు దు ఆకొ్తమ్యు డును) విశే (ఓనారాయచ) భాగవతము ఈ నారాయణ శబ్దమును ఇస్తు .ఎంంచినది. నంనా నీ వాదినొరాయజుండవు జండు ారము జీవచయము నా మందుని పంట నీయం దవి యుంటను నారాయణు౦ డనునామ మయ్యె ( ౧స్కంం పూర్వ 58) (చింశామజీ) చింతామణి సము(ద్రము మధింప గా సమ్ముద్రమును౦డి పృష్టినమయొకమహారత్నము శ్రీమహాలక్షీశ్ర క్షీరాబ్టిముధనసమయమునందు దైన్యము వబూంచి తన్నుుఇంద్రు డు స్తుతింప హా (విష్ణువు అతనియెడ చింత వవూంచి చూడ గ” = చూచి తచ్చింళానురూపము లా దీనిని ఇంట్రన కిచ్చిన దఠ అందులకే దీనికి చింతామణి అనునామ మేర్పడిన దని (సీ వి చ) _ వవంవాదిని మఘనతి సత న్తీం పళ్య న్తీం (పసాదవిమలాం దృశం (పాణవల్ల ఖస్య చిన్హానురూప మేవ తస్య చిన్తావణ్‌నా త మాబ్లోదయామూస (ఆ 84) ఇది గొప్పకాంతి కలపద్మ రాగదుణ్‌ = (రిని గూర్చి అంత న్చిదుదువల్ల రింఎలయవ్యా ప్కే-203సపూ తాంత స్వచ్భరుచిచ్భటల్‌ జలధిపై నందంద నర్తింప గా స్వాంతా?ా౦తనభొవిభాగ ములు విశ్చంబు౦ (బకాశింప గా జీంఛారత్నళలాక పృష్హైను చుహాక్షీ రాల్టిమధ్యంయిన క్‌ (బార (0 400) అని శ్రీనాధు డు వర్చించినా డు రనుశి కోరినకోర్కులు. తీర్చును ర గిమా నేసామ్బు లిచ్చిన సురమళీ మి న్నంది తల “లో మెలగు చున్న _ (కావ్యా థి (భవిబంధముల్‌) ఈరాపకముశందు భిన్నవచనదొషము కలుగదా టఅనుశంకి రావచ్చును కావి జగన్నాధు డీ ట్లంినా ద ఎుద్ధి రిద్ధి ర్వివాపాల యశ స్తే సనురనన్నగా కృతయస్తు శరత్కాల వారుచన్ద్రున్య చన్దిికా __. ల్య్రి విియవిషయిశో ర్లిణ్ఞాదిక్సితం వై ఎక్షశ్యం తయో స్తాయూప్య బుద్దా (వతికాలమ్‌.. కిచి తృవించమయంద్ధతియా చదుర్కారవోనిరావ త్యే తు నాఒమీ దోషా. (రస రాపకట్రకి రణము) (లేక బంధిహేతువు అగు.పలన బంధము అన దగిశది ఈషణ(త్రయను (డారై పాగ త్త్రెషణాధనై షణలు భవయునకు (సంసారమునకు

]] ఒందరసవాతియి [ దెిహద రగాదుంబు) ఇసి బంధములు (భవస్య బిన్హా ్స అనుట మైనను సవాంజసఎు కను కనే (వైరా $0) సుధాషతిపద్యవ్యాథ్యానిము - ఆళాపాశశతోపళ్శాన్హివశచం అనుదో = ఆకా అతితృష్టా తస్యా పాళా రిజ్జ్వవ ఇవ బస్టహెతుర్చాడ్‌ శేషాం శతాని అనేక ఆశా పా ఇ అర్థ అనినిది [ అయం భవ అనుచో భవ _ శరీరారణాదిసంసార అనికూడి అనినడి (దేవకీస్వన్సా దెబంనస్టన (స్పష్టా అని విజ్వంశాగ్రనాలలు.. సన్పిడేవ్య్వాలూ ౩ టు దేంకీ ప్పష్త డని మవాభారితిము = త్య్యోతీంటు శాడ్‌ చ యాని లోకే ఆయా లోకా లోకి పాలా ప్త్యయూచ (ఈయో స్నాయ కళ్చాఒట-ఒహుతియ శృ ఎకఇ్బు సర్పే దేవా దేపకీష్కత్త ఏప (చూ విస శం భా [ ఓనారాయణ ఓమురాసురి హరా అనురీతియాంబనను. ్రీక్సిషా యదుభూషణా. నంసథా శృంగారరర్నాకరా లొకిదోవాన రేం్యద్రినంశదహనా లో కీశ్చరా దేవతా సీకథ్రావ్మా * గోగణార్తిహంణా నిర్పాా-సంధాయకా నీకున్‌ (మొక్కెద (దుంపవే భవిలతల్‌ నిత్యానుకింపా నిధీ (భాగ £00) అనెడి పోతన.చన అన్నివిధముల ఎశీకిపృచ్చుొనిన దరిఎంచును ఎట్టా (పెగ్గణ దూడ శ సందర్శిమునం దిట్రిరదని కొ దన లేదు కార్తూలాదివృి _త్తములందే కొకి సీసాదులయందు గూడ శ్రీనాధిపోత నాదులయందు తరువాతికాలమున పెం పొందినిదీరీతి రచన శతరాదులయం దిది ఆతరువాత అనకాళ మేర్ప్చజచుకొనిన దనిఎంచును దాళ థిశతి కమునందు ఐదుపద్యములు కేఎలసంటోధనా న్తములూనే మొట్టమొదట ఆరంభ మైనవి కేవల సంబోధనా స్తమ్సులుగా. గాక ఈపద్యవనంచివిగూడి ఈళతకముశం దున్నవి (దూ దాళ రీకీఎ ) నన్నయతిక్కనఎ ఆశ్చాసాద్యాశ్వాసాంతసద్యములందు తొలుదొల్త వీనిఐ (ప్రస్తానన జంఎనొ ంనవద్చును పాట్కారి. సోమనాధుని సృషాధిఎశతకము సోమనాథుని యీసద్యమునంచ సద్యము లతో ప్రారంచ మై చాలవజకు సాగినది ఇచ్జిపద్వము లెంద జెన్ని వాంనను ౪ పద్య వెల్లు భాగపతపద్యమట్టు చయుద్దుగా భక్తిభాపము తొణికిఎ౮ాడ జే హృదయముల (ద్రవింస జేయ గలవా ఈభాషయందు రా పొందినవి చాంవింలములూనే ఉన్న వనవచ్చును సోఎఎనతరువాతి భాశవవకర్తతోపా శ్రీనాధు తీరచనయం దారిలేజి ఛ క్తిథావిపరిపుజ్టయం ద్నగితాంచాల మందికొనినా డనిఎంచును]

త్రిలిలి ఉత్తరహరినంశనము_£ ౨ ఇా గొవించాయ నమో నమో 4 గవతే గోపాలఖి శక్తే, నమో జచేశాయి నమో నమో మురఖిదె దిక్సాలకత్తే ఎమో భావజ్ఞూయ నమో నమో వదహృశళే పాపపహశ్తే నమో జీవస్థాయ నమో యనంగ శుభముల్‌ కారు మా శెప్పుడున్‌ ౧౩౦ అవ _ భగవంతు. డగు శ్రీకృష్ణుం స్తుతి ఇందు జకప బడు మున్నది. (పవ్బాధాపషము (న్యయక దాసభావమి) స్తుతి కంగముగా ఇందు. వర్ణింప బడు చున్నది నమ స్తేనమ స్తే నమ _ అనుకీతిని దండకాదులయం దీనతుల బాలవఅకు స్తుత్యంగములుగా మొదట ఉభయ భాషలయందు వెలఎనవి ఇవి తరువాత శార్ట్జూలాదినృ _త్తములందు తుదకు వచనములందు గూడ మహానుభావ శంళాంకశేఖర నమ స్తే నమ స్తే నమ యని యనేక్యపకారంబుల సుతి యించిన (భీమ క్‌ 58) అనురీతిని (కమ కమముూా ఈవాజ్మయమునందు నెలకొనినవి అనుకరణము లే కుండ గూడ నమ అంతములుగా నే(కేవలసంస్కృతమయములు నే ఈరచ నలను రామాభ్యుదయకరర్త (భ్రీనాధపోతనాదులు పలుభంగుల సాగించినారు సోమనాధునిరచనలో సంజోధనాంతములు పద్యశం దెల్లను సాగి సంస్కృృతరచనయే ఇది అనునట్లు వెలఎనను శీపలసంస్కృ్రతమయము లనుటకు వీలు గొనస్లు ఏ కించి(త్పతిబంధములో కానవచ్చు చున్నవి ఈపద్యమునంచిఎద్యము లింకిను గొన్ని సోమనాధునివి ఇందు సొగినవి (శ్రీక్సాష్తుని స్తుతిసంద రృమునందు- (యూ6 5 6) దినిని బజ్దే భ క్తి భావపరిపో షణమునందు ఇస్టైరచస చాల్యప్రియ మీతని కని తయ నగును సోమనతరువాత శ్రీనాధపోంనం ంచనలను పరిశరించి చూచిన సోమనాధుని యీరఎన తెలు గుకవులకు భక్తి భావోన్సేషను నంద హృదయంగదు మై వారి నెంతగా ఆకర్షింయగొనినదో తెలియనద్చును (చూ భాగి శీస్కం 702 708) (భీమ 8 శ )(రామా 8 58 57) (మొ) అర్ధ _- గోవిస్దాయ = గోపులను (ఆవులను కాపాడువానిొజకు [(గోపాలన షవలన థభ్రీకృష్తున కీనాముము కలి*న దని (హరి) - అహం కి లేన్లో దేవానాం త్వం గవా మిస్ట్ర తాంగత గోవిస్ట ఇకి లోకా స్సాం స్తోష్య్త్‌ భువి -శ్సతమ్‌ (చూవిశ శం భా గోవిస్ణో వాసుదేవే స్యా ద్గవాధ్యకే బృవాస్పలొ (విశ్చ ) (లే) చూమిని పొందినవానికి (ఉద్ధరించినవానికి యజ్ఞ వరాారూపున కను) [నష్టాం వై ధరచోం వార్చ _మివిన్దం వై గుహాగతామ్‌ గోవిన్ద ఇతి తేనా హం దేవై రాని -భిష్టుత మోక్షధర్మవచనము _

మందరసవాతము 828 గోవిన్హా గోవిదాం ఎతి అనెదివ్యాథ్యాసందన్భమ (విస శం భ్రా శంభా మశియొకచో (మళోవరాహో గోవిస్త అనువొొ గోథి వాగొధి విస్టతే వెళ్తి వేదా న్తవాక్ష్యై రితివా గోవిస్ట గోభి రేవ యతో వేద్యొ గోవిన్ద స్పముదా న్యాత _ ఇతి (శ్రీవిష్టుతిలకె = అని సది] నమ = నమస్కారయు [| నమో నతౌ (అమ) ఈ నమళ్శబ్దము అవ్యయ*ణపరితి మగుటపిలన అవ్యయము] భఖ విలే = ఎడ్డుదెశ్వరి ప్రాంసన్నునికొజకు [ ఐశ్చర్యస్య ఎన లగస్య రంలో యళస (శియ జ్ఞానవై రాగ్యయో వి ఇణ్హాం వర్షో ధగ స్మత అ అని ఆగమము వి 4 భవి చృద్దనిష్పత్తిని ఇన్లు (ఫదర్శించినిది = ఉల్పిత్తీం ప్రలయం చైవి భూతానా మాగతిం గతిమ్‌ వేత్తి విద్యా మవిద్యాంచ స వాచ్యో భగవా నితి (అన్స్మి నమ == నమస్కారము గోపాల . భర్ష డా గొల్లవారిని పోఎంచిన (-౦చిన్స వానికి [ఇం్యదునిదర్పమును అడ చుటకై గోవర్థనపర్వల మెత్తి గోజలను గొల్లి వారలను (కుష్టు డు రక్షించుట ఎరాళ్యాప్రఎద్ధము అ గోవర్జ్టనం అథా ఎపశస్థం కృష్ణవామ కరోద్ధృతమ్‌ మహేస్త్రదర్చనాశాయ _గోగోపాలసుఖావహమ్‌ (నద్మము) (చూ హూ వి)

అ చి శి గోగూలురు మును లగుఎను గూడ ఎద్యపురాణము వచించినది - గోపాలా మునియ స్సర్న వైకుడ్దానన్దమూ రయ (అని భర్తా పోష్టరి ధారకే (హైమ) నమ = నమస్కారము దేవ. ఈశాయ = దేపత్యాసభుంనిన. (దేవతాచక్రవర్తి కినుట)ి [ఈళ (గౌ శజ్యంరే స్యాత్‌ (విశ్వ) ఏవ సర్పేశ్వర అన్నుశుతివలన సర్చేశ్వరు డీత డ్రైనిను (ప్రాధాన్యవివ కతో దేవెళు ఉనుట జంగినది దేవేళో దేవభృ ద్గురు అనివిస ఇచ్చట భగవత్పాదుల ధాష్యము ్రాధాన్యేస దేవానా మీళో దేవేశ అని వ్యాథ్యానించినవి] నను = నమస్కొం రము మురధిడే = కురు డనెడిరాక్షబుని థేవింంిన (చింఎన) వానికీ | ముక్త శ్రేశో మురిరిప్ప (వైజ)] నకు = నమస్కారము. దిక్సాల _ కర్రే వా దిక్కులూ అధిసళో లస యిర్యడాదులను చేని (సృష్బంచిఎ)వానికి (పరి మశ్వరునకు) _ (మనువు బృజ్బవోమమును వచించుయ.. క్ర ర్యాత్మనాం ఏ దేవానాం సో ఒస్సజ (శ్పాజీనాం పళ సాధ్యానాం గుణం సూతం యజ్ఞం దైవ ననాతినమ్‌ ( అధ్యా 22ల్లో ) అనినా డు (ప్రాశేనామ్‌ ౯ ఇద్ద్రాడీశామ్‌ అని వ్యాఖ్య] నమ == నమస్కారిము. భావి - జ్ఞాయ 2 ఆతీం్యదియముం (ఇం్యదియగోచరములు కానివి ఐన పదార్థములను సైతము ఎజి గినవానికీ (అతీంద్రియజ్ఞాన సంపన్నునకు (సర్పజ్ఞునపష్స అనుట) (లేక వ్యాదయనుందు సర్వకర్మిములరు (వేంకు డూ (సాఎ గ్రా ఉండి ఇంద్రియాదులయొక్కి (ఎవర్తనల నన్నిచ్‌ని ఎజ 7ెడివానిం (భావ సృత్త

ఫ్రలిథీ ఇత్తరవారింంంయి వల స్వభావాభి (ప్రాయచేష్టాత్మజస్మసు (కియాలిలాపడార్దెషు. విధూతి.ఎబఒమ్తుషు (మెదిని)] మద _ హృతే = (ధర్మవిరుద్ధపవర్తన కలవారి గర్బమును (అహంకాంలిను నశింప ణ్‌ 'ఆడ్ష అడి అజ రా జెయువానికి [ మదొ 'రేతఎ కస్తూర్యాం. 7ర్చే హార్జేభదానయో (వదిన). దర్పబా ద్చదో దృష్త అని (వి సృ ధం్టవిరు పధి తిష్టఠాం దల్దం వా స్టీతి దర్చబూ అ శంభా) నమ = సవస్కారిము పాప - (ప్రహ్మశ్రే = పాపములను నశింప జేయువానికి | పవూర్వకి మగు హృజ్‌ హరణే అనుదాతంనకంటె తృచ్‌ ప్రత్యయము హరణం (ప్రాఎణం స్వీకార _స్తేయం నాశనం చ అని మాధవీయధాతువృత్తి _. పాసం హరతి అని ఆదాహ రించు చున్నది ఇచ్చని (స ప్రజ్వలతి ము న్నగువానియందలి (స పోలె బ్యర్థము "ని అతి శయితార్థకముగాని క దగినది] నమ = నమస్కారము జీపస్తాయ = జీపుడుూా (జీవు డన బడుదు) ఉన్నట్టినానికి (క్షేత్రజ్ఞరూపముతో శరీరిరూపముతో) (ప్రాణధారణ మొనర్భు చున్నట్లు భాసించుచు జీవు డు అని చెప్ప బడుచు ఉన్నవానికి) (జీవో విసయితా సొక్షి అనెడి (వి సలోని జీన శబ్దమును వివరింలుచు శంకరభగవత్స్చాదులు (పాణాన్‌ క్యేతజ్ఞ రూపేణ ధారయన్‌ జీప ఉచ్యతే అను చున్నారు జీ = (పాణధారిటే _ క ఇచ్చట జీవ ధాతువునకు (పప్రాణధారణ మర్జ మను చున్న పాణివిజగరూకత “ననింప దగినది జీప స్యా త్రిదశావార్యే. (ద్రుచుభేదే శరీరిడి (హైమము)]) నను = నమస్కారము అనంగన్‌ = అ౨ చెప్పగా (ఇచ్చట అనం॥న్‌ అనునది అనుకరి ఇళబ్ద మగుటనుబప్టి నమ శబ్దములొనివిసర్ణము శరమ లోపము మకారో త్తరమందిలి అరాంము నకు ఓరారము ఆదేశము వచ్చి నమో యనంగక్‌ ఐనది నమళ్యబ్దవిసర్గస్య లోప ఓర్ప మ ఎష్యకే అని అధ్య్వణు ద అహోబలపతి ఇచ్చట నరిలంహాకవిమతము కా దళి ఇట్లు ఎద్ధాంత మెనర్చినా డు, వస్తుతి స్తు ఓదన్త స్యాంప్యవ్యయస్య పట్రచి దఎ లవబారాధావాత్‌ రా.౨భదకవిఎ చ్యే విర్గాన్త ఏన నో తౌ ల. నమళ్శద్ది అనుకరిణ త్సాధర్సణ మోత్పిం వై -వ్చిక మిత్యేఎంనిష్కంర్ల (8వ! సంధి 20సూ )] శుధముల్‌ 2 భ్యదములు (శమ్మ్యమంగళములు = ఇబారోకకుఖములు పంలోకసుఖములు అన్నియు - అనుట) ఎప్బుడున్‌ 2 ఎల్ల కలులందును ( ర్వకాలరర్చావ్య లయందును) మాకున్‌ చేకూరున్‌ = ఎద్ధించును (కలగునుు ((గ్రీమహావి ఎకాదుోరనమువలనిఖలమును విస ఇసు వచించినది _ స్తునన్‌ దసపాేా నిత్కిం భక్తిసమన్నిత వాసుదాశయో రి మర్ష్యో వాసుదేవపరాయ+ “రృవాపవికుద్ధాత్యా యాతి (బ్రహ్వ “నాతనస్‌ న వాసుదేన భక్తానా నళుభం విద్యతే కచిత్‌ జర్యవృత్యుజరాన్యాధి థియం నై వోపణాయకే (అని) కొన్ని

తఎం ఎవాఆము ల2ం నాహమయిలింఎ (౧ ఎ్రఎరాం విశటి గఎనింం దియున్న దిట్మ (-లక్తీ కం ఎస టాబ్వొవాఎలంం (ఎం. డదొధాఎ ము బుంల. ౮ల జరపెఎ మస్కాారిరూవణన ఇందు టుద నే

080పబఎి రది తా, ఎ. గోవింద నాణం మత్నింలి కిలిగిందుంది గోఎర్టన్‌ ద్ధంణ జునర్శి గోజలచి లం డుందిఎవ ఒందొ టు. తాము ముచ్టిందయు నమోంఅముూా జ అునయ్బివారిం ఏ వంతినియతలతి _ర3లాలకిడు

లా స్వాం షి ఎఐలు తం (ఎద్దైశ్వర్య ౦ఎన్ను డ్‌ ఎగు (శ్రుమన్నారాయయు డవ పురాసురుని “౨వారింంన టల్‌ ల్‌ ఏజ్క 'బవవాంట్రైాఎబి న! బఎచెజ్క చ ర్వెము సెక నాక్షీలాతు డ వై ప్రా-ధాంగాదు లొబర్చు బున్నట్లు థాఎంబుఎ జీ4 డన బం గెకి యీశ్వరు డవు దిక్పితు లప ఇంద్రా రిడేవఆఅలను చృష్టంవినిసృష్టకిర్తి ఎర్విపదార్హముంయం దుండి వానిని భాఎంప చేయుచు వానిని దాగూా ఏటి ఇనఎర్వజ్ఞి డవు[(లేక్రజీవులసర్పవ్చి త్తిము లకు (పేంకు డ వై వానివానికి సాక్షి” శంకి “ర్వ మెలుగు చుండు ఎరిమాత్వా ఎ] కంసార 'హేతుపు అగుమదమోవోదలను నామరూపయిలు లె కండ చేయు సల్పనియంతవు (త యించినవార్సి పాఎముల నన్నిటని నింఎ చేసెడి ఖర రక్షకు డవు నీఎ భక్తాను్శనహమునక్రై లీలావిభూతులు (వినొచార్థిము లగుశరీందులు) శాల్చి వర్తింతువు ఆన్దియా శ్రీకృష్ణాఎతాతి మనం మణ చి. ఆసదలనుండి ఉద్దరించితివి ఇ్టిన్మిపవృత్తిని దెలిపెడి (పై) నీనాఎనులను

ల అణాల

సరించుచు నీకు నమస్కరించి నిన్ను _గొనియాడెడి దాసబ్బృందమునకు సర్వకుభముంు నరి కొాలములయందు చేకూరును _ అని ఘంటాకిర్లు డు ఆతనిఎమ్ము డు (శ్రీక్పిష్తుం స్తుతించిరి

విశే __ (గోవింవాయ నకు ) ఇన్టవి మన్సము అని దగినవి _ నారఎంహప్పరాణ మి ట్లను

టె కా చున్నది = నారాయణాయ సమ ఇ అ్యయేంన సత్య ఎంసారఘోరివినంవాండాయ ఎ్యన్హ కృణ్వన్తు భర్యనతయో యతయో ఒస్తవా దిచ్చ్రైనస్తరా మహ ముపదికా బ్యుహ మూద్ధ్వ వదాహు (చూ వికశం భా) నిమోందదులుా శ నామముల నన్నిటిని ఎంసారబాతశమున కిగుమర్యకముల " లూ పొందిం౨ తిజ్పసముపఎన ఎశాచద్చయమునకు బంధవిముక్తీ చేకూర్చి నాడు సోటున అనవద్చును యజ్హాశాం జపయజ్లో ఒన్మ (గీత 025) అని భగవ ద్వచనము రా న్‌ (గోపాలభళ్తే న ఏ. ఇ ట్లనుటవలన గోసాలకుల ఒక్కడు. విసమిట్రిం మగుయమునా జలము త్రాగ న్పుతు లై శ్రీకృషునివే సృనరీవికు లె సఎు భాగవిఎము వచించెడిగాధయు సూచిం యూ ఇ జి కరో

26 ఉత్తరవారివం ము__2ఆ మైన దనవచ్చును ఆాధ ఇది = ఒకనా డు బలభ[ద్రు డొక్క డు రా కుండ గోపాలకులు దాను గూడి కృష్ణు డడవికి జని యెండ నాగోవుణును గోపకులు నీరువట్టున గుంది డిన్స కాళిందిలో విషకలికతోయము దావి (ప్రాకానిలంబులు వాన పడిన యోగీశ్చరేశుండు యోగి వంద్యు డు గృష్షు డీశ్షణామృుతధార లఅఎమి గురి పనుం గోపకులను (బదికించె మరలంగ వారు దదుకు గృష్టుఎలన మరల (బదుకు గలిగె నందు భావించి సంతుష్ట మాన సముల జనిరి మాగనపం్యద ( 0స్కం పూ 6632వ ్స (అని (మురఖిదే నరకునకు మురాసురు డు నమ్మినబంఎ నిర్కొచననగరమునందు ఆతనిపాశముల ఛేదించి నరకివధమునకు ముం దితనిని (ఫ్రీక్ఫిష్లు డు సంహరించుట భారతాదులు వచిందును _ నిర్మొచనే షట్‌నహ్మసొణి హళ్చా సంభిద్య పాళాన్‌ సహసా ప్రరాన్హాన్‌ మురం హతా వినిహ త్యొఘరతో నిర్మోచనం చాఒఎ జామ వీర (భార ఉద్యో యానసం 48అ. 88ళ్లో ) (మదహృతేే పరమేశ్వరు దు తనధక్తులు మాయామోబాతు లై తన్ను విన్మరించి మదమత్తు లై గ్రవర్తించినప్పుడు.. వారిగర్య మణ చి వారిని గన్ను దెజఎంచును ఇదియే వారికి పర మాత్మ యొనర్చుశిక్ష గోవర్టనోద్ధరణసందర్శ్భమునందు ఇంస్యదుని కిట్టిశిక్షయె జరఎ ఆతనిని అను[గబాంచినా డు సరమాత్మ _ ఈయంశమును భాగవత మిన్లు వచించినది _ అమరాథీశ్వర లక్ష్మితో దగిలి య ట్ల ంధుండ వై యున్ననీ సముదొ(దేకిము (దుంచివై చుటకు నీజన్నంబు దబ్బంచితిం _బనుదథశ్రీకులు దండధాతి సనన్‌ భాఎంస లెవ్వాని ని క్కదు రక్షింప దలంతు నాని నధనుం గావింతు జంభాంతకొ ( 0స్కంం పూ $47) (ఛ్రీకృష్ణభవానుని వాక్య మిద్రి (సం భాగ ) ఇం్యద్రునిశరగాగతిని ఇస్సు విశదసజిచినది __ త్చి దుశాఒనుగ్చ వాతో దన్మ ధ్నస్త స్తమ్భో హతోద్యమ ఈశ్చరం గుర మాత్మానం త్నామహం శరణం గత ( కిస్కం 27అధ్యా శీల్లో) ఈయిం్యదునిగర్వభంగము ఇందుమూలముస సూచిత మైన దననిద్చును (పాఎపహ్రే నను ) ఉశ్రారణో దుష్కృతిహా బ౨ (వి ఎ) - ఇచ్చట (శం భ్రా దుష్కృతీ పాససంజ్హితా హ న్హీతి దుబ్బ్బృతిహా ((అన్సి పొపకారి సాన్‌ హ ్టీతివా దుష్కృతిహా అశినది ఈ రెండువిచ.ణములు ఇన్చటను సంగతిముచే (శ్రీకృష్ణనామసంకీ ర్తనము పాపహర మగుటను ఆగమము లిట్లు నచించు చున్నవి __ సకృత్‌ స్మృతో ఒఎ గోవిన్లో నృణాం జన్మళతై కృతమ్‌ పొసరాశిం దహ త్యాశు తూలరాశిమి వా ఒనల (చూవి

జంధ0టం బాతియి 81 “శం భా (దుష్టసంబోరము తిపియపతార(టయోజన ని బర్మితొాయ సాధూనాం వినా శాయ ఒ దుష్క్కృతామ్‌.. వం్యబంస్థాబనార్దాయ సంణవామి యుగి యుగే (గిం 4 8) అని (్రేక్ఫిష్టులమాత్వి వచించు చున్నా డు _ రెండవివ్వావ్కానము ౪ ప్రైబూ3యి 1 జ ఇ జ్‌, (నమ) ఈ నమస్కాంయుంఎ క ఎఇ,లమును ఇస్తు సెచింబు బున్నది బ్మ్ర్రలి - సఏకొ ఎ క్రిషె సుకృతి బ్రణామ దళాశ్వమేధావధృధేన తుల్య దిశాశ్చమేధ ఎన రేతి జన్న క్కిష్ణ పొంయఎఎ బృనర్భవాయ (౮విఎ శం భా 0ల్లో వ్యా] ఇర, (జీవస్థాయ _ భిగపెద్గీత ఇ ట్లనినది . యథా కొాశయ త్మేకి కృతాం లోక మిమం రవి. క్షేత్రం క్వేత్రీ తథా కృత్స్నం (్రకళశయతి భారతి ( 8 అధ్యా 88ిల్లో ) (ఈశ్స రుడు జీవు డన బడుచు శరీరమును భాసింస జేయుచు ఉండుటయందే ఇచ్చటి స్థ శబ్దము నకు కాత్ప్సర్య మనవచ్చును (భావజ్ఞాయ ఈ శ్వరు ఎ. తత్తజ్జీపుం (పవిర్త్సనలకు _పేంకు డై సాక్షి గా హృదయముసం దుండి వారివారిసర్వవ్యాపారములను తకెంబకొను చున్నా డిని భావము _ సవ్నిజ్ఞ స్పమ విజ్ఞాత _సర్వయోని స్త మాత్యిభూ సర్వప్రభు రనీశ స్పృ మేక స్పృం సర్పిలూపభాక్‌ (రము. 0న 20ల్ల్ర) (ఛాఎ శబ్ద మిప్పుడు చేషా వాఎకిము ౧ టబ గీ అనుచు నికువురు దిను జేర నరుగుచేర గారవంబ.న వారి నాకంసవె౦ చూచు చుండగ నం ద్యగ్రజుండు గాంచి పలికె నల్లన గంభీర భాపషణముల ౧౩౧ లర్జ --- అనుచున్‌ = (పైవిధముూ) చెల్బచు ఇరువురును = ఇద్దణును | రెందు అను దాని కైన నుహదర్ధ్శక రూసము మవాత్యర్థకదాపసముహడ ఇళ్లే ఉండును ఇర్చురు ఇరుగురు ళం (రూపాం) నలడాదే *న్తై రుత శ్చ (ఆం చింసంధి 4£నూ ) అని ఉకారరోసము. ఇర్పురు అనుచో క్వచి ద్గకారో న (ఆం చిం అజ 67సూ ) ఆని గకారమునకు వకారము రాగా (౪౦ గుర్రు ఇరునరు] తనున్‌ = తస్ను చేంన్‌ = సమీఎంచునట్లూ ఆరుగుదేరన్‌ == రా (వా రిద్దణ తనదగ్గణకు ఏచ్చినప్పుడు = అనుట 5ంగవైరి (కృష్ణు డ్సు (క్త) వారిన్‌ గ“రఏంబునన్‌ = గొరవిముతో (ఆదరముతోో చూచుచున్‌ + ఉండ గన్‌ =

&28 ఉత్త్పరహరి 0శయు__2ఆ (ప్రసన్నము లగుచూశలకోో కను గొను చుండగా అంద = బాంరా. అగజుండు = పెద్దదా డు (ఘంటాకిర్దు డు = అనుట) (ముందు పుట్టినవా డు (జ్ర. అగజ జూర్చజో జ్యేష్ట (హలా) కాంచి = చూచి ((్రతితొ కనులార శ్రీకృష్ణుని దరించి _ అనుట అల్లన = మెల్ల (వినయముతో = అనుట) గంధీక _ భాషణను ఎక్‌ 22 గూఢార్థము కల (లేకి మనస్సునంచిలిహర్షవావాదు ఎ. దెలియ నీయని వైన శమ్బీ- -గూధార్డ _ నిమిత్త సతి హర్షభయానకకళ మాద్యభిప్క క్కిరబాత అను చున్నది (“” సం మాటలకొ పరి 'కెను == మాటలాదెను (సంభధాబంచెన్సు తా _ థ్రీకృష్ణుని స్తుతించుచు ఆతనికి నమోవాకచు లర్చించుదు =, ఘంచాకర్లుడ ఆఆ) తిమ్ము డు కృష్ణపరమాత్మను చెరవచ్చిరి వారిభక్తి కెళయో ంతొబపడి కన్నులతో (శ్రావు చున్నా డనునట్లు చాల ఆదరనుతో వారిని జూచు చున్నా డు (శ్రీక్సిష్త డు ఆత డట్లు చూచుట వారు చూచి వారును ్థశ్రీకృష్ణునివంక అతిబ్రతితో చూచు చుండిరి అబ్బ్సడు వారిరొ పెద్దవా డైన ఘంచాకిర్ణు డు తనమనస్సులోనియభ్యిప్రాయము తెలియరా కుండునట్లు దాతుర్యము చూపుచు మృదుమధురముగా సంభాబంప మొద లిడినాడు [ఘంటారర్దునికి ఆతనినునస్పునందు తా నుపాఎంచెడి శ్రీకృష్ణు డీ డగు నను భావము కలదు ఆభావము వ్యక్తము కా కుండు నట్లు (తా నారనీని శ్రీకృష్ణుని గా కుజుతింపనియక్లై) (శ్రీకృష్ణునితో సంథాషంచు చున్నా ద ఐనను ఆం డు ముందు జంపకంభాష+ములో చూపు చున్నయతిస్నేహము (మొ) అతని కాభావ మున్నట్లు గంచీరముగా సూచించు చున్నది ఐనను ఇద మిత్త నమ్తనార కొంగాంత (5 రమున గూడ అది నంభివించు నన దగి యున్నది ఇదియే ఆతనిభాఇణములయందలి “ంధీ ర్యము (చతుకతి = అనునవి) విశే __ (కంగవైర్పిఇ ట్లకు-వంన కంసునివరె తన్ను ద్చేషందువారికి శ్యతు వగుట తెలిప బడి కంఘునివంటి నృశళంను డే (కూరు డే ఘంబాకిర్దు డైనను - ఆ3 డ (క80ు౨ివలె ద్చేషంపక) భక్తి తో తన్ను భజించు చున్నవా డగుటనుబచ్తి (శ్రీకృమ్లునకు హంతవ్వు డు (చంప దగినవా డు “క్ర రక్షణీయు దైనా డని తెలియఎచ్చును ఇందువలన = అఎ చే త్స దురాచారొ భజతే మా మనన్యభాక్‌ సాధు రెవ“ మస్తవ్య కృష్యు స్య్యవంతో వా స ఉం ఛవతి ధర్మార్కా శళ్చ చ్చాన్సిం నిగచ్చతి క న్తేయ (పళలివానీవూ న మే ఛక్త్త ప్రణశ్యతి (గీత కిఅర్కా 80 8 ల్లో) అనెడి ఛగవద్చాక్యము ఘంచాకర్థునియెడి అక్షరముల సఫల మైన దనవచ్చును

శు] దుందిరోవాలయి 820 (అం ద్మగజాండ గాంది పలికె నల్లన గింఛీరి భాషల చుల్పి త ఎలికినిసలుకులు (382 88 ఎద్యదులరోనిని “౦ వారిలొ ఇద్దఎ ఇలను పలింనయళక్లై యున్నది =. తతి స్తా వాచతు ర్విష్లు మ స్తైరీకృత్య కెళంమ్‌ ౨ థివాక్‌ 8 సవా ౨ఎర్మ్య ఈ శ్చాగమ్యుతే త్వయా పీఎం బృష్ట ఎళాచాభ్యా మావా విషు రుర్ముక్రమ (చవి తిఅవ్యా & శిరో 40 4 ఎద్యదులలోనిసంభాణముబ్యూతము ఘంటాకర్దు డే కేవలదు జరఎనట్లు (సం హరి) వచించిసది ఇబ్బట _ అనుటయు నం ద్యగజుం డిట్టనిమె అని ( 30వ) ఉన్నది ఇదివ అకు మాటలాడు చున్నవా డ అ్యగజు దే అగుటపలన అనుఎయి నాతి డి ట్లనియె అని ఇట ఉండుట సఎబుంజస మనిఎంచును దుటియొకివిశేషను శ్రుకృష్ణు డిడుగ గా ఘంటా కరు డు తసవృత్తాంతము చెప్పునప్పుడు మూలమునం దుండినను ఈనందర్భమున కానళ్యక మైనను విషయము కొంత సోమన వదలినస్లు గానవచ్చును శం హరి ఘంటాకర్దునివ్చి త్తాంత మును ఇట్లు వివరించినది _ ఘజ్ఞాకర్లో న్మ నొమ్బా ఒహం ఎళాదో ఘోరదర్శిన ధినద స్యానుగన్హా ఒహం మ మాయ మనుజ స్స్ఫాటెత్‌ మ్‌ మేయం ఎర్తితే సేనా శ్వగణో ఎమ మైవతు ఆగతో ఒహం మవాోసై లాత్‌ కైలాసా ద్భూత సేవితాత్‌ సతతం దూషయన్‌ విష్తుం ఘల్దామాబధ్య కిర్ణయో మమన (ప్రవిశే న్నామ విష్ణో రితి విచిన్మయన్‌ అహం కైలాసనిలయ మాసాద్య వృషభిధ్యజమ్‌ ఆరాధ్యి తం మహాదేవ మస్తువం సతలం శివమ్‌ అఆ (ప్రసన్నా మామాహ ప్పి "స్వేతి వతం వార ముక్తిం (పార్థయమానం నూం ఎన రాహ (తిలోచన ముక్తి (పదాళా సర్చేషాం విష్ణు రేవ న సంశయ _ తస్యా ద్లత్సా చ బదరీం త (క్రారాధ్య జనార్జ సమ్‌ 4 ముక్తిం (ప్రాస్నబా గోవిన్దా న్నరనారాయణా మే ఇ త్యుకో దేవదేవేని బూలినా జ్ఞాతవా నహమ్‌ త్ర మేవ సరమం మళత్సా గోవిన్షం గరుడధ్పిజము తస్కా (త్చార్హయనూన బృన్‌ ముక్తిదేశ మముం గత (భవి 80అధ్యా 28 _ 80ల్లో్ర) మంచాంధ్లు డు మొదట శినభిక్తు డై శీపునివి మోక్షము కోరి మోఇమిచ్చుట తనచే దని అందుంకు విష్ణువే సివ్యు డని ఎదరి కేగి నీ పన్చట విష్ణువును 'సేకించి ముక్తి సడయు మం శివుడు నచింస ” అది మొదలు కాను విషభకుడు + నె మొఒము పొంద బదరికి వచ్చితి నని ఎూర్విము విష్ణునావము చెవిని బటి నేమో యని చెవులకు ఘంట కట్టుకొని ఘంచాకర్తు & నైతి నని కాను కు రసఖుడ నని. పై (ఎం హరి) వచించిసది ఘంటాకర్తునివృ త్రాంత మిట వారిహరా దైైతమును బొధించెడికధ -ా అవురింపపవిలు యున్నది ఈశ కథాముఖమున

800 ఉల్పరి హరిఎంశము...-8ల మునులకు హరిహరాభేదదు బొధించుట (ఈకధ కైన) ఎరమ్యప్రయోజన మని దగి యు్న్నది శివు డిట ఘంలాకిర్తుని విష్ణుద్వేషముతోడినీరి శై వయిను సబవాంపనివా డై వైషణనిా ఈఘంటాకర్దుని దా నొనర్భ్చుటకె మోడి మిద్చుఎ తసంలని గా దనినాడు (ఎకృిబ్లు నిబదరీ (సయాణమునకు గూడ (వధాశప్రయోజనము. (బాగుగా పరి*౭లించిన) 'మనులకు హరహరా భేదమును తెలియ జెప్పుటకె (చూ శ యాళ్చాసములొని 68ప మె ) (ఇంకను ఏతద్నివరణ మనకై చూ నా ఇంాదేవి లోని శోమనహరినింశపరి నము] ఎక్సా(ప్రెగ్గడ హూడ విష్ణుద్వేష మున కై నయాతవిఘ ౦చాధారణమును శవ్వనమోక్ష(ప్రడానాసాషుర్థ్యంంను తెలుప కెదు ఒకరి కిద్దలు ఇ ట్లొనర్చుట కెదియేని యొక్యసబలకాంణ ముండి యుండవలయును వీరకి లభించిన ప్రతులలో ఇది లే కుండె నేమో (లేక తథా ఎ ధక్షి ్లరుబోస్తుశేఖరె అనువా రైనవీరికి శిపుని న్యూనత సహ్యము కొలే దేమో రెండవదానికంచె మొదటిహేతువే సముచిత మనిఎంచును పీ మైన నేమి ఇది ఊఈకథాసందర్శమున కాయువుసట్టువంటి దై తొల గింపరాని దనుట మా(తము నిశ్చ(ప్రచము పొమరజనమునందు శివనియందలిన్యూసత యొకటి ఇందుమూలమున వ్యాష్త మగు నని యెంచికాని ఆనా టివీర్మి ప్రభువులు (వీర శ్లైవు లగుటవలన వారిట్రతిక్టై తల యొగ్గికాని మనకివులు దీనిని వదలి న్నను అంతయసంభావ్య మేమియు గాదు పరిశీలింస గా ఈకధలో మోక్షప్రాబ్తలో గూడ భేదము కానవచ్చును (సం హరి) _ ఘంటాకర్టునికి స్వర్ష వాసము మాత మిచ్చినది ఇందు డున్నంతరాఎము ఆపైని విష్టసాయుజ్య మిబ్బంచినది ఇక ఈంనియనుజునిబ్ధతి యె మెనదో తెలియరాదు ఈఘ౦ఎాకర్టు డే ఒకదో _ కొంత కాలమునకు ఆత డు వారిభక్తితో హరిసాయుజ్య మొంద 1౮ డని (ప్రసంగింబినా డు _ ఎతేభ్యోఒఎ ఎళాచేఖ్యో 9ర్భుక్త సా౦సంం తధా. కాచేన చ్సైవ నిర్వుక్షో విష్ణో స్పా యుజ్య మాస్ప్మయాత్‌ (సం బారి 8 అధ్యా 9 20లో) (ఆఫ ఎత(డెగడ శ పటున మూలన పంది బన కొంం నినంచినా ద ఫి భంది ఉన్న యిర్యదుని (టోబరా జని ఆయిం్యదసదనవికి ఇప్పుడే సద్దభ్యదుని గా ఒనరింప జనా డు అనం తరము కొంతి కాలమునకు వష్త్షునాయుజ్యము గూడ అనుగూ౦ంవ జేృననా. ఇక ఈతని తమ్మునిిగూడ దివ్యరూసముతోనే ఈరనితోపాఎ 9 గ్‌ చేర్చి ఘంటాకర్ణు డిందు డు కాగా ఆతనికిడ నుండి డివృభోగముల శనువవించి అనంతరము తనయన్నతోపాయి తానును విష్ణుఫాయుజ్యమును అందునట్లు తెలిఎనా డు ఇది సముచిం దే. అనిఎంచును కావ్యకలాదృప్టతో పరిశీలించి చూచినప్పృ్రఎటు ఈ రెండుఎ”చము లకును వదక్తిభానమును (స్రదర్శించునప్పడు

మందరసవాతము వ! సాయ్యిమె (ప్రదర్శింఎ బడినది ఇద్దబను కురానుచరు లై సుఖదు థానుభూతు లన్నిటియందును సమానభాగస్వాములుగానే సంభావికు లగు చున్నారు వారి కీక$థయందు వాంనజకు ఆయాపర్ణ నలలో సామ్యుమె (పదర్శింఎ బడుచు వచ్చినది ఇద్దబు ఎశాచనాయకులు ఇద్దజు సరయిభిక్తులు ఇట్లు సామ్యము వర్ణించుదు పచ్చి నిచ్చి ఆకళ్యకముూ వారిని వేజుసజచి ఖలభేదము చూఎుట గాని అందుంకు స్వార్ధపరు డ్రై అమ్మునిని ఆతినికర్యమునకు ఆతనిని వదలి తాను సద్య స్కాలమున. స్వర్గిసొధ్యాదులకు. ఘంవాకిట్డు దు. బద్దఎయిటాని ఉచిక మన లేము మూలము ఘంటాకర్ణనికి కఎవిళిష్టకను కొంత విశదపంచినది ఖఎలభేదము చూపుటకే కానలయు ఐనను అది కొవ్యదృష్ట కనుగు-ము ౫ లేదు ఇట్టిఎస్టులం దింకను జాలచోయిలు పరిశీలించి చూచిన ఎక్టా_పెగ్గడయనువాదమునందు మూలవివరణముతోడి పురాణదృష్బ సోమనయనువాదమునందు కావ్యకళాదృష్టతోడి (ప్రసన్నకథాా౦థీర్యసరణ్‌ కానవచ్చును ఇంకను ఎడ్జా్యపెగ్గడసోమనల యనువాదములు (సం హరి) లోనిమార్చులు సంక్షేపవిస్స్రతులు చాల నచింపవలననవి కలవు (గ్రంథవిస్త్వభయముతో వానిని నదలు చున్నాను ఉ ఎక్కిడివా డ వన్న కడు నీరపు గాజుడవిం జరించె దీ

చక్కనిమేను నీగణువచందము నెందును గాన మక్కటా

నిక్కము మాకు జిత్తములు నీ రగు చున్నవి [కూరస్త్త్వము

వైక్కలిగొన్న బొక్కిఎడటే మదిలో నిను గిన్నతల్లి యున్‌ ౧౩-౨ అర్ధ ___ అన్న = అయ్య (వాత్సల్యమును తెలుపుసది) కడున్‌ 2 మిక్కిలి [నమానైక దేశ మగు ఈరముతో దీనికి అన్స్నయము |[ కడుం దోరంపృబిచ్చంబు కెంగేఎ౦ బని (హర 5 48) కడు నల్నప్రవాహం బె యన్నదాని (భార ఆది 4 84 (మొ ) వానినంచిది] ఈంము = కాటు జీ అడవిన్‌ = పొదలు కల దట్ట మైన యగవియందు (మిలోరణ్యము నందు = అనుట చరించెదు = తిరిగదవు | చరించెదపు నకొరముసికు (హాల్మాశమునక్కు) లోసము. (చూ బా వ్యా (క్రియా 24సూ )] ఎక్కడివా డవు 2 (ఏశకడ వాడవు - వృత్త్రియందు బొపవిభక్తికము) ఏ్యసదేశమునందు ఉండెడివా డవు (నీ వుండెడినో టేది అనుట్స్‌ ఎందున్‌ = ఎక్కడను (ఈలోకములో ఎసిరియందును - అనుట ఈ = చక్కని = మేనును = (ఈ నిర్హేూర్ధకము. ప్రత్యకముూూ కానవచ్చు చుండుటను తెఎపును) అంద మైన శరీరమును ( ను సయిచ్బయార్థికము) ఈ గణుపచందమును= ఈ గొస్పకనమును

882 ఉల్నిరవారిసంశము___2౨ (గాంభీర్యాదిగుణముల నుహత్త్యమును _ అనుట (తిల్చన ఇ్లే కకాదెవునితో _ ఎక్కక్తి మాట గొల్లఆన మించుకయెనియము లెదు సీడోం. జర్కనిచును నీటఎవచందము “ంతియు జూడ విచ్చినన్‌ నిక్కువ మీపు చూర్యశశిొ .ంలవంళజు రైనరాజులం దొక్కమవానుభావు తనయుండవు (విరా 28) అం సంభాషంస జేఎనా _ విరాఎనిఫ]) కాొనము = చూడము అక్క వ = అయ్యో (౧౦వాపార్టకము (సంతాపమునకు రారణమును ముందు తెలు) చున్నా జు) "క్కము = నిజముగా మాకున్‌ =మాయుక్క (సంబంధసామాన్యమును తెలుపును చిత్తములు = మ'ఎస్సులు (ణాలవంది వనుట) నడు . లఅగుదున్‌ _ ఉన్నవి జి (కర గిపోవు చున్నవి (మిక్కిలి జాలి గంవిగా అగు దన్న వని భాపము (ఎందల క న్లగు చున్నవొ వచింది చున్నా డు [కూర - సత్త్వముల్‌ = భయుంకంయు లైన (వమ్మాత్రము దయ లేని వైన [ (క్రూరౌ కరిననిర్ణయౌ (అమ ఏ) మృగములు (దుష్టమృగములు [సత్త్వము 2 మృగము - రక్షిపదేశా న్యునిపోమధేశో వన్యా న్వినేష్య న్నివ దుష్ట సక్త్వాన్‌ (రఘు £ 8] తెక్కలి = కొన్నన్‌ = అపసహరింవినవో పొట్టను బెట్టికొనినచో (సంహరించినయెడల _ అనుట నినున్‌ (్రీకృష్ణువి కన్న - తల్లియున్‌ = (ఎన్నో నోములు నో చి ఎట్లో కాంచిన (మీ అమ్మ (ఉన్‌ -ఇట వాక్యాలంకారకము) మదిలోన్‌ == మనస్సునందు. (నన పూర్వకము ా _ అనుట పొక్కిపడదు + ఏమి == దు ఖింపదా (నవోదు ఖముతో పడరానిగాధ పడును _ అనుట తా _ పుంనాం మోహనరూపాయ అని పురుషులకు సైతము మోబాము కిలిగించెడి సౌందర్యము శ్రీకృష్ణునిది అది నిరపమానము య _శ్రాకృతి స్వత గుణా అని ఆఆనియా జగ క్మాహనాకారముతో స్పర్టసద చున్నవి ఆతనిగుూ-గ-ములు ఇది యంతయు ఆకళించుకొని వ్యజమునకం అను కరిన మైన ఘంటాకర్దునిహృాదయము ఆ రమాత్మ కీఘోరా.ణ్యమునందు దుష్టమృగములచే కలిగడినహపద నూవాంచి కర గిసీరయి కాల్చలు వాజు చున్నది ఇగ నంఠునిళ క్తి సామర్ధ్యములు ఆతనియాకారాదుం బస్టి కొంత యెఒ గియు వ్యాపావాముచొప్పున అతిస్నేహ పాపళణ్కీ. అం ఆతనియెడ అసదను ళంకిందుకొనుచు _ ఈమబోంణ్యముస సంచరింపవల దవి ఇచ్చట నీ కేదెని యొకటి (మరణము ఐన నీతిల్లి ఎడరానిబాధ పడు నని వచిందుచు తశ కొతనియందు కలిగినియొకయా _ప్రబంధ్యుఎతిని (అతిలతిని (పదర్శించుచు (శ్రీకృష్ణుని వృ త్తాంతను. తెంయ జిప్పు మను చున్నా ఊు ఘంటాకర్ద డు

మంచరిబవాలము 880 విశే __ (ఎక్కిడివా డ విన్న) ఇల్బచ్‌ అన్న చాల ఇంధీరార్టి స్ఫూర్తి కలది ఘంటాకర్దునికి ఒగవంతునియందు కిలభక్రిని (అతితిన్సి చెప్పక చెప్పు ఎన్నిది ఇది = ఎక్కి-డివా డవు అవుదానితో కలు అఆక్కిటా నీరు ఒన్నవి పొక్కిపడదే అనుజాతీయములతో సంబంధ మర్చణచు”ని ఎరియాత్చ కిగు నొఎద తిల చి ఖు౦టాకర్టు డు పడు చిన్ని యంతు పొంతు లేఠహృచయావెదనను _. అయ్యా ఎవిరయ్యా నీవు అయ్యా ఎక్క-డివానినో సిన్ను ఇల్బచి- స్య్కత్యుచేవం శ డ్చికొని ఎవ్చినిది* దన్నా అతినుకుమారిము.. కలాాగుణ వలివూర్శిము. నిగు నీయీయాకారిము లరాంవ్బిగయిలగారి. ఒడుట తిల విన బూగుందెచి చెలు వగు చున్న వన్నా అన్నా నీకొంచి మై? నిన్ను గడుపార “ాంచిన నీఠల్లి నిన్ను దల చి లబలబ లాడును అన్నా ఒంచా నీ వివనృట దిఎగరాదు పో. అనునస్లు - కిరి ముస్టిపడ (ఎ౧ఎంలమిర). ఒం యాస్తదంధువు అతిట్రితిని జూఎచు ఒకబన్నవాన్‌కీ బాత ముపదేశించు చున్నస్లు రూ పొంది జేఎన దీసంని వేశముమ సోనున ఇస్తు గంభీరముగా అర్థ సంఎంధము కలి* పై రీతిని అధ్యాహృత మశనట్లూ కిరుణము వెల్లిపాజి జేయును బొందు సబచినయీ. అన్న ను కాలిక మగు సంఘంనతో విబ్బ చెప్పుచు కరు-పరిపోషకముగా ఉపయో ఇంబుకొనిన పోతనరీతి గకమనింప దగి ఉన్నది _- మిమ్నల్యమో తచే నిజము మే అని చఉంఎకు ఎున్న మానిరా వన్న “వాంపు *న్న ఈ దన్న ఎధింఎకు మన్న వే డెన్‌ (భాగ ౧స్కం 20) సోనపద్యమనందు గూడ అన్ని కు శాబ్దికముా సంబంధి మే్చజచిన ఇశ్లే. చరించె దన్న _ ఎందును గాన మన్న నీ రగు చున్న దన్న పొక్కిపడదే అన్న అనురీతిని రూ పొందును రసపరిపోషణమునకై. నాఎన (ప్రదర్శించిన యూమార్గమును (వహ తము చేఎ రాచదాట చేంనా డు ననపోళఠన లా [ఎక్కడివాడ వన ఆ ను ానిము నిక్కముంఅనునవి సీపు ల్‌. (గ్రహ డవ) అని నీను కం కో టి మన్న థావారు డవు స న నల్‌ పరమాత్వు 2వ) అని గంథీరముౌా ౩ సకలకల్యాణగు+పరిశాద్ద డవు ( గ్ర ల డు స్ఫురింస జేయు చున్న వన నగును వివ్ణునిశర్వవ్యాఎకతను పోతన ఇట్లు విళదపజవగా ్న (పహ్లాదునిముఖముని _ ఇందు గల డందులే డని సంచేహము వలదు చీ సర్పోప గచం.. డెం జెంధు వెదకి చూచిన నందందే 9ల డు దానవా(్రిజ్‌ వింటే (౮ాగ ? 2గ్సే (అని ఒకకవి సరమాత్య కల్యాణగుణగ+సొందర్యముల గూర్చి ఇట్లు నర్శించినా డు లక్కి (యో ఒన రితికేలిక్సిత ఎతా ఒఎ నిశ్చైకమో ళాసిస్పోచ దేవతా _ఎ. అవాశభూమి

884 ఉత్తరహరివంశము__2ఆ రం సర్వగుణో త్తమానాం వైకుణ్బ వర్ష్ణయతు క స్తవ రూపరేథామ్‌ (వర ళళ్లోో చేతో జాతు డు నీవు నే ఒగుదురొ (మొ చోటలందు ఛాడ ఇచ్చిస్ఫూర్తులు కానివచ్చును పలికె నల్టిన గంఖీరభాషణముల అను చున్నా డ సోదుం] (పొక్కిపడదేే ఇచ్చట చొక్సిపడదే అని (వావి పా) ఆది ఆర్ధంంగతి లేనిది పొ అనుదాని కైన ముద్రణ్రమాదమె చౌ అనిఎంచుడు పై నాగ్రబాంచినపారమె (వీరే పా సూ ని పా తంజూ వాక పా్రా అలం ___ ఇట _ వాహృదయములె నీ రగు చండా కన్నతల్లి దు ఖపఎ నని ఇ క చెప్ప వల న దే మున్నది _ అవి తల్లిదు ఖము చెప్పకయె తెలియ నగు చున్నది కాఎ కావ్యార్డా సత్తి కై ముత్యే నార్ధసంబద్ధి _కావ్యార్థాపత్తి రిష్యతే (లక్షణము) చిత్తములు నీ రగుటలో అనీ గు థి ఇ ఏ ౨2 అణాల చక్కవిమేను గణువచందము ఎందునుగానరామి కారణ మన దగినవాన కావ్యలింగము (అంగము) శా. చేతోజాతు డు నీవు నే మవుదురో శీతాంశుచూడామణిం (ఖీతుం "జేయ దపంబు చేసెదౌ విచారింపంగ న ళ్లు లగుం బా తాళంబును నేలయుం (దిదివముం బాలించుసిద్దుండవో నాతండ్రీ నను నేల వచ్చినజగన్నాధుండవో చెప్పవే ౧౩౩ అన __. ఇంతనజకు తనవిష్తుభ్తిని మజు గుపజిచి (శ్రీకృషు డు శనయారాధ్యదె ఏ మగు భ్‌ ఎవి మ! ము విషు వగునా కొడా యని సందేవాంచు చున్నమఘంలాకర్ణు డ తాను విషుభకు డగుటను ణ 9 ఎజళి ఇందు (బదర్శించి నీవు శ్రీకృన్ణు డ వగుదునో కావో తనకు చెప్పు మను చున్నా డు గంభీర ముగా శ్రీకృష్ణునితో అర్థ _- చేత + చాతుదున్‌ == దున్మధు డు [శృంారరూపముకో (కౌ మేచ్చారూసముతో) మనస్సునందు పుట్టువాడు (వ్యు) శృ ంారశద్దారమును వరతు డిట్లు విశదపజచినా డు సంస తబ్రయాం స్రీయ పుంఎు సంయోగం ప్రతియా న్బాబో “| శృజ్గ్లార ఇతి థ్యాతో రత్మికీడాదికారణమ్‌ (చూ హలా వి) (చేకో జారుడు (జన్‌ = క్ర్తషపత్యయము ఆత్వము) విత్తం తు చేతో హృదయం స్పాన్తం హృ న్మానం మన (అమ )] సీవును (ఫ్రీకృష్తు ఉను ఎమి + అవుదురు + ఓ 2 ఎట్టివారు గా (ఎన్టీ బంధుత్సము కలవారు గ్రా అగుదురు (ఉండదురు) [ నీవు వాడు ఎ నువుదురో అం (వ్య) ఓ సందేహార్దకము]

మందినిఎటాలము తం త + అందు _ దూదాఎటీన్‌ = ఎందు ఎ [బన్లైస్‌కిరణయిలు ఐలవాడు (వ్య) శీకా ఏల శితరౌ అని (నానా ఇట ఏనం నిఖుంఎపు _ బాఎమునకు (మంగునకు వాచక మిచ్చిటి శీత శబ్ద ఎని $తథాను అెడి యతిత్పర్యాయమును. తుషారకం తుబానకర అనువానితోపా.ఎ ఉదాహశిందు చున్నది ఇఎ (హైమమ్య శీంశబ్దము. బాం పర్యాయము గూడ నని శీంంబామచి బిహ్మే ఏ అనినది శీతం వా.గుణె ప్రోక్తం వాష్యాఎ వ్పెతలే ఒఎసే అని విశ్వషెదిను లను చు్పుని. (నానా ఇది నీకం క్లీబే శై త్యగుణే అనికూడ అనినది విస్పష్టషూా సీతం బాదుసనే క్ష్‌బం శీతిలాంనయో బ్రమ అను చున్నది (వైజ) వీనిని బస్టి చూడగా వామగుజ మినుదానికి చల్ల దనము అనియే అర్టి మనిఎంచును ఇక హైమములొని వాము శబ్దముగూడి శీతలము. (చిల్ల నివ) అనెడియర్థము కలని యం తెలియ వచ్చును కనుకనే (మేదిన్సి వాను. శబ్దమునకు బామం తుషారమలయో దృవయో స్యా న్నపుంసకమ్‌ శీతలే వాచ్యలిజ్లో _థ అను చున్నది ఇక (ధనం) శీతాంకు శీతభాను తుషారకర తువానకిర అనువానిని పర్యాయములు గా ఉదాహరిందుట సరిశీలింపవలసి యన్నది కాళిదాసమబోకవి _ తని కుసుఎళరత్వం శీఆరిశ్శిత్స మిన్టో ద్వయ మిదమ యథార్థం దృశ్యతే మద్చిధేషు.. వినృజతి బామగర్రై రర్ని మిన్లు యీలై ఉమ కుసుమబాణాన్‌ నజ్రసారీకరోష _(శాకుం 88) అను చున్నా దు ధనంజయన్‌ శమున కను కూలపడుసట్లు కాపుని వ్యుత్చత్త్యంతర మన దగిన దిది గూడ] శిరోభూషణముగా (ఆలమాని కము సొ కలవానిని శివుని ( చూడామణి శృిరోరల్నం (వై*) శేఖరిను = చూడామణీ అనునవి ఇంచుమిందు ా సర్యాయములు అ థాజఒతఎడే వతంసొక్తంనశేఖరా (వైజ) శజ్కర శృస్ణ్ర శేఖర (అను 0] (ుతున్‌ = సంతోఎషంచినవానిని ” [ బృాషే మత్త నస్సప్త (పహ్లన్న (ఫ్రముదితే (త (అమ 1 చేయన్‌ తసంబు = తపస్సును (ఛగవ (త్పీతికై ఒనర్బుశ్లేశ స్వభావి మగు విధివిబాాతకర్మమును [తపస్సునుగూర్చి మల్ప్యపురాణ మీ టను బున్నది = ఉమే _తి చపరే పత్తి న క్షమం తానం వస్త గోడుం శ్షేస్పభాదస్య తఎస స్సౌమృదరి న (చూ హలా వి)] చేసెదొ(చేసెదివు--ఒ) జచేయుచుందివా. విచా రింపన్‌ = ఆరోచింం”ొ అన్ల = ఆవిధమూా ఏల = ఎందయలకు అగున్‌ 2 జరుగు (త గ్లైన్న డును జరగదు. శివనిైతితో థ్రీకృష్ణునకు కాపల+న జేమియు లే దని ఛా (/ పాతాళంబును == పాతాళలోకిమును. (క్రిందిలొకిమును) [ అధోభివనపాతాళబవిసద్మరసా లమ్‌ (ఆకు )] నేలయున్‌ = భూమియును (భూలోకమును తివిమమున్‌ = సృర్గమను

800 ఉల్పరహరివంళచు__.ల (స్వర్గతోకమును [మూ డిటయందు(మూ డు అపెస ఎయందు దాల్యకొమారయౌవనముఎందు) (ప్రకాశించదు చుందురు ఇచ్చటివారూన (తిదివము _ అని (వ్యు ఏ] పాలించు ఎద్దుండంణ -- ఓ = ఏలెడి (ప్రఎద్ధపురుషు డఉవా (దికృతులళలొ ఒకడవా _ అనుట) | అడ్డో వ్యాసాదికే దేవ యోనా నిబ్బన్నముక్తయో నిత్యే (పఎగ్బే అని (హైమదము) దెనోవా యదివా యతో గన్టర్వ కిన్నరో ఒఎవా ఇన్ట వా ధనదో వా ఒఎ యమో ._ధ నరణో ఒపి వా (అని సం వారి భవి 80అధ్యా శ్లో ) | నా తిండీ ౯=నా యయ్యా [ఇచ్చట తండి భక్తి'ప్రపత్తులతోడి పూజ్యభావమును తెలుస్పళది. తండ్రి నాకు సనుగ్రబాంప గదె వైద్యం బంచు (న్రార్థించినన్‌ (యనుచ 5 ౧ అని పెద్దన] ననున్‌ ఏలన్‌ = (దాసుని గ్రా స్పికరించుటకు వచ్చిన జ క్‌ నాధింగఎు + ఓ == విష్ణ డవా [8లో కాత్మా (తిలోకేళ అని (వి స్ర ఇచ్చట శంకరభాష్యము . (తయో లోకా తదాజ్ఞప్తా స్వేషు స్వేషు కర్మను (ప్రనర్తన్త ఇతి (తిలోకేశ అని వ్యాథ్యానించినది (శ్రీమన్నారాయణుని యాజ్ఞ చేతనే జీవు లందలజు వారివారికర్మములందు (స్రవ్నర్తింతురుగాన జగత్తుల 5న్నిటికి నాధు డు గా విష్ణువు వర్ణింప బడుచున్నాడు = అని వై భాస్య మనినది]) చెప్పవే = చెప్పను తా ___. ఘంటాకిర్ణు డు శ్రీకృష్ణుని జూచి ఆతని నిరుఎమానసౌందర్యాదుల బట్టి ఆత డు సొందర్యమునందు జగ్మత్పఎద్ధి చెందినమన్మధునితో సంబంధబాంధవ్యములు కలవా డై యుండు నని యూబాంచి ఆనంబంధబాంధశ్యము లెల్టివో తెలుపు మను చున్నా డు మన్మధునిత్తో నంబంధము కలమబోప్త్పరుమవము దె ఈం డగునప్పుడు ర కాజడవులక రావలసినయావశ్యక్షిత ఆతని కే ముండు నని అంతలోనే ఒకయాలోచిన యాంనికి ఆం డేదొ యొకకార్యబద్ధికై శివుని హళ్చి ఇబ్బిటికీ వచ్చి యుండ నగు నని దాని కొళనమాధాన వప్పని కస్పుడే. అంక లోనే ఆతనిదిన్యలక్షణముల బ్జ్‌ ఆత దు కోరిన బద్ధింసని దుండదు. ఆత డీశ్చరునికి గూడి ఈశ్చరు డూ కొనవచ్చు చున్నా డు = కాన తనయూహ కవకాళను లే దని యను చున్నాడు అంతలోనే అసరనాత్య యందు కానవచ్చు చున్నతేజోవిశేషాదుంకు విళ్వయసడుదు ఆత డు ముల్లోకములను తనయాజ్ఞ లో నిఎస ఇలదేవతాచకవనర్తి (శ్రీఎన్నారాయలు డు కావచ్చు నని ఒకయూసహా ఆతనికి పొడమినది ఐఎ ఆత డిృ్చవి శెల పచ్చు నిని ఒకసందెహ మంత లోనే కలిగినది త న్నుద్ధరించటక్లై వచ్చి యుండు వని సమాధానము తో చిన దస్పటి కబ్చుడే. తనకు కలిగియియూహాపోహములు ఎంకనటకు సత్యములో చెస్పవలణనదిాా (పొర్జిందు చున్నా డు (శ్రీకృష్ణుని ఘంటాకర్లు డు

48] మిందిరి వాతిము 887 విశే __ (చెతోజాతు డు నీవు నే ఒఎదురో - (్రుబ్చబ్టు తు మన్మథమన్మలు దు ఆత్మా వై పుత్తనామా అబ. అ ఏదోకొంం యాఎ*చూత్టొందిర్విము (పద్యుమ్నునియందు బం్మక్రి మించి యున్నవి వో ౨ ఏదొ ఎ. 0బంఏ బుండిక లోవ అది ఊవాంచియే. (శ్రీకృ ష్ణునిముఖమున ఆకంబంధడాంధిఎ్యముం జెబ్బంస దల? ఇంనీరయిా ఈతి డ ట్ట ఊగు ఒున్నా డిఎంచ్చును

( తాంశుచూదామణిన్‌) శివ డిమురీతిని గాకి ఇ ట్లనుట శివునియందలి యాతనిఎ క్ర్యతిశయ మును తెలి ఆత ద ఎ్రూర్న్చయి *౪ఎం్వ్టై డిగుటను ఎ౮౨ంచి దనివచ్చును

(కుం శేయ దవంబు సెదొ విచారిస౦ం% ని ప్లే లగున్ర) మన ధువిదాంధవ్య మున్న వ్చాయ మన్మథవైరి శంకరు డగుఎను ఆతని (ఎసాదసంపాదనక్రై ఆసస్సు చేయుట అసంభాప్యె మగు బున్న దని సూచిఅమి అ క్షైనను రత డు అవా్తనం్పకాము డగుటను ఒకియళ్రార్చి మన్మధు డగుటను శంకరు డే ఈతని గూర్చి అపస్సు చేయఎంన యున్న దని(విచారింపం గన్‌) అనుచానిచే సూచిక మె ఘంటాకర్తు డు తాను శివుని మోకము గోరి అదితా సీయ లేని దని అందుల (గ్రీక్సిష్ణు డే సేవ్య ఉని ఐచించుఎను చాలగంలీర టా అ శ్లే లగుక్‌ అను నది తెలియ జేయు చున్న దినవచ్చును

(ఎద్ధుండపోో = ఇ స్లనుట గూడ ఒకివిధముగా విస్తు నుటనే బూవించు చున్న దనవచ్చును స్మరిణటాఆ ముననే సర్పిఎద్ధలు అద్ధింప జేయ గలవా ల థ్రీమవోవిస్ణువు - స్మృతే సకిం కిల్యాణ భాజనం యత్ర జాయతే. ఎరు _ నుజం నిత్వం (గామి శంణం వాలిమ్‌ స్పృ3ణాదేవ కృష్ణష్యు పాపం వాతిపజ్ఞురిమ్‌ శతధా శేద మాయాతి. గిరి ర్వజహతో యధా యస్య సంస్మరశా దెవ ఎధ్యన్తి సర్విబద్ధయ అని భగవత్పాదులు ( స్ప్తదక్షిణ అనెడి విష్ణనామవ్యాఖ్యాస ఎదర్భమునిందు)

(చెప్పవే ఈసవ్యడునందు. ్రీక్ఫిన్లు డెవరో యని తెలియ దల చి ఖుంచాకిట్ట డాతనిని (పళ్నించు. చున్నట్లు కానఎచ్చుచున్నను. (శ్రీృప్ణు డనునిర్జియము ఘంటాకద్డుని మనస్సులో దాగి యుండి భగనన్నుఖమున దాని౦ విశవంయు ననెడ్‌ (ప్రార్జినయే అ ట్లడుగుట కైన పరి మార్ట మని తెలు కున్నది చెప్పవే అనెడి ఘంలాకిర్ణుని యీదీనాలాసములు ఆతి డు తిరించుట కై నయా వేదనకోపాఎ ఇ్టిగంభీరార్డి బ్బూర్తు లీఎంభాబణమనం దుండుటనుబబ్టి యే కా టోలు సలికె నల్లన గంభీరభాషాముల అనినా డీకవి ఇంకు యిందు నాచనరచనాంఫీర్యము దుంవబోధము లొ నారి చూచిన. గడుంగడు వృాదయంగముము. ఇందులకే కొందంబ

888 ఉ త్తరహరినంశము.__2ఆ ఈతినికవితను నిండింతురు అది నిస్షతి కజ్బుకకారం (ప్రాయ శ్ళుష్కస్తనీ నారీ ఇతంపాప ఫలాని యరేచ్చయా. విలిఖ తాని సహె చతురానన అరబకేషు కివిత్వనివెదనం శరణమా లిఖ మా లిఖ మా లిఖ అనెడియభియుక్తో క్తులను జ్జ్జకి తెచ్చును _ (శుదొసందేహము సందేహ (పకృతే స ఎ ఆలం (జర్ద్రు హ (ప్రకృత ఒన్యస్య ఎంశయ (వతిభోర్ధిత అని అక్షణము కం అనుటయు బిశాచరల్లభు దనభక్తుని గా చఎజింగి దామోదరు డ ఇన గిరుణ వొడముకన్నుల 0 గను గొని యి ట్లనియె బలుకుగారవ మెన గన్‌ ౧౩౪ అర్హ -- అనుటయాన్‌ = (పై రీతిని) పరికినకరువాత (ఘంటాకర్థ డు కర్తృ దామ + ఖ ల యూ చి నాకో ఉదరు డు == శ్రీకృష్ణ డు (కర్త [ దామోదరో హృూవకెశ (అదు ) “లుపు ఉదరమునందు (పౌొట్టయందు కలవాడు (యళోదచే సలుపున గట్ట ఐడినవా డనుట) (వ్యు) (సం హరి) ఇ ట్లను చున్నది - దామ్నా చ్చైవోదరే బద్ధా (ప్రణ్యబస్థ దులూఖలే యది శక్తో ఒసిగ చృేతి తముక్త్వాకర్య సా ఒకరోత్‌ సచ లేనైవనాన్నూతు కృష్లో వె దామబన ర్‌ూ 20 కం ణి నాత్‌ గోస్పే దామోదర ఇతి గోఎలి పరిగీయతే (68 4 6 20) (చూ హలా వొ సందానం దామనీ దామా న నా దామ పళో స్తుయా (వె జ ఎ] ఎశాచపల్లభున్‌ = ఎకాచ చూ ళం నాయకుని [ వల్లభో దయితే ఒధ్యక్షే (విశ్వ )] తన భక్తుని గాన్‌ =తన దాసుని - (తనయం దు భక్తి (అతి(క్సి కలవానిని సా ఎజీంగి 2 కెలిం కరుణ = దయ పొడము = కలిగెడి (దయతో కూడిన వైన) (దయ కలిగిన దని తెలిపెడి వైన _ అనుట కన్నులన్‌ అల్త నన్‌ = ల్‌ మె: క క మెల్ల గ (ఈమ ంద్యము ( మెల్లి దనము) ఆదరమునల% ౧౨%నదిి (తిక్కన ఇ'స్లే ధర్మ రాజు నకుటని ణొచునెడ- అడాత వైరి యల్ల న సికులనివలను సూచి (విరా $) అనుట గమవింప దగినది కను గొని = చూచి పలుకు గారవము=మాటయం దగుంగౌర నము (గొప్పతనము “ంభీర్యము). ఇచ్చట పలుకు గంీరముూాన్‌ అని (వీకే పాా ప్రాగాం వలుకుగారన మొస గన్‌ అనునది (వావి పా ) ఇట ఒస గన్‌ అనుటకంటె ఎన గన్‌ అనుట సరసము (చాణునకొంగ (పమాదమున మె మొ గ ఐన దనిఎంచును పె ని ఎన గన్‌ లా. అనియే నాచే (గ్రబాంస బడినది ఇ క(వావి పా )యశాన్ధతముగానే సమన్స్నయింసపలయు ననిన-

మందం ఎవాతము 839 పలుకు = మాట (కర్త) -రివము = గౌరివమును (ఆదరిమును ఒస “న్‌ = (ఘంటా కర్జునక్సు ఈయ ” ౮ మెడ మాట లాడెకి (గ్రక్స ౦) మాటలు (ఘంటాకిర్టునిన్సి ఆదరిం చునవిా (ఆతనియందు తి? 'వెలుఎబజచుసవి్యూ ఉన్నవి = అనవిలయును ఇన్లు “మన్న యింప నగుఎదియే పలుకుగారఏ మొందన్‌ అను తండా (వాతపా కూడి) ఎస గిన్‌ 22 అతిశయింఎ”ా (అధథింమూా కిన ఎడ గా ఇసు అని మెన్‌ లా __ ఒంటాకర్డు డు శ్రీకృక్ణునిొ ఎ చవాడునన్బుట. ఆవనియందు తిన్నపేమాతిశయమును వెల్ల డించుటయేకాక నాఅంగ్రీ నను నల వచ్చినజగన్నాధుంచవా అని తనయారాధ్యదై నము (శ్రీక్సిష్తు డగిట తెలియ బఅచినా . దానివలన తనఎ క్తు డీత డగుట పరమాత్మ తెలిం కొనినా డు ఆతనియం ది క ఎంతోయాదరము (శ్రీకృష్ణునకు కలిగినది ఇకి తా నాతనిపై త నకిరుణాకటాక్షములు (పేమసంధృతము లగుటను) మెలమెల్ల - (ప్రసరింఎ జేయ _ ఆతనితో తనవస్తు వ్రతిని చెప్పనళ్లు చెప్పుచు తన కొతనియం దిగుట్రతి వెల్ల డింఎరియజ్లే వెల్లడించును పల చున్నాడు (వై ఈని విశే __ (కరణ పొడిముకిన్నులన్‌) పొడమినది దయ కొని కన్నులు పు ఒనను ఆసమిర్హ సమాసము ఇట్టివాంనే కిర్మిధారయాభాసములు అభాసబహ్య(వీవాలు _ అనురీతిని వ్యవహ రించినారు ల గువారు _ కర్కాదులకు (బాధాన్యవిఎఇయందు ధాతుజవి శేషణ యులు కర్తతో డంటోలె వావికోడ సమఎంచు (దా వ్యా నమా 26సూ ) ఏకన్నులయందు కరు* పొడమి సదో ఆకమ్మలతో అని అర్థము శ (ఎలుకుగా వము ఇల్బట యాటలతో ఐనిమర్భాద (మర్యాదతో ఆాలాడుట్సు అని ఒకి యర్జము_ వాక్యాంధీర్యము అని మలయొకియర్హము ముందు అఖిలనాధి డ నగుటన్‌ (మొు వానిలో ఈాంభీర్మము సూచిత మగు చున్నది ఒంందు చెప్పెశిమాట లన్నియు మట్టుమరియాన లతో సడి ఛార్ష్యమ గానరానివబాతటోధికిము లగుసూ కులు ” గూడ రాన వచ్చు చున్నవి

చె కం భూజరమ. అ యయవంగరు రా జనగా ఎరగుమన్‌ నిరంతరమును న చ్యూజయును దుష్ట్రశికి యు నాజన్మ(వతమ. అఖిలనాధు డ నగుఎస్‌ ౧9౫

840 ఉత్త్సరహలివ౦ంశము___2ఆ అర _ (థ్రీకుష్టనిమాట లివ్‌ భూ _ జనములు = భూమిలోని (ప్రజలు (భూలోకవాసు లనుట్స యచమువంశమురాజు = యాదనకులమునకు అధిపతి (యౌదవు లందణకు స్పామి _ పాలకుడు (వంళొ వెణొ కులే వగ్గె (విశ్వ) (లేక యదువంశమునకు సంబంధించి (యాదవు దైన) క్షత్రియ డు రాజా (పభౌ వ నృపతౌ ష్‌త్తియె రజనీపతా (మేదిని (సం హరి) ఇ ట్రను చున్నది. క్షత్రియో న్మతి మా మాహు ర్మనుష్యా (ప్రకృతిబ్ధతా యదువంశే సముత్పన్న కత్తం వృత్తి ఎఎనుబ్బత లోకొనా మథ పాతా ఒన్మ శాస్తా దుష్టన్య సర్వదా భివి 80అ్యా 8 0] అన గాన్‌ = (అని చెప్పా పర గుదున్‌ = (ప్రవర్తిణ్లదును (ఉండెదిను (వా రస్లు చెబ్బనకు యశథార్థమయుూ) అభిల - నాధుడన్‌ = అంతకును (భూలోకస్రజ లందిఅకున్సు అధిపతిని (చత్రవ్తిం నియంతను [నాధ _ నాధృయాచ్చోసతా పైశ్చర్యాశీష్ణు = విశ్వర్వమ్‌ = ఆధిపత్యం నియ నృత్వం ఒ (దశ్యన్‌ హరిం నాధితలోకనాధమ్‌ (అని ధాతుకావ్యను) రాజా ఒధిప పతి స్స్వామీ నాథ పరివృథ ప్రభు (ధనం )] ఆగుటన్‌ 2 అవుటచేత (సర్వలోకములకు నాధు డను ( శ్రీమహా విమ్ణవను) అగుటచేశ = అవి అర్జాం ) నిరంతరము = ఎల్లప్పుడు “త్‌ _ ఎూజయును = మంచివారలను (కర్మార్హకిషష్ట్యంతము) [స (క్పశ స్తే విద్యమానే సత్యాభ్య ర్లితసాధుషు (విశ్వ )) సమ్మానించుటయు (ఆదరించుటయు) (శిష్టరక్షణ 'మొసర్చుటయును _ అనుట) దుష్ట = శిత్షయున్‌ = దుర్కార్గుంను. (కర్కార్ధమునందు ఒట్టు దండించుటయు [కా్వ శిష్షై దిల్హయతి శిష్షయ త్యం దామ్మతి (ఆఖ్యా త్రి శిల్లో ) ఛట్టమల్లు డు శిక్ష (శాసన్సే అను భాతువునకంకె బహుల మేత న్నిదర నమ్‌ అనిరీతి చురాద్య ్హామునకంయి గురో శ్చ హల (8 8 08) అం భావార్తము”ం ద్యపల్యయము (త్స న = జన్మ ఎతములు = నాకు పట్టుకతొడనే ఎర్చడిననియ'సములు. ((వతిము = నియనుము = నియయో [వత మం (అమ ))] (నేను సబ్టినబ్బడు నాతోడ నే సృచ్టిన (అఎళ్యాచిరిబియము లై న్స కర్మము లసుట) (తాను క్షత్రియ డగుఓటరు సాధురక్షాదుష్టశిక్షణములు త కు (కతిన్మ్బృతినిృాతము లగు సహజధంంములు *. (తనాతిధం్యములు ) తనరు ఏల్పడి యున్న వని భావము] [కత్తి యుసకు విశిష్టథర్మ సు 7 (ప్రజారక్ష మును మనువు వచించినా డు _ వేదాభ్ళాసో (బ్రాహ్మ ఇస్య కష్రియన్య చ రక్షణలు. వార్తా కర్క్మైవ వైళ్యస్య .-గష్టాని స్వకర్మను ( (అధ్యా 80ల్లో [25 విమ్ణఎర మా తనయనికళార పయోజనములే యవి(సాధుర .ణదుష్టశిక్షణములు అగుటకు తిన జన్మ(నంము లని యనుట సమునితమే. సర్మితాశాయ సాధూనాం వినాశాయ చ దుష్కృతామ్‌. ధర్మసంస్థాపనార్థాయ సంభవామి యుగే యుగే (గీత 4 8)

మందరసవాతము శ్రిశీ

తా __.. జనులు నన్ను యాదవవంశమునందు జన్వించినక్ష శ్రియ. డఢ నిని చెప్పుదురు. నెను సర్వజలను పరివాలింటటకు "ా ఐం లొనవాధిసతిన జ్జనుల రిక్షంచి దుర్దనుల శిక్షించుట కై నదియే నాజన్మము ధర్మిదొహము నా కెమ్మాతిము సవ్యాము కాదు = అని ఘంటారల్టు నకు తనవృత్సాంతమును (రీకృష్ణు డు తెలు కుండ “నే తెలుపు చున్నా ఎ విశే __ (భూజనమిలు అనా ఐం గుదున్సొ ఇ ట్లనుటవిలని వారు ఎరా తినవిస్తుబతి తెలికొన జాలక అట్టు లనుకొను చున్నా నుట సూచితిము భూజనములు అనుటవలన 'దేవత లకు తినయథాన్ధతి తెలియు ననుట సూచిత మై 'దేవితం (సొర్సింఎ ” ఎర కాసురాదుం వంచి లోకద్రోహుల సంహశించుటక్రై ((గ్రామహావిష్ణు వైనతాశు) భూమి కవతరించుట తెలుప బడినది (నిఖిలనాధు డ నగుటన్స అనుఎ ఒకిపక్షమున. నిఖిలలోకినాథు డనుటను వవించి ఈ సూచ్యార్థమునకు పరిప్పష్ట చెకూర్చినది (నిరంతరిమును (దివార్యాతమును) అనుటఏ లన దుష్టక్ష *ళష్టరకణములకం మె మించినమటి యొకిపని యేదియు తనకు లే దనుట తెలియనై. సర్గబ్ధతిలయనులరో బ్ఞతికి(లోకరి క్షణమునక్సు ఐన తన (మూర్తి (ప్రాధాన్యము తెలుస బడి తాను శ్రీమహావిష్ణు వసుట బొధిం మెసది [భ్రీమహావిస్తుని (యోగనిద్ర గూడ లోకరక్షణమందు జాగరూక మై ఈతినియందు ఒకవిశిష్టతి వబాంచిన దని ఒకక? ఇటు వర్తించినా డు. అతన్నానం భుజగయనే కా మిఎ ఎను గౌరే. నిదాముద్రాం నిభిలజగితీవక్షజే జాగరూకొమ్‌ (చ రా బాల 28ళ్లో ) (అ) (నిఖిలనాధి డు తనకు మతియొకనాధు డు (నియన్త్ర లేవివాదు (సర్వటామవు అనుటను తెలుపను సర్చేశ్వరల్పము శ్రీమవోవిష్ణువున కొకవిెేష నున దగినది. కాళిదాసు (శ్రీమవో విష్ణుపును ఇట్లు వర్ణించినా డు _ సర్వజ్ఞ _స్హ్ర మవిజ్ఞాత సర్వయోని _స్హ్రృ మాత్వభూ సర్వప్రధరినీశ స్హ్ర మేక స్ప్రం సర్వరూపథాక్‌ (రము 0న 20ళ్లో) [గాంఖిర్యము (గణము _ గూఢార్థల్చం “ామ్టీల్యమ్‌ అని లక్షణను గీ నాకు నొకకోర్కి ౩ లాసనాధిచేతి

ఇ "ర్వతీవల్టభునిచేత బడయుతల పు

గిలదుగావున ఎఏరిశాకాననంబ.6

జూడ వచ్చితి షీ ర0దు జొచ్చు శీల ? ౧౩౬

తల్లి ఉ త్తరవారినంళ మి. 2ఆ అవ ___ తా నెవరొ తనన త్రాంతము చెబ్బ తా నిచ్చదికి ఎబ్బుట కై నపని యిమో లీ ష్ణ డు తెలుఎ చున్నాడు అర్ధ ___ క్షైలాస _ నాధుదేతిన్‌ = క్రైలాసపర్పతమునకు అధిఎతి ఐనవానిచేల పార్వతీ _ వల్ణభుచెతన్‌ = పార్యతీదేవికి భర్త మైనవాని వేతి (శివునిచేత [ ఎల్లభ ఎఆ శబ్దములు పర్యాయములు _ పల్లథో ఒధ పళి (పేయాన్‌ విటళ్ళ రిమళొ ధవ (ధనం)]) జం కోర్కి 2 ఒక్కకోరిక (ఓఒకవరము) పడయు _ తిల జృ = పొండెడి ఆతోబన కిలదు ఆ కాసునన్‌ = ఉన్నదింనుకి బదరికా కాననంబున్‌ = బదరికా*నమును చూడగ్‌ ఎచ్చితీన్‌ మీద్‌ (ఘంటాకద్డ డు. వానితిము్యు ఊ వాంయనుజరులునుు ఇందు = శ (ప్రదేశమునందు చొచ్చుట = (వవెశించుట ఏల = ఎందులకు (మీ రిచ్చటికి వచ్చుపని ధ్వే మున్నది. మిరు రా దగినస్థల మిది కా దనుట) తా --. థ్రీకృష్ణు దు తాను బదరికి వచ్చుటకు కలకారణము వచించు చున్నాడు తాను శైలా సముశందు శివుని గూర్చి తప స్పొసర్చి తా నాతనిపలన ఒకవరము పొందుటకై (ఒకకోర్కి తీర్చుకొనుటకై ) వెప్ల చుంటి నని అట్లు తపస్సు చేయుటక్షై కైలానుస శే గుచున్నకాను మధ్యేమార్గమునం దున్నయీబదరికాశ్రనుమును దర్శించి పోవ ఎచ్చితి నని ఇది తపోభూమి యగుటను మీ 80 దుండరా దని ఘంటాకర్లునితో చెప్పెను విశే __ (క్రైలాననాధుచెత్స _ క్రై లాసనాధ శబ్దము కుబజేరునియందు యోగరూఢ మనునట్లు (వైజ) కుబేరో యక్షరా డ్యక్ష _క్రైలాననాధ అను చున్నది కాదాసుగూశ . తాఎ దృవ స్వాఒఎ కుబేరశ్లై లే. (కుమా 7?“ 80ల్లో ) అని శ్లైలాసము కుచెరశైల మను దున్నా డు. ఇగను క్రైలాసనాధుడు శివు డగుట సముచింమే ఉత్తరరాహయణ మిట్లు శై లా“వృ శ్తాంతమును విశదసజను చున్నది న జనకునియాజ్జ మౌళి నిడి సమ్మద 'మొస్ప ధనేళు డస్పుడే ఛినమగీవ స్తువాహఎకదంబము సకొని యృాశితుల్‌ వాతుల్‌ దృాయులు సె నికుల్‌ గొలువ దక్కక లంక బంత్యజింది శం భునిశరణంయి జేర టఅయవూర్వముూా శరణంబు. వే డినన్‌ శరదాగితకులధుం డగు హరు డాత౨ి నాదరించి యలకాహ్పయ యౌ సప్పర బున్చి వెచ్చి మచ్చిక _ బంమాప్తని ” నొనర్చి పరపాలించెన్‌ (2 254 ణ్‌ పై రామాయణము శంభునిశరణంబు (శివునిగృహము) అని స్పష్టముగా వచించి నిజ ముగా కె లాసనాధు డన బడెడిగాడ శివు డే. ఆతనిదయసలన గుబేరుదు శె లాసనా ధుడ "అతరి వాత కా గంగె శని ఎశదసజిచు చున్నది న

మందరిసవాతము ప్ర48

(ఐిదరికాకాననము) బదరీ శబ్దమునకంచె స్పొర్షికక్యపత్యయను శేజఒణ (74 8 (హస్వము. బదరియే బదరికి కాననము వనము ఎర్యాయములు ఆర్య్యాం విఎనం గహ నం కాననం వనమ్‌ (అమ ) ఐదరులతో (రే గుచెట్టతోో కూడిన వస మిది యసటను దీని -పేరి చ వలదు మహోమునీశ్వరుఎు వాన నదాశివచింతచేత ని

శృలగతి నున్నచా రిది ుశాచనివా ము ౧ెటు యెరు గు

క్కలు గవియంగ జాజెడిమృగింబుల జూచి ఎహింప రా చో

నిలువు డు వేయు నేల ? తగునే 8 అకుట్లును జంక బొత్తముల్‌ ? ౧౩౭ అవ ___ శ్రీక్సష్తు డు వాతిటోధకు డట్లు ధార్ట్యము చూపకి నృుదుమభురము (పలుకారన మెస గి సంభాషండు చున్నా డింకను అర్థ న్‌ (ఇందు చొచ్చుట ఏల అనుదానివాక్య శేషము) వలదు = కూడదు (ఇస్ల మీ రిచ్చోటికి వచ్చుట తగ దనుట) [అందులకు కారణము నచింస బడు చున్నది] వారె 2(అకిని బద వారం మవబాత్‌ + ముని + ఈశ్వరులు 2 ఎహార్షి(శేస్టులు వారు అనుట అన్యా హార్యము కర్త] సదాశిప - చింతచేతన్‌ = శిపునియొక్కి. [_ సదాళివస్య ఎరతామ్మోరాన దివ్యామృతైై (శివా 40ల్లో 0] ధా్యానముచేత నిశ్చల_గతిన్‌ = కదలికిలేని బ్రతిత్‌ [వివిన సరిహరణముతో ఐన మనస్సుయొక్క- ధ్యేయనుందలి యేకాగగ్య్ఞతితో (నమాధితో అనుట త దే వార్థమాతనిర్భాసం స్పరూపళూన్య మిన సమాధి అని (పాఠం విభూ $సూ) గతి స్ధితి గతి ర్మాళ్లే దశాయాం చ జ్ఞానే యా్యశ్రా్యపాయయో _ (విశ్చ )] ఉన్నవారు ఇది 2 ఈ (ప్రదేశము ఎశాచినివాసము = భూతముల ఉనికిపట్టు (భూము లుండునోఎయ శే శానము) కాదు. మీరును. కుక్కలును శివియంగన్‌ == ఆవరింస ”ొ (చుట్టుకొని గ్భా [ పొదివె గవిసెను (గమ్బె నా బొలుచు నావి తించె ననుమాటగాను (ఆం భౌ తి | పాజెడి _ మృగంబులన్‌ = పరువు లెత్తెడి పశువులను చూచి సవూ౦స గిన్‌ = రొదు = ఓర్నుకొనుటకు (ఉపేక్షించి ఊర కుండుటక్రవీఎ కాదు (అవశ్యము మీ రిందులకు దండనీయు లగుదు రనుట) (మీప్రవర్తనకు గూడ ఇది యుక్తముగా రే దను చున్నా డు] కఠకుట్లును = గఎకకు (కూలదునగు ఇనుస డ్లిక్సి (గుచ్చి కాల్చినబూంసఖండములును. || కజికు ట్రనంగను

844 ఉ _త్తరిహరివింశము.._2ఆ గనుపట్టు శూల్యంఎ (ఆంధా ల్లి 252) కజ్టకున్లు కలుకుట్లురూపా౦ (రజ్జి-కుట్టుదండారారిమున ఉండుశూలమునందు [గువ్వ బడునది(వ్యు) (శర ఏదీని కంకుస్లు కఎుకుట్లు అంయి వాడిదు రనుదచున్నది ఇందుల కనుగుణము గ” నిర్జారికిను చా కన్నను తిన వెలా శియికుట్లు పార్వతీశ్వరి చెబనూ (కళ మా 8 88) అని (సయోగము చూపల్ట చున్నది ఇనుపకడ్డికి మాంసపుముక్క (గుచ్చి కాల్చి తిందురు మాంసాలోరులు యానపమాంస ఖండంయి లొండొండ గబకల (గుచ్చి కమ్మ గాల్చి చంకట బెర్డై మెసగి (ద్పి హరిశ్ళు (ఆ 2 22 28పం) అనియం వెలం భూల్యమాంసభూయిష్ట ఆహారో ఒళ్యతే (అని కాకుం 2 గా 1 చంకన్‌ =చంకియందు [| చంకిలి _.0కయంచఎ* గికము (ఆం భా2 శ్రి పొత్తముర్‌ = ప్పస్తకములు (పారాయణాదుల కగు ఆగవద్దీత వం- భక్తి[గంధములు) పుస్తకము పొత్త మనమీబఐ (ఆంభా 2 880] తగునె (తగును + ఏమిి =డిచిలంమా (కాదు (మిరు వేఎనవెషమునకు చేసెడిచేష్టలకు సంబంధము లే దనుట మీ సంభాషణా దులయందు. సాధుత్వము చేసెడిచేష్టలయందు ధూర్తత్వము కానిఎంచుచు మోసముతో కూడి యున్నది మ్మ్‌వర్తస మని భావము) అహో == ఆశ్చర రము (మీయాట్రఎర్షన చాల నాశ్చర్యము కలిగించు చున్న దనుట్స వేయున్‌ (వేయి షా ఉను = వేయిమాటలు (ఉను . వాక్యాలంకారకము) ఏల = ఎందులకు (ఊరక లుమాట లాడుటవలని (ప్రయోజనము శూన్యము సారవంత చుగుమాట యొకటే ఇ క జెప్పు చున్నా నని భావము) నిలువుడు = ఆ గు డు (ఇక్కడకు వచ్చుట మాను డు) తా _ ఇచ్చట అత్కారాముల (ఎల్లప్పుడు పరమెళ్చంచింంతో బ్రహ్మానందము నందువారు అగుమహాయోగులు ఎందణో ఠ్యానసమాధులం దుండి బాహ్యదృచ్బ లేకి అంతిర్ముఖు లై యున్నారు అదిగో చూదు డు మీకు వారు కానవచ్చుమనే ఉన్నారు. మీరు వారల పర మేశ్వర ధ్యానమునకు భంగము కలుగునట్లు మృగములవెంట ఐడి వే టాదట ఇట దగదు ఎివేష భాషలను మీరు సలుపు ఉన్నియీవా ౦సాకృత్యమును చూడ చెప్పెడివి సీతులు చేసెడివిగోతుల అనుసామేతను గుఎతింప జేయు చున్నది మీ రిబ్లు మబోత్ళులపరి మేశ్సరారాధన కంత రాయము కలి*ంచుట క్షంతవ్యమ గానిమహాపరాధము ఇ క “లుపూఎలతో ప లేదు ఇది భూజ(య్రేఆఎళొచాదుల కాటస ట్టగుపేంభూమి కాదు గు రొక్కయయి గైనను ఇక ఇట బెట్టరాదు = అని భ్రీకుష్ణరమాత్య ఘంఎాకర్టునితో అను దున్నా డు

44 కుందరంలాఆము రిక్‌ విశే __ (మయహామునీళ్వరుియ.. ఆవాశినచింఎచేత నిశ్వఎగితి నున్నవార్రు ఇట మును లనిక మునీశ్వరు. అనక ...వో ఎనీళ్సరు లనుఎ _ ౧ర్రికల్పోమాధియం దుండు నాత్సారాము లగు మబోనుభావులు వి రిలటను తెలు్యను వబిసంవోరిము వ్‌రని గూర్చి ఇసు విశదప-చినది _ ఆత్కారాటూ వీిజబాంవమతయో నిర్చికల్చే సమాధొ జ్ఞానొదెకా ద్చిఘటితత మోగస్టైయ స్ప్త్త్ప నిష్టా. యం వీఇన్హేక మఎ అఎనాం జ్యోతిషాం వా పరస్తా త్తం మోహాన్టై ౨ధ కయ చుముం వేత్తి దెనం పఠాన్‌ (అవ ల్లో (ఆఫ) (సచాళివచింతచేతు ఇట శివు దనం నదాశివు డనుంచే (బహ్వూవిష్టమహెశ్వరులు శిశ్చ రుడు అనెడి అత్హృచతుష్టయమునకంచె అతీత మగు పవకిఎ. తత్త్వము (పరబ్రహ్మ రూసమ్ఫు తెలుప ఐడిన దనవచును సొంద ల సదాశివత. తనమును ఇల్లు తెలిఎనెది * జగ త్పూతే ధాకా హరి రివితి రద ఇపయతే. తిరస్కుర్వ న్నేత క్వి మాఎ వపు రశ ర యతి నదాపూర్వ సర్వం త దిద నునుగృట్లోతి చి శన త వాజ్లా మాలన్ఫ్యు కణఎలితయో (ర్బ్ఫూఒతికయో (2 ల్ల (ఆహో అహహ అహో అనునవి సంస్కృతీయ (ప్రాకృతీయసమములు కన వీనికి న పదా న్యవ్యయసుబ్రజ్‌ వ్యాతుమునామ్‌ (ఆంధ చి సం క8సూ ) అనునిషేధమువిలని బాధ లేదు. సంగ్క్బృతీయుమానాం (ప్రాకృతీయసమానాం అహహ అహో ఇత్యాదీనాం (వయోగ స్తు నిర్భార ఏవ తేన _ నీక చెల్లె గాక నే డపో సతివాతానహవిసోర గంధివిహ కుమార ఇత్యాద్యా (ప్రయో స్పాధన ఏవ . అని అబనోదబలపతి [మూ అజ 85సూ వ్యాఖ్య] ఈ వెలి నుండు డిచ్చ ౨కి గా వలి 'నే అంటం జొచ్చువారుం గిలశే బలిు బిశాచంబులు మీ రలిగిన నలిషితిరి చు 6 నగునే మిమ్మున్‌ ౧౩౮ అర్థ ___ ఇచ్చవెకిన్‌ (ఈ + చోటికిన్సొ . వెలిన్‌ = వెలునల ఉండు డు (ఇచ్చటికిన్స్‌ నేను (థ్రీక్ఫిష్ణు డు కావలి = రక్షకుడుూ ఉండంగన్‌ ఇచ్చటికిన్‌ (ఇది మద్యేమశీ న్యాయమున ఉభయాన్సయిి. బలిగున్‌ = బలాత్కారముతో (నాయనువుతి లే కుండంఅనుటు చొచ్చువారున్‌ = (ఇందు) (స్రవేశించెడివారుళూడ కలరు + ఏమి 2 ఉన్నారా (అన్టినొ లింతనజకు పృష్టి యుండ లే దనుట్స మీరు. ఎకాచంబులు = భూతవిశేషములు ((అతిపాప కర్ములు అనుట [ఎళాచజన్మమునుగూర్చి (సం హరి) ఘంటాకర్దునిముఖమున ఇ ట్లను

840 ఉత్తరహరినంగము__2౨ చున్నది . దళా ఘోరతమా లోకే విద్విష్టా సర్వజన్తుథి పైకా వీయం సముత్పన్నా కథం నౌ _ప్రావిశ దృలాఠ్‌ నరమాంసాబ్ధకలుషా సం్వలీత్సిపదాయినీ (చది 8ఆ ౨ శిల్లో)) మిమ్మున్‌ చూడన్‌ == మూచుట (భావార్థకనుజ్యన్తము అగునె జ=అగుగా (తగదు (పాపజన్యు లగు మిమ్ము మూదుటసై తము పాపము కలిగించును _అని వాము అలిగినన్‌ = (మీరు కోపగించిన అలిగితిరి = కోసపితిరి (ఉన్నవూట చెప్పు చున్నాను _ అనుట) [ ఉన్నమాట యన్న ఉలు కెక్కువ (అని సామెత) తా _ శ్రీకృష్ణుడు. ఎళానములతో. వానియెడ నంచిమాఎల కవకాశయి శూన్య ని యెంచి మోమోట లే కుండ ఉన్న దున్నట్లు చెప్పు చున్నాడు మీకు కోపము వచ్చిన రావచ్చును మీరు చండాలాదులయట్లు పాపయోనులు (పాపజన్మములు అగు ఎళశాచయిలి మిమ్ము చూచిననే పాపము వచ్చును ఇక మీసంసర్గమునుగూర్చి చెప్ప సక్కజ లేదు ఇది పరమపావన మగుమహస్తలము మీరు ఇచ్చవినుండి కదలి దూరముగా పొండు నే స్మీసదేశయు నకు రకకు డను నన్ను గా దని మీ రం దడుగు వెట్టుద కల్ల _ అని వానిని గచ్చ మంద లిందు చున్నాదు అలం __. చూడ నగునే మిమ్మున్‌ చూచుటయే కూడ దనునస్పడు (మీతోడ్రి సంోర్ష మేమా్యతము పనికిరాదు = అనుట ఇట అర్హఎద్ద మై అందులకే మీ రిచటికి రారా దనుట అని 'హేత్యుపదర న మొనర్చు చున్నది కావుననే కాన్యలింగము(అంగ్రి అర్జాపత్తి (అంగము) వ అగుటయ నం ద్య్శజుం డి ట్సలియె ౧౩౯ విశే __ ప్రతు లన్నియు ఇట్టిపారముతోనే ఉన్నవి చూచిశనంఅరో ఇఎ ఎనుటయు నాత డి ట్లనియె అని ఉండ నగున ఇక న్రైక్‌గతిచింతనముగా ఈపారమునందు సంగతి ఇ ట్లన నగును ఇదినఒకు చెబ్బనవా డు గూడ అగజు డు (ుంచాకర్ణు డె ) ( అం ద్యగజుండు కాంచి లికె నల్లన గంఎరభాషజముల అని 8 స) ఇన్చద చెప్ప బోవు చుస్నవా డుగూడ [ ఎందు అ(గజుండు ఇట్లు అనియెన్‌ అని] ఆఅ్యగజుం డగుఘ ౦వాకిర్లు డే ఐనను థ్రీ షు డు ఇద్దబన. గూర్చి మీ రిందు జొచ్చు పెల నిలువు డు వెం నుండు డు మీలు ఎశాచముణు అనురీతిని తాసు కొంత్యసస 0గము జరం య.౦డ.ఓను బట్టి వీరు ఇద్దజును మాటాడ దగి యున్నా రని ఐనను అట్లు - కుండ అ్యశజు డొక్క డే తమ్మునియనుమతిని (అ్యగజనుర్యాదతో) ఇప్పుడు వచించు చున్నా డని ఈవచనము బోధించి తపయావశ్యకితను నిరూఎంచుకొను చున్నది _. అనవలయును

మెండశిసబాఅము తశ శా ఘ టాకర్టుడ “ిళ. నాయనుజ దికాలాంతకుం జేను ము క్కం 3౦ గి లృమ. -న్న ేసువనికై ౩3 ౮ ఎనశ్రాలంబునన్‌ “6ఓన్‌ వచ్చినసాం మేయమ.ఎ నీీనై న్యంబులున్‌ మాయవే వెంటటం బ్‌ యితి మేమ్‌ ? కాజడవిలో వే ౨-డలే యెనవ్వరున్‌ ౧౪౦ అఎ __ ఇకి ఘంటాకిర్ణు . అ ఎృత్తాంంము శ్రీకృుబునుం తెలిఎకొను మన్నా ద -- అర్జీ ___ నేను ఘంటాకరుడను ఈకాల + అంతకుందు 2 (ఈ = నిర్హేశమును తెలుపును యమునకు సైతము మృత్కు _వెన యీత డు - అనుట [సమబ్బర్హీ యమ రాల కృితాన్తా మృత్యు రన్తక (ధనం )] నాశ అనుజూడు = నా తమ్ముడు [ పూర్నజ _స్ట్వ్య్యగియో ఒ్యగజ యవీయో ఒనరడానుజా (అము (అన తరువాత ఆట్టిననా డు _ (6 )] కిన్నర 4 ఈళు _ సన్నితై = కుటేరుని [కుటెర ్యమృకిఎటో కిన్నరేళో _వెైశపణ (అమ )] ఆజ్జకై. అజ్ఞ పరిపాలించుటకై (ఆతినియను జ వొచ్చిన = అనుట్స [ఘంటాకర్తు డు కుటేరునకు (యసేవకు డ్రై అతిని ్రబొధమున జ్ఞాన మందినెన్లు (సం హరి) (ఎడ్జా హరి) కూడ ఇట్లను చున్నవి. ధ్యాక్సాళు సుఎరిం విష కారణం ప్పృ్యాకర్నణ ధనద స్యోపదేశేన ఎరన్‌ సుబహుళ కలౌ వాసుదే వెతి వ్వ స్టేతి మాధ వెతినమాంందా.... ఏతస్య ఐర్మణ పాకి ఏష ఘోరిన్య కిర్యణ నిశ్చిక్యైఎంం (భవి 8అ 8 (9్షో) ఇక శంభుదాుుడు - సద్వలోచనుండు అన యాల్మగత ౦బున సతనిసుకృతకారి *ంబులు దలపోణ వీ ము ధంఎనాధున కిను గుఎం టుటను నమ్మవోదేవసఖువంం బరిమజానంబు డం (బారి ఉ 820వ) క్రైలాబ్యతైలం న జ్‌, బుణన్‌ = కై లాసఎర్పళనునందు ముక్కంటిన్‌ 2౫ శివని [మూ దున్ను కలనా ఊ(వ్య) విన్న లోని న్ను * బ్ఞమునికు టి ఎమాసాంతియిగా ఆదేశము (చూవా సమా . మక్కంచి యరపదిమోములవెలపు _ (ఆం నం దేఎ €వ )] కొల్తముడా సేవింతును జంటన్‌ = (మ్యావెంట (చూశర సూ ని జంట్స వచ్చిన - సారమేయములున్‌ 2 నచ్చిన కుక్కలున. [గావేయక సా రమేయ కుకురో మృగదంళక భునకో భషకి శా న్స న్యాత్‌ (అమ) “రికుయొక్క (దేవకునియొక్క _ దేవత్యాసభానము కల కక్కయొక్క-) సంవానము (వ్యు) ఆవ్య్యో ఢక్‌ (| 20] ఈసైన్య ంబులున్‌ 2 ఈ నలును [ వైన్యం సైనికసనసమో (అమ) సేనయే సైన్యము ఒతుర్చిర్దావిన *సరితము”ా స్పాల్టిక

846 ఉత్తరహరిపంళశము.__£౮ స్యజ్యత్యయము)] మాయవె (వా + అవి +- ఏ) == బూవే వెంటన్‌ = వే టతో (వెంట _ తవెష్టై క బేపె పోయితిమి = (ఇందు చొచ్చితిమి ((పవేశించితిమి [చొచ్చు = (ప్రవేశించు (భార (దో 2205) (చూసూ ని. ఏమి = ఏమితస్పు [ విశేషణంబులు కొన్నియెడల విశేష్యలక్షకంబు లగు (పౌ వ్యా శద్ది 2సూ్రూ నర నాధు గొలిది యలవడ _ దిరిగితి నా కేమి యనుచు దె కువ లేమిన్‌ మరియాద దప్ప 'మెల గిన. బురుషార్థమునకు హాని పుట్టక యున్నే (భార విరా 22 (మొ )(చూసూ ని] (తప్పు ఎట్లు కాదొ కెలుప్ప చున్నా డు కాజడవిలోన్‌ = మహారణ్యమునందు ఎవ్వ రున్‌ = ఏమనుజులును వెటాడరు +- ఏమి = వె టాడరా (అందటలును వె టాడుచునే యున్నారు మామొ నుననే (పొద్దు పొడువ లె దనుట శా ___ నేను ఘంచాకర్ణు డ నని తనతోపా ఎన్నరెండవవా డు తన తమ్ము డని తాము కుబేరుని నేనకులు గా ఉండి. ఆత డాదేశింపగా కైలాసమునందు శిపుని "సేవించు దుందు మని మహారణ్యము నదీనదములు ఒకరిసొత్తులు కా వని కాఒడవులందు వే టాడుట అందటి సలుపుచున్నదే అని మేమే ఈనాడు (కొత్తగా ఇది జంఎ్బఎలే దని ఇందుత ప్పేమియు లేదు = అని (శ్రీకృష్ణునితో నీవు ఇట వేటాడ గూడి దనుటన్యాయ్యమయు - లే దనుచు విశే __ (ఘంబాకర్దు డు గంటలు చెవులయందు కలవా డు _ అని (వ్యు) వీరశైవు డగునీత డు విష్ణునామము వినరా పండ గ చెవులకు గంటల కట్టుకొనె నని ము కిని గోరి అందులకై. శీన్నపేరణమున విష్ణుభక్తు డాయె నని మూం మీపట్టున వచించును (చూసం హరి భవి 8అ 27 8లో) (కొజడనులన్‌ వె టాడరే యెన్వరునొ . భారతమునందు లఆంారవర్దునితో అర్హును డు అను జ వన్నవాక్యము నిది స్మరింస జేయు చున్నది _ అడవులు నేజులు నవి సీ పడబఎనయవియశై ఎణ్యభాగీరథి యి స్పడమి గలజనుల కెల్లను నెడసక 'సేవ్యంబ కాక యిది నీయదియే (భార అది 7 44) (మావె యేవెంటం బోయికి మేమి ఇచ్చట (శ 6 ప్రా తంజా వాతపా మాయవే వెంటం బోయితి మేమి. అని ఉన్నది ఈపార మేచిక్కును లేఎది ఇదియే సాధుపారము కా దగిన దని నాచే (గ్రబాంబ బకినది ఇట మావెయ్‌ 'వెంటం బోయితి మేమి అని

మిందరిఎవాతిము త్రిక

వీరే పా వావి పా ఏమి వేటాడితే వెటాడ గూడదా ఏమి తప్పు అను (వ్య్ర)వొప్పున [మి వర్దలోసమునే ఏ నిబ్బన్న మని ఏమి అనుదానిచే విశేష్యలక్షకముూా అబ్బు అను నది అధ్యాహృత ఎని సమస్పయించిన (పారాం ) అనివచ్చును గి నీవు నీపోం దెం బొమ్ము ౨ీక మూక

మాట లేటికి ననుచు నమ్మరుఎయకే డు

నచట (బేనులు దర్భలు స*ఇఎనంబు

చేఎ తనమాననంబున "జేర్చిం గృష్టు ౧౪౧ అర్జీ -- ఆ + మరులు _తెడు = (ఆ ఎూర్వము చెబ్బనవానిని పరామర్శింయను ఆఎశాచ = రాజు (మరులు ఎశాచము(మురుక్‌-అని త) అదియు గా కిరుకంజల నాడు మరులు

(నన్నె 7? 889 (మొ (చూ సూ ని) నరులు (భ్రాంతిని కలిగించెడిది (వ్యు) (మరులు = మోహము. (భాంతి. చూ. మరులుదీనె మరులుమాత౦గ)] సీరన్‌ = నీతో మాళు మాటలు = వివాదములు [మాఎ == వివాదము కలికికోయిలళ(గహము 'సేయకమున్న రాచిల్బ. నూటకు రాకమున్న (వసు || 2ళ) (మొ )] ఏటికిన్‌ 2 ఎందులకు (నీవు అపు నన్న వేము కా దని వేము అపు నన్ననీవు కా దని.అనుటవలన (సయోజనము లే దనుట) నీవు (శ్రీకృష్ణుడు) పోవుదెసన్‌ = వెళ్లె దు దిక్కునుగూర్చి పొమ్ము (నీదారిని నీవు వెళ్లి నీపని చూచుకొనుము మాపని మేము చూచుకొందుము _ అని భానమఘు) అనుచున్‌ = (అ) చె ల్పుచు అచటన్‌ (ఆ +వోటున) = తా నున్నయెడనె (ప్రేవులున్‌ = పేగులను దర్భలున్‌ (దర్శాదులకు ము లోపము నిత్యము అసనంఎి - చేఎ = (హర్చుండెడి ఎటా ఒనిర్చి (శ్రాను కూర్చుందుటకు ఆధారిముగ చేఎ (శాను వానియందు కూర్చుండి = అనుట దీని కైన “ర్యవఎత్య్యాము. కృష్ణున్‌ తన _ మానసంయినన్‌ = తని దైన మనస్సునందు. చేర్చేన్‌= ఉంచెను (హృదయపుండరీకమున శ్రీకృష్ణుని నిలిఎ ధ్యానింస దొడ గె నరి భావము) తా వ్యర్థమా సీపును మేమును వివాదసడుఎవిలని (ప్రయోజనము కూన్యము మా(త్రోన నూది. నీత్రోన నీది నీమాట మేముగాని మామాట నీపుగాని నినెడివరము కాము ఇక ఈ వివాదము మాని యెవరిపని వారు చూచుకొనుట మంచివి సీదారిని నీవు పొమ్ము అని ఘంచాకర్ణు డు శ్రీకృష్ణునితో చెబ్బ (ప్రేవులు మగా చుట్టి ఒకవిధ మగు నున్నకాసన మ

800 ఉత్తరిహళినంశము___£ఆ ట్లొనర్చి దాణప్పై దర్శలు పజచి తా నందు గూర్చుండి అనహృదయక-ఎలముస శ్రీక్కింని స్వరూపమును భావించుచు ధ్యానింప దొడ గెను విశే __ (మరులుజే డు. ఎళాచనులు "సేవకులుగా కలరాజు ను*మాఎనయు ఇవివె న! మర్లమాతంగి మరులుమ్మెత (మెైై మర్లుమాతంగి నా గను మరు లుమ్బెత యనంగ మద నాఖ్యయెొనరు (ఆం భా ౭ లత (యేవులు దర్భలు నాసనంబు చెనై ధ్యానమున కగునా నమునుగూర్చి గక ఇటు ఎచించినది శుచౌ దేశే ప్రతిష్థాష్య స్థర మాసని మొత్విసి నా ఒత్యుల్చిఎ౦ నా _తిసీదం. చేలా జినకుళోత్తంమ్‌ అతై౦కా/0 మన కృళ్చా యతచి శ్తేస్దియ్యకియ పవి క్యానే యుజ్ఞ్యా _ ద్యోగ మాత్మవిశద్ధయే (అ వల్లో దర్శిల పవ్మతము లగుటను కుచిక్చ సంపాదనమునకు సత్తోన్మేషమునకు ఆవళ్యకిములు పై ట్లోకముకడ వేదా న్తదేశికులవారి తాత్ప్సరి క్‌ చస్టింకావ్యాఖ్యం సర్ప స్యోస3 శుద్ధ్యర్థం సత్తో న్మేషార్టం చకా _ అను చున్నది అమృత సంస్పర్శముచే. దర్శిలకు పవిత్రత కలిగిస్లు గిరుడోపాఖ్యానము ఎచించును _ అంత నయ్యు రగులు నమృం౦ బుపయోగింంం నక దానియున్నస్తానం బి3 దర్భలు నాకిన నాలుకలు రెండు వ్రయ్మటందేం నా టంగోలె ద్విజిహులు నా బరి గిరి అమృతస్థతి౦డేబ దర్భలు పవిఆ౦బు లయ్యె (ధారి ఆది 2 22వ ) (చే తిన) చేఎకొవి అని (వీరే పా) (పారాం) క తలపున జూచిన రూపును వెలి జూచినరూవు నొక్కవిధ నుయి యిున్నన్‌ నెలకొని ఘంటాకర్ణ డు నభినా కునినావుకీర్తనం బొనరింనన్‌ ౧౪౨౩ అర్థ న ఘంటాకర్ణు డి (కర్త తిల పునిశ్‌ =(కట) మనబు నందు (హృదయక3క వ లహమనం దనుటి చూచిన _ దూస్తను == (తాను చూసిన (తనర సాక్షొయ్యరించిన _ అనుట ఆకారమున (శ్రీకృష్ణుని) స్వరూపమును) _ వెలిన్‌ = వెలుసల (తనమనస్సునకంటె వె ఖైన బబా (ప్రదేశమునందు చూచిన రూప్పన = రాపమును ఒకృవిధము = ఒకెరీతి కలది (చూ ఫొ వ్యా వాక్య "సూ (ఏమా(త్రయ మార్పు లేనిది = అనుట అయి -+-ఉన్నన్‌

మందరసవాతము తర్‌

నెలకొని (నెలపు + కొని = కుదుఓంబడి (ఇదివజకు తనకు కృిష్తు డీతక డవునా కాదా అని ఉన్నసందేహడు రీ కృష్ణు దే. అను నికర్ణయమునకు వచ్చి = అనుట నలినాట్లుని _ నామకీర్తనంబు = (నలిన + అక్షి _ అ తామండేకులవంచి కన్నులు గలవా నియొక్క (ఫ్రీకంష్తుంమొకు.అనుట) [వా పుం పద్మం నలినమ్‌ (అను) నామకీర్తనంబు = (పలు మాటు ధగఏంతుని) నామ ముచ్చరించుట ఒనరించెన్‌= చేసెను (చేయ నారంభించెను) (భక్తి పారవశ్యమున నమువబానంద మందుము భగివన్నామముల మ-ల మరల పరించుటక్షై ఫయత్నపడె ననుట) [౮ వచ్చె మదర్శనాయుధు ఎ ఎంచి దిది]

తా __ ఘంచాకర్దు డు తా నిదింజకే శ్రీకృష్ణు డీత డయి యుండవబ్బ నని సందే వాంచుచు _ శ్రీకృష్ణునిని అడిగినా దు ని న్నుద్ధరింస వచ్చిన (శ్రీకృష్ణు డ వీ విగుదువా అని ఇప్పుడు తదనుగుణమూా హృదయప్పండరీకిమునందు తనచే ధ్యానింస బడు చున్న అనయిష్ట దైవము సరిగా వెలుపల దనకు కానవచ్చు చున్న ్రీషష్తు డుగా సావిత్మారించి యుండుఎచే సందేహము తీజి వెదక టోయినతీర్థ మెదు ర్లైనట్లు మహానంది నుందుచు శ్రీకుష్తనామ సంకీర్తనమును మహోరా హదుతో లా నొనర్చి దొడ గెను

విశే __ (వెలి జూచినరూపునుు చూచిన అనెడిఛూతకాలిక రూపము ఇచివజకు ఈతి డు ధ్యానమునం దుండినప్పుడు) మూచిన వెలుపలియాకారమును. ధ్యానమునందు ఇప్పుడు చూచు చున్నయాకారమును (కన్నులు తెజనకయ్కె పోల్చికొని భక్తిపరవళు డగుఎను విచించిను (నామకీర్తనం దొనరించెక్‌) నొమకీర్తనము నవవిధక్తులలో ఒకిచి (చూ థాగి స్కాం 07ప ) (కీర్తనంఎయి. కగ్టాఆ సంళబ్దనే అను బురాదిధాతువునకిం కె (జజ్నన్తమున 9క్కై ఊతియూతిజూతిసాతిహేతికీరయ శ్చ (8 8 8 అవి యుజసవాదము * _్తీన్‌ (ప్రత్యయము ని“తితిము. కొలాపా స్తు యుజ నుఎ ఇబ్బ్తి అని హరదిత్తినాధవులు కొనన కీర్తసంబు సాధువు కీర్తనమ్‌ కథనమ్‌ యళ (ప్రకాశ భగవన్నామ్నూం వైఖ ర్యోచ్చా ౧ణమ్‌ = అని (స సం)

వ అద్దేవుని నుతియి.౦చునప్పుడు ౧౪౩ అర్ధ ___ ఆ -- దేఎునిన్‌ = ఆ _ స్వామిని (ఛ్యానమునందు హృదయకనులమున గన వచ్చిన శ్రీకృష్ణదెవుని _ అనుట నుతియించు + అప్పుడు = (నామములతో) సుతి చసెడీ సమయమందు. (స్తుతి చేయును _ అనుట) (దీనికి పైవచనమువోని అనుచు అనుదానితో అన్వయము

తతి ఉ తరజారోంశము._.-ఓ£ఆ తా __ అట్లు ధ్యాననిమగ్ను దై కన్నులు మూణ (శ్రీకృష్తునిస్స్పరూపమును భావిందుచు ఆసితొ మాటాడినవా డే తనధ్యేయ మగుమవోదై వ మగుఎ ఆరా-మునుబిచ్చి తలియరాా పద్టరాని యానందపారఎళ్యముచే కన్నులు తెజవకయే నామసంకీ ర్తనముకోపాఎ (బకక్రివిశ ఇ మగు భగపన్నుకిని గూడ ఒనం్బ నారంభించెను విశే __ (నుతియించునప్పుడు - నుతియించు అనునది లఘ్బేకాక్షరవూర్చికియా నిం స్యానయో భవెదిద్వా అవి (ఆం చి 860సూ సి చే సాధుపు తిక్కన = యూ రెలను వంది జను లిం పార గ నుతియింప నొప్పు ట్‌ ఈ £ ఠి అని ఉపయోగించు బున్నా ఎ ఇట _ ఘారెలను వందిజను లిం పార గ వినుతింప నొప్పునట్టిమబాశుల్‌ అనురీతి కొక పారము కానవచ్చు చున్నది చిన్నయ కదియె దొరకిన దెమో జా వ్యా దీనిని నాధింప లెదు ఐనను ఇట్టివానిని (్రీనాధసన్నెచొడాదులు విరివి్యానే ప్రయోగించినారు కా దన వీలు గాదు అహోబలపతి సాధు వనియే వ్యాఖ్య సాగించినా డు ఈశ్వరు దయాళు నుతియింతున్‌ (కుమా 2900 ఇన్లే2 00 0 (మొ) థ్రీనాధకవి స్తుతియించె 4జియించె పఠియించె “ము న్నగువానిని విరివానే సయోగించినా దు _ (చూ శృం న్హై 8 6ఐ (మొ వరి భజి యించు నొకవెళ గొమరుసామి (కశ 7? 280) (యొ ఎ తొమ్మండు గొడుకుల దొలివేలుపుల "జేయ బొడమించు నే దేవుబొడ్డు దవ్శి మూ డ్క్ముతోవల బాణి మున్నీటిగరిత గా బర గు చేచేవనిపాదతటిని పండెండు రూప్త లై పగలింంరాజుోా వల తి యేదివునివలగు గన్ను 'వేయినూనికి పుది స్వెలతోడ6 బడగిఎయ [మాల్చ నేదేవునిమల కపాన్ను తే మ నుల కెల్ల నేదేవునిమూూర్తి వెలుగు పృాదయ గేహంబులో దీప మెటత్తినట్లు హరి మురారి నథ్ధేవు మవోన ఛావు మననుతళో “ంఎి ఛవములు బూను నంటి ౧౪౪

46] మందరి బాతు 868 అవ _. తనయిష్షదై వముయొక్క ఘనతను తెలుుదు తద్దరృనసమున నైన తనకృతార్థత ను తెలుస్పకొను చున్నా డు ఒ౦౮కర్టు డు.

అర్హ __ ఏ దేవు _ బొడ్డు దమ్మి == ఏ స్పామియొక్కి నాభివద్యము (కర్శ తొమ్మం (డు = తొమ్మిదిమంది మైన కొడుకులన్‌ = (తనృకుమారులను నవ(బ్రహ్వలను (భృగువు

పులస్త్యుడు ఎలబా డు అంగరకుడు అత్రి ట్రతువు దక్త డు విఎబస్టుడు మరీచి = అనువారిని తొలివెలిపులన్‌ = (బవ్మాలను [దేవతఎతో మెట్టమొదనే దేవ (దిహ్మ లతొంఎత . వెలు, అని (వ్య తో తొలు వేల్పు = బ్యా తొలివేచ్చుల (శాచ్వదేవులు రాక్షసులు అని (శర) _ వేల్చుదాయంఎ తొలివెల్పులు నా దైత్యనామంబు ల ఎ (సాంది దేవి. ప) ఐనను తొలివేల్పు శబ్దము (బ్న్మూను గూడ వచించు ననుట సముచింమే భాగ ఎత మిట్లను చున్నది _ (హరియున్‌) (యు డగు బొడ్డు దమ్మితొలిబిడ్డ డు వెలుపు బెద్ద భూతనం చయముల జేయుకర్త నిజళాఎనపాతు డు ధాత (యొక్కినన్‌ (న్యం 249) తొలిబిడ్డ చువంటిదె తొలివేల్ను తొలిదేవర దీని క్రైనపర్యాయమె భారతీ దేవి ముఖంబు జూచె దొలిచేఎర సాదరవీక్ష-౦బునన్‌ (ఉరా 28 200) (మొ 0] చేయన్‌ 22 కావించుటకు (నృ్యంచుటకు తొలివెలుప్పక్‌ = (బహ్వను (వారణ్యగర్భున్సి [5 తొలివే లుఎున్‌. అనుదాఎని తొలివేలుస్పఎన్‌ అనిదానినుండి అర్హంద్ధముూా (విపరికామమితో ్రీ గబాంసనలయును ఇ్లు అర్థ ద్ధములు శా ఆయాపదములు అధ్యాబ్యాతము లగుఎ వ కపులరచ స.జటీయంచు దృష్తమే య ఆయకట్లూరూ ఎ క్రముల వెండికొండముం. చాయక హం యే గెదిరు భామిని చూడుము ఎద్ధపాంధులన్‌ (పాతి 2 లలి ఇట ఏ గెవరు _అను నిలో ర్ట పాంధులన్‌ అనుకర్ణ్నమే కర్తగా గూడ సమీఎస్ట నుగుంఎను అధాబ్య్భాత మగును ఇస్దె ని

కిములు ) పొడమిందున్‌ = కలుశ జేయునో (ఎత్చంచునో (అప్‌ - అనుదానితో అన్ఫ యము ఇళ్లు అక్కినపాదములయందును) ( యషత్తదో ర్నిత్యసంబన్థ ఆం యచృబ్దతచ్శట్ది ముల పంస్పరాపెత్ష కలవిి ఎదేపుని - పాద _ అచీని 2 విస్పామియొక్కోం పాదములయం దలి (పాదములనుండి బట్టిన _ అనుట నిది (గం _ అనుట విష్తుపాదోద్భవా. గక్లొ

అని ఆగమము [| నదీ సంత్‌ తరబ్షేశే శె నిలినీ తటినీ (హోదినీ ధునీ (అప తటము (ఒడ్డు కలది (వ్వ మూ డ్యుతోవిలన్‌ = మూ డుమార్గముఎతో పొజీ = (స్వర్ష ను ర్త్యపాతాలముంందు) వగూంచి [ తిపథగ త్రిప్రోతన అం గంగకు. పేర్లు వాగీరక (తిసధగా (తిస్రోతా భీష్మసూ రఎ (అమ గంగ శై నయీమూ డుమార్ల్గ ములను మహాభారత

శక ఉ త్తరహరినింళము.__2ఆ మిటు విచించినది = క్షీతొ తారయతే మర్య్యాన్‌ నాగాం స్తారయకే ప్యధ _ దివి తారయతె చేవాం స్తేన (తిపధగా స్క్రతా (చూ సుధాఎప్పణ్రి మార్య_ం దీని (తిపధాత్సమును వెంబగా వరించిన దనిఎంచును = (చూ $ 50నుండి 00ప = టక] మున్నీన ఎ గీరిత = సము[ద్రునియొక్క. [మును + సీరు అప పవ సన ర్షాదౌ లని మొదవి సృష్ట మైనది ఇది వననిధి యొప్పును (బ్రాయె అన మున్నీరసగ (ఆం భా 52]. భారా శగరిత = థార్య గరిం యనగ నిల్లా అనంగ గృవబాణి చెల గును (ఆం భా 2 ౧5) కాన్‌ = అగునబ్లు గా [నాం సాగరో గతి అం నదీపతి సముద్రు డగుటను గంగ అతనిభార్యగా వర్జింప బంయి చున్నది _ సముదొ ఒబ్టీ రకూపార పారావార స్పళిత్పతి (అము) నగీసముద్రుం దాంసత్యి మె8విశిష్టరీతి కలదిగా (రఘు ం వర్షి ంచినది ఎ ముఖా ర్పణేను ఫపకృతిపగల్భా స్వయం తరజ్షాధరదాసదక్షి అసన్యసామాన్యక ల(త్రవృ త్తి ఎది త్యపొ పాయయతే చ ఎన్జూ (8న $ల్లాా] పర గున్‌ = (ప్రవర్తిల్లునో (మార్కం గంగ క్షైనసాగరసంగమములను ఇట్లు వివరించినది _ వ ధగీరిధల ఎన్సమారాధన్యసనన్నుం డ్రై భవానీవిభుండు బామనంతంబుమీ ద నాగంగ వికిచిన నది యెడు (ఫవాహంబు లయ్యె అందు మూ దు (పవాహంబులు పూర్వముఖంబులు మూ డు (ప్రవాహంబులు పశ్చిముముఖం ఏలు నె చని యుదధిం గలె సకపవాహరూపంయిన ఛగీరధు.ధంబు ననుగమించి దక్షీణముఖం టై వని (౬ గంగ వనధి బొలు, గూడా (8 08వి (4స ఏ] ఎదెవున = వలను గన్ను = ఏన్నామియొక్క కుంంన్ను [వలకమ్న (రూపాం ం ఎం్బవాల్బ ౨ జొదు పబ్చ వార్విపుజోదు విలకిన్ను కొడుకు నై ఎల్రృగుఎంక (-చ్బ రా జాల శ్రి ఎలను కు చృ్తత్తియందు బహలమగ” ను లోహము చూస్తు చున్నది సలచూడ్కిు నెఎచేయి ఎలసల వలదిక్కు (మె) అ౨గి బలారి సౌరాస్త్రంబు నిగిడింఎ వది శౌరివఎచూట్కయందు డిందె (పారి శ్‌ 80) (యొ) వలనికన్ను అని (వీశే వా )(పొరాం (1 పం్య2ెందు.. ఆకార ములు ఐ ౫౭ కలి, పగలింతి రాజు = దివపతిా(దిన మెంల్చఅచువా డు స్యా [ సూర సూ ర్యార్య మాదిత్య ద్వాదాత్య్మ దివాకరా త్చిషవాంసతి రబార్చతి (అము సూర్యునిమూర్తులు పం్యడింటు వానిని (వా ఇను పేర్కొనినవి = ధాతా మిత్తో ఒర్యబూ రో. విరు? స్పూర్య ఏవిచ ఛగో వివస్పాన్‌ బాచాచ సవితా దళదు స్టృం పకొదళ స్తధా త్పిష్టా విజ రాదో ఉర్యతే (చూ సూ ని ద్చాదళాత్ము డు ర్యుదుడు నూర్యుడు అనువారికి మాబుగొ విధాతా శక అనకువారిని ఒర్కొనినది ఒకప్పరాణము.

ఎఎందరిసవాలము తలి (చూ హలా వివ )] రాన్‌ = అగుటటు ఎలతి = నెర్చరిమా (శ్రీకళనికడింన్ను పంథడెండుగురూా (ద్వాదిళాదిత్యులుగా) అయి పెఎు (ఏనియ్రి ఏర్పణచి జ%త్తును కాపాడు న్నైెప్ర్యూయి. కలిగి యన్న దనుట్సి ఏదేవుని _ మం కిపాన్చు = ఏస్పామియొక్క బుట్ట (చుట్టి యుండుట) కలసెజ్జ (శేషళయ్య _ అనుట) (కర్త [చుట్ట చుపొని ఉండుట పాముస్ప భావము. అందులకే చ్మకి కంగలి అని దానికి పేర్లు ఎ(కం మక్షాలాకారతా అ ర్యాలి కుళ్లు లాకారం ఎఎ రిస్య అని (గురు )] సడిగలు=(తిన్స ఎడగలను [పడగ నా ఫణము "ఇక్కెము ఫణము దనరు (ఆంధా$ 4% వేయిమానికప్పందివ్సెలతోఎన్‌ == వెయ్యిమా శిక్యముల అనెడి [ మానికము. రిఆన మనంగ మణి చెలంగు (ఆం ఛా £ 178) (వెయి. దీఎముంతో ఓ దివ్వె దివ్వియ దివె దీవె దివియ దీవి యన 1 దీపాన్న్చాయంబు గా నిలరు బుండు (ఆం భా 2 6] (యాల్చున్‌ = (అనందమచే పారివశ్యయు నొంది) సొలునట్లు (మి దికి వంగునస్లు) చేయునా (శ్రీమహావిష్తుని సంస్పర్శమునలని యానందమున మై మణని వివిళము లైన శేషంపడగలఎ తమకు అలంకారముగా ఉన్నమహాబిణులు తాయి పన్టినదోము ఎబ్లు ఫ్రకా శంస ా (శ్రీమబావిష్టునిపై కి ఒఅ గి (వంగి ఆతినిం దేవీస్యమానముగా (ప్రకాశింప కఏయు దన్న పని భావము) ఎదేవుని _ మూర్తి = ఏస్పామియొక్క అకారయు (ఆయాం నూర్తి స్తు స్తనూ _ (అమ )] మునులకున్‌ +- ఎల్లన్‌ = యుషులకు ఆఅందఅకును (అంద బుషులయొక్క _ అనుట) [ముషర్యతి రుని ర్మోట స్తాప సృంళితో వ్రతీ (ధనం) హృదియ _ గేహంబురోన్‌ = వ్యాదయ/కమల్య .ఎనెషి గృహమందు[లోన్‌ - అధికరణార్జ కము. (ధువవఎస్టారుంధతుల దనుచ్చాయయు. గాననివా చేటిలొన గడచు (క్రై థా 808) (చూసూ ని) గృహం గేహో దవంతిం వేళ్ళ సద్య నికేతనమ్‌ (అమ) దీసము వ పేనస్లా వ త్తు పెస్దు చె ల్సింతియు హాన్యగేహమన క కర ఉేవన్‌ ఇ రన ల (దను కి లి (మె)] వెలుగున్‌ = ప్రాం ఇ ఆస్పామిని మహఠక్‌ 1. అనుభావన్‌ = గొప్ప (ప్రభావము కలవానిని [ ఆ ౌ ష్‌ సా క్‌ న్నిళ్చయే (విశ్వ )] మురారిన్‌ హరిన్‌ = విష్ణువును (త్ర వ్‌ ముల = ఉట డు (హృదయకమలమునం దనుట కంటిన్‌ జ దర్శిం పాన టలు. [భవము == జన్మము థివ క్షేషేళనంసారే సత్తాయూం టఆొప్వై జన్మనో (మేది |]. మానున్‌ = నశించును (మోము ఎద్ధించు నుట) లంచిన్‌ 2

80 ఉత్తరివారిప0ళచు.__2ఆ (ఆని) తల చితిని (ఎన్బుడు (శ్రుకృష్ణమూ ర్తివి దరి ౦చితినా అబ్బుడే నాలు ప్పస్టుకిక బేదం తల దుకొంటిని నే నని భాసము) తా __ ఘంటాకర్టు డు ధ్వానమునం దుండ గా ఆనహృదయసద్మమునందు సాక్షాత్కరించిన (శ్రీకృష్ణునియాకారమును దనివి తీజ జూచి ఆనందసదుచు (శ్రీమవోవిచ్లుజను (శ్రీకృష్ణుని గా తెలి భక్తిపారవళశ్యముతో ఆకనిమహ తత్త్వమును (పళంబంచు చున్నా డు _ ్రీమబవోఎప్హువు నాఖిపద్మమును౦డి మొదటి బహ్మ (ఎతామహు డు వెఎపులపెద్ద) జన్మించినాడు ఆతడు తక్కిన్యబహ్మలను తొమ్మిచిమందిని సృష్టంచి లోకము లేర్పబచినా డు ఆ(శ్రీమహావిష్త్ణునినాధినుం డి సంభవించుటమయే (బహ్మ కిట్టి సహాళ క్తిని గరిగించినది ఆయనపాదముల. (బ్రహ్మ తనకమండలుపుతో కడుగ - వామనావతారనమయమునం దాపాదములనుండి గం% పుటి స్వర్గ లబ లి మర్త్యపాతాలములందు _పవవాంచి వానిని పవితముల గ ఒనర్చుచు భువనపావని యె వర "మెళ్వరునితొలిసృష్టగా "పేరెన్నిక గని క. కంతకు ఆధారభూకు డు గా న్నైనసము[దుని జేరి ఆతనికి సతి యె లోకవూజ్యత వడణనది అపరమాత్మకు కుడిశన్నుగా ఉన్నసూర్వ్యు డు లోక అధ అభ చిత్తు వై పదిరం డాకారదులు దాల్చి సృష్ట కంతకు రకకు డు"ా (ప్రవర్షిల్లు చున్నా డ్‌ ఆస్వామి శయనించెడిపాన్సుసై తము ఆతని స్పృశించి ఇవిహాానంద మందుచు పారపశ్యముకో తనపడగంయందలి (వెయి). పద్మరాగమబిదీసములకాంతు లాతనిపై (ప్రసరింప జేఎ దివిటీలు సట్టు చున్నదొ యనున ట్లుంఎ ఆతనిని సెవించు చున్నది ఈ పరమప్పరుషుళియాకారము మును లె్సెడు వారిహృాదయపద్యములందు తన్ను ధ్యానించు చుండుటనుజేబ గృహమందు దీసమయఎయ నహాకొళముతో అంద వెలు గును వారిని (దిహ్మానందపరవళలు ఒంఎల్చ్బు చున్నది [అస అన వ ల మహానుభావుని (శ్రీ ాఏని (శ్రీకృష్ణ మవో్యప్రభువును నేడు నేవు నాహృదయయమునందు దర్శించి తిని మోక్ష మి క నాచేతిలోనిది నాకు జ రము లేదు అని ఘంటాకరు డు తల చుకొనెను ణ్‌ విశే _. (తొలివేలప్పల జేయన్స్‌ శ్రీవిషు౦ి నాభిపద్మమునుండి నవబ్రహ్మలు (దశాదులు) గ! టో న క్‌ ప్పిన్లు నాచూచినంతలో ఎయాగనుము నచిందునట్లు కానరా లేదు మొదటి బహ్మయే (పికా మహు డే) ఫివిస్తునివొడ్డుదమ్మి నుండి పుస్టి నవబ్రహ్యంఎను ఆడు సృష్టందిఎప్లు వచించు చున్నవి పురాశములు = అ ధాఒన్యాన్‌ బూనసాన్‌ ప్పత్రాన్‌ “ద్యళా నాత్మనా ఒసృజక్‌ భృగుం మాం ప్పుంహం చై” (కళు మజ్ణి”౦ తధా మరీచిం దక్ష మ్మతించ విఎషం 0 చవ మానళాన్‌ నవ్నబన్నో + ఇత్యేతే పాశ నిశ్చయు గవ్తా (పద్మ సృ [7 లా యట్‌ కల్లో) (మొ) (అల్యసులర్షిమాం లివి

మందరసవపూాతము త్రం? (పంథడైందురూప్ప ల్లై “ర గి పగలించిరాజూ వల తి యేదేవునివలను గన్ను) = సూర్యు యి పందెం దాకారములు తాల్చుఎ ఎరాణములు పచిందు చున్నవి త్విష్ట్ర్టజాపతికూ తురు సంజ్ఞ అమె సూర్మునిభార్య సూర్యినితేజసు న కామె తాళ లేకి తండ్రి కేల గింప గ అమెకంి సూర్యునిని ద్బాదళ (పతచెండు) ఖండములూ ఒనర్చెను వారే ద్వాదళాదిత్యులు ఒక్కొక్క మాసమునం౦ దొక్కొాక్టరు చా వా రుదయించు చుందురు (పండెండుమాసములయంద్చు కల్పాన్నరే ల్నష్టృకిన్యా సంజ్ఞా ఆదిక్కఎత్నీ అదిత్యస్య తేజ స్ఫోథు మసబిర్జా అల స్తస్యా ఎతృక్క తాదిత్యద్వాదళ ఖణ్జా ద్వాదశాదిత్యా తేషాం ద్వాదళమాసేఘ ఏకైక స్యోదయ ఇతి ఎరాణమ్‌ (మి ఎజాలావి ) విష్ణుని కన్నులు ఘూర్యచంయద్రులు అందులకే ఆత నిదృష్టిిపసారము భక్తులయాసద అనెడి యంధకారపరంపరను (తత్షణము) భేదింప గలుగు చున్నది = అని రామ లింగకోవి = దీఎంబువాని (దిధుపన దీపకు డగువావి జం(ద్రదినకరందమయవీ కపాతద ౨ ౧జి... వ్రాపద్దాంత్యప్రవాహు డన దిగువానిన్‌ (పాండు 8 6 ) విష్ణుని కుడికన్ను సూర్యు డసుటను వఎుచర్యితి ఇట్లు వర్ణించినవి _ కుముదాధారివివోరిము ల్లనుల గన్గా ౯౭ కంథోజగే.. హయి యూయం చెబఎంతు వశ నని వామాలోకమున్‌ వాది యా. శమయో 'పేంద్రు డు దక్షికాక్షి దెవెన్‌ సంజాతరాగానుబం ధమయుకో నావిధు దే గె (ద్రొద్దు పొడిచెన్‌ బంధాశిబంధచ్చవిశ్‌ (4 వ్‌ (వెయిబూనింప్పదివ్పెలతొడ బకగలు (దాల్చు నేదేవునిమల కపాన్పు) [ఇచ్చట దివ్పెలకోడి ఎడగిలు అని (శర పా ) (పారాం )] (ఈపాదము రాళిదాసునర్హనను స్వరింస జేయు చున్నిది- భోగిటోసనాఎనం. దదృశు _బ్తం దివౌకు తతృణానుక్షాలోదర్చి ర్మి చద్యోతితి విగివామ్‌ (రఘ 0 జ్ఞా (మాబ్బ్చి పాన్సు) ఇది శయనించిన గ్రీమవోవిష్తుని శేషుడు మోయ లేక మోయుదు దివ్ఫెలతోడివేయిహ_స్తము లన దగు మగ లకోడి తనపడ*లతో తా నా (శ్రీమబో "వువుపై ఒజి గు చున్నా డనుటశు బూచిందు చున్నది ఇందువలన (భూమి నంఎను మోయు శేమ డు సైతము ఆపనికి మోయిటకు భారిసడి సోలును నియకడ నకి వంశ చున్నా డనుటవలన) శేషకాయి యగు నాధగవంతు మి తిన (వొజ్జుయందు పదునాల్గు భువనముల ధరించి యున్నా డనుట తెలిఎన దనవచ్చును మం పొన్ను అనుటళూడ దీనికి స్ఫోరకమూా మోయ లేని భారము మోయు వలన గలిగిన యాచాధచే మెలికలు దిరిగి (వంంరలు దిరిగి) పోవు చున్నా డాత డనుటను చాంగంశీరము గా బోధించిన దనిఓహూడ సముదితమే యగును ఏ దై ఓప్పి

న! ఆ తృరహరి.౦ళ యి__2ఆ

రానిదాధ కరిగినస్పృుడు మెలకలు దిరిగి పోవుట మెకలు దిరి?) పోపు మన్నా డను. లోక దృష్టములు

(ఏదేవునిమూ ర్హి వెలు గు సృదయగేహంబులో దీఎ మె _త్తినట్లు) సమాధిజ్ధతు డగు?ిపుని _

నివాతనిష్కమ్ప మివ (ప్రదీప్‌ (కుమా 8స 48లో ) అని కాళిదాసు వర్షించుట గమ

నింస దగి యున్నది హృత్పద్నకర్షికామధ్యే సృరదీసనిభాకృతిమ్‌ అజ్లష్రమాత మచలం ధ్యాయే దొంకొరి మీశ్వంమ్‌ అనినది సామ వేదీయధ్యానచిన్తూసనిష త్తు

(భవములు మాను సంది భిద్యతే హృదయ్యగన్థి క్షీయనై చా ఒష్యు పాపాని తన్మన్‌ దృష్టే పరావరే (ఉపనిషత్తు

అలం ___ (4పాా అతిశయోక్తి (గీతము) రెండుపాదమ.లయందు ఉఎబము రూపకము. (అంగము)

వ అనుచు విలోచనంబులు దెజుచి చూచి ౧౪ అర్థ ఎ అనుచున్‌ (ఘంటాకర్దు డు కర్త వితోఎనంబులు == కన్నులు [దృ గక్షి చత

ర్నయనం _ దృష్బ ర్నేత్రం వితోచనమ్‌ (ధనం ] తెంచి = విబ్బ (విడనట్లు చేసే చూచి

అలో న జో అతా జట్‌ ఆగ, ! అన్నో అడ

తౌ __ ఘంచాకిర్ణు డు ధ్యానిమునందు వానవచ్చిన (ఎకృష్ణునిదూకారమయును స్తుతించుచు తిన్నులు తెజవి తనభయెదుట కానవచ్చు చున్న సాక్షష్క్యృృమ్టునిబవారాకారిము గని కాను తఠరిం చితి ననెడికంతోషాతిశయముతొ ఆతనిని ప్రళంఎందు చున్నా ఎ

విశే _- (తెజవి చూవ్సి ఇట్లనుట ధ్యానాుకంధానమునుండి (ప్రయత్న పూర్చకిముా అం డు విడిపంటను తెలి బబాసబ్బతు డగు (శ్రీకృష్ణ నిదర +నముబందలి యాతనియావెాతి శయమును (తవాతహకు తెలిఎన దనవక్చును ఠ తనియాసమాధియు శరీరస్పృా లేని గాఢ సమాధి యగుట దీనినుండి తెలియ నగును ననుం) ఒకచో ఇటనినవ . మే నెజిగ

ళ్‌

(48) (యొ) ఇచ్చట ((సకృత మ.నందు) సంతో వాతిశయమ.వల సంభమము పైమను చలో అ్యగ్రహాతిశయమువిలన నిన యావేళను కన్నులు (సయత్నపూర్వకము విబ్బాట రెండిటియందును శనూశము

మందరసవాతము పే5్‌€ సీ పుండరీకములతో ఒరణించుకన్ను ల గారుణ్య మ నులేని గిదలుకొన గ మందారశాఖ లో మలయ జ లడికేలం ఓ ౦ చజన్యం నుపండు మెజయ నుదయా దితఓముతో నుద్దించు మురమున "గౌస్తుఖం బనుదివాకరుడు దో నాకలోకంఒుత నవ్వుపాదంబున నా కాళనద్‌ యినునమృత మొప్ప గీ నవృతగారాధరిము మాట లాడినట్లు గాగ్య దేవత రూపు చేఎట్టినట్లు లలితగతి నుష్న అద్గుళాలంకరిస్ణు విష్ణు బొడి టి భవమ. వీడుకొంటి ౧౪౬ అర్హ ___ పుండరీకములతోన్‌ == తెల్లనితామరపూపులతో [ పుళ్షారీకిం ఎకామోజమ్‌ వైత్యారి పృల్బిరీకాక్ష అ౦ియి (అమ )] పురణించు _ కిన్నులన్‌ = సమానము లగు [పురచించు ని కైన (రూపాం) పురణిందు] [ అడిం్పాదులడాకు జఅకారంబు విథిషనసు (5 వ్యా (కీ 8సూ ఎ) కిన్నుఎఆయందు కారుణ్యము = దయ [కరు+యే కారుణ్యము (స్పార్సీ ష్య (పత్యయాంఅ మిది కారుణ్యం కరుణా ఘృణా (అమ | అకు తేనె 2 మకంందము (పష్పర ము) కడలు కొన గన్‌ = అతిశయింస"ా (వక ఉబుక గా మంచాంళాఖరోన్‌ ౫ దెవతానృక్షముయొక్క కొమ్ముతో (దేపకానృక్షములు ఐదు. అందు. మందారము ఒకటి స పం చై దెవతరనో మద్దార పారిజాతక నన్హాన కల్పవుకే శ్చ పుంఎ వా హరిచన్దనమ్‌ (అను) శాఖ = కొళ్కు శాఖా ద్రుమాంశే వెదాంకే. (హైకు)] మలయన్‌ = పోరాడు టకు. (పోలుట కనుట్స [ వివాహ శృ వివాది శృ సమయో రేవ ళోభతే. అను న్యాయమున (వీనిక్సి సామ్యము ఎర్యవఎతార్జమి] _ దాలెడి = సమర్ధ మయ్యెడి. కేలన్‌ = చేతియందు [కేలు (ఎక) కేలులు కెస్ల (బహు) _ ఇరుగేయల గనుప్కు నతనికి దిట్యిమై (విపు 8 6) తన కొత్తున్‌ కే ల్లింతికిన్‌ (ఆము 520 (మొఏ(చూ సూ ని )) పాంచ

8౧0 ఉత్తరహరినంశము._2ఆ జన్యంబు ((విష్తువి శంఖము] అను . పండు = అనెడి ఫలము మెబయన్‌ =(పకాశింసా ళా ఉదయ -+- అది . తటమునన్‌ =తూర్చు గొండయొక్కి [ఉదయ పూర్చఎర్బతి (అమ 0] చలియతో [( చఅి చజియ సడ కు పణ కన నెగడు (బ్రపాతంబు (ఆం భా £8) (పపాత గ్తు తటో భృగు (అమ ) (కొండు శిఖంము (కిందివోఎయి (తియ). ఉద్దించు = ఉరమునన్‌ = ప్రతిఘవించెడి (పోలి యుండె్సొ వక్షస్థంమునందు [ఉరొ వత్సం చ వక శ్చ (అమ కౌస్తుభంబుజకౌస్తుభమజి ( శజ్ఞో లక్ష్మీపకే పాజ్బజన్యం కౌస్తుధో మణి (అమ కుస్తుభము = సమ్శుదము అందు పున్టినది = అని (ప్యు) కౌస్తుభాఖ్య మజూ (దత్నం పద్మరాగో చుహోదధి తన్బన్‌ హరి “ఇ్బాబాం చక వక్షో ఒలజ్కంణే మజౌ (భాగ 8 8 6) కౌస్తుభము తెల్లనిదా గూడ వర్షింప బడినది _ వాత్వా దైత్యరిపో రుర అట ఉం హా! స. స్స్వభవనం శూన్యత్పరోషస్కుటా ఎదన్మర్క-టకీటకృ (తి మఎతచృత్తీ భనత్కాస్తుభమ్‌ ఉన్షిత్సా నిజసద్మ పద్మ మఎ అ ద్వ్యక్రావనద్దీకృలం లూళాతన్తులి రన రద్య భుజయో (శ్శీ రస్య వ్మిశ్రామ్యతి (న్వైష రస 87శ్లైో్ర (ప్రపంచసారము తద్ధ్యానమునందు శా్యామలత్వమునుగూడ (నల్ల దనమునుగూడ్య దీనికి పెర్గించినది (చూ వరద ?ళ్లో వ్యా )] అను .దివాకరుడు = అనెడి సూర్యుడు [ సూరసూర్యార్యమాదిత్య ద్బాదళాత్మదివాకరా (అమ) సూర్యుల ఎఅనివా డని దేవెశు దు _ శోశాని ధౌమతీలైంకు తాామకుజ్కుపుతక్షకా (కవి శ్లేష లి ణా లం శో ) కౌస్తుభము పద్మరాగ మగుటను ఎల్లనివిగనుక సానమ్యుము సంగఆము కౌస్తుభము ఎల్లని ళం తాలి |! వాలి గర దనుటయె బహులయుా కానవచ్చును అస్వ్యైవి దేసన్య హరే _్లనాన్తరే విరాజతే కౌస్తుంరవ్న దీప (హత) జయని జగకఠాం మాతు _స్త్‌నకుజ్కామబిన్దఎ ముకుగ్దాశ్ఞే్న ఎ౦|(క్రాన్త కొస్తుభశ్రీవిడమ్చిన (వసంత ) (మొ ఈతనిని జూచియే అనునట్లు సీలమేఘముడాలు ఉదయార్క-బింబంబునొాఅపు విడంబంబు దొరలంగనాడుకౌస్తు భముతోడ అనురీతి9(ఆము _ భి పద్యరచన సా%౦ందినా డు రాయ యే నాకరోకంబుతోన్‌ = స్వర్షలోకముతో [ స్పర్ష జు లి నాక(త్రిదివన(తిదళాలయా. (అమ) సప్త _ పాదంఎునన్‌ = పరిహఎంచెడి (సాటా ఉండెడి పాదమునందు ఆ౫శనది = ఆకాశగంగ [ చున్దాంసీ ద్యుపర్యాయధునీ గజ్షా చ (ధనం న్‌ అను = అమృతిము = అనా సుధ [ ఎయూన దునృుతం సుధా (అమ 1 ఒప్పన్‌ = ప్రకాశింప 7 (విష్ణునిపాదము (ఆ(్రితులకు సుఖ్రదము స్పర్షమును అప్లే భోగ పదము అమృతయుయొక్కి ఉనికి రెండింయందును సమానఘు విష్ణునిపాదము అమృతము టా నలి నకు (మోక్షమునకు) అ్యశయము. నొకలోకము సుధస ఆశ్రయము అమృతం యజ శేషామ్బు కా

460] మందరసటాతిము రి

సుధామోకే ప్వయావివే. (హైమ) శ్రీకృష్ణునిపాదిము మోక్ష్యప్రద మగుటను భావం మిట్లు వచించినది _ నీచెస దమదిత్తము లిడి యేదెశళలర దొం కడతు లెజుక గలవా రాదూడ యడుగుుకియ నీ పాదం బను నావకిలని భవనాగరిమున్‌ ( స్తం పూ $2ఎ )] అద్బుతం దారాధరము = నీఎతోడి | అమృతం యజ్ఞ శషే స్యా త్చీయూపషె లిచే ఘృతే (విశ్వ )]

మేఘము (వర్జాకాలపుమబ్బు) |నీటితోడి (వర్షాకాలపు మెఘముయొక్క ధిని (శ్రావ్య మైనిది = విద్యుద్పన్దం లలితవనితా "స్ఫెన్ట్రదాపం సదా సంగితాయ (ప్రహతమురజా న్నగ్ధశమ్చీం "'ఘోషమ్‌ అ_న్ఫస్తోయం మణిమయభున స్తు విభంలిబో ాసాదా స్తాం తులయిళు మలం య(అ తై పై ర్చిశేషై (మేఘ ఉ ల్లో ) ఇచ్చిట బ్నగ్ధ జఊతాపవ్య (అని మమల్ని వ్యా) ఇ'ప్లే వర్షామేఘధ్బని చెవులపండు వైన దరి మజియొకినో గూడ (మేఘ ) నర్షించినది- త (చ్చుళ్చా శ్రే (శవణసుభిగం గర్డితం (పూర్వ ల్లో) ధారాధరము 52 మేఘము ౨ ధారాధరో జలధర (అమ) (నీటిచాలును ధరించునది (వ్యు) ధా రోత్కెంర్లే ఖడ్గాద్వ(గే సైన్యాగే వాజనాం గతౌ జం౮ాదిపాతే (హైమ) మాటలు 7 ఆకినిట్లు 2 ఎలికినస్లా [ అమృత శబ్ద్యసయో మువలన సుధను వర్షించెడి యొక యవొర్చ నగు మలు బునుటయు సూచితము ఆయమన్భతమే వాక్యిరూసము ధరించి పరమాత్మముఖమునుండి (మాట లాదెడు నప్పుద్రు వెలుసరి. అవతరిందు మండుటయు సూచికము నైషకము ఒకిదో ఇట్లు పర్షించినది దీనికి విపంణ మనునల్లు _ చీనికంరంబునందు వాగ్దేవి యుండి వీ* మొరయించు చున్నది వీను లలర నదియ ముఖమున వ్యావ మాశ్రయించి యమృతధారాప్రవావారూపము] నిచ్చె (శృం న్నై 8 78 దదుయ స్తీనర్షన)) సీటితోడివేఘము మిక్కిలినల్లి దనము కిలిగి మెబు. గేక్కీ ఉండునుగాన ( అద్భుత రాధర మనుటచ్చే శ్రీకృష్ణునిశరీరముతోడిసామ్యము పలిషృస్ణ్రము సీం జీమూతి సన్ని భశశీరమువా డు తామరసాభిన్నేతములవా డు (భ్రా॥ ౧్య౦ ఎ శశి ము నగువర్షనలు డీనినే విశదపటచును] భాగ్యదేవత = అదృష్ట మనెకిదైవిము [భాస్కం ఆ నియతి ర్విధి (అము)] రూ = ఆకారము తాల్చినట్లు = ధరించినవిధమున (జన్యాం తరములందలి పృణృకర్యము లన్నియు ఆకారము తాల్చి వచ్చినన్లు - అనుట్సు , ధాగభ్టకద్దిము జన్మా ౦3 రళుాళు .కర్యములను చెప్పెడిది యైనను దేవరా శబ్ది సయోగమునుబన్టి ఆకర్యములు శుభకర్శములే అనుట టోధితము] ల౨ిత _ గతిన్‌ = మనోహర మైన. [ లలితం చారిణి (త్రిషు (నానా )] స్పరూపముతో (గతి = స్వరూపము _ చంత న్తప ల్తవ వినేషు

సహా న వయం నిరాసయితు మస్య గతిమ్‌ (కరా 6న $0ల్లో) గతిమ్‌ - స్పరూపమ్‌

8562 ఉత్త రహరివంశము__2ఆ (అని మల్లి వ్యా ్ర్స్మె ఉన్నన్‌ = ఉండగా సద్గుణ ఎ అలంకరిస్టున్‌ = గొప్ప స+ములను అలంకరించు స్వభావము కలవానిని (శ్రమహావిష్ణుని ఆశయించినందునలన “ద్దు*మువె గొబ్బ శోభ వవూంచిన వనుట) [ అలంకరిష్ణు శబ్దము _ (అలం) కృజ్‌ ఢాతువునకంక అలం కృజణ్‌ (82 80 ఇష్షుచ్‌ (ప్రత్యయము తచ్చీలార్థమునందు అలంకరిష్టు స్తు మడ్డిన (ఆమ 1 విస్ణున్‌ పొడ + కంచన్‌ = చూచితిని భఏవిములు = జసనమరణాదమలవలని దు ఇఖములను వీడుకొంటిన్‌ = వదలితిని (వానికి అతీతు డను వానికి పొందరానివా డమౌా అవి లేనివా డనూా _ఐతి నఘుట) తా __ సద్గుణములు (శ్రీమహావిష్ణువు నాశ్రయించి తాదు ఘనకను వబవాంచినవి అట్టిశ్రీడువో విష్ణువు నాకు వ్యృాదయకనులమునందు. సాఇిత్కరించినా డు ఆత డేశ్రీకృష్ణపరమాత్కగా వెలుసలనుగూడ ఇసుమంతేనిభేదము అెకి కానవచ్చు చున్నా దు ఆఎని కన్నులు దయారసపరి పూర్ణము లై యున్నవి పదృవుల బౌలెంయాకన్నులయందు ౮ వనవచ్చెడి దయ ఒకమకరంద మన దగిన దనిఎంచు చిన్నది (దుకరందము తుష్వాదల కాన్వాద్య మై హర్ష్యప్రద మసుసు అ'్లే (ఈతని దయయు భక్తులకు అనుభఎయోగ్య మె ఆనందడాయక మగు చుందుటనుబ్ట మకిఠందముతోడి సొమ్మము దియకు సంగతము) ఇ క ఈ కంహస్తము భక్తు కభయ్యప్రద మై వారికోర్కులు తీర్చునదా ఉండి ఆశానుదీర్స మా చా గి యున్నది అందుచే అన్నికోర్కులు తీర్చుమందారనృ క్షముయొక్క కొవ్కయన్లు అది వానంచ్చు ఎ్న్నది కొన్నుయందు (_వేలాదులు ఎండు ఉండునప్లే ఆబేతియందు వాం జన్య'ము (ప్రకాళిం ఎ విన్నవి. ఆంంఎగ్బాలకు చాల విశాల మై తూరుు గొండపై (పదేశముతో పోల్చ దిగి యున్నది ఆపకీస్ధల.ఎ౦ దున్న కౌస్తుభము ఉదయపర్పతము పై ఉదయించు బున్న “లసూర్యు డనునట్లు (ప్రకాశించు చున్నది స్వర్గతోకిముసం దమృత మున్నది (ఫ్రీషబోవి ఎ్యనిపాదమునందుసు అమృత మున్నది అమృతి ఎ ట్లు ఆధివ్యాధుల నశింప జేయుగంగ ఉన్నది కావుననే ఆనారాయనిపాదము తదాశితుంకు సుఖ్యపద మై స్పలోక మన దగి యున్నది ఆతనిమాఎలు (శ్రావ్యములు గంఫిరములు న్వై వర్షాకాలపు మేఘధ్చనులన్లు (వినువారలకు) ఆనందము 83%ంచు చున్నవి ఇ ట్లుస్నయాఎర మాత్మ నాపొలిచియదృష్టదేవతి ఆకారము తాల్చి న న్నుద్ధరింస ఎచ్చిన ట్లున్నా డని థా్యాన మంద బ్లే వెఎసల గూడ తసకు కానవచ్చినయాతని స్వరాసాక్షాత్యారముస జేీే.తన 85 జనసమరణములు చే వని ఘంచాకర్టు డను చున్నాడు

మందంసవాఆమొ తశ విశే __ (పాంచిజ శం బనుపండు మెజయ పండు గుం్యడ్రనిది శంఖము గుండ్రి?ివి కొసు గా ఆం- చీనికొన ఎండుని కిొుతొడినుతో నామ్బిఎు కల దిగుటను ఇది ఎంషె అనుఎ ను ంగతమే (ఉదయా(ద్రితటముకో నుద్దించ నుంమున. గౌస్తుఏం బను దివాకిరు డు దో పృళొండఎతీయయం దు అరారాావ్యా బని "“ాళిడా బల్లు వరించినా లట. శయ్యాం జహ త్యుభయప వినీత నిదా _మ్మే-మా ముఖరశ్చ్య లకిర్షి స్తే. యేషాం విభాన్సి తరుణారూరాశయోౌా ద్భిన్నా(దిగ్లై రికతటా ఇవ దృన్హకొళా. (రఘు 5స "2వ (నాకలోకంబుతో నవ్వుపాదంబున) నాకిలోకిము థోగ్యపదము తద్మాశ్రితులకు విష్ణుపాదమును అళ్లే కనుక సామ్యము ఇదిగాక అమృతమునకు స్థానిము నాకము గంగకు స్థానము విష్ణుం పాదము అమృతయఘము మరణను లే కుండ జేయును _ అమృళంబు (దావి జంతునె లమృతగతిన్‌ _బళుకు చుండు నాయుర్వ్యృిడ్దిన్‌ (థా రిస్క-ం 70ప్ర గింగ కోరినకోర్బి- లన్నియు. శీర్చును = కృితియుశంబున ధ్యానంబు కేనలంఎ తిసము (శ్రేహయిగంఎబిన ద్వాసరిమున _ నధ్సరంబులు గరివేళయందు. గంశ జనుల కిష్టార్హనంబద్ధిసాదనములు (కీ 58) ఇ న్నగుటచే గంగ ఆయుల్చ్యృద్ధివే అవృుతు టా ఆండుటనే కాకి అన్నిటిని (ముక్త్మ్య దుం సైతము ఇప్పు దున్నదా పచింప బడు బున్నదాన అటఒ్కుతిముకో సామ్యము కౌకి చానికంచె ఆధిక్యముగూడ సూచిత మై (సామ్యఎర్వస్పవనుబస్టి కక్కి ఏకి దేశసామ్యుమునుది ట్టియము ఉసమానాంఎరాలాథిముచే వీని కిట ఉఉఅమానొపపేయనథావము సంగత మనుబఐ న్‌ప్పు అనుదానిచే గింఏంయూా సూచిం మైన దనఎడ్బును (అమృతిధారాధరము మాట లాడినస్లు) జ౮ాదిశబ్ధములు గాక అన్బతళద్ది మిఎ (్రయి క్తమై నందున ఈ మేఘము ఒకియజ్రాల్వమేలు ధుని మాట లాడుట గూడ ఒకివశేషమునకు చెందిన దని తెచుస బడినది ((ఆధిక్యభేదరూపకి మిఎ ఎంగృము | జొతం వంశే. జానామిత్సాం (ప్రకృతిప్పరుషం రామరూసపం మిఘోన (మెము ల్లో) (మె ) వర్షనలనుబశ్ట కామరూసము లగువీనిక ఇన్టిది అఎంఛాన్యి వేబయు "” ద9నను *నివమ్చును ( ఆకాశళనది యను ఒృతి మొప్ప్ర _ బవార్జాచిరి ఎగిు శ్రుకుష్తునిమ్వూర్తిని వర్షించుచు వ ట్లనుట _ విమ్ణునితోడియభేదమున సంగం మనవిలయును. అందులకే విష్ణు బొడగంచే. అనుట జరగిన దనవచ్నును

864 ఉఊ త్తం హరివింశము...?ఆ అలం ___ ఎసపాదములు నాలిగిటియందును రూపకహూతుకము లైనరాాకము లగుటను పం౦ం పరితరూపకములు _ గీతమున కగు మొదచిరెండుపాదములయందు ఉథక్పేక్ష _. రూపకహేతు రూపకం సరంసరికరూపకమ్‌ అని సంభావనా స్యా ద్యుక్పేకై అని లక్షణములు వ అనుచుం (బణామంబు చేసి ౧౪౭ అర్థ ___ అనుచున్‌ = అని చెప్పుచు పణామంబు= నమస్కారము [ప్రణామము (పజిపాత స్స్యాత్‌ (వైజ్ర] చేఎ తా _- పైని ( 40ప లో చెబ్బనవిధదు (శ్రీకృష్ణువియొద్ద చెప్పుచు (శ్రీకృష్ణునకు నమ స్కారము చేఎ (చెప్ప వోయెడివిధమున) ఘంటాకర్దు డాసరమాత్మతో అను చున్నాడు క పకపక నవ్వుచు నొకవి (పుకలేబరమాంస మెల్ల బుచ్చి పునుకపా (తికలోన గ్‌డిగి 'పట్టుచు నకుటిలమతి గృప్ల నీకు నర్పిత మనుచున్‌ ౧౪౮ అర __ పకపక (ఇది నవ్వుటయం దగుధ్వనికి అనుకరణశబ్దము) [పకాపక దీనికి థి వ! (రూపాం) తదీయవ్నై ఖరికి నగున్‌ సుఠీకతి పకాపక ని మించ చాయలన్‌ (చం రాశి ర్‌ (చూ శూని ) | నవ్వ్చుదున్‌ ఒకవిిపు _ కలేబర . మాంసము = (ఒకి ఆ అనిర్హేశార్థకము (ఒకానొక డైన ఇతడు అని నిర్ణయించి చెప్ప బడనివా డైన జ అనుట) (దాహ్మణువియిక్క | విప్ర శ్చ (బ్రాహ్మణ (అమ )] శరీయ దైన [కలేబరము _= 8లే చంము అనుదానికి వబయో రభేద అనున్యాయము ఏల్పడిన(రూపాం )ళ్ళుకమునందు క్‌ మైనది (దేహోత్ప్రికి రౌా.ణ మైన దగుటను పశస్య మైశవ) అశ వ్వు కలం త్పజీక్త రేతనో (హైను గి వరేగ్యాం పంం (శ్రేష్టం (హలా ౧) మాంబమును ఎల్ల న్‌ = అంతను (ఏమియు మిగుల కుండ " అనుట) పుచ్చి=తీఎ (శరీరమునుండి లాక్స(అభ్ధమ్మాతశే షము - శరీరమును చేఎ _ అనుట కడిగి (దూలిన్యము లే కుండ సీళ్లలో గాసగా (ప్రక్షొళించి క్యుభపఅచి _ అనుట) శనుక = పొ(తికరోనన్‌ = కపాలము (తలప్పల్సె) అనెడి ఇన్నెయందు [ యోగ్య భాజనయో పా(తన్‌ (అమ పాత శబ్దము కంటె స్పార్సికక్యసత్యయము పెస్టుచున్‌ == ఉంచుచు కృష (“ందోధనము) [శర శాగతు లగువారిపాస'సుఎను లాగి (బలాక్కారనున కా

వమందిరోవాఅము 865 దొల గించి) వైచువా డు _ అని (వ్యు) కృ స్నేతి మజ్లలం నామ యస్య వాచి (వర్తతే భస్మీభవన్హి రాజే ్రే. మహాపాతకకొటయ అని ఆ మము] అకువిల (న = కుచిల్స _ మతిన్‌ = వ్యక్రయి కానిది యిజు వైనది (ఎస్టవ్యాకుఎపాయి (ఇంద్రియకోభము) లేనిది సీయందె లన్న మైనది అగు బుద్దితో సీకుక్‌ ఆర్చిఆము = శయ బడినది (నివెదింప బక్షి నది (మనసార నీకు సమర్పింకొం నమచ్స్య [ ఆంగింపవె అని పైపద్యముతో చీనికి అన్వయవమ.-] తా -- ఘంటాకర్డు డు కన్నులు తెబచి వెలుపల (్రుకృష్ణుని -ాంచి సట్టరానియానందముతో బిగ్గ-గా నప్వుచు తనయిష్టదె వమూ గుజుతించినయా శ్రీకృష్ణ దేవునకు పరమపవి్శిత మైన దనుకోరికతో (బ్రాహ్మణునిమాంసము కిడిగి పరిశుద్ధము చే. దాని నొకితలపుత్హైయం దుంచి మనసార నీకు సమర్పించు చున్నాను కృష్ణా దీనిని ఆరగింపు మని వే డుకొన నాగెను విశే __ (పకపక ఇది ్రీకృష్ణు డు తినయిష్టదైన మని తెలిఎనకరువాణ ఘంవాకర్టుడు సడినయానందము అపరిమిత మని తెలియ జెబ్బుచు అది లోసల ఇముడక 'పెకి వచ్చిన దను టను సూచించును. శికుపాలనధము _ నారదాగమునమువలన (శ్రీకృష్ణుని కైన సంతోషమును

ణు వర్షించుదు ఇ ట్లను చున్నది _ యూాన్తకాల తనౌ మము స్వత న తై టఏద్పిష స్తపో గమాంధ స ధనాభ్యాగమగంధవా ముద (స 28ళ్లో (అ) (అకుటిలమతిన్‌ అర్పితము) అకుతిలమతిన్‌ _ అనుట శుద్ధబుద్ధికో నివేవించు చున్నా నను టను వచించును ఇట్ట నుట గీతావాక్యమునందరి భిగవంతుని ((పతిజ్ఞా వొఖ్యమును స్మృతికి అెచ్చు వన్నది . ష్తం పష్పంఫలంతోయం మయమామే భక్త్యా (ప్రయచ్చతి త దహం భక్త్యపహృత _ మళ్ళామి (పయకాత్మన (0అ 26లో). ఇచ్చవి శంకంభాష్యము = ప్రయ లాత్మన 2 శుద్దబుద్ధై అనుట గమనింస దగనది ఈఛ%నత్పాదభాష్యార్హమును అకుచేల మతిన్‌ అమఘదానిచే ఎర్యగవాంచి ఘంలాకరు డవళ్యము భశవ్యత్పతిజ్ఞానుసారము నాయా సా మూంనాహారమును. వైతము నీవు స్న్వీరింపక తస్ప దనుటను సోమన అతిగంభీరముగూ విచించినా డనింందును సోమనకు సర్వశకాస్త్రములు సర్వభాష్యముణు కరతలామలకములు ఇట్లు పరిశోధించి చూచిన ఆతశియీకావ్యములోని(ప్రతిసదమును అర్జగొంవము కలిగి ఆతనిసర్ప ళం

బత్వమును వేనొళ్ల కాటి చెప్ప గలిగినదిగా ఉన్న దనుట కణుమా్యత్రమేని సందియము లేదు ణా గి ఆరగింపవె "దేని మ*యందు నిందు

'వేలు ఎన్న బాటింపకు విపమాంస

జ ను లి 306 ఉ తృిరహలిసింళము.__ ఆ మిచట మిథ్ప్చీతి సే*న న్నఓకొనుము

థకిగాని ) శే్వేయ (౮ తి గాదు ౧౪౫౯ అర్ధ __ దెవ = న్పాల (్రీకృషా అనుట మాయందున్‌ = మావారలకోపల (మా ఎశాచజాతిలొ = అనుట వెలుపు == 'దెవక అన్నన్‌ = (అని చె ల్పచొ ( చేలు =, అను మాట విన ఐడినమా్యకాసనే _అనుఎ) ( దేవిఐ అం'ే చాలు (మొక్కుదుకు అనుటవంచి దిది విస - మాంసము = (బాహ్మణునియొక్క | విప్ర శృ బ్రాహ్మణ (అమ ఏ] నంజుడు [| నంజుడు పొల యెజచి కవృచు పొలసు కండ వయ్య యం చన మాంఎయబు చెలగు (ఆ౦ భా లి 3 11 విందు 2 అతిధివాజ"ా (అతిధిపూజ కై నష్మడసోపేతథో జనము క అనుట) [ విందు = అళకిథివాజ విందు నాగ మనుష్యయజ్ఞృము పొల్చు (ఆం భా 2 73 పొటింతురు = ఆదరింతురు ఇచటన్‌ = ఇచ్చోట (ఈప్పజ్యస్థలదుం దనుట) ఆరగింపవె == తినుము (చూ బావ్యా కియభూ 84సూ ) మత్‌ = (ఎతి .- చేస = నాయం దలి (పేమమును [౮కి ర్యోోన్తరే (పేమి స్కరపత్నీపమోదయో (విశ్వ )] ఒనళ్చి (కన దిజచి = అనుటి నన్నున్‌ ఏలికొనుము 2 (నీధృత్యుని గ” సర్యిగబాంప్పము. నీకున్‌

= నీయందలి పరమ్మఎకియే కాని (అనపచి తముకో క్‌ భక్తి 4 కౌని ౦ ర్‌ (అన్వ్యుచి త్తముతో త్వతే వనమే తక్క _

అనుట) ఏమియున్‌ 2 షమజీయేవియును బాతి= (బయ మైనది కాదు

తొ ౨ ఎళెచములు మాంనాబారములు అవి అతిధుల బూజింమసప్పుడు (బ్రాహ్మణ మాంసము సవిత్రి మైన దని దానిని అతిధుల ౯₹హారమూా ఒ” గుట వానికీ పంఎరంపరగా వచ్చు చున్న యాచావిము అందులకి ఎళాచి మగు ఘంటాకర్ణు డు (బాహ్మణమాం ముతో ఆతిథ్య మొబగి శ్రీకృష్ణుని భుజించి తన్ను కటోంచి పరపభక్తుం - చేపట్టు మను చున్నా దు మాంసాబోరము 'హెయను అందును (బ్రాహ్మణమాంము. చాల 'హేయము ఎరమాత ఎట్లు ట్రబాందును = అనిన ఈ శ్చరు దడ సర్బపరివూర్జు డు (పూర్ణకాము డు

ఓ | ఆతనికి ల ది అదు త త్తద్ద్రవ్య“మర్చ నాముంతో ఎసయారాధనము ఆగియకరు+* సంపాదించి మన మద్దరింప బజుఎ కే నదే. అందంకి రాపలంనది భూ అది ఉంకినదో భక్రు డేది

ఖి రు వావి వావ

ఇచ్చినిను _ తితో స్పకతించి ఆతనిని ఆత డు తసవాని చేపట్టును అది లేనా డు బంా ఉగొండ తల కెత్తినను ఆత డు సంతోషం ద కతినదాసుని” ఆతని చేపతి దయమొ

న! సడు మాంంయము హ్‌య మెచే మైనను ఆనఎంకౌచారిమనొప్పున భీకికోతా నిచ్చు

మందరనహాతము 807 చున్నందున న్వధర్మపరిపా ఎనమునకు భ క్తికి ఆత డు సంఠోబంచి దీనిని భుజించి త న్నను ఎవాంసనలయును _ అని ఘంటాకర్డు డను చున్నా టు విశే _-- (మాయందు విందు వేలు పన్న బాటింతురు విిప్రమాంసము) - ఇ ట్లనుట = బ్బథ శ్కే నిధనం (శేయ పరభర్మో ఛయానకా (గీత 4అ 85) ఉత్సన్నకులఎర్మాణాం మనుష్యాణాం జనార్దన _ నరికే నియతం వాసో భవి తీత్యనుళ్ముకుము ( అ 41ళ్లా) అనెడి భగవద్బాక్యములను స్మృతికి తెచ్చి ఘంచాకర్టునిస్వధర్మాచరణమును స్వధర్యఎరు డిగునాతిని యభ్యర్థనము కాదనరాని దనుటను తెుపును మూలమునందు ఇట్లూూక యదన్న పురుషో ఖఏతి తదన్నా స్తస్య 'దెవతా అనురీతిని [కుతిసమ్మత మైనది అసయీయావోరి ముకొవున దుష్టము "= దనున ట్లున్నది శ నవం సుసంస్కృృతం౦ భత్యం (బ్రహ్మణ్యం శవ ముత్తపమ్‌ ఆస్కాకిం ఎళితాశానాం శాస్త్రే నియత మెవివా (నం హరి భవి 88అధ్యా 6ల్లోో (అన్స్‌)

(భక్తిని సీ కేమియు (దాతిాదు-ర యంశమును భాగవత మిస్లు వచించినది _ భక సేయంగి వలయును భక్తి గాని మెచ్చ డర్జంబు లొస గెడిమేరలందు బరమకిరుణుండు అాతి హరి భ_క్తబాంధవ్వండు (/స్కంం 5852ప ్సె అ౦ _ కావ్యలింగిము క నావుడు మురారి నవ్వుచు నా వీదులు వాజడించి యనుచితము మహీ "దేవని జంపుట యనుచుం 7 వెక్కినవానిమేను కరమున నిమి౭న్‌ ౧౫౦ అర్జ -- నాపవ్పదున్‌ = ఆ౦ినతరువాత (అనుటయందు ఎంటాకిర్టు డు కర్త మురష్లూఅరి== కృషు డు నవ్పుచున్‌ ఆ - వే దుబున్‌ = ఆ వెల్లీవానిని (ఆయమాయికుని _అనుట) [వే ణ్‌ ఏ అ దుజు = 'వెట్టినా డా. . మావా ఊ ఉత్తవెళ్డివాటు = అని (వ్య) వెళ్టీ వెంబరివిళ్తు వెంగలి వీజిడి వెడ గు వే దులు తిక్క. వెలి యం గ నున్మాదినంజ్ఞ యై యొప్పు చుండు (ఆం భా 87) దినిమీ డద లాక్షశికముగా ఏర్పడినదే _-- దీనికి అమౌయికు డనెడియర్ధమ. (ప్రయో గముగూడ ఇ ట్లున్నది _ విజయుండు చద్చునే వే దులలార యింధ్రునిచేత నైన. (భార

808 ఎ _త్తరహరింంశము__2ఆ అశ్వ శీ 82) ఇచ్చట (శ ర 'వె దులు అనుదానికి మూఢుదు అర్హ ౨ఎనినది త ఎచ్చునం దు పరిశీలించి చూవిన _. అమాయికు డు _ ఆనెడియర్ద మె అర్ధప్పు కలదా కాన్సింబును ఈ తిక్కన్నపయోగయు. మూచియే సోమన ఇట దీంని (ప్రయోగించినా డనిఎంచును] ఊటి డించి = ఓదార్చి (బాధపడ కుండునద్లు చెబ్స మబవాదెవునిన్‌ = (ద్రాహ్మభణుని [ ద్విశాత్య జన్మభూదెఎబాడవా విలు శ్చ (బ్రహ్మా (అమ) భూ శబ్దసర్యాయమే మదా శబ్దము భూమియందు దేవతయన్డివా దు (ఎూజ్యుడు అని (వ్యు ఏ] చంపుట అనువితము (న వ ఉచితము) 2 తగరిడి (న్ఫాయ్య మైనది కాదు అనుట [యుక్తం స్యా దుచితం న్యాయ్యం ప్రాప్త మౌొసయికం తధా (హలా )] అనుచున్‌ కైవు + ఎక్కిన - వానిమేను = (రిక్త పానమా౦సభో జనాదులచ్చే కై 'పెక్కి (మ త్తెక్క్రి ఉన్న ఆతినిశరీరమును కరమునన్‌ = చేతితో | బలిహస్తాంళవ కరా (అమ) నిమిరెన్‌=తడవెను (శరీంము సంతను తా కెను [నివి రెను దడవె నా నిమికె నం చని యొప్ప (ఆం భా $ 38] కా _- థ్రీకృప్తు డు ఘంటాకర్ణువిమాటలు విని ఆతనిమూఢక్సికి నవ్వుకొనువు ఆతని యమాయికత్వముసకు జాలిపడి ఆతడు చెబ్బన్లు తాను అతిధిసహ్కారముగా ఛచాహ్మణ మాంసమును భిజింపసనందులకు బాధసడెడి యాతింని మందిమాటలతో ఓదార్చుదు = (బాహ్య ణుని జంపుట అన్యాయ్యసు (బ్రహ్మవబాల్యతో సంపాదిత మైన యామాంసము నాకు అంట రానిది = అని చెప్పుచు ఆతనిని అన్ముగబూం దంఎచి నిక్యను నెత్తురు (దావి మాంసదు దిను చుంద టనుబర్ట్‌ మొర” ఉన్నయాలనిళరీరమును మెత్తం తనచేతితో ఆతనిపాపము లన్నియు పటాపంచ ల ఒనస్లు స్పృశించెను విశే __ (అనుచితము మదవాదేషని జంపుట (సం “త్రి ఇట ఇ ట్లున్నది = ఎశొచా "ఘోర కర్మాలో యత్తే (బహ్మటాం శే న హ్తవ్యా స్సదా వపా _స్రద్ధింసా నే కావహో. తిహ్మా దస్పృశ్య మస్మాధి ర్నా ఒ్యత కార్యా వివాంణా (88అధ్యా ప. తాతన్య కూపో ఒయ మితి బవాశా క్లైరం జలం కే పురుషా ఎబన్లి అనున్యాయమున మీవా రొజరింకు ది మైనను (దాహ్ఞంబాంస నరకానహ పసుటనుజేఎ కూడందియే.. అది ఒకప్పుడ మీకు దోషావవారు కా దేమో రాని బూకు దొషానహమే కాపన నీ విడిన యీాయావోంము మౌ కంటరాదు = అని శ్రీకృష్ణ డు వచించినా డిందుమూలముగా _ అని తల పవచ్చును

47] మందరసవాతియు తిగి0 (క్రై వెక్కిన్స పస్ప రాజ్ఞం తదా విష్ణు ఎళాచ స్యాఒధ సర్పత కరే+ మృదునా చేవ పాపా న్నిర్మోవయ ద్ధరి (నం హరి ఎవి 88అల్యా కళ్లో ఏ). ఇట మృదునా కిరేణ అనుటముబట్టి అంచ శరీరము వె.-ద్దువాణి యుండుట తెలియవమ్బను దానినే క్షై వెక్కిన అని నాడు నోవన హేత్యుసదర నముతోపాఎి వ నినవుభుుటయుకు ౧౧ అర్థ ___ నివురుటయును= (ర్రీకృష్ణు డు-క్పర్తు (ఘంటాకిర్దునిశరీరమును అంతిను) తా కిని తరువాత (ను _ ఇట ఆనంతర్యార్థ8ము) (ముస్టినదే తడవు గా _ అనుట ( దిన్యరూపసుంద రుడు అయ్యె అని పై సద్యముతో అన్వయము) విశే __ (నివురుటయును) (ను) - ఉదంతేతరముల కిది సరి మగుసపుడు యు నర్హ పూర్వక మగు నని ఒకచో ఈ యు వర్ణము లోఎంచి ను మిగులుటయే జరగు ననియు అథర్వణాదులు 6 తామరలేకుల గన్నులు

సామజహ_స్తముల దొడలు శళిముండలనున్‌

మోమును మెజపును నొడలును

సి మింప గ దివ్యరూపసుందరు డయ్యున్‌ ణం అన __ ఘంటాకర్దునికి (భ్రీకృష్ణుని యన్యుగహమున గరిగిన దేవితారూప మిందు వర్షింస బడు చున్నది___ అర్థ ___ కన్నులును = కన్నులు [ను = ఇట వాక్యాలంకారమునకు తక్కిన ఒడలును (మొ ) వానినిబస్టి ఇచ్చట గూడ (ద్రతలోపము కిలిగి ఉన్న దనుట సముచితము]) తామర రేకలన్‌ = పదృదలములను తొడలును = తొడలు (పూర్వమశ్హే (ద్రుతిలోసము) సామజ - హ_న్తమలన్‌ = ఎను గులయొక్క [ ఎన్టురస్సామజ కఎ _ (వైజ) సామవేదమునుం డి బృట్టినది _అని (వ్యు) తొండములను [ వాస్తో నక్ష్యశ్రఖేదే స్యాత్‌ కరేభకరయో రఎ (విశ్వ) మోమును = ముఖము (ఎూర్వమశ్తే) శళిమండలమున్‌ 2 చందలింబమును [ ళశే విధు స్పుధాసూతి కౌనుదికముద(ట్రయ _ కలాళ్ళ చృన్ద్రమా శృన్ణ్ర (ధనం) బిమ్బౌ ఒత్ర మణ్గిలం (తిము (అను )] ఒడలును = శరీరము (జూర్పమునందువలెనే

త్ర్‌70 ఉత్తరహరిపంశము___£ఆ [౧ మైమయి మే వెయియమొడ అన శరీరంబు దనరు (అంబా 2 304 మెలి లను మెజుపును | మెబుప్ప (రూపాం) సూని శరలు మెల గవాం. మెట్టు అనియే అను చున్నను (ఆం థా మెంబుస్ప అని అను చున్నది _. మెజబు గన మెయి పస మించన బర గును విద్యుత్తు ( 72 ఇదిగక(ఆంసం ఏ) సైతము. మింయలం మెబుఎు లన గను జంచఎలకు బేస్ల దనరు (దేవ 40%) అనినది మెటుపు అనియీ (ఎ్య్రితం (వాత పా కూడ ('సయోగముగూడ వి బ్లున్నది. కాలాభములయంయ గోలమెబుపు (౩0 280) మెటుమునది (మెబయుసద్సి కనుక మెలుప్ప అని (వ్యు ) అనవచ్చును నన్నయ తన భారతమునందు.ఉఆయినుచు మెలుముదు బిడగులు వఖలగ (8 £70) అను చున్నా డు] సోమింప గన్‌==పోల గా (కన్నులు మొద అగునని కానురరేకులు సు న్నగువానితొ “మానము కా గాఅసుట్సి దివ్యం రూన _సుందరు డు = దేవతలయొక్కం [. దివ్యం వల్లౌ దివి భవే ఒన్యనత్‌ (విశ్వ )] అకారమునంటియాకారముచేత [ రాపం స్పోభావె సౌస్టర్యే ఆకారళ్లోకయో రఎ (విశ్వ్ర] అంద మైనవాడు గ [ సున్షరం రుచికం చారు (అను )] ఆయ్యెన్‌ = అొయెను తా -- థ్రీకృష్ణు డు ఘంటాకద్డనిభక్తికి సంతఎంది అనుగ్రహముతో ఒక్కసారి యాతని శరీరము నంతను తనచేతితో తాక గనే ఆతడు సాఎ లేని సౌందర్యము కలదివ్యాకారము ధరించెను అప్పుడు అతనికన్నులు తామరరేకులువోలె విశాఎములు ా ఉండినవి ఆతనితొడలు వను గులతొండములట్లు స్టూలములుగా (లా వై నవి గొ ఒబ్బనది ఆతనిమొగయు చందబింబ నుట్లు గుండ నై అందమూ ఉన్నది. ఆతనికరీంయు పచ్చా ఉండి తళతళ మెజయుచు వెజపుతో సరా తుల దూ గినది విశే __. (సామజహ ముం. దొగలుు _ దేవే డ అవయవముల కుపమాసములు వచించు నప్పుడు ఊర్చో కరికరౌ రంభా కాండొ చ కరణా అథా (కవిక అర్థ రికో ) అని నాడు ఈత ద వాహుపుల కుపసమానముల ఏచించునప్పడు _ గాహోో శ్చ పల్లరిస్పుణాల లహరీశావాపాళా అ) నల్ల ర్యాదులనే పచించినా డు ఏను గుతొండముకో గూడ దాహువు లకు సామ్యము. బాహాటముూా కౌన్చించును అందును శ్రీకృష్ణునివంటివారి బాహువులను ఐరావతిముతొండముతో పోల్చుటయు కానవచ్చును . కనియెన్‌ రుక్మి శి చంద్రమండలముఖుం గంరీరవేం్యద్రావం గ్ను నవాంభొజదళాక్షు జారతరనక్షున్‌ మేఘసంకాశదే హు సారాతి గజేంయద్రహ స్తనిభిబాహుం జ[క్రీ వీతాంబరున్‌ ఘనభూషాన్నితు గంబుకంరు విజయోత్కంరున్‌

దుందరిసవూాతము శ్ర

జగన్మొహనున్‌ (51 ధిన్కం శా 750) (మొొ మజి యొకివిశేేము. తొడలను ఏను గుతొండములకొ పోల్చుట బహులముగా జ్రలయీరువులకే కానవచ్చు ననపమ్నను కరికిరంక్షియుం గదళికాతరువిస్ఫరణం. నూరులం వొరయుట చిత్ర మయ్యె సృఎబ్బ్రిక కాయెలజవ్పనంఎనన్‌. ((ప్రబం ౬ 487ప ఏ) శజేందునిని అందములరాశి గా ఎర్జిందయం భాగ వత మిళ్లు విచించినది _ ఆతనకుంథడుం శ్రార్లతకు డిగ్గి యునతులకుుఎముఎ ఎమ్ముదకొంగు లీగ దనయానగంభీకతకు జాల కబఎలయానంబు లందెం నండగొన ౪ దనకరశశ్రీ గరి ఈల కి బాలలచిజలుదొడలు మేఖలడదీీబ దోడు ఎలువ దనరంతరుచి కోడి తరులుఎ నగవులు ముఖచంగదదీ ప్తలముసు గు దిగువన _దనదులానణ్యరూపంబు దలచి దూడ సంజన్నాభము కఎలాదిహరిదిభేం్యద్ర దయిత లందలు దనవెంఎ దగిలి నడవ గుంభధివిభు డొప్పె నొప్పుల కుష్పవోలె (8ిస్కం 40స) ఇంకను (చూ శృం నై 8 $88) (వను 2 84%) (మొ) (మెజపును నొడలును) _ భాగవతము (శ్రీమహాలక్ష్మి దేనతాకారమును నర్జించుడు వీనిసామ్యము నిట్లు విశదపఅచినది _ తొలుకారుమెటు గుకై విడి దళతళ మ; మేను మెజన ధగధగ మనుచుం గలునుల నీనెడుచూపుల జెలయవంబులమొదలుపెంకి ఎరి పుష్ట నృపా (8ిస్కం £00ప ) [(వర్షాకాలపుమెజుపు చాలదీబ్బ కిలది చివ్యరూపమున కగుసంనివేశమును వర్షించెడి యీసట్టున మెలటు ని సాధారణము కవి యన్నను వర్షర్తువుమెబపే ఇం వివషత మనుట సముచితము దేవకన్యల (దివ్య రూపవర్దనయందు గూడ ఇళ్లు ఉన్నది (దూ భాగ 8్‌స్కం 2£64ప ) (దివ్యరూపబుందరు డఉయ్యెన్సొ ధగివంతునికంస్పర్శిమున దేవతారూసము. నొందుట గజేం (దునియందు భాగివతిముగూడ నర్షి ంచినది. అఎుడుళెం కెలనంటితడవ హ _బ్రరోకినాధి డజ్ఞానరవాతు డై విషరూప్తు డగుచు వెలుగు చుందె (గస్కం 2 ఎ) అలం ___ ఉసమ క్‌ం అంటినమాత్రన హారిచే

ఘంటాకగర్చండు "మెజ'నె గంధర్వపదం

బంటినగతీ ద్ధపదం

బంటినగతి దివ్య తేజ మంటినకతనన్‌ ౧౫8

872 ఉత్తరహరివంశము___2ఆ అర్థ __ హరి చే '్రీకుజ్లుని చెయ్యి [చేయి దినీకి (రూపాం) చే న్ననిమిషులు గెలుతురే చె ధను పుండగ (భార భి 8 800 (చూసూ ని) అంటినమ్మాతన్‌ 1- అ = తా కినంతనే [మాత్రం కారె ఒవధారణే (అమ _ (ఒర్మిశాది గణపారమున ము లోస ననవలయున్సు] ఘంటాకర్దుందు (కర్త దివ్యతేజయు = దేవళా (దేవ్రొకాంతి. (దిప్యులు = దేవతలు _ దివ్యం ఎవజ్లే ధాత్ర్యాం ట్ర వల్గౌ దివి ఒవె (తిష (మేది) కేజను = (దేహృకొంతి =. తేజ (పభావె దీప్తొచ బలేక్య(తె ౬ఎ (అమ) తేజ := కాయకాన్సి అని (స “౦ )) అంటినకతినన్‌ = పొందినకారణముచేత (పొందు టచేత _ అనుట గంధిర్బ _- పదంబు = గంధర్పులయొక్క స్టాసమును (గంధర్నలొకిము ననుట) [ పదం వ్యవబతి (క్రాణస్థానలక్మిక్లఎవస్తుషు (అమ ఎ] అం-నగతిన్‌ = అశయించిన విధమున (ఆం దుండినయట్ల్రుగందర్భ్చు డట్లు , అనుట దినిసరిమార్చిమ్రి ఎద్ద = సదంయి = సిద్దుల. స్థానమును (ఎద్దు లుండు స్థానమును అంటిన _ గతిన్‌ == ఆ(శ్రయించినరీతిని (అం దుండినయట్లు సిద్దు డువోలె _ అనుట మెజసెన్‌ = (ప్రకాశించెను తా --- ్రీకృష్ణు డు అనచేతితో ఘంటాకిర్టుని దా క గనే ఆతనిపాపము లన్ని పటాసంచ లగుటనుజేఎ. అంనిఎళాచదేహము పోయి కాంతిమం3 చుగుదేవతాశరీర మొకటి ఆతనికి (ప్రాబ్రంచెను అప్పు డాత డాళరీరమును తాల్చి గంధర్వు డో(లేకు ఎద్దు డో(దేవళావిశేషమ్సో అనునట్లు చాలతేజబ్వ మై చూడ నొప్పెను విశే __. (గంధర్వపదం బంచినగతి) కాశీఖండము. _ గంధర్వలోకమును గంధర్వుల నుగూర్చి ఇ ట్లను చున్నది _ గాస్తర్వ _స్పేష లోకో ఒమీ గన్హర్బా శృ ళుభవతా దేవానాం గాయనా (హ్యేతే. చారలొ స్తుతిపారకా గీతజ్ఞా అతిగికేన తోషయ _బ్లీ నరాధిషమ్‌ స్తువని చ ధనాడ్యాం శృ ధరలోభేన మోవూతా రొజ్డాం (పసాదలర్ధాని సువాసాంణ ధనా న్యఎ (ద్రవ్యా ణ్యఎ సుగన్టీని కద్పూరాదీ న్యనేకళ బ్రాహ్మాజేభ్య సయదృన్ని గితం చాయ న్య్యహర్ని శమ్‌. (శ్రతావెన మన స్తేషాం నాట్యళాస్త్రకృత్యశమా తేన సత్యేన గాన్టర్పో లోక సెషాం విశిష్యతే (8 అవ్వా 8 29ల్లో) వీరు దేవతాణా3భేదమునకు చెందినవా రగుటను దివ్యరూపధారు అనుట వేజుగా చెప్ప నక్కిణ లేదు [గంధర్వలొక మొకటి కింప్పురుషవర్షిమున హేమకూటసల్యతమునం దున్నట్లు చ్వ్యితరధు డు దాని కధిఎతి యైనల్లు _ కాదంబరియందు మహాశ్చేతానృత్తా ఆ సందర్భమునందు కానవచ్చును దానికిని దీనికిని సంబంధ మెంతినణకు కలదో చెప్ప లేము. పేళలో గన్ధర్సలోక అనుటనుబట్టి ఆలోకము చాల అంద మైన దని

మందరసవాతము 878 (ఆందలివారు చాల అందమైనవా రన్ఫి తెలియవచ్చును (మహాశ్వేతగాని కాదంబరిశాని అచ్బటి వార్వే] (ఎద్ధపదం బంచినగతి) _ ఎద్దులు గంధర్చుల ప్లే దేవతాజాతిభేదమునకు చెందినవారు. (కినుకనే దివ్యిరూపధారులు _ _ అణిమాద్యష్టఎద్ధులు వీరు కిలవా రగుటను ఎద్దు అనిఎందకొను చున్నారు - (క్రుద్ధం డై యణిమాదిక ఎద్దులు గై కొనినదై త్యు జీరిలివి మహి యోద్ధవు సీస మాకును ఎర్యలు మరలం* లిగె శ్రీనరబంబో (భశ ఇస్కం 80) సిద్ధుల శగుతలోక మొకటి (ప్రత్యే-ముగా పేర్కొన బడ లేదు కశీఖండమునందు గంధర్వవిద్యాధరాదుల లోకములు పేర్కొన బడినవి ఇది ఉసలకణము ఎద్ధలోకిము నక ఈలోకములందు కొంఠ భాగ మేదో తన్నివాస మై తల్లోక మన దగిన సూబాంప నగును పామవత్పర్వితసంచారమును వీరికి వర్షించు చున్నా డు కాళిదాసు _. ఆమేఖలం సందరతాం ఘనానిం ఛాయా మధిస్స్పాను క్‌ ఎది గితాం నిషేష్య ఉద్నెజితా నృష్టభి రాశయ న్దే శృ్గాణి య స్యాశపవన్తి ఎద్దా (కుమా శ శ్‌ శ్లో ్స ఎద్దును ఇందునికొల్పులోనివా రై ఆతని నన నేమి. ఆకనిబుతులను సైతియి తాము గంధర్పులతోపాఎి సేవించు. చుందుట కాన-చ్చును సురకాజుతో నేకాసనింఎయిన నున్నయప్పార్దుం చాకిశాననశాసనంబున దేవగంధర్పద్ధ ఎవ్యావరు ఎత్మిఎతి నర్చించితి (భార ఆర ట్ర) ఎరు ఎలెరాదివాద్యములను గంధరి శలతోపాఎ వాయించుదు ఆనందఎడు చుం డుటను భాగవితియి నర్జించింవి = ఘనతిరకుషరానంద చ్వనములతో ఎద్దసాధ్యచార ఆగం ఏ ర్వనిలింపమురిసతులు ౪ య్యన గురింరి విరుంవాన లాడెగుహరిపై (భాగ 0న్కం 668) పై భారతనునందు జరగినవీఠియర్చన చూడ వాద్యవి శేషముల వాదనమునకు చెందినదే అనవిచ్చును అలం గంధిర్చునియట్లు ఎద్ధునవియ్లు అనుటకు భంగ్యతరముగ గంధర్నఎగం బంచినగతి ఎద్దసదం దింటిఎతి అసెశీతిని ఎచించి యుంటుటనుబచి పర్యాయో కము ఎరా్యాయో క్త చి అబన తు గమ్వుస్య వచోధళి స్తర్యాశయమ్‌ అని లక్షణము ష్ష్‌ జి త € ఖల్‌ జ తం శ్రీ సృష్టుండు ఘంటాకర్లున కిం దపద మిచ్చు చ అతనికి (_తి ని ట్టను ముళారి బలారివదయు నీకు ని ఇతి నతనిం దొలంగ ఎధి చేఎనవా డనురావతీపురీ పతి వని నే డ నీఎీదుట ఒట్టము. గిట్టితి గొంతకాల ము ట్లతికయభోగి 'మె.ంది పరమాత్ముని గూడ గ రమ్ము ఎన్ముటన్‌ ౧౫౪

త ఉతృరహరినంశము.__2ఆ అర్జ ___ ముర + అరి = కృష్ణు డు (కర్తృ ్రతిన్‌ = ్యపేమమకో (వా్స్సచ్యయుకో) అతవిక్‌న్‌ = ఆవనితో (ఆఫఘంాకర్దునితో ఇట్లు = శ వివముగా (ముందు చెప్ప బొయె డిరీతిని అనున్‌ = ఇప్పును (చెప్పు చున్నా డ్భు బల + అరి _ పదంబు = ఇంటదుని యొక్క [బలు డనురాక్షసునికి శ్యతుపు _ అని (వ్య) సహ్యస్రామో మరుత్సఖ శతు రృలస్య గో[కస్య పాకస్య నముచే రఎ వృక్రస్య చ పలోమ్న శృ జమృస్య చ పురం దర (ధనం ) | స్థానమును (పదవిని [పదము = పదవి. లభ్యం బై నసురాధిరాజపద మున్‌ లక్షింప డు (భాగ 7 20) నీకున్‌ = నీకొజకు (క స్పస్వామిభావమును తెలు పను ఇచ్చితిని విధి = దైవము [విధి ర్విధానే దైవే దుల (అమ 0] అతనిన్‌ = ఆయింగద్రునిని (ఇంతపజకు ఇందు డూ అందణచే వ్యవహరింప ఐడు చున్నవానిని _ అనుట) తొలంగన్‌ +- చేఎనవా డు = తొల గించినవా డు (అందుల కైన పుణ్యము క్షీణించుటచే ఇంద్రసదవినుండి ఆఅనిని తబ్బంచినా డనుట దీనిపరమార్దము) నేడు +. అ = ఈదినమం మ! దే (ఇప్పుడే అనుట అమరావతీ _ ప్పరీ _ పతివి = ఆమరానతి అనెడి | అమరావతి ఇండ్రనిసట్టణము అసురులు (దేవతలు) కలది =, అవి (వ్యు) నగరీ తృమరావతీ (అమ ) అమర + మత్‌ ఈ మతుస్పత్యయము వకారాదేశయు మతా బహ్వచో ఒనజిరాడీ నామ్‌ (8 8 ల) దీర్టమ ]) పట్టామునకు (పూ జ పృరీనగర్యాౌ వా (అమ )] (ప్రభు డవు (ఇందు డి ననుట) [ ఈశ్వర పతి రీశితా (అమ) అని సీ. నుదుటన్‌ = నీయొక్క రొసతియందు [నొసలు నుచు రన ఫాలాఖ్య యగు (ఆం భా శ్ర) పట్టమున్‌ నూ సష్టైను (రాజ్యాధి షేకకాలమునందు నొసచియం దుంచెడి యొకవిధ మగుబంారు రేకున్సు కట్టితిన్‌ = బింధించితిని (ఇం్యదసదవికి నిన్ను అధిపతిని - చేతి ననుట) కొంఅవాంము = కొల దికాలము (న్వల్బకాలము _ అనుట) ఇట్లు = ఈవిధముగా (ఇప్పుడు నేను ఆజ్లాఎంచినలు _ అనుట) అతిశయ _ భోగము = ఆధిక్యము కల (అధిక మైన) [అతి ళ్‌ న్‌! యూ | శయమను 2 ఆధిక్యము అతిశయో భర (అపు ఇచ్చిట అతిశయ శబ్దము అర్శఆద్య జనము (లేదా మధ్యమపదలొఎనమాస మిట వక్ష్తవ్యము అతిశయరయళాలినా (కౌదం) (మొ ) (వయోగములకడ హడ ఇస్తే అనుట సముచితము] సుఖమును (అనంఎము లగు సౌఖ్యములను = అనుట) (జాక్కేకనచనము [భోగ స్పుఖే ధనే చాహే శృరింఫంయో స్ప్యత (విశ్స )] ఒంది = బొంది (అనుభవించి - అనుట) [| పొందు నకు (రూపాం) ఒందు. సహోదులయు నీలుగు లో నగువాని తొలిహల్లునకు లోపంబు బహులంబుగ నగు (బొ

నుందరిసవూతము 875 వ్యా (ప్రకీ 0సూ)) ఎవ్చుటన్‌ = అఆరివాత [ఇట = ఒంది అనుటచేతనే అఎికరువాత అనుట వచింప బడు బున్నెను స్పష్టార్త మిట్లన బదు చున్నది తిక్కనాదులుగూడ ఇళ్లే ఫల నుంది తంంచెదుగాక ఎమ్మటన్‌ (నిర్వ 4 6) (పసవోద్యవకేదన బొంది ఎమ్మటన్‌ ముదిముది మైనఎఆ బడి (హర ల్లి 6కి (మొ ్గి పయోగించు చున్నారు] పంమౌా త్యునిన్‌ (పరమ + ఆత్వ నిన్‌) = పరబ్రహ్మమును. (పర్యబ్రహ్మము నగున న్ననుట [(బహ్మవైవ్నర్తము. శ్రీకృష్ణుని ఎవమాత్ముని గా వచించు చున్నది = ఎరమౌత్నా వరం (హ్మ్‌ నిర్గుణ (ప్రకృతే పర కొంణం కారణానాంచ థీకుష్లో భగవాన్‌ స్పయమ్‌ (చూ హలా వి )]] కూడ గన్‌ = పొందుటకు (చేరుటకు నాతో ఐక్య మందుటకు) (సాయు జ్యముకక్తి పడయుట కనుట రమ్ము = (నాకడకు రా తా __ ఘంటాకర్ణు డు కేవలము మోక్షకాముకు డు (నిష్కామ కర్మయోగముకో నర్వము (శ్రీకృష్ణార్సణ దని 'సెవించినవా డు (శ్రీకృష్ణవరమాత్మను ఆతశిభ క్తికి సంతోబంచినా డు భగవంతు డు అంనికి ఖో “తృష్ట లేదు మోక్షమునకై తహతహ లాడు చున్నా డాండు జఐనను శ్రీకృషస్ణు దాతిని నింకిను వెచి యుండి (ఆల్ఫొ ఇంధ్రు డి వై ఇంద్రసదవీ సౌఖ్య ములు చూబకొని అల్పకాంమునందే (తన్న సాయుజ్యము సొందవఎఎనదా అదెశించు చున్నా డు అతనిని ఇంద్రపదవికి ఈక్షణమునుండియే తాను సస్హాభిబక్తుని హా చేఎనిట్లు ఇస్పశి వజ కున్నయిం్యద్రు దు దైపయోగమున జేఎ పద్యభష్ట్ర డైనట్లు ఆసదవి ని క ఆంంంపక అలంకరింసవిలబనట్టుగూడ అతనితో వచించుచున్నా దు విశే __ ( బలారిసదంబు నీకు నిచ్చితి నతినిం దొలం* విధి చేఎనవాడు ఏ ఇచ్చట ఇం్యద్రలోకవాసము ఇందు డుండునంతవజణనస భ్రీకృష్తు డు ఘంటాకర్ణున కిచ్చిన ళ్లు (10 హతి) చచిందు చున్నది ఆతరువాత సాయుజ్య మొన గినా డాతనికి శ్రీకృష్ణ దు ఇం(ద్రప్పి మిచ్చినట్లు లేదు ఈతినితమ్మునికి ఇం్యద్రు డ ండునంతనజకు స్వర్షలోకివాస మేకౌని సాయుజ్య మిచ్చినట్లు కస బడదు _ అక్షయ స్స్వర్షవాస స్తే యాన దిన్హా9 వఎష్యథతి తావ త్‌ నీ ఛవాొ నస్తు కశాసనాన్మఎనా ఒన్యత నష్టే శ్నకే తత స్వర్గా త్సాయుజ్యం నుమ గచ్చతు యో ఒయం (భ్రాతా తివ స్వర్గీ యావ దిన్హ్ర భవే త్తదా (భవి 88 అథ్యా కీ బల్లి ) ఎజ్జా(ప్రెగ్గడ మూలమునే ఆనువరించినా డూని ఈతనితమ్ముని శ్రైనస్పర్గ(ప్రొజ స్ప్రశింప లేదు = (తిదినం బెంతిదా క నేలు నెలమిన్‌ దేవేంద్రు డందాకస మ్మద మొప్పార దగీయమి శ్రీపదవిన్‌ ధన్యుండ వై యుండు త త్పదవఏచబ్భేదముఎన్కుటం (బకటమళ్సాయుజ్య

870 ఉ త్తరహరివంశము__2ఆ సంటప్రాబ్త నీ కొదవున్‌ వేల్పుల కైన నంద దది సీ వొక్కండవుం దక్క న్‌ (హరి ఉ క్‌ 249% ఇట ్రీకృష్ణునిదయ కగునప్రతిహతత్చమును వెల్లి వరియ జేయుచు ఆఎని కగు ని[గ్రహాను[గ్రహసామర్థ్య మతివేల మని తెలుపుచు బౌచిత్యమును పూర్వాపరసమన్వయమును తన దృష్బయం దుంచి స్వాతంత్ర్యము వవాంచినా డు సోనన తనతోపాఎ సక్వవిధములను పరరూళత్మారాధనలొ భాగస్థు డగుకమ్ముని సంగతి స్పార్ధఎద్దితో ఘంవాకర్టు డు వదలుటయం దు "ని వరము వె డుకొను మని భగవంతు డనినప్పుడు గూడ ఆతనిని ఘంటా కర్దు డు స్మరింప కండ ఆతనికర్మమునకే ఆతనిని టొ ని మ్మని వదలుటయందు. గాని తాను సాయుజ్య మంది తృ్రపడుటయందు గాని బొచిత్యము లే దని , మొదటినుండి నడచిన యాసోదరులసౌ(భ్రాాతమున కది యేమా(త మనురూసము కా దని శార్వాపరసమన్వయసంగతితో ఆతనికిని ఈతనితోపాటు సాయుజ్య మిబ్బంచి కావ్యనుర్యాదను పాటించినా డు సోమన యాపట్టు నందు ఈతని యీస్వాతం[త్యము (పశ ౦సార్హ మే అనిఎంచును సరిగా సరామర్శించి చూచు నప్పుడు ( నీనుదుట బట్టము గట్టితి ) రాజులకు రాజ్యాభిపేకకాలమునందు నొసవియందు పటిక కటి తీర్లోదకములతో అభిఎక్తుని గ” ఒనర్హురు దానికోఆత ఉట పట్టాఖిఎక్తు డగును ఈసట్టమనుగూ. ర్చి (రంగ రా ఇల్లు వర్షించినది = మటలి పట్టభ్యద్రు డై మనుజవల్లభు దు నెజసె బట్టముతోఎనిటలంఎటతోడ సంసజలారుణచ్భాయల మాని కఠ మొప్ప శశిరేఖ గంగపీచికల సరి దాటి నుదుటికి జాజిన నొప్పు హరునిచందంబున నలం జూపజికు (యుద్ద 87008 _ 87 0) దీనిన్సరూపమును ఇట్లు విశదపజివినది ప్రతావ్యా - (పట్ట స్త్ర రాజ్ఞాం నవాణ్లులా యామో మధ్యే ఒష్టాబ్గలవి స్ప్రత చతురబజ్ఞులవిస్తార పార్య్య స్స్వర్దమయ శుభ పట్ట పజ్బశిఖో రాజ్య్యప్రజాసాఖ్యసమృద్ధమే (చూ ప్రకా నాట కఆ 22వ్యాఖ్యి పై (౧౦గ రా) ఇది నొసటియందు కట్ట బడుటను వర్షించి చం్యద్రలెఖయ ట్రిది ఉండుటను తెలిఎన దన వచ్చుని ఎతద్బర్డనా ఇవిధానమునుబట్టి (కొంతకాలము ఇ ట్లనుట ఘంటాకర్తుని కగుభోగవై రాగ్యమును సాయుజ్యముక్షి కై సతబా తహను లెలిఎ అల్బకలముమాాఅమ ఈభొగానుభవము నీమోక్షకాంక్ష తీరుట 8 క నెంత కాలమో పట్టదు = అని సరమాత్మి ఆతనిని అనునయించుటను ప్యంశ్యమర్యాదతో తెలియ బజచు చున్న దనవచ్చును

48] దుందిరిబబాఆమి ఫ్ర? క నీతమ్ము డు "* బన

నీతోడన _. డ వచ్చి నిష్వరరా జ్య

స్వాలంతృము ఇని పిమ్ముల

నాత_త్ష్వ్రము గూడ వచ్చు నాకాధిపలి ౧౫౩ ౫ అని ___ (శ్రీకృష్ణ దు ఘంటాకర్దునికత్తై ఆతినితమ్మునికి గూడ స్పర్గముకోపాఎ ముక్తి నొస సుట వరింస బడు చున్నవి__ అర్థ _ నాక + అధిఎతీ = స్వర్షిమనకు ( స్పర్షనాక్యతిదిఎకిదళశాలమా (అమ) కమ్‌ సుఖము దానికి విరుద్ద మయినది - అమ్‌ దుఖము అది ఇందు లేనిది. నాకము అని (వ్యు )] (పభువా (దేవేం్యదు డా అనుట [/ ఈశ్వరో నాయకి (సధ అధిళూ రిధిపో ఒధీశ ఈశితా ఒధిపతి పతి (వైజ)) నీ_తమ్ము డును= నీయొక్క తమ్ము ఎ గూడ సీరూజునన్‌ = నీయాకారముతో (నీ విప్పుడు ధరించిన దివ్యరూసమునంది రూఎతో 'దేవతాకారముతొ . అనుట నీతోడన్‌ + అ = సీకోపాపటే. కూడన్‌ పెచ్చి 2 కలం వచ్చి (నిన్ను విదువ కుండి నీతోనే స్వర్గమునకు వచ్చి _ అనుట) నిర్ణరరాజ్య - న్నాత౦ (త్యమున్‌ = దేఎవ్వాసభుత్సమునందలి (దేవతలను పరిపాలింఎఎయం దైన = అగుట [నిర్ణ రులు == దేవతిలు అమరా నిర్ణరా 'దేవా (అమి ముసవికనము లేనివారు. అని (వ్య) రాజ్యము = (ప్రభుత్వము (పరిపాలనము) రాజ్ఞ కం భావో వా రాజ్యమ్‌ ఎత్యన్తపురోవా తాదిఖ్యో యక్‌ (రాజూ ఒస్రే(5 28) అని కర్యార్ధిమునందు. రాజన్‌ శబ్దమునకం కొ యక్‌ ప్రత్యయము] యధేచ్చృ(స్రవర్తనమును (అడ్డు లేని పవృతత్తింి కిని = కాంచి (పొంది ఎమ్మటన్‌ = తరువాత నా _ తత్సమున్‌ = నాస్వరూపమును (నన్ను - అనుట) ( తృత్తృం పరమాత్యని _వాద్యభేదే స్పరూపే ద (యైదు )] కూడన్‌ - సబ్బును = చేర వచ్చును (చేరును నన్ను పొంద గల డు నాసాయుజ్యము నంద గం డు అనుట ఇందలిఎర మార్దము తా ___ శ్రీకృష్ణుడు ఘంటాకర్డునితో _ ఓదేవరాణా.. నీతమ్ము డు గూడ నీతోపాయి దివ్య రూపధారి మై (సీకో స్వర్గలోకిమునెకు నచ్చి సీపు ఇందుడ వై ఉండగా సీనలెనే ఆతి డును దేవరా జనునట్లు అ్య్రతిహతము గా (నీశోపాఎ్యి. శ్వర్గఖోగము అనుభవించి తిదనంతరము సీయప్లే ఆత డును నాసాయుజ్యము పొంద గల డు అని ఆతనిమనస్సునం దున్నసంచేహ మును తీర్చు చున్నా డా అనునట్లు ఎలికెను

కి ఉ త్తరహరిపంశము___2ఆ.

విశే: (పిమ్మటన్‌) ఇ ట్లనుట సాయుజ్యడుక్తి కగు సర్హత కింకను కొంళ మవఃపరి పాకము కలుగవలసి యున్న దనుటను సూచించి _అందులకే ఘంటాకర్దునకు నాకరాశ్యాధిపత్యము తమ్మునకు స్వర్షపసతి _ అనుటను తెలిపిన దనిపించును,

(నాకాధిపతీ 1) ఘంటాకర్షుండు ఇం్యదసింహాసనము నింకసు అధిష్పింప కన్నను “నీనుదుటం బట్టను గట్టితిన్‌” అసుటనుబట్టి ఇం్యద్రసింహాసనము నీకండు ఎక్కినళ్లే భావిసంబడి ఇట్తనం ట్‌ ౯0 న్న బడు చున్నాండు. ముందు “భవిష్యన్నాకలో కాధిరాట్కాంతున్‌” అనునవి క వివాక్యము. (ఫ్రీక్స మ్రునిదృష్టిలో ఆతండు ఇప్పుడు నాకలోకాధీశుం డె నాండు. కవిదృష్టిలో (లోకవ్యవహారమునుబ

డా యమ్‌ ట్ర కా నున్నాండు, (శ్రీకృష్ణ నియను(గహము భక్తులయెడ అప్రతిహత ్పపసాకము కలదిగా _ అగుటను *“నాకలోకాధిపతి అనుట సూచించు చున్నది. కాళిదాసు _ ఇష్లే _ భావిస్స తాంతదున వాలీ కగునసందిగ్ధత్వమును తెలుపుడు. *....బుషీ నాహ మహీధరః 1 ఇయం నవతి న సర్వాం, స్రీలోచనవధూ రితి” (కుమా. (స, 80ల్ల్ర) అనుట ఈపట్టున గనునింపం దగినది, భగవద్భావము విస్పష్టముగా (ప్రకటిత మగుచు భక్తులకు మోక్మపద మగుట రామావతారమందును కాన వచ్చును = జటాయుపునుగూర్చి రాము. డ్రి టృను చున్నాండు _ *యా గత్తి ర్యజ్ఞశీలానా | మాహితాగ్నే శ్చృయా గతిః ॥ అపరావర్షినాం యాచ|యావ్వ భూమి(ప్రదాయినామ్‌ ।; నయా త్వం సమనుజ్ఞాతో ! గచ్చ లోకా ననుత్తమాన్‌ ॥ గృధరాజ ; మహాస త్త్వ। సంస్కృత శృ మయా (వజ (రామా, ఆర, 88న, 28, 20, తీరిళ్లోో (దీనివి స్మరింపం జేయు చున్న దిద్రి చ. అని వర మిచ్చి వానివినయంబునకు న్శది మెచ్చి వెండియుం గొనుము వరంబు నీ వనినం గో థవచ్చరణారవి౧ంవళా వనకు మదాత్మ యింత గడవన్‌ మురభంజన | 'వేయునేల ? ఆక్క నంనుణి ౫ జననమునందు నిట్ట నిను సంస్తుతి వేయం నిమ్ము, నావుడున్‌, ౧౫౬ అర : అని (కర్త గ్రీకృష్ణుండు. వరము = అభిలషితమ్వన్స (ఇష్ట మైనదానివ్సి (తపోథి నస జ్‌ న మణంి రివ్యతే యస్తు! దేవేభ్య స్ప పరో మతి అని భరతుండు (చూ. హలా, వి], ఇచ్చి (మంటాకడ్డనికోరిక తీర్చి . అనుట. వాని = వినయంబునక్షునా వా ఆఘంటాకర్షునియొక్క; ౬? శం ఇవి కి నిరహ ఆల మ ॥ అడ(కువకు (విచేయతకు; గర్వము లేమికి; సౌంకారితక్స - అనుట, దిన్‌, మెచ్చి. చెండియన్‌ 2 ఇంకను. (ఇస్సు డిచ్చినది గాక మటియను _ అన్సట్స, స్య వరంబున్‌, కొనుము = తీసికొనుము (5 రికొను మనుట్స, అనినన (ఈయనుటయందును శ్రీకృష్ణుడే _

మందరసవాఅము 870 కర్తృ మురభంజన = మురాసురుని నశింస జేఎనవా డా ( బజ్జయ త్యఎ మోటతి క్ష యతి నాశయతి .. నాశనార్థా స్స్యు _ అని భఇట్టమల్లు దొ (మురసంహరా శ్రీకృష్ణా = అనుట మత్‌ + ఆత్మ = నాయొక్కి మనస్సు ( ఆత్మా దేహమనో(బ్రహ్మస్పభావధృతి బుద్ధిషు (విశ్వ )] భవత్‌ + చరణ + అరవింద _ థావినకున్‌ = సీ పాదపద్యములను (కిర్మార్టకషబ్ట్ర ధ్యానించుటకు ౨" రెన్‌ = అభిలషంచెను (ఇష్టపడెన్సు ఇంత = ఇంతగా (బుద్ధి మగుపరిమాణమును తెలయిఎను అందులకు ఇంతా _ అనుట) కడపిన్‌ = హద్దు మీఖునప్లు (చాల నధికముగా - అనుఎ) వేయును (వేయి + ఉను = అనేకములు (అంకు పొంతు లేనివరములు _ అనుట ఏల = ఎందులకు (ఇచ్చినదే చాలును _ అనుట) (ఐనిను కోరు మంటివి గనుక్సి ఏజననమునందున్‌ = ఏపుచ్దుకయందును (నే నేజన్మమును ఎ _త్తినను ఆం దు నెల్లి - అనుట | జనుర్దననజన్మాని జని రుత్ప్తి రుదృవ (అము) ఇట్లు అ ౫ ఈవిధముగానే (ఇబ్బుడు చేఎనశ్ల్రే నినున్‌ ((శ్రీకృష్ణునిన్సి సంస్తుతి = (ధ్యానముకోడి స్తోతము. చేయన్‌ = చేయుటను (భావార్థకను జ్యంతము) ఇమ్ము నాపుడున్‌ = (ఇట్లు ఘంటా కర్ణ డ్రు అనినతిరువాత _ అని పై సద్యములోని కన్నయము తా _ థ్రీకృషు దు ఘంటాకర్దునకు ఇంద్రపదవి సాయుజ్యముక్తి రెండును ఇచ్చి ఆని విధేయకతక చాల సంతోషంచి ఇంకను నేదేని కావలఎనవరము కోరు”ా మృ్మనెను అందులకు ఘంటాకర్ణు డు నామన స్పేదో కొంఠ (టయసడి నిన్ను ధ్యానించిసది అందులకు నీ వంతు పొంతు లేనిదయ చూఎ భోగము క్తులు రెండును (ససాదించితిని అది చాలక ఇంకను వీ వేవో కోరు మని భక్తవిత్సలు డ వై దయామూర్తీ నిగునీ వనినను నేను ఇంకను కోరుట ఎము చికము గాదు నాచేఎనది అత్యల్పము ఇన్బ్చుడు సీయందు కలిగిన యీవక్రి నే నెన్ని జస్కెము లెత్తినను నన్ను విడువక నాయందు నెలకొని యుండున ట్ల న్యగ్రవాంపుము అది నాకు చాలును = అనుచు ఈత భక్తి అన్నిజన్మములందు. నాకు ఇళ్లే కలుగునెడ నీసాయుజ్యము క్తికంటును నొ కదియె ఆనందదాయక మను చున్నాడు విశే __ (విఆయంబునకు స్మది మెచ్చి - వినయముతోడిఎిద్ధి ఎర మేశ్స్వరద్రితికి కారణ మనుటసు భగవత్సాదు లిట్లు పచించినారు. సదుపచారివిధి స్వనుటోధితాం సవిశయాం సున్నా దం సముషా(శ్రితామ్‌ మమ సముద్ధర బుద్ధి మిమాం (పథో. వరగుణీన నవో ఢథవధూ మీ (1వా ల్లో)

శి80 ఉత్త్సరహరివంశము__2ఆ (ఏజననమునందు నిట నిను సంస్తుతి "య గ నిమ్ము _ ఇండులక మూల ద పనట్లు ధం త్పాదులవారి బ్లో మొకిట్‌ ఇ ట్లున్నది = నిరత్చం దేఎక్సం న వెోవ్యగత్సం ళకికా పళుల్యం కీటత్వం ధివతు విహగళ్వాదిజసచసమ్‌ సదా త్వత్పాడాద్దిస్క రిణపరమానంద ఎహారీ విహారాసక్తం చే దృదయ మిహ కిం తేన పెప్పషా (3వ 0ల్లో) కా ఠా ళా ₹ సంతోషించె మురారి యంతట భవిస్యన్నా కలోకాదెరా ట్కాంతున్‌ కుడు దొ డికొంచు జన ఘంవాకర్దు ఉ ళ్లు గువృ తాంతం బంతయు గృష్టుచేత విని సాం దానందపారావృత స్వాంతం బయ్యె మునీం[దలోకము పునన్సందర్శనాన్లోది మొ ౧౫౭ అర్ధ (నావుడి.న్‌ అంతటన్‌ = అంతటితో (ఘంటాకర్దు డు చెప్పెనో లేదో అంఅలోనే _ అనుట) శ్యకుడు = ఇంద్రుడు(కర్త [( జిప్పు న్లేంర్షం శ్ర శృతిమన్యు ర్షివస్పతి (అమ )) ఛవిష్యత్‌+నాకలోక -+- అధిరాట్‌ _ కాంతున్‌=కా జౌయెంవా డగు [ధవిష్యన్‌ లృటిన్సద్వా (88 ॥ నూ అని లృట్‌ _సత్యయమునకు శత్రాదేశము స్య యము] స్వర్షలోకాధిసతి యును [లొకము = భుననము - లొకి స్తు భుపనే జనే (అమ అధిరాట్‌ = అధిపతి (పభువ్య ఎామాలయో నామ నాధిరాజ (కఈవూ % ల్లో ళా అని కాళిదాసు రాజన్‌ శబ్దము రాట్‌ శబ్దము సమా నార్జికములు = రాజా రాజన్యో రాట్‌ గృహే చారౌ (విశ్వ )) (స్వర్గరోకాధిసతి కాబోపు చున్నందుని ముందుగానే అందులకు - దివ్యరూపధారి మైసవానిని (మంటాకర్దున) అనుట) తోడికొంచన్‌ = వెంట బెటుకొనువు య! చనన్‌ = (స్వర్గమునకు వెళ్ళ గా మురారి సంకోషంగెన్‌ ముని ఇంద = లోకము == ముని(శ్రేస్తులయొక్క (ఇబోమునులయొక్క) సంఘము ఘంటాకర్టు డు అట్లు ఏగు నృత్తాంళంబు అంతయున్‌ = వెళ్లినశమాచారమును అంతను కృష్ణుచేతన్‌ == కృష్ణునిన లన (భ్రీకృష్ణ డు చెప్పగా = అనుట (చూ గ౯ావ్యా కారక శీఘూ స విని స్తన 4 నందర్శన +- ఆహ్లాది 1 ఐ = మరల (్రీకృిష్ణున్సి కాంయమటవలని సంతోషము (తన్మయత్సముతోడి దర్శసనముఖము)ు కలదిగా అయి సాంద్ర + ఆనంద _ వ్రార 4 అవృత స్పాంలం ఐ జ్‌ దట్ట మైన _టంమన్కం లం అధిక మైన అనుట [ఘనం నిర్వన్హరం సాన్ష్రమ్‌ (అను )] సంక ష మనెడి (ఆహ్లాదము = అజ్‌ పూర్వక పహ్హాదీసుఖే చ

మందరసవాతవము 88 అనుధాతువునకంటె _- గెర్దమునందు ఘల్‌ టత్య్యయమి = అహ్ష్హాదయ తీహ తృప్పోతి సంతోషయతి ధినొతి టపయతి సృళోతి సుఖయతి _ (అని[కి ౨ ] (జల్సప్రవాహముచేత (పూరొ జల్వపవాహే స్యాత్‌ [వ్రణంకుద్దిఖాద్యయో (విశ్చి 1 చుట్టకొన దిడిన (ఆక మింప దిడిన్సు | చజ్బతిం స్యా దృంయి3౦ సంవీతం రుద్ది మావృతమ్‌ (అమ )] మనస్సు కంది [స్వాన్తం హృ న్కాననం మన (అమ) (ఆంతు పొంళు లెనియానందమునందు ముని % తేలు చున్నషనస్సు కలది ా _ అని భావము అయ్యెన్‌ (శ్రీకృష్ణుంమాత్మపున ర్హర్శనమువలన నే్యత్రానందమును ఘంటాకర్టునివృత్తాంతశన+మువనలన (శ్రవజానందముతోపాయి మానఎకనుహానందమును మును అనుభవించినా రని భావము న (శ్రీకృష్తునియూజ్ఞను పాలించుచు వెనువెంటనే తనయింగద్రసదివిని తాను వదిలి ఇందుడు ఘంటాకర్దునికి దాని నిచ్చుటక్షై అతనిని తనదిన్యవిమానమున స్వర్షఘునకు కొని పోని వచ్చి (శ్రీకృష్ణుడు సంతోషపడున ట్లాతనిని నగౌరవముూా దేవలోకమునకు తీఎకొని వెళ్లెను అటఎరువాతి థ్రీకృష్లు దు మహామునులకు వరల గన బకి వారికి ఘంటాకిద్దనిన మూచాం మంతయు. చెప్పెను వారు కన్నులకజవు తీజునట్లు అమకు లభించిన శ్రీకృష్ణునిపున బృందర నాశందదుకొపాయి ఘంవాంర్ధనియందు సపమాత్మ చూఎనయపార మగు (భక్త) వాత్సిల్యమును చెపులపండు వొనర్చుచు (బహ్వాసెందము ననుభవించిరి విశే __ (సాం్యదానందవూరాప్పృతస్వాంఅం దియ్యె, = ఇ ట్రనుటనుబబ్టీ (శ్రీకృిష్తునిభక్తవా తి ల్యమున కుప్పొంగుచు మునుల పగినయానందము. మనోగోచిరను కానిబ్రవ్యోనిందమునకు సాటి మైన దనుట సూచితము అలం _ సంతోషసచృద్ధి ఇందు వరిత మెనందున ఉదా తను

వ! మా వావి వ ఇవ్విధంబున నారాతి సరంయమీశ్వరులకుం గిన్నులపండువునకుం దోడు. సెవుల పండువుగు ఇసి మదునూదన ౦డు మటునా డు నముహోమినుల వీడ్కొని చ్చి ని ౧౮ అరి -- కవ్విధింఎ న్‌ (ఈ + విధంబునన్స = ఈరీతా (పై పద్యమునందు వచించిన ఖి జూ అ ఆ నొ ట్రూ) మధుసూదనుండు. 2 శ్రీకృష్ణ డు (కర్రి ( మధువు అనురాకనుని సంహరించిన న్‌ వాడు (వ్యు ) (సూది = కరి” ల్యు ౧] ఆర్వాతిన్‌ సంయమి + ఈశ్ళ్చరులకున్‌ 2 ముని (్రేవ్యలకు ఈశ్చర శబ్దము ఉత్తంఎదస్థ మై (శ్రేష్టారక మైనది స్యు రుత్తరపదే వ్యాఘ్రం

కిల్లి ఉ తృరహరినంశము.__..£ఆ జ్లవర్షభకుజ్జరా ఎంహళార్జూలనాగాద్యా పంబ గ్రోష్టార్తగోచరా. (అమి) అదా అనుటవలన ఇన్ష్ర ఈశ్వర ఛబ్దాదులా (ాహ్యము లై నవి] కన్నుల. సండుపనకున్‌ = కనులకు కిలుగు ఉత్సఎవునకు (సంతోషమునకు [కబ్నులపందుల) కనుఎండుపు కంటికి బండుపు . అనురీతిని దీసికి (ప్రయోగములు దృష్టములు (చూ నూ ని (ఎంద పు పండుగు (రూపాం) (పండువ) పండుగి _ ఎర గు ఐబ్బము పండుగ సంజు న % నుత్సవము (ఆం థా ఫి పండుగకు ఒకప్రయోగ మిట్లు(4శ ౨) ఇచ్చినది _ పొలివోనిజవ్వనంబున గన్నుపండు గలు 'సేయుడానిచిక్క దసంఎి టెక్కు (విష్ణుమా పూ $ఆ 1! తోడు = సహయముా | వెంబడీ బాబట వెంట తో డనుగల మను గిఎ గను సహాయాఖ్య దనరు (ఆం భా 2.2 ()] చెపుల _ పండువును == చెవుల కగు ఉత్స వమును (శఛపణానందమును సైతము చెల మబునాడు (మజుస + నా డ్సు 2 మబునటి (తరువాత్సి దినమునందు [ అన్యదినసంజ్ఞ యొక్కనా డన గ వెలయు దానిమునువెన్కదిన ములు దనరును దొలి నా గనంగను వమజునా డనంగ వరుస (ఆం భా 1 దుహాము నులన్‌ =నహర్షులను వీడ్కొని=పోయి వచ్చెద నని చెబ్బ వదలి [ వీడుకొని (రూపాం). 'పెక్కుభంగుల బొగడి సంటతి నెజఎ వీడకొని పార్వతియు భాను పృషవరాధి రూఢు ద్లై వెంంవలకు హారుండు ఒనియె (పంమ _ 7) (చూసూ ని] వచ్చి వచ్చి == ఎక్కువా వచ్చి (చాలరూంము ఏకెంచి _ అనుట) [ ఇట భృశార్థమునందు (అత్యంతము ఎక్కువ ఆనుటయందు) ద్విత్వము] తా __ ఘంటాకడ్డ డు. దేవెంద్రు డు కొనిపో గా “ర్గరోకిమునకు (దేవెం్యద్రపదవి నధి స్థంచుటక్షై) ఆతనితో వెళ్లెను అ ట్లాత డు వెళ్లనస్సలికి ర్యాత్రి యైనది అప్పుడు (శ్రీకృష్ణు డు మున్యాశమముల కే గి మనులకు తనదర్శన మొస గి ఘంఎాకర్తునివృ త్తాంతము వారితో చెబ్బ వారి నానందింప జేసెను తెల్లవాజి గానే నుజునా డు వెళ్లి పచ్చెద నని మునులకి చెబ్బ వారి నుండ నియమించి. తొను క్రై లామునకు బయలుదేశి చాలదూరము సయనించి దానిని జేరవచ్చెను విశే _ (సంయమీశ్వరులకుం గన్నులప౦ండువనకుం దోఎు చెపులపండువు చేస) ఈ సట్టున నంయములు అనకి సంయమీశ్సరు లనుఓసలన వీరు సనకశనందనాదులవంటి జీనన్ము క్తు లగుమహావై స్పవు లగుట స్ఫురించును కనుకనే వారిని వెదకికొనుకు వచ్చి వారి విరహమునకు బాధపడి చున్నా డో అనునట్లు సంమాత్మ వారికి పునర్జర్శన దును[గ్రబాంచుటయే

న ందరి“ వాతము 8838 కాక తసమధురాంపదులతో వారిచెవులకు విందు ావించట ఆర్యాతియం దంతయు జవగినది సనకససందులు వెక6రమునందు శ్రీమబావిష్ణుడును దరి ౦దుచు అతనిమాటలు వినుడు అనుభ వించెడి ..వానందమును భాగవఆ మిస్లు వర్షించినది ఈదళర్యనశవ శానందముఎ కగువివరణ మో అనునద్లు __ సునిశితభక్తి దన్బుఖము జూచినచూద్కాలు (దప్ప లేకయుం గను గొని రెట్టకెలకు నకిల్బష వ క్తవిధూల ఖేదముల్‌ మువిజనచి_త్రమోదములు ముక్రినివాసకవాటభేదముల్‌ వినుతవినూత్ననూపురిక వేదము ల..్యిహనీయసాదముల్‌ ౨ని నఖపద్మరాగవ. శీకాంతివిభాఎత పాదపద్మముల్‌ మనములయందు గీల్కొలిఎ లబ్ధమనోరథయు క్తు లై పున _ పునరభినంద సంబులు విభూతి దలిర్బ నొనర్చి యోగమా ర్లనిరతచి త్తులున్‌ వెదకి కొన గ లేనిమవోనుభావు నిన్‌ (మానసమున నిలిఎత్సి (శస్కం 542 54%) ఇళ్లు . భగవద్బాక్యశ్రవణమునలని ((శ్రవజ) పావనత్వము గూడ ఇట్లు విశదపజప బడినది ఈపట్టునందే భాగవితమున = అలరు భవత్పడాంబుజయుగార్చిత మై 'పెనుపొందునచ్చియా తులసి పవిత్ర మైనగతి దోయజనాభ భవత్కథాసుధా _ కలితము లై నవాక్కుల సకల్క్యషయుక్రిని విన్న గర్జముర్‌ నిలఎతలీలమై భువి బవి(త్రము లై విలబల్లు మాధవా (శీస్కం రల)

(కన్నులపండువుఎకు౦ం దోడు చెవులపండువును దే ఇది ఉక్తొర్ధానువాదక మగుటను పున రుక్తి దోషమునకు లక్ష్యము -దా అనిని దు దోషము గాదు సరిగదా కవి కగుధశ వద్భ్కక్ష్యతిశయమునకు థిక్తులయందలి (శ్రీకృష్ణునికరుణాతిశ యమునకు స్ఫోరక మిది యగుటను కాన్యమునకు అఎం౦్యక్రియ అన దగి యున్నది గూడ దండి ఇ ట్లను చున్నా డు. అనుకచ్చూ ద్యతిళయో యది కశ్చి ద్నినక్యతే న దోష పునరుకో ఒఎ (ప్రత్యు శేయ నులం([క్రియా (కౌవ్యా $పరి శ్లో ఉ వానుకివోరనంతతని వానము వాసరవల్లభ ప్రభా

న్యాఎమ నాము దిరః నాతితివోఎము నాత్మకీర్త్యను

(పానము దదత్తదిక్తటనిరానము గింనవిరోధి గాంచి గ్వై

లాసము న్మథవి[భమకిలా నము మేరుతటీవి వాసమున్‌. ౧౫౯ అన --- కైలాసము వర్ణింప బడు చున్నది-- అర్ధ __ కంంవిరోధి = కంసారి (ర్రీకృమ్ణు డు) వాసుకిహోర సంతత = నివాసమును= వాసుకి (సర్పరాజు [ శేషో ఒనన్తా నాగరాజ సృర్చిరాజన్తు వాసుకి (వైజ 0] (కంర

884 ఉత్తరహరినింళము__.2ఆ హారము గా (ముత్యాలదండ గ) ( హారోముక్తొవశీ ) (అదు ) కలదానికి (శివునకు వై పుడు (విడువ కుండ ఎప్పుడును) [ సతతం సన్తతి మొళం "త్య మజ(ం చి శళ్వ దా న్తమ్‌ అవింళశ మనవరఅం స్యా దేకార్థ మనారత మసక్తఎ (హలా)] కొ పర ముండు చోటును [నివాసము ౯=క పుం ముండునో-ఎ = య దెతి త్పశ్యం చ్సం సనీలచేఖువిభం మహత్‌ నివాసో రాక్షన ప్యైష బాడివృస్య మ మైన బ (సం భార ఆది ౭4అధ్యా కల్లో )]. వాసర _ వల్లభ - (ప్రభా - న్యాసమును = దినమునకు (ఘసహఘ్రో దినాహసీ వాళు ణా ళం కీ బే దిపసవాసరౌ (ఆమ ఎయు. దైనసూర్యునియొక్క. [(వన్లిభో దయితే ఒధ్యశ్షే (విశ్వ) సూడ్యు డ దినమునకు (యు డైసట్లా వర్షన లి స్లాన్నవి - వాసరాంగసముద్రిక నులాన మొదవ వల్తభునిరాక యెటీ గింప వచ్చినచ్చి కలరియునుబోలె మిక్కిలికాంతి దో చై ను. ళం జల విరబూజనములు వెగరె (3 ) క్క వేగు జక్క (ప్రబం మ 8 0స) (మొ )] కాంతుల వంటి కాంచులయొక్క- (తెల్ల ని(ప్రకశముయొక్క) స్కు ప్రభార (గుచి పబ్పడ్భా భా శృవిద్యుతిదీ సయ (ఆమ | ఉంచుట కలదియును [న్యాసము = ఉంచుట పాదనా్య్థస క్వణితరశనా (మేకు పూ్య్య తల్లో ) (మొ )] [(సూర్యకిరబములకు తెలి దనము సహజము అరుణకొంతులు సంఐ శ్రదు ఎవలన సంకమించిన వగుటను కృ్మతిమములు (అసహ జములుు ఇచ్చట సంధ్యాశాలనూర్యునికొంతులు వివక్షతములు కనుకనే నైషధము సూర్యునిని శుక్ల భాస్పంకాంతి ((సకళమాన మిగుతెల్ల నికొంత్రి కలవానినిగా పర్షించినది సంధ లవ్‌ ఎనియెబ్టి దనము (బొద్దు పోవుకొల ది అగ్గి సహజశుక్ల వర్ణము (సకొశమాన ముగు చుండును ఈకింది శ్లోకము లీయంశములను ననకు విశదపణబఒు చున్నవి = బుధజనకధా త థై్యెవెయం తనా తను జన్మన ఎత్యశితిహరిద్బర్థాద్యాహారజ కిల కాలిమా _ శమనయమునా[కొడై కాల్టై రిత (పాత కాలనూర్యుని యెట్టి దనమును సర్మించచు భాస్సర శుక్లసర్థము ఆతనికి సహజవర్త లం మగుటను స్పష్టఎజచు. చున్న దీలందిక్లొకము దూరారూఢ్రమిరజలదే ర్బాడవ శ్నితభాను భాను సామ్యద్వనరుహవనీకేలివై హాఎకో ఒయన్‌ న ప్వాత్మీయం కి మితి దధతే భాస్పర అవాటో

శ్చేతినూనం ద్యా ముదాక్థి ఒబ ద్యుమణికిరశ్యకేజయ శ్య్ళోజయనన్తి ( 03 64ల్లో ) దేవే కుడు. ళోణొని భౌమతీల్లైంళతాదు కుజ్కూపవితక్షకా అనుట (పాఠస్పాయంసంధ్యాకాల సూర్యులగుఅించినది]] ఆ - “మ్య్యదంళనా - క్షీకి హోమున్ను = రశనవంటి. (ఒడ్డా*ము నంచి సము(ద్రముల పర్యంత మున్న [ఆజ్‌ ఇట సుర్యాదా (అవధి వాచకిము _ ఆజీష

40] మందర*వాత తి8ిక్‌ దర్జే ఒభివ్యాప్తా.. ఎమాతె ధాలమాగజే (అమ) అజ్‌ ఎర్యాదాఒఖివిధ్యో (8 8వ) అం అబ్యయీవా .] భామియిగ్యాా [| కాశి జ్యా రశ్యఎ కతి. (అమి) నివ్వాా ఐనది [బోాయు = నవు సగం ఎస సనవ్వ్పునఎప నా నగు నాఖ్యలు వోసవమినకు (ఆంధ “౧ మాన $4ఏ హసము తెల్లని ఎని కఎసవమయము శ్చేలవిస్తుటసంషయిని క్రైలాస కాళకార్బానవా వాఎవికుళ్లురా. (వి శ్తేఎ 0ళ్లో) (శ్రైైఎము తెల్లం దగుఎను అది భూదేవి సవ బున్నం వ్వినున ల్లున్న దం కివిపాఢోకక్త్రి ఆత్న _ క్నిర్తి/-ఆనుప్రాసముసు = తనయొక్క (క్రైలాసఎంఎ్వతిముయొఎట్క) క్రీరర్ధికి ఎైనరాబ్బ త్తి ఐనిదానిని (బుటియొకికీర్తా ఉన్నదానిని (పతివింబముగా ఐనదానిని _ అనుట) (కీర్తి తెల్ల౦ిది అని కవిఎమయము (అను (ప్రాసము == (శబ్బిలంకారము అచ్చులు సమములు గా లే కున్నను హల్లుల (౫న )పనరా వృత్తి అన్వుప్రాసము (కృష్ణో వర్ణవిన్యాసో రసాద్యనుగతో బాయ శో ఒన్య్వుప్రాన స చ ఛేక వృత్త్యుపాధిగతో ద్విధా అని (ప్రకా వ్యా) రిశాదుల కనుగుణమూా స్పరివై షమ్య మున్నను ప్యంజనాసృ త్తి అన్నుపాసము అను శబ్దము రనాదుల క ఎనానుకూల్యయిను వచించును స శబ్దము (సకృష్ణవ్చిమును (అధికిల్పమును చెప్పును ఆ శిద్దియి (పర్త్ర న్యాసనమును తెలు ఎను _ స్పరివైషమ్యే ఒఎ తుఎ్యఎర్తిరటనా అనుప్రాస (ఎని శ ఎం లాక్షణికిముా. ఇల్టట అన్యుప్రా శబ్దము తత్పదృశమును పునరావృత్తి ((స్రతిబింఎమ్యు అనెడి యర్ధమును చెప్పును బృఎరాబ్బ త్తి లసికి ఇ ట్లనుట ($ఏ) (పొడికి (నూ క్తివై చ్నిత్వియునక్సు చెందినడి _ (ఫ్రాఢి రుక్తే ఎరీపాకి అనువో సళీపాకి వైచిత్యమ్‌ (అని (పతా వ్యా విద్యానాధునిళ్లోక మొకిటి ఇ ట్లున్నది - వీప్పా పద్మఖవళ్య ఉచ్చమకుఎ న్యావుత్తి ర్యామేడి తం దైత్యారే (ఎతివిమ్బనం బుర%కే రిన్హా స్పము త్తేజనమ్‌ కర్ణాదే ఎనరుద్భవ స్సుర3రొ స్పర్వర్ప మావిష్కయా _ స్పక్టేనో రితి తర్కియన్తి కవయ (శ్రినీరరుదప్రభుమ్‌. టౌకి కిది ఉదాహర౯ము (గుణ్యసకరణము _ £8ల్లో ౧] దత్త- దిక్‌ తట నిరాసమును = ఈయు బడిన (కిలిగింప బడిన = అనుట (దద _ దానే- క్త) షణ మాలోకనద, త్తఠౌతుక (వ్తైష ల్లీ [ల్లో ఇచ్చిటి ఆకలహంసంబునకు గొతుకం బాపాదించె (ఈల9 నె తి తగి అని (శ్రీనాధు దు] దిిక్పిదేశముల యొక్క [లటము = (ఫదేశము = ఆవరలచన్షనానులేసన ధవలిత స్తనతటోన్న జ్ఞవై రాఎతకుమృమళ్లు లేవ మన్దాంనీ (కాదం) నిటలతటము కపో లతటము (మొ) ఇట్టియర్హము కలవియే ] (తోయుట కంఎదియును (నిరాసము ౯౫ నింసనము ((తోఎ వేయుట) (నిర్‌ + అసు _ కేపణే . భాపే ఖుఖ్‌గ అ్వఎ = విభ్రమ = కిలాసమును =

888 ఊ త్తిరివారిఎంళశయి_-2ఆ

సూఎ్యకాంతు ల౦ దెప్పుడు (ప్రసరించు చుండి శూర్యు డు తనవాంతుల నందు (గాకము గ్రా దా చుకొనిశాడా అనున ట్లున్నవి (న్యాసళబ్దస్సార శ్రమునుదిస్టై ఇవి నూచితిముగు మసి అది భూమి సంతను వ్యాఎంచి (స్మటిక (మజ్తి సర్వితము తాసు ఆగుటను (పసన్నము లగు తనకెల్లనికాంతులను వెదచల్లు చుండుటనుజేఎ ధూకొాంత (ఆపర్పం సమృద్ధికి గర్పిత టై స్వ చున్నడా అనున ట్లున్నది అది దిగంతములనణకు వ్యాఎంచి నలుదిక్కులను (తోఎవెయు చున్న దనున ట్లున్నది అది నల్లనివేఘములు తినయం దంతట సంచరించు మండ తసయదృష్టమును తెలియ జెప్పు చున్న నల్గసోభిను అనళరీరమునందు. ధరించిన దనిఎంచు చున్నది తనకీర్తి మూర్తిమంజ మై (శరీరము తాల్చి తాను” అనతరించిన దనున ట్లున్నది అన్టికై లా”పర్వ తమును థశ్రీకృష్తు డు చూచినా డు

విశే __. (వాసుకి హారసంకతనివాసమున్‌ ) = ఇట సంతత సదము ఆర్థవంతము. శివునకు (క్రీడార్టము. నిర్ణయింప బడిన పర్వతములలో క్షైలా” మొకిటి _ కైలాస కనక్యాది శ్చ మన్దరో గన్టమాదన _ [క్రీడార్టం నిర్వికా శృమో రేవె (క్రీడ్యాదయో ఒభవన్‌ అని (శమ్ము రహస్యము (చూ మేఘ పూ (0ళ్లో పల్లి వ్యా) (కాశై లములందు (పథమసానయు దీని

చు బు దనునట్లు మొదట పచింస బడు చున్న దిది. నిత్యవిదా్స్రము శివునకు కైలాసము (కై లాస వర్ణన) అఎ చాఒన్య నిత్య మధిత్యకావాఎ పర మేశ్చర (ఆన ఆఅ 40న ) నియకం వా |! 'స్యైవ దర్శనతృష్ణయా న సరిత్యజతి భగవాన్‌ కై లాసవ్యసన ముమాపతి (కదం అచ్చోద సరోవర్త నను ణి ( పభాన్యాసమున్‌ ) న్యాస ళబ్దిమువలన సూర్యకాంతులతో తై లానకాంతుల కీభేద మేర్చడి ళా రా సూర్యునికొంతు లిందు నామా (పదిలముగా దా శ బడిసివిగాఉన్న వను(భాంతి కిలిగించు చున్న వినుట ఘృరిందును సూర్యు డు దిఎసవలభు డిగుటచే తాను (సవా యగుచు దివసశ్రీని ళు

న్యాఎముగా ఇట ఉంచినా డవి న్యాసళబ్దస్సా రస్యము (న్యాసము ౫2 రిక్షించి నరల నప్పగింస వలఎనపస్తువు = (పఅ్యన్నితన్నాస ఇ దా స్రైరాత్యా (శాకుం అ 2 ల్లా] కైలాసశిఖర ములు అఆకొళశమును స్పృశించుసంతటియొన్నత్యమను కలిగి యిందును క్సా చొర్జ్వ్యం క్షైలా సస్య (తిదళశఏనితాదర్ప౯ స్యాతిఫి స్నా శృళ్లోచ్చాయై కముదవిశదై ర్యౌ వితత్వ స్ట ఖం రాశీభూత (పతిదిన మివ (త్యడ్చుక స్యాట్టటవోస (మేఘ యౌ ల్‌లిళ్లో) (సముదరిశనాక్షితివో రము. సమ్యుదరళనా = (సము(దము మేఖలవంటిదిగా కలద్సి. భూమి క్షీతీశబ్రసాహచర్యమువలన విశేష్యాధద్భాహారము లెకి యెౌగికార్థ(ప్రతీతిని (వ్యత్స త్త్యర్థూ(త

మందరిసవాతిము 888 న్నురణన్సు కరిగిందును. పరిగ్రబుబహుక్సే ఎ ద్వె పతిష్టే కులస్య మే సము[ద్రరళనా చోర్నీ భ్‌ ల యుంయో రియమ్‌. (కారం 8౨. "ల్లో అం కాళిదాసు. [(సముద్రంశనే దేవి ఎర్బ3ం సనఎల్టాలె టామిదే నష స్తై -స్తు పాదన్యాసం క్షమస్ప మే లని ఆ” ఎమి (అత్వకీర్మ్యిపప్రాఎబము) శ (పాథో క్ర్రిరచిన కాదంఎర్యాచులను ౦డి యవతిరించి ప్రతాప రుుడీయాదులయందు నాయ. దాహరించినిరీతి ౨ “ానపిల్చును ఇది తెల గునందు సోమన స్మూత్రి (ప్రాయము ” ప్రారింధింప. ్రీనాధు ఎ డీనిని పరిఎజ్బ చెందిందినన్లు తో చును _ (ప్రతి బింబమోకాని -జనినల్లభున కిధ్యావోరమోకాని యమృతరుచికి వినిమయంటోకాని విధున కన్వాదేశమో కాని యతత్రి న్యేకోదృవునకు వీస్పయోకాని ఎూవిలుకానిసఖునకు నాామేడితవెంకొని యబ్చిజునకు అభిధాంతరిమొకాని యరవిందవై రికి సారూస్యమోకాని చందురునకు కుపెల యాస్త మిగుల జక్కనికొడు కండు మింటినడుమ (గ్రహములం దీతి డెన్స డు *ణము బార (క్‌. 9) (మొ) ్రీనాధునియారచనిరో అరొప్యమాణమే రక ఆరోపణా (్రయముగూడ థంశ్యంతరముతో వెలయిట చిశేషము అలం ___ ఉదాల్పము (అంగి దూఎకము ఉగక్పేక్ష అతిశయోక్తి ఉల్లెఖము అం ములు ఎస్తుసమృద్ధి ఒర్జితవి కావున ఉదాత్తము తదంగిమూ ఆత్మకీ ర్యనుపప్రాసము రూసకిము దత్తదికటనిరాశము. _ అతిశయోక్తి ఆసము(ద్ర రళనా క్షతిహాసము _ ఉృాట్సేక్‌ మేరుతటవిలాసము _ ఉపమ అ(భవ్వ్విఏయికిలాసము _ ఉఊ్యక్పేక్ష ఒక్కకైలానము బలా విధములుగా డి వాంస బడుటనలన ఉల్లేఖము (వృత్త్యనుప్రానము _ ఛెకాన్యప్రాసము - శద్దా లంకా రములు శ్దాలంకారములను హూచ్చిన (పసంగ మీతని రచనయెడ నళ(త్రిముల లె క్కిందుట నంటి దశి వ్రూర్చ్‌ ముక్తము అది విస్మరింసరానిది]

ఉవ కనుగొన్న నన్న *౦బు కస్ను 6కు నందక మి న్నంది నందిక్సత నాందీ సంచానితవందనమాలాఎందోహవిహారవ సృంచారకి సుందరీవార ఘటితనటనా రంఖి విజ్బంభిత్ర రం ఛాకుచకుంభ సందర్శనసంభావనా న ఛవగంభావుకకు జేరకుమూర సంభమ "వతరణకంణచరణన్వుణర్ము “నాయమాన మణిమంజీరజ్ఞూబతసొ పానప *పారకజనసాఎభ్యమునకై ఈ వచనము శీపరిచ్చేదములుగా విభజింప బడి వ్యాఖ్యానింప బడింది ఆసరిచ్చేదనోధకములే ఈ 2030 శసంఖ్యలు

890 ఉ త్తరహరినంశము.___2ఆ.

థోపగమ్యం జై - రమ్యం ట్రై, వెండియు (2) వెండియుం బసిండియుం దడం బడు ననుటకుం దగి కుందగిరిమల్లీ కాకుముదసముదయచాయాద సచాది శేయనదీ సు మేరుశిఖరవిసరవిసరదుదీచీముఖ[పవాహవిహరమాణ విరించిపుర మహిళాప యోధరకుంకుమపరాగచ్చనిచ్చురిత తరంగపరంపళా పరార్థ్య ఫేన " పటలపల్ల వితవిగతరజతరు చిరు చిరత రాధిత్య కాది త్య కాళ్యాయనీరమణ శిరో భూపషణశ శాంకళశకలవిలాస ని _స్తం్యదచంది కావిచరదవా చీముఖరోచి ంక్స్‌ రీపరిత పరిసరపరివృతతపనీయ (తట) ద్యుతినిపతదిత రేతరకాంతినినిమయం బై ముని మయం బై.(క్రిపాతాలంబును మూలంబును మేలంబు లాడు నని యాడుట కొనియాడుట గా దని తెలుపం దెలు పగుసహాజ పకాళంబునకు నవకాళం బొసంగక భవానీసే వానిపుణపుణ్యజ నేళ్వరపురపురం ధీపునఃపునరాగమనరాగ మనః (పియపదపల్ల వపరిచయ పరితః (పకటిత (వవాళ్శపభావిభావ్యమానదశానన భుజాపరిఘసంఘాతవిఘాత విఘట్టితవస. ధాసంధిబంధవి సరవినిర్యద్దర్వీకర సార్వ భావు ఫణామణికిరణ చ్చురణ (పా*నరణం బై ( ఉ)వరణం బె దురితంబులం జొర నీళు ఛందంబు గా కుండియు. జగతీధృత్మిపకృత్సిపతిఘ్రైాంచితం. బై దంతావ ళంబు గా కుండియు: గటకరవి[౧హావిహోరదానోన్నతం బె. కాంతారూ వంబు గా కుండియు నలకళాహితపుష్పకొబారూఢమువ్రూభి రానుం బై యట్లు నుం గాక నంసారియుంబో ౯ (బస్టాషధిపుర్జోదరం బయ్యును నకలాశాథర్రి తం టై యనా తృజ్ఞుండునుంబో లె దుర్వర్హ సానుభవం బయ్యును నున్న తవంళ ధ్వనిముఖరం బై యట్లుం గాక జామదగ్ను బ్రండునుంబో లె భృగుసంతతివర్ణ నీయం బయ్యును భూభృద్వి[గహానిరూఢం బై నిఖలనిర్ణరలోకమకుటరత్న రాజినీరాజితపొాదం జై రాజకళాధరు విడంబించి యున్న నప్పురుషోత్తముం డి ట్లుని వివారించు. , ౧౫౯౧

అవ :-- కైలాస మిందు నర్జీంపంబడు చున్నది__ (1) అర్థ ఏటా ఆ + నగంబు = ఆకొండ (“2 లపృక్షా నగా వగా (అమ). కను.గొ స్నన్‌, మిన్ను = ఆకాశమును. అంది = అందుకొని (శాంక్‌ = అనుట). కన్నులకున్‌ =

మందరసబాతము త్రీ చూపులకు (కన్ను ఇంా డు క న్నిడినా టుం (వా వానియందలి కన్ను జూప అనెడేయ ర్హము కలదియె ) అందక = దొంకక (గోంరయి”క చూడ రాక , అనుట నంది - రృిత = నాందీ _ “౦దానిత _ ఎందినమాలా _ సందోబా = విహరిత్‌ - బృందారకిసుందరీ ఐం బోర = ఘనత - నిఎనా +. అవం౦ం- _ విజ్బంభిత రంభా = కుఎకుంథి = సందర్శన - సంభావనా =, సువగంధావుక _ కులు కుటావ _ “ంటభిము -- అవతిరణ = రిరిణ = చరణ = మిుూయిణాయమాన =. ._.4 . మంజీ- _ జ్డాఎవి = సోపా ఎధ + ఉపగమ్యంబు2=నందిచెత చేయ బడిన దేవతాస్తుతిరూసము లగుమంగిలపారములచేతను [నాంది = నాధ్యాదిని కొవ్యారిం ధములందు విఘ్నశాంతిక్తై జరఎ బడెడిదేవతాస్తుత్యాదిరాప మగుమం*లపార'సు దీనివలన దేవతలు (పసన్ను లగుదురుగావున దినికి ఈ'పేరు_. అపళ్యం కర్తవ్యా నాస్టీ విఘ్నోప శాన్సయే ఆశీర్వవనసంయుక్తా. స్తుతి ర్యస్మా (శ్రయుజ్యతే _ దేవద్చిజనృపాదీనాం తస్మాన్నా స్దితి “ంబ్జీతా (సావా ద 6స 28 లి(ల్లో ) భంగ్యంకర మినునట్లు నన్హ్తి నా (ప్రఎదన్లి దేవతా య్యత అనువ్వుత్పత్తితో దేవద్విజసృపావీనా మాశీర్చాదఎరాయళా నన వి దేవతా యస్మా త్తస్వా న్నా స్పీతి కీర్తితా ఆనినారు కొంద దాంంకారికులు (చూ దె క్రి అయ గల న్‌ ౨ అత్హ రా వ్యా ఎప్పణ్సి)- కట్ట బడిన | బస్టే సందానఆం మూత మనుద్దింం సందింం ఎతమ్‌ (అమ )] (మామిదాకుల్సి తోరణములయొక్క [(వందనమాలాజ= (మామిడారుల్స తోర*ము = బుద్లై రృన్దనమాలా తు తోరణం పరికీర్త్యతే (హలా ని) దీనికి వివం+ మి ట్లున్నది = మ్మా స్తమృబతుష్టయ వేష్బత్యానుపళ్చ రచితమాలా (అని వాలిభ _క్రిరసాయనము ఏకాదళ్యాది జాగరణములందు ఏల్యత్పాళ స్య్యమును ఇట్లు నచించినడి, కర్యా దృననమాలాం యో

ల! ళా చి

రమ్బాస్తమ్మై స్పుళోభినై చూతవృతకోదృవై పత్తై జాగరే చఉటకపాణిన యుాని ప ఆ్రోసంఖ్యానాం స్ప్సశ్లే త స్యోత్సవో భవెత్‌ పూజ్యతే వాఎవాద్యై శృ (క్రీడతే చాస్పరో సృత (అని )] సమయూాహములచేతను (చాంతోం ఇములచేతశు-అనుట్స (ఆయి నిఎి) తిరుగు చున్ని దేవళాబ్రలదెంక్క (అప్పరసఎయొక్క అపుట్స (బృందారకులు :2 దేవతలు ౨ బృన్దారకా దైైఎతాని పృంబ వా దేవతా త్రయామ (అమ) [మంచిసంఘము కలది (వ్యు ్ర శృజ్ణబృన్ణాధ్యా మారకిన్‌ (6 8 20 వా) నుందరీ = ఆ (ఆవిశేష మం విశేషాస్తు = అజ్జనా ఖీరు బున్షరీ రనుణీ రామా అని (అమ) ఐనను _ బువ్దరీ ఖతరుభిదో అని (విశ్వ) ఆపరమూా దీనిని వచించినిది అందప్పుగను లగు అప్పరలను ఇది ఎచించు చున్నది్శాశ విశేషవాచకి మిది అనినను ఇట సంగతమే ]] ముకత్యాందండలచేత [వోరో

802 ఒత్యరహరినంశము__2ఆ క్లావళ్‌ (ఆఅ ) క ఏర్పజణఎ బడిన [(ఘచితలు రె ఒవినవె వ ష్టాయ అనుధాతవున.౦ టె క ట్రత్యాయకు ఈ యర్థంయి ఆుచింపఎన్ని (ఈం గ తిం (మొ) సల. లయం దిటయరటఎి కిఎదియె ఇది. నాట్యియిలతమె [తాాఎం నంనం ణు ట్‌ ఇ న! నాట్యం లాం నృత్యంచ “రనే (ఆమ |] పౌంంభ ఎలచేతిను [పం కి దుు(కదు ఆరల్చ (అను ఎ) (ఆకొంచలు ద జరప చమన్నన్పత్యమునకై. ఎవతాం్తఎ అఎఎ నీయ సమయయి “బుఎందయ. దండుటచె తక్సన్నాహ వెంసర్న్చుడు వెముతో తిరుఎ చున్నారు అట్లు తిరు చుండ అఆవెగకునకు వారు ధరించినముత్స్కాఎదండలి ఎగి అగికి పడుచు వారికంపటి ముందె అవి తత్పూచకములు ా సృఎ్ప మారంధిందు చున్న వనన టున్న ఎని ఉం భానము అతిశయిఎచిన(చాం ఎరద్చునా వృద్ది పొంపియున్న (పె ఇయున్న్ర(గంకుగొకున ప్పుడు ఎగి ఆెగిరి పడు చున్న న అనుట) [(జృమృి3ము 2 ఎక్కువగా ఎదిగి యున్నది ల జృమ్భితం జృమృణోత్సుల్ల వివృ_మ _ (వైజ) అను ఉపసర్గ్శము చాలఎక్కుప అనుటను పచించును] రంభ యనెడియబఒ్బరయెక్క [రమ్బూ కద గ్యప్పరిసో (విశ్వ 1 కుండలపంచి నములయొక్క_ (కర్మార్త కష) కుండలవంం స్త ముఎంపఏ అనుట) కుమృ కర్ణన్య నుతే వాళతౌ ఘటె (విశ్వ) నస్తనాకళచా (అదు) బాగూ మాచుట కైన [దం నము 2 చూచుబ దర నాతోకనేక్షణపు (ఆమ) సమ్‌ అనెడియపసర్షము దీనికి చేరి ఎక్టవగా (దాగ్రూ) అనుటను చించి _ ఇట ఆర్త ఏద్బని చె ార్చు చున్నుది]). ఊ౮చేత (తస్పకి చూడ గలను _ అవేం తల బచెో [సంభావన = ఆటా “ంభాఎనా _ నిశ్చయ (ప్రాయ బొత్కల్కాఎన్నఎంశయ అని (స “ం్ర) నంజశ్రార్చికి హా టపా అనుచుం ది ధాతువునరంపె. ల్యఎ్య్ర్య్యాయయు _ డిత్చేషతె చ _వతే.. వొత్పళ్యతి చ మన్యతే సంభావయ త్యూహతే చ ఎదారయతి తృత్త్సృతి అ౨ (8 5) అద్యష్పవంతునిా తం చుకొను చున్నవా జై | ఎభగంభాజ- య (అనుభిగ బవ ఖభఎత్రి (కర్ణివాచకము ఇ అగు శుభిగ ళదిమి పూర్త మంద రల భూకాకవ ౨౦ (5 రరమునందు) కరరి యవి ౧ ల (యీ + న్‌ా విషచొఖుణఖొో 3 2 ఎమూ బ్‌ ఖుంం్‌ (పత్యయయి ఆయున చొదులు సుధగుడు = ణా జ క వాటిలా లం అదృష్టవంతు డు (కృివారు 4) సన్దరే ఒధికభాగ్యే చ దుర్జినేతరదా తే. తురీయాంశే ల మతి చ సుభగ లని శద్దాఎము (చూ చేఘ శంజీ డా) చూ వాళుపు దుసనార్థికిమి _ భావమే జ్యోతి రాన్హరల (యా అం ఘుంందు ధ్యానార్థఎత్చ్సము (పయోగిఎద్ధము = అనే కరా వితినో భవిష్య” అని భాష్యడు (డూ ఇంకను 9 రణయఘసునక దె ఎవ్యాఖ్య = డు భి చ యా

60] ముందరి వాఆము 808 పురుషకాంముు] సన--ాబరున౨ియొక్క త్పంతొడి ((కిందిక్సి దిగుటను ( అవకారి అపెిక రణ శబ్దములు ఎర్యాయంయిలు అనవహరము = అఎఆం”ము (దిపుట) రాజ్య్రీటథమా వతారిఎదవీ మారుిహ్యు ఎంహ “మ్‌ (ఎకౌ నాయ కల్లో ) ఇట వ్యాఖ్య ఇ ట్ల నినది = వథమో _ఎకారో _నతిరంష్‌ అవ త్యాస్తో ర్స ఇీఆ రత (ప్రాయేణ్యగహణానువృ త్తే రనంజ్ఞాయా మఎ లుఖ్యస్రత్యయ (ఆ9)] చేయు చున్న (ఏర్చజచు చున్న) | కృక్‌ ధాతు వసకంటె కసర్రిర్హిమ.ఎందు లుక్హట్బ్పఅ్యయము కరణ శబ్దసుకగ (అమ ్ర సుధ కర్తృకిర్య కిరణభావేషు ల్యుట్‌ (8 8 8 5 7) అను చున్నది పాదముఎయొక్కం [( పాద ప దజ్ఞి౦ శృరిణో ఒబ్రయామ్‌ (అను)] రుణత్‌ యు-త్‌ అన.ధృని కలవి అగు చున్న (యత్‌ రుణక్‌ అని ధ్ననించు చున్న _ అనుట) [రయణక్‌ శబ్దమునికంె డాచా (ప్రత్యయ వినక్షయందు ద్విత్వము. డా ప్రత్యయము నిత్యి మామేడితే డాచి అని పరరూసము టిలో సము ఇచ్లి బయి-యిశా శబ్లమునకంటె లోహితాదిడాజ్య్య క్యష్‌ (8 సూచే క్యిష్‌ టబ ౧ టత్యయము వాక్యష ( 8 90%) అని (ఆత్కనేపద్స పక్షమునందు కానడ్‌ (రత్యాయము క్యష్‌ సంనియో యిన అనుకరిణళబ్దములు (రుణజ్ఞ్ర శాదిశబ్దములుు ధర్మిని జెన్చును నిండా ౧ యి ౧ యతే (మొ) వానియందునలె క్యష్‌ యోగమునందు గూడ డాచ్‌ విద్చుననుటు న క్యే శీ 45) జ్ఞాపకి మిని కాళికాదులు మంజీరధృన్యనుకరణళబ్దము రుణత్‌ గా శ్రీనాధుడు పేర్కొను చున్నాడు = మణితులాకో టికో మలయజత్కాంరింబు (భీమ భళీ (ఈ కాని (సాన్సి మరులన్సత్యమును సిర్లీంచు సందర్భ మిది) రత్నములు పొదిగిన అందెలచే త (ఈ యందెలు నాట్య మాడ వచ్చు దేవతాఖ్రలనిి [ పాదాజ్గదం తుూ౮కోటి ర్మజ్జీరో నూప్పరో ఒబ్రయామ్‌. (అను )] తెలుస బడిన జ్ఞాధాతో మారగతోషణనిళానేమ జ్ఞా ఏ ప్వేవార్థేబు బానాతి ర్మిత్‌ అని వ్యాథ్యానించుబవలని డ్ఞానార్ధక మగునీనికి మిత్త్వము లేదూన "హేతుమశ్లీజ న మగుదీశికి క్ర (ప్రఖ్యృయము రాగా పైరూపము సాధువు] జ్ఞాఎతబి = లొ అవ వాతి లి ముం లా తెలుస బడినది . ఏత చృ స్యూత్రశారేణ జ్ఞాఎకమ్‌ (ఎ కౌ] మెట్లయొక్కం [ అరోవాణం స్యా త్సోపానకు. (అమ) మార్గముచేత [ అయం నర్మ మా ర్లాధ్య _ పన్ధాన పదవీ సతి (అఎ).. పొంద బడునదూ [(ఉప) గమ్‌ (గతా) ధాతువునకింతె కర్యార్థ మునందు పో రదుపథాక్‌ (8 908) ఆని యక్‌ త్యయయి]ై ఐఃఉండి రమ్యంబు 22 అంద మైనదిగా [0మ్యుం *-నోరమే రమ్యా రా(కౌ ఎన్యుశ్ళ చంపకే (విశ్వ)] ౫ వెండియున్‌ 2 ఇంకను [కాదంబర్యాదులు వనచనరచనయందు కించ అనుటపంచి దిది]

804 ఉత్తరహరినింశము.2ఆ ఠా __ శ్లైలాసపర్వత మాకొశదు నంఎి చున్నందున చూపజి చూపుల కందరారిదిా (చూడ వీలు గానివిగ్గా ఉన్నది అచ్చట రంభాద్యప్కరి బ్రలు నాట్యములు సలుప నున్నారు అందులకు విఘ్నశాంతికై మంగలపారములను (ప్రారంభించినా డు సందికేశ్వరు డు అం దంతటను ఆ నాట్యోత్సవమునకైై మావి.గాకులతోర-ము లనెకిముల గబ్బాయున్నారు దెవతాఎ్త, అందులకు తగుసన్నాహ మొనర్చులు అయి నిఎ (ఆ్యసయతముబు దు అ్వరత్వం-గా తిరుగు చున్నా రచ్చట అట్లు తిరుగు చున్నప్పుడు వారు ధళతించిన ముహవ్యాలదండలు ఎగి ఆగిరి పడుచు వారికంచె ముందు తాసే నాట్య మారంభిందు చున్నవా అనునస్లు రానగచ్చు చున్నవి అలవాపురము కైలాసము మీద ఉన్న యొకపట్టణము అం దున్నా డు నలకూబరుదు ఆతనియుంపుదుకిత్త రంభ ఆమె నే డు నాట్యమునందు ((ధానముగ్సా పాల్గొను చున్నదావున ఆమె నృత్య 'మొసర్ను నప్పుడు ఆమెతోపాఎ నృత్య మొనర్చుచు విజృంభించెడి యామెచను గొండల జూచునదృష్టము కలుగ నున్న దని తత్పందర్శనమున దాను కృతకృత్యు డ నమయ్యెద నని నాందీ (ప్రారం భాదు లగుసన్నివెశము- బట్టి భావించుకొను బున్నా టు నలకూదరు దు అంతలా పాదముం కందెలు తొచిగి అవి రుజతీ రుణత్‌ అని [మోప చుండ మె వా లంగళలమున కరు చెంచు చున్నారు నాట్యకత్తె లగురంభాద్యప్పంలు ఆధ్నని విని ఇకలాసముపై సున్నయలకాపర్న ణఅణమునుండి నలకూబరు మ మవోవెగముతో దిగి వచ్చు చున్నాడు రంగస్థలమునకు నావ్యకతై లెక్కి వచ్చు చున్నప్పుడు వినవమ్బు చున్న కాలియందెలయు*ర -ధృనులు త్రైలాసముమీ దికి పోవుట కిగుమె ట్లివిగో ఇవి = అని తెలుపు చున్న ట్లున్నవి అన్లు తెలియ నగు చున్నమెన్ష (ోఎను జన దగినపా ఉన్నది కై ౮ానము ౨వి ఎంతగా గొ చూడ నందమై కనులపండుపు చేయు చున్నది విశే __ (అ గం ఎ కన్నుల కందకి మి న్నంది కైలాసము తసశిఖరములతో ఆం మించి యుండుట కాళిదానుగూడ పర్షింగినా గు. శృజ్లో(చ్భాయై కయుదవిశదై రో్యో వితత్య బ్ధ్‌ ఖం రాశీభూత (సతిదిస మిఏ (త్యమృక న్యాట్టహస (మేఘ వూ 58 ల్ల (క్రై లాసవర్డ నము) (కుటేరకునూరసంభమావతరణ) క్రై లాసముపై భాగమునం. దున్నది అలకాసట్టణము 8 స్యోత్సడ్లే ప్ర*యిన ఇవ (సన్తగణ్గాదుళకూలాం నత్వం దృష్ట్వా న పున రలకాం జాన్యసే కామచాలినో యాన కొలే వబాతి సలిలోద్గాం ముచ్చ్చైర్చిమానా ముక్తాగాల్యగథిక లకం

మందరి వాతిము తిలిక్‌

కామి సీవ్యాధబ్బ్నమ. (మేఘ జూ (68 ల్ల్రో [ఎ ఉత్పడ్ణే. ఊర్హ్వభాగే అని (మల్లి వ్యాఖ్య 0|| ( యి-యడుజాయమాన సుభిగంధావుక ) శ సుళద్ద్యయో”ము సౌఃబ్య్యము ను తెయ జేయును (వారఘవెతినటకాంమృ = ఇట్లు వచింయఎవిలన వోంములందు చేతనాధం్చ మగు నఎనము ఆరోఎత మై సమాధి అనుగుజమును తెయిపు చున్నది

అలం ___ అతిశయోక్తి (సంబంబలూపు)

(2) అర్హ ___ కుంద - గిరిమల్లి కా - కుముద - సయిదయ _ దాయాద - సత్‌ - అదికేయ నదీ _, సుమేరు _ శిఖర = విసం _ విసరిత్‌ _ ఉదీనీ . ముఖ _ వాహ . విహరిమాణ = విరించిపర = మవాళా _ పయ - ధర - కుంకుబు _ పరాగి . భవి. భురిత - తిం౦ంగ = పరంపరా _ పరార్థి = ఫేన ఎటం పల్లవిం ఎ విత. రజత _ రువి. రువి౨ితర శ అధిజ్యకి + ఆదిత్యా = కౌత్యాయనీ - రిమ+* _ శిర ౧ భూషా = శశారికి = శింల = విలాస = నిబ్తంద --౦దికా = వింత్‌ _, అవా * ముఖ =రోది -- యిరీ * ఎరీతిం పరిసర ఫరివృత _ తపసనీయ _ ఆట ద్యుతి _ నిపంత్‌ -- ఇతిం + ఇంం విని బయంబు = వెల్ల వాలయొక్కియు ( మాఘ్యం కస్టం (అన )] కొండనుల్లై లయొక్కి-యు [పఓజ శ (కో వత్సకో 'గిఎల్లికా (అమ) మూహములకు | ఎముదాయ ఎ ముదయ (అమ ఎ] బంధు వైన (వానివలె కెల్లా" ఉన్న - అనుట [ దాయాదౌొ సువబాన్థవౌ (అమ ౫ (జనులచ్చే పూజింప బడెడి [౧ డ్విద్యమానే సత్యే చ (పళస్తార్చితిసాధిము (హైమ) దెవతానదియెక్క. (ఆకాశగంగయొక్ప) (దీనికి (స్రవాహముతో అన్వయము [ ఆదితేయా దివిషద అని దేవతాసర్యాయములందు. (అను) మేరుఎర్పతయుయొక్కా [ మేరు బ్యుమేరు హేమాద్రీ రిత్నసాను సు రాలయ (అబి) పైభాగయిల || శీఖరం శ్లైలన్ఫక్షాగ. కక్షిఛలకకోటిషు (విశ్చ)] శమూహములనుండి | సమూాహనివహవ్యూహ శన్లోహవిసర(ైకా (అమ )] వ్యాఎంచు దున్న ((్రవిబాంచు చున్న = అనుట ([విపూర్విక బ్బ (గతౌ ధాతుషగకంటె శతృప్రత్యయము _ వ్యాప్నోతి సర్ఫతి సర త్యయలే ఆని (వీర (కి వి. ఎ త్తందిక్కనికు (ఉ_త్తరదిక్కువై పునకు |[(ఉత్తిరా ది గదీవీ స్వాత్‌ (అను )] (స్రవాహముయొక్క్ర) (ప్రారంభము కల (ఉత్తరదిశకు అభిముఖముగా (ఎదురుగ్సా ఉన్న అనుట) [ముఖము = (స్రారంఛము _ ముఖ ముపాయే (పాంమ్మే క నిస్సరణా స్యయో _(హైవ ఏ౫] (ప్రవాహమునందు [ఆ గనిజలాదుల (ప్రవృత్తి = (టవాహము ---

808 ఉత్తరహరి=ంశము___2ఆ (ప్రవాహ స్తు (సపవ్ఫ్తి స్స్యాత్‌ (ఆం 0 (కీడించు చున్న[విజాన్వకిహృ ణ్‌ ధా తువులంంటె కర్రర్హముసందు. కానచ్యాసత్యయ'ము _ [క్రీడతి దీవ్యతి థెలతి కెలతి ఏహంతి ఒ (అని (ఆఖ్యా చ 0|| వా మవత్శర్వతశిఖరమునందలి (విరించిపుంము వా జామవచ్చిఖరము (బ్రహ్మ పురము నకు వబామవచ్చిఖరము అనెడియర్థమును (3 ని ఇచ్చు ఎన్నది బ హ్మాల్మ భూ విరిణ్చీ కఎఒలాన (అమ) అని బ్‌హ్మ = లారించి శబ్దములు పర్యాయములు] ఆఅలయొక్క [వనితా మబూలా (అమ్ర] _స్తనములయందలి॥ స్రీ_స్తనాబ్బా ఎయోధరా (ఆమ) (వ్యు పాలను ధరించునవి)] కుంకుమపూజటెక్క [కజ్కుమం కౌక్కీరిజన్మాగ్ని శిఖం నరం బాన్లాకఎతనమ్‌ (అమ ) దీనియు త్తృమాధమభేదములను తెలుప్పము దీనిస్సటాన స్వభావములను వివరించిన దిట్లు (వాలా వివ ) కాశ్మీరదేళబే కేకే కుజ్కునుంయ దృవే డ్ధి కత్‌ నూక కేసర మారక్తం “ద్మగన్థి త దుత్తమమ్‌ దాన్లాకదేశసంజాతం కుజ్కు మం పొజ్డురం భవేత్‌ కేతకీగగ్తయు కం తత్‌ మధ్యమం సూక్ష్మ శేసరిమ్‌ కుజ్కునుం పారఎక్రేయం మధుగిప్ధి త దీరతమ్‌ శ ఎత్పాల్టు ఎల్జం త దధమం స్థూలకేసరమ్‌ (భావి (పకాశక్స] పొడి వైన [పరాగ పృస్పరజణ లూ స్నానీయయా రఎ (విశ్వ కాంతు లచేత [స్యు (ప్రకా రు్యగుచి్సు డ్భా భాళ్ళవిమ్యతిద్నీస్తయ (అమ )] కప్పు బడిఎ (మలు గుపజప బడిన [భురితము = కిన్ప బడినది - ఛుర _ ఛేదనే అనుధాతువుకంజె కర్యార్థక క్ష (ప్రత్యయము ధాతూనా మనేరర్జిత్సాత్‌ అను భాష్యవబనముచే అచ్చాదనము గూడ దినికి అర్థము. ఢాత్వర్దినిర్దై ము ఉలక్షణవధికి చెందిన దని వాొనీయనము. కనుకనే శిశుపాలనధ మిట్లను చున్నది __ చ్మితాధ ర స్యోపరి వొలభాజాం. భాభి యశ్రైణీనా మనణి యంభి అనేకధాతుచ్చ్భురికాశ్నరాశే న్లోవర్ధన స్యాక్ళతి రన్నకారి (8స కల్లో) అనేశ్తై ధాతుధి గ్లైరికొచిలి భు తాశామ్‌ ఆం (దుల్లి వ్యా అలఎపం క్టులయందలి (వై) [భజ _స్త్‌రణ్లి ఊర్మిలర్పా (అమ) ఎరిల్పరా పరీవావ్యాం “ంతానే ఒఎ వథే క్వచిత్‌ (వో )] పరార్థ“౦ఖ్యకు (తుదిసంఖ్యక ) తగి యన్న (తుదిళంఖ్యను పొంద దగి యున్న అనంతము లై యున్న - అనుట (ఏకళ్చాదిసరార్టాన్హా ఎంఖ్యా. అన అం్క సం సంఖ్యా గంనమునందు ఓఒకిటి మొదచిది వరార్థము తుదీది ఇంఎకు మించి రెక్కింఎవలబనప్పుడు ఒకో సరార్థము రెండుసరార్థములు _ అనురీతిని లెక్కింపవలఎనదె (శ్రీహర్జు డిట్లు వచించినా డు నలుని వర్షించుచు ఎట యది (తిలోకీ గణనాపరా స్యా త్తస్యా సమా రది నా ఒ౬ యుషన్య్యాత్‌ పారె సరార్థిం గశితం యది న్యా ద్లేయనికేషపళొ ఒఎస స్యాల్‌

మందరిఎవాతియి తలి? (నైవ 8న 40లో ) (అని (ఎరార్థమ్‌ అర్హతి _ అని ఆర్హార్టమనందు త దిర్హతి (5 (08) అని య్యత్ర్రణ్యయము] బుద్బుదము ఎయొక్క [ చెజ్జీరో ఒమ్బుకఖ ఫేనా బుద్చుద స్టాసకౌ నమౌ (వైజ) సమూవాములచేత | ఛది ర్నేత్రరుజో క్లీబం ఎమూహే వటంం ననా (ఆమ )] కిలిగినవిగిరుటాయయ కల వై (చిరంచించె _ అనుట [ఎల్ల వికిము = త దణ్య సంజాతం తారికాదిభ్య ఇంచ్‌ (9 2 శ్రిర్స అని పల్లవి శబ్ధమనకించ. (పట్టిన

ఉం చి పల్ల _ములు కిలపి = అసుఎర్హము ంద్రు ఇత్యన్పత్యయము] పోయిన [ విగతౌ వీతనిిష్పభౌ (దయ) (చూ సుధ] వెంపయొక్క (లేక) తెల్లని వైన [రజలం హేమ్చి రూప్యే ఎతే (తిష (అమ )) కాంతులు కలదై (అందునలననేే మిక్కిలి అంద మైన్‌ (సుస్టెంం రుచిరం చారు. (అమ) ఆతిశయార్హమునందు (ఆధిక్యవదనమునందు) అం(ప్ప్రత్యయము] (కొండ) పై నేలలయొక్కి (దీనికి పరిసరములతో _ అన్నయమృు [అధిఖ్యకిము = కొండపై (ప్రదేశము = ఎంప్కెకా ఆ(దే రాసన్నా భూమి రూర్ధ్హ్వ ఎధిత్యకా (అను) ఉపాధిభ్యాం త్యక న్నాబన్బాలాంయో . ( 2 84సూ ))] సూర్యుసియొక్క [ఆదిత్య స్రచశే రవౌ (విశ్వ). చీనిక్‌ రోచి అనుదానితో అన్బయమ్ము పార్పతియొక్క. [ఉమా కాత్యాయనీ గౌరీ (అవ కార్యాయని = కకునిగ్మోత్రా త్యము (స్య) ఎత స్యాఎ్యామ్‌. గల్లా దిత్పాత్‌ (4 (00) యః ర్వ లోబాతాదికత_నేవ్య (4 8శ్రిష్ఫ. బన్సాక్‌ జీష్‌ అని సుధ భ_ర్తయొక్క (శివునియొక్క్రి ( రమ- (యె. (ఆమ )] శిరన్సున కలంకార మైన [ అలజ్కాం స్వాభరాం భూషణం మళ్ళినం ఎన (వై జ 0] (శిరోరత్ని మైన కిరీట మైన = అటట [ కరీటం వకుటొ ఒన్రీియామ్‌ చూడాబజణ్‌ ళ్శిరో రత్నిఎ (వైజ్య) చందథింగమున కైన (దబాలచందద్రకం శృ [౧ ఉడురాజ శళా్యి శ్చే ముద్రనఎనీ3కమ్‌ (వైజ) ిత్తం శకలఖడ్జేవా ఎం స్థ (అవ ) (డయందు. (వినొదమునందు మనోరణ్ఞినవ్యాపారమునందు) | విలానో భాపలీలయో _ (నానా ) విలాస = భేహకూర్దనాదిమనోం ఇనవ్యాపార అని (స ఎం) కాగరూకి మెన (ఏం ఖుపాయి లేని వైన ( అన్ద్రా జ ఏమబుపాఎయి (అజ్యాగ త్త తన్దా కొ ఎద్యి మాలగ్యుం (ఎమౌదొ --సవధానకా (వైజ ) అది లెనిది (నిస్తంద్ర] వెన్నెలమొ రా కొ ని మ నీంకానా

క్కయు (రొచి అను.దానితో ఆన్నయమను) | బస్ట్రిక కౌముకి త్య్యోత్స్నా (అమ 0] (ప్రసరించు చున్న (1 సవాంప చున్న చర = *తిఫక్షిణయో శతృప్రత్యయము వి అను సది విశేషణమున ౨ (గొత్విర్ధిమసందల్సి. ఆధిష్యముశస గ్యోతకబు]. దక్షిణదిశం [ప్రొ

808 ఉత్తరహరివింశము___2ఆ

చ్యవాచీ (ప్రతీచ్య స్తా పూర్వ దక్షీణ పశ్చిమా (అప గ ముఖము కల [(దడిణదిక్కూన శెదురూ (స్రవబాంచు చున్న - అనుట)] కాంతకు లనెడిసీవిప్రవాహముచేత (రోచి ళ్ళొచి రుభే క్లీటే (అమ ) ఉత్స (్రస్రవణం తోయ (ప్రవాహో నిర్దరో దుర (వైజ) రురీ యురా (ఆలింగరూసముల్సు (చూ (అమి సుధ్శ చుట్టుకొన బజన (ఆవరింప బచిన అనుఎ) (పరి _ ఇజ్‌ - గతా _ కపత్యయము] వ్యాప్త మైన (పరీతము = వ్యాప్తము. ధూమ పటలే నేవ పశీకమూర్తి (కాదం హారీకనర్ష్సన) పరీతా _ వ్యాప్తా మూర్తి యస్య అని టీక 3] ప్రాంత్కపదేశములందు | పర్యిన్తభూ పరిసర (అమ ] చుట్టుకొన బడిన (ఆవ తింప బడిన _ అనుట) | శదరదృినై సరివృతం (కాదం )] దబంాపడఎ౦టి (బంగారి కొంతులనంచ. అనుట) ( స్పర్ణం సువర్ణం కనకం తపనీయం శాతకునృుం

(ఆమ )] కొండమి దివిశాలసమ(స దేశములయొక్క- (నెత్తములయొక్క సానువులయొక్క) [ఈట శబ్దము సాను పర్యాయ మని (మల్లి ) వ్యాథ్యానిందు చున్నది _ ఉత్పళ్యామి త్వయి తటగతే (మేఘ ఎూ క50ల్లోో తిటగతే సానుగకే సతి (అని శమ్మ్భునా దత్త హస్తా యకీడాశ్లైలే యది చ విహరే తృాదచారేణ గౌరీ సోపాసత్వం కురు మణితటారోహకణా యా(గ్రయాయీ అని కూడ వర్ణన దంసతుఎవినొద్యకీడలు సానువులందు సంభవిములుగా కవి వర్ణన్నాపబద్ధములు -- భవాంస్తుసవా వై దేహ్యా గిరిసానుషు రంస్యతే (రామా 28 27) న్నెత్తమ్యు లే కొండనె త్తమ్ములం దాడు "ద్యాధరీవాటి విఎలతోడ (మను చ 74 మేఘసం దేశతద్వ్యాఖ్యల బట్టి తట శబ్దము సానువాచకము గూడ ఉన్న దనుటకు సందేహము లేదు] కాంతులు కలదియు [ _ ధాళ్ళవిద్యుతిదీ ప్రయ (అదు, (ఇందుపలనన్తే “టు దున్న [ని _ పత్‌ (గతౌ. శతా ఇతో నిసతితశుష్కప త్రమర్మరధ్వని (కాదం శబర నృుగయాపర్ణనము,] (పరించు ము అనుట) అన్యొన్యముయొక్క (తమకఠమయొక్క_ తనుతమకంకులయొక్క అనుట | ఇతర శబ్దమునకు కర్మఎ్యతీహారమునందు వీస్పయందు ద్విత్సము సమాసఎద్బానము ప్యూహి ప్పుభౌ కా వితరేశరస్మా దృజ్లం జయం చాపతు రప్య వస్టమ్‌ (రము 7 $ఈథ) మార్చు కలదిా [(ఎరివర్తసము _ మార్చు ఇచ్చి పుచ్చు కొనుట పరివర్లో వినిమయ (వైజ)] ఐ= ఉండి వెండియన్‌ = రజకమును సంంది యున్‌ = బంారమును తడంబడును = నిండి యుండును (సమృద్ధము గా ఉండును [ ధామముల వెండి వై డియు. దడ బడంగ (భిమ శీ 7] అనుటకున్‌ == (అన్ని ఊబాంగుటకు తగి == లర్లి నుయి నునిసమయంబు = దాలమంది మునులకు ఆశయ మైన

మందరిసపూతిము 8890

దా ౯౧త [త్సృఎఎఎవంె మ పహ

(త (త్పిఎ మయట్‌ (642) అం (ప్రాచుర్యార్థమునందు (దాహుల్యయిను వచించుటయందు ఎయ(ట్పత్యయము )) ఐ తా ___ వెండికొండయొక్క మీ దిభాగమునందు (ఆధిత్యకి యందు మొల్లంా కొండమళ్లైల తెల్లగలువలు అధికములుగా ఉన్నవి వానియశ్లే తెల్ల - ఉన్నగంగా_సవాహ మొకిచి మేరు

0 న! పర్పతశిఖరములను౦డి ఉత్తరిదిల్మ ౨ (ప్రవవూంచుచు వామవంతమును చేరకొని యున్నది (వా మవత్ప _క్షితి ముతోని యేకదేశ మ (కొంతభాగమే తై లాశము అందలిబ్రలు గంా(ప్రవాహ మునందు జల్మక్రీడ లాడు చున్నారు. వాత్వానములందు రాచికొని యున్న కుంకుమువావపొడి యెజ్జకాంతులు అంతట ఆవిరింస అంతు పొంతు లేనియా సవాహమునందలి యం లన్నియు నెట్టివాటీ యున్నవి అందుమూలమున ఆతర గలయం దున్న లెక్క లేనిబుగగలు చిగురులబ్లు (సకాశించుచు అవి సహజ మగున్యాపవాహమున కై నతెల్లకాంతిని గానరా కుండ నొనర్చినివి ఇ ద్లున్నయా కొండపై భాగము చిగిరించిన దనునట్లు మూడ నెంతో మున్చఎగా ఉన్నది ఆకొండ మీదిభాగ మి ట్లుండ దానిపరిసరములందు కొండళి ఖరము లాకాశము సనం) చున్నెందున సూర్యకాంతు ల్యాప్రా_స్మ్వ్యపదేశములందు (ప్రసరించు చున్నవి అకొండశిఖరమునందే (పైభాగ మునంద్వ్సే శపు యున్నాడు అత డు శిరోధూషణపా దాలదందదుని ధరించి యున్నా డు అచందుని కెనవినోద్యక్రీగ ల౨ిఎంచు చున్న పండువెన్నెలలు అవిచ్చిన్నములూా (తణ మైన ఆ గ కుండ గ్రా సూం్యకాంతులతోపాయి దక్షిణముఖముగా (కొంతినుంతము (ప్రఎన్నము నగు టను) నీటిిపవాహ దునునట్లు వెల్లి విరియు చున్నవి అన్టిపరినరములందు శిఖరములందలి గ్లైరిక భాతుపులయెబ్దినికాంతులు (బంారుకాంతులవంటి వి (ప్రసరించి (ఉత్తమసువర్షము ఎజ్జనిద్సి ఆసరిసరముల నలముకొను చున్నవి ఇందుఎలన = ఆకైలాస%రియందు వెండిబంారములు “మృద్ధములణు గా (నిండి ఉన్న నినున ట్లూవాంస నగు చున్నివి ఇదాకి = అందు (ఒకచే కొకటి తీఎపోక్ర వెల్లిగొను చున్న యారెండుకాంత్మిపవాహములు సరిస్పరము తమకొంతులను ఇచ్చి పృచ్చుకొను చున్నివనునట్లు ఒకితడివన ఎట "ను ఒకపర్యాయము తెల గాను ఆసరిసర ళం టి ణం

ములను గనిఎంస జేయు చున్నవి ఇ ట్లుంద టనుబట్టీ అశ్రై లాసపర్వతము అత్యద్భుతమగా కాసవన్నుచు మును 3ందణకో ఆశ్రయ మయి ఉన్నది విశే __ (మేరుశిఖరవినరవిసరదుదీచీముఖ్నువాహ) _ సర్బోత్తరో మేరు. అని మేరువు సర్వమునకు ఉ_త్తరదిక్కునం దుండుటను గూడ అగమను వచించును

400 ఉ త్తరహరివంశదు.___?ఆ

( వవబాలాసయోధరకుంకి ఎపరాగ. ౧) ఆలు _స్తసములందు కంునుపూవు ఖాబకొ ఎట వర్తితము _ 'పెరి గిన వోరరత్నములపెల్లున నొక్కెడ ద్యామపర్ష్మి మై నెరఎనసో ?పెన్నెజటుల విగ్గున నొక్కెడ భానుకన్య యై _ గురుకుచలిప్త మైననవకుంకుము నొక్కెడ ళోణ మై నభ శృరనది యొప్పె దివ్యజలజాతముఖు ల్జలకేళి సల్బగన్‌ (పారి 1 87)

(ధేససటల్స ఫేనపట అని (వాఎ పా) (అపపా) ఫేనసటల (వీరే ప్రా తంజాపా

(సాధుపారము

( ఆదిత్య వివరదవా నీముఖరో చిర్ణ్య ర) వైచంస మాకళ మంటి యుండుటనుజేన డాని శిఖర

(పాంతములందు ఘార్యకొంత్నిిబసాం మనర్శశము గ జరగు చున్నది తె లాస మొకొశ ఎంఏ

ల మను న న

యుండుటను కివులు వర్ణించు దున్నారు _ (చూ మేఖు వా 58లో)

(పరివృత) సరిహృత అనియే ఇచ్చవి పాఠము పరివృత అనుట కైన వమాదమే సరి సృత అగు ననిఎంచిసది

( అధిత్యకా కాత్యాయనీరిమ౫ ) శివదు నిత్యను కై లాసపర్వతోపరిభాగమునందు నివాస ముండుట మురారి ఇట్లు వచించినాడు అస్య "త్య నుధికృకావాన పరమేశ్వర (7అ 40వ)

( కార్యాయనీర.. ణ?రోభూషణశళాజ్కశి క ఎని స్తస్త్రచన్ది కావిచరదనాదీముఖరోచిర్హి రీ )

అల్‌ న! యు

ఈబాలచ ౦్యదునిచ సిక్యాసవాహనులనలన చం(ద్రరాంతమణులు కర గి నదులూ నయి కైలాస సర్వతత ఎలయందలి చెట్లను పెంచుట వానికి పార్వతి దొబాద మెనర్చుదు ఉపమాతా అగుట వర్ణంస బడి చున్నది = శ్లైలాసాద్రింటమ ధూర్జిటి జటా లజ్కారచస్దాంజ్కార తో్యోత్స్నాకిస్టై లితాభి రిన్దుదృషదా మచ్చి ర్నదీమాల్బకా _ గౌరీవాస్తగుణప్రవృద్ధపప్పష పుష్య న్తి ధ్యాతేయకి (భ్రాళ్ళ స్నెహనహోధిష౯ ఖశిళ్కుకిడాగుఖా. కా ఖిన (అన అ 48ళ్లో) ఈవర్షననుబచ్ది సోమనాధుని న్నిస్త్రం శబ్దమునకు కలయర్రాంధీర్యము తేటకెల్ల యగును ( తపనీయకతటద్యుతి ) పర్వతశిఖంముఎందు గై రికధాతువులు (దేగురుజాలు) ఉండుట బు నీదము * గగనహారినీఎశై లశృంగముననుండి డొల్లిపడె (గొదు జేగురు గలువోలె (౪

థ్‌ న్‌ా ల ను ద్య (శ్చం నె తి 6కి (యై ౮ష్ష మైనబంారము ఎజ్లినిది ఇ ఉత్తమం సునర్షం రక్తసర్డం భవతి అని (మల్లి వ్యాచూ నై 22న 46ల్లో వ్వా) (ఇత రేకరకాంతి౧నిమయం టై )% బ్లనుటనలన భథిన్నకాంతుల ఇట్లు కలబకొని తమకలయికన అన ఏర్పడినమజియొకకాంతిని గల్సించిన వనుట స్యంగ్యము ఇట్టి భావమునే మాఘకవి

61. మందరసహితము 401 ఒకచో వెలునజచినాండు శకుపాలనధమునందు. అది దీనికి మూల మనవచ్చును, ఆల్లోక మిది “పపున్లకాపిఖ్ళనివ్నై రఖీమభిః | శుల్లై శృ స్పప్పచ్చదపాంసుపాణ్ణుఖిః | పరస్పరేః చ్చురితామల చృవీ । తద్రైకవర్ణా వివ తౌ ఐభూనతుణ (1స. 22ిల్లో)

అలం :___ ఉగత్చేక (అంగి), ఉపమ; రూపకము, తద్దుణము; పరివృ్తి (అంగములు) “కుం దగిరమల్లి కొ....దాయాది (ఉపకుు, '“సదాదితేయనడీ .... విగతర జతరుచిరుచిరతరాధిక్యక....” (తద్గుణము). “ఆదిత్య... రోచిర్యరీపరీతపరిసరపరినృత” (రూపకము. *నిపతదిిక రేకర కాంతి వినిమయంబు' (పరివృ త్తి, *వెండియుం బై 6డియం దడంబడు ననుటకుం దగి" (ఉ(శ్రేక్ష్ర. “తద్గుణ స్ప్వగుజత్యాగా దన్యదీయగుణ[గ్రహణజి (లక్షణము, “సరివృద్తి ర్వినిమయ 1 స్బృమ న్యూనాధికై రృవేత్‌ (సాహి, 10పరి. 80) (లక్షణము)

(8) అర్థ: భవానీ _ సేవా - నిపుణ = పుణ్యజన + ఈశ్వరపుర _ పుఠరంధధ్రీ = పునః పునః + ఆగమన _ రాగ _ మనః (ప్రీయ - పద _ పల్లివన _ పరిచయ _ సరితః = (ప్రక టిత _ (ప్రవాళ = (ప్రధా _ విభావ్యమాన _ దళానన _ భుణా _ పరిఘ _ సంఘాత _ విఘాత = విఘట్టిత = వసుధా = సంధి _ బంధ = వినర _ వినిర్యత్‌ _ దర్వీకర = సార్వభౌమ = ఫణా _ మణి - కిరణ + ఛురణ _ ్రావరణంబు = పార్వతియొక్క [....శివా భవానీ ర్యద్రాణీ....” (అమ) భవునియొక్క (శివునియొక్క్ర) భార్య (వ్యు) (జీషానుగాగదుములు)]; పరిచర్యయం దు గ్రోపరివస్యా తు శుశ్రూషా | సేవా భక్తి రుపాననా । పఠిచర్యా ఒఒరాధనంచ | సేవ నం చ (ప్రసాదసమ్‌॥ పూజా ఒర్చనా నమ స్యార్బాః;సస ర్యేశ్యార్హ ణాజ్బనమ్‌" (వైజఎ) నేర్సరు కైన (ఆరికేజిననా రైన; వాగుగా శిక్షితు ల్లైను చాలళ క్రి సామర్థ్యములు గడంచినవా కైన - అనుట) గపవీణే నిపుణాఒభిజ్మ | విజ్జి నిష్ణాతశిక్షితాః....” (అమ)]. కుబేరునిమొక్క- (పుణ్య జనేశ్వరుండు = కునేరుండు “కుబేర స్ర్యమృకసళో .... శ్రీదప్ప జ్యజనేళశ్వరాః' (అము) (యవ లకు (ప్రభువు_అని వ్యు) పుణ్యజనో యకే రాక్షసే సజ్జనే ౬పి చ" (మేద్చిగః పత్తనమందలి (అలకాసగరమం దున్న _ అనుట [పువము = పట్టణము. “పరి శబ్దము అకారాంతమును' కలదు, 'పృరశబ్ద అకారాన్తో ఒస్య స్త్రి “క్షేమే సుభికే కృతసంచయాని ॥ పురాణ్‌ రాజ్ఞాం విని యని కోపమ్‌'. (మహాభాష్యము) “పూర్‌” శబ్దమునకు సమాసాంత మగు 'అ” (ప్రత్యయము కలిగిన దనునప్పుడు నప్పంసకత్వము లోకసిద్ధ మనవలయును], స్త్రీలయొక్క (“రామా వామా వామన్నేశ్రా ప్పరస్థ్రీ | నారీ ,. (హలా.)); మాటిమాటికి గ్రోముహుః పునః సున ళ్ళళ్వ | దీక్ష మసక్క త్సమాః" (అమ.)]; రాకచేత నైన (పదఫల్ల వసరిచయనుతో అన్వయను

402 ఉత్తరహరివంశము.___2ఆ అధ న ౯ దీనికి (ఆలకాపుర ప్రులు ఎప్పుడు పచ్చు చుండుదనుబన్టి ఏర్పడిన - అనుట [ఆ శద్దిసు ఆగమన శబము పర్యాయములు _ గ౨స్పృహో ఒప్యాగమన్నపయోజనం వవ దేతి పక్తుం ది ఆశ్‌ జ న ర ఆర అధ వ్య్గవఎయతే యయా తనొతి న సా ముదితాణ్యగౌరదవ గురు స్త వైఐ గమ ఏవ ధృష్టతామ్‌ (1కు స న! లత్తుకచే (రాగము ! రిజ్ఞకయదవ్యము (లత్తుకి . మె రాగో ఒను రాగే మాత్సర్వే లాజెదౌ రక్తి మత్చిషో _గాన్చారాదౌ రజ్జనే చ (నానా )] మనస్సునకు ఇష్ట మెన (మనొహర మైన - అనుట) (యో వృద్ద్యాజదే హృద్యే. ధనే (హైడు) ప్రయ శబమె చునసుస కిం పైనది అనునర్హమును ఎచించు చుండ దుస (ట్రయము అని ౧ మరల మన క బ్ద్వప్రయోగము కృష్ణళారాదిశబ్దములయందు కృషాదిళబ్ది మంబ్లి తదర్హ్మ్యపాదాన్వ మును తెలుప్పటకొటికు (చూ మెఘ వూ శ?ళ్లో మల్లి ] చిగురుటాక లబంచిపాదములయొ్క (ఉపమిత“మాసము) (పాదషులె చిగురాకులట్లు చాఎ ఎజ్జ న్నైసవి అందును లతుంచే అలం కృతములు ఇ క చెప్పెడి దేమి అని ఎజి దనప్ప బరాకొప్టను వచించుప ముందు ఐచిందు 'పవాళ్యవభో(్రేక్ష కగుసామ్యుమును పోషంచు చున్న దిద్సి. గాణ”ంబంధము-లన [ఎరిచ యము = ఢసంబంధము చిన్నాతా కతిచి శ్లేవె (ప్రాణ పరిచయా దమీ (వైష 7న శి5్లో )వ్యాఖ్యాస ందర్భమున ఎరిఎయాక్‌ =పఎికరసంర్షాత్‌ నార వ్యా ] ఎన్నిసదేశయలం దును) [ సమ్తత స్తుపరిత స ర్నతో విస్వ గి త్యఎ (ఆమ) (ప్రకాశింప జేయ బడిన [పపూర్వక కటే (ర్జావం-చూ ) అనుధాతువుకం టె భావార్తకఘజ్‌ (ప్రత్యయము రాలా (పకిట శబ్దము నిబ్బన్న మగును దుతుబ మగుప్రకిటళబ్దపునం౦ టె (ళ్‌ త్కృరోతి అ డాచస్ష్రే జిజ్వన్తమునకం'చె కర్శార్హమునందు _క్తప్రత్యయము ఉపసరవశముచే. (పకానయి ధాత్వర్థము అ్వదస్కి షెం్తభ్ర్యా చభయవరదొ దై వలగణ త మెకౌ నై వాఒన (ప్రకచతివరా ఛీత్యభినయూ (సౌంద ల్లో వకిఏితి ఇ పాళి అ ఇబ్బట లక్షీధరవ్యాఖ్య] పగడములది.క్క ((సాళో వల్లకీదనే వ్యిదుకే ల్లవె (విశ్వ )] కాంతులా తెలియ ఒడు చున్న (ఊవాంస ఎడు. చున్న అనుట) (ఎగానుశింర-డులలో చీని కస్సయ'సుు [విభావ్యరూనము 2 తెలియ బడు చున్నది = విభావ్యమానస్పర దున్నుకా ర్తనాదం (కాదం) విభావ్యమాస = జ్ఞాయహన స్వారో యస్య అని ఇ్ప్బ్పటవ్చాఖ్య]. రావణు నియొక్క- [దశ -$- ఆనన _ ఎదిపుఖములు కలవా ద (వ్య) రాపణ సు హరానత దళాస్యో వింశతిభుజః _ (వైజ)] చేతు లనెడి [భుజా దృయో ర్నాహొ కరే (మేది )] ఇనుపగుదియల మాహయుచేత నెస [ సరిఘో ఎరలదణయో (వైజ 1 “పెదదెబ్బలచేఆ యనా ల యె మా గ్‌ భా

దుందరసవాతము శ౧8 [గూతము = దెబ్బ ఘాత కాబ్న “వోరచయో (విశ్వ ) ఆ వి _- ఉపసరముఎ దీనికి చేరి ఆధిక్యమును బోధించును తీవా ఖూత్యప్రతి హతితరుస్కస్థల్టగ్నైకద న్న కాకుం అ 8 క్లో మె. 3] కాగుగా కిదల్ప ఐడిన[ఘట్ట(చలన్సేచురాదిజిజ న్వమునకంచె ఘజ్య్ర్యయము వితో సమాసము మతుబన్త మగునీనికంకు త త్కృరోతిత దాచిక్షే జీ(చ్చత్వియము ఏళ దంతిమునకంటె క్త ప్రత్యయము విన్యతో ర్లుక్‌ (5 8 6 అని మితుప్ప్రత్యయ లోపము ) భూమియొక్క [ వకు ధోర్సీ వబుంధరా (ఆమ )) =ళ్ల వైన) ముదులను0 డి (బిగిఎన్యప్రదేశములకుంక్రి ఏర్పడిన (సంఏఫిబందము = కీళ్లయొక్సి ముక నిర్మ న్రశ్తత సన్టిబన్ధనిఖిలో ళక్షరిన్నిర్హర శ్ర్రైలో దృళ్యత ఒద్ధచార మరుద్గన్ధ ర్పవిద్యాధనై (నీల చ) ఇచ్చఎ త్గథా = విళికా సంధయ = సంధిస్తానాని తేషాం బిన్ధా ౫ న్తతు యస్య స తధాభూతి లని వ్యాఖ్య] కన్నములనుండి. వివరం టూషణే గర్గె (మేది 0] అధికముగా బయళువెడలు చున్న (వి నిర్‌ ఎూర్వక యా ధాతువునకంకు శతృ్యప్రత్యయము నిర్ణచ్భతి నిర్యాతి నిస్సర త్యుత్స్చత ల్యిఎ (కి ని] ఆదిశేషునియొక్క (దర్సీకరము = పాము పడగయే టాస్తమూా కలది (వ్య) ఖణీ దిర్చీకిరొ దీర్హపృష్ట (అమ స (వానిక్సి సార్వభౌము చక్రవర్తి _ చ(క్రిఎర్రీ సార్పభౌమ (అమ) శేషో ఒనన్తా నో రాజ సృర్చరాజ స్సు వాసుకి (వైజ | పడగళలయందలి [ సృటాయాం తు ఎగా ద్చయో (ఆమ )] రిల్నముల వైన (మశ ర్చృయో ౦శాకళ్ధై న్తనే ంత్నే ఒప్యశిజ్ఞరే (నానా )] కాంతులయొక్క (కిరణము = కాంతి _ కిరణ కర _ పాదోరువి ర్మరీదిర్భా.. తేజో ఒర్చి ర్షౌ ర్ష్యుతి (ప్రభా (ధనం )] వ్యాబ్తచే [భురణము = వ్యాబ్య - భుక ధాతువు నకం'ళె ఛావారమ.నందు. ల్యుట్‌(ప్రత్యయము. ఛుర ధాతువు వ్వా్మ్యర్హకిము. అధ వజోమణీ చ్భాయా. చుంతాఎఎగాససా (శిశు కస తల్లో ఇచ్చటి ఛురివాని = వ్యాప్తాని ఆం మల్లి వ్యా] గొప్ప దైన (దిట్ట మైన - అనుట ఆసరణము (ఆచ్చ్భాదనము పైకబ్బు) కిల దా. (ప + ఆవరణమ్స్‌]). ఐ. పొతాలంటను = (కిందిరోకమును (నాగలోకముస్సు [ అధోభీవనపాళాం బలిశద్భ్క రసాతలమ్‌ నాగిరోక (అమ )] మూలంయిను = (వెండి కొండయొక్క) మొదలును (పా తును మట్టమున్సు | మూల మాదౌొ శిఫాయాం చ సమీపే తారకాంఠరే (నానా )] మేలంబులు := సరిహసములు [ శేజీ యన దచ్చన యనంగ గేరడ మన _ గేలి యన మందెమేల మనగ బొలుచు బంిహాసములు (ఆం భా 50 80వ). ఆడును = జరపును (రెండును సమౌని సతి (ఉనికి కలవిగా ఉండి సామ్యము

శీ0థీ ఆ త్తవబారివ౦॥ యి.ఆ వవాంచు చుండు నని భావము) (క్రై లాసముయుక్క పొ తు (చుట్టము) పాఠరాలముకు స్పృశించి దానియసహే చాల నగాధ మె యున్న దనుట దీ౨ క్రైనప_మార్దము [ఇల మాడుట _ అసునది లగ రూ బాపమ్యద్యోతకము. కిలహంసగసుసళక మ్నలదెళుకులు మీనపం క్తులతొడ మేలమాడ (అని 2 ళట్‌ (చూ మాని) ఉఎమౌవాఒకము లివి వాస తీర్ణ్య త్యిమాయతి ఉపమాయా మిమ (కావ్యా 2ప (- 69) హసతి అనుదానిచే. రిహసతి అనుటగూడ సంగృవబాతమె _ చజలలినగొాజంగివిరులు గాగిందిలొపలిఫెనలబముల బరిహూణంంఎ (ఎ5ాహ (0 శ్ర (చూ జ్‌ సూని || అని ఆడుట = -ప్పుట (జనులు కర్త కొనియాటుఎ = స్తుఠించుట (పా డట కాదు అని తెలుపన్‌ = తెలియుసట్లు చెయుటకు. తెలుప = తన్లునిది [తెలుపు నా తెల్ల నిది ఆకాశము సలుస్త జరావతము తెలుం (మెై్రై జ్బ్‌ఎ్నైా నా దమిగ్ర నా నుభయభార్య లుడి పతికి నందు నొకతె దె ల్పొర్తు వనచుం దాను వారిం బచ్చా దాల్చ్బ బోలు. దెలుపు నంపను నగుడును నెలఎ యిత డు(శ్చం నై 8 84) (చూసూ ని] అగు - సహజ (ప్రకొళశంబునకు = ఐన స్పాభావికి మగు [సహజం విజ మాడా నం స్వభావ (ప్రకృతీ రీతి అని (వైజ ఎగ. రాంతికి (౮౦8 వెచుఎమట కనుట) [ ప్రకశ కరణే భాఎ నా తుల్యస్ఫుటయో ఎ్రషు (నానాా] అవకొాళశంబు= ఎడము (చోటు [ అవకశం కి లొదన్సాన్‌ రామా యాభ్యర్థితో దదౌ (రము శీస క8ిళ్లో ) ఒసం క ఈయక (ఇచ్చుటయందు క్తి కై లానసటు) (తనసవాజమయు లగుస్న ఏకం జతకాంతులను వె మ్యాత్రిము కై లానము రాను బయంఎపడ నీయం దై _ అనుట) లో కై లాసపర్పతిదు ౨ ట్రయి పాఠాఎయముబు తాక చున్నది. అని శరాశట అజాటో నానా న. పె అని లోకమునకు. తెలియ ఇప్ప దం చినవి. అందులకె తనకు స్పథావభద్ధ మైనతెల్ల ౨కాంలి కానరా కుండ జేఎఎది అవ అస్లు చెయు క ఎ యవకాళ మేర్చలదమొనినది రాఎజడు ఈ వష జమ “న షా నా శున్ను కైలామునకు చచ్చి. తినపదిల ములతో ఈరొండపా ఆ లించి పై కెల్తి బంతి యు వై కెగురవయంలయు. 9 ప్రయత్నించా ఎ ఆల డంకుఎకై ఇషఎగుదియల టున్న తినపదిఎతులతొ “స్టీగా దీన మోదా ఎ. అజ్బఎ భూతో స్టా అదుకుకొని ణం యు యున్ననిని= ళ్లన్నియు (అతుకు లన్నియు). ఉలి అందు 0దు రేళ్ళఎనవి ఆదిశేవు డు పాతా లనముశం దునా డు ఆతి ౬. తనవెయిపడగలయందు భూమి నుంచి మోయు చున్నా డు ఆపడి గలయందు పద్మరాగ లు ఎన్నవి అవి దేగీస్యమానములుగా _పరాశించు చున్నవి ఆకాంతులు

మందరసవాతము శీ05 ఆసందులనుండి (ఊర్జ్వరశ్ములు _ పై5 (ప్రసరించు కాంతులు కిలయు త్తమపద్మరాగిదములు, అవఏ అగుటను పెకి పచ్చి ఈకొండి నంతివుు కబ్బ వై చినవి అలకొఎట్టణము క్రైలాసపర్పితిము మీ ద ఉన్నది అందు పార్పతిం ఛక్తురాం (డ్రగుత్ర లెందశో ఉన్నారు. వారు తచ్చేపీఎర్యనసేన నాదు౮ఎలన మహానందాను ఘాతికి అలవడినివా రిసుటనుజేఎ తక్సేవకై అరల నురిల గ్లైలాన మునకు వచ్చుచు పోవు చున్నారు. వారి కీది నివ్యకృిత్యము. వారు రాఎంపో=లు జరబృన్పృడు వారిపాదముంకు ఎూఎకొలినలత్తు“రగము.. గురు వాకులువోతె సహజము ఎట్టి నై నవారిపాద ములయందు చేరి నటి యెంతొ యెజ్జ దనము నివి సంపాదించినది అట్లుదాల ఎజ్జి దనము కలిగి యున్నడానికాంతుఎు అ కొండయం దంంటను (సరించి ప%డములకొంతులా తిల ఎ బడువ అవియే ఈ శేషునిపడగలయందలిఎద్య రాగమణికొంతు లనునట్లు కానవచ్చు చున్నవి ఇట్లు క్రైలా సము శేషుని డగలయందలి పద్యరాశమణులకాంతులను తనయం దలవలచుకొని ఏమా(త్రము తనసహజరాంతి[ప్రఫారిమున కివకాశము కల్పింఎక రాను అఆపాతాళము వ్యాఎంచి యుండుట నిజ మని నిరాఎంచుకొను దున్నది విశె ___ (పాతాళందును మూలంబును మేఎంఎి లాడు నని కొనియాడుట్టు - ఇ ట్లాడేనది జనులుబృరాణము లన నగును (ఉత్తి రాా ఇ ట్లను చున్నది ఈపందర్భృమునందు. అం్య బోటావంబుశిఖర్యాగం బనిక్షళలీలం బన్లి యి ట్రటు గిదలించి జెట్లు శదలినయగట్తుదుట్టు గను అధ ఖీ బి బబ లబ రం ల పస్దునెజియ విరియం బదఘట్టసంబు గావించి పాతాలంబులో తు గనుపా తలించి (8ఆ గవ) ( పుణ్యజనేశ్వరబరపురర్యధ్రీపున పుంఠదాశమనకున టబ్రయ పదపల్ల వపరిచయృపంటి త్యవాళపథా విభావ్యమాన ) ఇట మన య అనుట చాల అర్థగాంథీర్యము కలది. బ్రల =గునంంకార సాం్యగి యంతయు. నాలుగువీధములు" విభణింప బడినది అందు విచేపసన మొకటి _ దానికి చెందినది లాక్షొరసము అలకాప్పర్రల ధరించెఆయాయంంవారి సొమ్మగి కల్పనృతము సృజించి ఇచ్చును కల్పవృక్ష మొ. గెడి యీలత్తుురసము చాల అసాధారణ మైనది దాని గొప్పతనము వజూ పర్శింఎ సప్టజి లెదు కల్పబృక్షప్రభవి మిది యుటయే దానిని చాటి చెప్పును. అ్టి లాక్షారసముచే అఎ౦ల్బఅము లైన వారివాదకులు (నగబ్బజను) మన ట్రయమిు లగుట సము చితమే. నుకినే ఎవాశకాంతుం.. బోలిన కాంతులతో అది సమ మె శేషుని ఎశారత్నములతో డిసామ్యమును “౦పాదించుటకు అగిన రాగపరిపుష్ట చేకూర్చుకొనినది రిసాభరణము - త్రలి చళుర్విధి లంకౌంముల నిట్లు పేర్కొనినది _ కచధార్యం దేహభథార్యం పరిధెయం వివేసనమ్‌

400 ఆ త్తరిహరివంశము__2ఆ చతుర్జా భూషణం రాహు ఆణాం మన్మధదై శికమ్‌ (అన) ఇక అఎకొల్బరీ ఎకు ఏీనీవి కల్పవృక మిచ్చుట (మేఘ ) ఇల్లు వర్తించినది- వాస శ్చిిత్రిం అధు సయనయో ర్నిభ మాదెశదక్షం పుజ్బోద్భేదం సదా కీసలయై ర్య్బాషణానాం వికల్పాన్‌ లాఇరాశం చరణ కమలన్వ్యాసయోగ్యం చ యన్య్యా 'మెకి స్సూతే “కల మదబల౮ళావ క్నానం కల్బవృక్ష (ఉత్త వ్ల (ఆఅంకపురవర్శను ( దర్వీకరసార్వభౌదు ఎజామబికి రణచ్చుర ౫ప్రావరణం వై ) శేమనిపడగలయందరి రత్నములు పద్మరాగము లగుటను (న్ఫఎం ) ఇన్లు పరించినివి ఆరుతరతల్పపన్నగఎణోజ్జ్రలంత్నసబా చ్రదీవ్లమె జరగ గరింబ పొ ల్పెన గ బద్మదళాజనిమేను నూతన స్ఫృురదరుణాంశురా గరుచి సూరెల బర్వ గ నుల్లబల్లు నుం దరమహనీయ నీలవసుభాధరి కృ 0%టపొల్పు బట్ట గన్‌ ( "9) ఉత్తమపద్మరాగములు పైకి (బ్రసరించెడికరణములు కలవి ఇబ్బట వీనికి ఊర్హ్వ జా ధి (రశ్మి పసారము చెప్ప బడక చెప్ప ఐడు చున్నందున ఇవి ఉత్తబుపద్మరాొము లగుటగూగ తెలుప ఐడు చున్నది రత్నళాస్ర్రము - పద్మరాశముల కగు ను త్తిమాధమభేదముల నిట్లు వచించి నది _ ఊర్చ్వరశ్మి రధోరళ్ళి పార్శ్వురశ్శి శయ మాత్‌ పద్మరాగ విజ్ణేయ ఉత్త మాధనుమధ్యమ (అన్ని అలం __ పొతాళంఎను నమూలం-ను నవకాళం బౌొంగక (అతిశయోజక్ష్రి భవానీ విభావ్యమాన (ఉ(్వేకు దశాన మజా (ప్రావరణం వై (గాపకము తద్దుణము అతి యోకక్తి (అంగి ఉక్సేఇ రాపక తద్దుణములు (అంగముఎ) (4) అర్థ ___ దురికంబులన్‌ = పాపముంగు [| దుంఠం వాతకం పాం (వె జ్ర దుష చా యట మైన (నరకాదుల కగు) (ఇతదు) గమనకు కలది (వ్యు )] వొరన్‌ ఈం = (బవెకిం సీయక (పాపముల జేర నీయ అకట ఎరాంఎ పాకొాంమిగా ఐ= ఉం (అని విరోధము [పాకారొ ఎంణ నాల (అహ రబాంయి= (వారణం ఎ వారించు నిది గా (అడ్డు పెట్టనది గా (అని విరోధపతివోరము) [ఎర9 వావ శబ్దములు అభిన్న ములు (హాన్నడీర్ధముల భేదము క్షేషమందు ఎరిగణిందు కాదు. కక్షంమా౮ మివ చిత ర, మ్‌ చ శ్రే చై నా ా (శ్రవణాభిరణ ఎం తామ్‌ అని ( దిం ం ఇచ్చట చి (తి చితా! నానా ఎనౌారాశ్సి యాం (శ్రవణాభంణాని త్రై ర్కూతా౦ం మశ్ధేవామ్‌ (పక్షే _ చిత్రా శ్రవణా. ధరడై నక్షగర్ర విశేషై ళోధికాం చ్వితా శ్రవణే ఎ నాభరణే తాభ్యాం భూషరా మితి వా శ్లేషే హస్వదీరావి మా ఖు న గ్యాతే - ఇతిన్యాదే నాద్య స్యాకరన్య స్టానే ఆకార అని (వ్యాఖ్య -రణం (ప్రతిషేధే

మందరసబాతిము శ07 స్యా ద్వారణ స్తు మతట్లజే. (విశ్వ )] ఛందంబు = ధందస్సు (పద్యము) ( ఛన్ట పద్యేవ వేదే * (విశ్వ) కాక ఉండియున్‌ = కాని దయ్యును జగతీ _ ధృతి = (ఎక్కతి _ (ప్రతిష్టా + అంచితంబు = జగితీ ఛందస్సుచేం ధృతిచ్చందస్సుచేత (వకృతిచ్చందస్సుచేత పతిషాభందస్సుచేత ఒప్పునది (అని విరోధము) [ఈభందస్సులకు లఇణము లి ట్లున్నవి - న్‌ న ఎస్‌ది ( | ని షగ్నై జగత్యా ఆవిత్యా (ఎంగిల $అ సూ) ( 2అక్షరములపాదను కలది జగతి. ద్చాస్నప్పత్య తరా ధృతి (ఎంగల 4అ "హా వివ) (72అక్షంములు కలది ధృత్సి ఏకవింశత్యక్షరపాద చృన్ష (ప్రకతి ) (ఎని స కం) (2 అత్షరములపాదము కలది (ప్రకృత్సి విపరీవా (పతిష్టా అష్టాక్షర (పథమ పాద ద్చితీయ స్సష్తాకర ఇడ=ఇర _స్పృతీయ (ఎం౫ల 8అ 5సూ విన ) ((మొదటిపాడము 8ిఅక్షరములు కఎదాను 'రెండవపాదనము అక్షరములు కలదిాను మూ డవపాదము అక్షరములు కలదాను ఉండునది (పతిస్ట్ర] భూమినియుక్యం (భూమిన్సి (కర్మార్ధకషట్ట్ర [ జగతీ జగతిబ్బన్లో విశేషో ఒఎ క్షితానఎ (అమ) ధరించుటకు [ధృతి రార ఇృధ్రెర్యయో (అమ్ర)] కారణ మైన | కృతి కధితా యోనా ప్రధానే వరిటే జ ఆలీ అలి ఛస్త ప్రలేదే. (వైజ)) సృతిచేత (ఉనికిచేం) [ (ప్రతిష్టా స్థతిమాబాత్మ్యే (వైజ్‌ ఒప్పు చున్నదిగా ఐ (అని విరోధపరిలోరము ) ౧అంచితము = అంద మెనవి * ఉఖా ఏలంచికతు యూ రజ్చీతాభ్యాం తపోవనావృ త్తిపదం గతాభ్యామ్‌ (రఘు 83. 8ల్లో ఇచ్చిఎ (మల్లి ) అజ్బీ తాభ్యాం చారుభ్యామ్‌ అను చున్నది] (పర్వతములు భూధరములు (భూమిని మోయునవి- (వ్యు) వానిలో శై లాసము పాఠాళమువణకు వ్యాఎంచినపొ కు కలిగ భూమిని భతిందటయం దు గొస్పస్థానము విచాంచి యున్నది అందులకే ఇట్ట్లనుట జరగినద్భి దంతానలంబు 22 ఏను గు (దంతములు కలది (వ్యు) దన్హీ దన్తావలో హ (అమ) దన్హ శబ్దముసెకం టె మత్వర్థమున వలజ్‌ (ప్రత్యయము. గీర్ధము] కాకి ఉంంయున్‌:2 కానీ చయ్యును. కట_క0- వ్నిహ _ వివోర _ దాన + ఉన్నతంబు = కండబ్ధఎముం నుండియు. (బెక్కిళ్లీ నుండియు) గజి కఎ. (అ. ఏ] నాఎకారం్రయి ఎనుండియు (ముకు ఇజబిలనుండియు) [ఏను గున క ఎమదిస్తానముల . పెర్కొనుచు గిజకాస్ర మి ట్లనినది _ కరా త్కటాభ్యాం నేత్రాభ్యాం మధా చ్చా_ఎ మదఎతి (పాలకాస్య ౦వాత రాత్‌ నాసాం ౦(గ్రాధ్యామ్‌ అని ఇచ్చటి వివరణము] విస్తాంయుతో కూంన [విగ్రహము = విస్తాంము - విగ్రహ స్పమవే కాయే విస్తార్యప్రతిభాగయో _ (విశ్వ )] సంచాంము కల మదముచేత | దానం గజమదే త్యాగే ఆ జ జూ త్రి పాలసచ్చేదళుద్ధిషు (విశ్చ )] సమృద్ధి (ఆధిక్యము కలది" [ఉన్నతి == సమృద్ధి - ఉన్న

406 ఉత్తరహరివంశము___2ఆ స్తార్జ్యదారేషు సమృద్దా వుదయె ఒఎ చ (విశ్వ) (ఉన్నతి కలవి = ఉన్నతము)] ఐ (అని విరోధము) (కొండ సడిమిభాగములంయ | కటూై త్ర నితమ్చో ఒ(దే. (అదు)] సూర్య్యగహమునకు (నవ్యగ్రహములలొ ఘూం్య్యగ్రహ మొకటి. విబారమును (యథేచ్చ సం చారమును) [ వివోర స్తు జినాలయె లీలాయాం (భమణే (హైమ) ఇచ్చుటచేత (5లి గించుటచేత అనుట) గొప్పదిగా (గొప్పకీ రీ కందా) ( ఉన్నతి ==2సరా్యాకమదానాదిజన్యం యశ అనిససం (ఉన్నతి కలది ఉన్నతము)] ఐ (అని విఠోధసరిలోరము) [ఈయర్ధమునందు కటక _ రవి - (గహ _ విహరి _ దాని +ఉన్నఆంబు అని సదభంగము (ఛేదము)(కావుననే ఎభంగ శేషము) కాంతా _- రూసంబు = ఆలయొక్క ఆ౫్రిదు కిలది (త్రీ ఇ అనుట) కాక _- ఉండియున్‌ = కొని దయ్యును అలక + ఆవాత _ పుబ్బ - -- + అరూఢ = ముక్తా + అభిరామంబు == నెఒకురులయందు. అలకా శ్చూర్షకున్తలా (అవ )] ఉంప బడిన [ ఆవాత౦ నిబాతం శ్యగ మారోఎత మితి “తమ్‌ (హూం 11 ఎశాలచేతను [ పుష్పం వికాసే కుసుమే ఎ్రణాం చ రజబ స్పృవమ్‌ (విశ్వ )]) తలవెండుకలను [కచ కేశ శ్నిరోరుహ (అమ )] పొందిన (తలను ధరించి యున్న _ అనుట (ఆరూఢము = పొంది నది _ ఆరూఢవినయ నుఎ కుబూంమ్‌ (కాదం )] ముత్యాలయాభరణముచేత (ము త్తెములు చెక్కినచంద్రభూషణాదులచేం = అనుఎ) [ మర్తాధూష కైన నామైకదేశ్యగహణ మిది ఇమ 'సేనుని భిము డనెడునట్లు ) ..నొహర మెనది [(కాాంచ కమసం క_ఎం కమ నీయం మనొహరమ్‌ అవిరావం రామబియం రమ్యం సౌమ్యం ఒ స్యురిజు (ధనం 0 (అని విరొధము అంకాపట్టామందు ఉంస బడిన ఎప్పకవిమానముచెళత అందమూ వబా౦ప బడిన [ఉఊధము ఎ హ్‌ కాకువునకింకె క్ర (పతృయచు] 'మఆ్యము లచె సుందర మైనది (చూడ ముబ్బట మైన దనుట (ఆశి విరోధ రిజారియి్రి | విమానం రు ఎవప్పకమ్‌ ఆని అమ కుఒరు౨ (కౌఎగనము కల్పి వినూనము పృష్పకము అది ఆతనిపట్టణ మగునలకియం దున్నది అది మువ్యాలవికానమలతో (చాంవినులతొొ చాల అందము కలిగి యున్న దని భావము] (5 యర్ధంఎఎందు = అఎకొ *, ఆలా * ప్పృస్పక _ దారులగ్తాడిధం మున్తాయ అభిరామంబు అని సదచ్చేదము) అన్లునున్‌ + కాక = ఆవిధమూా ఉండుంయే కాక సంసా రియున్‌ + పోలెన్‌ = గృహస్థు డబ్లు [సంసారము == కుంం౦బము అది కలవాడు (అ) ఒకకవి సంసారము ఈ ఇస్లు పర్షించినా డు _ తృష్టాతోయే మదనపవనోద్ధూత మోహోర్మి మాలే దారావర్తే తనయసహజ్యగాహాసంగూకులే చ _సంసొరాభ్యే మహతి జలధా మజ్జరాం

82 మందరసటాతము 408 న బ్రదామన్‌ పాదామోజే వరద భవకో భక్తిభావం (దేవా (ముకు 8లో )) (వస్థ + ఓషధి _ పూర్ణ 1 ఉదరంబు = ల౦ంజుశరావముల [శరానము := ప్యాతభేవము. అత్రయాం శరావో వర్ట్వమానక (అమ) పాత్రభేదస్య అ9 సుధ ఇది మానె డు పరిమాణము కలదా తెలియవట్బును * బలినా బబాదోషన్య వయస్థస్య శరీరణ _ పరం (ప్రమా మిదృన్తి (పస్థం శోణికమోక్షణే (అని స్నుశుతిము ద్విశరావపరిమా మ్‌ అని ఇట (వావ వివి) శరావ శబ్దమునకు (హలా వివి _ మానికా అనెడియర్తి మిచ్చు ఎశ్నది పరిమితి కల ధాన్యముచేత (బియ్యయుచేత మానె దుబియ్యపుటన్నముచేత _ అనుట) [ ఓషధి ఎఎపాకాన్సా (అమ) వీవాయవాడే (అని సుథ)] నిండిన [గ శార్హ స్తు ఖారితే (౨ఎ)] కుక్షి (కడుఖ) కలవా డూ (అస్ట్రృాహరందావ్యాణు టు చొ (అమహద్చివక్షదే ఈయర్థమునందు మువర్ణకిము అయ్య్యును సకిల + అళా = భరింంబు =సుఎఎస్తఎు లగు [ సమ్మగం సకలం పూర్ణ మఖళజ్బిం న్యా దనూనకే (అమ )] కోరికలతో [ఆకా తృష్టాదిళో (ప్రోకా (అను )] నిండినవా డూ | వార్తే భరితపూరితొ (వైజ )) (అన్నికోరి లు తీజినవా టూ (అనుట) ఐ [గృహస్సు అశ్వ స్తనికు దూ ఉండిన ఆత్తిమోత్తముడు కుసూలధాన్యకొ వా స్యాత్‌ కుమ్బీధాన్యక ఏనవా (త్యహోకొ వా ఒఎఛవే దశ్వశనిక ఏవి వా చళుర్దా మఎ చైైతేషాం ద్విజానాం గృవామేధినామ్‌ జ్యాయాన్‌ పర పరో జ్ఞేయో ధంగ్చతో లోకజి త్తమ (4అధ్యా 7 8 ల్లో) అను చున్నాడు మనువు రె పనునది లేకి యేదినమున కాదినము అనకు తనవారికి సరిపడునావోరధాన్యము కలవా డు అశ్వస్టనికుడు ఉత్తమోదత్తిము.. డీత డు వీరలలో నెల్ల అబ్టిదర్శిదంథామణి” ఉండినయీత డు అన్నికో రికలు నెలివేటినవా డుగా ఉండుట ఎ ట్లని విరోధము అసంతుష్టా ద్చిజా నష్టా స ంతుష్టాస్తు కువాభ్యతి అనున్యాయముచొప్పుని “ంతుప్పతో నిస్పృలబా డ్రై యున్నా డ0 (విరొంఎర్‌ వోరము)] (పర్పశతిపక్షమునంమ) దాగూ ఉన్న(అఆధికముూ వృద్ధి పొంది యున్న - అనుట [(వస్తాప్ర+ స్థా. అ) (ప్రకర్షె+ తిష్టన్తి ఆత ళ్చోఎసన్లె (8. 80 కప్రత్యయము [ఈయర్థిమునందు. (ప్రస్తా + ఓషధి అని ఛెదయము] ఓవధులతో నిండియున్న నడిమిభాగము కలది. [ఉదరిము = ఉదరమువంటిది దుధ్యథాగము (లాత్షణికటయోశము)] (ఓషదుల నెన్నిఎనా తనయందు కలిగి ఉన్న దివి యని భావము) అన్ని దిక్కులయందు. నిండినదిగా (దిగంతముల కెల్ల వ్యాఎంచినదిా _ అనుట) ణు [(పస్టాషధివూర్లోదరల్పము సకిలాళాథతి తత్వము _ ఆను రెండ ధర్మములు (శబ్ద అభేశాధ్యనసాయముచే తనయంమను కలిగి గృహ

శ 0 ఉత్తరదారిఎంశదు __2ఆ స్థుతో సామ్యము వవాంచి యున్నది _ శ పర్పతరాజ మని ర... అనాల్మజ్జుండును ఆ పోలెన్‌ (న - ఆత్మ ఖ్రివా కన్ను దా నెఐగందా డస్లు (ఆజ్ఞానియట్లు అనుట) [| ఆల్బా జీవే ధృతౌ డ్‌హీ స్వభావె పంమాత్య” వైజ) దుర్డర్డి ఎ ఫాను, ఎంబు (సహ లా అనుభవంబు) = దుర్దాతులతో (చండాలాదులకా [వర్షము = జాతి _ వర్షా చ్విణాదొ శుక్లాదా స్తుతా నరం తు చాఒక్షరే. (అమ) సీర మైనడాతి లదా ౬ అని (వ్య) విద్యమాన మైన (౮౦డు దున్న అనుభవము (సుఖదు భాదులము పొందుట) కలవాడూ (సహళబ్ల మిట విదృమానవాచి “కా చు “షగువానియందుఎ 2) అయుి్య్యును = ఉండియిను ఉన్నత = వంశ _ ధృని _ ముఖరంబు = గొప్ప వైన ఉన్నతము=గొబ్బడి (ఉన్నతులు22 గొప్పవారు _ ఉన్నతరాజరాజ_జనకొతూ హ ఎంబులుదు (ఎను 460 వ) మొ] కులముయొక్క [డ్సా వంశౌ ఖంమస్కరౌ (అమ )] ధ్వనులతో (ధ్వనివలన గలుగుళబ్దను లతో _ అన.ట (కార్యకారణముల కభేదము) ([కట్జ్చో ధ్వని శృ పర్ణ శృ మృదగడ్గాదిథివో ధ్వని కజ్ణసంయోగజన్మానో పర్డా స్తే కాదయో మతా (వావాఎరిచ్ళేదము)] వాగు చున్నా డగా (తనగొప్పవంశమునుగూర్చి డిరక వదరు చున్నవాలా = అని భావము ఇచ్చట నంతయు మహత్తున కమహద్చిఎక్షచే మువర్జకము (గ్లేషకాపవున _ మహదమహత్తుల కభఖేదము) [ ముఖర శబ్దమును న్యాకది + మిద్లు శిర్పచించినది. రప్రకరశే ముఖకుజ్ఞోభ్య ఉపసంథ్యానమ్‌ ముఖర చాల ఆ] బా సర్పన్మన్‌ ఎర్తవ్యే ముఖమున వక్తవ్యాఎ _క్షవ్యవివేఠాభావాత్‌ ముఖమ్‌ = వాగిన్లి యమ్‌ అని (పదఎ౨జర్సి) [శాను నీఎజాతులకో సాంగత్యము (పత్యీచనుగా జరుప తినుంళయు చాల గొప్పు దం చెబ్బకొనుఎ అసంగత మని విరోధము ము&రు డు అసుటపంన చెస్పవచ్చిన దెదొ చెబ్బరాని దేదొ శెరియనియ వివేకి యగుటను అస్లు వచింఎం (అస్ట్రవాని ్సి ఉచితము అని విరొొపసంవోంము ర యర్హమున దు] (పర్వకపక్షమున వెండి వైన [దుర్భర ౦ చ కువర్ణే స్యాత్‌ వాస్తుకే రజతే ఇఒ చ (విశ్స )] చజీయంయందు భవుడు (శివు ఉు కలదిగా ( జన్మిహరా భవా (అమ )) అయ్యను గొప్ప వైన వెదుళ్లచేత న్లైన ధృనిచేత [మోత కలదా [మఖింము = (మోత కలది. త్సాం మూచయిష్యతి తు మా్య్యసముదృవో ఒయం గస్ట శృ ఛిరు ముఖరాణీ చ నూప్పరాజి (వృళ్ళ ఆఅ) (చూ వాలా వి )] ఐ [వూయ్వమన్షే ఇచ్చటను శబ్దముల కగున భేదాధ్యవసాయమువంఎన ఇఎ్బటియుసమాస మగునజ్డాని క్రై వధర్యము లుసమేయ మగుప రృతమునం దుండ ట'పబిల్టే (రెండింటికిన్సి సామ్యము =ద్ధము] ఆట్లును + కాక = అ

మందరసవాతము గ ట్రుండుటయేకాక జామదగ్ను్య్థండునున్‌ + పోలెన్‌ == ఎరిళురాము నా (జమదశ్నికుమారు (వ్య) గర్గాదిథ్యో యణ్‌ (4 05) అని గొ్యరాపత్యాధ్యారోపముచే అనన్నరాపత్య మునందును యజ్‌ (ప్రత్యయము (చూ కాశిక్స ధృగు - సంతతి _ వర్ణ నీయంబు = జనుద గ్నిమహర్షియొక్కి [( ధృగుళ్ళు కె (పపాకే చ జమదగ్నా ఎనాకిని (విశ్వ) సంతానమునం దు (ఆక్రు ఎయందు) [ సంతతి పుత్త్రకన్యయో (విశ్వ ) | స్తుతింస బడెకివా టూ (ఉప అ.ఎహద్చివక్ష్ర [వర్చి - వర్షకియానిస్తారి కుజవచనేము ధాతుపాందు (గుణవఎనము 2 స్తుతి (కర్కార్ధమునందు అనీయర్‌ (ప్రత్యయము) అయ్యును భూధృత్‌ 4. ఎ్యరహ - నిరూధింబు = రాజుయొక్క భూవృ స్నరేన్హ్ర ఇైలే చ (విశ్చ ఎ) శకిిముతో (కత్తియా కరముతో _ అనుట | వ్నిగహ స్సమకే కాయే (విశ్వ) (ుబద్ధి చెందినవా దూ [౧౫ ఢము = (స్రఎద్ధము తెలు గుకివు రీయర్హమునందు దీరివి విరివిానే (ప్రయోగించినారు . శము దృవరావాత్యనిరూఢి (ఛార విరా 4 27/9) _ విద్యానికషోపలధ ర్మోద్యోగనిరూఢ (దళ ? 04) (మొ ఏ] (ఈయర్టమునందు అమళాత్త్పవివక్షిచే ము పర్ణక మనుట మశవికా నిద్సి ఐ (అని విరోధము) ధృగుసంతతి వర్శనీయుడు (ఎాల్బమందువలెనే అర్తవ్య) భూభృత్‌ _ వ్మిగహ _ నిరూఢింయి = రాజులతొడి యుద్ధములచే (యుద్ధములందలి. విజి యముచే (వధమ చ్చే _ అనుట ప్రఎద్ధి చెందినవా డు (అని విరోధసరిబోరము) [కొక్తఎ ర్యార్టును డు జమదగ్నిని చంఎకందున గోఎంచి ఇరువవియొక్కిసర్యాయళు. దండయా( చేఎ క్షి యవంశముల నన్నిటిని నరళురాము డు నశింప జేయుట (ప్రఎద్ధము. తిల ప్త కృతో జగతీపతీనాం హానా గురు ర్యస్య చ జామదగ్న్య వీర్యావధూత స్మ తదా వివెద (ప్రకర్ష మాధారవిశం గుణానామ్‌ (కిరా 8 8 ల్లో) (సకృతార్చిమునందు (పర్వ) బ్బుగు - “ంకతి _ వర్ణనీయంబు = వజియంయొక్కి [ భృగు నానా జఎుదగ్నిప్రపాతయో _ శే ర్నుదే వ (హైమ )] గొబ్బవిస్పృతిచేం [30 + తిన్‌ + త్రి తను _ విస్తారే - క్రిక్‌ (గకాంరోపము సంఎ౨తి పజ్సీవిస్తా. గో(కేషు కివిి స్కృఎ (విశ్వ )] స్తు3ంప ది నది గా అయ్యిను భూభృద్వ్నిగహనిరూఢంయి = పర్పతిముఎతో విరోధసటిటచేత (పర్పత కులకు విరుద్ధ మైన ్రవృత్తి కలదిగా ఉంటుటచే _ అనుట్స ప్రఎద్ధ మెనదా వ (ఆని విరోధస్రు (లేఎ. రాజుఎయాకారిడుకో (వఎద్ధ మైనదా ఐ (అ9 విరోధము భూభృత్‌ “౨ వ్నిగహ _ ౨రూఢంబు = సర్పతాకారముకో మిక్కిలిదృడ మైనవి (నెలకొని నద్సి గా (బాగుగా పాదుకొని యున్నదిగ్రా | ఒద్దమూచే వా రూఢి ఇ త్యయమ్‌ అని

42 ఉత్పరి బారివంళశయి.._2ఆ కోళము ని అనెడియుపసర్లము చెరి దృఢతరిము లనులను వబ్బను రి క్పెవిచెతి విరూధిభక్తిహృ _ ద్గ్రంధివిభేదనా (భారి విరా 4388] (ఇదా (= టి చెందినదా [రూఢము = (ప్రద్ధము కత్తస్య ళర్జో భువెవు టాఢడి (లు లంటి. 2ఐ (అరి విరోధపరిహారము) (ఎూర్వము ఎవచించినట్లై _ శరాభేదమున నాబ్యుము. ఆఎటాోోఎమెయము లకు నిఖిల = నిర్ణ_లొకి ఎ మలచ _ త్న ఎ రా _ నసీరాఎఎ పొదందు = సమ మైన [ విశ్వ మశేషం కృత్స్నం సమ స్తనిఖిలాభింాని (అమ దేఎళా చూవూయి యోక్క (బమూహమదు దైన్స ( అనరా "ర్షరా. దేవా (ఆను)... (లోకట్‌ = “డదూవాము (పాణిలొకము (మె లొకి = జనమూహ ఆ (“ ౦) (డాచద్దాదులసమథివ్యా హోారమునందు (కఠిఘ వాదు ఎయందువం) “క్తిసంంెచముదే.. ౨మూూటూతివాజకము ఇది హన్త హస్త “ం్యపతి విపర్యస్తో బీఎలోక (ఊఉరాఐణ అ) (మొ కిరీలములం దలి [అధ వకుటం -రీంం పృంనపుంసకిమ్‌ (అ). ఇజలయొక్క.. పంక్తుంచేతి [రాజి స్మ్మ్యాత్‌ పీరేఖయో (విశ్వ ఏ] వారతులు కలదిగా చేయ బడిన (సేరాజితము అ సేరాజవవృబ్దమునకంకొ (త తృరోతి త దాచ ప్లే ) జ్యిద్చళ్యయము ఆద న్తమునకంటి $ర్యా ర్హమునందు క్త (ప్రత్యయము సేవాన్నమనరేస్ట్రమౌలివిలస్మదళ్నాంశునీరాజితం రాజ్య(్రీ (ప్రథమావతారపదవీ మారుహ్క ఎంవోసోమ్‌ కోణిం రతతి శ్రీవీరర్ముడో నృప (వళా నాయ క ల్లో]. వఎ్యన్త పర్పతముల (కొండదగ్గఒచిన్నకొండలు కలదా (శివునిోక్ష మున) పాదములు (అడ ఒచి కంవాది _ అని ఆర్హదు (రాజు చమునందు నిర్రర తోక్‌ == దేఎలోకిడమున ందలి వ్‌ (వ్బిము లైన. అమటు అరటఎవయిలచేం ఆ తం బఎగపొదమిల ౨ఎదాడు లం లంచు (వ కుంయుండే తడ్డాల లగురాజుంం ఆక్షేఎము)] [ పొడో బుధ్నే తరీయాంే ఆింధ్రుత్యలఎబ్చకే ఎరిరో ద సం శే (విశ్చ్ర ల రాజ = కళా ధరున్‌= ఒం౦దకలను (౧౦ద్రువయొల్కు “దాఅనభాగ పసు (జాం ౦(దుని _ అనుట] రాజా (పశౌ చ నృఎతౌ షత్తిమే రిజనీపతా (మేదిని) కూస్యా న్మూంరై వృడ్డా శిల్పాదా నంశమాఆకె జోడళాంశేచ ఎన్ష్రళ్య (విశ్వ) ధరించిశవానని (చంద్ర కృర్రునిని శివుని - అనుట (ధృణ్‌ ధారణ సచాద్య_చ్చత్యయషు _ (శవ గనె రాజ కలాధరున్‌ = రాజ చం్యదుిని (రాజగ్రోఘ్టని సాచ్చభౌయిని _ అనుట) _ అని శ్లిష్టరూవకమ ) కలాధరు డు = చెందు డు కలానిధి కలాధం శబ్దములు పర్యాయములు _ గ్లా ర్యృగాజ్కం కలానిధి (అను) చంద్రావిళబ్దములు ఉత్తరపదములు (సమాసమునందలి

ఐ౨౦దరి జాతీయము శ్రి చివరిసదములు), అగునపుదు (రేష్రార్దకదుఎ ఎ స్టిళార్టూలనానవ్యా ఎరే (శేహ్ఞ్వైగోదరా (అని అధర్పణకారికి)] విడంబిండుదున్‌ = అనుకిరిందుదును (పోలయిమను (ఉసబూవాచంవిఎ లతో విఉమృయతి సంధ్తే. అని (దశ్హి వావ్యా 2ఎఎ 68ల్లో ] ఉన్నన్‌ అప్పుడు ఆం పురుష “౪ ఆత్తముంటి = ఆభ్రీ ్ఫిప్టు డు (కర్తృ ఇట్లు = ఈవిదధపమా. (ముంఎి చెప్పెడీ రీతిని విచారింయన్‌ = ఆలొచిందు చుండెను తిద్దర్యార్థక్య క్రియకు పె్రర్తమానాామునందు ను ఎర్జి“జం తద్రర్మార్తకిముని తప తిర్ఫీలాద్యిం ములందు నర్తమానార్హముగూడ ఒంటీ (చూ

• వ్యా క్రిళయూ 4వ క్షే ఠా ___ ఆక్రైలా ము ప్రాకాంయు శ్యతురాజులను కోటలోనికి పవెశింం నీయక అడ్డు పెళ్పెఎు నస్లు పాపములు తపయంను _ఎవె?ం-ట కెడ మీయక3 వాని9 దూవదమూా ఉంచుచున్నది (జులు తనదర్శిన మొనర్చునంఎ నే శ్లైలాసము. వారిపాఎదయుల నెల్ల దొల గించు చున్నది - అనుట ఇందలి పరమాక్త) ఆవి భూమిని ధరిందుటతో దృథ మగుపా తు అలిగి పర్వంముంరో నెల్లి గొబ్బదిా ఉన్నది అది తనది నుందు కొండవిస్పఎయంచు బూర్యునియచేదృసంవాఏము కల దై కొన్నల్యమునందు నాది లేని దిను= ర్తి ఎంపాదించినది అది అలకాపట్టణయముతో ఒబ్బ ఆం దున్నప్పష్పకవిమానముతోని ముర్యూలచాందినీలకొ (స న్నము లగు (తెల్లని కాంరుం వెలి నిరిందదు చూడ నెంతొ కనులఎంఎిపా ఉన్నది అది తనగర్భమందు (తినరోో బాసూ అ వృద్ది చెంది యున్నషసహౌొషధులకో ఏండి యున్నది అది తనమ్నూర్తికో డి_ంళతముల నెల్లి అ్యకి మించి యున్నది అది తననెత్తములంమ (మీ దివాఎ మ(ప్రదేశములందుు పం మేశ్చరు. ఉగు సదాశివుని నవాంచి యున్నది అవి దాసా ఎవి ఆకాళ మంటి చున్న గైంప్ర). వెమళ్లతో ౨౦డి యుస్నది అది వానిసందులలో ఎ నిండి యం మూంకి ధ్సాందు ముండి వేణు వాద్యమును ఆ ఎ కుండ వెలువరిందు బున్న దనున ట్లున్నది అవి తనప్రపాతకుఎచేఎ (ఎఎ వాలుప్రదేశముంచేశ్స ఒబ్బ ఎంతో స్తుతి ద యున్నది అది ఒకపర్పితరాజు - 'పేర్పడి యన్నది దేవత లందటు తనిదగ్గజ నున్న చిన్నతిబ్బ్పఎయం దుండి తల ఏంచి తనకు (మొక్కు ఎండ. వాకి వారి కిరీఎములందలిమ శీకాంతుఎతో అనిపాదముంకు (తనిచిన్నకొండి లక్రు ఆరతి యుక్త చున్న ట్లది ట్రుకొ?ంచుదు. దేవవారోకి ఒంతయు తినపాదములకడ తం లుంచి మోక అల్లి సెసస్కరించు మండ వారింరీటదుణిరాంతుల తపపాదములపై (ప్రసతించుచు నీరాజనమిడు చున్న ట్లున్ని దేవరానార్పిభౌము డగుచంద్రశేఖరు డనున బ్లది యున్నది అన్టియాఎఎ్వతి రాజ

శీ శ ఉత్తరవారినంశము___8ఆ మును చూచి డానిని బహుాధముల వర్ణించు చున్నా డు (ముందురీతిన్సి సంతోషముతో గ్రీల్బష సరమాత్వ విశే ___. (వరణం వై దురితింంల జొం నీకి - క్లైలాఎపర్పతదర్శ్శమున శ్వర ధిక్కారదున సగుదుహపాపముడే కలిగిఎకుష్టమవోవ్యాధి సైతము తాల పోజట (శాపమోష ముగా శివువిచే సల్క్‌రునకు వచింప బడినది శ్రీ కా మా దీని వచిందు చున్నది _ ఆభక్తర కఇెమందారు డు కాంతి దొంది యఎడొం గైలాసవైలంబు గం పే మానుం బద మన్న నందులకు దా డెందంబునం గుందుచున్‌ (8 గ్ర (కంద చున్నవాడు నక్కా రుడు (ఐరా ప్ర. -డలి పోదము రం డని _లుషంద? కాళదుదధదద్రకరికి గె లాస ర్‌ూ గిరికి (6 07 (పుష్పకచారూఢదుక్షాథిరాముం బై) పృష్పకవిమానమును (ఉత్త రాాఇ్లు పర్షించిసెది. శాత కుంభ_స్తంభనాహ(సములు గల్లి వై డూర్యతోరణావళులు గల్లి నవ్యమౌక్షికవితాన వితాసములు గల్లి శశికాంత పేదికచయము గల్లి సాగ సైనమగణాలసోపానమలు గర్గి కప్పుణాలోవలయొప్పు గల్లి కామితార్థము లిచ్చుఘుసప్పక్షములు గల్లి వికచకల్లారదీర్థి కలు గర్గి మానసజవంబు గల్లి కామగతి గల్లి కామరూసపంబులు పవాంచుగరిమ గల్లి (ప్రబలు పర మేబ్బరచితప్పస్పకము గాంచి (5) (ఉన్నతవంళధ్నని (ముఖంం ప్లై ఇం ఎన బిష్పరాపకము ఉన్నతవంశధ్నని గొప్పవెదురు దొంగుం (మోత = అనె అన్నతనింకల్పని గొప్ప వేణునాదమ్సు అని [దానిచేత మోగ్స చున్నది (ధ్వని కలదా అ చున్నది. వెమంగొంగుం _పా ఎను బబనాదముూా రాళిదాను వర్ణింద చున్నా ది నకీక్రై ర్వారుతజార్తర సై కూజద్భి రాపావిఎం*కృత్యమ శ్రా అర అ యా. ఒర, భల కుష్ణాషు యశ స్సు ముచ్చై రుద్గీయసు నం వినదెఎతాఖి (రఘు 2న ట్లో ర ల్లో భావము నంఎను శబ్దగాంధిముతో చని దీవఎం. చంఎనా డ ఎచ్చును ఉన్నత బ్బ ౧ మీట ఆర్జిగౌరినము కలది ఎర్మాకమదానాదిజన్యం యళ ఉన్నతి =, అని నిఘంయివులు అట్టి (పర్వత)కీ ర్తి కిలడి వంశవాదము అని ఇది తెలిఎ క్షైలాసకీర్తిని వన డేపతలు అల్ప యు జాలి ణా (గోవి నూ దుదు పొడు చున్నా అనుటను ఘాచింపను (భృగుసంతతివర్డ నీయం బయ్యును) ఇట వర్ణనీయ మనుట అర్థసింతము భృగుపుకురూరు డు బువీకు డి ఆఅనికునూరు డు జమదర్ని ఆంనికునూరు డు పరకురాము ది జవ దగ్నికి కుమూరు

మందరసవారిము శత

లై దుగురు _. రుమణ్వంతు డు సుషేణుడు వసువు విశ్చావసువ (పరశు రాముడు రేణుక జమదగ్నిభార్య ఈమె ఒకిప్పుదు స్నానము చేయ సరస్సున కరిగి అందు చి్వితిరధు డనురాజు భార్యతో (క్రీందు చుండ జూచి యాతినియందు. గోరికి కం దాయెను అది తెలిఎనజవదగ్ని రెణుకిను చంవు డని పుత్తుల కొజ్జ ఇడెను ఎ(శ్రాజ్ఞాపరిపాలనమున ది నలుగురు కొడుకులు ఉపేక్ష యొనర్చిరి ఐదవవా డగు (ఎరిశ్రురాము డు అర్మడియాజ్డిను వాలించెను జమదిగ్ని తఎయాజ్ఞ చెజవేర్పఎందుఎకు నలుగురు కొడుకులకు మృగపక్షుంతో సమాను లగునెట్లు

• శాప మిచ్చెను రామనియెడ పోన్ను దై వవముల గోరు మన ఆవ డు తిల్లిని (బతి కించుట అన్నలను కాపదిముక్తులను జేయుట వరముల గా కోరి వానిని అఆఎనిచే పొందెను భారతము ఈకధను వివరములకో తెలియ జెబ్బను (చూ సం థార వన 6) ఎంతా జ్ఞాధిక్కార మొనర్పక ఆతనియాజ్ఞ ను నెజివేర్చి మాతృదేవతాభక్తిని భాతృభక్తిని గన బజిచి జమదశ్నిసుతులయం దెల్ల వర్ణనీయు. డీత డాయె సని _ వ్రైభారతకధ యంతయు దివిచే సూచిత మైన దనవల్బును

(రాజకలాధరు విడంబించి ఇట రాజకళాధరు డనుట రాజవ౦ం్యదు డు అనుసెర్టమును గూడ టోధించును స్కాందము శివం. న్యమాట్టు - పెర్జించుట ఈపస్టున స్మరణీయము రాజ్యం చకార కైలాసే దేవదేవో జగిత్సతి (బ్రవ్యో యస్య స్తుతిపరో విష్ణు (పేష్యవ దాబ్బత 4 ఇన్హా9 దేవగజై స్ఫార్టిం సేవాధర్మపరో ఒభవత్‌ యస్య చృత్తధర శ్చన్దోం వాయు శ్చామరధృక్‌ తథా సూపాన్నకర్తా సతతం శాతవేదా _ గిన్ధర్పా "ాయకా యస్య స్తావకా శ్చ ఎనాకిన విద్యాభరా శృ బహవ _స్తథా చాఒప్పరసాం గణా నన్సాళు శ్చాగ్రా యస్య (మహే 34అధ్యా ల్లో) సోముని ఎరాణవిద్యాపారి ౦ 1తత్చామునకు నిదర్శన మనున ట్లిది శ్లేషరూపమున రూ పొందినది

అఎం __ విరోధాభాసము _ అభాసక్సే విరోధస్య విరోధాభాస ఇష్టతే అని లక్షణము నిరోధా ధాఎముతోడి. శ్లిష్టోపమ(శ్లేష అంగముగా. కిల యుసను) _ క్లీష్టరూఎకము(అంగముగా కీల్ఫి శ్లిష్రోపము (శ్రమము,

శీ ఉ_త్తరహలివంశదు___£8ఆ బబ ఇందుండు హరు చాళి లిం దుండు ద్ద యై "న్నెత్తంబు నిండు వన అయ గాయ నీగిరిరాజువై నీ గిరి గా టెలు నఖిల దేవతలు "నేకార్థవమంన నిచ్చట విహరింప ని చట సంయమీ జశ్వరులకు మోళంబు సందియంబె ణి యీనగా(గంబ “* నీన గా డినయంత శిలనైన మిన్నేజలు సెలవ కున్న శే యీవనమ లఖీకెలంకులు నీనగంబు లీకొలంకులు గలుగ బంహపేాభశరభ హరిణ శార్లూలగంధర్వ్యయతవనద్ల న! (ల గణ గణాంగినాగణనలు గాన ఐడునె ? ౧౬౧ అవ -_ శ్రీకృష్త డు క్రైలాామును చూచి జా9ఖునతిను కొనియాడ చున్నాడ__ అర్థ -- ఇందుంది = చందుంయి [ బామాంకు శ్రా శస్త్ర ఇన్దు రుముదచాస్థ వ (అమ )] నెత్తంబు కా ఒకట ర్నతశిఖరా_థాషము నిండు 'ఎన్నెలలు 2 అళిశయింఏన (గొబ్పకాంతి కం = అనుట) తెల్లం (“ంద్రు కాంతులను కాయర్‌ 2ఎసరి చేయా (చజీయ యంఎయు గొప్పవెళ్టలగంతుంతో నిండి యుండ అనుట దీ౨ కె సపరజూర్రఎయి) ల్లు ఖ నా వక్తి! జా ఆర్యా శక్తా, ఇందున్‌ = ఈక ండియంద ము మౌళిన్‌ = శివంయొక్క [ బారో నాశ.రుదయో వై ళ్చానరే_.ఎచ (దూ సుకు ను శందు [ ముజ్లోత్తబూలమ కి. మొలిశిరళ్ళీర్త / ప స లో జ న్‌ జగత్సంజీవవి యగుటనుబ్టి రాను కివనియను._గహము పాదించి అకనికి శిరోధార్యు డూ ను! క్‌ స అగుటనుబట్టీ ఈచ ఊఉ సర్పలోకవూజ్యు డగు చున్నా డని భావము) [కాశీఖండ యి చం్యదుని పూజ్యతను ఇట్లు ఎర్జించినవి = అవిముక్తం సబూసాద్య క్షేత్రం సపరమపావనమ్‌ సంనాప్య లిజ్గ మన్ఫుతిం ఒన్టే్రశాఖ్యం సృనాయకమ్‌ _ వీజౌవధీనాం తోయానాం.. రాజా ఒభూ ద్మగ ఆ ల అభి జన్సనామ్‌. (ప్రసాడా ద్ద అట్టి విశ్వేశస్య ఎనకీిన అత కూపం విధా మైక మకు

858] మందరసవాతము శీ తోద మితి స్మృతమ్‌ య స్వామ్బుపాఎస్నానాభ్యాం నరొ జ్డానా (ర్నృమువ్యతే. ఈష్టేన దేనచేవేని స్వమౌలౌ యో ధృతి స్పయకము ఆదాయ డాం కలా మేం జగక్సంజీఎనీం సరామ్‌ (న్యాంద కాశీ కశఆధ్యా 25 28 ల్లా) ఉండున్‌ అఖిలదేవతలున్‌ = అందణు దేవకలును [ దేఎ శబ్దమునకం టె హ్యార్టికి తల్‌ (సత్యయము బృన్దా-కౌ దైసకాని ప్పంఎ దా చేపతా బ్రయామ్‌ (అదు )] ఏక + అర్జిఎమున్‌ = (లోకి మంతయ్యు ఒచ2ససుుదము గా (జఎదమయము క -)[(కియావిశేషణప్ప -నక్షయందు 35 అనుదాని. మాబా చేరిన నన్‌ ఇది] (అయిససమయమున (స్రలయమనునం దనిట ఈ ఇర్రిరాజుపైన్‌ 2 ఈ గొబ్బ కొండయందు. పై సప్తమీవిళక్త్యర్టకము నాపై దయ యుంచుము _ అని (వ్య) ( యోగమునక్షై (చూ పారి 4ప)] ఈ "ర కాటోలు = ప్రవేించిరి కానలయును (నినఎంచి యుండవట్బు ననుట) [కా బోలు (రూపొం) కా 1 బోలు తయ్య మిచ్చువా డును వీడెకాగటోలు (హరి ఉ 7 ((మూనూ ని) ఇంటద్రాదులనివాసము. లీగిరియం దున్నట్లు (వరా పృ) చెప్పు చున్నది. వాకాసనసముఖు లగుదిశాపాలకు లందిలు నందు వంంతురు ( (ఆ (కైలాస రగడ శీథ ఈదేవలల కిది నివాశ సయి ఉందుటకు కరజము పై రీతిని ఊబాంప బడు చున్నది ప్రలయమపష్పు డిటకు జేరినదే.తలు. గీనిని వదల లెక ఇప్పటికిని ఇచ్చటనే ఏత త్పౌఖ్యముణకు ముగ్గు లై ఉన్నారు ఇందువలన ఇది స్పర్లిమును మించి సదిగా ఉన్న దనుట సూచిఅము] [లయను = (ప్రధానమా రెందువిఎముల నైైమిత్తి కము (ప్రాకృతము _ అని నై మిత్తికసలయమే (స్రలయను (ప్రాఖతప్రలయమే. నువ లయము ఈ మవోప్రలయమునందు బ్రబ్వాకు సైతము లయము నైమిత్తిః (ప్రలయమునందు భూర్భువస్స్యర్లోకిములు నూ డును నశిందును శముద్రము అన్నియు ఏక మై బూమి యంఎ యు జలపయ మై పోవును మహర్లోకాదులు యవాబ్ధతిము - ఉండును ఇచి (్యూకు దినాంత మగునప్పుడు జంగును (482 కోట్లడునుష్య ౦వష్పురములసరిమితి కం దివి (దిహ్యో దెవున కిది ర్యాతి యగుఎను ని[ద్రాసదుయము + సమయ మంతియు సలయమునకు చెందినదే ) ఈ (ప్రలయమున ఎహర్జ్యాదులు కొందణు స్టానాంజరముల కెగితా ముట నివఎంగు చుండుఎ దృష్టము. 'ఏహర్షుంన్లే తిన స్పర్గాకిము దగ్ధ మగుట కేఎ దేవతలు తా మీకొండయందు. నివాస 'మేర్చజచికొని యుందు రని వర్ణన] [ఈ ప్రలయమునందు. కొళ్యాదులు కొన్ని రూజ చెడకి యుండుట సృరాణవర్షితము ఉర్పీధర్యకేణు లుబ్లూ తలూ గం నేడుగాడ్చులు నీదు నెన్న డేని చండభానుండు సండైండు మూ ర్తులు దాల్చి యెన % యెండలు గాయు నెన్న డేని

శీ8 ఉత్తరహరివంళము._£2ఆ పుష్కలావ ర్తకాంథొధరి (వాఆ౦బు లెంగోలు వర్షించు నెస్ట డే ఆౌర్బుఆస్ప్పర్లో ఎంయలు ముంచి జలరాసు అతెకోదకిము చూప్ప నెన్న డేని యెన్న డె గుండు -ాలంబు మిన్ముచ్క భూతములు (గాలు నెన్న డె బుస్టినిండ్ర సప్పుడు వారాణఎ షై మైదుటా శు ఎంత జర యుప(ద్రవం బంద కుందు (54 వేస్‌ ్సి క్రై లాాముగూడ కాళియ స్లై బడక యున్న దనుట కభ్యంతరము లేదు కైలాసము కానికం-టె తిక్కుంది కాదు] ఇచ్చటన్‌ = శ నోటను (క్రైలాసమునం దనుట) విహరింపన్‌ = యరేచ్చముా ఎ౦ంచెరించుటకు( ఇస్టానునారి ముంటు టకు నంయమి. .- ఇం్యద్రుఎకున్‌ = మునశ్యేలరు ([ తపన్బ సంయమీ యోగీ 0 (ధనం) ఇంద ళద్ది మృుత్తరఎద ము ఎనప్పుడు (శ్రేష్టారకయు - ౮ేష ఇప్పి ఇతి భ్యాతొ దెవరా డిస్ట్ర ఉచ్యతే (శద్దరత్న్యప్రదిసదము. 44 ల్లా ఇచ్చ= కోరి అట = ఆశ్చర్యము (నిస్పృహులకు గూడ స్పృహ కలిగిందెడి దీకొండ అగుటనుజేఎ విస్మయాఎవా మనుట) మోక్షంబు = ముకి (జన్మరావాత్యము పరమాత్మతోడి జీవెక్యము) ముకి తె వల్వని న తి వైక్యముు ముక్త కైవల్య ర్వాణ (శ్రేయోనిశ్నేయసామృతమ్‌ మోడో ఒపవర్ష (అదుఏ) సందియంబు +- ఎ = సందేహమా (మోక్షకాయు లగుముసీళ్చరులు ఇచ్చట ఉండ గోరుఎనుబశ్టి ఇది మోక్ష్యపద మగుముహాస్టాన సుగుఎ నిశిత మం ధాఎముు ఈసగ -- అ(గ్రంబునన్‌ = ఈకొ ౦డయొక్క పై భాగమునందు (ఈకొండచఎయయయం దనుట మిన్నేబు= ఆకాశగంగ (మందాకిని ఈన== ఈనె (ఆకులనరము) ౨ ఎనయంఎ౨ఎ?లను = ఎచ్చినియంకం ఎందు) ఉండ గల జాచి (చాలసూక్ష మైనడాతినంసుసు ఎనుట ఐనన్‌ -౮౨క = పెంలించి పెరితేం చా హా. [చెంపన నైన (రావాం) 'సెఎవ్ప అని (₹ రి 0 “ఎవొ అని (బాం (ఆశల్బు ఒద్దలి 5 న్య్ర ఉన్నె వ జఆఏంనా (ఆండదు) [మందాంం ౪ ెండంయయందు మహాప ముతో (ప్రఎవాంబును. నుం దిని క వసకమారము ఎరా) ఇ స్లఘు ఎన్నది గూ థి (| (వో ర గ్ర-రముగ నిగ్గిి వ౦చాకిని సెంయే లై య” (టఉవూం౦ఎను (చూ (ఆ శ44 (క్రైలాన్స రగడ] ఈ వనముల = ఈయడవులు [ 3హనం కొఇనం వద్‌ (అమ )] ఈకెం౦కులు (కఎసు -౨ = (౧న్సి ఈ ప్రక్క్టవెశమలు ఈనళంబుల 2 శ చెబ్లు (కల్పవృక్షము లనుట) _ శ్రైలవృట నా ఎగౌ. (ఆమ ఈకొలంకులు (వాంసు + టలు ఎరబ్య్బులు [ పొలుచు గొలనుకొంగునాగ సరిఎ (అం భా కాం €8ప 1 కలుగన్‌ = ఉండా (ఇబ్బట చూపణకు అగపడ చుండాంా అమట) అంహ + ఇభ , శరఎ = హరిణ కార్డూల . ధర్న. యక్ష ఎద =. గణ = గణ 4 అంగనా _. గణనలు=ంం

ఎందిరిసపూఅము శీల హముఎయొక్కయు. [ఎంపో ష్ఫుగేన్టి ఎజ్బా్య (ఆమ )] ఏను గులయొక్కయు [ జోనాగ ఇభ ్రమ్చెరఎ ఎద్నీ (అమి] శం భములయొక్కయు[ ఎనిమివికా న్న కలిగి ఎంహమయమును ఎంస గిల బిరిస్ట మగుమ్బు మిది శివు డు సృఎంహాని ఆడ చుటిక్రై శరీ ధానకార చెత్తినట్లుహడ ప్పరాణములు వచిందును శరభో ఒష్జాపదే చి మృగాన్తరె (నానా )) జిం. ఎయొక్కయు [న్చుగే కులజ్జి వాతాయు హరి ణాలిసయోనయ (అమ )] పద్దఎలు లయెక్కియు ( శార్తాల ద్పీఎనా వ్వాయే (అమి వాంఎంచునఎ (పు; 1 సుధర్చులయొ క్యైియు. యఎంయొక్కియు... ఒద్దుంయూాక్క్రాయు వ్రమధగ-ములయొక్కియు 1 గణ “్‌మూహే (సమధే ఎంఖ్యాసై న్య్యట్రభేదయో (విశ్వ ) 1 (్రమధగణ దేపతాత్ర ఎయొక్కియు (రద్రకశ్యలమొక్ప_యి = అనుట) ఆలోచనల (కిర్యార్టికషబ్ట్ర (వాతి? గూర్చి ఆం చుటలు (వాని వైన వారి వైన మైత్సీ గానాదుల గుటించి తల చుకొనుటలు _ అనునది గీనికైన సరమార్చిమ) [గఇనలు= ఆలోచనలు గణ- (సంఖ్యానే) _ల్యుట్టు) గణ ధాతువు ఆరోచనార్థకిము గూడి. గయ త్యపదానవినబ్యతో భవత స్ఫో ఒఎ న స్యత్కియాగుకాన్‌ (శాకుం అ న్ల్రోన గంయతి 2 న వివారయతి (వ్యాఖ్య] కాన బడునె = అగపడునా (వానిమాటమె త్రం పృనకు రా దని భాఎము్ర (ఇవి చూచుసప్పుం ఎంహశరిభాదుఎపరస్పరి మై. క్రి ఇంధర్పాదుఎ చానాదులు ర్యుదకన్యలనాట్యాదుల ఆనందకరదులే యైనను (ప్రకృతిళోభతో మవోసందకర ముణా ఉన్నయీ.నసరస్యాదులముందు. వానిమాటయే త- పునకు రా దని ధానిము ఆయౌ నందమునకు ఈయానందమునకు లేశమా(త్ర మైన సాన్వుము లేమింజేఎ అవి స్మృతికి వద్చుఎ కనకాశము లే దినుట దీని _కెనసారాంశము) తా _ శివుడు శైలాసళిఖరాాగముకందు దాను నివాస మున్నాడు ఆదెవు డు శిరోళూష ణను ” (కలంకము లేన్సి దాలచంద్రుని ధరించి యున్నాడు ఆచందకల నిండువెన్నెలలు కాయుచు సృటికిమయములు .జతమయములు నై చాల తెల్లనివా ఉన్నదానిం జీయలను తమ కాంతులతో మజీంతతెల్ల నివానిని గా చేయ చున్నది. ఈశకై లాసము సర్వతములం దెల్లి సుహో ఎర్వత వన దగినది (మేరువును ఇదియు_జంయాద్సిఎ నునెడిశ్యమాల్టునకు ఛత్త వామరముచు వర్జితము లై నవి మూ &లోకిదులను పావన వె-నర్చేడిమవబోసల్యతముగా గూడ ఇది పేర్పొన బడినది ఇచ్చట దెవేంద్రాదు లగుదేవతానాయక ఎకు నివాశము లున్నవి వారు ఇప్పు తిచ్చట ఉండుట చూడ (ప్రలయమునందు భూమి యంతయు జలమయము కా” భూర్చునస్స్వ ర్లోకముల భస్వ్య మై పోగా తా మాశ్రయము లేనినా రై ఇందు చేరి వా ర్పిటీకీని (స్వర్గావ

శ20 ఊఉ త్తిరనారివంళ దు__2ఆ

లోకములు మరల సృబింప బడి తమకు నివాసము లేర్పడినప్ప వికిన్సిఇందరిసాఖ్యయిణకు మరిగి దీనిని వదలి పోలేక ఇందే ఉన్నా రనిఎంచును (ఈశ్వరుని ససేవింకుచు దెఎఆ లిందు ఎం

ళం ప్పుడు నివఎంచు చుందురు గాన ఇ టూవాంస బయి చున్నది మోము గొరు మునీళ్చరులు యగధేచృముగా తా మిం దుండ గోరు చుందరు కాపున నిది ము క్తిచ్షేల మగుందసాన మనుట జాని న

నిర్జీతము నుందాకిసీమవోనది మబావెగముతొ దీంచభియలందు (స్రవబూంయ చున్నది ఆవెె మునకు సూక్ష్మాతి సూక్ష్మము లగు గై రికథధాతువులు (జేగులుణాలుు సైతము పెకలింం బడి ఆ (ప్రవాహమునందు కొట్టుకొని పోపు చున్నవి ఇబ్బట (మహొషధుఎతో కూడిన్సు మవోపెనము లున్నవి రుద్రకన్యకలు యశ్షగంధర్నకిన్నరాదులు దీని వార్వ్వములందు దీ౨ (ప్రకృతిళోంకు ముద్ద ల్లై ఇచ్చట విహరించు చున్నారు ఇందు కి లృపృత్షాదు లగుదివ్యబృక్షము తెన్నో ఆన్ని మానస సరస్పువంది మహసరస్సులు లెక్కకు మిష్కుటము గా ఇందు కాననచ్చు చున్నవి ల (పకృతిదృశ్యముల నిందు కనులార దర్శించునప్పుడు అర్జింప నలవి గాని (బ్రహ్మానందము కలు గును ఇందు ఎంహగజశ రభములు హరిణశార్జూలములు తమసహజవై రము విడిచి పరస్పర మైత్తితో సరర్తించు చుండును గంధర్చాదులు మధురముధురముగా చాన మొనర్చు చుందురు రు_దకన్యకలు మనోహరముగా నృత్య మొనర్చు చుందురు ఇవి అన్నియు సంతోషకరములు “నే *ఆండును ఐనను ఇం దున్న పనములు నదులు మున్నగు (యకృతిదృళ్యములవ ని యా నందానుభూతికి వీసమేని వీ యానందానుభూతి సపూనము దు ఆయానందము చే. ఆ(కృతినొందర్యిము. దరి ౦.ఎన్ప్పుడ ఎని హూటయె స్కృతికి రాదు (పకృతిసాందర్యమున దీనికి సాం ఇదియే

విశే __ (నెత్తంఎ ఫంద వెర్నెలుాయ). 05 డు కైలాసళిివాం కె లాభ

జ అబీ న్‌

భూషణ తత్త్వార్ధగోదు అనుంతిని 39వాసదానదండకామలు క్తైచా మునందలి వెన్నెలలను తికృ-న ఇట్లు వర్శించినా డు... జలజభవుండు గోఏ) పెెవాయల నెలను మాన్ని యెందునుం దెస మచించెనా యమృతిరిధితి వెడు ప చసన -

డెలుస్స ట్రై విశ్వరూపు డై నిలిఐనానా నెళల్లెల నిండి గ

వెన్నెల “ర్సె సాంద్ర మై (నిర 8 క్రి ఈగిరిపె నీ గిరి కా బాలు నఖిలదెఎతలు నేకారపమున ప

( చెబ్బనది సదునలుపురు దుశువు ల + కామనగ్న్యా (వూర

ఇట్లు బ్బ = లుభూ విదితంముగ మవోయుగశ్సుుు వెయింఆలోనన్‌

ముదమున నొక్కొాకరు దు డె బృదియొక్కయుగమున కనఘ పతి యగువరుసన్‌ (ప) ఆ

జ జ గ్‌ దుష ఎ డెబ్బదియొక్కి మహాయుగములకు ముస్పదికొట్లు నజుఎదియేడుంక్షఎ నిదివదివేలు మానుషా

మందరబవబాతము శీల బ్దంబు లగు ఇది మన్వంతం౦బువిధంబు మఖజియు నొక్కిఎిన్వింలరంబున దివ్యాబ్దంబుల సంఖ్య యెనిమిదిలక్షలు నే బదిరెండువె లగు వానిం జతుర్జళగుణ్‌= ౦బు జేఎన (బ్రవ్యాకు దినం బద్దినాంత౦బున గలుగులయంబు బుధులు నె మి తికి౦ బని చెప్పుదురు అప్పు డేకర్తవం బై ది ర్క అతి ణ్‌ మా యుండు (4 20 £) [ఈప్రలయమునందు బన్మా న్మిదాఏస్ట్రయం దుండును (బవ్మాకె ౮వ మోర్కండేయాదు లగుచిరంజీఎలకు గూడ ఇందు లయదు లేదు భూమి యంతయు జలమయ మై ప్రాణులు వశం -ా ఫైలోకిిలలోని ఘార్భు=స్స్వర్లొకములు న?ందిపోా” మవారాది లోకము లున్న వున్న క్ష యుండును అం దున్నజసనను ఎకు స్థానాంతిరి ఇంనిము గూడ జరిగును పృరాణఎర్యాలోచినమువిలన ఇది యంతయు తేటచెల్ల యగును] (ఈగిరిరాజుపై ఏ ఇట గిరిరాజ. అనుఎ అర్థనింము ఎత్లాప్నెడ గినిని వివిరించినా డను నట్లుగా ఇ ట్లను చున్నా డీపట్టునందు . తొమ్మిదిపెన్నిధానములు దూ కొని యర్ధివిటం డనిం బశ స్త మ్యగుపేర్మి నిందుధరుసఖ్యము గాంచినమేటి యొండువో టిమ్మెయి మెచ్చ కివ్ప రమవాధరుపాదము నాాశబించి సౌ ఖ్యమ్య్మున మూరి బోయె. వెజియ్యద్రుల కింత వపేర్కి గల్లునే (హరి ఉ 6 ఏ) ఇచ్చవి మబాధరువాదమును అనుదోటి శ్లేషఉఎబుత్క్య్యుతి గిమె నింస దగినది (ఇచ్చట విహతింఎని చ్చట సంయమ్‌శ్చరులకుఎద్ధమునిసంచార మిచిట జరగు చున్నిట్లు(వరా) కళూడ ఎర్జించినది . అన్బోటనె క్రాంఎప్పష్కరచ్చిక్రాంతరయుశ దత్కా_ర్తికేయసకు బట్టము గబ్దుట కాంచుఎద్ధమునిగ ఇసంచారము ( ౧౮ 44 (కైలాస) రగడ (ఈనగా(గ్రంబున నీన గా డినయంళశల నై న మిన్నేణు సెలవ కున్నె మబోవేగముకో నిందా కిని ఇట (స్రవబాంచుటను ఈఎటునందు ఎడా పెగడళూడ ఏచీంచినా ల వియత్త బట ఆ అగ క రంగిణి సయోవేగంబున న్నిత్యముం (బ్రఇళింస గ నొబ్బ దీనివజు లీఖ(ద్రింబు సామాన్యమే (వారి ఉత్త య. (ఈవనయి రీకెలంకులు ఎంహేభళంభ హరి శారూల గ౫నల్సు ఈ రెండిటిని న! (పరస్పరము నైసర్గిక వై రములు కలవానినివెజు వెలు గ+ములుగా (కమముతో కూర్చుటనుబల్టీ వీ కి ఈఎర్బలమవా_త్ప్రముచే పరస్పరి మైత్రి ఇబ సూచించి తిదానందానుధూతిని సోబిని చాల నగాధము”ా తెలిునా డనవలయిను ఈ పట్టునందు (యూలమును విఎరించుచు ఎజ్జా(పెగ్గడ వర్ణన న్‌! ట్లున్నది. శిరులున్‌ ఎంగిములున్‌ వృక౦ంయఎిలు గురం?ంబుర్‌ భుజంగంబులుం బురి న! నెమ్ముల్‌ మెద లైన కాననంరంఎల్‌ వైరిము ల్జక్కి శం కం సంస్కృత్యనుభూతియం

422 ఉ త్తరహరినంశదు.__2లఆ దొకచి శై క్యలుతితో దెల్పుచుం. బం గున్‌ దీనితటంబునన్‌ కుభద మిగ్చౌ టాత్మివిత్కో టికిన్‌ (హరి ఉత్త | శీ (ఈ కెలంకులుు = గివిపార ఎభౌముల గూర్చి శంధదాసు డిట్లు వర్మి ంచు దున్నా దం నగంబు(కేనలు (వమ ధేశ్వరులకు రుద్రకన్యాసహసంబు రుచిరకేత నందు చెలవు లై యం తయు ననమరు ననిన బొగడ దగదె యీరాజంభూాధరంబు (హారి డ్రి ( 9) పకృతి శోభ సరాకోచికి చెంపి యున్నది వీనియందు అందులకే దా రిందు హరిందుదు వినోదపడ ( గణనలు ) ఇచ్చవీబవా వబనయి గంభీరార్డ'సు కలదై * ధిర్బాదుల గాసనావ్యాదికివా విశేషములతోపాటు పరమెశ్వరునే న కై నభక్తితోడి వినయవిధేయకలను ఎంబోదుల పరస్పర మె తితోడి “ త్సస్వభావముతోపాఎయి శివనంస్క్మరణాదులవలని వాని యాఎందాను బూతులు ము నో జాన్‌ న్నగువానిని సూచింప గలుగు చున్నది (మిన్నేణు "సెలవ కున్నె మున్నేరు అని ఇట (వికే ప్రా ఇది (అసపా ్గి పాదమునందు. ఉంశ్రేకు. (ఆంగము) _ నాల్లవపాదమునందు. సర్యాయోక్తము (అంగము గీతిముసందు వనాదుం (పకృతోభ ఎంబోదుల యిచ్చటిసహజస త్త్వసనృ త్తి కొంత సాదృ శ్యము కల దై అసందణీఎఎ మి 0దు కొంతసామ్యము ఎవాంచి జసరూ కోసమేయ భాఎమును కల్పించుకొని వనాదులకోభచే. (ఉసమేయదుచ్చే. ఎంహామఎయు.. శంధర్పాదుంయు “జ సత్త్వ(ప్రబ్బ తత్తికి మహోల్పృ బాబులు క్రై జర్త్యిము ఎలిందిస్‌ దని ఉత్‌ భేదము (అంగము అనవలయుపు 'ప్రతీఎ ౨ వా స్య క్రైసర్హ్య దఎ మర్యతే అరి లక్షణ ఎ (ఇబ్బట ఉసమానొసమేయభావము మ్యుసంద్ధముగాకి కవితో క్షికర్చిత = నం ఎయును] మ అనుచుం దద్ధరణీభరాధివర వాటారూ డు డై మానను బకు కాసారముచుత్షరం న నిహాంగాధీళశ్వరున్‌ డిగ్గి (౧ క్కున వల్క౦౬) ఒ తావరింబు నవరం గూర్చుండి చర్చి చె జా వనదేళంబున శౌరి ద్యాదళసమావ్యాప్తిం దప (ప్పాప్తి గాన్‌ ౧౬౨ అర్థ __ అనుచున్‌ = అని చెప్పుచు అని ఊవాంచుచు (పై రీతిని కైలా“మును (్రళంబం చుచు = అనుట) [వంనునందలి పృడుషోత్తము డు కర్త] తద్‌ + ధరణీవర ౨ అధి

మందరిసవూతిము శీలి వరి + - కూట + అఆరూధు ఎ = ఆ పర్నతరాజముయొక్కి. (ఛిరణిధరము _ భూమిని మోయునది (వ్యు) (పర్పితము =. జితీ వసువ త్యఎ తత్పర్యాయధర శైల అ) (ధనం 0] [అధినరు య అధిఎతి అధిపు టు - ఎర్యాయములు (రాజు భూవరుదు సర వరుడు యిెన్నగు శబ్దము ఎయందు పతి పర్యాయము” ఎవర శద్దము చృష్బము = తాని హర్య్భిక్షసై న్యాని తౌ వా నరవరాత్యజౌ (రామా సుంద 883 20ల్లోో (మొ) శిఖంమును [ఎవో త్త శిఖరం శజ్ణమ్‌. (అవ )] ఎక్కినివా దూ | ఆజ్‌ బపౌల్బక్‌ రుహ ధాతువు అధిరోవాశార్థకము.. అధిరొచా త్యథ్యికామి త్యారోవా త్యధిరోవాణే (భట్టమళల్లు ద్రు (ఆఅ) రువ. ధాశువునకంక. 1త్యిర్థాకర్యక _ రుహజీర్యతిఖ్య శ్చ (8 4 7బిచే కర్టర్హకిక్తటత్యయము.. ఆరూఢో నృక్షమ్‌ (మాధ ధా)) ఐ మౌననంబు అను = మానసము అనెడి (మానళం సరం స్పాానే ఎ (వశ్చ )) కాసాంము + ఉత్తరంబునన్‌ = సరసు యొక్క (రాసాంం సరఎ సర అమి) ఉ్తిరప్ప దై నభాశమునందు (ఉత్తం, బ్రక్కన _ అనుట్స [ఉఎ ర్యుదీవ్య (శేషే బృ ప్యుత్తు స్వాత్‌ (ఆమ ) 1 విహంగ - అధి - త శ్చరున్‌ == పంరాజునుండి (“రుక్కంతునినుండి (ఎంనమ్యిర్త ముసందు (ప్రధమ రధము డిగ్గివంది దివి | వవాంగయి. విహగము. చర్యాయబిచు - ఖే విహజ్షవిహగ _ విహబ్వమవివాయన. (అమ ) విహళ్లాథీశ్చరు చు. విహడ్గాధిల డు ఏార్త కములు పన్నూరి ర్విష్ణురథ బుపర్గో వివాధో (వైజ)) డిగ్గి = చి (దిగ్గున కైన (రూపాం) డిగ్గు దగ్గు లో నగువానిదాకు ఉకారంది విభాష నగు (గావ్యా పకీ శన్సూూ పావనదేశంయినన్‌ = ఎవ్విత మగు (పదేశమునందు [ శుచి ర్మేధ్యం పవ్యితంచ అ3్యం పావన ముచ్యతే (వాలా). కంరదేశము. ము న్నగుచోట్ల దేశ శబ్దము. (్రుచేశార్టికదు మాలా ఎపాఅ కళ్దాదేళాత్‌ (మొ ఏ] గైక్కునర్‌ = శీసమూా (వెంటనే వల్బంఎును= నారచీంయును [వప్కాం వల్ధ్లం ఎొబ్రయాషి (అను) వెట్లపవాఎనుండి తీఎన నాంతో సేంనవప్ర.ిలే నారవీరలు వీనినే చనులు ఎరించురు గు-వత్సుతరోఎతస్రి య పరిణామ బా దిలీసనంశజా పదవీం తరువల్కవాఎసాం (పయతా సృంయమినాం (వపేవిరే (ఘు రస నై చెద్దునాం.. వల్కము. డానినుండి యేర్చగడునదాన లాక్షణికముగా నారని స్రమునైతము వుషు వల్కలము అన బడు ఎున్నెిది నారవస్త్రముణ గూడ. నారలు అన బడు టన్నవి లాషణికముూా.__. నాయి గట్టి కాం అశనం ఎ గ న్యుగదనంబురో దపో భారమునం గృళకుం డ మిన్మబ్రాహ్మణు డీలలితాంగి బెండ్లి యై (శార ఆర £ 827)

శీలైక ఉత్తరహరిసంశదు_2ఆ జటా * భరంబును = జడలధారమును (బరు వైనజడలును జడలముషియును _ అసమట) [చె న్నా” జడముళ్లు చిబయుతకో లలును వన్నెల వెలలు పల నొస్ప బిస్టి ద్చిధాగ 0క్కం (చి న్ఫి అని (సూ ని)]) అమరన్‌ = కలగా కూర్చుండి శౌరి = (శ్రీకృళ్ల డు [ దెవకీనన్షన ళ్ళౌరి (అమ) ళారునిమనుదు ద (గోతాపత్యయి.. డాహ్వాదిభ్యి శ్చ (4 96) ఇణ్‌ ప్రత్యయము] తస _ (పా = అపన్నుయిక్క ల్ది (తాబు) తిసస్సును పొందుట తాను తస మాచరించుట _ అనుఎ] (ప్రాం ర్యవోదయే. లావే ద ఆ్రయామ్‌ (మెదిన్సి]ి ద్వాదశ _- సమా _ వ్యాచ్రన్‌ = సండెండు _ సంవత్సరముల నిండుదలతో (నిండుటతో) [“మా వరే“మం తుల్యే సాధా చ సదృశే _స్యవత్‌ (విశ్వ) వ్యాప్తి ర్వ్యాపనే లస్ఫునే ఒఎచ (హైమ )] కాన్‌ = అగుసది ా (ముఇయునది గ్రా చర్చించెన్‌ = ఆలోచించెను (తనతపస్సును సం(డెండువళ్సరములు పూర్తి క గానే ముగిం చుటకు సంకల్పించె ననుట) [ చర్చ ధాతువు కాతవో ఒనేకార్థా అనున్యాయముస విచార జార్జకము చర్చా సంఖ్యా విచారణా (అమి చర్చా స్థాసకచిన్నయో (విశ్వ (చర్చ ధాతువునకంకె అజ్‌ (సత్యయము)] తా (ఫ్రీకృష్లు డు క్రైలాసము చాల ఉత్తమోత్తమ మని (సశంఎంచి. గరుడవాహను డైనళాను దానియ్యగ్రభాగమును చెరి అం దున్న మానపసరిస్సు నకు ఉత్తరముగా ఒకపవిత్ర (ప్రదేశమును చాంచి అన్బోఎ గరుత్మథితునినుండి ది ది*నదే తడవు - నారపవిర కట్టి జడలనుడి అన్నృుకొని మునివపషుఎతో నుండి ఎ౦(డెందు“0ఏతీ రములపా టచ్చట డాను తప మొనరృ్పవలయు నని ఆలోరించెను విశే __ (మానకంబ్రుర సం ఎ శు (బహ్మ మంస్సుచే నిర్మించను అందుబలననె నప్పుడే ఊ నిత్మిత మనుష్యుల్బ త్తితో మాస మనిఎంచుకొ"న దిడి దీనికి (బవ్యాసర బ్బ అపోవ వ శీయొకపేరు . తె లానపవ్పతే రామ మనసా నిర్మితం పంఘ్‌ (బ్రహ్మణా ఎరళార్దూం తే నేదం వూనాం సం అస్మాత్‌ చముసావసరణ సా ఆయోఢ్యా మువగూహతే స్వర (ప్రవృవ్హై సంయూ పర్యా హ్నసరళ్ళ్చ్యుతా (రావూ జాల 241స 8 9 ళో (పావనదేశంఎయప) (బ్రహ్యమానఎకిసృష్ట యై సంయ్పాది చుహానదుం యుక్ప త్రి స్థాన మై యానది సరమపావన మైనది ఇంకను అందు పావని నుగ్యులవిశేషమును అరబకొనినా డు తపసు నకు శ్రీకృష్ణ డనుటనుబ్బి త్‌సం చ్ధికి స్టీలసంకుని కైన యావళ్యకత ఎంతగానో కల దనుట తెరియ జెస్స బడిన దన నగును ( తపసే ధృతచిత్త స్తు కళా భూవూ వృపావిశక్‌

64] మందరసనాతము శ2ర్ట్‌ (అ (సం హరి కిశఅధ్యా (ల్లో) ఇచా దెశే ఎమాసీన యథావ తృల్పితానం జితేస్ట్రియో జిత్సపాజ చిన్త్నమే చ్చిన వ్యయమ్‌ అనినది (స్కాం (బిబో వీల) (విచ్యాంబు జలాథధిరంబు నమరన్‌) . తిఎస్పుఎకు వల్బులధారణము జవాధారి ణవఎ తపో యమాఒరణమినకు ముఖ్యయి ఎనుట తెలుస బడినది కాళిదాసు పార్పితి9పోఎర్లని మొనిర్చుచు బబస్థ వాలారు-బ్రు వల్భ_లం ఎయోధరో త్సేధవిశీర్ణసంహతి యథా (ప్రంబ్జ ర్కధురం శిరోరుహై. రివాధి ౨ ్యేపి దుూ త్తదాఎనమ ($మా శస 8 $8ల్లో) అనినా య (ఎర్చించెన్స్‌ _- ఇ ట్రనుట -ఖలబద్ది కిగుకాలనియ...మును పరిశీలించి నిర్హియింఘుటను తెలియ జఇెబ్బన దనవచ్చును (ద్వాదిశసమావ్యా జం చఎ పాట్ల న) _ పం్యడైందు. సంవత్సిరములకాల మొకప్పష్కరము సకు చెందినది పం(డైెంజుసంవత్సరముల కొకిసారి గం-ాదినువోనదులు మేషాదిరాశిగతు డు బృహర్పతి యగునప్పం సార్ధ్యతికోవితీర్చములు తచ్ము. జేం గా సరమఎవి్యక్రము లై జను-ను పంమపావనులను -ా స్నానదానాదులవలన నొనర్బును ఈ బృష్క్లరదినములు గూడ ( ) ద్వాదశి దినపరిమితిములు శౌనకాదులుగూగ వర్వము ద్పాదకవత్సరముఎ స్యతయాగములందు వీక్షితు ల్లై పరాణ్యప్రవచనాదులతో లోకములను సవిత్రతమములనుగా చేఎరి శత్రియాగము (లి చ్చాద శసత్సరదీక కలది అర్జును డు బ్రాహ్మణరక్షణమునక్షై తమసమయము_ నతి(క్రమించి (దౌవదీధర్మరాజు తేకాంత మున్నగృహము (ప్రవేశించి అందున ఎన నై ననమయోల్లంఘనపా పమును తొల గిందుకొనుటక్రై (పాయళ్చిత్తముగా (8) ద్వాదళవార్షికబహ్మాచర్య్యవత మొనర్చి పావను డాయెను. ఇ బ్లొకవిశిష్ణత ద్వాదళ సంఖ్య కున్నది పుశ్యఫలఎద్ధియంది అందులకే (శ్రీకృష్ణ డు తనతపస్సును పం_డెండుసంవవ్బరి ములపరిమితి కలదాని ” నిర్తియించుకొనినా *బ్రహ్వ్రా తిస కోట్యశ్చ యాని తీర్థాని సన్ని వై య ళతోత్సన్నాని ఎణ్యాని త తీరం ఎప్కర స్కృత (0 యదా రాశి వేళ స్భ్యా _త్తద్యాసభృతి సర్పదా ద్వాదళశాహమితే కాలే వస్త ఎ్యంతువ బూజ్ఞయా (కృిషానినఎుష్కరకి చృము (బృహస్పతి చెస్పుచున్నట్లు (బల్యా చెబ్బు చున్నమాట రివ్ఫి (వ) ఇట్కెక ఎంబ్బతీతీ రమ్మన ఎం(డైం. వత్పరమ్ములు విధివూ ర్లమ్యున సద్గుణ సముదాయ మ్మన 1. జేసె సత్రయాగము నిష్టన్‌ (భాం అది 48) కాశీఖండ మి ట్ల నిసది

శీలి[ ఉత్వరహలినంశయు__.8ఆ డనవచ్చును | దాదశాబ్దం తస శ్నర్తుం మనో దధే తతొ హరి (౦ హరి 84అర్భా షం. (తప పా్తి ౨ గౌతమధర్మస్తూతము _ తపస్సును ఇట్లు నిబ్బచించినది _ (బ్రహ్మచర్యం సఆ్యపచనం “వనే షూదక్‌ పస్పర్శన మార్జ్రవస్తుతా ఒధళ్శాయితా ఒనాశకి ఇతి నేమి విరిఎనకతన నన్ఫేలనెలవు నెమిశం ఐయ్యె [(నైమిశం బట్యు (అపపా )] నదియ తా నైైమిశంబు దస్మహాజృజణ్యవనమున ద్వాదిళాబ్ద స్మత్తయాగంబు “వింవె శౌనకుంయి ( 7 అసత్తయాగంబునందు. శౌనకాదిమవోచునులు సూతాన్సయసంవిపుం డై నమాళు నర్చించి ఆన్కు ఖంబునం బురాణేతివాాసంబాతలు వినిరి (7 ఆర ఆ స అదో వాచి అధ (0 (బిహ్మచర్య మిదిం ఛ్యదె మమ ద్సాదళవార్షి కమ్‌ ధర్మరాజేన చాదిష్టం నా ఒహ మనణ్మ స్పయం నళ (భాం ఆవి 24 ఆధ్యా 2 జ్ర (ఉలూఎతొ అద్దును డను చున్న మాట లివి పుష్టరే కు తత శ్శేషం కాలం వర్తితవాన్‌ భు పూర్రేతు ద్వాదశే వర్ణే భాజ్ఞనపస్థ మాగత (భార ఆది 22 అధ్యా 4 ర్‌ ల్లో) ఈసందర్భమున సన్నయ ద్వాదశమాఎక(నత మిది యను చున్నాడు నాకు ద్వాదశ టూఎక(వళంబు సలువవలయు (భార ఆది 8 20 వ్ర) ద్వాదశమాఎక(వతము సంపుదు దరుణి మాయన్న యాదేశమున జేఎ (భార ఆది 8 88) _ఇచ్చటికథయందు గూడ చాలమార్చులు సం భార కు తె భారకు కావ్చును. దీనికి కాంలము పరిశీనీయము విజయవిలాసకర కూడ తా ధర్మజుకే?మంవింముదండం బోయి కోదండసా యకముల్‌ దెద్చుట బూర్వ కపసమయన్యాయానుకాలం. ా గొకయే డుర్చిసదక్షీణం బరుగును ర్యోగంబు వాదిలినన్‌ ణో ణి (విజ _ 08) అవి సన్నయనే ఆనుశరించినా డనవమ్బును పాండవులు (దౌపదియెడ చేఎకొ నినమయము గూడ (సం భాం) ఇ ట్లన్నది . (రొపద్యాస స బోంా నన్యొన్యం యో ఒభిదర్శయేత్‌ స నొ ద్వాదళవర్షాజి (బహ్మచారీ వనే సేత్‌ (౦ భార £ £ అధ్యా 20 బ్లో నన్నయ ఈనమయమునుగూడ _ నేపురయందును (దోవది (ఎతితొ నొక్కాక్క యింట దా నొక్కయే డు. (్రిదుమున నుండంగ గదులాక్షీ యెవ్పయింట దా నుండె నయ్యించివలన బెజవారు సన కుండ నెబు గక చనిరే?) వెంయగ బం(డైండునె ఎలు తీర సేవ ేయుడును విశేష్యనతంబుల ధీరవృ త్తి జలుపువారు గా గ సన్ముసీందునోద సమ న! యు యంబు చేబరి (భార ఆవి 8 ర్‌ ఇది యంతయు సూక్షే ఈకీకతో చూడ గ పూర్చాపరకథ్యాససాదమునక్షై నన్నయ స్వయముగానే ఈమా ర్పొనరించినా డని తో చును అ్యప్రకృతిము ని క నదలుదము

మందరసవాతము శ27 తపాంణ ( త ఆధ్యా 6 సూ) పురాణములు చీని నిట్లు వినరించినవి _. (ప్రాణాయానూ (బ్రహ్మచర్యం మౌనం వ్లైవ నిరాశనమ్‌ ఇ త్యేత త్తిపసో రూసం ధ్యానం చ వరమేచ్బన (చూ మస్క భా (సమావ్యాట్ద్రు ఇది వావి పా సమవ్యా్త అనునది వీరే పా తంజానవాత పా (అమ) ఇట్లను చున్నది. హాయనొ ఒస్త్రీ ళం తృమా (అని నమా వర్షే సమం తుల్యే సాధౌ చ సదృశే ఒన్యవత్‌ అనిసది (విశ్స్చ్ర) ఇ ట్లుండుటనుబ్టి (వావి పారమె సాధువు అందులకే అది గవాంస బడినది (శౌరి చర్చించెక్‌ అనుదానికి పూర్పమందలి ( 60 వవనమందలి) పురుషోత్తిమండ కర్త అనినను సరిపడును ఇది కేవల... (అట్లు వివారించి ఆనుదానికి కర్తా ఉపయోగం ప బడుటకే కినిచే (గ్రబాంప బడినది వ అట్టు విచారించి ౧౬8 అర్హ __ అట్లు = (శౌరి కర్త = పూర్వసద్యములోనిదాని కిట సంబంధము) ఆవిధముగా [((తనృతపశ్చర్య చ్వాదశసంవత్ప్సరావధి కలదిాా అనుట)] విచాతించి = ఆలోవించి (నిర యిుంచినతిరువాత్‌ _ అనుట) [చె పద్యముతో అన్వయము ( ఫల్లినసఖు దు మనసు పదిలము చేపెన్‌ _ అన్వి] తా __ (శ్రీకృష్ణపరమాత్న (పశ్రపాబ్ష్యకె) శివునిగుజించి తాను సలుసవలబనతపస్సు సం (దెండుసంవత రములదీక్షకు చెందినదిగా (ఎహ్రయాగమునకట్లు బాగుగా (సాధకబాధకముంను పరిశీలించుకొన్సి నిశ్చయించి దృతసంకల్పు డై అందులకు తగిన్వసయత్నిము కొనసాగించు చుండెను [ఆసయత్నము తరువాతిసద్యములందు ( 04 08 పద్యములయందు) విశదపజస బడు చున్నది విశే (౧చారించి అసమా క్యకియలకు కొన్నిటికి ఒకేకర్త్ప కర్తా ఉన్నను వెబు వేజు ఎర్యాయములతో ఆకిర్తలను .జీమటి (గవాంచుట తెల శువారి సం్యదాయమునకు విరుద్ధము చా దఫింంగును _, నాఎడు శౌరి. ని ట్లను నావేలుపు చస ఆశి (ప్రారంభించి = టం యిట్లు బహుంట్టుకారం.ఎల (బళంంంచి యవ్విరించినందనుం డమందానందంబు డెందంబునం (గందుకొన (పారి 48 ౨0) (మొ) నన్నయరచనయందు గూడ ఇట్టిరచన కానంచ్చు చున్నది _ నహుషుండు. రాజ్యాభిషక్తుం డ్లై (అని చతురంభోధిసరీతభూవలయమున్‌

శీ28 ఉత్తరహరినింశము___2లఆ పాలించుబున్‌ దిక్కులన్‌ నిర్జితా బాతు డ్రై యానహుషుండు దా బడసె దేసం్యదత్న్సముం బేర్మితోన్‌ (భారి ఆది 8 82 08) ఇళ్లు (భార ఆది 4 0 ఏ(మొ) క్రొ ఫాల్గునమాసము మొదలు గ” ఫల్లుననఖు డతులతరత పశ్చృరణమునన్‌ వల్షదరిపర్ణహయ ఖుర ఫ్గావు గానీక న నరు పదిలము చేసన్‌ ౧౬౪ అర్థ ఫల్గున - ఎఖు డు = అర్జునునకు [ ఇల్లుని _స్పర్జునె మా నక్షత్రే ఖల్లునీ స్మృతా (అని గోవర్థనానందు డు _ చూ సుధ) (ప్యు)-(ఉత్తర) అల్లునీనక్షత్రమందు. పట్టి నవాడు ఫల్గునాహ్యాయ నుత్తంఫల్లునీవి శిష్టకాఎసంజననత జేఎ కలిగ (భార విరా శీ 46) ఫాల్గును డు (రూపాం) ఫాల్గునొ మాసపార్దయో (హైమ ,] మిత్ర డు ఆయి సవా డు (ప్రాణసము డనుట్స | సధి శబ్దనిక్వచన మి ట్లున్నది - అత్యాగసహనో బన్గు స 'దైవానుగత స్పుహృత్‌ ఏక్యకియం భపే న్మిత్తం సమ్యపాణ థామతి (చూ రఘు 5స 5? ల్లో మళ్లి వ్యా ) నరనారాయణులు లోకర క్షణార్థము (బవ్యా(ప్రార్టనచే అవతరించిన నారాయణునియంశావతారఎరునులు _. అయ మద్యుతస్య పదనేన సరఎబరుహజన్యన (ప్రజా పాతు మబురినిధనేన భువి దుమ్యుపేత్య మనుజేషు తిష్ట (కరా 8స 8 ల్లో) (ఈశ్వరవ చన మిది) ్రీకృష్ణునివాక్కయు ర ట్లున్నవి కజు గూర్తు వృంకిన యొ్యొడల గలు నేను (దితికి యుందుదుా - క _డి(బతుస నాకు నాలం డెడలిన నప్పారు టు నెంవిి నో ణం అర్‌ ములన్‌ (భార (దొ 2 849) నారోసగ ఎర్జునుడు (భారి దా 800)]('్రుకృ ల సయువావోా వ గ వ్‌ ద్ద డుంకర్త ) ఫాల్గునమాసము=ఛ ల్గున మనెడునెల ఫాల్డున స్వర్దనే మాస (ధరణి) (చూ మధ )(వ్యు ఏం ఖల్గునీన కత యు క్రవూర్జి మ కలది ఎందల=ఆరంవము కన్‌ =రాశా (ఫాలున మాస మారంభింప ” ఫాల్లునమా”పక్ల ప _మునం దనుట) ద్వాద ాబ్దం అల శ్చర్తుం మనా ద్యధే తతో హి ఫాస్గునేన తు వాసెన సమారేభే జగల్బతి (ఆని (సం బారి ఇవి 84అ 7శ్లో్ర ఇస్తు పాల్గునళుక్షండంబున కిక్షించి అని ఎవ్లాపెగ్గిన (హరి = (ఆ ఏ )] (నిరపమాన మైనది ఇశరు లెవ్వరిచేతను ఇదినణ శెన్ని డును ఆచరింప బడనిది తనచేత య్‌ మాత్రమే అనుష ంస బంనది [తులా = సాదృళ్యయు = తులా సలశతే రాళౌ భానే న!

మందరసవాఅము శీ20 సాదృశ్యమానయో (విశ్వ) ఐన తపస్సుయొక్క ఆచరణమునందు (ఆపస్సును చేయు టయందు తపోనుష్టానమునం దనుట | చరి ధాతువునకంఠె ల్యువ్‌ _సతణ్యయము భావార్థ మునందు చరంగతిభకణయో _ అని ధాత్సర్థనిక్తేము కొనవచ్చు చున్నను _ అర్జినిర్దేేము ఉప లక్షణవిధికి (ఆఅసంఎూర్హముా నచించుటకు చెందిన దగుటను అఆచర+ము హడి చీని అర్లమే బుషనంశజ స్ప యది దై త్కకులే' యది వా ఒన్వయే ఒవాతీ ఖూమిఖతామ్‌ చరత వ వనేష సవో న వియం నిరూసయితు మస్య గితిమ్‌ (కరా 6న 8[ళ్లో ) తం చరతి ము న్నగునవి (ఎద్ధములు -రఎము నస ఎర్విత్రాదిపారము న ములోపము రా చరణ అనునది (రూపొం) రాజ్యవిభన మిది యేల యని తప శ్చరి- నునికి సీం చనిమయె ననఘ _ (భార ఆది 8 280] దునసు = మాససమును (మనౌవీధిని “అనుట ఏల్లిక్‌ గా అరివర్గ = హయ _ ఖుర _ ఖల్గువు = దౌడు తీయ చున్న (అరి ప్ర చాలవేగముకో (ప్రవర్తించు చున్న (గత్యర్థక మగు వల్షధాతువునకంచె వర్తమానార్థక మగు శల్య ప్రణ్యయము వల్లితము.. ఎన్లినము పర్యాయములు. రేఎతం స్యా దృారవవాం త చ్చావక్రగతి ర్హ్రతా వల్గితం వల్లినం పద్మి (వైజ) వల్గితము ను నామషూల ఇట్లు విశదపజచినది. _ వల్లికం పున ఆ్యగకొయసముల్లాసాత్‌ కుజ్చికాశ్యం నఎ్య్యత్రికమ్‌ (చూ సుధ) కామ కొధ లోఖి మోహ సద మాత్సర్యనులు అనుపేర్లు కల ₹త్రుపుల మూడూ మనెడి | అరివిర్గము అనఇది అశిషడ్చర్షము అనుదాని కై నసంక్షి వ్రదూపము సొష్టాంగదండిఎ శామము సాష్టాంషప్రణామము అన బడ్‌ నట్లు ఆరిషడ్పర్గము అనునది అంతళ (కువులయందు(కాలబి్యకో ధాదులయందు) యోగ రూడిము షడ్వర్గము = అర్పురసమూహదు ఆరిషడ్విర్గము = (అంత ) శ్యతువులయాట్చుం సమూహము శివభాగవరాదులయందుఎలె ఇట అసమర్థసమా”ము ణ్‌ అరిఇడ్వర్షం జేమిట నుద యించు. (ధార శాంతి 3 420వ ) ఇడ్నర్గము అని కూడ దీనిసంక్షి ప్తరధూఎము- ఏథి ర్నిర్డి3 పడ్పర్లే. (క్రియతే భక్తి రళ్చరె. వాసుదేవే ఎగవతి (భాగ స్కం 84లో. ఇచ్చట ్రీధరీయవ్యాత్య ఎ వలి రితి గర్జిత షల్జాం కామక్రోధలోభమోహమదమాలృర్యాణాం వెర్డా యె. అనినది ఎతిదనుగుణమూా కామాదిషడ్చర్గము అంతళ్ళ_తువు లనుట కావ్యములందును ప వచ్చును అనిర్యా శ వో బావ్యో వ్‌స్కష్టా శ్చ తేయర అత సో ఒవ్నన్తై రాన్‌ నిత్యాన్‌ ఇష ట్చూర్చ మజయ (చివూన్‌ (ఘు 7స శీఫ్‌ల్లో ఇచ్చట (౫ల్లి వ్యా) నిత్యాన్‌ ఇట్‌ రివర్‌ కామకోధాఎన్‌ అకుచున్నది తెలుగు (భాగ్య త సందర్భమునందు మనష్షష్టా సీన్టియాశ అను పన్లు ఎన్బు ఎంచేంయ్యద్రియములు కలన అజుగురు అంతశ్శ్యక్రు

480 ఉత్తకహరినంశయు__2ఆ వులు అరిషడ్వర్ష మైనయట్లు వచించు చున్నది _, లోకము లన్నియున్‌ గడియలొన జయింవిన వాడ విందియా నీకము జిత్తమున్‌ గెలువ నేరవు నిన్ను నిబద్దు వేయునీ వీకరశతు లార్వుర (బభిన్నుల జేఎన _దాకోటిలొ నీకు విరోధి లె దొక దు శేర్ప్చున జూటము దాన వేశ్వరా (?స్కం 287ప ఏ (ప్రహ్లాదుడు బారజ్యకళిపునితో _ అనెడి సందర్భము] గుట్టములయొక్కి. ( అశ్వతురబ్లనూ హయనైస్టవస్తప్రయ (అమ) హయములతో పోలిక ఇంద్రియములకు బహులముగా కానవచ్చును. ఇన్జ్రియాణి హయా నాహు ర్పిషయాం స్తేషుగోచరాన్‌ (కరొ వ 46) క్వ చిరాయ ఒరిగ్రహ శ్రీయాం క్సచి దుష్టేన్లిియ వాజిపళ్యతా (కీరా 2న 80ల్ల) (మొ )] గిట్టలచే (గిట్టంరా కుడువే అనుట [(ఆరివ ప )] గిట్టలనం.3వి గిట్టలట్లు మహోపదవకారు ల్లైనవి అగుకామాదులయెక్యి వికారములచేత (వికృత చెప్టలచేత) [వి౭రము వా వికృల చేష్ట ఇ వైద్యా వదన్సి కిఫఎ త్తమరుద్వికారమ్‌ అని ఆగమము (చూ (బౌ) ఖరము = గిట్ట. శఫం క్లీదే ఖుక పుమాన్‌ (అమ ఆసార మైన దానినిగా (నల గి శిథిల మైనదానివిగ్భా (పక్షం) బంఎబాన మైన దానినిగా (మైర్యమును కోలుపోయినదానినిాా చంచల మెనదానినిగా. అనుట) నిస్సారే అర్జు వాచ్యవళ్‌ (విశ్వ ె కాన్‌ + ఈక (ఈయక:= అగునట్లు చేయక పదిలము _ చేసెన్‌=సురక్షితముగా ఒనర్బెను (ఆరిన స్ర జాగరూకత కిలదానినా. ((ఎక్కాగత కంఎడానిని గ్రా కావించెను [ ఎచ్చరిక టెచ్చరిం పేన యేద వదిల = హవశిక పోోమి యన నొప్పు నవధాన ము (ఆం భా 880] తా. ్రీకృ్లు ద “ల్లుననటు. డ ఏంకు ాా టోలు ఫొల్లునమాసారింభమున అఎతపను ను మొద లిడి తనమన్సు అనెంఎధి? గహార్గమను) కామాదు. లరెడిగుజ్జములు దారాగచునము ఒనిర్బు చుండ (దౌడు తీయ ఎండ) ( వోవేగము మూప్ప చుండ గిట్టంతా కుటచే సవి వలి యె (మార్గము) చెడి దెగుడు దిఎఐడుగా కుండ గుజ్జములయెడ జాగరూక్రత నవాంచినట్లు (కొధాదులమబో వేగముతోం "జ్బంభ+మునకు గుటి యై తనస్టె్య్యమను కోలుపోయి విషు స్త ములవెంట బడి ఉనమనమ్సు దుం ఎయు” కుండ తపస్స్ఫమాధియందే నిలిఎ సురిషతము చేసెను విశే ___ (అల్లుననఖు డ) నిరసఖు డు ము న్నగురీతిని వచిపక ఇ ల్లను = కేవలము (పాననిర్వహ +*మునకు గాక అల్లునీ నక్ష్యతముతో సంబంధము కల ఫాల్డున మాసము ఫల్లునీ జాతు డై ఈశత్సంబంధి మైనయరద్డునుని తనయర్థశరీరముగా భావించు శ్రీకృమ్లనకు

మందరసవాతము 48 టుతిపా(త్ర మైన దపట సముచి౪ మైన దని ఫాల్గునమునందు తస మాఏరించుట కిగుహేతు వును గంథీరముగా తెలిఎన దనవచ్చును ( అతులకరతపశ్చర *ఇమున్స ఇచ్చటి. తిరప్‌ ప్రత్యయము చాఎ అర్ధవంతము ఇది అత్యంతము అతులము (మిక్కిలి సాతి లేంది దీనికి సాటి ఇదియే అనుట తెలి ఇతరలఅపము లేవియు (పరివియు) దీనికి సాటి కావు ఎూర్వము (నరనారాయణులు గ ఉన్నప్పుడు నాాయణు డొనర్చిననువబోతపమే కినికి సాటి అనినది ఇ ట్రనుఎనుబిక్టి నారాయణునితపస్పునక (నా చి నారాయణునింసస్ప నావ్‌ అని అసన్నయము స్ఫురించు మున్నది (మనసు పదిలము చేసెన్సొ మన ఏవి సునుష్యాణాం కారణం బస్థమోజయో అనినది ఆగమము విషయనివృ త్త మగుమనిస్సు ముకి హేతువు అందులకే మనస్సు అత్మియందు లీనము చెన సమాధిస్థు డైనా దు కృష్ణసరమాత్మ అలం __ (వల్లదరివర్గహయఖురఫల్డుపు) _ ఇది ఏకదేశవివర్తిరూోపకము అన దగినది ఆరిపర్గమును హయముల గా వచించుటనుబక్టి మనస్సును వీథాను (మార్గమునూాను) ఖుఎ ములను కామాదివికారచేష్టలుగాను ఎవించుట సూచిత మైనది లక్షణ మిట్లున్నది . య శ్రావి యపనిరూపణా దవయవినా రూపణం గమ్యతే ఈ దేకదేళవినర్తిరూాసకమ్‌ (పతా ) (ఉపలక్షణ మేతత్‌ _ తేన యధాయో% మవయవానయవినో రేకిచేశస్య శాద్దివ్పార్ధత్సాభ్యా మేక దేళవినర్హి రూపక మితి లక్షణమ్‌ _ఆతవీన కావ్య(ప్రకాళకారా (శతా ఆర్ధ్థాక్చృ తేయన్ము. న్నేకరేళ ఎపికి త దితి ఏకదేశే విశేషే+ వ్నర్తనా దేకదేశవిన రీత్యిర్ధ (రత్నా )] గీ ఖఇమ్పృములు గోయు జ[కంబు భుజగనైైరి

నఅకు నిధ్శము బుళములు నందికంబు

అచ్చు 'బాంచజన్యము గాచు దెనం శొర్జ

'మెదుర నిలచుండు గద సేయి ఇల్లపకులు ౧౬౫ లవ ___ శ్రీకృష్ణ ౮ తిపస్సు చేయు చుండ ఆయనయాయుధము. అన్నియు భక్తిపసత్తు లతో తశ్తపమునకు సాయ దట వర్జింస బడు చున్నది. అర్థ _ చ్యకంయి = సుదర్శనము (అ్రీకృష్ణుని (చత్రాయుధము [తతో భగవితా తస్య శర శ్ళిన్న వలంకృతమ్‌ చ్యక్రాయురేన చటకేణ ఎబతో ఎఒమ్బుత మోజసా (భార

శీరీ2 ఉ త్తరహరివంశము.__£ఆ 0 6] పుష్పముల = జూలు ( పుష్పం (పసూనం కుకుం సుముమ్‌ (అ. ) కోయున్‌ = (దేవవూజా౧మి త్రము) (కుందును భుజెవైరిడా (పాములు శ్యతువుు గరుత్క ౦ తుడు | ఫణీ శ్చ. స్తద్వ్పైరి వి తాత్మిజ (ధనం) “బ్బ పృదాకుర్చుజగొ ఎ జజ్లో ఒటా. ర్భుజజ్ఞమ (అచు సె ఇఫ్పదులు = (అగ్నికార్యమున. సా “చిఏ అను (చిదు గులన్సు [ ఇస్టనం త్చేధ ఇధ్మ మేం స్పమిత్‌ ఎయాషమ్‌ (అము్ర)] నంకన్‌= శజెగ గొట్టును (రావి ముద లగువానికొమ్మలు సమిధ లగునిట్లూ (ఎండిన చిన్నచిన్నపుల్ల లగు నట్లు గా (1తుంపు ననుట [ఇట అన్నము ఎండుము ఆసునచ్లై అ భాఎ”౦జ్ఞాశయణఎిస (స్యూతశాటకన్యాయముతో) ఎంన రాగ్తిమొద అలగువానకొచ్చుల సంవ ఎగబడి వ నందకంబుక= (శ్రీకృష్ణుని ఒడ్గము [(దుష్టశిక్షణము చే శిష్త్ణులను “౦తోవపెబ్టునది (పృ) శజ్జో లక్ష్మపతే పాఖ్బ _ జన్య శృ్యకం సుదర్శన _కౌమోదకీ గదా ఖద్గో నస్టక (అమ ౫] కశములు=దల్ళిలు తెచ్చున్‌=(కోఎ్సి (పవ్యితధారిణాసనహోమాదు ఎకై ) తీఎకొని వచ్చును (లు గృవే త్కుకాదేర్కో అని (చింతా అజం 54 సూ) దీని నాధారమూా గొని చళ్శితాదుల ముపర్ణ ౦బునకు రోపంఎ బహులంబూ ఎగు (తత్స తి సూ) బాహులకమునలన దర్భాదులకు ములోపంబు నిత్యంబు దర్భ పనన _ ఇత్యాదులు _ అనిసది (డా వ్యా) దీనినిబ్ట్టి కళములు అనుట అసాధు వనిఎంచునుూాని పై చింతామణికారికకు అహోబలపతివ్యాఖ్య ఇ ల్లాన్నది _ పళాదేసొ రితి పక్తవ్యె మో ర్లు గితి ధనేన లుకో ఒనిత్యత్వం జ్డాస్యతె (ఆ) ర వ్యాఖ్యనుబిన్హ కృాచిత్య్మనుూా కశము అనుఎయు సాధువ అందులకే కొావఎయు నూరి కళాదులకు చమురొసంబు నిత్యం. అనకి దర్శ్భాదుఎంకు ముతో పంబు నిత్యంబు అం బహుంటగచాణ“భయోజనము వచించి _ దర్భ పనస _ ఇత్యాదులు అనినా డు. కశ ₹బ్దముసంగితియే అంస చేదు ఏతత్చయోగసాథధువ్చమును తనదృజ్బరో ఉంచుకొనిడేకా టోలు జ్ఞాపకణద్ధం న "ర్న అం బబాు ఎముగా గాక క్పాచిత్స్మముానే మునర్ధ కయుక్ష్య్వపయోగయులు నాధువులు] పాంచజస్యము= (శ్రీకృష్ణుని శంఖము చలు: దిశలు (నలుదిక్కులు) కాదున్‌ = (తపోవిఘ్నకారు లగురక్ష ఎాచాదుం కపకాళశము రలుగ కండ కాచికొని ఉండును (దిగ్సంధ మొన్చి ఉండు ననుట (లేక దెసలు. = దిశలయం దు (దిక్కులయం దంతిటను = అనుట) (నప్తమ్యార్థకటుధను వౌదున్‌ = (శ్రీకృష్ణుని (ఎట్టి యస్న్రదములకు లోను ” కండు రజంపను [౦ బారి శ “ందిర్భముకం ది ట్లను చున్నది =. దిక్షు సర్బాసు సర్న్మ్మ్య్వత రరక్ష జంజ _స్పదా (ఛవి 81అధ్యా 2 శ్లో]

[/ మందరిసపాతము శీ9ం శార్థము ఇ ((థ్రీకృష్ణున్సి ధనుస్సు [ శార్మం కార్ముకిమా(కే ఒఎ విష్ణో రఎ శరాననే (విశ్వ ఏ] ఎదురన్‌ = ఎదుట (అభిముఖమా) నిలుదుందున్‌ = నిలుచును (నిఎన బదును) [ ఉండు స్పార్థమునందు అన్నుపయు క్రము)] (ఆజ్ఞ కై పతీక్షించుభృత్యు డై) చేతులు కిద కొని నిఠిచి దేవడేపునిమొగియివంకినే చూదుదు ఆజ్ఞాకరణయినకు ఎద్ధముగా ఉంటు నని భావి ము గద == కొమోదకి ((శ్రీృష్షునిదాయి.ఎమ్ర ఎల్లఎనెలు 22 శకొరి ములు (౮విల ఎవయెపని వైనను _ అనుట చేయిన్‌ = కావించు చుంలను (ఎలిచాంకిజనవిా ఉండి శ్రీ క్ఫిష్ణదేషునకు తపో ఒనుష్టానమునందు సాయపడు లున్నవి. (ఆతన్సి సర్పాయుధిములు తమి జన్యములు ధన్యము ల ఒనట్లు)

తా __ తపస్సుసకు అ మ్వవర్యక దెవకార్చనము మొద లగునవి అంగములు అపోవిఘ్నకిరము ల గుభూతఎళా చాదులన లనిరత్షణము అనళ్యకము అందులకే దేవితాపూజ సలుపుటకు పుష్పములు కోన తెచ్చి ఇచ్చు చున్నది (శ్రీకృష్ణునిచ్యకము. (సుదర్శనము హోమాదులు నెలవేర్చుటకు సమిధిలు దర్శ ఎద్ధసణచు చున్నవి వాహన మగు ఇరుడపజరాజం. కిత్తియుఎు సంద ము (శ్రమముగ్యా ఎళశాచాదుల జొర నీ కుండ రిక్ష సంపు చున్నది దిక్కులయందు శంఖ మగు సాంబజన్యము.. సర్వాస్త్రములో సఎ్వసం-ద్దమా ఉండి రాక్షసులకు భయము గొలుబ్యరు భృత్యభావముతో ఎప ర్రిల్లు చున్నిది ధను ఏగుకార్ది ము ఇంక దసబ్బునకు కావిలననసర్ప వస్తువుం సంపాదించి ఇచ్చుదు ఎల్ల కార్యములను చక్క వెట్టు చున్నిది గద య పకొమాదకి ఇట్లు (భగదంతున్సి తఎస్సునకు ఎభఖ్బ్నుములు కలు] కుండ జేయుచు కావలంనపాధనపంఎ త్తిని “దుకూర్చుచు (శ్రీకృష్ణుని సేవించి ౨ ఆయసయాయుధనులు

ఎే ___ (పష్పములు గోయు జృకంఎయ ద సేయు నెల్ల పనులు) అచేంనయి లగునీయాయు ధసులు చేఎనులు చేయనంఎనఎమలను నెఎవేర్చిల ఎనుట ఎ ట్లని సంళశయింప సెజ్చాజు చేదు ఎనములు. నదులు సర్పతిములు ఆయు.ఎఎిలు - ము స్నగునవి దేవఠాన్నరూవ ముగూడ ఆమస౫ లి కాశ రూపకాఎగమసములు కఎవి కావుననే వీనికి అదధిదేవతిలుగాం వనదే-తిలు జలాధిచేవతట అనులీతి” గూడ ఎ్యవహాంము. కాళిదాసు కులటూరసంఛన ము నారంభించుఎ వా ఎవెంతునిమే క రి*యి పార్సత్యుత్స త్తుల కంగితికై ఆ స్త్యుత్తంస్యాం దిశ దేవవాత్నా వామాఎయాూనావు "ాథిరాట అంనా కరామాయశాదు ఎయందు శయి(దశ రణా “త్యాదులునిర్ణి3 మొలు వన దేవతిలు(నాటకపా(త్రి లై ఏఎశంభాషశాదు. జర నారు ఉ త్తింరానుచర్యితొదుంందు అభినవ కాళిదాసు భాగవితి “ంఎువునందు = యుక్త ముక్తం భవితా ననదేవ తేవేతి సదితృతినియో నని

శీ$4 ఉ త్తరహరిపంక యు__2ఆ దేవ శైవా ఒహ మస్య కేశ్రస్య మనోహరతరుణాతి లోధనీయ న్యాసన్నఎష్బ్పోడ్గపస్య మార న్య సమాగమం (పతీక్షమాణా కొనన మస్తరా చరా మీతి అనినా డు ఇల్బట వ్యాఖ్య ఇ టున్నది. అడి తి సవితృతనయా సూర్యపు శ్రీ అహం వనదేవి త్వైన జలదెవ తేన గజ్లావినామి. నదీనాం జా అన్‌ ల ఆస జ్‌ జ ఆ వలా, ఆర్త (ప్రవాహాతిరిక్త కశ్చిత్‌ స్పస్సరూపో ఒప్క్త తతశ్చ క ఛెన్టీ సూర్యతనయా యము నేత్యాది శబ్దవాచ్యా యా యామునా నదీ (ప్రవాహరూపే ణాన్వాకిం ప్రతిభాతి తస్యా స్చాస్పరూపభూ తేయ మధిదేవ తేతి భావ (చంజూ భాగ 4౨లా 48) సుదర్శనాదులయందు. చేతనావార్య ములను కాళిదాసుగూడ వర్షి ంచాడు- దై త్యత్రగభ్ధ లేభానాం మదరాగవివోఎథధి హేతిధి 'శ్చేళనావద్భి రుడిరితజయ్య్పూునమ్‌ (రఘు [స వల్లో ) (అని క దిన మెక్కొక్కటి యెక్కగ వనజాతుం డుపవణం ఏ వత్సర 'మెల్లం జనగా నొక్కొకయే 2 క్క నుపాసం బుడిగి యళనకర్మము నడపున్‌ ౧౬౬ అన -- థ్రీకృవ డు తనతసస్సునకు అంగముగా చాంధ్రాయణ(ప్రక బూచరించినవిధ మిందు జ. వర్తింప బడు చున్నది ణ 0 తీ సా ఇద అ, అర్ధ __ వసోవాక్షుండు (ఎనజ +- అ అ) = గ్రీకృళ్ణు ద (పద్మముంపం-కళ్నులు కలవా డు (వ్యు) వనజను నీటియందు బ్టేనవి (పద్దము) తోము స్త] దే వనజం వవజో “జే (విశ్వ) వనే “లింవాననే (అమ్ర)] తి రము ఎల్ల న్‌ = సంఎత్సర మంతయు సంపతరో వత్సరో ఒట్టో శవోయనో ఒత్రి శరతమా (అం ) టాన్‌ 2 నిండా (ఎూర్తికాా చు లే కుండ ముగియా”ా _ అనుట [ఎను = నించి వ్వార్డి యగు ముగియు అదియాదిా 7” ముప్నదియు న్సైదు త్శిరంఎలలు సన ననంఎరవచ్సిరం బుస్‌ (భార మొ త్రై ఒక్కొకయే తు: ఒహొక్ట“ంనత్భరయినందు (ఒకళ ఎవిత్సి రము తరువోల ఒకళంపత్చిరనునందు (ఆరుంా సం_డెండుసంవకృరముం నిం౨*నఅి కనుటి (ఈఎవతము శంఎత్సరంయు సంఎత్సరము (_పారంభించి “౦నత రాంతయునకు ముఏంబుంు సం్యడెండుసంవ3 రదులు జరఎనా డు శ్రీకృష్ణు డని భావము)[౭క్కొాకయే డ (సస్తమ్యర్థక (పథము = కౌలాధృములకుం (బాయికంబూ (బ్రధను యగు (వా వ్యా కౌర వర సూ ) చాం దాయణ[వతము నెం నెల జరప్పనము సంనతొరదువజకు అకే జరప్ప చుండుట ఆగ [చాంద్రాయణ ్స్‌ స్తే జరప్ప

మందరసవబాతము శీ89 మోము = సంవత్సరం త్పాప్వా చస్ట్రమస సృతోకతా మాప్నో త్యాప్నోతి (గౌళ 27అధ్యా $సూ ) ఎంవత్సర మాచరించిన చాయ్యద్రాయ-(నతమునకు చంద్రసాలోక్యము ఫల మనుచున్నది (గౌత) ఇ క పంథదైందుశంనత్సరము లాచరించిన 1లుగుఖలము వర్జ్మ నాతీకము గదా ] ది నముజ= (జాత్యేకిఏిచనినము) దినములు [ ఘసో దిశాహనీ వా ఈ కీ దివిసవాసరౌ (అమ ) ఒక్కొంక్క చ = ఒక టొకిటి - ((ఒకిటితరువాత ఒ టా అనుట్స ఎం్క= గాశ్‌ 2 అతి శయింట”"ా ((అధికిములు కాా పహెోద్చిఎవి వా బ్యా (కలష్ష్రచ కుర్షశి లి కినుట) అఆఅఎఎఎంచి2 ఉసవాస ముండి. (ఆబావాన్యనా ఉనుట్సి [ఎవౌర్చికి. ఎన దాతుంనకు ఛొజనములే కుండుట లర్హము అధక్తొ తూపవసతి (అని -ట్టనుల్లు ఉఊ). ఉపవా అవోర్శాఅభోజనా భాద (అనిస కం) ఎ్క్కాన్‌ = (దిన మెక్కొక్కిటియే ఇందును కర్త (ఒక్కాకి దినము) వృద్ది కాగా ఉపాసంబువాఉపవాసమును (అమావాస్యనా డున్నపస్తును) [సం ఉపవాఎము విక్కి ఉపాసము ఈశనిలరువాతి శ్రీనాధ దు దీ?ిని ఉంచిమి నిట్దుపాసముల్‌ (రశ 7? 80) శిమ్యులును నేను నిట్టుపాసంబు వడితిమి (భీమ £ 00 అనురీతిని ఉపయో గించుకొనినా డు] ఉిడిగి=ఎదలి (మాన్ని (అమవసనా టియుపాసను విడిచి ఈక్షృపక్షమునం దరి పాడ్యమి వెందట ఒక్కొకముద్ద చొప్పున ఆహారము. పెంచుకొి. పౌర్టిమినా డు పది యేను (9) ముద్దలు ఎవూర్ణ్వముా భుణించి అనుట) అళనకిర్యమున్‌ 2 ఖోజనవ్యాపొరనును [ఆశనము = భోజనము. ప్రత్యవసాన మళనం బోజనం _ (వైజ) కరృము = వ్యాపా రము (పని _ 85 వ్యాప్యే క్రియాయాం చ (విశ్వ) నడంన్‌ =జరప్తను ((ప్రవర్తిల్లి జేయును తా ___ చాం్యద్రాయణాది[వ్రతములు తపణు న కంగములు అందులకే దీశికి* తిసస్సు అశియు "పేరు. ఈ(్రతిములు మనసుతోడి యింద్రియములకు ఆహారనియమముచే ఐక్యాగ్యమును (నిశ్చలత ను) సంపాదించును అందులకే శ్రీక్సిజ్ట డు సంవత్సరను సంవత్సరము చొప్పున దాను సం్యడెండ సంవత రములు దీనిని ఆచరించినా డు తన స్పొనిర్బుచు చాందాయ(నళము చాలబేదములు కలది _ ఎఎలికమధ్యము యవనుధ్యము యతిచాంద్రాయణము. శికుచా౦దా యణసౌమ్యజాంద్రాయాము (అని అందు థ్రీకృష్ణు గిప్పుడు ఎఎలిక నుధ్యచాం(ద్రాయ *నము జరిపు చున్నా డని వర్షించు చున్నాడు చాలగింధీకము గా ఈకవి చాం్యద్రాయఐమునందు *తపో తో త్ర కృర్చో త. తి చ్చ చాగ్జ్రాయగాదికమ్‌ (వైజ)

శ$ీ8 ఉతరహరివం౦శదు.__2ఆ అటి చందుని (హాసవృద్ధుఎ బవ్ది (ఆవోర (హాసవృద్ధులు (తగ్గుటలు పహెచ్చుటలి జర ఎ చుండును ఇది మానమె కాక మాసమాసము జరఎృ్యడు సంవళత రఎర్యంఅదము జంఎటనాడ స్మృతులు (ధర్మశా ప్రములుు చెబ్బసవి ,శ్రీకృష్ణు ౨ సంవత రపర్యంతము వీత ఎబాంచి పై చాంద్రాయణము జరఎ మరల మరల సంపత రిదిక్షతో దిని" ప౦ం్యడెంఎ శసంవలృరయిలు జరఎ ద్వాదళాబ్దములకు( 2సంవత కములకు ముగించిగా దు ఇదిమ ఇందు ఎచింస బడినది బి ౧ సంకేపముతో గంఏరమూా ఎఎళికమధ్యవాంద్రాయణవివానమును మను విం్లై పచించినాడు = ఏచై కం శఛూసమే తిం కష్టే ళుక్లే ల పర్ణేత్‌ ఉ స్పృళం వబ్రషవణ మతి చ్చాన్ద్రాయ20 (వతమ్‌ ఇన్నట వ్యాఖ్య దీనిని ఇట్లు వివరించినది . శరాయంపాత ర్నథ్యా 'హ్నేమ స్నానం కుర్పాణ పౌర్ణమాన్యాం పజ్బుదశ(గ్రాసా నశిత్చా తత కృష్ణప్రతిప్వత్క_మే జై క్రైకిం (గ్రాసం టోనమే త్తథా (దా ఏ చతుర్షశ్యా మేకో (గాస సృంపద్యతే తతో _సూ వాస్యాయా ముపోష్య కుక పతిప్యత్పభృతిభి రేక్లైకం (గ్రాసం వృడ్దిం నచేత్‌ ఏవం పొర్ష మాస్య్యాం పజ్బుదశ లాసా అృంపద్యన్తే ఏత త్చిఎలికమధ్యాఖ్యం చాస్ట్రాయణం స్మృతిమ్‌ (అని ఇందు (గాసపరిమాణముగూడ (గౌత సూ) ఇట్లు ఎచింరినది - (ాన్మపమాణ మాస్యావిక రేణ (27అ చూ) మ భాష్య మి ట్లున్న దిచ్చటం యావతా (గ్రాసేన ముఖం న వి(క్రియతే నా-తివివృత మి ఠ్కర తావదేవ (ప్రవబూణం స్యాత్‌ (అన్ని సంఎత్సరం త్వాస్ప్వా నా లి చనమన న లోకతా మాప్నో త్యాప్నోతి (గత £౨8అ 8సూ ం అనీ కూడ అనినది న! కుక్కుటాక్షా.పమా+౦ వా (ైసం కుర్యాకి తూూ౮త అని హడ అగమసు పెధక్య శాస్రము లనినదావికీ తాత్పర్య దించి [బాల్వదాయ*ా త మానరించెడారు = చూస మీట్రంము నాచరింతురు. వీరు కృిషపకమునుం-కాని శుక్ల పశ్షమునుండి రాని "౨౨ ప్రారం” తురు కృష ! ళం క్షమునుంఎ (పారంభింఎదారు జూర్జిఎయందు సోకు () ముద్దం (ఆలోరచ్యు భిజించి కృషపక్షముశందరిపాడ్యబునుం. ఒక్కా ముద్ద (పాశ్చమ”ా లు సమనాలుగు( శ) విచియనా డు ఎదుయూ డు ( గ్ర ఎ ఆఅనసంతిని (ఎవోం లు రగింయెం ఠరాాా (కృషపజ) చతుర్జశినా డు కముద్దయే దారు తినుట యససు ఇక అమాస్యనా డు వామే వారు సలుస్పట జరగ ను అ-ఎప3రువాప కుక్షి పక్షమునంద౨ పాడ్యమి మెొదటొ ఏ వ్కఆకియద్ద న! చొప్పున ఆవోంము హెచ్చించి జూర్జిమనా ఏకి (ఉ్రిమమగ్యా పదియేను (5) ముద్దల తిని ఈగఎతము మాసమునకో. “ంనత రముగకో ముగింతురు ఈచాంద్రాయణ'మ అనేకధేదములు కలది. వానిలో ఇది ఎఎలికకుధ్య మనెకి చాంద్రాయణము దీవినే ఇప్పడు జరఎనా డు

మందరోవాతము 487

(శ్రీకృష్తు డు (ాసపరిమాణము (ముద్దకొలత్ర _ నోరు సాధారణమూా తెణచినప్పుడు ఎంత ర కక్‌ ముద్ద పట్టునో అంతటిది (లేదా 5 డిిగుడ్డంతచది] విశే ___. ఈపద్యమ.నకు మూం మన దగిన (సం హరి) ఇ ట్లున్నది ఏకబ్ను న్నేకదా ళం మాసే భుజ్ఞానో నియఠాత్మివాన్‌' ద్చితీయే త్పథ సర్యాయే భుజ్జ న్నేకేన కేశవ ఏకన్మన్‌ వత రే భుజ్జం _ రై వైకేన కేనచిత్‌ ఎమాఎబ్య౨ త్తప శృల్చ మేన మేవ జక్పతి ద్చాదళాచ్దే తిధా పూర్తే ఊనమా'సే జగత్పతి జువ్చా న్నగ్నిం ఎమాస్తాయ పరిన్‌ మ స్తం జనార్షన ఆకణ్యకిం పరన్‌ విష్ణు సాషి తఈఊర్పేశ్చరో హారి అస్వే రాష్టనపర నస్త్యతి ఫరన్‌ (ప్రణవ ముత్తమమ్‌ (భవి 81ఐధ్యా 20 26 7 28] (అని ఎక్టాంపెగ్లడయను వాద మీసందర్శిముని ని ట్లన్నది . అ్టేవుండును నియతభావుం డై ఒకనెల నొక్క సదార్దం _ బొకనెల వేవాకటి మటియు నొకనెల దానొం డొకటి యళనయి"ా నీ (ప్రకారమున నొక్కనత్సృరము చరియించెన్‌ (వ) రెండవునే డును నవులనే డు నట్లకా (గ్రమంబున బం(డైండువర్షంబులు గడఎ పండెండఎునే టీమాఘమాసంబునందు. _పణిధాసం బుఎ నంబా (ప్రణయుం బశుపతి సమర్చి భక్తి యెలర్బ్పం (బ్రణవనము రుద్రాధ్యాయము (పణుతనుతి జఎంచు దండె బర్యాయమునన్‌ (హ8తి ఉ 6ఆ 24 20 260) శంభుదాబు డు ఆయాపసదార్థములను ఒక్కొాక్కమాసమున కొక్కొాక్కిటిగా సంవత్సర మెల్ల భుజించుచు పండెండు సంవక్కరము లిస్దు నడఎ ఇది యొకిద్వాదళాబ్ద నత మనున్లు జంఎనా డని చున్నా చు ద్చాదళాబ్దిక్సృత్యం బగు్యునంము నిర్చ వాంచుతలపున _ (హరి ఉత్త 6౪ 22ప ) అని రఆ డు దీనిని ము _క్తంంరమిగానే వదించినా డు ఇచ్చవి (సం వాళ) పూర్చము (సదర్శిశము అది దాలమరనిబటొధము అన్నది విబ్బష్టముగా ఆమూల మీయర్హమును వచించు దున్న దనిఎంపదు ఇనను అంఎకంకె క్యంతరము లేకయే డాని క్రీం డీయర్హము వచిందుకొని తిశయనువాదిము సాగించె ననిఎందును నెశినవూతిము పై మూలమున చాంధద్రా యా((ఆదున కనుకూలముూా సమన్నయించి (్రీకృష్ణు డు చ్చాదళాబ్దములు చాందాయ్యప్రత మాచరిందె నన టకే (ప్రయత్నించె నని తో చును ఆతని పె మూంమున కగుసమన్నయము రీతి న ౦డు నవిఎంచును ఏకబ్యన్‌ ఎ*దా మాసే భుఖానో నియతాళ్బవాన్‌ నియమనిష్తలకో ఒక ణయ (9! నూన మినంకు (ఒకప్పుడు ఒక్కసారి ఘణించి (అన జా శుక్ల ఇమునందు దిన కమమున ఆవోంము 'పెంచుదు ఎోరిమనా డు (సంఎూర్ణముూ) ఒక్కిసారి భుజించి _ అనుట ఇ క్‌ ణ ణ కృష్ణపక్షమునందు. దిన్నకమమున ఆవోరము తగ్గించుదు అమాగాస్కయం దుంవాస ముండి భళి

488 ఆ త్తరబారివ౦॥ము___8ఆ అనుట కిది ఉపంక్షకము (లెద్సా అర్జాక్షిప్త్రముగా అవ్యాహర్యము ద్చిఆము ల్బథ బర్యాడు భిళ్లా న్నేకేన కేశవ _ఎరుసా రెండవమాయి తిరిగి వచ్చినప్పుదు(ఏవె+=ఏకెన దినని అనుట) పూర్వమ్లే ఆలోరదినదినాభివృద్దితో పూర్శిదునా డొక్కదిశయి మాంము (“ంవూరియిా) భుజించి తక్కినదినములందు. (కృిష్టపకమున) ఆహారహాటుతో. అమాదా లనా. డుపవా ముండి _ అనుట ఏకన్నన్‌ వఎ్చారె భుర్దాన్‌ త్రై వై కేన చ యక్‌ (ఆంకాంమానే మాసము మాసము ఒక్కొంక్కదినమి. భుజిందచు (ఒక్కొక్కదినము. ఉఎచాస యింటిచ్చు సంవత్సర మంతయు పైరీతి౨ ధిజించి ఉపసవబంచువ. ద్వాదళాచ్చె తదా ఛార్లే. ఉ నమాసే జగత్పతి అశ్తై ఒకమాసము తక్కపా వంగదెంఎ సంవకృరయిఎ వూ రర్తీవేసెను (ఆనా, ఫాల్గునారింభమున మె.దలుపెస్టి పం్యడెండ ఎ నేలు మాఘమాశయుచివరిప౨కు ఇస్లు చే (స్రతచు ముగించె ననుట్లు ((వక్సరి మెల్ల ౦ జన 7 నొక్కాకయె డ్యూ శ వాక్యము దిన మొక్కొాకివ అశసకిర్భ్యము నడుపున్‌ అనెడివాక్యమధ్యమున జేరినదిగాన _ గర్భికత్సము అనె-దాక్యదోషమునకు ౨ న మైన దనెడియాకస మొకచి. కలుగవచ్చును _ వాక్యాన్తరే వాక్యా_రానుప్రవళొ. గర్భితకా అని (సాబా దోష) కొని ఈనావాత్యదఎ్ప ౫మే ఒక్పొక్కప్పుడు దీనికి పణత్వ్యమును ళాడ ఎచించినది = గర్భితత్ప్సంగు” కౌ (ఎ 28ళ్లై ౩ (ఆన ఈ దొషము ఇచ్చట శంకే పము అనెడిగుణపరిపోం, "౧ కై దైనందన గూూంగమై గుణమూానే పరిగశింఎ బడిన దన నగును నంషసమునకు ఎక్ష+ మిట్లు వచించినది (ఎరా). ఎంక్షిపార్గా-భిధా 0 య త్త త్సంచప కీ ర్తతే ఆఅతివి్యరంధనయోగ్య స్పొరిబ్బ “ంక్షేపో శె ౦ (అని వివరణము (మూ గు) [ఈదోషము. బాధక మనుకొని దాం కఎకాళ మీయ కండనలయు నశెంయబభినివెళమె న కున్న ఈసద్యఘును సమన్సయించువ డీ కర్ణము వచింపపంబనరీతి ఇది (దిన మొక్కొక్కటి యెక్క గ్ర చినములు _కవమముగా పె ఇనకొంది (దినకమముూా కొన్నిదినముల కినుట (ఉపవాశం బుంక్తి థోజనను వర్జించి (ఎల్బం మెల్లం జన గ్రా సంవత ర మంతయు ఉబ వానముతో వూరి కాగా (ఆఎరువాల) (ఒక్కొాకళే డెక్క గృ కంఎతి రపు కడవిాా (సంనత్సర్మకమమున ఒకసం“త్సంము అరువాత ఒకిసంనతృరము ఒర్శ ా పంథడెంఎజబంం తృరదులవణ కనుటి (ఉపానం బుడిగ్సి శంవత్సరాం౦భిమునందు భోజనము ఎలుపుచు (తక్కిన 858 దినలలు భోజనము మానుకు = అనుట్స దీనితాత్సవ్య మిది (క్రీకృష్ణు డు

మందర సవాతము 400 దినదినము అహారము [కమమూా తగ్గిందుచు కొన్నినాళ్లకు సంపూర్ణము ఆహారము మాని తక్కినసంవత్సర మెల్ల ను ఉసవాశ ముండును ఆ“ంవత్సరము ఎూర్తి యైనతరువాతి (శ్రిమ ముగా (నంవతృరము. సంవత్సరము) “ంవిళ్చరారంధమున_ భుజించి తిక్కినసంవిత్చెరి మంతయు (ఆహారము మాని ఉపవాస ముండును సం(వైండుసంవత్సరము లిస్లు ్రీకు వ డ థోజననియనుము పాచించెను (ఆని) ఈఎద్యమునందు (ఈ రొ (విరేపా ఇన్లున్నది. ఒక్కొక్వియే జె క్క నుపా సం బుడిగి అనుటకు మాజు ఒక్కొాక్కయడి యె. క్కి నుపానం బుండి (అన్సి

ఉపాసం బుడిగి ఒక్కొాకయే డు అనువానికి సరా సమన్పయింప గామి నై నింంస్మర-మే ఇది యనిఎంచును వీరిపారముగూడ “రా బకున్నిత మగుఎ లేను అర్హము దుర్గహముానే ఉన్నది ఒక్కొాకియది అనునబ్బుడు అది యేది దినమా సంవిత్సిరమా దిని మనియే అనుట సమంజస మనిఎంచును దినక్రమమూ భఖోజనము మాని సంవిల్భంము జౌ ర్సిచేఎ మరల దినక్రమమున భోజనము మావి ఉపాస ముండి ఎం డెండుసం -త్సరము రిస్లు సడపె ననుట వీరియభ్మిప్రాయము గానోఎను యథ్యాకుతమూా లభించదు మున్నయీయర్హము సాకెన్నారా యణునితసస్నముత్కర్షమును. సముచితిముగా పోషంచునదిా. లేదు. ఇగ్జిరీతి వత మెందేని వెర్ణీత మై యున్నదా *, అనుటయు పరిశీలనీయము ఇదియే వీరియభ్ళి పేరికార్డ మైన తిధనరీతి సోమన గంభీరరచనకు తగి లేదు వక్సర మెల్లిం. జన నొక్కాక్క-యది అనునప్పుడు ఆది స్వరసముగా సంవత్సరమును వచింసవలయును._ అట్టిదే జరగిన దిన్యక్రమమున ఉపవాన ముండి సంవత్సర మంతయు గడఎ అనంతరము సంపతృర్య(కిమమున (౧ంపత రిము ఎంవి త్సరము చొప్పున) ఉపవా ముండె ననుట అర్హ మగును (అనగా ఛంవక్సరాం౦ఎదినిమున భుణించుచు తిక్కినదినము లుసవబందు ప (పండై సంవత్సరములు) (టతిసంవిత్సరము ఇట్లు జంపె ననవఎయును. ఇదియు బ్వరనమూా లేచు ఎమున్పయక్షే శముకో నే ముడిసడి యున్నవి

చాం్యద్రాయా[వ్రతిమునకు ఫలశ్రుతి ఇ ట్లున్నది = వబ చాన్హ్రాయణే మాసే మాస మేత మాష్పా. విపాపో. "పాపా ర్స మేకా హన్తి ద్చితీయ మాప్త్ప్సా దళపూర్చాన్‌ దళావరా నాత్యానం చై కవింశం పజ్హీం శ్చ ఎనాతి సంవత్సరం చొప్పా చన్ద్రమణ స్పలొకితా పాప్పోతి. (గౌల ధం వ8ిఅవ్యా) ౩ క సండ్రైంుసంవత్సరములు దీని నాచరించిన థ్రీక

440 ఉత్తరహరిదంశదు__£ఆ ష్షునకు పర మెళశ్వరసాక్షాత్హారము అదనుగహము హ_స్త్రతము లైన ఎకట సెఎశ అంథి తోఒఎ జ్ఞాయత ఏవి అనునెన్లు చెప్పకియు చెల్బనా డు _పకృలకిథాపరిపోంం.గా 7ా పం డెండే డుయి నిగతిం జన గ ఎంభ ద్చేఎము స్చాచుప ల్‌ మండాటం బిది "యుల వెన్చుదనము కార ధంం. కీజేరురుల్‌ గుండా మైక జెమరు నికకి టా ”"పొాలచూడామణి గండో కారొ వారుె” దగడా క" వాచంయముళ్‌ ౧౬౭ అర్ధ __ ఈ/త” ఇ ర వింయుకో (పై చెబ్బఛనియమానుద్దానుఎతో _ అనుట సంగం డు. ఏ డులు = పదిరెండుసంఎఎృంములు వసన్‌ = ముగియ అటుంటడెం దేదుబఐ పూరి మైసళరువాత అనుట్స జంధద్చెఎ = ముఖ్య + అఒంరుల్‌ 2 ఇంద్రుడి (ద్చేష. ద్వే షము కలవా దు (ళ్యతువు దుర్హ్చృ థై ష్యభియాతి శ్చ పరిపస్టీ విరో ధ్యఎ (వైజ)] పాను డుగా కల | క్లీబే (ప్రధానం (సముఖం ముఖ్యవం్యివరే శ్యా శ్చ (అమ గె డిప తలు (కర్తృ కామధ్వంబఎకిన్‌ = శివునకు (శిపునితో _ అనుట) [ వచ్యాముఖ్యకర్మంబునకుం షా స స దొడ కు వర్ణ కంబులు ప్రాయికంబుగా సగు (బా వ్యా కార 6సూ) క మధ్వంసీ వ్యోమ శ౩ెశ కపాలీ (హలా) ఎొన్నధు౨ ధ్వంసము (నాశనము) ఒనర్చినవా దు (వ్య 0. ఈసమములట్‌ = ఈనియవ ములను [(తపసు న కైన) త క్‌ు దాయలను (ఆపవానాదులను (కర్మార్త క్యసథమ) (౧య-ము (౦) నేవ యము (విక్సుు నియదు ఒలరాట న్నాం కట్టడ యనం” (౪౦ భా 74) చెల్టైదఎఎ 2 తెలటుపుదయి (“నము విన్నవింఠ మనుటు (ఇందు ఇందు డును బఎఎకలును వర్త) [“౦టడార్లమి అయవిర్జి ల ఉంయ (పార్టనంటుని దూశయియిన కిల్బము (చూ దా కియా $ 80మా ఎ. ఇది మండా టంయి ఇతి దాం (ఎపోనియమానుపూనముపలంయూక్తై శదు _ అసుట్స (ఇది నిర్హేశార్హియు _ ఈ కె నయణబహదర్థకరూఎము] ఎల=౭ఎందులకు [ఎరమాత్నకు క్‌లుగు చున్న యీ(శ్రదముయి జ న కూడనిది (లోకమునకు మంంలంలం'సు వానివ్‌ _ అను) (౨ ప్ల గుటచే ఇది నకు ఉపే క్షింపరాని దని భావము) [మల్లాటము స కైన (టాపాం) ఎ౦డాటఎఎ _ అనవచ్చును భా! ఇది లాక్షశీకముా శ్లేళనును చిందు బున్నది ఆుయూగపరిశి ఎన మొసర్చిని చిని ఇదం, ఎథి టు వళొధి జా కాన. మమా ఇట్లు ఉఎయోగించినవ డీత డే అనిఎందును] ఇంతిక్షన్‌ = ఇంతదానికి (ఇంఅటి 'ఘోంతపోనిస్టకు _ అనుఎ గుండ్రాయి. (గుండు + రాయి +. ఐనన్‌ = పెదబండ చి

560] మందరనబాతము శశీ బైనను చెదుర్చున్‌ == చెమ్మగిల్లాను (శకి కిల దగును దయార్జుము కా గలుగు ననుట (అచేతనముంకు గూడ దయ పుస్టించి వానినిసై తము కర గించునంతచిభయంకరము”ా ఉన్నడి (శ్రీకృష్ణదేవునిత సపోనియమానుష్టాన మని భాపము) అకటా = అయ్యో (సంతాపార్థికము. ఇది మనస్సునకు చాల దు ఖకరముూా ఉన్న దనుట) కై లాసవాచంయముల్‌ జా కైలానవాసు లగు నహర్దులు (బు స్రికాలదర్శి స్యా న్యానీ వాదంయమో ముని (వైజ్భ (కర్తలు గోపాలచూడామణిన్‌ = గోపాలులకు (గొల్ల లక) శిరోభూషణ మైనవానిని (గోపాల్యశేష్టుని (శ్రీకృష్ణుని (కర్య) కం్యడ్రో = చూచిరో కానరొ = చూడరో (ఓ - సంకయార్థకము) వారు = ఆమహర్షులు చెప్పన్‌ = (చూచి యుండినయెడు చెప్పట త దుశా ఆ ౫ కిలు గదా (ళగు_కలుగు (చూ సూ ని)] చూచి యుండిన వారి చెప్పట జరగియే ఉండును కనుక వారు చూచి యుండ లే దని భానము]

తా _ శ్రీకృష్ణ డు ఒకిసంవతృరము గాదు రెండుసంపత్సరములు గాదు సం(డెండు సంసత్స రములు (భయంకర మగునియమావంణముతోో తస మొనర్చు చున్నాడు క్రై లాసమునందు ఈతపస్సుచే సరమాత్కశకీర మంతయు శోషంచినది ఈనువోబాధ పరమేశ్సరు. డగుసీస్నామికి కలిగించుట లోకమునకు క్షేమంకరము దు ఆత డు ఏదేవుని గూర్చి ఈతస మొనర్చు చున్నా డో ఆసుహాదేపునక్ష (శిపునక్రు ఇది తెలి యుండదు ఇం దుండెడి మహర్షులు సైతిము ఫ్రీకృష్ణుని ఇచ్జిబ్ధతిలో చూచి యుండరు. ఉండినవో అచేతనము లగుణాలు నైశము (ఇచి చూచ్చి కర గి పోయెడివిగా ఉన్నయీభయంకరి నియమనిష్ట లకు వారు జాలిసడ కుందురా వెను వెంటనే శివున కిది తెల్పి శ్రీకృష్ణసరమూత్మను (వాంచికార్హసంఎద్ధితో ) తసమునుండి విరమింస జేయ కుందురా మన విక ఉపేక్ష చేయ రాదు అవిళ్యము శివునికడకు వెళ్లి ఆదెవున కిడి విన్నవింతము _ అని ఇంగదాదిదేనతలు (తపస్సునం దున్న ్రీకుష్ణుని జూచి అను కొనిరి

విశే __ (మండ్రాటం విది యేల్స నుం్యడ్రాటను = మల్లు లాట “పెన గులాట - చెస్పుదమా వలదా _ అనెగియూ గిసలాట ఏల వలదు తస్ఫకి చెప్పడము = అని దీని కైనవాచ్యా ర్థమునందు గూడ _ ఇది సమన్సితిమే అననద్చును కొని వా రిట్లు 'పెని గులాడుట క్షైన హేతువు కల్పిఆను కావలబ యున్నది ఇది అనునిర్లేశార్థకము ఇడ ఆకంగత నగు దగున్నది అస్వయసారళ్యమును కోల్పోయి

శీశల ఉతృరవారినంక యు__2౨

(గుండా మైన జెఎద్చు నాచఎక దుష్కర్యపాసములఎ. జనం౦౫జకయములు ా జూతంపట

యనునది ఒకవినోదము (పధమాశ్చాాముసందు ఈ యాళ్వాసమునందు తక్కి యాళ్ళాాయిలం

దు చాలవొట్ల ఇవి యగపడును ఈ తనియీప్రాసనిర్పహణము అల్ల నానివారినిసైతి ..లరిం చినది. ఆత డు తనమనుచర్వ్యికయందు తంగడీ నాక నస్కుగబూంప చె వైద్యం బంచు (బ్రార్జించినన్‌ గండ ల్లా నఎి వాడి. ధిక్క్యితుల టొకా లృంటి వోహో మదిం దీండ్ర ల్లల్లినవారి 'కేకరణినేనిన్‌ విద్య రా కుందునే గుండా డాచిన చెండి యమువకి జర్కం గష్టముష్బంపచా (ఈ 7) ఈ గుండా ఆం్యధ్రకవితాఎతామహునక సొమన అన్ను“బూంచినదే సామనదుష్కరప్రాసవూర్ని అచ్చకెలు గురచస నతో జ్ఞ్యాదులనిర్వహ *ము కౌాంచిం శతడిు కొన్నినాళ్లు రాజసభలయందు నిరాగచూటముగా అవధాన్నప్యకియ నిర్వవూంచి వీరుదు లందినదిట్టం అని తెలియవచ్చును (మూ వినరణమునకై నారచించిన గంాదేవి (ఆఖ్యాయికు (గోపా లచూడామజిన్‌)్‌ ఇట చూడా-ఎబీ శబ్దము సార్ద్ణకము సాళంరణగోపాలుడు ఈత డు కా డు అసాధారణు డగు గోపాలు డు గోవాలారారముతో ఉండి 'దేఎతఎకుసై తము ?రో ధార్యు డై నపర_బ్రహ్మస్వరూప్పు డు * అనుటను తెలుపును (బవ్య్మోదిదేవతలకును తెలియ గాని సర(బ్రహ్మ మీకృష్ణదేవు డని (భాగ అను చున్నది. _బహ్యదిబురుఎకు భావింసలా రానిబ హ్మంబు గోపాలబాలు డమ్మ్యు (0 సృం ఉత్త 600 స్ర గోపులు బుషలయంశ భునకు చెందిన వని గోపాలడాలకుల దెవవాంశదులకు చెందినవా ౦ ౨కూడ భాళవత మనును తొల్లి యెల్ల3ెఎచను బుషులయంశం బనియును గోబదా ఎరులు డేబ్చులయంశంయి లనియును తోచును (భాగ 0 స్కం ఎూర్వ 0088వ ఇ బ్లగుటనుదేఆయె ఈతని కై నయూదాధ లోకమున క్షై నమహదాధ మై ఉసెంంపరాని దగుట = అని (ప్రకృతోసయోగి యగు చున్న దిది శ సందర్భవుస రీయాకుక ద తసకర్ణామృతముసందు కిర్ణామ్భ్యత మొలుకి విజయతే గొపొాలచూడామళశి అనుట ౫80 దగినది (866 ్సె కనుదురు కందురు (రూపాం) (చూ రా వ్యా [కియా 22 58 50 ౧2 వ్‌ శై లాసవాణంయముల్‌ (కం్యడో కొనరొ వారి చెప్ప దశడ్యా ఇ ట్లనుట _ కై లాసమం దుండువారు వారు న క్రైలాననుందు జరగు చున్న దిది కాపున క్షైలాసవాఎ యగుశపవునకు 3 లాసవాచంయములు చెప్పటలోనే బొచిత్యము కలదు. వారిని గా దని ఎచ్చటనా ఉందువారు చెప్పట వారిని గింబపజచిన ట్లగు ననుఎను తెలుప్తను ఇదిగాక ఏక దేశస్టు లగువారికి సరి స్పర మున్నచనవునుబి మహృత్సృసునుబక్టి సంమేళ్సరు డగుశిపు డు గూడ వారిమాట

మందరిసబూతము 448 తిస్పక పాటింయను కావున వారు తెల్చుటయందే జౌఏత్య నున్నది అందుటకే తగదా కండో కానరొ అనుట జరగిన దనిఎందును (కామధ్చంం కీనేమముల్‌) కామఫ్వంబకి న్నేమముల్‌ అని (వీరే వావి పా) వైన్యాగవాంచి నది(శ 0 పాా [ఇందు కరుణము రసము తస క్లే శవిషయక మగునింద్రాదుల పరిదేవనము స్టాయి. (8పో _ నుష్టానమువలన్సి శ్రీక్సృషనిళరీరకార్శాాదులు అందులకు ఉద్దీపకములు గుంఢడ్రా మైన జెమర్చు నింక కకటా అనుటనలని తెలుప బడు కున్న ఉచ్చ్యాసనిళ్వాసని ర్వేదవిషాదణాడ్యా దులు వ్యభిచారులు (అకటా ) కం్యడో కానరొ మంథడాటం విది యేల చెప్పుదము అనుచో సూచితిము లగు చున్న అ్యకుపాత స్తంభ (ప్రలయ వై వర్ష్య వేపథు 'స్వేదములు సాత్త్సికభావిములు మునినిందా (తాటస్ట్యానాచిత్యపరికీర్తన్సా ఒఒ(క్రంది తౌత్సుక్యాదు లనుభావముణు ఇట్లు సహృదయజనరంజకము. గా సూచిత మగు చున్నయీరససామ్యగి కరుణమును గంఖీరము గా సరిపుప్పి చెందించి పంమానందపరాకోటికి కొంపోఎు చున్న దసనచ్చును] అలం ___ అర్జాసత్తి (అ(ప్రకృిశార్హముచే ('ప్రకృతార్జాక్షేసమునకు చెందినది గుండా యైన జెసుర్ను నింతకు అనుటచే చేతను లగు కె లాసనాఎయిషజనమునంగతి ఇక జెప్పునది యేమి అని దండాపూఎకాన్యాయమున జేఎ (సక్ఫృతాతేసము. (సానా ) దీనికి లక్షణము నిస్లా విశదపజచినది _ దణ్ణాపూఎకయా &౬న్యార్లాగమో ఒర్జాస తి రిస్యతే మూఎకేణ దో భకిత్‌

ళా అణావి

ఇత్యనేన తత్సహచరిత మపూపథక్షణ మరా దాయాతం భన తీతి నియతసమానన్యాయా దర్హాన్తర మాసత తీత్యేష న్యాయ దజ్ఞాపూఎకా అ(త చ క్వచి (శ్చాకరణికా దర్జా ద్మ్యపాకరణిక స్వార్డ్‌ స్యాపతనమ్‌ క్వచి ద్యప్రాకరణికార్డా (శ్చాకరణికార్థ స్యేతి ద్వౌ లేదొ (అని గి అనుచు గంధర్వబద్ధవి ద్యాధరాను

గమ్యుబూను లై. బదరికాకాననంబు

వలనిమునులు దో జనుబజేర వచ్చి కనిరి

నిళ?ల వషవా, ౧౬౮

ఎలధ్యానపరిపూర్ణు నీలవర్డు

అర్థ - అనుకున్‌ = (అన్సి చెప్పుడు [ఇందద్రాదులు (ర్తల)] గిందర్సి - ఎక. విద్యాధర -1- అనుగమ్యమానులు = గంధర్వులచేత (హాహుడు హూబావు ము న్నగుదే

కషడ ఉ త్తరవారినంశము.__౨ఆ సాయకలచేత్స ఎద్దులచేఎ (ఎఅజిలూచిఎద్దులు కిల విశ్చాఎశుపు. ము నృగువారిచేతు నిడ్యాధరు అచేత(ఆంజనగుళకదివిషయకము లైన విద్యలను ధరించి ఎన్చదంతాదుం చేతు అనుసరింస బడిసివా రై (వెంబడింస బడినవా రై [ అను ఎక్బాదర్థకిము ఎళ్చాత్సాదృశ్యయో రను (అమ) (అనుగన్వ్యుషూనులు అనుపూం్వక గమ్‌ ధాతుషనకంజె ళర్మార్థమున శాన్నచ్చత్య యము] బదరికొకాననంబువలనిదునులును = దిదరికావనము_పక్క_న ఎన్న సహర్షులుగూడ తోన్‌ = కూడ (తషతో కలు _ అనుట చనుడేరన్‌ = రా విచ్చిజ=(కై వాసమునందలి కృష్ణునితప స్థాఎముసకు చేరి ఏళ్చల ధ్యాస - ఎలిజార్జున్‌ =కదలిక లేని (లక్ష్యమునుండి అణుమాత మైనను తొం గని; మనస్కుయొక్క ఏకా(/కచేత [ధ్యానము = వి శేకొగ్యము- ధ్యానహేయా స్తద్వృత్తయ (పాతం సాధ సూ) ధ్యానహేయా _ధ్యానేవైవ చి శ్రైకాగకాలక్షణేన హతవ్యా (అని భోజవృ త్తి] నిండినవానిని (బాగూ దానియందు నిమగ్ను డై ఉన్నవానిన్సి (ఆరైంకినినై డ్రై బాహ్య[ప్రసంచమే ఎలు గనివానిని _అనుట) సీల _ వర్దన్‌ = నల్లని _ (శరీం) కాంతి కిలనానిని (థ్రీకృష్తుని = అనుట (వర్జీము == శోభ (కాంత్సి కుక్లాదౌ (బ్రాహ్మశాదౌా చ శోభాయా మక్షరే (హలా [భ్రీకృష్ణునికాంతి నల్లనిది. త్వ య్యాదాతుం జం మవనతే శార్డిలో పర్ణచౌరే తస్యా నృన్టో పృథుమఎ తనుం దూరభావా త్సవాహమ్‌ (వేక్షష్యన్తే గగనగతయో నూన మావర్జ్య దృష్ట 'రేకం ముక్రాగుణమివ భువ న్థూలమద్యె్ట నీలమ్‌ (ఎఘ పూ 40) ఐనను శుక్షామ్చరధం౦ విమ్ణుం శశివర్షం చకుడ్భుజమ్‌ అని (శ్రీమబోవిన్హువు తెల్ల ంళరీరకాంతి కఎవా డగుటయు. (శుద్ధసత్ర్వప్రధాను డగుటను బ్ట్ర విరుద్ధము కాదు వాంనపురాణాదులు తెల్లనివానినా గూడ ఈంనిని ఆర్డీ ౦చినవి ః మధికామృత'ఫేనాఛం గృచ్యకగదాధరమ్‌ సహ్మ్యస్రపభనామాన _ మాదిదేవ మజం విమమ్‌ (వామ గజేస్ధ్ర మో ఇధ్యాయము) ధ్యాయన్‌ విష్ణుం జగద్యొనిం విష్ణుం ఎతామ్బరం శివమ్‌ కున్దాభ మాదిప్పరుష ఊకాకొరి నమనామయమ్‌ (సం హరి ఘంటాకిద్దనిహ రిధ్యానసందర్భగు) అందులకే ఒక కివి శ్రీమహవిస్తుని సహజవర్హము తెలుస్త కృ(తినుసర్ణము నలుష అని (కవి ప్రౌడో క్రిద్ధముాా) ఇట్లు చమత్కరించినా డు యుక్ర్యా ఒఒగమేన చ ధవాన్‌ శశినర్ద ఏవ నిష్కృష్టసళ్స్స గుణమాత్ర”వర్తమూర్షి ధత్తే కృిపొమ్చుభరతి _బ్వాష మైస్ట్రనీలం శభో ౬ఎ సాన్బురణత ఖటు దృశ్యతే బ్బ (వర 27ళ్లో ) (కరుణా జలభరణమున నై ల్యము కలిగినది మేఘమున కట్లు నీ కని పై కవ్చిపొఢో క్రి] కినిరి = కాంచిరి

ముంఎంస తవ తా . ఇందాదులు (శ్రీకృష్ణుని చూచుటక్షై వచ్చు ముండా (అద్దర్శనమునికై) వాశికొపాఎట గంధర్వివిద్యాధరాదులు బదరికాాశఎవాసు అగుమహర్షుల్నునసైతము ఎచ్చిరి అట్లు క లాసము చేరవచ్చినవారలరు ఢ్యానమునందు ఏనుగ్ను దె ఇతర మేమియు నెలు గక యున్న శ్రీకృష ళు లా స్న(్రుకృష్ణ మూర్తి కానవచ్చెను -

• ( శృలధ్యానపరిపూద్దన్‌ ) = ధ్యానయుతున్‌ అసక ఇ ట్లనుఎ _ ాహ్యార్యద్రియ వృెత్తీివిరమ-ముతో మకోవృత్తు అన్నియి అంతర్మ్కుఖమను లై యుండగా తన్ను దాను దళ్శించుదు కెవలబ్రహ్మానందమయు డై ఆజ డున్నా డనుట తెలుపును భిగవంతునికి దుష్కర మగు తపశ్చర్య అనునదిగూడ లోకిరిక్షణాదులనిలెనే ఒకవినోదమునకు చెందినది _ శద్దాదీన్‌ విషయాన్‌ థోక్తుం చరితుం దుశ్చరం ఆస పర్యాప్తో ఒన _ఎజా పాతు మౌదాఎన్యేన నర్తితుమ్‌ (రఘు 0స జల్ల (ఇం(ద్రాదులు విష్ణవును స్తుతించెడిసందర్చి మిది ( నీలవర్డు కంఠ) = ఇట్లనుట విష్ణుపు శ్వేతన్వీపఎందు శ్నేఎపర్లు డై యుండి ఇంద్రా ళా న! దులకు దర్శిన మిచ్చు చుండుట ఇదిఎజకు జరగు చుండె నవి ఈనా డచుగాకి సీలవర్తు డె యి ణు యము ఇందు కానపచ్చుట ఒకవిశేష మన దగినదా ఉండి వారిని ఆశ్చర్యపణచిన దనుటను సూచించును (శ్వేతద్వీసమునంమ (వై కుంంమునందు) విష్ణువు విస్ణుభక్తుల తెల్లనివా రై యుండుటను పురాణము లిబ్లు వచించు చున్నవి _ తన్మధ్యే భగవా నేక _ ఎుక్రారీకదలద్యుతి శేతే ఒశేషజగత్సూతి శృేషావాళయనే హరి ల్యత పుణ్యా జనపదా నానాక్చర్వసమన్నితా శ్వేతా న్తత్ర జనా నిత్యం జాయ్యన్హే విస్ణుతత్సరా (కూర్మపురాణమ్సు (చూ వర 27ల్లో వ్యాఖ్య] (సీలవర్డున్సొ శ్వేతవర్షత్పముగూడ పురాణాదులచే విజ్ఞనియందు వర్ణింప బడు బున్నను ఈతిని యెడ కృష్ణాని కేళవ న్సీరి. చీర చంధద్రాణ్క రాహని (కవి క శ్లే ఇ (మొ) చొన్నున సీలవరత్వమే (బఖ్వాత మైన దగుటనుబ్న్హి ఇ ట్లన బడినది ఇట ఇంగద్రనీలన జీవంటికొంతి ణ యా లట ల కలనా డు అని యైనను అర్ధ ననవచ్చును - నీలో వళ్లే మణౌ శైలే నిధివా నంభేదయో అని (హైమ ) (మొ) క కని యాకైలాాతటం బున ననురులు తనువీిమూనములు డిగ్గి జనా

శీక$8 ఉత్తర వారినంళము___2ఆ ర్షన దింగి వచ్చి కొయవ ౫ గను విచ్చె కరండు నియమశతి చెల్లుటయున్‌ ౧౬౫ ఆర్ధ _- అమరులు = దేవతలు (దెవతలు బుషులును _ అనుట) కని = చూచి ఆఅ. కైలాస = తటంబునన్‌ = శ్ఞార్వము వర్ణింప బడిన క్రై లాసపర్వతముచెొక్క చజతీయయందు (పై భాగమునందు శిఖరమునం దనుట తత ఇన్ట స్వయం త్యత యయిా శై లాసశిఖరే (ద్రస్తుం కెళవ మజ్ఞసా (సం హరి భవి 85అఆధ్యా 8 4లో తమవిమానములు = అటి (ఆకాశ) రధములనుండి (పంచమ్యర్థక్యసథము [విమానము = దేనతారధము _ వ్యోమ యానం విమానో ఒలు (అవ) డిగ్గి = దిగి జన శ ఆర్జనున్‌ జి (భ్రీకృష్తుని [సముదమునందు కొందణు రాక్షసుంకు జనులు లని పేరు వారిని డాధించినివా టు _ అని (వ్యు) తిరిగి = చుట్టి ((ప్రదక్షీజణించి వచ్చి 2 (ీకృష్తు డున్నమయెడకు చేర కొలున గన్‌ = ననుస్కరింప -ా | కే ల్మొగిడిచె గొలిచె నెజగె జేమోడ్చె నన నమో్క్యూతి యొనర్చ ననుట (ఆంధ సం మాని 8) అతిండును = ఆథ్రీకృషు డును ర నియమ - గతి = (వనత(పా (రకన్వకరణము (తపో ఒనుష్టానము ఎ అనుట) [ తపస్యా నిశ్చయే యన్దణే (వకే (హైమ) (గతి - (ప్రాబ్ర గమ్‌ ధాతుపునకంపె భావార్డమునందు కిన్‌ (సత్యయము ఆప్నోతి యాతి లధకే. గచ్చ త్యయతి బువృతి అని. ఇచ్చతి ఆప్నోతి పర్యాయము లనుబున్నది (కి ని)] చెల్లుటయున్‌ = ముగియటయును కను = కన్ను (కంటిని [నరాంలోసదు. బవాలయి _ జకారమ్ముకిందిఅకారంబునకుం దుదినులుం (కీందినలలటు లోసంబు బబాుళంిు! నగు (దా వ్యా (కీ 7 సూ] ఎచ్చెన్‌ = విడ్ర జేసెను (తెజచెను) - అనుట) తా __ ఇంథద్రాదులు శ్రీకృష్ణ డు తప మొనర్చెడి తావునకు తామువెళ్లి అచ్చవికి కొంత సమీ ముని విమానములు ని9ిఎ వానిను౦డి ది ర ఆవెనుకతో వారందలు (ప్రదక్షిణము తిరిగి ఆతినిదగ్గణిక చేరిరి శ్రీకృష్ణ డుకు అస్పవికి తినద్బాదళవత రతపో_వరశ్సు పరిసమాస్త మగుట నుజేం ధ్యానముసు ముగిందుచు (అంతర్చ్భుఖము లగునింద్రియములకు బవా (పవృతి కలిగిందుదు కన్నులు తెజచెను విశే (తిరిగి వన్చి కొలున గ్ర, అనుటనలన ఆగగోక్త ధర్మపసరిపాలనఘు ఇం(దాదులయం దు (ప్రదర్శింప బడినది = మృదం గాం ఇదెనతం విప్రం ఘృతం మధు చతుష్పథమ్‌ (ుదక్షిణాని కుర్ప్సీత (సజ్జాతాం శృ ననస్పతీన్‌ (మను 4అధ్యా 00 ల్దో్ర

మందరసవాతము శశ అలం ___ (జనార్జను దిరిగి వచ్చి కొలు 1 గను విచ్చె నకండు నియమతి చెల్లుఎయున్‌) అని ఇంద్రాదుల (ప్రయత్నము లేఃంయే అనాయాసము-ా వారియుత్కంరకు తఈహత హముతిగునిల్లు (శ్రీకృష్ణపటోధము(బబార్ముఖత్వము)కాకతాశీయము జరగిన దని సెర్జిత విగు చుందుఎనుబన్టె- (ప్రహర్షణాలంకారము _ ఉత్కణ్ధీతార్థసంబడ్ధి ర్పినా యష్నం 'పహ్షిణమ్‌ - అని లక్షణము ఇది కాకతాశీయము వంటిది - అని స్ఫురించు చుండుటనుబన్టి ఉపమాలంకొల బ్యూర్తి వ అట్టియెడ ౧౭౦ అర్హ ___ అస్టాయెడన్‌ 2 అసనయమునందు (అదేససముయమునం దనుట) (ఎప్పుడు ఇం(ద్రాదులు వచ్చిరో అప్పుడే శశ్రీకృష్ణు డు సమాధిని ముగంచెను అది జరగినిప్పుడే (శ్రీక్సి మ్లనితపస్సునకు అభిలషత మైన శినసాకెత్కారము గూడ (వర్జింస బొవు చున్నవిధమును జర ఇన దని భావము తా ___. ఇందాదులు (శ్రీకృష్ణుని తస శ్లేశమును శిపునికడ విన్నవించి ్రుకృష్తునతిపస్సును మాన్చింసవలయు నని కై లాసమునకు వచ్చిరి కొని వార్యిసయత్న మేమియు లేకుండ గనే తఎ బ్ఫును (తసదీక్ష ముగఎఎందున్స మానినా డు శ్రీకిష్తు - ౩4 డును అబు కుండ “ త్‌ ఎల మొస 1 (ఎవర్మిసయత్న మక్కణ లే కుండ గానే సాషత్తూ తానే (శ్రీకృిష్టునియెదుఎ సాగాత్కరించెను ఇట్లు సంకల్పమా(త్రిముననే ఇందాదుల కార్యము ఎద్దించినందున సంకల్ప ఎద్దులు వా రని త సంనివేళము తెలుపు చున్నది విశే __ ఇట అట్టియెడన్‌ అనుదానికి పైపద్యముతో (పొడవ నూపె బొడువులం దెల్ల దొడు వైనటో ఎువేల్పు అనుదానిత్రో అన్నయము

[అచ్చతెలు గు] సీ తొలుకారుమొటు గులకో టలో నాడెడు

రాయంచకొదమతో రాయ జాలి యిరులబండారంపుటిం టికి బెట్టిన బొండుముశైలకోట బోర గెలిచి

440 ఉ త్తరహరివంశము.__2ఆ బలుుంచుగంజల లణ ఠా ఒ టన (కొత్తగుంజిడిబాగు గొజుత వేం పాలెన్నురువగుబ్బలిలు ద నెలకొన్న నిండు వెన్నెల మ గ్గునిగ్గ 'జెజచి కే. ఇడల" (గొన్నెల మెడ ఇ పసరిగ గొడల బొడలతో ల్మేన వెలిమిడిపూ త మించ బొడమి (వేజేనిముందట బొడచృునూా బొడువులం దెల్ల బొడు వై నబోటువేల్పు ౧౭౧ అర్థ... పొడువులందున్‌ _ ఎల్లన్‌ = గొప్పవా రగువా౦దజయందును (పొడు) == గొప్పవా డ (పొడుగు (రూపాం )] ఐన బోయి _ వేల్పు = గొప్పదేవు డు (మహాదేవ డు = శివు డనుట [శమ్భు శీశ వామచేవో మహాదేవో విరూపాక్ష అలోబన (అను) ఈతి డు మహాదేపవు డగుటను శివప్పరాణ మిట్లు వివరించినది _ ఎూజ్యతే య త్సుర్రై స్సర్వ్వై ర్కహాం వైఎవ పఫమాణత ధాతు ర్వ హేతి పూజాయాం మవాదేన స్తకస్మ్కృత (చూ సుధా ట్ర మహాదేవ డు అనుట క్రైనయచ్చతెలు గునుడియే బోటు వేల్చు అనునది (పొడవు సూపెన్‌ అను (క్రియకు (కర్త జడలన్‌ = జడలయందు (తనజటాజూఓమ సందలి = అనుట) (ొన్నెల [కొత్త + నెల (చూబా వ్యా సంధి 808సూ ) = కొత్తా ఐన చంద్రకళ (విదియనా టిచండద్రు డు దాలచం్యదరేఖ _ అనుఎ) తొలుకారుమెటు గుల తోటలోన్‌ = ఏర్షాకాలప్పమెటిపులతోడి యుద్యాసపనమందు [తో ట=ఉద్యాననవము తోటయం చన గను దోడు గృహారామము (ఆం భా 2 84 )] అడెడి రాయంచ _ కొదమితోన్‌ = క్రిడించెడి (విహరించెడ్కి. రాపహంసప్ప. శికువతో [కొదను ౭ శికువు (ఎల్ల నిను వనంగను బల్ల నా నిసు గనంగ గూన యన గందు నాగగు గొదమ యన ॥ దిర్యిగర్శికములుూాను దెలియవఎయు (ఆం భా లి కిక) రాయ్‌ = ్యస్రతిఘటించుటకు (ఎదిరించుటకుు చాలి = సమర్ధ మయి. (దానీతో అన్నివిధముల సమము ఉండి = అని జొసమ్యమును వర్ణించుట డ్రీన్సి కైన పరమార్థము) మెడన్‌ 2 కంరమునందలి [ గొంతు కుత్తుక యజ్ణు కొలిమి మెడ యనన్‌ గళమున కగు (సాంబ మాన ఠి నీఎకండు డు సీలగళు & పర్యాయములు] పాప _ ఎరిగ 2

57. మందరసహితము 449 పాముల, హోరము. (సరిగ = హారము. స3గె (హాపాంఎ) (క సిగ. ఈచరిగ్లై). “స్రక్కుి శబ్దమున కైన (వికృఎ అనవచ్చు నేమో: (శ. రు) దీనిని గహించి ఇళ్లు ఇచ్చినవి పాఠము. సూ, ని, పాపసరము అను చున్నది - (చూ. పొడము అర్ధము). “సరము లెత్తులు దండలు సరు లనంగ । నామధేయంబు లగు బుష్పదానుములకు (ఆం. సం, స్థాన. 170). ఇరుల = బండారంపు _ టింటికిన్‌ (బండారము +-ఇంటికిన్‌ ) == చీకటితో కూడిన బొక్కసపుటింటికి [బండారము == థాండాగారను (థన చముండుగ్యృహము = “బండరు వం చన బండార దుం చన బొక్కస మం చన బౌొనంగ చుండు |! నల్లథాండాగారము (ఆం. ధాం 2.15). పెట్టిన - బొండుమమళ్లైల = కోటన్‌ = ఉంచిన) గుండుమల్లెపూలతోడి (“బొండుమళ్లె యన(6గ మహా మల్లి మనును (ఆం, భా. 2. 510 (ప్రహరిని ((ప్రాకారమును; చుట్టుగోడను) (“ప్రాకార మగు గోట యన....” (ఆం, భా, 2. 1]. పోరన్‌ = యుద్ధమునందు (చాటుమాటున6 గాక. ఎదురుగా నిలిచి పోరి _ అనుట, గెలిచి = జయించి (టాసమ్యమునందు సర్యవసానము దీనికి. (నల్లని శివునికంఠమునందు ఆదిశేషుండు కంఠఛూషణముగా చుట్టికొని యున్నాండా, అ ట్లున్నయాశేషుండు. చీంకటితో నిండి యున్న ధనగృహమునకు గుండుమళ్లెపూలకో అమర్చిన ప్రహరి యనున ట్లున్నాం డని భావము) (శేషహారము _ కంఠముచుట్టును చుట్టి నిడుపై ఉండి తెల్లగా ఉండుటను గుండుమల్లై పూలమాలికల (స్రహరితో సామ్యము. సరిపష్టము.. “బొందు మల్లె _ అనుటను లావుగా ఉబికి ఉండి అది శేమనిశరీరముతోడిసామ్యాతిశయమును పరాకోటికి కొనిపోయినది. శివునికంళము విషభక్షణమున నల్లని దై ఉండుటను చీకటితో నిండినధనా గారముతో దానికి సామ్యము. భాండాగారము వ(జ్రములకు నివాస మై తెల్లని మహాకాంతులను వెలువరించు చుండును. శివునికంఠముగూడ తనకు నహజ మగు తెల్ల (చనపు'ఏహోకొంతులను (మెడ చుట్ట నల్ల నికాంతులతోసాటు. వెలునరించుచు చీంకటికోడి (రత్న) భాండాగారముతో సరి అనిపించుకొను చున్నది. తొడలన్‌ = (తన్స తొడలయందలి, పొడల _- తోల్‌ = మచ్చలు కల; చర్మము (పులిచర్మ మనుట. పెద్దపులికి *చ్యితకాయా మని పేరు. “శార్దూల స్వ్యా చ్చికకాయణి హైమ గ్రతోలు నకు ఉలోసము (బా, వ్యా ప్రకీ. 18నూ.) ళో ల్లల్లి తొజ లేక తోమంగ నను వెన తరుకాషమున దంతధావనంబు | ....వలయుః గావింపంగ....” (కాశీ త్‌ 205) (మొ. బలు _ 'నంచుఃగంబాలన్‌ = ఆధిక్యము. కలవి: (లావు కలవి) ఐస [(బలువు” శబ్దమునకు “వు” లోసము రాంగా ఐనరూప మిది] కుంచుతో ఏర్పడిను _గ్తంభము లను బలసి రాన్‌ చుట్టి వచ్చునట్లు గా (చుట్టుకొని వచ్చెడువిధము గ్రౌ(మంచు_స్తంభములను

శీగ0 ఆ త్తరిజారి రము__2ఆ కప్పి ఉండెడిరీతా _ అనుట మప్దన - కొత్త. మంత. జాగ్‌ = బట చెంన లు లు కొత్త దై న(మాయం వైకంతి.ంత మెనదా ఆన్న_అనుట) చ్‌తవర్ణ (చాలరంగుం కిల నస్త్రముయొక్క అందమును కొజ త + చేఎజ=అ మానింది (ధిక్కరించి.అపుట) (బౌఎఎ్యి వచనముసందు పర్యవసాన మి] (శివనితొడలు తెల్లన వపటను ఘూలడు. అగుటను మంచు _స్తంభసులతో సామ్యుము "నిపై ఎ్ట్టినపలికొలు (సరౌశమానము లగు చిత్రవర్షములు (పసుపు నలుపు - అనురీతిని పలురంగులు కల దగుటను (కొత్త దగుపలుంంగులకటు అవ ల వస్తనుతొ సామ్యము. శిపు డ ప్పలితోలు కట్టుట ట్రాఎద్ధముం.... ఎంహళార్జూలరూప శ్చ వ్యాాఘ“ర్వామ్బృరానృత అం (శంస స్లో 1 | మేనన్‌ = శరీరము ౦దలి ఎచెలిబుడి _ పూత = విభూతియెక్క చర్చ (బూది ఆలముట) పాల 'పెన్నురువు _ గుబ్బలిమీ దన్‌ = పాలు ది దైన. వెద్దపరు ఈ అనె. కొండమీద నెలూన్న _ నిండువెన్నెల _ యెక్క) యుగ్ధన కీగు [ ర0/గనల్ల్యాఖ్య మె రాశిలు (దు గన (ఆం భా ఏ 28) కాం తినీ ఒఇణిది = చెడునట్ల చేఎ (పో గొట్టి (భింగవఅని అంట (నాజ్యుము ఎటొంళి _ అనుట దిని కెనఎరమార్రి ఎ) (తెల్లనిది నున్ననిది కాండిదుంత మెసది _ అగువిభూతి అన స. కూ ల. శరీరమం దంతట శ్రాలలాఎ యున్నా డు శిపు దు ఆతనిశరీరదుందు వెలు యున్నయావెభూతి పూత పొలమీ దికురు గను వికీ చాలచెల్ల విది గా ఉన్నది అ ట్తుండి అది దిట్టముగా ఉట తై శరీరమం దంతం జ్యాఎంవి ఉండుటనుజే కొండా వచిం ఐడినది ఆ”ౌభూతి రేఖలు రేఖల గా శివునిశరీరమం దంతటను వెంఎ యుండుఎనుజేఎ. శిషనిశరిరమి సేకిలుల్లూ దాలతెల ని ౧ ణం దై యుండునుబన్టి (ఆకొండయందు పండువెన్నె ఎలతో (ముగ్గులు దిద్ది తీర్చిస ట్లున్న దని వర్ణన] వించ” = అతిశయింపా (ఆధిక్విమ (గొంపకినము విపంచి ఆ౦ం౩ జ్యా [0 (కియతో (గీతములోన్సి - లొన్నెల పాపసరిగి పొడంకోల వెలి! లౌత _ అశువా వికి (క రలు) అన్నయము] యే = టజేని _ ముందటన్‌ = గోపాలం చె.ని యొుం్యం తాలి (భ్రీకృష్తంయొక్క్ర). ఎదుట (దే = గోపాలుద (గొల్లు వీ డిపొంంగీ బల వెన్న జున్ను గముల గొల్లి 1 మక్కిన గండిదొంగ (సూ రి ర్రై జీడు = (్రఖుబు దొ రాయదురాజేడు రా జెకిమీ డన నరపాలసంజ్ఞ లై పం ఎ బుంద (ఆం భా 2 820) పొడమి = అవిర్భాంచి (అఎతరించి పొడవు _ మూపెన్‌ = కన బడెను (దళ్గన మిచ్చెను) (తనయాళొరముతో కాన వచ్చెను. అనుట)

మందరిసవూతము శీ0ి

తా ___ థ్రీకృష్తునకు (ఈ ఫఎంమూ) సాద్రైత్కరించినళివు దు వర్షింప బడు చున్నా డిందు పరమళివు డు తనజటాజూటమునందు దాలచంగనని ధరించినా ఊ[జటాజూటము ఎట్టి నిది = ఉత్తప్పలొవాలోవానీనా మినేకతీర్తావి షేకశాతానా బుంస్ర ఎవర్సినీనాం జటానాం నికరే ణోపేతి (కదం బారీతవర్దన) (మొ )చంటదు డు తెల్లనివా డు శివు _ ధరించినచిం్యదు ఊం దాలు డుగూడి మెజపు ఎల్జనిది శోణాని భౌమ విబ్యుత్కుజ్ఞరివిన్షవు (ఎకి సే

4లో అని దెవెళు దు రాజహంస అెల్లనిది _ బుధాంకూచ్చ్పైత్ళవా మృణాలంకి తాహ౦ంస బకక్షై -వచామంమ్‌ (కవి 8 శ్లే. 4) అందును అది శిశుపు]) జడలయందలి యాచంద లేఖ తనతెల్ల నికొంతులను (స రింప జేయుచు మెజబలబ్లు మెబ'సెచిజటలలో వెలయు మున్నె అది (పెంఎడుు రాజహంస యొకటి మెజప్పఎతో తశతళ మెజయు చున్నయించితో టలో వివారించు చున్న దనున ట్లున్నది శివు ౪ కింరమందు ఆదిశేషుని బోరము” వరించి ఉన్నా ౮ శివునికంరము చాల నల్లనిదిగా ఉన్నది (నీలకింరు డఆ జు గరిలఏక్షణమున) అందులకె అది నల్లనిధనృహ మనిఎందుకొను చున్నది అది నల్లని సీఎపవణీకా0ంతులనం- కాంతులను. వెలువరించు చుండ బనుబన్టి ఎ కిటితోి (రత్న) భాండాగారముగా ఎన్నిది. దానిని చుస్ది ఉన్నశేషవూ ంము ఆయిందికి చుజ్జు ఉన్న్మప్రారాం ఎనునెస్లు కొనవచ్చు చున్నది [అది శేష ఎ తెల్లనివా డు ఆత౦ని కంరవబోంయు- శివుడు ధరింబును శివునిని శ్రీనాధు డిన్లు పర్పించెను = నిడుదపాములరాజుతొడవు లన్ని డొరంారి తాంవోరసులు నితల్యయి ధరింలు (భీమ థి ఆకిపు డు ఎలితోలు కెట్టుబట్టా తొఉలకు చున్ట్‌ ఉన్నా డు. శివనితొడలు తెల్లని వై చాలలా వైనవిగా ఉండుటనుజేఎ మంచుస్తృంధము లనున ట్లున్నవి వానికి చుస్టన పృలితోలు కాంతి మంఎములమగుచిత్రవర్ణములతో (పఎుకంగు ఎతో)చిఅ వర్ణవి ప్ర మనునిట్లు వెంఎ యున్నది (తెల్ల ఫివిభూతిని శివు డు తెల్లని నళరీం మం దంతట లేఖలునేఖలు”ా (గీ తిలు గీతలు గ్రా పూస యున్నా డు శివునిదేహము నున్నిదియు చాలతెల్లనిదియు వ్లైళాల్మ్యము కలవెయు బౌన్నల్య మున్నదియు. నై పాలమీ దినురు గొండ ఎనునల్లు (కాళిందు చున్నది ఆం దున్న కెల్లనివిభూతి రేఖలు ఆకొండయందు పెస్టిన వెన్నెల్వముగ్గుంను పోలి యున్నవి ఇెన్లు గొప్ప తనమునకు ఎరమావధి యైనమవాదేవు డు శ్రీక్సిష్ణురికి కొనవచ్చినా డు విశే __ ( కోట బోర గెలిచి. ఇట్ల నుట యుద్ధమునంమ వీరు డు కోట బబ్టుకొని శ(క్రురాజును గెలుచుట యనుచేతనాధర్యమును అచేతనమందు బూచినామా(త్రినారము ” తెలు పుచు సామ్యుమున కై నయాధిక్యాతశయమును సలిపోషంచు చున్నది

శీంన్లీ ఉత్తర రిస 0ళటఎ___2ఆ (రాయంంరాదము) _ ఇం వెద అనుట శివుకిరాటా ఇ ముసనది గాంఎంద్రిరేఖ అగు టను స్ఫురింప జెయు చున్నది (బా న్మూర్రి త్రో (పొడిలతోలొ ఇది *జ ర్యమూాం రతోలట అగుటను ఎండి అఆెచెయుపమానము తెలుపు చున్నది చ్వితకాయము (మువ్వన్నె మెకిము) వ్యాాఘటు. చానికొలు వితివస్త్రమును పోలి ఉండుట నిది మోంగఎము కి3ిభాళమయునయందు శు రింగులువాబ మెక ారు మువున్నెమెకిముతోలు (59 2 46) అం శ్రీనాధుడు శారైలి.. డినెడిరాక్షసుని జంఎ ఆతనిచర్మ మీదెవు డ గజొజిసమట్లు ధరింఒుట తెలియవిచ్చును 3౧ని వర్షిండుచు కిరటిదను జకుంభయాటశిరస్తోదంబును జలంధరజఎధరట్యాహయి ౦యీబూరుతంబును నింధికాసుర “ద్యో తన(ప్రభాం౦డలంబును ళార్షాలదాసవారణ్యహవనవ్యవాహసంబును (హర 7 ౧8వ) అను చున్నా డు వై షధ్యగ్రంధకర్త కూచిమంచితిమ్మవ. బృష్టమూా వెబ్బులిర్నెదిచ్చురితో (ల్పబ్బినతమి గప్పుకొన్నబఎవెల్చునకున్‌ (నీలా 8. అనినా డు జాం నదులు శివు డు కిబ్బకొనుట కట్టికొనుట గూడ కవులు పర్షించారు ___ (చూ కాశీ 8 84 భీమ 80) (యొ (బలబ్స్‌ ఐలిఎ (పీకే లపపా ( పొడువులం డెల్ల దౌడు వైన ఏ వావి పా (విశ పాా పొడుగు అనునర్జనందు (అన్మధ్యకముగాా దీనికి నిర్జారక్యససయోగము లెదు + ర [్రవఐాంపలేదు _ (చూసూ ని ఇట తంజా(నాత వా పొడపులం దెల్ల వొడ వై“ అనియే ఇబ్బని యను[ప్రాసధోర శని బట్టి చూచినవో కవిపార మిదియె అగు ననిఎంచు చున్నది (పొడ వులం దెల్ల చొది వై న్స శివన్‌ స్తో శివునిని ఇట్లు స్తుతించిన... ట్రగ్మాడామఎ య ద్రహ్మ సరాణా పు య త్పంమ్‌ తేజసా మఎ య _క్జేజ స్రోసా మఎ యత్తప ఎర్వభారాత్మిభూతస్య హాంస్య (25 ౭0 80 హ్లో (అని ఇందు పరాణాముఎు య అృరమ్‌ అనుటము పైరీతిని వచింప బన దననచ్చును అలం __- ఏకేనమఘచితవాక్యార్రోసమ దండి దీనికి లక్షిణమున ఉదాహం ముకు కింది రీతిని వచించినా డు _-- వాక్యాగ్ణే నైవ వాక్యార్థ కొంఎ య ద్యుసమీయతే ఏకానేకేవళబత్వా తా వావ్యార్థానమా ద్విధా (లక్షణమ్యు) త్వదానన మధీరాక్ష మావిర్దకనవీధితి (టమద్భ న్‌ మి వాలక్ష్య కేసరం భాతి పజ్బజమ్‌ (ఉదాహ ణము) (కొవ్యా 2సరి 48ల్లో) గి

మందరాతము 408 [అచ్చళెలు గు] ఉ పనికతోలుపచ్చడము సెర్ములగుబ్బసరంబు నంపవూ దేనియతియ్యవిల్తు గెౌని (కే చినటొట్బు బలుంగు నెట్టము స్వీనుల హూప పెండెము. దవిల్చినమంచముకోటవకై దుపుం బూనిన్మపా తవేల్పు గని పోకల వోయినవెన్ను డి నుట్లన్‌ ౧౭౨ ఆవ __ ఇందును శివు డే వర్మింప బడు గున్నా డు__ అర్ధ __ పోకిలన్‌ _ పోయిన _ వెన్ను డు = మాయంతో (ప్రసిర్తించెడి (నిజ మగు ఆన 'చేవత్వమును మజు గుపటిచి మనుష్యు డూ నటన లొనర్చెడి _ అనుట) విష్తుదు (క్రిప్టో డు (కర్త [ వెన్ను డు పెరుమూళ్లు హరిపేరులలరు (సాంబ దే 4) ఏనికికోలు - పచ్చడమున్‌ == ఏను గువర్మము అనెడి ఎనిక = ఏను గు మువృన్నెపలికోలు మొ ఎదిండా లా గి పచ్శియేనికతోలు పచ్చడంబు ధించి (హర గ్‌ ళ్‌ ఎస్త్రనును (6 త్త యమును అనుట్స ([(ఒరకితల్బవికి సంబరియున ఎస. చేరు ఎచ్చిడం బనిన (ఆ౩ ఎం నా ౭8 ఎమి్య్చు ఎ ఎబ్బసవీంబును ఆజ ఎముులు అను శవోతవును [ ౫ బ్బబుకి యస గ నెడు నష్ట్యధిశానము (ఆం భా 800) [గవు శి అబ్బ (ఎయిక మాలను ధరించుట (ప్రబద్ధము _ కి మబ్బమాలాం కిము కొస్తుఎం వా ఎర్య్టాయాయాం బవాం మన్యసే త్వమ్‌ కిం కాలకూటం కీమువా యళోదా స్తన్యం తివి స్పాదు వద ఫభఖో మే (భార విరా ) అని వారిహంనాధివర్డ సమనందు తిక్కన]. (గుచ్చరము ౫ ఒకివివి మైనహారము అని (సూ ని ) పెక్కుదిసుసుముణులు (గుచ్చినరము అ౨ (క ర) అంప = శా గ తేనియ = తియ్యవిల్తున్‌ = [(అమ్ము + వూవ్ఫు(దా వ్యా నమా $సూ )] బా-ము లైన శాలయందలి. తేనెతో కూడిన చెయకువిల్లు కలవానిని (తియ్యవిళ్తు డు = మన్మధు డు _ వెడవిలుతుడు తియ్యవిల్తు దు చిగురాకువిలుకా డు (సొంబ దేవి త] కొని 2 పట్టుకొని (ఆకిమించి కదల మెదల నీయ కుండ నిలిఎ = అనుట) (తే చిన = (జీర్మిం జే కొన్సి కే ఎన (పెద్దద్వనితో (తే ఎ "డిచిన పొట్టను బెన్టే జీర్శింస జేఎబొనినం అనుట) దొట్టున్‌ = తిలకయిను (తిలకిముపంవియగ్ని న్నేతమును అనుట) [శవ నినొంటి ఘూ ఢఎకన్ను అబ్బిము దొ బ్జనునల్లు (ప్రకాళిందు బుండును అందులకే అది వెన అధ్యపిఎతము _ చికివంచు. నెఎగంటి చిగురుమోదుప్పణిన్న వారితాళతిలకంబురిమ ఎెడె ఆ (హర 4 $) అని (ఫ్రీనాధు జు] (చూ గినికి నమూలము.(కాిదాసు) కువూ 3 $3ెళ్లో ]

శీంశీ ఉత్తవటారిఎం3 ము 90ఆ [వనిమూ డఎకన్ను దున్మధులప్రై విజ్బృంధించి దసుర్నాణములకా 5లఎ ఆతనిని . "హేం్యదళత తకాయ స్వావబో అనుసల్లు పొప్ట వెట్టికొవిన దనుట వదింప బడినది]. పలఎంగు - నెట్ట ఆన్‌ == సృంకమణివంచిది (బాలల నై వె జ. కిరీటదును (ఆ*౦(ద్రకింటయిసు అనుట) నెట్టము అజ్జెము ఆండును ఎర్యాయముఎ కొన్నిం చుచ్నోవి వసలం నం విర్ధారకప్రయోగము లేదు. వెస్టేయము (రావాం) ాడ పయో దృష్ట ఎ _న్నది అం దులకే(శ ర) నెద్దము (గజాంగ లెదు ఇతరి.ఎపయోగ.లందు న్యెము అనువొటులం దు బాలవిజకు (తాళ పా నెజ్టెము - రాసంచ్చు చున్నది. కినుకనె ఇఎ (ఎరే వా) నెట్టెమున్‌ అని ఉన్నది (శ౮రను అనుసరించి జనను ఎరిళొధకులు ఎవరును ఈర హరి వంళమునం దస్టిపార మున్న ట్లుదాహరంప కండుటనుబస్టి నెట్టము "నే నేను టఖబాంచితిని నెఫెము నకు కిరీటటు అనునరము యయా ) తెలుపు చున్నది ఏృషముగా _. తసయము ట్‌ న. ( ది ఎప్ప గుందమ్ములను రాచనెశైంపు బులుదిండిరాతుమ్మెదలు మెలంగ ( 57 సోమనను జూచిదే ఈత డిట్లు దీనిని _సయోగించి ఉండునేమో. దినిని టబ్హి చూచిస సోదున నెపషదము అనయె ళ్‌ చల్‌

ఇట దాను (ప్రయోగించె ననవలయును (లేకు (యయా నెట్టము (శ 6 )నుబప్ట లు

నెక్టైము గా మార్చు చెందిసది సరిష్కర్తలవలన = అసనవలయును (ఆం ధా నెబ్టయి (గబాంచినది అచ్చట గూడ నెకైము (పారాం) ఉన్నది ఐనను బహులముా నెటము

న!

గూడ గానవచ్చు చుండ.టనుబిస్టే (పారాం) లే కున్నవిగూడ చూపట్టు చుండుటనుబట్టి ఉభ యమును భాహ్య అనినంచును ఇందులకె (సూ ని దెనిని విడువక రెండిటిని (బాం చిన దనిఎంచి వము] వీనులచూస్ప _ 'పెండెమున్‌ = పాటు (వాసుక్రి అనెక్సి [వీనులబూస్ప = పాము చెవులు కన్నులు సా కలది = అని (వ్యు) చి వీనులకంటి ఇబ్రెద్ది పెకైప ట్ట జను నవూపేప్లు (ఆం సంతి రప చతశృ్ళమ్బు అనునది సంస్కృృతమునం౦దు సర్ప్బపర్యాయము చినికి కంటివిన్నలి అని తెలుగు కరుపలిమ తం కంటివిక్ళలి పాము (అని సాంబ త 80ప) కన్ను చెవా కలది. పాము ఎనప్పుడే చెవి కన్నుగా కల

దది అగుట చెప్పక చెప్ప దిడిన ప్లే చెఎ కిన్ను రెండును పామున కొక అనుటయే చతుశ్శన శృబ్దమున కై నపరమార్థ్ము ఈయంళమును కెలుపుటకే వీనులయూ్స అవనారు సోమన (కొంగొత్తా దానినే (ఆం సం) వీనులకంటి అని సం్యగవా౦చుకొనిఎఎ] అం చెను (పెంచెము = అందె - పొదాంగదం బొప్పు నందె యనగ బెండె వన వెండి యం బన బెండర మన "ను బెండేర మనగ (ఆంభా2 0వ )) [అందె యట్లు

శే ఖా ఉడీ పాము గుం(డ్రిముగా చుట్ట చుట్టుకొని యుండును కనుకనే పాదమునకు చుట్టుప్పురుగు అని

మందివి ఎవాతము శీగ్‌ల్‌ పేరు. ప్టకాపరి (త్రాగు చుప్టు్యురు గు అగినవి (సాందబి త 8) అందులకె అందె గా దూ అనిఎంచుకొన చున్న దిడి] తవివ్పెన _ మంచమువోతి _ కై దువున్‌ == తిగలించిన (కూర్చిన కనతో కూడునస్లు చెఎన (ధరించిన _ అనుట) మంచిముకోడు అనెకి ఆయుధ విశేషమును (గదయును _ అనుట) [ఈ యాయుధము మంఎముకో దువంది దగుఎను బుంచము కొ డన ఐడు చున్నది వు ఎ ఖవ్వాట్లీ కజ్కటీక ఉబూసతి. ఖట్బాట్లీ మన్దరమశే (వైజ) ఖట్వాజ్లో ఒస్క సుఖంఘుణ అనియు (వైజ) ఇచ్చటి బుఖంఘుణ శబ్ద మున కర్ధము తెలియవలబ యున్నది ఇచ్బన్‌ తెలుగు క ఒకటి శివునిగది ఇచ్చచ ఖట్పాణ్ల శబ్దార్ధ మను చున్నది తల్పర్యాయము సుఖంఘుణ శబ్ద మగుటను తిదర్ధమే ఏతదిర్ధ మినిఎం చును (సూ ని ) _ ఆయుధవిశేష మిది అనది ఖచ్చాంగ శబ్దమున క్రైన తెలు గునుడి నుంచముకోడు డమరుపస్టిససరళుఖడ్యతిఖూాల _ చాసఖట్పాంగిధఏ నీవె శంణు మాకు (ఫీమ 4 3) అని ఆయుధబులతోపాయి ఇదియి ఒకయాయుధిమూ సేర్కొను బున్నాడు (శ్రీనాధుడు క్రైనవ (థలావాం) కై దువ యన గిను గత్తి యన గ నాయుధ మొబ్బ (ఆంభా 2 క్షైదువు ఎకు నిర్ధాతపయోగమిట్లున్నది. బొరి మిడు గుయి లన క్రైదుఇలపొడి రావెన్‌ (భాం దోంల*)గ [మంచముకో ఓ _ అనుఎ ద్యారమించ అనుటవ౦ఓది (చూటప్రావ్యాఎం 0౮ ౧). ఎౌనిని - ప్రాత _ వేల్పున్‌ = ధరించి యున్న చాలకౌలసునా టి దేవుని (పురా-ఎరుషుం శివునీ౨ = అనుట [సూచిమంచితిమ్చు కవి శిపుని వర్జించుడు _ (పాతమగవూా ము వెలిబూదివా తవా డు (ఆచ్బ రా బాల శ) పురాణపురుషు ఉనుట కై నితెలు "నుడి ఇవి = పురాణ ఎజ్యుదుజ్బురీ (శివి స స్తో )] కని = చూచి (భక్తితో దర్శించి _ అనుట ఇట్లు 2 ఈవిధమూా (ముందు చెప్పెడిరీతిగా) అనున్‌ == సలుకును తా (శ్రీక్సను డు తాను నిజమా విష్లువు ఆత డు కోరిన బద్ధింపనిది లేము అతడ ఎత్తు) డు కావలయు సని శిపృని గూల్చి తప మొనర్చుట యనునది కేవలము నఎన (అన గా తాఘు మనుష్యు డ ని లొం బిను మోవాంప జేయుటకె సలిపెడియొకినినొదకృితృము ఇన్లు ప్పష్హ్రార్హమయుగా తప స్పొనర్పుట అను నాకిమాయానాటకి పూతి డాడుచు తనభం(సపత్తుఎక (పసన్ను డ్రై యెదుట సాక్షిత్కదించినశివుని?ి ఒకభిక్తు బ్లు దర్శించెను |[(్రీక్సి జ్ఞనికీ దర్శన మిచ్చినయాశిఎు డి ట్లుండెను] అతి డు గగాసురునిచర్వమిను కిట్టువస్తము " కిచ్చి ఉండెను అత డు ఎమ్ముకలదండను మణులవారమునునఠె కంఠమునందు ధరించికొని ఉండెను

శం0 ఆ త్తరహరింంశదు---£ ఆ ఆత డు వూర్విము మన్వధునిని తేనె లొల్కుదనుర్చాణములతో దాం దవాంచి ధశావశేమంా ఒనర్చినయగ్నిన్నేతమును నొటబొ ట్టనునల్లు క ఎంప జేయు చుండెను ఆత డు తనచెతియందు ఆందెలట్లు చుట్టలు చుట్టుకొని యున్నపాములతోడియొకగడాయుధయిను. తాను “ర్హ్యకింకలు డగుటను తెలు చున్నా డనునల్లు చేక బక్టి యుండెను ఇ బ్లున్నపురాణపురుషున దర్శింస గలిగినా డు (శ్రీకృష్ణదేవు ద విశే __ (ఏొకతోలుపచ్చడము) [నం (ప్రచృదము (పాపచ్చదం క పచ్చడిష] రతని తరువాత దీనిని ప్రబంధకర్తలు విరివిగా వాడుకొనినారు కనిశాల్వభౌము డు దీని సీతనినుండి సంగ వబాంచుకొని మొంతవితివగా పలుపసఎవితముల ఒటిమజీ ఎవయోగించుకొనెనో “మునిం వలం యన్నది . పచ్చియెనికతోలు పచ్చడంబు (హార 4 28) (0 50) సం డికమ్కుల పట్టువచ్చడంబు (ఎమ _ 4) పచ్చియెనికకోలుబ్బడంబు (౮ (4 జి పచ్చి యేనికతోలుసచ్చడంబు ద్యజించి (హర 85 = ల్‌ ఇంకను ర తనిగ్రింధముఎ౨ందు ౪ ఎన్బడ మెంతగానొ విశ్వరూసము తాల్చి యున్నది సోదునమె ఇందులకు ంది పలికినా దు ఏ"కి తోలుపచ్చడము పచ్చియేనికతోలుపచ్చడము కవిసార్చ్పభామునిచేతితో మాటురూ పొందినది (శ్రీనాధు డన నేల చాలనజరు (పఒంధకర్త లందబితెలు గునుదులు చాలని కీతనినుండి సం(గ్ర వాంచుకొన బడినవె పరిగీలించి చూచిన-ఈత ది నన్నయకిక్కసలకరువాత (కొాం్యగొత్తపదముల ననేకములను అం(ధ్రభాషాయోష కమూల్యమూషం. 7” (సకలభావాభూషణు ఆ ఎటన్సు సృతి యించి బుచ్చి ఆంధ్రభావ్మాసపవంతిని అ,_పతివబాతదుూా వెల్లి విరియ జేఎ నివీసగుణసనాధు డని పేరెన్నిక గిన్న మహాకవిబహ్మ అనుటకు సందియము లేదు (గుబ్బసరంబు) దీనిని గూడ నాచనసోమనయే నాచూచినం౨లో (సప్రథమము (ప్రయోగించినా డనిఎంచును ఈ గుబ్బసరయు నకు “రి యగునర్హ మింకను పరిశీలనీయ మనవలన యున్నది (శర) (కలా 8 2 శ (ప్రయోగ మిచ్చి సపెక్కుదినుసుమణులు (గుచ్చినపరదు (హారమ్యు అను చున్నది సోనున దగున్నీసయోగము చూఎ ఒకవిధ మగువో. మను బున్నది (మా ని) వ్యుత్పత్తిని బ్ద ఇచ్చటిసందర్భనునుబట్టి చూచిన బుడుప్పలఎ బుడుపులు గా ఆ౦ఎఎ శంఖమపమంఎ తానళములవంటి రు(ద్రాక్షలకాపళనముఎవంచి లా వైనముడ్యాల హాంము దీని కర్ణ ఎ ఎంచును అబ్ధమాలతోడిసామ్యము దీనినే చెస్పళ చెప్పు చున్న దనిఎంచును _ ముడి గుబ్బ బుడిఎ ముడుత యనంగను బొస గు (గ్రంథి (ఆం భా 2 74)

08] మందరిసవాతము 457 (_ తియ్యవిల్లు గొని (తైంచిన్స అనియే ఉన్నది పాంమి. ఇట నేను తియ్యవిల్లు గొని (కే చిన. అని ఇంచుకంత సవరింప సాహంంచితిని కే చు నకు నన్నయసమోగ మి ట్లున్నది = అమ్ము నీశ్వరుండు. గడుపు దడనికొనుదు గట్టిన (దే చిన నెఎర జీ మయ్యె నాక్షణంబ (భాం ఆర 2 840) గ్రీనాుడు చూడి. మనబకారాతి (మింగ గ జ్జ గి (దేచె (కాశీ శీ తీత7)(న్రైష 2 28) అని ప్రయోగంచినా డు కినిని ఖాచియే కా వోలు పంచవన్నియతోడ (బ్రసవనారాచుని నెన్టిచిచ్బలకింట జుజ్జినా డు (భీమ

) అనికూడ ్రీనాధు డనినా డు ( వీనులచూబసెంచెము. దవిల్చినమంచముకోటికై దువున్‌ ) మంచముకొడు క్లైదువు రక పోయినను మంచముకొడువ౦టిది కై దు వగుటను _. మంచముకోఎికై దువు అనుట జరగినది ఇందుమూలమున ఆయుధవిశేషవాచక ఎగు ఖట్పాబ్గి శబ్దమునకు నాచిని వ్యుత్సత్సి బూచించినా డనవద్ను గోడు శబ్దమునకే మంచముకోడు అనెడియర్దమును ఆం భా ఇచ్చు చున్నది - వా ఉన గ ఉట్పాంం మెస గు (2 (4) (అని అబ్బడు కరికలభా దులవలే శక్తి సంకొచమున (బన్లి ము న్నగావాన్సి కాలు కూడ దీనికి అర్ధిమి వానిని గాదనుటకే మంచము. అనుట వీనులహాపుపెండెము. దవిల్చిన అనుట భజగకింంణు డు. శివు డనుటను నూత్నద్ధితితో గంధీంముగా సూచించిన దనఎచ్చును మందముకోటికై దువు ను పాము చుట్ట వేబకొని యున్న దిని దానిన? ధఠింవి యున్నా డు శివు దు _ అని చెప్పుము వోకమున కివకొళ మొస ౫ చమత్క- రించుటగూడ జరగిన దిందు మజియెవ్పరియందును నాచూచినయంతలో ఇస్టివిర్జన గాన్సింన లేదు ఇది ఈతని నవీనగుణ సనాధత్వమునకు నిదర్శన మనవచ్చును ఇస్టినూతనరీతు లనేకము లిదం్రధవుము అలన దగినవి ఈ తనిరంచనయందు చాల *లవు (పా త వెల్పుు ఇది అర్హఎంత మై అర్జాంతరమునుగూడ సూచించు చున్నది శివుడు ప్రాఆ వేబ్బ అనుటసిలన (క్రొత్తివేల్చు గ్రీకృష్ణు డనుట (పరిశేషన్యాయమున _ సూచితము శ్రీమవోవిష్ణు నియవతారమూర్తి (శ్రీకృష్ణు డగుటను (కొత్తవెల్పు అనుట సముచిత మగు న్నది ఇ క శివు డు సాక్షొచ్చివు డే అయి యుండుటను (ప్రాణి వేల్సు అనుట బొచిత్యమును పోషుంచు చున్నది (ప్రాకృతు శాత ఉగుటను(శబ్దనక్తిని బన) తెలియ జెప్పు దు ఎంతో తదముణియ ముగా (పోకల బోయిన పోకల టోయిన అనియె (నీరే. వావి పా) అన్వధ్యమముగా నే ప్రయో గములం దెల్ల నిది కానవచ్చు చున్నది పోకలా డి పోకూ డు దృష్టముణ వ్యుకృత్తిని బస్టె

శంక ఉ ల్రరటారివ 0ళదం.__- అ కూడ (కపఎ) (ప్రవర్తన అర్తి వగుటను . పోజన కైన పోక ఇది లనుటయే ఉచిత మనిఎంచును అందులకే పోక - నేను (గవాంచితిని బుద్ధింతు ఓ పోకల బోయినా డు (౮4 8 54) (మొ). (థ్రీకృష్ణువికి బూయానటనలు సహజము లని “త్క్యభామాముఖ ఎన (ముక్కు) తిమ్మన ఇట్లు వచించినా జు _ గన్జివచె తలుం బసలు “ల్ల దనంబులు నీవు పుట్ట" బుట్టిన వెందు లేసిపలు బొకలమాయలు నీక వెన్నతో చెప్పిన వౌ ఇెలింగియును జేలతనంబున నిన్ను నమ్మి నా గుట్టును దేజము న్మిగుల గోల్పడి పోయితి నేమి "సీయుదున్‌ (పారి. 27) ఇచ్చటిటియీతిమ్మనసత్యభామరురుసలు (8 ఆళ్వాసమునందలి సోమనసళ్య భామను “్యరింప జేయు చున్నవి (చూ ఉహ $ఆ 6 6 మె సీ కల్హారమకరందకలితముంచాకివి అహారీవరీతకొలాహాంంబు బాలేందు బం[దికాగరి వాాళలొాభాో రాగ ౦ "జార శ్వధంబు నీచా*మానన్న ఎద్దఐవ ంతినీ ఆలవృంతో శ్రాలళాండవంబు కా త్యాయనీద తక రావతంనక క ర్బూరఖండా మోదసూరితంబు గీ రూరుతంబు నామీ దట మలు యాడ గలుగునొకొ నాకు నొకనాడు గన్ను వార కివుని జూచున ణ్యం బనుచింత నెఅయ మ దలివేలుఖ6ం బొడగంటి (మె క్కు గంటి ౧౭౩ అవ _- +శివనాలి మైన దసపై సో కునా యని ఎన్నాళ్ళనుండియో తాను ౯ెరు చుంటి నని శివుని దర్శించుమహాభాగ్యము తన కీనా టికి సంథవించిన దని తనయౌల్బుక్యమును (తహతహను) పదర్శించుచు *, ఆగాలియందలి విశిష్టతను నర్మిందు చున్నా డు (శ్రీకృష్ణు డు. అర్థ. కల్హార - మకరంద _ కలిత = మందాకినీ . లహరీ _ పఠరీత _. కోలాహలయి ౫ మిక్కిలిసువాసన కల తెల్ల గలునలయొక్క (సౌగంధికప్పబ్బములయొక్క సొగస్టికం తు

వమందిరసపవాతము శల

కల్హారమ్‌ అని (గురు పా అన) ఇట కిహ్లారిమ్‌ అనునది సుధా దుల పారము కస్య

జలగ్య హారి ఇవ కేహ్లాదతేవా అద్‌ (0 శిశ్సి బృషొదరాది. (6 8 0%) అని

వ్యుత్పత్తి చూఎ (శుక్ల కహ్లావస్య్ర అను చున్నవి సుధాదు రెండపివ్యుత్పిత్తిని (జలమునందు

సంతోషంచునది.అనుదానిని (ప్రదర్శించి వా రనినశ్తే కల్లార శబ్దము సాధు వను చున్నది

న్‌ యొ యది (గురు ) (వైజ) వరోత్పలం 3 కల్హారం సొగస్టికశిళుఎయే అని కల్లాం మనిమే దీనిని వ్యవహారించినది. కిహారము నకు నిరా-క్కపయోశ మి ధున్నది ఆహాదికహారసమ్‌రి న! వా! ణం గా క

ణావాతే. (కు 2 [60 ఇట మిల్లి కహ్లుంమ్‌ అనియే ఆమ పా అను చున్నది

ఒకప్పుడు. కహ్లార గబ్బముని కైన (ప్రాకృతరూసము కిల్హార మన గ౨గినను ఇజ్లా లాది శబ్దములట్లు _పయోగింస బడిన దనుటలో దోష ముండిదు _ వితేను రిక్లాలమి వాఒయళ పరే (న్వైష స లల్లో (మొ). ఇజ్లాల మితి భాషాళబ్ద అం ఇబ్బవచివ్యాఖ్య అదిూకి సృషోదరాది+పరింముూానే దేని కైన సాధుత్స మనునపుడు కబ్లోరి సక్ష కల్హాంము ను (సం ) శబ్దముగానే సాధితి మగును కివిపయోగములందు రెండును దృష్టము లయియే ఇవి అందును నిబంఎెవుల నెక్సినవి వెజ _తోఎరా జన దగినది కాదు ఇట (పారాం )

షా హు ఏమియు ( దరి ౦స బడుఎ లెదు ఇ క మాఘకివిప్రయోగమందలి యన్యుపా* మైనను కిల్లార సబింణ అనునవ్చుటును అనుగఎంమే ఇ 8 ప్రః తోడియన్యుప్రాసము అధికన్వ అధికం లి ఎలమ్‌ అమంతిది ఒక్కాకచో అబన్లిదానిని కవులు నదలుఎయు కలదు కొవుని అది అస్టిదే అం వా! నొక్కి చెప్ప లేము ఇట _ ముదిపా (వ్రాతపా అన్నియు కల్హార అనియే ఏకరూసముగా కానవచ్చు చున్నవి శ్రీనాధాదులు కిల్లార మనియే (పయోగిందు చున్నారు... నాళీకభవప మ!

ధూస్తన పాళీకల్దారరమ్యుపరినళలహరీ శాలీనతానిధాయిఎ చదోలీఎలు (విఎ 7?) (మొ) అందులకె. కల్లారము. కహ్లారము.. అన బడలేదు నాచే. జూ దేనియలచేత ( మకరన్ష పుష్పంన (అమ )) పొంద బడిన (వానితో) కలం యున్న - లనుబ్య [క0తము =పొంద బడినది. కలితిం విదిత్తాప్తయో _(విశ్చ )) గంగయొక్క ఆఎ౦ాకీనీ వియ అ జు స్‌

ద్గ్గా (ఆమ పెద్దదరంగము ఎచేత ( ఏజ్జి _స్తరజ్లో వీచి జ్ర కన్మం సేన మిబా త్యషణ ఊర్మి కర్ణాల ఉల్గాలో లహ రుఇత్కలి శేతి చ(వైజ )) పొంద బంన [ఎరి వాలం ౫౯ (గతౌ ధాతువునకంజె కర్మార్థమున క్త (సత్యయము] _ పెద్దధ్వని కిలది [కోలావాం కలకల (అకు ) ఇబ్బట బహంభి కృతస్య మవోధ్వనే (అని సుధ) గాలికి కదలాడు చున్నకలువలనుంకి ౨కరంద మంతయు పడినది తరంగములయందు. ఆంరంగములు చాలిం

40 ఉత్తరహరిం౦గగఎ 9 ఆ తాము రె గి పరప్పరిదు ఒక కొం రామూొనుఎ యాశాయాతనిఎతో. (రాంపోకలతోో పెద్దధ్సని ఒనర్చు మున్న ఎని భావము (శివనింలయందలి కంానంంర్టన ఇది] డాల - ఇందు - ఒం్భదిరా ఎరభా” - ళోభా - పరాగ _- సంభావిి + ఆరగ్నధంల (శివ ఎ అనఇలను ధరించిన) దా ఎచందునియొక్క. వెన్నెల దైన (చందికి = వెన్నెల _ చచ్దికొ కౌముదీ జ్యోళ్స్నా (ఆమ )] ఉత్కంష్టగుణముకో. (ఉదయరాగముతో. [ పరభాగో గుణో వ్‌ చేశ పృ [ప ప్పష త్కర్ష (వైజ న! కూడిన కాంతిచత పుప్పొడి [పరాగ సృస్పరజణ ధూళిస్నాసీయయో రఎ (విశ్వ) డి ఎవాంస బడు ఒన్న(సంభాపయతి తుల్యార్దా వపకల్పయ తీ త్యమూ (ఆక్యా బు ౧ ల్లో “ంపూర్వక (చురాదిఖూరాతువుసకం టె కర్మార్రకక్తపత్యయము] పూపు కలది [ రేల యంచన బర గు నారేవతందు (ఆం భా £ 42) ఆరెవతము ఆరగ్నధము _పర్యాయములు ఆంగ్వధ ఆరేవల శ న్యూక (ప్యగహో ఒర్జ్పధ ,వైజ )దీనిపష్పములు బంగారురంగు కలవి ఆరగ్పధ కృతపషాల న్నర్ష ఫబ్బ కధ్యతే (అని హలా )చెస్లుకాకి పూవుగూడ. ఆరశ్నధ శబ్దమునకు అర్ధమే అంగు లఅగువుక్షముల పేరు లంగములు గ బ శ్రపలపుష్పములయందు దర గుచుంద (౨౨ ఆంభాల్లిశీ )](బాలచంద్రు డు ఎళ్జి శా ఉండును ఆతనిశాంతియు(ఎ౦దిక యు తిత ంసర్మనువలన(ఉదయరా ముతోడిస ౦బంధముపలన) ఎట్టిందిగా ఉండును ఇక వ! శేలపూవు ఎబ్జనిది (స్నర్జశన్బ = అ) దీరికి పేరు). దీంప్పప్పొడిగూడ అన్టిదే. అ ట్లగుఎవ లన శివనితంవీ ది దాలచందుని దైన ముక్పుఎమగు. నివికొం3 “ఎెదెనంకు ప్రసరించి గాలికి 7 గ వచ్చిన రేలపప్పొడి యను నిన్న దరి భావము సెవా సమాసన్న - ఎద్ర్‌ = ఎమంతినీ _ కాలన్ఫంత + ఉత్తాల _ తాండనంబు = " సరెౌజిక (సర మేశ్చరున 'సేవింలు టకై) చాల డిగ్గణీ యున్న (మిక్కి సమిసమం దున్న)[( సమ్‌ + ఆసన్న) ( సఘ్‌ - సమీవీనముగా (బా లా ఎక్కువగా) అనునర్దము కిలది = స మభేదే సమీవీనే (వైజ) క ర్త స సనమ చూపస్నశరీరపాత (కుమా ఆసన్నము సమీపస్తము ఎ. ఆబన రూసన్న ( తి 4] ఎద్ధబ్రలయొక్క [ఆ యో దదళూ యోషా. నారీ ఎమన్దిసీ వధూ (అమ) ఎఎఎన్తము (పాపట్సళది కి ఎది (వ్య) విసనకజ్దించేత [ వృజనం తాఎవ్ఫ స్తం స్యాత్‌ ధవిత్రం చర్మకా కృందు (వైజ, తొటియాకులొ.క్క. తొడినునంటి తొడిమ కంది (వ్య) అధిక మైన (గొప్ప చ్వైన అద్ధత క్‌, మైన _ అనుట) | ఉిర్తాల ఉత్కంలే (శేష్టే విశ్న )] నృత్యము(ఎగి రెగిరి గంతు లిడ ట ఎక్కువగా చెలరే గుట్స్‌ కలది కార్లునం నటనం నాట్యం లాస్యం నృత్యం చనర్తనే (అమ )] కాత్యాయనీ - దత్త - కర్ణ + అవతంస _ కర్ఫ్పూరఖండ -1- ఆమోద _ పూరి

మందరసహితము 401 తంబు = పార్వతిచేతః ధరింసంబడిన [*“దద" ధాతువునకంయ "క్తి (ప్రత్యయము *దద _ దానే _ ఛారణే చ కల్చ్యదుమే అని *“ధతించుబి గూడ “దది ఛాత్వర్థముగా కల్చ్యదుమము వచించు చున్న దని (ఢాతుకావ్యవ్యాల్య)]3 కర్ణభూషణము (చెవియాకు) అనె (అవతం3 శబ్దమే “కర్ణభూషణము” అనునర్హము కలది *చృం స్యు త్తంసావకంసా ద్వౌ కర్మ పూరే చ శేఖర (ఆము ఇంక నిచ్చట “కర్ణః శబ్ద (ప్రయోగము (కర్ణ సంనిధి కలిగి యున్న దది య శోధించుట కని వామనుడు _ “కర్ణావతంస్యశ్రవ కుళ్ల అశిర శేఖ రేషు కర్టాదిని రే స్పంవిధేః” 'ద్రోలావిలాసేషు విలాసినీనాం। కర్ణావతంసాః కలయనన్తి కమృమ్‌' (కావ్యా. సూ.2అధి. అ, 14)]: కప్పురపుముక్కయొక్క గోఘనసార స్తు కర్పూర । స్పితాజ్లో హిమవాలుకొ ! చన్ద్రనానాని చి (వైజఎ ఈకర్పూరము రెండు విధములు కలది _ *...కర్చూరో ద్వివిధః (పోక్షః ॥ పకా పక్వపభేదతః 1 పక్వా తృర్పూరతః (పాహు। రఫక్వం గుణవ త్తరమ్‌ి (అని భాన్నపకొశము ) (చూ. హలా. వివ) *గుణవత్తరమ్‌' అనుటవలన 'సువాసని గూడ దీని కెక్కువగా ఉండుట తెలియపచ్చును. అదియే (అసక్వ మగునదియేే ఇట (గ్రహింపంబడినది. సుగంధాతిశ యము కలిగిన దిది. ఈయంశమును తెలియంజేయుటకేఆమోదపూరితంబుఅనుట జరగిన దనవచ్చును] [ఖండము = ముక్క = “శకలం వికలం ఖబ్జం 1 శల్కం౦ లేశం లనం విమఃి (ధన్య “ఖల” నునుట అవత ౦సముతోడిసా మ్యముకొజకు] సుగంధముచేత (మంచివాననచేత) ['అమాదె హార్షసొగన్థ్యే' (వెజ్ర): నిండి యున్నది [(“పూర్తే భరితపూరితౌ (వైజం)] (పార్వతీదేవి చెవులప్టై తెల్లగలువజేకును కర్ణభూషణము(గా ధరించి యున్నది, ఆకలువతేకు కర్పూరఖండమ ట్లుండి సువాసనలు వెదచల్లు చున్నది. అట్టిపరిమలాతిశయముకో కూడియున్నది అందుండి నచ్చు చున్నగాలి యని వర్ణన (ప్రార్వతి కలువథేకు కర్ణభూషణముగా ధరించుటను కాళివాసు పర్మించి నాండు _ “జ్యోతి ర్లేఖావలయి గతం యస్య బర్హం భవానీ పుత్త్యపేమ్లా కువలయదళ్యప్రాపి కర్తే కరోతి... * (మేఘ. పూ, 44ళ్లో్స ఈకవలయదళము _ తెల్ల గలునటేకు (ఫౌగంధికదళము) అనుటయందే బౌచిళ్య మున్నది, కర్బూరఖండముతో సామ్యుమును పరిపృష్టము]. మారుతందు: (అట్టి గాలి (కర్తృ గ్రమరుత్తే మారుతము. స్వార్థికాజ్బత్యయాంతము. ,...సమీరమారుతమ రుజ్జగ్యత్చాజసమీరణాః .... (అమ). నామీందటన్‌ = నాపైని [“మీందూు కైన (బొప్బ)1 దులసి 1 ఆడన్‌ = వీవంగా (విసరు చుండంగా అనుబ్సి [ఆడు - స్వార్థమునందు (చూ. సూ, ని]. శివునిన్‌, కన్నులు +- ఆరన్‌ = కన్నులు తృ ప్పిపడునట్లు (కన్నులకఅవు తీణు నట్లు = అనుట, ఒకనాండు 2 ఒకప్పుడు (ఒకప్పు డ్రైనను = అనుట) చూచు. పుణ్యంబు?

శీలి ఉ త్తరబారింంశదు___8ఆ చూచెడి (చూడ గలిగడ్రొ సుకృతసు (ఆదృష్ట అనుట “ారున్‌ కలుగున్‌ + ఒకొ = కలుగునా (సంధవించునా ) (ఒక్కొ (రూపాం )ఒకా సందేవోర్రము (ఆగు న” నిశ్చ యముగా చెప్ప శేమని భాసము) [ఒకనా డెదును నాపద ఎకు విఎదు. సాంచి విపులం జుట్టం బె ట్టుకొని సుఖ ముండ బడయుదు ఇుకొ (భార విరా 49) అను _ చింత == అనెడి విచారము [ధ్యానం చినా జాతా_గాప్సే కూన్యతాళ్చాతా కృత్‌ (సావా ద 8 70] నెజయన్‌ = ఎద్జింప గా (ఏర్పడ టా (పైవిధమూా డిరక తలపోయు చుండ ంా = అశుట్స మొదలి వెలుప్పన్‌ = మొదటచేవతను (ఆందబట _సరానకార + మెనదేపుని పరమశివుని అబుట్స (ఒకకఎ శివునియాదిదేవత్సమును ఇట్లు వరించినా టు _ పత్తా యూయం భువనవిదితా (బహ్మనారాయణేశా దానా దెవా * ఇ3మఖముథా దానవెశా స్తతో ఒబఎ క స్యా ఒన్యస్య పృణన మహరం కాలకూపే నిగృహ్హన్‌ లజ్జే వాయ స్తుతిషు భవితాం వ్యాపుత చ్చే కుఎుమ్మె (శివునివాక్య మిది (నీల 4ఆ 4 ఏ. వాయుాంజాఆ ఈవర్జసకు మూలము (కయ స్తై రారణాత్సాన స్పాక్ష జ్ఞావా మహేశ్చరాత్‌ ఎస్లు ర్థాతో ఒస్య వామాడ్లే (బ్రహ్మా త్వస్య తు దక్షణే సృష్టదెశే మహేశాన శ్రన్‌ పృ త్తొ న్ఫ్చాజ (్ర్రలు (దూ నిల ల్లో వ్యాఖ్య పొడ +- కంటిన్‌ = కాంచితిని (యొక్కన్‌ ౨ కంటిన్‌ = నమస్కరింప గా కాంచితిని (కృఠార్థు డ న్పైతిని నే సకుట) తా లా పరకు?ిపని దర్శించి నమస్కరింప గిన ్రీకృష్య డు తసధన్యతను చాయిడు ఇ ట్లు చున్నాడు -- (ప”ంచడున కంతకు కారణభూతు లగుుబహాదు ఎరు ప్రైతిము (వభానకారా మైననుహాదేవు ఉ శిక్కడు అతడు గంగను తినతలపై నుంచి యున్నాడు ఆగంగయందు ముమఘును లాడుకువానలు గం తెల్ల గలవపూలు (సౌగంధికములు) ఉస్నవి లాలి వీచు చున్నది. అవి “లికి ఊ గులాడు బున్నవి అందుచే వానియందలి ఎరంద మం తయు గంాతరంగములందు సడు చున్నిది ఆయలలు ఆూ దేనెతో కలు వాంలల దంము సువాసన కం వై తమపై వీలు చున్నగాల్రికి వానిని అందించుచు తా మాగా5కి ఆ గి ఉయ్యాల లూ గుదు (శమ) పరస్పరసం౦ఘర్ష ఎమువ ఎన (గాఢముగా ఒకదాని కొకదానిశో “లిగినలా ఎ డువలన) పేద్దధ్వని చేయు చున్నవి ఇన్టిగ్బి తనపై వీచుఎ ఎన్బుడా యని తహఅవా చెందు చున్నా నను చున్నా డు ్రీకృిబ్ధ డు ఇడిాాక్ర గ్యాకి శీవు డు తనతలపె తార్చిన (బాల) ఎంగద్రళ ఊంక కదలు చున్నది. దాం (ఉదయరాగమ తోడి) వెన్నెలలు ఒలిక్‌ చెదరి నలుదెసలకు వ్యో ఎందు చున్నవి నొల్లునిక్కు లయం దున్నయాయెజ్జంచం(దకాంతుంు “లి శెగరి నలుది

మిందరసవాఆము శ08 క్క్కూలయందు పడినలేలపుప్పొడు లన దగియున్నవి ఇట్టు శివనియోదలయందలిబాలచి ౦(దుని గదల్చి చంథదికల జదర జే వానిని ఆంతఎ వ్యాఎంస జేయుచు రేలవూపొడు లవి యను నూహ కిలు జేసెియాాలి తనపై సో కెడియదృష్ట మెన్న డు కలుగునా అశియు (శ్రీఇృ ష్ణుడు తలపోయు చున్నా దు ఇదిగాకి పరమేశ్వరుని 'సేవించుఎక్షై వచ్చి విసనకట్టిలతో విస రుచు ఆదేవుని సేవించు చుందురు ఎద్ధస్త్రీలు వారట్లు వీచు ఫండ గా బయలువెడలి శివునిపై భమించెడిగాలి (శాండవిట్రాయు డగునామహాదేవునికడ తాను తాండవింద చున్న దనునట్లుు ఎగిరెగిరి ఎడుచు గంతులు వేయు చుండును అట్టిగాలి తనపై (ప్రబరించెడిభాగ్యమున కేనాడు నో చుకొందునా _ అనియు శ్రీకృష్ణు డు చింతించు చున్నా డు ఇదిాక పార్పతిదేఎ శివుని వామాంగమునందు (ఎడమభాగమునందు) ఉన్నది ఆదేవి తనచెవులపై తెల్ల గలువజేకు ఎను ఆలంకారముల గ అలంకరించుకొని యున్నది తెల్ల గా పొడుగుగా ఉన్నయాజేకులు కర్చూర ఖండము లనున ట్లున్నవి గాలి వీదుచు మిక్కిలి పరినులము కలిగి యున్నయాకలువజేకు ఎ సుగంధమును అతిశయింప జేఎ ఆ(ప్రదేశము నంతను సు%ంధథభరితము "వించుచు గెంధినిహ మనుతనపేరు సార్టిక మొనర్చు. చున్నిది అట్టాలి తిసపై (్రుసరిందు చుండ కివుని దర్శించు మవాభాగ్యము ఏనా డు తనకు కలుగునో అని తలచు చుళ్నా ౧ (శ్రీకృష్ణుడు ఎన్నినాళ్ల నుం డియో ఇట్లు చింతించు చుండ ఈనా చి కది తనకు లభించినదిగాన తాను ధన్యు డ నైతి నని ఛ్రీకృష్తు డను చున్నా డు [ఇట్లు సర మేశ్వరుని“ంస్పృర్శమున జేఎ పరమపొనిని మైన (యా) గాలియేని త న్నాకింత స్పృశించిన ధన్యు డ నగుదును-అని అనుకొను చుండ ఈనా డు శివుని దర్శనముతోపాటు పాదాభివందనభాగ్యము గూడ తనకు లభించినది తనకం'ఇె ధన్యు డికిలే డని తనసంతోషపారవళ్యమును (ప్రదర్శించి శివునిపరమిపావని3ను చాటి చెచ్చటితోపాం ఆఎవి మవూమాతిశయమును పరాకోటికి కొంపోవు చున్నా దు (శ్రీకృష్ణపరమాత్మ ] విశే __ (కల్హారమకరందకిలితమందాకినీ _ ) శివునిశింస్పుసం దున్నగం యందు తెల్ల గణువ లున్నట్లు శోమన వర్మింప - జలచరిముచు (చే ఎబ్రు అన్నట్లు గూడ (గ్రునాధి డొ పర్షించు చున్నా డు - తలమీ దివదలేటిదరిమీఎ దిన జేరుకొంగలు చెలగి కొంగొంగు రిని గి (హర శ (6) (వాలేందుచ ఇదికాపరి భాగళో భాస రాగసంభావితారగ్వధంయి) ఇచ్చట. బాలేంచు వఐనుట చాల గంథీర మగునర్థస్ఫూి కలది ఇది ఉదయరాగముతోడిచిం్యద్రు. డీత డనుటను చెబ్బ ఈతని (కరణ) కాంతులు ఎబ్జిని వగుటను తెలుపుచు బంగారురంగుపూలు కలిగి అందుండి వెచివడిన

44 ఉత్తరవాందంశ మ__-2ఆ (నేల పప్పొదుఎతోడిపోలిక వానికి “ముచిత మని చాఎ చున్నది దాలవం్యదుడు (ఉదయ కాలపుడం్యదు డు జ్జ దనము కలవా డు _ అధ -జ్చీ దదృళ్య క్రైన్సవం వ్వ రారో దయరాగలోవాతమ్‌ బలళాసనదిగ్విలాననీ ముఖంన్తూర ఎవాదమోవమలకు (౮ అధు ౨ | 8 ( కాలవృంతో శ్రాలతాండఎంబు) ఇబ్బటి తాండవళబ్ద.ు తాండివ్టయు డు శిపు డఎ టను తెలి ఆత” సేవి కైనయీమారుతిముగూడ ఆన్ని తి సంపాదించుటనై ఆతనికడ తాం డన మాద చున్న దనుటను సూచించదు చున్న దసవచ్చును శివుని యుద్ధం వాండవమును ఒ తృ్యపురాణ మిస్ణు వర్జించిసది _ (పద్మ తాబ్దదాటోపే (ప్రక్షప్తాయెన దిగగా. ఛవస్తు విఘ్నభిక్షాయ భవస్య చరణానమ్చుజా ( )(చూ వా౮ నిఎ ం మహానఎయిడు అని శివనకు కల పేరే అతనినాట్య(టయత్వమును మనక తెలుస్పను _ జటాయీటో మహన్ను అని (వైజ) సమ్యుక్తాణ్నవ“౦చమాయ జఎినే సేయం నతి శృమృవె (శివా ) నృత్య (యో నిత్యనరా నర్తక (2 న స్తో శివునితలపై ఉండుఒందుదు ఎల్లెంవ్చు ఎ బాల్యము కలా డై ఉండుఎ కివి సమయంద్ధము ల శిపళిరళ్వ) మసో దాలత్వస్య (నిబై | (శౌ శ్రా (కా త్యాయనీదత్రకర్ణా..త ౦౧కి ద్పూరి ఖండామోదఎూరితంబు) ఇచ్చట్‌ ఆమోద శబ్దము మిక్కిలి కనాహర మగునుగంధి.యిను ఎచించుదు పాచ్చతి ధరించినయాకర్ణి వూరిము సౌగింధిక దుగుటను తెలుపును _, ఆమోద సో =తినిర్దార అని (అను) ౨ సొ ౦ధి ఎఎ ఎరిమలాతిశయ్పు కలతెల్లగలువ యని కొందజు (వెయిజేకులు కల) యెజ్ణనిసద మని కొందటు సాళస్థికిం తు కల్హారే. పద్యరాగే _ఎ కత్సృణే (మేదిన్సి ఎరోత్సిలం తు కల్హాదే సౌకస్టిక 3కు (అమె అని (వైజ) భార పద్మము ఇది యను చున్నది ణం సహ్నాసప త్ర మర్కాభిం దివ్యం పప్పు ముపాహవత్‌ ఆ దవ్వైకత పాజ్బాలీ దివ్య*స్టం మనొర._మ్‌ అనిచే నావాంం భూమొ సతితం జలజం ళచి 6 చ్చుభాశుధ మాసాద్య సౌగస్థిం వను తమన్‌ (వన 40923 4లో) దీ౦ని మూంముగా కొనియే కా టోలు కొన్నినిఘం...పుల పద్మ మిది అను చున్న ట్లున్నవి రక్తం కోకనదం (ప్రోక్తం పృళరీకం ఎతామ్ముజమ్‌. సౌగస్ది కంచ కహ్లారం స్యా దిస్టీవక ముత్చలమ్‌ (బాలా) కిలువకు ూడ పద్మ మనుపే రున్నట్లు మన మనుకొనవచ్చును _ఇన్టీవరం కువలయం _సద్మం సీరోత్పలం స్మ్కృతమ్‌ సొగన్దికం శతదల _ నుబ్దం కమల ముచ్యతే అని గారుడము (చూ హలా విి దీనిని బన మ.

50] మందరిసవాతప్పు 465 అనెకిదళములు కల కలువ సొగన్టికము (శతసహ్య్టుళ బ్దము లన _స్తవాచకములుు దానికి అబ్బిము కమలము అను పేర్లుగూడ ఉన్న వనిఎంచును కినుననే నన్నయ ఈసందల్భమునందు కిమల మనుట గమనింపస దగి యున్నది- లఅలితసహస్రఎ _క్త్ర్రకమలంబు సమీరవిభధూత మె మవా తలముపయిన్‌ వడిం బడియె (ఆర 838 0) ఆసౌగంధికకమలంబు జూచి చానియపూర్వరమణీయత్వంబునకు ననన్యకుసు మసాధారిణం బియినసౌరభ్యంబునకు నొ-ఎవిషి (ఆర 8 & ప) మూలమునందు గూడ అద్ద వనర్యాయముగా జలజమ్‌ అనుట అరయ దగి యున్నది (లేద్సా రెండర్భిముఎను. (కలుసె తామరవూవృ _ అనుసర్థములుు దీనికి కల వననలయును పూరితంబు అనుట గూడ దీనికే (సౌగంధిక మిది అనుటకే) పరిపుద్డ చేకూర్చు చున్నది కర్పూరఖండముతోడి సామ్యము ఉపమాదార్శిద్యమును (మటియొక "కేదియు అట్టిది లే కుండుటను) తెలుపును అలం __ ఇందు వర్ణింప బడినగాలికి శివళిరోధార్యములు శరీరార్థ భాగసమలంకృతిములు ఎద్ధజనన్వకృతము అగు దాలచం(ద్రచ ౦(ద్రికాగంగాక ర్లావతంససిద్ధతాలవృంకాదుల సంస్పర్శముచే పరమపావనతాసన్భుద్ధి (శ్రీక్సష్ణు డు కతూహలపడునసంతటిదిగా వర్ణిత మైనందున ఉదాత్తాలం కారము రూసకను అతిశయోక్తి = అంగములా సీ తరుణపల్లవ రా గతా మవిద్యుల్ల తా భానురం బగుజటాభార మెఆి గి నివిడనంతమసాతినీలబ =లతమాల వరిపంథి యగుకంరఖాగ మెటి గి (దవశాతకుంభ 'గొారకునుంభకుసనునుఖం డనశీల మగుఫా€లనయన మెటి గి తారముక్తాహోరధవళ శారదనీర 'చాకార మగునిర్మ వాంగ 'మెఆి గి "తే యె ఆింగికొనవచ్చు నటమీంద పహృాదయకమల కర్చికాభదపీరంబు గదియం జీర్చి వరనుధా భిేకొంబున. బరమమోగ సార్వభౌముండ వగునిన్ను. జం[దమౌళి ౧౭౪

406 ఆ త్తరహరివంశము.___2ఆ ఆవి _ ఎంమెళ్వరు డు వారణా్యానయోగములచే అనుసంధింఎ బక్‌ (మననము చేయ బఎ) తెలియ బడును [(ధాంణ - అశాా్యా దేఎతాదులయంము దునస్సు జైరిముగా ఉందుట (ర్యాన ము. అసగాా ధ్యేయ-స్తుపునందు (ధారణ కవలందిన జగునీశ్వరాదులయందు ఇతరివృ ల్లు లెవియు కలుగ కుండ ఎడతెగనిభావన దెళబన్హ శ్చి్యస్య ధారణా త్మ (పల్యయైకతానతా ధ్యానమ్‌ (అవి వాతం విభూ 2సనూ ఎ ఆవననమున కగ్యుకమమే ఇందు వచింప ఐడు చున్నది అర్హ __ చం్గదమౌళి == చంథదకిరీవ (శవా (మౌళి కిరీటీ ధమ్మిళ్లె (విశ్వ )] పరమ _ యోగి - సార్వభౌముండవు = మవోయోగీశ్వరులకు శఈశ్వరు డవు (నిన్ను మించి నయోగ్విశేస్తు లెసరును నుజ లే రనుట (మూ 'ర్తీభవించినయోగ మీళ డనునట్లు (8 స్రోొ యోగో యోగకరా హతి యోగాధ్యతో యుగావహ ఎద్ధయోగీ మహర్షి శ్చ అనుకీతిని శివుని వర్షించు చున్నది శివయోగి దువాత్త్వమును శివతత్తసార మిస్లు చెబ్బనది _ చేదవిదు లెనకొతమ వాదేవోత్తనులు గుడిచి యిచ్చుఫలం బా స్లోదంఎటన శివయోగికి నాదట భిక్షంబు వెట్టినంతన పొందున్‌ (2/8 స) శినయోగము షడంగము అష్టాంగమును అగును తదభ్యాసము మోత్యసదము అని ఇది అనిసది _ ఎడసక యష్టాంగం చై షడం మై యొండె బం గు శంకరయోా 0 బెడ యుడుశ' కీభ్యంంచిన గయఎయికొని సంసాంవార్టిం గడవ గ వచ్చున్‌ (870 స పరనుయోగినార్వభౌము డు పరవశిపు డనుట కిక సందేబూ మే మున్నది ] అగు నిన్నున్‌ = ఎని నిన్ను (యోగేశ్వరేళ్ళరు డ వైననిన్ను యోగముదె తనే (ఎకి జెందించి తృదను[గ్రహము ఎడయ ఎఎ యున్న దని ఆయోగ్యస్యకియను వివరిం చు చున్నా డు తరుణ _ పల్లిఎ = రాగ _ త్యామ - విద్యుత్‌ ఎ అతా = భాబురంబు= లేత వైన (నూతినము లైన అస్పృటి కప్పుడి బయలుదేబిన వైన = అనుట) [ ఆరుణ సాగ న్నవే యూని (విశ్చ )] చిగురుటాకులయొక్క | పల్లవ స్న్యా త్కిసంయె.. విటపే విస్తరే బలే (విశ్వ )] వర్షమట్లు [ రాగో ఒనురక్తా మాతృర్యే శ్లేశాడొ లోవాతాదిషు (అని శాశ్వతము)] ఎజ్జ నైన దై (త్నానుం శుల్చే ఒరుణీ ఒన్యవత్‌ (విశ్వ) తీగమె అ గుపోలె. ((విద్యుల్లత = (విద్యుత్‌ + లత = తీ గమెజు గు అధికకాంతి కిలిగి తీగ యల్లు దీర్చము?ా వ్యాఎంచెడి యెజ్జి నై నమెజపు అదిపోలె = అనుట మెట్టు ఎల్జని దని దేవేకు డు. కోణాని ఖద్యోతవిద్యుత్కుజ్ఞురబిన్హస (6కలశ్లే (ల్లో )] ప్రకాశిం చునది అగు *, జటా = భారము 2 ఐన జడలయొక్క అతిళశయమును (జటాజూటమును

మందరసవాతము శీ07 జడముడిని _ అనుట (ద్చితీయార్భక్యపధను ఇది [ భరభారా గరి మ్ట్యుఎ (వైజ ఏ] ఎల గి= (భావించ్చి తెలి (అనుసంధానముచే (నిరంతకరమనినముచ్చే బాగుగా ధారిణకు తెచ్చికొని = అనుట నివిడ _ సంతమస + అతినీల. నాల - తబూల - ఎరిపంధి = దట్ట మెన్‌ (కన్నులు పొడిచికొనినను కానరాని దైన _ అనుట నివి నివిరీసం స్యాత్‌ ఘనం సాన్ష్రం విర స్తెంమ్‌ (వైజ )౫] అంతట వ్యాఎంచిన (నిండిన) చీ కచియస్లు (చాలపెద్దనీ కిచి అనునట్లు) [సంతమగము - అవశమన్దేభ్య _స్తమస అని (6 4 ?9%) అద్యాసత్యయము సమారా న్తము అస్థకారో ఒత్ర తత్తు సంజమసం యది పరితి (వైజ )] మిక్కిరినల్లని ద్లై ((ఆకిం అధికార్థకము) అతి స్యాదధికార్డోక్తా (వైజ)) [నీలము నల్లనిది కృష్ణే సీలాఎతిశ్యాను కొలశ్యామలమేవకా (అమ) పఎదైన (లేకి దైన చీ కటిమ్రానియాకునకు (వీ కచె చెట్టుచివురున కచుట [ తమాల ఎలకే ఖగ్లే తాఎళ్ళో వరుఇ(్రుమే (విశ్వ ) దీనిచిగురు ఆలు కిర్ణభూబఐము ధరింతురు _ చెవిని జీ కటిమానిచివురు దుశీమి (నీలా 8) వీ కట్టమా ననుపేరే ఇది నల్లని దగుటను చెప్పును ఈబెట్టుంటొదె మొదలు సర్వము (ఆక పూలు అన్ని సల్లనిదా కలది కాలస్కంధము అని దీనికి మజీయొకపేరు కాలస్కంచ్ధి స్తమాల సా శ్రాఎజ్బో ఒఎ (అమ ఈపేరు దీనివోదె నల్ల నిఎర్జము కల దశి చెప్పును దీనివూలు సల్లంఎ _ అర్జునగు* నుఎ తమాలనీలం తమాలనీలం తాఎక్భాబిప్పపెల్‌ కృిష్ణవర్శమ్‌ (చ భాగ వ్యా (మొ 0). ళ్యతువు [పొ వై రినసత్నారి పరిపస్థిన (అమ) (సమాన మైనది _ అనుట) లాక్షణికముా జౌపమ్యద్యోతక మైనది పరిఎంధి శబ్దిను]. అగుం కంరభాగము = ఐన కంర(ప్రదెశమును. ఎజి గి = (భావించి తెలి (శా ర్వమశ్లు అర్ధము [సముద్రమధనసమయమునందు లోకరక్షణమునకై. కాలకూటవిషము. భక్షించి. నీలకంరు దైనా డు కవు ౧] ద్రవ _ కాంకుంభ _ గౌర - కుసుంథ _ కుసుమ _ ఖండన _ శీలము = (ద్రవము (కర గు) కల దైన (కరగి; వైన కాచిన దైన = అనుట) (ద్ర - (గల ధాతువునకంపె యూదో 6ప్‌ (8857) అని భావార్థమునందు అ(స్పత్యియము మత్పర్తీయక మగునద్చ్రత్యయము అర్మఆదిభ్యా ఒచ్‌ (52 27) బంగారమళట్లు ( న్సర్షం బువర్థం కనకం _శాతకుమృం _ (అను ) శతకుమ్మపల్యతిమునందు పున్టినది = (౫ ) కాచు టవలన మాలిన్యము పోయి బంగారు మజీం౨ఎలౌబాత్యము (ఎజుపు) కల దగును అందులకే (దన ననుట ఇట జరగినది. (ద్రుతశాతకుమృనిభ మంళునతో వపు రర్థనుగ్నవెఎుష సయం (శక 0 $) ఇట (ద్రుతం త స్తం య చృాతకున్చుం తపనీయమ్‌. తిపనీయం కాత

శీ06 ఉల్బర హతివంశము.__£ఆ కుద్ఫుమ్‌. ఇతి శువర్ణఎర్యాయె ఎస్పి అనినెిది (మన్ను) ఆందులతే తా అొమ్బ్ప తఊి్పంన కోజ్బులకాన్హి దుస్త ర్యే చిసన్హయన్హి అనురీతిం దేవీస్తోత్రాదులు సాగిన-] ఎల్టి* దె అవి వావి జాని వాసా జాలి ఈం అ [గౌర ఎతే ఒరుణే శ్సేతే. (విశ్వ) బంకుదుచెదుయొక్కి.. ఎంల్బను (అంకమజం్ప ననుట ఖండించెడి దైన (విరాకరించెడి వైన) (ధిక్కరించెడి వైన _ అనుట) (భది _ (భేదన్సే ధాతువునకం ఇ కర్త్రర్భముసందు. ల్యువ్‌ ప్రత్యయము) స్పభాఎము కలది (సహజ ద్వేషము కలది _ అని అనుట) [శీలం స్వభావె సద్వృ త్తే (అమ ఎ] (జాపమ్యద్యోతకము అన్నివిధములను కుంకునుపూసును బొలి యున్నది = అనుట దీని కె నపరమార్జయి అగు = ఐన ఫాల = నయనము = నొసటియందలి (ఫాం౦ం ఎరోసకిరణి కార్పాస లసనె ఒం ఆతనిమూ డననే[తి నతనిఫాలమందు అగ్నా్యాకారముతో ఉండును అందులకె చిచ్చలకన్ను అని దీనికి పేరు చిచ్చణకిన్ను మూణకొని చేతిత్రిభూలము డా వి లీంమై _ వచ్చినర్ముదుచంద మున (వ్రాలుదు వీ వనిలొన (భార భీష్క 8 860) (మొ) ఇందుమూలముననే చిచ్చ అకంటిదొర అందురు శివునిని . _ సరివి జిచ్చ౨క౦౨దొరకంటి పేరింటి పేరులు 'పేరెద బెంపు మీజ (నీలా 60 మొ) (పలయముణం రీయగ్ని న్నేతము తెంచి శిపుటు లోకములను భస్మ మొనర్చును = భవదుదృటనిటలెష ౪ ఎగబ్భందితవిలయవవ్నా పర్వి జగద్వి పనహేతు వనయ్యె (శిఎ సా 824స ] ఎల = తెలి=(ధ్యానించి మసస్సు ళం

నకు తెచ్చికొని తార - మూ - లోర - ధఎళ ందీరద్‌ + ౨కాంము = భుద్దితో

ల్లా కూడిన (ప్రల మిణులయందలిముజికి) కిడిగిన వైన అంట) [తార స్తు ముంథద్రా న! వి ధి

బుమొ క్తికే (వైజ )) ముత్యాల చండలట్లు (బోరిళబ్దమె ముత్యాంబారమును చెప్పును హరో ము క్రావళీ (అమ) ఐనను ముక్త శబ్ద పయోగము ఇతరరత్నములకో సమ్మి లితిము కాళ కేనలము అగుముతృములతోడివోరమును తెలుపుటకు. ముక్తాహారశబ్దె మురాశదొ వారశచె న 4 జ పా ౧ ద నైవ గకార్ట్‌ సయుజ్యతే స్వ ప్రతివత్త్యర్థ మితి సబ్బస్థ ముక్తానాం కుద్దాకా _న్యరత్నె రమిశితానాం హం ముక్తాహార అని (కావ్యా సూ 2అధి కిఅధ్యా 5సూకా వ్యా] తెల్లం దె క క

[ కుక్లక(భ ధవలో ఒర్జున (అమ) శరదృతువునం దైన[ శారదో ఒద్దె బ్రయాం క్లీబం శరజాత నూఅనా(ప్రతిభే (తిషము (మేది )] మేఘముయొక్క [నీరదము _ నీపని ఇచ్చునది

ఓ

(వ్య) నాలిదో ఒమ్మ్భుభృత్‌ (అమ వారిద నీరద శబ్దములు సర్యాయములు] రూపము వంటిరూసను కలదిగా (తెన్లినిదిగా = అనుట) [శరత్కాలమేఘము తెల్లనిది. _శ్య్బ్యుక్తిర్తి

మందరంవాఅము 00 జో్యోత్స్నాళరద్ద నా అని(8 క ల శే) ఆకారము = రూసము _ ఆకారా విజ్షతాకృృతీ (అమ || అగు = నిర్మల 1 అంగము ౬ ఐస స్వచ్చ మగు (లెన్లని వైన = అనుట) [ నిర్మలం విశ దే విద్యాత్‌ _ (విశ్చ )] శరీరమును (అవయపసంనివేశమునుు (కింరము తప్ప దక్కీనయవయవసంఖూతము నంతిను _ అనుట) అటమీ దిన్‌ 2 ఆతరువాఆ (50 తరిమననముచే3 (కమ్య(కమముగా (వాని నన్నిటిన్సి మనస్సునకు లెచ్చికొ నినకరువాత( మనస్సు ధ్యేయమండు ౨శ్చలము నిలుపుకొనుబ్ధతి (ధారణ) అలఎడినలరువాత = అనుట వ్యాదయ,_ కమల _ కర్టివా ఇ భద్రఎరంబున్‌ 2 హృదయ మనెడి ఎద్మముయొక్క- (తామర్శ దుడ్డు అనెడి ( కర్ణిక కర్ణధూషణే వీజకో శే సరోజస్య _ (విశ్వ )] బంగారుఎంబోసనమును ( హైమం ఎంహాసనం రాజ్ఞాం స్కృతం భ(డ్రాసనం బుర్హై (హలా) ఎరిళబ్దము ఆశన శబ్దము సర్యాయములు ఎర మాసనమ్‌ (అము )] (లేకు పద్మమువం- (సద్మముకులమువంచ్‌ ) హృదయము తామరదుద్దువంచి ఎంహాసనము _ అలి ఉఎమితసమాసము హృదయకమలమును వర్శించుచు ఎద్మకొ*(ప్రతీకాశం హృదయం చాఒప్యధోముఖమ్‌ అను చున్నది (గుతి] కదియన్‌ = చేరునట్గూ (హృదయ (8ఎలకర్డిక్సొ ఎంహాసనముందు ఉన్నవాని ా) చేర్చి= (నిన్ను) మనస్సునందు నిలిఎ (నిన్నుబనస్సులో ధ్యానించి _ అనుట (చేర్చు = ఉంచు

చెవి జేర్చినలే జిగు రించకంతయుం గందిదు (ఉ హరి 5 88) వర సుధాశా అభిషేకమునిన్‌ = (శేస్ట మైన (చాంగొస్ప దైన అసాధారణ మైన అనుట) అవృతముయొ క్కు (అఆమ్పతధారలయొక్కి అనుట) స్నానముతో (అమృతధారిలయందు ముని గి శేలుటతో _ అనుట (ప్రై జెబ్బన విధమున ధ్యానము చేయగా (పాణనిరోధ మేర్చడి కుణ్జలిన్యుక్థా ము జంగి సహ్యస్రారమందలిచంద్రవింబమ ధ్యస్థ యగును కుద్దాలినీదేవి సుభామయ మగునాపరాదే ఎపొదనిర్లేజనజ ఎధారల నిరంతర సేచనముకో పరమానంద మనుభవించు చుండును సాధక డని భావము) ( స్నానం త్నాష్టావ అఆప్ల్షవ ఉపస్పర్శో ఒభిషేకశ్చ (వైజ)] ఎటీ గికొనన్‌ + వచ్చున్‌ = (నిన్ను) తెలికొనవచ్చును (అస్టాయానందానుభవముకో తన్ను బర మేళ్వరుని - తెలియ గల డు సాధకు డని భావము) తా --ఒ సరిషశ్వరా నీవు యోగీశ్స్చరు లందలు సేవించెడి మహాయోగీశ్చరేశ్చరు డపు నిజము నీ ్వరూనము తెలియంలయు నన్నవో సాధకు డు (యోగ సాధన జంఎ తెలికొన నలయును అఆసాథిన ఇది మునుఘుందు = నీజటాజూటమును మెజపు దీ గయస్లు ధిగధగని కొంతితో మెయు చుక్నట్లు నిడు ప్రైయున్నట్లు ఎబ్జినికాంతి కలిగియున్నట్లు లే తచిగురా

శీ 0 ఆ తృరవారిపంశి ము__2ఆ కువొలె జాలకొచుల మై (చానివన్నెనంటివన్నె కలిగి ..నొహరముూా ఉన్నట్లు నాధరు టి భావించి అది మనస్సులొ ఇరిపడునట్లు (రాంణ) చేయవంయును. ఆతరువాత సీకంరిము ఎ గాఢాంధకారవుద్లు మిక్కిలినల్ల నై నడాని చను కాను 'ఏచెట్టుంగురుఎంం వని ౨ నెల్లని కాంతి కీలదాని గాను భావించి అందు మనస్సు పాదుకొనున ట్లానర్శదలయును ఆ3రువాతి సమూ డవనేేతమును (ఆఅగ్నిన్మేతమునుు కా వినబంారమబ్లు కడునెజ్జ న్వై తళంళ౮ాడులయి కంకుమపూన ట్లొకయిం పైనయొల్ట దనము కఎదానిని - భావనచేఎ దృథమ గా చునస్సు నందు నిలువనట్లు చెయనసంయును ఆతరువాత అక్కిననీయాకారనును మంచిముత్యాలహాం మస్లు తెల్ల నిధాళధళ్యము కలడాని గాను శ _త్కాలమెఘమట్లు (వసన్న మగునొక స్పచృచ్చాయ కలదాని గాను తలపోఎ అది చిత్తవందు పాదుకొనునట్లు చూడపలయును ఇల్లు మునునుందు _ అవ యనముల నన్నిటిని (జడముడిని కంరమును నొసటికంటని (దేహకాంతికంట (వింక్షణపెర్హ ములు కలవానిని ధారణ చేఎనతరువాత _ కెల్లనినీయాకా మినందు (అనయవియందు) (మన్వొ ధారణ జరిఎ అది అలవడినఎరువాత (సాధకు డు తిసహృదయక మలవర్లికి యనెడి "హేమఎంహాసనమందు పరమయోగిస్యమాట్టు వగునీపు కూర్చుండి యున్నట్లు అదేకాగచిత్త ముతో (తన్మయభాన మేర్పడునల్ల్ర) ధ్యానింపవలయును ఇచ్లు ధ్యానిందునప్పుడు వాయునిఠోధ మేర్చడి మూలాధారచ[క్ర్రత యగుకుండలి?ి సహ్య(న్రార-(కముసందలి “హగ్రదళపద్య్మ మధ్య బల మగుచం్యదకుండలయుకు. (గ్రీబ్యకయిను చేరి తన్నధ్యస లొ ్వపాదపద్మయుగళమునుం డి (సవించెడిసుధామయజలధాంలతో సాధకుని ముంచికేల్చును ఆ3 & దానివే _బవ్బానంద మంది శవై క్యముతో తాను “దాశివు డ నని తెలి వరి షమశ్చరునియధార్థ్టుతి తెలికొన ల గును - ఇట్లు నీఎు భక్తుంకు ధ్యానసులు డ వై భవతా యుజ్యము చేకూర్చెడి మబోదై పత మవు _ అని స్తుతించు చున్నా డు సరమశివుని శ్రీకృష్ణదేపు డు విశే .. అనయవభానన (వింక్ష+కాంతి కలయంగముల ధారణ) = ఎకరూప డుగుతక్కిన యాకారభావన (అవయనిభావన _ అనెడి (కమానుసరణమునక్షై నాచే ఈ సద్యనుఎందలినాల్లఎ (సిక) పాదము మూ డవిపాదముగా చెయ బడినది ఈసిసను నాలు ఎపెద్దపాదము ఎయందను ఉపమానములు రెండు రెండు కంఘబింస బడినవి ఇవి కేవలము ఎకవర్గోసమానములు కలవి నే రెండు రెండు కానవచ్చి పనరుక్తములా అనున ట్లున్నను (శాత్సర్యమున వివరించినరీతిని కాంతిముత్త్యకో మలత్సాదిగుణముల స్ఫురణకై నేలు వేలు - ఇవి వచింస బడి సరమేళ్వరుని

మందరసవాతము శ యవనయవము ల కొకయనితరసాధారిణ మగువై శిష్ట మున్న దని వచించి బొచిత్యమును పోషం చుచు చాం సార్దకము లై నవి (తరుణఎల్ల విరాగతామ్ర) _ ఇట సెందినీధేనువును వర్ణించుచు కాళిదాసు. (ప్రచక్రమే పల్లి వరాగి తామా (ప్రభా పతజ్గస్య మునేశ్చ ధెను. (రఘు 2 0) అనుట స్మరణీయము ఇట్టిళద్ది (ప్రయోగములు సోమనరచనలలో చాల దొరలినవి దీనిని బిస్టి కాళిదానకావ్యశ్రీ సోమనకు ఎం వాగ్విధేయమో అవగత మగును ఇట(మల్లి పల్లవశ్య రాగ వర్ణ _పల్ల వరాగ రాగో ఒనురాగే మాతృర్యే క్లె ళాదౌ లోవాతాదిమ ఇతి శాశ్వత స ఇవ తా్యామా_సల్లవరాగత్యానూ అనిని ఇట తరు *సల్లవరాగ మనుట నాచనవై శిష్ట్యమునకు చెందిన దై పరమళివునిజటాజూటమున కొకయ లోకిసాధారణ మగువై శిష్ట్యమును సంపాదించిన దనవచ్చును ఇ'ఫ్లే బాలతమా లాదుళును కోమల తాద్యతిశయమును పోషంచి భగవంతునికంరాదుల కగునసాధారణతను చాటి చెబ్బన వనవద్చును (ఎల గికొనవచ్చు హృదయకమలక ర్హికొాభ్య్రఎరంబు గదియ జేర్చి వరిసుధాభిషేకంబున నిన్ను) _ (శ్రీమన్నారాయణునిసాఖ్షిత్కారమున కగుధారణనుగూర్చి భాగవత మి ట్లను చున్నది=

ఉన్నిదహృత్పంకజకర్షికాలయే యోగేశ్వరస్థాఎతి పాదపల్లనం ఈకేత చిన్తామయ మేసి మీశ్వరం యావ న్మనో ధారణయా ఒవకిస్టతే ఎక్టైకళో ఒక్షాని ధియా ఒనభానయే త్పాదాది యావద్ధఎకం౦ గదాభఖ్బత జితం జితం స్థాన మపోహ్య ఛారయే తరం పరం శుధ్యతి ధీ ర్యథాతథా (నం భాగ శ2స్కం అధ్యా 0 2 8ళ్లో) ఇచ్చట శివాకార భావనయందు గూడ సరమేళ్వరునిపాదాదిహఎతాంజభావన ఉసలక్షణవిధితో (కొంత వచించు టతో) సంగృహీత మనవలయును_ పింగళిసూరన మణికంధరుితీర్థయా_కానందర్శ్భమునంచు ఈధారణారీతిని కొంత వచించినా డనవచ్చును. (ప్రత్యంగంయిను మిక్కిలిం దవుగా భావించి భావించి యా ప త్యారాతితనూవిలాసము సమన్తంబున్‌ వితోకించె దా నత్యింతంఎను వెడ్క- బొంగుచు నితాంతాశ్చర్యముం వొందుచుం గృత్యం బేమియు గొంత్యపొ ధైజు గ కక్షీణ (్రమోదంబుకోన్‌ (కలా £ 84) ఈధారణవలనియథ్యాసదార్థ్యయున నై నయాయాయవయ వములయందలి చి క్తవైర్యమునే (8౯ ౩ 86) వచించినది

(వరసుధాభిషేకమునన్‌) మ న్దళాస్రమునందలి సోమననిష్టాత్సత్సము నిది చాటి చెప్పుచు అర్థ గారవిమును వబాంచు చున్నది _ సుధాధారాసారై శ్చరణయిగలా న్తర్సిగలిత్తై (పపళ్బుం సిఖ్బన్తీ పున రఎ రసామ్నాయమహస _అవాస్య స్వాం భూమిం భుజగనిళ మధ్యుష్టవలయం స్వ మాళ్మానం కృత్సా స్వఎన కులకుట్లే కుహరిజి (సౌంద (ల్లో) ఇచ్చనిలక్షీ్రధరవ్యాఖ్యను

శ? ఉతృరహరినంళ ఎ__2ల౬ బాగు చదివి యోగదుతోం సోదునమవ్దశాస్త్ర మ్మలనం. దానిఎలన డెంయ నై చూత: భగవమపాసనాపద్ధతిని మనము గమనింపనలఎ యున్నది ఆవ్యాధ్యాఎములోని రెండుమాట లివి శింబ్బత సహ(స్రదంకమలా న్తర్షత ఛ్రీచ(శ్రాత్మకి శశిబిన్చుమధ్యబతాయా ఆగవత్యా శ్చరణ యుగలనిర్తేజనజలై. స్కుధామమై స్పాధకస్య సకలశరీరం సంప్తావ్య ఎన ధుజబ్వరూపే- ఆధారకుణ్ణం ఉపవిశ్య సుమమ్నా మవష్టభ్య సా భగపతీ లి తీతి (అని వామకేశ్వంతంత మును ఇందులకు (స్రమాణ మనినది ఈవ్యాఖ్య ఈ వామ కెళ్వరతం౦్యత మిట నాధబ్యప్రక్రియ నంతను వివరించి ఎహ(స్రకమచే శక్తి శివేస సహా మోదతే సా చా ఒవపా పరాజేయూ 'సైవ నిర్బృతికారణమ్‌ అని సుధాధారాభిషేకిముతోడి యాసాధకునిబ్ధతి ఎరమేశ్వరునిమ్రైక్యముతో డిపరావస్ట్రకు చెందిన దనినది దానినే ఇట్లు వచించినా డు సోమన చాలగంభీరము గ” విద్యా రణ్యాదులు సోదునకాలమునా చవారు వారందటు మ ట్రమో “ంప్పటితోడ యుపాసనా్య్కకి యను సంతరించి జివన్కుక్తు లై సమహమభావులు వారిలో చ్చే దగినమబాయోగి ము బ్రవెతత్త మననాచన ఆత డిట్టీగంభీరార్హము నిందుమూలమున దెలియ జేసె ననుటకు సందేహపడ నక్కఅ లేదు ఆతడు సర్వజ్ఞు డు ఇచ్చటి వర శబ్దము గూడ అసాధారణ మగుసుధ ఇది యగుంను వచించి. అది శశిబిందిమధ్యస్థ యగు దేవిపాదనిర్హేజన (పతన జలమునుండ్కి అవిర్భవిం౧ సంబ్రహ్మానందస ౦0ధాయక మగుమహామహత్త్యము కలదిగా అగుట తెలుప్పను [వరసుధా ఒభిషేకమున] = ఇచ్చట సాధారణముగా గొస్పయమృతముకో హృాదయకర్షి కా ఎంహానమునం దుంచి సరమిపునిని అభిషేక మెనర్చిన (పట్టాభిషక్తుని జేఎన్సు అనుట తో చును కాని వర శబ్దము తత మన్వయకీతి _ చక్క గా పరిశీలించి (నాచూఎనరీతిన్స) చూచినప్పుడు పైరీతిని సాధకునకు చెందినదె ఈసుధాభి'షేక మనక తస్పదు సుధా ఒను భూతిసం _ జీవితభ్నక్తలోక అని హరిహరనాధ స్తుతియందు తిక్కన (భార స్వర్గా 803 ్గి ఈసుధాధార భగవద్పిహారరూ. అనియు తిక్కన = సతి ంగమధ్యమమరీచివ్యా బ్రమూ రృత్సుధాధారాడూసవిహారి (భార ఆశ్ర 86 ) అర్ధరవాతము లగువికేషశములతో యతి (ప్రాసాదులను ఖారించి (గంధవిస్తరమునకు పొల్పడుట నాచనయభిమకము కాదు సంక్షేసము నందు (అన గా అర్జగొరనమునందుు ఆతనికి దృష్ట ఎక్కువ చంద్రమౌళి = ఇదికూడ ఒకవిధముగా శిరస్సునందలి (శివున్సి చం్యదకిరీటమున కగుధారణను సూచించు చున్న దనవచ్చును

౧] మందరసఎబాతము శీ70 నాల్గు ఎసపాదము లందు(ప్రాదాంతములంద్రుఎజి గి ఎజి గి అనురీతియీరచనామత్కృతి తరువాతి (వ్రబంధికవులలో గూడ ఎలి గె _ ఎటి గె అనురీతిని అవతరించినది పసుపనిగ్గులదేయి పా పజన్నిద మెస్ప (బ్రమథాధిసతి యించిస స్టైజింగె శచి కీ త గజప్పదు జదలేట సురిరాజు జలకే? సవరించుచెలు వెజింగె నామెక లెజింగె (మను £ ఏ) (మొ) ఈస్తుతులస ౦దర్భమునందలి యిదృటిమూలము ఎరా=పద్ధతితో దండకరవన యనునస్లు నాగనది ఎడ్జాంపెగ్గడయు దానినే వివరించుచు సాగించినా డు తనరచనను ఊస్తుతులసందర్భమునందలి సోమనరవన రొకనూతనపద్ధతిలో నడచి నవీనగుణసనాధి డాత డనుటను బోధించిన వని ఎంచును పరిిఏంచి చూచినవ్బుడు (పరమయోగిసార్వభౌము డ వగునిన్ను ఎలి గికొనివచ్చున్ర) భిశవదుపాసన కగుయోశ్యప (కాయను తిక్కిన ఇస్లు విశదఎటిచినా డు = థిరితవికసనాండ పద్మ ని,శేజణికాసం చిరణఎరి౫ణ తెత్పక్లాఘనీయ (త్రిమోద్య న్యరుదుపగిమలీలా మధ్యమా నేందువింబి తృరదమృత వికారోత్సా రిణానందరూపా (శచ్య 2 422) అనందమయు &ు ఎగవింతు డిగుటను అనన్లొ వైస అని (శ్రుతి వచించును సరమేశ్వరునియోగానుర క్తిని యోనుర్తూ (చో 88%) యమనియమాద్యష్టాంగ (కమాభ్యసననిర్మిధితవికాంసుచేత కమలా మోదమయాత్మా (శాంతి 2 448) అనురీతిని వచించినా దు తిక్కన అలం ___ బబూపమ _ వానివాని యతిశయమును బోధించుటకై అనేకోసమానములను (పదర్శించునది బహూవమ _ దన్దనోదకచన్దా) 0కు చన్ద్ర కాన్తాదిశీతల స్పర్శ _స్త వెత్యతి శయం బోధయస్టీ బహూసనూ (కావ్యా 2 40) సీ అలితవ్మియమలతాలావణ్య మగుజటా జూటంబు చిగురాకుజొంప మైన సొ (ద ౩*రికవిలాసం బగుపురుహవూత పురవురం[ధుల'సేం పూ లైన విశదకాదంబినీవిభమం బగువియ త్సింధుతోయమ. పూవు దేనె మొన దరు * ఛానునమంచితం బగునుస్ట్రీష ఫణిఫణామణికోటి ఫలము లైన

శశ ఉత్నరిహ౦వంళము.__2ఆ గి నై నప రిజజతంబుమూలాలవాల జాత మగు నైనయభిలాసజాత మెల్ల "ఉతిలోనికి వచ్చు నిచ్చిత మిచట నాత్మలో గంటి గన్నార నంటికొంటి ౧౭౫ అవ ___ శివునిని ఒకపారిజాతవృజఇము 7 పోల్చి అద్భుతప్ప త్తాంత మొకవి దీనియందు సాధారణపొరిణాతమునకం' ఎ. విరుద్దమూా వొసపచ్చు చున్న దని స్తుతించు చున్నా డు (శ్రీకృ షుడు ళా అర్థ -- అలిక _ విదుమలతా . లావణ్యము = అంద మైన [ బోరభేదే విలాసేచ అలితం చారుణ్‌ (తిష (నానా )] పగడపు జెట్దుయొక్కి ( వ్యిదుమో రల్నపృకే స్యా కత్రవాశే సల్లవే ఒఎ చ (విశ్వ ఏ వ్యిదుము శబ్దమునకె పగడపు జెబ్టు అర్ధ మగునప్పుడు మరల అతా శబ్దము తత్సొకుమార్యాద్యతిశయమును టోధించుటకు అతా వృత శబ్లములు న! పర్యాయములు కల్పలఆ _ కల్పసృక్షము (మొొ విస్మ్య్వవనభూమిరిప వేత్రలకాపతీ (కాదం సక్షే _ వేకసవృతి (అని ఇచ్చటివ్యాఖ్య ) పగడప్పు జెట్టు ఎబ్జనిది _. (ప్రకృత్యా ర కాయా స్తవ సుదతి దన్తచ్భదరుచే (సవక్షే సాదృశ్యం జనయతు లం వి(ద్రుదుఎకా (సౌంద 62ిల్లో ఇచ్చిట ఫలమ్‌ = పక్పఖలమ్‌ ఎపెనర్జాభ్య లరాధ్య్మ ఉత్పన్నం ఫల మితి 8 (ర ) క్షమ రక్తలతోత్పన్నస్య రిక్తిమా కీమువి _క్తవ్య ఇతి తదేఎ సదృశ మితి వార్చ జని న! జాతీ ర్యమ్‌ అను చున్నది (లక్షీ వ్యా) అరు* మ వ్విదు.్యదుం మృదుంతరం చా ఒం కినలయం బాలే అధరీకరోతి నితరాం త వాధరొ మధురిమాతిశయాత్‌ (భామిశ్ళంస | 1 (మనొాహర మగు కౌంతివంట) కాంతి కలది” [లాఎశ్యము జా కిన్నులుండుఖ గం చేయి కాంత్యతిశయము _ చక్షరానస్తజనకం లావణ్య మితి కధ్యతే అని ఆగనుము (చూ చంపూభాగ 6విలా 38 ల్లో వ్యాఖ్య )] అగు = జటాజూట౦బు = ఐన =. జడముడి (5 ర్త చిగురాకు . జొంపము = చిగురుూకులయొక్క (లే తియాకులయొక్క) గుంపు (గుబురుగా [ ఒనరు లక్నాసకానినియు డొంపమనగ (ఆంభా 2 శర ఐనన్‌ = రం సాన్త్రమ్‌ (అమ) నత(త్రములయొక్కం [నక్షత చా ఒక్షిమధ్యే చ తారకం తారకా ౧ ఒఎచ అని (శాశ్వతము) (చూ నుధ)] (అందనువంచ్సి అందము కలదిగా (విలా

౨-ందరబజాతము శీ/0 సము = ఆందము (యనోహరత్వము) ఇమె న్యేతే స్యరశరివిలానం కలయలఆ (సౌంద 52ళ్లా ) ఇచ్చటి లబ్య వ్యాఖ్య స్కరశరయో మన్మధబాఎఐయో విచాసం _ సాభాశ్యమ్‌ అను మన్నది విలాస శబ్దమునకు శృంారచేష్టావిశేషము వాచ్యార్థ మైనను లాక్షణికముా ఇట్టియర్హమును ఉసపన్నమే] అగు _ ఎరుహూంప్పర _ ఎరంధ్రుం సెస = ఐన అమరాఎతీసట్టణమనందలి [పురహూతు డు = ఇం్యడ్రుడు. పురుబూక ఎం న్ద (అన ) ఆతనిఎట్టాము అమరావతి. _ నగరీ అృమరావతీ (అమ) త్రలయొక్కి [రామావాటూ రంధ్ర అఆ్ర్పస్యాత్‌ (వాలా )]) మంగిలాక్షతిలు | సేళలు చెల్లి రచ్చరిలు _ (మను 68 80) సే" _ జాత్యేకవచనము. సేసలు - అనుట (దేవతాస్రీఎ పూజకై చల్లి నతెల్ల నియక్షతి లని భావము) అక్షతాన్‌ ధవళాన్‌ దివ్యాన్‌ శాలీయాం _స్తణ్ణు లాన్‌ శుభాన్‌ గృహా* పరమానన్ష శమ్భుపుత్త నమా _స్తు తే అని ఆమము కినుకనే పూలతో సా ్య్యము వాలు తెల్లని వన్‌ కిఎనమయము _ (శేతవ స్తుకథినసందర్శముని - ము మ్రాకుసుమనఇ(త్ర దన్త్నపుళో్యోశనోగుణా (ఈకల శే గ్‌ ల్లో అని దేవే శు డు] ఎూవులు ఐనన్‌ = కాగా (ఎూవులబ్లు అగఎడు చుండా - అనుట విశద కాదంబినీ = వ్యఎమంబు = తెల్లని వైన ( కుక్షళ్యుభకుచిశ్వేత విశదశ్యేఎపాక్టారా (అమ )] మెలుపం క్తుయొక్క (శరత్కాలమేఖములయొక్క అముట్స ( కాదమినీ మేఘ మాలా అమ) (శరత్కాలమందలిమేఘకు తెల్లనిది - కీర్తిజ్యోత్స్నాళరద్దనా (3 ఈల శ్లే ల్లో) అని శ్వేతవస్తుకథనమునందు దేవేశు డు] (విలాసమువంటి) (కాంతివంచ్స) విలా సము (కాంతి కలది -ా [(విభమము == విలాసము (కాంతి) = అధ వ్మిభమ ళోభాయాం సంశయే హావె (హను అసం వియత్‌ ఎంధు- తోయంబు = అన అకళనదియొ ర్క (శివునిశర ఎందలిి మందాకిశియొక్క [వియత్‌ఎంధువు = అకాశగింగ వియ ద్నిష్ణు పదం వా ఒఎ ప్పం స్యాకశవిహాయసీ (అమి) ను సృమ్ముదే నద్యాంచ (విప్ప ) స్దాకిసీ ద్యుంత్యాయడునీ ఏక్లా ఇ (ధనం )] సీర (ప్రవాహ వినిట్సి. తోయపానీయనీ రక్షీరామ్బుశన్ను.మ్‌ _ (అమ)] ఎూవు దేనె = మకరందము” (పపష్పరంము ౫) ఇనన్‌ = కొ (ఎూ దేనెయ ట్లుండ - _ అనుట మకిరిందము తెల్లిని దగిట కవి మయ ఎద్ధ మనపచ్చుఏ అబ్బితము తెల్లనిది శేషావాశంకరా దుగ్ధ దధిగజ్గాసుధాజంమ్‌ (కక లశ్లే 8ళ్ల్రో. అని (శ్వేతవ స్తుకథనమున్స దేవేళకు డు మకరందమును అమృతము కవులు విర్జించు.. చున్నారు _ సారకాసారసాగరిజనితజలజ కుండిమాధ్సీసుధాధారి (గోలి

476 ఉ త్తర బారినంశము __2ఆ డివురు (పబలరో ఎంబమాలికారాహ బజఎ దం-నారాయణీి యనం? దనం గొకజ (వసు ప్ర 68) (యొ సె తిరుణ _ భాను - సమంచితంబు = నూరన మైన (ఉదయించ చున్న) [ తరుణ స్ప్యా న్నవె యూని (విశ్వ హూర్యునించె. (డాలహార్యబింబ స్తు = అనుఎ) ఒప్పు చున్నది ((పకొశించు చున్నది [అంచికము = ఒప్పు చున్నది. మజ్జ రాజ్చితపాదపద్మయుగళాం మాణిక్యభూవాన్నితాం (దెవీస్తా కు సలినం ఒరినం తదీక్షణే అఎ భఇజ్జున మళ్ఞానాజ్చీతే విదధాతే రుచిగర్వదుర్పిధమ్‌ (నైైష 2 29 (మొ) సమ్‌ అనునది (జఎగర్లము) రాత్పర్జద్యొతకము (సంకిర్తనము సమీరితము _ (మొ వాని వంచిది] అగు _ ఉష్టషఖణీ = ఎణా _ మజీ . కోటి = ఐన తంఎపాగా ఉన్న (జటాజూ టము చుట్టు గుండముగా చుట్టియన్న _ అనుట) | ఉప్జష స్తు శిరోవేష్లే కిరీకే (విశ్చ్ర పాములయొక్క [(ఎణ్‌ీ పడగ కలది (వ్యు) సర్ప కావోదం.. ఖణి (అబి) పడి యొక్క [నాధారణ్యగహణమున మి శబ్దము పద్మరాగదుణి కి వాచకిము సామాన్య వర్షనె రదక్తర్పిం ంత్నఒన్నూకిచిమ్మామోజవివస్పతామ్‌ (క 8 ల శబ్ద 58 $ఓళ్లో 1 (పద్వరాగముల) కోట్లు (శమూహములు _ అనుట (జాత్యేకఎచినమ్యు [కోట ఇ ధనుషో ఒగగే ఒటౌ సంథ్యాభేద్యపకర్షయో (మేది (శ్రూాధుదు శివుంిది ఇట్లు ఎర్హించినా డు _ నలు దకెంజడకొప్పు వదరి వీడక యుండ బిను బా ఎంలపాగ బిగియ జుస్టి (హక 8 (05 0] ఫలములు = పండ్లుగా ఐనన్‌ = కాగా (పండ్ల యు ఉండగా అణుట ఐన _ పాశశాతందబు - మూల + ఆలవాఎ = జాతిము = కలిగన (ఎ్పైంను పొరిజాతీ ఒ.నెఎదెఎతా నృక్షముయొక్క మొదలు | మూల మాద్యే శిఫాభయో (అ.ఎ)] పాదు [ స్యా దాలవాల మౌవాల మావాస (అమ) అనువాని సమూహము గ (అనునవిగా ఇ అసుటు) [ జాతం జాత్యోఘజన్కను (విశ్చ్ర)] అగున్‌ +- ఐన _ అభిలాష _ జాతము ఎల్లన్‌ = ఐన వెన ల న్‌ కోరికల _ ఇచ్చా కొజ్జా కామా ౬భిలాష ర్ష శ్చ (అము) సమూవూ మంతయును (కొన్నికో రికలు చభూలము కొన్నికొరికలు ఆలవాలము * అన దగినకో ర్కు లన్నియును య అనుట) చేతిలోనికిన్‌ _ వచ్చున్‌ == (సేవల) హ_స్త్శత మగును (చేతికి జిక్కును. వారి యధీనమందు. (వారిచెప్పు జే తలలో) మెల గును కామవిజయము సాధకునకు ఎద్ధించును ఆధ రే ( నిస్పృహు డు గ” అత డగును = అనుట దీని క్రై నపరమార్థము) ఇచ్చిఆఅఆము (ఈశ చిత్రము = ఈయద్భుతమును (ఆశ్చర్యకర మైనయీవిషయమునుు | అలేఖ్యాళశ్చర్యయో

మందరసవాతము శ్రీ? శ్చెతమ్‌ (ఆమ ్ర[ ఇచ్చటన్‌ (ఈ ఇ చోటను ఆత్మతోన్‌ = నాయందు (నాయెడ నావి యమున = అనుట) |[ ఆత్మా కిలేదఠే యత్నే స్పభావే సరమాత్మని చిశ్తే ధృతాచ బుడ్దౌ చ పరివ్వావర్తనే _.ఎ చ (అని ధరణి (చూ సుధ )) కంచిన్‌ = తెరిఎతిని (అనుభివ పూర్చకముూా) తెలిఎతినీ (వేను అనుభవించి తెలింకొంటి ననుట [పారిశాశమునందు బోదె గాను (తదభివృద్ధిక్షై నీరు నిలుమట కగు పాదూను ఆయాకోర్కు. లన్నియు అప చున్నవి ఇట్ట (జనుల్సి కోర్కులు తీర్చుటయె మూలము ((పధానకారణము గొ అలవాలయుా (తదభివృద్ధికి దోహదము గ్రా రూ పొందినయీపారిజాతము (తనదర్శనముచే సేవకులయభీవా ముల సన్నిటని వారివళమునకు (చెల్బ జే తలరోనిక్ర తెచ్చి (లోకమునంద్యునిస్పృహంల గా వారిని వారిని చేయును వారికి కామవిజయను చేకూర్చి పరమప్పరుషార్థసాధనమున కర్ణుల గా వారిని ఒనర్చ్భు నని భావము కొరినకో రకలు అద్ధింప దేయవలబనపారిశాతము కోంఠిలు లే కుండ జేయుట చిత్రము నా; రిబపారిడొాతమునందు కోరికలు తీర్చుటయే ఉన్నది కొని ఇట్టిది (కోర్కులే లే కుండ జెయుట _ అనునట్టిది లేదు కనుకనే ఇది అసాధారణపారిడాతము ఇది నేడు నాయ నుభూతిచే నేను తెలి కొన గలి*తి నని (శ్రీకృష్ణ డను చున్నా డు) కన్ను + ఆరన్‌ = కన్నులు తృ _్రసడునట్లుగా (కన్నులకటిపు తీజనట్లుా అనుట [కన్ను - కాత్యేకవచన మిది = నొదీనాం ద్చిత్వివిశిష్టా జాతీ పాయే+ (కావ్యా ఈ 7) అనున్యూతమునందలి (పాయో (గ్రహ+ము ఏకవచనము నకు గూడి క్యాచిత్ధముగా. నాధుశ్పమును బోధించు చున్నది = ప్రాయే బేతి వచనాక్‌ క్వచి న్ని భవతి యథా ప్రణాం ఇక్షు (అని కావ్యా) కంటిన్‌ = కాంచితిని (దర్శించితిన్సి [ఇచ్చట చేవాశీద _త్తదీపన్యాయమున కంచన్‌ అనునది అర్హభేదముతో ఉభయాన్వయి (రెండిటితో సంబంధము కలది] అంఎొంవిన్‌ = (చేతు లతో) తా కితిని [ మొదలళివేలుపు వొడగం (మొక్క గంటి అని 7 ప ] (అస్టపారిజాం వృక్షమును కన్ను లార గనుటయే కాక దానికి చేతులాం (యొక్క గలిగితిని గూడ ఇక నాయదృష్టమునకు మేర తే దనుట దీనిపరమార్ధము) హ్‌ ఛ్రీకృష్ణు డు శివునిని అసాధారశ కగు నొక పారిదాతమహనృక్షము గా వర్షించు చున్నా డు . ఈపొరిజాతవృత్తమునకు చిగుుటాకులగుంప్ప (అన దగినది జటాజూఎము (శివునిజడము. నిగనిగ లాడు నెజ్టవికాంతుం వెల్లివిరియ జేయుచు కటునెజ్టని దై పగడతీ గె లతో సామ్యము వూంచు చున్నది అందుంకే (ఈపారిజాతమునకు) పల్లనము లగుయిరుగా ఐన దిద్శి ఇక దీనికి శాలు (అన దగినొ దేవకాబ్థం భ క్త్‌ో (శివువ్సి తలపై నంతటను

476 ఉత్తిర హరివంశదు___2౮ఆ చల్లిన తెల్ల నిశుభాక్ష్తతములు దానికిని వీనికి? కఎ (తెల్ల దనము ము న్నగు గూూడులనాడ్పు మునుబన్ట అక్షతిములు ఎవూ లన ఐడు చున్నవి నక్షత్ర. అడము తెంఎ లె కుండ ఆకాశము నంతను అమతెల్ల నికాంులవిజ్బం వంముకొ ముంచి తేల్చు చున్నవి అక్షతలును శివనిశిరము+ను లే ని ఆశ్లే చేయు చున్నవి (కను9నే నక్షతిముల బోలిసపువ్వులూా ఉన్నవి రయకషతియియి _ అనివర్తన) ఇ క డినికి మకరంద -.న న్నైయున్నది (శివని తలచు ఉన్నచయాకాశ %ంా ణు న. జలము [జఎము ఇల్ల నిది - దధిగంాసుకాజలమి అని ధఎఎవస్తుషల ఎచిందుచు డేవెశు డు] (ఆకాళగంగాజలప్రదావాము. శరత్కాంలచేఘ ట్లు తెల్లందా ఉన్నది. కపకే (అమృఆయి వంటి పూ దేనెతో రాద్యుదు దూంచు దున్న దిది]ి ఇక ఈవుక్షచునక ఖంముల (అన దగినవి శివుడు తలపాగయల్లు జటాణాటముచుపు దుట్టిన పాముల పడగలయందలి యెట్లన సద్మరాగమణులు గ్రంఎనపండ్లు “డ్యని”ా ఉండును కదిసమయమునందు ఎతలోవాతముఎ5 (పచ్చనివానికి ఎబ్జిరివానికి అఖెదయి ౨ ఎతతోజాతలూ ఐక్య మే వాఒథధి ఎం్రతిట (5 కల భబ్ద 57 68) అని దెపళు డు] ఉదయభాను డు (ఉదయించెడిసూర్యదింబయ్బి ఎజ్జినివా డు గుండనివా డు ద్మరాగమణులు గుంగడనిఎ ఎల్జంవి కినుకనే ఆదయించెడి సూర్యునితో (సూర్యబింబముతో) నామ్యుము కలిగి సం-నపండ్లుా ఐన వివి ఇ క్ర దీనికి మూలము (్‌దె అన దగినది (ఆతు లగు వాతి వారి వాంఛితప.౦0సర ప్రాడ్రు అన దగినది గూడి అదె (మలికొన్ని వాంభిిములు) వాంఛిరార్తి ఐద్ధితా భక్తోద్దంణముకొజి కై నచే ఎరమశివస్వరూఎము. తదుత్కర్షము. (నీటాఎ డు అబ) ఎరిమాత్వ- అందులకె అల్ప వాంభితములు శ పారిడాతమునకు మూల౮ాలదాంటు ఎనుఎ సం తమెనవి శఅవిధయా నెవాం మ్‌ జాలవుక్ష మన రూ పొందినా డు ళివు డు దెఎతావ్బిక్షములం దన్నిటయందులు పారిజాత బు చాలగొప్పది ( కల్పదుదూణా బవ పొరికాతి అని వాళిదాను లఅప్రే దాంఛిత ఎడాత లగు చేవతలయం డెల్ల శిజ ఆ అలోదేస్ప డనుద పారిణాత మనుట త్షిససాంస్య మి శపాం బాతముం కే నస్వభావము వెబు ఇది చాల చిత్ర మైనది నాధార*ఎా పారికాంము కోరి్స కోర్కులు తీర్చుటరొ అందె వేంనచేయి. ళ పొరిశాశరమో అభిలాషములు తీర్చుం ఆం వాని తానా వాటి జేయ గల (నిన్బ్బృ్రహాని గాచేయ కలి మహాశక్తి ని అన్ముశూ౦బు చది సిరీహ సంమి పరుషార్తమునకు (మోతమునక్సు పట్టు గొద్వు.. దానిని (ప్రసౌదించుచు అందజదేవతలకం పె ఠా అన్ని దేవఠానృత్షములకం కె తన దగుసర మోత్కర్షఎఎను చాటు చున్న దిది [(ఇం కొకవిశేషము.

మందరసవాతము 470 కల్చవృకములుూాని ఇతరదేవతిలుగాని అడిగిన నేకాని ఏయర్థము నైనను ఈయరు ఈప్పుకు మట్లు గాక తినదర్శనమా(తముననే (ఆడుగ కుండ గనే) పరమార్థమును (ప్రసాదించునదిగా ఉన్న దని ఒకస్ఫూర్తి అభిలాషజాతము మూలాలవాలస్ట్థానీయ మగుటను - పండ్లనుగాక ఈవృ క్షము తనమూలాలవాలములనే ఈయ గలుగుటగూడ ఒకచ్చితము (మథి యొక యుత్కర్షమృుచెట్టు మూలమునందు ఆలవాలమునందు పక్వఫలములు రాలిపడునుగాన వానిని (అయాయభింాషము లను ఇచ్చు ఎన్నది = అనియు ఒకస్ఫూర్తి విశే __ ఇంద రూసకమున కై నయుపమానసృష్టియం దంతటను లావణ్యము విలాసము విిభమంబు శఎయంచితంబు అనునవి ఉసమేయము లగుజటాజూటాదులయందు కలయొక విశిష్టతను చాటిచెబ్బ వానిఘనతను గంఖీరముగా తెలియ జేయు చున్నవి ( అభిలాషతాత మెల్లి చేతిలోనికి వచ్చున్‌ ) ఇ ట్లనుటవలన శార్జకముడు గా అగుట వచింస బడి సాక్షెత్సరమశివు దే ఈపారిజాతమును సేవించినవా డు తా నగు చున్నా డనుట కెలియ నగుభున్నది. జొతము ఎల్లన్‌. చేతిలోనికి వచ్చున్‌ అనువాని క్రైనయొకగంభీరా్త స్ఫూర్తి యిది ఈపని సాధారణ మగుపారిజాతము జరస జాలదు కౌవున ఈపారిజాకము పారిణాతాంతరిమునకం౦కె జాలగొస్ప దని వ్యతిరేకాలంకొారధ్వని అలం ___ కోర్కు లిచ్చెడిపారిజాతమునుండి కోర్కులు లేమి కలుగు చున్నదికానన వివా

అంగ్భి అకారణా త్కార్యజన్మ చతుక్సీ స్యా ద్విభాననా అని లక్షణము ఉపహాలంక్‌: ర కలటూసమ. (క లల నే కై క్‌ సీ కుజము కుంజరముచే గూలునో కూలదో ళ్‌ కూల్చుకుంజరము నీకుజము గూల్చి ణ (మానుపేశేటిచే మడు గుక విడు గదో డిడో మడు చుపేశేటి నీమాను మడి చె పొడం కాలునో యొకనిచేం గాలదో సాలంబు ణి గాలునీసాలంబు గాల్బ నొకని ండె క్‌ దునియ. నో పరకుచే దునియదో వృకంబు శ ] దడితే తునియునీవృషింబు తుని మెం బరళు వడి ౩జీ

480 ఉ త్తరవారివంఠయి.___-ఆ గీ వనుచు దమలోన జఒర్చించునమరవరకుల కభిమళతార్లోలార్ల మె యందవచ్చు థి థ లా పారిజు తంబు వా్ట_మోల బండి యుండ నంద గంటి నాకోర్కుల నంద గంటి ౧౭౬ అపి _. శివునిని శిపుని్శ”ాా గక (పారిజాత నృషకషము గ” (పదర్శిందదు దీవికి కల లోక విరుద్ధసవృ త్తిని ప్రకచించి స్తుతించు చున్నా ౧ ఈనృ షమును (శివునిని శ్రీకృష్తు డు అర్హ ---. ఈకుజము ==ఠ వృక్షము (పారణాతము [రకో (ద్రుమే (హైప) భూమియందు పుట్టునది (వ్యు) [శవ డనుఎ శివునకు వృక్షమునకు అభేవాధ్యవనాయము] కాల్చు _ కుంజరమున్‌ = కూళ్చెడి (గజి ప ) కాం చె నృక్షముకు కాల్చుట (సమూలము 'పెకలింయటి)ి స్పభావముగా కల (సహజటస్రవృష్తిగా కల్ప (కంజంమ న్యు ఏను గును (“జా సురున్సి (గజమునకు తన్నామకు డగురాత్షసునకు అభెదాధ్యపనాయము) (గజాసుర పక్షమున _ (కూచ్చు (తోకను ఎను ధ్సంగదు చేసెడి (కుంజుమునుు గజమును (గ౫ా సురున్సి (గణాసుం డు గజరూపు డగుట కాశీఖండ మిస్లు సరిందు చున్నది _ భాంభూతేశ్వం పాకారగోఎర(పఘ *మూముఎ మద(ద్రవము గురియు ఘర్షించు గండభాగము అటో ల్కాలద్రిత్య భవనోపకింరాం(్రైపంఎశాఖ ఖూత్కార మొనరించు (యబచండపతిమెను దొండంబుతుంపర దొప్పదో గ “లశ వ(సక్రీడ ళంకకర్ణేశ్పరస్తానమాడి పాషా వెవి. బాణి దాజగ వె టాడు (బమధకొటి గర్జసేయు ధూఎంబులు గళ ₹0స అంయు " పరంలో మాటు లేక యూఅజయభాసురు దు ఎంధురాశురుండు (కీ ౧ "ర్స ఈ వర్ణిససుబన్టే *జాఎం నామము అన్వర్థనామ మకరి కగుట తెలియ నగును] కూచ్చెన్‌ 2(౧జ ప )ఎడి (దోసెను[(గజా ప్ర సంహరించెను. ఇచఎ కూలు అనుటకు వాలుగా కాల్చు అనుట ఆవళ్యక మనిఎంచి నది (లేదొ బ్ఞతగతిచింతనపుా అంతర్భానితజిజర్థకము ((పేరణార్ణమును సచించుప్ర్య్య యము లే కుండ గనే శబ్దళక్రిస్సాభావమున జే) (పేరణార్థమును చెప్ప %ఎగు మెంయు న్నగువానివంటిది ఇవ అనపలయును కూలు అనుదానికి ఇంర్మ్యపయోగముచేనియు ఇ్టివి లే కండుటనుజేఎ. అది ఉచితి మనిఎంప లేదు] (కనుకినే కుంజరముచేన్‌ = ఏను గుచేత [ కళ్దిరో వారిణ కఠీ (అఐు )] కుజము = బెట్టు కూలున్‌ _ ఓజ=పడునో కూలదు.- జి య ఓ=సడదో (ఓ సంశయార్థకము) ఏను గుచె చెట్టు 'పెకరింస బడు నని నిశ్చయమూ చెప్పు టకు వీలుపడ దని భావము) ఊఈ[న్రూను = ఈ వృక్షము ((సకృతము వర్ష్య మగుపారిజాతము

6] మందరసచాతము కరి (శివు డుంకర్త్ర (శివునకు వృకముతో అభేదాధ్యవసాయము పూర్చమునందువలెన్సే మడు చు_ 'పేరేవన్‌ (పేరుళఏలుంనుజ=మడు గ జేయు(వృక్షమును)ఆడ చెడి కూల్చెడి (తన్యసవాహవే గముచ్చే పడ (దోయుట స్వభావము గాకల్సమహానదిని(గంగానది ననుట)మబోనదితో గంగానదికి అభేదాధ్యవసాయము) మడి చెన్‌ = ఆడ చెను (అణ గునస్లు చేసెను (నప )(వవాహముయొక్క ఆధిక్యమును తగ్గించెను (గంగానదిపక్షమును) (తినజటాజూటమునంద్చు నిలిపెను (ఉంచెను -అనుట్స [ మ- చెన్‌ అనుదానిచే చెప్ప బద రెండర్హములకు శబ్దాభేదమునుబట్టి అభేదాధ్యవి సాయము] (ఆడ చు_అనుదానికి (కొప్పునందు) ఉంచు అనెడి యర్థమునక్షై. సుడి గొన్నచిగు రాకుజొంసంఎి గెంపార దలమీ ది మల్లికాదామ మడ చి అనెడి (ఊ హరి 856) శత్రమయోగ మిచ్చు చున్నది(సూ ని) (ఇట మడుగు అనుటకు మాటుగా మడుదు అనుట అని శ్యంభావి అనిఎంచినది అంతర్భావితణ్యర్హక మనుట కితరకవి[ప్రయోగము లివి లేవుగదా ((కనుకన్సే పేరేవిచేన్‌ = మహానదిచేత [మ్రాను = చెట్టు మడు గును +- ఓ = అఐ గునో (కూలున్సొ మడు గదు + ఓ = అణ గదో (కూలదో) (ఓ - సంశయార్థకమ్సు (అప్పక మహానదీప్రవాము మహానృక్షమును పెకలించి వైన గల దనుటకు వీఎా దని భావము కాలు. ఈ - సాలంబు = (అగ్నిచే దవూంస బడెడి (అగ్నిచ్చే కాల్చ్ప బడుట స్వథానముగా (నహజద్రువృ త్ర 8ల ఈ (ప్రకృత వృక్షము (8 ర్త) (వృక్షమునకు శివునకు అభేదాధ్యన సాయము) (శివునిపక్షమున_కాలు = (ప్రజ్వలించు.. ((శివనినొనటికన్ను అగ్నినే(త్ర మగుటను ఎప్పుడు (ప్రజ్బలించు చుండుట దానిస్పభావము తద్యాశయమున శివు డును ఎప్పుడు (పజ్వలించు చున్నా డని వర్ణ న(పారిజాతముగా_అధ్యవంఎతు డై ఉసమానముగా (పారిశాతిముగా) 'దర్శిం ప బడుచున్న శివు డుక ర్త) ఒకనిన్‌ = అగ్నిని [శివునియష్టమూర్తులలో (ఎనిమిది శరీరములలో) అగ్ని ఒక డు ఏక శబ్దమునకు పర్యాయము. తెలు గునందు ఒక డు. ఏక శద్దిమునకు అగ్ని అని యు అర్థ మను చున్నది హలాయుధనిఘంటువివరణము )[ఇచ్చని ఒక డు శబ్దము అనిరేళా ర్థఠముగూడ ఒకి డుక= నిర్హేశంస గానివా డు(ఇట్టివా డని నిర్ణయించి చెప్పుటకు వీఎగొనివా డు అనంగు డు (శరీరము బేనివా డు అగుటను ఇద మిళ్ణ మ్మనురూవనిర్ణయమునకు వాని వాడు మన్మధు డనుట]] అతనిని (అగ్నిమిన్మధుల తి భేదాధ్యవసాయమ్సు కాల్చెన్‌ 2 దవాంచెను శివుడు మన్మధుని దవాంచుట పురాఇ్యప ఎద్ధము గీని; ఆధారము గా గొని మన్మ ధునితో అభేదాధ్యవసా యము అగ్ని 'కేర్పఅచి = మన్మధుని దవూంచుట అగ్నిని దబాంచుటా వచించు చున్నా డు కివి మన్మధు9ి శివు డు దవూంచుటను కాళిదా ఎట్లు పర్డించినా డు (క్రోధం

489 ఉ త్తరహరివంశము___2ఆ. (వభో : సంహర సంహ రేతి ।! యాన ద్లికః భే మరుతాం బభాప। తావత్స వహ్ని లృవనే్యత జన్మా 1 భస్మావశేషం చుదన౦ చకార” (కుమా.-8. 720). (కనుకనే ఒకనిచే = అగ్ని చేత. సాలంబు = వృళము. కొలున్‌ + ఓ = దహింసంబడునో : కాలదు +- ఓ=తగుల. బెట్టంబడదో (ఓ. సంశయార్థకము) (అవళ్యము వృక్షమును అగ్ని కాల్చివైచు ననుటకు వీలు గాదని భాపము. తునియు -[ ఈవృక్ష౦బు = తునుకలు తునుకలు గా అగు (నణకంబడెడి. అనుట (పకృత మగు (తోకసాధారణ మగు చెప్టు (కర్త (గపునితో అభిన్న మగు పారి జాతపృక్షమునకు సొధారణవృక్షమునకు అభేదాధ్యవసాయము) (పారిజాజము _- కర్తృ, పరకు వున్‌ = *పరళువు అనెడి రాక్షసునిని (ఖల్బిపరకుః? అనుచో _ ఖళ్ముక 2 ఖబ్జేకః సరళు రి త్యసురో ఒనేన' అనుప్యుత్చ త్తిని (బ్రదర్శించు చున్నది - (గురు.). గండగొడ్డలిని (అని అర్జాం. (కర్య్ర). రెండర్హములకు శబ్దమా్యతసాధర్య్యముచే అభేదము]... తునిమెన్‌ = నటజికెను (ముక్కలు ముక్కలు చేసెను [(ఆర్జాం. రాక్షసపక్షమునందు “సంహరించెను 'రెండర్భములకు శబ్దాభేదమునుబట్టి అభేదము). (కనుకనే పరశుచేన్‌ = గండగొడ్డలిచేత (ద్వయోః కుఠార స్ప్వధితిః । పరశు శ్చ పరశ్వధః” (అమ) ((పరశుచేన _ *“అమహదు దంతములకంబెంగూడ *వు' వర్ణకవకల్పము ద్వితియాచార్యులు (అథర్వణాచార్యులు విధించి . యున్నారు _ “వువర్హకో భవ త్య(తః క్వచి న్నిత్యం క్వచిత్తు వా” (అని. తిక్కయజ్వ “అగ్గ లించి నాయెదుర బా హప్పళించి” (విరా. 27) అనురీతిని (వయోగించినాందు.ఈతనికి తరువాత. వత్యత్పయోగము (ఉ. హ, పెప్రయోగము చూచియే అనుసప్లు = *..:.దిక్పాలతను వెత్తి తిరి పెంబుతనుతోన ....? అని అము, (1. 61) సయోగించు చున్నవి. (బ్రొఢవ్యాకరణక ర్త “రాహు బాహు శబ్దములకే ఈలోపము వచించినాండు. రాహ్వాది ఆకృతిగణ మని దీనిని సాధించుట సముచిత మనినారు (ఆము.) వ్యాఖ్యాతలు, ఇ ట్లనియు *....తిరిపతనుపు( దోన....? అనురీతిని పరిష్కరించి తాము వ్యాథ్యానించినా రిట. పై సర్వజ్ఞుని య్యాసయోగమునుబట్టి అహోబలపతి పాఠమే (తిరి పెంబుతనుతోని అనుపాఠమే] కవిపాఠ మన నగును. వ్యాఖ్యాతలు. “తిరిపంప్ప దనున్‌ అనుఠీకిపొాఠమును గూడ తమవ్యాఖ్యానమునం దుదాహరించి రాహ్వాదిగణపాఠమున సాధ్య మిది యనుట హర్షింసం దగినది, వీరి బ్లనుటనుబట్టి _ అథర్వణాహోబలపతులయను , . శాసనము వీరిదృష్టికి రాలే దనిపించును, (లేదా) తతృం్యగహణమునకు పూనినపొఢవ్యాకర్హల స్యూతము లోపభూయిష్ట మగుటను తత్పంస్కరణోపాయమునందే వీరిదృష్టి లగ్న మై ద్వితీయా _ చార్యులయనుకాసనమును విస్మరింస( జేసిన దనవలయును, ఏ మైనను ప్రావీనపాళము

మందరసవాతము 488 మ్యాత్రము అహోబలపతి యుదాహరించినడే సంస్కరణమున కివకాశమే లే దిట వృక్షంబుక చెట్టు ( వృకో మవారుహ కృాఫ్‌ _ (ఆమ )] తునియును + ఓ = నటక బడునొ తునియదు + ఓ = నణక బడదో (పూర్వమళ్లే _ ఓ సంశయార్దకము నజకి బడు నని నిశ్చతముగా వచింప వీలుగా దనుట) అనుచున్‌ క=(ఇట్లు పలుకుచు తదురోనన్‌ 23 బయం దు (తమలో తాము _. అనుట చర్చించు + అమరివిరులకున్‌ = విమతి ౦చుకొనెడి దేవతా(శేస్టులకు (ఇం్యద్రానుల కనుట) (దీనికి _ అందన్‌ వచ్చు అనుదానితో అన్వయము) అభిమత -( అర్ధ ఎ ఫల + అర్ధము = ఇష్ట మైన (ుతికిర మెన) (కోం బడు చున్న - అనుట) (అభిమతమ్‌ _ అభివూర్వక మగు మన (జ్ఞాన్సే అనుధాతువునకంటె కిర్యార్హకక్త (ప్రత్యయము _ అభిమకే సతి వారిధరోదయే (మధురా 5 80) (మొ )] (ప్రయోజనములు [అర్హో ఒభిధేయరై వస్తుప్రయోజసనిప్ప త్రిమ (అమ) అనెడి ఎలములే _సయోజనముగా కిలదిా (శా నందులకే అవతరించినదాా) ఐ = ఉండి అందన్‌ = వచ్చు = పారిజాతి౦ంలు = (ఇంద్రాదులు అందుకొనుటక్క (అందుకొని (ప్రయోజనములు తీర్చూనుటకు) వీఎూ ఉన్న పొరిజాతము (దేవం లకు "పెరిక ల్చ్పకమూ ఉండి సర్పార్థిము లిచ్చు చున్నిశిపు డని భావము) న్మామోలన్‌ = నాయెదుటి ఎండి 4 ఉండన్‌ = అలములు కల దై వర్తింప గా (గా కోగ్కులు తీర్చుటకై ఎద్దపడి ఉండ గా _ అనుచ) అందన్‌ 22 (ఆపారిజాతమున్సు పొందు టకు. (చేరుటకు సమీఎంచుటకు) కందిన్‌ = కాంచితిని (అదృష్టము పడబతిన్సి గ - కోర్కులన్‌ = నా వైన కోరికలను అందన్‌= పొందుట (ఛ్రావార్థకనజ్వన్త మిది) కంచిన్‌ = కొంచితిని(దే..త్యాస్రభువుల ఖలబద్ధిక్సై అవతలించి ఇలించి పెరటికల్పకి మై ఉండ్‌ వారు కోతిన వెల్ల దిర్చు చుండెడి పారిజాతము నేడు నాదెంత ఎలములతో సొతొత్యంరించి నాకోరిన కోర్ములు ఖలింప. జేయు చున్నది నేను ధన్యు డను _ అని (శ్రీక్సిష్ణు డు తనకు సాతి్కె రించినళివుని స్తుతించు చున్నా డు) తా ___ శివు జొకపారిజాతలమూా వర్శింస బడు చున్నాడు (భంగ్యం3 రముతో 0) ఇందు (శ్రీకృష్ణవరమాత్మచేత ఈపారిజాతము అసాధారణసృృక్ష మైనను నృక్షగాతికి చెంది యున్ని దియే అ ట్లగునప్పుడు వృక్షములస్పరాసస్పభావను లిం దుండవలయును కొని పృ్రక్షము లకు తోకనుం దున్నస్ధతిగతులకు కొంతవిరుద్ధ మగు(ఎవృతత్తి వృక్ష మగుదీనియందు కాసవచ్చు చున్నది అ బ్రుండుటనుబ్టి లోకమునందు వృక్షమున కున్నస్ధతిగతులు (లోక(ప్రఎద్ధము లగు వానప్రవృత్తుల). నడు వీలు గా కన్నవి ఈనృళ మొకదేవతావృక మై అసాధారణ మగు

శీణిథీ త్తరహరి 0శము__2ఆ తనప్ఫ త్తమువే వృక్షముల కగులోకసారారణస్పరూపస్పభాపము ఎను తామా చొనర్చుఎవి - ఉండి తా నొకవై శిష్ట్య్రము వవాంచు వన్నది లోకమునందు జఎప్ప్ఫితేము నైనను ఏను గు అవ లీలగా కూ కటి వేళ్లతో పెల్త గించి వ్లైచును ఏకు గునందును వృక్షమునందును ఇది _పత్యిష్ష ముగా లోకమునందు కానవచ్చు చున్నయంళము కాని ఈప్ఫుక్షము [((పశృతపారిశాంము _ (శవు డు] ఏను గునే కూల్చునదిగా (పడ (ాయునదా)ా ఉన్నది [?వ డు గజమును (గజాసురుని సంహరించినా డు ఆశివు చే పారిజాతవృకదుగా ఇప్పును (అభేదాధ్యవసాయ మున వచింస బడు చున్నా డుగాన (గజగజాసురు ౨ కగున భేదాధ్యవనాయమున శిబపారిస్లా ముల కగుళద్దాభేదమ.న) ఇది ఇల్లు వచింప బడు చున్నది ఇ ప్రగుటవలనశే వనమున చెట్టును పెకిలిందు ననులోక్మప్రంద్ధి ఈయెడ సంశయ్యగ _స్త్‌ మెనది [బహులముా అట్లు జరగనిచ్చు నేమో కొని గజమునకు వృక్షమునకు (అనన్యసాధారణ ఆగు. లక్‌జముూా మ్మాత్రై క్వుద్రి నిర్ణ యింప బడుఓకు వీలు గాదు ఇ'ప్లే _ బుహనది వృతవను తనసవాహవేగమ్వుడే క్రూ తత వేళ్లతో కూల జేయు చున్నది ఇది నదీబ్యతముల కైన లోక(ప్రభ్యాతి సతి శనృక్షప్వు ((పకృతవృ క్షము(పారిజాతము శివు డు)(శివునకు వృెషమునక ఎభెవాధ్యవసాయము) పేరేంని (మహానదివి గంగను) ( ంగానదీమవోనదులకు అభేదము) మడుచు (పెకలించు చున్న (గంగానదిపక్షమున = జలాడొటదునందు గంగను నిలుప్ప చున్న (శివపాంజాతముల కఖే దము [మడు చు (సదీపక్ష ఏ. పెకలించు అర్ధము (౧౦ాపక్ష ౧). అబి నిలుపు ఉందు అర్హము రెండ్ముకియలక అభేదము శద్దెక్యమన)] కనుకినే న వానకీబ్బక్షముల కున్నవ్యో మర్యాద ఇద మిత్త మ్మనరానిదిగా ఉన్నది ఇ్లే ఈ (మ్రాను (సారాం +వృ వతమశక (“కృ్‌ఆ పారిశాతవృతమునకు శిజనక అభేదము) నాధాోణముూా లోకమునందు అగ్నిచే ఆగుల బిక్ష చుండుసన్పభావము కలది వృక్షము అస్టియాఖ్బక్షము [పారిజాతము = కివు డొనుట (సాధారణ వృక్షమునకు పాగినాతమునగు పారిశ్రాతమృనక్షు శిప్పనకు అభేదాధ్యవసాయము) శివు డెప్పు డును బగబగ మండెడినొనతియందలికన్ను (అగ్నిన్నేజము కలవా డగుటను తదభేదము కార్యా మగా ఈవృక్షము (పారిజాతము) ("వు ద్ర కాలునది గా వచింప దిడినది) అగ్నిని (మన్మ ధుని _ అనుట) (అగ్నికి ఎన్క్మ ధునకు ఒకనిన్‌ అనుళద్దాఖేదన్సుచే అభేదము) కాల్చెను (అం దులక్షే వృక్షము అగ్నిచే దూంస బడు ననెడ్ష లోకమర్యాద నిజముగా అస్ద్టదే. అన వీల కాదు. (అది ప్రాయిక మనవలయున్సు) ఇఫ్లే గండగొడ్డలిచే ముక్కలు ముక్కలు గా అగు స్వభానము కలది (నాధారశ) నృకము అస్హియీన్ల ఎక్ష్‌ము [పారిజాత్సు శివు డ్ర్ర (పారిజాత

మందరఎబాతము కీగిర్‌ మునకు శివునకు సాధాంణవృక్షమునకు అభేదము. దీనినే ఈ వచిందు చున్నది] ఇది అగ్నినిదబాంచి వైచినది (అగ్నిని సాక్షి త్తుగా దవబాంస కున్నను మన్మథుని దవాంచి నదిగాన తదభేదమున అగ్నిని దవాంచినదిగా ఐనది (8వకనే) అగ్ని వృిక్షమును కాల్చు ననెడిజన్మకుతి (ప్రాయికః మన దిగినది ఇళ్లు గండగొడ్డలిచే వృక్షము తునియు ననులోక(ప్రఎద్ధియు (ప్రాయికము. అది అసాధారణ మైన అవ్యాస్త్యతి వ్యాప్తలు లేన్సి లక్షణ మనరాదు (ప్రాయికముగా అట్లు జరగు ననుటయంది ఆలోక్యసవాదము నకు తాత్సర్విము) ఈవృక్షదు సరశువును నజకినదా _ అనిన (పారిజాతము = శీవాభేదమున ఖండపరశు వగుటనుబట్టి, (శివు డు సంశు వనురాక్షసుని నకి యుండుటనుజేఎ. గండగొడ్డ లికి రాష్షిసునకు నై నయభేదమువలన) వృక్షము (పారిజాతసాధారణనృతముల కలేదిము) సంళు పును (గండగొడ్డలివ్సి నఅకినదే ఐసిది అందువలననే వృత్వమును పరశువు తునుమును = అను లోకవ్నార్త ఎంశయ్యగ్నస్త మైనది. (ఆది అన్టిదె అన వీలూని దైనది) ఇట్ల లోకబ్ధతిని (త్రోఎ రా జనుచు విఎక్షణముగా ఒకవిశిష్టత కలిగి యున్నయీపారిగాతివృక్షము ఇంటదాదులయ ధీష్ణమ లను తీర్చుటక్షై అవతరించి ఎండి బాటి వారికి అభింషతములను ఇచ్చుచు వారి సెరిటి చెట్టూ ఉన్నది ఏనా వనుండియో అది ఈనా డు ఇలించిన దై సండ్లతో నాయెచుట సాత్షాయ్యరించి నా కందు బాఎలో ఉన్నది. నాకోరిక అన్నియు. తీరినళ్లు. నన్ను బోలెడియదృష్టవంతు డిక లోకమున లే డని (శ్రీకృష్ణపరమాత్మ పరమేళ్చరుని స్తుతించు చున్నా ది విశే __ (ఈళకజము) శివు దు వృక్ష మనుఎ ఎంతయో సముచితము కాశీసొరమునందు శంకరిభగవత్సాదు లిట్లనినారు _ లతా కాఒ౭ఎ తరు కో౬ఎ కశ్యో మాళశ్చర్యదవ్చుతీ సా చాఒపర్డా ఎచ స్థాణు దదాతే వాజ్ళీతం ఖలమ్‌ (అ9) ( అమరవరుల కభిలతార్థఖలార్థ మై యందవచ్చు ) _దేవతల కై నయీయభిమకార్హఎమువే ఎసములోని నాఎగుపాదములయందు వర్షింస బడిని వనవిచ్చును ఇందు మొదంది గజాసుర సంహారము [గజాసురు డు దేవతల బాధించు చుండ ఆత డు కోరిననిం మిచ్చి దేవతా ప్రార్దనే ఆతని సంహరించినా దు శివు డు (చూ శివప్పరాణము. ఆత డు కోతినవరమును కాశీఖండ మిస్లు తెలిఎనది = అమరివందిక లుతి తొల్చి తోయి పచ్చడము చే. యుత్తరాళంగముగ జేం బా యురమన వ కంపన లుస్డే పడగ (కశ ( 84) (గజాసురునివాక్యి మివ దీ గికరించి అతనిని సంహరించి శ్‌ ౧ దిని కంగీకరిం నాడు శివుడు

486 ఉల్పిం వారిఎంశి ము__ ఆ ఇ క రెండవది - 7౦గారా-ణము ఇందు దేఎంళాఖలబద్ది నాజిత్తూ కొ“రాదు భగీంధవార్తిన మున గంగను ధరించినా డు శివ డు అయినను గంావపతరిణ మబ్బటి దెవర్షి యయిలు శి జటాజూటవారణమున జేఎ పాఎన మైన గంగను స్ప్యశించి తల్స్పర్శముచే పాఎఎముక్రి చేకూరి కొందజు సావను లగుట న్నాన మొనర్చి శాపంముక్తు లై త౬ఒతమలోకట.లకు కొందజు చేరుకొనుట. రామాయజము. పర్టించు. చున్నది - తల్బంకరశిరొభష్ణం (ఖ్రజ్బం ధూమితలే పన ఎ్యరోచిత తదా తోయం నిర్వలం గతకల్మఎమ్‌ (25) త్యత దేపర్షి సం ఖూతా వసఘుధాతలవానన ౨వాల్లపతితం తోయం పచ మితి స్పృకు శాపాథ్‌ (పపతిళా యేచ గగనా ద్వసుధాతలమ్‌ కృత్చాత (శ్రా ఒ౬ఒభిషేకం తే. బధూపు ర్ష్గతకల్మ షా. ధూళపాపా పున స్తేన తోయె నా ఒం విభాస్పతా న రాకాళశ మావిశ్య స్పాన్‌ లోకాన్‌ (ప్రతిసేదిరె (రామా వాల 48 స 25 26 27 ల్లో శవర్త నల బట్టి మహః దేవుని గంాధారణముగూడ దెఎతలకు ఈబ్సతను లగు కా వియిక్య్యాదులను కిలిగంచి ఆను షంగిక నుగునభిష్టఎలంద్ధి వారికిని కలిగించిన దనుఎ రి భ్యం3రము లదు మూడఎది _ బన్య ధదహనము తాంకాసురసంహారమునికై ఇం(గాదులు వెరి (పోళ్ళివాంప గా ఎన్మధుడు శివునిసదూధికి భంగము కలి 0చి ఆతని వాలన్యేతముచె (అగ్నినేత్రముచ్చే దవూంప బడినా డు పాం్వతీపరి*యమున కీది (మష్యధదహనము) నాంది అన దగినది చినివఎన పార్వతీసౌంద ర్యము శివు నాకర్షించినది ఆతరువాత పార్చితి తసల్సు చేఎనది అందుఎకు మెచ్చి శివృ డామెను వివాహా మాడుట జరగినది అనంతరము కుమార త్పి త్తి తాంకాఎరసంబోరము జం గినవి దేనతాభీష్టఎలుద్ధియె పార్వతీపరి యమునకు కరణ మైసల్లు శివ డు. _ప్పరులండ విసష్టముగా నచిందు చున్నా డు సో ఒహం తృష్థాతున్లై ర్చృష్టం విద్యుత్వా నిన చాతికై అరివిసకతై గ్రేవె. _సమాతిం పతి యాచిం అతి ఆబార్తు మిచ్చ్ళామి పాం్వతీ మల జన్మ నే _ఉత్పత్తయే బావి ర్క్యొక్తు ర్యజమాన ఇ వాంజీమ్‌ (కుమవూ (స 27 ఒల్లో) నార్లివది పరళు (రాక్షస్స “౦బారం పరశు ననెడివా డెకిరాషిసు డు ఆం డు దెవకలంలు బాధింయ ముండ ఆత9౨ శివ డు దేవళాభిష్టముచొప్పున సంహరించెను [చూ ఖల్చిపరకు _ అనుచో (గురు )) (చర్చించునిమరవరలకున్‌) కట అమరు లనక అమరవరు లనుటవలన (బహ్మవిమ్ణుదేవేం (ద్రాదు లిట దీనిచే వచింస బడి వారికి సాధ్యము కాని తారకాసురసంహ రాదులను ఈపారిజాతము (శివు డు సొధిందుట తెలుప్పదు ఎతదుత్క-ర్షము- ఆత్యధికము అని బొధించు చున్న దిది

మందరసవాతము క87

_ర్చించు అనుట వాదోసవాదమ లతో వా రింకను దీనితత్త్య మెటు గ లే కుండుటను స్ఫురింప జేఎ ఏకన్మవామము అవాజ్మనిసగోవర మనుట తెలి యకో వాచో నినర్హన్నే అ్యపాస్య మనసా సహ అను(క్రుత్యర్థస్ఫూ్తి కవికాశ మిచ్చు చున్నది

మడ గునో మడ గదో మడ గుపేరేటి స్మీమాను మడ చె అని వీరే పా (ప్రారార) మడ గు అనుదానికి (రూపాం) మడు గు (ఉ హరి) బహులముూ మడుగు అనియే అను చున్నది (చూ సూ ని

[ఈ పద్యరచనవింటిరచనలు కావ్యవాజ్క్బయమునందు చాల నరు దై ఈతనివిశిష్టతను చాటిచెబ్సుచు ఈతని నవీనపణసనాథత్వము నుద్దోషంచు చున్నవి ఇంచుమించూ 7పద్యమునుండి

8 సద్యమువిలకు కలయీతనియీరచన ఒకథ్రొంగొ త్త దనమును. తెలు గుదాసకు చేకూర్చిన దనవచ్చును అమూలక మగురచన ఇది పారిజాతవృత్షముగా శివుని వచించుచు సాగిన 76

7౧ పద్యములు భంగ్యంఎ౨రాశ్రయణమున ఒకవిళిష్టవి సాధించి చడుక్కారజనకము లగుచు సాగి పునరుక్తిదోషమును (తోఎరా జను చున్నవి భంగ్యతరాశయణమున ఒకియంళశమునే వేలు వెటూ ఒకవిశిష్టుతో వచించుట కవులసంప్రదాయము. (పతిభాశ్భోరకము హడ వారి కీది శ్రీహర్హాదులు నై షధమునం దిక్షు వర్షించినార కొన్నివట్టులను - రవై కధా యస్వ సుధా వధీరిణీ నం స్ప భూజాని రభూ ద్గుణాద్భుత సువర్శదళ్లైకఎతారప త్త్రిత జ్బ లత్పితాపాపలి క్తిమజ్ఞాల (2) ఇద్చట (మళ్లి వ్యాఖ్య) ఇ న్లను చన్నది .. ఇవ కల్లే రారా త్విరూపణం ఎూర్య్వో క్త మఎ సునర్దదళ్లే వై శిష్ట్యాల్‌ రాజ్ఞ శ్చ గుణాద్భుతత్చేం వై చ్కిత్యాత్‌ న పృనరుక్తిదోష. (అన్సి ఇచ్చట గూడ శివునియందు పారిజాతత్వరూపణము వార్చోక్త మైన దైనను అభేదాధ్యవసాయాదులతో వై చిత్యసంపాదకముగా (విశిష్టరచనితో) అదీ పొందుపకి యుండుటనుజేఎ యెంతయో హృద్య మై యున్నది ప్పనరు క్తిదోషలేశమునుగూడ స్ఫురింస జేయుట లేదు ఏతత్కవి(ప్రతిభావిశేషమున జేఎ యది

అలం __ ఎందేహము (నిశ్చయగర్భదు) అంగి సందేహ (ప్రకృతే ఎఒన్యస్య సంశయ (పతిభోత్టిత కుద్దో నిశ్చయగర్భో ఒసౌ నిశ్చయా న్త ఇతి (తిధా అని లక్షణము అతో యోక్తి (భేదాభేదరూప (శ్లేషమూల్సు అంగము విషయ స్యా-__నుపొదానా ద్విజ య్యువనిబధ్యిలే య్యత సా ఒతిశయోక్తి స్నాక్‌ కవిపొఢో కిజీవితా (తస్యా శ్చాతుర్పిధ్యమ్‌ భేదే ఒభేద అఖేదే భేద సందే ఒసంబిస్థ _ అసంబనే సంబస్ట శ్చేతి అని లక్ష +ము

488 ఉత్తరహరివంశము__£ఆ మ అనుచున్‌ లోచకపుండరీకము౯లో నానంద బాష్పాంబునల్‌ దనుణవ ౦ బులకాంకురంబులు (బ మోదంబుం (బకాశింప న వ్వనజాతుండు చెలంగు చుండ గని సర్వజ్ఞుండు యోగీందచా బ్బనసాగమ్యు డు కేఎ "గేల గదియి న్మన్నించె గృష్టుం గృపన్‌' ౧౭౭ అవ ___ శివాన్యగహము శ్రీక్సిష్తు డు సంపాదించుట శివునియం దైన (శ్రీక్సష్ణునిపరమ తి ఇందు వర్షింప బదు ఒఎన్నపి_._ అర్థ __ ఆ + వనశాత్తుండు (్రీకృష్ణు దు _ కర్తృ అనుచున్‌ = అని చెప్పుచు (వుని దర్శనమునలన ఐనతనకృతార్ణతను ముందు చెబ్బనరీతి వచించువు)ు లోఒటన - పృండరీకము లలోన్‌ == న్నేతము లనెడి తెల్లదామరవూలయందు ( ఎల్బిరీకం ఐతా మ్బ్చోజమ్‌ ఆప ఆనంద. బాష -+- అంబువుర్‌ = సంతోషముచే కరిగిన కన్నీళ్లను [ దాష్ప మూవ్యాథు (అమ ౩ కరికలవన్యాయమున ళ క్తిసంకోచముతో దాష్ప శబ్దసు నేత్రసమృన్థి మా(ర్రారక మిట _ కరతలేన విగతబాష్నామ్భ కణౌ కుర్వన్‌ కపోరౌ అనురీతిని కాదం (మొ) తను ఎమన్‌ =శరీర్యప దేశమునందు (శరీంమునం దనుట) [ఎమ = (ప్రదేశము జఘనఎమ (మొ) లజ్కాపురో వనం మ్న్య్యధ రాజప్వతౌ (చం రాసుం 2ంల్లో ్సె ఉపవనఎమ్ని = ఉద్యానవన్యపదే" ఆరి ఇట నృాఖ్య (లేక ₹రీర ఒనెం _ క్షేఆమునందు(భూమియందు) ఎ మారూళే బ్రతౌ తేత్రే మర్యాదావేలయో రం (విశ్న )] ఎల-+అంకుంంబులున్‌ = మొ ౨క్రం నంటి (వెం్యడుకల గగుర్పాఎలు (లేదా.గగురుపొడ పులనెడి అంకురములును) ॥ జఎకో ఒట్టు రత్నరాజ్యాం రోమాజ్చొా వారశే (కిమౌ (వైజ ) అజ్కురో ఒ౬భివవోద్భిది (అమ ) అజ్కర శబ్దమునకు రోమము అనెడియర్జి మిచ్చు చున్నవి నిఘంఎివులు. అజ్కరో రోమి సలిలే రుధిరే ౬భినవోద్గమే అని (హైమ ) దీనినిబ్హి - పుఎకాజ్కూరము అనుదానికి పృఎక్ష శబ్దమున కగు ళ్‌ క్రిపంకోచముతో శగుర్చాఎయకో (నిక్కపొడుపుతో) కూడిన వెం్యడ్రుక (లు అనుఖ్యత్సత్తి కూడ ఉచితమే అనిఎంచును ఈశళబ్దమును దృజ్ఞలో ఉంచుకొనియె అజ్కుర శబ్దము సకు రోమార్థకత్వము నిఘంఎయిఎు లిచ్చిన వనిఎంచును (లేక) (అంకురశబ్దము జౌపచారికముగా ఆవిర్భావార్థకము) (పులకముఎయొక్క) ఆవిర్భావముఎచే _ అని అర్టి మనవచ్చును] పమో దంబున్‌ = సంతోషమును [ము (త్రీతి (ప్రమదో హర్ష _పమోదామోదసమ్మదా (అమ )] (ప్రకాశింపన్‌ = బాగుగా అగఎడ " ఆ -+- వనజాతాము డు = ఆపద్మ న్మేతు డు

(-] మందరసవాతము 488 (కృష్ణు డు) చెలం%చున్‌ = ఉత్సాహము కలవా డగుచు ఉండన్‌ :=ఉండు చుండుటము (ధావార్హకనుజ్య_నైము) యోగి +- ఇంద - వాజ్యనస +- న + కమ్ము డు = ముని(శేష్ణుల యొక్క ( తపనబ్వ ఎంయమీ యోగీ అని (ధనం )] వాక్కులకు మనస్సులకు పొందరానివా డు గ్మపా్యర్థక దుసు గమ్‌ ధాతువునకంచె పో రదుపధాత్‌ (8 88సూ) (అని యత్‌_పతృ్మయము. ఆప్నోతి యాతి లభతే. (కి ని)] ఐన (మహర్షు లంకవారు గూడ మనబ్బునే ఎజు గుటకు గాని వాక్కులవే ఇద మిత్స మ్మని నిర్ణయించుటకు "ని వీలు సానిస్పరాసము కలవా డని భావము యతో వానో నినిర్త స్తే అ్యపాప్య మనసా సహ అను (మ్రైతికి లక్ష్య మైనపరమాత్వగా ఐనవా డనుట దీని కై నపరమార్థము) ( మన శృబ్దము సకా రాంత మైనను అంతురవివతుర వాజ్మననాక్షిభువ _ (8 4 ?7నూ చ్చే అద్చత్య యాంతముూా (దృందృసమాసమునందు) నిపాతితయి] _సర్వజ్ఞుండుకాళివు డు (జ్ఞానస్పరూపు డనుఎ) [బర్పజ్ఞ శృంకడదే బూ _ అని (విశ్చ 0] కని = చూచి. కృపన్‌ 22 దయకో (అను వాబుద్ధికో _ అనుట) [కృపో (దోజస్యాలకే స్యాత్‌ (దోణపత్న్యాం కృిఎ మతా కృిపా దయాయామ్‌ (మేదిని) శేలు ఇ చేయి శేలన్‌ = చేతికో కిదియన్‌ = కిలయు నెట్లా (కూడుననా) కరవాలనము కలుగునట్లూ _ అనుట వాత్సల్యసూఎకిముా శక చాలనము జరప్పట అనునది (ప్రానీనముా జరిగు చున్న శిష్తాదార మనవచ్చును ఈతో వృష ధ్వజో దేవ ళూరీ సాక్షి దుమాపతి క00కిలే+ శంస్పృళ్య విహ్షో శృ(క్రిధంన్య హ (30 హరి భవి 88అధ్యా ల్లో దీనిని ఎడ్జాంపెగ్గడ వదలినను సావాత్యారఎపోషఐన ౦ చిధానచ్యకవర్తి య" నాచన కా దన లేదు. ఈరనితరువాత. (శ్రీకాధాదులుగూడ ఈయాచార మును పాటించుచు వచ్చి నాచనళిమ్యులము మే మను చున్నారు - రా యిఎి - మ్మని చేతికి

జే యిచ్చి (ప్రమోదరేఖ చిగురొత్త మరు న్నాయకుడు నిన్పె సుఎన సాయ సరిగదై మీ ద సొహార్జిమనన్‌ (హర $ 40) సౌహార్జమును తెలుస్తనది ఇది యనుట విన్పష్టమగా వచించు దున్నా డు మనకి విపార్వభౌము డు కృష్షున్‌ మన్నించెన్‌ 2 గొరవించెను(ఆన కాత డు (స్నేహముచే. ఆవరణీయు. డినుటను తెలి ఆత౦ిమహామబానీయతను (గొబ్బి గొప్పతనమును చాపి చెప్పె నని భావము)

తా __. శ్రీకృష్ణుడు తనకు సాక్షెత్కరించినళివుని జూచి పట్టరానియానిందము. కిలవా డామెను భగవంతునియందరియాతనిపేమాతిశయము ఆతనిని భక్తితన్మయుని గా చేసెను తతూ నకములూ _ శ్రీకృష్ణపరమాత్మయందు ఆనందచాప్పములు వెడలెను. శరీర మంతియు

శ0/) ఉత్తరహ “ంశ ఎడల ఛగుర్చొడిచెను ఏతదనుభావడుల -ా విర్నిదషసంవీక్షణము సాష్టాం దండి ట్రకామగీకసృర్యా దులు ఆనందపా ౨ వశ్యమువలవగడ్గదభాషణాదులు కానఎచ్చినవి [ (పమోదం-ఎన్‌ అనుఓటవలన _ త ద్ధేతుఎులుగా వీనిని మన మూబాంచుకొనవచ్చును] అవి చూచి భక్తిపరాధినుు డగ రెశ్చ రుడు (శ్రీకృషునియందు. పరమాదరము చూంచు కరచాలన మెనర్చి బబటూకరింటా దు శ్రీకృష్ణపంమాత్నను

విశే ___ భక్తిభావముసకు పోషకములుగా శ్రీకృష్ణ” యందు న్నా్సికభానము ఎ పరింప బడు చున్నవి య ఆనందదాష్పా 6బుప్పుర్‌ పులవాంకు-౦బులు అని ఇవి తట్కన్తైంధామ లకు ఉపలక్ష-ము అనిఎచ్చును ఈసొత్పికథావములే తిక్కినయనుభావముంక (దండింగాదు “ంకీ ర్హనాదులకు) ఆకే క్రశులు

పృండరీకపులవొ ఆనందచాష్పాంబుపుల్‌ అనుట మంరందనామ్యమును దీనికి సూచించి శై త్యాదులము ఈబాప్పములు క$9” ఉండుబను తెలియ జెబ్బన దనవచ్చును

(తనుఎమన్‌ పుఎకాంకుంంబులు) ఇచ్చఎ పుంంలందు అంకుంత్నారోపణము జరఎ బమన్‌ శబ్దము క్షేత్రవాచకి మనుటయే సముచితము _ (శ్రీకృజ్ణనిశరీరమం దంతట _ క్షేత్రమందు మొల చిననశ్యాంక రిము లట్లు ఎంకి లు విబ్బృతిములుగా కానవచ్చినవి అనందాతిశయ్మసకాశకచు లుగా అని వెరీ న

((ఏమాదంబున్స) ఇచ్చట మోదము అనక (పమౌదము అనుఎ వార్షిపాంవళ్యముతో ఎభ క్రి తన్మయల్పమును. శ్రీక్సిష్ణనియందు మూాంచి ఆతనియెడ ఈశ్వ్యరాను్యుగహమున కగునాచి త మును “రిపుబ్వ చెందించు చున్నది ఒకవిధమూా ఈ (మోదము భ క్తి భావపరిపోషక నగు

హర్ష మను సంచారిభావము తా సెగుటను సూచించిన దం. నగును హరమునుగూర్చి (సా ద) _ ఇ ట్లను చున్నది = హర్ష _బృృష్పావా స్రేర్వన (ఎసాదొ ఒకుగిద్దదాదికర (అని ఇచ్చటి టిస్పజీ దినిని ఇట్లు వివరించినది = ఇష్టప్రాష్త్యాదిజన్యా సుఖవిశేషో హర్ష త దుక్తమ్‌ ల దేవ భర్తు గురు న్నామి (పాద (ఎయసబ్షమ మనోరధాది రప్రాస్య మనొహరధ నాగు తి ధోత్సత్తి శ్చ పుక్తాదే ర్చిధావో య్యత జాయతే నేతవక్ర్యప్రసాద శ్చ (బయోక్తి పులకోద్ద్గమ ౨కు స్వేదాదయ ళ్చాను భావా హర్షంత మాదిశేశ్‌ (అని ఒకకవి దేవిని గూర్చి ఇట్లు వర్ణించినా డ ఆనస్టాశుయిరీసరీత నయనా స్పంపుల్ల రోమచ్చటా సే ్యదాపూరితగద్దదధ్వనిభృత స ంక్షీణవెద్యాన్తరా ధన్యా కేచన చిన్మయీం పళుపతే రానన్హ

మందరసవాతము 4కి -స్దాయితా మటు. త్సా ఎనువి న్త్వయన్తి కరుణాకల్లోలినీ మాదరాత్‌ (చం భాగ 2ఉల్లా 29 ల్లి) "ఎశిన్సరూ ము వాజ్మనసాతీకము (బ్రవ్మోదుఎకు నైతము = (ీపతివాశ్చతిముఖ్యమ బొచ్చు రుషులు ెంబ గ నొప రితివాజ్బనస వ్యాపారి మైన నీనిజ రూసము నే నెస్టి దని నిరూపింతు శివా (అని శిఎతత్త్వసారిము బ్ర (శె గేల 1దియన్‌ దున్నించెె ఇ ట్లనుట ఒకయాళమరహస్యమునుగూడ గంఖీరముా కెలి య బఎబు పన్ని దనవష్చును శ క్తిన్సరూపముతో ఈశ్చరునియర్జాంగము విష్ణు వట ఆగమ (పఎద్ధిము స్కాంద మి ట్లను చున్న దీశందచాముని = సర్వమబ్గలమాణ్గర్యో భవె ద్యజ్ఞపు మాన్‌ బారి తథా ఒఎ శామ్మవీ శక్తి ర్వేదే విష్ణు (బఎర్యతే వామౌజ్జం (స్ట రాద్యస్య బారి స్టదింర ద్విధి (కశ 87 అధ్యా 70 80 శ్లో) (ఆని పరబ్రహ్మము శివుని సర్పజ్ఞు డు యోగీంద్ర వాజ్యనసాశమ్యుండు అనుటచే తెలియ జెబ్బ ్రీమబోవిష్టు ఎగు శ్రీకృష్ణుని శక్తిస్పరూపుని గా సూచించును తనయర్ధాంగిమును. దాను పాణేగ్రిహ* మొనర్చి ఆదరించినా డు సరిమేళ్ళరు డు ఆనందమయ మగుళశాంధవీశ క్తి పరి మేశ్చరునిస్పడాప సాక్షాత్కార మొనర్చి పంమానందపారవశ్యముతో ఆతనియను[గ్రబామునకు ప్యాక మై పాశే గృవాతి మైన దని ఇందువలన తెలుప బడిన దనవచ్చును. చెలంగు బుండ అనుటగూడ శక్తి కగు ఆనందమయత్వము ను సూచించిన దనిఎందును శినవిమ్ణువులదాంపత్యయును భగవిత్సాదు లిట్లు వనించినారు _ దాణత్పం నృషభత్స మర్ధనఎషా భార్యాత్వ మార్యాపతే 'ఘోజీత్వం సఖితా మృదజ్ఞనహతా చేత్యాదిరూసం దిధౌ త్వత్చాదే నియశార్సిణం ఏ కృతవాన్‌ తృద్దేహభాగో హరి ఎూడ్యా త్పూజ్యతం న్స ఏవ వా నచే త్కోవా తదన్యొ ఒధికి (8వ 82ల్లో) క _త్తైఆ గున నయ్యిరువుర చిత్తముగతి నొడలు గలబ సిక్రాంతపరా యత్తు అగుమునుల యె జుకకు వి _త్తై చెలువార జమిలివే ల్పని తెలువన్‌ ౧౭౮ అర్థ __ ఈ -(- తెల గునన్‌ = ఈవిధమున (వై పద్యమునందు వచించినరీతిన్సి, [ కేలు గేల గదియన్‌ మన్నించెన్‌ అని వచిందుట శివకేశవు ఎమూర్స్యెక్యమును తెలియ జెప్పుటను కవి యెజబుకపణగు చున్నా డిందు 'పెవర్లనచే శివళ క్త్యైక్యము గంభీరమూా ఎచించుట కవి రా ౯ నే

శీ$02 ఉ త్తరజారిపెంశె దు_-ఓిఆ యభ్యిపేత మగుట ఇందుమూలమున దెలియఎచ్చును] ఆ ఇరివురచిత్తముగితిన్‌ = ఆ (శివకేశవుల్సు యిద్దజయొక్క- హృదయమట్లు ఒడలున్‌ = శరీరసుగూడ కంబ = ఏకి శ్సయి (ఒకచానే ఆయి యుండి ఏీకదేవ డూనె అయి యుండి = అనుట ఎద్ధాంత _ పరాయతులు 22 త త్త్వనిర్ణయమునందు [(ఎద్దాంత అజాధితొ నిశ్చయ (అని ససం 01 పరాదీినులు నా (పకవకులు - అధికసక్తి కలవారు” = అనుట) [పరవాం స్తు పరాధీనో విఘ్న పరవశ స్తథా పరల న్హ పరాయత్త పర చృస్త్థ శృ గృహ్యక (హలా) అగు మునుల -1- ఎజుకకున్‌ ౫ ఐన మహర్దుఅయొక్క- తెలియుటకు (కర్తుష్యు మహర్షులు తెలిఎకొనుటకు గా అనుట జగులి _ 'వేల్చు = జంఎ (జమిలి (రూపాం)] (జత) (ఎబ్బడు విడిపోక కలు యుండుట కలయేకి దేవతారూపము (హరిహారార్మక మగుసమ్జ దేవకాకారము) అని. తెలుపన్‌ = తెలియ బజచుటకు విత్తు +-ఐ = వీజమూ [ప్రదాన] కారణముగా [(హెతుర్నా కారణం వీజం (అమ) ఉండి. చెలుపు + ఆరెన్‌ = ఒప్పెను [కర సంస్పర్శమున నైై నశరీరసాంగఎ్యము ఈ ఆంటి యందు చెలువారుఓ యందును కర (అర్జా& ప్త మిది గా. తా _ శివు డును శ్రీకృష్ణు డును (ఇద్దమితాము కరసంస్పర్శమున గలఎ మెఎఎ యుండి శివస్య హృదయం విష్ణు విష్ణో శ్చ హృదయగ్‌ శివ అనెడియాగమముచొస్పున హృద యముణ ఏక మైనళ్లే శివాయ విష్ణరూవాయ శివరూపాయ విష్ణ్టవె అనెడియాగమానుసరణ ముతో తమదూకాంములు సైతము ఏకరూసములే వెయ కావు _ అని ఆమకత్సము తెలియ నుతురు లై (తహతహ లాద చున్నవా రై ఉన్నఎహర్హులర తెలియ జెబ్బనారు విశే _- (జమిలివేల్చు) ఇది హఠిహరాకారము సమ దేవితాకృతికి (ఏకదేవ తారాసమునక్యు చందిన దని వచించు చిన్నది ఈ శందర్భమునందు (సం హరి 0 ఇ టను చున్నది _ ధ్యాత్వా చూం సర్వయళత్నేన _ తితో జాసీఠ కెళవమ్‌ ఉపాస్యో ఒహంసవావిప్రా ఉపాస్యే ఒన్మన్‌ హరొ శ్రైత్‌. (భవి 89అధ్యా. శశ). ఇచ్చట సీలకంరవ్యాఖ్య ఇ ట్లున్నది _ ధ్యా శ్వేతి స్పస్య సగు+(బ్రహ్మభావం జానీ తేతి కెళవస్య నిర్ణణ్యబహ్మభావనం చ సూచయతి ఉపాస్య చిన్తనీయ _ (అన్ఫి దీనినిబర్టి నిర్ణణ మగుహరి ఉపాసకుల యుపాస నాసౌలభ్య న! మునకు గ సగు + మెహరు డుగా అగుచున్నా డని తెలియ నగును దీని నాధారము గా జేఎయే లోకరక్షసంహారములక్రై. వేటు వె అగు మూర్తులకో కాననచ్చి తుది నేకాకారముతో వెలసెడి దేనతానూ రిహరిహరదేనళామూ ర్తి , అనినా డు సోమన (చూ౨£ 80 కనుకనే వాస విక అజాన్‌ నానాటి మ

మందరసవాతము 48 మగులేదము వీరికి లేదు అందులకే సమబ్బకి చెందిన యేకదేవతామూర్తిగా హరిహరిమూ్తి చెప్ప ఐడు చున్నది కావుననే ఏత దేవతామూర్తి కొన్నితే[(త్రములలో ఏకదేవతగా వెలు మనకు (పత్యకదృష్ణ మగు చున్నది*

వ అట్లియెడ 0౧౭౯ లు అర్థ -__. అట్టియెడన్‌ = ఆసమయమునందు (శివకేశపవు లిదజును) కలఎ యుండి ఏకొ న! కారులు” వారు తెలియనచ్చు చున్నసమయమునం దనుట) సీ అభంకషం బై నయాలపోకు నితండు (తుంచినా డీతండు సపెంచినాండు సాధుసమ్మతముగా సామజంబు నితండు గాచినా. కీతండు [దోచినా డు బర్జిర్ముఖార్థమై పర్వకేళు నితండు 'దాల్చినాం డీతండు (వాల్చినా డు ఫణపరంపరతోడిపన్న గేంద్రు నితండు 'మెట్టినా డీతండు బుక్రినా డు తే నేడు నాడును నా డును నేడు మనకు జూప. జఇెప్పంగ 'జెప్పంగ జూప గలి” ననుచు గొనియాడుసంయమిజనుల కొదవె రజతగిరిమీ ద హరిహరారాధనంబు ౧౮౦ తీరుసలే ల్‌ న (9: న విల్లా శంకర్‌నయనార్‌కోయిల్‌ అను(గామమునందు భగవంతు డు రా స శ్‌ శంకరనాొ ఇస్ప్సరూపముతో ఒకేమూ రిగా నే ౨కిని ప ము కానవచ్చు చున్నా డు శంకరనారాయణ అనుషేరు త్‌ ని ప్రత్య తీమగా ఇ గూడ మనవారలకు కలదు మెసూరిక్‌ మహారాష్ట్రమునకు నడుము హరిహర మనుక్షేత్ర హం ౯ రు (చూ తో మున్నది అందు హ౭ియును హరు డను ఒకెడూసమునిందు ఇమిడియున్నారు (చూ జగద్దురుటోధలు _ బ్రా (0పుట)

శ్‌ఫ్ట్‌ ౮ ళక్టై ఆబ్బా! "టెయి 0 "టం నానా గ అవ ___ హరిహరనాధు డు యథాకిమముో బారాను బాట టూకు ౪ “వాంంయిం నొల్షిఎ వర్తింప బడ చున్నా డు-_ ణా అద అర్థ ___ ఇతండు = ఈ హరి (కృష్ణు డు (ర్త అభం ఇంటు = అకొశముఎ రాజం చేయునదిగా(ఆకాళ మంతచవియెత్తు కలదిా _ అనుట[అ_ - కషంయఎ = బాలొభకిరీ షేషుకష (8 £ 42 సూ) ఖశ్చుత్థయము అరుర్హిషదజబ్ర్య్య మక్‌ (౧8 67 నూ) అని ముమాగమము] ఐన +- ఆంసపోతున్‌ = ఉండిన ఆ దొతును (అల్రిషనా ఎలి” ఎ అనుట [గండన బోత గాను దిర్వక్నురు ఇాఖ్య లూ (ఆంభా2 () (కుంచినా డు = చంఎనాడు (అరిష్ట డనెకిరాక్షసు డు వృషభాకొారడుతో వవ్చి తీగోఎ ఎ బాదించు చుండి ఆలఅనిని శ్రీకృష్ణ డు అ౦౨నస్వు భాగవతిట. ఏిచించు చున్నది ఎ అంత గోపుంహు. డసురకొమ్ములు వస్టి ధరశి (డ్రొద్ని (త్రాక్కి దైత్యభంఎల కొద్మువీగ సురలకొమ్ము వర్ధిం వాని కొమ్ము పెటి. మెత్తి రాల్చి (భాగ 0స్కం ఎూ శ ఈఠ డు = హరుడు (శివ డు (కర్తృ పెంచా ద = పోచినా డు (దావాన ముూాచేఎ అభివృద్ధిపణ నినా డనుట్స మనిచె జెంచె బెనిెె అన నొనరు ట్‌చె నను మాట (ఆం భా 8 20) శివ ఏప లనినంవశ్చరాధివృద్దిని బ పెప్పరా+ మిట్టు వచించినది నః భవదీయగా_త5ంస్పర నకుఖము నఎక మెక్క గ వాహనం బగు మిట్లు వేదాంతనుత మహావృఎకేంద్ర యనుచు (చిమంంగదపదవికి బట్టంబు గస యమితి సంజ్ఞ తృ నుబ్బు డిచ్చుడును నంతట శ్రీధరు డంఆట నజు . “ంఅఎ దెఎం్యదు డంళఎ సురల ధం జా గ దిడి (మొక్సి కరములు మొగిది ₹ర ఇందు సందిరెళ్ళరుని గీర్రింప (ఆ 478. 482 పా సాధసమ్మతము _ కాన్‌ = సజ్జనులకు [ నాధి ర్పార్ధుష కె చారౌ సజనే చా ఒభిధెయఎత్‌ (విశ్స్ర ఇష్ట విగునస్లు (శిష్టకక్షణము జరిఎనా డని మంచివారు సంకో ఎంచునట్లు గాం అనుట) | ఎన్ముకము సంపూర్పకమనుథాతుపు అనునుతివాచకచ్చు _ నమ్మన్యతే ఒనుజానీకే ఒనుజానా త్యను మతే ఉరరికురుతే చాట్లీకరా త్యఘ్యపగచ్చతి (4 ని) దానికం'ళ భావార్తకిక్త్య(ప్రత్యయము సమ్మతి సమ్మతము పర్యాయములు సమ్మతి ర్వాణ్భానునుత్యో (హైమ)] ఈత డు (్రీకృవు డు సామజంబున్‌ = ప్రన్సు గును (గజేర్యదుని _ అనుట కాచినా ద = (మొసలిబారినుండిి కాపొడినా డు (గజేంద్రమోక్షణ కథ భాగవతాది'ప్రఎద్ధము) ఈఎ డు (శివు లు (తోచినా డు = [సామజమును (గజాసురుని (ఆక ప్తమ)] సడ (దోననా డు (చంఎనా డరుట) ఇతండు (్రీకృష్తు డు బరిర్ను

చదందర“*బూతము 495 థార్జిము 12 దేవంలు కారణముగా కిలుగునస్లూ [ బిర్హీర్వుకా (క్రతుభుజో.. గీర్వాణా దానవారయ (అమ ) అర్జొ హెతౌ (ప్రయోజనే (హైమ) ఐ = ఉండి పవ్వతి + ఈఖున్‌ = పర్పిత్యశ్వేేని (గోవర్చినుర్పతిమును = అనుట _ శాల్చినా డు = (చిటికెన (వెలియందు) ధరించినా డు. (శ్రీకృమ్ణు దు ఇంట్రునిగర్పభంగమునక్షై ఇం(ద్రోత్సినమును (నం దాదులచ్వే మాన్పించెను ఇం(ద్రు డు అందులక్షై కోపముతో భూమి యంతయు జలమయ మగునస్లు (పలయకాల మేఘములచే వర్షింప జయా గోవులను గోపకులను -క్షించుటక్షై గోవర్ధనపర్వతి మెతత్తి ఇంద్రునిశర్వ మడ చుటను భాగవతాదులు పెర్డించును - వారి గేలం గిరి యెత్తి వర్షజలభిన్నాఖీరగోరాజికిన్‌ శరణం వైన (ద్రిలోకరాజ్యమదముం జాలించి నిర్ణర్సు డై సురభిం గూడి బలారి వచ్చి కనియెన్‌ సొం పేది దుష్ట్రపజే శ్వరదుర్మాననిరాకరిప్లు గరుణావెర్సిప్తు థ్రీకృష్ణువిన్‌ (భాగ 0న్సం వూ $887)] ఈతండు (శివుడు) (వర్పితేశున్‌ అనుట అధ్యాహృతము) _ పర్వత +- ఈశున్‌ = పర్పతరాజమును (మేరువును _ అనుట) (వాళ్ళి నాడు = వంచినా డు (శివు దు ్రిపరంంహారమునక్రై. మెరువును ధనువు జేఎ ఎక్కు వెట్టుఎ పురాణేతిహాస్మప్రబద్ధము _ మృడుడు కసకా(దివాసము. గుడుసువడం దివియ హడి కుశల్యపశ్నం బడిగిరి యుండొరులను గని కిడికొమ్ముల నున్నయదితిక[ద్రువితనయాల్‌ (శవ 4 8థ్మె ఇతండు (శ్రీకృష్ణు ఎ) ఫా _ వరంసరతోడి = పన్నగ + ఇం్యదన్‌ = పడగల వరుకత్రో (ఎంక్రితోో కూడిన [( పరిమ్చారా సన్హానే పరిపాట్యాం చ (నానా (వేయిసడగలు కల_ అనుట _ నాగరాజును (ఆదిశేమని) మెట్టినా డు = (కాళ్లీత్‌ ) (క్రొక్కినా డు (కాళ్లు వెట్టి అం దున్నా డనుట) (కీరసమ్ముదమందు శేషశాయి మై (శ్రీమహా విష్ణు నుండుట కూర్మ మిట్లు వచించినది - క్షీరాబ్లొ శేషపర్కజ్బం... అోషాత్యాం సంవిశే ద్ధరి నిద్రాం త్యజతి కార్తిక్యం తయో సృంవాజయే ద్ధరమ్‌ (చూ మేఘ ఊఉ 4 నాధవ్యాఖ్య) ాళిదాు శేమనియందు. (శేషళయృయందు) విష్ణువు కూర్చుండి యుంజుటను

ఇట్లు వర్నించినా డు _ భోంఖభోగాసనాఎనం దదృశు స్తం దివొకన తత్మ శామర్డూలోచర్చి

ర్యణిద్యోతితవి[గ్రహమ్‌ (రము 0న ల్లో )] ఈతండు (శివుడ్చు దుస్టేనా డు ( ఎజి ఫరంపరతోడిసన్నగేంద్రున్‌ అనుట (అద్యాహృళము)] = (తలపాగ గ) వేం కొలికడియ ముగా చుట్టికొనినా డు (శివున కాదిశేషు డు తలపాగగా ఉండుటను కౌలికడియముగొ ఉండుటను హరవిలాసాదులు వచించు చున్నవి. నెన్టేయంబు! బగ్గ జుట్టిన పెను బాము బిగి యూ నొసలిపై డిగ గ జాణె (హర ? 70)] శీషావా కటకిభూషావిశేషాభిరామంయు ౨ ఎమ్‌

40 యత్తక రి ౦యా---కఆి కమల ్రీపాదకిసలయంబు ఎ నుకిరంది దిందుకారావొరలి టదాహాం.ఎల నవాని లా ఏ౦బు ను నభిషేకింతురు (వము 8౨ 2 ౭ (యిం (ఇల్పం రిద్దవ)ి ఎన డుఎడాంబ్సు ఎ (పూర్వము ఇంతకు ముం దనుఎ) ( ను వాక్కాంంారయిన శక్రైనద్రి ఎబ్బం 5 2 (1అ డె విష్ణుపు విస్ణువె శిపు డ) విరు వాష్కురొ వెప్పుం (ధావార్టకనుం్య_ మివి నే దువ చెన్బులు చూపన్‌ = శిపుడే విష్దుపు విస్ణువె శివ డని (తాము ఎలఎ యుంఎ అయ్యి చూబట (దర్శనయోగ్యుల - ఒనర్చుట కలిగెను ((౦-వింవెను తటజ్రంచెన్సు మనకశ్‌ = నం గూడ నా డును= అప్పుడు ( ను వాక్యాఎంకొంకిలవ (ఆనా ఆం = అపంఎ) చెబ్బం మై (వీరు చెప్పలా. వినుఎ (అర్జాక్షిస్త మివ) (దూ (పౌ వ్యా వాజి త (లఖ్సి 4వ నేడు = ఇప్పుడు (ఈనా చం - అనుట) చూపన్‌ = (పం్పురిం కం లఎంచ్త తమ్ము దర్శిశయో స్యఎ గా చేయగా దూచు- (ఎర్హాజప్తము శాల్వమందుఎలనే ($ఏ౧౫” [ సనకున్‌ క59గ5 ఆనునవి రెంం _అములందు అర్జిమముబన్టి “ంబంధయ ఎ] [స్కందోపం౦ిషత్తు శివాయ విష్ణురూపాయ $ రూవాయ విష్ణ్టవె అఎ చెబ్ప్బనది అవ పైత్య ముగా కానవచ్చినది వింకలయికచే నే డిబ్బఎ ౨౨ భాణలయి అముచున్‌ కొనియాట _ సంయమిజనులకున్‌ = స్పుతించెడి దుహరుం సమావామునకు రజతగిశమీ ద = కంస పర్వతమునందు. హరిహర - ఆరాధనంబు = హరియొక్కయు. హరునియొక్కయు. సేన ఒదవెన్‌ :2 కలిగెను కా __ దష్టికణము. సష్టర్శశటబి =అరపటకై. హంహరు. లిఎంపురు వేలబపెబూ కాన వచ్చెదరు హరా ఉండి వృసషభాసము.ఎధము జర్‌ఎ గోకి లమును గోపకుఎలముశు రక్షించినా డీదై నము శివు డుగా అయి శిలాదునిబృత్తు నిభక్తికి మెచ్చి తనవాహనము - ఆతనిని చేనకొని రెండవశివు _డనున ట్లాతనికి సర్వజ్ఞత్సాదుల నాం పు ధిగణమాబ్ధు గా చేనా డీదేవత హరిగా ఉండి ఇం్యద్రద్యుబ్ని డు కాసపవళమున గజేం్యద్రు డై మొసంచే బాంఎంప దిడుచు తన్ను శరణు దౌర శా మెొకలి?ి జంఎ ఆతనిని గాపాడనా డీదేవుడు శివుడూ ఉండి. దేవతల బాధించదు చుండ గజామురుని జంఎ ఎకనికో రికవొచ్చృన వానిచర్మ మును (ఆర్జ్రమును) ధరించుచు కృిత్తివాసు డుగా పెరువడినా డీవై వతము హిిగా అయి ఇందు డు నాయంతవా డు లే డని అహంకరించి తన్ను గుజుతింపక గోవులను గోపాలురను (భూమి ఎకార్ణన మగునట్లు వర్షించి బాధింప జూశ గోఎర్బనసర్వత మె త్తి ఆతనిగర్వ మంతయు అడ చి ఆఏనికి బాత ముపదేశించి ఆతనిచే కొనియాడ ఐడినా డీదై నతయిు శివు డుగా ఉండి

03] మందరసలాతవము 407 తిఎరా ఎరులు వౌకిముఎ వధించు దుండ దిక్కూ "సక సీవై ద్ర క్కన గా ఎభూమిని రధము

ము టన్చాను సారధిలాను వేదము గుజ్దిముల "ను నారాయణుని బాణము ను మేరు పను నువ ను జే తాను ధిన్వి యై వారిని సంహరించి లోకమ్సలను కాపొడినా జీద్తైవన అము హరిగా ఉండి శేషు డు *రుష్యంతునింలలభయముతో తిన్ను గూర్చి తఎ మొన గొ తినకు శయ్యా ఆవని నొనర్చి ఎన్లవ్విలు తిననన్నిధి చేరూర్చి ఆతినిభయము తీశ్చినా. డీదైన తము శివ డుగా ఉండి. గరుత్మంతుని. యమునే తన్ను గూర్చి కూడ తప మొన్పినశేసున కభధయ మెస 1 శేషభూషాబ దౌ తా నయి అతనిభయవు తీర్చినా డీదై వతము వీ లిద్దజూ ఇట్లు కొర్వార్హము వే ఖై నను ఏకద్దైవత షగుట వెదములు వచించును ఆ విచించినది నేడు వీ రబ్బఎ కిఎఎమెలన యుండి ఆవెదటోధితార్జిము మనకు చెబ్బ (స్రత్యక్షదృష్ట ముగునస్లు చేఎ నారి మసము ధన్యులము _ అని హరిహరులను సమజ్బ(ఏక దైవమా కొనియాడు చుండి నారు అచ్చటివ హర్షులు ఇన్లు హశిహవ౨నాధదైై వమును వీరు స్తుతించుటవఎన అ్యపయత్నముగ ఆవై లాశమునందు హరివారారాధనము సలిఎనవా రైనారు వారు

విశే ___ (ఆఅ్యభంకషం బై నయాలపోతును). ఇచ్చిట అ్యభంకషం భై ని అనుట యెంచయో అర్హవంతిము. వృషభాసురు డూని వృిషభేశ్చరు డుగాని (శిపునివహనమాని) చాలబ్బపహ త్కాాయు లై మిహొన్నత్యము కిలవా రగుటను భాగవకాదులు వచించు చిన్నవి - అథ త ర్హ్యాగతో గోస మరిష్టో వృషభాసుర మహీం -బోకకుత్కాయ కమృ్బయరక్‌ ఖురవిక్షితామ్‌

రమృమాణ ఖరతరం _పదాభ్యాం విలిఖన్‌మబామ్‌ ఉద్యమ్య పుచ్చం వ(ప్రాణి విషాగే

చోక్టిపన్‌ (భాగ 0స్కం 88అధ్యా ల్లో) ఇక కాళివా సిబ్లు వర్తించినా - శివురి వాహన మగువృషఖేందుని _ న గోపతిం నన్దిభుణానఎమ్బీ కార్టూలబర్మా వ్తరితోరుషృష్టమె

తదృ్భ్తిసంక్షి ప్త్రబ్బృహ్యత్ర్రమాణ మారుహ్యూ క్షైలాన మివ (ప్రతస్తే (కుమా 3 కల్లో ఏ) ఈశ్చ రునియందలిభి క్రిచే తనశరీరమున కిగుబ్బహ(త్రమాణమును సంకో చింబుకొనినబ్బుడు హొడ్‌ క్రై లాసపర్వతముతో ఉపమింప దగినవా డైనా డట ఈవృఎభేశ్చరు దు ఈవర్హన-ఎను పరిశీ

• కాదవేయో హ్యానన్తాఖ్యో గరుడా త్పన్నగాళనాత్‌

ఖత స్తం శరణం వ్యవే స_ప్టకొటీశ్వరాభిధమ్‌

శరణాగతగంతాణ దక్ష వ్రప్పరసూవన

త మన న్తం భయావిష్ట మరశ్త త్పర మేశ్సర = (సొాస్ట సహ్మ్యా ఃి ఆధా్య గ్‌ ర్ల)

లించినప్పుడు. రజ్జు డగుసీతనిపదప్రయో మెంతచియర్షగౌంం.ఎము అ యం విదుణ్బు కొని విజ్ఞానసర్వస్పపేటికా పబ్బ త్త మైసదొ దునకు డొధిపయిను (సాధుసమ్మతము ఎ) లోకములను పావన మె“ర్చుభశవత్కధల ఏర్జించునప్పుడి వాణ ఎరనము. శ్రవాము _- ఎరవపావన మని పచిందము = ఇ ట్లనుట ఎరాఎసంప్రదాయమూా కానవద్చును = (కు త్సేషాతం సాధు సభా భాజితిం నుహత్తమాగ్యృస్య ఉరుక్రమాత్చస యుధిస్టరో దైైత్యపకే ర్ముడా యుత పచ్చ భూయ స్తనయం స్వాయంభువ (భాశ ?స్కం శవ్యా కా) (బర్హిర్ముఖార్థ మై గోఎర్టనొద్దరణము దిక్పాలక లై నయి౦(ద్రాదులమద జఎణ గించి వాలి సన్మార్గవర్తుల వా చేయుటకై తిదీయమానభింగరూవజఎౌా (క్త అగుసురలయెడు (బ్బ ల్త మైనట్లు ్రీకృష్ణు ద పచించు వన్నాది... లొకెళటూనినాం మౌధ్యా ద్దరిష్యే శ్రీమదం తను నూ సద్భావయుక్షానాం రాణా ళ చిష్మయ మత్తో ఊాలాం మానథిళ్య పశనా యోపకిల్పతే జ ఢా ఠా ఇ న ఎకిల్పతి (భాగ (0%,0 జఅర్యా 6 లబ) (తిశర”0వారముగూడ త్రిఎ) రాసురులచే పడరానిబాధల పడు చున్నదెపతల రక్షగార్హము (బ్బ త్త మైనది (చూ భీవ భాగ పద్య మొ) (ఆను గొనియాడుూంయమిజను ౨ కొదిచె రజతగింమి ద హలిహరారాధనంబు కొని యాడు అనుటవలన _ ఈహరిహరారాధనము శవవిధము అగుభక్తుంతో సంకీర్తన రూప మగుభక్తి భేదిముసకు చెందిన దని తెలుఎ బడిన దనివచ్చును నవజధభక్త లిల్లు పేర్కొన బడినవి. తనుహృద్భాషల సఖ్యమున్‌ శ్రవ-మున్‌ దాసత్పమున్‌ ఎందనా రృనముర్‌ సేనయు నాత్మలొ శెణుకయున్‌ “ంకీర్తనల్‌ చింంనం బనునీతొమ్మిదిఛ _క్రీిమార్గము ఎ సర్వాత్మున్‌ హరిన్‌ నమ్మి ద్జను డ్రై యుండుట భద్ర మంచు దలతున్‌ (ధాగ 7స్కం 67ప్ర) తిక్కన గూడ తినభారలారంభమునందు ఈదృ్భశంబు ఎ గుప్పుణ్య(ప్రబంధంబులదేఎసన్నిధిం శం ఎంచుటియి నొక్టయారాధినవి శేషం బఎట జే (విరా శ) అను చున్నాడు అదియి “ంకీర్తన విశేష మన బడిచు ఇన్టిదె అగు ననుట తో దును ఈతిక్కయజ్వయీయుప(క్రయి అణాల మును చూచిమే కాటోలు ఎట్జా్యపెగ్గిడ తనహరినంశసరికమా ఎయందు రౌమహర్షణిచే లి అతో (శ్రీఎహాభారతంబు వొలివంళో _త్తంసంబుగా నఖభిలందబును యధా(టతవ్యాఖ్యానంబుగా చేఎమి మ్మారాధింప గా కలిగె నే ధన్యుండ నైతి (హరి ఉత్త 0 840 (అన్సి అనిఎంచు చు అవల్‌ చున్నా డ్‌

మందరసవాతము శ్రఫ$ హరిహరుఎ వర్షించుచు ఎజ్జినయు సోముని యాంచన ననుకతిందుటతై (ఫయల్నపడినా డనున ట్లొకసిసపద్యమును వాయుచున్నా డీసందర్భమునందు = యజ్ఞంక్షకు డును యజ్జ విధృంఎయు నై తోకనుతుల చెంపారువారు కిందర్పజనకుండు గందర్పదర్రైకిదమనుండు నై లీల దనరువారు. భువనసంఏర్తయు భువనిసంహ ర్హయు నన నాత్యగు*క్కత్యు లైన వారు భూధరొద్ధారియు భూధరావాఎనయు నగుట నిత్యటుతి నెగడువారు విధిజాతింబు లగు ఒత్నవిషము లురము గప్పుకింరంబు గై సేయ నొప్పువాగు భుజగశ యనుండు భుజగవిభూష ణుండు.. నెపుడు 1రుణతో వరదు లయ్యెదరు మాకు (హరి ఉత్త 8 4) ఇదియే కాకి నాచన తనఎసపద్యమునందలిగికమునందు (పస్తావించినహరిహరారావనమును గూడ ఇతడు విడువక ఈసద్యమునకు వెనువెంటనే యున్నయొకకందపద్యమునందు సంఘటించినా దు _ ఈ రెండుమూ ర్హులును నిం పార గ నియి గదిఆయుండ నంత కరణం బారాధింసం గరియెడు (సారంభము లెల్ల (బాప్తఫలములు మాకున్‌ (అని పై ఎసపద్యములందు పాదపాదము హరి హరు లిద్ద జేక ని తెలుపుటకో యనునట్లు హరివారులయితివృ త్తములు రెండును విరుద్దము లూ వర్లింస బడినవి నాచన తనఎసపాదములకే దీ౨ిని పరిమితము చేయ గ శంభువాసు డు గీతమునందు గూడ శీవి కివకాశము కల్పించి తనినివినతిను కన బజచినా డనిఎంచును ఇదిగాక కొంతవిశేషము చూపుము హరూరారాధనమును హరిహరవర్షనతో వేటుఎజవి వేటా సొ%ం చుటగూడ ఏతచీయనవ్యతనే స్థరపజచునదిగా ఉన్న దనిపించును ఇంక చేఎనను గమననుందు గాని అర్ధచమత్కృృతికోడిపద్యస్రయోగమందు గాని శయ్యాసాభాగ్యమందు గాని (కజపరిపుష్టికో డి యన్వుపాసరమణీయతయందు గాని మట దేనియందు. గాని నాంనసద్యమునసశ నాజన పద్యమే సాటి ఆళిల్చ మనితరసాధారణము వారిహరారాధనము వేజసదుటయు అంళి సముచిత మనిఎంసదు. కాళిదాసు తనరఘువంశమునందు అప్పమసర్గములో యతి 7 రఘుని రాజు గా అజుని వేటువేజుగా _ శోకార్లమునకు శోకార్తమునకు సరిపడునస్తు. వెర్మీంచినా పొ (చూ 8స నుండి బ్రిల్లో వణకు. అవరన ఫీథ యూ హరిహరసమబ్బవర్షని కు కొంత మార్గ దర్శక మయి యుండును మూలబునందలి... జయ కౌస్తుఇదీప్తాల్లి జయ చస్కవిరాణిత జయ ఎ(క్రిగదాపాశే జయ శూలిం త్రవోచన జయ మౌ_కదీప్తాడ్లి జయ నాగివిభూ షణ (హి భవి 87అధ్యా $ (ల్లో) అనుకీతి హరిహర దేవితావర్జినలు లధానము” వీనిరిచనకు మూలబంధములు (పునాదులు అన దగి యున్నవి నాచనతరువాకి (శ్రీనాధాదుల హాడ ఇ వర్ణనల సాగించినారు. చం్యద్రభిందానన చంద్రరేథామౌ€ నీంకుం లభార నీంగళు డు. ధఎకా

గ(| ఉత్తరహరివంశ యు__2ఆ యతకేక్షణ ధవళాభిలాంగు డ. మదనసంజీవని మదనహరు డు శాగేంద్రని.యా నా “౦డల ధారి భుపనమోహసా్యత భుననకర్త _ గిరిరాజకిన్యక గిరిాజంఎయుండు సర్పాంఎపందరి సర్వగురు డు (గౌరి ్రీవిశ్వనాధు దు కనకరత్న _ పాదుకలు మెస్టి ఉట్టలు ప్ట్టుకొనుము నే గుదెంచిరి (భీమ 2 48] అని పాం్వతీపరమేశ్చరులు ఇందు వర్ణింప బడిశారు కవి సార్వభౌమునిచేత నాచనయమకరణజమె ఇది యనుట ఎసరచనాసరళి గీంముసందు పాగకపోల టయే వచించును (ప్రతిపొదార్థము-ఇద్ద అద్దల వర్షించు. (శ్రీనాధుని. వనయంచలివిశేషము బహు లమూ _శ్రీనాధపోతనాదులు నాఎనయనుకరణములను చాందోన్ల ఎకికిపద్చకొనుట ాాబ వచ్చును అట్టిస్టలములందు నాచనరచనను సరిశీలించి చూచినల్బ్పడి రఆ” సంణియం డేదో యొకయపూర్వత కాననచ్చి సహృదయుల కాహా పృస్టింబు చుండును అది కెవల మనుధివై 3 వేద్యము అందులకే ఈత డు నవీనగుణకనాధు దా డెకో అ౨ఎంచును అలం. __ కావ్యలింగము యఢాసంఖ్యము | కొనియాడు “ంయమిజనులకు అనుచోవ కాని యాడు అనునది మహర్షుంకు హరిారారాధన మొదవుటయందు హెతువు నేడు పు చూడ జెస్పంగ (మొ 0 స్థలములలో (కన(పాప్తములకు మాన్నయము దృష్టము] ఎ సారోంబున లేవ నారఎంబున జావ ఎద్మానను డు వీఠివాల గనియె రూవు గంట జెలంగ ఎావమ ట లడం?” బంచభబాణు డు వీరిపాల గనియు వరములు వడయంగ శరముల గడయంగ బంక్షికంరు డు వీరిపా గనియె గేహరక్ష నవింప దేహ”?ికు ఘటిం” ఇ+ణాసురు డు వీరిపాల గనియె గి గనియె జి తంబులకు ఎరు గెలు యుండి మనుప జెజువంగి జెటుపంగ మనుప 'నేర్తు "రెల్లలోకంబులకు దైవ మేక మగుట హరిహరాత్మక మటి గితి మనిరి నరయి ౧౮౧

మందరబబాతము ర్‌0

అవ __ మునులు దేవతలు ఇప్పుడు కై లాసమునం దుండి వారిహరుల దర్శించు చున్నారు పూర్చము మునులు ఏీతలృందర్శనముచే హరిహరిత త్త్యము గులుతించినట్లు చెప్ప బడెనది ఇబ్బుడు మునులకు దేవతలును వారిహరులయాథార్థ్యము (గ్రబాంప గలిగినా రని ( దెవకాముఖ మున ఇందు వచింప బదు చున్నది అర్హ __ సురలు= దేవతలు (అనిరి _ అన్నుకియతో అన్వయము దీనికి (ఏ నునిరో చెప్ప బడు చున్నద్రిపద్వ + ఆసనుండు = (బహ్మ [శామరపూవు అసనముూా (ఎరముూూ) కలవా డు విరిజ్బీ కములానన (అమ) [పద్మ _ కమల శబ్దములు పర్యాయములు _ కమలం నళినం పద్మం (ధనం) (కర్త] వీరిపాలన్‌ == వీరియెడ (వ్రీరియందు వీ౨వి షయమున (వై ఇయిక సస్తమ్రి. (ఈహరిహరులవలన _ అనుట) సారసంబునక్‌ = సద్మమునందుండి _ (విష్ణునినాభికమలమునందుండి = అనుట) | సారసం సరసీరుహమ్‌ (అమ సరస్సునందు మొలమినది (ప్యు)) (చూ ఉండి లోసమనక్తై - (పౌ వ్యా కార సూ ్ర లేనన్‌ == లేచుటకు (ఆందుండి బయలుదేటి వచ్చుటను అందుండి పునుటను _ అనుట నారసంబునన్‌ = దాణముచేత [లకోరి యంపణ నారస మమ్ము శరాఖ్యలు (సాంబ మాన 5 ప్రై చాక్‌ =చచ్చుటను (శిరళ్ళేదము కలుగ గొ (పాము వదలుటను కనియెన్‌ == కాంచెను (పొందెను [శివుడు ఖైరవు డై యుద్ధ మొనర్చి (బ్రహ్మయొక్క శరము (తెంచి ఆతనిని విగతజీవవీ జేఎనట్లు ఆత డు మరల శళ్ళర(ప్రసాద్‌ మున (బతికినట్లు (కూర్మపురాశము) వచిందు చున్నది. (కళ్ళా సగర్పవదనం _ పద్మ యోనే ర్మహేశ్వర. (ప్రాాణో త్పురుషం కాలం భైరవం లోకదాహకమ్‌ స్‌ క్రల్పౌ సుమహ ద్యుద్ధం (బ్రహ్మణా కాలల్టైంచ (ప్రచక రా ఒస్య వదనం విలిక్సా స్యాలథ సజ్బమమ్‌... నికృత్తనదనో దేవో. (బ్రహ్వా చేవేన శమ్యునా మమార చేలో యోగేన జీవితం ప్రాన విశ్వకృత్‌ (కూర్మ ఉత్త 8 అధ్యా 20 80 8 ల్లో (వై కొర్కమనందు మహ ద్యుద్ద్‌ ఆనుటవలన (ప్రఎకర్త అనుటవలన (శేదన సాధన మేది మైనది చెస్పక పోయినను వాణము. భేదససాధన మని మన మూబాంచుకొన వచ్చును. భాగవం మి ట్లను మిన్నది- త్‌ చృష్తకూటం భగవాన్‌ స్వమార్గణ్తై .మోఘనీర్య ్రలశ శృకర్త హ (కీస్కం0 లీ ఆర్యా 8 ల్లో) [వ్వమార్షతై శృక్నర్త అను చున్నది] (సీంసంబునన్‌ అని ఇఎ (వీలే ప్రా నీఏ సంబునన్‌ = నిస్పార మైనదానితో (గోటితో)|నిర్‌ . రసము పోయిన - రసము ((దవము సారము రస స్ప్సాదే జలే వీర్యే శృణ్గారాదొ విషే ్యద్రవే (హైను ) కలది శుష్క మెనది

చాలదుర్చల మైనది (గోరు గోట నౌపంకి గొడ్డ చుం. అని సాజల ఇట సాషవాంది రాదులయందుణలె విశేష్య(్రతిప త్తి అనవలయును ( ఎశలణబూఅ(యూగో విశేష్యతిఎ తౌ (౯ 5 అధి 0సూ)ూ అవి వాఎసు డు] చాంగ్‌ 2 అచ్చుటను (భావార్రం ఎటక్ట న్త్వము (శింశ్ళేదముచె. మృుతు డగుటను. అనుట) కినియిన్‌ == కౌంవెను. (పొందెఎు) (ఈష్యకియ లేవన్‌ చావన్‌ అను[కయలతో (ప్రత్యేక చున్నయను. కలది ఇందు రెండువాక్యము లకు కదమూ మొదటిదానికి వారి రెండపదానికి జారు డద “ంబంధ.ముము కఎవారు ర పాద మలం దంతిటను వీరికి ఇళ్లే. “ంబంధము). ((విష్ణువవిలన స్వష్టకై (బ్రా. (౮|్రు ర నా షయమును నృఎంబవాప్పరాడామలు వచిందనసు. నాయ

కమలమునుండి పృజ్టైను ఈవిష ఎ క్ష

ములబాలు బొక్కి-తమిి. సృజియించి జగములు 'సెయ బని న్ఫెబం 60) ఇ-ఫ్ల (బ్రహ్మ యహంకరించి అనయైదపదుఖముకో శఎన. దుర్భాష లాడ ఆమైదఎముఖమును భెరవాకారముతో శివుడు (తుంచి వైచెను ఈ యంళమును కాశీఒండ మిల్లి ఎచించినది _ ర్‌

గంధకరటి నూత్నకిమలంయి బొలె స బ్బురుమ డంఎఘులీఎ పొంకరింప (ద్రంచె వ్వి రించి పంచనువదసంబు _ (బ్రఖరదిర్హహ_స్టనబరధారి (౭ 01) వైరవు డుగా -క మహే ళ్వరు డుగానే (బహ్మ్బయైదివశిరస్సును (తుంచినా ౬ హరు డని (బహ్మ్ర అందులకు కారణ ము -(బహ్మ తినగార్హథిముథావారము కలలైదఎముఖముతొ (దేవదానవు ఎ యుద్ధముసి దేపతిల మింగెద నని (పయక్నపడుట ఈ విషయమును _బహ్వ్బతీర్రవృత్తాంతము చెప్పెడి సందర్భ మునందు పై పురా-ము వచింబు చున్నది ఇదిాః సర్చూతిని సృష్టంచి తినకు కూతురిగ్సి నామెను గూడినందలక హడ (బహ్మఆఎ శిజు ఆ (కుంచినా డను బుస్నెని పండితారాధ్యఒరి (శాదులు తనకూ తు గుయుఎతామహు (దుంది అనరిననా డు నొందని (బ్రహ్మహత్య (పండి చ వాద్య (మె). పంచదాణు . = _న్నధుడు [ఐదుబాణయులు కలవా డు (వ్యు ) అరవిన్ష మశోకంచ చూతంచ నవమల్లికా సీలోత్పలంచిప ష్పాతే. పజ్బ బాణస్వ సాయకా అని ఐదుబాణములను పేర్కొనిసది (అమ) అళోకము తెల్లనిది ఎల

ఇాభ్లో ఖో ( అ నిది _ అని రెండ విధములు కఠది అందు రవ్లాళోకే. మన్మధోద్దీపకము అదిమె మన్మధ బాణ మన దగినది _ (ప్రమానక్షై రళోక స్తు శ్చెతో రక్త ఇతి ద్విధా బిహుఐద్ధికర శ్శతో ర్తస్తు బ్మారవర్దన (అని ఆగమము) ఈ యైదుదోణము లొనర్బెడి పనులుగూడ ఇట్లు వచింస బడినవి కూ డుడిగింఎ నళోకము. వాంం౦ంయకు మళ్లెవిరి వివర్వత జేయుం !

జూడ గ జూతము తల పుల్‌ జోబంచుం దమ్మి చంప జూచుం గలువల్‌ (చూ వసు 4

మందరసవాఅము 80

83 ఎ వ్యాఖ్య మబయొకరీతిని గూడ మస్మధునియైదుబాణముల లెక్కింప బడినవి. సమ్మో హనోన్నాదనౌ చ. కొష+ స్తాఎన స్తథా _స్తమృన శ్చేతి కామస్య పజ్బు దాణా (పకీర్తితా (ఆగమము) (చూ హలా వివ )] వీరిపాలన్‌ = వీరియెడ (వీరియందు ఈహశిహరుంవలన - అనుట) రూఎ = రూఎము (ఆకాంము) కింటన్‌ = కనుటచే (పొందుటచే) చెలంగన్‌ = ఒప్పుటను | వెలసె దనరె దగె జెల గె జెలంగెను అనంగ నొప్పె నిన్మాటగా జెప్ప బయిను (ఆం భా 8 88)] (మిన్నధు ఎ శివునిఫా౮ాగ్నిచే భస్మ మై శరీరము వీడి ఆనంగు డై ఈ శ్వర నివరముచే శ్రీకృష్ణునకు (ఎద్యుమ్ను డూ పట్టీ రచివల్లభు డుగా శరీరము పడ యుట భాగ*_తాదులు ఏచించు చున్నవి = తామరసాతువంశమున దర్చకు డీశ్వరుం ౦చిమంటలం దా మును దగ్గు దై ఎదస దత్పరిమేళుని దేహబ్ధిక్టై.. వేమబు నిష్ట జేఎ హరివీశ్యమునిం బ్రభవించె. రుక్మిణీ _ కామినిగర్భమం దసురఖండనుమాజటమూ ర్రియో యనన్‌ (కాగ

౧స్కం ఉత్త 8 01 చూఎబృముంటలు == కంచిమంటలయందు [(శివునిఫాఎ) న్వేతమునుండి బయలువెడలినయగ్నిజ్పాలలయం దనుట చూపు = కన్ను - చతురాస్యనామసంగతి నిరాజిశు

డయ్యె (శ్రుతిమార్గముల జెందుచూపు లొనం (ఇందు 220) (దూ నూని) స ప్తమర్థక మగు (ప్రథమ ( మంటలు అనుచో ఉన్న ధమ ఒక్కొకిదో జడంబున ప్తమికి౦ (బధ మయు నగు (ప్రొ వ్యా కార 20సూ )] అడంగన్‌ = నళిందటను (భావార్తకనుజ్య న్తము) కనియెన్‌ [ దేవతాపార్థనముచె మున్మధు ఎ శివనితపస్సునకు విఘ్నము కిలిగించుటిక్సై (పయత్నపడి శివునినోసటికంటి నుండి బయ వెడలినయగ్లి నుంటలచే భన్మ మైనా డు ఆంత కదుధనుం డతర్కితం బై నయిం్యద్రియకోభింబు బలాత్కారంబు గౌ గుదియింది.. దికాంచలంఎ బులకుం జూపు వజపునప్పుడు కిశ్హైదుర చ (క్రీక్సిఆ కార్ముకుండును బ్రహతోద్యు క్తుండును న్నైనమన్మధునిం గనుంగొని తప పరామర్శవినృద్ధ్యకో ధుం డయ్యె గ! విరూపాకునిలూ కే కణంయినన్‌ జనియించి సముజ్జ్యృలజ్బాలాజాలం థై నక్సృుఎటయోని భువనంబు లెల్లి భయ్యభాం3౦ బు లై హాహాకారంబులు "సేయ నమ్మీనకేతను శరశళరాళనతూ శీరంబు ఎతోడం గూడ భిస్మంఎి చేసన (హర $ 82 వ) అనినా డు కవిరాజు రామాయణచంపువు మన్మధుని యంగదాహ ముచే అంగదేశ మేర్చడుటనుపై తము సేర్కొనినది = అన్మన్‌ పురా పరిభిద వరమేశ్చర్య్య ఫాలా_న్సరాశనయనజ్వలనే మనోభూ సద్య (ప్రపద్య శలభిత్వి మము దద్ని9 అస్కొ దముం జనసదం నిదు రజ్జసంజ్ఞమ్‌ (వాల 72 ల్లో ] సజ్హీ-కంరు డు = దళశకంరు డు (రావణాసురు డ్సు [పది కంరముల కంవాడు (వ్యు) జిం శబ్దము (ద సంఖ్యయందు

తిలిశీ ఉ త్తరహతిఎ౦ం దు___2ఆ రూఢిము పక్ష్యా్య్యాదయ సృ బృంథ్యాయాం. “ంబ్బేచుణ ఎ అస్తు (వై- పజ్హ్కశద్లో య్‌ నాసార్తి అన్త (కజ”ంనివెన చావ్యాఐప ట్ల ఎఒ౨రొఎ జీ అవి అబ్బ చ దశస ంథ్యాయామ్‌ ఎ ప్హ్క్‌రం ఇది ఎ౭ెంణ ఇఖ్యర్డ న. అన్లొఎనేషె యస్య ప జ్బాక్షరా పజ్బుపొడా (చూ అత్హ పజ్నీీ.ంశతి (0 లఫీ మూ ఏ] అరి పాలన్‌ = వీరియెడ (వీరియందు ఈచార్‌హరులఎంన _ అనుట వరములు = కోరికలు (ఏవరొ ఒభీష్టే దేవళాదే ల్వకొ జామాతృిఎద్గ్దయో శసష్టే. విశ పడయంగన్‌ = పొందుటను (భాదార్తకిసుజ్య స్తవము) [రావణు ద. అపస్సు చే శివ "వలో ఎరిడులు సొంవా డనుటను వచిందు చున్నది శిళుపాలపధము _ (సప్రంం ర్నుధూషు ర్డువన్యయ శ్ట్‌య రో ఒతిరా ద్ద్హశమం చిక్పర్తిషు అతర్కయ ద్నిఘ్న మి వెష్టాూ” నాద ఎయుడద్యాద్వ్శ ౦ ఎనాకిన (౫ 48 ల్లో) ఇచ్చట ఎల్లి వ్యాఖ్బ రాం రాఎణ వామ్యె కర్విశి ఎకుోతి (బఐనాయ నవళిరాం స్యగ్న బాత్సా దళశమారచ్చు 0తున్టా త్తన్మా క్రైలోత్యాధిఎత్యం వ్యవె ఇతి పొరా*కీ కధా _నుసంధియా అనినది] “ంముంఎన్‌ =దాణముంచెత ఎఆడయం” = చచ్చుటను(హరివేల ్రీరామునచెత అనుట కనిచెన్‌ = కాంచెను [రాజయిన రాదు డు దాాముఎచే శిర్చేదము చే సృాదయభేదన మొనర్చి చంబృటను రామాయకాదులు వచించును రాము డు అనబా-ములచే నూఓటయొక్క_శిరసు లను ఛేదించి ఆతరువాం (బవ్మోస్త్రముచే రావ ణునిహృ్యాదయయి భేఏంచి ఆతని) జంఎబల్లు రామాయ=*ము నిశదపటబు చున్నది = ఏవ షాక శతం భిన్నం శిరసాం తుఎ్యవర్నసాం న వైఎ రాఎ+ న్మాన్తా దృశ్శతి జీతష్షయ (యుద్ద స 20 ల్లో) అత ంస్కారితొ రా. స్తన వ్యాన మాంల (ట్రహ్మద త్తం మహాబాణ మమోఘం స రావణాయ సం్యకుద్ధా ధృశ మాయశ్యు కార్యుకమ్‌ చిక్షేప పరరూయత్త “ వినృష్టో వవోవేగ శృరీరాన్తకరి శ బిభేద వ్భాదయం త్య రాఎ ణగ్య దురాత్మన (యుద్ద 338 8లో గినిని బట్టి శరములన్‌ అనుబహువచనము బహుబాణముం ఎచింఎిచు నూఓయొక్కతలలతోపాట (బన్మోస్రముతో హృదయఖేదన మొనద్చుటనుగూడ మాచిందుదు (పకృతశందర్భపరి లజ్జ కలిగి యున్న దన నగును) దాణ అసురు డు == బాణు డు అనెడి రాక్షసుడు (కర్తృ (బా+ న్యా క్కేవళే రాట్డే. కాడా నయవకై త్యయో అని విశ్వ ) వీ3పాలన్‌ = వీరియెడ (వీరియందు ఈహరిహరులనంఎన _ అనుట) (రక్షణము శిక్షణము _ అను రెండుపను లకు ఇద్దలు (హరు డు హర్వి కర్తలు వీరి అనుబవువచ నము “మష్ట్య పేక్షకముూ (ప్రయుక్త మెనది ఇం దంతటను] గేహ _ రక్షన్‌ ==

64] మందరసవాతము 8505 గృహ రక్షణముతో (గృహము రక్షించుచు కోబవాకిట గా ఎండుటతో-అనుట [ గృవాం గేహోదవఎతిం.. వేళ్ళ సద్య నికెతనమ్‌ _ (అమి) _ నవెంపన్‌ = ఉండుటను ((ప్రవ _్తిల్లటను) నటించు = ఆంటు _ పంమార్దతత్తృము నటిందన్‌ నిత్యకుద్ధబ్ధతిన్‌ (విపు 8

తతి) (చూ సూ ని రినియెన్‌ == కాంచెను [0వు డు బాణునికోట కాచి ఆంనిని రక్షిందు చుండుటను (భాగ ) ఇబ్లు వదించు చున్నది - దేవ మదీయవాంచి3ము తేటవడ న్నిటు విన్న వించెదన్‌ సీవును న(ద్రినందనయు నెమ్మిని నాపరికోటవాకిటం గావలి యుండి నన్ను గృప

ఒావుము భక్తఎల్యపదాత యో _ భావభవారి నీచ.ణపదృము లెప్పుడు నాశ్రయించెదన్‌ అన్‌ యఖ్యర్థించినం (బ్రసన్నుం డై భక్తవత్సలుం డగుపురాంతకుండు గౌరీసమేతుం రై బాణ నివాసం బగుశళోణప్పరంబువాకిటం ”ా ఎండె (0స్కం ఉ 87 88 దేవా శిక్షణా శరీరదండసమును (చేతులు నజికి శరీరదర్పమును అడ చుటను _ అనుట) [ దజ్ఞో ఒత్ర దమ వాంసా సేవాంగుడేము శాసనే రాజ్ఞామ్‌ (నానా) శిక్ష = దండనము శిక్ష ధాతువునకం "టె (భావార్థమునంము గురొశ్చహల (8 రి 08) అని అ (ప్రత్యయము శా శిష్టా దణ్ణయతి శిక్షయ త్య దామ్యతి (ఆఖ్యా కత్తి “] ఘటింఎన్‌ 2-లుక జేయు టను కనియెన్‌ = కాంచెను [శ్రీకృష్తు డు అనిరుద్ధుని విడిఎందుటక్రై బాబనితో యఃద్ధము చేఎ ఆతని వేయిచే తులను (నాలుగుచేతులు తక్కువ గా) నజీకి ఆళవికి శరీరదై న్యము కిలిగించి దర్చ మడ వెను భాగవతాదులు దీనిని మన కెటి గించును - చట టరనేమినా చిచ్చేద భగవాన్‌ బాహూన్‌ కాథా ఇవ ఐనస్పుతే (భాగ 0ీన్కం 68ఆ 88). దర్వొచోమగా యా ఒస్య (పవృక్షా బాహవో దుయా చత్చారో జు భుజా శ్శిష్టా భవిష్య త్యజరొ మర (49 50ల్లో) (శివునితో (శ్రీకృిష్తు డనెడిమూట లివి) ఎల్ల రోకంబులకున్‌ =అన్ని తోకములను రక్షించుటకై (ఆ కలికి అన్నము దిను చున్నాడు = అనుటవంటి దిది] వీరు౯= హరిహరులు కలన ఉండి = ఏక మయి. (వేజు కానివా రయి) ఉండియు (యులో=ము)

చ్మితములకున్‌ == ఆశ్చర్యములక్రై (అద్భుతములు జరపుటక్షై (వై(వ్రయోమువంచిదే ఇది యును యాగాయ యాతి ఇత్యాదులు సంస్కృతమునందును దృష్టములు) (అర్కిలా కలి గించుసను లాచరించుచు. వినొదించుటకు గా _ అనుట) మనుపన్‌ == (ఒకరు (బివ్మోదులన్సు కాపాడుటకు చెజుసంగన్‌ = (వారిని) మటియొకరు చెజుమటకును (బాంఎంమటకును) చెయి

ఎంగన్‌ = (రావణాదులనుు ఒకరు వాంఎంప గా మనుపన్‌ 2 మిజీయొకరు రిక్షించులకును

నేర్తురు = సమర్హు అగుదురు (హరిహరులు తాము లోకరక్షణమునకై ధర్యాధ-6ముల బట్టీ

50 € తృరహారింంశయు__2ఆ ఆితులయెడ (ప్రత్యర్దులముడ చితివిచిఈ్రటూా తమని యహానుగజాసామర్ష్యయి 'చెలయిందచి రత్సణశికణదులు జరప్పచు తాము వే అనున్ల కానవత్తుకు వాంాజో రూప మది కా దవి భావము) [ఇ క రి యాథార్థ్యము (వస్తు్యతి ఎన్టైదొ. తెలుస ఐడు చున్నది) దైఒము = 'దేవత((ప్రజ్ఞాద్యయ్పాత్యయాంత మిద్సి హంహం - ఆప_.కదు= హరి హరుడు (ఇద్దయి) స్పరూపముా (సమష్ట్యాకారము హా [ ఆత్వన్‌ శబ్దము స్నరూపార్దకము = ఆత్యా _ స్పరూ సమ్‌ అని (స సం) కలది ఏకము = అభిన్నము (ఎట్టి భేదము లేనిది ఆగుటన్‌ = అయి ఉండుఎను ఎటి గికిమి = తెలికొంతిమి (హరిహరదర్శనముచే ఆపరణలము తొలగిత ర్స జ్ఞాన మేర్చడి వస్తుస్వరూపము నే డు మాకు గోబరించిన దని భావము) అ”రి = అని వెం సలి తా _-- హతిహరులు =1బహ్బ్చాదు ఎను ఒకరు రక్షించిన మదొెకరు శిజంంచుచు ఒంరు శిింబన మనొకరు ర_ంలబుచు లొకదముంఎ కొళ్చర్యవము కలుగునల్లు తమ” ై్రహానటహ సామర్ధ్యమును వెలునజచి తమలోకిరక్షణై కనీకొమరంధరితను (ప్రదర్శించు చున్నారు. పీరు కఎఎ యుండియు పరస్పరచిరుద్దకార్యములు జరపుదు తాము 3 అసునబ్లు (ప్రవర్తిల్లుట "కేవలము వినొదముంకే నిజమునకు వా రిద్దలు వెజు కారు ర్యలొకారాధ్య మగుహరిబారాత్మకత _త్సోము (హరివార రూప మగుసమష్ట్యాకారము) కంవారు వారు నేడు మదము అన్యొన్యము కలను మెలం యన్న వీరిని దర్శించి ఈ విషయము తెంఎకొంచియి - అని సుం ఎను చున్నారు విశే ___ (పద్మాసన డు ల! బ్రనుటఎఅన = సృప్టక్రై హారినాఖికమలఅమునుండి బయలుదేజిన దేవజ్యేఘు డనుఎ విచింస బడి చన్టివానికి గూడ శిక్ష విధింప * ఎపర మేశ్చరత్ప్సము (ప్రాఎ అ వాతిశయము) హరునియందు సూచిత వగు చున్నది ఇ (హరిసక్షమును పద్మాసను డ గినుక హారినాభికమలాంత _సవెళము సులభ మె స్కబ్బకీ కావలఎన సాధనసంస త్తి ఈతనికి వా సగతి మగుట తెలుప బదు చున్నది 'మురాతికఏ సృష్బై శ పద్మాసనుని క్రై నహరినాఖికమ ల“”ంచా రిమును ఇట్లు వరి ంచినా డు విరమతి షహాకల్సె నాఫీప రై కనికెతన ఆచువనపునశళ్శిల్చీ యస్య (పతిక్షణ మాత్చభూ కి మధికరణం కీ ద్‌ క్కిస్య వ్యవస్ధతి రి త్యసా వుదర మవిశ ద్ద్రష్టుం తస్మై జగన్నిధయె నమ ( ఆ లల్లో) ఇచ్చుచివ్యాఖ్య ఇ ట్శను చున్నది (బ్రహ్మా పవ్మాసనక్సేన నడా సన్నిధానాత్‌ (ప్రతిక్షణం పద్మనాభోదర్యపవేశ సు శక ఇతి నూచితకు (అన్సి (పంచబాణు డు ఇ ట్లనుటవలన ఈఎనివలనిలోకో సద్రవము స్ఫురించుచు లోకరక +మున కై నదుష్టవినశమునందలి యౌవిత్యము పరిపస్త చుగు చున్నది మిహాదేవురియందు ఈసంచ

మందరసవాతము 6507 దాణువి ధౌర్ర్యమును ఈతినివలని లోక పలయమును నైషధము ఇట్లు పర్షించినది = అఎవిధి కణుమాని ఆ వాళూన్‌ స్క. విధయన నిరృతి మా్తవాన్‌ అదిత పక్బుబాతేస నియమ్య తాం స్తదఎ తై రృత జర్టిరింం జగత్‌ (4స 89ళ్లో ) (హరిపక్షిమున) ప్రద్యు మ్నుదూా రుక్కిణియంద ఆవఎరించినమన్మధునికి ఎవ్రార్చో మున్నకమునికి (పఖ్బబాణు డిగుట అస్లు కా కుండుటయే విశేషము కాన్సి మిటి వెయివిశేష మేమియు తేదశి తెలుప్పుము నినమన్మథునియందు మిన్మథాభేదమును పరిఎుబ్బ చెందిందు చున్న దిది హతివలన (ప్రద్యు బి గా మన్క్మధు డనతిరించుఎను ఒకికవి ఇన్లు వర్ణించినాడు _- ఏకత మన్మధ మజీజన దిస్షిరాయాం పూర్వం భవా నితి బుధా కి వవూర్వ మాహు అద్యాఒఎ తిం న జనయ స్యంవిస్తనాఎ. కాసు ప్రనన్నమధుంబ్యతికామినీషము (వర ౪8ళ్లో)

(వరములు వడయంగ ఇ ట్ల నుటవిలన రావణు డు క్షైలాఎ మెత్తుటక్షై (స్రయత్నింవి శిఎనిచే పరాభవింస బడ్‌ పదికంరములతో కూ యిడి దయనీయు డై శివునినలన పరములు ఎడయుట తెలియ నగు బున్నది కై లాసము[క్రింద బకి పదికంరిములకో రావణుడు వాపోపుట ఏరి ములు డయుట _ ఉత్తంరామాయణ ముట్లు పెర్జించినది ఎ కులశ్రై లంబులు పెన్‌ విఎ౦బుచు బదుల్‌ ఘోషంప శేషా మూ ర్చిల భూచ్యకము. దిర్జింం దిరో జేజే పెద్ద ఖీతిల్ల జొ కంల రాలన్‌ దివి పెల్ల గిల్ల సుర లాకింఎంఎ నంభోనిధు ల్లం గిన్‌ దిక్హయి లొడ్డగిల్లి బది నోళ్లుం బెట్టు వాపోవ గన్‌ (8 85) (వాపోయినవా డు శావణు డు) ఆదళకంరు. డీశ్వరున కానతు డై శివ నన్ను (బోవ నా హ్లాదము గల్లెనేని యిసుమంత కొజంతయు బేనియాొయు వున్‌ నీ దగుచందహానసమును నెమ్మి నొసంగు మటన్న శంయ డ క్రైందువు నిచ్చి ఎమ్మట నఖండతరాయువు నిచ్చి (ఉత్త రా 8 89 (అన్సి

( కనియెన్‌ కరియెన్‌ ) ఇందు మొదవది సీసమునాల్లనపాదము చిట్టిచివరిది రెండవది గింయులో ని మొట్టమొదటిది ఇందు మొదది. కరియెన్‌ అనునది గేహరక్ష నటింపన్‌ అను మొదటి భావనుజ్యంతముతోను రెండవది దేహశిక్షి ఘటింపన్‌ అను రెండవభావన.జ్యంతమ తోను యధా (క్రమముగా అన్నయసంబంధము కలది ఇ క _ తక్కిన £ 8 సీనసపాదములలో వినియెన్‌ (క్రియ పాదమునకు ఒక్కొాక్కిటిగానే స్రయుక్త మై (సముచ్చయవివ ఇతో) ఆయాపాదములలో రెండు గా ఉన్నభావార్థకనుజ్యంతములతో అన్వయించు చున్నది ఈశీతిరచిన ఒకనూత్నఫక్కి-కీ చెందిన దై సోమనాధునికవిత కగు నవీనగుణననాధత్వమునకు ఒకయుచాహర *ము కొ దగ్‌ యున్నది

508 ఉత్తరబారినంకయ__౨ఆ (చిత్రంబులకు వీరు గలఎ యుండి మనుస జెలబపసంగ జెఎఐపం సఏప నేర్తురు చఎదచి 'ర0ద్య్యుకియలకు యధ్యాకఎముూా హరి వారుడు కర్తలు తిక్కినంండు(కియంప వాం డు హరి (యథాాకమముగాా కిర్తలు హరి రక్షించిన బారు ౬ శిషందుట మొదవింంఎన వాద ములందు వచఛింస బడినది హరు డుర్నం.న హరి శికిందట తక్కిన రండుపాదయిం౦ంఎి వర్షింప బడినది ఇ ట్లగుటవలన . వీరు తనువిపరీతచర్యలతొ ఆశ్శర్యఎలచుదు తాము వె అసు భావము దృఢపటిచి లోకుల మాయామోబాతుల జేయుచు వినోదించు చుందు ౦ని మనము భగవన్మాయాకృత్యిము లివి యని తెలి వీ రేకదైవత మఎఎ మణవకి ఏతదారాధనయిన దరింపవలయు నని ఇట్లు వారు మనల (బ్రమియింప జేయుచు లీలామూర్తు వై. ్రీడించుం గూడ మనల నను్యగవాంచుటకొజకే అని సూచిత మైనది నేడ్తుు అనుదానికి కలయర్త గాంధిర్య మింతచిది వారిసర మెశ్వరత్వము నది బహుముభఖముల వెలువవంప గలుగు పన్నది నాఃనకా దన డు భాగవల మిట్లను చున్నది. యో ఒ( శ్చరతి సొ ఒధ్యక్ష [క్రీడనే నేహ దేహభాక్‌ అన్యుగహాయ భూతానాం మానుషం దెహ మాబత భజతే తాద్భుశీ (రా యా ఖృుత్చా తల్చరో భవెత్‌ ( (౦ 88అధ్యా 880 ల్లో) (గేహరక్ష నటింపన ఇట నం-ంపన్‌ అనుట అర్హవంతిము ఇది.శిపునిరకణ నిజము ఈతనికి లే దనుచు అన్నామియా(గగహమునలన నే (దర్చోద్ద తు డగుబాణునకుు ఏర్పడినది ఈవి పత్తు అని నూచించుచు శివునిఛారాను్య.గహ మే యున్న శ్యతువుపలని దుర్గా(కమణదా వాచ్చే దాదులు బాణాసురున శేర్ప్చడి యుండెడివి కా నిను చున్నది మహెశ్చరునియా[గహవచసములు భాగవతమం ది ట్లున్నవి - విను మూఢ్య్చాదయ నీ కె ఆన మెబ్బు డకారణంది "రుశిపై గూ లును నపుడ నీధఘజావ? తునియ గ నాయంతవానితో నని గల్డున్‌ ( 0స్కం ఉల్త 825్‌ప ) (అవి (నడంగన్‌) నలంగన్‌ అని (వీరె పా) (పారాం) అప్పుడు చుంటన్‌ అనునది జాత్యేక పచనము శివునిఫాలాగ్నిబ్బాలలయం దాహుతి మైనా డ మన్మధు డు తూప్పకంట జెలంగ రూప్త మంట నలంగ అని(శ ర పాొా(చూనల గు ఇది సరా ఉన్నట్లు తో చుట లేదు హరిహరు లిద్దజు (కమాన్వయము కిలవారు కాపలయును అట్లగుట లేదు (శరముల గెడయంగ) శరములు గెడయంగ అని వావిపా శిరములు అవి ఇట (వీకే ప్రా ఇదియే (శర సూ నిపా తంజానాత పా ఇట రావ+చధము వర్షిత మగు చున్నది శిర్చేదనము జరగి రావణు డు చాం లేదు (బ్రహ్మా ప్తముతో హృదయభేదన మొనర్చి

మందరసవబాతము 509 రాము డు చంఎనా డు రావణుని (చూ ఎూర్వోదాహృతము లై నరామాయజళ్లోకిములు). శిర క. శ్చేదము కలిగినను శింములు మరల మొలచుచునే వచ్చినవి కావున ఈపారమునందు రావణ వధమునందు గాక శిరశ్చేదనమందే కవిసంరింభవ్మిశాంతి ఆశ్‌ యనవలయును అది నముచిక మనిఎందట లేదు అందులకే శంముల గెడయంగ అఫ్‌ లు లగా సంస్కృత మై(వావి పా నాపార మైనది అలం .___. విరోధాభాసము వీ తిరువురు అభిన్ను లయినప్పుడు ఇందు వరత మెన విరుద్దకారశ న్‌ వా! కిరణము వీరియం దెబ్లు సంభాన్య మని ఏరోధము వారు ఒకే అయియు లోకరషణమునకై వె అనునట్లు నటిందు చుందురు తిమనటనలతో లోకుల నాశ్చర్యపజణచుము అని పరిబోరము [(ఎసములోని రెందురెండుపాదములు మనుస జెట్వపంగ జెటుపంగ మనుప అను గీతపాదమునందలి రెండు రెండ్యుకియలతో (కమాన్నయము గలవి యగుటవలన యఖథాసంఖ్యము గూడ) "హారి ఇల్‌ శివుండు సాక్షాత్కరించి శ్రీకృష్ణునకుం బుతు నొసంగుట చ (పమధులు సప్తమాతృకలు బార్వతియు న్నురవై గ్ర తాపస్లొ _త్తములు నుతింప నయ్యెడ బుధాకరఖండవతంను డి టనుం ౧ంం దమతమలోనిచూడ్కి దము చార కనుంగొనుమాడ్కి నింతగా లము నిను నీవ చూచితి తలంపున నీవును నేన కావు ననా ౧౮౨ అర్చి -- అయ్యెడన్‌ (ఆ + ఎడను)ు = అప్పుడు (దేవతలు వూర్చో క్ష మగురీతిని కొని యాడినసమయమునందు _ అనుట) (పమధులున్‌ = శివునిపరిచా.కులును (గ+చేవతలును) ములు వచించును షట్షింళ త్తు సహ్య స్రాశి (స్రమధా ద్విజస తమా (అని కాలి పు) (చూ హలా వి )] స్పమాతృకలును = ఏడ్షుగు రైనశ క్షి దేవకలును [ (బావ మాహే శ్చరీ వైన్టీ వారాబొ వైష్షవీ తథా కౌమారీ దా ఓ చాముణ్లా చర్చి శేత్యష్ట మౌతిరి అని యున్నను బ్రాబ్యా చ వైష్ణవీ వైస్ట్రీ రౌద్రి వారాభాకీ తధా. కౌటేరీ చ్హైవ కౌమారీ మాతర స్సష్త కీర్తితా అని అమంటీకయందు భిరతు డు (చూ హలా వి) (వైజ) స్పష్ట ముగా (బ్రాబ్యా మాహేశ్వరీ ఛైస్ట్రీ. వారావా నారబం వ్యాఎ కౌమారీ వైష్టవి చేతి శా ఎతా స్స మాతర అను చున్నది వీరు దేవమాత లగుటనలన మాతల (మాళ్చికలు)

గ్‌ 0 త్తిరవారి ౦శదుం___2ఆ

అన ఐడు చున్నారు. (దివోగ్యొడ్యా గొంతా స్సప్త _ దేవతాషమాతరో ౬దె (అని హలా ) _ పార్పతియున్‌ [పర్వతిముయొక్క (తదధిషానదెతయుంల. అపట “ంబంధి)

క్‌ క్‌ జితా న రో ఆ అనెడియర్తమున త స్యెదజు (4 9 20 ం అని ౬ పత్యయడు (బీష్‌ట్రుల్క యము పర్షతిశ్యు ఎళా దెవి వా ఒఒదిర్మూకా - పర్పతే ఎలం్టతాధిష్టాత్ప దేఎ వాల్యతీ రే కీర్తితా (1ప్రకృతిఖండము దుర్గొపాథ్యానయు 54 అర్యాా (చూ హలా విి. _రవైరి తాపస + ఉత్తములును = మున్విశేష్టులును (ఉత్తము లగుతాపపలు (విగ) రాజద న్హాదిుు జూ ది కలవాడు (మ్య) మళ్వర్హమున అ" (౧౬ 08 అం అబ్బల్యయము]) సుతిం పన్‌ = సుతింఎగ”ా (పొగఎనతరువాత = అనుఎ “ధాకర ఖండ . అఉతం౦లు ఎ కు అవాలి యణ

కల [ సుధాకర శబ్దము సుధాంళు శబ్దసు “ర్యాయములు. విధ ఎృధాంళు స్మ్యాంకు

అని న్త్రుపర్యాయను ఎందు (అమ) అమృఎము ఎ౨రణములంమ కిలవాడు (ప్య్ర 5 భూష-ముగా కిలవాడు (శిషదు- కర్తృ ఇల్లు = ఠ విధమా (ముంమ చెప్పెదురీతాా అనున్‌ == చెప్పును [ఆ ఎప్పెకి దేదొ ఇక చెప్ప బడు చున్నది నీపును = నీపుగూడ (శ్రీకుజ్జని గూర్చి ఆను చున్నమాట లివి నేను + అ = నేనే కావునన్‌ = అగుటవలన (చునయిద్దజకు వవిధ మగుభేదమును లేనందుంలని అనుట) తదుతవలోనిచూక్కిన్‌ =

న క్‌ నా లం ల

వారివారి యంతర్జ్హవ్షలతో [(మాడ్కి. వాత్యేకవంఎము) (౨్హైర్జ జ్ఞ బా హ్యాంద్రియపృ త్తి నిరొధముతో పరమాత్నవంంకు మంలించినదూప్పు (అన్రర్ముఖతతో అనుఎ)) తారు + అ = తామే (వారే అనుట ( తాము తటురు తారు నగు (ఎ వ్యా శబ్ద 74సూ ) (జ్ఞానులు కర్త తమున్‌ = అమ్ము (తమ (యాత్మ స్పరాపములను అనుట కనుంగొనుమాడిన్‌ = దరి ౦దెడివిధమున (ఆఎరణడు తొలగి స్పరూపానుభూతితో తమ్ము దామె దర్శించుదు ఆత్మా రాము 2 యుండెడి చెప్పున అమల) ఇంతగాలము = ఇంతసజకు (ఇస్స్పచవజణకు ఆలంపునన్‌ = ఛాష్టనషమునందు [తల పు = ధ్యానము తల“ జేసెను మది నొక్కు తలపు జేఎ వార 888) (చూసూ ని) (మనొవృ త్రిియముతోడిసమాధియం దనుట) నినున్‌ సీవు + అ = నీవే చూచితివి (స్పరాపదర్శనమున నై నయానందము నమభవించి తివి [నన్ను ధ్యారించి నాదర్శన మొనర్చినను మన మేకాకృృతుల మగుటవలన నిన్ను నీవే (తల చి దర్శించినవా డ వైనా వని భాఎదు

మెందరసవాతము ర్‌

తా __ శివుదుతప సొ నర్చు చున్న శ్రీకృష్ణునకు సాఇాత్మరింస గా అచ్చటికి వచ్చిన (ఫమథగణములు స్రమాతృకాదేవులు పార్వతి మహర్షులు (శ్రీకృష్తునితోపాయి తామును మహాదేవుని స్తుతించిరి ఎరమేశ్వరు. డిప్పుడు శ్రీకృష్ణదేవునితో = నారాయణా ఇంతకాలము నీవు తస స్సొనర్చి నన్ను ధ్యానించియు మోక్షకొము డు తాను (ప్రయక్నపడి వాహ్యవిష యములకుండి మనస్సును మరిలించి భ్యేయవస్తువునందు నిలిఎ ఆత్మారాము డ్రై తన్ను దానే తుదకు దర్శించెడిరీతిని నిన్ను నీవే దర్శింప న్లైతివి నేనే నీవు నీవె నేను మనయిద్దజకు భేదము లేదు నీకంటె వేలుగా సంబూత్యి లెనందున నీవే నే నగుటవలన నన్ను దర్శించిన సీవు నీయందు విన్ను నీవే దర్శించినవా డ వై నావు. అని తమయైక్యిము అక్కడినా రందజకు తేటపడ బలికినా డు విశే ___. (సుధాకిరఖండవతంసు డు ఇచ్చటి యీ సుధాకరఖండ శద్దిము ఇప్పుడు మాట లాడి చున్న శివునియిమాటలు గూడ సుధా +- ఆకం = ఖండములు గొ (అతిమధురనులు స్యా (పవర్తిల్లిన వనుటను మృరింప జేయు చున్నది (తమతమతోవిచూడ్మి దము దార కినుంగొనుమాడ్కి) ఎ ఆత్మదర్శనమునుగూర్చి కరోపని పత్తు ఇట్లు వచించిసది _ పరాజ్ళీ ఖాని వ్యత్పణ తృియంభళూ.. స్తస్కా త్పరాజ్‌ సతి నా ఒ స్తరాత్మన్‌ కళ్ళి ద్ధీ (ప్రత్యశాత్మాన మైక్‌ దావృ త్రచకు రమృతళత్స మిచ్చన్‌. (అ వ 6 ) (అన్సి (పరమేశ్వరు డు (శ్రోత్రాదు లగునిం్రద్రియములను బబార్యుఖము లై కద్దాది విషయముల (గబాంచువానిని - సృష్టంచెను అందునవంననే అవి అ న్తర్ము ఖములుగాక బూ ర్ముఖము లగుస్వభావము కలవిగానే అయి విషయాది[గ్రహణమునందే అన్నక్తి చూపు చున్నవి మోక్షకాము.. డగువా డు. వీనిన్వభాన మిట్టి దని (గ్రబాంచి ఏటి కెదు రీ దినిట్లు బిహ[ప్రయా సముతో (సస శ్ర్యాదులవలన నగుభశవదను[గహశంపాదనముతో) వీనిబూ (ప్రవృత్తి సెరికట్టీ అ న్తర్ముఖముల - ఒనర్చికొని సరమాత్మను దర్శించును _ ఆని ఈయువనిష _త్తను చున్నది మ యదునంశాంబుధిచం[ద నీవది గుమారాసేక నాలో నెజుం

గుదు నా కీచన వీ దలంచియ తపోఘోర[కియన్‌ మెచ్చంగా

బీదపం 'జెచ్పెడివా డ వై తగు దగున్‌ బృందారక శేణికిన్‌

హృూదయాహ్లాదము గా మదియమకుటం బెక్కెన్‌ బవచ్చాదముల్‌ ౧౮౩

ల! ఉత్తరలాంంల ఎ-2 త అఎ __ శిషణల తకు ఆసం చేర్చుట శ్రుక్సొజు యిం జర్హా పేక్షతో అపఎ చేయు చున్నా డని అం౨డు ఎూర్జి గాచు డ ఎటిఎలస నిజఎా వఎఎయు ననిన) ఆతని అద్టింబని దెదియ లే దం తన కత డిచ్చినసయీగౌంందున కాలడుతి కు ఎందనీయి డం గ్రీల షడు చెప్పకళయే ఆత"ొతపస్సున కైన్యపలృత్సి అనక తెదిుం య ఎదని చెప్పుఎ తె యంత ణు ర్యామిక్వమును (పరమాత్మభావముము కేజపంచి గ్రీక్చిన్టు.రిలామాను నంణకు తెరియ ఇెబ్పు చు పరస్పంము (హరిహరు లగు) తనుకు గలయభేదమును విశదపణ. ఒున్నా డని వారిక్‌ ___ అర __ యదువంశ + అల్చి య చంద్ర = యాదసవకుల దెం సజఎన్యదమునకు ఒ౦ం్టటు లు డైనవాడా (చం దుదు సము(ద్రమునట్లు యాదవకులము “౦తోషప్కెవా డా (శ్రీకృష్ణా ఎ అనుటి వంళ్‌ వెణౌ కులే వర్గే (విశ్వ ) [(-౦ద్రొదయమున సము(ద్ర ముప్పొంగుటను కొళిదా ఎట్లు వచించినా డుపమాభటజ్షితో - దుకూలవాకా సృ వధూమీపం నిన్యే సీతె రవరాధదకె వెలాసమీపం స్ఫుటఫేనరాజి ర్నవై రుదన్నా నిఎ చస్ట్రపాదై (కుమా 7న 78ిల్లోో.. శ్షీరసము(ద్రవధనమున జందు డుదయించుటనుజేం పతోదయ మన నె లం అవవ యా సము[దునకు చందొదయము సంతోషకారి అందులకె ఆత డు చందోదయమ్క్ప డుప్పాం గును ఈచందొదయమువలనిళము(ద్రవృద్ది ని నై షధకర్త ఇట్లు వర్ణించినా డు. యదగార ఘటాట్టకుస్టిమ (స్రవదిన్దూసలతున్లి్యంపయా ముముచె న పతి(వతౌచితీ (పతిచన్హ్లోందయ చ్చుఖగజ్లయా (న్నైెష 2 8జి కుంఎనబ్పరసౌధములు ఒం(ద్రమ౦ండి లనును స్పృృశిందు జన్నవి (పతిచందోదయము ఆమెడం బం(ద్రకాంత.ణుంనుంం నిల్టల మగునీరు గపించు చుండును చం(ద్రకిరణన్పర్శిమున లది ఆకాశగంగ నుప్పొం% జేయు ఒన్నది (సవాహముగా ప్రవవాంచి నము(దునిభార్మ గంగ ఆమె పతి(వ్రతాశిరోవ ణి లందుంకె తాను పతిదేఎల యెనందున అశ రా పతియశ్లే తానును చం్యద్రొదయమునందు(వృద్ధి కల వి సంతోషపడ చున్న దనున ట్లున్న దని పైళ్లోక “ను చున్నది సమ్ముదుని కుమారుడు చందు డు _ అవతంసంబవు పార్పత్రీఎతికి దుగ్ధాంధొధి.0 గూర్మిపస్టివి అని (శృం న్నై 2 20] సీవదిన్‌ = నీమసస్సునందు (నీమనసు నం దున్న _అనుటి కుమార +- అపేక్ష = పుత్తునియందలి [ కుమారకిల్పం అది ఆ నో వు గ్‌ కు క వ చం అధ సుషువె కుమాంమ్‌ (రఘు ర్స కుబూరమ్‌ ప్పత్రమె (మల్లి ఎ కొరిక (పుత్ర డు కావలయి ననెడియభిలాష మనుట) అపేక్ష= ఆశ(కొర్ర్ర) (అప + ఈక ఈత ధ తువునకు గురోశ్చ్ళ వాం (68 08సూ) అ _పత్యయము వాళ్ళు తీచ్ళ త్యఖిలష అ్యభిలస్య

౧౧ మందరసబాతము ర్‌ కి ల్యపేక్షతే నాలోన్‌ = నాలోఎల (నామనస్సునందు ఎలుంగువన్‌ = తెలింకకొనియుం దును ఈ-చినవు = ఇట్టి ఘనత _ నాకున్‌ ఈన్‌ =ఇచ్చుటకు తలంచి + అ=కోరిచయే (ఉశించియె _ అనుట (నీ. దిన్‌ కుమారాపేక్ష అనునది అర్థాక్షి ప్తృము) (నేను నీకించె గొప్పవాడ న్వై నీకు గూడ ఫం ద్ధి చేకూర్చు గలయారాధ్యదేవత న్లై నట్లు లోకమునకు (ది రింయటకే పృష్త్ర డేదో నీస కావలం యున్నట్లు అందుఎకై సీవృ నన్ను గూర్చి తప స్పానర్చి నావలన దానిని పొందు చున్నప్లు _ నటించు చున్నావు అంతేకాని సర్నేశ్చరుడ విగునీకు నిజము కావిలనయున్న లభింపనిది ఇతరులనలన పొందనలంనది _ ఏదియు లే దను చున్నా డు) [మనస్సునందు ప్యుక్తవాంఛయే ్రీకృష్ణున కున్న దనకు ముందూనే ఆత డు డాని నేల చెబ్బ యుండ డు అనిన నిచించు చున్నా డందులకు సమాధానము పరమె శ్వరు డు) తస - ఘోర - (క్రియన్‌ = తసస్పుయొక్క భయంకర మైన | ఘోరం (పతి భఖియం భీమం ఖైరవిం చ భయావహమ్‌ (హచా)] పరిని(ఆఒరణమును (తపస్సు) భయంకరముగా ఆచరించుటను అనుట్స (క్రియ = అనుష్టానము (ఆచర-+ము). (కియా కర"చేష్టయో _ కరొంపాయచికిత్సాసు. (హైమ (కియా కేవలము త్తరమ్‌ (శిశు 22%) మెచ్చన్‌ = పశంబంపగా (కొనియాడ గ్రా (నేను మెచ్చన్లు అపస్సు ఒనర్ని = అనుట ఎదసన్‌ =తరువాత [| ఎదస తిర్పాత ఎమ్మ టన గ బశ్చాత్సమార్థ మై యలరు చుండు (ఆంభా8 78) బృందారక _ (శేశికిన్‌ ౬ దేవతల పంక్తికి (దేవశాసంఘ మునక (శేణి పజ్త్కా సేకపాత్రే (విశ్వ) [కృదికారా దక్తిన (4 ఉగ) జీష్‌ వికల్చ్పము (శేణీ (రూపాం) మివారత్పిషా మళఖివిధి రసా కోక్యశేజణీమన స్ప్వవి శిష్యతే (అన 2 అ 7 ఫ్లో) (శేజి శబ్దము వంక్ష్యర్థక మై సమూహార్ధఎక్షకముహాడ నగు చున్నది . అంగ్యవాతములో జికిత్సకు దు దుష్షాంగంబు ఖండిం ౨ శే. షాంగ్ళశేణ్‌కి రక్ష సేయ్యుకియ (భాగ 7న్క్మం 88వ) (మొ) ఈసమూహార్థకిత్సము. తెలు గుకవుల (పయోగములలోనే బహులముగా కానవచ్చు ననవచ్చును నాచూచినంతలో] సృాదయ + అబ్లో దము = మనస్సునకు సంతోషము కలిగించునది [(హ్లారీ - సుఖే చు ఆజ్‌ఎార్వ మై జిజ్బన్త మగు ఫహ్హాడ్‌ ధాతువునకంజ క్కర్పర్థమునందు ఘజ్‌ (ప్రత్యయము కౌన్‌ 2 అగు నట్లూా ((శ్రీకృష్ణునియాపు క్రాపేక్షకు అనంగు డగుమన్మధునకు ఎనళ్ళరీ-(ప్రాబ్తమే ఉద్దిప్ప (ప్రయోజన మగుటనుజేఎ అదియే దేవతలయభిలషతముగూడ నగుటనుబశ్డి ఇట బృంవారక (శేజికిన్‌ హృదయాహ్లాడము గా అన బడు చున్నది] చెప్పెడివా డవు = చె. బోయెడినా

గర్‌ 4 ఉ్త్తరూరి అశయము_0 డపు శా (చెప్ప దల వినదా గప ా _ అసుద)ు ఇతి = అమయితిఎ (౮౦చిఎ అ ఒక్‌ = అవును (ఇది ఎంతకయు (పశంసార్ణము _ అనుట [ నామర్హ్యము చూఎ అఎంద్ది పొంయట యనునదియే మహాప్పరుసుఎ లక్షణము. మలి యితర ఎిధమున చ న్యమయు పూంది జఒంరి దియా ఒర జ "డై వా ౨, లో ణ్‌ అన భిక్షకు లో బడి ఖలసు పొందుటకు గ్రస్నమం డైన ఎ వారు అలపెట్టడు కనుకనే ల అష్షుని సంకిల్దము కొనియాడ దగిన దను చున్నా _. రదుఃివు డు] అగున్‌ = యుక్త _ ఎకు భవత్‌ -- పాదముల్‌ = నీయొక్క చరణములు -ఎదడీయ _ చుకుటంబు = నాదైన ర స్సును ఎక్కను 2 అధిబ్బంచెసు (చిలుకలు ఆలిరెంయు _ పించి దివి (గాక స..స్కరింఎ దగినవా ఉవు గ ఐతి వుట [పరిమేగ్సర డు ఇలద్జి కై నథ్రీకృఎ౨ (ట్రయచ్నిటును (ప్రశంఎంచి (తన యభేద దుచ్చచ్‌వారికి తేటపదనల్ల్ర) నీ“ నేనున -స్ప్‌రింద ట్నా న్స చున్నా డు తా _ చున్కధు లు ఎక్ష్మియందు (శ్రీల్బష్టునికి జన్మించినప్పత్తుడు ఆతడు దేవతాప్రాన ముచే శిపునిసదాధికి భంగము కలిగించి అతిని య్యాగామునక గుజి మై ఆయననా ంట్ర మంటల కాహుతి 22 శరీరము కోల్పొయి అశంగు డూ ఉ్నాడు ఆతనిని తనభాం క్‌ యగు రుక్మి శీయందు ప్పత్తుని స“ పడు మరల ఆతనికి శరీ మను_గబాంసవలయు నని (ఫ్రీక్చిష్ణుని సంకల్పము అందులకై. తా నొకలీలామానుషు డు న_ంచుము రక్కిజికి తనవంవిప్ప త్తుడు (సాతిన్నవ ఎన్మ ధు డద) వవలయు ననునంకల్పము కలి*ంచి. తాను అందులక్రై శిపుని 'హర్చి తపసు. దేఎనా డు అందులకు ఎల మగు సె పరబుశ్చరు డు దర్శన మిచ్చి శ్రీకృష్ణుల తన్ను (తప ఖంము ఆర్హింపక .న్నె. అత”క్‌రిక అక తెలినన దని వచించి _ ఇది యంఅయు నూనుషనటనతొ _ నాకు గౌరఎ మీ దంచి నీవ జరప్ప చున్ని దని యని ఇందు లకు నేను కృతజ్ఞుడ నై నీకు నమస్కరించు చునా నని నీకొంక (కామునికి ఎనర్జన్మముఎ కః జ్‌ లనిశరీర్నపదానసంకల్పము) దెవత లందజు అభింషంచు చున్న దని చెబ్బఎు పరమెళ్వ రుడు ఇక ముం దావృ త్తాంతఘునుగూర్చి తాను విశదపజప నున్నా డు (శ్రీక్సిష్తునకు విశే (యదువంళాంయిధిశార్ణదం్యద్ర ) ఈ సంటోధనయు (భ్రీకృష్ణు డు ఒకయాద వు డుగా చూపు చున్నకూయామానుషనటనను పరివోపూర్పకముగా స్ఫురింస జేఎ క్రత్రప్లో ఒనుషానాదులు తన్నిమి త్తములుగా ఎర్చడినవె అనుఎను తెలిఎ యథార్థ మునకు తనంతవా 0 డాత డనుటను చెప్పక చెబ్బృ చున్నాడు పరమేశ్చరు డు _ అనుటను తెలుపు చున్న దన వచ్చును ఎశేషాంశమును ఒకదానిని _పకృకోపకారి గ” న్నురింస జేయుదు సోమన జరఎన

మందరసవాతము త్‌ 9 యీఎమాసరీళిని జూచియే శ్రీనాధాదులు - ఓమిబారాంకువంశకలకోదధికొ స్తుఖరత్న (శృం నై 8 6%) ఓచితురాస్యవం॥ 8 లగోదధిపూర్ణశళాంక (మను _ 70) అనురీతి రచనలు సాగించినా రనిఎందును శ్రీనాధునిపై రచన ఇంగద్రాదుల కార్యబద్ది కిగు స్తుతిచె ముఖ

రా [నో వవ్‌

రిత మై సీతిజ్ఞ అను వెలుపరించునదిగా అయి బౌచితృమును పోషందు చున్నది & క మను చిర్మితరచనయం దట్టి విశేషము కౌనరాకి కెవలళయ్యాసౌభాశ్యానుకం ణముననే ఈరచిన కృతార్త మైనది ఉన్న దనిఎందయను (కమారాపేక్స) _ ఎత్రాపేక అనక ఇట్టనుట (కు + మాం +- అపేక్రు అనుచేదముతో కుత్సితు డగు (విరహులచే నిందితు డగు మారుడు మన్మధుడు - ఆనుటను సూచించి (శ్రీకృష్ణునకు మన్మధు నియందలి (మన్మథజననమందలి) అపేక్ష _ అనుటను గూడ శ్లే షభంగితో స్ఫురింప జేఎ (ప్రకృతసందర్భమునకు జీవము వోయు. చున్నది శ్రీకృష్ణుని పుత్రాపేక్షలు మూలకంద మన దగు ఎన్యధునిశరరసంపాదనాంశమును ౦ఖీరిము గా శ్రీకృష్ణుంయందు 'వెలువటచుచు (చెప్పెడివా డ వై తగు దగున్‌ బృందారికశేజికిన్‌ వ్యాదయహ్లాదము గ్రా ఇచ్చిట అగున్‌ తగున్‌ అనునవి ఇంకను సాకాంక్షితము లగుటను బృనరాథ్యాత దోష్యపస క్తి కిట తావు

ను ౬ [| లేదు మిత్తం హరే కో ఒఎ సతీర్జ్యభావా ద్దార్నిద్యసార్భీ కృ నామధేయ పం త్యాగమపారిగో భూ త్స్విరూసలాఖోపచితప్రమోద (చమ్బూ భాగ కీవిలా 2 ల్లీ) = ఇట వ్యాఖ్య ఇట్లను చున్నది. న చా ఒ( అభూ దితి (కియాన్వయేన సహ వాక్యొర్తే “మా ప్లే సతి స్వరూసలాభోపచిత్యస్రమోద ఇతి పునర్చిశేషణా_న్తర(గ్రరనాత్‌ సనా _స్పపునరాఖ్యాత దోష ఇతి వాచ్యమ్‌ అనాకాజ్జింవిశేషణా న్వరాదానమేవ తద్దోషనీజభూత మితి ఎద్ధాన్సాత్‌

న! (ప్రకృతే తు సాకాజ్జీతమే వేదం విశేషణమ్‌ ఆగమసారగత్సం (ప్రతి ఎలభూకిక్సా ద బ్యతి సంచేప (అని (మదీయనకుటం బెక్కెన్‌ భివత్సాదముల్‌ ) ఇట్లనుట భక్త్యతిశయమును సూచించుచు నమ గా అవ

స్కంరించె ననుటనే భంగ్యంతరముతో వచించు. చున్నది ఎక్కుట యనునది చేతనధర్యము అచేతననుం దది ఆరోఎతిము (కనుక సమాధి (కాన్యగుణము) ఇన్జేది భ _త్త్యతశయమునకు స్ఫోంక మగుటను ఆము _క్తృమాల్యద ఎజుకపలిచుచు దీనికి వివర+*మో అనునట్లు ౯ ట్ల నినది- కొండయు జోలె భక్తి వలగొంచునె నాడు వ్రాలి దంజ్బ్రకా దండము లెత్తి పట్టినపదం బొక డొక్కడ నెత్తి జేర్చుచున్‌ (6 47)

ర్‌ (0 ఉత్తరహరివంశడదు.2ఆ అలం ___ పాదములు మకుట మెక్కట అనువాక్యొర్హ.౦దు. పైవాక్యార్థము హేతు ఎగు టనుబిస్ట కావ్యలింగమ. యదనంకా౦బుధివూర్జచ (ద్ర (రూపకము క నీక్‌ డుకు నీకు నిచ్చితి గె కొనుము విరించిచిట్టకాలకు లో నై ాకు బగ యగుట నంగము లే కున్నా డతడు కొజుత అ దతనిపయిన్‌ ౧౮౪ అవ - శివుడు శ్రీకృష్ణునితపబద్ధి కగు (తిద్వాంఛ్రా ఎలంద్దిని గూర్చి ఆంనికి విశద పజచు దున్నా డు- అర్హ __. నీకొడుకుక్‌ = నీయొక్కి (శాల్చము నీకును లక్ష్యకిని గలిగిన _ అనుట కుమా రుని (మన్మధుని) నీకున్‌ ఇచ్చితిన్‌ = (ఇప్పుడు (పద్యుమ్ను డనుపేరివానిని ప్రా ఒస క తిని ((ప్రద్యుమ్ను దు శరీరపర్యిగహణదు చేఎనమన్నధు దే కాని వెలయ కా డసుట] కైకొను ము = (ఇట్టివానిని - ఆతనిని ఎందము (తల పుకు (తై కొను = ఎంచు _ గెల్పు గెల్పు గ మదీయబుద్ధి గై కొన దయ్యెడు ఎద్దముఖ్య (భార కాంతి 69(చూ సూని )] అక డు = ఆమన్మధు డు (కర్తృ విరించి = చిట్టకాలకున్‌ = (బ్రహ్మయొక్క కాంపె తనములకు (ధౌర్హ్యములకు అతాం్య్యకరణములకు [ఎఎ విషమవబాణునిచిట్టకంబున (54 4 2720వ) (చిట్టకము = ౨ల _ ఎని (శర నూ నిర (4ఉ హరి) (ప్రయోగ మునే ఇచ్చినవి అప్పుడు (బ్రహ్మయొక్క వినొదపు బనులు _ అని అర్ధము. (బహ్మ సర స్వతియందు యోూసహము కిలిగించినందుఎకు మన్మధునిని భస్మ మె అన౦ంగు డగునట్లు శఎంచి నా డు ఆళావసంబద్ధి కనుకూలపడునల్లుగా తారకాసురునివధముసకు పార్వతీసమాగమము కలి గింపవలణనదిా దేవతల నాదెశించినా డు (బ్రహ్మ దేవతాముఖమున దన శె నయాయాజకు వకు డై (త్యంబకన్నామిఫాంాగ్నిజ్బాల ఎకు గుజి మై భస్మ మై నా డనంగు డు ఈకరాం శముల దిస్దేం పగ యై యంగము లే కున్నాడు అను చుండుటనుబన్టి (కాశీ ) ఫయోగమునుబ ట్జీ చిట్టకిము = కొంపెతనము అనుఎ “*ఎిచిల మనిఎంచు చున్నది నాకు (బౌ చిట్టకము నకు కోడిగము. అంి కూడ అర్థ మిచ్చినది (పయోగముతో ఈసందర్భమునందు కాళిదాసు అభిలాష ముదీరితే నియ స ్ప్వసుతొయా మకఠరో (త్రజాఎతి అధ నేన నిగృహ్య వికియా మభిళప్త ఫల మేత దన్సభూత్‌ (4 40) (రతితో ఆకాశవాణి అనుమాట లివి తస్మై

మందరసబాతము ర్‌? వామౌా్యదె (పయతాం తనూజాం యకాత్మనే రోచయితుం యలస యోవషళత్సు తద్పిర ౮ ల న్‌ ఏ అల్వ్బరక్టి నిషేకళూమి సైవ క మేశ్యాత్యభు వోఎడిష్టమ్‌ (8 కఠి అను చున్నాడు (మన్మి ఖినితో ఇందు డను చున్నమాట లివి సోమన విస్పష్టముగానే (బ్రహ్మదేవు డు - మన్యధునిని ఈశ్నరునిపె కి పంఎ కొర్యము సాధించుకొను మని ఇందునితో చెబ్బనస్తు చెబ్బనా డు (చూ పాటి ఇ స్పా సృ ల్లి 80) లోను + ఐ 2లో బడి (వానిని ఆత్మికమింప జాలక = అనుట) నాకున్‌ పగ = విరోధి గా (ఎగ = విరోధి - చుట్ట పగి యనుభేదం బెబ్టిజనులవలన దగుల వెల్లప్పుడు (భార శాంతి 5 46% (మూసూ ని ౧]. అగుటను = అవుటచేఆ అంగము = శరీరము లేక = కలుగక ఉన్నాడు =ఉన్నవా డు (వ రిల చున్నవా డనుట) అవి గ్గు [వకారలోసముతో ఉన్నవా డు అనుదాని కైన (రూపాం ) ఇది. అతనిపయిన్‌ = ఆమన్య థునియందు (ఆమన్మథునియెడ అ అనుట కొజళత == దోషము (కప్పు లేదు 2= కలుగదు (త స్పంతయు (బ్రహ్మదేవునిది దేవతలదే అనుట) తౌ -- శివుడు (శ్రీకృష్ణునితో సీపుత్తు డై నమన్కభునిని ళరీీము గోల్పోయి భస్మ మగు నట్లు (్రవ్మా శఎంచి అది నెజవేజుట కినుకూలముగా న్నావైకి మన్మథుని బంఎ నాతపశ్చర్యకు భంగము కలిగించి నన్ను విషయలోలుని గా ఒనర్చి కార్యబద్ధి సొందునఎయి దేవంల నాదేళించి ళం నాడు వారు నాపై కాతని బంఎనారు ఆతడు వారిార్థ నలకు లో బకి నాపెకి వచ్చి భస్మ నుగుటనుజేఎ శరీరము లేనివా డైనా డు ఇం దాతినిత ప్పేమియు లేదు (బవ్యావలననే ఇది యంతయు జరగినది అందులకే మన్మథునికి శరీరము కలుగునటు పునర్షన్మము నను(గ్రబాంచి యం జ నేను నీకొడుకునే మరల నీకు పుత్తుఠ గా (ప్రద్యుమ్ను డనుపేరు ఒస గితిని ఆతడు నున్మ థు డే. అగుట బాగుగా సీవు గుబుతించినచో తెలియును మన్మథుని శరీంధారణమున క్రైన నీయీపుక్రా పేక్ష ఇదినజకే తీరి యున్నది నీ వడుగకయే నీప్పత్తునియెడ (మన్మధుశియందు) జొలిగొని నేను నీ వపేక్షించు చున్న యాతని కగుళలీంప్రా బ్ర ఇదివజకే చేకూర్చి యున్నాను (వైద్యుమ్న డు శరీరము ధరించిన నున్మథు డు ఇది తెలిఎకొనక నీ వింత కష్టము పడితిఏ సంకల్పము పూల్చమే నెజవేజి యున్న దనినా డు విశే __ (నీకా (సకొడుకు నీకు నిచ్చితిన్‌ ఇ ట్లనుట _సుత్స్యప్తరాణమునందిలి మన్మధునిసౌర్చ గాధానిశేషమును. స్ఫురింప జేయుచు నాచనకు కలప్పరాణాభిజతను చాటి చెప్పు చున్న దస వచ్చును వూర్వను విషువు లక్షియ క్‌ ఖిమహావి న్‌ శ్రియందు మన్మథుని గాంచుటకై శివుని టబ్రాక్టీంచెను శివు డు షు ళు యాం లల వఖువియెడ (ప్రసన్ను డ్లై ఆతనికోశ్కి తీశ్చెను పార్వతి తన్ను (ప్రార్థింపకి కేవలము

ర్‌ి ఉ త్తరహరివంశయు__2ఆ శివునినే విష్తవు ప్రార్సించట త స్నపమానించుటగా తలచి వని కంతిడుం-కు మన్న టు ఆహుతి యగునఎ ళఎంనెను తరువాం విష్ణువు తనయపరాధఎయి “వంపు ముని లాను ఛాంి (ప్రార్థించెను అప్పు డామె మన్మ్కధు డు మరల జీవింబునట్లు ర బుచ్చి ది విషం క ట్రన్న యయి (ఇది ఈగాధ) [4వు డు నీకొడుకును నే దివం కిచ్చినను ఆత ఎ ఒబ్బినట్లు శఎ౦ఎ బడంటచే సీకు పూర్వము నేను కొడుకు నిచ్చియు ఈ యవియశ్తు ఐనది. ఇల్బాడు కాఎము తీట ఆత డు చిరంజీవి” మనుట కఎకాళ మేల్చడి యుండ టనుబన్టే ఇబ్బు ఎబ్బుటభయే నిజమా నేను సీకు కొడుకు నిద్చుట యైన దని మన్మధుఎూర్దాధపఘు అతి ౦భీరమూూ శి ఎ (శ్రీక్సిష్టపరమాత్చకు స్ఫురింప జేయుచు నీకొంకు ఏక "చ్చితి లను ఎన్నా ఓ] (విరించిచిట్టకాలకు లొ నై) (బ్రహ్బయొక్క కొంజతనములకు గుల యై శరీరము కోల్పోయి నా డని నాన (బ్రిహ్బదెవుని శాపము స్నురిందునట్టు వచించు చున్నా డు చిట్లకాలు అ” భళి లట (సం హరి) ఇందుధౌ ర్హ్యమ మన్యధుని దృుతికి కారణ మెనన్లు. ఆచి+యం తదా విష్ణో శక స్వ్యైత చ్చికీర్షిిమ్‌ తత (ప్రభృతి దెవశ దయాతం (వతి న్నర్హర _బ్యూణా చ నియుక్తో ఒన్మ గ్రం్తత్ర జనార్జన నియుక్త ఏత్తరూపే*? “తే దేవ జగత్పతే జ్యేష్ట స్తవ సుకో దేవ పద్యు మ్నేత్యభివిికుత స్మం౦ంతం విద్ధి దేవేశ నా షత కార్యా విచాంణా (భవి 88౨ శీళ్లో నవలకు ఆను దున్నది ఇందు శక్రుడే మన్మ థుని యెడ అపరాధి మైనట్లు చెప్ప బఎనను శకుని నిందుల కొజ్తాఎంచినవా డు (బహ్మయే అగుటవ యి ౧౦ క్‌ లన (బ్రహ్మదేషనికొంకెతనమె ఇందులకు కరణ మనుట న్యాయ్యమే మరల (బతింందు ఉకు గూడ (బ్రహ్మ్న(ప్రార్సనమే కారం ఎగుటనుబిస్టి ఇది కొంపెతనము అనుట కిఛ్యంతరము లేదు ఎట్జా(ప్రెగ్గడ ఈపట్టున నీవు పూర్వషునం దధికతస మొనర్చి తిప్పుడు పరమతపో నుష్టాననిర్వాహకుండవు న్లైతి నీ దై నయూవవిష్య త్తపోవిభవంబు. నెటి గి యింతవట్టునకును ఫలరూపంటిా కొడుకు మున్న యిచ్చుట యిట్లు సువ్య క్తంబు చేయవలసె (హారి ఉ 6 ?4వ) అనినా డు ఈకల్పనఎఎన ఎత్లా_పెగ్గడ ఒదొ ఉట్రార్నాపరవిరోధమును పరిహరించినటు కొంద ఉం అభ్యిప్రాయసంఎనారు. రిగా మూఎమును గుణుతించినయెడ ఎూర్చాప విరోధ మేదియు ఈ పటున లబ లేదు దానిని సరిహరింపపలబనయావళ్యకఆ యు లేదు సరా మూలమును గుజుతింపకి జఖార్వా పరవిరోధమును కల్సించుకొనిన అది ఈకల్పనఎలన ళీరినది రాను లేదు నాచన అందులకే యే మార్పును ఇచ్చట జేయక మూలమును గంభీరముగా విశదఎజచి విరోధ మనుమాటకే తావు లేకుండ జేఎనా డు వీరి శ్లైనను అదియే చివరికి సమాధాన మసవలన యున్నది ఇచ్చట

మందరసవాతము

౨కి వముర్శకులు లేవ నెత్తినపూర్వాసరవిరోధ మిది - (శ్రీకృష్ణు డు తప స్య్సానర్చునా టికి (పద్యు మ్నుడు సెరి గి పెద్దవా డ్వై (శ్రీకృష్ణునికి బత్తు డై యున్నా డు అన్టిచో (శ్రీకృష్ణునికి

అధ న ని మెటి రాని ఈ అడ్చి (సద్యుమ్నుని (పుత్తుని శ) శిపు డిచ్చు ఆతని (పుక్రా పేక్షతోో (శ్రీకృష్ణు డుతఎ స్పొనర్చుట గాని అసం*తము (అని ఈపూర్వాపంవిరోధము _ ఎద్జా్యపెగ్గడ చేఎనకిల్పనతో ఎస్లు తీంనది ఈఆపస్సునకు ఫఎమూా (ప్రద్యుమ్నుని ఇచ్చితి నని శివు డనినను పు ల్తౌ "పీక్షతో శ్రీకృష్ణ డు తప స్పొనర్చుట ఎట్లు సంగతము (ఫద్యుమ్ను డు పుత్తు డ్రై యుం డనే యున్నా డు గదా మజియొకపుళ్తునికొణ కందురా అది (ప్రద్యుమ్నుని ఇచ్చితిని ఈఆసస్సు నకు గూడ ఖలముగా అని శిపు డనిన - ఎట్లు తీరును ? మతి వెలా అంద అకు తపస్సు చేయపఎయి ననియా దీనిభావము అట్లు చేయ లేదే శ్రీకృష్ణు డు శివు డు చెబ్పనదానికి సరి యని అంగీకరించి తస ప్రయత్నమునుండి విరమించు చున్నా డే శశ్రీకృషు డు ఇందువలన

న! (ఎట్టా ) కల్పనవఎన కథా_ప్రసాదము చఇెడుటయేకాని మజియొకపయోజన మేదియు చేకూరిన దన లేము ఈవిరోధము _ బరిగా సరిశీలించుకొనిన లే దని ఎూర్చము చెబ్బ యున్నాను. దానినే మరిల మజికొంతి విశదసణిచెదను. మూఎము (సం హరి ) ఈ పట్టునందు ఇ ట్రను ఎన్నది- జ్యేష్ట స్తవ సుతో దెవ ప్రద్యు మ్నేత్యభివిశుతం స్మం౦ంతం విద్ధి దేవేశ నా -( కార్యా విచారణా (ఛవి 88అ శశ్లో +) వూర్వము తనప్పక్తు ఉగుమన్మెధు డు శవునికోవా గ్నికి ఆహుతి యై శరీరము లే కున్నా డని ఆతినికి రుక్కిణియందు స్పనర్దననము కలిగంని శరీర మొస గివలయు నని శ్రీకృష్ణుని యభ్యర్థన అందుల కనుగువముగానే రుక్మిణి (శ్రీకృమ్లునివంట్సి అబ్బవికే ఉదయించి పెద్దవా డయి ఉన్నను ఆతనిని పృనర్జనన మంది శరీరముతో ఎన్నకొ మునిగా _ (శ్రీకృష్ణు డుగాని రుక్మిజిగాని గుజుతింప లేదు అందులకే శివుడు (శ్రీకృష్ణునితో స్మరం తం విద్ధి (మన్మథుని - (ప్రద్యుమ్నుని దెలియము) అనుమన్నా డు అంతే కౌదు నా ఒత కార్యా విచారణా అని అనుచు ముమ్మావిక్‌ ఇందు సందేహము లే దని ఎచ్బిరించు చున్నా డు ఛశ్రీకృెష్ణుని గుజుతింఎ మని తెలియ జెప్పు చున్నా డనునిన్ల ్రీకృష్ణు డది యెజి గి యండినయెడ తపస్పే చేసెడివా టు కాడు ఇది ఎంబి గకయే రుక్కిణీ(శ్రీకృళ్తులు పుత్తమనుకారిముతో _ శరీరము లే కున్నకామునికి పృనర్షన్మము కలిగింది శరీర మిచ్చుటకు జ

(ప్రయత్నపడినారు లీలామానుషనటనకో _ శివునివల$ (ప్రద్యుమ్ను డు మన్నధు డగ%ుఎ తెలి సినతరువాత అందుల శ్రైన్వసయత్నము. (తపస్సు) మానినా డు కృష్ణ్తసరంలాత్వ్య మూఎము

గ్‌20 ఉత్తరహరిం౦ంశ యు___2ఆ ఇట్లు సమన్విత మగుసప్పుడు వశ్రొర్వాపరవిరోధ మీపట్టునందు ఐదు అందులకె ా-న మూూ నుసరణ మొనర్చ్భ్చుచు తనయనువాదగు సాగించి విశదఎబిచినా డు అరాంభిం్య మలఎఎస్లు మూలార్థమును రోవంతి మగురచనావిశేషములతో చుజియెకవిశేషదు _ రుక్కిణి పుత్తుని గోరుఎను మూలాతిికమణమువో ఇట్టు విశద అచినా డు శంభుడాను. తనయుఎ. బ్రమ్యుమ్నా దుల గనియును దనియ దాత్మ రూపు బఎయుండునయు వివ్యావినతుండును (శ్రీమంతు ఎ నున్హై తేజంబున నిన్ను బోలుప్పత్తు నింక కొక్కని గోలెద (హరెఉత్తన్‌ ఆ 5స గవ )' (అని 'సద్యుమ్నునివం వమజియొకప్పత్తు డస్పుంయ రుక్కిణిచె కొరి బం చున్నా డను ఎన్నా డీప్రబంధపరమేశ్వరు డు అందుల కైనదే ఈ శ్రీకృష్ణునితప సు శిపు ఎ తపస్సుం కిన్నింం ఫలముగా (ప్రద్యుమ్ను నిచ్చితి ననిన - ఇది యెట్లు సరిపడును _పద్యుమ్నుదాక అన్దైసు తుడు మబయుకి ఓ గడా వారికి కొావంయును శ కొరిక తీరుటక్షై మరల ్రీకృషుడు తస మొనర్పక తస్పదె అ ట్లొనర్చుట లేదే ఇది ఎల తిమార్చె మైనను కథాప్రసన్నతను జె౨చుటయందు చాలగొప్పస్త్టానమి దని ద్దైనది అంమలకే మూఎమూని సోమనగా9 ఈబట్టున (ప్రద్యుమ్నుని గాక వ జీయొకప్పత్తుని అస్టవాని గోశెదను _ (ఆన్ఫిఆనిఎంప లేదు రుక్మిణి చేత అ ధొవాచ తతో దేవీ రుక్యిణి రుక్కభూ్యశా పృ త్త మిచ్చామి దేవేశ త్వత్తో మాధవ నన్దనమ్‌ బలినం రూసోవ్పున్నం త్వలైన దృశం ఎధో వృష్టనామఎ నేతారం వీర్యవన్తం తపోనిధిమ్‌ “ర్పళాస్తాంర్తకుశ ఎం రాజఏద్యాపు-గ్కతమ్‌ ఏనమాదిగుణై ర్యుక్తం దాతు చుర్ణ్తం త్తమ డాతు జుర్హల పుత్త్శంత్సం వీర్యవవ్పం జనార్దన (సం హరి భవి గఅ 20 2 22 ళ్లోో ఇక ఈ ఎట్టున సోమన అభిలలోకై కనాథ నీయట్టిరూప _ వ్మికమౌదార్యశార్యవవేకనిలయు నొకకుటూరుని దయచేఎ యుర్విలోన గడుప్ప చల్ల నికాంతల గలుప్పు నన్ను (8 79) అనినా డు ఇచ్చట నాచనాని మూఎముూని 'పద్యు మ్నునిపపన్నక్టి తే లేదు నాననరచన చాల గంభి.ము రుక్కిశి _ కాము౨ పునర్జ్ణన్మమునశే ఇప్పుడు కుమారుని దా నభిలషంచు చున్నట్లు చివరిపాదముచే స్ఫురింప జేయు చున్నా డువ్యం గ్యభంగిని రుకిజి (పూర్చజన్వమునందుు లక్ష్మి ఆమెకు పృత్తుం డుగా జన్మించినవా డే మన్మ ధుడు ఆత డు శివునివలన ఛస్మ మె శరీరము లేనివా డుగా (అనంగు డుగా ఐనా డు అందువలన ఆమె ఇస్పుడు కడుప్తు (బగ్గు మను 3 త్తుళోకాగ్నితో కుమిలి కుమిలి పోవు చున్నది మరల మన్మధు డు తనయందు జన్మించిననో తనకడుపుదు ఖము తొల గుటనుజేఎ తన కడుపు చల్ల బడి కదపు చల్ల నికాంతలరో తాను చెరును తనయందు కొమునిపునర్జన్నమునే

60] మందరసవాతము ర్‌లి రుక్కిజి ఇందువలన అంగీకరించు చున్న దనుట స్పష్టము ఆమె దగునీకోర్కి నంగీకరించి తత్పి ద్హికి ప్రయత్నపడు చున్న శ్రీక్సిమ్లు డును దీనినే అభిలషంచు చున్నా డనుట విశదము ఎక్కని వ్యంగ్యమర్యాదతో సోమన ఈయంశమును తెలిపి ఉత్తమకావ్యరత్నము గా తనకొవ్యమును వెలయించి కథ్యాపసన్నత కెంంగానో ఈపట్టున రాచవాట వేఎనా డనిఎంచును వాలఅవూవ్న ముగు రీతిని ఈసందర్భమునందు చాలనణకు (కుమార శబ్దము మపయోగించి మారుని పునర్జన్మ సంపాదనాభిలాషమే (శ్రీకృష్ణునియాతపస్సున కై నసరమావిధి యని సూచించు చున్నా దు గూడ ఈయన ఈపట్టునందు ఇట్లు కొవ్యమునకు జీవితసర్పస్వ మగు వ్యంగ్యమును సాధనము గా జే అనిదంపూర్వ మగుపద్ధతిని సం హరి భావమును విశదపజచి సహృదయుల నలరించు చున్నా డీనవీనగుఐసనాధు డు నీకొదుకు నీకు నిచ్చితి (వావి పా) ఇచ్చట (శ 6) (వీరే) పా నీకొడుకు నీక యిచ్చితి అనునది (నీకున్‌ . ఇచ్చటి అ వాక్యాలంకారమున కగునది వ అది యె ట్లనిన వినుమం ౧౮౫ అర్హ __. అది 2 ఆకొజ త లే కుండుట (నున్మథునియందు తిప్పు కలుగు కుండుట ఎట్లు అనినన్‌ == అనుచో వినుము = (చెన్పెదను నీవు సావధానముగా వినుము - ఆనుట) తా -- శివుడు కొజత లే దతవిపయిన్‌ అని పూర్వ మనినాడు ఇప్పుడు తదనుగుణ ముగా మన్మథు డెట్లు అపరాధి కౌ డో (శ్రీకృజ్తున కెటుకపజచు చున్నా డు జర గనయస్పవి వృత్త మంతయు విశదపజచుచు ముందు (చూ 86 నుండి 200 వజక్రు ఈవచనమునం దు ఆదియెట్లనిన వినుము - అని ముందు తాను చెప్ప బోయెడియంళ మేదో తెరియ జేయు చున్నా డు ముందుగా శివు డు] విశే __ పెద్దలు తాము ఏదేనివిషయమును టోధించునప్పుడు అందలిసారాంశము ముందుగా తెలిఎ దానిని వివరించుట జరప్పదురు ఇది పెద్దలసం్యప్రదాయము బాలరామాయణాదు లిన్టివె ఇందునలన చెప్పెడియంశము సులభముగా శ్రోతలకు అర్హ మగును అదియే ఇట జరగిన దన వచ్చును మ హిమవత్కూటమునం దపోమహివుతో నే నున్ననా డమ్మహీ (ధము నాకుం దనకి న్య జూపి పరిచ ర్యాకారిణిం "జేఎనస్‌ రనుణీరత్నము నన్ను సంతతము నా రాధించె సద్భ_క్రిసం (భ్రమభావంబులు విభ్రమ భ్రమణవి[థాంతిం దొలంగింప గన్‌ ౧౮౬

గ2లి ఉత్తరహవివంగ ఎ___ఏ2ఆ అర్హ ___ నేను (శివ డ) వామివకి + కూటమునన్‌ = బామవత్పిర్నితయిమాక్కి. "ఖర మునందు (వై భాగమునందు ( కూటో _ఎ్ర శిఖం౦ కట్ల అమ] అప -₹ టూ మతోన్‌ = తపస్సుయొక్కి మహత్త్వషుతో (గొల్బతనముకో) (గొబ్బతిససు తొ _ అపు) [మహతో భావ _ మబామౌా పృథ్వాదివ్య ఇ.నిజ్నా (6 వి£ిసూ)ూ అం చమవాబ్బబ్ద మునకంటె భావార్థమునందు ఇమనిచ్‌ [ప్రత్యయము] ఉన్ననాడు = ఉండినబ్బ్పుం ఆ ,$ మబాధ్రము = ఆపర్వంము [ మవాధి శిఖరిక్మ భృదహార్యధరపంల్వతా (అవి ఎ శూమిని ధరించునది (వ్యు )] (కర్తృ నాకున్‌ (శివునిమాఎ లివి తినకిన్యన్‌ = తనకొమూ రను [కన్య = కూతురు ., గురొ ర్నియోగ బృ నగేస్త్రకన్యాం స్టాణుం తపస్య ఆధిత్య కాయామ్‌. (కమా 8 7)] చూఎ. పరిచర్యా _ కారిణిన్‌ == కుక్రూు చేయుదా"నిగా (సెవకురాలిని గ భక్తురాలి గా . అనుట | ఎ౨వన్యా తు క్యకూషా సేవా భక్తి రిపాస నా అని (వైజ)] చేఎనన్‌ = చేయగా (౧యమింస గా _ అనుట రమణి _ రత్న ము = (శేష్తురా లగుబ్హ, (పార్వతి ( రత్నం స్పజాతి్యశేస్టే ఒఎ మడా ఏఎ సప్పుంగకమ్‌ (మేది (కర్తృ సత్‌ “4 భక్తి. సర్య్థభమ భావంబులు = (సదృ్భక్షిభావము సంభమ భావము _ అనుట) [ ద్వన్హా నే (శతూయమా=ం పదం (పత్యేక యవిటి సంబధ్యితే (వ్యాక 0] మంచి దైన (నిష్కల్మష మైన _ అనుట భక్తి యనెకివస్తుపు ((ధ్తి యనుట్స ( భావో లీల్యాక్రియాచేష్టా భూత్యలిప్రాయజన్తుము చదార్రమ్యాతే సత్తాయా మాత్మయోనిస్వభావయో (వైజ) భయ మనెడిపదార్హము (భయము) (భయభక్తు అనుట) [సర్యథవ స్సు భయే ౬ఎ స్యాత్‌ సంవాదరయో రఎ (విశ్చ ౧) (త్తు విభమ్యభ..ణ = విభాంతిన్‌ = విలాస ములతోడ (విభిమము = విలాసఘు (ఆలప యౌవనముఎఎన గిలగువికారము (కలుకు బెటకు ము న్నగునది జ్రణా మాద్యం (ప్రఇయవచనం వ్వ్నిభమో వా (ఎయేష (మేఘ పూ ౨8 ల్లో) ఇచ్చట వి(భఎ వింస ఏవ (అని మల్లి వ్యా ) చలనమునందలి (కదలి కయంద౨ గిమునాదులయందలి [_భము (చలన్తే ధాతుపుకంజె భావార్హిమునందు ల్యుట్‌ (8 8 9₹సూ) అవి ల్యుల్పత్యయము] ఆతుుంతను (తొందరపాటును అందలియా సక్తిని _ అనుట వృఖాంతి = తొందరపాఎ (సం(భమము) సంతోషవి భాంతిన్‌ (వె దాంతసారము) సంతోషమువలన _ గరిగినతొందరపా చేతను (అని టీక (చూ (శ్రా )] తొలంగింస గన్‌ = తొల గునస్లు చేయగా (పోగొట్టగా లేకుండ జేయగా _ అనుట ఎంతతము = ఎల్లప్పుడు. (ప్రతిదినము) (సనుయము కలిగినప్ప డెల్ల _ అనుట నన్నున్‌

మందరసవాతము ర్‌రీతీ (గొవువిమాట లివి ఆరాఫించెన్‌ = సేవించెను (ఆరాధనము = సేవ సేవా భక్తిరు పాశనా పరిచర్యా ఒఒరాధనం చ _ సేవనం చ (పసాదనమ్‌ (వైజ )) (భయభక్తులతో అనవోనభావాదుల గస్టిపెట్టి నియమస్థ మై పార్వతి శివుని సేవించు చున్న దని భావము) తా __ శివు డు సతీవియోగము తనకు కలిగినవెనుక వైరాగ్యము మూంచి ఎవామ్మాదియందు తప మొనర్చు చుండెను ఈసమయమున సతీదేవియే పార్వతిగా మేనకావామవంతులకు వారి పుణ్యృవశమున జన్మించి దినదినపవర్ద్హనూన యై యౌవసవతి యాయెను ఎామవనంతుడు ఆ మెను శివునియనుమతితో ఆయన రిచర్యకై నియబుంచెను అమెయు భయభక్తులతో తన యౌవనవికారములను (తోఎరా జని (పూజకు పుబ్బము అందిచ్చుచు నిత్యకర్మాచరణమునకు సీన్ల తెచ్చి యిచ్చుచు తిపస్సున కిగువేదికను (అరు గున్సు తుడుచుచు పరమేశ్వరునియాజ్జ ను (పతీకించుచు ఎల్లప్పు డాయనను సేవించు చుండెను విశే __ (తపోమవామతో) ఇ ట్ల నుటవలని వై రాగ్యముతోడియాతపోనిష్ట అనన్యసామాన్య మినుట తెలియవచ్చును అందులకే తిదృంగముచే పట్టరానికో ఎము కిలిగి మన్మధుని శివుడు దబాంచుట జరగిన దనుట సూచితము _ కాళిదాసు ఈతపోనిస్టను విశదపజచినా డు (చూ కమా 8 5) (పరిచర్యాకారిణిం జేఎనెన్‌ ఇఎ అనర్హ్య మరే ఈ మద్రినాధ _ స్పర్గౌకసా మర్చిత మర్చి యిత్వా _అరాధనా యాస్య సథీసమేతాం సమాదిదేశ (ప్రయతాం తనూజామ్‌ (కుమా 2 68) అని కాళిదాసు సశీసమేత యగుపార్వతి ఈశ్వరసరిచర్యకు నియమింస బడిన దనుచున్నా డు ఎడ్జా(పెగ్గడ (కసం) అనుసరిందుచు _ నాకు బంిపర్య సేయుట క్రై కొండొక్నప్రాయ మున నిజాత్మజ ని మ్మై నాఃజనకుందు దెచ్చి స ఖీకలితతకహాయ నప్పగించెం బీకిన్‌ (హరి ఉ 6 6) సం హరి అట్లనుట లేదు = భవానీ తత్రి మే దేవన పరిచర్తుం తదా ఒభనక్‌ _ ఎ్యత్రా నియుక్తా దేవేశ ఉ మైషా వరవరినీ (భవి 58 అధ్యా 7ల్ల్రో మూూ నుసరణమునందే బొచిత్వ మున్న దను చున్నా. డిట నాచన ఇట (స్రయతామ్‌ అనుటనే నాచన _ సదృ క్తిసం [భనుభావంబులు విభమభిమణవి(భాంతిం దొలంగింప గన్‌ అని విపతిం చినా డనిఎంచును ఈపరిచర్య ఎన్టిదో సోమన వచింపక సం్యగ్రబాంచినను (కుమా ) ఇన్లు వివరించినది = అవచితబలిపుస్పా వేదిసమ్బార్గదకి నియమవిధిజలానాం బిర్హిషాం దోపన్యేతీ గిరిక ముఎచచార (ప్రత్యహం సా సుకెశ్‌ నియమితిపరిఖేదా తచ్చిరళృన్ణ్రపాదై ( 40) మూలము ఇట ఎషా మాం సేవతే తత దానా త్పుష్పాదినాం హరే (భవి 88 అ ఫ్లో)

గ్‌ల్లిశ్చీ ఉత్తరడారివంశయు __౨ఆ అఎనది ప్రై (కదూ) లోని (ప్రత్యహమె అపదానినే సంపకకు అఎ ఎవ౨ింవా డు సోన (రమణీ.త్నము ఇట్టనుట ప్రువయంమ శీరోల్కర్షము నక ఆ ధి ఈమె యగుటను తెలిఎ అన్వర్హనాదు యగు సాక్షొితృతీదేనిచే ఈమె యగుటను తెలుఎనుు పొం ౨ ర దేవిలోత్కర్ష మును ఇన్లు వర్చించినది . కలకం వై రాత్రం కితి కతి దజన్దేన కవయ శ్రిమో డెవ్యా ఉలి మ్‌ చాటి కో వాన భవతి పతి కై రఎధన్నై దుబాదెవు వాళ్సాతవ*తి. సతీనా _ఎరమే కుచావ్యా మాసజ కురవకతరా _ ప్యబుల, (08 లో) “తీదేవిమే పార్వతా జన్మ్నిందఎస జు వమానే స వా న నా

కుమా ఇట్లు తెలిఎనది= ఎ౨ధాఒ న ఎకు సయుర్తాద శ్‌ కిన్యా శార్చిఐత్న్‌ “తీ సతీ యోగవిసృష్టదేవా తాం జన్మనే శ్లైలంధూం (ప్రపెదే (2) ఉ అత్తణి దారకుం డనుమహి* రు డసురసంఫ “ఎన్‌ నుదో

న్మత్రృవిహారు జై. గెలిచి నాకము చూజకొనంగ వానసవుం

'డె త్తినఖీతి (బహ్మకడ శేగి (పొామము చేఎ ఖేదము౦

ద_త్తజపాటు జెబ్బన విధాతృ డు నాతనితోడి నిట్టరన్‌ ౧౮౩౭ అర్హ ఎ ఆ భా తలిన్‌ 2 ఆసమయమునందు (శివుడు తపోనిష్టు తై యుండ వార్వతి పర మేళ్వరునకు సంచర్య ఒశర్చు చుండెడికాలమునందు _ అనుట _ తారకుండు అను మహత్‌ -- అసురుండు = అనెడి గొప్పవా డైన ((బహ్బవరముఎచే ఎవ్వరికిని గెలువరాని ఘన3 కిలవా డైన్స రాక్షసుడు (కర్తృ నద + ఉన్మత్త - విలోరుడు = పొగరుచేత్ర నైన (అవాంకారముచే నైన. మదొ రేతం కస్తూర్యాం గర్చే హకేవదానయో (బఖ వెళ్లీవానియొక్క ఉన్మ త్త ఉన్నాదనతి ధుత్తూరముచుకున్నయో (విశ్చ 0] మంచిచెడ్డఎ గమ నింప లేనివిశ్చంఖఎ మైన్యప్రనర్తనము (యధేళ్బసందారదు) [వివోరము = విశ్ళ ౦ఖలసంచా రము మబోసంహాఠరి ౬ ్యన్‌ విహరతి సతి త్వత్పతి రసా (సౌంద 260లో ఇచ్చట మహానంహరే = కల్పాన్తే విహరతి = విశ్ళజ్ఞలతయా వర్తతే _ అం వ్యాఖ్య] ఎఐశఈ సుర _. సంఘమున్‌ = ఈ (హా స్తనిర్దేోమును తెలుప్ప చున్నది ఇదిగో ఇచ్చట ఉన్న ల అనుట) దేవతల సమూహమును [ చయసమవాయదృిస్ట శంఘ%ం ఎాతనాతకులోత్కరా స్మృతా (హలా) సంఘసార్హౌ తు జన్తూనాం అని (వైజ ) (వైజ) ఇచ్చినయర్థము ఆర్థాంతర మన దగినది - తా ౬ఎ తపం (శేష్టే వర్తమాన ఒ్చ వీర్యవాన్‌ ద్ధదారణ సంఘానాం బభూవ (అయదర్శన (సం భార ప ]. (చూ హలా విన 0 గెలిచి:

మందరసహితము ర్‌జైక్‌

జయించి నాకము == “్నర్గమును[(స్వ రవ్యయం) స్పర్షనాకతిదిప_తిదళశాలయా (అమి) (న + ఆకమృు దు ఖము లేనిది (వ్యు) చూజకొనంగన్‌ =కొల్లగొట్ట గా (దో చుకొన గ్రా వాసవుండు = ఇంద్రుడు (కర్తృ [ఇన్హాొ మరుత్వాన్‌ వాసవో వృ్యత్రహా వృషా (అము) వసువులు (రత్నములు కలవాడు (వ్య ) ఎత్తిన = ఖీతిన్‌ = అతిశయించిన (అధిక మైన భయముతో ( ఖీతి రీ స్పాధృసం భయమ్‌ (ఆమ )] (తన్నపా-ములు తనవి కా వనుమహాభయముతో _ అనుట (_బహ్మ _ కడకున్‌ = (బ్రహ్మదేవుని సమీపమునకు ఏ గి = వెళ్ళి (పణామము = నమస్కారమును [(ప్రణామ (ప్రణిపాత స్ప్యాత్‌ (వైజ)] చేఎ ఖేదమున్‌ = దు ఖమును (తినకు కిలివనయాఎదను) [భిద - (దై నే గాతువునకం జె ఘజ్‌ప్రత్యయము భేదము = దుఖము. _ భేద మవాస్య సుదృళ నరమ్‌ చ్యకురస్త సమస్తాశా నీవు త్త్యథిముఖం మన (చంవూభాగ కివిలా త్‌ల్‌ళ్లో ) (శ్రీకృష్తునిదర్శనము లభింపక దు ఖపడు చున్నగోఎకలమాట లివి] తత్తణపాయిన్‌ = సంభమమును (ఆవేగ మును అనిష్టము ప్రా్దంచినప్పుడు. (తన) మనస్సునకు కలిగిన కల తను (ఈత్తణము = సం్యభమము _ ఒప్పు సం్యభమసంజ్ఞ యుత్తలంబు త తము చిదిముడి (ఆంభా

40)) చెబ్బనన్‌ విధాతృడు = (బ్రహ్మ విధాతా విశ్వసృ డ్విధి (అమ ) [వివాత - రూపాం విధాతృధాతదాతృఎవితృ నేతృళబ్దింబుల కత్సట్రవవ్భావంబులు విభాష నగు (బా వ్యా తత్స ర8సూ )] ఆతినితోడన్‌ = ఆయింద్రునితో ఇటు = ఈవిధమూా (ముందు చెప్పెడి

లం విధముగా అనున్‌ = పలికెను తా -_- తారకు డు (బహ్మవలన వరములు పొంది దేవతలకు గెలునరానిమబవోసురు త్వై తిసె కింక ఎదుడు ₹ రసెదీదురహంకారముతో మంచిచెడ్డలు తెలియ నీయరి నిరంకుళ్యసవర్తనముతో వర్తిల్లును స్వర్గిలుపై దాడి సలిఎ ఇం్యదాదుల దోలి చేవతాలోకమును దో చికొనెను. దేవేం (ద్రుడు కర్తవృము కానక (బహ్మకడ కే గి తనకు కలిగినమవోదు ఖమును తిన శై నవ్యాకుల కితో చేతులు జో పాయిను వ లు జొ డించి విన్నవింపకొనెను అప్పుడు (బ్రహ్మ ఇంద్రునితో తారక విశే __. (అత్తజీన్స్‌ = ఇ ట్లనుటవలన శివు దు తపస్సునం దుండ గా = అవ స్పొనర్చుట తెలుస బడి హరు డు జగద్చ్యాపారింబు లారయక తీపోనిష నుండుట జేసి తారకునివలన ఎలు తి న్‌

పొట్లు లోకములు పడవలసి వచ్చుట గంభీరముగా తెలుస బడి; దనవచ్చును (నన్నె క ఎం) ఇట్లు దీనిని విశదపఅచినది ఇట్లు పరమేశ్వరుండు. తపోన్ళ త్తిం దగిలి జగద్బ్యాపారంబు

ఆద ౬ ల్హంఐెంజులెళ ల ంటాననో లారయ కునికింజేఎ తారకాశురుం డనుఘోరానురుం డేచి “కలజగజైనందుల కనేగోప్యదవం బులు సేయం దొడంగిన (4 శవ ం (ఆన్స్‌ (మహాసురు డ్రు కాళదాఎటకూడ ఈోందర్భమున (శారకునిన్సి మహాసురు డనుచు అతని కైన యీదుహదత్త్సము వరదర్చవముఎ ఎన గలిగిన దవ ఆలియ జెల్చట గ-నింఎ దిగ యున్నది _ భవల్లబ్ధవరోదేర్ణ స్తారకాఖ్యో మవాసుర ఉపప్లవాయ లొవనాం లూమెలు రి వోళ్టిక (కమా 2 $82) (బృహస్పతిమాట లి. (బహ్వకిడు (దుదొన్మత్తవిహారు డై ఇ ట్లనుటవలన తారకు డొనర్చిఎదుండగము లన్నివిని “౦ ముగా (అర్థగొరనిముతోో సొమన సం్యగబాంమఎ జరగిన దనవచ్చును. ౪ 3నిదుండ ఎింను విపులముగా “౦ కుమా వచించినది _ (చూ 2స 88 నుంది 88లో 4 నుండి. 4?ర్లో ఎలక) నన్నిచోడి డుగూడ విపలమునే వీనిని ఎచించా ద__ సీ వేళ్లతోడు గల్బప్పుక్షముల్‌ వెటికించి కొనిపోయి తన కుసవనము *ే సె గనక్కాది గొనిపోయి తన కెక్కి యాడ ని జారావుభూమి (గీడ్మాది జసె నమరారి దన పేరియచ్చులు వెస్టించి సురిధేనుసమితి గీలరము సేసె గరుడోరగామరతరుణుల నందట జేకొని అనవిలాంనుల జేసె ఆ వె వేదమిీతన్న త్తిన్ట్ట్యిల నుతిచె ద త్సతుల బురుృభిక్తి “లు్స డుడిచె బుణ్యకర్య ముడిచె వి నిట్లు నిఖిాప ₹రకుందు బలిమి దారకుండు (4 ్ర (అనురీతిని ( ఎత్తినభీతిన్‌ అత్తజపాయిక్‌ ) ఈభయాతిశయమునకు సం్యధదుమునకు 'తువులను (సద ర్శించు చున్నా డనునట్లు = ఈసందర్శమునందు కాళిదాసు ఇ ట్గను చున్నాడు. జయాళా యత చాఒస్మాకం (ప్రతి గూతోత్రితార్చిషా హంచ్యకేణ తే నాఒస్య కట్ణే నిష్కమి వార్చి తమ్‌ (ఠమా లిన 40ల్లో ) తన్మ న్నుపాయా స్పర్పే న (కూరే (పతిహత్మకియా వీర్యన న్యాషధా నీన వికారే సాంనిపొతికే (కుపూ 2 48ళో ఏ/అని ఈళోకములు _

మందరసవాతిము కలి?

దేవకావిజయసాధన మె ఎందును అతినాత(పవృ త్తి కలవిస్టుచకము కంరభూసషగా తారకుని కగుటను ఆతినియెడ (సయుక్తము లై నయిందాదులయుపాయము లన్నియు నిష్ఫృలము లగుటను విచిందు చున్నవి మ దను జేందుండు తప (పథావమ న నత్యంత్భారస్వాంతు డ్రై

నిను మెప్పించి వరంబు వే డె దన కెన్నండున్‌ వినాళంబు లే

క నికామవ్యవవోరు డై తిరుగ సౌ గా కంటి నేనుం [దిలో

చనసూనుం డొకరుండు దప్ప "'జెటుపన్‌ శక్తుండు గా డెవ్వండున్‌ ౧౮౮ అవ ___ (బ్రహ్మ ఆను చున్నాడు ఇందునితో.- అర్ధ __. దనుజ + ఇంద్రుండు = రాక్షస్యశేస్తు డు (తారకు డు) (కర్త) అతి[-అంత.- షో ఎ స్పాంతు డు = మిక్కిలి (అధికము (అత్యంతము జాఅధికిము . భృశ మతిర్థన్త మత్యర్థ మధికోద్గాథినిర్భరమ్‌ (వై జ) అంకిమును ఆతి_కమించినది అంతు లేనిది (వ్యు )] నిశ్చల మైన (లక్ష్యుమునుండి ఏమా(అము కదలక మెదలక యున్న - అనుట [ బ్దరో నిశ్చల మోక్షయో (నిశ్వ్ర] మనస్సు కలవా డుగా (స్వా_న్తము 2 మనస్సు = స్పాన్తం హృ న్యానసం మన (అమ)] ఐ (మనోన్ఫ _త్రినిరోధమున అంతర్వుఖు డుగా ఉండిం అనుట) తిఎ _ (ప్రభావమునన్‌జతపస్సుయొక్క- శక్తిచేత (తపోమహ _త్హృముచేత = అనుట) [ప్రభావ ళ్ళ క్రితేజసో (విశ్వ )] ననున్‌ (బ్రహ్మమాట లివి మెప్పించి = సంతోషసటజచి తనకున్‌ = అంనికి (తన శబ్దము ఇట తచ్చద్దారకిము) ఎన్నండున్‌ = ఏనా డును (ఎప్పు డును ఎస్పటికిని = అనుట) వినాశయి = చావు [వినాశము = చావు నాళము = చావు వి ఈయర్ణమునకే ద్యోతకము నాశ పలాయనే మృత్యా సరిధృంసే ఒప్యదర్శనే (వైజ) విరిజ్చిత్వం నజతి వినాళం కీనాళో భజతి _(సౌంద 26 ల్లో వినాశ స్ప్యా దదర్శసనమ్‌ అని (అమ ) ఇది దీనికి అర్జాం ] లేక = కలుగక నికానము _ వ్యవహారు డు = యధేచ్చ వృర్తనమ కలవాండుగా (ఇచ్చచొస్పున ఉండువా డు గా) (నికానము ౫ యథేచ్ళ ము- కామం (పకామం పర్యాప్తం నికామేష్టం యదేబృతమ్‌ (అమ) వ్యవహారము క్‌ ఉనికి వ్యవహార పణే స్టితౌ (విశ్వ )] ఐ = ఉండి తిరుగన్‌ = సంచరించుటకు (అడ్డు లే కుండ ముల్లోకములందు తనయిచ్చచొవ్వున (సవ ర్తిల్లుట కనుట్స వరంబున్‌ = (తన కోర్కి=ని (తనకోరిక శ్లైనయన్నుగహమును అన్యుగహసూచక మగువాక్కును. తధా ఒస్తు అను

528 ఉ త్తృరహరిపవంళము__2ఆ.

టను - అనుట [ 'దెవ్యప్రసాదే వరణే।ః జామాతశి వరః పృమాన్‌....” (వానా వరతుండు దీని నిట్లు విపరించినాండు _. *“తపొథి రిష్యతే యస్తు। దేవేభ్య స్స పరో మతః (చూ. హలా. వి,)]. వేందెన్‌ = అకిగెను,. నేనున్‌ = నేనుగూడ (చిహ్మ తారకునితో అను చున్నట్లు శిపుండు శ్రీకృష్ణునితో అను చున్నమాట ఐవి, (త్రిలోచన = సూనుండు = శివునియొక్క. [ల శివ శ్యూలీ మహేశ్వరః .... విరూపాక్ష త్రీలోచనణ (అదు) మూండుకన్నులు కలవాండు (వ్యు). కుమారుండు (కుమారస్వామి (ఆత్మజ _స్తనయ స్పూనుః సుతః పుత్తః (అమ), ఒకరుండు = ఒక్కడు, తక్కన్‌ = తప్ప, ఎవ్వండున్‌ == ఎవడును (ఆత చొక్కూందేకాని సుజీ యేయొక్క(డును _ అనుట). చెబుపన్‌ = (నిన్ను) నశింప( జేయుటకు (చంపుటకు). శక్తుండు 2 సమర్ధుడు (చాలినదాండు గోక్షము శృక్తః (హలా). కాండు,. బౌన్‌+కొకడ అవునుగాక (సశ్తే (తక్కిన దంకయు నీ వన్నది అన్నశ్లు జరగునుగాక,అనుట్స. అంటిని= (ఆని చెప్పితిని (బహ్మ _ కర్త

తా; తారకాసురుండు నియమనిష్టలతో అతిఘోరముగా తపముచేని నన్ను మెప్పించినాండు. నేనును ఆతనియందు పీతి కలిగి *సీక్సు కావలసిన దేదో కోరుకొనుము ఇచ్చెది నంటిని. ఆతండు _ “ఎస్వరిచేతసు తనకు చావు తే కుండునట్లును, తనసంచారము (ఆజ్ఞ అఫ్రతిహత ముగా లోకములం దెల్లం జెల్లుబడి యగునట్లును తనకు వర మి మ్మనెను. “అశ్లే అని నేను అందులకు అంగీకరించుచు _ *ళివ్యన్సిక్తి ఈలిగెడికమారు( డొక్కనికి6 దస్పం దక్కినవా రందజకు నీవు చంసరానివాండవే! అగుదు" వంటిని _ అని (బ్రహ్మ తారకునితో నాం డనినట్లు; నేండ్రు శిపుండు ్రీకృష్ణునితో అను చున్నాడు,

విశే :_.. (తసక్యసభావమున సత్యంతస్థిరస్వాంళు దై నను మెప్పించి ఇ ట్లనుటవలన, తారకునితపోనిష్ట అనన్యసాధారణముగా నడచిన దని, ఈతనియోగాగ్నిచే లోకములు మలమల మౌండిన- వని, అప్పుడు వరదానమున లోకోస్మదవమును మానిపించినాండ్రు (బ్రహ్మ యిని నచించెడిశీవపురాణగాధ సూచిత మైన దనవచ్చును,

[ఈళారకునిన త్తాంతమును మూలము (సం, హరి). కాని ఎడ్జా_పెగ్గడకాని స్పృశింస లేదు. సాకాంక్షిత మై కథాససానమున కాఎళ్యక నుగు చున్న దనికాంటోలు' నాదన వచించినాండు దీనిని, కథాగమనమున కగురసజ్ఞ త్‌ సోమనాధునిసొమ్ము, అందుల కగువస్తుసంవిధానసంకో చవి కౌసాదులు ఆత డెజీ(గి నట్టు నుజియెనంికి నెలు(గరాపు,]

67] మందరసహితము క2ి్రీ క. అని వానివరములోనన

మునుముట్టంగం గొంత సనెగులు మోవం బలికినన్‌

విని దనుజుండు మీ దెటు(గక

చనియె జితేందియుల "కేటిసంతతి యనుచున్‌. ౧౮౯ అర్హ వా అని = చెప్పి (బహ్మ- కర్త, వాని _ వరములోనన్‌ + అ = వానియొక్క- (వాని దగు),వరమునందే (వానికి తాను చూపెడియను([గ్రహమునందే = అనుట కొంత - నెగు లు = కొంతబాధ (కొంతహాన్సి (.... బాద నెగులు నొవ్వి....యనంగం జను వ్యథ" (ఆం, భా, !. 150]. మోవన్‌ = వహించుట (సంభవించుట) [భావార్థకనుజ్య_న్త మిది].మునుము ట్జంగన్‌ జా తుది తాంకంగా (పర్యవసింప(గా; పరిణమింసంగాొ, సలికినన్‌ = చెప్పగా ((బ హ్మయే కర్త, దనుజుండు 22 రాళ్షసుండు (శ్రారకుండుు, విని (వినియ _ అనుట) మీందు= తరువాతి దానిని (ముందు జరగంటోవుదానిని (ఆయకతిని, ఉత్తరకాలఫలమును.అనుట్స ఎజు గక = తెలియకో (ఆలోచింపక. జిక + ఇంద్రియులకున్‌ = గెలువంబడిన (లోంబబిచుకొ నంబడిన్స ఇర్యదియములు కలవారికి (ఊర్జ్వరేతస్కుల కనుట) (ఊర్ధ్యరేకా శృబ్దిమనకు “మ హాదేవుండు (శివుడు) కూడ అర్హము. “జితమ్‌ - ఆయ్తీకృతమ్‌" అని (స. సం,)). ఏట్‌ - సంతతి == ఎక్కడి, సంతానము (నంకతి ఎక్కడ కలుగును, సంతతి కలుగుట వారియెడ అనంభావ్య మనుట, అనుచున్‌ = (అని తలంచుచు, మీదు = కొ నున్నదానిని (భవిష్య

. ద్వృర్తాంతమును, తనచావు శివునికుమారునిచే జరగునట్లు (బ్రహ్మ ముందు తెలిసి యుండుటను-

అనుట). ఎజు(గక = తెలియక ((బ్రహ్మవాశ్యమునకు అన్యథాభాపము లేదు అది జరగిమే తీరును. అని తల(ఫకఎఅనుట),చనియెన్‌ = వెళ్లెను (దిహ్మ చెప్పినదాని నంగీకరించి తారకుండు తనదారిని. దాను సాగిపోయె ననుట) [మీం దెబుంగక* ఇది ఉభయాన్వయ మోగ్యము] తా ;. తారకునకు (బహ్మ తా నిచ్చెడివరమునందే వానిచావున కగునంశమునుగూడ కొంత పొందుపజచి వచించెను. తారకుండును. దానిని సరకునేయక (శివుడు మహాయోగి- ఊర్జ్యరే. తస్కుండు (ఆధఃపతనము లేనివీర్యము కలవాండు) అగుటనుబట్టి సంతానమే ఆతనికి కలుగ దని తలంచి) (బ్రహ్మభాషిశమునకు సమ్మతి తెలిపి యథేచృముగా చనెను. విశే ;._- (జితేం్యద్రియల కేటిసంతతి ఇచ్చటియీజి తేయ్యదియళబ్దము “ఊర్థ సలేతస్కు” డను టకు లక్షక మననచ్చును.శివుండు ఊర్ధ్వరేతస్కు6 డనుటను నారాయణీయోసనిషత్తు శినసహ

681. ఉత్వరహరివ 0శము.2ఆ (సనామము వచించు చున్నవి =. డఊర్జ్వరేతం విరూపాక్షం విశ్వరూపాయ వై మ అ చది (నారాయణియము) ఊర్జ్చ్పరేతా ఊర్జ్పలిల్న ఉ ర్హ్పశాయా నలల అకు చున్నది (8 క స్రో్రో (ఇచ్చామ్యాతసర్వార్తస ౦ఎద్దు టు పరమెశ్వరు ౨ (బ్ర ంంవా్యముసం తిరుగు ల దనుట వాడు గుణఐతింప ౮ దం భాఎమ్ఫు (జితీం్యడియు డు. శుల్చాా లమ్త్పా డాథి దృష్ట్టాచ భుక్త్వా (మాత్చాణయోనర శ బ్యాట్బతి బ్లైయతి వా” విజ్లేయో -తే”) య (2 అధ్యా 88 ల్లో - అని మఘవ] చ అమరపత పత్సిపతల కాదివ దైవత వె నార్వతిం (బమథంభుండు గైకొనె గృపాపరత బరిచర్య చయ నీ సవ యమునం కు మన్మథు డు సాగి శ రాసన కెళలంబు*న్‌ హివ గిరిరాజకన్యపం ౩ నీశునిఎత్తమ. "జేర్చ నోఎనన్‌ ౧౯౧ అవ . (బహ్మ ఇంద్రునికి తా-.కవధమున కగుసుపాయమును ఇందును పె పద్యమునందును తెలుప్ప చున్నా డు_ అర్థ _- అమరపతీ = దెచేంద్రు డా (ప్రమథ - విభుండు = బుమథగ+ములకు (వభుపు (శివు డు కర్త [ ఎనాకి (నమథాధిస (అమ) అధిప విభు శబ్దములు సర్యా యములు _ రాశా =ధిస పతి సా్వ్వామి నాధ సరివృథ (పభు ఈశ్వరో విభు రికా న _ (ధనం )] కృపా _ పంతన్‌ =దయయందలి _ ఆసక్తిచే3 (ఎది యే మైనను దయను ఎప్పుడు వాచీంచువా డగుటచేత దయకు పంమావధి అవుటచేత అనుట) గ్రోరుది = ఆసక్తి కలవా డు (ధర్మపరు టు నీతిసరు డు (మె) ఆ ధొపపత్తిం ఛంనాసరో ఒపరా మవాప్తశైలూన ఇ వైైష భూమికామ్‌ (శిశు 060 (మొ) పతివతఎకున్‌ =సతు లకు [(సుచరిశ్రా తు ఇతీ సాధ్చి పతివ్రతా (అదు) పతియందు (పతి సేనయందు (వ్రతము (నియమము (నిష్ట కలది (వ్య) ఆర్హా ఒరే ముదితే హృష్టా (పోషతే మలినా కృిళా మృతే (మియేత యాపత్యౌ సా ఆ బ్లేయా పతివ్రతా (అరి ఆగమము] ఆదిమ దైన తము ౫2 మొదటి దైన (మొట్టమొదట లెక్కింస దగిన దైన ఇ అనుట) [ ఆద్య మాదిదు మన్యం స్యా దన్సిమం (హలాా] దేవత (పూజ్యురాలుగ్రా ఐన పాం్వతిన్‌ 22 ఉన్న - పొర్పతీదేవి౨(దేవీపాతిినత్య మనవ్యసాధాంణము (బహ్మవైవర్త మి టను చున్నది= ద్కజా ఆావీ భరి న పార్వత్యా సరాసాధ్వి న గణేశ త్పరో వశి నచ విద్యాసమో బన్జు ర్నాఎ్త

మందరసహితము కీ కశ్చి దో పర (చూ హలా వి] పరిచర్య = "సీవ చేయన్‌ = ఒసర్చ”ా (తన్ను "సేవించుటక్షై _- అనుట శై కొనెన్‌ = బ్వకరించెను (అంగీకరించెను మన్మథుడు (కర్తి

ఈ సమయమునందున్‌ == ఇవ్వేళ (ఇప్పు డనుట [ సమయ శృపథాచార కాలణద్ధాన్తసంవిద (అమ )] నాగి = పోయి (బామవంతయునకు) బయలుదేటి వెళ్లి.అనుట) శరాసని (శరం అస = కౌళశలంబునన్‌ = విలువిద్యయందలి నేర్చు దనముతో (పాండిత్యముతో) (తనధ నుర్పిద్యాపాండిణ్యము నంతను (ప్రదర్శించి _ ఆనుట) (ఇట శరాసన విద్యాకాశలమె శరాసనకొ శలము అన బికినది ధను కౌశలము శరాసనకొశలము పర్యాయములు శరాసనము = ధనుస్సు = అ థాఒభ్రయౌో ధనుళ్ళాపొ ధన్వళరా సనకోదజ్డి కార్ముకమ్‌ ఇష్పాసో ఒఎ (అమ ్రి బాణములను చిమ్మునది = (వ్యు) కౌళశలము =2(ప్రావీణ్యము (పాండిత్యము కళల శబ్దమునకం'ె (యువాదిపారమున) భావార్థమునందు అణ్‌ [ప్రత్యయము (బాహ్మకొదిగం పారముస్స య్యప్రత్యయముగూడ_ కౌళల్యము (రూపాం ) చతుర స్య్యాత్‌ దక కళలో ఒభిక్లో.. నిష్ణాత కృిక్షితి (ప్రవీణ శృ (వాలా) పాశిత్యకౌశ లశద్దములు పరార్థయములు తై 9లోక్యాభయలశ్నకేన భవతా వీరేణ విస్యారిత _స్తక్టీమూతముహూర్రమబ్దైనధను పొన్తేష్య మాఖకిల _ (అన అ ?28్లోో ఇచ్చట పాశ్డి్యమ్‌ _ కౌళలమ్‌ అని వ్యాఖ్య నన్నయ ధను కౌళల శబ్దము అస్రవిద్యాపాశ్తీత్య పరముగా ఉఎయోగించుట ఈసందర్భమున *ఎనిం స దగినది _ _ నాయశిమ్యుం డై నయర్జునుధను కొళలంబు జూడుం డినిని నయ్యాచార్య

నచనానంతరమున (భార ఆది 8 8వ) ఇట ధనులర్విద్యాకొశల౦బు అనునది (పారార్భ వామంగిరిరాజ _ కన్యపయిన్‌ = బామాలయ మనెడి పర్వతరాజుయొక్క- [బామలయము అను దాని కై నయేకదేశమే ఇచ్చటి వాము శబ్దము ఇది నామైకదేశే నామ్శగహణమ్‌ అనున్యాయ మున బామాలయ వాచకముగా ఐనది బామాలయము == బానువత్పర్పతము- = స్తుత రస్య్యాం దిశి దేవతాతక్మా బామాలయో నామ నగాధిరాజ (కుమా 0) పొ ర్వతిని ఎామజ అను చున్నది మేదిని . బానుజా తు శచీగార్యో (అ) బామివంతు డు ఎర్చితి రాజు అగుటను కాళిదాసు వివరించినా డు _ యక్ఞాఖయానిత్వ మవెక్యు యస్య సొంంధిం (తీధరణక్షముం చ (ప్రజాపతి కల్పితయజ్ఞ భాగం శై లాధిపత్యం స్వయ మన్సతిష్టత్‌ (కమా ) వబామవంతున్నిపభావమును గులుతించి తదనుగుణము గా ఆఎనికి పర్పిశాధిపత్యమును (్రిహ్మ ఇచ్చినట్లు (పై ళ్లోకమునకు మూం మన దగినట్ల్రు బ్రహ్మాండపురాణము హి వచిం చినిది * శ్లైలానాం వబామవన్తం చ నదీనాం చైవ సాగరమ్‌ గన్ధర్బాణా మధిపతిం చృకె

582 ఉ త్తవహరినంశ ము___2 ౨ చికరధం విధి (చూ ఇల్బటి మల్లి వ్యా] కొదూశ్తె. ద (గామా్హాయండు ఆఎఎ) ఈశుని ,. చిత్తమున్‌ చి శిపనియెక్క మనస్సును చెల్‌ = "ొలుబంటక (ఉంట శి (పార్వశియందు శివునిని అనురాగము కలవని చేయుట కశుట్సి ఎఎనన్‌. చారినచో “దుర్టు డగువో (ఆరిన జికిన్‌ ఉదయించు మారు డ రి అగున్‌ _ అం "పె ఎద్యముతో అన్నయము తా __ వామంచముసందు శిషడు ఆసస్సు చేయి చూడు “తీదమజి యగుపాల్వతి తండియను మ తితొ పం మెళశ్వరుని కట పంచర్య మెసద్చు జబ్బది.. బ్రలు ఆపస్సునకు విబ్న కారు లనను అమె పతి(ఎ౨ ఎ కెల ఆరాధ్యదేవల డు తన్నే (తికిం ణళుద్షితో ఒ£౦చెతిఎరదు ము ఠా చా థా భక్తురాలు తన కగుటోంన అమెయందు దయ కరిగి (దెవతలయందు దయ శాల్చినా డిఎ నట్టు రశ్చరు డ - దన చేరక ఆమెపరిచర్చ కంగీకరించియున్నా డు ఇది తగినసమయము విగ్రహము శాల్చిససౌందర్య మగునామెసం౨ధి హేతుపూా తనధ సుర్చిడ్యాపాండిత్యము నంతను మన్కధు డు శివునియెడి ప్రదర్శించి ఆయనను పళశపబచుకొన లిగనయెడ అమెయందు అమం "సేన కంతక అధిపతి మై మీయుషదవము తీర్చ గఎకుమారు డు జన్మింబును శివునికేజస్సు ధరింప గంది ఆజగజ్జసనియె. _ అని (బ్రహ్మ ఇంద్రునకు చెబ్బనట్లు శివు డు శ్రీకృషునకు స! శెలిపెను క ఆరవ ణికి నుదయించుకు మారు డు సేనాని యగు నమ _ర్యులు వొగడం దారకుని గెల్చి తిరముగి నీరాజ్యము నియవ గప నిక్కాం బనుడున్‌ ౧౯౧ అర ___ ఆరమణికిన్‌ = ఆముందరికి (పాల్వతిక్సి ( ఆ అూర్వొక్రార్ధపరామర్శకము | న! నున్జరీ రమణి రాచూ (అవన )] ఉదయించు _ కుమారు డు = సృక్టైడి ప్కుళు డు (5కషా ౧ హత రుడు అనుట ఆతనికి ముం దగునామమును హూడ సూచించిన దనవచ్చున్సు "సేనాని = 'సెన్యా ధిసతిగా దేవతాసేనపై ఆధిపత్యము కలవా డూ 'సేనాసీ స్స్యా త్పుమాన్‌ కారి. శేయ్యే నీనా సతౌ ఎమాన్‌ (మేది ) సేనను నడుప్పవా డు (వ్యు )] అగున్‌ = అవును అమర్హ్యులు (నశ న్న ను గుమిర వష న చ్త్యులు) = దేవతలు (దేవత లగుమి రనుట [ అమర్యా అన్ఫుకాన్థస (అమ)

మందరఎబాతము 8583 (యమ్‌యన్సే ఒన్మ్క న్నితి మర్హ భూలోక ఊఈత్ర భవా అఎ ఉపచారాత్‌ మర్తా స్వార్టే యక్‌ తద్చిన్నా అని సుధ భూలోకవాసులు కానివారు (వ్యు )] పొగడన్‌ = స్తుతింపగా (జయ జయ ధ్చానములతో అనుబరు లై (సైంకు లై కీర్తిం గా = అనుట తారకునిన్‌ యూ న! గల్చి = జయించి సీ_ రాజ్యము = నీయొక్క రాజ్యము (ఏలుబడి సీదేవతోధిఎత్యము అనుట) | రాజన్‌ శబ్దమునకంపె కర్మార్థమునందు (బ్రాహ్మణాదిగణవారమున జేఎ. ఎఉ్యజ్‌ ('ప్రత్యయము] తిరము = జ్ఞరము (చిరకాలము నిలిచి యుండునది) కన్‌ == అగునెట్లు నిలు పన్‌ = ప్రతిష్టంచుటకు (స్థాఎంచుటకు, ఓప్పన్‌ = సమర్థ డగును నిక్కము = నిజము అధ (తస్పక ఇట్లుజరగి తీరును _ఆనుట్స అనుడున్‌ = అన గ (అని చెప్పినితరువాత) (జంభా అధి అలి నూ రాతి చని (ప్రసూనా స్తున్‌ తలంచెన్‌ _ అని పైకి అన్వయము) తా _- మన్మధు డు శివునికి పార్వతియం దనురాగము కిలుగ జేఎన వారికి కలిగినపుత్తు డు తారకుని వధించి నీరాజ్యము బుస్థిరముగా (చాలకాలము సాగునట్లుగా) చేయును సందేహము టి! లేదు నీ విందులకు (ప్రయత్నించి మన్మధునిసాహాయ్యమున ఈకార్యము చక్క బెట్దుకొనుము ఇ అని (బహ్మ ఇం్యద్రునకు చెబ్బనెట్లు శ్రీక్సమ్లునకు కివు డు వూర్వము జరగినన్న త్తాంతము కా నిప్పుడు చెప్పు చున్నా డు రా విశే (సేనా ని యగున్‌ వ ది ఈతనికి నామము గూడ ఆగుటవ ) సేనానీ రగ్నిళూ ర్గహ (ఆమ) ఇట్లే క గా ఇద కళల సందు ఊతని (దేవ నేనానాయకత్సము. జగద్విదిత మై బిరుదనామము ర తనియెడ (సవ కిల్లు ననుట గూడ నూచిత మెనది (బహ్మదే ననవిచ్చును తారకుని జూ యా న్‌ గెల్చి కిరయముగ స రాజ్యము నిలుస నో) నిక్కంబు). నిక్క-ంబు అనుట - నరు డు కుమారునకు ఒస ం శంరభాఎతమున కన్యథా త్వము లే దను గిన యాశీసును జ్ఞ్రకి తెచ్చుచు ఈ శ్వరభా టతె జో వోవుచు.. తనక క్‌ జెన్బై చున్నది గంభీరముగ. తారకునివై దండయా(ికు వెడల సమతే మ మస్కరించినకుమారుని ఇ ట్లాశీర్వదించినా డు శివుడు = * బొన్ట్రోోం సద బ్ర ముదా ఒభ్యననత్‌ (కమా 88 మశేశపదం బ్రరత్సం నయ అనెడి యాయాశ్వరభాషత్రచ్సు చ ( శై ఇట అ ఫ్‌ వా ఎతమ్స 3ై క అచినయందురూ పొం దిన దనవచ్చును లు గున పైబహ్మాభాషతముగా (సోమనంచినయం యం

584 ఉత్తరహరి 0ళయు.___2 ౨ జాం జంథారాతివిబ్బంగమాణహృద యోగ్యాా హైకశాహాయ్యు డై యంభొజా నువంవునం జని “నూనాన్నం దంె రంణి _స్తంభనదంగ ఖేదనిహర (గంభాపరీరం ణ _న్తంభా ంభవగుంగరతృ రచనాస్థాన లము శె ౧జి శ్యతువు లగురాక్షసుల నిట్లు పేర్కొవినది ధం శతు ఒఎస్య గొొత్యూ పాకస్య వముచే ఎ వృ్యస్య చ పృులోమ్న శ్చ జఒ్బా్యూ ఒ ఒరిందం (అన్సి. అరాతి శతు కబ్ల యె ములు పర్యాయములు ల దమ్యూా_తవశ్యతవ సరారాతిప్రత్యర్థిపరిప్యస (అమ్ర] అంభొజ + ఆసను _ పంచ్చనిన్‌ = (బహ్యయొక్క [ -రగ్చి కటఒలాస (అమ) అమ్మాజ (అమృ + జ్జు అంబుజ అద్ద కంఎల శబ్దములు పర్యాయములు _ కమలం దుహోత్పలమ్‌ “రోజ చుబ్దం (హలా ్సె పద్పము ఆససనము'"ా కిలవాదు (మ్య) ఈపద్మమునుగూర్చి భాగఎత మిట్లు పచిందు బున్నది _ పృష్కరద్నీఎ ఎఎ జతుషషలక్ష అహ 4 సర అరల ళా ఆల బలు అవిశాల మమ్మ హాద్వీపమ౦ దడయుతకాంచనప త్తములు గల్లి కములగర్భునకు నాస నం బగు పంశకెరుహూం బుండు (గ్రాం ఆలి 659ప ))] (శారకాసురఎధమున కగు ఆజ చేత విభృంధనూణ = హృదయ _ డఉీతావా = ఎకీ = సాహయి్య డు = అతిశయించిన (మిక్కిలి వృద్ది పొందిన) [ జబృమ్మితం జృఎబ్బణొత్ముల్ల విబ్బ్శమ విబపతే (వైజ) జృంభిక జృంథభణ శబ్దములు సర్యాయముకు వి ధాల్బర్తద్యోతకము] మునమున కైన ఎూనిక్ర [ఉతా హ స్తూద్మమె మ్యూతే (విశ్ళ )) ప్రధాన మైన (ఎకె ముఖ్యాన్యకేవలా (అవ) తోడ్పాటు కలవా డు - [నాహాయ్యము= శహాయత్వము (కూడ ఉండుట తోడ్చాయి సవోయ శబ్దమునకం లె భావార్థమునందు “వోయా ద్వా (వా్రా అని పెక ్య్రత్యయ వికల్పము పుణ్‌ వచ్చిన సాహాయ్యకము రానిఎక్షమున (బాహ్మణాదిగణపారమున ష్యం్‌ ప్రత్యయము (సాహాయ్యము))] ఐ 2 ఉండి [బ్రహ్మ ఎచించిన తారకవధొపాయము విన్నది మొదలు ఇం (ద్రనిమనిసు త్యత్రయత్నమునక్రై ఊరక ఉవ్విట్లారు చున్నిది అది కార్యంద్ధికి సూచక మని తలచి. అందుల కె నసయత్నిమును (ప్రారంభింస ద్పం కింవా డెనాడు ఇందు డని యూ వ. న ఆ తి అధి ఇ నూ భావము] చని 2 వెళ్లి (అమరా (సవేశించి అనుటు నట ఆ ఆరంభ _ _న్తంభఖేద ఇ విహంత్‌ రంభా - పరీరంభణ = స్తంభ 1 అసంభవ = గుంభ _ రత్న .రచనా.ఆసాన మ!

మందరసహితము 6్‌8ీర్‌ వల _ స్టేము ద =నాట్య మాడువారి దైన | రజ్ఞావతారీ శైలూషో నటో భరతభాచతా (వాచ స్పత్సి (చూ సుధు త్పం ,కీడసే నిజవినిర్మితమోహజాలే నాక్యే యథా విహంతే స్పకృతే నటో వై (దేవీ భాా (చూ హలా వి) (ప్రయత్నమును (ఆరమృము =(్య్రయ త్నిము _ ఆంకృ స్తు త్వరాయాం స్యా దుద్యమే వధదర్చయో _ (విశ్వ )] అణ చుటవనల న నైన (ఆ పుటచే కలిిన్స (స్తమ్భు (రోధనే అనుసొతధాతువునకింళె భావార్థకల్యుట్‌ (త్యయము (స్తంధినము _ అడ్డుపెబ్చ్దట ఆ పుటి _స్తంభి _స్తంభన ములు సర్యాయములు వాయు_స్తంభము జల్నస్తంభము (మె. )] మోస) దు ఖమతో (తెచ్చిపెట్టుకొనినదాధతో )|దంభి శబ్దము కపటార్థకము = కపటో స్త్రీ వ్యాజదిమ్శో పధయ శ్యద్మ కై తవమ్‌ (అమ )] సంచరించు చున్న (అయి ఇటు తిరుగు చున్న (పుంవద్భావము [విహరించు = సంచరించు = విద్యాధరి(శేజి విహలించపధ మెక్కి (శృం నై 7 8 (మొ) రంధ అనెడియప్సర ఆయొక్క. అలింగనములతో కూడిన (పరిపూర్పక ర ఛాతువునకంచె ఘజ్‌ ప్రత్యయము ఉపగర్గస్య ఘ ఇ్య్యమనుస్యే బహులమ్‌ (6 8 22సూ) దీర్చము. పరివషృ పరిష్ప్లి స్సం శ్లేష ఉపగూహనమ్‌ (అమ) పరింమృ పరీరినృు శబ్దములు సర్యాయములు ( పరీవాద పరివాద శబ్దములట్లు) _స్తంభములందు | స్తమ్బౌ స్టూణాజడీభావొ - అను ] అ హేళుకమా (కారశము ఠే కుండ హరాత్తుగా (ప్రయత్న మేదియు లేకయే అప్పటి కప్పుడు ఏర్పిడిన - అనుట) [ సంఫవ కథితో హేత్రా వుత్చితా మేలకే ఒపిచ = విశ్వ] కూర్చు (ఒకచితో ఒకటి కిల ఉందునట్లు కూర్చుట) కల [(గుంభనము = కూర్చు. గుఫ గుమ (ము అని గుమ ధాతువేకాని గుమ్బ ధాతువు కాననచ్చుట లేదు గుమ్మన మనియే నంన్కృృతకవులు (ప్రయోగించు చున్నారు _ సతతి మరుణితముఖే సఖి నిగం న్తీ గిరాం గువృమ్‌ (ఆర్యాన 600ల్లో ) నిగుమృనిర్భం కరన్మ ధూలికామనాహరమ్‌ (రావణక్సృత్స శివతాల్హినస్తోతిము (చూ వాలా వివ) వైజ హ౮ాయుధాదులుకూడ శ్రస్ధనం (గస్టనం గుమృ నృందర్భో రచనా న నా అనురీతిని గుమృన మననియే అను చున్నవి తెలు గుకవులుమ్మాతము నిర్ధారకముగా దీనిని గుమృన మరి (ప్రయోగించు చున్నారు _ కుంభీననములు (వేలిన గుంభనమున గుంభిహా స్త గురుతరధారా రంఖమున రేయు ఐ$ఎం గుంభ్యదోణములు వద్దే గురినెన్‌ వానల్‌. (5విక 8 జ(దూ నూ ని ) స్తంభానంభవగుంభ. అనెడి యనుప్రానమదే నిర్హారక్‌ మన దగు నీసోమనాధప్రయోగము.. చూచియే పై కవి అర్థాంతరమునందు (ప్రాననిబద్ధము గా దీనిని (ప్రయోగించినా డనిఎంచును తారా శ కూడ క్రంభకుచాపరిరంభగుంభనొద్చే ఎసుటో

586 ఉత్తం హరివంగదు___”ఆ దయం బనుభవింపనివా డపు (0 70 అసు చున్నది పద ఒంభ ఎ ౨9 తెలు ఎవారి వ్యవలోరిము సుప్రఎబద్ధము. గుభ గుద్చు. టనే అనునది ధాతుపాంయినం విఎ చెలి అవాలి కుపలబ్ధ మైనపార మగు నేమో సొఒనాధు డు గర్చజ్లులు ఆత వాంంతి శంంంఎ ఆచి కానిది] రత్మములయొక్క సంఘటనముచే ("వెం (పొదుగు.వల లంట రచనా సతి _ వైజ )] ఒప్పు చున్నసభయెక్క ( “భా “మితం... ఆస్తానీ బట మాస్టానం (అమ )] (పదిశయునందు [ఫలం ఆభ (*ఎ) ఇబ్బట ఖవి లి ఏంతిలా జానపద ఇతి జీష్‌ కృతిమా “తా సలం తూధయనారారఐమ్‌ (అవ ఎల 2లో (నిశ్చలత్వము సావధానత వకా్రతతోడిచి త్తమ్చు[ ప్రేమ బరత్వడు బం శదడు -౦ వ్‌ జ్‌ టే వై ల మ జ థి ౧ "టె భావార్థమునందు ఇమనిచ్‌ ప్రఆగ్రయను (ప్రకృతికి అ చేదోయు (చూ 6 4 7వ) కాళిక సైమా ఉడాహాతించినది కలవా డుగా ఐ = ఉండి సమాన ా అస్టున్‌ = మన్మ ధునిని [పుష్పములు బాణములుగా కలవా డు (వ్యు ఆత్రయను కనస బప్పుం (ప్రసూనం అగ అబల ౯, సు ళీ చావు చలం జ్యూ కుసుమం శువషమమ్‌ (ఆమ) అస్త్రం చాపె ప్రహరశణె ఎ (హైం 1 తలంచన్‌ = స్మరించెను తా __ ఇందు డు కారకా[ట-.నధమున కపాయము 'బహ్మ వచించి అందుల కాజాఎంపా దా తనిమనస్సు మహోత్సాహమయుతో అందుం కప్పొంగు చుండుట చూచి కార్యంద్ది హ సగత వ ప! మైసెట్లు భావింపవన అరా అ.ఎరావతికి వచ్చి సుధర్వ్య (డేవిసభ) _పవేశించినా డు అందు రంభాదులు త న్నానందింస జేయ ఎెంచి నాట్య మాడి ఎద్ధపడ డా ఎం ది9ి ారించినా టు ఆనాట్య మాడువారిలో (ప్రధాన మైనరంభ తన కీనా డు నలకూబరసమాామమున కైనఏ న! ఉం ప న జ అ్తా టు (శాంతికి లోలోసల సంతబంద చున్న దెసను పైకి తన్యప్రధువన శెదొ యుస్టదఎము ముంచు కొని చచ్చిన దని విచారిందు చు్నదివోరె ఆలనితోడివిరహదు ఖము సవాంప లెనిదానివలె అవినయించుచు ఆసభయం దం నిఎ డి రక తిరుగు చున్నది అబు తిరిగుదుు దు ఖభార జ క్‌ గం మున వివళ మై పడ బొవు చున్నదివాలె నటించుచు అందలి సంభములను థముగా అలింగ నము చేకొని నిం బడు చున్నది అట్లు నిల బంసప్పృ డామె ధరించినరత్నభూష+ములు ఆ స్తం న్‌ భముఎయందు “౦(కమించి అ(పయక్నముగా రత్నములచెక్కడములకోడించన లా సంభములం జ అ పడు నాని దు ఏర్పడి వానిని _పకశింస జేయ బున్నట్లు కానపచ్చు చున్నవి ఇట్లు చ్నితవిచ్శితములుగా హో ని, అర అస్టానసభా _స్తంఛములు *౦భాసంభావితము లై మణిఘాషాలంకృతము లగుచు వింంగొలుపు దున్నను దేవత్యాపభువు (దెవేం్యద్రు డ వీనిని వేనిని తాను గమనీంపక _ తారకవధోపాయ

68] మందరసవాతము 687 ఒద్ధియందే ఈనమనము లగ్నము చేబ తిదేకగ్రతతో మన్మథునిని వేశమే తా నున్నదేవసభకు వచ్చునట్లు మనస్సునందు స్మరించు చుండెను విశే __ (విబృంభమాణ౭హృదయోత్సాహైకసాహాయ్యు డై) విజృంభమాణహృదయో త్సావా అనునది ఇట ఇంగద్రునిమనస్సున కై నమహోత్సాహమును వచించుచు సతాం వా సన్దేహపదేషు వస్తుషు (ప్రమాణ మన్త కరణప్రవృత్తయ _ అనుటను స్ఫురింప జేయటకో పాయి ఇందునికి స్పకార్యంద్ధియం దైనవిశ్చాసమును దృడిపజచి (ఫ్రకృతకార్యకిరిణమున కాంనిని బాగూ ఉన్యుఖునిని ఒనర్చు చున్నది ఈ (ప్రకృతకార్యమున కిగునాతినియున్ముఖత్వి దార్థ్యమే నటారంభస్తంభ స్థలస్టేము ద్వై అని కివిచే విశదపజిస బడిన దనవచ్చును ఇట. వకసాహాయ్యు డ్రై అనుటవఎన ఇతిరసాధనములం దై నయాతినినై రాశ్యము. (ఏక శబ్దము మూలమున) _ తెలుప బడి ఈ తనియాళ లన్నియు ఇప్ప డీపధోపాయమందె ్రరఎడి యున్న వనుట జోధింస బడు చున్న దనవచ్చును ((పసూనాస్త్ర) డు మన్నధు డనక ఇ ట్లనుట _ ఆతనియఘఓనఘటనాసా మర్ష్యమును బ్భురిం స జేయుచు ఇందుడు తిసకార్యబన్థి కాతని నండగొనుట (బ్రహ్మ యాతినివలన గార్యబస్టి జ అక్‌ జగ్‌ వడయుట సముచితిమే యని తెలుస చున్నది. మన్మధునిఎబ్బబాణముం కగు సానుర్ధ్యమును హర్షనైషధము వర్ణించినది (చూ 4 89)

(నటారంభ దంభఖేదవి హర(ద్రంభాపరీకంభి స్టేము దై ఇచ్చటి ఇ ట్రనుటవిలని (పకృతసందర్చసరిప్కష్ట _ కగు నొకన్ఫూర్తి గూడ ఇందు స్ఫురించు చున్న దన విప్పను అల్‌ అపంభవ పరీరంభణ శబ్దము లిందుల కుసష్షంభికములు ౦ ఇందునియందలి సజయ లబ మును అభినయించుచు ఆంనియను[గ్రహము వడయు టకు (ప్రయత్నించినది ఆత డు (పక్సృతి

క కు కార్యసంరంభముని దానిని నిషేధించినా డు స్పర్వేశ్యామతల్లి క యగురంభ ఆందుచే తన కేద్‌ ఉం గొప్పభఖేదము కలిగిన దనునట్లు నటించుచు తనవిరహబాధను ఇంద్రునకు తెలియ దిజబు వన్న దనునట్లు _స్తంభాలింగన మొనర్చిసది హరాత్తూ- అందుంకు చై తన్యము లేవిన్తంభాదులు గూ ర్‌ అబు సర రత్నరచన లనుమిఇతో ప్పలకాంకురములు తాల్చిన వనునట్లు అయినఎ ఆంతేకని అది ౧ నా కి చున్న యిందు ద మాత్రము చలింప లేదు _ అని అతనియేక్యాగక కగునిస్టను ఇది పరాకోటి కొని పోపుటను స్ఫురింప జేయు చున్న దనఎచ్చును (దంభఖేదవిహరత్‌) అనుటగూడ రంభయెడ ఆర్ల్గనంతము రంభ గొఢముగా నలకూ బరువి గవ! (గేమించెడి వ్యక్తి ఇతరులయెడ నెవరియం దై నను ఆమె కగ్యపేనము కృ(త్రిమమే అందు

5868 ఉ త్తరహరిపంగదు___2౨ లకే కావలయును న్వై ధకర్త రంధకు. ంఎత్యతం అలీని (౧౧ ఆఎ చున్నా డ అలం __ విభాన విభావినా వా ఒఎ న్యా త్యారణం కాగ్యజన్మ చేత్‌ ఎవి లక్షణయి [ఇందు రంభ ఇం[దునియెడ తన కగువిరహడారను ఆధినయింబు. తిదితిశయంచే తాను సోలి పడ టబోవుచు అస్తాన్తంభములను అసంంబనముఎమా చేం వానిని గౌ లించుట అందుమూలనమున ఏ్మ[ప్రయత్నమసు లేకయే _అత్నరచన లా _ఎంభములందు సం(కయిందచి (సకా?9౦ చిన పనుట జరగి కారణము లేనికార్యొక్పత్తి పర్తిత మైసది వ ఆలోనన్‌ ౧౯౩ అర్ద ఎఎ ఆలోసన్‌ = అంకలొ (ఇం్యదు డు మన్నధుని దల చుం ఎంతలో జరిసదొ అంతలోనె ((వెనుపంటన్నే (ఈల చినదే తడవుగా = అనుటి దీనికి వై“ద్యములోని ఎల రాజు నిర్ణరేం్యదు సభకు నేతెంచె (భుజబలోత్సాహ మెస గృ అనుదానితో అన్వయము తా _. “౦కల్పఎద్దులు మహాత్కులు అ ట్లగుట జేఎయే ఇందు డు తల చినంతనే మన్న థు డు పచ్చుట జరగినది తసపరివారముతో (ప్రకృతకార్యసంబద్ది కనుగుణముగా విశే ___ కాళిదాసు కుమారసంభవిమునందలి స _ప్తర్షులరాకగూడ ఇక్షు జరగినది పొర్వతీవివాహ సంఘటనా ఎందర్శమున యున్‌ జ్యోతిర్మయాన్‌ సప్త సస్మార స్కరశాసన తే (సభామక్షాలై ర్స్యోను ద్యొాంయన్త పరస్నరమ్‌ సారుస్థతీకా సృసది (ప్రాదురాసనా పుర (ప్రభో (68 ఓ సంకల్చమాపైంద్ధి ఇడి శివనియందునలెనే ఇంద్రునియందును కౌచితిని పోషంచిని దనవచ్చును సీ మకరంద మాలి మైమజచినగొ నయంబు విడ (మోయ గడి వోనింంట నోడ జల2 కేసరరాజి జబ్లిడమూ క గా దాళఠీ ఎన రారిరద్యముల ౫ డ్‌ గర్జి కారపు మె గె కనకంపుగుబ్బ గా గోయిల5 రూ రుగొ డుగుతోడ రతికచ్ను గవ మచ్చరము సేయు బుక్కెంబు వడ క వీళెంచుసేవకులతోడ

కమందరిసవాతిము ర్‌త్రీ?

జే నలప గాపులు కరసాన వాడి చేసి

వ౦డునెం తోడ దనమేనమామ మొన

నిండు నెంతోడి వలరాజు నిర్జరేంది

౧కు నేతంచె భుజఒలోత్చాపహూ మె ౧౯౪ అవ ___ మన్మధు డొకిరాచరీవితో వీరు డుగా 'దేవేం్యదునికడకు వచ్చుట పెర్ష్మింం బడు చున్నది అర్జ _-=- వలఅరాజు (వలప్ప ణే రాజు = మన్మథుడు (కర్త [ కామదేపు డు అవి మన్మ థి నకు సంస్కృృతనామము భగవన్‌ కామదేవ న తే మయ్యను్ముకోశ (శాకుం 8 ఆ) (మొ) ఇచ్చటి దేవ శబ్దము రాజసర్యాయము _ దేవస్సురే ఘనే రాజ్డీ (విశ్వ) కామము నకు (ఆ్రపురుషుల్యపేమమునకు జే డు (వ్య ) (కామాధిష్టాన దేవత ఈత టు)]| రాజు కను కనే రాచరీవి ఈతనియందు పర్షించుట అపశ్యంభావి యైన దని ఈవర్ణనయంద౨యే చితి దీనిచే సూవితి మైన దనపచ్చును] మకిం౦ందను = పృ్చురసమును (వూ దేనెను ఆం = (త్రాగి మై = శరీంమును | మేను నెమ్యేను మె కయి మే మెయి మొడ లన శిరీరంబు దనరు (అం భా 2 గథ్మి మజచిన _ గొనయంబు = మలజచిపోయిన. (శరీర మెయి గక యున్న్ర(తన్ను దా నెలు గక ఆనందపారవశ్యము వెంది యున్న అనుట) అల్లే (తౌడ్సు (నాశ్సి [ అళ్లె యరి నారి గొనయ మం చన గ వెలయు మౌొర్పి అం వా 22] (ఆల్లైెతాడుా ఉన్నతుమ్మెద అనుట) [మన్కధునిధనుసు నకు తుమ్మెదలు అల్లె/తాడూా ఉండు టను ఒకకవి ఇట్లు వచించినా డు _ ధను పొబ్బం మౌర్పీ మధుకరవుయీ చిఖ్బులదృళశాం దృళాం కోణో చాణ స్పుహృ దఎ జడాత్మా బామకరి స్వయం చె కో ఒన్లి స్పకలభువనం వ్యాకుల యతి (క్రియాఎర్ది స్స్తే భవతి మహతాం నొవకరణేీ (భోజచర్శిత్రి వెడ = అల్పము" (సన్నముగా మృదువుగా [శ్రావ్యమూూ _ అనుట [మధువచే మ త్తిలివతుమ్మెదయ చ్భుదు (మధుర) కీతిని (శ్రావ్యముగా పాడుటను (యుంకార మొనల్బుటను) నన్నెచోడు డు. కలయ గిన్నెంగీతి గూడ స్పుదురేఖం బాడునుత్తాసం కుంముల్‌ (క్ర 987) అని వర్ణించు చున్నా డు) (మోయన్‌ 22 ధ్వవింప చ కడి = వాసనని పోని. వించేతోడన్‌ = నశింపని ధనుస్సుతో (పృవ్వువించితో _ అనుట) (మన్మధు డు పుబ్బధన్పుడు- వ్చూ ధన్వా రతిపతి ర్మకరధ్వజ ఆత్మభూ (అమ) కడివోని _ అనుటనుబస్టి ఈతనికి ధనువా

540 ఉ తరహరిం౦ళయ__౨ఆ జనయీప్పబ్బము కల్చప్క మ మిచ్చి వా ఐ ఏది మాూవితిము పారిారా పాకం ఉం జ పృష్పమునుగూర్చి పరిమళదు. సెడదు వాడదు అరుసుద మ ఎరా అంఖరింలరై నిరతము జగదేకవనా హర గు నీకుఎమురాజ ంబుజందా అ ది మన్మధుని బాణములు ధనుకు కల్పప్పుక మిచ్చిాశాప ఎగిట నై ధృ, ంచింల్పఎలచె తెరిఎనా డన నగుసు _. ఉపహంని నకగ్చూసుపర్నా ౧“ తి ఎఎం ఎ (దుపూ అవ తు వానతయా సృధ గేకాం ధి యతా_ఎ “తే ఒజ్లండాం ౨ (4 80) షడృఆస కృపయా స్పక మెకకం పసుము వద్రిమన్నంళ్టా... ందతి ఇ డ్మంతే కురుతే భవాన్‌ ధన్నురి వైక మిషూ నివ పజణ్బత్తై. (4 82) ఇల్బట ఎమ, రైనము నందనవసమందలి (కల్చ వృక్షము ఎద్నాగముననే పూన. లిద్చిన ఎను అర్థఎద్ధ మ] జంబ కేర రాజి = పద్మయిఎయుక్క.. కింజల్మయుంఎ వగు [కళ్ల కె రో _ఆ్రుయామి అమ] పంక్తి (సమూహము) (రాజి న్ఫ్యా తృ్మీరేఖయో _ -శ్వ్చ]) జల్లెవ - మూక: ( వొ) కుచ్చులటొ్క (ఇచ్చట (శ ర) చామంయి తీని కరు ను ఒున్నది గుల్టముల కలంకారయుా చామకములు "ని కుచ్చులూని అమర్చుట (ప్రఎద్దము కాళిదాఏ ళ్‌ ణి శాకుంతలముస దుష్యంతునిసృుగయా(బయా +ము అరి ౦చుచు ___ నిష్క్కుడ్పుచామరశిభా నిభృతోర్ధృకిర్ణా అనినా డు (సారం ఒ) అశ్చంర్షనమనందు చికిలిదొకాటం్య, బికిరి కుచ్చు లవల్చి ( 8) అకు చున్నది అందలకె కొవనలయు ఇచ్చట (సూనిి ర్తి హరి [ప్రయోగ ముదాహరించి కచ్చు అర ను దన్నది దీనికి కింజల్కముఎతొ డీనాఎ్యాిటు ప! కుచ్చునకు పరిప్పష్ట వగు చున్నది ఈ యరదు.నందు కింజల్క- ములు పచ్చనివి. ఎతాని ఓసి

కీజ్ఞల్మవల్కాలే. (కవి క శే: బ్లో ఎతలోవాఅముల శై క్యము కవిసమయంద్ధము _

ఎతిలోజాతియో వక్క డు వా ఒభధిధీయకే అనియి (కవి క శబ్ద 57లో) కినినిబ ట్జి కెంబట్టుకుచ్చు లివి అని ఇరియవచ్చును] [ఇఎ జల్లెడ అని (ఈ ర (చూ వరారి (వాం ప్రా (సూని పా్రా (విర పా్రా జల్లెడె తంజా(నాత వా జలెడు ఉ నొరి

1!

వంళమే మబయొకవో నిర్ధారకముగా జల్లైడె. ఇది అను బగ్నోది _ అరదముంఎి సాల్బలంబుల కడ్ణ మైప (గింద మీ దను దెరువు వై కీక్కిజీయ 1. డెక్కెములు గొంతక్షులు జల్లెడెలు నులంగ (బిమధదై కేయసై స్యంబు బయలు మెజసె (0 00 ఇబ్బట దీనికి ఆయుధ విశేషము అర్హ మనినది (సూ ని) ఈ (సూ ని చామరము అనునర్థము గూడ జల్లెడె అనుదాని కిచ్చి (జై భా ఉదాహరించినది ఈ జై భా కడ జల్లెడ అనినను బాధ కే రూ యా లా

మందరసవాతము రిక లెమగాన నిర్చారకమూ ఇది లే దనవిదృను జల్లెడె గ్రహించి (శ ర) చామరము అర్హ జాని పె (ఉ హరి ౮ 80) (వయోగము నుదాహారించినది (నూ ని ్సె ఈఎయోగము లచ్చియే. జల్లెడె ఆయుధవి శేషము అర్హ మను చున్న దని పూర్వ ముక్తము కాని ఇచ్బటి యర్ధసందర్భమును సరా పతిశీలించిన (శ ౦) ఆర్జము కాని (సూ ని) అర్థము కాని సి గా దనిఎంచును ఇచ్చటి జల్లైడె అనుదానికి గూడ కుద్చు అనియే అర్థము బల్లె మునకు కుచ్చు (ఎకిలిసతు ఎజెక్కలయీ కలకో చేఎనద్రి అలంకారముగా ఉంచుకొనెదరు జల్లి దిల్లైము అని (గబాంచి (సూ ని) శరములు గావున మీ దన్‌ నురువులు నెలకొల్పి నన గ నుతి గని హారిదం తరముఎ బూచినకనుములు పర గన్‌ విలరాజుజల్లి బిల్లైెము లన గన్‌ (చంద్రా క్‌ గ్ర అని (యోగినును ఇచ్చు చున్నది జల్లి బల్లైమునకు కుద్చులు కట్టినబళ్లెము అని అర్భ మిచ్చి సదిగూడ ఇప్పుడు పై ఉ హరి సద్యము జఇెక్కెములు కొంతములు (వాని క్లైన) జల్లెడెలు తా క్‌ (అటు నిట్లు తిరుగు చున్న వనెడియర్ధము కిలది ఇంతికు ఇది జల్లిడె కాశి జల్లెడ జన్లేడు కొదు జల్లెడ (జల్లెడ అనుపారములు ఆసపారి ము లన దగినవి = అనుట దీని కింతకు న్లైననారాంశము జల్లెడ నిర్జారక్ట యోగము లేదు] గుంపు కొన్‌ దాయి వరారి _ రథ్యములతోడన్‌ = (చిలక ప్ర ఎగురు (ఎ రెగిం వెస్ట్రై (గుట్తమపస్ర ప్రత గదునముతో వెళ్ళెడి (ఏకధాంని చూ కి పరువు లిడెకి _ అని అర్ధము నేర్చు లగు (వే; ముతో గమన మొనర్చుటయందు చతురితి చూస గలవి యగు ట్‌ (నూ ని) (ఈ రి వరారి అనియే పార మిచ్చినవి రబరి కు (రూపాం ) వరర అని వరర కు(రూపాం ) విరారి అని(ళ ర) నరర కు(ళ ర) (ద్వి భాశ ప్రయోగమును ఇ ట్లేచ్చినది వం వై కొంచెపువారిపై జూపు నటన మాముందలణి నడవ దెల్ల ప్పుడు (8 స్కం) అని (ఆం ధా వటర అను చున్నది దీనిని. ఏటరి యం చన గ నేర్చరి యన రవి రన దంట నా జాణ నా దనరు దగ సమర్దుడు (8 8) పై (ద్చి భాగ ప్రయోగమునందు. నటని అనెడి (పాసమునుబట్టి వటర ఇది ఆనినది వై (ఆం భా ఏ) అనిఎంచును అందులకే కొావంయు (సూ ని) వరిం కడ (వటం ) అని ((పశ్నార్ధకచివ్నాప్తుగులు తుంచినది ఏటర ఇది అనినప్పుడు దానిక్తైన (రూపాం). విటారి ఇడి అనవంయను] _ గుబ్జకుంతోడను [రథ్య ములు ౯ గుజ్జములు జ రథ్యో వోఢా రధస్య య (అమ ) ధథమును వవాంచుసిది _ అని (వ్య) త ద్వహతి రధయుగ్యప్రానజ్షమ్‌ (44 74 సూ రధ శబ్దమునకంచె యక్‌ (పత్యయను) కర్తికారిబ = మొగ్గ = కొండగో గుపూ మొగ్గ (వికాసమనకు ఉన్ముఖ మగు

గ్‌ ల్లి ఉ& త్తరవారివ౦॥ ఎ___2ఆ కొండగో గువావు అకట (ఊర. అకట (గొ ఏ) అబ్నకోడి గా టృ ఎనక కూ నాతిశయమునకును (కర్ణికారము = కొండిగో ఎజ్రావు అవయం ఒ (ప్రాజ్బాషధృకేవ్య (48 85 సూ) అని అవయవార్హమందు ఎచ్చినతద్దిక్స త్యయ “ద బ్బమాచేం ఒవా లమ్‌ (వొ అని బుక్కు (లోపము అథ (దుమోత్సల రికా. ఎరివ్యాన (ఆవ) కర్షికారము మన్యరొద్దీసక ఆగ ను బుతుుంహార యింన్ల ఎర్మించినది = సటది ఎలయంరాోాం కోకిలానాంచ నాద్దై కుసుమిక“హకారై. కర్ణికారై శ్చరట్మి ఇమరి రివ బతీషే ర్కానసం మానిసీనాం. తుదతి కుసుమమానో చున్మధొద్చేజనాయ (620 కరంద _ గుబ్బ=బంె రప్ప (గొడుగు గుబ్బ ( మండువెసవినా తనూ ర్తాండదింబంబు గోడగందపణం ఎగుబ్యతోడి విష్ణునకు బజ్టె వెనకియ్య వెల్లగొదగు (కశీ 4 204) ఇచ్చట గోడగిందు అని (ఈ 6 ప్రా గోడిగించు అం బౌ ఒకటా తపతి. గోడగిందు (గూంచి శబ్దించు అని అర్హంఎ చెబ్బ (కవిక శి [్ర (పమూగి మిచ్చి (ప్రయోగాంతరము అ దను చున్నది (నూ న్రి5 వైఫప్రమోగము గూడ శనించు. ధ్చినించు పెద్దా అజిచు. ఎదిరించు. ధిక్కరించు (సమాన మగు అనెడియర్రము చెప్ప దగినదిగానే కానవక్చు చున్నది (శ ర) గుబ్బ కడ గోడ గించు అనియె దీని ఉదాహరించినది [దీనిని గోడథై (ఈ)(చూ సూ వి )] పయోం తిర మిది కావచ్చును ] ౯౯ రోయిల - నొరు = కో కిలయొక్క [ కోకిలాభిధానము కొయిల (ఆం భా 2 88] నొరు [వావాయినొ ర్మ్యాతి నా నక్త్రంబు (ఆఅంభా 3౨ శ)1]. ఊరు. గొడుగుతోడన్‌ = (్యదఎము లది యగు (తినుటపు ఢి మసపనపేష కంది గా ఉండెం) గొడుగుతో (చిగురుటార లగొడుగుతో అనుట [ కొడు “1న కొదు వన ఛళ్తాఖ్య యడరు చుందు (ఆంభా 88) చిగురు ఎస్మిధొద్టీపక మగుటను బిస్మధుని గొడుగుగా వచిం బంసరది గండ రాజకీం గ *దు గస్ట్ర మెఎయుచిగురు గొడి గు మీను 'జక్కెము గల తేరు వన్ని సురభి తెచ్చె నంత (ప్రదం భూ ౭0 ప్ర కొందయి కెందల్ముని గూడ ఈతనిగొాదుగు గా వచించినారు _ భాబల్లు శ్రావులదాజసం క్రులవాని గొమరఠా రుకెందమ్మి గొడుగువాని (సమ భూ 270 ప) (యన్మధవర్శనము కోకింలకు చిగురులు (య మైన(పబ్బకర మెను యూహారము =. బలి యేర్చె (బాలవిభు”జ్టైదుటన్‌ లలికాంగి _బాలపల్లన _ (గాసకషాయకంరకలకంరవధూకలకాకలీధ్పనిన్‌ (పాం శ్రి అని (ముక్కు) తిన్యన (ఇంకను చూ ఉత్త రా 6 $8) తిలిరుమే తరి అని కోకిలకు పేరు తలిరుమేశతరి కోవెం కోయి లన గ _ బరభృతమునాపధేయిల్‌ పరగు

మంచరసపాతము ర్‌శీలీ (సాంబ 77వ ) చిగురాకువిలుకా డు గూడ మన్మథుడు వెగ్రవిలతుడు చిగురాకువిలు కా డు మేటితేశియల్లైవా డన మదనాఖ్య లమరు (సాంది 8వ) ఇప్లే మకరధ్వజుడు మీసకేతు డు గూడ ఈత డు వీనిని బట్టి చూచిన ఇట్టియెడ మన్య థోర్దీసకము అగువానిని మన్య ధునకు వదో యొకవిధ మగుసాధనసంవదగా వర్ణ 0చి (పధానపయోజన్వ్నునక్ష భంగము. కలుగ కుండ జూచుటకే కవులు (పప్రయత్నించినారూని నియతి మగునా ఈపవ్యవిస్థ నిందు వారు పొటిం స దలపెట్ట లే దనిఎంచును] రతి - కన్ను గవన్‌ = రతిదేవియెక్క (త్ర మన్మథునిసతి - రతి స్ప్యర్యటయాయాం చ రాగే ఒ౬ఎ సురికే ముది (విశ్వ )] కందిజంటతో. (రెండుక న్నులతో _ అనుట) [ జడంబుతృతీయాన _ప్పములకు ద్వితీయ బఇహుంలంబు- సగు (బాన్యా కార ౭22) అనుసూ[త్రముచే తోడ కు ద్వితీయ] మచ్చరషు ఆ చేయ _ శెక్కెంబు = మచ్చరించు (ద్వేషము కలిగి యుండెడి సొన్యుము వవాంచి (పవ్నరిల్లై డి * అనుట్స ధ్వజము (కేతనముగా ఉన్నమీనము (చే స) అనుట [(మెన్యధు డు మీనకేత్రన్ను డు. మదనో మన్మలో మార _ (ప్రద్యుమ్నో మీనకేతన (అమ డాలు "పెక్కెంబు ఎడమ్ము పడగ యన గేతు నామంబులు గేరు చుండు (ఆం కా. 2 223] వడ కన్‌ =ఇవజక గా (అయి నిఎ కిద ల గా (మీను చాంచల్యము కలది గూడ అందులకే మీనాకలు ఆలు. వీతెంచు (వీచు గా తెంచు _ 'సేవకులతోడన్‌ == విసరుచు వచ్చు చున్న _పరిచారకులతోడను (ఉభయపొర్వ్వు ములందు పరిచారకులట్లు (్రాల్సి విసరుచు వచ్చు చున్న ఎల్ల దెమ్మెరలతోడను - అనుట) వలప్ప .. దూప్పలు == యునతులకు యువకులకు నింబు(పేమము కలి%ంచెడి [[నలపు నా బర గు చుండు యువయువతిసంభృత(పేమ (ఆని ఆం భా 860] బాణములను (మన్సథునిపుష్పదాణములను అ అనుట) కరసానన్‌ = (బాణములు మణులు ము న్నగునవి సదను 'పెన్టొడి చృకాకారము కలి సానయందు (ఎం ఖరకాణము నాడి శ చేల 2 సదను కలవానిగా చే (పదనువెట్టి . అనుట మండు _ నెలకోడన్‌ = మండెడి (విరహుల పాలిటికి బగబగ మండునగ్నియట్లు తో చెడి సంకాసము కలిగించెడ్రి మాసముతోడ (వసంత మాసముతోడ (తదధిష్టానదేవత యగువసంతునితో గూ -అనుట) [వంతుడు మన్మథునకు బాణములు చేం ఇచ్చెడిబా*కారు డూ వర్ణింప బడినా డు కాళిదాసవహాకవిచేవ = సద్యి (గ్రవాలోద్గతచారుస_క్త్రే _ సీకే సమా్తం నవదూతదాణీ. నిశేశయామాన మధు ర్హ్పిరేపా న్నానూకురా ణీవ మనోభవస్య (కుమా $8 27] తన _ మేనమామ = అతనియొక్యా (అస్మచృబ్దము తళ్ళద్దార్థకము) తల్లి సోదరు డు (లక్ష్మి మన్మథునితల్లి చందు డు ల శీర

సము_దస ధనమున సము[ద్రముగుండి జన్మించినా రగుఎ వన్న క ఆ౦్భదు - (వరకు) మేనమాను] స - నిండు - వెలతోడన్‌ = (6౪ ల్నా_కొొ నిండి _ర్మమ్రనితో (ఎూర్జచం్యదున్‌తో ఎ అనుఎ) పూర్ణంం(ద్ర డే మస్వథొద్దీపకు డి ఒటనుబే*. నంఎెం అన దిడిన దిట అచ్చంపృందెంనిండు వె్టెలలకో స్దారి వచ్చెం గడున్‌ "హెచ్చిం బల్బఏదింది జొదు చలా డద్చేతెంచె "వ్ప్చొట ము చ్చిబ్బుం గూడిస నొర్చునె చెలి ఆ౨ (వసు ॥ 24) భుజ - బల + డఉత్సాదాయి 2. దాహువలదె్ళా [ ధుజగా ఆ శువెహ్టో దొ న్య్యాత్‌ (ఆమ 01 నా చుర్య్యముపలని[ సాఎ్యసా మరి శై న్నేమ బలం నా వాకిబరిణో (ఎమ) పూనిక (గొప్ప్వపయత్నము) ([ ఉతా హ స్తూద్యమె వూూకే. (విశ్చ్ర] ఎస గన్‌ 2 అతిశయింప నిర్ణరి + ఇందు - సథకున్‌ 2 దేవెం్యదునియొక్క | నిర్షరులు= 'దేఎతలు _ అమరా నిర్జరా దేవా (అమి ముసవ౨ిఅనము లేనివారు (ప్యు) వారికి (ట్రభణ (ఇందు డు ఇన్లోం చిషాత్మశళ(ార్కే. సబ్బశ్వరే నమత పం (వైజ్‌ ఆస్తానము నకు [ సభాసమితి సరద _ అఆస్తానీ క్షీబ మాస్తానం (అను) ఎతెంచెన్‌ (వగు. ఖ ఉం టు తెంచెన్స్‌ 22 ఒచ్చెను (ఇట తెంచు వ్యతిరే 5 ర్హకదు) తా ___ మన్ఫధు డు ఇంద్రుంచె స్మరింప బడి కాను పలరాజు అగుటను పీఠ దె ఆనరాచ ర్‌ూ రీవికి తగు నట్లు ఇ౦(ద్రునిండక దియలుదేజెను ఆ_్యయాణ మి ట్లున్నది _ చెపులపండువుగా మౌర్వీటంకారము లనునస్లు తుబ్యుదలు యింకరములు ఒనర్చుచు తినజూవింటికి అత్లైశాడుగా అమరి యున్నవి తశవూవిల్లు ముళంధములు వెదచల్లును గొప్పప్రకశముతో. వెలబ యున్నది (ఎజ్జవి పద్మకింజల్కములు ఎజ్జపటుకుచ్చులట్లు తమకు అలంకారము అె ఉండి చిలుక అట ళా వ! రాజులు రథవాహనము ల్లై(గుల్జిము లై ఎ ఛారాగమనముల (బదరి ౦చుచు గిమనమందు చతురత చూపు దున్నవా అనునట్లు చాలవేగముతో పరువు లె కు చున్నవి పలువితములతో చిత్రవిచిత్రము గా పచ్చగా బంారప్పమొగ్గ యనునట్లు తళంళ మెబయు చున్నకొండగో గువూమొగ గుబురు మ సందున గానవచ్చుచు గాలికి వంగి యున్న చిగురుటాకుగొడుగున కిమర్చిన (గొడుగు గుబ్బ యట్లు చూసట్టు చున్నది మందమలయానిలాంకురములు (అభయ చామరదులు పీచు చున్న భృత్యులస్తు మన్మధునకు రెండు.పక్కల దాముండి వీచు మండ (తనసతి యగురతికన్ను లను తల పునకు తెచ్చు చున్న్ఫృమీనధ్వజము కదలాడు చున్నది వసంతు డు బాణములను పదను వె్టి వెంట గొనివచ్చు చున్నా డు వసంతము పృష్పసమయము మన్మధునిబాణములు పుష్ప ములు అవి అస్ప్పృడు ఒకబంచి మిక్కిర్మిపకాశము కంఎవిగా ఉండును ఆఅ టుండి అవి ఆసమ న్‌

68] మందరసవాతము 545 యమునందు కామోద్దీపకయిలుూా ఉండుబనుజేపి యువతులకు యువకులకు (విరహులకు మోహ జనకము లై సంతాపకిరములు కా గలుగును అందులకే వంతు దు బాణములు పదనుప్వై చున్నా డని అంమమూలమున (పజ్వలించెడి యగ్నియట్లు ఆతి డు కొనవద్చుచు మండునెల అన బడు చున్నా డని ఈ=ర్టన] తనకు మేనమామ యై సరమాప్తు డు (తండి చచ్చి మేనమామ ఉండవలయు నని లోకో “క్రి ఐన నిండుచండద్రు డు బాసట యై తనతో నదుచు చున్నా డు ఇట్లు బయలుదేలి ఇం్యద్రునియంతటివా డు సాహాయ్యాపేక్షతో అన్ను గోతి ఎలుచు చున్నందున తనభిజబలమునకు సాటి లే దనెకిమహోత్సాహముతో ఆనరాచరీనిని వీరగర్పమును 'మెఅయించుచు ఇం(ద్రసభకు మన్కధు డు వచ్చెను

(రథ్యమయులతోడు గుట్టము అనక రధ్యము లనుటనుబన్టి రథ మిట జెప్ప బడకపోయినను చెబ్బన ట్లగు చున్నది ఇ క జలజకేసంరాబి జల్లేెడెమూ 5 అనుటనుబ్చి ఆరధము (కెందమ్మి అగుట నూచితి మైనది తక్కేసరసాంనిధ్యముచే నై నయలంకరణము రధ్యముం కిఎట విచింన బదుటనుబట్టి ఈఎృస్పరధమున కగుస్వరూపమును విశదిమూా పెర్టించినది (నన్నె కు ) (చూ కుశ 8క్సి(చూ వీం 2 04 [మన్మధుని యీరథిరధ్యములయెడ గూడ అవ్యపస్థ కపుల వర్ణనలలో కానవమ్బను కొందళఖు రాజకీరములే రథము లను మన్నారు మఠికొందటు ఎూవులు రథ మను చున్నారు కొందలు లి రధ మను చున్నారు ఇళ్లు జక్కవిచు. వాహనము అని రాజహంసలు వాహనము అని రాజకీరములు వాహనము లని ఇళ్లు చందు డు గొడు గని తెల్లిదమ్మి గొడు గని ఇళ్లే మకరకేతను. డని మీనకేతను. డని వర్షనలు ఆగసడు చున్నవి [దూ హర కమా వీర వసు యుతు (మొ )]

(కర్ణికారపుమొ.గ్గ కనకంపుగుబ్బ ఛా కర్ణి కారయు బంారుకాంతి కలది _- అళోకినిర్భ ర్ర్రితి పద్కరాగ మాక్కిష్ట హేమద్యుతికర్ణి కారమ్‌ వస న్తవృష్పాభరణం వహాసస్త్రీ (కమా $ 50) అని పార్వతి వర్షింప బడు చున్నది ఈప్పవ్వు వర్షముచే (రంగుచ్వే జనరంజక మైన దైైనను మోదుగుపూవట్లు నిర్ణంధకుసుముము దినిని మహకవి కాళిదా ఎస్లు విర్జించు చున్నాడు _ నిర్హ (సకర్షే నతి కర్షికారం దునోతి నిర్గన్హయా స్మ చేశ ప్రాయే* సామ(గ్ర్యవిధౌ గుణానాం సరాజ్యఖీ విశ్వ ృజ (సవృత్తి (కుమా 8 28) ఐనను కామోద్దీపనసామ్నగిరో దీనికి (పధానస్టాన మున్న దనవచ్చును బుతుఎంహిర మి ట్లైను చున్నది = కిం కింళుక్రై ళృకముఖ చృవిఖి ర్న భిన్నం కిటై కర్ణి కాంకునుమై ర్న కృతంను దడ్జమె య త్కోకిల ఎవైన రయం నుధుర్తై ర్వదోభి ర్యూనాం మనస్సు వదనాని వాతం నిహాన్తి (8 20) కర్షికామ్‌ _ కర్ణ

540 ఉ త్తరహరివంశము___2 ౨ భూషణ్‌ ఇయర్తి = (పాప్నోళి అను ష్య త్తికో ఆ ఆయా ర్షమూషాదు లా అలు ఐరి9 చుట తెలుపును కర్రేషు యోగ్యం నవంర్శికారం యాతి వాం (మదాజాకు (6 ర్‌ అని యితూంహారము (చూ వప 8 శ?) (కొయిలనో రూరుగొడుగుతోడు ఇచ్చట కొరూరు అపట ౯ యింఎఎకుకటం౦ ణ్ముృుయ చుగునాహాం మిది యగుట తెంఎ = తీయలేమావిచే ఎరు ఇది యని తెఎప్ప బు గది వాలి రసాల మిది ఎకపాలిపారి. యమరసాలము (వసు 8 49) శయర్తమునే విశదఎజచుఎ మనకవిసాల్వభౌము ఉ - కౌంశాజనంబుల కలవంకబొదులతో (బతిఎచ్చుపుష్పచాసందుతోల గోకిల్మవాతంబు కిస్‌ (మీంగించు [కొమ్మావిచిగురాపగొడుగుతోడ తి దేం"డుసా (ైలుకన్నుఎడాలు దల ఎంచుమీనవెతి నముతోడ భుజగలీలాఎతీధు కేషము లై నగంధవాలా-ళలొ రకములతోడ జందురుతో ఎసంతమా ౦బుతోడ రాజకీరరధం చెక్కి. (ప్రాంఎదుని ఎబ్బె నలరాజు చిత్రానుఎ రము ఈ సంభ.ఎషుతొ మహేందునాస్తానము నకు (హర & తిరి అనీనా జం ఈధశ్రీనాఖునిరదనయందలి £ 8 ఎసపాదములు సోదునాలినిఎద్యు.ఎ౦ గర సీసమునందలి మూ డ.పాదముయొక్క అర్హయిను నాల్లవపాదముటెంక్క అర్ధదును విఎరించిన యచ్చప్పటనుకరణదులు ఇ క ఇల్రినాధునిం నయంద౨ి మొదలింపాదము సోము (ఏయి నాల్లినపాదమందల్సి యు“మాన ్భప్బని జూచి సంతరించుకొనిన మజియొకయుపమాససృష్ట ఇ క ్రీనాధుని (ఇసప్పు గాల్గవపాదము. టెక్కెంబు విడ కి వీతెందుసేఎకులతోడ అనుదానికి దక్షిణానించు అనుట కై నఎర్యాయో క్తితో కొంతగొజివడినవిన. ము ఇక ఎసము మూ డవపాదమునందలి. సొగ (ాలికన్నులు అనునది సోమనయుపమానిమున కై నసామ్యవివ జము ఇ క గీంమునందు నిండునెం నిండు దనము లేనినెం (చందురు డు ఐనది మండు నెం వరంతమాస మైనది వరారి రధ్యముం కైన వరారి ఎశేషణము రాజకీరము లను టను వచించినది ఈయంళశమునే ఏచించుచు కవిసార్వభౌము డు వారిని రిథ్యముల గ” 9 రధ యి గా చేయుచు రాజకీరరధంబు అనినా డు ర తనికచనలో రధ్యముల లేనిరధ మేల్చడి మన్మధువిదేవఎరీసయా *”0ంంభ మంతయు నా గిపోయి వర్ష్య మగు (ప్రధానాంశమునకే ముప్పు తెచ్చినది ఇక చిలుకలు రధ్యము లనుటయందును రధ మనుటయందును కఎ యౌవితి కబ్భాదయులకు గోచరింపనివి కాదు మజియొకివిశేషము. శ్రీనాధుని మన్మధినికీ వి ల్లున్నదికాని అల్లైతాడు లేదు. (మైోయుట లేదు గుల్దిములే లేవు వాని కలంకర+*ముల మాట ఇక జెప్పెడి దేమి గొణు గున్నదికాని (రాజుగారి యీగొడుగునకు (బంార్సు

మందరసహితదు క? గుబ్బ లేదు. (సోమనాధునిమన్మథరాజుసకు ఉభయచామరము లున్నవి. వానిని పీచుసేవకు లున్నారు. వారు ఏీచువీవననలు పెక్కైములను కదలించునంకవిగా ఉన్నవి] శ్రీనాధునిమన్య థునికి మలయానిలాంకురములు వెంట నున్నవి కాని, అవి (ఉభయ చామరములు వీచుసేవకు లుగా లేవు. ఉభయచామరములు రాచకీవికి చాలప్రధానములు, వదలవలపినవి కావు, వసంతమాస ముస్నది. ఆతండే వసంతుడు. ఆకనికి సముచిత మైనపని కల్పించి పాాతఫోషణ మొనర్చి నాండు సోమస. శ్రీనాధువిరచనయం దది కొజపడినది. వసంతుండళ్షే చందరుః డున్నాండు, ఆతనికి నిండుందనము లేదు. ఇదిగాక ఈతనిరచనలో సోమన పాటించినపర్యాయో కృ మదృశ్య మైనది. ఇక *వలరాజు పదమును సోమన వాడినజ్లే ఆతనినిం జూచి శ్రీనాధుండును వాడుకొని నాండు. కాని ఇది సార్థక మగునట్లు మన్మథునియందు రాచఠీవిని నిర్వహించుశిల్పములో సోదున సిద్ధహ స్తుం డై నాండు, (శ్రీనాధుండు కాలేకపోయినాండు. అందులకు కలకారణములు _- శబ్ద సం కేసముతోడియర్హ గాంభీర్యపరిపోషణశ క్రి సోమన కున్నట్లు ్రీనాధునకు లే కుండుట పదసరి వర్తనాసహిమ్హు వగు శయ్యాసౌభాగ్యను సోమనసా మ్మగుట, (పోమనాధున్సి పద్యము నేదో కొంతకు[ గొంత వే అగునట్లు దానిని తనకవితారీతులతో పొదిగి తనదిగా చేసకొనవలయు ననెడి తహతహ _ అనునవి కావచ్చును ! ఏ మైన నేమి? ఈపట్టున మన్మథునిరాచజికమున కగురీవి " చాల అసమ(గ్రముగానే సాగినది శ్రీనాధునిచనయందు. _ ఇంక *వలరాజు పదయుచే సూచింప బడు చున్నపాభనమే పునరుక్త మైనది గూడ ఛశ్రీనాధునిసద్యమునందు 'పాభవముని అన్ని పైసోనునసద్యమునందు _. మకరంద మాని మైమజచినందునం గలిగిన ధ్వనులు “కారణ గుణాః కార్యే సర్మకామ_న్లి అనున్యాయమున “నుధుకగానము లగుట స్ఫురించి అవి వంది సాగధసస్తుతులుగా ఉన్న ట్లుందుటను సూచించును, ఈరీతిని వచింప(బడవలసినస్ఫూర్హు లింకను గలవు. వానిని సహృదయుల పరామర్శమునకు నదలెదను. “వెనుకయ్యి . “పోయినపోకనో “పల రాచవారు" “హరిదంతద్విపదంత (మొ.) రసవక్పదరచనలు భావకల్పనలకోపాటు శయ్యాసౌధా గ్యాదులు సోమననుండి నేర్చుకొనినవే ॥ (శ్రీనాధుండు. చాలవజకు సోమనగురుత్వమే (శ్రీనాధుని గవిస్మమాట్టుగా చేసిన దనినను అతిశయోక్తి కాదు. సోమనయం దీగురుభానము ' (శ్రీనాధున కుండుటనుబట్టియే కవి(ప్రార్థనయందు సోమనను స్మరింపలేదు (శ్రీనాధుఃడుం *“అత్యనామ గురో: ర్నామ | నా మాఒతికృసణస్య చ | (శ్రేయస్కామ్లో న గృష్పాయా । జ్ఞ్యేష్టాపత్యకల్యతయోణ

అని కదా మనధర్మశాస్రములు వాకొనును 1 ఇందులకే కావలయు ! కప్పలు తమకావ్యములందు గురు స్తుతి సల్పినవారు చాల తక్కువగానే మనవాజ్కయమునం గానవచ్చు చున్నారు. శ్రీనాధుని

548 ఉత్పరహరి ౦ళము___£౨ గురువు" చేం అదశుకింణజబుకో 'పేరుుతిష్ణఎ చాలఎణ కొర్డింఎరా”. వాతే ఆల్లసా ంపెద్ద తెనాలిరామకృష్ణు డు ము న్నగువారు శ్రీనాధుని వారు న్మ౦ంస లెదు సొదనకు అనుకరించి వా రింకను పోతనాదులు చాలవంది ఉన్నారు కని =ంద అపకరింట ఎాచినప (సరా ఎరిశ్‌లించి చూచునప్పుడుు వారియసుకఎ=ము లన్నియు అనుకా_ శముోకు (సోచువిక-నకు తీఎకట్తాా ఉన్న దనిఎంచును నాకు తో చినమాట ఇది (గొడుగుకోడ పృష్పములే కాకి చిగురులు కూడ మన్యథొద్దిప మ ఎగుటను కజలు వర్షింట చున్నారు _ కుసుమ డేవ సి కేసంమార్త౦ నవ మోళతరొ “రిదీపనమ్‌. _నలయ (ఫసవో ౬ఎ విలాఎనాం మదయితా దయితా(శ్రవడార్చితా (రఘు $ తిరి ఇక టబూయిక చిగురాకో ఎంకవిజితేంగదియులకు గూడ మన్యదోర్దీపకి మగునది యని చాట బడు మన్నది. అధి సయా న్పరిచేతు మీ వోద్యశా నులయమారుకకమ్పితపల్ల వా అమదయ త హక్రారలళా మన స్పకలికా కళివా మజితా దుఎ (రఘు $8 88 ఇబ్బట చూతకరకతోపా. చిగురాకులు గూూూ అత్యంతము మన్మధోద్దీపకము ఎగుట వచింప బడు చున్నది కనుకనే ఇది మన్న ఢునక్ష గొడుగు. రాజునకు (ప్రధానచిన్నాము ఆఎంప్యతము రాజ్యచిన్నాముఎరో గొడ్షుగృనక్ష క్రల్ర (పాధాన్య 'మె్టైదొ తెలియ జెబ్బనా డు కవికులతిఎకు ద _ జనాయ రుద్దా చరాయ శోంసకే కుమవూరజ న్యామృలఆసమ్మితాక్షరమ్‌ అదేయ మా శ్ర్‌్యు మేవ భూపతే శృశిపభం ఇత్ర ముభే చ బామరే (ఘు 8 ( (పుత్తజననకాలమందు గూడ ఉభయదామరములు రై చిహ్నా మగుభత్తము మువిన కీయరాని వెనఎట )] (వీతెంచుసేవకలతోడ) మంద.ఎలయానిఎములు ఉభయపార్శ్వములందును వీకు చుందుటను హూచించుదు పార్చ్పగత మగుభేదమును. అధారమా. గొని సే.కలతోడ అనుట జరగిన్న్ద అదిగాక గంధానిలములు అనురీ౨9 వీని సాధారణముగానే అనేకచ్చుల్సుగా కపులు వచ్చిం చుటయు కలదు మంయా౨లము మన్మధునకు సేవకుడు. మారుండు శ్రా బరమా ప్ప డు తదీయవృత్యులు దలంసం ాంచన సేయక తృరగంధాని ఎముల్‌ ఇందుకు సుదృద్దాంంబు రా జెల్లునే (ఎను8 £4) సేవకు దేకాళ పాల్ట్చిఎర్ని గూడ (మన్మధుని జింతించుసందర్భ మున్న _అతనివామాంకమున రతి నావూంచి (_మోల నుడురాజు ముతురాజు గీలుకొర్చి (శేవల సగంధసవనవొకిలకురాళ కీరసారం ముల (వ్రాఎ (వసు 8% (మె)

నుందరసవాతము రశ$ి

(వలపు దూఎల్సు మన్మథునియైదుబాణములు (వూలు) వీని కన్నిటికిని వంపు (కామమ్ము కలి గంచుట (పదానప్రయోజన మై సర్వసాధారణధర్మ మగుటను. వలపు దూపులు - ఇవి మైనవి వలరాజునకు

(భుజబరోత్సాహ మె గన్‌్‌ఇ ట్ల నుటవలన ఆత నియెడ ఇందు ఎర్షించిససాధనిసంప శ్రీ యంక యు కేవలము రాచరీవిని టోషందుట క్రైనదే అనుట తెలుఎ బిడి బాహు మేవ రజోళ్సాహే య న్సవోయ మమన్య3. (మఢు 28) అనురీతిని అసహాయళూరు.. డీమన్మరు డగుట నెబకపఆఅచిన దనవచ్చును ఈభుజదలోత్సాహమే ఈతనిని మై మజిపించి ఆతనికి ముందు రా నున్నవిప త్తు తెలియ జాలమికి హేతు వైన దగుటను గూడ ఇది సూచించిన దనవిన్నును బస్విథు దు అసవబాయహారు డు (సంకల్పబద్ధు డు అని ఒకికవి ఇట్లు వర్ణి ంచినాడు = బలె వన్మేరుళరాసనంబును బరబహ్మాప్తముం గల్గుబ ల్విలుకానిం దృణ మైన చఛావముని గోలి? వోవులేయల్లులన్‌ జల మానించి సళంబు చే ఈఎ) నౌ సంకల్పఎద్దు ల్గొనం బలుమేరున్‌ నిరఎంప లే జిగురు గొమ్మం జేవగా కుండునే (వసు 8 9%)

ఈపద్కిమునకు మూలము లేదు అమూంక మైనవర్షన ఇది మధునా నహ సంయుక్తో మారో మా మాగత స్తదా (సం హరి భవి 88అ 8ళ్లో ) అను చున్నడి మూలము సాహిఖ్యరన సరిపోష+మునకై ఎనిసోమన ఈసంవిధానమును వై రీతిని బెం పొందించినా డు మృదుమధి అముగా ఇకో దీనిమాధుర్యమును వేఖబగా నచింప పక్కాజ లేదు వతదన కర *దాన్యమునక్రై (సయత్నసడిన కవిసార్వభౌము డే దారిని వచిందు చున్నా డు ఈవర్ణ్దసమందు కొళిదా సౌకీంకి మా గ్గ మేర్చజచి సోమనకు మార్గదర్శి ఐనా డనిపించును మన్మథుని దేనపరీప్రయా౫సందర్భ మునందు మవోకవి కాళిదాసు ఇ ట్రను చున్నాడు. అథస లలితయోఎ(ద్భూలవాచారుకృడ్ల్‌ ౩ రతివలయసదాజ్కే చాస మాసజ్య కజ్ణీ సహచరమధుహ స్తన్య స్తడూతాజ్కారాత ని ముపతస్థే (ప్రాజ్ఞలి పుష్పధన్నా (కువూ 2 04 ఇచ్చట చాప మానజ్య కిడ్లే బవొచర మధుహ _స్తన్య_నృచూతాజ్హూరాప్త్ర అశుగర్దసంకో వీకత్సముతోడి రాచతీవి మన్మధునియందు దిజ్యా,తముూా (పదర్శింప బడినది వీనిని సన ర జ దితీరినా డు పె రీతిని నోనన ఇ ॥ ఎజ్జా(పెగ్గడయో వ నర ినానమన్యైషమన వల లో సోమన

ళం టి సవంతము గొ ల్‌ో

చ్యితించి యుండుటచే గా బోలు ఇట మౌనము వబూంచి మన్మధుడు చావు మూ డి శిపుని కడకు (ప్రయా? మగు చున్నసందర్భమునందు సోమనరచన యకునస్తు తనరచన సొగించి ఆ3 నితోపాటు తానును సంపూర్తకీర్తి కాసలయు ననుస్పర్థతోనేమో సోమనదారినే వాగుడు దానికి

ర్‌ం0 ఉత్తరడారివంశము__2౨ మాజురూ పెర్చృజప బయచ్నపడినా డనుకొను ట్లాకఎద్యిమును చాల మున్నాడు ఆ ఆఅడె భేదము లేదు ఇదియు బఎసమే ఇదిగో అది ఇది ముందట చెంటూఎమెంంాల “ంరింబ గర్హ డా నగుజెలికొ ది సంఎ. నిరువంకలందును _దఎతే్యయ _గోంరొంలు మూదంఎో (దళ్లి యాడ నును సుత్తుకల దీపుగొన గూయుప్పలు గుఎవారూదయిలు గ్రై వారయిలు జందనగిరినుండి చనుజంచి చల్లంబం న్లాల్లిపనులకు ఒరుం వెస లఅకచూవలు స్ట చిగురుదేరి పు డిబలుమీనుపడ బల్జల 'మెలియ జెజకువిలు ఎజ్టటమ్ము లేడ్మెజ అరించి కిష్టే బిగి యేతెంచె నజ్కడి దినుగ డు (హరి ఉ (ఆ 64) ఇందు అక్కడి విం ఎ కస్ట బిగి. అని మన్మధుని ఒకవీరాఎతం్యము ా వాను అరిం దం చిసనబ్లు (తేే కవి వచించు బున్నా ఒ శిదనితోడియుద్ధ మిది ఇంశవిరకసంరం. మావళ్యక మని ఆ యశ భాంంచి యు౦డఎచ్చును ఇందు నాలనయశ్షు పర్యాయోక్రఎఎసు తానును పావించినా ఆ చాం టం అందులకు దృృష్టాంఅ మనునస్లు = మద్యము (కాగి చిందులు (డొక్క చున్నదొరలు ప్రక్కం జేరి నడదు చున్నారు ర మన్మధవీరునకు చెంవా డు ఎసంతు ఎ దారి చూబ్బఎ తనకు యివయి నడుదుదూ్నూడు కోకిలలుతీ పెక్కిన (మధుం) కంఠరిములతో ఎలు గిద్చు చున్న. తము యొలు గులు పందిమాగధదుధురస్తుతు అనుసస్లు దిక్కులు ఎక్క్‌-టిల్ల డా ఇ ఎ దముఎంయానిలములు ఎల్లపను ఎకును తా మై సరుషవ్క లత్తు చున్నివి అఎ ఎఎ ఇన్లు వబామపంఅమునకు బయలు వెడలి ఎూవుటమ్ములు చెంకంల్లు చేత బ్‌ మహోత్సాటాటతో (విరిత్స ముస్టిపడ స్తాణ్బా (శ్రనమునకు వచ్చినా డీమన్య్మధి డశనది ప్రబర్లిన ఇందు వి ముణకు స్థాయి య ఎ ఖుతా హము కొజవడ కుండునన్లు వర్ణింస బడు చున్నది వంవిమూ ధస్తుతు ఎవి కొంతరాచలీవి గూడి నగపఅచు చున్నను కివినంరంభవ్మి శాంతి వానిక్‌ గూడ ఉత్సావాఎర్జ్హనమునందే యని ఎంచును కం దినగ డ ఏతెంచెన్‌ అం ఇబ ఉపపంహారయి ఇక ఇచ్చిటియౌచితిని బరి శీలించి చూచిని ఈప్టునందు భయానకముకో హఢమూా పొంది పొస * యిండుస నం ఉవా హాము వర్షితము కొవఎఎ యున్నది డున్మధునయుళ్సాహముసు ఇం3ా నర్షింఎపలబస “ట్టు” దిది యంఎంచును. సన్మధు దడ అతనిపరిజబంి తప్పదే దైనమా. అని దేవేం (దనినిల్బంధముచే. [ప్రాణములు గు్బుట బెట్టుకొని ఫాలాక్ష 5పై నడవ చున్నసటయ మిడి కనుకనే నాచన ఠ ప్వంన అత డుద్యగమదయిగన్‌ అ౦ శ ఎన్కథునియుత్సాాాము నంఏను ఎద మని పచింయిచు మన్మధుని కయ్యెడియాయుక్సాహమును కేవలము అహంకారమునకు చెందిదాని గా తెలిఎనా డ ఇంద్రునిసమ్మానముచే కలిగినయీతరియియా వేశము (మదము) _

మందరసవాతము ర్‌

ర తినిచావునకు కా నున్న దని _వ్యాజొది శబ్దములతో వవనరచన యొకటి దిహుచిత్రముగా ఆ ప్టునందు సాషంచి భయసమయ మిది యశుచు మొదంఎన మనీయలోఎనాన ఇందునకు నాబాతి యసుట డెలుఎము నమరావతీపురంయి వెడలె అవి వచింప జేయుబున్నా డిట కథకు డిసుశిఎనివేత కాళిదాసు మన్నధుని స్థాక్బాశ్రమప్రయా *మును ఎంక సున్నితముగా వర్షించి

మం్యధునిఖీతిని ఎల్లి చాటి చెబ్బనాడో - చూడుడు. స మాధవే నా--ఖిమకేన సథ్యా రత్యా బ సాళజ్బ ఎనుప్రయాత _ ఆజ్ఞ్వవ్యయప్రార్రితకార్యంద్ది స్టాణ్వాశ్రమం "హెమఎతి0

క్ష గ థి ధి అ య్‌ ల జామి. (కుబూ 8 28) ఇచ్చవి సాళజ్క్మమ్‌ అనుదానిని మల్లినాధు డు వ్పొష్టముూ సంకట మౌాఎతిత మితి సధియ మనుటయాత సృన్‌ అని వ్యాఖ్యానించు చున్నాండు ఇచ్చఎ అల్లి వ్యెయ్యప్రార్థిఆ ౯ర్యబద్ధి అనునది మన్మదునియసమయా వేశమును సూచిందుచు అది ఆతనిచావున యఖ

అత డుద్యగ దమునన్‌ అనురీతిని వచించినా ద దీనితరువాత మురిపెముఎ మూటగట్తున ట్రాకఎఎనంఓన "వించి మన్మధుని [పయా=సంం౦భము నంతిను అతనినాశసమున కైన దానిని గా పొందూోటచి భయసమయమును గు. తెము 18 1ంకులు వేయు. చున్నయొకయవ వేకి - అఎమన్వధుని టబ్రదర్శించినా డుసో.న సా వాత్యరసబరిపోషనమం దగు౩నఎం

ల విభానచ్యకవ ర్హితృమును తేటతెల్ల యొనర్చినా శీత కిందువలన నన్నెచోతు. డీపస్టున (బం మన్మధున కిచ్చినవరము నడ్డువెస్టి రతి నొడ ఐజచిన్ను వర్షించి మిన్మధినియందు జయాళ

తి మ!

(ప్రకటించినను _శివుని దర్శించినసందర్భమున ఆతనియందు భయానకము ను పరెపుబ్ది చెందించి ఆపనిలో భయ మొకపక్కి దాగియే ఉన్న దను చన్నాదు ఎడ్జా(పెగ్గడ యైనను బొచెతి ఈమా(త్ర మిట గుజుతింస లేనివాడు కాడు కాని సోదునపద్యము చూచి అపద్యమున కను వగురచన ఈప్రకరణముననే తానును సాగింపక తప్ఫ దనెకియథినివేశ మాతని కొ సరాని డై అతనిని సరిగా ఇద్చటిసంగతిసందర్భముంను ఆకళింప జేబకొన నిచ్చినఏి కౌదు ఆత డు నాచన పై పద్యిము చూచియే తనపద్యము సాగించినా డినుటకు ఈ యౌొచిత్యవధంగమే నిదం్శ నము లే కున్న _దేవప్వీప్రయాణమనందే ఈసద్యము సంగ్రధిత మయ్యెంది ఈవనిదేం నాచన తినసద్యము నచ్చట అనన్యనాధాంణ మురీతిని వెలయించి యుండుఎనుబబ్టియే ఈ పట్టున కీతి డు దీనిని గొని తేవలన వచ్చినది అనుచితముా ఇ క ఈపద్యము నెంతో (సయజ్న పడి అజూల్వముగా సాగింపనలయు నని (్రబంధ“రమేశ్చరు డు తల చినను నాచనఎద్యమునం దలి స్పాతం్యత్యము (పతిభాసమున్మేషము ఇందు కొఎవడిన వనియే అనిఎంచును నాచన

6559 ఉత్త” హరిపింశవం__2ఆ సాగించిపర్యాయో క్తఉ ఇందు“ ాఎగు “పాడదులలో -గి ది -టోగితి. 0 ట్లగీతమునం దది జాణ విడువ బడినది ఇక సోమన _.స్తధ“ 3ల్పజచినఎరిజనమా ఆ వన్న ధువకును ఇంచుబుంచుగా ఇందు పతిజనయి ఆకోకిలలి ఈో:5లఎ ఆల్బంగచులే ర బృం దులు ఆగుజ్జమువే ర గుట్టములు ఆజెక్కెమే ఈ జక్కెము. ఇది బంారుదా అగుఎ మా్యతము విశేషము ఆయమ్మువే ఈయమ్ములు ఇక విందుచి ఒరు ౦థి మైనది చిలకు ౧ ల్లైనది కోకిలలు వందిమాగధు లైనారు. మంఎయానిలములు ఎల్లఎనులు చక్క వట్టల. బజరుం అెత్తుకార్యపర్యవెకపు లైనారు తుమ్మెదలు (కల నాయ్టి మాం దొర వ్వైనారు అంచు టు ఎఎమావ ల నలరింప గంఎకర్త యై డు ఎజ్జాంప్రెగ్గడ ...న్నధునకు వి ల్లున్నది దాని. నారి లెదు ఫా౮ాఊనిపై జరశయుద్ర్తప్రయా-మున కగుసంరంవ మిది తుమ్యెద లున్ననకాని ౨వ ఇరుపార్వములందు నృత్యము చేయుచున్నదొరలు ఉన్నవి (వించి రా అవి ఉండుటకిం చ. రాజూారిుమిభయపా.ములంయ మధుపాయు లగుదొరలూ ఇ. శా ముండుటయే ముఖ్య మినిఎంచిన దె శంధుదాసునకు సోమనాధు డు మకరంద మాని మె దజచి్సగాచ యంబు వెడ మోయ లని వీరత్వమున కగుజ్యా-౦కారమును (మోయ చేఎ వ; న్మథునియుళ్చా హమును ఈస్వున వెల్లి-ఠియ. జేఎనా డు దానిని ఎజ్జాాపెోడ నును గుత్తుకల గిం గొన గూయుబులు గులచారునాదములు అనురీతిని గోయిఎల కతికించి వానిని వందిమాగధుల జేఎనాడు కేవల మనుకర-డా” ము గూడనిది .దా ఇక ఎంఎంతు ఎ దారి చూప్పచెలికా డెనాడు నొచన రవసంకుం గాణముఎల నూజఒ చెంఓట గొనింఎ్యవాఏా వరిందా జ కాళిదాసును ఇళ్లే ఎంంతదు పృష్ప్టోదుయను బాణములు పూవుఎణ వనంతచే పంతు షి వర్డిం దల చినవి వీరత్సము ఇక ళ శెండువర్షనఎంయందలియౌచిత్యము అంద జెటు గు నదియే చిగురు గఢ మని ఎట్టిన చిగురు గొటిగు. పద్యము _ధము అని (గంధీరము సోమన పద్మమునందు రధకుకోడి సామ్యము సరిపృష్టము ఎల్హా_పెగ్గడి రబనయందు యుద్ధ నంరింఏము అందుఎ కగువీరవ్యమె పర్ష్య మైనను వందిమాగధస్తుతులు రాచరీదిని గూడ మన్యధునియెడ తెలుపు చున్నవి రరాచరీవిక్‌ ఇంతకింటెను (ఎధానము ఎన దగినవి గొడగు ఉధయచామంసులు అవి ఇందు శూన్యము లైనవి (ఇక ఎడ్జాంపెగ్గడ మస్మధు చట్టు బెలికు విల్లు నాదనమన్మధునకు పూవు విల్లు ఇ ట్లముటకు కౌంణము అదీ వాడనిది పలిషుళము తఖు గనిది నిత్యవికసము కఎది యై శృంగారసర్వస్ప దున దగుసీమన్యధరాజు నకు అలంకొం మగుటకు ఎంతో సముచితముగా ఉందుటయే.. ఇదిగాక ఈపువ్వు కి ల్చనృక్ష

1 మందరసవాతము గ్‌గ్‌కి మెస గిసప్పవ్పు నర్పారములు చేకూర్చు గలిగినది ఇంతయర్శత ఎత్తా(పెగ్గడ చెజకువిందికి జో ణ్‌ మ! లి లేదు నాఎనరిచనతోవి కడివోని అనువిశేషణ మెంతగంభీరార్థ్మప్రతిపాదకమో _ ఇప్పుడిక సబ్బాదయు లెజు గ గలరు ఇ క నాచనమన్మథునకు అంద మగు (సోగ) మీను ఇెక్కెము ఎడ్జాంపెగ్గడి నన్మథునకు బలుమీను సం డిటెక్కెముతోడి సొమ్యమునక్తై పం డిమీ నిది అన వలయును శృంారమూ రీ యసమన్మధునకు విభవమునకంటె సౌందర్యమే (ప్రధాన మని కావలయు మీనమునకు సహజ మగు సోగతనమునే సరిపృష్టి చెందించుచు రతికన్ను గవ మ యు చు మచ్చరము చేయు (బెక్కెంబు అను చున్నా డు నాచన ఎడ్జా(ప్రెగ్గడిమీను కున్న _బిలు దీనికి లేదు సోమనయెళ్టాపెగ్గడలకాంతమ్య మీసట్టునం ది ట్లున్నది వీరికారతమ్యసరీక్ష ఇంతగా ణా ఇట నేను జరప్పఎ - నాచనరచనను బాగూ ఎక్టాపెగ్గడ ఎలుగు నని నాచనతి రువాతి దే ర తనిహరివంశరవన యని కివితాశిల్పమునందు జీవళ క్తి తొణికిసలాడునొాకయపూర్వరామణీయ కము సర్వజ్ఞనికవితయం దనన్యసామాన్య _మగుస్వాతం(త్ర్యముతో వెల. ఆతనిరచనను వేజు సజచి (వేల జూఎు చుండు సని అందులకే నా డీకవిచ[క్రివ ర్హి నవీనగుణసనాధు డు సావాత్య రసపోషణసంవిధానవ్యకివి ర్తి అనురీతిని పేరువడి సంవారకీరి యె ఇంచుమించూ సమకొ ళా అవి ర్‌ూ లికులను తరువాతివారిని దనరచనలచే నొ రూరించి స్పర్తాలవులా జేఎనా డని విన్న ధి వించుటకు అలం ___ పర్యాయోతక్తము పర్యాయోకక్తం తు గమ్యన్య వచోభజ్ణ్య_న్తరాశ్రయమ్‌ (అరి లక్షణము) క ఇవ్వధనున బొడనూవిం పువ్వులవిలుకాని జూచి పురవూతుడు ే న వ్వడర వేయు6న్నలు నువ్విళు లూరంగ్న మన్న నుశ్చలవశ "మె ౧౯౬ అర్థ. పురుహూతు డు = ఇందు దు (కర్తృ [(యజ్జ్ఞముంయందు) ఎక్కువగా (యజ బే న వ్‌ ఈ + వమూనుల ) ఎలువ బడువాడ అని (వ; ) పురుహసూత పురన్షర (అమ ) విదమునన్‌ = ఈ్నసకారముగా (వీరు డై నయొకమహారాజుగా _- అనుట పొడ + చూఎన మా (పొడవు + చూఎన్స _ పృవ్విలుకానిన్‌ = అగవడిన మన్మధునిని (పూవులధనుస్సు కల వాడు (వ్యు) (ఎూలవిలుకా డు (రూపాం) _ ఏను ఘను డ నేనుజుమాట లేల లీల

య! ఉ త్తరబారిదంశదు___2ఆ

పూలవిలుకానికేళ న న్నేలు జాల (చెన్న + 203) (చూ చూ” ఉాలంలుతు ౨ పం దిడి (చూ ఆం భా శర) లేనవ్వు (లే తి +. నవ్వు = చిఎసస్ప్టు [అల కిన ఎస్‌ లేనగ వన ముుముు నశ వస ముఎనగ వన జిర్న్మాఎ నెం న ఎన నృతి౦ంఎ రాజిల్లు (ఆం భా 8 ఎ] అడరన్‌ = ఒప్ప -ా (ఒఖమునందు _కాళించా) చేయు గన్నులున్‌ = (తనకు ఉన్న) కన్నులు వేయియును డఉల్నళులు + ఉరం న్‌ = (లో దర్శనమునకై )తహతహ చెందు చుండ" (గడాధిలాషము కలంా ఆగు బుండ సాంఅనుట) చూచి=(ఇం్యద్రు టు కర్త (విప్పారినతన వేయికన్నులతోడను దమూపంఎచేత మాడ బాం ఎముఎ) [ఇట క్ల్సార్ణకము (ఇ) శేంశ్రృర్థకము] ఉత్పల-నము = సల్ల ఎవంఎయొట్కా [ ఆప్పెలం మాంసళూల్యే స్యా త్కుష్రేన్టీరయో రఎ (విశ్త్ర)] తోటా [కబ్దము ఎ ఎందు కై నయేకదేళ మై (నామైకి దేశన్యాయమున ఉద్యాన-నమును చెబ్బను ఇప్వనమునన్‌ మోదంబుతో నిర్ణరీ జనముల్‌ గొల్బ్ప “ (గీడ సల్పి (పాఠ 4 2 ౨౨ ముక్కుతిఎ్యన (యొ ఐ ఉన్నన్‌ = అయిడండా వెయు గమ్నులు-ఇందు కర్త దేచేం్యదునికిన్ను లన్నియు ఒక్కతడవ (హర్షముచ్చే వికాము కం వై (వికబందిన్స నల్లళలువిలతో టయా అశునట్లు చూడ నై న వని భావము (ప్రై వవనములోని సంత 0 మనమునకు చేయ్‌ అఆనుదానితో దీనిం అన్వయము)

తా -- ఇందు డు సహ్యసాఎ ఎ. ఆతడు రీవితో మహోత్సాహ మగుడు... తాను అల చినంతనే అనకడకు వచ్చినఎన్యధునిని (తనకార్కింద్ధి కిసుకూలముూ) చియనప్పుతో గాంవించుచు పట్టరానోంకోషముతో ఎ డెబ్బు డాతని;ి ఎాచెదమా యని పరుపు లెతుదు చెంపకు చేరె దై యున్నకన్నులతో అఎని నొక్కసారా చూచెను ఆప్పుడు చంద్రిదర్శసమన ఎకఎంచి శోభావంతము ల్లై (ప్రకాశించెంనల్లగలువల బ్రవి ఉంం ఓనుబ్టి వేయికిలువలతో చండి యున్నయొకయు్య్యూాననన మది అనునట్లు చూసలికు ఎన్చింఛచినది

దిశే (లేన న్పడర గ నవ్వు ఆజబువధములు అందు ళ స్మిత మొకతి ఇది ఉ అమాధి కారులయందు వర్ణింప బడఎలయిు సిని ఎక్షణకర్తలు (గీనినిగూర్చిి ఇల్లు వచించినారు ల న్యతమును హఎఆము ననునీ ద్పితయము ను _త్తమము నా గ దీఎంచు దగన్‌ న్మతిము వికాఎకపోలము మి3దరి తరదన మైన మెజయు హంత మై. విహఎతమును (బ్రహఎతము న్మవా రెండును మధ్యమములు మది బరికింపన్‌ విహఎతము ఇన్చిదులనినదను (వహనఎతము శిర (ప్రంమృపరిమిత ఎరయన్‌ అసహంఎకతిము నతిహఎతము నెప్పడును నఢనుంబు లన గ

మందరసవాతము ర్‌రర్‌

నపారు శర శ్చృపలము నశుయుతంబును నపహఎతము మేను గదల నతిహంత మగున్‌ (కావ్యా 2ఉ 4 83 00) కపోలమాాతప్రకాశము కల న్మతిము (ఉత్తమము ఉ త్తృమౌధి కారి యగుదేవరాజునందు దీనిని వర్షించి బొచిత్యము పోషించినా డు నాచన ఈలేనివ్వు (న్మాఆము) (ప్రభువుల కగుసంభావనా (గౌరవ విశేషమునకు చెందినది _ కిమ్చేన మూర్జ్న శృత పత్తయో౦౦ వాచా హరిం వృ్యతహణం న్మతేన ఆలోకమా(్రేణ సురా నశేషాన్‌ సంథావ యామాస యధా (ప్రధానమ్‌ (కుమా ౯7 46) అని కొళిదాను (వెయు గన్నులు నువ్వికు లూరంగన్‌) ఇ ట్ల్రనుట ఆదరాతిశయమును సూచించు చున్నది దీనిని వివరించు చున్న దనునట్లు ఈ పట్టునందు (కమా సం) వర్ణన ఇ ట్లున్నది - తన్మన్‌ నఘోన ఆదళాన్‌ విహయ సహస్ర మక్టైెం యుగస త్పపాత (ప్రయోజనాపేక్షీతయా (ప్రభూశాం [పాయ శ్చలం గౌరవ మాభ్చ్రితేషు (8 ) (వేయు గన్నులు - ఇంద్రునకు అహల్యాజార త్వమువలన గొతము దు శఎంప గా శరీర మంతయు వేయియోనులు కలదిగా ఐనఏ ఇందు డు దానికి ఎగ్గుపడి బృహస్పతిని బ్రార్జింప ఆత డు _. కాయమున నాతనికి నున్న వేయియోను లీక్షణసహ( మగునట్టు లిచ్చె ఎరము నంఅటను వేయికనులతో నలరె వళి యద్దిములతోడి మానస్యహదమువోలె (పద్మ ఉ ఖం 28 8స) ఈపద్మపురాణమునందలి అబ్దముఎకోడి మానస_హదమువోలె అనెడివ్యాసునియసమానమే నాచనశిల్పమునందు నీలోత్ప లములతోడివన మైన దనవచ్చును విచ్యాస్థానము అన్నియు కరతలా చులకము లీశర్పజ్ఞున కని ఇది తెలుపును నాచన చేయు చున్నయీవర్షన లన్నియు అమూలకములే అలం ___ రూపకిము గీ నముచితోపవారములతో నంతబంబు

మనమునకు జేయ నచ్చట మన్మథుండు

నిర్జరాధీళ నను బంపు నీకు జేయ

వలయుపని యేది కడతేర్చి వత్తు ననడు ౧౯౬ అర్ధ. అచ్చటన్‌ (ఆ + వోటన్సు = ఆ్రదేశమందు. (ఆదేవసభయందు _ అనుట) సముచిత +- ఉపచారములకోన్‌ = (బాగుగా) తగి యున్న బహుమానములచేత (ఆసనతాం బూలదానాదుల చేత _ అనుట [కరణార్థమునం దిట తో (దూ బావ్యా కార రసూ ) ఉపచార ఉసాయనే అని (వైజ% మనమునకున్‌ = మనస్సునకు సంతసంబున్‌ = సంతోషమును

ర్‌ర్‌8 ఉత్తరహరిం౦?ము__ 2ఆ చేయన్‌ = కావింపాా (న-౦మజయందు దేవేరదుడు కర్త) (రల. చేం తలవాత - అనుట్సి మన్మధు డు (కర్త) నిర్ణర + అధీ == దేవపత్నాారూ.. (ఇండుతో ఎఅన్య్‌లా డను చున్నమాట లివి నీకున్‌ = నీకై చేయన్‌ వఎంయు ౬ = (ను ఒనర్పఎలం యున్న కార్యము అక్కల పని యొంజలియ బొరియన క్‌ నరు (నాంబ మాన £8ప్రఏ ఏది = ఎన్టిది (ఎఎునంచేది ) నున్‌ ఎంపు = (అంకులక్ర్రై ఆజ్జా ఎంప్పము. (ములోపము కడ శేర్చీ = నెజవెర్చుగొవి (ఆరా సమును ఎద్దిఎ నేక్లా శే వత్తున్‌ = రా గలను (కావలఎసకార్య మేదో చెబ్బ అజ్ఞ ఇచ్చి” వెబ్బ దండ - ఆది యెంఠందుష్కకకార్య మైసకు నెజివేర్ళెదను “౦తూం సల్టాల రేదరి భది. అను డున్‌ అనగా అ” బెబ్బనతరువాత అసుట) శా ఇం్నదు డు నీతివెత్త యగుటనుజ్సే ఎకార్యిబద్దికై అఒన్మధి ౨ తినండర రా వానే వచ్చికివా రా రమ్యని ఎంహాసనఎందు కూర్చుండ ఎెచ్టి. గంధఎాచ్భా-రణామలడో బహువిధముల “ారవించి ఆతనికి మహనం౦దము కలు” జేసెను ఆం డౌగొౌరబఎయినం ఎలి సికు డ్లై దేవేంద్రునితొ నీకార్యు మేది మైనను నేను జేయ సంబద్ధం గా. ఉన్నాను చెయవల నద దేదొ చెబ్బ నన్ను గృతారుని జేయపలయు ననెను విశే __ (సముచితోఎచారమలతో) ఈయుఎచారము లెన్టవో కాళిరాకు (కొంత తేలీఎనా డిసందర్భనునందు స వాసవె చాగనోంనిల్బష్ట మితొ నిన దెతి విసృష్టభూమి భర్తు (ప్రసా దం (పతినన్హ్య మూర్ద్నా జం మిధ పొల కైన మెము (రబూ | శ్రి మతి యొకనందల్భమున శ+ఈమహాకవి తిన కుపక౦ందువారిని వళ టయక్‌ొనుటక్రై దెబర్యద్రు ద్పొన్చె డిసమ్మానములను దుష్యంతునిముఖమున ఇల్లు వచించినా డు నుమ వా దివౌకిగాం న్ని మర్జాసనోపవేశల స్య. అ శ్రక్గళపారన మ _వ్‌కస్ట్థం. జయ మారోక్ష్య -త్రితిబ్యతేన అన్భు్యువజోహరికన్దనాడ్కా చున్చారమాలా హరిశ్లా ఎనద్ధా (రం 7అ 2 ల్లో తెలు గుకవి యొక డిసంమానములు సందర్భమున ,కిందిరీతిని (దం చినా డు చనుదెంవితె కుసుమాయద ౧“ దెంచికె సంచదా+ శంబరవైరీ ఒనుచెంఎతె కందర్చిి ఒనుదెంచిత యెల్ల పనులు సమ్మోదములే (వీర ౨ 44) ఈసట్టున సరిరాజు వలరాజు ఎందరానారటుం శని ముదితహృదయుం డగుచు సముచితాననతాంబూలవావఖ్యూ నాదుం టన్మాష్టమసక్కుం కేన (కమా 4 40 వ) అని నన్నెనోడు డు వాావారి యీశమ్మానము లన్నియు ఈ “ముచితోపచారములతో అని సంగవాంచినా శు సోవన

మందరనహాతము గగ ( నను బం నీకు జేయవబయుపని యేది కడకేర్చి వత్తుదీనికి మూల నునునట్లు కొళి డాను ఈనసందర్భమునం దిట్లవినాడు . అజ్జాఆయ జ్ఞాతవిశేష పుసాం లోకేమయ తత్తే కరణీయ మ అన్యుగహం నంన్మంణ్యనవృత్త మిచ్భామి సంంర్ధిత మాజ్ఞయా తే (కమా &8 ఈ నాంనపద్యములము సరా పరిశీలించి చూచిన అందు ఈ క్లోకభావ మంతయు గంధీకముూ తెలుఎ బడినన్లు తెలియవచ్చును ఇంతగా ఈపట్టున (సం కుమా ) ప్రదశ్శించుఎ ఈసందల్బ్పమునకు “వచిత మగుకితిని (ఉపాథ్యానమునకు అనుగుః మగునటు బ్యా. అర్తగౌర ఎము పాచించి రిసపరిపోషణము కొజవడ నీ కుండి కాళిదాసాదుల నాధారము కొని సావాతృ రిసపరిపోషణమున కగుఎజ్జావిశేషమును సోమన చాటి చెప్పె ననుటను విదితము చేయుటకే (శిడతేర్చి పెత్తును) పని చేబొని ఏ త్తును అని వ్యవహారము అనై జాతీయమే ఇది. కడ శేరి వతును అనుటచేతి శరీరమ శ స్‌ పక్తు ము ముగించి (తుద ముష్టెంచి (చచ్చి కార్యము సాధిం తును అనుట తెలుస బడి భావివృ త్తాంత మిందు సూచిత మగుచున్న దనవచ్చును చ [తిషరహారున్‌ వరింప దగుబేవి ధిరాధరకన్య డగటజఅం గ్‌ దపమ గఆఅలంప నం దొక డు తారకు జంవ నిలింపలోకముం ఖ్రస దిలకంప బెం బరికిప గలా డుదయి౦చు నంచు వే వపుగని వేల్పు సెవ్బన బదంపడి నిన్ను దలంప జొప్పడెన్‌ ౧౯౭ అర -- వెద్యూ = గని = వేల్పు = వదములకు , ౨ రము రక్నాదులయుత్ప తి సాన గిని య గ్ర ననమగా ఐన [0 (అని అక జ ఎల ఖాను సగ నాకిరం బగు ఆం భా 2 820 అన్దైది గా స మ సన 4 47) (మొ )] దేవత (బ్రహ్వ కర్త) (చెబ్బనన్‌ అనుదా9కో అన్స్నయము) ( సువలకు జేజే లె టగింటులు దా్స 'వేబ్చులు ల్హై టగింటులు బాళవాలుది్టి లఎం డే ళ్ళి వగు (ఆంభా. | త్రిపర గజ న లం ఆరు అచ్చ్‌ జారున్‌ 2 యూ ౬ పట్టాములసు (ఇనుముకో వెండితో బంారుతో నిర్మింప బడి కమగమ నము కలవానిని సంగరించినవానిన (+నృవ్సి గ(తిప్పరములను శివు డు దవబాంచుటను (భాగ) గి అ ఇ ఐచించినది న! యై కాయ్యిం యై ఎవోర్‌వ్రచి యై సన్నావా యై వానా య్‌ సరధుం డై సరియం3 యై సబలు డ్రై సక్కేఎస్బత్తు డై. సరమేబం డొకదాణమున్‌ విడిచె దద్చాగొన ఎజ్బాలలం బరిము ల్లావె ఛందృటద్నని నభోభూమధ్యముల్‌ నిండ గన్‌ (7న్కం 404 ఫ)] వరిం న్‌ = పెండ్లియాడుటకు (పెరించు = పెండ్లియాడు అమరపతిన్‌ వరించె

558 ఉత్తరహరివంశనము._2ఆ దవా సాగరవల్లధు చెండి యాడెదొ (శృం నై 4 శి తగు. దెది 2 ఉఊ్న (పరిచర్యచేయుచు. ఉన్న _ అనుట) [తగు = ఉండు = నామములు దీర్చి తలు దాజుం బులు వైచి బేలతనమున దగునీ నాములె కారా మగుపల బాముం. ఐడువాడు (విట 8 8)(చూ సూ ని] దేవత మైన (దెవెకయట్లు జాజ్యురా వ్వై _ అఎట్స్‌ అరాధర కన్య = పర్వతప్పుక్తి పార్పతి (హైమంతి _ అనుట ఒృత్యునకు అ్ర్రత్యుసట్లు ఎశేషణము నకు విశేషణ ముండుట అసంగతి మైనను విశేష్యవిశేేణభావయి = క్రృవిఎతింనస మ ఎంను ఇట్టిరచసయు సంగతమె ఈరచనను ఆదర్శము గ గొనియే కాదోబు కవిరాజును పూవులభూరిసౌరభము వని భరంపడి యే గుదెందబ్బం _ జావనోంబఒరిష్తు దు సదాగతి పాం ధు డు దబ్బపెంపుసం (దావ గూ డు బాలునివిధంబున భజదతిఘర్యతోయ.ిన్‌ (శృం న్లై 5 $80) అనురీతిని తనరచసరు సాగించినా డి డగ్గణన్‌ = (శిపున్సి “యి ఎంప " (శివునిదగ్గణ ఉన్నప్పు డనుటి తపమున్‌ = తపసును (దునసు తోడి యిం్యడియ ముల కగునేకా“ఎను సమన స్కేన్టియాడా మైకొగ్యమ్‌ (తప్ర)స సం] కలంఎక్‌ = కలత చెందింస గా (చెజిప గ _ అనుట అందున్‌ = ఆమెయందు (ఆపార్వ్పతియందు తారకున్‌ చంసన్‌ = చంప్పటకును నిలింప _ లోకిమున్‌ = దేచతలయొక్క [ దేవా నిరిష్బూ మరుత వైజ) నౌలిమ్చేర్పా్యా అని శ్యసత్యయము. జాగుగా పృద్ధి పొందువారు _ అని (వ్యు) సమూహమును (దెఎత అందబను అనుట కృపన్‌ = దయతో [కరు ణ్యం కరుణా ఘృణా కృపా దయా _కుకట్పూ స్యా దన్నుకొోో ఒఎ (అమ )] తింకిం సన్‌ = చూచుటకును (దయ దల చుటకుుు ఆపద కలిగినప్పుడు కాపాడుం-కును _ అనుట 'పెంసన్‌ = ఎర్జిల్ల జేయు..కును సలికింపన్‌ = (యోగకిమములగు ఎ౨రయుటకును (పరిశీ లించుటకునుు కలా డుజ= కలవాడ (తచ్చబ్దవకారముసకు లోపము చూ జా వ్యా (కియా ? సూ) (అన్నివిధదముల సమర్ద డై వాయి. ఒక డు = ఒకమహా్పరుము డు (ఇట ఒక్‌ అనిర్థాళార్తకిము ఉదయిందున్‌ == పుట్టును (పుట్ట గల డు అంచున్‌ = అనుచు (అని _ అనుట) చెబ్బ న్‌ = చెప్పా పదపడి = తరువాత (చెబ్బనతరునాత _ అనుట నిన్నున్‌ అలంపన్‌ = తలంచుట (స్మరించుఎ రా గోయిట) చొప్పుడెన్‌ == జరగెను తా __ (బ్రహ్మ తారఠకుశివంన బూపడు చున్నపొల్లు విని మాతో . బామవంతునకు ఇ్యతిక యై జన్మించి లోకరాధ్యగా ఉన్నపార్పతి శివుని వివిహమాడ గోం ఎామవంతముసం దు తస మొనర్చు చున్నశివునికి సరిచర్య యొనత్చు చున్నది అమె ఎరమేశ్వరుని సమీఎంచి

మందరసవాతము 659 య్‌ న్నప్పుడు సమయ మెట్‌ గి పరమశివునితసస్సునకు (ఆమెమూలముస) భంగము కలిగించి వారిన్‌ (దంఎతుల గా) కూర్చవలయును ఆ శన. తారకాసురుని జంఎ. మీయాసదల న. స శెస్పయన్లు మి మెల్లప్పుడు ఏమజకి. కాపాడుడు మీ కన్నివిధముల

౦డెడి మహానుభావ ఎ వారికి కలుగును ఆత డు మి మ్యూదుకొనును అందు ల (పసయత్నింపు డు అనెను అయనవాక్యము వేదవాక్యము.. వానికి తిరుగు లేదు ఈసళి వలననే వలు యున్నది ఇందులకేే నిన్ను నేను తల చితిని అని మన్మధునితో ఇంద్రుడు తా నానిని రిబ్బంచుట కిగుకాంలమును తెలిపెను విశే (తిపరహదున్స్‌ హరున్‌ అనక ఇటనుట శివునియందు లో శై కధన్విత్చిము (మహావీరత్వము) సూచిత మై ఆత్మా వైప తనామా ౬౧ అని ఆపరమేళశ్వరునివలన గణగు కుమారు డును లోకై కవీరు కై దేవసేనను రంప గలిగి తారకివిజయము సంపాదింప గల వాడిగా = అగుట నిన్సంశయ మని సూచించు చున్న దనవచ్చును (విరింఎ దగుదేవి ధరాధరశన్య్ర = ఇ ట్లనుటవలన లోకారాధ్య యగువరాళ క్రియే హిమ ప సం గన్ను గోం గా. అకక కామారా పట్టి రమేళృదని జేర ద్ధరించిన దను(బ్రవ్మోండపుకాఇగాధ సూచిత మైన దనవచ్చును = పురా కర్చే. వామవతా మయి తప్తం తప క్షం దువ్కరం. తదా హం. (్రకమానరౌ పరం నృణీష్య భద్రంకే తపసాత్తే జ్‌ తోషతా ఇ త్వ్యుక్తే బామవా నాహ మమ పుత్రీ భవ క్సాఒంఎ జన్నని బతయే శివే తథా ఒస్తు తవ ప్పత్తీత్వం యాస్యా మీత్య (బువం తదా (సతీదేవివాక్యము లివి. మేనాం నామ సుచత్మితా మౌససొద స్పజన్మ నే వై లేస్ట్రిన్య కులం సర్వం శుద్ధ ముచ్చై కర్తుం మహేశ్వర (బవ ఉ ఇ లలి 2అధ్యా తి 88 4? 4ల్లో] (వేదపుకని వేల్చు) ఇట వేదప్పగని అనుటవలన ఈయన వాక్యము వేదవాక్య మని దాని కిక అన్యథాత్వము లే దని సూచింప బడు చున్నది. అందువలన మన్మధు? కిక నేమాశ్ర మిందు సందేవాంప నపెకాళము లేదని ఆత డు తన్యసయత్నమునందు వెను కొడక దృఢ్యసయక్ను డు తౌ దగు నని తెలుపుచున్నా డనిపెచ్చును (వేదపుగని) వేదములకు (బ్రహ్మ ఉనికిప ట్టగుటను సంస్పతి వేదరూస అగుటను ఒకికెలు గుకవి ఇట్లు వర్చించినా డు. అనయము. (బేమ సంధి ల గ నాస్యచతుష్టయయౌొగఎద్యచుం బనఘనకాంక్ష బోలె నిగమంబులపేరిట నాల్గురూపులం

ఉి త్త్రరహరివంశటు-2 వీ దన రెడుభార్యు మాట జవడా ఓక “బ్బ యొశర్చువారిణా నను చాల ఓరాయుయచేతు జేయులన్‌ (కలా శ్రీ ఆలం ___ కారకదీపకము ఒకడు _ అనుకర్తృకాంకిము “రింబలోక ఎ” అఎ తరి కారకము (రెండును - తిలకింపన్‌ పెంపన్‌ పరికింపన్‌ _ అను__యలతొ (అనేకములతో కర్తగా కర్మా అన్వయము కలఎగాన దీఎకాలంకారయు (రనికతిపరచు) . గీబకింలు నిగద్యతే. అధ కారక మేకం న్యా దనేకాసు [క్రియాబ చెల్‌ (అ” దినికి లషణము) ర్‌ అత్తాపసి త్తవ-ని వది దత్త్తజపా టొదవ జయ దకొ గారుంకు గా దిగు నీక చెల్లును దాత్తగుగా యనుడు నక డుద్మగమగమునన్‌ ౧౯౮ అన ___ ఇంద్రుద తననీతిజ్ఞవతో (నామోబాయ్యఎయోగదుతో) స్తుతించుచు .న్నధు౧ పశీకరించుటి ఇందు ఎచింప బడు చున్నది అర న ఉదాత్త = గుణా = గొప్పవైన (ఇతరులకు దుర్గభము లైన - అనుట) | ఉదాత్తా దాత్చిమహతో అని (విష్న)] (ర ర్యళార్యపరోస కారాది సుగు-ములు కిలవాడా (నన్కఢు డా _ అనుట ఆ -ఓ రాపన + ఉత్తముం మదిన్‌ = చాంగొప్పవా డ అగు ణి తఎన్వయొక్క (శివనియొక్క్ర) ఉత్తము డ ఎతాపసుడు . అ౦ వము రాజదన్హా దిషు సంమ్‌ (2 28) ఎని పరనిపాఆఅము అత్తను శబ్దమునకు వ న్నగు చోట్ల ఇస్టే వ్యగహ మని ల శే. అనుచు ఉత్తమ పరుష స్సన్య పరమా త్మే త్యుదా వీభాగము ప్పట 48 దనకు నందు [ఎనయ డెందం బనా మది యన ానెడ దనంగ న! యుల్లము నా హృదయయునకు ఎవియెో గును +౫౦ సం బూన ౨2 | త త్తృజపాయి కొభమును (కల తిసది ఎను) ఒదంర్‌ . చెయన్‌ = కలుగ జేయుట (కలిగందుట) (భావా ర్హంనుజ్యన్ష మిటి చేయన్‌ అనునది తక్కు -- ఒరులకున్‌ = ఇతరులకు (నీవాకి మిగి౨ నవారికి ఎరికి గూడ అనుఎ) కాదు = సాధ్యము ాదు (అగు = శక్య మగు దానికి వ్యతి రేకము ఈ _ తెటగు 2 ఈపని [లెబిగు = పని (చూ భార విరా శ 248) (చూ నూ ని] నీకున్‌ = అ ౫ నీకే (అ ఎ అనధాంశార్టకమ్యు చెల్లును డా శక్య దుగును

7 ] మందరి బాఆంటి లగ అనుడున్‌ = అన” (అని చెల్పనతరువాత) ఆతండు 22 ఆమన్యిధుడా ఉద్య? (ద్‌ 7 అట = మదమునన్‌ == గొబ్బ దైన (అధిక మైన) [ఉద్మ్నము == ఉస్నతము (గొప్పది ఎద్గత మ్యగి స్య అ౨ (వ్యు) కతా త్కిలక్రాయతి ఇ త్యుద(గ్ర క త్రిస్య శద్షో భువ నేషుడాథ. (రయి 2 8 ఉన్నత (దుల్లి వ్యా పొగరుతో (ఒడలు తెలియనీని యహంభావముకో _ అబుఎ్స (దీనికి పై వచనములోని అమరాఎతీప్పరంబు వెడవె అను దానితో అఆస్పృ్పయయి. [ఇచ్చట (వా ఆ(ప్రతుంపార మొక అనుదు నవ ఎద్యగమిదపునన్‌ అని యిన్నది దాసకంయపె ఇదియ్‌ శ యెడ సందర్శ్భపరిపుష్ట కిలదిగా తో చినది]

తా ___ యోగేశ్వరేశ్వరుడు శివుడు ఆంనితపోనిష్టను ఎడలించుటకు అప్పరి బ్రవ్మిభమవిలా సాదులు ము న్నగునవి యేవియు సనికిరావు (సమిర్హములు కాపు ఎందును అృపతిబాతిము లగుసీళ క్షి సామర్హ్యములే అందు ఎక్స సదుర్హములు నీవె ఈకాం్యము వక్క వెస్టి మమ్ము రిక్షిం ఎంలఅలయును_అని దున్మధునిని ఇందు ఎ తసనసీతిఎతరత నగవలిచుదు పశంఎంసా నిజము " నే నంతవా గనే అని ఆ3విమాటలక్క లో బ్య అహంకరింఎదు స్పఎరభేఏ మెల *నీ9 యావెశముతో. వివెకము. గోల్పోయి శివునిపై కె గుఎక ఎమ్బతించినా. డటూయికు సు మన్సధు ౬

విశే (అ శ్రాససో త్తముఏముది దత్తటపా టొదిఎ జేయ ఏ ఇచ్బవి. తార శబ్దము తపస్సు శ$లముగా (స్వభావమూ) (నిం పేష్షాసవృ త్తి సహా కఎవాల డనుఎను విచిఎచును తఎ శీల మస్య అనునర్దమున చత్త్రాదిట్యో = (4 4 60) అని ఇప్ర్య్యయము (శన నా) ఆపస్సక్త మవాముని తఎబ్బ మహాఘోరతపా అనునవి శివునిశామము లను చున్నది ఆట్టితాపసు ఎలో ఉత్తముద (రేషై డు) ఆంతకు మించిఇవా డు = అనుటను ఇది వచించును ఈ మవోత్ళు డగ్రిట్టివా డగుటనుబన్టిమే _ మన్మథునికి గాక్ర తదింరులకు ఏక త్తిపోభంగలం సాధ్యము కాని దనుఎం ఇట సుసంగత మైనది ఈయర్ధిమును బూచించుచునే త_త్తజపా టొదవ జేయ ద క్కారులకు "-- దనుట జరి గాది

(ఉదా త్తగుణ్యా ఉదా త్తములు (ఉచ్చిస్పభాఎములు కలవి _ అని అర్ధము) అత్యుదాత్త మ్సుజన శృస్ట్రకేతు (ఉరాచ | అ) ఆముచో అత్యుదాత్త _ అత్యుచ్చన్వభాన. అని (వీరరా వ్యాఖ్య) అట్టిగుణములు ఉ _త్త్‌ హె త్తమగుణములు (అనితరసాధారణము లగుళొర్య థై ర్యౌదార్యాభిడాత్యాదులు సహజములూా -లవా డని దిని కర్ణము లక్ష్మీ నారాయణులపుళ్తు డగుటచే అతనికి నేర్పకయే ఇవి వచ్చుట ఇందుమూలమున బోధితము అదిగాక శృంారంసాధి

ర్‌్టిల్లి ఉ_త్తరహరిపంశదము___౨ ౨ దేవత ్రీమహాఏమ్టువు ఈ౩ డాతనిప్ప త్తు డగుటచే పుత్రా దిష్టె త్పరాజయ డ్చు౨ అంఎకు మించినవా డే ఈత డని (ఎరొచన ఒకకవి శ్రీమహావిష్ణువు నిస్లు పెరిందినా ౨ _ లక్మి ప్రయో ఒసి 6తికేలిక్సిత ఎతా ఎ విశ్తై వక మోహనర”స్య - చెబతా ఎ. ఆవోటాయి రఎ సర్వగుణొ త్తమానాం వైకుజ్బ వర్ణయతు క స్తవ రూపరేభావ (౧౮ _ ౨లో) శృంగారాధిదేవతియే కాక “ర్వగుణో త్తము డు గూడ (శ్రీ-న్నారాయణు డు _న్నథు డశ్దే వాడుగా కుండ ఇక నె ట్లుండును ఆపస్తంబు డు తర్షిదం్శది ఎ గూర్చి వచించుఎ చిత్తుఎకు వారికి శరీరభేదమె కాని తక్కినగుణాదిఖేద చేమియి ఉండ దను చున్నాడు. అభా ఎ స ఏవా ఒయం విరూఢ సృధ (క్పత్యక్షే ణోపలవ్యతే దృశ్యతే చా ఒఎ సారూప్యం దేహత్ప మేవాన్యత్‌ (ఆధ సూ £(ప్ర £1౪ఇ 2 హూ కావున శ్రీ_హావిమ్ణువె తాను అన దగిసమన్మథు డు శిపుని జయింప గలయర్హత కల దువబోనుథావ డని ర సంబొధనముచే చాల గంభిరముగా సూచిత మై స్తాపకవాక్య మగుచు ఇంద్రుడు కారిబద్ధిక్లై పన్నినపలలో ఒక మృగముగా మన్కధు డు చిక్కికొనుటకు ఇది యొకయెర యన దగనదా రూ పొందినది అం దులకె ఉద్యగ్రచుదము (గొప్పయహంభావిము) కలవా డైనా ౦ వెనువెంటనే మన్యథుడు ఇస్లు అర్జగాంభీర్యయి కల దై నయాసంబొధనము ఇచ్చుట సముచితము గా పొందుపడి ఇంద్రుని సీతిచతు.తను (పదర్శింయదు తత్పాత్రసరిపోషజమునం దుచ్చస్తానము నందికొనిసది ఇద్ర గాక ఇచ్చటి (ఉదాత్తగు ణా అనువో నైన) “ఎరదై రృవు సైతము ఇందునిదై న్యమును గంభీరకుగా వెలువజచుము. ఒకవిధ మగుతచ్చరణాగతి? (పసన్నతను నీవెది క్కనుటన్సు సూచించుడు పరాకోటికి కొనిపోయినది ఏ౩త్సా(త్రసరిపోషగామును ఇస్ది “ఎర్‌ దై ర్ల్యాదులతో] పాతిపోషణాదులు ఇతి రులరలన ౦కు వింఠలు కాఎద్బును “౧ నాఠన కవితకు సర్పసాధారణ ములు వ తదనంతరంబ రం భాదిరంభ'* రుక రకినలయవికీర్ణ కల్పతరుకుసుమ కేసరవిసరద్ది వేవ్‌ దంబభధూవ భూనరళరోరుహూంబులవలనచు జంభాసురవిళుంభనఎగిరంభ రాగనిర్భ రనయన హన్మవభాపటలకపటకలాకలాపవరీక చేహ (వభావిహోరంజం౬వం నను రతివిరచితవ. ం౧గళాచరణగోరోచనారు _రదక్షిణభుజాని చే వణ లతణలతీతమౌ _కకాటత క్రై తనస లింగం ంగరనమయోచిఆ వై క క్యంబులవలనను వాతాయన వివరి వికీర్ణ దితిసుా రా తినగర చ కురయువ అముకుళితకరికర్ఫూరళ్రార వా ని ॥

మందర వాతిము 80లీ క ఎబత'*” లానవి సారి_ = తాకాఎటఎల్లపంబులవలనను ఎరిత 'ుతిపదమ.ఖరబృం "ద రకబ్బందిజయి. జయారావపకిసూారితఏీరర సా'వేళ వేల్ళిత భుజాస్బ్పాలనకొలాహ అ చ్చద్మగిద్లిగి షం గరపవిగావితగ్‌ ౨ ర్శపదిశంబులవలనను మె దలన మదీయిపి లోచ తా“-ంయునకి నాహ త్రి యగుట చెలుపుచు నమ రావతీపురంబు వెడఅ _ స్మెందిం ఎనం ఒచ్చని_ండు నన్నుం గలంచుటకు సమకట్టి తానును ము యల ల ౦౬౫ నెలుంగుదురు ఇది పిదప నే చెలి యతనియపరాధంజు గా కండ టకు నావమవం ఎన ననుతాపంబు వెడమిన ౧౯౯ అఎ ___ శఎనితిపొధింగముపతై మన్మధు గడమరావతినుండి వెడలునఎృడు ఆతనివిజయ మసక్షై జం గినఎంనివేశము ఎన్నియు. అపళకుసములు ౫ ఫరిఇమించి ఆశనిమరణముకు మాూచింఎనవి "నే ఉ౦డిన వని పెర్టింప బలు చున్నది అర్హ __ ఆదనందరంబ (ఎచ్‌ ₹ అనంతిరంబు - అ) అవి (మిన్మ్కధు డు ఇంగ్యదుని పొగడ్తకు లో నయి తన్ను దానెల కాఎనియహంభావను కిలవా దుగా అగుఎ) జంిగిన వెంటనే [ఇ క మన్మధ డు వెడిలున్పుడు జర%నసంనివేశముల వచించులు వానిమూలమున ఆతి డు అనవాపు నెల్లు తెంయ చ్హేనా డో పెర్టించి చె్బు మన్నా దు శివుడు] రంభా + ఆది = 50౧ + ఊరు _ కరకిసంయ = వికీర్ణ = కల్పతరు _ క్రశుము _ కేసం _ విసంత్‌ ద్చిరేఎ _- దంభి _ శావమ ౨ ధూసర _ శక “+ రుహంబులవిఅసను == రంభ మొద లగు సుందరులమొక్క (అస్సం స్తీలయొక్క = అనుట (అర టిటోదెలనంకయూరువులు (తొడల్సు కలది (వ్యు) రమ్బాకదళ్యప్సరసో (విశ్వ )] చిగురాకుంవంటివి | వల్లనో ఒత్తీ కిల యమ్‌ (అమ )) (శా కిన గసుగందునవి మిక్కిలి మెత్తరివి చాల నంద మైనవి అనుట) అగుచేతులకో చల్ల బకిన (విసరివేయ బక్షిన్సు (వివూర్వక క్యూ (విక్షేప్రే అనుధాతువునకి ౦ క్స్‌ ప్రత్యయము _ దృుష్ట్వా పాణాధీశం వికీరతి విక్షిసతి పాదయో కుసుమమ్‌ అనివీర (8ని ఎ] కల్చవృక్షముల పూలయొక్క కింజల్కములయందు [| కంజల్క- కేనరో &త్రీ యాష్‌ ] తిరుగ చున్న [విసంత్‌ _ విపూర్వక నృ (గతౌ అనుధాతువునకం మె శతృ్యసత్య యము] తుమ్మెదలు అనెడి [ ద్వి రేఎపుష్ప లిడ్బళ్ల షట్పద్యభనురాలయ (ఆమ) రెండురేఫములు కంది రెండురేఫములు కల (గ్రమర శబ్దమడే వచింన బడునది - అని (న్య్ర) = మధు ద్విరేఎ కుసుమైకపాథతే (కునూ 8 28) అనుల్లోకమునందలి ద్విరేఎ

584 ఉ త్తరహరినంళమ-__2ఆ శబ్దవ్యాన్యాసందర్భమున (మల్లి వ్యా) ఇ ట్లున్నది. ద్బొ రేఖా పర్టివేషాయా%్కా డ్నిరేకా (భమర ఉపచారా త్తదర్హొఒబఎ ద్చిరేఫ ఉచ్యతే యరా ఒ-హ క్తైయట - శబ్దఎవ్మోా ఒస్యర్థస్య వ్యపదేళా దృశ్యతే. యళా మరశద్దస్య ద్నిరె-ల్నా ద్హిరేఫో (భం ఇతి (అవి)] వ్యాజము (నెపషమృు కల [కపచవా జూ వ్యాజదమ్మోపఎయ శ్చద్యశైతిచ (అమ) పొగలదే (ధూప శ్తరి ల్మేఘవాబా రూపో యా గ్యవాత. (వైజ)] బూడిదరంగు (పొగడవూపురంగుు కల వైన [ధూసర శద్దావ.మిసు కద్దార్హన యస్తు ఆశి పజచినది. ధూసర స్తు ఎత ఎత లేశవాన్‌ ఎకులచృ్భవి (దవా తాం శదబ్రవ్యాఖ్య ఎం ౧ తలవెండ్రుకలచేతను (కచ కళ శ్శిరోరుహ (అమ) శ5ఎ సంద మొలఎఎనది _ వ. (ఆమ రానితినుంది వామపంకమునకు మన్మిధు డు వెడలునబ్పుం అప్పరసలు ఆతణపె కల్ప బృక్షములపూలు తలపై బడునస్లు విసరివేయు చున్నారు తుమ్మెద లాపష్పములయందలి.3 రంద మానుచు వానికింజ ఎృ్యములయం దున్నఏ అన్టిపూ లాతనిశిరఎపై బఎనబ్బడు ఆతని తలవెం్యడ్రుక లన్నియు ఆతు మెదలతో నిండి యున్న అవి పొ*లతో నిండి బూడిదపర ము న తా ణ కలనిగా కానవచ్చుచు ఆతనిమరణమును సూచించినవి [శుమ్మెదలు నల్లనివి పాగ నల్ల ఇది ఈభూయస్పాదృశ్యమువలననే అవి తుమ్మెదలు కాపు అచ్చమూ పొగలే అని అసహ్నఒము] జంభ +- అసుర ౨ విళుంఖని ఎరిరంఏ = రాగ విర్భం = నయనసహ్మస ల (ధా-సటల కసట _ కీలా = కలాప _ ఎరీఆ - దేహ _ (ప్రభా. వివోరంబులనలనప = (జంధు డు అనెడి రాతసుఎ బాంణబంచిన (ఆ౦ఎ) వానియిక్క (జంభారియొక్క ఇం్యదు నయొక్క [ఇచ్చట విశుంభన విశృంభన విజ్బంభీన అనుపారములు కనవచ్చు చున్నవి ఇంచు మొదటివి (వీరేపా ) అెండవది (వాపా) మూ డవది(ఒకిన్రా అసతిపా ) ఇందు మూ డంది(ఆపపా | ఇక ఎాంసార్హికములా (బృభు ఏ) మృమ్ము వాంసార్జా అ౨. (శుభ) బల్బు (భాషే ఎాంసాయాం ఒ అని ధాతుపారయినందు బృబ్బు శుల్చు అనునవి ఎరితము ల ఎ మంటుట క జ వ్‌ నుబట్టి తక్కిన తెండుపారములును నాఖివు లన దగినఎయే ఆంమను మె త్తేయు ౬ కొందట పారము ఇభు ఇమ్ము అనురీతిని ఉ్న దండు మైత్త్రేయ ఏపం పరిత్సా షధు ఎమ్బు ఇ త్యేకే. ఇతి యికొరిస్య స్తానే ఇకార మ ప్కాహ = అని నూధవీయభాతువృ త్తి (మొ) అను చున్నందున ఒర్బసంవ తపక్షాశయా+మ సమెచితి మరిఎందుంనుజేన పై (వీరే పాా ఇం నాపార మైనది ఆలింశనముతో కూడిన దై (వికి (ప్రభాసటలముతో అన్నయము) (పరి రన్ఫు పరిస్వజ్ఞ చంక్లేష ఉపగూహ,్సమ్‌ (అమ) అనురాగముతో [ రాగో ఒనురాగే

మందరసవాఅము మూత ర్య న్లైరాడొ రోపాతావిమ (శ్చ) అధిక మైన (పరిపూర్ణ మైన అనుట) [ భృశ మత్య_న్హ మత్యర్హ ఎధికొడ్గాంనిర్భరమ్‌ (వై జ )] వేయికన్నుల వైన కాంతుల (స్యు టవారో (ల ుర్భా భాళ్ళివి ద్యుతి ద్వయ. (అబు )] సమూవాము ( ఎటలం ఏది. (వజే (విశ్వ) వ్యాజము గా (నెసము సా కల (ఆగ్ని శ్చాలల (మంటల) [పహ్నే రియో ర్హాఎ-లా. వెర్చి ర్జేతి శ్చిథా స్రియామ్‌ (ఆమ న] సమూవాములయొక్క (“నికి వివారియఎతో అన్సృయము) (కలాపో ఘూజీ బర్హే తూణీరే సంహతావపి (విశ్వ )1| ఆటమింఎ బడిన వైన (ఆ 580ప బడిన వైన) (పరీ3ము 2 ఆక్రాన్తము = మబొభాగ వా౦. తథా _ఎదం శళ్సల్చరిచికవివి కేన మనసా _ జనాకీరం మన్యే హుతవహపకీతం ఎఎహమివ (కకం 56 బ్రో అని ౩ ళిదాసు] శశీరకాంతులు 8౮ వగు అప్రతిహత చొవర్తినలచేతను (యదేచ్చముా వ్యాఎంచుటలచేతను. అనుట (విపూర్వకహృ జ్‌ ఛాతువు నకం టె భావార్తమునంమయ ఖఇ్‌్టతి న్రియయి = వివరము _ అప్రతిహతవృ త్తి _ విరజ్బు షహాసంహారే _న్మన్‌ విహంతి సతి త్విత్సతి సౌ (సౌంద 26ల్లో ) విహరితి =విళ్ళష్ఞల తయా వ్తితే అం ఇల్బంవ్యాఖ్య ] (రౌర్యారి యగునిందు డు ఎఒన్య్మధిని ఇాధిముగా అఆలిం గనము చేకొని (పేమ తొత్రికి బా నన్లు తన వెయికిన్నులతో ఒక్కసారా ఆఎనిరి చూచెను మహాపురుషుఎకు కన్నులకొన ఎయందు ఎబ్బనిజీంలు (గీ తలు ఉండును కావుననే ఇంగదునికి న్నులు ఎల్జినిరేఖలి కల వె వానియెజ్డి9ి కాంతులు మన్మథునివై (న రిందు చున్నవి అవి అగ్ని జ్వాఎలతో చాలసామ్యము కలవి యగిటనుబట్టి అచ్చముగా అగ్నిజ్బాలచే అవికాని నేత్రమల కాంతులు కా వని అసహ్నవము (ఆఅపవ్నావము_ఉపమేయమును నులు పఎటిచి ఉపమాన మది యని చెప్పుటి మన్మధు డు ఎజ్జనివా డు కనుకనే ఆతినిదేవాకాంతులు ఎజ్జనివి = వనముల గొల కుల దిరిగెటు వనక్‌ కిలకీరభ్బింగవర్షం బెల్లం జనుదెంచి (మొక్కి. కొలిచెను ఘనతం దాలార్క-ళేజు గామ౦ గడ కన్‌ (ప్రబం 202స) తేజ ళరీంక్నాన్లి (న సం) (మొ) అవి దేహకాంతుంను తనముయ్యస్రతిహత్యపసారమువే కానరా కుండ జేయుము (మన్మ థుని శరీరిమం దంతట విజ్బంభించినవ (అధికిముగా. కాళించినవి ఆయగ్నిజ్బాలలు ఇఎ గూడ ఆకనిమదామును తెలిఎనవి శరీ.దాటా మొనర్చు చున్న వనున ట్లుండి) రతి _ వించిత. మంగళ + ఆచరణ _ గోరోఎనా = రుచిం _ దక్షిణభుడా _ నిక్షేణ _ లక్షణ _ లక్షిత _ మౌక్తిక + అక్షత _ క్రైతపి _ స్కులింక _ సంగరసమయ 4 ఉచిత _ వై కక్ష్యంబులనల నను :2 రతిదేవిచేత ఏర్పజఎ బకిన (జరప బడిన _ అనుట అభ్యిదయమున శైన శుభ

680 ఉ త్తరహరివంశము__2 ౨ కర్మాచరణముతో (గూ స్యయనము జరఎటతో. దీవెన లిచ్చుటతోో ౮-క“ఎ( - చొక్షిా కతములతో అన్వయము) గోరోజనముతో (పచ్చనిపన్నెతో గో తిలయండు ఎండి ఎంచెక్తి పిత్తరసము గోరోచనము (ఆపుకడుప్పనుండి యెత్తెడియెకిఎస్తు. గోరోజ ఎి-అంి శం) (సం గోరోచనము (విక్స ) గోరోజనముు గోరోజన మన“ గొోరోంాధివ (ఆం భా 2 (6 అంద మైనవియు [సుస్దరం రుచింం చారు... (అమ) (చౌక్రికాతుతిములతో అన్వయము) _ కుడిబుజమునందు. (కుడిబుజముపై భాగమునందు (మూ పునం దనుట్స (ద ణము = కుడిది దక్షిణ స్స్పరళా _వావ సరబ్బద్దానుఎర్లిషు (విశ్చా అఖొ ధుడా దృమూ ర్చాహొ కరే (మేది. ఉంచుట కలవి |నిక్షేపణదు _ ని జూర్చిక ఇప. దాతుపనకంటె భావార్థమునందు ల్యుట్‌ (ప్రత్యయము నాకే నిక్షీబ్యతి న్య త్యేవం పరిదగాతి ఒ నిక్షీఎతి (ఆభ్యా వై $ల్లో అని భట్టమల్లు డు] (శుధకరి మగు చిహ్నముకో (శుభ ఎక్షణముతో. అనుట అక్షణసు 2 చిహ్నము లఅకణం నామ్ని చిహ్నాబ (విశ్వ ్స్గ చూడ బడు లున్న వియు (కూడి యున్నవి కుధంకరము ఛ్లైనవియు _ అనుట) [లకీతము = చూడ బడినది అక్ష - (దర్శనే ధాతువునకంట కిర్ణార్టముసందు ! (ప్రత్యయము ఎ సళాటయతి తోళ్ల యతి లక్ష్షయతి చ అని (8 ని ఫె అక్షతములవంటి (గేళాలవంటు) ముతసములు [అథ మౌక్తికం ముక్తా (అమ) ముక్తయె మౌ క్తికము వినయాదిఖ్య ష్షక్‌ (5 శీ శ్‌ అని స్పార్ధమునందు రక్‌ (పత్యయమ్ము [అక్షతములు = పేలాలు లాజా పుంథూమ్ని బా _క్షతా (అమ) ఇచ్చట సుధ _భృిష్ట్టవీహ్యాదే అని అర్హ మిచ్చి శేచిత్తు అభా త్‌్ణుం అక్షతా ఇత్యాహు అను చున్నది సాదృళ్యపోష-దునికై అక్షతము లిట పేలాలు అనుఓయే ఉచిత మనిఎంచినది మానఎకవూజా్తనిమునందు _గపత్సాదుఎ రత్నా ఉత్తై స్సాం పరివాజయామి ముక్తాఖలై ర్పా రుచిరై రవిద్ది అభిణ్ణితై ర్హేని యవాదిఖి ర్పా కాశ్ళీరపడ్యాజ్కితిలబులై ర్వా (2 ల్లో అను చున్నారు దీనినిబ్బ్టో కుంకు మాంకి తము లగుతండులములు (బియ్యఎగింజలు రాని కెవ ఎవొ క్రి కములు గాని థుంధకిరము తె (ప్రత్యేకము లౌగార్హ్హములు అగుట తెలియవన్నును అందుల అక్షతము ఎపం ఎముత్య ములు అనుటమొ ఇట సముచిత మనిఎంచినది (ఉఎమితసమాసముకో)) నెపముా కల అగ్నికణములతో (మిణ. గుటులతో) కూడిన వై ((కిమ స్ఫువిజ్లో ఒగ్నికణ (అమ )] యుద్ధకాలమునకు (యుద్ధము చేయువేళక్సు [ సజ్డరో ఒబ్లీకృతౌ యుధి. సమయ ళృపరే కాలే. (విశ్వ) తగిని వైన (ధరింస యోగ్య మైనవా ఉన్నం అనుట ఉత్తరీయములచే

మందరసవాతము గ్‌ 7 [వైకక్యమయు = ప్రావార (ఉత్తరీయము వైకక్య్ణం తు బృహతికా (ప్రావార శ్చో్తత్తరా్ల అని (వైజ ఏ] (గోరొచిశాయ్యిశితము లగుముత్యములు ంతిదేవిచె మన్మ ధునికుడిఎజమునందు. (మంశలాచరణ మొనర్చుచు (గీవెన లిచ్చుచుు ఉంఎ బడినవి అవి ఆమ యళ్జినిరాంతుఎను అడ్డము ముం పవెనుకలకు (వక్షస్థలమువంకకు వీ ఎవంకఠ్ర) (ప్రసరింప

ఖ జేయు చున్నవి ఆబ్బుషు మన్మధ ఎ ఎట్టినిసట్టువ బ్రములను(అససవ్యప్పుజందెమ ట్లున్నవానిని ధరిందనవా ఆటా కానవమ్చ చున్నా ౨ కుగిబుజమం దుంచినముత్యము ఎనేకము అగుటనుబన్టె ఒక్క్కాక్కముత్యబ చాంతి ఒకొక్క ఎల్జివట్టువ స్త్రముగా కానవచ్చును ఆం డట్టివస్త్రముల సనేకముల ధరించినా డనున ట్లున్నా డను మున్నది ఇచ్చటిబహువవనము గోరోచనముతో కల సినయాముఎ్యములు తళతళ లాడమురాంతు.ంకో మినుకు మినుకు మనుచు సాక్షెతు నిప్పురవ లన నున్నవి ఆముత్యములకొంతిక5ర ములు తిర్య[క్రసాంము కల వె అచ్చముూా (ఆప సశ్యాఎజందెమబ్లు వెంకొనిన) స్వ పై బట్టలను పోలి యుంగినవి ఇట్లు అవి వానితో భూయ సామ్యము కిలిగి యుండుటనుజేం గోరోచనారుచిరము వ్రాక్షతములు కావు అపసవ్యపుజందెము జర జ లాస్‌ స్‌ అరి వోలె ధతించినస్సు ౨౦గములతో లఎబ్టినిపట్టుపై బట్టలే అని అపన్నాఎము అంచువిలననే జున్కెధునిమరణమ, సకు సూవికిలుగా ఇచి మైన దని ఏపరన గబ్బవాత్సింవాతి ఉత్సాతఆముల జ మ!

ఒచించుచు _ ఆ త్తరియమునందు స్ఫులింగబిులు బయలుదేఎట వానిని ధరించినవానికి మరిణ నూచిక మను చున్నది శర్షసంవాత నుదాబారించి _ శయనాననయానేవ కేశసా రణేష చ దృశ్య _న్దే విబ్భులిజ్లా వా ధూమో వా నమరణాయ తడ్‌ (బృహ ఉక్సా 9 ల్లో వ్యాఖ్య )] [ ప్రావంణ శబ్దము (ప్రావార శబ్దమునకు సర్యాయము (పావారము ఘజఖున్తను (పానరణము ల్యుడ_న్హయి అర్ధము సమానమే ) (యుద్ధబనయమయమునందు ర క్రమాల్యరక్తఎస్తాదిధారణము వీరు లొనర్తురు కనుకినే సంగరనమయోచి మన బడిన దిది హొంసాాసధానము ఎగు నాఖిచారి కాదులందు ైతము రక్తవస్త్రావిధార+ము వీకులంము వర్షితము (రామా) జంఎయిమాలియుద్ద (పయాంణసందర్భమునం ది ప్లీనినది. సందిష్షో రాక్షసేన్హేణ (వప్రహ స్తస్య నుకో బలీ జక్ముమాలీ నుహాదంప్లో నిర్ణామ ధనుర్షర ర _కృమాత్యామ్బరధర (న్సగ్వి రుచిరకుళ్లు ల (సుంద 44స 2్లో వొాతాయన = ఏవర _ వికీర్ణ =. దితిసుత +- అరాతి _ నగం _ చతురయువతి _. ముకుళిత _ కర _ కర్పూర _ పూర _ వ్యాజ _ నీతి _ భఎత _ వితాన = విసారిత - పతాః _-పట

568 ఉత్తరహరింంళ యివి చీ పల్లవంబులవలనను = కివికీలయొక్క (వాత - అయనజఒం 2 వాతాయసుు 2 వాయుసంచారముస కగుమార్షము (ష్య) దాతాయో౦ం దా (ఆం) -ర్య్యయర ఆం [ వివరం దూషణే గే వివరం ఛిద్రర్భు్వఎత్‌ (విశ్చ్ర]) ఒన్న బవ [[ త్‌ అవియే ఇచ్చట పారము కానవచ్చు చున్నది (వాయోకాండ్రప్రదూదయిో కం ఎతీర్స్వ అలి ఉండు నని వికీర్ష అని నేను (గూంచితినిి (దీనికి కర్చాంజూంము తో అృయయి దితికుమూరులకు (వై త్యులకు శత్రువు లప దేఎతలయొక్క (అరాతి = శ్యక్రువ _ జు ర్షస్యు రమిశ్చ్రారీ అరాతి రబాతో ద్నిబన్‌ (వైజ) పట్టళమందు్ను (అమరాపతియం దున్న _- అనుట) [నగరము (పట్టణము క్షి) పూ ఎప్పు “ర్యా వాఎత్త్రోం పుంభేద మ (అమ) ఇచ్చటనుధ నాస్స _్యాత్ర “గపార్దుధ్యోర (దా*£౭ 1 ఎమ క్లీబల్వం సత్తనసాహచర్యాతీ అను చున్నది దీనినే విృృషమూూ సరివఖూ ఆ స్ప్టానీయం ౨౦ పట అన్‌సది (వైజ్ర) నేరు అగు (విదగ్ధ లగు) ఎందరులయుక్క. (అబ్బరిఎ లయొక్క _ అనుట) ([కుశలొ నిపుణ సఎ విశారద విదగ్ద శృతుక అం (ధనం 1 యువతి సుందరి బృపర్యాయములు - త్ర నారీ వనితా నుర్షరీ యువతి శృలా (ధసం) చతురయువతి. _నుదొ. చతురా శబ్దమునకు ఎంవద్భావము) సంకువింం జేయ బడిన (ముడున బంన మూయ బడిన _ అమట)ి | నిమిషతి ముకుశీభపతి స్ఫుటతి చ సంకుచతి కుట్టలీఛనతి (8 ౨) ముక ఎవబ్బబ్దమునకంటె (త అ్కరొతి త గాం ప్లే ణ్యన్తముసకిం "వె కర్యార్హఎఎనందు న! (ప్రత్యయము ఒంతుబ్పు త్యయము కు ( వి తో రుక్‌ లీ 600) అని (లట్ప్రఏవాపము మర9ినితా (శు గ్‌ 00లో )(మె ఏవానిప౦చే దిది] అ. ఐతులయందలి (ఎడికీళ్ల యందలి _ అనుట కబ్బరఎృరాకులు [ఎూందు = సయీహము “ం వాతే ఎూరణే పూర అ) (7 ర (ప్ర) నసపా కల (మిక్కిలికెల్ల న్తైన్ర [| నిచిత అని (వావిపా) నిత (తింజా దాత ప్రా (వీరే ప్రా ఈ లండవ పారమే ఈళందర్భముసకు సోదున యను[ప్రానరింనప సముచిత మనిఎంచినది. ౨ఎఅ అనుపాంమునంకు ఎిఎత అనువో. ని అధివార్థకరు (నిఎతము (మె ఏ) వారయందువతె. తను = తెల్లనిది = ఎత స్పమా ప్లే ధవలే (విశ్చ ) మిక్కిలి తెల్లని వైన అని అర్ధము ఇ ల్లసుటవలస భఎతము“కు కిర్పూర ముతోంసామ్యరు పరిపష్ట మైనది] వాడిదయిక్క[ ధఎ౨౦ ఇస్క భూతి స్యాత్‌ (వైజ )] సమూహములచేక (భస్మ రానులచేత) [విశానము = సమూటాలిం బృస్షసన్టోహోసమాజ వితాసంంహతి సంగూత్యనాతకుతోత్కిరా. (హలా వి్హృతి (విస్తారయు = ఆధిక్య

7 ॥] ఒఅ ందిరి చాతి ం ఎ ఆస్తారా తామ (దిశ )) కలవా చేయ ఐకిశ (భ ్వరాబుఎతో నిండింఎ ఒడిని - లనుట్సి [_తిఒంతి ఎఎ ఏఎస్తాలశ బ్దఎినకి౦టె త త్కరొతికి దాచస్టే శీచ్యాపత్యి యము చే. దాొంంప ర్భార్తక క్ష టైువ్యాయను చేయ బకిసది సీఎువ్లిత (మొ బ్‌ వవ్‌ యు తు. టు! ఇవే బ్రా... అజం ఎమ్రితిలేతికీరా. (థు 8౨8 ట్లో వ్యాఖ్య] ధ్చిజమిలయొ గ కారా వె జయ్‌ స్యాత్‌ వెతనం వణ ఎఅత్ర్రయామ్‌ (అవా ్ర] లే తియాకుల విం- (౫ౌంా* ఎడిలనేం సు (ఎల్లఎము = లే తయా _ పల్లవో త్రీ కినలయం. కిసలో -ఎనవెంం (వైఎ ఎవొ _-ఆ ఎబమయో వాసో విసని మంశువమ్‌ (వై 1|| (దు _ఒడు అవరా-తిసుంకి బయఎవెడలు ఎప్పుడు అచ్చి-యస్బర స్త్రీలు కిఎకీలనుండి ఆతినిని అది ఆతనింఎ-ఎశ శకేర్చణచి (చిత ధజపటముల వై బఐకి వానిని గన బడనీయ కుండ సా కిబ్బవై ఒ న్నది ఆకర్పూర దూర్తిము అచ్చమూ చాల తెల్లని దగుబూకిదయ్‌ అనునట్లు యువా ణ చూ ఎకు రాన్ని ౦ చాలసా ఎ్యాము కిల దై యున్నది కర్పూంముతో అందుంఎకే ఆది క్‌బ్బు రం చెడిామ వూవదియే (దుస) అని అసన్నావిము అది _అకోభకై (మన్మధుని) రథి బుచ్చుపూ కి సె యున్న చిన్నచిన్న చృజవి స్త్రములయం దింతటను కుబ్బలు కలి = బచ్చే ముం గిత అ బూడిదా నున్నా ఉని ఈతనిభావిఎర మునకు నూవకి మగునొంయుర్పా ఎను సారా పొంది యున్న దని వరన [ఇల్చచి పతాకాపటలపసల ౨ అనుట దాలంీరారీము ణ్‌ ౧ శా కలది ఆఎమాన సు ఎలవ మిట జెండాగుడ్డ చాలసన్నని చై మయొల్దిని దసఎసటువపన్త మిచి ర. డా యా టి యబ యగుఎను వైలుఎఎను ఇవాకి చిబుతఎడిలు (చిన్నెచిన్నఎతాంలు) అవి అగుఎను గూడి వాచింబును యోధుంరిథిమునుట్టు చిణుతపతాకిఎు రథళోఎక్రై కద్టి యుండుటను. (ఉత్పాతిము లను) (అశు వసూబకిము లగుదుశ్శకున ములను) వ వించుసందర్చ్భమున భారత మిస్లు వవ౨ించినిది. ఎడముకాము వబూడు డ కేడు దునతేరి ము మెజియ గప్టినిస్టేచిలుఎ ఎడ ఎందు ౦టె వెడచెడుఎుంం ఎ గం ా క కోపు -+అమునేదు (కర్తి 2 &త (స0 రజ్డీతా క్భామరా యువా బవ కిర్త మహారిచే (పవెరా (సజ్వల న్స్వేతే ధ్సజ వైన (ప్రకిమ్సతే (్రువి. మేష నిమ్మిక్తేమ. భూమి మ్యూశి్య్య పార్తినా నృస్స[న్తే నిహతా కర్ణ శతళోఒధ సవా. (కర్ణ 48 అధ్యా 48 49 50 ల్లో) అనునది మూలము మూలమునందలిచామరములు ఎడ లగుట అనువాదముందలివె శేషము

ర్‌70 ఉత్తరహరిపంశము.___2ఆ.

ఆ జ టం నా న ఎగ అకా పచ మాకా అకా సస భార కూడ ఈసట్టుసం దర్జునునికథమును పర్టించుచు - “బామదాప్యపస్ఫృష్టానాం | వాస సాం శిల్పినిర్మితాః ॥ నానాపర్టా రజే భ్వాన్సి | శ్వసనేస ్యపకిచ్చితాః | సహేమచస్త్రతారార్మాః పళాకాః కిజ్కిణీయుతాః॥ పళ్య క ర్లాద్డన 'స్య్యైశాః । సొడాదున్య ఇ వాఒద్బుడే | ధృణాః కణ కణాయనన్తే 1 వాతే నా ఒభిసమీరికాళి (కర్ణం 468 అవ్యా 58, సశ 55 బ్లో అను చున్నడి. డివినిబట్లి అనేకము లగుసువర్ణపతాకలతో వీరునిరథ నులంకరింప(బడి యుండుట చఏయపచ్చును.

న! ఆట్లిపకాకల వచించునదే ఇచ్చపియీబహువచసము, ప! సరితః . పతిపద _ ముఖర _ బృండారక _ బృంద *. జయజయ 4 ఆరావ _ పూరిత _ పీ రస + ఆవేశ వేల్లిత . భుజా + ఆస్ఫాలన - కోలాహల “4 ఛద్మ - గద్గచశద్ద _ పతిరప- విభావిక - గోపర్యపదేశంబులపలసనను = అంతట (అన్నిస్త్టలములందు) (అమరావతియం దంతట _ అనుట) (సమ న్హత స్తు పఠిత | స్పర్వతో విష్వ గి త్యపి (అము), తజక్షణము (ఆవి్య్రాన్తముగా?, ఎడము తెజపి లే కుండంగా _ అనుట ((ప్రతిపదము = క్షణషణము “విషళ్లీణ్‌ పతిసద మాపిబ _స్త్యపః....?. (శిళు, 17స, 60ల్ల్రో. ఇచ్చట *“ప్రతిసదమ్‌ _ (పతి శణమ్‌" అని మల్లి. ధ్వనించు చున్న (పెద్దపెట్టున వినవచ్చు చున్న _ అనుట (గీనికి జయ జయారావనులతో అన్వయము) [ముఖరము = ధ్వనించు చుస్నది _ *త్వాం సూచయిష్యతి తు మాల్యసముదృవో ఒయం । గస్టళ్చ భీరు ముఖరాజి చ నూపురాణి....? (మృచ్చ.1అ.85ళ్లో గ, దేవతాసంఘముల వైన (దేవత లొనన్బకి వైన) [బృన్దారకా దైవతాని పృంసి వా దేవతా త్రీయామ్‌” *నసముదాయ స్పముదయః ....సంహాతి రృచన్దం లీ (అమ) ] “జయ _. జయి [జయ = అందటకం టె గొప్పవాండవు గా ఉండుము (ఆదరార్రమునందు ద్విరు క్తి. జిధాతుపు న. అలి నకు _ ఉత్కర్ల్షముతోచియునికి అర్హము *పరాభిభూతా పుళ్కంరే ।, జయ త్యన్దే త్వకర్యకః? (ఆఖ్యా. నానా. 80క్లోఎ) అనెడిధ్వనులచేత [“శద్దై _ ఆరదారావసంరాపవిరావాః' (అము, ప్పట్టింపంబిడిస (కలిగింప(బడిన్స [పూఏతము = పృట్టింపంబడినది. *పూరీ _ (ఆప్యాయన్వే? అనురాతువునకంతె కర్యార్థక “క్త ప్రక్యయము. ఛాళుప్పలు అనేకార్దకములు. ధాతుపాఠ ముప లక్షణము, అగుటనుబటి దీనికి “జననము గూడ అరచు. “భూ శ్చితలేఖా చ....! దృషా ఇట్‌ శా శి ల తతః పూరయ తీయ మేకా! ఒ నకాస్పరఃపేక్షణక్‌ తుని (న్వైష, స, 02ళ్లో) ఇచ్చుట అ ఉరి “పూరయతి - జనయతి” అని నారాయణియము (మొల) వ్యాఖ్యలు), ఉత్సాహముమయొక్క (వీర రసము = ఉత్సాహము, వీరరసమునకు స్థాయి ఉత్సాహము. భావిసంజ్ఞాశయణముచే వీరరస ముగా వీరరససాయి వచింప(బడినవి, ఉత్త ళరామచరితాదు లయందలళి *...రామస్య కరుణో రసఃి ఆసా

చుందరజటూాతయు | (త్తి అరై (మెచొట్ల 9 *స శబ్ద మిస్టిదే (చూ ఏకో రస కరుఐ ఏఏ ఉత్తి ౦అ ల్లా ఎంరా వ్యాఖ్య)] వంంటృముచేతి నైన (వేఇరపాయిచేత నైైన్స (ఉత్సా వాంఎ త్వాంపెడ్తుంవ లిగిన వైన అనుఎ) (గ్రీనికి ఆస్ఫాలనకోలావాలయు తో అన్న యట. [(అవకేయి 2 సంంంంయము (ఆవేగషవు). ఆవేళ న్సంవేశ స్సంరమృ నృంథభిమ వా చోట (గాత్ర. ముదువ దిగిని వైన (దేళ్లితము = ముడువ బడిసెది - వెళతా యూత *జ్బతా. (వైజ )]. చేతులయొక్కం. ఒఉఎులచేత చెబ్బలచేత్స కిలిగిన (మిల్లి ఒటిఎటవే వా ఎ ఎ ఆము. [(అస్స్భాలనము = చిబిపు తొగనే తాయితి వన వాని విల్ళతి తక్షతే. ఆఖుస్ట్రయతి. వాజంస్మ్నాలయతి (ఆవ్యాక్ష 76 77ల్లైైో. అని భట్ట అల్వుడు. భీజ్యూ మగుష్మరధాతుం ౫క౦టె ల్యుచ్‌ ట్రత్యయము జేఎన సృారణయి. అగును ఒస్మురో రా (6 2 ౨4సూ) ఆత్చిము ఇది ఆజ్‌ ఖార్చరి మగుచో ఆస్ఫార+ము అగును ఇదియే రందూ రఖేద అశువచఎమున ఆస్మ్కాలనము ఐన దనిపించును స్మురతిస్ఫులతోో న ౪ 7 అెకియాత్సిము లుకనిమిత్తకిము ల్యువ్‌్య్రత్యయముకిడ చానికి (ప్రసక్తి శూన్ఫము క -కఎల్బని (పెద్దమా ౨) [ కోలావాల కిఎకిఎ. (అమ )] నెఎమూ కల గద్గదధ్ననితొడి [ ద్లదధ్యని చ కొంటు మ్మం మైసెట్బని (స్పష్టముగా వినరానిధ్నని) సద్దిది ) జునాక్‌ వృాట (వైజ)) (్రతిధ్వని కంఎవిా తెలియ బడిన [విభావితిము = తెలియ బడినది భూ ధాతువనకు ౨ _అనెకియివనర్గవశమున జ్ఞానార్హికిత్సియి (పంద్ధము . తిని ఒబరితి జ్ఞకీయ నూ ౦ ట్రతిలుదు మేన నిభావ్యితే ఫేన (కాకుం ల ల్లో ఇబ్బట ఏభాప్యతే = జ్ఞాయతే అని రాఖుస-ట్టవ్యాఖ్య] ద్చాంభూములదేతి ను [గోఎురయి 2 ద్వారియి గోప్తంం తు పృంద్చాతే ద్వారిమ్యత్రే చ ముస్తకే (విశ ) పదేశయి = చోయి (పదెళో దేశలూ(కే. భితై మానవిశేషే చ (హైమ గోఎుర్నసదేశంబులవలనను ఇన్చిన వంన వర్షకము హేత్సర్ధకి ము చేతకు పర్యాయమూా వచ్చినది (చూ బా వ్యా కారి 4సూ) ప్రై జెబ్బన వంన వర్ణకము లన్నియు ఇన్టివె) (దేవత లెల్లరును మన్యిథు డమరా వతిను౦డి (పఫపయా-+ మగు చున్నవ్బుడు ఆంనిని వందిమాగధులబ్లు జయ జయ శబ్దములకో అభినందింబు చున్నారు అందుచే మహోర్సావానంతు డ్రై మన్మధు డు మళల్లచటబు చున్నా ౧౮ (దంకపై అజచేతితో కొల్దుకొను చున్నా దు? ఆమిల్లచఅపు ఎవలన బయలుదేజు చున్నది ధ్వని అధ్వనిచే ద్బారభూము లన్నియు సతగా వినరానియస్ఫుటధ్వనులతో _ దు ఖముతో మాఎ సరా రానిమనుష్యులగద్గదకంరస్పరము లవి యనున్లు = (ప్రతిధనించు చున్నవి) (ఈద్చారభూముఎ

ర్‌72 ఉత్తరహరివంశము___2౨ (ప్రతిద్వని గద్దదరవము కల దై మన్మథువిభుణాస్భాలనధ్చంతో చాల పోలిః 8౨ రై అం) మదియే ఆఅనున ద్లుండుటనుబట్టి అది భజాస్భాలనకో లా వాలము కాదు “ద్గదరవ ఎతోకి ద్వారముల (ప్రతిరవమే అని అపహ్నవము) (గద్దద్నూరదు రా ఎలక మగుగొకి యుక్పాత మని రామాయణ మిటు పరఠించినది తస్య నిర్ణావమాన 3ం-బస్య యుడు ఛం ణ వ (ు త్సృయా అకస్మా ద్య మాగచ్చ ద్ధ్హయానాం రథవాచాశాష్‌ వజ్నుక స్నయనం చాట ౫్య సవ్యం యుద్ధాభినన్టిన వివర్లో ముఖకర్జి శృ గద్గద క్చా-భ త్స్వన (రామా యుద్ధ 55స 9 (0౯) అకంపనునియుద్ధప్రయాణపందర్భమునందలి దిద్మి ( కోలావాల శబ్ది మిటి చాల అర్థగాంఖీర్యము కలది ఆధ్వనియుదు వస్షేయాడంబ. మే కాని పాటవము లే దనుటను స్ఫురింప జేయుచు గద్దదధ్వవితో డిద్వారభూముల(ప్రతిక ఎముతోడ్రి పామ్యమును ఎక్కు వా పోషంచిన దనపచ్చును లోకవ్యవవోరమునందు ఊ_క (ప్రలఎంచుచు పన్టియల్లరి చేయు వానిని కోలాహలశాస్త్రులు అని వస్టాియాడంబరము చూపువ అల్లరి చేయుటను కోలాహం మని అనుట ప్రఎద్ధము] మొదలన్‌ +- అ = మొదటనే (అనరావతినుండి మన్మథు డు జబామవంతమునకు బయలుదే.ు ౬కు ముందే _ అనుట) దుదీయ = లోచన “- అనలంబునకున్‌ = నా దైన [| మమ ఇదమ్‌ (నాది అకునర్దమున ( త్యదాకిని జ ( 4 సూ) అని పృద్ధసంజ్ఞ కలది అన్మ్యద్‌ అగుటవలన్స వృద్ధాచ్చ (42 4న్తూ)చే ఛ (పత్యయయమి _సఅణ్యయోత్తరపదయో శ్చ (72 08 సూూ మాదెశము] నేతాగ్నికి (నొఎచ్రి కంటినుండి బయం వెడలినమహః గ్నికి [లోచనం నయనం నేత మీక్ష-౦ చతుంక్షిణి (అము) అగ్ని. కృళాను పావకొ ౬ఒనల (ఎడు) ఆహుతి = హవిస్సు గా ఆహాతి = హవిస్సు (హోమ (దవ్యము (నేయి మొ ధర్మడుల కెల్లను గందుప ధ్మూురాజులో దా ఎనో ఎవాగ్ని దనతాలిమి నాహుతిా (గ్రమంయినన్‌ వేలుచు చున్నవాడ (శృం నై 4 85) ఆహాతి శదిమునకు హనిస్పు వెల్చుట గూడ _ అర్హమే ఆహుతి _ దేవో కైశేన మ్తే లి జాఒగ్నా హవి (కేస అనిస సం] అగుటను = వ వోవుటను తెలుప్పదు= తెలియ జేయుచు (న బజచుచ్ర అమరావతీస్పరంఎి 22 అమరా.తిపట్టణంబునుండి (పజ్బఎ్యర్హమం దు ప్రధమ) వెడవన్‌ = (వా.ఎవంతమునకు (ప్రయాణ మాయెను సచ్చవి ల్తుందు 2 మన్మధు డు (కర్త 1 చెజకువిల్మా డు కెంజిగురు ఎవిల్తు డు వెడవిల్తు డును బచ్చ విలు డించు విలదాలు మరుడు లచ్చి. కొమురు డనుపేళ్లీ నొప్పును గుసుమధన్వి అతి న్‌

మందర”"పాతిము న! (ఆం ఎం చె 2 ఎట్టి ఎల్బని వై వెజకు ధనుస్సూ కిలూడు (వ్యు)] ఆ + చందం బున” = ఆంం._న (వై నాంచించినదొబ్బున్స నన్నున్‌ (శివుని) (శివునిమాట లివి కలం చటకుక = కిం తిప్క్టైంఎ (కోధపణలుటలట కొమవికారము కలవాని గా చేయుటకొబు కినుట) [50 గు = రౌఎకొంము ంలవా డిఎ లేజవరాలు చెక్కు గీ. చిన విస విచ్చి రాలకు డు దెందమునం 9 ౦ చఎర్చునే (శృం నై 7] ఎమకశ్చీ = (ప్రయత్నిపడి శాపము = శాప [ను వాక్యాలంకొారమున క్రైనది (చూ పొవ్యా కబ్ది 6 సూ )] “బయుంగ్‌ = ఎడ్ముటను [(ఎమయుట యీల్డ్గుట మితత్తి పెన్నిదురి నా మీబును మరణము (ఆం భా £ 22) వీరు ఇందజును ౯ శ మహర్దులును దేవతిలును (అచ్చట ఉన్నిదేవక లను ుషులను బూఎంచి శ ఎఎ. (శ్రీక్ఫిప్టునితో అను చున్న దిద్సి. ఎయు గుదురు = శె౨ యుదురు (ఇంఆఎయించే. తెలి యున్నారు [(దుగాగిమచాఎము ఎకు ఖూతకాలిక్కకియార్త కత్వము యో ్రంద్ధం - భూళ హంసదిభికులు. నామగదాధీళ్సరుండు నమ్మున్నరు ము ద్దాం-టజదీర్యంబది తో యూ ఎొజగములు కోబదురి సాధింపన్‌ (భార సభా అ] శస) అక ఎన్నయ మొగ. శేను (8. ఎ) (శవ డను చున్న దివి). ఎదిసన్‌ 2 ఎమిటి (మ్ములు డు. మంభించినతిరువాతి = అనుట ఇది = గీని;. (తాం కాసురసఎవోరిమునక్షై (ట్రవ్యోదుల్నపోత్సావాముచే మన్మథు ల తన్ను *ల మటన్సు (ద్చితీయార్హక్యప్రథిను)ు. తెలిఎ (కర్త ఎ 94 యి = [(ఇది ఇట ఇది (ధమాంఅమూా అర్జామీీప్త మగును] ఆపని. అపరాధింబు = మన్మధుని అబ్బు కొకి 2 వినదిగా లేక ఉండుటకు = ఉంఎాటచే3 (దేవకలతిప్పు గా ఉండి ఉండుట లన _- అనుట) [అపరాధము = అబ్బి “ఆగో ఒపరాధో మస్తు శ్చ (అమ) కు తృతీయార్దకిము.. ఆదేను ఎండకు ఎంటి చున్నిది అని ఎ్య] [ఇఎ ఆతనియపరాధంబు గ కుంబుటకు అం (వాశ ప్రా అపరాధంయి ”" కుండుటకు అనియే (వీరే పా వావి పా ) ఈరెండఎపాంము _ దేవతలదిాాని మన్వభునిదాని ఎనిరిదిరి తప్పు గా దనుఎ దెలుస్తు చున్నది ఇది మూలవిరుద్ధము (సం హతి) పతిశీలించి చూచినబ్వుడు తస్పు ఇందుని దని అది వచిందు చున్ని దనిఎంచును తస శృర్తుం (వనృత్తో ఒహం కుతశ్చి త్యారణా ద్ధతే వర్షాయుతం మవోఘోరం పురా కృతయుగే తదా ఖీత ఇన్ద్ర స్తదా దేవి మారిం మా ప్రెషయ త్తదా తత [క్రుద్ధో -హ మభవం _ దృష్టా మారం తథానిధమ్‌ _ [క్రైవ్యతో మమ దేవేశ న్వేతాదగ్ని సపాతహ సో ంయ మగ్ని స్తదా మారం భిస్మసా తృతవాన్‌ వానే అచిన్హయం తదా విష్ణో శధథి వైఖి చ్చికీర్షిఆమ్‌

ర్‌?4 ఉత్తరహరివపంశము.___2ఆ తత _ఎధ్బతి దేవేశ దయా తం (ప్రతి ప్పర్తత న స నియికో ఆండ్ర భె స్తత జనార్దన (88 అధ్యా 6 8 ( లి ల్ల ఎడ్జె్యపసడి . ఎవఎ (బన్మావిసుంలు సంఎతితోడ జేరి యెల గింప గందర్పచజ్టతంబు (తిదజవ ముంద వాఆఅమూా చెలి యేను (గ్రమ్మఅింగను గలిగింప గరుణ పున్చే లోకఎతామహుం” శ్లేేంఎనుం లుగుఎ జేం వవిఏి యప్పు త్రుం జై జనించునట్లూ-. నన్మగవాంచికి (బారి ఉత్తి 60 "8ఎ 743 ఏ) అం నాడు లోకబాతము దున్మథునివబ్పత దు టను డాబ దయ దలచి 9చ డతినిం ఎర్జినన 'మొస గినప్లు వచించు చున్నాడు (పబంధపర మేళరు జు మూలను సల్లంటించి కథ్నాంశాద మునకై ఏ వెవో మార్పు లొనర్చి ఈకథా”ందర్భమి నంతను లేనిపోని శంకాతంకము ౨ అపో హములకు గుటిచేఎనా డనక తప్పుట లేదు ఇది ఎవూర్చము విరూఎతదు. ఇల శక ప్య్యాతచ్చి కీర్ణితమ్‌ అనుడానిని సరిగా పరిశీలించి జాచినప్పుట _ దమబ్మథుడు దొ వా డు శక్రునివి ఈచేఎన పని యంత ౨నుఎ _ శక డు దొ అనుటయే కడా దో. ఒకడు 9ష పటి యొకనికి అందులకే పశ్చాత్తాపముచే ఎగ పృనర్జన్మా న్యగ్రహము అతనియోరాధయుిా- కం డట తెలి అనుసోమనరచన ఈమూచార్థమును (పరిశేషన్యాయమున (దేవతిలదడే ఆయపరాధ నుని కావ్యమర్యాదతో తెలియ జేఎనది ఎందులశే ఇం్యద్రుంప్యాల పాంచేన సర్పమాంణమ్‌ అనురీతి కనుగుణముగ పోషంప బడిఇది సోమనచే (చూ2ఆ 05 నుండి 08 వలకు గల స వ్యా] నామనంబునన్‌ అశఫుతాసము = సళ్చాత్తాసము [ పళ్చాత్తాపో _నుతాస శ్చ వ్శిపతీసాం ఇ అకు (అవ )] పొడమినన్‌ = కలు గ (వ బొందంగ అన పై పద్య ముతో గీనికి అన్నయము) ఆ పర సరు న! ర్‌ తా __ మన్నధుడు కామరాజు ఆకదు తసపై దం డెత్త దంచి అ.రావతీకుం! బయలు దేబునబ్బడు ఆతనికి జరగిన రాజసుర్యాది లన్నియు మునుముం దాతనికి నాచే జ నున్నమర +*మును ముందూనే ఘూచించుమహోత్చాతమ.నా ఆఅవతరింవినవి _ అని శివుడు భ్రీకృష్లుతో చెబ్సాచు = ఆ (రాజ్య సమ్మానము లేవియో అవి యెద్లు దుర+సూచకము లప మహోత్చాఆముంంా ఇజనవో విశదప 98స చున్నా డు - రొజు ప్పరక్సునుండి వెడలునప్పుడు ప్ప ఆలు పేలాలు ని అక్షతలు ని పుబ్బములు గని అంనిపై చల్లుట ఆచారము (ప్రకృతము పరము వెడలు మన్యధునిప్రై అప్సరత్తలు క్చవృత్ష్య బూలను ఒలు చున్నారు అవి ఆతని ల్‌ తలపై పడ చున్నవి అం దున్నకింజల్బములయందు (దుకరంద మానుదు తిరుగు చున్న తుమ్మెదలు తలయం ద౦ంఠతట గాసవచ్చుచు చుబవేఎకొనినపొగ గా చూడ నగు చున్నవి అని న!

ఎఅ౨ఐడిర ఎవా3ము అపొండాల్ట వె ఆనా ంం ఆగు (గాడింంంగ్సు కఎవా మన్వధినితిలవెలఊకిలు చాన అయ్యి జా. (లవ్వు -ముల్సు వాలు తెల్లనివి (కవికి శే లల్లో ఏ. రింజల్కయిలు ఒం (ం - నే - రో తుమ్చెదిఎ పొ ఇనల్లినివి(8వి కి శ 0 ల) వాూా . లి స ఉం లా ల! తెలం వు బభెంబెము ఎంర్రై ఆనెలు తి ఎఎనం౦ ఎ పొెడఖాలరంగు (అదియు బూడిదరంగు). ఎ ఎ నవ... ఎఎవేశివాన్‌ వంఎబ్యవి అని శద్దార్హివము (చూ లూసరిశబార వ- ణము హాని జా ౧2 ళు “"౦-లి వం. యట శావంం ఉరిశటూంకి .గుకొకియుత్పాతిము ఇదొక ఇందు లు లా హా అత్యాంంయతో సె గిలి ఎన్నఎౌ” ద౫చేయికిన్ని ఎతో ఉక చూముచున్నాడు అస్లు చూచు ఎన్నఎ్చు డాతి౨ి (యా) కిన్నుఎనుండి ఎజ్జనికాంతులు ఎిన్యి థునిశి రీంమం దం టఎ ఎ +రిం--చు ఆఆ ఇ రీ5 53 ౦తుంను కౌనిరా కుండ జీఎం చేపఎమిం దంతిటను తా మై వివా రిం ఒన వి అ టుంఎటనుదిన్లే ఆయెటికాంతులు ఆఅగ్నిజ్చాలలట్లు కాన-చ్చుదు ఆవి శరీరిముం యా ణా లట రక వ] దంతంను ద్యాఎంది ఆం౦టుటనునేం ఆతనిశరీంమెను దివాంచివైై చు చున్న ఎనునస్లు రాని ఎయల్బి ఎన్నివి ఇవె మరి బూవకి ఎ ఎమటయోకియుక్పాఎము యుద్ధామల శే ఎనవ్బుడు త్రలు (ఛాల్యలు స్ప్ప్యాయసయి(ఎ౦ం%లాంం నం జ-ఎ ఎంవ్రఎ జంయాచావము దానినెబ్బున రితి దుృుఢుని కుషిఎయజమునందు గోరొచినయితో క ఎఎనము3ము లుంచి శివెవంతో మం*ూ చారయి జంఎనవి ఆమె -న్మఖుఏ (రుడ్రుబుజ.ం దించిన యాగోరో చనముతో డిముత్య ఎలు మినుకు అను ౩ దునుచు ఎఅనినిబ్బ్రవ ఎలు రౌనిఎచ్చి ఎన్నివి వానికాంతులు ఆఅడమూా న! ఉం యె నుందువనుంలకి _ఎబరింమను అ3 డు (అఎ“ఎ్యఎుజందెము వఎంవౌవిఎఎి ఎ౪కొ నిని ముజ్దని లి చి9ి ఎట్టుపెఎ స్తముల ధరించి యిన్నట్లు కొాసఎబ్బు బున్నాడు (యుద్ధయిసవు వ్యెనిన్చుడు యోమఘలు రి క్తబూల్యజులు _ క్తవిస్త్ర మలు ధిరించుట ఆచారము ఇచ్చట ముత్యము లనేకిఎు లసుటను ఒక్కొాకముఆస్మయి ఉనకాంత్సిససరి -యిచే ఒకొ్క-కియఎసవ్యవిస్తువుట్లు తన్ను ఇఎవిఎంఎ జేయు చుంటబుటనుబతి అనేకిఎస్తధాఎ *ఇయి జర% యున్న దం అతిశయో 8 ఎవ్యముూా గౌకి వ్‌ న్ను యం

అపసంల్యమూా ౨ వస్త్రధాం+*ము జరిగి బుంజుటనుబస్రై [6యేకిర్యిములందే (ఎత్త్రికిర్యిమి లంద్రే లన్టిది జర ఎనూాని ఇదియి. మవణబూవకి మైన దానికి ఇది ఇం కొతియుత్చాతిము ఇదిాాకి ఏన్నధు ణు బయలుదే -ఎన్నబ్బులు అబ్బర స్రీలు కిటికిలనుండి ఆతినిని జూచుచు ఆత:పై కిర్పారిచూర్హము ఎడికిళ్ల తో. ఒల్లు బున్నారు. ఆకస్పురవు బొడి తెల్లనిలా దయన్లు కానవచ్చు మన్నది లది వాయువేగముని వచ్చ రథధమున కిలంకరిమూూ దానిచుసు అమ్చైన (చిశ్రవిన్వితయి లగు) చిన్నిచిన్నధ్సజపవ స్తము ఎ ప్ర కుబ్బలు కుబ్బులు గా సయిచు. వానికాంతిని

ర్‌78 ఉ త్తరహరినంశను__2ఆ మఎమాయము చేయు చుస్నది తబటూడిద దు మల దెగనది దుమ్ము చాలి2శే లట వస్త్రములపై ఐడి వానియం దంతట నిండుట మరణసాూఒక “గువనోత్నాలలం. మలా కిస్సు డచ్రిదే జరగని ఇది ఇం కొకయుత్పాతదు ఇదాక _సన్యధుం ఇడలు ఎర్నోబ్బ ఆ లు వూ. ఆతనిని ఉత్సాహ'పెట్దుటక్షై దేఎత ఎందఆు "ర్హిరాదమముూ.. డేవూ ౦ డింతిట ఎంవి మాగధులట జయ జయ అ౨ దిశలు మౌటుమో ఎనటు పెదపఎెఎిున అ౨-డూరు చాతి "హి (హ్‌ ౧ లబ లు యాయభినందనములఅచే దున్నధు డొడ లెజు గని యుతా బోతికయయింలకు లో ె మనం నాను చున్నా డు అందువంఎన ఆనగరడ్వా. దేశము లగ్నియ పతిధ్వనిం. చృ్నూ- కా" ఆధ్నఎం౦ దు -ాంభీర్యము శూన్య మై దైన్యముతోడి యస్పష్టతయే వానంచ్చు చున్నది. (ఆకన్బం.ా ధ్వనితో కలుగూద్గద్యము (అస్పష్టత వ హోళ్చాాంమునక చెందినది ఇదియు మృ్యథుఎం చురణసూచక మగువిం కొకయువ్పాతము. ఇ ట్లాత డు అనురాపతినుంకి తాము వెగలునన్నడె నాఫాలాగ్ని కాహుతి మై కాను మరణించుఎ తెలియ జేయుచు బయలుదెటా డు ఆతరువాఆ నాకడకు వచ్చి నన్ను గల తప్ప '(బయళత్నించి నాన్నేత్రాగ్నికి బలి య్‌ెనా డిం ఇప్పు చ్త్‌ల్టాం ఉన్నయీబుషుంకు. దేవితఎకు ఇది తెలి.నదే ఆతరువం నేప ఇందుడు ,(పేరేసా ఆతనిని కడతేర్చినందులకు సళ్చాత్తాపతప్తు డ నై చాల విచారించితిని, అవి (శ్రీక్సష్ణంతో పూర్వము జరగినవ్న త్తాంత మం౩యు శిపుడు జెబ్చ వన్న ధునియందు ఆన కనగవాము కలిగి ఆతనికి పునర్జననము (పసొదిందుటకు కల౫ారా-ఘు విశదఎఎవా ౬. ఇంనును పై ఎద్యము నందును వి? __ (కల్పతి రుకుకుడు కెసర విసరద్చి కేఎదం ఏధూమధూణరి) = కచ్చబ్బఇజములు తెలనివి న్‌్‌ వానిపూలు ఇంరను తెల్లనివి కనుక దాఎల్యాతిశ యమ. “బప్పుఎయందు కానవబట్బు చున్నది ఇక కింజగ్యసులు పల్టనివి అవి త.ఎపై “ంవరింద చున్నతుమ్మెదలచే ఆ.రింస బడి యుంఎఎనుజేస. శాలయం దేశి దేశమునకు చెందిసె అవి అగుటనుజేఎ రింజప్కముఎపచ్చి దనిము కొల దాను లాలతెన్సి దన జుర్కుసాను కానంచ్చు చున్నది ఇ ట్రగుటవలసనే లు స్‌ు యు అల్‌ ఎక్కువగాను పచ్చ దశసపు కొంచెముగాను గలిగిసవన్నె ధూ “రవర్శము] "లి (రాగనిర్భర) ఇ ట్రనుటవలన కన్నుల కెక్కుడు వికాసము కలుగుట తెలుప బడినది దీనివంస న్నేతకాంతుల కెక్పుడుపనార మేర్చిడి (స్రకాశవంతము ఎగుదున్య్మథునిదెహకాంతులను నేత

వతవరి ఎవాతిము ర్‌ రొంలవఎవ తింటావా ఆన యల ఎంవాంవిను కియసపం 0 తిగునవరాశయు కిలి%ంబ బిఎ వి [ంఎయఆంం చటొ ఎంతెంయయి అగ్నవ్చాలలచే ఆభ్రాంతె మై దిూంఎ దిటు చున్నట్లు కో టంల * అంసుబప్టై మంంవాజత ముం ఒపోత్చాతముా ఇది రూ పొందు-కు కిఎఎతి తులు ఎలలం చెందు ఎని | అనురాజున. కుతే షనా (మము వి” 8) ల తం టె టు అపంఆం. అనురాఆ యమివలన న్యత్రివికాబము కిలు ఒటము కివులు ఎర్జింటు చున్నారు] అచింం బవ నొ జో్రో -ారుంం ఎకీ 3లునా ంచేఎణలష అలషతమౌ క్తికొషతి రల్టంటలాలం ఎటు. ప్టయా మని దషసవి యుద్దిుయాణాచుల ముందు దీనిని విజ బు ల వావి ౮ యాం ఉఅుత్తిము తు లొ బ్బృట కొనిల్బము. రామాయణమునందు వాలి యుద్దిమునకు అంంలఎ తార మొనంినది చిని. తంతు శారా ఎలిబ్బజ్యి వాలిన౦ (అుయవాదినీ చికాలి రువతీ ద్‌ జు వ్‌! ఐన దుం దజగొ నా టదచజణసము అతి స్హ్స్త్తెష్టయనం త్చిచ్చా ముప ద్పిషయైష ల ల ఏ ఒంం చ వా ఉ్తధి (విష్టా శ్వమోటంాతా అని (రామా (కషం కం లన్లో ఆంయెకిడో భాం రాలి లృ్బంన్స్నస్త్యయము లై యుద్ధమునకు వెడలినస్లు రామాయణ... వవింబ వ- తేతు చ్పె ఆ చేతు క్తా రాషసా ఘోరదిర నా వృతెబ్బచ్ర్య్రాయనా బ్బ కాలళి షన వ శా స్ప అకొాయా ఒధియికా యయు (యుద్ధ ర0రిం న స వాశా వ్యాదుల జమళ ంతిశు ఏఎరన్మి మిది యని వ్యాసోొల్పతిని ఉదాబాంంచి కొంతి దీని చ్విలాఎము తెలిఎనది గొతిమిన్మ్బ్రాతి (ఎ అధ్యా కీలూ) = తిఠా -ఎవావ్యా = య్యాతాయాం వామనం చేపం నారంసింవొం తిథా యుధి య రాయ ద్చాబుచేఎం పఉయం స్ప్‌్త్యయనం న్య్బాతిమ్‌ (౮ అధ్యా లీల (ట్రయా -“ంద్భమున వామనుస్‌ గ్యరిందుదు యుద్ధంందర్భిమనందు నారఎంబాని దల ఆమి భయము దాబరిందిన ఒలు వాబుదేవుం భాఎందుచు శ వ్నాబ్మ్యయనము జరఎవింయును ప్రై విఎముూూా డేఎతాస్కం - భేదముమబిప్టి మూ ౬ విధము లివి యని పై ఈుకి అను మన్ని దిని ఎందును అవైదికమూాను వె చికిమూాంు డని జరఎ్వనట్లు శతెలియవచ్చులు రాటాయ* మునంచు ఉట్రువెత్‌ అనుచో వ్యాఖ్యాత బ్బ_స్హ్యయనమ న్ధపత్‌ మ్మ శ్చె వై దికొ దన్వి అము చుగ్నాడి విస్పష్టఎంా కౌసల్య రాముని దినమునకు ఎంఎ్వనల్సిలు (యా(త్రాఎందిర్భయిన శ స్పస్త్యయనమును జరఎనది ఆమి ఎబ్బట ఇది యధావిధిగా హోమాదులతో నిఎఎముగౌ (దావ్మాణాదులచే జరఎంచుట దీవెనలనో అత్తతలు శిరన్సృనం దుంచి తాను జరిపుట చేణనిది సవిబరముా ఇది వార్మీక్‌చే ఇట ఎర్హింం బతీనది యథావిధా ఇతీఎ చా ఒ్యక్ముబతిఖూర్య లొచినా. సమాజ్య చి స్ప న్త్యయనం యథావిధి (రామా ఆయో 254 (ల్లో) ఇచ్చిట తి

లొకి ఉత్త్సరహరింం దా__.ఏటఆ జరఎనస్టృస్యయనయునందు ద*ణధభుజమునం దక్షతి లిడు. ఒంవిపేుు మ త్రింలు అరా బా పునిభుజములనుంకి పున్టినవా రగుటచేక అది వారికి వూజార్మ మో దెక్రియు డ్రే3 అతో ఎ యుద్ధవిజయమునకు ప్రదాననాదోయు కావా పగుటను అవి ఉూడాల్ల మసం ౧తోకు (ం ఎంహూని “్యరిందము) గ చెచలకోడిగోరోచాక్షరడు లం కుందు. జ న ౧ ఎంయును యుదవమున కగు స్ప్వ్యాయనదు లు చాలవణిఎ భార్యల లే ర్తలకు జరప్పు మందు _ అచు ఎం అందులకె రతిదేవిచే ఇది జరిప బకిసది (దకీణభుజానికేఎఐ) ఇ టట = దాభా” స్తు నారీణాం ఎంశాం ర్‌ స్తు దిక్షిం దిశే దేవాదిపూజాయాం ఎన్సే ఆంట్యిర" ఎ చ (నిమిత్త విడా” ఎల ఎ ల త్య ముంంగాయిసం (గోరోచనారుచిరి గోరోచన సఎుప్ప బల్బనిది _ ఎస్య స్తకుళ్లాగురు బ్యకు రం గోరోఒటా ప్యతవిభక్తమస్యా సా అక్రవావాజ్కీత్నసైకతాయా. బ్ర్యహోలస కాస్త _తీఆ్య తనా (కుమా స గళ్లో ౩ అని క₹దాను ఇబ్బట = అక గోరోచాచ్య కదారా ఎఅతత్తేన నాట్యిడు అని (మల్లి). దేవకు డుగూడ ఎతవస్తుసస్తాఎమున గోరొచినమును ఎనుంతోపాట పేరా ని నాడు. హరిద్రారోబనా రీతి గస్టకే దిపబప్పుశే (కవికి శ్తే ౩ల్లో. (నుఎచ్తే గోరోబనకును మదము అందుఎశె తిఎకమునకు మకిరికొఎ త్తములప చె్యాళచులయందు శరీరమునందు రాచుకొకుటకు _ని౨ ఉఎయో%ంచెవరు (రుచిరు ఈ రుచిర శబ్ద మిట అర్హ గాంభిర్యిము కలది గోరొవనావర్జము పబ ముత్యముఎఎన్నె తెలు) విఎఇ ము లయినయీ రెండురంగుల కలయిక ఒకయపూర్నఎర్హొల్బ త్తిని నాధించి చూడ ఎిుబ్బ ఓగు చున్నది గోరోల నావర్డ సమ్యెలనముచే పబ్బని దగుమన్మథు౨ిభుజము మలఅంతపచ్చం దై అర్జాత్కర్థయిన గనుల సండ వొనర్భ్బు పన్నది డ కాడా గాకదొ ఇట్టిభాపమ నే వెయబవరించినా కింబుమించుూా పార్వతీదేవినేపధ్యవివి5 వర్ణించు _ కిర్ణార్చితో లో ధకవాయరాళక్షే గోరోచినాత్నేపనితా_్ద గౌరే తన్యా కపొతే ఎరభాగలాభా ద్నబస్ట చదాంబ య-(ప్రరొహ (కుమా 7౧ "బ్లో ఇచ్చట (మళ్లి ) గోరోబనారుణే గల్భిసలే పొజ్దురో యవాజ్కూర ఎణాతీయప ర్లసంనిానా న్లిద్రవరొత్క-ర్ష సృం శ్చ రాకర్షకో ఒమా దితి భావ అను చున్నది ఇచ్చటి రుచిర శబ్ద మిం తిచెయర్ధము కలది సోంంని శేద్దార్థదుగ్ధాంబుధి కగులో తుపా తు లెల్సు గుటక మయరమె శావలయును

మందఠరిసనా* ము గాం (5 --ఎఇతిలె _వషిల్సు ముత్యాలు కుంటుదములు రాజులు బయలువెడఎలునప్పుడు వానిని జల్లు ౦ గొంత అ 6రొటో వాబ్రనాఎట్లణ ముని శే గునబ్బుల భారత మిట్లు పర్తించి పౌంలక్‌ ఎలు. ఎవ్యలర్వ్యొంాం కరము అక్షత యుతమౌ కక్రికమంసస _ లలుకి చ ్లలతా-ఎయయిచి బబ విష "వెల్లు గ గురిబఎశవిధము దోచె (శాంతి 860) ముక్తా టోందాంణము. ఆఎిరారో%స్య్టైదము -.. వెలినీవిం చెలిబావిలో నమృతిమున్‌ వే తావి దిదాాంఎంం జలు ఎర్షింఎ ఎధాన్టీవో దొడదము బల్పూల్‌ ఘటింసన్‌ సుధా గుళికానిర్వ్య అవోరి మచ్చు “ది గూ మ్మాయిరారోగ్పిముల్‌ . గిలుసున్‌ నీ కని యస్టీగాథు చొకిమువ్హావోరి మశ్నింది న్‌ ఎఎ ౮ శ8) అని రాషమరాజమూషణు టు అందుంశే లకీణ ఎషితిము లను ఎన్నా ఆ నోంం.. లమాలక్షితము ఎనుటవిలన ఎలు డినముత్తేము లవి యగుటయు శాస్తోక్త బును ముంలజణంఎఎతమఎలా హడ అవి యుండుటయు తెలుఎ బడినది రిత్నశా స్రము. ఎగిలిసగితి రేఖపై నున్న (ద్రాఎంబు కలహ మెల్పుడు దాన శచుగు మెం అను రీతి ర (తాం లను (ఆదోఎములను) ఉదాాారించిసది (చూ సూని శాముు (వెకత్యం బులవఎసప్ర)ి _ ద్యాబసన్యములా యజ్ఞోఎవీ3 మినుపి = ఉ త్రిరీయయి ఛరింఎయఎను ఎదియి ఎచింయి ఒన్నది . వాసో వా దిషఇణ3 ఉపవీయ ద*ఒ+ం దావా మొద్దికతే _వఛ త్తే వ్వి మితి యజ్లోఎఎత మతి చేఎ. చిసరీతం పానీనావీతిమ్‌ (ఆరశ్యాకము = స్పావ్యాయ నావా ణము (పఅఎఖండమ ) ఎత్భకిర్యలయంను (ప్రానీశావీతిము వేదవిచాతిమి = నివీ3౨ం మనుష్యాశాం (పావనాఎఏం ఎత్కిగొ ముఎఎతిం దేవానా ముఎవిక్టయకే (“౦వాతి ద్చితీయాష్టకిము ఎంఎమ ఆాపారకియి. $ఎ అనువాకము) ఎ - (పావినావీ3వస్త్రధారి ణము ఎంభావిత మై లకుధి సూ క చైనవె [ఇట చ్రైకచ్యుఎఎలనను అని (వివే పా వై క *ఇకింఎిలనలనను అని తింజడా వాళి పా వై కక్ష్యంఎయిలవలన (వావిపాఏ) వై కిక్యంతు బృహతికా అని (వైజ) వై 8ష్యము సాధు ఎను చున్నది దానికె (చరిత్రాన్సి ము లోపమువలన మొదవీపాంము సాధువి ఇక వైకక్షకం తుతత్‌ య త్తిగ్యక్‌ కప్ప మురు అని (అను) వైకిషకంబు సాధి వము చున్నది అర్దము వేయా ఇల్లు మూ డుపాంములు సాధువులే అగు చున్నను (వైజ ) నిఘంయివునుబన్ట ఉత్తిరీయార్హము కలది స్పరాపసాన్నివాత్యము కలది నావి పారమే అగుఎ జే సి దానినే నేను (గ్రివాంచితిని ( వైకికి ముత్తరాసజ్స అని (హలా )అను చున్నది అస్పుడు స్పార్టికష్యజంతముా సాధువు వైకక్ష్యము]

ర580 ఉత్తరహరి ంశదు___2౨ ((భఎతవితానవిస్తారికపట:. ల్లపంబులపలసము దుష్కు గాలికి చే. ౨౦తఎ ద్చాఎంం-ఎ క యుత్చాత మను చున్నది భా_-తము _ నధంబు మోయ దంగు ర్నాంెం బొరి ఒల్బ లెల్లైడం దొర గె (_బవీ పమారుతకము ధూ? శగడున్‌ డి జన్ల (౧౭ 4) రి జాని అ (మొదలన మదీయలోచనానలంబున కాహుతి యగుట దెల్పు. _రావతీఎ.౦బు వెడం ఇందుల కగు న్నివేశములకల్పన న్నియు నాచన ల్చితమువే. మూలము ౦కు ా ఎట్దా ెగ్గగరచనయందు గాని వీ"స్పర్శమె లేదు ఈఫఘట్ట మిపటు రొవంఎదూా ౮ పొంది నాచనసావాత్య్యరసపోషణసం వెడానమును తెలియ చేఎన దనంచ్చు1 అలం _-- క్రైతవాపహ్నుతి _ క్రైతదాపహ్నుతి స్వృక్ట్హై వ్యాజాద్య్యై ల్నిహ్నుతే వై విర్యాన్లి స్కరనారావా కొన్హాద్భక్పాతికై తవాత్‌ అని ల౬౭ణోడాహరణములు మ వగ బొందంగ విరించి జేర్చిన గృపావంతుండ నై మన్నధన్‌ వగుడం జేఎకి నీకు బెద్దథొడు కై మద్మక్త చెప్పనొ ప్పగు (బద్యుమ్ను డనం* నీధర సరోజాఠా తపన్నర్ధికిం దగు మే లిచ్చుట గాదు ొార్వవిహిళార్థం ఇంత 8౧ 'తేఓ8న్‌ ౨౦౧ అర్థ ఎ పగన్‌ = సంతాపమును (చాంజాధను) పొందంగన్‌ == (పైవచనములోని నేను కర్త శివనీసూట లివి తిలిగియుండ ాా (చాలదాధపడ చు ఏలు చేయఎంఎయునా తెలియక నే నున్నవ్వు డనుద) “రొడ్లాక్షా (సం వ జలజ) నా (పద్మము ఎవంటికన్నులు రిలనా దా ) కష్ణా (ఎరోజము = సరస్సునందు రట్టునవి (పద్వృము) పద్కనాఫో రవినా. య అనివి స విరించి = (బవ్బా "రిణ్బ్చీ కదులాన (ఆమ ) ప్రపంబమును వి_చించు (సృష్టంచువా ఉఊ. (ప్యు) (రూపాం) వింజ్బీ వెధా విధి ర్పిరిజ్చో విరజ్బి కిమ లాసన (హలా) తేర్చినక్‌ = (్రసన్నుని జేయ గ (నాదలన శరీరము కోత్పోయి యు మన్వ ధునకు శరీర మన్నుగవబాంచుట నారు క _రృవ్యముగా (అందుల కగ్యసతి(క్రియ గ్రా ఉపదే శించి నాసంతాసము తొల గింఎ ఎ _ అనుట) కృవావంతు గను = గొప్పదయ కలవా డనుగా పరులసుథార్థ దుగుయచ్నము కృప _ కృపా పరసుఖార్లో యఎ్నా అం (స సం) అది ఎఅక్పువగా కలవా డను అనుట] (అతిశాయనమంమ (ఉ ప్కర్షబోధనదముందు మతుస్పత్యయ మిట్స ఐ మగుడన్‌ = మరల(తిరుగు దుగుడ (కబ్య్మిజ (కవ్యుజి మరం సారె వెండి మాటికి దిరుగ నా వెలయును ఎన రరము గ (ఆం ధా 860)] వన్మఢున్‌ చేంతిన్‌ = స్వం థి యు

మంది వొతివు గ్‌గ్లి అతి. (ఛా. - ఎవావినా చఎతిర) ఐళల్చాచే ఇదివఎకు శృష్టింఎ ఐడినమన్నిధి లు నావే తచచేలాట కొంపోనా ఆఎ్ట్బాలననే వరిల నిబ్బులు ఎబ్జుక కిలి ఇంచి నేను 653 మును ఇ హౌందితి ” బావము జూల మున్నమస్యనకు ఇప్పుడు నే సను[వాంచినివన్మథటునకు ఖెద మేటయి లయ సాక్షి శ్రాజనటి దే త మన్మథు డు ఏృప్వకి ర్తలభేదిమేకాని సృజ్యమానవన్తు భేద దుణ మతు చే సుల దీవి కై ఎర్భుపిఎతార్హము [ఇంతా శిపు డు (శ్రీకృష్ణునకు. చెబ్బటం కాము. “రుత్ని త్తి గోయం శిదాను వాము. ఎంపాచించుటక్షై. ఎడిరానిపొట్లు పడును ఫ్రీ ట్రం టు ( ఎృమ్ముగ యమునా గుటుతింఎ కున్నందున దానిని ఆతినికి తేటతెల్లి చేయు టట ాంచేటపయూాని ఎలడుథేయు లే వాతినికి ఈతనికి ని ముందమగూడ నీనినే విశదంబచు అర్నా ఆశి ఆు(( _ం౦ వర్తి దేవేశ నా _(తి కార్యా విచాంశా అనుదానికి సోమన విన రణ మిక్సి. (త ౨ _ అనునవి ఇట అర్హమునుబట్టి ఆధ్యాబ్భాతము) ఈంరన్‌ = శి భూమియంమ (౮ భూలోకిటం దినుఎ) [ఛిరా ధర్యితీ ధిరణి (ఆమ ))] సీఖన్‌. పెద్దదా డుం = మెదితి వారుటా ఐ= ఉండి వత్‌ ఛిక్తుంయిడ= నా సే-ట ఆ గా (ఎతితో ఎఎఎటయి. "న్నే చేవించెతివాటా) [ఎకి ర్పిభాగే సేవాయామ్‌ విశ్న్శ ఐ (్రైద్యు చమ్ను డు అనంగ%న్‌ = (అవ) వా. జబ్బు [+ అ ఎన్‌ = ఒప్పును (వి ంమను) [ అగు అనుపయుక్తము ఒప్పారి. వంటిద)] (ఇది ఆధ్యాబోర్యిము) తిఎ 1 బద్దిన్‌ = అసఎ్బ నెఎవెయటకు(తిపస్సు ఎలనింత ఎ నుటకు అనుట) ఎద్దిస్తు మోకే నిబ్బత్తీియోగయో హై త ఎ మేలు=తగ. (ఉచిి మైన అర్హ మైన) ఎలము ((్రయోజనమ్ఫు [తగే యసార్హటళంసార్టములయం కు ఎుయిదు నుండును మే లనిం* (ఆం భా 8 64 ఇమచ్బుట= కిలిగించుల (పొంద జేయుట కాదు (జంగ లేదు ( ఇది విశేష్యము) ఎూర్చీ - ఎబాఆ శ అర్హంయి = (ఇంతక) ముందే ( వూర్చాథ్యా ఎూర్చజేషుస్యా దగగ్రే ప్రాచి వవా్య్యాత్‌ (దెశ్వ ౩] చేయ బకిన దైఐ (నెంవేర్ప బంన్‌ దైన్ఫ[వివాతిము = చేయ ఎడిన *. వివాతిం తు కృతే (కుతే (హైఎ))] 5ఎ్యము (వని నీవు కోరకిముందే నెబువేర్చి యుంచి ననుట [లర్హము = కాల్యము _ యో హ్యార్ధం బహుధా వేద న నమర్జి ఒర్హసాధనే (రామా సున్ష 4 * (ల్లో అర్ధం కా్యమ్‌ బవాధా _ బబూూపాయసాధ్యం వేద అని వ్యాఖ్య] ఇంతకుక్‌ = శ మాత్రమునకు (ఇంతటిచిన్నపనికి) ఇంతి 2 ఇంతటి.ఎవో (సయత్నము (భయంకర మగు తపో ఒనుష్టానము [ ఇంత బుద్ధిస్టసరిమాణబోధకము

ర్‌8ి2 ఉ త్తరహరిపంళము __2ఆ ఏటికిన్‌ = ఎందులకు (ఆబ లేడు (తప గ్వొనర్చి -ాధిం_కొళఎలబంఏ దువ ఆ్తం కార్య మిదికా దనుటు తా _. శివుడు దున్నథునిు అన్యాయ్యయా -_౦ఎడి ని దాధిసం అం.ఎలన్హై జక పళ్ళ్చాత్తాపపడు చుండ (బహ్మ దూ మెస 1 ఇనర్జసవముకు _న్ముంనయ ౨౨ వాం పము అది తొల గును అఆందుఎ కింత దుల లవి 44కి చెబ్బాడి ౧4 ఎ అవి విని అదియె ఇ క తనక్నర్తవ్య మని నిర్ణయిందకొని ఆతని. ఎసర్జన్మవికు (డేవ్నాప్రంని) (ప్రసాదించి పెద్దదొడుకగా ్రీకృష్ణున కిగున్ను చేఎనా ౨ శ లటాలోం.౦.ఎ ఆపి దే టయ్యి మ్ను డు అత డిప్పుడు శిపఏ ారాధించుచు ఇస్పుడా శివథ క్రు యొ (పప ర్తిల్లు మన్నా ఎ ధ్రీకృన్ణు. డాతనిరి ప్పనర్జన్న మెతత్తిన మున్యరున గా గుజుతింపకి అతిని దేవాపా్రకై ఎఎ స్పొసర్చినా డు శివు డాఆంకి సాచెత్యరిం౧ ఇది ఇడివంశే నేను జరఎ యుం-౨ సి చిందు లక్రై ఇంతవశ్రమ మంద నక్కల లెదు నీతఎస్సునప ఫలపూా ఈయ దగు నంతచి దిది కాదు నే నొసర్చిసపని (మన్యధుని భ థ మొనర్చుట్స స్యాయ్యము ా దని తెలిొనిసప్పడే పరులకు నానఎన బాధ అన్యాయ్యము గ కిలుగుట ధర్మోద్ధరణమున శై ననా కుచితము 5 దని భావించితిని అధర్మాచర-మువంఎన నాకు కలుగ నున్నసత్యవాయమునుగూడ చింతించితిం ఎ శైనను దాని తొల గించుకొ పుట ౫ కవళ్యకర్తవ్య మగుఎను కి _ర్తవ్యము నేను ౨ఎ్బర్నిం చితిని జరగిన దిదే ఆనుఇం%కముా (అనునే కుండ శ సీవోరిక నెబివెయిట గూడ దా9వి లన జంగినవి - అని శ్రీకృష్టనిం చెప్ప వన్నధు డు (సద్యునల్ను డగుఎ తెలిఎశాడు (పు డు) విశే __ (విరించి ద్చేన) - ఇట్లనుట ఎన లధర్మాంర- మునకు సరిమేశ్ళరు. డెంతదాధి సడునొ తెలుఎ బడి ఆయనసు ఆదరము గా గొని మానపు ఎశుడుంతేని ధల్మఎథమునుండి తొల గక ఏ ర్పిల్లును ధర్మరక్షణము “లుపవంయు సనెడిమహాదర్శ మొకటి కినిచే (రదళ్శింప బడిన దనవచ్చును ర సల్యన ఎర్మిోరాయాతానిష్ట శికృనియందు సతిప్ప్టు చెందింస బడి శివుని ప్యాత్రిసు వాం ముచితరీతిని జ్యితింస బడినది సోననచేత ధర్నో రక్షతి రక్షిం అను సూక్తిని గంభీరముూా స్ఫురింస జేయు చున్నది మృదుడుధు.ముూ సా%నయిచ్చవిశిఎనప్రసం గము తేర్చిసన్‌ ఇ ట్లనుటనంన (బ్రహ్మ కా నిచ్చినళాపము దాని కైన శాపావసానము చెబ్బ మన్మధు డు కడలేబుటయందు సీదోషము లేదు లవళ్యంభావి అది మై అట్లు జరగిన చని శివుని _బసన్నుని గా చేయుట గూడ స్ఫురించు చున్న దన శగును

మందరినవూతము 588 (వ దెంంఎం౦ 0 అ ఎతాం౦-- వెడ్పము అని ఇంముఎుంటుగా ఎఖూత్వి మిదే వెబ్బ బడి్ససది వ జా ఎరింద్‌ లేల అతి సునామి + ఆది కొఎంమును అందులకే పెలీతి వ గొంంం వాం లాంచి వై అనుట ఎంగిు ఆల్నది (ఆ జగద్సికిం ది ఒడ వివ ఎవి రంజన. నీవు చెలం మబోతఎబ్బునకు తిఎసఎలఎయి రయంఎలయి “న్న లవి యా డువు (కాదు జంగునిది కాదు = లని (శ్రీక్సామునిఆఎ (౦6 ౨ లలల చేయాలి దం ((-ంన్సొవైచ్యిత్యమును తెలియ చేయునవా గూడి ఉన్నవి ఇంఏ కింలే- న్‌ అపై (శాతీయ రలనస్రితిము డిఎతో అన పెన ౫ సందర్భృళుద్ది కల దా కాసంబ్బు ఎన్ని ఇన్టి-లనాం లొుత్య్ర్ర్రతులు సోమనకివిత క8(టయత్ని ల ఛ్యములు (ల్బవివాతాంతఎి ఇట్లనుట గాడ ఇట ఒకి ఇంధీరార్త న్యూ ర్తి కలదిగా కానఎచ్చును అసం డా (శరీంజు లేనివాడు) ఉన్నమస్కథు9 అంగవంతుని గా (శరీరజఎ =లవాని వ అఎనవ౨ (బకృతార్తము అవి ఎవూర్వవినాతవిఎ (ఇంతకు ముంచె ద్యూచే. *4ఛాపాఎసానయిా విధిం బడి యున్నది కాజని అవి తిబ్బకి జవ తీరును డాఎకై యటయస్నై మెదియు జంబనే యక్కిటి లేదు అఆనగో ఇంత 0 తేవికిన్‌ ఆఏ౨ తెలు బుస్మ దినఎ_చ్చును శ్రీరృస్టుని శివుంు కొనియాడుట క ఉగ గం సరన లయ చస మ" ముట్టన మె గడె నమరను.నిపొ8మష దాం వనిధథరతణ యా కరములు పినాకి గొనియాడ దొడ 7 వీ ాంఎరునిన్‌ ౨౦౧ *మన్కధున కై నబ్రహ్యశాఎమును కాపావసానమును ఆకొళవాణిచే ఇస్లు చెబ్బంచినా డు కాళిదాసు _ కసుమాయుధపత్ని రుర్లఎ _బ్తన భర్తాన చిరా దృవిష్యతి శృణు యేని స కర్మణా 13 శ్శింభత్చం పహరతోచనార్చిఎ అభిలాష ముదీరితే నియ స్ప్వసుతాయా మకిరొ త్రజాతి. అధ తేన నృిహ్య "టియా -ఫోప్త ఎల మేత దన్సమాత్‌ ఎరికేవ్యతి రా అని అభ అచ్చ చ ల్‌ పార్పతీం యదా తపసా తి(త్చివళోకృతో వార ఉఎ లబ్ధసుఖ స్తదా స్మంం వపుషా 'స్పెన

ర్‌8ికీ ఉ తరబారి_.౦శవమ_2ఆ అవ __ మహేశ్వరు డు హరిహరావేదదు. -ళదబట ముంకు క కయినయుప[కమము నమస్కారరూపయుతో ఇందు ఆరం_ మ ౬ యవి అర్థ ___ అనుచున్‌ = అని చెప్పుమ (చెప్పుట ప్పూర్తి-కండ చేయపం) యులు = చేతులు (ఆవచేతులు మెగుప గన్‌ = ముకుంప చేయా (దుకు౦ బేఎనల్వడు మ స్కరించినప్పుడు అనుట | మెొగుడుఎ చెంగట్బు - అపశ్శవి మెగ అెడెెకియ కైనంపేరణార్తకరూపములు ఆ్యకియయండలి యంత్యాక్షరలాఎ చే ఎర్చడి” (౮లావాం) మొగుచు.. దాని క్రైననుజ్యంతరూసమే చొగుప్‌ ఎనుోవి అ.ంముం - పారి_ది ఇ అపనిధరతసయా _ కరములు == దె-ర్జులదెంక్కయు (ప్రమం -యిలయెవ్యైాయిు [ ఆఅనిఖా స్ప్యు పారిషడా (అమ 1 వార్శృతి.యొక్కియు [అఎఎధరిఎ చ బల్బులను (బాదు వంతు డు ఘూమిని మోయుసది (వ్యు ఎూర్మూమిరలవా నన్నా మ్యె ఒఎని ర్పెదినీ మబూ (అమ )(ఆయనదొక్క్ర) తనయజకొమా శె దుబూతా అనయా అత్తీ (వాలా) చేకులు ముణముట్టని = మనుఎిందూనే (తాలుదొల్తనేే (శ, డ సజగ్యారింయటకింపె చాలముందూనే _ అనుట (మునుముట్టన్‌ = షెద లంటగా షిదఎ నుండ ా (మును ముందుకా హా (మొట్టమెదలు - అనుట ఆ దీవికి చేర మెొట్టమొదలుూానే అనుటను వచిం దును ఆ అవఛారడార్థకిము 2 ఇస్మువావిఎ ద ధి పంతు డఎ ఎంకి ఇంబఎ విలయు గృష్ట (భార 83 (0ప ) అ తిక్కన] మొగిడెన్‌ = ముకుళించెను (యాతి ఎడెసు మూణకొవిపోమను | అరువాత అనుది అర్హమునుబస్టై ఆప్త యం). ఎనాకి 2 ఓ అబాలి శిష డు [శివునిధనుస్సునకు ఎనాకము. అని పేరు ఎనాకొ ఒజ ఎం ఇను (అప) అది 5కఎవాడు (వ్య) ఎౌక్తీ ప్రమథాధిప (అవ) (3 ర్స ౨ + ఆఅంబరునిన్‌ =విషు వాలి ణు బలా ఆరం అద ఆ ల అ వును (శ్రీకృష్ణని [ఎసుప్త్పపచ్చని (ఎర్జ్రు వస్త్రము కంవాడు (వ్య) విష్ణు ర్నారాయ- కృష్ణో _ఎతాద్బరో ఒచ్యుత క్యారీ. (అమి ఏ. కొనియాడన్‌ = పొగడుటకు లొడ ణి లి గన్‌ 2 మొదలు పెట్టెను శ్చీష్చబినికి _ నీవు ౫ రెడిమన్మధునిజనన మిది.అకే జరగి యున దని శివుడు తలౌ ఎ (బాల ట్‌ ఇార్వను జలం న దంఎంయు విశదిసజిచి నమస్కరించెను పర మేశ్చరు డు సమన్కారించినదే నియోజయిఎ్యతి ఇతి చాల౬ఒహ స ధర్మయాచిం స్టరశాపావధిదాం సరస్వతీమ్‌ (కమా40 4 42లళ్లో)

శ మంవకి పాతి. ఆడం అబ్బం ఎ ఎం చమన్టైంయు హు ముఖ*ణములును దే రుఐబరు వయఎ కిసంథిమ'మ సాను న! భి అనీ లతో ఢ్రీ-లజ్ల" న్‌ ఎబన్లితి విశే __ (౧లుమెఎఎ ౧) ఇట్ల ఒటపెంన శివునకు వందనీయు డసుసరిమదై వము శ్రీబవు డగు- తెలు ఐడి. వాయికమూ. (గ్రీకృష్ణునియొన్నత్యము శివునిచే తెంప బడిన బని “వున్నాం. ఎడార్తి ఎని (న ౦0 ఇట్లు నివ్పిచించినది _. మత్తు ముక్కె్యాష్ణ తతో వా వబల్టుబ్బ _ఇత్యారాం కిజ్ఞానజనకికిరిఅ ల8౦ చృంయోగానుకూచో వ్యాపారి (అన్సి అజాన్‌ ను లా ముందుగూడ ₹.. వొనర్చు ఒన్ననవుస్కారిము లింయం క్రైనవే కి స్తుతుంతో యిందు ఆ కూ వావావి వాచిిమూా ఎల్రీఎఎజైనిఎవాత్తిము చాచి చెబ్బ బదు చున్నవి శ్రీకిషు డుూడ పుత్రారి మై వెహాసయా జంఐ శపు9 గూర్చినంపోఒనుష్టానముచేత కాయికిముగాను నితుంచేతి వాచిక మూరు శిల డు మవోచేప్పు టు అని తినకంచె ఆయం మవోమహు డని తెలిపి యిన్నాడు ఎ రిదటను అటిభావిసు టూసఎకిము. లియే యున్నాలి. ఇట్లు (త్రికింణశుద్దా వారి ఎ యల ఆం ఛి వ వీరు వీరిని వారు ఎఏచే-తల”ా 39ఎ ఇద్దబును ఫమాను లఎఎ ఎరటార్తియా సంగ్ధవెఎకి వ గునట్లు చేయుడు వాంవారాభేద-ఎను. చాచి వెబ్బనవా రను చున్నారు ఈ వారివారాభేదమి సకలవెదళాస్త్రస.ఎ్యాఆ ని వాచికిముగా గూడ ఏ మిరుఇరి నేంం వివి నామర్ష్యజుళాచె తత్త్పసాంయము అని శివు ఎ ముందు వచించి నాచెబ్బనదానినే తెలుఎుచు వారివారాభేవమ (పధాసప్రతిపాద్యి మీయాశ్చానమున కైనను ఏతదాళశ్చాసోవసంవోరమును జఏఎ్పు బున్నా ఆ (మునుముట్టను ఇ ట్లనుట కార్యక ౨ అవిఎరిగ్టియవై చిిఆ్యమును తెలుబుచు ఒకవిధ ఆఎసువావ్యి రఒనావై దగ్గని వెలుపరించు బున్ని దిఎగబ్బను ఇచ్చిట జరిిసె దిది = శివు జు ముందు చెతులు కోడ్రించినా ఎ ఆపరువాల (అవి రణము చా మున్యామలును తిమవా_బ్ర౩లములము ము శంస వేఎనారు. దినిం కివి భక్తింయ్య -$యితాదముంయుఎ_ర్షద్యో3ఎ మివక్షై ముముముందే అది జరగినట్లును పయత్నసాలవ్య స్క్ము-. -యినక్షై ( కొష్టా ఎచిన్సి కన్షైలు ఎండు చున్నవి = (మొ )వానియంచదుఎలె) కదర్తిల్టటయత్న ఎంతగా వానియందు (వా్తముకుళనములయంచ్భు జంగ లే ద౦ి తెలుఎ చున్నాడు. కనంనే వార్యకారాముఎ ఎూర్చాఎరిథావంవ్య4్యయము నకు బర్చునకు) చె (ఆార్చునక్సు చెందిని అత్యన్హాతిశయోబ్తి ఇట అలంకారము అత్యన్తాతిశయోకక్తీ అతా ర్చాసర్యబ్యత్నికిమె అఆగగే హూనో త ఎళ్ళా దనునీకా _ఎయేణ ఫా అని వీనికి లక్షణో దావారిములు ఇట్లు చెచబ్బటవఎన $షిమూా అది జరిగుఎ ద్యోత్య మై ఎమత్కారమునికు కారం మగును [(చేతనధర్వ మగుకిరితల.యికుళనము అచేతనను లగుహు _స్తతలయిలయం దారో

గ్‌88 ఉత్తరహారి రము_2౨ ఎత మగు ఎండుటవల సమాధి అనెడిగుణయి]ి బూధి లెంయలంరా ఎ ౮ాడ ఇం స్ఫురిందు చున్న దసఎచ్చును యె్యాదులు సమో ంరింఎ బయత 0 ౨ [2 అటో (శ్రీకృజ్ణగమవా మపలననొ శివుని హ త్తృముఎలనన్నో ఇం తామూ]. (అంగ్బక ఆా) కర్తల్య్వపయళత్న మంపా తె కుండ నే (సుకరమూ)లుడు దూసు. జంప బు్నది చూధి లక్షణ మి ట్లున్నది = సహాధి స్కుకర కార్యే డైవా ద్ద్హరా యూత్‌ (ఆన్స్‌ డం పెశ్షృన్త్సరాగమాతి అసుడానికి కారా_రసమాధానాత్‌ కాన్సే ఎంరే“తి. అని వ్యాఖ్యా విపర-ము ఈసమూధి ఇఎ మునుముట్లన మొ౧డె అనుడాడ ద్కొల్యఎ *'*ఆ మా్కాం టి ల “మీ మున్యాదుల నమన్కా-కరా- నక కారణ లవి (౦ వారి ఇట్టంసవి _ వాడే కుర్వతి త త్రై 9వ మజ్దలిం కురుసత్తమ మునయో దేపగగర్చా చద్దా శ్చ “హం కొ అజ్జలిం బ్యరిరే విష్ణో దెవడేవేగరే హరౌ (88అవ్య గ్ర ణి (వకృతి”ంబ్బక ము గారణు (దిధా* త వడి (ఎథధానవంఎనక ఆ త్న య లపై” (క “త్తరఒబసమోబలంయై దడ మంతకు గారణం ఒనఘ నీవ (ప్రకృతియందు ఎ హర్తు (బఫవించ “ం దహం కారంట వొడపు లిత్కల్పఎములు ప చభూతములు క బ్బురుగంగరూ ఐరసంఎఎన సాదా శిపాయు గ్‌ వాగుప్థములు దర్‌ వర్రనముఎి వనన గలయిగ ని సాంఖ్యవ తమునందు పనులు వీనికి దగు 0౫౧ ఎవ ప నేర జని ఎం౧౧౨ అవ ___ ష శ్రీక్పిష్లుం జగదుత్ప త్తి కంతకు కార-భూతు డ్రై సర్వజగ న్నియంత యెశయీశ్వ రుని గా శివు జు వరింయచ్చూూ డు__ ౯

ఆఅఆంటం వొతిదు ర్‌ అధ రాఅ (శ అయ్యి ఇటు భముు. (ఆధ్యాత్చ కొధిలౌతికాదై యి నె ంవ్సి లనివా దా ( అలా శయం ం అరీలు డా ఎలిమబ వా అనుట [ ఆ4౦ పొలతవ

ఉదయా. (వి) ఎయాత్తి రనఘా ద్ని అఫన న రాము = వు బట మ (రౌ.ణ _."బఎఐ వి ఆంతయు ఒ) టుక్సితి = బంజ్జకిము. ౨2 (సాంఖ్యమ3త అరల వాలల అను వేయ -ంది [య త్తి తార వు ్త తృాడ్ట్యా యాం్రతిబండ్ల అవ్‌ ల ॥ ళ ల (క యో ( బం లి 18 అధ్యా కళ్ల ం] [ఇబ్బుట (ట్రవ్ఫతి అంట్ల అపు వా (గాం వాం (ైండా వాల ప్రా పైనాపాంము. _క్బతిఎంటిము అఎపాంటి [ఎం వాంణ మునివి అన్య క్తిము. కొరిణఎంఎల కొాల్యములు డి ఐనివి స నాత్తు అలాంవాలం ఎ టంంతినొ తలు 'క_లకార్యముచే *అనవి = ఎంచమాపటులయ ఏవాది చేంట్రియములు ఇంద - అజ్యి క్రియల మవాచూంకారయి ఎకు సంంతిన్నాపై ఎకు (సాం అలతి మి్ఫ్రి జ ఎతి అని పం ఎఎ ఎర్మివఎతార్తిము తా ఎ ఎూాఎము 2 యూయం (మై వా (గుంమ అమోవోత్య త శృత్చ్రరిజ్నబ్తమో ఒఅ లాయి అమయూ డు విశేషములు

క౯చుల్సు రి్‌లదా లిధా చా విదాశే న . ఎః

య సి [(౬౮) ఎఎభ్యాయా తదా (81; హా) ఆ చ యవ ఆస [0 ఎ "టబ్దమి వర్తబూ వారిజ మె యాతెశిట్త్‌ ఎ్తైమౌనె ఆబ్య్టరే

క్త యధా _ భూతివా నితి _ చని న్యానయి (౮౪ వ్యాఖ్య] అది = లట€కృతి ను ఆడ ఆతు కావట = స్పత్త్రముాయియెంల్ట వకో ఎసయిమొ్టు తమో వూ సమయూూమూుా ౬ (మూ టుగు ములు ఒక్కొెాక్యచా సాం ఎజ్టా. ఎలు యవ ముత అన్నియు జం సె అయి (అబుద్చూతాఎయఎమిలు అ (ుకిచ్‌తియిలు రాని య. కిలవా_ ౦కి అపుట్సు [౯౩౦ కాశ్రో్యోఖుజన్యసు (విశ్సె 0] తుళలెన్‌ యమం

నం. (మవాత్తు,కి వారి? మెన్టుకృృతికి మయమూంధల్బతిం , అనుట

ఎన ందుసినము ఈతి న్‌ జె కా

అస్‌ బది చున్నది యూలగ్టైకృతి లది చ పరాయ వ గ్‌ నః స అ్య్య క్ర మరియ లన డు వా నన ము న్య్క్తము కౌానంమన అగృటన్షజ్హ్య రిని బి చున్నది ర్వి వార్యిసంఘాతమునకు ఇది నూంము (ఆధారము)

పడ్తున్న ఇర ల ఆవారిముగా ఉండి కుండుటనుజేఎ మూంటప్రకృతి అనియు అన

సమో ఆ ంనక జ (కిసడుల) య జనవ గుణంఎలసామ $్రపిస్ట (హెచ్చుతగ్గుల లేక సఎముూా ఉండెక థ్రిత్సి స్వరూ యూ కలది గా ఉండును సాంఖ్యక త్పకొముది ఇట్రను గా

588 ఉత్తర హరతివ౦కటఎ ఆ మున్నది య మూలప్రకృతి రఏక్సతి రితి ఇతి కరో చితి పకృతి సుకానస్‌ త్తం ఒ అలాటి వాజట విశ్వస్య కార్యసంఘాతస్య సా మూయ్‌ ఎత్పిన్యామూూంం మి ల -సాటై డ్షాం సచా --నఎస్టాయాం పమౌా+ ఎఎ బ్రతి భాప అహపమాన్టుటూ-బద ఆలిల్బర్తి ఎ ఎ4టసు గూడ ఇది ఇట్లు తెలిఎసది-( కార ఇగుణారత్మకత్పా త్కా-ం్యి నా్యజ్యి క్త జు ణద్రమ్‌ (4 తథా మహదాదిల=ణెనా ఒఎ కార్యే+ సుఖదు ఖమోహరూపేణ స కాం ౦ ఎఖమ అమోటాతి ళీ షా. కం (ప్రరాన మవ్యకక్తం ఒద్దం -ఎతి (౨) ఆత్త == క న [బ్హ్టుంజ్లమోసు ముల సముచాయమె ఈ క స్వరూపము కిలది(పదా ఎదు _ ఆకసుటి ఆర్మా 2 సృరూఎచా అని (న సం్ర)] [((పలయావ్యయందు. బుగూదాదులు అవ్య క్రమందు చెడను గుజసుల న్‌త్యాము పరిణమించెడిస్పథా-ము కఎవి గాప్పన (ఈ ఎయదునందు” త్తు స్త్సృరూముతొ నే రజస్సు రజొరూపదుతోనే తమక్సు కమోరూసముతోశే పరిణదించును అస్పుడు సద్బ శపరిణామము కలవిగానే వానిిసవ్ప త్తి ఉండును (ప్రతిసలయనుసందును స్పటాఎముకోనే గుణములు (ప+రించునుూాని (“౨బ్బె కును ఖము నప్పుడు విశేషరూఎయితో అవి [ప్రణ శ్రిల్లి వనుట దీని కైనసరమార్హము కనుకనే సత్త్పరజ_స్త్వమోగుణాత్యకము (ప్రధానము అన బడిన దిట] [కాంణ ఆవ్యక్త్రం పవర్హతే తిగ౯ ఎ (ఈ క్‌ వా 6 గినికి వ్యాఖ్య ౫ నున్నది ఎ అవ్య క్షం నాధయిత్స్చా అన్య టుబ్బత్తిఎకొర మాటా _ (టఎరతే అట్లు, జ ఖే అర్య అద తిగుణత ఇతి _ తి-ర్గావస్టాయాం (పలయావస్థాయాంి ఎత్హ్సం రిజ _స్తమ శ్చ సదృశ పరిమాణాని భవ్వు పరిణామస్పభావా వబాగుణా నా ఒఎరిణమ్య క్షణ మప్యవతిషన్నే న! తిస్మా త్స్పత్త్సం సత్స్పరూపతియా రజో రజోరూఎతియా తమ ఎఉబాలంాసతయా (ప్రతిళర్షా మ వఎ ప త పెస్టాయా ముఎ ప్రవర్తతే. త దిద ముక్తం (తిగుణత (సాంత కౌ నీవు (4 అ= నీవె జ త్‌ (౧౧ అండయినకున్‌ = శ _పకృతిపరి+తి.లన నై నజగ్యదూపస మప (బ్రహ్మాండ మునకు (పపంం-మున కనుట) (((బహ్మ్యముయొక్క) అండ మునుంక (ుడ్డునుండి సేం టె నుండి) ఏన్టేన దగుఎనుజేఎ. (కార్యకారణముల క్రైనయభేదవివక్షతో ఆయు రై ఘృంమ్‌ అనునస్ల్రై అండమునుండిపున్తి నజగ త్తు గూడ అండ మన బకినది పే కోళ్ళ శ్చ డిమ్చో ఒబ్దమ్‌ వైజ) (ప్రపంచసృష్టిని గూర్చి ఎను విట్లు విశదసజదినా డ _ తిక శ్య్యుయంబూ ర్భిగవాన్‌ సో ౬భివాద్య శరీరాక్‌ న్సాత్‌ ఎస్ఫక్ష ర్వివిధా జా అస ఏవ సస రాదౌ జ

దముండర అవాతిము గ్‌

తాము నీజ వపాన జత్‌ త దిస్హై దముంవ్‌ ధ్దెఎం ఎవా(స్రాంకున -_(ట్రఎమ్‌ తిచ్యన్‌ జజ్ఞే స్త్తయం (బవ ఎంటలో=ఎతా ఎన న్‌ శ శ్న్లే న భవా నుషక్సా ఎతిపత్స-మ్‌

ఎయ ఒు చాత దక లత్తిచఖ ఎకి చొ చ్ద్పిచా తాధ్యాం ఎశికిలాధ్యాం = వ్‌ఎం ధాం ర్నిమ చే వ్యోఎ దిళ శ్చాన్టా విపాం స్రానం ఆ కాశ్చితమ్‌ ] అంజంం” = ఆటు _తిఎరి తివిలన నై నిెచరాత్వికి మగి(బ్రవ్యోంచిమునకు ఎర్చిమునికు తార గంణు 2 ఎయిత్తికా-ణము ("ని ౨6350 (ట్రవ్వర్తకుడ ఎ ఈళశ్వలు డిజ్క అనుటు

(టక్పితి అవవ మఎంము టఎంఎము? ౨ది కాంణము కా బొలిను లోంమునందు ఖుట మున వరం ఎ ఎ ఎ్యుత్తు కొ ్య్యకొరి (అటమును కళిషంమనది) అసుఎకొ కచాచా పేషి (3ఎ్య్టరివాల యావశ్ళి.తి కా ఎల్బ బన్నుది.. కొపుణ సుక్సితి బ్బకౌరి ర్రకిరి వము ఎచు నిమిళ్తకాంణయుా (కార్యోత్సి త్తిమా౮ామున కిగుకారణము-)ఈళ్ళరుని అపేక్షంఎ మన్ని పుడమ ౮ (జీ. ౨) సర్పజ్తుడూం కించిజ్‌జ్ఞు డగుటపెలన జగత్తునకు. నిమిత్తికారణము కాచేలఎు ఇదిాకి ధ్యానమునకై కూడి ర శ్వరా పేష్షి ఉన్న దని చూగులు ఈశ్సరుని అంగీ3 రింటు చున్నారు అందువఎ నే ఎరు పశ్పెరసాంఖ్యు లని బలు బున్నారి.. ఏంన్నతామునం ౩ ముతో రశ్నరు ఎ (నిమిత్తకాంణము గా) చెబ్బ బడినా డిట ఇ కి జెత్తునకు ఉపాదానిరౌరి ర్‌ి. (కార్వి _ తాదాత్య్యము (అభేద యి) (కొల్యముతో కలన యుంటుట)ి కిలకారంణముా అగు) పధానముయొక్క జగత్పరితి 8 ప్రవర్తనను. విశదఎబచుచు తి స్త క్హములను (శాం ఖ్యుల జడత_త్సృములను ఇరు ది నాల్లినని;ి వివరించుచు శేవల్షపకృతిఎరిఎతికే సఎవిర్తికా డీశ్వరు డూూరి వానివలన నిడచుజెద్చ్యాపారముల కన్నిటికిని నియంత యె వానివానిని వాన్‌ వానికార్యములయంమ.. ్రవిర్తింస జేసెడివా డు గూడ ఈశ్చరు డే. అయీశ్వరు. దెవర్‌ కాదు నీవే అను చున్వా టు ్రీక్సిస్తుని శిజ డు] (సక్ఫితియందు= సంమి పకృితియందుండి (సధానమందుండి _ వుట. స కి ు " పహత్తు జి ప్త శ్పామ ( ఎడ్డి తత్త్వము) (పభవించెన్‌ == ఆవికృ3ంచెను (కలిగెను ఆవిఎ్యై క్త మాయెను [సాంఖ్యమ3 మునందు జన్నము అనా"ా అభివ్య క్తియే (ఆవిర్మావి మే) వినాశము అనా తిరోథావమే (కన బడి కండ ఉందుటయేే నా _బతో విద్యతే థాని అని గీ ] అందు = అం దుంగి(ఆమహ త్తి త్సమునుండిి అహంకారంబు=ఆహంకార మనెవితత్త్వము (అభిమానరూ సము) పొడ మెన్‌ =కలిగెను ఎంచభూతియిలు == పంచీకృతము లై పంస్పరాంశసాంకిరె ఫ్టముతో న్థూలము లై దృశ్యములుూా అన్నన్బథిన్య ప్తేశో వాయ్పూకాశములు ఐదును శ బ్దస్బుర్శ%ంధరూస

5800 ఉతర హరివంశము.__2ఆ రసంబులును = సంచతన్నా (తలును (రూక్ష్కములు జఐదును అపం-కృతిము లగుభాతియింం ఎ (పర్చ్పూరసాంకర్యము లేక యున్నభూతములు ఐదును _- అసం మోట ఎఎంయం న్‌ = (పదియింద్రియములతో) కూడ గా (పదియిందద్రియములతో కిలఐ ఒదుగొకిండంయింవియము తాను కా గా _ అనుట [కర్మేంద్రియములు జ్ఞానేం్యద్రియయిలు గూడి మరొ -ధిష్టతయిలు (మనస్సును ఆ(శ్రయించినవి మనస్సుచే వడుప బిడునవి అయి. తమఎసులణు అవి చయ గలుగు చున్నవి ఆ ట్రగుటనుజేఎ మన్కు కర్మేం్యదియదు జ్ఞాాం(డియముగూడ అగును . ఉభయాత్మక మత్రవనశ అలి (ఈ కృ కా 27) ఇల్బ..వ్యాఖ్య ఇల్లు న్నది = ఏవాదిళ న్వన్రియేషు మధ్యే మన ఉభయాత్యకమ్‌ _ దుద్దీన్పియం ఒ ఒతురావినాం వాదీనాం - చు కోఒదధిబ్టతానా మె “స్యవిషయెషము ప్రప్పృత్తే (నాం త క] వాద _ దాణి = పాయు _ వాక్‌ +- ఉసస్థలును == ఏతన్నానుకిము లగి కర్మేంద్రియములు. ఐదును [వాదదు (చరణము) పాణి (హర్నము) పాయువు (అపానము వాక్కు (మాట ఆఎగము (రహస్యాం ము)] తిదీయఎర్హ్తనములును = వారి వైన (కర్శేంద్రియముం వైన్సె. ఉనికి (సహపైతి) [వృతు (వర్తన్వే అనుఢాతువునకం' టె భావార్థమునందు ల్యుుట్ప్బత్యయము)] కల-యును(ఎర్మేం (ద్రియములతో సహబరిఆఅము లై దానితోపాటు వ్యవహరింప బడుసవ్సి జ్ఞానేంద్రియములు ఐదును = అనుట అవి _ త్పిక్కు (స్పర్శము) జఒజస్సు(నే్యేతిదు) (గోతమ(కర్ణము) జిహ్వా (రసన నాలుక (హణయి (నాఎక్ర అనునవి అద్‌ -- కిల్చితియిలు = ఆయూం కారత_త్త్యముచే ఏర్పజస బడినవి [పంఒతన్మా(త్రి ఎనంఎయే పంచిభూతను లే్చిడు లున్నవి గాని అహంకారతి త్త్వమునుండి అవి ఏర్పడుఎం లెదు ఐనను ఇ వ్రనుట నాథొత్తుగా పంచతిన్కా కల్పితిముబే పంచభూతిమిలు అగు చున్నను పం౦ంపరాఎంబంధమును వివక్షించి (ఆహం కారమునుండి భూతసూక్ష్మిములు వానినుండి పంచభూతములు _ అనెషిరీతిని నాక్షిలృంబంధి సంబంధము వివక్షించ్సి అబాంకారికల్చిఆ సులు మవోభూఎము లనుట ఇట జంగినది)] ఇవి 2 శ చెబ్బనవి (పధానము ( ఎ) అహంకారము () తన్మా(అలు (ఈ పంచభూతములు (0)

కర్మేంద్రియములు (కర్మ _ కార్యవ్యాపార తత్సాధనాని ఇన్టిియాజి) (దుణి టీ)

శ బుద్ధీ స్రియములు అనునది మశియొకపేరు జ్ఞానేంరదియములకు -. పఖ్బు బుద్ధీస్త్రియా ణ్యాహు అని (ష స ఇచ్చట మణిఛద్రటక ఇ ట్లున్నడి = పఖ్బు బుద్ధిిసధానాని బుద్ధి “హచరా ణ్యేవ జ్ఞానం జనయ న్తీతి కృతా ఎిడ్ధిన్హియా ణ్యాహు కథయ న్హి తన్మతీయా ఇతి

ఇం్యంయయుంా ( ్స ఆలి లాంటి = ముతిమునందున్‌ == సాంఖ్యులయొక్కా (కిపిలాను లటూయు ల వారింట [రాంభ్యదిర్భినము నవు కాఎలదర్శ న మనుసవి నామా౦ఠతఆఎము ఎఎఎాతి వంద్దం న్‌ఎ్తై వాఎలుఅను (-ఎ ఎచవ్యనట్రవర్హకు లాఎవాతిని) సాంఖ$3 త్తి వెకు స్యాఫ్సాత వాంతి ఇల్లా పేర్కొనినా య - కిజచాయ మవోమునయమే శిష్యాయ తన్య వామ మ ఎశ్చకిభాయ ఎ కేశ్చం కృష్ణా మైకేనిమస్యామ (సాంత కౌ 2లో కిపిం మూరి ”ాంఖ తి ఎంఎ వఎల్లైు భాగంత మిల్లు వచించినది - సజ్చామ క్రిఎరో నావి _దొ లీ లు వావి ణా ణా న్‌ ణన ఆ హా వ్‌ సా అష ఆర లా, వ! రి కాంఎల్న వ ఒ (పోనా వాంబురియ సాంఖ్యం తత్స యరినిర్మియమ్‌ ( స్కం ఆ (ల్లా) ళల కాంఖగి శబ్దయ ఇడ్డర నఎఎుచ్చయవాాఖ్య ఇల్లు నిర్చచించు చున్ని = పాంఖ్బ ఇతి వటషరూఎనిమి త్తేయం ఎంఖ్యస్య ఇమే సాంళ్యా తాంవోన వా శకౌర శా సూదిలురు 1 (ఆ ఫి (౪ ఎంఖ్య శ శబ్దములచే విచింఎ బచెడిఎవ్య క్త మాడ క్రఎలు డే అన.లయు ననిఎందున) భాంతము వీ౨కి మఅియొకిరీతిగా వ్యుత్చి త్తి వివించినది- ఎంభాా౦ం బయం జతేదఎ పకితిం చి (ట్రులషెకే చతుర్నిం తివత్త్సాం శే సొాంఖ్యా (పకీర్తితా (అ) (చూ ఎడ్దివల్యన ఎముచ్చయనేబ్పణి)] |" రీశ్సం వాదములు "సిశ్చరవాచులు _ అని ౪ రాంఖ్యులు లంటుతె ఎను చెంది+వా రున్నాలు. ఎరికి తిత్తిములు సమ అంథ్కా3 యుచే "ేళ్చురులు ర శ్వరుని అంగీకిరించినిముు ఎ్వరుషుదు చశ్న్చరుడు చేశనాతి_త్త్సృయి లగుఎము చేతినాత్పసాబ్యి మునుబన్టి ఒకేతత్త్యుా భావించి ఎంఎవింకతి (29) తిత్త్విముచే 'సేశ్చెయచును లు వాటి వల ళా. పచింతురు. శ్రీవరస్పామి అన్త అరిషదాపేణ. (దాగశిబ్బాం 20ఆధ్యా.. కల్లో ఏ వ్యాక్యా నించుచు ఇ స్వను దున్నాడు- అ_రితిత దేవం (ప్రకృతే శృతుర్పింశతిభేవా జీవెశ్చిరయో రై క్యవిపదెయాం ఎవ్మావింశతివ్సాని ఖవిన్సి తయో రృేదవిసకొయోం ఎడ్చింశతి ర్ఫస్సి (అని (ఇవి అవతారప్పరుషు డగుకిఎలునిమతిము ఇదియే భాావతలుందు పచిం ఎడింది కసుక (చతుర్వింశతి తత్త - సంఖ్యానముకో (ఎరిగణనముతో) కూడినిది సాంఖ్యను అనే! భారతకృతనిర్వచవము ఉభయుఎవుు. అనుశతముా. సరిసదు. చున్నది. దం్బనమునందు (అధ్యాత్మ విషయకి కా స్త్రవి శేషదునం క) [మతము = దినము - నైషధీయుతిం మిట్లను చున్నది _ వ్వాస్తక్య వామోరు విచారణాయాం వై శేషకం చారు ఆఎ3౦ నుతం మే బొలూకి మాహు ఖలు దర్శనం అత్‌ క్షనం అమ“ త్సనిరూసణాయ (2£ 8 ఇట వె శేషకం చాంళక బం మకమ్‌ == షట్పదార్డి సాథర్మ్యవై ధరర్యనిరూస శాత్తకం కాశాదం దర్శనమ్‌ అని (మెల్లి | తత్తృములు = మోక్షసాధకిము లగుపధానభావములు (పదార్తములు [తత్సం స్యాపవర్ష

రి ఉ త్తరహరివంళచు___2ఆ సాధకం బీజమ్‌ ఇతి సర్వవాసనంవాద అని అఘముబ్బ త్తివ్యాల్బ ఆ కిత్తిములు ఎస (ముక్తి సాధకము లగుటకు (పమాణముముగూడ త వ్యాఖ్య ఇన్లు _ ంరించివి _ బ్‌ష్క్టో ఏంళతిక త్త్పజూ యత్రత శాతమే రం జిం ముణ్ణి స =. ముత నా త్రి సంశయ (అవి (చూ ఒడ్డక నపముచ్చయను 82బ ఏ) ఏంం అర్తాద్యా్యా న్నాంణ్న " యేనా ఒహ మి త్యపరి్ళషమ్‌ అవినర్యయా ద్చికుద్దం "వల ము్పుద్యతే జ్ఞానమి. (ఈ కృ కా 64% అనినది పాంఖ్యవారిి ర చతుర్పింశతి (24) తత్త్వములు టకానడు కు స్వరూపముూా వచింస బడినవి (పధానమున కగున్య్భృుతిటు ఏఏ ల్తత్తాంఎలన 6 వీనికంఠె వెబూా. (20వతత్త్వముగా పురుషు చొకడు (౧ప్బచేతిను ఎ) అ నాంభ్యులచే అంగికరింస ఐడు చున్నాడు. ఏవం చళుర్పింళతి ఈత్తృదపసం నివెదితం నాంజ్యవుత (పరానమ్‌ అన్య _స్త్వకర్తా విగుణ స్తు భోక్తా త్తం పుమా న్నిత్యచి దభ్యుపత అను చున్నది షడ్డర్శనసముద్వయము ఈశ్వరకృషకారికలు విరీశ్చం సాంభ్యమునకు చెందినవియే ఇక్కండ (2. వచింప బడినకత్త్యములు. (జడత _త్సృములు) _పకృతిస్న రూపవి.రణముస క్షైనవిగా గుణుతింప బడవలయును శఈశ్వరు డు వచింప బడి యుండుటనుబన్ట చేఎనాతి త్త సామ్యముచే తదభేదవివకకో పృరుషు డు వెటగా వచింప బడే దిఎ) వీనికిన్‌ +- అం3 కున్‌ = వీని కన్నిటికిం (జగత్కారణధూత మగు (పదానవి న్సుతి కంతకును _ అనుట) [ ఆంతకున్‌ అనుళబ్దము ఒకి (సక్వపర్యాయము) ఎల్లన్‌ అనుదానివంచిది (విభకక్తిపతి రూపకావ్యయము) కఠ దనవలయును లేనివొ వినికిన్‌-అంఅకున్‌ అనుట సరి దు] ర వు= నీక దాపవు (దాపు 4+వు) == దిక్కు (ంక్షకు డవు (అధ్యజ డప్ఫు (నియంత వనుట) [వావిపా వీరేపా తాప ఇవి అవు చున్నవి తా స అనువానికీ లాశణికముగా ఆధారము అను నరం చెప్పనష్ట ము "ని (శర సూల ) ఇచ్చినవమయోగముం బస్టే తాఎ నిరనుస్వ్పారముా కానవచ్చు చున్నది ఇది క అంశా వాత పా డదాపవ అం వానవచ్చు చున్నది ఇవియే పరిష్కర్హఎనంక్కరణమున తాప ఐన దేమో డిప్ప అనుడానికి శరణము అనునరయు విస్పృష్టము ” కానవ్బు చున్నది _ యో”దములందు (దూ హాని అందులకే (వాక పా ం నాపార మైనది] (నిమిత్త కారరాభూతు డగురఠఃశ్వరుని. పేరదముచేశననే పక్ఫతి ఎరి౯మించు పన్నది జగత్తుగా అదియే రాక ఒగత్కార్యము ౨౦ దది (ప్రవ ర్రిల్లుట గూడ ఆయీశ్వరుఎవంననే జరగుచున్నది ఆయీళ్ళరు డేవ్వ డో కడు సీవె _అని శ్రీకృమని శివ డు జగత్కారణ మై

ఖీ మందిర ఏటాతటిు 5998 జ న్నియంతి యగుఎవమి్యరుఎుని ాా _్రుతింఎ చున్నా దు ముందు విచింఎ సున్నవాతవారా చేద భది ఎఎ [౪ శ్చరుడు టుంలతె నియంత యగు ను (ఈ త్తిత్యార్యములందు సతిని జర్తింం. చేయిం బతి ఇల్లు వెచింప చున్నది = భీషా --స్కా చ్చాతి పంత వ గొడేతి వర్య వపా స్నా ద్ని శస్త్ర త మృత్యు ర్హాఎకి ఎక్బుమి ఇతి జు తా తా అలి, వాన్స్‌ (3. కిఆుు) వియన్హా (వియటా యడు ) (విష్ణ ) ఇచ్చట నర్పాన్‌ స్పేషు క్పిళ్యమ వృవసాఎలయ తీతి నియ ఆ” (శం ధా | (6 యంశమునే విశదఎజచు బున్నాడ్యు) వీ౨ గ ఆమపొదావియములు (వా తిత్తిములకు ఎనులు = కొర్యములసు (3్తి పవ్కఎ ల ఒఎనుల క్యు త ఎం౦గన్‌ = ఉెతిరీతిని (ఏం ఏీఎనులు చేయ నగునో వానిఎ వానికి అఆయాఎములను = అనుట్సి ఎనుఐన్‌ = అిజ్జాఎంఎ గా (తిష్పకి చేయవంఎయు నని శాఎంచి వేయిల-ఎట £నుటు నేర్తుఎ = చాలుదువైు (ఎమర్హు డ ఎగుచువ్రు (అచ్చసాఎర్బ్యము కిలఎంమేశ్చరు డం సి ని భావ మ్య లేవి ఎ విక్ఫితు లగు( కేపలయి జగద్వ్యాపాం సాధన ఎ లు సదునాఎఎ త్స్రములతో. (ఎంలచాతియిలు. ఆది జ్ఞానేం(దియములు ఐదు కి వ్యేం్యదియములు మ బృ-లఅనుదా”తోో జగా్య్య్యపొంము న- 0 చున్నాడు వారివారినాలు డిఏ తిక్కన సెర్శిం చినాఎ ౨ ఆకలి ఇవ్భాదయాంవ ర్యాగఎంఐద్రియా రీ విక్సితీదళకిషఎ _స్పీకృతిపాతవ్తీ (భార ఆకు £ 476) శ ఎందర్భిముఅ౦ంమ (ణం హరి) ఇ టను ఎన్న విం యతి ణం చు వ్‌ త్యారణ మావా స్త త్పాంఖ్యా (పకృతి”ంజ కమ్‌ తతో మవోన్‌ బముచ్చన్నె యుకృతి ర్య్శ్య కారణమ్‌ (త్రికాభూతం జ%ద్కోనిం (బధానిం ౨౦ణాల్టఎకిమ్‌ స్తం రజ మో కొ రప సంజ్వ కట్‌ విష్ణో జగదర్ఞం జనార్దఎు.. అన్య కొర బూహా స్పాం సాంఖ్యప్రళృతిసంజ్హకచు తమో 'పే+ ఛవాన్‌ విష్ణో పరిా మ్యాధితిష్పతి అస్తా త్తు మవాతో "ఘోరా చివొంకార్‌ మిఖో నభూక్‌ సతి మాదొ జగన్నాధ ఎతొ- స్తఖావాఎ.. అవాంకారా త్పభథో చే రారణాని మహాన్ని ఏ తన్యా(తాణీ తథా పశ్య మఘారాని ఎఫవన్సుత తానిత్సా మావా గిశానం. ఖూలా నీవా జగత్పతే సృధివీ వాయు రావళ మాపో శ్యోతి శ్చ ఎఇ్బుమమ్‌ చళు ర్లాణం తథా స్పో ౨నపం శోత మనచ మన ష్షష్టం తధా దేవ _పేంకం ఖు ఏ యె హ ఎన్నని వా తఊతమ్నమేప తాని 3 త్యృత త(త్రహ కి ర్యే న్ల్రియౌణి చౌ కి విని జనార్జని ఎమేప్‌ కా ఫర్పాణీ కరోఎ నియతాత్యివాన్‌.. స్పేష 'స్పెషు జగన్నాల విషయేషమ తథా బాలి. నిషళశయం దేవె* అధ నే ఇ గా! జత యోగ్యాా మివ్హ్రి యసద్ధతిమి (5 88 అధ్యా రి (మొ ) 984 ల్లో ఏజికు ఎురుయిని 4 శ్వ రుని (ప్రధానమును వర్శించుచు సమస్పయ.ినకు కొంత క్షే శానహముూ ఉన్ని దనిఎందును

న! ఉత ర”%రివంశయము___2ఆ అంటీ పై మూలము ఎజ్ట్రాప్రెగ్గడ దీ నంఎను = (ప్రకృతియు ఎఇములు (పకృతిజ్టం బగుఎ_తి స్వప్పకమును విను వికార ములు పదియాయి నై కలి సయ్యాపోవు మావ నీ లాందపూఎ ఎట కతిరిక్తు _డిరువదేనవతత్త్య ది వని సాంథ్యులు సూజ_దం నులు బుద్ది. “ని చెప్పుదురు జగజ్జనసనసుస్తితివిలయంబుల గుణమూర్తి వై యొనర్తు (బత ఉ 67” అవి లమఎచించి థె పురుషేశ్వరాభేదమును వచించుచు నాంఖ్యబద్దాంతి షెస్టిడా వ్పొష్టదుగా. విబ్బచెప్పకి పైపైని (తలస్పర్శముగా గాకు అనువాదము సాగించి మూలాదుస్యయడదును లికి పదలిన్లు కాన వచ్చును _ కాళిదాసు సుంలు (బహ్బను స్తుతించెడి. ౦దరృడుస త్చామావున్సి (ఎక్కితిం పురుషార్థ్యప్రవర్తిసీమ్‌ తిద్దర్శిన మువాననం త్పామెప బరుషం ఏను (కమా 23 కల్లో న! లా అనినా డు దీనిని దృష్టలో ఉందుకొని ఈ యనువాదము సాగిన ద౦ఎందయను. శోదున అటు 8 కె శావహముా ఉన్నయీపడ్డును = శ్వంనాంఖ్యదర నంద్ధాంతమున కిఘుస+శము”ా మంచి మూలతాత్సర్య షంతయి గంధరముూ వర్తిత వగునల్లు అ“కచన నాగింవి అససర్చిజ్ఞత్సము ము ఏత్యదచనచే చాటి చెబ్బనా డనిఎంషను ఒకవిధముగా పరిరించి చూచిన నాజనసద్యము మూలకమన్వయమున కొకరాచడాట యెర్పజచి తత రమార్తమును విబ్బచెబ్బన దనిఎంచును ఈశ్వరుని (పకృతిపరిణతికి జగత్కార్యకరణమునకు (పేఎకుని గా బరి ంచి నాచనయనువాద స! ములు తల్ప్చొర్శములూను ఎజ్జాపెగ్గడ యనువాదనులు వె పై మెం గులు గాను ఇస్తు నడచి నవి చా పట్లులందు ళ్‌ తా ___ సాంఖ్యమ3ంమునందు కా. ఆదూ(తిముస కెల్ల _పల్బతి అని పేరు కా-ణమె అయి కార్య మేనా డునుగాని ప్రధానమిక టుక్సితి అఏ పవెంబగా చెబ్బ నక్కి లేదు. అది (పక్కతియే కాక మూల్టపకృతిగూడ అది “ త్వరజ_స్తమోగు-ము ఎనామ్యావస స్పరూసము న్‌ గా కలది (నత్త్పృరజ_్యమోగుణములు సుఖదు ఖమోహాత్మకముయి యధా[క్రమము?ా ఆమూల (వక్సితి సృష్టి కున్కుఖ వమగునప్పుల మవదాదలూ పరి మించి జగలత్తుగా రూ పొందును అచేతన మైనయీ హూల్మవక్కితి కగుపరిణతి కింతకు చేతసు డ ఖవా డొక్ర డు (ఘటోత్చ తికి కుద్మురివా డట్లు (తప్పక కాఎలయును ఏరుషు డ (జీపు డు అందులకు పనికి రా ట ఎక్‌ అర ఆత డు (ప్రకృతిస్స్పరూసమే తెలియని కించిజ్‌ జ్ఞు డు అందులకే ఏర్పజ్జు డ్రగు సీశ్వరు శొక న! మ్‌ సత్త్వరజ స్తమోగుణమయ మగజగత్తుూా రూ పొందు చున్నది కార్యకారణరూస మగుగీని కం తకు ఇట్లు (నిమిత్తృ క౯రణమూా అయి యున్నయీళ్వరు డు (శ్రీకృష్ణా ) నీవె ? ఈమూల

మందర” వాతము 5్‌ఠీ3 (ుక్ఫిత్‌ నుండి దమవాలృత్తము. (బుద్ది త్త్పమి) కిలుగు చున్నిది దానినుంచి అవాంకారిము ువ్వర్తిబ్ల ఎన్నవి (౪ యవాంరాంము ఆభిమానదాసము ఇది సాత్త్వికొవాంకారయు. రాజ నాటాంకొారిటు రౌఎయసాటాంకొాలివు అఫ ఎఎ లివిధిములు (ఇంచ్యుసా త్తికావా౦కరిమునుండ జ్ఞాశెంద్రియుస్న ్యదియమకోరూఎ ఎఎ ఇంద్రియ ణము. (పదునొకండు ఇం(ద్రియములు ఏరృఎ ఒనస్నవి ఇకి లాఎసావాం” _ముకుండి ఎంఎతిన్మాతలు (భూతి సూక్పముల్సు కలుసు చుచ్యం. రాజాఎాంకారము ఎని. వార్యంర ముం కిగుసామర్హ్యము (చ లనాదుచ్చు ఎలిగంది సాయంఎడు చున్నది ఎం-తిన్మాాతఎనుండి (చాతి బూత్మములనుండి = ఇంద్రియము లక. గోచ రింనని రూఎ- ౩ 0లళబ్ద ఎ- ము లవ3వా౨ిబుంక్తి పంంలాతము లేవ్చలును ఇవి సాంఖ్య దర్శసమునందు (మో చియి కిలిగందు (యవాన్స ఎదార్హములు) (జడత _త్తిముల్సు పొనానికములు ((పరాసము“స ఎంబంధించినవ్సి ౬ క్రి మూల్రక్సతి కిగునీపరి*తికేవాకి 6 (ప్రకృితిపరిణత మైనజగత్తుయెప్క వ్యాపారచులకు (భూతాదులపె ర్హృనలకు నైతమ్సు.ప్రవెర్ని కు డై వానివానిని ఆయాకృత్యములంయ నియమించి వానివానివఎన ఆయానులు చేయించు చుండును ఎర మేశ్వ రుడు నియంతి యై ఆయీళ్నరు & -- టెం అఎకుాదుసీనె - అని స్తుతించు చిన్నా లు శ్రీకృట్లుని ఛివుయి విశే ___ (ఆగదక్షా మంతకుక్‌) ఇట ఎ౨ఎంతిం న్‌ అనునది గంభధీరార్హస్ఫూరి ర్‌ఎపి (క్ఫతికి కారణాపస్థ కౌర్యాపిబ్ధ = అని రెంయి ఫు లున్నని కార్యావస్థ్టయందు బృథివ్యాదిఏ శేష వౌతి మయి (బ్రవ్మోది_స్తమృపర్యంతళ రీరి రూనముతో (స్రధానము (స్రవర్షిల్లును మవాదాదిబ్బాథీవ్య౦కి కారణరూసముతో గూడ ఇది అబ్బులు వర్తిల్లును అందుకె -దిసనాత్యికి మన బడు చున్నది ఈకార్యావస్టయం దిది అందులకే అంతకున్‌ ఆశ సోమన కార్యాఎసబ్తయందు (ఫకానముని కగు సదసదాణ్యకపరిణతి సంతిను ఎంగగివాంచి దానికి సమ్నబ్తమునకు శిమిత్తికారిణ మ్‌శ్చారు డనినా డు భాగవిల మీయంళమును ఇట్లు వచింలినది. య త్త త్ర ౨ఎఎ్యక్తం నిత్యం సదసదాత్మకమ్‌ (ప్రధాన్వుకృతిం (సాబా రివిశేషం విశేషపత్‌ (శిస్కంం 28అ్థా ల్లో ఇచ్చట వ్యాఖ్య ఇ ట్లున్నది - 'పకృతే కారణావస్థాం కార్యావస్టాం చ సంగహేశాహ _ యతి దితి య (్బెదాసిం తిదేవి (పక్చతిం ప్రాహురి త్విననయ ఎ౦ఆ (త్పవానిమ్‌ = అవిశేషం కొరణా ఎస్తాయాం ఎృథివ్యాదివిశేషరబాతమ్‌ అతవ వావ్యక్తమ్‌ నామరూఎవిభా సర్ణ్మ్మ్‌ ిగు+ం స్త ౧రజ స్తమోగుణాత్మకమ్‌ నిత్యం (తిగుణాల్వికి మి త్యినేన జీవాత్మి సరమాత్మవై లక్షణ్య ముక్తమ్‌ నిత్య మి3 శనేన మహదాద్యవస్టానా మనితి శక్చే ఒప్యవస్థావతో (దవ్యస్య నిత్యత్సి ముక్తమ్‌ ఏనం (పక్ఫితే కారణావస్తా ఉక్తా కార్యావస్టా మావా -

గి ఉ త్తగహరిఎం3 ఆటా-2 ల విశేషవత్‌ _ కార్యావస్తాయాం సృధివ్యాదిఎశేషఎత్‌ ౧ దాల్యంం = వ్‌ బాదాజప్టాల్ల కారణరాపేణ (బ్రహ్యది_స్ముపర్క ృశరీంరూజకార్భంా పె అ వెంటనె ెబ పు చేలకు (చం్చద్రికావ్యాఖ్బ) (తత్కల్చితములు్రు పంచతన్మా్యత లనుండి సంజఒఖాతములయుల్న త్తం జడ్జి = “గలనా హరిభ్యద్రహారి ,క్రిందిరీతివి పచించినా డు _ రూవా త్రైబొంటా దవా పై వ్వా ఏక్‌ న్న “రా ద్వాయు 1 రెం చ ఎక్బధొ రి ఛాంఎద్బంసి (4 న ్ర కా పంచభూతములు పంబతొ_(త-ఎనుండి కలిగి ఎా ఉచ్చు నోటి ఆాంవంం ర్చితియం అన నగుసట్లు తత్కల్పితపముఎం అని పంఒమధాంముఎ బార్చి ఎం౦ంఎటా ఎడ లం శబ్దము సం్వనామ్నాం బుద్ధిస్టఎరామర కత్వమ్‌ అపాయము తెత చాంరయ కొంటు నవి యైన గావచ్చును ఇ నకు పంచభూతపులు ల “ంరారంర్హితము లణుఎ”్‌ = తత్కల్పితములు అని తన్వా_రాదులతోపాటి మవాటాఆముంను (ఎంబభజాఆయిలను) "పేర్కొ నుట పరంసరాసంబంధమును ౨._._౦చి లని వశార్చుము చెప్ప ఎఎనఏ (=వస్సుు కలయంగన్‌ ఇట కలయం న్‌ అపట కర్మేండియిషులు శ్చాేర్యిదియయి- మనో ఒధిబ్టతము లయిళయే “వ ర్యయమల అర్వటా౦ప చ ఐ మండుటనుజేఎ అది (మనస్సు) కర్చేందియములకో కం కర్మేం్యదద్రియము జ్ఞానేంద్రియనులతో ౨లం జ్ఞానేం్యద్రి యము అయి ఆభయాత్యకము ” వ్యఎూరింప బటుఎను గూడ “ంఫఏరమూా తెరియ జెప్పు చున్నది [ఉ భయాత్నం మత ఒన సృంకల్చ్బకి మిస్ట్‌ యం నాఎర్మాత్‌ ఈల్ప వా లి? ట్లో (అని (సాంఖ్యమంమునందు ఇట్ట్లసుద ఒ విధపా వా ంనాంట్బమును మూచించి దానిక ఎ అవైదికత్సిమును తెంయ జెద్బచు 6 శ్చ డ్భానఎర్థఎకో.. దానిన. సశ్చంకఎబం ఘా (ఆ్వ్యూకింఎలిము హై పనాంఒనప్పుడు వైదికి వదియ ఎడు రాలా మగుటను తెలిఎని దనఎచ్నును నా్వకి గాంఖృమును నా్బరకిఎలు డు రచింజె నని అవైదిక మై అటయె భారకాదు లయందు న్‌బద్ద మైన దని. అవతారికిఎలు ఎ (-ర్హమ_పవాపతిపలన 'దెవహూతిళూను డూ ఆవతిరించినకఎలు డ్రి (ఆ్తంకఎలు ద్‌ ఉఆపవదిశించి ఘూత్రి మం ఇప్పు డుఎ ఎబ్బములు హాద్రి యున్న వని ఎద్దానాం ఎలో ముని అని _.గవదతారమా (శ్రీకృషపంమాత్మచె ఎర్జింఎ బడి నకఎలు డీయవతారమూర్తియే అని భాగవతభారతాదులు పచించినవి ఈకాఎలమునే నా్రక కఎలులచే సాంఖ్యఎవఒనము (ళ _క్వనమాఖ్ర) అనుపేర రచింప బడిన (22 సూత్రిములు

మంఆఆం బొతిము ల” అం పం ఆ 8 లయం ఎంంపా తలవాం విష్ణ్రరింఎ బికిని దం - _ర్మం అధ్యిప్రాయ ఎం ఎ అ రో (౩ ధాం) పతుంలొ కొంఎచ్చులు తిలనిచె అనెవివింల ఎడి రాఎ చం (రె సాతి. అంతాంం ఎంద్దాంతింన ఎమ పస మై+దా రాన్నింఎను "౦ ఆ అ చ్పౌాంఎయి బ్‌ అబవా ఎఎచిటు అం అవై దింసొంఖ్యటైఎ_ర్తమ ఉష ఒకఎలు యి (కీ వావి వటం అరమ ఎ స్రామడరి (బూ భా అ ృాత్యివి 0 క్‌ (గవ సాంట్బంలతయిశంయి. దిష్త్రంలు తి త్పిత్ధ్రములము థొ ఎకి మిల్లు పేర్కొనినిది _

“ధి ఎద్నధి ర్యాం. శృతుర్మి లై క నా ఏతి చృతుర్పింశతికిం %*ా౦ ్రావానికం చి (0 లాం అ ౨ ల్లో ఇం ఎజ్మథి. ఎబ్బుభి అ్చాతై.. ఎప్బని లెత) ఆడుర్మి లె నా ౦రౌరి నావచిట్యక్తై దని జ్ఞానంతో ఎయేస్ట్రి మ రిత్చేం 3ంక్యాభేచెన వతి -ఎతున్సంశ0 ము. ఏళాని వఎతుర్పింశతి ర్యన్‌ తిం (ప్రాగానికిషు = స్రునాని నౌర్వాత్చికం ౨ బనటఖౌూం విద (అ రయదివావ్యాఖ్య్ర) చేతను డచ్బురుయష ఎ (ఎ ట్ర ఎంంవిం3తిం ఎయి (ఇఎఎదిమైఏఎది (8) అగువత్చము సాంధ్యముతవం ంచ్భు వ్‌ఎం -తుర్చింతి అత్త్రయాఎం నివవీంం శాంఖ్యమతే (ఉకానమ అస్యె బ్హ-ల్తా విగుూా న తొన్రా తత్త్వం ఎటూ న్నిష్యాచి ఏమ్యపత (ఆన్స్‌ (ఎడ్డిర్యన శమువ్పయ ఎ ఎ కీ శో ్సి ఇరుసదిమైమ (20) తత్త్విమువేకాల. ఇరువచియాజు (20)ఎత్త్పములు నూత. రాఎ ఎదన్యమునం దు అఘ్ముఎ%3 ఎల కాఎయిు సే సలువే య భారిత మము చున్నవి . జంమున నరా నుదుంబరి ఖఎయిని బున కిములు రోం టిక్సితిం దాని ముల నుని చెరి వేర్చా టం అలఅిచి బృరుషు ఎవ్యయత్పయు గాంమన్‌ ఆమలచళయిన నున్నిజఎమువిధిముని (ఏవ్పతినుం డి తనీయసంబంధనికృితి. చేనింను ని వెయి గునిర్లేపనిశ్న లాజరాటరఎవివి. జీవాచ్చా యుందు (ప్రకృతి ఏట్లు వాబ సంచివింశుంటు ఇ చ్చెంశభాఎ ముంది విఎయలశీపని రంజసల్ప టా డె వెలు గొంయన తె సు ముక్తి యంబు చే దేవ త ఎలరివోఎం బఎవా వాటం మష్పద్దుఎంయి ఎలు చితిని ఇఎరాా9 బహుకమ్మ్యులు వీఎతవిక్షాను లెరి దృంనిశ్న్వయఎన్‌ (ధాం అను 4 902 283 284 230) భాంకోక్తి మసునీఎద్రాంతిమును ఎరిదరా కాఖ్యావ యమునం దబ్బయంక్షితులవా. రిపు "2వసఎచినారు _ బూత నై లమశిశృగ మవోవిమా సోపానపర్వచతురుత్త ర వింశతి ర్కా లామేన అవ్హ్వైవిఆతిం ఎరుషో విఎర్బ్ర ఎశ న్‌ ఎ ప్రై ముపయాత్రి ఏవాన్టిపారమ్‌ ( ల్లో (ఇం వారి వ్యాఖ్య ఇ ట్లున్నది. తిర్హానాం మూంప్రకృ

506 ఉ త్తరహరివంళశదు __2ఆ తిషహదహం౦కారపందతన్మాషత పజ్బళూ తైకాదశేన్దియరూ.ళయా ఒళుర్చింశఈంభ్యానాం విత్‌ ఆాని' ఖు శా ముపయాతి (అ9) తిక్కనయల్లు ఈ శ్వరాద్వ్చైతడును పురుషున -రక్పజపకి ఎగ్య"” ధవప్పైవుప యాతి భవాబ్లిపారమ్‌ అనుట గమనింస దగన దిఎ ఇట్టకుటంల అ_ల్పంవ్యానము కాటం గో అనాటి! ఎద్ధాం తము సురక్షితము లగు చున్నవి(సాంభ్యులు ఇక శీ ఆత్తృము అనుట పథాాదు కు అగు తత్త్వనులను(జడత_త్ప్వముఅన్యువిపజంచి 2 తత్తృము లపుట చేతనము. డగుప్పరుంని ((ఫక్కతి సంబంధము కల జీపుని గూడు తత్త్వము సరిగంచి 26త_ల్తము లనుట (సుతి సంబంధము లేక డానికి నిమిత్తకారణ మగునీళ్వరున. “అజియొకతల్చముూా ఎవక్షించి అం తెలియ నగున (వీని కంతకు దా” వీపు ఇ ట్లని (సకృత్యాదోర్చాల్యబం ా శ శ్చరుని డెలిఆయు (204) తత్త్వ మనలేదు సర్వజ్ఞత్సాదిోర్వలక్షబోపేతు డఉగునీయూశ్లరు ౧ తత్త్వము గ ాకతల్సా తీతుడు ా గుజుతింస బడుట సముచిత మని సోమన సాళించి అ.ఎత్కరించినా డన వచ్చును ( తగుభంగిన్‌ ్రి అనుటవంసన సర్వజ్ఞ త్వ బుయీశ్వరునకు బాచిత మై ఏరుషునకంచు విలష్షిణముగా పరమప్పరుషుి ఒకని అంగీకరింపవలుఎసయావళ్యకతను చెప్పక చెబ్బన దన శచ్చును గీ [బహ్మా యొ రాజసమున నుత్చత్తి గూర్చి విన్హు [ద సా_త్హ్వికమ్మున వృద్ది గూర్చి రుదు డై తానుసంబున రూస మాపి చూపుదు చకాచరంబు గెస్తు“విభూ” ౨౦3 ఇ షా అధర ఆక టట ఇంత న నా జా అట అర్థ ఎ కొన్తుఏ = విభూష కొస్తువమళశి ఆంంవారము (ఆభరణము గ శిరోమణి గ్రా కలవాడా. [వి - భూప్యతే - విధూషా- గురోళ్ళహంఎ (88 08 అని అ (ప్రత్యయము. విభూష 2 అభరాము _ చూన్యగహగురుకోపా దనుదయితా త్యేవరోచతే మహ్యమ్‌ వాజ్బనమయా విధూషా దాహాజ్బీతికుద్ధభా వేన (ఆర్యా సళ చూ హలావి క (థ్రీకృష్ణా అనుట [చంపూభాగశతము (శ్రీకృష్ణపరమాత్మను ఇట్లు వర్మించినది _. ఖనిం

దముంంఎరి వొతిము 6500 కల్యాగాం యంఎలలోధా లాాంం ఎ్నంన్లీలాశాలం వ ఎభిదుప ఎశ్యాఎలతినుమ్‌ *దాం ళ్యం ఎం లవ వకానంఏతరతంై లై అం౦ వాం శ్యింన కుటం గెస్తుఎమఎ ( 8) (అని క్వాంచు విషమం ౮-౦మ అలంవావముగా ఉన్నం ఎళళోథి కొలు

అబద ఛాలా అజాత భమ (గ్రా ఎఎం తిం క్ర వవేంలజ్కంణే ఎణౌా (ధా 88 ౨ అనుంతిి బవాులవులుూా వర న్నను శరోఎడా. రడ ఇది లరింఎ బడు చున్నల్లు ఒన్హైనఎు లేకపో చేప (గాం ఎ0 డన్ముల యాది. (తీశాం యాీర్దాకో దధతి తవ యౌ శేఖంతియా లా అనీఖ "ఇ ఎమదాసప్కేతామాత శంఎ చయనా దూ -రణొ యమో పాద్యంపాధ ఎళుఎతిజూూ ”ాట తంల యమో ర్లావల్య్యు రరుణవారిమాదావుజిలుచి. (84ల్లో ) _ ఇచ్చిట లక్ష్మీధివ్యాఖ్య ఇ భ్వన్నది = ఎతిదిలం సాయం _ప్రాతి "సీ వార్తిం నమమ్కుర్వా*న్య విష్ణో మకుటఎుతతికొ స్తు ధనే శ్చవిస్షిబ్బ లాం చ్వఎ సాదిజన్యో రుణ మేతి ధ్యేయమ్‌ (అని పై వ్యాఖ్య అను చుస్పట్ల కొచంవ శ్‌ తెల్లనిదేకా, చెజ్రందిగూడ సద్యరా్శగవుుజా నీంని భాావతమి వచించు న. తాలి న్‌. | లున్నది ల కౌస్తుభాఖ్య భూ చత్నిం ఎద్బికాగో మవోదఫే తన్కన్‌ “రి బృచాం అయ్‌ 5 వతోజట వ్ల యి ఇ ఒరే. వకోంంబ్బరణే ఎశౌా. (ఈ 8 )(ఆ్ఫ్స్‌ ఒం ఆవిభాడి ఇల్లు విర్జించినా (జయని జ%తాం మాలు స్వైనలుజ్కా వ్చిఎ యికున్హాన్టేేసం_కాన్న కౌస్తు ఎ(గ్రీవిడమ్చిని డా జస అన అగ్నీ అతా ల్చి ఒక క్‌ి ఆపంంసారియి శ్యాం ల్దియి (ఆవి సఖ్రాపుంంగు కలది ఆ౨ చ దీన సర్రించినది = చ్యకిం *జ్లోవాము జ కౌప్తుఎయిసలా ఎక్షడవనటాలా రిరావాఎఎకనకి వూ! ఖి అవవ ల అవి ళో కామ ఎకృష్టద్భుళుక్షభాస స్మ (౮ వర 70ల్లో వ్యాఖ్య )] రాజసమునన్‌ = ఏణోను ణముచేత (ర కొగుణరూఎమున _ అనుట) [.జస్పే రాజసు (స్నార్టివినం ద్వా వ్యయము) గుణా స్పత్త్వ రజ బని (అమ) (బ్ర్య్యా=బమ్మ్శౌ (బ్రన్వో ఆత్మమా బ్సురి వ్వేబ్బ (అమ్ర] ఐ ఉచ్చత్తిక్‌ = ఎట్టుకను (బృష్టర్సి (జను ర్ల్హననజన్మాం జని రుచ్పృతత్తి రుక్కఎ ఎణలాపసమున _ అనుట) [సా_త్త్వికిము = స్నల్తి (గుకొ ము స్త శబ్దమునం ం మె ఆంకా టో = వివ వినయాదిభ్య స్టక్‌ (౧ 4 8 చూ) ఆం స్వార్టిమన ర్యక్రిణ్యయము] విష్ణు చు = విమవు వాం [వ్యు ర్నారాయ అప్స్‌ (అణు క ష్‌ బ్బద్దిన్‌ = అభివృద్ధి కై నఎయల్న యోవషతి (మేది )] టూర్చి = చే (జరఎ) తాపసంబునన్‌ = అమోగుణముదే (త మాగు+ ఎజ్‌ జ జధ ఒ కా వనాని రూసముతో _ అనుట [ఈమ స్సే తామసము = స్పార్టిక (బ్బత్యియము] రుద్రులు ౫ శివు

600 ఉత్త్సరహరివ౦ంశము.___2ఆ రా ఉమాపతి మ ఐ= ఉండ రూఎమోఎ 2 ఉల

డుగా [| స్టాణు రుద్ర ప (ఆమ ్సె రూ ల

డేఎ (సంహరించి లయము జరఎ - అనుట ఒర + అజరఎయిన్‌ ( + ౨ ఎక్‌ 22 (చరములు జంగమములు (తిరుగునసవి చలనముకలవి ((ద్రాఎలు)ు (“ + ఎ ఎలు) స్తా రములు (తిరుగనివి చలనము లేనివి (ఒకచొ రము ఉండు వి(రొండ - చెం అ -లవి పపంచము (బహు వ్రీబ సమాసము) దానిని [ జగ” త్త“బరదాణ మిషపిల బ్బ జలం ు స్థావరం తస్ధప చ్చాన్య దువయం తు బరాచరమి (వైజ) (౮రాం శబ్దము జం” _స్తాఎరార్త కము = అనుసప్పుడు తదభేదముతొ ని అర్శఆద్యజచ్యమూ గా౨ అవి (్రపంంయిము ఎవిం.ఎ ననవలయు] చూప్పదు (పులోపము) = ఏర్ప ఎతువు (పవర్తిల్హ వేయుదు. “ఆ ంతుం నడప్పదు ననుట) [చూప్ప = ఏర్చతచు (చూ శాని |!

తా _. ధ్రీకృష్తా. నృజ్బకి పూర్చము ఒక్క డపూా. (అనేందాపసులు 39దా డవు హా (శేవలపరబహ్మస్పరాపచయుకో ఆనందదుయు డం సా ప్పి పున్నాపు (( ఎత్కా దా ఇద మెక ఏ వాంగ ఆబక్‌ అని (శుక ఆంరునాత ( తిత్తి (పవ ర్తిల్లు 5ాలముసు ఆయాకార్యములు (సృష్టస్ధతి ఎయములుు జరపఎలన స ఎణు డ వై వేలవెం పేర్లతొ చేటువటి ఆకారదులను సీపు తాల్చితివి సీపు రబోగుణయీ ర్తి వై (బ్రహ్మ యకపేరితో సృష్ట జంప్పదుపు ఆస్ఫప్ట్బ ంచినప్రపంచచునకు (స్థాఎరజం మాంంక మనకు 3 త్స్పగుణదూర్తి వై విష్ణు వను 'పేరితో రషిణము (బతి చేజారువు బృది పొందినయాపపందమునకు తకోగుణమూూరర్హి వై

గో మన్పంలు లిం అవ్‌ ధ్యా

రదు. డనుపేరితొ ఎయము జరప్పదువు పరి లించి దూచిు . జంపఎలం ఎయాయాకృత్య ములక్షై (గు *ములనుబస్ట్రి ఏర్పడిన (నామరూప) భేదమకాని 9జ మగు భేదము సీస చేదు సాత్షిత్మ్శరమ శ్రపు అజ స్నుతిందు చున్నాడ శివుడు థ్రీ శని

విశే _ ((హ్క యె రూపు మాఎఏ _. ఇందుఎకు ఆగమ్మపమాణ మి ట్లున్నది _ నమో రజొజుసే స్పష్షౌ స్టౌ తత్సంఎయాయ చ తపారాపాయ సంహాతే (తిరూపాయ సృయంభువె (ఆఏ) (౦ హరి) వాదాసమహాకఎగూడ (బహ్మను "'దేవకలు స్తుతించుసప్పు డిస (బ్రహ్బను వర్షించినాడు- న జమూర్శయె తుభ్యం ప్రా కృషే కేవవూత్మనే గుణ్యతయవిభాగాయ _ పళ్ళ్చా ద్భెద పపేయుషె (కమా 2 4 శిలని గూడ గరళభత + సందర్భమునందు. భా”పత మిశ్లే ఏర్జించినది . మూ డుఘూర్తులకును మూ డులోకములకు యూ డుకాలములకు మూల మగుడు. భేద బుగుచు దుది నథభేద మై యొప్పారు. (బ్రహ్మ మస నీవ ఫాంనయన (భాగ కిస్కంం 228స ) త పట్టుని మూలముగూడ ఇ ట్లున్నది _

గా జంచిరి వాతిము (0 లుడా ఎ అ ఎండ టి దాతా లబవాక్‌ యదా ం ఎత్త్చయుకో ఎ తిదా అలో ఇవాల ఆవి చు అట్‌ అవి వారా ఎ ఎన యిది త్వింతింనా -ంల్రప్ట ్రగా సంవారనే జిత్‌ (తిథి చేఎ అపై ఆల మై చెంరౌ జా అ తిావాం భూతి మాచాయ నియతాత్మవాన్‌ (౧ పరం ఏ ఎకి = జ (ఎ ఆరా ౦౮) ఇం (౮౯ 9ఎ్ర) శాగంతుుు ఎడుబవుదువ (బ్రవెర్సిల్లి వేయుచువుం ఉటంలల ఉటల ల యై మ అఖటెంంల ఆరాంరిమును సృబ్బఎతిలఆయవఎఎు 8 ఎదాని”ా టట ఏ ్టాయలోంఎబినం ాశనయము. (శని ంతు.) = అనుట గీర్చివలనిప్యాలళ్య అన ల ఇ నొ ని ల ఇ కారిణతాం తి నం టం ళో ళ్‌ గం వెం ఆ జట ( లో ఎ ౬ త అ నెంత్తి 9 స ల్‌ గా సీ కొంళ అఎ _ ఖక్తజణబులయం ఎంతిర్క్భాటా ఆ౦డి వారి నుద్దిరించెడ్రిఎం అతులు షు ౩ విశ్హామా వ న్‌ బు డిపుచూడ నీవ9 గ్రీఎచ్లుని మ్రుతించు బున్నా ఆ శి్య డు- ల్‌ కా న! నా ఇజ్‌ అర్హ ఎ వి = అందది _- విరా) = మౌయ్య లు] ౨ఎన శృవికా రఏ (అమ ))] చందు లు ([బామాంఎు శృష్ద్రమా శి (అమి నేత్రిఎచిగా వు త్‌ చం దశ్‌ న్‌ యె అనార్ది వా న్‌ ర్నియనం దృష్ట శ్నేయహం విలోఎనమ్‌ (ఏనం) ఎఎవాడా (ఎరిమేశ్చరు ద _ అనుట) [ఎం మేశ్చరుని _బవిర్తినకు సాధంయయి ఎప నఎయనములము (శ్రుతి ఇల్లా ఎదెంచినవి . అగ అర్య ర ఖు నన న ా! న ర్కూర్జా. ఆయెను హూవ్యచిప్హా దిశ (శ రే వా గ్నెప్పుకాళ్ళ వెగా వాయు (ప్రాణో పహ్య్‌దయం వి్పి అస్య ఎం బృధెవి జ్యా సర్పమఘాతా_స్హిరార్కా (ముఇ వి 4] (ఈనేత్రములతో పవ మేశ్చరు చు సవ్చవ్యాపారయిఎను (దివార్యాతిమ్యు సరికించుదయు తాను అన్హ ర్యామి యె పపాయంయంద విర్తించును అశిఎరి మేశ్సరు డు శ్రీక్ఫిస్టై ఊినుం కని కైన-ఎ మై అంటి ఆలే దా బూర్గము) వివేక = చైతన్య - నివీ = ౨చేంమున కైన (విఖిజనముని కై (ఆతా యె నూ మెం రా నాత్యఎస్తు) వివేచనమునకు గాని నిత్యానిత్యవిస్తువిభాగమునకు సని (బ్రక్పతిఎరుషవి వేఎనము అటే అావ నకు "ని ఐన _ అనుట) | వివెకి పృదాత్నతా (అమ )] |[(స సం) _ వివెకి శబ్దనం

802 త్తం ఆరింంశ ఎ2చి నకు "త్యానిత్యపస్తువివెం అర్హ మను చున్నది విబర్‌ (రాల) ధాలుంగంం చి. వాలా మునందు ఘణ ప్రత్యయము ఒబొ సు లుబ్యాతో (18 సై ల -రొంటి వం. బాద్ధికి (జ్ఞానమునకు) | చేతగా “ంపిది ప్రొన్తా వాలా త్చాజి? లౌ (వ్రు ఆల గా చైతన్యము (న్బార్టికబ్యుజ్‌ (ప్రత్యయము) ] ఆ్యశయ.ఎ (ఆవాంచ్యు జడదాగా (నిధి ళబ్దము లావజికమూా ౨ధి ( ఫొ =౦-వా ఎనుస్యము ఎ ఒవింఎయసు ( ఎంనిధి స (నిధి స్వర్దాదులకు అదార మైనల్లు ఆశ్నానాత్తపిదెంజానలం. ఎ ఆశయ మైవాడా అన్హిజానము కలపరిన ప్పరుషు డా శ్రీకృష్ణా అను (ఎ యద్నా్‌ వెద్దిన్తే అనున్యాయమున అట్టయాత్మవిజ్తాన ఒుకనిఎలోనే అధ్య మకుట ఏంంనిస్నూూర్తి ఆ ఎడ్జాం ఎఎ పలబ్టిని గూర్చి కరొప త్తి ట్ల పడన్నది -ఒయటూత్మా (ఎం ధ్యాన “అంతలో న బహునా (శుతేన య” చై బృణుతేతే లభ్య వం అతా వింతే పటా” స్వాదు (వల్లి 220) ఇంటి గొపాఎయతీంద-. ఇల్టు్నది. అధికారి" ఎంమం అత్హ మీశ్చేరామ్యు వొ చ్పకళంఇత్కిర (-ని] ఇందియ ముల ఇందియయిం ఎ హౌ ర్చి (ఇంద్రియము ౨ నుత్దేశించి ఇందయముఎం”ా* ఇచదియ.ఎ లనెషిగుల్సముల సందా రమునకు 7” _- అనుఎ) [ఇంద్రియములు ఎవి. (జ్ఞానెంద్రియసుఎ ఐదు కరేం్యద్రియముల ఐదు వీఏ” నాంఎథరారిక ఇన్లు వచింది ఏ. బుద్టీస్రోయాజి ఎజ్‌ ఆటూణం “తాఖ్బా ని వాక్చాశేపాదపాయాబస్తాని కర్యె్యియా గ్యాహు. (285) [ఇచ వార్చి అఎ వై కృతశబ్దము లోఎంచి వ చెట దోయిరి (ఆ! 8 (౨ ఇద్టిఎ ఇట షె ఎ వోయినారు అం పొరిఘము గానఎమ్బడు్నసు (తౌ దా మొ స చె ఓ చదెయిరి అనురీతిచె యి చృటివార చును చున్నవి (చూ గ్రా వ్యా కాం శరూ వ్యాఖ్య] గోచంములకున్‌ = విషయము ను (భానాంతు ఒగా శబ్ద లొ టాపంర కటబూత్‌ స్ధ్‌్చే తీసి యార్షా స్తే విషయా గోలరాశ్చతె (వైజ్యు (ఇట. ద్చితీయావిధక్త్య్యర్సిక య (చూ (పౌ వ్యా రార తమా] తోవలు = మార్షములాగా(ర లయౌబ ఎయిచ్యేఇందియములు వాయ దులు = ఆనుట గ (ము శరీరడదును రధయిాన మసన ను ఫగహము ”ను (పగ్గపు దా డూన్సు వివకంత మగుబ్ధిని విశాసవంతు డగునారధి ను అన్ను (ఆత్మను) రథికని =ాను (రధశ్వామి న) అనునది ఇట వాకళశేషము అది విపేకములు (త్రోఎఎి ఇంద్రియ ములు హయములు = అనుటచే గులిభూతము (వాచ్యార్రఎద్ధ్యం“ము) ఐసవ్యంగ్యము అన దగి

అంబ ఉొతియి గ] గి శా జ ఆఎంంాలు టె ఆత్కాన% అధినం ఎున్లి శింవగ్‌ అస గా ఆ థి ష్య నూ అ న జ పొల స న వై - అత ఆ వ లె అల ఇ మాజీ లాయా న్‌ా | ఆ చేసి వం ని సు న ఎక స = [ త్రీ ) (అని)] బం రెం (అప్ప ఆట అర్య ఎ అంలొ ఎన 2 అన్నెజనియినందు అంతట (ఎమ్మ ఎతచఎయిం జావ లొ నం (బలం హా లుల అతల ఎల ఎ ఎ ర ళా తబ్చాలు ఆ ఆత్మి కా! 0ంం వా స రించి 0 ఉందు... మాం... గంల్యా ఎపెనే యక్నే కె ఎంటాత్యని ఒత్త జా ఆనే అంచ్చాల్తి (= శా ట్‌ బుంం0 (జ్ఞాని ఇట న్‌ డి ల టూ ఆ అ కి నా ఎన ౦ ెయనవ చు ఫి యొక్క అదాంతవ న్యాసార ము అత ఘా అనాటి రాటు జాము ఎ ఉన అం ఎపొరొ అతలొమము అది లం వతిన్సనై ను భ్‌ వి శ్‌ కాను అణాల చాజాబ్స బా బ్య ల చ నా అన్ని న్న్న శే వావ _న్తివవ్యాపానొ డ్డానలు వ బ్బ తస న కా ను కాలు -0ం వానిం రాం అల బ్య్వెలీ జా అలల (భ్రీ-ఎసష్టైవయూల్పమె యు నివ యవ యణ లారీ ఆతా ఉయాెాస్చాయి బత్తం (భా ఎ యం అం-6 _ ల వెప వాన్‌ రం జంనింట్రి ౬ న్తి అటమోేబ న గా టు అనోొట మం చి ఫు జతి శ్పలముం ర్‌ ఎ క ల “చిం మ త్‌షాా ణు అళ్వ పచ న అ శగాంఎ క్రై తమౌప్మా శలకేస్హ్రై యు నౌ "డె జ ఇన్‌ కే నా ఇ నాయిక్తు దై తిల్తతృర్యంలధ్న్వాా వొర్పిందయడు భనిశరీయు సలముె వ్ప అవి ఇందియవుఎను అబ్బలటల డా వం త ఏఎలమునకి టే మంచ్చును అనన (దాం ఓర్చి. బుద్ది” వివకివింలు + ( ర్హీచ్నాంర్నిణ్య విచేవనయి అవా ల) అం కాంథిని యు అవ ఆ అటి కాగింది వయ బిలు (రూపా ములు) అనెవి (ఎ౦టకిపాషాగాప్బతములు సాని తో లయందు తిప్ప బూ ఆ నాం బ్బ యనము సా 9౨ (ఎఎమ్మ *ఎచ్చ(మో షి స్తాాము (స్పచాఎ పతిని) పొందు పన్నా యన] చర్‌ న అ (రశ్వర ఎ భక్రు ఎవ్యాదియబుండంవము లయము బిల్లు. వాలికి ఎక్బున్టి న్‌ ఎనొని (గాము పేల్చి ఇం్యవ్చియయిల అశ్యవముల నా చస. అవి ఎంచాంయము వేం అక్రసాఎ యి లే (స్నస్తా శని వుం కినుటాలయి ౨ ఒ ఎంఎవాలను (వ ంచ్చితోవ ఎను యజొలఎ వారిఎఎన విను క్తికి తోడ్చియి బున్నా డిని భాపము) ఆల్బం త్త్వ్వయి (గ్నారాపబలి మోఇయి్యి చక రాను [వామ వ క్రి లచ ఇ (టబామువంంనే ఎల్బముఎ (శా కిం ఊఉ ౭వ వత్సి ఇచ్చిం (గోవిర్చనిం) ష్‌ టుష్ర స్తున్నది _ అధికారి? సంఎఎ౦ తృల్ప్సి మీశ్ప్చరామ్యింవా ్రికాశత ఇ అ్యర్హీ (అప) ణా స ఆా(్రీకృష్ణా సీవు నిర్ణ-ఎరబవ్బా ఎవేకాకి విశ్న్చరూఎు డ్‌ ఎ ఏబగుఇు శ్నాపవుహూడిను న అని న్నారాధించెడ్రి భక్త జనియిలవ్యాదియబుండరీ. నందు సునివాతు డ వె యుండి (వ

604 ఉత్తర టాంయంతరం 92 ఆ వారిని ముముకుజలుగా చే శరీరాత్యభాఎముోఎనపు విష ౨౦ డయోాం బంకు నిత్యా” త్యవ “్వవివఎకచువలనను వారికి కలుగుశనంనా. బంధఎఎలను మూరఎటయినం వాల స చెంం గలుగుఓకు తగినసాధనసంపద వారికి “కార్చి. వారిన వి ఆ ద్రితింతుం అైల్దా జవ నం నిన్ను మించినప-మపురుషులటు మ శెవ్నరును చేరు. ” ఎారిలారాద్ర్టై ఎవు 0ఎ ఎం్టఎు సాయి యై 'కమక.దుూ తదంగ” దు వసు శిల యి నట వాల్యి ము మ్రుతిం- చున్నా దు విశే __ (భక్తళలెఎంలొ నెల్ల్ఫొ ఎల్లన్‌ ౬ క్త్రరోఎంలొ. అప. ంధిరారవూ తిండి అవి ళం న్‌్‌ అనాది ా షు వి భాగవతమునందు ఉత్తమమధ్యిమావమ భేదముతో ఆ “వద్భ కా అరి గరోంబ ఓలటౌెంయి _ సర్పభూకేఘ య శ్యే దృ“వడ్మాఎ మాళ్యన తాని _ ఎ ర్యాత్మ చే ధా ఎకొ త్తమ ఈళ్సరే తదధినేషు ాలిళేఘ ద్పిషత్సు. పేమ మైత్తీ బి వోపేష్‌ య కరోతి స మధ్యమ _ అర్బాణూ మవతు హరే. ఎూదాంయ శద్దయోోూతే నతిద _క్రేఘ చాన్యేషు “ భక్త ప్రాకృత సత (స్వం 2అ ఈ 4 4ల్ల్రో.ఎం౦౦ దథిను కలు భ_క్తకొఎి లన బడు చున్నారు ఇక ఎల్లన్‌ అకుటచే _ ఒతేరదియులాు విషయాక్కృష్ణు లగు- క్థలయందు సవపాతము ఖభగపంతు దుండి వారి నుద్ధరించుట చెబ్బ బం చున్న దసపెచ్చును. ఏగవంతు డగు శ్రీకృష్ణునిడాక్యి మి ట్లున్నడి _ దాధ్యలానో ఇఒ చుద్భక్షో విషయై రశితేంద్రియ (పాయ (గల్భ్బయా అవ్వారి ఆయె ర్నా ఒధిభూయతే (ధాగ స్యాం 4అ కల్లో అ కుటు సాావాంంసుగూర్చి కతి య్య ఎచించినది. ్య్నయ ఉద లా వా న్‌ జ్‌ జ లాం ణే లం తాం జు సారఢే య _్వజ్ఞానవాన్‌ ఛవ త్యమనర సదాకుది ని త త్పిద మాప్నొతి సంసారం చాధిగచ్చతి (కొర 8వ 8 7 (పరిశేష్యాయమున సోఎనచె ఈ యుఎ ఇషదర్హముహూడ ఉక్ర్య్వప్రాయ మ్సేంళ చిన్నిఎద్యముచే మవోగంధిర టా అర్హగౌరవము పొందడు సుర మనోపనిబ త్తుల యర్ణిము నంతను “౦ బాంది తచగర్చజ్జల్హంంఎను చాంఎఎ కొరటంధ్య్నంధిా దినం నటన నిక్షేఎంచినా డు ..జోకవు ఎగువారు పండిత మ్యు లగువాంిని భంగపెస్టుఎక్రె తమకాజ్యను చ్‌వా లయం దచ్చ ట్బుట జఎయి నని ఇస్టిగంధ(గంధి రచని యొ ర్పుట ఒకి మవారాప్యలత్షం మన దగినది (శ్రువార్భ్మమలబోకవి ఇట్టను చున్నాడు _ ఎట్టి తహ క్పచి త్క్య్పిచి దఎ బా ఎదు న్‌్‌ న న్యాన ప్రయత్నా నృయా ప్రాజ్ఞ మ్మనృదునా హరేస పరితీ మా న్వన్‌ ఖల భేలతు శ్రద్ధారాద్ధ

అఅచింబనాతము 000 అల ాాలలేలలలల గొనాచెయి ర్తెత త్కావ్యం సో మిజ్ఞన -ఖవ్యా ఎజ్జనం బడ్జన (2 ౧ అర్జారాలవముఎంం ఇట్టి? తెరియవంబన విని తి ల్లో మను చున్నది (౮ ల్ట్రిక నంటి ంరొఎనిబత్తున ? శరీరాచుల 9 ఎలిథాదికిల్చసను బ్యురింఎ చేయి మన్న దాయి ల ప్పొఎయం ఎలలునం.... మేశ్పరునిసంచాామును తిక్కిని వ్య్బాచియణరి ఎరువా ఆరా ్ట్టం సెంతిేదా తొ 2 మినా ఘ్‌తి ఎ ల ( ప్‌ 88) అని వెర్ణింబు ల ఆ బాన ఎ అంమాత్వి. ఒఅలరిదిరాయిను ఏ. హ్యౌవైనం సాధ అర్మి కారయతి తింయమ లా ఎనేేతి. ఎవి వైన మనాలి ఒం కొరియతి 3౦ యమేభ్యో లోకేభ్యో నునుక్పవే బు (ఆత యల) ఆత్ని. యి ఆ (వ్యాప్తా) అనుధాతువునకింటె నిబ్బన్న మనినివ్బుడు వ్యాఎ అము అనునవి దీ"కి ప్యుషవ్చెత్త్యర్రివా* (ఇ౦(ియముం గోచంముఎఫం (దొవిఎ చేశ = (గోచరములకున్‌) ఎషయములకు. (ఇంద్ర యముంను) ఇం్యదియమలందు (తోవ వప్పుఅచి. దారులు చే (వానిప్రబ్బత్తు ఎక అడ్జిఎకుచు రే.౦డ చేఎ అవి యచేచ్చఎంచావయి చేయు చుండగా _ ఆమఎ) (ఎక్తవోఎంన్‌ ఆ ఎల్లక్‌) (టతిఎ బ్ర ంవ్యాదయట్పండిరీంమునం ఎ ఎ. (వానిఎల౦ి (కల్వ) బంఫమయా రోను నీయ ఎండు (త్రిబ్ములు) విర్తిల్లైడి (ఆజ్బవు) (అంతర్యామి - ఉంచెచ్సి ఎంమాత్వవ్‌ నీప్పే- అనుటళాడ యథా[శుతియిగా దీని కక్ష మంవిల్బును ఎంసారిబంధ మేర్చిణచువా టు దాినుంచీ విడిఎంచెడివా పంమేశ్చరు దే - ఐన్‌ శ్‌ ఎ౦ంచెడివా డుచూడి పంపశ్చరు జ అని (సాం) అను చిన్నిది - బిన్టై ఎవపా* అఎపాళా చ్చ మోచకి క్షైఎల్యద ఎరం (బ్రవ్మా విమ్ణరేని ఎనాతన (అని (చూ థా] సం అ వి్లో శ్రుధ వ్వా) ఛచగఎంతయ డు వ్యృాదయమునం మండి ఛక్రం నుద్దఎంబు ట్‌ వెళ్ళ ఊూు నుగూడ భాగవత మిస్లు వచించినది _- బ్వృపాదయాంం జత (టయస్యా అరై) న్యి భావ్య్య వారి పచేశ వికర్మ య చ్చోత్సతితిం కిధం చి ద్ధునొతి సర్పం వ్యాది ఎల్నివిష్ట ( స్కం 6అ 49ల్ల్రో ఇదాం (విష ముయిలకన్‌ ) విియయిలయనుథివిమునకా (ఇంటద్రియ ములన్‌)్‌ ఇంద్రియిమలయందు (ోవిలు) ఆ ఎరీతులు (అనుకూలము లసుబద్ధితిలు నిషయా శయ చ్చా--ప్పోతి యదాదళ్తే యవ్చాత్తివిషయానిహా య చ్చాణస్యం న్హైతో భావన _్రస్మా దా త్మేతి కీర్త్యతే అని (కారం అ వ ఊఉ శాం భా బబావిధథముమూ దీనికి వ్యుత్చ త్తిచూఎనె దిది

000 ఉఊత్తరహారివంశ ..___2ఆ కృష్ణమ లిం[డడ్రియసులు ౮ “లయాముదహూల్యయు ఎకుటి ఎ =పిల్టు (“౨ నల్‌ ఫా ఎల్లన్‌) ళిఫక్తుం వ్యృాదయకమలమునందు ఎ (తిష్నల -౧ ఆపు (ఆయిం్యఏియ సంక్షోభనివారణమునక్తై ద్చాంంస బం యము “అండ. “మాం వ - అనింయి ఇం వంం పచ్చును (ధక్సులు భ వంతునికి టఎన్ను తై ఎషయన్నా ము ఎట్ట చి ఎ ఎద్దు ఎస కా పతోత్తము లె తరించుబను భా వితము ౧విం. ఎది... ఎంయా”్‌ న విషయేష విషజ్జ్ఞతే మా దుషుక్కరల శ్శిత్తం మియమెగ ఎంయత( ౦ వెల (అన్స్‌] ఇస్తు దిహుముభిదుల (విశ్నతో ముఖము) దం వా అప్సి ఆ అద్మి యి ఎ రచించినా డిమహాకవి [అచ్చాక్షరీ మందిగ్ధం సాంబ దిశ ొజుటికు _సోవ అ వెద్యం చ సూత్రం స్యూతవిదొ ఎదు అనునవి ఎఅలక్ష దు ] “ం దారి రొ జంల్లోం నన్నది = స్పెమ స్పెష జగన్నాం విషయమ తధా హచే వదశయం దెచ2ళ మూ యయ పద్దతిమ్‌ (భవి 88ఆ 86) ఈల్లాండునుబన్టి హవి... విషయముంం ” = ఆయాఎషయ ములకు (రూపాదులకు ఇందియములన్‌ == “దియింద్రియసుల ఎ తోవిల ౨1 చేన == ఆయావిషయములకు అర్హ 'మైనపద్ధతులు కలవానిని - చెడ్సి (-క్తకొ.ఎలోన్‌ -- ఎల్లన్‌ (తిమ్మరు == పదర్హించెడి ఎక్యపు _ అశురీతియర్థ ముగూడ ఏనికి యుక్రమే ఆనిఎంఎ ఎ ఐనను గంభిర మగున్నీ బం.భొంజిని బజ్చి మొదవియర్త మే కవిహృదయము నకు చెందిసదిగా తొచు చున్నది గీ (2 హ్మ్‌ణుఎ మనూోుు రాం అ సుయు ఎ

టైస్యు లూసు తక్కిబఐ రు వను

లుదయపధముల. సేంప నీదె.డలు "” అయి

కస్ట కాళీ ళం పందంు రీలోర ంం అవ ___ శ్రీక్సిము డు “ర్పలొకడారళ డగుపరమాత్య కవకారబ్బరుషు డన న ఎపిరాబ్బరు షడుూా స్తుతిం” బది దున్నా డు అర్ధ __ నీం _ ఎర్జ జ సల్లని దై (నీల కృష్ణే నా్యారే (వశ్న )] (శశీరముయొ క్క ఎన్నె కఎలాడా (భ్రీకలష్టా ఎ అనుట) [ బఎర్జో ద్చిణాచౌ (విశ )] సి ఒడలు = నీదైన డెహము. (విరాబ్చరిను డ వైైనినీ (సంబభూతాత్మక మగు స్గూం దేహము _ అముట్స (కర్తృ ఉదయ _ సధములు (పథిన్‌ = అ == నృష్ట్యపకారములు

(ఆలె అలము ఆల షి. చెంతి టప = డ్యాదిబ్బజ్టులు (ఉదయము 2 ట్రఎంఎనుడుక్యిా ఉత్ప్చిల్త లట మద చావ్యాం ట్రలయ ముదియం యాతి జితీ త చే త్యాబా స్వనో జా టూ కూ ధింణి.-రాఒ తె ను (గం తి ల్లా (వెన 0] [ ఎథిన్‌ శబ్దయి = టవ్రము వ ా వ - - ,బూ ౩ (౧ంము ఆ ఆయము చవి = భెద్ది్య్య వా ట్రన్వాణ ఏష పన్దా (వా ౨ స్ధ్‌ం 2అధ్హా 2లో (మె 0 ఎ ్టజాచయంయ (బ్బా వెద తిన్య ఏం ఎన్జా ఆర్మణఎటోథిని కాం. అవంతి? (ట్రీ చ్యాా(యొ* సచంఎ మన్నివి అథిన్‌ ఇర్టాంతసమా మిది ను వా అనో ళా జు అగి-నుబస్బ .ఎల్చా-ంట్రా ఎథామౌనం (( శ్ర బూ) అని అకార ట్రత్యయము ( మానాంత మి ఎం (నలోఎఎు రా (ఆదయృ ఎథిమిు ఐనది] _ చేయన్‌ = ఏర్పటి బుటంి. (ఆయాన్బల ఎనుగుసంఎయా = అనుట (ద్రావ్వాణుచా [ద్ర్య్యొయెల్యా అఎ త్యము _- అని వాని ఎదమిు చిమువువాం అనవాని (వ్యు 0] మోము = ముఖము ను (మాగిఎయఎ అ అనస్తూనుు రాజులు = ష్త్రియులు [ ౮డా వొచ్చే త్తమ న్సాపే (ఆం |] జాం లయ ఎ 2 అంఎజఎటజఎటిటె లు (ంలటుజయు లుసన్లా యె [ యుగం యిన్నే క్వితావిటు (ఆ- )] వెళ్యులు = హే సుంఎలు [ర్బవమ్యాముంయంది (పేశించెడ్షివారు . ౨౨ (ట్ర్‌. అయం = రొడఎా (తొడల అసనట్లూ) ( ఎక్స క్ష్‌ అజా నూరు. (అఎఎ ్స పాగ%ఎవింల్న ఎ (చూ గొల తెత్సి తీకిలా ఏ తిల్చానవారు 2 (ాలునుకాతులరొ మిగ9నవారు (న్యాములు _ అను. ఎదములు = పాచఎంంచుగాను (పాచి చ్‌ అద స. న ళా యుద అరు న ఆ ములు అగున్నుాను) [ ఎదం ఎ్యవఎ3ట్రా స్పానలమ్యద్డి? -స్తును (ఆమ )] మెటలియున్‌ = (సకాశింఎను (ఒశ్చును స్కీ విశ్చ 2 ర శ్చరుండిపు = (నిజమునకు ఎర్చిలోకకారకు చి ఒగఎరి మేశ్చరు డవు (విర్యాయాపా ములు స్‌ు ఆయాఎను ఎకై కిల్చితియిలు _ న ము తా __ ఎరమాత్మ విరాబ్బరుషావతారముకో ఎ్పైబ్టుంఎ దంవి ఆమయౌాసృసల కిము పా ముగా _ఎఎంఎమును తినస్టూందే వామూా (వందమాతాత్య్మకళ రీరము శా ఛరించి సృష్ట సాగించు చుంఎ ను భక్తులమనొావాంణమునకు త స్టూఎదేవా మెంఎంయో అనువూం మై మనొమలమును వారించి నిభింలోకిఛారితి. మసు“%ఎంతుని బూక్షిరూఎధారి "మునకు అం* మై తిద్బాశమున మోక్షమును చేకూర్చును శనీ (విరాబ్బురు ౧ స) దేవామునందు నాలు సువర్ణము వారు ్రాహ్మా ౪ అర అలా వ్ని త్రియవై శ్యశూద్రులు) వర్ణ (జాతి స్వష్బ జరఎనివ్బుడు మొదటివారు మొచొము వు వెండన వారు బుజమలుగాను మూ డవవారు తొడిలుగాను నాల్లపవారు పాదములూను ఉన్నారు (చూ ఆలో శశీ అజ్ఞాన వాగు పళాం ఆ £6 $8/్లా వః కై నివిరాడ్చర్ణను) ఈవిరావ్పురుషచేహము 3 ర్కార్థము

608 ఉఊ_త్తరలారిం౦ళసు__2ఆ సీవు కల్పించుకొనవినది సప వజదమూా చూబన “ట్వ నియంత ఆగం ది = అరి (భీకృష్టం కైనశివస్తుతి విశే __. ((బాహ్మణులు మాము ఈరీతిం ధ వంతువిఎర్వాలా ౫ విర్షింం ౮౨ ౯౦ విధమా పురుషనూ క్ర ఫక్క్‌-ని సూచించుడు ఆయాయఎయవజఒు-%0డి ఆయాపర్హ్రయి - వలలు ఆ దెలిఎనా ఎ కావ్యమర్యాదతో. 0భిందమూ _ అసఎచ్చును ప ె ప్రైపల్టఎ (36 ఎ) _ వదవయవముఇను౦డి (పపంచస్క్బని ముకృంంరిం. ఎచింఎలు ఏతిదం ఎా 0౦._త మగుట సుసంగిత దుఎ చున్నది వాహ్మణొ ఆోర్థిముఖ మా త్‌ ట్‌ి _డాయం అనుపురుష సూ క్రదమునకు (విడ్యా భా ఇ ట్లుస్నది - చాూణా ఆర్బి ఎజుకి టౌంత్‌ _ త్వజాతివిశిష్ట పురుష యజ నూ క ముఖా యవ గ్ను ఇత చూ ఉలుం రాజన్సు -ఉఇతి లా కో యత్వజాళిమాన్‌ పుర దాహా బ్పిత గాలాత్నే” "చ్చాడితి దావా ధ్యా ముక్నావిం ఇ త్యర్ణ తత్‌ తదానీమ్‌ అగ్య _ జపతె యత్‌ యో డిదాత్తూఎ చ్రైళ్ళ లన్న ఉలు భ్యా ముత్పన్న ఇ త్యర్త తథా టో పడ్మ్య్యాం బాదాథ్యాం శద హూదత్పతాతెిటాన్‌ బరు _ అజాయత ఇయం చ పాల్యాణాదా ముత్పత్తి యజూూంగారాయాం ” ప్త_కాడ్డో (బుగ్చే ౧దు 90సూ | సపరెల్చోరు జు త యఎయపములమందు వారివారిని ధంంచి ఈత్త్య్రరూఎములతో వారివారిఐ గృప్టంచుబ ఇందుమూలము” మంచ మై (ఎడ్యాధా ్సి జ, అద్య స్‌ న గు చాపు ళ్‌ నిగూఢార్థమును కైలియ జేయుటకె పైఎద్భము టైంలొ ఆ బూసు.. సీమయొుడిలం మెబయు అనగుకితిని వర్ణించిన దన నగును తచసర్శ జ్రత్సయు ఎ రౌజ్బవ రాదా రిపోషా-ముఎ.. ంవీకచముూా కవి తొ ఎవి నమొ. వావిద! ాఎదమి =ాం వెలువరిందుట ఈ కవి ఏట్టు బర్‌ ద్య అపాం దీం సృజ్టా. ఎర్భజ్బచ్టని వచించు వన్నది జనను నాచన ఇట్లు ధా“వరాది.. వోోగంధార్హములను గంధిందుా తెయ్య్బలు తనరదు సా*ంఎట వైని నావ్బు దానే చం డెప్పును మూంమిన్లున్నవి. ఈ వ్వ లోక. త్షకి దురాం త్పురాణాత్నన్‌ ఎఇట్కార్యనిరత మ జగన్నాధ (హ్ప్‌ లోకంచకి. లైదురాం త్పోరాగాకం) ఇట్కారంనిరత బ్య జె లే కే న్‌ళ రాం రా మాది రాజన్య స్తు తధా నాహ్బో రాఎత౦రజ” అతి అర్ప్పొ రై _నా విష్‌ పాడా న! న జ ప్పి చ్యూద్ర ఉదాల్యాత ఏ 9 ౧ర్ల ఎగన్నాధ ఎం చెలోజ్టెర్దన (౨ బారి భా 860 జ న జ్‌ లు పె రీతిని నాన 08 87 88ళ్లో) తబ దెబోత్‌ అముడా?ి న్రైఎఎవింణింం వ్రైగా“ నాంన్‌ టా పొందింది జరు ఆ ఖా ఆల బసు న. నా డనవద్చును ఈ శందర్భమునం దంఏఎన శంధుదాం - "ల నాటా పచించినా డను

వందవ హితం 009 ఆ జ అణు వ అజ్ఞ ల జ్‌ జ్‌ క క =బైంఎకె ఈ వ్పిం అనుకీతిని తి టుజ్తావి౪షయి కటఎయిసెట్లు ల న మల _యంఎఎల జాఎయ్‌ార్సి వ యునర్తి అైరుషనూ క్ర్రవాచ్యు డవూర్పపుఎ దష టల గిరిందము రాట యమ ష-ంతుం (ఎం ఉత 6 7 ఏ అనుమ వాడే అణాల ఇడం జే అనో వ చు ఆన్స్‌ ఇవ డాల ఆ 0ఎ -- = విస్థ3 కల్పలొకిడారికి మఎఎఎఏగవంతుంి విశ్చరూస న బ్య వ ఎఎ దన్ను -రింవనది. వివి వాం వాట్రశ్వ ఎవే మ్యుగఎ దుత్తితా లుడి ధా వా న్చా వాక ాంాంం (౯ 2 ల్లో) (ఆన్సి ఈగ టు న్‌ న లె బ్దార్తి వాాంయ ర్తి యమన ఎ ౩ ఆ ఎరాద్టై్యాహు థాగనితివ్యాఖ్య ఇ స్వను మన్నవి - పాంరిఐ అంటె రక్‌ బటాదలాకొ ఎం ఎటౌనై బృఛివ్యాదచిఎజ్బుమాతాత్మి క్రై ఆవ-టజై రి నాాండె ఏంయుకే అఆారొశే శరీ విచ్చుఎుకొ యో యం వై రాజ వై రాజనామచేయ న మాలా తె యెలా అలరు నిధింలోం-కర-తయౌా --ఎ౨ ఎల చ సావఇద్భవతో ఆఎతారి _ (దూ భశ ఎబ్బాం అ £ల్లో -౦ికావ్యాఖ్సు చి వంతున ర్యాదూఎడా విశ్ళలాఎ మనునస్తు భా పరిందు అట్లీ జా బవ (టా స్పం అధ్యా స్‌ ( న్నేశ్చరుందట) విన్వేష్పెల టు వచ్చేనా ఎ ఆ నవి శిపునియందు యోరూథము ఆా ఉన్న _ ఎంమాత్నాలబి ఎఅచింఎటయినవా శాడ ఇవి ఉన్నఎ విరాబ్బరుషధ్యానమును ఫి దాన మనం (ల్రీజలోవిన్ల ని మాష, దేవాఎలున -గునంాంగధ్యానమునకుు అండమూ వచిం చుటు యాఎ * జాయేత ఎరాంఎనే బన్‌ విశ్చేశ్వరే దబరి భధ క్రియోె తానిత్‌ ౧వీ య రు అవి జై య ఎృరుషస్య లాబం ఆయాఎనానే బయం స్ప్రే (2స్యాం శల్లో అను బున్నది భా సపతఎఎం ఇం "శ్వేశ్చరి శబ్దయోగమి 9 డనుటమర౮ూచ బ్శ్డురించ చే (ుక్రతి స్తుతికిం అం ఎరను | ఎనుటాతివారాభేద మముచూడి. వూచిందునదిా న్నది శబ్దో క్రిమూంఎవ్పనితో చ -అని (నీలు) విబునిశ రికమున =౨గువరములు యు*నేదమినుబచ్చె ఛ్యానాను-శాలములుగా (బహు)ిధి ళా ములు ఎర్బ్చుటబున్ను ఎని థా ఎత బసు ఎిబ్నెది = వతం (లేశా ద్వాసంం ఎ కిలిరి తేమ కేథర నాశావర్దావిదాం రొ నాన్వై. విధి నేజ్యలే. కృతే శుక్సు (తేతాయాం రక్క్షఎర్లో ఒసౌ. ద్వాఎనే _గవాక్‌ క్యాఎ.. ఆలె ఇృషం త్పిషా (చూ స్కం 5అ 20 ఎ వ ల అగ న ల్లి? 82ళ్లో ఇమ్షుపు _త్సృగుణ్యపధాను డగుటనుంస్టే తెల్లనివా దుగా ఇఉండనలఐణయిన్నా 4 కనుకనే పురాణములు కొన్ని ఆగ ఎములు కొన్ని తెల్ల నివానినిాానే ఈయనను వచించు మన్న-

60 ఉ తృరహరిం౦ంశడఎ.2ఆ ఈయంశము పూర్నము చెప్ప బడినది పైభాగఎతముసుబ్జి ద్నావంయునడ్తు. డగుటకు ట్రం స్పసరమాత్మ శై నయీనీఎవర్షము అవిె పూవన కగుల్ల దనడుకు బోలి" దిశవలయాను కే రపిచం[ ద్రశిభిమరుద్యా వదిగ్వియిద౦తరిత నర్వంనవహాలున్‌ భవదతిహృదోజ (ఘా ణవదనకర్ణి త్తచూంగ ౮ాభిపదోత్ధల్‌ ౨౦౬ అవ ___ నిథిలలోక సృప్బని “ంకీ బసు పేర్కొలుటు మునుముందు లోంరతజము కగు(దాహ్మజణాదివర్త సృబ్బని శ్రొర్వూము వచించి సటయితర్య్ళుప మయ వళింబు బున్నా ఎ నంక్షి ప్రమగా_ అర్థ __ రది. బంది _ శిఖి దురుత్‌ ఆ దాం. డి-+వఎయత్‌ +అంతరిష(అ్వుర్‌ బుత్త్ర = సర్పంశహలున్‌ = మూర్యుడు చర్మదు జు ఆఅగ్నె [శిఖలు (జ్పాలల్ర లిఎవాటు (వ్యు) శిథినా వన్నాబర్హిణౌ (ఆమ )] దాయవు ( మరుతౌ పవనామరౌ (అమ)] ఇం (దు డు ( వాసవో వృ్యఉతహా పృవా (అదు | (నాల్గు. దిక్కులు [దిశ స్తు కం కొష్టా ఆళాశ్చ హరితశ్చ తా (అమ)]) స్పర్షము | వియత్‌ శబ్దము స్వర్గవాుకముగూడ ద్యావాపృథీవీ స వోస్తామ్‌ తే వియతీ అఎతామ్‌.. (తై త్తిరీయ(ద్రాహ్మణము _ శ్రి వ్ర (చూ హలా వి ఆకాశము [అస్పరిక్షము = ఆరశము _ సథో ఒ_న్దరిజం గగనం (అము) అ బుక్షిణ్‌ (నక్యశాణ్రి అస్య నడు.ఎ ఎ-ప్రముం కలది = అని వ్యు వెదము అన్హరిక్ష శబ్దమునుగూర్చి ఇట్లను చున్నది _. తయో ర్పియత్యో ర్యో ఒ్పరే ణాకాశ ఆసి త్తద న్తరిక్ష మభపత్‌ (శతపధ్యదావ్మాణయు ? 2 28) (చూ హలా వి సృృధివికి స్పర్ణ్గమునక ఆకొళశము ఎడువ నున్న దగుటనుబన్సి అ నరిక్షము అసె బడినది ము న (అన్సి] భూమియు [ సర్వంగజూ వఘువతీ వసు ధొర్బీ వసున్దరా (అ) సం్వమును (ఆంళను) సవాంచునది (వ్యు ఫి ( ను వాక్యాలంకారమునకు)) భవత్‌ -- అక్షి _ హృద్‌ ఓజ - (ఘా? _ వదన - కర్ణ + ఉత్తమ - అంగ = నాభి పద -(- ఉత్తల్‌ = నీయొక్క ణు కంటిను౦డి [ లోచనం నయనం నేఆ మీక్షణం చత్తురక్షిణి (అమ )] మనస్సునుండి *లోకానాం తు విజ్బద్ధ్యర్హం ముఖదాహూరుపాదత ౮ాహ్మణం క్షత్తియం వై? గం శూూదం చ నిరవర్తయత్‌ (దను అధ్యా 8ల్లో)

అంది౨ి జాతిము (6

[ చర్తంతు చేతో వ్వాదయం స్పాస్హెం చా న్మానసం మన (అముృ] తేజస్సునుండీ (రేవోఎంతి అ ఒఅవుఎముసుండి.. నుట ( ఎజొ తీబ్దప్రకాశనూ. (విశ్వ నాఎకనుంక్షి

న (గణం ఎవో మోూనాశా - నాఎకౌ (అమ )] మిఖిమునుండి ( ఎక్రాన్య వద ౦ ఈవి మాంపం ఎఎనం ముఖము (అమ )) చెవులనుండి ( కిర్ణళబ్దగహౌ శోతం (కుతి (శ్రవణం వి _ (అమి) +శ5 ఎృనుంది ( ఉత్తమాణ్ణం శర శ్శీర్షం మూర్జానా మ్‌ _ంయాకు (ఆమి) ్రేజ్ట మైన(ప్రకాన మైన్స యవయవము అని (వ్య) సర్పొ ఉఆౌ మహ్య్చుత౦ (ఎధానం ఎర్బేషమ సాఖ్య్యే ఎ్వళనం (ఎరానమ్‌ ఎర్పేస్తియాణాం నయనం యానానం.. క్నేషాతేఎబు 65 (బకానమ్‌ అని(సమ ఎ మా) వొడ్టునుండి. || నాఖి ప్రాబ్యజ్లకే షత్తే (విశ )] పాదములనుండి [ అన్రీ ఉరిణ మజ్ఞ్ర ర్నా ఎ త్పాది చ్‌మాం

యో పదమ్‌ (వైఐ )౩ బయఎడేటిఎవి (ట్టినఎ) (క80చినుండి బూర్యు డు మశబ్బునుండి ఎం (దు డు అనంతిని యథాబ్రమముూ “జిం బడిన వనుట) [(ఉత్సిము) ఆతీ ఎూర్చకిస్తా ధాతు నకింటె కర్రలా. 9దు ఆతిళ్బోల నే (8 80 ) కిపత్యయము] తౌ___ ల్రీఖృష్టా సీఎ నీదేవాయికుంం (దాన్బాణాదివర్ణముల ్రజ్టంఎఎయేకాకి సీన్నేత్రము లనుండి లోకము లన్నిచికి నేత్రమగౌా ముండి వాని అన్నిశి3 బవ శింఎ చేయము అన్నలాయ్యిని ప లప్టంచితివి ఎర్విప్రాణు ౨కు తినెచిల్ల దిని మచే ఎరిమాన్లోదిము అలిగంచెడింం్యయి”ని నీ య్బునుండి సృష్టంచితిపవి ఎం్బాయూతోబకొరికు డగసునగ్నిని నిరతిశయ పభాభాసమాన మసుముఖ మునుండి వెలువరించితివి సర్బప్రాణులకు (సాణ వమగువాయువును నీనాబకినుండి ఆ రృివింఎ నేఎతివి (త్రిరోకనాధు డ సదేవేం్యదుని నీముఖమునుండి కిలిషంచితి? నీకర్ణిముఎనుఎడి లోకి న్యపస్థాపాదకిము లగుదిక్కు లను బ్పెట్టి ంచితివి సీశిరబ్సునుంకి ఎ లథఫొాబ్బది అఎుసుబ్బర్జాం మును కలిగంచితివి నీనాభిపద్మమునుండి ఎర్పవ్యాపక మసునాకాశయిను జ౨ంఎ జేఎతివి నీపానవు లనుండి సర్వి(ప్రాశీకోటి కొాాశయ మగుభూమిని ఏంల్పటిచిళివి ఇట్లు జత్తు నింతని సృషజ్టంచి అం దంతట వ్యాఎంచి యున్నాషు నీవు,అని (భీకృబ్లుని సర్పజష్యత్పప్దగా శివి ఊు నుతించు చున్నా డు విశే (శిఖి ఓజ ). అగ్ని నారాయణునినుఖ ఎనుంచి ఇ్రిస్టేసిస్తు రుల యౌక్తిము విచింజబు చున్నది = యికా డిస్త్ర శ్చాగ్ని శ్చ (ప్రాణా ద్చాయు రశాయత. (అన్సి (30 వాతి) కూడ ఇట _ మనస స్తవ దేవెళ చిన్తిమా సృజఎద్యతి సుఖకృి అ్బర్పభూతానాం.. శీతాంకు ంమి అజాత దా!

తభ అక్షో స్ఫూర్యి స్పముళ్సన్న్న సర్ని(ప్రాణ్‌విలోచన యస్య భాసా జ త్సిర్వం

62 ఉత్తరవారింంర మ___0ఆ భా తే భానువూ*”నా దుభా ద్ని శ్చాగ్నిశ్చ ప్రాణా డాయ రజాయణల తె ఎ దన్తరికం అవ దేం జనార్దన ద్యారా త్తు మబవోఘోరా (0 _వకో తే. ఎద్య్యాం భూమి సృముత్చా దిశ _గ్నొతా కల్పతే ఏ౦ “లమ్సై- తృర్వం ద్యాబ్య 0 వ్యన్యుత (భవి 88అ 88 4 ల్ల అని ఆరుషహ క్రమ ఎవింజసళ్లే. ( రమాత్మ్ర దుఖ మునుండి అగ్ని సృష్టంప బడ చున్నల్లు వచింయ చున్నది సోదున ఇన వచించు ఒంయిఓటపబ ట్స్‌ ఓజ శ్యద్ధార్హమును మన మిట్లూవాంసవచ్చు నేమో ఇవి లాకణికము -ా ఇట దిస్యాపి యి క్కముఖముసు జెస్పును ఓజమ్కు అనునవి విష్టపన కె నాఎమూా (-ప్తస సో వచించు చున్నది ఓజ స్తేజో ద్యుతిధ. (అవ) ఇట కంకరభాష్యమ (అధవా. ఓజ సైజు ఇతి నామద్వయమ్‌ _ అని వ్యాఖ్యాఏంచిసది (లేకు తేజశ్చా ఒన్మ విభాపనా (7 రో అని గీత యను చుండుటనుబన్టి తేజోమ్వూరి యగుసగ్న భగ-౦తునితేజస్సంభూతు గనం జరగిన దన నగునేమో (మరుత్‌ (ఘాజి ( పొణా ద్పాయు రజాయక అ; (శుతిగ్య్రతులు నోమన టూ+దునుం డి వాయువు ఉత్పన్న మైనట్లు పచించు చున్నా డు పరిశలింప -ా _ పాఇళద్దారమునే ఈ డిటి విశదపజిచినా డని తెలఎనది ఐత రేయోపసిషత్తు ఇ ట్లసు దున్నది. శర షతే మేను లోకా లోకపాలా న్ను నృజా ఇతి సో ఒద్భ్య ఏవి పరుషం సముద్దృ త్యామూర్చయత్‌ 6 మభ్యతప త్త్య ముఖం నిరభిద్యతి యథా జఒల్టిమ్‌ ఇశి ఇంద్రియసృష్టిని తదఖిమాని దేవత్రా సృష్టిని (కుతి చెప్పు చున్నది. ముఖా ద్పాచో ఒగ్ని ర్నాఎకే నిరభిద్యేతాం నాఎకొభ్యాం (ప్రా ఇ (ప్రాణా ద్వాయు రక్షిణి నిరభిద్యేతా మక్షీభ్యాం దథు శ్చజష ఆవిఖ్య కర్తే నిరథిద్యేతాం కర్ణాభ్యాం శోతం లతా వ జ్నీరభిద్యత అృవో లోటూని లోమభ్య ఓషధివనస్ప తయో హృదయం నిరభిద్యత హృదయా నృనో మనస శృషస్ణ్రమా. నాభి ర్నిరభిద్యత నాభ్యా అపానా ఒపొనా న్మ్రాత్యు శిశ్శం న్‌రభిద్యతి శిళ్నా (దెతో రేతస ఆప (అ ఖ శ ఇచ్చట నాఎకాభ్యాం పా * ఇత్య్యత (పాజళద్దేన (పాణవృ త్తిసపూతం (వాణేస్ట్రియ ముచ్యతే అని (ఆ గి ఓక్సి విద్యారణ్యులవారి ఐం రేయోస నిషద్దీఎక గూడ ఇచ్చట (ప్రాణో (ట్రూణే స్త్రియమ్‌ అ” ఈ(ప్రాణళబ్దార్రమును విశదపజిచినది నాుక రంధ్రముల పుస్టినవి వానిను౦డి (ఘాణేం్యద్రియము కలిగినది దానినుండి (తదధిష్టానదేసల యగు వాయువు కలిగెను =. అను నది ఈ్నశుతియందలి (సకృతాంశము గూచితిరి కదా నావనశర్వ ధ్రిక్సోము ఆత డు వేదముంను వేదాంగములనేకాక తద్భాష్యాదులను సైతము జీర్జి౦స జేఎకొనిన సర్వజ్ఞ చ్యక్రవర్హి ఆతి

మందర సహితము 68 అమవో్యబంధవమునంఎి తి ఎఎర్బెజ్షత్విమును _తిబిందింఎ జేఎనా డు దానిని విప్పి చెప్పుటకు ఆత3నియంత శి -ఎస్తో చా కావలయును మిడిమిచిజ్ఞానము లంతకు జాలపవు ఎంతి-వాడు కానిదే విద్యాంణ్యులు ము న్నస%ుఎద్చిబ్బ,కవర్తు అగుసర్వజ్ఞ మూ ర్తులయాస్థానియంమ సావాతీ పరమేశ్సరు ల“ బఎివిజయన *1ర”్యమాట్టులయ్య 1హారాదిఎన్యానముల నాత డిందుకొన గలు గునా ఎంకితవ్యన్యు ఎవరో ఆతినివిద్వ త్తి నెల *కొవ నాలక యసూయసడి యాా్కవావ డి అం దాతి;ందోష ము మున్నది ఆతని శర్చజ్ఞ త్వమున క్రైనమహాదోష మది ఓజస్సునుండి అగ్ని పుపై ననుటయందు గూడ ఏకుతిన్మృతిబద్ది మగురహన్యమో ఇమిడి యున్నది నాఎన విజ్ఞాఎసయ్వన్నపేటికి అబ్బట నే నన్నది బతి గతిచింతనము మాత్రము ఊబందర్భిమున కళకు ఎత్హాలపెగ్గడయనువాదము.. ఎరుష వూక్తవాచ్యు. డవూర్వఎరువు డనుచు నిన్ను గీర్తింతు రామ్నాయనిష్టమతులు (వారి ఉ 6 79) అనునదిము ఈయనువాద మీపట్టునం దింఅటను తాదమరాకునందలి నీఎవిందువట్లు ఆంటియంఎకి పైపె సా%నదేకాని సోమనయనువాదమట్లు లో తుపా తు లరయ లింనదిా లూ పొందినవి కొదు అం౦ం ___ యఖథాఎంఖ్యము ణు విశ్శలోక వ్యా విష్ణునామను. చాత్తు

మద. విదియ ములు తన్మర్దనిమున మధునూదన ండవి మాయ యఎద్య ద్‌

తృ్పతిని మాధిన్వ డవు దవపమువెత నగుదు తపస్వివి హారణ మీంతకు "జ్‌

హారి వైతి నారంబు అన జలంబు ఆం దయనంబు నీ కగుట నాశాయణ

త్వము వహించితి బృఎవొత్త్వ బు బ్బంవా

గీ ణమును జూఖట [బహ్మాు చైనాడ వింటి

యచు లగుహృమీకములు దదీశాఖ్య గలిగి నదె హృసీ.కేళపదము నే మ్శది నుఖం బ ఖిలమునకు జే శంకరాకృతి భజింకు ౨౦౭

(4 ఆ త్తరలారివంశ ము___2 అవ ___ సీ కిగునీనా.ఎ అన్నియి ఆత డిఎ ల్రాడిళబ్ల ఎ నా సా కా వంలదు ర్లై "న్ను ఇలా చుస్న అని త్నాందుల గొంని _ బత లంటి త్తం రా (శ్రీకృమ్ణనియందు “ఎన్నయుంచి సుతింఎ చూ యి అర్జ ___ విళ్చ_ లోక - చ్యాబ్తన్‌ = (నీపు లన్ని[ఎం మరచ్తైంతి ( _)) ౧న లోకములందును వ్యాబంపఎడేత (నిం యుంటుటచేత చాట ర్న్యాలె అంటె ఆం ఆ వట అగ ళా చా జ్‌ న జ్‌ లు లో (హైప 0|| వ్‌ప్పునా పుమున = విజ అఎెఎ్కరిని తాల్పు = -రించుల్ప ( న. [(విప్తపు విస్ట్‌ (వ్యాప్త చారుంనకంప శు ( రత్యయు ఈల నైల్‌ ఆ రం వ్యాస్మృ నారాయణ శృతి (తై ఉ॥ ఫి అని (శల) ఇంద్రియం = -ర్వేం్యడిలు ములు జ్ఞానేంద్రియములు మనర్సు (పదుొకంటును మధుష = ఎటట ఆ మయం అనెడిపెరు కంవి ( . శబ్దమువ వెబ్బ బడువి ఆయు) (ాత్యేంపంగయి అవ చుర్దనముసన్‌ = ఆయిందియ ఎఅను అడ దమటచక (జయిందుంచె3 య అమట) [(నుర్షింఎట = న! ౧ జయించుట _ మతి కాలుష్య సుడంఒ యింద్రియయిఎస్‌ ఒరించి కాటూడిళ (తు౪ఆం మంచి మ! లు (మార్క్మం స శ) (చూ క ఇ | అటు"'సొదనుండట == ఆఅహెౌదయు ఎ అెడిపేరు కఎవా డప హాయ (చూ న (అ అజధాంగార్హంయు] = టూ అనునదియే రా ఇవ ణదో (భి ద్‌ లా ల్‌ (మ ఆనుదాఎచె వు౦ఎ బఎినది అవికు శద్దారమి (లజ్య్బలే (శద్దార్హముల కభేదము [ ఇరా లొంమాతా టూ (౮ )) అవిద్య = _స్జా ము. (ఆంరణళ క్తి పూయ ల ప్రకృతి అసం. అధా జ్ఞాన ఎమ్మా - తతి ఆయాస్‌ (అమ) శిస్తు మాయా( కృతి అసద.. ఎఎ్య కం తుసద దం కిని (వెజ్సి తత క (౫ (వై ఎ డా డి అన నర తివి = దానికి (ఆవాళ క్రి) (ఎక్ష్మీరా యగుదూయక _ అనుట ర్త న్నామివి (౨౩ కతదూ లోట పోల్కా ఆం ల అతనూ యు డ వనుట ని కెన్‌ రహర్హమృు [ పతి ర్ధవె = యతి బ్వశే (మది )] అందు అననే పాధప్వ్ప డవు [5 ఆౌదలట బసు -గుష్యుత్చ తి (వా వెపర మిటు విశద సటివినది క్ష పహ ౦ ఖా లలా యల చి చూ బహ్య్మన్సలాపా యా ఘూంోకృతి రశ్చరీ నారాయ బతి విథ్యాలా విపమాయా.. నాలవీ ఉఅబోల్క్టుగ లాపా _.. చెదబూతా సర్చుతీ రాడా ఎమోరా గజ్లా హాసాం రా ల్‌ ర్‌ ॥ డా స్వామి చి మాధివ (వౌ వాలా ఏ తిసముచెలన్‌ =౮ఒన్సుచేతి [(లోంబాతము క నా అ న్‌ా అల్ల యాని “నమూ గౌజార్పి విఖ్యాతాని ఆ హత్మిన్స ముషభి పరిగితాని తాని స్‌త్యెమ్‌ మూతయె వష (విపు స్తో ల్లో) ఇట గౌశాన్సి గు౭సంబన్టీని గు+యోగా (కృ్రబ్బత్తాని అని(శం భావి న. | న్‌ న. న్ని నవి (ఎమ్‌ స స్తో లోనినామయులె వచిం బడిన విందు

జబుంఎం బొతి ఎ లి టేకు ఎబి వి ఆఅ ంతె అనుట] తిఎన్వవి = తిఎన్బనా వాము కిం [౬ -౮- = త ఎ అవా డవు (ప్రధ ఐనార్తము విక్‌ బ్రత్య య (4౫ ్ర ఎం అని వివా ఎ ఇం ఎ*వత్పాముఎవ్యుఖ్య & నది ఎ ణ రకా హు లారాయాెడ గం 9 అఆఎ శ్చ తీతి ఎ3పా (ఆని సాృ్పాందియి సారా ప త వ్యఎ లారి తా ఆందివిలుపె ఎవిందినిస్తు తెలున ఎన్నెవి = అల ల చెల న నా -న్నా-ం ధా గాంాత్‌ తిఎశ్చర్యాన వా పాన్య అలం ప్ర్వామంంతా స్వాస తడికో ఆం యిష్యే ంరో భ్రామ్‌ తిరా ననే? సూతో జ౩ పాలం (రేవా శంఅి $ $ ర్ల (అని) ఇంతిలున్‌ 2 (౮ = ఆంతి రగా ఎవి 0౨ ల వొఎంయి లన్ని చేంని వ చఇము 2 వారింమఎను (నా చఎమ బం శోరమ పి [బ్బా (వారగొ దాతుఒనం౦ఎ భావార్హిము ఎందు ల్యుచ్‌ టైుత్వియాంఎ శారి ణం (పాపం సరాం స్తేయం ెశంం చ అని (మాది ఈ పృ] చే = కొఎంది (-లు వే వారిది = వాలి యిఎపేల ఎలవా డళి ( శారి. శబ్దవాచ్యు డవు మితి = అయితివి [ము శ ఏ లొ యై ఏ అనూ తశటా ్స నావ ౪ఎయిలు అనన్‌ 2(అన్సి చెట. (డావచే చెబ్బ బడుంది - అనుఎ) జంంబులు = సబ్ట (నారి స్రం౨నీంయో (విశ్ళ్ర జల మ మూదకిం దమ్‌ (వెజ)) అందున్‌ = అనీళ్లేయంను. కి రం 0 అయనం. = నిలయము (వ ఎమొ [ఆయనం నిలము మాశే యూర్యొద్యక్షగాషతా (వైజ్ర)] అ ఎఎన్‌ = అంఎబతి. (అయి యు౦ండుబఎలస్స నారాయాఅ్పంబున్‌ (నాం ఆ అయనత్పంయి ని = నారాయణు డ బాటను ( నారాయ శబ్దముచే చెబ్ప్బ బడెడివా డవా అగుటను నవాంచితి = పొందితివి (౫ ఆ ఏ లోఎమ్య) [వవూాందు = పొందు వైతిసృశక్తి బురునఎ మేతత్పివినేషమున ఎవాంద. (బక్పుతి మ 4 2)(చదూనబూ ని) [(ర్రీబ్బఎన మాత్పయే అర్జునునితో తిన ఐనాంఎ న ఫమును ఇన్లు విపరించినా దు _- నారము లన ా జఎవుఎ పే రియనం ఎని * గట మ నాకున్‌ నాము లయనం ఎగుటని నారాయణు డిం్యలు జనులు నిన్న వప (౫ వో ౧4 1 బృవాత్హ్సంయిన్‌ ఆమిహల్హ్యమును (ఘామ్వాచుంకి పను న న మై యుండుటను) [అణ ఏిణీయాన్‌ నుహతో మూయాన్‌ (అనిరి అ ఏ (విశజ్బటం పృధు బృహ చ్చిశాలం పృధులం మవాఠ్‌ (అమ )] బృంళా

610 ఉ తరహారిపంక ముం అ. అవల్‌ జ టను. (అంతము. (నాకనమ్యు పేనిదాండపు గా ణందున్‌ = ఎపుడు పుదిని పొంది యుందాటు ( మ క ఎచకంత రాదారమునందు లఅంట్వత్యయుము). చూ ఉండుటనుు [బృహి (వృడ్ణా) అనుకాతుషనకం మి భొబాల్యంణ లం బట్టల నే | ం / శ తా ళ్‌ హృ 2 బహ బవామ్యుండపగొాం.. దినా( టన్‌ = అగపబడుటచేత (కలిగి యుంముబచేత). (గాలం * ర కాళ డవు == ఆయితిని [(వి. ను నొ వ్‌బ్టుజ టప వ ఆసిస ష్‌ "| ఇాబతా" చా సరాాదలషణం (బహ్వా సక్యుం త్తాస వశ్చాదులవారిభాష్యడు _ “బృహ శ్రా ద్వుంచావలా ఈం గరం లచలం లాల రట న సినవి 'బులాతా ; ద్యృాంపహాాంత్న కన్య 1 సున_స్టం (బ్రహ్మ ఇతి కుతేః" (తై. ఉ, 2. |) అనింమ లతా లలి హ్‌, ల న ; రరహారిపంశ మ శంవిరులద్య్యా తస్మా (దృ హ్మేతి శచ్చికలి (సం. హరి, భది. 8ి8ఆ. 46న) ఈదారంంక ల కంచ లలల క్రిట్య ౧ న అన వావ్‌ ఇ కా”, ప = కత్వ యములు , ౦ చియసయిులు. కుసష్టంభక మైన దనపచ్చున్మ్శు. ఇంద్రియములు ర్మేంద్రియములు డ్‌ క మనస్సు (ఇన్ట్రియం తు చత్తురాదిషు రేతసి (హైమ). వ్యాషకములు లిగా యులునా శ్రా లో న ల గ టం వాట్‌ జటా ల అ, న ణం. (హృషీకళబ్దవాచ్యములు గ్రా. అగున్‌ = ఉన్నవి (౮ ౦్యరటోరమందు అగపడు చున్నపి _ ము టి ం రట టం + అనుట్స గోహృషీకం చిష యీస్ట్రియమి (అమ ఎ)]. హ్యాషక్‌ శ తళ - పదము = "హృషీ నా! కేచుండు అనెడిళశబము [పదం శజే చ వాళ్య్యే చల (విశ్వ. తన్‌ - రశ -ఆభఖ్యన్‌ = 0౧ ౧ ౮ ళా మ! మ్‌ జూ, ల ఆయు౦(ద్రియములకు (ప్రభుపు (నియంత) అ౫పదానిని, చెస్తుటచెత (చె ప్పెడి దగుటచేత_అనుట్ర (తదీశత్వము (పప్పు త్తినిమి త్తముగా (శద్దివయోగమందు కారణము గా కల దగటనుబటి _ లు అనుట) [ఆఖ్య = చెపుట “ఆజ్‌” పూర్వక “బ్యా కాతుపుసకం పె భావారమునందు "ఆత ళ్నోప ! ళం అదేం అలి న బు త వోలిగిస యమ ౨, సర్గ (0 8 106నూ). ఆవి “అజ్‌ ప్రత్యయము] గ్‌సది (నీకు 1పా_ప్త్పంచిస్త్వ (నీయందు) (పవర్షిల్లినది (నిన్ను జెప్పెడిదిగా ఐన దనుట్సు (ఇంద్రియముల జయించి వాన్స ళో. యో ల న లి యులు నీవ హాం కి జ ఆక నీచెప్పుందే(తలలో ఉండుసట్లు చయల గలుగుటనుబట్టి బు “హ్యాషరపుండవి అని "సే రంద్చి టి వని భావమ “హృషీశేశ' శబపును (చివుస, ధా ఏం వా ౯ యుంటి వని భా మ్సు [(హృష న్న శబ్దమును (చెష్షు సో భా ఇట్లు వ్యాభ్యానించినది _ కళ్ళ కీ 0 షం వ్రీ కే; తఈజటూవభాక్‌ డాం హృషకౌణ్‌ ఇస్ట్రోయాణీ తేషా మీశః మ్య్మతజ్ఞరు పథాక, యడ్వా ఇన్లియాణి యస్య వశే న్‌ శ వశమాడా. హా వేళ 5 స్‌ ల షై నా వర్తన్తే స పరమాత్మా హృఎషకళ!.... (అని) సుఖంబు అవి = సౌఖ్యము (ఆది వాక్యా లంకారకముగా ఉపయు క్తము _ఎ'పాండవులఅవిభవ మవియా | ఖండలవిభపంబుకంపె గడ్రు 0 బా ॥ వా గీ |! క శే రి (మొ) ఇట్టి చ క్రి [ (ఆసందముు ఆనస్పశర్య కాతసుఖాని చి (అమ), శమ్ము నా అభ లం బసు య. య్‌ (శంపదమున కర్డ్‌ మెను సుఖము, [శమ్ము = సుఖము. 'సుభే ది ప్ట్రోపజోషం శమ్‌ (వైజ)] అభిలంబునకున్‌ 2 అంతకును (సర్వ_పపంచమునకును, చేసి = (దానిని కలి గించి, శంకర - ఆకృతిన్‌ 2 శంకరన్వడాపమయును [“ఆరక్భతి స్తు; జాతా రూపే వస్ప

78] మందరబవబాత్యయి (7 య్యా హైం ్ర _ శింరము=పొంయనువు (వ౮ాంకువు (మె నల వుతోఎము) (భితించు:= పొం. ౨౮౦ అవత్యాంఅ వాలీ అలలౌ కొరిత్వందు. ఒజటింఎ గేల సలిపెన్‌ (భారి ల కీ శ చ*ేశాంలోటూములం.. _నీయనాళభొవము ధించి = (శ్రం నె! 8) (మెో.. ధజ వహీమజి లైమె ఛావిము (న్నైం న 7 ల్లో పాణౌ ఫణీ భజతి కజ్యణ మైశే (వై- 8ల్లో)ో నిఖే తే ఏ-విషే భీతిమ్‌ (నీతి ధైర్య) ఆని భర్తృ చలి ఇల్లు ఓనాులంలుూ ఎంచి లక్నొా శంచ్కృ్రతాంటద్రముంందు కొనవచ్చు చున్నను అణంవ = చేవింఎ అని మ్మాతిము (వూ ని) వచించి దీనికి అర్జాంకర మీయ కుందుఎ ఎరి"లనీయన-] కా __ ఎంమాక్కకు ఎదింళబంలూతు డఎ ఎక్షీ[నారాయణునకు అభేదము వచింఎచు తిన్నామముం కిన్నిచి వటు వేటు వ్యుత్పిత్తుల జాలఎటికు సరమాత్మివరము లసునెట్లు సన ర్శించి బహ్మవిషుశివాత్వికు డ నిగుఎరమాత్సవు నీవు - అని ముందు వచించి హరివారాఖేద ము మౌొాధి,- నుతి ఎనొ శి డు

న కండము ౮ లిసైని 0ఎ ల ఈం విశే __ (విష్షనామము దాహ్హ్రా- ౪ విషాదినామములన చాలనబకు మలోభారితామల

ణ జాతి ణ

నుదాహరించుబు వేలూ వ్యుష్చల్లు- జూ-ఎఏ (వి ఎస్తోశం భా) - వ్యాసష్య మె రోదం పార్టి వాని రఖ్యధికా ఎతా మొ డ్వా ఒస్యహం పార్ష విమ్ణులి త్య్థథిసండ్హిత (శా 84 2 48) (ఎభునూదినుండవు) - ఎర్జిమిశోదృ్భవం చా ఒఎ. మమనాఎ బోసు రమ్‌ _బవ్మా జోఎచితిం కుర్పక్‌ జ వాని బృరుషోత్తము తిస్య తాతి విధా దేవి దేవ దానపమానవా ముమమూదన ఇ త్వా బుషయ శ్చి జనార్దనమ్‌ (మవాభారి (చూ విస స్తో 2ల్లో ళం భాా (మాధిఎ ఎం - మధుకులే జాతత్సాత్‌ మాధిని (విస స్తో $ల్లో ళం భా (౮) వైతి) వారా మ్యఘం ఎ స్యర్తగ్రాశాం వావిర్భాాం (ఈత ప్పహమ్‌ ఏర్హ గృ మే వారి ర్నేతి తస్మా ద్ధరిరహం స్మృత (భార కాం 848 84) (చూవిస స్తో గలిళ్లో శం భా) (నారాయాత్సిము పవాంచితి) నారాణాం జీవానా మయ పత్చా (త్రలయే నారా సయంం యస్కా త్తిస్వా న్నారా్యయణ స్మృతి (బవ్యావై ఎర్హముు (చూ విఎ స్తో 89ల్లో ఈం భా (కలిగినది హృబకేశపదము) = సూర్యాఎ వ౦ిమసో శళ్చ దంశుభి వళసంజ్లిత్తై బోధయక్‌ స్పాసయం శ్ర్రైన జ దుత్తిృృతే బృధక్‌ బోధనా తృ్యాసనా చ్చైని జగలో హర్షణం భవేత్‌ అగ్నీషోమకృళై రేవం కిర్యథి

08 ఉత్త టారిం0క.2ఆ పాణ్ణునన పహృజకేగొ _హ మిళానో ఎండో లోంభాఎ (బాబలం్య్రవ్ర (ఎ ఆ ౧ ౧ ససో $9ళో శం భా అణి న. (మాధపు డవు) దినికి ఎల్జె పెగ్గడిష్యుత్పత్తి ఇ ట్లున్నడి - ల ఎధికత్రీంవ వెటను బుఏ వర్యులు మాధవాఖ్య బొగడుదురు వింన్‌ (హరి ఉ 7౧) చ రాదా ఉఅమదూ తెలి యదు (సం హరి ) పూర్వ ముదాహృతము అది ఇ ట్ల్రఘుట చేదు ర వ్యుల్బత్తి ఎరమాత్వ పరము సాగు చున్న (పకృతసందర్భమున కంతగా బౌచిత కదు పోషంచునదిా గూడ చేదు = ఆ న మంగ న ఎజ్జా_పెగ్గడ బుధోర్యులు పొగడుదురు అభిలవిద్వ చ్న్వయుకక్త మె "పే -థిలఎరా ఇముం వెలయు (బఎడ్టిన్‌ ఆనురీతి నూక పకికట్టుకాలతో పెంచి పెంవి ర భాఇదుసు 'పెద్దచేఎనా ఊ అందులకే అర్హగౌరపమున కగుశబ్ద“ంచేప మీకనికి దూర మె ఈ నాముంర్వణనము.. ఎ ంమిదిఎచ్చె ములవటికు పెరి గినది -ఒన గౌలుగుపద్దెదులలో ప్యరఎదముం చూరకి చొబ్బంఎఅక శనామ నిర్వచనసమును చక్క ” నాగించినా డు వపశాదసుణముగూడ ఎళ్టాలపెగ్లడనా నిర్భంనమంము కొజపెడిన దీపస్టున ఆది ముందు సద్యముఎందు చూపెదశు (మాయ యవిద్య్ర) ఈపారము పీకే పా ఇక వావి ౮ మాయో _..ద్య అకనది మా ఆవధారిణార్థక మగు అ తొకలు మాయ బసది మా అనునది ఏది కలదొ ఆ మాయే అవిద్య అని సదమన్నయము (విశే పాలోో అననగును (చూ(బ వై పుర్ట వావి పా లో మా _ అన _ విద్య అ భేదము దానికి న్నామి అని అర్హదు మావిద్యాచ హకే (పోళ్తి తస్యా ఈళొ యతో భవాన్‌ తస్నా న్మాధపనాటా _ఎ ధవ న్వ్వా మీతి శదిం ది (సం హరి భవి 80అ 48ళ్లోో అను చున్నది ఇచ్చట మూలము ఇబ్బట (సం హరి లో మౌ 4 విద్యా మా+అవిద్యా అనియు ఛేద మనఎచ్చును విద్య అవిద్య _- భగఏంతుని శ్ర లైనబ్లు అ౧౫ కవముగా బంధమునకు మోకముసకు రారిణము ల్లైనట్లు భాగవతిన్లు నచింటి చున్నది _ విద్యాఒవిద్యె మమతఆఅనూ వి ద్ద్యద్ధవ శరీర్రిశ్తామ్సి బస్టమోక్షక్రరీ ఆధ్యే న అ జల్‌ న మాయయా ౬ వింర్భితే ( గ్రాం అ తల్లా ఇట తన్యేతే మోక్షబన్ధాభ్యా మితి తనూ శక్రీ అనీ (థ్రీద వ్యాఖ్య ) గా యాని్మిఆము లగసటనుబన్జి వీనికిని మాయ అని ఎర్టిఎహూరద్చు “వన (వాః పా పొరాం (శ మ్మది సుఖం బి భిలమునప బేటి ఇచ్చట అది అనునది చేఎం అనుదానితో (సాకాం ఖ కము) అగు నన నక్క. లేదు

వంచిరి హితము (619 అఎం __ నిడక్తి నిఎక్తి ర్యోతో నామ్నా వచ్యార్హన్య (వకల్నఎమ్‌ (అం లక్షిలము లాం-.రడాంగగర్మితి మ ఒ గొకిమవోవాక్యివు సందు (తిమప్యత్యయము (ఆ(క్రిమమ్య) దొషము గాప ఆరాంవాయుతముూా చాంఖ ముంటువల్టు ఊఉ ద్వయం గతం నం్మపతి కోచనీయకాం “మా ఎ(వావనయా నాన -౮ - సా కాన్తిమతీ కిలావత స్స మ్య లోకిన్య చె న్నేత్రకొముకి ( మా 7లో (1ము ) పారద్రిమా దర్హకమో బలీయాన్‌ అన్నన్యాయము గూడ “శేవింఎణకు గి "సవవ గ అనక వ

దావా" "మని యిన 6 అాయినను

యలియ"”= "త్రశలి నయంయు న్న

నుని "*నితి మిషా 0వ రాం ను. రారి ౨౦౮ అఎ ___ ఇంకను 84 ఆఅ ొర్నినామనుంను శూయ్వమిందుప వనే ఎ్యత్స త్రుంతో (శ్రీకృత్తు నియందు సమన్వయించుచు ఎరమాత్వజ నీ పను చున్నా డు_- ఈసద్యిముతోడ నేవాకి ఇంకిను రెంంసద్యములతో (చూ 208 £ ఎ) అర్ధ __ ముర + అరి = శ్రీకృష్ణా వివంయబినన్‌ +- అ == అంతలరిక్షమునందే (ఆనాళ మునంప) [ద్యా ఇ స్పర్లేచి గనే దివం క్షీ తయో స్కృతమ్‌ (యది) పఎనిమొ రాన = నివాసము (4 ండుట) అగుటనుబ్బో (నివఎంచుచుండుటసలని _ అనుఎ) [ఎస (నివాస) ధాతువనకంణకె భావార్జియిసెంది ల్యువ్‌ (సత్యయము] వాసుదేవు ఎ అనన్‌ = (అన్సు అనుటను (గ్రొతిచ్బాతులచే చెబ్బ బఎటన్సు [(౨౫న్‌ _ భావార్డకినుజ్యంతము] [ఎంమాత్య్యకు ఆ న్తరికమునందు అనాధారణము (ఇతరిసబ్ధ్బలములందువచె “నిది అగునీవాఎమును నుతి పచిందు చున్నిది _- వాగ్‌ం౧ మ్మచిఎ ద్వసు ర న్తరిక్షింత్‌ అని (క్రై త్తీరీయము. ఇచ్చిటి సంధ్యాపందఎభావ్యము = జాగ్‌ 0ఎం = ఎంపమాత్యా అ న్తరిక్షే. ఎద తీతి అన్తరిక్షిసత్‌ యో ఒన్తరిషే తిస్టతి ఇతి (తే. అను చిన్నది శ క్రుతిని బద్దే సోమన ఎసు ననా ఆకాశబినందు అనాధారిణ మగువసనముతో (ఉనికితోో ఉండువాడు అన్ది దేవుడు పెసు దేవు బు బబుదెవు డే వాబుదేపు డు అని (న్వార్తికొణ్బఎ్యయాంతము ఛా గినికి వ్యుత్పత్తి (పదర్శించు చున్నట్లు తో దును భగవత్పాదులవాతి (వి స స్లో) భాష్యము వసు అను డాని వ్యుక్చ త్తిని ఇట్లు (పదతి ౦చినది _ అన్తరిక్ష ఏవి వసతి నా ఒన్య (తేత్యసాధారణేన వశనేచ

620 ఉ_త్తరహఏివంళక.ఎ__2ఆ

వాయు ర్వా పసు వసు రవన్తరిక్షసత్‌ (యాజ్జి 10 ఇతి (కుతే (అం ఇంమలకేగో దివమునన అనినా డు /ంధీరము ఇలబ్బటి అ అఎవాంశార్త3 యై అస్య స్టలవఎలం౦ పె విలక్షణ మగునివాసయి దిపమునండు పరమాతృ కుండు-సు ఇస్ట (ఆశాకారన "వా ఎ వేలుస్టలములందు లె పండటను తెలిఎనది] మనేదుస”్‌ = ధాంణవేం (ఆత్మవి.యకి మగునేక్సాగత కఎడానినా _నస్సును ఎప్పుటు ఉంచు చెల (ఆర్జారాము డూ ఉంఎటవెతి _ అనుట) [మననం డారణమ్‌ అని=-స “౦) ముని శబ్దహును వ్యాభ్యానంబులు రాఎవానుట తొ భాష్యము = _ ఏపంభూతో ముని ఆత్మటోసశిల స్థం రిత్యుషృుతె ఎ ది(చూ గిం 8 అ 96 ల్లో రా భా] ముని అనన్‌ = అనుట యకనమోన్‌ = యత్నియిచేతి (లోం రక్షణమునక్షై ఎప్పుడు (యత్నించు చుండి టచెళ) [(యతీ (టయత్నే వాతుపునకింపె భావార్థిమునిందు ల్యుం(్యపత్యయము భగవంతునరోకక _ఇఎయిన గు(బ్రయవ్నామును శ్రీ లజ పరమాత్మ గితయం దిట్గ వచించినా డు. యడా యదాటలా ధర్భస్య వి లృవతి భారం అధ్యుక్ఞాన మధర్మస్య తదా ఒఒత్వానం స్పృణా మ్యహమష్‌ పర్షిితాశాయ సాటానాం వా శాయ చ దుష్కృతాం ధర్మబంస్టా వార్థాయ సంఫదాటయుగే యుగే (4౨? 8 ల్లో (లేకు తపశ్చర్యాదులచే బ్బరూపస్ధతి కై ని (ఆత్వ్యసాత్షాత్కాంమున తైన్సు టయస్నముచేఅ)] యతి ఆన గన్‌ = అకట (శార్న మ్లై భాజార్డక ము జ్యంంము కన్‌ అనుట్రయు క్రయిి [సం హరి ఇట యవా ద్యతి రుళ్యస (భవి 88 ఆ 52 ల్లో) అను చున్నది] ధూతి ౨తతి 2 (పప్రాణిసమూబాము [భూతము = (ప్రాణీ యుకే డ్శ్‌దా బ్బతే ఖాతం (పా ఎ్యతీత్తే సమే ్యతిమ (ఆదు) వితతి = సమూవాము (తవితతిభి బఎరొూతాయాం త ద్వ్నివ్మ వే (జ 7 స 40 ల్లో ఇల్బట ్రంతివితయ లవాజాలాని అని (ఎల్లి )] నీయందున్‌ = నీరోసల ఎ్తన్‌ = ఎల్లప్పుడును (శర్పరాం ర్హాఎస్టలయందును _ అనుట్స నికిన్‌ = ఉండుటచేత [(6౦డు - ఇక్రి ఇం వౌర్పాదుల కగు (౯ ద్యాక్సి 9సూ)ూ ఉన్కి (రూపాం)) విశ్సంభర +- ఆఖ్యను = విశ్చంభరు డు అనెకిపేరిని ( విశ్చ్వంఛర కైట భ౨త్‌ (అమ) (సపంచమును ఆనయందు -రించు (ధరించు వాడు (వ్య) ఖృం్‌ _ ధారణపోషణయో _ (ఢాతుపాా అఖ్యాహ్వో _భింనం చ నామధేయం చనామ చ (అమ )) కనితి = రాంచితివి (పై అసన్‌ అన గన్‌ _- అనువానికి గూడ రళ్యకియతోడనే అన్వయము) భగవంతు డు తన్నసఎంచధాం ఆమును ఇట్లు విశదనజచినా ఎ _ యథా __ కాళబ్ధతో నిత్యం వాయు స్ప్వ్యతగో పవోన్‌ తిధా సర్పాళశీ భూతాని మళ్హ్సా నీ త్యుసధా

మందరసహితము 821 రయి (గీత, 8 ఆం 6 ల్లో. ఈధగపద్వాక్యమును. (రామా. థా, ఇట్లు వివరించినది _ “యథా చవకాళే ఒనాలమ్బునే మహాన్‌ వాయుః స్థిత స్సర్వత్రి గచ్ళతి, సతు వాయ ర్నిరాలమృనో మడాయ త్రసితి 8 త్యావళ్య ముభ్యుపగమనీయో మమైవ ధృత ఇతి విజ్లాయతే, ఏవమేవ సర్వాణి

అటి నా వ్‌ డొ భూతాని 3 కద్యషే మయి నితాని మమైవ ధృతా నీ త్యుపధారయ, యథా ఒహ క్వేద డూ మి థు చెవా శ్‌ న ం జ అనలా. అ శ ల ప హా రె విదః _ “చు మోదయ స్సాగరసన్నివృత్తిః రిస్ట్‌ ర్విభాగః స్ఫురితాని వాయోః। విద్యువ్విదణ్లో గతి యన్న 1 ర్పిజ్లో ర్విచ్చితాః (పవవన్ది మాయాః' (అని ళా మ వానుదేపండు, ముని, యతి, విశ్వంధరుండు = అనుసవి శ్రీకృష్ణునికి పేర్లని అవి ఆతని మహామహిమను. వచించుచు ఆకని పరమప్పరుషత్వమును చాటి చెప్పుటతో ఆతనిని సర్వేశ్వరునింగా 3ంయం జెప్పు చున్నవి లోకనున శని శిస్తండు శ్రీకృష్ణునితో అను దున్నాంచు. విశే; (వాసు దేవుండు శఃనానమమున కగు నిర్వచనము (సం, హరిఎలో కానవచ్చుట లేదు. “సోమన; ఎత్తా(పెగ్గడ " ఇద్దఖును చెబు వేజురీతులలో దీనిని నిర్వచించినారు. ఎజ్జా_పెగ్గడ ల లి ది గ నిర్వచన మి ట్లున్నవి = “వసధాతువు చివిధాటువు. | వొస!గిన పసు చెవసంట్రభూతారములం | లి ళా డెసంగుట జగన్నివాసా | భ్యిససర నికు గాసుచేవు. డందురు నిన్నున్‌" (హరి, ఉం 6 7) సీని కాధాల మేమో తెలియవలసి యున్నది. పద్యము సుగమముగా లేదు. సోమనపద్యమున కగు స్యుపసన్నత కానరాదు. కొన్నిచోటులం ది ట్ల ర్హశ్లేశము కలిగించుచు ప్రసాదగునమును (తోసిరా మం జను చుస్నది హరివంశమందలి శంభుదాసునికవిత. *వస' ధాతు “విపు రాతువులనుండి నిష్ప న్న మెసిపసుదేవి శబ్దము ఎన్నోయర్హముల వెలుపరించి జగన్నివాసరసికుండి వనునీయంద నూ ౧ యా జ అన్నియరములతోను (ప్రప్నర్షిల్లు చున్న దనుట - దీని కై సపరమార్థ మన వచ్చు నేమో: “వాసు ఈ తానీ రిం యము ఖి సిం దేపి శబ్దమునకు విష్టస్తరాఎము ము స్నగునవి పలువితముల వ్యుత్చ త్తీపదర్శన మొనర్చు చున్నవ _ *పనతి వాస య త్యాచ్చాదయతి సర్వ మితి వాసుః | దీవ్యతి (గ్రీడతే విజిగిషతే ప్యన హరతి ద్యోతతే సూయతే గచ్చతీతినా దేవః | వాసు క్చాసౌ దేన శ్చేీతి వాసుదేవః = ఛాద యతి జగ ద్విశ్వం 1! భూత్వా సూర్య ఇ వాంశుభిః | సర్వభూతాధివాస శృ । వాసుచేవ _స్తళః స్మృతి (భారి మోకధర్మఎ) పిసనా తృర్వుభూకానాం | నసుత్వా వ్టేనయోనితఈః 1 వాసుదేవ స్తతో క్జేయో । యోగిి స్త్రత్త్వదన్శిభిః? (భారం ఉద్యో 70, శ్‌ సర్వా ఒసౌ సమస్తించ | వస త్య (కేతి వై యకః॥తతస్సు వాసుదే వేతి।విద్వద్భిః సరిపఠ్యతే. “సర్వాణి త్యత భూతాని! వస న్తి సరమాత్మని । భూకేషముచ స సర్వాత్వా ! వాసుదేవ స్తతః స్మృతః (ఇతిచ విష్ణు

622 ఉ త్తరహరి..ళ యమ ___2ఆ పురాణే 2 2 ౧5 809 (దూ వి*స్తోళభం భా 49ల్లో 2 దే శబ్దం సము) పిసుదెనాపత్యము చామదేవు డగుటను ఎ ఫ-పలప్టకదుధ్యశ్న్చ (4 శ) అని పాణినీయము వచించును ఇ ట్లున్నవు విష్తుషురాణముగందరి చిట్టవిఎరి. ్యత్పత్తిడు ఎల్తా (పె్ణడ వచింస దల చినయిచ్చవవ్యుప్పి త్తి యనిఎంఎప (యకనమునను యతి యస గ ఇచ్చట (సం హరి యమా ద్యతి రి్య్యత (-వి 806 62లో) అను చున్నది సోమన యతనమున ఆకసుట పాజినీయమున కకములయమా గీ ౨ నిర్వచింప దఎ చి యనిఎంచును _ యే రర్టితెస్టియగాటా యతో యుంయశ్చితే ఇం (సుధావ్యాఖ్య) ఇ ట్లుస్నది . యత్తే యతీ. (పయత్న్రే (బ్బా ఆ స్రేఇన్‌ (4 08) యమె క్‌ ఇతి త్పిపాణినీయమ్‌ (అక) (విశ్వంభరాఖ్యను) ఇది దావిపా ర ఎద్యమునందు ఎోనసు డన * మదొనం ఎనను ని యన గయతన మున యతి యసంగ నీయందు ఎతగవహ మునికి గలుగ భూతావాకు డసురాం అని (వీకే పాశ తండా (నాతి ఫప్రవా రాసవచ్చు చున్నవి రపారమి కూఎముుం సన్నివాతము గా గన బడు చున్నది . వొస్తి త్వయి భూతాని భూతావాు స్తతో వానే (సం హరి 886 ల్‌రిల్లో ) అని మూల ఎడ్జాాపెగ్గడ మూలమందలి భూతావా నామమును వదలినా డు తాను చూఎన వాసుదిన శబ్దనిర్పదనిమునకు (జగన్నివాసాభ్యససరబకునకున్‌ అనుదానిక్సి పునరుక్తి ఇది యగు నని ఈం పంఎయె ఇందుఎకు కాంణ మేమో భూతావాస నామము (వి శ స్తో లో గూడ అశపడ చున్నది ఇ ట్లున్నను విళ్సంఎం శబ్ద. పై నామమునకు పర్యాయ మై ఏతదర్థసం_గాహక జిగు ఒుండుటనుబ్టి “ంన్కొారాపేక్ష కలది (వీరే పా) ఉండుటనుజేం నా కది సర్టాహృను రాలేదు. కలగన్‌ అనుదానిం కలిగెన్‌ అని రవరించిన ఆపారము గూడ పరిగాహ్యమె కాఎ 'ప్పను క కవదంబున (బ్రహ్మాయు నీ

శపదం.ఎన నేకు బరగి జన్మింప గ ర్చి

కుపగతము 'కేళవత్వము

[పవన్న మభి౭జగదీళ్వరత నీశతయ.న్‌ ౧డా ఆర్ట్‌ __ క _- సదంబుసన్‌ = క అనెడి శబ్దముచేత (బహ్మయున్‌ శశ = పదం ఐనన్‌ ఇ ఈశ అనెడి శబ్దముచేత నేనును (శిపునిమాట రవి పరగి = ఒబ్బ లోక

మందరిఎవాతిము (028 (బది -ంవి (రోంముసంమ ఎస్టింబౌదింల ఎయిచు అనుటు [ మారుతే వేఏఎ (బ్రర్నే పుంజ. _-౦ ౪౯ టో శ మ్బు రీ. ఎకుఎతి (ఆమ 01 నీకున్‌ = నీవల% (దూ టా వ్యాకాం 4 వా) జన్యింఎ ఫ్‌ 2 ఎట్ట హా ((అట్టినందుఐలన _అనుట్స (క ఇతి (దిహ్మ్బబో నామ శిళో _వాం -ర్పిచేహినామ్‌ అఆవాం తిదంళనంభూతా తిస్మా త్క్యేశవ సావవాన్‌ (౦ వారి భవి 88 అధ్యా )] కేళవిత్సము = కేళవ శిబ్దవ్యనహారము (తళ స డన ఓటుటి [(-క్పెలశి శ్చ ం కేళా తౌ పుత్తక్చేని థివక ఆన్య అని (వ్య) శశ శబమనసకించై దుతుబరిమునంయ వేళా ద్చో ఊన్యతింస్యామ్‌ ( 2 10%) ఆ౨ వ 0౧ ఈ

టుత్యియయి]. అథి (నశఛథిల). జగత్‌ + ఈశ్వరతన్‌ 22 నమస్త తోరిములకు స్వాదువి (నియంఎఎ సర్సేశ్వరు డవు - అనుఎ) [ స్పామీ త్పీశ్చరి వతి ఈితా (వ్రకు పరివృథో _ధిప (ఆమ) (థు _ సర్పనియన్హా అనిస నం] అగుటచేత ((శ్రీమవో విష్ణుని యీశ్వంత్వమునుగూర్చి ారిడము ఇ ట్లను చున్నది - (రుద్ర ఉవాచ) . హవె కథయ దేవేశ చేవచేవకశి శ్చర కొదేన కశ్చ వై ఎ్రొబిర్టి (వారి రువాఎ) ॥ (శుణు రద (సవిక్యామి (బజ్యాగౌ ఎ ఎరై సృహ అహంబా దేవో. దేవానాం సం్వలోకేశ్చర (2 ఆ) (చూ హలా వి ఏ] ఈశతయున్‌= రశ శబ్దముచే న్యవహరింస బడుటయు (_పపన్నము == (సీచ్చే పొంద బడినది [సజవూర్వక ఒద్స్‌ ధాతుప్పునకింటె కిర్యార్పి మునందమ క్త (సత్యయము ఆప్నోతి యాతి లఏతే (పసద్యశతే జి్‌బాతే ఆక్బా త్యాసొచ యతి విస్షతే అని (క ని) తౌ __ క శదముచే (బహ శ శళశబముచే శింబ, డు విచింపంబడు ఎన్నారు తి యిద్దిలి విషు

హో టా ఈ ద య హో ణ సంభూతు లసుటనుబన్టే వా రిద్దజు ఇత్త్రులూ కలవా డ్రై విష్ణువు కేశఎు ఉన బలు మన్నా జం ఇళ్లే ఈ శ్చరుల కెల్ల ఈళ్సర డ్రై (సల్చలోకేశ్చరు డ్రై తిన కీశ్చరు ఎ మవొడు లెనం దున శఈశ్చరు డన బడు చున్నా డు విష్తుపష ఇట్లు నీఎ = కేళవు డఐఎ ఊఈళ్ళరు ఉపు హడ

మా! లా అగు చున్నావు = అని (శ్రుకిఫష్జాని గూర్చినళివిస్తుతి విశే __ (బహ్మాయి నేన బఏ %* జన్మింఎ స అమఏంబుధి "కేశఎ శబ్దమునకు ఇ)స్టత్బె త్తి చూప్పచు. కశ్చ ళళ శ్చ ౩ళా పుత్తపొశ్తాస్తో స్య కేశాద్వ ఈ 09 ఇతి స్‌ శమ్చో ఎతామహో (బ్రవ్య్బా ఎతా శ్యకాద్యధీశ్వరి ఇతి పద్మో కే. అముచి - ఆస నాభథిపద్మమునుండి వెలునడుటను (బ్రహ్మకు తంటడాను (బ ెంనొసచ్‌నుండి ఎట్టుటను జేఎ ఛవన డు మనుము డుగాను కిలవా డు విఎువు అను చున్నది సుధ ఇంకను వ్యుత్చెత్తులు శేశిరాక్షసుని స!

కిని ఉ తరహరింంళము___2ఆ జంఎసవా డు (ప్రశ స్తము లగుకెళములు (8రోజదులు) కలవా డు _ అనుకీతి. అనెకివిఏము లూ ఇట గానపచ్చు చున్నం (నీకు జన్మింపస 5 ఇ ట్లనుటనుబక్టి సోడున ఎర్తులమాే వ్మాశింలపు వచించా (సం హరి) ఆవాంత వాజ్ణుంభూతా అని శివ్మబ్రహ్మలు విజ్ఞుపుఎకు ఎత్తు లగిఎయలు స్పష్ట ముగానే వచించు చున్నది (3ం హరి) లొ ఆవాం త వాంళాంఘూతా. అకుపారంు గూడ ఒకటి కానవచ్చు చున్నది - (చూ విస స్తో రం భారదాంము పైఎద్యవురాజో క్రి యట సీనామమును (శెశవనానబుకు) స్పృ్రశింసక వదలుఎకు కరణ మేషా తెలియద య క్‌ దక్షిణవామాభ్యా మజ్ఞాభ్యాం నౌ ముదృవా (సహ 4ఆర్యా కల్లో అ9 సాాందమోం దు (శ్రీమహావివ్ణనివాక్యము భారతముగూడ (ద్రాహ్మే ర్నాతిఇయే ప్రాష్టే తస్య హ్యమిత తేజస (వనొడా _త్పాచురభవ త్పద్కం పదంవిభేశ్షణ తతో దిబ్నో సమవవత్‌ స సంజజ్జే రుద్ర స్పంహారకారక (శాన్తి మోత 84అ 6 7 8ళ్లోో అను చుస్నది ఈపట్టున జశంభుడాసు డు మూలమునం దున్న యతి ము న్నగువానిని వదలుట కొన్నిటిని మూఎ౮నుగు+*మంగా సాక వెలగా నిల్యచించుంగూడ జరఎనా టు గీ వామగం ౭ణుంు ళా శృ వావను డ

వేదము [(3నా వ“ ౬ ది[కమము”

నీత్రివిక్రమున మంఎసం౫గడి అతి

వలయు / నయ 'సెజి గి గోవించు డయితి ౨౧౦ లర్డ ఎ. అణుజ జ వాక్ష్మమి (అల్బపరిమాణము కలది)[ అల్బం మూక మణు స్తోకం (వైజ ] వామనంబు = వాజస శబ్ద ము ఖర్చొ (హస్ప శృ వామన (అమ )] తద్‌ చ ఆభఖ్యన్‌ = ఆవావసళబ్దకము. (౧మ్ను) చె శ్చైటచేం [ఆఖ్య = ఆథ్యానము _ ఆజ్‌ పూర్చక ఖ్యా దాతుఖనకం టె ధావార్థమునందు ల్యు(ట్పత్యయకు. దామను డపు = వామన శబ్దముచే చె దడి చున్నవా డఖ) (నీవు) = అణుపు అనునవి విష్ణువునకు పేరు ఆ ట్లగుటను వామన శబ్దము అది పర్యాయములు అణు ర్భృహ క్క్కుళ ఘ్టూల అని (నస స్తో ఏషో ఒణు రాత్కా చేతసా చేదితర్య అ౨ శ్రుతి అణో రణియాన్‌ నుహతో మవాయాన్‌

7 మిందరఎపాతము 020 ఏట 2 ౯ రాంకి వా (అ 2. £20ఉ) ల్‌ కాంకియ. [గొలతిచ్చే మిక్కిలి తక్కూవివా డు (పొట్టివాడు భూదికి దె కగూ వామన. డన బడును. అదితిగర్భమునం దస్దవా డవా నీ వవ ల్‌ ఆరింప్‌ వాఎప డి పిన బకితి విని వా_నావతారవరన సన్ఫూర్తికూడ]) వేదములు (తి _ గన అటి

నా.ములు = మూదు. అనుపేరు -లవి [ శ్రీయా మృక్సామయజుష, ఇతి వె” త్రయ స్రయా (అ=)] కిచ్‌ శా వ్య మముున్‌ == వానియందలి పొదవిన్యాసములచేత [కము (బాదఎక్షేప్రే అషుధాతుకృనంంచ. ధావార్తిము ౦ది ఖటఇ్‌. (సత్యయము] (వేదవీఖథలందు సంబఒరించుటచేతి (వేదతిపాద్యు డ ఎగుఎచేత్‌ _ అనుట [(వి ణి స్తో శం భా అ శబ్దబవా అనునాఎముకిడి = బర్పే వేవా తాత్సి ర్యేఐ తిమేవి నిద న్లీతి శబ్దపవా న్నే వేదా యత్నద మామన్త ఇతి సుతే ఎదై శ్చ ర్వ్వై రివామేఎ వేద్య ఇతి చశ్ట్రతే శ్చ అనినది ఉఎనిషదేకి వేద్యు ఆ (్రీక్సిబ్లు ఉని కివులుగూడ ఇట్లు విర్జించినారు . చెత్ప్సిం దురము మాళమాశమశికాళాశ్యాపవాఎ౦ బుధా (చంపూథాగ 3వి 00 ల్లో ఇచ్చట బువా

ళం

విదా ౦౧. ఆమాక.శిఖాకావొప్రవాళను - అ మా వేదా ఏవి అమా తిరవ తేషాం 3ఖాళా భాసు ఆ(గ్రళాధా. ఉఎనివ త్స్పిత్యిర్హి లావాలం ఎల్లవిమ్‌ ఉఎనిషదేకిగోచరి మి త్యిర్త అని వ్యాఖ్య (శ్రీవరస్వామి (గుతిగీం ఎ వ్యాధ్యానింది ఇట్లనాడు = ఎర్పమతి9రో త్న విరాజితపదామ్సుజమ్‌ థోయోప్రదం వ్ల మాధవం ] నీంతిఎకిమనామంఎు = 'తివి(కిము ల అనెవి నీపేరు నెగదెన్‌ == లుక్యాతి మయ్యెను ((లోకిమందు పద్ది శెక్కైను = తనరు ఖ్యాతి మయ్య నను కు వేంగా నెదెనన (ఆం భా 8 $80)] గో _ సంజన్‌ 2 గోజ అనెడి పేరితో (రూఢిళబ్దముతో) వాణి = వాక్కు ([ భూవా

[౬ ౧ గ్వారిషమ గౌ తా (విశ్చ ) క్‌ ర్చా స్చాణీ ఎరస్పతీ (ఆమ )] వెంయున్‌ = ఒప్పును ఎటీ గి = తెలి [(ఆపవేదవాక్సున్సు తెలికొనుటవఎన]) గోవిందుడు = గోవింద శబ్దవాద్యు డు” అయితీ = ఐనావు (ఎ వ్రు వ్‌ లోవము) [కర్మవాచకి మిగుగోశటబ్ల ముప పద మయి యిండ --ద్‌ (లాఖే ధాతువునకంటె గవాదిష విన్దే స్పండ్ఞాయామ్‌ అని త్రై చి చో

ప్రత్యయము (విస స్తో) - (శ్రీమవోవిష్ణుఖను వేదవిత్‌ అని ఒకటికి రెంజు3ండవిలు ముక్తృకంరముూా ఉద్హాషంము చున్నది గిఎయందు (శ్రీకృష్ణ చగవాను దు వేదై శ్చ సర్వై రహమేన వేద్యో వేదాన్తక్స ద్వేదవి దెవ చా -వామ్‌ ( $ఆ ంల్లో ఏ అని తాను వేదవేత్తి నని విశదపలబచు చున్నా డు

624 ఉ త్తరహరివంశము___2ఆ తా ___ విష్ణువు (ఆత్కా “రృ(ప్రాణలహృదయములంవ అతి ఎామ్నై ారఎటితో వర్తిల్లుం సుబట్టి అణుపు అన బడు చున్నాడు ఆ అణు పడారమే వా." శట్ట గూడి _బం చుచు తత్సర్యాయ మై ్రీసుహవిద్షువును పచించు చున్నది [౬౨ ఇంల్పడామలకు జయించి స్వర్ష మ్మాక్రమించి తాను మూ డు లోకడు లేలు చుండెను. దెంఎాల అదితి తననంలతి వైన రాజ్యభంశమునకు చింతించి శ్రీమహావిస్తువును పయోవి తారణము వ. ౦తోఎపెకైక ఆత డు వామను డు (చాలపొట్టివా డం ఆషెకు జన్వించి బరిచే మూ డంగుంపకి మును దానముగొని రెండఎయగులతో ధూమ్యాకాశములను ఆక్రమించి మూ డవియఎగుతో బలిని పాతొళమున కణ గ (దొక్కి దేవెందునికి ఉతిలొకాధిపత్యమును తా గెస్‌ గను _ అ౨ జృరాణ గాధ దేవతోసకారమునకై వామను డుగా విస్ణుపు పై విధమున అవితికళ్యపుల కవతరించి యిం దుట జే వామను డవి పే ర్పడెను _ అనియు అర్హాం ] ఇదాకి చెదము అన్నియు ఎం 'మేళశ్వరునిస్పరూపన్చభావముల వచించునవి గా ఉండి ఆయశపాదములను తమకు శిరోధా్యము ల గా చేంకొనుట జేఎ విష్ణువు (తివిక్రము డు అనియు (ప్రఎద్ది చెందెను ఇవా5 గో శబ ణి లె ట్‌ మునకు వాక్కు అర్హము _శశ్రీమహావిక్ణువు వెదవాక్కున కసనర్హమును డాసూ ఎల గ యుండుటవఎన గోవింద డు అనునది ఆతనికి పే రైనది ఆశ్రీనమహావిషుపు సీవే _ అని నూ '్రీకృష్ణస్తుతి విశే __ (వామనం ఒణువు తదాఖ్య _ ఇ బ్రఘుఓ అణువు అనునవి విష్ణువునకు పే రని ంంి వామస శబ్దము అది పర్యాయము ఎగ-ఎను వాచుని ౮ విజ వైనా డనుటను వైతము ప గా న్‌ న అధ వచించునది ఉన్న దన వచ్చును _ అణు ర్ర్రవా త్య స్తూం అని (వి స స్తో ్ర ఏీషో ఒణు రాత్కా చేతసా వెదికవ్య అని (కుతి ఇదియే ఇచ్చట _సధానముూా వదింస ద యున్నది (వెదనులు (తినామములు (తిపస్ర మనామము) (తివికము డు అనునది వామనుని (విబ్లు వ్‌! వును బుససిద్ధము “” చెప్పునది” గూడ ఉన్నవి (తివ్మికమాఏతార ఎని వొామనావకాళము నకు పేరు త్రివిక్రము డనుపేతో కొన్ని సలమంందు. దేవాలయములుగూడ ఉన్నవి అప్పుడ (త్రివ్మిక్రమ శబ్దమునకు మూడు. వ్మికమములు (పాదన్యాసములు) (భూమ్యారాశ లందు. బలిశింస్సునిందు కిలవాడు _ అని (వ్యు) (చాలఎజ కీనామశిర్వచ స మందు స్‌ వొ న నఎదేవాద౭॥న లో న వాసుదే దిశబ్దములు మి ద్యసత్య యి ము న్నగురీతిజ్యత్స త్తుంతో గాక. పర్యబ హ్మపసరముగా వెలు వెజు వ్యుత్చ త్తులతో నిర్వఎంపస బడి (శ్రీకృష్ణుని బరమప్పరుషుని గా వరిం ౭0

విందరసవాతము 627 చెంరీతతో త్యత్పశంసా వలా పొంమఎబఎ దిడినవి ఇది ఇచ్చట (వ్రధానముగా గమనింప ది యాట క చ అ ౯ ఆస్న్నవి (గోఎంఎ ఉయిత్సి (బఎదిమూా ఇది దబ రోద్దంణమున గోరక్షణ మొనర్చుటముబట్టి గోటాతంగడ్రేంణ ఎ” అకొఃి ౦గాధిషేక మొనెశ్చి ఇందు. డిచ్చిన బిరుిదనామము ఈశ బమవము

౧ వు గ్రైలంయమి గోజలను చేం ల్లీమును (ఇందు దూ అధిపతి గ) పొందవా ఊ అఆమపు తెటకి (హంతి ౦వేోది _ త్ర ఎ మణ దేవానాం త్పం ఇవా మిస్షైతాం గల గోవ్చి ఇత లోచే త్హాం చా ఎవి మానవా (అని (శ్రీధరస్వామివారి శ్లోకము ఇల్బట (సం బారి) = గొ లేవా తుయతో వాణీ తాంచ వేద యతో వాన్‌ గోవు స్తు తతో దేవ మునిభి కథ్యతే భవాన్‌ (ఏవి 88 ఆ 60 ల్లో) అను చున్నది సోమన యథామూలముూానే ఇం చెల్లను అనయమవాదియిను సాగంచినా డు ఇట ఎడ్జాాప్మెడి- గోవు మవూడదేవి మవూ చేవ బఐడన తీవు (ఎయసతీతిలక మనం పున గోవిందు డవు (లారి ఉ ౪6( 8 0 అను చున్నా ౮ ే వ్యుత్ప త్తిటైదిర్శనము భాంతానుసారా ఉన్నది - నెష్టాం చ బరడోం పూర్వ మఏపైం వై గువాాతా[ు గోవిన ఇతి తేనా -బాం చేవె ర్ప్యా -లి ౧ యా 0 (కా హత (భారి నామోషి శక ౮ "0 ట్ల మూలవును చిలి ఈతి టు భాంతానిధాాన జ టే చా మొనర్చుట ౨ ఏకారణ మేమో తెలియరామి [6 ఎట్టునిం చెక్టా_పెగ్గడ స్పివ్చందటుప్పు త్తి చాల “ానవచ్చును ఇట విళిష్టవ్యక్తిఎఉరముా బాంద్రి ఎర బవ్యాపరిముూా ఎఎిన్పియఎయినెల్లు (విశేషవిశిష్ణము లగురీతిని వీనిష్యుచ్పాత్తుల జూఎ ఎరి మోత్కిర్షి మును (ీఖృత్ణునియంది సాధించి పహారిహరాఖేదమున కిం*ముూా దానిని వెలయించుటకే ఈ ఖట మేర్చిడినిల్లు కానన ళు లం చ్చును పరిశీలించి చూచినవ్వుడు అవ్బుదు (శ్రీమవో ఎస్తుబరమూానే శేవలము ఎరిఎ ఎనిబ్లి ప్త త్ప త్తి వచింయటలోనియొచిత్య విచారిణేయము ఆలం __ నిరుక్తి వాసుదేనవామనాదిశి బ్బములు (ఎఎద్దార్థయినకిం'టె వె టర్హిమును ఎ్యుత్చీ త్తి బలముస (యౌగరార్త్యపతీతివలన) వచించు. మిన్న విట _ నిరిక్తి ర్యోగతో నామ్నా ౨ న్యార్ధత్వ(పకల్పనష్‌ (ఆని ల-ణము) సీ అగుదు ఛందివ ౯ గాయ్యతి వర్షంబుల యం దకారము రు ములందు నేను ననలుండు వణునులం దాదిత్వులంది వి ష్టుండు వెస్తా సతి బురలయందు

628 ఉ త్తరచారివ శ ము__2ఆ గజవ్టాులలో నిందిళం” ఎ పములం రలు గరుడు డు రు.ళలో “రోరుండు నిర్జరవరులతో నీరజ” “డు వృ తముల నగ్వత్థంబు జీల టో గ మేరుగిరి 'దేపమున 6 ” నారదుండు దైశ్కులందు (ఒహ్లాదుండు 7 కిన్నరులయందు వాక “న్నగి ముల లోన వృగమ అలో“ వాగం ఏ ఆం అవ ___ శ్రీకృష్ణుడు సాఇిత్సరమప్పరుషు డఏ స్తు9ంచుడు లోకదుం. డాతనియంకాఎ తారములుగా అగవద్దిత 'పేర్కొ"”నవా”నే కొన్నిట నిం దుడాహరించు యున్నాడు శివుడు అర్హ ___ ఛందములన్‌ = ఛస్పస్కులందు (ఛస్టోవిశిష్టము లగు (దాదా షర “౦భ్యాదినియమ ములు కల్సి బుక్కులయందు _ అనుట |[ఆనండాతిశయమువే హృదయము కబ్బవైచునిది _ అని ఛస్పళ బ్దిముసకు (మ్య) ఛన్జాంజ చాదనాత్‌ (ని? 8 2) ఛది - సంవరణే నంవృణోతి హృదయ మానస్దాతిరేం ణేతి ధు (౨౨ ఎంగి ఎల్బస్టమ్తూఅ దిబ్బ శీ) నియమితవర్ణమాశత్రాది దిద్దచతుష్పాది ద్య (అ౨ ౦) వస్ట ఎద్యే చ వెచెం (ది ) ఈశభంవప్పు లా కికిము వ్రైదికజం = అని అ౦టువిఖభములు వై ది-చృత్టొబద్దములు గాయ్య్మత్యాదులు (ఇవి ల్లి ) ఛభన్షొభేదా స్తు గాయ్యత్మీసయుఖా ఏకవింతి అని (వైజ్భ) ాయ్యత్రి = ాాయ్యత్రియిక్కుగా అగుదు=ఉ౦. దుఒ[ాయత్రా వఎ ఎని ఎ౦%కనూ్యూతిము “ాయ్యతీ నా ఒతుర్పింశత్యక్షిరా ఆష్టాక్షరా స్రయ వాదా అని యక్సాతిశాఖ్బ ఎనిమిదక్షరమ అతోకడి పాదములు మూడు కిలిగ యుండ నది గాయ్మతి ఈగాయ్యతి దైవి ఆఫరి అనుకీతిం బహుఖేదములు కంది నిరుపాధికిము (దై వ్యాడిపదరవాతముఆఅగుకేఎ ఎ "యతి శబ్దముదే ఆరగాయ్యత్రియే వచింప బడు నని ఛజ్జళ్మా స్త్రము దానిదే పై లశణయు సాయ్యతీశబ్దప్యుత్ప త్తిని (దాహ్యాణ మి (సచర్శించినది. గౌయతో ముఖా దుదపవత్‌ (అర్సి రీనికి గానము చేయు చున్నబహ్మమ-ఖముపలన (మూ డు వేదములయం దుండ్సి బయలువెడిచెను అని అర్ధము ఇంకిను బవా విధము లగువ్యుల్పత్తులు దీని కున్నది. - యతత్రీ ప్రోచ్యకే తస్మా ద్లాయ్యన్హం త్రాయతే యత అ ఆగమము ఇది వేదసార మిన దగి*ది

మందికి వాతివు 620 (ఆల ఎఎ చ ెేంల్లి వొదిం పాం ఎటాకూత్‌ త దిత్యృదో _స్యా సావ్మిత్యా పర మేం టగాంతి (ఎఎ అ ?ాట్టో్ర(మె గె _ందులకే దొవంతునియం ౭లక చెందినమా ఇది వర్షిం ఓటు ఎది (అమ ఆెంట్యూకియకు పైపాదములందిలికిర్తి లన్నిటితోడను ఎ౦ది౦ంలలు (౨ వ లోఐఒఎు))] విర్దంబులయంది = ఆష్షరములయందు ( వర్ష ద్విజాదా ఈన్షాడొా స్తుతా దూజయళో._3రే (విశ్వ్ర]) అకాము:2= అ అనెకివర్షము (అంఎ. (ఎజ్జవాంఏ యినింంకె నిర్హేశార్రవంనంమ వర్ణాత్కారి. అని కార్మవత్యయము రాా అకాంటి వన్‌వి. రుైలంమన్‌ = ఏకాదశ (ఎదునొకిండుగుర్పు రుుదులతో [లవై-పా దవూరు ర్న్కో విరూపాషె ఎ కేశ్చరు జయన్లో బబారూఎ శ్చ థమ _స్యపరాంతి వైవి_తశ్చ సావ్మితో వారో ర్మిదా ఇతి స్పృతా (వాచ)(చూ నూ నిి. నేసును (శంంరు ఎను (ఆ ఎదు [ఏకాదళరుదు ఎను 'పేర్కొనుటయందు( పేర్లలో) కొంంచేద . ఎఎ బున్నది . రుదమ్‌ వీరభ్యిద శమ్మ్భు 10 ళాతైకపా దావార్చువ్న్య టాకి వానీశ కపాలి విబ్పతి స్తామ యుంక్షానా మేవాదళానాం అని గీతావ్యాఖ్య (ధాష్యోత్మరంఎవ) (మూ గీత అ ఎత). విష్తంరాణము ఏరాదళరుయ్రఎను శ (క్రింది విధదూ పదింఎ బున్నది వార శృ బలాుయటాఎ శృ (త్యెమ్బక క్చా-ఎరాజణిం వ్పిషా కఎశ్చ శయ్బిశ్చ కపర్తీ రైవత వా ఒవ్యాధ శృళశర్చ శ్చ కిపాలీచ వివోమునే ఎకొద శై తేసథితా ర్వ్యడ్రా ఆమవనేశ్స్చరా (అన్సి (చూ వాలా వి శమ్ము శబ్దము ఇది విష్టస్పరాము ఆండును శంకర శ్చాంన్బ అను మిన్నిగీతకు గాని ఉప్కెర్షద్యో ౩ నికి ఎము చితముా అటే ఉండవపఎంఎనయీబంచర్భమయునకు గాని తగ యున్నవి యేకాద రుుదపఠి* *వయి నందు ఇచ్చటి యవాదళర్య్మిదులలో ౨ శంఘచే శంకరు యి ఎల్జా_పెగ్ణడయనువాదము గూడ గింానుసారి - ర్యుదులయందు శంకరుంటును అనిదు. శం థిఎతి అస్మాత్‌ (ఎఖమ్యిి ఈయనఎలన “లుగు బున్నద్రి అనువ్యుత్చి త్తికో శంకిరుండు అనుటనే +0మ ళబ్దముగూడి వచించును ఏయుప్పి౦కన్‌ = (ఎనిమిదిమంది విబుదేఎఆఅలలోను [భరో ధువ శ్చ సోమ శ్చ విష్ణు నై ఎనా -నిలొ -నెల అుత్యూష శ్చ ప్రభాసశ్చ విసవో _ష్టా (కిమాత్‌ స్మృతా (భంతు టు) ఎబ్బవునకు మౌబా అబు డు చెప్ప బడినా డు మహాభాంఆమునందు (చూ హలా విి అనలఎండు = అఎఎు డు ఎనువా దూ (అసుద్భు ఆదిత్యులంయన్‌ = (పండెండుగురుఅ శు) సూర్యింతో [ఆవిత్య ఎ్రదశే రవా (విశ్చ)] [ ఆదిత్యానా మళాం విబ్ల (1అ $ ల్లో) అని గీత తిద్వ్యఖ్య (భాష్యోత్కర్షదీఎక్రి ద్వాదళాదిత్యుంను ఇం్ల

600 ఉ త్తవహతిం ంశదము___2ఆ పేర్కొనినది . ఆదిత్యానాం. విష్పు శక్రో రన ధాతా త్తచ్చా ఖాడా ఎటాక్‌ వితా మిత్రో వరుణ అంళో _ "శ్చేత్యుకాాం డ్దాదకాం (ఆం -మంటా (౨౪ంఎయి సురలయందున్‌ = దేవంలరో ([ ్యతిదళా విబుదా -రా (౨ ఏ వాన్త్రోతి = ఇం దుడూ [ దాస్తోల్చకి స్పురపతి ౮రాతి శ పతి (ఎదు) వాస్తు ఎ(లా క్షేత్రమునకు. నిదెశనర్తఎమునక్ర. ఎధిష్టాసదేవతి (వ్ర (ఎబి వాట. (సము గజములవోన్‌ == ఏను గులండు ( అతలదొ “తొ గ కున్షారా వార (అమ )] ఇంద్రగజము 2 ఇంువియొక్క ఏనుగు ా (ఐరాఎము [ ఐరావతం గజేన్ద్రాణాం నరాణాం చ నరాధిషమ్‌ (ఆం గీ 0అ 27౯ (౧౩ బారి. ఎదింఎ కున్నను పైవాని౨ సోమన -గపెర్గీతానుసారము ఎవిందు చున్నా శు] (అగుము ఎజలరోన్‌ [పఇములు=జెక్టులు అది క ఎది(ప్యు) ఖగే. శకులపకిశర శకము” ద్విడా (అనము] గరుడు ౨ = గరుత్మంతుడు. [ “రుత్యాన్‌ “రుడ స్తార్భ్య (అ )] (ఆగుదు నరుఎలోన్‌ =మనుష్యులయందు మనుష్కా మాసమా మర్త్యా మనుజా మానవా చరా (అమ )] నరంవరుండుక మ నుష్యులందు (శే ౨ (లేదా తేస్లు డగుమునుష్యుడు రాజు. అనుట | దెనా దృృతే ఎం (శె షే (అప) ఎనువు రాజుస కగు_శేష్టవ్పమును ఇట్లు పర్తించి నాడు. ఇద్ద్రాంంయమార్చాగా... అగ్నే శ్చ ఎరుణ్యో ఏ. చిన్టువి త్తేశయో శైవ మౌ(్రా నిర్ణ త్య శాళ్ళతీ యస్యా దెిషాం ఎ రేన్హా9ణాం మాద్రాధి ర్నిర్మితో న తిన్మా దభిభవ త్యే, సర్పఎావాం కేజళా సోఒ్న ర్భిఎ౨ వాయు శ సోజర్హి సొన సృ ధర్మరాట్‌ సకుదరోన ఎరా * దుహేన్ట ప్రభావిత (ఎను అధ్యా శీ ర్ట్‌ 7ల్లో ౧) భూర నరదెఎ. దు న్నగువానింబన్టి స్ప్వరరఘుా బరి లించిన (నాచూవిసంకరో నైఘంంఎకు య కున్నను వం శబ్ద మిఎ ట్రభువావక మనుట సముచిత చునిఎంచును భగవద్గీత ఈ ందర్శమునందు నరాగాం చ నరాధిఎచు అవు చున్నది] నిర్ణరపరు ఎవోన్గా న దేవతాగేస్తుుయందు (బొజ్కు ఎగుదెసవ్యగదు ఎయందు._ అనుట (బ్మ్మూ లో ఐలు రృవాన్‌ అని (సం హరి ఎవి 88అ ళ్‌క్‌ల్లో )] (అగుదు వృక్షముంక్‌ = చెట్లతో ( పృదో మూ రహ శ్ళాఖీ (అకు )) అశ్చత్తము 2 రావిచెస్తు ( శ్రీవృ ష ఎప్పరో ఒత్త ప్లక్ష శ్చలదరో ఒజ్జాం (వైజ ) అశ్చరూపముతో అగ్ని యుండుఎక ఆశ్రయ మెనవి అని(ప్యు) (దూ గురు) ్రీవృక్ష మనిఎాడ దీనికి పేరు అశ్యత్తనారాయ +ము అని దీని కగులోక వ్యనహారము గూడ దీనివూజ్యత మ చాతి చెప్పును అందులకే ఇది నిత్యము సమస్కా_రార్డ మిని

మందరసవాతము (68

సిప్‌ ఆ యిలు. అశ్నత్తిం విబ్దదు న్నిత్యం ఖార్చాహే (టవారద్పయే ఆతి ఊర్హం న వాత అశ్నల్పం తు కిడాం”.. జ్ఞాన్వుది మి ఎవ్ఫక్ష మిది యనుఎ జోధ్యదుమము అనుదీ? వనే 3వ అంఎలనే వాము ఎని ఆశ్పత్తి బృర్వవృజొడామ్‌ (గీ3 ౧అ 2 ల్ల అప వ్నా ఎలి (ఆ ఎమి) ఫై లములలోను = పర్పతిమలయందు [ అదిగో క శివా ఆబంలస్లై ఎశలొటయా. (ఆప) €ంలు దీనియం దుంఎిఓఎలన దీనికి ఈ'పేరు] మేరుగరి = మెటఎల్యతముా. మెయి ఎ మేరు న్హైమ్యాదీ. రితృసాను నబ్బురాలయ _ (అమ) కిత్ని సాజవా హేవాటి (యొ నాడే చీని కిగుమువాత్త్పమును తెలుఎనవిగా ఉన్నవి] (౮ ఎదు. చేఎటిసులలోన్‌ = చేవబుబులయందు (దేవితిలుగా ఉండి మి వ్రదర్శినిముచే బుషు వ్రైనదారియందు) వాందుంటి = నారదమవార్షా [నాంము జ మనువ్యధర్యిము దా౩౦ి ఇచ్చు చాటు (ఉఎచేశింఎవా డు (వ్యు) (అసుద్యు దై త్యులందు = దితికువూరయిలయందు (రాషిసులతో ఆనుఎ) వ్రబ్లోచుందు వా (చరమిభాగవితు డగు) హ్లాదు డుగాను [ చుబ్లా దు టు ఎరిమభా*ఎతుఎరో ఎరి ణీంఎ దికినాడు (ట్ర హ్లోాదనారదప రాళం ఎక్లిరీక వ్యాసామ్చ శీషకుక శౌనకథీష్ట దాల్కా్యాన్‌ రుక్యాంగిదార్జున ఎబప్ట విశీషణాదీ5్‌ ఎణ్యా నిమాన్‌ పర మభాగవ తాన్‌ స్మరామి అని (ఛ్రీ్యీ లీత ఏ గ్లో ఏ (అనదు) కిన్నరులయందున్‌ = గుల్టప్తృమొగిము మనుజ్యదేవాము కి ఎదే..శాతివారియందు![ కిన్నరా సబ్బు కింపురుా మయవో _శ్వయిథా శ్చ తే (వైజ)])] ఛనదవిధుడు = కుబేరు డనెడినభువుా. [కుబేర ప్ర్వమ్చాకి సథో. మనుష్యథర్మా ధనద (అమ ) ధినదు డు = థినమును పాలించువా ము (ధనాధిఎ డనుట (వ్యు) (దేజ్‌ . (పాలన్సే ధాతువునకం టె (కర్య్మవాచకభనళబ్ది ముసపదము కా గ్రా క (ప్రత్యయము విభు శ్నివే పైలౌ నిత్యే (విశ్వ )] (అగుద్భు పన్నగము ఎలోనన్‌ (పద్‌. నశములలోనన్‌) జ=పాములయందు [పాదములకో వెళ్లనివి (వ్యు) స్ప ఉరి వన్నగో భోగి. (అమి )] వాసుకి = సర్పరాజూ [ వాసుకి స్తు సర్పిరాజ (అవు )] (అసుదు మృగములలోని5్‌ == పళువులందు [మృగి పళౌ కురగ్షే చ. _ (విశ్చ )] పంచాననంబు= ఎంహము “| హరి ర్మృగపతి ఎఇఖ్బానన కేసరీ (వాలా ) విసృత మగుముఖము కిలది (వ్యు) ఎచి = విస్తారే అనెకిధాతువునకంటె అద్‌ (ఎత్యయము రాగా ళల పజ్బు శబ్దము నిష్పన్న దగును] (అగుదు

తా _ ఉపనయనళంశ్క్యారము ాయ్యత్రీమంటతోపదేశసాధ్య మై ద్వ్చిజస్వుశంపాదికి మగు చున్నది ఇది గొక సోమాపారి*మిున కి న జగత్యీతిమ్టబ్బులవే గానిసోమాహరి *యి గాయ

682 ఉతృర హరివంశ ము__2ఆ [తిచేక నైైనది ఇడాక -య్యతీ వా ఇదగ్‌ “బం భూతం ౨మరీతిని రృరూతాత్ని5 మగుపరబహ్మస్పరూపముూా ఛాన్న్యాద్మిశుతులు దింన గొ”యాం టి. పైవారంఎములఎ లన _- భందోయుకము ఎ ఎమస్పముఎయం డెల్లాయ్యం ఎనాల్తర మైసఏి అంటి సర్వవాాగూపక మది కుతి అసు కున్నది . అవారో ౮ ర్నా వావై జా _ర్నోన్యురి ర్వ్యజ్యషూనా బబట్బా నానారూపా ధఎతి (అ*ఎ అందుఎ౩ పర్తములం దకారము గొబ్ప దనుట జరగినది. ఏకాదశరు్యదులలో శంధిష ఆర్వ్యవాణులక ముుఖంరు డగుట ఆనాఎ మునుబన్టియే తెలియపచ్చు చున్నది ఆతడు గొప్పదాడూ అంట అంఎయిఎలాే అనలు డే పావకుడు [గీం.-వహానాం పాక ళ్చా ఆన్మ ((0ఆ ఎతిళ్లో ఏ. అను చున్నది] అగ్నిసపంయోగమునలన అసవిఆఅఆము లన్నియు సవి్యఉతములూా అగుఏ [ఈంసికి మజియొకనామ మగు పాపక శబ్దమును కాా3ఖండ ల్లు వ్యాథ్యానించినది =. అపా ఎనాని సర్వాణి ఎబ్నాసంోగ్షతి క్పచిత్‌ వానా ధం చేఫటా తన్కా త్స పాజఎకి స్త్ర ఆ విని (చూ హలా విఎ)] ఇందుంకి అగ్ని మజబోమహు డసుట జంగపది ఆదిత్యులు ఎం (తెండుగురు వారియందు విమ్లు నామకు డగుబటూర్యు చవొకిఎ ఈఆఅ టు అశ్వవ్యాబం ఎం లగుగొప్పకిరణములు కలా డగుటను ఇతరాదిత్యులకంటె (శేస్టు డన బడినా డు ఇం్యమయ డు 'డివతల కందటకు అధిపతి (8 రోకీగాధు లు అందుఎకే ఇతడు గొప్పవా ఆ. ఐరాఎతము అమృతముతోపా- పాలసం[ద్రమునందు అట్టి ఎది ఇదిాాక ఐరావతము నాలుగుదంతములు కల్లి శ్యతుసంబవోరిక నుగుదుహాగజముగూడ [ ఐరాఎ3 ఐకుర్షంష్ట్ర టా అస్థభాతా లిమర్ష న (వైజ ఏ] అందుఎ౨౩ె ఇది గొప్పది గరుడు డు సతలక రాజు ఎ్యజాయుధమున కొక్త (జక్క) యీ క దయతో ఇచ్చిసమహాబలకాలి రత డు సకష్షిశేష్తు. డం చెబా చెప్ప నక్క లేదు [ఈతని గొప్పత సమునతై (చూ రా? (ఆ శబ) రఃత డిస్టివా డగును జేంయే గొప్పవాద రాజు “రృదిక్పాలకాంశ”ంభూతు డూ అగుటనుజేం మనుష్యులయందు (శ్వ డు లోకగురు డగుటను (బ్రహ్మ దేపతఎంయం దెల్ల మాననీయు డు రాజచెద్దు నమస్కాా రార్హ్మ మై పూజ్య ముగు. జేసి పారిజాతాదిబ్బ ఇములకం టె గూడ గొప్పది 'చేరుపర్వతము అన్ని పర్పతములకంట వాంయె త్నై”?ఖరములు కల దగుటయేకాక రత్న నాబుపులతోడి సుఎర్జ మయ ర్వత మగుఎగూడ ఇతరపర్వతములకంటజె దీని కగుగొప్టతనమును చాను ॥ మేరిపుయొక్క గొప్పతనమును (ఘు ) ఇన్లు వర్శించినది _ సర్బాతిర్తిక్తఫారే+ సర్పతేజోఒభిభావనా స్తిత స్పర్య్వోన్నతే నొర్బీం క్రాన్న్హ్సా మెరు రి వాత్మనా (స +ల్లో దిలీపవర్షన)] నారదుడు

రి) వెందవంఎవొాతియి (89 యలాలా భిల్ర్ర ఉతంఎవోమో... ధరోోఎదెళకు ఎ లోకకేమి మొనహర్చువాడు అందుల పంటు -౦ఎంలొ తతి ఎ కొబ్బ యనుట జరగినిది (్రల్లోచుడు మవోభా*వతు డద ఒట_--కొకి తిసనాదత్హిలి ఎధొవియివె అందిటకి కొబ్ప్బనంతోషను చేకూశ్చెడివా డగుటచే త చూడి ఆతి డు ఎలీీకాదు ల ఒరాజఎటఎలయం దెల్ల గొప్ప యన బడినా డు ((ప్రల్లోమనిం లా ళం త్తిగెాతిరయదుకు భాశ ఇట్లు ఎర్తించినది _- తనియంమ వ్రహ్లాదు. డధిఎ. (70-0 లా భా ళం ఎం ఎదిలులు న్న శేళ్చరు డు. -నాధిబ డు గూడ కిన్నరులయం దాక డందులకె

గొబ్బ యెనా డు వాఎకి ఎర్పిరాజు ఆందమంకే సర్పమలయందు ఘను డ&ు ఎంవాము నుగ రాజు బలము కిలదుబోమ్మగి వమగుంయ కాకి అల్ప కామము గూడ [సింహో బలీ ద్చిరిదహిజ్ఞురి మాంచథోజీ శంపతృనేం కురుతే రతి మ5ివాలమ్‌.. పారావత ఖలు శిలాకిఐమా(తిభొజీ కాటి భవే దనుదిోం ఎది కో ఒ(త హేకు (అని సూక్తి)(చూ హలా వివ] అంచలకే ఇది గొప్ప దినుట జరిగినది వీని వీనియం చిస్లు కానవచ్చిడి యీమహత్త్పము లన్నియి పరమేశ రునికేశోంశమనకు వందిన యెొకిచేళమువలన గలిగిన వై ఎరమాత్ట విభూతులు గా (ఆంశావి తారములు శ్రా రిణింస బడు చున్నివి

విశే __ (అనిలండు. వ ఎపులందు - ఇట (ఎం వార్సి. విబూనాం పావికో వాన్‌ (భవి 88అ 56 ల్లో ) అను చున్నవి విగఎర్లీతకూడ వనూనాం పాంకి క్చా ఆన్వ (0ఆ 28 ల్లో ఏ అనినది ఎజ్జాంపెగ్లడ మా(క్రము - అస్నలయందు వావకుండును (వాతి ఉ 6ఆ 88వ ) అను చున్నాడు ఇట్టనుట కీతని కగుమూల మేమో సవన్నయ మెట్లో తెలియదు వసు _స్పృగ్న్న చేవఖేదే నృ పే అని (హైమ ( ఏ విను శబ్దబ-నకు ఆష్ని అనెడియర్డ మిచ్చినను అది ఇట (ప్రసక్తము కామి గీతాభాష్యాదులు = నవిలూనా మష్టానాం పావకో ఒహమ్‌ అనురీతిని వాాథ్యానించు చున్నివి స్పష్పముూ

వాస్తోస్పతి సు_లయందు గిజములలో నింద్ర్శశజము పక్షులరోన *4రుయి టు (నిరులవో నక వరుడు - (సం హళతి లో ఇవ్‌ లే కన్నను గీతనుండి (గవూంవ బడినవి శోమినచేఎ ఫణవ స్పర్పవెడానాం వరుణో యాదసాం రాణా ఎడా (తిపథిభా గృవాన్‌ స్ఫోట బం వరసంశ్రయ అనుస ( ౦ హరి లో) ఉన్నను వదిఎ బడినవిగూడ ఎట్ట యెగడయు ఈ

సా! మ! ల

పట్టున _ అశ్వత్తో నవృక్షజాతీనామ్‌ ఇబిబ్యో లోకిగురు రృవాక్‌ అనునవి కొన్ని మూలమునం దున్నను వదలుట మనుపులయందు స్పాయంభువుండును దేవతలయందు. బురిందిరుండును అనురీతి (సం హరి లో లేనివి గితను౦డి ఎర్మిగహిందుట జరఎనా డు సోమన - సిసవద్య

6004 ఉత్తకరహరిపింళము__2ఆ రచనయందు వీనిని దొందుఎఅదుటచే ఇట్టి దొకబ్చ్పుం “ంధవ మన ప ఎంాముాంమ పీనిని వచించు చున్నదెజ్షా_సెగ్గడ కీతాలునూ_బలయం డెదిడేని దయొకియాశయ టంట లో మూలగంథము వెటుగా ఉండుఓటయో జరా యుంయబి నిఎంఎసు అలం __ ఇందు చొలవటకు నోమన సాయ్యతి విష ౨ ఇందిగజము ఎరు అశ్వళత్ళము. నారదు డు (ప్రహ్లాదు డు (ధనద్శ వి; డు అనువానిని టక్ఫతదముస కుఎయోగంకు చు వానిగొప్పతనము తెలిపెగిరీతిని సాధ్మిప్రాయములుగా ఉపయో'ంచి యుండుఎసుబన్టి. పరిక రాంకురము సాొ౬ఒధ్షిపాయే విశేష్యే తు భచె త్పరికరాజ్కుర. అని ఎషణము పీ నీయంద జనియింవె కయ చ నిఖలంజు నడసానీ వారిమధ్యాంత దుగ నేన నీ వన నీవ నే నన వర్తింతు మిరుచర శబ్దార్థ మేకరీతి నీనామములు నాకు నాచానముములు క నీకు జంనవూ. నాకు బూజు నిన్ను నొల్ల నివార నన్ను నొజ్లనీవార లెచ్చట నీయునిక చా క్రచట నునికి గీ చెల్సినది చెల్లు చున్నది ఇెల్ట నున్న యది సముస్పంజఏం నీవ నీ కనభిగమ్య 'మేదియును లేదు వేదంబు లెలటు గు ననియు నీవ నానమస్కారంబు నిన్ను జేళు ౨౧.9 అన ___ ఇదివణకు నడ వినశ్రీక్కష్ణస్తుతి కంతకు సరమగమ్య మన దగిన హరిహరాఖేద మిందు విశ్వతోముఖకు గా నర్శింప బడు చున్నది__ అర్జ ఎ నీవు (ఖీషవ్లు డు ఆగ్షీ మధ్య శా అంతము: ఉల్ప త్తి స్ధితి లయము లక కారణముగా (కార్యకాంణము ఎకు అభేదము [ అహ మాది శ్చ నుధ్యంచ _భూతానా మన ఏవచ అని గీత (0అ పిల్లో. ఇట (రామా భా) ఇట్లను చున్నది - ఏవం సర్వ

పందిరి ఎవాతివు 680 ధూతానా మాత్మితంయా _వైతో ఒవాం శేషా మాది ర్మిధ్యిం చాన్త్న శ్చ తేషా మువ్పత్తిబతి ఆంయహెల రి తింది (అన) ) ఆగు-౯ నిథిలంబు = నమ్రమి (చరాచరాత్మక మగు బు అంపయిను _ అనుట నీయందున్‌ + అ = సీయందుండియే ( ఉండి కి లోఎము జసయించెన్‌ == కిలిగెను నీయందన్‌ + ల = సీయంచే. అడ గెన్‌ = ఆ+* గి యుండె ఏ *యంవె ఏ మాయెను (ని న్నాశయించి యుండె నిముట్స (నత్తం జ ్రమోగునాత్యిక యఎ ట-లకికి ఎంఎౌొెత్బ్బా = అరిష్టానము (౮౮) (పకృతి ఆయనకు శరీీము _ అనికాని అ దగిసవీ (టలయవాలవమునందు బ్భిబ్బ యంతయు సూక్మరూసముతో అఆ్యపకృతియంమ ల్రీ- మై (వేఎఎజఎరారియంస్ల కి ఎఎసోయిి ఉం-ఎను బర్పజ్జు డసుఎరమాత్కె నృష్ట్రాచియం దు దాని నంకను (ఎ్రతినుండి. వేణుఎటని మధాశాచ్చము గ నిత్మిందమను శ యం మును భవద్లీం ఇస్తు వచించు బున్నది = శర్వ భూతాని కౌన్తేయ (పకృతిం యాస మామి

ళం రాను కిల్పకయే ఎశస్తాం కి ల్పాదొ వినృాడా మ్యువామ్‌ (8 త శ్రా (అన్ని ుప్చు తియంమ లీన మ ఎంయే ఇం (క్రితి = *పెంచు డు అధిషాన ససటవలన (లేక్స్‌ ఆయనకు (ాక్ఫితి శరీరిము ఆగుఎవి ఎను భిఇఎంతునియం దడ ఎటా చెబ్బ బడినది సో _ఫిశ్యాయ ళరీరా త్వా త్పిస్వుచి ర్పివిడా వణా అఎఏవససర్జాదా అని మనుపు( ఆ కల్లో చూ. కలూఏభట్లవ్యాఖట్ర ఆడ గెన్‌ ఆనుటవిఎన్‌ అర్దాక్షిస్తము నాంతతీయకియుగా (తిబ్బనిది న్‌. వ్‌! ర శా స్టితి సీవలననే వృద్ది పొంది సీయందే ఆడ గు నినుట దీని కైని ఎర్యివఎతార్తము] న! పు నేను 41 అ = నేనే (శవు డే సీపు (కృష్ణాయ) అనన్‌ నీవ -+1-ఆఅ = నీవే (ఆ్రీకు మ డే నేను (శివు డు ఆనన్‌ పర్తింతుము = ఉండుదుము ((శుతిస్టృతులందు) [వ్వ్తి ల న్లుచుము ఇరువురి - శబ్ద ఆ అర్హము 2 ఇద్దబయొక్కి- శబ్దము ఒర్హము (ఇడ్ది 9౨ని చెప్పెడి శబములు తదర్హములును _ అనుట (సమాబోరద్పంద్వము ఏకి - రీతి + ఒకెవిధము ళు కలది [శిపునకు విష్ణుపునకు ని ఎసంజ్ఞలు (శిఎవిష్టాదిశబ్దములు) _ వాని కిసునిర్హయిలు ఏకరూప ములు (భేదము లేనివి అనుట) ( శఎవిష్ట (ప్రకశన అఆని(వి స నా) నమో ఇవ్రళాయ చి శిఎవిష్టాయ చ అని నమకము పైనమకిము శినవిజ్ఞ్యవుల ఉశేదయు వచించు చున్నది ఇచ్చట ఈయభేదమును తెలియ జెప్పుచు సాయ భాష్యము విష్ణుమూర్తి ధారీ శిఎంిస్ట _ విమ శిఎవిష్ణ ఇతి శుతే. అను చున్నది. శివాయ విష్ణురూపాయ శివరూపాయ నిష్షవే శం అనురీతిని స్మృళులు సంచమవేదనుళడి హరివారానవ్ట్యైతయును. ర్యుుదో నారాయణ శ్ర్రైన లా! శ అద అధ అర్య సత్త్వ మేకం ద్విధా కృతమ్‌ తోకే చరతి కౌ న్తేయ వ్యిక్రిస్తం సర్వకర్మసు (భార శాం

60౧ ఆ త్తరవారి ఆ ఎఎా2ఆ 84 అ 2?) అని విదంండు ఒన్నది ] (-0_వంనే్తే నా యుయ= సీ వై నపెల్లు నాకున్‌ నానామములు = చాపేరు సీక్‌ [౨౨ చున్ని అవా్థటోంలయము ఆబ అత్రి న. ళ్‌ ఇటీ అమా. త్కా సహశ(సమూర్దా మురాఢ్యక భళూతిధాఎన (మ) 6ఎసవ్యాసవిజ్టో౮ాయామముంందు నో అరక ర నో న్‌్‌ ను ఆ అ జలా ఏకరూసపములు గ” కా సపచ్చు చునృవి] న్‌కన్‌ (కుష్టు ల అజ జైట కతి ( కృ) చేఎనపూజ (అగు చున్నది (నీవవ చేడు ఒకట అగు_వలన నన్ను బూ ౨-ంపి లన ఎన్టెఫఎము కిలుగుకో అట్టీపలమే "న్ను బూజంచుటఎలోప గు దిని భా వము) "నన్నున్‌ (శ్రీకృష్లు9) ఒల్లంవాట + ౨ = ఇష్టపడనారే (వష్ను _౦వాదే _ అనుట) నన్నున్‌ (శివుర) ఒల్ల వారలు = వంవనివారు (ద్వే ౦ వెడివారు (ఎలు వ్యతిరేకమునందు ఒల్లు అనెంయాదేశదము వికల్పము * + ఉనికి = నివాయి టన్‌ = ఏచోటకో కక్‌ = సాడెొక్కయు "కి = నవాాసు అంటగ్‌ = ఆచొాటే (అబ్బక్షణన్యాయమున అవధారణారక దగు _ లే న్ను అది లఎ్యదు ( వృణాతాంం ర్యాములు ఇద్దబ “గుట జేఎ ఇ ట్లనుట జర%న దో సగును ౩క్కడు _ ఉత డదింం తవా డాత డని అ ట్రగు-యకాక తినకు నమహ్కారార్డు డుగూడి ఆత డా ఇ అచిందు చున్నాడు ___ చెల్లినవి == జం %నది (కడచి పోయినది చెల్లు చున్నది = జర ఎ చున్నది (ఇస్పుడు సడచు పన్నది చెల్లన్‌ + న్నయది=జక ఎన్నది (ఎందు లిల్లి టో నద్రి (అగు “యు ంంబు = (5లభేదయ్యు ఆఅంంయు నీవు + అ= నీవ [౫ ఎము పరమాత్మస్నరూప మని ప్పరాణములు పచింద చుగ్నువి ఎ ప ర్‌ (ఓ లో శాపం రు ష (వథమం ద్ధిజ వృక్తావ్య శ్రే ౨ వైవా _-న్యే రూపే కాల _పథా ఒోరమ్‌ (విస్టా ( చాయా | మ అ వ్‌ 2 టఏ(చూహ౮ూవి)) నీకుక్‌ (శ్రీక్సమ ఎక్క) అభిగమ్ముబిు (న + అభిగమ్యుము) = పొందరా9ది [ఆభిఎవూర్వకి గరి ( తౌ కాతుప్తనకంళ అర్హార ౨౦దు యత్‌ త్య్యయము (నజ అ త్పురుషము)) ఎదియును లేదు = కిలుగదు (లార్డ కాముడ ననుట [ అద్దార్త స్సిద్ద సంకల్ప అని (విస స్తో ఎత్యకామ నసృత్యిసంకల్ప అని (ఛాందొ 8ప్ర 5)] వేదం బులు 2 (శుతులు [ శుతి బ్ర వేద అహ్నాయ నస్త్రయీ (అజ ) ధర్మమును తెలుప్పనది _ అని (వ్యు) ఎటు గున్‌ = (నిన్ను తెలియక (| వేద్దై శృ సర్వై ఎహమేం వేద్య (ఆని గీత్స సర్వే వేదా య తద మామని (అని (శతి) అది = ఆవేనములు (మూ డొ) నీవు + అ నీవే (్రీకృష్ణు డే (వేదములు వెడాంగములు ఖగవ(ద్రూసముఎి _

మందిరిబాతిము 687

ఇవొ వెంవి ఎవ్చిట్లో పెదాజ్లో వెనవి వ్యాపి (వి ఎ స్తో) ఎన్చే వెదా స్పర్పవిద్యా సా, స యణా ఉన్చవిద్యా ళ్చ అల్రిష్ట అ9 (మవోభారతిము) నాంనిఎన్కా 606ఎ నా డైన *-స్కాంము (సు వెడి యభివందనము [ నమస్యాతు నిమసా్కాతో అనం చాంమాదనడు (వై జ 0) నిన్నున్‌ (శ్రీకృష్ణుని చేరున్‌ = పొందును (నీదా అగ = ఎ ని

క్స్‌ యొ బు వళనుం దుంచి రకో తౌ __ (శ్రీకన్య న ఎరిటౌాత్టి ఆయం (ఎక్కితిని (మాయను) తినవశహమం దుం క్త గుందుయు దె నృవ్బం స్తగుణమయ డె సితిని (0షణమున్సు తిమోవయు డె౧ఎం

రూ అనె అవి వ | యాల జాంమును (ఎయయిన్సు జరఎ వీనికి కాంలరూతు డా విచింఎ బిడు చున్నా ఆ [ యతో దా ఇమాని భూతాని జాయే యేన శాతాని జీప్పన్స్‌ య (త్రయ _్య్యధిఎంవిశ? న్స్‌ ఆని 3 త్పరీయ్యకుతి నమో రిజోజుషే సృష్టా స్టితొ స్త్త్రమయాయ చి అ మోరూపాయ ఎం గ _ావి ల (, అనాటి ఖోదే (తిలాపాయ స్పయంభిఐ (అని ఎ్య్రత్సి] (శుతిస్మృళతులు వర్వము వెబ్బనకీతిన (విజ శ్యఎవిష్ష యఎ్యదో నారాయంః ఫ్బైజం సత్తి "మేకి0 ద్చికాకృృతిమ్‌ అనువిధముస్సు

ణి ట యా పాని హంహరుల కిఖేదము పెదించినవి శిజ టు (గ్రీఇృస్తునితో ఆవారివారాభేవమునే తెలుపుము నేనే సీపు నీవే నేను - అని వా రిద్దబి మైన్యంంను మఠ మది వివిధభంసులతో తెలిఎనారిల ఆతరువాత శగుణ్య(బవ్మావి అన్ను నర్దు ఎరిబవబ్వ్యాముూ (శ్రీకృష్లుని భావించి ఎతిచ్చిధో పాసనమున గృతక్పుత్యు లగు డు అనుం దీని క8ంతకు నై నసరిమార్తి మినుట తెలుబృచి = శిపు డు తనసగుణబహ్మత్వము _ (శ్రీకృిష్ణునినిర్ణసర్యబహ్బత్సము. తేటఎడునస్లు (తేట గీతిరోో = కెవింమి (శ్రీక్సిజ్షనినే భూత ఎన్యాఫవిత్స్పరూఎు డ వివ; వెదవెద్యుడ విం వేదస్పరూఎు డ. విని స్తుతించి (శ్రీక్సిమనియాసర మోత్పర్షిమును. చాఎిచు. తినకు హి ఆత డు నమస్కారార్ను డగుట తెలిఎ ఆతనినిర్దు+చరబ్రహ్యతిను బూవింళినా ఉఊ [(సీలకంర న్‌ లి

చిక్షితు డీసందర్భమునందు _- ధ్యాత్సా మాం సవ్వయత్నేస తితో శానీతి కెళవమ్‌ అను చున్ని (సం వారి ఏవి 8906 4ల్లో ) వ్యాభ్యానించుదు - ద్యా త్తేతి స్పా ససువ్వబన్మా భావం శానీ తేతి కేశఎచ్య నిర్ద్ణ*బ్రవ్బాభావం చి బూచయతి అను మన్నాడు శ భోము నంతిను గాగూ పరి లించి చూచిన శ విషయమే కేటతెల్ల యగును నికే __ ెల్లినది సమ స్తంబు సీని ఇట (ఎం హరి్రి యదా ద్పిర్తితేయ వృ య బృ భావి జగిత్సతే సర్వం త్పి మేవ చేవేశ వినా కించి త్సృయా నివా (ఛవి 80ఆ

688 ఉత్తరపాంంరిక చు ఏతే (60) అను చున్నవి (వి * స్తా ధూతిలం్యభఎయప్రమ రూతదఎల్యధవ్నాల ని నం తడవలు (గ్రీమహవిష్తువను స్తుతించినది ణం అవాలి ఈసీసపద్యరచనతో మూలము నంకను చాలవిలక సం_లాంచి కావ్య _ర్భాడతో దీం 500) సెగుపరమార్షమును తెరిఎనా డు సోమన ఇ క ఎక్తాపెగ్గడ ఆ౦ఎక౦దఎల్యమయుంతో ఇబ్బడి ఖ లు శి మూలమున కంతకు సారధూత మనురీతిం జనరంజకముూా రి-స ” 0వి హరివారావేదమును తెలుస _బయత్నసడినా డు ఇచ్చట దీని కంతప సరమ మ్యుమై ఎరమార ౨ ది యర్ణము (హరిహరాభేదమున కగు్వూరూపస్పభాప.యిల విశదపజచెడ్రిఏర్లు -“గుణబబో_వా నోపదేశము అది మూంమం దుస్నది మలపరారిది ఎల్తా_పెగడయకువాదమం దది యదృగ్యో న! మ

మైనది దాన్బొర్శడెని గోజరిండుం లేదు అందులకె శ సట్టుసందిలి చత్తాపెడ యనువాదంి యు ద్‌ జ లి

ఈల లేని మొండెమ ట్నసది ఎత్తాపెగడయనువాదము*ందు (సదానాంశ లను ఎరిత్యదించి నా

చి న! ళ్‌ పట్టివి చాల గఎపు పరిశిలించి చూచినప్పుడు సోమన కుస్నయుచితానుచితపరి లనాదృర్బ లోతు పా తుల నరయునేర్సు ఎజ్జా_పెగ్గడకు(హరిపంశానువాదముసలె దనుటకు హృదయులు సందే లి ల

వాంసరు

(నానమస్కారంబు నిన్ను జేరు ఇట్లనుట _ నా కొసర్చిననవ న్కారము (ఆరాధసము

సీకు జేరును అనుటపుగూడ తెలుప్పమ _ హరిహరాలేదమున కగు పరమార్థమును (మదుపాస నము (సగుజోపా“నము) భవదువాసనమునకు (నిర్గ్ణణోపాననమునకు అంగ మగును గ్యా త్వదుపాసనమునందే సర్యవంంచిని దై నిన్ను జేరన్‌ అనుటను చృరింస జేయిన్స విద్చును శద్దార్ధగాంధిర్యను సోవ సకు (ప్రా క్తనజన్న విద్య

వ అని పలికి సకలదేతా ముని నంఘంబులం గనుంగొలి వారికో ని

ట్టనియె ౨౧౩

అర్హ . అని (ఇది సంస్కృతమునందలి ఇతి అ సుదానియర్థ్యముసు తెలుబృను (పూర్వము చెబ్బనరీతిని , అనుట పలికి == చెబ్బ సకల _ దేవతా. ము? _ 0ఘంబుఎన్‌ =దేవత అ౦దజయొక్క మహరు లందజణమొక్క గుంపులను (అచ్చట ఉన్నిమును లందఅిను దేవత అందజను _ అనుట్స [ సంఘసార్థా తు జన్తుఖి అని (అబు) సంఘ శబ్దమునకు జన్తు సమూహ నవర్ధ మను చున్నను సర్వసాధారాముగా ఎమూబామాత్ర వాచిక మిది అన నగును సంఘసంఘాతపుజ్జాఘ నార్హయూధకిద ఎృకా అని ధాగురి (చూ సుధ ఏ కనుంగొని =

మందరసపాతము 688 చూచి (తాను చె. గ్రీకృబ్దస్తుతి కిగిప-మార్హము తెలియ జెప్పుటక్తై సాఠిపాయముూూ చూచి _ అను-) వారితో = ఆదేవతలతో మునులతో ఇట్లు (ముందు చెబ్బ వోయెకి విధ లు ్రె ఆనియన్‌ తా. __ఎక్రార్వము గ్రీకు ఎ శిషని గూర్చి తిపము చేయిటవలన మునులకు దేఏతి లకు శివనారాయణులయం ము ఎరిమదై వత మెవరు ఎవరిని ఉపాసించి మనము కృతార్జులము కావల యును అనుసంశ యము ఇదివజనే ఆన్నిచి ఇబ్బుడు దాగుగా దృథిఎడినది దానిని తీర్చుటకై శివుడు (శ్రీఖజ్లని స్తుతించి నమస్కరించి ఆత డు తనంతవా( డగుట తెలియ జెప్పి. తన్ను ముందుగా (సగుణదముూ) ఉపాసించి తదుపాసనాసిద్దు డై నిర్ణుణసర(బహ్మ మగునారాయణుని తదనంతరిము (సొ-ఎాంభావముతో) ఆరాధించి మోక్షము పొందుట కర్తవ్య ముట గూఢ ము తెలి. ఇది యంతయు చేటతెల్ల శ మరల. జెస్పుటకై వారిని తత్త్వము తేలిసినదా ? సావగానులు గండు అనునట్లు చూచుచు వాలిహరాఖేదమునే మరిల విశదసలచు చున్నా డు వారిలకు కవ ఊదు విశే __ (కనుంగొన్సి ఇ ట్లనుట వారికి కాను తెలిఎన యంశము సరిగా తెలిసిన్లు లేదను టను తెలుఎటయేకాకి ఇ క ఇస్పుడు సాంధానులుగా ఉండి చెప్పెడి విషయమును వినవలయు ననుటను తెలువును చెప్పెడివిషయము (బహ్మూవిద్యకు చెంది చాల జటిల మైన దని ఎచ్బిరిం చుటనుగూడ బోధించును. నాఎనరచన చాలగింభీరము. సదసదము కావ్యమర్యాదను పోషిం చుచు సాగు చుండును [ ఏమి ఇది _బవ్యావిద్యయా అని తోకవ్యవహారము అందులకె పన రుక్తి ఇందు సరిగణనీయము గాదు ద్సిర్బద్ధం సుబద్ధం థివితి అనున్యాయమే ఇన్టిఎట్టులం దనుసరణీయము ఇందులకే ఎరాణాదులయందు ధర్య_బహ్మోపదేశఘట్టములందు చెబ్బనదే మరల మరల జెప్ప బడు చుండును అది గూూముౌాని దోషము గాదు]

క ప మిరునురు నేకం బిది సామర్ష్యజురాదిత _త్త్వ్రసారము హారిచే గామ "ర్థధర్భు మోత. ఇశ్రీ/-చయహినులు మీతపంబు 'సేర్చుఖలంబుల్‌ ౨౧౪

640 ఉత్తవవారివంశద..__2 ఆ అవ ___ సర్వవపెదసార .. ఎహరిహరాద్వ్యైలమును (సగుణ”ాల్గా-ఎంబటో్య్కోం నళ ఎన దగినదానిని పరమోఎదేశ పమునుచు దేవతలం మునులకు శివ డు రకమా ఇట్ట _కుండి మూ డ.సద్యము ఎతో తెలుపుచున్నా డ __ అర్థ - ఏముజదమసు ఇరుప్పరును= ఇద్దజును (1 మిద్దంముముంఅబట) [౧౦౮ అము దాని కై నమహదర్శకరూపము] ఏకింబు = అభిస్నులము (వివిధ వగుభేందు. లెంవారము.అ పటు [ ఏక ఈ శబ్దము భగపత్పాదులవాలిచే (వి సస్తో ఏరో పంటార్ద్హత జాతీయవిడాతీయ ఆ భేదవినిర్ముక్తత్వాత్‌ ఏక అని వ్యాభ్యానింప బడినది] ((జాత్యేకి ఒనము్యు) ఇడి= తి ఎషయటు సామంబుక్‌+ యజు .-ఆదింఅత్త్స- నారము=నామవెదము ఎుగ్చేదము యజున్చేదిము మొద లగువాని కగు (ఆదిశబ్దముచే ఇతిలోనాదులు పచింప బడు న్న స్పాటాబముయొం్టా [తత్త్వం పరిమాత్నని వాద్యభేదే స్వరూపే = (హైమ) ఇరాంశము (("గ్గు) (ఎడ్జాంతిత మైన సర్పవేదము లసరమార్థ మనుట్స (సారా బలే మజ్జం వ బ్రరాంశే ( శ్వ రాళ ఆర్జంధర్క- మోక్ష శ్రీ.మబామలు= (అనిత్య మై విషయసుఖముదొక్కియు ఎషయేన్ద్రి యజన్యం సుఖం కామ (అని ససం 01 ఎం (బారారిత్నాదిి ధనఎఎటొక్కియు. చం శాస్త్ర వివాతము లస (శారీరవాచికమానబక కర్యములయొక్కయు (గాఠిం వాచికం మాససం చ కర్ణ (శుతిఐద్ధం ధర్యాఖ్యమ్‌ అని పదాంతదర్శనము] _ నిత్య మై నిరతిశయ 'మైనసు ఖముయొక్కయు (ఆత్మాసందముయొక్కయు.అముట) (ఎం వశీ సర్వభూతా స్తరాత్మా ఏకం రూపం బహుధా య కరొతి ౨ మాతృస్థం యే సుపళ్యన్తి రా స్తేషాం సుఖంశాళ్చ తం నేతరేషామ్‌ (కర 2అ 2వ 2) ఇచ్చట భగ-త్సాదులవారిభా్య్యము ధీరా విచేకిన స్తేషాం పర మేశ్వరధూతానాం గాఖ్యంం నిత్యం సుఖ మాత్కాసస్టలక్ష+ం ఖథవతీ అను చున్నది] [ఈనాలుగుపురుషార్దములయిక్క (త్రివర్గా ధబ్మాకామారై శ్చతుర్నర్ల స్పమోత్షక్రై (అమ 11 ఆధిక్యముకోడి[ శ్రీశబ్దమునకు అతి రేకము(ఆఫకి శము)అర్రము- అచాక్యత్చం రతిషు విల నృన్మథ శ్రీలాశా... శీధవ శ్చృటకు రానామ్‌ (శికు 9స 87ళ్లో) ఇట (మర్లి వ్యా) (విలసన్నస్మథ శ్రీవిలాసా ) విలన్తో మన్యధ,శ్రీవిలానా భణితసిత్కారాది మదనాతిరేకవికారా యాథధి స్తా అను దున్నది] గొప్పతనములు [మవామ. మహత్‌ శబ్దమునకం క భాదార్థమునందు పృథ్నాదిభ్య ఇమని జ్బా(0 22సూ )ఇమనిచ్చత్యయను సే (64 55) టి లోపము] (మిక్కి౨గొప్ప తనములు సమృద్దుల పుష్కలము అగునాల్లుప్పరుషార్థములు _ అనుట మీఎపంయి ౫ మీమయొ క్కంతపస్సులు (మి రొనశ్ఫెకి చాంయ్యదాయణాదిబతములు (గాత్యేకవచనము - కర్తృ [తప

గి] చుందరనపహితము 604 శి యర పాగ చర్చ తోకా సరే ఆఎచి (వళ్ళు 1 (బుబులను చేవ లనుగూర్చి లమ మాఎలి) వారిచేక్‌ = వారివలన (వారినుండి = ఆకుట్రు [ (వో;దియోగజం ఓఒగి ౨ న న ౫ ఎంఏ షం (చూ దా వా కరి శీయూ 01 చేద్చు అ ఎలంలల్‌ = (ఆలి (9 కాక్తి (పొంది చౌక) _ఎయాజనములు | ఎలం "హీకు ఆ ఆఆ నాతి అలై ప్త యూ (ఎకె 0 ( ఎణ(బ్రహ్నము చాన న్నుపాసించి య బాంవెకితింషంంకాని(_ర్యాక్ట్రరామవమిం జారి నిర్ణ(బహ్యూవిా విజ్ధువ నుపాంంచి లు పొంచఎమోత్నిము. (ఆతా నంచవు) "ని మ మెద్దిట మక పసుటనిలన వారిచతినే అం వై అఎనారయచ నిన్నిచిని పొంమ -ఎచ్నాస్లు తెలికొనవలయిఎబు (ససంణ(బ్రవ్యాము ఢ్వానాదులనైై కం వె ఎంతో (్రుక్పితివిశయి ౩ ఏర్పడిన (నిర్గ్షవ) సం(బ్రన్నా మే. ఆసుఓవలన ఆవంకితియు.లి వ ఏిమొకిభేదఎుద్రి వూశ9 దర ధావిమ్ము తా _ వియాాఎదము (కామయ్యి టన్నో ౦ద (మోశ్తు (పౌబ్యకి శ్పారిము (ఎపాయలూ తిము) బ్రవ్నో 9 ఆ 4 ఆ టాచము (రేశట్యూతియి అయినవి విియాఎంవ మ” ద చుద్దా ౦బు ఎకి [వషో _న్య ఎరా స్హి వత స్ట్యైవానష్ట స్వాగ్యాని భూతాని మాధ్రా ముజీఎల్ని (బ్ర 4 8 త్స (0 "లని విద్యారయ్యిలవారు ఇచ్లు వివరించినారు - ఏషో ఆ ఎరిబూసస్హో యో ఒఖలైంంసాత్నవి అన్యాని భూతా న్యే్య్యా మాఢర్రామె వోఎభు జతే (ఎంచ 5ప 2ల్లో) వర్మానిరుద్దో మోతేను కామో బ్బ (అవి గిం "ఆ ల్లో ౧] దేవతలు యిషలుసై ఆము విఉయానందచదు అన బడెిశి వామమును (పురుషార్హమున్సు గోరుట ఇందులకే ఇట సంఎవించింది ఏతద్దారింఎసి వారు నింతిశయానందరూప ఎగునాత్వౌ నందయిను (మోక్షిమునుు) ( రి మేశ్చిరానుగవాముచే. ఎం మేశ్వరిభూతు ౨ అను-వింతులు శ విఇయానందను నకు (ఎరుషార్రమునిపు అర్తి -ర్మముతు సాధనములు వీ? ఎన్ని-ని దాము పొందుటకై. యుషలు దెవితలు చాడ తపజం లెనర్తిరు తిపణ ద్దివఎని వారు చిళిఎృరుషార్తములు ఎడయిదురు ఇంమ * ఎణ్య్బబల్యొామును ఎపాణంంవి (తివర్ష్గమును (ధర్వార్హ కామముఎన్ర) నిర్షు* (బవ్మామును ఎపానంచి ఆవ్మాన -దిమును (మో= ఎను సం .ఎఎురుషార్థ మును పొంముచురు ఇందు సగుణ మూర్తుంవా నిడు నిర్ణుశోవాసన ముని సాధనము ీనియిందు నిష్టాతు డె నిర్ణణోపాననకు అధికారి ఆ*ఎును లఅఎంఎంర యి ఎరమాత్మా ను బాము 3కు ప్యాతు డె అభేదానుసంధానము చేకూర - నివితిశయానందయి (మోఇఎయి ఆపనిక్‌ లభ్య ఎగును కరి చరణాదులతో నిర్ణుణమున కొకియావారి విశేషము (భక్తోద్దరకాది శై) కిల్చింఎ బడిని (యవఐళ)

6042 ఉ తిరహరివంగటిు__.2ఆ మూర్తియే సగుణమూర్తి అమూరర్త్హికే ఇట *ేను (గారుఎ్య) చపా ద యె 7 నిర్ణణ_బహ్మ మే శ్రీకృష్ణ డు (హత దేవబువ్యాదులవఎములక లాలా. శివసనింంో ధర్మార్థ కామములు విస్ణువువలన పరమప్పరుషార్హము (మోక్షకు) వైఎ ఎన్నవి. శపటాపాడ్‌ థఖ ణ ఈ య ః జ్ఞాన మహం త్వతో ముక్తిం జనార్జనాకారాత్‌ ఆం (ఆర్యా చ్చు స్తా] జనప ారింం "చ హరు డు నిజముగ” (పస్తుత_త్త్వపరిశీలన ఊనర్చినప్పడు చెబా చే ఎంటాట ఒస్తే హరునివలన లుగు చున్న(తివర్గణఎ (ధర్మార్ధకామములు) గూడ వారిచె కలగు టన్ను ఎనియ కెలిసికొను డని హరి -రాభేదముసకు ఏమాాలముప బుహృదయములం దవివా? ఎ ఎసదిదు లే కుండునస్లు చేఎకొను డని ఇట్లు చేసిన మిరు బంధవిముల్త లై అరింతు ౨ ఇవి లం మోసడేశ మిని ఇడియె వెదఎఎ ఎన్న్‌యు ఏకరూపముూా బోధించోపరఒగువ్యూ దుగి ఎం మార్ధసార మని బుషులకు దేవివఎకు తెలుపు చ్హూడ శివం విశే __ (త తృనారము) తత్స దునక తత్త్సనారమి అనసుఎ నిరుఃశగుణోవా నయిో నో! అనాలి అటి ల క్షైనపరమార్థమె హరిహరొవాసన మగుట కెలిఎన దై శగు-డు (హరు డు గార్యార్హము కల్పిత మై (వస్తుతియందు లే” వై నిర్గుణములో (హరియందు) ఆంతర్బూజ మైనదే అగు టనుజేఎ దానికి (“గు-మునకు (హరునకు సృథ్శాపము (భేదము) లేక నిర్గ+ము (వారి అయినందున _ పరతత్వము ఏకడు వారి యొక్క దే అయి యుండట _ అనెడిహరీహరా భేదములోని ఎరమతి త్ర్రమును తెలియ జెబ్బన దనఎచ్చును (ఇరుపురును ఏకంబు) కట = ఏకింబు అనుట గూడ సరిబ్రవ్మానిర్హేః.యిబు (అమవాద్వాఒక మ్రై తెలుపుచు వక మె వాఒద్చితీయం (బ్రహ్మ _ అనుటశ్రతిని స్మృతికి తెచ్చు చున్న దిట (ఒక్కవే. ఒక్క డు. అనక ఏక శబ్దప్రయోగ మొనర్చుట గూడ ఇందులకే జరగిన దనిఎంచును (శామార్జధర్య్మ మోక్ష ఇ ట్లనుట సోమనవ్యాకం ఇపాండిత్యమునకు స్ఫోరక మసవద్చును ధర్మా ది ప్వనియవు అని రాజదన్హాదు ఎయందు గాస్యూతము పూ ్వ౨ిపాతమును(ధర్మాదులయందుు అర్యనబత మను నిది థు హ్‌! ( థ్రీమవూపల్పు ఇట ్రీళబ్దము బుద్ధిని (సంపత్తి? స్పానురూబ మగుధనధాన్యాదులను) వచీంచును మవదామ శబ్దము సమ్యద్ధిని (అత్యధిక న గుధనఢాన్యాది ంసదను వచించును (శ్రీవ వాను అనునది కొమార్థధర్మ మోక్షములతో అన్నిఓతో అన్స్నయము కల దై _ వానివాని అరి అన ఇషలి లె అద కా అరు పుష్కలత్వ...ను (పరిజార్ణత ను ఎచించి నాలగును 5 చుగిసమృద్ధి కలవా ఆఅగుటను

వమించిరిఎవాతము 640 తయ. జెబ్టును (తఎర్ష ఎం్యుద్టి ట్రేయ (ప్రద మగుటను ధిర్వొ -ర్హ ఇవి వూర్జశ్రీ _అర్హో ధిట్ట ఇఎ ఎం వాను సా విితొకొఎఎ ఇవ రుద్రన రేశ్చరే (ఈశా నాయ ఎంకో ) విచించింది టూ ఎహ్రైట్రి ఆమబుం-=లన కొఎవడనిపర మప్పరుషార్డ మనుఎ ఎచింబ ఐకె మాయింన్థయి క్తి కిఫిత మైంది అర్యార్డి కొమములు ((తివర్లము) నమములూ 'నేవింవ బడిని

అటి నూ. టు ళల హే యుక్తిని అని -నింప నేయి వన-ఎజ్బను = ఛిర్మార్సి కామా స్స్పమమేవి 'సీవ్యా యో "ప్యా ఎనీ శా ఉఆనొ జా శ్య (ఆని ఆ*మము) ఇని మహర్షులయు దేవతలయు తిపోఒనుష్టాన ములను అలములూ వారిచప్‌ దారివారిఎంకిల్పముల కనుకూలఎడువిధిమున వారివారికి ఒస ఎట వం౦ంఎ ఐడి చారిూరులయెక్యిము. విశదఎబిఎ బడిన దిందు. సోమన ఉంచిన (ఎంథంథు లన దగనదానిలో ఇదిరూడి కొకటి క్‌ *ఇఐవాలత్చిలు నవ్యయు వారి ఎమాదిపి "కాం ” " తికరణుఎ ఎలిలిం + వామ = నన (ప్రశామమ లున్న "ధనసు ఎ ార్షము గాన్‌ ౨౧

అఎ -- ఇదినిలకు (2 ఎద్యమువోొ తెలిఎనహరిహరాఖేదముని కిగుఎరిమార్హిమునే విశది సపటిదు బున్నా ౮ ఇందు 9వు డుం

అర __ అ్య్యయున్‌ (నశ వ్యయ == నాశనము లేనివానికి (నిత్వు _డైెంవానిని -

౪

అనుట) [అవ్యయ ఎరిష స్పాక్షీ ((అనివి స స్త్రో ఇచ్చట నా -బ్య వ్యయో వినాళో వికొరొ వా విద్యత &ఇ తృబ్బయ అజరో ఒమరో _వ్యయ ఇతి (శుతె. అనినది (శం భా గె అణిమన్‌ -+- అది = విధూతి _- రౌరి+ -ఓ అంత కిరణున్‌ = ఆఅశిఎ ఆయి త్వము మొదలయలా కల ఐశ్చర్యములకు (అ ప్టైళ్సర్యయు ఎకు య అనుట) [ విఘాతి ర్ఫూతి ష్‌ శర మణిమాదికి దుబ్జన (అమ ) ఇచ్చట (సుధు _ అణిమా ఎఘిమా (ప్రా (ప్రాకామ్యం యవాయా తిధ ఈశితా వశితా చైవ _ తథా కామావళాయితా అని వీ9ం వేలుగా ఉదాహరించినిది కామావశాయితా _- అనుదానికి సత్సింకల్పతా - అని అర్హ మిచ్చినవి (గురు) అమరపారముానే అణ్‌మా మబూమా వ్వైవ గరిమా లఖుమౌా ఆథా (ప్రాప్షి 'ప్రాకామ్య మీశత్వం ఎళిత్సంచా ఒష్టధాతయ అని వచించి అణీవా _ అణుత్నమ్‌ _

(044 ఉతృరహరిఎ౦శము___2ఆ సూక్ష్మతయా యా లభ్యతే సా అడిమా మహషత్తేన మబామా గంఎత్నేన రిమా ఎటు త్వేన అమా యయా ఇష్టపాబ్త నాష్రా ఇచ్చయా విర్తిఘ్ట“ంవాంశక్తి ర్యయా త (త్చాకామ్యమ్‌ సర్వాతిళాయిత్ప మీళత్నమ్‌ స్నాదీనేం్యడియక్సం పగత్నకు. అపరీతి వీనిని వ్యాఖ్యానించినది] కారణ మైన బుద్ది (దుగొ శృయయి్యిి కిలవావిని (౮జిటాదులవు కలిగింప గల*ంకల్పము కలిగినవానివి సంక బ్చవూ(తిమునె పైెఫభావములను -లిగింస గఎవానిని (గత్యసంకల్పున్సి _ అనుట) [ దునో బుద్ది .హంక౨ర ఇల్యన్త కరం (8ిరా (వైజ) అన్త కిరణము _ లో”లియిరదియము (వ్యు) విష్ణుంసు ఎద్టిద (బృద్ధిసాధన ) అని (విస స్తో స్తుతించు చున్నది ఇల్ట్బతి బద్గి శదిము అకీ ఎాద్యుష్షందు ఎ ఎఅచింపోవి ఎవి అక ల (మ (మ! ఆ (అ యగు నని అనినను అనవచ్చును (హపాఎ “+ ఆత్కికన్‌ = ఓంకార రూపు౨ (పర్యబహ్య మును _ అనుట) [ ఓజ్కార్యపా-చా "మౌ (అవ ఏ). ఆత్కా _- నృరామ్‌ (ఎ సం) పణ జ అధ్మా అధ అధ వ గ న్‌ అ అం ల్‌ [ప వము పర బహ్మస్పరూసము _ (పణఎం బాళ్ళరం విస్ట్యా తృర్ప్యా హృదయే సైతమ్‌ సర్వవ్యాఎన మోజ్కారం జ్ఞాత్చా తీరో న భోచతి (విస స్తోశం భా వంతు డు ప్రణప స్పర్వవేదేషు (గత 8 ) అనురీతిని డాను (ప్రణవ :.గుట వచింఎ చున్నా డు] హరిన్‌ ((శ్రీకృష్లుని (ప్రణుతించువారు = స్తుతించెడివారు ((స్తుత్యాదు లతో 'సేవించెడినారు _ అనుట [(పణుతి - (పపూఎ్వకణుజ్‌ (స్తుత ధాతుపునకంటె భావార మునందు క్రిన్‌ (ప్రత్యయము ) చేఎన _ (అుగామముంం = ఒనర్చిన నమస్కారములు [ పణామ కళబ్ది మిట ఉపలక్ష-విధితో క్తితొడియ. చారాదులను నామోంకీ _ర్తనాదుంను వచించు ననవచ్చును] (పశామ (ప్రణిపాత సా ణ్‌ (వెజ 0] “రటూర్రము = కౌన్‌ నిజముగా (తధ్యము గ” తప్పకుండ) (7స్పృందిగ్ధముగా అనుట పరమారము = తథ్యము ఎల్లకా ర్యమ్ములు బుద్ది బొందు బరమార్రము (భార ఆది ( 11 నన్నున్‌ (శివని చేరున్‌ = పొందు" తా ___ (భ్రీకృష్లు డు ఓంవ౫రస్వరూ అడు [--౦కారమునుగూర్చి శుతులి న్‌ ఎంచు ఏ న్నవి - ఏత దై సత్యకామ పరం చాఒపరం ఒ (బహ్వ య కోజ్కార ((పళ్ళోపని ఇత్తు 5 2) ఓమితి బహ్మ టఓమి తీదగ్‌ సర్‌ (తై ఠి ఇవిగాక అకార _ ఉవార్శ వకారములు కలను ఎమ్‌ అనుఎర్భ ముగా ((అభిండివిర్ణము చా) వర్చకినవి ఇందలియవాంతర ఆవి జ ఇటీ వర్షములు (పైవి యధ్యాకమముగా ిహ్మావిబ్దునువాశ్చరులను వచించును అజాయ న (కమే తైవ అకార శ్చ త ధొకారో మూర శ్చేతి తా నేకధా సదముఖర దజ ఓ మితి (బ్రహ్మ

మందివి బాతు 645 విష ౨౮ శ్వ వరాం చవతా (బూత్‌ (అ౨ నూతబంవాతు (త్రిమూర్తులకు గూడ టూంలం చిం (నిర్షు ఏ ఎవ ఒన్యాము (ఫ్రీక్సిష డనుట తెలున బడు చున్న దిందు శాలయి. ఆతి టల ఎడాతీతు దై “ల్చికారు. డగుటను ఆదిమధ్యా న్ధ్హహాన్యు డు (జనన తి. ముం లె వాట్యి (ఇదింి "ర్లు+ఎర్టిబబ్యా మాత డసుట తెలు నదియే ఆడు తి ఎంంల్బాా(త్రిం అష్ట్రఎస్రాల నీయి ఎవమవోనుధా్క డు (ఇ టనుట గూడ ఆతడు ఎప్ప ౦ంట్బు డి ఐంను తెలి సుకాతీళు డి ఎఎరమాత్య ఆత డినుఎనే విచించినది త విలముగా గులు యి "ర్లు (బ్రన్బా = ఒం చెబ్బ బరి శేషన్యాయమువే తాను నగుణ(దివ్నా దుఎట్‌ చెబ్బం అల్పం వారికి చే్సనయారాం .ఎంతయు తినకు చేఎనదే అఎ నవి వారి బారాభేదము “సుణవిర్లుగాభేదమూలకి .ఎగుఎను మునుఎకు టోధింఎి చున్నా ఎ శివు ము విశే __ (అణవాత్వికుక్స్‌ ( ఆవము (ఓంకాంమి. (బ్రహ్యావాఎక శబ్దము ఇట్ల నుట శదారముల -గనఖేదోపచారముతో .పెత్ప్చాచులు (బణవ ప+ _ అను (వి ఎ స్తో య. వ్యాఖ్యాంంబులు (టబణచో నాఎు ఎరిబాత్చి ”ొ వాచక ఓజ్క్యాం తదఖేదోఎవారే ణా _యం టా అనారు. (సాదముపచము) ర్యాసవింయాఎనిబత్తు వ్యృాత్సద్మకర్శికామద్యే బరిదీఎని

లా కాజ జ కాంచే రో అబు జు భాక్కితిమ్‌ అబ్లషమా_ మంలం ల్యాంఎ దడ్యాం మిశ్స్చింమ్‌ *మాఎబ్ధం మనాది శూన్య మోజ్కార మేకం రిచి చిద్తీప్తము ఎళ్యన్లియే ఎర్చజనాన్తఏబ్ధం వాంసాత్మికిం శే విరణా భవ ని అని ఏతదభఖేదిమును విశద ఎచిసవి (అణిమాదివిలాతి కాంణాంత కిరిణు్‌) అశీయూదిఎద్దులకు కారి మైనసగు *ము (శివి తు) హృదయము" కిలవా డు * అనెడి యర్దాంఆరిస్ఫూర్తి హడ ఇట 1ం దినఎచ్చును యాజుషయయోగతత్సోఎనిబత్తు ఇ ట్లు చున్నది = సగుఇధ్యాన మ్‌ం త్స్య్వా దిశీమాది గుణ(ప్రదమ్‌ నిర్ణణధ్యానయు క్రన్య ఎమాధి శృ ౩3తో భవేత్‌ (అని శివునకు కల లబద్దిమ డు అనునామముగూడ ఈ యర్హమున కుపష్టంఎకిమూా ఉన్న దినవచ్చును ఇందుఎకే కానఎయు ఎద్దిద నృద్దిసాథన అను (విస స్తో ఏ నామములను శంకిరభగివత్సాదులు వేజఖుగా వ్యాఖ్యా నించినారు ఇది సాభ్యిపాయ శే ష+ముగూడ ఈయర్హస్ఫూ ర్రియందు హరి కొనర్పిననమస్తాారిము లు(శామసంకీర్తనాదులు సైతిముుహరునకు చెందుట విష్ణువునకు శివు ము బృాదియ మగుటవం

ఆలి లు!

ననే అని హేతుకధనముగూడ జరగు ననవచ్చును శివస్య హృదయం వివ విష్టోళ్చ అక ఎ హృదయగ్‌ శన అని స్కాంందోస నిఎళ్తు

(4 ఉత్త్సరహరివిల8 ము__”౮ (పరమార్థము చాన్స్‌ ఇ బ్లనుట బరమగుహ్యయు దడుర్చోంము - అఆగావిియ ది అగుటకు సూచించుచు సంళయాత్మా వినళ్యతి అనుటను తెలి ఇం దణువ్యాతటి ఆక్వాాము ఎం టె చెడుదురు మీ రసుటను తిలుపును ఇదిగాక హరిహరాదేదదు పైంతి జబు గం రగూర్త సాధక మగుపరమార్హము - ఆముటనుగూడ ఎల గిం ఎస గీ ఇదియ పర మోపదేళశంఎట హితము నకం మంగళరుు నిత్య మోంకారమం[తమంయ చ్న శ్రీ/.శరంబు నిరేయనబద్ది నిగమ సారము తవ “లంబు నిళ్ళలపదంబు ౨౧ ఆన్‌ ___ (భ్రీకృష్ణున యగలితోటూఎ ఆతడే ఆరాల్యు డం ఆఅ డె “ర్ప్టుడాతి ర్చి స్వమును అని ఆతనికి మించిన దేదియు లే దం తెలియ డని పూర్వము చెబ్బనడాని 80అఎ ఫలశ్రుతి యనునట్లు వచించుచు 'పకృతఘట్టమును ఉపసంబారిందు చున్నా ౮ శివ ది అర్హ. ఇది శ అ = ఈవస్తువే (శ్రీకృష్టపం్యబ్రహ్కమె _ అసుట్స (ఇబ్బట మూంము (సం హరి) ఇ ట్లున్నది - ఏతదేన “రం పస్తు న్వైతస్మాత్సర మబ్రప ఏతద్వ పరమం ధనమ్‌ హరి రేక ఇదా ధ్యెయో ఛబద్చి సత్త మ్యాతై. నాన్నో జగతి దేవో విష్ణో ర్నాయగాల్ప. ఓమ త్యేఎంసడావినా పరత ధ్యాత కేథ వమ్‌ తతో న్మిశేయసప్రా బ్ర _వచ్యతి ఢ్యాత్నా జూం ర్పియత్నేస తతో చానీం కేశవమ్‌ ఉపాయో _హం సదా విప్రా ఉవాస్యే ఒన్మన్‌ హరౌ స్కృత తథా కురుత విపేన్ద్రా యధా దేఎ (ప్రఎదతి (వి 88అ 2 880 0 4 (ల్లో ఏ. ఇచ్చట _ ఎతి ది అ్యజ్ఞుల్యా కృష్ణం దర్శయతి అని (నీఎ వ్యా] పరస ₹ ఉఎదెశంబు= మహో దేశమనంఎన (పొష్య మగుఎఎము (ఎహోపదేశ మన ద ఎహాతిహా రాభేద౨ త్త్పృవునకు బరి ఎ (పొస్య నుగుసర్యబహ్మము = అనుం) (ఇచ్చట లాక్షణికమూా సంమోసదెశ పదము తత్పా స్యమును వచింపను. ఆ“దేశ - గుప్తవార్తావిష్కార (అ; 5 సం) వాఅము =మేలు కలిగించునది [బాతిము = మేలు చేయసది బాతిం దనొహరి ఏ దుర్లభం చ (కిరా స్‌ (ల్లో ౧) సకల _ మంగళము = సమస్తకుంములు చేకూర్చుసది [సకలమం ళ్యప్రదము ఆయు. ర్ర్వై ఘృతమ్‌ అనులీతిని సకలమంగళము అన బడిసది _ విష్ణుపురాః మి ట్లను చున్నది _ ఆకుభాం౨ నిరాచస్టే తనోతి శుభస్తతిమ్‌ స్మృతిమ్యాకేణ యత్చుంనాం

సెందిరి వాతము 647 (టబన్మా 3 వ్యసనం ఎంయ్‌ (ఎప్స(దూ. మిజ్ణలం ఎరమ్‌ అనువో కిలవిఎ స్తో౭ంభా )] నిత్యము = న్ను ఎను వెదనిం (ఆత్ని మైనది _ అనుట) [ అకొ నిత్య క్మాశ్సెతో -యిం ఎరా ఆని తి ఓంకార _ ౦ తఎయంబు = ఓంకార మనెశె (మోకు మ౫్యతి న్తరాఎ మైనది (మంతిములు ద్చి-ధియిలు మోషమం్యతిములు తదితిరదములు = ఆని అందు ఓంకారము మోద వు *అఓను బూవెమంతి మన ఐవినది _ అర్షమా[తాసమాయి క్త మ ణవో మోజఒదాయాం టల్నా ఓ ఆఅ చ్యేవాక్షంమ్థ్హ (ఎావిం విద్ధి (ఆని అథిర్బణీయాం దఎబతి(వాజగెపనిత్తు) ఇల్బఎ. చిన్మియము (మొ వానియంచుఐుచె స్పారంమునందు వుయట్ప్రత్యయము. నిత్భం వృద్దిశరాదివృ అనుచో నిత్యమ్‌ ఆని యోగ ఎభ్రా మొనరి నరో సా రిమందు గూడ అయన్‌ (ప్రత్యయము బునాధము-అని తి త్సవనోధిని

మ. జ్‌ వావీ (దూ. నిత్యం వ్య ద్ధశరాదిఎ్య (48 44 'ఢేఖరకిర్తి - తిత్పకృతవచనే మయన్‌ (3 4 2) అనుచో తద్‌ ఆ౫౨ వాక్యభేద మె-నర్చినమెడ (ప్రాఎర్యార్తక మసు_క్పతివవనిమందే కొరి _ న్యార్థములంచును ఎఅయస్దు సాధ్య ఎు నాడు (చూ వాల్‌సంధి చిన్మయఎ అనుచోో రాదంబరీవ్యాఖ్యాత లొకరు ఎర్చిదెవపయ ఇత్య్మత _ప్రాచుర్యవికార్యపాధాన్యా దిషు ఇతి వ్యూతే అదికద్దాత్‌ స్నాపా మయడ్ణావా ఆంినారు] శ్రీ - కరంబు = బుద్దిని (జ్రాామున్సు కిలిగంచునది | ఎక్షీసరి బ్పతీ ధాతి. విర్ణరంవద్చిఖోతిళోభాయు.. ఉబకిర శ యు రచనా వికానేషు ఐ శ్రీ రితి _ఎఖథికా (ఆఏ వ్యాడికోశము) (చూ బుధ) నిశేయసబద్ధిజు న్‌ క "హౌం నిిమ _- సారము = వేదముఎదె

మోక్షే నిబ్బత్తియో యో (హా) దము ఎయొక్క | వశి క్చిథి ఎరం వెదో నమా (అమ)] స్టిరాంశిని ((వరధాన్యపతిపాద్యి మగువియయి _ అనుట) [ సారో ఐచే సరొంశే చి (ఆమ ఏ తిఎ = ఎంంబు డాతిపస్సులవు (చాంద్రాయణాదుంకు) ఐనట్రయోజనము (తిపస్సుల కిన్నిటికి పరమఇమ్య మిగుఎస్తు వినుట ( నర్పే వెదా యక్పద మాదున ని తపాగ్‌న సర్పాణీ - యద్పదన్హి య దిల్ళనో (బ్రహ్యాచర్విం ఎఏన్తి తి త్తే ఎదం సంగిహేా బ్రవీమి (ఆం కత ఓం. క్స్‌] నిశ్చల _ వదంబుడ బ్ధ్ఞర మైన (పునరా వృత్తి లేని ద్ని ఎర్పొప్క్ర్రప్ణ మైన - అనుట _ బ్ధరో నిశ్చలమోక్షయూ _ (విశ్వ )] స్థానము (మోక్షస్పరూపు ద్రైనవాడు (శ్రీక్సిబ్లు డనుట | ఆ ద్పిష్టో పరమం ఎదిమ్‌ అని శతి త ద్దాను ఎరిుం పమ అని (గీఎ ఫ$అ ౨2 ల్లో ఇచ్చట (శ్రీధతీయ (గీతా వ్యాఖ్య

648 ఉతరడారిదబంశము._2ఆ. ఇ ట్రున్నది _ “మదము విజ్జోః పకహ్మాణః తత్‌ పరమం సర్నోత్పష్షం రా సాసమి | మఎ ధా మేతి రాహో శిర ఇతిపత్‌ లేదకల్చ్పనయా షష్టీ" (అస్సి) తా; శిసందు దేపతలకు మునులకు శ్రీకృష్ణుని లితో చూపి తతడే నకయమనసరు పరమప్రాష్య మగుపర్శదిహ్మా మని, ఈతనికి మించినది ము జేకియు చేదం. మోవమంద్ర మగు “ఓంకారము చే ఉపాస్య మగుమోక్షదూ్న్ది తంయనయే ఆరి జ్ఞాసపిజ్తాసము లొనసలిఏ పరదుచైప మై సకలకల్యానములు చేబార్చునుహానీయక త్త హమకండే : ఆది, దేదచేంంగిము లన్నిటికి (ప్రధానముగా ఈతనిని వచించుటయంచే తాత్సర్య మనింజ్పం్ళవర్యయు లన్నిపికి పర"*ఏ గమ్యు మగుమహాభల మీయసయే _ అని రోధ్రించి హం _ నికతిశయాసందమవయ గువిర్లుణ పర్యబహ్మ మగుట కెలియ' జెప్పుచు హరిహరాద్ర్వైతిముస కగుపరమూర్త బఆటిగించి. ఇం ముందు “సగుణ(బ్రహ్మము తానై అతనియంశమూర్తిచు వా ససపట తెలుప్పకు. “పురాణముఖ్య స్తోత" మనుపేర మంగళాంకనుగా కినిని ఉపసంహరించు చన్నాండు శప్పుండు (218, 219 220పద్యమలతోో విశే (ఇదియ పర మోప దేశంబు = శణరితిని ఇందలివనేషఏము లన్నియు, “హారిపారా వేదత _త్వమునకు చెందిననగాంగూడ సరిపదునట్లు పొందుపణచి “నాచని తనన పుణ్యాయ చూపినాండు కవితాశిల్పమునంకు, నాచన సోచన ఈపష్టునందు చూపినహరిహరార్యైతముందలి యిని వేశమయు ఎడ్జా_పెగడయందు కాసరాదు. నాండు శ్రైవవై సప్టపమత ద్వేషములు (ప్రబలచ్బు నై రూ పొంది యుండ వాని నడంచుటకై యొకవిధముగా ఈయేకదై పతోపాసనాటోధ మింతగా నాటస శిల్పముందు 'పెంంగి పెద్ద తావలసివచ్చిస దనిపించును. అండుఐకే ఆత(దు ఎత్తాపెగడయటు గ చర్చి గ! "హో మూలమనును (ద్‌ సిరా జనక ఆందలిళకత్త్వసాం దు నంతను చేర్చి వడంటోసినట్లు భి క్తిజానపూరిత మగుమహోపదేశదము(గా దీనిని రూ పొందించినా(డు. ఎక్టా (ప్రెగ్గడ నాటికి (బుక్కరాయాదుల (పేరణచే నైన విద్యారణ్యాదులయేకదై పతోపానన్నాపచారమువలన) పీర శై వవీరవై ష్తవమళాచేళ ములు సకస యుండుటను జేసి 'హంహరాదై్యైతొమం దంతఎక్కువ చుక్కువ చూపి రన సాగిం చఉనవాండు కలేదు ఎడ్జొ్యపెగ్గడ. పరిశోధించి చూచిన ఇట్టివిషయము లెన్నో ఎడా పెగ్గగ నాచసకు తరువాతివా(. డనుటను నిర్ణయించి చెప్పును. నాచన తననా౯టిమళ వై షమ్యముల నిం దుద్దోషించు చున్నాండు గంభీరముగా అనుటను ఈయాళ్వానముసందలి 68పద్యరచన దనకు తెలుపును, (నిశ్చలసదంబు ఇవి వై కుంళబహ్యలోకాదులను తెలు సని, త్యత్సడాతృత్వము_శ్రీకృష్ణు నకు వచించినను పచింసవచ్చును గాని, నిర్ద్ణజపర్యబహ్మముగా (శ్రీకృష్ణుం డిందు తక్కిన బర్ణ

రి మంవరి వాతిము 640 నఎవ2 వౌెంజం* ఎళబ్బరీతితో ఇందు బబ్బు బయి చుండుటచే అందులకు తగునప్తూా ఇవి వ్యాభ్బా"”౪ఎ _కినిది నానేతె జీ ళా ఇ టం న ౨౧౩ ౮ అలం __ అని = (మవాట్లంను దేతలనుగార్మి చెబ్బ (వంమార్దటోధ మొనర్చి _ అనుట (౮లదాత) ఆ + దిగ 2 ఆ (శ్రీఖబ్జ స్పామిని ఉనే9ంచి = (ఆదేవుని గూర్చి తన చెబ్బ చోవడాఐకి ఆయనను అష్యెముగా చెన = అనుట తా _ (ీకిజుని *రబవ్మానముా గుతించి తరించునల్లు వేదసార మన దగుసంమసి (అకిజ్ర ఆ నా దాంతిముము ఎయి 1% నేం ఇబ్బుడు తా నాతిని స్తుతింవ వోవుచు తనకు గూడ గమ్యస్థానము 0 అాలటే అఎ జే అగుటను వారి శెటుకిపబిచి ఆచెబ్బనదానిని (హరి పరిమద్రై వత మగుటన్సు వారిహృద యయిలఎ హత్తుకొన చేయు చున్నాడు శం ఎ వినే __ (అక్టేణ న్యుకించి = ఇట్ల నుటవలన ముం గీస్నోతమునకు చెప్పెడిఎఎగక్రుతి (పతిపాద్యిగొౌరిఎమునుబస్టి కూడ సరిమఎవిఆత మైన డై తిబ్బకి చెబ్బన ఎల మిచ్చుననుఎ తెలు ౨ దతినిది పురాణముఖ్యస్తోో తము సీ వణుతింతు 5 న్నమో భఎవళే వాలబుదే వాయ నమో ఖ శవృవత్మ్సలయ త్య ని “జ్‌ నూర్యాత్మ'నే నివ స్ఫ్సోమాత్మునే నిమి (ఎ వాత నే నమో వొస్దుణే న మో రుదసామ్నే నమో విసష్ణ్టవినమో వమూఈ [పకృతయే నమో వగుంధి అశాదిభఖాతగణానుహోరిభానే నమో మాయావుయాయ నమస్సహా[ స

050 ఉత్తరదారిఎంశచు ___2ఆ గీ బాహునేతశిర వారవన్తయే న

మో వషట్వుధాస్వాహాత్మమూ ర్త ఆ న

వ స్ప్వథావళుద్దాయ “ము (పహరణ

ఛారిణీ నమో యన చు నుచాహ86ంగు ౭౧౮ అర్థ __. ఓమ్‌ = మంగళ మైనవానికి (దముంగళన్నరూప్ప“కి. (లేదా మంోశ్యమనిం అనుట) [ ఓమ్‌ శబ్దము మంగళవా-కము ఓజ్కార శ్చా ఒథి శబ్ద ఎ ద్వా చెతి (బల్యా ణ పురా కబ్ధిం భిత్త్వా వినిర్భాతౌ తస్మా న్మాబ్ల క భౌ అని ఆ మము(ూవి స్తోశం భా ఓ న్నమ అనుదానిని వ్యాభ్యానించెడి సందర్భము) విజ్ణశ4రాణము (శ్రీఎజోదిమపును మంగళ్యప్రదుని గా ఇట్లు వర్షించిది = అళుధాని నిరాష్టే. తోతి కవస్త్తతిమ్‌ స్టృృతి మూ(క్రేణ య త్పుంనాం (బ్రహ్మ త “ంష్‌ోంజరమి (అని (చయాంస స్తో శం భా మజ్గఎం ఎరమ్‌ అనుడానిని వ్యాథ్యానించెడి “ందర్భమునందు] ధగవితే = అత్ప త్తిఎల యాదులను తెలిబఎనవానికి (సర్వజ్ఞ దై నవానికి ఎ అనుట) [భగంబ్బబ్దమును విజ్ఞఎరాణ మిఎస్ద నిర్వచించినది _ ఉత్ప త్తిం (పలయం చైవ రధూతా మా“తిం తకు వెళ్తి విడ్యా మవి

స చాచో నాలి క్‌ జ ద్యాంచ స వాచ్యో శగవా నితి (అన్ఫి(చూవిసస్తోశం భా) శేకి ఎడ్జై శ్వం్య ములు గలవానికి (అని అర్ధము) ఐశ్వం కన్య మ/్రస్య ధర్మస్య యశ త్రయ వైరా క్‌ స్య చ మోకస్య _డ్హాం ఎగ ఇతీ.ణా అని ఆగమము] వాఎదెవాయ = ఆత్యలాసముత్తో అంతట ఉండుస్నామికి (సీకు = శనుట [తుభ్యము = అనునది విశష్యముూ అర్జాక్షీప్ప మిం దంతిటను [వ తీతి వాసు దాహులకా దు? వాసు కృా-సౌ దేఎశ్చ అని సుధ )] నమ 2 సమస్కారయి. భక్త _ వతృలాయ = సేవక్షలయందు [భజ (సేవాయామ్‌్‌ ధాతు వునకం'టె కర్రర్తమునందు క్‌ ప్రత్యయము నమే ఛక్త (ప్రణశ్యతి (గీళ 0అ$ ష్‌ ఇచ్చట మెనుము లిక దుయు “మర్పితాస్తరాత్మా ముదృక్త (అనిశం భా )] స్నేహము (అత్యింత్యత్సి _ ఎవానికి (నీకు) (న్నగ్ధ స్తు ఎప్పల (అము) నము సూం్య[ఆత్మనే= సూర్య స్పరూపునకు (నీకు) | జ్యాతిషాం రవి రంశుమాన్‌ (గం 0అ 2₹ో )) నమ ళం

సోము ఓ ఆత్మనే =బ౦(ద్ర-స్సదాపునకు (నీష) [సోపు స్పాషదీ తద్రసేన్దువు (హైమ గె [ నక్యశాణా ఎహం శశీ (గీ 0అ 2లో) సట (ణన ( ఆత్మనే = ఓంకారం “రూపునక (నీకు [| ప౯లస “ర్చపదేషు (గీత 7 రిల్లో 11 నవ వహ్మణే=వారణ్య

మంంరి పాతి 6085 ఆ [టెం ఆజ్బీవ్పిజయో ( ఇ) బన్బాజో బవ్మాక్సి (ద్పృహ్మా (వి ఎ సో ఇం(ఎ ధాం బన్నాత్మా లం బృజ తీతి బహ్వా అనినది]ి నమ రుద్ర నాష్చే = రుదు డొడి పేరు ఏలవాని. (నీరు (రుదో బహుశిరా బదు (విసన స్తో) ఇ. ఓట (శం భా - “ంవోరకాలే (జా ఎంహరన్‌ రోదయ తీతి రుద్ర అను చున్నది సమ. ఎజ్జం ౫2 -జ్ఞవిని (_ల-వ్యింతిరింమ లం దింతిటను వ్యాఎంచిసయధికి కంతి కిల వాడి, అల (వ్యాష్య మే రోదిఎప్వ్యా (క్వనన్తి రిధ్యధిక్క్యాతా వడా చద్చా దివ్య బాం పార్ర ఎస్ల తిల్యధి ౦జ్జితి ధాం కాంతి 842 44(చూవిన సోళంభా )] నమ మూలపకృలయే = (్ర్యతికి ((ధానిత్తత్త్వమునకు [| మూలట్లకృృతి ర ఒక్కితి రా హవదాద్యా. ట్రాక్సోతివిక్సతియ ల్ని షోడిళకి స్తు వికారో న కృతి ర్న విక్చితి అరుష అం (సాంఖ్య కా ఏ త్పత్త్వఎరిగలన మొనత్చి మూలేతి.మూలం నా _సౌ _ఎ్బాతి శ్చ మూల్యబకికి విశ్వన్న కార్యసంఖూతి ఎ్య సామూళమ్‌ న త్పస్యా మూవ స్తం యి అనస్తాప్రసళ్లాత్‌ అని మూల్యపక్సితి. శిబ్దరిర్వచన మొనర్చి (ఎబ్బతిప్పరుషులను వేజుత త్స ముల నే సరిగణించినది ఐనను (్రకృతిఎలషుఎ కిగుపభేదనివక్షతో ఎంహాత్టి మూంటుక్కి 8ా ఎర్లింస బడు చున్నా డు తదధిషాన న ఒటను కొళివాఎవహాకివి బన్మాను స్తుతిందులు = త్చా మామనన్తి (కఫం ఎరుషార్ర_ం ర్హి నీమ్‌ తద్దిర్శిన ముదాసీనెం త్సా మేవి పరుషం విదు (కమా = కల్ల) అనినా లు ఇట (మిల్లి వ్యా) బకృతిఎరుషలేవ శహాత్‌ (పకృతిప్పరుషాభేదివ్యప దేశ అను చున్నది] నమ వికుంధరా + ఆని _ భూతం- +అను వారి _ భాసే 2 భూమీ మొద లగు భూతసంభముయొక్క (సృధివి అబ్బు తేజబ్యు వాయువ ఆకాళము _ అనెశిపంచధూతయింయొక్కి = అనుట . అనుకం*ము (అనుస ౯ము కల [అనువోరయి = అనుకరి అము అనుహారో __నుకాం స్స్యాత్‌ (వైజ) అను వోరము కలది అసుహారి (మళ్విర్ధీయ మను = ఇని (ప్రత్యయము) (ధినివంటిది] కాంతి [ భా శృవిద్యుతిన పయ (అకు )) కిలవానకి (నీకు (ఎరి మేళ్ళరు నట కొాశమువంననే బృథి వ్యాదిభూతనములు (సకాశవంతియి లగు చున్నవి. న తత్ర నూర్యో భాతిన చన్జ్రతారికిం నేమా విద్యుతో భావి కుడో ఒయ డుగ్ని తమేవ భాన్ష నునుభాతి సర్పం తస్య భాసా బరి మిదం భాతి (80 ఎ£ీ గ) నవి మాయానమయాయ = రిజస్టమోగుణమిలదే తి స్కృ్యృుతము కాని శద్ధబ_త్త్సృము టఅుధానముా కిలది మాయ (విద్య) తియాజనకు (స్‌) [విద్యాఎద్యల గూర్చి ఉఎనీషత్తు ఇట్లను చున్నది _ దూరి మేతే విసరీతే విషూగీ అవిద్యా

652 ఉత్తరహతివంశద___2౨ యా చ వి ద్యేతి జ్ఞాతా ఎడ్యాధిబ్బనం నవికేతోం _ే న శ్నాకాదూ బచావో _కోలు క (65 అషి 4 ( “౦) రజ మో సకిరూతకుద్దసత్త కడా మాయా లవి నది] సమ సహ _ బాహు నేత 45 పాద ఎప్వయె = అ యి లై (అనే కము లైన) [శం సహస్ర శబ్దములు బివ్వార్థక'సులు = కత౦ం “హు మయుతం ఎ మానన్న్యవాచకమ్‌ (అని నిఘంయివు ఏ ఇబ్బం ఎహా శబ్దము“ తిదితిరము లగు (ఎ సస్థ్రృ పదము లన్నిటికోను అన్నయము] జములు (ఆేకము లై” కన్నులు (అనేంయి లైన్సు తలలు (అనేకము లైన) పాదములు (ఆేకము లైన) ఉదంములు -లవా _ (సీ) [నన్న శబ్దమునకు వాచ్యార్థము బొడ్డు క్రిందిప్రదేశయు(పొత్తి కం జి ఎడుబులొ"” మెకదేశము ్గి ఇచ్చట ఇది అసయవిని (అన గ ఉదరమునుు లాక్షశికముా దింప చున్నది) (ధ ఎర్లీ (్రీకృష్ణభగవాశుని విశ్వరూపయును పర్ణించుదు ఇ ట్లను చున్నది _. రూపం మదా తే బహు వ్యక్తన్నేతం మహాదాహో బహుబాహూరుపాదమ్‌ బటాదరం బహుదంన్హాకరాళం దృష్టా లోకా ప్రవ్యధికా స్తథా ఒహమ్‌ (అ జల్ల నమ ఎషట్‌ ఎ -స్నావా మ్తూర్తయే = [మూరి శబ్ద్వమునక ద్పన్ద్సాన్గే శూయూణం ఎదం (ప్రత్యే- మఎ సంబల్య తే అని చూ డిటితోడను అస్పయము వషణ్యూరరి స్వరాయీ కి న్నాహామ్బూర్డి _ (అని స్వాహా దేపహరిర్దానే (శ్రాష డ్పౌష డ్వష ట్వవా (అమ) వీని కాశ్రయము ఎగుయూర్తులు వీనిచే ఇట చెప్ప బడు చున్నవి ద్నాదళాస్నలు లని వషణ్మూర్తుఎ (వషట్కాార్మాశయులు వషట్కాారాధిష్టానదేసతలు - అగు అగ్నులు ఇద్దజు వారు జ్యోతిష్టోము డు విభాగుడు అనెడివారు స్వధామూర్తులు (స్పధాకారాశయిలు బృధాకారాధిష్టాన దేఎతిల్రు అగు అగ్నులు ఐదుగురు వారు _. ఎరరుఎటఎ తి%ు డు స్పర్డు ఆ శ్చాధిడు భొజుడు _ అనెడి వారు ఇ క న్నాళోమూర్తులు (స్పాబా కార్మాశయులు శ్వాహకారాధిషస్టానదై .తములు ఆ అగ్నులు ఐదుగురు వారు _, క్మూవు ఆ కునుము డు దహన డు గొషణుదు తిఎనుడు అెడివారు (నం వాతి) దాణాసుకయుద్ధసందర్భమునందు ఈశ యగ్నుఎ విట్లు పేర్కొనిసది - కల్యా. కుసుమ థా. దహన ర్మోషణ శైవ తపన శృ మహాబల స్వావోకొరసక్‌ ఎషయె.. (భ్యాకా పజ్బా ఎహ్నాయ ఎరర పతగ స్త వర్ష శ్యా్రాథో భాజ ఎవ బ సచాకొర్మాశయా సబ్బు బతి స్టో మవిభాగే ల ఎబష్బట్కారాశయొోె న ద్వా వగ్నీ (“పయుధ్యేతే ్స (విన్హు వీశిఅధ్యా తీ 82 తల్లో ) ఎషవ్కా-ంనూర్హులు = స్పఢా మూర్తులు . స్పావామూర్తులు అగుపం_డెండుగు రగ్నులు ఐ*వానికి (నీకు [(విస స్తో

వి-ప్పము అం ంాంంంా =చింం ఎన్ని ( శహస్రార్ని ్స నృష్పణివ్నా (ఆక) ఇవ్చఎ శం బా ప్‌ న. ఆ ళ్‌ సీత ఎటిహ్న అగ్నిరూఎ కాలీ కరాళ చ మనొజవా అ ఎరోపతాయా . ఎ్యనువర్తా శ్యాలిజ్లీసీ విశ్చరినీ ఏ దేవీ వేఎంయమానా ఇతి (న్‌ నే 2 ఎబంల్న ఇతి ఈఈ అ "ది ]] నడు స్పభాప = కఈద్ధాయ (శిద్దన్నవావాయ అనుట అం శట్దమా అంాతా్యావి? ౮ బ్రతిగణ మగుటనునేఎు తిళ్చాంమున వాపాతాాదిషు (22 1 అని కమా మునే (క్తీలత్యయాంఅమునకు ఎశ్రర్వనిపాతిము వికిల్పము] స్వచ్చి మైన్‌ [(కుద్ద. వేఎలూతయో. (హైమ)) (నత్రింజ సమోపణయులతో కూడని దైన రా టె ములు అవవ అనాటి (నా ( ఎగాతీత మై” --ను ఏ) స్వరూపము [ స్పరూఎం చ న్పభాన్‌ శృ నినర్షశ్చ (అమిృి] సా భి అన్యా కఎవానికి (సీపు ( ఎజంూత్నా (ఎళలోఎన) అరి (వి స స్త్రో ఇట (శంభా) గుణ్యత్రియా తీతతయా వికుద శ్చా నా వా త్మేతి విచద్ధాత్నా అశినవ) నమ (ప్రహరణ _ ధారిణే = యా ఇ ఆయుధముఎను. (శారచ్యకగిడాదులని.) [ ఆయుధం తు (సహరణం శన్త మస్త్రమ్‌ (అఆము] ల ధరించెడివానికి (నీక) (శిష్పరి &ణము మష్టశ షణము జంప్పఎక్రై ఎల్లప్పుడు కాగరూకు డై ఉండెడివా డని భావము వనమాలీ *కీ కార్డీ శట్జీ చక్రీచ నెన్షకీ శ్రీమాన్‌ నారాయణో విష ర్వాసుదేవో -ఫిరఎకు ఆ౨ టి మము] సనమ అనుచిన్‌ = (అని వెబ్బుచు[ అను వా! మ్‌ కృతి? ననుళ్శబ్దముతుదియత్తున కోత్విము. విభాషనగు (దా వ్యాసం 5 సూ )చే విసర్లి తోపము ఓత్వము ఉదాపారించి = చెబ్బ (ఉన్‌ _- ఆజ్‌ = ఖూర్విక హృజఖ్‌ ధాతువు ఉపంర్ష్గపశమున కిధినార్హకి మెసది ఎ ఉఎబగ్లేఐ ధాత్వర్లో బ౮ా దన్య శుతీయకతే వప్రహారా హారబంవోరి విహారబరిహారవత్‌ (ఎ కౌ )) (ప్రణుతింతున్‌ = స్తుతింతును ((పణుతి = సుతి నుతి (పణుతి వినుతి ఏకార్థకిములు స వి ఉపసర్గ్మముఎల అవి కాత్చిర్లమిను అబల న! అను ఎరించి తిదర్దటోధకిముచే ఆగును కొన్నిచోట్ల =. ధాత్పర్తం దాధకే కిశ్చి. ఆఅృళ్చి త్తి మనువర్తతే తిమేవి విశిని ష్యన్య ఉఎసర్గగతి స్త్రిధా అనినారి వైయాకరిణులు సవం స్తోతం స్తుతి ద్నుతి (వైజ,] న (శ్రీక్ఫిబ్లుని సర్పాజణ్యకుని ా శివ డు స్తుతించుదు ఆత 6 థిగివంతు డని వాసుదే వ డని భక్తఎత్సలు 9 బూర్యు డని ఓంరారిరూప్ప డని (బ్రహ్మ యని రుదు 49 విష్ణు వని (సత్త్వంజ_బ్తమో బఎణాత్యకి) రాక్సతి యని సంచిభూకము లాతినివలననే టుకాశాం ము లగు చున్న పసి అవిద్యాత్కకు డేాక విద్మా(శ క్త్య్రాత్మికు డుగూడ ఆక డిని బహుశిర సులు బహునేత్రములు బహుభుజములు బహుసాదములు బహూదరములు కలవిశ్చరూపు డును

854 ఉత్తరహరివంశదు__ 9౮ ఆత డని ద్వాదళాగ్ను లాత-రాషము ల” ఎక్కతొలబంఎఎ లం కద్రచై త్య డు ఆక మాత్మ యని దుష్టశిక్షణ మొనర్చి ధర్యము ౨ల డెల్యటక్రై ఒధ్రగి దాశార్గాదులను యో ధరించి ఉండెడిదేవు డాత డఎ అతనిని నమస్కారపూర్వకి టా సుతించి తాం గూడ నందనీయ మగుపరమాత్మత తత్త్వ మాత డను “హరు.౯ దెంకలకు తంయ చెబ్బనా ఎ శివుడ విశే __ ఈ పద్యము దీనికరువాతిసద్యము _ స్యోతరూపము రా పొందింం 6 స్తోత్రియి) నకు ప్పరాణముఖ్యస్త్వాత మని పేరని ఇది సర్వకార్యలద్దిటద మనుబు (22/ఎద్యిమనందు ఈస్రోత్రమునకు ఫల్మళుతి ఏర్పలచి ఉపసంహరించు చున్నాడు "చం త ఘట్టము నంతి-తో స్తోోతములు చాలవటకు పురాణమునందు ఓమ్‌ తో (పౌరంభ మై నమోంతములుగా ము%యి చుండును (విష్ణు “ స్తో వస స్లో (మొొ అగ్నియు ఇట్టివె అందులకే ఈఎద్యముఎ గూడ ఓ న్నమో భగవతే ఆ౦ ఆ_౦భించి నమో నమో అనుచు ఒించినా టు సోవన (ఉదాహరించ్చి ఇట్టనుట ఇంకను సుతింపఎంలననది చాల గలదని ఎఅచ్చునకు దిజ్యాత్రి మూ (ఉసలక్షణవిధితో) ర స్తుతి జరస బడిన దం వచించి యతో వాచో నివర్త నే అప్రాప్య చునసా సహ అన్ముకుతిని స్ఫురిం జేయుచు వార్కులకు అందనిదా డై సపరమాత్య ఈత డగుటను తెలునును తెలు గున ర స్తాత్రరవన నమ స్తేన స్టే నమ... అని దండకమూా బయలువెడలినది (ప్యఫథమము“” దీనికి నగ్నయదే తొంపలుకు (చూ ఆర 820) ఆతరువాత తిక్కన ఏక్షురూపాయ నను శివాయ (విరా ) లంయొకితా వృత్త ములొని కవతరింస జేయ దానిని పెం పొందించిశా డ సర్బవ్యాస్తముూ నాచన (చూ 6 8 ?ప్ర అనుకరణ*ము లేని జయ జయ శబ్దములతో గూడ ఈప్యకియను తోటకాదు లయందు విరిపా నాగించినా డిత ఎ(గూ6 8 9 20స) ఎక్టాాపెగ్ణడ జయ జయ అనుచు ఈతనియశ్లై చూళికాంఒన సాగించుటయే కాక కందగ+ద్యాదులయందు గూడ దీనిని పొందుపజచెను (చూ హరి ఉ 5 220 02 0) ఇ క శ్రీనాధాదులు విశ్వతోముఖన గు రీతిని ఈస్తాతరచనను నడ ౨ (ఉదాహరించ్సి ఇది (వీరే ప్రా తంజా వాత పా (వావి పొ నుతింతు అనునది (పణుతింతున్‌ అని యుండుటచే నుతింతు అనుట ప్తనరు _క్తమగు చున్నది ఇక భక్ర్యావెోముచొప్పుననో వజియొకవిధదముానా ఇది దోషయుతము కా దని సమర్షి౦ంచ

మెందిరినపాఆము 6056 దిడవంయిము అంతత్యిశము _క్కిట చే ఎండి అర్హాంథీన్యము కలవా ఉండుటనునేఎ వఅతింయ _-”మం- పె ఒఎ్టిఎలో ఆ౦ంఎటమెనేన (ఎకె ప్రొ నాపొర మెశది

నా! మూ గ్‌ ఆ బు లా న్‌ న్‌ ఆ శాయి ళా న జ న్‌ ఆయె ౧౫ ౮ 0౮ 4 టిజి ౬ క వ ౨ ్న్నరి ము ౨౧౯ ఆర _- ఆద్య _ వీడామ = (ఎధాన మైన [ఎం స్యావ్‌ రాద్యపొర_వ్వ్య (వథిఎ(పముథా ఓ దిమా (వైజ్య) కొాం* మ వానికి [ హేతు ర్నా కొర-ం వీజమ్‌ (అమ )) (వానివానికి 5౮+ మెవఎ్భదామలకు. నైతిని తాను కాంణ మై యుందువానికీ) (తనకు కర౫ 'మేదియి లేనివాని కనుట) విశ్చిత ట్రే = టపంచిమును ( విశ్వం సమ నే జెతి (విశ్చ )] చేఎనె వానికి (సృష్టంచినవానిక్రి ((బవ్మా మైసవానిం = అనుట (9ర్తాతు కాంకె వాద్య లిజ్లో నా ఎవమేబ్బని (మది )]) ౫ + షరాయ 2 (ఇరయిలు = నశ్చరముల. (సర్పభూవములు ౮ (అన్నివేహములు. అవి రానివానిం [ఎ స్తు డ్రైనవానికి (శిలా రాశియస్తు (దేవాదులు నశించినను ఏవికారము లేనివా డు) ఉంయావానిక్రి (చేతను డు కిర్విఎలభోక్త జీవుడు -= అయినదానికి - అనుట) ద్వా ఏమౌ ఎలుషొ లోకే క్షరళ్ళా -షరవవిచి కర ఇర్వాణి ఘూతాని కూంస్తో షర ఉవ్యతే (గీత అ (ళల్లోో ఇబ్బం శ్రీకరీయమి ట్వున్నది _ షం. బలుషోనామ సర్పాణి ఎూతాని (బ్రబ్యాదిస్తావరిఎర్యన్సాని శశీరాణి అవి వేకిలోకస్య శరీలే స్పేవ పురుషత్పల్య చాచి శిలారాశి ఎర్చం ఇబ దేహే్యు నళ్య తృ్వ్వఎ నిర్పిరాంఆయా తిష్ట తీతి కూఎబ్ఞ శృేళతనొ థోర్తా ఎతు అక్షరి ఎరుష ఇ త్యువ్యతే వివేకిధి (ఆని నిర్ణశాయజాగు ములు (ఎత్స్పరజస్తమస్సుల్సు త్యదూఎ యిగుట్రక్పృ తితో డిసంబంధ మనుట) అది లేనివానికి (కెఎలానందమయాక్సునకు _ అనుట) [ కేఎతో నిరా శ్చ అ౨ (నుతి సూ ఫా ఆప్వానే ౯2 ఎ-స్పరూఎునకు (సృష్ట్రాదికార్యము కై స్త్త్వరిజై మాగుణాత్మకు డిగువానిం _ అనుట నిర్శలాయ == మలము (పాసము దోషము దోషం స్పర్శము - అనుట ఎది లేనివానికి [ మలం కస్టే ఎరీషే ఎ పాపే చ కృపచే ఎల (విశ్వ )] (అ_వ్షర్యామా సఎ్బశరీరమిలయందు తా నుండియు శరీరిదోషము లేఎయు తిన కంట కుండ ఉండెడివానికి = అని భావిము |[ నిర్జాషంబా సమం (హ్మ్‌ (గీత 5 $) దీనిం

656 ఉత్తం బారిం౦రచుం._ల తి ఎల్‌ (అర జా వారొడి యథా అ ( రోషం (బన్మా అనుఎసప్రు _రోప ఎషత్తు ఇజ్లా న ల శ క ం సంచే చాప గాండోషె రేం తా 5 లూాతా _రాల్యౌ లిబ్య్య లోకస్య ఒతుర్న లిస్యతే చాజుషె ర్భొట్యాద్‌ షై వ ప ళా? 2వ అవి] (పవరందిద్యాయ = లేం ఎ (ర్హాథి లోకదు ఖేన జాహ్యు (2అధ్యా ం ( వి] (సవరందిద్యా ర స్‌ | క్యము కలవా డును) [('ప్రవం గృంతతా గోతే (శ్రష్టే అ టపా = పలి (క్ల) [ప్రాణో వావ జ్యేష్ట క శ్చ అం తి] (జల్తిల్న ఆ) తాకొ”0 ల్‌ డును (అన ” చిన్మయు దును (ఆలుప్త్య్య్టుకాకు డుమ) అ ఎడా -) (రోజ్య్యాజ్జలయు అం వంటిసమస్తసదదు) [ (ప్రకాళాత్నాసపతాపసన అ" (౧౨ స్తా)] [2 శద్దిము ద్యొ తనాత్మకు ద అనెడియరనము కలది (శ్రీశం-కభ ఎక్పాడులవారు = తిం ఎం౦0౦ టున్న ఉు ముపైతి దివ్యమ్‌ (గీతి 8 (1) అనుదా ని ద్యాఖ్యానింఎమ ఆపైతి ట్రైతిఎద్యతే విజ్యం ద్యోతనాత్యకమ్‌ అనినారు] యజ్ఞ మాకరాయ = యజ్ఞ విరాజా మైనవాని- (శ్రీమబోవిజ్హువి యజ వరాహరూఎముసు (భాగ ఇల్లు విశదఎంచిసది = ఆృక్యన నధిలవడేదజులు రోవంణు లో లా లయందు బర్షిస్సులు నబులందు. నాజ్యంబు పొదంఎయిఎందు. శాడురో(తకలింం.ఎ ఎగుయజ్ఞ నే బౌ కర్మములును. (పక్కు తుండంబున (మపదు నాబకకు విడాపాత ముదరకో _ంచునందు గర్జరింధంబుల ((హపాఅంమోదుూుల్‌ /గళమునందు సపసత్తులును జిబ్బా దగు (బవర్ష్య పా్ళతయును దంకం౦ం-ఎలందు. (బ్రాయణీయోదయనులు శిరమున సఎన రూఎయిన బంబ (పాణముల్‌ రూఢి య ఎచు సభ్య మపాథ్యంఎను నగ్నిఃయన మమ్యొ (8స్కాం 420స్ర 'వెండీయు ముఖంబుుఎన ాధది(త్రాం బ్యగ్నిహోతహవిరృక్ష" టలు సు సభిజ్య క్రివిత్తయు శేతంబున సోమ౦బుకు నవిస్థాఎంబున సవనంబులును ధాతుషుల “ప్రసం్థలను సంధుల సర్వ యౌాగంబులుసు నై యొప్పు చుండు (కాం 42[వ 1|| వాతి _ బార ఆ ఆత్మనే = హరి హరు డు స్వరూసముూ కఎవానికి ("ప్తుపును శిష డును ఇఐనవానిక్రి (నిర్ణణు “సగుణ ఊను ఐనసరత _క్త్వమునకు(సీకు.అనుట) (నిర్ష్ణణాయ గుకొత్యనే అనుడాని కై నవివరణమే ఇడి నమ 52 నమన్నారము అనుచున్‌ నతింతున్‌ = పొగడుదును (శిపుని వాక్యము లివి) తా. (శ్రీకృష్ణా. నీపు ఆదిమధ్యాంతిరవాళు డ వగుసరమాల్యపు. నీవలఎనే కార్యకారణ రూప మైనయ్యిసపఎచ = ంతయు ఎర్పడు చున్నది నీవు జీవదై త స్యముగా ఉండి శ శరీరధా రణ మొనర్చుచున్నాపు సీవు _పకృతిసంబంధమున సత్త్సరజ స్తృమోమూర్జి వై సృష్ట్యాదికార్య

. మతం బొంతు 00 బంంటం చాల అకా ఎ నివ అంల్బంచి విొవంనఎగా గుఃనంబంధి మేర్చిబఎ జ. ఆ అంటా తంలి జ్యాచియ్య్యండిం౨ియినందమ. ఎశిలమునకు సాకి వై ఆంత ర్హాాా త్తఎం ( ల్బంు గై న్వలౌం డి వై భాబల్లి మందును నీవు బన్విని యంత టా అవండి ఎ ్‌ ఎటంఎమూబటయిన లారిడ వని నిర్ణ -న్సరూబ జం రివ ఎ రిం అలఎ లెెొజంఎర్షీయలను ఏఎ న్సేవకులకు బైసాదించు చుంమవి వ. టాం అదింం లోంఎఎఎ౮ ఎంఎ ని-ఎంవోవతాం మెత్తినయాయజ్జ్ఞ మూల్తివి

వె ఎ ఇబమెళ్చి లోవ మె ప్ర నెక్నా యవపశారములను స్కి. కివ్పంచు కెంఎ ను ఇవ ఏ రొంరీల జ్యఎరమన్నెలు శే నీకు ఇదె నానిమస్కారము = ఆ) శ్రీష్బజని మ్రైలలంరె ఆ పటు ఎశే ( ఎన్నుతింయ 3 ఎ౨౦మె ఎవ ఇ ట్లనుట ఎరి మేశ్వరునకు శ బ్తుతియం దున్ని యాంరా-వూ ఎఎంటి లలిను వుట రీ ంయనికరరసాధాం మనాసుయును చెవ్బకి ఆజ ఎది

క్‌ ౨ .ణరిం =ఎ ము

వ అష నిఏె 6 ఎంటి _అనెాలత” గ ఎలయ (6 శ స; ర. కావ ఎ ఎఅంెన్‌ లం

అవ ___ వారి ారావ్వైలచోధము ఎధానియి”ా $౮ యీాయౌాళ్ళ్చాఎలంను ము ఎమి అం దుల క్రైనయుఎసంవోరిమున చిం మగుకీతిని ఎగ౮ాణముఖ్యస్తోఎవి.. అని నామకింణ మొనర్చి పురా-ాసాచంయి వారివారాద్వైఎమె అని తెలుఎుదు _ దాని ఆసుఇల్మనుతి నిందు సొందుపటచు ఒున్నా ౨ శిజనిముఖమున సో వ అర్హి _ ఎని .ఎబాత్‌ +- తి థు యవ2ళివు టు [శమ్ము రశ ఎభుుతి శఈఎ బ్యాం మహే శ్వర € శ్తొణ్యూ తై నం౮ాశ్చెంల దుఎ_ అం (౫$) ని శ్చరళబ్దం రశ శబ్ద మి పర్యాయయిలు. (విత్త ఆమం ౨న సక్‌ విశతించి = పొడి ఇది = ఈస్తోోతి ౬ (2 86250 ) ఛిరాణ* ముఖ్య = స్తోలయి = వ్రురాముంఎ కిన్నిటికి ఉపూనమూా ఆు స్తుతి పురాణము కిన్నివకి ముఖ్యపతిపాద్భ మేదో అది ఎతిపాద్యముగా కం స్పుతి ఇవి _ అనుట) అనవిరితమును (న ఎ అసరితి ముబ్రు కా ఎల్లప్పుడును [ సతానారతాఒక్రా న్స సంతితావిరతాజఒనిశమ్‌ (అమ 1 (ఇది చదివినను (వ్రాఎనను విన్నను సకల . కార్య _ బద్దిన్‌ = అన్ని వనులు (ఏపని రావలయు సెశిన ఆపని యెల్ల - అనుట) నెజివేయటను

658 ఉ త్తరహరివంశవము___2ఆ షువెంచున్‌ =కలుగ జేయును [ఘవించు=ఘంల్ల జేయు కలి ౦ త_వాం్య్యం- ఒరి్యెజించి యు బరార్థ్మ్యపాపకుల్‌ సజ్జనుల్‌ త_కొ.[ంబు ఘ_ంచుచుం దిరవాతాంవ్యాబ్యుతుర్‌ ధి ముల్‌ (భర్త నీ [5ప) (చూశూ శా ___ సకలపురాణనారసంగబవా మగుటప ఇది పురా-ముఖ్యస్నోతి మైనది (మై శెంటు పద్యములతోడి, యీస్తోోతదు అట్టిస్తోత మది రపగాట బస్తి సడాశవునిముఖమునుండి అది బయలువెడలుటనుజేఎ_ఎవ రేకోరికలు వోరినను వాల చెల్డ ఎద్దింస చేయ గందువబోటటామ దీవి కేరుడినది పతత్సా(త్రసరన మేకాక ఏత్యచ్చవణము ఎతల్లై ఖనసముై తము ర్పార్లప్రద మగు చున్నది ఇందు హరిహరులయైక్యము (పరాన్యప్రతివాద్య మై వెలసి స్తోోతము లన్నిటికం'టెను ఒకవెలక్షణ్యము సంపాదించుకొనిన దిది బువ్యాదులకు పైతిదు దురవడొధ మగుశేతదూ స్యమును (హరివారాదై వ్రతమును) విశదపబిచి దారి 6ళశయముఎ దీర్చిన దిది చేఎతిలు అవా ర్షలు తా మీరహస్య మెటి గికొనుఎకే క్షైలాానుఎకు చ్చి. హరిహరారాధనము లిఎ ఏత (దహస్య మెలి గి కృతార్దులైరి ఈ ప్పరాణముఖ్యస్తోత్రముసకు (ఎధాన్యపతిపాద్యము హరివా రైక్య మగుట దేసర్భలను అండగా. గొని ఇది (ప్రవర్హిల్లుట = తెలియ తెస్పుటకే (22 ఎద్య మునంద్రు మునులు విస గ అనుట జంగి ది శ యాశ్చాాముసందు. (08 (0 70తో పారంభ మెన”ారిహరాద్వ్వైతోపక మునకు ఈ పురాణస్తోత మొకవిధముా ఉఎ 0హం మనవచ్చును ఈ ద్వితీయాళశ్వాస సనుంతయు (ీఎఎన్లుం శవం ఎకచాఎ కమావెశపణమటనే చాలవ ఆకు (సయతృపడినది అందులకు (శ్రీకృష్ణుంపు త్రవాంష ఒక ఏమి త్తపా_ఆముగా ఏర్చడి ది ఇందుల శై న (శ్రీకృష్ణునితపస్సు శివుని నాక్షొళ్ళారముగూడ అస్టిచే నడమ దీనికి ఒకయుపాఖ్యాన మనున "ప్లే్చడిన ఘం౦టాంర్హునికధగూడ హరిహరావ్వ్యైతమును బోధించుఎ కవయోగిపడున దే యై ఏకదంగ మన దగినదా ఒరి-మించినది ఘంఎాకర్తు డు శివభక్తు డు విజ్ధు ద్వేష మొదట ఘంటాకర్దు ఎ అనుపేరే మస కీయంశమును తెలుపను తరూత శిపు డీతనిమోక్షకామన విష్ణువువఎననే కాని తశవలన తీరునది కొ దని ఈతనిని విముథక్తుం గా ఒనర్చి తరింస జేఎననా విశే లై ( రాణముఖ్యస్తో తి ంయిపురాణముఎ కన్నిటికి ముఖ్య మగు తాత్పర్యమును (సార వన దగుదానిని ముఖ్యముగా వోధించు స్తోతి మిది అగుఎను దీ? కీప్పే రనవచ్చును ఈహరి నంశసృరాణమున కంతకు (సధానభూత మగుసవోస్తోతము. (హరిహరై క్యబోధక మగు మవో స్పుతి ఇది అగుటనుగూడ దీ౨ కీపే రనవచ్చును ఇతివాసమునకు గూడ పురాణహ్యపహారము (పామాణికసమ్మతిము విష్ణుష్పరాళవిష్ణచి త్తీయవ్యాఖ్య ఇట్లను చున్నది. ఇతిహాసస్య పురాణే

మందర ఎబాతయి 6009 వ్‌ర్కావి్‌. (అవ) ఇతివో ఎములు నృష్ట్యాదిత _త్సము తిక్కువాను ఆథ్యానములను అధి కముఎ గాను బబ్వుము. బరాణములు నృష్ష్యాదులను ఎక్కువగాను ఆథ్యానిములను తక్కువ చాను పచింటమ ఇదియ శ రెంకించికి *ఎంలేదము మూలమునం దీసోోతముమాటయీ లేదు ఈ ాామరింణ.ఎల(క్రుత్యాదులు సొమన స్పోపజ్జముగా జరిఎనవే అనేక్యకుతులయు బహుస్కృ తులయు శకిల్యురాొాాచులయు సారము సంతను సంకేపించి అర్థగాంథీర్య మున్చేసడ “ఇ పురాణ స్తోతఎద్రతి? ర స్తోతిము చించి శ మవోస్తోతమును ల్లోకార్టేన ప్రవక్ష్యామి య దుకక్తం (గ్రంథ కోటిని అశులీతిని వెలయించుచు ఉచ్మకి మమునకు తషనయువసంహార మొనర్చి ఏతదాశ్చాస ముఎ ముగిండ ఎన్నా. దీ సాాత్యంసపోషణ నంవిధాన చ్యికవ్నర్తి ఎక్టాప్యెడ యను వాద ఎన ౦దు గూడి శి స్యోతిముమాట లేమ ము ఉం దాందిఇఎహితు _దె యంతర్జైతుండ్రై (తలో శా వ న్వ్హరంబ ఎమననృంఘంయి ₹ నిందు వం “సరా "చ "న్న ముము లత్యానందు నై. యిచ్చలం జని ౫కృృ్ట డు - ర్య 3ష్కై మగిడెం జకాది న్ను తై ౨౨౧ అన ___ ఇక వారివారిని (ఆయాపాథ్రి లన) యథాస్తాన వేళ మెనరింఎంచి పాత్టైం ్రలతుర్వై రల్బం తేషా మన్తే చి నిర్ణమ అనెకిరీతిని మిగషయ చేయు చున్నా డు (ప్రక కథాాందర్భయిను ఎొుసెిజవోఏి వి అరి __ అనుజఒన్‌ = అం9ి చెజ్బమి (తితోదను డు = శినిడు [మూ డు కన్నెలు కల వాడు (వ్యా) ఎరూపాషి ఖ్రరోచిని (అవమ్ర)] (ఆర్త పాంషవ + అంబివా సవూతుడ ౯2 (బఎలుధి ములతోడను [ (బుఠాను థి పారిషదా (ఆమ) పరిషదొ అస (4 శీ 0 ) అనువో ఎఎలిషది అను దయోవిభాయివ నేం + శత్యయయి ఘాతా శ్శివస్య పార్షద్యా పార్షదా అని ఎంసారాని రృము (చూ యఖ) పబుఖాను $ పారిషదా (వైజ) ఇట పారిషదంబికా అనియే (నీచే పా వావి పా పారిషచ శబ్దము 1౩ వాచకము "ని పారిషచ్బ బ్దము కాదు పై నాచూఎసెరీతి9 అందుంకే ఇవి (అఎపా 0. (ఆంణ్యా (వాత పా పారిషడాంవికా అనునదియ అదియే నాపారము వీశే పా వావి పాటి లు ళబ్దసాభుచ్చము గిదునింపని పై వారిసంస్కారములో శవాయ+ంవాండ్ర లేఖన్నఎమౌదిమువొ కాఎలయిను] పొర్వతితోజను ( పార్వతీ దుర్గా మృడానీ చశ్జికొ _మ్బికా (అమి )] కూడినవా డా [ "వాం౦ం సంవాతం యుక్తం సంబృక్తం సంభృతం యుఆమ్‌

660 ఉత్తంబారిపింశము__2౨ (ధనం ఎ] ఐ= ఉండి అంతర్హితుంది _- ఐ = మటు గఎఎసవా టా లలు (ఓడి న్‌వా డై _ అనుట ఏ గెన్‌ = (ఈ యిచ్చచొప్పుకు వాడు తన్‌ 1 అం ్యం౦ంట శ అ ౫ ఆయితలువాత (అర్జవి శేషము లేకు ఇట అ ఉపయుక్త లని యిత్తైటం ౪” నయ్యిరువుర రొండొరులకు నప్పగించి పుచ్చిాియసంతం.౦ది “*కలుంఎ. అం (దారి విరా £55్‌ తిక్కన (మొ) సుజన “4 “౦ంఘంబు =చేవఆఅల పూహము (80 [ -నౌ పృస్పమాఠలత్యో ఆ్రదశే కోవిదే _ఎచ (ఆళ్ప 0) గోవిందు” = ర్రీక్తషు.. ఎంఎన్‌ _ పూర్వంబు + కన్‌ = నమస్కారదు ముందు కలుగ (శార్జాభ్యా శాంచేంశ్యా ద(గే పాచిచ వాజ్య త్‌ (విగ్వ 0] వీడి కొన్నన్‌ = (నమన చే పోయి వచ్చెద మని చెబ్బ) వదలి వెళ్లి సామునులు (౧ర్హ్రు తి(. అనంటల= ఎంంగ్రలి.. ంతోషదు కల వారూ ఐ ఇల్బంక్‌ ( ఒ6 = తవయిష్ట్టకారము (యంలమ్య వెళ్లిరి [| ఇల్బ జను కు (రూపాం) ఇచ్చం జను ఇల్బ జను అకహడాని. ఎని ఈం నయా ములు ఇల్లు చూఎనది - ఎచ్చోట్‌ దా “చ్చద సంఆర్హితు డై లుల్బుజనిమి రొచదే 3 యెల్లి టిలోనన్‌ (భారి విరా గ్ర $0 )] ఆకృజ్ణ డు (క్త్రం(ఆ టుంద్య్యర్హంవు ఈ-౪ కంతకు (థాను కై నశ్రీకృష్ణు డనుటొ చ్మక - ఆది _ సన్నద్దు ఎ = ధరింఎ బడిం [ సం పూర్వకనహ (బన్టనే ధాతుషనకంటె క్త త్యయము ఆదా తాగ్న్యాదులగణ మాకృతి గణ మగుటనుబట్టి పూర్వనిపాతవికల్చ్బము ఎన్నద్దా ఒర్మితో జ్యాధే (మేది) ్యాం శబ్దము ధృత శబ్దఎర్యాయము ప్య్యాధకజ్కట అనువో ఆఫ్రిి _ ధృల (అని సుఖ] సుద ర్శ్‌సము మెద అ ఎస్‌వి కలవాడుగా ఐ తార్జ్యున్‌ = గరుత్మం౦ంతున [ గరుత్మాన్‌ రుడ స్తార్గ్య (అమ) తార్ట్యుడు కశ్యపుడు అతనిముక్క. అపత్యంఎ. (సంతతి అని (ప్యు) యుశ్యస్థకవ్య బ్బ కురుభ్య శ్చ (4 శ అణ్‌((త్యయము (చూ సుధు] ఎక్కి మగిడెన్‌ = వెనుకకు మరలిశ్పు (ద్వారికళ వెళ్లై ననుఎ) తా __ 9నడు పురాణముఖ్య స్తుతి కి పుఫలకును మవార్షు ఎకు చెబ్బ అనపని ముగఎన దం తోడనే తనపర్‌వారముతోడను తనసతీమణితోను లక్కడ ౨ంగ్టడనే తిరోదూతు దాయను అనంతరము దేఎతలు ్రీకృబ్దునికడ సెంవగాని స్పస్తాసఘు వెరిరి తరువాత మునులు పారి హరదర్శనముచేత ము వారివఎ” దవుక్షు కలిగినవవొధముచేతము ఆనందస.పళు లగుదు అన్య మెటు గనీా రై వారు వారు వారివారివాసముల ౩ ఇ తదనంతరము శ్రీక్సిష్టురమాల్క తన యాయుధముఎను తాను ధరించి గరుడవావానారూఢ క్రై మరలి ద్వారకకు పోయెను

మిందరి వాతిము 606 అశ ఎ ముహు లరాం ఎమ వ్ర) షిట్లనుటవిలఅన మనులయం దొడ ఇటు 1 గాని యానం దవాంఎక్యాతిర ము వాదితి మై ఏతిన్నిమి త్తమా (ఫ్రీకృమ్తుని వీవ్కానుటయంమ. వారు టాటౌంజం ఇం ముచిక ఐన దనుఎ 3లుప బతినవి కంథీకమూ పా(తిపోషణమునం దళలినా. నా ంాంతి ౧౦ఎటౌా. వమం కిది యొకిమచ్చుతుకుకి యశవచ్చును ఆ టై న 5

ఉట వ. వ్తైచముస్నర్తికీర్తం =

గవ 6౬” ని గా తవ్శృకానళా

[| = న కెం ణక ్తిధారణా ౨-౨౨ ఆవ ___ తినక్కితినాయు.. డ ఎవారివారనాధని ఎంటోధించుచు ఆయనకు ఆశ్చాబఎరిమా బ్రశి వివెడింటు లబన్న్వా ఆ అవి అరి ___ --(క - ఎనాం _- మండని - ముణా = కృతి. ఎండస _ చైత్యఖండనా = ఎదిరి “ము అవెతి (చి్షుని) టిము. ఎనాకము (అఆజ%నము) ఆమ (శ్రవవ ఛినుచ ఆలంకా రమా (భూషాయాా కం [ఆంక్కొార స్త్పాఎం90 మాషాం మైనం (వెజ)] చతులచేత (జ పాళాల దాటని (విృ ఎ] (యళాతమముా వారి వ్లాములు బుదిర్శసము భూష౯ -ఎా కిలవి వారునిహ న్తమిులు ఎనాకిము భూూశఎటుా కిలవి _- అనుట) చేయి బకిన యుద్హమలంమ [ ఛర్తానం వచే రణే (వైజ 1 రాష్తబులను ఎంట [ముక్కలు క్కీలు చేయుట (ఎంవారింబుట ఎ అనుట)] కిలవాడా విక్రం _ నర్తనా _ ద్యువదవీ _ సరి-ర్తని మూర్తి _ కీర్తినా = (హతి ) పాదవిన్యాసముచేత (హు ) అజ్ల విక్షే పము కిలిగించుఎచేత. (అభినయముచే౨ _ అనుట) [నృతీ = గ్రా(త్రవిక్షిపేే ధాతువునకింపె (హెతుఎున్లేజంతమునకం పై ల్యుచ్‌ ప్రత్యయము] ఆకశమార్షమంచు (ఆకాళవిథియందు) (విళాఎ మైనభుఎర్లావము ఎం చమట) ((ారి) (పరి ఎర్హనమ్‌ = పరినర్హనమె ఆఅఆంంట ఆ౦౬ టతో టాంన (ఆకొళమిం దింతిట వ్యాఎంచిని = అనుట దీనికి మూర్తి తో ఆన్స్నయము (ఆస్టాళరీరముచే _అనుఎ) (వార ) ఎర్హిఎమ+ముతో మాడిని (గిజ్జున. దిరుగు చున్న అనుట దీంకి మూర్తి తో అన్నయము అన్టీవేహ ఎ =- అనుట (ఎరివర్లో జగన్నాశే. నియమే ఇద్దే సర్మిభమే (వైజఏ పరివిర్త పరిఎర్తిన శబ్దములు సర్యాయములు [అయాం మూర్తి స్తకు _స్తీనూ. (ఆమ)] (హేతుతృతీయ ఇది (తన్నిమిత్తక మగు స్తుతి కలవాడా [(క్టాత (సంశబ్దన్సే ల్యుట్‌్టత్యియము] (హరి వానునానతారముసిందు తనపాదవిన్యాసమునే అకాళ

6062 ఉత్తరహరిపంశము__2ఆ మంఠకయు ఆ(కమించి (తనవిశ్వరూపముచ్చె అందబపెతకము పొ డ ఓయి ర్‌ూ (వ్వోషా కేళు డగు హరు డు (సాయం5ా లమునంద్యుతాండందుకు (ఆద్దతసృత్యమయువు) అకొాశమిో౦ం దు సైతము పర్విభమించున జరఎ డేవతలదే నుతింప బంఎ ( ఎబ్చయి. క్యెకింటి - (ప్రభా + అబత . నిశాకరభా - ఎతవర్డ = భాఎతా 2 ఇం్టద%లనమనలిదుల్ట.. కొంతింంది కాంతిచేత నల్స్వన్నైనవా డవుశు వెన్నెలవంట తెల్లవికాంతిచెతి _సరారించెడివా డవిను ఐ వాడా (౧శాకం డు జ చందుడ ఓషడిలో వికారం (అమ) భా == కాంతి చం్యదరాంతి. చెన్నెల స్యు (పభారు(గచి బృడ్భాగ్యవి ద్యుతి ద్వయ (అ. ))] (హరి నల్లనివా ది హరుడు తెల్లనివా డు కనుక హరిహరాలడు ననివాడూసు తెల్లని వాడుూాసు పర్షింస బిడినా డ పమాసములతో] “కఎ . త్తవారణ . టృిార. కొాంంం క్చిత్తి.ధారణా = మొసలిరాజునందును (న(క్రింప శబ్దము భూబ “బ్దిముఎ౦చిఏ) మదగజము 0 దును (గజాసురువియందును =అనుచు కలి” దయారు క౯రణమూ --ల (బారతి ఎంత) చశ్రము (న్కు (హర) (కృ త్తి (గజ్బ చంము (ను) ఎచింఎను (| లృషత్తి శబ్దము బృం (ఛేదన్సే ధాతుపునకంటె అధికరణార్థమునందు. కిన్‌ (ప్రత్యయము కల దై ఛేదన్యియాా య మగ్గు (బుదర్శను చక్రమును వచించినది హలిపరయిగుసర్దదు ఇందు యౌొ”ౌకదుూ అ ర్యాడా ధారణా స్ధత అనువొ బతి శబ్దమును వ్యాథ్యానించుచు (సుధృు తిష్ట _్యాత్రడాహులకా దధి కరణే క్తిన్‌ అ౦ినది హం_సర చుగునర్ధము“ందయ. బర్మము అర్దము దీనికి . అంనిం ఒర్వి క్తి గ (ఆదు 01! (వాంచుట [ ఛచారణం హణే మతిమ్‌ (చా )]] కలవాడా అని శంబొధనయి తా __ సహరిహరుఎయ దుష్టశిక్షణసము జరఎ శష్టరిక్షణము. జర ఏఎకై. లొకకంటకు లసురాత్ష సుఎను (లోకళంరక్షగామునకై) హరి చిక్రయు ధరించి. శిపు డు ఎనాకము ప (వారితో యుద్ధ మొనర్చి వాలిని ుంహారించు బుందురు అది ఇట్లు చెబ్బ బడినది వారి వామనావతారమునందు (త్రివిక్రము డె (మూ డు పొదవిన్యాశముఎ కలవా డ్రై లూర్ఫుదర్లాకములము. (రెండుపాద ములచ్చే ఆకమించి మూ డంపాదము బలి (క*ర్తిశరము“౦ దుంచెను ఇందు ధువర్లొకొ కసపూమున కె నమూతనివిశ్చిటాసధార +ము దేనతాస్తుత్యముా జరగినది నా డనుట తెలుప దిడినది ఇక హరుడు భువర్లోకమునందు స్రైఎము తనమ ములు జరుప్పచు తాను ఉద్దిత నృత్యమును (సాయంకొ ఎతాండినమును) జరపు చుండ ట (పశంఎంప బడినది హరి నల్లని వా డిగుటను నీలమశివంచిశరీరకౌంతి ఆఅని దని హరుడుతె న్లొం౨వా డగుటను వెన్నెలవంటి శరీరకాంతి హరు? దని వచించి హరిహరాత్మకి మగునూర్రి సల్లనిది తెల్లనిది _ అగుట యెజి

మంచర ఎపాతిము 0కి ఇంప ఎకడి”ఏి వారి చేంద్రమోక్షవఎ జరిపి శాపవళమున మొనలా ఐనంధర్నునకు (హూ బూ అప ఎరివాని) చయతో స్వడావ మన్యుగపాంచి కావమోక్షము ఎసాదిందట 'పర్కొ = బడాదిళడ ఎ శూల ఆ తాంరువికి దయతో ఆవనిచల_ మెబ్పుడు తాను ఛరింమట కోంగీ కరించి ౧ఎవారిం-ఎ ఎచింఐఎ దికినది ఇల్లు వారిహరులు వారు వారు గ” చేఎనఎనులు వాతి వారాత్నిత ఎ ఒతత్త్సి చక మసుటను ఏకిమూా ఆభ్యూర్సి ఒనళ్చినిట్లు -౦దోధింఎ ఐడి ఈ యాళ్చాఎ టూమ్మోర్రిం ఎమత్సితి ..గు చున్నవి కృతినమర్చణమునకై తిన్యపామాథినిర్దనముతో ఆంటోఎనాంతిములు” వెఎంనివె వై రెండుఎద్యములు గూషి ఈనంటోధనాంతిముల కన్నివికి ఇవి ద్నితీయాళ్వాఎము. ఆకుదానితో అన్నయము లే (నింప) ఇ ట్లనుట ఎక్‌రేంద్ర మీళఠ డిగుట తెలిపి సొధారిణనిక్రి మివి కొ దిని హూటూ ఆనెతదేఎయోంఎవిశేష మిది యని సూచించిశి తి నిశాపవ్చిత్తాంతముతోపాఎ ఆందుల కె బజథ్రార్విగొ లను లతకి ఆద్చు లున్న దనవచ్చును (న రినామ్యఎదవీఎరివ్‌ రిని) = శివుని తాండవమును మఠ్స్య్యబరా మి. ఎరిందచినది _ (ప్రణ లో ప్‌ తే శభ య తాల్డవాటోపే (్రకీన్నై చున విగ్గణా భవిన్తు విభ్నధిగ్లాయి. భింన్య చరణామ్బిడా (చూ హూలా విం క శరం” 59 కిట ౮ కిట? &ఉ జో టఖుటిత రం ణీందాా మకి రాకరిగిరిత రయా మ కురీభవ దేకపంచముఖంబట్న స్టా) ౨.౨8 అర _ చికు + ఆభర+ _ కిరీట = (పకట . జవాజూఎ - ఘపితి - బర _ ఫణి న జు యో ఇంద్రా = 'కేళముఎకు (త లవెండుకలకు [ చిపర కున్తలో వాల కిన కేళ శ్చిరోరుహూ (ఆమ్ర)] అలంక మైన. కఠీఎమునందు బ్భుట మైన (వాగుగా (ప్రకాశించు చున్న అనుట) [ (ప్రకాశం (ప్రకిఎం స్పజ్బం (వైజ) జటాబంధమునందు (జడిలరనూహ

• వఏవంబా ఇతివోసో త్తమే కధా బర బ్రళభి (కీడ న్నసౌ స్నాతుం సర (స్రవిష్షం న! దేనలం పొదే (సగ్ఫబ్యా ఎచకర్షి స చి కుతో (గ్రాహో భ వేతి ళశాస తేనచ (పసాదితి స్సన్‌ అంప త్యేప మధ్యిభాషతి అ్వ్య మస్యన యైవ రీళ్యా గిజేన్ష్రం గృబ్జావ్వ తత శృ గడేన్హు మద్ధరన్‌ హరి సా మఎ మోక్షయిష్య తీతి (భాగవతశ్రీధరీయవ్యాఖ్య)

084 ఆత్తరంారి. 0కటఎ_2 మునందు కపర్షమునందు - అసుఎ) (-పర్టా _ బాలా (ఆవి బి ఆ నెి లిఎంఛమును [ *ిఖజ్జి శ్చ ఎక్వదిర్హే నంపతే (౧ ఏ] ర ఎ (ఆఆ స్ప [ ఫణి శబ్దము భూమారకి మతుబరేనృల్యయాంత ఇఒ బం దం లా ముం వె 2 ౧ /॥ ఆనా లి న్‌ వానికి రాజు శేషుడు శేషా ఆవకోగా“రాజ “లంబ పాం గెట్‌ అ స్పర్పా (అని వైజ )] కిలవాడా (వము ఇం ౮-౦ టా అతి ఎంఛము కలవా దు హరి విభూషామా జటాజూటటి 0 వేట టు ంందాటు పాలయ ఎ అని వర్ణన శివుడు జటావాటమున శేదుని భూషణము _రింఎం చి (లా బాం 7 70మొ]) దుకం + ఆకర - గర _ అనయా _ ముుంల ళ్‌ ఆగటం ఎ. ౩౮ ఎ ముల జ క న కా తా ఖా ఆజా లా చె అభా షట్‌ _ చందా = సముద్రిముదొక్క (మొ ళ్లప గం చై ఏ (ఉనికి పము (లి సమ్ముదొ మకరాలయ (వైజ ఏ|. “ర్చతముదాంా (ఎంబ యంంముల్తా = అఎటు) కొమార్తె లకు (6మముగా ఎక్ష్యకిం పొల్టరికిని _. అనుట అద్రింబలా అఎ ఆలా (లక్ష్మికి ఆమెముఖముస నెచచవతింంబపుపుు దార 3. తె యిన 6 అ లంంటిలు ఎ చూపు చున్న అనుట) | దుకుర గబ్బమునకం'టె లభూతతడ్చ్భాఎ ఎనంయ బ్బృప్రవలయ ఎం ( 4 ర0సూ) గీర్హము ముకరయు=అద్దయు _ దర్పణే ముక రాదర్శా (౧ )] ఒంమె ఎఎ జదుమొగములు _ అనెడి ఆయిగురు _౦్యడులు కలవా డా (బారి ఒందుజము .ంవా ఎ హరు డు ఐదు మభిస్తులు రించదాడ _. శాం దాా 9౨ “ధిరవ. టం ౨౦.ఎకం౦ తినేతం పా న్‌ా వ. (ాన(త్రం. పార్వతీశం నమామి అం (ఆగవు. అ ట్లగుటనుచేం హరివారాల్యకిమూరి అఆజుమొగములు కం ౧ చా వా దె ఆజ్లోదకత్సనామ్యమున నగురూప 9పువేత ఆబ ఎట ఒ౦(ద్రులు కలవా డు స పష ఇ గా సంబోధింప బడు చున్నాడు ఈ యా.బచం(దదింబముల (ఆయిముగిమవులు ఆతి జ ర. అల్ళి వ ఆ స్సచ్చము లి బింబ్యగ “"ఇసవర్థము ఎగుటచేశకు వరు లములు _అగుదిచే్వ3సను _ఎంముంట న్‌ న 0 శరంటొధనములకు అన్నయకు ఉ క్రవూర్చయు తా __ హం8 ?రొజములక కూ శమము" క0ఎఎు పెి అందు పెటుఏఎంచె ముంచ? చలు నా డు అందముగా హరు ద గూడ తంిరోజడుఎ ఎంకారమూా జడ షప అందు శయ లు అస ఒకమహారత్న దక మనునట్లు పొందుపలచివా దు అంసముుద ఎనుండి _స్టి సఎ్యద్రునిలా కురు ఐనది లక్ష్మీ ఆమె తఈవఛర్త యగుహరిమొ కదుఎంకి శాసురాంా చూచు చుంటయిటను జే్స చంద్రబింబము బ్లున్న(క్రీహరిముఖమునందు (ఆద్దషుసందు అఎఖమటద్ద్రు పతిఫలింయ ౧ న. చున్నది ఆమెముఖము వామవంతునివలన మేనకకు ఎఎ ఇ8ఏనయ ఐనది పాం్వతి ఆమె ల్‌ గూడ అనురాగముతో తనపతి యగుహరుని మైదు మెగముఎవంక ఊరక చూచు చుండుటను

84 మందర సపాతము 685 వేం చా ముంమ _తిఎలిఎము మ్ళువి ఆమెమొ%ము అంమలకే వారియద్దము అన బకినవి యు పారిచాలయలమె వచి (కిం. దము రిలన్సు ఆజు ఐఐవి అవి అచ్చముగా చంధద్రవింబ వ జ ఇచి బొలిలారాత్యికియర్తిని ఆటు *రు చంద్రులు కఎవాని గా చెబనవి = అని వా ఎనే అ ల యె బ్బ త్తి మ్యవాఎనిబద్ద మయి శాళబిద్ది మైనయుకవిఏ మగులయకు డి 2 నా టలు అ ళ్‌ 3 ఎలవిెౌా ఉనాది రి అనిన దంబంంములం ప్రంట్ర్ర) ఇ స్మ _టవంం. జంచిందు డే శాటి లేనికీవ్హతో వెలని లోకమున రింఎఎ ఆఅత్యాళల్తాాా ఎలెగింల ఎండి. అరు చిందులు కిలయూవారివారమూ రి ఖక్త గా న రో _ ౨ ౦ఇఎయాయటూనందాతిశయము వర్ణనాతీతి మనుం తెలుఎ బడినది అలం ___. టొఎజంటోలు యి యథాఎంఖ్యను అంశము రూపకిరూపకిమును దంతి ఇట్లు లుశ్‌ ౦ఎంచినా ఆ) = ముఖఎంల్ట్బజంగ్లే ఆబ్బన్‌ [ఘాలతానర్తికీ తప లీంానృత్యం కరో

• ఆని ని మిఇం=వ్కా ని్వ్వ గానిందవిచ్యా 6౨ లి ఇఎంవచెు 2-2-విర్భివ ద్య్యానవేద్యా జగడిధిక్టితర శా సార ంసారళిణూ దృిగిణిఆకృల సాగాదచు తాకారది'ళా ౨౨౪ ౮ అర ల నిఎు = శిఖ = వేద్యా = వెదములయొక్క [నిమో. నిశ్చయే. వేచే ఉు (వైజ) 10 ఎవృాలచేత (వేదాంతములచేతి ) (ఉపరిబ త్తులచేతు. ([9ఖియి = శిరస్సు _ (పారం తు శిఖరిం శం (వాలా ం] తెలియ ద%నవా డా [విం (జ్షానే) ధాతువునకం'వె అరారయినందు య్యత్పత్యయము]) [(వారివారనాధుని ఎంటోధించుదు తిక్కనయు ఇప యౌ, క. వెదశిరోఎజ్‌చంణా (భారి (దోణ శ0) అనినా బు నిగమళిఖానిహార (భాం ఫీష్బ 804)] నిర్యత్‌ + ఆనంద - విద్య - పవితి = శుక్‌ _ ని +4- అవిద్యా == (్రానశ్యా వెలువడు చున్న (1సకాశింబుదున్న = అనుట) ఆనంద విజ్ఞానరూసములచే3 పోయిన (రో ద్చేషాదులవ ఎన్సి దు ఖము [| మన్యుళోకౌ తుళుక్‌ బ్రయామ్‌ (అమ 01 కలవా ను (9ను కన్సే (చిత్తిమాలిన్యాదు లేవియు లేనందున) దోషలేళశమును లేనివా డును అగువాడా అని లో నవా ఒల్లో కూ అన్‌ ఠా సంబోధన మ [విద్య = జ్ఞాసము విద్యయా విప్పవే _మృంమ్‌ (కేన 2వ 4 విజ్ఞానము ఆనందము _ పరమాత్మరూపములు విజ్ఞాన మానిస్టం రాతే ర్జాతు సరాయ+మ్‌ (బృవా క్రి

686 ఉత్తరిటాధివల దుం? ఆ

ఠి 28) అెంల్టంత్‌ థా ఎ ఇద్యా 2ంలీి * వ్యనయా ము2తి వెలయ .”ాడ్షా [ (వ్రత్యాహర ్య్వాాయాజాం. వింయేధ్య సృమాహృతి. =.గ అ ల లా బై య్‌ క్ర ఫ్థరబగ్ధనమ్‌ ద్యానం తు విషమే త్న్కు న్నెం్యవవ్యయాంఏశి అ వైజ్ర) జ మ అధికృత _ రక. సారి ఎ “ంసా. _ క2 _ ఆది శ శ గోబీ - లర ఎ సావెత్‌ అద్భుత -- ఆకార _ డికి = లోకదములందు (లోరయమలవాఎ మోర అఆపట్స్‌ అబ యుక్త లైనదారియొక్క (ఇ9దాదులయెఎ్కా . అనుట) [అక్కవిధింలతా వె (అమి) రక్షణముకాఅక ను (శేస్ట మైన. జీంయూత్రిమొక్క ఉండె దు[ 4 (ఆ డేశ్సే కాలదు నకింటె గురో భృ “ల (438 099 అద్యా ఎలి) చఊంంలపా శై ౨-౦ బడనట్లుగా (అపరిబుతయుంయా అనంతము _ అమట) [ఎంచు 2 వేంాపెపై ఆ నది _

నదయా గజింల్ట మా (ఎ 42 1స్రై ప టబ ఒడి వై మం బక

ధే) దృృష్టగోగరి లగున మొనా ఆఎల్యకొద్పుళో (తం హా గోచరమ్‌ (స సం) ఆక్చార్యాకరడు. లప [చిత దుడ్కుత యటొౌళ్చర్యం ష్‌ష్టాయ ళ్నోద్యి ముచ్యతే (హలా )) ఆకారములయందు( మకళ్ళవరాహారబంబా ద్యవతారముఎయం దఎం) నియమము (నిష్ట ఆసక్తి (దీకజనియనము మయా ఒద్ధొ దుష్టద్విజడమశకీక్షగరికిం (అన 4అ ల్లో) క్రువాడా (గరిహరాకా _- అన పూర్వశుస్త్రే

తా _. చేదసషులయందు రెండు భాగము లున్న వి జార్చభా"“ము ఉత్తరభాగము ఇందు చై్యట్రి భఛాగకు యజ్ఞాదికర్యకము ఎనుగులంచి (పధానముా తెల్చ్గున రెండపది పరమేశ్వరుని ఎ కైరూ స్వభావముల గూర్చి స్ఫుటముగా (పకిపొదించును త యుత్తరభాగటయినకు చెందినవే ఉపనిషత్తులు అవియే వేరాంమ్షులు తఈ(త్పతిపాద్యు డ* బడినా శు హరిహరనాధు డు జడ్జానానందరూప్ప దిగా భాఎల్లుపరమాత్మ రు చిత్తదొషము ఎగుళోశ మోదాదు లెవియు తన్ను స్పృఠంస ౦డ మండి స్వళ్ళ మై వెలు గొందువా ద ర హరిహరనాధు డ ఆయనను యథాతధముగా తెలియి టకు ధ్యానయోగష (ఆయనయం దగుమన (పజిధానమే్రే సాధనము ఆయన తాను సృజించిన యీలోకిము ఎకు అధ్యఖలూూ నియమించినయిందాదులను రజషంసవలబయు భక్షిలొళము తన్ను ధ్యానించి భర్య ఒర్ధముగా లొకయా[త్ర సాగించి తరించుట్నకై ఆదర్శము నీలుచుటకును (రూఎము లేనితాన్సు అద్భుతమూా బహురూపముల ధరించుటయం దాన కి చూప్పఏ వానతో భక్తకోటికి దర స మొస గి వారిరి దరింస జేయు చుండును (ఆన్టిహరిహరనాధునికి ద్వితీయాశ్వాససరిస మ్‌ నివెదింస బడు చున్నది సోమనచేం)

మందర వాతిము 687 విశే __ (సాంనంసార౦ఇ కొరదిఇ్సై = రామకథను వర్ణించుదు భాగవత మి ట్లనినిది - భొశా పే కృిఎణఎ _క్సియయా వియుక్త ఆసక్షీనాం గతి మితి (సథయం శ్చృచార (00 0ఆ ల్ల లోకోద్దరిణమ థగవదిఎతాం(బ్రయోజన మగుట భాశవతి మింకను ఎశదపణవినడి ముక్తకంర0యూా . నాం నిశ్శేయసార్దాయ. వ్యక్తి రృగవతో నృప ఆవ్యయ స్వ్యాఎమెయ్బి. నిర్గుణన్య గుణాత్యిన ( 6స్కం 28అ ల్లో) (అన గన్యము అది శ్రీిమదుఖభయలనిమి/ త్త, తొముూ రామాల్యువుగ త్ర బఖబుధొారాధనవిరాబి _- తిత(ననోమయాజఖి (వణీతం జైనథ్రీనువాఖారలళథా౬ నంతరంబున శ్రీమద్లుళతలఖామా మావషణ్యు నొవాత్యరణవోవ అనంవిధా రచ్యకవర్తి నం శ్తూర్హతల్సి నవీన తఅదిననాధ = నాచనసోమవాధ (పణీతం బైన యుుత్రరహరివంశంబునందు ద్వితీయాశ్వాసము అర్థ ___. ద్వితీయాశ్సాసము (ద్వితీయ + ఆళ్చామ్రు = రెండవ దగు ((సబంధ) భాగము [ ద్వయో పూరణ అనునర్థమున ద్చే బయ (52 64నూ చే తీయ సత్యయమురాా ద్వితీయము] (ఆశ్వాసము - (“బంధిభాగము ఆళ్వాసో నిర్భృతా మత ఆభ్యాయికాపరిచ్చ దే &౬ాపి (విశ్వ 01 ఇది 2 (సమా _్రద్యోతికకు) సంఖార్జము (ముగిసినది = అని అధ్యా హార్యము ఈ గద్య మునకు తక్కిన వ్యాఖ్య యంతియు (ప్రథమాళశ్చాసాంతి గద్యమునకువలెనే విశే __ (ఇద్సి సంస్కృతభాషయందలి ఇతి అనుదానికి దూజలుా (ప్రయు కృ మైనది ఇది _ ఇతి హేతయ్యసకరణ (ప్రకాళాదిసనూ ప్తిషు అని (అమ ) ఇది నిపాత మగుబను సమూ బ్రద్యొతి

668 ఉత్తికవాంచంశయు._2౮

కము (అన - “మావాదిఎడాధ్యాబోరదుతో వతిదర్రిటోదిం వి యగును. శన వి గద్యమును వ్యాథ్యానించుడు మల్లి = ధి “ర్ల ఇతి జ ఇతి శే అవ చున్నది గురు ప్రై (అమ కడ .మాబ్య్యర్రదు 5 ఇతిటఎంమ క్ష ఆం ఓడావాతింఎ చుస్నది దాని క్రై నతాత్పర్యార్తముగూడ ఇన్టివ ఇచబ్లై ఆ్జాశాంత ద్యముల౨త "ల్లు (గద్యమృ ఈగద్యమును నామసంకీర్తనాదులతో ఒక. మకనట్లు రా పొందింది ద్చితీ యాశళ్వాససరిపహూర్తిని కవి కృతిఎతికి (హరిహరనాధుఎకు ఎస్నవిందకాను.ఎ ఆళ్ళానాంతి ఎలక్ట్‌ ములందు ఈదేపుని శంటోధించి ఏత డ్రేవతాఎర కో కుభాంందుా ఆక్వా ము ఎంఎవూర్‌ మొనర్చు చున్నా డు (గద్యపద్యదులకు లక్షణ ది ఒన్నది _ అపాద ఎదళం తో *ద్యం పద్యం చతుస్పదమ్‌ (అని)]

గద్యము ఆలు శ్రీ వేంఠటప్వార్య వుళ్త వేంఠటనుబ్దుమాంబా శర్భమ క్రిముకావల- కాన్యకలానిధి మహజారమవారా జాస్థానమవావిద్వువ॥వి శతావధాని” 'శ్రీబిధంజరకవీం/ద థాణినేోయ, శ్రీవరమేత్వల్‌ ఉపకృపానమువలబ్ధరా క్ర పౌహతీ వైదుత్యు, మధురా విజయకాలిఖండాది కంనజ్యతాం గ్ర మహాకావ్యన్యాభ్యా నలాజవ్యరచనాణు ఎిదిత/నజ్ఞావికేన సాహత్యాలజాడర, నవా(ఫౌవధాని, విద్యావాచన్వతి, ఎడ్వతడవివతంన పోతుకుచి అ ఒడ నాంలి ఆ అలు ౧ల్జబయ్యాణ్య్య మ్‌ ర్స విరచితం బైన వుందరవ్యాఖ్యయందు ద్వితీయాశ్వాసవు

విందరి పొతము 669 అనంబంధవము (ద్వితీయా లాంలము )

యబిట్టవెఎదటిఎట $ఎబం లో చిట్టచివం హరణం కరణే న్ఫత్తే చాపే పణనే యౌొతకాదినే (వైజ్రంఅని చేరపలయును (సోమింఎన్సొ $2పు ఎం లో ((అనుట్స్‌ అనదానికి తరువాకి సోయిందయ.ఆ (కి అను ఒకు ఈకివియే నిర్దారకముగా ఆమనిములుమోదుగుతో సోమించు మురాంతికనుజు దు అను చున్నా డు అస్పుడు తామర'ేకులు గన్నులు సామజహ_బ్తములు దొడలు అను ఆదియ్‌. ఇచి టపారిము. ఇప్పుంి _ సోమిందు = బరిపోలు సమాసము ఉంచు - అని అరసు ఈయరమునందు శ ర సూ ని అ [కి నే దీనిని (గబూూంచినవి ఇ బ్రనునబ్బుడు

న్‌ నా!

తామరరేకుల గన్నులు సామజహ_స్టముం దొడలు అన నిక్కిజ లేదు-అని చేర నలయును 890పు (వచనము) 22సం లో యున్ననప్పురు అని యున్నది యున్నస్బు డప్పురు అని ఉండవలయును

408. 4పంలో 8 శ్లో అనుదానికి అరవతి ప్రాప్తా నామ విగర్శిణా స్రతిపుతాం మధ్యే =నుణానా మఎ (దెలీ ల ల్లో అం చేరివలయును

50పు 4పం లో (8వు డు = కర్తృ _ అసుదానిక్‌ తరువాత | వతింసము (అఎం3ఎమున కైన్స రూపాం విష్టి భామకి రల్లోఎ మవాప్వో రుఎసర్ల్గయో ఆజం చైఎ హంన్తానాం యథా వాచానిళా దిశా (౧ కొ) _ అని చేరిఎలయును

ఆగిఎందు = ఆనుదానికి బవూబూా కన బజిచు అని ఉంషనలయును

ణా! జ ఎ

2 ఆశ్వాసము గీపుటలో. ఆ 2ఆ అన బడవంయును ఇళ్లు 2ఆ 00) ఎటలో గూడ

--ణ్యావ్ను-

వ్యాఖ్యాతృ జీవితపం గహవను "పేరు పొతుకుచ్చి ఒబహ్మణ్యకాస్త్రి జన్మకాలము 8. 2. 868 (వమాథావ 0వతిర మారరకమా ఎూర్తిమౌ ప్పివవారవఎ దుధ్యాహ్నము 70౦ సవమయనమమ జన్మస్టలము మూట్చారు (అెనాలికాలూకా ఒఅంటూరుణల్లా) నివాసము తెనాలి తల్లి దండ్రులు తల్లి =జో తుకుచ్చివెంకటసుబ్న ద్య తం(డ్రింపోతుకుచ్చిఎంకటబ్బయ్య గురుషులు (గాటకాలంకారకవిత లక పద్నపురాణకర్త కావ్యంలానివి శరావరాని ఎసుపాటి చిదంబరళాశ్రారు (మమాయ) కాన్యపారమునకు పాటి పబ్రహ్మణ్యశా పారు ఎహగౌచి ఎశ్నేక్వరికాన్తిగాల _ విద్వ త్క్హపులు (ఒసమామలు వ్యాకరణముసకు వైయాకరణశార్వభౌచు విడద్యాధూషణ ఎాజులపల్లి హనువమచ్చాన్రారు (కాశిపండికృవ్యాకరణావాం్యకందు రూరికృష్ణళాట్కారు ఎరాపురసంస్తాన విద్వాంసులు = “డుఎనూర్యారాయ:ళా బారు 'వేదాంతమునదడ డెందురూరి సంబంబాళాఖ్రారు మండిలీక వేంకంకాల్టగూరు బిరుదులు సావాత్యాలంకార “హ్యస్రాఎంధాం.. విద్యావాజ్నాతి వ్యాకరణవిడ్యాపవీణ ఉభయభాషాలస్రవిఎ ఉద్యోగము ఆంయధ్రోపాధ్యాయు డుగా _ టట్రిబ్బవెన్‌ చాందూపహైస్కూలు. మదరాసు _ ౧సంవతృరములు సంస్కృతాంొపాధ్యాయిడూ = శాలావా హైస్కూలు తెనాలి _ గశంపత్చరయులు సంస్కృృతాం్యధాధ్యాపకు డా _ క ష్‌ | సంస్కృతకలాళాల తెనాలి = ( సంవత్సరములు ఆంధ్రప్రభుత్వసమ్మానసము ?-0. 900 (మధురావిజయాం[ధ్రవ్యాఖ్యారచన క్రై) పళంసలు భండార్కరురిసర్చిఇన్‌. బ్దట్యూూట్‌ వారీవి (దుధురావిజయ సంచ్కృృతవ్యాఖ్యా రచనతై)

ప ఉరంచయుయి (ము(/దింములు ఆల్బతెలు కోశము. (ఆం్యధాషాన్టివఎ ౨కు. వ్యాఖ్యానదాఎమున వెంఎనినువొ వఎఖుంఎయి్యుు ఎ మూ-ధా ములు) ఫ్‌ 0 ఏ ఆరఎలటో౪ంము (ఆల్యదభాషాన్ట మున కికొరాది[క్రిఎముతో వెంంనఎదకో శయి 80.00 ౧) చముమరావిజయవు (నచి గువ్యాఖ్యతో అనువాదముతో) 380.00

• మమఘమరావిజయి (సంబ్ట్బాతి వ్యాణ్యతో ఆచ్మైఎరి.తొ చేవిశాాం ౨ఎతోో వ్‌ 00 ౯" మమరా.-జయము (వవనరౌవ్యముం +థఎ (8తృా వారణముతో) ల 6 గింాదేవి (నా౮ాతీచర్వితి ఎఎమ్మే ఎనముతోడి యొకినవిఎ) 20.00 7 ుధి్యడ్రావనంజయమను (నాటంము - అళ్చారుల్చుతికి దెలు సు ర్‌ 5 తఎతీంంపరణదు (నా లయ _ ఆళ్బారు. తికి ఎలింగు జతల లీ చుధ్యమవ్వ్యాయో ము (భౌ క్చితికి 'దెలు గు గ్‌ 0 0 దానవీరుడు (నాఎకిము 500 మధురకిన లు (వేమనాదుల సాొవాతీజీవిఎఎరి(త్రి ఎ సర్గవాము) తి 6 అ వ్‌ లి (శ్రీశ్లై ల్యలఎరాణము (స్కా-ందములోని (శ్రీకై లఖండమునికు అనువాదము . అద ణి వి సర్వస్పామ్యుములు (శ్రీశ్లై లదేవిస్టా ర.ఎువారి 0 త్రి [కొవ్యెకలానిధి శతావధాని ఎఎపాచి చిదంబఏ కా స్రి-ారి] జీవితచరిత్ర = అవధాని సావాత్యము 5-00 4 ఉభయరామలింగేశ్వర స్థలపురాణము (కృష్ణాతీరస్థ క్షే తమాహాల్మ్యము) ౧0-00 5 వాజ్బయవ్యాసములు (శెందుభాగములుు 60-00 ఇందు సంన్క్టృతాంధవ్వాకంణవిషయవిమర్శఎరామర్శాదుచే కా అఖండ యత్యాదిబ్బందో హా విషయచర్చలుగూడ విపులములుూ”ా సాగిన ఇదిాా38 ఉ తరిగో గహణమునందలి తిక్కన బోని బండా ా దారము_ము న్నగువా9ిలొ ని మంచిచెడ్డలు వాని కి దగునాధావములు “రామర్మించ బడిఇవి ఇంతే కా థి బు క (ీనాధునికా ఖండ మునందలి పారి నిర్వయముతోపా_ దేహరాది పదవుల కి ునర్పినివ్వచ ల ఆ నాదులుగూడి (_బదర్శింస బడినవి ఇంతేకాం సంస్కృృతమునందు కివికిలతిలకు డె వెలంన నునా న్న యు ఆలా జా మళోకివి కాళిదాసు పొాచ్విఆ -కొశలము తన్నాంర నుల ఎబ్బ్టకిరించు చిందు వెలంనది సంస్కృ తమ వలఃవయ ఆం జభ అం మలోకివుల్మసయోగముల కగుమ హాభాష్యప్రాదూణ్యమును విశదిఎజచుదు. వజ లవారిదింతా చమ

8 దుబివిషయపరిళోధన “౦0బాతాసస్హాడులంరాముం ము ఆరయ మొద ఆ ఎ ఆ దంల యున్నది తిక్కిళోరి తడకాందు త ౨ మట లలు ఈ ఆ వ కౌ న బొచ్చి వీనియందు అధికముానె జరిప ఐడి ది“పదూణదుూ మెంంంనా 4. ఆఆ నాల వా ములకు భాంతీవ తికాధిపతులపారితొబకజుఎగూడ లలిం-”వ ఇంప ౨ యె లార్చి జే నేశు (పసంగించిన యాకాళశవా్యప 0 ము లెన్నిచూ వా చి ఆనె చం మ -౬ మును వట డా మధిలఎంచు వ. లం శములు ఆమయంశ/దింయంంం కా ఖండము(ఇది నాధువాంచన" త ప వ్యాఖ్యా” చుతో బా అంది ౦ జాలి న! దట అటే ఆంధముతోడి తులాత్మకిపరామర ము చదు టై ఓం ఎఎ అ “ఆఆ ఈావ విశేషములు అష 2 “న్నయయడుగిజాడలలొరి తిక్కిస (ఇచ పతిెవాత్తం ఆ అ 0లఎ షయ భట్టారిక లవారిరాచదజాటరొ తిక్క “తొవా- వదింధంన మయ ౦- వి ఎ డి్ట్టిటా ఈవహాగంధమునండు ఆదర్శింగ ఒ డి త అచ్చతెలు గూూద్య నిధఘంంనర్చ డు (ఆం(ధధామార్ని శా ఆం శేషము సాందినిఘంఎయిపష ఊెంకయేళాం యను చి్నుచు ంరికాతుమవాఎల లంధిభాాంవము _ న నా ఆ అఫ్‌ ఆ పదపదార్థముల3౩ అ రాద్యపమ_వగా త్‌ గూ ఆం. ఆయ ది (ర్న 0 వాత న్యాయములు వానియరఎఎరణయులు గూడ ఇందున ట్ర్‌ థఖ జల 4 శిపలీలాతరంగిశి (శ్రీనాధ. డనువదింగకి విం పచ్చల నమఒదింఒుదు హరి లాసంథ అన్నిటిని గఎఎ వంనకాప్యముగా మృడు--ధర శైలిని (వాయ బడినది గ్‌ పోతనామాత్యునియాలంకారిక వై ధింము నూ. 6 మహాభారతము (యిధాతధ మగుశంబ్క్పృతభారతకథతోడి వచనకాల్యియి) 7 మహకవిళశం శ్యము (0ం౫షణ(గ్రంధయు) & అధర్వణకారికలు _ అహోబలోతి (లక్షణటంథము) 9 మధుకణములు (పద్యసంపుట) 0 శృంగాంశ్రీనివాశము (పద్యకావ్యషు నా ఖో శి జగ్‌ వున్నికై _ ము(దిత్యగంథములలోని 8 7? లంకేలు గల్ట“ంథములు ఎశనర్ను(ద్రణమునం దున్నవి

స! విజ్ఞప్తి మహాళయుంారా (| చ్‌క్ష మిగెలిశయాక్వాసముల కగునావ్యాఖ్యానము (పకతతము గౌవటయు నన్న నిష్టైసంఎటములు మజిరెండు ముడితములు “ఇనల యున్నవి నానర్వస్వము నిందలకు ధారివో్సత్రిం ఇ క నది నాచేత గానిపని పండితపామర జనసాధాదణముగా తా మందటు ఈమహాగంశ్రమున్స భొర మనుకొన్లక్ర తాల కొక్కపతి మైన గొని యొకింళకయౌోదాల శ్‌ము చూఎ సహాయపడిన నచిరకాలముననే యవియు ము[ద్రితము ల్లై వెలువడును ఈమహోక్రవి వర్యునిబుణము తీద్చ్నుకొన నగును ఆంధ్ర చేశ మట్టి భాగ్యమున 1 ట్ట్‌భా ట్‌ ఈక నో చుకొననివా గు జీర్ణ మదే సుభాఎత మ్మనుట కవి వ్‌! శియులు గానలఎవచ్చును వీ మైనను నాచేయ గలిగిన దేమియు లేదు ఇం "సెలవు ఖొట్లు ర వా టే

వము! గ కం మా తపస్సు నన గి స స సన త్త ॥ న, ప . న.

న. వ / న చ.

న. వ. స వ న వ ఎనన

ర వ. య. వ య ప. . నునన ను షస నును హన ౧. . ప. స ళ్‌ రు మ. స న .. [1 . .. | . ప చ |. న. న. న న వ వ. న మ్‌, ఇ: ఆ జ వ | [షా . ప ప మం. మ మ. . వ ప వ. చ. ప. మ న వ న సన పు య చ . . మ . . . వ ప. ప ప.