Telugu tamila vindhu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

క, న్‌ లీ రే. శ సం గ

ట్‌! గు గ్య సనన! టో 11 శ!

ప కన భి మీ. ర్ట టయ

వో వస యే న... 221 న. టు...

రే 11! గ. ము రు నగ! న.

క్లో న గ ట్ల 1. స స, షా క / స్ట ౯ న్లో జ గ. ఉష = ల్‌ తో న! క 1. త స్‌

మ. కే పేలే! [* ల ల్లో ల. గ కో ౯, న. సలి లీ క ళు చేటు గ గో గ ||

మ. న. న. పు

వ స! ప. లో న్‌లో.! రి హే. ( వ. 11 (|. లీ శత న మ !

, మన్నే న. స ల | ల గో! స , వ. ౯ వః జ్‌ మ షస ర. ల | స సే. ల్‌

న... ఏల. ఉం శ. ఎం. ప. షే 1 లప న్‌ ఆ ర. న య నాళ ॥ నన టి! శ

్‌ ప | గల! వష? [ శ. జ! శ్‌ యీ న ర న ం?? . న ఎ / క . ం , లం | [| నీ? శ క, య !!

న ట్‌ | న వు న. ॥సైణై / - ॥ స ,*” ల సక!

. 10 టి జ వ ౯ . ౧. న. .! య. గం స + న్న గ చ “ల్‌ స. ' ల | న వ ం / ప్ర ఒన్‌ వ ర. 0 సన ఖు 0. స. యం. క. | | ల! వ. ౮ వశే గ న

స న . (నల = + 1 0 , . |. లె వం 1 గ, | న టే (1. క్‌ ॥ న. . శ, . ॥ 1 ఖా ణ్‌ గ. | సన / ం బ్‌ . న్న! నం గ ర, మ ఖీ వ. న. . | లక య టి గ! సక.

ము, వు? =. సు" . . ఇగ ఇ ॥. ల 1. స గ మోన క వ" మం . స. టో . /| న. న. ల .. ల. క్ష[ న. ॥్‌ . ల లో | గె క. . . స | | న టో గ (| “| . ; ల ట్ట | / ల. మం స క. ( . న. మ. న. 4/12. న. న . ల్‌ ని ॥ ళం! సన ఫ్య న |. న. ల / ప. న్‌ ్‌ 'భాక్ఫ షశర టై టు | స మ. ను నీ న ( న. ల ట్ట సావన న! న. ళ్ళ జో జ, న! లీ జ వ 1

తవింళ విందం

శాథాకృష్ణ రచనావళి

"కలుగు ; సుబ్రహ్మణ్య భారతి తెలుగుందాక్షిణాత్య సొహిత్యాలు

ఎదగ విందు ట్రం) ఆధునిక స్‌ో నహ వ్యాస మంజూష మదరాసు తెలుగు నిర్మాకలు (గీవిక చరితలు వేమన సూక్తులు అనువాదాలు ; "దళవాయి రాషుప్పయ్య (నవల) ఆళ్మ చింతనము జయించిన జనత (కవిత శమిళ కథానికలు ఆర్టిగీఠాలు క చిటికి చిరుగంట శ్రమలోస్వర్గం రంగురంగులపూలు సిపి, (నౌన్‌ సాహిశిసేవ (విమర్శ) దారిచూపిన తాత గాంధి ఆడపిల్ల కండడ్రిని (కథానికలు మా తాతయ్యకొల్ర యేనుగుండేది శ్రీ విజయం (నాటికలు) అనంత శయన్త మొ॥ వి రాజభ క్రి కి ణః చరిత కెక్కిన చరికార్థులు, 8 భాగాలు లీమిళం ; చందమామ (పిల్లల గేయాలు ఆయిరం శలైనాగం వాన కురిసింది ॥ తెలుంగు ఇలక్కియప్పలక్రణి అనగనగా (పిల్లల కథలు) (వ్యాసాలు దయావీరులు ఆంగ్లం ; మణి మంజడీరము "06 కెతగ8802 1౧ 61006 8౧4 తమిళ వేదము కౌ2గంకీ 5067 తమిళ పంచకావ్య కథలు లాం నా వ గా తమిళ సాహిత్య చరిత సి300%009 (౧ 701004 610/0016 తరతరాల కమిళ కవిథ క... 5008౧04116

తటుశ విందు (వ్యాస సంపుటి) చల్లా రాధాకృష్ణ శర్మ

శ! “404 (4 06116040 0 698678) 8 0౧ 004118 [66౧4019008 5472 జ త కీ! 9౧. 0., రాదాం తమి నం 501160, 1986 య త శీరిరగ[8 కొ!466911 6001. 0131001013 ళో 3237. ౧801180801 గ086, ఠి 56060౧6612086 500 003. ౧ 007 0. 6. ౧. 5%8%14 (| క్‌0+ 01 61400064 గిం రట?3! గంగుం8) ౮౧16911 సి8ర4/81 625 021 (గ్రంథాలయ న ॥ ఖ్‌ (| 3 26 6949268 204 04! గ ం పొలి, హైదరాబాద్‌ కి/౧166 81 ; ౯0౮% నగ౧౬5$ గం 2 18౬ 566 9౯ గెత608118006౧ (1008 సీడిర0ిగ4ఉ5-600 021,

' కనుక! స . నభ ల మ శ లం | సే. సట న న గ“ శః మ న ప... న. ॥ జీ ళ్‌ టి గ్‌ మే న్‌ స "ష్‌ న న... క షి టం న పంత... న న

గ క టట న న లే స్‌ మ పరక నం న. వ చో ని ము. న స సని న. తని. ॥| త ఖై షట సు ము! నై సో చ న వ... ల .] స్థ స ర (1. . న నగి న ఏ. టో ను సో! గ భే 1 ॥ న. క యల! [| న టా. |! తా మ ప ఎఫాల్యత్యే. ఫై వ ళో ట్‌ చ. నన శ. . మ ల గ్‌ ॥ భా చ సు వ “ ౮ సన న. గ.

0 షే [1 ల

యట క న న ప న డం.

మ స సు వ న న్‌ శ న.

న. న నో న ప న న . న.

అజా న్వథధర్మ స్వారాజ్య నంఘ నంస్థావకులు ణీ కౌతా సూర్యవారాయణరావుగారు

స్వధర్మ స్వారాజ్య సంఘ నంస్థావకులు శీ కౌతా సూర్యనారాయణరావుగారు

(శ్రీమంతుల యింట (వభనించిన శ్రీ శాళా సూర నారాయణరావుగారు నెలకు / రూపాయల తక్కువ జీతం మోద ఉపాధ్యాయునిగా జీవిత రంగంలో (వ వేశించారు, స్వయం కృషీ. [కమబద్ధమైన జీవితం తోడు కాగా; ఆయన దటీణ భారతంలో (వముఖ పారిశ్రామిక “జీ త్తలలో ఒకరై జీకు పెంపులు గడించారు, ఇండియన్‌ కానుర్స్‌ అండ్‌ ఇండస్ట్రీ )న్‌ కంప వ్ర చేట్‌ లిమికెడ్‌, కాకా స్టీల్‌ (ప్రొడక్ట్స్‌: బీ హైన్‌ పౌండ్రి మొదలై న క్కు. సంస్థల్ని స్థాపించారు,

విద్య, వుతం, చాన ధర్మాలు మొదలై న చాటీకి నంబంధించిన లను కార్యకలాపాలను నమన్యయ వరిచే దృష్టితో (శ్రీ కౌళా సూర్యనారాయణ రావుగారు 1980లో స్వధర్భ శి స్వారాబ్య సంఘం స్థాపించారు, తమ అధ్యాత్మిక భాలిక జీవితాలకు (శ్రీ కృన్ణ వరనూత్ముణ్ణి ఆయన మర్ష దర్శకుడుగా (గ్రహించారు. ఈ పరనాత్ముడికి కృరణ్ధ ఈ నూచకంగా తన స్వార్టితేం నుంచి ముక్కొ-లు మువ్వీనం స్వధర గ్‌ స్వాశాజ్య నంఖభూనికి సమర్పించారు, పరిహాన కుశల రకూ [కమ శితణహా ధర్మ ్రబుద్ధికీ ఆయన మారుజేరుగా (వతి ఛాసించోరు, అయినా (వ్రదార థోరణికి ఆయన విముఖులు, అయన్ని “పారిశ్రామిక వేచాంతి అని అయన ఆత్యంత

నన్నీ హీతులు న్యవహరించేచారు, న్యధర్శ న్‌ స్వారాజ్య నంఘం పాఠశాలలూ, సాంఫీక నంస్థలూ స్థాపించింది; ఉవకార వేతనాలు నలకొల్చింది; వ(తికలూ ముదణాల యాలూ నిర్వహి స్తున్నది, భారతీయ సాంసృృుతిక శ్నేశాన్ని శకాతా చారి జాడార్య వాహీనులు సుసంవన్నం వ్‌ స్తున్నాయి,

(వరి యేడూ కాము నిర్వహించిన విద్వత్‌ సదస్సు లలో ఖఎడన ఖండ ఖాద్య వంటి స్కుపసిద్ధ అమైైత పంథా లను ఆయన వాక్యార్థం కోనం ఎన్నుకునే వారు. ైసూకు సంస్థానానికి చెందిన నువ మవో పాధ్యాయ అనంతే కృష్ట శాస్ర. శ్ర 'వేంక శుశళా(్ర్రి గారలు శ్రీ (దావిడ రా జేళ్యర శాస్త్రి (చభృశులు ఆయనకి గల ఆన కిని ఎంతో జంచ్చుకున్నారు, భారతీయ నంస్కృతికి అంతిమ లమ్యమెన నిత్య నిరఠిశయానం దాన్ని సాధించడమే ఆయన లత్యుంగా ఉం బేది,

(శ్రీ కాతా సూర్యనారాయణ రావుగారు తలపెట్టిన మవాత్కా-ర్యాలను ఆయన దౌహ్మితులు (శ్రీ విన్న, యన్‌ ; యన్‌, మణీగారు (శచ్ధానక్తులతో నిర్వహీ స్తున్నా క్కు,

మనవి మాటలు తెలుగు తమిళము తోబుట్టు భాషలు, అందునల్ల ఈ ఖాషా సాహిత్యాల మధ్య దగ్గరి చుట్టరికం నెలకొనడంలో ఆశ్చర్యం లేదు ఈ అనుబంధం ఇంకా దృఢథకరం కావాలని నా అఖిలాసం ఈ అభిలాషే ఈ పుస్తక (ప్రచురణకు యే్‌రణ, తమిళ సాహిత్యం బహు (ప్రాచీన మైనదని (ప్రాచ్య పాశ్చాత్య పండిత లోకం అంగీకరించిన విషయం. గత మూడు దశౌబ్దులుగా ఈ సాహిత్యం గురించి యథాకక్తిని (వాస్తున్నా. (వాయవలసిన వీషయాలే ఇంకా ఎక్కువగా ఉన్నాయని నా అభిప్రాయం, తమిళ సొహిత్యం. గురించి. తెలుగువారూ, తెలుగు సాహిత్యం. గురించి తమిళలూ తెలుసుకోవాలి. అప్పుడే తులనాత్మక స్రాహిత్యాధ్యయనానికి చక్కని దారి యేర్చడుళుందిః ప్రాచీన, ఆధునిక తమిళ సాహిత్యాలను గురించి ఆప్పుడప్పుడు నేను (వాసిన వ్యాసాలు ఈ సంపుటిలో అందాలు దిద్దుకున్నాయి వీటిని ప్రకటించిన ఆయా పత్రికా సంపాదకులకు కృతజ్ఞణి, కొన్ని వ్యాసాలు సాహిత్య (ియులకే కాక పరిశోధకులకు కూడా తోడ్పడగలపని నేను భావిస్తున్నాను. ఉదాహరణకు తమిళంలో సంస్కృత శబ్దాలు అనే వ్యాసం కొంచెం వివాదాస్పదమైన విషయం, ఏది సంస్కృతమో ఏది కాదో ఖచ్చితంగా చెప్పలేనంకగా కొన్ని మాటలు కని పిస్తాయి, అయినా వీటిని పరిశోధకులు పరిశీలించాలని నా మనవి ఈ దృష్టితోనే యీ వ్యాకం చేర్చబడింది. ఈ సంపుటిని తెలుగు సోదరులు ఆదరించగలరని నొ నమ్మకం, రచసావసరమున చాలా తమిళ రచనలు సంథవతించాను ఆయా (గంథకర్తలకు మిక్కిలి కృతజ్ఞుణ్నీః ఈ వ్యాస సంకలనం వెలుగు చూడడానికి రసహృదయులూ వదాన్యులూ అయిన ్రీ వి. వి యస్‌, యన్‌, మణిగారి బౌదార్యమే కారణం. శ్రీ మణిగారికి నా కృతజ్ఞత ను సవినయంగా తెలుపుకుంటున్నాను, స్వధర్మ స్వారాజ్య సంఘం వారికి నేను బహుధా కృతజ్ఞుణ్ణి, ఈ సంపుటిని చక్కగా ముదించిన వెల్లన్‌ (పెస్సు వారికి కృత బ్టైల్లే, చ్చ ల్లా రాధాకృష్ణశ ర ]

విషయసూచిక

వుట

1 శమిళ వాజ్మయ పరిచయం కః 8, తమిళ సామెతలు 8

8 తెలుగు తమిళ సాహిత్యాల సంబంధాలు ని?

కీ తమిళంలో సంపత శబ్దాలు క!

శ, తమిళ వేదం 9

8. (ప్రజా కవయిద్రి అవ్వైయారు 70

7 తమిళంలో రామకథ 88

కి జంట కావ్యాలు రం

9. భారతి కవితంఒళ పరిశీలన మెక

$0. రాజాకీ తమిళ సాహిత్య సేవ 137 కై విష్టపకవి భారతి దాసన్‌ 1567 2, తమిళ మిస్‌ కవితల 168 18. తమిళంలో చా సాహిత్యం 175 14, చిరుతొండనంది కథ 189 [158 నావలర్‌ సోమసుందర ఛొారరి 188 15, తొలి తమిళంతెలుగు నిఘంటువు 101

తవింళ వాజ్మ్యంయయం పరిచయం

శమిళభాషా వాబ్బయాలు చాలా (ప్రాచీనమైనవి [క్రిస్తుకు పూర్వమే తమిళ్‌ వాజ్మయం వెలుగులోకి వచ్చినట్టు తద్భాషా పండికుల అభిప్రాయం. తమిళముని వ నసద్తి ఇవ అగస్త్య మహర్షి (ప్రథను లాక్షణికుడని |పఠీతి. మహేశ్వరుడు

సంస్కృత వ్యాకరణమున్తూ అగస్త్యునికి తమిళ వ్యాకరణనునూ (వసాడించెనసీ, అగస్త్యుని అక్షణ (గంథమైన అగ త్రియంలో 1,000 న్యూతాలు కలపనీ చెప్పకారు. తరువాతి లాక్షణికులకు మార్షదర్శకమైన యీ (గంథంలో అక్షరామ్నాయం, కావ్యవస్తువు, ఛందోలంకారములు, రాజనీతి, జ్యోతిషం మొద లైన పెక్కు విషయాలు వివరించబడినట్టు విశ్వసించబడుతున్నది, కాని దుర దృష్టం అగ త్తియం పూర్తిగా లభ్యం కాలేదు,

[ప్రాచీన తమిళ లాక్షణికులు తమ వోజ్మయాన్ని ఇయిల్‌, ఇక, సోటికోర అని విభజించొరు, ఇయల్‌ అంటి సాహిత్యం, ఇైై అంటే సంగీతం. సాహి నా ఇలక్కళం (అక్రమం), ఇలిక్కియం (లక్ష్యం) అనీ మళీ రేండు భాగాలు

రు,

కొందరు పండికులు తమిళ వాజ్మయ చరితను సంగయుగం, జైన్‌ బౌద్ధుల యుగం, శ్రైవ వైష్ణప భక్షుల యుగం, కవితయ యుగం పురాణేతిహాస యుగం, ఆధునిక యుగం అస్‌ విభజించారుం

సంగయుగం చాలా (ప్రాచీనమైనదే కాక (ప్రధానమ్రైసది కూడా. కవి సమూహాన్ని సంగమని వ్యవహరించినట్టు చెప్పవచ్చు. ఇటువంటీ కవి సంహాలు మూడు వర్ధిల్లినట్లూ తొలి సంగంలో 549 మంది; మధ్య సంఘంలో 59 మంది కట్‌ సింగంలో క9 మంది కవ్లలూ ఉండేవారన్సీ అగస్తుడు తోల్కాప్పీయనార్‌= నక్కిరర్‌, తిరువళ్ళుపర్‌ మొదల్లైన (ప్రముఖ లాక్షణికులూ కవులూ ఆ స్‌ంఘాలకు చెందినట్టూ పండితుల అభి[ప్రోయం,

అశస్తుని శిష్యుడుగా భావించబడుతున్న తోల్కాప్పీయనారు. కూడౌ ఒక లక్షణ(గంథం వెలయించాడు. దానిపేరు తొల్కొప్పీయం. ఇది 1,618 సూ(తాల విశిష్ట రచన సంస్కృతంలోని ఐం[ద వ్యాకరణం అనుసరించి సంతరించబడినబ్లు చెప్పబడుతున్న యీ (గ్రంథంలో మూడు (ప్రధాన భాగాలు ఉన్నాయి. అవి మళ్ళీ

క్రి తమిళ విందు తొమ్మిది భాగాలు చేయబడ్డాయి. తొల్కాప్పియం (ప్రత్యేకతను తెలియజేస్తున్న శావ్యవస్తువు విభాగంలో యుద్ద విధానం, (యేషు దానికి సంబంధించిన వివిధ విషయాలు ఛందస్సు, లోశోక్తుల్లు, మొదలె నవి విపరించబద్ధాయి తమిళ వాజ్యయాన్ని పరిపుష్టం కావించిన (ప్రతిభా గరియస్కుడు తిరు వళ్ళువర్‌ ఆ మహవిళవ్కీ తత్ర్వవేత్తా వెలయించిన నీళ్యుద్పోధక [గంథం తిరుక్కురళ్ల దీనికి తమిళవేదమనే (ప్రసిద్ధ నామాంతరం ఏర్పడింది ఇందులో 1,880: కురళులు ఉన్నాయి వీటిలో అందాలు దిద్దుకున్న సూక్తులు నుధార సోకులు సౌర్వజసీనములుః సార్వకాలికములు కూడా కురళులో ధ ర్మార్ధకామమ.లకు సంబంధించిన అనేక అమూల్య విష యాలు ఫునోజ్ఞంగా విపరించబడినాయి. పళ్ళుపర్‌ దృకృథంలో కషపడి శ్సద్యం చేసి యావత్చ్రపంచాన్ని పోషించే కర్ణకుడ్తూ యతులకు మృతులకు ఆభ్యాగతు అక్తు దీస్తులకు ఏడుగణగా ఉండే గృహస్థూ పరమపూజ్యులు, పాలకులూ ప్రాధి తులూ ధర్మహార్దావలంబకుల్స్లె ఉండాలనీ కామ(కోధమోహములే మోనవుని బ్రష్టా ఐకు శారణనునీ కురళ్లొ వ్యక్థం చేస్తుంది బ్‌ సంగకాలంబోవే సంకలన 1గంథాలు కొన్ని 1పచారంలో8 రావడం గమ నించదగిన అంశం వాటిలో ఎట్టుత్లాగె, పత్తుప్పొట్టు పదినెణ్‌కీళ్‌కణక్కు మొద లైనవి పేర్కొనదగినవి, ఇవి పదరచనలు కనుక దేశి సాహిళ్య సం(ప్రడాయాలను తెలుసుకునేందుకు. -ఈ కావ్యకదంబం ఉపకరిస్తుంది ఈ సంకలన కృతుల్లో అగనానూరు, పురనానూరు అనేవి సుప్రసిద్ధములు సంగయుగంలో (ప్రచారంలోకి వచ్చిన (గంఖాలలో నీతికి (ప్రకృబ్ర వర్ణన లకూ (ప్రాధాన్య మిచ్చినవే ఎక్కువగా కనిపిస్తున్నాయి, సంగ కవులలో కొంద్రత సంస్కృతభాషాభిజ్ఞులుగా కనిపిస్తున్నారు. అనాళ్ళలోనే ముప్పయిమంది. క్వ (తులు వర్ణిల్లినట్లు తెిలియవన్తున్నది తమిళ వాజ్బ్యయంలో కావ్యరచన (ప్రారంభ మయింది జైన శ్రా ద్దుల యుగంలోనే, తమిళ పంచకావ్యాలని (పసిద్ధికెక్కిన సిలప్పదికారం (మంజీర మహిమ), మణిమేకలై, జీవక చింతామణి వళయాపత్సి కుండలకేశి మెదలైన వాటిని జైన బౌద్ధులు వెళలయించారు -ఈ కావ్యపంచకంనుంచి అనాటి తమిళుల సామాజిక జీవనం, తమిళసాడులో జరిగే దేవోత్సవాలూ ఆ సందర్భంగా జరిగే వింఠలు వేడుకల్పు వణిక్స్రముఖుల స్థితిగతులు. మొదల్సెన ఎన్నో విషయాలు తెలుసుకోవచ్చు.

కమిళ వాఖ్యయ పరిచయం శి 1,652 పద్యాలు గల సిలప్పదికారం శ్రీస్తకం 6 వ శతాబ్టీ మధ్య భాగంలో రచించబడినట్లు పరిశోధకుల్తూ 2 వ శతాబ్దిలోనే రచించబడినట్లు పండి తులూ విశ్వసిస్తున్నారు. సతీదేవి అని (ప్రజా సన్నుతిని చూరగొన్న కల్ణకి కథ ఇందులో మనోహరంగా చెప్పబడింది. ఆమె పవిత్ర జీవనఘ్మటాలు శావేరీ నదీ జలాలవలె చేర చోళ పాండ్యములవే ప్రాచీన తమిళ రాజ్య్యశయాన్ని పెనవేసు కున్నాయి. కణ్ణికి భర్త అయిన కోవలుడికి మాధవి అనే వేళ్యకూ (ప్రభవించిన మణి మేఖల అనే ముద్దుగుమ్మ కమ్మని కథ మణిమేకలై శాప్యంలోని ఇతివృత్తం, ఈ శావ్యమూ సిలప్పదికారమూ జంటకావ్యాలుగా వ్యవహృత మవుతున్నాయి. ధర్మార్ధ శామమోక్షములను వివరించే జీవకచింతామణి మధుర మంజుల మైన 2లికి పెట్టింది పేరు, తరువాతి కవులకిది మార్గదర్శక మయింది, కుండల శ్రీ3, పళయాపతి నామమా(తంగా తెలియ వస్తున్నాయి. శావ్యాలూ నీత్యుద్చోధక రచనలే కాక జైన బౌద్ధులు ఛందోలంకార (గ్రంథ్రాలూ-రచించి తమిళ సాహిత్యాన్ని సుసంపన్నం చేశారు, వాటిలో నాలడి యార్‌ (చతుష్పది) -అనే నీకి [వధాన రచన్త నన్నూల్‌ అనే లక్షణ[గంథం (గంథకశ్సృనోమం తెలియని దండి అలంకారం మొదలైనవి ఉన్నాయి, 6ఆల్రుం వేలు' పట్టుక్కురుది' నాలుం ఇరండుం సొట్లుక్కురుది (మగ్రీ తుమ్మా పళ్లకి' గట్టి నాలుగూ రెండూ పలుకుకి గట్టి అని తమిళంలో ఒక నానుడి, మృరిపుల్లా తుమ్మపుల్లా పళ్లను గట్టి పరి జేటట్లు, నాలుగడుగుల నాలడియారూ, రెండడుగుల శతిరుక్కురళూ మాటను గట్టి పరస్తాయని యిందులోని భావం, కాగా. నాలడియార్‌ కూడా విశిష్ట రచన అనడం అత్యుక్తి కాదుః జైన బౌద్ధ మళాచార్యుల (ప్రాబల్యం శగ్గముఖం వట్టడంతో, తమిళ నాడులో 'శెవ వైష్ణవాలు మళ్ళీ విజృంభించాయి. వాటితోపాటు భక్తుద్యమం బలం పుంజుకుంది శివ భక్తులకు నాయన్మారులనీ, విష్ణు భక్తులకు ఆళ్వారులనీ ప్యప హార నామాలు, ఈ భక్త కవులు వెలయించిన గీతాలు థ క్రిధసపు ముద్దలు అంతేశాక ఆ గీఠాలలోని భాష సులభ సుఇదర మయింది; వ్యావహారిక భాషకు

శ శమిళ విందు సన్నిహోశేమయింది, అందువల్ల ఆ భీ క్రీ గీతాలు అనాయాసంగా (ప్రచుర (ప్రచారం పొరదోరు, నాయన్మారుల భక్రిగిక సంకలనాన్ని తేవారం ఆన్సీ ఆళ్వారుల సెరిళ గుచ్చాన్ని నోలాయిర దివ్య (ప్రబంధమనీ వ్యవహరిస్తారు, ఈ రెండూ శైవ వేష్ణపులకు వరమ (పి పాశ్రములు ఈ భక్తకవుల కాలపు తమిళ సోహిక్యం భక్తి రసప్లావిత మనడం చర్విత చర్వణం. కుల భేదాలను నిరసిం చిన విశాలహృదయులు వారు భక్త్యావేశం వారి రచనలకు జీవం పోసిందిం తమిళవాజ్యయచరి[తలో చోళరాజుల పరిపాలనా కాలం స్వర్ణయుగం, కవితయమనీ శేరు గడించిన కంబన్‌, పట్టక్కూత్తన్‌ పుగళేంచె మొదలైన మహా కపులు ఏర్ణిలింది ఈ యుగంలోనే ఉల్క పరణీ వంటి నూతన సాహిత్య (ప్రి 'యళు బెలుగులోకి పట్చింది కూడా ఈ యుగంలోనే, మౌలిక రచనలతోపాటు సంప్యృుత కావ్యానువాదాల్సు అనుసరణలు (్రచారంలోకి రావడం ఈ యుగంలోనే [ప్రారంభ మయింది, శవిచ(క్రవ,శ్రి చశిరుదాంకితుతైన కంబన్‌ రామాపశారమునే నామాంతరం కల, రామాయణర. రచించాడు: తమిళంలోనే. శాదు. .ఇతరజ్వే భాషలలోనూ వెలిసిన తొలి రామాయణ మిది వాల్మీకిని అనుసరించి రజన బేసిన్సా కంబ రామాయణంలో మూఠానికి విన్నములైన మార్చులు లేకపోలేదు, తెలుగు శామా యణ కర్తలవల్వె కంబకవి కూడా రామచంగ(దుణ్ణి దైషంగా సంభావించాడ్తు ఇ మహాకవి అభిపర్షించిన రాపణుడు శివభక్తుడు, వీరయోధుడు, వైణిక ఇరవై నాలుగువేల శోకాల రామకథను కంబన్‌ పన్నెండువేల వృత్తాలలో రచించాడు] తిరువళ్ళునరూ కంబకవీ తమిళకవి పండితలోకానికీ అరాధ్యులు. చోళుల (పాఐల్యం శగ్జిపోవడంతో. విజయనగర సామాట్టుల సామంతు అనదగిన నాయకరాజులు కొంతకాలం తమిళవాజ్మయాన్ని పోషించారు, ఆ తర్వాత మరాధిపతులు పోషించారు. వారి సమాదరణంలో పురాణాల్సు వ్యాఖ్యాన (గ్రంథాలు, సిద్ధుల రచనలు, తాత్విక రచనలు ఎన్నో వెలుగృల్రశక్షి వచ్చాయి. సృజనాత్మక సాహిత్వం అంతగా రాకపోవడంవల్ల ఈ యుగాన్ని త్షీణయుగంగా పేర్కొనడం జరుగుతున్నది అంతమాథతాన -క్క యుగంలో మహాకవులు వర్థిల్లలేదసీ, కావ్యనిర్మాణం జరగలేడ్‌నీ భావించరాదు. విల్ణిపుత్తూర్తూక్రా సంతరించిన మహాభారతం భఖ క్రకవి అరుణగిరినాథర్‌ వెలయించిన తిరుప్పుగశ్రా, అరుణాచలకవి [వాసిన గేయరూపకం రామనాటకం మొదలైనవి పేర్కొనదగనవి, ఛాయ్యమానవర్‌వంటి భక్తులు కవితలో మార్శికతను (పవోపెట్టారు, సంస్భత్ర

తమీళీ వాజ్బయ పరీచీయం శ్రీ శబ్దాలు వాడినా ఆయన రచనలో సారళ్యమూ గాంభీర్యమూ చోటు చేసుకు న్నాయి ఈ యుగంలో. పిళ్లైత్తమిల్‌ కురపంజ్వి విల్గుప్పాట్టు వంటి కొత్త (పక యలు వాడుకలోకి వచ్చాయి, ద్రైవాన్నిగాని మవోపురుషుజ్ణీగాని శిశవుగా భావించి శై శవావస్టల్ని అభివర్షించే విశిష్టప్ర(క్రియ పిళ్లై తృమిళా బు్యురకథలాంటిది విల్లు ప్పాట్టు, న

వ్యాపారం కోసమనీ, మత(ప్రచారం కోసమనీ, మనదేశానికి వచ్చిన పాళ్చా త్యులు కొందరు తమిళభాషాధ్యయనం చేశారు. ఆకోవకు చెందినవారిలో వరమా మునివర్‌ అని (పసిద్ధి వహించిన ఫాదర్‌ బెస్పీ సంభావ్యుడు ఆయన యేసు,కిస్తు జీవితాన్ని తేంబాపణి అనే కమనీయ కావ్యంగా వెలయించాడు, ఇది 80 అధ్యా యాలు కల (గంథం, నిఘంటు రచనలోన్సూ ఆయన అందెవేసిన చెయ్యి

కైస్త్రవమక (పచారంకోసం బెస్పి తమిళనాడులో అడుగు పెట్టినా, ఆయన సాహిత్యకే.త్రంలో కృషిచేసి బంగారుపంటలు పండించాడనవచ్చు తమిళంలో (పప్రథ్వమంగా వెలువడిన వచనర్రచన ఆయన లేఖినినుంచి వెలువడిందే. అకారద్య కర (శ్రముంగా నిఘంట్లు నిర్మాణం కావించి తరువాతి వారికి మార్షదర్శకు జైనట్లుగాా ఆయన వ్యాపహారిక [గాంథిక తమిళభాషలకు వ్యాళరణాలు వెల యించాడు.

డూస్రేపద్ద ద్విభాషిగా ఉండిన అనందరంగంపిళ్లి తమిళంలో డైరీ ఒకటి (వ్రాశాడు అనాటి చారిత్రక పరిస్థితుల్ళిః తమిళ్ళభాషా స్వరూపాన్నీ తెలుసుకు నందుకు ఈ డైరీ బహుభ్రా ఉప్తకర్ధిస్తుంది.. అధునిక తమిళపచన రచనక్షు ఆనందరంగం పిళ్లై పథ(్రదర్శకు డనపచ్చు,

19 శ్ర శతాబ్దిలో వర్డిల్లిన కవుల్లల్లో జ్యోత్సి రామలింగస్వామి శాన (ప్రసిద్దుడు, ఆయనే కఢసటి భ క్షకవి అన్నా సాహసం కాదు వ్లటిబంగా ఉన్న తమిళ కవిత్వానికి ఆయన సారళ్యం సమకూర్చాడు, అందువల్ల అయన గీత్తాలు భ క్రిరసప్లావిళాలే కాక షర్పిడ్లితప్ణామర రంజ కాల్లు కూడా, అరుణాచలకవీ, గోఫొలకృష్ణ ఖారకి, తమిళకవిళలో జాఫపదగేయ రీతుల్ని (ప్రవేశపెట్టారు గానాను కూణములైన వారి రచనలు షామరులను స్రైకం సన్నిహితమ్లు త్తైనాయి. ఒకానొక ప్పుడు విధ్యాథికుల కోసమే ఉద్దేశింఛబడిన కవిత వీరి పుణ్యనూ జని విద్యాన్లిటాను లకు కూడా ఉపయోగపడింది ముఖ్యంగా గోఫొలకృష్ణ భారత్మి రచించిన నందనార్‌ చ్మిత (ప్రచుర (ప్రచారం గడించ్లుకుంది,

స్య తమిళ పేందు పండిత (ప్రభాకరుల్తూ పరిశోధక విద్వాంసులూ అయిన మహోమహోపా ధ్యాయ డాక్టర్‌ ఉఊ.వే, సామినాథయ్యరు అవిరళకృషివల్ల అంతవరకూ అజ్ఞాతంగా పడివున్న సంగకాఅపు రచనలు వెలుగులోకి రాగలిగాయి (పాచీన కావ్యాలు ఎన్నిటినో చక్కగా పరిష్కరించి (ప్రకటించిన చిరయశ+స్సు ఆయనదే, హూయూరం వేదనాయకం పిళ్లై అనే (ప్రముఖుడు (క్రకాపముదలియార్‌ చరి(శం అనే సాంఘిక నవల (వ్రాాడు. ఇది 1876లో అచ్చయింది. కాసి [ప్రముఖ రచయిత రాజం అయ్యరు రచించిన కమలాంబాళ్‌ చరితం నిజమైన తొాలినపల అని కొందరు విమర్శకుల అభ్యిపాయం . శమళవాజ్ఞయంలో నషయుగం సు(బ్రహ్మణ్యభారతితో (ప్రారంభమయింది. శేయక్షవీగా, జాతియకవిగా, అభ్యుదయ రచయితగా పూనపతావాదిగా "సేరు శెంపులు గడించిన భారతి సామాన్య పారకుడికి మైతం అర్ధమయ్యే శైలిలో రజ నలు చేసి సం్యపదాయబద్ధమైన తమిళసాహిత్యంలో కొత్తపుంతలు. వేశాడు, భారతి ఎంత నవీనుడో అంత (పొచీనుడు.!(పాచీనుడంటే సంప్రదాయ విధేయుడని నా భావం, సాఠళొత్తల కలయికను సాధించి తన కవితకు ఒక (ప్రత్యేకత సంత రించుకున్నాడు ఆధునికయుగం పచనయుగమనీ అందులోనూ వ్యావహారిక్ష భాషకు అత్యంత (ప్రాధాన్యం కలదనీ (ట్రహించిన తమిళ రచయితలలో ఆయన ఆద్యుడు, కవితలో కూడా వ్యావహారిక భాషాప్రయోగాలను యథోచితంగా ఉప యౌగించాడు. సచనకవితలు వెలయించాడు, నులభనసుందరమైన భాష్య దైనందిన జీవితానికి సంబంధించిన ఇకిన్న త్తం డొంకతిరుగుడు లేని శ్రేలి ఆయన రచనలకు పెట్టని భూషణాలు, భాషలోనూ థావంలోనూ నవ్యత (పవేశపెట్టొోడు. ఆయన (ప్రఫావం తరువాతి రచయికల మీద।స్పష్టంగా గొచరిస్తుంది. ఎన్నో కవికలు గీలాలు వ్యాసాలు కథలు రచించి తమిళసాహిత్య సదనంలో మణిదీపిక వెలిగిం చిన ఖారతి 89 సంవత్సరాలే వీవించిన్నా చర్మితలో ఆయన చిరంజీవి ! ఖారతికి పిమ్మట పేర్కొనదగిన కవీ భారలిదాసన్‌. తొలుత భారతినీ అనుసరించి ఆయన కవిత చెప్పినా, ఆతర్వాత ఆయన దృక్పథంలో మార్చు వచ్చింది. విప్టవకవిగా సుప్రసిద్ధుడైన ఆయన నమాజంలో పాతుకు పోయిన మూఢోచారాలను తూర్చొరపడుళూను, నవసమాజ నిర్మాణం జరగాలని కోర్మ తూను, ఎన్నో కవితలు వెలబయించాడు పెద్దలకే కాక పిల్లలకు కూడా కవితలు సంతరించిన దేశిక వినాయక

తీమీళ వాచ్మయ పరీటీయీం శే పిళ్ల, [ప్రముఖ విమర్శకులు టి, కెసి (ట,శ. చీదంబరనాథ ముదలియారు) తిరు. వి. క, (కల్యాణసుందరం ముదలియారు), బహు([గ్రంథక ర్త మరైమలై అడిగళ్‌, తమిళకధానికా రచనకు మార్షదర్శకుడైన వి విం యస్‌, అయ్యరు? తమిళనాటక పితామహుడైన పి సంబందం ముదలియారు, సుప్రసిద్ధ పరిశోధక విద్వాంసులైన ము శాఘపయ్యంగార్వు నవలా రచయితా, పత్రికా సంపాదకుడూ అయిన “కల్కి రా కృష్ణమూర్తి (పభృకులు తమ అమూల్య రచనల ద్వారా తమిళవొజ్మయాన్ని సుళంపన్నం చేళారు. చారితక నవలిలు (పశస్తమైనవి రచించి కల్కి తరువాతి వారికి మార్షం చూపాడు, కాని మొట్టమొదట అవి ప(ికలలో ధారావాహికంగా వెలుపడడంవల్ల ప(తికా పాఠకుల్ని అలరించేందుకు గాను అనవసర సంఘటనలతో కధను పొడిగించడం జరిగిరిది ఇటీవలికాలంలో ప(త్రికలలో వైతేనేమి, పు స్తకరూపంగానైతేనేమి నవలలు చాలా వచ్చాయి శ్రీయు తులు అఖిలన్‌ జయకాంతన్స్‌ శ్రీమతి రాజంకృష్ణన్‌ (ప్రభృతులు చక్కని నవలలు ఎన్నో వెలయించారు, శ్రీ అఖిలన్‌ (వాసిన చి త్తిరప్పావై నవలకు జ్ఞానపీర్‌ వారి బహుమతి లభించింది,

ఇతర రంగాలలోవలె, విమర్శరంగంలో. కూడా పెక్కురచనలు వెలు వడ్డాయి. ఆధునిక సాహిత్యాన్ని గురించి విమర్శ అంతగా శాకపోయినప్పటికి (ప్రాచిన సాహిత్యం గురించి విమర్శ(గ్రంథాలు (ఫశ స్తమైనవి చాలా వచ్చాయి" ముఖ్యంగా తిరుక్కురళు గురించి ఎన్నో రచనలు వెలుగు చూశాయి. శ్రీయుతులు టి.పి, మీనాక్షిసుందరం, ము వరదరాజన్‌ మొదలైన (ప్రసిద్ద రచయితలు చెలయించిన రచనలు పేర్కొనదగినవి. న

ఇతర సాహిత్య వ్రశ్రియలలోనూ రచన ఖెక్నో వెలువడుతున్నాయి పతతి కలు వాటిని (ప్రోత్సహిస్తున్నాయి. కూడా అధునిక విజ్ఞానశాస్త్రం, భాషాశాస్త్రం మొదలై నవాటిని గురించి కూడా రచనలు వెలువడ్డాయి. "తమిళ విజ్ఞాన సర్వస్వం పథి సంపుటాలలో వెలువడింది. ఆలాగే వాలల విజ్ఞాన నర్వస్వం కూడా పది సంపుటాలలో వెలువడింది. ఈ సందర్భంగా మదరాసు విశ్వవిద్యాలయం వారు (ప్రచురించిన టమిల్‌ లెక్సికన్‌ (తమిళ బృహన్నిఘంటువు) సంభావించ దగింది, ఈ [ప్రశస్త వదకోళాన్ని తయారు చేసేందుకు 28 సంవళ్చరాలు పట్టింది.

మొత్తంమీద తమళవాష్క్మయం ఐహు(ప్రాచిన మయిందనీ సుసంపన్న మయిందనీ నిస్సంశయంగా పేర్కొనవచ్చు ముఖ్యంగౌ సంగకాలపు రచనలవల్ల తమిళవాజ్మయానికి ఒక విశిస్టత కలిగింది.

తవింళ సావెంతలం

సామెకలేని మాట్లా ఆమెత లేని యిల్లూ నిజానికి వాసనలేని పువ్వులు సామెత ఎరవు సొమ్ము కాదు శాబట్టి అది భాషకు "పెట్టని భూషణం సామెశలు వార్గడ్రంవల్ల అందచందాలతోపాటు అర్జగాంభీర్యమూ సమకూరుతుంది భాషకు. అయిదారు వాక్యాలు తెలియజేసే భావాన్ని ఒక్క వాక్యం సామెళత మనస్సుకి హత్తుకునేలా వివరిస్తుంది. ఆల్పాక్షరాల సహాయంతో ఆసల్బార్థాన్ని సూచించేది ఊత్తమ కవిత అయితే, కొద్ది మాటల్లో కొండంత భావాన్ని తెలియజేస్తుంది సామెత, ఇదే దీని విశిష్టత!

సామెతలు సాధారణంగా సం్యగహంగా హృదయ రంజకంగా ఉఊంటాయ్బి కొచ్చి హిశోక్తులుగా విసిఫిస్తే, మరికొన్ని మందలించేవిగా కనిపిస్తాయి. ఎలా ఉన్నా మాటి మాటికి మనస్సులో మెలిగే స్వభావం కలవి సామెతలు

అనుభపసోరాన్ని చమక్కార పూర్వకంగా తెలియజేసే సొమెశను నిర్వ చించడం అంత తేలిక పనికాదు. ఎలా చెప్పిన్వా ఏదో వెలితి కసిపించడం సహజం. అయినా, ఇలా చెప్పనచ్చునేమో! సంగ్రహంగా జనరంజకంగా ఉండే సరసో క్తికి నామారితరం సామెత

పౌమెత శబ్దవ్యుత శ్రిని గురించి పండిత లోకంలో అభిప్రాయభేదాలు లేకపోలేదు, సొమ్యత అనేది తెలుగులో సామెతగా మారి వాడుకలోకి వచ్చిం దీని: చిలుకూరి వారాయణరావుగారు విశ్వసించారు. బొల్చి చెప్పడమే సామెఠలోని (ప్రధానాంశం కనక సాటువ్య చఛ్రాటవ అనే సేర్లు వ్యాప్తిలోకి వచ్చి వుండవచ్చునని కొందరి అభిప్రాయం, సామిత, సాటువ, సాటవు చాటువు. చొటప, కాస్త్రం మొదలై;నవీ సామెతకు పర్యాయ పదాలుగా (ప్రచారంలో ఉన్నాయి

తెలుగు ోబుట్టు భాషలు కూడా సామెతల పుట్టలు, తమిళంలో సామెతను వ్రళమొళి మూదురై, ముదుసొల్‌ అంటారు. పురాణోక్తి అసి. వీటి అర్ధం, నాణ్జాడి (నాడునుడి), గాదె (గాథ) అని కన్నడిగుల వ్యవహారం. నాల్జుడిసి లోకో క్తి అనపచ్చుం ఇక మలయాళంలో పళంచొల్లు పళమొళి అంటారు; పుఠా

క్లమీళ సామేతలు ఛి ణో క్తి అని అర్ధం, (ప్రాచీనో క్రి లేక లోకోక్తి అనే. అర్థాలలో ఈ భాషలలో సామెళ వ్యవహృతం కావడంవల్ల తెలుగు సామెతకు కూడా ఈ అర్భాలు చెప్పుకోవచ్చు,

ఈషద్భేదాలు కానవచ్చినా, మన సంస్కృతి మొ _త్తంమీద ఒకటి కావడం వల్ల, తెలుగు.తమిళం మొదలైన భాషలలోని సొమెకలలో సామ్వత కనిపిం చడంలో ఆశ్చర్యం లేదు, కనక ఏ భాషలో ఉన్నా, కొన్ని సామెతలు ఒకే విధంగా వినిపిస్తాయి నిండుకుండ తొణకదు అనే తెలుగు సామెత కన్నడంలో తుంబిదకుడ తుళుకువదిల్ల అనీ తమిళంలో నిరైకుడం తళుంబాదు అనీ వ్యపహృత మవ్పతున్నది. వాక్య నిర్మాణంలోనే కాక భాపంలోనూ ఇవి దగ్గరి" చుట్టాలుగా ఊన్నాయి

ఇక కొన్ని తమిళ సామెతల్ని పరిశీలిద్దాము.

కొన్ని ,సామెతలలో రుచిరార్హ సూక్తిమక్వం. అందాలు దిడ్డుకుందిం అబద్ధం చెప్పిన నోటికి అన్నం పుట్టదు అనేది యిందుకు. చక్కని ఉదాహరణ కొన్ని స్వభావోక్తులుగా వినిపిస్తాయి. మరికొన్ని హాస్యరస (ప్రధానములు, ఆమె శేరు శశనుందర్శి | తల చూడబోతే బోడి*-కడుపుబ్బ నవ్వించే కమ్మని సామత, కైనందిన జీవితంలో ఇటువంటి వారిని మనం చూస్తూనే వుంటాము అందు వల్లనే సామెతలు వడబోసిన జీవిత సత్యాలుగా వెలుగొరదుతున్నాయి.

నిత్యజీవితంలోని వెలుగు. సిడల్ని మనం సామెతలలోన్నూ చూడవచ్చు వివిధ వృత్తుల వాళ్ళమీద విసుర్లు, పేదల కష్టాణ, అధికారుల దౌష్ట్యం? అట్లా కోడళ్ళ (ప్రసకకిః (ప్రక్శతి విశేషాల్సు జ్యోతిష వొస్తుకాస్త్రాబకు స్రర్షఐంధించిన అంకాలుః వ్యావసాయిక విషయాలు మైదలై నవి సామెతలలో (ప్రముఖంగా. కని పిస్టాయి

తమిళజన జీవనాన్ని తమిళుల ఆచారవ్యవపపహారాలను విశ్వసోలను తే వ్యక్తం చేసే సామతలు చాలా ఉన్నాయి. తై పిటన్హాల్‌ పళి పిఅక్కుం (తైనెల పుట్టితే దోవ పుడుతుంది-ఏర్పడుతుంది) అనేది ఒక (ప్రసిద్ధమైన తమిళ పామర. తై నెల (పుష్యమాసం) తమిళుల దృష్టిలో చాలా కుభ,పదనుయిందిం ఎస్పుజెప్పుడు క్రైనెల పుడుతుందా అని, ఈమిళులు ఎదురుతెన్నులు చూస్తూవుంటారుః అంతవరకూ

శ తమీళ ఏీందు వాయిదా వేసిన కీభకార్యాలు త్రేనేలనుంచీ సర్వీ రించీబడకోయి. చిపరికి ఇల్లు మార్చాలన్నా అందుకు త్తే నెలే శుభ్మపదమయింది. తమిళుల సాంఘిక జీవి తంలో అంత (ప్రాధాన్యం వహించిన తే నెల తెలుగువారికి శూన్యమాసం; అప్పుడు తెలుగువారు శుభకార్యాలు తలపెట్టరు, వారి దృష్టిలో ఆ తరువాతి నెల అయిన మాఘమాసం మంచిది. ఫ్రీరంగంలో పుట్టివవాడికి తిరువాయ్‌ మొలీ నేర్చాలా? అస యింకోసామెత, థ్రీరంగం సుప్రసిద్ధి విష్ణుళ్నేశం, తిరువాయమొళి వైష్ణవులకు పారాయణ (గంథం, శ్రీరంగంలాంటి (ప్రసిద్ధక్షే[తంలో పుట్టి పెరిగినవాడికి, అభిరుచి ఉన్నా లేకున్నా తిరువాయ్‌మొళితో సహజంగానే పరిచయం ఏర్పడుతుందని శమిళుల విశ్వాసం, ఆలాగే, సోమ శనివారాలలో వెళ్ళాలి దక్షిణానికి.-అనేది తమిళుల విశ్వాసాన్ని జీర్షించుకున్న మరో సామెకం ఈ దృష్టితో పరిశీలిస్తే సామ్ష్యైల పరిశీలన ఎంత అపసరమో స్పష్ట మపుశుంది. ఇక తెలుగు-కమిళములకు దగ్గరి చుట్టరికం ఉండడంపల, ఈ భాషల లొని కొన్ని సామెతలపుధ్య కూడా ఆ చుట్టరికం నెలకొన్న దనడం చర్విత చర్వణం. అత బద్దలు కొడితే మట్టీకుండ, కోడలు బద్ధలుకొడిళే బంగారు కుండంఅని తమిళులు వ్యవహారం అ త్లకొట్టిన కుండ ఆడుగోటికుండ కోడలు కొట్టిన కుండ కొత కుండ=అని తెలుగువారి వ్యవహారం తమి[్రబు “అయిదులో వంగనిది యాఖ్టైలో వంగుతుందా!? అంటారు. “మొక్క అయి వంగనిది (మానై వంగునా ?3 ఇది “ తెలుగుపారి సామెఈు అభ్యాసం కూసువీద్య అని తెలుగువారంపే, అభ్యసించిన విద్య అంతరించదు అని తమిళులు చెపుతారు. ఇలా ఎన్నిటినో చూవవచ్చు, ఢిల్లీకి రాజైనా తల్లికి కొడుశే-అనే తెలుగు సామెత తమిళంలోనూ చ్రోట్టు చేసుకుంది. ఢిలీకి పొదుషా అయినో తల్లికి బిడ్డేగదా అని"తమిళుల వ్యవసారం, యాదాల కెట్టాన్‌, నోరాల కెట్టాన్‌ (ఎవరివల్ల చెడ్డాడ్డు నోటివల్ల చెడ్దాడు) అనే సామెంలో నోరు అనే తెలుగుపూట (ప్రయృుకం కావడం గమసించదగింద్ని అబొగే కొన్ని తమిళసామెతలు తెలుగులో! వచ్చివుంటాయి. ఏమిరా కంబరామా యణం మాట్లాడుతున్నావు? అని చిత్తూరుజిల్లావాధు అంటారు, దీర్హపర్షనలు చేస్తావేమ్మిటా అని పరిహాస పూర్వకంగా చెప్పేసామెత యిది, దీర్హ వర్ణనలకు పెట్టింది పేరు కంబకని నెలయించిన రామాయణం, థైర్యాన్ని అభివర్ణించేటప్పుడు తమిళులు కంబరామాయణాన్ని పేర్కొంటారు,

కమీళ సామేతలు వ!

శమిళసామెతలు, వాటిలోని అందీచీందాలను తెలుగువారికి తెలియజేసేం దుకు ఈ వ్యాసంలో పప్రయత్నించబడింది సాధ్యమైనంతవరకూ తమిళసామెతల్ని యథాకథంగా తెలుగు చెయ్యడం జరిగింది, అయిశా పరనయోగ్యతకు 1పాధాన్యం ఇవ్వబడింది.

ఆ

అంద ముండి యేం లాభం

అదృష్టం కావాథి గాని,

అందానికి దాల్చిన ఆభరణం

ఆపదలో తోడవుతుంది.

అతడు లేకుంటే ఆణువైనా జరగదు (భగవంతుడు శకుంటే' అని అర్ధం)

అత్తబద్దలు కొడితే మట్టికుండ

కోడలు బద్దలుకొడితే బంగారుకుంద,

అత్త మెచ్చిన కోడలూ లేదు

కోడలు మెచ్చిన అత్తా లేదు

అదిలించేవాడు లేకపోతే

అతను చండ(ప్రచండుడు,

అధిళారీ తలారీ ఒకటైతే

అనుకున్నట్టు దొంగిలించవచ్చు

అను[గహం తేనివారికి అ లోళం లేదు

అర్జం లేనివారికి ఈ లోకం లేదుః (అర్థంజధనం)

అబద్ధం చెప్పిన నోటీకి అన్నం పవుట్తీదుం

అభ్యసించిన వీద్య అంత్రరించదు.

అనొవాస్య భోజనం ఎప్పుడూ దొరుకుతుందా ?

అయితే బోడి, లేకుంటే పిలక,

అయిదులో నంగనిది యాభైలో వంగుతుందా 1

అరశాసుకి కోల్పోయిన శీలం

అంతులేని ధనమిచ్చినా తిరిగి రాదు,

[క్ల శ్రీష్తీళ ప్రీంటీ

అరవై అడుగుల గడ నేక్కి ఆడీనా

అతను కిందికి దిగే మైసలు తీసుకోవాలి,

అల యెప్పుడ్డు తగ్గేది

తల యెప్పుడు ముంచేది

అలలున్నప్పుడే స్నానం చెయ్యి

గాలి ఉన్నప్పుడే శూర్చార బట్టు,

అలల సమ్ముదమైనా దాటి అర్థం ఆర్రించాలి, అలకాపురికి రాజయినా

అమితంగా ఖర్చు చెయ్యకూడదు, ఆలకాపురిని కొల్లగొట్టినా

ఆదృష్టహ్లీనుడి కేష్సు చ్నాదు.

అల్చ్బ పాండిత్యం అనర్ధానికి కారణర్ను

ఆ

అకులున్న చెట్టుకి సడ ఉంటుంది.

పిల్ల తభలికి పాలుంటాయి.

ఆడేకాలూ పాడేనోరూ ఊరికే వుండదు. అమె పేరు కేళనుందరి

కల చూడబోతే బోడి,

ఆపదవేళలో పొపం లేదు,

ఆలస్యం దుఃఖ కారణం.

ఆపాలకోసం వెతుకుతారు, గృమ్మడీకోసం వేఠకరు ఆవు ముసలిదైనా పాల రుచి శగ్దుకుందా ? అవు మేత లేక చెడింది

ైరు చూడకుండా చెడింది. ఆశలు అదుదుకోక ప్రోక్త ఆశే అజీచి వేస్తుంది.

శమీళ సామెకలు [కే ల ఇంటి సంపద ఆవులు తోట సంవద మునగ, ఇరుసు లేకుంఘే జరగదు రథం, ఇల్లు కట్టు, అడవిని నరుకు, ఇష్టం లేని భార్య చెయ్యి తగిలినా తప్పే కాలు తగిలినా, తప్పే ఈ ఏఓడ్డుకి ఆ ఒడ్డు పచ్చనః 4 ఉడకని అన్నానికి ఇద్దరు ఆతిథులుం ఉడుము పోతే పోయింది, చెయ్యి వస్తే చాలు, ఉత్తరం నల్లబిడితే వాన కురుస్తుంది (శ్రర వక్క ఉత్తరం చూసిన మిద్దెయింటికన్నా వక్షిణం చూసిన మట్టీకొంప మిన్న ఉత్తరాషాథలో ఒక పిల్లవాడు ఊరికి దగ్గరో పొలమూను, ఉన్నంతవరకూ నిడుపాటి గోడ: విరిగిపడితే మొండి గోడ ఉన్నది పోదు, లేనిది రాదు, ఊన్నవూళ్తో అమ్ముడుపోనియెద్దు పొరుగూళ్లో అమ్ముడు పోతుందా ? ల ఎగతాళికి ధర లేదు కథకేమో కాళ్ళు లేపు ఎలుకబోనైనా విడిగానే ఉండాలి. ఎలుక ఎంత యేడ్చినా, పిల్లి వదిలీ పెఢుతుందా 1 చ్లలుకలున్నచోట పామూ ఉంటుంది,

క్ష తమిళ విందు

ఎపఫరివల్ల చెడ్డాడ్కు నోటివల్ల చెద్దాడు, ఏడ్చినా ఆమేగా బిథని కనాలి.

ఏడ్చే మగవాజ్ణి నవ్వే ఆడదాన్నీ నమ్మరాదు: ఏనుగుకి దెబ్బలు తగులుఠాయి

ఏనుగేమో 4ర్వాత్క గంట చప్పుడేమో' మురదు కిడువచ్చేది తర్వాత, బుద్ధి చేడేది ముందు ఏనుగుకి కుండకి సరి

ఇ ఓర్చుగలవారు భూమి నేలుతారు. వే

కంచెకు వేసిన ముళ్లు

కాళ్లకు గుచ్చుకున్నాయట,

కంసాలికి భయసడేనా

కాలసర్పం ధరించాడు శివుడు ?

కంసాలి 'సెట్టీ ఒకటయితే

శాంచనం యిచ్చినవాడి నోట సుఫ్టే. కుంటివాడు పుట్టతేనెను కోరినట్లు,

కుండలోకి వసు గరిబెలోకి వస్తుంది,

కుంభి కూటికేడుస్తోంది (కుంభి-ఏనుగు) కొప్పు పూల కేడుస్తోంది. | కదులుతూ తింటుంది గజం

కదలకుండా తింటుంది గృహం

కనకం మోగదు, కంచు మోగుళుంది, కన్నతం(డి గొప్పతనం కన్ను మూసే తెలుస్తుంది. కన్నతల్లి ఆకలితో మాడుకుంటే . (వావ్మాణార్థాలు చేస్తున్నాడట. కర పుచ్భుకున్నవాడల్డా వేటగాడా!

శమిళ సామెతలు కశ

కలకాలం కష్టాలయికే బతికే దెప్పుడు? కలగన్న బియ్యం అపుళుందా అన్నం! శాలుకున్న యింట్లో దక్కినవే లాభం శాల్చిన చట్టికేం తెలుస్తుంది కమ్మని అప్పాల రుచి! కుక్కను చూచినప్పుడు రాయి లేదు రాయి చూచినప్పుడు కుక్క లేదు, కుక్కకి పొటూ లేదు కూర్చునే తీరికా లేదు కుక్కలున్నచోట పోట్లాట లుంటాయి. కుప్ప పెరుగుతుంది? గోపురం ఒరుగుళుంది. కుమ్మరి8 ఆరునెలలు బ్లాత్తమున్నవాడికి అరగడియ. కురిసీ చెరిచింద్కి ఎండీ చెరిచింది కూటికి మౌమిడికాయ కోతికి కొబ్బరికాయ కూలి తగ్గించక్కు పని చెడగొట్టకు కూలిలా శ్రమించాలి, రాజులా భుజించాలి, కొడుకు చచ్చినా చాసనీ కోడలి ఆహాం తగ్గితే చాలు,

గ్‌ గంధం చెక్క అరిగినా వాసన తరగదు, గడకట్టి ఆడేవాడు కింద పడ్డా ఇది ఒక విద్యే అంటాడు. గాడిదకేం తెలుసు కర్పూరం వాసన 1 గుడ్డివాడికి కావలసింది కరం

శ ఛఘ్‌ళ విందు

గుడ్డుగా వున్నప్పుడు పామునీ

పిల్లగా వున్నప్పుడు పులిని చంపాలి,

గురువు మాట మరిచినవాడు

సిరులు పోయి (భవ్టు డవుకాడు,

గురువు లేకుంటే విద్య లేదు

పెట్టుడి లేకుంటే సంపాదన లేదు.

గోటితో గిల్లపలసింది

గొడ్డలితో నరుకుతున్నాడు,

గోడ వున్నప్పుడే గీయవచ్చు బొమ్మ.

చ్‌

చచ్చేంతవరకూ వైద్యుడు విడిచిపెట్టడు

చచ్చినా పురోహితుడు విడిచి పెట్టడు

శానదలచిన వాడికి సము(ద్రమూ మోశాలీ లోతు. చాలో.కరలు చూసిన వంగి ఒక్కటీ చెక్కెడు. చీన్న , వీటిబొట్టు పెద్ద వెల్లువ.

చిన్నపామైనా పెద్ద క్మర కావాలి.

చిన్నపిల్లలు లేసి యిల్లు యిళ్లు కాద

జీలక్మర లేని కూర కూర శోడు.

చిన్నరవ్వ పెద్ద నిప్పు

చిన్నప్పటి చదువు శిలమీది అక్షరం.

చిల్లర అప్పులు చేటు తెస్తాయి

చెడుతుంది బుద్ధి మొదట

చేటు వస్తుంది, పిదప

బెడినా సెట్టి సెస్టే

చినిగినా పట్టు పప్డే

బెడితే పట్టణం చేరు.

చెప్పింది మరల చెబుతుంది చిలుక, చెప్పుడుమాటలు వింటి చేటు కలుగుళ్ళుంధి,

ఎకమిళు సూమెతలు గ? ఇప్పేవాడికి నోటిమాట చేసేవాడికి మోతఖరువు, చెబితేనే వెళ్ళాలి మంచికి చప్పకుండా వెళ్ళాలి చెడుకి, చెలిమి చేసేముందు ఆలోచించు అ తర్వాత మరేమీ ఆలోచించకు, చెల్లెలు కొడుకు తనకొడుకై తే చెయ్యాలా వేరే తపస్సు + చేతిపుండుకి అద్దం శావాలా ? చేళికందింది నోటి కందలేదు, చేరరాని చోట చేరితే చేటుః ళ్‌ జన్మవల్లనా కర్మ వల్లనా జాతీ జన్మతో పుట్టింది చెప్పుతో కొట్టిన- చ్రోద్దు,! జాతి జాతితో నే చేరుకుంది, జ్యోతి వైనా నరే ఊతక్యర కావాలిః టి టెంకాయ దొంగిలించి గణపతికి కొట్టినట్టు, ఢ ఢిల్లీకి పాదుషా అయినొ తల్లికి బిడ్డే గదా, త్‌ తండి దోవనే తనయుడు, తిండికి చేటు భూమికి భారం, తగిలిన శాలికే తగులుతుంది చెడిన ప్రంశమే. గొడుకుంద్రి రి

గజ్జి తమిళ. వందు

తన తప్పు తసకు తెలీదు తన నోరే కప్పకు వైరి

తన నోటి వళ్లే తాను చెద్దాడు,

తన కంటూ ఒళటుంజే

తరుణానికి ఆదుకుంటుంది.

శనకు తెలీని అబద్ధం లేదు

తల్లికి తెలీని చూలూ లేదు

తనవాళ్ళు తన్ను కాపాడతారు

శంచె యేమో పొలం కాపాడుతుంది. శపస్సుకి ఒక్కడు, చదుపుకి ఇద్దరుం తల ఉంటయి తోక ఆడుతుందా? శలరాతను తం్యకంతో జయింక్రవచ్చా ? కలను చాటి పాకే వెళ్తువ

జానేడైకే యేం, మూరెర్లైతే యేం, కల్లి మనస్సు దూది, తంగగ్రి మనస్సు రాయి. తల్లిని చూసి పిల్ల నడుగు

పాలను చూసి ఆవు నడుగ్క్చు

శల్లీ పిల్లలు ఒక్కరైనా

పొట్టా నోరూ ఒకటేనా 1

తవుడు కోసం వచ్చిన బేతులే

పసిడి కోసమూ వస్తాయి.

తాగను తాగను పొలు పుల్లన

చేరను చేరను స్నేహం పల్పన తాటి చెట్టు నీడను పాలు

తాగినో కల్లనుకుంటారుః

తాటి చెట్టు 'ఏీడ సీడేనా

శగని వారి ఛెలిమి చెలిమేనా ?

తమిళ. సామెతలు క్ర తాను కదలకపోయినొ తన ఒళ్ళు కదులుతుంది, తాను దొంగ, ఇతరుల్ని నమ్మడు, తా నొకటి తలిస్తే, దైవ మొకటి తలిచింది. తిప్టే వారికి సుఖమూ లేదు ఓర్చుకునే వారికి దుఃఖమూలేదు. తీరని కోపం పోరుగా ముగుస్తుంది. తొడ గిల్లి తొట్టి ఊపడమా ? తెమ్మెర కనక ముదిరితే దెయ్యపు గాలిగా మారుతుంది తేనెకు ఈగల్ని పట్టివ్వాలా ? తేలుకి కొండెంలో విషం, వెలయాలికి నిలువునో విషం, తోటమాలి జీవితం గాలి దెబ్బతో సరి క్రై నేల (పుష్యం) పుడిశ్సే దోవ ప్తడుతుంది. దొంగ కెప్పుడూ దొంగ బుద్దే, దొంగను ప'్రేందుకు దొంగే శావోలి. దాక్షిజ్యం ధన నాశనం- దానంగా పుచ్చుకున్న అవుని మరీ పరీక్షేంచకు, దిక్కులేని వాడికి దేవుడే తోడు, దెబ్బమీద దెబ్బ కొడితే నన్నెకల్లు కూడా జరుగుతుంది జీవుడు వరమిచ్చినా దరికి రానీడు పూజారి దుష్టుణ్ని చూస్తే దూరంగా ఛొలగు.

ణీ! కముళ వింటు! దూషించి చెడిన వారూ లేరు భూషించి చెడని_వారూ లేరు. దూరంగా వుంటే బారెడు చుట్టం దగ్గరకొక్తు భగ్గున మంట దుఃఖం మొదట, సుఖం పిదప న్‌ నక్కకి కొండాటం, పీతకి సంకటం, నడక తెలీని వాడికి నడి వీధి ముళ్ళదోవం నడిస్తే ఊరంతా మి్యకులు పడుకుంటే చాప కూడా శ్యతుపు, నత్త ళడుప్పులోనూ ముత్తెం పుడుళుంది." నలఖైలో కుక్క గుణం. నలుగురూ చేరితే పభ, నాలుక కదిలిరే నాడు శదులుకుంది. 'నాఖకలో ఉన్నాయి లాభ స్టైలు నాలుగు నదులు కలిస్తే పాలారు. నిప్పంటుకుని గడ్డం కాలుకుంటే సిప్పిస్తావా నా చుట్టకు అన్నాడట | నిప్పు పందిట్లో మైనపు బొమ్మ కులుకుతుందా ? నిప్పు లేకుంటే నిడుపాటి పొగ లేస్తుందా ? నిద్రపోతు నక్కకు మాంసం పుట్టదు, నిదపోన్నివాడికీ సుఖం లేదు, సీటిమీద నిలుస్తాయా ఆక్షరాలు ? నీటిలో పుట్టి ఉప్పు నీటిలోనే కరగాలి. ఫీళ్ళు వేడిగా ఉన్నా నిప్పుని ఆర్పుళాయి నోరున్న వాడు బరుకుతాడు,

తమిళ సామ్‌ఠలు శ్రే ఫ పంచదార అంటే పుడుతుందా శీపి. పంది వెనకాల వెళ్ళే పంది పిల్లా అశుద్ధం తింటుంది, పందికి పెక్కు పిల్లలు సింహానికి ఒక్క పిల్ల, పగటిపూట పక్కలు చూసి మాట్టోడు రాత్రిపూట అవి చూసీ మాట్టాడకు, పగవారి చెలిమి పొగతోడి నీప్పు పడమట వాన కురిస్తే శూర్పున వరద వస్తుంది. పని దొంగకు పిల్ల ఒక వంక, పని చెయ్యని వాణ్ణి చేతిమీద కొట్టు పని చేసేవాణ్ణి కాలిమీద కొట్టు పసీడి నేలమీద తవుడు కుండల్లోను. పలక్కపోతే పుట్టదు కొాలవకపోతే తగ్గదు, (భయల్నించే వారికి సరాభవలాలేదు, పాలు చూసి అవు కొన్ము, పిల్ల పుట్టాకనే 'పేరు పెట్టాలి, పుట్టినవన్నీ గిట్టక శవ్పదుః పుర విచ్చిన తాడ్యూ చిల్లుల బోక్కెనో. పులి దాక్కోవడం మెకి దూకడానికి పులికి పుట్టింది పిల్లిగా మారుతుందా పువ్వు విరిసి చెడింద్రీ నోరు తరిచి చెడింది, ఖృక్కు రోజుల దొంగ ఒక్క రోసు పట్టుబడరోడు,

శీ శమీళ వీంటు ెరగడంతోపాటు వీరుగుడ్తూ ఉంటుంది, 'పెరుమాళ్లు ఉన్నంతవరకూ తిరునాళ్లూ ఉంటాయి, శపేడలేని సన్నిధి పాడు సంతులేని సంపద షాడుః పొరుగూరి వాడికి నదిగట్టు భయం ఉన్న వూరి వాడికి చెట్టుటోదె భయం, మైకి చూస్తే పిల్లి, మీది కాడ్తు పులి మైపైకి ఎగిరినా పిచ్చుక గద్దవుతుందా + ణు ఐ(లెను కొనేటప్పుడు నెయ్యి ధర అడగకు విడ్డ పుట్టకముందే పేరు పెట్టకు ఐలపంతుడికి గడ్డిపరకా ఆయుధమే. బుద్ధి చెడిన రాజుకి మకి చెడిన మంతి. బురదలో చిక్కుకున్న యేనుగుని పొడుస్తుంది శాకి మైతం. వము మంచీ నీటినీ కన్న శల్లిసీ ఎంచకు నేరం మంచి పిల్లకు ఓక మాట మంచి ఆవుకి ఒక దెబ్బ, మంచి రోజు బేశ్సోట్రి మంచి వారు చెయ్యతేరు, మంచివారు చెడ్డా సుంచివారే, మ౦కెడు వీయ్యమైనా మూడు కట్టెలు శావాలి, మనస్సులోని అందం ముఖంలో తెలుస్తుంది... మన్నన లేని యింట్లో దున్నపోఠూ వుండదు

తొమీళ సామీతీలు శీ మా యింటి దీపం గడా అని ముద్దు పెట్టుకోవచ్చా? మాట వినని సంతానం పల్ల మచ్చ వస్తుంది కులానికి మాటకారిని గెలపడం మహా కష్టం, మాట తప్పిన వాడు మార్షం తప్పిన వాడు. మాత లినిపించని బువ్వ మామిడి తినిపిస్తుంది, మామిడి పండిజే చిలకకు వేప పండితే కాకికి. మితి తప్పితే అముతమూ విష నువుతుంది. ముదలియారు డంబం అముదానికి చేటు. ముప్పోద్దులా స్నానం చేసినా ఎప్పటికైనా కాకి కొంగవుతుందా ముళ్ళమీద చీర ఆశేస్తే మెల్ల మెల్లగా తనుకోవాలి, మూర్చడూ మొసలీ పట్టుకుంది విడవరు, మెరిసేనంకా మెరుగు బంగారళి కాదు, మేళ నివ్వని గొల్లవాడు మరి ఆవు నిస్తోడా? మేరు పర్వఠం కాకీ బంగారు రంగే, మొండి చేట్తీ మూర వేసినట్టు, మోహం ముప్పయి రోజులు ఆశ అరవై రోటొలు, య్‌ యముడీకి తలియనీ శీవీ తొంగకు తెలియని చెరువూ లేదు. ర్‌ రాజు అప్పుడే శడీస్టే, దేవుడు ఆ తర్వాత శిక్షిస్తాడు. శాజులేని ఊర్పు ఇరుసులేని తేరు,

పఫ్‌ తమీళో సిందు రాజొగారి కూతురైనా చేసుకున్న వాడికి భార్యే” కాసిన వాడుపత్రం పొడు చేశాడు చదివిన వాడు కవిత పాడు చేశాడు, రాహు దళబో బతికిన వాడూ రాజ దశలో చెడిసనాడూ లేడు, రోగం లేసి బకుకే లోటులేసని సంపద, రోట్లో చిక్కుకున్నది రోళలిసి తప్పించుకుంటుందా ? ల లేగ భయ మెరగదుం లేమి ఒకప్పుడు కలిమి ఒకప్పుడు. లో తెరగకుండా కాలు పెట్టకు, న వంగిన ముల్టు ఏతుకుతుంధి వడ్డీ ఆశ అసలుకే నష్టం, " పరి సైరుకి పారే పీరు గరిక పోచలకూ పారుతుంది. వాన లేకుంటే ఏమీ లేదు, వ్యాధికి మందుంది, విధికి మంద్తుందా ? విధి ఎలాగో, మతి ఆలాగు. విన్నదంఠతా సమ్మక్క నమ్మిన దంతా చెప్పకు, వినే మాటల్లో సగమే నిజం, వెడల్పుగా దున్నడం కంటె లోజేగా దున్నాలి. వెళ్ళకుండా బంధుత్వం. చెడిరది అడక్కుండా అప్పు చెడింది,

తమీళ సాష్తీత్రలు ట్రీ వెళ్ళిన చోటల్లా పేరు తెచ్చేది విద్య, వేడి శగిలిన పిల్లి-వంటింటి వైపు రాదు+ వ “శరీర మున్నంత బాకా సముడ్రాన్ని మించిన చీకు చీంతలు, శాస్త్రం అబద్ధ మనుకుంటే చక్కగా చూడు (గ్రహణం శాస్త్రం చూడని యిల్లు సము(దం చూసిన యిళ్లేమో దరిద్రం. శివుడా అని కూర్చున్నా చేసిన పొపం పోదుః స నమాట్టూ కూలీ స్వర్జంలో ఒకటే* సము[ద్రం కన్నా సహనం పెద్ద, సర్బమంటే ఘైనికులూ వణుకుతారుః సాక్షి కాళ్ళమీద పడేకంటె వాది కాళ్ళమీద పడడం మేలు, నుఖమూ దుఃఖనూ తిరిగే చకంం 'ెట్టిగారి (బ్రతుకు గిట్టిన తర్వాత తెలుస్తుంది, సెట్టి డాబో సరుకు డాబోం స్రోదరు డున్నవాడు మైన్యమంటి భయపడడు, సోదరులు పనికొస్తారా దెబ్బలు పనికొచ్చినట్టు, సోమ శనివారాలలో వెళ్ళాలి దక్షిణానికి థ్రీరంగంలో పుట్టిన వాడికీ తిరువాయమొళి నేర్చాలా *

లగి తమీళ వీందు

ఖామో విషయకంగానే కాక చాశత్రకంగా సాంస్కృతికంగా కూడా తెలుగు వారూ తమిళులూ సన్నిహితులు, ఈ సాన్నిహిత్యం పల్ల, తెలుగు తమళ సామె శల్ని అలవోకగా పరిశీలించినా సాదృశ్యాలు ఎన్నో తెలియ వస్తాయి కొన్ని అచార ష్యవహావాలలో భేదం ఉండడం వల్లు సాదృశ్యాలతోపాటు భేదాలూ కానవస్తాయి అయినా మొ శృం మీదు తమిళ తెలుగు సామెశలు ఒకే విధంగా కనిపిస్తాయి, ఈ సామెతల్ని తులనాత్మక దృష్టితో పరిశీలిస్టే తెలుగు వారికీ తమిళులకి మధ్యగల సాంస్కృతిక సంబంధం దృథళర మవుతుంది. ఇది నిస్సందేహం.

“వేద సుళ్ళాదర్వూ గాదె సుళ్ళాగదు అనే రుచికరమైన సామక ఒకటి కన్నడంలో ఉంది, వేదమైవా ఒకవేళ అబద్ధం కావచ్చు, సామెత మానం అఐద్దం కాదని దీని అర్ధం, సామెతకు గల విశిష్టకను ఈ కన్నడ సామెళ (ప్రవ్వక్తం చేస్తోంది.

తెలుగ తవింళ సాహిత్యాల సంబంధాలం నిన్న మొన్నటి చుట్టరికం కాదిది ఎన్నో యేండుగ పెనవేసుకున్నదిది = 1 అని తమిళ నవయుగ 1పవక్ష సుబ్రహ్మణ్య భారతి కన్నయ్య గీఠంలో [పేయసి కన్నమ్మను గురించి చెప్పిన కై పాదం తెలుగు తమిళ సాహిత్యాల మధ్య ఉన్న సంబంధావికి అక్షరాలా వర్తిస్తుంది ఈ తోబుట్టు భాషల మధ్య సాహిత్యపరంగా నెలకోన్న సంబంథం బహు (పళ స్తమెనదీ, బహు (ప్రాచీన మైనదీను. తలుగు సాహిత్యానికి శ్రీకారం. చుట్టిన నన్నయ శేరు చెన్నైన దేశ్వం- మంచితనానికి తమిళంలో నామాంతకాలు నన్నై, నన్నరో మొదల్డెనవి మంచి అని అర్థమిచ్చేనల్‌ నన్నైకి మూలం తమిళ సాహిత్యంలో అతి (ప్రాచీనమైన యుగంగా భావించబడుతున్న సంగయుగంలో నన్నన్‌ “అనే ఒక సామంతరాజు పర్టిల్లినట్టు తెలియ పస్తున్నదిః 2 కాగా నన్నయ్య అంటే మంచివొడని అర్ధం చెప్పుకోవాలి ఎంత సంస్కృత విద్వాందుడైనా, నన్నయ్య భాషలో చక్కని చిక్కనీ. బేశ్యాలు చుబ్బనచూరలు, ఆయన కవితను అలవోకగా వరిశీరించినా, - ఈ సంగతి బకాసుర పధ సందర్భంగా నన్నయ్య శగ్రాలకుం డొక కౌండుక కోల చేత బట్టికొనీ యేను. రక్కసు గిట్టి చంపి చులుక వత్తుం మీ రేడ్వగా వలవ దనుచు గలయ నూళార్చె దన తొక్కు బలుకు లొప్పి 3 అని పేర్కొన్నాడు ఈ చిన్ని పద్యం దేశ్య శబ్దమయం. వోడుకే తెలుగులో చొలోవర్‌కు లుప్తమై పోయినో, తమిళంలో సజీవంగా ఉన్న కోల (ఈత) కట్టు (సమీపించు). మొదలైన. దేశ్యాలు తెలుగు తమిళ భాషరికు ఉమ్మడి సాకు, భోలాటం వంటి కొన్ని మాటలలో కోల శబ్దం నిలిచి పుండడం: గమేనీంచ దీగిందో

క్క తమీళ్ణివీందు

ఇలా అనాటి మాటలనే కాక, నన్నయ తన రచనలో అనాటి సాహిత? సం(ప్రదాయాలు కొన్నిటిని భద్రపరిచాడు.

తమిళ 'రాజక్రయంలా (ప్రముఖులైన పాండ్య-భూపకుల కాలీరలో పండిత పరిషత్తులు మూడు వెలుగులోకి వచ్చాయి వీటిని లై చ్చంగం,, ఇడ్డె చ్చగంా కడై చ్చంగం అని వ్యవహరిస్తారు. పండిక పరిషత్తు అయిన సంగం తమిళ సాహిత్యా భివృద్ధికి రాచబాట వేసింది. ఈ పరిషళత్తుల వంటి సభలు చాళుక్య నృపుల కాలంలో ముఖ్యంగా రాజకులై కృ భూషణుడు రాజరాజనరేం(ద్రుని కాలంలో వెలుగులోకీ పచ్చి వుండవచ్చు, అటువంటి పండిత సభల్ని సత్సభ లని నన్నయ బహాథా (ప్రశంసించాడు. 4

చళుర్విధ కవితల విషయంలో నన్నయ్యకూ తమిళ లాక్షణికులకూ మధ్వ ఏక్రవాళ్యత కానవస్తున్నది, ఇది కూడా గమనించదగిన విషయమే.

భారగ్రాపఠారికల్లో *మ్ళదు మఘర రన భావ భాసుర నవార్థ్య వచన రచనా నిళారదులయిన మహాకవులు” అని ఆదికవి పేర్కొన్నాడు దీనికి "చిత విస్తర నవరస ఖాప భాసుర కవిళా రచనా విశారదులై న్వి *వ్చదు మధుర దొసబావ బానుర రసార్థ 9 అనే పారాంతరా లున్నాయి, 6

వి మగన్‌్స్‌ వాద్వి వాక్కి" అని నాలుగు రకాల కవులను కేర్కోస్‌? తమిళ శాక్షణిరులు కోషిని ఆపకవ్వి మధురకవి చ్యితకవ్వి నిల్తా (స్త్రార కవి అని మళ్ళీ కవిస్సినాలుగు రశాలుగ్గా విభజించారు. తెలుగ కవులు చతుర్విధ కవిత అనగ్యా తమిళులు చతుర్విధ కవృలని పేర్కొన్నారు. ఈ సంప్రదాయం భెలుగు లకూ తమిళులకూ సమాన మన భావించడంలో విప్రతిపత్తి లేదు, 7

తెలుగు (దావీడ భాషా కుటుంబానికి చఇెండిన్సా. తెల్లుగు సాహిత్యం సంస్కృత సాహిత్యపు ఆడుగుజాడలనో. నడిచి పరిగణ 'సషెద్దదయిన విషయం విజ్జులకు తెలిసిందే ఉత్పలమాల శఛంపకమాలాడీ వృత్తాలను ఉపయోగించినా, తరువోజ మధ్యాక్కరాడది. కేశీయచ్భందములను కూడా నన్నయ. వాడిన విషయం విజ్హులకు కొత్తది కాదు. మహాభారతం వంటి బృహ(ద్రచనకు ఛందో వైవిధ్యం తప్పనిపది అనే తలంపుతో నన్నయ వృత్తరచన చేసి వృుండపడ్చు. తమిళంలో శూడా కంబనుహాకవి 8 తవ రామాయణంలో వృత్త రచవ చేకాడు, అయితే నికీ పంస్కృత వృత్తానికి భేదం వేకపోలేదు,

తెలుగు 'తమీళ సాహిత్యాల సంబంధాలు ఓ

సంసట్బెతచృందములను స్వీకరించినా వాటిలో యతి(సానటు (పవేశెజ్జీ నన్నయ తన భాషాభమానానిక పెద్ద పీట చేసుకున్నాడు. అందువల్ల చ్యాటికి తెలుగుకనం వచ్చినట్లయింది. చివరికి యజి్యసాసలు తెలుగు పద్యానికి “ముఖ్యాం గాలుగా పరిణమించాయి. 8 ఈ యళతి(ప్రాసలు తమిళంలోనూ కనిపిస్తాయి. యతిని మోనై అనీ, (ప్రాసను ఎదురై అనీ తమిళులు వ్యవహరిస్తారు. తమిళ లాక్షణికులలో ([ప్రథముడైన తొల్కాప్పియర్‌ పద్వలక్షణాలుగా ఇరవ్హై ఆరు అంకాలు ఉదాహరించాడు. వాటిలో ఒకీటి శొడై* ఇందులోని (పధానాంశాలు యత్నిపాసలు, అయితే యతి విషయంలో శమిళ కవికి స్వాతం్యత్యం ఉంది, అది తెలుగు కవికి లేదు. అక్షరమై(త్రిని ఉభయ కవులూ పాటెంచారు.. (దావిడ భాషా కుటుంబానికి చెందినదే అయినా, కన్నడం సంస్కృతంలోని యకళినే (గ్రహించింది, “కన్నడెక్కె యతి యిల్లు కోణంగి క్క మతి యిల్లి అనీ సామెతను ఈ సందర్భంలో ఉదాహరించటం అ|(సస్తుతం కాదు

మొళ్తం మీద య౭ిప్రాసల సంప్రదాయాన్ని. తెలుగు, తమిళ కవులు పొటించా రనడం నిర్వివాదం, 19 ఈ సంప్రదాయాన్ని అనుసరించడం షట్ల నన్నయ నూత్నభాషాభిమానం వ్యక్త మవుఠున్నదని నా ఆభిపాయం,

ఏ భాషలోనైనా మౌభిక సాహిత్యానికి శింటన పాటలు (పాచినకొ మ్యుదకలిగి వుంటాయి. సీత సురటి మొదలైన పాత, పాటలు తరువోజ ఛందంలో ఉన్నాయనీ, తమిళంలోని | ఇగవల్సా పాదాన్ని కనుక రెట్టింపు చేక్తు అది చరువ్లోజి ప్రాద మవుళుందనీ-టేకుముళ్ళ రాజగోపాలరావుగారు స్పేర్కొన్నార్తు 11 ఈ ఆగవల్పా ఛందం: నుంచే. ద్విపద. సీసం మొదలైనవి రూఫొందినట్టు శ్రోర్గాడ ామకృష్ణయ్యగారి అభిప్రాయం. 12 ఈ విషయాదిశాన్ని స్థూలంగా పరిీలిం చినా, తెలుగు+తమిళ ఛందసృంప[దాయాల నత్తుము సన్నిహిత సంబంధం నెల కన్న ఆంళం విదిత మపుతుంది.

చరిత్ర .వ్రసిద్దుడైన కరిశాల చోళుని వంకీయుడ నని చెప్పుకున్న నన్నె చోడుని కవితలో కొన్ని తమిళ సంపదొోయాలు కానవస్తున్నాయిం

శావేరి. కిరున్నైపుల కట్టలు పోసి. చోళ దేశంలో వ్యవసా యాఖివృద్ధికి ఎంతో కృషిచేసిన కరిశాలుల్ణీ గురించి సంగశాలపు కృతులలో కొన్సి విషయాలు ఉదాహృతాలు, శాని కావేరికి కట్టలు పోసిన శూదంఠం మాతం ఎందుకో వాటిలో ఉదాహృత౦ కాలేదు. అందువల్ల ఈ ఊదంళం ;కల్ఫికమని చరిత

శ0 1తమిళ విందు శారులు కొందరు విశ్వసించారు 13 శ్రానీ యీ విషయాన్ని మన తెలుగు కవులు సమర్థించడం పేర్కొనదగిన అంశం చివరికి 17 వ శతాబ్ది వారైన కట్టా వరద గాజు తన రామాయణంలో ఇలా కేర్కొన్నాడు 14 “ఆ కరికాళ్‌ చోళాధీశు కిర్తి యాశర్షనీయ మయ్యవ) నెయ్యెడల అతడు కావేరి కల్లన కట్ట గట్ట నతిశయించెను 'కదీయాన్వవాయమున పుట్టిన రవివంశాభూభుజావలికి కట్టాన్వయు లనంగ అలాగే చోళుల రాజధాని నగరమైన ఉ(ఒ)రయూరికి సంబ థించిన బతిహ్యాన్ని కూడా మన తెలుగు కవులు (గ్రంధస్థం చేశారు. ఉరయూరుకి ఊరందైై కోలి అనే ప్రసిద్ధ నామాంతవా లున్నాయి. కోళి అనగా కోడి అని అర్ధం పూర్వం ఉరయూకులో. ఒక కోడి మదళజుత్‌ పోరాడి గెలిచిందట తవాదిగా ఉరయూరుకి కోడి అనే పేరు వాడుకలోకి వచ్చింది, ఒరయూరులో శలుకోడి కూసిందనీ' కలుపాన్న పూచిందని నన్నెచోడుడు పేర్కొన్నాడు 35 ఈ పీషమయాన్ని పాళ్కురికి సోమవాథుడు కూడా- తెలియజేశాడు, 16 జై. ోన్నెచోడుడు అభివర్జించిన గణపతి వృత్తాంతం తమిళ సాహిత్య సంప్ర “చాయపు ప్రభావాన్ని త్రిలియకేస్తున్నది రజత్యా(ద్రిని శివుడూ సకిదేవి విహరిస్తూ పుండగ నుత్తనజౌల జల్మక్రిడ వారి కంట పడింది అది చూచి కామవివశుల్లై వో రెద్దరో,గజ రూపం ధరించారు, అలా వాళ్ళకు పుట్టినవాడు కాపడం మూలాన, గణపతి గజానను డయ్యాడు, 17 ఇడే విధంగా ఏిళ్ళుంక కొమ్మన రదించిన శివ “లీలా విలాసములో గజానన వృత్తాంతం అభివర్షితం, తెలుగువారు సాధారణంగా చెవ్వుకునే గణపళి జనన వృత్తాంతానికి "థిన్నంగా ఉన్న మ కథ కేవారంలో చెప్పదిడింది తమిళ శైవులకు పారాయణ (గంథం తేవారం 38 ఈ కథను 18 ప శతాబ్ది వాడైన మలయాళ మహాకవి కుంజన్‌ నంబి యార్‌ కళ్యాణ సోగంధికంం హనూమదుదృవం అనే కృతులలో వివరించినట్లు కలియ వస్తున్నది, అందువల్ల ఈ గజానన వృత్తాంతం దక్షిణా పథానికీ చెందిన కథ కావచ్చునని ఫేర్కొనపచ్చు _

తెలుగు తమిళ సాహిత్యాల సంబంధాలు క్ష శేవారంలో (ప్రముఖ శైవ-క్షై(శ్రాలైన శ్రీ కళహప్రిసీ శ్రీ శైలాన్నీ (పశంసిస్తూ అప్పర్‌ సంబందర్‌, సుందరర్‌ ఈ ముగ్గురు నాయనార్లు చెప్పిన గీఠాలు చేర్చబడ్డాయి. మన దేశంలో 274 శ్రైవ క్షే(కాలున్నాయన్వీ వాటిలో క4 మ్మాతమే ఈ నాయనారుల సంస్తుతికి నోచుకున్నాయనీ విజ్ఞులు చెపుఠారు. 19 ఈ 44 మే(శ్రాలలో ఈ శ్రీకాళహస్తి, శ్రీశ్రలమూ ఉండడం పేర్కొనదగిన అంశం... రెండు తెలుగు కే(క్రాలకు "తమిళ భక్తులు రాకపోకలు సాగిస్తూ వుండేవారు. ఆ విధంగా ఈ శే.[కద్వీయానికి తమిళ సాహిత్యంలో సముచితమైన స్థానం లఖించింది. పాల్కురికి సోమనాథుళే (పస్తావించడం జరిగింది కనుక, ఆ మవోకవి తెలుగు- తమిళ సంబంధాలను పటిష్టం చేసిన విషయాన్ని ఇక తెలుసుకుందోము మన [ప్రాచీనాం[ధ మహాకవులు పలువురిల్సా సోమనాథుడు కూడా బహు భాషాఖిజ్ఞుడు ఆయనకి తమిళంతో గాఢమైన పరిచయం ఉంది. తమిళ శబ్దోలను వాడడంతోపాట్సు అరవై ముగ్గురు నాయనారుల కథల్ని తొలిసారిగా ఆయన తెలుగు వారికి పరిచయం చేశాడు, ఫెగా సోమనాథుని బసవ పురాణ ఈమోం లోకి కూడా పరిపర్తిత మయింది. దురదృష్ట వశాత్తు, తమిళ అనువాదకుని గురించి యేమి తెలియరాలేదు. తమిళానువాదం 1981 లో ము!ద్రించీబడిఎద్‌. సుందరమూ ర్తి నాయనారు వెలయించిన తిరుత్తోండ ల్లోగె ఫ్రోహవాథునికీ పరిచితమై వుండవచ్చునని నా అలి[వాయం, ఈ లఘు రచనలో అరవై సుగ్ద్గురు నాయనారుల పేర్లు ఉదాహరించబడ్దాయి. ఈ రచనో. శైలినీ అను కరించినా, ఎందుకో నాయనొరుల శ్చర్లు కొన్సిటిని మూర్చివేశాడు సోమ నాథుడు. క9్రిల్లైవాళ్‌ అన్షనర్‌ తం ఆడియార్కుం అడియేన్‌ తిధుసీల కంటక్తు క్కువయనార్కడి యేన్‌ =” అని (ప్రారంభమయ్యే తిరుళ్తొండత్తొగైలో ప్రతి చాయనారు పేరు శివర అడియేన్‌ (దాసుణ్ణి) అని వుంటుంది తదనుగుణంగా సోమనాథుడు బసవ _పురాణంలో ఇలా అన్నాడు ; ధర రాజ్య మొల్లక తిరుముడీ దాల్చి” పరము నమ్మిన లిరుపాలుని బంట

వికి తమిళ చిందు తిరున్నావక పురీవీ కరుణ బాణేవీ నిరవెర్డి కొల్చిన డిరుకుర్వి బంట కర రోహిణియు దాను: హర కృష జనిన తిర్తుపూరి కిరుమూల దేవుని ఇంట, చన్న పురాతన సానుల బంట, ఉన్న నూతన భక్రయూథంబు బంట, ఇట మీధ, శివ; గొల్పి య్లాప్పితార్థములు పటుశరంబుగ గాంచు భక్తుల ఐంటఎి [వి వ శతాల్లి 'పూర్వార్ధంలో నివసించిన సేక్కిళార్‌ రచించిన పెరియ *వురాణంలో నాయ్రనారుల, జీవిత విశేషాదికం మనోజ్ఞంగా భివర్షితం మరి సోమనాథుడు ఈ (గంథాన్ని సంపతించాడో అేదో స్పష్టంగా చెప్పలేను. మహా కని. కాబట్టి కథలలోని [ప్రధాన భావాన్ని సోమనాథుడు హృదయానికి హళ్టుకు నేళా తెలియకేశాడు,. కాని ఆయా కథలలోని సొగసుల్ని తైలుసుకోఢాన్సికి "పెరియ: పురాణం శరణ్యం ఉదాహరణానికి పూసల నాయనారు కథను త్తి కిద్దాం. బసప పురాణంలో ఈ కథ 8 పంక్తులళో చేస్పబడగ్యా పెరియ ప్తురా ఇింలో 79 పంక్తులలో (18 పద్యాలు) చెప్పబడింది వికమచోడుడనే ,ఒక రాజా బంగారం ఉషయోగించి ఆలయ నిర్మాణం కావించి. లింగ (ప్రరిష్ట కూడా చేశాడు పూసల నాయవార్‌ అనే భక్తుడు కూడా రత్న విమానంతో అలయం నిర్మించాడు, అయితే ఆ ఇలయ నిర్మాణం ఇతని వృాదయంలో జరిగింది. అయికా అతడు శివుని అదరానికి పాాతుడై, చివరికి శివ సాయుజ్యం పొందాడు. ఇదీ బసవపురాణం చెప్పిన పూసల నాయనారు కథః సెరియ పురాణంలోని పూసలార్‌ నాయనార్‌ ఒక (టాహవ్మాణుడు. అతడు శివుణ్ణీ, శిపభక్తుల్ని సదా ,సేవించేవాడు ఒక శివాలయం నిర్మించాలని అతడు అభిలసించాడు. నిర్ధనుతు ఫొవఢంవల్ల, మనస్సులోనే. గుడి కట్టాడు లింగ శీపతిషోసీం యముహూ ర్రం శూడా స్‌ర్ణలుంచొాడు. ఆ రోజుల్లో శాటవుడనే రాజు శంచిని'పరిపొలిస్తూ వుండేవాడు, అశడు కూడా శిపభ్‌క్తుడే. కంచిలోవే ఒక గొప్ప జేవాలయం నిర్మించి లింగ (పకిష్ట కోసం ఒక నుదినం నిర్ణయించాడు." ఆ ముందు రోజు ర్యాతి శిపుడు రానాకి కలలో శనిపించ్చి. *నేను శేపు పూసలార్‌ కట్టినగుడికి వెడుళున్నాను. కన్గుక న్లీవ్స కట్టిన గుళ్ళో లింగ (ప్రరిష్ట ఆ మరునాడు

తెలుగు తమిళ సాహిత్యాల సంబంధాలు 88 నాడు జరుగుళుంది” అని చెప్పి అదృశ్యుడయ్యాడు. ఆ తర్వాళ రాజు పూసలార్‌ (గ్రామానికి బయలుదేరాడు, ఆ 'పేద (బ్రాహ్మణుడు గుడీ యేమి కట్టలేదని తెలును కుని అశ్చర్యచకితు డయ్యాడు పూసలార్‌ని దర్శించాడు జరిగిన విషయం అతనికి శెలియజేశాడు, అప్పుడు తాను తన హృదయంలోనే ఆలయం నిర్మించానసి పూసలార్‌ చెప్పాడు. ఆయన్ని రాజు బహువిధాల (పకంసించి తన శాజధానికీ వెళ్ళిపోయాడు.

భక్త్యావేశంతో సోమనాథుడు చెప్పిన కథలు జనరంజకంగా ఉండడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. కాని పెరియ పురాణం కథలకో పోల్చి చూసినప్పుడు, సోమ నాథుడు కథా కధనంలో కొంత అ(శద్ధ వహించినట్లు విదిత మవుతుంది ఏది ఎలా వున్నా అరవ్హై ముగ్గురు నొయన్మారుల సంప్రదాయాన్ని వారి కథల్ని తెలుగు వారికి (త్రలియజేసిన ఘనత పాల్కురికి సోమనాథునికే. చెందుకుంది. ఆయన్ని అనుసరించి తరువాతి కవులు శివభక్తుల కథలు అభివర్ణించారు,

శివపారమ్యాన్ని తమిళ సాహిత్య సం(పదాయాలనూ తెలియజేసే మరో కావ్యం ధూర్జటి రచించిన కాళహస్తి మాహాత్మ్యం. తమిళ శబ్దాలను యథోచితంగొ వాడడమే కాక్క సంగకాలపు కవి అయిన నక్కిరుని గురించి మొదటిసారిగా తెలుగు వారికి తెలియజేసిన వాడు ధూర్దటియే. మధుర మీనొక్షీని అంగయ కన్య అని పేర్కొన్నాడు. (అంగయర్‌ కజ్ణి--అందమైన చేప కన్నులు కలది). అలాగే తిరుపణ్ఞామలై లో నెలకొన్న అపీకఠకకుచాంబను ఉబ్జాముల అని వ్యవహరించాడు. ఏదో క తమిళ కృతినో లేక తమిళ విద్వాంసుడినో సంట్రతించి ధూర్జటి నక్కీ రుని కథను (వాసినట్లు నా అభిప్రాయం,

తెలుగు వారి దృష్టిలో దారేషణ, ధనేషణ, పు(త్రేషణలు ఈషణయయంం ఇవి త్యాజ్యము అని మన అభిప్రాయం. తమిళుల దృష్టిలో మణ్జాస, పొన్నాసు పెళ్లాలు ఈషణ్యతయం. భూమి ఏంగారము. పడతి - వీటి మీద అపేక్ష అవాంధనీయమని వారి అభిప్రాయం= ఢూర్ణటి తమిళ సంప్రదాయాన్ని, కథా సందర్భాన్ని అనుసరించినట్లు ఈ (క్రింది పద్యం సృష్టం చేస్తున్నది. 21

6ఉణాముల జగదంబిక నణ్ణామల విశ్వనాథు నారాథించెన్‌ తె

84 తమిళ విందు 'మూణ్గాసయు బొన్నాసయు బెజాసయు లేనివారి 'పెన్నిధ్డులగుటన్‌),

(దావిడ వేదమని వినుతి క్కిన నాలాయిర దివ్య (ప్రబంధం వైష్ణవులకు = తెలుగు వారైనా శమిళులై నాపారాయణ (గంథం, వైష్ణవులు ఏ (ప్రాంకీయు లైనా వారి మతభాష తమిళ మనడం అత్యుక్తి కాదు. అందువల్ల తెలుగు వైష్టవ వాజ్బ్యయం మీద తమిళ సాహిత్య (ప్రభావం కనిపించడం వింత యేమీ కాదు.

1$ వ శతాబ్ది వాడైన కృష్ణమాచార్యుడు తెలుగు వైష్ణవ వాజ్మయ పితా షుహుడుగా భావించబడుతుర్నాడు 22 శరకోపుని (నమ్మాళ్వారు) వేదాన్ని ఆయన తెలుగు చేసినట్టు తాళ్లపాక వ్రిరువేంగళనాథుడు పేర్కొన్నాడు [23 ఇలా తమిళ రచనలకు తెలుగుసేతలు చేసిన వారిలో కృష్ణమాచార్యుడు ఆద్యు డనవచ్చు,

పద కవితా పితామహుడైన తాళ్లపాక అన్నమాచార్చులు కూడా యథో చితరగా ఆళ్వార్ల దివ్యకవితా వైభవాన్ని తెలుగు వారికి తెలియజేశాడు.

అన్నమయ్య మనుమడు చిన్నన్న (తిరువేంగళనాథుడు) (దవిడ (పబంథం మాసి పరమయోగి విలాసం రచించాడు, ఈ కృతిలో పన్నిద్దరాళ్వారులను గురించే కోక నాథమున్సి యామునాచార్యులు, రామానుజుడు మొదలైన మహా పురుషుల్ని గురిరీచి కూడా అమూల్య విషయాలు ఎన్నో ఉదాహరించబడ్డాయి. ఆ యా పంద ర్భాలకు అనుగుణంగా, చిన్నన్న మూలంలోని కొన్ని పాశురాలను తెలుగు వేళడ్కు ఒకటి రెండు తెలుగు "సితల్ని పరికిద్దానము ;

పన్నిద్ధరాళ్వాగులలో 'రెండప వాడైన భూతత్తాళ్వారు చెప్పిన పాపరాలలో

“అన్నే తగళియా, ఆర్వమే నెయ్యాగ ఇన్నురుకు చింతై యిడు తిరియా నన్చ్నురి8 క్రానచ్చుడర్‌ విళ క్కే(టినేన్‌ నారణర్కు జ్ఞాన శత్తమిళ్‌ పురిన్షనాన్‌?

అనేది బహు (ప్రసిద్ధ మయింది. దినికి చిన్నన్న అనువాదం ఇలా సాగిందిః

కం 4(శేమ్‌

పంతియృ మితిలేని భక్తియే చముర్చు నానంద భరిత హృదస్దంబె వ్‌ త్తి] గా నొనరించి విశాసమై యాత్మ

తెలుగు తమిళ సాహిత్వాల సంబంధాలు న దిర మొందు జ్ఞానంబు దీపంబు చేసి "'పెరిమె నారాయణార్చితము గావించె..49 ఇటువంటిదే సురొక తెలుగు సేత; “ధరణి పంతియ, సము(దంబులు నేయి, యరుణు దీపము కజేస్తి యరణాంపతతులు గారాబు చ(్రంబుకై పూన్చినట్టి నీరజాక్షున కీచ్చె నీరాజనంబుం అనువాదమనే భావం రానియ్యక్క చిన్నన్న చేసిన యీ తెలుగు సేతలు మథుర మోహనము లనడం చర్విత చర్వణం, తొండరడిస్పొడి ఆళ్వారు. చెప్పిన తికుప్పళ్లి ఎళుచ్చిలో ((ప్రాబోధకి స్తుత) (పతి పాపరం చివరా *అరంగ శ్తమ్మా | పళ్లి ఎళుందరుళాయే”? అని వుంటుంది. ఈ మకుటాన్ని చిన్నన్న *పాలించి కరుణ జొప్పడ యోగనిద్ర జాలించి శ్రీరంగకాయి ! మేల్కనవె అని అనుపదిం చాడు; తమిళంతో గాఢమైన పరిచయమూ తెలుగులో చక్కని కవితా శక్తి కలిగిన చిన్నన్న కనుక యథాతథంగా అనువదించి వుంప్రే తెలుగులో (దావిడవేదం వెలిసి వుండేది. ఆయన .తనకు నచ్చిన ఖాగాలనో, ఆ యా సందర్భాలకు అను గుణంగానో మూలాన్ని అనుపదించాడు. మూలంలోని సౌందర్యాన్ని అస్వాదించే అనుభూతిని పారకుడికి కలగజేళాడు. ఇటువంటి రచనల వల్లన్సే రెండు "భాషల వారి మధ్య సన్నిహిత సంబంధం ఏర్పడగలదని -నిర్వివాదలగా చెన్పపచ్చు. తెలుగు-తమిళ సాహిక్యాల మధ్య సత్సంబంధాన్ని దృథతరం చేసిన కవి రాజులలో శ్రీ కృష్ణదేవరాయలు సంభావ్యుడు. విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంత సౌరభాన్ని గుబాళింపజేసే ఆము క్రమాల్వదా కావ్యం ద్వారా ఆయన తొలిసారిగా గోదాదేవి నామాంతరం కల అండాళ్‌ దివ్య చరితను. తెలుగు వారికి తెలియజేశాడు. ఆండాళ్‌ పన్నిద్దరాళ్వారులలో ఒకరై నప్పటికీ శమిళంలో కవయ్యితి అయినప్ప టికీ ఆమె చరిత నఖివర్షించే కాన్యం తమిళంలో ఆ రోజులలో వెలువడలేదు, ఈ విశిష్ట గౌరవం రాయల వారివల్ల తెలుగుకి లభించింది. రాయలు బహుశ తెన్‌కలై సంప్రదాయానికి చెందిన వాడు కావడం వల్ల తరుచుగా నాలాయిర దివ్య (ప్రబంధ [పళంళ చేశాడు తన కృతిలో. ఆండాళ్‌ కథపల్వె తెలుగు వారిని బహుథా ఆకర్షించిన మరొక కథ విప్ర నారాయణుని (శొండరడిస్పాడి ఆళ్యారు) వృత్తాంతం, సారంగు తమ్మయ్య

కడ తమిళ విందు చెదలవాడ మబ్దయ (ప్రభృతులు పలుపురు కావ్య యక్షగానాది సాహిక్య (పృకియ లలో విిపవారాయణుని కథను ఫండిక పౌమర రంజకంగా చ్చితించారు తతృలి తంగా నేటికి ఆ అభ్యారు తెలుగు వారి మధ్య సజీవుడై ఉన్నాడు. చార్వికక కారణాలు, భక్తుద్యమం మొదలైన వాటివల్ల తెలుగు వారికి తమిళులకూ మధ్య దగ్గరి చుట్టరికం ఏర్పడింది అది వారి సా హత్యాభివృద్ధికి దోహదం చేసింది, (పతి సాహిత్యమూ ఇచ్చి పుచ్చుకుని పెరుగుతుందనడం సత్య సంపూర్ణం. (ీస్తు శకం 11 వ శతాబ్దిలో. తమిళంలో యాప్పరుంగలక్కారికై. అనే (హాస్త ఛందో (గంథం ఒకటి వెలిసింది, అమృళసాగరుడు అనే జైనుకు దీని రచయిత; గుణసాగరుడు అనే మరి జైనుడు దీనికి వ్యాఖ్యానం వెలయించాడుం యాప్పరుంగలం వెలువడక పూర్వమే తెలుగు కన్నడ భాషలలో పడుగుచ్చందం గుణకాంకియం అనే ఛందో (గంథాలు వెలువడినట్లు అ వ్యాఖ్యాత పేర్కొన్నాడు వడుగుచ్చందం అనగా ఆం(ధ్రచ్చందమని అర్థం, 24 దీన్ని వాంచియార్‌ అనే జ్లైనుడు (వాళాడట కొన్ని [పకులలో వాంచియార్‌కే మారుగా అపరంజియార్‌ ఇనే పేరు కసిపిస్తున్నదని ము, రాఘవయ్యంగారు. పేర్కొన్నారు వాంచియ శైల, (శేచన) కావచ్చునని వేటూరి 'ప్రభాకరళాస్త్రిగారు విశ్వసించారు. ఏది ట్సెలా ఉన్నా ఒకే తెలుగు ఛందో(గంథం తమిళంలో జక ఛందో(గంథ రచనకు దారి తీసిందని భావించడంలో విిపతిపత్తి లేదు. తమ్మి. అక్కట మొదలైన కొన్ని తెలుగు మాటలను తన రసవత్కావ్యంలో ఉపయోగించడమే కాక ఊత్తమ కవిత గోదావరి నడకలా ఉండాలని అభిలషిం చిన కంబ మహాకవి -క్క సందర్భంలో న్మరణీయుడు. ఆయన గోదావరిని ఇలా చిత్రించాడు ; 25 “భూదేవికి అలంకారము గూర్చునదీ 'శేష్టమైన వస్తువులను పొలాలకు సమకూర్చునది వేడిని పోగొట్ట గఅ రేవులు కలది పలు (సొంఠముల మీదుగా (పవహించునద్సీ చళ్లనిదీ పొంగే స్వభావం కలదీ "పెద్దలు చెప్పిన కవిత వలె ఒప్పునదీ అయిన గోదావరిని పర్యాకమ సంపన్ను లైన రామలక్ష్మణులు దర్శించారు,

తేలుగు తమిళ సాహిత్యాల సంబంధాటు శ్రి?

68ిగ్షన్ద గోదావరియినైో అని కంబకవి (ప్రయోగించడం వల్ద్య ఆయన వరదల్లో గోదావరిని దర్శించి వుండవచ్చునని భావించడం సముచితం. "ఆ నదీ (ప్రవాహం ఆయన్ని ఎంతగానో ఆకర్షించిందిః

చోళ స్యమాట్టుల పట్ల కలిగిన వైముఖ్యం వల్ల కంబ కవి ఓరుగల్లు పరి పాలించే మొదటి (ప్రతాపరుద్రుని ఆస్థానానికి వెళ్ళినట్లు, ఆ తమిళ కవిచ[కవర్తి కవిత విని కాకకీయ నృపుడు ముగ్దుడ్డె నట్లు ఒక కథ ఉన్నది అఆ తర్వాత కంబడు (ప్రతాపరు(దుఖ్ణి (ప్రశంసిస్తూ ఈ కింది చాటువు చెప్పినట్టు (పఠతి

“అవని ముళుదుణ్లు మయిరా వత్తత్తున్‌ బవని తొళువార్‌ పడుక్తుంబువని ఊరుద్దిరా 1 నిన్నుడైయ ఓరంగ నాట్టిజ్‌ గురు శ్రిరా వాళ్లే క్కుళామ్‌...”

(అవని యంకయు నీ అతిథు అగుట వల్లను; ఐరావతం వంటీ పట్టపు టెనుగు నధివసించి ఊతేగుతున్న నిన్ను చూచి మోహం. పట్టలేక మదనతులు కింద పరుచుకుని శయనించడం వల్లనూ, రు(దా ! నీ ఒరంగల్లు నాడులో అరటీ యాకులు కరవై నాయి.)

వాల్మీకాన్ని అనుసరించినా: తెలుగు రామాయణ కవుల వలి కంబడు కూడా అ వాల్మీకాంశాలు చాలొ చేర్చాడు వాటిలో ఓకటి సిఠాపహరణ వృత్తాంతం, రావణుడు తన చేతులతో సీతను అపహరించుకుని లంకకు వెడలినట్లు వాల్మీకీ చెప్పగా కంబడు తద్చిన్నంగొ సర్కొన్నాడు.

కంబ శామాయణంలోని రావణుడు వీణానాదొన్ని స్ఫురింపడేసే కంఠంతో వేద పారాయణం చేస్తూ సీతను సమీపిస్తాడు. ఆ తర్వాత తన నిజ రూపాన్ని చూపించేసరికి, ఆమే భయ(ఖ్రాంత అపుకుంది: అంత భయంలోనూ తనను సమీ పించపద్దనీీ, రావణుడు శాముడికి సమౌనం కాదనీ చెపుతుంది. రావణుడు ఆమెను అపహరించుకుని పోదొామవి అనుకుంటాడు, కాని పూర్వ శాపం గుర్తుకి వచ్చి, తన నిర్ణయాన్ని మార్చుకుంటాడు* ఒక స్త్రీ సమ్మతి లేకుండా ఆమెను చేరదలచితే, రావణుని తల పలు ముక్కలవుతుందని ఆ శాప సారాంశలః అందు చల్ల రావణుడు సీత నివసించే ౪ పర్ణశాలనే పెల్లగించ్తి దాన్ని తన రథంలో పెట్టుకుని లంకకు ప్రయాణ మయ్యాడు, 'పెకలించిన పర్ణకాలతోనే లంకకు

శక్ర తమిళ విందు సయాణం కావడాన్ని ఆధునిక తమిళ విమర్శకులు కొంద ఎ పరిహసించారుీ వాల్మీకిని సమర్ధించారు. 28 ఈ సందర్భంలో వాల్మీకిని తెలుగు రామాయణ కవులు అనుసరించినా జానపద రాహాయణ కవులలో చాలామంది మౌతం కంబ కవిని అనుసరించారుం సంక్షేప రామాయణ క త్త వర్ణించిన సీతా పహరణాన్ని పరికించండి : 27 “అని పది తలలు రాక్షసుడు జూపె పది తలలు జూపగా వడి మూర్భ బొంచె మూక మామిడి విరిగి పడ్డ చందమున గోరుచుట్టూ పయిని రోకలి పోటు చెవులో పోటుకు తోడు సన్నాయి జోడు జంకుచు కనుమూసి వణకుచు నున్నట్టి ఘామికై నున్నట్టి భూపు(తి జూచి గడ్డ పెల్దాగించి రథము మై బెట్టి పగ దిరెనని తలచి గగనమున శకెగిరి 9 గడ్డ పెల్లగించిన అంశాన్ని జానపద కవతే కల్పించారో, కంబ కవి శ్రల్పసయో స్పష్టంగా చెప్పలేము శాస్తి ఈ కథాంశం మాతం. తెలుగు జాన పద సాహిత్యంలో (ప్రముఖంగా చోటు చేసుకుందని చెప్పవచ్చు. విజయనగర స్యమాట్టులూ, వారి సామంతు లనదగిన మధుర, తంజా పుఠాది నాయక రాజుల యేలుబడిలో వివిధ వృత్తులకు చెందిన తలుగు బారు తమిళనాడుకి తరలి వెళ్ళి అక్కశ్తే స్థిర నివాసాలు ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. ఆ రోజుళ్లో తమిళులు కూడా తెలుగు భాషా సాహిత్యాలు నేర్పారు. వాళ్ళలో కొందరు తెలుగులో రచనా వ్యాసంగమూ చేశారు, ఆ కోపకు చెందిన వారిలో సుబ్బరామం-దీక్షితుల్సు టి. యస్‌, మురుగేశం పిళ్లి ఆర్కాటు త్యాగరాజ మొదలి తుళ్ళళులు పేర్కొనదగిన వారు. లై కే? వ శఠాబ్లి పూర్వార్థంలో రామరాజ భూషట్క్యున్లి వసుచరిత్రకు తమిళు శృశ్ర వెలువడింది. ఇద్దరు తెలుగ్స మ్మికులు సహాయంతో అంబలత్తాడుం అయ్యన్‌ అనే కవి ఈ కావ్యాన్ని ఆనుపదించాడు, 6త్ర మిళంలో చక్కని కల్పనలతో విల సిళ్లే కంబ రామాయణం, విల్లి ఫొరశంం నైషధం మొదలై న కావ్యాలకు తరువా

తేలుగు తీమిళీ సాహిత్యాల నీంబంధోలు శకి తిదిగా ఈ కృతిని ఉదాహరించవచ్చు. అని తమిళానువాదాన్ని "ప్రకటించిన 'మద శాసు (ప్రాద్య లిఖిత పున్తక భాండాగారాధిపతి "పేర్కొన్నారు. నిజానికి తమిళ కవి మూలంలోని సొగసులను తన అనువాదంలో వెలార్చడానికి యథోచితంగా (యత్నించాడు,

తెలుగు వారినీ తమిళుల్నీ సాంస్కృతికంగా సాహిత్యపరంగా సన్నిహితం చేసిన వారిలో ముఖ్యులు తెనాలి రామలింగకవ్సి త్యాగరాజు, వేమన మొదలైన వారు, తెనాలి రామలింగడు. వికట కవిగా తమిటల మధ్య నిలిచిపోయాడు ఆయన కథలు నేటికి చెప్పుకుంటారు? చెప్పుకుని కడుపుబ్బ నవ్వుకుంటారు. ఇక త్యాగయ్య విషయం చెప్పనవసరం లేదు. త్యాగరాజు కృతులలోని అందచందా అను పూర్తిగా అవగాహన చేసుకోవాలనే తలంపుతో తెలుగు భాష నేర్చుకునే తమిళులు ఎందరో నేటికి కనిపిస్తారు. అలాగే వేమన్న కూడా శమిగులకు నుపరి చితుడు, వేమన పద్యాలను సీతారామ (సాద్‌ (1892 పుదువై నొరాయణ దాసర్‌ (19038) (ప్రభృతులు తమిళం జేశారు. సుమకి శతకం కూడా తమిళం లోకి అనూడితమై 1804 లో ము(దితమయింది. అనువాదకులు ఎళుమూర్‌ సమర పురి ముదలియార్‌, ఇంకా మరికొన్ని తెలుగు రచనలు తమిళంలోకి పరిపర్తి తము లైనాయి,

మొదటి నుంచీ తెలుగు కపులలో పలువురు బహు భాషాభిజ్జులుగా మనకు కవిపిస్తారుం అధునికులలో కూడా ఆ కోవకు చెందిన వారు కనిపించడం గమ నించదగిన అంశం అందువల్ల, లిరుక్కురళొా కంబ శామాయణం, భారతి కవి లు వ్యాసాలు, తమిళ కథానికలు మొదలైన వాటిని తమిళం నుంచే అనువదించి మన తెలుగు రచయితలు ఆధునిక సా హిత్యాభివృద్ధికి కృషిచేశారు, చేస్తున్నారు, కనుపర్తి వెంకటరామ విద్యానందనాథులు, శొత్తపల్లి సుర్యారావు, గరిమెళ్ళ సత్యనారాయణ, వూతలసట్టు శ్రీరాములురెడ్డి, చల్లా రాధాకృష్ణశర్మ; ముదునూరి జగన్నాథ రాజు == ఇంకా సురికొందరు ఈ అనువాద శార్య[కమంలో పాల్గొని తెలుగు తమిళ సాహిత్యాల మద్య సంబంధాలను. పటిష్టం చెయ్యడానికి [పయ త్నించారు.

ఈ సందర్భంలో తెలుగు వారి తమిళ సాహిత్య ఫీవను కూడొ దీజ్మా తంగా పరిశీలించడం అసంగతం కాదు, 29 ఏండ్లకే నూరేళ్ళూ. నిండిన అజ్డా మలై రెడ్డియార్‌ తొలుత సంభావ్యుడు, ఆయన సంతరించిన కాపడిచ్చిందు నేటి!

4రీ తమీళ విందు తమిళులకు (ప్రీతి ప్యాతమైన గేయ రచన, శ్రీయుకులు న, పిచ్చమూర్తి, (త్రిలోక సీతారాం, కు. ప, ర్వ శంకరరాం (ప్రళ్ళళులు తమిళంలో కవితలూ కథానికలూ మొదలైనవి వెలయించి (పసిద్ధు అయ్యారు. సంస్కృతాంధ్ర ంథాలు ఎన్నో వెలుగులోకి తెచ్చిన వావిళ్ళ వారు కొన్ని తమిళ (గంథాలు కూడా (కటిం చారు. అలాగే తమిళ ముదాపకులు కూడా ఏన్నో తెలుగు (గ్రంథాలు అచ్చువేసిం తెలుగు, సాహిత్యాభివృద్ధికి గణనీయమైన కృషి చేశారు. వీరందరి కృషి చిర స్మరణీయం,

స్వాతం(త్యానంకరం, కేంద రాష్ట్ర పభుత్వాలు వివిధ భాషా సాహి త్యాల అభ్యున్నతికి సముచిత రతిని కృషి. చేస్తున్నాయి. అనువాద కార్యకవూాన్ని 1పోత్సహిస్తున్నాయి. సంస్థలతోపాటు కొందరు రచయితలు కూడా ఈ కార్య (మంలో స్వచ్చందంగా కృషి సాగిస్తున్నారు. -ఈ వివిధ అనువాదాల వల్ల భారతీయుల మధ్య సాన్నిహిత్యం ఏర్పడగలదని భావించవచ్చు. అయితే వెలు వడిన్త, వెళవడుకున్న యీ అనువాదాలు ఎంతవరకు మూలవిథధేయంగా, పరన యోగ్యంగా ఉన్నాయన్నది మరో అంశం, ఈ అనువాదాల వెనుక ఉన్న “ప్రయత్నం మాళఠం (ప్రశంసార్హం,.

'జకే కుటుంబానికి చెందిన భాషలు శావడం వల్లన్సూ చారితకంగా సాంస్కృతికంగా ధగ్గరి చుట్టరికం ఉండడం వల్లనూ చాలా కాలం రాజకీయంగా ఓకే రాష్ట్రంలో నివసించడం వల్లనూ. తెలుగుతమిళ సాహిత్యాల నడుమ సంబంధం ఏర్పడడంలో వింత లేదుః. కాని తెలుగు నుంచి తమిళంలోకి గాని, శమిళం' నుంచి తెలుగులోకి గాని వెలువడిన అనువాదాల సంఖ్యను పరిశీలించి నట్లయితే ఎంతటి ఆశావాదికి నిరుత్సాహం కలగక మానదు, తెలుగు, తమిళ ఖాషలు తెలిసిన ద్విభాషా రచయితల సంఖ్య కూడా ఆంతంకగానే ఉన్నది. బహు విధాలుగా సాన్నిహిత్యం ఉండి కూడ్యా తెలుగు తమిళ భాషలకు చెందిన ఉ త్తమానువాదాలు వెలుపడకపోవడం నిజంగానే మన దురదృష్టం. తెలుగు - తమిళ సాహిత్యాల మధ్య నెలకొన్న సతృంబంధాలు ఇంకా దృఢతరం కావాలి ఇందుకు ఈ ఉభయ భాషలకు చెందిన రచయితలూ సాహిత్య సాంస్కృతిక సంస్థలూ కృషి చెయ్యడం చాలా అవసరం,

తెలుగుఎతమిళ భాషలకు నడుమ నెలకొన్న సాన్నిహిత్యాన్ని చమత్కార

పూర్వకంగా తెలియజేసే ఒక (ప్రసిద్ధ చాటువు తమిళంలో ఉన్నది. అది దాదాపు

తేలుగు తమిళ సాహిత్యాల సంబంధోలు జీ నాలుగు పందల యేండ్లకు మునుపు వెలుగు చూచి వుండవచ్చు నని భావించ బడుతున్నది. ఆ చాటుపును యథాతథంగా ఉదాహరిస్తున్నాను, 28 “ఆనైక్కళ్ణిల్‌ ఒరు పిడియుం అసురన్‌ విరోది ఇళం పింజుం శానక్కుదిలై పుజత్తోలుం కాలిల్‌ చెరుప్పై మా(ట్రియదుం తానే తాయకొల్‌ చాజిట్టు త్రయవాయ్‌ ఆఅరైత్తుక్కొళ్‌ వాయేల్‌ మానై పెరురువుం విళియాలే వడుగుం తమిళం గుణమామే. శన అనారోగ్యాన్ని తెలియజేసి తగిన కౌషధం ఇప్వపలసిందిగా ఒక యువతి ఒక వనైద్యుణ్లి కోరింది, అందుకు తమిళ పండికుడైన ఆ వైద్యు డిచ్చిన (పత్యు త్తరమే మై పద్యం, పద్యం అర్ధం కాని యువతి ఆ వెజ్టిని ఎగా దిగా" చూసింది. అప్పు డాయన మందహాసం చేస్తి పద్య గత భౌవాన్ని ఇలా విశదీక రించాడు : ఆ (యా) నైని సంస్కృతంలో హస్తి అంటారు. హస్తి తమిళంలో అ త్రిగా మారింది కనుక ఆనైక్క్రల్లో అంటే అత్తి (మేడి) చెట్టని అర్ధం. ఆ అత్హిచెట్టు లేత ఆకులు కొన్ని తీసుకోవాలి, అసుర విరోధి మరెవరో కాదు. వేలా యుభుడైన షణ్ముబుడు, అనగా వేలై మరం (తుమ్మలో ఒక రకం) లేత పిందెల్ని శీసుకోవాలి. అ తర్వాత కానక్కుదిరై అంటే అడవి మామిడి చెట్టు బెరడుని చెరువుగట్టుల కనిపించే సెరుప్పడిని (మూలికృ కూడా (గ్రహించాలి. వీటన్నిటినీ అరటి ఊచరసంతో కలిపి బాగా నూరాలి, అప్పుడు శాషధం తయారవుతుంది, అయితే అది యీ వ్యాధికి? వడుగుం తమిళం వడుగు అనగా తెలుగు; తెలుగూ తమిళం కలిసినదే ఆ వ్యాధి "పేరు. వయిటు క్కడుపు! కడుపుని (పొట్టు ఈమి ళంలో వయిరు అంటారు. నేటికి తమిళులు జిగట (బంకు నిరేచనములను వయి(టు క్కడుప్పు అని వ్యవహరిస్తారు వయిటు క్కడుప్పు అని శృర్కొనక తెలుగు తమిళ శబ్దముల సమాహారమే అ వ్యాధి పేరు అని చమత్కార పూర్వకంగా ఇెప్పడమే యీ పద్యంలోని విశేషం 1!

త్త తమీళ విండు అథో జ్ఞాపికలు

క్షే కణ్గిన్‌పొట్టు, కణమ్మా-_ఎన్‌ కాదల్సి 4.

న్మేటుమున్నాళిల్‌ పన్హ ఉఅవస్ట్రడీ-మిగ నెడుం పభైైక్కాలముదత్‌ కేర్‌ ను వన్దదామ్‌. భారతియార్‌ కవికైగళ్‌ వానతి పదిప్పగం మదరాసు, 197),

2, చెంగణ్మా (ఉత్తరా ర్కాడు జిల్లా) కొండ (పాంతపు రాజుగా (పసిద్దుడు- లి శ్రీమదాంధ్ర నుహోభారతము-(ఆం(ధ్రప్రదేశ్‌ సాహిత్య అకాడమీ వారి (ప్రచురణ, 1970) ఆదిపర్వము, షష్టాశ్వాసము, 268 వ పద్యం.

ఓ మైద్కి ఆదిపర్వము (ప్రథమాశ్వాసము, 24 వ పద్యం, చూడండి ః& ఆచార్య పింగళి లక్ష్మీకాంతం గారి ఆంధ సాహిత్య చరిత, 1979, పుటలు,

శర 37,

క్‌ పైది, ఆదిపర్వము, (ప్రథమాశ్వాసము, 8.

శ. ఆంధ్ర మహాభారతము, ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం వారి సంకోధిత ముుదజ్క 1068.

గ. నిడుదవోలు వేంకటరావుగారి. తెనుగు కవుల చరిత, మదరాను విశ్వ వీద్యాలయ (ప్రచురణ 1956, పుట ౫౧౪

ఈ కంబకవి [కి ౪0వ శతాబ్దిలో జీవించినట్లు కొందరూ, 12 వీ శతాబ్దిలో పర్టిల్టీసట్టు మరికొందరు భావిస్తున్నారు, ఏమయినప్పటికి, బహు(ప్రాచీను డనడం నిర్వివాడం,

క. అక్కిరాజు ఉమాకా స్తీ విద్యాశేఖరులు తమ నేటి కాలపు కవిత్వం (1928) పో యల్మిషాస్రల్స అస్థిర ధర్మాలని సేర్కొనిి అవి పద్యానికి అనపసర మన్నారు. సంస్కృత కవులు వాడీనట్లుగా యతిని వోడడం మంచిదని, అయన అభిిపాయం, ఈ అభిప్రాయాన్ని సమర్థించిన మరికొందరూ లేకపోలేదు,

శే0 ఇంకా,వినరాలకు చూడండి;నా ₹8౧౫| ౬16౧0906 1౧ "01004 ఓ11681- 14/6 (౪౧౧౮౨118006 1||. 110 [౧9918 9601114604 10 416 అ౧|౪౦/10/ 0 11864189, 4964,

తెలుగు తమీళ సాహీత్యాల సంబంధోలు శ్రి

11. తెలుగు తమిళ, కన్నడ ఛందస్పంపదాయాల్ని పరికీలించి రాజగోపాల రావుగారు శీ 00౧00884౪6 509067 01 (౧6 9/2౪/164180 ఓ606౪= ౭895 (1913) అనే (ప్రశస్త రచన చేశారు, పుట: లై

12. దక్షిణ దేశ భాషా సారస్వతముల్సు దేస్కి | 949,

18 గ. డి, 18806008 989/1 2 51460163 1౧ 0014 ౧180057 2౧6 తిర[11= ౧19౪౯8100౧. ౯, 66:

14, శ్రీరామాయణమ్యు పరిష్క రఈశ్రీ నిడుదవోలు వేంకటరావు (తంజావూరు సరస్వతీ మహల్‌ (గ్రంథావళి, సంఖ్య 129) 1850, సంపుటము: క్‌ పుట & 8. పాల్కురికి సోమనాధుడు కూడ కరి కాలచోడని కట్టిన యలవో అన్నాడు పండితారాధ్య చర్మితము, మొదటి భాగము, పుట: కలకి,

1వ, “కలుపొన్న విరుల బెరుగం గలుకోడి రవంబు దిశల గలయగ జెలగన్‌ బొలుచు నొరయూరి కధిపతి నలఘ పరా(క్రముడ డెంకణాదిత్యుండన్‌.౨---కుమార సంభవము 1154,

16. “అక్కజంబుగ పూచే నంత గల్పొన్న గుక్కురో కుగరని కూసె గల్కోడి" పండితారాధ్య చరితము ? వ భాగము, పుట; 19

17. కుమార సంభవము, 1-54.

18, తమిళ వేదంగా. కీర్తించబడుకున్న తేవారంలో మూవర్‌” అనబడే అప్పర్‌ సంబందర్‌, నుందరర్‌ అనే ముగ్గురు నాయనారుల భీ క్రిగీతాలు అందాలు దిద్దుకున్నాయి.

19. టి. సుబ్రమణ్య పిల్లి, శివస్థల మంజర్కి 1901

20. బసవ పురాణం, 1925, పుట: 182

23, కాళహస్తి మాహాత్మ్యము, 8-185,

22, నిడుదవోలు వేంకటరావు : ఆం(ధ్ర వచన వాజ్యయముు. 1054 పుటలు : 20=80,

లైల. "4, 444 జాకరకోప మౌని వేదంబు దెనుగు కావించి సంసార ఫేదంబు హాన్చిన కృష్ణమౌాచార్యు

*ః తమీళ ఏందీ పరమయోగి విలాసము, తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానముల (ప్రచురణ, 1986 పుట]; ఢీ

24, వడుగు అనే మాట తెలుగు కన్నడాలను నూచించే ళబ్దమని కొందరు తలచినా, సుప్రసిద్ధ విద్వాంసులైన ము, రాఘవయ్యంగారు. (ప్రభృతులు వడుగు శబ్దం తెలుగునే సూచిస్తున్నదని పేర్కొనడం గమనించదగిన అంశం, రాఘవపయ్యంగారు ఇలా అన్నారు : “అది (అనగా కన్నడం) తమిళం తెలుగు (వడుగు) భాషల కలయిక వల్ల ఏర్పడిన భాష అని (ప్రాచీన తమిళ విద్యాంసుల విశ్వాసం. ఈ (ప్రమాణములను పురస్కరించుకుని చూడగ్యా తెలుగునకు తమిళమునకు ఊన్మంత (పాచీనత గలదని (గ్రహించ వచ్చును, ఆరాయ్‌చ్చిత్తొగుది (వ్యాస సంకలనం),

ఏ5. వివరాలకు చూడండి: నా “వేమన సూక్తులు 1977 పుటలుః $51=69%,

ఓక. వివరాలకు చూడండి ః నా ₹00 గింగం308 1౧ ₹014064 2౧6 కరగక 60౧1082076 39146౪7. 1973.

శిగ స్త్రీల రామాయణపు పాటలు 1965 పుటలు కే=కేరి,

ఓ. ము, కు, జగన్నాధరాజ్ఞా వడుగుం తమిళుం వ్యాసం, దినమణిి 1441908.

తవింశంలో సంస్కృత శబ్దాలవ ౧

తమిళం అతి [ప్రాచీన మయిందనీ, స్వతంత్రమైన భాష అనీ తమిళ సాహిత్యం విలక్షణమైనదనీ చాలామంది అఖ్యిపాయం. నిజమే. కాని యితర భారకీయ భాషలలో వలె, తమిళ భాషా సాహిత్యాల మీద కూడా సంసటృత భాషా సాహిత్యాల [ప్రభావం కొద్దిగానో, గొప్పగానో కనిపిస్తూనే వుంటుంది. క్షీర్ధి శేషులూ ను(పసిద్ధ తమిళ పరిశోధక విద్వాంసులా అయిన యన్‌ వైయాపురి పిళ్లైగారు “తమిళమునకు నంస్కృతం దాది వంటిది అని శ్చర్కానడం గమనించ దగిన విషయం,

తమిళ సాహిత్య చరి(తలో తొలి యుగం సంగయుగం. ఆనాళ్ళలో వెలుగు లోకి వచ్చిన కావ్యాలలోనూ, ఆ తరువాత వెలువడిన మణిమేళల్లై వంటి కావ్యాల లోనూ ఎన్నో సంస్కృత శబ్దాలు కనిపిస్తాయి, కడమ భార కీయ భాషలలో వలె తమిళంలోనూ రామాయణ భారతాదులు సంతరించబడ్డామిః అందువల్ల తమిళ సాహిత్యం మీద సంస్కృత సాహిత్య (ప్రభావం కొద్దిగా నైనా కనిపించడంలో వింత లేదుం

కొలి తమిళ లాక్షణికు జైన తొల్కాప్పియనార్‌. కాలం నాటికే తమిళంలో సంస్కృత శబ్దాలు చోటు చేసుకున్నాయి. తమిళ శబ్దాలను ఇయర్పొల్‌ తిరిచొల్‌, దిశై చ్చొల్‌, వడచొల్‌ అని ఆయన నాలుగు. విధాలుగా పర్లీకరించాడు. తమిళ నాడు చెందిన వివిధ భాగొలలో వ్యవహృళమమ్మ్యే మాటలకు దిశ్రైెచ్చొల్‌ అని శేరు, వీటిని మౌండలిక ఖీదా లని చెప్పవచ్చు* కొన్ని (ప్రాంతాలలో ముట్టెని (గుడ్డు) మొట్టు అంటారు. మొట్టువంటి మాండలికాలను దిక్లై చ్చొల్‌గా భావిం చడం సముచితం. కాని కొందరి అభిప్రాయంలో తమిళనాడు సరిహద్దులలో ఉన్న (పొంఠతాల నుంచి వచ్చి, తమిళ భాషలో (ప్రవేశించిన మౌటలే దిశ్రెచ్చాల్‌ అవుతాయి,

ఇక వడచొలో ఆంటే సంస్కృత శబ్దాలని అర్థం, నన్నూల్‌ అనే (పళస్త లాక్షణిక (గ్రంథం సంథరించిన పవణంది ముని (18 వ శళాల్థి దృష్టిలో దిత్రె

గ. కమిళ విందు స్పాల్సొ. సకచొలొ.ఈ రెండూ ఫిన్నములు, సంస్కృత శబ్దాలనే పడచాల్‌ అని వ్యవహరించడం సనుంజసమని ఆయన స్పేర్కొన్నాడు. ఈ వడచొలొని తకృషు తద్భనాబుగా విభజించ వచ్చు, కములంచవటి శబ్దాలు కత్సృమాలైత్తే విం (విషం) కౌడదం (కౌషధం) వంటివి తదృవాలు, పడచొల్‌ కేవలం సంస్కృత శబ్దాలకే పరిమితం కాదనీ ఉత్తరాది భాషల సూటలన్న్‌ వడచొల్‌ అనీ కొందరి అవి (ప్రాయం, అనగా సంక్కృత (పాళృత శబ్దాలసి భావించవచ్చు. తెలుగుని తమిళులు “వడుగు” ఇని వ్యషహరెంచారు. నాడు నేడు కూడా సంస్కృత భాషను సంస్కృతం అనక నడమొళి (ఉత్తరాది భాషే అనడమే తమిళం వ్యవహారం,

తమిళ జైస కవులు సంస్కృత శబ్దాలను స్వీకరించారు. తమిళ వేదనని. వినుతి శెక్కిన తిరుక్కురళులో కూడా సంస్కృతే శబ్దాలు కాన వస్తాయి. సిలప్పది శారం, మణిమేకలై కావ్య కర్తరీ శాకకవి చ(థవ_ర్రి కంబన్‌ వంటి మహా కవులూ, అ తవాతి వారైక ఆరు గిరినాథక్‌, కుమురగురుపరస్వామి [పభృ తులు సంస్కృత శబ్దాలను యథోచితంగా ఉపయోగించారు... ఇక భక్త కవులైన జళ్వార్లను -(బైస్టవ కవులు గురించి చెప్ప నవనరంలేదు. తమిళ సంస్కృతాలు శలిసిన-జక మిగ్రమ కై లిని మణి (ప్రవాళ మనే. 'పేరుకో వైష్ణప వ్యాఖ్యాతలు (ప్రచారంలోకి తీసుకు పచ్చారు.. నేటికీ చైష్టవ (గంధాలు మణి్యప్రవాళ శైలిలో సంతరించబడుతున్న విషయం సర్వ వికివం,

ఎన్నో యేండ్ల పరిశ్రమకు ఫలికంగా ఆరు సంపుటాలలో. వెలువడిన తమిళ లెక్సికన్‌ (కమిళ బృహాన్నికంటువృ)లో చ్రోటు చేనుకున్న సంస్కృత శబ్దాలను స్థూలంగా పరిశీలించినా, మైన ఉదాహరించిన విషయాలు స్పష్టం కాక సోపు, ఆ నిఘంటువులో. అగ్నికి సంబంధించిన ఆరోపాలను మాతం పరిశీ

అగ్నికి తొమ్మిది అర్థాలు సూచించబడ్డాయి,

అగ్నిక్కట్టు ఆగ్నిచ్చువాలై (జ్వాల

అగ్నిక్కరష్పాన్‌ అగ్నిచేర్వై

అగ్నికారియం ((శార్యం) అగ్నచకన్‌ (సబఖుడు

అగ్నికుండం అగ్నిచకాయన్‌

అగికుమూరం అగ్భిసాట్ళెయన్స్‌

తమిళంలో సంప్కృత శబ్దాలు శ?

• అగ్నికుమారన్‌ అగ్నిచా (జ్రాలం

అగ్నికులం అగ్నిట్టి

అగ్నికోణం అగ్నిట్టోమం

అగ్నికో (హో) త్తిరం ఆగ్నిత్త్రంబం

అగ్నికో (హా) త్తిరి అగ్ని త్తంబనం

అగ్నిచ్చలం అగ్నిత్తాళి (అగ్నిని ఉంచే మట్టి పాత)

అగ్నిచ్చివం అగ్ని (ప్రవేశం

ఆగ్నిచ్చువ త్తర్‌ అగ్నిష్టొస్త్రీ

అగ్ని (దావకం అగ్ని పంచకం

అగ్ని దిళ్లై అగ్ని పరీట్‌చై (పరీక్ష)

అగ్ని దివ్యం అగ్నిపొద

ఆగ్ని దీపనం అగ్ని పురాణం

అగ్ని దేవన్‌ అగ్ని పూ (భూ-స్కందుడ్సు

అగ్ని నట్బత్తిరం అగ్నిమూలై

అగ్ని నాళ్‌ ఆగ్నియాశానం

అగ్ని మండలం అగ్మియోగం

అగ్ని మరం అగ్నిస్నానం

అగ్నిమాందం అగ్ని సంస్కారం

అగ్ని రణం

అగ్ని లింగం

ఇలా తన్నిఘంటువు కేరొ,న్న సంస్కృత శబ్దాలను ఊదాహరించాలంటే ఒక (గంథమే తయారవుతుంది, భాషా దృష్టితో ఈ నిమంటువుని పరిశీలించడం అభిలషణీయం.

*ఇద్రి తమిళ శబ్దమి అన్నంతగా సంస్కృత శబ్దాలు కొన్ని వ్యావవోరిక తమిళంలో కలిసి పోయినాయి, సెల్వంతన్‌ (ధనవంతుడు, తర్చెయల్‌ (తజ్‌ శ ఇయల్‌ తలవని తలంపుగా) తార్కాలికం (తాత్కాలికం) మొదలై నవి కొన్ని ఉదాహరణాలు, ఆనందక్కళ్ణీర్‌ (ఆనంద బాష్పములు),[దురోగ (హ) చ్చెయల్‌ (విదోహ చర్య) వంటి సమాసాలు వ్యావహారిక తమిళంలో తరుచుగా విని ప్లిస్తాయి. సత్యా సళ్యములు-వంటి నమాస్తాలను ఫ్లరస్కరించుకొని కాబోలు మాసా

48 తమిళ విందు, మాసం (నెల నెలా), వరుషా వరుషం ((పళి సంవతృరర్కు వేళా వేళ్లి (సమయా సమయాలు) వంటి (పయోగాలు తమిళుల వ్యవహారంలో విన వస్తాయి. సంస్కృ శంలో మాస శబ్దం ఉంది కాని అమాస శబ్దం లేదు

ఇక తమిళుల నిళ్య వ్యవహారంలోనూ, (ఘఫముఖ తమిళ ప(తికలలోనూ శాన వచ్చే కొన్ని సంస్కృత శబ్దాలను ఈ దిగువన ఉదాపహారిస్తున్నాను (తమిళుల ఉచ్చారణ ననుసరించి తమిళ శబ్దాలు ఉదాహరించబడ్డాయి),

తమిళం తెలుగు

అన్నా ఆత్మ

సముదాయం సమాజం, సంఘం

సముదాయ నాడగం సాంఘిక నాటకం

అ(గాసనర్‌ అధ్యక్షుడు

విపసాయం వ్యవసాయం

కారియక్కమిట్టై కార్యవర్ణం

ముక్కియక్తువం ముఖ్యత్వం

అత్తిరం (ఆత ౦) ఉఊ(దేకం, కోపం

నుకవీనం అనారోగ్యం

వెగుమురి బహుమత్తి

మరణం మరణం

సుదందిరం స్వతం్యతం

సుదందిరప్పోర్‌ స్వాతం్యత్య సమరం

తియాగ వాళ్ళు త్యాగమయ జీవితం

రియాగి త్యాగి

అరకాంగం రాజ్యాంగం (ప్రభుత్వం

మనిద వర్షం మానవ జాతి

మగా(వో)న్స్‌ మహాశ్ముడు

అర్‌ప్పణం సమర్పణ

దురా(క్రమిప్పు దురా్యకమణ

సేవై "సేవ

నాశం నాశనం

తమిళంలో సంస్కృత శబ్బాలు 49

తమిళం తెలుగు

పూరణ పూర్ణ

విషయం విషయం, సంగతి

సంబపం సంఘటన

సమత్తువం సమత్వం

దేసియ జాతీయ

దేషియక్కవి జాతీయ కవి

సమూగం సంఘం

నమూగ నావల్‌ సాంఘిక నవల

నిది మందిరి ఆర్థిక మంతి

వరదట్సితై కట్నం, వరదక్షిణ

సుల్‌ యుద్దం మల్లయుద్ధం

అపాయం అపాయం

ఉణపు దానియం ఆహారధాన్యం

మగానాడు, నూనాడు మహాసభో

పయణం (ప్రయాణం, పయనం

అచ్చియం లక్ష్యం

స్తాపనం సంస్థ

జయంతి జయంతి

జయరామన్‌ జయరామన్‌

జఇెయలట్బిమి జయలక్ష్మీ

కడన్‌ నివారతై ముణ నివారణ

సోదనై (శోధన) (ప్రయోగము, పరీక్ష

వివగారం వ్యవహారం

ఆలోచనై ఆలోచన

యాశ్రీకర్‌ యాశతికులు

ఐకీగం ఐశిహ్యాం

అవివిరు త్రి అభివృద్ధి

రాజ్జీయం రాష్ట్రం (కేరళ రాష్ట్రం) టి

క్‌0 కమిళ విందు తమిళం తెలుగు ఉబ్బత్థి ఉత్పత్తి నాగరీకం నాగరికం మద్దియ సర్కార్‌ శేంద (ప్రభుత్వం పిర (ప్రబల సిద్ద పిరముకర్‌ (ప్రముఖుడు నిఠాకరిప్పు నిరాకరణ ఆదరవు సహకారం దయ ఆదరణ అర్బుతం అద్భుతం ఆట్సేపం అక్షేపణ గోష్టిగానం బృందగానం ఉణ్జావిరతం నిరాహారదిక్ష పిరమాదం (ప్రమాదం) అద్భుతం మదువిలక్కం మద్యపాన నిషేధం నియమనం నియామకం నగరాట్ళి నగర పరిపాలన అన్నియ అన్య మూలదడనం "పెట్టుబడి అవసియం అసశ్యకం యోచనై అలోచన, సలహా రం రక్తం ర త్తక్కళ్ణీర్‌ రక్తాకువులు నిర్వాకి (హి నిర్వాహకుడు ఇఅరిచ్చందిరన్‌ హరిశ్చ్వం(దుడు సూరియ సూర్య చందిర చం[ద సగాక్కళ్‌ నహచరులు ఏకమనదాగ సహర్ష ముగా ఏక(గవముగా పిరచ్చై (ప్రశ్న) సమస్య

1 క. ః | న. తలి ర2షా .. తమిళంలో సంస్కృత శబ్దాలు న. ల 7 ర్‌! స్యా సో ' ల గమిళం వత్తా దాదా అమైచ్చర్‌ (అమాత్య; తెలుగు వారి మంతి ఉచ్చారణలోనూ శక్యం చ్యగా మారు తున్నది) దట్నిణమండలం దక్షిణమండలం మిన్‌సారం విద్యుచ్చక్తి గోష్టి జట్టు జనాదిపతి రాష్ట్రపతి పిరదమర్‌ (పధాని ఊర్జితం ఉర్దాటన సబానాయకర్‌ సభాపతి (స్పీకర్‌ 0 విచారజై విచారణ మన్గిరి సబై మంధ్రివర్జం జననాయకం (శ్రజాస్వామ్యం విమాన నిలైయం విమానాశ్రయం విశేషవళ్లి (పత్యేశ రైలు శట్టవిరోదం చట్టమునకు షశ్రరేశమైన (చట్ల విరోధమైన) పొదువిపోదం సాధారణ చర్చ శతవీదం శాతం అదిపర్‌ అధ్యక్షుడు (అమెరికా అధ్యకుడు ఉలోగం లోవాం అమైచ్చాంగం మంతివర్షం వనవిలంగు వన్యమృగము మన్దిరక్కోల్‌ మం(శదండం వాక్కు ఓటు వాక్కాళర్‌ (వాక్కు శీళోర్స్‌ ఓటర్లు శాలం చెన్ల్ర శాలం చేసిన స్వర్షీయ ఐక్కియ సున్మణి ఐక్య సంఘటన

కని శమిళ పిందు శమిళం ఇలుగు ఉయరదికారక్కమిట్టి ఈన్నకాధిశార సంఘం విపక్తుక్కుళ్ళాన పిపక్తుకు లోనైన అనుకోఫం సంతాపం కళాచ్చారం సంస్కృతి 'వొక్కుమూబం వాజ్మూలం చిన్నం చిహ్నం విజయం ఆగమనం శిలై శిలావిగహం (ప్రకపంగం ఉపన్వాసం పరుణాంతరం సంపత్సరాంతం నందవపనం సందనవనం సంసారం భార వివాదం చర్చ సగా (వ్రాయం సహాయం శేచ్చువాళ్ణి సంభాషణలు సాయంగాలం సాయంకాలం ముదలాలిక్తునం "పెట్టుబడిదారీ విధానం ఇలా వాడుక తమిళంలో ఎన్నో సంస్కృత శబ్దాలు చోటు చేసుకున్నా వాటీని పరిహరించి తమిళ శబ్దాలనే వాడాలనే ఒక ఉద్యమం లేకపో ఖీదు* ఇది కొంతవరకూ సమర్జించదగిందే అయినా, వాడుకలో కలిసి మెలిసి పోయిన నూటలను పరిహరించి వాటికి బదులుగా కొత్త మౌటలు కల్పించడంగాని, (ప్రాచీన వాజ్బ్యయంలోని మారుమూల మాటలను వెలికి కీసి వాటినే ఉపయోగించాలని అనుకోవడం గాని అంత సమర్థనీయం కాదు [కతి భాషా ఇచ్చి పుచ్చుకొని “ఇంకింకై వటుడింతయె...* అన్నట్టుగా పెరుగుతుంది, సంస్కృతం కూడా బౌొవిడ భాషల నుంచి ఎన్నో మాటలు స్వేళరింటేంది. భాష పెరుగుదలకు ఈ యిచ్చి పుచ్చుకోవడం చాలా అవసరం. ఈ దృష్టితో చూచినప్పుడు (పచా రంలో ఉన్న మాటలను వీలయినంతవరకూ (గహించడమే సమంజస మనిపిస్తుంది.

తమీళంలో సంక్కృత శీబ్టోలు గ! (గాంథిక థాషావాదులైన పండిశులు సంస్కృత శబ్దరహితమైన శుద్ధ (దానిడంలో (తూయ తమిళ్‌ ్సె రచనలు చేస్తున్నారు... కాని వ్యావహారిక భాషావాదులైన రచయికలు చాలామంది రచనలలో వాడుకలో ఉన్న సంస్కృత శబ్దాలు క్షిర సీర న్యాయంలా కనిపిస్తాయి.

తమిళ సాహిత్య చర్వితకు శ్రీకారం చుట్టిన ఘనత సంగయుగానికి చెందు తుంది ఈ యుగంలో వెలుగులోకి వచ్చిన ఆగనానూరు పురనానూరు మొద లైన కృతులు స్వతం్య(శ రచనలు; తమిళుల ఆచార వ్యవహారాలు, జీవన విధానం మొదల్దెన వాటిని (ప్రతిబింబించే (హోస్త దర్పణాలు. ) కాగా నంగ యుగపు కృతుల పళ్ద తమిళ సాహిత్యానికి (పాచీనతే కాక (ప్రత్యేకత కూడా లభించిందిళై

సంగయుగంలో వెలిసిన కృతులు స్వతం్యత రచనలే అయినా, వాటిలో శామ కథకు సంబంధించిన కొన్ని అవాల్మీక గాథీలూం సంస్కృత శబ్దాలూ (తత్సమ, తదృ్భవాలు) మొదలైనవి చోటు చేసుకోవడం గమనించదగిన అంశం. అనగా అప్పటికే సంస్కృత భామా. సాహిక్యాలు.. దక్షిణాపథంలో వ్యాప్రిలోకి వచ్చినట్టు నిస్సంశయంగా ఇెప్పవచ్చు

ప్రాచీన తమిళ కవులు తత్సమ తదృవముల రూపంలో" సంస్కృత శబ్బాలు స్వీకరించారు. కొన్ని సందర్భాలలో తమిళథాషా సం(ప్రదాయాలకు అను గుణంగా సంస్కృత శబ్దాలను తమిళం చేసుకున్నారు.

ఇక ఎటుతొగై, పత్తుప్పాట్టు మొదలైన సంగకాలపు సంకలన కృతుల నుంచి సేకరించిన కొన్ని తతృమములను ఈ దిగువ ఉదడ్షాహరిస్తున్నాను.

అరికుశం ఆంతరం

అమరర్‌ (అమరులు) అంటినం

అశోకం ఆది

కిక తమీళ వీండు ఇన్లిరన్‌ (ఇం(దుడు) ఈశన్‌ ఊత్తరియం (ఉత్తరీయ) కలాపం కటకం కంటం (కంర) గంగై (గంగ) శామం కాలన్‌ (కాలుడు) కాలం గతి (నడక) సమం నుదైై (సుధ) సికరం (శిఖర) తిలకం దిళ్లై (దిళా) బూత౦ం (భూత) పిండం మల్లిైై (మల్లిక) యామం యవనర్‌ (యవనులు) యూపం చటై (జటా) శమాళలం నగర్వొ నగరం నూపురం ఈ [కీంది తద్భవాలను పరిశీలించండి ౪ అరసు (రాజ్య) వచ్చిరం (వజ) అమిర్‌ఠం అవై (సభా) అమిళ్‌తు | (అమృతం) అరమియం (హర్మ్ర) ఇమయం '(హిమాలయం) ఆన్నం (హంస) అమయం (సమయం) అరంగు (రంగ) ఆతై (అకా) అరం (హార) ఆ త్రిదై (యాతా) అవుతి (ఇహు9) ఇయక్కన్‌ (యక్ష) ఎన్లిరం (యం(తం) ఒట్టకం (ఓష్టంఒంటి) ఓరై (హోర) శరుమం (కర్మ) కుటుమి (కుటుంబి) 'శమం (క్షేమ) కేఎం (దేశం) రన్‌ కై (కాత) దెయ్‌వం (దేవ-దైవ) పుళ్ణీియం (పుణ్య) | పపళం (ప్రవాళ) పంగుని (ఫాల్డుననెల) మేళళకం (మేషక) విచయ (విజయ)

తమీళంలో నీంస్కృత శీబ్దోలు కక్‌

తమీళ ఖశబ్దాలలో ఆదిని రకారం ఉండదు కాబట్టి రాజ్య, రంగ మున్నగు నవి అరస్కు అరంగులుగా మారినవి, అలాగే హకారం తమిళంలో '“ఖి గాను ఇ గాను “వుిగాను మాశ్చ చెందింది. (హారతి-ఆరతి, హిమాలయం-ఇమయం మొదల్తైనవి). పజ శబ్దం వచ్చిరం అయినా? ఉచ్చారణలో వజిరం అవుతుందిః సంసటృతంలోని సకారం తమిళంలో అళారంగా మారుతుంది. సమయ = అమయం సభా-అదై-

ఇక కొన్ని సంస్కృత శబ్దాలను తమిళ కవులు లా తమిళం చేసుకున్నది పరిశీలిద్దాము,

[తయాగ్ని=ముక్తీ (ము్రీ విళక్కిన్‌ తుంజిం _ పురనానూరు)

పంచపొండవులు=పంచవర్‌ (చెరుమాన్‌ పంచవర్‌ ఏటే _. పురనానూరు)

(త్రిలోచన-ముక్కణ్‌ (ముక్కణ్‌ చెల్వర్‌-- పుర)

చతు ర్వేదములు---నాన్‌ మలై (నాన్‌మజై మునిపర్‌ --పుర)

(బాహ్మణ-పార్‌ప్పన (అవుం ఆన్‌ ఇయలొ పార్చన మాక్కళుం ఎపుర

శ్రేజి-ఏణి (నళి ఇరుమున్నీర్‌ ఏణిఆగ -__పుర))

నిత్య-నిచ్చం (నిచ్చముం ఒళుక్క౦ ముట్టవై--పుర)

సంధ్య=అన్తి (అన్హి అన్జణర్‌ అరుంగడన్‌ ఇలుక్కం. పుర)

తమిళలవలె మన తెలుగు కవులు కూడా కొన్ని సంస్కృత శబ్దాలను యథాతథంగా స్వీకరించని విషయం పండితులకు శెలిసిందే. అందువల్లనే [త్రిలోచన (శ్యంబక) శబ్దం తెలుగులో ముక్కంటి అయింది, శనిత్యోను సనవారు నిచ్చ, లేక నిచ్చలుగా వ్యవహరించారు, తకారం చకారంగా ఉచ్చరించబడు తున్నది, ఉదా : సత్యంఎసచ్యం; సత్యనారాయణ _సచ్యనారాయణ తమిళులు యత్తీయి అని ఉచ్చరిస్తారు. (వాళలో చతక్తియ అని (వాస్తారు.

కొన్ని తమిళ శబ్దాలలో పాకృతథా షొచ్చాయలు 'కీసీపించడం గమనించ దగిన మరోక అంశం, ఇందుకు నిదర్శనం, దేశ శబ్దం తే (క్రిఎంిగా మార్చు చెందడం. పురనానూరులోని 15 వ పద్యంలో నిన్‌తెవ్వర్‌ తే ఎతు అని ఉన్నది. ఆధునిక తమిళంలో *లే ఎత్త” తేచత్తగా (దేశత్త-దేశముయొక్క)గా మారింది.

క్రిగ్ర తమీళ పీందు

కనుక తమిళంలో (ప్రవేశించిన శశ్చమ శతదృవాలను భాషా దృష్టితో పరిశీలించడం చాలా అపసరం,

ఇక సంగకాలపు కృతులలో కానవచ్చే మరికొన్ని తతృమ తద్భృవాలను పాఠకుల పరిశీలనార్థం ఉదొహరిస్తున్నాను.

కవురియర్‌ (బహు*ః గౌరి నుండి వచ్చిందేమో)

కుమరి (కుమారి) కన్యాకుషూరి.

ఉరువం (రూపం)

మునివర్‌ (మునులు - నాన్‌ మజై మునివర్‌)

చాపం (చాప)

పోళం (భోగ)

మజ్జీలం (మండల)

దణ్ణం (దండం)

శామరై (తామరస)

నావాయ్‌ (నాపామున్నీర్‌ పళంగు నావాయ్‌ పోలవుం-పుర)

నేమి (చ్మకం)

ముత్త (ముక్త

మురచం (మురజ)

చేమియోన్‌ (చక్రికృష్ణుడు] సీలనిఐ ఉరువిన్‌ నేమియోనుం_పుర)

శార్తన్‌, (కాస్తా

అదన్‌ (ఆదిత్య)

కరాం (నథకల)

తూసం ((ఢూమశేశు)

పారం. (భార్శ

అవుణర్‌ (హుళ)

కోట్‌ (కోష్టు

మోరీయర్‌ (మౌర్య)

వచ్చిర తటకై (వ(జహస్త లేక పాణి)

తమీళంలో సంస్కృత శబ్బొలు క

అచ్చు (అక్ష్ర

తూఠు (దూత)

పలి (బలి

వయిరం (వ(జం)

పూత (పూత-పప్యితు పెయ్‌ద పూతనీర్‌-పుర)

పతువై (వధూ)

అరక్కన్‌ (రాక్షస)

తూణం (స్టూణస్తాణు)

పురనానూరు (పురం నానూర్సు 400 గీతాల సంకలన కృతి, ఈ గీఠాలు సంతరించిన కవుల పేర్లు కూడా పరిశీలించదగినవే.

మహాశాత్తనొర్‌ (మహోళాస్త్రా

ఉఊలోచ్చనార్‌ (లోచనుడు)

దామోదరనార్‌

బూతనాదనార్‌ (భూతనాథుడ్సు

ఊరుద్దిరన్‌ (రద)

తిరుత్తామనార్‌ (శ్రీధాము

'పెరున్హేవనార్‌ (మహాదేవ లేక దేవదేవ)

కౌశికనార్‌ (కౌశికుడు

వాన్నీకియార్‌ (వాల్మీకి

పురనానూరు వంటి సంగకాలపు కృతులను కనుక పర్యాప్తంగా పరి శలిష్తే. పెన పేర్కొన్నవే కాళ సాహిత్య సాంస్కృతిక రంగాలకు సంబంధించిన విభిన్న విషయాలు మనకు సున్నష్టము అవుతాయని నా నమ్మకం.

ఉపనంహారంగా ఒళ మౌట చెప్పడం అనసరం కేవలం, తమిళ భాషాఖి మానం మూ ర్తీభవించిన పండితులు సంస్కృత శబ్దాల పట్ల సుముఖంగా లేక పోయినా, తమిళ రచయితలు వలువురు తమ రచనలలో సంస్కృత శబ్దాలను ఉపయోగిస్తున్నారు. అలాగే తమిళ పథత్రిక, తమిళ సినిమా--మొదలైన రంగా అకు సంబంధించిన వారు కూడా యథోచితంగా సంస్కృత శబ్దాలు వాడు తున్నారు, తమిళనాడులో సామాన్య మానవుడు కూడా బయం, దైరియం,

రి తమీళ వీందు జొరం. (జ్వరం). సందోషం, అదిక్రారీ__ఇలా వాడుకలో నిలిచిపోయిన సంస్కృత శబ్దాలను వాడుతున్నాడు, శాని కొందరు మాతం తమ ఉపన్యాసాలలో కూడా వీలయి నంతవరకూ శుద్ధ (దావిడాన్ని ఉపయోగిస్తున్నా రనడం సత్య సన్నిహితం.

తమిళంలో కొన్ని మాటలు అతి సహజంగా వినవస్తాయి ఉదాహరణానికి తిరుపణ్డామలై లోని అమ్మవారిని 6అపీశకుచాంచ' అని సంస్కృతంలో వ్యవ హరిస్తే, తమిళులు ఉల్ణాములై (ఉణ్లాముల) అనీ, తిరుచిరాపల్లిలోని “మాత భూతేపిణ్ణి శాయుమానపర్‌ అనీ వ్యవహరిస్తారు తాయుం ఆనపర్‌ (తాయు మానవర్‌) అనగా తల్లియు అయిన వాడని అర్ధం అలాగే మధుర మీనాక్షివి అంగయర్మజ్జే అని త్రమిళులు వ్యవహరిస్తారు. ఉణ్జాములై, తాయుమానవరొ అంగయర్కణ్ణి (ఆంగయ కన్య, అంగయ కన్యాంబ అని మన తెలుగు కవులు ఉపయోగించారు)] మొదలైన యీ పేర్టు తమిళంలో సహజంగా, సరళంగా ఉన్నాయి. కనుకనే యివి ప్రజల నాలుకల మీద నిలిచి వున్నాయి, *

ళ, నా, కుమారస్వామిగారికీ కృతజ్ఞణ్ణి,

తవింళ వేదం

జ్ఞాన సంపన్నుడైన మానవుడు ధర్మార్ధ కామ మోక్షములను సాధించాలని మన పెద్దలు అదేశించారు. ఈ పుకుషార్థాలకు గల (ప్రాశస్త్యాన్ని కళ్ళకు కట్టేలా తెలియజేసే ఉద్ధృంథం ఒకటి తమిళంలో ఉన్నది. దానిపేరు తిరుక్కురల్ల్‌, శెండు పాదాల పద్యానికి కురళు అని శ్పరు. మొదటి పాదంలో నాలుగు గణ ములూ, రెండవ పాదంలో మూడు గణములూ ఉంటాయి తిరు శబ్దం పవిత్రతను సూచిస్తుంది కనుక, తిరుక్కురల్‌ పవి్విిత (గంథ మని భావించడం సమంజసం.

తమిళ సాహిత్యాకాశంలో (ధువ తొరగా పతిభాసిస్తున్న యీ (ప్రశస్త రచనకు ముప్పాల్‌ ((త్రివర్గము), తమిళ్‌ మరై (తమిళ వేదము), ఉత్తర వేదం, దెయ్‌వ నూల్‌ (దివ్య [గంథము, పొయ్యామొళి (యథార్థ కావ్యము), పొదుమరై (విశ్వజనీన వేదము) మొదలైన పథి సర్దు ఉన్నాయి. ధర్మార్థ శానమములను (ప్రధానంగా విపరించే (గంథం కావడం వల్ల, దీనిని తమిళ వేదంతోపాటు (తివర్ష మనీ వ్యవహరించడం సహేకకమూ సముచితమూను,

సారృజినీన మూ సార్వకాలికమూ అయిన యీ రచన తమిళ వేదంగా (ప్రసిద్ధి కెక్కడంలో ఆశ్చర్యం అణుమా[కమైనా లేదు, ఈ గంథ (పొశస్త్వాన్ని పలువురు పండితులూ కవులూ నాడు నేడూ. వివరించారు. “అణువును తొలిచి అందులోకి సప్త సముద్రాలూ చొప్పించి, తర్వాత ఆ అణువుని చీల్చి అందు లోంచి ఒళ థాగాన్ని కురళుగా లీర్చిదిద్దినాడు తిరునళృపర్‌ అని ఒక (ప్రాచీన తమిళ కపయ్యితి పేర్కొన్నది. రజత పాాతలో పొదగబడిన స్వర్హ ఫల మని ఒక సహృదయుడు (ప్రశంసించాడు. మరో సహృదయుడు తత్కలర్హను విశ్వ కవిగా అఖిపర్ణించాడు.

తమిళ వేదమైన తిరుక్కురళుని వెలయించిన మహాకవి తిరువళ్ళువర్‌ అనే మహనీయుడు. కురళుకి నామాంతరాలు ఏర్పడినట్లుగానే, వళ్ళువరుకి కూడో పూజనీయుడు (నాయనార్‌), మహా వండితుడు. (పెరునాసలర్‌), దైవాంశ గల కవి (దెయ్‌వ ప్వులవర్‌) మొదలైన శేర్టు ఏర్పడ్డాయి, కాని అయన అసలు 'పేకే మిట్లో నేటికి తెనియరాక పోవడం శోచనీయం.

క్ర తమీళ విందు పళ్ళువర్‌ అనే మాటకు చాలా అర్హాలు చెపుకారు. ఆది (ద్రావిడులలో పురోహితవృ త్తి నవలంబించిన వారిని పళ్ళువులని వ్యవహరిస్తారు. [పాచీన కాలంలో ఏను గెక్కె నగారా మోగిస్తూ, రాజాజ్ఞలను తెలియజేసే వారిని -వళ్ళువు లని పిలిచేవారట, శకునాలను పురస్కరించుకుని భ విష్యత్తు నూహించి చెప్పే పారిని కూడా వళ్ళువు లని వ్యవహరించేవారు మరి తిరుక్కురళు కర ఏ వనానికి చెందిన వాడో యిడమిళ్థమని చెప్పలేము, పళ్ళువర్‌ శైవు డని కొందం అభ్మిపాయం, కొందరి దృష్టిలో ఆయన జైన మతా వలంబకుడు తిరుక్కురళు లోని తొలి పద్యం ఈ కభి(ప్రాయాన్ని కొంతవరకు బలపకుస్తున్నది, అగర ముదల ఎళుత్తెల్లాం ఇది బగపన్‌ ముద(పే ఉలగు. (ఆది అకారము అక్షర శతికి; ఆదియౌ భోొగవాను డఖిల జగతికి ) కగవన్‌ అంటే సర్యజ్ఞుడు, కేవల జ్ఞాని అని అర్థం. ఇది ఆది తీర్ధంకరు కైన సృషబేదేవుని సూచిస్తున్న దని కొందరు' విశ్వసిస్తున్నారు. కనుక వళ్ళుపర్‌ జేనుదై ఉండవచ్చు నని వారి అభిప్రాయం, వళ్ళువర్‌ కాలమును గురించి కూడా భిన్నాభిప్రాయాలు లేక పోలేక ఏది యెలా ఉన్నా, ఆయన అతి (పాచీశు డని నిస్సంవేహంగా పేర్కొన వచ్చు. బహుశః (కీస్తు౪కం తొలి మూడు శతాబ్బులలో జీవించి వుండవచ్చు. తమిళ వేద కర్ర మదరాసులోని మైలాపూరులో (ప్రభవించినట్లు పండిళా ిపాయం. మైలాపూరులో వళ్ళువర్‌ ఆలయం ఒకటి నేటికి ఉండడం గమనించ దగిన అంశం అయితే. దాన్ని పూర్వం నాయనార్‌ గుడి అని వ్యవహరించే వారనీ, నాయనార్‌ శబ్దం జైన మతస్థులు పూజించే రీర్థంకరుల్నీ జైన మునుల్నీ సూచిస్తున్న దని కొందరి అభిప్రాయం, నేత వృత్తిని ఆధారంగా చేసుకుని వళ్ళు వక్‌ జీవయ్యాత సాగించినట్టూ, సమద వ్యాపారి సహృదయుడూ అయిన ఏలేల సింగన్‌ అనే అతని అండదండలు లభ్యమైనాయనీ ఒక కథ వాడుకలో ఉంది, తిరువళ్ళుపర్‌ సహధర్మచారిణి శేరు వాను8. సర్వ విధాల భర్తకు తగిన సాధ్వి ఆ ఉత్తమ చరిత! _పేమైక జీవులైన అ దంపతుల సాంసారిక జీవిశం సౌఖ్య (పరంగా సాగిందని వేరే చెప్పనవసరం లేదు, వారికి సంబంధించిన కమ్మని కథలు ఈనాటికీ (ప్రచారంలో ఉన్నాయి,

తమిళ వేధం 6!

ఒకనాడు ఒక సన్నాసి వళ్ళుపర్‌ యింటికి వచ్చాడట. గృహస్థాశ్రమంలో నిజంగా సౌఖ్య మున్నదా? అనే విషయాన్ని తెలుసుకోవాలని ఆయన అభిలాష. అయితే పళ్ళువర్‌ బదులేమీ చెప్పలేదు. కొన్నాళ్ళపాటు తమ యింట్లో ఉండి. ఈన ఆకిథ్యం స్వికరించపలసిందిగొా వినయ పూర్వకంగా అర్థించాడు “అందుకు ఆ సాధువు సరే అన్నాడు.

ఒకరోజు వళ్ళుపర్‌ చద్ది తింటూ భార్యను పిలిచాడు అప్పుడామె 'పెరటో బావివద్ద ఉంది. భర్ర పిలుపు చెవిని పడిందో లేదో, తోడుతున్న కుండను కూడా అలాగే విడిచిపెట్టి ఆమె భ ర్తదగ్ధరకి వచ్చింది. అప్పుడు వళ్ళువరు “*-ఈచద్ది చాలా వేడిగా వుంది. కొంచెం విసురు అన్నాడు, ఆమె మారుమాభ్రాడ లేదు. విసనకజ్ద తెచ్చి విసరఫాగింది.. అమె విసురుతున్నంత సేపూ దొంతర న దొంకర లుగా పొగలు కైకి వచ్చాయట! ఆ తర్వాత ఆమె బావివద్దకు వెళ్ళి చూడగాః కుండ తాను విడిచినచోటనే వుందట!

ఇటువంటి దృశ్యాలను వళ్ళువర్‌ యింట్లో చూచిన ఆ సన్నాసి ళవ్రాస్రుకి వంటి యిల్లాలు కనక లభిస్తే ఆ సంసారం స్వర్ణం కాకీ మరేమపుఠుంది” అను కున్నాడు, మనస్సులో.

వాసుకి మరణించిన తర్వాత వళ్ళువర్‌ సన్నాాసం స్వీకరించిన.ట్టూ ఆమెమై ఆయన ఈ కిందిపద్యం చెప్పినట్లూ శ్రలియవస్తున్నది.

శీయని బువ్వకంటె కడు తీయనిదానవు, శాళులొత్తుచున్‌

కేయి బరుండి తామసిలి టేపకడన్‌ పడి లేచుదాను వ

య్యా! యలినీలవేణి, యెటులోర్తును, నిన్నెడబాయు నాదు కం

దోయికి నిద్ర పటదు, మనోహరభాషిణీ! (శేమరూపిణీ!

క (చల్లా లక్ష్మీనారాయణకాస్త్రి)

గృహస్థాశ్రమం మహోత్కృష్టమైనదిా అనే విషయాన్ని వళ్ళువర్‌ జీవితచరి,తేకాదుు ఆయన కృతి కూడా స్పష్టం చేస్తున్నది. (హ్మచారులకూ, వాన(ప్రస్టులకూ. నన్నా్యానులకూ, అనాథలకూ నిర్ణనులకూ గృహస్థు ఏడుగడర శన వ్య. క్రధర్మములను సశమంగా నిర్వ ర్రించే గృహస్థు నంఘంలో భగ వంకుడుగా భావించబడతాడు__అని ఒకచోట ఆయన కేర్కొన్నాడు,

తిరుక్కుజలో తొలిఖంజమైన ధర్మవిఖొగంలో గృహస్థాశ్రమము, సన్నాళసా శ్రమము, ఆత్మని[గ్రహం సజ్ఞనుని ప్ఫాదయం, మధురభాషణం

శః తమిళ విందు శపస్ఫు, యశస్సు, సత్యమ్ము దానమ్యు విధి మొదలైనవాటిని గురించి ఎన్నో విషయాలు మధురషనోజ్ఞంగా చెప్పబడినవి. ధర్మం దయాగుణం, (శేషం విధ్యుక్త్షధర్మ నిర్వహణ మొదలై నవి మానవుని లక్ష్యములె ఉండాలి. ఆత్మ నిగ్రహం స్వర్గానికి దారి చూపుతుంది. నిగ్రహించబడని వాంఛ ఆగాధమైన చీకటిలోయను చూపుతుంది. మకోసి[గహంగల వ్యక్తిని సందర్శించేందుకు ధర్మ దేవత అఖిలషిస్తూ వుంటుంది. భూదేవిపళె మానవుడు సహనశీలుడై ఉండాలి నేలలో గోతులు ఠీఫేవారిని కూణా భూదేవి త్షమిస్తున్నది, గొప్పకనమంటే యిదే! దరిదులైనవారికి ఇచ్చేదే దాన మవుశుంది3 ఇతరుల కిచ్చేది అప్పివ్వడం పంటిది. మరణం కంటె దుఃఖతరమైనది మరొకటి కనిపించదు, కాని ధర్మం చేసే శక్రిలేనివానికి మరణం సంతాపహేతుపు కాదు. దాసశీలుడైన సజ్ఞనుని హదయం ఊరిమధ్య పుండే ఫలవృక్షం వంటిది. జలమయమైన తటాకంవలె సజ్జనుని సంపద ఇతరులకు ఉపయోగపడుకుంది. మధురభాషణం మానవునికి సుభూ షణం తియ్యనిమాట లెన్నో పృండగా, వాటిని విడిచిపెట్టి కటువుగా మాట్లా డడం మంచిది కాదు. ఇది ఎలా వున్నదంటి, పండిన పండును విడిచిపెట్టి పచ్చి శాయను కోరుకున్నట్టుగా- ఉంటుంది.

ఇక ఫళ్ళువర్‌ చిత్రించిన గృహిణిని చూద్దాము. సహధర్మచారిణి గుణ పరి అయిశే, అప్పుడు దౌరిద్ర్యానికి ఆస్కారం లేదు. గుణవతి కానప్పుడు సిరి సంపద లుండి హాం లాభమేమిటి? శీలవతి అయిన సతీకిలకం కంటె సౌందర్య సంశమైన వస్తువేది? శీలపితికిగల' ౪ క్రిని పళ్ళువర్‌ ఇలా పర్షించాడు,

దెయ్‌సన్‌ కొళా అశ కొళునన్‌ తొళుదళువాళ్‌

'పెయ్యెన 'ప్పెయ్యుం మళై =:

(పరదైవముల వీడి పతిగొల్చుచాన

కురియు సన్నంతనే కురియదే వాను

ధర్మఖండంలో గృహస్థాశ్రమమునూ సన్న్వాసాశ్రమమునూ. గురించి 'బెప్పినట్టుగా, అర్థఖండంలో పళ్ళువర్‌ పాలకులకూ పాలితులకూ మభ్య ఉండ వలసిన సంబంధాలను చక్కగా వివరించాడు,

రాజు కఠినోక్తులాడి ప్రజలను బాధించకూడదు. తనను నిందించేవారిని కూడా అతడు మన్నించాలి. అధర్మమును అరికట్టాలి. వానకోసం ఆకాశం వంక

తమిళ వేదం 68 చూచేటట్టు తమ రక్షణకోసఎ (ప్రజలు రాజదండం వైపు చూస్తారు. జయలక్ష్మిని తెచ్చేది కరవాలం కాదు; రాజదండం, అయితే అది ఏవైపుకి మొొగ్గక నిటారుగా ఉండాలి. న్యాయపరిపాలనమే కీర్తికి మూల కార౫౦. అధర్మపరిపొలన అపకిర్తికి దారి తిస్తుందిః

జేళమును గురించి వళ్ళువఠ్‌ వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయాలు (వభాతస్మరణీ యాలు, బంగారుపంటలకు కాణాచియై, సాధుపులకూ (శ్రీమంతులకూ నివాసస్థానమై విలసిల్లేదే దేశం చేశథ్రోహులు, హంతకులు కరవుకాటకాలు, శలహించుకునే వర్తాలు లేనిదేశమే దేశం ధనము, సత్యసంపద, భ(దత్య సౌఖ్యము, వ్యాధిభయం లేకుండుటలామొదలై నవి రాజ్యరమకు అమూల్యాళరణాలు, వళ్ళుపర్‌ దృష్టిలో కర్షకుడు చాలా విశిష్టుడు. వ్యవసాయం చాలా గొప్పది. (ప్రపంచముతా కర్షకుని మీదనే ఆధారపడివుంది. కృషిచెయ్యనివారిని కూడా పోషించేది కర్షకుడే. అటు వంటి కర్షకుడు కనుక చేశులు ముడుచుకొని కూర్చుంటే సర్విసంగపరిక్యాగం చేసిన సాధు పుంగవులు కూడా బాధలకు లోన పుతారు. కృషిచెయ్యకుండా తన ీదరిశాన్ని తలచుకొని కంటతడి పెట్టే నిర్చాగ్యుణ్ణి చూచి పొలము పడతి నవ్వు తుంది.

తిరువళ్ళువర్‌ కవితాళక్రినీ కల్పనా చాతురినీ గురించి తెలుసుకునేందుకు శామఖండం ఎంతైనా తోడ్పడుతుంది. ఆయన వర్ణించింది ధర్మబద్ధమైన శామరు ఈ ఖండంలో (శేయసీ ప్రియుల శుథమ సమాగమం, ఆతర్వాత దురదృష్టవ శాత్తూ వారికి ఏర్పడే వియోగం మొదలైనవి వర్ణింపబడినవి, కేన సంతోష సాగరం వంటిది. కాని వియోగంవల్ల కలిగే దుఃఖం ఆ సాగరాన్ని మించు తుంది. పూవ్వన్మృతుల్ని గుర్తుకి తెచ్చుకునేటప్పుడు కూడా (యేమ సంతోషదాయ కంగా ఉంటుంది, (కేమ సుమకోమలము, ఆ స్పుదుత్వాన్ని (గ్రహించి. సుకు మారంగా నంరక్షించుకునేవారు కొడ్డిమందే వుంటారు.

“నదమల [యేమ పుష్పముకంటె మృదుల,

మది (గహించి భరించు ముదితాత్ము లరిది,

ఈ విధంగా తిరుక్కుజళులో ధర్మార్థ్ధకామములను గురించి ఎన్నో విష యాలు చెప్పబడినవి. మానవుడు ధర్మపథం అనుసరించాలి, అప్పుడే అతనికి శాశ్వత సౌఖ్యం లభిస్తుంది, శామ్మ్యకోధ మోహనులు మానవుని కష్టాలకు కారళ్ణ

భూకములు ఇని తొలగినప్పుడే కష్టజలధినుు డి తకు గమైక్కుతాడు ఈ విషయాన్ని వళ్ళువర్‌ ఇలా స్పష్టం చేశాడు

కాసుం వెగుళి మయక్కంఎాజవై మూన్ద్రన్‌

నామం ఇడక్కడుం నోయ్‌.

తిరుక్కుజుళు ను చదివిన తర్వాశ (ప్రధానంగా స్పురించే విషయాలలో ఇదొకటి అని చెవ్పవచ్చు. తిరుక్కుఅళా వెలసిననాటినుందీ తమిళంలో ఎన్నో వ్యాఖ్యాసేములు వెలపినవి, (ప్రాచీకవ్యాఖ్యలలో పరిమేలళగర్‌ (వాసేనది పశన్త మైనదని పండికుల విశ్చానం, ఆధునికులు కూడా ఈ ఉద్గుంథానికి వ్యాఖ్యలెన్నో వెలయించారు ఈ నీళ్యుద్చోధక రచనకు వచ్చినంత [పచారం మరియే యితర తమిళ రచనకు చాలేదనజం సత్య సంపూర్ణం.

గంభీర హృదయుడైన తిరుషళ్ళువర్‌ పిల్లల తొక్కు పలుకులే కాదు, వారి చెట్టి బేకులను చూసి కూడా నురిసిపోయి యిలా "పేర్కొన్నాడు

“చిట్టై చేకుల తోడ చిటిపాడ కలుపు

పట్టి డన్నమె సుధ్యాపాయమై తనుపు.

పురాకృత కర్మల ననుకరించి సంతానం కలుగుతుందని ఆయన విశ్వాసం జస్మేదొత అయిన్‌ తరడికి కొడుకు వల్ల మంచి శేరు కలుగుతుంది. అయితే యెప్పుడు? ఆహా! యిటుపంటి కుమార రత్నాన్ని పొందడానికి ఆ తం(డి ఎలాంటి నోములు గోచాడో కదాని ఊరివారు మెచ్చుకున్నప్పుడు, అదే తనయుడు చర్మడికి చేసే ఉపళ్ళరి,

శనయుడు జసక్సుని కొనరిందు మే +లి

తని పొంద ఏమి నోచెనా తండి యసుట

(పతి మానవుడూ దయార్దచిత్తుడై (పేమను (పదర్శించాలని తిరువళ్ళుషకొ ఆదేశించాడు. ఆయన మానవతాదృష్టిక్రి ఈ భావం పునాది వంటిది. (పేమ రహితులు ఠషుకు మూత్రమ్సే ఉపయోగపడకారనీ, (పేసు గలవారు సంఘానికి ఉపయోగపడకారని ఆయన పేర్కొన్నాడు. (శేమ రహితుల్లో స్యార్ధచింకన ఉంటుంది (పేమగలవారు విశాల ఫావసమన్వికులై వ్యవహరిస్తారు. వారికీ సార చింతనకూ-చుక్కెదురు! వారిలో త్యాగ దృశ్చథం నెలకొని వుంటుంది. కనుకనే వారు సమాజానికి స్రహాయపడకారు. ఆయన ఇంకా అన్నాడు గదా! (యేను

తమిళ వేదం 85 వల్లనే జీవితానికి సార్థకత అంటూ యేర్పడుకుంది? (యేమ రహికులు తోలు కప్పిన ఎముకల గూళ్ళు-_కాగా, (యేమ తత్త్వం అతి విశష్ట మయింది. ఆ తాత్త్విక కవీశ్వరుని మాటల్లో చెప్పాలంటే:

అల్ల అంగము లుండి యేమి లాభమ్ము

ఉల్లము (హేమకు ఉనికి కానపుడు?3)

దయాళరితమైన యీ (కేమ మానవుడికి సహజంగా కలగాలి కాని తెచ్చి ఫెట్టుకున్నదిగా వుండకూడదుః అంతేకాక (ప్రశ్యుపకారాన్ని ఆశించే (శేమగా వుండకూడదు అలాంటిదే నిజమైన (పేను; ఆ [శేమనే. వళ్ళుపర్‌ పదే పదే శ్రశంసించాడు. ఒక పద్యంలో ఆయన అన్నాడు గదా! స్వర్ణం లఖింబినాః ఫుక్చుకోవడం మంచిది కాదు; స్వర్గం లభించకున్నా యివ్వడమే. మేలు-అని" దయాభరిత హృదయుడై ఒకరికి యివ్వాలి కాన్వి (పత్యుపశారాన్ని యే మా[తమూ ఆశించకూడదు; ఆయివ్వడాన్ని కూడా (శేమతో యివ్వాలి, ఈ సందర్శంలో వళ్ళువరే చెప్పిన యీ కమనీయ సూక్తిని గుర్తు చేసుకోవాలి.

“కనరి యిచ్చిన దానికంటి-రమ్యోక్తి పసమించు మోముతో పలుకుకే రక్తి,

యేమ కలిగి వుండడమేశాక (యేనుతో మాట్లాడాలని కూడా వళ్ళుపర్‌ ఆశించాడు, కరినోక్తులు అవాంఛనీయమను లన్నాడు,

సరసో క్రి ఎంత (శ్రేయోదాయకమో, మందహాసం. కూడా అంత అవసర మని వళ్ళువర్‌ అభిప్రాయం. నవ్వడం తెలియని వ్యక్తికి ఈ విశాల విశ్వం పట్ట పగలే అంధకార బంఛురంగా కనిపిస్తుంది--అని ఆయన స్పష్టం చేశాడు, కనుక వతి వ్యక్తీ నవ్వడం నేర్చుకుని కష్టాలను అ నవ్వులో విస్మరించాలన్నది ఆయన అభిమతం. కష్టాలు కమ్ముకున్నప్పుడు నవ్వుతూ వుండాలని వళ్ళువక్‌ అభి (పాయం.

తా శ్వికుడే అయినప్పటికి, పళ్ళువర్‌ ఎన్నడూ కూడా వాస్తవ దృష్టిని మరిచిపోలేదు, కనుకనే యీ లోకంలోని సుఖ దుఃఖాలను కష్ట నష్టాలను ఆయన విస్మరించలేక పోయాడు తట్టుముడ్డాడే శ్చదరికంళో సంస్తారయాళత సాగించే వారిని చాలా మందిని చూసి పుంటాడు. వారిని చూసి కన్నీరు కార్చాడు పేదరికం

క్‌

64 తమిళ విందు కంటే బాధాకరమయింది ఏది ? అని ప్రశ్నించుకుని ఆయనే అందుకు ఐదులు చెప్పాడు ఒక పద్యంలో. పేదరికం కంటి బాధాశరపుయింది కేదరికమే అన్నాడు విజ్ఞాన సముపార్దనలో పాలకుడు అ్యప్రమత్తుడై ఉండాలి, అధర్మపరుడైన పాలకుడు [కమ [(కషమంగా తన రాజ్యలక్ష్మీని కోల్చోతాడు. అతని సిరిసంపదలు సశించడానికి ముఖ్య కారణం కష్టచరితుల కన్నీరే. న్యాయ పరిపాలన కి నిక మూల స్తంభం, అధర్మ పరిపాలన అపయశస్సుకి కేతువవుతుంది. (క్రూరాత్కు డైన వాని పాలనలో దర్శిదుడి కంటె ధనికుడే దురవస్థకు పాల్చ్పడుశున్నాడు. ఇలా శిర్రుపళ్ళుపర్‌ పేర్కొన్నాడు, తిషపళ్ళువర్‌ దృక్పథంలో వ్యవసాయం అతి [పధానమయింది. అన్ని వృళ్తులకూ అది తలమానికం. ఈ లోకావికి ఆహార మిడుతున్న మహనీయుడు కర్షకుడు, భూమిని దున్ని జీవించే వాళే జీవిస్తున్నట్టు ఖావించాలి. మిగిలిన వృత్తుల వారు వారి మీద ఆధారపడి జీవిస్తున్నారు. ఈ కురళు చూడండి ఈచ్చేన్సు దున్నెడు వారె జీవించువారు శాస్తి తక్కొరు వారి గడన కాశిం[తు), తిరువళ్ళుపర్‌ వివరించిన [వధాన భాహలలో ఒకటి అహింసాత శ్వ (ప్రాధాన్యం, సర్వభూతముల యందు గౌరవాభిమానాలు ఏర్పడడానికి అహింసా తత్వం ఎంతై నా దోహదం చేస్తుంది. అహింసను ఒక ధర్మంగా అవలంబించాలి హింస పాపానికి దారిశీస్టు అహింస సుఖశాంతులకు కారణభూత మవుశతుందిం ఈ వివిధ విషయాలను మనస్సులో వుంచుకొని కాబోలు హింస చేయకుండా వుండడం పరమ ధర్మమసీ, సకల దోషాలకు హింస కారణనునీ వళ్ళుపర్‌ యిలా తెలియ జేశాడు : అహింస సళుపమి ఆహిస ధర్మమ్ము, హింస కారణ మన్ని దోసములకును. తిరువళ్ళువర్‌ 'ధర్మజ్ఞులను బహుథా (ప్రశంసించాడు. ఆయన వారిని 6ళాన్ట్రోర్‌? అని వ్వృవహరించాడు, ధర్మజ్జులకు విధిగా జ్ఞానం, సార్వజనీన(యేమ, అందరికి సహాయపడాలనే ఇశ్క అనుకంప, సత్య భాషణం = వుండాలని ఆయన

తమీళ వేదం 67 అఖ్నిసాయం. ఈ విశిష్ట గుణాలు వున్నవాశే ధర్మజ్జు లపుఠారు. వారు (గేమ మూర్తులు. అపకృతి చేసిన వారికి మెతం వారు ఉపకారం చేస్తారు. ఈ విశిష్ట గుణం కనక లోపిస్తే, ధర్మజ్జులకు కళంకం ఏర్పడినస్టే, ప్రళయ కాలంలో కూడా వారు తమ ధర్మాలను విసర్తించరు. పైగా చలించరు కూడా, అటువంటి మహనీయుల పల్లనే యీ లోకం నిలువ గలుగుతోంది. ధర్మజ్ఞులలో అహంకారం మచ్చుకెనా కనిపించదు. శన్య మన అనే భావానికి అక్తీతులుగా ఉంటారు వారు తమకంటె తక్కువవారి చేతిలో ఓటమి సంభవించినా, ఆ విళిష్టగుణ సంపన్నులు సవార్షంగా ఆ పరాభవాన్ని స్వికరిస్తారు. ఒక వేళ అలాంటి ధర్మజ్జులు తమ విశిష్టగుణాలను విసర్జిస్త్రే అప్పుడు భూమి కూడా అందరినీ భరిస్తున్న తన ధర్మము నుంచి తప్పుకుంటుంది, కాగా, (ప్రపంచ గతికి ధర్మజ్ఞులు (ప్రధాన కారణ మవుతున్నారు, ళళద్రర్మ మూర్తులు గతి తప్పి నడిచిన ధర్మమ్ము తప్పును ధరణి మెతమ్ము” మానవుడు ధర్మజ్ఞుడు కావడానికి (ప్రయత్నించాలి, అంతకు ముందు అతను గృవాస్టుగా తన విధ్యుక్త ధర్మాలను ఆచరించాలి, ఆ తర్వాత క్యాగ బుద్ధి అలవరుచుకోవాలి. ఆయితే గృహస్థు నిర్వర్తించ వలసిన ధర్మాలేమిటి? తిరువళ్ళువరొ ఇలా పేర్కొన్నాడు : తన్సన్తస్తులో చేర్చకు మలినత, ధర్మ మనగ అదియె పెర అడంబరమ్ములి మనస్సుని మాలిన్యరహితంగా ఉంచుకోవడమే విశిష్ట ధర్మమని, యికర ధర్మములన్నీ పట్టి ఆడంబరాలనీ ఆయన అభిప్రాయం, ఇలా తమిళ వేదకర్త జ్ఞానం, నీతి, కామం మొదలైన ఎన్నో విషయాలను గురించి వివరించాడు, ఒక (ప్రాచీన తమిళ కవి తిరువళ్ళువర్‌ మవోకవిని గురించి చేసిన (ప్రశంసను అధారంగా చేసుకువి శ్రీ చల్లొ లక్ష్మీ నారాయణళాస్త్రీగారు చెప్పిన పద్యం పరిశీలనార్హం. *కొంచెప్తు నీటిబిందువున గోచరమైన మహా శరు[కియన్‌

688 తమిళ వింధు సంచిత పుణ్యరాశి యన జాలిన తావక భావజాల మ భ్యంచిత రీ౭ిమై ద్విపద లందె కుదించి రచించి నట్టి నీ యంచిత పుణ్యమూర్తికి జొ హారు లివే._తిరువళా మహాకవీ | (తవ్విన కొలది చెలను నేర్చడిన సీర ముట్టు చదివిన కొలది భావైళక రాశి నలరు భవదీయ సత్కవితామృతా ప్తి షపారమే లేదు రసిక (పపంచమునకు౨ ఈమిళ వేదంలోని సూక్తులు సుధారసోక్తులే శాక న్వభావోక్తులు కూడా, అందువల్ల అవి విఖిన్న భాషల వారికి విభిన్న సంస్కృతుల వారికి శిరోధార్య ములు కాగలిగాయి. కురళు పెక్కు ప్రాచ్య పొశ్చాత్య భాషలలోకి పరివ ర్తిళమై స్రహృదయుల్ని అలరిస్తూ వుండడం హర్షించదగిన ఆంశం, శ్రీయుతులు కనుపర్తి వేంళటరామ విద్యానందనాథులు, గరిమెళ్ల సత్యనారాయణ, పూతలపట్టు శ్రీరాములు కెడ్డి చల్తా లక్ష్మినారాయణశాస్థ్రి (ప్రభృతులు తిరుక్కురళును పూర్తి గానో లేక కురళులోని కొన్ని భాగాలనో తెలుగు చేసి, తమిళ వేద (ప్రాశస్త్యాన్ని తెలుగు వారికి తెలియజేశారు, ఇక్క కురళుకి నేను చేసిన అనువాదంలోంచి కొన్ని ద్విపదల్ని ఉదాహ రిస్తున్నాను, జైవస్తుతి: చదివిన పలమేమి సర్వజ్జు పుణ్య పదముల భక్తితో [పణుతింప కున్న? అణచిన అయిదిం(ద్రి యమ్ములవాని వినుతించువారు జీవింు పెక్కేండ్లు,

తమీళ వేదం న గార్హఫ్ట్యము ;

ధర్మ సంబద్ధుల్లై తనరు మువ్వురకు

నిర్మలు డౌగేస్తు నిక్కంపుదిక్కు,

తన ధర్మమున నిల్చి మునులకు సాయ

మొనరించువాడెపో మునికంటి ఘనుడు. నహానము :

తనను (క్రవ్వినవారి ధర పైచునట్లు

తనను నిందించువారిని పైప వలయు?

హాని సహించుట అత్యు శ్తమంబు;

దాని మరచుట అంతకు మించి లెస్స పాన భీతి ;

పగ యెట్టి దైనను (బతుకంగవచ్చు;

పగబట్టి హతమార్చు పాప మను వగ

వీడక తిరిగెడు నీడను వోలె

వీడదు పాపమ్ము వెంట తిరుగుచు. విద్య థి

నేర్చుట మంచిది నేర్వ దగినవి]

నేర్చినట్టు నడత నిల్చుట మేలు,

కలవు కండ్లు చదువు గలవారలకు; మీ

గిలిన వారికి పుంట్లు కలవు మొగాన,' పురువ (వయత్నము :

జతనమ్మున గలుగు చొలభాగ్యమ్ముః

జత నమ్ము లేకున్న సంపద చెడును,

ఎవరికి దుర్విధీ అవమతి కాదు; |

అపీమకి యగు (ప్రయత్నమ్ము లేకున్న,

(పజాకవయి”త్రి అవ్వైయారు

'పాచీక తమిళవాజ్యయంలో సీతిప్రధానంగానూ వేడాంతపరంగానూ సంతరించబడిన రచనలు కోకొల్లలు. ఒక్క తమిళంలోనే కాదు, (శుధానమైన భార తీయ భాషలన్నిటిలోనూ (ప్రాచీన వాజ్మయం బాలా వరకు నీత్యుద్చోధకంగా ఉన్నట్టు కనిపిస్తుది. భౌతిక వాదానికి బహుళ[ప్రచారం లభిస్తున్న యీరోజు లలో కూడా మనదేశంలో శాత్తి వక రహస్యాలకు ఎంతో విలువ అభిస్తున్నది. అటువంటప్పుడు ధర్మాసనమని పేరుపెంపులు గడించుకున్న [1పాచీన భారతంలో వ్యా ఫికి పచ్చిన వాజ్మయం ముక్కాలు మువ్వీసం నీతి (పథానంగాను, వేదాంత పరంగాను ఉండడంలో ఆశ్చర్యం లేదు,

తమిళంలో నీక్యుద్చోధకంగా వెలువడిన (గ్రంథాలలో తిరుక్కురళ్ళొ నాల డియార్‌, అవ్వైయార్‌ సుభాషికాలు మొదలైనవి ముఖ్యంగా 'సేర్కొనదగినవి.

కురళొక ర్త ఆయిన తిరువళ్ళువర్‌ పఠె చిరయశస్సు నముపార్ణ్షించిన మహి కవయి(్రి అవ్వైయార్‌. ఆమె తిరువళ్ళువర్‌ సహోదరి అనే కథ ఒకటి వాడు కలో ఉన్నది.

అమ్మకు రూపొంతరం అవ్వ. ఆర్‌ గౌరవ వాచకంగా వాడబడుకున్నది. కాగా అవ్వైయార్‌ అనే మాటకు పూజ్యురాలని అర్థం, అంతే తప్ప ఆ కవయిత్రి అసలు పేరేమిటో యితవరకూ తెలియ శాలేదు, ఆమె కాలం మొదలైన విష యాలు కూడా ఇదమిర్థమసి తెలియలేదు, కాని యీ విషయాలకు సంబంధించిన వుక్కీటి పురాణాలు మాం (ప్రచారంలో ఉన్నాయి,

మచ్చుకి ఒక కథ ;

ఒకసారి అవ్వైయార్‌ సుభాషితాలు వినాలనే అభిలాష కలిగిందట కుమారస్వామికి ! అప్పు డాయన ఆలకాపరి చేషం ధరించి ఒక నేరేడు చెట్టు మీద కూర్చున్నాడు. సరిగ్గా ఆ సమయానికి అవ్వ్వై అక్కడికి విచ్చేసింది. ఆమ చృష్టి చెట్టు మీద కూర్చున్న ఆలకాపరి మీద పడింది,

“నాయనా ! నాలుగైదు పళ్ళు కోసి క0ద పడేస్తావా 13% బని ఆమె ఇడి గింది

(పజాకవయిత్రి అవ్వేయాడు య!

6క్లుల్లనివా, వేడివా *? అమాయకంగా అడిగాడు అలకాపరి వేషంలో ఉన్న ఆరుమొగముల సౌొమి.

వీడెపడో పిడుగులా ఉన్నాడనుకుంది అవ్వై* వేడి పళ్ళే కావాలి నాయనా అని బదులు చెప్పింది.

వెంటనే మంచి పండొకటి మైనుంచి కింద పడింది. దానికి అంటుకున్న మట్టిని దులిపేందుకు అవ్వై ఉఫ్‌ ఉఫ్‌ అంటూ ఊదసాగింది.

అది చూసి కుమారస్వామి “వ్వా! జా(గ్రత్తగా తిను, నోరు కాలేను" అని నవ్వాడు, ఆ మాటల్లోని చమత్కారాన్ని ఆమె (గహించకపోలదు.

ఇటువంటివే మరికొన్ని కథలు వాడుకలో ఉన్నాయి

అవ్వైయార్‌. "పేరుతో ఇద్దరు [పసిద్ధ కవయి[త్రులు తమిళ వాజ్మయ చర్మితలో కనిపిస్తారు.

ఒకరు [్రస్తుకు పూర్వం వర్థిల్లినట్లు చెప్పబడుతున్న సంగయుగంలోనూ, మరొశరు క్రీస్తుశకం పది లేక పన్నెండవ శతాబ్దిలో జీవించినట్లు పండితుల అభి పాయం,

సంగయుగంలో వర్ధిలిన అవ్వైయార్‌ రచించినవిగా చెప్పబడే కొన్ని పద్యాలు [పొచీన తమిళ కావ్యాలలో చోటు చేసుకున్నాయి, శమిళ మహీపకు లైన చేర చోళ పొండ్య భూపతుల ఘధ్య స్నేహ సంబంధం శలకొనడానికి ఆమె కృషియే కారణమనీ, ఆమెపట్ట వారికి గల ఆదరాఖిమానములు నిరుపమానము లసీ చెపుళారు. ఇంతకు మించి ఆమెను గురించి ఎక్కువగా తెలియ రాలేదు,

అవ్వై పేరుతో ప్యవహ్బాత మవుతున్న మరొక కవయి[తి కూడా (ప్రజాఖి మానాన్ని చూరగొన్నది ఆమె రచించినట్లు భావించబడుతున్న అ త్రిచూడి, కొండై9 వేందన్‌ మొదలైనవి నీళి ధాన రచనలు. ఈ లఘు రచనలవల్ల అవ్వ్వైకి తమిళ సాహిత్యంలో కాశ్వత స్టానం లభఖీంచిందీ= వీటి నుంచి ఆమె ఆల్కియళతను (గ్రహించవచ్చు.

నిర్ధనులంటే అవ్వ! అనిర్వచనీయమైన అనుకంపు శేద సాదులకు తోడు సీడగా ఉండాలి; వారికి గుప్పెడు మెళుకులై నా పెట్టాలని అమె ఉద్బోధించింది, దానధర్మాలు చెయ్యనివారే తక్కువజొతి వారని ఆమె అభిప్రాయం, ఆవ్వైయార్‌ దృష్టిలో ధనార్దన చెయ్యడం తప్పు శాదు, అయితే ధర్మబద్ధంగా ఆర్థించాలిం

ఫి తీమీళ విండు అధర్మమార్షం అవాంఛనసీయం, అధర్మమార్షంలో సంచరించేవారిని థర్మం శిక్ష స్తుందసీ, న్యాయస్థానంలో అసక్యం అఆడరాదనీ, సాడీలు చెప్పరాదన్కీ ఆమె హితవు చెప్పింది. సంపాదించిన ధనమును భూమిలో భ(ద్రం చెయ్యడంకంటె సిచమైన కృత్యం మరొకటి లేదనీ ఆధనం నలుగురికి ఉపయోగపడాలని ఉద్యో ధించింది.

అందని వాటికి అ్యరులు చాచడం అభిలషణీయం కాదు; వాటిని విస్మ్మ రించాలి. కర్మ ననుసరించి కుభాళుభాలు ఏర్పడతాయి - అసి కెలియజేసింది

గృహస్థ ధర్మాలను కూడా అవ్వైయార్‌ మనోజ్ఞంగా విపరించింది. దారి (ద్యం, క్షణభంగురమైన దేహం మొదలైన వాటిని గురించి చెప్పినా ఆమె సనార్థస మును అంతగా (పోత్సహించలేదు. తాపురాకు మీది సీటిబొట్టులా జీవించాలని ఉపదేశించింది. భార్యాభర్తలు (శేమస్వరూపులై ఉండాలి; ఏక మనస్కులై ఉండాలి. అనురాగంలేని భార్యచేతి అన్నం తినడంకంటి మించిన కష్టం మరొకటి లేదు, మానమర్యాదలతో వ్రీవితం సాగించాలి. ఇకరుల్ని (పేమించడం నేర్చుకోవాలి. జీవహింస, మాంసాహారం మంచివి కావు, తల్లిదం[్రుతే (ప్రత్యక్ష దైవతములు, తండడ్రిమాట మంతం కంటె మహిమోపేశ మయింది. తల్లిని సేవించడం గుళ్ళు గోపురాలను సందర్శించడం కంటె మంచిది.

నేర్చింది పిడిశెడు ; వేర్వవలసింది ఆకాశ ముంత అని ఆకవయి(్రి చదు వుల గొప్పతనాన్ని కొనియాడింది. జీవితంలో నేర్చుకునేది అత్యల్పం. కనుక అధ్యయనం ఎప్పుడూ కొనసాగుతూ వుండాలి, అయినా చదువు సంధ్యలకంటె చక్కని నడత అత్యవసరమని ఆమె సూచించింది.

అవ్చ్వైయారు వెలయించిన కృతులు అమృత తుల్యములు, వాటిలో దైనందిన జీవితానికి సంబంధించిన నీఠివాక్యాలెన్నో ప్రముఖంగా కనిపిస్తాయి. అవి అనుభపం మీద చెప్పబడినవిగా గోచరిస్తాయి. అవ్వగారి మవ్వపు సూక్తులు తమిళనాడులో వాడవాడలా (ప్రతిధ్వనిస్తూ వున్నాయి. (పజాకవయిత్రిగా ఆమె ప్రథితయశస్కురా అయింది ॥

వివిధ సమయాలలోనూ అవ్వై చెప్పిన పద్యాలూ సూక్తులూ ప్రాతస్మరణీ యాలు, కొన్నిటిని పరిశీలిద్దాము ;

దుర్భర మతి దుర్భరము దార్కిద్యము దానికంటె దుర్భరము జన్వనమున లేమి

(ప్రజాకపయిత్రి అప్ట్వైయారు సై దానికంటె దుర్శరము తీరని రుగ్మత దాని కంటె దుర్భరము (గేమలేని భార్య దాని కంటె దుర్భ్చరము ఆమె చేతికూడు. తగిన తరుణి గృహిణియైన చెయ్యవచ్చు సంసార మెట్లెన ఒక వేళ శర్చిన్నమైన మాటాడక తీసికొనుము సన్న్యాసము. విభూతిలేని ముఖము పొడు నెయ్యి లేని కూడు పాడు ఏరులేని ఊరికి అందము పొడు తోబుట్టువులు లేని పుట్టుక పాడు ఇల్లాలు లేని యిల్లు పాడు. లోతు కడలిలో ఎంఠలోతుగా ముంచినొ ఒక ముంతకు నాలుగింతలు రావు నీళ్ళు సఖి! ఉండనచ్చు నఖుడును సంపదయు శాని వళభము లేర్చడు కర్మ ననుసరించి శోబుట్టవులే చుట్టాలని నమ్మకు ఒంట బుట్టిన వ్యాధి తీయును 1పొణను ఎక్కడో అడవిని పుట్టిన మూలిక ఇాషధమై శాపొడును మనలను పొగతుము మి(క్రుని పరోక్షమున ప్రొగడుము గురువుని [పతిచోటను పాగడుము సతిని-పట్టిమంచమున పొగడుము సుతుని అంతరంగమున పాగడుము భృత్వుని"పనియైనీపిదప. రమ్మన్నను రానిది రాదు పొమ్మన్నను వచ్చునది పోదు

స్టే తమీళ వీందు అయినా సతమతమైపోదురు దీర్హాలోచనతో పామరులు, ఎంత చూచినా ఈ దేహము పుట్టిల్లు విష[కిములకూ పలు వ్యాధులకూ ; ఇది తెలిసి సంచరింకురు_ బుధులు తామరాకు మీది నీటి చుక్కపలె మాను మన్నను మానవు ఒక్కరోజు అన్నము తిను మన్నను తినలేవు రెండురోజుల అన్నము ఎగుగవు నా బాధలు, ఓ ఉదరమా! ఇడుమల శకెళ్ల అలవాలమా! నీతో మనుట అరిది. ఊడిగ మొనర్చుట, తిరిప మెత్తట కడలిని దాటుట, కపటములాడుట, పౌలించుట పరస్తుతి చేయట, పాపకార్యము లొనర్చుట = ఇవి యెల్ల పాడు జేనెడు పొట్ట కూటికి శాదె 1 తినునది సోలెడు, కట్టునది నాలుగు మూరలు మనసులో ఎనుబది కోట్ట తలపులు పచ్చికుండ వంటి [బతుకు సాగినన్నాళ్ళు తప్పవు మానవునికి చీకు చింతలు. కసరి యిచ్చుట కంటె లేదనుట మేలు ఎదురాడు పడలి కంటె భూతము మేలు [శేమలేని మ్మితత కంటె పగయెమేలు కష్టపు బతుకు కంటి మరణమే మేలు, అడుగకున్నను ఇచ్చుట ఉదారత అడిగిన తోడనే ఇచ్చుట వదాన్యత అడిగించుకొని ఇచ్చుట కాళ్ళకూలి అద అడిగినా మొండి చెయ్యి చూపితే - అడుగంటును వాని వంశము.

శ్రజాకవయిత్రి అవై వ్రయారు 7 పంట పొలములకు పెట్టునీరు (ప్రవహించును కాలువ వెంబడీ దారిలోని పచ్చికను తడుపుచు $ లోకములో ఒక సజ్జను డున్నా అతని కోసము కురియును వర్షము ఉపకరించును సర్వజగతి కది. జాతు లసలు లేవు, రెండు తప్ప ఇడెను వారొకరు, ఇడని వారొకరు ఇడెడు వారు ఆభిజాత్యులు ఇడని వారు హీన కులజులు ఇదియెపో సత్యము తొలి జన్మల చేసిన మంచియే ఇలను రూపొందును సంపదగా మంచివి చేయుముః చెడును వీడుము సర్వమత సారాంశ మిదియె. చతుర్విధ పురుషార్ధముల గురించి అవ్వై యౌ (క్రింది పద్యంలో చక్కగా విపరించింది. అర్జుల శిచ్చునదే ధర్మము ధర్మబద్ధమైన ఆర్జనమే అర్ధము ఏక మనస్కులై మెలగుటే శామము- దైప స్మరణలో వీటిని విస్మరించుటే మోక్షము. ఇక అవ్వైరచనగా చెప్పబడుచున్న ఆ త్తిచూడిలోని నీతి వాక్యాలను పరిశీ లిద్దాము. అశకారాద్యక్షర (శ్రమంలో కూర్చబడిన లఘుకృతి యిది, ఇందులో 108 సుభాషితాలు చోటు చేసుకున్నాయి. ఆకృతిలో లఘుకృతి అయినా, దీని[పథావం మాథృతం కొండంత నేటికి ఈ సుభాషితాలు (ప్రచుర (ప్రచారంలో ఉండడమే కాశ తత్కవయి(తి కూడా సంభ క్రికంగా సంస్మరించబడుతున్నదిం మహాకవి భారతి అవ్వైని ప్రశంసిస్తూ ఒక కవితలో ఇలా అన్నాడు ఈబ్రాత్రలు రెండే రెండని చొటిన అవ్వ పలుకులనే అమృత మనేము

స్ట తమీళ విందు సీతిని పాటిస్తూ పరులకు తోడృడుళూ నివసిస్తే పైవారు ; ఇతరులు కిందివారు అచ్చైయారుని అనుకరిస్తూ భారతి కపుదియ ఆత్తిచూడి ని (కొత్త అత్తి చూడ్చి వెలయించాడు ఆ కవయిత్రిలా అయన కూడా అ కారాద్యక్షర (కమంలోనే నూతనసుభాషికాలు చెప్పడం గమనించ దగిన విషయం, ఇళ అవ్వై సంతరించిన అ త్తిచూడిని యథామూలంగా పరిశీలిద్దాము | అత్తిమాల ధరించు హరతసూభవుని బత్తిీమీర మనము (పణుతిసఫేయుదము. అఅంజెయ విరుంబు ధర్మము చేయ గోరుము అజుపదడు సిశం తగ్గవలసినది కోపము ఇయల్వదు కరవేల్‌ ఇయ్యదగినది దాచకుము ఈవదు విలక్కేల్‌ ఇచ్చునప్పుడు అడ్డు తగులకుము. ఉడైయదు విళంబేల్‌ ఉన్నదానిని తెలియ జెప్పకుము ఊక్కమదు కైవిడేల్‌ (శ్రద్ధను విడనాడకుము ఎ్జెళు త్షిగళేల్‌ - తర్కవ్యాకరణములను తెగడకుము-లేక వ్యాకరణ గణికములను తెగడకుము ఏజ్బడు ఇగల్ళి యాచన నీచము ఐయమిట్టుణ్‌ మొదట పెట్టి పిదప తినుము ఒప్పురవొళుగు లోకము సనుసరింపుము ఓదువదు ఒళియేల్‌ చదువు మాసకుము జౌవియం పేసేల్‌ ఈసుమాటలు చెప్పకుము అఃగం సురుక్కేల్‌ గింజలు తగ్గింపకుము కండాన్తు9 సొళ్లేల్‌ ఒకటిచూచి మరొళటి చెప్పకుము శనీ నీరాడు శనివారము నాడు తలంటు పోసికొనుము జయంపడ ఊఉ కమ్మగా షూటలాడుము ఇడంపడ వీజెడల్‌ మించిన యిల్లు కట్టకుము ఇనుక్కమజిబ్ద ఇణంగు గుణమెరిగ చెలిమి చేయుము శనై కాయ్‌ ప్పేణ్‌ తలీదం[డ్రులను కాపాడుము నస్థ్రి మరవేల్‌ మేలును 'మరువకుము

(ప్రజాకవయ్యితి అవ్వైయారు గా? పరువత్తే పయిర్‌చెయ్‌ పరువమున మైరు చేయుము మనస్సు పజిక్తు ఉచ్లేల్‌ న్యాయస్టానపు సొమ్మును తినకుము ఇయల్బ లాదన సెయేల్‌ తగని పనులు చేయకుము

అరవం అట్టేల్‌ పాముల నాడింపకుము

ఇలపం పంజిల్‌ తుయిల్‌ దూది పరపున ని(దింపుము పంచకం పేసేల్‌ వంచన లాడకుము

అళగు అలాదన సెయేల్‌ నీచపుపనులు చేయకుము ఇళమైలబిల్‌ కల్‌ బాల్యమున అభ్యసింపును

అజివై మఅవేల్‌ ధర్మమును సుజబువకును

అనంతల్‌ ఆజేల్‌ ని[ద మానుము

వడిపదు మజు కటూక్తులు మరచి పొమ్ము

శాప్పదు విరతం శకాపాడుటే [వ్రతము

కిళమైప్పడ వాళ్‌ ఉపయోగపడునట్లు శ్రీవింపుము కీళమై యగథటు నైచ్యమును తొలగింపుము గుణమదు ౩ విడేల్‌ మంచి గుణమును విడువకుము కూడిప్పిరియేల్‌ చెలిమిని విడువకుము

ఇడుప్పదు ఒళి కీడు తలసకుము

శీళ్వి మయల్‌ వినుటకు ప్రయత్నింపుము

కైవిలై కరవేల్‌ చేతిపనిసి దాచకుము

కొళ్లి విరుంబేల్‌ కాల్లగొట్టుటను కోరకుము కొబాట్టుఒళ్‌ తప్పుడు ఆటను వీడుము

చక్కెర నెరి నిల్‌ చ([శ్రపథమున నిలువుము

శాన్ట్రోర్‌ ఇన త్తిరు మకినుంతుల వరుస నుండును చిత్తిరం పేసేల్‌ నర్మోక్తులు ఆడకుము

నీర్కై మజవేల్‌ మంచిది మరువకుము

చుళిక్క చ్చొల్లేల్‌ కోపము తెప్పించునట్లు(చురుకుమనునట్టు

మాటలాడకుము చూదు విరుంబేల్‌ జూదమును కోరకుము చెయ్‌నన తిరుస్థచ్చెయ్‌ చేయునని సరిగా చేయుము

(0 తమిళ విందు 'సేరిడం అలిన్ను సేర్‌ చేకు చోటును తెలిసి చేరుము చైయెన శ్రిరియేల్‌ ఛీ అనునట్లు తికుగకుము

చోట్‌ _సోర్వు పడేల్‌ మాటాడునప్పుడు మరపు వలదు సోంబి1క్తిరియేల్‌ సోమరివై తికుగకుము

తక్కో నెన త్తిరి నజ్జ్ఞనుడవై సంచరింపుము దానమదు విరుంబు దానము చేయగోరుము తిరుమాలుక్కు అడిమై చెయ్‌ విష్షువును ఫేవింపుము

శీవివై యగ(టు పాపకార్యములను పరిహరింపుము తున్న త్తిబ్కు ఇడం కొడేల్‌ దుఃఖమునకు తావొసగకుము తూక్కి వినై సెయ్‌ ఆలోచించి చేయుము

దెయ్‌వం ఇగళేల్‌ దైవమును దూషింపకుము దేశత్తోడు ఒత్తువాళ్‌ దేశముతో కలసి జీవింపుము తెయల్‌ సొల్‌ శేళేల్‌ మగువ మాటలు వినకుము కాన్‌మై మలవేల్‌ (ప్రాచీనతను మరువకుము శొజ్బన శోడరేల్‌ ఏ డిపోవువానితో చేరకుము పన్‌మై కడప్పిడి మంచిని ఆ(శయింపుము

నా డగొప్పన చెయ్‌ నలుగురికి నచ్చినవి చేయుము నిలైయిల్‌ పిరియేల్‌ సీ యునికినుండి తొలగకుము సీర్‌ విళైయాడేల్‌ నీటిలో ఆటలాఢకుము

నుణ్‌మై నుగరేల్‌ అల్పాహారమును పరిహరింపుము నూల్‌ పలకల్‌ "పెక్కు పుస్తకములు చదువుము నెర్చయిర్‌ విళై వరిమైరు చేయుము

నేర్పడ ఒళుగు న్యకమముగా సంచరింపుము సెవినై నజుగేల్‌ చెడుపనులను ఆదరింపకుము నాయ్య ఉరైయేల్‌ సీచముగా మాటాలాడకుము నోజుక్క ఇడం కొడేల్‌ వ్యాధికి చోటియ్యకు

పళిప్పన వగరేల్‌ నిందలు వెయ్యకుము

పాంబోడు పళగేల్‌ పాముతో ఆడకుము

పిళై పడచ్చొల్లేల్‌ దోషయు క్తముగా మాటాడకుము వీరు పెజనిల్‌ గర్వశారణ మగునట్టు [ప్రవ ర్తింపుము

(ప్రజాకవయిథతి అవ్న్వైయారు 79 పుగళ్‌ నా రె ప్ఫోటి వాల్‌ ప్రాగడినవారిని ఆదుకొనుచు జీవింపుము బూమి తిరుత్తీ ఉల్‌ భూమిని దున్ని తినుము 'పెరియారై తుత్రెక్కోళ్‌ పెద్దలను తోడు చేసికొనుము శేదైమై యగ్యటు అజ్ఞానమును తొలగ్రింపుము మైయలోడు ఇణంగేల్‌ తుంటరి పిల్లలతో చేరకుము పొరుడనై ష్పో(టివాళ్‌ ధనమును పృద్ధిదేసికొనుచు జీవింపుము పోర్‌త్తొాళిల్‌ పురియేల్‌ యుద్ధవృ త్తి ఆఅవలంవింపకుము మనం తడుమాఖేల్‌ మనస్సును చెదరనీయకుము మ్యాటానుక్కు ఇడం కొడేల్‌ పగవానికి చోటియ్యకుము మిగైన డచ్చొళ్లేల్‌ అతిగా మాభొడకుము మిదూణ్‌ విరుంబేల్‌ మితిమీరిన భోజనమును కోరకుము మునై ముగక్తు నిల్లేల్‌ యుర్ధభూమిని నిలువకుము మూర్కరోడు ఇణంగేల్‌ మూర్చులతో చెలిమి చెయ్యకు మెళ్లెన ప్పేసు మెల్లగా మాటలాడును మేన్‌మక్కళ్‌ సాల్‌ శేల్‌ ఉఊత్రముల మాట వినుము మైయల్‌ అగ(టు మోహము వీడుము మొళివదు అజమొళి సందేహమునకు చోటెయ్యకో మాటాలాడుము మోనక్తైముని మోసమును చంపుకొనుము వలమై పేసేల్‌ అత్మ (ప్రశంసను మానుము వాదుమున్‌ కూటేల్‌ వాడులు సేయుట మౌనుము విద్దె విరుంబు విద్యను కోరుము వీడు సెల నిల్‌ మోక్షమార్గమున నిలువుము ఉత్తమనా ఇరు ఉత్రముడవె ఉండుము ఊరుదన్‌ కూడివాళ్‌ ఊరి వారితో కలసి జీవింపుము వెట్టైన శ్చ ఫేల్‌ క త్తివాటువలె మాటలాడకుము వేళ్లీ నినై సెయేల్‌ కోరి కీడు చెయ్యకుము వై గజై త్తుయఎళుల్‌ వేకువనే నిద మేల్కొనుము ఒన్హారై శేజేల్‌ విరోధులను విశ్వసింపకుము ఓరం సాగ్గాల్‌ పక్షపాతముగా మాటలాడకుమ్సు

శి0 తమిళ విందు అవ్వైయార్‌ లోక నీతి అనే మరొక లఘుకృత్ని వెలయించినట్లు విజ్ఞుల విశ్వాసం, ఇందులోని సుభాషితాలు కొన్నింటిని పరిశీలిద్దాము ః ఒక్కనాడును చదుపు మానకుము ఎవ్వరినీ తప్పులు పట్టకుము శల్లిని ఎన్నడూ మరువకుము వంచకులతో చేరళుము పోరాని చోటుకి పోకుము వెనుక నిందింపకుము తెలిసి అబద్ధము చెప్పకుము నిలుకడలేని విషయమును స్థిరపరుపకుము విషజంతువులతో ఆడకుము దుర్దనులతో చెలిమి చేయకుము నిర్భయముగా ఒంటరి(తోవలో వెళ్లకుము ఆ్మశితులకు కీడు తల పెట్టకుము ఇచ్చవచ్చినట్లు తిరుగకుము పగవానిని బంధువుగా నమ్మపలదు. ఆర్జించిన ధనమును తినకుండ పూడ్చి పెట్టకుము ధర్మమును ఒక్కనాడును విస్మరింపకుము కోపకారణమున దుఃఖము పొందకుము (కోధ చిళ్తుల వెంట వెళ్ళకుము తప్పు లెన్నుచు తిరు॥కుము హంతకులతోను చోరులతోను తిరుగకుము పండిశులను పరిహసింపకుము శీలవతులైన స్త్రీలను దూషింపకుము రాజునశెదుట నిలిచి మారుమాటాడకుము గుడిలేని ఊరిలో నివసింపకుము కుమార్తెను కాపురము చెయ్యనీయక (నీయొద్దు ఉంచుకొనకుము ఇల్లాలిని తప్పు పట్టకుము దిగరాని; గోళిలో దిగకుము

(జాకవమబిత్రి అవ్వైయారు |. యుద్ధములో వెన్నిచ్చి రాకుము చి౭ికిపోయిన వారిలో శప్పు లెన్నక్తుము వట్టి మాటలు చెప్పువారితో తిరుగకుము గౌరవింపని వారి తలవా!ిలిని (ొక్కకుము వృద్ధుల మాటలను విస్మరింపకుము ముక్కుమీద కోపము గలవారితో చేరకుము ఉపాధ్యాయునకియ్యపలసినది ఉంచుకొనపలదు దారిదోపిడి గాండతో చేరకుము ఆలోచింపక పనులు పూర్తి చేయకుము శప్పుడు లెక్కలు చెప్పకుము పోరు జరుగు స్థలమునకు పోవలడు ఉమ్మడిచోట ఉఊండకుము ఇద్దరు స్త్రీలను పెండ్లియాడకుము శ్చదవారితో పగ సాధింపకుము పోరాని చోటికి పోవలదు చేసిన మేలును ఎన్నటికిని మరువకుము _ ఊరివారితో కలిసి సాడీలు చెప్పుచు తిరుగకుము. | జేళశాల పాత్రలలో మార్పులు రాపడం సహాజిం, వకప్పటి. నీతి మరొక చ్పుడు అవినీతిగా కనిపించపచ్చుం తాగేనీటికి పైతం పొచిపట్టడం ఎలా సహజమో, సుభాషితాలకు కూడా కాలదోషం పట్టడం అంతే సహజం, ఈ దృష్టికో "మన సుభాషిళాలను పరిశీలించాలి. ఆంతేగొని అవి పరము (పప్రమాణాల్తని విశ్వసించడ్తం అవివేక మవుతుంది. బేశకాలాదులలో మార్చులు రావచ్చుః తలపుక్తీరులో హార్పురావచ్చు. కాని కొన్ని సుభాషికాలు మా(తం ఎప్పటికైనా నిళ్యనూతనంగా కౌచిత్య భరితంగా కానవస్తాయి. అనగా, శాలదోషం పట్టని సార్వకాలిక సూక్తులన్న మౌట్ల అవి 1! అకోపకు చెందినవి అవై్వైయారు సుభాషికాలలో మనకు చాలొ శని పెస్తాయి, ఊరివారితో కలిసి జీవింపుము ---ఈ సూ కిని సార్వకాలిక మనవచ్చు, సంఘజీవి ఆయిన మానవుడు సంఘమును అనుసరించి వెళ్ళడం నమంజసం, చెడ్డ వారితో. అనికాదు. అర్ధం. చెడ్డవారికి సంఘంలో స్థానమున్న ప్పటికీ, చదువు సంస్కారం మొదలైనవి కలిగి బుజుమార్గంలో (ప్రవ ర్తించేవారినే మానవుడు ఆద రృంగా (గహిస్తాడు. సంపూాన్ని తోసిళాజని మానపుడు ఒంటరి (బతుకు (బతకలేడు, అటువంటి (బతుకు అవొంఛనీయం- జీవితానికి ఉపయోగపడే కవితలూ. సూక్తులూ వెలయించింది కనుకన్సే అవ్వ్వైయారు నేటికి స్మరింపబడు తున్నది. ఆమె వాక్కుకి చిరంజ్లీవిత్వం లిం చింది. అందువల్లనే, ఆ చలిని తల్లి ప్రజాకవయిళతిగా (పశిభాసిస్తున్నది. రి

తవింశంలో రావు కథ పాహెత్యపరంగా ₹ త్తర దడి ఖారకాలను ఏకం చేసిన రసవక్కథ శామ కథ. పండితుల్ని ప్రామకుల్నీ సరిసమానంగా రంజింపజేస్తున్న రమణీయ కథ రామ కథం కాగా రామ కథ మృత పురాణం కాదు; సజీవమైన చక్కని కథ శుచుర (ప్రచారంలో ఉఊస్ను రామ కథాత్మకము లైన. పలుకుబళ్ళనీ సామెతల్ని కనుక పరిశీలిస్తే ఈ విషయం మరింత స్పష్ట మవుతుంది, వల్దపసుక్కు ప్వుల్లిం ఆయుదంి అశే సొమెత నేటికి తమిళనాడులో వాడుకలో ఉన్నది, ఇడి శాకాసురుని పృత్తాంతాన్ని తెలియజేస్తున్నది, ఇందుని కుమారు జైన జయంతుడు. మలిన మనస్కుడై, కాకి రూపంలో సితాదేవిన్సి శమీపించగా రాముడు అప్పుడు జింతనున్న తృణం తిసుకుని దాన్ని అతని మీద్రిక్ర విసిరి వేశాడు, అదే అతని పాలిటి రామబాణ మయింది. నాటినుంచీ, బలపంతుడి చేతిలో అనాదరభావంతో చూడబడే తృణం (వుల) పైఠం ఆయుధ మపుతుందనే ప్లామెళ స్యవహారంలోకి పచ్చి వుండపచ్చుం

ఈ శాకాసురుని కథనే తెలియజేసే సోమెతలు మరికొన్ని వాడుకలో ఊన్నాయి. కక్సరివిక్క్యేట రామచరల” (పక్షికి తగిన రామబాణం); “బిట్టుక్కురి నీకు చాను బాణనూ 1” (పెచ్చుకమీద (బహ్మాస్త్రమా 1) మొదలైనవి, ల్‌

ఇష్షడ్రక్కే పోన కురంగు వరవిల్లో (ఉత్తరంగా వెళ్ళిన కోతి తిరిగి రాలీదు) ఆనే సామెక సీకాన్వేషణకు సంబంధించింది, సీతాన్వేషణ నిమిత్తం వానరులు నలువైపులకూ వెళ్ళారు, దక్షిణాభిముఖంగా వెళ్ళిన హనుమంతుడు మాతం సీత జాడ తెలుసుకుని రాముడి వద్దకు వచ్చాడు.

(ప్రజల నాలుకల మీద నానే సొమెతలు ఒక్క రోజులో ఏర్పడేవి కావ్యం ఏళ్ళతరబడిగా (ప్రచారంలో ఉండే నమ్మకాలనూ కథలనూ అవి వ్యక్తం చేస్తాయి రచనలు ఎన్నో ఉన్నాయి. అమ్మాన్సై , కుమ్మి, కావడిచ్చిందు మొదలైన జానపద (గొని తడుతూ ఫ్లొడే పాట) బాలికల క్రీడా విశేషాలు, గచ్చకాయలు ఆడుతూ

శమిళంలో రామ కథ 88 పాడే పాటకు అమ్మానై అని వ్యవహారం. శావడిచ్చిందు. సంగీత [వధాన మయింది, కావడి బుజాన వేసుకుని మైమరచి పాడుఠారు. ఒళ ఏకం పొటలో రామాయణ కథ సం్మగహంగా చెప్పబడింది. మన (ప్రాచీన సంస్కృతి సుర క్షితంగా ఉండడానికి [ప్రబల శారణాలలో ఒకటి జానపద సాహిత్యం అనడం సాహసం కాదుం అధునికులలో కూడా కొందరు జానపద గేయ రూపంలో రామ కథను రచించడం గమనించదగిన అంశం, ఈ కోవకు చెందిన వాటిలో టి, వైద్యలింగం చెట్టియార్‌ (వాసిన రామాయణ చ్చిందు, కె తిరుమలై సామి అయ్యంగారు రచిం చిన రామాయణ కృష్పల్‌, సి, మునుస్వామి ముదలియారు వెలయించిన రావణన్‌ కుమ్మి, రత్నసభాపతి ముదలి రచించిన రామర్‌ తొలాట్టు (జోలపొట్సు త్యాగప్ప దాసర్‌ సంతరించిన రామసింగార చ్చిందు మొనలైనవి పేర్కొన దగినవి తక శామౌాయణం, కుయిల్‌ రామాయణం అనేవి కూడా జానపద కవులు రచించిన రామాయణాలు, కయిల్‌ో (కోకిల) రామాయణం 1288 పాటల చక్కని రచన సీళ రావణుని చి[తం వేసినట్లూ ఆ చి(త్రరచన తరువాతి ఆమె అరణ్య వాసానికి దారి తీసినట్లూ తెలియజేసే ఒక కథ జానపద సాహిత్యంలో ఉఊన్నడి. ఆ కథ ఒక తమిళ గేయంలో ఇలొ సంగ్రహంగా శెలుపబడింది క్సీక్రమ్మ రాసేను లంక చెలుపమ్ము శావణుని అందమూ శాగునుల గుణమూ; శాసి సరి చూసేను లేదీగ సీతమ్మ చదివి సరి చూసేను చక్కన్ని సీతమ్మ ఇవి కాక రామకథా సంబంధి చాటువులు కూడా. శమిళంలో చుబ్బన చూరలు,. ఒక చాటువులో అవాల్మీకమైన అద్భుత కథ ఒకటి అందాలు దిద్దుకుంది? రావణ వధానంళరం సపరివారంగా రాముడు అయోధ్యకు బయలుదేరే సన్నావాంలో ఉన్నాడు ఆప్పుడు సీకకు ఒక్త వింత కోరిక కలిగిందట ! లంక నుంచి చూడ చక్కని ఒక సన్నెకల్లు తనతోపాటు తీసుకు వెడదామనుకుందిః సన్నెకల్లుని సంపాదించే భారాన్ని నమ్మిన బంటు హనుమంతుడి మీద పెట్టింది అమ్మవారి ఆజ్ఞను సహర్థంగా తల దాళ్ళాడు ఇంఖనేయుడు,. వెతికి నెలకి ఒక

84 తమిళ విలదు -మంచి సన్నెళల్లు ఎన్నిక చేశాడు. దాన్ని ఫైకి ఎత్తబోతూ వుండగా జాంబ వంతుడు అక్కడికి వచ్చాడు. ఏం చేస్తున్నావని అడిగాడ్డు అమరి ఆటను తైలియ చేశాడు ఆ నమ్మినబంటు. జాంబపంతుడు తనలో తాను నవ్వుకుంట్పూ వెంటనే అమ్మవారి వద్దకు దారికిశాడు, సీత జాంబవంతుణ్ణి సబహుమానంగా స్వీకరించింది. అప్పుడు ఆయన ఇలా అన్నాడు: “సముద్ర మథనం, అయిదు తలబ టహ్మ, రక లున్న కొండల్సు శ్రాండ్రు కళ్ళ ఇంటదుడు--మొదలైన పరమాద్భుతాలు ఎన్నిటినో నేన్సు నా కళ్ళారా ఛూశాను. కాని దానం చెయ్యబడిన వస్తువుని లిరిగి పీనుకోవడ మనే వింశ్రన్న వూతం నేను నా డీర్చ నీవిక చరిత్రలో ఇంఠపరకూ చూడలేదు. అన్పి చెప్పె జాంబవంతుడు మౌనం వహించాడు, ఈన పొరపాటుని తెలుసుకుంది స్పిళ్హు విభఖీషణుణ్ణి లంకకు రాజుగా చేస్వి తర్వాత అధి అతన్గి రాజ్య మనీ అందువల్ల అందులోని (ప్రతి అణువూ అతస్పిజ్లె అనీ చెలుసుకుంది, ధర్మ సూక్ష్మాన్ని. సన్నెళల్లు ఉన్నచోటనే ఉండి పోయింది, చవులూరే యీ కథను తెలియజేసే చాటువు ఇది కళంట్రి స్తాగర్ర మళనమ్ము, కంటి అంబదు తలల (బస్మాను, కంటి రెక్కల గిరులన్సు కమ్మని కడలి నీటిని కంటి, ఇక్షు చాపుని కనుగొంట్వి శివుని చక్కని మెడ గంటి రెండు కండ్ల మఘ గంటి ఇచ్చి మరల తీసికొనెడు నింత నరయనైైతి, రామబాణ మహిమను గుర్తించిన తమిళులు తాళప్యకాలను కమబదంగా శొలిచే ఒక కీటకాన్ని రామబాణం అని వ్యవహరిస్తార్ను ల్‌ రాఘబాణ మహిమను అభివర్షించే ఏశం పాట ఒకటి ఉంది. ఇందులో నామనాణ లక్షణాలు తెలుపబడినవి. కప్పిడ్తుగ్సల్రా బాణం వేసేను రఘురాముడు

తమీళంలో రామ కథ శ్రీక్‌ గాలిలా బాణం రయ్యిమని వచ్చేను వానలా బాణం కురిపించేను స్వామి పసిడిలా బాణం నంధించేను ఆ దేవుడు.” తమిళ జానపద వాజ్మయంలో మహిరావణుడికి సంబంధించీన రచనలు కూడా ఉన్నాయి. ముయిల్‌ రావణన్‌ కద్రైం శతకంట రామాయణ క్కదై మొద లైనవి మహిరావణా కథా సంబంధములు, తమిళ వాజ్యయ చరితలో తొలి యుగం సంగయుగం, సంగయుగపు శాలం గురించి పండిత లోకంలో అభిప్రాయ భేదాలు ఉన్నా అది (కీస్తు శకం తొలి మూడు శతాబ్దులలో పర్థిలినట్లు నిస్సంశయంగా చెవృవచ్చు. నంగయగంలో వెలసిన కృతులలో అగనానూర్కు పురనానూరు మొదలైన సంకలనాలు పేర్కొన దగినవి, అగనాసూరులోని ఒక పద్యంలో రామ కథా సంబంధి అయిన రసవత్తర సన్నివేశం ఒకటి చి(చ్రించబడిందిం ధనుష్కోటిలో ఒక రావిచెట్టు నీడను ఆసీనుడై రామచంద్రుడు తన సహచరులతో సమౌలోచన జరుపుతున్నాడు, దశకంరుని మీదికి ఎలా దండెత్తి వెళ్ళాలా అని, అప్పుడు చెట్టు మీది పిట్టలూ పులుగులూ చెవులు చిల్లులు పడేలా గోల చెయ్యసాగాయి వాటి పంక రాముడు ఒక్కసారి చూకాడుం పక్షులన్నీ మౌనం వహించాయి. అన్‌గ్యా పక్షిజాలం సైతం రాముడి పక్షం వహించినట్టు ఈ సన్నీవేళశంలో చమీక్కిరించ బడింది. పురనానూరులోని ఒక పద్యం వానరులు వివిధాభరణాలను శ సేసికొన్న విధాన్ని వ్యక్తం చేస్తోంది. రావణాసురుడు పీళను ఎక్తుకొని పోతూ వుండగా, సిత తన నగలను పైనుంచి కిందికి జారవిడిచింది, అవి వానరుల కంట బడ్లోయిః ఆ అభరణాలను ఎలా ధరించాలో తెలియక లికమళి పడి, చీవరికి వాటిస్‌ ఏదో ఒక విధుగా ధరించి వానరులు తృప్తి ఇెందారు, కలిత్తొరై అనే మరొక కలో దళకంరుడై న రావణుడు హీమవిత్పర్వ తాన్ని ఫైక్నెళ్లబోయి, తుదకు పలాఖభవం చెందిన విమయాన్ని ఒక పద్యం అబి వర్ణించింది.

శ్రీకి తీ వందు, పరిపాడలొ అనే యింకోక కృరిలో అహల్య కథను సంగ్రహంగా తెలియ జేసే ఒక పద్యం కాన వస్తున్నది. తమిళనాడులో (ప్రచారంలో ఊన్న కథక్రృ అనుగుణంగా, ఇం్యదుడు మాన్దాలంగా చి(త్రించబడ్డాడు. పిల్లి రూపంలో. అత్రన్స గౌతమా[శ్రమం నుంచి నిష్క్రమించినట్టు అ పద్యంలో ఉదాహరించబడింది, కాగా, అతి (ప్రాచీనమైన సంగయుగంలోనే తమిళంలో ఒక రామాయల్మ రచన వెలుగులోకి వచ్చి వుండవచ్చు నని పండికుల అభిప్రాయం. అల్ప ఇద్ద లభ్యం శాలేదుః తమిళ సాహిత్యానికి తలమానికంగా భావించబడుతున్న కంబరామ్లా యణం వెలుగు చూడక పూర్వమే ఒక రామాయణం [ప్రచారంలో ఊండినట్స సు(్రసిద్ధ పండిత పరిశోధకులు యస్‌, వైయాపరి పిస్ణై పేర్కొన్నారు. త్‌ అఖ్మిపాయాన్ని సమర్థిస్తూ ఆయన యీ కింది కారణాలు తెలిపారు, యాప్పర్షం గలం అనే ఛందో టంభఖానికీ సంతరించబడిన వ్యాఖ్యానంలో “వెణ్చా అనే ఛందస్సులో [వాయబడిన ఒక రామాయణం ఉదాహరించబడింది. శొల్కాప్పియ్య్య అనే'తొలి లక్షణ (గ్రంథానికి నచ్చినార్‌ కినియర్‌ అనే వ్యాఖ్యాత వ్యాఖ్య (వాస్త రామాయణంలోని దంటూ ఒక పద్యం ఉదాహరించాడు, ల _వెజ్చా ఛందస్సులో రామాయణం ఒకటి సంతరించబడినట్టూ ఆది [కిస్స శకం 650 (సపొంఠాల వాడుకలోకి వచ్చినట్టూ పండితుల అఖ్నిపాయం, ప్రాచి్య వాలంలా రామాయణాన్ని సీ [శ్రీ] రామకదై ఆని కూడా న్యవహరించే వార్ల వెజ్చా ఛందస్సులో కంబకవికి పూర్వమే రామాయణం వెలువడి వుండవచు వస్తి ము, రాఘవయ్యంగారనే [పసిద్ధ పరిశోధక విద్వాంసుని అభిప్రాయం. ఎ వెణ్చా ఛందస్సులో సంతరించబడిన రామాయణం తరువాత్తి కాలంలో లభ్యం కాకపోయినప్పటికి, కంబమహాకవికి పూర్వమే. తమిళంలో రామాయణ రచన జరిగిందని చెప్పడంలో విప్రిపటి లేదు, ైగ్యా తమిళనాడులోని చ పురాణాలను కనుక పరిశీలిస్తే చాలా స్థలాలు రామ కథలోని వివిధ పాట్ట బల సంబంధం కలవిగొ కనిపిస్తాయి. హ్‌లక్షో సంగయుగొానికి తర్వాత వెలువడిన తమిళ కావ్యాలలో మైకం శామ్ష కథ్రా (హ్రోంస కనిపించడం గమనించ దగిన విషయం, అసగ్బా శ్రమీళనాడులో థా 'ప్రొచీన కాలం నుంచీ రామకథ. ప్రచారంలో ఉందీని భావించడం అసక్షం జసం కాదు,

తమీళంలో రామ కథీ ఖ్‌

తమిళ శావ్య పంచకంలో సిఇప్పదిశారం (మంజ్రీరగాథ) ఒకటి. తత్కావ్య నాయకుడైన కోవలుడ్రు దురదృష్ట పళాత్తూ, స్వస్థలమైన పుహార్‌ని (నావేరీపూం పట్టణం) విడివిపెట్టి పాండ్య రాజధాని అయిన మధురా నగరానికి వెళ్ళ వలసి వస్తుంది. అ విషయాన్ని పురస్కరించుకుని సిలప్పదిశార కావ్యకర్ష ఇళంగో అడిగళ్‌ (పూజ్యపాదులు), “కోవలన్‌ సిష్క్రమించన తర్వాత పుహార్‌ పట్టణం రాముడు లేని అయోధ్య వలె ఉన్నది అని శుర్కొన్నాడు. మధురా నగరం సరి హద్దులు చేరుకున్న తర్వాశ్క తన భార్య కణ్ణికిని కౌంతి అనే యోగినికి ఒప్పవెప్పిి కోవలుడు నగరానికి దారిశీస్తాడు అప్పు జామె వూర్వం భార్యా వియోగం వల్లి రాముడు నలుడు మొదలైన వారు బాధపడ్డొరనే విషయాన్ని తన అనునయ వాక్యాలలో కోవలుడికి గుర్తు చేస్తుంది. కౌంతి జైన మత సంప్రదాయాలు పొటించే యోగిని.

తమిళ పంచ కావ్యాలలో మరొకటి అయిన మణిమేఖలలో కోడా రామ కథా [పళంస శానవస్తున్నది, పెద్ద పెద్ది కొండలను సము[దంలోకి. విసిరి సేతు నిర్మాణంలో వానర వీరులు రాముడికి సహాయం చేసిన ఉదంతాన్ని కవి ఒక చోట ఉదాహరిస్తాడు. ము, రాఘపయ్యంగారు అభిప్రాయం అనుసరించి యిక్కడ ఉదాహృతమైన సేతువు కన్వాకుమారిని సూచిస్తున్నది. ఇది ఆది సేతువన్వీ ధనుష్కోటి వద్ద ఉన్నది మధ్య సేతుపనీ ఆయన విశ్వసించారు. ఇది సహేతుకంగా ఉన్నట్లు నా అభిపోయం- ఎందుకంటే (ప్రాచీన కాలం నుంచీ కన్వాకుషారి పవ్యిత యాతా స్థలంగా భావించబడుతున్నది, ఇందుకు తమిళ సాహిత్యం సాక్ష్య మిస్తున్నది, అదికాక్క ఆ సేళు టామాచలం అన్న సంసబృత పదఐంధా నిక సమానార్థకమైన తమిళ పదబంధం “కుమరి ముదల్‌ ఇమయం వరైై ఇక్కడ [యుక్తమైన కుమరి శబ్దం సేతువుని సూచిస్తున్నది

కై విషయాదికాన్ని పరిశీలిస్తే. రానుకథ తమిళనాడులో. (ప్రచుర (ప్రచా రంలో ఉండేదనీ, తత్కథా గత విషయాలు కవులకు సుపరిచితములనీ శఉేర్కొన వచ్చుం

ఒక జైన కవి తమిళంలో రామోయకొం సంతరించాడనీ, అది నేడు ఆఅభ్య మనీ కొందరి విశ్వాసం, అరవై ముగ్గురు మహా పురుషుల జీవిత విశేషాలను అభి రించే శ్రీ పురాణం అనే కావ్యంలో ఇరవయ్యవ తీర్థంకరురైన మునీశ్వరస్యామి

తీమీళ వీండు క్రి కన్ని పద్యాలను శ్రీ పురాణక ర్త ఉదాహరించాడు, ఈ పద్యాల కెలికి శ్రీపుాణ శైలికి భేదం కనిపించడం పల్ట, ఉదాహృత పద్యాలు శ్రీ పురాణ రావ్యక ర్త శావస్స్‌ అవి కైన రాషహాయణాంతర్షతములై ఉండవచ్చుననీ పండితులు ఇాపిస్తున్నారు. జైనుల రామ కథలో హనుషుంకుడు అణుమహాన్‌ అయ్యాడు. వాలిని లక్ష్మణుడు నంహరిస్తాడు. రావణానురుణ్ణి సంహరించింది లక్ష్మణుడే!) రాముడు వద్దు. యుద్ధానంతరం, రాముడు దిక్ష స్వీకరిస్తాడు. అనంతరం మో్షునికి అర్హు గ్రవుతాడుః అణుషహాన్‌ (ప్రభృతులు కూడా దీక్ష స్వీకరిస్తారు. ఒక్క లక్ష్మణుడికి మాతం నరకం లభిస్తుంది. శమిళనాడులో భక్త కవులుగా శేరు 'పెంపులు గడించిన ఆళ్వారులూ 'నాయన్మారులూ వెలయించిన గీతాలు సుటపసిద్దాలు. అవి భీ శ్రీరసపు ముద్దలు, _ఇనీ భోక్త కవులైన అళ్యారులు సాహిఫీ రంగంలో (పవేశించే నాటిక వాల్మీకి పర్జించిన ఆదర్శ మానవుడై న రాముడు అవతార పురుషు డయ్యాడ్ము తోముడు విష్ణంళ సంభూతు డనే విశ్వాసం వాడుకలోక్తి వచ్చింది, తతృలితంగా రసవత్కావ్యమైన రామాయణం పవ్నిత (గ్రంథంగా భావించబడింది; శరణాగతి కొస్టుంగా వినుకి శెక్కిందిం అగ్వారులు కృష్ణాపతారానికి. సంబంధించిన గాథలనే తమ గీతాలలో తక్కువగా పర్షించినా రాముడంలేనూ వారికి భక్త (ప్రపత్తులు లేకప్రోక్రేద్సు విష్ణుచిత్తు డనే భాగవక్రో శతృముడు (పెరియాళ్వారు) రామ కథా సంబంధ మైన పది పాశరాలు వెలయించాడు, వాటిలో సీకా రాములకు మాత్రమే. తెలిసి నట్టు భావింపబడిన సంభుటనలు పర్గించడం జరిగింది. కాకాసుర వృత్తాంతం వాటీలో ఒకటి. తాను రాను దూత అనే నమ్మకం కలిగించేందుకు హనుమంతుడు రాద కవిగా [వసీద్ధ డైన కులశేఖరాళ్యారు కూడా. శన రచనలో శామ (ప్రశంస చేడు. ఆయనకి రాముడు సర్వస్వం, రామ లీలల్ని అఫిపర్షిన్తూ ఆయన పది పొపరాలలో భక్తిరస ఫ్థావిళమైన లా పాట వెలయించాడు.. రాముడు అడవికి వెళ్ళిన విషయం తెలుసుకున్న దశరథుడు కోకించిన సన్నివేశాన్ని పది

'తమీళీంలో రామ కథీ విప్ర పాశురాలలో పర్షించాడు. కులశేఖ రాళ్వారు పేర్కొన్న కాను కధా సంబంధి విష యాలను సంక్షేప రామాయణంగా (గ్రహించవచ్చు, విిప్రనారాయణు డనబడే తొండరడిప్పాడి అళ్వారు (భక్తాంఘి రేణువు కేతు నిర్మాణంలో రాముడికి సహాయపడిన ఉడుత కథను ఒక పొశురంలో వర్ణించాడు. అవాల్మీకమైన యీ ఉదంతాన్ని కంబకవి కూడా అఖివర్జించలేదు రామచం(దుని వాత్సల్య భావాన్ని కీర్తిస్తూ తిరుమంగై ఆళ్వారనే మరొక భక్త కవి ఒక పాపరం చెప్పాడు. గుహుని తన సోదరుడిగాను, సీకనూ లక్ష్మ ణునీ గుహుని పదినగానూ తమ్ముడు గాను శాముడు సంబోధించినట్లు ఆయన అందులో పేర్కొన్నాడు. చెంచు జాతికి (అటవికుడు). చెందిన గుహుని యందు శాముడు ప్రదర్శించిన యీ సోదరభావం (ప్రళంసార్హం- ఈ విశ్వ మానవ (శేమయే కంబకవి రామాయణానికి పరమ లక్ష్యంగా రూపొందినట్లు (్రుసిద్ధ పండిత పరిశోధకులు టి, పి, మీనాక్షీ నుందరన్‌ పేర్కొన్నారు.

12 న శతాబ్దిలో. జీవించిన పెరియవాచ్చాన్‌ పిళ్లె అనే వైస్టవాచార్యుడు “పాళ్సరప్పడి రామాయణంి అనే ఒక లఘుకృతిని సంకలనం చేశాడుః (దావిడ వేద మనే నామాంతరం కల నాలాయిర దిన్య [ప్రబంధం ఆయనకి వ్యాద్దతం శాబట్టి, తద్ధ్రృంథంలోని పదబంధాలతోనే పాకురప్పడి రామాయణం స్రంతరించా జాయన, ఇదే యీ రచనలోని విశిష్టత !

శ్రైవ కవులైన నాయన్మారులలో తిరుజ్ఞాన సంబంధర్‌, తిరునొవుక్కరళర్‌ (ప్రభృతులు రావణుని చేతలను అభఖివర్షించారు. తమిళ సాహిత్యానికి (ప్రత్యేకతను సమకూర్చిన కంబ రామాయణాన్ని యిక సరిశీలిద్దాముం

చేశ భాషలలో లభ్యమైన రామాయణాలలో కంబ మహాకవి సంతరించిన శామాయణమే బహు (ప్రాచీన మయింది. కంబ రామాయణంగా. అది ప్రచా రంలో ఉన్నా ఆయన తన రచనకు "పెట్టిన శ్చరు రామావతారర శామకద్దే, కంబ నాటకం అనే నామౌంతళాలు కూడా ఉన్నాయి. అవాల్మీక విషయాలు ఎన్నో చోటు చేసుకున్న యా రామాయణం కీ8 276 పొదాల బృహ(ద్రచనం కంబ రాహాయణం (ప్రక్షిప్ల పద్యములమయం అనీ 1పసిద్ధ విమర్శకులు టి. కె సీ, (టీ, శె; చీదంబరనాథ ముదలియారు) అభిప్రాయం, ఆయన పరిష్కరించి ఫ్రకటెంచిన కంఐ శామాయణంటో జాలకొండలో 16 పద్యాలూ, అయోథ్యో

సి తీమీళ వీందు కాండలో 650 పద్యాలూ ఉన్నాయి. అయితే నేడు (పచారంలో ఉన్న కంబ రాహాయణం (ప్రతులలో బాలకాండలో 1,420, ఆయోధ్యాశాండలో 1210 పద్యాలూ ఉన్నాయి, ఏది ఎలా ఉన్నా, కంబ రామాయణం రసవ్యదచన మని తమిళ పండిక లోకం విశ్వసిస్తున్నది

చేవ భాష అయిన సంస్కృతంలో ముగ్గురు (వాల్మీక్కి వసిష్టుడు, బోధాయ సుడు అని కొందరి మతం$ వాల్మీకి వ్యాసుడు, అగస్త్యుడు అని కొందం౦ అఖి (పాయం) రామాయణం వెలయించిన్నా తాను వాల్మీకీ కృళిని అధారం చేనుకుని రచన చేశానని కంబడు స్పష్టం చేశాడు. (దేవపొడైయిన్‌ ఇక్కదై చెయ్‌నవశొ మూపర్‌), వాల్మీకి అంటే ఆయనకి అపారమైన ఇదరభాపం. వాల్మీకి రామాయణం వ్యాప్తిలో ఉండగ్యా తనవంటి వాడు రామాయణ రచనకు పూనుకోవడం పాల సముదమునంళా తాగివేయాలని తలచిన పిల్లి ఆశ వంటిది అయన పేర్కొ న్నాడు, ఇది కంబన్‌ సహజ వినయానికి తార కాణం సీజానికి కంబ రామాయణం తమిళ సౌహిత్యాకాశంలో (ప్రతిభాసించే (ధ్రువతార, వి. వి, యస్‌, అయ్యర్‌ వంటి సుప్రసిద్ధ విద్యాంనుల దృష్టిలో కంబపి కృతి వాల్మీకం కన్న మిన్న, అయ్యరుగారి యీ మాటలు అవధరించండి $

॥ “౧ 19 గింగంా80౧8 01 8౧05080, 6 ౪౦౧4 ల039995369 ౧ 6010

ఆటంగ్‌ 68౧ 0604116509 ఇంగ౧౧4గ90౧ ౧0౬ ౧661 140 1186 8౧6 ఏం 'ఊంంంర, 900 08786139 ఓ086 8౧6 6 1302008148, 944 ౪14 [0 రగ01081 161 ౧౭౧౦1౧ 16 క60080/2౧4 0 ౪4811011 (80104 చె303602లానీ 504600, 196% ౧. 1.

కవి చ్మకవన్తి విరుదాంకితు జైన కంబకవి కుల కాలములు గురించి అభి (ప్రాయ భఖేదా లున్నాయి. అయన కిస్తు శళం 9వ శతాబ్దికి చెందిన వాడని పలు | వురి అభ్నిపాయం, మరికొందరి దృష్టిలో ఆయన త్యాగవినోద వీరుదాంచిళు డె న మూడవ కులోర్తుంగ చోళుని ససుకారికుడు; అనగా. 12 వ భావ ఇ త్తదారం లోసూ 18న శతాబ్దీ పారంభంలోనూ జీవించినట్లు చెప్పవచ్చు, ఏమయినప్పటిక్షి కంబకవి (పొచీను డనడం సిర్వివాదం. ఆయన యింటి కట్టుకొాయ్య కూడా కవిత ఇెప్పగలదట 1! (శంబన్‌ వీట్టుక్కట్టు శ్తరియుం కవి సొల్టుం,. అంత యముఖుడు కంబకవి !

వాలీ న్య ల యణంలో న స నవి రన చేసినా ఆయన రామా 4 కాని పత్తాయి.. అయితే. (ప్రధాన కథలో మార్చులు

తీమీళంలో రాష కథ రీ లేవు. పాఠ చిత్రణలో చెయ్యబడిన మార్పులు కొట్టవచ్చినట్టు కనిపిస్తాయి. అందు లోనూ ఆయన స్రీ పాత చిికణ ఉదాత్త మయింది, కాని ఆ మహాకవి చేసిన కొన్ని పర్జ్ణనలు కొండవీటి చేంతాళ్ళు. శామ దర్శనానంకరం సీత చెందిన విరహం నుషూరు నలభై పద్యాలలో సాగింది. వాల్మీకంలో ఒకటి రెండు శ్లోశాలలో దళ రథుడు మిథిలా (ప్రయాణం చెయ్యగా, అ మహారాజు [ప్రయాణం కంబని కృతిలో సుమారు మూడువందల పద్యాలలో సాగిందిః

కంబ రాహాయణంలోని వర్ణనలు దీర్ధము లనడం నత్య నన్నిహితం, బక్కొక్కసారి యీ వర్షనలు మోతాదును మించినట్టు కనిపిస్తాయిః అలదువల్లనే కాబోలు కంబ రామాయణం దీర్ణమైన వర్ణనకు పర్యాయపదంగా వాడబడుతున్నదిం *ఏమిరా కంబ రామాయణం మాల్లాడుకున్నావుి అని చిత్తూరు జిల్లావారు మాటల మధ్య వ్యవహరించడం గమనించదగిన విషయం,

వివాహాత్పూర్వమే సీతా రాములు ఒకరి నొకరు [పేమించుకోవడం, పిల్లి రూపంలో ఇంద్రుడు గౌతమాశశమం నుంచి నిష్క్రమించడం, దశరథుని కోరికను అనుసరించి శ్యతుఘ్నుడు ఆయనకి అంత్య(కియలు నిర్వహించడం, అగ స్యమునిని తమిళ విద్వాంసుడుగా చ్వితించడం, పర్ణకాలా సహితంగా సీతాదేవిని రావణా సురుడు అపహరించడం, క్షే కేయిని శాముడు దూషించకపోవడం, వాలి నురణా నంతరం తారను వీర క్తమనస్కగా చి(తించడం (భ్రాతృ(గేమ్మ కల సోదరునిగా కుంభకర్ణుని చిత్రించడం, యుద్ధ రంగంలో మృతుడై పడివున్న భర్తను చూసి మంగోదరి అక్కడి కక్కడే మరణించడం, నిఖీషణుడు రావణుడికీ మండోదరికి అంత్య[కియలు జరపడం, మౌయా జనక పా(శను సృష్టించడం కంజకవిని ఆదరించిన శడయప్ప ముదలి వూర్వులు ఇచ్చిన కిరీటాన్ని వసిష్టుడు రాముడి శిరసున ఉంచడం మొదలైనవి కంబ రామాయణంలో. కనిపించే. కొన్ని మార్చులుం

కంబ ఛొమాయణంలో. కనిపించే. కమనీయ సన్నివేశాలలో. (ప్రముఖ మయింది సీతారాముల [పొయోదంకం, జనకుని అంఈపురంలోని ఓక మేడ మీద నిలబడి వున్న సీళను కిందినుంచి రాముడు చూస్తాడు. ఆ తర్వాతనే సీత అతనిని చూస్తుంది, (అక్షాలుం నోక్కినాన్‌, అపళుం నోక్కినాళ్‌),. ఆలా ఇద్దరు ఒకరి ఛొఠరు చూసుకున్నాకు. అవి యేమైక వీక్షణాలు, వియోగానంతరం కలుసు కున్న భార్యా ఖర్తఆ అనురాగం వర్షనాతీతమనీ, సీక్రా రాములు అక్ష్మీనారాయణు

స్ర్తీ తీమీళీ వీందు అనీ కంబకవి యీ సన్నివేశాన్ని సమర్థించాడు. ఆ చూడడంలో కూడా రాముడు చూసిన తర్వాతనే, సీఠ అతనిని చూస్తుంది. అనగా పతివ్రతా ధర్మాన్ని పాటి స్తుంది. రాముడు కావించిన శివ ధనుర్భంగాన్ని *ఎడుత్తదు కండనర్‌, ఇ్యటదు శిట్టనర అని ము కృసరిగా తెలియజేశాడు. రాముడు వింటిని పైశత్తుట కన్నారు; అది విరుగుట విన్నారులాఅని ఆ పాదానికి ఐర్ధం. అంత అపలీలగా, కనురెప్ప -షాటులో అయిదువేల మంది బలాథ్యులు తీసుకు జచ్చిన ధనుస్సుని రాముకు విరచాడు అనడంలో అతని ధనుర్విద్యా నైపుణ్యం చక్కగా వ్యక్తం చెయ్య బడింది. జార్ప్చణఖ తనీ విశృత రూపంలో రాముణ్ణి సమీపించినట్లు వాల్యీక్రం శ్వర్కాన్నది, కంబకవి జూర్చణఖ అలా రాలేదు, అందాల బఐరిణగా వచ్చింది. కరు ఎంత మనోహరంగా ఉందని 1 శామవల్లి అట! ఆ వికృత రూపెణి8్ర మఘనోహరాకృతినే కాక మనోజ్ఞమైన పేను కూడా (ప్రపాదించాడు కంబకవి. ఆయన ఆమెను ఇలా చ్వితించాడు, శబ్దాలం కారం పట్టం కట్టుకున్న చిన్ని పద్యంలో. “పంజి ఒళిర్‌ వింజుకుళిర్‌ ప్పల్టవం ఆనుంగ చెంజెవియ కంజసిమిర్‌ సీరడియళాగి అంజొల్‌ యిళమంగై యెన అన్నమెన మిన్నుం వంజీయెన నంజమెన వంజమగల్‌ వన్దాళ్‌ం? పల్లపమ్ము ఎ్మరపత్తి సిగ్గు గొనగ, హవొంస యనగ కేకి యనగ్య గరళ మనగ తీగ యనగ అడుగుదమ్ములు వైచి, ఆ పలుకుల కొలికి అరుగుదేంచె. ఆమె తీగలా సన్నగా రెపరెపలాడుతూ వుంది, నతకయేమో హీంధ్ర బక్షి. సోయగంలో నెమలి పంటిది, మోట లేమో మధురమైనవి, శాన్సి మనస్సు మాతం విషపూకికం, సంజ మగళీ్‌ అంటొడు కవి. మూ ర్రీభవించిన వంచన అని అర్థం, పూర్చణఖను ఇలా బంగారు బొమ్మగా వర్ణించడంలో కంబళవి ఆంతర్యం స్పష్టమే. వీకృక రూపిణినీ ఎవ్వరూ (గేమించరు, అందువల్ల ముందర కైన రాముణీ తన వలలో వేసుకునే నిమిత్తం కామరూపిణి. అయిన హార్పణఖ కామపల్లిగా శోందర్య తిలకగా రూప్కణొల్చింది. ఎంత అందాల కొలికి వచ్చినా, రామునీ

తమిళంలో రామ కథ క్రీ ఏకపల్నీ (వతానికి భంగం వాటిల్లదని తెలియజెయ్యడానికి కామవల్లిని కల్పించి వుండవచ్చు. శూర్పణఖ రాముణ్ణి సమీపించడం తర్వాత రామానుజుల్లి సమీపించడం, ఆ తర్వాత జరిగిన కథ అందరికి సుపరిచితమే. అయితే యికర రామాయణాలలో వలె కాక, కంబ రామాయణంలోని లక్ష్మణుడు హర్పణఖ ముక్కూ చెవులతో పాటు ఆమె పక్షోజములు కూడా ఖండించాడు, ఆమెను మరీ వికృత రూపిణిగా చేసేందుకు ఈ కరిన చర్య తీసుకోబడింది కాబోలు ! అదీ కాక వక్షోజాలు కాష్రు జనకాలు మలయాళ కవితలో [ప్రామాణికమైన శైలిని సృష్టించిన ఎళుశ్రచ్చవ్‌ (16 వ శతాబ్ది ఉత్తరార్థం) శన అధ్యాత్మరామాయణంలో *కాదుం ములైయుం మూక్కుం ఎల్లాం ఛేదిచ్చనేరం అవల్‌ అలరి (బెవులూ వక్షోజములూ ముక్కూ అన్నీ ఛేదించి నప్పుడు ఆమె గగ్గోలు పెట్టింది) అని అన్నాడు. కంబరామాయణపు (పభావం ఎళ్లు త్తచ్చన్‌ మీధ కనిపించదు, సంస్కృత అధ్యాత్మ రామాయణంలోనూ ఈ (ప్రస్నక్షి లేదు. మర్పి వక్షోజ విచ్చేదనానికి మూలమేదో తెలియ రాలేదు ఇక సీతాపహరణం గురించి రెండు మాటలు £ వాల్మీకంలో లేకపోయినప్పటికీ, పర్ణశాలా సహితంగా. సీళను- శాఫణుకు అప్రహరించి తీసుకు పోయినట్టుగా కంబకవి ఎందుకు (వాకాడు ? ఈ విషయాన్ని పురస్కరించుకుని కొందరు తమిళ విమర్శకులు అయన్ని విమర్శించారు. వాల్మీకి రావణాసురుడు సీఠను చేకులళో తాకి అపహరించగా, కంబకవీ రావణుడు పర్ష శాలను పెకలించి ఆ పర్ణకాలతోపొటు సీతను కీసుకుపోయె ననడం విచిితశమూ అనహజమూ అని ఆ విమర్శకుల అభ్మిపాయం. కావ్య విమర్శ చేసేటప్పుడు, ఆ కాన్యం వెలుగులోకి వచ్చినప్పటి దేశ కాల పరిస్థితుల్ని గుర్తుంచుకోవడం చాలా అవసరం, కంటకవి కాలం నాటికి సీతారాములు లక్ష్మీనారాయణు లనే విశ్వాసం వాడుకలో ఉండేది. ఈ అంకాన్ని ఆయన తన రచనలో కరుచుగా ఉదాహరిం చాడు, అయన కావ్య నామం రామావతారం, కాగా, సాశ్లాజ్‌ లక్ష్మీదేవి అవతార మైన సీశను రావణుడు, అందులోనూ మలిన మనస్కుడై వచ్చిన అ లంకేశ్వరుడు, సృృళించడం అవాంభనీయం అనే ఉద్దేంతో కంబకవి ఇలా పేర్కొని వుండ

క్‌! తమిళ విందు షచ్చు- పూర్వపు శాపాన్ని స్ఫురణకు తెచ్చుకుని రావణుడు సీకను తొక లేదని ఒక కారణం కూడా తెలియవేశాడు. అదీకాక పతి[వత అయిన సీతను కుటిల చిత్తుడైన పర పురుషుడు తాకడం ఆవాటి (పజల దృష్టిలో అవాంఛనీయమే కాక క్షంతవ్యం కూడా కాదు, కనుకనే లోకజ్ఞుడైన కంబకపి బుద్ధి పూర్వకంగానే యీ మార్పు చేసి వుంటాడు. ఆయన చేసిన మార్పులలో ముక్కాలు మువ్వీసం కథా గౌరవాన్ని ఇనుమడింపజేసేవే కాని అన్యములు కావు, ఈ దృష్టితో చూసి నప్పుడు తార విషయంలో కూడా ఆయన చేసిన మార్చు సమర్థసీయంగాన్సే శేసీపిస్తుందిః కంబ రాహాయణం (ప్రకారం, వాలి మరణానంకరం అతని భార్య తార చనుగివుని వలపు నేస్తంగా కాక విరక్త మనస్కగా ఉండిపోయింది; అనగా వాలి ఖార్యగానే ఉండిపోయింది, ఇది కూడా కంబన్‌ కాలం నాటి విశ్వాసాలక్షు అను గుణంగా ఉన్నది, ఎందుకంటే పంచ కన్యలలో తార ఒకతె, కడమ వార్త "అహల్య (దౌపది సీత మండోదరి పభృతులు, పెగా తారను 'పవేశపెటిన పీరు హృద్యం, అది కంబకవి పాత పోషణ కౌశలానిక్రి కర్పూర సీళాజన ం పడుకున్నదిం వాన రోజులు వెనక పట్టాయి, ఆయినా అనుకున్న పశారర స్ప గీవుడు యుద్ధ సన్నాహాలకు దిగలేదు, అది రాముడికి కోపకారణ మయింది, అసల్సు విషయం తెలుసుకోవాలని, అన్నగారి కోరిక మేరకు లక్ష్మణుడు క్ర్న గంధకు (సయాణ మయ్యాడు, ఉ(గమూర్తిలై వస్తున్న లక్ష్మణమూ కిని చూసి వానర వీరులు భయథభాంకు లయ్యారు, అప్పుడు మద్యపాన రక్తుడైన సుగ్‌వుడు మన లోకంలో లేడు, ఈ విషయాలు కారదాకా వెళ్ళాయి, ఆప్పడు స్త్రీజన పరివృతక్రూ తార రామానుజుట్టి సమీపించింది, వాళ్లని చూడగానే అగ్నిపర్వతం పంటి లక్ష్మ ణుడు కాంశసూర్తియై లజ్ఞాభరంతో తల వంచుకున్నాడు, శ+న్సి రాక్రత్తో వ్ల భవనం పునీఠ మయింది, రాముణ్ణి ఒంటరిగా విడిచిపెట్టి మీ రిక్కడికి రావడం విడ్డూరంగా ఉంది, మీ కోపాన్ని చూసి సూ వానరు అందరూ భయవిహ్వల్సు లయ్యారు, ఇంఠకూ మీ రాకకు కారణం ? అని తార అడిగింది, కమ్మని శంఠంతో తార పలికిన అ మధరోక్తులు లక్ష్మణణ్ణి ఆశ్చర్యంలో ముంచి వేశాయి, ఇంక మధురంగా మాట్లాడిన యీ వానర భామిని ఎవరా ? అని లక్ష్మణుడు శల పైకెళ్తి చూభారు, అతని మవన్ఫు విశావికల్ళె పోయింది, ఎదుట నిలబడిన.

శమిళంలో రామ కథ ర తార శ్వేత వనస్త్రధారిణి, సుదుట కుంకువు బొట్టు లేదు, మెడలో మాంగల్యాడి సవ్మిత భూషణాలు ఠేవు, ఆమెను చూడగాన్నే అదే అవస్థలో అదే జుకృతిలో అయోధ్యలో ఉన్న శన తల్లులు గుర్తుకి నచ్చారు, లక్ష్మణుడికి. అతని గుండె దుఃఖంతో నిండిపోయింది, అతను శాంత చిక్తు డయ్యాడని వేరే చెప్పాలా 1 ఈ సన్నివేశాన్ని పరికించిన తర్వాత, కంబడి విమర్శకులు సెకం ఆ మహాకవి [పదర్శించిన అనల్బ కల్పనా చాతురికి వైమోడ్చు మటించక తప్పదు, భాషా విషయకంగ్వా సాంస్క్బతికంగా తెలుగునారూ తమిళులూ సన్ని హిశు ఖైన్వా ఎందుపల్లనో కంబ రామాయణం వంటి కమనీయ కావ్యాలు తెలు గులో అంతగా [ప్రచారం గడించలేదు. ఆదిపూడి సోమనాథరావుగారు. (1807= 1941) కంబ రామాయణాన్ని పద్య కావ్యంగా తలుగు. చేశారు. (చూ, విజ్ఞాన సర్వస్వము నాలుగవ సంపుటము, తెలుగు సంస్కృతికి, 18611 పుట పం1, శాని యిది మ్యుద్రిత మైనట్లు తెలియడం తేదు, పూతలపట్టు శ్రీరాములురెడ్డీగాధి జం(ధానువాదం, రెండు సంపుటాలలో, సు(దికమై యచారంలో ఉన్నది, కంబ రామాయణ (ప్రభావం తెలుగు కవుబమీదీ లేదనడం న్పష్టం, కాసి జానపద కవులు కొందరు కంబ రామాయణంలోని ఒకటి. రెండు. సన్నివేశాలను ఇఅనుకరించినట్టు కలియ వస్తున్నది సీజాపహరణ వృళ్తాంకాన్ని సంక్షేప రామాయణ కర్త ఇలా ప్‌సరిం చాడు: కృపది తలలు రాక్రనుడు జూపె పది తలలు జూపగా నడి మూర్చబొందె మూక మామిడి విరిగి పడ్డ చందమున గోరు చుట్టూపయిని రోకలీ పోటు చెవులో సోటుకు లోడు సన్నాయి జోడు జంకుచు కనుమూసి వణుకుచు నున్నట్టి భూమి.ై నున్నట్టి భూపు(ి జూచి గడ్డ పెల్లాగించి రథము వైబెట్టి పగ దీకినని తలచి గగనమున శెగిరి

ఇ తమిళ ఏందు రావణుడు సీకను తాకడానికి భయపడ్డాడస్కీ అందువల్ల అమె నిలబడిన గడ్డను పెళల్దగించి అపహరించాడనీ టిబెటన్‌ రామాయణం పేర్కొన్నది. ఇందుకు భారతీయుల విశ్వాసమే ఆధారమని చెపుతూ డా॥ వి, రాఘవన్‌ కంబ రామాయ ణాన్ని! ఉదాహరించారు.. (716 గ౭గా౭/౭౧౭ 1౧ 668197 ౧౮18, పుట 12) కంబ రామాయణ (ప్రభావం తాయ్‌లాండు రామ కథ మీద కూడా కానవస్తున్న దని ఆయన అభిపాయం. " కంబన్‌ స్వదేశాఖిమానం ఆయన రచనలో పలుచోట్ల (ప్రదర్శిత మర్పంద్ష ఆయన చేసిన అయోధ్యా నగర వర్ణన చదువుతుంటే అ నగరం కావేరీ కీ్‌రాన ఎక్కడో ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది. ఆ కవి చ్యకపర్రికి తెలుగు దేశమూ సుపరిచితవ్న అసవచ్చుం కాకకీయ నృపుల కాలంలో ఆయన ఓరుగల్లు దర్శించినట్స తెలియ పస్తున్నడది. ఊఉ శ్రమ కవిళక గౌతమీ (ప్రవాహంలా ఉండాలని ఆయన" అభిలకి చాడు. గోదావరిని,.ఆయన దర్శించినట్లు ఆయన చెప్పిన పద్యాన్ని పృర్య కంటి కుని పేర్కొనవచ్చు. కొన్ని తెలుగు మాటలు కూడా ఆయన రచనలో చోట స్‌ు కున్నాయి, తమిళభాషా స్వభావం అనుసరించి కొన్ని "పేళ్లలో కొదిపొట్రి మార్పు గీ చేయబడ్డాయి. కౌసల్య-కౌ చకైః దశరథుడు-దయరతన్‌; మహాపార్ళు డు బో పాక్కన్య్‌ ధూ(మాక్ష్రుడు=పుగై నిరక్కణ్ణన్‌_- మొదలైనవి యిందుకు వ ఉ పెరు క ఇలు, ఇలా కొన్ని పేర్లను తమిళం చెయ్యడంపల్ల కంబన్‌ సంస్కృత న ర మాని కాడని అనుకోవడం పొరపాటు, ఆయన సంస్కృత భాషాభిజుడు ఫా ఇ అన్నా రామకథా అన్నా ఆయనక అపొరమైన గౌరవం, ల నాకి కంబ రాహయణంలో వర్లించబడిన సర్వమానవ సౌభాత దుక ముఖ్యంగా 'పేర్కొన దగిన అంశం, ఇజే ఆ కవిరాజు (ప్రసాదించిన సండే స్తం అభిజ్జుల అభిప్రాయం. ఆటవికుడై నస గుహుకు (ప్రదర్శించిన భ కిక మెచ్చు క రాముడు ఇలా అన్నాడు; “ఆయోధ్యలో మేము నలుగురం అన్నదము సే కాని యిష్పుడు అయిదుషుంది అయినాము. వానరుడైన స్నుగ్రవుత్రి చ , “యిప్పుడు మేము ఆరుగురము అంటాడు, రాక్షనసుడెన “విధీషణుడితో చెలివి యేర్పడిన తర్వాత్క “యిప్పుడు మేము ఏడుగురం అన్నదమ్ములరి అని ప లి ప్రకటిస్తాడు రాముడు. ఈ విధంగా కంబ రామాయణంలో వివీధ పరా కు మధ్య సోదరభావం స్థాపించబడింది, శ్‌ దార

తమీళంలో రామ కథ ష్ట్ర

కంబకవి షట్కాండలు మాత్రమే రచించాడు, ఉత్తర కాండను వాణీదాదీన్‌ అనే కవి వ్రాశాడు... కాని అది ఒట్టక్కూత్తర్‌ అనే కవివతంసుని రచన అని కొందరి అభ్నిపాయం,

18 వ శతాద్దివాతై న అరుణాచల కవి రామకథను కీర్తనల రూపంగా వెలయించాడు, ఈ (గంథం శేరు రామాయణ కీర్పనై. రామ నాటక మనీ వ్యవ హరిస్తారు. గేయాంళం నిండినదీ సాహిత్యపు విలువ కలదీ కావడం వళ్ల, నేటికి యిది (ప్రచారంలో ఉన్నది, స్వామినాథ పిళ్లి రామ నాటకం, కందయ్య పిళ్లై రామ విలాసం భవానందం పిళ్లె సీతా కల్యాణం మొదలై నవి యితర రాహాయణ నాటకాలు... 19 వ శతాబ్దికి చెందిన భకక్తకవి రామలింగస్వామి. రామ నామ సుహత్త్వమును గురించి తన తిరు అరుట్సాలో విపరించాడు.

అధునికులలో కొట్టెయూర్‌ సు(బహ్మణ్య అయ్యరు 93879 పదార్థిలలో రామాయణ వెణ్న్చా రచించారు. ఇది సమ్మగ రామాయణం, టి వెంకట కృష్ణు అయ్యంగారు రఘువంశ శావ్యం అనే బృహత్కావ్యం సంతరించారు, రావణుణ్ణి నాయకుడుగా చేసి పులవర్‌ కుళంద్లై రావణ శౌన్యం (నాకారు ఇది వెయ్యి పద్యాల రచన, ఇంకా కొందరు రొమకథా సంబంధి రచనలు చేశారు. నకేశ కాసి. సి, ఆర్‌, శ్రీనివాస తయ్యుంగారు (వళృతులు వాల్మీకి రామాయణాన్ని పూర్తిగానో కొన్ని భోగోలనో శమళం చేశారు. అధ్యాత్మ రామూయణాదులు కూడా తమిళం చెయ్యబడ్డాయి. “ వ్‌ై ఆళవందాల్‌ అనే కవ 9,055 పద్యాలలో జ్ఞానవాళిష్ట అమల శామాయణం రచించారు.

ఇటీవల శ్రీమళి హో. కి, నాలం అనే కవు రచించిన “ఇరామాయణ రత్నాకరం” అనే (గ్రంథం వెలుగులోకి వచ్చింది. వాల్మీకి కంబన్‌, తులసిడాసుల రామాయణాలను తులనాత్మకంగా పరిశీలించి సంశరించబడిన (గ్రంథ మిది

ఉపసంటారంగా, అతి [పొచీనమైన నంగయుగం మొదలుకొని నేటి దాకా రామకథ తమిళ రచయికలనూ, పఫొఠకులనూ ఆకర్షి స్తున్న దనవచ్చుః మదరాసు, మధుర, తిరుచ్చికాపల్లి పంటి పట్టణాలలో రామాయణం పురాణం గానో సంగితోపన్యాసంగానో (హరికథ) చెప్పబడుళూ వుండడం గమనించదగిన విషయం, ఇది ఆ కథకు గీల (ప్రచారానికి నిదర్శనం తమిళ శామకథా వాజ్య

7

08 తమిళ విందు యానికి కంబ కవి (ప్రసాదించిన రామాయణం తలమానికం అనడం అత్యుక్తి కానే శాధు. రాను కథను 16 పాదాలలో అఖభివర్షించే ఒక [పాచీన జానపద గేయంతో

(జోలపాట) ఈ సమీక్షను ముగిస్తాను.

“శల్టి మాట మేరకు

రామ చంగదుడు నడిచె.

పర్ణశాల వేసీ

స్వామి నిదుర బోయెను.

ఏమి తెలియని సీత

జింక శావలె నంచు

కోరగానే, స్వామియు

బఖయలుదేరె నడవికి,

బిచ్చ మనగ రావణుడు

వేసె నపుడు జానకీ,

బిడియపడళ సీశ్రన్సు

తీసుకొచ్చి లంకరు,

శిరోరత్న మొసగీ

హనుమ నపుడు [పంప్‌

సీక చెరను బాపెను

స్వామి రామ చంథదుడు.

జంట కావ్యాలు వణీనేంకలై మణిమేళలై, సిలప్పదిగారం, జీపకచింతామణి; కుండలేశి, వళయాపతి _-ఈ అయిదూ శమిళ పంఛ కావ్యము లని వ్యవహారం, వీటిలో తొలి మూడూ నాడూ నేడూ [ప్రచారంలో ఉన్నవే కడపటి రెండూ నేటికి నామ మా(త్రంగానే ఉన్నవి. రచనా కాలమును పురస్కరించుకొని వరిశీలిస్తే, ఈ కావ్య పంచకరలో మణిమేకల్లై తొలుత వెలుగులోకి వచ్చినట్టు తెలియ వస్తుంది. శాని కథా దృష్టితో చూస్తే మాతం మంజీర మహిమ అనే అర్థమిచ్చే సిలప్పదిగారం తొలుత , ఖలు పడినట్లు స్ఫురిస్తుంది. ఏడి ఎలా వున్నా, ఈ రెంటినీ జంట కావ్యా అనవచ్చు సీలప్పదిగారంలో మాధవీ కోవలుల (ప్రణయ గాథ మధురమోనొనంగా వర్ణించ బడగా, వారికి (ప్రభవించిన మణిమేఖల పవిత్ర గాథ మణిమేశలై కావ్యంలో అందాలు దిద్దుకుంది, ఈ విధంగా ఒక బృహత్కథీ ఈ శెండు కావ్యాలకు ఇతి సృత్త మయింది, ॥ మణిమేళలై కావ్యానికి మ్లుణి మేకలైత్తుణవు” అనే నామాంతరం కూడొ ఉన్నది. మణిమేఖలా సన్యాసమని దీని అర్థం. ఈ కావ్యమును శాత్తనార్‌ అనే మహాకవి సంఠరించాడు. కాని ఆయన విఖ్యాత నామం శీత్తలైే కొ త్తనార్‌- శీ థలె అంటే చీముకారే తల అని అర్థం. ఖాషలో గాని భాపంలో గౌని దోషమేదె నా కనిపించడం తరువాయి, వెంటనే ఆయన తాను ాసీ యినుప గంటంతో తలను పొడుచుకునే వాడట ! ఈకరిన నియమానికి ఫలితంగా ఆయనకు శీశ్రలై శాత్తనార్‌ అనే వ్యవహార శామం కలిగినట్లు చెపుళారు. తమిళ వాజ్మయ చరి(థలో ళొలి యుగమైన సంగకాలంలో కా త్తనార్‌ నివసించినట్లు తమిళ పండితుల విశ్వాసం, కాగా ఆయన అతి (ప్రాచీను డని చెప్పవచ్చు. బహుళః క్రిస్తు శకం రెండప శతాన్లీలో జీవించి వుందసచ్చు, ఆయన మధురా సగర ధాన్య వ ర్తకుడట, ఇంశకు మించి మణిమేకల్లె కావ్యక ర్తను గురించి విశేషాలు తెలిచురాక పోవడం దురదృష్టం,

100 తమిళ విందు

ముష్పయి గాథలుగా విభజించబడిన యీ కాష్యంలో, ఆనాళ్ళలో తమిళ నాడులో పర్ధిలిన బౌద్ధ సంఘం కళ్ళకు కట్టినట్టుగా పర్షించబడింది, బౌద్ధ మతాను యాయుల విశ్వాసములు, పూజా విధానములు, వారి ఆచార వ్యవహారములు మొద ఖైనవి విపరించబడినపి. కనుక ఇది బౌద్ధమత సిద్ధాంతములను తెలియజేసే (హోస్త కృతి అని పేర్కొన వచ్చు. కేవలం మత సిద్ధాంత (గంథమే అయితే దీనికి కావ్య గౌరవం లభించి వుండేది కాదు. మణిమేకలై దార్శనిక వేషం వేను కున్న (ప్రశస్త కావ్యం అనడం సమంజసం, వేశ్యా గృహంలో జన్మించినా, వైభ వాల జోలికి పోకుండా (శ్రావిళగా జీవితం గడిపిన మణిమేఖల దివ్య చరితను అఖివర్ణించే కృథి కావడంపల్ల, దీనికి మణిమేఖలా సన్నా్యాసం అనే కేరు కలగడం పమంజసమూ, సేూతుకమూను,

ఎ. ప్రాచీన కాలంలో వర్థికిన తమిళ రాజ్యళయంలో ఎన్నదగింది చోళ రాజ్యం: చోళులకు తొలుత ఒరయూరు రాజధానిగా ఉన్నా కరికాల చోళ మహీ పకి కాలంలో శావేరీ పూంపట్టణం ముఖ్య పట్టణంగా ఉండేది, ఆ నగరంలో కోవలుడనే వణిక్‌ (ప్రముఖు డొకడు ఉండేవాడు; వ్యాపార రహస్యాలే శాక్త వంగీత శాస్త్రే రహాస్యాలు కూఢా అకనిక కొట్టిన పిండి; మవో రసికుడు. ఆశతసి 'ముల్లోలి పేడ కళ్ణకి. వారి దాంపత్యం కొంతకాలం పాటు ఆదర్శప్రాయంగా సాగింది. కాసి కోవలుడు మాధవి అనే వెలకాం వలలో పడడంతో, అశసి కీవితం. పెడదారి పట్టింది.

సాధవి అందాల బరిణ, సంగిత నౌట్యకాస్త్రాలలో అందెవేసిన చేయి, అమె మీది మోహం కొద్దీ పరమ సాధ్వి అయిన కళ్ణికిని కూడా మరిచిపోయి సన చూధవితోనై ప్రూరాగాలు గడపసాగాడు, మాధవీ కోవలుల [ప్రణయ నామకరణం చేశారు, ది ఆ శిశువునకు మణిమేళకలై (మణిమేఖల) ఆని చే అ తర్వాథ, కొన్నాళ్ళకు సూధవి శీలమును శంకించి కోవలుడు కట్దికిని కద న సూంపట్టంంలో ఉండడానికి అతనికి మనన్కరించ అక్కడ కో వలుడు దుర్మరణం చె మధురకు (పాండ్య మండలం) వెళ్ళడం, రాన్ని బూడిదపాలు చేషడం, “భవి ఒసొపేంలో కలకి సుధ్గరా నగ సర్వస్వం త్యజించి ఒ౪ భౌద్ధ థీ స కరంగా రను విని మూఢవి తన ల్రైనవి మాధవీ కోవలుల తవం పి సాద సన్నిధిని. ఆ1శయించడం మ్లెడ

న్ని ముఖ్య సంఘటనలు,

టంట శొవ్యాలు 40 కళ్లికి పాతివ్రత్య మహిమకు మగ్గ్భురాలై న మణిమేఖల కూడా ఐహిక ప్రీవితాన్ని రోసి మున్యాశ్రమం ప్రవేశిస్తుంది. అప్పటి కామె పదమూడేళ్ళ పడుచు, ఈ వివిధ విషయాలూ సిలప్పదిగారం కావ్యంలో ఎంతో సుకుమారంగా ఫీర్చి దిద్ధబడినవి, వీటిని తెలుసుకుంటేనే కాసి మణిమేకలై కావ్యంలోని కథ సులభంగా అర్థం శాదు, ఇం(దోత్సవ (ప్రకటనతో మణిమేకలై కావ్యం (ప్రారంభ మవుతుంది, సతి సంవత్సరమూ కావేరీ పూంపట్టణంలో మహావై భవనంగా ఇం్పదోత్సవం జరిగేది" ఆ సందర్భంగా మహారాజు సమక్షంలో మౌధవి నాట్యం చేసేది, ఇది ఆమెకు వంశానుగతంగా వచ్చిన ఆచారం. కాని ఆ యేడు అమె ఇం(దోత్సపంలో పొల్లొన లేదు. మణిమేఖల కూడా పొల్గొనలేదు, ఇం(దోత్సప (పకటన ఎలా జరిగేదో చూడండి, చోళమండలం పర్టిల్లాలి ! కొవేరీ పూంపట్టణం వర్ధిల్లాలి ! మన మహారాజు గారి న్వాయ పరిపొలన పర్టిల్టోలి ! నెలకు మూడు వానలు చొప్పున చోళ మండల మంఠా కురిసి, దేశం సస్యశ్యామలంగా ఉండాలి, విజ్ఞులారా! వినండి: మన (పభు వులూ మం(తివరేణ్యులూ (పతి సంవత్సరం పలె ఈ సంపక్సరమూ ఇం[ద్దోతృవం జరపడానికి నిశ్చయించారు, లేవు సహ్మసాక్షుడు సపరివారంగా మన నగరానికి విచ్చేయ నున్నాడు, కనుక మామిడాకుల తోరణాలు అరటి కంబములు, చెరకు గడలు మొదలైన వాటితో మీ యిళ్ళను అలంకరించండి. ఇళ్ళూ వాకిళ్ళే గొక వీధులు కూడా శుభంగా ఉండాలి. పాత యిసుకను తీసివేసి కొత్త యిసుకతో బాటలను నింపండి, పూర్ణకుంభాలతో దీపధూపొలతో ఇం్యద భగవొనుని అహ్వా నించండి, జెండాలు ఎగురవేయండి, దేవ మందిరములన్నీ పరిశుభ్రంగా ఉండాలి, కల్యాణ పండపాలలో జరిగే పురాణ కాలక్షేపొలను (శ్రద్ధగా వినండి, దేనశలూ మానవులూ కలిసి మెలిసి సంచరించనున్న యీపుభ సమయంలో విరోధులు తమ శ(తుళ్వాన్ని విస్మరించి మిత్రలపలె మెలగాలి, ఉత్సవం బొగా జరపండి శతి సౌఖ్యాలు పర్గిల్లాలి. కరువు కాటకాలు నశించాలి. బ్వరాది భయాలు న?ంచొలి, ఈ కథా (ప్రారంభం కావ్యానికి ఎంతో జిగినీ బీగినీ సమకూర్చింది, డొంక లిరుగుడుగా కాకుండా సూటిగా కథ చెప్పడం జరిగింది, ఆ శర్వాత కథ శర వేగంగా ముందుక్షు సాగుళుంది, కాని ఉప కథలెన్నో చెప్పబడడం పల్లినొ, మధ్య మధ్య వీన్సిధ షుఠములకూ సంబంధించిన ' విషయాలు శృర్కొనడడం వల్లనూ, కొంచెం (శ్రద్ధగా చదివితేనే గొని (ప్రధాన కథ అర్థం ఇధు;

శీ తమీళ వీంటు

లావణ్య లతిక అయిన మణిమేఖలను ఉదయకుమారుడు అనే యువకుడు (గేమిస్తాడు. అతడు యువరాజు, ఒక నాడామె పుష్పసంచయనార్థమై ఉపవన మనే సుందరోద్యానమునకు వెళ్ళినట్టు తెలుసుకుని ఉదయకుమారుడు ఆమెను తన వళం చేసుకోవాలని అభిలపించడమే కాక (ప్రయల్నిస్తాడు కూడా. అప్పుడు మణిమేఖల అనే ఒక దేవత (శత్యక్షమై అమెను కాపాడుతుంది. అందువల్ల అతని (ప్రయత్నం బూడిదలో పోసిన పన్నీరవుళుంది.

ఆ దేవత సుణిమేఖలకు దుఃఖ భాయిష్టమెన ఐహిక జీవితాని! సంబంధిం చిన అనేక విషయాలు తెలియజేస్తుంది. అంతే కాదు మణి పల్లవం అనే ద్వీపానికి

ఆ తర్వాళత మణిమేఖలా దైవం ఉదయకుమారునికి స్వప్నంలో సాళ్లాత్క రించి ఇలా హితోపదేశం చేస్తుంది ; “యువరాజా 1! ఈ రాజ్యమునకు రావాగా ఉండపలసిన సీవ్ప ధర్మచ్యుతుడవైనచో వానలు కురియవు; దేశము నువిక్షముగా ఊండదు. సీ అత్మ గౌరవమును నీవు సంరక్షించుకొనునట్లుగా, (పజల గౌరవ మును కూడ నీవు శాపాడవలెను, లేకుంటే రాజ్య (భష్టుఠవవుకావు, కామాతురు డీవై ఒక స్ర్రీని.._ అందులోను వేశ్యా కులములో జన్మించిన స్హ్రీని__బలాక్కారం చేయ బూనుటకంబె ధర్మ విరుద్ధమైన కార్యం మరొకటి లేదుం

• తర్వాఠ మణిమేఖలకు ఆ దేవత మూడు సం[కములు ఉపదేశిస్తుంది* పూర్వ జన్మలో ఉదయకుషారుడే. శ్రన భర అనే విషయమును కూడా ఆమ పది. అమృతసురలి అనే అక్షయ ప్యాకను పొందుతుంది, దాని (మ ఉం ఆమె వ; జ్‌ అరణమూ, మ ఫో కార్యాలు చేస్తుంది, అన్ని అనర్జ్థములకూ మూల గౌరవ హానికి దోహద టి జపా విద్యా భ్యాసమునకు చుక్కెదుర్తూ మేఖల ఆశించింది ద్చాధను మటుమాయం చెయ్యాలని మణి వారు న స్యాత్రనల్ల అన్నార్దులకు కావలసినంత ఆహారం లఅభించిందిం రా సం వ్‌ ల్‌ కాపడంశో మణిమేఖలక్ర ఏనుగెక్కినంత సంతోషం కలీగింది,

లయంలో ఆమె శాం గడపసాగిండ్న ఉఊ అమె ష్‌ రేగా ఒకనాడ్షృ ఉదయకుమారుడ్రు మణిమేఖలను సమీపించాడు 9 అతని కింళా తగ్గత్రన్య, లంద శ్ర డుకి వె ళం

అని (పళ్నించాడు, ౮ లా ఖిక్తుకి వైనావు

జంట కావ్యోలు 1లీ$

యువరాజాని చూడగానే ఆమెకు తనీ పూర్వజన్మ వృత్తాంతం స్ఫురణకు వచ్చింది. అతని మీద అపారమైన ఆదరభావం కలిగింది. అప్పు డామె ఇలా అన్నది ౩ “*ప్రకూ ! పుట్టుట) "పెరుగుట గిట్టుట మొదలైనవి శరీరం అనుభవించి కీరపలసిందే! అందువల్ల బౌద్ధమత వ్యాప్తికోసమూ, దానధర్మాలు చేసేందుకూ ఈ ఖిక్షుకి వేషం ధరించానుి”,

ఆమెను చూసేళొద్దీ ఉదయకుమారుని మోహం (ప్రతి మించి రాగాన పడింది, అది ఆమె పసిగట్టింది. వెంటనే ఒక మం(త్రం ఉచ్చరించి అప్పటే కప్పుడు కాయచండిక అనే ఒక స్త్రీ వేషం ధరించింది. అయినా యువరాజు మనస్ఫు మొతం ఇఅవంత కూడా మారలేదు, ఆమెను ఎప్పటికైనా నరేశన పళం చేనుకోవాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.

కశాయచండిక వేషం ధరించిన మణిమేఖల ఒకరోజు "కా రాగృహంలో ఆకలి దప్పులతో బాధపడే దీనుల్ని చూడడం జరిగింది, వెంటనే తన వద్ద ఉన్న అక్షయపా[(త సహాయంతో వాళ్ళ ఆకలి దప్పులు తీర్చింది, అంతే శాద$ ఆ కారా గృహమును ధ్వంసం చేయించి అక్క డొక అనాథ శరణాలయం నిర్మింపజేసింది. అనతికాలంలోనే. ఆ పరిసరాలలో సుందర మందిరాలు కొన్ని వెలసినవి, ఒక బౌద్ధి పళం కూడా నిర్మించబడింది.

శాసూంధుడై న యువరాజు చిపరికి ఎలాగో తెలునుకో గలిగాడు కాయ చండిక వేషం ధరించిన స్రీ మణిమేఖలే అని, ఆమెను సమీపించాడు. మళ్ళీ అమె హితబోధ చేసిందిః ఇంతలో అసలు కాయచండికను వెళుకుతూ అమె భర్త అక్కడికి చేరుకున్నాడు. మణిమేఖల యువరాజుశో మాటలాడడం చూచి అతడు అమె శీలాన్ని శంకించాడు, ఆ ర్మాతి అమెను కలుసుకోవాలనే అఖిలాషతో ఉదయకుమారుడు అక్కడికి వచ్చాడు, అప్పుడు కాయచండిక ర ముందు వెనుకలు చూడకుండో యుపరొజుని హత్య చేశాడు, అప్పటికిగాని అతని కోపం చల్దారలేదు? కసి శిరలేదు. ఈ విషాద దృశ్యాన్ని కళ్ళార చూసిన మణీమేఖలకు యువళాజు మీద జాలి కలిగింది. మళ్ళీ తన నిజ వేషం ధరించింది

యుపరాజు దుర్మరణానికి మణిమేఖలే శారణమనుకొని, ఆ(గహావేళలకు తోనయిన (ప్రజలు అమెను ఎక్కడ బాధిస్తారో ఆని భయపడి రాజు షణిమేఖలను శారాగృహంలో బంధించాడు. కోని రాణీ మాతం అమెకై కసి తీర్చుకోవాలని ఆశించింది. ఆమెను నానాబోధలు పెట్టింది. కాని మణిమేఖలా ద్లైవం ఆ విపళ్ళ

18 తమీళీ పీందు మయంలో ఆమెను కాపాడింది, చిపరికి జరిగీనీ విషయం తెలుసుకుని రాణి పళ్చాత్తాపం చెందింది.

ఆ తర్వాత మణ్‌మేఖల కారాగారం నుంచి విడుదల చేయబడింది. విక్ష్రయపా్వాత సహాయంతో తుధార్తులను తృప్తి పరుస్తూ, వివిధ మతస్థుల ఆశ్రమ ములకు వెళ్ళి ఆయా మఠ రహస్యాలు తెలునుకుంటూ ఆమె కొంతకాలం గడి పింది. ఆమెకు తథాగకుని ధర్యోపదేశాలు నచ్చినట్లుగా ఇతర మతాచార్యుల ఉప దేశములు నచ్చలేదు, చిపరకు అరవణ పూజ్యపాదులను సందర్శించింది, ఆయన అభిసుతం (పశారం మణిమేఖల బౌద్ధ భిక్తుకి అయింది. తన యానళ్టీవితాన్ని బౌద్ధ ధర్మ నిర్వహణకు మీదు గట్టింది. జనన మరణాదులకు అతీకమైన నిర్యాణ మును పధాన లక్ష్యంగా భావీంచి మణిమఖల తథధాగళుని ధర్మోపదేశములను. అధ్యయనం చేస్తూ కాలం గడపసాగింది.

సంగ్రహంగా చెప్పవలెనంటే, మణిమేకలై కావ్యంలోని (ప్రధాన కథ ఇది నిజానికి కథా (పధానమైన కావ్యం కాదిది; బౌద్ద మత ధర్మములను తెలియజేసే (హోస్త రచన యిది, కనుక మణిమేఖల కథను పురస్కరించుకున్ని తత్కాన్య కర్త బౌద్ద మక ధర్మములను విశదీకరించినట్టు భావించవచ్చు.

ముణిమేకలైలో చ్రట్సు చేసుకున్న బౌద్ద మత సిదాంచములను దిజ్మా (కంగా పరిశీలిద్దాము గ్‌ ల్‌ న

వోసర్య విషయములకును ధర్మమే [ప్రాతిపదికగా ఉండవలెను. ధర్మ

మనగా న్యాయము “ాతథాగకుడు ధర్మ స్వరూపుడు. అతడీ (ప్రపంచమునకు అ గా పంఘమునకు.._ ధక్యోషద్ర్య్సృ గావించెను, కనుకనే వాదులకు బుదుడు సంఘము ధర్మము శరణ్యము బగుదున్నవి, శాజ్య్యర్తి అయిన బుద్దుడు ధర్మ స్రవనోవరు. చీకు చింతలు, జంతు బలులు అర్థ రహిశముళ న పూజా పుర నమాంు. విరుద్దొచారములు-- మొదలై నవి కరుడు గట్టుకున్న అ దినములలో

• (సంచములో అవతరించైన్సు, అపమార్షముల సంచరించు నూనవాళిని సంరక్షించు నిమిత్తమై అత్ర డవతారమ శ్రొను; జనేందుడు సత్య చతుషయమును కనని వాటిని లోళమ్సునక పోధించెను, ఆ నాలుగు సత్యము లివి ఈ (ప్రపం మును దుఃఖ ఘాయిష్టమెనది, మోహమే దుఃఖమునకు మూలకారణను. ' మోహ మూడ ద మానవుడు దుఃఖమును కూడ జయింపగలడు, ఈ ” కటృష్థమైన సత్యము నాలుగవది, అష్టాంగ మార్గమును

జంట కోవ్యాలు (౫ అనుసరించి నిర్వాణమును పొందవలిను సీర్వోణ మనగా జనన మరణాదుల నుండి శాశ్వళముగా విముక్రి పొందుట, కర్మ సిద్ధాంతము సత్య సంవూర్ణముం పురాకృత కర్మల ననుసరించియే ఉత్తర జన్మలో మానవుడు శుభాపభములు పొందగలుగుచున్నాడు. లోభమును విడనాడుటయు, [శేమ నలవరచుకొనుటయు, విజ్ఞానము నార్జిచుటయు సత్కర్మకు ముఖ్య కూతువులు, వీటిని సాధించి వీని శము గడిపినచో, ఆది దుఃఖ భూయిస్ట్రముగా ఉండదులి సిలప్పదిగారం (మంజీర మహివు)

తమిళ సాహిత్యంలో వెలసిన నీక్యుద్పోధక (గ్రంథాలు కోకొల్లలు, వాటి ళోనే శాక తమిళ సాహిత్యంలోనే ఉత్కృష్టమైన రచనగా తిరుక్కురళ్‌ భావించ బడుతున్నది. ఇందులో చెప్పబడిన విషయాలు సార్వకాలికములు, సహృదయ రంజకములూను. ఈ ఉద్దుంధమును వెలయించిన మహాకవి తిరువళ్ళునర్‌ సహ ధర్మచారిణిని గురించి చెపుతూ ఇలా అన్నాడు ఏ

దెయ్‌పన్‌ కొళా అభ కొళు న|టెటుత్తుళువాళ్‌ 'ప్పెయ్యెన ప్పెయ్యు మళ్లై ఇక

(పరదైవముల వీడి పతిగొల్చు చాన

కురియు మన్నంతనే కురియదే వాస.)

ఈ కురళుకి లక్ష్య్ర(ప్రాయంగా వెలసిన జీవితం పతిపకా తిలక మైన కళ్దికిది. సతీదేవి అని వినుతి కెక్కిన ఆమె శథ సాహిత్యంలోనే కాక తమిళ (ప్రవిల హృత్సీములలోనూో నేటికి నెలౌని వుండడం. పేర్కొన దగిన అంశం. శమిళనాడులోనూ శ్రీ లంకళోనూ ఆమెకు ఆలయాలు వెలసినవి. తమిళనాడులోని మౌరియమ్మన్‌ కోవెలలు కణ్ణికి దేవాలయములని భావిస్తున్నారు. ఆలాగే శ్రీలంక లోని కణకి గుడిని పత్ని ఆలయమని వ్యవహరిస్తున్నారు క్షే కన నుత న నక్త రాన

1, శ్రీలంకలోని కజ్దికి గుడిని [క్రి పూ. 176 లో గజబాహుపు అనే రాజు నిర్మించినట్లు తెలియ వస్తున్నది.

భర్తృ మరణానంతరం విరక్త హృదయ అయిన కటిక మధుర నుంచి పధ్నాలుగు రోజులు (ప్రయాణం చేసి. ఒక కొండను సమీషించినట్టు సిలప్పది

కి గ్ర తమీళ్ణవీలదు కణిక కథను (ప్రప్రథమంగా కమనీయ కావ్యంగా తీర్చిదిద్దిన కవివరేణ్యుడు ఇళంగో అడిగళ్‌ . ఇళంగో అనగా యుపరాజని అర్ధం. ఆడిగళ్‌ అంటే పూజ్య పాదుడని అర్ధం, చేరదేశపు మన్నీడు సెంగుట్టువనుకి సోదరుడు ఇళంగో. (భ్రాతృ గౌరవం కొద్ది ఆయన రాజ్యాధికారాన్ని సహర్షంగా త్యజించి వన్న్యాసాశ్రమం స్వీకరించాడు. అందువల్ద ఆయన్ని అడిగళ్‌ (పూజ్మపాదుడు) అని ప్యపహరించ సాగారు ఇళంగో అడిగజ్లా అనే వ్యవహార నామం తప్ప ఆయన నిజ నామధేయ మేమిటో చర్నితకు నేటికీ తెలియ రాలేదు, సిలప్పదిగారం అనే మాటకు మంజీర (ప్రభావం అని అర్ధం, అందెను (మందీరము) తమిళంలో సిలంబు అంటారు. అదికారం అనగా (ప్రభావ మని అర్థం. అందెకు |పాధాన్యం కల కథ కనుక ఈ కావ్యానికి సిలప్పదిగారం అని సహేతుకంగా శేరు "పెట్టబడింది. సిలప్పదిగార కావ్య కథా కాలం నాటిక దక్షిణాపథంలో చేర, చోళ్ళ పొండ్యము లనే రాజ్యాలు పర్థిల్లేవి వాటిని తమిళ రాజ్యతయ మనని వ్యవ హరించే వారు. చోళుల రాజధాసీ నగరం పుహార్‌ అనే నామాంతరం కల శావేరీపూం పట్టణం ఆ నగరంలో మానాయకన్‌ (మహానాయకుడు) అనే వణిక్చ్రముఖుడు 2 ఒక గుడి నిర్మించాడు. మధుర జిల్లాలోని కంబం-మేల్లై (పడమటి) కూడలూర్‌ టామంలో నిర్మితమైన యీ గుడిని 1068 లో నవంబరు 17 న పుళాతత్వ ॥ శ్రజ్ఞలా ప్రముఖ తమిళ పండితులూ మన్మిక్రులూ అయిన ఆచార్య

• గోవిందరాజన్‌గారు గృ చించారు, " సెంగుట్టువన్‌ కేరళలోని కొడంగళూర్‌లో క్రూడ్లా కణ్ణకీ దేవ్యాలయం నిర్మించినట్టు తెలియ వస్తున్నది. ఇది నేడు భగవతి అలయంగా (ప్రసీద్ది కెక్కింది, పతన లప ర ననుంలో వణికన్‌ అనే శబ్దం ప్రయుక్త మయింది, శబ్దం ప్రయు కం, కాగా న. కాని వైశ్య కులస్టునికి కూడా వణిక 1921000 లోహోవణ్యిన్ల ౪ న్‌ అనగా చైళ్ళు డని అర్థం చెప్పవచ్చు. 85|| శ బౌనికి 96180౧ 6091000109 10 106 ౪౭132 04916, వైసమనిరూన్‌ సోని చెపుజడాలి అందువల్ల కల్ణుకి కొవలుడు మొద యు మ (పతిప త్తి బదు,

జంట శాహ్యాలు శ0ీ1 ఉండేవాడు. ఆయన ధనికుడే శాక దాన నిరతుడు కూడా ! ఆయన కుమార్తె శేరు కట్టెకి, పదమూడవ యేట ఆ అందాల బరిణకు కోవలుడు అనే యువ కునితో వేదోక్తంగా వీవాహం జరిగింది. అతడు మాళాత్తువాన్‌ (మహాసళ్తు వడు) ఆనే వర్తక (శేష్టుని కుమారుడు, కోవలుడు సంగీక కాస్త్ర మర్మజ్ఞుడు, వైణికుడు. భరత శాస్త్రం కూడా అతనికి పరిచిశతమై ఉండెనట ! పెళ్ళినాటికి కోవలుడు పద హారేళ్ళు నిండిన యువకుడు-

వివాహానంతరం, వంశానుగతంగా వస్తున్న ఆచారం అనుసరించి ఆ నవ దంపతుల్ని మహాసత్తుడు. ఒక (ప్రత్యేక భవనంలో నివసింపజేశాడు. అలా చేయడంవల్ల నపదంపళుల మధ్య సన్నిహిత సంబంధం సంఘబటిల్లి తక్పలితంగా వారి (కను వల్లర నిరాఘాటంగా పెరిగి పెద్ద దవుతుందని ఆనాటి పెద్దల ఆశయం. కొంత కాలంపాటు కళకి కోవలుల సాంసారిక జీవితం పెద్ద ఆశించి నటే సౌఖ్యావహంగా సాగింది, ఆ తర్వాత దురదృష్ట వశాత్తూ. కటిక జీవితా శాళాన్ని కారుసుబ్బులు కమ్మివేశాయి,

ఒకనాడు కరికాల చోళ మహారాజు కొలువుకూటంలో మాధవి అనే నర్తకీ నాట్య (ప్రదర్శన ఏర్పాటు చేయబడింది. ఆహ్వానితులలో కళారాధకు డైన కోపలుడూ ఉన్నాడు, తొలుత దేశి నాట్యం, పిదప ఆర్య నాట్యం చేసి లావణ్య లతిక అయిన మాధవి సభాసరుల్ని సం(భమాశ్చర్యాలలో ముంచివేసింది. ఆంద రితోపాటు కోవలుడూ ఆమె (ప్రతిళళు జోహారులు అర్చించాడు, శాని అతని హృదయ రంగస్థలం మీద మాతం ఆమె నొట్యం చేస్తూనే వున్నది

చివరికి కోవలుడు మాధవీ మందిరం చేరుకున్నాడు. అతనికి ఆమెయే సర్వస్వ సుయింది బంధు మి(్రాదులతో పొటు కళ్ణకిని కూడా విస్మరించాడు, వ్యాపారం మూళలబడింది, కొన్నాళ్ళకు మాధవి కడుపు పండింది. కోవలుడు తండి అయినాడు, వారి ముద్దుల కుమార్తె శేరు మణిమేఖల,

రోజులు గడుస్తున్నవి, ముకువులు మారుళున్నవి. (ప్రతి సంపకృరమూ మహావై భవంగా జరుపుకునే ఇంధద్రోత్సవం ఆ యేడూ పచ్చింది. శావేరీపూం పట్టణం కన్నుల పండువుగా అలంకరించబడి౦ది,

సముద శీరాన ఇసుక తిన్నెలమీద అసీనుతై మౌథవీ కోవలులు వీణొ గానం చెయ్యసాగారు. ఆనాటి పొటలలో ఇద్దరికీ అప్మశుతులే వినిపించాయి, వార్ము

08 తమీళ వీందు (ప్రారంభించిన (ప్రణయ గీతాలు (ప్రళయ గీతాలుగా పర్యవసించాయి. తన మీద మాధవికి మోహం తల్లినట్లూ ఆమె మనస్సు మరొకని మీద లగ్నమైనట్టూ కోవలుడు అనుకున్నాడు. అప్పు తతని కంటికి కళకి తప్ప మరెవ్వరూ కని పించలేదు. సరిగ్గా ఆ సమయాన కళ్దికి (పియసఖి, (బాహ్మణి, కాత్తన్‌ (శాస్త్ర) దేవాల యంలోని అర్బకురాలూ అయిన దేవంఠతి ఆమెకు దుఃఖోపశమనం కఠిగించేలా హితోక్తులు విపరిస్తూ వుంది. శావేరి మఖ ద్వారంలోని సోహకుండం, సూర్య కుండం అనే శీర్ణ రాజాలలో స్నానంచేసి కామదేపుణ్ణి కనక ఆరాధిస్తే నీ కష్టము లన్నీ తీరిపోగలపవు-__ అని దేపంతి హితవు చెప్పింది స్నేహితురాలికి, అందుకు కణ్ణుకి యిలా బదులు చెప్పింది ; “ప్పిర్ధ స్నానం (శ్రేమోదాయకమే. అయినా భర్తను దైవంగా భావించి నిష్కల్మషంగా జీవించే స్తీకి శీర్చస్నానాలు అంత ముఖ్యం కాదు. అదీకాక పత్తిని శాళ పర దైవములను సేవించడం మా వంకా చారమూ కాదు * తర్వాత దేవంకి తన యింటికి వెళ్ళిపోయింది. ల చాలా కాలానికి తర్వాత ఆనాడు కోవలుడు మళ్ళి తన యింట్లో శాలు పెట్టాడు. పకివక అయిన కణ్ణికిని కళ్ళారా చూశాడు, తాను చేసిన తప్పు తలుచు కుని ఆకడు కంట కడి పెటాడు. ! రంజన ళ్‌ చెడిన ఊరిలో తిరిగి వ్యాపారం చేయడానికి కోవలుడికి మనస్క బయలుదేరా /? ష మునకు కూరా శల లని అఖిలపించాడు. అ విషయం పరిచారక వర్ష రకు నాట్‌ ఉదయం మూడప కంటికి తెలియకుండా కణ్ణికి కోవలులు మధు ప్రయాణ మైనారు, దారిలో కౌంతి అనే జైనయా సక ముగురూ నడక సాగిం రు చే గిని కనిపించింది. వారు కున్నారు. అకఢ టై "షో వారు మధురా నగరం పొలిమేర చేరు కకక పబక ట్‌ి _ శమ్యరాలయిన మాధురి అనే ఆమె కనిపించింది, ఇ మాధురి ఉప్పజెప్పి యోగిని శ్రన ఆశ్రమానికి వెళ్ళిపోయింది, కజ్దికి కో క సన వోర వ ష్‌ కొవలులకు ఒక బస యేర్పాటు చేసింది. వారికి శావలసిన ఆన ర పదొర్థాలు కూడా స్తన్సక్ష్యర్నిం దాగ్గి ప్రేశాకు కూర ఎది. భోజనానంతరం కోవలుడు మధురకు భార్య యోచ్చిన మంశీరముకు తగిన ! ళఖించే (్రన్యంతో గౌరవం వెలకు వికయించ్చి అందువల్ల శ “9గా మళ్ళీ వ్యాపారం చెయ్యాలని అతని ఉద్ధేశం,

జంట కాన్యాలు 168

ఎన్నో వీధులు దాటి దాటి, కోవలుడు చివరికి స్వర్ణళారులు నిపసించే వీధి చేరుకున్నాడు. అతడు ఆస్థాన న్వర్హశారుడు; మహా మాయావి! తన వద్ద ఉన్న మంచ్రీరమును అతనికి చూపించి “దీనికి తమరు వెల కట్టగలరా? అని కోవలుకు గక్నించాడు, దాన్ని చూడగానే అతని కళ్ళు తిరిగాయి. *టుసంటి అందెను అంతకు మునుపెన్నడూ అతడు చూడలేదు. “దీన్ని మా మహారాణిగారు తప్ప మరెవ్వరూ ధరించడానికి అర్హులు కారు, ఈ సంగతి మౌ (ప్రభువులకు తెలియజేసి వస్తాను ౩ అంటూ ఆ స్వర్ణకారుడు అంతఃపురానికి పరుగు తీశాడు తన అదృష్టం వండిందనుకున్నాడు కోపలుడు

అంతకు [కితం ఆ స్వర్ణకారుడు రాణి నగల పెట్టెలో ఉన్న ఒక మంజీర మును తస్కరించి దానిని ఒక విదేశీ వర్తకుడికి వీకయించాడు. తాను చేసిన దొంగతనాన్ని ఇప్పుడు కోవలుడికి అంట గట్టాడు. పాండ్య మహీపతి నెడుం జలియన్‌ ధర్మ (పళువే; అయినా రాణిని తృప్తిపరచాలన్న ఉఊబలాటం' కొద్దీ దొంగనైనా చూడకుండానే కోవలుణ్లే కరినంగా శిక్షించపలసిందిగా ఇజ్జాసించాడు, తమ స్వర్ణకారుడు మంచివాడనే గుథ్లి నమ్మకంతో రాజూ అలా అనాలోచిశంగా (పనర్హించాడు

రాజాజ్జను శిరసావహించి రాజభటులు కోవలుల్హై నిలుచున్న చోటనే నధించారు.

పిడుగువంటి ఆ వార్త కబ్గికి చెవుల ఎడింది. చస్కరుడా- నా .భ.ర్త !; తప్క రుడా బా భర్త! అంటూ దిక్కులు దద్దరిల్లేలా గర్జించింది; తనవద్ద మిగిలి వున్న మంజీరమును చేత పట్టుకుని ఆమె పట్టిణానికి బయలుదేరింది. దారిలో తన భర్త మృత శరీరంమిద పడి కన్నీరు మున్నీరుగా విలపించింది

ఆ తర్వాత కళ్దాకి తన మంజీరంతో రాజభవనానికి వెళ్ళింది. నెడుంజెలి యన్‌ మహారాజుని దర్శించి జరిగిన విషయాన్ని వివరించింది, రాజు మొదట్లో కళ్లకి మాటలు నమ్మలేదు. ఉల్పి భ్రర్ష దొంగ కాడని ఎలా నిరూపిస్తావు 1 అని ఎదురు (సళ్న వేళాడు.

అన్పిజం నిరూపించాలనే నే నిక్కడికి వచ్చాను, నా మంజీరంలో మణు లున్నాయి మరి మీ మంజీరంలో ౫ అని (వళ్నించింది కజ్ణికి

ఉమ్ముఖ్యాలు” అని రాజు బదులు చెప్పాడు. ఆ తర్వాత కోవలుడి వడ్డ నుంచి (గ్రహించబడిన మంజీరమును కజ్ఞకికి ఇచ్చారు. అది తనదే అని ఆమె గుర్తు పట్టింది. ఆ అందెను బద్ధలు కొట్టింది. మణులు..* మణులు44

110 శమిళ విందు వెంటనే నెడుంజెలియన్‌ న్యాయ దండం (వ్రాలింది; శ్వేతచ్భ[తం ఒరిగింది, సింహాసనం నుంచి [క్రింద పడిపోయి రాజు విగత జీవు డయ్యాడు. ఆత ర్వాత మహారాణి అసువులు వీడింది ఓక్క క్షణంలో కల కల లాశతూ వుండిన నభా భవనం వెల వెల్మపోయింది. అయినా కణ్గాకి కోపు చల్లారలేదు, “ఆ శ్ర్య అంతఈపురం కూడా నంచు గాక అంటూ ఆమె పట్టణంలోకి వెళ్ళింది. రాజభవనం పరపరామ (పీతి అయింది, కోపం తగ్గని కలికి తన వామకుచం ఊడబెకికి మధుర మీదికి విను రుకూ “నేనే కనక పత్తివక వైతే నా భర్తను హతమార్చిన దుష్టులకు నిలయ మైన ఈ నగరం కూడా నశింకు గాక అని శపించీది. వెంటనే అగ్నిదేవుడు (ప్రత్యక్ష మయ్యాడు; అగ్ని దేవా | న్యాయశీలురు, (బ్రాహ్మణులు గోవులు, పత్తి [వతల్పు వృద్ధులు, బాలురు__్లీరిని విడిచిపెట్టి దుష్టుల్ని హతఠమార్చుో ఆఆన్సి కబ్దికి అర్థించింది మభురా నగరం మంటల పాలయింది, అలా కాను (శవ ర్హించినందుకు పశ్చాత్తాపం చెందింది కల్ణికి అయినా ఆమెకు మనక్శాంతి కరువయింది, మధు రలో ఉండడానికి బుద్ది పట్టలేదు, మళ్ళీ నడక మొదలు పెట్టింది. పధ్నాలుగు 'రోనుల తర్వాళ ఆమె చేర దేశంలోని తిరుచ్చెంకుం్యడు అనే కొండను చేరుకుంది, అప్పు డొశ విమానం వచ్చింది దేవలోకం నుంచి. అందులో కోవలుడు ఉన్నాడు, ఆ విమానం ఎక్కి కళ్లకీ దేవలోశానిక వెళ్ళిపోయింది. పయత రుని తిలకించిన కురచలనే కొండజాతివారు వెంటనే ఆ విషయం తను రాజుకి విన్నవించారు. సతీదేవి అయిన కల్తకీకి ఆలయం నిర్మించే పనిలో. నిమగ్ను డయ్యాడు రాజు, అ లక్నో వని +: మహాసక్తుడ్డు తన సిరినంపదల్ని శేదసాదు (ఏ, సకరించాడు. మహానాయకుడు ఆజీవకమతం స్వీకరించాడు, మాధవి బౌద్ధ భిక్ష అయింది, ముక్కు ప చ్చలారని మ్యిమేఖల తల్లితోపాటు బౌద్ధ సంఘారామంలో సివసించసాగింది. మాధురి ఆత్మహత్య చేసుకుంది. కౌంతి యోగిని (పాయోపవేం చేసింది, చోళ దేశంలో (పభవించ్చి పొండ్యమండలంలో పాఠివత్యం వెలయించి,

జంట కావ్యాలు కై]! జేర దేశంలో భౌతికమును చాలించిన కణ్ణికి దిస్థు చరితను ఇలా సిలప్పదిగార కావ్యకర్త అభివర్షించాడు,

కళ్ణికి జీవితం తమిళ నారీలోకం మీద చెరగని ముదదవేసినట్లు పండి తులు భావిస్తున్నారు. కోపావేళంతో కళ్లకి మధురను. దగ్ధం కావించిన రోజు శుక్రవారం, కనుక అరోా స్రీలకు పవిత మైనది కద్దికిని సతిదేవిగా సంభా వించడంవల్ల స్త్రీలు బంగారు ఆభరణాలు కాళ్ళకు ధరించడం మానివేశారు,

కళ్గికి జీవితంలో గొప్ప మార్పు ఆడి నెలలో (ఆషాఢ మాసం) శుక వారం నాడు సంభవించడం వల్ల తమిళనాడులోని మారియష్మ (మారెమ్మ) గుళ్లలో ఆడి నెలా, శుకవారాలూ పరమ పవి(తములుగా భావించబడుతున్నవి. మారియమ్ముకు జరిగే వేడుకలలో అంబెకు (ప్రాధాన్యం ఉండడం గమసించదగిన విషయం

ఇంతకూ మానవ స్ర్రీగా జన్మించి, దైవత్వం సంతరించుకున్న కళ్గెకి కథ అందరికీ ఆదర్శ,[పాయమైనదిః ఆనందదాయకమైనది 13 నా అనానను

క్స్‌ ఈ కాను ద్వయాన్ని యశళ్ళరీరులు పూతలపట్టు శ్రీరాములురెడ్డిగారు తెలుగు చేశారు, కథల విపరాలు కోరేవారు నా తమిళ పంచకావ్య కథలను కూథా చూడవచ్చు

భారతి కవిత = ఒక పరిశీలన

తమిళ సాహిత్యంలో నవయుగం మహాకవి సుబహ్మణ్య భారతితో ప్రారంభ మయింది. నిజానికి ఆఘనిక తమిళ సాహిత్యం అనగానే ఆయన పేరు స్పురణకు వస్తుంది. ఇది భారతి యుగమన్నా సాహసం కాదు.

గేయ కవిగా జాతీయ కవిగా అభ్యుదయవాదిగా, మానపతావాదిగొ సు(ప్రసిద్దు డైన భారతి సామాన్యుడికి మైతం అర్ధమయ్యే శైలిలో రచనా వ్యాసంగం చేసి సంప్రదాయ బద్ధమైన శమిళ సాహిత్యంలో €ొ త పుంతలు వేశాడు చివరికి జటిలము లైన తాత్విక రహస్యాలను కూడా నుందరమూ సుబోధకమూ అయిన వ్యావహారిక భాషలోనే వివరించాడు. అందువల్ల ఆయన రచనలకు (పచుర (ప్రచారం అభించింది. ఠమిళ। ౦ సంస్కృతం, ఆంగ్లం మొదలైన వాజ్మ యాలలో గాఢమైన పరిచయం ఉండడం వల్ల ఆయన రచనలలో సంప్రదాయపు బరుపుకోపాటు నవ్యత కూడా కొట్ట వచ్చినట్టు కనిపిస్తుంది. నవ్యత కేరుతో సంప్రదాయాన్ని నిరసించని వాడు కనుకనే, భారతి ఎంత సవీనుడోో అంత (ప్రాచీసుడు పాత కొత్తల మేలి కలయికకు ఆయన రచనలు ముఖ్యంగా కని తలు, మణి దర్చణాలై (సతిభాసిస్తున్నాంి. ఆధునిక యుగం వచన యుగ మనీ, అందులోనూ వాడుక భాషకు ఎంతో (ప్రాధాన్య మున్నదనీ (గహిఎచిన భారతీయ రచయితలలో భారతి ప్రముఖుడు, ఆయన పచన కవితలు కూడా. వెలయించాడు, నేటికీ తమిళ రచయితలు పలువురు ఆయన వేసిన బాటలలో పయనించటం గమ నించ దగిన అంశం. విప్ణవ కవిగా (+పురట్సి క్కవిజర్‌) పేరు పెంపులు గడించిన ఫారకిదాసన్‌ ఆయన అనుయాయుడు 1 భారతి తమిళ నవయుగ (ప్రవక్త!

భారతిది షూనవజ్తా దృష్టి కనుకనే పామరులు సెతం చక్కగా అ్రం వేకకునేలా, ఆయన తన భావాలను వ్యక్తం చేశాడు. విజాన (యధానంగా కథలూ వ్యాసాలూ సంతిరించాడు వాటిలో కాన్ని ఊబును పోకకు చెపుకున్నట్టుగా కనిపిం చిన్వా వాస్త వానికి అవి ఆీకాంటివీ కావు. పామరుల మనోభావాలకు అవి [వకి వింబాలు. తమిళ భాషా ౪ కి స్వన్నశ్ర ఆయనకి బాగా తెలుసు, సూటీగౌః సృష్టంగా ఉండే శైలిలో ఆయన రచనలు కానించాడు, అస్పష్టత డొంక తిరుగుడు

భారతి కవిఠ-ఒక పరిశీలన 118 మొదలై నవి ఆయన (ప్రకృతికి విరుద్ధం. ఆయన' వ్య క్తిర్యంలా భావ వ్యక్తీకరణ పద్ధతి కూడా మనన్సుకి హత్తుకునేలా ఉఊంటుందిం భారతి కవితల్ని దేశభక్తి కవితలు లేక జాకీయగీకాల్పు స్తోకగీకాలు! తాల్స్విక గీతాలు, ఇతరములు అని స్థూలంగా విభజించవచ్చు. వాటికి గేయాంశం జీవం పోసింది వందేమాతరం, స్వాకం(త్య దావాం, తమిళ భాషాస్తవం, ఛత్రపతి శివాజి గురుగోవిందుడు బాలగంగాధర తిలక్‌ మొదలైనవి జాకీయ గీతాలలోని కొన్ని కవితలు. వినాయక న్రవం, మురుగ స్టపం శివశక్తి, (ప్రళయ తాండవం, నందలాలా, యేసుక్రీస్తు, అల్లా మొదలై నవి స్తోత్రగీతాలు.. తాత్త్విక గీతాలలో భయం లేదు జ్ఞానమే దైవం, ఆత్మజయం మొదలైనని ఉన్నాయి? బాలగీతం, స్త్రీ స్వాతంత్యం, కొత్త రష్యా మొదలైనవి యితరములు ఇవికాక క క్తి గాలి, సముద్రం మొదలైన వచన కవితలూ ఉన్నాయి. ఆయన (పకృతిసి (ప్రశంసించాడు; పరాశక్తిని (పస్తుతించాడు. సంఘంలోని. వివిధ వన్రాలవారికీ స్వాశంస్యం కావాలన్నాడు. స్త్రీలను నీచంగా చూసే మౌఖ్యాన్ని దుద్యు బట్టాడు. మనలో నెలకొన్న అంధవిశ్వాసాలను తూ ర్చొరపట్టాడుం భారతి ముమ్మూర్తులా జాతీయ కవి. దైవస్తుతి కావించినా అందులోనూ ఆయన దేశాఖిమానమూ మానవతా దృక్పథం కానవస్తాయి. “ఎను శణియు మింద సుదందిర దాహం...” మొదలైన నుటపసిద్ధ పాదాలు కృష్ణస్తో(శంలోనివే. వాటిని పరికించండి, “ఎప్పుడు తీరు నీ స్వాతం(త్య దాహం ఎప్పుడు మడియు మా అడియరి మోహం ఎప్పుడు మా శల్లి సంకెల లూడిపోవు ఎప్పుడు మా యిక్కటులన్నీ తీరిపోవు ?) అలాగే విఘ్నేశ్వర స్తోత్రంలో తన జీవిత లక్ష్యాలను ఆయన ఇలా తెలియజేశాడు : ఈకవిత్ర దేశ కేవ, క్షణకాలమైనను బద్ధకమ్ములేమి=పను లనంగ ఇవియె నాకు మవస! ఈ మూడు చేయుము* అపుడు సదయ్యృడగును అ గణపతి | 8

114 తమిళ విందు పర్యాప్తంగా పరిశీలించాలిగాని, భారతి వెలయించిన వివిధ కవితలలో విభిన్న విషయాలు గోచరిస్తాయి,' వస్తువైవిధ్యం కల భారతి సాహిత్యంలో కాన వచ్చే జాతీయతా దృక్పథం, [పకృతి (ప్రశంస, పరా కి (పోంస, వేదపశంస్క ఆం([ధ (ప్రశంస మొదలైన వాటెన్సి పరిశిలిద్దాం. లె భారతి (ప్రదర్శించిన దేశాభిమానం విస్మరించరానిది. పెద్దల నుద్దేకించి కవిత చెప్పినా పిల్లలకోసం ప్రాట పాడినా, ఆయన (పతి రచనలోనూ దేశాఖి మానం, మానపకాదృష్టి (పధానంగా కనిపిస్తాయి. ఆ జాపీయకవి దృష్టిలో కన్యాకుమారి మొదల్సళాన్సి కాశ్మీరం దాకా వి తరిల్లిన యీ (ప్రాచిన మహాదేశం భారతదేశం=ఒక్కటి, శ్ర సువిశాల దేేంలో నివసించే విభిన్న భాషలవారు, వివిధ సుతాలవారు, వివిధ (పాంశ్రమ్షులవారు ఒక్క జాతికి-ఆనగా భారతబాలిక్షి- చెందినవారు. ఇంత విశాలమైన దృక్పథాన్ని టవదర్శించిన హేశువువల్హు ఆయన రచనలు నలుగురి! శిరోధార్యము లైనాయి. కనుకనే జన్మించి నూరేళ్ళయినా, ఆయన నేటికి ఆదరవూర్వకంగా సంస్మరించ బడుకున్నాడు. ఆయన ఒకచోట అవ్నాడు గదా; “కె సవులైనా, పార్భీలయినా, మహమ్మదీయులై న్వా ఎక్కడి నుంచి వచ్చి ద్వే వైవాన్ని పూజించినా భారతదేశంలో పుట్టి పెరిగి యీ దేశాన్నే నమ్ముకున్నవారి నందరినీ భారతీయులుగానే భావించాలి. ఇది ఏళ జాతి; విభజించరానిది ; నాశనం లేనిది, విరాల్‌ పీ యా అభిపాయం కలవాడు కనుకనే భారతదేశపు వ్యవ క్ల రుల (పమేయాన్ని భారతి గం ౦చాడు, మనలో ఐకమత్యం (పధానంగా నెలకొనాలన్సి ఘోష్టించ్చ్య్యా, జా ళ వందేమాతరం: అన్న గీతంలో ఖారతి యిలా స్పష్టం చేశాడు ; శచ్వచ్రక కలవ పాత్చత్రెర్హ్నా అయినా ఇతేరలు చొ్చుట్ల ప్రమి న్యాయం? ఒక శ్రల్గి కడుప్పు ఉదయించిన వారు కలహించుకానగ్మా కారా సోదరులు? కలిసి వున్నప్పుడే కలదు తీవిత

భారతి కవిత=-ఒక పరిశీలన శ్రే? కలియక తిరిగితే కలుగుతుంది పతనం నెలకొనాలి యీ ఖొవం ఫ్రిరంగా పలయునే ఆ తర్వాత వేరొకటి ?* భారతి కేర్కొన్నట్టుగా జాతీయ సమైక్యానికి ఐకమత్యం ఎంతైనా అవ నరం, అపసరమే కాదు అభిలషణీయం కూడా. నమన మందరం అన్నథావం నెలకొన్నప్పుడే ఒక జాతి (ప్రగతిపథంలో పయనిస్తుంది. బహుశః ఈ భావాన్ని మనస్సులో ఉంచుకుని కాబోలు పిల్లలకోసం (వ్రాసిన “పొప్పా పొట్టులో” భారతి ఇలా అన్నాడు 6పరిగె త్తి ఆడాలి పాపా-నువ్వు బద్ధకం మానాలి పాపొ కలిసి మెలిసి ఆడాలి పాపా-ఎవ్వ రని ఏమి అనబోకు పొపా.” పరుగులు. తీస్తూ, గంతులు. వేస్తూ ఆడడం బాలబాలికలకు అలవాటే. అయితే కలిసిమెలిసి ఆడాలి; ఆర్థికపరమైన) కులమక పరమైన హెచ్చుతగ్గులు పూర్తిగా మరిచిపోయి. కలిసిమెలిసి ఆడాలి, అనగా భేదఖావాలు విస్మరించి అందరితో కలిసిమెలిసి ఆడాలి. అప్పుడే ఆడే ఆటలో హాయి ఉంటుంది. అటు పంటి ఆటలపల్ల జాతీయతా దృష్టి యేర్చడుతుంది. ఈ పిల్లల గేయంలో కూడా మనదేశం అఖండ భారతదేశం అన్న భావాన్ని భారతి స్పష్టంగా తెలియజేసిన తీరు మెచ్చుకోదగింది. “వేదం వెలిసినదేశం-వీర వరులూ. (పథవించిన దేశం అఖండ హిందూస్టాన మిది-దైవ మనీ సేవించుము పొపా. జాతులు లేవే పాపా-మరి కులభేదా లెంచుట కడుసొపం విద్యాబుద్దులు నీకీ _పేమా కలవారే అధికులు పాపాల

ళ విందు 116 తమి బాలబాలికలలో ఇలాంటి ఉన్నత ఖావాలు ఏర్పడాలని ఆ నాళ్లలోనే ఆ?ించిన భారతి నిజంగానే అభ్యుదయవాది, జాతి మళ భేదాలను ఎంచ 0 నువో పాపమని చెప్పడంతోపాటు మన దేశం అఖండ భారతదేశం అనే అంళాన్ని సమయం పచ్చినప్పుడెల్ల ఆయన గుర్తుచేస్తూ వుండడం కేర్కొనదగినది. “భారత జాతి వర్ధిల్లాలి ముష్పయికోట్ల జన సమూహం సమగ్రత కిది (పతిరూపం సాటి మెరగన్లి జన సమూహం జగతికే య్బిది అపురూపం | అరిదరూ భారశదేశీయలు అందరూ ఈ ద్వేష్య రావ్రలు అని *ఫారత జ్లార్మి అనే గేయంలో భారి "పేర్కొన్నా డు, ఎప్పటీకైనొ “మనమందరం ఈ ద్యేష్య శాతం 3 బని సహేక్షకంగా శ్పేర్కాన్నాడు. సః గేయంలో కూడా ఆయన అఖండ భారతాన్నే ఊహించాడు (ఆయన రోల్‌ మన దేష్య వనాభ్రా మాస్పయికోట్లు తెలుగు జాతీయ కవులు కూడొ త గేయాల్లో ముష్పయికోట్ధనే పదాహరించార్యు బంకించం[ద చటోపొధ్యాలు (వాసిన పందేమాశ్రళం గీతాన్ని భారత్తి జొతీయగ్‌తం అనే పేరులో తమిోం చేశాడు, వంగమూలంలో ఏకుకోట్టమ్ష్రద అని ఉండగా, భారతి దాన్ని మష్ప క సా ఏడుకోట్టు అన్నప్పుడ్సు వంగదేణన్ని మా[తమ తెలియ డో సాం బలపరిచాడు. అఖండభారత బహ్స్‌ భో కలిసి మెలిసి నా నటన మన పంల వివిధ(ప్రాంకాలవార ఎగ సం అనాలో ఎలా ఒకరి నొకరు గౌరవించుకుంటూ జీవించో

భారతీ శవీత-ఒక పరిశీలన 1 గ వైనం మధురమనోజ్ఞంగా తెలియ జేశాడు భారతి (భారతదేశం అనే సుప్రసిద్ద తంలో, ద్ధి

"సింగళదీవికి సేతువు కస్తేము

స్లుశ్రువు నేమా వీధిగ తిర్చేము

వంగదేశపు మిగులు నీటితో

మధ్యదేశంలో మైరు చేసేము:

సింధునదిని పండు వెన్నెలలో

చేరదేశపు నయసు కన్నెలతో

తేట తెలుగున పొట పాడుశూ

పడవ నడిపీ తిరిగి వచ్చేముః

గంగాతీరపు గోధుమ పంటకు

కావేరి తమలపాకులు ఇచ్చేము

సింహతుల్యులు మహో రాష్ట్రల కవితకు

చేరదేశపు దంతం బహూకరించేము.

కాశ్తీ పండితులు చేసీ చర్చలు

కంచిలో వినిపించేలా చేసేము

శాజపు(త వీరా[గణులకు

కన్నడపు బంగారం శానుక ఇచ్చేము,

ఆ నాళ్ళలో ఫారతిలా ఈ విధంగా భావించిన మరో కవి లేడనడం అకిశయో క్తి శాదు.. కన్యాకునూరి నుంచి కాక్కీరం అనే మధురభావాన్ని ఇలా కవితామయంగా చేసి చెప్పిన ఖ్యౌతి ఖొరతికే దక్కుతుంది. ఆ మహాకవి దృష్టిలో అఖండ భారతమే తప్ప అన్యం లేదు. ఏ [ప్రొంతంలో అఖించే సంపద ఆ ్రాంతానిదే. అనే పంకచికమైన తత్వం అవలంబించ లేదు, నా చిన్ని పొజ్జక్సు [శ్రీరామరక్ష అనే మన_ఫ్రక్వొసిక ఆయన (పకృతి పూిగా విరుద్ధం, ఈ రోజుల్లో మనం అదేపనిగా జాతీయసమైక్యం, భొవసమైక్యం అంటూ వేదికలమీద. ఘోపిస్తున్నాము= ఆచరణలో అఆంతగో సృష్టం కాక పోయినా, కాని భారతి ఈ భావాన్ని రనబంధురంగా మధురమాహన౦గా తెలియజేశాడు మనమందరం అన్నభొని నొడూ నేడూ ఎన్నటికీ కూడా మువకందరికి తారకమం్యతం౦.

[4 తమీళ వీందు- నుబ్రహ్మణ్యభారలి, మామూలు కవులవలిి ఊహాప్రపంచంలో విహ రించినవాడు కాదు. యధార్థ (ప్రపంచాన్ని గుక్రించినవాడు. అందువల్లనే అనాటి రాజకీయచై తన్యం ఆయన నరనరాలలోనూ వ్యాపించింది. తతృలికంగొ స్వాశం[త్యేచ్చ, దేశాభిమానం సహజంగా కల భారతిపంటి విప్లవళవి నిమ్మకు నీరె కినట్టుగా కూర్చోలేకపోయాడు.. జభ క్ర (ప్రబోధాత్మకము లైన గీకాలు సంతరించాడు, స్వాశంత్యం మానవుని జన్మహక్కని లోకమాన్య బాలగంగాధర్‌ తిలక్‌ పంటి మహనీయుడు చేసిన సింహగర్జన భారతి హృత్సీమలో (పతిధ్వనిం చింది. ఆయన రాజకీయ భావాలకు స్పష్టమెన ఒక ఆకృతిని కల్పించిన ఖ్‌ బా కర్మపీరుడు లోకమాన్యుడు, అయన్ని 1907 లో భారతి సందర్శించాడు ఇలా ఉండగా, ఇ నాటి (ప్రభుత్వం పంజాబు కేసరిగా పేరు పెంపులు గడించిన లాలా అజపతిరాయిని బర్మాకి పంపించింది. స్వాతం[త్యం *క్క హక్కని ఘోషించిన తిలక్రా మహాశయనుని శారాగ్గహంలో బంధించారు. ఓడ నడిపిన. తమిళడుగా 'ప్రఠికయశస్కుడైన ప, ఊ, చిదంబరం పిళ్లైని కాగ్యా గోపాలకృష్ణగోఖలే, చిదంబరం పిళ్ళై శిలక్కొ లజపతిరాయి ముదలైన 'ప్రమఖల్ని గురించి భారతి చక్కని కవితలు వెలయించాడు. ఆపన గాంధీజీని ప్రస్తావిస్తూ “మహాత్మాగాంధి పంచకంి (వాకాడు భారతి" క భారతాన్ని పర్తికించడానికి అరుదెంచిన మహాత్మా! నువు 204 పా క్‌ ఆయన ప్రంపంచ. స్వర గోవిందసింహుని గుల” 'దౌల దీర లో వ్‌ కవిత (వాకాడు, గాంధీజీని గురించి గేయాలూ నిక ని (ప్రతిభా విశేషాదిళా (రి కాషలోసూ ఉన్నారుగాన్తి గురుగోవింద సిందొ శ్రా ॥ నొళుగు పృళ్రాలలో న్న గురించి 'పస్తుతించిన కవులు మ్యాతం లేరనవచ కొలలో దాద్దాభాత్ష నౌరోట్లీని ్రళంసించాడు. ఇలా ఖా గౌరవాన్ని క్‌ వి ఘనతను గు ర్తించడమేకాక, మన రీలు చాడు భారతి. నివే న సిన ఛకపకి శివాజి వంటి (ప్రముఖుల్ని నలో గ్గ 4 కా 0 కందుకూరి. వీత అర్చించాడు, సవ్యాంధ నిర్మాతలలో లో బల 0 రంశులుపట్ల ఆదరభానం (పకటించీనట్లే సురా

భోరతి కవిక-ఒక పరిశీలన కీ చ్వికశారుడైన రవివర్మను ఆయన బహుథా [పోంసించాడు.. ఇలా వివిధ, (ప్రాంకాలకు. చెందిన అనాటి మహానీయుల్ని తన్‌ రచనలలో (హాంసించిన భారతిలో నెలకొన్న జాతీయకాదృకృళం ఎంతైనా కొనియాడదగింది? ప్రసిద్ధ దేశభక్తుడూ. తమిళ విద్వాంసుడూ అయిన వం ఊ చిదంబరం పిళ్లై సంగీత కాస్ర్రజ్ఞుడూ ఆంధ (దవిడ భామాపండిశుడూ అయిన సవ్బరాపరీవ్షితర్‌, “త మిళత్రాత గా (పసిద్ధికెక్కిన మహామహోపాధ్యాయ ఉం వే, సామినాథయ్య! య ఎట్టయపురం జమీండారూ సారస్వత లోలుడూ అయిన వెంకటేశ రెట్టప్ప భూప మొదలై న తమిళ (ప్రముబుల్ని కూడా భారతి సముచితరీతిని (ప్రస్తుకించాడు. స భారతిలో అన్యమత సహనం కూడా అతి స్పష్టంగా శని యతా దృక్పథంవల్ల ఆయనలో కలిగిన సతృలితంగా దీన్ని కో న పరాశ క్రినీ కాళినీ కన్నయ్యనూ ఆయన బహువిధాలుగా కీర్తించాడు. ॥ న్ను య్‌ నైతే తన తలిగ్యా తండ్రిగా, మి(త్రనిగా (డియునిగా చివరికి (గ్రెభుని మ బహురూపాలలో భావించుకుని చవీ చక్కనా కల ఎన్నో గికాల అలాగే యేష్మక్రిస్తుని అల్లానీ ఆమన భీ క్రిపూర్వశంగొ సృ నీ పథర స్థాపకుడైన గురుగోవిందసింహుని (పస్తుకిస్తూ అయన శ! పంచాడు. గాయకుడన్నీ మిన్నువిరిగి మీద పడినా చలించని వీరప జగన నా ధరణిని కాపాడిన గురుగో విందసింహుడనీ పర్డించాడు. ఆయసపట్లీ అపారమైన ఆదరభాపం ఉన్నట్లు ఈ కవిత స్పష్టం చేస్తి, దరాభిమానాలు తమిళ భాషాసాహిత్యాలంటే. భొరళికీ, ఎనలేని , ఆదరాభిమానాలు పరం హుం అక టా శెలుగు భాషను అందువల్ల తాదృక్పథీం' స్‌ సంస్‌ బయ్‌ రపర్తచాడు. అందమైన తెలుగన్‌ పో [పాయం, మరారీ కవితను (గ్రహించి అందుకు బదుల ాషలలోని హాధు ఏనుగురంకాలను బహూకరించాలని అన, న ఇక షాసహనం కావాలిః ర్యాస్ని గ్రహించి, దాన్ని నలుగురికీ ఇల్రియజేయడానికి ఇ అది భార్రత్రిలో పుష్కలంగా ఉన్నది, పకక ట్రం సాక్ష్యం భారతి దృక్పథం సువిశాలమయిందీని చెప్పరొన న్న అ రోజులో ఆయన రష్యాను గురించీ బిఖ్టియం గురించీ కవితలు గక కవుల్ని దృష్టిలో అంగర్జాస్తీయ్స విషయాలను గురించి కూడా రచనలు

కశ తీమీళ' వీండు ఉంచుకుని చూస్తే, భారతి విశీష్టత (యస్ఫుట మవుకుంది. అలా రచనలు చేసిన వారి సంఖ్య అత్యల్బం. (ప్రపంచంలో ఏ మూల ఎవరు స్వాతంత్ర్యం సంపా దించిన్సా అది చూసి ఎంతగానో మురిసిపోయాడు భారతీ ఆయన హృదయం అహర్నిశలూ స్వాతం(త్య దాహంతో నిండివుంజేది. స్వాశంత్యం కోసం ఇంకగా పరితపించిన బారతిక రష్యాదేశపు జార్‌ చ్యకపర్తి పతనం ఎంత సంతోషం కలిగించిందో మనం ఊహించుకోవచ్చు, పుదియ రుషియా (కొత్త రష్మా) అనే కవిక ఒకటి ఆయన (వాశాడు. జార్‌ చృకసర్తి మూఢుడన్సీ అతను హిరణ్యకశిపుని వంటి వాడన్సీ ఖారతి పేర్కొన్నాడు, *ఇమ్మెన్ద్రాల్‌ సిరైవాసం,” ఏనెన్హ్రాల్‌ వనవాసంి (ఆం అంటే కారాగారవాసం, ఎందుకవి (పశ్నిస్తే వనవాసం) = అలా సాగందట ఆ దుష్ట 1పళువు పరిపాలన. బెల్టియం స్వతంటతదేశ మైనప్పుడుు దాన్ని ఆశీర్వదిస్తూ “బెల్జియం నాట్టిర్కు వాళత్తు అవి 88 పావాల కవిత చెప్పాడు భారతి, పాత కొత్తల మేలికలయికను వాంఛించిన భారతిలోని దేశాభిమానం నిరుపమానం, ధారుణిలో మంచిదేళ౪ం మన భారతదేశం అని ఆయన అభి ప్రాయం. ఈ అభిప్రాయాన్ని ఆయన కొన్ని కవితలలో వ్యక్తం చేశాడు కూడా. “మసదేశంి అనే కవితలో చోటు చేసుకున్న భారతి అభిప్రాయాన్ని పరి శీలిడ్దాము ; “భారత పేరులు పరలిన దేశం మునులెందరొ నివసించిన దేశం నారదగాసం వినిపించిన దేశం మంచిని ఎప్పుడు పెంచే దేశం 8రని జ్ఞానం థాసించిన దేశం బుద్ధుని కరుణా పొంగిన దేశం భారత మెంతొ పురాతన దే$ం పాడెద మెప్పుడు దాని (పళ _సీనిఎ కాగ్యౌ సుబ్రహ్మణ్య భారతి (ప్రదర్శించిన జాతీయతా దృక్పథం వికాల మైనదనీ ఆయన స్వభాషాభిమానం అన్యభాషా దూషితం కాదనీ, అలాగే ఆయన చూపిన పరమత సహనం (ప్రకంసార్హమనీ చెప్పడం. చర్విత చర్యణమే ఆఅవుఠుంది.

స్త్ర

భారతి రచనలలో (పకృతి (ప్రశంస బహుథా కనిపిస్తుంది. కొండలు, కోనలు, పురుగులు పులుగులు, మానపజారి = అన్నీ ఒక్క కుటుంబానికి చెందిన వని-ఆయన పేర్కొన్నాడు ఆయన (పకృళ్యుపాసకుడు. - (ప్రకృతి రామణీయ శాన్ని చూసి ఆనందపారవశ్యం చిందే అమృత హృదయుడు (పకృత్యారాధకుడు కావడంలో ఆశ్చర్యం లేదు.

(ప్రకృతిలో శానవచ్చే (ప్రతి వస్తువూ భారతికి పరమ (పీతి పాఠం, అంతే శాదు. ఆయన దృష్టిలో (పకృత చైతన్యపు ముద్ద, ఒక గేయంలో ఆయన అన్నాడు గదా:

“పపంచంలో జడపదార్థ మన్నది లేదు మట్టీ రాయీ జడములు కావు

పాడూ పల్లె దైవం

ఎడారీ కడలీ దైవం

ఏడు లోకాలూ దైవం

పతిదీ దైవం, (ప్రతిచోటా దైవం

ఇలిటి5 వాని అజం లీ

(ప్రకృతిలో కనిపించే (పతి వస్తువూ చైతన్యనిలసీతమూ దైవతుల్యమూ అనీ భారతి చెప్పడం ఆయన హృదయ వై కాల్యాన్ని తెలుపుతుంది. (పతి వస్తువునీ ఆయన దైవ స్వరూపంగా ఖానించగలిగాడు, కనుకనే, కాకి నలుపురంగు కూడా ఆయనకి కనులపండువు చేసింది, ఆ నల్లని నలుపులోనే ఆయన దివ్యత్వాన్ని

దర్శించగలిగాడు. ఈ (కింది గేయం అందుకు మరో నిదర్శనం, శాకి లెక్కలలో నందలాలా-నీ నల్లనిరూపు పొడసూపు నందలాలొ చెట్టుచేమలలో నందలాలా-నీ శారమలపర్ణము కనిపించు నందలాలొ వినవచ్చే ధ్వనులన్నిట నందళాలా-నీ

4$ీ4 తమీళ విందు గానమె విసిపించు నసందలాలా నిప్పున వేలుంచిన నందలాలా=నీ స్పర్మాసౌఖ్యము తెలిసెను సందలాలా. [సందలాలా అనగా నందకిశోరా అని ఆర్థం]

“సూర్యా ప్రమయవేళలో కానవచ్చే ఆ సౌందర్యమును. వివరిస్తూ భారతి ఒక వ్యాసం (వాకాడు, పరిశీలించండి. (పకృతి దృశ్యాలు ఆయన్ని ఎ౦త గాఢధఎగా ఆకట్టుకు న్యాయమో వ్య క్తమవుకుండద్పి

అష్తకృృతి రామణీయకమును తమిళులు పరిశీలించడం లేదు. శనివారం నాడు పసాయంసమయాన చెరువుదగ్గరికి వెళ్ళి గరుడ దర్శనం చెయ్యమంటే అక్కు ఓక. తండోపతండంగా మనవాళ్ళు వెడతారు. కాని సూర్యు డ స్తమించేవేళ ఆకాశవీధిలో కనిపించే అత్యద్భుత దృశ్యాలను పరిశీబించేందుకు ఎవ్వరూ ముందడుగు వెయ్యరు. ఆకాశంలో ఇం్యదజాల మహేఎం(దజాలాదులు జరెగేచేళ సాయంసమచమంటేే ఈక్షణం. కవిపించే దృశ్యం మరుక్షణం కనిపించదు, (ప్రపంచంలోని ధనసుఫంతా ఖర్చుపెట్టి పర్ష్యయదర్శనలు ఏర్పాటుచేసినా, వాటిలో సూర్యు క స్తమించేటప్పుడు అంబర వీధిలో కనిపించే ఆ వివిధ వనాలలో, కోటిలో ఒక్కపంశుకూడ్వా అ (పదర్శసల్లో చూడలేము. బాణాసంచా కాల్చ్బడంకోనం ఒక శ్రీమంతుడు పదివేల రూపాయలు ఖర్చుపెడళాడు. ఆ వేడుక చూసి సిర్బసులు సంశోషిస్తారు. సోదరుడా! సూర్యాస్తమయ వేళలో శానవచ్చే అ సౌందర్యాన్ని దంచు భార్యుబ్ణి చూడడం కళ్ళకు మంచిదిశాదనే అంధుల విశ్వాసాన్ని సరకు విడష. కూర్వుల్లి చూడడం పొపమనే మూర్టుల కాస్త్రాన్ని కన్నెత్తి అయినా మళ దేశంలో వేదశాలప్పు బుషులు (ప్రకృతి రామణీయకమును చూసీ, సుర, ఆనందపరపపల్సై అద్భుతముల్లైన కవిత లెన్నో వెలయించారు,. ప్రకృతి స్టాందర్యమనకు ముగ్ధులైన శాళిదాసాది మహాకవులు కమనీయ కవితలు సంథ

• జుట్లోనే మస దేశంలో అశాశమును సరిగా చూడనైనా చూడని అంధులు కపులమని చెప్పుకుంటున్నారు. - హువా సమయంలోని అనిర్వచనీయమైన సౌందర్యాన్ని మనస్సుకి

మ ట్లు వాయడం నా శరం శాదు ఫోనీ దగ్గరుండి చూపించినొ,

ఘూర్యుల్లే చూసి కళ్ళు గుచ్చుకుంటున్నవి-అవడం ఒక్కటే. తెలుసు మన వాళ్ళకి

భారీతి కవితాఒక పరీశీలనీ త్తే అసలు విషయం మా[తం అర్థం కాదు. సోదరా! సీ అంతట నువ్వే వెళ్ళి కొన్ని రోజులపాటు ఆకాశాన్ని చూడడం నేర్చుకో. ఆ తర్వాత ఆ దివ్యాకృతిలోని (ప్రాశస్త్యం నీకే [కమ్మకమంగా తిలియవస్తుంది. ఎండదొర ఉదయించేటప్పుడూ, అస్పమించేటప్పుడూ అంబరవీధిలో జరిగే ఆ ఇంద్రజాలం క్షణక్షణానికి గోచ రించే ఆ కొత్త వింతలూ కాక మరో విషయం కూడా తెలుస్తుంది. నిన్న ఉన్న ట్టుగా నేడు ఉండదు. గగనమార్డం నేటివలె శేపు ఉండదు. (ప్రతిరోజూ ఎన్నెన్నో అద్భుతాలు, వేర్వేరు లోకాలు వింత వింతలు, అవన్నీ అనిర్వచనీయాలు.

కొన్నాళ్ళకు మునుపు ఒకరోజు సాయంకాలం నేను చూసిన అద్భుత దృశ్యాలను ఇక్కడ మనవి చేస్తాను,

" పడమటి దిక్కున సూర్యబింబం ధగధగ మంటూ (శ్రుకాళిస్తున్నది ఇరవై కొట మెరుపులతో కనుక ఒక చ(కం తయారుచేస్కి దానిని'గికగిర తిప్పగలిగితే; ఎలా వుంటుందో అలా వున్నది సూర్యబిఎబ). మొదటో కళ్ళు గుచ్చుకున్నాయిం శాని దీక్షగా కొంత సేపు చూస్తే, ఆతర్వాత కళ్ళు గుచ్చుకోవు, వలయాకారంగా ఉండే రెండు పళ్ళిములు ఒకదానిమీద మరొకటి తిరుగుతూ వున్నట్లు కనిపిస్తుంది కింది పళ్ళిం స్వచృమైన మెరుపుల పళ్ళెం: 'పైది మరకతములు పొదిగిన పళ్ళాం ఇది అత్యద్భుతమయింది, పళ్ళాములు 80గ్రేటప్పుడు, కిందవున్న మెరుపుల పళ్ళిం పూర్తిగా అదృశ్య మవుళూ వుంటుంది. శాని మధ్య మధ్య _ మెరుపుల పళ్శిపు ప(జతుల్యములైన కిరణాలు కళ్ళమీద పడుతూ వుంటాయి.

చూడు సూర్యుని చుట్టూ మేభుములన్నీ నివ్వులో మండుతున్నట్లు కనబడ కాయి, ఆహా! ఎన్ని రంగులు! రకరకాల రంగులు! ఎన్నెన్ని ఆకృతులు! ఎన్ని వేల మిశ్రమాలు అగ్ని(ప్రవాహం! బంగారం పోతపోసిన పడసలు! మండుతున్న బంగారు దీవులు!

నిలసరోపరాలు! నల్లని భూతాలు, ఆ సీలపర్షం ఎన్నేసి రకఠళాలని! ఎరుపులో ఎన్నిరకాలు! రకరకాల పచ్చని నలుపు రంగులు, నీల సరోవరంలో తేలియాడే బరిగారు పడనలు, మండుకున్నట్టుగా బంగారు జరీయంచువేసిన నళల్దిని శిఖరాలు, బంగారు తీమీంగలొలు ఈనే నల్లని సము[దం ఎక్కడ చూసిన్నో వెలుగు వెల్లువే! రంగులవుట్ట, వెళ్లు, వెళ్ళి చూడు, ఇక ఆ దృశ్యాన్ని పర్ణీంచడం నాతరం కాదు

తమిళ వీందు (ల్లీ “జ్ఞానరథంి అనే (ప్రశస్త రచనలో భారతి చేసిన (ప్రకృతి (హంస పరి శీలనార్హం. (ప్రకృతిని ఆయనలా అనుభవించి ఆనందించిన కవులు న సుబ్రహ్మణ్యభారతి. కొన్ని వచన కవితలు క వాటిలో గాలిని గృరించి [వాసన కవిత పేర్కొనదగినది, ఇందులోంచి ఓ మును యథాతథంగా ఉదాహరిస్తున్నాను, “వర్దాన్రాన్స సంధ్యాసమయవు' చలిగాలి వీస్తున్న వ్యాధి్యగస్తుడ్రు జరగ కప్పుకులటున్నా డు, లాభం లేదు గాలికి థభయపడిత్తే లోకంలో నుఖంగా జీవించలేము, (ప్రపంచం పాయుషయుంం కౌగా గాలి8 భయపడ్కి మనుగడ సాగించ -వా?ి గాలి మస సించుచు పీచును గాక్ర, అది వ్యాభ్యల్రన్నల్చ మనసలన్సు కాపాడ్రుగాక్ఞ థ్‌ కొండగాలి మంచిది, కోడలిగాలి మృదు కికాశంన్సుంచ్చి వచ్చేగ్భా మంచిద్రి, మానన్ఫల్స ఉ+రిగాల్రిన్లి తమ శతువుగా చూర్చుకుంట్సున్నారు, వారు వొయుదేవున్లి (ప్రత్యక్షంగా ఆరాధించడం గదు అందువల్ల గాలిదొర ఉ(ుదే వారిని నళింపకేస్తున్నా్న్న వొయ్యవేన్యన్సి సేవిద్దాము. అతడు విజయంచేశ్స దోవ్ల్యశ రొచ్చు ఉండకూడదు, దుర్వాసన ఉండ సొడద్‌, పురుగులు కక్క పళ్ళీపో్చ్యు సస్ట్యల్న ఉండకూడదు ఎటువంటీ మాలిన్నమూ ఉండకూడదు చౌయ్సుదేన్య్హృ వస్తున్నా్య్యా

భారతి కవితంఒక పరిశీలన 199 అతడు వచ్చేదారిని శు(భంచేసి, దారంతటా మంచినీళ్లు చల్లుదాం, అతడు వచ్చేదోవలో నందనోద్యానొలు కల్పిద్దాం కర్పూరాడి సురళిళ

[దవ్యాలను వెలిగించి పుంచుదాం, అతడు దివ్యౌషధమై అరుదెంచునుగాకః (ప్రాణమై అరుదెంచ.నుగాక 1 అతడు శ క్రి కుమారుడు, మనోళాణిగారి ముద్దుల శాసురుడు, అతనికి

స్వాగతం చెపుదాము, వాయుదేవుడు పర్థిలుగాక!” శ్రాకీ పిచ్చుకలు మన నేస్తములు భీకర జలధీ ఉన్నత శత్రైలం ఏక కుటుంబం మన దంతా అని ఘోపషించిన సు(బ్రహ్మళ్యభారతి వివిధ రచనలలోనూొ (ప్రకృతి

పోంస కనిపిస్తుంది, [పళృతిలోని దిష్యసౌందర్యమును ఆ నువోకని తనివితీరా దర్శించగలిగాడు. ముద్దులు మూటగపే రచనలు చేయగలిగాడు: “సర్వమూ నీవయై=కాళి సర్వత నిండియున్నావు మంచి "సెబ్బరలుంకొళి దైవలీలలు కావా? భూతవంచకమైనావు-కాళి పంచేం(ద్రియాలై నావు జ్ఞానమై వెలిగేవు-కాళి ఇం[దియాతీతవై నిలిచావు ఆనందరూపమైనావుకొళి నాలో (ప్రవేశించావు నివు కనుక లేకుంటేంకాళి నేనునూ(తం ఉండగలనా *

శనగ - తమిళ విందు (ఢుము అను[గహించావుంకాళి పౌరుషం (ప్రసాదించావు, దుఃఖం కాల్చివేశావు_ భి కష్టం రూపునూపావు.33 శాళికాదేవిని గురించి భారతి సంతరించిన సెక్కు కవితలలో పది ఒకటి, శారతి దృష్టిలో పరాశక్తియే డైపం, చేశం, తల్లి తంగడి, సం్యగహాంగొ చెప్పాలం కే. శక్తియే సర్వమూను. శక్తి స్వరూపిణి. ఆయన జగన్మారగొ భావించాడు. శక్తి సంహారకళ క్రి శాదు; సృజనాత్మకళక్తి, కక్తి [ప్రళయకారిణీ వాదు: మంగళ ప్రదాయిని. శవంతో కలిసిన శక్తినే ఆయన క క్రగా పేర్కొన్నాడు శిపరహీశమైన శక్తి శక్తి కారు ఆశ కిని ఆయన కాళి అన్నాడు; పంశకి అని (హాంసించాడు, ముక్తుమారి అన్సి | ర్రించాడు, ఆయన వెలయించిన స్తోత గీలొ రిలో శి క్తి షహాళ కిక విన్నపం, మహాథ వెళ్చా (వృత్రభేదం.. ఓం! శకి తాండవం, ౪ క్రీకి ఆత్మ సమర్పణం శ కి [పోంస, శిపశ కి వశంసు మహో శ్రి శాళీస్తోకం, మహా క్రి (పశంసాఅని యిఠా పరాశ క్రి "ంసకు సంబం ధించిన కవిత ఖెన్సో ఉన్నాయి. వీటిని పురస్కరించుకుని పరిశీలిస్తే భారత పరాశ _కిపట్టగల అవిరళ భి విశ్వాసాలు వ్య కమవుతాయి. చివరికి రష్యన్‌ విప్లవ కిలో కూడా ఆయన పరాశ నే సందర్శించగలిగాడు ! మహా కూరుడైన బాగ్‌ చక్రవర్తి పతనానికి, దేశంలో సుసిరమెన (ట*ో స్వామ్య పరిపాలన దారెశీసిన బ్ర మహావిష్ణ్లనం ప్రపంచ చరిత్రలోనే ఓక (ప్రముఖ మద్ది ల విష్ణవ ప్రాధాన్యాన్ని (గహించడమేశాక్క దాన్ని [ప్రళంసిస్తూ కవితో పైక శక్తుపాసకడుగ . నిేదుడుగా కనిపించే భారతి నిజంగా (ప్రగతి వొ , అనే 21 'సాదాల కసం వ భారతి నిజానికి విన్ణన్ల కవి. కపుదియ రక శీల చింళనకూ మధ్య వంతెన ఆయన సంప్రదాయ విధేయతకూ (ప్ర టి ర్మంచాసు. పాత్ర కొత్రల కలయికకు మేలిబొ వేశాడు, భార సంభావించిన పరాజక్షి కి ది ఈ కింది పాదాలు ష కీ రష్యాలో వీష్ణవ శక్తిగా దర్శనమిచ్నిం (కింది పాదాలు పరిశీలించండి ః

ఖొరతి కవిత-ఒక పరిశీలన 187 కసృహ్హాక్తాలి పరాశక్తి కడగంట చూసింది రష్యాని ఆహా అనేలా అప్పు డక్కడ అవిర్భవించిం దొక విప్లవం పరమ (క్రూరుడు పతన మయ్యాడు. అః అంటే కారాగృహ వాసం ఎందుకని (ప్రశ్నిస్తే వనవాశం నిశి అంతా నేల పొలై దౌష్ట్యం ధర్మపథమై 'జేళశం అలమటించే తరుణాన దేవి కరుణించి కడగంట చూసింది సత్య సంధుల్కి సాదరంగా చూసింది పతన మయ్యాడు పొపొళ్కుడు అంతరించింది ఘోర కలి కృతయుగం వెలుగు చూడాలి శ కరుణా తరంగిణి అయిన కాళికొదేని కడగంటి చూపులు పడడం ॥ జ వ అ విప్లవం ఆవిర్భవించిందట ! (కూర చ(కవర్షి పరిపాలనలో రష్య ల అసర్‌ వించిన యమయాతనాల్ని చూడలేకే ప్రోయింది. ౪ జగన్మాత క క్ష ౨ది, కటాక్ష ఫలితుగా ఆ దేశంలో నెలకొన్న ఘోర కలి పటుభాం రం కృతయొగం వెలుగు చూడాలి! అంటొతు కవి అ న లః ష్ట నెలకొనాలని భా ఆశయం! ఆగ 6 చు అలాగే బెల్లియం స్యతం(త దేళమైనప్పుడు, ఆ సందర వళ ఇ క్సన్సి ఇ కవిక (వొళొడు. అసం భారతి బెల్జియం వర్ధిల్లాలి అంటూో ధరిస్తుంది; చేటితో సలిని క్తి వీరరసం మూర్తీభవించిన ఒక మహిోిగొ శరుషుగా ట్లిన్‌ కొరపజాతి నెలకగొ గోచరిస్తుంది

తమిళ విందు క నిజానికి భారతి భావించిన శక్తి స్ర్రీరూపం ధరించింది కూడా కారు బుద్ధి బలానికి లోబడేదీ కాదు. ఆ శక్తి మహాస త్త్వసంపన్న; సృష్టికర్త ఖ్‌ ధర్మం నెలకానేందుకు అశక్రి అను,గహు అవవర మంటాడు భారతి, కవితలో. క మోహం చంపివేయుము-లేకుంటే శ్వాస నిలిపివేయుము, బంధం తెంపివేయుము-లేకుంటే బరువు దించివేయుము చింతన చక్కచేయుము-శేకుంటే దేహం రూపుసూప్పము యోగనిష్ట కలిగించుము-లేకుంటే అంగములను తొలగించుము. అని భారతి ఒక గీఠంలో సేర్కొన్నాడు, శకి శేదయిరా భారతి ఒక నిర్వచనం చేశాడా? అని ఎవరైనా (పశసేః అందుకు శకి అనే శీర్ణికశో ఆయన (వాసిన యీ కవితను సమాధానంగొ చూపపచ్చు, “దఃఖరహిత స్థికియే శక్తి మూశపడసి కంటి చూపే ౪ క్తి (శేష పూరిత కరుణమే ౪ క్రి పరిపూర్ణమౌ పౌర్వషమ్నే భక్తి భఛాప మందలి అగ్నత్చు 4 కంటి ముందరి పృళ్తిన్సే శక్ర మోత్తమార్గపు కొసయే ౪8 అలసత్వం పోగొట్టు్యదే శ కి మాటలో వెలిగే శ్రాంవ్రిమ్సై స్య పుడులోన్లి కన్ముదనమ్స ఖ క దైవ పరమైన తలశ్స భక సాముని చంఫే ఇలమే ౪ |

భారతి కవిశం-ఒక పరిశీలన (29 శవిశలోని మాధుర్యమే శక్తీ భసిత దేహుడు క్రై లాసవాసి పరమశివుని (ేమాగ్నియే శక్తీ మనుగడ పెంచే జ్ఞానమే శక్తి దేశమును కాపొడే జ్ఞొనమే శక్తి నైచ్య నివారణోపాయమే శక్తి చంచలత్వం తొలగించే శపస్పే శక్తి పతనాన్ని నిరోధించే ప్లారుషమే *క్తి గగన వై శాల్యాన్ని కనుగొన్నదే శక్తి కర్మను తొలగించే ఉన్నతియే శక్తి గుంజెలో వెలిగే జ్యోతియే శ ఛారతి భావించిన శీ స్యరూప మిది! ఆయన దృష్టిలో 'సర్వమూ సరాళ క్షి స్వరూపం! ఫ్‌ భారతి కవిశల్ని పరిశీలించేటప్పుడు; ఇళర విషయములతో పొటు చాళా చోట్ల ఆయన వేద (హంస. చేసినట్టు. తేలీయ వస్తుంది, మనే దేశపు 'మహైశ్వ ర్యంగా వేదాన్ని ఆయన సంభావించాడు వేద విజ్ఞానం సర్వోత్కఎప్టమని త్తియన అభ్నిపాయం ఆయన సంకరించిన ంభ్దారతదేశంి అనే గేయం ఇలా మొద లఅవ్వక్తుంది, జ్ఞాన శ్తిలే పరమౌన త్రిల-ఉయర్‌ మాన త్రిలే అన్నదాన జ్ఞానంలో మరి వొనంలో మానంలో అన్నదొనంలో= మనది ఎంతో (వసిద్ధికెకిన డ్రం, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానఫలం వౌనం, = |

విందు 180 రమిళ వ మౌనంగా ఉండడం చాలా కష్టం. శత్చాధనకు అధ్యాత్మికోన్నతి న్‌ సరం శమిళ భళ్లకవీ అయిన కాయ మానవరొ “ఊరక ఉన్నప్పుడు సౌఖ్య కలుగును ఇన్లి సెలవిచ్చాడు. స్త పరిపూర్ణమైన జ్ఞానము. (ప్రిభాసించిన. దేశం. (పూరణజ్ఞానం పాల్‌ నన్నాడు) అని ఆయన శమన దేోంీలో సేక్కొన్నాడు. చేదకాలపు న్‌ కవిత ఆయన్ని బహుధా ఆకర్షించింది. ఆ శిర్షికళో ఆయన ఒక వ్యాసం యించాడు, అందులో ఇలా అన్నాడు;

“మరణం లేని యీ పౌందప నాగరికక అనే కల్పనృక్షానికి మొదట్లో వెళ్లనం నొటిన వారు వేదకాలప్పు బుషులు ఆ మనస్సు అడుగు భాగంనుం ఇహిర్షత మవుతున్న [ప్రార్థసక్స మతమని పేరు అడి ఫలిస్తుంది. కాని అక్కడి న్సుంచి ప్రార్థన వెలి8 రానడం సులభం ఇాదు

ముషులు వున్లో న్రైర్యల్యం సాధించినవారు, అందుపల్ల మనన్సు అడుగు దాక వెళ్ళి అక్కడి సంచి మం[తములు తీసుకు నచ్చారు. ఆ మంధత్రాలకో దేపతలు స్వాధిను అవుతారు పట్టిమాటకు ఆ ₹క్రిశేదు ఇ ఘూట మనళ్ళక్రిని (గ్రహించినట్లబుత్త అప్పుకు చానిక్లి పప్పా కలుగుతుంది ..ఇంద్రడు. అనవిడే విజ్టాన *క్షని వేదబుషి శ్రీపుతములై న మంతాలతో స్థాపక చేశాడు. ఆ మంకాలు కవితలుగా ఛాపసిసున్నవీ బున్వేడం లోన్సి బుషుల కవికలను చదివే ఉప్పుడు మళ్ల మనసుల్లో శేష (పవిస్షుంది, స్తానం వై వషమంయయమవళుంది ౨

చేదం ము కయ కనని జ మర్యకాలలోని మూటల పలె కవిత ఊండొ లనీ భాగ్రక్రి అఫష్య్యాం, అనగా అర్థప్యష్టీ ఎక్షరరమ్యతా స్రమపాళ్ళల్లో ఉండో అన్నమాట. నుంత్రాల లోన్సి కస్ట సూఢుర్కం కవితలో. నెలకాని పండాలి “మద్రిరం ష్టోశ్రా వేబ్దుష్సుడా సాళ్టిన్స్నం అనే ఆ యన శ్వరా నాడు. ఆయన్‌ తస కవితకు దీనినే లక్షంగా కేకు

ప్రలిగా (గ్రహింవినట్లు విజ్ఞుల విజ్వనం. “యమునే పిఖని పారగోలీనావ్వు అబద్ధ మనే షాన్సున్స చీల్చి అసువులు శ్రాగనాము వసుధ సంతా సథ ఛంచే -

వేదపథం చేబట్టినొమని జయభేరి కొట్టరా=కొట్టరా జయజఖేరి కొట్టరా" బాలబాలికల్ని ఉద్దేశించి భారతి సంతరించిన గీతంలో కూడా వేది [ప్రశంస కనిపిస్తుంది “వేదం వెలిసిన దేశ మిది*వీర వరులూ (ప్రభవించిన దేశం అఖండ హిందుస్థాన మిది=ద్దైవే మనీ సేవించుము పొపొ వేదములూ వీరపరేణ్యులూ అవతరించిన దేశానికి చెందిన వారమని భారతి గుర్తుచేస్తున్నాడు పిల్లలకి వేదమారమే మౌర్దం అని కూడా ఆయన ఎమ్‌ వ! గ టి పేర్కొన్నాడు. నమ్మినవారు. చెడరు. నొలుగు వేదముల ఫ్రర్చిది = అన్నాడు షర్‌ో చ్రోట, స్త్రీలను ఉద్దేశించి వాసిన ఒక గీతంలో ఆయన 6ష్చేద్రం సృృష్టించగ న్యాయం చేయగ (పార్పించేమని గుమ్మి కొట్టు క సయ్‌. ఒకటో అన్నాడు, ఆయన చెప్పిన ను భాపికొలలో వేదం పుదుమై సేయ * అనగా వేదం కొత్తది కల్ఫించమని అర్థం, మొత్తం మీద, భారతి వేద (పియుడనీ; మంత శబ్దాల పలె కవిత ఈ ౨డాలని ఆయన ఆశించాడని చెప్పవచ్చుః *6కర్రిల్రాలి పర్షిల్లాలి చఛమిళం ధగ [ను వర్ధిల్లాలి నిరంతరం” / అసి శ్రమ్మిోభాష వరిలాలంటూ (ప[పధమాగొ చెప్పిన శమిళ కవి సుబ్రహ్మణ్య ఫారఖ. ఆయనే. ఫనాలియ. బారత నబీ శ్రీరగొడు” (వర్షిల్లాలి శ్రీబపొంగే

షం తమిళ విందు భారతం) అని కూడా అన్నాడు, అఖండ ఇారత దేశాన్నే భావించిన భారతి ఇళరులను, ఇతర భాషలను ఆదర పూర్వకంగా అభిమానించడంలో ఆశ్చర్యం లేదు, అన్యభాషా ద్వేషంలేని ఆ జాతీయ కవి చేసిన ఆంధ (ప్రశంసను పరిశీలిద్దాం. ' భారతి దృష్టిలో తెలుగు సుందరమైన భాష “బ్రారవ్రదేశంి అనే 18 చరణాల గేయంలో తెలుగుభాషా సౌందర్యాన్ని ఇలా (పళంసించాడు. ఈస్పిిద్సు సద్రియిన్‌ మిశ్లై నిలవిసిలే చేర నన్నాట్టిళం పెణ్‌ గళుడనే సుందర త్తైెలుంగినిత్‌ పొట్టిశైత్తు త్తోణిగళోట్టి విళై యాడివరువోంపి సింభునచిసి పండు వెన్నెలలో చేర దేశపు వయసు కన్నెలతో తేట తెలుగులో పాట పొడుతూ పడప నడిపీ &6గి వచ్చేము. భొగత దేశపు పతాకాన్ని (ప్రస్తుతిస్తూ అయన “కాయిన్‌ మణిక్కొడీ షారీర్‌? (మాతృ పఠాకను పరికించండి) అనే పది చరణాల గేయంలో ఇలో "పేర్కొన్నాడు, “వెందమిశైా నాట్టు ప్పొారుసర్‌=కొడుం తీక్కణ్‌ మణపర్‌గళ్‌ , చేరన్దున్‌ వీరర్‌ చిందై ళుణిన్ష శెల.ంగర్‌ -కాయిన్‌ సృవడిక్కేపణి సెయదిడు శుళువర్‌” పొంత్యచేశపు వీరయోధులు అరుణనే[శులు చేరవీరులు స్టిరచిక్తులు తెలుగువారును మాతృఘేపకు కదిలివచ్చిరి, 1916 జులై 10 న *శాళిదాసన్‌ అనే నామాంతరంలో భారతి అస్పిలక్రవియరళర్‌ * (కొందరు కవిరాజులు) అనే ఒక చక్కని వ్యాపం (వాకాడు. ఇందులో ఆంధ్ర మహాభాగవతక ర్ధ అయిన బమ్మెర పోతనను ఉదాహారించాడు,

భారతి కవిత=ఒక పరిశీలన 1స్ర8[

అ భక్త కవితోపాటు కవి చక్రవర్తి విరుదాంకితుడు కంబ కవిని, తమిళ వేదక ర్త తిరుపళ్ళువరున, తమిళ కావ్య పంచకంలో ఒకలైన “సిలప్పది కారం” ాసిన ఇళంగో అడిగళుని (పూజ్యపొదులు) జదాహరించాడు,

తమిళ భాషను కొనియాడుకూ ఒక గేయంలో ఆయన ఇలా అన్నాడు మే మెరిగిన కవులలో కంబడు, వళ్ళువరు ఇళంగోలనంటి కవులు లోకంలో మరెచ్చటా (పభవించలేదు” అని.

అలాంటి భారతి తాను మెచ్చిన తమిళ కపులపరుసలో తెలుగు కవి పోతనను చేర్చడం గమనించదగిన విషయ.

అత్రెలుంగ మగాసటై” అనే శీర్షికతో 1917 జూన్‌ 9న “శ శిదాసన్‌” అనే లేఖిసీ నామంతో ఒక (పశస్త వ్యాశం (వ్రాళాడు భారతి, రాజనీతి శాస్త్రంలో ఘటికులైన తలుగువారిని ఆయన కొనియాడిన తీరు ముఖ్యంగా పఠశిలెంచె దగింది. తెలుగువారంకే ఆ నహాశవికి ఎంత సదఖి(ప్రాయం వుండేదో ఆ వ్యాసం స్పష్టం చేస్తుంది, అందులోనుంచి కొన్ని భాగాలు యథాతథంగా ఉదొహ' రిస్తున్నాను.

ఆగత్ర శుక్రవారంనాడు (జూన్‌ 1) నెల్లూరులో జరిగిన ఆర్యద మహాసలౌ సమావేశంలో సభాధ్యక్షులు శ్రీ కొండా వెంకటప్పయ్య పంతులు చేసిన ఉప న్యాసం గమనించదగింది. రాజనీతి శాస్త్రంలో తెలుగువారికి గల (ప్రావీణ్యం బహు (ప్రాచినమయింది. పాటలీపు[క నగరంలో వర్థిల్లిన అం(ధ్ర రాజమ్యూ తరువాతి కాలంలో తమిళనాడును పరిపాలించిన విజయనగర సా(మౌజ్యమూ సేర్కొనదగినవి. తెలుగువారు తమిళల్ని పరిపాలించిన చిహ్నాలు మన ఖొష. లోనూ, నిఘఎటువులలోనూ చేరగని మ్యుదలుగా నిలిచిపోయాయి* మన సంగిత నాట్య కాస్త్రాలు కూడా నేటివరకు తెలుగులోనే మునిగిపున్నాయి మన గాయ్యి, కులు పాడే "కీరనలలో ఉత్తమమైనవీ తెలుగు కీ ర్తనలేల

దేవదాసీలు నాట్యం చేసేటప్పుడు పాడే వర్ణములూ, జావళీలు మైదలైన వాటిలోళూడా రుచికరమైనవి తెలుగు భాషలోనివే. మన [గామాలలో నివసిస్తున్న _ తెలుగు రెడ్డు, నాయుళ్ళు, తెలుగ్గు (బ్రాహ్మణ పురోహితుల, తెలుగు దేవదాసీలు రాయలనారి కాలంలో ఇక్కుడికి వచ్చి స్థీరపడినవారే,

కేసీ తమీళ వీందు

మన వివాహ సమయాలలో పాడే పొటా లాలీ మొదలై నవన్నీ కూడా చెలుగు వారి సంప్రదాయానికి చెందినవే .._

తెలుగు వారి యేలుబడిలో తమిళదేశంలో అధర్మం అన్నది లేదు తమిళ లకు ఒక న్యాయమనస్వి తెలుగువారికి మరొక న్యాయమని వుండేదికాదు, తెలుగు జాతి రాజనీతిశాస్త్రంలో ఆరితేరిన జాతి _. తెలుగు వారిక తాము తెలుగు భాషకు చెందిన వారమనే నిజమైన అభిమానం వున్నట్టుగా తమిళులలో అఆమిళంపట్ల ఆ అభిమానం లేదు ...పారశాలల్లో బోధించబడే అన్ని విషయాలు తమిళంలో బోధించేందుకు (ప్రయత్నం చేఫేవాడే తమిళభాషాభిమాని....”

భారతి చంధద్రికై యిన్‌ కడై (చం్యదిక కథ) అనే అసంపూర్ణ రచన చేశాడు ఇది సాంఘిక నవల. ఇందులో సవ్యాం[ధ నిర్మాత కందుకూరి వీరేశలింగం పంతులూ, ఆయన సహధర్మిణి రాజలక్ష్మమ్మ [పముఖ పాత్రలు,

బాల వితంతువైన విశాలాక్షి చెన్నపట్టణంలో ఆనాటి (ప్రముఖుల్లో ఒక ర్రైన జీ సుబహ్మణ్య అయ్యర్‌ సహాయాన్ని అర్థిస్తుంది. మళ్ళీ వివాహం చేను కోవాలనే వుద్దేశంతో. అయ్యరుగారు తమిళ దినపత్రికలలో మొట్టమొదటిదై న “స్తు ద్రేశ్రమ్ని శ్రన్‌౨ స్థాపకుల్తూ సంపాదకులూను. వీరేశలింగం. పంశులుగా6 సహాయం కోరపలసిందిగా ఆయన విశాలాక్షికి చెబుతూ ఇలా అన్నాడు; కరాప్రమకేంగదపురంలో నా స్నేహితుడు ఒకాయన వున్నాడు. ఆయన పేరు వీరేశలింగం పంతులు. విధవా వివాహాల విషయంలో ఆయన (శ్రద్ధగా కృషి

వీరేశలింగం పంతులు ఇంట్లో విందు. అనే అధ్యాయంలో కందుకూరి దంపకులు (ప్రముఖంగా కనిపిస్తారు. కథలో పంతులుగారి (ప్రశంస అక్కడక్కడ కసిపీస్తుంది. కాగా, కందుకూరివారంటే భారతికి ఎనలేని ఆజదరథావమనవచ్చు, కమ్సీక్రు తెలుగు వచ్చునా?” అసి పంతులుగారు తెలుగులోనే విశాలాక్షిని అడిగి నట్టుగా కూడా ౌరతి ఒకచోట పేర్కొన్నాడు.

తిరునెల్వేలి జిల్లాలోని ఎట్టయపురంలో జన్మించిన సు(ఐహ్మాణ్య భారలికి తెలుగు వచ్చునని చెప్పవచ్చు, ఎట్టయపురర మహాళాజు ఆయిన జగదీశ్వర శామకుమార ఎట్టస్ప హూణాం(ద్ర (ద్రవిడ భాషలలో అతి సమర్థులు, ఆయన (ప్రోత్సాహంతో (ససీడ్ధ సంగీత శాస్త్రజ్ఞులు సుబ్బరొమదీక్షీతులు కవిత్రయంవారి

ఫొరతీ కవితీంఒక పరీశీలనీ శీర్‌ వారతాన్ని తమిళం చేశాడు, దీక్షితులపట్ల భారతికి అపారమైన గౌరవం. అడి వురస్కరించుకుని భారతి “సుబ్బరామ దీక్షితరో”ి అనే ఒక కవిత వెలయించాడు. ఆయనవద్ద భారతి తెలుగు నేర్చుకుని వురడవచ్చు, 1021 సెకైంబరు 11న థారతి కాలధర్మం చెందాడుం ఆయన దహనసంస్కారం గురించి ఒక తమిళ రచయితి ఇలా (వాంాడుః ళభ్రారత్రి మరణవ్నార్త తెలియగానే శ్రీయుతులు పుదుచ్చేరి శ్రీనివాసాచారి, తిరుమలొచారి, హరిహరశర్మ [పళ్ళతులు ఆయన ఇంటికివచ్చారు.. దహన సంస్కారం జరిగేందుకు ముందు శ్రీయుతులు శర్‌క్కరై పెట్టియార్‌, కృష్ణస్వామి శర్మ, రామచం(ద్ర అయ్యర్‌. (ప్రభృతులు తమిళంలోను సురే (నాధ్‌ ఆక్యా తెలుగులోను ఉపన్యసించారు. అఆ తర్వాత ఖొరతి రచించిన గజాలు ఆల పించారు ..” తెలుగు థాషా సాహిత్యాలన్వు తెలు వారిని ఎంతగానో అభిమానించిన జాతీయ కవి ను[బహ్మణ్య భారతి, భొషాఖేదాలు, (ప్రాంతీయ భేదాలు మొదలై నవి నానాటికీ ఎక్కువవుతున్న ఈ రోజులలో భొషాదురభినూనం మచ్చుతైనా లేని భారతి అదర్శపురుషుడనడం అత్యు క్షికాదు'! మన సాహిత్య చర్మితలోనేకాక దేశచరిత్రలోనూ స్థానం సంపాదించుకున్న ఆ నుహాకవికి జోహారులు అర్చించడం మన ధర్మం! తమిళ వాజ్మయ నుందరోద్యానమందు నీవు నాటిన మొక్కలు నేడు కల్ప తరుపులై ఈనరారుచు పురులుగొలుపు చున్న యవి; నిక్కువంవీదినుకవి నీవు, వాల గీళాలలో భ(దపరిచి తీవు "పది కాలములు నిల్చు ఖొషితములు శోయిల కవితలో తీయని థావాలు నవరించుకొనే అందచందములును కన్నయ్య పాటలన్‌ కరుడుగట్టిను మాట మాటను చిక్కని మధుర భక్తి పాంచాలీ శపథాన భరశతవీరుల కథ కొళ (కొత్త రూపమ్ము నొసగినావు

138 తమీళ పీందు దేశభక్తి దేవదేవుని యందు న చంచల నగు భక్తి సర్వమత స హానము, ద్వేషరహిత మైన థాషాఖిమా నమ్ముఎానీ కవిళకు సొమ్ము లయ్య ॥ పొత పుంతలు వీడి చేపట్టవలెను నూతన పథము అంచును నుడివితీవు ; భారత్సీ నవ్యదీధిపీ! తారకల వి భాతి వెలుగొందు నయ్యా నీ కైఠలెల్ల !

రాజాజీ తవిళ సాహిత్య సేవ

రాజాజీగ్యా సి, ఆక్‌, గా విశ్వవిభఖ్యాతి గడించిన శ్రీమౌన్‌ చ(కవర్తి రాజగోపాలాచారి. అటు రాజకీయరంగంలోనూ, ఇటు సాహిత్యక్షే్యతంలోనూ సమ్యప్రజ్ఞ (ప్రదర్శించిన సవ్యసాచి. ఆయన (ప్రముఖ రాజనీకివే త్త; (వసిద్ద రచయిత, అయితే రాజకీయంగా ఆయన ఉఊన్నతశిఖంాలు అధిరోహించిన అంశం అందరికి తెలిసిందే రచయికగా ఆయనకు గల (ప్రతిభ అనిర్వచనీయం. కాని యిది కొందరికే తెలిసిన విషయం. అయన రాపినీతి (పతిభ ముందు ఇది కొంత వరకూ మరుగున పడిపోయిందేమో అనిపిస్తుంది. మొత్తం మిద ఉజ్వలంగా (పతిభాసించే జాతిరత్నం రాజాజీ!

భారతీయ రచయితలలో కూడా రాజావీకి +విశిష్టస్టానం లేకపోలేదు? మాక్సభాష అయిన తమిళంలో ఆయన వైపు వాటమ్బులెరిగిన రచయిత) అలాగే పరభాష అయిన ఆంగ్లంలోన్వూ పిబ్లల కథలను ఎంత రమణీయంగా తీర్చిదిడ్డ గలడోో అంత రమణీయంగానూ పెద్దలకు ఫైతం కథలు చెప్పగలిగిన మహిత శక్తి ఆయనకు వెన్నతో పెట్టిన విద్యః బింసి.జిం టీకాలు మొదలుకొని (బ్రహ్మ విద్యవరకూ గల నివిథధ విషయాలను చవులూరే విధంగా చెప్పగలిగిన అద్భుత శక్తి ఆయనకు పెట్టని భూషణం, ఆయన కమ్మసి కథానికలు వెలయించారు! గోరుముద్దలవంటి నీతికథలు సంతరించారు.. తనకే సొంత మనదగిన ఒక విలక్షణమైన పద్ధతిలో రాహాయణ భారతాలు రచించి. అధునిక పాఠక లోకంలో వాటికి [పచుర (ప్రచారం కల్పించారు, వ్యాఖ్యానాలు వెలయించారు. రమిళంలోనూ అంగ్లంలోనూ చక్కని అనువాదాలు చేళారు, ఇక వివిధ ప(తిక లకూ ఆయన వ్రాసిన వ్యాసాలు చుబ్బన_చూరలు, ఆయన లేఖినినుంచి వెలువడిన లీఖలేమో అసంఖ్యాకములు. కొని ఈ లేఖాపళిని సమగ్రంగా శృళరించడం జరగ ఖేదు. చిపరికి ఆయన ఆంగ్లంలో ఒక గేయం కూడా వెలయించారు, అయితే విచ్నిత మేమిటంటే రచయితగా శేరు “పెంపులు గడించాలనే అభిలాషతో ఆయన రచనా వ్యాసంగానికి దిగలేదు, తమిళంలో తగినంత పొండిక్వం' గడించినొ, అయనకి మొదట్లో సంస్కృతం అంతగా తెలియదు, యా య్యోమేట సంస్కృతం

కశ తమీళ వింటు అభ్యసించారు. చివరి! సంస్కృతంలోనూ పాండిత్యం గడించారు. ఆంగ్లభాష మీద ఆయనకి గల అధికారం అపూర్వమయింది. శాగా రాజాజీ నిత్య విద్యార్థి అన్నా సాహసం కాదు, బహుకార్యనిమగ్నులై న్తా 'షేకొస్పియర్‌ నాటకాలను ఆయన (పదినిత్యమూ చదివేవారన్ని అభిజ్జులు చెబుతారు.

అయఃపిండం వంటి విషయాన్ని కూడా అమృకతుల్యంగా మలచగల నైపుణి రాజాజీని ఒక విశిష్టరచయితగా రూపొందించింది ఆయన రచనలను అలవోకగా పరిశీలించినా ఈ విషయం కొట్టవచ్చినట్లు తెలియవస్తుంది. ఎంతటి జటిల విషయాన్ని కూడా నలుగురికి తెలిశ్సులా వివక2ంచడంలో ఆయన అందె వేసిన చెయ్యి! అయోమమత్వం కాని అస్పష్టత ఇని ఏమాాతమూ లేని ఆయన సరళనుందరమైన శైలి అందుకు బహుథా తోడ్చడింది చాలామంది తమిళ రచ యికలవల్సె రాజాకీ (గ్రాంథిక భాషావాది కాదు నూటికి నూరుపాళ్ళూ ఆయన వ్యాపహారిక భాషావాది, కనుకనే ఆయన (వాతలలో వ్యవహారంలో ఉన్న సంస్కృత శబ్దాలు అరమరిక లేకుండా చోటు చేసుకున్నాయి, ఈ విషయాన్ని రాజాజీ మాటలలోనే వివరిస్తాను

“ఏ భాషదయినా సతే, (ప్రచారంలోకి వచ్చి తమిళరూపం పొంద్వి అందరూ అర్ధం తెలునుకునే మాటగా ఉంటే, దాన్ని సందర్భానికి తగినట్లు వాడి నప్పుడు శప్పు ఏమీ ఉండరు. ఛాందసులు సైతం ఆక్షేపించరు.31

రాజాజీ వాక్యనిర్మాణం క్లిష్టంగా. ఉండదు? సరళంగా సాఫీగా సాగు తుంది. అది స్పష్టంగా సూటిగా చదువరి హృదయాన్ని హత్తుకునేలా ఉంటుంది, ఆయన ఫథావాలలోనూ భాషలోనూ అస్పష్టత లోపించడం వల్ల, ఆయనకైలి మైకి సరళంగా ఉన్నట్లు కనిపించినా అది మహా ౪ క్రిమంత మయింది ఖావ గాంభీర్యమూ భాషాసారళ్యమూ రాజాజీ రచనలకు జీవం పోళొాయి

మరొక విశిష్టత కోడా రాజాజీ శైలిలో గోచరిస్తుంది. ప(త్రికారచన శావించిసా, పుస్తకం వెలయించిన్నా. తేఖ సంతరించిన్నా ఆ రచనలలో ఒకే రకమైన శైలి కనిపిస్తుంది. అనగా రాజాజీది సమక గల శైలి అనడం నిర్వివాదం, బా | కట్టురెగళ్‌ = రెండో మృుదణ, పుట 14,

రోజాజీ తమీళ సాహీత్య సేవ శ్రీ రాజాజీ ఏమి (వాొసినా, దానికి ఒక నిర్దిష్ట (ప్రయోజనం ఉంటుంది, ఇది ఆయన కథలకేశాక అనువాదాలకూ. అనుకరణలకూ కూడా వర్తిస్తుంది భగవశ్షీతలో తనకు నచ్చిన 200 శ్రోశాలకు ఆయన చక్కని అఘు వ్యాఖ్య వెల యించారు. ఈ పుస్తకం పేరు కళ్దున్‌ కాట్టియ వళి (కన్నయ్య చూపిన దోవ) సంస్కృతం తెలియని తమిళుల్ని ఉద్దేశించి తాను ఈ వ్యాఖార్థనం వెలయించి నట్లు ఆయన స్పష్టం చేశారు. “శంకరుడు, రామానుజుడు, మధ్వాచార్యులు మొదలైనవారు సంస్కృతంలో భాష్యాలు (వాశారు, సంస్కృతం తెలియనివారికి అవి జ్ఞాన మనే బంగారు గనుల్లా ఉన్నాయి అ వాష్యాల ముందు ఈ కాలం వారు సంతరించే వ్యాఖ్యానాలు సక్తుప లేని తవుడువంటివి.”1 గీతా(వ్రాళస్త్యం మొదలైన పెక్కు అంకాలను గురించి కూడా ఆయన ఈ 143 పుటల కు స్తకంలో ముచ్చటించారు. ఆయన అభిప్రాయాలు సహృదయ - రంజకములు కాబట్టి, వాటిలోంచి కొన్నిటిని యథాతథంగా ఉదాహరిస్తున్నాను, అధ్రగపడద్డీతను పరించేటప్పుడు భారతకథను మరచిపోవడమే మంచి దని నా అభ్మిపాయం. గీతలో చెప్పబడిన సళ్యాలూ ఉపదేశాలూ. ఏ కౌలొని శైనా ఏ సందర్భానికై నా తగినవి కనుక యుద్ధరంగంలో అర్జునుడికి ఏర్పడిన మనోవై కల్యానికి తగిన మందు గీతావా కాలలో కనిపిస్తుం దనడంలో సందేహం లేదు. అయినప్పటికి, ఒక (పతృేక పరిస్థితికి సంబంధించిన అంశొఅను (ప్రమౌ ణంగా (గ్రహించి ఒక ధర్మశాస్త్రమును పరిశోధించడం అనుచితమైన విధాన సువురుందిలి2 ఆద్రాంగను.. వెతికి పట్టుకునేందుకుగాను. ఇంటిని గాలించే నిమిత్తం లోపలికి వచ్చే పోలీసువాని మనస్తత్వంతో గీతనుగాని, ఇతర మకస్థులు సమా దరించే మార్గదర్శక [గంథాలనుగాని చదవడం వల్ల లాభంలేదు. అబా చదపనూ కూడదు, మార్షదర్శక (గ్రంథాలను పతించేటప్పుడు తనయుడు శంగడ్రిపట్ల సంచ రింబేలా భక్షి (కేమలు కలిగివుండాలి.” తవా ౬ కట్దన్‌ కాట్టియ వళి, రవ ముదణ పు, 10. ఠి కల్లన్‌ కొట్టియ వళి, 5వ ముద్రణ, పు, 18

క్మేశ్యగ్ర తమిళ విందు రొజాజీది (ప్రధానంగా ధార్మిక దృష్టీ. ఆయన రచసలి యిందుకు సౌక్ష్యం. శాచిత్వర్య సుసశితమైన హాస్యం మొదలై నని అయన రచనలకే కాక (ప్రసంగాలకు మూఢా పన్నె చిన్నెలు సమకూర్చాయి. సమయమ్మూర్తి ఆయనకి ఉఊగ్గుతో అట వడించనడం. అత్యుక్తి శారు. ఈ సందర్భంగా మదళచానులో. జరిగిన. ఒక ముచ్చటను (ప్రస్తావించకుండా పుండలేకపోతున్నాను, సముద్రతీరాన ఒక సభ జరుగుతోంది, సక్తలలో రాజాజీ ఒకరు. ఆయన (ప్రసంగిస్తూ వుంఠగా, ఒకతను వేదికమీదికి రాళ్ళు రువ్యాడ్డు సభలో గంవర గోళం మొదలయింది, వెంటనే సభికుల్ని (ప్రశాంతంగా ఉండపలసిందని జస్టిస్తూ జక్టున్తన్రాళ్లకీ గురిచూసి మనిషిని కొట్టడం ఇలీద్సు. అకా శెలిసివుంటె. తెల్లవాడు యీాప్రాటికి ఎప్పుడో సుసకు స్వాశం్యత్ర్వం యిప్పి వుండేవాడు” అన్నార్కు ఆంత్తే సభలో ఒకటే నవ్వు, ఆ శర్వా (ప్రశాంతంగా సభ జరిగింది ఆయన (పసంగమూ శొనఫాగింధి ళా్విక దృప్టి కల రచయిత అయిసప్పటిక్సీ రాజాజీ (ప్రధానంగా ఊర్తమ- కథకుడు, అందులోనూ. (పతి వీషయాన్ని నిశితంగా, గాఢంగా పరి శీలించే-స్వభావం కల రచయిత అందువల్ల పర్వసామాన్యంగా శనీపించే విస చాలు పైకం ఆయన కళల్లో (ప్రముఖంగా కనిపిస్తాయి. రాజుజీ కథానికలను, ఇతర రచనలసు షరిశీలించేందుకు ముందు. తమిళంలో ఆయన వేలయించిన రచనలను తెలుసుకోపడం సముచితం వియాసర్‌ విరున్న చ్యకప రి శిరుమగన్‌ కబ్ళాన్‌ శాట్టియ పళి పళ్లనక్‌ వాచకం తిరుచూలర్‌, తషమ్ములీ ముదల్‌ సూపర్‌ కై విళక్కు జఆక్మబింళన్లే భజ గోవిందం అభేదనాదం

శాజాజీ తమిళ సాహిత్యసేవ కడ! నిరంఛరవ్చెల్వం చిఖైయిల్‌ తవం ఉపనిషద పృ్పలకణి వేదాంత దీపం ముత్తక్కువియల్‌ మణి మొళిగల్‌ మణి వాచకం తిల్లై రసాయనం ఉవమైగళ్‌ “సోక్రతర్‌ తావరంగళిన్‌ ఇల్లజం రాషకృష్ణ ఉపనిషదం రాజాజీ కదైగల్‌ పిళ్లియోర్‌ శాప్పా(టినార్‌ కట్టు రైగళ్‌ పొజ్కడల్‌ కర్చవైక్కాడు (లేకు కుళంద్రైగళుక్కొన కుట్టిక్కదైగల్‌ అచ్చమిల్లై పోట్టి ఒళిగ మెయ్‌ స్పొరుళ్‌ రాజాజీ ఎన్నో రచనలు చేసినా, శామాయణ భారతాలు (వాయడం పల్ద కలిగిన తృప్తి ఆయనకి మరొక రచనవల్ల కలుగలేదనడం అతిళయో క్తి కాదు, అయనే యిలా పేర్కొన్నారు ఈద్రేధానికి నేను ఎంతో | సేవ చేసినట్లు మి(క్రలు నన్ను (శశంసించడం కద్దు, వ్యాసర్‌ విరున్హు చ(్రవర్తి _శిరుమగన్‌-ఈ రెండూ వాసి ముగించడం మిన్నగా ఖావిస్తున్నాను అన్నిటికంటె ఈ రచనలేనామ్యు స్ఫుకి సంతోషమూ (పశాంశతా (టసొదించాయి,కేి తలా 1, చ్యకవ ర్హి క్రిరుసుగన్‌ (1958). పు 4

కక. తమిళ విందు

కేంద్రసాహిత్య అకాదెమీ బహుమళి పొందిన చ్యకవర్తి _కిరుమగన్‌ వాల్మీకి రామాయణాన్ని అనుసరించి సంతరించబడిన (పశస్త రచన. బాలబాలిక లనూ స్త్రీలనూ ఉద్దేశించి తాను ఈ రచన చేసినట్టు రాజాజీ పేర్కొనడం ఆయన విన్యమతకు తారకాణ 1. శాని నిజానికి ఈ రచన ఎందరెందరినో (పథావి తుల్ని చేసింది. చివరికి రామాయణం పట్ట అంత ఆదరభావం లేనివారు కూడా కొంతసరకూ [వథావితులు కాగలిగారని చెప్పవచ్చు. ఈ సందర్భంలో ఒకే విషయాన్ని మనవి చేయడం అపస్తుతం కాదు,

ఓక రాజకీయ సభలో (పసంగిస్తూ “రాముడంళటివాడు తన శతువుని జయించడానికి వానర వీరుల సహాయాన్ని అర్థించవలసి వచ్చింది" అని రాజాజీ పేర్కొన్నారు. ఆ నాళ్లలో ఆయన (ద్రావిడ మున్నేట్ర కళగం వారిని సమర్థిస్తూ వచ్చారు, ఆ మరునాడు (ప్రముఖ నాయకులలో ఒళరైన ఇవి. రామస్వామి (నాయకర్‌ొగారు ఇలా అన్నారు: డియం,కె వారిని వానరులతో పోల్చారు రాజాజీ, ఈ విషయాన్ని ఇప్పటికైనా వారు (గ్రహించడం మంచిది=అని. ఆ తర్వాత డియంకె. నాయకులూ అప్పటి తమిళనాడు ముఖ్యమం(తి అయిన స్కియన్‌, అణ్జాదురై రామాయణంలో. వానర వీరులకు గల [పాధాన్య మును వివరిస్తూ _దావిడవాడు అనే తమ ప్యనికలో ఒక (హో స్త వ్యాసం (వాశారట2,

వైష్ణవ సమయాచార్యులు చాముడికి పెట్టిన పేరు చకవ ర్తి తిరుమగన్‌. అనగా చకపర్రి తనూజుడని అర్థం, వాల్మీకి కృతిని ఆధారంగా చేసుకుని రాజాజీ శామళథను రచించినా కొన్ని చోట్ల కంబమవోకవి కృతిని కూడా సం[పదించారు, నామ జిటాయు సమావేశాన్ని వాల్మీకి సం్యగ్రహంగా చెప్పగా, కంబర్‌ ఆ ఘట్టాన్ని కొంచెం విపులీకరించారు ఈ విపులికరణను రాజాజీ సమర్థించారు. ఆయన దృష్టిలో రాముడు కావించిన వాఠివధ సమర్థనీయం శాదు వాలివధం

1. చక్రవర్తి త్తిరుముగన్‌ పు, 897 2 రాజానీ అంతరంగిక కార్యదర్శీ, తమిళ రచయితా అయిన థ్రీ యస్‌.వి,

యస్‌ (యస్‌, వెంకట సుబ్రహ్మణ్యం) చెప్పగా. నేసీ విషయం తెలుసు కున్నాను, ఆయనకి నా కృతజ్ఞత,

రాజాజీ తమిళ సాహిత్య సేపే 143 అనే ఏకాంకిక ఆయన (వ్రాశారు నాటిక చిపరలో ఆయన రాను లక్ముణులచే- ఇలా పలికించారు.

ఆ ఛ్రాముడు ః లక్ష్మణా! ఇంతపరకూ ఇకరులు చేసిన పారపాట్లవల్ల నువ్వూ నేనూ దుఃఖఎ అనుభవించాము, ఇప్పుడు సున పారపాటుపల్ల మనం దుఃఖం అనుభవిస్తున్నాము, దీన్ని భరించడం చాలా కష్టం.

లక్ష్మణుడు ; అన్నయ్యా! విధిని ఎవ్వరూ తప్పించ లేక నాకూ జ్ఞానం వచ్చింది

విధివిలాసం కాకపోతే, నా తల్లి జానకి నన్నిలా కసిరి పంపించి వుండేదా? (విలపిస్తాడు)”” ఈ సందర్భంగా, కవితలకు వెలయించే- వచనానువాదములను గురించి రాజాజీకి గల అభిప్రాయములు తెలుసుకోవడం సమంజసం కంబర్‌ కవితను గాని భారతియార్‌ కవితను గాని వచనంలోకి మారిస్తే, వీపంలేని శరీరమే మిగులుతుంది వస్తువుకి నాళ మన్నది లేకపోయినా: వచనం లోకి మార్చబడిన కవిత జీవంలేని జంతువులా ఉంటుంది. దానితో పాటు టీకా తాత్పర్యాలు, వ్యాకరణ విశేషాలు కూడా జోడిస్తే ఆ రచన శవపరీక్ష కేంద్రంగా మాత్రమ ఉపకరిస్తుంది. శవపరీక్ష విజ్ఞానాఖిపృద్ధికి తోడ్పడుళుంది. శాని అందులో సౌందర్యం లేదు .. కాలానికి పరిస్థికులకూ తగినట్టుగా నిజమైన కవులు

(వాయగలుగుతారు కాని కేవల పష్కపరిశోధనల్ని కవితలుగా మలచరులి

107 శీర్షికలలో. రాజాజీ రచించిన వ్యాసర్‌ విరున్గు (మహాభారతం) కూడా పేర్కొనదగిన రచన. వ్యామని భారతమును అద్భుతాలలో కల్లా అద్భుతంగా ఆయన అభివర్ణించారు. భారత కథాగ్రవణం వల్ల విజ్ఞానమూ విన(మణా అత్మశక్రీ లభించగలవని ఆయన విశ్వాసం. అశాద్వేషములూ, ఈర్ష్యా(కోధములూ. కల మనుగడ లాభరహిత మనే అంశమును స్పష్టం చేశేందుకు భారతకథ తప్ప మరొకటి తోడ్భడదనీ ఆయన నమ్మకం, వ్యాసుని రచనను (పశంసిస్తూ ఆయన యిలా "పేర్కొన్నారు. అన్సహాభారతమూ రానూ చతల లోపులో యోనుయోర తోనా యయా యాయ యోగాలో టోలిలెభలకనికోగోకి కక

కైశిక తమిళ విందు యణమూ తెలియనివారు మన దేశంలో ఎవ్వరూ ఉండరు, అయిన్సా హరి దాసులు, సినిమావారూ, ముసలమ్మలూ చేర్చిన కొ త సరుకులు కలపకుండా సరిగ్గా, చదివి తెలుసుకున్నవారు చాలా కొద్దిమంది అనే నా అభిపప్రాయం- కొత్త సరుకులు రసపంతంగా ఉండవచ్చు. కాని వ్యాసుని రచనలోని గాంఖీర్యమూ లోతైన భావమూ ఇతరుల [వాతలలో లోషిస్తున్నాయి 99 పైకి [పాచీనుడుగా కనిపించిన్తా రాజాజీ నవ్యభావాలు సంతరించుకున్న రచయిత. ఇందుకు ఆయన వ్యాసాలు వబల సాక్ష్యం విజ్ఞాన కాస్త విషయా అకు సంబంధించిన రచనలు తమిళంలో వెలువడాలని ఆయన ఆశయం, వృక్షశాస్త్రం గురించి ఆయన *త్రావరంగలిన్‌ ఇల్లఆంి అనే పుస్తకం 1945లో (వ్రాశారు. వృక్షకాస్త్రాదార్యుడైన కిడాంబి రంగాచార్యులకు అంకిత మీయబడిన ఈ రచనలో చెట్టుచేమల జీవన విధానానికి మన సాంసారిక జీవన విధానానికీ సామ్య మున్నట్టు చెప్పబడింది. రసాయనశాస్త్రమునకు సంబంధించిన రచన (తిఖ్లై రసాయనం) కూడా చేశారు, కాదలుం కలియాణముం ((పేనూ పెళ్ళీ) అనే 17 పుటల వ్యాసంలో ఆయన (ఢేమవివాహాన్ని పూర్తిగా సమర్థించారు? అశేష ఒక జ్వరమనీ వివాహం దానికి మందనీ వావించకూడదు, అలా భావిస్తే, "పెళ్ళి కాగానే జ్వరం తగ్గిపోతుంది .(పేమ అనేది ఒక జ్వరం కాదు, పుష్ప సౌరభంలా అది ఒక (ప్రకృతి శక్తి; ఆరని శ క్రిం అని ఆయన అన్నారు, ఇక రాజాజీ కథలను పరిశీలించడానికి ముందు, కథను గురించి ఆయనకి గల అభిప్రాయాలు తెలుసుకోవడం సముచికం, రాజాజీ రచనలు లక్ష్య(పధానములు, ఉబుసుపోకకు ఆయన ఎన్నడూ రవనలు చేయలేదు ఏదో ఒళ (పయోజనమును ఆశించే రచన చేశారు. 1929లో అయన “*విమోచనరి అనే ఒక మాసప[తిక నడిపారు, సంపూర్ణ మద్యపాన నిషేధ (పచారం కోసం అది స్టాపి౨ళబడిందన్నా అత్యు క్షి శాదు గ్‌నాకు కాల క్షేపం కథలు (ఉల్లాస కథలు) (వాయడం తెలీదు ఏవైనా కొన్ని అభిప్రాయా లనో, అక్ష్యాలనో పురస్కరించుకుని కథలు (వాయడం ౩లుసు * అని ఒకచోట ఆయన తెలియజేశారు ౨౨2 ల్డి పొజ్కడల్‌ (1960), మున్నుడి,

కాదొజీ తమిళ సాహిత్యసేప 145

చిలుకదై అనే శీర్షికతో రాజాజీ కథానికను గురించి తొమ్మిది పుటల వ్యాసం (వాళారు. ఇందులో తమ అభిప్రాయాలను ఆయన నిర్దిష్టంగా వెల్లడి చేశారు. వాటిలో కొన్నిటిని యథాతథంగా ఉదాహరిస్తున్నాను $ ఆక్షద్రానికకు వీపం అందులో వ్యక్తం చేయబడే సంచేశం.... చిన్న కథలో ఏదైనా ఒక సందేశం లేదా మనోభాపం అంతర్వాహిని కాకుండా వట్టి కథ మాత్రమే చక్కగా. చెప్ప బడితే అది చాలదు, సందేశం అంటే (ప్రచారం కాదు; నీతి వాక్యాలూ కాదు. సౌందర్యం, (శేమ, అనుకంపు ఉదా త్తత అనందం, ద్వేషం, దుఃఖం, కోపం తాపం, ఆశ దిగులు మొదలైన వాటిలో ఏదో ఒక మనోభావమో జీవనత_శ్వమో కథలో అంతర్లినమై వుండాలి. జీవితంలో ఉన్నది వున్నట్టుగొ చి(భించడమే సాహిత్యపద్ధతి, అయితే శ్రీవికంలో మంచీ వుంది; చెడూ వుంది. అందమూ వుంది అపలక్షణమూ వు.ది లాభించేదీ వుంది లాఖించనిదీ వుంది. అన్నిటినీ సరిగా పరిశీలించి (గహించడంలోనే రచయికల కళాత్మకశక్తి యిమిడివుంది: కళలో నిజం ఉండాలి, నిజం లేకుండా కళ లేదు, అయితే నిజమంతా కళ కాదు సంఘటనలనూ సంభాషణలనూ ఒక శ్రమంలో కూర్చినంత మొ[తాన సోహిత్యం కాదు. ఏది కళకు తోడ్పడుతుందో దాన్ని (గ్రహించి. బానికి సాహిత్య స్వరూప మిస్తే అది కళ అవుకుందిలి

ఈబన్సచితమైన (కేమను (గహించి చి(త్రించడం సులభం కథ_కూడొ ఆకర్షకంగా వుంటుంది. అయితే అది జనులకు ఉపమోగేపడదు, కార్యకారణ పద్ధతి శ్రీవికంలో ఎలా పనిచేస్తుందో ఆ విషయాన్ని సృష్టం చేసేందుకు అనుచిత మైన (పేమను గురించి కథలు (వాయవచ్చు. కొని విషం కలిసిన మందులాః దాన్ని అతి జాగ్రత్తగా వాడవలసి వుంటుంది

ఇప్పుడు వెలువడుతున్న” కొన్ని. చిన్ను కథలను కనక చూస్తే, మిత్రులు తమ. భార్యలను ఘోమిలోనే వుంచ్‌ కాపొడవలసిన అవసరమున్నట్లు కని పిస్తోంది, ఆడా మగా కలిసి మాట్లాడడమే అనర్థదొయక మనిపిస్తోంది. కథలో ఒకడు ఒకామెను కలునుకోవడం తరువాయి ధర్మవోని కలుగుతోంది. *2టువంటి సాహిత్యాన్ని స్పష్టించడం సులభం; అమ్మడమూ సులభమే జాబివెక్కకో వడ్రంగం చెయ్యడం సులభం, కాని ఆ స్రామాన్లకి గట్టి తక్కువ ఆందుపల లాభమూ లేదు, అపమార్గంలో పయనించే. (హేమను చిత్రిస్తూ త్వరత్వరగా

10

2468 తమిళ విందు ఛ్రాసే కథలూ యిలాగే లాభరహితము లవుతాయి. అంతే కాదు, సాహిత్యమన్న పేరుతో వంచించి సమాజానికి విషం పెట్టినట్టపుళుంది. “మంచి కథానికకు గుర్తు ఒకటే, అది చదివి ముగించేసరి8 సహృదయు లకు సంతోషంతోపాటు మనోవికాసమూ కలుగుతుంది రాజాజీ కథలు అయిదు సంపుటాలుగా వెలుపడినాయి. అవి యివిః కలజ్పనై క్కాడుు నిరంతర చ్చెల్వం, రాజాబీ కద్టైగళ్‌ , పిళ్లియార్‌ కాప్పా(టినార్‌ ః పాజ్కడల్‌, కబ్బనైక్కాడు బాలబాలికల కోసం చెప్పబడిన నీరికథా సంపుటి. కడమ సంపుటాలలోని కథలు కనుక చదివితే, ధైర్యం, ఉపకారవాంఛ్య జాలి (పేమ, ప్రయత్నం మొదలైనవి మానవుడిలో నెలకొనొలన్న రాజాజీ ఆకాంక్ష వ్వక్తమపుతుంది. మద్యపాన నికేధావశ్యకతను తెలియజేస్తూ, ఆయన చక్కని కథలు (వాకారు జాతి భేదాలవల్ల కలుగుతున్న యిబ్భృందులను కొన్ని కథలలో వినరించారు, సాంఘికంగా హరిజనులు ఎదుర్కొంటున్న కష్టనష్టాలను కథలలో తెలియజేశారు. పస్తు వై విధ్యంశో పాటు రాళాటీీ కథలలో సాంఘిక దృక్పథం కొట్టపచ్చినట్లు కనిపిస్తుంది అనాటి సమస్యల వళ ఈనాడు కొంతవరకూ తగ్గి సప్పటికి, సాంఘిక దృక్పథంలో మలచబడినవి కనుకన్తూ సందేశాత్మకములు శనుకనూ రాజాజీ శథలు ఎప్పుడు చదివినా మనోహ్లాదమూ మనోవికాసము కలుగుతాయి. ఇక కొన్ని కథలు పరిశీలిద్దాము శి చేనేత వస్త్రాల వ్యాపారం పడిపోవడంలో. ఒక సాలె కటుంపం ఏ విధంగా చితికిపోయిందీ *దేవానై” ఆనే కథలో రాజాజీ చిత్రించిన తీరు కటిక గుండెను కూడా కదిలిస్తుంది. కేలంలో ఒక పేద కుటుంబిం ఉండేది. ఆ కుటుంబంలోని తల్లీ కొడుకూ (వై యాపురి), కూతురూ (జేవానై) ముగ్గురూ కష్టపడి పనిచేసేవాళ్ళు. అయినా అతికష్టం మీద రోజులు గడిచేవి. అలా వుండగా, చేనేత వ్యాపారం పడి పోయింది, కూలి తగ్గు ముఖం పట్టింది, తతృలితంగా చేనేత పారి శ్రామికులు అగచాట్ల పాలయ్యారు. కకోనలనాాలనకకాలినాచామాననుననానానునానానాటానా. తననన. .. కట్ట రైగళ్‌ం ఓవ మ్యుదణ (1942), పుటలు; 2154220

రాజాజీ తమిళ సాహిత్య'ససీవ 1

వ్లైయాపురి స్వస్థలం విడిచిపెట్టి బెంగుళూరు వెళ్ళాడు. అక్కడ ఒక మిల్లులో చేరాడు, దురదృష్టవశాత్తు మిల్లులో సమ్మె జరిగింది. ఆ సమ్మెతో సంబంధం ఉన్నదన్న నెపంతో వైయాపురిని పనిలోంచి తీసేశారు తర్వాత అకను మదరాసు చేరుకున్నాడు. కష్టపడగా పడగా ఒక మిల్లులో ఉద్యోగం దొరికింది శ్రమను మంిచిపోయేందుకు తాగుడు అలవాటు చేనుకున్నాడుం 'శమ(క్రమంగా జూదానికి కూడా తల ఒగ్గాడు* ఈ అలవాట్లు పెరిగేకొద్దీ బాకీలు గూడా పెరిగినాయి. ఇంటికి డబ్బు పంపించడం మానినేశాడు, కై పెచ్చు దేవానై కూడా మదరానులోనే ఏదో ఒక మిల్లులో పని చెయ్యవచ్చునని యింటికి జాబు (వాశాడుః

అన్నగారి మాట విని దేవాన్తై మదరాను చేరుకుంది. ఆమెకు ఒక మిల్లులో పని దొరికింది. అక్కడ ఆడ కూలీల మీద అజనూయిషీ చేసే మేస్ట్రీ మంచివాడు కాదు. అతను ఆమె శీలాన్ని హారించాడు. ఆమె గర్భవతి అయిందిం తన పరిస్థితిని అన్నగారికి కూడా తెలపడానికి జేవానై భయపడింది, చివరికి ఒక స్నేహితురాలి సలహా మీద అమె ఒక *పరోపళారి ముసలమ్మను ఆశ్ర యించింది, ఆమె పురుడు పోసింది, దేవానై బిడ్డతల్లి అయింది, ఆ పరోపకారి ముసలమ్మ మంచిది కాదనే విషయం ఆ తర్వాతనే. అమికు తెలియవచ్చింది, అనాథలై న యువతులను అడ్డం పెట్టుకొని ఆ ముసలమ్మ అవినీతికరమైన సృళ్తి సాగిస్తోంది. దేవానై ఆ విష పలయంలోంచి ఎలాగో బయటపడి, బిచ్చగత్తెగొ మారింది. చివరికి దేవానై ఏమయిందో ఎపరికీ తెలియదు.

+బేనేత పొరిగ్రామికుల స్థితిగతులు, మిల్లుల్లో నిస్మవోయలైన స్త్రీలకు జరిగే అవమానాలు అటుపంటివారిని అపమార్ణంలో “ప్రవర్తిపకేసే శాందరి ఆవి నీఇ చర్యలు మొదలై నవాటిని రాజాజీ చితించడంవల్ల, ఈ కథానికను చదువు శున్నప్తుడు శేద కుటుంబానికి చెందిన ఒక అభాగ్యవతి దయనీయ జీవిశం మన కళ్లు యెదుట మసలుతూ పుండడంలో ఆశ్చర్యం లేదు

మద్యపానం వల్ల పండంటి. సంసారాలు ఎలా పాడయిపోతున్నాయో జయరామన్‌, దిక్క(ట పార్వతి మొదలైన కథలలో శాజాశతీ చక్కగా శెలియజేశారు. జయరామన్‌ కథా సంగ్రహం ఈ దిగువ పొందు పథుస్తున్నాను.

$140 ళతమిళ విందు ఒక రోజు జయరామన్‌ అనే తొమ్మిదేళ్ల క్కురవాడు బడిలో ౯ొ త్తగా చేరు తాడుం చేరింది ఒకటో తరగతి. అతన్ని ఏడిపించడానికి తగినంత అవకాశం దొరుకుళుంది ఇతర విద్యార్థులకు అందుకు తోడు ఆతని ఈ ౦(ఢడి సుబ్బయ్య నాయుడు తాగుబోతుకావడంపల్ల కురవాడీక 6సారాయి సుబ్బద్యు. కొడుకు అనే పట్టం అనాయాసంగా వచ్చింది, సహావీద్యార్థులు అతన్ని బాగా ఏడిపిస్తారు" బడిలో చేరిన ఆ తొలిరోజే అకని8 దుర్భర మనిపించింది. అణుచుకున్నా దుఖం అణుదుకోలేకపోయాడు. అంతే, ఇంటి పారిపోయాడు, బడి అంటే భయం వేసింది, ఆ మధ్యాహ్నమే ఒడికి ఎగనామం పెట్టాఢు బడికి రమ్మని ఉపాధ్యాయుడు ఒక కురవాణ్హి జయరామన్‌ యింటికి పంపించాడు, తథఖి కూడా వెళ్ళమంది. అయినా సరే, జయరామన్‌ బడికి పోనంటే పోనన్నాడు. సుబ్బయ్యనాయుడు. ధనిక కుటుంబంలో పుట్టినా దుష సహవాసొల వళి, చిన్నప్పుడే చెడిపోయాడు. తాగుడు అలవాటువల్ల సిద్టమాలిన పనులు చేశేవాడుం చివరికి అప్పులు కూడా అతని మెడకు చుట్టుకున్నాయి. తాగివచ్చి, భార్యనూ కొడుకునీ చావ చితక బాదేవాడు. జయరామన్‌ బడికి వెళ్ళిన సంగత్కీ అక్కడ తనను అందరూ పరిహ సించిన సంగతీ నాయుడు తెలుసుకున్నాడు ఇంటికి వచ్చీ రావడంతోనే కొడు కుని ఒక కన్ను తన్నాడు. అడ్థం వచ్చిన భార్యను చెంపదెబ్బ కొట్టాడు, అయినా ఆతన్ని కోపం చల్దారలేదు. పక్కనే వున్న రోకలి తీసుకున్నాడు. మళ్ళీ కోపం కొద్ది కుురవాణ్ణి కొట్టాడు, అతను కింద పడిపోయాడు. ఇంటితో చుట్టుపక్కల వున్న అమ్మలక్కలు నలుగురూ అక్కడికి చేరారు, బలంకొద్టీ అళను రోకలిని భార్యవై పు విసిరివేశాడు. అది గోడకు తగలడంపల్ల, ఆమె బతికిపోయింది, ఏదో వాగుకో అతను బయటికి వెళ్ళిపోయాడు కథ యిలా అంతమవుత్సుంది. కత్రామ్టడు! ఇలా కొట్టపచ్చా ?5 న్నారు వచ్చిన అమ్మలక్కలు. దిక్కుమాలిన యీ కల్లుదుశాణాలు ఎందుకు పెట్టారో? ఉంది జళామె ఒక్క క్షణంలో కుురవాని కాళ్లూ చేతులు చళఖబడిపోయాయి. ఈజ్ర య్ర్యో! ఎంత పని జరిగింది అంటూ శల్లి కెవ్వుమని కేక శ్పెటింది. ఈ దుఃఖపు గూటి నుంచి విముక్తి చెంది (ఫేమే సూూరీథవించిన ఆ లల్లి ఒడలోం వెళ్ళి పోయాడు జయరామన్‌, ఇంక వాడికి బడులతో ఏముంది అవసరం ?

రాజాజీ తమిళ సాహిత్య ఘేప శక్తీర్రీ మాతృంయేమకు నోచుకోక, సవతికల్లి ,ఇెక్టే హింసలకు గురి అయిన. వెంకటరాయన్‌ అనే (బాహ్మణ బాలుడు క్రైంన్తవ మతంలో చేరి రాయప్ప అయిన వృత్తాంతం రాయప్పన్‌ అనే కథలోని [ప్రధాన విషయం, కథాంతంలో రచయిత అన్నమాట లివి : అక్రన్నృత్రల్లి (పేమ ఒక్కటే సహజమైన (శేమ. ఇతర (కేమలకు "అదే ఆదర్శమవుతుంది... పెరిగే. పిల్లవాడికి నెయ్యి శావాలి పిల్లవాని పెరిగే మనస్సుకి (శేమే నెయ్యి. అది కనక లభించకపోతే మనస్సు ఎండిపోతుందిలొ నిజమైన (శ్రేమ శారీరకలోపాన్ని లక్ష్య పెట్టదనే అంశాన్ని రాజాజీ గూనినుందరి కథలో వ్యక్తం చేశారు శారీరకమైన రూపొరూపొలు వివాహ మభయ్యేంతవరకే నన్సీ వివాహానంతరం ప్రీ పముషుల మనస్సులు ఏకమైనప్పుడు ముఖమూ శరీరమూ మరుగున పడిపోతాయనీ ఆయన సేర్కొన్న విషయం గమ నించదగింది. ఈ కథలో మదరాను వీరేశలింగం వోస్టలు విద్యార్థినులు కీలక మై5 పాత వహిస్తారు మదరాసులో వీరేశలింగం పంతులుగారి శీరున విద్యార్థి నుల వసతి గృహం లేకపోయినా, స్త్రీ జాతికి నహోపకారం-బేసిన పంతులుగారి .పేరుక విద్యార్థినుల వసతి గృహాన్ని వృవహరించడంలో శాజొజీ (ప్రదర్శించిన కౌచిత్యం నిరుపమానం. వీరేశలింగం పట్ల ఆయనకు అదరఖోవం ఉన్నదన డానికి ఇది ఒళ నిదర్శనం ల ముకుందన్‌. ఒక చిత్రమైన కథః మొదట్లో ఇది “ముకుందన్‌ మొల వాడైన కథి.అని (ప్రచురించబడింది.

ముకుందన్‌ [బాహ్మణ 'కృటుంబింలో పుట్ట ఉరిగినవాడు, చిన్నతనంలో ఆతన్ని కోతుల వెడదనుంచి యిద్దరు హరిజన బాలురు1ే కాపొడతారు, “ఐదుకు వాళ్లకి కృతజ్ఞత చెప్పడానికి మారుగా ముకుందన్‌ శళ్లో వొళ్లను కొట్టింద్యిం యింట్లోకి వచ్చినందుకు,

"పెద్దవాడయ్యాక ముకుందన్‌ డాక్టరవుకొడు. ఒకరోజు అతని వద్దకు గాయాలతో బాధపడుతున్న ఒక యువతిని. తీసుకువస్తారు. ఆమెకు. చికిత్స జీస్తాడు, ఆమెను చూడగానే చచ్చిపోయిన తన తల్లి పునర్జన్మ యె త్తినట్సు శాన శతక వాలా 1, శాజుకీ హారిజన్‌ శట్టం వాడలేదు, మౌల అని అర్థమిచ్చే పర్రైయన్‌ శబ్ధమును

ఉపయోగించారు.

1 తమిళ పీండు భావిస్తాడు డాక్టర్‌ ముకుందనీ, ఆ యువతి తనను చిన్ననాడు కాపాడిన ఆ హరిజనుల్లో ఒకడైన మారి భార్య, ముకుందన్‌ మారితో ఇలా అంటాడు. నలా నీచమైన జీవిళం సాగించేలా మిమ్మల్ని యితరులు అణచి వుంచడం మహా పాపం, అందుకేనే సీ నోము పడుతున్నాను * చివరికి మారి, అతని తల్లీ భార్యా ముఠందన్‌ యింట్లో నివసిస్తారు. ఆనాటి నుంచీ ముకుందన్‌ ఊరి వారి దృష్టిలో మాలవాడై పోయాడు. అయితే అతని మనస్సుకి కాంతి

తన హరిజన స్నేహితుడికి కూడా తన కిచ్చినట్టుగా బొబ్బట్లు మొద లైనవి యిమ్మనీ, అతన్ని యింట్లోకి రప్పించమనీ తల్లిని వేధించుకుకిన్న ఒక [వాహ్మణ బాలుడి కౌదార్యాన్ని ఆధారం చేసుకుని రాజాజీ జియా కుుళందై అనే కథ (వ్రాశారు.

సాంఘికంగా హరిజనులు పడుతున్న యిబ్బందుల్ని పరోక్షంగా చి(తించే మంచి కథ “జగదీశశాస్త్రిగారి కల),

వంట (బాహ్మణుడుగా రంగూను వెళ్ళిన జగదీశశాస్త్రి కాల్యకమాన ధనికు డయ్యాడు. తన యాఖై రెండో చేట స్వ(గామం చూడాలనే అభిలాష ఆయనకు కలిగింది, అవివాహితుడైన ఆయన ఒక కు్యరవాణ్ణై దత్తు తీసుకుని [పశొంఠంగా కాలక్షేపం చెయ్యాలనుకున్నాడు. కాని తీరా స్వ(గామం చేరుకున్న తర్వాత, కథ కొత్త మలుపు తిరిగింది. నాగేశ్వర అయ్యర్‌ అనే ఆయన కుమార్తెను పెళ్ళి చేసుకుని జగదీశ్వర శౌస్ట్రి మళ్ళీ రంగూను వెళ్ళిపోయాడు,

శాస్త్రీకి ఒక కుమారుడు కలిగాడు. పేరు రామచం(దన్‌, కాని ఒక రోజు ఆయన బార్య నగానట్టుతో తేచిపోర్పుంది

ఖార్య లేచిపోయిన దుఃఖాన్ని ఎలాగో మరిచిపోయి కొడుకు చదువు విషయంలో శాస్త్రి తగు (శద్ధ్ద వహించాడు, అతను బాగా చదువుకున్నాడు, బీయే. అయ్యాడు. మళ్ళీ శాస్త్రి స్వదేశం తిరిగిపచ్చాడు,

రామచం(ద్రన్‌ని అల్లుడుగా చేసుకోవాలని సీఠారామయ్యర్‌ అనే (ప్రసిద్ర మదరాసు న్యాయవాది అనుకున్నాడు, అంతే కాదు. తన సొంత ఖర్చు మీద అతన్ని సీసుకు పంపించ్చి ఐ,సియసన్‌,గా చెయ్యాలనీ అనుకొన్నాడు. కొడుకు

శోజావీ తమీళ సాహీత్య సేవ 18! సీమకు వెళ్ళిన తర్వాత, శాస్త్రి రంగూను వెళ్లాడు కాని మనశ్శాంతి ఆయనకి కరువయింది. అందువల్ల అనారోగ్యం ఆవహించింది, డాక్టరు సలహా మీద స్వదేశానికి ప్రయాణ మయ్యాడు ఆఖర్ముసారిగా తలవని తలంపుగా ఓడలో శాస్త్రికి లేచిపోయిన తన భార్య కనిపించింది మదళాసు చేరుకున్న తర్వాత ఆయన ఆమె యింటికి వెళ్ళాడు అమె చెప్పిన విషయాలు విన్న పిమ్మట ఆయ నకు జీవికమంటకేనే విరక్షి కలిగింది

కాస్త్రి మామగారు నాగేశ్వరయ్యరు. నిజానికి (బాహ్మణుడు కాదు, ఇదీ మరికొన్ని విషయాలు కనుక బయటికి పొక్కితే తన కుమారుడికి సంఘంలో నిలవ నడ ఉండదనే భయం కలిగింది కాస్ట్రిగారికి ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవాలని ఆయన కాళికి బయలుదేరాడు, కైల్లో రాతి పూట కల వచ్చింది, తన కుమారుణ్ణి అందరూ చాలా నీచంగా చూడసాగారు. చివరికి రైల్వే పోర్టరుగా వైనా అతను ఉద్యోగం చెయ్యలేక పోయాడు. దానిక్కూడా అతని సంకరజాతి అడ్డు నిలిచిందిః ఆశ్చర్యం; అతని మీద శాస్త్రికి గల (మేమ అగ్గలమయింది.

శాని చివరికి జకిగిందేమిటంటే ।! వసి యస్‌ పరీక్షలో కృకార్డుడె శామచం[దన్‌ సీమ నుంచి వచ్చాడు. కర్నూలులో అసిస్టెంటు కలెక్టరుగా నియ మిశు డయ్యాడు జగద్రీశకాస్త్రిగారు కాళిలో సన్నాశ్రసం తిసుకున్నారని కొాందదూ అక్కడే గంగాస్నానం చేస్తూ మరణించారని కొందరూ అనుకున్నారు: ఏమయి తేనేం ఆయన యింటికి తిరిగి రాలేదు. ఆయన భార్య చెప్పిన విషయాలూ బయటికి పొళ్కలేదు, సీతారామయ్యర్‌ అమ్మాయితో డొర్‌, చందః వైభవో " "సేఠంగా వివాహం జరిగిందిః

శాస్త్రిగారి భార్య చెప్పిన విషయాలు ఏమీటంటే & నాగేశ్వరయ్యర్‌ నీజా సక (బ్రాహ్మణుడు ళాదు; మంగలి, అతని అసలు పేరు పరియారి నొగన్‌ కలకత్తాలో సెలూన్‌ పెట్టుకుని అలకేపం చేసేవాడు, దిక్కులేని ఒక వితంతు వుని పెళ్ళి చేసుకున్నాడు. మోసగాడు: ఏదో ఒక నేరం చేసిన కోరణోన లాహోరు జైలులో ? సంవత్సరాల ళిక్ష అనుభవిస్తున్నాడు.]

ఎన్నికలలో డబ్బు వహిస్తున్న, పొతత మొదలైన విషయాలను శాజాజీ కల్ల ఎలక్షన్‌ కథి ద్వారా వ్యక్తం చేశారు,

ధిక తమిళ వింటు

సకైయర్‌ సీరంగన్‌ (శ్రీరంగన్‌) హరిజనుడు. ఆ ఊల్లో నివసించే. తెల వారికి కావలసిన సామాన్లు తెచ్చియిస్తూ అందువల్ల వచ్చే. నాలుగు డబ్బులతో గౌరవంగా హోయిగా అతను కాలక్షేపం చేసేవాడు, అతనంటే అందరికీ ఆదరమూ అభిమానమూను. అలా ఉండగా ఆ ఊరి పురపాలక సంఘంలో ఒక హరిజన సభ్యుల్హి నియమించవలసి వచ్చింది. అందుకు సీరంగన్‌ని ఎన్ను కున్నారు, ఆశాటినుంచీ సాఫిగా సాగే అత్తని జీవితం గతుకులబాట మీద పయనించసాగింది. చేస్తున్న పనిలో అతనికి శ్రద్ధ లోపించింది, అందువల్ల ఆదాయం తగ్గింది అప్పులు ఎక్కువయ్యాయి, సంఘంలో అతనికి గల గౌరవమూ (శ్రమకమంగో తగ్గసాగింది.

ఉన్నట్టుండి వుకపాలక సంఘాధ్యక్షుడు కాలఫర్మం చెందాడు, కొత్త అధ్యక్షుణి ఎన్నుకోవలసి వచ్చింది, ఓట్ల వేట మొదలయిద్సి. ఒక ఫెట్టీగారూ ఒక ముదలియారుగారూ అధ్యక్షపదవికి పోటి చేశారు. సెట్టిగారు ధనాశ చూపి సభ్యుల్ని తనవైపు తిప్పుకోవాలనుకున్నాడు- ధనాశ చూపడానికి మొదలియారు మొదట్లో సమ్మతించలేదు, కాని మిత్రుల (ప్రోద్సృలంపల్ల అందుకు తల ఒగ్గక శప్పలేదు, చిపరిక్కి సీరంగన్‌ ఓటు ఎవరికో నిశ్చయంగా తేలని పరిస్థితి యేర్ప డింది అతని కోసం గాలించారు ముదలియారొ మనుషులు అతన్ని సెట్రిగారి యింట్లో గ్యరపుకాలలో వుంచి తాళం వేశారు చివరికి ఆతని జాద తెలుసుకుని, అతన్ని సెట్టిగారి యిరట్లోంచి బయటికి రప్పించి ముదలియార్‌ యింటికి తీసుకు వెళ్ళారు. అతనికి బాగా ధనాళ చూప్రార్ము ఆ డబ్బు మూటను మౌనంగా చూస్తూ చూస్తూ సీరంగన్‌ అక్కడినుంచి కాళ్లకు బుద్ధి చెప్పాడ్డు అతన్ని పట్టుకోవాలని (ప్రయత్నం చేశారు, లాభం లేకపోయింది. ఆ తర్వాత ఓటింగు జరిగింది. సెట్టి గారికే విజయం లభించింది కథ యిలా ముగిసింది

“లంచ! లంచం జని (ప్రత్యర్థులు కేకలు వేశారు. “పిరంగన్‌ ఒక్కడే నిజాయికీపరుడుో అన్నాడు ముదలియారు,

న్యాయమూ ర్షి జయరామయ్యర్‌ కథలో మన స్త్వ చితణకు (ప్రాధాన్య మివ్వబడింది, ఒక చిన్న డొంగతనం నేరాన్సికి జయరామయ్యర్‌ ఒకతనికి పెద్ద శిక్ష వేస్తాడు, అది పొరపాటనిపించి ఆ తర్వాత అయన మానసికంగా బాధ సడకొడు. తానూ చిన్నతనంలో. ఒల చిన్న దొంగతనం చేశాడు, కాని అందుకు

రాజాజీ తమీళ సాహిత్యసేప కేశీగ్లీ తాను +క్ష అనుభవించలేదు. అదీ ఆయన బాధ, అందుకు [ప్రాయశ్చిత్తంగా తాను ఏ ఊరికి బదిలీ అయి వెళ్ళినా దొంగతనాలు చేసి శిక్ష అనుభవించే వారి కోసం (పతినెలా యాభైరూపాయలు ఖర్చు చేసేవాడు న్యాయమూర్తి జయరామయ్యర్‌*

రాజాజీ క్రాన్ని పౌరాణిక గాథల్ని కొత్త దృక్పథంతో చక్కని కథబుగా సంతరించాచు, ఇందుకు పళ్చాత్తాపం (నళ్చాత్తాపం) ఒక ఉదాహరణ" ఈ కథ అశోకవనంలో జరిగినట్టు చెప్పబడింది ఆ రోజుల్లో సీతకు లక్ష్మణుని జ్ఞాపకం మాటి మాటికి వచ్చేదట, అనరాని మాటలు అని అతిని మనస్సుకి బాధ కలి గించాను గదా అని ఆమె పరిశపించేది, అయితే ఆమె పడ్డ బాధ ఎవరికి తెలి యదు ఎవరితోనూ చెప్పుకోడానికి వీలులేని దుఃఖమని రాజాజీ. కథాంతంలో సేర్కొన్నారు,

ఉదంకుడి. కధను రాజాజీ “వులైయన్‌ తణ్లీర్‌” (మాలవాడి మంచి నీళ్ళు) అనే పేరుతో మనోజ్ఞంగా (వాశారు 1 కథాంతంలో ఆయన అన్న మాట లివి,

కర్చీదవారిని నిందించడం తగదని ఈ భారత కథలోని ఉపదేశం ఈ ఉపదేశాన్ని మనం ఎప్పుడూ మనస్సులో ఉంచుకుందాము””

సంవాదరూపంలో రాజాజీ. కొన్ని కఠలు సంతరించారు. నవీన ఉత్తర కాండం, వాలివధం పార్కడల్‌ (పాలకడలి) మొదలైనవి యీ కోవకు చెందినవి.

నవీన ఊ శ్రర కాండంలో సీక పట్ట రాజాజీ (పదర్శించిన సహానుభూతి [పళంసార్హ ౦, అగ్ని (ప్రవేశానికి తర్వాత రాముడితో కలిస్టి జీవించడ్తానికి. సీత అంగీకరించదు. ఆమె యిలా అంటుంది; “మీతో కలిసి జీవించే రోజులు. పొయ్యాయి, యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత మీ వద్దకు నన్ను రప్పించుకుని జక్క పామరుడు మాట్లాడినట్టుగా మీరు మాబ్లాడారు, ఆ తర్వాత మీతో కలిసి నేను జీనించడ మన్నది జరగని కార్యం. ఈ మాటలలో బహిర్గతమయ్యే సీఠఈ మనో వేదన మౌటల కందనిది. కే. ఈ కథ రాజాజీ, కట్టరెగళ్‌ (వ్యాసావళి సంపుటిలో చేర్చబడింది,

184 తమీళో వీందు

రాముడు కావించిన వాలీవధను రాజుకీ సమర్థించలేదని యింతకు ముందే మనవి చేశాను

ఇలా రాజాజీ కథలలో మనకు రకరకాల వ్యక్తులు కనిపిస్తారు. కథలు చదువుతున్నంతసేపు వాళ్ళు మన కళ్ల యెదుట షుసులుతూనే వుంటారు. అంత సహజంగా రాజావీ పాత సృష్టి చేశారు. ఆయా పాతల స్వభావంలో, మాటల ఓరులో అసహజత కనిపించదు, ఈ సహజత్వంవల్లనే ఆయన కథలకు ఎక్కడ లేని సొంర్యం కలిగింది. పైగా చాలా కథలు సామాజిక దృక్చథంతో (వాయ బడినవి. (పణయగాధలూ చార్మితక గాథలూ ఎక్కువగా వెలువడుతున్న ఆ రోజులలో=అనగా సుమ్హారు నలబై యాఖై యేళ్ల [కకం - సాంఘిక (పయోజ నాన్ని. ఉద్ధేశించి రాజాకీ కథలు (వ్రాయడం గమనించదగిన అంశం. వివిధ కులాలకు చెందిన వ్యక్తుల్ని ప్యాతలుగా చేసి ఆయన రచన సాగించడం కూడా గమనించదగిన విషయమే.

ఇక రాజాజీ చెప్పిన సీళికథలు అమృశశుల్యము లన్నా అకిశయో క్రి కదు. ఇందుకు ఆయన కజ్బనైళ్కాడు (కల్చనాటవి) మంచి ఉదాహరణ ఆయా కథ లలో చోటు చేసుకున్న నీళులే కాక అ కథలు చెప్పిన శీరూ ఆ శైలీ మనోవా రంగా ఉంటాయి నదియిన్‌మోహు (సదీమోహం) అనే ఒక్క కథను మ్యాతం ఇక్కడ ఉదాహరిస్తాను,

“అయ్యో! నాకు మరణం సమీపించింది? అవి అవ్వలా అనుకుని ఒక నది కంట తడి పెట్టింది. అది పెద్ద నది.

ఎంత సంతోషంగా పెరిగాను, కొండమీదినుంచి దిగి, పరుగె శ్రీ, గంతులు వేసీ నూర్లకొద్ది మైళ్ళుగా శరన పెద్ద నయ్యాను ఇప్పుడు చావు దగ్గర పడిందే = అని విలపించింది. నదికి కన్నీళ్ళు కొరత లేదుగదా! సమ్ముడ ఫీరోన ఇలా విలపించింది. సముద్రంలో కలిస్తే తన జీవిశం ముగిసిపోఠుందని

న! తి త

ఈ నిమీషం ఉన్న నది మరునిమిషం లేదు. మనర సదిలో మునిగి స్నానం చేస్తున్నాము. నదిలో దిగినప్పుడు వున్న సీళ్ళు మరునిమిషం వుండవు కొత్తనీరు వస్తుంది, మళ్ళి కొత్తనీరు, ఇలాగే ఈ క్షణం-కసీపించిన నీళ్ళు తరువాతి

శొజాజీ తమిళ సాహిత్యసేప ీర్ధక్రీ క్షణంలో ఉండపు. అయినప్పటికీ స్థావర మనుకున్గి దానీకి ఒక పేరు పెడు తున్నాము, మైన ఆకాశంనుంచి కిందికి "జాతే వానచినుకుల వంటిదే నదీను వానకు మనం శేరు "పెట్టడం లేదు అది కిందపడి కనుమరుగు శానడం మనకు స్పష్టంగా తాలుస్తోంది. నది కూడా అలాంటిదే ఈక్షణం ఇక్కడున్న నీటి చుక్కలు మకుక్షణం అక్కడ ఉండవు, కాని నదీకిరం ఇనుక, చెట్టు - మొద లైన వాటిని చూసి నది కూణా ఒక స్థావర మనుకుంటున్నాముః సము(దతీరం చేరుకున్న నది కూడా అలాగే అనుకుంది. అఉతబ్రయ్యో! ఇక నా వేవితం ముగి సింది” అనుకొని విలపించింది. ఖః నా ణ్‌

మన శ్రీవితమూ శరీరమూ నదుల వంటివి, నిన్న ఉన్నది నేడు లేదుః నేడున్నది రేపు లేదు, అయినా మన శరీరం నిత్యమనే నమ్ముతున్నాం. ఇది పెద్ద విషయం, ఇక విలపిస్తున్న నదిని చూద్దాము.

నది సము[దం చేరుకుంది, దాని వ్యక్తిత్వం ముగిసిపోయింది. సము" (దాన్ని చేరుకుని, నీళ్ళల్లో - నీళ్ళలా. కలిసిపోయింది; చావలేదు, నది రూపం మా[వమే మారిపోయింది. నీళ్ళు నీళ్ళలో కలిశాయి తాను మొదట ఎక్కడి నుంచి వచ్చిందో, అక్కడికి వెళ్ళి అందులో కలిసిపోయింది. మళ్ళీ సూర్యభగవానుడు తన (కేమ హస్తాలతో - వేలాది హస్తాలతో = ఆ నీటిని పెకి తీసుకువెళ్ళి, అక్కడినుంచ్వి కడుపు నిండగానే: ఫో అని మళ్ళి కిందికి పంపిస్తాడు:

శన్సద్రి ఏడవకు అని థైర్యం చెప్పి మశమూ జ్లానవంతుల మవు దాము యముళ్లీచూసి భయపడనవసరం లదు. దుఃఖించనూ అనసరం లేదు, ప్రపంచ మంతటా వ్యాపించిన నుహానము(ద్రం వంటి వాడు భగవంతుడు, * భగవంతుడిలో కఠిఘేందుకు మన మెందుకు భయపడాలి * ఎందుకు విట పించాలి 12

శాజొజీ వేలయించిన ఉపనిషద్‌ ప్పృలకణే, భజగోవీందం, తీరుమూలర్‌ శవ మొళి సోకతర్‌ (సోశ్రటిను, అత్మచింతనె మొదలై నవి ఆయన తొత్త్విక చింతనను వ్యక్తపరిచే రచనలు. వీటిలో కొన్ని వ్యాఖ్యానాలు! మరికొన్ని అను వాదాలు,

14కి శమిళ విందు తమిళ సాహిత్యంలో తసకు నచ్చిన కొన్ని రచనలను రాజాజీ ఆంగ్లంలోకి అనువదించి, తద్వారా వాటికి బహుళపచారం కల్పించారు. ఉదాహరణానికి (ప్రసిద్ధ (ప్రాచినృతమిళ కవయిత్రి అన్న్వైయార్‌ వెలయించిన మవ్వపు మాక్తులను మూడు వ్యాసాలలో ఆయన అంగ్ల పారకులకు పరిచయం చేశారు. ఈ మూడు వ్యాసాలూ గాంధీజీ సంపాదకులుగా ఉండిన 'యంగ్‌ ఇండియా ప్యతికలో 1926 జూన్‌ 91, 2% జూలై 5 సంచికలలో అచ్చు పడ్కి తర్వాత 1568 లో. పుస్టక రూపం దాల్చాయి. అలాగే, కంబరామాయణంలోని అయోధ్యాకాండను కూడా అనువదించారు. రచయితగా ేరుపెంపులు గడించాలనే అభిలాషతో రచనా వ్యాసంగం చెయ్యని రాజాజీ చివరికి తమిళ సాహిత్య కే్యశ్రంలో బంగారు పంటలు ఎండించారు. నిరిష్ట ప్రయోజనం బే? రచన ఆయన చెయ్యలేదు, (ప్రయోజన మున్న రచనే సాహిత్య మప్పతుందవి ఆయన విశ్వసించినట్టు పేర్కొనవచ్చు". (పయోజన రహితమైన రచన నిర్ణంధ కుసుమం. ఉత్తమ కథా రచయితగా, (హస్త వ్యాఖ్యాతగా, విశ అనువాదకుడుగా ఆయన సాహిత్య లోకంలో చిరంక్షీని. పిన్నలకూ పెద్దలకూ ఉపకరించే రచనలు చేసిన రాజాజీ ఆధునిక శమిళ సాహిత్యషును సుస్తంపన్నం చేసిన మహనీయ్గులలో |పముఖులు !

విప్లవ కవి భారతి దాసన్‌ ఆధునిక తమిళ కవిత్వం అనగానే రెండు పేర్లు (సముఖంగా స్పురిస్తాయిి ఒకటి భారతి రెండవది థారతి దానన్‌, సంప్రదాయబద్ధమైన తమిళ కవితకు వీరిద్దరూ నవ్యదృష్టి (ప్రసాదించారు. థారతి తమిళ నవయుగ (వక్తగా (పథితయశస్కుడు. కాగా, భారకి దాసన్‌ విసన కవిగా చిరకీర్తి సము పార్టించాడు. ఈ కవు. లిద్దరికి తమిళ భాషా సాహిత్యములంటేనూ,_ తమిళదే మంటేనూ అపారమైన గౌరవం. కవితకు వార్త కెక్కిన తమిళ నాడు అనీ కశ్పెందమిళునొడని వినినంతనే తేనెలు [సవించును గ్రవోయుగ్రళిలో” అనీ భారతి తమిళనాడని (వ్రస్తుతించాడు. తమిళ భామా మాధుర్యమున భారతిదాసన్‌ కొనియాడిన తీరుని పరికించండి. “శమిళమునకు 'బేరు అమృతంంఅ తమిళం మాకు [పాణ సమౌనంం ఠమిళమునకు పేరు వెన్సెలాజి ఠమిళం మా కిచ్చును జీవం, శమిళమునకు క్రేరు -సౌరభం-జు శమిళం మాకై వెలిసిన ఊరు. తమిళమునకు శేరు మధువుఆి తమిళం మా హక్కుల మైరుర్‌ చేరు. భారతి అనుయాయుడే అయిశా? థారతిదాసన్‌ కవితలో వప్టవాత్మకధోరణి కొట్టపచ్చినట్టు కానవస్తుంది. బూజు పట్టిన ఆచార వ్యవహారాలు గుడ్డి నమ్మశాలు మొదలై నవి తొలగిపోయి, నవస్లమాజం వెలుగు చూడాలని! ఆయన ఆశించాడు?

198 తమిళ నిందు మనస్సులో మెదిలిన భావాలను మొగమోటమిళేకుండా స్పష్టం చేశాడు. ఈ కవిత అందుకు (ప్రబల సాక్ష్యం.

కజ్ఞాద్రి మత భేదాలు

మూఢాచారాలు నిండిన

ఈ కయ్యాల జగతిని

గాలిలో ధూళిగాచేసి

ఆవల నిర్మూలింతము

సవ జగతిని నిర్మింతము,'

జాతి మఠ భేదాలతో మానపులు (మగ్గడం మంచిదా లేక ఒకే జాతిగా

మనుగడ సాగించుట మంచిదా అని సూటిగా (ప్రల్నించాడు, ఈ [కింది కవితలో.

శాంతితో లోళం పర్థిల్లుట మంచిదా?

భేదాలతో సతమక మగుట మంచిదా

మానవుల్ని జాతులుగా విభజించుట సరియా ?

మానవు లందరు ఒకే జారిగా మనుట సరియా?

పురట్సి క్కవిజ్ఞర్‌ (విప కవీ)గా (వ్రసిద్ధికక్కిన భారతిదాసన్‌ మొదటి

నుంచీ అభ్యుదయ భావాలు గల కవీ, మళ భేదాలు కుల భేదాలు, మొదలైన వాటిని ఆయన నిరసించాడు, చదువు సంధ్యల అందరికి లభ్యం కావాలన్నాడు. సమత _నెలకొనాలని పేర్కొన్నాడు. లక్ష్య సాధనకోసం కవిత చెప్పే స్వభావం ఆయనది, పంజరంలో బంధించబడిన చిలుకను ఆధారం చేనుకుని, స్వాతం(శ్ర్యేచ్చను ఇలా (ప్రకటించాడు. ,

“తినుటకు పెట్టెదరు తీయని పళ్ళు

ఇచ్చెదరు పప్పులు ఎన్నెన్నో నీక్షు,

అందాల కొలికి! అని నిన్ను పొగజేరు

చక్కని చిలుకా! ఒక్కసారి పరికించు

నీ తోబుట్టువుని సీ చిన్నక్కను

విప్లవ కవి భారతి జాసన్‌ శ50 ఆళాశవీధిలో అటూ ఇటూ తిరిగి కొబ్బరి తోపులో ఉయ్యాల లూగి తోటల మేయుచు పేటల తిరుగుచు మిన్నూ మన్నూ చేసుకుంది తన సొంతం. వడ్రంగి చేసిన పంజరమే నీకు స్వర్ణమా ? అక్కయ్యా అక్కయ్యా అని అరిచావు అక్కయ్య వచ్చి యిచ్చుటకు, చిలుకా! స్వాతంషత్య మేమైన చారపప్పులా! సాతంథత్యేచ్చ మిక్కుటంగా కలిసిన భారతివానన్‌ స్వాతంత్రోద్యమంలో పాల్తొనడంలో ఆశ్చర్యం లేదు, ప(ైకలు నిర్వహించి, తన అభిప్రాయాలు పది మందికి తేటతెల్లం చేశాడు. ఆ రోజుల్లో ఆయన ఖద్దరు గురించి పాటలు (వాళాడు. అది రసవ తరము లైనవని విజ్ఞులు చెపుకారు. వరువాతికాలంలో ఆయన ఖొవాలలో స్పష్టమైన మార్చు వచ్చింది. తతృలికంగా (ధావిడకళగాన్ని అభిమానించాడు, ఆ పార్టీ ఆశయాలు వ్యక్తీకరిస్తూ అయన కవితలు వెల యించాడు (పళృతి సంపద (పేమ, శమిళడు, బిల్లణకవి మొదలై న్‌ పెక్కు విషయాలను గురించి భారతిదాసన్‌ కవితలు సంతరించాడు, కుటుంబ 'విళక్కు (కుటుంబ దిపం) అనే కవితా సంపుటి ఆయన రచనలలో ఐహు (సిద్ధమైంది. ఆదర్శ గృహిణిని మనోజ్ఞంగా. ఇందులో చిత్రించాడు. ఆన దృష్టిలో మంచి కుటుంబం విశ్వవిద్యాలయ తుల్యం. ఆయన కవిక ఉదాత్తకోన సమన్వితమే అయినా, నమమను నడువు వోస్యం తొంగి చూస్తూ వుండడం ఆయన కవితా విశే షాలలో ఒకటి. భాషమీద ఆయనకు గల అధికారం ఆశ్చర్యావహం, అందువల్ల ఆయన రచనలో భావగాంలీర్యంతోపోొటు భామా గాంభీర్యమూ చోటు చేసుకుంది. లోకం నీది అనే కవిత ఆయన భావాలకు దర్పణం పంటిదిః "ఆకస్రమంటే కొండమీదికి ఎక్కి అవలోకించు నలువై పులా- చూడు ఈ లోకపు మనుషుల్ని చూడు నీ సాటి మానవసంఘాన్ని

కి60 తమిళ విందు నా జాతి అనే ఖావనకో మానవ సము[దం చూసీ సంతోషించు జ్ఞానాన్ని వి స్ఫుతం చెయ్యి: అఖండం చెయ్యి విశాల దృష్టితో ఆకట్టుకో (ప్రజను మానవ సము[దం నేనని చెప్పు, చీలికలు శేవు ఖీదాలు లేవు, లోకం తినగా &ను ధరించగా ధరించు సంపద సర్వజనుల దంటూ నమష్టి భావనతో వ్యవహరించు, ఆకాశంలా 1పజను ఆదరించి అమలమైన- ఆదరభాపంతో అల్బబుద్ధులకు సైతం డీన్ని వివరించు. శారతి, దాసన్‌ భావాలకు అడ్డం పడుకున్న మరో కవిత కొట్టుముర ఫేం కొట్టుఖేర, “జనందం, అపైశ్వర్యాలు అందరికి లభ్యమైనప్పుడు కొట్టు భేకిజీవితంలో పార తంక్య తొలగిందని కొట్టు ఖేరీ 1 వీమ్సి అనే వ్యాధి లేదనీ ఆంచరికీ చదువు సంధ్యలు కావలెననీ కొట్టు థేరీ-క్రీవితంలో సెబ్బర తీరపోయిందసీ కొట్టు ఫేరి

విప్ణవ కవి క్లారతి దొసన్‌ 181

కని, పెంచుట మాతృధర్మమనీ

కృషి చేయుట అంధరి ధర్మమనీ

కొట్టు భేరీ-జీవితంలో

తనె వాన కురిసెననీ

కొట్టు ఫర!

(ప్రకృతి సౌందర్యాన్ని ఠారతిదొసన్‌ ఇలా ఫఅభిసర్ణించాడుం ఒక

కవిఛలోం

"బాలఖానుని లేత కిరణాలలో ఆమెను చూచితి

వికాల జలధిల్యోళ్టివెలుగులో దర్శించితి

ఉద్యానపనమున వూలలో పల్లవాలలో

తాకిన (పతిచోటా ఆమె కనిపించెను,

సాయం సమయాన పశ్చిమొ(దిని

అరుణకాంఠులలో గోచరించెను

మర్రిచెట్టు కొమ్మ కొమ్మను నివసించే

చిలుకలకు ఆ సుందరి (ప్రసాదించెను కవిత

తమిళనాడులో ఆయన్ని సన్మానించని సాహిత్య సాంస్కృతిక సంస్థ లేదనవచ్చు, నాలుగు దళాబ్ణులపాటు తమిళ పండితుడుగొ పనిచేసి 2946 లో ఉద్యోగ విరమణ చేశాడు. 1955 లో పుదుచ్చేరి (పాండిచ్చేరి). శాసన సభా నభ్యుడయ్యాడు.. ద్వితీయ. (ప్రపంచ తమిళ మహాసభలను పురస్కరించుకొని మదరానులో (19068 లో) ఆయన శిలావిగహం అఆవిష్కరించబడింది. ఆయన (వాసిన పిచిరాందైయార్‌ అనే,రచనకు 1969 లో కేంద సాహిత్య అకాదెమీ వారి బహుమతి (మరణానంతరం) లభించింది, 198 లో తిరుచిరాపల్లిలో నెల కొల్పబడిన విశ్వవిద్యాలయానికి భారతిదాసన్‌ పరు పెట్టబడింది. ఆ విప్లవ కవిని తమిళ సంస్థలూ తమిళలూ ఇఆదరపూర్వకంగా సంస్మరిస్తన్నారనణానికి ఈ నిదర్శనాలు చాలు. 11

$161 శమిళ విందు

కుహనా సంప్రదాయాలకు వ్యతిలేకంగా నిలిచిన భారతిదాసన్‌ 1891 లో పుదుచ్చేరిలో జన్మించాడు, 1964 లో శాలధర్మం చెందాడు. తమిళ సాహిత్య చరిత్రలో శాశ్వతంగా నిలిచిపోయిన ఆయన అసలు పేరు భారతిదాసన్‌ కాదు. సుబ్బురత్నం! తొలినాళ్లలో ఆయన చెప్పిన కవితబలో భారతి (ప్రభావం శస్ఫుటంగా ఉండడంపల్లన్తూ భారతి అనుయాయికాపడం వల్లనూ ఆయన్ని థారకి దాసన్‌ (భారతి శిష్యుడు) అని వ్యవహరించసాగారు. భారతి అంకే ఆయనకు ఎనలేని గౌరవం, భారతి (ప్రపంచ కవి అని ఆయన అభిప్రాయం 1

తవింళ వినీ కవితలు ఒకనాడు మహా కావ్యాలు ఆ తర్వాత ఖండకావ్యాలు సాహిత్య (సపంచంలో వెలుగులోకి వచ్చి (ప్రచుర (ప్రచారం గడించినట్టుగా, ఈనాడు మినీ కవితలు పత్రికా ముఖంగా నైతేవేమీ పుస్తక రూపంగా వై తేనేమి పరశ్శతంగా వెలువడుళున్నాయి; పారకుల్ని అలరిస్తుక్నాయిః ఒక సాహిత్య [ష్యక్రియగా మినీ కవిత స్థిరపడింది, తెలుగులోవలి, తమిళంలోనూ మినీ కవిత బాగా (పచార్శంలోకి వచ్చింది, ముఖ్యంగా పత్రికలు అందులోనూ చిన్న ప్యతికలు, ఈ (ప్రియకు (సాముఖ్య మిస్తున్నాయి. ఇటీవల మినీ కవితల సంపుటాలు కొన్ని పు సశ రూపంలో వెలు వడడం గమనించదగిన అంశం, ఏక విషయాశ్రయమూ వ్యంగ్య [పథానమూ అయిన లఘు రచనను మినీ *విత అనవచ్చు. కనుక ఇందులో అ|పస్తుత విషయాల (ప్రసక్తి ప్రుండదు? డొంక తిరుగుడు ఉండదు. తాను చెప్పదలచిన విషయాన్ని కవి నటిగా సంగ్రహంగా స్పష్టంగా వివరిస్తాడు. సంక్షీ ప్తత మినీ కవితకు జీవం. కాగొ అది ప్రాఠకుణి అనాయాసంగా ఆకట్టుకుంటుంది వ్యంగ్య (ప్రధానం: శాపడంపవల్ల, ఆలోచింప జేస్తుందికూడా, మలయాళంలో ఈ మధ్య శార్టూను కవితలంటూ వస్తున్నాయి. ఇవికూడా మినీ కవితలే. ఈ కోవకు చెందిన కవితలలో. వ్యంగ్యానికి పైచెయ్యి అనే అంశాన్ని కార్టూను కవిత అన్న. పేరు చెప్పక చెపుతున్నది, ఇక కొన్ని తమిళ మినీ కవితల్ని పరిశీలిద్దాము తర్వాతి వేళ వచ్చింది ఇంకా తెల్లారనే లేదు మన స్వాతం[త్యం గురించి బక రచయిత చెప్పిన రెండే రెండు పొదాల కనిత యిది. మనం ఆశించినట్టుగ్యా స్వాతంత్ర్యానంతరం కూడొ మనల్ని కమ్ముకున్న కష్టాల చీకట్లు తొలగ లేదనీ సౌఖ్యమనే వెలుగు యింకా శాలేదనీ ఇనా తెండు పంక్తుల్లో కవి స్యక్షం చేసిన తీరు బహుథా (హాంసార్హం, =

164 తమిళ వీందు బాలకుషూరన్‌ అనే రచయిత నగరాన్ని యిలా దర్శించాడు “క్పక్షృుల్సు న్లివ్రసించ్లే పెద్ద చెట్టు పడిపోగా మనుషులు నిపసించే రాతి చెట్టు పెరిగిన అడవి.

ఆ మధ్య'ఏ రోజు పత్రికలో చూసినా దొంగ రవాణాదార్లకు సంబంధించిన విషయాలు (ప్రముఖంగా కనిపిస్తూ వుండేవి ఆ విషయాన్ని ఒక రచయిత హితోపదేశం అనే యీ కింది కవితలో హృద్యంగా తెలియనేశాడు.

కళళ్తబ్ట్ర కడలినైనా దాటి ఆర్థం ఇర్జించమని పెద్దలు "సెలవిచ్చిన హితోకి ననుసరించి అర్ధించాను అర్థం. ఆర్జించిన అనంతరం నాకు లభించాయి దొంగ రవాణాదారు, ఆనే ఒక విరుదూ శారా గృహా శిక్షా అలల కడలినైనా దాటి అర్ధం ఆర్టించుము=*అని తమిళరిలో రుచికరమైన సామెళ ఒకటి నేటికీ వాడుకలో వుంది ఈ సామెతను వ్యంగ్యంతో రంగరించి, సమాజంలో రూపుదాల్చిన ఒక చెడుని రచయిత తెలియజేసిన వైనం ఎంతైనా గృహ యజమాని కోపతాపాలు ఎన్ని అపతారాలు ఎక్తుతుంద్రో ఆ విష యాౌొన్ని తిరునూపళవన్‌ అనే రచయిత చేసిన తుఫాను హెచ్చరిక నుంచి అనా నూసంగా (గహించవచ్చు, "

తమీళ మినీ కవీతలు 14కి

అహ్మాదయార్ణవంలో

శేంద్రీశరించిన తుఫాను

భార్యాప్కుకుల వైపుగొనో

ఆఫీను అటెండర్కు ప్యూనులివైపు గానో

వీయవచ్చు.-.. - ౯

తత్ఫలితంగా

ఫైళ్ళ ప్రాంకాలలో

ఉరుములతో కూడిన వానో

లేకపోతే

గాలితో కూడిన వానో

కురస వచ్చు

నేడు వెలువడుతున్న కొన్ని, తమిళ మినీ కవికలలో ఇంగ్లీషు మొటలు

కొంచెం ఎక్కువగా కనిపిస్తున్నాయి. అయిత్తే అవి దైనందిన జీవితంలో తరుచు వినిపించేవి కాబట్టి ఆ మౌటలు ఒక విధంగా ఆ కవితలకు శ్లీవం పోసేవిగా వున్నాయి. మను రామస్వామి. (వ్రాసిన *నెపోటిజంి * ఇందుకు చక్కని ఉదాహరణ,

అన్సన కమీషనరుగారు

ఐడియల్‌ వ్యక్తి,

ఆసీస్‌ కలంతో

ప్రాంత వుత్తరం శాయటు,

సొంత కళంలో

ఆఫీసు సీరా పొయ్యరు,

పొంత వుత్తరం

శాయడం మొకం

ఆఫీసు టైములో

కొబ్బరిశాయ చాలా విచి[తమైనదంటూ ఒక కేని యిలా చమత్కరించాడు. శబ్య్యంప్లా సమయంలో కొట్టినప్పుడు

18ీక తమీళ వీందు సంశరగానూ పచ్చడికి మధ్యగానూ పగిలే విచిితమైన కాయం ఎన్నికల సమయంలో నాయకులు వాగ్దానాలు చేయ్యడం, (ప్రజోప యోగార్థం కొన్ని మంచి పనులు చెయ్యడం మొదలైన వాటిని ఒక రచయిత (ఊళ) ఎన్నిశలు రావాలి అనే కవితలో తేట తెల్లం చేశాడు ఎన్నికల సీజన్లో వేదిక “సంతి నుంచి ఓకాయసన యిలా అన్నాడు ఈ సియోజక వర్షంలో మంచినీళ్ళు కావాలంటే వీధి దీపాలు వెలగాలంటే రోడ్డు వసతి కలగాలంటే... మధ్యలో ఒకడు నిలబడి అన్నాడు గదా * మాటిమాటికి ఎన్నికలు రావాలి వ్యంగ్య [1పధానములై నా, తమిళ మినీ కవితలు చాలాపరకు పరుషంగా వినిపించకపోవడం గమనించదగిన మరొక అంశం. నిజానికి కటూక్తులు కాదు, కస్ముని పూటలు వ్యంగాంనికి జిగీ బిగీ చేకూరుస్తాయి. పరుషోక్తులు ఆవేశం కలి గిస్తే, అలితోళ్తులు ఆలోచింపజేస్తాయి, కమలా నణాళన్‌ అనే రచయిత (వాసిన ఆబ్బద్దర్హు పిల్లలు కవితను పరిశీలిస్తే, యీ అంశం స్య క్షమవుతుంది, కళఖ్లారత్ర మాత ఇద్దర్ని కన్నది ఒకరు స్వాతం(త్యం మరొకరు స్వార్థం, 'కెద్దది స్వాతం[త్యం ఇద్దర్ని కన్నది

శమీళ మినీ కవితలు 187 ఒకరు (పకొస్వామ్యం మరొకరు సోషలిజం (పజాస్వామ్యమూ ఇద్దర్ని కన్నది ఒకరు వోటు మరొకరు దోంగ వోటు, "పెద్దది సుందరి చినుది కురూపి” వ్యంగ్య వైభవం సంతరించుకున్న మరికొన్ని మినీ కవికలు $ వల్ల కాటి చిచ్చు కర్రాబం ప్రగం శాసుం సగం దహించి వేశాక శేటంచిన యీ శరీరాన్ని వల్లళాటి చిచ్చు ఇంకేం దహిస్తుంది ఆప్ట (బ్రీక్ష్లలో వడినీ వొర్తీ: జేళశంలో పస్తోశ్సత్తి ఈ యేడు రెండింశలు ఎక్కువయింది (ప్రజలకోసం శాదు ప్రార్టీ జెంగాల కోసం జాకీ, పోలు సొమో,

కేకకి తమీళ వీండు "వేచివున్నారు “స్సు క్యూ మొదలుకొని లిప్టు క్యూ దాకా వేచి వుండి ఉద్యోగంలో ఉన్నతికి వేతనంలో ఉన్నతికి రేషను సామాన్ల వేచి వుండి వేచి వుండి విసిగి వేసారి పోయ ఇంటికి రాగానే నా కుమారుడూ కూతురూను ఉద్యోగం కోసమూ ఉద్వాహ వేళకి న్‌ ఆశీర్వాదం, " గుడీపే గొంతు “బిధికారపు బొంగులు మా జీవితంతో ఒరుసుకుంటాయి అయితే మండేని బొంగులు కాదు మా కడుపులు 1” కకాానలల మణీ,

తేమీళ మినీ కపీలీలు 14 ఎందుకో

అన్పండు టెండలో

పరసలో నుంచుని

ఒళ్ళు వేడెక్కి కాళ్ళు పోట్టు పుట్టి

కసుకువెళ్ళినా

ఆ వీయ్యం మౌ(తం

ఎందుకో ఉడకలేదు

ఎాభ క్రవత్సలం,

కడలీ ఒడలూ

కడ్రలూ ఒక విధంగా కడలే

ఎందుకంటే

ముత్యాలు యిస్తున్నది-చెమట

ముఠ్యాలు యిస్తున్నది.

కడలీ ఒళ విధంగా ఒడలే

ఎందుకంటే

ఉప్పు యిస్తున్నది-చెనుట

ఉప్పు యిస్తున్నది.” బండీయా

ఈద్రీక్రట్లో

అగ్గిపెట్టె వెతికి

కిందపడి

దీపం బద్దలుకొట్టి

గాయం పడడం కన్నా

ఇలాగే వుంటాను

జైల్లారదా యేమిటి ౯

అ= రొయనీ,

110 తమిళ వీందు వరదవీ,ణ (కట్నం)

క! కొంపలకోసం

అటూ యిటూ పరుగె తే

ఈ మనుషులు...

శాశ్వత గుహాలలో

నివసించేందుకు

గృహ యజమానినే

6ఆద్దె అడుగుతున్నారు.

ఎ=లీవకువూర్‌ ,

యాచకుడు

ళళద్రేష్ట్మడ్స

ఏమన్నా

శ్రాయా రప్పా

కల్చనా కృతా]

కరుణా సింధువు!

కనుకనే

పొట్ట యిచ్చిన జేవృడు

ఇతనికి

కాళ్ళూ చేతులూ

కనికరించ లేదు.

అ= వజీర్‌,

కత్తులు లేని సిత్తుకు లేని

ఈరౌడి రంగడు కాపీంచే

పవత యుద్ధంలో

కత్తులూ లేవ

నెత్తురూ లేదు!

అతను [(గహించేది

తమీశో మిఫీ కవీతీలు 111 సైకిలు గొలుసు మౌశమే ! దెబ్బ తగిలిన చోట ఎముకలే నుగ్గపుతాయి నెత్తురు రాదు [03

వాటే _క్రీక్క-నల్‌ ॥

శకునం

(ప్రొద్దున లేచిన నల్లని పిల్లి

ఆహారం కోసం

అడ్డంగా మనిషి రావడం చూసి

దిగులు పడింది నల్లనిపిల్లి,

+వెడ్పుతున్నపని

ఆపురుందో అవదో

పొడు మనిషి

అడ్డంగా నచ్చాడు”

పొకునం అనుకున్న (పశారం అన్నీ అడిగి తీసుకుని ఆ తర్వాతనే అగ్ని (పదడిణంచేసి సూంగల్వం కట్టడానికీ ముందుకు వచ్చిన ఓ మహా పురుషుడా !

11 శమీళ విందు నిన్ను చూడ లేక సిగ్గుపడే తల వంచుకున్నాను, లజ్ఞపల్ల మాతం కాదు ! మబోవభు, 'జేశళ క్ర మా కుటుంబంలో కొదువ లేదు దేశభక్తికి తాతయ్య యేమో ఢిల్లీ. ల్లీ... నాన్న యేమో శేరళ .... కేరళ అన్నయ్యయేమో ఒరిస్సా... ఓరిస్పా ఇక్కయ్ణయేమో కర్ణాటక 9686 కర్లాటక.., ఈమ్ముడికేమో ఉ.(ప్రఎజడా(ప్ర,ఎి నేనూ అమ్మా శలొ ఒకరం ఓక్కొక్క రాష్ట్రం లొటరీ టీశెట్లు అమ్మడం శమీళనాడులో నివసించే మ్రూక్సు కొదువలేదు దేశభక్తికి, న్‌నుుల విశ్వనాథన్‌ ,

తమిళ మినీ కవికలు . ఇంటర్వ్యూ థ్‌ లెండు సుండూకాలను ఎన్నుకునేందుకుగాను వందమంది మేధావుల్ని బాధ పెట్టడానికి శేరు ఇంటర్వ్యూ! ఎూచ, కల్యాణ రామన్‌ ్ల విన ఖతి గతకాలపు స్మృతుల్తై కనిపించిన మోడుల్ని చూసి కన్నీరు కార్చాను, భవిస్యత్యాలపు ముగ్గల్ని ఆత్మ [ప్రత్యయంతో బుజ్జగించాను పర్తమానశాలపు పువ్వులోని అనుభన మధువుని మాతం చవిచూడ మరిచాను, కళైయాళ్ళి దీపం మొదలైన ప(తికలలో వెలువడిన మె మినీ కవితలు తమిళనాడులోని సామాజిక పరిస్థితులకు మణిదర్చణాలు! తమిళుల జచొర వ్యవహారాలు, విశ్వాసాలు మొదలై నవాటిని తెలియజేస్తున్నా? యౌ మినీ కవితలు సాంఘిక రాజకీయ పరిస్థితుల్ని కళ్ళుకు కేలా తిఠథియవేస్తున్నవని చెప్పడం చర్విత చర్వణం, (పస్తుతం తమిళనాడులో పల్లెపట్టుల్లో పట్టణాలలో పాతుకు పోయిన లాటరీ వ్యామోహాన్ని దేశభ క్రి కవిత తూర్చొర పడుతోంది. కట్నకానుక లన్నీ (గహించిన తర్వాతనే ముంగళసూ(ం కట్టడానికి ముందుకు వస్తున్న యువకుల్ని చూసి మౌనవతులైన, యువళ్తులు పడుతున్న మానసిక క్షోభకు

క! తమీళ విందు “పౌరుషరి అద్దం పడుళున్నది. *ళకునంిల్రోన్సి వ్యంగ్య ఆలోచనామృళం। అధునిక సమాజంలోని కొందరు సంఘవి(దోహుల్ని కోడీల రూపంలో “కత్తురులేని నెత్తురులేని కవిళలో చూడవచ్చు, బేళంలో జరిగిన వస్తోక్స త్రి [ప్రజలకోసం కాదట, పొర్టీ ఇండాల కోనమట! “అభివృద్ధి కవికలో ఈ అంశాన్ని కవి చమత్కారయుతంగా వివరించాడు

పరీలించేకొద్ధీ తమిళ మినీ కవిశలలో. ఇటువంటి అంశాలు ఎన్నెన్నో ఊనపస్తాయి,. నేటి కవిలో సామాజ్తళ స్పృహ పుష్కలంగా ఉందనీ, చాలా మంది దృష్టికి అతి సామాన్యంగా కనిపించే సన్నివేశాలను కూడా అతు కవితా దృష్టితో దర్శించగలుగుకున్నాడసీ త్రాన్స చెప్పవలచిన విషయాన్ని కంనంగా కాళ కమ్మని సూటీలశో సుస్పష్టం చేస్తున్నాశసీ చెప్పడానికి ఈ మినీ కవితలు (ప్రబల సాక్ష్యాలు!

అధునిక తమిళ సాహైక్యంల్రో మినీ కవితా [పక్రియ సుస్థిరమైన స్థానం సంపాదించుకుంది,

తవింళంలో బాల సాహిత్యం తమిళంలో బాలసాహిత్యం బాగా అభిపృద్ధి చెందినట్లు స్థూలదృష్టికి కూడా తెలియవస్తుంది. వికృతి తమిళ సంపత్సళాదిన్సి అనగా 1956 ఏ(పిలు 18 న మదరాసులో వెలుగులోకి వచ్చిన కుళనైై ఎచళ్కాళ ర్‌ సంగం (బాలల రచయితల సంఘం) 1978 లో రజతోత్సవం జరుపుకుంది. ఆ నాడు కేవలం పదిహేడుగురు సభ్యులతో స్థాపించబడిన యీ సంఘం నేడు శాఖోసశొఖలతో. విలసిల్లే వటవృక్షంలా వుంది. ఈ సంఘ సభ్యులు ఒక్క భారతదేశంలోనే కాక్క శ్రీలంక మలేషియా మొదలైన కోన్ని విదేశాలలో కూడా ఉన్నారు. బాల సాహిత్య నిర్మాతలను యథోచితరీతిని గౌరవించడం, బాలసాహిత్యం గురించి పరి కోధనలు జరిపించడం, బాలసొహిత్య మహాసభలు నిర్వహించడం మొదలైనవి ఈ సంభ వివిధ శార్యకలాపొలలో కొన్ని. బాలసాహితి రచయితలు ఎవలెవరు!- అనే పుస్తకం కూడా (ప్రకటించింది ఈ సంఘం. బాలవాజ్బయ వికాసమునకు శృషి చేస్తున్న (ప్రసిద్ధ కవి శ్రీ అళ వళ్ళియప్పు ఈ సంఘమును స్టాపిరచారు. తమిళ బాల వాజ్మయ చరిత్రలో ఇటీవల మరొక మైలురాలు వెలిసింది, సుప్రసిద్ధ కవులైన శ్రీ మ ప "పెరియసామి తూరన్‌ సంపొదకత్వోన పది సంపు టాలలో బాల విజ్ఞాన సర్వస్వం వెలుగులోనికి- వచ్చింది. ఈ సంపుటాలలో మామూలువే కాక రంగు రంగుల చిళతొలు కూడా అందాలు దిద్దుకోవడం ఒక విశేషం, బాల సాహిత్య చర్మితను సవివరంగా తెలియజేస్తా. “పూవల్లిన్‌ (శ్రీ వి. డి. గోపాలకృష్ణన్‌) ఒక హేప్త రచన చేశారు. ఇవన్నీ చూసినప్పుడు బాల వాబ్మయానికి ఇంకా ఊపి వ్‌లమైన భవిష్యత్తు కలదని స్పష్టమసుతుంది కడమ భారతీయ భాషలలో వలె తమిళం లోనూ పిల్లల పాటలూ పొడుపు కథలూ, పిల్లల్ని ఉద్దేశించి చెప్పబడే కథలూ చాలా ఉన్నవి. కక్చాక్షీ! శాకీ! కళ్ళుకి కాటుక తీసుకు రానే!

176 శమిళ విందు

పిచుకా!

పిచుకా!

జడలోకి

పువ్వులు తీసుకు రావే!

కొంగా 1

కొంగా 1

పాపకు

పొలూ తీసుకు కానే[9 వంటి పొటలు ఎన్నో నేటికి వాడుకలో ఉన్నవి, పై పాటలో ఊదాహృశములై న వన్నీ పిల్లలకు పరిచితమైనవే* నల్లని కాటుక అనకుండా నల్లని రంగు కల కాకి అని షేర్కొనడం పళ్ల ఆ భావం పరోక్షంగా వ్యక్తం చేయబడింది. పిచ్చుక మహా ఓపిగ్గా ఎక్కడెక్కడో తిరిగి రళరళాల వస్తువులు సమకూర్చుకుంటుంద్కి తన గూటి కోసం, ఆటుపంటి పిచ్చుకయేమో రకరళాల పూలు కిసుకురావాలట |! తెల్లని కొంగ యేమో, యిక, నల్లని పాలు ఎలా శీసుకుపస్తుంది? ఇదీ యీ చిన్న పాట లోని-చిశేసం,

ప్రసిద్ధ (ప్రాచీన కవయిత్రి అవ్వ్వైయార్‌ చెప్పిన సూక్తుల్ని ఈనాటికి శమిళ జాల బాలికలు ఆదరఖావంతో పలెవేస్తూ. పంటారు, తమిళంలో. బాల సాహిత్య మన్నప్పుడు తమిళ నవయుగ ప్రవక్త

సుుబహ్మణ్య,-భారతి "పేరు స్పురణకు రాళతప్పదు. కవిత వ్యాసం మొదలైన యిశ్రర (ప్మకియలతోపాటు పిల్లల సాహిత్యమునూ ఆ మహిళని ఆదరించాథుం ఆదరించడమే. కాక నాలుగు కాలాలపొటు నిలిచే మంచి రచనలూ చేశాడు, పిల్లలకోసం అయన (వాసిన వాటిలో “పొమ్ఫా పొట్టు చాలా (పసిద్ధమయింది. అందులోని కొన్ని పంక్తులు పరీక్షించండి ॥

పరిగెత్తి ఆడాలి పాపా-నువ్వు

బద్ధకం మానాలి పాపా

కలిసి మెలిసి ఆడాలి పాపాంఎవ్వ

రిని ఏమి ఆనబోకు పాష్టా,

తమిళంలో బాల సాహిత్యం ! శెలుకుతూ తిరిగేటి కోడితోంనువ్వు చక్కగా ఆడాలి పొపొ దొంగలా బతికేటి కాకినీ-నువ్వు దయతోను చూడాలి పాపొం కల్ల మాటలు విడిచిపెట్టాలి సాడీలు మౌనాలి పొపొ దేవుడే మనకు దిక్కగును పాపొ శీడేమి రాబోదు పాపొ ఉత్తరాన హిమాలయం, దడీణాన కన్యాకుమారిను పొపొ "పెద్ద సము(ద్రాలు నువు చూసేవు తూర్చునా పడమరా పొపాః భారతి అనుయాయులలో ముఖ్యుడూ, కేవిమణీగొ (ప్రథితయళస్కుడూ అయిన. దే?క వినాయకం పిళ్లై కూడా పిల్లలకోసం చక్కనీ చిక్కనీ పాటలు ఎన్నో వెలయించారు, అవుని గురించి అయన “వ్రాసిన పాట దాట వి శెక్కింది, సారళ్యం ఆయన కవితకు పెళ్టిని భూషణం: ఎవ్తు పొటల్‌ 0 కొన్ని పాదాలు | “తియ్యని పాలూ యిచ్చేపు-పొలానికి మంచి ఎరువూ యిచ్చేవు బండిసి లొగే ఎద్దుని-చక్కగ సంచీ పెద్ద జీ్‌ఫేవు శలిలేని పసిపాపలకూనీవేమో తల్లి సయ్యేవు జబ్బుతో బాధపడేవారికి-నువు మందు నయ్యేవుి 12

క్ష/8 తమిళ విందు ఆనాటి. రచయితలలో కా. నమి్మ్శివాయ ముదలియార్తు మణి తిరునావుక్కరసు ముదలియార్సు సుయిలై శివముక్తు (ప్రళృకులు పిల్లల పాటలు చాలా (నాకారు ఇవన్నీ తమిళ వాచకశాలలో కనిపిస్తూ వుంటాయి కూడా, ఆధునికులలో చాలామంది పిఖబకోసం పాటలు (వాసేవారున్నారు, "ెరియసామి కూరన్క్‌ తణిళై ఉలగనాదన్‌, ఆర్‌, అయ్యాస్వామి.. ఆళం పళ్ళియప్ప, తిరుచ్చి భరతన్‌, తంబి [శీనివాసన్‌, నాగముత్తయ్య మొదలైనవారు శవికా సంపుటులు వెలువరించారు, పిల్లల కవిగా సు్రసిద్దుడైన శ్రీ పళ్ళియప్ప వెలయించిన కవితా సంపుటాలలో “మలరుం “ఊళ్ళం” - ముఖ్యంగా పేర్కొన దగింది ఆయన (వ్రాసిన *నా దడ్దైపంిలోంచి.కొన్ని పాదాలు: లష్ష్మూ అమ్మా! నువు పచ్చేపు శేషును నాకు ముద్దిచ్చేవు అహ్మా! నిను చూచుట తరువాయి నా మేడుపు..పొయేంను - అరదూ లొలికేచచండద్రుల్లి ఆకాశంలో చూప్పుతు పాలూ పళ్ళూ పెఫ్రేపు పాటలు కథలూ చెప్పేవు నీలా సను పెంచేవారు లోకంలో లే రెవరు నన్ను పెంచే మా అమ్మా నీవే నా జైవ మమ్మా !” కవికలవలె కమ్మని కథలూ పిల్లలకోసం ఎన్నో, వెలుపేడినవి. తి, జ, రం (8, జ రంగనాధన్‌), యన్‌, నటేశన్‌ (రాజి, వైశ్రణ్హా (వైద్యనాథన్‌) ఆర్వి (ఆరొ, వెంకటరామన్‌), 3. జయలక్ష్మి, కామాక్షి (శ్రీనినాసన్‌ (ప్రభృతులు కథ లెన్నో రచించారు. పిల్లలకి కథలు కమ్మగా చెప్పడం త, జ ర, కి వెన్నతో పెట్టిన విద్య, ఈ సందర్భంలో శాజావీని గురించి చెప్పక తప్పదు, ఏ విష

తమిళంలో బాల సొహిత్యం 170 యమునై నా సరే కథగా, మనస్సుని హత్తుకునేటట్లుగా చెప్పడ మనే కళ రాజాజీకి అబ్బినట్లుగా మరొకరికి అబ్బలేదు అనడం సాహసం కాదు. ఆయన కల్పనా కథలు సంపుటి “కర్పనై క్కాడుి రాజాజీ కట్టుకథలు అనే పేరుతో తెలుగులో వెలువడింది పిల్లలకోసం కొన్ని నవలలు కూడా వెలువడకపోలేదు. వాటిలో వళ్ళియప్ప వెలయించిన “మణిక్కు మణి” అన్నది కేర్కొనదగినది, ఇది చిట్టికి చిరుగంట ఆనే పేరుతో తెలుగు చేయబడిందిః విజ్ఞానశాస్త్ర సంబంధము. అయిన రచనలు కూడా ఎన్నో వెలు వడడం హర్షించదగిన విషయం. ఈ రంగంలో కృషి చేస్తున్నవారిలో ముఖ్యులు శ్రీయుతులు పి యన్‌. అప్పుస్వామి, ఎం యల్‌- శబరిరాజన్‌. (పభృ తులు, శేనా అనే లేఖిని నామంతో శ్రీ అప్పుస్వామి కొన్ని గేయకథలు కూడా (వాశారు. విజ్ఞానశాస్త్ర విషయాలను గురించి వ్యాసాలూ పాటలూ ఆయన చాలా (వ్రాశారు, జీర్లకోశం గురించి చక్కని పుస్తకం (మన్తిర విద) [వాకారు శబరిరాజన్‌, నాటినుంచీ నేటిదొకా వెలుగులోకి వచ్చిన రకరకాల గడియారము లను గురించి శ్రీ కల్వి గోపాలకృష్ణన్‌ అనే (ప్రసిద్ధ రచయిత “మణీ ఎన్ని అనే పుస్తకం (వ్రాశారు. ఈ పుస్తకం గడియారం ఆకృతిలోనే అచ్చు కావడం ఒక విశేషం, ఇది పిల్లలకు ఎంతో ఆసక్రిదాయకంగా ఉంటుందని వేరే చెప్ప నవసరం లీదు, పిల్లల్ని ఉద్దే?ంచి జీవితచర్మితలు ఎన్నో తమిళంలో వెలుపడినవి, (ప్రసిద్ధ విద్యావేత్త అయిన (శీ నెళు. నుందరవడివేలు (వ్రపంచ (వసిద్ధికెక్కిన (ప్రము బుల వీవిత విశేషాలను చక్కని కథలుగా సంతరించారు. (శ్రీ కల్వి గోపాలకృష్ణన్‌ గాంధీజీ కథను “వళి కాట్టియ ఉత్రమర్‌ గాంది యడిగళ్‌” అనే పుస్తకంలో పరమాద్భుకంగా చి(త్రించారు. విశ్వకవి రనీంద్రనాథ రాకూరు జీవిత చరితను శ్రీమతి తిలకవతి మనోవారంగా అభివర్ణించారు. గోపెద్దలు పిన్నలుగా ఉఊండే రోజుల్లో అనే శీర్షికతో టీ వళ్ళియప్ప కొందరు (ప్రముఖులను గురించి అన్నకి గొలిపే కొన్ని సంఘటనలు తెలియజేశారు. ఈ సందర్భంలో (శ్రీయం, వి. వెంక(ట్రామ్‌ అనే రచయిక చేసిన ,కృషిని (పస్తావించాలి, గాంధీజ్రీ బాలగంగాధర తిలక్‌, గోఖలే, వీరసావర్కర్‌, కతి

180 తమిళ విఐ*దు నల్లవర్‌? (దేశంకోసం శ్రమించిన మహనీయులు) అనే శీర్షికకింద సుమారు 50 పుస్తకాలు (వ్రాకారు. ఇవన్నీ సచి(త్రకంగ్యా ఒకే పైజులో మ్యుదిశతము లయినవి, అలాగ్పేరి, నుం కలియపెరుమాళ్లా అనే మరొక రచయిత “అజివియల్‌ అటిజర్‌ అనే శీర్షిక కింద సుమారు 20 పుస్తకాలు (ప్రకటించారు. విజ్ఞాన కాస్త్రవే త్తల జీవిక విశేషాలు -ఈ శీర్షిక 80ద వెలువడిన పుస్తకాలలోని (పథాన (శ్రీయుతులు నాగము త్తయ్య (వ్రాసిన కుళ న్లెక్కవిత్తై గళ్‌ (పిల్లల కవితలు), రా, అయ్యాస్వామి సంకలించిన కుళన్దెగళుక్కు నాడోడిప్పాడల్‌ గళ్‌ (పిల్లల ఇానపద గీకాల్సు తంబి శ్రీనివాసన్‌ (వాసిన “పుత్తకం తయార్‌” (పుస్తకం తయారయింది), త నా, సేనాపతి అనువదించిన బొమ్మై క్తిరుడన్‌ (బొమ్మ దొంగారవీంద్రుని కథలు) మొదలైన పుస్తకాలు కూడా సంభావించదగినవి, రా, అయ్యాస్వామి పిల్లల్ని ఉద్దేశించి మనోహరమైన శైలిలో రాషకథను రచించారు. ఇలా వివిధ (ప్రక్రియలలోనూ ఎన్నెన్నో చక్కని రచనలు వెలు వడినవి, తమిళ బాలసాహిత్యాఖివృద్ధిక రచయికలూ, పణతికలే శాక పళనియష్పా (బ్రదర్స్‌, పారినిలైెయం, కైస్తవ సాహిత్య సంభుం (ఏ, యలా, యస్‌ఏి కలే మగళ్‌ కార్యాలయం, తై వసిద్ధాంత పుస్తక (వళాశళ సంఘం మొదలైన పస్వి (గ్రంథ (ప్రకాశకులు కూడా గణనీయమైన కృషి శావిస్తున్నారు. క్‌ ఈ సందర్భంలో మదరాకఘలోని దక్షిణ భాషా ప్ప స్త సంస్థవారు తమిళ బాలవాజ్మయ వికానమునకు చేసిన కృషిని అభినందించడం సముచితం, మంచి పుస్తకాలు (పకటించడమేకాక, పిల్లల పుస్తకాల పోటీలు కూడా నిర్వ హించారు. పోటీలలో నెర్గిన పుస్తకాలను ఇతర దక్షిణాది భాషలలోకి అనువ దింపజేశారు. తమిళంనుంచి తెలుగులోకి వచ్చిన కొన్ని పిళ్లల పుస్తకాలు ఉదాహ రించడం అ(పస్తుతం కాదనుకుంటాను. "అబ్దుల్‌ ఖాదర్‌ (వళరుం చుడర్‌) ఆశా। ధ్రీపం; అను; మధురాంతకం కాజారాం, నవల,

తమిళంలో బాల సాహిత్యం కేం] కల్వి గోపాలకృష్ణన్‌ (కనవు ఉలగిల్‌ కుళందై గళ్‌) స్వపష్పులోళకంలో పిల్లలు అను : సభాపతి, నవల, పరక్కుం పొప్పా (కేపరు పొపాయి) ఆను: టి, వి, రంగాచార్యులు నవల వళి కాట్టియ ఉళ్తమర్‌ (దారి చూపిన తాత గాంధీఖ అను: చల్జా రాధాకృష్ణశర్మ, జీవిత చర్మితఈం (మణి యెన్న) టై మెంతయిందిశ; అను: చల్దా రాధాకృష్ణ శర్మ, విజ్ఞానం" రాజాగోపాలాచారి, సి, (కర్పనై క్కాడు) రాజాజీ కట్టుకథలు; అను: టి. వి, రంగాచార్యులు, వళ్ళియప్ప్ర అళ, (మణిక్కు మణి) చిట్టికి చిడుగంట$ ఆనుః చల్లా రాధాకృష్ణశర్మ, నవల, (మిరుగంగళుడన్‌ మూన్దు) మణి) మృగాలతో మూడు గంటలు; అను; మధురాంతకం రాజారాం, విజ్ఞానం. శబరి రాజన్‌, యం, యల్‌, (మనిర విద్దె) కడుపులో గారడీ; ఆను; చల్లా రాధాకృష్ణశర్మ, విజ్ఞానం, కథల పుస్తకాలు, పిల్లలకోనం ఉద్దేశించబడిన జానపద గేయాలు, తమిళ మహాపురుషుల జీవిత చరిత్రలు మొదలైనవి తమిళంలోంచి తెలుగులోకి ఇంకా ఎక్కవగా వెలువడవలసిన అపనరం ఉన్నది, బాల బాలికలలో. కనుక ఇతర భాషలను గురించీ, ఇతర (ప్రాంతములను గురించీ సదవగాహన ఏర్పడినట్లయిత్వే జాతీయ సమైక్యభావం వారిలో చిన్న వయస్సులోనే ఏర్పడుతుంది అది వారి జీవిత సౌఖ్యానికి శాక దేశశ్రేయన్సుకీ దారి తీన్లుంది

చిరు తొండనంబి కథ అరవైముగ్దురు నాయన్నారుల (శివభక్తుల) కథలలో తెలుగువారి?

ఐహుథా ఆకర్షించిన వాటిలో చిరుతొండనంబి కథ (పముఖమైనది, మహాకవి పాల్కురికి సోమనాథుని నాటికే యీ కథ బహుళ (ప్రచారంలో ఉన్నట్లు తెలియ వస్తున్నది. ఆయన వెలయించిన బసపపురాణంలోని యీ [కింది పంక్తులు అందుకు (పబల సౌక్ష్యంం

అలా 6868 2002 004 + థధరజీలోప్రలస్తు

గరమర్ది నూరూర సిరియాళు చరిళ

మేటి యై చను భక్త కూటువలందు(

బాటలుగాం గట్టి పాడెడువారు

(స్తు తోక్తుల గద్య పద్య కావ్యముల

విస్తారముగ జేసి వినుించువారు

నట్టుగాక సాంగభాషాంగ (క్రియాంగ

పలునొాటకంబుల నటియించువారు

మును మాడి వీరు వారన నేల? కూడి

కనుగొన రోళ్ళ రోకళ్ళ బాడెడువారుటు

చిరుకొండనంబి కథ భక్త సంఘాలలో (గస్తుతించబడేది. ఊరూర

(ప్రచారంలో ఉండేది. గద్ధపద్య కావ్యాలలో అపతరించింది. ఆ కమ్మని కథకు నాటకాలు కట్టి (ప్రదర్శించేవారు. అంత (వసిద్ధికెక్కిన కథ అది, కాని మన దురదృష్టం పాల్కురికి సోమనాధునికి ముందు సంతఏంచబడిన సిరియాళుని చరిత యేదీ నేటికి లభ్యం కాలేదు. మై మైచ్చు ఆ మహాకవి 186 పంక్తులలో చెప్పిన చిరుతొండనంబి కథ శ్రీనాథాది కవులకు మౌతృక అమింది.. కథ అంతట కూడా చిరుతొండనంబిని సిరియాళుడని వ్యవహారించినాడు, శినసాయుబ్యం పొందిన తర్వాత, శిపుడు అ భక్తవరేణ్బుణ్ణీ చిరుతొండా! ఆని సంజోధించినట్లు సోమనాథుని కథనం,

చిరు తొండనంబీ కథీ 18 సోమనాథుడు అభివర్ణించిన సిరియాళుడు వైళ్యడు, కాంచీపుర నివాసి, సిరియాళుని భార్యపేరు సంగళవ్వం నామాంతరం తిరువెంగాణి నంగ అతని కుమారుడు సీరాళుడు, సిరియాళుడు (ప్రదర్శించిన భ క్రి నిరుపమానం; [పభాత స్మరణీయం, కన్నకడుపనే మమకారం * కూడా పూరిగా చంపుకుని అతనిని ఇంటికి వచ్చిన అతిథికి నైవేద్యంగా సమర్పించిన పరమభక్తుడు సిరియాళుడు, కాని కథాంతంలో కొంచెం అహంకారయుతుడుగా చి(తించ బడాడుం కైలాసం చేరుకున్న తర్వాత సిరియాళుకు (పమథగణమును చూచి, నావలె కన్నకుమారుని శివునికి సమర్పించి ఆ తర్వాత తిరిగి పొందిన భక్తుడు మరొకడు లేడు.=,అని తనలో తా ననుకుంటాడు; కొంచెం గర్వం కూడా ఆన హినుంది, కవి మాటలలో చెప్పాలంట్సే *ఎంతయు. (గొవ్వీ తా నహంకరించి తలపంగి” ఈ విషయాన్ని శివుడు పసిగట్టాడు. మందహాసం చేసి సిరియాళుణ్ణి భూలోకొనికి తీసుకువచ్చి, నిష్మవ్వ అనే భక్తురాలి పద్ద నిలబడతాడు శివుడు శ్రీనాథకవి సార్వభౌముడు పొల్కురికి సోమనాథుని అనుసరించి చిరతొండ నంబి కథను 212 గద్యపద్యాలలో హరనిలాన కావ్యంలో పరమ రమణీయంగా చి(త్రించాడు. హరవిలాసం శ్రీనాథుని కృతిరత్న మని పండితులు కొంధరు సంభావించిన విషయం విజ్ఞులకు తెలిసిందే. కాని శ్రీనాధుడు చిరుకొండ నంబిని సిరియాళుడని పేర్కొనకపోవడం గమనించదగిన అంకం, అలాగే, ఆ కవిరాజ మాయాజంగముడు (శివుడు), జోగిత (పార్వతి మొద లైన పొ(తలు సృష్టించాడు. చిరతొండనంవి భక్తిని పరీక్షించే నిమిత్తం శివుడు జంగమవేషంలో సీరాళనివద్దకు. వెళ్ళి “నీతండడి దుర్మార్డుడు; లేకపోతే - ఎవరైనా కన్నకుమౌరుని చంపుకునేందుకు అంగీకరిస్తారా” అనీ అంటాడ్యు ముక్కుపచ్చలారని ఆ బాలుని అఖ్మిపాయం తెలుసుకోవాలని. కాని అతడు జంగమ వేషధారి మాటలను పెడచెవిని. పెడతాడు. శ్రీనాధుని కథాకథనం (ప్రకారం చిరుకొండడే కాక అతని కుటుంబంలోని వారంతా నిశ్చల భ కిభావభరితు అసి వ్యక్త మవుతుంది, కాని కథకు, పొరాణిక వాతావరణం కల్పించబడింది. పూర్వజన్మలో చిరుళొండడు. తుంబురుడు; సీరాళుడు, కుసూరస్వామి$ లిరువెంగనాచి గంధర్వ ఫ్రీశ దాసి చర్చదిక ఒక అప్పరస. కొన్ని కారణాలనల్ల వారు భూలోకంలో (పళవించినట్టు ఆ కవిరాజు శ్పేర్కొన్నాడు. ఈ

184 తమీళ వీందు పౌరాజీక వాతావరణ కల్పన అనపసరం. అది లేకుండానే కథ అందరినీ అలరిస్తుంది.

తరువాతి కాలంలో గరికిపాటి తహ్మయ్య, చికారు గంగాధరుడు, వాలె కోటయ్య (పళృతులు చిరుతొండనంవి కథను కావాాలుగా, యక్షగానాలుగా శిర్చిడిద్దారు.

ఇక అరవైముగ్గురు నాయన్మారుల కథలను అఖిపర్ణించే రసవత్కాష్య మైన తమిళ కావ్యం పెరియపురాణములో (సెద్దపురాణము) చ్చితికమైన చిరుతొండ నంబి కథను స్థూలంగా పరిశీలిద్దాము,

పెరియపురాణం [ప్రకారం చిరుతొండనంబి చోళదేశంలోని తిరుచ్చెంగాట్టం గుడి అనే ఒక (గ్రామంలో మహోమా(క్ర(శ్యు)ల వంశంలో (ప్రభవించాడు. వీరు శాహ్మణులని (ప్రశీతి అసలుకేరు పరంజ్యోతి, ఆయన వేదాధ్యయన సంప న్నుడు. ఆయుర్వేదంతో కూడా నిష్ణాతుడు. ఆ నాళ్లలో పల్లవ నరసింహవర్మ రాజ్యాధికారం చేస్తూ వుండేవాడు. పరంజ్యోతి రాజుకి నర్మనఖుడు. అంతేకాదు; అమౌత్యుడు కూడా. ఒకసారి రాజాజ్ఞ శిరసావహించి పరంజ్యోతి చతురంగబల సమేతుడ్డె తరలివెళ్ళి వాతాపిని వశం చేసుకున్నాడు. జయలక్షితోపాటు అసర్హరత్నరాసుల్ని కూడా ఆయన (ప్రభువుకి సమర్ఫించాడు రాజు సంతుష్ట హృదయు. డయ్యాడు. ఆప్పుడు ఇతర మంత్రులు పరంజ్యోతి (ప్రమ.ఖవీర యోధుడేకాక (ప్రసిద్ధ శివభక్తుడని తెలియజేకారు. అది విన్నవెంటనే రాజు సునన్సు శోకార్ల్షవపుయింది. “అయ్యో! పరమ శివభక్తుడెన పరంజ్యోతిని యుద్ధరంగానికి పంపి ఆయనచేశ హింసాకాండ జరిపించి పాపం మూట కట్టుకున్నాను కదా! అని రాజు ఎంతో పశ్చాత్తాపం చెందాడు, ఆ తర్వాత తన శేష జీవికాన్ని శివపాదసేపలో గడపడానికి నిశ్చయించాడు పరంజ్యోతిం

చిరుతొండనంవికి సంబంధించిన 'పై వివరాలు బసపపురాణంలో లేవుః కేవలం శిపభక్తుడుగా చితించబడ్డాడు; ఆయన యుద్ధ నైప్పుణ్యం. వివిధ కాస్త్ర వైదుష్యం మొదలైనవి స్పృళించబడలేదు,

పరంజ్యోతి తదాదిగా శివపాదసేవలో అహర్నిశలూ నిమగ్నుడై నాడు. శిపళక్తులకు భోజనం పెట్టకుండా ఆయన భజించేవాడు కాదు. అది ఆయన

చీరు కొండనంబి కథ 1 దైనందిన ఆచారం. తాను భక్రపాదరేణువనీ ఆయన నిశ్చితాభిప్రాయం భక్తులందరిలోనూ తాను కడపటివాడినని కూడా అనుకునేవాడు, కనుకనే పరంజ్యోతికి చిరుతొండడు అనే సార్ధకనామం ఏర్పడింది. తొండడు అనగా భక్తు డని అర్ధం, చిరు అనగా చిన్న, చివరికి చిరుకొండడనే వ్యవహార నామమే బాగా (ప్రచారంలోకి వచ్చింది. అసలుపేరు మరుగున పడిపోయింది,

ఈశ్వరానుగ్రహం వల్ల చిరుతొండనికి సీరాళుడనే కుషూరుడు కలిగాడు అతనికి కైతృకమైన శివభక్తి చిన్ననాటనే అలవడింది; ఉగ్గుతోనే అలవడినట్టు పేర్కొనవచ్చు.

ఇలా ఉండగా చిరుతొండని భకి కైలొనం దాకా పొకింది, అతని భక్టి భావాన్ని పరీక్షించాలని శివుడు కృతనిశ్చయుడై నాడు, ఖై రపజంగమ వేషం ధరించి తిరుచ్చెంగాట్తం గుడికి వీచ్చేశాడు. చివరికి చిరుకొందని యిల్లు చేరు కున్నాడు. అప్పుడు చిరుతొండడు ఇంట్లో లేకు. భక్తులకోసం ఊళ్ళోకి వెళ్ళాడు, అందువల్ల స్త్రీలు మసిలేటోట తాను మసలనన్వీ ఉత్తరదేశం తన ఉనికి అనీ భై రవజంగముడు చిరుతొండని భార్యతో చెప్పి, (ప్రతిరోజూ చిరుళొండడు వెళ్ళే గుడికి దారితీశాడు.

ఆ శరువాత చిరుతొండడు ఇంటికి వచ్చాడు, అతని ముఖం వాడిపోయి ఉంది, కళకాంతులు లేవు. ఎంత వెదికినా ఒక్క భక్తుడూ అనాడు కన్పించ లేదు, భక్తుడు పం్టక్రిలో లేకపోతే అతడు భుజించడు అప్పుడు ఖే రవ జంగముడి రాళను గురించి భార్య అతనికి తెలియజేసింది. మేరలేని సంతోషంతో అతడు ఖై రవుడున్న చోటికి వెళ్ళొడు. తనతోపాటు పం కిలో కూర్చుని భోజనం చేయవలసిందిగా ఆయన్ని అర్థించాడు అందుకు బై రవజంగముడు ఇలా అన్నాడుః

“జరు నెలల్జే నాసర్వే పకువుని చంపి తినడం నా కలవాటు, అలొ శనీ పక్షంలో అనాడు పన్తుంటాను, నేను కోరేది మామూలు పశువు శాదుు నర పళవు, ఫైగాం ఆ పకువు ఏక ప్వుతుడై ఉండాలి. బాలుకై ఉఊండోలి. అతన్ని

శల్ది తండ్రులు సహర్షంగా వధించి వండాలి. ఈ నా కఠిన నియమాన్ని నీవు “అీర్చలేవు ....*) ఫై రవ జంగముడు కోరిన యీ హిరణ్యాక్ష వరాలకు చిరుతొండడు సహర్షంగా సమ్మతించాడు. అనంతరం జంగముడు చిరుతొండసి ఇంటికి వెళ్ళాడు, మాట ఇచ్చిన (ప్రకారం చిరుతొండని భార్య సీరాళుని వధించి వండింది, భోజనం ముందు జంగముడూ చిరుకొండడూ కూర్చున్నారు, అప్పుడు *మీ అబ్బాయిని కూడా భోజనానికి పిలవండి అన్నాడు జంగముడు, చిరుళొండడు తటపటాయించాడు. అయినా జంగముడు విడిచిపెట్టలేదు, అప్పుడు చిరుతొండని భార్య సీరాలా సీరాలా! అని పిఠిచింది, సీ రాళుడు నవ్వు మొగంతో పరుగెత్తు కుంటూ పచ్చాడు, అయితే ఖైరవ జంగముడు అంతర్థానమయ్యాడు, తర్వాత వృషభవాహనుడై న ఈణ్వరుడు ఆకాశంలో (ప్రత్యక్షమై చిరుతొండనికి, అతని కుటుంబ సభ్యులకూ దర్శన మిచ్చాడు, అనంతరం వారందరూ శిపలోకానికి వెళ్ళారు, నిశ్చల భక్తి భావం మూ క్రీభవించిన చెకుకొండని కథ స్మరణీయం, చిరుతొండని కమ్మని కథ ఆ నాళ్ళలో ప్రజల నోళ్ళలో నలిగిన కథే! వివిధ సాహిత్య (ప్మకియలలో అందాలు దిద్దుకున్న ఆ అద్భుత కథ, ఆ తరువాతి కాలంలో కూడా తెలుగువారిని అలరించిన దనడానికి శివదేవధిమణి శతకంలోని యూ (క్రింది పద్యమును ఉదాహరించడం సమంజసం, ఈళళరయగం బిన్ననాడు సిరి యాళుండనై , యెలబ్రాయమందు సుం దరు(డను నంబినై, పదను దప్పిన గుండయగారి చందమై

చీపు కొండనంవి కఠీ 181 ధఈ జరియింపః గల్టిన త థాస్తు వృథా పరిపోక దు ప్కర జననం బిదేమిటికి శాలుపనే శిపడేవధీమణీ బాల్యంలో సిరియొచడుగ్వా యౌవనంలో సుందరమూ స్రిగా వార్డేకంలో గుండయ్యగా (తిరునీలకంర నాయనారు) మానవుడు కనుక మనుగడ సాగించ గలిగితే అది సర్వోత్తముం, అలా సాగని పక్షంలో, ఎందుకీ జన్మ! శాల్చనా+ అనగా వ్యర్థ మని శతక కర్త అభిప్రాయం.

నావలర్‌ సోవంసంందర భారతి

థారతి అనగానే తమిళ నవయుగ (వక్త నుబ్రహ్మణ్య భారతి పేరు స్ఫురణకు వస్తుంది, అయితే తమిళ సాహిత్యంలో నుపసిద్ధుడైన షురో భారతి కూడా ఉన్నాడు ఆయన నాపలర్‌ (పండిత) సోమనుందర భారతి, ఆయన 1879, జూలై. 27 న జన్మించాడు, ఆయన శత జయంతిని తమిళనాడులో పెక్కు సాహిత్య సంస్థలు జరుపుకున్నాయి.

ఇద్దరు భారతులూ తిరునెళ్వలి జిల్లాలోని ఎట్టయాపురంలో జన్మించారు ఇద్దరికి తమిళ భాషా సాహిత్యాలంటె ఎనలేని అభిమానం. ఇద్దరూ సమకాలికులు, ఈ సాదృశ్యాలతోపాటు కాన్ని వై దృశ్యాలూ లేకపోలేదు, న్యుబహ్మణ్య భారతి కవి. సోమసుందర భారతి విసుర్శకుడు. కవి భారతిది పండికపామర రంజక మైన కలి. పండిత భారతిది జటిలమైన శైలి; చాలావరకు పండితులకే ఊద్చి్ట మైనది, కవి భారతి తన 398 వ యేట కాలధర్మం చెందగా సోమసుందర భారతి తమ 8% వ యేట (1959 లో) మరణించారు

న్యాయవాదిగా సోమసుందర ఖారతి జీవిత రంగంలో (ప్రవేళించారు* “ఏేరుళోపాటు డబ్బు కూడా గడించారు. ఆ రోజుల్లో ఆయన నెలసరి ఆదాయం శీ వేల రూపాయలని అభిజ్జలు చెబుతారు. అయినప్పటిక్కి భారతి న్యాయవాద వృత్తికి స్వసి చెప్పి, అణ్హామలై విశ్వవిద్యాలయంలో తమిళ ఖాషాచార్య పదవిని స్వీకరించారు. ఆయన భాషాభిమానం ఆటువంటిది! మధురలోని తమిళ సంఘంతో ఆయన సభ్యులు, ఆ సంఘ సభ్యత్వం అందరికి లభించదు, ఆయన పాండిత్యానికి అది నిదర్శనమన్నా అతిశయో క్రికాదు. పండితుడే కాక 'ఆయన జాతీయాఖిమాని కూడా, ఓడ నడిపిన తమిళుడుగా వినురికెక్కిన వి,&. చిదంబరం ప్‌ై ఆయన మ్మికుడు. జాతీయోద్యమ కార్యకలాపాలలో పాల్గొన్న తన కుటుంబ సభ్యులకు ఆయన (పోత్సాహ మిచ్చాడు.

సావలకి। గ్టేసోమనుందర్ణ భారతి తీ సోమనుందరభారతి బహు (గంథకర్త కాకపోయిన్సా ఆయన (వాసినవి మౌ(ళఈం అమూల్యములు, అందులోనూ అయన వ్యాసాలు మకి విలువైనవి, అని పొండిత్య _పకర్షకములే కాక పరిశోధనా ఫలితాలు, తిరువళ్ళువరును గురించి కై కేయిని గురించీ ఆయన (వాసిన వ్యాసాలు అవళ్య పరనీయాలు. తమిళ వేదకర్త అయిన తిరువళ్ళువరును గురించి అనుశుతంగా రళ రకాల అభ్మిపొయాలు వస్తున్నాయి. ఆయన ఒక (బాహ్మణ యువకుడికి ఒక పంచమస్త్రీకి పుట్టినవాడని కొందర్సు పళ్ళువ జాతికి చెందినవాడని మరికొందరు ఆయన జన్మస్థలం మదరాసులోని మైలాపూరనీ....ఇలా అనుకోవడం పరిపాటి అయింది. వీటిని సోమసుందర భారతి సోపపక్తికంగా ఖండించి వళ్ళువర్‌ అఖి జాత్యుడని నిరూపించారు. అంతేకాదు. వళ్ళుపర్‌ జన్మస్థలం కూఢల్‌ నామాంతరం కల మధుర అనీ ఆయన ప్రాచీన తమిళ సాహిత్యం నుంచి ఉదా హరణలు చూపి నిరూపించారు. ఆయన అఖి(పప్రాయంలో తిరుక్కురళ్‌ స్వతంథ రచనం భారతి రచనలలో విశిష్టముయింది దశరదన్‌ కుజైయుం కైకేయి నిత్రెయుం (దశరథుని లోపమూ కైకేయి సుగుణమూ) లోకం దృష్టిలో శైకేమి కుటిలమతి। రాముడి వనవాసానికి కారణభూతమైన కరిన హృదయ. కాని వాల్మీకి? కంఐ మహాకవుల రచనల్ని ఆధారంగా చేసుకుని తప్పంతా దశరథుడిదే అని సోమనుందర ఖారతి సోదాహరణంగా నిరూపించారు. కై కేయి వివాహ సందర్భంలో దశరథుడు శేకయమహోరాజుతో ప్రస్తావించిన రాజ్య సల్క విషయాన్ని గుర్తుచేసి, భరతా ఈ రాజం నీదే అంటాడు రాముడు (వాల్మీకం అయోధ్యకాండం) కంబడి దృష్టిలో వై కేయి “దెయ్‌వక్కర్సినాల్‌”. అనగా ఆమె దివ్యమైన శీలం కలదని భాపం. “ఈ రాజ్యం పుట్టుకతోనే నీకు సంక్రమించింది అని కంబడి రాముడు కూడా అంటాడు, ఈ రెండు ఆధారాలను ఎత్తి చూప్కి దశరథుడి సత్యవాళ్ళరి పాలనకు భంగం వాటిల్లకుండా వుండాలనే సదుద్దేశంతో క్లై కేయి వరములు అడి గిందని ఆయన అఖిప్రాయపడ్డారు. ఇళ దశరథుడి లోపాలను సోమసుండర భారతి యిలొ తెలియకేశారు, వివాహం జరిగిన. కొన్నాళ్ళల్లా భరతుణ్ణే కేకయ రాజుపద్దకు పంపించాడు దశరథుడు. అప్పటినుంచి అతను , అక్కడే వుండడంవల్ల, రాముడి మీద దరటిం గల (పేమ అగ్గలసుయిండి. ఛాజ్యవ్యవహా రాలలో రాముణో పాళ్గ్‌ నట్టి

10 తమిళ విందు చేశాడు. తత్ఫలితంగా రాముడు (ప్రజాభిమానాన్ని చూరగొనేందుకు సదవకాశం అభించింది. పైగా రాముడికి పట్టాభిషేకం చెయ్యాలన్న తన అభిలాషను దశరథుడు గుష్టంగానే ఉంచాడు. అదీకాక, పట్టాభిషేకం. గురించి యితర రాజులకు తెలియజేసిన దశరధుడు కైశేయికి. ఆ విషయం తెలియజేయ లేదు

ఈ సందర్భంగా వాల్మీకి రామాయణం అన్ని విషయాలను అరషరిక లేకుందా తెలియదేసిందన్తీ కంబరామాయణం. అలా స్పష్టంగా చెప్పలేదనీ సోమసుందర భారతి అభిప్రాయం. అందుకు కారణ కంబకవి కాలపు పరిస్థితులే అని కూడా ఆని ఆయన అన్నారు, మొత్తం మీద ఆయన పేర్కొన్న అంళాలు ఆస క్రిదాయకంగా ఉన్నాయనడంలో సందేహం లేదు.

సోమసుందర భారతి రెండు కావ్యాలు కూడా (వాశారు. మౌరివాయిల్శొ తిరునరై యూర్‌ నంబి మేగవిడుతూదు అనేవి ఆ కావ్యాలు మారివాయిల్‌ మేఘసందేశం అనుసరించి సంతరించబడింది మారివాయిలొ అన్న పదబంధం మేఘసందేశాసికి సరి అయిన తమిళాసువాదం. రెండన కావ్యంలో అర్జునుడి భార్యా పొంద్యరాజతనయా అయిన చ్చితాంగద విరహవేదన అభిపర్షితంం వివాహానంతరం అర్జునుడు వెళ్ళిపోతాడు. అతనికోసం చిత్రాంగద అహర్నిశలూ ఎదురుచూస్తూ వుంటుంది. ఆమెకు మగ పిల్ణవాడు పుడతాడు. ఒక రోజు కశన్యాకుమాఎవద్ద సము(దస్నానం చేస్తూ, మేఘుడి ద్వారా శన విరహబాధను వ్యక్తం చేస్తుంది చితాంగద, పచన రచనపళ్ళె సోమసుందర భారతి కావ్యరచన కూడా జటిలమైన శైలిలో సాగింది, ఒకటికి రెండుసార్లు చదివితేనే ఆ శావ్యాలు అర్హమవుతాయి. మామూలు పారకులకు అవి అంశిగా రుచించళ పోవచ్చు,

తమిళసాహితీవేత్త్ర్య జోతీయాభిమానీ, (ప్రముఖ విమర్శకుడూ అయిన సొవలరీ 'సోమసుందర భారతి పాత చ్మితణ కావించిన (పథమ శమిళ రచయికగా చిరస్మరణీయుడు |

తొలి తవింళ = తెలంగం విఘమంటువు

బహుఖాషా నిలయమైన మన దేశంలో ద్విభాషా నిఘంటుపులకు గల (1పాధాన్యం గురించి వేరే చెప్పనవసరం లేదు. ఆంగ్లం-తెలుగుు హిందీ-తెలుగు ఇలా ద్విభాషా నిఘంటువులు కొన్ని మనకు ఉన్నవి కాని, హిందీని మినహా యించి రెండు విఖిన్న భారతీయ భాషలకు సంబంధించిన నిఘంటువులు మాతం శృర్కానదగినవల్లేవనడం సత్యవన్నిహితం-= అనువాద కార్య(కమానికి ద్విభాషా నిఘంటువులు బహుథా ఉపశరిస్తాయి. వాటి అవసరం "అప్పుడు కొట్టవచ్చినట్టు తెలియవస్తుంది. ఈ దృష్టితో చూట్తేం సుమారు నూటయాలై యేళ్ల (కకం సంత రించబడిన తొలి తమిళ - తెలుగు నిఘంటుకర్తనూ, ఆయన దూరదృష్టిని ఎంక్రై నా' కొనియాడవలసి వుంటుంది. శాని ఆ మహానీయుని ఉరు తెలియరాక ఫోవథం నిజంగా మన దురదృష్టం!

అంధ విశ్వవిద్యాలయంవారి (గ్రంథాలయంలో కాళదళ(గ్రంథ విభాగంలో ఉన్న (ద్రవిడ నిఘంటు శ్రీకోశమే యీ తొలి తమిళ = తెలుగు నిఘంటువు, దిని ఉనికిని నాకు తెలియజేసిన సహృదయులు ఆచార్య తూమాటి దొణప్పగారికి చాలా కృతజ్బ్ఞాల్లే"

నిఘంటువులోని మొదటి ఆకులో సగము భాగమూ చివరి ఆకూ లుప్తమై పోవడ్టంవల్లు నిఘంటుకర్త పేరు శెలియలేదు.. శాని నిఘంటుపుని శ్రీకోశం అని వ్యవహరిం చడంపల్ల, అయన శ్రీ వైష్ణవుడై ఉండవచ్చుననీ ఆయన విజయనగరం తత్పరిసరాలకు చెందినవాడై ఉండవచ్చుననీ భావించవచ్చుః (వాత స్పష్టంగా చక్కగా ఉంది

అకారాది[కమంలో కూర్చబడిన యీ నిఘుంటువులో తమిళ శబములు తెలుగు లిపిలో ఇవ్వబడినవి తమిళోచ్చారణకు (ప్రాధాన్యం ఇవ్వలేదు. తమిళులు ఉలకం (లోకం) అని (వాసినా? ఉఊలహు. లేక ఉలగం అని ఉచ్చరిస్తారు నిజానికి ఇది హొకారమూ కాదు సకారమూ కాదు. హకార గకారములకు మధ్య ఉన్న ఒక వింత ధ్వని. అలాగే (వాతలో ఇన్గిర్‌ అని [వాసినా, ఇన్టిర అనే

9% తమిళ విందు ఉచ్చరిస్తార్లు. తెలుగులో ల్ల కారం లేకపోపడంపసల్ట, నిఘంటు కర్త ఖై కారాన్ని యథాతథంగా ఉపయోగించాడు. చీటం మొదలైన శబ్దాలను తమిళ లిపికి అను గుణంగానే చీజ్‌ అం అని లిష్యంతరం చేశాడు, తలుగు అర్థాలకు ఆనాటి శిష్ట వ్యాపహారికం ఉపయోగించాడు. కొన్ని సందర్భాలలో శెలుగు సముచ్చయమైనను కి బదులుగా తమిళ సం్యప్రదాయాసుసారం ఉం వాడబడింది ఉఊదాః ఆకాశముం మేభఘముంంజఆకాశమును మేఘమును, ఇక సిభుంటు కర్త యిచ్చిన కొన్ని. తెలుగు తు పరిశీ లిద్దాము. ఏమం అనే సూటకు తమిళంలో రాత్రి సంతోషం, ఉన్మత్తత, కాపలి, తెర నిధ్యి బంగారం, విభూతి మొదలైన పెక్కు అన్ధాలు ఉండగ్యా నిఘంటుళ ర్త ఒక్క కాపలి అనే అర్ధం మాం ఇచ్చాడు. అం అనగా తమిళంలో అందము నీరు అని అర్థాలు. కాని నిఘంటువులో తమిళంలోనే కోలం అనే అర్హం ఇవ్వ బడింది. కోలం అనగా తమిళంలో అందమని అర్థం, ఇటువంటి ఆన్ధాలు అక్క డక్కడా కనిపిస్తాయి. నిఘంటుకర్త తమిళ భాషాభిజ్జుడనడం నిస్సందేహం. అయినా కొ్‌న్ని మాటలకు సరి అయిన అర్ధాలు ఇచ్చినట్టు చెప్పలేము, ఒక ఉదాహరణ, ఇన్నాప్పు డనే మూటకు దుఃఖము బాధ అని అర్ధాలు, కాని యీ సనిఘంపుటులో కోపం అని అర్ధం చెప్పబడింది. పారకుల పరిశీల రార్థం నిఘంటు కర్త యిచ్చిన కొన్ని అర్హాలను యథా ప! తథంగా ఉదాహరిస్తున్నానుః అకవుతల్‌ = న?ింవ చెయ్యడం ఆం జ కోలం (అందము) అక్కజై = కార్యం

కొలి ఈమిళ-తెలుగు నిఘంటువు 19; ఇంతులి ౨ ఇంగువ . ఇతల్‌ ౨ అధరమున్ను పుష్పం యొక్క శేకున్ను ఇంతిరజాలం = అబద్ధం ఇంకరలోకం = సరవమపదము కసల్‌ ౨ శ్రేథిల్యం చ్కీటం = కోపము చీమడమున్ను చ్చీటరై = వె(రివొడున్ను సుందరమైన కండ్లును తురత్తల్‌ = తోలడము శుంపల్‌ = వన్రముం నిదై3యుం శువరై = వర్షం తుజవి ఎ విడవడమున్ను శ్యజించడమున్ను ళతూ లా పరిశుద్ధత తూచనం ౨ దూషణం నార్తె ఐ= ఆచార్యనుం నొారాయణవక్షియుం పుల శ్తల్‌ = యడబాయడము మికై ఎ అధికం మౌలై = సంధ్యాకాలముం మాలికైయుం వానం = ఆకాశముం మఘముం పరమౌాకాశముం వాదై = బాధ వెబుప్పు = కోపము వెళ్ళిలవు = మత్స్యవిశేషం శెణవియర్‌ = యేమి శ్రేనివారున్ను దర్శిద్రులు -

194 తమిళ విందు వెజుమై ఆ దారి(ద్యము లేమిడిన్ని అకించన్యము వాయాటి = వొచాలకుథున్ను వాగ్విన్ని యేవేళా స్మరణకు

మొత్తము మీద ఈ (ద్రవిడ నిఘంటువు తమిళ శబ్బములకు గల ముఖ్య మైన కౌన్ని అర్ధాలు తెలుసుకునేందుకు చాలా ఉపయోగిస్తుంది, మణి (స్రవాళ శైలిలో సంతరించబడిన వైష్టవ (గ్రంథాలను చక్కగా అర్థం చేసుకోవాలనే ఇభిలాష గలవారిని దృష్టిలో ఉంచుకుని ఈ నిఘంటువుని కూర్చినట్లు పేర్కొన వచ్చు, దీన్ని సంస్కరించి (పకటించడం ఎంతైనా అవసరం. ఇదే శొలి తమిళం తేఖుగు నిఘంటువు కావడంవల్హ ఈ నిఘంటుక ర్త 1సయత్నం (ప్రశంసార్హం. జో గ్రంధాల యా: య్స యై = (యల. ము న /

.. నం ॥ . నన పన గా వాన ల | ల . లి ॥ . . క్‌ నళ "లే ఆజ్‌(/ గగ "| ష్‌ . లం , . ల | ల క | న్‌ ట్‌ 2 ॥ | ," లి / సి ఖీ ల్‌ 1! న [| న | టే న 7 | య. త ॥ , ॥ ంం స... త్త క్‌ " | , . సం ॥ (1 2జి హి న. నగ ః: _ / . కవ న్‌్‌ ” ల ॥, [క ః. | , / | రో టి టు 1 | క్‌. యబ . 12 . ళా నం. రా లే . . = 1 1 న . వ రు. శల న్‌. వ. స , . . లట స... (|. వ ( | |. క. . ల స న | ర. | / వ్‌ కి / ల్ని బీ (ల స. . న 2 క జం! / ల లల గ్‌ న. . సలం స్‌ , ను న. చి న గ టై వ . శర్మ. క. ళీ ప సమ సళ క. వ. ల క. వే స... . క . . లం ల్‌ జో టం వ పం అపు స శస] ర న |. స... . ఏ. కి! గనం. లీల వ. [| | న స య. 1. న గ, | (1 న న? టట న! మే న. టి ల ల్లో .. . ట్‌ ఫీ |. , సే మం క ర. నట ధం న టల! వ. ॥ శీ సంత | క్ష లో మ రన. (కీ గ ల్‌ ॥ న! ముం న ల || కంస. 'ఉ నం కషటం న! మ టు. న టా 1 1] రం... శి 4 ని! క్షే స ఖల నం నం న! "02 ర్‌.” - వ్యక్‌ న. | హే పై లి ఫ్‌ మ. గ న నట, హే ల! నస ౧లే క శు! 1 / [ ౧) గ్‌ మ్స 22 ॥ స స. య మ క స ౨. న | ః /. న నీ ర న [1 టి! టల ; గ్‌ క . . (1 ల నం. కటట | సగ యాం శ ఓ | టి వ న. గన ఎ. |. క న స క వ