Telugu thrilingna sheshamu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

భి శయ

“పైనినం౬

“మేం యాఎ - [న గలా 196 (౯ బలు రం. గ్రమాాంయ!

ఖ్‌. ళ్‌ భా

యా ర [

లా ల

(/

నై2తడడకడకడతడతడతడతతడకతడడడైడడజజఊై2ఉ2చ2ఊఊ22 ఊడే కకం. 118 11612553 గారల 10100%4 008 ఉక తకితిం తక 11012 001 121 11801 014214 [1212101141 01 801 000104 0! 1210000440, 0410 ]013 9001 19 ౧830061101 6064101006 స 000 9400139108 త్వ 2506 శిలలణి 0

సూత్ర,సంఖ్యావివర ణము అాయాఫకపిధాలాలా కె సంజ్ఞాపరిచ్భేగము 16 సూత్రముల లె సంధి లం జ లి శబ్ద 9 క10 జ కారక 9 ౭27 శ్‌ 5, సమాం 99 శం శ 6, తద్ధం 10 19 99 గా శ్రీ యా ,, 8 న్‌ వ కృదంత 99 ల 19 ర వాక్య 98 లై న 10, ముక్ష్తలతణము తీ న 8013.

"మొదటి కూర్చు ఉపోద్తాతము ఖు వండితోత్తముండును స్దనాగ్రేసరుండు నగు మజ్జనకుండు

నాయొడ స్వామిఫావంబును జాసభా“ంబును నెజపి మి, త్ర జావంబు నెజవం బ్రారంభించుతతి నాకు యఫోచివంబుగ౬

ఎళాధార యొకింం గలుగ, తోడనే నాకు 'బాలవయోవస్థా ఆ *లవాసస్టానంచ్రై యున్న నాగవట్టణంబను దివ దేశంబున బిాష్టమంగళవి ల వాంబుతో నన్వన్దా ఇథానుండ్రై 'వేంచేనియుం జఇడు శ్రీళాందర్భ్భకాజస్యామినిం బద్భరూపంబునం బ్ర స్తుతింద వతి వొడమి్మి వసు దన్నామాంకితంబుగ నాంశము శ వాలం ర సహితంటైయుండ నొక్క శృతకంబు గావించితి, తదనంత య్‌ విదా్థవిచాకత ప్పామండ నై కొన్నివహాయనంబులు కడపి

(0త నాంద్రిశబ్దవ త్నాకరం బకు నకారాదినిఘంటు వొకటి మయు నుద్దేశముతో గ్రంథశోధనమునేయం దొరళొని గద్వోభ్నునిరసనార్థంబు తదధిదేవతా_స్తవం బొనరింపందలంచి శవంకితంబుగ నాంరము నర్ధాలంకార సహితంల్రై యుండ నొక్క శతకంబు రచియించితి అంతట నా నిఘంటువు వ్రాయ నుద్య మించి ఆప్రాయాచువ్రాయుచుం దన్తూలంబున విద్యార్థిజన చహాయంబుగ _వైకృతదీవిక, సంస్కృ తాం ధ్ర చ్రవిడవాాాణ వామోసహితంబగు పదార్థనామళోళము, చాలచందోదయమను, అలఘుకౌముద్కి త్రివిధంబగు నీతిమాల యను "సీ ఫ్పుస్తం

ళ్న బులను లో వమంబుగ విరచించి ము ద్రింవించి పివట ఛారతాది ల్రంథములయందు సంగ్రహించి యుంచిన నీతివద్యమ.లను గొని న్రీబనసామానర్టవరన యోగ్యం బగు సతీధర్మసం శ్రవాం బను నొక ఫ్యున్తక మేర్చజిచి యచ్చువేయించి్వి అట్లు మిగులం బూనికతోం శ్రారంభించి చ్రాయుచుండిన యా గొవ్ప్చ నిఘం: టువును తానీ పరిసమాప్తి బొందించితిని. ఇంతకూంన్తుంద నా పష్టిపూ_ర్సి సమయంబునం బ్రపన్నపారిజాత మను నొ త్రపత్తి గ్రంథము నటువది వద్భ్ధిములు గలదానిగా నొకటి సం తరించి ముద్రింవీంచితిని, తుద కివ్వుడు తద్చాకతాదిగ్యంథ పరి అ ల శోధనంబుచే' దొరకిన విశేష లత్షణప్ర'యోగముల న్చ కూర్చి త్రిలిజ్తలయా శేమంబను నొక యవగాకంవ్యాకరణమును తన్‌ ఛ్రానితిని ఇందలి లత్షణము లసాధారణము లనియు నియ్యది విద్యార్థల కత్యంతోపకారకమనియు మంచిమనసు త్‌ోం బరికించు వారల కెల్లం జక్కలాం చెల్లము కాగలదు. _ శాన శక్షిమంతులు యథాశక్తిని దీనిని విద్యా

యుపయోగమునకుం దేవలయు నని యేను మిక్కిలి కోరిక, వాండన్వ్పై యున్నా/ండను,

బ, నీఠారానూచార్యులు

పరిక

శ] అత్షరాస్క్యులగు నాంధ్రలలో కబ్బ- త్నాకరనిఘంటు నిర్షాణకర్మరులగు శ్రీమా౯ బవా జనపల్సి నీతారామాచా రుద్టలవారి నెలుంగనివా రుండరు, సం ఈ దాయనిద్ధముగ వ లము ఖఫామనుగూర్చియు, భాషాత్తత్త శ్రమునుగూర్చియు. పరి ఛ్రొోమముచేయుటకు నిఘంటున్చనే కాక, వ్రైఢవ్యాకరణము (వ్యాకరణమ్యు, అలఘుకౌముది (రేఫశకట లేఫనిర్ధాయకమ్సు 'పాలచం ద్రోదయము (అహ్ధానుస్వాకవివేకమ్సు, వైళ్ళతడీవిక (గద్భవవిషమయికము) యను శ్కంథములను రచించి యాచా ర్యులవారు తెలుంగుభాపకు మటువశానీ మవళోవశారము గావించి యళశళ్ళరీరులై నారు భాషాత_డ్త్రపర్శికమము, వ్యాక రణవీమయవరిశీలనము మున్నగువానియం దాదరాభిమాన ములులేని నేంటికాలమున నాచార్యులవారివరి శ్రమను మనము గుర్తింపకపోనుటలో నాశ్చరరము లేగ. బవాముఖములుగా ఫాహావిషయమై పరాస్థ్వమైన పరిశీలన జరిగివవు జాచాస్యల వారి కషి యింకను మనకు వెల్లడి కాగలదు, అనువమూన మగు శ్రీ సీతారామాచార్యులవారి పాండిత్యవి శేషుమును త్రపించియే కీర్తిళషలు, కళా చృవూస్తలు వేదము వేంకట రాయళా హ్‌ గారు వీరిని *వ _కమానళ తాస్తికన్నయాచార్యుల

శ్‌ జ క్‌

వారని యాము కృమూల్యదవీథికలో శ్రశంనించియున్నారు,

క...

లి ఆచాప్యలవారి ట్రా ౦థములలో ఛబ్దర శ్నాకరము తరువాత ప్రాఢవ్యాకరణమే మిక్కిలి ప్రచారనులో నున్నది, బాలవ్యాశరలముతోపాటు 'జేండు దీనిని ప్రాచ్య విద్యా, థాస్రో పాథధా్యయపరీశలలో నాంధ్ర వ్యాక రణములకు ముఖ్యపరనీయగ్ర ంథముగా విశ్వవిడద్యాలయములవారు నిక్ష యించుచునే యున్నారు. ఇంటేశాదు చాలవ్య్యాకరణముసకు వారిశారకలవలెి నీ వ్రాఢధవ్యాశరణమంనకు “హరికారికా నహ సర్వస్వము” అను సంస్కృతానువాదము వెలువడినది. వూ రము విజయనగరవజోరాజూం గకఖా శాలలో నున్నతపాథ ఇాలాసంస్కృతపండితులును, కీర్తిశేషులు నగు శ్రీభాగవత్తుల శావమూ *ర్రిళాస్తి గారు దీనిని రచియించిరి ఇది 19022 లో ముద్రితమై వ్రకటితమైనది. ఇందు. తేలు-గు ప్రాఢవ్వ్యాశరణ ముదాహారింపంబడకపోయినను నూ త ములు యథ్యాక్తము చుగ ననువదిందబబడుటచే, నిది శ్రీ * శ 2835 లో రచితమెన వ్రైశవ్యాకకణము!న్న తరువాతిది యనుట స్పష్టము, ఈ “రెండింటికి గల పరస్పరసంబంధముంగూర్చి చర్చించి, సంస్కృత శ్రుభమే య ర్వాచీనమని, "ఇెలుగన కనువాదమని వద్వా్‌ వ్వాశ్రీ దుఖ్వ్యూరి 'వేంకటరమణళాస్తిగారు సోవసత్తికముగ నిరూపించియున్నారు * బాల వాష్రశరణగుప్వార్థ వ కాళికా శః అంధ్ర)ష్కత్మిక ఆంగీరన సంపత్సరాదిసంచిక ౧ సారస్వశవిభాగము పుటలు రీఠింర్‌6, | గప్తార్ధేవ్తశాశిక మవోపాధ్యాయు.. కల్లూరి. వేంకటరామ

శానస్తిగారిది

శక చార్థఖ్రార్థనమునందును, 2చాలవార్టకరణసర్వస్వ వేటికయందును నీ వ్యాశిరణమునందలి విషయములు పరామృష్టము లగుచుం డుటచేతన్సు భాహావా కరణ (౮ ౦థవిమర్శనములందు చమాణ ముగాం గొనుటచేతకు దీనికి నితోఒధికవ్యా ప్రి గలిగినది,

తి ఈగృంథము తొలుత 1335 లో నాచార్యులవారి జీవితకాలములో ము తమైనది, ెరెండవతూరి 1901 లోను, మళీ ఆెండుమాటులు వావిళ్లవారిచేతను ము ద్రితేమెనదిం త్ర నా లా వ

నేడు దీనిని తరిగి శ్రీవావిళ్ల వారు ము 'ద్రించునవ్వుడు నూతన ల ౦ధపరిమృరణవిధానము ననుురించి ము 'ద్రింపంబూనుట యెొంతయు నభినండింవ దగి యున్నది ఏ వాక రణ్యగ్యంథము గావున జాగ్ర్య్షకో పరిశీలింపందగినదనియు నా యా ము ద్రణములనుాడ గోడించి బంచేసఫ్కీ లేని విషయముల సవకూర్చి, ఉన్నవానిలో పారొభేవములం జూవి పరిష్క్లరింప చలెనను శ్ర్రీవావిళ్ల వారి యాశయము ననుసరించియు నీకూర్చు మున్నున్నవానికన్న మిన్నగ ఎంతయేని యుపయు_కముగ సంతేరింవంబడి యున్నది ఈకూర్చులోని విశేషము లేవన__

1 ఈ గ్రంధము తొలుత అభినవభోజుండగు శ్రీము దానందగజపతీంద్రుని కంకిత్‌ మొనర్చంబడినది,. ఆ విషయము ఈలి ముద్రణమునందు తవ్ప తక్కిన వానిలో లేదు. "నేం డిందు చేర్చంబడినది, నహ.

ఖై సర్వన్వ పేటిక = విద్వాన్‌ దూసి రామమ్నూర్హిశాన్తి కృ్‌కము ఆ ఇత వావిళ్లవారి బే వ్రశటిశము తె ఈ ముద్రణ వివరములు 1% ఇ పుటలకోం గాననగునకు

న్‌1 జ్‌ అత్య, వ వ ! న!

ల్సి పరిచ్ళేదసూత్ర, సంఖ్యలు కయూవబకినవి స్మ్ఫూరత్రాను క్రృమణిక యాయంబడినది

8 సంకేతాయరవివరణ మంతయు సరిచేయంబకినవ. -ఈవ్యాకరణములో సీతారామాచాక్యులవారు తా మొసంగిన యాదాహరణములకుం గొన్నింటికి ల్స్‌ ౦థనావుముల నొసగియు, సంకేశాతుర పట్టికల. జేర్చలేదు, భాస్కర శతకము, “సువ్వ్నం శతకము మొదలగువానికి సంశేతముల నీయనే లేదు తృందు సంపూర్ణముగ వాని నిచ్చుటయేంగాక కవివేయన్సు ల్తంథ ముద్రణ కాలమును నీయంబడినవి దీనివలన నీ వాష్టికరణ రచనమునకు ముందు-__అవలా. 1935. ముందు ముద్రిత 'మైనవియేవోో వెనుక ము చ్రి తమైనవియేవో ెలినికొన కు వీలువడును పరిశోధకుల కది యెంతయు నావళ్థ్థకము

కీ అన్నింటికన్న మిన్నగ నిందు గ్రంథనులలోని వది సంఖ్య్ధ కాక3రములున్సు పాఠభేనములును చూపంఖబడినవి

వెని వివరించినవానిలో పారభేదసూచనము 'ెల.ంగంు వాస ర*॥ విషయమునం జూల ము ఖ్యమెనది 'రెలుంగు వ్యాక్షర ఇములు కవివ్ర యోగమూలకములు, 'లెలుగపన వి యోగము ననుసరించి శాన్రము నిరూవిత మణంగాని కాశ్త్రము ననుసరించి చవృయోగము నిరూవితముగాదు శాయిట్ట యట్టి చవ "యోగ యులు సాధుపాఠములత్‌ " నున్ననే శా స్రీ యములగును గాని యసాధువులైనచో ఇాన్త్రీయములు గాంజూలవు కేవలము కవిప్ర 'యోగవద్ధతివై. నే యాధారపడియున్న తెలుంగు వ్యాక

న.

రణములలో నీ పాఠ భేదవిమర్శన మెంత ప్రాఖాన్వమును వహించుచున్నదో, ఈ క్రింది సూశ్రముల విమర్శనము వలన

| | శ్చవరిచ్ళేవము ౧౧-వ స్మూర్తము

విశేషమణంబులు ఫొన్ని వ్యవహితంబులు నగు, (న్యం ఆటేట 0 జ్‌ ఈ లోకంబున 'వెచకిలి మలైడ శాన వరుని నిర్వ కంర ౨ వై న్యూత్రమున కుదావారణముగా నీయంబడిన తిక్కన నిక్వచనో_గ్తరరామాయళమునందలి పద్యము నేంటి మువ్పత ర తిలో నిట్లున్నది శ ఈ లోకంబున నరనిలి, మేలైన వరునిలాన మేదిని కరుగ౯ా జాలోయున్నన బోవద, చాలికం గొనిపోవవలయు6 బరిణయుమునకుల (3-42) ౮ న్‌ న శాని యిచట శచ్రాత్యతులం బ౦$లింప “మేలిగ్గెడు. అను పాథము కానవచ్చుచున్నది ఇదియ సరియగపాఠము, “మేలిల్పెడు” అనునఫు డిఏ శ్రీయాజన్య వి*మణ మగును. మలిల్లు క్రియగా నన్నెచోడ, మల్లి శార్టున పండిత్క పాల్కురికి సోమనాథాదుల చయోగములు గలవు, కావున తన్పుపాఠ ముచే విశేషమును నిరూవీంచిన యీ సూర్రముగు వ్యర్థమే, శబ్దరత్నాకరమున మేలిల్లు శ్రీయగా. లేకపోన్చటచే. నేంటికిని నిట్టి ్రీయారూషము గలదని "పెక్కురు వండితులకుం చెలియదు, ల నమానవరిచ్ళేదము 2౫ వ న్యూత్రము

21 ఒకానొకచో గుణవాచక ాతుజచేవణంబు లవయవ 'విశేమ్యవూవ్వకంబ్యులై యవయవిశో ఎమసీం ఇడి, ఓడలు 'తెెని తురనోక్తము వాల5... (౧౫౩లు తెల్లని తెలని యొడలు జడా గల యుని యర్థము ) భార ఆవి ౨ఆ 3ళ్ళి కాని యిచట '“ఉల్ల లెల్సని తుకగోత్తమువాలంబు అను పొళముగలదు 9ఏ సరియగుపాాము, నాతి దూరమున్సు ఇ్యూత సమిపమును గాని పృ టేశమును దెలువు నీయుల్ల పదమునక జూల చ యోగములు గలను మూండ్రు యోజనము లిచ్చటి' దాని కుల్ల తెకువు తె్క్టాన శాంతి = 3.486 ఊల్ల కాంచనరథిముపై నున్న వాయి క్ల వద్ధైాకరముపొ ంకనండి నిచ్న ఉల్లపెట్టియ నిండి యున్నయవనియ శ్రీనాన డు కాశీ 7.281 ఉల్ల సరరనామముగాని నిశేష్యముగాదు, “ఒడలు అను సవపారమును శ్రహించుటవలన నీయుదావారణము న్య్థ్ధమే ఖే 4 8 ఇంధికి శ్ఫేదము ౧౮౭వ న్యూర్తము మధ్య్యమఫురుష మువన్షకంబున కచ్చు పరంబగుశపుడును గొన్నియెడల లోవంబు చబూపళ్షైడి న! ఉ అడిదె నీదు పందెము కళా ఒ. ఈ, ౧౧౯ భవచ్చి స్తేస్సిళం బెన్ట మెన్పనినక్‌ం మార్క 4 అ ౧౨8

వ.

ఇందులో మొదటిదానికి కళావూర్లోదయమున 'ఆకితె నీదు పందెమని పాఏము, రెండ .దానికి * చెప్పు నినున్‌ ఎంతత సతపాలనునిగాం బుణుష[్టండుకాం జూచితి౯) అని పాఠము,

ఇచ్చట *వెప్పనినళల ఎంతత సతస్టపాలనునిగాం బుణుగ్ధం డకాం జూచింలిఅనుచో య్యృతిఛంగ ముగుచున్నది, కావ్చన నీ యుజావారణ_ మెంంమాశ్రేమును. ఎరికాదు, వ్రకరణదును బస చూడగా. నా య్యాగ్తంథములలో "నందున్న పాఠములే సరియైనవిం గుప్తాను శా? శాకాంలుహూడ స్లైశవ్యాకరణ ములోని యీళతవ్వుపాళశము'నే ల్ర్‌హించి యున్నారు,

స్థాలీప్రులాకన్యాయమున నిట్లు చూవితిని గాన్కి యించలి యుదాహరణములన్ని-ు. నిట్లు పరిశీలింవదగినవియే | అట్లు పరిశీలింవిన కొన్ని పట్టుల నేని ైనవ్యాశకరణములో నిచ్చి నవి నెేషములుగా నెన్ననగున, తెలుంగు పోస్టకరణముల నిజస్థితి 'వెల్లతి యగును,

ఈ 'వైసవ్య్యాశిరణను నింత చక్కంలా. తిరిగి సంత రించినవారు సాహిత్య విజ్యా వ్రవీణ, ఉభయభామ్మాప్రవీణ, (బులుసు వేంకటరమణయ్య గారు ఈ యుదావారణముల పాఠ ములను గుదర్తించుటయం* వారు చేసిన పర్మిశ్తము యసాథా రణమైనది, ఈ గ్రంథమునం దుదాహృతము లై నగ్కంథము లలో 50 డింతవటజకు ముద్రి సములు శాలేద, మూండు ననన సు ప.

ణి నంధిచరిచ్చేదము రర్‌ లట. 17-వ గ్యూత్ర్తము

వళి నాల్టు గ్రంనములు వివుల్ర చాకములో లేన్ల, ఇచ్చిన యుదాహరణములకు సద్భసంఖ్యలు లేవు ఉన్నయాశ్యాస సంఖ్యలు సరిగా "లేవు ఇట్టి పట్టున శ్రీచేకటకమణ య్ఫగా "ఆంత యో యోపికతో నుదావాత త్రంథముల నా మూలాగ్రముగం జదివి ప్ర యోగముల కన్నిటికి నేంటెగృంథు ములలోగు ర్హించుటకు నాకరముల నిచ్చియున్నారు. వణియు నీ టా మానందగ జపతి ప్ర్యభునకు కృతి యని గుంర్తిాదష్ను శి "వౌ, వాపవాచే' వారీ గ్రంథముపై. నింక శ్రద్ధ వహించుటా చేతనే ఈకూర్చు తక్కిన వానికన్న గుణన్నత్తరముగా వెలనీనదిం బ్రంథములను పునర దణము గావించునవుడు సక్రమ మగు నూతనపరిష్కురణ విథానము ననుసరించి వ్రకటింపవలె నను శ్రీవావిళ్ల వారి మహచాశయము మిక్కిలిగా సంఖ్రావింపం దగియున్నది ఆ యాశయఫలితముగ వెలువడిన యీగ్రం నము వ ణా! నాం ప్రవిద్వాంసు లాదరింతురుగాత తిదవల్లిశ్కేణి నిడుదవోలు 'వేంకటరావు, 7కే 1017 | అంభ్రధామోవన్యాసకు డు మదరాసు విశ్వవిద్యాలయము

మున్నుడి అమావస్ట్రీకనాని వాబ్మ యోళ్ళ*రకులున్సు విద్యద్వతంసులు నగు న కళ న్‌ శ్రీనావిశ్ల వేంక కేశ్వం కాస్తులుగారి యాజ్ఞ మేకు “ప్రాస వాష్టకరణమునందలి యచ్చుతప్పులను సవరించుటకున్ను ఉదా హృాగ పద్ధభాగములకు సంఖ్య మాపుటకును సిద్ధపక్కి కొన్ని నెలలపా టా పనినే సాగించి, సాధ స్టిమగునంతవజకు నా కృత్య మును సెజవేర్చితిని,

శ్రీ సీతా రామాచార్యులవా రిచ్చిన యుదాహరణ భాగములు వెక్కులు ఉహాస్వములు, ఇచ్చిన యాశ్వాససంఖ్యలు ఇొన్ని సరిపడ లేదు పన్థరూపములగు నుడావాతులు కూడం గొన్నినిర్దివ్ప (ట్రై ంథములలో ఎంత పెదకినను లభ్య్థములు కా "లే. కొన్ని ల్కంన ములు లభ్య్థములు శా లేదు, కొన్ని యముద్మితములు కావున ఎడసెడ కొన్ని యుదాహృతులకు సంఖ్య నీయంజూలనందులకు విచారించుచున్నాను,

ఈ నూతనము ద్ర ణమున ఆ యా యుదాహరణములకు ముద్రిత గ్యంథముల ననుసరించిన పాశాంతరము లధస్ఫూచిక (ం౦0 09 యం దీయంబడినవిం అట్టి పారాంతకముల చ యోజనమును శ్రీనిడుదవోలు వేంకటరావ్రగార్కు ($! &) తమ “వ్లీరక” యందు వివరించియే యున్నారు. వారు చెప్పి నట్లు పాఠనిక్ష్మయనునకు_ సవిమర్శముగ గ్రంథపసరి

క్ష శీలనమావళ్యకము._ అట్లు పరిశోధించి పాళములను. నిర్ణయించి నూ త్త చ "చయదంంజనములన్కు ఆ గఖీఖా్టనములను నిర్ణయించుటకు ఎక్కువ వరిశ ము కావలెను ఆది విజూలు కా టీ యా చేయవలసీన పని, శ్రీవేంకటశావుగారు. ఈ్ళగ్తంవవిషయమున _ నాపర్మిళ్హు మను కొనియాడిరి, కాని యసమ్మగ్యముగ కృత్యమును ముగిం చిన నేనా చఛ్ర గంస కనర్హ్ము (డను, వారికి నాయడగల. వాత్సల్యమునకుం గ గ్రలేజ్జైండను శ్రీవావిళ్లు వేంక శేశ్వర కాస్తులుగారు వతద్హ్రంథవిషయ నొంత పరి శో మచేయుటకు నాకు నసదవశాశము కలిగించిరి. వారికి నాధన్థ్థవాదములు ! ట్రిక్తిశేను; మద్రాగు బులుసు వెంకటరమణయ్య, 10.1.1947 ప్రచాగాంవో)పాధ్యాయుండు, ఆెచ్లైట్‌ మైోన్యూలు మద్రానూ

సంకేతౌక్షరవివరణము

చ్రంథము రగ్రుశర్త... వ్రమమాద్రణము అచ్చ శా అచ్చ తెుంగురామాయణము కూచిమంచి తిమ్లకవి 1088 అని అనిరుద్థిచర్శిక్త ౪ కనుపద్తి అబ్బయ + 1901 ఆము ఆముక్తమాల్యద శీగృవ్ణచేవరాయలు 1860 ఊ రా ఉత్తర రావాయణము కంకంటి పాపరాజు 1868 ఉ వారి ఉతర వివంళము నాచన సోమన 1897 కిక ఇ విశర్శ రసాయనము సంకుసాల నృపీంపాకవి 1885 కఖా కభాఫ్లూర్ల్లోదయిము పింగళి సూరన 1888 ను! ఇాశీఖుండము ఛశ్రీనానంయు 1888 మశ్రయ కేశ్రయ పదములు మ్రయి 1869 చంద చవ్యదభానుచర్మిత, ౮ శళరినొవ్వుల మల్లన 1017

న్‌ ఖ టో ట్‌ భంద్రై. చంద్రైంగడచర్శిక్ర ' వెడిమఖ్ణై వేంకటపతి 1897 తై వైమిని భారతము విల్లలమళ్లి పినవీరధ్యద్యకవి 157] నిర్వ శ్వదనో డర రామాయణము తిక్కన 1898 నై ఇెమధము శ్రీనాధయ 1859 వర * పరమయోగి విలాసము సిద్ధరాజు 1315 పాంచఛచా. -“సొంఛాలీ వరిణయము ఇాకమాని మూర్తి + 18094 పాండు “ండురంగమావోత్ష్మ ్యము తెవాలి రామకృష్ణకవి ]1 898 పారి పారిజా తొపవారణము నంది తిమ్మన 1865 చకా ద్రభావతీ వ్రద్యువ్నము.. పింగళి చూరన 1894 ఛర్తృ ₹ఫిర్తృనరి నుభాషికము.. వీకుణు లక్ష్మణకవి ౪ 18576 భా ౧ గిళ్డాణచరిత్ర(ఆము ద్రికము) మల్లవరపు వాలేశ్వరుందు? భాగ భాగవళము పోతన 1848 భాను. 7 ెనుమతీ పరిణయము శంటూరి రంగరాజు ౨ 1572 భార భారతము కవ్మిర్రయము 18583 భాస్కర భాన్య్రరశతకము ౮ మారద “వెంకయ్య 1871 చ్రైశర్యాలాకి

వళ 11) గంధము గంం[కర్త. వశమముదణము భీమ ససుఖండము భ్రనాషడు ఆ 01 భోజు భోజరాణీయము అనం తామాత్యుండు 1001 మార్కో మార్కండేయ ఫుఠాణము మారన 1000 య యయాతి చరిత్ర పొన్నిగంటి తెలగన 1897 రా భాస్కర రామాయణము ఫౌాన్కరాదులు 1864 రా వి * శాజవాహనవిజయము ౪ శాకదూని మూర్తి 1902 రాఘ రాఘవ పొండవీయము పెంగళి నూరన = ర్ర్రస్‌ 7 రామ రామాభ్యుదయము ఆయ్యలరాజురామభద్రుడు 1 ర9ిస్‌ రుక్తాం ౮ రుక్రాంగద చర్శిత్ర + ప్రౌఢకవి మల్లన 1882 లశ్షీ _లక్షీవృసింావతారము (నృసింహపురాణము) ఎన్ట్యావ్రెగ్గడ! 901 వసు వనుచర్శిత్ర్యము 'రానురాజభూమణుండు రశ విపు. విన్టుపురాణము 'వెచ్నిలకంటి నూరన శేరి91 వ్ర విశ్రమార్కచర్శిత్త జక్కన శేర9క విజ విజయ విలాసము చేమకూర 'పేంకటకవి 1850 విక్తా విజ్ఞావేశ్వరీయము ౯ శీశ్రన 1895 సీర వీరభ్శద్ర, విజయము పోతన 1001 / వేం వంద పంచతంన్రేము ౪ వేంకటనానండు 1874 +“ శళాం.. శశాంక విజయము ₹ శేషము వేంకటపతి 18641 ₹ళివ * ళివయోగసారము ఆ కొలనియాది గణవతిచేవకవి 1913 శుక ₹ శుకసప్తతి ౯ పాలవేకరి కదిరీపతి 1908 శే “శేవధర్మ్మము (ఆముద్రికము) సిద్ధకవి సకృ సత్యభామా సాంశ్వనము లింగనమభి కామేళ్వరకని 1930 సా సారంగధర చక్ర చేమకూర వేంకటకవి 1010 నుమతి సుమతి శతకము 1877 స్వా స్వారోచిము మనుసంభపము అల్లసాని "పెద్దన 1362 వా హరివంశము ఎక్టావ్రైన్సడ 1871 హరిక వారిళ్చ్ళం్యద్రోసాఖ్యానము శంకరకవి 1839

శ్రీ హాయ్మ్కీవాయ నమః అధ తిలిజలక్షణశేసషుము యాల తా బంజామ నత్య్యము శ్రేయము జకులక్కు సత్యము దక్కొండులేదు సర్ధర్మ మజే యత్యలఘుతషిఫల మిడు నికళ్యతం చాటిల్లు దాన నివి౮ార్థంబుల్‌. ఆ ౧ ఆఅంధ్రభాషకు వక్షంబు "లేబద్విమైదు, ఆఅఇ ఈ ఉఊబు యూాశళ్ళాల్రా ఎవ్‌వ ఒపీ చె ఆ ఆం అ! శఖగఘజచచేఛజదేయుఇటఠడఢణశతఫదధనవఫ బఫమయరలపశవసహళ (0౫) 2గ కార్య హణము నంస్కృకస్రాశ, క భామావ్యాకరణక్ఞాల సమ్మళమ్మా ఆయ్యది మంత్మశా ప్త వ్రనీద్ధము యవలలవలె శేఫంబుకు ట్రయక్న భేదం బుచే ద్వివిధంబు గాన శబ్దశాసవాదులచేత నలఘునేఫము వర్హాంశరముగా ఛ్రనాంవణడదయ్యె తృకారము సంస్క్భృనవ్యాశకరణములయందునుః నిసుం టువులయందుకు. ఘౌంకపదమధ్యమునందుకి. బకించంలడుటం జేసి యది వర్తాం శరము గాదు సంయుక్తాతుర మని 'తెలియవలయుం ౨ నిస్దేళవిధానోచ్చావనణంబులం దజిచుగ అవర్థాదులు కార యత జా అర టం న 4 చచ యమాంతములును రవన్ష్మ మిషఫ్టపృతస్యయాంతము నగుం ఊఉ ఆకోరమునకు ఊకారము వచ్చుకు శకారమునకు గకారము వచ్చును లశారమునకు రేఫము వచ్చుకు మొ, ఆకారము, ఇళారము ఆశా

ళం తిలిజలషణ చేవము శాం రమ్ము 'ేఫము మొ. తజచుగ నకుటచేం ేవల వర్షోచ్చారణమునం దీ విధి నికృము కాదని 'తెలియునడె స నో 9 ఒళచొ ఉహస్వంబు దీస్థ్రంబగు

ని స్లేశవిధానంబులం జాలేఫ వ్ర్యయములు రానియెడల హ్రన్వమునకు

డ్‌ర్థ ము వచ్చు నని యర్థము ౪౮ దీగంబు దీరంబ ఘు ఖు

నిన్టేళవిధానవిమయము. లయిన వర్షములు ద్‌ర్ధ ము లయ్యెనేని యవి యట్టే యుండు నని యర్థము

ఉఊ ఎకి హె వచ్చును మొ

౫ ఒళశానొకచో జశారం బభయంబు నగు

చేమయందు. జకారమె.క్టటియ యొకయర్థమున దంతృమును, వే తొకయర్థమునం కాలవ్యకు నయ్యెడు నని యర్థము

ఉ అకట ! పాండురాజయశ మెన్నవైలి్‌ రాఘ ౧౪ 3౧ (ఇట జూరము భారశార్థమునందు దింత్యము, రామాయణార్థమునందు దాల వ్యము నని యెజుంగవలయు )

ఓ రాదో వైకృశం బని కొంద ఆందురుతే

(అపుడు తత్సమంబునండలి చజులం దంత్యములు శాపని యూహించునది |

ఊఉ “లే రాజు చూడంగం జెప్పంగరాని కడిమి, నీంటియలం (గుమి

పాలా నమా నొంచిరి లేటిమగలియ ౨ఆ ౧౭ మొ ౭ నశాకరం బసాభారణంబు ద్రుతంబు,

ఉశృేయాగమావ్యయారత్మకమై యుత్వవిశిస్టమయిన నకారంబు ళచుశ సంజ్ఞ కం జని యర్థము (ద్రుశమనలా" నొల్లనియెడ మతింపోవునది యకట

శొల్లఏ కూచిమంచి తిమ్తుకవిమక మయినట్టు కానంబడుచున్నడి

సంజ్ఞాపరిచ్చేదము లై కో

ఊ వ్రృకృయ్తాక్మశమైన నకారమునకు- తాను; చేను, ధనమును, వన మును చదువుచున్నాను). చదువంగలను మొ. అగ మాత్మక్ష_ మయిన నళారమునకు - నన్నున్తు నాచేతనుు. చదువుచును చదువుడును మొ అవ్యయాత్మకమయిన నకారమునకు - అస్ట్రయును తమృండును మజకీయును* వినియుకుు మొ వలయుచో నీ (ద్రుశంబునందలి ల్రుంత్వంబునకు లోవం బగు ఉన్నాను ఇత్యాదులయందు ఇద్యుశంబునందలి యుకారంబునకు లోపంబం గలుీదు శబ్దశాసనండు “ద్రుళా ఖగ్వె ని" అని శేవం నకార గ్రహణము చయుట దు,శమునకు స్థిరత్వసిద్ధై యుని "తెలియవలయును

॥ హ్‌ వ చే ౮ అక ృత్యయాంతానవ్యయంబు కళయ

వ్యతిరే కార్థక భూత కాలికాసమాపక్ళ క్రియ చచ్వి/గే్యయకృతికము కాదని యక్థము

ఊఉ *ఉ క్రాదనకిట్రిపాటీ యదకారముర దమకుం 'జేకవిప్రనం, బోధనం జేసి చస భార ఆది ౧ అ ౧.౮, “వార్డే మదమానవిషాదములం. జొరంగ స్‌ తొలలోం వో వు" ఖౌర శాంతి ౨ఆ ౨౫3 “స్రాణవ్యపాయయిలేక్ష శగక్‌ "వారి ఊ 3 ఆ ౨౦3 మొ (వ్రయోగము. లిట్లుండ *క అనఘ యివియేటిశప మ్మే మకువమ దు$ఖతుల మగుట నాధారముల్తే కను సంతానో చ్భేకం, బున వ్రేలద మధమలోకముల తెరువు సని భార ఆదమి౨ అ ౧8౯ ఇందు లేకనుి అని చద్రుళాంతముగా నుండుటవలనం గొంద ఆయ్యది ఇద్రుకవ్రకృతిక మని భోమియించెదరు ). (చూ. శబ్దమిచ్చేదము. ౧౧౬వ స్యూత్తము

౯ తద్భవములందును నలఘురేఫయి గలదు

ఉ కజకంకండు. కాటయ, గలి గొజివము గొళ్డై నోజబెమ్యు జీల కజ్ణం పిలకిక్కి పఆ్యు మోటకు కాయ మొంకట్తకంకుండు_ గరకంఠళబ్ద భవము

లీ నవే జా

కాఆటీయ- కారి కాళబ్బభవము, గతిలర్తుచృబ్దభవము, గొజిపము-కురపళబ్లభవమ్ము గొట్లై-కురరీశబ్టభవము, నోజజము-గోరో చచాకబ్టధవమ్ము జీల్తకజ్త - జీరకళబ్ర గౌను నునలనలా్తుచడామడాన నునుపు వో నా నమస కానగానాంూళనమోనానా నాళాలను కాతనునకాడా కానన నో రాాన కానన. ొకపకా యా కానక లా మా మనా నననడా ననున నాననా ననానులననానాననాలాన్ను.

ఈ శ్రద్ధృవములందు ఆలఘుఖ కారము లేదని చిన్నయసూరిమకము

ల్సి తి లిజలతేణ శేషము ఒా ౧ భవము, పిణికి-ఫీరుకళప్టభవము, పెళ పరళబ్దభవము, మోఅకు-మూర్థశ్వాభవము, లాల లంశాశ్వుము మొ (చూ చ,యోగములు = ఆంధ్రిళబ్దరత్నాకరము ) హ్‌ దే ఇందు సారూప్యము గనంబదెడి మోరళ్టను శటుశద్దపర్యాయంబు నగు “ల్రిర్మాశ్రమభయో రధశ్శ్మయ్యాః ఆఅహ్హచర్యమ్‌, మోరలవణవర్దనష్షా 9 అని అవ | స్తంబస్యూక్ర్కృవాక్యము జ్‌ ౧౧ కోటపవేంటలు వైకృతములు, ఊఉ కోట్టళ్టాభవము కొట పింర్తాళ్వు భవము "పేట “ేట్టారవుసప్టి నాతొ. . ాాం క్‌ వాట్టాశ్చ అని అమర ్రిలిస్టేశేమము పింా విటజన్మాశ్స్కయ్‌. అని ఆమర జదపారిజాశము కోట్టకబ్బపర్యాయంయిగా నంన్క్భృతంబునం సోటశప్టంబి సొక్కండు గానంబడియెడి దొనిసలనం గలిగిన దందులేని యపుడవి కుండ అోనను వానివంటి దని యెటుంగవలయున సేం శస్టూర్ధము. కృతి యగు పింఠాళథ్టార్థముకంటె నించుకల్లిన్నముగా నున్నది ఆది విశృతియందు సహా. జంబు (చూ వైళ్ళశదీవిక)

• ౧౨ పాణగొడ మగ్రామ్యంబు నాందగు నక శతక లా ఇయ్యది స్రాణాకుట్రక శబ్దభవము ఆంఛచవదము, అంచయాన లోనగు వానివంటిది. (చూ ఆంధ*బ్టర ళ్నాకరము) ౧9 కపిలళజ్ఞభవము కవిలశబ్దం బొండు గానంబడెడి ఊ “అక్కర ఆఅవసరజ్ఞాండయి. వ్యాను 'డేతెంచె నంత న్నర్తవసి, కవిలగడ్డంబును గవిలజడలును గ్రవిలకన్నులును; దనినయన్నువ నల్లమైన దీర సదనుపును జూచి, యువిద కన్నుంగవ మొ!ిచి "తెజవకయుందె భయ మున" కార ఆది ఈ అ ౨౫౨ ఈ కారశబ్దము కటుశబ్ధవికార మని స్ర్రైచీనులు వెన్సిరి

సంధిపరిచ్ళేదము లత వ గుం ౧౪ గ్రామ్టంబు త _ల్తజ్ఞాతి ర్ఞృనంబునం టి యో గార్ష్య 0ఓ ఊ 1 "'మొక్యీేముసామి" రామా ౨౪ ౭, గీ ఇరని కనూసి చా మేలుబౌెౌము సేసనాము"' య ౧ అ ౧9౦ మొ ౧౫ ఒశానొకచో ననకరణవికహితంబుగ సంస్కృృగే వాక స్టింబు గానంబడియెడి ఉఊ లే అంటితి నమళ్ళివాయ పాపాత్తురాలి తై ళు ఆ ౭౧ ౧౬ జయపదం బనుకరణవిరహితంబ తజ్రచుగ నగు ఊ “ఠరరవోజ జయ ఫూతనాఘాత జయ గ్రైళ్ళృదమన్యు దయనిన్లు జీవిశచానమ్లు నొాకీవారి వూ ౭8 ఆ ౫౮ “మ జయ నారాయణ పుండ కకనయనా శార్టీ జన్నాయకా!” ఉఊ హరి, ౬ల ౨౦ మొ తజ్వదున ళ్‌ నకటచే ఒక్కొకా-నో ననుకరణనహితంబు నశ నని యెటుంగపలయు ఇది సంళ్ళాపరిచ్భేదము -అనననినా ననన నాననా. 'శ్రేష్టళావాచకంబు లగు వాకా ఫం చౌద్యర్థకళ బ్దంబులు పరంబు లగుచో నన్ని యచ్చులకును సంధి నిత్యము, ఊ రామయ్య సామయ్య, సీళమ్సు లత్తమ్మ మొ అదిళబ్బము. ఆన్న ఆక్క అప్పలు దెలి పెడు ౨ ఇవ్ర, త్య్యయాం తావస్థయంబునకు సంధియుం జూవక్టెడి * భూత కాలికాసమాపక్యక్రియయొక్కం _ముశారమునకుం బ్రామాణిక చ్రృయోగములయందుకు నొన్నియెడల సంధి గనంబడు చున్నదని యర్థము 1 మ్రైస్యైా-దము సామి మ్యుర్రిక్యవ్రతి పా ౨2 శగమును మేలు బాగముపేనియుంంటు ము సా 8 ఆధునికులు కొంద తీ సంధిని బ్రయోగించియున్నారు-“వెట్టవట్టిపడు”

లశ తి లిాలతుణ శేషము ఆజా ౧ ఉ్‌ 'చావము వా కంవిమృనుడు భార విరా రఆ ౧౧౨ చెట చిట్లం బుధినాధనంవకులు బోక్వీర్భంమి సారించి యం, దజు పాఆంగ నీర్వ ణి అ ౮౮ 'ఎటిచైజింగి నా పలువిది యేల కట్టుకొని వచ్చును చానమి భాగ గాన్కం గంగి “కా చే. దేతెచువ్రయత్నమున్న నకటా! నీచేశం జెన్పందడే?” వభ కఆ ౧౪౬ మొ వాం కో ఊఊ కొన్నియెడలం మారే మ 'యోగంబులం హోం ళో శో బున కచ్చు పరంబగు ద్ని సంము మాపక్టైడి ఊ “మ ఖునచక్రాయుధ నిమ్షుర తుత నళ ద్రశ్రాదృసర్వాంగ ని చ్రునుభూతాస్రతిమవ్రగల్భవరివాదాంతర్థితోద్విక్రముక్‌ " ఊ పరి ఒఅ చి.4౬. “సర్వమున్హుతని దివ్యకళామయమంచు నిష్టునం, దుల్లము పేర్చి” భాగ శి న్యం, ౧౮౨ 'ము తరుణీశాత కటాతవీతలొన వెరొ్కన్న చోట్టుం బళ న్నురుళోభావిధవాకరంబు లగుచున్‌ శోమాంకురస్థానముల్‌- ;. పరంగన్‌" కళా ౭ ఆ ౧౦౮ (నన్నయిళభట్రారవడు “అన్నిష్టసకి నూందియున్న దాని" అని ఉయోగించి లుక్సంశ్షేషా వాచి ఉదుశస్య * అని సం్షేషమును నే ధించుట వ్రృయోగ వై! రళ్య గూచశార్థం బని యెజుంగునది ) రీ చిట్లడవిం బిటి పూ ఠి స్‌ ఇయ్యది తదితరంబులకును నుపలత్షణం బని యెఆఅుంగునది ఊ చిట్టడవి, చిట్టాముదము,. చిట్టీంయు;. చిట్టుడుకు చిశ్రైఎకు చిట్టేలకి ఇత్యాదులందు బ్తూర్వపదంబు చిట్టిశబ్బ మని యర్థము ఇవి సంజ్ఞా చాచకములు గాన సంధి నిత్యము వాట్లు వరంబగునో ద్విశ్వంఎునకు లోపంబు చైశళ్చికరబు చిట్టిచాయ చిట్రిచాందు చిట్రితాళము, చిట్తితాళము మొ జ జొన్నియెడలం చెుుంపలమిాంది సాంస్కృతిక కత్తవలకు గదవ్వలు గానంబడియక్రి కొన్నియెడల ననలాం చాసంబులందని యర్థము లే వెలి విట్టబరి సా 2 సళ్ళద్ర క్తార్ధ్రసర్వాంగునుభ్యకుభూతావ్రతి ప్‌ ల్భమివాదాంతర్థి ద్విక్రృమున్‌' పా

సంధివరిచ్చేదను ల! ఊ వీ రల్లోపించిన సంతకుండుంకెడు, మిరా యోద్చువారుకి ఊ& హరి క ఆ ౫౫ ఖు టు దవయి. వేయుచుండుదుి నిర్వ౫ఆ ౮ “వే వరాములు, విరా” చ్రైః శాంళ మొ జః కొన్నియెడిల ద్వం వ్య్థంబునం బదంబుమింది చశవలకు సదవలు గానంబడను క్‌ ళ్‌ ఊ 1 అందచంంములు” అని 1ఆ ౬౧ “అప్పాచెళ్లెండ్రు నిర్వ త అ ౯౬ కందరుంచెములు” శరొమా * రాకపోకలు "బాన ౧౦-న్మ్లం మొ తై పరష్షప రార్ట్రయం బయిన రౌ.ల్లళబ్బమునకు స్వళ్తమియు, ఆ ఆసపమాసంబున వి శేషస్థమునకు ముందు వయోగంబునుం జూవశ్చైడు ఉఊ తే లీల సోలకాన్త్రంబుల చేళల్లయర్హిదు నధికసా_త్హ ్వ్వకుం డస్తీటం డనలర జకుట* భార ఆవడ ఆ ల౧౫గోలే ఖల్లయందును దా వసి యించుటెట్టు లవియుం దనయందు వసీయించు టండ్రు వాను. చేవ్రం డను పీకి కర్థయి "' ఉద్యో ౨ ఆ 3౫ చేనొకండచే భికూనుకొ వత్తున్నో నా క్‌ యులో శిష్ఫులం నొంచువత్తనొ* భీమ ౨ ఆ ౧౨౦ ర్త తామర కాకు పకంబగునపుకు వుగాగమం బగు ఉ & తామరప్తాకునీరువ లిం దల్దడమందిరి పౌరులందణు౯ క వారి 9 ఆ 3౫ ౯ తజఆజచుగం గర్మ థారయసమానసంబునం 'బెన్యాదుల 'డవాల్లున కచ్చు పరం బగునవ్పుడ్తు ద్విత్వంబు గానంబడియొడి ఉఊ “పెన్నదరులు' రాయు కాం ౧౧3౧ కేపెళ్టురదము " రళాం న డు ల. పప. 1 స్రుదములు పా + రొమా ల్లో లేదు చూడము చా వి 3 ' ఇక 2 కళా ఆ ౪౨ 8 ఎల్లనెందు అని పా శే పెళ్నురువుల్లు *యు కొం కె

లగ తిలిజలతణ వేషము నాకు

3౩ అఆ ౧౮౦ 'వెళ్ప్నద్టి పాండు 3 ఆ ౬ “పెళ్నూంో” ళివ ౨ అ పేచిన్నాడలు భోజ ౬అ 3౨౯ “కన్నాకు" (కనుశఆికు ) భర భీమ ౧౪ ౭౬ “వల్లజపు. (వల్తు+అఅపు) వారిశ్చు క అ ౧౦౯ మొ

శజచుగ ననుటనే, “న్నిష్టనఖి నూంది యున్న దాని” (అన్గుశఇవ్రనఖు భారు ఆది 3 అ ౧౪౦ 'ఆమ్సుర్వీకుడు" నిర్వ ౫ అ “*పెన్నురము” రాయు కాం ౧౦౧౪ ఇత్యాదులు శ్రాహ్యాంబులు (పెను- పెన్సుశస్పము ల్నువ్త శేషము)

౧౦. కొన్నిచోట్ల షసష్టీనమాసంబునం దుశారంబున కచ్చు

వరం బగునప్పుడు న్తుణాగవంబునకు లోవంబు నగు

ఊ “నోకులమిల్లిలు జదప్పకుంట లుశ్షీవతి ుమ్యరుక" గడియకేలగశే పనివారి వూ ౫ఆ ౨౦౩ సీ దినవెచ్చమునకున్తై తనమేనం గల సొమ కొదుకక బచ్చింటం గుదువవైచు” పాండు 3 ఆ ౧౬ శిరసందం బరయక "కళా ౭ ఆ ౧౨౬ మొ

౧౧. పూ పూవు

ఆసమౌనంబునం బ్లూశబ్బము ఫూవుశబ్బము యొక్క పర్యాయము గాం గానంబడియెడి నన్సియిర్ధేము

ఊ *ఎ గీ శాలకంగుని శరసున్తూ గగనగంగ ” కాశీ ౧ఆ ౨

౧౨ సమాసమందుం దత్స్చవంబు పరంబగునపుడును

నుగాగమాదలు గానంబడిమమొడి

ఉ ముంస్రోపము వింళ్తామరము, మొ (వెల్లగిచామరము ) సంధి యందు వర్షవికారము (రూ సమానపరిచ్ళేదము శై సూ)

౧౩, అను ఫొను లోనగు ఛాతుజ విశేషణముల యంత్తోో శారనునకు హల్లు పరంబగునపుడు లోవంబు వై కల్పీకంబు ననున = నారాననానానననానానాడానాకము నమమను. మరా వనావాలాలు

కే విన్నొాడలికి పా 2 దష్పకుండ పా

సంధిపరిచ్చేగము ల7 ఊఉ “గరివ్రజమన్పురయిి” భార నవా ౧అ ౧౭౨ 'జడ్గాలి్‌ కొద్కుల నింతి తాను మగవేమం బూని సక్య 9 అ ౧౦౫ “తొడువింటి వాండు చకొ తోవంబోత *'ఆము ఒఅ ౭౮ ౧౪, నెన్న డాదులక౯ా నెతటి దగు

ఇెన్నడ, ెన్నడుము ఇత్యాదులయందు ెళీశ్యము పూర్వవదంబుగా

నుండుట యుం_క్తమస నని యర్థము నెం పూర్షార్థకము; నెలకి రమ్యాస్థకము యః కొన్నియెడల వనన్శృంబు పరంబగునపుడు పూర్వ పదాంత్యడ్త కారంబు నకారంబగు,

ఉ శెన్నాట్ల ' వడిదినము లైదు ర్రాద్దులు. పదవి రెన్హ్నాళ్ల నొక్కు షఇగలుకొనేయుకో* భార ఆడి ౧ఆ ౬౮ మూన్నాళ్ళు “ఎ, గీ వెఆయమాసీన మూన్నాళ్ల పిసక దడంబతివిళోక నమార్షంబు ఇబరిహరించి* కాశీ ౨ ఆ ౭౨ వేన్నీట్లు “తే వళ్లనీగలనొందె. వేన్మీళ్లనొండె , గడవ కాశ దోమిననొండెం గలుగు శుద్ధి మార్కు 3 ఆ ౨౫6

౧౬ హలవసానంబులు పరంబు లగునఫు జ్రేమిళ స్ట్రము యొక్క మికారమునకు లోపంబు వె కల్చికంబు ఎ ఓ...

ఊ 'సీశే ల్రాలతియే వెన్నలుంచాలుక్‌ * హరి ఫూ %ఆ ౨౨98

“శవమ్ముగ్రియ నుండెద్రిడే? భాం లా న్యం ళోంర౮ా ౧౭ పషష్టీసమాసమందలి నిలలమిాంది యృచ్చులకు వాల్లు వరంబగుచోం గొన్నియెడల లోవంబు గానంబడియెడి

ఉ "శా పీ తికొనూలెల నళ్విసీసుతులు రాం బెంపొందు నిందు

లో లో

న్వళక్‌ * ఊ రా ౨ఆ 33 “తూలె రజనీదరభాస్కరదిబము ల్రుచుల్‌ ”

రామా ౫ ఆ 8౫% ' ఆన్రానినాంకముల్‌ పెంపు చంద్రా ౧ ల్‌ ౧౮౭

క క ప లం క ల క ప శ్రే నింద్రుంబలెన్‌ పా 2 నాండముల్‌ పెంపు ము పా,

లి తి లిజలవణ శేషము న్‌ు ౧౮ మధ్య్ధవ.పుకుపన్హువస్మంబున కచ్చు వపరంబగం నవుడున్తు గొన్నియెడల లోపంబు వాపమ్రైడి* ఊఉ 2 ఆక్షిబ సీమవంటచెము” కళా ఒఅ ౧౧౯ “భవచ్చి శ్తేస్సికం 'బెప్టి 2రన్ననిన ' మార్క ౧ అ ౧౨౭ ౧౯ ధ్వన్యన క రణశబ్దముల కసుధాతువు పరం బశుచోం నొన్నియెడల ముగాగమంబగు ఉఊ కననమకు' రామా ౯ అ “లసలర్తుప' పాండు. క్ని ఆ ౨౦౭ మొ ౨౦ ధ్యన్యనుక రణశ బ్బంబులు ద్విష్ష కృంబుల యగు ఉ గడగడ వడవడ, తళనళ, ఎళ వళ మొ ళా విం, ఇయ్యవి ్రీయావ్యవహీతంబులు నగుం ఊ 'వడపడ జమదన్నిసూతి వదక" శామా 6 అఆ ౧౪౦ / ౨౭ స్రాసంబున మకారంబు పరంబగుచో ద్రుతం బునకు మకారాదేశంఒగు ఉ 'కమని లతాంశములకువె వసి వార ఆది ౫% అఆ ౧3౭ మత్త 'వృషియే నెమవానది డీంచనరనీనదయిలు నిడణాకా ఆర 3 ఆ ౧౧౩ లికి ఆమ్రేవరంబు పరంబగునపుడు కృత హై స్వంబునకు ద్‌క్తం బగు “ఊ లేలము పోపొామమొ. శీ పీ ఇది సంధిషరి వ్యేదము పే అడితె పా 2 చెప్పునిుక్‌ పా

శబ్బపరి చ్భేదము ల, యట ఊగ రె శబ్రపరిచ్చేదము నామువకరణము హూ ౧. శజములు విశేష్యమ లు వెేవణను లని ద్వివిధంబులు, ఊ ఆయ్య, అన్న; అమ్మ ఆక్క. మొదలగునవి విశేవ్యములుు శక్కిానవి విశేమణములు ౨ విశేస్యుమునా వి ఎషూముచేం చెలువంబకు విశేషము గలది, విశేషణమునా జూత్యాదివికేప శకులను చెలువునదిం 3. విశేమణము జాత్యాదిభేదంబులచే షడ్విధంబు ఆవి-కాలివ్రయుక్షవికేమణమ, 1క్మియాదవ్ర్యయుకృవిశేమణమ్ము గుణ్మవ్రయు లక్ష విెశేమణము, చృువృవ్రయొక్ష విశేషణము, సంఖ్యా చ్రయక్షో విళషణము సంక్ఞాపృయులక్ష వెేశేనణము ఊ ౧ కాతివ్ర్యయుక్షవిశేమణమునకుంా- బ్రాహణంందు ఎలి యావ్రరాయి క్రవేషణమునళంలపోవువా డు క గుణ్మప్ర్కయు క్షవీకేసణమునకుయానల్లనివా డుం ళో చ్రువ్యవ్రయం కృవికేమణమునకులధనవంతుండు ఇ్మె సంఖ్యావ్రయు_క్షంకేషణ మునకు ఓిక్కండుం అ సంజ్ఞాప్కయు_క్రవిశేమణము.నక- దేవదత్తుండు మొ ఈ, సంఖార్రపయుక్త విశేషణ మేకాంతంబయి యమహడ్వి శే ష్థికమియుర్ధ, తదంథాంతం ఎయి మవాదమహాద్వి శేష్యక మయ్యుూ, సమృన్తంబు వ్య స్తంబు నగుచో విశేష్ధుంబు క్రమం వాతి అని లీ బుగ ను త్తకవదంబు నేకవచనాంతంబుకు వూర్వవదంబు అతీత బవా.వచశాంతంబు నగు శదంళశము=అ యొకటిమొక్క్టకెానము. అనలా చొతిక లోనగనది

30 తి లాలతశణశేషను ౧ ఉఊ డెబ్బదియొక్య- రమ్ము రథములు దెబ్బదియొక్క-టి, "అుడున్నర మానిసి. మాకునులు. ₹ెండున్నర, శెండున్నర రూపాయ, రూపాయలు ండున్నర మొ శీ అయ్యది యేశాంతంబు మహద్వి శేమ్యకంబు సమ్సస్తంబు శాదు వ్యస్తం బగుచో ఒవాుఎవచనాంతంబ యగు ! చ్‌ లు ఊ పదునొకర్మడ్తు, రుద్రులు మొ. (చూ. సమానపరి్భేదగ ౨౬ నూ) మలక జ్‌ ౬ విఇష్యుయి బ్రధానం బచివరంబ వ్ర ఛానంబు, రి వశానంబు పళ్చాద్య్వాచ్యంబగు అన్వయ క్రృమమునందు వేషణములను ముందు వెప్పి కడపట నిేేవ్య మును జేష్పవలె ననుట ౮ ఒక్కచో వి శేవంంబులును విశేస్యంబు లగు ఉఊ “నారదుం డిట్టనియె ” మొ ౯ ఒళ్కొకచో విశేష్యువి శేమణంబులును వ్యత్య _స్తంబులు నగు ఊఉ "క శేనీమాటుదం త్రిభువన భామారత్నంబి గంధవతివై హక ఫూ ౨౪ ౧౭౦ ౧౦ తెనుంగునం గొన్నిళబ్దములు విశేమ్యవి శేషణంబు లుభయంబులు నగు కొన్ని యనంగాం గీడు ద్రళ్ళశులును; న ల్రాదులును ౧౧. విశేషణంబులు కొన్ని వ్య్థపహితంబులు నగు ఊ “క ఈలోకంబున వెదకిత్కి 2మే లెళల్లెడం శాన వరుని" సర్వ 3 ఆ ళల ॥ క్షేస్లి లి 2 పలికె మాఖు దల్లి 2 షెలిల్లెకు వరునింశాన ర్రోత్రతి