శీ? ఇ] చే గ "| |

• ( భకక ; న. || తె ఆ చది |”)

ఓ శ్‌ శ | న్లో ం'

ర పర ంతలి' ఉ పగ!

య స గా. మాలు

స టు జ న్‌ టు లవ క్‌ | _ వ .

న ణన స్తం సాహీల్‌మ్మిత్రుల-.

ల , శ్షఉగాది వవితాసంకలనం

గంట లం

జ గ్‌ ఇ. స. | లో కో ప. టా. ఆ మ వపకురణ: | 'ససహ్హాయుః ః ర [ఓ ఒం - ఇ కళ “

వ లా లం యు తంల స దా జ కశనఖ - "హాల్తోమ[ం" ల్‌ "జ ఆం కాయా చే _తేరాం ఓ న్‌ ాన అ టా య బ్త న య వా / ల సత ను నే!

వ లో. లం నన్న పయన సం యే స బాం మయానభరతా సు చుటావాం. సీ స్‌ బదోుంంతం్‌ (00వ.

నంట ల. తాక (1963-1973) _ . టల | గ్గ గ క చం న. సా స వ. _, పట్నా న్‌ . మ వ.

ఆక *1డగషి5 5 ఆ ఉసి 4౧17410606? 0౯ ౧౦౯౧? తమోహంటులయ మార చ్‌ (చవరణ : శై (వ్రథను మ్యదణ 100% వట్‌లు స్య ॥ ఏప్రెల్‌ 4, 1973. (ఫాంళ అ అక జో ఆ లు ఇ. ్న ముఖప్టత రచన, ఆ క ఇకర్ల్ల లం సుధాను వ్‌/ శ సి ట్య ఇ జంటలిరీట[! ద్యుదణ . విజయీ పీం! ంగోకర్కనం హెరరాబాగం. విస్తాస్‌ (పింటర్స్‌, హైదరాజారు / (గ్రతులకు = ( క్‌ కింగ్స్‌ వే, సికిం ద్రాబాదు=500003. కార్యాలయం : యువభారతి ఆంధసారప్వత పరిషత్తు ళపనములు తిలక్‌రోడు, హెటదాబాదు = 00001, ప! క "వల " మూడు రూపాయలు

ప్రనావను "బా “జపే వైలార్యాతి వమా ా

ఇది ఉగాది. అనాదిగా అచ్చమైన తెలుగుతనం సంతరించుకున్న ముచ్చవైవ మొదటి వండుగ ఇది. వసంతమన్నా, కోయిల కూజిరాలన్నా పాపాతీ జగత్తుకు వేడుక. ఈ తరుణంలో ప్రేషీవ తొలి వెలుగులుగా రూవు దిద్దుకున్న “ఉషస్సు ఆవతరిస్తున్నది. యవభాక్థతి సాహితీ మితుంల కవితా చైతన్యాన్ని “ఉషస్సు” ఆవిష్ప రిస్తున్నది పావాతీమైతికసేమొదటి కావ్కగా, అక్షరాకృతి దాల్చి అఆలరిష్తున్నది. సాపొతీమితి) వభ్యులలో నూటముప్పైమంది రచవలను “ఉషన్సు"గా సముత్చిందకో గృలుగుతున్నందుకు ఎంతో సంతోషిమున్నాం.

నమాజంలో సాపాత్య రావిక్యావ్ని నముల్త పతం చేయాంవీ, రన హృదయాలకు పామరన్య ఫలాలనందిస్తూవే తాళి సవజీవన పురోగతికి కొవలపివ చేతవాత్మక వాతావర

• జాతి నృజించాలవీ పది వంవత్సరాలుగా కృషి చేస్తున్న నంస్ప యువభారతి. రమ్యమైన ఈ సమా ఏకి చేరుకోవాలపీ దావికోనం ఉత్తము పాషాత్యాన్ని వీలయివంత ఎక్కువ మరిదికి వీలయివంత తక్కువవర కందించాలవీ ఎన్నో కార్యశంమాల వేర్పాటు చేని వహృదరయల నవాయ వహకారాలతో విర్విమ్నురగా విర్వహించింది. మా రచవ్క కావ్యలహెర్మి వైతవ్యలహర్మి మహతి విదురణ కాచ్యకంమాల వందర్భళనా దేశం లోవి సామాతీప్వియు ౨తో మాశేర్నడిన మెతీం నంబంనమే. పాహితీమిత సరింగా రూవు డిద్దుకొంది. ఈ వవంతావకి పాహాతీ మ్మితులపంఖ్యి వది హేమ వంరలు. విజయ దశమివాటికి ఈ నంజ్య మరో వదింతలు షెరాలవి మా అకాంత.

పాషాతీమిఠ) చతకం ఎంతో విస్తృతం. ఇప్పటికే ఇందులో రకరకాల శక్తి షాదమర్ధ్యాలు కలిగివవారున్నారు. కవృలున్నారు. కథకులున్నారు- పావాతీ రసికు అన్నారు. రబ్బవలివులు న్నారు. ఇవ్వుడిప్పుడే రచవకు శ్రీకారం చుల్టుతువ్న చిరల ఖీవులున్నారు.

సాహితీ మిత్రులకు రచనా పోంత్సాహం కల్లుతుందనీ అంతర్లీనంగా మన్న ప్రతిభకు సీరుపోస్తి ఆ వీజం ఒక భూజంగా మారుటికవకాశం కల్షించాలనీ, ఎక్క జెక్కడో నున్న సాహితీమితులను ఒక్క వేదిక మీదకి తెచ్చి వారి సాహితీ వైఠత వ్యాన్ని ప్రజానీకానికి పరిచయం చేయాలని, తద్వాతా వర్తమాన సాహిత్యపు తీరు తెన్నుల అవగాహనకు తోడ్పడాలనీ సంకల్పించి ఈ పిమావీచ ఉగాది సందర్భరగా సాహితీ మిశుంల కవితాసంకలనం ఒకటి వెలువరించాలవీ యువభారతి నిశ్చయించింది- ఈ ఏివంగా ఒక రకంగా యువభారతి నంస్థకూ, సాహితీమితులకూ నువ్యగల సాహితీ బొంధవ్యానికి ఈ “ఉషస్సు” కవితాసంకలనం ఒక అక్షరాకృతి. ఇది సాహితీ మిక0 పథక ప్రచురణల సరంవరలో మొదటి కృతి.

కవికా సంకలనోద్దేశాన్ని ప్రకటించగానే సాహితీ ఖుతు9లెన్నెన్నో రచనలు పంపించారు. వెన్నుతట్టి మమ్ము ముందుకు నడిపించారు. శ్రీపంపిన కవితలెన్నయినా, ఎంతవీరమెనవైనా వానిని అనుకున్న ప్రకారం ఇరవై నాత్లి పంక్తులుగా ఒక పుటలో ఇమిడే రీతిగా కొవ్నింటిని త్రుంచి మరి కొన్నింటిని శొన్టికంగా సంస్కరించి సవరించి కవిహృదయం వ్య క్రమయ్యేలా అవనర మైన మార్పులు కూర్చులు చేయడం జరిగింది. నహృదయ సాహితీ మిత్రులు మమ్మల్ని ఇందుకు అపార్ధం చేసుకోరని విశ్వపిస్తున్నా౦ం.

ఉగాది కవికానంకలన కరపత్రాన్ని చూడని పాహితీమితుంలు కొందరు కవిత అను పంపి ఆచ్చు అర్చ్బులో పాణుసంచుకునే విమిత్తం అడిగిన పది రూపాయలకు అభ్యంతరం తెలిపారు, మొదటనే నూ కరవతం చూచినట్లయితే వారు ఆలా అభ్యం తరం తెలిపియుండేవారు కారని యునఠారతికి తెలుసు. చేస్తున్నసవి మంచిదని గమ నించిన యువభారతి మొదటనే ఆర్థికమైన సోర్టికమైన అన్ని విషయాలూ సవివరంగా విన్నవించు కున్నది. వెలుగుకూడని రచనలకెన్నింటికో విన్సృత వేదికనేర్చాటు చేయ దలచుకున్నది. అందరికీ కెలిసిన వారినేగాక అజ్ఞాతంగానున్న (సజ్ఞామూర్తులను పతితృ లోకానికి వరిచయం చేయదలుచుకున్నది ఈ నదభిప్రాయంతో ముందుకు సాగు తున్న యువభారతివి చూచి ఎన్నో గుండెలు అఖండంగా హర్షించినవి. తమ పొము భ్యాన్ని, నహకొరాన్ని వర్షించినవి. విమర్శలు విసుర్లు ఎదురైనా బెదరించివా సాహితీ మిత్రుల ప్రతిభా ప్రదర్శనకు యువభారతి వేదికగా_పాంతిపదిక గా కలిగిస్తున్న అన కొళు అభిలసణీయమునే ఆలోఛన భలంగా కలుగుతున్నది,

ఉషస్సు కవితానంకలవావికి సాహితీ మితు్రలనుండి లభించిన పో౦త్సాహం ఆశాజనకంగా ఉండడ మేగాక్క కధానంకలవానికి ప్రేరణగా రూపొందింది. కధారచనా వ్యానంగంలో అభిరుచిగల సొపాతీమితుంలు కొంచరు “ఉషస్సు” రూపొందించిన తీరులోనే-కధాసంంలనమొకటి రూపొందించ బడాలని సూచించారు. అందుకే_ సాహితీ మితులు సమర్పిస్తున్న మలికృతిగా, దళమవార్షికోత్సవాల కానుకగా కరాసంకలనం “క్రధ్రావాహిని"ని రూపొందించి సమక్చిస్తున్నాము. ఉషన్సులానే ఈ స్రయత్నమూ పొహితీమితు9ల అండదండలను సమృద్ధిగా పొంది జయప్రద మవుతుందనీ_ఇలానే సంతి యేడూ ఉగాదికి ఓ కవితా నంకలనమూ, విజయదళమికి కధానంకలనమూ వెలువరించ్చి పాపితీమితులతో ఏర్పడిన మైత్రిని మరింత గాఠఠరం చేయాలనీ_ ద్యేయసాధనాకృషిలో ముందడుగు వేయగలగాలనీ సంకల్పిస్తున్నాం.

శెలగువారికి ముచ్చటైన మొదటి వండుగైైన ఈ ఉగాదినాడు యువభారతి కవికానంకలనం “న్వరాలు” శ్రీ శీలావీఠరాాజుగారి “మళ్ళీ వెలుగుతో పాటు సాహితీ మితు9ల ఈ “ఉషస్సుమ”ను తను కరకమలాలతో ఆవిష్కరించడానికి పొహార్దంతో నమ్మతించిన నరస కవిశావక౦సులు_డాణ సిం నారాయణ రెడ్డిగారిక్కి ఆవిష్కరణ నభకు అధ్యక్షత వహించిన సాహితీ బంధువులు ఆంధుపుడదేళ్‌ సాహిత్య అకాడమీ కార్యదర్శులయిన శ్రీ దేపులపల్లి రామానుజ రావుగారికి ఆదరాధిమాన పురన్సరంగా అభివందనాలు,

ఈ సంకలనంలో ప్రచురించడానికి తము కవితల నందించి హార్రికంగా అర్ట కంగా సహకరించిన “ఉషస్సు” కవుల పౌహారాన్ని బొదార్యాన్ని మజవలేము,

ఈ కవితానంకలన విచురణ రూపకల్పన చేసి అడుగడుగున ఆత్మీయతతో ఈ కార్యాన్ని పర్యవేక్షించి తోడ్పడిన యునభారతి అధ్యతులు శ్రీ ఇరివెంటి కృష్ణమూర్తి గారికి ప్రధాన నంపాదకులు డాఇజి, ఏ, సుబిహ్మణ్యం గారికి, సమావేశ కర్త శ్రీ వంగపల్లి విశ్వనాధం గారికీ మేమెంతో బుణసడి యున్నాం.

మంచితవాన్ని కుంచెతో చూపించి “ఉషస్సు” ములసకాొన్ని నేతిసర్వంగా తెత్రించిన శ్రీ “నుధామ”కు మా కృతజ్ఞతలు,

ఉషమ్బ ప్రచురణ కార్యకంమానవికి అనసరమైన కార్యాలయ కార్యక్రమా

లన్నింటినీ సకంనుంగా నిర్వహించి తమ సాదుర్యంతో మా పవిని సుకరం చేపిన మితులు శ్రీ వి. హరినాథ్‌ గారికి మా ధన్యవాదాలు,

ఈ సంకలన ముదణ భారాన్ని విర్ణిద్య దృష్టితో వహించిన యువభారతి నహనమావేశకర్తలు (శ్రీ విజయకుమార్‌, శ్రీ విశ్వవాథ సూర్యనారాయణ గార్లకు మా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు,

“ఉషస్సు ముఖ పత్రాన్ని ఆచ్చొ త్తిన విస్టాప్‌ పిింటర్‌, ఎ వారికి వకాలావికీ కవితాపంకలనాన్ని అచ్చువోసిన విజయశ్రీ ప్రింటింగ్‌ వర్‌గ్చా, శ్రీ ఎ, సూర్య వారాయణగారికి మా కృతజ్ఞతలు.

చైఠతన్యమను చిక్కవి పాలలో పొజన్యమను చక్కెరను కలిసి ఆస్వాదిస్తే మేఠకు పదును, హృదయానికి సుధను అందించినట్ల పుతుందవి, ఆరోగ్యం, హాయి అందుబాటులో ఉంటాయని నమ్ముతున్న యువభారతి పాహితీ మితుంల పోశ్చాహంతో ముందుముందు కూడా ఇదేవిధంగా శవితాసంకలనాలత్కో నవవనంకాల నాహ్వామించా లవి యువ పాహితీ అగత్తునవతరింపజేయాంవి అహర్నిశలూ ఆకాంక్షిస్తూ మీ చేయూతను అర్థిస్తూ...

.. శీరుమల (శ్రీనివాసాచార్యులు తశంహా్మ్యాయా కవాన్నార ఆన్‌

గలం పళ

'ప్రతికా కశక వికనవం పొందడావికి తన వరీమకాలను వెదజల్లి టీప్తం వ్యావ్తం కౌనడావికి అనువైన వాతావరణం ఏర్పడినస్పుడే నమూజం సజీవంగానూ, విత్య్వమాతపంగామా, విర్మాణాత్మకళగా నూ, అభ్యుదయ వఠంలో సాగిపోగలుగుతుంది.

యువతరంలో నిర్మాడైక దృకృభాన్ని, అధ్యయన శీలతము, వరన్పరావగాహ వను, పెంపొందించ గలిగితేనే (వజాస్వామ్య వ్యవస్థకు ముప్పిరమైన పృతాది ఏర్పడు తుంది. పజలను నమీకిరించతావికి రాజకియోద్యమాలు తాత్కాలికంగా కారణమౌళతా యేమోగాని, విరంతరం నభ్యతా మఠ్యాదలూ, (_ప్రమామరాగాలూ, సాహిత్యోద్యమం వల్ల నే రూపొండుతాయనడం యథార్థం. పుస్తకాలను చదివించి పాఠకులకూ రచయిత లకూ మధ్య పద్భావ పేతువును నిర్మించి వఠవానక్తిని పెంపొందిస్తే సాహిత్య (వయో జనం సమకూరుతుందని యువభారతి విశ్వానం. గత పదేండ్లుగా యువభారతి వివిధ ఉపన్యాప్క పుస్తక బచురణ, గోష్టి, నమీజివ్యాన నంకలన (ప్రచురణలే కాకుండా (వ్రతీమానం రెండుమార్లు సమావేశమై నంస్థ సభ్యుల్లో నిద్రాణంగా ఉన్న సృజనాత్మక శక్త్రలను (పేరేచి, ఉన్పీ సం చేయడానికి రకరకాల సాహితీ కార్యక్రమాలను నిర్వ హిస్తున్నది.

ఆలోచనా స్వేచ్చను దేశపురోగతికి తోడ్పడేవిధంగానూ, నృజనాత్మక రచన (పతిభానమున్మేషణావికి దోహదంగానూ, వ్యక్తిత్వ విర్మాణం దేశ నిర్మాణంతో పెన వేసుకొని పోయే విరంగానూ, పాంస్కృృతిక కార్య కమాలు విర్వహించాలనే దృఢ వంకల్చంతో యువభారతి వివిధ కార్యక్రమాలను రూపొందించి కృషి చేస్తున్నది,

ఇటీవలనే యువభారతి (ప్రారంభించిన 'సాహితీమిత'* పథకం యావద్భారత దేశంలోని తెలుగు సాపాత్మీపియుల నహకార నద్భావాల ఊతగా తీసుకుని సాహిథ్య కార్య్యకమాలను నిర్విఘ్నంగా నిర్వహించడానికి రూపొందించబడ్డది. దేశంలో తెలుగు రసికుడు ఎక్కడున్నా పరే! అతడు యువభారతికి తోడ్పడగలుగుతున్నాననే తృప్తి పొందేట్టుగానూ నీవికి రూసకల్పన చేయబడింది. ఇంతవరకూ 1,500 మంది సాపాతీ ప్‌కలగా చేరి యువభారతి కార్యకలాపాలపట్ల తమ తృప్తిని విశ్వాసాన్ని (వక

రచారుం

(ప్రాీన అర్వాచీన సాహితీ మర్యాదలతో వఠితృలో కొనికి పరిచయం చేయ డానికి నమకాలీన సమస్యల పరిజ్ఞానం కలిగించడానికి యువభారతి ఇంతవరకు “కాన్యలహరి*, *చైతన్యలహరి" "రచన *“మహతి' (గ్రంధాలను (ప్రచురించి పాపొతీ (ప్రియాల మన్ననలను, విజ్ఞుల ఆశీస్సులను, పొందగలిగిందవి పవినయంగా నునవి చేస్తున్నాం,

సాహితీమ్మి తులము ఒక (పాంగణంలోకి తీసుకుఠావడానికి, సాహీతీమి తుల కవికా సంకలనం “ఉషస్సు ఈ ఉగాదినాడు వెలువరిస్తున్నాం. *'యువభారతీయు'ల శవికానంకలనాణు "*వీచికలు' *అశగరాలు ఇంతవరకు వెలువడ్గాయి. ఉగాదినాడు వెలువడేది "న్వరాణి'. మాకు అప్పులూ, కవితా పతిభా సంపద్యుక్తులూ అయిన శ్రీ శీలావ్మీరాజు గారి వచన కవిశాాపయోగం. *మళ్ళీవెలుగును ఈ ఉగాదినాడే వెలువరిస్తున్నాము.

తెలుగుజాతిని తమ సాహిత్యంద్వారా, మహోదాత్త జీవితంద్వారా ఉన్తీ పం చేసిన మహామనీషులు నన్నయ, పోతన, పింగళి సూరవ్క కందుకూరి వీరేశరింగం, తిరుపతి వేంకటకపులపై విజ్ఞులచేత ఉపన్యాసా లిప్పించి వాటికి *వికాసలహరి అనే పుస్తకదూవం కల్పించి సాహితీమి తులకు ఉచిఠంగానూూ ఇతర సఠసులకు (వచురణపూర్వ విరాశావికి అందించడానికి _పణొళికను పిద్ధంచేశాను,

వివిధ రంగాలలో యుఏకులు విర్వహించిన, నిర్వహించవలపిన ప్యాత్రనుగూర్శి ఒక గోష్టి కార్యక్రమాన్ని విర్వహించడావికికూడా పథకం సిద్ధమైంది. ఒక (కమదిద్ధమైన పద్ధతిలో విశాల దృక్పథంతో, విర్మాణైక బుద్ధితో యువభారతి ముందుకు సాగిపోతోంది పాహిత్మీపియుల, సాహతీమితుల ఆదరాలిమానాలతో, అండదండలతో సమాజంలో రాసిక్యాన్నీ, సహవభావాన్నీ, సౌందర్యపిపాసమా, దేశభ క్తి సీ ఉద్భుద్ధం చేయడానికి (సయత్నం చేస్తుంది.

చైతన్యపూరిఈమైన అశయసాధనా సంరంభాన్ని జడమైన అచ్చుసిరాద్వారా అందించగలగడం కష్టం. నహృదయులు వీని వెనుకనున్న చై తవ్య(నవంతిని పోల్చుకో గలరప్కీ వారి సహాయ సహకారాల నందించగలరని

విశ్వాసంతో, ఇరివెంటి కృష్ణమూ రిం తహ య పవాన్నారాల్రోకె

యువ ర. శః తు

1. నరన;లీ సొజణూళా?,_రం - అనుముల కృషమూరి ఈ. 00 ఏ ఠా కు (శౌవ్యం) +లి. జీవవగీత - కాళోజి రుం 250 (మావవాళికి నివాళులెత్తిన కొరుణ్యోననిషత్తు) +ల వీచికలు (కవికా నంకలనం) ఒ00 +4. పంచవటి (కళల సంపుటి ర, 200 ఇలీ- రచవ (మారుతున్న విలునలుంరచయితల బాధ్యతలు.వ్యాన నంపుట్సి రు 700 +6 కావ్యలవారి - ఆచార్య దివాకర్ల వేంకటావధాని రు. 500 (ఉపన్యాన మంజర్సి
2. అతరాలు (కవితా సంకలనం) ఈ. 2.00
3. వై.తవ్యలవారి - ఉవన్యాపమంజరి రు. 600
4. మవాతి - స్వాతంత్య యుగోదయంలో ఆంధ్ర సారన్వత నందర్శనం రు 20.00 (నార్బరు (వముళలుల వ్యాస పంకలన౦ం)
5. గ్ర ఇండియా ఫో న్టైస్‌ ఎపాడ్‌ (34 వ్యాపాల సంకలనం) రు. 10.0
6. వ్వరాలు (కవితా సంకలనం) రు. 9-00
7. ఉవన్సు (యువభారతి సాహిరీమితుల ఉగాది కవితా నంకలనం) రు 3ణి
8. మళ్ళీ 'వెలుగు - శీలా వ్మీరాజు రుం *ఒ00 (వచన కవితా కౌవ్యర

• ఈ గుర్తుగల పుష్పముల (ప్రతులు లేవుం

ఉషోరేఖలు

--తిరుమల శ్రీనివాసాచార్యులు పాహితీ చైతన్యంతో పదోవసంతంలో పదమూవిన యువభారతి, “ఉషస్సు' అను “సావాతీ మితు)ల' కవికానంకలనం ద్వారా సృమాదీచ వసంతోషస్సువకు స్వాగతవచనాలు వచకడం ఆత్యంత వమోదంగా ఉంది, ఈ “ఉషస్సు నూట ముప్పైమంది సావాతీమితులు నహృదయలోకానికి నమర్ప్చించిన ప్రధమ కవితా వాసంఠప్రసూవం, ఈ నంకఠలన ప్రపంచంలో ఇదినరకే ప్రతిభాధాళ ధళ్యమును ప్ఫివరించిన పరిణత కీర్తిమూర్తులేకాక సాహిత్యపిస్తానంలో కొంఠదూరం పయ నించిన మధ్యతరగతి మందహాసులునూ, ఇప్పుడిప్పుడే ఎదలో విరిషిన ఉషస్సును పదిమందికి పంచాలనే ఉత్కంళగల బొత్సాహిక మిత్రులు కనిపిస్తున్నారు. ఈ కవి

మితిమండలిలో కవయితుంలు కూడా కనపడడం ఒక విశేషం,

“ప్రక్రియా పుష్పమేదై నా కవితా పరిమళముంటే చాలు వ స్తువెలాంటిదైనా ప్రదర్శన ప్రశ స్తంగా ఉంకేచాలు, సహృదయలోకం సంతోషంగా ఆహ్వానిస్తుంది ఆదరిస్తుంది” అనే నమ్మకమున్న సాహితీ మితుంలు వీరందరు. ఆందుకే పద్యాల ఉద్యమాలు, గేయాల తీరుతీయాలు, వచన కవితారస ప్రదర్శనలు ఈ సంకల నజగత్తులో నరిత్తుల్లా స్రవపహిస్తున్నాయి. ఇందులోవి కవితలు శతాధికమైనా వేయి వెలుగులు తొంగిచూస్తున్నట్ల విపిస్తుంది అన్నీ చూపలేనవ్చుడు కొన్నింటినైనా పరిచయం చేయడం ఉచితం.

విజ్ఞానళాస్త్రార్థాన్ని కూడా గేయంలో తీయతీయగా చిల్కిన గుకులఘు వియ మాలచే గాక గురుత్వాకర్షణ ఆకాశవ్శకిత్వ సిద్ధాంతాలను పల్కిన కవిత ఈ నరకల వంలో ముందుగా మందహానం చేస్తుంది. “నీకు బాసట కేవలిం నిన్నువీడవి రీబలొ మని “మకాబు దివ్వెలోంచి వెలుగుకన్నలు రాలకమానవు, భవిష్యత్తులోంచి ఆశలురాక మానవని” _ “మహతిపలికే అమరావతివిలిచే (గ్రహజం విడిచే మంచిగడియ లొస్తాయవి * ఆశారేఖలు అఆహ్వావిస్తున్నాయి. సహృదయిలను. “హిట్ల రంతటి వాడు

పీరీగబడీ చచ్చాడు ముస్పోలినీ మురిగిపోయినాడు మానవా । ఇదిసీవు కొనవా అంటూ ఒక ఉషోరేఖ సొజన్యాన్ని పెంచమని చాటిచెబుతున్నది. మరో వెలుగురేక “పిట్టకోనం గెట్టుకోనం కాట్లాడడం పిచ్చితనమని, వసుధైక కుటుంబానికి వారనత్వం పొందాలని” నమైక్యతా తుషారవిందు బృరదాన్ని మెరిపిస్తున్నది. “మూడు తరగతు అను ఏకీకరణం చేయడంలో వీలయినంత సమత జగతియందు పంచదిడా”లని చెరగని వనమకావాదం నేనేర్సినవేదం” అని కొన్నివెలుగులు ఎలుగెత్తి చాటుతున్నవి, “డేళం కోనం నీ జీవితాన్ని త్యాగం చెయ్యడం నేర్చుకో,” అని కీరణాల్లాంటి చరణాలతో ముందుకు నడుస్తూ శ్యాగవీణలు మీటుతున్నాయి కొన్ని. *నేను _పజాహృదంతర శధనాన్ని.వవకవనాన్ని' “మానవత్వ౦, నుమతలను నేర్చని మతాలెందుకు౯ “మనిషి లోని విలువల్ని నునిషి (బతికుండగా (గ్రహించక పోవడం ఈలోకం అలవాటు=_ఇది ఎప్పుడూ జరిగే పొరపాటు” .మవనిషి *ఉ త్తరంలా ఆనేక (వయోజనకారి. కావాలి “ూనవిత్వం ఉన్న (ప్రతిమనిషి నా దేవుడు “మనసున్న మనిషి జీవించాలి ఆవి ఇందలీకవిత లెన్నో మానవకామయుడై న మనిషికి మకుటం పెట్టి వహృదయతను (ప్రక 'జించినవి. (వజారాజ్యంలోవి (వళివొవి ధర్మక ర్భృత్వం అదేగా,

ఇజాలన్కు వచ్చివిజాలస్కు మీటింగులను, పీలింగులను, ఆ స్తికత్వాన్ని, నాస్తి కత్వాన్ని, భక్తిని, విముక్తిని భగవంతుని సర్వాత్మకళ క్తివి, ఉషస్సును, విషతమస్సున్ను నవకాళశ తువులను, శివరా(తులను, టేమోపానపలను, భామాదాసులను, విరు పేదలను, విరుద్యోగు౨ను, కాలగతివి, యువభారతివి, నగరంలోని వర్షాన్ని, ఉగాది హర్షాన్ని, చంటదువ్కి ఇందిరను, వానంతసుందరిని, సత్యాలను, గోహత్యలను, మాట్లాడేమంట లను రామరాజ్యపు మాటలను, శృంగార శృంగాలను, నాయకుల కార్యరంగాలను, లంచాలను, వంచవలను ఒక్క 'కేమిటి ఇలా ఎన్నింటినో పఠితలకు పరిచయం చేస్తు వ్నాయి ఇందలి కవిశలు. అడుగడుగునా మనిషి మనుగడను నవాలుచేస్తున్న సమ న్యల మండు'ఇెండల్లో తసించిపోళున్న మానవాళి ఆవేదను రానున్న శరత్చూర్జిమూ చందికల్లో ఓలలాడాంనే ఆకాంక్షను ఈ కవులు వ్యక్తంచేస్తున్నారు.

విషయమేదైనా రసాత్మకంగా, కవితా (స్యకియఏదైనా నవతాస్ఫో రకంగా ఇప్పాంనే [పయత్నం ఈ సంకలనంలో కనిపిస్తుంది కొన్ని కవితలు (పళ్నాత్మకంగా ఉండి సహృదయులనుంచే నిమాధానాలు ఆశిస్తాయి. మళికొన్ని సతితలను బాధించక

హ్‌ం ముండే (వళ్ళో త్తరోలు ఏకరువు పీడుకాయి. అయినా ఆనందావికీ కరువుండదు. కొన్ని రచనలు సినీగీతికల ఫక్కీవి (ప్రదర్శిస్తున్నాయి ఈనాటి అన్నలు ఆనాటి తిక్కన్నలా న్వపస్నంలో దై నాన్నిచూస్తూనే ఉన్నారు. కారదతో సంభాషిస్తూవే ఉన్నారు- ఎందుకు? డెందంలో కవితాంశ ఉన్నందుకు,

ఈ *ఉషస్సు' కనికా సంకలనంలో శీతల తుషార పరంవరతో పాటు పాహిత్యశాప్తాావికి లత్యలు కూడా కవిపిస్తాయి. “కుండ” అనే కవిత కధలాగా కదలి కొవ్యాత్మయైన ధ్వవిని జీర్జించుకున్నది. *నందెనెలుగుపోయింది అంధకారం వెలిసింది కష్టించినా (వళిథలమివ్వనవి యజనూనివలొ నంటిచక్క-ని నరికొ త్త ఉపమాలంకారాలు కనిపిస్తాయి. “అచ్యుతమూ జ్ఞానముతో” అనుచోట కవినామం శ్లేషలో వినపడుతున్నది. ోట్రికుక పరిషత్‌ నభాపతియన సూర్యుడు” తొంగి చూచినాడన్నప్పుడు నహృద యుడా ఉర్చేకీను వీకించక మానడు. *షెలాక్‌ను నేను పైనెస్‌లాక్‌ చేసి “ఇది డెమో శ్రిసీ గౌదు రెమన్‌_ఓ_కసియేగాని" "మేకులు కొట్టిచంసి ఏనుంటూ పుట్టిందో ఈ

• శ్రీస్త”శకం “నమతాధ్యతుని (పేల్చిన శన్లా “లింకన్‌” వినిపించును కదా = “ప్రేమ దేవతమ “వాపు” రే రూపుమాపినస్పటి “శాంతి “కీంగు”వ్వలాంటి, “మనమిం కెన్నడీ” జగద్బాలధపుల ఆడుగుజాడలబడి నడచేది” నంటి చరణాలు శాబ్లికచమక్కారావ్ని ఆశయించినాయ. *“వటకన్య' “ఉల్లి పొరల పుస్తె మున్నగు కొన్ని సుందర పదబం ధాలగు పిస్తున్నాయి ఈ కవికానంకలనంలో. “జ్వాలను మలయావిలయంచేయ్‌' అని పాహిత్యాసందాన్ని కల్షిస్తూనే ఉపదేశాన్ని కూడా మరచిపోలేనీ కవితానంకలనం, *విశ్వ(శ్రేయఃకావ్యమ్‌' ఆవికదా ఆర్యోక్తి, అందుకే *పజలమేలు కోరు బ్రహ్మపదం పలకాలి నీనోటో అప్పుడే "అనునరిస్తారు (ప్రజలంతా పీబాట కవితకు విలువుంటుందీ చోట” అని శారదాదేవి కవికి ఉపదేశ మిచ్చిండట.

మ విధంగా “స్నిగ్ధపాటల వర్ణరంజిత “ఉషస్సు” న్వర్షకింకిణుల్‌ రవళింస” ఇరులను తరిమికొడుతున్నది. *చేదు.బతుకున మాధురులు” చిలుకరి స్తున్నది.

ఈన ఎదపొరల్లో ఒదిగియున్న కవితా పరిమళాలతో నమాజాన్ని రనప్తావితం చేయాలనే కామన మిక్కుటంగా ఉన్నా, అదను డొరకక్క వేదికలేక ఆదరణలభించక అణగారి పోతున్నదేకాని బహిర్గతం కానడం బేదు. యువభారతి తం పెట్టిన “ఉషస్సు ఈ స్రయాణంలో తొలి మజిలీ, సాపొతీముత్రుల కవితమయ హృదయాలను రసిక

వరీవంిదానికీ సరీచయం చేయాలని యువభారతి ఉద్దేశం. విజానమూహంలో. చేదరీ యున్న సాహితీ చైతన్యాన్ని నమీకరించ వలనిన బాధ్యత సాపాతీ సంస్థలడి. కమకనే యువభారతి ఏకాద్భశ కార్యక్యమాలను చేవట్టి తన మసుగడను సార్ధక పరచుకొం టున్నది. కొంచెం సన్నగా చిన్నగా ఉన్నా '*గోలకొండకవుల నంచికిలా గోచరి స్తుంవీ కవితా నంకలనం. ఆ సంకలనం తెలంగాణాకు పరిమితమైతే ఇది తెలుగు దేశానికే కాక తెలుగువాణి (వసరించిన హృదయ వదేళానికి విస్తరించినట్లు కనిపిస్తుంది. సాహితీమ్మితులు నృష్టించిన 'ఉషన్సు” ఇలా ఉన్నప్పుడు ముందుముందు సూర్యోదయం మధ్యాహ్నం మనోజ్ఞంగా మవో న్నఠంగా ఉంటాయని ఆశించడం అత్యాశ ఏమీకాదు. యువభారతి రనసమాస్వానాన్ని అందుకొని ఈ స్వాతికోద్యమంలో పాల్గొన్న కవిశామూర్తులను అభినందిస్తున్నాను. ఆఅనంయొంయంనొాంనయొొ నొ ందొెాంయొాంయనెంనన్‌ెోు. నొ యునభఖార లలా... సజిత్రితైనన్న్యూ య. వనం ఇ₹ంక్షానో (1963-1973) “రథ్రా వాహిని”? యువథారతి సాహితీమ్మితుల దసరా కథానంకలనం ఛ్‌ వివఠాలప మాకు (వాయండి. అన్‌్‌న ంనోంయొంయొ్‌ ఆనన ంన నన యొ

రే”. తో ప కాం నక 1 గురుక్వాకర్షణమా ? లేక ఆకాశ వ్యకత్వమా ? పసంకరావు వేంకజరావు 2 నావికా =డా॥ వి, ఆర్‌. కాస్త 3 పౌజన్యమా 1 లేక సంగామమా 1 = కందికొండ సూర్యనారాయణశొన్త్రి 4 ఆళాగీఠము _ వేముగంటి నరసింహాచార్యులు 5్‌ ఎడారి (దికుకు = రెడ్డి ఠాఘవయ్య 6 సీతిపద్యములు = దిరెగోయిని (శ్రీకలం ? శెలియరా ॥ ఓ తెలుగువీరా । _రామనరపు సుబ్రహ్మణ్యశాస్త్రి ఠి వర్షం = రావికంటి వనువందన్‌ 9 వా వనంత సుందరీ । = దీలావర్‌ 10 అభ్యంతర పరీక్ష ఎవి. ఎల్‌. శ్రీనివాసరెడ్డి 11 రాపమ్మా : వీవిలచ (_ప్రమాథీచా ః = (పత్యూష 12 ఉత్తరం = వడ్డెసల్లి కృష్ణ 13 మనిషి దేవుళ్ళు వేముల (పభాకరుడు 14 ఉగాది లక్మీ । స్వాగఠం = సుధుకరి క్ష్‌ ఆస్తికుడు = నాస్తికుడు = తె, ఖం రాంవసొద్‌ 16 ఈశ్యరా ॥ = అందె వేంకటరాజము 17 మవిషే నా దేపుడు = చర్మిదముఖి వేణు 18 సంఘర్షణ = రంగినేని 19 గురివింద = అష్టకౌల నరసింహరామళర్మ 20 జగతి మారాలి = విజయ 21 జీవితం _ (శ్రీపతి కామేశ్వరి 22 యుగాది = తాయారు

23 అంభ్యావందం = వంతవగడ శేషమ్మ 24 నవత _ మంగళగిరి (ప్రమీలారేవి

25 మాయదారి మాలోకం . వేదవతీదేవి

26 నేమ ఏడ్చాను _ బి. లక్మింజలి

27 విము క్స్‌ = కి. మందరి

28 పోరాటం బీ. ఎ. భానుశ్రీ

29 ఉషాసుందరి = ౩. వి. కామేశ్వరరావు

30 వణయోర్చిణ = గాదె శంకరయ్య

31 మన్ను తిను _ విష్టల వెంకటరావు

32 ఉగాది ఆ్యక్రందవ వి. వి, నఠ్యవపాద్‌ 33 అ౨వందన = జయ

ప్రశ అబద్దాల అలలు. కూర విశ్వనాథము

35 ఎట్‌ ది ఏజ్‌ ఆఫ్‌ ట్వంట్యీత్రీ _ వి. (శ్రీరాములు న్‌! ముగ్గ = జయబాబు

37 తెలుగు నాడు = నేడు = తార

3 వానఎవరద = హరిత

39 ఆవేదన = వావికర్ల రవీంద

4 గులావి = ఎం. రజ్నాకరరావు

ఉీక్షీ కొ త్త వెలుగు = బాలాంకపు శ్యామలరావు ట్రై కొాలచ్మకం జు మల్లి డీ రామమోహనరెగ్డి 43 అంతర్వాణి _ టి. ఆర్‌. కృష్ణమూర్తి

44 నవ్వుతోంది పోషలిజం డి. వి, శర్మ 4శీ5 ఇజం కథ = మధుసూదన్‌, కె. (నవేర్యా 46 కుండ ఎవి, మధుసూదనరావు

47 సామాన్య (శాప్రం న్వగతం = జోషి లీలన్‌ రెడ్డి 48 నేను+ సీవు = మనం గారం శెట్టి రాదేం అ అందరూ విచ్చేయండి. బి, ఆచ్యుతరాజు ణి సాంధ్య వేళ = జాలా పోమనాధళాద్రి

51 చూచుకో = తమటం లక్మణగాడు

52 యూ శెన్‌ గో = _తీజగన్మోహనావారి

53 (గహణం పట్టింది =ఎటిం. రామచందదారెడ్డి

54 (ప్రభాతారుణ్‌మ _ పులిచేరి రామమోహనరావు

55 వీరనారీమణీ _ రవిశశ్రీ

5ఠ కోయిలతో ఒక మనవి = తుంగతుర్తి విశ్వనా వశాత్త్రి 57 నా జీవితం = సి (పకొళరావు

క్రి (ప్రస్తానం =లావనణ 59 కవిళ (వ్రాయాలని = సూరవనేని కరంచంద్‌ మోహన గాంధి 6 కాలాన్ని అధిగమిస్తా ల మోచర్ల వెంకళటావు 61 భరతమాత = ఎస్‌. ఏ. సుబ్బరాయళాన్త 62 మహాశివర్శాతి = మాడ్గుల వేంక పేశ్వరులు

63 కర్తవ్యవిర్దేశం _ హయకర్‌

64 ఎవడు ?= సంగనభట్ల నర్సయ్య

65 ఓకవీ!1.. _వీవి రంగాచార్యులు

66 కర్తవ్యకలితులు జి. పీరేశ్వరకాన్రు

67 పీలింగ్‌ = పవ్యశ్రీ

68 పచ్చివిజాలు = ఎ. ఎల్‌. ఎస్‌, నారాయణ

69 హెచ్చరిక = విజిగీషువు

7. ఎక్కడుంది (వశాంతి 1 _ కొలనముపాశ ము5ళీధరరావు 71 లామరాజ్యప్ప నూట పి. వి, డి. రామచందుడు 72 ఎదఎదలో ఉషన్సు _ ఇవటూరి కా మేశ్వరరావు

73 వస్తాయా ఆరోజులూ । = కేనఠి

74 వినతి _ కమలేకర్‌ రాంచం[దజీరాపు

75 మధురానుబంధం _ టి. శ్రీరంగప్యామి

76 ధర్మరేనువు = భూపతిరావు రాజేశ్వరరావు

77 సల్రతుక నేర్చుకో _టి. వి. కె. భగవానురాజు

78 నాగరిక (ప్రపంచం = రేవూరు అనంతపవద్మనాళరావు

79 అన్వేషణ = జగన్మణీ

80 శ్రీశ్రీ వింటే? = చలం

81 వాకు తెలియని నీవు ఎకె. ఆర్‌. కె. మోహన్‌

82 మాట్లాడే మంటలు _ వ. విజయరామశర్మ

83 అన్నకు _ఒక విన్నపం - భిన్నూరి అనంతకృష్ణమూర్తి 8 మూగవోయిన రాగభావ౮ = సత్తిరాజు నరసింహారాపు 85 అదిగో వచ్చుచున్నది = షెలాక్‌

86 ఏడుకొండల దొర - ఏడిద కామేశ్వరరావు

87 వీవు జీవించాలి - గంగసాని పద్మారెడ్డి

88 నా ఉగొది = సాల్టగామ్‌

89 ఉషస్పంరంభం . టంకసాల గోపీవాల్‌

90 మరువీచిక = మరింగంటి లకజ్మీనరసింహాచారి

91 ఈనాటి యువకుడు _ ఎ. పురుషో త్తమరావు

అ2 సుభాషిణ్‌ - నెరయసూరి చంద శేఖరం

93 ఆరాధన = రామనాథ కోకేశ్వరరావు .

"ఫ్ర తమ్ముడూ 1 = సున్నా అచ్యుశరావు

95 ఆత్మనివేదన అత్రోట వాసుదేవరావు

96 జావీల్లి - తూట కాఠారావు

97 అభిసారిక -టి పి. ఆర్‌. హమమంకరావు

98 సుస్వాగతం = మెంటా రామలింగయ్య

99 మీటింగులు - మొక్కపాటి 6వాజీ

100 మారుపేరుతో మళ్ళీ వచ్చింది _ రేగోటి హరిశంకర్‌ 101 ఇచ్చ = కల్యాణీ

102 మిధ్యా జగత్తు _ మిట్నం రామమూర్తి

103 ఆత్మపరిచయము = విఠపు బాలసు బ్రహ్మణ్యం

104 వేను = సూర్యదేవ్‌

105 మరురన్మృతి = గోదాజావి

106 పదగంగి ముందుకు *జి. పి, తిమ్మారెడ్డి

107 నేనొక తపస్విని = డీ రాధాకృష్ణరావు 108 రాగలహరి = ఎమ్‌. కృష్ణమూ ర్తిరావు 109 శీవెన . టి. వెంక పేశ్వరరొవు 110 నాకు స్వాతం(త్యం వచ్చింది = కాంచనపల్లి చినవెంకటరామారావు 111 మన ఇంటికి స్వాగతం = నముడూరి శ్రీవివాస్కు గూడూరి రామనాధశాత్త 112 ఆడబ్రతుకు = ఎల్‌. ఎస్‌, ఎప్‌, ఆర్‌, ఏ, శర్మ 113 న్పందన _ గుంటి పుండరీ కొకయ్య 114 వా దేశం _ అశ్వని 115 నిన్న = నేడు = అగ్ని 116 మేలుకో = ఎన్‌. రామస్వామి 117 పాప నమ్మె - ఎల్‌. కన్నయ్యనాయుడు 118 పాతికేళ్ళ స్వాతంథత్యం = తాళ్ళపల్లి మురళీధరగొ డు 119 కవిత = శేరిపల్లి హనుమంతరావు 120 విష్‌ యూ ఆల్‌ ఏ హాప్పీ న్యూ ఇయర్‌ . శ్రీపతి రఘుఠామ్‌కుమార్‌ 121 మనగేశం బాగుపడే దెప్పుడు ?_ వి. సుబ్బరాయేళావ్రు 122 భాగ్యనగర లేఖ _ కె. ఏ. రాంప్రపాద్‌ 123 అప్పుడు ః _ ఆయ్యదేవర పురుషో త్తమరావు 124 విరంకుశులు _ ఇరివెంటి కృష్ణమూర్తి 125 అలజడీ _ మాల 126 అంకితం _. పింగళి జగన్నాధరావు 127 బతకులోవి తియ్యదనం = వంగపల్లి విశ్వనాధం 128 నేమ విద్యాల్రివి _ టి. కె విజయకుమార్‌ 119 వా ఎదలో ప్యవసాయం - జీడిగుంట కా మేశ్వరరా వు. 130 విరజిమ్మునులే ॥ = తిరుముల శ్రీనివాసాచార్యులు వ వ వ

ఉషస్సు | గురుత్వాకరరణమా ? లేక ఆకాశ నకత్వ్యమా ? వనకంతరావు 'వేంకటళోవు * సార్వ్యతికము గురుత్వాకర్షణమ్మంచు దూరస చర్యగా, ద్రష్యలకణముగా వివరించి, సొౌరనుండలమందలి (గ్రహాలు రవిచుట్టు తీరుగుటను, ప లని చుట్టును శశియు విత్యపదఓడాల్‌ చేయుటను, తారకలు వీలాంబరమునందు విహిత మార్గాలలో నిత్యము గమవించుటము, పైకి రువ్వినరాయి నేరుగా భూపతన మొందుటను, భువిచుట్లు వాతావరణముండుటను, చంద్రలోకాన వాశానవరణమించుకేని దేకుండుటను, (దవ్యరాికి దూరమునకున్న సంబంధ ధర్మముగ, ఆకర్ష దిలనిదర్శనములుగ న్యూటనావిష్కారమవి కొందరనుచుండ ; మ్యూట౯ సమాలోచనలు (పక్కకుసునెట్టి, అతిన్బహద్దవ్యరాశిని చుట్టియున్నట్టి ఆకాశ కాలావిరతికమే వ్మకమై సుడులట్లు ఆకసము చుల్దుకొనియుండగా సుడుల చిక్కిన వస్తువులు (భమించెడులీల రవి చుట్టు (గహములును, భువిచుట్లు చంగదుడును అవసరమ్ముగ తిరుగునై ౯స్పె౯ (పకొరమ్ము | అది యధార్థమ్మంచు కొంద రనుచుందురట ; దూరస్టచర్య (ద్రవ్యాకర్షణము విజమొ ? (దవ్యావృకా కాళ న(్యకత్వమే విజమొ?

• ద్రిపర్చ్‌ ఆఫీసర్‌, తెలుగు అకాడెమీ. హైదరాబాదు. శ్నర్‌ తిం - కగాల 0010114651,

౯ ఉషస్సు నావికా | డా! వీ. ఆర్‌. శాస్తి వ సాగు నావిక । ముందుకూ ఆగినావిక ఎందుకూ ? కడలి నడుమకు దవ్వుగా దాటి వస్తివి ధాటిగా ఇపుడు వచ్చినదేమదీ ? ఆటుల కుంగెను నీ మదీ: పెను తుఫానే రేగినా గమ్యుమన్నది మారునా చిమ్మచీకటి కమ్మినా వెలుగు రాకే పోపునా 2 పీకు బాసట కేవలం నిన్ను వీడని దీబలం అదిగొ అదరి పిలుపులో (యోగెనెన్వరి వలపులో ఉపోరాగం ఆదిగదిగో కాసారంలో ఆకమలం ఎటు నవ్విందో ; కలల అలల ఊయలలూగీ శేటి వలప్ప పాటల తూగీ। ఆఅరుణకిరణు కరముల సోరీ; తరుణపవను లాలన తూరలీ। నింగినుంగి వెలుగుల నేడూ : తొంగి తొంగి చూచెను ఇప్పుడూ నిలువెల్లా పులకించిందీ ॥ ఓరచూప్పలొలికించిందీ ॥ లేత ఎండ వీగికౌగిటిలో ఆరవిచ్చిన ఆ కన్నులలో నును సిగ్గులు పరుగులు తీశాయ్‌ తొలి వలప్పల తావులు కురిశాయ్‌. తు ఖ్‌ సంస్కృత శాభాధ్యకులు ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం, హ్ఞైదరాబాద్గు,

ఉషమ్సు క్రో సౌజన్యమా లేక నంగామమా ౪ కందికొండ నూర్యనారాయణళా' స్త్రి) ళా పైజన్యమున పనులు సమకూరవా మనకు నం్మగామ మొక్కే దిక్కా? యుగయుగాలుగ సాగి జగజగాలము ముంచి పీల్చి పిప్పీగ జేవి అరచేతిలో మనకు వరకముంచె మానవా ఇదినీవుకానవా ? హిరణ్యావుడు, హిరణ్య ఈశిపుడు, రావణాసురుడు, కుంభకర్దుడు | శికుపాలుగు, జరానంధుడుం వీరురెందరొ సురిగిపోయినారు & పురాణగా థలమ నితాకరించిన్నా వేటికాలము కూడ విజముచెప్పతున్నదే ః పాటరంతటివాడు విరగబడి చచ్చాడు ముస్సోలినీ మురిగిపోయినాడు భారతము మనశేమి టోధించెనోయీ ! నరుడొక్కడే కాదు, నారాయణుడు కూడ 1 పపాత యేతీరు ముగిసిపోయింది ? పత్య సౌజన్యములె చివరివరకును విలిచే! జగదేక మాంద్యుడు, జగక్పిత నమానుడు, పూజ్యబాపూ మనఖ విత్యపారాయిణ కొరకు వఠ్య పొజన్యములనే చాటి చెప్పాడు: అమరపేమకు నవియె విలయమన్నారు | మానవా, ఇది పీవు కానవా ? ? ప్రకాశకులు, (ప్రేమ్‌చంద్‌ పల్లి కేషన్స్‌.విజయవాడ,

శీ ఉవషన్ను ఆశాగీతము “దేముగంటి నరసింవో చార్యులు * గీజ చిమ్మ చీకటిరాతిరి రొమ్ముమీద మినుకుమము కన్నెచుక్కలు మనసులోవ్‌ వెలుగు తలపుల మాలికల్‌ మలచి నాకు అమృతకొన్య నందేశము లందబేయు. నీః కొండతలమండి జూజిపూదండవోలె జారివచ్చెడు 'పెలయేటి ధారలందు శేళ్ళవారెడు మధురనంగీతవాణీ మూగవోయివ వాగుండె (యోగజేయు. గిజ తొగరు జీగిమీరు నంధ్యావధూలలామ పెదవి గిన్నెలో తొణుకు గో ర్వెచ్చనైన రొాగమధుకన పూరము (వత్యహంబు చేదు (ద్రికుకన మాధురుల్‌ చిలుకరించు. గీ పూవువడతి నెమ్మోమువ మోసులెళ్తు పరిమళపు సిగ్గుతెరల దొంతరల నడుమ దళము లిడు చిరునవ్వురేకలు మదీయ వయన మార్గములో నందనములు వనొటు. గీ॥ స్నిగ్ధ పాటల వర్ణరంజిత ఉషన్ను స్వర్జికింకిణుల్‌ రవళింప వచ్చి, ఇరులు (కమ్ముకొమ వాదు జీవితరంగమంచు నవ నవానంద కలితతాండవ మొనర్చుం గీ॥ వకృతిలోని (పఠత్యణువు ళోలావపూర్ణ భోవరమణీయ మై, విరాశావిషాద గీఠములు బారు నన్‌పులకింపజేపి చేర్చు ఆశాసుఖ స్వర శిఖరములకుం అబ్రా

• ఆధ్యాపకులు, సిద్దిపేట. వ!

ఉమ్ము కి ఎడార్నిఎతుకు సీలిగగవాన వెలవిన తెలివి వ్నెలమబ్బుతీతి అంతరంగ గెగవమలిదడు అశిలేవా అలముకొమమ అన్ని ఆశలకు "విధొయమ పెపుగాలులు పోకగానె - మబ్బులన్ని వీడిపోయి మిగులు టలు సీలినమే ; కోరుకొన్న ఆశలేవి తీరనట్టి (వితజకాన వమన్యఅ ఈఫామలోన చిష్కాకొరిది నంథనేము.... వమన్యలను అధిగమించి సాథనమ్ము నెరుగలేకి భలయవిహ్వాల చిత్తుడవై వాఎతోడ (ట్రంగ్గిపోదు... తిమిరమ్మును చీల్చివిచ్చు తొలివెలుగుల (పొద్దువలే అత్రాల్యామనెడు తూప్పనెందు పుడమివైన అపతరింటు (ికుబ వాటలోననడరి *ముదిమియసెడు వింటజేరి తిమిరనమందు కలసిపోయి తుదకు నేను అంతఠింళు గ్రొద్దువలే పుడమిపైన పుట్టి తుదకు (ఫొద్దువలే పోవు బతుకు పఠిమునందు బాధలసు ఎడారి గడచి (యోడువారినట్టి ఎడద మోనులె త్తి చిగురించగ విఠల వనమునందునేషమ విహఠించగ తరుణ మెద్ది శి

• "బెక్నిషియన్‌, పాందూస్తాన్‌ ఏరోనాటిక్స్‌ లిమిపెడ్‌, హైదరాబదు..

క శ్‌ ఉషన్వు నీతిపద్యములు ద౭గోయిని శనై లం, బీఎ., విఓంఎల్‌.* ఖలువి కెన్నిహితులు గణిపిన నవ్వాని నెల్లమలచి వడచు హీవగతివి ఖరముమేన మంచి గ౦ంధంబు బూసిన దూదియందు మగిదడి బొరలు తనయ. సకల శొస్త్రములను చదివితినవి మది దలచి విజ్తపీగుం దాడి నెక్కు వావీ తలను దన్నువారలు గలరవి తెలిసి కొనడు నుంఠ అఇలుడు తనయం ఒరుని తప్పువెదుక నుత్సహింతురు గావి తాము సేయుతప్పు దలచుకొనరు దూరి తీగ లాగ డొంకంఠత కదలదా పరుల తప్పులెన్న తగదు తనయ. (శూర చిత్తునెపుడు చేరనీయగరాదు చేరవీపె నేని చెడుపెచేయ పాలుటోపి సతము పామును పెంచిన మూరుకొమనె కటున కుండ తనయం. మాతృభాష మజచి మఠి వేరు భాషల నేర్చువారి నియమ నీతుల] (వక్క యింటి పృల్ల వచ్చణ రుశఇయనవి పలికి వటులెయుండు వడుచు తనయ. మంది చాలయున్న మా )లే మిగులును పనులుగాక చెడును వవి కనంబు. పాముంజావ దెప్పడు ప మందిబేతిలో పొటులేవి వరులు వరుళ) తనథు. ఫి శెచగు వం%తుల, (వళుళ జూవియర్‌ కళాశాల, నారాయణపేట

ఉషస్సు ఫ్‌ తెలియఠా 1 ఓ తేల గువీరాః శామవరపు ను బవ్విణ్యళా స్త్రి నః తెలియరా ॥ ఓ అెలుగువీరా ॥ వలుకరా పీ వాతి దివ్య చరిళమ్మి $1 శాతవాహన కొల నంస్క్కృతీ నధ్యతలు పౌమవన్యము తోడి సామ్యవాదము చా ఫె ఇతః నాగా ర్గునాచార్య విశ్వవిద్యాలయము విలపిల్లై విశ్వాన విఖ్యాతి వెలయంగ న్‌! యుగి యుగమ్ములనుండి పీవాడు దేశాన నింగిలో చుక్క-ల్లై వెలుగొంది రమ్యుముగ జ లెక నన్నపార్యుని వాటి మిన్నయ నాముడులు కృష్ణరాయల ర్‌ర్సి 7 కనకొధిషేకాలు జె త్యాగయ్య, పోతయ్య భక్ర్తిభావాలు జక్కన్న, తిక్కన్న శిల్పసొందర్యాలు శెలియరా ఓ తెలుగువీరా ః పలుకరా సీవాతి చీవ్యచరితమ్ము 11

కీ ఉషస్సు *ష్బక్రం” న!

రాపికంటి వసునందన్‌ * కలగి కోవకత యగుచ్చు గగన సుందరి నుదుట అరుణ తిలకము గప్ప కురులు విరటోనుకొని, కంటీ ముత్తెములొలుకు (వియునిపై నుటుమగా ___ ఘవ వదనములు గస్పె వనజా ప్త వీంబమును, జలవిందువులె చెలగి కరిపెనో, అవిగాళ, (పళయాంబుదమువలె వడిమొరవెనో 1 కడగండ్ల వవర్కి కష్టాల వేడిమి వేగి, శగుపునకు కూడు, కట్టగ బట్ట కరువైన, థ్రీవారీ ।! ఆవి “'సీదవాడొకడు రోదించ పొంగి పొఠలుచువచ్చి వఅదరై కన్నీరు పలుగాకిలోకమును ముంచెనో, అటుగాక, వావి కాటోదకమె కురిపెనో ః లోకవిర్మాత, మెబుప్కల జిలుగువెలుగులో =కకధిమిం తకధిమిం తకిట ధిత్తె” అనుచు జలదగర్జారన మృదంగ వాదము మోయ, మేఘావనిక వెనుక చతుర తాండనమాడ మరలు జల్లిన విరుల వానలో, ఆవిగాక, మేలిము ర్తెపు వేసజల్లులో |

|! వ ఫి

(వకృతి యొక్కంటి, దానికున్న గుణమొక్కటియె, సలుపాట్లఐడు (పాణులెన్నుదుర పలుతీర్లు 1 ఒకడు శృంగారి, వేరొరడయ్యెు విరాగి, ఒకడు వేదాంతి_అంతములేదు తలప్పలకు 11

• గభితళాఖ, ఉప్మావీయా విశ్వవిద్యాలయం" హెదరాబాదు.

ఉషస్సు క్ర నా వనంత నుందరీ ః దిలానడ్‌ * నాగరికతా వికృత నపవ్యరూపాల పీలి నీడలు చూప్కి విందనా పై వేఫి వెనుదిరిగి పోవే వానంత సుందరీ ః కుటిల వ్యూహాలకూ కఠిన హృదయాలళా కలుషితా వర్తాలకూ కంటక సరీవృత జీవన పథాలకు సుదూరంగా_వీకోనం హృత్సరోవరాన్ని రసపూరిళం చేశాను పిలపు వలివమ్ము రసార్హ్రమ్ము కాగా మువ్కలిడి తనీవార జలకమ్ములాడు | (వకృకి పలకించి వపరవశమ్ము కొగా ఐహువిధుల ఠమిదీర చాట్యమ్ములాడు | మోడునారిన జీవనోద్యాన వనాన వనంఠత పౌరభాలు గుబాళించు వివీడాంధకార నిరాశా విహాయన పథాన షోడళ కళల పిపాళించు మూగవోయిన రన జగాలను మేల్కొర్చి మోహన వళంళివై ఈశవళించు అవవతరము శ్‌ర్ష హృదయాలలో అమ్మృతధారలను కురిపించు 8 న

• తెలుగు పండితులు; ముత్యులంపాడు,

10 అషస్సు ఆభ్యంతర పరీక్ష పి. ఎల్‌- (శ్రీనివాసరెడ్డి, ఎం, ఏ. * పింహం [కూర మృగమనీ_చీల్చేస్తుందసీ కాలసర్పం విషపూరితమపీ _కా కేస్తుందనీ అందరికీ తెలుసు, పసికందులకు తప్ప. వాట్‌ అకొరాలుు వాటి బునబునలు విహిర్గతం చేస్తాయి వాటి సహజ లక్షణాలను కానీ మనిషి? అతని వాక్కులు అమృతపవాహాలు అతని దృకష్కులు ఆనందవిలయాలు. ఆతడు ఎవరు పిలిచిన పలుకు, ఎల్లవారిని పలుకరించు ఆ ర్తలను జూచి అక్కటికమున కన్నీరు గార్చు, సానుభూతి జూపించు, సాహాయ్యమొనరించు, పీఠులు చెప్పు, తీరుపులిచ్చు. దగ్గజువ్న వారివి దగాచేయు, సమ్ముకున్నవారిని నశ్లేటముంచు, కోడీవి కోడి గుడ్డును గుటుక్కున మింగు, తడిగుడ్డలతో గొంతులుకోయు ఈ గోముఖ వ్యాఘాన్ని ఎలా గుర్తించడం ? ఈ పయోముఠఖ విషకుంభాన్ని" ఎలా పసిగట్టడం ?ి గోముఖాన్ని ఊడవీప్కి పయష్సును ఒలకటోసి మామూలుగా చూసేవారికి ఎరేంగిత జ్ఞానం లేనివారికి మనిషి పౌమ్యంగానే కవిపిస్తాడు. అనలుమూరర్తి గుర్తింపబడాలంపే ఆభ్యంతర పరీక్ష అననరం మణి.

• రిసర్చ్‌ స్కాలర్‌, తెలుగుకా , పి. జీ. పెంటర్‌; అవంళపురం.

ఉషప్పు 1

రావమ్మా । దీవించ (ప్రమాదీచా ః “వక్యూవష" *

అమ్మా ।! ఉగావీ।; రావమ్మా! రా,

అవిగో ;

నేలపైకి లీలగా(వ్రాలిన వీలాకాశపు చఛ్యకాంచలాల పై

రమణీయ (ప్రాకృతిక దృశ్యాల సోయగాల ఎం(బ్రాయిడరీల

స్వాగత (నభలు (వేలాడు తున్నాయి:

అవిగో ః

గువ్నమావులుః (వకృతి యావత్తూ

విిదమత్తునదలి, వవంతస్నానం చేసిందని;

చైతన్య శోభాలలితమై; దరా్యప్రాంగణం విలపిల్లు తోందవ్సి

చా'పేందుకు చిహ్నంగా, బంగారు సుమాలు శరంవిండా కురిమి

విరగబడి నవ్వుతున్నాయి । తమ సుమలేత చిగురు జొంపాలు,

కోయిలమ్మలకు ఉయ్యాలి జంపాలలుకొగా, మైమరచి

శమవీయ ఆహ్వాసగీతికల, నాలపిస్తున్నాయి $

ఏదో అపూర్వనం దేశం తిచ్చావవి। తస్పకమరో క్రాంగొ త్తయుగానికి శ్రీకారంచుడతానన్ని

లతానమ్మాః ఠా!

పరీధావిలో పొందిన వైఫల్యాల వీకర స్వప్నాల,

గత తఈమోమయ నిశీధిలో పూడ్చి, వగతి భవిష్యన్మందిరానికి

వెలుగువాటలు పరచ రానమ్మా (వ్రమాదీచా

ఇది అనిర్వచవీయానందకొలం ః

పరీధావి వీడ్కోలు విశాకాలంగతించి,

(వ్రమావీచాహ్వాన మహోదయం ఏతెంచే ఖభకాలం 1

(వముదితులై నీ కుమారులు (ప్రేమానురాగాల మణిహారాల

విశ్వమాతగళాన ఆలంకరించేందుక్కు అ్యగగాములు కొనాలని

రావమ్మా! వీవించ (వమావీచా ॥

• జె. దేన్మపియుడు, జిల్లాపరిషదున్నత పాఠశాల; ముత్యాలంపాడు,

12 ఉషస్సు ఉ త్త రం | వడ్డెపల్లి కృష్ణ * ఉ _త్తరం ॥ ఎదలోని (ప్రతి కదలికను వదిలంగా అందించేది ఉత్తరం పారవశ్యంలో వరుగెత్తించేది ఉత్తరం. ఎక్కుడోవున్న మ్మితుణ్జీ (క్కనే నిలిపి, వలకరించేది ఉత్తరం. పలువురితో పరిచయం కలిగించేది ఉ త్తర౦, ఎక్క దెక్కడికో ఎగిరిపోయిన జీవితాలమ ఒక్కచోట చేర్చి ఓదార్చేది ఉ _త్తర౦. సంతానంకై, సంపాదనకై; దూరంగా సాగిపోయిన భ ' ర్తబాగోగుల నెరిగించేది త త్తరంం మదిలో మధురానుభూతుల చిలికించేది ఉ త్తం. ఎదిగిన కొడుకు ఉద్యోగరీత్యా ఏ దేశం వెళ్ళినా ఏ వేషం వేసినా అన్నీ కన్నవాఠికి విన్నవించేది ఉ త్తరం మోదమైనా, ఖేదమైనా మొత్తానికి సమస్తం వివరించేది ఉ త్తరం, మాటల్లో మాదిలిగా తడబాటు లేకుండా మధురంగా మాట్లాడేది త్తరం, మనవిషిమనిషివ్హీ మనసుమనసునూ పెనవేసి కలిపేది ఉ త్తరం, 'పెదవి ఏప్పకుండానే విషయాన్ని తెలిపేది ఉత్తరం. శుదకు నూతన నంవత్సర శుభాకొండలూ పలికేది ఉత్తరం. అలా ఉత్తరంలా అవేక _పయోజవకారి కొవాలి, మానవుడు. అప్పుడే అవనిలోనే అగుపిస్తాడు దేవుడు.

ఉషస్సు $3 మనిషి దేవుళ్ళు వేముల పగాకరుఢు 4 దేవుడు మనుషుల్ని చేస్తాడో, లేదో ? దేవుడెరుగు | డునుషుల్వే మనిషివి దేవుణ్ణే చేస్తారు. లేవి మహత్మ్యాలు కటబెటి బబ గుడ్డిపూజ చేస్తారు. అడిగిన వరాలివ్వన్నాడు “మనిషి దేవుణ్ణి” అడుగడుగునా దూషిప్తాడు. విన్న బలవంతంగా అంటగట్రిన దైవక్వాన్ని విర్ణియగా ఖండిస్తారు చువిషిగా దైనా ఉండవీకుండా అమానుషత్వం అంటగడకారు. విన్నటిదాకా కొలిచిన "మనీషి దేవువి బొమ్మల్ని నిలువునా కాల్చేప్తారు. చెప్పిన పీతులు బూతుల కూతలుగా దులిపేస్తారు మరో *మవిషి దేవునికె మనసులను మళ్ళిస్తారు. పీవిమా తారల్లా, కారాజున్వల్లా “న్రవిషి దేవుళ్ళ మనిషికి కాస్సేపు ఓ వెలుగు వెలిగి వెళ్ళిపోతారు. ఆయిన్సా విసుగులేవి విక్రమార్కుడిలా వెలిగించే మనుషుల్లో వెలిగిపోయే వారితో (ప్రలాస్వామ్యం నత్తినడర సాగిస్తోంది. ఫి ఆంధప్రదేశ్‌ స్టేల్‌ కోంఅపరేటివు మార్కెటింగ్‌ ఫెడరేషన్‌, లి ప్టైదరావాదు,

క ఉనను

ఉగాది లక్కీ ।; స్వాగతం

*మధుకరో * కాసిరి పొగ మబ్బులలోన కాంతి చెదరె కమ్మని కొంతి కిరణాల కొంతులడం౦ తరుణ భానుని (కాంతి రథమ్ము వెలుగొందె కర్కశమైన ఇడుమల ఇరులు దిగులొందె. శుక, పిక్క కోకిలమ్మలు గళములు సనరించెను మౌవిగున్నఎమంచిముత్యముల విరులుబూ పెను, సీ ప్రాంగణమ్మున వటకన్య పవడ దివ్వె లె త్తెను పీ ముంగిట్‌లోన కలువకన్నె ముగ్గులు పెస్టైను. సీ పాదరజము సోకినంతనె విశ్వములోన ఆచేతనత్వమడుగం'టెను ; సీ దయాపాంగ వీక్షణమ్మొందినంతనె వై(ఠరథము వై తయ్యాతకు వెడలనడచెను, సుఖ దుఃఖపు చకమ్ముల గమనములోన జీవిత రథము (ప్రగతి వథము పట్టునంచు శమ కటుకషాయంప్ప పచ్చడి (యసాదమ్ముల జగతిలోని జనులందరు సరితృప్పిగ భడించిరిం యువభారతిలోనవి సాహితీమి తులందరు అవిగో అజ్ఞాన తిమిరభంజన క్రై చిరుదివ్వెల వెలగించిరి ఆ వెలుగులోని తెలుంగు జొడలెటిగి సీవు తడబడక నడచిరమ్ము ; వడివడిగా నడచిరమ్ము. ఓ *(వమావీచో ఉగాది లకీ! స్వాగతం మావ్రమోద జనయిత్రీ! నీకు సుస్వాగతం, ఇక ఆంగళంలోచి అవరోధాల అగాధాల్ని విన్మరించు అ గతంలోవి ఆనందాల గాధల్ని వ్మరించు

• విద్యార్థి ధర్మపురి; కరీంనగర్‌ జిల్లా.

ఉషన్ను కిక్‌ ఆసికుడు = నాసికుడు అనీ వాట ౭జి ఛాం(పసాద్‌ శు ఆస్తిక నాస్తికుల ట్రవచశం తర్కం వితర్క్మ (వళంజనం కావాలా? ఆఅ తర్క-విశర్క సంకలన౦= చాయాలా? ఆ అవిరుద్ర మిధ్యావిలానం। లా గ?ినసీమలో గమ్య బిరుగవి జలరేణుపు చినుశై నేలకొరిగి అందిరచుంవీత శిఖరాల ఆంచుల్లోజారి అభాతంలోని కురికే జలపాత మై, పచ్చికమీద పరువెత్తి, మైదానాలమీద మత్తుగా వడచి, సాగరంలో నంంలనంపొందే నవీమళల్లి గాధ ఆ స్తీకునిమదిలో (పత్యగాత్మ-పరమాత్మల సమైక్యతా సారాన్నిఒలికిస్తుంది. నాస్తికువికది నట్టి బుతువు గారడీవివ్యాసంలా వికసిస్తుంది, వెలుగునీడల వెక్కిరింతల్లో అణువణువున అహర్శికలు ఆవిర్భవించి స్టిలిలయకారకుడై న చైతన్యమూర్తి విరిసినపూపవులో తావియై, వరుగిడేనదిలో ఉదకమై రాయై, రప్పై, చలనాచలన మైన ఆనంతళక్తికీ ఆ స్తికుడు భక్తితో పెట్టుకున్న పేరే భగసంతుడు, బుది వికాసానికి దిదుడౌతాడు నా సీకుడు. న! ఛం అత తర్కం నా సికువి గు పధనం న! వాటి వేదాంతం ఆస్తికువి అమృతమయ ప్రాణం. దేవుణ్ణి చూసమనేది నా 'వ్రికవాదం. జో్ళతిర్మూ _ర్తిని అంతర్ముఖంగా కాంచమనేది ఆ స్తికవాదం. అందుకే ఆ ప్తికనా ప్తికుల (వవచనం యుగయుగాల (వ్రహసనం, అయినా ఆ స్తికుడంటాడుంసర్వం భగవత్‌ న్వరూపమని నా సికుడంటాడు దాన్నే న్యర్హభానమని ౩ అతో ధి కనన ననన నుక ఫి $ీస్‌? పై ం పోస్టల్‌ ఆడిట్‌ ఆనీస్‌ హైదరాబాదు

క్‌ ఉషన్ను ఈశ్వరా | అంతె వేంకటళాజము * శ్రీకుద్విశ్వవిరాబ్బ్యరూవ । భువనకేమంకరోద్యోగ | ది వ్యామేయా పతిమప్రభాస | వరమేళా । నచ్చిదానసంద మూ ర్తీః మూద్తితయ మూలకారణలన శ్తేజా । కృపాన్టీ।! పరం ధానూ | నిన్‌ శరణందు జన్మము కృకార్తంబౌటకై యీళ్వరా | తమి వాగీశ్వరి/గొల్వ వత్రయగు పద్మాదేవి కోపించు నా యమ నాసక్తి భజింసం గోడలిమునం బారాటమున్‌ జెందు, సా మముగా నిద్దర4దన్న విన్లాణుతు నుమ్మా ః దేవదేవేశ; మూ లము వేకమ్మొవరింప(గొమ్మలవి యెల్లన్‌ వెల్లవే యీళ్యరా 1 విను బూజీించుచు( వాపకొర్యములలో నిర్మగ్నులౌవారు పా యని దుర్వ్యారికి మందువాడుచు నవథ్యాహారులౌవారు, గం గను దా(టన్‌ బెనునావ నెక్కి. మునుంగంగన్‌ రర్మధముల్‌ సేయు వా రొనగూడన్‌ గలడేమి వీనికి విపద్య్యూహంబుగా కీశ్వఠా ॥ భువిలో నంగదిలలిలొ యర్థబలమో పొల్పొంద పత్యంతవై భవదీప్తీన్‌ డెలువాందువారి. గొలువన్‌ బాటింతురేగాని యె క్కువ విద్యాబలమున్న వారి(గొలునన్‌ గోరంగలేరీ జనుల్‌ శివునిన్‌ గేళవు(గాక (బ్రహ్మనవరేన్‌ జింతింతురే యీశ్వరా వణిజుం డంగడి/బీని విత్యము వినవ్‌ (వార్జించి యాపై నదే పనిగా బేరములందు మోనమొనరింసన్‌ సాగి పాపావళుల్‌ ధవరాశుల్‌ గడు/గూర్చి మొక్కుబడు లందండేసి నీ పేరుని చ్విన ముళచున్‌ బిహువృత్తు లిట్టివె యెటుల్‌ చౌక్కంబులౌ సీశ్వరా 1 విద్యుత్తం ఈల నెందు(గన్నడక తద్విద్యుతృవాహంబు తా నాద్యంతంబు నెనలిగి “ఒస్టరుని నెందైనన్‌ స్ఫుటం బౌగతిన్‌ విద్యోతుండవు గాక (ప్రాజీతతికిన్‌ విశ్వంబునం దెల్లెడన్‌ నద్యఃపన్ఫు ట మౌదు భక్తిజవితజ్ఞానంబుచే సీశ్వరాః ఈ ఉవన్యానకులు, (ప్రభుక్వ జూనియర్‌ కళాశాల, కోరుట్ల: కఠింవగర్‌ జిల్లా. _

ఉషకు శ? “మనిషీ నా దేవుడు" చంద్రముఖి వేణు * కాన్ముకోధ మరలోళ నర్పదమ్హలం ఓ భగవాన్‌ వీవే మతంవాడిన* నాకక్కర లేదు ఓ భగవాన్‌ వీవే ధిర్మంకోనం జన్మ లెత్తావో నా కనవసరం రాం రహీమ్‌ ఏస్తుపభువుల్లో ఏ మఠ శిల్పాల్లో ఉన్నావో నా కనవసరం గీతా ఖురాన్‌ బై బిల్‌ (గ్రంధాల్లో ఏ సీతి సూక్తుల్లో నక్కి ఉన్నావో నాకనవసరం ఏనుగా ఏ ధర్మంకోనం సిలువమీద బలి ఆయ్యావో మహమ్మదుగా ఏ సీతికోనం సంఘంచే దిహిష్కరింపబడ్డానో రాముడిగా ఏ ధర్మంకోనం అడవుల్లో ఆలికో తిరిగావో మిద్దుడుగా ఏ ధర్మంకోసం ఆలుసంతుల వదిలావో అవన్నీ నాక్మప్రస్తుకాలిస్పృడు.అయితే నేవిన్సుడు ఏ మానవతా దీపాలు ఆర్బుకొని నీముందు దీపం వెలిగించాలి ? చీకటిలేవి వెలుగులో ఏదీపసం వెలిగిందాలి ? ఏనాడో మానవతా న్వరూపానికి మోకరిల్లి న నేను సీ మందెందుకు “శిర్దా” వంచి నమా జుచేయాలి ? ఏనాడో నాలోని చెడుకు సీలువవేసిన నేను ఈనాడు పీ పిలువముందు తలవంచడం దేవికి ? అలా అని నేను నాస్తికుణ్జీ కొను. మదుతా సుమాలు చల్లి మానవత్వాన్ని కొలుస్తాను, మానవత్వం ఉన్న(ప్రతి మవిషీ వాదేవుడు కరుణోదయ కిరణాలే నా జీవదోదయ రేఖలు.

• ఏర్‌. డి. సీ, (పభుత్వ ఉన్నత పాళళాల్క చాదర్‌ భూట్‌; హైదరాబాదు.

య! ఉషన్ను నంఘర్షణ “రంగ నేనో * ఓ తిమిర రూపమా ఓ హృ్‌డయ శల్యమా ఎదిగి ఎదగని నమ్న ఆదర గొన్హైద వేల? నీ కల్మషత్వమ్ము పీ కుటిలతత్వమ్ము చీల్చి నఠ్యము చూచి గెల్చు “శక్తియు గలదు. సీ నిశాచర శక్తి వీ వికృత భుజళ క్తి చూపి నను చెదిరించి చూళఠ మనుకొంటివా ? నా కాంతి కాముకత నా జ్డాన కిరణాల “స్మ్ఫూ ర్తి” నినుగాల్చి ధర సువ్యవస్పితి వలుప్పు నీదు పిడి వాదమున నాదు భానన నంత చంపి పేయాంందు సాగి వచ్చెద వేల ? నీదు నీచత్వమ్ము సీదు దంభత్వమ్ము పారదోలడు “వ్య క్‌ (వఠిళ నాలో ఉంది, నా ధ్యేయ జీవనము నలిపి వేయాలనే పి (వ్రళంజన శక్తి నిదుర పుచ్చెద “యుక్తి”.

• సుబ్రహ్మణ్యం, ఉపాధ్యాయులు, (ప్రాథమికోన్నత సాఠళాల్క వెలటూరు; దుహబూబ్‌ నగర్‌ జిల్లా.

ఉషన్సు క్రేం గురివింద అన్టికాల వరసింవారామశర్థు క వీష్ట్వ్రంశి సంభూతులారా నాయకో త్తంసులాలా | అమాయిక దేశనారికి ఉల్లి పొరల పు స్తెకట్టి ఊరేగే ధీమంతులారా ॥ సామాన్యుడి ఆశలకూ అదృష్టానికీ మధ్య సాలెగూడు వంతెనల్ని కట్టాద్దు. నిరాశా నిన్ఫృహలు పాసీయంగా నిద్రాహారాలు లేక ఆలమటించే వికృష్ణుడికి ఎండమావుల సనవిమాలు చూపించొద్దు. చేసే మోసాలకు (దోహాలికు న్యాయమనే ముసుగు కప్పొద్దుం కర్కశ కఠివాత్మ తత్వాలకు నివిడ నిరంకుశత్వాలకు దేశసేవ నామం దిద్దొద్దు. కుత్తుక విండిన (శూరత్వానికి వండిన గుండెల పొపానికి అమృతళకణ అని ఆబద్ధాల లై సెన్పులివ్వాద్దుం కలుష తత్వాన్ని కడుప్పులో దాచి ఎదుటివాడి కళ్ళకి తారు పూయొద్దు. ఆగాధాన్ని ప్రమాదాన్ని రంగుటద్దాల్లోంచి చూపొద్దు. నడుం విండా గడ్జివి అ త్తరుతో నింపొద్దు ఆందిరలంతో కప్పొద్దు. ఎంతకాలం దాస్తార్‌ దుఠాళొ దుర్శంధాల్ని ॥ ఎంతకాలం మూస్తార్‌ హీవతాగుణధూమాన్ని ॥ మీ తప్పులు దాచుకొని ఎదుటివాడి చీమకొలంత తప్పుల్ని దుర్చిణీ అద్దంలో చూడొద్దు మెజార్జీకి పావర్టీ వస్త్రేగావి పక్షవాతానికి పక్షవాతం వస్తేగానీ మీ జీవితాకాళంలో తోకచుక్కలు పొడి ప్తేగావి మీ దురాశా భూతలంలో కంపం వ స్తేగాని మీ యభివృద్ధి సమ్ముదంలో తుఫాను ప ప్తేగావి దేశం బాగుపడుకుందని కలగనడం కలగనడమే అవుతుంది.

• తెలుగు పండితులు, జీల్లా పరిషదున్నత పారశాల, వెల్కటూరు; మెదకు టి గం

ప్త ఉషషు జగతి మారా “ధింక్ర” ఏ చిరిగిన గుడలతో విలువవీడచేక తినడానికి తండి లేక (పొదంళ చేయిసాచి ఇల్లిల్లూ తీరిగికే దొరికిన దానితో కడుపు నింపుకోలేక, (ప్రకృతి ఆర్భాటాలకు తలవంచి విలబడే రకీణ రహితులొకవై పు "పేరుకు మ్మాఠం ఉద్యోగం చేస్తూ లభ్యమైన ఫలితం అననరాలు తీర్చబేకపోగా అతిథి మర్యాదకై అస్పులు చేస్తూ ఆచారాలు వేపేనంకెళ్ళకు లోబడి ఆడంబరాలను విడనాడచేక (కుంగిపోతున్న వారొకివైపు వనార్జనే ధ్యేయంగా నిలిపి పర్మిశమల స్టాపించి కార్మికుల కృషి ఫలితాన్ని బీరువాల్లో దాస్తూ ర్లాక్‌మవీ (ప్రోగు చేస్తూ (ప్రభుత్వమునకు పన్నుఎగవేస్తూ డబ్బుకొవి తెచ్చే సుాలు తమ మ్మితులని భావిస్తూ శేబవళ్ళు వానితో చరించు వారింకోవై పు ఈ మూడు తరగతులు కనీవం రెండుగానై న మారినప్పుడె ఆందోళనలు అంతరిస్తాయి. ఆరాచకొలు ఆడుగంటుతాయి. ప్వారం నమసిపోతుంది శాంతిలతలు చివురిస్తాయి అందుకే ఆంటున్నాను నేను ఈ మూడు తరగతులను ఏకీకరణ చేయడంలో వీరయివంత నమత జగతియందు సలచబడాలని వళి మనిషీ తన $వీసపు అవసరాలు తీర్చుకోగలగాలవి. ఈ ఎమ్‌. గంగాధర్‌. బాంబే క్లాథ్‌ స్టోర్‌, ధర్మపురి, కరీంవగర్‌ జిల్లా.

ఉషస్సు 21 =ీవితం (శ్రీపతి కా మేళ్వరి * జీవితంజీ వికం-జీవితం కష్టసుఖాల నమ్మేళనం జీవితం బాల్య, యౌవన, వృద్దాప్యాలు జీవిచం ధవిక_పేదవర్గ భేదమే జీవితం జనన మరణాల కలయిక జీవితం న వ బిజీ, ఒకటీ వీజీ: లై ఫే పెద్ద బిటీ!॥ జానెడు పొట్టిక() ఈ హడోవిడి 1 సూర్యోదోయ్‌ం నుండి (తిసంధ్యలలోనూ మూడు కాలాలలోనూ ఒకళకే హడావిడీ. పిల్ల లు=ఉద్యోగులు; కర్షకులుఎకార్మికులు; డాక్టర్లు,యాక్టర్లు; ఒక రేమిటి? అఆదరిక హెడావిడే విద్యాలయాలుఎకార్యాలయాలు; వంటపొలాలు=ఫ్యాక్ట రీలు " ఆన్న్మతులుఎస్టూడియోలు; రైళ్ళు=బస్సులు అన్నిట్లోనూ హడావిడే! విళ్య జీవితావనరాల వెతుకులాటకు హడావిడీ, పాలు_పంచదార; 'గేప్‌'నూనెల చంపాదనక్రై హడావిడి ఈ జీవితమే ఒకహడాఏిడి 1

• సాహవాత్యాభిలాషులు, విద్యానగర్‌, హైదరాబాదు.

నా! ఉషన్ను యుగాది “చాయారుో * నా మీతుడొకడు నన్నుగాది కవిత రాయమన్నప్పుడు వా కనిపించింది ఇదీ ఉగాదికాదనవి వశా పోరాటాల యుగాదవి. (వ్రజాపోరాటం “పకీధావి"లో పరాజయం పొందిణా *వ్రమావీచిలో (వమాదం తెస్తుందని (ప్రజావ్యతిరేక నాయకపలకు నమారి కడుకుందవిం పోరాటాలవృక్షం ఆకులు రాలినంత మాశాన కాదది దావిఅంతం౦. తిరిగి మరింతగా విరగబూయడావికడి నంకేతం. రాఠిన ప్రతిఆకు వృరాపోదు విరంకుశపాలకులకు విరంఠరం సమాధికట్టడ మే వాటి ఆవితర ధ్యేయం. అందుకే ఇది ఉగాదికాదు (వా పోరాటాల యుగాదిం

• శ్రీమతి ఎ. గంగాదేవి, హైదరాబాదు.

ఉషన్ను డ్డి అలభ్యానందం | (శ్రీమళి వంతశడ "శేకమ్మ క సూర్యువిలా చందునిలా సుదూర మైన చుక్కలా అటులే అచకే అందకుండా నీ వుండుట ఆనందం నా కానందం। శ్‌ త , చేతికందని కొద్ముచినర లేజివురుల తళ్కులాగ సందిరిపె అందరాని పరిమశిరచు మలి యలా అటులే అచపేో అందకుడ సీవుండుట ఆనందం : నాకానందం శ వ క గిరులపెన మేఘములా విరులపైన తుహినములా ఆడవిలోవి హరీణములా కడలిలోవీ కెకటములా అటులే అచజే ఆఅందకుండ వీవుండుట ఆనందం ।! నాకానందం | ఫు వ వ కొలనులోనవి పద్మములా కొండమీద కోవెలలా కోవెలలో దేవువిలా కోర్కెతోడ గరునముగా అటులే అచపే ఆఅందకుండ సీవుండుట ఆనందం ; నాకానందం దాతాను వనానన న నననము

• అధ్యాపకురాలు మరియు ఉపా ధ్యాయు9 సంఘం అవ్యపురాలు, ఏలూరు,

ఏక ఉషస్సు నవత. కుమారి మంగళగిరి (వమీలా గేవి*

మతమన్నది లేదునూకు

మమతన్నది ఎరుగమనలు,

ఇదే నూ నవళ

మానవతలోవి నవతం

దాపూ,

*“ధర్మంచర అని చెప్పినది

గుర్తున్నది మాకింకా.

ధర్శం పాతదే

వద్దు దావిజోలి మాకిపుడు,

అందుకే, స్వీకరించాము *“చరిను

ఆచరిస్తున్నాము పీ ఉపడేశాన్ని

చరిస్తున్నాము దేశ దేశాలు

పని ఉన్నా లేకున్నా

“సత్యంవద' అన్నది పీ ఉ క్తి?

అది అసచే పాఠది.

గతమంకే మాకు రోత

అందుకే,

ఎన్నికలముందు ఎందరిముందు "నద? రొదచేసినా

అన్నీ చేయాలా ఈనాడు.

శుద్ధమైన మనసుతో, సుంత మేలు చేయువాడు

కనిపించడు కాగడాలేసి వెదికినా.

బాపూ, నీవే మనుకొన్నా,

పరులేమనుకొన్నా, ఫరవాలేదు మాకు,

“ఆత్మాడేశం' మా ఆయుధం, ఆది ఆ పరమాత్ముడిచ్చిన గొప్పవరం,

• ఉపాధ్యాయిని వాలికోన్నత పారకాల్క శేవల్లెః గుంటూరు జిల్లా.

ఉషస్సు 25

మాయదారి మాలోకం 'వేదనలీబేవి *

ఎలా వచ్చివడ్డానో ఈ మాయాలోకంలోకి,

ఎందుకు వచ్చిపడ్డానో ఈ మాయదారి లోకంలోకి ॥

అందుకోలేని సీలాందరం ఉంది ఆందిగో ఆక్కడ,

ఆగాధాలు తెలియని పాతాళం ఉంది ఇల్లిదిగో ఇక్కడ 1

నేనటు అకాళశంపైకి తేరిపార చూడలేను,

చూడాలని ఉన్నా, అంతదూరం నాకు చూపానదు కనుక చూడలేను ॥

నేవిటు పాతాళంలోకి తొంగి చూడలేను,

చూస్తే నా సెస్టేజీకి భంగం కనుక చూడాలని ఉన్నా చూడలేను ॥

కట్టుకున్న పెళ్ళానికి కట్టుకు పోయినన్ని ఆళలు |

కట్టుకోవటావికీ చుట్టుకోవటావికీ కొవాలని అంటుంది బనారసుణు ।

దాన్నీ నన్నూ కట్టిపడేపి వేలంవేసినా, రాలదు ఒక కొసు:

ఆడదావికి ఎంతచెప్పినా ఏమి తెలుస్తుంది తిరకాసు

మా బాప్‌ వస్తాడు కొరులో షికారు వచ్చినట్లు ఆ-సుకు,

మా బంటటోతు వస్తాడు కాలినడకను హుషారు తెచ్చుకుంటూ ఆఫీసుకు 1

నేనుమాత్రం వస్తాను పం౦కృరుపడిన వెకిల్‌ (తోసుకుంటూ ఆఫీసుకు |

ఫైళ్ళకట్టల్ని ఆర్షరులో పెట్టుకుంటూ ఉస్పురంటూ ఆఫీసుకు ।

ఎలా ఉంటుందో కూర్చువి చూడాలని ఉంటుంది నాకు ఆరీనరు కారు మెత్తమీద

కోరిగ్గా ఉంటుంది ఆవీనరుకు నచ్చే నంకాగారి మలయానిలంమీద ॥

ఇంతచెప్పినాక్క, ఇహ మీ ఊహకు వదిలేయమంటారా ?

వా పుట్టపూర్వో త్తరాలు మీకు విప్పి చెప్పేయనుంటారా ః

ఇెన్సుకుం'పే చాలా ఉంది దౌర్భాగ్యానికి

ఇంకా దాచడమెందుకు ఈ పాటిభాగ్యానికి 1

నేను భూమి అంతటా నిండి ఉన్నవాడిని.

వేను మధ్యతరగతివాడివి, మహామంచివాడిని 1

ఫి సాఫొతీప్రియరాల్సు మెహదిపట్టణం హైదరాబాదు.

6 ఉషస్సు నేను వడ్చాను కుమారి లీ లత్మాంజలి క ఏడ్చాను ఏడ్చాను, నేను ఏడ్చాను ఏడ్చాను సృధివిపై పడిన క్షణాన జాలిలేని ఓ భగవాన్‌ పాడుపడిన భువికి నన్నెందుకు (తోస్తున్నావవి కేరుకేరున ఏడ్చాను. ఆకలి వేస్తుస్నసమయాన, అమ్మ పాలిస్వని సందర్భాను నోటితో చెప్పలేక గుక్కపట్టి ఏడ్చాసు పసితనంలో. మాటలు నచ్చాళ ఆంచరిలా 'కొత్రగుడ్డలు కట్టుకోలేదని, పొయ్యిలో పిల్లి లేవనిరోజు, ఆకలితో అలమటిస్తూ, అమ్మ కన్నీళ్ళు కొరుస్తూ, వేడి నిట్టూర్పు విడిచిననాడు ఓకంట తడి పెడుకూనే అమ్మకళ్ళు తుడిచాను. చెల్లి పుట్టినరోజు అమ్మ ఒడిని దూరంచేసినరోజు, ఏడ్చాను నన్నెత్తుకోమంటూ. స్కూలువీజూ కట్టలేక దడి మానేసీనరోజు, అమ్మ మంచానపడ్డరో జు, ఏడ్చాను ఎటూతోచక, మనసుకు సంకెళ్ళు వేయలేక, కళ్ళెంలేని గృురంలా కోర్కెలను వరిగెత్తనీయచేక, కలలు కనలేక్క కన్నకలలు కల్లలాతుంటే చూడలేక్క రోడించాను యుక్తవయస్సులో అత్తవాధ వడలేక ఆడబిడ్డ పోరు పడలేక శ్రీవారి అలక తీర్చలేక మాఎగారి నణుగుడు వినలేక కుమిలి కుమిలి ఏడ్చాను ఆశయా9 కనుగుణంగాకాక, పదిమంది పిల్లల్ని కన్ననాడు జీవితం యంత్రంగా మారివనాడు, పిల్లల భవిష్యత్‌ ఆలోచించిననాడు ఎముకలగూడులా వెళ్తున్న మావారిని చూపినప్పుడు నిట్టూర్చులో వెళ్ల గక్కును వా హృదయంలోని ఆ వేదనని, $ ఆ

ఉషస్సు ౭7 కుమారి ఇ నుందరీే

చేసాడు భగవంతుడు నన్నాక చదరంగపు పావుగా,

ఆడుకున్నాడు నా జీవన చదరంగంలో;

చేశాడు నన్నాక పాత్రధారిగా అంతంలేని నాటకరంగంలో

ఆడిస్తున్నాడు నన్నాక ఆట బొమ్మలా.

ఆడుకున్నాడు నా జీఎన _సవంతితో:

జీవించాలనే ఆశఉన్నా జీవితంలో ఏదో లోపించినట్లు

కావలసినది ఏదో లేనట్లు, బతకవలసినది ఏదో చచ్చినట్లు

నడవ వలసినది ఏదో ఆగినట్లు

ఆన్నిలోపాల కలసి కట్టుగా తయారై 0ది జీవితం!

తింటావికి తిండి దొరక్క ఆకలితో ఆలమటిస్తుం కే,

తిని జీర్ణించుకో లేక అజీర్రితో అ ఘోరిస్తున్నారు కొందరు.

కట్టుకోవటానికి బట్టసీలికైనా లేక బావ పడుతుంటే

“నాగరిక పు” పేరుతో నగ్నంగా నవ్వుల పాలవుతున్నారు కొందిరు.

తలదాచుకోవటాసకి తడీకల కొంపైనా లేవ తంటాలు ఎడుతుంటే

రంగురంగుల మేడల్లో నాట్యాలాడుతున్నారు కొందఠ.

మమతా మానవత్వాలను మట్టిపాలు చేస్తూ

దానవులుగా తయారవుతున్నారు మానపులు!

శాంతిలేని నా మనస్సు (ప్రశాంతిని కోరుతూ ఏ దూరతీరాలకో పారిపోదామంటుంది

ఒంటరిగా (బతకనివ్వని ఈలోకంను౦డి ఎక్కడికీ పాఠిపోలేక

బూడిద కొకుండా కాలుతున్నాను. సభ్యత ముసుగులో ఉన్న ఆసభ్య పమాజంలో

ఆదర్శాలు సాటించలేక్క, ఆశయాలు నెర వేర్చలేక

అత్మవంచనతో అఆల్లాడిపోతున్నాను.

జీవిత యుద్ధరంగంలో పోరాడి పోరాడీ అలసిపోతున్నాను.

ఇక (బతకలేను నమాజమనే శ్మశానంలో

ఇక నలిగి పోలేను రాబందుల్లాంటి నరుల కబంధ హస్తాలలో

ఇక జీవించలేను జీవితపు బందిఖానాలో, అందుకే ఎదురుచూసున్నాను

భగవంతుని పిలుపుకొరకు నా విముక్తికొ రకు, నా

పద్యావ, మల్‌ విర్దింన్నా? కాచగాడ; హైదరాబాదు,

ద్తీ ఉషస్సు పోరాటం కుమారి లి. ప. భాను($ీ) * యుద్ధాలు రేనిదే చర్మికలేదన్నాగొక చరిత్రకారుడు శాంతికోనం యుద్ధం మానమన్నాడొక శాంతికొముకుడు న్యాయంకోనం రక్తపాఠం జరిగితీరాలన్నాడొక విస్తవకారుడు విస్తవంతో పగతిని సాధించలేమన్నాడొక అభ్యుదయకారుడు. అన్నిటివి కొదని అంతులేవి ఈ జీవనపాగరంలో విరంఠరం జరుగుతునే ఉంది ఆశ(య్ఫాల పోరాటం మనిషికి మనిషికి మధ్యపోరాటం మనిషికి మనసుకు మధ్య పోరాటం మనిషికి మంచికి మధ్య పోరాటం మనిషికీ మానవత్వానికి మధ్య పోరాటం రాజ్యాలకోనం పోరాటం పదవులకోనం పోరాటం మగువలకోనం పోరాటం మధువులకోనల పోరాటం వ్యాయంతో పోరాటం ధర్మంతో పోరాటం సీతికో పోరాటం నవ్యతతో పోరాటం నంఘంతో పోరాటం నాగరికతతో పోరాటం పరిసితులతో పోరాటం విత్యచంచలమైన ఫ్యాషన్ల తో పోరాటం. ఆఅణునణువున ఆశ(య్సాలు ఫలించని వీనత్వంతో విరంతరం జరుగుతూనే ఉంది ఆకలిఛాపుల “పోరాటం”.

• విద్యార్థిని, ఆఫ్‌షియల్‌ కాలపీ, విశాఖపట్టణం,

ఉషస్సు మా ఆషానుందరి శె వి. కామేశ్వరరావు పరీధావి పరీకీంచిపోయిందిం తెలుగుజాతి _పతిష్టా వటిష్టతల్ని పరీక్ష ప్మతాలుగా మార్చి (వమాదీచ చేతికిచ్చి ఇప్పుడు చూడాలి, నా జాతి పమాశీచ చేతిలో _ _పమోదంతో నెగ్గుతుందో 1 (దమాదంగా ఓడీపోయి = విడిపోతుందో అనుకుంటూ . అన్ని సమన్యలూ (వమాదీచ ముందుకు తోసి = పరీధావి వెళ్ళిపోయింది = భవిష్యత్తులోకి. భయం భయంగా చూస్తూ నిల్చున్నాను = ఉషస్సుందరిలా వచ్చి నిలిచింది (పమావీచ ఉగాది కన్య _ ఆళయ మిస్తానంటూ చేయిదాపింది, ఈర్య్యాద్వేషాల పరదాలను తొలగించి మంచికి పట్టం కడతొనంటూ = భవిష్యత్తు బురఖాలోదాగిన _పమాదాంను గుర్తుచేస్తూ ఇ హెచ్చరికగా మసలుకోమంటూ. వై షమ్యాల్నికాదు పెంచువోవడం = వింపుకోవాలి హృదయంవిండా అనురాగామృతమంటూ అ పువ్వుల్లాంటి పవిహృదయాల అమాయకత్వంతో బాటు, కఠిన కర్కళ హృదయాల మన స్లత్తా ల్ని శోధించమ౦టూ = కావలసింది _ చెడును అసహ్యాంచుకోవడమే కాదు, మంచిని పెంపొందించుకోవడం. మానవత్వాన్ని అలవరచుకోవడం. విశ్వజనీవతే _ పరిపూర్ణ వ్య క్తి త్వావికి (పతీకయంటూ ఉషాసుందరిలా వచ్చి ఏలిచింది , ఉగాది కన్యం

• పరిశీలకులు, పొందుస్తాన్‌ యంతపరికరముల కర్మాగారం హైనదాదాదు.

తే ఉషస్సు

ప్రణయోల్బణ

గాదె శంకరయ్య శ ఓ సుకుమారసుందరి । మహోజ్జ్వలమైన యుషస్సునం దెవో ఆసలు రేపి హృత్కమలమందు చెలంగు మరందవిందువుల్‌ పసేనలపోల్కి. నాపయిని చెన్నెసలారగ చిల్కి నా మనో వాసిని । సవ్వెదేల ? నవపల్ణవపాణి : వనున్‌ (గహింపవే సుందరములు మధురన వీ ష్యందములగు సీ పలుకులు చల్లార్నెను నా యందలి రాపానలమును మందావిలగమన 1 విన్ను మణజవగ ఠరరమే।: కిన్నెరకంలి [పేమమయగితి5 పాడినయట్లు; రమ్య భా వోన్నతిచే కనీం్ధదుడు రసోత్తరకావ్యము లల్లినట్లు ; రేల్‌ వెన్నెల జేనివింగనిన పిమ్మట కల్వలు నవ్వినట్లు అటి న్నెన్నియొ భావమల్లి కలు హృద్వనమందు సుమించె నిన్గనన్‌ = అదె యెలమావిపై మదపికొంగన రాగము టీవె; మల్లికా హృదయములో వపించు (శమరేంసదుడు రుంకృతిచే'పె నేలకో పొదల వమూహమెల్ల తెలిపువ్వుల నవ్వుల నారటోవె= విం పొదవగ సీవుగూడ నవమోహానరాగము వాలపించవే । సాహిత్యమ్మున విన్నుగూర్చి నుషమానంగీళ నం టో

అధ దశకి, బ్ర హొనమ్ముం ధారెవోసితిని (ధేమోన్మాదినై నేనువీ హార్దాంచితమూ్తి శిల్చినయి యుత్సాహమ్ముతో విల్పిత

వ్మోహావేశ భరాన (కుంగితిని ఆంభోజావనా । విథ్యమున్‌,

లు

ఖ విద్యార్థి ఎన్‌ వి ఎప్‌, ఎ కళాశాల, వరంగల్‌

ఉషన్ను న్‌! ఘన్ను తిను నిస్టల వెంకటరావు, వీ. ఎక అనాగరిక మానవుడు అడవుల్లో వుండేవాడా నాలుగువేళ్ళు నోట్లో కెశ్తే నా" రికుడ య్యేడా భూమి బూర్యుడు చందుడు ఇంటదుడు, గాలి నీరు అన్నిట్నీ గుప్పెట్లో వుంచుకుని సావరాల్ని స్తాపించి సాధు జంగమాలు సాధి స్టాంరాల్ని భకిస్తే శ ఉూరమృగాల్ని ఉపికొల్చి సన్యం స్వంతీకరించేడా అయినా తీయపాలు మంచిమాంనం ఇచ్చేవాట్ని గడ్డిగాదరా ఆకు ఆఅలముతో ఆదలించేడాం అర్ధంకాని పదార్థంతో దేవుడు దెయ్యాల్నిచేసి తెలిసే సామాన్య సామాన్నతో “వర్తకం చేస్తాడా ॥ “రైవి సృష్టి తరువాతయుక్తి చీడవురుగు వ్యాపారమా, అందుండి పుట్టిన అలగా “పుక్ళు" 'పెంపేసి కప్పుళాడా “ెంటుకి లొంగకుంపే కత్తి తుపాకి వాడుఠాడా “కుకు పుళ్ళు” తిరగబడి ఆ తుపాకి ఎదురెత్తిరే కలికంలోకి ఎమికలేకుండ కామాప్‌ చేస్తాడా ॥ ఈ యిరవయ్యో శతాబ్దానికి అసలు పినలు నమానత్వం అతిసబువయిన దయినా దాన్ని నవాల్‌ చేస్తాడా ఇరవయ్యొకటి కాదు, ఇరవై వేల శతాబ్దాలొచ్చినా ఒకప్రాణ్‌వి మరొం జీవి తినేటంత కాలం చెట్టు చేమల్ని జంగమాలు మింగేంత కాలం మనిషికై మిగతా (ప్రాణులు ఉన్నంతకాలం శూన్యంలో జీవం సృష్టించినా సూర్యుడిమీది కెళ్ళినా మన్నుతివి బతగ్గలిగిన్నాడే నునుతుంది సమాజం ఆందాకొ అవ్నిథియరీలు అప్పడాల అల్బాహారం 1

• ఎక్స్‌పోర్టు సూవరింటెందెంటు, ఆంధ్ర అయిల్‌ అండ్‌ కేక్‌ పొడక్టు లిమిటెడ్‌; విజయవగరం,

92 ఉనన్భు ఉగాది ఆకందన వి ౨ సశగ్నవసార్‌, ది కామ్‌. 8 మళ్ళీ ఓ పువ్వు పూసింది. జీవన వృకుం చిగురించిన కొత్త కొమ్మ కొనలోఎ జరిగిపోయిన ఉగాదులముందు పునాదులు వేసుకున్న ఆశలు పునాదుల్లోనే సమాధులై పోయాయి. నిన్న-నేడుఎరేపుల్లో నిన్నటికి విచారం, నేటికి నిర్లి ప్తత, రేపటిమీద ఆశఎమామూలై పోయాలణం- - కొత్త సంవత్సరం పస్తోందన్న ఆనందం తప్ప జీవనగతికి ఏం మార్చు తెస్తుందని ? పూర్వం నాలుగ్గదుల జీవితం ఇప్పుడు రెండు గదులతో సంతృప్తి పడుతోంది £ మన తాతలనాటి పాఠరాజనాల నీరాన్నాలు పోయి, పేరుతెలీవి బెడ్డల బియ్యం కడుపుల్ని నింపుతోంది 1 హోమంలో ఆజ్యంలా-జీవన (సమాణాలన్నీ వ్యాపారానికి ఆహుతి అయిపోతున్నాయి. పెరిగే గదులకోనం_రసాల తరువులు బలిఆవుతున్నాయి... చైళతానికీ వై శాభాని! మధ్యఉన్న దూరం-ఎదిగే అకలి ఎదిగే ఆకలినిచూన్‌_గండుకోయిల నీరనంగా కూసోంది. వయస్సు మబ్ళుతున్న దానిలాఎ=కౌలం నిన్సృహాయురాలై విట్టూరుస్తోంది . అయినా మతాబుదివ్వెలోంచి వెలుగు రన్వలు రాలకమానవుఎ భవిష్యత్తులోంచి ఆశలు లాకమానవు కౌబిట్టి-గతానికి తాజ్‌ మహల్లాంటి ఆందమైన గోరీకట్టి= ఈ దివ్వెల్నీ, ఈ పువ్వుల్నీ కాపాడుకుందాం ॥ శ ల్లర్ము. స్టేట్‌బ్యాంక్‌ ఆఫ్‌ ఇండియా, హైదరాబాదు,

ఉషర్యు ఏ

ఆభినలదన లు అక్ష్ర ౯ న

యునభారత్కి (వ్రయకారతి

నపచై తన్యంతో నడుహూన్న

జయ జయ, జయభారతి:

యువతరానికే (పాముఖ్యం

యువకులదే ఆధిక్యం

మనిషి = మనిషిమధ్య మమత

మరువలేదు నా కవిత!

మారుతున్న కాలం విలున

అడుగునదాగిన మనసువిలువ

గృరరించని వేటి మవిషి

ఆర్బమెరుగని నాటి మనిషి,

ఇరువురి కలయిక (శేషమవి

సాగిపోతున్న వీ యువతరం 1

ఊయల ఊగినాా ఉన్నచోటికే వస్తుందవి,

పరుగులు తీసిన్నా చేరవలపిన గోటు మార్‌దని

(పటోధిస్తూన్న దీఠతరం।

యువరక్తం = యువభావం

మనలుతున్న ఉఊదేకం, మారుతున్న ఆంతర్యం ॥

లేవివావి లోటును తీర్చి, ఉన్నవావి ప్లేటును మార్చి

ఎత్తు = తగ్గుల షెచ్చరిస్తూ, ఎదురీదుతున్న మా తరం

తరతరాలనాడు లేని, భావితరం ఊహించలేని

యువభారతీయులు కన్నకలలు, ఉషఃకాంతిలో వెళలిగేరోజు

వెయ్యికన్నులు కాంచేరోజు

ఎదురు చూస్తున్నాను నేమ, నిదుర కొస్తున్నాను నేను,

శ ఇందు పకాళ్‌ న్‌ విద్యార్థి; హైదరాబాదు,

'అబద్ధాల అలలు గాన విళ్యరాథవంే అడుగడుగున అబద్దం అంతులేని ఉబలాటం అబద్ధాల ఆలలనతో కవిత్వాల కలలతో ఆవాపల చవాకుల ఉసన్యాన జలపాకాలతో తనస్మయులను చేయనెంచి తనవైపు మళ్లించి ఓటర్ల ను లెక్కించి నోట్లకట్టి సరిచూస్కి రాత్రివేళ బయకలేరి ౧ రహదారులు వీడి ఇంటింటికి పంచిబెట్టి ఇషపడేటటు చేస్కి ళ్‌ ల్యూ మాయమాటలెన్నో చెప్పి మాటపుచ్చుకుంటారు సీటుకొరకు పాటుబడుతూ బూటకొలు నల్లి స్తూ ఆత్మను-అంతరాత్మను అణచి పెటివేసూ టబ అవి అరచేతిలో వైకుంఠం చూపిస్తూ అదిదాల అఆలలపె వయవినూ ధి కా అతి కొండంత కుతంత్రం చేస్తూ కోరికల తీరం చేరుకుంటున్నారు ( విద్యార్థి, న్యూ వైన్ను కాలేజీ, 'హైదలాబాదు,

ఉషస్సు న! ఎట్‌ ది ఏజ్‌ ఆఫ్‌ క్వెంట్మిశీ వి. (శ్రీరాములు * విశ్వ విద్యాలయపు కోడిపెట్ట (గ్రాంటు తవుడు బుక్కుతోంది కాలమనే రాతిపెన డిగ్రీ గుడ్డు పెట్టుతోంది ఉపాధి కోడి పొదుగు గుడ్డు చేరలేక పోతోంది తిండిలేమి ఎండతగిలి అడి అలిసీపోతోంది వనిలేమి రాకాసి ఆకలి చేతుల చాచుతోంది నంపద వసిపిల్ల నాని (ఫోగెన్‌ పీక నులుముతోంది విరుద్యో*పు కొ్‌రాయి క్యరయిల్లు కొలు తోంది దారి ద్యం రైల కూత చావు పేషన్‌ తెలప్పతోంది *స్వూన్‌ పే ర్‌ ఏజంక్‌; వ్యాపం

స ఉషన్సు ముగ్‌ ర్‌ “జళరుణాటు” * ఆరమోడ్చు కమలాలు కాంతులను విసిరాయి మురిపెముగ అవి పెక్కు దిక్కులను చూళాయి. పువ్వు చేరువ నిలిచి నవ్వు నవ్వెను సామి రివ్వు రివ్వున మనసు జివ్వు జివ్వూ మనగ, అరుణ చుబుకము పట్టి "పేరిమితొ పైకెళ్తి మరుని చూపులతోడ తరుణి కన్నులచూచె. పసిడి మొగ్గల పిగ్గు మిసిమి బ్శుల ఆడ్‌ కొనరు అందము తోడ ప్‌పిడీ 'రెప్పలువి'ప్పె. నయనాలు విరిశాయి హృదయాలు తిలిశాయి ఇరులలో మెరప్పులా 'పెవవేనుకున్నాయి. ముగ్ధమై మగువ ముందునడఏవక నిలువ పవలురేలూ_ ఎదుట నవలోకములు విరిసె. శ జయిచం్యదబాబు, మైపిస్ట్‌.5మ్‌ఎక్ష ర్కు, స్టేట్‌ బ్యాంక్‌ ఆఫ్‌ హైదరాబాదు; ధర్మపురి.

ఊషచ్వు 37 తెలుగు నొడు - నేడు శారీ తల్లికోసం పోట్లాడటం తలకోనం కొట్తాడటం11 తెలుగువాడిశే చెల్లింది తెలుగువాడికే చేటిది!! “తెలుగువాడు అంటేనే తెగులువాడీ సొత్తు ఆవి, ఒక్ష అప్యపథ. ఆలోచిస్తే అవిపిస్తుందీనాడు, విజమేనేమో ఆకథః విజంచెప్పాలం కే, “భారతమాతహృదయం తెలుగుతల్లి "1 ఇజాల పోరాటంలో నేడయింది కాలుగాలినపిల్లి నలుగురూ విమజూచి నవ్వుతున్నారురా నాన్నా అంపే *'కన్నవాడు।ః “నవ్విపోదురుగాక! వాకేటిసిగు అంటున్నాడు చిన్నవాడుః విజానిజాల పై వివ్వులు కుతిపిస్తున్నాయి తుపాకులు! ఆజా పజా రేకుండా ఆహుతొాతున్నారమాయకులు (పజలదో!? "పెడదారి పభువులదో?। తెలియళుండావుంది నేడు! ఏదిఏమయినా।; అవుతోందినేడు, తెలుగునాడు, వల్లకాడుః అమ్మహృదయంనిండా'రగుల్తున్నాయి అగ్నిగోకాలు। కిమ్మనరలేక (సవిస్తున్నాయామె కళ్ళల్లో అకు కణాలు; ఏకోదరులవేర్చాటు చూసి ఏమంటుంది ఆమ్మ; ఏమయినా కన్నకడుపు అమ్మది. అమృతమయిగదా అమ్మ! స్వార్థానికి సరమార్ధం మిన్నయవి తెలిని(ప్పన తెల గునాడు! తరతరాలుగా జ్ఞానసద్మం వికసింపడేసిన తెలుగునాడు! వేద విజ్ఞానానికి, వెన్నెముక్రై నిలిచిన తెలుగునాడు వేర్పాటుకు బానినయిందం కే వెజ్డితనంకాక మ'రేమిటి? వంప్కృతీ సభ్యతలంను సమూలంగా మరచిన తెలుగువాడు శశాంకాంగణళలో ఆముగిడిన మానవుడున్న (గతిలో ఈవాడు వసురైక కుటుంవానికి వారసత్వం పొందవలపియున్న ఈచేడు పిట్టకోవం, గెట్టుకోనం, కాట్లాడడిం, పిచ్చితనంకాక, మరేమిటి?! ఈ బ్రాక్ళాలి రఘుపతిరెడ్డి, ఆధ్యావకులు, సదాళివువిపాలెం? ఖమ్మం టీలా.

మ! ఉషస్సు వాన = వరద “హరితో *

ఆకొశం (గె కురివింది వాన

భయకంపితమై తడిసింది ఈ కోన

గుండెలదిరేలా గర్హించింది మేఘం

పిడుగుపడి దదరిలి౦దా భాగం

౧ గా కట్టలు తెంచుకొని పొరలింది వీరు పటణాన్ని ముంచెతిందా వరదనీరు వ! అతి

కూలీనాలీ, గుడీ పెల్లోని లీతావహంలు చేరారు ఆ సౌధంలో

చేరారందరూ ఒక్కచోటు

చచ్చారందరూ ఒక్కమాటు ఏడ్చేవారు మిగలక

తల్రీ బిడ్రఎభార్యాభ గంఅన్నాచెల్సి -చిన్నా పెద

౯ యణ అటి ల గ్‌

అందరూ పోయారు కాలగర్భంలోకి ఏమీ మిగల్బక అ దేసొధంలో

ఫడేల్‌_ఫడేల్‌_మని (వళయకాల శద్దాన్ని పుట్టించింది ఆకొశం

అమ్మా=అమ్మా-అని ఘోషించింది ఈ భూకోశం

ఆ ఖీకర శన్దానికి మేల్కొందొక కూన

ఎదిరించే ₹ క్స్‌లేక చేరింది తల్లి _ఒడిలోన

గుండెలకదుముకున్న బిడ్డతో సహా అసువులు

వాసిందా మాతృమూర్తి ఆ సౌధంలోన

(కొశ్తజంట కోరికలు చెలరేగ

కురుస్తున్న వానకు పుట్టుకొస్తున్న చలికి

కౌగిలిలో వితవీలై

ఎడవాటులేక ఏకంగా మృత్యువాతబడ్డారదే ప్‌ఫంలో

క్‌ (పాజీ ఉసూరు మంది ఓ తల్లి కడుపు కొలింది

ఓ జలిట విడిపోయింది ఆధ్వవికి. తు

• వి రమేళ్‌, ఉపాధ్యాయులు, గాంధీ స్మారకోవ్సత పాఠశా ; హెదరావాదు

ఉషన్సు ఫం ఆవేదన వానికర్ణ రవీంద్ర* వస్తున్నావా ఓఉగాది.వస్తున్నావా ఓనూతన నంవత్సరాది ఏమవి నీకు స్వాగతం పలిశేది కాలం కాల నర్పమె కాసే సేవేళ మానవత మరుగునపడిందానవత్వం నాట్యమాడే వేళ ఆభిమానాలు చంపుకొని.అనురాగాలు (లెంచుకొని మాలో మేము పోట్లాడు కొంటూ మానవత్వాన్ని రూపుమాపి=ఎమంచితనానికి సమాధులుకశ్తే వేళ (వకృతి పరిహనించే వేళ కెమదేవత (వళయ నృత్యం చేసేవేళ ప్వార్ధం పురివిస్పుకొని ఆడేవేళ వర్షాలు లేక_వరుణదేవుని కరుణచేక భూమిళలి నే కొన్న రె తువీగ ఎండిన స వడికాదించే వ విరాళ, వినృహలమధ్య మవిషి నిత్యం మృక్యువుతో పోరాదేవేళ వస్తున్నావా ఓ శుభాది: అదిగో ।: అచ్చటం పచ్చని పొధాలలో నులివెచ్చని పాన్చులపై పరుండి పీకోనం ఎదురు చూస్తున్నారు వండుగ పేపచెస్పి పేదవాని వచ్చిర క్తమును విస్కి పెగ్గులుగా మార్చి్యతాగే వారివద్ద సీకు కొండంత పండుగ ఉంటుంది కనులలో (పాజాలు నిలుపుకొని జానెడు కడుపుకోనం కానిదోషాలు చేపే మావద్ద ఏముంది నీకు స్వాగతం పలుకడానిక్‌_

• సాహ్టాత్మీపియులు, ఎలక్టా విక్‌ కార్భొరేషన్‌ ఆఫ్‌ ఇండియా; హ్రైదరావాద్దు,

తం ఉషన్ను

గులావి

ఎం రళ్నాకర్‌ రావు* గులావి వికసించింది రెక్కలు విప్పపన్నాయి బానిలి నడుస్తుంది వెన్నెల విహరిస్తుంది ॥ రంగుర అగుల సీతాకోక వడిగా పరుగులతో వచ్చి మకరందాన్ని జూు(రుకోవాలని మందహానం చేస్తుంది ॥ సిగ్గు తొంగిచూస్తుంది మనను పొంగిపోతోంది హృదయం పులకరిస్తుంది తనువు జలదరిస్తుంది ॥ మధురానుభూతులు మెదిలి కదిలిపోతున్నాయి అన్ఫుకాంతర౦గాలు కరిగి ఘవీభవిస్తున్నాయి ॥ తీరిన తీయని కోర్కెలు న్వర్గావికీ దారి చూపాయి సీఠాకోక ఎగిరిపోయించి గులావీ వాడిపోయింది 1

ఖీ సాపొత్కీప్రియలణ పావయ్య పేట; వరంగల్‌,

ఉషస్సు జే కొ త్త వెలుగు బాలాంత్రపు ₹్థమలనావు, ఎం, ఏ, ఈ మమత మానవత శేనినాడు మానవజీవితమే వృథా మనఘలో కొలుష్యం ఉన్ననాడు మనం చెప్పే సూక్తుల విలు వేమిటి ? చెప్పేదొకటి, చే సేదొకటి అనుకునేది మరొకటి ఆచరించేది వేరొకటి ; నంస్కార౦, నంన్కృతి మరచిననాడు పీ మనుగడకే ముస్పవి మరువబోకు । కాలం విలువ, డబ్బువిలున తెలిసి మెలిగిననాడే పీ జీవితానికి పరమార్ధం | ఇప్పటికై నా వీ స్వార్ధంకోనం దేశాన్ని దోచుకోవడం మానేసి దేశంకోనం నీ జీవితాన్ని క్యాగం చెయ్యడం నేర్చుకో | ఈ ఉగాది నీలో కల్గించాలి కొత్త భావాలు మన రాష్ట్రంలో వెలిగించాలి మాఠన జో్యుతులు | ౪ అంగ్లోపన్యానకులు, ఎస్‌. క. ని అర్‌. కాలేజ) అమలాపురం,

శ ఉషస్సు కాలచక్రం వ్‌నిడి రామ మోవావ రెడ్డి, బి ఏం* సృష్టి ఆనంతం ఆద్యంత రహితం కాలల కూడా అనంతం . అనంత కాలంతో పోలిస్తే ఒక మనిషి కలం ఒక రృటిమాశం, ఆ (కుటి కాలంలో చే అన్నింటికి అవాంతరాలు వస్తూ ఆగబేక ఆలనీపోయి సౌొలసిపోయి కాలచక్రంలో నలిగిపోయి 'పెనుతుఫానులో చివికిపోయి (దికుకుయాశ బరువుకొగ విరాశలతో విట్టార్చులతో విగూఢమెన దాపరికంతో జీవనయ్యా త సాగిస్తూ నిజాన్ని ఆలోచించలేక నత్యాన్ని అన్వేషించలేక మౌనవత్వం మంటకలిపి జీవితసమరంలో చివరికి ఓటమి.

• అధ్యాపకులు, కాళ్ళముదునూరుపాడు; పళ్ళిమగోధావరి జిల్లాం

ఉషన్సు తి అంతర్వాణి గా జీ. ఆర్‌ , కృష్ణమూర్తి నవ్యంగా (వయత్నిస్తే ఏదైనా మానవువి కసాధ్యమంటూ లేదు, కాని చేసిన (పయత్నం మాతం లోపరహితంగా వుండాలి.

మానవుడు నవ్యంగా ప్రార్థిస్తే కోరినవన్ని దైవం (పసాదిస్తాడు కాని ఒనరించిన (పార్ధనమా్రం ధి లోవరహతంగా ఉండాలి, జీవితంలోని నమన్యలన్నీ సవ్యంగా పరిష్కరించుకోవచ్చు. కాని దైవం యందు విశ్వాసం మాతం లోపరహితంగా వుండాలి. లోకంలోని నమ లప్‌ జనులు విమ్న తస్పక _పేమించగలరు. కాని వారియందు నీ (వేమమ్మాతం లోవరపాతంగా వుండాలి. ఏది యోచి-చినా, ఏది పలికినా జీవితంలో ఏ కార్యం చేసినా యోచించు పలుకు, చెయ్యి. కాని అంతా వవ్యంగ్యా పవ్యంగా వుండాలి తనయ శి అధ్యాపకులు, ఇంజినీరింగ్‌ కాలేజీ విశ ఎదాన్టి యశ హో గాబా

శీ ఉషన్ను నవ్వుతోంది సోషలిజం డి.వి శరస్త, బి, ఎస్‌పి * చలి వరడై నాకేస్తోంది_'పేద శరీరాన్ని కడుపులో దావానలం_5 రిగిస్తోంది కండల్ని కళ్ళు కాంతిహీనం_పిలుస్తోంది మృత్యువును 'పేదవాడింట్లో చేస్తోంది_సోషలిజం ఓ భయంకర నృత్యం జారిపోతున్నాడు._ పేదవాడు సోషలిజం లోకి, ఒళ్ళు తడుముతోంది ఉన్న శక్తివి కాగేప్లోరడి కళ్ళు కుడుస్తోంది ఉన్నకొంరఠిని లాగేస్తోంది వైనెడ్‌ పశ్లేప్తోంది శృశానానికి లాక్కు పోతోంది “పేదవాడికి శోషలిబం మరీ సన్నిహితం ఆయిపోతోంది. సోషలిజం సహవాసంలో ఆళల్తా ఆళాంతీ పెరిగి చస్తాడు చివరికి గొచ్బవాడు_పుచ్చివ వంకాయలా పస్తాడు కాటికి ఎందల అభిమానులతో అదిగో చూడు_అదే కాష్టం దావికి లేదు_మనుషుల భేదం కొని అక్కడే ఓ విపరీళం గొప్పవాళ్ళ చితిలో కొలుతున్నాడు పేదవాడు ఎండిన నరుగుడు కరలా, వవ్వుతోంది సోషలిజం కాలే కరల్ని_ఎగిరే మంటల్ని చూసి, *ఆడీటర్‌్‌్‌ సీ డీ, ఏ (౫%); పూనాం

ఉషన్వు తీ ఇజం ఈళథ మధునూదన్‌, కె. (నచేరా) * నిజంగా సీ యిజం యేదైకేనేం సీవు చెప్పేదిమాతం భేషరతుగ విష్సులాంటి నిజంము9దు చెప్పు [కింద తేలు. తప్పతాగిన పెదవులల్లె తస్పుడు తడికల పుక్కిటిపురాణాలు. పువ్వును (పేమించలేవినాడు పసిపాన నవ్వులకు హృదయం స్పందించనినాడు పీ హృదియం ఎంతసుకుమార మైలేనేం!? సీపేమ యెంత విశాలమైతేనేంః? ఎప్పుడు గొల్జెటు బెత్తెడుతోకలా ఎదిగీ యెదగని (బతుపతో సతమఠమౌటా ముడుచుకుపోయిన పేద్యబళుకులకు ముక్తినీయరేని నీయిజంకథ యేరై కేనేంః? సీమాటల మూటలు వెట్టి వీటిమీద (వాతలని తేలినపుడు సీవుచెస్పేవి కాకమ్మ కళలని తెలిపినపుడు వీకు (బ్రహ్మరథం పట్టిన (వజావావావియే పీ యిజానికి విష్పు పెట్టి వీప గోకి కట్టే విప్పులాంటి విజాన్ని విరూపించడం సత్యం పీ యిజం కథకు తుది ముట్టించడం తథ్యలి, వ విధ్యార్థి విజయప్పరి పొత్‌; గుంటూరు జీల్లాం

ళ్‌ ఉషస్సు కుండ వి. మధునూదనరొవు, ఎం. ఏ. (తెలుగు * “అదంతామట్టి క అపును=అ౦తామట్టే ఆ మట్టి అంతా ఒకచోట పోగయిందిం కష్టం నేనున్నానంటూ వచ్చింది ఆ కష్టంతో వృష్టించి బడింది ఒకకుండ. పసండ ఎండగింది తడి ఆరిపోయింది కుండను వింపాలిగా మరీః దేంతో? ఒక్కొాక్కందొళ్లే పీరు కుండలో వచ్చి పడుతూంది చాలా సేపటికి ఎంతో కొలానీకి కండ విండింది వీళ్ళతో ఇంతలోకే ఎక్కణించో న! రివ్వున ఒకళాయి వచ్చి మపండకు తగిలింది కుఠడకు కన్నం పడింది, వడి పగిలిపోయింది పళ ఇన్నీ కారిపోయాయి.

• సాప్రాత్మీపియులు, మలక్‌ పేట కాలనీ; హైదరానాదుః

ఉషన్సు త సామాన్యం (శాస్త్రం) న్వగతం ట్‌ి లీలన్‌ రె్ష* అందుదంలోని ఆనందాన్ని అందుకోవాలంటే చేతికందేది మాతం శూన్యం. అందిన కూన్యాన్నే నందనవనం చేయ్‌ బృందానవమను కొని బృందగీతము పాడేసి అంబరాన్ని చుంబిందాలను కొంచే "పెదవి కందేది ఆధరామృతళ కాదు పీ కందేది అధరామృతం కొదు పీ కందేది మ్మాఠం నల్లని కర్చనం. దాన్నే చలువరాతి మందిరం చేయ్‌ అంబుధిలోవి ఐశ్వర్యం వీ స్వంతం అనుకొంటే వీ కందేది ఆరని అగ్ని ఆ జ్వాలనే మలయావిలయం చేయ్‌ మలయ మారుఠం శ్వాసించేసేయ్‌, ఠి విద్యార్థి గద్యాల; మహబూబ్‌నగర్‌,

జీల ఉషస్సు నేను + నీవు = మనం: ాాధటచెట్టి రాజే ని కామ్‌. * కాహృపుకుంటూ చేతుల్లో నడుస్తున్న విచిళ మానవుడా కళ్ళమూసుకొని చెవులతో చూస్తున్న ఏంత జరళు నసంళనదూట ౪ ఉద ఇదిగో . ఇటు ఎందుకు ఆళ్చర్యపోతావు? నేనూః నీ (వత్యర్థివిః। అప్పుడే నన్నెట్లా మర్చిపోతావు? ఇస్పుడు నన్నెట్లా గుర్తుచేనుకొంటావు! పీ ముసుగుతీసీ నన్నుచూడు, ఆబద్ధమనుకొవి అటూ యిటూ చూడకు ముసుగంపే నెత్రినవున్న ముసుగుకాదు ముసురం'పే తుఫాను పట్టిన ముసురూకాదు. పిక పట్టిన చెదలు నీకు పట్టిన ముసురుః పి మిద్ధికి పట్టిందే ఆది వీముసురు నిజంగా ఆదే; ముసుగం'పే సీ కంటికి పట్టిన కౌవరం! ఆచేముసుగు. ఆంతే । అది తొలగించు; అస్పుడే నీకు కనపడ్డాను నేను। అవ్వుడే నన్ను చూస్తావు పివు। అప్పుడే కలుస్తాము మనం।

• సాహ్రత్మీపియులు; విజయవాగ,

ఉషన్సు త అందరూ వచ్చేయండి £ వి. అచ్యుతరాజు వ అమృళం పంచేస్తున్నా అందరు వచ్చేయండి। అరమరికలు లేకుండగ అందినంత (గోలండిః అయిపోతుందనెడి చింత అక్కరలేదనలు మీకు సంప్రడాయమును మీరక చక్కగ టగోలుడి శీపకుః ॥1అ॥ అక్కర లేదొక్క వైన చక్కదీరి కూర్చొండి ॥ సనమభావముతో సోదర “ప్రమావీచ'లో వెలుగుడి కఆట వంక్తిలోన రాహుపులకు (వాహ్మణులవ్వాల్సిలేదు శేకువులను గురుతుపట్టీ గొంతులు కో సేదిలేదు సూతు లగ్రజాతుల మని చేతులు నలపాల్చిలేదు ఏకలవ్యులకు నిచ్చట (ప్రాకటముగ “సీటు కలదు ఆః అనరాన్యులై మీరు ఆనందము పొందండి! అచ్యుకమౌ జ్ఞానముతో అలరి యలరజేయండిః ఇజఅక 9 ఉపాధ్యాయులు, (సభుత్వ జూనియర్‌ కళాశాల; కరీంనగర్‌,

50 ఉషస్సు సొంధ్య వేళ బాలా సోమనాధళా(స్త్రి ప చండ(ప్రచంగుడై 'శ్వేతాశ్వరథారూధు డ్రై దివిమండలమేలిన శనైశ్చరుని జనకుడు అస్తాదికి చేరుకుంటున్నా డివ్వుడు. సహజసౌందర్యాన్ని చిందుతూ చీకటికన్నె అందించే స్వాగతాన్ని ఆపురూపంగా గొవి ఆమెను చేరుతున్నాడు ఆలసటంతా తీర్చుకొనుటకు, అసమానతే కేజోధనుడు, దేవఠాశీముడు, సూర్యుడు, వగలంకా ఒక్ళువిరిచి, కండకరిగించి చేసిసకష్టాన్ని మరిపించి భవిష్యత్తు చూపించు ఈ సంధ్య వేళ 'పేదవీర్చుటలేదు గారువముగ నన్ను, సందెవెలుగు పోయింది ఆంవకొరం వెలిసింది కష్టించినా (వతిభలమివ్వని నాయజమానివలె. ఈ చీకటి నాపాలిట పెనుభూతమై సాహిత్య రసాస్వాదనము చేస్తున్న నాకు ఈ పూటకు అన్నంలేదన్న విషయం స్మృతిపథంలోకి తెచ్చింది భూతమును వదలి భవితవ్యమును చూడమంది. ఈ చీకటి మాయమై రవిశేజము ఆడేశమె నా జీవిశం ఎప్పడు వికసిస్తుంది ? గా ఆలోచించే శక్తి రావడానికైనా అన్నమెపుడు దొరుకుతుంది ? ఇంకా సాహిత్యలోకంలో విహరింతమన్న బాహ్యకష్టనష్టములు మరచిపోదామన్న కనరాదు కాగితం కదలదిక కల౦. ॥ విద్యార్థి బర్కత్‌ ఎర! హైదరాబాదు,

ఉషస్సు ర్‌] చూచుకో-? తమటం లత్తుణ గౌడు * ఈ సువిశాల (వపంచంలోంనీవు (బకికి బాగుపడదామనుకుంళే ? ఉదర౦లోను గరళం దాచి కతమవిందుగాా మునుముందుగా నవ్వుల చిందింస నేర్చుకో శాంనర్పం, (తారడర్పం కా సేపినా నేలకూలినా గుండె ఆగిన్హా మంటరేగినా నవ్వుల చిందింవ నేర్చుకో ః.. ప్వామభళవాన సాగెమాట జీవితాన్ని దిద్దేమాటం చీన్ని, వినటం-నేర్చుకో! . జగమంతఠతా బాధగా కమల దోచిన వేళ మత్తుతో తనువు మరచిపోవటం-నేర్చుకో 1. శాంమిదడి ఒకవాహీనిః కదలిపోవటం భాయం వెనక్కీ రావటంలేదు ఎదురీదావం కే ఈ బాధలే ? ఈ చావులే ? వేర్చుకో ॥ ఆపైన పీ యిష్టం ॥ చూచుకో ; రెండు=.కషం నషం, న! న!

కీ ఉషస్సు యూ శిన్‌ గో (తిజగన్యోహానాచారి ఖు ఓయి! వేయకు నాపై భారం వేయకు సహాయం చేయలేను_నే నసహాయుజణ్ణి వీనజన రక్షకుండనే బిరుదున్న ధీమంతుణ్ణీకొదు కాంకాలోలుణ్జే కాదనకు శిష్టరక్షణే నా విశిష్ట ధర్మమయినా (యేచుసి పూజలందుకుంటున్న నన్ను రమ్మన నీకు తగదోయి ; వీ కర్తవ్యం నీవు చూచుకోవోయి 1 అన్యాయ పూరితమైన ఈ (పపంచముతో విసిగి విసిగి వేసారి (వ్రేయసి వలపులంచదుకుంటున్నాను రమ్మవవిలదోయి. నన్ను పూజిస్తూ వాపై భారం వేస్తూ నేనే సర్వం అవి మీరు భావిస్తూ వుంపే మిమ్ము కాపాడలేక ఆఅసహాయుణ్జేగ విలుచున్న నమ్మ పిలిచి ప్రేయసి పరిష్వంగమున బంధించి కొంఠం'పే నాకెంతో (పీతి మీరు మీ వీఠదులన్నీ అవసరంలేదు మీకు నే కవిసించను కనికరం కురిపించనుం ఏకాంథ యమునాళటిలో (ప్రేయసితో ఆశతో (యేమగీకాలు పాడుతూ _పేమావృతం పానం చేయాలి. (ఛ్రమావీచలో నాకు (పమిదల (మేమపూజలే షీ జ్‌బాబు మోపప నాపై వేప్రేవెయిట్‌ చేయలేను నీకేహల్స్ఫ్‌ లాభంలేదు బాబూ యు 3న్‌ గో. శ విద్యార్థి, దారుల్‌ షఫా, హైదరాబాదు,

ఉషస్సు క్‌ (గ్రహణం పట్టింది ఎం. రామచం(దారెడ్డి వి శాంతివనములో రాబందులు 'రెక్కలుతెగి రక్కుతున్నవిం వెన్నల వెలుగులో చీకటి ముద్దలు ఆందముగ (వేలాడుతున్నవి, ముదుగ విరసీన గులావీ రేకులు వద్దన్నా రక్షాకువులు కొర్చుతున్నవిం జల్లున కురిసిన కన్నీటి చినుకులు గొల్లున కషాయాన్ని (తాగుతున్నవి. మూగవోయిన దొకమహతి మరుగున పడినది అమరావతి. ఆడుగంటిపోయిన తలపు అందుకోజాలని పీలుపు. కాలం మనఃఫలకొన్ని ముక్కలు చేసుకుంది. ముక్క కొక్క నమస్యాచి కాన్ని చితించుకుంది ఆ చితాన్న చూచి (శమపడిన మానవుడు గుండెను పిండుకుంటూ కాలాన్ని వెదకుతున్నాడు, కంటిముందున్న అందాన్ని కాలదన్ని హరివిల్లును ఆందుకోవాలవి పయనం. ఇంటిముందున్న గంగాజలాన్ని వదలి ఎండమావులను వెంబడించే వైనం, నువర్డ గీతికలు చర్మితపుటల్లో విలిచి సుమబాలల పరిమళాల తరగలు వీచి మహతి పలికి, అమరావతి పిలిచి (గ్రహణం విడిచే మంచిగడియ లెపుడో. ఈ ్రపాధ్యాయులు, ఎస్‌; వి. ఉన్నతపాఠళాల, తిరుమల: చిత్తూరు జిల్లా

వీ ఉషన్ను ప్రభాతారుణిము 1 పులిచేఠి రామ మోవానరావు * సూర్యుడరుణిమ నంతరించుక నింగి మొగలో తొంగిచొచెను! విరిసె కమలపు కంటిరెస్పలు 'మెరిపె జలమున అరుణ కాంతులు! వలువమార్శ్చిన తరుణ్‌ (పకృతి అరుణ వర్ణపు పమిట చెరగున హొయలలరగ తూర్పు మెరసెను; విరుల నలరెడు తుహిన బిందువు, వింఠ కాంతుల విస్తరించగ చూడ నోర్వవి నీలినీడలు, మూల మూలల నొడిగి చవీయెనుః గాఢవి్నదను సేద వీద్చక వివిధ జీవులు మరల మొదలిడు, (ికుప వరిషత్‌ సభాపతి యన సూర్యుడరుణినమ నంతరించుక వింగిమొగలో తొంగి చూచెను: టికెట్‌ ఎగ్జామినర్‌, దక్షిణ మధ్య రైల్వే? విజయవాడ,

ఉషన్ను క్‌క్‌ వీరనారీమణి రవీ(క్రీ * అమెరికాచేయు అక్రమాలు పరికించి (వత్యుశ్చన్న మతితో పరామర్శించి రష్యాతో నెయ్యము నెజపి బంగ్లాను విలిపి పున్నెము గట్టుకొంటివి. బాపూజీ వాటలలో నడచి న్నెహూజీ నియమాలు నిలిపి శాస్త్రీజీ చట్టాలు చాటి ఆంతర్జాతీయత కర్ణము కల్పించితీవు. క్యాగమె ధ్యేయముగ తలచి స్వార్థం విడచి, న్వనుఖం మరచి దురాక్రమణ జేయ దుండగులనణచి అన్నమోయనవి “అల్లాడు” (వజొవళి నాదుకొంటివి. ర్నుదువి మించిన రౌదముతో మనబోదులు అరివీరుల ఉరముల (గుండ్లనుు వింపి విజయధ్వజము వెలయించిరి. “భారత రత్నమ్మ”ను బిరుదు బహుధా అన్వర్థమై వెలిగె అమెరికన్‌ ఆయుధాలు అరోగతి జెంది "తొలగి" ఇందిరా రమణి వీరనారీమణి యవన *ఐబఐలగె అఖండ భారతావని అద్వితీయ సుఖకాంతుల “జెలగె. అసమాన పాలనా (ప్రాళఠవమున “భావి భారతమ్ము" భవదీయ కరకనులముల ముందు వెలగొందుగాత వేయివిధముల.

• అద్దంకి హనుమంతరావు, సాషాత్మీప్రయులు, డబీర్‌ పుర; హైదరావాడు,

క్‌ర్‌ ఉసన్ను కోయిలతో ఒక మనవి తుంగదు ర్తి విశ్వనాధశాస్త్రి *

గండుకోయిల ।! గండుకోయిల

ఎందుకే నీ కుహు కుహు

వచ్చిందా వానంతం

పచ్చని వలువలు తొడుక్కొని.

అయికేనా యేయసి

ఆమవితో రాలేదేం?

ఏటిగట్టున ఉందేమో వెతుకు,

పీ రాకకై సీ ప్రియుడు వేచియున్నాడవి చెప్పు.

రెక్కలాడిస్తూ మళ్ళీ ఏమిటి ఆ కుహు కుహు?

(పక్కనే ఉన్న సరోవరంలో

ఒక్క-తే జలకమాడుతోందా నా (వేచుపి?

రెక్కలు కట్టుకొవి వాలమంటోందా ఆ నరసి.

ఈ మధుమానంలో

ఆ నరోవరంలో ఆమెను కలుస్తాను.

విరబూసిన గులావీలము

అర విరసిన మొగ్గలా ఉన్న

ఆమె కొప్పులో ఉంచుతాను.

మాధవీలతలా వంగి

ఆమె అందించిన మోవిలోని

అమృతాన్ని (గోలుకాను

అప్పుడు నీవు చూడకు.

చప్పుడు చేయకుండా ఎగిరి

చప్పున దేశాలు తిరిగి అందరికి

ఇన్సుడే వచ్చింది వానంతం అని నామాటగా చెప్పుం ఇ ఎల్‌. డి, స్కి ఏం ణి. అఫీస్‌; హైదరాబాదు,

ఉషస్సు ర్‌ నా జీవితం సి (నకాళరావు * అరుజోదయాన వికసించే ఒక కుసుమం నాజీవితం. సూర్యునితో తిరిగి, తిరిగి వాడి రాలు ఓకపుష్పం నా జీవితం. గులాది ముండ పడకలవై, ఆఅవందాన్ని అనుభవించు అల్పజీవితం, నాజీవిశర శితల తరుచ్భ్చాయలలో నే నసువులు విడిస్తే, ఏడ్చేదెవరు? ఓదార్చే దెవరు? ఇంలేయింతే నాజీవితం, ఏగారిలోని పాదము(ద నాజీవిత౦. ఒక తుఫాను కౌగిలిలో, ఎగిరిన రేణువులలో శ్రేణువునై అంతరించు అడుగు గుర్తు నా జీవిఠం, ఎందుకు నేసీ భూమిలో ఒ౦టిరిగా పుట్టానో, ఎండుకీలా నేమ అస్తమయమై పోతున్నానో, అర్థంకాదు నాక్కు అనుభవం లేదు నాకు, ఇంతే ఇంతే నా జీవితం,

• ఎగిక్యూటిన్‌ ఆఫీసర్‌, పబ్లిక్‌ రెస్తుహొ జ్‌; హైదరాభాదు, జ ల థి ళో

క్రి ఉషన్ను “స్థానం” “రావ” కి ఎప్పుడు? ఎప్పుడు? తలప్పల తలుప్పలు తెరుచుట ఎప్పుడు? విలువల కలువలు విచ్చుట ఎప్పుడు? ఆస్పుడె అస్పుడె మనసున ముడులే విస్పేటప్పుడె వనమున వెన్నెల విరి సేటప్పుడు. గంటలు గంటలు సవ రవముల గంటలు మోగే దెప్పుడు? నవ న్వరముల వీణలు మీపే దెప్పుడు అస్పుడె అన్నుడె నవచేశనచేతులు గంటల తాకేటప్పుదె, కవితా విపంచి తం్యతుల మీపేటస్పుడె. (శాంకులు (ొంకులు (భమింపడేనే (భాంతులు తొలగే దెప్పుడు? కళ్ళనుకప్పే ర్మాతరుల క్రాంతలు నమ సే దెవ్చుడు? అస్పుడె అప్పుడె విజాల ధ్వజాలు ఎగిరేటవ్పుడె, విజాల ముజువులు నిలిచేటప్పుడె. కాంచులు కాంతులు మెరిసే కాంతులు కురిసేదెప్పుడు? కురిసే వెన్నెల విరిపే దెస్పుడు? అవ్వుడె అప్పుడె నమకా భావం వెలిగేటప్పుడ్చె నవతాలోకం వెలి సేటస్పుడె. ఖై మంగయ్యనాయుడు, విద్యార్థి రావిళ్ళ్శవారివల్లె; చిత్తూరు జిల్లా.

ఉషస్సు క్‌ *“కవిత' (,వాయాలని సూరపనేని కరంచంద్‌ మోవాన గాంధీ కవిత వాయాలని శాంతి పథం చేరాలని కలం పట్టాను కలతల ఊహలతోడ, కలము ముందుకు పోక కములు మూసుకు నేను, కలల అలలలో కలసిపోయాను. కలలోన కనుపించె కమనీయ రూపిణి, కమల నంభవురాణ్‌, కవితలొసగెడువాజణీ శరుణతో నా నుదురు తన చేతితో నిమిరి, కలతకు కారణం చెప్పమనె నాతల్లి। కవితా వ్యాసంగం కఠినంగా ఉందని వాన్తనం (వాస్తే ఒడిదుడుకు లొస్తున్నాయవి కలియుగ దుష్కీ9డల నాపివేపే కవిత వాకివ్వమని వా కవిరావిధావాన్ని కొపాడమని కలతకు కారణం చెప్పేను (వవహిస్తోంది (వతివానిలో రాజకీయాల _నవంతి. అంగాంగాన అలంకరిస్తాంది మోసం, విద్వేషాలపూబంతి. . (పగల్ఫాలు పలికిన వావివి (పముఖడంటారు, (వగళి పఠథగాముల ఉవికే అసలుగు ర్తించరు విజావ్ని నిర్భయంగా చెప్పే వాడిని పిచ్చి వాడంటారు, సీతికి గోతులు తీపి, అవిసీతీని అందల మెక్కీస్తారు. కర్తవ్యం కొదట ఆనలు కౌవల్సింది, కాలామగుణంగా కదలాలట నా కలం. విన్నవించాను నా బాధల్ని, వివి వివరించె వాణి తుదకిటుల (బిఠుప బొటను మరువవి బాధ్యత ఉన్నది నీకు, (వజలమేలు కోరు బహ్మపదం పలకాలి నీనోట, తుదకు అనునరిస్తారు వజిలంకా వీబాట, అప్పుడే నీ కవితకు విబవుంటుందీ చోట

• 'ఇక్నీషియన్‌, హిందుష్టాన్‌ ఏరోనాటిక్స్‌ లిమిటెడ్‌; హైదరాబాదు.

న! ఉషస్సు కొలాన్ని అధిగమిస్తా ! మోచర్ల వెంకటరావు * మవసారా విన్నారాధిస్తా ర్త 0౦తో కవిత్వం రాస్తా అపవులతో ఆలాపిస్తా నా అహంకారాన్ని పీ యేమకు బలిచేస్తా. వీలో నా ప్రతిబింబం చూసుకుంటాః సీ మవస్సును నా హృదితో చూరగొంటా. వీ ఆశలలో వా ఆశయాఐను చూసుకుంటాం పీ చెక్కళ్ళలో గులావీలను కనుక్కులటా. నిన్ను పట్టుకుని వింగికెగిరిపోతా. విన్ను కౌగలించుకునే ఆఅవకాళాని కెదురుచూప్తా, వీలో నమ్న చూస్తా నాలో నిన్ను చూస్తా వా హృదయవీణను మీటి నంగీశాన్నారోపొస్తా. ఎ(రబారిన వీ సిగ్గుల మొగ్గల వికసింప జేస్తా. వీ విశాల హృదయాన్నా[ కమిస్తా, పీ మనసులోవి అలలతో ఆలోచిస్తా, పితో కాలాన్నధిగయస్తా.

• రీగల్‌ ఎవిప్రైంట్‌, ఆంధప్రదేశ్‌ భూమితనభఖా బ్యాంకు; హైదరాబాదు.

ఉషస్సు ళ్‌] భరతమాత ఎన్‌ వి. నుబ్బఠరాయా (స్త్రీ * సకల సౌభాగ్యములతోడ సంచరించె వితఠ విభవంబుతోడను వి 'న్తరించెం శెలుగు వెలు(గుల తోడను కేజరిల్లై నాడు ఒకనాడు మననాడు అఆం(ధళూమి 'రేట వెలుఃగుల మనకల్లి తెలుగుతల్లి . అట్టి తల్లిని మనవారు కిట్టి కొట్టి, ళల్సి పాలను కడుపార (శొగితాగి: తనయులిట్టుల పొడిచిరి తల్లి రొమ్ము: ఇంతబేసిన నా తల్లి యంత మఖజచి, వేయి కిరణాల కాంతుల వెలుగునిచ్చి, మనల వీవించుచున్నది మఅల మజ9 అస్తు, శుభమస్తు 1 విజయోస్తు ॥ ఆంధ్రులారా 1 అల్ల దే నూత్న నంవత్సరమ్మరుగు దెంచె దివ్య వానంత ళోభలు దెనలు నిండె అందుకొనరయ్య మా దివ్య హారతులను, దిద్దకొవరయ్య క్‌ ర్తవ్య దివ్యపథము, భరత దేశమ్ము నేలెడు పొరులార, దేశ సౌభాగ్య సంపద దృష్టి సలిపి ఐక్య బుద్ధితో (శ్రమియింప వహరహమ్ము, కరీయు మనముందు బంగారు విరులవానం పలాలను లను

• కెపిస్టు, రై లన్సులో; హైదరాబాదు.

త్త ఉషస్సు మహా శివరాత మాడ్గుల తేంకశుశ్వరులు * వచ్చింది శీవరా కి వచ్చింది శుభరాఖతి! (వ్రకి సంవత్సర లాగే కుతుకంతో వచ్చింది. పంటలు పండని (వజలు ఉపవాసం: సమ్మెలు చేసే ఉద్యోగులు ఉపవానంః ఉద్యోగాలులేని విరుద్యోగులు ఉపవానం, పరమళివుని (వళయ తాండవం, జెమదేవళ విలయ తాండవం! ఉద్యమ కారులపై పోలీసుల (ప్రచండ శాండవం! మాఘమానం లోనే మార్తాండుని మహాతాండవం, ఆకొశాన్ని అంటుకునే ధరలు, కూటికి లేవి వీదల మొదలు: పార్ల మెంటులో (వళికెల అరప్పులు, అన్నీ వింటున్నావా: ఓ శివుడాః చూస్తూ ఊరుకున్నావాః ఓ భవుడా। (వవంచాన్ని భప్మీపటలని మాం చేయకు, (వజలనంతా కరుణీంచ్చి కటాడించి, ఉద్దరించు.

• ఉపాధ్యాయులు జిల్లా పరిషదున్నత పాఠశాల, చేవెళ్ళ; హైదరాబాదు జీల్లాం

ఉషన్స్ము న! కరవ్య నిరేశం న! ళా కస్ట నుకర్‌ *” * రమ్ము రమ్ము ఓ వథికుడ। వేగరమ్ము ఓ రథికుడ నా సేకుల నాలకించి వా పథమున సాగిరమ్ము రమ్మురమ్ముః నాతొరమ్ముః విజ్ఞానపు వీపికతో ఆజ్ఞానపు తమను చీల్చి సుప్త (వజాహృదయాలలో చీప్పి వవరింప మేలు కొలుసరమ్ము। అధికారుల అవిసీతికి ఎరమై, భువియందునలిగే హీనుల వీనుల వాడిన మేనుల ళోకమ్మును హరియింవ రమ్ము! "'పేదరికముతో అకలి బాధల కొహంతియయ్యే డరిదులను దరికి తీసీ నిఠపేదల బాధబాప వేగరమ్ము | దిక్కి-లేక [వజలు మిగురిచిక్కి రి, అఆటురోగములు (బలిపోయె, కోకాకుల - (వజావళికి సౌఖ్యమ్ములు హర్చ్భరమ్ము। వీనులు మతిహీనులు, ఐలపానులు మఠి అమాయికలు ర్వాంతములో చిక్కువడిరి శాంతిమయము జీవితమ్ము చేయరమ్ము ః (గౌమమ్ముల నర్పంచులు ఘాటుగ తగవులు పెంచిర్కి నరజాతికి వెలుగుచూప నవపాలన యువపాలన సలుపరమ్ముః శ శ, డ్లాగోజీరావ్యు అధ్యాపకులు, కేతేపల్లి; మహబూబ్‌నగర్‌ జిల్లా,

కే ఉషస్సు ఎవడు ? సంగనభట్ల నర్సయ్య * మెత్తని గుండెలోన కసిగా క త్తిదింపి కశులపండుగ చేసికొన్న కర్కోటకు డెవ్వడు ? చల్లని తల్లి ఒడిలోన చిచ్చు మంటలనురేపి చప్పుడు చెయ్యక చూపే చెడుగు వెధవ యెన్వడు 1 చుట్టూరా చీకటిలో పోట్లాడుచు జీవిస్తూ జిలిబిలి వెలుగులనిచ్చే దీపము నార్చినదెవ్వడు ? తియ్యని జలమునిచ్చే సెలయేటి ధారలలోన విషముకల్చి వికవికొ నవ్విన వాడెవ్వడు ? (పతిబిందిము చూపించే అందమైన ఆద్దమును పుటుక్కున పగులగొట్టగ దిండను రువ్వినదెవ్యడు ళ్గి ' వివీలాకాశములోన విచ్చలవిడిగా ఎగిరే శాంతి కపోతమును బట్టి మెడను నులిమినదెవ్వడు ? పరిమళాలు వెదజల్లే పువ్వుల్ని గోసివేసి పాదాలతోడ నలిచిన పాపాఠ్ము డెవ్వడు 1 ననంతంలా కోకిలమ్మ కమ్మని గానము నాపమని గర్జించుచు బెదిరించిన గుడ్లగూబ యెన్వడు ? సంటగింజలు నాటాల్సిన పచ్చని పొలములోన విషలీజములు నాటించిన విఘాతకుండెన్వడు ? మల్లెపూల పందిరిపై ముళ్ళతీగలు పాకించి ముళ్ళను గుచ్చంగా చూసి మురిసిపోయిన దెవ్వడు ?

• విద్యార్థి, ధర్మపురి కరీంనగర్‌ టల్లాం

ఉషస్సు ళ్‌ ఓ కవీ... దీని రంగాచార్యులు, వీ ఏళ కవిళావిపంచికలు డోలలూగిన నేల తెలుగునాట నాడు వారటోపిరి కవిత రాజపోషణచే కివిఠాజులే పిలఫిల్లై రమ్యమైన కావ్యాలు పలురత్నాలుగ భాసిల్లె కవితకు 3 మోడ్చి కవిరాజు మాటల ఇలరాజు సైతము తలదాల్చిరలనాడు రాజులెలరు గతించె రాజ్యాలు నరియించె కనన జీవన పథమ్ము కటికినేలగ మారె రాజకీయ (ప్రలోభం మోసులె త్రిన మఠద్వేషం ధ్వజ మెత్తైను వర్గతత్వం, కలుషమయ్యెను జనఠకత్వం ఆంతరించె నాశాజీవితం అలముకొవియె నిశాశ్షే శం ఆవఠించె మనోద్వేగం అవపాంచె మవో (దేకం (వ్రదింధ కవిత్వ (పావీణ్యం పజచలేదు జనజీవన లావణ్యం కృళిస్తున్న జనపౌభాగ్యావికి శమించాలి నవకవనంతో = ఓ కవీ: .. జనత మేలుకోరి నమత దాటిచెప్ప పాగుముందుకు నేడు సాపాతీ సేనలో కూలిలేక కుక్షినిండక కష్టజ9దధిని యీదలేక శవలిపోయే మందభాగ్యుల (బతుకునిండగం నృత్తులుడిగిన విజ్ఞానుల తృప్తులెరుగవి (శామికాజల తృణము మిగులవి పాలికాపుల _పగతిపథమున సాగిపోవగం నల్లి బజారున నర్డిస్తూ ళల్ల గొల్లి మాటలతో ఫర్మంవీడి ధనమార్దించే జనాంధుల కొక గాలంలా సాగించు నీ ఉజ్వల కవిత్వం (మోగించు శంఖారావం సాధించు విజయభ్వజం మసలుకొమ్ము కలకాలం. 9 అధ్యాపకులు, స్వర్ణ చీరాల తాలాకొ; ఓంగోలుజీల్లా.

క్క ఉషస్సు ష్‌ ర్త వ్య కలితులు బి పీకేళ్యరశా స్త్రి: భాషాప్రవీణ, ఎం. పీ, * ఆకొశగంగలో నవగాహనము సేయు " నానతో నొకనేత యరిగె దివికి; సత్యమ్మహింసయు శాంఠత్యాదులను నేర్చ నరిగినా డొకనేత యమరప్పరికి; న్వర్వాసులకు ధైర్య సారమ్ము రుచిజూప బాసినాడొౌక నేత కేసరియన; ఆంగీరనునకింక నాలోచనణ చెప్ప జనినవాడొకనత స్వర్గమునకు; సర్వ నర్వం సహన్తుత చరితులైవ వారి సూక్తులు చేతలు వరవడియయి భారతీయిలు స్వాఠతం(త్య పథమునందు బులగుదురుగాక కర్తవ్యత కలితులగుచు " ప్వాతం్యత్య (ప్రాప్తికై సర్వన్వమును వీక్షి (ప్రాణాల నిచ్చిన మాన ధనులు విశ్వమానవ _పేమ శాళ్వతమ్ముగ జేయ యత్నమ్ములొనరించునట్టి ఘమలు సర్వదేశములందు శాంతి నందేశాలు జ వ్యాపింపజేసిన భన్యమతులు 'దేశమ్మురక్షించు దీక్షతో మృత్యువున్‌ గణనసేయక నిలువగలుగు జనులు అణువునణువున డేళభ క్యన్వితాత్ము లైన భారతవీరుల యమరకీర్తి విత్య నూతన వీప్తితో నెగడియెపుడు మమ్ము కర్తవ్య కలితుల మనుచుగాఠ,

• అధ్యాపకులు, పిందూకౌలేజ్‌ హైస్కూలు; _గుంటూడ,

ఉషస్సు ళో సీలింగ్‌ సన్య [క్రీ * “ఇ వేమిటి ఏంత భయాల ?' అవవిక్తీ ఆకాళానికీ హద్దులు పెట్టి ఆస్తుల్నీ, అంతస్తుల్నీ అదుపు చేస్తున్నారు ॥ “ఇ వేమిటీ అవస్వరాలు 1” కలిమి పాతాళంలో పొతిన కాంచన నిక్షేపాలు, లేమిని చూచినవ్వుతూ లేవిడీ కొడుతున్నాయి £1 *ఆవేమిటా రతిగుల నీడలు ? అసురసంధ్య వేళ ఆకాళ చీపం; గరీబ్‌ కేల గగనారవిందం : *ఎచటికి పోతావీరాథత్రి కి రజకుల దరినుండి రక్షణగం చోటుకు అప్పీగింగుల ఉరిమండి చీకటి లతల చాటుట 8॥

• ఎస్‌. నంగమేళ్వరశర్మ, కేన్‌ డెనలస్‌ మెంటు ఆవీపర్‌, ఏటికొప్పాక; విశాఖజిల్లాం

టీ ఉషస్సు పచ్చి నిజాలు ఎ. ఎల్‌. ఎస్‌, నారాయణ * తెలుసు పన్నాను. ఈనాడే... ఇప్పుడే అ46 తెలుసుపన్నాను. లిన్‌ స్పిక్కు సెవాలవై చిందే దరహానంలో - విషవాయువు (సచ్చన్న (ప్రసరణ కొవిస్తుందవి ఖద్దరు టోపీ ధరించి కారులోన స్వారి చేసి లార్గీ గుమ్మల వద్దకు “పెద్దలు” పోతుంటారని , దేశసేవ లత్యమ్మని (వగల్ఫాలు పలుజవారె దేశోన్నతి కాలదన్ను శ్మతుపక్ష హిత్రైషలని . కర్టుని ఆదర్శముగా చేసి కిబుర్లాడు వార కౌప్పరుషులు కామేయగు *దావశీలిరుంటారవి . నంఘములో 'నంస్క ర్త, పేరు మోసినట్టి వక్త చీడపురుగువోలె నంఘ నాశన కారకుడగునని ... నదవిలోన నున్నపుడే, పెదవి ఆరకుండగనే “ధవదాహం? తీర్చుకునే "జననాయకులుంటారని నమయానవముయము9 నెటిగి స్వార్దపాధనమ్మునందు నక్వరముగ, న్మక్రమముగ సన్నద్ధులు బొతారవి. . కాని_చీనహీన దలితుణ్ణి, పలితుణ్ణి పీడితుణ్ణ్‌ ఉదరించువారిచ్చట ఒకరయినా ఉండరని.... 9 ఈ సచ్చి నిజాలన్నీ తెలుసుకున్నాను.

• రీవర్స్‌ స్కాలర్‌, దశీణభారత పాందీ (ప్రచారినభ; మణద్రాను,

ఉషస్సు థి "హెచ్చరీళ విజిగిషువు * నమైక్యవాదుల నన్నాయి మేళంలోని సభ్యులకూ విభజన పరులమండలిలోని విజ్ఞులతూ సవినయ సమస్కార నహ్మనంచేసిఅటూ ఇటూ చూసి, సామావ్య మానవుడు చేసికోనే మనవి ఆకొళాన్ని వక్కలుచేసే ఆరుపులతో నభఃకటాహాన్ని ముక్కలుచేపే కేకలతో ఆర్భాటాలతో, ఉద్భట వివాదాలతో అలసినాను, సౌలసినాముః అబ్బాః ఇకవేగలేను. వారు వీరౌతున్న ఘట్టాలను కవి వీరు వారౌకున్న ఘడియల్లో మని ఎలా ఈడ్చటం ఈ జీవితభారాన్ని భళా! మేలుమేల్‌; అంతా అయోమయం। నినాదాల పునాదులమీద వేసిన విచ్చెనల నెక్కే వాయకమ్మున్యులారా। బహుపరాక్‌; బహువరాక్‌; అవే బరాబరులు కావాలికదా మీకు. బంగళాలు కొావాలికదా మీకు బంగారం కావాలికదా మీకు బాకమలను బయటికి లాగితే బల్లాలను అటు ఇటూ తిప్పితే ఆశించిన ఫలితాలు దక్కుతాయని అహర్నిశణు అదే పయత్నంచేప్తే తప్పదు మీ నాళనం వినండిసుమా ః ఒప్పుకారో ఒప్పరో ఇదే వానూట సుమాః ఇక ఉంటాను వినండి జగ త్త ॥ సకలం సుఖాంతం కొవాలి జొలగత్తః

• గీట్లజవార్డన రెడ్డి (కాంతి నంపాదకుడ్కు గోదావరిఖని; కరీంనగర్‌ జిల్లా.

స్ట ఉషస్సు ఎక్కడుంది (పశాంతి? కొలనుపాక మురళీధరరావు * ఎందుకిలా జరుగుతుందీ? ఇంకొ ఎన్నాళ్ళిలా ఉంటుంది? చావుపుట్టుకిలకు సుఖదుఃఖాలకు ఎక్కడుంది మూలకారణం? జీవన్మసవంతి ఈ రీతిగ సాగిపోవలపసిన దేనా? ఈ విధంగ గడచిపోవలపినదేనా? దేవుడు, దైవం పూజలు పునస్కారాలు గుళ్ళూ గోపురాలు మసీదులు మందిరాలెందుకు ? రక్తాభిషేకం బలిపీఠా లెందుకు ? మానవత్వం, మమతలను నేర్చవి మకాలెందుకు? మంచితనం మనిషివిచూసి పారిపోతూంది ఎ౦దుకు? దానవత్వం దావానలంగా 'పెరిగిపోతూంది ఎందుకు? శాంతి సౌఖ్యాలు కచుమరుగవు కున్నాయెందుకు? - రోజు రోజుకు మనుగడ విరువై పోతూంది ఎందుకు ? మంచికి మనసుకు జరిగే సంఘర్షణ, మనిషికి మమతకు కలిగే నంఘర్షణ స్వార్హానికి పరోవకొరానికి జరిగేఘగ్షణ చివరకు మవిషికీ మనిషికీ జరిగేఘర్తణ ఎవరు తెలుసుకుంటారు? ఎందుకిలా జరుగుతూంది? ఇంకా ఎన్నాళ్ళిలా ఉంటుంది? ఎక్కడుంది (వశాంతి? మననులలోన్సా మనువులలోనా? ఎక్కడతఉంది (వళాంతి?

• రామగిరి; నల్లగొండ.

ఉషన్ను క! రామరాజ్యపు మాట పి వి.డి రామచం[దుడు * కులము పేరు చెప్పి ఓటుకొని జాతిపేరు చెప్పి గదెనెక్కి న! కులమత జాతిఖేదాలు కూడవందురు. లామరాజ్యపు మాట నేటిమేటి నాయకుల బాట విరువు బాధ్యతల మధ్య మరచి పోతి మన్నింపుడనుచు పన్నులెగవేసి; పాళీ పెదలె ట్‌ న. దేశ మేలళెదరు కొందరు, రామః (గామసీమలె చేశానికి జీవగ్యర వల్లెపజల పొభాగ్యమునకై పాటు పడుదు నమచు పట్నములలో తిరుగుదురు పశా (పతినిధులు; వింతగా దె జరానుజ అవిద్యయె అక్ఞానమునకు మూలకొరణము; విద్యనంతయు నే నంన్కరించెద ననుచు గద్దె నెక్కు. విద్యా విహీనుండు ఏమి దౌర్భాగ్యమీ భరతమాతకు. కరాను॥ రాజభరణాలు రద్దువేయట పామాన్యుని పొభాగ్యము కొరకే ననుచు (వజా టపతివిధుల భరణాలు పెంచుపేల? (వజల యిక్కట్లు శ్‌ “పెడచెవివి పెట్టుకేల? జరాను॥ వ స్టేట్‌ బ్యాంక్‌ ఆఫ్‌ ఇండియా; అమలాప్టరం,

72 ఉషన్ను ఎద ఎదలో ఉషన్సు ఇవటూరి కామేశ్వరరావు * ఎద ఎదలో ఉషస్సు కను, కమడదే ఉషస్సు వసిపాపల లేత చిరునవ్వుల్లో ఉషస్సు పాలతోటలవికపించే పుష్పాల్లో ఉంది ఉషస్సు యౌవన మందార కాంతి మరీచికల్లో ఉంది ఉషస్సు ఆ వేదనోద్భూత జీవన కాసారంలోకూడా ఉషస్సు జలపాతోద్భూత సంగీతంలో విండా ఉషస్సు మదీయ గేహాంగణంలో తారాజే ఉనన్సు ఉషస్సు, ఉషస్సు అంతటా ఉషస్సు ఉషస్సు లేనిదే దైతన్యంలేదు, ఉషస్సు రావిదే భవితవ్యం లేదు ఈ సువిశాల విశ్వ పరీవృతం ఉషస్సు భయోద్విగ్నజ్వాలా వలయంలోంచి పూర్వదిశా విశాల గగన భాగంలోకి ఉషస్సు వాలో సీలో ఉంది ఒక ఉషస్సు నవనీతం కన్న గొప్పదా ఉషన్సు ఉషస్సును మరచ్చి, కసిరే మవిరే మావిసుల యెదల్లో తమస్సు బసలుకొట్టి రువరున లాడుతుంది, ఓ ఉషస్సుమ బాలా॥ నవ్యోషస్సుమ హేలా ॥ పి యమృత కిరణ్యవసారం అందించి వారిలో న్పందింపదేయు నతతం వైతన్యధార ఎద ఎదలో ఉషస్సు కను, కనుడదే ఉషస్సు.

ఉషస్సు గ్రా వస్తాయా ఆ రోజులూ: ఆస్థ్టద్ధా న! వస్తాయా ఆ రోజులూ తెప్తాయూ ఆ మాజులూ భారత జాతీయోద్యానంలో పూస్తాయా విరజాజులూ ఇస్తాయా ఆ మోదములా సురుచిరనుందర జాతి సుమమ్ములు విరబూచిన మన భరతోద్యానం సరపాలన శిశిరపాతమున మరుభూమిగనే మారిపోయెనా వీర పూజై విరిసి తరించిన మందారమ్ముల మాలికలేవీ జాతీయత విలపై వెదజల్లిన మల్లె లమొల్లలు మాలతులేవీ కడలిదాట్‌ ఖండాంతరమ్ములను వీరులను వింపిన సంపెంగలేవీ చీరునవ్వుల చిన్నాకి మోములను మురిపించే విరజాజులవేవీ యుగ యుగాలుగా శాఖలల్లుకొని విలిచిన మూల మహీజముళేవీ తరతరాల నవకుసుము మంజరుల విరియించిన సుమవల్లులేవిరా మల్లె మందారాలు మరల వికపించాలి విరజాజి నం పెంగలు సిరులు పండించాలి మేలి పుష్పములేర్చి మాలగా జతగూర్చి అమ్మ పాదాలపై అర్చించి తవియాలి. 9 వ్ర. ఎల్‌, నరసింహశాత్త, శెలుగు లెక్నరరు; ఆమలావురం,

కీ ఉషర్సు వినతి కమళేకర్‌ రాంచం ద్రజీఠావు * ఓ నవబారత జననీ మా జయ భారత జనసీః వీగణ ఈంతపు (ప్రాంగణమున విలుచున్నది వీ సంతతి యావత్తూ విరాశా-నిస్పృహలను శ్వాపిస్తూ, వీ యాశీస్పుల పొందాలని ఆశిస్తూ! సోషలిజం తెస్తామనెడి కిలళళోషలిస్టుల లిస్టు పెళుగుతోంది శోషవస్తోంది మాకు ఈ నిరంతర ఘోషణలూ, భాషణలూ వింటూ! మం౦టలు=ధరల మంటలు మింటికెగసి పోకున్నాయిః మరి=ఆ వేడికి వాడిన మాఆశల విరులన్నీ అవిరులై పోతున్నాయి! సోమునిలా-కృష్ణపక్ష సోమువిలాచిక్కి పోతోంది సామాన్యుని జీవనలి* వాయకులుఎవినాయకులై పోతున్నారు! సామాన్యులుంవారికుండడ్రా?ె పోతున్నారుః కంచెలే చేలను మే సేస్తున్నాయి! గుళ్ళ గుక్ళోని లింగాలూ (మింగబడుతున్నాయి ప్రేటుమెంట్ల సేవ్‌ మెంట్లపై సాగిపోతున్నారు.మం(తులూ, కుతంటతులూ; వాటివి ష్మతికల్లో చూస్తూవిస్తుపోతున్నాయి_సజీవాస్టి పంజరాలు। కోటకోట్ల నోట్ల కట్టలే మౌఎఆ వినాయకుల కోట్ల దేణుల చీకటి కొట్లో కట్టుబడి పోతున్నాయి చీఃటిలో.ఆవికూడా నల్లదిడి పోతున్నాయిః చింఠల వంతలమా (విఠుపలు-_చతికిలదిడి పోతున్నాయిః చితికిచితికి పోతున్నాయి, చితిక్తై సాగి పోతున్నాయి ఎప్పుడమ్మా=యీ న్వహాతం క్రానికి నిష్కృతి? (పసాదించుకల్లీ 1 మా సమస్యలకు వరిష్కృతిః అన్నపూర్ణవు, ఆది శక్తవిః ఆలకించు మా వినతి;

• ప్రభుత్యోన్నత పాఠశాల; మహాబాణునగధం,

ఉషస్సు ణ్గెవ్స్‌ మధురానుబంధం టి. (శ్రీరింగస్వామ్‌ * పీళూ నాకూ ఉందీ అదే తెలియని మనలోని మృదు మధురాను బంధం ఎక్కాడివీ మధురానుబంచ్వ? నిన్నమొన్నటి వరకు సీ వెవరో నేనెపరో సి వెక్కడ జన్మించావో నేనెక్కడ జన్మించానో కాని నేడు మనలోన (పవేశించింది మన మధ్యనేదో తెలియని ఆత్మీయతానుకాగం, సీతో ఎన్నోచెప్పాలవి వీకు దగ్గరగా చేరాను. కాని ఎందుకో చెప్పలేక అంతరంగాన ఉండి పోతున్నాయి. ఈ సందితా సంశయం మండి తేరుకో లేక నిను విడిచి పోలేక పోతున్నాను అదే మవలోమన్న అయస్కాంతానుబంధం మనలో మరుగున వడీన మృదుమధురాను దింధం.

• వెలేర్త్యు వరంగలు జీలా ళా భళి లొ

కి ఉషస్సు ధర్మ ధేనువు భూపతిరావు రాజేశ్వరరావు * గోహత్యలు। గోహత్యలు ఎటుచూచినా గోహత్యలే స్వార్థపరులైన దుర్మార్గలు అన్యాయాల హత్యలు చేస్తున్నారు. బాధిస్తే పశుత్వం కలిగిస్తుందని, పూజి స్తే కల్చతపవై నిలుస్తుందని, వేదాలు ఘోసిస్తున్నా వినకుండా. మానవత్వానికి *గోరీ కడుతున్నారు గోవ్వభావానికి విషం పెడుతున్నారు కంచెలే చేలు మేస్తున్నాయని కొమధేనువాక్రోళిస్తున్నది. _ అజ్ఞానాంధకారపు మరుగు స్రలాలలో సంకుచిత న్వభానపుటిరుకు యంత్రాలగదుల్లో 'సేపకపోయిన స్వార్ద పంకిలపు గృహాలలో 'శ్రౌర్యంతో రర్మగోవుల హింసించే కసాయి వాళ్ళ సంఖ్య పెరిగింది. కత్తి మెడపైగల గోవు రన్నీరు విడిచింది ధర్మమ్హూర్టి అ పపతనంకో దావానలం జ్వలించింది. సఠాన్నమనే పావమాంసాశనంపె పలువురు మక్కువ వడ తున్నవుడు హత్యలు జరుగకుండా భూడడం అధికారంతో సాధ్యమే కంటారా ? గోవువంటి మానవతను ఉంచుటకు (వళి మనిషీ గోపాలుడు కావాలని భారతా౦ంబ వా౭ిఛిప్తన్నది ఫ్‌ మంచి మార్చుక్రై నిరీత్షీీన్నది, 8 అధ్యాపకులు, జిల్లా పరిషదున్నత పాఠశాల; కొత్తపల్లి.

ఉషప్పు సి టతుక నేర్చుకో ఐ. వీ. కె. భగవాన్‌ రాజు* పీలోని పిరికివాణ్ణి నిలువునా పాతి పెటి సీలోవి సాహసివి * గెలువగా ముందునెటి సాగిపో .. వెనుదిరగీక సాగిపో. . సాగిపో... కంచువంటి కంఠ మెత్తి మంచునంత కరగించగ మనలోని మంచివాడు కలలోనివాడు కాదవి కల అసనే కొదని పోడుకో. దిక్కులెల్ల పిక్కటీల్ల పాడుకో పాడుకో. నవళకారంభంలో నవ్యజీవనాన్ని (ప్రారంభించు మంచి అంతట వెలి వెరియాలని మనిషి మరణించలొదని మనీషిగా (ద్రిశకాలని కోకుకో కోటి వేల్పులను కోరుకో ...కోరుకో . మంచిలో చెడు ఉంది చెడులోమంచి ఉంది మంచిలోని మంచిని చెడులోని మంచివి వడటోపి, ఒకటిగాచేసి నేర్చుకో అం (దళకడం నేర్చుకో... నేర్చుకో. ౨ ఫిజీక్స్‌ళాఖ, పోస్టు (గ్రాడ్యుయేట్‌ సెంటరు; వరంగల్లు,

స్య ఉషస్సు నోగరిక పపంచం "శీవూరు అనంతపద్తనాభరావు, ఎం. ఏ. * నాగరిక (వపంచాభివృద్ధికి కార్కా. ణాలు నారీమణుల అర్ధనగ్న వస్రిధారణలు | (వబింధాల్లోని విరహిణుల *“పిస్టర్లు' (పకిరోడ్డు చివరనా “వాల్‌పోస్టర్లు”. (వతి విద్యార్థికీ హస్టభూషణం పుస్తక విికేతల నిండు భోషాణం కొత్తదనం కోరుకొనే పజావాపిని కన్ఫుతం కోట్లకొలది డి'టెక్టివుల (నదార మలయమారుతం. శృంగార మాసప్మతికలు సమాజంలో వి(కమించాయి పొహిత్య మానపటలికల స్థానాన్ని ఆక్రమించాయి వేలకువేలు మదన పరతం(త స్మతికల అమ్మకం వేలంవెట్టి మొగాలైన యువకుల కుదేక౦, రామదాన కీర్త నలసె శాననార్థాలు సినిమా పాటల్లో వినిపించే ద్వంద్వార్థాలు రేడియోల్లో ఏలిచిన శాస్త్రీయ నంగితం సివిమాల్లో మలచిన (పణయ సంగీత౦. విలువెత్తునా పెరిగిన నిరుద్యోగులు పేచీణ పెరిగిన నహో ద్యోగులు (ఠి ఆఫీను గుమ్మానికి చేరువ లంచగొండి ఖ్రైమలవారులు, వాగరిక (వపంచాభివృద్ధికి రార్కాణాలు సగ్సలై ట్ల్రవే వరహంతకుల దారుణాలు ః !

• రెలుగుకాఖ), ఆర్ట్స్‌ అండ్‌ వైన్స్‌ కాలేజి; కందుకూరు.

ఉషన్ను క! అన్వేష॥॥ జగన్థుణి

ఎంత వెతికినా ఆంతులేదుగ

ఆవీ అంతూలేని జగమొక వింతగ॥

నోరులేని గంగిగోవు పొదుగు నెలావిం'పెను

ఆ పొలు (తౌగవలెనవి లేదూడ కెలా తెలిపెను పిచుకమ్మకు గూడుకట్ట నెవరు నేర్చిరి, ఆ గూటిలోన (గుడ్లు పొదుగ నెవరు చెప్పిరి? చీమచేయు పనియుమొఎఎవరికేమి యెరుకః

ఆమె సామెతి మనకి తలమానికగ।

కదలలేని చెట్టుకొమ్మ-ఎదిగి యెలాపూచెనుః

ఆ పూలలోన సొరభమ్ముఎ-కాను యెలా తెచ్చెను కనులు కనులు కలసినచో కలుగు భావమేమి

అ భావమునకు పరువమందు పలుకు భాషయేది కలున భామ వైగకు_ఆ చందమామ రాకకు

ఏమి మధుర బంధము। అదియెస్పటి బాంధవ్యముః ఎవరివలన "“ఉదయమగును;” దిక్కు లెలా వెలిగెను! ఆ'వంధ్య'పొందుగోరు నాతడెవరి బంధువుః తల్లికి తనవిడ్డ పైన పేమ యెలా కలిగెమ

ఆమె (యేమలో యెందుకు జగమంత ఊగెను; తరతరాలుగా యెందరొ తరచి చూచిరి

కామెవరొ తెలియలేక తికమక పడిరి

• జ్లి, వేదాంతం ఎల్‌, ఇ. సి, జీవవప్రకాళ్‌; హైదరాదాదు,

య! ఉషన్ను శ్రీశ్రీ వింపే? చలం ఖా ఒకొ్క్కక్కడణంఎఒక్కొక్క యుగం అదో అం;వకొర బంధురం ఇరవె సంవత్సరాల నా గరుకు జీవితం। ఏమిటో ఈ జీవితధ్యేయం? నిరుద్యోగ సమన్యతో నిరుపేద విటూర్పులతో విరాశావాదంకో - నిలకడలేవి జీవితం ఆధికొరుల నిర్ణయలో ధవాంధఘల విరాఓీణ్యంలో కసాయిగుండేల కొరానాలో నుటమట మాడింది లి మానవత్వం చచ్చింది. ఎండమావులని తెలిసీ ఎందుకీ ఆవేదన ? ఎండువారిన జీవితంలో ఎందుకింకీ కుసీ 1 ఏంచూసుకొని (బతకాలి? ఎవరి అండతో సిలవాలి? తోడు నీగలు లేనినాకు ఇంకేముందీలోకంలో? ఇదో నిషాదగాధ ఎవరికి కావాలీ బార ఇ. ద..న్‌ .తా... ఏ థీథ్రయో వింపే కుక్కపిల్లలా అగ్గిపుల్లలా కవితానస్తువవుతుంది। ఆ ఒక్కకణం-నాకో మధురక్షీణం

• సి, వేంకటాచలం. ఎల్‌. బ. సీ. జీవన్మప్రకాళ్‌; హైదరాబాదు

ఉషస్సు ఖు నాకు తెలియని కె. ఆర్‌ ౩. మోహా' పీ కన్నులలో చల్లని వెన్నలనే చూళానుగాని ఆ వెన్నలచాటున ఉన్న వేడిమిని తెలుసుకో లేశ పోయాను సీ మెత్తని గుందెలలోని మత్తును అనుభవించానుగాని ఆ గుండెలమీద వారిన పీటల చూడ చేకపోయామ వీ తియ్యని వాక్కుల తేనెను కడుపారా (గోలానగాని ఆ తేనెలుకస్పి ఉంచిన చెడును కవి పెట్టలేకపోయాను నముద్ర మధ్యంలో కొండలా నిలిచిన నిన్నుచూశామగావీ నీవు ఆ అలల కాకిడికి నలిగిపోతున్నావని (గవాంచలేకపోయాను విండుగా నవ్వే వీ ముఖాన్ని నిత్యమూ చూళానుగాని పీ లోలోపల రగిలే దావాగ్నివి కానలేకపోయాను అందరికీ సంచి ఇచ్చే (వ్రకోళాన్ని వీలో చూశానుగావి సీలోపీవు కరిగే ,కొవ్వత్తి ననుకోలేకపోయాను పీ ళక్తినే కైలంగా వెచ్చించి సీ జీవికాన్నే ఇతగులకోనం ఆర్బీస్తున్న సీవు ఎవరచో వేను ఎలా తెలునుకోను ? నో అసిస్టెంటు పోస్ట్‌మాస్టర్‌ , జాలిలీ హెగ్‌ పోస్టానీసు; "హైదరాబాదు,

ఉషస్సు త

చూట్లాడే మంటలు

ఎ. విజయరామ శరస * ఇద్కి నామనస్సు పాడుకున్నపాట వనమాజం (బోధించిన బాట కలాన్ని, గుందెనెత్తురులో ముంచి రాస్తున్నమాట, ఇక్క-డేవ్కో ఆకారాలు కదలాడుతున్నాయి తమలో మంతనాలాడు కుంటున్నాయి ఆ చేతుల్లో ఏవొ ఆయుధాలు దేనికైనా శెగించే దురంధరులు వాటిజోలికి వెళితే మిడఠలా భస్మీవటలం। అగమంతా కొటుకలా పేరుకున్న చీకటిలో ఎ్యరని మంటలు మంటల్లో మారణహోమం అంతటా ఆకలిఏడ్పులుః చలిమంటల గాడ్చులుః జగం మండిపోతుంది నాదం పల్కుతుంది శ్మశానం ఆహ్వానిస్తుంది నక్కల ఆరప్పలు గుడ్లగూబ చిలుకపల్కులు మిన్నగా విషపువాల్కలు। అన్నార్తుల ఆకలిదాహం మంటల పంటల భుక్తం। వ్యదళక్తుల పైశాచిక గురుతులు కడుపులో ఆకలిమంట। కళ్ళలో దైన్యపు పంటః పైశాచిక గుండెగానుగలో నలిగిపోతున్న ఆమాయకసప్పవీనుగః నాగుండె మండి ఎడారిలా ఎండిపోయింది నాకల౦లో సిరా ఆయిపోయింది గుండెలో నెత్తురు ఆరిపోయింది ఇవే నేనుపల్కే మాట్లాడే మంటలు.

• హ్లోర్‌గీకథ్‌ బాగ్‌, పామాయకఖ్‌ నగర్‌; హైం్రానాదు,

ఉషస్సు 83 అన్నకు. ..ఒక్‌ విన్నపం భిన్నూరి అనంత కృష్ణమూర్తి * అన్నా నసీపంటున్నది వా స్తవానికి దూరం అన్నా .! నువు కంటున్నది “మేడివండు” పచ్చి నిజం. అన్నా । నీవు తీంటున్నడి కమ్మనైన తీపి విషం అన్నా .. ః సీవు ధరించినది మాతన వర్ణం పులుముకొన్న మలిన వస్త్రం అన్నా . వీవారోహించినది మొగలి పూవుల రధం అన్నా : వీవంటున్నది ఊహాలోకాల హర్మ్యం వాస్తవాన్ని విన్మరిస్తూ గాలి మేడలెన్నో నిర్మిస్తా ఎందుకిలా సీవు ఉన్మాద౦గా తిరుగుకావు ఎన్నాళ్ళిలా నీవీ ముత్తులోన శఈూలుతావు వలదన్నా వలదు; సీకామోహం వలదు వదులన్నా వదులు; నీవా మైకం వదులు పగటి కలలన్నిటినీ_పాతాశంలో తోసి వీకున్న (వ్రతిభతో_వీ దేశానికి కొంతెనా "సేవచేసి వెలుగొందు_సుఖమన్నది ఉంది. అందు. ప నల్లకుంట; హైదరాబాదు.

న! ఉషస్సు మూగవోయిన రాగభావం సత్తిరాజు నరసింవోరావు * ఏదో చెప్పాలనే కుతూహలం పసివావి కేరింత కల్గించినకోలాహలం బోసినవ్వుల భావాలేమిటని పపిడి పులకింతలతో గుసగునలాడాలవి 'పెల్లవికే ఆ పేపల ఉత్కర్ష కలలో పులకింతలొలికించిన కమనీయ భావం భాషతో చేయలేని ముద్దులొలికే రాగం మప్తిష్కుంలో ఉరకలు వేసి పొంగింది అధరాల కింద అణగి అంతరించింది మూగవోయిన అనురాగ గీతిక మనసులోనే మిగిలిందొక కోరిక. మాటలకందవీ ఊహలు కళ్ళలో తొణ్‌కిసలా డే మోహాలు "పెదవిపైకి రాలేవిగాగాల కళ్ళతో చేసాయి సరాగాలు,

• ఎల్‌. ఐ. పి, అవివైంటు, జీవన్నపకాళ్‌; హైదరాబాదు

ఉషస్సు (క

అదిగోః వచ్చుచున్నది మెలాక్‌ క

'షైలాక్‌ను నేను షైనెప్‌ లాక్‌ చేసి మీ ముందు వచ్చాను,

మై-లార్కులా కమ్మని గితిక వినిపించను, కళోరనగ్ననత్వాలను వెల్ల డించి

నకొలావికి మపాలా అంటేలా చేస్తాము. శ

గళమెత్తి పాడలేను కరమెత్తి (వాయలేమ,

చకళము కరవాలమును చూనవి

పరరాజ్య పీడనము వదిలినా

వేటి స్వతం్థత (వజాపాలనలో సరపీడనము తొలగలేదు

ఇది డెమో కపీగాదు, డెమన్‌_ఓ_కపియేగావి

దేశమును (పేమించునున్నా మంచి అన్నది 'పెంచుమన్నా"

మళఆచివి కంచికిపసంప్కి వంచనను పెంచి

న్వదేహమును _పేమించి స్వలాభము వాశంచడం మరచిపోలేవా ?

ఇంటగెల్బి రచ్చగెల్వమన్నారవి, కాలుదువ్వి కదంటతొక్కి రచ్చకీడ్చి రభనచేసీ

స్పానబలిమి సంభ్యాబలాలతో (వినాయకులు

మూలనున్న ముదుసలిపై పోరుసల్చుట ఎంత హాస్యాస్పదము ?

నందిని పందియని కొకివి కోకిలయని చెప్పగానే

డూడూ బసవన్నవలె తలలూప్పు (పజ ఉండగా

చిత్తము వచ్చివరీతి (ప్రవర్తించు (ప్రజా (వ్రినాయకులకు ఎదురుచెన్పగ తరమా,

పళశ్చిమాటదిన సూర్యుడుదయించినను ఉదయించవచ్చు

మహాసము ద్రమందలి పీరు ఇంకీినను ఇంకవచ్చు

ఆరు మారైైనను మారారైనను పజానాయపల పదవిమత్తును వడలించగలమా ?

(వ్రజలను కబళించు (వజాపీడకుల పవిపట్టగ

నిదమత్తువీడి, నిర్వీర్యత వదలి, నిర్భయముగా

పోరాడు శక్తికలిగి మందబుద్దితొలగి (ప్రజలలో

ఛైతన్య (స్రవంతి కలుగు సుదినము వచ్చుచున్నది ఆదిగో వచ్చుచున్నది.

శడ్త్‌, సి. దేనియల్‌బాము ఎల్‌. ఐ సి, జీవవ్మపకాళ్‌; హైదరాబాదు.

86 ఉషస్సు *వీడుకొండల దొర ౯ పడీద కామేశ్వరరావు * ఏనాడు ననుచూచినానో వాతండి ఈ నాడు నిను చూచినట్లుండును__ ఏనాడు నిను మరువలేనూూ నా (పళూ ఏనాటికిని నీవె నా దైవము ఏ ఏడుకొండల నిజై ఎక్కించినావు ఏడులోకాల వె భవమంత చూపావు ఏడుగడ సీవెయును వెలుగువిచ్చావు ఏడేడు జన్మాల ఏలుకో నా (పళూ_ ఏనాటికిని నీవె నా దైవము ఏ॥ ఏడు ఏడుల (ితుట వెళ్ళదీశాను ఏడు జానల వొళ్ళుక్రై తుళ్ళినాను ఏడు ఏడుల వెనుక ఏమున్నదోచూడ ఏమి కనసడదయ్య ఎంత వెదకిననూ ఏనాటికీని సీవె నా దైవము ॥ఏఏ ఏమొ (వాసితినయ్య, ఏమొచేసితిని లోకోద్ధరణకే ఆ౦తచేసినానంచు (భ్రమపడి నేడిట్లు ద్మిగృమను చెంది కనుదెరచినానయ్య, నిన్ను చూచుటకే వఏవాటకిని నీవె నాదైవము ఇఏ॥ ఏడు కొండల దిగువ ఏమున్నది? ఏడు పాతాళాల బిరువున్నది । ఏడుకొండలమీద నుండనీవయ్య ఏడుకొండలదొరా, వేడుకొందయ్య

• _ఏవాటికిని పీవె నాదై నము నకి

• నేగియో అన్నయ్య, ఆకాశవాణి; విజయవాడ.

ఉషస్సు లి నీవు జీవించాలి గంగసొని వద్మా రెడ్డి నో ఓ మనసున్న మనిషీ ॥ నాగరిక (ప్రపంచంలో, నవ్వులపాలపుతున్నావనే ళయంలేదు జీవించినన్నాళ్ళు జీవించు మంచిగా ఆత్మానిమానం గలవ్యక్తిగా వ్యక్తిత్వానికి విలువలేదనకు, వన్నెలీను వ్యకతత్త్వాల నంచన (బతుకుల ఈ (కుళ్ళిన సంఘం దుర్వాననలతో భయంలేదువీకు సీవే నంఘాన్ని తయారుజేశావు, సంఘం విన్ను తయారు జేయలేదు. ఈ నగ్న సత్యం మరవకు (పపంచం మారేతీరు (పతిజీవీ కోరేతీరు అవధులులేని ఆకొంకల కై అసువులవిలిపే ఆన్నం కొర్మకె ఆనర్జాల లాలనలో కొట్లాడే (ప్రజలు ఈ సంఘం స్టితిజూ స్తే ఆలోచనలు లేస్తాయి ఆవేదనతో ఆ[కోశంతో ఎటూతెమలలేక విలబడ్తావుం పిరికివై జీవితం బాలించాలన్న భయాన్ని _బతకనీకుు కళ్ళుతెరచి ఒడలువంచి జీవనవీణాశ్ళతుల సవరించి, ఈ పురాణ, ఘరానా సంఘాన్ని, (వేళ్ళతో పెకిలించి సర్వజన సుఖంకై, వ్య్వసుఖంవిడిచి వంచవలను వంచించి మంచిని "పెంచి మవిషి మనసులో మనోనై ర్మల్యత్వాన్ని స్టాపించాలి, ఓ మవసున్న మనిషీ నీ సహకారం కావాలి, మమతాను రాగాలు, పంచి, పెంచే మంచిమనిషిలా .. మహామవిషిగా _

• ప్తానుమకొండ; వరంగలు జిలా. 1 కర

కి ఉషస్సు “న్సా తృగాద్ర" సాలగ్రామ్‌ శ చిచ్చు నిండిన గుందెలోనుండి విచ్చుకుంటున్న పదాలివి। ఏ ఉగాది పచ్చడి రుచులూ లఖించవిందులో. అవిచ్చిన్న కాల (వవాహంలో ఆలాగే కొట్టుకుపోతున్న అన్నార్తల భిన్న హృదయాలకు అద్దం పట్టాలనుకుంటున్న యదార్జాకీరాలివి; సంచభత్య పరమాన్నాలతో పసందైన విందుచేయవివి, నాటికీ, వేటికీ కూడా కూటికిలేక పేడు.బతుకుతో మాడై నిల్చున్న బడుగువారి బడబానల మిదిః సవవనవోన్వేష శాలివియై సాగే వసంతాల మలయానిలం కాలేదది. ఆఅళలుడీగి, భాషలేవి తపనతో, కంపించే గొంతులో ఆలాగే అణగారిపోయిన దీన విలాపమిది. కొత్త చిగుళ్ళు మెక్కి, పూల గుత్తుల మాటున దాగున్న మత్తకోకిల ఎత్తుకున్న మధురాలాపన అంతకంటే కాలేదిదీః వా కవిత్వంలో ఇవేవీ నృష్టించవి, వాలో కొత్తగా దేవిపీ చిగురింప జేయని ఈ సరికొత్త ఉగాదిని ఏ ఆనందంతో కనను? ఏ నవ భవితవ్యానికిది పునాది అనను? (వకృతి వల్ల వి స్తే ఉగాది వచ్చినశ్లేనా? కొత్తగా ఏ మనసులు పల్ల వించాయవి? ఆశలుతీర్చిి ఆవేదనమ ఆర్బి (ద్రికుకును పులకింపజేసే ఉగాది కావాళి, నమకా గీతాన్నాలాపించే వానంశాన్నీం సామ్యవాదాన్ని పృష్పింపజేపే వనంతాన్ని తేవాలి మనిషిలో మనసులో వెలసే ఉగాదీరావాలి ఇది ఆ ఉగాదికోనం విరీక్షీణః నేనాళిస్తున్న ఆ నవయుగ నాందికోనం అన్వేషణ

• లెక్ళరర్స్‌ ఆర్ట్స్‌ అండ్‌ వైన్స్‌కారేజ్‌; మహమిాబ్‌నగర్‌,

ఉషస్సు 89 ఉషన్సంరంథం టంకసాల గోపీనాథ్‌ * మోకరిల్ల దగిన వరమ కరుణామయుజ్ణీ మేపలుకొట్టి చంపి ఏమంటూ పుట్టిందో ఈ “స్తు శకం ఇరవై శతాస్తాల (కిందట _ వాటినుండి నేటివరకుంఆకటకటకటా 1 నరచరిఠం పొడిందేపాట పూర్ణ పురుషులను వెదకివెదకి వేట. శెండు శతాబ్దాల (శ్రీకం నమతాధ్యజని (ధేల్ళిన ళద్దా “ర్రింక్రన్‌ ” వివిపించునుకదా | రెండున్నర శతాబ్రాలకుముందు 1యేమదేవతమ “బాప్ప”రే, రూపుమాపినప్పటి ఢాంధాం కృతులు, రామ్‌ రామ్‌ ధ్వాన తరతగనలయాలు ఢిల్లీ కేం్య్యదంగాగిరగిర సుళ్ళదిరిగి దిక్సకందాకా గింగురు మనడంలేదూ ? నమతాకామి, మూనవకావాది, శాంతి “కింగు” వ్వలాంటి గాంధేయుజ్జీ కడతేర్చింది మొనమొన్న మూడేళ్ళనాడు కాదూ 3 మనమిం “కెన్నడీ” జగద్బాంధవుల అడుగుజాడల బడినడిచేదీ ? మరింకెన్నదీ “*వికణొ లోకకంటకుల వీరపూజమావి వీరి పీచమడచేది? శిస్ట శిక్షణకు దుష్ట రక్షణకు ఇదే ఇదే చరమ ర్లోకం చరిత్రా ప్రవాహాన్ని కారుచీకిట్లోంచి వెలుగు జై కళ్ళకు మళ్ళిద్దాం ? పాళీగునపంతో విశీధప్పు మసీదుల్ని కుళ్ళగించి వెళ్ళగించి శాం ఉషస్సును విడిగిద్దాం ? ఠం హైదరాబాదు,

90 ఉషన్సు మరువీచిక నురింగంటి అతీస్చినరసింవోచారి * నథినెతి చూపులలో "ెగ లొలుకు తొలకరి మ్‌ వయస్సు కవ్విస్తే నా మెద పరుగుతీసెం చెలియ చేలాంచలము ఛలిగాలి వీచితే చలిమంట 'రేపితే చిలిపి కౌగిలి యిస్తాం అలివేణి వేనలిని అలరించిన అలరుల మాలికలు మరుమల్లి యై గిలిగింతలిదె. ఓ: నవ మందహాఏనీ చిగురాకు పెదవి "పె చిందులాడు లే సగపవుల సుహానీవీః వీ నవ్వుల పువ్వుల వన సౌరభాలు సోకి వలకాక రేగ తనువు పరవళిచెనే, మధురం మధురం వీ అధరం, విరితేనెల పొదరింటదాగు నీ పలుకు మరీ మధురం, పయ్యెదపైన వాలి వీ యెదపైన సోలి కౌగిళ్ళలో తేలిపొమ్మంది నురుగాలి ఈ చక్కని చుక్కలవేళశ జాగేలనే? ఈ [(వశాంత వసంతవేళ జూలమేలనే ? ? సీటు సౌగనుల లాలనలో కరిగించవేః బాం: (వణయావ్దిలో ఓలలాడించ వే, న ఈ

• అధ్యాపకులు, మ్లునిగలవీడు; వరంగల్లు జిల్లా,

ఉషస్సు య! ఈసొటి యువరుడు ప పురుషో త్తమళావు* అళలో జీవిస్తూ ఏరాశలో విదురిస్తూ అన్యాయాల సడిబజారులో వగరుస్తూ అర్హంకాని ఆ వేశంలో పరుగులు తీస్తూ పడుతూ లేస్తూ నడుస్తున్నాడు ఈ నాటి యువకుడు. వాతో నాన్‌ అనుకున్నది చేయలేక్క అనుకోనిడి భరించలేక అసుక్షణం ఆగాధతిలోకి తొంగిచూస్తూ అటూ ఇటూ కొట్టుకుంటూ, మాటి మాటికి శిడుతున్నాడు తిట్టుముంటున్నాడు. గమ్యం ఎటుందో తెలీక అగమ్యుంలో అంఫకొరంలో మృగ్యం అయిన భావపనాలోకంలో, కన్ను బొడుచుకన్నా కనరాని కీఠారణ్యంలో శఈన్నుకుంటున్నాడు, తడుము కుంటున్నాడు. డ్కీగీ కాగితాలకు డిగ్నిటీ ఏనాడో పోయిందవి నో వెకన్సీ వెనుక కరెన్సీ విలువ సెరుగుతుందవీ, క్లాసురూం సుంచి కొన్వాకేషన్‌ వరకు కాలక్షేపం తప్ప కాసు ఫోరుకు కూడా పనికి రాదని నిజం తెలుసుకున్న విరపఠాధి వీరుగారి పోతున్నాడు, నిల్చోలేక పడుతున్నాడు. ఎగపిన హృదయంలో 'పెగలు చల్లారకముందే ఏదో ఎరతో ఎగదోస్తున్నారు ఎవ్వరో స్పార్షపరులు అటో ధి ఎదగాల్సిన హృదయం దిగజారక మున్నే ఎవరైనా పరే ముందుకు రండి, ఎలాగైనా రతీంచతిడి.

• లెక్చరర్‌. నర్హార్‌ పకేల్‌ కళాళాల; సికింద్రాబాదు.

థ్ర్ణి ఉషప్పు

నుఖాషిణి 1

నరయకూళలి చంద్రశేఖరం (4 చల్లవీ గాలిలో హృదయ మల్లన మెల్లగ శేలియాడగా నల్లని యాకనంబు పయి నాట్య మొవర్చెడి మేఘమాలికా వల్ల రి యందు. ంకులిడు వారిజమి తుని సాంధ్య రాగమం దుల్లము పల్లవింప గనుగొందును సీ నగుమోము ముంగిటన్‌, ఇందు నిభాసనా । సుధల జల్లులు చిల్కెడు పసీదు చూవులన్‌ చిందులు చిందు నాకలువచిత్తము; రాగము (న్ఫుటించు పీ యందము లీను లేనగవునందు నమర్పణజెంద డెందమా నందరసాబ్టి మునెడి; సమాశిత వత్సల : మత్పుభాషిణీ 1

ఇ శ

విత్యము, సీదు నవ్యనవనీత మనోహర చిద్విలాన సార గత్యము గోరి వా కమలగోరెడి దుఃఠి కవోష్ణ విందువుల్‌ ముత్యములై చెలంగ నొక ముద్దుల హారముజేపి నీదు బొ న్నత్యము జౌటు వకముల నర్భవ 'పీయుదునా సుఖౌషిణీ కొంచిన కన్నులెల్ల నవకాంతులు నాట్యములాడు నీరులా న్వంచిక వీప్పిపూత నయనాంచల తాగము జ పివేయ (పీ మించెడి విన్ను గూర్చి తపియించుటయే పరమార్థమంచు చిం తించుచు కొలమీదుదును తీయ భావములన్‌ సుభాషిణీం నెన్వగ వీర సీకృతిగనే నొవరి )చికి నెన్నా భావపున్‌ గవ్వము నవ్మదోమథవ కల్పన; (గ్రాహ్యము కౌనివారు నే నొవ్వగంఎ'నర్ధహీనము, మనోగతి' మన్మదమంచు దూరి రాల్‌ రువ్వినం_రోచు వీదుచిరునవ్వు౧ పుప్వులుగా సుభాషిణీ,

• ఎల్‌, ఐ. సిం జీనన్‌్‌ పకాళ్‌; “హెదరాబాదుం

ఉషస్సు రో ఆకాధన రామనాథ కో శుశ్వరరావు * ఈ ఆరాధిన ఎందుకో ఈ ఆవేదన ఎందుకో । శనుపించని దైవము, కవిపిస్తున్న దేవత కనుకరించవందులకే వద్ధనుకుంటాను ఈ ఆరావన. వలదనుకంటాను ఆ కనుగొనల సేవ. కావాలనుకున్నా వద్దనుకున్నా ఆళతో చేస్తూనేవున్నా అయినా నా ఆరాధన కఠిన శలామయువిగా వరిస్తున్నాడతడు. స్పందించి నాపై జాలి చూపటమేమిటని తలుస్తున్నదా దేవత, పృష్టిలోవి రహన్యమో, దైవత్వపు మహిమో మానవత్వపు విలునయో, (ప్రకృతిలోని ఆకర్షణో_ లేక_ మనిషి చైతన్యమును కోల్పోకూడదన్న నిత్య సత్యానికి కట్టుబడీన జీవ కణముల సంచేలవమో గావి ఆరాధన జరుపబడుతూనే వుంది. నమ్మికలేవి ఈ ఆరావన కూడదని భగవంళుడనుపన్నా (పళతిఫ9 మాశించే ఈ ఆరాఛన అనుచితమవీ, స్వార్ధపూరితమనీ ఆ దేవళ తలపోనినా నాలోస్‌ నాడులు స్తంభించవు. నాలోని స్పందన ఆగదు జీవచై తన్యం నిలిచిపోదు. ఈ ఆరాధన నాగుతూనే వుంటుంది ఈ ఆలోచన ఆగకుంతానే పోతుంది శిలామయుగైవ దేవుడు మనసు దోచుకున్న దేవత కరిగింనన్ను వెంటగొవిపోక మానరు ఇది నా ఆక ఈ ఆళ ఫలించేదాక లేదా ఎండి సలిడి రాలిపోయేదాక ఈ ఆరాధన సాగుళూనే వుంటుంది,

• ఉద్యోగె, డివిజీనల్‌ ఆధీప్‌, ఎల్‌ ఐ. సి, అఫ్‌ ఇండియా; హైదరాబాదు.

$4 ఉషస్సు

తమ్ముడూ :

నున్నా అచ్యుతరావు వ ఆశయాల కొంతిసథం అందుకోరేక అ్మకమాల రాతిదిండలు దాటలేక ఆదర్శాల ఆఅనందళిలరం చేరలేక నమన్యల నం కెళ్ళలో దబందీవై పోయి పరిస్థితుల 'పెనుతుఫానులో పర్షిభమిస్తూ ఆవేదనతో పరితపిస్తున్నావా తమ్ముడూ! నమాజంలో సీతీఎన్యాయం నిర్భయంగా నీలబడలేక వణుకుతూ దాక్కుంటున్నాయి. జ్యోతీగా (వకొశించవలసిన మానవత్వం కొడిగట్టి కొనవూపిరితో వెలగలేక వెలుగుతోంది: అజ్ఞానం అనాగరికత=దౌర న్యాలు ఆవినీతి.అన్యాయం=దానవత్వాలు చీకటిగొందుల్లో చోటుచాలక ఎయిర్‌ కండిషన్స్‌ భననాలలో మెర్క్యురీ లైట కాంతులలో కోరికల అకల్ని తీర్చుకుంటున్నాయి. అందాన్ని సంచుటుంటూ ఆనందిస్తున్నాయి. సభ్యతలనే మునుగులో గుసగుసలాడుతూ వాగరికతనే పరదాలలో గూడుపురాణీ చేస్తూ విన్నుచూచి నవ్వుకుంటూ గేలిచేస్తున్నాయి! తమ్ముడూ । ఈ సమాజం నిన్ను ఎప్పుడూ అర్ధం చేసుకోలేదు మనిషిలోని విలువల్ని మనిషి బ్రతికుండగా (గహాంచక పోవడం ఈలోకం అలవాటు ఇది ఎప్పడూ జరిగే పొరపాటు

• శ్రీకాకుళం.

ఉషస్సు త్రిక ఆత్మ నివేదన

అతోట వాసుదేవరావు, బి ఏ. *

నా జీవితమొక చిన్నారి దీనవల్లి

ెనుగాలిని ఓర్వలేదు, అపూర్వశక్తి లేనెలేదు.

పెద్దవెలుగు చిమ్మరాదు, చిక్కని చీకటిని చీల్చలేదు;

కానీ_.సంతోషప్పు తుషారావికది దగ్గర నేస్తం

అజ్జాన=కు విజ్ఞాన తిమిరావికది (వధదమళన్త్రం,

నాజీవితమొక చిన్నపొన్నాగ పూబాల

మల్లెటవలె విహుజనాదరణలేదు_విద్వత్క వి సండీతులకది

చఛాంపేయమువలె (పియముకొదు

ధర్మితివలె బరుపల్లా తలదాలుస్త్యంది ఎవరికీ చె...పుళఠలచదు

నాజీవిత మొక అల్బానంపూరరి గీతిక

భావబలమున్నా పదగుంభనకు దరవిది

అర్ధదిలం మిన్నయినా రచనరీతి నేర్వవిది

యుగయుగాంతాల నడుమ ఇమడని మానవహృదయదావ తెమడనవి

మాటళకిటికీ నల్ల వూచంగుండా-హృదయపుగది తెల్పగోడల నిండా

"పేరుకొన్న ఆళక్త దుఃఖవిషాన్నిక క్రి బండబారిన మనిషి విదారవదనాన్ని.

నా జీవితమొక మారుమూల కొండ

సన్నగా ఎక్కడో జలపుట్టి మెల్లగా మరెక్కడికో సాగుతుంది,

చల్లగా ఎదురొచ్చిన సమస్యావరోధాలు దాటుతుంది

చివరికి జీవితాఖండ్య సవంతిలో శాశ్వతంగా లీనమౌతుంది.

కన్నీటికి బదులు పన్నీటిని, అవమానానికి మారు ఆనందాన్ని

అధికారానికి విదులు ఆదరణవీ_.ఆగహానికి మారు అనురాగాన్ని

విరాదరణకుబదులు పౌజవ్యాన్ని_వీలై నంత ఈ నావనసుంధరపై పెంచుతాను

వీలున్నంత ఈ మానవాళికి పంచుతుంది.

౪ స్టెనోగ్రాఫరు, ఎల్‌. ఐ సి; హైదరాబాదు.

లి ఉషక్సు జూవిలి న! తూట కాళారావు* విజ్ఞానఖనీ ఓనరుడా । సీ విజయం ఘన విజయం సాటిలేదు సీ వీకీకు అవధుల్లేవు నీ (వకిప విజమే। ఇస్పటి నీ దృష్టిలో నేనొక మట్టి ముద్ద నే, కాదనను కాని నిన్నటివరకు సీతోడి మానవులే ఏదో భ్రాంతికో నమ్న వర్ణించారు_ పూజించారు. మరి నేనో మీ పిల్లలచే గోరుముద్దలు తివిపించాను._వారి సీడ్పులు మాన్చించాను. కవిహృదయం వింపాను కావ్యాల్లోనిండాను. (యేయసిని వలపించాను_పణయంలోనూ, విరహంకు తోడుగా నిలచాను. నమన్యలతో వెతలనుచెందినపుడు వెన్నెలలు కురిపించాను. ఓషధులను పెంచాను_నదులను ఊరించాను జలధులము పొంగించాను ఎందుకు ? నా అఆనుంగుసోదరి,వసుంధర ఒడిలోవి మీ అందరి యోగక్షేమావికే కౌని;, ఇవన్నీ మరచావు సీవు__పకృతికే ఎదురు తిరిగావు. అంచెలంచెలుగా రాకెట్ల నిచ్చెనలతో నన్ను చేరుకొన్నావు సూదికంతంత ఆలుసిస్తే_మింటినేదోచ యత్నిస్తున్నావు (గహాంతరాశాల గుట్టు కని పెళ్లే ఓ మవిషీ ఇంటగెల్బి రచ్చ గెలవాలన్న ఊహే సీకు రాదేం? ఒక్కసారి సీవుండే ఆ సృరివివిచూడు దారిద్యపు కరాళడంప్టల నుండి దీనులను దరిచేర్చి వారి (బతుకుల్లో వనంతాలు నింప్ప యుద్ధాన్ని నిర్మూలించి, శాశ్వత శాంతివిస్థాపించి జీవిశాలు ఆనందమయం చేయడానికి (వయత్నించిననాడు నేను వీవాద్దే. ఇ ఎల్‌. బ. వ్‌. అఫ్‌ ఇండియా, జేవన్‌ ప్రకాశ్‌; హైదరావాదు,

ఉషన్ను ర్ట ఇఅభిసోరిక ౧ ఫి. ఆర్‌ వశుమంగరావు*ి తన (పియనఖునిచే ఆతురత ఆధికమై ఉద్వేగపూరిత హృదియముసు రంజింపచేయ ... గమనకేగ జవిత స్వేద బిందువుల పవనుండు మెల్లగా వీచు పిల్ల గాలులు మాయంబుదేయ పున్నమి కాగసుతొ పూర్ణచం్యదుడు విరిసి పడతి మార్గము కడు సునాయానము జేయ రమ్మనుచు కోయిల కమ్మని స్వరాలు, వనిత పదముల మువ్వల సవ్వడితో మేళ వింవజేయ చాలదూరము వడిచి యలసి గాలసియుండ నదియందు పూర్ణ జలములామె 'పేదదీర్చ.... వసంత బుతురాజు తోటలో విమిడి మగువ మవస్తాపము తగ్గించి కడు దోవహాదముచేయ వళుణదేవుడు యామె విరహంబునెరిగి వవ్నసన్నవి జలధార కురిపింప జేయ చాటు చొటున మబ్బుల దాగుకొనుచు పశ్చిమ దిళన రేరాజా దినకరునితో నంధాషణణ సేయ పిత వవ్రధారిణీియా, యామె యందము విరియచున్న వెన్నెలతొ యినుమడింపడేయ అడయందు మల్లెల, మేనియంద త్తరుల సువాసవలా (పళాంత విశీదిలో గుబాళింపజేయ (పకృతి పురుషుడు ఇవ్విధముగ దోహదం జేయ (వియనఖువి పరిష్వంగ కేశీవిలాసముల తేలియాడ వెడలెనొక "యభిసారిక", ఎల్‌ ఐపి అసిస్టెంట్లు జీవనప్రకాళ్‌; హైదలాకాద్యు,

విర్ర ఉషస్ను సుస్వాగతం వెంటా ఛామలింగయ్య * అనాదికొలములో నేనొక దేవతను పాతరాతి జనులంఠా పవ్నితముగ చూచువారు కవికావ్యములో కాంతల ముఖవింబాన్ని నాటీనుండి నేటినరకు సాగించారు పరిశోధన వరిళశోధన పరాకాష్ట నందినది పైంటిస్టుల ఆశలు పుష్పించి ఫలభరితము లైనవి, తత్ఫ లితమే నరుని ప వేశం నాలో, దివివి భువిని కలిపి వేయు బాటలెన్నో వేస్తారు టూకిస్టుల శేందాలు, డౌత్యటపతినిధినర్గాలు వెలుస్తాయి నాలోను. ఏ కూటమిలో చేరక నా (గహకూటమిలో నున్ననన్ను పట్టిలాగి పేర్లు పెట్టి *శీటో” “వాటో” కూటమిగా నూరుస్తారు నన్నుకూడం శాంతీ శాంతి (పవచనాలు శాంతి పేర మారణాయుధాలు "స్వేచా స్వేచ్చా నినాదాలు "స్వేచ్చపేర వఠళొనుర యుద్ధాలు-భస్మాసుర హస్తాలు ఇదియే మీ లక్యమైతే వదయ్యా “లియోనావ్‌” ఇఒ గా వద్దయ్యా “మాళ్టోవిబ్‌ *దాలును మీ సంపర్కం జీరకు మాపాంగణాన చెరచకు మా గృహళాంతి. వరస్పరమైన ఇచ్చికోలు, పరస్పరమైన అనురాగం మనఅందరి వాద మైతేఎమానవ మేథా జ్యోతికి ప్వాగత౦ఎనుస్వాగతం. నా! టౌ ఏజెంట్‌ ఎర్‌. ఇ స్లి. అఫ్‌ ఇండియా; హైదరాబాదు,

ఉషస్సు ఫ్ర మీటింగులు మొక్కపొటి శివాజీ* మీటింగులు, మీటింగులు, పాఠపాత బొటల్లో కొత్తకొత్త ఆటంకులు, మీటింగులు మీటింగులు: అల్లానికి బెల్తావీకీ చిల్లర కార్యాల నర్వానికి మీటింగులు. "'పెదల సంన్యరణారం సంతాప ఎరమణాం౦, ౧ స! ళు చచ్చినవాళ్ళకి శ్రౌర్దం, ఉన్నవాళ్ళ ఉపళమనార్థం మీటింగులు వెండిలేక సోనార్ల వి దండుదండు మీటింగులు ఉన్నపన్ను పోవాలని, పన్నులివ్వక్క ర్లేదని పదవులు (ప్రల్లదాలు, ఆడదలింపులు, బెదరింపులు _ మీటింగులు విశ్వసల న్వసతకోనం నిస్వార్దల స్వారంకోనం ఆటీ ధి ఛి ం వచ్చిన పిచ్చేశ్వరునిక్కి తెచ్చిన పచీకోసం, మీటింగులు : అఆవువన్మి కాదని, కాదన్నది అవృనవునని ఆయితే ఆదియెందుకు పొమ్మవి ఇది “ఆది” మ్యూతం కాదివిం ఒకటే మీటింగులు: మీటీంగుణ కో కొల్లలు కార్యాలకు పలు చిల్లులు మీటింగుల కెల్లలు లేవోయ్‌ పమరేమైతేనే మోయ్‌. రండిరండి, మీటింగులు, అధ్యక్షుల ఆశిస్పుకీ అచ్చయ్య ఉపన్యాసానికి కార్యదర్శి (పలాపవకి ఆందరికీ చప్పట్లు!

• రీడరు, ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం, హైదరాబాదు.

100 ఉషస్సు మారుపేరుతో మళ్ళీ వచ్చింది "కేగోటి వొరిశంశర్‌ * కరువు కటకటలాడిపోతున్న తరుణోన కరుణ మాసపునిలో కరువై పోతున్న తరుణాన మమతలు మాసిపోతున్న మానపులమధ్యకూ మతిచి మనిషి"వి (బ్రతుకవివ్వని మానవుల మధ్యకళొ మంచిమనసుకు మేటుల్లుగుచ్చి మట్టిలో పూడ్చే మానవుల నధ్యకూ మనిషిని నమ్మి నశించిపోయే మానపుల మధ్యకూ దశదిశలను౦డి అన్యాయపు పెగలు, పొగలు మనిషిని వారించే తరుణాన మళ్ళీ మరలొచ్చింది.శ్రీ (సమావీచ నూతన నంవత్సరాది? కష్టజీవుల కన్నీళ్ళు (వ్రవంతిలా (నవిస్తున్నప్పుడూ గుండెలు పగిలి ఎండిపోయిన పంటలీడులు చూసి విండుగ (బకికే దండైవ 5ర్ష3 జీవితాలు మోడైన తరుణాన నిశవిగలాడే మానవుల హృదయాలు భగభగ మండేటప్పుడూ ఎక్కని జీవితాలుకొన్ని చిక్కని చీకట్లోపడి చితికిపోతున్నప్పుడూ మళ్ళీ మారుపేరుతో మరలొచ్చింది _పమావీచ వత్సరాది... ఓ తీపి చేదుల నూతన నంవత్సరాది మనిషికి_మవిషిపై మమతలు కలనాడే మాతన సత్సరాది 11 [శమజీవుల కన్నీళ్ళు దూరమై_వారి హృదయాంతరాలలో సుధలు చిలికిననాడే సొమన్నది ఉద్చివిం )ననాడే ఎవెపపూలు వెలవెల బీ నినా. మామిళ్ళు కూలిపోసినడే

నుందరమైన మానవుల హృదయమంబరాలతో మృదుమధుర (కొంగొత్త కోరికలుదృవించిననాడే యుగాది ఆనాడే_జగావీకి_జనావికి_ఉగా ది_శుఖ్‌ ది_ తీపి చేదుల మేలి కలయిక శ్రీ (నమాటచ నూతన సంవత్సరాది.

• సవజ్యోతి కళానమాఖ్య కోశాధికారి? హై.ఫరావాదు.

ఉషస్సు కే01 ఇచ్చ క ల్యాణి్‌* నిష్కల్మష (పపంచానికి పోవాలని వుందీ (వకృతి మాత ఒడిలో పవ్వశించాలని పుంది ఈ అళాంతిపాగరంలో కాన రాకున్నది ఆళాకిరణం మసి పూసిన జగతిలో వినరాకున్నది మధురగానం జీవితపు'అెడారిలో ఈర్ష్యాద్వేషములేల / ఎండమాపుల్ని చూసి వెండి వెన్నెలనే (భమయేల ? ఎగిరిపోవాలవి వుంది విహంగంలా ఏ దూరతీరశాలకో, కారల కాంతులతో కళిసి ఆడుళూ పాడాలని వుంది. ఈ మరుళూమిలో నంటనే వనాలు మొళిచేదెస్పుడని + ఆ వనము వంచు పూవునై పూచేదెప్పుడని? పూచి పరిమళాలు కురిసే దెస్పుడని? ఆ పరినుళాల లహరిలో పరవశించి ఆదీ ఆంతమూలేని అకాశంలో తడబడే కాళ్ళతో నడుస్తూ తారుమారు చేసే కళ్ళతో చూస్తూ

• చ్రటికో ఈ నిరంతర సయనంాొ అని ఆలపించాలని వుంది సలుక లేఏ ఈ మావనవీ౫ పైం
• కుమారి ఆర్‌. మీనా, ఎల్‌. ఐ. పీ. జీవన్‌ పకాళ్‌; హైదరాజుదు.

02 ఉషస్సు

తవ మిధ్యాజగత్తు

ను; మిట్నం రానుమూర్తి* కేవితమంతా ఒకి విషసషలయము సొందరీకది అన్ఫుఠము మరికొందరికది పాషాణం. ఒకవైపు మధురన్మృతులు, ఇంకొకవైపు రుధిర్మసవంతులు అత్మానందము పొందాలని కొందరు, భుకొనందముకొరికు (శ్రమించేవారు కొందరు ఈ జగన్నాటకములో యెనతి పాాతయెంతో యొకరికి తెల్పు

' శ్రమజీవుల ఆ(కందనాలతో అలమటిస్తున్నా యీ (వ్రవంచం ఫవికుల ఆనంద డోలికల్లో అట్టహాసాల్లో సంతృప్తి పొందుతుంది. (యేమ విర్చర రురీనిలయం కోసరము తపస్సు చేస్తున్నామని కొందరు శోశతస్తుల్డై సంసారాన్ని మోయలేక ళోకించేవారు కొందరు. ఆకలిదప్పుల ఆ[క్రంనాలలో కట్టిన యూ భవంతులో నిలువ వీడలేక పతమతమవుతూ కొందరు, ఆనందడోలికల్లో తులతూగుచూ నిలుచువేందుకు కళ క్తి లేక (శ్రమపడేది కొందరు. అత్మాధిమానము చంపుకొని అయాసపడుతూ అనకాశవాదులు కొందరు అవిసీతులతో నిలువ నీడచేసుకొని ఆధికారముచేస్తూ నరజాతివి వాశనముచేస్తూ జీవితపుటంచుల్లో (మగ్గి నతమతమవుతున్న జనుల వెచ్చనెత్తురు పీల్చుపంటూ సదవకాశాన్ని నహృదయముతో సంకలనము చేస్తున్నారు. ఎక్కడుంది తృప? ఎక్కడుంది వంతృప్ర? (కపతున్న మానవుడు తిండిలేక ఆలమటిస్తే బాధవడనీ మానవుడు. (బ్రితుకుబాటలు లేని బొమ్మలకు లక్షలు లక్షలు కుమ్మరిస్తున్నారు మానవుని మానవత్వముపై నమ్మకము లేక మవిషియే మసి ఆయ్యాడు ఈ జగన్నాటకములో యెవరిపృాత యెంతయో యెవరికి తెలుసు.

4 * క్రామర్సు లెకరర్‌, ఆర్ట్స్‌ ఆండ్‌ వైన్స్‌ కాలేజి; ఆదోని,

ఉషన్ను 10 ఆత్మపరిచయమః విరపు బాలను బవ్వగ్యా? ఊఉ అయత వృ త్తిబూవి, హృదయ మ్మెడబాయవి శోకమేను పా థేయముగా వపాంచి, విరతింగొన నేర్వని బాష్పవాపొనుల్‌ పాయక తోడురాగ, కమపట్టని లక్ష్యము గూర్చి విన్ఫృహా మేయ బ9మ్ముతోడ కడిమిన్‌ కవితాధలిమునన్‌ చరించెదన్‌. శ్రే గీ మందరోన్మవ్య మానా్టి చందమొందు శోకనంకృుద్ది హృడి జవికోణిగాగ్య (ప్రౌంఠీళ 'క్షియూతగా బయలు వెడలు (బాహ్మ్‌ యేకైక హృదయ నంభావ్య నాకు. ఉ॥ మంజరులంజలింగొని "నమః (వభవే కరుణాలయాయ' అం చుం జపియించు భక్రతతిజూచ్చి నిజేశునిగాంచి, “పెండ్లి నా డంజలి నెత్తి సాలిడుటి నాత్మదలంచు యళోధరన్‌, తనీ యా౦ంజన మిశిత్మాకుల హృదంతరవీధి న్మరించుచుం దెదన్‌. ఉజ “అలతలుసింపి రాగమెదనంత నిరీక్షణ సేయుచున్న న న్నింళ విరాదృతిన్‌ విడచి యే నవకారనో చేరనేగె నే కొంతుడు చందుడంచు కటీక౦పుశతమమ్మున మున్గు నంజసా యంతనవేశ నా హృదయ మార్ద్ర్యము పేయచునుండు వీవయై, ఉ॥ భువన విమోహ కమ్ముల, (వ మోదభరమ్ముల, నవ్యనిర్మలా వవమద జృంభితమ్ముల, వన+తుని నవ్వుల పువ్వులం గనం గ వితత ళోకనమ్మరిత కొలపయోధరరమాల వేదనా రవములు, న్మళుధారల పరంపరలున్‌ మదినాకు దోచెడీన్‌, శ్రేగగీః పూలు మటివాడ్‌ వత్తలై రాలకున్న ఫలము లేరీతి పుట్టుక “బడయగలవు ళ్‌ కాన క్యాగమ్ము శాంతి నిదానమందు ; బాధ యానందధామమ్ము ద్వారమందు. $ థెలుగు పండితులు, జీల్గా పరిషదున్నత పాఠశాల, మల్లారి; నెల్లూరు జిల్లాం

104 ఉషస్సు నేను సూర్యదేవ్‌ * సీ చెక్కిలి పిగ్గులలో పూచే ఎల్టగులావీవి కొదునేను (శ్రామికశప్తల క్యాగంతో ఎల్టిఐడ్డ మంచాళాన్ని (శ్రొంతిదళ్ళి కవి కామనలో పాదుకొన్న పతాకాన్ని, పీ హృదయ మందిరపు పలపువేలుపును కానునేను అభ్యుదయపు వెలుగురేకల మేలుకొలుపును సామాన్యువి భావన తిరిగిన మరోములుపును ఫీ పీరికురులలో కులికేటి మల్లికను కాను గుబురుఇరుల వడుమ పొడిచేటి వేగుచుక్కను ఆఅరుణరాగ పరాగ మలదుకొన్న వేకువ పువ్వును వీ ఆవర సుధారసాన్ని (గోలే మధుపాన్ని కొను ఘనఛస స్వామ్యపు విషపుగాడ్చుల బుననణీచే వాగస్వరాన్ని రాతిగుండె ధనం పండించిన వ్యవకు మేల్కొన్న ఆత్మ సైర్యాన్ని. పీ ప్రజయవవిలోన విరిసిన నవ పారిజాతావ్నికాను విలయ వేళ (పళయకాండవ మాడే రుదమూ రి ఉగక్వాన్ని లేతగుండె జనం చెలిమిచూప్పకని చేరుకొన్న చేతనత్వావ్ని పీ చికనగవుల తొణికే తుహిన బిందువునుకాను కూలీ చిరుచెమటల చిందే సిందూరపు అంతస్పింధువును నేను (వజొహృదంతరంగ కథనాన్ని_.నవకి వనాన్ని వీ చెదిరిన కబరీబంధంకాదు నే చదివిన (గ్రంథం. చెరగని సమతావాదిం వే నేర్చిన నవ వేదం సీ కులుకునడకలుఎనాట్యగతులు కొదు నేచేపే గానం వేదన, రోదన కలిపిన బతుకుల స్వరణకులు నా నాదం వాదన శోధన కలిపి నేమార్చే చర్మితళ్ళతులు నా (పాణం నేను వకృతి, వృష్టి; స్థితి లయ, గతిని కవితాసారాన్ని.

• సూర్యదేవర జితిన్‌ కుమార్‌, విద్యార్థి, గాంధి వై ద్య కళాశాల; హైదరావాదు, కా

ఉషన్సు శ105 మధుర న్మ ఖతి గోరోలారా శ శృంగార రనపాన మత్తుండనే యుంకార మధుపాన మత్తుండనే కలిఠ నీలాల కురులాడెనే కచపు భారాన విరుటూదెగేం పీ వాలు జడలోన సొగసున్నది నావైపు మరి ఈీగి చూడన్నది వీ గాగసు (వతిరూపు పీ వేణ్‌బంధంబు వా కొరక యన్నట్లు విగనిగా మెరసింది, ఏమనుచు తనలోన ఊహించెనో పిరుదులే దాటుచూ పౌరాడి పోతోంది పాయలుగ అల్లినా మెలికలతొ తిరిగింది వీవేణ్‌ బంధించె నామనసు ఉరకలను. వల్లగా తనుపించి మెల్లగా కదిలింది చల్లగాచూచి వాయుల్లమున దూరింది వలంమాలిన సిగు ముంచుకొని వపోంది ణా గ. బాటతో పిల్లః వీ జడ నన్ను చిలిపిగా పిలిచింది, తెల్లగా పీవుండ వల్లగా జడవుంది మల్లియలు కురులలో దాగుండి నవ్వినవి వినుచూడ నా కేమొ పిచ్చెత్తి పోతోంది విమమరచి దూరముగ నే పోవలెను. € పి. భాష్యకారాచార్యులు, థెలుగు పంగిళుల్కు ఆలియా; హైదరాదాదు,

106 ఉషస్సు పదండి ముందుకు జీ సి. తిమా రెడ్డి* శదండి ముందుకు వదండి ముందుకు ఆంధమాతను ఆరాధింపగ జై ఆం్యధ్రయవి జే కొట్టుచును అధ్యావకులు. . విధ్యార్థలును యన్‌.జీ.ఓలు ఇంజనీర్లు డాక్టర్లు మరి యువతీ యువకులు భావివి దలచి ఆర రతనూజులు, ఆ౦(ధ్రమాతను అనవ్యభక్తితో ఆరాధింపగ సదపసదపదయనవి వదండిముందుకు నవీసయుగమిది, ననయన్వనులౌ, యువతీయువకులు (పనాహముఖమై నవాలునేయుచు భవివ్య త్తుకై, వీరనాయకులు దారినిజూపగ ధరస్వాంతులై 'పేరువిల్బ్ప జయభేరి (మోతతో, భూరివినదముల కై ఆంధ్రాయని వైకొట్టుచును, నదపదపదయని పదండి ముందుకు శేపమమాటకు రూపులేదనీ ఎపుడనుకొను పనినపుడే జేసి ఆలవ్యం అమృతం విషమవి యన్నమాట హృదయాన లిఖించీ (వజారాజ్యమున (వజాఖిమతమేే (పధానాచరణ విధానవర్మం బను సూతందును మననము జేస్తూ వదసదసదయనవి పదండిము౦దుకు న్వదేళదీకి స్వతంత్రరజొ, న్వజనోద్దరణా స్వదేశ నేవా (వఠంబుపూని గత౦ంబుమరచ్చి యువతీయువకులు యురవడితో నిక పదుగురతోటి సదండిముందుక్కు వదసదపదయని పదండిముందుకు, 7 వలేజి వే జొస్ట్రేల్‌, దొనిమక్ళల; గుంకకల్ల

ఉషస్సు 107 నేరొాళ తపస్విని డి. రాధాక అప్షకావు శ నేనొక వై జ్ఞావిక ళపస్విని విశ్హానపుటంచులు వెదకు టె నా జీవితలత్య౦ 1 (ప్రయోజనాల (ప్రమేయం లేదునాకు నత్యావన్వేచణమే_నా ధ్యేయం | (వయోగశాలయె నా వర్ణశాల (ప్రయోగ శాలయె నా సాధనం పరిశోధనమె చరమయోగం అనుమానం అనలే నడదు వళ్యక్షంగా పరికి స్తేనే నమ్మేది దేవినైనా ॥ నా మెదడులోని పొరల విస్తీ ర్తం విస్తారం నేవారించిన విజ్ఞాన పారం ఆసారం నా మేధరన్సున ఇముడని వింతలు నా విజ్ఞానానికందని విశ్వరహన్యం లేనే లేదు ! అంతరాలు అరిగమించాను కాలానికి కళ్లెం వేసేళ క్తి కనుచూప్పు మేరలోనే ఉంది వృష్టికి (వతివృష్ట అసాధ్యం కాదిప్పుడు, విశ్వాంతరాళంలో విచ్చలవిడిగా విహరించగలను నేను వ్వర్లావికి రాకపోకలు ఊహాగానాలు కావిప్పడు నే తలుచుకుంటే మార్చివేయగలను మావనలో కొన్ని న్వర్గధామంగానో శ్మృళానవాట్‌ికగానో ;

• నహనంపాదకులు, (వ్రచురజశాఖ; గవర్నమెంటు ఆఫ్‌ ఇండియా,

10 ఉషస్సు రాగలహరి నా న! శే॥ గీ లలిఠతసుకుమారి పన్నెల లలన యామె చిలిపిచేష్టల నొక్కింత చేరి విలిచి మధుర మంజుల గానముల్‌ మరులుగొల్బ ఆడిపాడుచు నలరారె నా లకాంగీ. ఉక ఎంతటి సొకునూర్యక, అవెంతటి చారు విశాల నేతముల్‌ ఎంతటి కోమల౦ప్త మన సెంతటి తీయవి కీరభాషజల్‌ ఎంతటి అందమైన కురులెంతటి లేదరహాన చందికల్‌ ఇంఠటి రూప్పరేఖలలరించెను నాదు మనంబు నెచ్చెలీ, పీ జడకట్టు ముంగురుల్‌ నవఠింవగా నెంచి దరిచేరినంత నా తరుణికొంత చిలిపి చల్ల నిచూపు చెలగి మెల్లనంజూచి శైపున శెక్కి.౦చె కలువ కనుల కనుల కౌంతులంజూడ కదలి ముందుకుచేర చిక్కావి చెక్కిళ్ళ విక్కివిలిపె నిలిపిన చెక్కిళ్ళ నెఎమి ముద్దులునిల్ప నంత అనగవుల నదరె పెదవి. పెదవిపై (పేమముద్రలు పొదగంబోవు వంతలోననె నూత్నారుణాధరములు ఓరచూపులణ చూపందె నొారచెలియ వేద్ప మీరమటో యిక నేర్పవేల

• టెలిఫోను ఎక్సేంజ్‌ గౌలిగూడ; హైదర్‌ బాదు,

ఉషపష్సు 1౮ దీవెన జీ. పంక ళశేశ్వరరావు * పీ భర్తను నుఖపెట్టు భా ర్యకదాయెల్ల వేళల నుతినందు (ప్రేమమీర పతి సేవలొనరించి, నుతిగాంచె సావితి _ యమర పౌఖ్యంబుల నందెకాదె జిసతవ౦బులకం కె సద్భక్తి పకిపేనం సకలనంపదలళలు (వళాంళినానగు పతిసేవమించిన ఫలితంబు లేదంచు, వళులైన వారలు చాటరేదె. అన్నివిషయాలు మదిలోన నరసిసీవు పుట్టినింటికి మరఠియువీ మెట్టి వింటి గొరవంబును నిలబెట్టి ఘనతమీరి ప్కుతపు్కుతికానంతతి బౌందుమమ్మ. సీ ఆవందమనెడి యూయల నూపి హోయివి చేర్చునది భార్య, శిలవతియ సంసార సాగర సంతరణార్థయె సాయపడు వడంతి సాధ్వికాదె తనయులగనిపెంచిి తవకీ ర్తి దాటించి పుణ్యలోకావా ర్తి పొనగజేయు పాతువి కన్నను మించుహితవు టోరించుచు

• కంటికి రెప్పగా గాంచు నదియ, అట్టిసతీవిబడసీ వాడనవయ్యః ఇప్పడు భోగభాగ్యాల తోడ పపూర్ణులగుచుు వాంచఛితార్థంబు లందుచు వసుదపైన వర్ధిలుచు నుం్యద్రుగాత వేనత్సరాలు,

• ఇ. సీ, ఐ. ఎల్‌; హైదరాబాదు

110 ఉషస్సు నాకు స్వాతంత్యం వచ్చింది

కాంచనపల్లి చిన వెకటరామాశావు శ

నాకు స్వాతంత్యం పచ్చింది, నడిబజార్థా నడవడావికి-

ఆరు సూరును చేయడానిం, నూరారును చేయడాని3.

తిమ్మిని దిమ్మివి చేయడానికీ బమ్మివి తిమ్మిని చేయడానికీ

నీతిని వడి దిజాల్లో నిలబెట్బడావి. నాకు స్వాతంత్యం వచ్చింది

లెఫ్‌టు పైడు నడవాలని, తెల్లవాడు, రూలాపి ది ౮ డ్‌ చేసినా

పచ్చి రైటిస్టుగానే (పవర్డించాడు,

మొన్న బెజవాడలో మావాళ్ళంకా అందరినీ కుడిరే నడవమన్నారుం

యెడమదిక్కు పోనే పోకూడదన్నారు ఆయినా,

భారశాన్ని లెప్పులో నడిపిస్తానంటున్నాడు, దేశాన్ని రైట్‌గా పోనే పోవివ్వనంటున్నాడు నల్ల నివాళ్డే ఆయినా పద్మనయనంబుల వాజ్జీకొను

పాండవ పశ్షపాతినీ కొను.

సంచాయితీరాజ్య స్థాపనాచార్యుణ్ణే, పంచుకుతినే వ్యవస్థా పోషకుణ్ణి_

పై సభలోనూ కింది సభలోనూ, చివరికి, పంచాయితీ భవనాల్లోనూ

పెరుగుతున్న జనాభా ఫ్యామిలీ ప్లావింగు లేక్క పట్టనే పట్టడం లేదు

అందుకే జిల్లాకో రాష్ట్ర మయిందాకా, రాజకీయునికుద్యోగ నివారణ ఆయిందాకొ నాన్సెన్పు స్వాతం త్యానికి యేమిటీ అంటున్నాను

యెద్దులు సమైక్యంగా వుండి పులినెదిరించడం

యేనాటిదో పాతపురాణం కథ ఆ కథ కంచికిపోలేదు మనమింటికి చేర లేదు

కనకనే వాటన్నిటినీ తిరగరాయించ వోతున్నాను

ఐక్యతకు అసలైన అర్ధం విచ్చిన్నతయనీీ సమగ్రతకు కుక్కలు చింపిన విన్తరియవీ నీతికి అచ్చమైన అర్థం అవిసీతియనీ

ఉద్యోగం అంటేనే కేవలం జీతంరాళ్ళకు మాతమే చేసే పనికాదనీ,

యిలా యిలా యెన్నో యెన్నో వినూత్నార్జాలతో

డిక్షవరీనే తిరగబెట్టి రాయిస్తున్నాను.

• ఆడ్వకేటు, రామగిరి, నల్గొండ జిల్లా.

ఉషస్సు 111 మన ఇంటికి స్వాగతం నముడూంరి (శ్రీనివాసు * గూడూరి రామనాథశా (స్త్రి * చనుదెమ్ము సోదరా మన గృహమ్మునకు హృదయమ్ము పాఠరవళ్యాన నాట్యమొనర్ప, వరనహృదయమ్ము మన ఇంటికి మార్గ్షమయ్య రమ్ము రమ్మిదే సువాసనల విరజిమ్ము మన విరులతోట ఎల్లలూ హద్దులూ కనతావిడా చోటు అటు చూడుమొకసారి ఎఅని గులావీలు వీని రాగవర్షం నహృదయ రాగావికి చిహ్నంకదూ 1 ఈ మళల్లియల తెల్లదనం నైర్మల్యావికి (వ్రతీక సంపెంగల సన్నజాజుల పరీమళ౦ముందు స్వర్గం చప్పగా ఉండదూ ? ఈ బంతుల చేమంతుల ముగ్ధపొందర్యానికి దీశేది ? ఈ తామరలూ, కలువలూ దివారా తులకు నాందీ ధరతవాక్యాలు. పారివాక సౌరథిం (వపంచాన్ని మనోవారం చేస్తుంది ఈ విరి కన్నియల పొందర్యం తీఐకించు, గుబాళించు సువాసనల నాస్వాదించు, ఈ పువ్వుల వాడనీక, ముళ్ళకు తగనీక్క గాలికి చెదరసీక, దౌష్ట్యానికి నలగనసీక్క ఈ చెట్లను నశించనీక సీరుపోపి రజించాలి మనమే సోదరా మరి మన జీవితమనే ఎడారికి ఓయానిస్సీపూలతోట ఇదే మన గృహమూ, వనమూ, జీఎనమూ. ఈ తరులు కవుటా ఈ విరులు కవితలూ మన గృహము సాహితీ మందిరమ్ము, మన వనము సరస వాజ్మయప్పరను. థి విద్యార్థులు: సికిం ద్రాబాగు,

112 ఉషస్సు ఆగ (బతుకు ఎల్‌ ఎస్‌, ఎస్‌. ఆర్‌ ఎ శర్మ తలిదండ్రులకు దిరువు రోమియోలకు మెడపు ళన ళుకే శనకు వెజపు 'శెంసి మనలుకొన్న గెలుపు, స్వత౦(శ్రతకు గొలుసు నంఘానికి అలుసు తోబుట్టువులకు ఆలుసు. తసమనసుశే తెలును కస్నీటికోనె కాలమంత గడచిపోవువనే చింత మనసుండీ తెలుపలేక మారిపోవు కడకు శలగ ఆడపిల్ల శ్రతట్‌..అది నాటిక్సీ నేటికీ మారవి, తరగని కన్నీటి కడలిపొంగు, నూత్న వత్సరమ్మా : సూర్యవీ ప్రి నకల సుమదళందుల జేరి చేడుకలర ముద్దులాడు వేళ ఆంజలించు మానవాత్ములలో జేరి నరశుభమ్ములిమ్ము ॥ వత్సరమ్మ ॥ రణ వివాదములకు, శాదరూపములకు తగపులకును, జగతి స్థానమయ్యెం నర్వమానవులకు, సఖ్యత సమగూర్చి వరశుభమ్ములిమ్ము ॥ వత్సరమ్మ ద్వేషవహ్నా నార్చి, పోషించు నీ మంచిని “పెంచు డెందమందు టేమలఠలు. నవ్య వత్సరమున నవ్యరాగాలతో నరశుభమ్ములిమ్ము । వత్స్పరమ్మ

• ఏల్‌, ఐ. సి, హైదరాబాదు, జా

ఉషన్ను 113 స్పందన గుంటి పుంగరీకాకయ్యన * జీవితం అందాల రనరాజ్యమవీ ఆనందం -ఆహ్లాద౦ం-అనుభూతులు కలగా పులగంచేప్తి విధాత సృంజించాడని ఊహల చాంపేయమాలలల్లాను, రమ్య హర్మ్యాలు వినిర్మించాను. (ప్రతి అక్షకం రమణీయంగా ఏర్చికూర్చి నా ఊహాద్వారానికి రమ్వభావాల తోరణాలుకట్టి కొవ్యాలు కూర్చానుఎగేయాలు రాశాసు, కథలు చెప్పాము. కలతపడిన మనసుల (మోతలు, రక్తంలా చిమ్ముతున్న స్వాఠం[్యం "పేదవాని కూలుతున్న కలలమేడ, చితి మంటలా కొలుతున్న భాగ్యనగరి సమస్యల (చిహ్మబెముడు డొంకలు కలలోని అస్థిపంజరంలా భయ పెడుతుంది ఈ జీవిఠం చైతన్యస్ఫూ ర్తి లేని జడపదార్థంలా ఒదిగి ఒదిగి వుండలేను గతానికి దాసోహమనలేను. ఈ చీకటి విశిలో (మగ్గలేము ఆశయాల (ప్రేయసివి ఆరాధిస్తాను నిజం_ఇంట్లో వసిస్తాను మానవత నా ఊపిరి అనాథుడు నా దేవుడు నా గుంగెలో జరుగుతోంది నృళదన 1 పొమాన్యుడి గుండె గుడిలో ఆరిపోయిన జీవకొంతుల్ని వెలిగిస్తుంది నవాకం౦ మానవళి విండు గుండెలలో సమత, మమత, మహృద్భావం వింపుతాః సామ్యవాద నమాజం నెలకొల్చుతాః విశ్వమానవ హృదయ విపంచి మీటి మధు తంత్రీ నాదాలు పలికిస్తా (పకి యింటా ఆనంద తోరణాలు వెలయిస్తా అందుకే నా కలం, నింపుకున్నది మషీషంకిలం కాదు విరుపేడ౨ విండు గుండెల నెత్తురు। ఫి వ్యాపారస్థులు; ్రీకౌకుళం,

[114 ఉషస్సు నాదేశం అశ్వని * శనులకు పండుగ వీనుల విందుగ భరళము నృష్టించిన పరమాత్మ బోతలు హిమగిలి శృంగమ్ములలో అమరిన తాససులూ ఆ(ళమ వానుల అకిరి పూజలు ఆతి మాద_ఎక్క్మానందం గంగాయమునా (బహ్మపు త పింథూ తుంగభ్యద గోదావరి కృష్ణా కాదేరి పెన్న మూసా ఆవేశముగా పారుచునుం దెమగా పరమానందముగా . పడమటి కూర్చు శనుమల్లోనా (పకిగ వింధ్యా్యది మధ్యనున్నదే ముద్దుతిలింగం గద్దెలెక్కి= రాజులు బుద్దిగ పాలిందిరి

• డేళభ్రా షలండు తెలుగులెన్స'" వి విశ్వమున చా'పెను శ్రీకృష్ణరాయలు విశ్వాసంతో తెలుంగు ప్రజలూ ఆస్వాదించిరి సాహిత్యామృతం ఫి స్టె లింగమూరర్థి, అంధ్రజనళ విలేఖరి: మరీకల్లుః

ఉనస్సు శీ5్‌ నీన్న = నేడు అగ్నే గతమంతా చీకట్‌యను, వ ర్రమానమే వెలుగను పలుకులు ఈనాడంకా, పరిపాటిగ మారినవి గతం గౌరవము పొందిన, కల్లు నేటికేల వోవి తంికి వందసనమిడిను తనయున కది తలవంపాొ ? ొత్తకావాలవియెడు, కోరిక నిన్నటిదే నుమి 'మేఠస్సుకు తిపగుబాటు మీద మఖ్క-స ఎక్కువ తెలుగుతోడ నన్నయ్య, తీరుగబ డెను పాతమీద నాటి జీవశాడివి దూపెబ్టెను తిక్కిన కవితలు పాల్కురికి పండితుండు (ప్రతీభామణి ్రీవాటుడు పెద్దన గురుజాడాదులు పెంచినారు కొత్తదనం కావి వారు పూర్యకృషికి కై మోడ్చులు చేసినారు ్రొత్తపాతలను కలిపి, (కొ మ్మెరుంగు దిద్దినారు అనవాటికి అది (కొత్త, నేడు కొందరికి చెత్త ఊవహాంచే శక్తియున్న ఉంది అన్నిటిలో నత్తా చరిత తిప్పి (వాయాలవి భాందనమ్ము చూపాలని కాలచ్యకమును వెనుకకు కదలించాలనికాదు. నేడు జరుగు రూపకమునకు నిన్నటి గీతమేనాంది కవబడు (వతి పౌధానికి గఠమె దానికి పునాది అనుభవాల వేటివైన అక్కరలు నిన్నటివే అనుభూతులునేటివై న ఆశయాలు సనిన్నట్‌వే విన్నట్‌ ఆహారమంళ నేటికి చైతన్యంగా మారి రేపు ని్మించగ, మహీస్టలికి ఉసకరించు ఆందుకే చెబుతున్నాను మనకెందు[ పయోజనమున్నదొ సందేహము నూవి త్వరగ అందుకొనుచు సాగాలని.

• లెక్నరర్‌, (పభుత్వ జూనియర్‌ కళాశాం; జనగామం

[16 ఉషస్సు

మేలుకో

ఎన్‌. రామస్వామి * ఓరోరీ తెలుగోడా మేలుకోరా : ఎందుకురయ్యో నీకీ విపరీతబుద్ధి ఏమిటిరయ్యో నీకీ చీలికరద్ది ఎంత నాశనమును కోరి విడిపోయె మనసు, ఎందు పొందలేవురా సీవీపాటి సుఖము శెలుసుకో, తెలుసుకో విజావిజాలు భవిష్య ర్తంళ ఒక్కసారి బాగుగ యోచించు మసక చీకటిలో మనసు మాద్నకోకు మంచితనముతో ముందుచూపుతో అందరిబాగును కోరి ఆదర్శంగా విలువు అందరు కోరేమాట రత్నరాసుల మూట మోయువానికె తెలుసు పఠివారభారం మేలుకో_ మేలుకొని ఒక తాటిపై విలువు (ప్రజాక్షేమము కోరి పరీకీంచుకో మనసును పరీసరి విధముల నీవు పరితపించటోకు విడిపోయానుం'ప ఖుక్కలు చింపిన విస్తరాకు తెలుసుకో _ తెలుసుకో వెలుగు లీనెడుబాట పాడుకో పాడుకో_ తెలుగు గుండెలపాటం

ఉషస్సు ల!

పాప నమ్మె

ఎల్‌ కన్నయ్యానాయుడు, ఎమ్‌. ఎస్పీ. * ఎందుకు పాపా సమ్మె ? ఏంకావాలి? ఎవరిమీద కోపం ? ఎవరు చెప్పగలరులే సమ్మెకు ఆసలు కారణం ఆయాలు డ్చాద్ల అందరూనమ్మె; పెద్ద డాక్టరు తప్ప

. అంతా సమ్మె దశదిశలు దిగర్భధన మెల్లగ వీచే గాలితవ్ప

నమ్మే తనదే సాధించలేము ఏ చిన్న కోరిక కూడా అని నమ్మె లేవి మమ్ముల మరిమరి ఏడిపించకు పాపా: వనమ్మె పరిష్కం రిస్తుంది సమన్యలు సృష్టిస్తుంది సమన్యలు (వసవ వేదనతో విలపించే మాతృమూర్తి పచ్చి బూతులు తిస్తే డాక్టరు చచ్చిపోయిందనుకున్న “సీజరు బేవి” నల్లకుక్క నోట్లో ఆర్హవాదం | కడుపుతీసిని చంపుకొని పపిగుడ్డును పరహన్తం చేస్తున్న అభాగ్య జీవి భయంకరం భయం భయం । ఈ లోకం పాపా భయపడుతున్నావా ? భయ మేల మనుళల ఊయల వాత్సల్య బృందావని అమ్మ ఉండగా ? వవి చేసేచేయి ముడుచుకొంటె కునికిపొట్లు సడేది భవిష్యత్తు. ఉషానాల కళ్ళుమూసుకుం పె ఉసూరుమని చీకటి నిండిపోదా గుడ్డుసుండి పిల్ల గింజనుండి మొలక బయటకు రాక ఆగిపోతే గిరగిర తిరిగే కొలచ్మకం ఆగి జగతి తల్టక్రిందులయిపోదా £ పెద్దడాక్టరు లెక్క నీవు పుట్టవలసింది అక్టోబరు పదునాలుగున పిల్లల పండుగ ఈ రోజు మా కములపండుగ చేయరావా ? ఎంతో మంచి ఎ్మారగులావి కథ ఉంది చెప్తాను రావాలి మరి, అమ్మ కొండంత అళతో ఎదురుచూచి విసిగి పోయింది అమ్మ తల్లి డిల్లి న వేళ పాపా; పిల్ల మాపేమిటి? వంతం పబ్ది తల్మక్రిందుల తపస్సు చేయక (పసన్నవై 'పేరాశలతో అలసిపోయిన మాకు (ప్రశాంతిని (ప్రపాడించు (వళాత వెలుగును పంచి పెట్టమ్మా (వగలి బాల.

ఇ అర్జగణాంకోపన్యానకులు, శ్రీ వెంక'కేశ్వరా యూనివర్సిటీ; తిరుపతి,

18 ఉషస్సు పాతికేళ్ళ స్వాతంత్యం ఆాళ్ళపల్లి మురళీధర గౌడు * పాతికేళ్ళ స్వాతంత్ర్యం పవండించిన పర్వాలెన్నో “ఉపేదవావి గుండెల్లో (ప్రభవించిన జ్వాలిక లెన్నో 11 ఏమిమేలు జర్‌గెు ? మా ఎదలో చిచ్చులు రగిలెను. కొద్దినుంది చేతుల్లో ఒదిగిపోయె స్వాతంత్యం ఆశలు చిరు ఉరి శాళ్ళకు ఆత్కాహుతు లై రెందరొ 1 ఆశయాలు నెరవేరక హృదయములారేసినారు. దూదికన్న తేలికైన వీద పజొనీకమునకు కన్నీళ్ళే కరువైతే వెన్నెల లింకెందులకో | ఎక్కడ చూడను నవ్వులు ఎగపెడి నిట్టూర్పులలో ఎక్కడ పాడను గీఠం ఎదలు మండు నమయంలో, మల్లి యకే విరియుచోట వనల్లవి సర్పాల బుసలు; సామాన్యుని (దికుకులాగ్‌ చతికిలదిడు జీవమ్ముళు_ పాతి కేళ ఇ "స్వేచ్చా శథ పతం పౌరభమ్ములను గువాశించు నమ్మకమ్ము గుండెల విండేవా?

• వి, కామ్‌, విద్యార్థి సర్దార్‌ సేల్‌ కాలేజ్‌; సికిందరాబాదు.

ఉషస్సు శ కవిత శీంవల్లి వానుముంతగాను * ఇదీ కవిత ? ఏది కాదు కవిత ? కవితకు కొవాలి ఆధారం దుర్భర ఆ వేశపూరితహృదయం ఒకడు మత్తుకి దాసుడై వేరొకడు లోభానికి దాసుడై రా సేది కవితకొదు చెప్పేది వినతికాడు. తలిమికి దాసురై ఒకడు కాంతకు దాసుడె వేరొకడు చెప్పేదే కవిరైతే బేసేదే వేరై. శ్రే కవికా బేడు_మానవుడు రవి కొనని చోటు కవి కాంచగలడని ఎంచి అందని ఆశయంతో వింగికి నిగిడే నై రాళ్యంతో కృంగి కృశించి రాలిపోయేకన్న తను నమ్మిన ఆశయాన్ని (పజలుపొండే (వగతిమార్షం చూపాలి వెన్నుతట్టి లేపాలి. నంఘంలో జరుగుతున్నట్రి చేదునిజం బయట పెట్టి (పజలముందు ఉంచేకన్న చెడును దిద్దే ఉపాయం తోటి సోదరులకు తిలపాలి కవియే రవి కావాలి, కులోదయం రావాలి. నర్వమానన పౌభ్రాళృత్వం వహజణీవన నమభానం “'పెంపొందిప్తేనే కవిత్వం మిగిలేదంకా కపిత్వంం శ ఉద్యోగి ఎల్‌ ఐసి జీవనపకాళ్‌; హైదరావాదు.

120 ఉసషమ్ను “విష్‌ యూ ఆల్‌ ఏ హాప్పీ న్యూ ఇయర్‌” శ్రీసతి రఘురామ్‌కుమార్‌ * రెండు శతాబాల దాస్యం ఫలమిది. అందుకే యిగి సం్మపదాయం-ఆంత సులభంగా నదులుకో లేం! తెల్లారిలే స్తే కాఫీ పీగరెట్‌ "టెలిఫోన్‌, పినిమా అన్నీ శెల్లవాడిచ్చిన అపురూప వరాలే అందుకే గుడ్‌ మార్నింగ్‌, గుడ్‌ నైట్‌, సారీలను రోజుకోపారె నా అనకుండా ఉండలేం (గ్రహాలగమనాలు మూలం, మనబుతువుల ఆగమన విర్లమునాలకు ఆమనీ=వికసించినవపీ జీవతప్పు విలువల్ని తెలిసే వేపపూపచ్చడీ శెలుగు ఉగాదికి నంకేఠం, ఉగాది, మనకూ కన్నడులకూ మహారాష్ట్ర్రలకూ ఉగాదిం పడమటివా6ికి జనవరి ఒకటి నూతన వత్పరారంభం పాతికేళ్ళ స్వాత। 0శ్ర్యానంతరం ఆంగ్ల చిహ్నాలను విశేషంగా తొలగించాలని త్మీవకృషి జరుగుతున్న తరుణంలోనూ ఈ సంప్రదాయాన్ని విడ లేకున్నామం'పీ కారణం? ఆలోచించండి మీరూ మరోపర్యాయం, కేవల పాశ్చాత్యవ్యామోహమే కాదు, నరనరాల్లో జీర్షించిన ఆలవాటిది కొర్తు, రైలు, పోస్టాఫీసు, సిగ్నల్‌ పీట్‌ శెబగు తరుష్‌ పలెటూరి వె తుకూ అరంకాదు. వ్యవహారంలో తీంతగా 'పాతుకుపోయే యీప్‌దాలు. వ్యామోహంకం'కే చెలుపుచేస్తుంది తగవి విద్వేషం స్వభాషా, జాతి, మతాభిమానం సర్వదా వాంఛనీయమేకాని, వెెరితలలు వేయకూడదు. అవిష్టంలో అమ్భృతాన్నికూడా (శాగించలేం ఇష్టంలో విషాన్నైనా మింగించవచ్చు. మొహంజోదారో నాగరికత పేరిట మురిసిపోవటం కాదు “ఏదేశమేగినా ఎందుకాలిడినా పుడమి భారతిని పొగిడితే చాలదు ఆ పూర్వపు టౌన్నశ్యాలను అందుకోగలిగే స్థాయికి ఎదగాలి. సం్యపదాయాళను మరిపించే.మూతన నత్సంపదాయాలను నెలకొల్చే చైతన్యపు వెళ్లువ(ర్రావాలి.

• ఏర్‌. ఐ సి; జీవనప్రకాళ్‌ హెదరానాదు, (శక

ఉషన్ను శ21 “మనదేశం బాగుపడే దెప్పుడు ?" వి, నుబ్బఠరాయశా స్పి న్‌ భలించని(వజాస్వామ్యం వాక్ముద్ధిలేని వాక్స్వాతం(త్యము మానవత్వము నళిస్తున్న ఈ నవసమాజములో నమా నత్వము పొట్టకూటి కై పనికీఠాని కాగితప్పు పట్టాలు (పేపర్‌ డ్నిగీలు కుక్కగొడుగులవలె మొలిచి చెట్టుక్రింద స్తీడర్లలా వెలసి సోషలిజమ్‌ అంటూ. వెళ్యులరిజమ్‌ అంటూ ఉపన్యాసాలు దంచేటి నాయకులు. వినాయకులు 1వజల గోడువినని (వభుత్వము పాలసీలు లేని పారీలు_పదవులకి పారీలు మార్చేటి రాజకీయ వేశ్రలు బి క్‌ ట్‌ ాటీ అక్కర లేదు_ మాకక్కరలేదు. కాతల...తం్మడ్రుల పేర్లు చెప్పి కొలం వెళ్ళచీద్ధామనుకునే దేశభక్తులు దేశమఆళికా అల్లకల్లోలమై యుండగా కొర్లలో విలానయా(త్రలు జరుపుతూ నినాదాలను చల్లి వేస్తూ జీవితం వెళ్ళబుచ్చేటి దేళశపాలకులు పెద్ద "పెద్ద చదువులు చదివి పరిపాలనా యంథశాంగములో అధికారులై దిల్ల(క్రింద చేతులు చాపేటి లంచగొండి_అవినీతి పరులు అక్కరలేదు..మాకక్కర లేదు. ఆయితే ఈ దేశం బాగుపడేదెప్పుడంటారా_ వినండి ముప్పూట్ల గంజి = (పాణం విలబెట్టుకునేందుకు మూడుమూరలబట్ట..మాన వంరక్షణార్హమై మూడు గజాలవీడ_తలదాచుకునేందుకు నమకూరినవ్చుడు చేయగల్లిన (సతివాడిచేతికి సవి కల్గినప్పాడు వణాళికంను అమలు పరుదుటకు కంకణం కట్టుకొన్నప్పుడు సామరన్య నహజీవనానికి అరివాటు పడి దేశమంపే ళ క్తి -మళికణ నిజాయితీ కల్షియున్న (పజలున్నస్పుడే_మన దేశం బాగువడేది,

• స్టెనో గాఫర్‌, వీ హెచ్‌, ఇ. ఏల్‌? హైదరాబాదు,

శ2ైడి ఉసమష్సు భాగ్యనగర లేఖ శె. వి రామ్మవసాద్‌ * అర్ధ ళశాద్దంగా ఎరుగని విచ్చితదళ అనుభవిస్తోంది భాగ్యనగరం పంచాగ౦ బుతువులు ఆరు _ ఇక్కడ రెండే శశ50 ఒకమైతే (గీష్మం రెండోది. జీవనవనాలలో ఆశల ఆశయాల ఆకులు ఠాలిపోతున్నాయి ఉద్యానపనాలలో కోరికల కోరకాలు వికసించే జాడేలేదు. వంధ్యలో వెలిగినచీపాలు చీకట్లో కళ్ళుమూస్తాయి 'వ్రమిదమ వెలిగించాలంే చమురుకోనం క్యూలోనే సమయం సరి. అందుకని చీకటినే (ప్రేమించటం ఆలవరచుకుంటున్నాం కాలంతో, రాజీసడుతున్నాం-ఇది మా నిత్య $శర స్వభావ రూపం. మా ఆకాశంలో మేఘాలు వర్ణించటం మరిచిపోయాయి కపీసం చల్లని సీడైనా ఇవ్వక వేడిగాల్పులు పీస్తున్నాడు అనిలుడు మార్తాండుని ప్రభావానికి పీరాజనా లర్బిస్తూ నానాటిం శరిగిపోతున్నది మా కందుబాటులోవున్న సరోవరం. పంచభూతాలతో [పాణాధారమైన వీరు ఉవరిళఠలాన కొక పుడమి ఆట్టడుగుల్లో ఈల దాచుకుంటోంది. గొంతు తడిచేసేందుకు భగీరభయత్నం చేస్తున్నాం వెలుగూ=సీరూ కరువైనాయి నేస్తం ః పిలవని “'సేరంటంలా నవ(గహాఅను మించిన ధరలగహంత అరుదెంచింది నేలనూ వింగినే కాదు నగలు మానిని జీవన (ప్రాంగణాలనుకూడ దుర్భరం చేసింది ఇక దాలసుకుంటాను దోస్త్‌ 1 వివరాలు 1 ఏ పచ్చని (ప్రాంతంలో ఉన్నావో ఎందుకు నీకే బాధ? అంకళా కులాసే మరి; ఇక పెలవా: ఇ ఎల్‌ ఐ సి, అసిస్టెంటు, జీవనప్రకాళ్‌ 1 హైదశాబాదు,

ఉషష్పు కై23 అప్పుడు | అయ్యదేవర పురుషోత్తమరావు, వి, ఏ, * పాగిపోతున్న బండిచ్యకం సీల జారిపోయింది వర్వతా రోహణంలో కాలుజారిపోయింది వందడిగాఉన్న పెళ్ళిపందిరికి నిప్పురవ్వ అంటుకుంది ఉడారిలో పాంథుని పెనుగాలి 'పెనవేసుకుంది. ఆశ్వ మేధహతయం కనుపించకుండా పోయింది. (వకటించిన పాత్రధారి అంతుతెలియలేదు (వ్రదర్శన శాలనుండి (క్రూరమృగం తప్పించుకుంది అందమెన అమ్మాయి తుంటరికి ఒంటరిగా కనుపంచిళది చిలిపిపిల్ల చిరునవ్వు చిందించింది (శాచుపాము తోక (తొక్కటం జరిగింది ఆవు దూడసు పెట్టింది మాయ వేయలేదు పిచ్చివావిచేతికి వాడిక త్తి దొరికింది కుండెడు పాలల్లో విషబిందువు చిందింది ఇంట్లో ఉంచిన ఎలుకలమందు కనుసించటంలేదు అమాయక (వజలకు అపకారం అందింది సమరంలో వాయలుడు కనుపించటం లేదు మంచిమనిషి మనసు ఏకలమై పోయింది తలువులు వేసి పిల్లి వి కొడుతున్నారు "పేదవానికి పెన్నిధి లభించింది వెలయాలు పప త్రబంధత అర్థించిండి (వవావోవికి అడ్డుకట్ట తెగిపోయింది శుభకార్యానికి పోతుంటే అపళకుచం ఎదురైంది శలపితన్న కొన్నాళ్ళకు కామమ్మ నుగడు కారనితెలిసిందఓ తప్పుకప్పిపుచ్చటానవికి చేస్తున్న తప్పులు మిఠిమీరుతున్నవి,

• పేట్‌ బ్యాంక్‌ ఆఫ్‌ హైదరాబాదు; హైదరాబాదు.

14 ఉషస్సు నిరంకుశకులు ఇరివెంటి కృష్ణమూర్తి శ పూచిన తలపులన్నీ తూచినట్లుండాలనుకునే వాళ్ళ విరంకుకులు. తమకు తప్పు ఇతరులకు మంచి తలపులు రానే రావనుకు నేవాళ్ళు విరంకుకులుం అందాన్నీ, కవిశ్వావ్నీ మానవ స్వభావాన్నీ విర్వచించేవాళ్ళు విరంకుకులు, భజనను నృజనగా స్వసుఖం పరసుఖంగా తఈమను నుదుటిని తూరుపు కొండగా భావించే వాళ్ళు విరంకుకులు. ఆయుధాలను నమ్మేవాళ్ళు మనవీషిన్మి మనసును వమ్మనివాళ్ళు దేవుడు రేనేలేడనీ తామే దేవుళ్ళమని నమ్మే వాళ్ళు విరంకుశులు అనే హక్కుకొవాలనువ నేవాళ్ళు వినే అలవాటు లేనివాళ్ళు మార్చలేక చంపుతామ వేవాళ్ళు విరంపకుల్లు,

• అధ్యాపకులు సీకిందరాబాదు సాయం కళాళశోల; ఉస్మానియా విశ్వవీద్యాలయ

ఉషస్సు క్షే2ై5్‌ అలజడి మాల శ తడి ఆరిన గుండెలో వెలుగు లారిపోతున్నాయని ఆలజడీ మమతలు తెగిపోతున్నాయని సమళలు సమసిపోతున్నాయని శేగిన చిచ్చుల జడి యీ అలజడీ ఐకమత్యానికి ఆయువు తీరిందే మోనని విచ్చిన్నంకోవంకూడా చిచ్చుల అలజడి తపస్పలేదే అవి ఎందరు కిన్వడులు కలసి లేపిన సవ్వడుల జడి యా అలజడి ఆహుతైన ఆత్మల చుట్టూ "ఘోషించె గోడల నవ్వడుల జడీ ఈడియారిన గుండెలో మండే చిచ్చుల సవ్వడి ఈ అలజడిం ఇ, కుషూరస్వామినాయుడు, విద్యార్థి, (ప్రాచ్య కళాళాల: హైదరాబాదు,

126 ఉషస్సు అంకితం పింగళి జగన్నాథరావు * అవంత సృష్టిలో నిష్నీప్తమైన కరుణ పిండిన వీ చూప్పుల చల్లని కీరణాలు నాదు హృదయమును మాననమును కడకు ర క్రనాళములనుగూడ | విగ్షీవముగ జేసివైచె. సీ దివ్యతేజఃకలిత నమున్నత వి గహమ్మ్యు ఇంత ఆరోగ్యపంతువి నన్ను సీరసునిజేపైె విశ్వమొహనాకృతి । వీ విలాస నముచ్చయాన్నుత వరమ్నులోన హరే కోపాగ్తికీలం కాహుతికాకయుండి క మన్మథుడు వ్మిశమించుచు నున్నవాడు. (కృతీ నముదయమ్ములోవి నిష్కాపట్యమునకు తావలమ్మైన, వెన్నెలవంటి వీ నిండు నవ్వు వాదు హృదయమున నింపినది మాధురీరుచుల ఘోరకాకోల విషము ః నవ్యమాధుర్య నననీఠత హృదయమ్మువీది। దిన్యసౌందర్య విగళిత పుష్పోపమాన మానసమునాడి। న్వచృ్చదరహాన జ్యోత్స్నాతనమ్మును చిలుళత్వభచి నాదు హృదయాన రగి లెడు అగ్నికాజ్యమ్మువైతిః ఓ మహవీయ సౌందర్య రన రూపిణీ వీవు మాటాడ గడిపిన న్వల్బకోలమదియె నాదు (ప్రాప్రమనుకొని జీవితము గడిపి వేతు మధురన్మృతులను మనసున వింపుకొనుచు, కాని మడువలేనిక నిన్ను ఎన్నిజన్మాలకయిన. మాటలతో నేనేమి చెన్పంగ లేనుసీకు నాది అన్నది సర్వమ్మునీకె అంకీతమ్ము నిన్నుజూచి హృదయము మూగవోయి ఇని ఉండిన యేమియు లేవివాడవైతి £ ఇ ఉపాధ్యాయులు, హైదరాబాదు.

ఉషస్సు 12? [(బతుకులోని తియ్యదనం వంగపగ్శి విశ్వనాధం శ ఉవ్వెత్తున లేచే కడలి ఆలలు అలజడివి స్ఫు రింసవు పకి కదలికళూ కదలి ఆల్పల్లాడిపోడు గడ్షిపోచ సులుకువ. ఆలజడీని స్ఫురింపించదు, (వకితణం (ప్రాజంపో పే సూర్యకిరణానికి ఉగ్గబట్టుకున్న (ప్రాణంతో నిరీషించే పూమొగల రేకులు విష్పుకుంటున్నప్పుడు ఆలజడీ వినపడదు. కనపడకుండా కారుతున్న కన్నీరు వెనుకనున్న అలజడి కనపడదు, కనబడవి అలజడీ, వినపడవి అాజడీ, ఈ జడుల నుధ్య, గమవించగలిగిన న్ఫృహ ఉంటే: మన మనస్సులో మెదిలే అలజడి మామే మనకు తెలుసు. ఒక్కపార్కి అవీ తెలియచెప్పుకోటానికిరాదు చేతకాదు. అందు కేఎఆఅలజడి అందరి మనస్సుల్లోనూ ఉంటుండి మూగ (పాణుల్లోమా ఉంటుంది. చూడగలిగే ఓర్పు, ఊహించగలిగే నేర్పు, ఉంకే _ ఆలజడీవి గమనిస్తే= కన్నులకు చెమ్మగిలే గుణం అలవడి (దితుకులోని తియ్యదనం తెలుస్తుంది. అనుక్షణం (్రిళకటంలోని అననరం తెలుస్తుంది, ౪ నాణీజ్య శాస్త్రపన్యానకులు, ఉస్మావయా విశ్వవిద్యాలయం; హైదరాబాదు,

126 ఉషన్సు నేను విదాశ రిని టి. కె. విజయకునూర్‌ * నేమ విద్యార్థిని, లాజకీయాల రాణ్‌వానంచేయడం అరాచక శక్తుల నణచడం నాసని తపీసం అనుకుంటాను। నేను రాజకీయాల్లో పావు నేకాదు (వధముణ్ణి, ముఖ్యుణ్ణీ ఈరోజు నేనురేకుంే స్త ౭ ఏీనమ్మె జయ పదం కాదుంఏ అరీష్టం నెరవేరదు. ఏ నాయకుడూ నిలువలేడు ఏ ఉపాధ్యాయుడూ విద్య గరవలేడు, పీ పార్టీ ఈన దిలాన్ని పుంజుకోలేదుం కళాశాలల్లో కూడా ఎలిక్షస్లు జరిపి ఆరాజకమైన విద్యకు ఓనమాలు దిద్దుకుంటున్నాను. పంచాయతీటోర్డు మెంబరునుండి ఇండియా. పెసిదెంటువర క విద్యార్థులూఎరాజకీయాలు ఒక నమన్య విద్యార్థులు చేయికలపక పోతే వారికి ఓట్లూంపీట్లూ కూడా ఒకనమస్యే ॥ అందుకే_నన్ను విద్యార్రివాయకుణ్ణి చేవ వారి నాయకత్వానికి పటుత్వం చేకూర్చు కుంటున్నారు నాకన్నిరంగాలలోను విలువా-మన్ననా ఉన్నాయి. అందుకే నేసు జీనికాంతం౦విద్యార్థిగా ఉండాలను కుంటున్నాను, కళాళాలల కాళ్ళు సట్టుకున్నా విశ్వవిద్యాలయాలను వేడుకున్నా పట్టా చేతికిచ్చి నిరుద్యోగి ముద వేని మా నంభ్యాబలాన్ని పెంచుతున్నాయి. అక్కడ _ మాజీ విద్యార్థిగా నిరుద్యోగ నంఘావ్ని స్థాపించి నాయకుణ్దవుకానని_వాళ్ళకు తెలియదు. ఫ్ర విద్యార్థి ప్రాచ్యకళాల; ప్రైదరాబాదు,

ఉషస్సు క్‌! నా ఎదలో వ్యవసాయం జీడిగుంట కామేశ్వరరావు * మమత బిల్లు కురియక మానవత మొలవక నహృదయత పుష్పించక కరుణరనం తొణికిసలాడే పొజన్యం ఫలించక మనమ 'పెరడంతా ఎన్నడో వీడుపోయిందిః ఆందుకే_ఆతర్వాత (దోహపు మన్నుజల్లి పరుల మంచితనవ్ప వరువులు వేని దొర్హన్యపు నాగలితో ఆ పెరడంతా చదునుచేని ఆన్వాయప్పవి త్త నాళ్నినాటి ఆఅ్మకమ వృషిల్ని పెంచి వంచనను పండించి భజిస్తున్నాను: విరాశలోవి మాధుర్యాన్ని అనుభవిస్తున్నాను 1; వి భౌతికశాస్రోంోవన్యానకులు, న్యూవైన్ను కళాశాల హైదరాబాదు.

130 ఉషస్సు విరణిమ్మునులే ః తిరుమల (శ్రీనివాసాచార్యులు ఫు పుస్తకాలు పట్టనలసిన మన్తకాలు మె స్త్రీలు సడుతున్నప్పుడు_ అక్షరాలు మవాయలేని హస్తాలు దికిపంతుళ్ళము బాకులతో పరీజిస్తున్నా ఛందంలోని ఆందం గణంలోవి గుణం అక్షరం వెనకనున్న ఆంతరార్థం_ఆ వేమీచూడక పద్యం అవగానే పళ్ళుకొరుకుతూ శి శ్లైరటేపే ఠవిష్పంగపులు కనబడుతున్నా కదలడం కదలించడం మరచి విశ్వజనీనతను వేళ్ళంటా తుడిచి కలాలు వెలసిపోయే శలర్లు పులుముకుంటున్నా మూడు గంటలు మంచి “మూడులో చ్మితాన్ని చూచిన మ్మితులు జాతీయగీతాన్ని వినకుంజ నే జారుకుంటున్నా వలై కాలిపోతున్నా మల్లె మాడిపోతున్నా విశాల హృదయా లెన్నో ర్క నిశలను తది మేస్తూనే తుషార సుందరవమౌ ఒక “ఉషస్సు” విరజిమ్మునులేః వ (వధానాంరోవన్యానకుల్కు నర్జార్‌ పపేల్‌ కళాళాల; సికిం దావాదు,

జాతి సర్వతొముఖ వికాసానికి సాహీతం శక్తిమంతమైన పావనం. వది శతాబ్దాల తెలుగుసాహిత్య చర్మితలో సాహితీ జగత్తును సమకాలీన నమాజ భవిష్యత్తును వికానలహరిగా పొంగించిన సారస్వత మూర్తులు ఎందరో ఉన్నారు. వారిలో వంచరత్నాలను ఎంచుకొని యువభారతి ఈయేడు సాహితీ సమాలోచన కార్యకమా9ను ఉపన్యాన లహరిగా *వికానలహరి' (గ్రంథ పచురణగా నిర్వ పాంస దలచుకొన్నదిం | గాసట బీసటలుగా కథలనల్లుకొంటున్న ఆంధజొతికి ఆదికావ్య నిర్మాణ వికాసాని కల్లించిన నన్నయ, గీరాణ భాగవతాన్ని తెలుగు (పజానీకావికి భ క్రికసాయనంగా అందించి (ప్రజలలో కవితావికొసాన్ని సాధించిన (ప్రజాకవి పోతవ, నమ్మగ కావ్యకళావిష్కారాన్ని కళాపూర్ణోదయంగా కల్పించి, వాస్తవిక జగత్తుకూ కల్చనామహత్తుకూ, జీవితనత్యా౨కూ, కావ్యకళాలక్యొలకూ మాత్న వికాసోల్లాసాన్ని కల్పించిన పింగళి సూరన నవ్యసాహిత్య ష్మక్రియా విలాసానిక్కీ నవ్యపమాజ సంన్కృృతి వికాసానికి వాబ్యయాల్న నవ్యసాచిలా (వయోగించి (పగతివి పొధించిన వికావమ్హూర్తి కందుకూరి వీరేశలింగరి పంతులు, పరభాషా సాహిత్యాల (వళొవంతో వరాబ్మాఖ మైన జాతిని మాతృభాష వైపు మరళించి పవ్యాన్ని శవణానందంగా ఆలపంచి, కవిళాాపవృ త్రికి "జాతిలో పువర్వికాసాన్ని కల్పించిన తిరుపతి వేంకటకవులూ యుఐభారతి ఎన్నుకున్న సారన్వత మూర్తులు, నమకాలీన పాపిత్య రథసారధులు, బు;శేఖరులూ వారివిగూర్చి వసం గించే ఉపన్యానకులు : 7 అక్టోదరు 33 నన్నయ ఆచార్య దివాకర్ల వేంకటావధాని 21 అకోదిరు 7 పోతన దాస్‌. నారాయణ రెడ్డి ఆ నవంబరు 73 పింగళి సూరన డా॥ జీ. విం సుబ్రహ్మణ్యం శే8ి నవంబరు 73 కందుకూరి ఆరు.(ద వీరేశలింగం 2 గిపెంబరు 73 తిరుపతి ఆచార్య దివాకర్ల వేంకటావధావి వేంకటకవులు

• వికొనలహరి ” 2 డీపెంబర్‌ *73 వాడు అవిష్కరింస బడుతుంది. (వచురణ పూర్వవనెల 3_00 1973లో సాహతీమి.తులుగా చేరేవారికి వికాన లహలి ఉచితం యుఎఐభారతిలో పాహితీమి తులుగా చేరి సాపాతీ వికాసానికీ దోహదం చేయండి.

ద్ర శతు (1 ళల

భ్‌ టి సాహితీమి, తులు ఎవ

మం ఓ

ల యముమాన్‌ శ యువభారతి

నందనం జీవలషీణం ॥ రనన్పందనం సహృదయలక్షణం ॥ చూ కృషిలో పాలుపంచుకునేందు తై సహృదయులైన సాహిత్యాలిమానులకు అందిస్తున్న ఆహ్వానం “సాహితీమిత్ర'. జాతి పురోగమనానికి సాహిత్యవికావం, దాస (ఫలానం అవనరమవి భావిస్తూ ఉత్తమ సాహిత్య (సచురతాొనికి యశాశక్తి

(చయత్నిస్తున్నాము. “సాపొతీమ్మితులు'గా చేరడం అంపే మీనహయ సహకారాలను

మా సాహీత్యరృషికి అందించటావికి ఒప్పుకుంటున్నారన్నమాట।: యువభాంతి

సాహితీమ్మితులుగా చేరడంవిల్ల సమకూరే సదుపాయాలు ;

శ (పతి ఎంపత్స్పరం అయిదు రూః చెల్లించడంతో యువభారతి సాహితీమ్మితులుగా పకఠిగ్‌ణీంపబడతారు. సాహితీమ్మిఈ సభ్యత్వ చిహ్నం అందుతుంది.

• తక్షణమే ఒక ఉచిత ప్పుస్తకం. 1973వ సంవత్సరంలో రు, 3/_ ల పచురణ పూర్వ విరాళంపై (పచుం౦వబడే “వికానసలహరి"ని మీకు ఉచితంగా = నేరుగా ఆందించడలగావీ, వొస్టుద్వారా పంపడంగాసీ జరుగుతుంది.

• 1973 లో యువఐభారితి నిర్వహించే కార్యకమాల వినరాలు, ఆహ్వానాలు అందుతాయి.

4 973లో మీరు యువభారతి (నచురణలను 25% మినవాయింపుతో - కొన్ని నమయాలలో అంతకన్నా ఎక్కువ మినహాయింప్పుతో మీరు సొంతం చేసుకో విచ్చుము.

• అన్నింటికన్న మిన్న యుఎభారతికి తోద్పఠగలుగుతున్నామన్న సంతృప్తి మీకొ సంతృప్లి కలిషంచేల్హా యువలారతివి తీర్చిదిద్దడంలో మీ నహకారల అందించటం

వ “ = నాకున క్‌ . తిమ్మిని | సనీకిని [1 లఖటు ॥ అగ నూ పచ్చి గ్‌ ః ॥ మొన్న ( భారతా! + శ వర్తన, | పాండ | పంచా | - | "పెరు | అందో | | నాన్నె ఊఉ) ॥ న... స గ సు వ. / ..