Telugu thiruvaymo & saara sangrahamu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

ల జట!

ఇ... శ్రీమతే శఠకోపాయనమః శ్రీమతే రామానుజాయనమః

(1 శీ మద్వరవరమునయే నమః

లజ, క ఆ

. రిదవాదుమెళకి సారసంగ్టపమ

రై వఠాడవ థాగవము

లీ! 8, 9, 10 శతకవులు . .

త. సం్యగహకర్త .

గ. గోపాలాచార్యులు యైందిల ప 2,0 _

ని( సం. 19091 .

జ గ క ఈ... |

జే ఉత ల+0.

స. నాం మూల్యం : రు. 15-00

శస కశ

శ్రీమతే శఠకోపాయనమః శ్రీమతే రామానుజాయనమః శ్రీ మద్వరవరమునయే నమః రిపవాయమొళ సార సంగ్రహము వూడవ భాగము 8, 9, 10 శతకములు సం్యగహక ర్త గోపాలాబార్యులు క!

మూల్యం: రు. శక-00

(పథమ 'ప్రచురణము. 1000 శాపీలు. త్‌ ॥ 10609 లభించు స్లలము, గ. / తె. కం, గోపాలాచారులు ఎఖ వ.

శ్రీ వాసుదాసా శమము /

నడిగడ్డపాలెం

(వయా) చుండూరు

గుంటూరుజిల్లా. పిన్‌, నం, 522 316

గలభధాలైయో

భతరచశ లగు ఖా హంగ న. ష[ల ఇ. ఉఅట్యయారు .

స వరుముల-తకుపత ేవనానమైనాానాన . తిరువుల-ఫ్రోరుప్లత్‌ దెవస్టానమువారి పవి ఆ ఇదా. 6.భుటి గ ఏముతో * గాయి న

క్ష ము దింపబడీనది ఆదిత్య (పింటర్స్‌ తెనాలి.

విషయసూచిక అష్టమ శతకము శీ05్‌ నవమ శతకము 458 దశమ శతకము ర్‌15 త స న

' విన్నపము

భగవ(దామానుజ సిద్దాంత సాధమునకు శ్రీ భాష్యము, భగవద్విష యము అనునవి రెండు వ్యజస్తంభములు, ఇందు మొదటిది నియతాథి కారము, దీని నధ్య్థయనము చేయుట కనేకయోగ్యతలు కావలస యున్నవి, రెండవది సర్వాధికారము, దీని నధ్యయనము చేయుటకు వంచసంస్కార సంపన్నులైన వైష్ణవులై యుండవలెను, తిరుమంథతార్థము, త్రీవచన భూషణము, త_త్త్వ్య్యతయము, వ్యాజ్యానములతో తిరుప్పల్లొబ్ది, కసైనుణ్‌ శిరుత్తామ్చు (గ్రంథములను ఆచార్యముఖత; నియమాను సారముగ కాలక్షేపము చేసియుండవలెను, పూర్వాచార్యుల _పేరణవే దీనికి ఐదు వ్యాఖ్యానములు గావింపబడెను. అందు త్రీవడక్కుు తిరువీధి పిళ్ళైవారు ప్రసాదించిన ముప్పత్తారాయిరప్పడి ముఖ్య విపులవ్యాజ్యా నము. దీనికే భగవద్విషయమని పేరు. దీనికే 'ఈడు' అనునది పరా్యాయ పదము. దీనినే అందరును అధ్యయనము గావింతురు, ఈ ప్రబంధము మూడు మారులు మ్యుదింప బడినది. ఉత్తర (ప్రాంతమున పరమపద వానులగు బృన్దావనననులో వేంచేసియుండెడి శ్రీశ్రీశ్రీ గోవర్ధనం రంగాచార్య స్వామివారిచే అనేక (దావిడ్యగంథములతో బాటు ఈ మహధ్యంథమును యథా మూలముగ సంస్కృత భాషలో అనువదింప నా. ౦వబడి ముదింపబడి (ప్రచారములో నుండెను, ఆ (గంథము (వస్తుతము దుర్లభమగుటచే మన నస శ్రీశ దేహరియా బాబావారి పవ్శిత నుకరముగా అందజేయ ఉన లు అచ్చువేయించి అందరకును ఎరు. తక్కిన శతకములు కూడ త్వరలో

అందజేయు (పయత్నములు జరుగుచున,విి శ్ర నా సర్వతో ముఖముగ నీ (ప్రబంధము వా పంచ ల బారతదేశమున పరిచయము లేనివారికి అధ గును సంచ్కృతదావిడ శ్యియనావకాశము లేకపోవుటచే శ్రీమాన్‌ మన గౌసాలాచార్యస్వామివారు దశకముల సారాంశము, పాశురములకు అవన

తొరిక, తాతర న

భాగములు మ వ. సరళతర ఆంధభాషలో మూడు నిర్చంధములు లేకుండగనే ఎవరి

యింట వారు స్వయముగ చదువుకొని తిరువాయమ్యుగి సారమును (గ్రహించగల అవకాశమును కల్పించియున్నారు. ఈ పవి[త్మగంధమును (పచురించుటకై న్యాయ విదార్థ్మిపవీణ, శ్రీ వేంకకేశ్వర విశ్వవిద్యాలయ సంస్కృత విభాగాధ్యుక్తులగు శ్రీమాన్‌ ఆచార్య క, కై, రఘునాధాచార్య స్వామివారి యొక్కయు, తిరుమల-తిరుపతి వేవస్థానముల పబ్లిక్‌ రిలే షక్బు ఆఫీసరు శ్రీ రావుల సూర్యనారాయణమూర్తిగారి యొక్కయు పురుషకారముతో తిరుమల-తిరుపతి దేవస్థానములవారు పవిత్యదవ్య సహాయమును గావించిరి. దీనిని నిర్దుష్టముగను, అచిర కాలములోను మ్యుదించి యిచ్చిన ఆదిత్య (పింటర్చ్‌ పాప్రయిటరు చిరంజీవి గుదిమెళ్ల రఘునాథాచార్యులకు మా హృదయ పూర్వక ధన్యవాదముల నర్చించు చున్నాను. ఇట్లు భాగవతవిధేయుడు ఆత. కం. రంగ రామానుజాచార్యులు

తిరువాయ్‌ మెలో సార సం. గహము అష్టమ శతకము = _పథమ దశకము (ప్రథమ దశక సారాంశము--

ఆళ్యార్లు తిరువారన్‌విళై దివ్యదేశమునకు వేంచేసి తిరువాయ్‌ మొ దివ్యుపబంధమును వినిపించ గోరిరి. కాని యా కోరిక నెరవేర లేదు. పరమాత్మకు, భక్తులకు రకకములగు రెండు స్వభావము లున్నవి. భక్తులకు వరతంత్రుడై యుండుటయు, భక్తులకు వచ్చిన దుఃఖమును తనకే వచ్చినదిగా భావించు సంబంధమున్ను, భగవంతుని గుణముల నవలంవించి జీవించువారికి ఆ గుణములయందు సందేహము జనించిన జీవింపజాలరు. ఆళ్వారుల కిట్టి యవస్థ దాపురించినది. వీరిని మనము చేయి జారనీయరాదని భగవంతు డాలోచించి “ఆళ్వారే! మీ రన్నింటి యందు నిట్లు సందేహింతు రేమండీ ? నేను మీకేమియు నుపకారమును చేయనేలేదా ? ఇంతవరకు చేసి విడతునా? మీ రట్లు సందేహించకు" డని నమ్ముటకు యోగ్యములగు కఠల్యాణగుణములను, తానింత వరకు ఆళ్వార్లకు గావించిన యుపకారములను జూపి వీరి సందేహములను తీర్చగా వారు స్వస్థచిత్తులె తృప్తిని ఇందుచున్నారు.

1, అవ. ఓ స్వామీ! ఎడబాసిన _బతుకజాలనట్లుగా నిరతిశయ భోగ్యుడవగు నివు నేను నిన్ను సేవించునట్టు కృప జేయవలె నను చున్నారు.

ఓ శ్రియఃపతీ! నాకు భోగ్యమైనవాడా! నీకు శ్రీ భూ నీళలు పట్ట మహిమలు. అనంత గరుడాది నిత్యసూరులు నీ కింకరులు. సమస్త లోకములును నీ ఆజ్ఞాపరతం[త్రములు. నీవు నీ భక్తులను కాపాడుటకై

406 తిరువాయమొబభ్ర సారసం్య్థగహము ఆ యా పనులకు తగిన చివ్యావతారములను పర్మిగహించి రక్షంచువాడవు, నాకు ని యందాసక్తి అపారముగ నున్నది. ఇట్టి నీవు నాకు సేవను సాయించకపోవుటకు కారణమేమి ? “యు యోద్ధ్య స్మ జుూహురాణ మేనః” నా కుటిలమగు పాపములను పరిహరింపుము. “యత్తే రూపం తత్తే పశ్యామి” నేను దివ్యమంగళ విగ్రహమును సేవించుచున్నాను.

2, అవ. నిన్ను సేవించవలెనని మిక్కిలి బాధపడుచు _జతు కుటయేనా నాకు నీవు చేయదలచినది ? నే నిట్లు బాధపడకుండ నిన్ను 'సేవించునట్లుగ కృపజేయుమని (పార్థించుచున్నారు.

ఓ స్వామీ 1! రామకృష్ణాద్యవతారముల నెత్తి జ్ఞానా జ్ఞాన విమర్శ లేకయే అందరును నీ సౌందర్యమును సేనించు మహోపకారమును చేసితివి. సంసారసాగరాంతర్నిమగ్నుడసగు నాకు నీయందభినివేశమును కలుగజేసితివి. పళయమున మహాపషృ్ఫథ్వి నుద్ధరించితివి. నేను నిన్ను సేవించవలయునని ఎన్నియో విధముల ఆశించితిని. నీ తిరునామముల ననుసంధించుచు కన్నీరుమున్నీరుగా (ప్రవేశించి మూర్చజెంది పడియుం టిని, ఇదియే నివు నాయందు చూపిన యను[గహము. ఇక ముందైనను

( నేను నిన్ను సేవించునట్లను (గహింపుము.

_ త. అవ. నారాయణా! అ(శితనులభుడవైయున్న నీవు ఈనాడు వేంచేసి నా యాపడను తీర్చనిచో నీ గుణములనే ఆధారముగా జేసికొని (బతుకుచున్న భక్తులు నిన్నెట్లు నమ్ముదు రయ్యా! అనుచున్నారు.

నిన్నెత్తుకొని లాలించిన నందగోపుని కుమారా! పాలిచ్చి పెంచిన యశోదకు మహానందప్రదుడా! నందకులమునకు ఏనుగుగున్నవంటివాడా! హెరణర్థికశిపుని శరీరమును గోళ్లతో చీల్చి పారవేసినవాడా! నంద్యపహ్లాదా దులకు స్వే సాయించినట్లుగా నాకిప్పుడు సేవను సాయించనిచో ని భక్తులు నిన్ను ఆపడ్చాంధపుడని యెట్లు నమ్ముదు రయ్యాా!

అష్టమ శతకము - [పథమ దశకము 407

ఓ. అవ. ఓ శ్రియఃపతి! ని భక్తులు ఎట్లు కోరిన, నట్లుందువని 'యే యథా మాం (పపద్య శే తాంస్తథైవ భజామ్యహం” అను నొక్క కౌనముచేతను మాతమే. అది కూడ అబథ్ధ మేమో యను శంక నాకు పాడముచున్నది.

పాండవులకొరకైై ఇఖభారతయుద్ధమున సమస్తసేనల నశింపజేసితివి. రాక్షనులను డుంపతెంపి దేవతల నుజ్జీవింపజేసితివి. ఆ చేష్టలను తలంచు కొని నే నుజ్జీవించుచున్నాను: ని వ్మిగహ, ఆయుధ; ఆభరణాదులన్హియు “భక్తానాం త్వం _పకాశసే” అనునట్లు “.... ....అశితార్థం చకర్థ” ఆ్మశితుల కొరకే యని నమ్మియుంటిని, నీ విప్పుడు సేవ 'సాయించి నా దుఃఖమును బాపనిచో అవి సత్యములా అసత్యములా యని నాకు సందేహము కలుగు చున్నది.

5. అవ. “శాస్త్ర ఫలం వయోక్తరి” అనునట్లు మీరు జ్లాతలె, కర్తలై, ఫలభోక్తలై యుండగా మీరు సాధనమును కూడ చేయవలసి యుండును గదా! యని భగవంతు డనగా ఆళ్వార్లు “స్వామీ! శరీర లక్షణము అత్మదా ? శరీరమునదా ? సంబంధ మా(తమేనా ౭ అను ఘా్‌న ముండవలదా ? నేను పౌొధనము ననుష్టించి వచ్చి సేవించుట యనునది గగనకుసుమము సుమా!

నా _పాణనాథుడా! జగత్తులను సృష్టించితివి. భూమిని పాజాళము నుండి ఉద్ధరించితివి. పళయకాలమున గర్భము నందుంచుకొని రక్షించితివి.. నృష్టికాలమున సృష్టించితివి. క్షీరాఖ్టిని చిలికి దౌవళ౯లా కమృతము నిచ్చితివి. సమ్ముదముపై సేతువును “నిర్మించి సీతమ్మను తిసికొని వచ్చితివి. ఆ సేతువును రాక్షను లుపయోగించుకొని భూమిమై నున్న మానవులను మరింత బాధింతురని దానిని పడగొట్టించితివి. సమస్త చేతనాచేతనములకు అంతర్యామివిగా నుండి రక్షంచితివి. దేవత

408 తిరువాయ్‌ మొడ్‌ సార సంగ్రహము లందరకును వేవుడైనవాడా! ఇట్టి నిన్ను నేను పొందుట అసాధ్యము. కావుస నీవే వచ్చి నన్ను రక్షింవుము. 6. అవ. ఈ పాశురమున వెనుకటి పాశురార్థమును వివరించు చున్నారు. స్వామీ! నీవు సకలలోకములను రక్షించువాడవు. దేవతాంతరపరు లగు [1పజలకును ఫలముల నీయగల దేవతల నిలబెట్టి వారిచే వారికి ఫలముల నిప్పించుచున్నావు. “తస్య తస్యాచలాం (శద్ధాం తామేవ విదథా మృ్యహమ్‌" అనునట్లు, ఆ దేవతల కొరకై వారాచరించు యజ్షొదులను నివే నిర్వహింప జేయుచున్నావు. అతీందియులగు ముక్తాత్మలకును నీవే ఆనంద్యప్రదుడవుగా నున్నావు. నీ విట్టుండగా నేనిక నిన్ను పొందుటకై యెవరి నాశయింతును ? ఏ కర్మల జేయుదును ? నివు తప్ప నాకు వేరు గతి లేదు. ఆందుచే నివే వచ్చి నాకు సేవ సాయింపు మను చున్నారు. 7. ఆవ. సకల పదార్థములను నీవే శరీరముగా గలవాడవై, శరీరివై యున్నావు. అవి నీకు సొత్తు. వాటికి నీవు స్వామివి. నేను ఆ జక్రానము నవలంబించి జీవించుచున్నాను. కాని చూత చూడ అఆ విషయ ములయందును శంక యుదయించుచున్నది. ఇది నా పాపమేమో అను చున్నారు. సహజముగనే రుచ్యమైన పాలును, దాని పారమగు నెయ్యి, దాని రుచి యివి యన్నియు నీ యధీినములే. సము్శుదమునుండి నీవు పుట్టిం చిన అమృతము, దానిచే గలుగు భోగ్యత, దానిచే కలుగు సుఖము, ఇట్లు సకల్మపాకృతభోగ్యవస్తువులును ని యధీనములే. ముక్తులకు పరమపద మున పిరాట్టిమారులతో కూడియుండి ఆనందము నొసంగువాడవు నీవే* సర్వదేశ సర్వకాల సర్వావస్థలయందుండు వస్తువు లన్నియు నీకు శరీరమై, నీకు పరతం్యతములై యున్నవి. ఈ తత్త్వార్థమును నే నెంత

అష్టమ శతకము = [పథమ దశకము 1 ఉ09 మందికో యుసదేశించితిని. కాని నీవిష్పుడు నీకు శేషభూతుడనైన నన్ను ఈ అవస్థలో వచ్చి కాపాడకపోవుటబే నా సిద్ధాంతమునే నేను సంశయింప వలసి వచ్చుచున్నది.

8. అవ. ఆళ్వార్ల తో పెరుమాళ్లు “ఆళ్వారే! ఏమైనను కానిండు. మీరు నన్న్యాశయించుటకు “విచిితా దేహ సంపత్తి రీశ్వరాయ నివేదితుం” అనునట్లు నేను మీకు ఇం్యదియముల నొసంగితిని కదా! అ యింది యములను వాడుకొను రీతిని తెలుప్పు శాస్త్రముల నిచ్చితిని కదా! వాని నాధారముగా చేసికొని మీర్తు (ఫ్రభ్రుక్షృము చేయవద్దా ? అనగా “అదేమి స్వామీ! అట్లనుచున్నావు?_ వానీని నా యిష్టము వచ్చినట్లు వినియోగించు కొనుటకు నేనేమైన స్వతం్యతుడనా ? ఇవియన్నియు నీ అధీనమే కదా! నేనొక అచిత్పదార్థమువలె నీకు పరతం్శతుడను గదా! నేనేమి చేయగలను! నీవే నన్ను నడిపింపు” మనుచున్నారు.

స్వామీ! నీవు లోకకంటకులగు శృతువులను దునుమాడితివి. శతు పుల కతిభయంకరుడగు గరుత్మంతుని ధ్వజముగా ధరించితివి. పిరాట్టి మారుతో సేవసాయించి సకలప్రాణులను ఆనందింపజేయు చున్నావు. క్షిర సాగరమున సహ్మసఫణామండితుడగు ఆదిశేషునిపై పవళించియున్నావు. కాని నీ సౌశల్యాది గుణములను నన్ననుభవింపజేయక బాధపెట్టు చున్నావు, నా శరీరేయ్యదియాదులును “ఈశ్వరాయ నివేవతుం" అన్నట్లు నీ యధీనములై యుండగా నేనే సాధనము నెట్లనుష్టింతును స్వామీ?

9. అవ. “సకల పదార్ధములు నీ యధీనమైనవే” యన్న జ్ఞాన మొక్క టున్నచో సంసారమైనను, పరమపదమైనను ఒక్కటియే. కాని (తాచుపామున్న యింటిలో కాపురము చేయునట్లు ఈ సంసారమం దుండుట నాకు చాల భయంకరముగ నున్నది. నా నమ్మకమునకు తగి నట్టుగ నన్ను పరమపదమునకు గొనిపొమ్ము- అనుచున్నారు.

62]

శీ10 తిరువాయమొ్మొల్‌ సార సంగ్రహము కు శ్రియఃపతీ! నేను నీ వాడనే. పరమపదమునుః నరకమును శండును నీ విభూతులే, ఇందులకు సందేహము లేదు. అట్టితరి నే నెచ్చట నున్ననేమి? రెండును నాకు సమానములే. ఆయినప్పటికిని నేను నికు శేషభూతుడను, “నా కిళ్చిత్కుర్వత శ్శృషత్వం” అని తెలిసికొని నప్పటి నుండియు. నేను నరకమనిన భయపడుచున్నాను. అచ్చట ని వడుగు నిడవు గదా! కావునని పాదములనే నాకు కృపజేయుము,

10. ఆవ. తాము కోరినవిధముగా పరమపురుషుడు ఆళ్వార్లకు తన తిరువడి గళ్లను (ప్రసాదించెను దేనిక్షాపత్యుప కారముగా నీకు నా ఆత్మను సమర్పించి వేసితి ననుచున్నారోతిరువడిగళ్ల నిచ్చుట యనగా సంసారము సాక్కకుండుటయు, తనను విడచి _బతుక జాలకుండుటయు అను అవస్థను ఆళ్వార్లకు (వసాదించుటయే.

స్వామీ! నీ శ్రీపాదములను నాకు ఇచ్చిన యీ గొప్ప ఉపకార మునకు నా అత్మను చేకులతో గట్టిగా కాగిలించుకొని ని కర్పించు చున్నాను. వేయి భుజములు, వేయి తలలు, వేయి న్న్మేతములు, వేయి పాదములు గలవాడా (విశ్వరూపాధ్యాయమున చూడవచ్చును) అటులనే సహస్రనామములు గలవాడా! ఒంటిరివాడనగు నేను నివే దిక్కని నమ్మి యున్నాను.

11. అవ. ఈ దశకమున చెప్పిన (పథానార్థములగు భక్తపార తం్యత్యము, సమస్త వస్తు పకారిత్వమును చెప్పి దీని నభ్యసించువారు సర్వేశ్వరుని బడస సుఖముగా జీవింతురని యీ పాశురమున చెప్పు చున్నారు.

(బహ్మర్వుదేం్యదాది దేవతలను, సనక సనందాదిమపియోగు లను, సమ స్తలోకములను సృష్టించి వాని కన్నింటికి స్వామియై యున్న సర్వేశ్వరుని గూర్చి నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన వేయి పాశురములలో క పది పాశురముల ననుసంధించువారు సంసారభారము తీరి నుఖింతురు.

అష్టమ శతకము - ద్వితీయ దశకము ద్వితీయ దశక సారాంశము-ా

సర్వేశ్వరునితో కలసి యెడబొసిన యొక పిరాట్టి ఆయన వచ్చు నంతవరకు వేచియుండక కాంతార్థినిలై సంకేత స్థలమునకు స్వయ ముగా వెళ్లునట్టి అభిసారికా స్త్రీ వలె ఆళ్వార్లు ఆయన వేంచేసియున్న దివ్యదేశమునకు వెళ్లుటకు బయలుదేరిరి. దాని నెరింగి చెలికత్తెలు మొదలగువారు “ఇది నీకు తగ”దని హితమును జెప్పి మరలించుటకు యత్నించగా “ఓ చెలియలారా! మీ యందు గాని, తల్లియందు గాని, యితర గృహపదార్థములయందు గాని నా కాశలేదని చెషపుచు ఆ విషయ మును భగవంతుని మనస్సున నాటుకొనునట్లు ఈ దశకమున సాయించు చున్నారు,

1. అవ- చెలికత్తె లాళ్వార్లతో “అమ్మా! పైవారికి గదా చెప్పుటకు సిగ్గుపడవలసినది * మా దగ్గరను సిగ్గుపడవలెనా ? నీ మనస్సులో నేమున్నడో చెప్పుము తల్లీ” యనగా “ఓ చెలియలారా! ఇతరులకు దాచి మీకు చెప్పదగిన విషయ మేదియు నాయొద్ద లౌదను చున్నారు.

ఓ సఖియలారా! ఎంత వెతికినను నాకు ఇతరులకు చెప్పి మీకు దాచవలసిన మాట కాన్చించకున్నది. నా యవస్థ యందరకును నువ్య క్తమే. గరుడవాహనారూఠుడగు మన స్వామిని సేవించుటక్షై వెళ్లితిని. కంకణములు జారిపోయినవి. సౌందరర్థము లేచిపోయినది. స్రనములు పాలిపోయి శిథిలములగు నట్లున్నవి యనుచున్నారు,

£. అవ. అంత చెలికత్తెలు వారితో “అమ్మా! అంతరంగులమైన చాకు నీ బాధలో దాచదగిన దేమున్నదమ్మా ? చెప్ప" మనగా ఆళ్వార్లు

త్తం ఆరువాయమోల్రైి హెరసర్మాగహమా వారికో "దుఃబానుభవముచే వచ్చిన (శమాధిక్యముచే మీకు చెప్పదగిన మాటలను గూడ నెరుగకున్నా" ననుచున్నారు.

నన్ను మీరేమి యాచించినను ఇవ్వదగిన స్పేహముగల యో

నఖియులారా! నన్ను మీరేమి యడిగినను నివ్వదగిన స్నేహితులు నాకు. కాని 'నా కిప్పుడు మీకు చెప్పదగిన మాట కన్చించుట లేదు. నా గుణ ముల నపహరించిన న్మేతసాందర్యముగల సర్వేశ్వరుని దర్శించి నా గుణములను తెచ్చెదనని నే నెంతకాలము చూచినను నాకు కనడ కున్నాడు. ఆయనను చూడవలెనని యనేక (పయత్నములు చేసి శిథిలు రాలనైతిని,

8, అవ. చెలికత్తెలు నాయికతో “అమ్మా! నీవు మేము చెప్పి నందువలన మరలక పోయినను అందని విషయము నాశించుచున్నావు గాన కొంత కాలమునకు నీవే మరలుదువు. అట్టితరి మా మాటలు వినియ మరలరాదా? మాకును సంతోషముగా నుండును గదా" అనగా ఆళ్వార్లు వారితో “కాలము నశించినను నశించనిండు.” నే నాతని జూచిన కానినా పట్టుదల విడువ” ననుచున్నారు.

నల్లనై వ్యాపించియున్న మేఘమువంటి గొప్ప తిరుమేను గల శ్రీకృష్ణుడు నా కంకణములను, నా సౌందర్యమును చిరకాలము (కిందనే అపహరించినాడు. వానిని తిరిగి సంపాదించుటకై భూమియందంతటను తిరిగి అపవాదముల పాలైతిని. ఓ సఖియలారా! ఇక మీద సగ్గుపడి యేమి లాభము? కాలము వెను దీసిన తీయవచ్చును గాని నేను వెను దీయను చూడుడు.

& అవ. “అమ్మా! ఇదియే ని నిశ్చ్వయమైనచో ఇంకను ఈన్న

వానిని కూడ పోగొట్టుకుందువు సుమా!” అని చెలిక తెలు అనగా “ఇంక నాకు పోగొట్టుకొనుట కేమున్నది?” అనుచున్నారు. క్ష

ఆష్టమ శతకము - ద్వితియ దశకము 3 నేను సర్వాలంకా రాలంకృతమైన తిరుక్కుళందలో 'వేంచేసి యున్న గరుడవాహనారూపుడును, నుదర్శనహన్తుడునగు సర్వేశ్వరుని (బతి మాలుచు కూడ వెళ్లితిని. నా నుందరములగు కంకణములు, మనస్సు పోగొట్టుకొంటిని. స్త్రీలముందు నా స్వభావమును పోగొట్టు కొంటిని. ఇంక మీద పోగొట్టుకొనదగినది నా యొద్ద నేమున్నది?

5. అవ. “అమ్మా ! వాజ్మననులకందని భగవంతు నాశించి యింత (పేమను పెట్టుకొని యెందుకు దుఃఖవడుచున్నా” వనగా “చెలు లారా! అయినప్పటికిని ఆయన న్మాశయించుట, ఆయన అను[గహము నకు ప్మాశులమగుట నను నిమర్యాద మనతో వచ్చినదా? ఇదియనాది కదా” అనుచున్నారు.

భగవంతుడు ఎంత జ్ఞానవంతులకును- ఎంత విచారించినను తెలునుకొన శక్యము కాని స్వభావము కలవాడు. మంచి ఉపాయళాలి- తేజోవంతుడు, జగత్కారణుడు, నుదర్శనథారి. అట్టి శత్రియఃవతిని ఆ యించుటయు, నాతడు మన యొద్దకు వచ్చుటయు నివి మన వశమా? ఏమియును విచారింపక అయన యందు దోషమారోపించుట మీకు తగదు,

6. అవ. “అమ్మా! ఆతడు నీవు చెప్పినట్టు సులభుడు కాడు. దుర్తబుడు నుమా!” అని చెలికత్తెలనగా ఆళ్వాళ్లు వారితో “సులభుడు కానిండు, దుర్లభుడు కానిందు. ఆయన లేనిచో ' నొక్క కణ కాలమైనను మనకు గడువనట్లు దిద్దియున్నాడు. అట్టివాని గుమ్మములోపడి మొర పెట్టక ఏ సంబంధము లేని వాని గుమ్మములోనా మొరపెట్టుట?” అను చున్నారు.

నాకు నోటితో చెప్ప శక్యము కాని కల్యాణ గుణములు కలవాడు, నిత్యసూరులైనను ఆయన న్వభావము నిట్టిదని నిర్ణయించి చెప్పజాలరు.

క. తిరువాయ్‌ మొగ సార సంగ్రహము ఆత డెంక దుర్లభుడైన నేమి నా శకాయనను పాొందవళలెనను ఆశను పుట్టిం చినాడు. నా సౌందర్యము నపహరించినాడు. తాను ధరించిన తులసి మాలనైనను నాకవ్వడు. ఇట్టెవానిని విడచి మరియొకరిచెంత కేగి నా దుఃఖమును చెప్పుకొనుట నాకు మరాాద కాదు.

7, ఆవ. “అమ్మా! ఆయనను చూచుట దుశ్శకము. ఇక నాతని విడువు మని బంధువులు బాధించగా ఆళ్వార్లు వారితో “నే నాయన కల్యాణ గుణములకు పరవశురాలనైతిని. నేను జీవించియున్నంత కాలము ఆయనను చూడక విడువను. దానికి అడ్డుపడుచున్న మీతో సంబంధము నాకువల” దనుచున్నారు.

ఓ సఖియలారా ! ఓ బంధువులారా ! అతడు భక్తులయందపరి మితమగు (_పసేమకలవాడు. శ్యతుహంత. (ప్రశస్త కేశధారి. ఆశ్రిత వత్సలుడు. నన్ను నిరంతర మాయననే జల్పించునట్లు చేసి నా కాయన దర్శన మీయకున్నాడు. “ఆయన గుణములయందెంత మగ్నమైయున్నను ఆయనను నీవు చూచుట కష్టము ఆయన వదులుము” అని మీరన్నను నేనాతని చూడక తప్పను. మీతో నాకు సంబంధము లేదు పొండు.

8. అవ. చిలుకలు మొదలగు అటవస్తువులయందు తనుకు గల యనాచరమును చెప్పుచున్నారు.

ఓ చిలుకలారా! ఓ కోకిలలారా! ఓ నెమలులారా! ఆ భగవంతుడు నా వస్తువుల నేమియు నా యొద్దనుంచక మనస్సుతో కూడ నపహరిం చెను. ఆతడు వేంచేసియున్న వెకుంఠము, క్షిరాబ్టి, ఆంజనాచలము మొదలగున వన్నియు నాకు దగ్గరగానే యున్నవి. అయినను నా కితర విషయములందలి యాశ పోయిన గాని నాతడీయడు. తర్వాత వాటి నిచ్చును. కావున నాకు మీతో నేమియు సంబంధము లేదు. మీరు పొండు,

అష్టమ శతకము - ద్వితీయ దశకము శీశే5్‌

9. ఆవ. “అమ్మా! యిదియే నికు నిశ్చయమైనచో అత్మను, ఆత్మీయములను పూర్తిగా పోగొట్టుకొందువు నుమా అని తల్లిగారనగా ఆళ్వార్లు వారితో “అవి పూర్వమెషుడో పోయినవి. ఇంక నాకు పోగొట్టు కొనుట కేమున్నది? అనుచున్నారు,

స్వామి యొట్టి జ్రానవంచతులకును దర్శనమీయడు. సహజమైన సౌందరగ్థము కలవాడు. వామనవేషముతో బలియొద్దకు వెళ్లి యాచించి, లభించి భూమాగ్ధాకాశములు నిండునట్లు పెరిగి వాటిని స్వాధీనపరచు కొనినవాడు. అట్టి దేవాదిదేవునికి నా గుణ పూర్తితో పాటు సిగ్గును కూడ విడుచుకుంటిని. ఇక నిచ్చుటకు నా యొద్ద నే మున్నది?

10. అవ. అమ్మా! యేమి వేసినను నీ హితమును కోరి చెప్పు నట్టి మా మాటలను వినవలదా?” యని చెలిక త్తెలనగా ఆళ్వార్లు వారితో “అమ్మా! మీ మాటలు వినుు£టకు మన స్చుండవలెను గదా! అది “సన్న్య స్తం మయా" యని నన్ను విడచి యాయన యొద్దకు పోయిని దనుచున్నారు.

ఓ చెలియలారా! చంందసూర్వులను ధరించిన నీలపర్వతము వలె (ప్రకాశించుచున్న సర్వేశ్వరుని సేవించి నా మనన్సు "ఇక నీ యొద్ద నుండ"నని నన్ను విడచి యాతని శ్రపాదములయందు చేరిపోయినది. కావున మీ మాటలు నాకు వినపడవు.

13. అవ. ఈ దశకము నభ్యసించువారు అవిదాంది సర్వదోష ముల పోగొట్టుకొని యిహలోక పరలోకములలో కృతకృతుర్రలగుదురు,.

సంసారమును వదలి భగవత్రృవణులైన నమ్మాళ్వారులు సర్వేశ్వ రుని విషయమై (ప్రసాదించిన యీ పది పాశురములను రాగయు క్తముగా అనుసంధించువారు ఇహలోక పరలోకముల యందు ని కొరతయు లేక పూర్ణులెయుందురు.

అష్టమ శతకము _ తృపీయ దశతము

తృతీయ దశక సారాంశము--

భగవంతుడు ఒంటరిగా వచ్చి సంసారమందవతరించినాదు. కాని సంసారమునందున్న చేతనులందరును శ్యత్రువులుగను, మథ్యస్థులగనుః (ప్రయోజనాంత పరులుగను ఉఊన్నవారేగాని భగవంతుని సాకుమార్యము నెటింగి _పేమించు వారొక్కరును లేరని ఆళ్వార్లు విచారించుచున్నారు. పొపమా భగవంతుడు భక్తులయొక్క కోరికలను తీర్చుటకై దశరథవను దేవాదులకు పరతం్రుడై యెవరో తనను కోరిరను వ్యాజముతో నప్పు డప్పు డవతరించుటయే గాక దానిని దాటపెట్టుకొనిన దౌర్చాగ్యులకు కూడ ఆలయములందును, ఇండ్రయందును వర్తించుచున్నాడు., నేనును ఆయన కేమియు నుపకరింపలేకున్నా నని భగవంతుని యొంటరి తన మునకు ఆళ్వార్లు భయపడుచున్నారు. భగవంతుడు “అట్లు భయపడ కుడు. నన్ను , పేమించువారు ముముక్రువులు, ముక్తులుః నిత్యసిద్ధులును అనేకులున్నారు" అని తన సర్వశ క్రి క్వాదుల జూపి యోదార్చుచున్నాడు.

_- లేదా ---

తమతో పాటు సర్వేశ్వరుని (పేమించువారు లేరని తమ యొంటరి తనమునకు విచారించుచున్నారనియు చెప్పవచ్చును. నిత్యసూరులు భగవదను భవములో నిమగ్నులె యుందురు. సంసారులు (పాకృత భోగములలో నిమగ్నులై యుందురు. (బహ్మేశానొదులు తమ రక్షణక్తై యాయనను బాణముల కేరగావింతురు. అంతియే గాని భగవంతుని "సేవించుటలో ఆళ్వార్లకు తోడగువారెవరును కనిపించుట లేదు. శేష భూతుడగు జీవుడు శేషియీ తనకు రక్షకుడను నమ్మకముతో నుండుట మొదటి మెట్టు. ఆయన రక్ష్యభూతుడుః తాను రక్షకుడు నను వరకు ముదురుట స్వరూపయాథాత్మ్య జ్ఞానమన బడును,

అష్టక శతకము - తృతీయ దశకము 417

1. అవ ఆళ్వార్లు 'పెరుమాళ్లతో “స్వామీ! ఐశ్వర్యార్థులు న్‌ సౌకర్యము నెజింగి నిన్ను ప్రేమించుట మాని వారికి కావలసిన ఐశ్వ ర్యాముల' నిచ్చువాడవుగా నమ్మి 'ఐశ్వర్యములనే యపేక్షంచుచున్నా"రని చెష్పుచున్నారు.

ఓ స్వామీ! బేవమనుష్యాదులందరును తమ కోరికలను తీర్చుకొను టలో ఆసక్తులై సర్వేశ్వరుడు మనను రక్షంచుటకు తగిన గుణములను ఆయుధములను, (పేమను కలిగియున్నాడు. ఆయనకు శ్రీ. భూ. నీళా దేవ్సలు పురుషకారభూతులై యున్నారు. కావున ఆతడే మనకు రకకుడని కపష్టదురే కాని నీ సౌకుమార్యము నెజింగి మంగళాశాసనము చేయు వారెవరును లేరు.

2. అవ. కై వల్యార్థులన్ననో ఐశ్వరర్థమువలె ఆస్థిరమైనది కాక నిత్యముగానుండు అత్మలాభమునే కోరి యుపాసింతురు. అంతియే గాని వారునుని సొకుమార్యమునకు తగినట్లుగా మంగళాశాసనమును చేయ రనుచున్నారు.

వేదములందు చెప్పబడిన స్వర్గాది క్షు(దపురుషార్థములను విడచి సర్వేశ్వరు నుపాసించి వారియొక్క జన్మజరామరణాదులను పోగొట్టుకొని అత్మానుభవమనెడు స్వార్థమునందే తత్పరుల్తె తిరుగుదురు గాని సర్వే శ్వరుని సౌకుమార్యమునకు మంగళాశాసనము చేయరు.

8. అవ. భగవంతుడు _పయోజనాంతపరుల కొణకై, తన స్థితిని గమనించక తన నెదుర్కొనువారే యధికముగా నిండియున్న సంసార మున నొంటరిగా విహరించును. అట్టి రక్షకునకు నేనేమియు సహాయము చేయలేకున్నాను గదా యని తసును గూర్చి విచారించుచున్నారు..

_-భూలోకమున' భగపరితున కొక్కరును శ్రైంకర్యమును ' చేయువారు 58]

శ్ర తిరువాయ్‌ మొభ్ర సార సం్యగహము లేరు. తన పంచాయుధములను తానే తీసికొనిపోవలసినదే కాని వానిని తీసికొని అనువర్తించువారు వేరొకరు లేరు. నేను నా బేతులతో పూర్ణ ముగ న్మాశయించి వారిని సేవించలేపన్నాను. నేను మంగళాశాననము చేయుదమన్న నా కన్నులకు కనిపించక నె యున్నాడు.

*ఉ. అవ. భగవంతుడు వారి మయార్తిని చూచి “అళ్వారే! నా కొజకై మీరెందు కంక భయపడుచున్నారు? నేనేమి చేతకానివాడనా? ప్రళయము వచ్చినపుడు లోకముల నన్నిటిని గర్భమునందుంచుకొని రక్షించిన వాడను నేనుశానా? నా కొరకై భయపడకుడని తన సర్వరక్ష కత్వస్థితిని చూపించెను. దానిని చూచి ఆళ్వార్లు మిక్కిలి భయపడి “అయ్యయ్యో |! సర్వరక్షకమైన వస్తువు గదా (ప్రళయార్షవమున పడి యున్న"దని దానికొరకై భయపడుచున్నారు.

స్వామీ 1 (వళయార్దవమున చిన్న అమాయకశిశువువై జగత్తు నంతను అరగించి చిన్న మళ్లి దళమును పక్కగా నేర్చ్పరచుకొసి కుడి (పక్కకును, ఎడమ్మపక్కకును పార్లిషార్లి ఆన్నమును జీర్ణము చేసికొన్న స్వామీ! నీ సౌందర్యమును సేవించవలెనని ఆశడియున్న పాపినైన నాకు అత్యల్చ్బ కాలము కూడ గాఢాంధకారమయమగు కల్చముతో సమముగ నున్నది.

ఛ్‌. అవ. (పళయార్ణవమున భగవంతుని యొంటరి తనమునకు భయపడిన ఆళ్వార్లకు ఆ భయము తీరునట్లుగ తమను సేవించు తీవైష్ణ వులు సమృద్ధిగనున్న డివ్యదేశములలో పవళించి యున్న స్థితిని భగవం తుడు చూపగా దానికిని వీరు భయపడుచున్నారు,

ఓ త్రియఃపతి ! నీవు తిరుక్కోళూరునందును, తిరుప్పుళింగుడి యందును చలించక పరుండియున్నావే। నీ భక్తుల భయమును తీర్చు టకై రావణాదుల సంహరించుటచే కలిగిన (శమచేతనా? లేక, (తివ్మిక మావతారమున లోకములను గొలిచిన [శమచేతనా?

అష్టమ శతకము = తృతీయ దశకము త్త[ర్లి

6. అవ. ఆళ్వారే! మీరెందు కండి యిట్లు భయపడుదురు? ఆయన సర్వరక్షకుడు గదా! ఆయన కొజకు భయమేల నండీ? అనగా "అశ్య్యూ! పరమపదమున నిర్భయముగా నిత్యసూరులచే ఆదరించ బడ దగిన భగవంతుడు ఈ పాడు సంసారమునకు వేంచేసి ఆ య్మపాకృత దివ్యమంగళవి్శిగహముతో వదర్తించుచుండగా నేని పాటుపడక మరి యేమి చేయుదును?” అనుచున్నారు.

నిత్యసూరులచే మంగళాశాసనము చేయబడుచు శంఖచ కాది దివ్యాయుధధరుడై పరమపదమునందు వేంచేసియున్న సర్వేశ్వరుడు దుర్దనులను శిక్షించి సజ్జనులను రక్షంచుటకై శ్యతుభూయిష్టమైన భూల్రో కమున అవతరించుటను స్మరించుచున్న నా మనస్సు మిక్కిలి భయ పడుచున్నది.

7, అవ. భగవంతుడు చొలోకమునకు వేంచేసి తిరుప్పలిశార మున వేంచేసియుండగా నే నచ్చటి కేగి యేవిధమైన వై ంకర్యమును చేయజాలక దుఃఖవడుచుండగా అనేకమంది అచ్చటికి పోవువారును. అచ్చటి నుండి వచ్చువారును కనిపించుచున్నారే గాని మిమ్ములను (ేమించు దానుడున్నాడని ఆయనతో విన్నవించువారు ఒక్కురును లేరు గదా యని విచారించుచున్నారు.

తిరునగరికిని, తిరువణ్‌శారమునకును దర్శనార్ధమై పోయి తిరిగి వచ్చుచుండు జనకోలాహలమును చూచి ఆళ్వారులు ఈ వెళ్లుచున్నవా రాయనతో “ఓ స్వామీ! నీకు సకలవిధ కై ౦కర్యములను చేయుచునీ పార్వమునం దెల్లప్పుడును ఉండగోరుచున్న ఒక దాను డున్నాడని చెప్పరే! నేను దీనికేమి చేయుదునని విచారించుచున్నారు.

8. అవ. “పోనిమ్ము! నా విచారము వారి కేమి పట్టినది? నేనే ఆయనను స్వయముగ అడుగుదు'నని “ఓ స్వామీ! నేను పాదముల

శ20 తిరువాయ్‌మొట్‌ సారసం[గ్రహము (కింద స్థిరముగా నుండి నీ కైంకర్యమును చేయునట్లు అంగీకరించుట యెప్పటి?"కని యడుగుచున్నారు,

సప్తలోకములను సంపూర్ణముగ నిలచియే" కొలిచిన శ్రీపాదములు గలటచోూ స్వామీ! రత్ష్మఖచితములగు నూపురములచే నలంకరించబడిన నుందరములగు నీ పాదముల (కింద నుందరముగా నుండి నేను నీ కైంకర్యమును చేయునట్లు నీ వంగీకరింప దలచుచున్నావా? అది యెప్పుడు?

9. అవ. అళ్వారే! నన్ను (గేమించుటకు (బహ్మరు(ద్రాదు లుండగా మీరిట్లు భయపడ నేల? యనగా “అయో్యో! స్వామీ! వారికిని సౌకుమార్యమేమి తెలియు?” ననుచున్నారు.

నాయాశ నా మనస్సును వ్యాకులపరచుటచే “పధానకారణ భూతుడా! సర్వపదార్ధములకు స్వామియై నవాడా! నన్ను దానునిగా జేసి కొనినవాడా! క్లాఘ్యుమైన దివ్యమంగళవి గహము గలవాడా!” అని మాటి మాటికిని జల్చింతునే గాని నీ సౌకుమార్యము నెణింగి దానికి తగునట్లు మంగళాశాసనము చేయలేక పోతిని.

10. అవ. భగవంతు డాళ్వార్ల భయమును పరిహరించుటకై “అళ్వారే! నన్ను (పేమించుటకు సనకసనందనాదులును, ముక్తులును. నిత్యసూరులును, నన్ను విడువక కూడనుండి నన్ను కనురెప్పవలె నాపా డుచుందురు. నేనన్ననో అఘటిత ఘటనా చేష్టల చేయ సమర్జుడను. మీరు నాకై భయపడకుడు” అనగా ఇంతకు మునుపు భయమునకు శారణమైనవే యిపుడు భయమును పోగొట్టుట కుపకరించునని తలంచి తృప్తిని చెందుచున్నారు. ఆళ్వార్లకు ఇప్పుడిది భయహేతువనియు, ఇప్పుడిది అభయ హేతువనియు తెలియదు,

అష్టమ శతకము = తృతీయ దశకము శృ2ై 1 వీరికి భయ హేతువు లైనవి లోకముల కొలుచుట, వట దళశాయి త్వము మొదలై నవి. అవి యిప్పుడు అఘటిత ఘటనా చేష్టలుగా తోచు టచే భయనివృత్తిక కారణము లగుచున్నవి, నిత్యులును, ముక్తులును, ననకాదులును మహా(ప్రాజ్ఞులు. వారు ఆ నారాయణునకు మంగళాశాసనము చేయసిద్ధులె' యున్నారు. అట్టి తరి అల్పజ్జులమగు మన స్తోతము లేమి (పచూజనము? ఆ భగవంతు నకు వారి .మంగళాశాసనమువలననే సకల దృష్టిదోషములును పోవును. 1 అవ. ఈ దశకమును నేర్చువారు భగవంకుని యుంటరి తనమునకు' భయపడు సంసారమున పుట్ట రనుచుస్నారు, సర్వేశ్వరుని యొక్క సౌకుమార్యమునకు ఏమి యనర్థము వచ్చునో యని భయపడిన తమ భయమును పోగొట్టిన శ్రీయఃపతిని గూర్చి నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన యీ పది పాశురములను, అభ్యసించు వారు ఈ సంసారమున పుట్టక మోక్షమును బడయుదురు. చద దానా హ్‌ -గ౮-" లి ల జు ఖ్‌ న లో లు సాధా నో టు భాడాగ్ట 0షగీ=

అష్టమ శతవము = చకుర్ణ దశకము చతుర్ధ దశజ షూఠాంశను--

భగవంతుడు (కిందటి దశకములో తమ సౌకుమార్యమునకు భయ పడి చానికి సహాయభూతులు లేరను అళ్వార్ల భయమును పమాధాన పదచెను. గ్గాషి యా. భయము తిరిగి వాదీకి కలుగునని యాలోచించి తన ఫౌరర్థవీర్యాప్పి గుణములను, సృష్ట్యాది అద్భుకకర్మలను, శ్శృకువులను ఆనాయానముగ నశింపజేయగట తన శక్తిని చూపియు, అతిశయిత జ్ఞాన శ'క్షగల మూడువేల మంది శ్రీవెష్టవులు తనను (మేమించువారుగల చ్‌డు బృెట్లన్నూరు నెందుగల తిరుచ్చెత్తారును చూపించగా కృతార్హుతి భగవం తునియొక్యం దివ్యమంగళవ్యిగహమును మనస్పార అనుభవించి తృప్ర జెందుచున్నారు.

1. అవ. కువలయాపిడము మొదలగు శ్యతువులను అనాయా నముగ సంహరించిన శిత్తాయన్‌ అమ పరునూళ్లు వేంటిసియున్న ఉరు జ్యంగన్న్యూరి యందున్న తరుచ్చెంగారు. నిర్భయమైన రశకమను చున్నారు.

మదజలము కొండకాలునలవలె పవహించుచున్న పర్వతమువంటి కువలయాపీడముళొంక్కు రెండు దంతములను పెకలించి, మావటి హేనిసి చంపి. చాయీధరముసప్టికులను మట్లురమ చంపి, చుట్టును మంచెల మీద కూర్చొనియున్న భాజులను భయపెట్టి, ఉను తాసనమునందు కూర్చొనసీయున్న కం్పనుని చంపిన శ్రీకృష్ణుడు వేంచేసియున్న తిరుచ్చెంగ న్నూరనడు దివ్యదేశములో తరుచ్చెత్తారను నది మనము పోయి య్మాశ యించుటకు ఉపాయము.

అష్టమ శతకము - చతుర్ధ దశకము శ్తంగ

2 అవ. జగత్చృష్ట్యాది వ్యాపారములు సమర్థుడగు తిరుచ్చె, గన్నూరిలో వేంచేసియున్న సర్వేశ్వరుడే తప్పమనకు వేరొక దికుు లేదను చున్నారుః

మనకు (ప్రాప్వుడును, పావకుడునునై; దేవతలందరకునా (పభువై, సకల జగత్పృృష్టి ఫ్థితి సంహారకుడై, పరమ భోగుగ్షిడై?. ఆంత_ ర్యామిలై, అతి రమణీయుడై, నాకు రక్షకుడై తిరుచ్చేంగ న్నూరు దివ్య దెశమున తిరుచ్చెత్తారులో వేంచేసయున్న శిత్తాయన్‌ పెరుమాళ్లే నాకు పరమ(ప్రాప్యుడు.

3. అవ. వరాహావతారుజై, [(పళయమునకు పాలైన భూమి నుద్ధ రించి తిరుచ్చెంగన్నూరిలో వేంచేసియున్న పెరుమాళ్ల యొక్క పాదార విందములు తప్ప వేరొక రక్షకుడు నా మనస్సులో కూడ లేడను చున్నారు.

(తివ్మికమావకారమున లోకములను కొలిచి, దేవతలను రక్షంచిః నా పాపములను పోగొట్టి నన్నేలిన స్వామి తిరుచ్చెంగన్నూరునందలి తిరుచ్చెత్తారనెడు నదియొక్క పశ్చిమ తీరమున వేంచేసియున్న శిత్తా యన్‌ పెరుమాళ్ల శ్రీపాదములు తప్ప నాకు మనోరథ మందు కూడ చేరు ఉపాయము లేదు.

శీ. అవ. మహాబలిని జయించి, సము[ద్రమును తరచి, భక్తుల ఆపదలను తీర్చి- తిరుచ్చెంగన్నూరునందు నుఖముగా వేంచేసియున్న పెరుమాళ్లయొక్క శ్రీపాదములు తప్ప నాకు వేరొకరక్షకము లేదను చున్నారు.

వామనావతారమున (తివ్మికమ రూపమును దాల్చి చేసిన దివ్య చేష్టలను, సమ్ముద మథనమును నాకు చూపి నన్ను దానునిగా జేసికొన్న వాడె తిరుచ్చెంగన్నూరిలో అందరకును సేవసాయించుచు వేంచేసి

కంక శిరువాయ్‌ మొ్యగ్గ్‌ సార. సంగ్రహము యున్న శ్రీమన్నారాయణునియొక్క -శ్రీపాదములు తప్ప నాకు వేరొక యుపాయము లేదు,

5. అవ. ఆళ్వారే! అనేకములైన ఏివ్యదేశములుండగా తిరు ఇ్చెంగన్నూరు నందు మీ కింత (పావణ్యమేల?” అని భక్తులడుగగా

• చ్‌

అళ్వార్లు “అది నిజమే. ఐనను నా వునస్సు తిరుచ్చెంగన్నూరి యందు తప్ప మరియొక, చోటచేరదు” అనుచున్నారు.

ఇతర దివ్భదేశములయందును సర్వేశ్వరుడు వేరబేసియున్నను నా మనస్సు తిరుచ్చెత్తారనెడు దివ్యదేశమందు వేంచేసియున్న సర్వేశ్వ రువి విడచి మరియొక _చోటికి వెళ్లదు. అచ్చట అనేకమంది భాగవ తోత్తములు అనన్య_ప్రయోజనులై నాల్గువేదములను చదువుకొని యాగము అను చేయుచుందురు. అఆ యాగమున,: అగ్ని హో(తములో వారు సవ్షు ర్చించిన పదార్థములయొక్క పరిమళమైన పాగ అశాశమునందు సూర్యుని కప్పివేయుచున్నది. కావున ఆ దివ్యదేశము నాకు నిర్సయ మైన (ప్రాప్య స్థానము. +

6. అవ. ఆ నిత్యసూరుల కాత్మబంధువై (బ్రహ్మాదుల క్మాశయించ థగినవాడై క్షరసాగరమున. పవళించిన సర్వేశ్వరుని తనకేమి చేటు మూడునో యని భయపడవలసిన యవసరము లేని తిరుచ్చెంగన్నూశిలో 'సివించితి ననుచున్నారు,

నాకు "పాయమును, పాణభూకళుడును, నిత్యనసూరుల 'శాత్మ బంధువునై తన మహిమ 'నెవ్వరును "తెలిసికొన శక్ణముకానివాడై. సము(దమందు పవళించిన సర్వేశ్వరుని హృదయమం దుంచుకొని నిరంతరముగా ధ్యానించుచుండు శ్రీవెష్ణవులు వాస్త్వముచేయుచున్నట్టి

ల. త దక్ష |!

తిరుచ్చెంగన్నూరు నందలి తిరుచ్చెత్రారను దివ్యదేశమును 'ససివించితిని.

7, అవ, తిరుచ్చెంగన్మూ8ిల్నో వేంచేసిన, శిత్తాయ్య పెరువ్తూళ్లు

అష్టమ శతకము - చతుర్ధ దశకము ఫా తన సంపూర్ణసొందర్యముతో నా మనస్సున ,వవేశించియున్నా డను చున్నారు.

తిరుచ్చెత్తారను. దివ్యదేశమునందు. వేంచేసియున్న శ్రియఃపతి నుందరములైన న్నేతములు, ఆధరోస్ట్రము, శ్రీహస్తములు, శ్రీపాదములు, వక్షఃస్థలము మొదలగు దివ్యావ్యయవములతోను, కరీటాది దివ్యాభరణ ములతోను, శంఖచ(కాది పంచాయుధములతోను కూడుకొని నా హృదయ మున వేంచేసియున్నాడు,

8. అవ. ఈ విధముగ నేను పూర్ణముగ అనుభవించిన శిత్తాయన్‌ పెరుమాళ్లయొక్క విలక్షణములగు గుణములయందును. సౌందర్యము నందును నిమగ్నమైన నేను ఆయన నెట్లు షాగడవలెనో తెలియకున్నా ననుచున్నారు,

విలక్షుణులైన శ్రీవైెష్టవులు నిత్యమును మంగళాశాసనము చేయు చున్న తిరుచెత్తారునందు వేంచేసియున్న స్వామి నా హృదయమందు వేంచేసియున్నాడు. ఆతడే దుష్టులను శిక్షించి శిష్టులను కాపాడువాడు, అట్టివానిని నిజముగ స్తోత్రముచేయువి ధమును నేనెరుగకున్నాను.

9. అవ. _బహ్మాదిసకల్టపాణులను సృష్టించి రక్షంచువాడగు స్వామి కరుచ్చెంగన్నూరులో వేంచేస యున్నాడను మాట అర్థవాదము కాదు. యథార్ధమే అనుచున్నారు.

ఆ దివ్యదేశమందున్న శ్రీవైష్ణవులు విద్యాదానముచేయువారను గొప్ప కీర్తిమంతులు. కేవల విద్వాంనులు మాత్రమే గాక అనుష్టాన సంప న్నులును. వారికి తిరువారాధనము స్వభావసిద్ధము. అందుజే ఆ స్థల మతి [పియమైనది కాబట్టి అచ్చట విడువకుండ వేంచేసియుండును* ఆతడు దేవ మన్యుష తిర్యక్‌ స్థావరములగు చతుర్విధ్యపాణులకును అంతర్వామియైనవాడు. ఇది యథార్ణమైన వార్త. నమ్ముడు. కశ]

ఉక్‌ తిరువాయమొభ్రీ సార సం్యగహము

16. "అవు నీర్వేశ్వరు జైనను సకల్మొపాణులకును అశయించు టకు తగినట్లుగా తిరుచ్చెంగన్నూరిలో వేంచేసియున్న స్వామిని అనుభ వించుటకు లభించితి ననుచున్నారు.

తన న్నాశయించి యాఛించు భక్తులకు కోరిన ఫలము నిచ్చి సంతోషించువాడై భగవంతుడు తిరుచ్చెంగన్నూరు నందున్న తిరుచెత్తా రను 'నదీ తీరమున దివ్యదేశములో వేంచేసియున్నాడు. ఆ దివ్యదేశము జ్ఞానానుష్టాన సంపన్నులగు మూడువేలమంది శ్రీవెష్ణవులకు వాసస్థానము. అందు 1పపీతితో వేంచేసియున్న స్వామిని నేను పొందితిని

1 అవ. ఈ దశకము నభ్యసించువారిని అదియే పరమపద మును పషపాందించి పిమ్మట సంసార నాటకమును ఛేదించు ననుచున్నారు.

తేనె, పాలు, చెజకురసము, అమృతముల వలె భోగ్యభూతుడును, (వణయశాలమున లోకముల తన కడుపున నిడుకొని రక్షించువాడును, తన నాభికమలమున చతుర్ముఖుని సృజించిన ఆశ్చర్యుభూతుడు నైన సర్వేశ్వరుని గూర్చి నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన యీ పది పాశురములును పరమపదమును (ప్రసాదించి భగవదను[గ్రహపా(క్రులునుగా జేసి సంసార మనెడు నాటకమును నశింపజేయును.

న. ఇ ఖీ

అష్టమ శతకము _ పంచమ దశశము పంచమ దశక సారాంశము---

(కిందటి దశకమున భగవత్తత్వము పరులచే పాడొనరించ బడు చున్నదని దుఃఖించిరి. ఇపుడు తమ యార్తనాదముచే భగవంతుని తామే చెడగొట్ట యత్నించుచున్నారు.

(కిందటి దడశకమున భగవంతుని పేమించు వారున్నారు గదా యని భయము తిరినది. ఆయనయొక్క దివ్యమంగళవి.గహమును ఆళ్వార్లనుభవించుచుండిరి. వీరికి ఆ యనుభవ మధీకమై బాహ్య సంత్రే షాపేక్ష కలిగినది. అది లభించకపోవుటచే కలిగిన దుఃఖము వెనుకటి దుఃఖము కంటు అనేక రెట్లధికమైనది. అందుచే ఆఅల్వార్లు భగవంతుని దివ్యావయవములతోనుః దివ్యాభరణములతోను, మేఘమువలె వేంచేయు మనియు: ఉదయకాలమునందలి సూర్యునివలె గొప్ప కాంతితో వేంచేయు మనియు మొరపెట్టిరి. కాని ఆయన వేంచేయ లేదు. నేని దుఃఖము తోనే చనిపోవుదునని ఆ దుఃఖముతోనే దీనిని ముగించుచున్నారు.

1. అవ. నా అర్తియంతయు తీరునటుల నొక గొప్ప తామర తటాకమువలె వేంచేయుమని ఆళ్వార్లు భగవంతుని [పార్థించుచున్నార్లు

ఓ స్వామీ! తామరతటాకమువలె వేంచేసి యొకనాడు నన్నానం దింపజేయుము.

ఈ పాశురమున భగవంతుని జఖామరతటకముతో పోల్చుచున్నారు. అయన న్నేతములు, హస్తములు, పాదములు తామరపూవులు వలెను, ఎఖ్జిని అధరము మొగ్గవలెను, నల్లని దివ్యమంగళవ్మిగహము అకుల వలెను, శరీరమునందలి పరిమళము ఆ తటాకపరిమళము వలెను ఉన్న దనుచు అట్టి రూపముతో సేవించవలె ననుచున్నారు.

శ28 తిరువాయ్‌మొబ్ర్‌ సారసం్యగహము

2. అవ. నాయార్తి తీరునట్టు నుందరమగు కేశపాశముతో దయతో వేంచేయవలె ననుచున్నారు.

ఇంగదనీల మాణిక్కపర్వతము వంటి శరీరమున్ను, ఆ పర్వత శిఖ రమునందున్న స్రూర్యునివలె అత్యుజ్వలమగు కేశపాశముగల యో స్వామీ! నిన్ను సేవించవలెనని అంతటను తిరిగి చూచి నా న్యేతములును, పిలిచి నా నోరును ఎండిపోయినవి, నే నింత బాధపడుచున్నాను నీవు దయతో దర్శన మీయకున్నావు. అయ్యో! నేనెంత నిర్భాగ్యుడనో?

8. అవ. స్వచ్భమగు నీటిని పానము చేసిన కాలమభఘమువలె మహరమగు నీ చివ్యమంగళవి్యిిగ్రహముతో నా ఆర్తి తీరునట్లు వంచే యుమనుచున్నారు.

ఓ శ్రియఃపతీ! నిన్ను సేవించవలెనని నేను మిక్కిలి యాశించి అర్తుడనైయున్నాను. అతి నుందరమైన కిరిటమును, చులసిమాలను ధరించిన వాడవై మిక్కిలి అందమైన దివ్యాయుధములతో గూడి వేంచేసి నాకు సేవసాయించి నా యారిని బోగొట్టుము.

*ఉ. అవ. నీ యొక్క శరీరసొందర్యము వచ్చి నా మనస్సున నిండియుండి నన్ను పెట్టుచున్న బాధను నేను బెప్పజాల ననుచున్నారు.

జలమునకు మధ్యయందున్న వెండి కొండపై సంచరించు నీల మేఘము వఠె నీవు పరిశుద్రమగు జలముగల సము్ముద్రమునందు ఆది శేషునిపై న్మిద్రించుచున్నావు. నిర్మలమగు జలముచే నిండిన మేఘము వలె ,పకాశించుచున్న నీ నల్లని శరీరమున్ను, ఎజ్జని దొండపండు వంటి అధరమున్ను, వద్మములవంటి న్మేతములున్ను వచ్చి నా మనన్సునం దుండు నాకు పుట్టించుచున్న ఆర్తిని నేను చెప్పజాలను.

5, అవ. నీ శరీరసొందర్యము నా హృదయమున జ్ఞాపకమువచ్చి

అష్టమ శతకము - పంచమ దశకము శ్తైంి బాధపెట్టుచున్నది. దీనిని మరచు ఉపాయమును నాకు సెలవి మ్మను చున్నారు,

నీవు సము[దావృతమగు భూమినంతను ఆరగించినవాడవు, మేఘమువంటి కాంజికలవాడవు. నీ పాదారవిందములు అపారసాందర్య శాలులగు ఇద్దరు సూర్యులవలె నా మనస్స్ఫునం దున్నవి. దుఃఖమని చెప్పబడుచున్న అజ్ఞానమనెడి చీకటిని పొందు ఉపాయమేది?

6. అవ. ని సౌందర్యాదులను తలంచి సేవించవలెనని మొర పెట్టుచున్న నేను సేవించుటకు తగునట్లుగ ఏదైన నొకచోబకి వేంచేసి కృపచేయు మనుచున్నారు.

ఓ శ్రీకృష్ణా! నిన్ననేక విధములుగ నీకు దానుడనగునట్లుగా చేసి కొను మని పిలిచి పిలిచి అలసి పోవుచున్నాను. పరమపదమందు గాని, నృసింహావతారమువలె గాని చపలుడనగు నేను నీ పాదారవిందములను సేవిరచునట్లు ఏదైన నొక దినమున వచ్చి సేవ సాయింపుము.

7. అవ. ఆళ్వార్లు భగవంతునితో నీవు కృపతో నిచ్చబికి వచ్చి దర్శన మిచ్చుట గాని అట్లు చేయుట కిష్టము లేనిచో నన్నచ్చటిక పిలచి కైంకర్యము చేయించుకొనుట గాని చేయుము.

ఒక నల్లని సూర్యుడు ఎజ్జనై చల్లనైన కామరపువ్వులవంటి నేత ములును, పాదములును, హస్తములును, అధరమును కలవాడై అపారము లగు తన కిరణముల వ్యాపింపజేసి వికసించినట్లున్న స్వామీ |! వచ్చి సేవ సాయింపుము. అట్లు కానిచో భూమిని కొలిచిన పుష్పములవంటి నీ పాదముల క్రింద నిలుచునట్లుగ ని యొద్దకు పిలచి కైంకర్యము చేయించికొనుము.

8. అవ. నిన్ను పోలియున్న మేఘదర్శనముచే జొధపడుచుం

తృస్తిగ్ర తిరువాయ్‌ మొొగ్‌ సార సంగ్రహము డగా వేంచేసి దర్శన మిచ్చితివి కాదు గదా! ఇట్టు చేయుట నీ స్వభావము నకు ఈగదను చున్నారు.

“మెఫ్లూలో కే భవతి సుఖినోఒప్యనథ్యావృ త్రిచేతః” అనునట్లు కాము కునకు మేఘదర్శనమువలె నీ- దర్శనముచే నా మనస్సు శిధిలమగు చున్నది. సత్చ్పురుషులగు పంచపాండవువఖయందు నీకుగల పక్షపాతముచే ఆ భారతయుద్ధమునందు దురో[ధనాదులు నూర్గురుసు సమూలముగా నశించునట్లు అర్జునునకు రథసారథివైతివి. నేను నిన్నంత [శమపెట్టుట లేదు కదా! దర్శనము (పసాదించుమని (పార్థించుచున్నాను. (పసాదింప కున్నావు. ఇదియేనా నీకు నీ భక్తులయందు గల _పేమ?

9. ఆవ. పాండవుల యంతిమదశయందు స్వర్గమునకు పో దొడంగిరి. దానికేమి వారి నట్లుండనిండు. ఈయన నిత్యసూరులతోను ఇఫ్లే పవర్తించునా ? యని తమ మనస్సులో విచారించుచున్నారు.

--లేర్‌-

ఒక్కురివైన విడువకుండ ఉన్నవారినందరిని రక్షించుటకు వచ్చిన శ్రీకృష్ణుడు తనను సేవించుటయే చాలుననుకొను నాకు ఎమి జేయునో యని విచారించుచున్నారు.

చ్యకాయుధా! గరుడధ్వజా! ఇదియా నీ స్నేహమని అనేకమార్ల నుచు వెక్కివెక్కి యేడ్చినచో నీ భూభారమును తీర్చుటకై ఉత్తర మధురానగర మందవతరించిన శ్రీకృష్ణుడు నా విషయమై యేమి చేయ వలెనని తలంచుచున్నాడో లి

10. ఆవ. స్వామీ! నే నవతారమునకు వెనుకపడితిని. అంత ర్యామిత్వమును దర్శించు శక్తిలేదు. ఇంక నిన్నెక్కడ 'సేవింతును ? అనుచున్నారు.

అఫ్స్టమ శతకము _ పంచమ దశకము త్తి

స్వామీ! నీవు రామకృష్ణాద్యవకారముల నెత్తి యాశ్చర్యచేష్టల చేసితివి. భారత యుద్ధమును షుటింప జేసి అందు పాండవుల కాశ్చర్య ముగా తోడ్పడితివి. నీ విపుడు సులభుడవై యున్నను సకలపదార్హము ల కంతర్యామివిగా నున్నను పాలలోని నెయి్యిివలె కన్నులకు గోచరము కాకుండ నున్నావు. ఇంక నిన్నాెచ్చట 'సివింతును?

11. అవ. ఈ దశకము నభ్యసించ గలవారు ఆళ్వార్లు పడిన దుఃఖమును పడకుండ ఇహ లోకముననే ఈ జన్మయందే భగవంతుని లభించి నిరంతరము నుఖింతు రనుచున్నారు.

భోగ్యమైన తిరుత్తుళాయి మాలను ధరించిన సర్వేశ్వరుని నేనె చ్చట సేవింకతునని మాటిమాటికి అనుచున్న నమ్మాళ్వారు చక్కగా (పసాదించిన యీ పది పాశురముల నభ్యసించువారు ఈ లోకమునందే యా జన్మమునంటే అందరును చూచునట్లుగా రేయింబవళ్లు ఆనందిం తురు,

(|

అష్టమ శతకము షష్ట దశకము షష్ట దశక సారాంశము---

ఆళ్వారులకు కలిగిన తృష్టకన్న భగవంతునకు అళ్వార్లవిషయమై కలిగిన యార్హి వాచామగోచరమైనది. గత దశకమున ఆళ్వార్లకు కలిగిన యార్తికి సహకరించలేకపోతినని భగవంతు డాకులచిత్తుడె ఆలసించి నందులకు సిగ్గిలి "నేను వెంటనే సేవసాయించినచో _పేమచే తబ్బిబ్బౌా మిరనిః ఆనందము [క్రమముగా నిముడునట్లు పవ ర్తించవలెనని తిరుక్క డిక్తొన మను దివ్యదేశమున వేంచేసియుండి తమ విషయమై పడుచున్న వ్యామోహమును తలచుకొని ఆళ్వార్లు తృప్తులై యీ దశకమున దాని ననుభవించుచున్నారు.

1. అవా నా ఆర్తి తీర్చువాడు నారాయణుడే. ఆయన వేంచేసి యున్న దివ్యదేశము తిరుక్కడిత్తానమే అనుచున్నారు.

ర్యాతిం బవళ్లు తనను ధ్యానించి యుజ్జీవించునట్లు నిర్హేతుక కృపతో నన్నను(గ్రహించి తులసిమాలను కిరీటమందు ధరించిన సర్వే శ్వరుడు నా నిమిత్తమై నిత్యవాసము చేయుచున్న దివ్యదేశము కైంక ర్యమును చేయుచున్న అనేకులు శ్రీవైష్ణవులు వేంచేసియున్న తిరుక్క డిత్తానమే.

2. అవ. నా యొద్దకు వేంచేయుటకు అటంకముల తొలగించు కొని తిరుక్కడిత్తానమునందును, నా హృదయమందును సమానముగా అభిమానము కలవాథై వర్తించుచున్నా డనుచున్నారు.

శ్రీరామావతారమునందు రాక్షసుల నందరును సంహరించినట్లు నా సకలపాపములను పోగొట్టి తిరుక్కడిశ్తాన మందున్న (శియఃపతి యిపుడు వచ్చి నా హృదయమున వాసము చేయుచున్నాడు.

అష్టమ శతకము - షష్ట దశకము 439

3. అవ. తిరుక్కడిత్తానమున పిరాట్టిమారులతో గూడ్న వేంచేసి యున్న అశ్చర్యభూతుడగు సర్వేశ్వరు నను సంధించుచున్ను కొలది మిక్కిలి పీతులగుచున్నారు.

లంకానగరమున మూలబలయుద్ధమునాడు రాక్షసులపై బాణ (పయోగమును గావించినవాడును, పిరాట్టిమారులతో తిరుక్కడిత్తానమున వాసము చేయుచున్న ఆశ్చర్యభూతుడునునగు సర్వేశ్వరుడు తలచిన కొలది నాకు ప్రియముగా నున్నాడు,

ఓ. అవ. తిరుక్కడిత్తాన మను దివ్యదేశమును సభాభవనముగా కల్పించుకొని నాయంద ను్ముగహముచే నా హృదయమునే నివాసస్థాన ముగా స్వీకరించి యున్నాడనుచున్నారు.

ను పుష్పితములగు తోటలతో నిండియున్న తిరుక్కడిక్తానమును తనకు వాసస్థానముగా స్వీకరించిన సర్వేశ్వరుడు నా పాపము లన్నియు పోవునట్లుగా పేమతో నా మనో నగరమును వాసస్థానముగా చేసికొని యున్నాడు.

5. ఆవ. నాపట్ల _ప్రేమాతిశయముచే తిరుక్కడిత్తానముతో బాటు ఆ సర్వేశ్వరుడు నా హృదయములో (ప్రవేశించియున్నా డనుచున్నారు.

ఆనంతగరుడవిష్వక్పేనాచి నిత్యసూరులందరును ఆ(శయించునట్లు శ్రీవైకుంఠమును వాసస్టానముగా స్వికరించినవాడును, ఘటన ర్తకుడును నగు సర్వేశ్వరుడు తిరుక్కడిక్తానముతో కూడ నా మనస్సును వాసస్థాన ముగా స్వీకరించినాడు.

తిరుక్కడి కానమును దివ్యదేశము సాధనము. నన్ను స్వాధీన పరచుకొనుట సొధ్యము, సాధ్యము చేజిక్కిన సాధనము నాదరించు 5]

శీరశ తిరువాయ్‌ మొగల్‌ సారా సంగ్రహము వారుండీరు, కాని యట్లు విడువక యా దేశముతోనే వచ్చి నా హృదయ మున (ప్రవేశించినాడు.

6. అవ. తమకు కలిగిన ఆనందాతిశయముచే తిరుక్కుడిశ్తా నము నందరును ఆ(శయించు డనుచున్నారు.

ఓ చేతనులారా! ఆశ్రితవిరోధులను నశింపజేయుచున్న సర్వేశ్వ రుడు వేంచేసియున్న తిరుక్కడిక్తానమును స్తోతము చేసినచో మీ పాప ములన్నియు నశించును. నా మాటలను నమ్ముడు.

7. అవ. మీ దుఃఖములు పోవుటకై తిరుక్కడిర్తౌ నమును

స్తోతము చేయనవసరము లేదు. మనన్సున తలంచిన చాలు నను చున్నారు. __ ఓ చేతనులారా! ఉభయవిభూతులందున్నవారును వచ్చి తన పాదారవిందముల న్నాశయించునట్లు సర్వేశ్వరుడు సర్వసులభుడై వేంచే సియున్న తిరుక్కడిక్తానమును తలచిన తోడనే మీ సకల పాపములును నశించును.

8. అవ. భగవంతునకు (పియమైన విలకణములగు క్షత్రము అనేకము లున్ననునా మనస్సును, తిరుక్కడిశానమును తనకు పి(తార్జి తముగా లభించిన స్థానముగా తలం౦ంచుచున్నాడు- అనుచున్నారు.

తాను వేంచేసియున్న దివ్యదేశము ఆనేకము లున్నను నామన న్చును, తిరుక్కడికా నమును తనకు దాయ భాగముగా లఅభించినవానినిగా

_ఆదరించుచున్నాడు, 9. అవ, అన్ని దివ్యదేశములును భగవంతునకు అనాది సిధము ధి లగు స్థానములైనను నన్ను వశీకరించుట కొట్లక్షు అనుకూలమెనదని తిరు ళ్‌) డ్సితా 0 గ్ర ల క్రాడిశౌ నమును మిక్కిలి యాదరించుచున్నాడు- అనుచున్నారు.

అష్టమ శతకము - షష్ట దశకము శస

నిత్యనూరులకు కూడ [పావ్యస్థానమైన తిరుక్కడిక్తా నమునందు నిత్యవాసము చేయువాడును, గోపకులమునకు స్వామిమై నవాడును, ఆశ్చర్య చేష్టలు కలవాడునునగు సర్వేశ్వరుడు తన కనాది సిద్రములగు వాసస్థానము లనేకము లున్నప్పటికిని నన్ను చేవట్టుట కనుకూలమైనదని యూ దివ్యదేశమును మిక్కిలి యాదరించుచున్నాడు,

10. అవ. నన్ను అలభించువరకు తిరుక్కడిక్తానమును సాథన ముగా భావించియున్నవాడు, నన్ను అభించిన పిదప నిలుచునదియు, నివసించునదియు నా మనన్సులోనే యనుచున్నారు.

సర్వశేషియు, అద్భుతచరితుడునునగు వామనుడు ఇదివరలో వైదికుల వేద ఘోషచేతను, కల్చ్పవృక్షములవంటి తోటలతోను నిండియున్న తెరుక్కడిశ్తా నమునందు. సాథనముగా వేచియుండి. నేను 'బేజిక్కిన పిమ్మట నా హృదయమందు నిరంతరవానము చేయుచున్నాడు,

11. అవ. ఈ దశకము నభ్యసించువారిని ఇదియే పరమపద మునకు గొనిపోయి విడుచు ననుచున్నారు.

తాత్పర్యము సుగమము. జా(0)_

అష్టమ శతకము _ స్త్ప్పమ దశళము సప్తమ దశక సారాంశము---

_ భగవంతుడు ఆళ్వార్లు అనాదికాలము బుద్దిపూర్వకముగా చేసిన పాపముల నన్నిటిని మరచి, వీరు తన కనుకూలురైన పిమ్మట (ప్రామాది కములగు పాపముల నుపేక్షంచి అఆళ్వార్త ఫలసిద్ధికె తానే (పయత్నించి ఆళ్వార్ల ఆర్తి తీరునట్లుగా వారితో కలసి అది తనకే పురుషార్హమని భావిం చిన భగపంతుని నేను యాచించి మొరపెట్టుట ఆకమమని యాళ్వార్లు ఈలంచి సిగ్గుపడి ఆహా! ఓ సంసార చేతనుని పట్ట యింత యను[గహమా! యని యాశ్చర్యచకితులై యిది [భమయోః స్వవ్నమో యయియుండు నని శంకించి, కాదుకాదు అది యథార్ధ్థమే యని నిశ్చయించుకొని, తెలివి తెచ్చుకొని సంతుష్టాతరంగులై నాకు మోకసౌధాధిరోహణమునకు మొదటి మెట్టగు ఆద్వేషమును, ఆభిముఖ్యమును కలుగజేసి, తనను విడిచిన యొక క్షణమైనను యుగములుగా భావించు టప్‌తిని పుట్టించి, తన పరత్వ మును గమనించక యిట్లు తనను తక్కువగా జేసికొని వచ్చి నాతో కలియుటయా! ఇది యెంత య్మాశిత పారతంత్యము! ఇది యేమి సౌజ న్యము। అని యాతని పవృత్తి ననుసంధించి సంకుష్టాతరంగు లగు చున్నారు.

1. అవ. ఈ దశకమున తాము లభించిన ఫలమును ఈ పాశుర మున సం్గగహముగా సాయించుచున్నారు.

“ఓ త్రీయఃపతీ! నన్ను నీ పాదముల (కింద చేర్చుకొను"మని నేను సర్వశాలమును (ప్రార్ధించగా సరేశ్వరుడు నా 'పొర్థన నంగకరించి మిక్కిలి ఆదరముతోనా మనస్సున వేంచేసియున్నాడు.

అష్టమ శతకము - సప్తమ దశకము శ్రి?

2. అవ. నే నింతవరకు ఇందియకింకరుడనై యుంటిని. “పర మాత్మని యో రక్తో విరక్తోఒవరమాత్మని" యన్నట్టు తన సౌందర్యమును జూపి దానిని సవాననగా పోగాక్టైను, ఈ యుపకారముతో గజేందుని యాపన్నివారణము సాటియగునా? అనుచున్నారు.

పంచేయద్రియములును చసలమగు నా మనస్సును స్వాధీనపరచు కొని యథేష్టముగా సంచరించుచుండెడివి. అయన వచ్చి నా మనస్సులో నుండుటచే ఆ యిందియముల శక్తి క్రిణించినది. గజేందునకు సర్వే శ్వరుడు కృపజేసిన యను.గ్రహమును నేను గొప్పదిగా తలంచను.

8. అవ. అవాప్తసమస్తకాముడగు శ్రీయఃపతికి నాయందింత చున్నారు.

సర్వేశ్వరుడు తనకు సమస్త పురుషార్ధముల కంటె నిదియే మేలైన దని తలంచి నా అజ్ఞానమును తొలగించి నా మనన్సులోనే వేంచేసి యున్నాడు, నాకింత కంక గొప్ప పురుషార్థము లేదనుకొని తిరిగి కొం వెము యోచించి నా యందాతని కింత యనుుగహము వచ్చుట అఆపంభా వికదము గాన ఆ సర్వేశ్వరుడే తన మాయచే నన్ను [భ్రమింపజేసి యుండ వచ్చును,

4, అవ, అయ్యయ్యో! కాదు కాదు. ఆయన నన్ను (మింప జేయలేదు నాయందు కలసియుండియే కృపజేసెను. ఇది సత్యము, ఇందులో నొక సంశయమును లేదనుచున్నారు,

శ్రీకృష్ణుడు నిత్యసూరులకు (శేఘ్టడు. లోకమంతకు (వసిచద్చమగు నట్లు తన దివ్యమంగళవ్మ్శిగహమును నా హృదయము నందుంచెను, ఆతడు నన్నెన్నడును (భమింపజేయడు,

458 తిరువాయ్‌మొొగ్‌ సార సంగ్రహము

గ: అవ. లోకులు “ఆహా! ఒకరు లభించు పురుషార్థమేనా యిది!" యని కొనియాడునటుల దయతో నా హృదయమందు వేంచేసియున్నాడు. దానివలన ఆయనకు వచ్చిన కిర్తియే గాని యితరకిర్తులను నేను లెక్క పెట్ట ననుచున్నారు.

లోక్యప్రసిద్ధమగు తనయొక్క కృపను నిక్తేతుకముగ నాపై (పస రింపజేసెను. లోకమునందున్నవారు చేయు స్తోతమును తాను చూపించి నా హృదయమునందు మాణిక్యపర్వతమువలె (ప్రకాశించుచున్నాడు ఆతని కీ కీర్తకన్న మరియొక గొప్ప కీర్తి లేదు.

6. అవ. భగవంతుడు నాకు తనను తప్ప వేరొక దాని నిచ్చినచో వేరొకరు తనను స్వికరించువారు లేరని తనను నాకిచ్చెనా? నాయందు (యేమచే నిచ్చెను గాని యనుచున్నారు.

భగవంతుడు “నేనాళ్వార్లకు మరియొక పురుషార్థము నిచ్చితినేని నన్ను పురుషార్హముగా స్వికరించువారెవ్వరును లేరుగాన వీరికి నన్నే యిచ్చెద”నని తలంచి నాకుపకరించ లేదు. నాయందు మిక్కిలి యాద రము తోనే తనను నాకిచ్చెను.

7, అప. సర్వేశ్వరుడు ఆళ్వార్లతో సంశ్చేషించి సంతుష్టుడె యది తనకే ఫలమని తలంచి చిరునవ్వు నవ్వగా ఆ దంతకాంతి అధరోష్టము పై (చసరించెను. ఆళ్వారులు దాని ననుసంధించి సంతుష్టాంతరంగు లగు చున్నా రనుచున్నారు.

ఎజ్జని యధరము, ఎజ్జని తిరునాభి, తెల్లని దంతములు, (ప్రకాశ మానములగు మకరకుండలములు - ఇట్లన్నిటితోను సమస్తావయవముల యొక్క కాంతియు నొకదానికంటబ నొకటి తోసుకొని ముందుకు వచ్చి నన్ను చుట్టుకొనుచున్నవి. ఆ శ్రియఃపతి ఎజ్జుని యధరముపైె ప్రకాశించు చున్న మందహాసముతో కూడ నా హృదయమందు నేంచేసయున్న యా స్థితిని తప్ప వేరొకస్థితిని నేనెరుగను.

అష్టమ శతకము - సప్తమ దశకము శీప్రి9

8. అవ. “ఆళ్వారే! ఆయన యట్లు వచ్చి మీలో [పవేశించుటకు మీరేమి సాధనములు గావించిరండి?” అని ,పజలు అడుగగా ఆళ్వారులు “ఆది ఆయన కృపయే” అనుచున్నారు.

నేను వేరొక ఉపకారము నెబుగను. అది యాతడు తనకు (పియు అగు భక్తులకు నిర్హే తుకముగనే కృపచేయును. మూడు లోకములను రక్ష్య రక్షకభావ సంబంధముచే తన గర్భమం దుంచుకొని వేంచేసి యుండెను.

9. అవ. ఓహో! ఇట్టి యనుుగ్రహమును బడయుటకు మీరేమి చేసిరండీ?” యని యడుగగా ఆయన నా విషయమై చేయదలచిన యుప కారమును నేను అడ్డక అంగీకరించితిని అంత మాటతమే అనుచున్నారు జగత్తును రక్షించుచున్న కృతియులను, వారిని మంచి మార్గములో నడు పుచున్న (బాహ్మణులను, ఆ (బాహ్మణులకు పూజుర€గు దేవతలను (బహ్మాండమును తన సంకల్చముచే నిర్వహించుచున్న నిర్వికారుడగు సర్వేశ్వరుడు వచ్చి నా మనస్సులో (పవేశించునపుడు "చోటు లేదు పాొమ్మ"నక సుస్వాగతము నొసంగితి నింతియే.

10. అవ. సర్వేశ్వరుడు సపరికరముగ నాలో (ప్రవేశించినాడు. ఇక నే నొకనాడును ఆయన నెడబాసి దుఃఖించ ననుచున్నారు.

చల్లని తరంగములు కొట్టుచున్న క్షీరాబ్టియందు “ఫణానుణి (వాత మయూఖమళణ్ణుల (ప్రకాశమానోదర దివ్యధామని" అని సాయించినట్లు ఆదిశేషునియందు పవళించిన మన స్వామిని అంగీకరించి నా హృదయ మున నుంచుకొంటిని. ఇక సర్వకాలములయందును, సర్వదేశముల యందును విశ్రేషదుఃఖము నా రుండబోదు.

11. అవ ఈ దశకము తన నభ్యసించిన సంసారులకు దృష్టి విషమనుచున్నారు. (పునర్జన్మను పోగొట్టునది)

జ్‌ళలి తిరువాయ్‌ మొభ్ర్‌ సారసం్యగ్రహము ఆదిశేషుని పడకగా గల మన స్వామియొక్క శ్రీపాదముల వేరు టకై యీ, తిరువాయ్‌ మొ్యుగ్ర్‌ (పబంధమును పూర్తిచేయవపలసియున్నది గాన దానిని పూదర్రిచేయుటకై. నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన వేయి పాశుర ములలో నీ పది పాశురములును తమ ననుసంధించువారిక పునర్జన్మ నశించునట్లు. కొపముచే సెజ్టుబారిన కనులతో జూచును, జన్మకు దృష్టి విషమగుట యనగా ని పాశురములును జన్మయు నొాకచోట నుండనేరవని యర్హయ,. ఎల్‌ న | భష్టమ శతథము ౨ అష్టమ దశకము అష్టమ దశశ సోరొంశము--= వేనుకటి దశకమున ఆళ్వార్ల యార్తి తీరునట్లు భగవంతుడు వారితో నంశ్రేషించెను. దానివలన ఆళ్వార్ల పొందలేదనెడు తన తృష్టయు తిరి భగవంతుడు సంతుష్టాతరంగుడయ్యెను. ఆళ్వార్లకు వైచ్యానుసంధాన ముతో వేనుదీయు స్వభావ మొకటి కలదు. అట్టి భావనతో ఈ సంశ్రేషము నకు విచ్చి త్తీ కలుగకుండ కాపాడుకొనవలిను. ఇట్లు వీరు వైదొలగుట అనాదికాలమునుండియు సంసొోరములో పడియున్న ఆత్మవస్తువును గుజించి గదా! అనీ యీ ఆత్మవస్తువు సహజముగా నీత్యమై, జ్ఞానానంద అక్షణమై, నాకు శేషభూతమై యున్నది. మీరు నన్ను దగ్గరించుటచే నౌకు దోషావహాము కాదు. కౌస్తుభమువలనను, పిరొట్టిమారువలనను వచ్చిన కోభవలె నొక శోభ కలుగును. అని అత్మయొక్క వైలక్షణ్యమును

అష్టమ శతకము -_ అష్టమ దశకము డత] ఆళ్వార్ల హృదయమున నెలకొల్పుచున్నాడు, నా న్వరూపమును ముందుగ “తెలిపి యట్టి నాకు మీ యాత్మ (పకారమై (శరీరమై) యుండును- అని తెలుపగోరి యీ దశకములో మొదటి రెండున్నర పాశురములలో తన ననుభవింపజేసి పిమ్మట అత్మస్వరూపమును జూపి యనుభవింపజే యును,

1. ఆవ. భగవంతుడు నాతో కలియుటచేత వచ్చిన నూతనదివ్య సౌందర్యముతో నా హృదయమున (పవేశించియున్నాడు- అనుచున్నారు.

నమ్మాళ్వార్లు భగవంతుని స్వరూపానుభవమునుకన్న దివ్యమం చళవి([గ్రహమునే యెక్కువగా ఆదరింతురు. భగవంతుని దివ్యమంగళ వ్యిగహమును తమకు శుభ్మాశయముగా భావించి యాపైన భగవంతుని స్వరూపానుభవమును చేయవలెనని శాస్త్రము చెప్పుచున్నది. అంతే కాని దానిని విడచి పెట్టుడని చెప్పుట లేదు. స్వరూపగుణములును " ఉపాన్య ములే, భగవంతుని యా దివ్యమంగళవి్కిగహము భగవంతునకును, పిరాట్టిమారుకును, శేషభూతులకును కూడ తార తమ్యుము లేక అందర రును అభిమతమయి మే యుండును,

సర్వేశ్వరుడు మాటల కందని మిక్కిలి అకర్షకమగు కన్నులు, ఆధరము, దంతములు మొదలగువాని సౌొందర్యముతో కూడినవాడై, అత్యుజ్జ్వలములగు ఆభరణములతో కూడినవాడై, పంచాయుధములతో కూడినవాడై, చతుర్చుజుడై నా హృదయమున _పకాశించుచున్నాడు.

2. అవ. నా హృదయమున (పవేశించియుండుటయే గాక నా శరీరమందును [పవేశించి విడువకున్నాడు- అనుచున్నారు.

భగవంతుడు అండాంతర్వర్శులెనట్టియు, అండబహిర్భూతము లైనట్టియు సమస్త పదార్థములకును ఆంతర్వామిగా ఉన్నాడు. అతని వ్‌6]

442 తిరువాయ్‌ మొట్టి సార సంగ్రహము రీతి యిదియే యని చెప్పదగినట్లుండువాడు కాడు. ఆయన పరాత్పరుడు, సర్వగంధుడు, సర్వరసుడు, సారభూతమగు ఆనందాతిశయము కల వాడు, సర్వజ్ఞుడు, ఆద్వితీ యుడు. అట్టి శ్రియఃపతి నా హృదయ మందును నా శరీరములోపలను ఉన్నాడు.

8. అవ. కేవలము కృపచే తన ననుభవించవలెనను కోరికను పుట్టించి నాతో కలిసియుండి, ఆ కలయిక స్థరముగా నుండుటకుగాను విలక్షణమైనట్టియు, తన కనన్యార్హమగునట్టియు. ఆత్మస్వరూపమును గూడ దయతో దర్శింపజేసి నాడ నుచున్నారు.

నిత్యనూరి బృందముచే సేవ్యుడైన సర్వేశ్వరుని దయచే ఆతనిని పొందవలెనని ఆతని నా హృదయమందుంచుకొని సేవించుచున్నాను. అతడు నా యందు నిర్హే తుకకటాక్షముచే తనయందు నాకాశను కలుగ జేసి నాతో కలసి మెలసియుండి సంసారమునందును, హేయములగు మహదాది తత్త్వములయందును. పనికిమాలినవను జ్ఞానమును నాకు పుట్టించి? నడిపించి నాకు తానే యంతర్యామియను జ్ఞానమును కలుగ జేసెను. (నా అత్మస్వరూపమును నాకు కనబరచి నాకు తానే యంతరా త్మయను క్ఞానమును కూడ కలుగజేసెను)

4. అన. (ప్రాప్తిని మాాతమే చూపించుట కాక యీ యాత్మ తన కత్యంతము భోగ్యమైనదని కూడ చూపించెను- అనుచున్నారు.

“బహు స్యాం (పజాయేయ" అను సంకల్పాను సారముగ (బహ్మ గను, రుుదుడుగను, సకల చరాచరాత్మకుడుగను అయిన సర్వేశ్వరుడు “నేను తనకు శేషభూతుడను” అను జ్ఞానమును నాకు కలుగజేసినదే కాక నా ఆత్మస్వరూపము తన కత్యంత భోగ్యభూతమై యున్నదనియు తెలియజేసెను,

అష్టమ శతకము - అష్టమ దశకము 443

6. అవ. [కందటి పొాశురమువరకు ఆత్మవస్తువు భగవంతునకు శరీరముగా అనుసంధించబడినది. ఇక పైన నాల్లు పాశురములలో నిష్క ర్లకశబ్దములతో కేవల అత్మస్వరూపము చెప్పబడుచున్నది. భగవదను (గహముచే నేను తెలునుకున్నట్లు ఆత్మవస్తువును ఎవరును ఎరుగజాలరు. (శమపడి ఎరింగినను దానిని చూడజాలరు.

శబ్దములు నిష్కర్షకములని, అనిష్కర్షకములని రెండు విధము లుగా నున్నవి, నిష్కర్ణకశబ్బములనగా ధర్మమును ధర్మిని విడివిడిగా _బెప్పునవి.

ఉదా :- “ఘటస్య శౌక్ష్యం" అనునట్లు. ఇది తిరిగి నియత నిష్కర్షకమనియు, వైవక్షక నిష్కర్షకమనియు రెండు విధములు, నియత నిష్కర్షకమునకు ఉదాహరణము మైన చెప్పినదే. వైవక్షక నిష్కర్హక మనగా తన సంకల్పానుసారముగా ధర్మి ధర్మములను విడిగా చెప్పుట. అనిష్కర్ష్దకమనగా ధర్మి ధర్మములను అభేదముగా చెప్పుట. దీనికి ఉదా :- “శుక్సః పటః”. దీనికి (ప్రమాణము “గుణే శుక్షాదయః పుంసి గుణి లిగ్గొన్తు తద్వతి"” అనగా శుక్షాదిశబ్బములు కేవలము రూపమునే తెలుపునపుడు పుంలింగముసందె యుండును, ఆ గుణముగల వస్తువును చెప్పునపుడు ఆ వస్తువు ఏ లింగములో నుండునో ఆ లింగములో నుండును. “రక్తఃపటః - రక్త్రంపుష్పం - రక్రాలతా,.”

భగవదను[గ్రహముబే నేనెరిగిన ఆత్మస్వరూపము, మరియొకరికి తెలుసుకొనుటకు శక్థము కాదు. తెలునుకొనినను సాక్షాత్క్మరించుటకు శక్యము కాదు. ఆ యాత్మ అన్నమయ. _పాణమయ, మనోమయము లను [కమముగా పరిశీలించి, ఆ కోశములను దాటి (పకృతి వికారములు లేనిదై, పకృతి సంబంధమును సవాసగా విడిచి (ప్రాకృత పదార్థనుల వలె మంచిదనియు, చెడ్డదనియు తెలిసికొనుట కశక్యమై విలక్షణమై యుండును.

త్తీశీడ్త తిరువాయ మొ్య్‌ సార సంగ్రహము

6. అవ. యోగశాస్త్రమున చెప్పిన రీతిగా యమనియ మాదుల ద్వారా ఇన్టియజమాదిరూపమగు యోగబలముబే (పకృతి కంకొ విలక్షణ మగు అత్మస్వరూపమును అతి కష్టముగా సాక్షాళ్కరించవచ్చు నను చున్నారు,

యోగశాస్త్రమున చెప్పబడిన రీతిగా జికేంద్రియుడై. యుండి దేహాదిపాకృత పదార్థముల యొక్క స్వభావమును బాగుగా ఆలోచించి పాకృత సుఖదుఃఖములను విడచి యీ దేహాదులయం దాశ లేనివాడై నచో ఆత్మతత్వమును కలుగును. దానినే కైవల్యరూప మోక్షమందురు. ఆది కొందరకు పురుషార్హముగా నుండును. దీనినే గీతలో 7వ అధ్యా యము చివర భగవంతుడు “జరామరణ మోక్షాయ” అని సెలవిచ్చెను.

7. అవ. (కిందటీ పాశురమందు చెప్పిన యోగశాస్త్రాను సార ముగా ఆత్మవస్తువును పాందజాలక, ఆత్మయను వస్తువున్నదా? లేదా యని సంశయించువారు తమ జీవితమునంతను దుఃఖముతోనే గడుపు దురు- అనుచున్నారు.

యోగశాస్త్రములో చెప్పినట్టుగా _పాకృత వస్తువులయందు రుచి వాసనలను సమూలముగా విడచినచో ఆత్మను బడయగలుగురు. అదియే మోక్షము. మోక్షము వలన లభించు సుఖము ఆ అత్మానుభవమే! అని యిట్లు తెలుసుకొన జాలనివారు ఎల్లప్పుడు సంసారులై దుుఖపడుచునే యుందురు.

8 అవ. ఇంత కష్టపడి యీ జ్రానమును బడసినను అంతిమ స్మృతి లేనిచో చేసినదంతయు వ్యర్థమే యగును, ఒక యజమాని చని పోవు సమయమున నింటివారును, పెవారును అతని మంచమును చుట్టు కొని చచ్చిపోవు చున్నాడని గట్టిగా విడ్చినచో వాడు మతిభష్టుడై పతా దుల పట్ట వెనుక లేని (పేమను తెచ్చుకొని దగ్గరకు తీసికొని తాను దాచి

అష్టమ శతకము - అష్టమ దశకము డ్‌ 'ెట్టిన ధనమును వారికి గుర్తులు చెప్పును. అట్టు కాకుండ అత్మస్వరూ పము సర్వేశ్వరునికి శేషభూతమైై, పరిశుద్ధమైయుండునని' అంతిమక్టొాన మున్నచో క్రైవల్యమను మోక్షమును బడయును. అంతిమస్మృృతి లేనిచో వాడు గావించిన యోగాభ్యానమంతయు వ్యర్థమగును.

9. అవ. అంతిమ స్మృృతియందు జీవునకును పరమాత్మకును భేద్మపసంగము రాగానే “ఈ ఖీదము నిజమైనదికాదు. తత్ప్వ్వజ్జానము పుట్టినచో జీవ (బహ్మలకు భేదముండదు. వీడే (బ్రహ్మయను చెప్పు మా యావాదమును ఖండించుచున్నారు.

త_త్ర్వక్షొనము కలిగిన తర్వాత “జీవుడే [బహ్మస్వరూపుడగు చున్నాడు, అట్టి తరి వీడు శరీరమును విడుచునపుడు వరమాత్మతో సమానముగా తనను తలంచవలయుననుట అనంగతము"” అని చెప్ప రాదు, జీవ్యబహ్మలకు భేదము స్వాభావికము అని (శుతులును, స్మృతు లును ఉద్దేఘించుచున్నవి. అ రెండున ఒకకేయని చెప్పుట కుందేలు నకు కొమ్ము పుట్టిన దనియు, గాడిద గుఖ్జము పుట్టిన దనియు చెప్పు మాటలవలె అసంగత (ప్రసంగమగును. కావున జీవృబహ్మలకభేదమును చెప్పుచు తిరుగుచున్న _భాంచుల మాటలను నమ్మకుడు.

10. అవ. శుతి _పమాణముమ నమ్మక భగవంకుడు లేడను చెప్పు సాంఖ్యమకమున గాని, ఉన్నాడని చెప్పినను అతడు నిమిత్త కారణమని చెప్పెడు యోగమతమునందు గాని, నమ్మినను పర్యబహ్మ యొక్కడే సత్యము, _పపంచమంతయు మిథ్య, ఆతనికి నామరూప ములు లేవు” అని అపార్థములను కల్చించెడు మాయమతమున గాని నన్ను పడనీయక భగవానుడే స్వయముగ నా మనమున నిత్యవాసము జేయుచుండుట వలన నా సకలపాపములును షపోయినపనుచున్నారు.

భక్తులకు లేనివాడు కాక ఉన్నవాడును, భక్తిలేనివారికి వారు "లేశులే” డనుచున్నను ఉన్నవాడును అగు మన స్వామియైన శ్రియఃపతి

కక తిరువాయ్‌మొొగ్‌ సార సం్యగహమూు నిత్యముగా నున్నాడు, అతడు వచ్చి నా హృదయమందు నిత్యవాసము చేయుచున్నాడు. కావున నేను నా యొక్క శరీరముబేతను, మనను చేతను వచ్చెడు సకల పాపములను పోగొట్టుకొంటిని.

11. ఆవ- ఈ దశకమును అభ్యసించిన వారిని భగవంతుడు ఆళ్వార్ల నాదరించినట్లు ఆదరించి తన పాదారవిందముల [(కిందనుంచు కొను ననుచున్నారు.

రజోగుణ తమోగుణ కార్యములగు అన్యథొజ్ఞానమును విపరీత కానమును నశింపజేసి భక్తులను తన పాదముల (కింద చేర్చుకొను స్వభా వము కలవాడై _టబహ్మరు(ద్రాదులను తమ కార్యములయందు జాగరూకు లుగా నడపించుచున్న శ్రియఃపతి కటాక్షప్యాతులగు నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన యా దశకము నభ్యసించువారిని శ్రీమన్నారాయణుడు కటా క్షంచి తన పాదముల [కింద జేర్చుకొని కటాక్షంచును.

మా(0)

అష్టమ శతకము _ నవవ దశకము నవమ దశక సారాంశము---

ఈ దశకమున తమ స్వరూపమును మరచి యొక పిరాట్టి దశను పొంది _పసంగించుచున్నారు. పీతితో అన్యాపదేశము ఉన్నది యీ యొక్క దశకమునందే, అళ్వార్లయొక్క శరీరమందలి వైలకణ్యమును, మాటలలోని వెైలక్షణ్యుమును కనిబెట్టి_పాణసఖి యీమెకు తిరుప్పళి యూర్‌నాయనార్‌తో సంశ్రేష కలిగినదని తెలిసికొనెను. పితాదులకు ఈ సంగతి తెలియక స్వయం వరముచే వకుని నిర్ణయించవలెనని సంక ల్పించి నగరమున సాటింపించిరి. అయ్యో! ఈ ధ్వని మా నాయిక చెవిలో పడినచో నామె _బతుకుట దుర్లభము. ముందుగనే పరిహరించ వలెను. అని యాలోచించి యామె వెలక్షణ్యమునకు ఏమి కారణమా యని తల్లి మొదలగువారు అలోచించుచున్నారు. నేనును వారివలెనే ఆఅలోచించుచున్నట్లు నటించి యీమెకు తిరుప్పలింగుడి నాయనార్‌తో సంశ్రేషము కలిగియుండవచ్చును. ఈమె ఆయన యొక్క గుణచేష్టలనే మాటిమాటికిని జల్పించుచున్నుది. మీరీ యుద్యమును మానుడు అని చెప్పగా వారు "అయినచో నా చెలీ “కన్యా వరయతే రూపం, మాతా విత్తం పితా (శుతం” అన్నట్లు ఈమెకు తగిన సౌందర్యము, ఐశ్వర్యము, విద్యాయోగ్యత మొదలగు గుణము లాయన కుండవలెను గదా! "వివా హశ్చ వివాదశ్చ సమయో రేవ శోభతే” అని కదా న్యాయము. అనగా ఆ చెలి “అమ్మా! మీరడిగినవి మ్మాతమే కాదు అంతకు మించిన కల్యాణ గుణము లాయనయందు పుష్కలముగ నున్నవి. అవి లేవనుకొనుడు. మన నాయిక అయన కనన్యార్హ్డురాలైనది. కావున వీనిని విడువిడను చున్నది.

శీశ8ి తిరువాయ్‌ మొుగ్‌ సారసం్యగహము

(కిందటి దశకమున తిరుమంత్రములోని ఆనన్యార్హ శేషత్వము చెప్పబడినది. ఈ దశకనున అన్య శేషత్వము, స్వస్వాతంత్యము కూడ దని చెప్పుచున్నారు. కన్యక అన్నచో నొక్కవనికే తగియుండును. ఇతరు లకు ఉపయోగపడకుండ నుండుటయే స్వరూపము,

1. అవ. తిరుపష్పళియూర్‌నాయనార్‌ యొక్క దివ్యావయవ సౌందర్యమును జూచి మరొక కేదియు తెలియనట్టుగా ఆళ్వారు నాయిక పరవశమైన దనుచున్నారు.

ఓ తల్లులారా ! తాపుర పుష్పమువంబి హస్రపాదాది దివ్యావయ వములను, ఇం(దనీలమాణిక్యమువంటి దిన్యమంగళవి,గహము కలవాడై తిరుప్పళియూర్‌ నందున్న 'పెరుమాళ్ల సౌందర్యమును జూచి యామె ఆయన తిరునామములనే యెల్లషుడును అనుసంధించుచున్నది.

2, అవ. మన నాయిక తిరుప్పళియూర్‌నాయనార్‌ యొక్క ఆభరణశోభకు పరవశమైన దనుచున్నారు.

ఓ తల్లులారా! ఈమె మేరుపర్వతముపై (పకాశించుచున్న సూర్య చం(దనక్షతాది తేజస్సులవలె మిక్కిలి (పకాశించుచున్న తిరుప్పుళి యూర్‌నాయనార్‌ యొక్క కిరీటము, హారము ముదలగు దివ్యాభరణ సౌందర్యము ననుభవించుచు ఆ దివ్యదేశమునే స్తోతముచేయుచున్నది.

3, అవ. ఓ చెలి! అభరణ సౌందర్యమును పురాణములలో బుసులు చెప్పుట లేదా? ఇది ఆయనతో సంశ్లేషమున కొకగుర్తా? అనగా దండకారణ్యమున ఖరదూషణాది రాక్షస సంహారమైన పిమ్మట కోదండ పాణికమై వీరలఖ్మ తాండవించుచ్చుుడగా వేంచేసిన త్రీరామచం్నదుని “భర్తారం పరిషష్వజే" అన్నట్టి సీతా పిరాట్టి యొక్క మాటవంటి మాట గదా యామెది! అనుచున్నారు.

అష్టమ శతకము - నవమ దశకము శ్తీడ9

బడబాగ్ని విజృంభించి సముు[దమందంతటను వ్యాపించి (పకా శించుచున్నటుల తేజ స్ప్వ్వరూపముతో నంతటను (పకాశించువాడై తేజో మయములగు' నుదర్శనాద్యాయుధములతో యుద్ధరంగమున (ప్రవేశించి రాక్షసులను సమూల వినాశమొనరించిన శ్రియఃపతి వేంచేసియుండుటచే దివ్యశోభతో (ప్రకాశించుచున్న తెరుప్పుళియూర్‌ యొక్క సౌందర్యమును ఈమె ర్యాతింబవళ్లు స్తాతము చేయుచున్నది.

తీ. అవ. కేవలము పారుషమే చాలదు. ఆపదలలో నాదుకొను వాడు కావలెను గదా యనగా నాతనికి ఆ లోటును లేదనుచున్నారు. ఈ నాయిక జల్చించునది “పుణల్‌ తరు పుణర్చి" ని. అనగా యుక్త వయ స్పులో నున్న ఒక నాయిక నీటిలో కొట్టుకొనిపోవుచుండగా నాయకు డామెను చూచి తటాలున నీటిలో . (ప్రవేశించి యామెను రక్షించును. అమె ఆతనిని భర్తగా వరించును.

(ప్రళయ కాలమునందు సముుదమునందు మునిగిపోవు అపదకు గురియైన (ప్రపంచమును గర్భమునందు ధరించి రక్షంచిన రక్షకుడు కుట్టనాడు దేశమునందున్న తిరుప్పులియూర్‌లో వేంచేసియున్నాడు. ఆ దివ్యుదేశము ఆందముగ పెరిగిన తోటలతోను, ఎజ్ల ధాన్యములతోను వా్యాపించబడి అనేకములుగు కొలకులుగలదై యున్నది. అట్టి సమయ మున మూడు లోకములను గర్భమందుంచుకొని కాపాడిన సర్వేశ్వరుని తిరునామములను ఉచ్చరించుట తప్ప యీమె వేరు మాటలాడదు.

క. అవ, ఆపత్పఖత్వము మత్రమే సరిపోవునా? ఈమెకు తగిన ఐశ్వర్య మాయన కుండవలదా? అన్నచో నదియు నాయనకు కల దనుచున్నారు.

57]

శీ5్‌0 తిరువాయ్‌ మొబ్‌ సార సంగ్రహము

సకలైశ్వర్య సంపన్నమైన తిరుప్ప్తుళియూర్‌నందు వేంచేసియున్న సకల లోకాధీశునియొక్క కల్యొణగుణ ములను ఎంతకాలమనుభవించి నను అ యనుభవమున కంతముండదు. ఆ యనుభవముచే ఆస్త్ర, ఆభర ణాదులతో విలక్షణ కాంతిని వహించి (ప్రకాశించుచున్న త్రీయఃపతి యొక్క అనుగ్రహమందే యీమె మునిగియున్నభి.

6. అవ. ఐశ్వర్యమున్న నేమాయె? జబౌదార్యముండవలదా? యున్నచో అయ్యో! అతని యౌదార్యమందే గదా యీమె వశపడి సంశ్హేష ననుభవించుచున్నది!. ఆ లక్షణ మీమె యందు స్పష్టముగా గోచరించు చున్నది చూడుడనుచున్నారు.

ఈమె సర్వేశ్వరుని యొక్క అను(గహమును షపాందినదనుటకు గుర్తేమనగా నీమె యధరోష్టము ఆ దివ్యక్షైతమున ఆయన కటాక్షముచే వర్ధిల్లుచున్న పోకపండు వలె నున్నది చూడుడు.

గ అవ. ఉదారుడైన చాలునా ? అమ్మా! _ప్రణయిత్వగుణ ముండవలదా? అన్నచో ఆ యూరియందున్న తిగెలకు పోకచెట్లాధార ముగ నున్నవి, ఆ పోకచెట్లకు ఆరటిచెట్లు ఆధారముగ నున్నవి. ఆ అరటిచెట్లకు కొబ్బరితోటలు ఆధారముగ నున్నవి. ఇట్లా మూడు తోటలలో నున్న స్థావరములు కూడ ఒకదాని కొకటి ఆధారముగ నున్నవి. ఇది యాయన [1సణయిత్వ గుణమునకు నిదానము అనుచున్నారు.

ఆ యూరిలోని తీగెలు ఆకులకును, సొందర్యమునకును తను బ్రనమ నిచ్చుచున్నవి. ఆ తీగెలు చుట్టుకొనగా పోకచెట్లు పుష్పముల

॥ లతోను, పండ్లతోను ఆలరారుచున్నవి,. ఆ పోకచెట్లతో చేరిన ఆకులును, మట్టలును గల అరటి చెట్లయొక్క పండిన పండ్లు పరిమ అించుచున్నవి, ఆ చెట్లకు నీడ నిచ్చుచు దట్టమైన అకులుగల కొబ్బరి చెట్ల నడుమ గాలి సంచరించుచున్నది. అట్టి తిరుప్పుళియూర్‌ నందు

అష్టమ శతకము - నవమ దశకము శీ5్‌1 వేంచేసిన భగవంతుని (వణయిత్వ గుణమునకు వశపడి యీమె యాతని త్రీపాదములను ఆశయించినది.

8. అవ. ఓ చెలీ! కేవల (పణయిత్వ గుణమే చాలదు. అతనికి దానికి తగిన ఆచార గుణముండవలెను అనగా ఐనచో ఆ [గాను మందున్న (బాహ్మణుల ఆచారమున్న రీతిని వినరాదా? అని చెలి యను చున్నది.

ఓ తల్లులారా! ఆయూరిలో వేదాధ్యయనపరులగు (బాహ్మణోత్త ములు ఊర్హ్వలోకములు కంటికి కనబడకుండునట్లుగా చీకటిని కలుగ జేయు పొగ బయలుదేరునట్లు యజ్ఞయాగాదులను చేయుచుందురు. అటి దివ్యదేశమున శేషశయ్యపై పవళించియున్న స్వామియొక్క తిరు నామములనే తప్ప యీమె మరియొక మాటను చెప్పదు.

9. అవ. ఆచారమే చాలునా? (ప్రయోగ (పవృత్తిని జూచి అను ష్టానమునకు తగిన జానముండవలదా? అనగా దానికిని ఏ విధమగు కారతయు. అేదనుచున్నారు. (ప్రయోగ (పవృత్తియనగా అను[కమణిక బ్రంథము,

సామగానమును సుస్వరముగా పాడునట్టియు, వేదార్థముల నెజింగి (పసతిదినమునందును (ప్రవచనము చేయుచున్నట్టియు శ్రీవెష్టవుల చే నీ దివ్యదేశము నిండియున్నది. దీపమువలె (పకాశించుచున్న అనేక తటాకములుండుటబచే సారవత్తరములైన పొలములచే ఈ దివ్యదేశము చుట్టు వారు కొనియున్నది. దీనినే యీమె (ప్రతిదినమును స్మరించును గాని వేరొకదానిని ఎప్పుడును స్మరించదు.

10. ఆవ. ఓ చెలీ! నీవు చెప్పిన లక్షణములన్నియు నుండ నిమ్ము. ఈమె నాతనికి సమర్శ్చించుట కవసరమగు అసాధారణలక్షణము (తిరుత్తుళాయి పరిమళము) న్నచో చెప్పమనగా చెప్పుచున్నారు.

కీప్‌ల తిరువాయ్‌మొ్యగ్‌ సార సం్యగహము

ఈ తల్లులారా! పఠర్వతమువలె ఉన్నతములును, రత్న్సమయములు నైన గృహములతో నిండియున్నట్టియు* దక్షిణదిక్కునకు తిలకమువలె నున్నట్టియు అతిసుందదమగు తిరుప్పుళియూర్‌లో వేంచేసియున్న త్రీయఃపతి యొక్క యనుగ్రహము న్‌మె చక్కగా లభించినది. లేనిచో నీిమె యందు నసుందరమై, చల్లనైన తిరుత్తుళాయి పరిమళించుటకు వేరొక యుపాయము లేదు.

1]. అవ ఈ దశకము నభ్యసించువారు స్వరూపాను రూపమగు శతైంకర్యమును లభింతురనుచున్నారు.

శ్రియఃపతి యొక్క కైంకర్యము అభించిన భక్తులకు భక్తులైన వారికి భక్తులైన శ్రీవెష్ణవులకు భక్తులగు నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన యీ పది పాశురముల నభ్యసించువారు మన సిద్ద్ధాంతమునకు _పధాన పురు షార్థమగు భగవజై్కైంకర్యము చేయుటకు తగిన భాగ్యము కలవారగు చున్నారు.

కీ గం! గ 1

అష్టమ శతకము = దశమ దశకము దశమ దశక సారాంశము---

(కిందటి రెండు దశకములలో అత్మయొక్క అనన్యార్హ శేషత్వ మును సొయించిరి. (1పణవమునందలి మధ్యమ పదముచేత తానితరు లకు దాసుడు కాననియు, నమః పదముబేత తనకు తాను దాసుడు కాదనియు ఈ యర్ధమే చెప్పబడినది, ఉకారమునకు అర్ధమగు అన న్యాార్హ శేషత్వమునకు పరమావధి తదీయ శేషత్వము, ఆ శేషత్వము తాను వారికి (కయవ్వికయార్హుడగు వరకును పర్యవసించును ఇట్టి భాగవత శేషత్వము తమకును తమవారికిని ఎల్లకాలము నుండవలయునునని ఈ దశకమున ప్రార్ధించుచున్నారు. మూడవ శతకము యొక్క యేడవ దశకము "“పయలుం శుడరొళి" అను దానిలో భాగవతులు చేతనులకు శేషిభూతులని చెప్పబడినది. ఇచ్చట భాగవతులు భోగ్యభూతులని చెప్ప బడుచున్నది.

1. అవ. లోకులు వాంచించు ఐశ్వర్యమను పురుషార్థము. నేను ఆ(శయించిన ఖాగవ శేషత్వముతో తులతూగనేర దనుచున్నారు.

నేను సర్వేశ్వరుని భక్తునివలె నటించినపుడే నా యజ్ఞానాది దోష ములన్నియు నాకు తెలియకుండ పోయినవి. అట్టితరి భాగవతులయొక్క శ్రీపాదములనే ఆ్మశయించినచో పాపపరిహారము చెప్పవలెనా? కావున నేను భాగవత శ్రీపాదములను విడువజాల ననుచున్నారు.

2, అవ. ఐశ్వర్యముతో బాటు అత్మానుభవమును గూడ చేర్చి యిచ్చినను భాగవత శేషత్వముతో సమానము శానేర వనుచున్నారు.

క్తీఫ్‌క్షీ తిరువాయ్‌మొబ్‌ సారసం్యగ్రహము

కాలమేఘమువంటి దివ్యమంగళవ్మిగహముగల _ సర్వేశ్వరుని యొక్క నూపురాద్యలంకారములతో అలంకరింపబడిన శ్రీపాదముల యందు ఇతరఫలముల కోరక సేవలు గావించుచున్న శ్రవైష్ణవులయొక్క త్రీపాదముల న్నాశయించి యిచ్చట నేను లభించిన యానందమునకు ఐశ్వర్య కైవల్యములు తులతూగనేర వనుచున్నారు.

8. ఆవ. ఐశ్వర్య కై వల్యముకంటె గొప్పదైన భగవంతుని నిత్య వైకర్యము అబించినను యిచ్చటనే యుండి త్రీవైష్ణవులకు చేయు 'సేవకు సమానము కాదనుచున్నారు.

సమస్త లోకములను కొలుచుటకై (త్రివ్మికముడుగా పెరిగిన వామ నుని యొక్క పరమ భోగ్యములైన శ్రీపాదముల న్మాశయించుటకంటె ఆ భగవంతు నాాశయించి (పభావశాలురై మనుష్యులవలె కనబడుచున్న శ్రీవైష్ణవుల న్నాశయించుటయే యుత్తమము.

*ఓ. అవ. భగవతైైంకర్యము శ్రీవైష్ణవులకు (పీతి. అట్టి కైంక ర్యము అభించినచో నట్టివారి పాదములచే పవ్మితమైన యీ జగత్తునం దుండుటయే పురుషార్థ మనుచున్నారు.

ఆళ్వారే! ఇది యక్హాన |1పదమగు భూమి కదా! అందులకే గదా దేవతలు దీనిపై నడుగిడుటకు ఆఫహ్యించుకుందురు. భాగవత కైంక ర్యమును పెంపొందించు భగవదనుభవము పరిపూర్ణముగ అభించునది పరమపదమునందేగదా | ఇచ్చట నుండుటయే పురుషార్థ మందురేమి? అనగా ఎచ్చట నైనను ఆనందానుభవము కలుగవలె నన్న భగవదను (గహముండవలెను. అట్టి అను[గ్రహముబే ఆ భాగవతకై ౦కర్యము ఇచ్చ టనే లభించినచో బంగారమునకు పరిమళ మబ్బివళ్లు అనుచున్నారు.

పర మోపశారకుడును, దివ్యాయవయములు కలవాడును నైన సర్వే శ్యరునకు మనోవాక్యాయములచే సకలవిధ కైంకర్యములను శ్రీనైష్టవులు

అష్టమ శతకము - దశమ దశకము శీ5్‌5్‌ నివసించుచున్న యీ లోకమునందే వారిసేవ అభించునట్లు సర్వేశ్వరుడు కటాక్షించినచో నీ లోకమందుండుట తక్కువైనది కాదు.

5, అవ. ఇట్టి భగవ (త్చాప్రయును, (కింద చెప్పబడిన ఐశ్వర్య కైవల్య పురుషార్ధములు అన్నియు కూడినను భాగవతోత్తములకు (ప్రియ మగునట్లుగా తిరువాయ్‌మొళిని పాడి వారి సేవ చేయుటకు సరికావు అనుచున్నారు.

భగవంతుని కలాణ గుణములు నోటియందున్నట్లును, ఆఅకని సౌందర్యముచే ఇం్రదియముల నాకర్ణించుచున్న ఆయన దివ్యమంగళ విగహము నా మనస్సులో నున్నట్లును, ఆ సర్వేశ్వరుని అర్చవకు తగిన పుష్పములు చేతిలో నున్నట్లునుః సన్మార్గమున సంచరించుచున్నట్లును కృపచేసిన యెడల పరమపదమున అనందము బడసి యున్నమ, తక్కిన పురుషార్థములు అభించినను, మనుష్య జన్మయందు జన్మించిన నేను తన కలారాణ గుణములను అభ్యసించి, యాయనుభవము శబ్దరూపమై (ప్రవహించి తిరువాయ్‌ మొబభ్రీ యను అమృతమై దాని = ననుభవించుటకు సొటియగునా?

(6. అవ. ఐశ్వర్యాదులును, సర్వేశ్వరుని నిరతిశ యానం దాను భవమును నాకు భాగవతోత్తములకు (పియముగా తిరువాయ్‌ మొలని పాడి యనుభవించు అనందచాకుభవముతో సాటయగునా? యనుచున్నారు,

కరువలయాపీడమును సంహరించిన చకపాణియగు నా స్వామి యు తన భక్తులను పిడించునట్టి క్ర్థూరులగు రాక్షసులను చంపిన వాడును, గరుడవాహనుడునునగు శ్రీయఃపతి యొక్క కల్యాణ గుణము లను ఆనుభవించుటకు తై 9లో కై ్యశ్వర్యమును సమానము కాదు.

7, అవ. కేవలముగా భగవదనుభవ పురుషార్థము మాతమే

శీకఠ చిరువాయ్‌ మొ్యొగ సార సం్యగహము నాకు వలదు. భాగవతులతో గూడిన భగవదనుభవమే యొల్లకాలము నాకుండవఠె ననుచున్నారు.

మహోపకారకుడని (ప్రసిద్ధిని చెందునట్లు మహా పళయమున నశించిపోయిన లోకములను సృజించగోరి [తివిధకారణములు తానే యియి. (ఉపాదాన, నిమిత్త, సహకారి కారణములు) న సర్వేశ్వరుని యొక్క స్వయంపురుషార్థమగు అనుభవము నాకు వలదు. భాగవతులతో వలసి వారి (పీకి కొఅకై చేయు భగవదనుభవమునే బడయవలయునని నే నెల్లప్పుడును కోరుచుందును.

8. అవ. ఇంతరు మునుపు భాగవతులతో సంశ్రేషము కావలెనని కోరిరి. అది లేకున్నను వాఠి గోప్టిని కనులార గాంచినచాలు నను చున్నారు.

మహాజలమును సృజించి కల్పవృక్షములతోను, అనేకమంది సూర్యులతోను నిండియున్న మణిమయపర్వతము వలె నున్న శ్రీమన్నా రాయణునికి దానులైన శ్రీవెష్టవుల గోప్పిని సేవించవలెనని నేను కోరి చున్నాను.

9. అవ. తీవైష్ణవులతో సహవాసము కూడ అవసరము లేదు. దాసుల కోవలో కడసరివాడనగుటయు చాలు ననుచున్నాదు.

శంఖచ్మశ్రాది దివ్యాయుధములను ధరించి తన భక్తుల విరోధులను నశింపజేయుచున్న మన్మథుని తండియగు శ్రీమన్నారాయణునియొక్క దొనుల (క్రమములో చివరివాడను శావలెనను పురుషార్థమునే నేను కోరు చున్నాను,

10. అవ. ఈ ఫలము నోకును, సా పరీవోరమునకును ఎల్లష్సు డును ఫలించవలథె ననుచున్నారు.

అష్టమ శతకము - దశమ దశకము త్‌? అతసీ పుష్ప సంకాశమగు దివ్యముంగళవి గ్రహమును, నాల్గు భుజ ములును కలవాడై, సుదర్శనమును ధరించిన చేయిగల నా స్వామిని విడచి యుండనివారగు దాసానుదాసులు మనకు స్వాములు. వారికే దాసులమైన మాకు మంచి పురుషార్థము ఎల్లప్పుడును లభించుగాక। 11. అవ. ఈ దశకము నభ్యనసించగలవా రిందు చెప్పబడిన భాగవత శేషత్వమును బడసి సపరివారముగా సుఖింతు రనుచున్నారు. సర్వ వ్యాపియును పుండరీకాక్షుడును నగు సర్వేశ్వరుని విషయమై నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన ఈ పదిపాశురములను అభ్యసించువారు భాగ వతులకు దాసులగుదురు. 6... ర 58]

నవమ శతకము _ పథమ వశకము వథమ దశక సారాంశము-ా ఈ దశకమున తమను భాగవతశేషత్వమనెడు పురుషార్థసీమకు తీసికొని పోయి విడచినవాడు సర్వేశ్వరుడే గాన ఆయనే నిరిపాధథిక బంధువు. మిగిలిన వారందరు సోపాధిక బంధువులు అనుచున్నారు. అతడే నిరుపాధిక సుహృత్తు. సుహృత్తు అనగా మంగళమునే ఆశించు హృదయము కలవాడు. తక్కిన వారందరును సోపాధిక సుహృత్తులు అనియు, ఆ భాస్మప్రాస్యములను తొలగించి భగవంతుడే సత్యమైన 'పాప్యమనియు, ఆభాస్మపాపకములను తొలగించి అతడే నిరుపాధిక 'పాపకమనియు జ్ఞానమును కలుగజేసెను. ఆ భాస మనగా పైకి మ్మాతమే అట్లు తోచువారు. ఆ యుపకారమునకు ఆళ్వార్లు పరమ సంతుష్టులె యో చేతనులారా! మీరు సోపాధిక బంధువులను విడచి నిరు పాధిక బంధువగు సర్వేశ్వరుని ఆ(శయించి యుజ్జీవింపుడు, విభిషణిడు, న్ముగీవుడు, వహ్లాదుడు, కాకానురుడు మొదలగు వారందరును స్రోషా ధిక బంధువగు పరమాత్మ న్యాశయించి యుజ్జీవించినవారే. శ్రీకృష్ణ పర మాత్మ అర్జునునితో "నీ భారము నియందున్నచో గదా కశోకించవలసినది? నీ సకల భారములను నా తలపై పెట్టి ననే దిక్కని నమ్మియుండుము, నీ విరోధివర్గము నంతను నేనే పోగొట్టుదు"ననెను గదా ! ఈ దశకమున నిట్లు పరోపదేశమును గావించుచున్నారు,

1. అవ. జౌపాధికబంధువులగు భార్యా ప్కుతాదులతో నేమియు (ప్రయోజనములేదు. నిరుపాధిక బంధువగు సర్వేశ్వరుడే ఆపత్సఖుడు. అతని న్మాశయి౦చుడు. వేరు దిక్కు లేదు నుమండి-అనుచున్నారు.

నవమ శతకము - (ప్రథమ దశకము డ్సీ్రంి

మనము బంధువు లని భావించిన భార్య, బిడ్డలు, _బంధువులు, జ్ఞాతులు, నాకరులు మన చెతిలో ధనము చూపినపుడే (పేమింతురు తప్ప అది లేని సమయమున నెంత మ్యాతమును ఆదరించరు, కావున సమ స్తలోకములందున్న (పాణులను [పళయమున తన కడుపున నుంచుకొని రక్షంచిన సర్వేశ్వరునకు భక్తులై యుజ్జీవించుట తప్ప వేరు సహాయము లేదు సుమండీ.

2. అవ. ఉపకారకులవలె గాన్బించి తమ యభఖీష్టముల బడ యుట శాశించువారు నమ్మదగిన వారు కారు. వారిని విడచి ఆపత్పఖు డగు శ్రియఃపతిని ఆ(శయించుట తప్ప (ప్రయోజనము లేదనుచున్నారు.

సహాయభూతులును, రక్షకులును వలె కాన్చించుచున్న జ్జాతు లునుః బంధువులును తమకు మీ వలన నేమైనను _(పయోజన మున్న యెడల జలగలు పట్టుకొని రక్తమును (త్రాగి కడుపు నిండిన వెనుక విడ చునఫై మీ సర్వస్వము నపహరింతురు. స్నుగీవుడు గావించిన పరీక్షలలో ను త్తీర్లుడై అతనికి నమ్మకము కలిగించి రక్షంచిన శ్రియఃసతినే రక్షకు డని య్యాశయించి యుజ్జీవింపవలెను. వేరొకరిని ఆశ్రయించిన (పయో జనము లేదు.

8. అవ. ఇతరు లందరుమ వారి స్వపప్రయోజన మున్నప్పుడే బంధువుల మని వచ్చి కొనియాడి స్వలాభమును బడసి పోదురు. ఆపద వచ్చినపుడు చూచువారుండరు. కావున అవత్పఖుడగు శ్రీకృష్ణ పర మాత్మయొక్క కృపయే రక్షక మనుచున్నారు.

మీ చేతిలో ధనమున్నచో చూచి వచ్చి స్తుతించి యిచ్చినదానిని కొనిపోవుదురు, ఆక్టాన పదమై, దుఃఖమును కలుగజేయుచున్న దరి (దుడవై బాధపడుచుండగా అయో్యో ! అని జాలిపడువారును ఉండరు. భక్తుల విరోధులను పోోదోలుటకై యు తరమధురయం దవతరించిన శ్రీకృష్ణుని కృపాపాత్రులై యుజ్జీవించుట తప్ప వేరు రక్షకము లేదు.

శ్‌6ం0 తిరువాయ్‌మొభి సార సం్యగహము

4. ఆవ. మీరు కొందరిని ఆపత్సఖులని ఆఅ_శమించి ధనాదుల నిచ్చి. దిర్టకాల మ్మాశయించినచో వారు మ్‌ కాపద రాగానే దయావిహీ నులై మిమ్ముల నుపేక్షంతురు. నిక్హేతుకముగా వచ్చి యవతరించిన సర్వేశ్వరుని ఆపత్చఖుడని నమ్మి ఆ్యశశయించు డనుచున్నారు.

మన చేతిలో ధనము లేనప్పుడు మనలను కాపాడుదురని ఆలో చించి ధనాదులను వారి కొప్పగించినచో మనకు అవసరము వచ్చినపుడు అప్పు ఇచ్చినవాడు తిరిగి తీసికొనునట్లు మన కిచ్చెడు తుచ్చులగుదురు, సమయమున కివ్వరు. మనకంటబ ముందు వారు చనిపోయినచో నంతయు నున్నాయె. అటువంటి సంసారుల న్నాశయించి యేమి (పయో జనము? ఉత్తర మధురయం దవతరించిన శ్రీకృష్ణుడే రక్షకుడని నమ్మి య్మాశయించి యుజ్జీవించుట తప్ప వేరొక యుపాయము లేదు.

5, అవ. మీరొక క్షణము విడచిన _బతుకలేనట్లు (పేమించు స్త్రీలే మీకు ఆపద వచ్చినప్పుడు విడిచిపెట్టి పోవుదురు. కాబట్టి యెప్పు డును ఒకే రీతిగా నుండు భగవలళు నాశయి౨చుట తప్ప వేరొక సుఖము లేదుసుమండీ ఆనుచున్నారు.

మేము చాల తెలివైనవార మని తమకు తామే తలచి మధుర ముగా మాటలాడు స్త్రీలతో కొంతకాలము సుఖాదుల ననుభవించినవారే, కొంతకాలము గడచిన పిమ్మట మిమ్ముల నవమానింతురు, కాబట్టి భక్తుల కొరకై అఘటితఘటనాచర్యల జేసి యుత్తరమధురయం దవత రించిన శ్రీకృష్ణునకు దాసులై యుజ్జీవించుట తప్ప వేరొక గతిలేదు.

6. అవ. భగవంతుడే మనకు నిరతిశయ పురుషార్థమని తెలి యక పూర్వము బుద్ధిమంతులగు అనేకమంది నశించిపోయిరి. అటులనే మీరును నశించిపోక భక్తులను బాగుచేయుటకై అవతరించిన భగవంతు న్నాశయించుట తప్ప ఆత్మకు వేరొక హితము లేదనుచున్నారు,

నవమ శతకము -_ (పథమ దశకము 461 నిరతిశయ పురుషార్థమగు భగవత్స్వరూపమును, సంసారము యొక్క నీచత్వము నెరుగక వెనుక అనేకమంది నశించిరి, మీరట్లుగాక భక్తులను రక్షించుటకై అవతరించిన భగవంతుని కలాాణ గుణముల ననుసంధించి యుజ్జీవించుడు. అంతకంకె వేరొక యుపాయము లేదు.

7. అవ. భగవంతు నాశయించుటలో గల సౌాలభ్యమును, భోగ్యతను సాయించుచున్నారు.

ఓ చేతనులారా ! సర్వేశ్వరుని తలంచినంత మాతముననే యాతడు మనకు సకల పురుషార్ధముల (పసాదించును దీనికి వీరు తగిన వారు, వీరు తగనివా రను భేదము లేదు. కొంచెము (శమయును లేదు. ఇంతకు మించిన యుపాయదను వేరొకటి లేదు. దీనికి వేంటనే ఫలము హస్తంగతము కాఠపోయినను ఇతనికి శేషభూతుడగు చేతనుని స్వరూపమునకు తగినది గాన ఆతని కల్యాణగుణములనే యెల్లప్పుడును అనుసంధించి యుజ్జీవింపుడు.

8. అవ. ఈ పాశురమున అవతారమునకు (పవాన కారణమును బెప్పి ఆయనను రక్షకునిగా ఆ[శయించుట తప్ప యింతకు మించిన మరియొక యుపాయము లేదనుచున్నారు.

భగవత్కల్యాణ గుణముల ననుసంధించి యుజ్జీవించుట మన నస్వరూపానురూపము, ఇది (ప్రసిద్ధమైనది నుమండీ. ఆశ్చర్యభూతుడగు సర్వేశ్వరుని శ్రీపాదములను స్తుతించి కాలమును గడుపుడు. ఇట్టి నమ్మ కము గలవారై, స్వార్థపరత్వము లేనివారై, యిట్టివారిని యుజ్జీవింప జేయుటకొరకై యుత్తరమధురయం దవతరించిన శ్రీకృష్ణుని కల్యాణ గుణములనే సహాయముగా చేసికొనుట. దీనికి మించినది మరియొకటి లేదు,

శం తిరువాయ్‌ మొగి సారసం[గహము

9, అవ, భగవంతుని విడచి వేరొకరిని రకకులని యా(శయిం చిన వారు వెనుకటి స్థితిని గూడ కోల్పోయి అనర్థముల పాలగుదురు. కావున అయనను మించిన రక్షకులు లేరు సుమండీ అనుచున్నారు.

ఐశ్వర్య కై వల్యములను మించిన పురుషార్థము లేదని, మిక్కిలి విలుపగు ఆభరణము నొకదానిని చెవి కలంకరించుకొనవలెనని అశపడి బెండు మొదలైన వానితో చెవిని పెద్దదిగా చేసికొనవలెనని (ప్రయత్నించి దానిని మొజ్ఞిని చేసికొనువారివలె వెనుకట్‌ సంపత్తును కూడ పోగొట్టు కుందురు. కానన ఉత్తరమధురయం దపతరించిన తులసీమాలాలం కృత గ్యాత్రుడగు శ్రీకృష్ణుడు తప్ప వేరొక రక్షకుడు లేడు.

10. ఆవ తానె దిక్కని లోకమునందు స్టాపించుటకొరకై యవతరించిన శ్రీకృష్ణుని పాదారవిందముల నాశయింప్తు డనుచున్నారు-

శ్రీకృష్ణునకు మించిన రక్షకులు లేరని భూమియందు (పతిష్టంప జేసి భూభారమును తొలగించుటనై యుత్తరమధురయం దవతరించిన శ్రీకృష్ణుని పాదములయందు మీకేదైన సోత్తు ఉన్న యెడల సమర్చిం పుడు. మీరు ఉజ్జీవించుటలో సందేహ పడకుడు. అన్నియు అతనివే గాని మీదను వన్తువేదియు లేదు సుమండి.

11. అపా భగవద్ధీతను పూర్తిగా అర్జునన కుపదేశించి చివరకు

“అధ్యేష్యతే చయ ఇమం ధర్మం సంవాదమావయో?”

జ్ఞాన యజ్లేన తేనా హం ఇష్ట స్స్యామితి మే మతిః” అని శ్రీకృష్ణుడు సాయించినట్టుగా ఈ దశకము ననుసంధించువారు నాకు వయులని వీరనుచున్నారు.

తాత్పర్యము సుగమము, ల క్‌

అష్టమ శతకము - ద్వితీయ దశళము

ద్వితీయ దశక సాఠరాంశము--

ఇట్టి పరమబంధువగు భగవంతుడు తిరుప్పుళుంగుడి యందు పవ ఇంచి యున్నాడు ఆళ్వార్లు అచ్చటికి వెళ్లి తమరపేక్షించిన యూదరముల నన్నింటిని అభించవమ్చుననుకొనిరి కాని యచ్చటి భగవంతుడు యథా పూర్వము పవళించియే యుండెను గాని "ఏమండి! ఆళ్వారే! అనుట గాని, చల్లగా కటాక్షంచుట గాని, యొకవార్తను చెప్పుటగాని శానరైరి, అందుచే మిక్కలి దుఃఖితులైరి శరీరము శమపడునట్లుగా అ భగవంతుడు ఒకే (ప్రక్కగా పడుకొనియున్నాడు.. ఏమి బాధ కలుగునో? యని యాళ్వార్లు భయపడినారు.. వెనుక ఐదవ శతకమున యొనిమిదవ దశకము “ఆరావ ముతు”లో “నా అఆర్షిని తొలగించ లేదని బాధపడిరి. ఈ దశకమున తన యార్తియు, నా యార్తియు తీర్చుట లేదని బాధపడుచున్నారు. అందుచే కండ్లతో చల్లగా చూచి నా యార్తిని తిర్చుమనియుః నా తలపై ని శ్రీపాద ముల నుంచుమనియు, పిరాట్టి మారుతో గూడిన దెవరవారు నాకు దర్శన మీయ వలెననియు, నన్ను చూడగనే నా ము౨దు నా వైపునకు నాల్గడు గులు నడచి రావలెననియు, నన్ను చూచిన అనందముచే చిచునవ్వు ముఖమున తళుకొ త్తవలి ననియు: నొక మధురమైన మాటను (ప్రసాదింపు మనియు, తలుపు చేరవేసి రహసర్థముగా తమ కోరికల నన్నింటిని విన్న వించిరి వానిని (ప్రసాదించుటలో జాగు చేయకుమని తొందరచేసిరి. (కిందటి దశకమున పాప్తి ననుభవించి యీ దశకమున ప్రొప్పికి ఫలము నపేక్షించుచున్నారు అనగా-ల్యకిందటి దశకము “నారాయణ” శబ్దా రము. ఈ దశకమున “చతుర్ధ్యర్థము" (ప్రకాశించుచున్నది చతుర్ధ్య ర్థము కై ంకర్యప్రార్థనయే గదా!

రే తిరువాయ్‌ మొొగ్‌ సార సం్యగహము శీ ము

1. అప _ ఆళ్వార్లు పెరుమాళ్లతో "ఆనన్యగతికుడనై నిన్నాశ

ఉ భా ళా / య చలగా యించిన దాసునకు ఒక మాట నన్యుగహింపుము. అర్తి తీరునట్లు చల్ల కటాక్షింపు"మనుచున్నారు.

తామపర్హీనదీ తీరమున నున్నటి తిరుషుళింగుడి చివ్యక్ష[తమున పవళించిన స్వామ్‌! మీ దంపతులయొక్క అన్ముగహమునకు పా డనె, మీరు వేంచేసియున్న దివ్యదెశమును నా స్వరూపమునకు తగి నట్టుగా సమ్మార్జనాద్యనేక కైంకర్యముల జేసి శేషభూతులమగు నూ విషయమె నీ ముఖమును తెరచి యొక్ష మాటచెప్పి కటాక్షింపుము.

2. అవ. నీ తిరువడిగళ్లను నా తలపై నుంచి కటాక్షంపు మను

• చున్నారు,

తిరుప్పుళింగుడియందు పవళించిన స్వామి! కుల్మకమముగా నీ శై.0కర్యమును జేసి సంసారమునుండి నన్ను మరలించిన ని యొక్క పాదారవిందములను దాటకుండగా దాను భూతులమైన మాకు దయతో నీ శ్రీపాదములను మా శిరస్సున అలంకరింపుము,

8. అవ. నీ శరీరము (శమపడునట్లు పవళించినవాడవు పవళిం చినవ్లే యుండక పిరాట్టిమారుతో బాటు నీవ్సను లేచి కృవజేయు మను చున్నారు,

తిరుష్పుళుంగుడియందు పవళించినవాడా। సవళించినవాడవు పవ

ఏ అించినట్టే యున్నావే! ఎంతకాలమిట్లు పవళించియుందువు? నీ శరీర మునకు బాధ కలుగదా?. అనాదిటైన దానుడనగు నన్ను కృపజేసి తామరపువ్వులవంటి కన్నులను తెరచి నీవ్టన్సు అమ్మగారును మూడు లోకములును అశయించునట్లు వేంచేసి కూర్చొనుడు.

ఓ అవ, నన్నింతవరక్కు త్రిస్పిక్రాన్స వచ్చిన సీవే యిక ముందును నా కోర్పిక్ర్యు తీర్చవలె ననుచున్నారు.

నవమ శతకము = ద్వితియ దశకము జీఠన్‌

స్వామీ! ఈ దివ్యదేశమున పవళించి, వానమామలయందు కూర్చొనియుండి, శ్రవైకుంరమనెడీ దివ్యదేశమున నిలచియుండి, నా హృదయమున కదలకుండనుండి నన్నేలివాడా ! నాయందు దయజేసినీ కల్యాణగుణములను తలంచి మూడు లోకములందున్నవారును, ఆశ్చర్య పడునట్లుగను, నేను నృత్యముచేసి యాడునట్లును, నీ ఎజ్జనగు ఆదర మును నేను సేవించునట్లును వేంచేయుము

5. అవ. వచ్చి గజేయ్యదునకు - సేవసాయించినట్టుగా నాయొద్ద కును వచ్చి కృపజేయు మనుచున్నారు.

తాామపర్లీనద్‌ తీరమున తిరుప్పళింగుడిలో పవళించినవాడా ! గజేం్యదుని రక్షించుటకై తటాకతీరమునకు గరుత్మంతుని నడిపించిన వాడా! ఎఖ్జనగు నీ అధరముపై నీ దంతములయొక్క కిరణములు (ససరించునటుల చిజణు నవ్వుతో వేంచేసి సుందరములగు పద్మములవంటి నీ న్మేతములు _పకాశించునట్లు నిలచియుండుము,

6. అవ. "“ఆళ్వారే! మీరు కోరినవానిని చేయవలెననియే నాకున్నది శాని అటంకములు (ప్రబలముగా నున్నవండీ” అనగా “అయ్యో ! స్వామీ ! నా ఆటంకములు మాలి, సుమాలి, మాల్యవాన్‌ల కంక _పబలమైనవా ?" ఆని యడుగుచున్నారు.

స్వామీ! బంగారుపర్వతముపై వేంచేసియున్నట్లుగా శ్యతువులపై 'కోసముతో మండిపడుచున్న గరుత్మంతు నెక్కి నుదర్శన పాంచజనాంది పంచాయుధముల ధరించి మాలి, నుమాలి, మాల్థవంతుడని (వస్‌ట్టు లను సంహరించిన ఓ స్వామీ! సా్యామాజ్యాధిపతిత్వమును సూదించు కిరటము ధరించినవాడా! తిరుష్పుళింగుడి దివ్యదేశమున పవళించిన 59]

శీర తిరువాయ్‌ మొగి సార సంగహము వాడా! “యుయోధ్ధ్యస్మ జ్ఞుహురాణమేనః” అనునట్లుగా నాయందున్న పాపము లాటంకము లైనచో మాల్యాదులను సంహరించినట్లుగా వానిని చొలగింపుము.

7. అవ. బలవంళశులని, బలహీనులని తారతమ్యములేకనే అందరిని రక్షించు నీవు మేము అనందించునట్టుగ మా కళ్లయెదుటకు ఒకదినము వేంచేసి సేవ సాయింపు మనుచున్నారు.

భూలోకమునందున్నవారిని, దేవలోకమునందున్నవారిని రక్షించు టకు "అభయం సర్వభూతేభ్యోదదామి” యని కంకణము కట్టుకున్న నీవు ఇపుడు మాకొజకై తిరుప్పుళింగుడియందు పవళించి యున్నావు. నీకు దానులగు శీవైష్టవుల కోలాహలమును జూచి మిక్కిలి సంతోషించు చున్నాను, జ్ఞానమాన్యులమై యీ లోకమునందుండు మేము సేవించు నట్టు ఇక దినము మాకు సేవసాయింపుము,

8. అవ. అఆళ్వారే! నేను కూర్చున్న సౌందర్యమును సేవించు నవి పరమపదమునందు గదా! యనగా అ స్థితిని తిరుష్పుళింగుడియం దొకనాడు సేవసాయింపు మనుచున్నారు.

ఉన్నఅములగు భవనములతో నిండియున్న తిరుప్పుళింగుడి యందు పవళించిన స్వామి! వైకుంరమున శేషతల్పముపై కూర్చొని యున్నవాడా! లోకులందరును నీ శ్రీపాదముల సేవించి విధేయులై “నేనే ముందు, నిను ముందు" అని యొకరిమై నొకరుపడి (ప్రీతితో నాశ్రయించు నట్లు ఈ తిరుష్పుళింగుడియందును నీ మహిమ (ప్రశాశించునట్లుగా ఒక దిన ముండి సేవ సాయింపుము. .

9. అవ. అఆళ్వారే! మీకేమి పిచ్చియా? న్లా తారతమ్యమునే యెబజుంగని యీ సంసారమున నన్నెందుకుండు మనుచున్నారు? అనగా

నవమ శతకము - ద్వితీయ దశకము 467 రుచి లేనివారిని పోనిండు రుచిగల మా బోటి భక్తులు అనుభవిలచుటకే వేంచేసియు మనుచున్నా ననుచున్నారు,

రాక్షసులకు మృుత్యువువలె నుండి వారిని సమాలముగా నశింప జేసిన వాడవై వారిని చీల్చి చెండాడునట్టి పంచాయుధముల ధరించిన వాడవై తిరుప్పుళింగుడియందు పవళించిన స్వామీ! లోకులు నీ మహిమ నెజబుంగక పోయిన నియందు భక్తిగల మేము అప్పుడు వికసించిన పుష్పమువలె సుకుమారమైన నీ దివ్యమంగళవ్మిగహమును కనులార సేవించి యానందించునట్లు ఒక దినము వేంచేయుము.

10. ఆవ. అత్యంత భోగ్యములగు నీ పాదారవిందములకు పరమ పదవాసులవలె నేనును వచ్చి కైంకర్యమును చేయునట్లుగా నన్ను అక్కు డికి పిలుచుకొనుటయో, నీ విచ్చటికి వచ్చుటయో చేయుమనుచున్నారు.

దేవతల క్షమము కొఖకు వారి విరోధులగు రాకనులను సంహరిం చిన వాడవై, నాకు భోగ్యభూతుడవై తిరువ్ఫుళింగుడి యందు పవళించిన స్వామీ! శ్రీదేవియుః భూదేవియు నీ పాదసంవాహనము చేయునట్లుగా నేను కూడ చేయునట్లు నీవు నన్నచ్చబికై నను పిలుచుకొనుము. ని విచ్చటి శై నను వేంచేయుము.

11. అవ ఈ దశకమును నేర్చుకొనినవారు భగవంతుని విడువ కుండా అనుభవించు భాగ్యమును బడయుదురు.

పాలసవన్మదమును చిలికిన పరమపురుషుని ఇచ్చటికి వేంచే యుటగాని, అచ్చటికి పిలుచుకొనుట గాని. చేయుమని నమ్మాళ్వారు సాయించిన వాచిక క్షైంకర్య రూపములగు ఈ పదిపాశురములను నేర్చు కొనినవారు తమతమ హృదయములలో విరామము లేక అనుసంధిం తురు,

గటి , రి

నపమ శతకము - తృకీయ దశకము తృతీయ దశక సారాంశము-. తొమ్మిదవ శతకము రెండవ దశకము పదియవపాశురమున ఆళ్వార్లు, భగవంతునితో నీవు నాయొద్దకు వచ్చినను సరే. లేక నన్ను నీయొద్దకు పిలుచుకొనుమని టపార్టించిరి దానికి సర్వేశ్వరుడు “ఆళ్వారే! మీతో నాకున్న సంబంధమునుబట్టి మిమ్ములను పొందుటకు నేను (పార్థించవలసిగదా యున్నది. కావున మీరు చింతింపకుడు మీకోరిక లన్నిటిని నెరవేర్తు'ననెను దానితో ఆళ్వార్లు తృప్తిజెందిరి 'నారాయణ” శజ్ఞారమును విచారించినచో బక్తులైనవా రెవ్వరును తమ లాభనష్టములకు తాము పిచారించవలసిన యవసర ముండదు. ఇట్లున్న నారాయణుడు తమ యందు విశేషాన్ముగహము చేసిన రీతిని, “నారాయణ” శబ్దమునకు చరమసిమయగు సర్వేశ్వరునియొక్క శీలగుణమును ననుసంధించి యట్టివాని నిప్పుడే చూడవలెనను కోరిక ఆళ్వార్లకు కలిగెను. అయన వేంచేసియున్న దివ్యదేశమువరకును నడచిపోళకు ॥ కి లేకుండచేసినది ఆయనయందు వీరికున్న (పామణ్యుము. ఆళ్వార్లు _శమపడి అక్కడికి వేంచేసినను “అయ్యో! విరెందుకు వచ్చిరి? నస వద్ధునుగదా” యని సర్వేశ్వరుడు బాధపడును. ఆళ్వారును ఆయన సౌశీల్యము నందవగా వించియుండుటజే నేమియు చేయజాలరు. ఆట్టి శీలగుణముయొక్క ఆధిక్యము ఈ దశకమునందు చెప్పపడుచున్నది, ఎజలేక్ర-. ఎనిమిదవశతకములో “కబ్గిల్‌ శివన్హు" ఆను ఎనిమిదవదశకమున [పణ వార్ధము ననుసంధించిరి. మొదటి రెంధున్నర పాశురములతో అకారార్థ మును ఆనుసంధించిరి ప్‌మ్మట ఒకటిన్నర పాశురములబే లుప్తచకళుర్ధి

నవమ శతకము - తృతీయ దశకము 469 యొక్క అర్థమగు శేషత్వమును, ఉకారముచే ఆ శేషత్వముయొక్క అనన్యార్హ త్వమును, తృతియాక్షరమగు “మ” కారముచేత అత్మస్వరూప మును సాయించిరి, ఆ మూడింటిని కలిపి చెప్పనేల యనగా "చకుర్ధ్యర్థ మగు శేషత్వమున్ను మధ్యమాక్షరార్థమగు శేషత్యమా యొక్క అనన్యా ర్హత్వమున్ను మకారార్థముపై ఆఫారపడియుండును గాన అమూడింటిని కలిపిచెప్పిరి. ఆవె నాలుగు పాశురములచే 'మ' కారముయొక్క అర్ధ మగు అత్మయెొక్క వైలక్షణ్యమును సాయించిరి. ఆపైన రెండుపాశుర ములచే ఇట్టు పణవార్థము నెబుగని బాహ్య, కుదృష్టులను నిరసించిరి ఏతావాతా ఈ దశకముని (పణవార్థమును పాయించిరి. ఇక “నమ శృబ్దారమును ఎనిమిదవ శతకములోని యెనిమిదవ ఉశకమునను, వది యవ దశకమునను రెండింటిబేతను సాయించిరి. 'నమ” శృబ్రమునకు శాబ్బమగు అర్ధమును, అర్థమగు ఆర్థమును రెండుగలవు మొదటి అర్ధ మును 'కరుమాణికై' (8-9) యందును, రెండవ అర్థమును “నెడు మార్కడిమై' (8-10) యందును సాయించిరి.

అటుపైన తొమ్మిదవ శతకములోని_ మొఛటి దశకముగు. "కొలు విఖ్ణీర్‌' అనుదానిలో 'నారాయణ' శభ్దార్థమును తెలిసి9. 'నారాయణ'” శబ్దమునకు అర్థము స్వామిత్వము, వాత్సల్యము, ఉపాయత్వము, ఉపే యత్వము, వ్యాపకత్వము మొదలగునవి. అటుపెన తొమ్మిదవ శతకము లోని రెండవ దశకము “పండైనాళ్‌ " అను దానియందు నారాయణ వద ముపై నున్న చతుర్ధిచే కైంకర్య (పార్ధనము చెప్పబడినది ఆళ్వార్లా దరించినది అష్టాక్షరీ మంత్రమే అను విషయమును ఈ దశకమున తెలుపుచున్నారు,

1, అవు ఓ మనస్సా! ఆయన నారాయణుడు గదా! మన కోరిక తప్పక నెర చేర్చును- అనుచున్నారు,

శ70 తిరువోయ్‌మొొల్ర్‌ సార సం్యగహము ఓ మనస్పా నారాయణుని జగ్యదక్షకత్వమును తెలుపు అనేక తెరు నామములు కలవు ఆతడు కాలమేఘశా్యాముడు మనకు స్వామియగు శ్రీమన్నారాయణుడే. అయన మన సకలాభీష్టములను నెరవేర్చును. నీవు నమ్మియుండుము, 2. అవ. నారాయణ శజభ్ఞార్భమును సాయించుచున్నారు. విశాలమగు భూమిని సృష్టించినవాడు నారాయణుడు. పాతాళము నుండి దాని నుద్దరించినవాడు నారాయణుడే. ఆ భూమిని (ప్రళయ కాలమున మింగి, సృష్టి కాలమున బయల్బరచినవాడు నారాయణుడే. దానిని మహాబలినుండి పాదములతో కొలిచి తీసికొనినవాడు నారాయ ఖుడే. అ ్మబహ్మకు, ఆ ర్యుదునకు, ఆ యింగదునకు శేషిగా నుండి నడిపించువాడు నారాయణుడే. తక్కిన పదార్థములన్నియు అతనికి శేష భూతములే యని తెలిసికొంటిని,

8. అప. వేదములును, వేదవేత్తలగు బుషులును- తెలుసు కున్నంత మాత్రమే గాక తనను నాకు పరిపూర్ణముగ తెలిపినవాడు నారాయణుడే యనుచున్నారు.

పరమపురుషుని తెలుపు వేదములలోని తెలుసుకొనశక్యము గాని యక్థములను నిష్కర్దించుచున్న శాస్త్రములు 'యతో వాచో నివర్తన్తే, అపాపర్థు మనసా సహ' ఆని యాతకు తెలిసికొన అశక్థమను అర్థముగా తెలిపినవి. సర్వేశ్వరు నెరింగిన మహాత్ములందరును ఆతనిని సంసార దుఃఖముల పోగొట్టుకొనుటకు పరమౌషథమని యెరింగిరి అంతియే కాన ఆతని భోగ్యతను గానీ? ఆతనియొక్క నిర పేక్రపాయభావమును గాని తెలియరై రి. దాని నాతడే నాకు తెలియజేసెను.

నవమ శతకము - తృతీయ దశకము క్త

4, అవ. ఓ మనస్సా! నిత్యసూరులకు భోగ్యుడగు నారాయ ణుడు కృష్ణడై వచ్చి యవతరించి మనలను కూడ వారి మధ్యనుంచవలె నని యత్నించుచున్నాడు. అట్టివానిని విడువకు మనుచున్నారు.

నిత్యసూరులు భగవంతుని “మా భోగములను వృద్దిపరచు అమృ తమా!” యని జల్పింతురు. అట్టి యుపకారకుడగు శామనుందరుడు నాకు స్వామియై పరమపదము నిచ్చెడి దేవుడై అవకతరించినాడు. మనసా] ఆయనను విడువకుము.

5. అవ. (కిందటి పాశురములో ఓ మనసా! ఆయనను విడు వకుమనిరి. ఇపుడు ఆది నేను హృదయముగా చెప్పిన దని యనుకొన కుము- సహృదయముగనే చెప్పితిని సుమా యనుచున్నారు.

ఓ మనస్సా! పాపాళ్ముడనగు నేను నిన్ను యాచించి గట్టిగా చెప్పితిని. దీనిని విడువకుము. సుందరమైన తులసీమాలను థరించిన “న త్వత్సమో౬ స్త్యభ్యదికః కుతోఒన్యః” అనునట్టి శ్రీమన్నారాయణుని అ(శయించవలెనను మాట పూర్తిగా నమ్మియుండుము.

6. అవ. మనన్సునకు తాము గావించిన యుపదేశము ఫలించి తమ మనన్సు ఆ భగవంతుని విషయమై తత్తరపడుచున్న దని సంతో షిరచుచున్నారు.

రాక్షనులను నశింపజేయుటకై యుపాయములను అలోచించు టయు,. శ్రీ దేవియొక్క భుజములను ఆలింగనము చేసికొనుటకై అమృతనుధనమునకైై సముద్రమును మధింపజేయుటయు మొదలగు వాపారముల చేయుచున్న శ్రీమన్నారాయణుని కొరకే నా మనన్సు ఏక రీతిగా శిధిల మగుచున్నది.

7. అవ. నామనస్సు ఆ భగవంతుడు నిత్యవాసము చేయు

4792 తిరువాయ్‌ మొడ్‌ సారసం[గహము చున్న పరమపదమున కేగి యాయనను దర్శించవలెనని తొందరపడు చున్న దనుచున్నారు.

(పహ్లాదుని రక్షించుట కొఅకై, హిరణ్యాసురునకు (బహ్మయిచ్చిన వరములు భంగపడకుండునట్లుగా_ మనుష్యరూపముతో గూడిన సింహ రూపముగల వాడై యవపతరించి తన్న తక్ష ములగు గోళ్లతో చీల్చి చంపిన సర్వేశ్వరుడు నిత్యవాసమును చేయుచున్న శ్రీవైకుంరమును సేవించవలె నని నా మనస్సు ర్యాతింబగళ్లు అదే తాళముగా ఛా్యానించుచున్నది.

8. అవ ఈ శరీరసంబంధము పోయిన తర్వాత ఆర్చిరాది మార్గముగా పోయి యనుభవించవలసిన పరమపదము శ్రావలెనా? ఈ శరీరముతోనే యనుభవించుటకు తిరుమల చాలదా? ఐనను నాకు తిరు మల సరమపదములు రెండింబిలో తారతమ్యము లేదనుచున్నారు.

పుణ్యపాపములు రెండింటిని పోగొట్టి ఆత్మతో కలసియున్న శరీర మునందు తిరిగి (పవేశంచకుండునట్లు ఉజ్జీవింప జేయుచున్న శ్రీయ; పతి వేంచేసియున్న వేంకటాచలము భూమి యందె యున్నది అక్కడికి వెళ్లియాతని న్నాకయించువారెంతటి భాగ్యవంతులో!

9. అవ. స్వామీ! ఇట్లు సులభుడవగు నీ పాదారవిందములను లభించినను నీవు మృాతము నీ కభిముఖుడై యున్నంతమా[తముబేతనే సంతుష్టిని జెందు స్వభావము గలవాడవు దానిని తలచి మేమియు చెయజాలకున్నా ననుచున్నారు.

ఆతని సన్నిథియందు (కమముగా చేరినప్పుడే చేరుదమని యుపేక్షా భానముతో నుందనీయక్ష తబ్బిబ్బుగావించు శీలగుణము న్లి దశకము చెప్పుచున్హుదని శ్రీరామానుజులు నిర్వహించుచున్నారు,

మనము మంచి పువ్వులను, శుద్దోదకమును, దీపమును తీసికొని భగవంతుని సన్నిధికేగి సమర్పించి యుజ్జీవింతమని తలంచుటయే యధి

నవమ శతకము - తృతీయ దశకము శ73 కముగా భావించువాడు నారాయణుడు. ఆయనకు దురారాధ్యుడను ఆప వాదములేదు ఆదిశేషునిపె పవళించియున్న యాతని. శ్రీపాదముల నాశ యించు నుపాయము నెజబుంగకున్నాను.

10. ఆవ. దాస్యరన మెరుంగని (బహ్మాదులకును ఆఅ(శయించు టకు తగెనట్లుగా వేంచేసియున్న నీ సౌశీల్యమును నేను పూర్ణముగా స్తుతించజాల ననుచున్నారు.

ని యొక్క నాబికమలమందు పుట్టిన (బహ్మ ఆ కమలమునందే నివసంచుచున్నాడు. గొడ్ధలి ఆయుధముగాకల రుదుడు ని దివ్యమంగళ వ్యిగహమున వసించుచున్నాడు. తక్కిన దేవతలందరును నిన్నాశయించి నీకు పరిచర్యలు చేయుచున్నారు. ఆట్టినీ స్వభావమును నె నెమని స్తోతము చేయగలను?

11. అవ ఈ దశకము నభ్యసించువారు. పరమపదమునకు చేరుట అశ్చర్యము కాదు,

తాత్చర్యము సుగమము. €...:6 80]

నవమ శతకము = చతుర్ధ దశకము చతుర్ల దశక సారాంశము -- భగవంతునక్తు స్వాతంత్యము స్వాఖావికము. సౌొశీల్యమునకు పిరాట్టి మూలము, ఐనచో సౌశీల్యము జొపాధికమును, అనిత్మమును అగునా అన్నచో నారాయణునకు పిరాట్టికో సంబంధము నిత్యమగుటచే సౌశీల్యమును నిత్యమే యగును. కావున స్వాతంత్య మెట్టు స్వరూప నిరూపక థర్మమగునో సౌశీల్యమును నక్ష నిశళ్య్వమమయియే యుండును (కిందటి దశకమున శ్మీఘముగా లభించుటకు కారణములగు గుణాధిక్య మున్ను, పిరాట్టి సాన్నిధ్యమున్ను ఉండుటచే వెంటనే ఆయనను పొంద వలెనను ఆర్తి అధికమైనది. ఇందు మూలమున ఇందియము లన్ని యును చైతన్యభావనచే (పత్యేక ప్రత్యేకము ఆళ్వార్లవలె అర్హిచెందినవి. ఈ విధముగా తామును, తమ యిందియములును అ ర్తిచెందియుండుట (ఈ్రమముగా లభింతమను శాంతి నుండనీయలేదు. (సహ్లాదునకు స్తంభము నుండి ఆ క్షణముననే యావిర్భవించినటుల తమకును దర్శన మీయ వలెనని ఆశపడుచున్నారు.. దాని నెజింగి శ్రియఃపతి దర్శనమీయగా “నేను కృతకృత్యుడ నైతిని, కైంకర్యము చేయలభించితిని. ఆ ర్హితీరి సుఖించితిని, నా (ప్రబంధము ద్వారా ఉపకారకుడ నైతిని-అని తమకు లభించిన పురుషార్ధ్థమును అనుసంధించి తృప్తిజెందినవారై దాని నీ దశ కమున చెప్పుచున్నారు.

ఈ దశకమున ఐదు పొశురములు 3 8లో “ముడియానే” అను దశకమునవలె తమవలెనే యింద్రియములకు కలిగిన - వ్యామోహమును తెలుపుచున్నవి. మూడు పాశురములు 4.5 “వీత్తిరున్లు" అను దశక మున చెప్పిన నిరతిశయానందమును తెలుప్పచున్నవి. తొమ్మిదవ పాశు

నవమ శతకము = చతుర్హ్ణ దశకము శీ?5 రము “ఎన్టైెక్కుం” అను దశకముయొక్క అర్థమును తెలుపుచున్నది. పదియవ పాశురము “శెళ్లొల్‌ కవి” (10-7] అను దశకముయొుక్క అర్ధమును చెప్పుచున్నది.

1. అవ. శ్రియఃపతిని దర్శించవలెనని తమ కన్నునకు కలిగిన చాపల్యమును చెప్పుచున్నారు.

సుందరములైన న్మేతములు కలిగి, తామర పుష్పమునందు నివ సించుచున్న లక్ష్మదేవిని వక్షః స్థలమందుగల త్రియఃవతీ! శంఖచ్యకముల ధరించి యున్నవాడా! నా యొక్క న్మ్యేతములు నిన్ను సేవించవలెనని యాశపడుచున్నవి*

2. అవ. ఆళ్వార్లు ఈ పాశురమున తమకును; తమ మ్రవ్‌న్సు నకును గల చాపల్యమును చెప్పుచున్నారు.

నాకు న్మేతమైన వాడా! నా మనస్సు నిన్ను సేవించదలచి యనే కములైన కారికలను కోరుచు సీఠరంతరము ఘోషించుచున్నది. నేను (బహ్మాది దేవతలకు గాని, సనకసనందాది బుషులకు గాని యెష్టుడును చూచుటకు శక్యము కాని నిన్ను పాండీ తీరవలెనను పట్టుపట్టి పిలుచు చున్నాను.

8. అవ. ఇట్లు మొర పెట్టినను నీవు రాకపోవుటచే భక్తుల యార్తినే యాదరించి వచ్చి రక్షించు నీయొక్క కృపాగుణమునకు నేను తప్పిపోదునేమో యనుబెంగతో కృశించుచున్నా ననుచున్నారు.

నిన్ను పిలుచుచున్నవాడనై దొనుడనైన నాయొక్క హృదయము, కుక్క తన యజమానిని చూచి తోకనాడించి తన కోరికలను తెలుపునట్లు తెలుపుచు శిథిలమగు చున్నది. గోవర్ధనగిరి నెత్తి గోవులను రక్షించిన వాడా! ఈ ఆను్ముగహము తప్పి పోవునేమో యను బెంగచే కృశించి పోవ చున్నాను.

ఢీష6 చిరువాయమొుర్‌ సార సర్యగహము శే అవ. భగవంతు డాళ్వార్లతో “మీ రిక్లైందుకండీ భయపడు చున్నా" రనగా ఆళార్లు దేవాదులకు దుర్లభదర్శనుడగు నీవు నాకును దుర్లభుడగుదువా? దీనిచే నా మనస్సు కలత పడుచున్న దనుచున్నారు. దేవతలకును, రాక్షనులకును ఎప్పుడును పాందశక్యముకానివాడవై నరసింహముగా నవతరించిన స్వామి! నాశేషత్వమునకు తగినదని నిశ్చ యించుకొని నీకు దాసుడనైతిని. నీ యొద్ద పొందదగినది కైంకర్యము తప్ప తగినది వేరొక్కటి వేదని .నాకు తెలియును. నీభక్తులకు దానిని తప్ప వేరొకదాని నివ్వవు, ఇపుడు సంశయ మేమనగా గజేంద్రాళ్వానున కుపకరించునట్లు తటక్కున ఉపకరింతువా? భరజాళ్వానుకువలె [కమ ముగా నుపకరింతువా? ఎట్లు చేయుదువో యని యకించన మగునా మనస్సు కలతపడుచున్నది. 5. అవ. నేను నీకు సులభుడను గదా! అందువలన నీకు పురు షార్థము చేజిక్కినది గదా! ఎందుకిట్లు బాధపడుచున్నారని భగవంతు డడూనగ్గా ఇళ్వార్లు నా మనస్సు నిన్ను చూచుటకై తొందరపడుచున్న విరోధులను పోగొట్టువాడవై, నిత్యసూరుల కుపకారకుడవై (బహ్మను సృజించి, ఆదిశేషనిపై పవళించిన యింనీలమణి శ్వాముడ వగు ని యొక్క పాదములను నా మనస్ఫు చూడవలెనని తొందరపడు చున్నది.

7. అవ... ఆళ్వారు. భగవంతుని చూడవలెనని యాశపడగనే పేరుమాళ్లు ఆళ్వార్ల హృదయమందు వేంచేసరి. దానివలన వారి హృద యము సంతోషించి అనుభవించుచున్న దనుచున్నారు.

మనస్సునకు బలమిచ్చువాడా! నిన్ను సేవింప నాశించి నా హృదయ మందు స్థిరముగా స్థాపించుకొంటిని. నిత్యసూర్మిపభూ! పరమపదమందు వేంచేసియున్నవాడా? నా మనన్సు సంతోషించి నిన్ను ధ్యానించును.

నవమ శతకము - చతుర్ధ దశకము శ్తీ77

7. అవ స్తంభమునం దావిర్భవించి (ప్రహ్లాదుని ఆర్తిని తీర్చి నట్టుగా తమ ఆర్తిని కూడ తీర్చినట్లు అనుసంధించి స్తుతించుచున్నారు.

తేజోమయుడా! హిరణుగ్థడను.రాక్షనుడు భగవంతుడు లేడనుటయి గాక “జ్ఞానీ త్వాత్షైవ మే మతమ్‌” అని భక్తుని తన కాత్మగా భావించు భగవంతుడు (పహ్ల్హాదుని కూడ భావించుటచే మిక్కిలి దుషుడెన హిరణ్య కశిపునియొక్క గుండెలను వ్యజకరోరములగు తమ గోళ్లచే చీల్చిన నర సింహుడా! నీవు నా హృదయమునందు వేంచేసియుండుటచే అది సంతో షించి నిన్ను థ్యానంచుచున్నది.

8. అవ. సర్వపదార్థములకు అంతరాత్మగా నుండి, (ట్రుహ్మాదు అకును కారణఖభూచుడైన సర్వేశ్వరుని దర్శించగలిగితినని తృప్తి చెందు చున్నారు.

ఆలోచించినచో ఒకే శాస్త్రముగా తోచుచున్న జైనజౌద్దాది షణ్మ తముల చేతను లేడనుటకు వీలులేకుండ ఉన్నవాడును; (ప్రేమార్హు చిత్తు అకు సర్వదా చూడదగినవాడును, విరోధులగ్గు శిశుపాల_ దుర్యోధనాదు లకు -అవకార సమయమందును - తెలుసుకొన శక్యముకాని వాడును, సమస్త పదార్థములకు అంతరాత్మగా నున్నవాడును, (బ్రహ్మాది దేవత అందరికిని కారణభూతుడగు పరమాత్మను సేవించితిని.

9. అన భగవంతుని అనుభవించుటకు లభించినదే గాక శ్రీవెష్ణ వులకు భోగ్యమగు తిరువాయమొబ్ల్‌ (గ్రంథమును గూడ పాడగలిగితి ననుచున్నారు.

కన్నులార సేవించి సంతోషించి “భిద్యతే హృదయగన్థిః | ఛిద్యశ్తే సర్వసంశయాః ॥ క్షియన్తే చాస్య కర్మాణి | తస్మన్‌ దృష్టే పరావరే అను నట్లుగా కర్మలనన్నింటిని సవాసనగా పోగొట్టుకొంటిని, నిత్య సూరు

శ తిరువాయ్‌మొల్రీ సార సంగ్రహము లకు స్వామియగు నారాయణునకు దానుడనగు నేను నాకే కాకుండ నా పరికరమునకున్ను. నా బంధువులకును విందొసంగితిని. శ్రీయఃపతికి చానుడనగు నేను తీవైష్ణవులకు అమృత పానమును చేయునటుల అనం చమును కలిగించు తిరువాయ్‌ మొ్యొగ్టని చెప్పితిని

10. ఆవ. ఈ విధముగా ఆయనను లభించి కృతార్థుడనైళి ననుచున్నారు.

నన్ను దాసునిగా స్వీకరించి, నాయందు పూర్ణానుగహము కల వాడై, సర్వాథికుడై లోకము లందంతటను వ్యాపించిన కీర్తి కలవాడై గరుడథ్వజుడై సకల జగత్తును కొలిచిన వాడగు (శియఃపతిని సేవించి కృతార్ణుడ నైతిని

11. ఆవ ఈ దశకము తన భోగ్యతాతిశయముచే నిత్యసూరుల యొక్క హృదయమునకు భగవదనుభవము వలన కలుగు అనందపార వశ్యముచే శే థిల్యము నిచ్చును.

కువలయాపీడమును చంపిన భగవంతుని విషయమై తిరునగరి యందు వేంచేసియున్న నమ్మాళ్వార్లు బహుథనమును సంచులలో మూటగట్టి తగినవారి కొక్కాక్క మూటను పంచిపెట్టునట్టు ఒక్కొక్క

నే దివ్యదేశమందు వేంచేసిన యొక్కొక్కు స్వామికి ఒక్కొక్క శతకముగా సాయించిరి, వా

నపమ శతకము _ పంచమ దశకము

పంచమ"'చశక సారాంశము-ా

సర్వేశ్వరునితో కలసి యెడబాసిన యొక నాయిక తన విరహ ముశు సహించలేక అ సర్వేశ్వరుని పోలిన పదార్థములను చూచియై నను (ప్రాణములను నిలబెట్టుకొందమని యుద్యానవనమున కేగెను. అచ్చట నున్న కోకిలలు, నెమళ్లు మొదలగు పక్షులు ఆయన మాటలను, దివ్య మంగళవిగ్రహమును క్లొాపకముచేయుచు బాథపెట్టగా ఆళ్వార్లు “అయో్యో్యో! నన్నివి యెొందుకిట్లు బాధించుచున్నవి? వినితో నాకేమియు విరోధము లేదే! దీని కేదియో యొక కారణముండవలెనని తలంచి యా భగవం తుడు నన్ను చంపవలెనని యోచించి యుండవచ్చును. విశ్రేషము నందును _బతికియున్నానని యాయనకు.కోపము కాబోలు, నన్ను పోలిన పదార్థములను చూపిమైనను చంపుదమని వీనిని పంపియుండవచ్చును. “ఓ పక్షులారా! ఇందుకనే వచ్చితిరా మీకు? దాని కింత _పయత్న మెందుకు?" అని వాని నడిగి మన దోషాతిశయమును చూచుకున్నగదా యిట్టు బాధపడవలయును? ఆతని దయాదిగుణముఖను చూచినచో బాధపడనవసరములేదని యీ దశకమును భగవంతుని గుణాను సంధా నముచే శ్రమపడి ధరించియుండి ముగించుచున్నారు. ఇది ఉడయవరు లకు ఆనంద జనకమగు దశకమని సెద్దలు సాయింతురు.

1. అవ. అళ్వార్లు కొని అడ కోకిలలను చూచి నన్ను చంపుట కైనచో నింత ప్రయత్న మెందు కనుచున్నారు.

ఓ ఆడ కోకిలలారా! మీరు మగకోకలలతో కలసి పరస్పరము (పాణుభూతులై యున్నారు, మీ కూళలు నా ,పాణమును తీయుచున్నవి. అట్టి కూత నిచ్చట కూయకుడు. ఇక్కడ కూసినట్లు అ కృష్ణుడు వచ్చు

తత్ర0 తిరువాయ్‌మొబ్రీ సార సంగ్రహము నట్టుగా అక్కడ కూయరాదా? ఆయన నా [పాణములను తిసి తెచ్చి యిమ్మని వంపెనా? ఆ మాతమునకు మీ రిచ్చట చేరీయుండుట. పర స్పరము ఒకరినొకరు పిలుచుకొనుట, శృంగారముచేేవైన (పణయగధ్ధద ధ్వని-యివి యన్నియు కావలెనా? బాధపడువారిని (శుతికించుట కష్టము కాని చంపుట కింత పయత్పమక్యరలేదు.

2. అవ. కొన్ని ఆడ్మకౌంచ పక్షులను చూచి వాటితో మీ మగ పక్షులునుః మీరును కలసి శృంగారరస ముట్టిపడు కూతలతో నన్నెందుకు బాధపెట్టుచున్నా రనుచున్నారు.

ఓ ఆడ్మకౌంచపక్షులారా! మీరు మీ మగపక్షులతో సంశ్రేష సుఖ ముచే కరిగి అర్థములేని శబ్రములథో కూయుచు నన్ను బాధించుట కింత యత్మించ పని లేదు. శ్రీకృష్ణుడు ఒక్కరికిని'సత్యమెనవాడు కాడు నా (పోణ మాయన చేతిలోనే 'యున్నది.

8 అవ తిరిగి వానినే - తఈమచేతకానితనమును ప్కరస్కరించు కొని, ప్రార్ధించుచున్నార్ను

ఓ ఆడ కౌంచ పక్షుతారా! నా (పాశనమంతయు భగవంతుని యధీ నమైయున్నుది. మ్‌రేమేమో శృంగారపు మాటలను చెప్పుకొనుచు సంశ్లేష సుఖమందు మునిగి నా చుట్టును సంచరించుచున్నారు. నా (1పాణముల తీయవలెననియా మీ ప్రయత్నము? అది నాయొద్దనున్నదా? మీ ధ్వనిని విన్న తర్వాత యిక నేను (బతుకుటుయొట్లు?

ఉ. అవ. కొన్ని నెమళ్లను చూచి" మీరు గట్టిగా ఆరచినను బాధించకుడు-అనుచున్నారు. ఓ నెమళ్లలారా! నా మనో వాశ్ళాయములు ఆయన యొద్దకు చేరిపోయినవి శరీరము, (పాణము మ్మాతము మధ్యగా నుండి బాధపడుచున్నవి, అనగా ఒక పెద్ధచెట్టుకొమ్మను శిందికి లాగి పట్టుకొని విడచినచో అది అలవాటు చొప్పున తిరిగి స్వస్థానమును చేరును.

నవమ శతకము - పంచమ దశకము శ3] ఆది వాసనాకార్యముః అటులనే నా వేహమును, (పాణమును 'వ్వానస్ననచేత మ్యాతమే బాధపడుటకు ఉన్నవి. కాని బాధించుటకు అథారము లేదు. మీ అరుపును వినియైనను ఆశ్చర్య భూతుడగు శ్రీకృష్ణుడు బయలుదేరుట లేదు. కావున మీ రధికముగా శబ్దము జోయవలదు,

5. అవ గుంపులుగా నుండి బాథపెట్టుచున్న గోరింకలను జూచి నన్ను చంపుటకు ఆయన మంచి యుపాయమునే చూచినాడు. బాధ పెట్టుటకు మీకిచ్చట అవకాశము లేదనుచున్నారు.

మద్యగా నుండి వ్యర్థవ్యాపారముల చేయుచున్న గోరింకలారా! నన్ను బాధించుటకు మీ కిక్కడ అవకాశము లేదు భగవంతుడు ఇంద జాలములవంటి దివ్యమంగళవిగహమును, సౌశీల్యమును, చేష్టితము లును చూపించి యీ లోకముల నన్నింటిని మోహపెట్టిన వాడు. ఆ శ్రీయఃపతి నా (పాణముల తీయుటకు మంచి ఉపాయమునే ఆలోచించి నాడు. సర్వశక్తి కలవాడు చేయు కార్యములో మీ సహకారము కావలెనా?

6 అవ. తన దశ నెబుంగక తానే నేర్చిన భగవన్నామములను చెప్పుచున్న చిలుకను గురించి “యిప్పుడు పలుకుటకా నేనా మాటలను నికు నేర్చినది? నీ తిరునామ సంకీత్తనము నా పాణముల తీయుచున్న” దనుచున్నారు.

నీ యొక్క ముక్కును చూచినను, నీ కన్నులను చూచినను, నీ పాదముల చూచినను, నీ రంగును చూచినను శ్రీరామచందదుడు నాకు జ్ఞాపకము వచ్చుచున్నాడు. ఆయన నాతో కలసి విడచి పోయినాడు. నాకు కష్టకాలమందు సహాయపతుదురని మివస్మిలను పెంచితిని. జ్ఞాన హీనురాలవైన ఓ చిలుకా! నీ'మధురమగు కంరథధ్వనిచే నీవు రసవంత ముల*గు సగము సగము మాటలను పలుకవలదు. ఆయనను విడచి 61]

శీగ్ర2 తిరువాయ్‌మొబ్రీ సార సంగ్రహము యొంటేరిగా నున్నవారు రావణాదులవంటి వారు. అనుకూలురను బాథిం తురా?"

7. అవ. ఓ మేఘములారా! మిమ్ములను చూచిన ఆయన శరీర శాంతి జ్ఞాపకమునకు వచ్చుచున్నది. కావున మీ శరీరమును చూపి నన్ను చంపకుడు అనుచున్నారు.

భగవంతుడు నాతో కలసి యడబాసెను. తామరపువ్వులవంటి తన్నులును, వ్మారని అధరమును కలవాడై, యిందనీలమాణిక్యమువలె నల్లనైనవాడై, చేతిలో ధనుస్సును ధరించియున్న భగవంతుని మెరుపు లతోగూడి నల్లగనుః చల్లగను ఉన్న మీరు నాపాణములకు మృత్యువువలె బాధకముగనున్నారు. కావున మిమ్ములను నాకు చూపకుడు.

8. అవ కొన్ని కోకిలలను చూచి. భగవంతుని నామకి ర్తనము చేయవలదని నేను (పార్ధించినను దానినే చెప్పి నన్ను బాథపెట్టు చున్నారు. మిమ్ములను పెంచినందుకు మంచిపనియే చేయుచున్నారను చున్నారు*

కృష్ణుని తిరునామములను పలుకకుడుః మీకు పెరుగుతో కలిపిన చద్దియన్నమును, పాలతో కలిపిన వేడియన్నమును తినిపించి తిరు నామములను నేర్చితిని, వానిని మే మిరువ్చరమును కలిసియున్నప్పుడు పాడిన ఆనందదాయకమగును. ఆయన యిప్పుడు నన్ను విడచి పోయి నాడా, ఆ నామములను మీరిప్పుడుచ్చరించుచుండ నా పాణములు ఎగిరిపొవుచున్నవి వాని నిప్పుడు ఉచ్చరించవలదని (పార్ధించితిని. నా మాటను వినరేమ్మరా.

9 అవ. మకరందమును పౌొనము బేసి మదించి పొడుచున్న చిన్న పెద్ద తుమ్మెదలను చూచిమీ యరుప్పలను నేను వినలేకున్నాను. మీరు పాడకు డనుచున్నారు.

నవమ శతకము = పంచను దశకము శిశ్రిఫి

చక్కగా పాడుచున్న పెద్ద తుమ్మెదలతో కలసియున్న చిన్న తుమ్మెదలారా! మీ పాట నాకు ఎ్యరని పుండుపై పెద్దసూదితో (గుచ్చి నట్టున్నది. కావున దయయుంచి పాడకుడు. శ్రీకృష్ణుడు తన న్నేకసాంద ర్యమును జూపి నా (ప్రాణములను హరించుకొని పోయినాడు, ఇంతకు మునుపు కోకిల కూతలచే ప్పండు పడియున్న నా శరీరపు పుండును మ్‌ గానము నూదులళో (గుచ్చినట్లున్నది.

10 ఆవ. గుంపులుగాజేరిన సారసపు పక్షులను జూచి ఏమ్మరా పక్షులారా! గుంపుగాగూడి నన్నెట్లు చంపుదమని యాలోచించుచున్నారా? అయ్యో! నేను చనిపోతినరా. మీయాలోచన కేమి (పయోజన మను చున్నారు.

పుష్కరిణియందు సంచరించుచున్న ఓ సారస పక్షులారా! నేను పరమ పదమునందు వేంచేసియున్న శ్రీియఃపతితో కలసిపోతిని మీరు గుంపు లుగాబేరి యాలోచించిన నేమిఫలము? నా శరీరము ఆభరణములతో నలంకరించినట్లు విలక్షణముగా నుండెడిది. ఆది _కమముగా పాలిపోయి నది-చనిపోవుటకే ఆరంభించినది. సకల (ప్రపంచమును సమృద్ధమై, మంచి నుఖమునుపొంది నావలె బాధపడకుండ నుఖముగ నుండుగాక! దీనికి. “తాము చనిపోవ గోరువారు లోకము నుఖించుగాక యన్న ట్లున్న” దని ఆళ్వాందారులు సాయించిరి.

“నేను పడినపాటు లోకులు పడకూడ” దనుచున్నారని ఉడయవక్లు షాయించిరి.

"శేను చనిపోయినచో సా జొధథలు చూచి బొధపడ నివీసిరము లేకుండా లోకమంతయు (బతుకు గాక యనుచున్నా" రని భట్టళు సాయించిరి,

శీ/౫ తిరువాయమొ్యబైి సార సం్యగహము

11. అవ. ఈ దశకమునందలి పాశురములన్నియు హృదయ మందు పడినచో నెవరైనను _బతుకజాల రనుచున్నారు,

తమకు నుఖమును కలుగజేసి యంతటను వ్యాపించియున్న భగ వంకతుని కీర్తిని సర్వకాలము స్తోతము చేయునట్లు తమకు కృపజేసిన సర్వేశ్వరుని గూర్చి నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన తొమ్మిది పాశురములతో బాటు మిక్కిలి దుఃఖముతో సాయించిన పదియవ పాశురమును ఆనుసం ధించిన యెడల మూడు లోకములును _పేమతో కరిగిపోవును

అజం

నవమ శతకము = షష్ట దశకము షష్ట దశక సారాంశము--

(కిందటి దశకమున తమకు (బతుకుటలో ఆశలేదని చెప్పిన, ఇపుడు ఈ సమయమున భగవంతుడు వచ్చి దర్శనమిచ్చినచో జీవిం శురు, లేనిచో మరణింతురను దశ సంభవించినది ఆళ్వార్లకు ఎనిమిదవ శతకము ఏడవ దశకమునందలి ఉన్మప్రకమైన సంచ్తేష సుఖస్మృతి జ్రాపకము వచ్చినది. అట్లు జ్రాపకము వచ్చుటకు అనేక కారణములు కలవు. 1) వీరు (పపారంభించిన తిరువాయ్‌ మొ్యుగ్‌ ివ్య్యపబంధము ముగించుటకు మూలమైన ఆళ్వార్ల జీవనాదృష్టము, 2) ఆళ్వార్లు ఆ (వ్రబంధమును పాడినచో వినుట కుద్యమించియున్న యీశ్వరుని అదృష్టము, 3) భగవంతుని అనుభవించుట వలన కలిగిన జనందము ఆళ్వార్లకు లోపల నిముడక పొంగి బైటికి వచ్చుచున్న వీరి తిరువాయ మొట్ర్‌ని విని భగవంతుని యందు రుచి కలుగవలసిన చేతనుల ఖాగ్య విశేషము. భగవంతుడు ఇతరుల విషయమై (కమ్మకమముగా ఫలము నొసంగును. అళ్వార్లాక్కరి విషయమై మ్మాత్రమే _కమము తప్పి (పవర్తిం చును. (క్రమము తప్పుట యనగా అఆళ్వార్లను శేషిగాను, తనను శేష భూతుడు గాను తలంచి (ప్రవర్తించుట. ఆది యిప్పుడు క్రాపకము వచ్చు టయే గాక అది యిప్పుడు జరుగుచున్న శ్రే తోచినది. భగవంతుడు తన పరత్వముండగనే ఆళ్వ్యార్లకు శేషఖూతుడై ,పవర్తించిన (ప్రవర్తనను, శరిర సౌందర్యమును చెప్పి వాని నిష్ఫుడే అనుభవించు చున్నానను బుద్ధి పుట్టి అయన సౌశీల్యగుణా నుసంధానముచే శిథిలు రగుచున్నారు. దీనిని ఆభళ్వందారు “అపీతి గర్భగుణానుసంధాన. మందురు.

కశక తిరువాయ్‌ మొ్యొగ్‌ సార సంగ్రహము

1. అప తిరుక్కాట్కరైయందు. వేంచేసియున్న 'అప్పన్‌" యొక్క ఆశ్చర్య్థజనకమగు నడవడికను తలంచుకొన్నకొలదియు నా మనస్సు శిథిలమగుచున్న దనుచున్నారు.

తిరుక్కాట్కరై దివ్యదేశమునందు (పతివీధి యందును నల్లకలువ పుష్పముల పరిమళము వాాపించియుండును. అచ్చట వేంచేసియున్న అప్పన్‌ పెరుమాళ్లయొక్క ఆశ్చర్య చేష్టలను తలంచినప్ప డెల్లను నా మనన్సు కరిగి షోవుచున్నది. అత్మకు దుర్భరమైన అభినివేశము పెరుగు చున్నది. చపలుడనగు నేను ఏమి చేయుదును?

2. అవ ఆళ్వార్లు తిరుక్కాట్కరైలో వేంచేసియున్న అప్పన్‌ను గుజించి “స్వామీ! మీతో నేను (ప్రవర్తించిన (ప్రవర్తనను తలంచుటకు సమర్థుడను కాకున్నాను" అనుచున్నారు,

తిరుక్కాట్కరై యందు చేంచేనియున్న ఓస్వామీ! ని కల్యాణ గుణములను స్మరించగా పాపములన్నియు తాలగిపోవుచున్నవి. మనస్సు శిధిలమై కరుగుచున్నది. పాడినచో ఆత్మ నిన్ను అనుభవించవలెనని పరితపించుచున్నది నేను నికు చేయుచున్న కైంకర్యమును తలంచు టకు సమక్థుడను కాజాలకున్నాను. (నివు నాకు చేయుచున్న కై ౦కర్యము అని అనవలసియుండగా అట్లనలేక్ష యిట్లనుచున్నారు)

8 అవ. భగవంతుడు కైంకర్యమును స్వీకరించుట యను మిషతో (పవేశించి తన సౌశీల్యాది గుణములను జూపి నా మనస్సును వంచించినా సర్వస్వమును అవహరించిన (జ

(కమమును అనుస ననుచున్నారు, ₹ “నంధించజాల తన సౌశీల్యముబే నా మనస్సును వంచించి డానిలో (ప్రవేశించి దానిని కరగించి నా ఆత్మననుభవించెను, తిరుశ్కాట్కరై యందు వెంచేస ర్త సి

నవమ శతకము = షష్ట దశకము శీగ్ర?7 యున్న యాతని వంచన వ్యాపారములను నిజముగా తెలిసికొన లేకు న్నాను.

4 అవ. తన శేషిత్వమును తప్పక అందరిలోను కలసియుండు వాడు అతిక్షుదుడనగు నాపట్ల చేయుచున్న వ్యామోహమును నే నెబుంగ జాలకున్నా ననుచున్నారు.

సమస్తలోకములును తన సంకల్పాదీనములై యుండగా తాను శేష శేషిభావ సంబంధముబచే నా పదార్థముల యందంతరాత్మగానుండి యుప కరించుచున్నాడు, తిరుక్కాట్కరై యందు వేలిచేసియున్న అ స్వామి క్షుదుడనగు నా ఆత్మను అనుభవించిన సౌశీల్యమును నే నెజుంగ జాలను. భగవంతుడు శృతువులను బాణములచే వశపరచుకొనును. భక్తు లను గుణములచే వశపరచుకొనును. బాణముబేనైన పుండును మందుతో మాన్చవచ్చును, గుణములచే హృదయమందు కలిగిన పుండుకు పరిహార ముండదు.

5. అవ. నాచే కైంకర్యమును చేయించుకొను వానివలె ప్రవే శించి నా శరీరమును, ఆత్మను తన యదీనము జేసికొనినాడు. ఆహా! ఏమి యీతని వ్యామోహము! అని ఆశ్చరస్థపడుచున్నారు,

నేను చేయునట్టి కై ంకర్యమును స్వీకరించువాని వలె నాలో (ప్రవే శించి నా శరీరమును, ఆత్మను చక్కగా థానే అనుభవించెను, తృప్తి తీరని అమృతమగు అప్పన్‌ స్వామియొక్క క్‌ిమ వ్యాపారములు ఆశ్చర్యకర ములు,

6, అవ. “అళ్వారే! ఆతడు కపటి యని తెలిసినచో ఆ కపటము నకు వశవడి మనస్తాపమును చెందక తప్పించు కొనరాదా?” అని (పజ అడుగగా "అ మయ్యో! రామా! ఆయనను చూచినచో అ వంచన అన్నియు నిజమనే అనుకొనుచున్నాను" అనుచున్నారు.

తృప్ర[ి తిరువాయ్‌ మొ సారసం[గహము

ఆ శ్రీకృష్ణునియొక్క కపట వ్యాపారములన్నియు నాకు నిజము అనియే తోచుమున్నవి. అతిచపలుడై ఆతడనుభవించుచున్న నా అత్మ అసారమై దైన్యమును పొందినది “నాకు విధేయుడవైన శ్రీకృష్ణా" యని ర్యాతింబవళ్లు ఘోషించి తిరుక్కాట్కరై. దివ్యదేశమును. స్తుతించు చున్నది.

7. అవా ఆతని మాయను చూడుడు, నా క్రై ంకర్యమును స్విళ రించునట్లుగా దగ్గర జేరును. నా (పాణము ననుభవించి వేయును. ఏదియు నెజుగనివాని వలె నుండును.

నా క్రైంకర్యమును స్వికరించువాని వలె (ప్రవేశించి నా ఆత్మ ననుభవించిన వంచకుడాతడు. అట్లు నా ఆత్మ అపహరింపబడియు కొంచెము మిగిలినట్లున్నదై ఆ దివ్యదేశమును స్తాత్రము చేయును. ఆ దిపుదేశమున వేంచేసి యున్నవాడా! యని పిలుచును. అశయనెడు వారిధి అధికమగునట్లుగా ద్యానించి శిధిలమై కరుగును.

వెనుకటి పాశురమున భగవంతుడు (వదానమనియు, ఈ పాశు రమున అఆ యూరు (పధానమనియు (గహించవలెను.

8. ఆవ. (ప్రతిదినము నన్ననుభవించుచున్నను ఎన్నడును అభించని వస్తువును లభించినట్లుగ భుజించునట్టి అ స్వామి యొక్క గుణమును సహించలేకున్నాను.

సర్వేశ్వరుడు ఉపకారమును కోరకయే వచ్చి నిత్యము నన్ననుభ వించుచున్నప్పటికిని తృప్తిని చెందక మరల వచ్చి నా స్వరూప రూప గుణముల నన్నిటిని పూర్తిగా అనిభవించుచున్నాడు. ఆతని సౌశీలర్థము నన్ను మిక్కిలి బాధించుచున్నథి. అ దివ్యలేశమందు. వేంచేసియున్న స్వామికి నేను జానుడవై అనుభవించుచున్న బాధ చెప్పజాలకున్నాను.

నవమ శతకము - షష్ట దశకము త్రం

9. అవ. “ఆళ్వారే! యిట్టి బాధ ననుభవించువారు మీ రొక్క రేనా? నిత్యము నా గుణానుభవమే యాతగానున్న నిత్యసూరులును నీ బాథపడుట లేదా" యనగా “వారు నేను పడిన బాధను పడుచున్నారా?” యనుచున్నారు,

పద్మములవంటి కన్నులుగలవాడు, నిగనిగలాడుచున్న యథరము కలవాడు, నల్లని మేఘమువంటివాడు. వీరలక్ష్మని సౌందర్థముగా గల వాడు. విశాలములగు నాలుగు భుజములు కలవాడు. సకల దేవతలకును కారణమైన వాడు ఆయనే తిరుక్కాట్కరై దివ్యుదేశమున వేంచేసి యున్న వాడు ఇట్టి సర్వేశ్వరుని విషయమై నా ఆత్మపడుచున్న బాధను వఎరి యాత్మ పడుచున్నది? భూమి యందున్న నా అనుభవమునకు వఠె వారి యనుభవమునకు ఆటంకము లేవైన యున్నవా?

10. ఆవ. తమతో కలసిన సర్వేశ్వరుని యొక్క అభిని వేశము నా అభినివేశము కంక అధికముగా నున్న దను చున్నారు.

సర్వేశ్వరుని జూచినపుజే వానికి సమస్త కై ంకర్యములను జేసి అతని యొక్క స్వరూప రూప గుణవిభూతులను సంపూర్ణముగా అనుభ వి౭ంచవలెనని నాకు ఆశ జనించినది.

భగవంతుడు నా ఆశను మించిన అశతో నన్ననుభవించుటకు తిరుక్కాట్కరై దివ్యదేశమునకు వేంచేస నన్ను పూర్తిగా అనుభ వింపను,

11. అవ. ఈ డశకము నభ్యసించుపారికి ఈ జన్మము ముగియ గనే సంసారము నశించు ననుచున్నారు. 62]

శం తిరువాయ్‌ మొొర్‌ సార సం్యగహము కంసుని చంపి యుపకారకుడైన శ్రియఃపతిని గూర్చి ధ్వజములచే నలంకరింపబడిన తిరునగరిక స్వామియైన నమ్మాళ్వార్డు సాయించిన యీ పది పాశురములను అభ్యుసెంచు వారికి జన్మయు, జన్మకు కారణ మైన సంసారమును నశించును. కంనుని విజయము మధురలో జరిగి యుండగా ఆళ్వార్ల సమయమున తిరునగరిలో ద్వజమును కట్టనేల? యనగా భగవంతుని విజయమును విని యానందించు వారున్న చోటునం దెల్లను థధ్వజమును కట్టుట ఆచారము. ౨....0 నవమ శతకము - సప్తమ దశకము సప్రమ దశక సొళాంగవము ఈ దశకమున అప్‌తితో గూడిన గుజొను సంధానముభే మిక్కిలి సంతుష్ష్రేంతరంగులగు ఆళ్వార్లు భాగ్యహానివలన అపీత్యంశమే. అధి కమై ఆయన లభించినచో జీవించుటయు లేనిచో వమరణించుటయు అను తమ దశను ఈ దశకమున అన్యాపదేశముగా సాయించుచున్నారు. అనాగ్థిపదేశమునే వినరించుచున్నారు. ఓక పీరొట్టి తలవని తలం పుగా భగవంతునితో కలసి, యాయన శరీర సౌండర్యమునకు పశపడ్డి వైవ వశమున నొయన నెడబోసి దుుటొశాంతమై తన యుద్యానవన మునే కేగి యచ్చట నున్న పక్షులను జూచి దూతగా నెళ్ళువారికి తన

నవమ శతకము - సప్తమ దశకము క్షం] దగ్గరకు వచ్చుటకు కష్టము లేకుండవలెనని స్వామి తిరుమొ[్రీక్కలం ఆను దివ్యదేశమున వేంచేసియున్నాడు ఆతడు దయామయుడు.తన కఖి మతులగు భక్తులను విడనాడడు నా దశ తెలియక యాలసించుచున్నా డంతమా్య(తమే నా దశ ఆయనకు తెలిపిన తప్పక వచ్చును, మీరు వెళ్లి “స్వామీ! నిన్నెడ బాసినవారు (బతుక కలరా?" యని యడుగుడని వాటిని పార్ధించుచున్నారు, దీనిని పిరాట్టి మాటలుగా చెప్పుచున్నారు. ఒకటవ శతకములోని నాల్గవ దశకమగు “అజ్జూర్షె మడనారాయ్‌”లో నాయందు గల ఇఅపరాధమును జూచి యాయన వచ్చుట లేదంత మ్యాతమే. కాని తన అపరాధ సహత్వమును మరచిపోయి యుండ వచ్చును. దాని నెజిగించినచో తప్పక రాగలడని అపరాధ సహత్వమును అవలంబనముగా జోసికొని దూతలను పంపిరి ఆరవ శతకములోని మొదటి దశకమగు “వైకల్‌పూణ్ర్రవాయ్‌” అని దానిలో “విదైనను మంచి వస్తువు కనబడినచో అక్కడ నిలచిపోవు స్వభావము గల వాడాతడు. తిరువణ్‌వస్టూరు అను దివ్యదేశము అట్టి సమృద్ధికలది. అందుచే అచ్చట నుండిపోయి యుండును. నా ఆర్తిని తెలిపినచో తన కెంత యిష్టమైన దానినైనను విడచివచ్చు స్వభావము కలవాడు. అది యాతని ఆర్హరకణ దీక్ష.దానిని తలియజేసినచో తప్పకవచ్చును అని ఈ ఆర్తరక్షణ దీక్షను ఆలంబనము చేసికొని యిందు దూతను పంపిరి. ఆరవ శతకము లోని యెనిమితవదగు “పొన్నులగాశీరో” అను దశకమున తిరుక్కోో _ళూరులో వేంనేసియున్న పెరుమాళ్లను సేవించవలెనని నగరోపవనము _వరకును వెళ్లి యిక ముందుకు సాగలేక పడియుండి ఆయన దయతో తన యొద్దకు రాకపోవుటను గమనించి ఆయన రాకుండుటకు కారణ మాయన మైశ్వర్యాధిక్యమే కాని యాయన తన భక్తుల నుఖదుఃఖముల తనవిగా భావించు స్వభావము కలవాడు. దీనినే ఐకరస్య మందురు, ఆ గుణమును తెలిపినచో తప్పక వేంచేయునని ఆ ఐకరస్యము నాధార ముగా జేసికొని దూతలను పంపిరి. ఈ దశకమున తన కభిమతులగు

శ్రీ తిరువాయ్‌ మొభ్రి సార సం్యగహము భక్తులగు వారిని విడువజాల కుండుటజే వారిని విడచి నా యొద్దకు వచ్చుట లేదు ఆయన శరీరసొందర్యము అట్టిది ఆయన గుణము లట్టివి. కనుక “ఆయనను విడచినవారు [బతుకుదురా?” యని యూ రెండిలటిని ఆలంబనముగా జేసికొని దూతలను పంపుచున్నారు.

1. అవ. ఓ సారసపక్షి! ఆయన నన్ను తన శరిరసౌందర్యము చేతను,. గుణముల చేతను వశపరచుకొనెను. అ వశపరచుకొనుటను లిపి? నా దశ నాయన కెటింగించి వచ్చి మీ పాదములను నా తలపై నుంచవలఠె ననుచున్నారు.

మా తోటలోనున్న నీటి పాంతమునందు ఆహారమును భక్షంచుచు సుఖముగా నినసించుచున్న సుందరమైన కాళ్డుగల ఓ సారసపక్షి! తిరు మూడిక్కళ మందు వేంచేసియున్నట్టి, సుందరమైన తులసిమాలను ధరించియున్నట్టియు, తన చేస్టలబే నన్ను వశపరచు కొన్నట్టి శ్రియఃపతి యొద్దకు వెళ్లి నా బాధను చెప్పి తిరిగి వచ్చి చానికి (ప్రత్యుపకారముగా మీ పాదములను నా తలపై చేర్చుడు.

ఇచ్చట నొక వివేషార్థమును గమనించవలెను. ఘటకులగువారు ఛాము అళ్వారులకు శేషభూతుల మనియు, ఆళ్వార్లు -శేషేియనియు తలంచుచుందురు. కావ్సన ఆళ్వార్ల తలపై తమ కాళ్లను పెట్టుట వీరికి తగదు. అయినను ఇష్టమును కలిగించుటయు, అనిష్టమును తొలగిం చుటయు కర్తవ్యము గాన వారి కిష్టమగు నట్లు - చేయుటయే తమకు స్వరూపమని తలచి ఆళ్వార్త కోరిక ననుసరించి వారి తలపై కాలును పెట్టుచున్నారు. కావున నీ పక్షులు చేయునది పరార్థము, ఆళ్వార్లు కృత ఖ్హాలే ఉపకరించిన వారికి (ఆచార్యులకు) తాము శేషభూతులమని తలంచి తవు తలపై వారిని శాలు పెట్టుమనుట వీరికి పరారము, కావున

నీ రెండును పరార్థ కృత్యములే. |

నవమ శతకము - సప్తమ దశకము శ93

2. అవ. కొన్ని నీటి కోళ్లను చూచి ఆళ్వార్లు భగవంతుని “యాయనకు (ప్రియులగు భక్తులతో కలిసియుండు ఉనికిని నేను పోగొట్టు కొనవలసినదేనా?' అని యడుగుడు అనుచున్నారు.

ఓ నీటి కోళ్లలారా! మీరును, మీ మగపక్షులును మీ బంధువులతో కలసి యెడబాయక (పీతితో వర్తించుచున్నారు.. మీరు నాకొజకై తిరు మూభ్రిక్కలం అను దివదేశమందు వేంచేసియున్న భగవంతుని యొద్ద కేగి “నేను నా ఆ ప్తబంధువులను లక్ష్యపెట్టక నీతో కలిసితిని. నీవును నన్నుపేక్షంచితివి. అ దోషముచే నా బంధువులును నన్ను నిందించి విడిచిపెట్టిరి ఇక నా కిక్కడ నుండి యేమి లాభము? అ దివ్యవేశమున నీతో కలపియున్న నీ భక్తులకు నేను తగనాా యని నా మాటిల్టుగా నడుగుడు,

పెద్దలు ఇచ్చట నొక స్వాపదేశార్థమును చెప్పుచున్నారు. కైంకర్య మును స్వీకరించు భగవంతుడు (ప్రాష్యభూతుడై. తన భక్తులతో కలసి యే కొరతయం లేక వేంచేసియున్నట్లు, చరమ పర్వమై (పాష్యభూతులగు ఆచార్యులును తమ నెడబాసిన జీవించనిః తమ కానంద వర్ధకులగు శిష్యులతో నే కొాజతయు. లేకుండ యుండుట యను వేదాంకార్థమును ఈ గాధ తెలుపుచున్నది.

8. అవ. కొన్ని కొంగలను, నీటి కోళ్లను చూచి మీరు నాక్‌అకై దూతలుగా తిరుమూజ్రక్కులం దివ్యదేశమునకు వెళ్లి అక్కడి స్వామిని “నీ సౌందర్యమును చూచుటకు నేను తగనా" యని యడుగుడు-అను చున్నారు,

నీటి పవేశమందు ఆహారమును పతుకుచున్న పక్తులారా[ చల్లని తిరుమూిక్కులమందు వేంచేసియున్న భగవంతుని యొద్దకు నా దూకతలుగా వెళ్లి "ఈమెకు నీ వెందుకు సేవ సాయించవు. ఎజ్జకామర

శం తిరువాయ్‌ మొభ్ర .సార సం్యగహము పూవులవలె నున్న నీ చేతులు, పాదములు, ముఖము, నేత్రములు మొద లగు దివ్యాషయవములన్ను, ఆ తామరాకువంటి వర్ణముగల నీ దివ్య మంగళవి్యిిగహమును సేవిరచుటకు మా నాయికకు యోగ్యత లేదా?” యని యడుగుడు.

శ. అవ. ' “ప మేఘములారా | నాకు దూతలై భగవంతుని యొద్దకు వెళ్లి నా మాటను ఆయనకు చెప్పినచో మిమ్మును దండిం చునా?” అనుచ న్నారు.

సుందరములగు మేషుములారా! తెరుమ్మూర్‌క్కులమందు వేంచేసి యున్న.వాడును' తన దివ్యమంగళవి గ్రహముణ్రో అందరను వశపరచు కున్న వాడును ఆగు స్వామి యొద్ద కేగి “స్వామీ! ఆళ్ళ్వార్లకు వీ దివ్య

టీ ఇల్లే అ! ల మంగళవి[గ్రహమును (పసాదింపు” మని చెప్పుడు. చెప్పుటకు మీకేమి భయము? మీ శరిరకాంతిని పోగొట్టి నిర్మలమగు ఆకాశమునుండి మిమ్ములను తరిమివేయునా?

శ్‌. అప. “ఆళ్వారే! మా మాటలు ఆయన వినునా" అని మేఘ ములు అనుచున్నట్టుగా భావించి “పరమపదమునం దెంత యాదరము కలదో నాయందా తని కంత యాదరము కలదు అందుచే

౪ నాను వచ్చిరను యాదరముతో మీ మాట వినకుండ నుండడు శావున ౦డి కొరకు ఒక మాటను ఆయన నా

ఆయనకు విన్నవించు డఉనుచున్నార్తు.

నిర్మలమగు ఆకాశమృున మెరుప్పులత్తో మభమల తరుమూటికు వడిగా పరుగిడుచున్న

0 త శ్‌, పరమపదము విభూతిగా కలవాడును అగ్బ స్వామి ప వాడును,

క స డ యొక్క హృదయమున నివసించుచున్న, లేనెగార ఉగునా ఆలంకరించ బడిన నము చున్న పూమాలతో జుట్టుముడి గల సర్వేశ్వరునుకృృ వించుడు. నౌ మాటను విన్న

నవమ శతకము - సప్తమ దశకము శ్తీ9ి5్‌

6. అవ. కొన్ని తుమ్మెదలను చూచి వాటితో “స్వామి పిరాట్టితో కూడుకొనియున్న సమయములో మీరు నా మాట నాయనతో చెప్పిన మీ మాట తప్పక చెల్లుబడి యగును” అనుచున్నారు.

క తుమ్మెదలారా! పుష్పములయందలి మకరందమును పానము చేయుచు, ఆ తోటలయందు రయుమ్మని శబ్దము చేయుచు తిరుగుచున్న వారలారా! శ్రీ వేవిని వక్షఃస్థలమందు కలిగియున్న శ్రియఃపతితో “మీ విరహముచే ఆళ్వార్లు కంకణములను, వస్త్రమును జారవిడుచుకున్నా" రని చెప్పుడు.

7. అవ. కొన్ని నీటికోళ్లను చూచి మీరు భగవంతుని యొద్దకు నా దూతలంగా వెళ్లి "స్వామీ! కొందరితో కఅసియుండి, మరల వారిని విడచి యేడిపించుటయే కీర్తిగా భావించుచున్నావా *?" యని యడు గుడు.

తోటలలో సంచరించు నీటికోళ్లలారా! నారాయణుడు ఒకనాడు నాతో కలసి నా కంకణములను, వస్త్రమును కొనిపోయినాడు. ఆతడిపుడు చిరుమూగ్‌క్కులనుందు వేంచేసియున్నాడు. అతని నేత్రములు పద్మ ముల వతె నుండును* అతని అధరము పగడము వలె నుండును ఇవి యాతని గుర్తులు. ఆయనను దర్శించి, “ఆళ్వారు నాయికను ఇట్లు వేయ వచ్చునా” యని యొక మధురమైన మాటను సంగ్రహముగా అయనకు తెలుపుడు,

8. అవ. కొన్ని చిన్న తుమ్మదలను, పెద్ద తుమ్మెదలను చూచి "యో కుమ్మాదలారా! మీ రాయనకొరకై భయపడవలసిన యవసరము లేదు, అయన సురక్షితమైన (ప్రదేశమున నున్నాడు ఇది మన అదృ చషృము, నా ఆర్తిని ఆయనకు తెలుప్పడు" అనుచున్నారు.

496 తిరువాయ మొ సారసం్యగహము

విశాలములైన తోటలలో ఆహారమును వెతికి తినుచు పరస్పర మతళతిసుఖముగా కలిసియున్న తుమ్మెదలారా ! బలిషస్టములగు (ప్రాకార ములు గల తిరుమూల్రిక్కలమందు వేంచేసియుండి తులసీమాళా లంకృత కిరీటమును ధరించియున్న సర్వేశ్వరుని యొద్దకు వెళ్లి నేనిట్లు బాధపడుచున్నానని యొక మాటను చెప్పుడు.

9. అవ. ఒక సిటికోడిని చూచి దానితో “నీవు భగవంతుని యొద్దకు వెళ్లి అళ్వార్లకు నీ భోగ్యత ననుభవింపజేసితివి. నీకేమైనను తొందర పని యున్నచో నీవు వెళ్లిన వెళ్లవచ్చును గాని నీకు శేషభూతు రాలనగు నన్ను విడచి యితరులకు శేషళూతమగు నీ దివ్యమంగళవి.గ్రహ మును కొనిపోవుట తగునా? (“భక్తానాం త్వం (పకాశసే” అని కదా యాయన శరీరమున్నది!) ఇది నిర్ణయులు చేయు పని యని చెప్పుము. ఇది స్త్రీవథకు జంకనివారు బేయు పని” యనుము,

10. అవ. కొన్ని హంసలను జూచి “ఓ హంసలారా! మీరు భగ వంతుని చెంతకు నా దూతలుగా నేగి నేను చనిపోవక మునుపే నా దశను ఆతనికి తెలుప్పడు"” అనుచున్నారు.

తోటలలో ఆనందముగా సంచరించుచు మగపక్షులతో కలిసి యుండి అందముగా నడచుచున్న హంసలారా! నా శరీరము మిక్కిలి చిక్కి నా ఆభరణము అన్నియు జారి పోయినవి. నా పాణముకూడ పోవుటకు సిద్ధమగుచున్నది. అంతకు ముందే మీరు ఉయమూ్మూగిక్కల మునకు పోయి నాయిక నిట్లు బాధపెట్టుట నీకు తగదని చెప్పుడు,

11. అవ. ఈ దశకము ననుసంధించువారి యొక్క సాంసారిక పాపములను ఈ దశకమే పోగొట్టుననుచున్నారు,

తిరుమ్మూగైిక్కల మందు వేంచేసియున్న సర్వేశ్వరుని గూర్చి సర్వేశ్వరుని విషయమై పిరాట్టి చెప్పు మాటలనే చెప్పెడు ఆ పిరాట్టి యవస్థను పొందిన నమ్మాళ్వార్లు చెప్పిన యీ పది పాశురములను అను

సంధించువారికి భగవంతునితో నెడబాటుండదు,

నవమ శతకము = అష్టమ దశకము

అష్టమ దశక సారాంశము--

ఆళ్వార్లు ఈ విదమ్మగా తమ యార్రిని భగవంచున కెజితిగించి నను అతడు వెంటనే వేంచేయక పావుటచే దుఃభితుల్లై డూత్మపేషణ చేతను, అతని గుణానుసంధానముచేతను' మనో వైర్మోల్యముచేతను భగవంతుడు వేంచేసి నన్నన్ముగహించి తన స్టానమగు తిరునావాయి దెవ్యదేశమునకు దీసికొనిపోవుట నిశ్చయము అని నిశ్చయించుకొని ఆ తీనికొనిపోవుటయు ఆ సమయము వచ్చినపుడు తీసికొనిపోవునను (కమ మును సహీంపజాలక దంఃఖించి నేనచ్చటికి చేరగలనా? ఎప్పుడు చేరు దును? అక్కడ (పవేశించి స్వామిని నా కళ్లార సేవించుదునా? యని యనేకసంకల్పముల చేయుచున్నారు,

ఆళ్వార్లకు సాధనమును, ఫలమును సర్వేశ్వరుడే యను నమ్మ కము పూర్తిగా కలదు, రుచి కడ్డ మెంతమ్మాతమును లేదు. ఇక నాలస్య మేల శావలెను? ఈ కోరిక, ఫలము సిద్దించు వరకును వర్తించుచునే యుండును. [1పాష్యరుచి యెంత యున్నను శేషభూతుడు స్వరూవ విరుద్ధముగ దూతలను పంపవచ్చునా? ఆనగా ఈ కోరిక భగవంతునకు తప్పుకొన శక్యముకానిడి. అది యాతనికి భొగ్యముగనే యుండును. అది ఫలమును పాందపలెనను తొందరచే వచ్చినది గాన దోషముకాదు. అళ్వందారు పరనూత్మను బడయవలెనను తొందరచే సదా అనుసంధించు చుండుటచే దీనిని ఆళ్వందారు దశకమందురు. లేక -_ తాము పంపిన దూతలు అలసించుటచే తామే ఆతడు వేంచేసిన దివ్యదేశమునకు పోద అంచుచున్నారనియు చెప్పుదురు, 68]

98 తిరువాయ్‌ మొబ్ర్‌ సార సం్యగహము

1. అవ. నాకు తిరునావాయ్‌ దివ్యదేశమునకు పోవుట కుపాయ మున్నదా? యనుచున్నారు.

తిరునావాయ దివ్యదేశమందు వేంచేసియున్న భగవంతుని మన సారా ఛాానించవలెననెడు కోరికగలవారియిుక్క పాపముల నన్నింటిని ఆ దివ్యదేశమే పోగొట్టును. అట్టి దివ్య తిరునోవాయదేశమును పాందు టకు పాపాత్ముడనగు నాకు ఉపాయము కలదా?

2. అవ. ..తిరునావాయ్‌ డివ్యదేశములో (ప్రవేశంచు అవకాశము సాఇప్పుడు లభించునో యనుచున్నారు.

సర్వోత్తముడగు సర్వేశ్వరుడు సర్వాంగ సుండరులగు శ్రీ భూనిళా జేవులతో కలసి వేంచేసయున్న తిరునావాయ్‌ని ఎపుడు చేరుదునో?

8. అవ తిరునావాయతో నుండు సత్వేశ్వరుని సభా గోష్టిలో నేను (ప్రవేశించు సమయమెపుడో నాకు తెలియకున్న దనుచున్నారు

ఏక్నాగచిత్తనై, కన్నీరు కార్చుచున్న నేను సర్వసులభుడగు నారా యఖణుడు వేంచేసియున్న తిరునావాయ్‌ లోని శ్రీవైష్ణవు గోష్టిలో నెపుడు చేరుదునో గదా!

4. అవ “స్వామీ! నేను నీకు దానభూతుడను నీకు నిత్య కైంక రము చేయునట్లుగా కటాక్షింప దగిన వాడను నప్పన్న పిరాట్టితో కూడ నీవు వేంచేసయున్న స్థితిలో ఆ కైంకర్యము లభించుట యెప్పుడో గదా 1 అనుచున్నారు.

సర్వేశ్వరునకు సకలవిధముల ౩ైంకర్య్యము చేయుటకు నేను సిద్ధముగా నున్నాను. ఆ క్రైంకరర్ణమును భోగ్యమగు తిరునావాయ్‌లో సుందరములగు న్యేతములుగల నప్పిన్న పిరాట్టితో గూడ వేంచేసియున్న

నవమ శతక్షము - అష్టమ దశకము శం9 ప్పుడ్డు చేయవలెనని నా కోరిక ఆది. యెప్పుడు నెర వెరునో ?

5. అవ. _తిర్హునావాయిని నా కళ్లయొక్క ఆర్తి తీరునట్లుగా సేవించి యనుభవించున దెప్పుడో గదా! అనుచున్నారు.

త్రీ భూదేవులకు నాధుడును, లోకమునందలి [పాణులకున్ను, ఉఊర్థ్వలోకములోని దేవతలకును నిర్వాహాకుడగు సర్వేశ్వరుడు నిత్య వాసము చేయుచున్న తిరునావాయిలో వేంచేసియున్న స్వామిని నా నేత ములు అనందించునట్లుగా సేవించుట యెప?డో గదా!

6. అవ. ఆ దివ్యదేశమునే గాక ఆ యూరిలో వేంచేసియున్న నిన్ను సేవించి ఉన్మస్తకమగు ఆనంద మనుభవించుట యొన్నటికో గదా! అనుచున్నారు.

చిరునావాయ్‌ యందు నిత్యవాసము చేయుచున్న రుం సర్వేశ్వరా! నీకు అనన్యదాసుడనైన నేను నిన్ను ఎపుడు కనులార సేవింకునో?

7. అవ. భక్తులను రక్షంచుటకై తిరునావాయ్‌లో ' నిత్యవాసము చేయుచున్న దేవరవారు “వీడు దిక్కులేని వాడని నాయందు కృపతో అన్మ్నుగ్రహించ వలె ననుచున్నారు.

“అనన్యాశ్చిన్తయన్తో మాం | యే జనాః పర్యుపాసతే |

తేషాం నిత్యాభియున్తానాం | యోగక్షేమం వహామ్యహమ్‌॥” అనునట్లు ఇం్యదుని యోగ్యతకు తగునట్ల్టుగా నాతని ముల్లోకనాథుని చేసితివి. కాని మిక్కిలి బలాడ్యుడగు బలి చృకవర్తి దాని నపహరించెను. దానిని తిరిగి రక్షంచు బాధ్యత నీదే యగుటచే వామనుడవై యవతరించి మహాబలి యొద్ద కేగి భిక్షనడిగి కపటముచే నా రాజ్యము నపహరించి యతని కిచ్చి, యిశ్లు భక్తుల రక్షంచుటకై తిరునావాయ్‌లో వేంచేసి

500 తెరువాయమొబ్రి సార సంగ్రహము యున్న నారాళణా! నేనన్యగతికుడను, ఆకించనుడను. కావున నన్నను గహింపుము.

8. ఆవ నీవు నా కోర్కెను నెరవేర్చినను నెరవేర్చకషోయినను సరియే. నిన్ను నా హృదయమున నుంచుకొని జ్ఞానమును (పసాదింపు మనుచున్నారు.

తాత్పర్యము సుగమము.

9. అవ. ఇట్లు పార్థించినను భగవంతు డనుగ్రహింపక పోవు టచే “నేని దుఃఖములోనే చనిపొవుచున్నాను. నా కొరికను బడసి నుఖిరదు భాగ్యవంతు లెవరో గదా!" యనుచున్నారు.

(బ్రహ్మాది దేవతలకును, సనకాది బుమలకును కనిపించకుండ గనే సకలలోక పాలకుడగు సర్వేశ్వరుడు వేంచేసియున్న తిఠునావాయ్‌ని _ నేను-పాందలేక పోతిని, ఇకపై ఆ దివ్యదేశమును పొందెడు భాగగ్జవంచు లెవరో*'గదా।

"10, ఆవ. నిన్ను దర్శించకషోవుటచే మనస్సు శిధిలమై మొర పెట్టుచున్నా ననుచున్నారు.

భక్తులను రక్షించుట కొరకై పరమపథమును విడచి తిరునావాయ్‌కి చేంచేసయున్న ఓ దివ్యమంగళవ్మిగహుడా! నేను నిన్నెప్పుడు పాందె దనో యని దుఃఖించుచు నిన్ను పిలుచుచున్నాను.

11. అవ. ఈ దశకము నభ్యసించువారు ఐహికాముష్మిక సకల భోగముల ననుభవింతు రనుచున్నారు,

ఈ దశకము నభ్యసించువారు ఇహలోకమున నున్నంతవరకు భాగవతోత్తములై యుండి పిమ్మట పరమపదమున సర్వేశ్వరు నను భవింకురు,

నవమ శతకము _ నవమ దశకము నవమ దశక సారాంశము---

(జాహ్మణులకు సంధ్యావందనము వలె గొల్ల జాతికి వశువుల మేపుట_ జాత్యుచిత ధర్మము దానిని తప్పుటకు. వీలులేదు. ఉకృష్ణుడు పశువుల మేపుటకు పోయిన పగలు ఎక్షైనను సహించవచ్చును గాని ఆయన వేంచేయునట్టి సంధ్యాకాలమునందు ముందు మందలో కన బడక పోవుటచే గోపాంగనలు దానిని సహించ జాలకుందురు!” ఆయన పశువులతో 'వేంచేయు సంధా్యాకాలమైనద్‌, అ సమయమున శ్రీకృష్ణుడు కాన్చించకపోవుటచే మొల్ల పుష్పముల పరిమళము, -మలయమారుతము, వన్నెల, సము(దఘోష, పిల్లన్మగోవి ధ్వని మొదలగునవి వారిని బాధించ దొడంగెను. అశోకవనమున శరావమునివే నియమింపబడిన యేడు వందల మంది రాక్షసస్త్రీ లొక్కాక్కరే పరుష భాషణములతో బాధించి యంత మ్మాతముతో నూరకొనక అందరును కలసి యొక్క సారిగా ఆమెపై పడి కొన్ని బాధలను పెట్ట సంకల్పించినట్లుగా ఈ సాంధ్యాకాలిక బాధక పదార్థములును మొదట నొక్కొక్కటిగాను, పిదప సామూహికముగను దగ్గర జేరి బాధించుటచే ఆళ్వార్లు ఒక్కరై మొర పెట్టుచున్నారని యా దశకము తెలుపుచున్నది.

1. అవ. సాయంకాల సమయమున మలయమారుతము ముద లగు పదార్థములు ఒక్కొక్కటిగా వచ్చి బాధపెట్టుచున్నరీతిని చెప్పు చున్నారు.

శ్రీకృష్ణవిరహదశలో మల్లెపష్పముల పరిమళముతో, మలయమారు త్రము అళ్వార్హను బాధించుచున్నది. *"క్రురుంజ” యనెడు రాగము వారిని ఇధిలపరచుచున్నది, శ్రీకృష్ణుడు వేం చేల్తువ ళన ్టన్గారాబన్ను మోహ

ందరీ కలీ క్ష వ నవ న గ ౧ వ. వ్లీీ(శిర స్ప ఇషం 1! | క న

5092 తిరువాయ్‌ మొభ్ర సార సంగహము పెట్టుచున్నది సౌంధ్యాకాలికములగు వారని మేఘములు శరీరమును చీల్చుచున్నవి. నుందరాంగుడును, స్వామియునగు గోపాలబాలకుడు సంశ్రేషించిన నా స్రనములును, భుజములును ఒక (పక్క బాధించు చున్నవి నేనెక్కడి కేగిన నాకీబాధ తీరును?

భె

2, అవ, ఇట్లు వచ్చి ఆళ్వార్లను ఒక్కాక్కటియే బాదించుచున్న మలయమారుతము మొదలగు పదార్థములకు బలహాని యధికమగుటచే అన్నియును కలసవచ్చి బాథించుచున్నవని చెప్పుచున్నారు

గోకులమున ఎద్దులు మొదలగు పశువులకు మెడలోగట్టిన ఘంటా నాదము, వేణునాదము, సంధ్యాకాలము, చందనము, మొల్ల పుష్పములు, ఉత్తరప్పుగాలి యివియన్నియును కలసి యొక్కసారిగ ఆళ్వార్లపై బడి మిక్కిలి బాధించుచున్నను జగ్యదకకుడు రాలేదు, ఆళ్వార్లు నేనెట్లు (బకుకుదును - అనుచున్నారు,

8. అవ. కంటికి కనిపించిన పదార్థము లన్నియు. బాధించుట శకారంభించగా ఆళ్వార్లు వాటికి భయపడి కనులను మూసికొనిరి, ఉదయ మున ఆయన సౌందర్యము డావకము వచ్చి బాధపెట్టుట శారంభించె ననుచున్నారు. చున్నారు. భగవంతుడు నాత్రో కలసి నా పనముల కారిన్యము పోవు నట్టును, నడుము వణకునట్లును, ఎడబాసిన కాలములో జ్ఞాపకము వచ్చి బాధించునట్టి ఆ నేకవిధములగు (పవకీర్తనలగావించి ప్‌మ్మట నన్నెడబాసి దూరముగా వెళ్లిపోయినాడు. ఆతడు మిక్కిలి మోసగాడు, నేనింత బాధ

పడుచున్నను రాతున్నాడు. ఆయనయొక్క పద్మములవంటి న్మేతము లున్ను, ఎజ్జని ఆధరోష్టమున్ను, నల్లని తల వెంటుకలున్ను, నాలుగు భుజములున్ను నా హృదయుమందుంది (బద్దలుచేయుచున్నవి

నవమ శతకము - నవమ దశకము 509

4. అవ మననసులోనుండి బాధపెట్టునవి గాక స్వరూపముతోనే వచ్చి బాధపెట్టుచున్నం ఆయనను జ్ఞాపకము చేయుచున్న పదార్థములను చెప్పుచున్నారు.

చల్లని ఉత్తరపుగాలి మండుచున్నదై నా మనస్సులోనుండ్‌ _బద్రలు చేయుచున్నది. చల్లని చందుడు అగ్ని హోోతమువలె మండిపోవు చున్నాడు. మృదువగు పుష్పశయ్యి వేడెక్కిపోయినది. గరుత్మంతుని వాహనముగాగల నారాయణునిచే నా స్త్రీచిహ్న్హలగు _స్తనాదులు వాడింప బడినవి. ఈ బాధకపస్తువులుచేయు పనులు నా ఆత్మయం దణగుట లేదు.నా మనస్సును నాకు తోడగుట లేదు.

5. ఆవ సకలపదార్థములును తమతమ న్వభావములను విడచి బాధకము లగుచున్నవి అప్పటికి ఆయన అను[గహము కలుగనిచో నింక యెట్లు బతుకుదును? అనుచున్నారు.

మనస్సా నాకు తోడ్పడుటలేదు. సంధార్థకాలము వచ్చి పడినది. ఆవులు గోష్ట్రమందు వచ్చి _పవేశించినవి. శ్రీకృష్ణుని మనన్ఫు రాయియో? వ్యజమో? పిల్లనగోవిని యూదకుండునా? అది వచ్చి నా హృదయమును (బద్ధలు చేయుచున్నది. నాకు తోడుగనుండవలసిన చెలికి తిలును ఆయన వచ్చి నన్ను కలువలేదను బెంగతో నాకంటె ముందుగనే మోహం గతలైరి. ఆయన అన్ముగహము దుర్లభముగ నున్నది. ఇక న్మాపాణము లను కాపాడుకొను విధమేమో తెలియకున్నది.

6 అవ. నిత్యమును విడువకుండ ఆ(శయించిన లక్ష్మి యనియు, ఇతర ఫలముల నాశించు (అహ్మాదులనియు తారతమ్యమును చూపక అందరకును సమానముగ తన శరీరమును (పసాదించునట్టి ఆయన సౌశీల్యము నా హృదయమును (బద్దలు చేయుచున్న దను చున్నారు.

50% తిరువాయ్‌మొ్యగ్‌ సారసం[గహము

వాని యనుగహమా దుర్లభముగా. నున్నది. బంధువుల మాటలా నాకు ఉజ్జీవన హేతువులు కావు. (క్రమముగా అను.(గ్రహించునని వేచి యుందమన్నను ఆంతపరకు నా [పాణము నిలువదు. సంధ్యాకాలము వచ్చి పగటి కాలమును (మింగివేయుచున్నది నా మన స్సెక్కడికి పోయినటో కనిపించదు (అహ్మర్ముదాదులకును, శ్రీమహలక్ష్మకిని సమ ముగా తన శరీరమున జావిచ్చిన యాతని సౌశీల్యము నా హృదయమును (ుద్దలు చేయుచున్నది. నాకు దిక్కేది? ఇక నేమి చేయుదును. ఓ తల్లులారా? మీకు నేనేమి చెప్పికొందును.

7. అవ. వెనుక చెప్పిన బాధకపదార్థము లన్నియును ఏకీభ వించి వచ్చి జాలిలేక నన్ను బాధించుచున్న వనుచున్నారు.

శ్రీకృష్ణుడు తన కపటవ్యాపారములచే నా మనస్సును అపహరించు కొని పోయినాడు. చల్లనైన ఉత్తరపు గాలి దేవదారు పాగను, వీజయందు పుట్టు పంచమ స్వరమును, చల్లనై మంచి రంగుగల చందనమును, అపుడు విడచిన మల్లెపూల యొక్క నూతన పరిమళమును (పోగుబేసి కొని వచ్చి నాపై విసురుచున్నది. ఇది నా యాత్మయం దణగునా? ఓ తల్లులారా! నేనెవరి కేమి చెపుదును?

8. అవ. ఇంతవరకును ఒక్కాక్కుటియు, గుంపుగా చేరియును బాధించు పదార్థములు ఇపుడు నేను ముందు నేను ముందు అని నన్ను బాధించుచున్న వనుచున్నారు.

మందమాఠరుతము నూతనగంధమును తీసికొని వచ్చి వీచుచు న్నది. నాకు నిచమై తోచుచున్న సంధ్యారాగము వచ్చినది. ఒకమారు కలియుట, తిరిగి విడుచుట మొదలగు శ్రీకృష్ణుని వ్యాపారములు ఆయన కన్నను క్యారముగ నున్నవి. ఆయన ధరించిన మిక్కిలి పరిమళించు మళల్లెలకంటెను, అందమైన చందనము కంకెను, గోపికల కొరకై పంచమస్వరముతో ఊదుచున్న ఆ వేణునాదమును విని నేను ముతుక జొలను,

నవమ శతకము - నవమ దశకము క్‌ఛిక వెనుకనే యీతడు పిల్లన్నగోవి యూదునపుడు తన యెడబాటు

వలని దుఃఖమును సూచించునక్సొ వార్తలను, చేష్టలను చేయుచు, పాడు

పాటలను తలంచుకొనినచో నేను ధరించలేకున్నా ననుచున్నారు.

మద్య మధ్య రసోక్తులను పలికించి యూదుచున్న ఆ వేణునాద మును విని నేను జీవించ జాలకున్నాను తన అభ్మిపాయమును తెలుపు చున్న కళ్లతో ఒక అభ్మిపాయమును తెలిపి. స్వచ్చమైన సూక్తులతో గూడిన గానముచే ముగ్ధలైన స్త్రీలయొక్క మనస్సులో పుట్టిన (ప్రణయ రోషము నశించునట్లు పాడుచున్న గానముయొక్క వైభవమును నే నెరముంగలేకయున్నాను* ఆమ్మో! సాయంకాలము వచ్చివేసినది. కృష్ణుడు వచ్చుటలేదు. ఏమిగతి?

10. అవ. అవుల వెనుక పొవునపుడు గోపికల నుపలాలించుచు “ఫలాని నమయమునకు నేను వచ్చెదను అని చెప్పిపోయిన శాలము వచ్చి కూర్చున్నది. బాదక పదార్థముల సమీపములో ఆయన లేక యెట్లు (పాణముల నిల్చుకొని యుండగలను? అనుచున్నారు.

తాను రానలసిన సంధథాాకశాలము వచ్చినను శ్రీకృష్ణుడు రాలేదు" అపులు, ఎడ్లతో కలసి సంతోషముతో మెడలోని పెద్ధంపెద్ద గంటలను (మోగించుచున్నవి ఇండ్లకు మరలు గుర్తులుగా ఆవులను పిలుచు వేణు నాదము వినీపించుచున్నది. తుమ్మెదలు మధుపానము బేసి మదించి రుంకారమును చేయుచున్నవి. సము[ద్రము ఘోషించుచున్నది. ఇన్ని బాధకవస్తువులు నన్ను చుట్టుకొని యుండగా నేనాతనిని విడచి యెట్లు జీవించియుందును?

11. అవ. “భగవంతునియందు భక్తిగల చేతనులారా! ఈ దశ కము ననునంధించి యాయనను లభించు"డనుచున్నారు.

61]

506 తిరువాయ్‌ మొట్టి సార సయ్యగహము

ఓ భాగవతులారా! కృష్ణుని యొోడబాటును సహించలేక గోపికలు చెప్పినట్టుగా శ్రీకృష్ణుని విరహమును సహించజాలని నమ్మాళ్వార్లు (పళయాపదలో లోకమును రక్షించిన సర్వేశ్వరుని విషయముగ సాయిం చిన యీ పదిపాశురములను నేర్చుకొని, వానితో ఆయనను స్తుతించి సుఖముగా ఆయవను బడషి యుజ్జీవించుడు.

0...౦ నవమ శతకము _ దశమ దశకము

దశమ దశక సారాంశము

తొమ్మీదవ' శతకములోని ఎనిమిదవ దశకమును "ఆజుక్కుం విన్రోలో ఆళ్వార్లు భగవంతుని పొందవలెనని కోరిరి తొమ్మిదవ దశకము “మళల్లికె కమ్మర్‌"లో కోరిన వెంటనే అద్‌ సఫలము కాకపోవుటచే మిక్కిలి దుఃఖవడిరి. అది యొక రాతి వప్యుసనమువలె నున్నది. ఈ బాధను చూచి భగవంతుడు “ఇట్లు బాధపడువారు మీళ౮? మిమ్ములను సాొంద వలెనని పొందలేక బాధపడుచున్న నేనా? మీకేమి లోటండి? నేను పరమ పదమును విడచి తిరుక్కణ్ణుపురములో నున్నది మీకొరకే గదా! మీరీ శరీరమును విడచిన వెంటనే తప్పక మీ కోరిక నెరవేర్తు' ననగా ఆళ్వార్లు స్వస్థచిత్తులె సంతోషించిరి. సర్వేశ్వరుని స్వభావ మిట్టి దగుటచే “ఓ చేతనులారా! ఇట్టివాడు తిరుక్కజ్ణుపురములో వేంచేసియున్నాడు. అంద

నవమ శతకము - దశమ దశకము 507 రును వెళ్తి ఆయన నాశయించుడు ఎట్లందురా? ఆయన పాదారవింద ములయందు భక్తికలిగియుండుడు దానికి కావలసిన పరికరములు మీకు లేనిచో శరణాగతిని గావించుడు దానికి గొప్ప విశ్వాస మొకటి యుండవలెను. అది లేనిచో “శ్రీమన్నారాయణ చరణా శరణం (పపద్యే” యను మాటయైనను చాలును దాని నుచ్చరింపుడు. అంతమాత్రమునకే ఆయన మిమ్ములను విడుపడు. కనుక ఆందరును సమముగా ఆయన న్నాశయింపుడు” అని పరోవదేశమును గావించుచున్నారు.

ఆళ్వార్లు మోహీంచిపడియుందురా అప్రే యుందురు మళఠుకొని యుందురా-పరులకు హితమును బోధించక యుండజాలరు,

ఈ దశకమున మొదటి నాలుగు పాశురములును భక్తిపరములు. “శరణమాగుం” అని మొదలుకొని పై పాశురములన్నియు (వపత్తి పరములు

ఇచ్చట [కింది పూర్వపక్ష సిచ్చాంతములు తప్పక గమనింప తగ్గవి= పూర్వపక్షము --

ఈ దశకమున బగవంతు డాళ్వార్లతో ఈ శరీరావసానమున మీకు పరమపదము నిత్తు ననుటయు, దానిని నమ్మి ఆళ్వార్లు సంతోషించు టయు అసంగతము “భోగేన త్వితరే కపయిత్వా ఒథ సమ్బద్యతే" ఆను చేదాంతవాక్యము (పారబభ్బకర్మావసానమున గదా మోక్షము లభించునని చెప్పుచున్నది అనగా సిద్ధాంతము ఆ

ఈ దశకమున, భక్తిని చేయుడు, అది చేయలేని వారు (వపత్తి ననుష్టింపుడు అని చెప్పబడినది. “భోగేనతు , ఆ అను సూత మున, చెప్పబడిన విషయము భక్తుని గురించినది. ఇక్కడ చెప్పునది

508 తిరువాయ మొట్ర్‌ సార సంగ్రహము (పపన్నుని గురించినది “తస్య జావదేవ చిరం యావన్న విమోక్ష్య"” అను వాక్యము గదా యూ యర్ధమును బెప్పునది. ఈ వాక్యము శరీరావసానమును బట్టి చెప్పుచున్నవా 9 కర్మాపసానమును బట్టి ఇెప్పుచున్నడా? యని విమర్శించినచో కర్మావసానమును బట్టియే చెప్పుచున్నదని సిద్దాంతీకరించిరి అట్టి తరి యిపుడు పెరుమాళ్‌ సాయించిన వార్త దానితో విరోధించదా? యన్నచో కవల (శ్రుతి వాక్యము అర్థనిర్దాయకము కాజాలదు. దానికి నార్థియ సహకారముండ వలెను అది యెట్లనగా భక్తునకు తానవలంచించిన యుపాయము ముదిరి (ఫల పర్యవసాయిల్లై) ఫలించవలసి యుండుటచె “తస్య తావ దేవ చిరం... " అను వాక్యము అంత వరకు ఉండును ఈ చేతనుడు శరణాగతి చేసి మొదటనే "నా సర్వభారములు నీ యదీనము" అని భగ వంకుని యందు తన భారముంచినవాడు కదా! ఇతనికి తాను చేయ వలసిన దొక్కటియును లేకపోవుటబే అది ఫలించిన పిమ్మట ఫలమును పొందవలెనను ఆలస్యమునకు కారణము లేదు . ఇతడ్మాశయించిన భగవంతునకు అశర్తియు లేకుండుటజే ఆలస్యమునకు కారణము లేదు. ఈ విధముగా ఉపాసకునకు (భక్తునకు) అలఫ్యమునకు కారణము తన కృషియే యయి యుండుటజే తస్య తావదేవ చిరం" అను న్యాయము (పారబ్ధ కర్మావసానము వరకు వర్తించును (పపన్నున కన్ననో భక్తునకు వలె తన కృషిచే ఫలించ వలసిన దొకటియు లేకపోవ్టటదవె ఈ శరీరావ సానమునందే మోక్షము అభించును కనుక యీ శుతియీ న్యాయాను గృహీతమై అదికారి భేదముచేత అర్ధద్వ్యయమును సూచించుటచే (శరీ రావసానమందును, (పారఖ్ఞ కర్మావసానమందును) విరోధ మొకింత యును లేదు శరీరావసానమున భగవత్పాంప్రి అబించువమటకు కంఠర వేణ (పమాణమున్నదా యన్నచో గారుడప్పురాణమున శ్రీరంగ మాహాత్మ్య మున తృతీయాధ్యాయమున "అధ్యాత మాధవీ దేవి స్వ తట్ట స్తప్వా నుదుష్కరం భగవన్తం (పపన్నాసా భగవ న్తమవాప హ॥” ముధ్గరొ

నవమ శతకము = దశమ దశకము 509 పాఖ్యానమున నరకానుభవము చేయుచున్నవారు భగవన్నామమును వినుటచే వెంటనే ముక్తులైరి అని యున్నది. భగవద్గీతయందు అవతార రహన్య జ్రానమున్నవాడు “త్యక్త్వా దేహం పునర్జన్మ నైతి; మామేతి” అని అవతారరహనస్యమును తెలిసికున్నచో ఈ యున్న దేహము నశించి వున ర్దన్మ లేకుండ భగవంతుని పొందును, “అహం త్వా సర్వపా పేఖ్యో మోక్షయిషా్థమి మా శుచః॥” అను భగవంతుని సూకక్తివే భగవంతుని పొందుట కాటంకముల నాతడే పోగొట్టునని కలదు. పూర్వపక్షము వా (ప్రపన్నున కాలవ్యమగుటకు కారణము లేనిచో (ప్రపత్తిని చేసిన వెంటనే భగవంతుని పాొందవలదా? ఈ (ప్రపన్నునకు పరమపదృపాపప్రి యందు రుచికి కూడ కొరత లేము ఏలయనగా “ఈ విరోధిని పోగొట్టి నీ పాదారవిందములను కృపజేయు" మని కదా ఈత డపేక్షంచునది! కావున రుచికిని కొరత లేదు. పిమ్మటను ఈ (ప్రపన్నుడు శరీరముతోనే యుండుట క్రర్మశేషము చేతనా ? ఈశ్వరుడే ఈతని నుంచుచున్నాడా? అన్నచో ఈశ్వరుడే ఉంచుచున్నాడన్న పక్షములో నీశ్వరుడు నిర్ణయుడు కావలసి వచ్చును చేతనుడును “నా విరోధులను పూర్తిగా పరిహరించి నన్ను పరమ పదమునకు గొని పొమ్ము" అని వీడన్న మాటకున్ను విరోధము వచ్చును కాబట్టి కర్మవశ్యుని వలె నుఖదుఃజాను భవములను చేయుచున్నాడు గాన కర్మమూలముగనే జీవించియున్నా డనవలెను. అయినచో (ప్రారబ్ధ కర్మావసానము వరకు ఉండవలసి యుండుటలో అడ్జేమున్నది? సిద్ధాంతము --- అట్లు చెన్చ తగదు. ఇది యదికారి భేదమును బట్టి యుండును. యా

• డు విధములుగొ నుందురు అర్హుడనగా వెంటనే మోక్షము కావలెనని కోరువాడు. ద్భృొిల్ల

50 తిరువాయ్‌మొట్ర్‌ సారసర్యగహము డఉనగా పర్తమానశరీరము పోయిన వెంటనే మోకము కావలెనని కోరు వాడు. ఆర్హుని సంసారమునం దుంచుటకు మూడు హేతువులు కలవు 1... వీనికి పపత్తిని చేసిన వెంటనే మోక్షము నిచ్చినచో (ప్రపత్తి విషప్తు మడుగువలె నుండును. దానికి భయపడి యెవరును [పప ణం ఈతనిని కొంతకాలముంచినచో నమ్మాళ్వాకులను, భిష్మాచార్యు లను ఉంచినట్లు సంసారిచేతనులకు జ్ఞానవైశద్యము కలిగించుటకు ఉపదేశింతురు. లేక తమ నడవడికచేత కూడ లోకమునకు జ్ఞానము నొసంగుదురు క యజుర్వేదమున ఆరుణము 3_]4-4లో “సంధాం చ యాగ్‌౦ సందధే _బహ్మణైషః రమతే తస్మిన్‌ ఉత జీర్ణే శయీనే నెనం జహాతి అహస్సు పూర్వెషు” అవగా ఏ శరీరమున నీతడు (ప్రవన్ను డయ్యెనో ఆ శరీరము జీర్దావస్థయందున్నవు" ఈ శరీరమే కదా ఇట్టివానినిగా చేసినది”, (శరీర మాద్యం ఖలు ధర్మసాధనం) అని యా శరీరమందున్న (పేమళతో నెంతకాలము గడచినను దానిని భగవంతునకు విడువవలెనని యుండదు. శ్ర మూడుశారణము అలి అలి ల చేతను (వపన్నుడైై నను పరమాత్మ వానిని త్ర శరీరముత్తోనె సంసారమందుంచుచున్నాడు దృప్తసి సంసారమున నుంచుటక్షృ కారణమేమనగా వీడు | పప త్తి చేసిన వెంటనే యూ విరోధియగు శరీరముపోయి.. భగవంతుని పదక విందముల పాందవలెనను తొందర యాత్రన్సిక్ర లేదు అలవాటుపడిన న మగుటబే “దీనిని విడువుము” ఆన్నసు వ్లీడ్చ వెంటనే గ న వీనికి కావలసినది మరియొక శరీరన్సు రాకుండుట గర్వం వదు. క్ష ॥ పొసము లేక్సు డుటయు, పృధు చ్మకవర్తి మొదలగువార్త గర్భవాస కలై డగన 0

నవమ శతకము _ దశమ దశకము క్‌ 11 పుట్టిరిగదా! కావున “తత్క్రతు న్యాయమూ'చే (విడెట్లు సంకల్పిచునో ఆన్హేు ఫలించుట) వీని కళ్లు వీడు కోరిన విధముగా అవసానము వరకు శరీరముండును పోనిమ్ము, ఇంకను ఈ దేహముతోనే కొన్నినాళ్లుండవలె నని వీనికి చాపల్యమున్నచో “పోనీ నాలుగు రోజు లుండని" మ్మని భగవంతుడుంచును, పూర్వపక్షము --- ఐనచో వీ డున్నన్నాళ్లును అధివ్యాధులు లేకుండగనే యితర సంసారుల కంళొ వీనిని నుఖోత్తరముగా నుంచవలదా? యన్నచో వీడీ శరీరమును నిచమైనదని యెతింగియు దీనిని విడువజాలక యిది యున్నంతవరకు నుండనిమ్మని కోరుచున్నాడుగదా! వీని నిశరీరమునందే సుఖోత్రరముగా నుంచినచో ఇదియ బాగున్నది, యింకను కొన్నాళ్లు ఇదియే యుండుగాక యని యుండును? లేక - ఇట్టి మరియొక శరీర ముండవలెనను కోరిక కూడ పుట్టవచ్చునేమో! వీనిని వాని కర్మానుభవము తోనే యుంచును ఈ శరీరము తనంతనే పోయి మరియొక శరీరమున వీనికి రుచి పుట్టకమునుపే భగవంతుడు వీనికి వీడు కోరునట్లుగా మోక్ష మును (ప్రసాదించును మొదటనే వీడు ఈ శరీరముపోగనే మరియొక శరీరము రాకుండ మోక్షమును (వసాదించు మని కోరెను గదా! చని పొవునప్పుడు వీడు కాషఘ్రపాషాణనన్నిభుడై యుండుటచే మరియే కోరిక లను కోరజాలడు అందుచే భగవంతుడు మొదటి వార్తనే పట్టుకొని యీ శరిరావనసానమున మోక్షమును (ప్రసాదించును

1. అవ ఈ దశకమున చెప్పిన భగవ ద్యాశయణమును సంగ హముగా సాయించుచున్నారు భగవ ద్నాశయణ మనగా-= ఉపాసన మూలమునను, (పపత్తి మూలమునను భగవంతు న్నాశ యించుట

ర్‌192 తిరువాయ్‌మొొగ్‌ సార సం[గహము

సమ్యద్రతిరమున ,ప్రాకారములబే చుట్టబడిన తిరుక్కళ్లు పుర నుందు వేంచేసియున్న వాడును, పళయకాలమున సనటదళముపె శయనించిన వాడును నగు శ్రియఃపతి యొక్క పొదములయందు భక్తితో అహోర్మాతములు తామర పువ్వులను సమర్శ్చించి యో చేతనులారా! మీరు [ప్రతిబంధకములను పోగొట్టుకొని యుజ్జీవింపుడు.

2 ఆవ భగవంతున కేమి (ప్రమాదము తటస్టించునో యని యొష్వుడును భయపడుచున్నవారు ఈ తిరుక్కలణ్ణుపురము సురక్షతమగు దేశమని నిర్భయుఖై యుండి నిత్భ్యమునః ఆశయింపు డనుచున్నారు,

ఓ భక్తులారా! వెండిచే నిర్మింపబడిన (షాకారములబే చుట్టబడిన తెరుక్కక్టాపురమును (ప్రతిదినమును అనునంధించి ఆ్మశయించి యుజ్ఞీ వింపుడు.

తి అవ తిరుక్కళ్ణుపురమున వేంచేసియున్నవాడు ఉభయ విభూతినాథుడు, మీరితర (పయోజనముల నాశంచక ఆయన న్నాయిం చుడు. మీ దుఃఖములు పొవునుః:అనుచున్నారి.

ఓ భాగవతులారా। ఉభయవిభూతినాయకుడును, తోటలచే నిండి యున్న ఆిరుక్కజ్ఞుపురమునందు. వేంచేసియున్న జనార్దమని మీ రంద రును కలసి నూతన పుష్పములచే నారాధించి యుజ్జీవించుడు,

4. అస. ఆ్మ్శశయించునప్పుడు నప్పిన్నపిటాట్టిని పురుషశారముగా ఆ్యశయించుడు అయన మిమ్ములను తప్పక రక్షించును.

ఓ భక్తులారా! సుందరములగు న్మేశములును, జఅత్మగుణములును గల నప్పిన్నపిరాట్టిని పురుషకారముగా జేసికొని సర్వేశ్వరు నాశ్రయిం పుడు తెరుక్కజ్ణుపురమున భక్తుల రక్షించుటకై వేంచేసిన నారాయణుడు తప్పక రక్షించును.

నవమ శతకము _ దశమ దశకము ళ్‌ 18

5. అవ. ఈ_విధముగా భ క్తియోగముబే మీ రాశయించ లేనిచో, భగవంతుని పాదారవిందములను ఉపాయముగా ఆఅ(శయించిన వారి విషయమై ఆయన వర్తించు వర్తనమును తెలుపుచున్నారు.

ఈన పొదారవిందములనే. ఉషాయమని నిశ్చయించి ఆశ్రయించిన వారం దరికిని ఆయన రక్షకుడు. వారు చనిపోయినచో వారికి మోకము (పసాదించు ఉపశకారకుడు (పాకారములచే చుట్టబడిన తిరుక్కళ్ణుపుర మందు సంసారులను రక్షించుటకై వేంచేసిన నారాయణుడు తనయందు (పేమగలవారి యందు- _పేమగలవాడగును. "మమ మద్భదక్త భ_క్తేఘు (పీకి రభ్యధికా మకా".

6 అవ తన న్మాశయించిన భక్తులయొక్క (పతిబంధకము లను పోగొట్టి వారీయందు మిక్కిలి యేమగలవాడై యుండును అను చున్నారు.

తన శ్రీపాదములను ఉపాయమఃగా ఆ(శయించినవారి విషయమై (శేమగల వాడును, "బంగారము వంటి శరీరముగల హిరణ్యానురుని చంపిన వాడును, తిరుక్కళ్టుపుళమున ఆదరముతో" వేంచేసియున్న వాడును నగు శ్రియఃపతి ఆనన్యప్రయోజనులె తన న్నాశయించినవారిని అనన్య_పయోజనముగనే రక్షంచును

7, ఆవ అనన్య,పయోజనులకు నులభుడై, (పయోజనాంతర పరులకును వారు శోరినదాని నిచ్చి తాను వారికి దూరముగ నుండును. అనుచున్నారు,

భక్తితో అశయించిన వారందరికిని నిజముగనే సేవ సాయిం చును తదితరులకు తన స్వరూపమును. _పకాశింపజెయడు. అతనిని హృదయమందు ధ్యానించువారికి నులభుడై యుండును,

65]

భ్‌]త తిరువాయ్‌ మొం్‌ సార సం్యగహము

8 ఆవ ఓ సంసారులారా। తఆరుక్కజ్టుపురమునందలి జనార్హను న్మాశయించుడు, మీ దుఃఖమును, దానికి కారణమైన సంసారమును దయతో పోగొట్టు ననుచున్నారు.

రత్నములు చెక్కిన స్వర్ష్శ్యపాళారములు గల తిరుక్కళ్టుపురము నందు వేంచేసియున్న నారాయణుని యొక్క శ్రీపాదముల న్మాశయిం చిన యెడల ఆతడే సకలదుఃఖములను, వానికి శారణమగు సంసార మును పోగొట్టును.

9. అవ. నేను ఒకరు నాకు చెప్పనక్కరలేకుండగనే అ భగ వంతు న్మాశయించి సుఖవంతుడ నైతి నని సంతోషించుచున్నారు,

(పతి దినము తన పాదముల నాశయించినవారందరి పూర్వాఘ ములు, ఉత్తరాఘము అనెడు సకలపాపములను పోగొట్టు |[శియఃవతచిన

హాల వేదార్థవేత్తలగు శీవైష్ణవులు ఆదరించుచు ఉిరుక్కర్ణుపుర మందున్నారు. నేనును ఆశ్రయించి కృతార్జుడ నైతిని

10. ఆవ. ఆళ్వార్లు తమ లాభమును పీతిళో చెప్పి భక్తిపప త్తులు చేయలేని వారు తిరుక్కజ్ఞుపురమనెడు మాట ననుసంధించినచో సకల పాపములు పోవుసనుచున్నారు.

శీయఃపతి విషయమై భక్తి (ప్రపక్తులు చేయభేని వారు తిరుక్కళ్లు పురమందు పురుష కారభూతురాలగు లఅక్ష్మదేవితో కూడ వేంచేసియున్న అ శియఃపతి యొక్క చిరునామముల ననుసంధించిన యెడల వార యొక్క సర్వదుఃఖములును పోవును ఆ యూరి పేరును చెప్పినను అట్టి ఫలము లభించును.

11. ఆవ ఈ పాపములు నవాననగా పోపలయ? నన్నచో ఈ దశకమును (పేమతో ననుసంధించి ఆయన పొదముల న్యాశయించు డనుచున్నాళు.

తొత్పర్యము నుగమము,

తీరువాయ్‌ వెం* సార సం గహము దశమ శతకము _ (పథమ దశతము (పథమ దశక సారాంశము-- పరమపదమునకు పోవునట్టి (పపన్నునకు దారి చూప్ప తోడు శ్రీమన్నారాయణుడే,

వీనికి పోయి చేరు స్థలము అపరిచితమైనది, మార్గమున అవిద్యా కర్మవాసనారుచి మొదలగు ఆటంకము లనేకములుగా నున్నవి వానిని పోగొట్టుటకు ఆ తోడు సర్వజ్ఞుడును, సర్వశక్తుడునునై యుండవలెను" ఆపుడై యుండవలెను ఉపాయస్ఞాడె యుండవలెను ఇట్టి గుణములు కలవాడు "యస్ఫర్వజ్ఞ స్పర్వపిత్‌" అనియు "పరాస్య శక్తి ర్వివిధైవ [(శూయతే” యనియు “మాతా పితా భాతా" అనియు చెవృబడువాడు నారాయణు డొక్కడే గాన తిర్తుమోగూరులో వేంచేనియున్న కాలమేఘ 'పెరుమాళ్లను దారిచూపుతోడుగా ఆళ్వార్లు ఆ్యశయించుచున్నారు.

ఇ, అవ భయకంరమగు మార్గమున నేగువారు ఆంతరంగపరి కరముగానున్న బలవంతులను తోడుగా నుంచుకొని తమ చేతనున్న విలువైన పదార్థములను వారి చేతికిచ్చి క్షమమగు స్థలమునకు చేరగనే ఆ పదార్థములను తమ స్వాధీన మొనర్చుకొనునట్టు ఆళ్వార్లును కాలమేఘ 'సపెరుమాళ్లను “స్వామీ! నా విరోధులను పోగొట్టి పరమపదమునకు నన్ను దయతో తినికొని పాండు " అని ప్రార్ధించు చున్నారు

మరణమనెడు మహాభయమునకు కమలముతో నలంకరించజడి యున్నట్టి తటాకములతో నిండియున్నట్టి సుందరమగు తిరుమోగూరులో

వ్‌16 తిరువాయ్‌ మొొగ్‌ సార సంగ్రహము నాదరముతో వేంచేసియున్న బలిష్టములగు చకుర్భుజములను, సుందర ములగు కేశముఆను, సుందరములగు న్మేతములను, ఎజ్లినైన జధర మును గలిగినట్టియు, కాలమేఘశ్యాముడును నగు శ్రియఃపతి తప్ప వేరు సహాయము లేనందున వాని నాశయించుచున్నాను.

2. అవ. ఖోగహేతువగు నలంకారమును, ఉజ్జీవన హేతువు లగు తిరునామములును గల కాలమేఘ పెరుమాళ్లు తప్ప మాకు సర్వ శాలములందును వేరు రక్షకులు లేరనుచున్నారు.

చల్లని తులసి మాలాలంకృతగ్యాతుడును, సహస నామధాతియు నగు కాలమేఘ 'పెరుమాళ్ల శ్రీపాదములు తప్ప నాకు నర్వకాలముల యందును. వేరొక రక్షళము లేదు. వేదవేత్తలగు శ్రీవైష్టవులు వేంచేసియున్న తిరుమోగూరులో వేంచేసియున్న శ్రీమన్నారాయణు డను నట్టి ఒక మహాతటాకము తప్ప వేరొక రక్షకములేదు

8 అవ. సర్వరక్షకుడగు సర్వేశ్వరుడు వేంచేసియున్న తిరు మోగూరునకు మన సకల దుఃఖములను పోగొట్టుకొనుటకై పోవుద మమచున్నారు.

(బ్రహ్మరు(దాది దేవతలు తమ శాపదలు వాటల్లినపుడు 'అఆ కాల మేథ పెరుమాళ్ల చెంత కేగి “మాకు నీ కంక చేరు దిక్కులే"దని మొర పెట్టగా వారి అనిష్టములను పోగొట్టి యిష్టములను (పసాదించునట్టి సర్వ రక్షకుడగు సర్వేశ్వరుడు వేంచేసియున్న తిరుమోగూరు దివ్యదేశమును మనము వేరొక ఫలమును కోరక (పవేశింతము.

4. అవు మన సమస్త దుఃఖములును నశించునట్లుగా తిరు మోగూరులో వేంచేసియున్న సులభుడగు నారాయణుని ఆశశయించు

టకు రండు రండు అని శ్రీవెష్టవులను పిలుచుచున్నారు.

దశమ శతక్తము - [పథమ దశకము క17

ళీ శ్రీవైెష్ణవులారా! (బహ్మరు[దాదుల్లు క్షరసాగరమున_.శయనించి యున్న సర్వేశ్వరుని “వూ దుఃఖములను పోగొట్టి మమ్ములను రక్షించు టకై దయతో భూలోకమున నవతరింపు"మని ఆశయించి స్తుతింతురు. అట్టి భగవానుడే

“ఆ. - నారాయణ శ్శీంమాన్‌్స్‌ ॥ క్షీరార్లవనికేతనః ॥

నాగ పర్యజ్క ముత్చృజ్య । హ్యాగతో మధురాం పురీం॥” అన్నట్లు తిరుమోగూరులో వేంచేసియున్నాడు. అతనిని సేవించి మన ముజ్జీవించుదము, రండు రండు - అనుచున్నారు.

5. ఆవ. అఆ దివ్యదేశమును సేవించి యా పెరుమాళ్ల న్నాశ యింతము రండనుచున్నారు.

ఓ భాగవతులారా! తేజోమయ విృ్యిగహుడును, జగత్తునకు (తివిధ. కారణ రూపుడును, లోకముల నన్నిటిని తన పాథములకో కొలిచి తన స్వాధీన మొనర్చుకొను వాడును నగు స్వామి తిరుమోగూరులో నేంబేసి యున్నాడు గాన మన మచ్చటి కేగి యాయన వేంచేసియున్లు- కోవెలకు (ప్రదక్షిణములు బేసి అడుదము పాడుదము రండు.

6. అవ. తిరుమోగూరునందు వేంచేసియున్న మనకు ఆప్తతము డగు భగవంతుని శ్రీపాదములు తప్ప వేరు రక్షకము లేదను చున్నారు.

సకల సంపదలతో తులతూగుచున్న తిరుమోగూరులో వేంచేసి యున్న సుందర గమనుడును, ఆశ్రిత రక్షకుడును, రాక్షసాంతకుడును:ః నిత్యసూరులకు నిర్వాహకుడును, ఆప్తతముడును. అగు సర్వేశ్వరుడు తప్ప మనకు వేరొక గతి లేదు.

7 అవన. తిరుమోగూరులో వేంచేసియున్న (శియఃపతి న్యాశ యించుటతోడనే మన సమస్త దుఃఖములును పోవుననుచున్నారు, ఈ భార మతనిదే గదా!

క చిరువాయ మొగ సారసం్యగహము

_ మూలప్రకృతి మొదలుకొని మహాజలము వరకును సృష్టించి పిమ్మట (బహ్మ మొదలుగా గల సమస్త దేవతలను, వారు నివసించు లోకములను సృజించి వేంచేసియున్న కాలమేఘ స్వామియొక్క కోవె లను పదక్షణము చేయగా మన యొక్క పాపములు నశించును, కావున మనకాతడు తప్ప -వేరొక -రతకులు లేరు.

8. అవ. తిరుమోగూరులో వేంచేసియున్న యీ స్వామియే విరాధివీరుడగు డశరథాత్మజుడు. ఆతనిని సేవించిన మన పాపములు పోవు ననుచున్నారు.

సుందరములగు తోొటలును, వానిని పెంచుచు అలంకారముగ నున్న చెజబువులును కలిగియున్న తిరుమోగూరుకు నిర్వాహకుడగు స్వామి దశరథకుమారుడై యవతరించిన మరకతమణివర్షుడగు శ్రీరామచందుడే. ఒక' తటాఠమువంటివాడై యజ్ఞశతువులను, (బహ్మశతువులను నాశన మొనరించిన వాతే, ఓ భక్తులారా! అట్టివాని న్నాశయింపుడు మీ దుుఖము లన్నియు వెంటనే నశించును.

9. అవ నన్ను చూడుడు, నేను మనకు రక్షికుడగు తిరుమో గూరులో నున్న కాలమేఘ'షెరుమాళ్లను ఆ్మశయించుటకు తగిన సుకృ తము కలవాడనైతిని అనుచున్నారు,.

చల్లని పాదములను, పద్మములవంటి నేత్రములను. పగడము వంటి ఆధరమును, యుకాలంకారములతో నలంకరించబడిన నాలుగు ధుజములుకలవాడును, ఆతవిరోధులగు రాక్షసులను. చీల్చి చెండాడు మనము పాొందితిమి.

10. ఆవ, నాబ న స వేంచేసియున రపులారా! ర్వరకకుడగు సర్వేశ్వరుడు

ంబసయున్న తిరు మోగూరునక్షు వేంచేయుడు అనుచున్నారు,

దశమ శతకము = (పథమ దశకము 519

(బ్రహ్మాది దేవతలు తనమును బాధించు రాకనులకు భయపడి తన న్యాశయించగా క్షిరసాగరమును మథించి అమృతమునుద్ధరించి మోహిని యవతారముతో రాక్షసులను మోహపెట్టి అ దేవతలను రక్షించిన సర్వేశ్వ రుడు వేంచేసియున్న యో తిరుమోగూరు దివ్యదేశముయొక్క తిరునామ ములను అనుసందించి థ్యానించి స్తుతింపుడు.

11. అవ. ఆళ్వార్లు పరమోదారమగు తిరుమోగూరు దివ్య దేశమునకు సమర్పించిన యీ దశకమును అభ్యనేంచగలవారలకు దుఃఖము లుండనేరవనుచున్నారు.

తన భక్తులు పనన్నులై స్తోతము చేయుచున్నట్లుగా కుంభనృత్య మును చేయు సర్వేశ్వరుని గూర్చి నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన యీ దశ కము నభ్యసించువారికి అచ్చటి సెరుమాళ్లయొక్క సహాయముచే మోక్ష విరోధులగు పాపము లన్నియు నశించును.

9...0

దశమ శతకుమ్సు _ ద్వితీయ దశకము ద్వితియ దశక సారాంశము

ఆళ్వార్లు ఈదశకమున తిరువనంతపురము పరమ్మపాష్యమనియు నచ్చటికి వెళ్తుడనియు భక్తుల నాదేశించుచున్నారు,

ఈ దివ్యదేశమును సందర్శించినచో భగవంతుని సేవించవలెననెడు రుచి పుట్టుమ. రుచి పుట్టినచో పాప్లికి ఉపాయమగు జ్ఞానభక్తులు వృద్ధి పొందును. సంసారమం దున్నప్పటికిసి కై 9కర్యము చేయుట కుపయుక్త ముగా నుండును. కావున “నాతో సంబంధము కల అనుకూలురందరును ఆ దివ్యదేశమును చేరుడు" అనుచున్నారు ఇది సౌలభ్యమునకు పరా కాష్టయగుటచే నిచ్చటనే యుహియభావము పూర్ణమగును. (పాప్యభూమి యగు పరమపదమునకు తీసికొనిపోవ్సటలో నాతివాహికులలో (పదాను డగు తానే మార్గమునందలి (పతిబంధకములను పోగొట్టి పరమపదమును చేర్చుటకు ముందంజవేయును, కావున నధి మనకు పరవ (పాష్యస్థానమగు చున్నది.

1. అవ. [సేమళతో తిరునామసంకీ ర్రనము చేసినచో తిరువనంత పురములలో (ప్రవేశించుటకు అఆటంక్షములగు మనపాపములన్నియు పొప్పను. కావున నాతో సంబంధము కలవారందరు నచ్చట నుండుటకు రండను చున్నారు.

ఓ భక్తులారా! కేశియను రాక్షసుని సంహరించుటబే నారాయణు నకు కేశవుడను ఉిరునామము కలిగినది, నామము వనుసంధించగనే మన పాపములన్నియు పరిహారమగున్సు, క్థారముగ బాధించు యమ దూతలు దూరముగ పారిసోవుదురు, ఇవ్ఫన మిరు పద్మనాభుడు పవళిం చియున్ను తిరువనంతవృరమున్సు శీఘముగ్గా చేరుడు.

చశమ శతకము = ద్వితీయ దశకము చ్‌లై

2, అవ. మన యాటంకముల పోగొట్టు ఆ తిరునామమే "వేయి విధములుగ మనలను రక్షంచు ననుచున్నారు,

ఇప్పుడు మీరు వెళ్లి ఆ దివ్యదేశమును చేరినచో నికపై మిమ్ము లను దుఃఖములు దరిజేరవు. గొప్పు మడలతోను. నిడనిచ్చు చెట్లతోొను, పరిమళించు పుష్పములు పూయు పొన్నచెట్లతోను నిండియున్న తిరువ నంతపురములో వేంచేసియున్న శ్రీఅనంతపద్మనోభస్వామియొక్క తిరు నామమైనను సహ్గంముఖముగా అనుసంథించువారికి పరమపదము కరతలామలకము,

8, ఆవ. మన యాటంకముల తీర్చుటకు ఆ దివ్యదేశమును చేరుటయే చాలును. ఆయనకుగల వేయి. తెరునామములలో నేదైనను నొక్క తిరునామము ననుసంధించి యనుభవించుడు అనుచున్నారు.

ఓ శ్రీవైష్టవులారా! గరుడధ్వజుడును, గరుడవాహనుడును, సృష్టి సతి సంహారక రయునగు జగన్నాధుడు వేంచేసయున్న తిరువనంతపుర మును ఎవేశించగనే మీ అటంకములన్నియు తొలగును ఈ విషయ మును నేను బాగుగా నాలోచించి నిశ్చయించి తెలుపుచున్నాను. ఆ స్వామి తిరునామములలో నేదైన నొకదానిని చెప్పి ఆయన కల్యాణగుణ ముల ననుభవింపుడు.

4 అవ భక్తులకు తనయందు రుచికలుగుటకై తిరువనంత పురమున (ప్రవేశించి కై ౦కర్యమును చేయుట ముంత పుణ్యమో గదా! వానా భాగమును బడసిన రీతి ననుసంధింపు డనుచున్నారు.

ఓ చేతనులారా 1 సమ్ముదముచే నావరింపబడినటై పరిమళించు చున్న తోటలచే చుట్టబడినదై యున్న తిరువనంతపురమునందు (పీళిలొ 66]

ద్‌2ై2 తిరువాయ్‌ మొగ్గ సార సంగ్రహము పవళించియున్న పద్మనాబుని పుష్పములచే నారాధించుచున్నవారి మహాభాగ్యమును పూర్తిగా అనుసందింప్పడు.

5. అవ, తిరువనంతపురము న్మాశయించువారు నిత్యసూరులే యనుకొనుడు. కాబట్టి మీరును అచ్చటికి వెళ్లి యా్యశయించుడు ఆమ చున్నారు.

భక్తులె వరిమళించుచున్న పుష్పములతో కూడిన తీర్థమును సమ రించి జనార్దనస్వామి యొక్క తిరునామమును అనుసంధింపుడు. అది మీ పునర్జన్మను బాపును. అట్టివారు నిత్యసూరులే యగుదురు. ఈ విష యమును మీకు స్పష్టముగను దృఢముగను చెప్పితిని,

6. అవ, పరమపదమునందుండు నిత్యనూరులును ఈ దివ్య దేశమునకు వేంచేసి కైంకర్ణమును చేయుదురు గాన తిరువనంతప్పురమే పరమపదము. అదియే మనకు పరమ్మపాష్యము. అక్కడికి వెళ్లి మనము కైంకర్యము చేయవలెను అనుచున్నారు

రృుదునియొక్క (అహ్మహత్యా దోషరూపమగు దుఃఖమును పోగొ ట్టిన శ్రీకృష్ణుడును, జగత్సృృష్టికి కారణభూతుడగు జనార్ధనుడును నైన సర్వేశ్వరుడు తిరువనంతపురమున పవళించియున్నాడు. నిత్యసూరి నిర్వాహకులగు విష్వక్సేనులు ఈ సౌలభ్యమునకు పరవజళులై ఇచ్చటికి వచ్చి యాయన నారాధించుచున్నారు, తక్కిన పరమ పదవాసులందరును అచ్చట గుమిగూడి ఆ విష్వక్సనులు గావించు ఆరాధనలో ఆంతరంగ పరిచర్యను గావించుచున్నారు. శావున ఓనా బంధువులారా! నా మాటను వినుడు, మనమును అచ్చటికి పోయి ఆయ నకు సేవలను చేయుదము.

దశమ శతకము =_ ద్వితీయ దశకము న్‌లికి

7, అవ. సర్వేశ్వరుడు పవళించియున్న తిరువనంతపురమునకు వెళ్లి కైంకర్యము చేయలభించినచో పరమపదమునకు వెళ్లి శైంకర్యము చేయలేకపోశిమే యను దుఃఖముండ దనుచున్నారు

దేవాది సమస్త (ప్రాణులనుః మహదాది సమస్త వికారములను లయమొనరించి, మరల వానిని సృష్టించునట్టి పరమశేషియగు సర్వే శ్వరుడు పవళించియున్న, నీరు, పంట సమృద్ధిగా గల తిరువనంతపురము నందు ఆలయమున చిపురుతో తుడుచుట మొదలగు కై0కర్యము బేసి నచో పాపములన్నియు నశించిపోవును. ఇంకను ఇతర దిచ్యదేశములందు గాని, పరమపదమునందు గాని కై ౦కర్యము చేయలేదనెడు దుఃఖము లన్నియు నశించును.

8 అవ తిరువనంతప్పురమున పవళించియున్న 'పెరుమాళ్ల యొక్క పాదారవిందములను సేవించుటకు రండని ఆళ్వార్లు తమ భక్తు లకు పిలుచుచున్నారు.

ఓ బంధువులారా! మీరు శ్మీఘముగా మన్మథునకు తం్యడియగు శ్రీకృష్ణుడు నిత్యవాసము చేయుచున్న మిక్కిలి నుందరమగు తిరువనంత "ఆలు పురమునకు. వెళ్లి అచ్చట ఆదిశేనిపై పవళించియున్న భగవంతుని సేవించి కైంకర్యము చేయుడు. మీ ఆటంకము లన్నియు నశించి పోవును. ఈ మాటను నేను మీకు స్పష్టముగా చెప్పుచున్నాను, నమ్ముడు.

9 అవ ఉఓ భక్తులారా! మీకు మరణము దగ్గరించినది. వెంటనే తిరువనంతపురమున కేగి యచ్చటి పద్మనాభునకు కైంకర్యము చేసినచో త ళ్‌ ల యు నశించిపోవును.

మీకు పరమ పురుషార్థ విరోధులగు కర్మలన్ని ంచిపోవు

ఓ భక్తులారా! నేను మీకు స్పష్టముగా తెలిపిన సర్వేశ్వరుడు నాకు

జీవితావదిగ కల్పించిన దినములు సమీపించినవి. ఇక మీకు హితము

క్‌24 తిరువాయ్‌మొట్‌ సార సయ్మగహము నుపదేశించువా రెవరును లేరు, చల్లని తిరువనంతప్పురము మంచి క్షేమము కలది. కావున మీకు పరపద మార్గమున కడ్ధుపడు పాపములను పోగొట్టు కానుటకై ఆరాధనసాధనములగు ధూపదీప చందన పుష్పాదులను తిసి కొని శ్మీఘముగా వెళ్లి పద్మనాభు నారాధించినచో సకల పాపములును నశించును.

10. ఆవ. తిరువనంతపురమున కేగి వ్త్‌ంకర్యము చేయువారి మహిమను నేను చెప్పజాల ననుచున్నారు*

“ఓ పద్మనాభా[ యని యుచ్చరించినంతనే సకల పాపములును నశిలిచును బంగారు (పాకారములచే చుట్టబడిన తిరువనంతప్పురమున పద్మనాభుడు పవళించియున్నాడు. “ఆ స్వామికి" అని ఉద్దేశించి ధూప దీప చందన పద్మ పుష్పాదులను తీసికొని వెళ్లి స్తోతము చేయువారు శేషత్వముయొక్క పరాశాష్టను చేరినవారే అనుచున్నారు

11. అవ ఈ దశకము ననుసంధించు వారు నిత్య, ముక్తులకు భోగ్యభూతులగుదు రనుచున్నారు.

తిరువనంతప్పురమున పవళించియున్న జనార్దనుని గూర్చి కురురా పురిస్వామి యగు నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన ఈ పదిపాశురముల నభ్య సించిన వారు వెైకుంరమునకు వెళ్లి యచ్చట సుందరాంగులును, అంద మైన అభరణములచే నలంకరింపబడిన వారునగు అయిదువందల అప్సరస స్త్రీలయొక్క మృదువులగు సుందరబాహువులబే అలంకృత (బహ్మాలంకారు లగుదురు.

0..9

దశమ శతకము _ తృతీయ దశకము

తృతీయ డశక సారాంశము--

భగవంతునితో కలసి కొద్ది సమయముననే యెడబాసిన యొక నాయికావస్థను మనమున నిడుకొని యీ దశకమును సాలబించు చున్నారు.

శీకృష్ణునితో కలసియున్నవ్పటికిని _పతిదినమునను ఇతడు పశువుల వెనుకపోవు (పాతఃకాలము సమీపించుటచే అ మలయమారుతము, కోకిల కూతలు, నెమళ్లనృత్యము, పశువులు దూడలతో మేతకై పోవు దృశ్య మును జూచి కృష్ణుడు వానివెనుక పోకమానడని అతడు దగ్గరనే యున్నను పశువుల వెనుక వెళ్లను నిశ్చయించుకొని, యిదివరలో కొన్ని దశకములలో నాతని యెడబాటువలన కలిగిన వడిన పాటుల నన్నిటిని అతని సన్నిధినే పడుచు, సర్వశ క్రియుక్తుడైనను ఓడార్చజాలనంత బాధను పడుచున్నారు. అనగా,” నీవు పశువుల వెనుక వెళ్లిపోతివి. తిరిగి రావు. వెళ్లిపోవలెనని సంకల్పించినచో నింక తిరుగవు గదా! నీ వట్టు నన్నెడబొసి పోయినచో నేనిక (బతుకజాలను, కనుక నిన్ను పోకుండ నిలుపగోరుచున్నాను, ఆ దుఃఖముబేనా నోరు ఆరిపోవుచున్నది. కావున నీ చేతిని నా తలపై నుంచుము. నీవు పశువుల మేషట కేగవపలదు. ఆ యరణ్యపదెశమున కంసుని _పెరణచే పెక్కురు రాక్షసులు వ్యాపించి యున్నారు. నీవు వెళ్లినచో నేమి చేటుమూడునో? కావున నీ వేగినచో నేను (బతుకజాల"నని నాయిక బాధపడగా నాతడు దీనిని పరికించి “అయో! నేను పోనే లేదీ! ఇక్కడనే యున్నానే! నీ వెందులకిట్లు విల పించుచున్నా"వని తన సాన్నిధ్యమును నాయిక మనస్సున పడునట్లుగ చెప్పి యామెను స్థమితపరిచుచున్నాడు అనుచున్నారు,

కం తిరువాయ్‌ మొ్యుక్‌ సార సంగ్రహము

ఈ దశకము ఆళ్వార్ల ఆత్యంతపారతం[త్యమును (ప్రకాశింపజేయు చున్నది.

1. అవ _ శ్రీకృష్టుడు తన నెడబాసి పశువుల వెనుక వెళ్లుచున్నా డని నాయిక దుఃఖించుచుండకా. గోరుచుట్టుపె. రోక్రటిపోటు అనునట్లు మలయమారుతము, కోకిలలు, నెమళ్లు మొదలగు బాథక్తపదార్థముల యొక్క ధ్వనులచేతను, ఆయనయొక్క దృష్టిచేతను నాయికకు కలిగిన దుఃజాతిశయమును చెలిక తెలకు చెప్పునట్లుగా శ్రీకృష్ణునకే చెప్పు చున్నారు.

సుందరములగు నా భుజములు వాడిపొవుచున్నవి. నాయొక్క ఒంటరితనమును గమనించక కోకిలలు కూయు చున్నవి నెమళ్లు ఆడు చున్నవి. గోవుల మేపుటక్లై నీవు ఏగిన యొక దినము నాకు వేయి యుగములుగ నున్నది. పద్మముల పోలిన న్మేతములతో చూచి నన్ను బాధించుచున్నావు ఓ కృష్ణా! నివు దయలేనివాడవు] దయలేనివాడవు.

3. అవ. అళ్వారునాయిక [పాఖముల నిలుపుకొని థై ర్యముగా నుండుటకు గాను. శ్రీకృష్ణు డనేకమార్లు కౌగిలించుకొనెను. అప్ప డాళ్యార్లా తనితో "శ్రీకృష్ణా! నీవు నన్నెంత అనందపరచదలచినను నీవు నన్ను విడచి పశుపుల వెనుక వెళ్లక మానవని నాకు నమ్మక ముండుటబే ఈ సుఖమంతయు నొక కలవలె తలంచి బాధపడుచునే యున్నాను” అనుచున్నారు,

ఓ కృష్ణా! నీవు నా స్తనముల నాలింగనము చేసికొనినప్ప డెల్లను అపరిమితానందము కలుగుచున్నది, కాని యెన్ని చేసినను నీవు నన్ను విడచి వెళ్లకమానవనుమాట జ్రాపకము వచ్చినతోడనే ఆది యొక కలవల కనిపించుచున్నది. ఆంతలో నీయందు నాకుగల (పేమ మనస్సు లోలో పల వ్యాపించి నన్ను మిక్కిలి బాధించుచున్నది. ఇకపై న్లిన్చ అవుల మేపుటకు పోవఆదు.

దశమ శతకము _ తృతీయ దశకము 527

8 అవ. “శ్రీకృష్ణా! మేము నిన్నెాంతయో (పేమించుచున్నాము. నీవు మమ్మెంతయో యుపేక్షంచుచున్నావు. ఇది యేకపక్షీరనమగు చున్నది. దానినే రసాభాన యందురు, దీనిని నశింపజేయుము" అని ఆళ్వార్లు 1పార్థించుచున్నారు

శ్రీకృష్ణా! నీవు నన్ను విడచి ఆవులను మేపుటకు వెళ్లుచున్నావు. నేనన్నచో నిన్ను విడచి యొక్క క్షణమైనను [పాణముల నిలబెట్టుకొన జాలకున్నాను, నాకిచ్చట తోడునీడ యగువారెవ్వరును లేరు నీ చమత్కా రమగు చకళుర్విధగమనమును దర్శించక నాకు ,(పాణములు నిలువవు. నిన్నాడబాసిన నాకు దినమొక యుగమగుచున్నది. నా కన్నులనుండి నీరు నిలువక కారుచున్నది గోపికలమగు మాకు ని యెడబాటు షురణ [1పాయముగ నున్నది.

శ్లో! యుగాయితం నిమేపషేణ। చక్షుషా (పావృడాయితమ్‌। శూన్యాయితం జగత్సర్వం! గోవిన్షవిరహేణ మే॥

4 అవ శ్రీకృష్ణుడు ఆవులవెనుక పోవునని తలంచి నాయిక బాథపడుట కారంభించగనే శ్రీకృష్ణు డాముతో "అయ్యో! నాకట్టి తలంపే లేదే! నేను నిన్ను విడచిపోగలనా? ఎంతకాలమో (పయత్నించి నిన్ను లోబరచుశొనిన నేను ఇప్పుడు నిన్ను విడచిపోవుదునని యొట్టు తలంచు చున్నావు?” ఆని సవినయముగా కొన్ని మాటలను చెప్పగా “ఇదిగోః ఈ మాటలే నా [పాణఖమును తీయుచున్న” వనుచున్నారు,

ఓ శ్రీకృష్ణా! నిస్సహాయులమగు మాకు సహాయభూతుడవగు నిన్నె డబానన కలుగు దుఃఖమును నీవు లక్యపెట్టకున్నావు. మీ దొడ్డిలోనున్న ఆవులను ఆశపడి మమ్ములను విడచి వానిని మేపుటకై పోతివి, నీవు నాపై చూపిన ఆదరము ఆమృత్మపవాహమువలె నా హృదయమున (ప్రవే శించి స్థిరముగా నుండునట్లు చేసితివి. మధురములును, కపటము

528 తిరువాయ్‌ మొ్ల్‌ సారసం్యగహము లునునగు ని నైచ్యోక్తులను తలచినప్పుడెల్లను నా ప్రాణములు నన్ను విడచిపోవుట కుద్యమించుచున్నవి,

న్‌ అవ. ఆ మాటలను విని శీకృష్ణు డామెతో “అయ్యో సుందరి! నేను నీదగ్గరనే యుండగా నేను విడచిపోతినని నీవు ఏఆ బాధ పడెదవు!” అనగా “కృష్ణా! నీకు పశువులను మేపుట అనివార్యమగు నొక (పియకృత్యము. కావున నీవు నన్ను విడచిపోతివి, అట్టి సమయమున వచ్చి మీక్కైెలి బాధించు సాయంసంద్యాది వదార్థములు నన్ను మిక్కిలి బాధించుచున్నవి.. నీవు నన్నోదార్భకున్న నేన్ను (బశుకజాల” నను చున్నారు, శ

ఓ శ్రీకృష్ణా! నీవు కొన్ని బింపగు మాటలనుచెప్ప నన్నోదార్చి ఆవులను మేపుటకు పోతివి. ఇంతలో సంద్యాకాలమును, మళ్లిపుష్పముల పరిమళమును తోడ్కొనివచ్చి యు తరపుగాతి నౌప్పై వీచ్చుచ్చు మిక్కిలి బాధించుచున్నది. కావున నీరు నా బాధ తొలగునట్టుగా నన్ను కౌగిలించు కొని నీయొక్క కౌస్తుభాలంకృతమైన వకఃస్థలమందున్న మొల్లప్పష్ప మాలతో నా స్రనములను పరిమళింపజేయుము నాకు వీ యథరామృత పానమును ,పసాదించి నా తలపై సీ-శ్రేత్రిన్సం యోదార్పుము,

6. అకు, “శ్రీకృష్ణా! నీకు మా వంటి వనితలు దుర ఎక్కడికి వెళ్లిన నక్కడ నిన్నాదరించు వారున్నారు. నశ క. లేదు. కాని మే మన్ననో నిన్నెడబాసి (అతుకజాలకున్నామ్స, నీవ ఆవుల వెంటనంటి పోవుట మేము సహింపజాల" మనుచున్నారు,

ఓ పుండరీక దళామలాయతాక్షా! తీకృష్ణా! సీ కోమల పాదములను దాసురారడమీగు మా శిరస్పున నిలుపుము. దారిలో న్లీ పాదములను బటి యానందించువారు నీ కనేకులున్నారు. వ్వేమ్సు మ్ర స్రీత్వమును ధరించ యఃండజాలము మూ న్నేతములనుండ్రి సెలయేరులవ3తై నీరు (ప్రవహించు

దశమ శతకము - తృతీయ దశకము 529 చున్నది. మా మనస్సులు శిదిలము లగుచున్నవి. నీవు గోవులను మెవు టకై పోవుట మాకు వినాశకరముగ నున్నది మా యాత్మలు నిష్పునొద్ర నున్న మైనమువలె కరిగి దగ్ధమగుచున్నవి అట్లు కాకుండ నీ చరణార విందముల మా తలలపై నుంచి మమ్ములను కటాక్షింపుము.

7. అవ “మేము మక్కిలి బాధపడునట్లుగా నీ నుకుమారము లగు పాదారవిందములతో నీవు పశువుల మేప్పటకు అడవికేగగా అచ్చట కంనుని పంపున వచ్చునట్టి రాకనులు నీతో తలపడినచో నేమి యనర్థము మూడునో యని తలంచినా (పాణము లిప్పుడే యెగిరిపోవుచున్న" వను చున్నారు.

మాచేతికంకణములును, మొలనూలును జారిపడునట్లును, తామర పువ్వులవంటి నేత్రములనుండి నీరు కారునట్టును, మా స్తనములు పాలి పోయి, భుజములు వాడిపోవునట్లును చేయుచున్న మణిమయ కాంతి యుతుడా! నుకుమారమగు నీ పాదపద్మము బాధవడునట్లుగా ఆడవుల ళెగి యచ్చట మేయుచున్న పశువుల వెంటనంటి మిక్కిలి యానంద ముతో సంచరించుచుండగా కంసుని (సేరణచే రాక్షసులు వచ్చి నిన్ను చుట్టుముట్టి పీడంచుచో నేమగునో యను భయముతో మా యాత్మ నిప్పు దగ్గర బేరియున్న మైనము వలె కరిగి దగ్ధమగుచున్నది.

8. అవ. “నీవు వశువులను మేపుట యను వొక మిషను కల్పిం చుకొని మాళన్నను [పియలగు స్తిలతో కలసి యానందించుటకు వెడలి పోయినచో మహాపత్తు వాటెల్లునని భయపడుచున్నాను. నిన్నెాడబాయు టయు మాకొక యాప శ్రే, వీ కట్లు వెళ్లవలెనను పట్టుదలయున్నచో వారిని పిలుచుకొని వచ్చి మా యెదుటనే నీవు వారికో (కీడించుచుండగా నీ ముఖ వికాసమును సేవించి మేము సంతసింతుము.” అనుచున్నారు,

67]

నా న స్‌ చహాసేవ కం ఆర వాళు ము నాన స్వా సెంచిన

సేకష్మ్టాన సి పదవి శేగినచో అసురులతో యుద్దము తటస్థం వ మో మనస్సులు దుఃఖపూగర్రక్సున మునిగి బాధపడుచున్నవి కనుక గోవ్రల వెంబ్రడ్ర సావలదు మాకు సియందు గల 'స్నెహముః ఆద డు మా లోపల (ప్రవేశించి మమ్ము బాధించుచున్నవి కావున నీవు పోవలడొ ని పద్మములవంటి న్మేతములు, దొండపండువంటి అధరము, శ్రీహస్త ములు, పీతాంబరము చూపి సన్నని నడుముగల యువతులగు గోపిక లనునీ నాశపడుచున్నావు, వారి నిచ్చటకే తోడితెచ్చి మే మానందించు నట్లు వారితో సంచరింపుము.

9 అవ. ఆ మాటలను విన్న శ్రీకృష్ణుడు "నా కట్టివారే యున్నబ్య్‌ మీ కండ్దయెదుట వేరుకొందరు స్త్రీలతో విహరించుచో మీరు సహింతుర్యా నేను పోకుండుటకై యట్లనుచున్నారు " అనగా. “తక అష్టా! నిజము చెప్పుచున్నాము, మాకు, మాత కలియుటవలన కలుగు అనందము కను, సీ హృదయమునక్త కలుగు ఆనందమే సుఖతరమెనది. కనుక (ప్రమా ముతో క్రూగ్ల యా పశువుల వెంట వన్నపవేశము వలదు" అను చున్నారు,

శ్రీకృష్ణా! నివు మాత్ర కలసి యుండుటకన్నను నీవు (గ్రేమించినే విలక్షణలగు స్త్రీలతో క్రల్స మెలసి యుండగా నీహృదయమున నుప్పొంగు ఆనందమును జూచి మేము మిక్కిలి సంతోషింతుము నీ ఆనందమునకు విరోధియగు స్త్రీత్వము మాకేల? ఓ స్వామీ! పీ ఆవులను మేపుటకు పోవలదు. కంసునిచె పంపబడిన రాక్షసులు అనేకరూపముల ధరించి సంచరించుచుందురు, వారితో న్సిక్ర్ర కపటయుద్ధము తప్పకుండును- అయోర్ణి! అపుడేవముగునో? క్రూ మాటన్సు పాటింప్పమ్సు.

10. అవు. “కంసుడు పంపిన రాక్షసులు మిక్కిలి బలాధ్యులు

వారడవిలో నిండియుండి ని రాకకై యెదురుచూచుందురు.. పోనిమ్ము స్‌ యన్న బలరాములు. ఆయన తోడుగానున్నన్సు మాకు కొంత ధ్టైర్య

దశమ శతకము - తృతీయ దశకము 581 ముగా నుండును. కాని నీవు ఒంటరిగా పోవుచున్నావు. అది మమ్ములను మిక్కిలి బాధించుచున్న” దనుచున్నారు.

నిన్ను పీడించుటకై కంనుడు పంపిన బలాడ్యులగు రాక్షనులు అడవిలో బుషులను పీడించుచు నంచరింతురు. అట్టి స్థలమునకు నీవు ఒంటరిగా పోవుట మాకు భయముగా నున్నది. పోనిమ్ము. సీయన్న యగు బలరామునితో నైనను కలసి పోవుదు వన్నచో నది నీకు గిట్టదు. అచ్చట జరుగబోపు కపటయుద్ధముల తలంచుకొని మా మనస్సులు లోలోపల దగ్ధము లగుచున్నవి. అయ్యో! నా మాట వినుము, పరమపద వాసముకంకొ నీకు గోవుల రక్షించుటలో గల యానందమపారము గదా!

1[. అవ. గోపికలు శ్రీకృష్ణుని పశువుల మేపుటకు పోవలదని నిషేధించుచున్న పాశురగర్భమగు సీ దశకముతో (శందటి దశకము లన్నియు సమమగునా యని యాశ్చర్యపడుచున్నారు.

త్రీ కృష్ణస్వామియొక్క శ్రీపాదముల విషయమై కురుకాపురినాథు లును ఉదారులును నగు నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన, గోపాంగనలు శ్రీక్ళున్లు నెడబాయుటకు భయపడి ఆవులను మేపుటకు పోవలదని చెప్పన, ఈ దశకము వెనుకటి దశకములన్నిటితోను సమానమగుచున్నుది. అనగా ఆ దశకము అన్నియు కలసి యిచ్చిన ఫలము ని దశకమొక్కటియే యిచ్చును.

9...0 ౭6 బాం

దశపు శతకము _ చతుర్ధ దశకము చతుర్ధ దశక సారాంశము--_ మొదటి శతకములోని మొదటి దశకము$ పరత _త్వమగు నారా యణుని గూర్చి చెప్ప వలసినదంతయు చెప్పిరి. ఆతడే (ప్రాస్యమగుటచే దానిని లభించుట కుపయోగించు బక్తి యోగమును రెండవ దశకమున సాయించిరి. (పపత్తికి సాధ్య భక్రియనునది పర్యాయ పదమగుటబే అదియును “భక్తి శబ్దముచే చెప్పబడుచున్నది) భక్తి యోగమున తాయన సులబుడను - విషయమును మూడవ దశకమున సాయించిరి. ఏతావతా, రెండు, మూడు దశకములతో చెప్పిన భక్షి వలన పలము తప్పక సిద్ధించునని చెప్పి. తదుపరి దశకములలో ఆభ క్త్‌ని పెంపాం దించు కల్యాణ గుణములను చెప్పుచు ఇళ్వాన్లు తమ పలమున కుపొ యముగా మొదటి దశక్రమున 'అరుళినన్‌' ఆను పదముచే సూచించిన (ప్రపత్తిని ఈ దశకమున ముగించుచున్నాము. “అరులినన్‌' అను పదము నకు “కృప జేసెను అనునది యర్థమగుటచే అ కృప (ప్రపత్తికిని అవసర మగుట వలన్న అరుళినన్‌' అను పదమునకు 'కృప' యని యర్థమును చెప్పవచ్చును. ఈ ప్రసంగముబే ఆళ్వార్లు భక్తి నిఘ్టలనియు, (పపత్తి నిషఘ్టులనియు అర్థము సిద్ధించుచున్నది భక్షి కుండవలసిన కర్మ జ్ఞాన ములు వీరికి లేకున్నను ఆ రెండిటి స్థానమున భగవ దన్యుగ్రహ ముండు టచే వీరి కవియును సద్ధించవచ్చును కావుననే ఆళ్వారుల భక్తి (పప త్తులు వికల్పించ తగియున్నవి. (పథమ శతక పథము దశకమున (పావ్యమును తెలిపిరి దానిని బడయుటకు భక్తి (ప్రపత్తులను రెండు ఉపాయములు గలవు. అందు భక్తి తై 9వర్టికులకు మ్నాతమే తగియున్నది, జైఫవర్లికులనగా వేదాధి

దశమ శతకము - చచుర్ధ దశకము 599 శారము గల (బాహ్మణ, క్షతాయ, వైశ్యులు. [వవత్తొ నర్వాభి కారమ్యూ ఆళ్వారులు తనము యోగ్యతను బట్టి తమ కుపాయముగా నంగీకరించినది (పపత్తియే. దానిని ర0డవ దశకమున తెలిపిరి జై వర్హికులకు మాత్రమే అధికారము గల భక్తిని మూడవ దశకమున తెలిపిరి. ఆ భక్తి వపత్తులు రెండును మోక్ష(ప్రదములగుటను యాదశకమునందును, 'కజ్ణున్‌కటిలికై అను దశకమునందును చెప్పి ముగించుచున్నారు. ఈ దశకమున "కార్వే తవనెరి" ఆను పదములోని “తవ”, శృబ్దముచే (వ్రప్తి చెప్పబడుచున్నది. ఈ శతకములోని మైదవ శతకమున ఉప్మ్యశమమందున్న భక్రయోగము ముగించబడుచున్నది

1 అవ. ఉభయ విభూతి నాయకు డైనప్పటికిని తన భక్తులకు సులభుడగు త్రియఃపతి యొక్క శ్రీపాదములు భక్తి యోగముచే లభించ దగిన వనుచున్నారు.

కాలమేనుము వంటి నల్లని శాంతిగల వాడును, పద్మముల వంటి నేతములుకలవాడును, పంచభూతములకు అంతర్యామిగా నున్న వాడును, సుదర్శన థధారియు, నిత్యనూరి సుత్యుడును అగు [శియఃపతి యొక్క త్రీపాదములు భక్తి యోగముచే లభించ తగినవి.

ఇ అవ సర్వేశ్వరుడై, శయఃజేకీయై యుండియు నాపాప ముల పోగొట్టి, నాకై ౧ంకర్యమును ఇచ్చటనే స్వికరించుచున్నాడని వెనుక వప్పిన సౌలభ్యము తమకు ఫలించిన రీతిని చెప్పుచున్నారు,

జీవాధిదేవుడును, తన యంచు భక్తి లేనివారికి దుర్లభుడును, లక్ష్మిదేవి తన వకఃస్థలమందు నివసించు వాడును, పద్మముల వంట న్మేతములు కలవాడును నగు సర్వేశ్వరుడు నా పుణ్య పాపముల పోగొట్టి

నన్ను స్వీకరించుచున్నాడు.

క తిరువాయ్‌మొ్రీ సార సం్యగహము

3, అవ నా సంసార సంబంధమును తిరిగి రాకుండు నట్టుగ షోనట్టి నప్పిన్న పిరాట్టికి నాథుడై వేంచేసియున్న శియఃపతి యొక్క పాదారవిందములు నాకు శిరోభూషణములుగ లబించితి ననుచున్నారు.

శ్రీచకథరుడు నన్ను పాలించుచుండుటచే నా సంసార దుఃఖము అన్నియు పోయినవి ఇక ముందునా కెన్నడును సంహార బంధముండ బోదు. ఇక నా కే కొరతయు నుండబోదు. సుందరాంగియు, అత్మ గుణ శాలియు నగు నప్పిన్న పిరాట్టికి వల్లబుడైన (శియ్యపతి యొక్క శ్రీపాద ములను నాకు శరోభూషణములుగా థరించితిని.

శ, అవ. నా హృదయమున నిత్యవాసము చేయుచున్న శయ; పతిని ఎవ్వరును, ఎప్పుడును ఎడబాటు చేయజాలరు. అందుచే నేన్స కృతకృత్యుడనైతి ననుచున్నారు.

అరి న్‌ ఆచ + ఐం. క (శ్రియఃపతి శ్రీపాదములను శిరస్సుపై ధరించితిని. ఆ శయఃపతి బాటుల్లో నుండుటకై వేజ్కటాచలముపై వేంచేసియున్నాడు అది యాతని కొక యతిశయమా? నీచుడనగు న్లా హృదయమందే నిత వానము చేయుచున్నాడే!, ఇది యాతనికై అతిశయము, క్ట నాహ శ్‌ యము నెన్నడును విడువడు. నేను కృతకృత్యుడ నైత్తిన్లి ల

క అవ, ఆ శియఃపతినా విషయమై యేమి జయ నశ కొనెనో యెవ్వరెరుంగుదు రనుచున్నారు. బగుంచు

సర్వేశ్వరుడు నా హృదయము నెన్నడును ఏడువడని న్న కొంటిని. సుదర్శనధథారియగు నాతడు గొప్ప వంచన న భావుట్‌ లైన వారికి స్తుత్యుడు కానివాడు. భక్తులకు సత్యశాల్ర స్‌ , భక్తు లేని వారి కసత్యశాలి యగును, ఆతడు నాకు చై గునట్లుగా భక్త రము ఎవరికిని తెలిసికొన శక్యము ఇదు.“ టచిచిన యుపకా

దశమ శత్రర్ర ము _ చతుర్ధ దశకము ర్‌తిక్‌ వ 6. అవ. ఈనాడా (శయించిన భక్తులను కూడ నిత్యాశితులై 9డి పిరాట్టి మొదలైన వారిని వలె అన్ముగహించు సర్వేశ్వరుని యొక్క పాదారవిందములను ఆహంశార మమకారములను వీడి ఆశ యించి అభించితిని అనుచున్నారు.

వయోజనాంతర వపరులగు (కుహ్మరుుదాదులను తన శతీరమందొళకొ భాగమున నుంచుకొని రక్షంచువాడగు ఖక్తా న్కుగహ శీలుడగు శేవకాయి న్మాశయించిత్‌ని.

7. అవ ఓ మనస్సా! మన పుణ్యపాపముల నన్హిట్‌ని తానే స్వయముగా పోగొట్టి మన సేవలను స్వీకరించు సర్వేశ్వరుని [వతిది నము ననుభవింపు మనుచున్నారు,

ఓ మనసా! ఇందనీల మణివర్దుడును, మధుమధనుడునగు శ్రియఃపతి అలంకారముగా నుండు బంగరు నుదర్శనమును థరించి, నాచు సంసారబంధమును పోగొట్టి నన్ను పరిపాలించుచున్నాడు. కావున సంసారదుఃఖగంధముకూడ నన్ను చేరజాలదు. ఆయనను నిత్యమును ఆ(శ్రయింపుము*

8. అవ. అళ్వార్డు తన నిట్లాదేశించగనే అనుకూలించిన మన న్ఫును కొనియాడి “బాగున్నది, బాగున్నది, ఆయనను విడువక అనుసం ధించుము” అని (పేరేపించుచున్నారు.

సుదర్శనథధారియు, నిత్యసూరులను మించినవాడును, కాలము మొదలగు సనకలపదార్థములను సృష్టించిన వాడును, గోవులమందలను మేపినవాడును, భుజబలముచే గోపర్టన పర్వతము నెత్తినవాడునైన సర్వే శ్వరుని పాదారవిందముల నో మనస్సా! మరువక నిత్యానుభవముచేయు చుండుము, ఈ యనుభము మనకు నిత్యము నుండవలెను,

586 తిరువాయ్‌మొ్యగ్‌ సార సంగ్రహము

9 అవ అనేకకాలము భక్రయోగముచే లబింపబడు భగవం తుని యాతని యన్నుగహముబే ఈ జన్మయం దివృథే దర్శించగోరితి ననుచున్నారు

ఈ పాశురమున పపత్తి తెలుపబడుచున్నది, ఆళ్వారులకు సహజ ముగా (పప త్తిని, భగవదన్నుగముచే అవించిన భక్తిని ముందుపాశురము అలో తెలిపియుండిరి “మకినలమరుళినని" అను పదముచే ఆ (పప తియు ఆయన యను[గహముచేతనే లభించినదని తెలుపుచున్నారు.

భగవంతునియందు భక్తిలో సర్వదా శేషవృ తికలవాడనె యా మార్గమునందే నడుచునట్లు గీళోపదేశసమయనండే అర్జునునకు చ్రరమ క్లాకమును సౌయించినవిధముగ్గా ఆయన భోగ్థములగు శీపాదములను మోక్షయిష్యామి" యని వన వీనిని తాను చేసెన్సు కౌన్సన నా కిక పాప వాసనయే లేదు, సాథనాంతరముల నవలంబించువారిక్రని, వీ ఫలమున్సు కోరని ప్రపను ల కును నారాయణు డొక్కడే యుపాయమని చెప్పి యీ దశకము మంగించుచున్నారు.

శ్లో చతుర్విధా భజన్రే మాం (| జనాః సుకృతినోఇర్చ్య 1 వ!

ఆర్తో జిజ్ఞాను రర్హారీ | కానీ చ భరతర్షభ (|

యోగశాస్త్రమున చెప్పియున్నట్లుగా మనస్సును స్తాధినపరచ్చక్రాన్సి ధూపదీపాదిషోడశోవచారములతో దేవళల్తు ఆరాధించుచున్న శ్రీయ,పత్తి

చ న

యొక్క శ్రీపాదములు సపన్నులకు పరమ(ాప్యములుగా నుండును

దశమ శతకము - పంచమ దశకము టి? 11. అవ. ఈ దశకము ననుసంధించువారికి శ్రీకృష్ణుని పాదార విందములు నులభ మనుచున్నారు. పరాత్చరుడును, మల్లయుద్ధ విశారదుడును, భక్తుల పట్ట యధిక మగు ప్రతి కలవాడును నగు సర్వేశ్వరుడె యాథారమని నిశ్చయించి యాాశయించిన ఆళ్వార్లు సాయించిన యీ పదిపాశురముల నభ్యసించు వారికి శ్రీకృష్ణుని శ్రీపాదద్వంద్వమే పరమ [ప్రాపస్యమగును, శన న దశమ శతకము _ పంచమ దశకము పంచమ దశక సారాంశము భగవంతుడు ఆళఖ్వార్ల నిర్భంధముచే "మరణజమానాల్‌ వైకుస్త్టం కొడుక్కు మ్చిరాన్‌" అని యా శరీరావసొనమున వారికి పరమపదమును వసాదింతునని వాగ్ధాన మొనరించెను దానికి చాల కాలము పట్టునని యా విలంబమును సహించలేక భగవంతుడు ఆళ్వార్లను పరమపదమునకు వేంచేపుచేయుటకై విమానముతో వచ్చి వారిని తొందర పెట్టగా దానిని చూచి ఆళ్వార్లు "ఓహో! నాకు పరమపదమునకు పోవుట తప్పదు. ఇక ని (పజలకు భదక్తిమ ర్గనిఘ్టల_పవృత్తిని తెలుపవలసియున్నది, అని తలఅంచి దయామయులగుటబచే దాని నుపదేశించుటకు (పారంచించిరి, 68]

చా తిరువాయ్‌ మొటగ్‌ సారసం[గహము ఆ యుపదేశించుటలోను పరమాత్మ తమను పరమపదమునకు వేంచే యుడని తొందర పెట్టుటచేతను, వినెడు (పజలకు సులభముగా తెలియ వలె ననియు, తేలికయగు అఘుతమపాశురములతో దాని నుపదేశించు మన్నారు. అందు దాని కాలంబనమగు తిరునామమును చెప్పి వారను :సంధించవలసిన మంత్రమును చెప్పి, ఆ మం్యతముయొక్క అర్ధాను సంధానమే మోక్షసాధనమనియు, ఆ మార్గమున భక్తిచేయుడనియు, కరణ(తయములతో నాయన నా్యశ్రయింపుడనియు: ఇబ్లాశయించిన వారి కాతడు సులభుడనియు, మనకు నిరుపాధిక మాతయగు లక్ష్మిదేవి మూతని దగ్గరనే యున్నదనియు, దీని కథికారినియమము లేదనియు, గీరికగలవా రందరును. దీని _కధికారులే యనియు, పుష్పాద్యుపకరణముల గైకొని ఆశయించినచో, పరమ్రాప్తికి విరోధు లన్నియు తమంతనే తాలగుననియు. నుపదేశించి “నేనిక యీ లోక మున నుండను. నా మాటను పాటించి దీని నందరును ఆచరింపు"డని పరోపదేశమును ముగించుచున్నారు.

1. అవ. భక్రిమార్గనిప్టులై భగవంతు న్మాశయించు వారు అను సంధించవలసిన మంతమును సాయించుచున్నారు.

శ్రీకృష్ణుని పాధద్వండ్వమును పొందగోరు ఓభక్తులారా! మీ రను సంధించతగిన తిరునామము “నారాయణ' అనునదియే.

2. అవ. రెండు, మూడు పాశురములలో నీ నారాయణ పద మున కర్థమును సాయించుచున్నారు మంతమును చెప్పినచో పిమ్మట దాని యర్థమును, అర్ధమును చెప్పినచో పిమ్మట మర్శత్రమును చెప్పుట ఆళ్వార్లయొక్క స్వభావము.

నారాయణుడు ఉభయవిభూతినాథుడు, భక్తులవిరోధినిరసన శీలుడు, సకలజగత్కారణుడును అగుచున్నాడు,

దశమ శతకము - పంచమ దశకము వత్రం

8. ఆవ, మనము సొత్తును, నారాయణుడు స్వామియు నగుటచే మనలను సర్వవిధముల రక్షంచుభారమాయనపైననే కలదు - అను చున్నారు.

సృష్టి కాలమున సృజించుచును, [(పళయకాలమున తన కడుపున నిడుకొని కాపాడుచును, ఈ విధముగ వాని కే విథమైన ఆపద శాకురడ రక్షించువాడు నారాయణుడే.

4. అవ. తిరుమం([తము న్యుచ్చరించుచు పుష్పాంజలితో భగ వంతు న్మాశయించు డనుచున్నారు.

స్తోతము చేయుటకై వేయి ముఖములుగల ఆదిశేసునిపై పవళిం చియుండీ జగత్తును పాఠించుచున్న శ్రీమన్నారాయణుని యొక్క శ్రీపాద ములయందు పుష్పముల సమర్పించి ప్రతిదినము అ్యశయింపుడు,

వ్‌, అవ. ఈ విధముగా సహజమగు శోభను విడువని పుష్పము లను ఆయన పాదారవిందములయందు తిరునామానుసంధానముతో సమర్పింపుడు. అట్టు చేసినచో మీరు న్వస్వరూపమునకు తగిన వైంకర్య మును లభించవచ్చు ననుచున్నారు.

ఓ చేతనులారా! మీరు (పతిదినమందును పాడని పుష్పములను నంపాదించుకొని భగవంతు న్మాశయింపుడు. ఆతనియొక్క తిరునామ ముల గానముబేయుడు. మోక్షమును పొందవచ్చును,

6. అవ. “ఆళ్యారే! ఆ(శయించదగిన ఆ నారాయణుడు కని పించిన గదా! ఆ(శయించునది. ఆయన మాకు కనిపించునా? యన్నచో అయో! ఆట్లనకుడు. వెనుకపడిన మనకొజకే గదా తిరుపతికొండపై వంచేసియున్నది ఆయన నా్నాశయించుడు అనుచున్నారు,

శ్‌శ0 తిరువాయ్‌ మొ్టీ సార సంగ్రహము

నిలమేఘపర్షుడై మన పాపముల నన్నిటిని పరిహరించు శ్రియఃపతి మన నూశ్రయించుటకు తగినట్టుగా అత్యంత సులభుడై వేంకటాది యందు వేంచేసియున్నాడు

7. అవ. భక్తిచే (పేరేపింపదిడి ఆ్యశయించుటకు శ క్తిలేనివారు గాని, భోగ్య్భమైన దగుటచే విడువజాలక తిరునామ సంకీర్తనము చేయ లేనివారు గాని, ఆయన తిరునామముతో మన తల్లియగు లక్ష్మిదెవి యొక్క నామమును గూడ జేర్చి “శ్సీమన్నారాయణ”" అని అనుసంధి౦ం చినచో మీకు వెనుకటి పాపములుః ముందనుభవించవలసిన పాపము లును నశించును దానిచే పూర్ణోపాసన పలము సిద్ధించును-

8, అవ. దీని కధికారి నియమము లేదు. ఎవరైనను సరియే. నిరంతరము తిరునామ సంకీర్తనము. గావించుచో వారు నిత్యనూరులతో సమాను లగుదు రనుచున్నారు,

సిలమేఘవర్ణుడగు శ్రీమన్నారాయణుని బోధించు. అష్టాక్షరీ మంతము ననుసంధించువారు ఏ జాతియందు పుట్టినను, ఏ పనులను చేసినను ఈ మంత (పభావముచే నిత్యసూరులతో సమానులగుదురు.

9. అవ. సరే, అళ్వారే! జన్మాదులు పయోజకములు కావను చున్నారు. ఇతర ఫలములను కోరునట్లు చేయు పాపము లున్నవి కదా! అవి యడ్డవా? యన్నచో “ని విచ్చునవి మాకు వలదు. మాకు నివే కావల యును" అని ఆయన న్నాశయించినచో అవి తమంతనే విడచి పోవు నను చున్నారు.

(ప్రయోజనాంతర పరులకు దుర్లభుడైన శ్రియఃపతిని పయోజనాం తరములను కోరనివారు సులభముగా ఆ్యశయించ వచ్చును. వారి కేవిథ మైన ఆటంకములును సంభవించవు, వారికి తాను సులభుడె యుండును, న్నుగీవుడు, శబరి, విశ్వామ్మితమహర్షి మొదలైనవారు సులభముగ నటే యించిరి గదా!

దశమ శతకము = పంచమ దశకము న్‌డీై

10. అవ. అంతమా[తమే కాదు. అతని "'సేవకాటంకములగు పాపము లన్నియు నశించుపోవును. కావున ఆయన న్మ్నాశయించుడను చున్నారు.

కై ౦కర్య,పతిబంధకములై న అజ్జానాదులన్నియు. నశించుటకై మంచి పుష్పాదులచే నర్చించి, భక్తుల యోగక్షేమములను నిరంతరము విచారించుచున్న్న యా పురుషోత్తము న్మాశయింపుడు.

శ్లో! అనన్యా శ్చిన్తయన్లో మాం । యే జనాః పర్యుపాసతే ॥ తేషాం నిక్యాభియు క్తానాం ॥। యోగక్షేమం వహామ్యహమ్‌ ॥

మూగ మనగా ఇదివరకు లభించనివియు. లభించవలెనని ఆశింప ఐబడునట్టాయు పదార్హములనిచ్చుట. క్షమమనగా అట్లిచ్చినవానిని శకాపొడుట.

11. అవ. ఈ దశకము తన నభ్యసించినవారిని ఆళ్వారులవలె భగవదనుభవపాతుల జేయును.

తాత్పర్యము సుగమము న అనూ

దశమ శతకము - షష్ట దశకము

షష్ట టశక సారాంశము.

ఆళ్వార్లు తిరువిరుత్తమనెడు (పథమ (పఖింధము మొదలు ఇంత వరకు భగవంతు సనువర్తించిన రీతి చెప్పబడినీది. ఇది మొదలు ఆళ్వా ర్లను భగవంతు డనువర్తించిన రీతి చెప్పబడుచున్నది తమపట్ల అత్యం తాధరమును చూపుచున్నే సక్వేశ్వరుని పరత్వమును, అట్టి పరాత్పరుడు తమ కత్యంత పరతంతుడై యున్న రీతిని తలంచుక్తాని దానివలన కలి గిన [పేమో[వేకమును ఎవరికైనను తెలిపి, కొంచెము కుదుట పడగోరి దాని కెవ్వరును శాన్చించక తమ మనస్సునకే ఆ విషయము నెతింగించు చున్నారు. “ఓ మనస్సా! అట్టి పరాక్పరుడు మన కెంత విధేయుడై యున్నాడో చూచితివా ? నేనెంత గొప్ప పురుషార్ధమును అభించితిన్లో గాంచితివా? మన పని యెట్లు ఫలించినదో చూచితివా? యని త్రమ మనస్సునకు చెప్పి సంతోషించుచున్నారు. వెన్స కంతయు సర్వేశ్వరుడు నర్వనియంత యనియు, సర్వస్వతంతుడనియు నుపదేశించిన యాళ్వార్లు ఇప్పడాతనికి తన భక్తులకు విదేయుడై యుండుటయ స్వభావ మని చెప్పుచున్నారు. ఇంతకు పూర్యము స్వాతంత్యభావనచ పార తం్యత్యమును తామే. చెడగొట్టుకొనిర.. ఇప్పడు భగవంతుడే వీరి పాం తం్యత్యమును చెడగొట్టుచున్నాడు,

అమ "ఓ మనస్సా ! భగవంతుడు మనల నన్యుగహించ దొడంగినాడు. ఆ అన్ముగహమృున్సు మనము విధించిన రీతిగన చేయు టకు సంసిద్ధుడుగ నున్నాడ"న్సు చున్నారు,

దశమ శతకము - షష్ట దశకము 543 ఓ మనస్సా! భగవత్కృపకు ప్యాతులగు భాగవతులకు దానుడ నగు నాకు శ్రీమన్నారాయణుడు దయచూప (వయత్సించుచున్నాడు. అది యును నే నాజ్ఞావించునశ్లు చేయుచున్నాడు. అజ్ఞానము నొసంగు నీ మూలోకమున నేను పుట్టగోరను. తిరువారన్విలై అను దివ్యదేశమును విడచి పరమపదమునకు వెళ్లవద్దు అనెడు ఈ ఆక్ఞానమును విడువుము. మనలను పరమపదమునకు తిసికొనిపోవుటకు వచ్చి తిరువాట్టారులో వేంచేసియున్న భగవంతుని పాచాఠవిలఅచముల న్యాశయింపుము.

2. ఆవ. ఆళ్వారే ! కేవలము భగవంతుని చేతనే మనకి భాగ్యము అభించిన దందురేమి ?- మీరు మొదటి [వబంధమునందే “ఇన్నిన్హనీర్మై అని యా ముజామై” అనగా - ఈ సంసారమునందు జన్మను, దానివలన కలుగు అవివేశాదులను నెను పొందకుండవలె నంటిరి గదా! అన్లగా ఆళ్వార్లు “ఓ పిచ్చి మనస్సా! మనము కోరినంతనే లభించితిమా?" అనుచున్నారు.

క మనస్సా ! అనేక తిరునామముల నుచ్చరించి శ్రీమన్నారా యభఖుని పొందితిమి. దానిని ఫలముగ పరమాత్మ నుసంపన్నమగు తిరు వొట్టారులో వేఎచేసియున్నాడు. మనము కోరిన దానికి పైగా వరమపద మును (ప్రసాదించుటకు తొందరపడుచున్నాడు. మనమింత వరకు కోరి తమా? దానికీ పురుషార్థమెన్ని రెట్టందువు?

3 అవ. “ఓ మనస్సా! మనల ననుగహించునో, అనుుగహిం చడో యని మన మెదురుచూచుచుండగా ఆంత మాతమే కాక ఆయన కృప మ+పై నెట్లు ఫలించినదో చూచితివా? అనుచున్నారు,

ఓ మనసా! ఒక పనికై మన మెవ్వరినైనను ఆశయించినచో ఆ పని పూర్తియగువరకు వారి న్యాశయించవలసి యుండును. అట్టుకాక్ర మనము తిరువాట్టారులో వేంచేసియున్న సర్వేశ్వరునియొక్క తిరునామ

కకక తిరువాయ్‌ మొట్‌ సార సంగ్రహము ముల ననుసంధించి య్మాశయించితిమి. మనము కోరినట్లు సంసార విమోచనమునే గాక పరమపదమును కూడ నిచ్చుచున్నాడు-చూచితివా?

4. అవ. “ఆళ్వారే! సర్వేశ్వరుడు మః మాజ్ఞాపించినట్లుగ చేయుననుచున్నారే. ఇది సంభవించునా?" యంగా “అయ్యో! అట్టన కుడు. అతడు నిరంకుశ స్వతం్యతుడు, ఆయనకు భక్తులయెడ గల (పేమను పరిశీలించినచో అయనకు బేయత్రానివే లేదొనుచున్నారు.

ఓ మనస్సా! ఈ తిరువాట్టారునందు వేంచేసియున్నవా డెవ్వరను కౌంటివి? తన భక్తుడగు ప్రహ్లాదుని బాధించు హిరణ్యకశిపుని గుండెలు చీల్చినవాడు సుమా! భారతయుద్ధమున కౌరవసేనలోనున్న రాజులంద రును భయపడునట్లు పాండవులకొరకై భీష్ముని వధింతునని చ్యకమును చేపట్టి చనుదెంచువాడు సుమా! అతడు నా హృదయములో ప్రవేశించి న్లాఘ్యుమగు తెరువాయ్‌ మొగ (పబంధమును (పవర్తింప జేసినవాడు - ఇది యంతయు మనక్రారక్తృ తానే చేయుచున్నవాడు నుమా!

5. అవ. సర్వేశ్వరుడు పరమవదమునకు పోవు భక్తుల కేర్చర చిన ఆర్చిరాదిమార్గము ద్వారా ప్రోవు భాగ్యము నాకు కలిగినది. పిరాట్టి మొదలగువారినివతె నన్నను[గహించుటను కూడ బడసితి ననుచున్నారు.

భగవంతుడు ముక్తులు పరమపదమును చేరుటకై అర్చిరాది మార్గము నొక దాన్సిన్లి నిర్ణయించెను ఆతడు తెరువాట్టారునందు వేంచేసి యున్నాడు. ఆతడు “మామేకం శరణం (వ్రజ అహం త్వా సర్వపాపేభ్యో మోకయిష్యామి" ఆని సాయించెను. నే నిపు డా మార్గమున పరమపద మునకు పోవ్టటన్సు లభించితిని. గరుడవాహనారూకుడగు శ్రియఃపతి యొక్క శ్రీపాదములు నా తలపై నున్నవి. ఓ మనస్సా! నీవు నరకమును జయించితివి, ద్రా న్కొ్‌సారి పరిహసింపుము,.

దశమ శతకము - షష్ట దశకము నడక

6. అవ. తెరువాట్టారు దివ్యదేశమున వేంచేసియున్న శ్రియఃపతి విడచినను బొత్తుగా విడువజాలని యాయన శ్రీపాదములను దగ్గరించు టకు లఖించితి ననుచున్నారు.

౬ మనస్పా! శత్రియఃపతియొక్క త్రీపాదములు నా శిరస్పునందు న్నవి పుండరీకాక్షుడగు నాస్వామి నా హృదయమునుండి చలింపడు. తిరువాట్టారు నందాయన ఆదిశేషునిమై పవళించియున్నాడు. కువలయా పీడమను మదగజముయొక్క దంతముల నూడబెరికి వానితోనే దానిని చంపిన శ్రీకృష్ణ్టునియొక్క అందెలు చప్పుడగుచున్న శ్రీపాదములను సమీపించితిని.

7. అవ. “దగరించితి మనుచున్నారే. దాని కేమిగుర్తు?” అని యడుగగా ఆళ్వార్లు "చూడరాదా? ఆయన త్రీపాదములపె సమర్చించ బడిన తులసిమాలాపరిమళము నా శరీరమందంతటను పరిమళించుచు న్నదిదిగో” అనుచున్నారు,

అందెలు ధ్వనించుచున్న తశ్రీపాదములను సమీపించితిని. మన శ్రీకృష్ణుడు నా మనన్నును వాసస్థానముగా స్వికరించెను. దక్షణదేశము నకు ముఖ్యమైన తిరువాట్టారులో వేంచేసియున్న త్రీయఃపతియొ క్క పుష్పముల వలె సుకుమారములై న శ్రీపాదములపైె సమర్చింపబడిన తులసి నా శరీరమునందు పరిమళించుచున్నది. చూడుడు,

8. ఆవ. అతింతవిలక్షణుడైన సర్వేశ్వరుడు తిరువాట్టారునకు వేంచేసి నులచుడై యున్నాడు, ఆతడే వచ్చి నా హృదయమందు (పవే ఇించి నూతన తేజస్స్ఫుతో ,పకాశీంచుచున్నాడు. దీనికి నేనేమి పుణర్థము జేసితిని? అనుచున్నారు. "

69]

క్‌శ6 తిరువాయమొబ్ల్‌ సారసర్యగహము దిప్యమంగళవి[గ్రహమునం దంతటను పరిమళించుచున్న తిరుత్తు ఫఖాయియొక్క పరిమళము అతని అఆపాదమస్తకమును వ్యాపించి యున్నది. ఆయన చేతనున్న సుదర్శనము ఆయన సంకల్పించిన చోటుకు వెళ్ళి ఆయన అదేశించిన పనిని చేసి తిరిగి వచ్చి తన స్థానము నలంకరించును. ఉన్నతమగు దివ్యమంగళవి గ్రహము కలవాడై తిరు వాట్టారునందు పవళించిన స్వామికి నేనేవిధమైన యుపశారమును చేయ కపోయినను నా హృదయమునం దుజ్వ్వలుడై వేంచేసేయున్నాడు.

9. ఆవ. అకంతపూర్ణుడగు జాను విడుపక నా మనన్సునందు సర్వకాలములందును వేంచేసియున్నాడు. ఆహా! ఇంత వ్యామోహ మెవ రికి నెవరిపై నుండును? అని తలంచి ఆళ్వార్లు (పశన్నులగుచున్నారు.

వక్ష।స్థలమునందు వేంచేసియున్న పిరాట్టిమారుతో నిత్యవాసము చేయుచున్న స్థానము తిరుహట్టారు. ఆ గరుడవాహనుడు తన నెరుర్కొనిన రాక్షసవర్గమునంతను నశింపజేసి నా హృదయమునందు మిక్కిలి అదర ముతో విడువక వేంచేసియున్నాడు.

10. అప, మహాపురుషులను దరిజేరినచో వారు ఏడెట్టివాడని విచారించక యాతనిని మిక్కిలి గౌరవింశురు. ఈ ప్రవర్తనను తిరువాట్టా రులో వేంచేసియున్న సర్వేశ్వరుడు నాపట్ల చూపినాడనుచున్నారు.

భగవంతుడు నాకు “నిత్యనిరవచ్చిన్న కై ౦కర్యమును చేయు"మని యాదేశించి నా జన్మను ఛేదించి మిక్కిలి దాస్థపరచుకొనినాడు. నృసిం హావతారుడై హిరణ్యాసురుని చిల్చి చెండాడెను,. అతడు సహ్మసముఖ ములుగల అనంతాళ్వారు అను పడకపై పవళించియున్నాడు, “గొప్పవారి న్నాశయించినచో వారు ఆశయించినవారి గుణాగుణముల జూడక ఎంత గొవ్ప పురుషార్ధమునైనను (ప్రసాదింతు"రను నర్థమును ఆ స్వామినా విష

దశమ శతకము _ షష్ట దశకము క? యమై సమన్వయపరచెను. ఆ స్వామి నన్ను తన శ్రీపాదములయందు నిరంతరకై ంకర్థమును చేయుమని నియమించెను. నేను తిరిగి పుట్ట నట్టుగ సంకల్పించి నన్ను తన దానునిగ జేనికొనెను. 11. అవ. ఈ దశకము నభ్యసించువారు నిత్యసూరులే యను చున్నారు. భగవంతుడు తన శ్రీపాదములను జూపి నన్ను సంసారమనెడు క్యూరమగు నరకమున (ప్రవేశించకుండ చేసెను. అట్టి తిరువాట్దారు స్వామి విషయమై నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన, వినుట కెంతయో నుధుర వైఎ యీ పదిపాశురములను నిత్యసూరు లెంత విన్నను త్పుప్రిజెందక అఎంకను యింకను వినవటలెనని యాశవడుదురు. షి స గ

దశమ శతకము _ సప్తమ దశకము సప్తమ దశక సారాయశము-- భగవంతుడు “సన్టాంచయాగ్‌ం నన్దదే (బహ్మళైషా... ....... నైనం జహాతి అహస్స్ఫు పూర్వేషు " అను (శ్రుతి చెప్పినట్లుగా ఆళ్వార్ల శరీర మును విడచుట కిష్టపడక ఆ శరీరవుతోనే వారిని పరమపదమునకు వేంచేపుచేసికొనవలెనని తలంచుచున్నాడని కనిబెట్టి ఆఅళ్వాప్ల ఆయనతో ఈ శరీరమును విడువనిచో నా కీ సంసారము నిత్యమై పోవును. కావున దీని నిచ్చటనే పొగొట్టపలెను- స్వామీ! యిదినా కష్టము లేని వస్తువ నీవును దీనియం డాదరమును విడువవలెను, ఇట్లితడు దీని నాదరించుట దీనియందలి జోషములను ఉపేక్షంచుటయే యని తలంచి దాని దోషము అన్నిటిని విన్నవించి “దీని నిచ్చటనే విడచి నన్ను కొనిపోవలె” నని (పార్టించగా, నది భగవంతున కష్టము లేక యుపేక్షంచగా, ఆళ్వార్లు “ఓహో! స్వామీ! దీని నాదరించవలొదని యాయన పాదముల పైబడి శరణుజొచ్చిరి. “ఇతు నమకు విశివకైయే” అని యాళ్వార్లు తాము సంకల్పించిన దానిక విరుద్ధముగా భగవంతుడు చేయజాలడని చెప్పి నట్టుగా భగవంతునకు ఆళ్వార్ల శరీరముపై ఆదరమున్నను “నేనును దీని నుపేక్షింకు" నని తలంచెను. ఇది భగవంతునకు ఆల్వార్ల పట్టనున్న పారతం్యత్యపతిపత్తి ఆళ్వార్లు దీనిని గమనించి సర్వాధికుడైన సర్వి శ్వరుడు తమ పార్ధన నంగీ కరించుటకు సంతసించి యిట్టి నుశీలుడగు సర్యేశ్వరు నెవ్వరును ననాదరించక యాడరించుడని (సేమా తిశయముచే నితరుల కీదశకమున నుపదేశించుచున్నారు. శ. అవ. తిరువాయ్‌ మొొగ్‌ని పాడించుకొనుట యను నొక మిషను కల్పించుకొని తమలో (పవేశించి తమ పట్ట యాయన చూపిన

దశమ శతకము - సప్తమ దశకము క్‌డీ9ి వ్యామోహమును జూచి “ఓ కవులారా! ఆయనను వర్ణించగోరు మీరు ఆయన శీలాదిగుణములలో కాలుజారి పడకుడు. సావవానముగానుండు" ఉని హెచ్చరించుచున్నారు. భగవంతుడు తిరువూలిరుంజోలై దివ్యదేశమున _ వేంచేస యున్నాడు ఆశ్చర్యకరములగు గుణగణములు కలవాడు అట్టివాడు నాచే తిరువాయ్‌ మొ్యగ్‌ని చెప్పించవలెనను మిషను కల్పించుకొని కపట ముతో నా మనస్సున (పవేశించినాడు. ఇరుపార్శ్వములందున్న దేవి మారులకున్ను తెలియకుండునట్లు నా మనన్ఫున (ప్రవేశించి అత్మ ననుభవించి తాను నా కభిమానిరై పూర్తుశతయ్యను ఓ కవులారా! మీ యాత్మను ఆయనకు వశపడకుండునట్లుగా భ్యధపరచుకొని కవిత్వమును 2 అవ. ఆళ్వార్లు భగవంతుడు తమతో కలిసిన తరువాత అమన లభించిన సమృద్ధిని జూచి 'ప్రసన్ను అగుచున్నారు. సర్వేశ్వరుడు నన్నన్ముగహించిన పమ్మటనే సర్వలోకాధీపుడై పూర్ణుడయ్యెను. నాచేత తన స్రోతరూపమగు తిరువాయ్‌ మొట్లీ వం మును ఛెప్పించెను. నన్ను సర్వవిధములుగ ననుభవించి నాకు మిక్కి రుమాలిరుంజోలై యందు కృత భోగ్యభూతుడయెను. అట్టివాడు తిరులు క్‌ కృత్యుడై వేంచేసియున్నాడు. ఖ్‌ మునకు 8. అవ. భగవంతునకు తమపట్ల గల అదరాతిశయ హద్దులేదని సాయించుచున్నారు ని శరీరమునందు నా ఆత్మను పూర్రిగౌ అనుభవించి హేయమగు లసర్యాడాడులై టకని తౌ య్‌ ప్రవేశించి నాకును: నా వస్తువు లన్ని ధుమాలి యందున్న, కొనియాడదగిన తి యున్నాడు. అట్టివాడు దక్షణుదిశయందున్న:

కక0 తిరువాయ్‌మొబ్ర పార నంగ్రహము యుంశోలై యందు వేంచేసియున్నాడు. ఆ దివ్యదేశమున్న దిక్కును సేవించి అదియే నాకు పరమ్మపాష్యమని నిశ్చయించుకున్న నేను వానిని వదలి మరియొక దేశమునకు పోవుదునా! ఆహా! సర్వేశ్వరుని జౌదార్య మునకు అవధిలేదే!

శ అవ. అళ్యార్లు తమ శరీరము కంటెను తమను సంశ్షేషించు టకు తగిన దేశమని తలంచి యాతనిక్రి తిరుమలయందున్న వార్థమోహ మును సాయించుచున్నారు,

సకల [పాణులకును తానే స్వామియగువాడు. తనను (గేమించని యనుర వర్గమును నశింపజేయువాడ్తు, దక్షిణ దిశక్రు తిలకమువతె ముఖ్యమైయున్న తిరుమాలిరుంశోలై యనెడ్సు పర్వతమును విడువక యున్నాడు అటులనే న్లా శరీరముకు కూడ తనకు (పాష్యమునుగా దలంచి విడువకున్నాడు ఆహ ఆతని వా్థమోహముునక్షృ హద్దులేదే|।

యి

5 అవ. ఆళ్వార్లు భగవంచతు౨త్రో కలప తాము స్వయముగ చిరువాయ్‌ మొట్ల్‌ (ప్రబంధము నాత్రనిక్ర వినిపింపగా భగవంతున కాపీతి లోనిముడక పాడుటకు ముందుగా చేయునట్టి ఆలాప్వు

నుచ్లే

డనుచున్నాట,. యుచున్నా నా శరీరమును విడువజాలక్ష పోవుటర్సే గ్లాజ్ర నౌ నూదక్తియగ్వ (పబంధమునందును మీక్కిలి యానందము ననుభవించుచునా డు రాక్షసులు నశించునట్లును, అనుకూలురగు దేవతలు వ దిషా ' ల లబ్ది ందునట్టున్సు, బుషు లానందభరితులగు నట్లును రాగముతో నిండిన పాశురరూప్రనుగ్వ తిరువాయ్‌ మొల్ల ప్రబంధమును నన్ను మధ్యనుంచుక్రా తనను శ్రాచ్చి

పాడుకొని తెరుమాలిరు౦ళోలైల్లో వేంచేసియున్న యౌ స్త్యార్బి తొనే గానము చేయును. పొ దానిని

దశమ శతకము - న్తమ దశకము 551 6 అవ. శ్రియఃపతి తిరుమాలిరుంశోలై దివ్యదేశమునందు వేంచేసియుండి నన్న్సేలుకొనుటలో పరవశుడై యున్నాడనుచున్నారు.

(బహ్మరు(దాదిదెవతలు తనను సేవించగా నితరులకు దుర్లభము అగు కోరికలను వారికి (పసాదించినవాడును, (పతికల్పమునందును మూడు లోకములును _పళయార్దవమున మునిగిపోకుండునట్టుగా (పతి కల్చ్పమునందును తనకే లాభమని భావించి రక్షించువాడగు శ్రయఃసతి తిరుమాలిరుంశోలై యందు వేంచేసియుండి నన్ను కాపాడుటలో వ్యామో హముకలవాడైై యున్నాడు.

7. అవ. భగవంతుని సమృద్రికంతకును తిరుమాలిరుంకోలై దివ్యదేశమే మూలమై యుండగా అదియే మనకును పొంధదగిన ముఖ్య సాన మని యా దివ్యదేశమును కొనియుడుచున్నారు యె

“ఓనా స్వామీ! దయచూడుము” అని చెప్పుచున్న (గ్రహ్మరువేం (దాదిదేవతలును ధర్మశాస్త్రములను రచించి లోకుల అజ్ఞానాంధకార మును పోగొట్టునట్టి బుషులును స్త్యోతము చేయుచున్న శ్రీయ;ఃపతికి వాససానము తిరుమాలిరుంశోలైయసు దివ్యదేశము. అది భక్తుల అవి

ఇ దాాదులను పోగొట్టుచున్న శ్లాఘ్యమగు పర్వతరాజము=

8. అవ. తిరుమాలిరుంకోలై మొదలగు దివ్యదేశము అన్నిటి యందును భగవంతున కెంత (పీతియో యంత (పీతిని నా అవయవము లంద జూప్పచు ఒక్క క్షణమైనను నన్నెడబాయజాలకున్నాడు ఈతని స్వభావమేమో నేను (గహింపజాలకున్నా ననుచున్నారు.

త్‌ తిరుమాలిరుంకోలె పర్వతము, పాలసముుదము, నా శిరస్సు, క్ష క్ర స్వామి పరమపదము, వేంకటాద్రి, నా శరీరము-వీనిని విడువజాలక న్వో కు. వీలులేని (ప్రకృతితో చేరి వేంచేసియున్నాడు. అటులనే విడుచుట

నం తిరువాయ్‌ మొల్ల సార సంగ్రహము యున్న నా యాత్మను, మనస్సును, వాక్కును: [కియలను ఒక్క క్షణ ముగా నున్నది.

9. అవ. ఓ మనస్సా! మనకీ సంపదయంతయు తిరుమాలిరుం కోలై దివ్యదేశమువలననే వచ్చినది సుమా! దాని నెన్నడును విడువక

సకఆ పదార్థములకును అద్వితీయ కారణభూతుడు నారాయ ణుడు. (పతికల్బమునందును తన సంకల్చముచే లోకముల నన్నిటిని సృష్టించి, రక్షంచి, సంహరించువాడాతడే. ఓ మనస్పా! శరీరము నశించు నట్లు అన.మతించుము, భగవంతు నెన్నడును ఏడువకుము, నీకు మంగళమగు గాక!

10 అవ. ఇట్లాళ్వార్లు నిర్భంధించుచున్నను చదరంగ మాడు వారివలె భగవంతుడు వినపడనట్లుగా ఉపేక్షించి యూరకుండెను దానికి కారణ మమనగా చందనమును పూసికొనినవారు పాతను పగులగొటి యా చందనమును పూసికొనునది? ఏమండీ మీకు చెప్పినది? అనగా ఆళ్వార్లు తిరిగి శరీరమును నశించునట్లంగీక రంప

ర్త పుమని [పార్ల చున్నారు. జ.

రుమాలిర సము చే

ము శబ్లాది విషయము వ పక నియములు, దర్మం్యదియ అలు: శజ్హాది విష శయిలు ర్థిన్లుచున్న ఈ సంసారమునందు ఈ జీవు లతో కలసియున్న కృతిని, తద్వికారములను నశింపజేయుము

యు

11. అవ, ఈ దశర హదప ము మహదహంక్రారాది 'పాకృత విషయము

లన్నియు నశించునట్లుగ్లా తిరుమాలిరుంకోల విషయ దనుచున్నారు. ఎ ొమై. చెప్పబడిన

దశమ శతకము - అష్టమ దశకము స్‌్‌్‌8ి మహదహంకారాదుల యొక్కయు,పంచేంద్రియముల యొక్కయు స్వేచ్భాసంచారములు- నశించునట్లుగా తానే కోరి నాలో (పవేశించ్చి నన్నును, నా వస్తుపులను తనవని యభిమానించు సర్వేశ్వరుని విష యమై నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన యీ పది పాశురములను అనుసంధిం చువారి మహదహంకారాది విరోధివర్గమంతయు నశించును. అరై 'వశమ శతకము - అష్టమ దశకము అష్టమ దశక సారాంశము సర్వేశ్వరుడు తన కత్యంత్మపియులగు భక్తులను కొందరిని ఆతిజా హకులను వంపి వారిద్వాళాను, కొందరిని గరుత్మంతుని పంపి యాతని వ్వూరాను, మఠికొండరిని "అహం స్మరామి మద్భక్తం నయామి పరమాం గతిం" అనునట్టు గరుడాళ్వార్లతో వచ్చి వేంపేపుచేసికానిపోవుట ఆను రీతులు గలవు. ఇపుడు తానే గరుడునిపై వేంచేసె ఆళ్వోర్లను పరమపటిీ మునకు తిసికొనిపోవుట కుద్యమించుచున్నాడు, ఇట్టి కటాక్షము ఈశనికి ఈమపై కలుగుటకు హేతువేమని ఆళ్వార్లు ఆలోచించి యా యాదరము నక్సై నేనేమియు సాధనము ననుష్టించినవాడను కానే. మొదట నాకు 70]

క్క తిరువాయ్‌ మొ్యొగ్‌ సార సం్యగహము తానే తనపట్ల అద్వేషమును పుట్టించి, అపై విశేషముగ నను గహీంచి, సాకు తనను పొందవలెనను కోరికను పుట్టించి, దానికి తానే ఉపాయ మను నీశ్చయజ్ఞానమును కలుగజేసి, నా యందున్న భగవదపచార, భాగ వకొపచార,; అసహ్యాపవారముల నన్నిటిని క్షమించి, సాంసారిక భోగాను భవములలో సిమగ్నుడనైయున్న నన్ను తనను విడచి యరక్షణమైనను నిలువజాలని యార్తికలవానినిగా జేసి, తానే స్వయముగా గరుడవాహనా రూడుడై వేంచేసి, దీనికి కారణమేమని విచారించి. ఆయన సర్వజ్ఞుడు గాన ఆయనే దీనికి కారణము చెప్పగలడని భావించి యాయనతో స్వామీ! మీరిప్పుడు నన్నింత యీదరించుచున్నారే! ఇంతకాల మిట్లుపే క్షించితిరే దీనికి కారణమేమని యడుగగా భగవంతుడు సర్వజ్ఞుడగుటచే ఆళ్వారుల కి యారర్తిని మొదటినుండియు తానె కలుగజేసియున్నవాడు గాన సమాధానము చెప్పజాలక తలవంచుకొని నిలచి కాల్మివేలితో నేలను గీరుచున్నాడు. ఆహా! ఇది యాతని కృషాగుణము గదా! అని అ కృప యందు నిమగ్నులై యాశ్చర్యపడుచు సంతసించుచు నీ దశకమును సాయించుచున్నారు.

1. అప. నేను మాటవరుసగా తిరుమాలిరుంకోలై ఆనునంతనే భగవంతుడు నిరపేకరక్షకుడు గాన పిరాట్టిమారులతో వేంచేసె నను చున్నారు

నె నితరపర్వతములనువలి తిరుమాలిరుంకోలై పర్వతముయొక్క పేరును మ్మాతము అబుద్ధిపూర్వకముగా ననుసంధించితిని. వెంటనే త్రీయఃపతి పిరాట్టిమారుతో నిరతిశయభోగ్యమైన తిరుప్పేరును విడచి నా హృదయము _నిండునట్లుగా “(ప్రవేశించినాడు.

2. అవ. తాను సర్వేశ్వరుడైనను నాతో కలియువరకు ఏదో తన కొఠ కొరత యున్నట్టుగ విచోరిరచి 'యీనాడు నిర్హే తుకముగ నా హృద యమందు (ప్రవేశించి పూర్ణుడయె్య ననుచున్నారు.

దశమ శతకము - అష్టమ థశకము కకక

తిరుప్పేరులో వేంచేసియున్న సర్వేశ్వరుడు పళయార్ణమ్మున మునిగియున్న భూమి నుద్ధరించి సకల్మపాణులను పరమపడమునక్తు చేర్చెదనని సంకల్పించెను. చేతనుల పుణ్యపాపము అందుల కడమ య్యెను. భగపంతుడు విచారపడుచు నుండి యుండి తాను కోరిన విధ ముగ అభిముఖుడనైయున్న- నన్ను లభించి, నా-మనన్సున [ప్రవేశించి పూర్త్షుడయ్యను.

3. అవ. నిర్తేతుకముగ భగవంతుడు వచ్చి తమతో కలసి యుండుటను తలచి “యీ సర్వేశ్వరుని పావారవఛిందములు నాకింత నుల భములైనవే"” యని యాశ్చర్యపడుచున్నారు.

నుందరములగు మేడలతోను, గోపురములతోను. 'ధ్వజములతోను, అలంకారములతోను నిండియున్న తిరుప్పేరు దివ్యుదేశమందు వేంచేసి యున్న త్రియఃపతియొక్క తిరువడిగళ్లను మొట్టమొదటునే పట్టుకొను టకు లభించితిని. అంత మ్మాతముచే పునర్హన్మనా షోగాట్లుకొంటిని (ప్రపంచములో నుండుటవలన వచ్చెడు ఆజ్ఞానమంతయు పోయినది, ఇక నేను సాంసారిక -దుఃఖముల ననుభవించను. ఆహా! ఏమి అశ్చ రము

4. అవ. భగవంతుడు తమకు పరమఫదము నిచ్చుటకు సిట్ల ముగా నున్న స్థైతిని చూచి ఆయన స్వభావమును తలచుకొని "నేనును, నా యిర్యదియములుథు గర్వించుచున్నా" మనుచున్నారు.

నేనును, నా యింద్రియములును, నా నుననస్పున్ను_ భగవంతుడు నాకింత నులభ్గు వయ్యెను గదా యని ఫంతోషించుచున్నాము- సుందర ములగు తోటలతోను, చిలుకలు మొదలగు పక్షులతోను నిండియున్న తిరుప్పేర్షైయందు వేంచేసియున్న త్రియఃపతి నాకు ఉతమమైన షరమ

“556 -తిరువాయ్‌ మొగ్‌ సారసం్యగహము పదమును (పసాదించును. - ఎంత దుర్లభుడు ఎంత సులభుడయ్యెను]! "అని ఆయన' సౌశీల్యమున కాశ్చర్యపడుచున్నారు.

6. అవు తిరుప్పేరునందు వేంచేసియున్న తశ్రియఃపతి నాకు పరమషదమును (పసాదింతునని (ప్రతిజ్ఞ చేసి అందుల కడ్డముగా నున్న వాని నన్నిటిని తానే పోగొట్టివేసె ననుచున్నారు.

సుందరములగు తోటలతో నిండియున్న తిరుప్పేరైయందు వేంచేసి యున్న శ్రియఃపతి నాకు పరమపదమును వసాడింకునని (పతిజచేసి హేయమగు నా శరీరమున స్వయముగనే ప్రవేశించి, నన్ను మిక్కిలి కలతపెట్టుచున్న పుణ్య పాపములను పోగొట్టివసెను.

6. అవ. తాను నివసించుటకై యనేక దివ్యదేశము లుండి యుండగా నేమియు గతిలేనివానివల నన్నర్థించి నాయనుమతిని బడసి నా హృదయమున (పవేశించినాడని మిక్కిలి సంతసించుచున్నారు.

తిరుప్పేరు దివ్యదేశము నందును, తిరుమాలిరుంళోలై పర్వతము పైనను నివసించు సర్వేశ్వరుడు నా యనుమతిని బడసి నా మనస్సులో పూర్ణముగా (పవేశించెను. అందుబే నే నాయన _పేమకు పాటతుడనై

గుణానుభవామృతమును భుజించి సంతోషించితినిః

7. అవ. భగవంతుని ఆదరాతిశయమనుబచే నేను కృళార్జుడనైతి ననుచున్నారు.

తోటలతో చుట్టబడియున్న తిరుప్పేరునందు నివసించు సర్వేశ్వ రుడు నేను సంతోషించునట్లు నా న్మేతములనుండి పోకుండనున్నాడు. అతని ననుభవించుచున్న నా కికమీద 'నేమి కొరత కలదు? నాకు దాస్య

దశమ శతకము _ అష్టమ దశకము "కక్‌? మధికమై అంతమందు చెప్పదగిన “నమః” అను పదమును చెప్పుటకు లభించితిని. ఇంక నాకేమి కాలవయును ?

8. అవ. నాయందాతనికి వ్యామాహ మదికమగుటభే, తనకు నిరతిశయ భోగ్యమగు తిరుప్పేరు నగరము కెన్నడును పోజాలడు.

నా కండ్లనుండి కదలడు. నాకు పరమపదమును (పసాదించవలె నను పట్టుతో నున్నాడు. మన (పయత్నముచే చూడదలచినచో గోచరించ కుండ నుండును. సదప్తకుల పర్వతముల యందున్న మాధుర్యమువలె భోగ్యమై యుండును. తిరుప్పేరునందు (పేమచే వేంచేసియున్నవాడు ఇప్పుడు నా హృదయమందు మిక్కిలి [శేమతో చలించక , వేంచేసి యున్నాడు,

9. అవ. "నేడు నన్నింత (పేమించుటకును పూర్వము నన్నీం తగ యుపేక్షించుటకును కారణమేమని యడుగ దలంచుచున్నా” నను చున్నారు.

సర్వేశ్వరుడు నన్నిప్పు డొక వస్తువుగా భావించి నాయందు (ప్రవే శించియున్నాడు. ఇంతకు పూర్వము విషయాంతరనిమగ్నుడ నగునట్టుగా ఉపేక్షించియున్నాడు. దీనికి కారణమే మో? తిరుప్పేరునందు వేంచేసి యున్న శ్రియఃపతి నా కొక మాటను కృపజేయ వలెనని తెలియ జేయు టకై [పప్రయత్నించుచున్నాను- దానికి భగవంతుడు “అఆళ్వారే! దీనిని నేను చెప్పవలెనా? మీ రెరుగరా?" అనెను. అందులకు ఆళ్వార్లు "అది యేమో నాకు తెలియదు. నే నజ్ఞుడను గదా! మీరు సర్వజ్జులు- మీరే చెప్పుడు" అనిరి. “కొను నేనే చెప్పుదును వినుడు. నేను మీ హృదయ ములో నివసింతునని. యడుగగా మీరు సమ్మతళించితిరి గదా" యని

కర8 త్రిరువాయ్‌మ్మొగ్స్‌ సార సంగ్రహము భగవంతు డనెను. దానికి ఆళ్వార్లు *శొను, ఆదియా? శాని స్వామీ! మీ రంతట మీరే ప్రవేశించితిరి గదోగ్‌ అనిర. పోవిండు. (ప్రవేశించిన పిమ్మటనైనను మీరు నన్నాదరించికిరా? లేదాళ్‌ యని భీగపంతు డడి గను, “మరువి తొల్రం మనమే శన్దాయ." దానికిని ని కృషియే శార ణము.” అని ఆళ్వార్లు అనిరి. దానిక భగపంచుడు *బొన్సులెండి, చేను మీ హృదయములో నుండగా నితర విషయముల సాదరించక నిలచితిరి గదా!” అనెను. “ఎవై ఎ శ్రీమనం కెడుత్తాయ్‌" అట్టి దుర్విషయములు -(పవేశించకుండగ నీవే చేసితివి" అని ఆఖ్వారులనిరి, “నేను మీకు నిర్హే తుకమ్తుగ ,పసాద్దించిన భక్రిరూపొపన్న జ్ఞానమును వృద్ధి పాందించు 'కొంటిరి గదా” అనీ భగవంతుడనెను, ఆదియును దేవర వారు 'వసాదిం చినదే “అని ఆళ్వారులనిరి. దీనికి భగవంతు జేమి (పత్యుత్తర మిచ్చె” నని నంజీయరు భట్టరువారి నడిగిరి, దానికి భట్టరు "ఆ61 అతడింకేమి చెప్పును? ఇంతకాలము ఆళ్వార్గపై నేడో నేరమును మోపి వారిని సంసారమున పడవైచి యుంచితిని, బంక చేనేమి చెప్పుదు” నని సిగ్గు పడి, తలవంచుకొని కాలివేలిజో నేలను గీరుచు నిలచె" నని చెప్పిరి, 10. అవు. ఇట్లు ఆళ్వార్ల (పశ్నకు సమాధానము గానక భగవం తుడు నిరు త్తరుడై యీ (పళ్నధారను విడచి “యిక మిక్సు కావలసిన దేదో చెప్పుడని వారి వడిగిను, “శ్రియఃపతీ! (పిచి పూర్వకమైన కైంకర్య మును లభించితిని. ఇదితయ అకత్కాంచము నడువపల” ననుచున్నారు, ఆళ్వార్లు అడిగినదానికి భగవంతుడు సమాధానము చెప్పలేక *బక్ర ముందు మీకేమి కావలె” నని యడిగెను, “పేమళో వాచిక కైంకర్య మును (తెరువాయ్‌ మొట్లి రచన) చేసి మీ శ్రీపాదముల లభించిజిని ఇది సాకు స్థిరముగా నుండవలెను. ఆచార్యుల సేవచేసి వేదమున్స

దశమ శతకము - నవమ దశకము క్‌5్‌9ి అభించి అందు నిష్టాతులైన శ్రీవైష్ణవులు నీవశించుచున్న .తిరుప్పేరులో వేంచేసియుండు సర్వేశ్వరునళ్తు దానులైన- వారికి -దుఃఖము లుండవు. 11. అవ. ఈ దశకము నభ్యసించువారికి చెప్పిన విధముగా పరమపదముండును అనుచున్నార్లు. ఈ దశకము నధ్యయనము చేసినవారికి దుఃఖము లుండవు. వారికి పరమపదము పాలించదగినదిగా నుండును. హవన దశమ శతకము = నవమ దశకము నవమ దశక సారాంశము-ా ం టి 6 కు అభించినది? ఎనటి పరభ కి తఅల్వోరుల వరమయోగులకు అభించున్ని నుభవించీ యింక ఇచ్చట అనుభ ఇంతవణకు పరభ క్రిరీతుల నన్నిటిని త సదమునకు' పోవలిననీ వించదగిన దొక్కటియు. లేకపోవుటచి వ ఫరమపచమునకు తిసి శ , రి సంకల్పించిరి, ఆళ్వార్లకంకె భగవంతు యులోని అనుభవము కొనిపోవలెనను తొందర అధికమైనది. ట్‌ గాను తనయొక్క స్వరూవే నకు తగినంత యార్తిని వీరికి పుట్టించుట

క60 తిరువాయ్‌ మొొగీ సార సం్యగహము రూప గుణవిభూతులను కంటితో చూచినంత “స్పష్టమూగ (ప్రకాశింపజేసి నాడు. అనగా, వేదాంతములో చెప్పిన ఆర్చిరాదిమార్గమును, ఆత్మ-శరీర మును విడచునపుడు కలుగు బాధయంతయు తీరునట్లు తాను దర్శన మిచ్చు ప్రకారమును, అర్చిరాదిమార్గముననుండు ఆతివాహిక పురుషుల సత్కర్మలను, అ మార్గమున పోయి చేరదగిన పరమపదమును. నిత్య సూరు లెదురుగావచ్చి యాదరించు రీతియు, పెరుమాళ్లు పిరాట్టిమారుతో గూడ' ఎదురుగా వచ్చి యాదరించు రీతియు, నిత్యనూరులు సేవించు చుండగా శ్రీమహాలక్ష్మి దేవితో ఠీవిగా కాను వేంచేసియుండు రీతియు, పరమ్మషాప్యులగు నిత్యసూరులమధ్య తామానండముగనుండు రీతియు చూపించగా సేవించి యానందభరితులై దానిని అన్యాపదేశముగా చెప్ప యనుభవించుచున్నారు. అన్యాపథేశమనగా తమక్రు భగవంతుడు పసా దించబోవు ఫలమును సమస్త శీవైష్ణవులును లభించినట్లుగా చెప్పటయే అట్టు చెప్పుటకు ('సమయోజనమేమనగా భూలోకముననున్న శ్రీవైష్ణవులంద రును ఆళ్వార్లకు లభించిన ఫలము తమకు లభించునని నమ్మి యుండుటకే.

1. ఆవ. పరమపదమునక్షృ వేంచేయునట్టి శీ వైష్ణవులను చూచి స్టావరజంగమములకును (శమేమాతిశయముచే గలిగిన - వికృతిని తెలుపు చున్నారు" మవ ఏటి దద నన దరటానలములుగల. వరమున అలంకారముగా నున్న మేఘములు నృత సర్పంచి అకాళమునకు తార్య(తికమును గావించినవి,. సము స్‌ గ్ర, చం ద్యముల నెడు నృత్యము చేసెను, భూమియందునో! సప కలు బెతుల నెత్తి

ఖు సప్తద్వీపములును కానుకలను సమర్పించినవి,

దశమ శతకము = నవమ దశకము క5్‌61

2. అవ. ఉపరితన లోకములందున్నవారు జేసిన సత్కారముల తెలుప్పచున్నారు.

ఈ పరమపధథమునకు అర్చిరాదిమార్గముగా నేగు వెష్ణవులను జూచి సంతసించి మేఘములు అఆకనమున పూర్ణములైన స్వర్ణ మయ కుంభములుగా పూరించి యుంచబడినవి. సము[దములు స్థిరముగా నుండి ఘోషించినవి. లోకమునందున్నవారు పెద్దపెద్ద తోరణములగట్టి అన్నిదిక్కులయందును వారి న్మాశయించిరి.

3, అవ. ఆర్చిరాది ఆతివాహికలోకములందున్నవారు ఎదురుగా వచ్చి పుస్పవృష్టిని కురిపించి యీ ము క్తప్పరుషని స్త్మోాతముచేయుచున్నా రనుచున్నారు.

భగవంతుని భక్తులైెనవారి యెదుట ధూపములతో గూడ అతివాహిక లోకమందున్నవారు పుష్పవృష్టిని గురిపించి వారి నాాశయించిరి. మౌన (వతముకలవారు కూడ తమ మౌనమును విడచి వారి యెదుటకు వచ్చి “వైకుంఠమున కేగు మార్గమిడి యిట్లు వేంచేయు"డని యిరుుపక్కలుగ బారులు తీర్చి నిలచి బెప్పుచుండిరి,

4 అవ. ఉపరితనలోకములందున్న దేవతలు ఈ ముక్తప్పురు మడు పోవు మార్గమున నాతడు వ్మిశమించుటకైై వృక్షముల నాటిరి, వాయిద్య ఘోషముల గావించిరి. అందరును కలస యాతనిని కొనియా డిన రీతిని చెప్పుచున్నారు]

పరమపదమున కేగుచున్న భగవదృ్భక్తునకు మార్గమున కిరుపక్క అను వాసయోగ్యములైన మండపముల నేర్చరచిరి. ద్వాదశాదిత్యులును వరుసగా నిలచి తమ కిరణములు అనేకరములజాపి సేవించిరి.భేరీవాద్య 71]

క్‌62 తిరువాయ్‌ మొల్ర పార సం్యగహమాు ధ్వనియు, సము(దతరంగ ధ్వనియు సమానముగా నుండి ఆకసమున నుద్టీషించెను. _5. "అవ, ఆతివాహికులగు వరుళోం(దాదులును, ఇతరులును ఈ ముదక్తపురుపునకు చేయు ఆదరాతిశయమును చెప్పుచున్నారు. దేవతలు తమతమ వాకిళ్లలో నిలచి వీరు భగవద్భక్తులగుటచే మిక్కిలి యాదరించి “ఇటు వేంచేయుడు, ఇటు వేంచేయుడు, మా అధి కార స్థానములను (పవేశింపు” డని (పార్థించిరి విలక్షణమగు వేదోచ్చా రణగావించు ముక్తులు తమ యాగఫలమును వీరికి నమర్చించిరి. కిన్న రులును. గరుడులును సంగితమును పాడిరి. 6. అవ. దేవకాస్త్రీలందరును సంతోషించి సత్కారపూర్వకముగా ప్‌రి నాశీర్వదించిరి-అనుచున్నారు. కొందజణు తమయాగఫలములను వీరికి సమర్చించగా మరికొందజు మంచి పరిమళముగల ధూపమును సమర్పించిరి. ఇతరులు కొందజు శంఖములను, బాకాలను ఊదుచు వాద్యములు వాయించిరి. అచ్చట నున్న వారి భార్యలు "ఓ భగవంతుని భక్షులారా! మీరీ స్వర్గలోకమును పాలించు" డని యాశీర్వదించిరి. 7. అవ. మరుభ్ధణములును, వసుగణములును తమ సీమాధూ మిని దాటి వెంబడించి వెళ్లి ముక్తప్పరుషుని స్తుతించిరి-ఆముచున్నారు, సము(దమున పవళించియున్న కేశవుడును. మిరుమిట్లు. గొలుపు చున్న రత్నకిరీటధారియునై తిరుక్కుడందై యందు పవళించిన శ్రీకుష్ణు నకు కుల్యకమముగా దాసులై నవారియొక్క స్త్రీలు ఆశీర్వదించుచుండగా మరుత్తులును, పనువులును చాల దూరము వెనుకగా వీరి ననుసరించి వెళ్లి వీరిని స్తోతము చేసిరి.

దశమ శతకము - నవమ దశకము క్‌69

8, అవ. (పకృతి మండలమునకు భాగమునందున్న పరమ పదమునకు బైటగా నిత్యనూరులు ఏరి నెదుర్కొనిన రీతిని సాయించు చున్నారు.

వీరు శ్రీకృష్ణునకు దానులని కిఠీటధారులగు నిత్యసూరులు (కమ (కమ్మకమముగా నెదుర్కొనగా శ్రియఃపతి యొక్క వైకుంఠమును (ప్రవే శించుటకు జెండాలతో నలంకరించ బడిన (పాకారము౬ణ గోపురద్వార మును ముక్తపురుషుడు సమిపించెను.

9, అవ. ముక్తపురుపుడు పరమపదము లోపలి. భాగమునకు వేంచేసి ద్వారపాలకులలో (పధానులగు పురుషులచే అదరింపబడెను. అక్కడ వేంచేసియున్న నిత్యసూరులు “అహా! సంసారములో నున్నవారు భగవంతుని భక్తుళై పరమపదమునకు వేంచేసిరే! ఎంత భాగ్య” మని ఆశ్చర్యపడుచున్నారు.

ఈ ముక్తపురుషుడు వైకుంఠమున (వవేశించినపుడు ద్వార మందున్న నిత్యసూరులు "అహా! వీరు వైకుంరనాథుని భక్తులు. మాకు (పాసులు. మా స్థానముల ప్రవేశించు" డని ఈతని నెంతయో అమోదిం చిరి. వైకుంరమందున్న కై0కర్య పరులును, గుణానుభవ పరులును “అహా! భూలోకమందున్న వారికి శ్రీవై కుంరమున (పవేశించు భాగ్యము లభించినదే! ఇది యెంత గొప్ప భాగమని యాశ్చర్యపడిరి.

10. అవ. _నిత్యసూరు లీ ముక్త పురుషుని కొనియాడు రీతిని సాయించుచున్నారు,

“వీరు మన భాగ్యమువే నిచ్చట ,పవేశించిరి.” అని వైకుంరము నందున్న నిత్యసూరులు వారివారి స్థానముల యందు పురుషసూ క్త, శ్రీ సూక్తాది వేదమం,తములతో సకలొపచారములతో ముక్తపురుషుని

క్‌6కీ తిరువాయ్‌ మొొగ్‌ సార సంగ్రహము శ్రీపాదముల కడిగిరి. నిధివలె నున్న శ్రీశరకోపమును, శ్రీచూర్ణమును, పూర్ణకుంభములను, ధూపదీపాదులను ధరించి చం్యదునివలె సుందరము లైన ముఖములు గల స్త్రీలు ఎదురుగ వచ్చి సేవించిరి.

11. అవ. ఈ దశకమును అభ్యసించువారు నిత్యసూరులతో సమానులను చున్నారు.

అ శ్రియఃపతి యెదురుగా వేంచేయగా అచ్చట తిరుమామణి మండపము నందు సిరతిశ యానందము గల భక్తులగు నిత్యసూరులతో గూడ తామున్న విధమును నమ్మాళ్వార్లు సాయించిన యీ పది పాశుర ముల నభ్యసించువారు భగవద్గుణముల ననుభవించురు.

మట

దశమ శతకము = దశమ దశకము దశమ దశక సారాంశము-

ఇప్పుడు చెప్పిన దంతయు బాహ్యసంశ్లేషమున కనుపయు క్తమగు టబే తొమింకను సంసారమందే యుండుటను గాంచి ఆళ్వార్లు మిక్కిలి దుఃఖితులై “అయ్యో! సర్వరక్షకుడై యుండియును నన్నిశ్తు బాధపడు నట్లుంచెనే” అని దుఃఖితులై శ్రియఃపతి కెదురుగా నిలచి పిరాట్టిమై ఒట్టు పెట్టి, సిస్రవిడచిః, దయూవిహినుడైై నవాని వ్యజహృదయమున్ను (శుద్దలగు నట్లు భగవంతునకు తమను రక్షంచక పరమపదమునందుండుటయు దుర్భరమగునట్లు పెద్దకంఠము పెట్టి యేడ్చుచు భగవంతుని పాదార విందముల శరణాగతి చేయగా ఆతడు పరమదయాళు వగుటచే “అయ్యో! ఆళ్వార్లనిట్లు బాధపడునట్లు చేసితినే యని ఆల్వార్ల కంటెను అధికముగా బాభపడి గరుడవాహనారూకుడై విరాట్టిమారుతో కలిసి బాహ్య సంశ్తేషమునకు కూడ వఏీలగునట్లు వేంచేసి సేపసాయించి వీరు కోరి నట్లుగా వీరిని తీసికొనిపోయి. నిత్యసూరుల గోష్టిలో జేర్చి వీరి యార్డిని తీర్చుటయే గాక దానికి మించిన తనయార్తి కూడ తీరునట్లు వారితో సంశ్హేషించి కృపజేసెను. ఈ విషయమున ఆళ్వాార్లే చివరి శాత్తు పాశుర ములలో సాయించుచున్నారు. ఈ ఆళ్వార్ణయొక్క అవతారము సర్వే శ్వరుని అవతారమువలె సజ్జనుల నుకృత ఫలము,

1. ఆవ. స్వామీ! మొదటినుండియు సృష్ట్యాది వాపారముల ద్వారానా కనేకోపకారముల గావించి నీ దివ్యమంగళపి[గ్రహమును నా మనస్సున గోచరింపజేసి, నీయందు నా కపారమగు ప్రీతిని పుట్టించి, నిన్ను విడచినచో (బతుకలేనను ఆర్షిని కలుకజేసి నేను నిన్ననుభవిం చుట కనుకూలముగా తొందరగా నాయొద్దకు వేంచేసితివా తండ్రీ! వెను

66 తిరువాయ్‌ మొొల్‌ సార సంగ్రహము కటివలె నీ కల్యాణగుణముల జూపి వంచించి పోవుటకు నే నంగీంరించ ననుచున్నారు.

(పళయావసానమున జగత్తును సృష్టించుటకు సంకల్పించి తానే సమష్టిసృష్టిని గావించి, పిమ్మట చతుర్ముఖుని సృష్టించి, అతని కంతర్యా మిగానుండి ఆతనిచే వ్యష్టిసృష్టిని చేయించి, చివరిశాలయన ర్ముదున కంతర్యామిగా నుండి సంహారమును గావించు సర్వేశ్వరా! సుందరము అగు సమస్తావయవములు కలవాడా! నన్ను వశీకరించుకొని నాకు [పాణ భూతుడైై యున్నవాడా! నిన్ను నేనికమీద పోనివ్వను, వెనుకటివలె నీ శల్యాణగుజములను మాత మనుభవింవజేసి సాక్షాత్తుగా సంన్లేషమును (వసాదించక యికమీద మోసము చేయవలదు,

2. అవ. తమ కోరికను నెరవేర్చకుండ నుండుటకు వీలులేనట్లు ఆళ్వార్లు భగవంతునకు ఒట్టుపెట్టుచున్నారు.

సర్వేశ్వరా 1 నన్ను మోసగించకుము, నీ వకఃస్థలమున పుష్ప మాలెకవతె నలంకారమై ఫక్రల కల్యాణగుణ పూర్ణురాలె సుందరమైన కొపష్పుగల శ్రీ దేవిపై జట్టు. నీమీద ఒట్టు. నేనిట్లు ఒట్టు పెట్టగా న్లి వెట్లు పోదువో చూతును నా ద్రోషముల పాచి వెనుదీయక నన్నంగీకరించి తివి, నివునా చెంతకు వచ్చి నన్ను పిలుచుకొని పొమ్ము. పరాట్టిమీద ఒట్టు*అనగా నువ్వు నన్ను మోసగించినచో న్లిక్స పిరాట్టిపై పేమ లేనళ్లు, నీపై ఒట్టు - అనగా నామై నీక్సు (పేమ లేనక్లు,

కి ఆవ. మిక్కిలి బలాక్యులగ్సు (శహ్మరుదేందాదుల యొక్క స్వరూప స్థితి (ప్రవృత్తి నివృత్తులకు అన్నిటిక్రిన్లి నిర్వాహకుడవైన నీవు నిన్ను విడచి యొక్క కణమైనను (బకతుకలేన్స నన్ను, వేంచేస కృపతో అన్యుగ్రహింప్పము. అయ్యో! అనుచున్నార్ను,

దశమ శతకము - దశమ దశకము 567?

ఇందనీలమాణిక్యపర్డుడా! నీవు తప్ప గతిలేదను నమ్మకముతో నిన్నాృాశయించు (బహ్మరు[దాదు లందరికిని కారణభూతుడా! నీ సృష్టికి సహకరించు (బ్రహ్మ యావిర్భవించిన పద్మమును నాభియందు కలవాడా! నిత్భసూరులకును (పాప్యభూతుడా! నా ఆత్మకు నీవు తప్ప వేరు ఆధా రము లేదు కావున వచ్చి నన్ను పిలుచుకొని పొమ్మా అయో్యోో! అయ్యో! అని విచారించుచున్నారు.

శ అవ. “స్వామీ! సర్వనిర్వాహకుడవగు నీవు, నాకు కావలసిన ఫలమునకు సాధనానుష్టానమును నేనే చేసికొందునని, నన్ను విడచి పెట్టలేదు కదా?” అనుచున్నారు.

మహదాదితత్ర్వములకు మూలమగు (ప్రకృతికి నిర్వాహకుడా! ఆ మూలప్రకృతి నంటి పెట్టుకొనియున్న జీవులకును నీవే కదా నిర్వాహ కుడవు ? అఆకాశాది పంచభూతమయములగు (బహ్మాండములకును, అందున్న (టహ్మర్నుదేందాదులకును నీచే నిర్వాహకుడవు. "నీ సంకల్చ ముబే దేవతిర్యక్‌ మనుష్య స్థావరాత్మకమగు చతుర్విథ భూతజాతమును నీవే సృష్టించితి. దుర్శటమగు నా పనిని నేనే చేసి కొందునని దూరముగా విడిచ్చిపెట్టితివా?

5. అవ. “సర్వరక్షకుడవగు సీవే నన్ననాదరించినచో నా పనిని నేను చేసికొందునా? ఇతరులు చేయుదురా? చచ్చితిని ఆనుచున్నారు. స్వామీ! నీ వెరుగనిది యొక్కటియును లేదు. నే నెరింగిన దొక్కటి యును లేదు. కావున నన్నుద్ధరించు భారము నీదే.” అనుచున్నారు.

ఎజ్జగ కాలిన యినుపగుండు ఆ తాపము చల్లారుటకు నీటిని పీల్చునట్లు నా తొపమంతయు తీరునట్లు నాతో సంశ్రేషించిన అమృత మైనవాడా! నీవు నన్ను పేక్షంచినచో నిస్సహాయుడను, అస్వతం్యత్రుడను

కంకి తిరువాయ్‌ మొొ[్‌ సారసం(గహము నగు నేను స్వతంతించి దేనిని సాధనముగ జేసికొని నా పనిని నేను వేసికొందును?

6. అవ. శ్రీ మహాలక్షయందు వఠె నాయం దత్యంత పేమ కలవాడవై నా శరీరమందును, ఆత్మయందును మిక్కిలి ఆడరముతో ననుభవించిన నివు నన్ననాదరించక అన్ముగహించి వెంటనే పరము పదమునకు గొనిపామ్ము.

అతసీ పుష్పమువంటి నల్లని రంగుగలవాడవును, పద్మమువంటి కన్నులుకలవాడవును, దొండపండువలె నిగనిగలాడు అధరము కలవాడ వును నగు నీవు నీకు తగిన సౌందర్యాది గుణములు గల పిరాట్టిమారును (పేమించువాడా! నాకు నిరతిశయ భోగ్యభూతుడవై నా శరీరమును, నా అత్మను ఎంత అనుభవించినను తృప్తి తీరనట్లనుభవించితివి. ఇంకను పూర్ణముగ ననుభవింప్పము,

7, అవ “వరాహావతారుడవై (ప్రళయ సముుదమున మునిగి యున్న భూదేవినెత్తి కౌగిలించుకొంటివి. దేవదానవులచే సముద్రమును మదింపజేసి అందుండి శ్రీమహాలక్ష్మ ఆవిర్భవించగా నామెతో సంశ్రేషించి తివి. నేనును వారిరువుర అను.గహపాతుడనగుట చేతను, నేనును సంసారసాగరమున ము . సంస రసాగరమ నిగియున్న వాడనగుట చేతను నన్నుద్ధరించి

సంశ్లైషిం గాయం దతివ్యామోహమును జూపితివి. అట్టి నిన్ను నేనిక విడుతునా? అనుచున్నారు. న

నీకు పిరాట్టిమారునందు ప

క్ష ందున్న ివ్రిచ్చే ఆమె న్నాశయించియున్న నాయందును _పేమగల వాడవై యున్నావ్ట రెండు చం; దక హానుభావా దేవదానవులచే పాలసము[దమును మధింపజేసినవాడ్రా! తకాలము 0 నకు నిన్ను లభించి యిపుడు విడుత్తునా? నరా శాల

దశమ శతకము = దశమ దశకము 569 8. అవ. "ఎవ్వరికిని తెలియబడని నిన్ను నేను లభించి యిక నిప్పుడు విడచిపెట్టునట్టి యుపాయము లేనేలేదు” అనుచున్నారు, స్వామీ! నీవద్వితీయుడవు. నీవు వ్యాపించని దొక్కు చోటును లేదు. నన్ను _బతికించు (పాణమైనవాడవు పుణ్యపాపములకు నీవే నిర్వాహకు డవు. జీవులను కర్మానుగుణముగ నడిపించువాడవు నీవే, వారు గావించు పుణ్యపాపకర్మలకు ఫలములగు నుఖదుఃఖములను (పసాదించువాడవు నీవే. మూడు లోకములను సృష్టించి అందు (పవేశించి అంతటను వ్యాపించియును కనబడకుండువాడవు. నాకు మొదట నీపై (పేమను పుట్టించితివి, తలవనితలంపుగా సంభవించిన వుణ్యములకు నీవే కారణ భూతుడవై తగినఫలము నొసంగుచున్నావు, నిన్నిక మీద విడుతునా?

9. అవ. సర్వేశ్వరు డాళ్వార్లతో "నే నన్నిటిలోను ఆత్మగా ప్రవే శించియుండి వాని నన్నిటిని నాకు శరీరముగా కలిగియుండి జగచ్చరీర కుడనై యున్న యునికిని మీకు చూపితినిగదా!” అనగా వారు “ఆయో్యో! స్వామీ! అది భకక్తికలవారికిని, భ క్రిలేనివారికిని ఉమ్మడి సాొతు. నీకు వేరుగా అకర్షకమగు దివ్యమంగళవి[గహము లేనిచో నీ జగచ్భరీరకత్వ మును బట్టి ప్రాకులాడువాడనే. పరమపదమున నిత్యముక్తులకు గాన్ఫించు నీ పరిపూర్ణముగానుండు దివ్యమంగళవి[గహమును చూడవలె" ననుచున్నారు,

సకలలోకములకును, అందుండు సమస్త వస్తువులకును ఉపా దాను నిమి_త్ర, సహకారి కారణభూతుడవై, కార్య కారణావస్థలందు వాని కంతర్యామిగా వ్యాపించియుండి, భోగమోకములకు ఉత్ప త్తిస్థానమగు

మూలప్రకృతిని నియమించువాడవై యున్నావు. జ్ఞానమున శాధారమగుట చేతను, క్లానస్వరూపులగుటచేతను (ప్రధానులై, శరీరాదులందు వ్యాపించి 72]

క70 శఈరువాయ్‌మొ్యగ్‌ సార సం్యగహము (పక్కలకును; (క్రందునకును, ప్రెకిని వ్యాపించియున్న అంతము లేని జీవులకు నియామకుడా! పరమపదమందున్న అసాధారణ వి[గ్రహముతో కూడియున్న నిన్ను నేను ఎప్పుడు వచ్చి పొందుదును?

10. అవ. శ్రియఃపతికి అళ్వార్లు కోరిన ఫలమును చేయక తప్ప నట్లుగా శ్రీమహాలక్ష్మి తోడని యొట్టుపెట్టి అడ్థుపడి యెలుగెత్తి యేడ్చిన అళ్వార్లు కోరినవిధముగా నారాయణుడు పరిపూర్ణుడై వేంచేసి వీరితో సంశ్లేషింబెను, దానిని చూచి ఆళ్వార్డు “ఆహా! ఇది యేమినా భాగ్యము! నా అర్తి (ప్రకృతిని మించినది అందు వ్యాపించిన అత్మత_త్ర్వమును మించినది, ఈ రెండింటిని తనలో నిముడ్చుకొను భగపంతుని సంకల్చ క్లానమును మించినది. ఆది యంతయును తీరునట్లుగా నా యొద్దకు పచ్చి నాతో కలసితిని, నా కోరిక యొక విధముగా ముగిసినక్షు. నాకు హద్దుమీరిన ఆశను పుట్టించి దానిని కబళీకరించు ఆ ర్రికలవాడవై నాతో కలియుటజే నీ యార్తియు నొక విధముగా తీరినళ్లు" అనుచున్నారు.

మహదాది (పకృతి త త్వములలో (పక్కలకును, (కిందికిని, పైకని వ్యాపించి నాశము లేనిదై భోగమోక్షములకు సాధనమెన మూల (పళ్ళతికి అంతరాత్మయైనవాడా! అది ఆ జీవునియొక్క విభువగు క్డాన ముచే వ్యాపించుటచేతను, దానికి నియంతయగుటబేతను గొప్పదై, విక రము లేవియు లేనందున విలక్షణమై, వికస్వరస్వభావముగల జీవుల కును అంతరాత్మయైనవాడా! శ్ర మూడు తత్వ్వములను వ్యాపించి యుండుటచే వానికంకె గొప్పదైన నా ఆఇరర్రి తీరునట్లుగా నాతో సంశ్రేషించి తివి. ఇంక నాకేమి కావలెను? ౯

11. అవ. సర్వవిధములచే సమస్త చేతనా బేశ్రన్సమ్సల కన్నను విలక్ష ణుడైన సర్వేశ్వరుని సొక్షాత్క్మరించవలెనని ఆర్తితో మొరబెట్రి యాయ నను లభించి దుఃఖగంధ మిసుమంతరై నను లేనివారై , తొలగి పోయిన

దశమ శతకము - దశమ దశకము క్‌? సమస్త ఆటంకములు కలవారగు ఆళ్వార్ల యొక్క భక్తి బలాత్కారముచే వెలువడిన యీ వేయి పాశురములను, వెనుక చెప్పిన వానివలె కాక “లబించిన గాని జీవించనినునట్టి పరమభక్తిచే నుత్పన్నమైన ఈ తిరు వాయ్‌ మొబ్రీని అనుసంధించువారు. సంసారమునం దున్నను నిత్య సూరులతో సమానులగుదు రనుచున్నారు.

శ్రియఃపతిని సాక్షాత్తుగా పొందవలెనని యనేకవిధములుగా మొర పెట్టిన ఆళ్వార్లు తమ యార్తి యంతయు తీరి దుఃఖగంధ శూన్యమగు వపరమపదమును బఐబడసిరి. ఇందున్న పొశురములన్నియు అందాది రూవ ములే. కాని పరమబకక్తిచే నిష్పన్నమైన అందాదిరూపములగు ఆళ్వార్లు సాయించిన యీ పది పాశురములను అధ్యయనము చేయువారు సంసా రమునందు పుట్టినవారైనను నిత్యసూరులతో సమముగా ఆదరించతగినవా రగుచున్నారు.

క్లో “దర్శనం పరభక్తి స్బ్యాత్‌ ।! పరజ్ఞానం ఈు సబ్లమః |

పునర్విశ్తేష భీరుత్వం | పరమాభక్తి రుచ్యతే॥”

“అవావరచ్చూభ్రరియై అయనై అరనై అల త్తి అవావత్తు

వీడుపెత్త కురుకూర్‌ శడకోపన్‌”

ఈ పూర్వభాగమునకు ఈడు వ్యాఖ్యానమున రెండు విధములగు యోజనను చూపించిరి.

1. అయనై అఆరనై అవావత్తు అవావరచ్చూర్‌ అరియై అలత్తి

వీడుపెత్త 2. అయనై అరనై అవావర శూర్‌ అరియై అఆలత్తి అవావత్తు

వీడుపెత్త

అ 572 తిరువాయ్‌మొగ్‌ సార సం్యగహము ఇందు మొదటి యోజనకు అర్ధము వం || కృఇహమును (క్రహ్మయందును, రుృుదునియందును తనకున్న సే న విడచి తమ యొక్క ఆరి తిరునట్లుగా సంతశ్రేషించిన భ షించి పరమపదమున్సు లభించిన. షా (బహ్మ యొక్కయు, ర్ముదుని యొక్కయు అభినివేశము | క ఆ సట్టుగా వారిజ సంశ్షేషించిన సర్వేశ్వరుని ఉడ్షోషించి తమ ఆర్తి లరమపదమున్సు లభించిన. చేతనులకుండు అభినివేశము తీరునట్లుగా వారితో సంశ్రెషించిన సర్వేశ్వరు నుక్షోషించి తమ యార్తి తీరి పరమపదమును లభించిన ఈ రెండు యోజసలయందును అయనై, ఆరవై - అన్నచోట 'ఐ కారము: అమష్మయష్సు, కంత పెష్టుపురా్బన్సన పరాశరమహర్షి చత్వార్ధముల నన్నిటిని అంత నము లుగా చెప్పెనడి తీమైత్రేయుడు 'సన్నించగా చెప్పినవియే. తర్షష కు ఆ మైత్రేయ స్థానమున ఆర్తి యున్నది. అదియే యీ వాయ్‌'మొడ్రని నడిపించినది. అస్పపత రయ్యు గల అంద టనాల మ్మా శరకోపాయ నమః ళో ౨ ౪ ౮ లే | టి 6 0 ర్వ టఫ్‌ వ కా మె సలు అయో వొద్‌.600 (కీ

గోపాలచార్య స్వామివారి నూతన (పచురణములు ఆ హ్‌

శ్రీరామాయణ రత్నాకరము-అపూర్వ అర్థవి శేములతో రూ. 40-200 |.

॥ గ]

న్‌ తిరువాయ్‌ మొబీ సారసం్య[గ్రహము-ఆంథవచనము [

మొదటి భాగము 1-2-3 శతకములు 15ఎ00 1

“రెండవ భాగము. 4-5-6=7 శతములు 200/4.

] మూడవ భాగము. 8-9-10 శతకములు 15-00 |

. తిరుప్పావై -విశేష-వేదాంతార్థ వివరములతో (అచ్చులో నున్నది |.

నా భగవభ్లీతానుభవము న (అచ్చులో నున్నది '

. (1

భగవధ్ధీత - శోక - తాత్పర్యములతో (అచ్చులో నున్నది) - | |

_తిరువాయ్‌ మొొగ్‌ మూలంమ్మాతం, 5-00. |. న్‌ ఆదిత్య (పింటర్స్‌ ల్‌”

" తెనాలి. ,