Telugu sweet home rendu bagalu kalipi - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
వ్‌ గక నాం కలాల న్‌ ాళాణ న్నా మ. టు క్ష స హా | ఓ. ర్‌ంగ్‌జెం ర అ న న. [ ర! ల ౧ ఈూంజలారోటు / ౧. నాయాల ళాల ర్స . | యప అ ] ( అ తమి న న స టో కహభ నీ ఆటీ || | వా-నేచ్యా?! స్ట వ్‌! సనా 12 రీ 11 ల? మన ల | , ఖా హమ ట్‌ ష్ట్ర, కక కా లం క న / | నన పం! ట్‌ గ న సట! గ్‌ | | న్‌ ళం టి! భి లీ న్న ( స 11 | నం హ. వాట ] స్థం సుష? | . వయ. న ం కష. (నమ సం | (| 1 = న చ్‌ ము... వహ 2 ఎ ఉ| చక ల వ్యా ; లో ॥ అతత ల ఎ వుటమ్మ్తో లభ |
తి, డా -౧ఆ॥ఏ కొ న్‌ు శు 6 అం (శి భాగాలూ కలిసి ఒకే సంపుటంగ్యా రంగనాయక మ్మ స్విట్‌ హోమ్‌ పబ్లికేషన్స్‌ ర్‌ ౯ ప్రాదరావాదు..500 0కితి
"ద కొకు పస్టశీషన్స్‌ ముఖచ్యితం: వ్రచురణ నెం 35 & 13 న 1 జోపూ ళ్‌ చచనా కారం-ా రె న్‌ స్వికహోమ్‌ 1 . 196? హీ ర స్వీటవోమ్‌-2 : 966 గై లి ౧ ఇ భఈఊ902 ఇప్పటికీ... ,
- స్వీట్‌హోమ్‌-1వ భాగం 11 మ్మరీణలూ, స్‌ హోమెంంవ భాగం శ మచణదూ చచ్చాయి. ఇళనీంచీ.. 2 భాగాలూ ఇత్తే సంకటంగా వస్తాయి. న ఒకే సంపృటింగా. నం స్మా ఎ న క క్‌ సే మొదటి మ్యురణ 1 1996 నవంబర్‌ ౮ మ ఖే 2వ మ్యుదణ : 4000 జనవర నట భర్‌ : శ్ర రూ1లు సనో - లో " ళో ట్‌ శ. (పచులకు ? | క స్టే అరుణా పన్టిషంగ్‌ పార్ట స 3 ల్‌. ఏబాద రోడ్డు న విజయవాధ-క2ైలి ఫి ము;దణ గ్రాారంగసాయకమ్మ అదను, వ. కే! 1. గుట్టల జేగంచ్సేట సున ణు విజయవాడ-520 (02 న. హైదరాబాదు - 500 033
త్రి జొ ఒ౭తఆక5 ౪6౯ నస్వ్రట హ్‌ క్‌ం= | మొదటి ముదణకు ముందుమాట బుచ్చిబాబు!... అబ్బ! ఎంత మంచివాడు! నాకు చాలా ఇష్టం- బుచ్చివాబంటే! ఆప్పుడే పుట్టిన బిడ్డని చూసుకోవటం తల్లికి ఎంతఇష్టమో అంత ఇష్టం! ఆ బిడ్డ అందంగా మెరిసిపోతోంపే ఆ తల్లి కెంత గర్వమో అంత గర్వం! నా ఆశలన్నీ ఏకం చేసుకుని- నా కోరికలన్నీ కలగలుపుకుని- నా గుండెల్ని చీల్చుకుని- సృష్టించుకున్న పాత బుచ్చిబాబు! నా వూహలకు రెక్కలిచ్చి! "పెంచుకున్న పాత-బుచ్చిబాబు! బుచ్చిబాబుని సీథలో. ఒక పత అనుకోవటం, తృప్తిగా లేదు బుచ్చిబొట్లు కొన్ని కొన్ని మధురాలయాలలో _వున్నాడనుకొంటే, ఆనం దంగా పుంది, హాయిగా వుంది. మన 'స్ఫెంతో తేలిగ్గావుంది, బుచ్చిబాబు బంధువులకు మంచివాడు, "స్నేహితులకు మంచివాడు. పెళ్ళానికి మరీ మంచివాడు. _ విమల బుచ్చిబాబుని “దేవుడితో పోల్చుకుంది. ఆంతకన్నా కాంప్లిమెంట్‌ అక్కరలేదు, బుచ్చిబాబుకి, “న్హా మొగుడు మంచివాడు” అని ఏ ఆడదన్నా హృదయ పూర్వ కంగా అనగలిగితే-
ళ ఆ ఆదది అదృష్టవంతురాలు! ఆ మగవాడు ధన్యుడు! ఆ ఇల్లు స్వర్గం! స్వర్గం! సామాన్యమైన మొగవాడు “ఏడిశావ్‌! నోరుముయ్యి" ఆనే సంద వ్యాలలో, బుచ్చి నవ్వేస్తాడుం “ఇల్లా చెయ్యకు విమలా!” ఆంటాడు. కొంచెం కోపంవస్తే- “నాకు తెలును, నువ్విల్లాంటిదేదో చేస్తావని నాకు తెలుసు అని విసుక్కుంటాడు. మరీ కోపంవస్తే- “ఏం చెప్పిశా వినవేం? ఆసలు నేను 'పెద్దవాడిన్తా నువ్వు 'పెద్దదానివ* ఆని అరుస్తూ 1వళ్న వేస్తాడు. అంతే ఆతని ధోరణి. పెళ్ళాన్ని మాటలతో తూట్లు పొడిచి అడుగడుగునా ఆపవిస్యం చేసి, ఆఅవసరమనుకున్నప్పుడు తన్ని లొంగదీసుకోవచ్చునని బుచ్చిబాబుకి చెలీనే 3లీదు. తనకా “హక్కు-' వుందన్న “ఇంగితరి కూడా లేదు. ఊళ అమాయకుడు]! ॥ “విమలా! నీ కిష్టం లేకపోతే నేనేమీ చెయ్యను”. అంటాడు. ఎంత ,వీరికివాడు! “విమలా! నువ్వే లేకపోతే నేను చచ్చిపోయినవాడితో సమానం” అంటాడు. వెళ్ళామే కావాలనుకునే దౌర్భాగ్యుడు! విమలే కాదు--- వికాల, శారద జానకి, సత్యవతి, సుబ్బలక్ష్మి, మంగతాయారు, శపనూనాంబ, ఎవరైతే మాతం? బుచ్చిబాబుని (యేమించక పూజించక, ఆరాధించక ఏం చేస్తారు? ఇక్క-డ విమల గొ ప్నేనీంలేదు. విమల కోరేది డబ్బుకాదు. హోదాకాదు. అర్థంలేని [-శ్ప్వకద్సుం వలపుకూటలు కాదు, అభిమానం వెళ్ళబెట్టదంకాదు. కేవలం గార్రవం ఇచ్చి పుచ్చుకోవటం కాదు. ఒకే ఒకటి. మనను....మనను....మనను....! బుచ్చి మనస్పంతా తనది కొవాలి! న దానికోసం తన మనస్సంతా బుచ్చికి ఇస్తుండిః
7
ఇంటి సుఖశాంతులన్ని "ఎక్కువ భాగం ఆడదానిమీదే ఆధారపడి వుంటాయనేది పచ్చి అబద్ధం! పూదర్ణిగా అబద్ధం! భరించలేని ఆబద్ధం!
మన సమాజపు ఆచారాలలో, అలవాట్లలో, ఆడదాని స్థానం ఎంత ఖారమైందో అంత తేలికైంది.
ఎంత వున్నతమైందో అంత సీచమైంది.
ఎంత అర్థవంతమైందో అంత అర్జహీనమైంది,
ఆడది-ఒకసారి “స్త్రీ అవుతుంది.
ఒకసారి 'గాడిద' అవుతుంది,
మొగవాడికి స్థానభ్రంశం లేదు.
మహారాజు! మొగ మహారాజు!
మన ఆడది, మొగుడు నవ్విస్తే నవ్వుతుంది,
తను నవ్విన్నాడు ఇంటిని స్వర్గం చేస్తుంది,
మొగుడు ఏడిపిస్తే ఏడుస్తుంది.
తను ఏడ్చిన్నాడు ఇల్లు నరకం చేస్తుంది.
“ఈ ఇంట్లో పేకాడటానికి వీల్ణేదు. నువ్విలా నాశనమైపోవటానికి ఆంతకన్నా వీల్లేదు?” అని విమల అరిచినప్పుడు,
“వడిళావ్‌! నోర్ముయ్‌! నా ఇల్లు! నా సంపాదన! నా ఇష్టం...” అని బుచ్చిబాబు జవాబు చెప్టే.... విమల, కట్టుకున్న 'పెళ్ళాంలా నోరు మూసుకోదు. ఆదర్శ గృహిజణిలా భుజంమీదికి కొంగు తీనుకునీ వెనక్కి వెళ్ళిపోదు. పన్విత భారత నారీమణిలా బుచ్చి పాదాలు కళ్ళ కద్దుకుని “వెళ్ళిరండి! అలినిపోకుండా ఆట మధ్య లేచిరండ. మీరు భుజించిన ఎంగిలి కంచంలో నేను రండు మెతుకులు నోట పడేసుకుంటాను” అని చ్భుదువుగా చెప్పదు. ఇప్పట్లా నవ్వుతూ. తుళ్ళుతూ ఆడుతూ పొడుతూ తిరగదు, “నా జీవిజేశ్వరుడా' అని బుచ్చిని మెచ్చుకోదు. కావిలించుకోదు.
ఏం చేస్తుందో తెలుసా?
“నీ ఇల్లా? నీ ఇష్టమా? అయితే ఈ యింట్లో నేనెవర్ని? సరే, నీ ఇష్టం వచ్చినప్టే వుండు నీ ఇంట్లో. గుడ్‌వై” అని చెప్పేసి అబ్నించి
(|
8 అక్కే వెళ్ళిపోతుంది. అప్పుడు ఫినుల్ని బంధంచటానికి ఏశక్టి చాలదు. ఏ యుక్తి పారద్యు ఓ ఆడచి-ఓ మగవాడూ! వాళ్ళిద్దరికీ ఓ ఇల్లు! అది స్వర్గమా? నరకమా? ఏది ఇవ్వటాసికై నా ఎక్కువ-ఎక్కు వెక్కువ కారణం మొగ వాడు! మొగుడు! ఇప్పటి సంఘంతో! అతగాడి ఆలవాట్టూ-వ్యసనాలూ; సంస్కారం-సభ్యతా; సహ ఉజత్వం-సామర్ధ్యం; మంచితనం- మనసున్నళనం--- ఎన్నో, ఎన్నెన్నో శారణాలు! ” ఇంటి ఆర్థిక పరిస్థితులూ- సొంఘక పరిస్థితులూ- సాంసారిక పరి స్థితులూ అన్నీ అశోగ్గాడి. హస్తగతం! ఆడది సీడ-మన కుటుంభాల్లో! మొగవాడు ఎటు తిరిగిజే ఆటు తిరిగే సీడ! కూర్చుంటే కూర్చుంటుంది. నించుంటపే నించుతటుంది. ఆలాంటి ఆడడి-ఇంటిని స్వర్గం ఎలా చేస్తుంది? "నరకం మ్యాతం ఎలా చేస్తుందీ? విమలా-బుచ్చిబాబులకుకూడా సమస్యలు వస్తాయి, కాని, ఆ పరి షారాలు వాళ్ళని మరీ సన్నిహితం శేస్తాయి. వాళ్ళ కష్టాలు నుఖాలశేసి దారి చూపిస్తాయి. మొగవాడు బుచ్చిబావై , బుచ్చిబాబు విలువ ఆడదానికి అర్థమైతే అదే మధురాలయం. స్వీట్‌ హోమ్‌! స్వీట్‌ మోవి! రచయి తిం (సెప్టెంబర్‌, 1949)
8వ ముుదణకు “పుందుమాటి ఈ “స్వీట్‌ హోం-1'కి ఇంతకు ముందు 'కొత్త ముందు మాటి రాయలేదు. ఇందులో విషయాల్ని కొన్నిటిని పాఠకుల దృష్టికి తేవాలని ఇంతకు . పూర్వమే అనుకున్నప్పుడు, అదే సమయంలో “స్విట్‌హోం-2 పుస్తకం. తీ [పింటు అవుతూ వుండటంవల్ల దానికి 'కోత్త ముందుమాట రాస్తూ అందులోనే దీని విషయాలు కూడా (ప్రస్తావించాను. ఇప్పుడా విషయాలు ఇందులోనే [పస్తావించడానికి అవకాశం కలిగింది. నా పుస్తకాల విషయంలో అవసరమైన కొన్ని “మాళ్చులు చెయ్యా లనే అభిప్రాయానికి వచ్చాను, ఈ మధ్యకాలంలో.
- కొన్ని పుస్తకాల (ప్రచురణ అ పెయ్యడం.
- కొన్ని పుస్తకాల్ని “తగ్గించి” ఇవ్వడం.
- కొన్ని పుస్తకాల్లోంచి కొన్ని పదాల్మీ, వాక్యాల్నీ మ్యాతమే తీసెయ్యడం. ఈ మూడు విషయాల్ని కొంచెం వివరిస్తాను. శం ప్రచురణ ఆపడం గురించి; ఈ మధ్య “కృష్ణవేణి” నవల రీ [ఫింటుకి రావడంనల్ల దాన్ని మళ్ళీ చదివితే దాన్ని మళ్ళీ మళ్ళి [ప్రచు రించవలనిన అవసరం లేదనే అభిప్రాయానికి వచ్చాను, యువతీ యువకుల మధ్య (ప్రేమా, దానిలో తలెత్తే సమస్యల్లూ- ఇదే అందులో కథావస్తువు అయినా ఆ వస్తువుని చ్మితించడంలో, అందులో బాలా పొరపాట్టుజకిగాయి. చాలా తప్పు అబిప్రాయాలు వ్యక్షమయ్యాయి
10
దాచావు వీడేళ్ళ. [క్రిందట (1975లో “కృష్ణవేణికి “కొత్త ముందుమాట" రాసినప్పుడు, 'కొత్త ముందుమాటితో దాన్ని [పచురిస్తూ చవుండవచ్చుననే అభ్మిపాయంతో వున్నాను. కానీ, ఇప్పుడు ఆ ఆభిపాయం కూడా మార్చుకున్నాను. పాఠకులకు వుపయోగకరంఠేని రచనని (ప్రచు రించకుండా వండటమే చాలా న్యాయం, ఈసారి “కృష్ణవేణి” చదివి, దాని (ప్రచురణ ఆపాలనే అభ్మిపైయానికి వచ్చాను,
నాగత రచనల్లో ఇంకా ఏయే పుస్తకాలు ఆపాలో ఇంకా నిర్ణ యించలేదు. ఏది రీ (ప్రింటుకి వస్తే దాన్ని చదివి అస్పుడు దాని విషయం ఎలా చెయ్యాలో నిర్ణయిస్తాను.
కధల విషయంలో కూడా అలాగే చేస్తాను. బెం కొన్ని పుస్తకాల్ని “థగ్గించడం”? గురించి : కధానస్తువూ, దాన్ని గురించిన విధానమూ కూడా “బాగానే ఉన్నప్పటికి కొన్ని అన వసరపు నర్ణ్షనలూ అనవసరపు సంభాషణలూ, పొరపాటు అభిప్రాయాలూ గల భాగాలుకూడా, కొన్ని పుస్తకాల్లో (గత రచనల్లో) వున్నాయి. అలాంటి పుస్తకాల్ని మొత్తంగా (ప్రచురణ ఆపవలనిన అవసరంవుందదు. ఆలా అని వాటిని పూర్తిగా ఇవ్వడంవల్లి ఊఉపయోగంకూడా వుందదు.
ఈ మధ్య .“కూలిన గోడలు” నవల రీ [ప్రింటుకి వస్తే, దాన్ని దిద్దడం కోసం మళ్ళీ చదివాను. అందులో కొన్ని కొన్ని పేరాలు తగ్గిస్తే బాగుండుననే అభ్మిప్రాయం కలిగింది.
తన రచనలో కొన్ని ఆసవసరపు భాగాలూ, కొన్ని పొరపాటు విషయాలూ వున్నాయని--రచయితే గుర్ధించుకోగలిగినప్పుడు వాటిని అలాగే వుందాలా; లేకపోతే, తీసెయ్యాలా?-అన్నది ఒక [హ్నం
చెడ్డ రచనని మంచి రచనగా చెయ్యాలనో, తక్కువస్థాయి రచనని వున్నత స్థాయి రచనగా చెయ్యాలనో ఆ మార్చులు చేస్తే ఆది చాలా తప్పు ఇక్కడ అలాంటి వుద్దేశ్యం ఏమీలేదు. అనవసరపు విషయాల్ని చదవడ౦ంవల్లి కలిగే విసుగూ, ఇతరరకాల ఇబ్బందీ తప్పాలంటే అలాంటి భాగాన్ని తగ్గించడమే మార్గం, వు స్టకాల్ని సంత్షిష్టం చేసి ఎనిడ్డిడ్‌
న్న! ఎడిషన్స్‌గా ఇచ్చే పద్ధతి సాహిత్యరంగంతో ఇంతకుముందు వున్నదే. దానివల్ల కథా వస్తువుకి, ఇతర విషయాలకీ ఏమీ లోపం జరగదు.
ఆర్థిక విషయంగా ఆలోచిస్తే తగ్గించిన పుస్తకాన్ని కొం తక్కువ ధరకు ఇవ్వడానికి కూడా వీలవుతుంది.
కేవలం తక్కువ ధరకు ఇవ్వాలనే ఉద్దేశ్యంతో టే మంచి విష. చూన్నికూడా తీసేని, పుస్తకాన్ని తగ్గించాలని (ప్రయత్నించకూడదు గానీ, అనవసరపు విషయాల్ని తగ్గించి, దానీ ఫలితంగా ప్పస్తకాన్ని తక్కువ ధరకు ఇవ్వగలిగితే, ఆది రెండు విధాలుగా కూడా మంచిదే.
ఈ" రెండు విషయాల్ని దృష్టిలో పెట్టుకొని, కొన్ని పుస్తకాల్ని వాటి పరిస్థితిని బట్టి సంక్షిప్పం చెయ్యాలని నిర్ణ యించుకున్నాను. త్‌ కొన్ని పదాల్ని, కొన్ని వాశారల్నీ మాఠమే తిసె. యడం గురించి: ఇలాంటి మార్చుకి ఈ పు _సకమే వుదాహరణ.
ఇందులో, పెద్ద పెద్ద పేరాల్ని తీసేయవలసిన అవసరంలేదుం కానీ, రెండు వాక్యాల దగ్గర మ్యాతం ఆ ఆవసరం కనపడింది.
4 బుచ్చిబాబు మీద కోపంతో విమల జ్వరం నటిస్తూ పడుకున్న ప్పుడు, పని మనిషిని హోటల్‌కి పంప్‌ కాఫీ తెప్పించు గోమంటాడు బుచ్చిబాబు, వేంటనే విమల “నా మొహంలా వుంది. అది సగం కాగ- డానికాశొ అంటుంది, ఈ మాటలు విమల ప్మాతకి రాయడం చాలా పొర హైటు పని మనుషుల్ని అనుమానిస్తూ కూర్చునే నీచస్వభానంగల ప్యాత కాదు వఏమల పాత.
కౌంత మంచి స్వభావం గల వాళ్ళ కూడా, సాధారణంగొ పేద వాళ్ళ గురించి మాట్టాడేటప్పుడు, బాలా చులకనగా ఏదో ఒక మాటా అనేస్తూ వుంటారు. పేదల పట్ల ఆ *“చులకని దృష్టి ఒకనాడు నాకు వుండడం వల్లనే, మంచి ప్యాతతో కూడా ఆ చులకన మూటలు అనిపించ గలిగాను,
12 _ * ఇండో వినయం--ఓకరాత్రి బుచ్చిభాబుగురించి విమల ఎమోష నల్‌గా అఆల్లోచించి, అలోచించి ఆళని మీద చాలా (పేమ కలిగి అతను వచ్చి పక్కమీద పడుకోగానే అతసి కాళు వౌత్తుచూ కూర్చుంటుంది. “సి చోటు ఆక్కడ కాదు” ఆని చర్యాత బుచ్చిజోబు అంటాదను కోండీ. కానీ ఏం లాభం? విమల కూడా భర్తకి కాళ్ళు వొత్తడమేనా? అనారోగ్యంగా వున్నప్పుతో, బాగా అలిసిపోయి వున్నష్పుడో జక మనిషికి కావలసిన సేవ ఇంకో మనిషి చెయ్యడంలో తప్పులేదు. ఇలా చప్పకుండా చెయాలి కూడా, కాస, భార్య మూ[తమే భర్దకి “హైదచనేవ” చెయ్యడం అంటే అర్భమేమిటి? బుచ్చిబాబు కూడా విమలకి “కాళ్ళు పట్టినట్టు ఇంకో సంద రృంలో నేను రొసివుంటే, ఈ విషయం మీద చళ్చే లేదు. కాస్స, ఆ రెండో చిషయం నేను దాయళలేదు. భర్తకు కాళ్ళు పట్టటం అనేది *దానిస సేవోకి చిహ్నమే గాసి 1పేమకు చిహ్నం కాదు. అడి (వేషకే చిహ్నమైతే భర్తలు కూడా భార్య లకు కాష్ట్ర పళ్లే సంఘటనలు సంఘంలో జరుగుతూనే వుండాలి. భార్యలే భర్తలకు పాదసేవ చేస్తారు, భర్తలు ఆ సేవ చేయించు కుంటారు, విమఐ ఇంత పాతరకం భావాలు గల వ్యక్తి కాదు, (బుచ్చిబాబు కూడా భార్యని అంత హీనంగా 'వృపయోగించుకునే భర్తా కొడు.) ఛన _పేనని 'కాసృపస్టే' పనిద్వారా వ్య క్తపరిచేంచ. వెనకబడ్ల భావాలతో సృంటుందా సిమలి కొంత మూర్గప్ప భావాలు గల పాత శే ఈ ససి చేయిస్తే పాతోచితంగానైనా వుంటుందిగానీ, విమలతో చేయిసే ఆ పని ఆ హ్‌ స్వభావానికి తగినట్టు కూడా వుండదు. న్‌ చెప్పేది ఎంత చప్పు విషయమైనా దాన్ని గొప్పచేసి వరించే తీరునిఐట్టి డాంట్లో తప్పు కనపడకుండా పోతుంది. శిలపరీకలూ, అగ్ని పరీడలూ, సతీసహగమనాలూ సంటి మహాఘోరమైన విషయాలు కూడా వాటిని గొప్పచేసి, పవి(త్రంచేసి (గ్రంధాల్లో వర్ణించే తీరునిబట్టి ఆవి ఎంతో ఉత్తమ కార్యాల్దాగ కనపడుతూ వుంటాయి.
క్ష
అలాగే, ఒక వెన్నెల రత్రి, పూలమొక్కలమథ్య మంచాలు వేసి, బుచ్చిబాబు గురించి ఆలోచిస్తూ సంతోషంగా వున్న విమల, లోపల న్మిదకి పడ్డ బుచ్చిణాబుని లేవదీసి తీనుకొచ్చి పక్కమీద పడుకోబెట్టి ఆతని కాష్ట వార్తుళూ కూర్చునే ఘట్టం--- “అందం"”గానే కనపడే (ప్రమాదం వంది.
యుగయుగాలనించీ భార్యలు చేస్తోన్న “హెదసేవే” ఇదీ! ఖార్యు విషయానికీ, అణకువక్సీ లొంగుబాటుకీ, కొార్యరూపమే ఇది! విమల కూడా ఈ పనే చేస్టే ఆంతకన్నా అసహ్యకరమైన విషయం ఏముంటుంది? ఆ చణాల్లో బుచ్చిబాబు జబ్బుగా వున్నాడా? లేడు. ఆ పాదసేవకి అర్థం ఏమవుతుంది?
ఈ పుస్తకంలో ఈ రెండు పొరపొట్ట కన్నా ఎక్కువ పొరషాట్లు లేవనిరాదు కానీ, మిగతావి వేరూ.
తన రచనలో, ఇలాంటి పొరపాట్లు చేసిన రచయిత ఎవరైనా, కొంత కాలానికి వాటిని గమనించుకున్నప్పుడు ఫం చెయ్యాలి? వాటి గురించి సౌరకుల ముందు (ప్రస్తావించాలన్నడి సరే, ఆ పని నేను చేస్తూనేవున్నాను. కొనీ, “శ్ర పొరపాట్లని ఎల్జికాలం ఇలాగే వుంచాలా?” అనే (పళ్న పట్టు కుంది నన్ను.
ఈ పుస్తకాన్ని ఇంకో భాషలోకి అనువాదం చేస్తామని ఇవ్వాళ ఎవరైనా నన్నడిగితే ఈ పొరపొట్టని సరిచేసి ఇస్తానుగానీ పీటిని ఇలాగే వుంచి ఇవ్వను. ఎందుచేతా? ఈ పొరపాట్లు అ పాఠకుల దృష్టికి వెళ్ళు కూడదు గనక
ఆలాగే, దీని క్కిపింట్స్‌లో రూడా ఈ పొరపాట్టని ఎందుకు సవ రించుకోకూడదూ? ఈ పుస్త కొన్ని పారకులు ఎన్నాళ్ళు చదువుతూ వుంటాళో అన్నాళ్ళూ ఇది రీ ([పింటు అవుతూనే. వుంటుంది. అన్నాళ్య్ళూ దీన్ని. “కొత్తా. పాఠకులు చదువుతూనే వుంటాళు. ఆ పాఠకులందరి మననుల్లోకి ఈ పొరపాట్లనే సరథరాచేస్తూ వుండాలా? ఈ పొరపాట్లిని తీసెయ్యకూతదా?
కడ
నేను మొదటినుంనీ నా రచనల్ని పొరషాబ్లు లేకుండా కఈయారు చేసినట్టు చూపించాలనే ఉద్దేళ్యంతోకాడు, ఆ హొరహిట్లని తీసెయ్యాలనేది. నేను ఏ రచనలో ఏ మార్చు చేస్తానో, ఎందుకు చేస్తానో ఆ విషయాలన్నీ వినరంగా “ముందు మాటల్లో” చెప్తూనే వున్నాను. కాబట్టి నా పారషాట్టని మరుగుపరచుకొనే (ప్రశ్న లేనేలేదు.
పొరపాట్టసి మరుగుపరచాలనికాదు ఈ మార్పులు చెయ్యాలను కునేది. ఇలాంటి ముఖ్యమైన విషయాన్ని సవరిస్తే వాటివల్ఞ వచ్చే దువ్న్రభావం పొఠకులమీద పడే పరిస్థితి తప్పుతుంది అనే,
ఇంతకుముందే చెప్పినట్టు, కధ స్వభావాన్నీ, ష్యాచల స్వభావాన్నీ మార్చేసే మార్పులు చెయ్యడం అయితే తప్పే, ఆలాంటి పనీ చెయ్య కూడదు, కధ పొడుగునా అనేక నూర్చులు కూడా చెయ్యకూడదు
అలా చెయ్యడంలేదు నేను. ఈ కధలోనే ఇంకా కొన్ని నచ్చని అంకాలు వున్నప్పటికీ వాటన్నిటినీ మార్చడంలేదు ఇంతకు ముందు చెప్పిన ఆ రెండు ఆంకాల్ని మాత్రమె (విమల పని మనిషి గురించి అలా అనశమూ, _ భర్తకు కాస్స వొత్తడమూ-- వీటిని మ్మాతమే) తీసివేస్తు న్నాను. డీనివల్ణ విమల స్వభావంలోగాసీ, రచన స్వభావంలోగానీ కేడాలు రావు,
ఈ రెండు పొరపాట్టసీ రచనలో ఎప్పటిలాగే -వుండనిచ్చి, వాటిలో వున్న తప్పేమిటో వివరిస్తూ “ముందుమాటలో చెప్పవచ్చుగాని, ఆ పద్దతి కన్నా, ఈ పద్ధతే (కొన్ని పదాల్నీ, వాక్యాల్నీ తీసెయ్యడం) ఎక్కువ మంచిదని నొ అల్మిపాయం జాటినీ ఎందుకు తీసేళానో *విసరబ' ఎలాగూ ముండు మాటల్లో వుంటుంది.
ఈ మాక్చుల్ని పాఠకులు అర్థంచేసుకుంటారని ఆశిస్తున్నాను.
రంగనాయక మ్మ 1210-1932
స్విట్‌ హో మ్‌ = ననన ఆఅప్పరలాంటి. అమ్మాయి విహరిస్తోంది సమ్ముదతీరంలో, గంధర్వుడి లాంటి అబ్బాయి కూడా రాగహృదయంతో ముచ్చట్టాడు తున్నాడు, పల్చని వెన్నెల! కెరటాల పాట! విళాలమైన ఇసుకతిన్నెలు! అబ్బాయి అడిగాడు- “మనం 'పెళ్ళిచేసుకుందామా?” అమ్మాయి అంది- జక్క మాట, మన పెళ్ళి అయ్యాక నీ మీద హక్కులన్నీ నావే. నేనేం చేసినా నువ్వు వూకుకోవాలి, ఇది షరతే అనుకో, అలా అయితే నాకేం అభ్యంతరం లేదు" “ఎందుకి సందేహం [పియా ? నేను నీకు దాసుణ్ణి! దాసాను దాసుణ్ణి!” "ఇప్పు డిలాగే అంటావు. నువ్వు మాట మీలితే మాతల నీ దగ్గర పుండను. నా దారి నేను చూసుకుంటాను ” “ఎన్ని జన్మలెత్తినా సీ దారీ, నా దారీ ఒక్కటే సీ కనుసన్నల్లో (బతుకుతాను. నీ అడుగుజాడల్లో నడుస్తాను.” “పిచ్చివాడా! నే నంత మూర్తురాలినా?” సుతారంగా నవ్వింది అమ్మాయి-ఆందంగా, చాలా ఆందంగా. ఎంతో ఆనందంగా! "పెళ్ళుయింది, శోభనం రాక. అబ్బాయి సిగరెట్టు వెలిగించబోయాడు. అమ్మాయి ఆది అందుకుని బయటికి విసిరేసింది--*కః కణం. నించీ నువ్వ సిగరెట్టు కాల్చకూడదు. శృీకాడకూడదు. అతిగా కాఫీ, టిలు. తాగకూడదు: అర్ధర్మాతుళ్ళ వరకూ రోడ్లు కొలవకూడదు.”
16 స్విట్‌హోమ్‌-1 సైయిందిం! దాదా వి మనా వుందా? అదేమిటో చెప్పు అన్నాడు కౌరక్షార్థ లాను ర ఇెచ్చుకోకూడదు. అలా వర్థగా చూడకూడదు.” “ఆశ! చెయ్యకూడనివి ఎందుకు చెప్తావ్‌] అమ్మాయి ఒక్క క్షణం ఆలోచించింది. వయ్యారంగా నడుస్తూ వచ్చి ఇబ్బాయి చెయ్యి పట్టుకొంది-లా మాట్టాడకుండా రా! మాట్లాడు కుంధాం" అంది అబ్బాయి కలలోలాగ నడిచాడు. పూలపాన్ను మీద కూర్చున్నాడు అమ్మాయి వయ్యారంగా అబ్బాయి బడిలోకి ఒరిగి పడుకుంది, “చూడు! ఇలా చూడు! మనం యెప్పుడూ యిలాగే వుండాలి, తెలిసిందా? వం చెయ్యాలో చెప్పమన్నావుగా?” అంది చిలిపిగా నవ్వుతూ. “అలాగే. నీ యిష్టం” అమ్మాయి కళ్ళలోకి మళ్తుగా, లోతుగా చూస్తూ వూశొట్టాడు అబ్బాయి. ఖ్‌ లే జ్‌ గాఢంగా నిట్టూర్చింది విమల. ఇప్పుడెన్ని వూహ అల్టుకుంటే ఏం లాభం? ఎన్ని ఉపాయాలు తోస్తే ఏం (ప్రయోజనం? కాలం _ తిరిగిరాదు. ఒక్క నిమిషమా గంటా....? మూడు సంవత్సరాలు! అలా గడిచిపోతూనే వుంది కాలం, బుచ్చిబాబు అడిగినప్పుడు. తను నిర్మొహమాటంగా, ఖచ్చితంగా ఇలాంటి షరతు పెట్టివుం పే-ఇప్పుడిలాంటి సమస్య లెందుకొస్తాయి? అతగాడలా కొరకరాని కొయ్యలా ఎందు కవుకాడు!....ప్న్‌! లాభంలేదు. అప్పుడింత మంచి ఆలోచన రానేలేదు.సరిగదా మాట్టాడటానికే సిగ్గు ముంచుకొచ్చింది. బుచ్చిబాబు అలాగే అడిగాడు ఇంచుమించుగా- “ప్పి అన్నయ్య.... పెళ్ళి దూట నీతో చెప్పాడా?....సీ కిష్టమేనా?” అన్నాడు. వీమల. అశ్చర్యపోయింది-అతగాడంఛ సాహసించినందుకు, అసలు బుచ్చి, ఒక అడపిల్సిని ....అందులోనూ మూటల పుట్టలాంటి విమలని, "పెళ్ళి కబురు అడిగాడంటే సాహసం కాకపోతే ఏమిటి?
స్మిట్‌హ*మ్‌-1 శి
సత్యవీర వెంకట బుచ్చిబాబు-ఆతని పూలర్రిపేరు,
బుచ్చి, మధుసూదనానికి హైన్కూూలు (ఫెండు, ఇద్దరూ చెరో వూరు పోయి చెరో కాలేజీలో చేరి ఏడెనిమిదేళ్ళపాటు. ఒకళ్ళ నొకక్ము మరిచిపోయారు. అర్నెల్ట [కిందట హఠాత్తుగా కలుసుకొని పరస్పరం పోల్చుకుని సంతోషించుకుని పూర్వ 'స్నేవాన్ని పునరుద్ధరించుకున్నారు. అప్పట్నుంచీ బుచ్చి మధుసూదనం వాళ్ళింటికి వారం పదిరోజుల కోసారి నచ్చి పోతోనే వున్నాడు. ఎప్పుడూ మందపాటి అద్దాల కళ్ళజోడు. "పెట్టుకునే వుంటాడు,
“అతనికి షార్ట్‌ సైెటాగో అంది విమల అన్నగారితో.
“ఏదో ఒకటిలెద్దూ! అందంగానే వుందిగా” అన్నాడు మధు సూదనం౦,
“ఆదే గమ్మత్తు. ఆశను మోకాళ్ళు మునిగేలా చొక్కాలు వేసు కున్నా అందంగానే వుంది,” అంది విమల, వెటకారంగా,
మిగతా స్నేహితుల్టా చొరవగా ఇంట్లోకి రాడు బుచ్చి. నుధునూద నంతో తప్పితే యెవ్వరితోనూ మాట్లాడడు. అనుకోకుండా. ఇంట్లో అడ వాళ్ళు కారసపడినా [సిగ్గుపడ్డవాడీలా తప్పించేసుకుంటాడు. సమయానికి మధునూదనం ఇంట్లో లేడని తెలిస్టే చీడిలైనా ఎక్కకుండా వెనక్కితిరిగి, దారి పదతాడు,
ఓసారెప్పుడో ఏమల కాఫీ ఇస్తోంటే “షూ "సెకండ్‌ నిస్టరోయ్‌ విమల” అంటూ పరిచయం చేకాడు మధుసూదనం;_
“నమస” అన్న విమల్ని మొహం చూడకుండానే. పేపరు కాస్త కదోలించి “నమస్‌,...కారంి అన్నాడు బుచ్చి తడుముకుంటూ,
ఆ మాట పైకి వినిపించనేలేదు.
అన్నగారు లోపలికి రాగానే వీమల కోపంగా, “నువ్వేదో కాఫీ తెమ్మన్నావని తెచ్చా. పరిచయాలూ పాడూ ఎందుకు గొప్పగా? చదువు కున్నవాడు కూజాను, ఆ మాతం సభ్యత లేదేం” ఆంటూ ఎగిరి పడింది.
19 స్యిబ్‌హ్లోమ్‌-1
“షోన్సిద్దూ! ఆతని తరహా ఆంతే+ ఛాలా సిగ్గు” అన్నాడు మధు సూదనం,
"ఆం సెస్ట, మన దగ్గిరేకొ
“ఎవరికే సిగ్గు” అంటూ .వచ్చింది రజని,
“ఇంకెవరికి? పాపం....బుచ్చిజాబుకి! ఇంటిపేరేవ్మిటా అన్నయ్యా? అచ్బాకుల బుచ్చిబాబా?” అంది వెక్కిరింతగా విమల. మధుసూదనం చెల్లెళ్ళతో పాటు నవ్వేశాడు,
మరోసారి-. ఏమల _ పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చింది. గదిలోకి, “అక్కయ్యా! మొద్దబ్బాయి వస్తున్నాడేశొ అంటూ.
“మొద్దజబ్బాయెవరు?” తెల్ల బోయింది రజసి. “రా! చూపిస్తాను.” రజని బయటికి. వెళ్ళి దిక్కులు చూస్తూ. చీడీలమీద నించున్న బుచ్చివాబుని చూసి నవ్వు ఆపుకుంటూ ఆప్యాయంగా పిల్చింది. “అన్నయ్య లేడండీ! మీరొసస్టే వుండమని చెప్పమన్నాడు. గదిలో కూర్చోండి” అప్పటికే బుచ్చి వెనక్కితిరిగాడు. “*మరోసారి....వస్తానని చఇెప్పండి....మధుతోం" “....ఫర్యాలేదు. కాసేపు కూర్చోండి. కాఫీ తీసుకువెళ్ళవచ్చు" రజని రెండడుగులు ముందుకువేసింది. “అబ్బే! వెళతానండీకో ఆంటూ, ఏసిపించుకోకుండా వెళ్ళి షోయాడు. బుచ్చి= “చూళావా! కాఫీ మాట ఎత్తితే. “థాంక్స్‌. అయినా. చెప్పలేదు. బొత్తిగా అంత మర్యాద తెలీదేం రుసరుసలాడుళూ అంది వినులం “అబ్బ. వూరుకుందూ!ఆస్తమానూ యెదుటి వాళ్ళని విమర్శించటం చుర్యాడా ఏమిటి?” అంది రజని లోపలికొస్తూ, “ఏమో! నీకు కాబట్టి కోపం రాలేదుగానీ నేనైతే చఛస్తే....మాట్టా చను అంటూ పొరుషం వెళల్దిడించింది ఏమల.
స్విబ్‌వోమ్‌-1 19 చుధునూదనం వచ్చాక రజని అంది-“నిమల నీ [ఫెండుకో ముద్దు "పేరు పెట్టింది”
అపష్పమ్సిటి? ఎవరికి?” --- విషయం తెలునుకుని మధునూదనం చిమల్ని నవ్వుతూ కేకలేకాడు. “బుచ్చిబాబు సిషయంలో మాథ్రం పిచ్చి పిచ్చిగా మాట్లాడకు. చాలా మంచివాడు."
*ా,,,లా....! ఎంత? ఇంతా” అంటూ హాస్యంగా రెండు _చేతులు చావింది విమల,
“చాల్లే! ఆతనికి తెలిప్టే జావుందదు”
“డోంట్‌ వ్యరీ (బదర్‌! ఇలాంటి చిన్న చిన్న వాగుల్ని భాతరు చెయ్యడు. అసలే మొద్దబ్బాయి. శరత్‌ యిలాంటి వాజ్ణిచూసే “ఐడదీది శాకాడుల
మరునూదనం సగలబడి నవ్వేడు,
గ్‌! న్‌ న్‌ వ్‌జెనిమిది నెలలైనా బుచ్చిదాబు (ప్రవర్తనలో మార్చులేదు. పకి ఆదివారం సాయంతం వేళ వస్తాడు. గదిలో మధుసూదనం దగర కూర్చుంటాడు. కా స్సేపేవో కబుర్లు-కంఠం గదిలోంచి బయటికి రాకుండా- మాట్లాడతాడు, గంటకి ఇటూ అటూగా లేచి వెళ్ళిపోతాడు.
మొదటిసారి ఎలా వున్నాడో ముప్పెసార్లు వచ్చినా ఆంతే, ఆ గది దాటి లోపలికి అడుగు వెయ్యలేదు. ఓసారి విమల బయటినుంచి వన్తూ గేటు దగ్గిర యెదురుపడ్డ బుచ్చివాబుని తలెత్తి చూసింది,
ఆప్రయత్నంగా బుచ్చికూడా విమల మొహంలోకి చూళకాడు. తప్పుకుని వెళ్ళిపోయాడు. విమల అతన్ని చూస్తూ వెనక్కి నడిచింది.
ఉప్పమ్సి పేవ్‌, మొద్దబ్బాయిని అంత పరీక్షగా చూస్తున్నావ్‌? గుమ్మంతో నిలబడ్డ రజని అడిగింది.
“అబ్బే! ఏం లేదో అంటూ విమల లోపలకెళశ్ళి పోయింది, చాలాసేపు ఒక్కతే గదిలో కూర్చుంది. ఏదో పుస్తకం తీసి చదవ జోయింది. మళ్ళా మూసి పడేసింది, కిటికీ వగ్గిరికి వెళ్ళి నించుండి గేటు
20 స్వీట్‌ హోమ్‌-1 శిసి చూస్తూ “*షె+ప్రరి! ఆతను మంచివాడిలాగేవున్నాడే! ఎంతచక్కగా .... ఎంత ఆప్యాయంగా....ఎంత మృదువుగా చూకాడు! ఆ కణంలో ఎంత సన్నిహితంగా అన్పించాడు!”
బుచ్చిబాబు గురించి ఏమల అంత శర్కించుకోవదం చాలా కొ.
తన ఆలోచనలన్నీ కొత్తగా, ఆశ్చర్యంగానే పున్నాయి విమలకి.
ఇన్నాళూగై తను అర్థం చేసుకోలేదుగానీ-ఆతను, తననుకున్నంచ. తెలివి తక్కువవాడూ కాడు, గర్విష్టీ కాడు. ఆంళవరకూ నిజం. ఎంత నిర్మలంగా, వంత అవిమానంగా చూశాడు! _
ఆ రోజు తర్వాత బుచ్చిబాబు (ప్రసక్తి ఎన్నిసార్హు సచ్చినా నిమల ఏమీ కామెంట్‌ చెయ్యలేదు, ఏపీ విననట్టు వూరుకుంది చాలాసార్హు. రజని ఏవో మాటల మధ్య-“ మొద్దబ్బాయి వచ్చినా ఒక్కటే, వెళ్ళినా ఒకటే, బి.సి.లో వుండాల్సిన రకం” అంది యెొపష్పటిలా, రజని మాటలు అంతగా నచ్చలేదు విమలకి. కొంచెం సీరియస్‌గా చూస్తోంోఏదో కోన్నాళ్ళు వెక్కి. రించాం. ఆస్టమానూ అదే పాటా” అని విసుక్కుంది.
రజని ఆశ్చర్యపోయి , *ఏమిపేవ్‌, మొద్దవ్బాయిని వెనకేసుకొస్తు న్నావ్‌? అసలత గాడి కా "పేరు పెట్టందెసరో మరిచి పోయినట్టున్నావు!” అంది,
“పెడితే 'పెట్టోలే. నాదే బుద్ది తక్కువ ఆచనేం మేనర్స్‌ తెలీని వాడు కాదు అంది సీమల నవ్వుతూ.
రజని తెల్లటోయి6ది-*ఏమిటమ్మా హఠాత్తుగా ఇంతబుద్ధినుంతురాలి వయ్యావు? ఎటొబ్బీ బుద్దిలేనీదాన్ని నేనేనా” "=
విమల రెట్టించలేదు. ఆతన్ని గురించి హాస్యంగా అనుకోటానికే. మాతం మనస్కరించటంలేదు 'విమలకి,
ఆ వేళలా
మళీ వచ్చాడు బుచ్చిజాబు!
ఎప్పట్టాగా నిర్ణవ్యంగా వుందఠేకపోయింది, విమల.
అతను మాట్టాడేమాట ఒక్కమైనా వినిపిన్తుందేమాననీ ఒళ్ళంతా చెవులు చేసుకుని వినాలని ప్రయత్నించింది. వీధి గుమ్మంలో నుంచుంటే వెశ్ళేస్పుడైనా చూస్తాడేమోనని ఆశసడింద్కి
స్విట్‌హోమ్‌-1 21 అతనా? మొద్దబ్బాయ్‌! కాకపోతే ఏమిటి? విమల ఆపరిసరాల్లో వున్నప్షే పసికట్టలేదు. వె శేటప్పుడు గుమ్మంకేసి తల తిప్పనేలేదు.తిన్నగా- వెళ్ళిపోయాడు.
నిమలకి కోపం రాలేదు. కనిపించేంచ వరకూ చూస్తూ నించుంది. బుర బద్దలు కొట్టుకుని ఆలో చిస్తున్నకొద్ధీ “బడదిదీ' హీరో గుర్తొచ్చాడుం “నిజ్ఞం్య నిజం, అలాంటివాడే ఇతను! అబ్బ! అలాంటి. వాళ్ళు ఎంత (యేమిస్తాకో!” అనుకున్నది ఎన్నిసార్లో!
ర్యాతి అన్నం తింటూ మధునూదనం తల్లితో అన్నాడు: “బుచ్చి బాటు ఒప్పుకుంటే....విమలని'స్తే బావుంటుంది కదూ!
విమల తృళ్శిపడింది. నెమ్మదిగా గుమ్మంలోంచి తప్పుకుంది.
“వ్చాగ్రానే వుంటుంది. విను లేమంటుందో?”--- తల్లి సందేహం!
“ఇంకేముంటుంది? మొద్దబ్బాయినే మైనా అంపే మెండిపడుతోం- దిగా! ఈమధ్య చాలా మారిందిలే. అదే. ఒప్పుకుంటుంది" అంది. రజనిం
“సరే! ఇద్దరూ ఒప్పుకుంటేనే. లేకపోతే. మనమేం చేస్తాం” అంటూ లేచాడు మధుసూదనం.
“౬ప్పుకుంటే పెళ్ళి చేసేద్దాం కూడా. కావాలంటే ఓ సంవత్సరం. పాటిక్కడే వుండి బి.యే. పూర్తిచేస్తుంది” ఆంది తల్లి,
*బ్రల్రాగే! రజనిలాగే అదీ వుంటుందిం”
“ వదినగారు వచ్చేవర కేలే మా ఇద్దరి భోగం! ఆవిడకాస్తా ఎక్కద నించో వూడిపడిందంటే --- మా ఆయన. (చెయినింగ్‌ అవనీ మానసీ-- విమల చదువు సాగనీ చతికిలబడనీ....క(ర పుచ్చుకుంటుంది”అంది రజని హాస్యంగా.
“ఆవిడెవత్తో వచ్చి కర పుచ్చుకోకపోతే మ్మాతం మీ మొగుళ్ళను. మీరు వదిలేనుకుంటారా”" ఆంటూ నవ్వి వెళ్ళిపోయాడు మధునూదనం.
విమల మనసు మనసులో లేదు, ఆకాళంలో పల్టీలు కొడుతోంది
ల్డిం స్విట్‌ హోమ్‌-1
జుచ్చిబాబుని గురించి నిర్భయంగా, "స్వేచ్చగా, ఆలోచిస్తోంది ఆమె అంత శంగం,
అందగాడు, సాధు స్వభావం. వ్యసనాలు లేవు. చిల్లర మల్లర వేషాలు లేవు. "లా చదివాడు. ఎపెంటీస్‌గా పని చేస్తున్నాడు. ఈ రోజుల్లో ఇన్ని విధాల అనుకూలమైన కురా శెక్కడుంటున్నారు? బుచ్చి వాబు ఒవ్పుకోడా? ఒప్పుకుంటాడు ఎందుకో తనకా నమ్మకం వుంది ఒజప్పుకుంటి....? "పెళ్ళయితే? ఏం మాట్టాడతా దబ్బా?.... అసలు నోరు విప్పుకాడా అసి....!
ఆగీ తన తెలివి శక్కువగాన్నీ ఆస లిలాంటి వాశ్ళే పెళ్ళాల్ని వదలకుండా తిరుగుతారు. ఎప్పుడూ ఎవరితోనూ "స్వేచ్చగా మాట్లాడి వుండక, పెళ్ళాంతో తనివితీరా కబుక్లేసుకుంటారు. "పెళ్ళాం గీచిన గీటు 'చాటక పెళ్ళాన్ని సంతోష పెట్టాలని విశ్వప్రయత్నం చేస్తారు,
అబ్బా! భార్యాభర్తలు పరస్పరం అర్థం చేసుకుంటే, అభిమానించు కుంటే....దాంపత్యం యెంత ఆన్నోన్యంగా వుంటుంది! ఆంళఠ మంచి భర్త దొరికితే ఆడపిల్ల కింకేం కావాలి?
శ నే ళ్‌
సుళ్తుసూదనం అడిగిన మాటకి బుచ్చిబాబు వెంటనే జవాబు చెప్ప లేదు. దిర్హాలోచనలోంచి బయటపడ్డట్టు అన్నాడు “మీ చెల్లెల్ని అడిగావా?”
“మా అమ్మా అడిగింది ఒపష్పుకుందటో
బుచ్చి మళ్ళా కాస్సేష నౌొనమ్ముద పట్టాడు,
తర్వాత అన్నాడు, సంకోచంగా.-- “నే నడగనా?”
ఆశ్చర్యపడ్డాడు మధునూదనం--- “అలాగే అడుగు, దానికేం” అన్నాడు నవ్వుతూ.
“ఎప్పుడు?”
“సాయం[తం ముగ్గురం వీచ్‌కి వెళదాం,"
బుచ్చి మళ్ళా మౌనం వహించాడు,
“*ల్పత్రా మైహం ముడుచుకోకోయ్‌! మీ దగ్గిర నేను కూర్చోనులే” అంటూ లేచాడు మధునూదనం,
స్విత్‌హోమ్‌- 1 23 “అబ్బే! ఆదికాదు" ఆంటూ తడబడ్డాడు బుచ్చి, శ య] నే
మచునూదనం, విమలా, సరదాగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ నడు స్తోంపే దారిలో కలిశాడు బుచ్చి,
విమల చూడనట్టు ఉల తిప్పుకొంది. మధునూదనం దారినపోయే శిఖుని పిల్చి విమలకేసి చూస్తూ అన్నాడు: “నాక్కొాచెం పనుంది విమలా! అర్జంటుగా వెళ్ళాతి. ఓ గంటలో వచ్చేస్తా, ప్పి రిద్దరూ అలావెళ్ళి వ్‌బ్‌లో కూర్చోండి.”
చెల్లబోయింది విమల. తేరుకునేంఠకతో మధు రిఖు ఎక్కకొడుః విమల, గబగబా నాలుగడుగులు వేసి రిఖు దగ్గిరికి వెళ్ళి అన్నగారిని మింగేలా చూస్తూ ఉన్ఫిత్త్ర బుద్ధిలేదూ? పీరా శీసుకొచ్చి....ఇప్పుడదేమిటి?” ఆంటూ మండిపడింది. మధుసూదనం చెల్లెలి మొహం దగ్గరకి మొహం "పెట్టి “ఫర్వాలేదు. అతను నీతో ఏదో మాట్టాడుతాడట. వెస! పోనీ వొయ తొాందరగా....” ఆంటూ రిజు అతనికి ఆర్హరిచ్చేకాడుం చూన్తూ చూన్తూ వుండగా వెళ్ళిపోయింది రిఇు,
కొయ్యబారిపోయింది విమల.
బుచ్చి గొంతు పెగుల్చుకోక తప్పలేదు--- “రండి అలా వెళ్లాలో అన్నాడు దిక్కులు చూస్తూ.
ఏమల మాట్టాదకుండా నడిచింది. కాస్సేపటికి 'స్నేహితులిద్దరి మధ్యా జరిగిన గూడుపుఠాణి పమలకి అర్థమైంది--- “అమ్మో! ఇతగాడు మొద్దజ్బాయి కాడే!
ఇద్దరూ బీచ్‌ రోడ్‌కి వచ్చారు. నడుస్తూ చాలా దూరం వెళ్ళారు, ఎవరు ముందు కూర్చోవాలో తెలీక, యెక్కడా ఆగకుండా నడుస్తూ వెళ్ళారు.
విమలకి కాళు నొప్పులెట్టాయి. కాస్నేపు నిలబడింది. “కూర్చొండి ఇక్కడ కూర్చుందాం” అంటూ తను కూర్చున్నాడు బుచ్చి. విమల కూడా బుచ్చివాబుకి సమీపంగా కూర్చుంది. బుచ్చి కళ్ళజోడు తుడీచీ చేత్తో పట్టు కున్నాడు. చాలాసేపు సము[దంకేసి చూన్తూ వుండిపోయాడు,
24 స్వీట్‌హోమ్‌-1
పనుల మనస్సంతా యెత్తుగా లేస్తోన్న కెరటాలలాగా యెక్కడో విహరిస్తోంది, ఎవ్వరితోటి మాట్టాడనివాడు, ఎవ్వర్నీ కన్నె థి చూడనీ వాడు, తనకి అంత (ప్రత్యేకత ఇచ్చాడంపే సంభమంగా వుంట. మహో శాసంగా వుంది.
బుచ్చిబాబు మాట్లాడాలని [ప్రయత్నించి తికమక పడటం చూస్తే విమలకి జాలేసింది,
తలెత్తి, చిరునవ్వు చిందిన్తూ, పెదవి నొక్కి పట్టుకొని కళ్ళు చిప్పార్చుకుని, నిస్సంకోచంగా అతనికేసి చూసింది.
బుచ్చి అవకాళం దొరికిన వాడిలా రై ర్యంగా చూన్తూ- అట్బిగ్రో కొంచెం మాట్లాడతానని నేనే అన్నాను మరుతో” అన్నాడు నెమ్మదిగా.
వమల్త చూపులు ఇసకలో గుచ్చి, (శద్ధగా వింది.
ఉప్ప అన్నయ్య .... పెళ్ళి కబురేదో,... చెప్పాడు....మీ కిష్టమేనా?”
ఏినుల ఆశ్చర్యపోయింది, కొత్తగా బుచ్చి మాటలు వించోన్నట్టు "పెళ్ళికి-జీవిత భాగస్వామినికి-ఎంఠ విలుప ఇవ్వకపోతే. ఆతనింత తద తీసుకుంటాడు! అతనికి ఇష్టమో, కాదోో స్వయంగా అడిగి తెలునుకోక పోతే తృప్తి లేదా? ఏం చెప్పాలి తను? ఎంత ఇష్టమా యెలా చెప్పాలి?
బుచ్చి పది నిమిషాలు ఓపీక పట్టాడు. విమల నోరు విష్పలేదు.
“ప్పోన్సీతైండి, మీ ఆన్నయ్యతో అయినా చెప్పండి, మీ కిష్టంలేదని. లేకపోతే....అగ్నాలూ....గొడవా అంటున్నాడు.
విమల విసురుగా చఈలెత్తింది ఒక్కక్షణం చూసింది. , నిర్వికారంగా, (్రకాంతంగ్యా. సూటిగా చూస్తున్నాడు బుచ్చిబాబు! విమల మనస్సంతా అనుఠాగంతో పొంగి పొర్టింది. శరీరం పులకరించింది. కళ్ళు చెమ్మ గిల్హాయి, బుగ్గలు యొరుపెక్కాయి.
నెమ్మదిగా: తల దించుకొంది. బుచ్చిబాబు యెంతో ఆప్తుడు! సన్ని హితుడు! తన ఆరాధనంతా ఒక్కమాటలో యెలా వెల్లిడించాలి! ఆప యత్నంగా అంది. “మీరంటే నాకిష్టం . లేదని యెలా అనుకున్నారు? మీ పాదాల దగ్గిర కొంచెం చోటు ఇవ్వండి, చాలు!”---మాటలు మనన్సు లోంచి బయట పడగానే అమితంగా సిగ్గుపడిపోముంది. అతని మోహం
స్వీట్‌ హోమ్‌-1 ల్‌ చూడగానే మోకాళ్ళు మీదికి తబ అన్నుకుని మొగ్గలా ముడుచుకు కూర్చుండి.
ఛ$ బొత్తిగా తను భావుకతతో మాట్టాడిందిం దాతల. దగ్గిర చోచేవింటిో “మీరంటే నా కిష్టమే' ఆంటే సరిపోతుంది కదా?--సోనీ ఇప్పుడేం మించిపోయింది? తన మనస్పేంవిటో అచసికి ఇంకా బాగా ౭ెలి న్‌ండి. శేవు పెళ్ళి చేసుకోబోయేవాప్థ యెలా మాట్లాడుకుంటే మాతం తప్పేమిటి? ఫర్వాలేదు, తను చక్కగానే మాట్టాడింది ఈ మొద్దబ్బా యసలు విన్నాడా, లేదా? జవాబు చప్పడేం!
ఇద్దరూ సము[దం హోరు. వింటూ (పతిమల్లా కూర్చున్నారు. బాలా సేపు.
ఎప్పటికో మేలుకున్నట్టు “బాగా వీకటి పడింది, వేళదాంో అంటూ
- లేచాడు,
ఏమట కూడా లేచీంది.
నడుస్తోన్నవాడల్లా అగి విమలికేని చూకాడు,
“ఇఖండాకా....ఏరో అన్నారు మీరు....కాని....”కొంచెం నవ్వుతూ “ప్పీనోబ్స,,..నీ చోటు పాదాల దగ్గిర మాత్రం కాదు--”అన్నాడు సూటిగా చూస్తూ.
నిమల ముగ్దురా లైంది. మాట్టాడలేకపోయిందిం
| న శ
ముచ్చివాబు గురించి అంతా తెలుసనుకున్న సినులకి, ఏమీళెలీదని ఇెలియటానికి యెన్నాళ్లో పట్టలేదు.
బుచ్చి వీమిటో కెలుస్తోన్నకొద్దీ గాభరా పుట్టింది విమలకి. పెళ్ళయి తను సన్నిహితంగా చేరితే ఏవేవో మాట్టాడుతాడనుకొందిగాని- అప్పుడో మాటా, ఆప్పుడో పలుకూ....ఎప్పట్టాగే మొద్దబ్బాయిలా?---
“ఆదే! గంటల తరబడీ ఏం మాట్టాదవేం?
ళ్చ్ట మాట్టాదనూ?”
“మాటలు దావా?
“అలాగే వంది సన్ను చూస్తోంచేలో
26 - స్వీట్‌హోమ్‌-1 కష్సత్రిపోతోంది,” “కాదు విమలా! నువ్వు చాలా వాగున్నావులో “ఆ కుర్చీ కంపేనా” “దానికదే బావుంది. నీకు నువ్వే బాగున్నావు.” కనా ఖర్మ!” అంటూ నుదురు కొట్టుకుంది విమల, బుచ్చి నవ్వి వూరుకున్నాడు, న్న న! ళు టోట్లవ్యాశేదైనా సినిమా కెళదామా?-విమల కోరిక, “నువ్వు వెళదామంటే వెళదాం.” “అబ్బ! ఏం (యేమ! అంతేగానీ మీ కిష్టంలేదా?” “*వీమో! సినిమాలూ అవీ నాకు బావుందవు! “ఎంచేతా “ఏమో మరిక “సరి! ఆదీ తెలీదా? ఫర్వాలేదులే, అవే బావుంటాయి చూస్తుంటే, “దాటసారొకి వెళదాం. అందులో నీ (బదరున్నాడు.” బుచ్చి కాదనలేదు. ఒప్పుకున్నాడు. ఇంటర్‌ వెల్‌తో అడిగాడు- ఈ సినిమా "పేరేంటన్నావ్‌?” విమల కంగారుగా అటూఇటూ చూసింది, ఎవరేనా విన్నాలేమోనని, మొగుడి చెవి మెలి పెదదామనిపించింది. “కాస్త నెమ్మదిగా అడగరాదూ?” కోపంగా చూస్తూ ఆంది. బుద్చికేం అర్థం కాలేదు. సినిమా ేరడిగితే తప్పేమిటి?” ఆఖర్న లేస్తూ అన్నాడు- “ఇందులో వేసిన అమ్మాయి ఎవరూ?” “నా ఖర్మ!” అని నెత్తికొట్టుకుంది విమల.:: గ్‌ క గ ఈళష్టూ యింటికి వచ్చినప్పుడల్లా బుద్ధిగా కూర్చుంటే ఏమిటో అనుకున్నాను. అబ్బాయిగారికి సిగరెట్ల షోకు వుందని నాకేం జెలునూ?" అంది నిమల, అగ్గిపెప్టై గిరాటేన్తూ.
స్వీట్‌ వోమ్‌-1 రగ బుచ్చి సిగరెట్టు యెక్కువగానే కాలుస్తాడు. మాన్చించాలని విమల: చాలా (ప్రయళ్నాలు చేసింది. ఓ రోజు తర్కానికి కూర్చుంది. “మ్హాగ్షండి, ఈ సిగరెట్టు కాల్చ్బటం-పీల్చటం-ఇదంతా నాకేం బాగులేదు
బుచ్చి అళ్ళర్యంగా చూకాడు,
“మధ్య నీ కెందుకు బాగాలేదు?
=నా నెత్తికి! మీ ఆరోగ్యం పాదడయితే నాక్కాదూ?” అండి (పేమగాః
మరీ అశ్చర్యంగా చూకాడులా “ప్పదేళ్ళనుంచీ అలవాటేగాళ్‌ ఎప్పుడూ తలనొప్పన్నా - రాలా!”
“ఇప్పుడు పీకేం తెలీటంలేదు. రేపట్నుంచీ వయస్సు మళ్ళితే---”
“ఆప్పుడు మానేస్తాలే” తాపీగా అన్నాడు బుచ్చిబాబు,
మింగేసేలా చూచింది విమలంా“ఆ వెధవ సిగరెట్టు-- కంపు కొడుతూ, ఏం రువ
“*రృచేంకాదు, ఇప్పుడు నేనిది మానేస్తే... నాలాగ అందరూ మానేస్తే--సిగరెట్టు కంపెనీలన్నీ ఏమైపోవాలి చెప్పు? ఎంతమందికి పని లేకుండా పోతుందో ఆలోచించు.” బుచ్చివాబు కూడా అప్పుడప్పుడూ చిన్న చిన్న ఉపన్యాసాలివ్వగలడు,
“ఓహో! అలాగా! ఇవ్వాల్టినుంవీ నేను కూడా కాలుస్తాను= నాలాగా ఆడవాళ్ళందరూ కాలుస్తారు. ఎన్ని కొత్త కంపెనీలు లేస్తాయో తెలుసా? ఎంతమంది. నిరుద్యోగులకు పని దొరుకుతుందో అలో చించండిం.
“కంగాచ్యులేషన్స్‌! స్రీలు పురోగమించాలి. హావ్‌ ఒన్‌ ఫ్రీజ్‌!” అంటూ ఓక సిగరెట్టుకీసి ఇవ్వబోయాడు బుచ్చి,
విమల సిగరెట్టు ఎగరకౌట్టి విసురుగా తేచి వెళ్ళిపోయింది.
శ ఖీ ల! నుఖ్యాహ్నం ఇలంకా సర్ట్మి వంటకేసి, స్నానంచేసి. తెల్లటి జరీవీర కట్టుకుని, సింగారించుకుని, ఏదురుచూస్తూ కూర్చుంది విమలం ఏమీ తోచక పీరువాలోంచి 'కిన్నెరసాని'తీసుకుని చదువుకుంటూకూర్చుండి.
ర్య స్వీట్‌ హోమ్‌-1 బుచ్చిబాబు వచ్చాడు. ఇంటిస్సి _ ఇల్లాలిసీ గుర్తించిన ధ్యాసేమీ కన్పించలేదు. “డ్షాత్రవీర కట్టావే! అంటాజేమో అనుకుంది. ఓసారి మైట జారవిడిచి మళ్ళా సర్దుకుంది. బట్టలు మార్చుకుని వెనక్కి. తిరిగాడు--- “విమలా! కాఫీ లేదా?” ఉబ్చిద్వు కాలు తగిలి ఒలికిపోయాయి పాలు” అంది కోపంగా. ఆహోస్సె టి అని సిగరెట్టు వేలిగించుకుసి కుర్చీలో, కూర్చున్నాడు. విమల అలాగే నించుంది తదేకంగా చూస్తూ--- “అబ్బ! వంత పింఛనుసిషి! ఇలాంటి వెరివాడి మీడ తనకి. కోపం ఏమిటీ?” గబగబా లోఫలికి వెళ్ళి (పేలో అన్నీసర్డి తీసుకొచ్చింది. నవ్వుతూ “ప్పి మంచితనం పరిక చేకాను, మీరే నెగ్గారు. అల్బాహారం స్వ్విక చించండి” అంది దగ్గర కూర్చుంటూ. “ఎక్కడో "సెంటువాసనలాంటి దొస్తుందే"ో అన్నాడు చుట్టూ చూస్తూ- ఉహ్మా బొక్కుతూ. “ఫద్యాలేదు. మీ ముక్కు పనిచేస్తోంది!” అంది విమల తృప్టిగాం బుచ్చిబాబు తింటోంపే ఏమల మళ్ళా పుస్తకం అందుకుంది “'8న్నెరసాసి' యొంత బావుంటుందండీ!" “*ఆఅదెవరు"ో
6స్వర్రి *పిశ్యనాధవారి" పుస్తక మండి!”
“వాచెవడు”
“అవ్య” అని నోరు నొక్కుకుంది ఏమల. ఆమెకి చాలా కోపం
వచ్చింది.
“ప్పీక్సు పెళ్ళికి ముందు . “మొద్దబ్బాయి. అని ేరెట్టానుగానీ, చొ్టయంగా, ధర్మంగా ఆలోచిస్తే “బుద్ధావతారలి అనాలి” అంది ఎరగా చూస్తూం
ప బుచ్చిబాబు కాఫీ కప్పు కింద 'పెడుళూ లీరిగ్గా కుర్చీలో వెనక్కి వాలి- “పోనీ, సీకెలా ఇష్టమైతే అలాగే సిల్చుకో” అన్నాడుః
కనా. ఖర్మ!” అని తల పట్టుకుంది విమలం "
స్వీట్‌ వోమ్‌- కే 29
ఆ వేడిలో స్నేహితురాలికి ఉత్తరం రాస్తూ బుచ్చిని కసిదీరా వర్ణించి ఏకిపారేసింది. “నా “వతిదేవుడు' అద్భుతమైన మనిషి! “నభూతో న భవిష్యతి ఇంటి సంగతీ, ఒంటిసంగక్కీ ఇల్లాలి సంగతీ పట్టవు. పుస్తకాలు చదవడు, _అర్థంకావు! సినినూలు చూడడు, బోధపడవు! 'స్నేహిళుల్లేరు, నిలవలేరు! సిగరెట్టు కాలుస్తాడమ్మోయ! నాకూ కాల్చే స్వాతం్యత్యం ఇచ్చాడు. నోట్లో వేలు పెడ్తే కొరకలేదమ్మా! నా చదువు అర్థాంతరం చేసుకుని కాలేజీ యెగ్గొట్టాను. ఈ బుద్ధావతారం-- నన్ను ఏ నస్హేట్లో ముంచేస్తాడోనని భయంతో చస్తున్నాను. ఈ ఉదంతంవిన్నావు శదా? నీ ఆమూల్యాఖ్మిపాయం ఏమిటి నేస్తం?” ఆని బరబరా గీసిపారే నంది ఒక ఉత్తరం.
తిరుగు టపాలో స్నేహితురాలు జవాబు రాసింది, “నువ్వెంత అదృష్టవంతురాలివే విమలా! నాకు ఆసూయగావ్ప౧ది, మొగవాడు మెత్తని వాడ్రైతే ఆడదానికి నిశ్చింతగా, వోయిగా వుంటుంది. దెబ్బలాటలుండవు! కుతర్కాలుందవు. దాంపత్యం అన్యోన్యంగా సాగుతుంది. మనతో మన మాట, ఆదదానిమాట పై మాటగా వుందుంది. మై చేతలు చెయ్యకు సుమీ, అతగాణ్ణి చంటివాళణ్ణి చూసుకున్నట్టు అపురూపంగా చూనుకోవాలమ్మా! ఎన్ని నోములు నోచావో...”
“నా--ఖర్మ?” అని ఉత్తరం పారేసి రెండుచేతుల మధ్యా తల పట్టుకుంది విమల. “స్నేహితురాలు కూడా శశువై పోవాలా” అంటూ వాపోయింది.
నే జ ల
ఇల్‌ బుచ్చివాబుల సంసార నౌక ఆనందంతో తూగుతూ ఒక మజటిలీ చేరింది. ఆక్కడ *చంటివాణి యెకించుకుంది, ఆ మరో రెండు షజిలీక్‌ చేరింది. " థ్‌ దుతూ పాడుకూ
ఒక్కో మజిలీ చేరుతోన్న కొద్దీ ఏమలకి పాత సమస్యలు కొత్తవై కూర్చుంటున్నాయి. "2
మచ్చుకి--“ఇదిగో! సిగరెట్టు కాల్బక్షోయ! అని ఇన్నేళ్ళూ మొత్తు కున్నాను. విన్నావుకాదు. పోనీ ఆ పీకలు యాష్‌(ట్రేలో పడెయ్యవోత్స్‌
ఏం స్వీటొహోమ్‌-1
అని ఆఘోరించాను, చెవిన బెట్టావుకాదు. చూడు చంటివెధవ 'పెద్దవెధవా తున్నాడు. ఆ సిగరెట్టు ముక్కులు దొరకబుచ్చుకుని చప్పరిస్తున్నాడు, ఇప్పటికైనా బుద్ధితెచ్చుకుని--”
భార్యామణి వాంఛితం ఏమిటో బుచ్చక్సాయికి తెలుసు, “నువ్వ కోసిపారేసిన తోటకూర కాడలు వాడు నమలటం లవసార్ద చూళకాను” ఆంటాడు.
“*తోటకూరలో ఏటమిన్హున్నాయి. నీ సిగరెట్టు పీకళల్లో ఏముంది? వెధవ కంప్పృ[ో
“ఆ కంపు సొంపు నీకేం తెలుసు? ఒరే బుజ్జీ! ఇటా! నాన్నా! ఇదిగో! ఈ సిగరెట్టు కాల్ళ ఆంటూ బుచ్చిబాబు ఒక కొత్త సిగరెట్టు తీసి కొడుక్కి అందిస్తాడు. చంటి వెధవ వాళ్ళ నాన్న ఒడిలో కూర్చుని? నోట్లో సిగరెట్టు "పెట్టుకొని వాళ్ళమ్మని వెక్కిరిస్తాడు,
విమలకి కంపరం పుడుతుంది. చీనీ చదువూ, చట్టుబండలూ ఎందుకు, సింగినాదానికా? పిల్లాడి కో (కమశివణా లేదు. పాడూలేదు. ఎంత చక్కగా 'పెంచాలీ పిల్లల్ని!”
“ని మెహం [కమశిక్షణ! నువ్వు పెరుగుదూ!”
“అందుకే ఆబ్బాయిగారు మొద్దబ్బాయి గారయ్యారు.
॥ చి
ఆ మొద్దబ్బాయి కోసమేగా అన్నగారితో రాయబారం పంపావు!”
"సిగ్గు లేకపోతే సరి! ఎవరితో ఎవరు మంళనాలు జరిపారో ఇప్పుడు మరిచిపోతే యెలా?”
“అవును, 'మీ పాదాల దగ్గిర కొంచెం చోటు ఇవ్వండి అసి ఎవరు ఎవర్ని [షార్థించారోకూడా మరిచి పోకూడదు.”
విమల తగువంతా మరిచిపోయి నవ్వుతూ దగ్గిరకొచ్చి *ఈ మొద్దు మొహాని కంత జ్ఞాపకం వుంటుందని నాకేం తెలుసూ? ఇదిగో! మళ్ళి ఆ మాట ఎత్తావంటే--వూరుకోను" అంటుంది.
“ఊరుకోకు” అంటూ రెట్టిస్తాడు బుచ్చి.
విమల బుగ్గన చెయ్యి. పెట్టుకుని. “ఆమ్మో! ఈ మూడేళ్ళలోనూ
న్వీట్‌వోమ్‌- 1 31 మొద్దద్బాయి చాలా మారాజే! మాటకారయ్యాడు”. అంటూ విస్తు బోళుంది.
బుచ్చిబాబు తర్కం పెట్టుకున్నప్పుడల్లా విమల లోపల్లోపల సంతోషిస్తుంది. ఆ కిటుకు మూడేళ్ళకి బోధపడింది బుచ్చిక్‌, న! శ న! రీ ఆదివారం! బుచ్చిబాబు ఇద్దరు 'స్నేహిళుల్ని వెంటబెట్టు కొచ్చాడు. ముగ్గురూ కాన్సేపు బుద్ధిగాకూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకున్నారు.... “ఏం తోచడంలేదోయ్‌! కాస్పేపు....” అంటూ నసిగాడో మార్గదర్శి. “అసలు దస్తుందా? అన్నాడో దూరచృష్టుడు. “ఉందిగాని నాకు సరిగ్గా రాదోయె”- బుచ్చి బిడియం, “ఫర్వాలేదు, చెయ్యి కలుపుడూ! అదే వస్తుంది." ముగ్గురూ పేకముక్కలు పరిచి కూర్చున్నారు, వీిమల ళలుపు సందుల్లోంచి చూసింది, పతి దేవుడు "పేకాడుతున్న దృళ్యం, ముగ్గ మనోహరంగా కన్చించింది. తనివితీరా చూచింది, “పోనీల్మే మనుషుల్లో పడుతున్నాడు!” కాన్సేపటికి బుచ్చిజాబు లోపలికొచ్చాడు--- “*నీమలా కొంచెం టి పెడతావా” చటుక్కున లేచి స్టవ్‌ వెలిగిస్తూ. “కాస్సేపున్నాక రండి, రెడిగా వుంచుతానుో అందీ విమల పావుగంటకల్డ- మూడు ప్లేట్రనిండా జీడిపప్పు ఉప్మా అందంగా సర్ది వాటిల్లో న్బూన్లు గుచ్చి, కెటిల్‌ నిండా కాఫీపోసి అన్నీ పెద్ద (పేలో సర్దింది, బుచ్చిబాబు సంతోషించాడు. "స్నేహితులు మూరృలు జోయారు. కాఫీఠాగి తేరుకున్నారు. అమి తంగా ఆనందించారు. “బుచ్చివాణూ! యూ అర్‌ ఎ లక్ష్మీ ఫెలో), నీమిసెస్‌ ఛాలా సివిలైజ్ణులా వుంది. చాలా మంది ఆడవాన పేకాటంటేనే మండిపడకారు.
ప్రై స్వీట్‌ హోమ్‌-1 కష్టపడి ఆడుకుంటున్నారు, కస్ట (థెషగా వుంటారు కదాఅని టీ సీళ్ళుయినా యివ్వరు. వెనకనించి తెగ సణుగుతూ వుంటారు. ఆంతెం దుకూ? బాపూ చూడరాదూ? "సేకాడేవాళ్ళ పాట్లు ఎంత నేచురల్‌గా చూపి స్తైడో? వాళ్ళావికెప్పుడో లావుపాటి పప్పుగుత్తి విసిరి వుంటుంది. ఆందుకే కసిదీరా కార్టూన్‌లు వేస్తుంటాడు. అనుభవం లేకపోతే ఏ అర్జిష్టూ రాజించడోయ్‌! ఆంటూ దీర్చోపన్యాసం ఇచ్చాడు మార్గదర్శి
వాళ్ళ మాటలన్నీ వింటూ విమల నవ్వుకుంది.
రెండోవారం! భోజనాలు చేని కమ్మగా నిద్రపోతోంటే గబగబా 'శలుపులు బాది, తీనీ తియ్యగానే బిల విల్లాడుళూ ఇంట్లో జొరబడ్డారు పేకాట 1[ప్రియులు,
జి వాళ్ళంతా వచ్చారండీ! అంటూ విమల బుచ్చివాబును నిద లేపింది,
“పొమ్మందూ!” అంటూ విమల చెయ్యి పట్టుకుని ముణగ దినుకు పడుకున్నాడు.
“ప నోయ్‌! బుచ్చిబాబూ! ఆంతకపురంళలోంచి రావోయ్‌! జగన్నా ఢం, జనార్హనం వాళ్ళంతా వచ్చారు, లేలే” అంటూ మేలుకొలుపు పాడారు, బయటనుంచి యెగఐబడుతూ.
విమల బుచ్చిని కుదిపిలేపి కూర్చోబెట్టింది. కళ్ళజోడు అందిం చింది. నెమ్మదిగా బయటికి గెంటింది.
& పావుగంటకల్లా ఆట పాకాన బడింది,
బుచ్చిబాబు లేచి వచ్చాడు-- *విమలా! కొంచెం ఉప్మా చెయ్య రాదూ?”
విమల డబ్బాలు వెదికింది--- “రవ్వలేదు. పోనీ కాఫీ పెడతాను" *సరే తొందరగా కానీ!”
ఉత్త కాఫీలు చూసి-ా “నేను సరిగ్గా భోంచెయ్యకుండా ఆదరా బాదరా వచ్చానోయ్‌!” ఆంటూ నిట్టూర్చాడు మార్గదర్శి.
“సోన్సీకే! భక్తితో ఇచ్చింది....ఏద్దైనా....” అంటూ కప్పు కాఫీతో శ్చ పి పడ్డారు ఆందరూ,
స్వీట్‌ హోమ్‌-1 33 మూడో ఆదివారం- “ఇవాళ మ్యాట్నీకి వెళదాం” ఆంది విమల. ఉత్సాహంగా, _
“ఆలాగే” అన్నాడు బుచ్చి. విమల గబగదా పనులు ముగించుకుని బట్టలు కట్టుకొంది. న్మిదపోతున్న పిల్లాణ్జీ లేపి చొక్కా- తొడిగింది,
పీధ్‌ తలుపులు తీసివుండేమో, పదిమంది వరకూ వచ్చి గుం[డంగా- కూర్చున్నారు, టప్‌టప్‌ మని పేకలు కలుపుతూ.
“మా వాళ్ళంతా వచ్చారే?” అంటూ వచ్చాడు బుచ్చిబాబు లోపలికి,
నిమల తెల్లబోయింది- “దేమిటి వీబ్య వారం వారం వస్తుం. టారా?ో
*ఏమ్రో! నాకేం తెలునూ?”
“అవ్వను, మీకేం తెలుస్తుందీ?” చిరబురలాడింది విమలం
“అయితే మనం పీక్ళర్‌ మానెయ్యాలా?” అంది,
“మరేం చేస్తాం?”
“పోనీ వాళ్ళకి చెప్పరాదూ?”
“దా....వుం.,..డ....దే.... మో!”
“హనీ కు వారం ఎలాగో భరిద్దాం. ఏం చేద్దాం?”
బుచ్చి బయట గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు.
విమల, బట్టలు మార్చబుద్ది కాక అలాగే కూర్చుంది, తను దూరం. ఆలోచించలేదు గానీ, ఇది అలవానైపోతే ఇంకేమన్నా వుందా? వారానికి ఒక్క- శలవు రోజు, ఆ ఒక్క-రోజూ ఇలా గంటల తరజడీ 'పేకాడుతూ కూర్చుంటే....ఓ మాటా మంచీ లేదు; వోయిగా న్మిద లేదు; సినిమా, పాడూ లేదు. ఇదేం తద్దినం! =. ఆలోచిస్తోన్న కొద్దీ నిమలకి కలనరం పుట్టింది,
బుచ్చిబాబు లోపలికి వచ్చాడు. “విమలా! కొంచెం కాఫీ...”
“కాఫీ లేదు, గీఫీ లేదు. ఆంతమందికి కాఫీ అందించటానికి పాఠె క్క-డివీ? ఏదో ఓసారి కదాని, మర్నాటికి "పెరుగు లేకుండా. చేళాను, ఇదేం పహోటలా? అవునుగాని....నాకు తోచనే లేదు. మీ కెంళ డబ్బు పోయిందీ? రెండా, మూడా?”
పశ స్విటహోమ్‌-1
“నా కసలు బాగా రాదుగా? ఇరపై ఆరో ఎంతో పుంటుందిం”
“ఏవిటీ? రూపాయతే! అమ్మో! ఇదా మీరు చేస్తోన్న పనీ!”
“ఇప్పుడు బాగానే చేర్చుకుంటున్నాలే”
“*న్నా మైహంలా వృంది-మీ బాగూ, మీ ఆటానూ! ఏం నేర్చుకో అక్కటర్జా! మళ్ళా వారం నుండి వాళ్ళని రావద్దని చెప్పండి, ఇదేం క్టబ్బా, ఇల్లా? జరిగిందేదో జరిగింది. మళ్ళా వారం ఇలా అయితే మర్యాదగా వుండదు. ఆ౮ో విమల వార్నింగులు వీధి గదితోకి వినిపిస్తోనే వున్నాయి.
“నువ్వు చాలా సిపెలైజ్ట్‌ అని వాళ్ళంతా అనుకుంటున్నారే మరీకి
“ఈ "పేకాటరాయుళ్ళ మెచ్చుకోళ్ళు నాకేం అక్కర్హా!” అని అరి _బింది విమల,
కాఫీ కాదుకదా-టీ నీళ్ళు కూడా లేకుండా, మొహం మాడ్చుకొని వచ్చాడు, బయటికి బుచ్చిం
*డ్లోంట్‌ వి (బదర్‌! ఎంతైనా ఆడంగులో-_.. ఓదార్చాడు మూర్గదర్శి- ఏడ్చుకొంటూ.
- అట హుషారుగా సాగలేదు. చీకటి పడకుండానే ఎ్రేకారు. “ముచ్చటగా మూడుసార్హు ఆడేసరికి ముంచుకొచ్చింది. ఇక నీకూ మాకూ తీరిపోయింది.” ఆంటూ బుచ్చిబాబుని ఒక్కొాక్కళ్లూ కావలించుకుని ఏడ్చి మరీ వెళ్ళారు,
విమల దఖభేలుమని తలుపు వేసింది. గుండెల మీద చెయ్యి పెట్టుకుని గాలి పీల్చుకొంది.
నాలుగో వారం! అన్నం తినగానే బుచ్చి బయటికి [ప్రయాణం కడు తోంపే విస్తుబోయిందీ విమలం
“ఎక్కడికి” అంది.
“క్షా న్సేపలా అక్కడ కూర్చుని వస్తాను. వాళ్శంకా జనార్థనం ఇంట్లో వేనుకుంటారట.”
“నేనింతా చెప్తే మీరు మళ్ళా బయర్దేరారా? పేకాటే!”
“మనింట్లో కాదుగా?”
“అయితే మాత్రం! ఆ ఇల్లాలు మాతం నాలాగా వాధపడదూ?
స్విట్‌వోమ్‌-1 వె5్‌
ఆయినా డద్బిలా తగలేస్తే రేపట్నుంచి ఏం తిందాం? మాత పేకముక్కలు తించే కడుపు నిండుతుందా? పోని, ఒకటి. రెండు సారు సరదా పడ్డాకు కదాని వూరుకున్నాను. అసలు తప్పు నాదీ. వెళ్ళండిం మీ యిష్టం వచ్చి నట్టు చేసుకోండి” ఆంటూ విసురుగా లోపలికి వెళ్ళిపోయింది విమల.
బయటికి వచ్చి చూసేసరికి నిజంగానే లేడు బుచ్చి. “ఆమ్మో! ఈ మనిషికి పేకాట పిచ్చి పట్టిందా?” అని తర్కించుకుంటూ తనను తను తిట్టుకుంటూ కాలుగాలిన పిల్లిలా తిరిగింది-రోజుంతాం
ర్యాతి తొమ్మిదిగంటల వేళ వచ్చాడు బుచ్చి
“*భేన్ష! రికార్డు (బేక్‌ చేళావు” అంది కనసిగా-
బుచ్చి మందవోసం చిందించాడు. భోజనం భుజించాడు, దర్జాగా వెళ్ళి పరుపుమీద పడుకున్నాడు.
కల్చిన్సల (యే! ఇలా రద్దూ! మాటో
“డ్షూడు బుచ్చి (పియే! ఎంత (ప్రయత్నించినా, నీ మొహం చూస్తే, నాకు కోపం రావటంలేదు, ఎప్పుడో హఠాత్తుగా సన్ను [ప్రేమించటం మానేస్తాను. అంతవరకూ రానివ్వకు”
“సరేలే ఇలా రాకొ అంటూ విమల కొంగు దొరక బుచ్చు కున్నాడు బుచ్చి,
వ ల్‌! శ్‌
విమల నిగరెట్లలో యెంత సాధించిందో ' సీకాటలోనూ అంతే హెధించింది, మొగుణ్ణి హడలగొట్టాలని వంటింట్లో భయంకరమైన ధ్వనులు సృష్టించి, కొన్నాళ్ళయ్యాక గిన్నెలకి మాట్లు వేయించింది! ఓ డాక్టర్నిపిల్చి బుచ్చి చెవులు పరీక్ష చేయించాలని నిత్యం అనుకుంటూనే వుంది.
మాట్ల గిన్నెలు విసరడం విమలకి ఇష్టంలేకపోవటంచేత వంటిల్లూ, తద్వారా ఇల్లూ (పళాంతతతో అలరారుతున్నాయి. విమల మాతం మోకాళ్ళమీద చల పెట్టుకుని కూర్చుంది.
“విమలా! ఏం చేస్తున్నావే? ఎక్కడా?” అంటూ నచ్చాడు మధు నసూదడనం౦ం.
ప్‌మల చటుక్కున లేచి ఆనందంగా ఎదురు వళుతూ- “ఎన్నాళ్ళ
36 స్వివ హోమ్‌ =1 కొచ్చావురా! ఎన్ని వుత్తరాలు రాకానూ! పొరుగూళ్ళో యెలా వున్నారో యేమిటో సీకేం పడుతుంది” అంటూ నిష్టారా లాడుతూనే ఆహ్వానిం చింది.
కుళల (ప్రళ్నులూ అవీ ఆఅయ్యాక్క “అవునుగానీ, అన్నయ్యా! సి (వెండు చూకావా? ఏం చేస్తున్నాడో! మంచి....వాడు, మం-ాచ్చి-ా- వాడు అన్నావుగా?” అంది వెటకారంగా.
“ఏం? ఏం చేస్తున్నాడు? నా (ఫెండుగా వున్నప్పుడు మంచివాడే! న్స మొగుడై చెడిపోయాడేమో[”
“నిజమేరా! నేనే తెలివితక్కువ. పని చేశాను మొదట్లో. శెలవు రోజు వచ్చిందంటే. తిండీ తిప్పలూ మానేసి 'పేకాటతో పొద్దు పుచ్చు తున్నాడు.”
కస్ష్యద్పిట్రి?ై బుచ్చిదావే! పేకాటే సంథమంగా చూశాడు మధు సూదనం.
చిమలకి ఒళ్ళు మండింది -- “ఏవిటా నీ ఆనంద హెరవళ్యం! కాస్త కష్టసుఖాలు అర్థం చేసుకోమంచోంటే....”
“సరే! ఇెప్పు, వింటాను, ముందు నీ కష్టాలు చెప్పు”
“ఒక్కటా! అన్నీ అవే ఒక సినిమాలేదు, షికారులేదు, ముద్దు లేదు, ముచ్చట లేదు, మాటలేదు, మంచితేదు. కోర్టూ, పేకాట తప్పితే మకే లోకంలేదు.”
“ఆగాగు. నీ మొగుడికి నువ్వేం చెప్పలేదూ?”
“చెప్పాను-విన్లేదు.”
“*వినేంతగా చెప్పలేదను, ఓసారి అన్నం వండటం సూనెయ్య రాదూ?”
“*పిల్లాడికో? నాకో?”
“మీరిద్దరు గప్‌చిప్‌గా తినండి.”
“అమ్మో! అదేం పనిరా?
“పండు, అలక సాగించక పోయావా”
స్వీట్‌ హోమ్‌-1 37
“*ఆదీ అయ్యింది అలిగి, కూర్చుంటే “మరెప్పుడూ వెళ్ళి నంటు- న్నాడు, మర్నాటి నుంచీ అదే పనికో
“మూడు-ఒకసారి గట్టిగా ఏదవలేక పోయావా?
“ఆ ఏడుపు రాదుగదా నాకు!
“అయితే ఫో! నీ కర్మ!”
“బాబ్బాబు! అలా అనకురా! నువ్వు చెప్పు, కాస్త గట్టిగా మంద లించు వింటాడు."
“వినకపోతే నువ్వు నాతో వచ్చేస్తావా?”
“అలా అయితే ఈ మొద్దబ్బాయి మరీ పాడొాతాడులో
“నీ కింత గారం అయితే, వాడెలా చేస్తే అలా నోరు మూసుకు వూరుకోరాదూ?” న్‌
“ఆలా అనకురా అన్నయ్యా! నువ్వు కొంచెం చెప్పరా!”
“చెప్తాలే, రానీ!”
సాయం్యతం ఆరు గంటలవేళ ఆఫీసు నుంచి వచ్చాడు బుచ్చిదాబుం ఇద్దరికి కాఫీ, టిఫెన్సిచ్చి అన్నగారికి వైగచేసి వంటింట్లో దూరి పనుల్లో" మునిగిపోయింది విమల, -
వంటచేసి అన్నీ సర్జి స్నానంచేసి, సింగారించుకుని బయటికిన వచ్చి వీధిగదితలో దృళ్యం చూచి కొయ్యబారి పోయింది! నముభునూద నమూ బుచ్చిబాబూ సిగరెట్టు కాల్చి గుట్టపోస్తూ "పేకాటలో మునిగి. వున్నారు!
విమల గాజుల చప్పుడు విని మధునూదనం తలి యెొత్తాడు-హుషా రుగాఎేసీ మొగుడు మొద్దబ్బాయి కాడే విమలా! "పేకాటలో మాంచి- ఎక్స్సర్జు అయ్యాడే!” అని ఆభినందిస్తోన్నట్టు చూళాడు,
“నీకు చెప్పింది ఇదటా? నా ఖర్మ[ి అంటూ నెత్తి బాదుకుంది. విమల.
శ శ శ ఫ్రె
క! స్వీట్‌ హోమ్‌. మధునూదనం వెళ్ళిపోయాక మళ్ళా అలోచిస్తూ కూర్చుంది విమల, అసలు చను మొదటే వీచ్‌లో మాట్లాడినప్పుడు కనే నేమాట ఇెప్టే అది వినాలి నాకిష్టంలేని పనులు చెయ్యకూడదు” అని షరతు పెట్టి వుంటే-ా? షరతూ. లేదు! చట్టుబండలూ లేదు! పౌదాల దగ్గర చోటు అడిగింది, ఖర్మ! ఆ రోజు ఎప్పటిలాగా తొమ్మిదిగంటల రాళయినా రాలేదు బుచ్చి, విమల కంగారు పడింది. పీధి గుమ్మాన్నంటిపెట్టుకు నించుంది. పదిదాటుతోంటే వచ్చాడు. తిన్నగా పదకగదిలోకి పోయి బట్టలు మార్చుకున్నాడు. ఆలిసిపోయినవాడిలా సోఫామీద కూర్చున్నాడు. వ్‌మల కంతా అయోమయంగా వుంచి-పిల్చినా మాట్టాడకుండా జాటిరావదం, అంతా సిశ్శష్టంగా కూర్చోవటం చూస్తే, “అన్నం "పెష్టేశాను" అంది గుమ్మం దగ్గిర నిలబడి బుచ్చి తల తిప్పి మరోవైపు చూస్తూ “వద్దు” అన్నాడు. “ఏం ఎందుకు పద్దు?” అంటూ దగ్గరికి రాజోయింది విమలం బుచ్చి చటుక్కున లేచి మంచంమీద పడుకున్నాడు. “నాకేం జాగా లేదు, వెళ్ళు, అన్నం తిని పడుకో” అంటూ దుప్పటి ముసుగు బిగించాడు. విమల తెల్లబోయింది. రెండు నిమిషాలు అలాగే నించుంది, “కబుర్లు సరిగ్గా చెప్పవేం7”” ఆంటూ కుడిచేత్తో దుప్పటి తీసింది. “ఒంట్లో ఏం బాగాలేదూ?” అంటూ మొహం దగ్గరికి తల ఒంచింది. గుష్పున ఏదో వాసన-కిర్సనాయిళ్‌ లాంటిది కాదు. కాదు....స్పిరిట్‌ లాంటిది--- అబ్బ! ఏదో లాంటిది. “షెప్తోంటే సీక్కాదూ?” బుచ్చి విసురుగా విమల చెయ్యి. గెంటి మళ్ళీ దుప్పటి విగించుకున్నాడు, * విమల స్థాణువులా నిలబడిపోయింది. తను పీల్చిన వాసనని మననం చేనుకుంటోన్నళకొద్దీ ఆదేమై వుంటుందో కొంచెం కొంచెం ఇెలిసి నట్టయింది. గుండెలు దడదడ కొట్టుకున్నాయి. బుచ్చి బిగించిన మునుగు శేసి చూసింది, అంతా అర్థమైంది. “ఎందుకంత భయం!?--- అవును. లేకపోతే ఎందుకంత భయం?”
స్విట్‌హోఘ్‌-]1 ఏం
గబగవా వెళ్ళి అన్నం తినకుండా గిన్నెలన్నీ సిర్దేసింది. పీటమీదే ఆలో చిస్తూ కూర్చుంది.
“తాగటం' వరకూ కూడా వచ్చిందా వ్యవహారం? ఏ క్టబ్బులోనో, ఏ స్నేహితుల పార్టీలోనో, ఎక్కడైతేనేం? ఎక్కడో అక్కద -- తాగుడంటూ (ప్రారంభమైంది. ఇక అలవాటవ్వడం యెంత సేపు? పేకాట కూడా ఇలాగేగా చిలవలూ పలవలూ వేసింది!
విమలకి యెన్నడూ లేనంత బాధగా వుంది. ఆందోళనగా వుంది. జుట్టు పీక్కోవాఅనిపించింది. జావురుమని ఏదవాలనిపించింది ఏం చెయ్యాలి? సంసారం చూస్తోందగా, చితికిపోతోంపే వూరుకోవలసిందేనా? వూరుకోవడం తన వశం కాదు ఏదో చెయ్యాలి. ఏంచెయ్యాలి?
ఎందుకీ సంసారం? తనెందుకింకా పట్టుకు వేళ్ళాదటర? జీవితాలు సుఖంగా సాగటానికి [పేమ ఒక్కటీ సరిపోతుందా? ఉద్ధరిస్తుందా? ఏమీ చేతకానిదానిల్హా మొగుణ్ని వ్యసనాలకు అప్పగించి ఇంత అసంతృప్తిగా- ఇంళఛ అభిమాన హీనంగా-ఇంత అసహ్యంగా (బతక్కపోతే నేం? విరక్తి కాకపోతే ఏం మిగిలింది బతుక్కి? ఎందుకి సంసారం?
విమలకి పిచ్చిలా వుంది. అర్హరాత్రి వరకూ. కొళ్ళూ చేతులూ ఆడనట్టు కూర్చుంది. ఎప్పటికో లేచి పెన్నూూ కాగితాలూ తెచ్చుకొంది. ఓ గంటసేపు ఉత్తరాలు.రాస్తూ కూర్చుంది- మధ్య మధ్య కన్నీష్య ఒత్తుకుంటూ, నిశ్శబ్దంగా ఏడుస్తూ,
ఉత్తరాలన్నీ సేవిల్‌ మీద బొక్రిలా పెట్టింది. నిదపోతున్న పిల్లాణ్ని వాక్క-సారి నిండుగా చూసింది. గదిలోంచి బయటికి .వచ్చింది. పధి తలుపులు తీసుకొని తలనిండా ముసుగు కప్పుకొని వీధిలైట్టలో ఈల ఎత్తకుండా గబ గబా నడిచింది.
గ్‌ గ! జ్‌
తెళ్ళారగట్ట పని మనిషి వచ్చి వాత్‌రూమ్‌లో వున్న అంట్లు చుట్టుకుతోమి, వాకిళ్ళు వూడ్చి, నిమలావాళ్ళు పడక గుమ్మంలో నిలబడి, “అమ్మగారూ! ఎపళున్నాను. తెల్పారిపోతంది, లెగండి" అని చెప్పేసి వెళ్ళిపోయింది,
జీ0 స్వీట్‌ హోమ్‌-1
అంతలో పాల మనిషౌస్టే ఓ గిన్నెలో పోయించి వంటింటి అలమారులో పెట్టి, వీధి తలుప్పలు దగ్గిరికి వేసి వెళ్ళిపోయింది. బారెడు పొద్దెక్కే వరకూ తంశడీ కొడుకులు నిరభ్యంతరంగా పడుకున్నారు.
బుచ్చిబాబుకి మెపకువ వచ్చింది. ఆవలించి ఒళ్ళు విరుచుకున్నాడు. బద్ధకంగా మళీ మేను వాల్చాడు. వంటింట్లోంచి ఎలాంటి చప్పుళ్ళూ 'వినరావడంలేదు. = వంటిల్లు గుర్తు రావటంతోనే రాత్రి భోజనం, చను చేసిన పనీ,-విమల కోపం, అన్నీ గుర్తు వచ్చాయి
లేచి బయటకి వెళ్ళటానికి సిగ్గు వేసింది, విమల కెలా మొహం చూపించటం?
ఆలోచిస్తూ గది గోడలు కొలుస్తూ పడుకున్నాడు. సేబుల్‌ మీడ, పెన్ను అడుగున ఏదో కాయితాలు కన్పించాయి. విమల మళ్ళా ఏదో పెచ్చికధ రాసివుంటుంది. కోపం అదీ పోతే చదివి వినిపిస్తుంది. ఈసారి (శ్రద్ధగా వినాలి. ఎప్పటిలా-*ఎందుకిలా హైరానపదతావు చెప్పు! కరళలు రా సేవాళ్ళ బోల్జుమంది వున్నారు. వియిగా కావలసినన్ని పత్రికలు కొనుక్కుని చదువుకోరాదూ?”. అని వోస్కానికైనా నిరుత్సాహ పరచ కూడదు. రాత్రి తను వెధన పని చేశాడు ఈ ఒక్కసారికి ఏమల క్షమిస్తే చాలు, ఇక ఆ కబ్‌ భాయలకి వెళ్ళడు.
. బుజ్జిగాడు లేచాడు. నిద్రకళ్ళతోనే మంచం దిగాడు, కళ్ళు నులుపు కుంటూ గదిలోంచి వంటింట్లోకి వెళ్ళాడు. కాస్సేపటికి, “అమ్మా'--అని రాగం ఎత్తటం వినిపించింది.
బుచ్చిబాబు తటపటాయిస్తూనే లేబాడు. నెమ్మదిగా బయటికి తొంగి చూకాడు. కొడుకు వచ్చి చుట్ట వెయ్యగానే “వూరుకో, వూరుకో” ఆంటూ యెత్తుకున్నాడు. వంటింట్లోకి వెళ్ళాడు. పొయ్యి, స్టవ్య్యూ, ఏదీ వెలగటం. లేదు. పెరట్లో చూశాడు. బాత్‌రూమ్‌లోకి కూడా తాంగి చూకాడు., ఏినుల ఎక్కడా లేదు. వినుల జాడైనా లేదు. ఏమైంది? ఎక్కడికైనా వెళ్ళిందా? ఆ మామ్మగారింటి కెళ్ళి వుంటుంది. పిలిస్టే! రానీ! ఏం పనిమీద. వెళ్ళిందో! తనే వస్తుంది- “ఊరుకోరా! మీ అమ్మ వస్తుందిలే” అంటూ కొడుకుని బుజ్జగిస్తూ పచార్లు సాగించాడు బుచ్చి,
స్విట్‌హోమ్‌-1 41
“*క్షూ అమ్మమ్మ పంచదార యిమ్మందండి" అంటూ. వచ్చింది మామ్మగారి మనుమరాలు, ఆరేళ్ళపిల్లి.
బుళ్చిబాబు తెబ్లబోయాడు- “మా విమల మీ ఇంట్లో లేదూ?
*బ్రేద్రండ్రి! మూ యింటికి రాలేదు....పంచచార ఇమ్మందండీ మా అమ్మమ్మ.”
బుచ్చికి కంగారుగా వుంది. విమల ఏమైందీ! ఇంకెక్కడికి వెప తుంది? రాతి బాగా కోపం వచ్చి....
“పంచదార ఇమ్మీందండీ మూ అమ్మమ్మ”
“ప్పి అమ్మమ్మని తగలెయ్యా” అనుకుంటూ, పిల్గాణ్‌ దించి, వంటింట్లో గిన్నెలన్నీ తన్నేసి, కళ్ళజోడు తెచ్చి పెట్టుకుని, జ్యాగత్తగా డబ్బాలన్నీ వెదికి, చిటికెడు పంచదార నోట్లో వేసుకుని రుచి చూసి మరీ, గ్లాసునిండా పంచదార పోసి ఇచ్చాడు,
“వెళ్ళ, వెళ్ళ! విమల మా యింట్లోనే వుందిలే" అంటూ వీధి తలుపులు బిగించాడు
గబగబా గదిలోకి వెళ్ళి టేబిల్‌ మీద కాయితాలు తీశాడు. ఏడెనిమిది "పేజీల ఉత్తరం భర్హ పేరా ఒక పేజీ ఉత్తరం అన్నగారి శ్వేరా విమల రాసిన ఉత్తరాలిపి,
బుచ్చిబాబుకి దద పుట్టింది. కళ్ళజోడు సర్దుకుని గబగబా చదువు కున్నాడు. ఉత్తరం కొంతవరకూ అయోమయంగా హేగింది, విమల చాలా దాధపడుళూ రాసినట్టు స్నష్టపడుతోందిం
“నాకు భావుకత ఎక్కువని చిన్నప్పట్నించీ మావాళ్ళు శ్రేకలేన్తూ పుండేవాళ్ళు, అదే చివరికి నా [ప్రాణాలు తియ్యలోతోంది. మిమ్మల్ని నేనెంత _పేమించానో ఆ భగవంతుడికి తెలును, మీరు భర్తగా లభించటం నా పూర్వజన్మ సుకృతం అనుకున్నాను. మీలో పనిళనం నన్నంత ఆరాధింపకేసింది. మిమ్మల్ని ఆరాధిస్తూ, [కేమిన్తూ, లాలిన్తూ,జీనిత మంతా (ప్రకాంచంగా. నిశ్చింతగా పహోయిగా,. సుఖంగా గడుప్పకానని కలలు కన్నాను
భగవంతుడు నాశేదో. శాపం కూడా ఇచ్చొడు, మీక నేనూ, నా
త్త్తో స్వీట్‌ హోమ్‌-1 మాటలూ వేగటవుతున్నాయి. (శ్రమంగా' మన' బంధం బలహీనమౌతోందిం కొన్నాష్ళుపోతే. అది ఎలాగూ తెగుళుంది. ఆ భయంకర పరిస్థితిని యెదుర్కోలేక ఇప్పుడే నా జీవితం అంతం చేసుకుంటున్నాను. మిమ్మల్ని (పేమించడం తప్పితే ఏమీ తెలీని నాకు మిమ్మల్ని ద్వేషించే దుస్థితి పట్టింది. కొంతకాలం మనం ఎంతో హాయిగా గడిపాం, ఇస్పుడు ఆర్థికంగా, చూనసికంగా అన్నీ ఇబ్బందులే! మీరు అతిగా సిగరెట్టు కాల్చి ఆరోగ్యం పాడుచేసుకుంటున్నారన్న భయం పున్నా మిమ్మల్ని బాధ పెట్టలేక నాబాధ నేను భరించాను. పేకాటకి అలవాటు పడి డబ్బు ఇబ్బందులు తెచ్చి పెట్టినా- ఎప్పుడో ఒక మంచిరోజు వస్తుందనే ఆళతో అదీ సహించాను. చివరికి ఈ రాత్రి మీ [పవర్తన నన్నింత తెగింపజేసింది. మూర్చు రాలిని అనుకోండీ. తెలివి తక్కువదాన్ని అనుకోండీ. అది నా చెవుల వరకూ రావు. సంసారం మీ ఒక్కరికి సంబంధించింది కాదు ఈ దాంపత్య ధర్మంలో' ఇద్దరికీ కొన్ని సరిహద్దులుంటాయి. ఎప్పుడూ ఒక్కరే రాజీ పడుతూ రావటం ఆ సంసారానికి సుఖప్రదం కాదు, చావబోతూ మీకు సీతులు చెప్పటం యెందుకు? తృ ప్రిలేని (బ్రతుకుకన్నా చావు మేలని నిర్ణ యించుకున్నాను. పిల్లవాడి విషయం మీ యిష్టం! సిగరెఫ్లే కాల్చిస్తారో--- "పేకాటే అడిస్తారో-తాగుడే కాగిస్తారో!.... నేను పోయాక వాడిమీద హక్కు అన్నీ మీవి! మీరు పెంచకపోళే ఏ అనాధ్యాశమంలోనో చేర్చండి! దౌర్భాగ్యురాలు! పఏమల” సాంతం చదివాజేగాని బుళ్చిబాబు మెదడేం పనిచెయ్యలేదు. స్థంభించిపోయింది. కాళ్ళూ చేతులూ ఆడటంలేదు. అంతా అబద్ధంలాగ, అయోమయంగా వుంది నిమలి....విమల....విమల చచ్చిపోవటమా? భగ వంతుడా!' ఏమిటి శిక్ష? “నాన్నా! అమ్మేదీ?” వినిపించుకోలేదు బుచ్చిబూబు, చదివిన పంక్తులే మళ్ళా చదువుతూ
స్వీటోహోమ్‌-1 జ కొత్త అర్జాలేమైనా స్పురిస్తాయేమోనని ఆలోచిస్తూ నీంచున్నాడు.
“అమ్మాయ్‌! విమలా,” ఆంటూ మామ్మగారే వచ్చింది. కంగారు. పడిపోయాడు బుచ్చిబాబు. ఉత్తరాలు దస్క్‌లో పెట్టి కళ్ళు తుడుచుకుని కళ్ళజోడు మళ్ళా పెట్టుకుని బయటికి వచ్చి తలుపు తీకాడు,
“విమల లేదూ? '
*ఉందండీ-ఆహా! లేదండి!”
“*మా క్యుర్రముందడ వచ్చి “విమలత్త వాళ్ళింట్లోనే వుందిటి ఆంది ఏమీచో అడుగుదామని వచ్చా
“లేదులెండి. ఊరెళ్ళింది!”
“అయ్యో! చంటివెధవని తీను కెళ్ళలేదూ?”
“లేదు నేనే వుంచనమున్నా. వాళ్ళు వామ్మకి బాగాలేదనీ...”
“వెళుతున్నానని మాట మా(తమైనా చెప్పలేదే?”
“వెప్పొద్దన్నా! మీరు కంగారు పడతారనీ...."
“అదేవిటి? నాకెందుకూ కంగారూ? ఇంతకీ పిల్లాడికి పాలు. వెచ్న బెట్టి ఇచ్చావా?”
“ఆ ....ఇచ్చా....ఇచ్చా....లేదండి....లేదండీ.... ఏలా. ఇవ్వాలో నాకేం తెలీదు”
జని వొంట్లో బాగా లేదేవిటబ్బాయ?”
“అవ్సనండీ! జ్వరంగా వుంది.
“అలా చెప్పు! నెమ్మదిగా పడుకో, పిల్లాణి నే తీసి కెళతా!రా! రా! మీ అమ్మ వచ్చేవరకూ మా ఇంట వుందుపుగాని, కుుర్రనాగమ్మని వదిలేసి. వెళ్ళిందా? అవ్వ!” అంటూ పిల్పాణ్జి తీనుకుని మామ్మగా రెళ్ళిసోయింది బుచ్చిబాబుకి బావురుమని ఏడవాలని పించింది, | విమల యెంతపని చేసింది! ఇంత అన్యాయమా? బుద్దిలేక ఏదో చెళాడు తను. తల వాచేలా చివాట్లు పెట్టరాదూ? కాదన్నాడా? అంత మాానికి ఇంత ఘోరమా?
బుచ్చి, ఇంకా ఆనుమానంగా ఇల్టింతా తిరిగాడు, సమల నిజంగా ఇంతపని చేస్తుందా? ఎప్పుడూ పౌరుషంగా మాటకూడా అనని మనిష్‌,,,.
శశీ స్వీట్‌హోమ్‌-1 ఎమల మళ్ళా తన కెన్ని జన్మలెథ్రితే దొరుకుతుంది? ఇప్పుడేం చెప్పాలి? మధుకి చెలిగాం ఇస్టే?.... పోలీనులకి రిపోర్టు ేసే....? కంఠం వరకూ దుఃఖం వచ్చేసింది బుచ్చిబాబుకి, రెండు చేతుల మధ్యా తల పట్టుకుని కూర్చున్నాడు. “నా -- ఖర్మ!” అంటూ--నిమల యెప్పుడూ ఆలాగే కూర్చునేది. నిజంగా, నిజంగా విసిగి పోయింది తనతో! నే లే లే ఆ పగలెంతో డీరంగా గడిచింది. మామ్మగారు వచ్చి రెండు మూడుసార్లు పలకశించింది. బుచ్చిబాబు గది కదలకుండా కూర్చున్నాడు. ఎదతెరిపి లేకుండా ఆలోచిన్తూ “నిన్ను (పేమించటం ఎప్పుడో హఠాత్తుగా మానేస్తాను అంది ఓసారి! విమల మాటలు కొట్టిపారేశాడు. అన్నంత పనీ చేసింది. విమల లేకపోతే. విమల (యేను లేకపోతే తనెందుకూ? చచ్చినవాళ్ళతో సమానం! సాయంతమై బాగా చీకటి పడింది. ర్యాతయింది! ఇల్లంతా ఆంధ కారంగా వుంది. ఎవరో వీధి తలుపు కొట్టారు. “ోబుచ్చిబాబూ....” ఆది మధూ కంఠం! చటుక్కున లేదాడు బుచ్చిబాబు, లైటు వేని తలుపు తీకాడు! “అరె! అప్పుడే పడుకున్నారా?” అంటూ వచ్చాడు లోపలికి, బుచ్చిబాబు మాట్లాడలేదు. “పీద్రీ? వీమల లేదా? న్మిదపోతోందా[ బుచ్చిబాబు గుండెలు దడదద కొట్టుకోవటం మొదలు పెట్టాయి. బలవంతంగా నోరు 'పెగుల్చుకుంటూ-- “నువ్వు ఇంటిదగ్గర--- ఎప్పుడు బయర్జేరావు?” అన్నాడు ఆతృతగా, “ఏం? సాయంత్రం ఐదు గంటలకి మెయిల్లో వచ్చాను, రేపీ వూళో మా,క్రాన్‌మేట్‌ మారేజ్‌ వుందనీ,...” బుచ్చిబాబు గబగబా గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు, మంచంమీద బోర్జా పడుకున్నాడు, నిమల వుత్తరం చదివినా దానివెంట ఓ అనుమానం కూడా పీజిన్తూ వుంది ఇంతవరకూ. " విమల అలా వుత్తరం రాని పుట్టింటికే
స్వీట్‌ హోమ్‌-1 శ్‌ వెళ్ళిందేమో అన్న ఆళ మినుకు మినుకు మంటూ వుంది. అక్కడికి కూడా వెళ్ళలిదని మధు మాటలతో స్పష్టపడిపోయింది.
ఈ పాటికి విమల నిజంగా చచ్చిపోయి వుంటుంది.
విమలా! ఎంత కరినంగా మారిపోయావు!
మధునూదనం గదిలోకి వచ్చి చూసేసరికి బుచ్చిబాబు ఏడుస్తు న్నాడు, “అరె! ఏమిటిది? బుచ్చిబాబూ! ఏమైంది?” అంటూ ఆతృతగా పొదివి పట్టుకున్నాడు మధు,
బుచ్చిబాబు కాస్సేపు ఏడ్చాడుం తేరుకుంటూ “ఆ వుత్తరాలు చూడు మధూ!” అన్నాడు.
మధు గబగబా వుత్తరాలందుకుని, కంగారు కంగారుగా చదివాడు, “*బ్రరె! నిజంగానే---నిమల ఇంట్లోలేదూ? యెప్పుడు రానింది ఇవి?”
“నేను పొద్దున లేచేసరికి బల్టమీదున్నాయి. చదివితే ఇవీ.”
“అసలేమైంది? రాతి నువ్వు తాగి వచ్చావా",
“నా మాట నమ్ము మధూ! క్లబ్‌లో ఏదొ పార్టీ అని నన్నెంతో బలవంతం చేసి పట్టించారు. కక్కుకుంటూ వచ్చాను ఇంటికి. ఆ కోపం మీద చెప్రే ఆసలు వినదన్ని తెల్లారి చెప్టానునుకున్నాను. తీరా యింత ఘోరం అయింది" బుచ్చిబాబు కళ్ళలో సిళ్ళూరాయి.
మదుకూడ చాలాసేపు మాట్టాడలేకపోయాడు. మొహం రక్తం చుక్క లేనట్టు తెల్హబడిపోయింది.. “యెంత విసిగిపోకపోతే. విమల ఇలాంటి పనిచేస్తుంది” అన్నాడు బాధగా.
“నిజమే మధూ! నేను చాలా మూర్దంగా (ప్రవర్తించాను. నాకు సంతోషం కలిగించడానికి పిమల యెన్నో స నసిందిగాని, ఏమల కోసం నేనేమీ చెయ్యలేదు, చెయ్యాలని ఎప్పుడూ తోచలేదు. నా వ్యసనాల కోసం విమలను బలి పెట్టుకున్నానంటే.... చీ! ఎందుకీ బతుకు మధూ! నే నిక చెప్పలేను. బాబును తీసుకుపో! నా దారి నేను చూసుకుంటాను" దిగ్గున లేచి నుంచున్నాడు బుచ్చివాబుం
మధు తెళ్లిబోయి-“బాధసడకు బుచ్చిబాబూ! చెప్పటానికి కూడా నోరు రావడంలేదు, నా చెల్లెలుపోతే నా బాధ యెలాంటివో నువ్వు కూడా
శే స్నిభ్‌హోమ్‌=1 అర్థం చేసుకో నీ మన'స్పేం చెదిరిపోతుందో ఆని నొ (ప్రాణాలన్నీ విగపట్టు కుసి దుఃఖం ఓర్చుకుంటున్నాను. సీలా ఏడవలేనా?” “రూ! సీ చెల్లెబ్ని, ఇంగారం జొమ్మలాంటి పిలి ని నాకిచ్చావు, దక్కీంచుకోలేకపోయాను. నా మీద సీకు అసహ్యం వెయ్యడంలేదూ?” “ఏం చేస్తాం? దాని తొందరహాటుకి మన మేం చేస్తాం? ఆయుష్షు నీండిపోయిందేమో! దాని కీ బుద్ధి పుట్టింది. సీ మనస్సు కొంచెం కాంత పరుచుకో, అయినా ఈ పాపం నాది. ' విమల శత్వం యెరిగికూడా మీ యిద్దరికీ ముడి పెట్టించాను. దానికి మరో సంబంధం చేసివుంటే అది సుఖంగా వుండేది నువ్వూ నీ కష్టమైన భార్యతో సుఖపడేవాడివి,” “అను. ఎన్నయినా అను అంటో దోషిలా తలదించుకున్నాడు బుచ్చిబాబు, మాట్టాడుకుంటోన్న కొద్ది మూటలు వూరాయి. “పోస, నా మీద కోపం వచ్చినా పిల్దాడి గురించైనా ఆలో చించిందా”" బాధగా అన్నాడు బుచ్చిబాబు, న్‌ “ఆడవాన్స మంచి భర్త దొరికితే. పిల్ల లకన్న భర్తనే ఎక్కువ (సేమిస్తారు. ఆ ఆచ్చ్భష్టం లేకపోయాక ఇక పిల్ప్ణ వాడెంత అనుకుందేమో!” ఉన్నట్టుండి మధు అన్నాడు- “*నాక్లేమిటో అనుమానంగా వుంది బుచ్చిబాబూ! విమల ఏ 'స్నేహతు లింటికైనా వెళ్ళిందేమో---1” “నిజంగా? విమల [ప్రాణాలతో చిక్కితే అంతకన్నా ఏం కావాలి మధూ? జీవితమంతా వినులకి సంతోషం కలిగేలా నడుస్తాను. ఇంత అదృష్టమా? అన్నాడు నిరుత్సాహవడిపోతూ, కవ్పీన్సిట్రో సిచ్చిభ్రమ! ఇంకెక్కడి విమలొ ఆంటూ నిట్టూర్చాడు. మధు. “ఇలా విచారించి ఏం లాభం చెప్పు? రేప్పొద్దునే మా వూరు వెళ్ళిపోదాం” అదిరిపడ్డాడు బుచ్చిదాబు- “మీ వూరా? మీ అమ్మగారి మొహం: యెలా చూడమంటావు? ఇంత జరిగాక అక్కడికి నే నెందుకు?ో “నా' మేనళ్లుడ్‌ కోసమైనా నిన్ను కాపాడుకోవాలి నేను, పోయన
స్వీట్‌ హోమ్‌- పే శ వాళ్ళతో పోతామా? దాని మూర్థత్వానికి ఆది పోయింది. "నువ్వు ఎప్పుడూ నా న్నేహితుడివే. ఒంటరిగా వుండడానికి వీలులేదు. రెండురోజులు చూసీ విమల యెక్కణ్నించీ రాకపోతే అప్పుడు మా అన్ముకీ చెప్తాను. నువ్వు మాతం కొన్నాళ్ళు మా ఇంట్లో వుండాలి.”
బుచ్చిబాబు మాట్లాడలేదు యేడుస్తూ వుండిపోయాడు. మధు ఓదార్చలేకపోయాడు.
ఓ క్‌! జ ఆ _శ్రవారింట్లో బుచ్చిబాబు మారుమూల గదిలో పడుకున్నాడు.
మధు ఏం చెప్పాడో ఏమో, ఎవ్వరూ విమల గురించి అడగలేదు పగలంతా ఆలా పడేవున్నాడు. జ్వరం వంకతో తిండే తినలేదు. ఏ విష మైనా తిని చచ్చిపోతేశో? విమల తేకుండా జీవితమంతా యొప్పటికి కెల్లి వారుతుంది? “భగవంతుశా! నేను చాలా దుర్మార్గుణ్ని. తొందరగా చంపెయ్‌ుో ౧
నెమ్మదిగా తలుపులు తెరుచుకున్నాయి.
తెల్లటి బట్టలు! పొడిపొడిగా విరబోనుకున్న జుట్టు! ఎవరు? , ఎవరు?
దిగ్గునలేచి కూర్చున్నాడు బుచ్చిబాబు, తలుపుల దగ్గతే నించున్న మూర్తిని చూసూ. ౧
రెండడుగులు ముందుకు వేసింది. స్పష్టంగా కన్పించింది విమల!
కొయ్యబారి పోయాడు క్షణకాలం బుచ్చిబాబు.
విమల నవ్వుతూ బాగా దగ్గిరెకి వచ్చింది, బుగ్గన చెయ్యి పెట్టుకుని ఎదురుగా నించుంది, “నేనే! మీ విమల (ప్రియని! దర్జాగా రైలెక్కి మా వాళ్ళింటికి వచ్చి మీ కోసం మా అన్నయ్యని పంపించాను. అర్థమైందా?” ఆంది నవ్వుతో.
తలుపులు తోసుకుని మధుసూదనం వచ్చాడు “పాపం! సీ మొగుడికి నువ్వంటే నిజంగా (పేమేనే విమల! ఎంత వీడ్చా డను కున్నావ్‌?--ఇం కెప్పుడూ ఏడిపించకు
“పోరా! సీ బోడి సలహ, నువ్వూనూ! పానకంలో పుడకలాగా,...-
4 స్యిద్‌హోమ్‌-1
మేనర్‌లెస్‌ [కీచర్‌1” అంటూ మండిపడింది విమల,
అన్నగార్ని బయటికి గెంటి తలుపులు వీగించింది.. బుచ్చిబాబు ఒళ్ళంతా గిల్లుకుసి, రక్కుకుని-- “విమలా!” అంటూ అమాంచంగా కావరించుకున్నాడు విమల్ని- విమల ఉక్కిరి చిక్కిరై బయటపడి జుట్టు సర్దుకుంది. |
“పిమ్సలా, నువ్వు ఏీవాట్టు "సెడితే. నేను కాదంటానా చెప్పు. ఈ మాణ్రానికి నాటకం ఆడాలా? ,అన్నాడు బుచ్చి నిష్టారంగా--కోపంగా- (యేమగా---పొంగిపోతూ.
“నిన్ను నేను వీవాట్టు సెట్టలేను. అందుకే నాకు తోచిందేదో
చేకాను” ఆంది విమల, బుచ్చి చొక్కా గుండీలు తిప్పుతూ,
“నేను మళ్ళే నీకు నచ్చని పనులు చేస్తే...”
“ఈసారి నాటకం కాదు. నిజం అవుతుంది”
“అమ్మో! అంత శిక్ష వద్దు, నేను మానవమా(కుణ్ని, తప్పులు చేసినా చీవాట్లు "పెట్టు, నిలదీసి అడుగు.”
“ఆదేం కుదరదు, ఈ షణం నుంచి నేనెళా చెస్తే అలా వినాలి నువ్వు, సిగరెట్టు కాల్చకూడదు. పేకాడకూడదు, ఇంకా-ాచాలా వున్నాయి. వీనకపోతే ఏం చేస్తానో అప్పుడే తెలుస్తుంది
బుచ్చికాబు వీక్కమొహం వేశాడు- “అన్యాయం విమలా! అంత చిర్ణయ కూడదు. అసలు నువ్వు నా పొదాలదగ్గర కొంచెం చోటు అడిగావు. అఖిరికి నా నె త్పెక్కావుల
“బుచ్చి ప్రియే! నా చోటు ఇక్కడ” అంది విమల బుచ్చిబాబు గుండెల మీద ముద్దు పెట్టుకుంటూ.
నే ఖః గ!
ఫ్రినులా బుచ్చిబాబుల సంసార నౌకలో ఇంకో చంటిది కూడా యొక్కింది.
“అబ్బాయి నా పోలిక. అమ్మాయి సీ పోలిక. ఇంకా పుడితే ఇద్దరి పోలికలూ వస్తాయేమో? వీళ్ళిద్దరూ చాలు మనకో అంది వినుల ఓసారి.
బుచ్చి అయిష్టంగా చూశా డు, బుచ్చికి చంటిపిల్ణలం టే చాలా ఇష్టం
స్వీట్‌ హోమ్‌- 1 జి నెలల పిల్పిలుగా వున్నప్పుడు వాళ్ళని గంటల తరబడీ యొత్తుకుని తిరుగు. తాడు, పిల్లలు "పెద్దవాళ్శవుతోన్న కొద్దీ బుచ్చికి దూరమౌతారు.
“పాప కెద్దదౌతోంది. మళ్ళా చంటివాడు కావాలి, యెత్తుకోటానికి లేకపోతే నాకేం పూసిపోదు” అన్నాడు నవ్వుతూ.
“ఫర్వాలేదు. అదే ఊసుపోతుంది. లేకపోతే నన్నెత్తుకో, కదల కుండా కూర్చుంటా చంకలో” అంది విమల అప్పుడే చంక ఎక్కే దానిలా ఆశగా చూనూ.
బుచ్చి నవ్వి-“నిన్ను చంకలో కాదు, తొడమీద కూర్చోబెట్టు కుంటా. చంకలోకి న్యూతం మళ్ళా ఓ పాపాయి కావాలి. వేగిరం...” అన్నాడుం
“*హాస్యాలు చాల్లే! సీరియస్‌గా మాట్లాడుతున్నా” అంది విమల సీరియస్‌గా.
“ఓ నేనూ సీరియస్స్పమ్మమ్మలా మాట్లాడుతున్నా. నాకింకా పిల్లలు కావాలి.”
“ఎందు కేవింటి? ఇద్దరు చాలరా?
“పిల్లలకి చాలటం ఏమీటి ఏమలా? ఎప్పుడూ ఓ చంటివాడో- చంటిపాపో ఇంట్లో పాకుతూ వుండాలి
“అవును, వుచ్చలు పోస్తూ వుండాలి.
“ఆ పోస్తే పోస్తారు. లేకపోతే నువ్వూ నేనూ పోస్తామా?”
సోని సీ కంత సరదాగా వుంటే.....పక్కున నవ్వేసింది విమల.
“అది కాదు సిమలా! నువ్వు....చక్కగా....ఎంత అందంగా వుంటావో తెలుసా!....పాప కడుపుళో వున్నప్పుడు నీకు మరి అందం వొచ్చింది. నువ్వు మళ్ళా అలా తిరుగుతోంటే....చూడాలని వుంది నాకు....” అన్నాడు బుచ్చి విమల అందాలు పరికిస్తూ.
విమల కొంచెం సిగ్గుపడింది. చెంపలు కెంపుల్లా చేసుకొంది.
చను కడుపుతో వున్నన్నాష్టు బుచ్చిచేసిన గారం గుర్తొచ్చి విమల వశం తప్పిపోయింది-జీవితమంతా మొగుడి దగర గారాలుపోతూ పిల్లల్ని కంటూ,...బతికితే చాలనిపించిందిం ౧ న
క్‌ స్వీట్‌ చోమ్‌-1 “ఎంతమంది పాపాయిలైతే నీ సరదా తీరుతుంది?”
“ఎప్పుడూ తీరదు, దేవుజెంతమంది నిస్టే అంత మందినీ కనా
చిందే" అన్నాడు బుచ్చి “పెంకిచనంగా.
తల అడ్డంగా తిప్పింది విమల,
కొంచెం [పౌఢత్వం తెచ్చి పెట్టుకుంటూ-భర్తని (పేమగా చూసింది. “అసలీ పిల్లలే మనల్ని దూరం. చేస్తున్నారు... తెలుసా? నీ పక్క లో లేకపోతే నాకు ఒక్క ర్మాతికూడా నిద పట్టదు. ఆలాంటిదాన్ని కెండు సార్ద పురుళ్ళ కెళ్ళి మూడేసి నెలలు....అబ్బా? నరకం అనుభ చించాను. ఇక నా వర్ణికాదు. ఓ చంటి వెధవ బైర్దేరి వచ్చి నిన్నూ నన్నూ దూరం చెయ్యటం---వూహు! నేను సహించను---క్షమించను”---అంది ఇచ్చితంగా, _
“అట్టా అంటే ఎల్లా విమలా? ఈసారి నిన్ను మీ వాళ్ళింటికి సంషించను. ఇక్కడే మెటర్నిటీ హోమ్‌లో చేర్చేస్తాను. సీకు దూరంగా వండను. సరేనా
“సృరుడు కూడా పోస్తావన్నమాట]!”
“ఇన్నమాపే!”
“పోదూ! నీతో ఎవత్తి మాట్లాడుతుంది?” తిక్కవచ్చి లేచి పోయింది విమల.
ళా శ్‌ శ్‌ వినులా బుచ్చివాబుల సంసార నౌక మధుర సుధారస వాహినిలో సున్నితంగా వూగులాడుతూ .అన్హోదకరంగా ప్రయాణిస్తోంది. గ నా న్‌! లౌయరు బుచ్చిబాబు మందపాటి కక్శద్దాభ్రోంచి కళ్ళు చిట్లించి చూస్తూ ఇరబరా రాసుకుంటున్నాడు. మూడేళ్ళు చంటిది ఏడున్తూవచ్చింది. “అన్నయ్య ....కొత్తేలు నాన్నా అంది. వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ “దేంతో? అన్నాడు బుచ్చివాబు తలెత్తకుండా,
స్విట్‌వోమ్‌-1 వ్‌|
“వేత్తో నాన్నా!”
“ఎన్ని దెబ్బలు?”
“ఎక్కడ తగిలాయి? -- సాజ్యం ఇప్పించగలనా?”" గబగబా అడిగాడు.
చంటిది ఏక్కు మొహంతో ఏడుస్తూ వెళ్ళిపోయింది. వాళ్ళమ్మ కాళ్ళుకి అడ్డంపడి బావురుమంది. నిమల అంతా చూస్తోనే వుంది. కూతు ర్నెత్తుకుంటూ-- *భ! వూరుకో, అన్నయ్యని కౌడతాలే” అంటూ వాగ్దానం చేసింది. “అవునుగాని చంటిముండ ఏడున్తూ వస్తే.... అంత పరాకా? ఇదిగో, మిమ్మల్నే!---” అంటూ పతి దేవుణ్ణి ఒక్క కసురు కసిరింది.
ఉలిక్కిపడ్డాడు బుచ్చిబాబు. ఇటూ అటూ చూని భార్యామణిని చూళాడుం
ప్వత్రికామణి ఏడుస్తోనే వుందిం
“ఎందుకు? ఎందుకమ్మా ఏడుస్తున్నావ్‌?” అన్నాడు (గేమగా చేతులు చాపుతూ
“ఆదే చెప్పటానికొ'స్టే సాక్యం ఇప్పించమన్నావుగా? ఆపాడు కాయితాల్లో తలదచూరిస్తే ఇంక ఇల్లూ ఇల్లాలూ ఏ ఏట్టో కలిసినా సరే! అదేం పరవళత్వమో! ఆ కోర్టు కాయితాలు (యేమ లేఖల్లా కనిపిస్తాయా యేమిటి మీకు??” అంది విమల విస్తుబోత్తూ.
బుచ్చిబాబు లేచి వచ్చి కూతుర్ని అందుకున్నాడు, రాగాలాపన హెచ్చటంతో- “వూరుకోమ్మా!--- నా తల్టివికదూ?.... నీకు విస్కట్లిస్తా వూరుకోవాలి మరి" ఆంటూ బుజ్జగింపు ప్రారంభించాడు.
విమల చూసి చూసి ఫక్కున నవ్వింది. *దాలుగాని వూరుకోచే తల్టీ! వెధవ నుకుమూరం నువ్వూనూ” అంటూ ఒక్క కనురు కసిరింది,
టక్కున నోరు మూసేసింది ప్యశిక,
“పద అన్నం తిందువుగాని.”
అది తండ్రి చేతుల్లోంచి జారి పరిగె త్రింది,
క స్విట్‌హోమ్‌- 1
“లబ్బ! చాన్నేం అనకు వీమలా, ఏడుస్తోంది” అన్నాడు బుచ్చి బాబు కుర్చీవేపు వెపతూ
“ఫ్పిర్తూ పదండి. ఇప్పు డెంతై ందసీ? పన్నెండూ! ఇంకా కడుపులో అలారం కొట్టటం లీదాగో
“అబ్బే నాక్కొంచెం పనుంది. పిల్హలకి పెట్టైయ, వచ్చేస్తా”
“ఆం వచ్చినప్టే! ఎలాగూ లేచారు, అన్నం తినేసి మళ్ళా కూర్చో రాదూ? ఆకలి కూడా తెలియకపోతే ఎలా, ఖర్మ?”
“కాదు విమలా! బాబా అర్జంటు పనుంది, వూర్తిచేసి వచ్చేస్తా. నువ్వు పద”
విమల ఏినురుగా వెళ్ళిపోయింది. “ఒరే గాడిదా! ఎక గ్రాడున్నా వురాఖొ ఆంటూ కేక పెట్టింది జ్యేష్టుడికోసం.
“ఇక్కడే వున్నానమ్మాక్‌ హాజరు పలికాడు చేష్ట గాడిడ వంటిం ట్జోంచి,
పిమలకి నవ్వొచ్చింది. కోపంగా మొహంపెట్టి పిల్లల్ని గజంన్నర చూరంతో కూర్చోబెట్టి అన్నాలు పెట్టింది. గిల్లుకోటానిక్సి నీళ్ళ చిమ్ముకో టానికీ వీలులేక పిల్లి లిద్దరూ నిరుక్నాహపడి - కసికొద్దీ - "పెట్టిన అన్నం అంతా తినేకారు,
జ్యేన్ధుడు లేచి వెళ్లోంటే- “ఒరే కోతి వెధవా! వూరిమీద పడకు. కాన్సేపు కూర్చుని చదువుకో-చెడిపోవు” అంది విమల కోపంగా,
“చదువుకుంటానమ్మా!” అన్నాడు ఛనయుడు వినయంగా. విమలకి మళ్ళీ నవ్వొచ్చింది.
జి అమ్మ నిన్ను కోపీంగాడిదా అని షిలిచినప్పుడు “అవునమ్మా!' అంటూ వుండు అని నేర్చి పెట్టాడు బుచ్చిబాబు కొడుక్కి. అది వాడుఅవ రాలా పాటిస్తున్నాడు.
“పహ! మీ నాన్ననీ అన్నానికి రమ్మను, వూం-- తొందరగా” అంటూ తరిమింది విమల కూతుర్ని, గిన్నెలు సర్థుతూ,
పాప బాణంలా వెళ్ళి బంతీలా వెనక్కి వచ్చింది. “అమ్మా! నువ్వు తినెయ్‌ ఆంది.
స్వీట్‌ వోమ్‌,క విక
విమల పినురుగా గదిలోకి వెళ్ళింది “జక్క-సారి వచ్చి. అన్నం- తినేసి వెళ్ళరాదూ? నేను మాలతిగారింటి కెళ్ళాలి. పాప గౌను కత్తిరించు. కొద్దామనుకొంటున్నాను. ఆవిడిప్పుడు ఖాశీగా వుంటుంది” ఆంది దగ్గిరికి వెళుతూ.
బుచ్చిబాబు తలెత్తకుండా- “నువ్వెళ్ళు, నేను పెట్టుకు తంటాలె”' అన్నాడు చిరాగ్గా.
విమల కా సేపు నిలబడి వంటింట్లో కఇళ్ళపోయింది. అకలి దహి- స్తోంది. నిజమేగాసీ-శెలవునాడైనా కలిని తిందాం రమ్మంటే *రానుపొ"మ్మ_ న్నాడు పతిదేవుడు. “వెధవ తిండి తినకపోతే చావను” అనుకుంది. కోపంగా వంటగది తలుపులు ఢామ్మని వేసింది. గొనుగుడ్డా, కత్తెరా పట్టు కుని బయటి కొచ్చింది. గబగబా వీధి గుమ్మంవరకూ వెళ్ళింది, తలుపుల్ల దగ్గర కా స్పేపు-నిలబడింది.
గబుక్కున వెనక్కు, తిరిగి ఇంట్లోకి వెళ్ళింది. చేతిలో. గుడ్డ అక్కడ పారేసి పెన్నూ కాయితం తీనుకుని కోపంగా రాయటం మొద. లెట్టింది.
“ళుద్ద బుద్ధావతారానికి....
అన్నం పళ్ళెంలో 'ెష్టేసే చల్చారి షోతుండని పెట్టలేదు. గిన్నెల- మీద మూళలస్నీ తీసి చూనుకో, _అప్పడాలు మెత్తబదకుండా 'వుంటాయని. పాయ్యిదగ్గికే పెట్టాను. పెరుగు వేసుకోవటం .మర్చిపోవద్దు. త్వరలోనే: షీ (హ్మరాత ముగుస్తుందని ఆశిసానుం
పై వంటింటి ఇల్పాలు”
చీటి పట్టుకుని వంటింట్లో కెళ్ళింది.
రెండు అన్నంమెతుకులు చేతిలోకి తీనుకుని బుచ్చిచాబు తినే వెండి. పళ్శానికి మధ్యలో అంటించింది. ఎందుకేనా మంచిదని బేటీ మీద. చెంబూ పెట్టింది. మళ్ళా వంటింటి తలుపులు గడియ పెట్టి బయటికి. వచ్చింది.
గ.
వ్‌డీ న్య్వీట్‌హోమ్‌- 1 “రపీ! మీ నాన్నకి అన్నం తినమని జ్ఞాపకం చెయ్యండి. నే ఇప్పుడే వచ్చేస్తాను” ఉంటూ తలుపులు శీనుకుని గలగబా వెళ్ళిపోయింది. “నాన్నా! అమ్మ నిన్ను అన్నం తిననంది ఆంటూ చిరంజీవు “అిన్చరూ తర్యడ్షికి చెరోపక్కా నించున్నారు. బుచ్చిబాబు వులుకూ సలుకూలేదు. బరబరా రాసుకుపోతున్నాడు- చూసి చూసి పేల్టిలు అవలించటం మొదలెట్టారు. కుర్చీకి చెరో పక్కా పడుకుని న్మదపోయారు. ఎందుకో తలతిప్పి చూళాడు బుచ్చిబాబు, పిచ్చృహృదయం చృళ్ళిపడింది. చటుక్కున. లేచాడు, ముందు కుమార్తెసీ, తర్వాత కుమారుజ్ణీ తీసికెళ్ళి గదలో పరుపుమీద పడుకో జెట్టాడు. చృప్పిగా గాలిపిల్చి వెనక్కి తిరిగాడు. ఊత్తగాలితో కడుపు నిండి పట్టు తోచలేదు- “విమలా! అన్నం పెన్టైయ్‌! వచ్ళేన్లున్నా" అని అకలి "స్రేక పెట్టాడు. జవాబు రాలా, రాదసీ, పమల లేదసీ గుర్తొచ్చింది. సీరసంగా వంటింట్లోకి తొంగి చూళాడు,. శేటంత పీట కన్చిప్టే వాల్చుకున్నాడు. పళ్శిం తీస్టే అందులో ఏదో కాయితం కనిపించింది. తియ్యబోతే రాలేదు. గోటితో గోకి మరీ తీశాడు. మడళ పెట్టి పంచదార డబ్బాకింద "పెట్టాడు, ఇటూ అటూ చూసి అన్నం గిన్నె సంపాడిందాడు. గబగవా సళ్శంలోకి &ంప్పుకున్నాడు. ఎన్సైడుట చారుగిన్నె కనిపీంచిందీ పశ్హింనిండా. పోను కున్నాడు, తీనటం (ప్రారంభించాడు. విమల వచ్చేసరికి యెంగిలి పశ్శెం బయటికి తెస్తూ. కనిపించాడు బుచ్చిబాబు, అసలే కంగారు పడుతూ వచ్చింది విమల. సశిదేవుడు భోం చేన్‌ బయటికి వస్తోంటే కంగారు కాస తగ్గింది. ఎంగిలి పశ్ళెం చూసి “ల్తడేం సని? నేను వచ్చి తీసేదాన్నిగా! అక ట్రాడ పడెయ్యండ” అంది వోపంగాం బుబ్చిభాబు మళ్ళా వెనక్కి వెళ్ళి యెంగిరి పళ్ళెం పీట దగ్గర పెప్టేశాడు, పంచదార డబ్బాకింద వీటీతీసి “ఇదిగో. లీటి ఇక్కద పడేసి మరిచిపోయావొ అంటూ విమల కందించాడు. చెల్టజోయింది నీమలి
స్విట్‌హోమ్‌-1 న్‌్‌
“బ్మద్ర చదవలేదా?”
“ఏమో! నే చూదలా”,
*నా ఖర్మ?.... అసలిడి రాసింది మీకే.”
“నాకా? యొందుకూ?”
“బుద్ధిలేక, ఇంతకి ఏం తిన్నారు? అప్పడాలు కనిపించాయా?”
“చారు కమ్మగానే వుందికే, తినేళాను.”
“క్కూర్రలేం వేసుకోలేదూ?ో
కప్పీప్లై మరి, నాకు కనపళ్ళా!”
“పిల్లి వెధవలైనా చెప్పలేదూ? పొట్లలు బద్దలయ్యేలా మింగా
యు టి శుగా?ొ
“పాపం! వాళ్ళ నెందుకు తిడతావు? నిదపోతున్నారు."
“ఇక మిమ్మల్నే తిట్టాలి మరి. బుద్దిలేకపోతే సరి. బెండకాయ వేపుడూ, తోటకూర పవ్వ్చూ అవీ వదిలేసి....పాలుతాగే ఫాపాయివా ఏమిటి? బారెడు వంటింట్లో వున్న నాలుగు గిన్నెలూ చూనుకోటానికి బద్దకం అయిందా?.... ఆ కళ్ళజోడు మార్చించుకోరాదూ, నా (ప్రాణాలు తియ్యకపొోతే” రుసరుసలాడుళూ వంటింట్లో కెళ్ళింది,
ఎక్కండి గిన్నెలక్కడే వున్నాయి. ఉసూరుమనిపించింది [ప్రాజం. పుష్టెడు జాలివేసింది మొగుడిమీద. “పోనీ మళ్ళా అన్నం తిందాంరండి! నేనూ తినలేదు” ఆంది మృదువుగా.
“అన్నం తిననుగాని అప్పడాలియ్యి. కొంచెం పప్పు కూడా పెట్టు అన్నీ కడుపులో మీటౌతాయిలే.... ఆంటూ వెనక్కి వచ్చి పీట మీద ఇాసింపట్టు వేసుక్కూర్చున్నాడు బుచ్చిం ”
న్‌ న్‌ శ
అల్లాంటి బుచ్చిని ఎగాదిగా. అశ ఏర్యంగా, అయోమయంగా
చూసింది రాధ. విమల "పెళ్ళయిన ఏడేళ్ళ తర్వాత! '
వ్‌6 స్వీట్‌ హోమ్‌-1
విమల పెళ్ళికి రాధ రాలేదు. తర్వాత కూడా -భర్తగారి ఉద్యోగ రీత్యా దేశంలో చాలాదూరం వెళ్ళిపోయింది. పుట్టింటికెప్పుడేనా వస్తే చూలింతగా వచ్చి బాలింతగా వెళ్ళేది ఈసారి మ్యాతం వీలు చేసుకుని ఒక్కతీ దిగింది, పిమలని చూడాలని.
'స్నేహితురాళ్ళిద్దరూ చక్కగా, సరదాగా మాట్లాడుకున్నారు. విమల కన్నా రాధ చాలా సంతోషించింది ఆలా అనుకోకుండా ఇద్దరూ కలునుకో “గలిగినందుకు ! “నువ్వు కాస్సేపు పడుకోవే! అంపే వినకుండా విమలని అంటి పెట్టుక్కూర్చుని తన కబుర్దస్నీ చెప్పింది! ఏమల కబుగ్దన్నీ అడి గింది, చదువుకునే రోజులూ, కాలేజీ, ఇంకా ఏీవేనో జ్ఞాపకం చేసింది.
ఆదంళతా ఏ యుగంళోనో జరిగినట్టుంది విమలకి. రాధ జ్ఞాపకం చేసిన సంగతులు కొన్ని గుర్తే రాలేదు. కాలేజీ అబ్బాయిల్ని మరిచే పోయింది.
“ఏమే అలా చూస్తావ్‌! అదంతా తల్చ్బుకుంటోంటే.. దిగులుగా వుండదూ?” అంది రాధ దిగులుపడిపోతూ. విమల తీరిగ్గా యెసట్లో దియ్యం వేసి, గరిటకెచ్చించియ్యం కలిపి మూత పెట్టి-వెనక్కి తీరిగి అందిం. “దిగు అెందుక్రే” -
" కొరకొరా చూనింది రాధ “ఏమో! నువ్వెలా మకిచి పోయావో గానీ నాశెప్పుడు జ్ఞాపకం , వచ్చినా పిచ్చెక్కినట్టు వుంటుంది. అప్పుడు చక్కగా చిన్నవాళ్ళం. మొగుడూ, సంసారం, పిల్లలూ పీేచూ ఏమీలేవు, చక్కగా రెండు జడలేసుకుని, పుస్రకాలు పట్టుకుని కాలేజీకి వపతోంటే.... అబ్బ! ఏవిటోనే! మళ్ళా ఆ లైఫ్‌ యెలా వస్తుంది మనకి?"
విమల జాలిగా చూసింది--- “అయితే యెన్నేళ్ళ వరకూ కాలేజీలో చదువుతా నంటావ్‌? ఆరవై ఏళ్ళవరకూనా? డెట్టైయో ఏట కాపరం. చేస్తావా? పోని అదన్నా చెప్పు, మీ ఆయన్తో దెబ్బలాడి నిన్ను కాలేజీలో చేర్చించే పూచీ నాదీ” అంది.
“సింగినాదం! ఎందుకేవిటి కాపురం? రాధ గునిసింది.
“ఒసే రాధా! అమ్మ పుట్టింటి గురించి మీనమాను దగ్గర పొగిడితే యెలాగే?....కొలేజీలో చదివే చదువు కోసమేనా నువ్వు జాధపడుతొందీ
స్యీటొహోమ్‌- | వ్‌
*...ఎస్తమానం అబ్బాయిల గురించి చెప్పుకునేవాళ్ళం కాదూ? విస్యాలూ, చిసుర్జూ జోకులూ అబ్బాయిల గురించి కాదూ? ఏ వుత్తరం యెవర కొచ్చినా ,పేమలేబే నని ఆందరం కలిని ఆ అమ్మాయిని ఏడిపించేవాళ్డుం కాదూ? ఉన్న మాటంపే వుడుక్కోకు మరి. శేఖరం నీకు వుత్తరం రాసే నువ్వు లోపల్లోపల మురిసి చచ్చావు కదూ? ఆ శీఖరాన్నే పెళ్ళి చేసు కుంఠే మాతం సంసారం, పిల్లలూ, పీచూ తప్పుకాయా? వాడిని ఛల దన్నిన వాడొచ్చాడు నీకు. నిక్షేపంలా చూసుకుంటున్నాడు. ఆ శేఖరం మాతం కాలేజీలో వుండిపోయాడా? కడుపు చేత్తో పట్టుకుని యెక్కడికో పోయేవుంటాడు. ఎందుకొచ్చిన ఆలోచనే రాధా! వీదో చదువుకున్నాం. ఆ నయస్పయిపోయింది. చీకూ చింతాలేని సంసారాల్లో పడ్డాం. జీవిత మంతా వుండాల్సింది ఇదే! ఇందులోనే సుఖపడాలిగాని.... ఇలాంటి తృపప్రి ఇంకెక్కడుందే?” చిర్జోపన్యాసం చేసింది విమల,
రాధ నోరు మూసుకుని వింది, కళ్ళు రెపరెప లాడిస్తూ “నువ్వెంత మారిపోయావే!” అంది ఆశ్చర్యపడిపోతూ.
“సర్కి నువ్వూ ఆ మాటే అన్నావే” అంది విమల అన్నం కఠ జడుతూ,
వీమం నెరిగినవాళ్ళు చాలామంది ఆభాగే అంటారు.
“విషుల బొత్తిగా సంసారంలో పడిపోయింది!”
“పెద్ద "పేర శ్కైపోయింది.”
“అసలు చిన్నప్పుడెంళ చిలిపితనం చేస్టే "పేద్దప్పు డంత బుద్ది మంతు తౌతారు, విమల మాతం మొద్దుమొహం అయిసోయింది” అంటూ రకరకాలుగా అభిప్రాయాలు వెలిబుచ్చుతారు. అన్నీ తమాషాగానే వుంటాయి విమలకి!
అందరితోటీ నిశ్షేపంలా ఏకీభవించేన్తుంది. ఓసారి మాళం వాళ్ళక్కతో వాదం వేసుకుంది, “నేనేమిటి? "పళ్ళయితే అందరూ మారి పోతారు, ఆదవాశ్ళేమిటి? మొగవా శ్శేమిటిక్‌ అంది.
క్‌ి స్వీట్‌ మహోమ్‌-1
“మారశారుగాని నీ ఆంత దారుణం యెక్కడాలేదు. సంవత్సరాని కోసారి కూడా పుట్టింటి మొహం చూవటానికి తీరదయ్యె నీకు. స్నేహితు లెన్ని వుత్తరాలు రాసినా జవాబు లివ్వవుకదా? యెొప్పుడేనా వస్తే నిప్పుల మేద కూర్చుంటావు. ఎప్పుడూ మొగుడి జపం తప్పితే నీకేం లేదు” ఆంది “రజని నిష్టారాలాడుతూ.
“మీరంతా మొగుళ్ళని వదిలేసి స్నేహితురాళ్ళనీ, పుట్టిళ్ళునీ కావ లించు కూర్చుంటారు కాబోలు, నాకేం తెలునూో అంటూ నవ్వింది " విమల, "
వినుతి చాలా మారిందన్న సంగతి విమలకి తెలియంది కాదుః అప్పుడప్పుడూ విమల కూడా ఆశ ఏర్యపోతూ. వుంటుంది. జస్టేన్స ఏమలనేనా” అని! కాలేజీలో చదివే రోజుల్లో విమలకి ప్పస్తకాలే
(ప్రాణం! సినిమాలే జీవం! రేడియో వూపిరే! స్నేహిళులూ, షికార్డూ, కబుర్లూ, నవ్వులూ....అబ్బో! అదే జీవితం! ర0డు జడలూ-పరికిణి, వోణీలూ-కుడిచేతికి వావీ- చెవులకి గాజులంత రింగులూ-అదే ఫాషన్‌!
ఆలాంటి విమల బుచ్చికి అర్ధాంగి అయింది. “ప్పి ఆయన నీకేదో " మంత్రం వేాడు.” అంది ఓసారి రజని కసిగా, వీమల సంసార తాష్కతయం భరించలేక.
"పెళ్ళయిన కొత్తల్లో కొన్ని నెలల వరకూ విమల బాగానే వుంది. ష్మతికలన్ని తహతహలాడుతూ చదివేది. మొగుడితో చదివించాలని (పయ త్ని౦చేది. అ కొయ్య కొరుకుడు పడలేదు, “పోనీ నేను చదువుతాను నువ్వు విననైనా పను అంది (బతిమాలుతూ. మందహాసం చిందిందాడు బుచ్చి, విమల చక్కటి (ఢమ కథ [పారంభించింది--- “అది వెన్నెల రాత్రి. నిండు ఫౌర్టిమి, సన్నజాజులు గువాళిస్తున్నాయి ...” అంటూ,
బుచ్చికి ఆవలింత లొచ్చాయి. విమల జద చెంప కానించుకుని పడుకున్నాడు.
పీమల గుర్దించలేదు. చదువుకుంటూ పోయింది, వూపిరి బిగబట్టి, చిట్టచినర హాయిగా నిట్టూర్చి, “ఎలా పుంది'”” అంటూ తల ఎత్తింది.
గుర్‌ ....గుర్‌ ....గుర్‌,...గుర్‌ ....
స్విట్‌హోమ్‌-1 వి
తెల్ట బోయింది విమల, పట్టరాని కోపం వచ్చేసింది
“దౌర్బాగ్యుడా! నీకు పుస్తకాలెందుకు? నిన్ను కట్టుకున్న నాకు పుస్తకాలెందుకు?” అనుకుంది. బుచ్చి వినలేదు. వినేలా కూడా అతసార్లు అంది. నిలబెట్టి తిట్టింది. “పుస్తకాలు చదవ్వని తెలిస్టే నిన్నసలు పెళ్ళి చేసుకోక పోదును” అంది.
బుచ్చి తాణకలేదు. వెజకలేదు. రేగుపళ్ళు తిన్నట్టు తిన్నాడు. తిట్లన్నీ. ఇంకా ఇంకా వాటికోసం యెదురు చూశాడు, విమల ఓడిపోయి. పూరుకుంది.
“పోనీ సినిమాలైనా అలవాటు చేద్దాం" అనుకుంది.
బుచ్చికి సినిమాలు అర్భంకావు. డైలాగ్స్‌ బోధపదవు ఇష్టం లేక పోయినా ముందు సినిమా కథ చదివి మొగుడికినివరంగా చెప్పి తీసు కళ్ళిందోసారి. ॥
కొంత వరకూ చూసి ఆవలిన్తూ---"*నువ్వు చెప్పావుగా ఇదంతా. ఇంకేం చూడాలి! న్మిదొస్తోందిపోదాం పద విమలా!” అన్నాడు.
విమలకి ఎంత కోపం వచ్చిందంటే- మొగుజ్జి తిట్టటానికే అప్పట్‌ కప్పుడు లేచి ఇంటికి వచ్చేసింది. విమల తిట్లు కుడి 'శెవిలోంచి విని ఎడం చెవిలోంచి వదిలేశాడు బుచ్చి. నుష్టుగా అన్నంతిని, అలిగి పడుకున్న విమల పక్కలో దూరి పడుకున్నాడు. |
విమల తెల్లవారూ ఆలోచించింది. “ఈ మొద్దు మొవిన్నెలా- మార్చాలి?” అని. ఛస్తే ఉపాయం తోపులా.
ఓసారి విమలా రేడియోలో వాలసరస్వతి పాట వస్తోంటే. గబగబా వంటింట్లోంచి వచ్చి రేడియో దగ్గర నించుంది.
“అ పాపేం బాగుందనీ, అంత పరుగెత్తు కొచ్చావ్‌?” అన్నాడా. బుచ్చిబాబు వెటకారంగా, ,
విమల కస్సుమంది.... “బాలసరస్వతిని వెక్కిరించే మొహం-ా ఆబ్బా! ఇన్నాళ్ళకి బయళ్టేరింది, వాలసరస్వతిని ఆఅనందించాలంటే రస హృదయం వుండాలోయ్‌! అది నీకెక్క్ళడేడ్‌సింది?” ఆంది వెక్కిరిన్తూ.
శత స్యిటొహోమ్‌-1
“దాలసరస్వతి "'వోటంపే నాకెంత ఇష్టమో తెలుసా!....[పాణాలివ్వబేను.... మొగుణ్ణి ఇహ్టాలేనుగోని---ఇంకేదడిగినా ఇచ్చేస్తాను” అంది అతిళయంగా.
బుచ్చి ముసిముసి నవ్వులు నవ్వాడు- “మొగుణ్ణైెందు కివ్వలేవూ?”
ఆరిండాలూ అంది నిమల- “ఇవ్వటానికా నిన్ను కట్టుకున్నది?”
బుచ్చి నిరాశపడిపోయాడు.
ఆ ర్యాతీ వమల' రేడియో "పెట్టి పక్కలు వేస్తోంది. ఏదో బొంగురు శొంతు “దె........జ్లి....జ్లాలా” రొగం తీస్తోంది.
బుచ్చిబాబు భోంచేసి ఖారంగా వచ్చాడు. పక్కమీద కూర్చుంటూ “దాలసరస్వతి బాగా పాడుతోంది విమలా అన్నాడు సాధ్యమైనంత సంతోషం (పకటిన్తూ.
విమల మింగేసేలా చూసింది--- “తమరి మెచ్చుకోలేం అక్కర లేదు. బాలసరస్వతి పేరెత్తే అర్హత నీకు కేడి "అంటూ శేడియో అక్కున అఫ్‌చేసి వెళ్ళిపోయింది.
బుచ్చి కాళ్ళు నిగడదన్ని పడుకున్నాడు, “ఆబ్బా ఈ పిల్ల బొత్తిగా “ఇంకి ఎటు మాట్టాడినా చిక్కే”
జ ణ్‌ %
పాపం, _ఏీమల (ప్రయత్నాలన్నీ అలా విఫలమై పోయాయి మొగుడుమీద కోపంతో పుస్తకాలు చదవటం, సీనిమాల కెళ్ళటం.... ఇంకా... అన్నీ మానేసింది.
లేచింది మొదలూ,....పని పని... పని! వంట పనీ, చాకలిపనీ, "ఆ పనీ ఈ పనీ-రోజుకో వందపనులు పురమాయించుకుంటుంది. కంది గుండ విసిరి ఇప్పడాలు వత్తడంలో అమితానందం అన భవిస్తుంది. చబ్బాలన్నీ తిరగదీసి పప్పులు బాగుచేన్తుంది, ఇల్టంకో ఓ కొలిక్కి. తెచ్చి మాజులు చుల్పుపుకుంది. చేసిందే చేన్తూ, అద్దం వస్తే మొగుణ్ణి తిడుతూ -'వొడావుడి పడిపోతూ, తిరుగుతుంది.
“ఏం చ్మికంగ్లా వుందే!!! అంటుంది రజని, చెల్లెలి సంసార శాష్కతయం చూస్‌, అ స్తేమానూ,
స్విబొహోమ్‌= 1 ళల
“నేనేదో మారిపోయానని ఆండరూ అంటారు నువ్వూ అన్నావు. మరి మారకపోతే ఎలాగే రాధా?” అంది విమల దిగులుపడి' కూర్చున్న 'స్నేపాతురాల్ని కదుపుతూ.
రాధ కొంచెం ఉత్సాహం చూపిన్తూ - “ఏమో బొ ్రిగా నువ్వే యిలా వంటింటి కుందేలువై పోయావుగానీ, మొన్న విజయకూడా నాలాగే మాట్టాడింది. ఇద్దరం సరదాగా యెంతో "సేపు కబుర్లు చెప్పుకున్నాం. పిల్లలూ, ఇల్లూ, మొగుడూ, సింగినాదం = వవీ గుర్తు రాలేదు మాకు అంది
వినులకి చచ్చే నవ్వొచ్చింది. రాధని ఉడికిస్తూ “కబుర్లన్నీ అయ్యాక ఇల్లూ, మొగుడూ గుర్తొచ్చి బావురుమని ఏడ్చేకారుకదూ?” అంది,
రాధ కోపంగా మూతి ముడుచుకుంది--"*అయినా మీ ఆయన్ని చూడాలి. నువ్వెందుకిలా తయారయ్యావో తెలుస్తుంది.”
సాయంగతం ఆరు గంటల వరకూ తెగ కబుర్లు చెప్పుకున్నారు స్నేహితురాళ్ళు.
కోర్టు నుంచి వచ్చాడు బుచ్చిబాబు,
విమల ఎదురెళుతూ - “రాధ వచ్చింది" ఆంది.
“ఆలాగా*శ అన్నట్టు తల తాటించాడు బుచ్చి,
“ఒసే రాధా! చూడవే నా-జీవికేశ్వరుణ్ణి” అంది విమల లోపలి
రాధ ఎగాదిగా బాగానే చూసింది బుచ్చిని, పొడుగు, నలుపు కళ్ళ జోడు, ముక్కూ, మొహం--"బాగానే వున్నాడు” అంది ననుగుతూ.
“ఫర్వాలేదులే, నిజం చెప్పు. బాగాలేడంపే వదిలెయ్యన్లే. నేనేం వలచీ-మోహించీ పెళ్ళాడలేదు, ఏదో మా అన్నయ్య కుదిర్చాడు కదా అని బుద్దిగా ఒ ప్పేనుకున్నా” ఆంది విమల నవ్వుతూ.
“సిగ్గలేకపోతేసరి, సీ పెళ్ళికి రాకపోయినా నువ్వు రాన్‌ిన ఉత్తరా లింకా దాచే వుంచాను. పాదాల దగ్గిర కొంచెం చోటిస్తే చాలని (ప్రేమ
(62 స్వీట్‌ హోమ్‌ -1
కవిళ్యమంకా ఒలకబోని, ఇప్పుడేమో “అన్నయ్యచేళా" డంటావా?” అని మండిపడింది రాధ,
విమల విరగబడి నవ్వింది. “నిజంగా రాధా, నీకు ఉత్తరం రాసిన మాట మరచిపోయానే!” అంది నవ్వి నవ్వి,
బుచ్చిబాబు అల్బాహారం భుజించి బయటికి పోయాడు
విమల రెట్టిస్తూ అడిగింది రాధని. “నిజంగా చెప్పావే రాధా! మా ఆయన అందంగా లేడుకదూ?” ౪
“అతనికేం? నిషేపంలా వున్నాడు కానీ.”
“ఊం కాసీ....
“చాక్కా అంత పొడుగేవిటి? ఆతనికి తెలియక పోయినా నువ్వు కాస్త చూనుకోవద్దూ? బొత్తిగా గొడ్డులా వుంచావు.”
విమల ఫక్కు మంది-- “భలేగా పోల్చావే! ఇన్నాళ్ళూ శాకు తోచక చస్తున్నాను. బుద్దిలేక నన్నంటావెందుకూ? లకసార్హు చెప్పాను వినలేదు. తిక్కమనిషి! “నీ షోకు నువ్వు. చూసుకుందూ! అంటాడు, అలాని నా సింగారం తెలుస్తుందనుకున్నావా? తెల్ల బీరకి, ఎగర వీరకి తేడా తెలీదు, ఎందుకడుగుతావులే- అదో మాలోకం అంటూ నిట్టూర్చింది.
- “జాల్లే! సీ నోటికేం హద్దా, పద్దా, ఆతనికి తెలియకపోవటం ఏమిటి? *ఠా' చదివి ప్రాక్టీసు చేస్తోన్న ' మనిషి, నిన్నేపీ. అనడుకదాని ఓ వ్యరి వెంగళప్పలా జమ కష్రేకావు, నువ్వు మురిసిపోళావుకదా అని అతనూ తెలీనట్టు నటిస్తున్నాడేమో! అలాగే అనిపించింది నాకు.”
నవ్వుతూ అళ్చర్యంగా వింది విమల. ఆప్పటిశప్పుజే మనస్సు పరిపరి విధాల ఆలోచిస్తోంది-తన పతి దేవుడు నిజంగా అమాయకుడు కాడా ఏవిటి?”
రాధ బుచ్చిబాబు గురించి చాలా మంచి అభ్మిపాయాలు వెల్లడించి మరీ జండెక్కింది- “మీ ఆయన గుంటూరు చొక్కాలు మాం నాకేం నచ్చలేదు సుమీ” అంది రైలు కదిలే ముందు. “నాకూ నచ్చలేదు' అంటూ విమల నవ్వుతూ: వీడ్కోటలిచ్చింది.
స్వీట్‌షోమ్‌-1 63
ఇంటికి వస్తూ అనుకుంది-* ఈసారి తప్పకుండా ఏడో చెయ్యాలి. ఊహా! ఇన్నాళ్ళూ అద్ద చేసేకాను"
అసలే బుచ్చిబాబు పొడుగు. పైగా మోకాద్ళ దిగేంత పొడుగు కుట్టించుకుంటాడు చొక్కాలు. ఆ చొక్కా. ఏదైనా స్టాండు మీద ఉన్న ప్పుడు చూస్తే యెంత ఆప్పుకున్నా....నవ్వు ఆగదు. విమల బుచ్చిని చాలా సార్టు వెక్కిరించింది. ఆ చొక్కాలు చూస్తూ, వినోదిన్తూ వూరుకుంది ఇంచకాలం-కాని నిజమే; నాగరీకంగా ఉండాలి! అందులోనూ తన మొగుడులా!
తిచ్ళు తినేవరకూ తెగ ఆలోచిస్తోనే వుంది విమల. మభ్యాహ్నం బుచ్చిబాబు బట్టల పెట్టి ముందేనుకుని కూర్చుంది తొమ్మిది చొక్కా లున్నాయి. అవన్నీ చక్కగా కుట్టించుకుంటే పందొమ్మిది చొాక్కాలయ్యేపి, ప్చ్‌! ఇన్నాళ్ళూ తనకే బుద్దిలేదు.
గబగబా లేచివెళ్ళి కర తీసుకొచ్చి, ఓ చొక్కా చాపమీద పడేసి రెండు జానల గుడ్డ క క్రిరించేసింది. కత్టిరింపు కాస్త వంకరైంది కుడి వేపుకు తోసుకుపోయింది. ఎడంవేప మరో అంగుళం వెడల్బున కత్తి రించేసింది. మళ్ళీ యొత్తిపట్టి చూసింది! అరె! కుడివేపు పొడుగెంది. మళ్ళా కింద పరిచి ఓ అంగుళం వెడల్పు కత్రిరించింది. మళ్ళా ఎషి పట్టుకుని చూసింది. రెండు చేతుల నుధ్య తల పట్టుక్కూర్చుంది. *ఆ మొద్దు మొఖానికి అంత తెలిసిందా? నీకేం ఫర్వాలేదు” ధైర్యం చెప్పింది మనసు,
హుషారుగా లేచి మిషను మీద కూర్చుని గబగదా చొక్కా అంచులు కుట్టింది. కుట్టడం నెల్హాళ్ళనుంచే నేర్చుకుంటోంది--ఖర్చులు తగ్గించాలని, తన జాకెట్‌ గుడ్డలు వైలర్‌కిచ్చి బుచ్చి బనీన్లు కుట్టింది, ముందు, బాగానే వున్నాయన్నాడు బుచ్చి. భుజూులు, కుంచించుకుంటూ తిరిగాడు వారం రోజులు, బనీను లేకపోయినా ఒంగి ఒంగి నడవటం మొదలెట్టాడు. భయం వేసింది. పఏిమలకి, ఓ వూటంళా కూర్చుని ఇటూ అటూ చింపి ఆ ఐసీన్లు కొడుక్కి తయారు చేసింది.
64 స్విచ్‌ హోమ్‌ -1
౪జ్టబ్రే వృంది.. కోటులా వుంది. ఎంచక్కా వుంది అంటూ మురిసిపోయాడు వాదు,
“*ఏడ్లికావ్‌ లే! విప్పు ముందు. ఓ ఏడాది పోలేసరి, అవే సరి పోతాయో" అంటూ వాజ్ఞి పవపడా లాగి బసీను విప్పి తీసుకుపోయి పాత గుడ్డల పెట్టో పడేసింది. |
' అప్పట్నుంచీ విమల ఇవీ అవీ కుడుతోనే వుంది. అందుకే ధైర్యంగా నిర్హక్యం చేసి మొగుడి చొక్కా అంచులు కుట్టింది. ఓ చోట వెడల్పూ ఓ చోట సన్నం ఓచోట కూడుకుపోయి గాగ్గుగాగ్గులు వచ్చింది. ఆయితే మాతం....*బాగానే వుంది, ఫర్వాలేదు, నికేపంలా వుంది. చెయి అర్‌కి ఓ అర్థరూపాయి ఇచ్చెయ్యటం కన్నా బావుంది." అనుకుంటూ లేచింది.
- గ్‌ శ
“విమలా? చాకలి చూశావా? నా చొక్కా మాల్చేళాడు” పెట్లో పైన రెడిగా దొరికిన చొక్కా తీసి విప్పి ఎగాదిగా చూస్తూోవంటింట్లో కొచ్చాడు బుచ్చి,
విమల గుండె దడదడలాడింది. క్రిపీట మీద నుంచి లేచి చక్కా చచ్చింది. నవ్వు మొహంతో బుచ్చి మొహంలోకి చూసిందిపోనీ ఆదే వేనుకోరాదూ?” అంది.
“చాల్లే, ఇది చాలా పొట్టి అయినా యెవరిదో ఇది. నేను తొడు క్కోను"
పుస్రైడు దైర్యం తెచ్చుకుని నవ్వింది విమల. “అసలిదీ-మరి.... ఏమీ అనకండేం! మీ చొక్కాయే....నేనే కత్రికించేశో” హమ్మ!చెప్పేసింది.
బుచ్చికి బోధపడలా. అయోమయం చూపులు చూకాడు. చొరన చేసి విమల మొగుడి భుజం అంటి "పెట్టుకు నీంచుని అమాయకంగా మొహం "పెట్టి “మీరు తిట్టినా సరే! నేనే కత్తిరించేళా! మొన్న రాధ మిమ్మర్నెంతో మెచ్చుకుంది. ఎంతో అందంగా పున్నారంది. మీ చొక్కాలు హొద్దగా చుంటే మీ అందం చూడడానికి రెండు కళ్ళూ చాలవంది. అసలు మీ ఆంద
స్వీట్‌ హోమ్‌-1 65 చందాల విషయంలో నేను (శద్ద్ధపట్టటం లేదని నన్ను చచ్చేలా తిట్టింది. వాళ్శాయనేమో బుష్‌కోట్టు వేసుకుంటాడు లేకపోతే చొక్కా. లాగులో "పెట్టుకుంటాడు అందుకే దానికంత గర్వం నీ “చొక్కాలు. గుంటూరు చొక్కాలని నో (వెండ్‌ నవ్వుతోం టే నాకు సిగ్గు కాదేవింటి? పోనీ మీఠే చెప్పండి. అందుకనీ....కోపం వచ్చిందా? నువ్వు ఇంకా అందంగా కన, పడాలనేగా నా రాష్యతయం? నిజంగా కోపం వచ్చిందా?
అర్థమైంది బుచ్చికి, కోపం తెచ్చుకోవాలని చిరాగ్గా. చూకాడు-ా “నాకు తెలువు నువ్విలాంటిదేదో చేస్తావు విమలా!”
నిమల నవ్వింది కొంచెం,
జస్టోన్సీ, క త్రిరిస్తే కష్చిరించాప్‌,. ఇంత పొట్టిగానా?”
“అభే! ఎంతో పొట్టిలేదు. ఒక్క బెత్తెడే కిరించా. ఆసలు వేసుకు చూదండి. నా మాట వినండిల
బుచ్చి చొక్కా పట్టుకుని గబగబా గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు.
విమల నిళ్శబ్దంగా నిట్టూర్చి గుండెలు సవరించుకుంది.
“*విమలా! ఇలా రా!”
విమల గదిలోకి తొంగి చూనింది. ఫక్కున నవ్వబోయింది. ముక్కూ మూతి నలుప్పకుని నవ్వు ఆపుకొని చిరునవ్వు చిందిస్తూ. దగ్గిర కెళ్ళింది.
బుచ్చె అద్దంలో చూచుకుంటూ ఏడుపు మొహం పెట్టాడు---వెనక్కి తిరిగి “చూడు! ఎంత పొట్టి అయిందో!” అన్నాడు.
విమల అందంగా -.మందహాసం పారేసిందీ, బాగా దగ్గిరికి వెళ్ళి మొగుజి పరీక్షగా చూసింది. రెండడుగులు వెనక్కి వేని సైడు పోజు చూసింది కళ్ళు సంతోషంగా మెరిపిస్తూ దగ్గిరికి వన్తూ- “అబ్బ! యేంత ఆందంగా ఉన్నావు! నీకు సరిగ్గా కుదిరింది, ఇప్పుడంతా ఇదే ఫాషను; నిన్ను చూస్తోంటే నా కెంతో 'బావుంది. అంది “పరవశించిపోతూ.
66 స్విట్‌హోమ్‌-1
బుచ్చి అద్దంలో మళ్ళీ మళ్ళీ చూనుకున్నాడు. మోకాళ్ళకి జానె చెళ్తునుంది చొక్కా. గుడ్డలన్నీ విప్పుకున్నట్టు సిగ్లేసింది. గట్టిగా కిందికి లాక్కున్నాడు. “విమలా! నిజంగా బాగుందా?”
చొక్కా కాలర్‌ సవరిస్తూ “ఛ! నా మాట నమ్మవు కదా? కాగా తేకపోతే మీరు వీధిలోకి పోతోంచే చూస్తూ వూరు కుంటానా? నిజం....యెంతో బావుంది. ఆసలునా పెళ్ళి ముందు పొడుగ్గా చొక్కాలు తోడుక్కునే వాళ్ళనీ చొక్కా చేతులు ముడుచు కోకుండా బారల్లా చాచుకు తిరిగేవాళ్ళనీ చూస్పే కొంగలో, ఒంబెలో అయి పొమ్మని శపించాలనిపించేది. అలాంటిదాన్ని మీ కోసం ఇన్నాళ్లూ మీ లాంగ్‌షర్టులు భరించానా? ఇప్పుడు నా సరదాకి ఫేషన్‌ మార్చాను. పోని మీకంత ఇష్టం లేకపోతే పిప్పెయ్యండి. ఎలాగూ చించాను కాబట్టి మిగళా చొక్కా అంకా చింపి "పెట్టోవున్న చొక్కాలకి కొంచెం కొంచెం గుడ్డవేని ఇంకా పొడుగు కు్టేస్టాను”. గిరుక్కున వెనక్కు తిరిగింది విమల,
బుచ్చి అద్దంలో చూనుకుంటూ నసుక్కుంటున్నాడు. "ఊః బాగానే చవున్నట్టుంది....యాసగా వున్నట్టులేదు. కొళ్టగా లేనట్టుంది.... ఫర్వా లేదనుకుంటా---విమలా! అన్నం పెట్టేయ్‌, వచ్చేస్తున్నాం”
“కమా సీనియర్‌ దగ్గిర కెళ్ళాలి. పనుంది.”
బుచ్చి ఒంగి తింటోంపే వెనకాల చొక్కా నడ్డిమీదికి వచ్చింది. గట్టిగా కిందికి లాక్కున్నాడు. గబగచా తిని లేచాడు. మళ్ళా గదిలోకి వెళ్ళి ఏవేవో కాయిరాలు సర్దుకుని బయటికి నచ్చాడు, పొట్టి ఛాక్కాతో తిరుగుతోన్న బుచ్చిని చూస్తోంటే విమలకి సంబరంగా వుంది. కన్నుల పండువులా వుంది
“వెళ్లాను విమలాకో అసి బుచ్చి బయల్టేరుతోంపే. చిరునవ్వులు చిండిన్తూ వెనకాతే వెళ్ళింది. చొక్కాగురించి ఇంకా ధైర్యం చెప్టామను
స్విత్‌హోమ్‌-1 67 కుంది. అనలా నంగతే పట్టనట్టు కంగారుగా కాయితాలు పట్టుకుని గుమ్మందిగి ఇల్లుదాటి వెళ్ళిపోయాడు బుచ్చిబాబు,
విమల ఆలాగే నించుంది దాలాసేవు.
ఎందుకో విమలకి దిగులు ముంచుకొచ్చింది. “అ పొట్టి చాక్కా వేనుకోవటం నిజంగా ఇష్టం అయిందా ఆతనికి లేదు-..ఆకస్మాత్తుగా ఆలా మారటం ఇష్టంలేదు. లేకపోయినా... ఒప్పుకున్నాడు ఎవరికోసం? నా కోసం! అతని చొక్కా విషయం నాకెందుకు? చెప్పినట్టు నింటాదని ఐంత దౌర్జన్యం చెయ్యాలా? ఆతని ఇష్టా ఇస్టాలకి అర్జమేలేదా? జాకెట్టు చేతులు పొడుగు 'ఫేషనైతే పొడుగు పెట్టుకున్నాను. పొట్టి ఫేష నైశే పొట్టి పెట్టుకున్నాను. కొందరలా మారలేరు, వాళ్ళ ఇష్టా లెప్పుడూ ఒక్కలాగే వుంటాయి. అతనికి పొడుగు చొక్కాలే ఇష్టం పోని, ఏం పోయింది నాకు? బోడి పేషన్లు! వూట కొకటి వస్తాయి. పోతాయి. అవి నచ్చనివాళ్ళ నెందుకు నిర్బంధించాలి? పాపం! ఏమనుకున్నాడో మనసులో.... పొట్టి చొక్కా చూసి ఎవరేమని వాస్యాలాడతారో 1 జవాబుకూడా చెప్పడు, ఛీ! ఎందుకిలా చేశాను నేను? బొత్తిగా పూల్‌లా చేశాను"
వినుల చాలా చిరాకు, పడిపోయింది- “అతని కిష్టంలేదని తెలిసి కూడా జలవంతంగా యెొందుకిలా చేశానో తనమీద తనకి చాలా కోపం వచ్చేసింది-*ఎప్పుడూ ఇంతే! ఏదో పిచ్చిపని. దేవుడులాంటి వాళి కాల్చుకుతినటం. ఇక బుద్ధెప్పుడొన్తుంది నొకు? తనేమో ఒక్క మాట ఇనడు, ఒక్క తిట్టు తిట్టడు, అదేం అప్పరూపమో[”” విమలకి చిరాకెక్కువైపోయింది. పెట్టిలోంచి పొడుగెన్టు చొక్కా శీనుకుని సినియర్‌ ఇంటికి పరిగెడదామనిపించింది- “ఇదిగో! మీ నిజం చొక్కా కెచ్చేసాను. ఆ పొట్టి....పిచ్చి.... చొక్కా విప్పెయ్యండి. దీన్ని చీరేస్తాను. మీకే ఐసీన్హు కుష్టేస్తాను. నాకూట వినండి, నా తప్పు క్షమించండి." హాయిగా మీరీ లాంగ్‌షర్టు వేసుకుని సంతోవంగావుండండి. ఇంకెప్పుడూ
శి స్విట్‌హోమ్స్‌-8 నా మాట వినద్దు. మీరు సంతోషంగా వుంటే నాకు చాలు అని ఏడ్చె, య్యాలనిపించిందె.
వి! ఆసలిదంతా రాధ చేసింది. చానికి బుద్ధీ జ్లానం లేదుః *బ్బద్రిగో రాధా! అసలు నీకేం తెలునూ మనిషి అందం ఫేషన్‌ లో వుందా? ఎప్పుడూ లేదు, హృదయంలో వుంది. సీకు తెలియకపోతే తెలుసుకోం నా మొగుడు ఎలాంటి వాడనుకున్నావు? సావ్షాత్తూ దేవుడు ఏదీ చూస్తాను. నీ మొగుడి కిష్టం లేని పని ఒకటి చేయించు--నీ కోసం- నీ సరదా కోసం!....ఒకటి చేయించు! ఒక్కసారి మోకాళ్ళ మునిగే పొడుగు చొక్కా వేసుకుని వీధలోకి వెళ్ళమను, ఆలా జరిగితే నా జీవిశతమంతా నీకు బానిసగా వుంటాను. తెలిసిందా? నేనెందు కింత మారిపోయానని ముక్కుమీద వేలేసుకున్నావు కదూ? మారకేం చేస్తానే! నాకోసం, నా సంతోషం కోసం, సమస్తం ఆర్ప్చించగల నా (ప్రాజేశ్వరుడి సీడ తప్పితే నో తల దాచుకునే చోటెక్కడుందే! ఇప్పుడు తెలిసిందా నేనెందుకు మారి హోయానో? నువ్వెందుకు 'చూరలేదో?
“అమ్మా! అన్నం పెట్టవే ఆకలేస్తోంది!” అని పాస వచ్చేవరకూ- తేరుకోలేదు నిమల.
“అన్నగా రేడోొొ అంది లేస్తూ,
ముంగిలా వాడూ కనిపించాడు.
“పదండి. ఒక్కక్షణం 'కూర్చోనివ్వరు. ఎక్కడ సుఖపడిపోతానో- ఆని బయలుదేరతారు" :అంటూ "కోపంగా “వంటింట్లోకి పోయింది, వాళ్ళని తీసుకుని, |
మధ్యాహ్నం పనిమనిషి వవ్చీ రాగానే విమల మొహం అంతా నవ్వు తెచ్చుకుంటూ-అఫప్పలమ్యా! శేప్పొద్దున్న ఖ్రాపకం - చెయ్యి, షీ. అబ్బాయికో చౌక్కా “యిస్తోను, "మరిచిపోకు నుమీ!” అంది.
“కేపెందుకమ్మా! వుప్పుడే పడెయ్‌, ఒట్టుకుపోతా.”
“నా మొహంలా వుంది,ఇప్పు డెక్కడ దేను”ొ
స్వీట్‌ హోమ్‌ - 1. 69 ఆప్పలమ్మ నమ్మలేదు విమల మాట- “*ఆ(ఇచ్చ్బావులే” అన్నట్టు పరపరా గిన్నెలు తోమటం మొదలెట్టింది.
సాయంం. మొగుడు వచ్చేసరికి సింగారించుకుని సిద్ధంగా నవ్వుతూ వుండాలని మూడింటికే మొదలుపెట్టింది వంట.
బుచ్చి కాగానే కొబ్బరి ముద్దపూర్ణం, కజ్జికాయలు "పెట్టాలి. అవి. చాలా యిష్టం బుచ్చికి. సాయంథానికి కూరలుచెయ్యాలి. బుచ్చి పొద్దుటి. కూరలు తింటాడుగాని, వూహూ! ఈ పూట అన్నీ (నెష్‌గా చెళ్యూలి.
విమల వంటింటి నిండా గిన్నెలూ-- బట్టలూ-ా పేట్టా-ా-- దడబ్బాలూ అన్నీ పరచుకుని హడాపిడి పడిపోతూ తిరిగింది. కూతుర్చు అడ్జంవసే రెండు తగలనిచ్చి గుప్పెడు కొబ్బరికోరు పెట్టి బయటికి తరిమింది.
వంటపని యెక్కువగా పున్నప్పుడూ, స్ట్వవ్‌లో కిరసనాయిల్‌ అయిపోయి క్యరల పొయ్యిమీద నంట చేయాల్సివచ్చినప్పుడూ. వేళా- పాళా లేకుండా అతిధులు వచ్చినప్పుడూ మొగుణ్ణి వదిలెయ్యాలనిపిస్తుంది. విమలకి. “మధ్యాన్నం నిన్ను వదిలేద్దా మనుకున్నాను” అని చెప్పేస్తుంది" బుచ్చికి-తర్వాత బుచ్చి నన్వి- “మధ్యాహ్నం వదిలేస్తే నాకేం ఫర్వాలేదు. రృాతి మాతం వదలకు అంటాడు,
కానీ, ఈ పూట పని రద్దీగా వున్నా విమలకి బుచ్చిమీద బొత్తిగా* కోపం రాలేదు. “పొట్టిచొక్కా వేసుకుని ఏం చిరాకుపడి పోతున్నాడో!" కిందికి లాగి లాగి అంచులు చిం పేకాడేమో”
“అబ్బా!” గిలగిల్టాడింది విమల, వెధవ కత్తిపీట! వేలు తెగింది! బొటబొటా రక్టం కారింది. గబగబా చేతి కందిన గుడ్డ చింపి వేలికి చుట్టింది. సరిగ్గా బొటనవేలు అరంగుళం పొడుగు కోసుకుంది. “ఏం చేస్తాం? ఆదప్పుట్టుక పుట్టాక తప్పదు” అని నెంపుల్‌గా నచ్చచెప్పుకుని. మళ్ళా పనిలో మునిగిపోయింది, టిఫిన్‌-కాఫీలు చేసింది. అన్నవూం. కూరలూ వండింది. స్నానం చేసింది. త్త కుంది. సెంటు రాసు.
ఉష (00 10 |నర్లా( ల్ల క్ట యయ లన
బం స్వీట్‌ హోమ్‌-1
కంది, ఆలస్యంగా, ఆరుగంటలకి వచ్చాడు బుచ్చి. ఆయినా కోపం రాలేదు విమలకి. నవ్వుతూ ఎదురెళ్ళింది. చేతిలో వైల్సు అందుకుంది పొట్టి వాక్కా- అంచులు చిరగలేదు. బాగానే వున్నాయి.
బుచ్చి కజ్టియలు తింటూ విమల చేతికేసి చూకాడు, కజ్జికాయ నోటి నిండా కొరికి “గోరంటాకు "పెట్టుకున్నావా? అన్నాడు.
విమల నవ్వి “ఒక్క వేలికేనా గోరింటాకు?” అంది. *ఇందాకొ వంకాయలు కోస్తోంటే కొంచెం తెగింది అని చెప్పింది.
“ఏదన్నా నుందేసుకున్నావాగో
“ఐడ్‌న్‌ వుందిగా? కొంచెం వేసి గుడ్డ చుట్టాను.”
బుచ్చి మళ్ళా మాటాడలేదు. ఆరో కజ్జికాయ కొరికాడు,
వినులకి కొంచెం కష్టం వేసింది--“ఎలా వుంది? బాధగా వుందా?” అనకూడదూ? “ఏదీ చూస్తాను” అని చెయ్యి అందుకుని చూడకూడదూ? “ఫర్వాలేదులే, తగ్గిపోతుంది” అని ఓదార్చరాదూ? ఇతి లేకపోతే సం ! “ ఉఓదార్చితే ఏం జరుగుతుంది? బడిన్‌: కన్నా బోడి ఓదార్చు గొప్పదేంకాదు. “అదుగో!మళ్ళా వస్తోంది కోపం.”
బుచ్చి నుబ్బరంగా తిని సిగరెట్టు అంటించుకుని వాలు కుర్చీలో పడుకుంటూ- “పిల్లలేరీ” అన్నాడు, విమల మాట్లాడలేదు. “ బుచ్చి ఆలా అన్నాడేగాని పిల్లలు ఆడుకోటానికి పోతారని తెలుసు.
“విమలా! అలా వున్నావేం?”
“ఏంలేదు. చెయ్యి నొప్పిగా వుంది
“మరి తెగితే నొస్పికాదూ? ఎందుకంత ఆదరా బాదరా చేసావు? ఎలాగైనా నీకు తొందరెక్కువ.” =
“అహా! నీలా మన్ను తింటూ, జిడ్డోడుతూ కూర్చుంటాను." అను కుంది చిరాగ్గా.
“ఓని నీ దుంపతెగ! పొద్దుట్నుంచీ ఇస్పటివరకూ (ప్రాజేశ్యరుడని ఖెగ మురిసిపోయావు కదే! పాపం! అతగాడింటికి రాగానే ఆంత రుస రుసలా?” ఆంది వినుల మనను నిర్మొహమాటంగా,
స్విట్‌హోఘ్‌-1 ళా “*ఏడిశావ్‌! నువ్వు నోరుమూద్దూ! వెధవ దెప్పుళ్ళూ నువ్వూను" అంటూ కసిరికొట్టింది విమల మనసుని నిర్హక్ష్యుంగాం విమలకి తగని చిరాగ్గా వుంది. బుచ్చి రాగానే టిఫిన్‌ పెట్టి, పొట్టిచాక్కా ముచ్చట్లు అడుగుదా ఏనుకుంది. సరదాగా, (ప్రేమగా, కబుర్లు చెప్పుకుందామనుకుంది. ఏం? కను ఆడగకపోతే మాతం-ఈ మానవుడు చెప్పొద్దూ? పొట్టిచాక్కా కచ్చకేదని చెప్పెయ్యరాదూ? బుచ్చి ఎప్పుడు లేచాడో గదిలోకి పోయి కూర్చుని రానుకుంటు న్నాడు. కోర్టు కాయికాలేవో చూసుకుంటున్నాడు. విమల గుమ్మం అవతల నిలబడి చాలాసేపు చూసింది ఈ మనిషికి విశ్రాంతి అక్కర్లేదా? నుఖం, దుఃఖం అనకుండా బాకిరీ. బండ చాకిరీ, కోర్టుకి వెళతాడు. కేసులు వాదిస్తాడు, డబ్బు తెస్తాడు. ఆంతకుమించి ఏమీ తెలీదు. కడుపునిండా తిండి పెట్టి కమ్మగా కబుర్లు చెప్లే చాలు, పసిబిడ్డ కన్నా అధ్వాన్నంగా నమ్మేస్తాడు మనిషిని-ఉత్తగోవు! గంగిగోవు! వినుల గుండెల్లో అనురాగపు టల వువ్వెత్తుగా లేచి ఒళ్థంతా షాకి-కళ్ళలోంచి మాయమైంది. బుచ్చి దగ్గిరికి వెళ్ళి, వెనక్కి, తిరిగింది. పిల్లల్ని పిలిచి అన్నాలు పెట్టింది. బుచ్చిసి పిలవాలని వెళ్ళిబోతోంటే అతనే లేచి వచ్చాడు విమల ఇద్దరికి అన్నాలు వడ్డించింది. బొటనవేలి' కట్టు వూడదిన్తూ పీటమీద కూర్చుంది. అన్నం కలుపుకుంటోంటే వేలు చురచురలాడిందచి. “అబ్బా” అంటూ చెయ్యి సీళ గిన్నెలో ముంచింది. “ఏం? వేలు నొ ప్పెడుతోందా? “ఉత్తనాప్పా? కారం తగిలితే భగవగా మండుతోంది” చెయ్యి మళ్ళా అన్నంలో పెట్టటానికి భయంవేసి వొళ్ళో పెట్టుక్కూర్చుంది. బుచ్చి కందిపచ్చడి కలుపుకుని గుండాయంత ముద్ద, రాషసుళ్శా నోరు తెరిచి, మాయం చేకాడు. విమల చూస్తోనేవుంది. బుచ్చి అలా
తి స్విబట్‌హోమ్‌-1 నాలుగు ముద్దలు మింగాడు. ఐదోముద్ద ఎత్తబోతూ- “ఆరె! అలా కూర్చు న్నావేం అన్నాడు, అర్జ్భాంగిని చూస్తూ.
“చెయ్యి మండుతోంది” ఆంది విమల యేడుపు మొహం పెట్టి.
“వా మతి మండా! నిన్ను చూడనేలేదు! ఇలారా! కలిపి పెద 'జొను....నీ వేలికి కట్టు కష్రేనుకో-నేనే తినిపిస్తాను,” అనలేదు బుచ్చిం
ఐదో ముద్ద మింగుతూ స్పూన్‌తో తీను విసుళలా! అన్నాడుం
విమలకి బెజవాడ ఎండల వంటి కోపం వచ్చింది. “నయం. జెడ్డుతో శినమన్నావు కాదు. బోడి సలహా]! నిన్నెవరడిగారు?” ఆంది.
ఎడంచేత్తో తినేద్దామనుకుంది. అన్నం మానేద్దామనుకుంది. పళ్ళు బిగబట్టి దాధ భరిస్తూ గబగబా అన్నం తినేసింది.
బుచ్చి ఇంకా తింటూనే వున్నాడు,
వంటింట్లో సర్జాల్సినవన్నీ సళ్దేసి విసవిసా వెళ్ళి మంచం ఎక్కి పడుకుంది విమటి,
“అన్నట్టు....ఏనులా! చెప్పటం మరిచేపోయాను!. నాకు పొట్టి వొత్కాయే బావుందన్నారు చాలామంది. సోనీ, మంచి పనే చేశావ్‌! అ మిగిలిన చొక్కాలు కూడా క శ్రిరించెయ్యి. మరీ యింత పొట్టి చెయ్యకు” అంటూ వచ్చి పక్కలో కూర్చున్నాడు బుచ్చి
విమల కన్నుమంది. “ఆం నాకిదే పని, సీ చొక్కాలూ లాగులూ కత్తిరిస్తూ కూర్చుంటాను, రేపట్ను5వీ దొరగారికి క్షవరం కూడా చేసాను. ఆలా కలలు కంటూ కూర్చో..,.అసలు అ పొట్టి చాక్కా శేప్పు పనిమనిషి కివ్వాలి!"
“పం! ఎందుకూ ఆంత గట్టి చొళ్కాకో
“గట్టిదో! పొట్టిదో! లేపు ఇచ్చేస్తాను, అంజేల బుచ్చికేం బోధ పడలా, వేలు తెగితే సరాకు మాట లొస్తాయా? ఏమో మరి! ఎప్పుడూ
“ఫోసిలే, ఇచ్చేయ్‌! పాసం....ఇచ్చేయ్‌" ఆంటూ పక్కలో దూడి
పడుకున్నాడు,
స్వీద్‌హోమ్‌-1 73
బుచ్చి తొందరగానే న్మిదపోయాడు. విమల మాతం ఆలోచనల్తో కళ్ళు పత్తికాయల్లా విప్పుకుని చూస్తూనే వుంది.
అసలీ మనిషికి తన కష్టనుఖాలేం అక్కరలేదు. ఇవ్వాళ వేలు తెగింది సరే! రేపు పుసైడు జబ్బుపడ్డా ఇంతే. నిలువునా. (పాడాలు పోతున్నా ఇంతే. అయ్యో తిన్నావా వున్నావా? అనడు, ఇక ఎప్పుడు మాతం పుద్దరిస్తాడు? వుహూ! బొ్రిగా నమ్మకూడదు....విమలకి దిగులు ముంచు చ్చింది. పక్కకి జ శ్రిగిల్లి పష్టైమీద పడుకుంది.
జ శా శ్‌
మన్నాడు-ఏిమల రోజూలా పనిమనిషి రాగానే లేచింది. పనులన్నీ చేయించింది. పిల్టల్ని లేపి స్నానాలు చేయించి పెరుగన్నాలు "పెట్టింది.
బుచ్చిబాబు ఎనిమిది గంటలకిగానీ లేవడు. బుచ్చి లేచే సమయానికి మళ్ళా పడుకుంది,
బుచ్చి లేచి విమల ఇంకా పక్కలోనే వుండటం చూసి" మురిసి పోయాడు. పడుకోబోయాడు మః
విమల నీరసంగా చెప్పింది--- “నాకు జ్వరం వచ్చింది. ఛలపోటు చంపేస్తోంది. లేచి ఒక్కపని కూడా చెయ్యలేను. ఎలాగో పిల్లల్ని సముదాయించి పంపించాను....ఇక వంట నావల్లికాదు....అబ్బా....! వళ్ళు నొప్పి....తలపోటు --కాఫీ పెట్టండి కొంచెం” కణతలు నొక్కుకో సాగింది.
బుచ్చి ఆవలిస్తూ సగం మాటలు. వినలేదు... తీరిగ్గాలేచి ఒళ్ళు నిరుచుకున్నాడు,
విమల కోపంతో పళ్ళు పటపటా కొరుక్కుంది.
“సికు కాఫీ కావాలేమో! అప్పలమ్మని హోటల్‌కి పంపించలేక పోయావా?” అన్నాడు బుచ్చి (పేమగాం
“నా మొహంలా వుంది. హోటలు వాడి మొహాన్ని డబ్బులు పొయ్యాలి కాబోలు! ఇంట్లో ఆ మాతం దిక్కు. లేదూ?-- సంవత్స
74 స్విట్‌హోమ్‌- 1 రాల చరబడీ నేను వండి వార్నటం లేదూ?--- ఒక్కపూటకి .... పునైడు జ్యరం వస్తే....కాఫీ పెట్టి ఇవ్వలేరూ?--- వంటింట్లో. అన్నీ వున్నాయి. పొయ్యి అంటించే వుంది నీళ్ళల్లో కాఫిపొడివేసి పాలు కల పండి,... అబ్బా! శల నొప్పి-లాపూం..” అంటూ నీరసంగా మూలు గుళూ పడుకుంది. బుచ్చి మొహం కడుక్కువచ్చి కళ్ళజోడు పెట్టుకుని పంటింట్లో కెళ్ళాడు. కాఫీగిన్నె తేలిగ్గానే దొరికింది దానీకి ఇంత పొడుగు కాడ వుంటుందని బుచ్చికి తెలుసు. కాడ పట్టుకుని ఇటూ అటూ తిప్పాడు, “విమలా! పాలలో గుండ వెయ్యమన్నాన్‌ కదూ?” అని గావుకేక "పెట్టాడు. జవాబురాలా. గిన్నె పొయ్యిమీద పెద్ది సగం పాలు పోళాడుం నాలుగు చంచాల కాఫీపొడి వేశాడు. పది చందాల పంచదార. వేళాడు. చూస్తూ నిలబడ్డాడు. బుస్సున పొంగింది. కాఫీ అంతా కిందపడింది. పాల వాసనకి, బంతిలా లేచి పరిగెత్తుకు రాబోయింది. విమల. టక్కున ఆగి వెనక్కి తిరిగి పక్క ఎక్కి. కూర్చుంది. అమృతాంజనం సీసా తెరిచి దుప్పటికి ఆకాడక్కడా పులిమింది. బుచ్చి చెకునవ్వుతో కాఫీగిన్నె తెచ్చి రేడియో మీద "పెట్టాడు శెవ్యున అరిచింది విమల, మంచండూకి కాఫీగిన్నె తీసి కింద పడేసింది. మసి అంటుకున్న రేడియో కవరు వూడలాగి వుందచుట్టి మొగుడిమీదకి విసిరికొడుతూ “బుద్దిలేదూ? సీ మొహంలా అయింది చూడు" అంది, “ఆ(రె, చూడలేదు విమలా!” అన్నాడు బుచ్చి నాలుక చాపి కొరుక్కుంటూ. విమల శాంతించి వెనక్కి తిరిగింది. “గ్దాసేద” అంది, బుచ్చి పరిగె క్రి గ్లాసు తెచ్చాడు, “స్టిలుగ్దాసు నాకొద్దు, గాజు గ్ధాను తీసుకురా"ఆంది. మళ్ళా పరిగెత్తాడు,
అమ్మో గాజు గ్లాను తీస్తూ అరడజను గ్గాసులైనా బద్ధలుకొదతాడు తద్దినం. “వొద్దొద్దు రండీ, వచ్చేయండీ, ఫర్వాలేదు, ఈ గ్జానులోనే తాగుతా" అని కేకలేసింది గదిలోంచి.
బుచ్చి వెనక్కి వచ్చాడు.
“క్షాఫీ, గ్దానులో పోసి ఇవ్వండి” అంది విమల, మంచం మధ్య కూర్చుంటూ. బుచ్చి కాఫీ గ్లాను ఆందించాడు.
“బ్రప్తకి! పం అదృష్టం! రోజూ నిజం జ్వరంవస్తే ఎంథ బావుం డను! బొత్తిగా మంచి ఆరోగ్యం! చచ్చిన ఆరోగ్యం" సుకారంగా స్దాను నోటి దగ్గర పెట్టుకుంది. అర్జనిమీలిత న్నేశాలతో బుచ్చిని మత్తు మత్తుగా చూస్తూ రెండుచుక్కులు తాగింది. మూర్చిల్లబోయింది, నెమ్మదిగా తేరుకుంది.
కప్పచదార --వేకావా?"
*ఆం--వేళాను, పది చెంచాలు”
“వెధవ పది! ఉత్త పది! ఒక గ్థాసుకి నూటపది. చంచాలు వెయ్యాలి.”
“అరె! తెలీదు విమలా!”
“చాల్లే తెలివితేటలు! వుటైడుజ్య్వరంతో వుండి ఒక గుక్కెడు కాఫీ ఇమ్మని అడిగితే....పానకం కొచి-లానా మొహాన్ని హోగాావ్‌ --”
“పం బాగాలేదా*
*ఆఅభయో్యో! అమతంలా వుంది, నువ్వే తాగు”. గాను బుచ్చికి ఆందించిందిం
అమరి సిక్రో[ో
“వి మొహం చూస్తూ కూర్చుంటా.”
బుచ్చి గటగటా తాగి గ్దాను కిటికీలో. పెట్టటోయాడు- “అదిగో అక గ్రాజేందుకూ? లీసుకళి కడిగి బల్లి మీద పెట్టు ఇప్పుఢేం చెయ్యాలో ౭లుసా?....పొయ్యిమీద యెసరు పడెయాళిలి."
ళ6 స్వీట్‌హోమ్‌- |
*ఏగరంపే....కొగుతో సిశ్ళేనాగో
“నానె శ్రి--ఎసరంటే---అన్నం వండే సీళ్ళ---తెలుస్తోండా?.... అసలు అన్నమంసే తెలుసా?....గుండాయంఛంత ముద్దలు చేసుకుసీ--- గుటుక్కున....గుటుక్కున మింగుతావేే అదీ! రెండు దబ్బాల బియ్యం కడిగి ఎసట్టో పొయ్యండి. ఆదే అన్నం! తర్వాత స్నానంజేసి లుంగీ ఆరేసుకోండి. పనిమనిషి వెళ్ళిపోయింది, నేను లేవలేను. ఇక వెళ్ళవచ్చు. ఇక్కడ పందిరి [సంభంలా నించుని నా మొహంచూస్తే కడుప్పు నిండదు, అబ్బా....తల దిద్దలవుతోంది”
బుచ్చిబాబు గాను తీసుకుని వెళ్ళిపోయాడు వీమల మనస్సంతా వంటింటి ఆలమారులో దూరి పంచదారదచ్చా చుట్టూ తిరుగుతోంది. పది చంబాలు! ఒకటి కాదు--రెండు కాదు--పది చంచులు! సగం హీలు నేల మాలు, రాత్రికి పెరుగు సున్నం
ఈ బుద్ధావతారం వంటింట్లో ఏం చేస్తున్నాడో! ఏదో చేస్తాళ్ళి చిక్కటి కాఫీ దర్దాగా తాగి, కూర్చున్నాడు, మరేం ఫర్వాలా! ఒక పూట అన్నం వండితే కందిపోడు. చిక్కిపోడు ఒక పూబేవిటి?) ఈ జ్వరం మూడు రోజులైనా వుండాలి. ఏం? ఎవరికోసం వండుతాడ్సు?
విమల లేచి అద్దం ముందు కూర్చుని తం దువ్వకుంది.. కాటుకా లొట్టూ తీర్చి తీర్చి పెట్టుకుంది. హాయిగా పషికేద్దైనా చదువుకుంటూ పడుకుందామనుదుంది.
ఒక్కసారి-వంటాయనేం చేస్తున్నాడో చూద్దామని పిల్లిలా నడుసూ వరండాలో కొచ్చింది, బా
బుచ్చి బాత్‌రూమ్‌లో బద్టలుళుక్కుంటున్నాడు. నెమ్మదిగా వెళ్ళె తలుపు చాటున నించుంది.
బుచ్చి టవలు కట్టుకుని లుంగీక్ర సబ్బు పులుముతున్నాడు, ఆది 'మైనూర్‌ శాండిల్‌ సోపు! ' కెవ్వున ఆరవబోయింది విమల, గుండె ఆగిపోయింది! సబ్బు నురుగులో లుంగీ కనపథటం జేదు, ఆది అలానదితేసి బనీనూ, [డ్రాయరూ
స్విబ్‌వోమ్‌-1 77 టకెట్టులోంచి తీకాడు, వాటినిండా మైనూర్‌ కాండిల్‌ పట్టించడం [ప్రారం ఛిందాడు
విమల కళ్ళు మూసుకొని వెనక్కీ తిరిగింది. తూలుతూ తూలుతూ
గడిలో కొచ్చేసింది. మైసూర్‌ కాండిల్‌ శలచుట్టూ గిరగిరా తిరుగుతోంది, దీబ్బ రొట్టంత సబ్బు తరిగి తరిగి అప్పడంలా అయిపోయింది,
విమల, సబ్బిస్తావా?ొ కేక'పెట్టాడు బుచ్చి,
విమల మండిపడుతూ వరండాలో కెళ్ళిందిల-“*సబ్బుందిగా!”
“అయ్యిపోయింది, బట్ట లుతికేకా, తెల్లగా వుతీకేశా!
“మైసూర్‌ శాండిల్‌ తోనా?---సీళేం బుద్ధిలేదూ? ఆది ఒళ్ళు తోముకునేదనీ తెలీదూ! దెయ్యం అంత సబ్బు షాడుచేస్తావా? వ్‌వీ ఆ గుడ్డలు? ధగధగ లాడుతున్నాయా? తళ చళ లాడుళున్నాయా? సబ్బూ చేదూ గిబ్బూలేదు. సన్‌ లైటతో తోముకో. నీ వొంటి కేదైనా ఒక్కటే” గిరుక్కున తిరిగి గదిలో కెళ్ళిపోయింది సీమల.
బుచ్చి నిక్షేపంలా సన్‌ లైటేతో తోముకుని నీళ్ళ పోసుకున్నాడు. గబగబా వంటింట్లోకి పరిగెత్తాడు.
వంటింట్లోంచి గుప్పు గుప్పున వస్తోంది మాడు వాసన,
విమల గదిలో వుండలేక బయట కొచ్చేసింది వంటింటి సొగను చూద్దామని గుమ్మంలో కెళ్ళింది. బుచ్చి. గరిటకోసం కంగారు పడు తున్నాడు
పొయ్యిమీద చారుగిన్నెళో అన్నం పిటవిటలాడుతోంది,
బుచ్చిగరిట సంపాదించి అన్నంలో గుచ్చాడు. అన్నం తియ్య బోయాడు. గిన్నెకూడా లేచింది. కొంత వరకూ లేచి అక్కడ్నుంచి దభీమని అతని కాలిమీద పడింది.
కెవ్వున అరిచింది విమల. ముందుకు పరిగెత్తింది. 'అబ్బా" బంటూ కాలు లాక్కున్నాడు బుచ్చి గోరు చితికి నేలంతా రక్తం కారింది. ం
“అమ్మో! దెబ్బ తగిలింది! దెబ్బ! రక్తం కారిపోతోంది” పిచ్చి చానిలా కంగారుగా గదిలోకి పరిగెత్తింది. ఐడిన్‌ సీసా, దూది. తెబ్బి గబ గ్‌ా కట్టు కట్టింది.
78 స్విట్‌హోమ్‌-1 బుచ్చి ఐడిన్‌ మంటకి కాలు విదిలించాడు “ఫర్వాలేదు. నువ్వెళ్ళి పడుకో విమలా!” కుంటిగా తెండడుగులు వేసి దూరంగా దొర్హి కూర్చున్న అన్నం గిన్నె తెచ్చి బల్లమీద పెట్టాడు, వినుల బుచ్చి చెయ్యి పట్టుకుంది గట్టిగా. మొహంలోకి చూసింది. బాట బొట కన్నీష వచ్చేశాయి. బావురునుంది ఒక్కసారి. కంగారు పడిపోయాడు బుచ్చి+ఛ! విమలా! ఇదే(నిటి? జ్వరం వస్తే ఏడుస్తారా? పద, పడుకో- జాక్టరుగార్ని తీసుకొస్తా” అంటూ భుజం మీద చెయ్యివేసి నడిపించబోయాడు. విమల మొగుణ్ణి కావిలించుకుని ఏడ్చేసింది - “నన్ను క్షమించు, క్షమించు" అంటూ, ఏిమలని రెచ్చగొట్టిన మనస్సుకూడా విలవిల్హాడి పోయింది. తలెత్తి బుచ్చి మొహం చూస్తూ--ోనాకేం జ్వరంలేదు. నిన్న సీ మిద కోపం వచ్చి-లీ! షొద్దుట్నుంచీ = ఏడిపించుకు తిన్నాను-నోటి కొచ్చినట్టు తిట్టాను. బొత్తిగా మూర్జంగా చేశాను అనేసింది, బుచ్చి తెల్లబటోయాడు- “నా మీద కోపం వచ్చిందా? ఎందుకూ?" విమల చెప్పొద్దను కుంటూనే చె ప్పేసింది--“నిన్న నా వేలు తెగి మంట 'పెడుతోంచే-నువ్వు అన్నం తినిపిస్తానని ఆనలేదని-” బుచ్చి ఆశ్చర్యపోయి దిగులు పడ్డాడు, “నిజమే! నికు కోపంరాదూ మరి? ఆసలు నాకు తోచలేదు విమలా! ఏదీ! ఇంకా బాధగా వుందా? ఈ పూటనుంచీ నేనే తినిపిస్తాను” అంటూ విమల చెయ్యి అందుకుని వేలు పరీక్ష చేణాడు. “ఇప్పుడు నొప్పి బాగా తగ్గిపోయింది. నేనే తినగలనుం” “పోనీ ఈసారి తెగినప్పుడు తప్పకుండా. తినిపిస్తాను” వాగ్దానం చేభాడు బుచ్చి, మళ్ళీ కోసంగా చూసింది విమల. నే జ్‌ నే బుచ్చి స్నేహితులెవరో వచ్చారు (డ్రామా టిక్కెట్టు అమ్మటా నికి. కొనటానికి ఇష్టంలేక వద్దని చెప్పటానికి మోమాట పడుతున్నాడు బుచ్చి,
స్వీట్‌హోమ్‌-1 గాత్ర
విమల కాఫీ షెడుతూ సంగతంతా (గపాొంచింది. బుచ్చి కాఫీల కోసం లోపలి8 రాగానే - “అసలేం (డామా?” అని అడిగింది.
*ధీమాంజనేయ యుద్ధమట. అట్టాంటివి ఈ రోజుల్లో ఎవరు చూస్తారో మరి!”
అఆశ్చర్యపడింది విమల - “క్యు రోజులంటే? ఈ రోజుల మజా మీక్కూడా తెలిసిందే! సినిమాలూ చూదక, _(డ్రామాలూ చూడక, ఆస్ట మానూ కోర్టూ, సాకులు, కేసులూ....ఆంటోంపే బ్యుర పుచ్చిపోతుం దేమో! అది చూడు ముందు ”
“అయితే టిక్కెట్లు తీసుకోనా?”
*నా ఖర్మ! ఆదీ నన్నదగాలా? మీకు తోచదూ?”
“రెండేసి రూపాయలకన్నా తక్కువ లేదట! అవే రెండు తీను కుంటాను.”
“*పిగ్సలేదూ మొహానికి? ఓ చాప కూడా పట్టుకెళ్ళు (డ్రామాకి. శీ! నాకే సిగ్గేస్తోంది. అన్నిటికన్నా పెద్ద టెక్కెసైంతా?
కది పేనుట.
“అయితే అయింది, జన్మానికో శివరా(తి, వెధవఖర్చులు ఎప్పుడూ వుంటాయి మనకి.
“సిమలా! నీకేం మతిలేడా? ఎందుకు ముప్పై రూపాయలు?”
“ముప్పై కాదు. తొంబై అయినా వెళ్ళాల్సిందే.” బుచ్చి కాఫీలు తీసుకెళ్ళిపోయాడు.
అరగంటకి రెండు టిక్కెట్లు తీసుకొచ్చి విమల కిచ్చాడు. ఏమల అప్పుడే 'స్టేజీముందు కూర్చుని మొగుడికి కథంతా చెప్తోన్నట్టు మురిసి పోయింది,
“బ్పఫ్టల్రు వీమాంజనేయు లెవరో నీకు తెలుసా?”
“బద్ధశ్యతువులు. లేకపోతే యుద్దం ఎందుకు చేస్తారూ? ఆప్పును గానీ (డ్రామాలో యుద్ధం ఎలా చూపిస్తారూ?”
80 స్విట్‌పహోమ్‌-1 “అబ్బే! అక్కడ నిజం యుద్దం చెయ్యరోయ! పెద్ద పెద్ద పద్యా అత్తో రాగాలతో దెబ్బళాడుకుంటారు, ఇంతకి కథ తెలుసా? “ఏమో గుర్తులేదు.” బాగా తిడదామనుకుందిగాని ఆసలు ఖీముడూ, ఆంజనేయుడూ ఎందుకు దెబ్బలాడుకుంటారో నిమలకే గుర్తులేదు. తిడితే తిట్టిందని అనుమానం కాస్తా బయట పెళ్టేకాడు బుచ్చి “ఆసలు ఫీముడెవడో, ఆంజనేయుడెవడో ఎలా తెలుస్తుంది మనకి విమలా?” | ఈ దొంగ బుచ్చి అన్నీ తెలిసే తెలీనట్టు నటించటంళలేదు కదా? అన్నట్టు చూసింది విమల - “ఆంజనేయుడికి తోక వుంటుంది ఆ మూత్రం తెలీదూ” అంది కోపంగా. “తోక,...ఎక్కడో . వెనకాల వుంటుంది. మనం ఎదుకుగా కూర్చుంటాం. అప్పుడో?” *మ్రూత్రి ఎత్తుగా వుంటుంది. తేలిగ్గా పోల్చ్బగలం. నీ పోలికలు కొన్ని వుంటాయి. బుచ్చిబాబుకి అప్పుడే నీరసం వచ్చింది. పట్టుబట్టి లాక్కుపోయింది ఏమల - ఆ రానే (డామాకి హాయిగా, దర్షాగా 'ముందు సీట్టలో కూర్చున్నారు దంపతులిద్దరూ, పిల్లి వెధవల్లో. థియేటరంతా జనం కిటకిటలాడుతున్నారు, “చూడు, ఎంత మంది వచ్చారో!” అంది విమల, “రాకేం చేస్తారు. టిక్కెట్టు కొన్నాక” అన్నాడు బుచ్చి.... కళ్ళజోడు తుడిచి పెట్టుకుంటూ, తొందరగానే మొదలు పెట్టారు (డ్రామా. [ప్రార్థనా ఆడీ ఏదేదో శచంగమంతా అయింది. కథ జరుగుతోంది. బుచ్చిబాబుకి పద్యాలేం అర్థం కావడంలేదు. ఆసలు ఆంజనేయుడు రాముడికాలంవాడు కదా? భీముడి కాలంలోకి ఎలా వచ్చాడు? బొ ్రిగా అర్థం కావడంలేదు.
స్వీట్‌ హోమ్‌-1 81
ఆఎజనేయుడు వైడుఫోజులో నించున్నాడు. మూతినీ, తోకన్సీ మూతినీ, మార్చి మార్చి చూస్తున్నాడు బుచ్చి.
విమల ఎందుకో తల తిప్పి బుచ్చిని చూనింది. బుబ్బనీ, ఆంజ నేయుణ్ణీ, బుచ్చినీ, ఆంజనేయుళ్ణి మార్చి మార్చి చూసింది. పళ్ళ మధ్య "పెదవి నొక్కిపట్టి దృష్టి (డామా మీదికి మళ్ళించుకుంది. పద్యాలు వింటోంపే సరదాగానే వుంది. ఇద్దరి పద్యాలూ (శద్దగా వింటోంది. ఎవరు బాగా పొడుతున్నారో నిశ్చ్వయించుకుంటోంది.
“విమలా!” బుచ్చి విమల మొహంమీద మొహం పెట్టి నెమ్మదిగా అడిగాడు---“ ఆంజనేయుడి తోక రబ్బరుదేనా? తోలుదంటావా!”
కళ్ళల్లోంచి నిప్పురవ్వలు మెఠుస్తోన్నట్టు చూసింది వినుల, ఇంటి చగ్గిరైతే పచ్చి తెలుగు తిట్టన్నీ తిక్టేది--*వూల్‌లా మాట్లాడకు, నోరు మూసుకుని [డ్రామా చూడు” అంది, 110 డిగిల వేడితో.
బుచ్చికి చిరాకేసింది కోపంగా స్టేజికేసి చూశాడు, లీముడేదో పద్యం అందుకున్నాడు ఓపిగ్గా విన్నాడు. ఏడున్నర నిముషాలకి పద్యం ఆయ్యింది. బుచ్చి మొహం తేటపడింది. ఆంజనేయుడు జవాబు చెప్ప టానికి తనూ పద్యం మొదలెట్టాడు,
బుచ్చికి భయంవేసింది. కళ్ళు మూసుకున్నాడు, చప్పున గుదా చ్చింది. మర్నాడు 'సెషన్స్‌కోర్టులో అఫ్ప్బీలుంది. కొంచెం కాయితాలపీ సర్దుకోవాలి.
భళ్మున తెల్లారి, ఎవరికి వాళ్ళు లేచిపోవాలేగానీ ఈ రాగాల (డ్రామా' అయ్యేలా లేదు. ఈ చెత్తడామాకి లాక్కొచ్చింది విమల. కదిపితే చాలు మండిపడుతోంది.
బుచ్చికి చాలా కోపం వచ్చింది విమలమీద. బాగా ఆలోచించాడు. బలమంతా ఉపయోగించి ఆవలింళని మింగేసి నెమ్మదిగా తల వెనక్కి వాల్చి కళ్ళు మూసుకున్నాడు,
ప్ట2 స్వీట్‌ హోమం 1
కమ్మగా నిదపడుతోంది. నిద్రళో కలకూడా వస్తోంది. శలళటో విషల....మళ్తు మత్తుగా ముద్దులిస్తోంది.
“అబ్బా!” వులిక్కిపడ్డాడు బుచ్చి. విమల బుచ్చిదాబు భుజం మీద గండుబీమలా గిల్లి తూట్లు పడేలా చూస్తోంది- “బుద్దిలేదూ? ఒకేటా-ా రెండా? ముస్పైరూపాయలు! న్మిదకేం కరువొచ్చింది? అంది కంఠం తగించి గటిగా,
(గ ట్‌
లాయరు బచ్చికి కోపం వచ్చేసింది--“నా వంతు పదిహేను శూపాయలేగా?”
“ఆసలు నీ కోసమే వచ్చాను. లేకపోతే ఇంతకన్నా (బహ్మాండ మైన [డామాలు చూళాను నేను.”
“ఆందుకేనా నన్నిలాంటి బోడి (డ్రామాకి తీసుకొచ్చావ్‌! ఒక్క ఆడదన్నా లేదు!”
విమల చురచురా చూసింది. బుచ్చి మొహానికి వెచ్చగా వేడి చగిలింది---మిగిలిన [డామాలో ఆడవాళ్ళుంటారని విమలకి అనుమానం చచ్చింది.
“అయితే మీకు బాగా నిదొస్తోందా?
“ఉత్త నిదా? కమ్మటి కలకూడా!”
“*వ్రేవండ్సి పోదాం! రవి చెయ్యి పట్టుకోండి. నేను పొపనెత్తు కుంటాను. ”
“*విమ్సలా! సీకు కోపం వచ్చిందా? హాయిగా ఇంటి దగ్గిర పడుకోకుండా -జెయిల్లో "పెట్టినట్టు-అక్కడేం బావుంది చెప్పు?” అంటూ విరహం వెల్లడించబోయాడు బుచ్చిబాబు పక్క ఎక్కుతూనే, బుచ్చి చేతులు విసిరికొట్టి దుప్పటి కప్పుకుంది విమలం తల్బుకొంటోంటే గుండెలు బద్దలవుతున్నాయి ఒకటా, రెండా? ముప్పై రూపాయలు!
లే న. జ్‌
స్వీట్‌హోమ్‌-1 వ! ధ్రవి మూడు చాల 'నైకిలు తిరగేసి రాయి పట్టుకుని బాదు శున్నాడు. చెల్పిటు సైకిలు కదలకుండా పట్టుకుని అన్నగారికి సవాయం చేస్తోంది.
“*వీమ్మిటా ఆ గోలా?” వంటింట్లోంచి కేక పెట్టింది విమల,
“వైకిలు వాగుచేస్తున్నానమ్మా?” జ్యేష్టుడి జవాబు,
“ఆసలదేం పోయింది?” తల్లి [పశ్న.
“కొంచెం పోగొక్టేదమ్మా” ప్యత్రిక సమాధానం.
నిమల కోపంగా వచ్చేసింది--- “ఒరే. గాడిదా! బుద్ధిలేద్కుటా? చదువుకోమంటే నువ్వు చేస్తోంది ఇదా” అంది.
“వాళ్ళనేమీ అనకు విమలా! ఆడుకుంటున్నారు” అన్నాడు కన్న తం్మడి గదిలోంచి వస్తూ,
“గారానికైనా వాద్దూ పద్దూ వుండాలి. ఏడేళ్ళ వెధవ ఒకటోక్టాను చదువుతున్నాడంటే సిగ్గుతో ఛస్తున్నాను.
“సిగ్గెందుకూ? నేను తాొమ్మిదోఏట పాసయ్యాను ఒకటో తరగతి!”
“అందుకే అలా వుంది మొహం. ఇక చిరంజీవులకి నిద్య లబ్బినట్హై! రాధా వాళ్ళ పిల్లాడు చూదండి, ఈ గాడిదకన్నా ఒక్క నెల పెద్దవాడు. నాలుగోక్టాసు చదువుతున్నాడు. రోజూ రెండుపూటలా చదువు తాడు, కాస్పేపు హిందీ, కాస్సేపు ఇంగ్లీషు, కాస్సేపు తెలుగు, కాస్పేపు లెక్కలు, కాస్సేపు”
“వద్దులే, వద్దులే, చదువు రాకపోతే పోయిందిగాసీ- వీళ్ళ నిలా బళతకసీ!” విసుక్కున్నాడు బుచ్చి,
“చదవ్వేంరా?్‌ అని విమల నృరమటంతో ఏడుస్తూ నాలుగు కాయితాలు మిగిలివున్న పుస్తకం తెచ్చుకున్నాడు కొడుకు,.తండిచూడనట్టు వెళ్ళిపోయాడు,
శ్‌ జ శ
వెన్నెల తెల్లగా, చల్లగా, హాయిగా, వుయ్యాల వూగుతూ చంటి
వాళ్ళు నవ్వే కమ్మటి నవ్వులా, నుఖంగ్యా మత్తుగా వుంది.
84 స్వీట్‌ హోమ్‌-1 "పేరట్టో పక్కలు వేసింది ఏమల." ఖూనీకేను అర్జుమెంటుందని బుచ్చిబాబు అన్నం తిన్న తర్వాత మళ్ళా కూర్చొని కోర్టు కాయితాలు చూసుకుంటున్నాడు.
డిస్టర్బ్‌ చెయ్యకుండా విమల ఇల్లింతా సర్దుకునివచ్చి మంచంమీద కూర్చుంది.
పిల్టలిద్దరూ రెండో మంచంమీద చెరో వారా పడుకుని ని[ద్రపోతు న్నారు, “తింటారు, తిరుగుతారు, న్మిదపోతారు. దున్నపోతులు! బొ ్షిగా బాబు పోలికలుం తిట్టి సవ్వుకుంది విమల.
“నువ్విలా మొగుణ్ని చూసుకుని మురిసిపోతూ వుండు. పిల్లి వెధ వలు అడ్డగాడీదల్లా తయారౌతారు” అంది నిమల అక్క, ఓసారి కోపంగాం
వ్‌మల నవ్వి- “నువ్వు నన్ను బొత్తిగా అపార్థం వెసుకుంటు న్నావే అక్కా! నేనా....? మొగుణ్మిచూసి మురుస్తున్నానా? ...హు! ఎంత అపనింద వేకావే!.... ఆ దౌర్భాగ్యుణ్ని తెల్పారిందగ్గర్నుంచీ ఎన్ని తిట్లు తిడతానో నీకేం తెలుసే!”
“నీ చమత్కారానికేంఠే! ఆసలు పిల్లలగురించి నువ్వేమైనా (శద్ద చేస్తున్నావా?”
“అన్యాయం అక్కా! రెండు పూటలా సీష , పోస్తాను. మూడు పూటలా తిండి పెదతాను. ముక్కూ మూతీ తుడుస్తాను. ఇంకా నన్నేం చెయ్యమంటావ్‌?”
“రవి చదువెందాకా వచ్చింది?”
*అదే వస్తుందిలే వాళ్ళ ఇనకుడికంటే తీసిపోడు. అయినా చలం ఏమన్నాడో తెలుసా? పిల్లల్ని పీడించి చదివించాద్రన్నాడు. నికేసంలా హాయిగా వూరకుక్కల్లా తిరగనిమ్మన్నాడు. వెన్నెల ర్యాతుస ఎక్కాలు చదివే పిల్హల్ని చూసి ఏడ్చాడు. అందమైన సాయంత్రాలు ప్రవేటులో చిక్కుకున్న పీళ్టిల్ని చూసి ఆ|క్రోశించాడు. అందుకనీ....పది సంవత్స రాలు నిండేవరకూ చలం చెప్పినట్టు "పెంచుతాను.”
స్వీట్‌ హోమ్‌-1 న!
“ఆ, పెంచు పెంచు. ఈలోపునే వాళ్ళకి కొమ్ములూ, తోకలూ పుట్టుకొస్తాయి” ఆంది రజని కోపంగా.
' “కొమ్ములూ, తోకా దేనికుంటాయబ్బా? కుక్కకా? ఛి! కాదు నక్క_కా? వూహు! కోతికా! అబ్బే! పిల్లికా! ఛస్‌!....ఆక్కనే అడిగే స్పే సరి
“అకొా[లా-అసలు కొమ్ములూ, తోకా...”
“*ఏడిఠావ్‌గాని....రవి చదువు గురించి కాస్త [శద్ద చెయ్యి. చలం. లాగ కధలు దాయటానికైనా చదువు రావాలి. లేకపోతే అడుక్కు. తిని పోతాడు. అప్పుడీ శరత్‌లూ, చలాలూ రక్షించరు. నీరెందనీ, పండు వెన్నెల్న, చెర్లో తామర పువ్వుల్నీ, సరోవరాల్నీ గడ్డినీ, గాదాన్నీ చూన్తూ- కూర్చుంటే కడుపు నిందదు.”
“అక్కా! బొత్తిగా రియలిస్టులా మాట్టాడుతున్నావే!”
“లేకపోతే చలంలా కవిత్వంచెప్పమంటావా? “చెడిపోకే ఓమనసా!” అని పాటపొడిన బైరాగిని క్కరపుచ్చుకుని తరిమిన చలం , ఇవ్వాళ బూడి. దకి మంథ్రాలు పెట్టి పిల్లల జ్వరాలూ, దగ్గులూ బాగుచేస్తా నంటున్నాడు. చలం అంటే నాకు ఎంత ఆరాధనో నీకు తెలీదా? అఆచలం ఎప్పుడో" చచ్చిపోయాడు విమలా!” బాధగా అంది రజని.
“చలం చచ్చిపోతే నాకెందుకు? సన్యాసి అయితే నాకెందుకు?చలం- రాసిన పుస్తకాలు నాకు నచ్చాయి”
“అదికాదే! పిల్లల్ని కాల్చుకుతిని చదివింఛమని నే ననటం లేదు. అట పాటలాగే చదువుకూడా ఒంటబడుతో రావాలి - పోస, రవిని నాతో పంపించేయ్‌.”
జక త్రీస్సుకుపో! "ఇంట్లో సగం గోల వదులుతుంది.... వూహుకి లాభం లేదక్కా! వాళ్ళ ఫాదర్‌ ఒప్పుకోడు. నిజమైన పితృహృదయం” నిట్టూర్చింది విమల, “ఇక (శద్దచేస్తూ వుంటాకే. ఇప్పట్నుంచీ చదివించక వ్లోతే రేపు.... పెద్ద కట్నం మాతం ఎలా వస్తుందీ?”
ఆప్పుడు చూడాలి రజని మొహం!
ర
క్‌6 స్విట్‌హోమ్‌-1
చల్చుకుంటేనే ఫక్కున నవ్వాచ్చింది విమలకి. నవ్వుకుంటూ ఆకాకాన్నీ- చం్యదుజ్ణీ చూస్తూ పడుకుంది. మనస్సంతా చాలా (ప్రాం తంగా హాయిగా వుంది, కునుమ- వికాబ- కృష్ణ- సంధ్య- కముల- లతమామజణి.... వాళ్ళంకా ఎక్కడెక్కడున్నారో?.... సరిగ్గా... ఇప్పుడు ఈ కణంటో 'ఏం చేస్తున్నారో? రాధ - చల్చుకుంటోందేమో చనని! అబ్బ! అందరూ-ఒక గ్రాసారి-అకస్మాత్తుగా ఎక గడో అక్కడ కల్ళుకుంటే ఖాన్సండును!
కృష్ణయితే అమాంతం కావలించుకుంటుంది,.. దాని కేడి వచ్చినా
పట్టలేం.
ఓ శెలప్పరోజు సాయం్యతం కుసును పిల్చిందని విమల్క హాస్టల్‌కి వెశ్ళేసరికీ అమ్మాయిబంకా రణగొణధ్యనితో పెద్ద ఎత్తున మీటింగ్‌ జరుపు శున్నారు-కృష్ణ గదిలో,
“విమల వచ్చిందా! అడుగుదాం తనేం చెప్తందో!” అంటూ 'విమలని ముట్టడించారు,
“ఏమిటి! సంగతేమిటో అంది విమల తీరిగ్గా.
“నువ్వు డిజ్టేటర్‌వై తే ఏం చేస్తావ్‌
ఉన్చేన్సా? డిన్టేటర్‌నా? దేనికి”
“మన దేశానీకి
“కాదు (ప్రపంచానికి!
“పపంచానికంటే మరీ అన్నాచురల్‌ గా లేదూ?”
“దేళానికంపే నాచురల్‌గా వందా?"
“ఆయితే [పపంచానికే, మనం ఎలాగూ అయి చ డ్చేదిలేదు+ హ్రోన్సీ (ప్రపంచానికే ఆచుకుందాంయోి
“కుసుమ డిక్టేటరయితే వెంటనే మొగవాళ్ళందర్నీ ఎండళో నిం జెడుతుందట
“వాళ్ళు 'కళుణించవా ఎండరాజూ! అని పొటలుపాడి వానలు కురిసించుకుంటే,...?”
స్వీట్‌ హోమ్‌-1 87
“అప్పుడు మళ్ళా వానలో నిలబెడుతుంది.”
“ఏడ్పినట్టుంది! ఆసలు పాటలు హెదనివ్వను” కుసుమ.
“అబ్బా! అసలు సంగతి చెప్పంద్యరా! పుణ్యపురుషుల మీద మీ 'కెందు కింత కోపం వచ్చింది?" విమల కుతూహలం ||
“అయితే వీను, మన కృష్ణ బుద్దిగా నడిచి వస్తోంటే వెనకాతల నడుస్తూ ఒక పాడు అబ్బాయి “సుందరీ నీవంటి దివ్యస్వరూపము.... ఎందెందు వెదకిన లేదుకదా” అని గిమని గానం చేయటం మొదలు "పెట్టాదట, అదీ విషయం! కృష్ణ గబగబా రూమ్‌కొచ్చి ప్యతిక విసిరేన్తూ.... “హు! నేను డిక్టేటర్‌ నైతేనా? ఆ ఇడియట్‌ని జీవితాంతం ఆ ఒక్క పాపే పాడుతూ వుండాలని ఆర్డర్‌ వేసేదాన్ని. వాడు పాడుతున్నాడో లేదో చూవటానికి వుద్యోగుల్ని సెస్టేదాన్ని. హు? .... ఏం లాభం? నేనా?---డిక్టేటర్‌నా? ఎలా అవుతాను? అంటూ దిగులుతో మంచం ఎక్కింది, చూద్దామని వచ్చి ఒక్కాక్కాళ్ళుం ఇలా కూర్చున్నాం.”
కృష్ణనుందరి తెల్లగా, సన్నగా, పెద్ద కళ్ళూ, పొడుగాటి జడా, అంద౦గా వుంటుంది.
“ఉన్న మాటంపే నీకంత కోపం ఎందుకే కృష్ణా? నుందరి ఆందంగా ఉంటుంద్మరా అంటే మురిసి చస్తావుగా? పాపం, ఆ పాడు అబ్బాయి పాడి మరి వినిపించాడు. అసలు నువ్వతని పాడు గుణాన్ని,,.
“అభినందించాలా?” కస్స్పుమంది కృష్ణసుందరి,
“వ్యాట్‌? నీకు నిజంగా - ఆ పాడు వాడిమీద కోపంగా వుందా? అయితే వెంటనే వాణ్ణి 'పెళ్ళిచేనుకో అన్నం వందకుండా మాడ్చి-మాడీ,
ఇ ణ న్న ఏ గ చూడ్చి....
“సుందరే మాడుతుంది. వాడు దర్హాగా హోటల్‌కి పోతాడు"
“జ్జీకం అంతా దొరకబుచ్చుకుని ఒక్క చెసా కూడా యివ్వ కూడదు.
“ఆప్పులు చేస్తాడు.
“పాయింటే! అయితే కొంచెం ఆలోచించాలి నేను”
88 స్యిట్‌హోమ్‌- 1
*ఎందుక(రా వూన్కు? కాస్సేపేవో మంచి కటుర్లు చెప్పుకో 'రాదూ?” మూల కూర్చొని పేపరు చదువుకుంటోన్న సీత.
“మంచి కబుర్జూ? అవెలా వుంటాయ్‌*” అందరూ విభ్యమం!
“తెల్లవారు ధూమున లేచి, పలుదోమి, స్నానంచేసి, దేవుని
పూజించి.
“*చాలా? తర్వాత అబ్బాయిల్ని తిట్టచ్చా!”
“తిట్టచ్బు. ఆసలు మీరంతా ఒక్క (ప్రశ్నకు జవాబు చప్పండి? ష్సీలో ఒక్క_ళ్ళయినా పెళ్ళిచేసుకోకుండా వుండిపోతారా?ో
“*ఆ( నేనుంటా” విమలా!
“*శేనూ వుంటా...
ఉన్సేన్స క్రూడ్రా వుంటా....”
“నే నసలే వుంటా...”
“నేనుండను. పెళ్ళిచేనుకుని మొగాళ్ళనందర్నీ తిడుతూ వుంటా, శాల్చుకు తింటూ వుంటా
“అవున్మరా! అదే బావుంది.”
“ని! ఆదేం బావుంది?”
“మీ ధోరణి నాకేం నచ్చలేదు. అసలు మగవాళ్ళంటే మీ కెందు కింత ద్వేషం?” సీత! పాత సీత!
“అలా అడుగు, బావుంది” అంది వుష(కమిస్తూ విమల.
“ఆందరూ వినండ(రా, విమల వుపన్యసి స్తోంది.”
“కృష్ణనుందరిక్తి పాడ్డు అబ్బాయికీ పెళ్ళి చేస్తాం అనుకో. వెంటనే వాడు దీని మీద ఆజమాయిషీ, "పెత్తనం మొదలు పెడతాడు. “దివ్య స్వరూపం,...సింగినాదం....* అని పొడినవాడు *నా మొవంలా తగ లడ్డావ్‌, నా ఖర్మంకొద్దీ దొరికావ్‌,” అని తిట్టిపోన్తూ వుంటాడు. సుందరిని మించిన దివ్యస్వరూపం ఇంకా ఎక గ్రాడైనా వుంటుందేమో వెతకాలని బయర్దేరుతాడు, అడ్డమైనవాళ్ళ వెనకా పడి పాడటం (ప్రారంభిస్తాఢు. నాకు పూర్వ జన్మల మీధ నమ్మకం వుంద్యరా! ప్పేడపురుగ్యు నెక్టు జన్మ మగు
స ట్‌
స్వీబ్‌హోమ్‌-1 త వాష్య. గత జన్మ వాసన వాళ్ళని వదలదు....అందుకనీ....చెప్పే దేమి “ టంటేలాకనం....మగవారిని అందులోనూ -పాడువారిని.... ద్వేషించాలి! ద్వేషించి తీరాలి”
చప్పట్లతో మార్మోగింది గది,
క్‌ ఎట్టసుందరి మొహం పద్మంలా విప్పారింది.
“ఇ౨ళకీ---విమలా!....నువ్వు డిక్టేటర్‌ వైతే ఏం చేస్తావో చెప్పనే తేదేగొ
“క్షా స్మృతిలాంటి పు స్తకాలేవో చదివితేగానీ నాకేం తోచేలా- లేద్యరా” నీరసపడి కూర్చుంది వీనుల.
“ఇదుగో! నేను చెప్తన్నాను. మీరంతా కిక్కురునునకుండా పెళ్ళిళ్ళు చేసుకుంటారు. పిల్లల్ని కంటారు. మావారు, మా యిల్లు అంటూ ముచ్చట్లు చెప్పుకుంటారు. "గృహమే కదా స్వర్గసీమ! నా పభుడే, మన్మధుడే..... అని పాటలు పాడుకుంటారు తెలిసిందా”"--అంది సీత!
“సీతమ్మ శపిస్తోంద్యరా! సోనీ, శాపవిము"క్టి కూడా. చెప్పు తల్లీ.”
సీత చెప్పలేదు. నవ్వి వూరుకుంది.
వాకిట్లో, వెన్నెల్లో పడుకున్న విమలకి ఎప్పటి సంగళులో గుర్తా స్తున్నాయి. పాలపొంగులా నవ్వాస్తోంది.
“అరె! ఈయనింకా రాలేదేం?....”
ఇదేం రాతమ్మా? సింగినాదం రాళ! ఇంకా అవ్వనే లేదా?
లేచి గదిలోకి వెళ్ళింది.
బుచ్చిబాబు పేబులుమీద తెరిచివున్న పుస్తకం మీద చెంప ఆన్ని, పడుకుని నిద్రపోతున్నాడు, "పెన్ను మూచతెరిచేవుంది., కాయిళాలు చిందర వందరగా వున్నాయి, బుచ్చిని చూసీ చూడగానే ఆపురూపంగా, కసి కందకుతడా, నిద్ర మెలుకువ రాకుండా అడృళ్యుంగా ఎత్రి తీనుకువ్ళి
ణ్‌ ౪ ల నే ణో గ వెన్నెల్లో పరుపుమీద పడుకోబెదహమనిపించింది. పమలకి, కాయితాలు సర్జింది, పెన్నుకి మూత పేట్టిరదే. కళ్ళజోడు తీన్‌ దొచింది. పైట
90 స్వీట్‌ హోమ్‌-1
కొంగుతో మొహంనిండా పట్టిన చెమట తుడుస్తోంచే. మెలుకువ వచ్చింది బుచ్చికి. మత్తుగా చూశాడు. విమల బుచ్చి భుజాలమీద చేతులు వేస్తూ అంది. “ఇదేం నిద? పద, బయట పక్కలు వే?ాను. వల్లిగా వుంది.
బుచ్చి లేచి తూలుతూ కలలోలా నడిచాడు, విమల గది తలుపులు వేసి వెనకే వెళ్ళింది.
“మీ రింకా వస్తారని ఎదురుచూస్తూ కూర్చున్నాను" అంది పక్క సర్దుతూ.
“ఎప్పుడు నిద్రపస్టేసిందో నాకే తెలీలేదు విమలా! ఇంద సేపూ నిద్రపోకుండా ఏం చేస్తున్నావు
“ఏదో ఆలోచిస్తూ పడుకున్నా, మా వాళ్ళంతా గుర్తొచ్చారు.”
బుచ్చిబాబు తలకింద చెతులు "పెట్టుకుని ఆకాశం చూన్తూ వెల్ల కిలా పడుకున్నాడు.
కాస్పేపటికి కళ్ళు తిప్పి విమల మొహం చూకాడు.
విమల కళ్ళిత్రి బుచ్చిని చూస్తూ నవ్వింది. బుచ్చిజాబు విమల చేతులు అందుకుని ముద్దు పెట్టుకున్నాడు, “విమలా! నువ్వు చాలా అందంగా పున్నావు! చందమామ చూడు! సీ కళ్ళల్లో జొరబడుతున్నాడు, అందంగా వున్నాయనీ[ కవిత్వం చెప్పాడు బుచ్చి,
నవ్వుతూ నిట్టూర్చింది విమల- “అసలు నేను పెశ్ళే చేసుకో నన్నాను చదువుకునే రోజుల్లో”
“టిం మరెందుకు చేసుకున్నావ్‌?”
“నూ సీత ళపించిందిగా?”
“వ్పిస్సృని
“లం కేమని? పెళ్ళాడి, నీక్యాడి, దెబ్బలాడుకుంటూ- జీవిత రథాన్ని తోలుకుంటూ పోతానని! అసలు నాకు మొగాళ్ళంపే చాలా కొపంగా వుండేది. అలాంటిదాన్ని. మంతం వేసినట్టు మారిపోయాను. ఎందుకో తెలుసా? నిన్నుచూసి! నిజంగా-సిలాంటి-నువ్వు నాకు భ రగాలభించటం-
స్వీట్‌హోమ్‌-1 91
నా అదృష్టం! వెయ్యి జన్మలైనా నేను విమలగా, నువ్వు బుచ్చివాబుగా పుడుతూ వుండాలి! నీ కలా అనివంచటంలేదూ !”
అరమోడ్పు కన్నులతో భర్త కళ్ళలోకి గాఢంగా చూన్తూ అడిగింది విమల.
బుచ్చిబాబు అమాయకంగా చూస్తూ విమల చెంపలు నిమిరి దగ్గరికి తీసుకున్నాడు--*వినల[పియా! నువ్వు నన్నెప్పుడూ పొగడొద్దు. కోపంగా తిడితేనే నా కిష్టం!”
చురచురా చూసింది విమల-. నిన్ను పొగుడుతూ కూర్చోడానికి నేనేం భటాణిననుకున్నావా? నా మనసంతా సీకు విప్పి చెప్పాను. అవున్లే! సీ మొద్దు మొవినికంత సున్నితం ఎక్కడిదీ?”అంది అలిగి పడుకుంటూ..
విమల కెప్పుడు కోపం వస్తుందో, ఎప్పుడు తాపం పస్తుందో.. ఎప్పుడు తిడుతుందో, ఎప్పుడు మన్నిస్తుందో అంతు చిక్కలేదు బుచ్చికి.
న్‌ గా జ
“రాణీగారు సినిమా చూడగోరుతున్నారు. ”
“రాజాగారు నిరాకరిస్తున్నారు %
“రాణీగారు కోపగృహంలో (ప్రవేశిస్తున్నారు ”
కర్రాజ్జుగారు మరో రాణీ దగ్గిరికి పోతున్నారు ”
“ఏయ్‌! మాటలు తిన్నగా రాసీ
“ఏం? అంత కోపం? ఒక్క రాణీతో వున్న రాజును చూపించు.”
“రాముడో?”
“ఆ( వున్నాడు, పది అవతారా లెత్తేడు, వెరైటీకోసం-లా. ఒక్క జన్మలో ....ఎలాగో వున్నాడు---”
“*న్సరి హరిళ్చం[దుడో?
“ఆసలా కథ నేను నమ్మను.”
“అయితే సరే! నీ ఇష్టం వచ్చిన దగ్గిరికి వెష్ళ్టో అంది విమల కోపంగా.
90 స్వీట్‌హోమ్‌-1
బుచ్చి తర్కానికి అన్నాడేగాని రాముడంటే తగని భయం! వీధి లోంచి ఎవరో పిలిస్టే గదిలోంచి వెళ్ళిపోయాడు,
బుచ్చి హాస్యానికి విమలకి ఒళ్ళు మండుతోంది. గతంలో చాలా సార్ద చెప్పింది-అలాంటి “ఐండ' విస్యం తను భరించలేనని ఏ విషయం తోనూ హాస్యమాడని బుచ్చి అప్పుడప్పుడూ “మరో రాణి విషయం ఎత్తుతూంటాడు.
వీమలకి కోపం వస్తే ఖాళీగా వుండే వంటింట్లో దూరి పడుకుం టుంది---సాధారణంగా.
“అలిగితివా? సభఖ్మీపియ.....అలఅకమానవా?' అని పాడకపోయినా.... బాగానే [బతిమలాడతాడు బుచ్చి
విమల, వంటింట్లో చాప వేసుకుందామా అని ఆలోచిస్తోంటే బుచ్చి వాబు ఏదో పుస్తకం, టిక్కెట్లూ పట్టుకొచ్చాడు ఆ ప*ీవిమలా! రేప్ప సాయం[తం (దౌపడీ వస్తాాపహరణంట, రెండు టిక్కెట్టు తీసుకున్నాను” అన్నాడు,
కెల్లి బోయింది విమల.... *ఓ సారి అయిందిగా ఫార్సు? మళ్ళానా?”
“ని కిష్టంకదాసీ....*
“ముష్పయ్యేని రూపాయలు మింగుతూ వెధవడామాలు నా కిష్షం ఏమిటీ?” ల్‌
“మరి తీ సేనుకున్నాను....ఏం చెయ్యనూ?”
“నెత్తి నేసుకోండి!”
“ఈ ఒక్కసారికి కోపం తెచ్చుకోకు విమలా! ఇంకెప్పుడూ తీసు కోను” తప్పు ఒప్పుకొంటూ అన్నాడు బుచ్చిబాబు,
“అది కాదు. వాళ్ళంతా ఏదో నాటకం కంపెనీ పెడుతున్నారట" వచ్చే నెలనుంచీ సోషల్‌ (డ్రామాలు కూడా వేస్తారట,...ఆందుకసి,.
“క్ర అందుకనీ
“చందా ఇమ్మంటున్నారు.”
స్యీట్‌హోమ్‌-| 93
“అరె! ఇంకా అలస్యం ఎందుకూ? పరుగెత్తికెళ్ళి ఇచ్చేయండి."
“అదికాదు విమలా?”
“లేకపోతే ఏమిటి? ఎప్పుడు (డ్రామా కెళ్ళాలనిపిస్తే అస్పుడు టికెట్టు కొనుక్కుంటాం, మళ్ళా ఈ చందాలూ సింగినాదాలూ ఎందు కంట?”
“అలా ఆనేస్తే ఎలా విమలా? (డ్రామా లతెయ్యటం అంటే.... ఎన్నో ఖర్చులుంటాయిట. ఆర్టిస్టులూ, థియేటరూ, ఆర్కెష్ట.... ఇంకానూ. కంపెనీ కొంచెం వృద్ధిలోకి రావాంంటే పదిమందీ సాయం చెయ్యాలి.”
“ఆలాని వాళ్ళన్నారా?”
“*షాపం! చాలా ఇదిగా అడుగుతున్నారు.”
“ప్పీక్టూ ఇవ్వాలనే వుంది కదూ?”
“వాళ్ళంతా దాగా తెలిసినవాళ్ళు విమలా! కొంచెం స్నేహికులు కూడాను.”
శఫ క్‌
“నీ క్రిష్ణం లేకుండా మ్యాతం నేనేమీ చెయ్యను, సరే! ప్రస్తుతాని కేమీ లేదని చెప్పేస్తాను.”
“*వ! అదేమిటి? నీ మీద వాళ్శంత నమ్మకం పెట్టుకుని వస్తే--- ఉట్టి చేతుల్తో పంపిస్తావా? బాగుండదు, "
“అయితే ఎంతిన్మంటావ్‌? ఇరవై వెయ్మనా?”
“వ్షొత్రిగా ఇరవై, మీ "పేర ఇస్తూ, ఏం బావుంటుంది? ఏ ఖై రూపాయలైనా వెయ్యండి,” బుచ్చిబాబు తటపటాయిస్తోంపే ఏమల దబ్బు తెచ్చి ఇచ్చి సాగనంపింది
వాళ్ళంతా మొగుణ్ని అభినందిస్తోంపే ఏమల వంటింట్లో అలక చాప వేనుకోవటం మరిచిపోయింది.
గా! ఈ శ్‌ అర్జర్వాతి పన్నెండు దాటింది. వ్యిగహంలా నడి మంచం మీద 1 చి కదలకుండా జక గాలే కూర్చుంది విమల
04 స్వీట్‌ హోమ్‌-1
రెండువారాలకో రా(్రీ, మూడు వారాలకో ర్యాతీ-- జాగారం తప్పటం లేదు విమలకి. బుచ్చిబాబు ఇరుగు ఫొరుగూళ్ళకి కూడా (డ్రామా అకి'వెళుతున్నాడంటే ఆశ్చర్యంగానే వుంటోంది. స్నేహితులు లాక్కు పోతున్నారు. రానన్నా వినకుండా లాక్కుపోకారని, రానని అనకుండానే వెళ్ళి వస్తున్నాడు బుచ్చిబాబు. మొదట్లో విమల కూడా వికాలంగా ఆలోచించింది- “మనిషంత మనిషిని పాలు తాగే పసిబిడ్డలా కట్టిపడేసే అంతకన్నా అత్యాచారం వుండదు. ఆదదానికిగాసీ--- మగవాడికిగాని బొత్తిగా ఇల్లూ పిల్పిలే [ప్రపంచం కాకుండా, వేరే స్నేహితులూ, వేరే అభిరుచులూ, వేరే వ్యాపకాలూ వుండాలి. లేకపోతే. పతి వ్యక్తికీ 'నేనూ-నాదీ" అనే స్వార్థం పెరిగిపోతుంది. దృక్పథాలు సంకు చితంగా తయారౌతాయి. మనుషులు హాయిగా, (పకాంతంగా (బతకాలీ అంటే ఎవర్నీ, ఎవరూ డిశ్లేట్‌ చేయకూడదు. ఎవరి కర్తవ్యం వాళ్ళు తెలుసుకుని మరీ పాటించాలి! నాటకాలు వెయ్యటం ఒక కళా సంఘ సేవ, నాటకాలు చూడటం, (పోత్సహించటం కూడా కళారాధనే. ఊం, వెళ్ళనీ!....సంతోషంగా పదిమంది 'స్నేహితులతోనూ తిరగనీ! హాయిగా వుందనీ!”....అనుకున్న విమల-బుచ్చిబాబు స్నేహితులు స్థాపించిన డ్రామా కం'పెనీకి తెరలో ఏవో లేవంపే ఖజానాలోంచి కొంత సౌమ్ము తెప్పించి, ఖరీదైన తెరలు కొనిపించి మొగుడితో (పెజెంట్‌ చేయించింది. “అడజన్మ" (డ్రామాలో హీరోయిన్‌కి పట్టుచీర కావాలంపే చను కట్టటం మానేసిన కంచి పట్టుచీర ఇప్పించింది. [డ్రామా వ్యవహారాల్లో తిరుగుతూ ఎవరితోనో మాట్టాడటానికి ఎక్కడికో వెళ్ళాలంటే స్వంత ఖర్చుల మీడ బుచ్చినీ పంపించింది నాలుగై దుసార్లు.
“ఎందుకు? ఇదంతా ఎందుకు చేస్తున్నాను? సీ కోసం! నీ సరదా కోసం! సరదా ఎప్పుడూ పరిమితంగానే వుండాలి. మితిమీరితే వ్యసనం అవుతుంది” ఆంది చాలాసార్హు నిష్టారంగా.
కారణం-బుచ్చిబాబు (డ్రామా సరదాలో పడ్డాడు.
విమల ఇంగితాన్ని ఎన్నడూ గుర్తించలేదు. పొరుగూరు వెళ్ళి ఇంటికి వచ్చిన మర్నాడు, “విమలా! రాతి నీకేం భయం వెయ్యలేదు
స్వీట్‌ మోమ్‌-1 త్‌ కదూ? పీడకలలు రాలేదుకడూ? పిల్లలిద్దరూ బాగా నిద్రపోయారు కదూ? నిన్నేమీ ఏడిపించలేదు కదూ? సుఖంగా వున్నావు కచూ” అని అడిగిన పాపాన పోడు.
“వెధవదీ....అనవసరంగా లాక్కువెళ్ళారు.” అంటాడు అలిసి. పోయినట్టు. అలా అన్న పెద్ద మనిషాామళ్ళా వచ్చినప్పుడు--- *నెన్సు రానోయ్‌. మా ఇంట్లో పెద్దవా శెవరూ లేరు. పిల్లిలతో ఒంటరిగా. ఆఅవీదడ పడుకోలేదు "” అని నిర్మొహమాటంగా చెప్పలేడు. లోపలికి వచ్చి--“వెళతాను విమలా! బావుందదు అంటాడు. విమల కొన్నిసార్లు ఇష్టంగానూ, కొన్నిసార్ధు అయిష్టంగానూ పంపించింది.
సాయంకానికి సాయం[తం-“వెళ్ళద్దంటే మానేస్తాను వెళ్ళమంటే వెళతారు. అంతేగానీ వెళ్ళి తీరాల్సినంచ రాచకార్యం ఏముందని ఆలో చించరేం? కంపెనీవాళ్ళు నిత్యం (డ్రామాలు వేస్తోనే వుంటారు. మీర ఇల్లూ వాకిలీ వదిలేని ఎన్ని [డామాలకి తిరుగుతారు? ఇలా ఎన్నాళ్ళు? ఎంతకాలం? పాపకి జ్వరం తగిలింది. రాతికెలా వుంటుందో! మీ ఇష్షం మీరు సరదా పడుతోంకే కాదని నే నెప్పుడూ వ్యతిరేకించలేదు... నాతో చెప్పనవసరం లేదు” అంది సీరియస్‌గా.
విమల చాలా కోపంగా వుందని బుచ్చివాబు [ప్రయాణం విరమించు కుని గదిలో పడుకున్నాడు.
అరగంమైనా దాటలేదు. వైరింజన్‌లా వచ్చింది [డామావాళ్ళ టాక్సీ. లోపలికి వచ్చిన న్య క్తి బుచ్చిబాబుని చాలా బలవంత పెట్టాడు. బుచ్చివాబు బట్టలు వేసుకుసి వితుల దగ్గిరికి వచ్చి, “విమలా! ఈ ఒక్క సారికి వెళ్ళి వచ్చేస్తాను. జ్యాగ్రత్తగా పడుకో!” అని వెళ్ళిపోయాడు.
సరిగ్గా కిందటిసారి కూడా ఇలాగే అన్నాడు-- ఈ .ఒక్కబసారికి వెళ్ళి వస్తానని, అప్పుడు నమ్మింది. ఇప్పుడు నమ్మటం ఎలా?
“ఆసలు ఇదంతా నువ్వే చేశావు. అళన్నీ నాటకాల పిచ్చిలోకి దింపావు" అంది మనస్సు చివాట్లు "పెడుతూ,
$గ స్వీట్‌హోమ్‌-1 అవును. తను ఆ షునిషి కోసం చేసింది. ఆ మసిషి- తన భర్హ- చుర్మార్గుడు కాదు. తనకి తెలును, తనని అమితంగా (పేమిస్తాడు. ఆదీ తలుసు. అందుకే తను అతనికోసం ఎన్ని ఆయిష్టమైన పనులై నా సంతో వంగా చేస్తుంది. కాసీ....తను నాశనమౌత్తూ. తన బాధ్యతలు విస్మరిస్తూ, (పేమిసే....అది మూర్ధత్వం కాదా? ఆ మనిషి తన కోసం ఏం చేస్తు న్నాడు? విమల మంచం దిగి పాప దగ్గిరికి వెళ్ళి పక్కలో కూర్చుంది. పాప గాఢంగానే న్మీద్రపోతోంది. కాని ఒళ్ళు కాలిపోతోంది, తర్మడి ఇంట్లో వుంచే-...జ్వరానికి మంతం పెట్టడు కానీ విమలకి వైర్యంగా వృండేడి. ఇప్పుడు మాతం? అంచకన్న ఎక్కువ దైర్యంగా వుండాలి. మొగుడి వ్యవహారం ఏమల కిసారి చాలా చిరాకు తెప్పించింది. స్త శ ఈ మర్నాడు వీకే వచ్చాడు బుచ్చిబాబు, పది గంటలకి సిద లేచి కాఫీ ఆరగించాడు. విమరితో మాట్టాడబోతే తప్పుకుని వెళ్ళిపోయింది. “చెల్లికి జ్యరం వచ్చిందినాన్నా!” అన్నాడు ప్యుతుడు, బుచ్చిబాబు గబ్బగ్సం వెళ్ళి కూతుర్ని చూశాడు. “విమలా! హిపకి జ్వరం అని చెప్పలేదేం” పొద్దుపే హాన్చిటల్‌కీ శీను కెశ్ళేవాజ్జిగా” అన్నాడు, “ఇదిగో! వంటయ్యాక నేనే తీసికళతాను” అంచి విమల, బుచ్చిదాబు తెల్లటోయాడు, “ఏం? నేనేమయ్యాను? అన్నాడు. “ఇవాళ వుంటారు, రేపు పుండకపోతారు, ఇలాంటివన్నీ నేనే చూనుకోవటం మంచిది.
స్విట్‌హోఘ్‌-1 క్రి? బుచ్చిబాబు తర్క_6 పెంచుకోలేదు. బట్టలు వేనుకుని బయట్టేరి. వెళ్ళి డాక్టర్‌ని తీసుకొచ్చాడు. విమల ఎడమొహం పెడమొహంగా తిరిగింది సాయర్మతం వరకూ. బుచ్చివాబు కూడా ఒకటికి రెండుసార్దు పలకరించి వూరుకున్నాడు. నిరుత్సాహంగా, దిగులుగా పడుకున్నాడు. విమల్ని ఆర్థం చేసుకోవటానికి అచనికి శకి చాంటంలేదు.. ఒక ప్పుడు తనే ఇష్టపడిన వ్యవహారాలను గురించి మరొకప్పుడు యెంతో అయిష్టం (ప్రకటిస్తుంది. అదే బుచ్చిబజాబుకి అర్థం కావటంలేదు. విమల ఎందుకో గదిలోకి రాబోయి వెళ్ళిపోయింది కొంగరెక్కలా- నుల్లెపువ్వులా-మంచి ముత్యంలా-మిసమిసలాడే తెల్లటి వీర కట్టుకుంది. తళుక్కూన మెరిసిన మెరుస్పలా మాయమైంది. వీసుం....ఎందుకో---వారిపోతోంద్‌ి. దూరం.... దూరంగా.... వుంటోంది. పూర్వంలా హుషారుగా, ఉక్సాహంగా వుండటంలేదు. తన నింత దూరం చెయ్యగలదంటే నమ్మలేకుండా వున్నాడు. గదిలోకి వెళ్ళుటం ఇష్టంలేక పీధి వరండాలో నిలబడి పిల్లల కోసం ఎదురు చూస్తోంది విమల. రోడ్డుమీద నడుస్తోన్న ఒక యువతి హఠాత్తుగా తమ ఇంటివైపు రావఢం గమనించింది. చూస్తోండగా ఆ అమ్మాయి గుమ్మం ముందుకు వచ్చింది. నల్లటి జార్జెట్‌ చీర కట్టుకుంది. నల్లటి హేండ్‌ బాగ్‌ పట్టుకుంది. నల్లటి జోళ్ళు, నల్పటి గాజులు మనిషి తెల్పిగా వుంది. రెండు జడలు వేసుకుంది. నల్లి రిబ్బను, కొనలు తేరేలా కాటుక్త దిద్దుకుంది. అలంకారానికి, ముఖ కవళికలకి పొత్తు కుదరటంలేదు. మనిషి కంగారు పడుతోన్నట్టు, ఏదో ఇబ్బందుల్లో మునిగివున్నట్టువుంది. గుమ్మం ముందు అగి నేమ్‌బోర్జు చూసి మరీ లోపలికొచ్చింది. “బుచ్చిబాబుగా రున్నారాండి? అంది విమలని చూస్తూ విమల వెంటనే జవావివ్వలేదు, ఇవ్వలేకపోయింది. ఈ వచ్చిన మనిషి యేదో కేసు గురించి నచ్చిన క్షయింట్‌ అంటే నమ్మబుద్ధి కావటంలేదు,
ఏ8 స్వీద్‌హోమ్‌-1
“నృ ర్రవరు?” అంది, అది ముందు చెప్పమన్నట్టు.
కన్సేన్స_న్లా పేరు పద్మావతి. [డ్రామాలో యాక్ట్‌ చేస్తూంటానండీ! బుచ్చికాజుగారికి బాగా తెలుసు... క్రిందటి నెలలో వేసిన “నారీ హృద యంలో' నేను వైడ్‌ హీరోయిన్‌గా వేశాను, మీరు చూసే వంటారు" అంది పద్మావతి బంవంతంగా నవ్వుతూ.
_ తలేదు. నేనా (డామాకి దాలేదు” పొడిగా అని వూరుకుంది విమల- “*ర్షూర్చోండి, నిలబడే వున్నారు" అంది మర్యాదగా.
“ఫర్వాలేదు కొంచెం తొందరగా వెళ్ళాలుడీ! బుచ్చిబాబుగారు లేరా?
“ఉన్నారు. న్మిదపోతున్నారు, ర్మాతంకా (డ్రామాకి వెళ్ళారు. నిద లేదు, ఇవ్వాశి పగలంతా మా పాపకి జ్వరం, రెస్టు లేదు. ఇప్పుడే పడు కున్నారు."
లేపమని అడిగే సాహసంచేక తటపటాయిస్తోంది సద్మావతి.
“ఏదైనా సనివుంచే నాకు చెప్పండి. లేవగానే చెప్తాను” అంది చంచీదానిలా విమల,
పద్మావతి ఆళాసౌధాలేవో కూలిషోయినట్టు చూనిందిం
“ఆయన్తోనే మాట్టాడాలండీ! [క్రిందటి నెల (డ్రామా తాలూకు డబ్బు నాకింకా ఇవ్వలేదు (పొడ్యూసర్‌గారు. మాకు చాలా అవసరంగా వుంది, మా అమ్మకి మందులుకొని శీసుకెగ్యాలి ఎంత అడిగీనొ ఆయన రేవూ మాపూ అని తిస్పటం తప్పితే డబ్బు ఇవ్వటంలేదు. ఒక్కసారి బుచ్చిదాబుగారికి చెప్పి--ఆయనకి ఈయనకీ చాలా స్నేహం....ఆందు కసీ... ఆ కబుర్లన్నీ ఓ చెంప నిజంగానూ, ఓ చెంప అబద్ధంగానూ తోచాయి, వినులకి,
“సశ! కూర్చోండి. ఆయనే లేస్తాడు” అంది నిర్మొహమాటంగా.
మాటలు నోట్లోనే వున్నాయి విమలకి, అంతలోనే బుచ్చిబాబు కళ్ళజోడు "పెట్టుకుంటూ. వచ్చాడు. పద్మావతిని చూస్తూ “మీ గొంతు విన్చిస్తే
స్వీట్‌ హోమ్‌- 1 99 ఆశ్చర్యం వేసింది. ఏమిటా అని లేచి వచ్చాను. కూర్చోండి. కూర్చోండి” అన్నాడు అఫిమానంగా. విమళలిని పద్మావతికి పరిచయం చేయలేదు
నెమ్మదిగా విమల రోపరలికి వెళ్ళిపోయింది. పద్మావతి (పాధేయపడుతూ చూసింది బుచ్చిబాబుని, “ఛశమనుకోకుండా మీరు ఒక్కసారి రావాలండీ!.... నాగభూషణం గారు =... నా ఒక్కదానికే డబ్బు లేనట్టు చిరాకుపడిపోతున్నారు. నూ అన్ముకు పుఫైడు జ్వరం. చెల్లికానీ లేదు ఇంట్లో. ఒక్కసారి మీరు చెపే-ా” =. “దానికేం అలాగే వస్తాను. మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెట్టటం ఏమిటి? అస్సలు మీకు (డామా రోజే క్లియర్‌ చేసేకారనుకున్నాను. పదండి.... నేను వచ్చేస్తాను.” పద్మావతి లేచింది. పుధైడు దైర్యంతో “మీ మిసెస్‌కి చెప్పండ్‌ వెళ్గిపోయానని. కొంచెం తొందరగా వస్తారుకదూ?” “*ఇప్పుడే-బట్టలు వేనుకు వచ్చేస్తాను.” పద్మావతి వెళ్ళిపోయింది. బుచ్చిబాబు గదిలోకి వెళ్ళి బట్టలు వేనుకున్నాడు, “*విమలా!” అంటూ వంటింటివేపు వచ్చాడు, విమల చీకట్లో పెరటి మెట్లమీద కూర్చుని మందార చెట్లుకేసి చూసోందిం శః “ “విమలా! ఇప్పుడే వచ్చేస్తాను కొంచెం పనివుంది. ఇలంకా చీకటిగా వుంది. లేచి లైట్టు వెయ్యి” ఆంటూ గది దాటి వెళ్ళాడు. గ విమలకి పిచ్చికోపం వచ్చేసింది- “నువ్వెక్కడికి వెళతున్నావో నాకు తెలుసు. నాటకంలో అంతర్నాటకం ఇది అని కసికొద్దీ రాష్షనిలా అరుద్దా మనిపించింది. కనీసం-'వీకఠిపడుతోం పే ఇప్పుడెందుకా వెళ్ళటం? అ అమ్మాయి కంళ అవసరంగా ఉంపే ఐదో పదో ఇచ్చి పంపరాదూ? తేవు వెళ్ళి ఆ దబ్బు వ్యవహారాలేనో మాట్టాడుకోరాదూ?' ఆందామని పించింది,
100 స్విట్‌హోమ్‌- 1
నోరు మెదపలేదు, బుచ్చిబాబు వినే మూడ్‌లో లేడు. విమల గిర్రున తల తిప్పుకుని-- “అసలు డబ్బు వ్యవహారం అయితే కదా” అనుకుంది.
ఆ అమ్మాయి నల్లబట్టలతో భూతంలా, పిళాచంలొ వచ్చిచన దగ్గర్నుంచి బుచ్చివాబుని ఎత్తుకుపోతోన్నట్టు వూహించింది= ఈ ఆదది కాకపోతే మరో అడది--బుచ్చిబాబులాంటి మెత్తని మనిషిని-మోమాట స్తు్జీ మభ్య పెట్టటాని కెంత కావాలి? ఇక శమ సంసార కోటలో మచ్చ పుట్టింది. వీణానాదంలా సుశ్రావ్యంగాసాగే దాంపత్య జీవితంలో ఆపశ్రుతి. తిగింది. ఇది సర్వనాశనం ఆపక తప్పదు, మవాఅయితే నెలల్లో
భర్తసి 'ప్రాణాధికంగా (యేమించటం పరాయివాళికి అర్చించ టానికా?--సరే! అతని కదే ఇష్టమైలే-ల-అదే జరగనీ!,...
విమల కళ్ళల్లోంచి కన్నీళ్ళు మెత్తగా జారి నిశ్శబ్దంగా ఇంకి హోతున్నాయి. తెల్టవీరళలో. సమ్ము[ద్రపుటల తిచినట్టు దుఃఖం పొంగి హొర్టింది. మోకాళ్ళమీద మొహం “పెట్టుకుని కింద పెదవి నొక్కుకుంటూ నిశ్శబ్దంగా పీడ్చింది విమల. చటుక్కున గుర్తు వచ్చిన ఓక జ్లాహాసికి విచ్మితంగా ప్పలకరించింది ఏమల హృదయం- “అన్నయ్య-ాపవస్తాడుం తెల్లవారి లే--వస్తాడు--- అన్నయజ్ఞ'
శః నే ననే
పంటింటి గడపలో కుర్చీవేసుకుని కూర్చున్నాడు మధుసూదనం “పీపరు చూస్తూం
మధ్యాహ్నంవేళ విమల అన్నగారికోసం కాఫీ “పడుతోంది. విమల మొహం చాలా తేటగా _ వుంది. పెదవుల మీద చిరునవ్వు చిందులాడు. తోంది. మనస్సులో చిరాకు లేవీ అన్నగారికి తెలియ కూడదన్న [ప్రయత్నం అది. అంతేగానీ గత ర్యాతి దంపళులు రాజీ పడలేధు- బుచ్చి భ్ధాబు ఎప్పుడో అర్థరాత్రి వచ్చాడు, ధర్మపత్ని కోపాగ్నిలో మాడి మసి అయ్యే సోహసంలేక మౌనం వహించాడు. విమల, ఆలోచనలళతో: సంద్నే పాలతో, భయాలతో జాగార౫ చేసింది.
స్వీట్‌ వోమ్‌-1 101 మధునూదనం వస్తూనే విమల మొహం చూసి నవ్వాడు. విమలా కూడా చిరునవ్వు చిందించింది.
“బ్రావున్నావా?లా-సి పతిదేవుడూ,... మీ చిరంజీవులూ....”
ఒక ఆరోగ్యంతో ఆలరారుతున్నాం.”
భోజనాలయ్యాక బుచ్చిబాబు కోర్టుకు వెళ్ళిపోయాడు. మధు నూదనం ని షేపంలా పడుకుని లేచాడు. విమల కాఫీ పెడుతోంపే కుర్చీ తెచ్చుకుని వంటింటి గడపదగ్గిర వేసుకున్నాడు.
విమల ఆలోచించి, ఆలోచించి ఏదో నిర్ణయించుకున్నట్టు--- “అన్నయా, సీకో మాట చెప్పాలిరాశొ అంది డికాక్షన్‌ వడపోన్తూ,
“మందు కాఫీ ఇచ్చి యిలా కూర్చో! ఈ వియత్నాం వాళ్ళు ఎంత దైర్యంగా పోట్టాడుతున్నారో చూకావా?"
“కాస్సేపు నీ పేపరు సాహిత్యం కట్టిపెట్టి నా గోడు వినుం అన్నగారివి వచ్చావు కదా, నా కష్టసుఖాలు చెప్పుకుందామంటే.... ఇదిగో కాఫీ.
కప్పు అందుకుంటూ --- “*ఆదెంత భాగ్యం? చెప్పు, వింటాను” " అభయమిచ్చాడు సహోడరుడు,
“నా కెక్క-డైనా ఉద్యోగం కావాలి!”
ఉప్సీ ఆయనతో చెప్పలేక పోయావా?”
జన్సళ్టే మొగ్గలు కావురా! ఉద్యోగం! నేను ఉద్యోగం _చేద్దామను- కుంటున్నాను.”
తెల్లబోయాడు మదధునూదనం - “నువ్వా? వుద్యోగం చేస్తావా అదేవింటి మీ ఆయన్నేం చేస్తావు? ఇల్లేం చేస్తావు?”
“ఇల్లు నాది కాదు. ఆయస్టీ! ఆయన్ని నేను చూ'సేదేమిటి? నికే. పంలా వుంటాడు”
మధునూదనం నవ్వి కొంచెం ముందుకు ఒంగి, విమల మొహరం లోకి చూస్తూ అన్నాడు. “నిజం చెప్పేయ్‌! దెబ్బలాడుకున్నారా? ఆ దుర్మా, ర్లుడు నిన్నేమైనా అన్నాడా?”
ర్ట
102 స్వీదహోమ్‌-1
“దుర్మార్షం అంతా నాదీ న్పీ టథెండు....మ౦.,..చి....వా....డే....
“ఆసలు సంగతి. చెప్పవే! నీ కిప్పుడు హఠాత్తుగా వుద్యోగం ఏమిటి? షీ ఆయన సీన్నాదిలి ఒక్క గడియ కూడా వుండలేదంటా వుగా?”
“ఇప్పుడా ఇబ్బంది లేదులే. ఆయన స్నేహితులూ -ాజామాలూ సింగినాదం౦.... చాలా నేర్చాడు"
“అన్నట్టు.... మొన్న ఉత్తరంలో కూడా రాకాడు, నవో (ణామా తొడవలూ అవీ. అసబేమిటా కథ?”
“కథే అది. ఎవరో టిక్కెట్టు తీసుకొ స్తే, పోనీకడా అని ము,ప్పై చూపాయలు పెట్టి కొని (డ్రామాకి వెళ్ళాం. అదీ వచ్చింది ముప్పు. ఇంతై ఆఅంకై (బహ్మాండమంతైంది, ఆ స్నేహితులు శ్యతువుల్లా ఈయన వెంట పడ్డారు. నెల్లాళ్ళళో కేంప్ప. డబ్బుపోయి శని పట్టింది. ఈ [డామాల 'వ్ణనవిరం, ఆ గొడవల్లో ఇల్లు పట్టకుండా తిరగటం,"నా కిష్టం లేదు.
“ఆగు, సీ కిష్టం లేదని చెప్పావా?”
“ఆం లకసార్డు. వింపేగా?
“ఎందుకు వినడూ? బుచ్చి చాలా మంచివాడు, సరిగ్గా చెప్పి వుండవు.”
“ఇంకా ఎలా చెప్పాల్సి? “నువ్వు వెళ్ళొద్దు అని ఆర్ధర్‌ వెయ్యా అన్న మాట! అంళ వరకూ అర్థంకాదు మనిషికి, డబ్బూ ఇవుతోందిం ఆరోగ్యమూ పౌదవృతోంది. నాకిష్టంలేదసీ తెలుసు. ఇంకా ఎందుకా శొమాల పిద్చి”
“అసలు తప్పంతా సీడి, నువ్వు సుఖపడతావని, ఈల వెయ్యటం కూడా రానివాజ్ణి నీకు పెళ్ళి చేశాను, వాడికి కొన్నాళ్ళు పేకాటా, కొన్నాళ్ళు చఊాగుడూ కూడా నేర్పావు. ఆ రెండూ వదిలాయంపే ఇప్పుడు (డ్రామాలు! నీ మొగుడి భాగోతం సీకు తెలునుగా?' నట్టి మొహమాటన్తుడు. ఇష్టం లేక పోయినా కాదనకేడు, అలాంటివాణ్ణి---గారం పెట్టి పాడ చేసేశావు.”
స్వీట్‌ హోమ్‌-] 103
“న్సవ్వు అక్ష చెప్పినాసరే, నేను చేసినపని తప్పని ఒప్పుకోను. సరదాగా బతకాలని నేనంపే వ్యసనంగా మార్చుకుంటాడు తను.”
“అందుకే నువ్వే అతన్ని కం[టోల్‌ చెయ్యాలి.”
“ఎప్పుడూ చెయ్యను. అదినా పద్దతికే విరుద్దం. తనే కెలును కోవాలి. “భార్యలతో అప్యాయంగా వుండటం ఒక కళ" అన్నాడు ఠాగోర్‌. ఆ కళ నేర్పితే వస్తుందా?”
“వస్తుంది విమలా! ఎవరి మాటో అలావుంచు, బుచ్చిబాబుకి వస్తుంది. నువ్వు చెప్పిన మాట ఏదైనా వింటాడు. అంత మంచివాణ్ణి ఎరేదుకలా బాధ పెడతావు చెప్పు?"
“అవును సీ (ఫెండ్‌ని నువు వెనకేనుకురాక నా గొడవ నీకేం పడుళుందిలి” ముక్కు ఎగవీల్చింది విమల.
“అయితే నన్నేం చెయ్యమంటావు?”
“నా కెక్కడన్నా ఉద్యోగం చూసి పెట్టు”
“ఎవడిస్తాడే నీకు ఉద్యోగం? బి. ఏ, పూర్తిచెయ్యమని నెత్తి, నోర్లూ బాదుకున్నాను. విన్నావా? ఉద్యోగం అంటే కందిగుండ విసరటం, అప్పడాలు ఒత్తటం అనుకున్నావాగే
“జ రేయ్‌! నేను సీరియస్‌గా మాట్టాడుతున్నాను. నీకేదో హాస్యంగా వుంది. తల్పుకున్నానంటే చి ఏ., ఎమ్మే కూడా వూ ర్తి చేస్తాను దర్జాగా వుద్యోగం చేసుకుంటూ బతికేస్తాను. తెలుసా?
“ఎందుకొచ్చిన [ప్రగల్భాలు చెప? నువ్వు (ప్రాణాలైనా వది లేస్తావుగాని మొగుష్టి వదలవు,” "
“చూస్తూ వుండు. రెండూ వదిలేస్తాను. ఆడవాళ్ళు మొగుణ్ణి గురించి ఆలోచించేదంకా "పెళ్ళికిముందే. "పెళ్ళయిన్నాడే ఆఆలొచనలన్నీ ఛస్తాయి. ఇక అప్పట్నుంచీ పతియే (ప్రత్యక్ష దెయ్యం.”
“ఎంఛయినా నేనూ ఓ ఆధదానికి....”
“మొగుడువనే చెప్తన్నాను. మా మద్దావతాకానికి నా గోడెలాగూ వినపడదు. నువ్వయినా నిన్ను నమ్ముకున్న ఆడదాన్ని సుఖపెట్టు,
శాల్చుకు తినకు.”
104 స్విట్‌హోమ్‌-1 *వ్పిములా? బొత్తిగా ఇంత వై రాగ్యం బాగులేదే! ... ఏదో చిన్న చిన్న చికాకులు వస్తే మా(తం....ఎలాగో సర్దుకుపోవాలి గానీ...” “షోని నువ్వు సర్దేస్తావా?”
*నెనా?....ఏం చెయ్యనూ?”
“నీ (పెండ్‌ని చివాట్టు పేట్టు. ఆ నాటకాల పిచ్చి మాన్చించు, నిషే పంలా వుందమనులో
“నా శల్టీ! సీ సంగతి నాకు కొత్తా? సోసీకదా అనీ కిందటిసారి సికు నే నెంత వుపకారం చేవానూ? ఆఖర్న నీ మొగుడూ నువ్వూ ఏకమై పోయి; నన్ను నానాతిట్టూ తిట్టావు....దర్చీ (క్రీచర్‌ అన్నావు. మళీ ఛాయ చారమా? నాకేం బుద్దిలేదా?”
“అలా అనేస్టే ఎలారా అన్నయా? అప్పుడేదో....చిన్నతనం.... ఆలా తెస్టేకాను. సీ మేలు మరిచిపోయాననుకున్నావా? దేవుణ్ణయినా గుర్తు చేసుకోనుగానీ నిన్ను రోజూ గుర్తు చేసుకుంటాను. నా మాట నమ్మవా?”
“ఈ చెప్పు, చెప్పు. నమ్మటం నా యిష్టంలే. అవసరం సిద”
“నాదో సీదో మరో పదేచ్శపోతే. తెలుస్తుంది. నాకో కొడు. కున్నాడు. సీకో కూతురుంది. గుర్తుపెట్టుకో.”
“నా కూతుర్ని....నీ కొడుక్కా?....చదువూ సంధ్యాలేని ఆ అడ్డ గాడిదకా? కట్నం ఎంతిస్తావు?”
“వాగరా వాగు, నా కొడుకు డాక్టరై నప్పుడు --నీ కూతురు వూలి దంధ తీసుకొని మరీ బయళ్టేరి వస్తుంది. అప్పుడే అడుగుతాను-కట్నం ఎంతివ్వాలో, ఎవరు ఎవరి కివ్వాలో 1”
మధుసూదనం విరగబడి నవ్వాడు.
సమయం చూసి విమల (పైదేయపడటం మొదలు. 'పెట్టిందిం "అన్నయా కొంచెం నీ (ఫెండ్‌కి చెప్పరా! అతగాడు (ప్రేమించటం లేదని నేనేం యాదవటం లేదు. [పేమించినట్టు నటించటం మహా ఘోరం. [యేమించేవాడయికే నాతో అన్యోన్యంగా వుండాలి, ఆదే వివరంగా. చెప్పీ, చివాట్టు సెట్టు"
స్విట్‌హోమ్‌-1 కే05
- అంతా చెప్పే నాకే మిస్తావ్‌?”
“చూస్తావుగా, ఏమిస్తానో?”
“సరే! మీ ఆయన-రాగానే నాకు చెప్పు, కనుక్కుంటానుం
*నేేన్సు ఇెప్పానని చెప్పకు సుమీ!”
“వం చెప”
*జ్ట! బావుండదు. బాధపడతాడు.”
“సరే! చెప్పనులే! సీ కెలా తెలిసిందంటే"
“ఎలాగో తెలిసిందను.
“సరే! ఎలాగో తెలిసిపోయిందంటా. నమ్మేస్తాశ్ళే నీ నాధుడుం”
“నిజంగా సీ మీలు మరిచిపోనురా అన్నయ్యా! కాఫీ. ఇంకా కావాలా?
“వద్దులే. వంట చేసుకో తొందరగా.”
వినుల మొగుణి తల్చుకుని కసిదీరా తిట్టుకుంది.
లు “*వదుల్తుంది తెగులు. కుదురుతుంది తిక్క క్‌ జ అ
ర్య్రైచ్చిబాబు వచ్చిం తర్వాత మధుసూదనమూ , బుచ్చిబాబూ కలిసి టిఫిన్‌ తిన్నారు, లోకాభి రామాయణం మాట్లాడుకుంటూ.
నిమల నిశ్చింతగా వంటింట్లోకి వెళ్ళిపోయింది. మధుసూదనం, మాటల మధ్య యధాలాపంగా అన్నాడు,
*జక్షాపిడకి విడాకు లిప్పించాలి బుచ్చిబాబూ!”
“*ఏవింటి అసలు కేసేవిటి” కుతూహలంగా చూశాడు బుచ్చిబాబు
మధుసూదనం కాస్సేపు మాట్టాడలేదు. ఆలోచిస్తోన్నట్టు కూర్చు న్నాడు- “కేసు పెద్దదనుకుంటే పెద్దదీ, చిన్నదనుకుంటే చిన్నదీ, ఈ
106 -స్విటొహోమ్‌-1 కేగులో అవిడమ్మాళం 'చాలా సీరియస్‌గానే" తీసుకుంటోంది. అసలు... 'పెళ్ళిందుకు చేస్తారు ఇప్పు. సుఖంగా, హాయిగా, అన్యోన్యంగా వుంటా శనేగా? అదదీ, మగాడూ కూడా అలా ఉండాలా అక్క క్లేదా?”
“ఉండాలిగాసీ....చాలా మంది అలా వుండరు మధూ! కొన్ని 'సంసారాల్డ్లో మగవాళ్ళు సిన్సియర్‌గా వుండరు. కొన్ని సంసారాల్లో ఆడ వాళ్ళూ వుండరు.”
“ఎవరు వుండకపోతే వాళ్ళదే తప్పు. అవునా? అలాంటి వాళ్ళతో మిగతా వాళ్ళకి ఏం నుఖం వుంటుంది?
“ఆసలు విషయం ఏమిటి? ఆవిడ భ ర్త ఆవిజి హింసిస్తాడా?”
“హింస అంటే కరతో కొటడం ఒక్క టేకాదు, ఆడదాని మన ఆట ఆలే కు సుని సంతోష పెట్టటానికి ఏ నాడూ ఓ అణా మల్లెపువ్వులు తేకపోవటం కూడా హింసే అవునా?”
“అవుననుకుంటా.”
“అతనికి వాళ్ళావిడంటే ఇష్టమే. కాదనలేం. కాని ఆవిడ అతణ్ణి అర్థం చేసుకున్నంతగా, అవిణ్ణి అతను అర్థం చేసుకోడు, ఆలవాట్లకి తేలిగ్గా లొంగిపోతాడు, అవి ఆవిడకు ఇష్టంలేదని తెలిసినా మార్చుకోవా అని ప్రయత్శించడు, అక్కడే వస్తుంది పేవీ”
“ఆవిడ క్కూడా భర్ధంపే ఇష్టమేనా?”
“దాలా ఇష్టం. తన జీవికానికి ఆతను తప్పితే మరేమీ లేదను కునేంత పిచ్చి ఇష్టం.”
“అంత ఇష్టమైతే భర్తనెందుకు విమర్శిస్తోంది? అతనేం చేసినా ఆవిడ సంతోషంగా వుండాలికదా!”
“అది మూర్థత్వం! ఇష్టమైన వాళ్ళు వెళ్ళి నూతిలో దిగుతానంటే చూన్తూ వూరుకుంటామా? ఆతని అలివాట్టు అళన్నీ, సంసారాన్నీ, నాళనం చేసేవేగోని ఉద్ధరించేవిగావు. అలాంటి పరిస్థితుల్లో “(పేమ,[పేమ
ఆని అతనీకి శోళంవేన్తూ చూస్తూ. వూరుకుంటే ఒక వ్యక్తిగా అవిడ
స్విటోహోమ్‌-1 107 డూసుటి ఏమిటి? పన్దిలు పెరిగి వస్తున్నారు. సంసోరం ఏ గంగలో కఠ వాలి?”
బుచ్చిబాబు విడాకుల కాలూకు రూల్సు ఆలోచించుకోవదడంలో పడ్డాడు.
“ప్పిక్రమ్మవారు పడ్డన్ని కష్టైలు కావనుకో. అయినా ఎవరి దృక్పధథా న్నుంచి వాళ్ళ కష్టాలు ఆలోచించాలి మనం, "ఇద నాకు కష్టంగా వుంది" అని ఎవరైనా అంటే, వాళ్ళ తత్వానికి అది కష్టమే అనుకోవాలి. అది ధర్మంగా వుంటే వాళ్ళకి సానుభూతి చూపిస్తాం. లేకపోతే లేదు. ఈ కేనులో ఆవిణ్ణి నేను కూడా సపోర్ట్‌ చేస్తాను. ఎందుకంటే ఆవిదకున్న సిన్సియారిటి అతనికే లేదు. _ ఆవిడ ఏదైనా ఉద్యోగం చేనుకుని వేరే వుంటానంటోంది. ఉన్నా లేకపోయినా ఆ సంసారంఠి' అలాంటి పరిస్థి తులు వచ్చినందుకైనా పిచారించాలిక దా?”
“*ఆబ్రవ్ఫన్సు మరి"
“వివరాలు తర్వాత చెప్తాను. బాగా ఆలోచించు బుచ్చిబాబూకీ ఇలాంటి కేసయితే విడాకు లొస్తాయంటావా?”
“ఎందుకురావు? ఇష్టంలేనివాళ్ళు బలవంతంగా కాపరం చేస్తారా? (ప్రయత్నించాలి మరి,...”
మధుసూదనం నవ్వుతూ “ఆ (ప్రయత్నం ఏదో చేని విడాకు లిచ్చెయ! విమల్ని తీసుకుపోతానుకొ అన్నాడు. బుచ్చిబాబు మొహంలోకి చూస్తూ.
బుచ్చిబాబు తెల్లటోతూ అయోమయంగా. పిచ్చిచూపులు చూళాడుం మధునూదనం మొహంలో ఏదొ వెదుకుతాన్నట్టు చూశాడు. "విమల్ని .... తీసుకుపోతావా? ఇదంతా నా గురించేనా?” అందా మనుకున్నాడు. నోరు ఏడలేదు. కలవరంతో మొహమంకా చెమట పోసింది. తలవాల్చి పెన్ను మూతకేసి చూస్తూ గడిపాడు కాస్సేపు. లావా పొంగినట్టు అంతుపట్టసే ఆవేశం ముంచుకొచ్చింది. లేచి కుర్చీ వెనక్కి తోసి నించున్నోడు,
108 స్విట్‌హోమ్‌-1
బుచ్చిబాబు రియాక్షన్‌ గమనిస్తోన్న మధుసూదనం కొంచెం కంగారుపడ్డాడు. “హాస్యంగా అన్నాను బుచ్చిబాబూ! కూర్చో! అసలు.... విమల....నా (ప్రాణాలు తీసి...”
బుచ్చిచాబు ఎప్పుడో వెళ్ళిపోయాడు.
తిన్నగా వంటింటి గుమ్మం దగ్గిరికి వెళ్ళాడు. అప్పడాలు వేయి స్తోన్న విమల మొగుణ్ణి చూసి తెల్లబోయింది. గబగబా నూనె మూకుడు చించి కింద పడేసింది.
“విమలా!”
పిలుపు చాలా భారంగా వుంది. మనిషికూడా కళా కాంళుల్లేకుండా నిరాశగా, విరక్తిగా వున్నాడు,
విమల, దగ్గిరికి వెళ్ళింది,
“విమలా! నువ్వు నిజంగా ఆంత బాధపడుతున్నావా? నా మొహం చూసి చెప్పు నా దగ్గిర నీకేమీ సుఖం లేదా?
అయోమయంగా ఆంది విమలంోఏమిటొ అసలేమైంది
“నా గురించి నువ్విలా అభ్మిపాయపడుతున్నావనీ, నువ్వింత బాధ పడుళున్నావసీ....ఇంతవరకూ నాకు తెలియదు విమలా! నీకు చెప్పటం -నా కంళ బాగా చేతకాదుకాని నువ్వంటే నాకు--నీకూ తెలుసు. నువ్వ నన్నెందుకు శంకిస్తున్నావో నాకు సరిగ్గా తెలియటంలేదు విమలా! నీ కిష్టం లేని వ్యవహారాలన్నీ వదిలించుకోవాలసీ ఎప్పటికప్పుడు (ప్రయత్నిస్తూనే వున్నాను ఏవో ఆటంకాలు, మొహమాటాలు....సాగటంలేదు. నా చీకాకు లన్నీ నువ్వూ అర్థం చేసుకుంటున్నా వనుకున్నాను. నువ్వింత బాధపడతా వంటే నేను అనవసరప్ప వ్యవహారాలన్నీ నెల్టిన వేసుకునేవాణ్ణి కాను" బుచ్చిబాబు దోషిలా చెప్పుకుపోతున్నాడు. ॥
విమల ద్యారబంధాన్ని అనుకుని నేలచూపులు చూస్తూ నించుంది. ముచ్చివాబు పళ్చార్తాప ధోరణిలో మాట్లాడుతోంటే విమలకి వీనులవిందుగా వుంది. “ఎవడికోసం? తప్పులన్నీ ఒప్పుకోనీ! ఇ0కా చెప్పనీ!” అను
స్విట్‌హోమ్‌-1 109 కుంటోంది. బుచ్చిబాబు అప్పటికి కొంత భారం త్రగ్గించుకున్నాడు- నిమ్రా రంగా అన్నాడు- ళా దగ్గిర నువ్వేమీ సుఖపడలేదు, విమలా!---నేనంపే నువ్వెంతో అభిమానిస్తావు. నాకు తెలును సీ మనసుని సంతోష పెట్ట టానికి నేనేమీ చెయ్యలేకపోతున్నాను. నీ కష్ట సుఖాలు తెలునుకోలేనంత జడుణ్ణయిపోయాను. నువ్వు మరెక్కడైనా వుంటే,...ఎంతో నుఖ పడే దానిఏ....ఎంతో రాణింవేదానివి. కాని---నేను--* తదబడుతూ మాటలు రాక నిర్హిప్తంగా చూన్తూ నిలుచున్నాడు.
విమల కంగారుపడింది. బుచ్చిబాబు మొహంలోకి చూడలేక పోయిందెం
ఉర్చి దగ్గిరే నాకు సుఖకాంతులు లేకపోతే ఇక ఈ [ప్రపంచంలో ఎక్కూడా అవి దొరకవు" అని చెప్పి ఓదాన్నాలనిపించింది.
“నాదగ్గిర వుండటం నీ కిష్టం లేకపోతే నేను బలవంతం చెయ్య తలఅనా విమలా? కోర్టువారు మనకు విడాకులివ్వటం ఎందుకు? నీకెలా ఇష్ట మైతే అలాచెయ్యిం నువ్వేనన్ను కాదన్న తర్వాత ఈ తాపష్యతయాలన్నీ వ్యర్థం నాకు, "
చలించిపోయింది విమల. కరుగుతోన్న మనస్సు కన్నీశ్శ్ళారూపంలో బయటపడింది.
“ఛ? ఏమిటిదంతా? అసలేమైంది? విడాకులేమిటి?' నాకేమీ అర్ధం కావటంలేదు” అంది కంగారు కంగారుగా.
బుచ్చిబాబు వెనక్కా తిరిగి వెళ్ళబోతూ అన్నాడు.
“నువ్వు నన్ను కాసించు. దండించు. కాదనను, కాని మధూ మనకి "పెళ్ళి చేఠాడు. మనం సుఖంగా వుండటం లేదంపే బాధపడతాడు, ఆతని మొహం చూడటానికి చాలా సిగ్గుగా వుంది. నిన్ను తీసికెళ్ళిపోతానంటు న్నాడు, నీకెలా ఇష్టమైతే అలా చెయ్యి, విడాకులు మాతం నేనివ్వ లేను.”
“*ఛ! లేదండి! నేనలా అనలేదు, నా మాట నమ్మరా?”
110 స్వీట్‌ హోమ్‌
భోరున ఏడ్చేయాలనిపించింది విమలకి, కళ్ళనిండా కోపం వచ్చే సింది*అన్నయాా”అని అరిచింది ఇల్లంతా విన్సించేలా.
మధునూదనం అడుగులో అడుగువేనుకుంటూ తీరిగ్గా వచ్చాడు.
“బ్సావ్రతో ఏం చెప్పావ్‌రా? తీషణంగా అడిగింది.
“ద్దాన్సకి పెడితే అంఖణాల కొస్తుందంటాతే! విడాకు లిచ్చెయ్‌ మన్నా, నువ్వేగా బాధలన్నీ వెళ +బోనుకున్నావ్‌. ఉద్యోగంచేన్తూ వేరే వుంటానన్నావ్‌.. అందుకనీ,...”
“ఆందుకనీ -- ఇడియట్‌! ఏడాకు లిమ్మంటావా? ఆయనతో ఆ మాట అనటానికి సీ కెన్ని గుండెలు? చుట్టం చూపుగా వచ్చావని కష్ట సుఖాలూ చెప్పుకున్నా, నీ 'స్నేహిళుడుకదా, నచ్చచెప్తావని [ప్రాధేయపడ్డా. అదే ఆసరా చేసుకుని ఇంత సాహసం చేస్తావా? దేవుడురా ఆయన! నా జీవితమంతా ఒక పువ్వుచేసి ఆయన పాదాల కర్పించాను!_ దాన్ని ఎక్కడ భ్యద్రపరుచుకోవాలో ఆయనకి తెలును ఆయన్ని విమర్శించి విడాకులిప్పించే "పెద్ద మనిషివా నువ్వు?---దర్జీ క్రీచర్‌ !"
“విమలా!,....అసలు నువ్వేకదా--”
“షటప్‌! మళ్ళీ మాట్టాడకు. దుర్మార్గుడా! మా 'స్విట్‌ హోమ్‌'లో సీకు చోటులేదు. తిండి తిని బండెక్కు.” గిరుక్కున వెనక్కితిరిగి వెళ్ళి పోయిండి విమల.
బుచ్చిబాబు మధుసూదనం భుజంమీద చెయ్యివేసి, తీసుకుపోవటం చూడలేదు,
జ వ 4
మంచం ఎక్కి పరుపు మధ్య బాసింపట్టు. వేనుకుని చూడ ముచ్చటగా కూర్చుని వున్నాడు బుచ్చిజాబు తెగ ఆలోచిస్తూ = పాపం! పావ్పగంట నించీ,
“విమలా! వస్తున్నావా?”
స్వీట్‌ హోమం 1 క!
అప్పటికి ఆరుసార్హు పిలిచాడు.
జవాబు లేదుం
చాలా కోపంగా వున్నాడు బుచ్చిబాబు,
అనలు సంగతేవింటటంపే---క్షిందటి రోజు సాయంతం సవోదరి ఇంగ్రీమ తిట్లతో అలిగి కూర్చున్నాడు మధునూదనం. బుచ్చిబాబు కాస్సేపు బతిమాలితే ఎలాగో తిండి తినటానికి ఒప్పుకున్నాడు.
బోజనాల దగ్గిర అన్నా చెల్లె మాట్లాడుకోలేదు
బున్చిబాబే మధ్యవర్రిత్వం నెరిపాడు.
“ని (ఫెండ్‌కి అప్పడాలంపే చాలా ఇష్టం, నేతితో వేయించాను వేనుకోమని చెప్పు....” విమల.
“మధూ! అప్పడాలు వేసుకోవోయ్‌!”---బుచ్చి.
“ హెచ్చరికలూ....విన్నపాలూ.... అక్కర్లేదులే. ఆవకాయ కావా లని చెప్పు సి అర్ధాంగికి."-..మధుసూదనం,
“విమలా! ఆవకాయ 'ెట్టలేదూ?” బుచ్చి.
“రేపు చీకట్నే వెళ్ళి నీ జోడు మార్చించుకో! సీ (ఫెండ్‌కి కూడా. ఓ జోడు కొనిపెట్టు. అదిగో! ఎదురుగానే వుంది ఆ...,.వ,...కా...య జాడీ" ....విమల.
కమ్సధ్రూ! అదేనోయ్‌ ఆవకాయా"---బుచ్చీ,
“సరి. అది వృష్పనుకున్నా"---మధు.
“ర్రస్ప కాదు. ఇప్పుడే తీసుకెళదూ! ఉప్పు కప్పుకూడా కని పించటం లేదు.”---విమల.
ఆలా ముగికాయి భోజనాలు.
బుచ్చి స్వయంగా బావమరిదికి తాంబూలం ఇచ్చాడు. మధ్యగదిలో పక్క_వేశాడు. పిల్ల లిద్దరికి కూడా మేనమామ మంచం దగ్గిర మంచం వేశాడు. వాళ్ళ దగ్గిర మాట్లాడుతూ కూర్చున్నాడు,
విమల నాథుడికోసం ఎదురుచూస్తూ పరుపుమీద పడుకుంది. సాయంతం---బుచ్చి ఆలా ....దిగులుపడిపోయి మాట్లోడటం "తలుచు.
112 స్విట్‌హోమ్‌-1 కంటే....విమల మనస్ప్సంకా పొయ్యెక్కించిన వెన్నలా కరిగిపోతోంది. తన మొగుణ్ణి గురించి, చాలా అమానుషంగా వూహించింది చాలా ' ఘోరంగా ఆలోచించింది. అళనెంత మంచివాడో మంచిపోయింది. పాపం! మొహమంకఠా కందగడ్డలా చేసుకునే వరకూ, _ దుర్మార్గంగా వినోదిస్తూ వూరుకుంది. ఛ ఛ!....ఫవీ6 బాగాలేదు, ఇవ్వాక....దాగా మాట్టాడాలి- తప్పు--ఒ ప్పేసుకోవాలి. ఎవడికోసం ఒప్పుకుంటుంది?.... “ఇంకెప్పుడు బుద్ధొసుంది నాకు? ఉత్త పూల్‌ని[ అని తనని తను తిట్టుకుంది, ఏవింటన్మూ? ఈ మనిషింకా వూడిపడ్డేం? (వెండు (పక్కలోనే పడుకుంటాడా ఏవి(టీ?.... ఆ అల్లాగే వుంది వరస. పోనీ మాట్టాదనీ! అన్నయ్య నిదపోయేవరకూ కూర్చోనీ!
అప్పుడే బుచ్చిబాబు లోపలికి వచ్చి తలుపు లేళాడు. చూసీ చూడ గానే అమాంతంగా వెళ్ళి కావలించుకుంది విమల. ఏడుపు మొహం పెప్టే సింది,
“ఛీ! ఇదంతా నువ్వే చేశావు, నేను చెప్పినట్టు వింటే ఎంఛ బావుం డేది! మా అన్నయ్యకి నీ గృరించి చెప్పేదాన్నే కాడు. వాడు నిన్ను అడిగే చాడు కాదు, నువ్వునా దగ్గిర బాధపడేవాడివి కావు. నేను సీ దగ్గిర ఏడ్చే దాన్ని కాదు--” ఆంది యాడవబోతూ.
బుచ్చి ప్రాణాలు లేచివొచ్చాయి. విమల అలిగి పడుకుంటుందను కున్నాడుగాని....ఇలా ఎగిర్రివచ్చి కొవిలించుకుంటుందనుకోలేదు.
అసలు....సీ కోపం పోయిందా?” అన్నాడు బెదురుతూ. నవ్వే సింద్‌ విమల. రాజీ పడిపోయారిద్దరూ, త ష్‌ ల పసుధుసూదనానిక్షి చీకచ్ని కాఫీ కావాలి,
చోవిమల తల్లీ! కాఫీ ఆయిందా?” అన్నాడు ముసుగులోంచే. పిమ లకి తనకీ మాటలు లేవన్నమాట గు రేలేదు,
“ఉండరా బాబూ! కంగారు పేటి ఛంపకు, ఇప్పుడే లేచాను,” అంది కష నలుపుకుంటూ వీమల
స్వీట్‌ హోమ్‌-1 క్షిప్ర
మొహం కడుక్కుని రాతి పాలతో కాఫీ పెట్టి తెచ్చింది.
అమృతం కప్పు అందుకున్నట్టు అందుకున్నాడు మధునూదనం.
“క్ర పాలవాళ్ళాతో గొప్ప చాన్సగా వుందిరా! కాల్చుకు తింటున్నా రనుకో! ఎన్నాళ్ళిలా బాధలు పదతాం చెప్పు... ఓ అవుని కొను క్కుంటేబావుందదూ? ఎంతచెప్పినా ఈ మనిషి వినిపించుకోడే” విమల తీరిగ్గా పిల్లల మంచం ఆంచున కూర్చున్ని పురాణం విప్పభోయింది.
మధుకూదనం కాఫీ కమ్మ కమ్మగా గుటకలేసి.... తలెత్తాడు. “మాడమ్మా! ఆ గోడేదో నీ మొగుడితో చెప్పుకో, నాతో మాట్లాడకు.”
“ఆసలు ముంచు పలకరించింది నువ్వా నేనా?
“నేనే!....త ప్పే!....ఏం చెయ్యనూ?.... ఈ గుక్కెడు కాఫీ కోసం: తప్పలేదు మరి.”
“అంత కోపం అయితే ఎలాగరా అన్నయ్యా? నిన్న నిన్ను తిక్షే కానుగాసీ, తెల్లవార్డూ నిద్రే పట్టలేదనుకో.... సీ ధ్యానే....* -్‌
“చీకట్నే ఆఅబద్ధా లాడకే!”
“నా మాట నమ్మవా?” దీనంగా అడిగింది విమల.
“చెప్పాను కదూ?.... కొంచెం ఎండ రానీ!
“ఆ వొస్తుందిలే! ఉద్దరిస్తుంది నిన్ను....పడుకో.".. రుసరుస లాడుతూ వెళ్ళిపోయింది విమల.
మధునూదనం మధ్యాహ్నం బయచ్దేరాడు ఇంటికి, సోతూ పోతూ, బస్సు దగ్గిరికి వావగార్ని లాక్కుపోయాడు. బస్సు రావటానికి ఆలశ్యమైన గంటన్నరా బుచ్చికి కానబోధ చేస్తూ సద్వినియోగ పరిచాడు- “బుచ్చి బాబూ! సీ పెళ్ళాం, నువ్వూ వాగానే వుంటారు. మధ్య నా [పాణాలమీదికి తెస్తారు.” అన్నాడు సీరియస్‌గా కదలేన్తూ.
“భధ! నువ్వలా బాధపడకోయ్‌ మధూ! వినుల సంగతి సీకు నేను చెప్పాలా? వూరికే అలా అనేస్తుందిగానీ....”
శ స్వీట్‌హ్లోమ్‌-]1
“నిన్నంటే నువ్వూరుకుంటావుగాని, నన్నంటే నేనెందు కూరు కుంటానూ? నీ మొహం చూసి! జెలుహ? అయినా నువ్వు విమల్ని బొత్తిగా షాడుచేళావు లెద్దూ?”
“నేనా?....ఏం చేశానూ?"
“ఏం? ఎందుకంత గారం?) ఆది తిడుతోంచే నువ్వు నవ్వ చూంటావు, నీ ముసిముసి నవ్వులు చూసి మరీ ప్కేపేగిపోతోంది. ఇదిగో! చెప్తున్నా ఏను. నిన్నేమైనా అంపే ఛసే వూరుకోకు, మాటకు చూట చెప్పు, తిడితే మళ్ళా తెట్టు తిక్క కుదురుతుంది.”
బుచ్చి కళ్ళజోడు తీసి చెమటలు పట్టిన మొహం తుడుచుకున్నాడు. “మధూ! నీకు విమలమీద బాగా కోపం వచ్చినట్టుందే! విమల ఎన్ని తిట్టినా కోపంగా తిట్టదు అదో సరదా! అంతే! మనసులో కల్మషం వుండదు. చనా నూట నమ్ము"
మధుసూదనానిక్తి ఒళ్ళు మండింది. “నీ ఖర్మ నువ్యనుభవించు. చుట్టాల్ని తిడితే ఎవరూరుకుంటారు?”
బుచ్చిదాబుకి నవ్వొచ్చింది. మండుపెండలో. నిలబడి వెన్నెల్లో వున్నంత హాయిగా నవ్వాడు. “నువ్వు చుట్టానివన్నమాట! భలే వుంది"
అసలు మీ అన్నా చెల్టెళ్ళిద్దరికి నామీదే కోపం,”
“అదిగో! ఆ మాటే అనకు, మీ మొగుడూ పెళ్ళాలిద్దరికి నేనంటే మంట
బుచ్చి మృదువుగా మధ్గూ చెయ్యిపట్టుకున్నాడు- *ఇలా నిష్టారాలు వెయ్యాలనేనా నీ చెల్టెలకి నాకూ "పెళ్ళి చేళవూ”
“గాడిదగుడ్డు! నే చేసిందేమీ లేదు. నీకూ దానికి నచ్చింది. మంత నాలాడుకున్నారు. "పెళ్ళాజేభారు.” దూరంగా బన్సుశోసం చూపుతిప్పి
నించున్నాడు మధూ,
బుచ్చిడాబు బిక్కమొహం వేశాడు. “మధూ! నువ్వు చాలా మారి పోయావు."
స్విట్‌హోమ్‌-1 కేప్‌ కస్పుషున్నాడు బావమరిది-"నేనా, నువ్వా? చాలామారానట! చాలా! ముందొచ్చిన ఇవులకంటే....అంటాలే! అలా చేసావు నువ్వు, నీ ఎదరగా నన్ను ఆది తిడుతోంటే ఒక్కమాటన్నా అన్నావా? నీ పెళ్లాం నీకు ముద్దే గాని....నేను చిన్నప్పట్నుంచీ నీ స్నేపాతుజ్ఞాని సీ కెక్కడ గుర్తుందిలే.
“త్రిడ్రితే మళ్ళా తిట్టమని నాకు సలనో ఇచ్చావుకదా! నువ్వెందుకు తిట్టలేదూ?....ఆదిగో! ఐస్సొస్తోంది”
*చ్చ! అది కాదోయ్‌! మళ్ళా ఎప్పుడొస్తావు?”
“ఎందుకూ? నీ పెళ్ళాంతో తిట్టు తినటానికా*?ొ అంటూ నవ్వేకాడు మధునూదనం. .బుచ్చిబాబు చెయ్యి గట్టిగా (పేమకొడద్ద్డీ నొాక్కాడు-ోడియర్‌ బుచ్చి! నాకేం కోపంరాలేదుగానీ విమల నిన్ను తెగ ఏడిపించేస్తోంది. చూశకానుగా ఈ రెండు రోజులూ. అప్పుడప్పుడు ఓ డోసు ఇస్తూ వుండా లోయు! జడునుకోకు, ఫర్వాజేదు. మళ్ళా నువ్వే బతిమలాడుకోవచ్చు.... వెళ్తా! లెటర్స్‌ రాస్తూండు, విమల్నడిగానని చెప్పు.” చెప్తూనే బన్సు దగ్గి రికి పరిగెత్తాడు
బుచ్చిబాబు నెమ్మదిగా నడిచివెళ్ళి కిటికిదగ్గర నుంచునేసరికి బస్సు కదిలి వెళ్ళిపోయింది. మదూ వెళ్ళిపోతోంపే బుచ్చి మనస్సంతా ఎంతో దెగులుగా అయిపోయింది. విమల వారధిలా ఇద్దరి మధ్యా లేకపోతే ఈ స్నేహం చాలాకాలం కిందటే మరుగున పడిపోయేదేమో!
ఆతోచిస్తూ నడుసోంపే విమలమీద మా చెడ కోపం వచింది
ణన. న! ఉం ఏ
బుచ్చిబాజుకి-తోడబుట్టిన వాదన్న మోమాటమైనా లేకుండా చెడా మడా తిట్టింది. ఎంత తోస్తే అంతే? వింటుందా ఏమన్నానా? ఉహూ! ఇలా క్కా-దు, మధూ చెప్పినందుకైనా విమలతో జగడం వేసుకుంటూ వుండాలి. ఊవూ! వూరుకుంటే లాభంలేదు. ఇంటి కొచ్చిన వాళ్ళందర్నీ అంటే ఎవరు ఫడళారు? నేను కాబట్టి సరిపోయింది. మధూ కాబట్టి వూరుకున్నాడు. ఇంకెవరన్నా ఆయితే?
[16 స్విట్‌హోమ్‌-1 విమల్ని ఏడిపిస్తున్నా ననుకుని వీధులన్నీ తిరిగి బాగా ఆలస్యంగా సైయంగతం అప్పుతోంటే ఇంటికి చేరాడు బుచ్చి. రాగానే బాత్‌రూమ్‌లో దూరి స్నానం చేశాడు. గడిలో శెళ్ళి బట్టలు వేసుకున్నాడు. వెనక్కి తిరిగేసరికి ఛేబుల్‌మీద లుట్టంత గిన్నెలో పకోడీలు, కాఫీ కనిపించాయి? ఇటూ అటూ చూసి గజగబా తిండి కుష్మకమించాడు. కడుపు నిండిన తర్వాత తంకాయ పనిచేషింది- “చ! తినకుండా వుండాల్సింది. వాననకూడా చూడకుండా--చ్చా! చాలా తప్పైపోయింది....చ్చా....తొంచర పడ్డాను. “ఏ మాటకామాపే. సకోడీలు బాగున్నాయి....కమ్మగా,...కరకరలాడుతూ... తినకుండా వుండాబ్నింది.” సీమల వంటగడిని ఏకచ్చాతాధిపత్యంగా. ఏలీస్తోంది.. గిన్నెల మోతలు కర్ణకరోరంగా వినిపిస్తున్నాయి బుచ్చికి కోపంతో గవంశా చితక దొక్కుతూ పచార్లు చేశాడు చాలాసేప్ప, చిట్ట చివరికి అలిసిపోయి మంచం: ఎక్కి పరుపుమీద కూర్చున్నాడు. ““పమలా! ఇలారా బజర్జంటుగా” శ క్రికొద్దీ శేక పెట్టాడు. ఆలా అర్జంటుగా రాలేదు విమల. “విమలా! కొంచెం మంచినీళ్ళు తీసుకురా!....నిన్నే!” ఛథ శి అల్పిన్సుల్రా! ఎవర్ననుకున్నావ్‌” “విమలా! వినపడిందా?” కల న! “విమలా! వినపడటం బేదూ?” ఓ శ్రీ “విమలా వస్తున్నావా?” ఆప్పటికి ఆరుసార్దు పిలిచాడు. “విమలా” మళ్ళా నోరు తెరవబోతోంచే - ఏీమల చిరునవ్వు లొలకబోన్తూ మందగమనర్జు డబ్బా అంత వెండి గ్లాసుతో మంచినీళ్ళు
స్వీట్‌ హా *మ్‌-1 కై? రెండు చేతులతోటీ అమృతకలళం పట్టుకున్నట్టు పట్టుకుని సాఇుత్తూ వరం యిచ్చే దేవతలా వచ్చింది గదిలోకి. . బుచ్చిబాబు నవ్వి-హళొత్తుగా మొహం మాడ్చుకున్నాడు.
కళ్ళజోడు తీసి మొహం తుడుచుకున్నాడు.
“ఎన్నిసార్లు పిలవాలి నిన్ను?”
“బావుంది. లెక్క పెట్టుకోరాదూ?”
“ఇవతల-దాహంవేసి చస్తోంటే....”
“అలా గొడ్డులా అరిస్తే దాహం వెయ్యదూ?”
“ఆసలు దాహం వేసిందనే అరిచాను."
“బ్రర్రిచినందుకే దాహం వేసింది”
అస్టోన్సి నీదో ఒకటి, ఆరిచొానా!....వింటూ వూరుకున్నావుగాని.... వూడిపడ్డావా?....అసలు రేపు నాకే జ్వరమన్నావొ స్తే-- నువ్వసలు నన్ను చూస్తావా?”
“ఏవిటో. మీ పిచ్చి! మీకసలు జ్వరం రావాలేగాని---ఎలా- చూస్తానో---ఏవింటో --ఇప్పుడెందుకు లెండి, రేపే తెలుస్తుంది. ఇంద! మంచి తీర్థం! దాహం తీర్చుకోండి.”
బుచ్చి మళ్ళిపోతున్న కోపాన్ని బలవంతంగా. ' వెనక్కి తెచ్చు కున్నాడు-"అసలు నువ్వింత సేపు వంటింట్లో ఏం చేస్తోన్నట్టు? నేను పిలు. స్తోంటే లక్ష్య పెట్టకుండా ఎందుకు వున్నట్టూ? అది తేల్చు ముందు" గుప్పిడి నీగించి దబాయించి అడిగాడు
విమల తిన్నగా చూసింది - “వంటింట్లో ఎత్తెత్తు మంచాలూ--- మెత్త మెత్తని పరుపులూ లేవు నే నక్కడ తీరిగ్గా బాసింపట్టు వెసుకుని. కూర్చోలేదు. నడుం విరిగేలా నీకూ నీ పిల్లలకి వొండి వారుస్తున్నాను."
“అబ్బా! గుండిగల్తోనా?”
“అచ్మే! అక్కపిదతల్తో! బుద్ధిలేకపోతేసరి. అలా పక్క ఎక్కి. తౌక్కటద్దని ఎన్నిసార్డు చెప్పాను? కూర్చోటానికి కుర్చీల్లేపూ?"
8]
118 స్వీట్‌ హోమ్‌-1 “వినను, ఛస్తే వినను, ఇవ్వాల్ది నుంచి నువ్వేది చెప్పినా ఛస్తే చెయ్యను. చెప్పుకో, ఎవడితో చెప్పుకుంటావో.” అట్పిప్షకో జల్రాగాా అయితే సరే! పరుపుమీదే కూర్చోండి దిగ కూడదు నుమా! కుర్చీలో కూర్చోవద్దు. పాపం నడుంనొప్పి.
తెయ్యిని లేవబోయాడు బుచ్చిబాబు,
ఫక్కున నవ్వేసింది విమల,
బుచ్చి మళ్ళి కళ్ళజోడు తీసీ మొహం తుడుచుకున్నాడు, ం
“అది కాదు విమలా! నువ్విలా కూర్చో! సతో బాలా మాట్లాడాలి.
విమల సం[భమంతో ముస్దురాలైంది,
“మ్సందు కూర్చోళో విమల రెండు చేతులూ పట్టుకొని బలవం ఛంగా పక్కమీద కూర్చోబెట్టాడు.
మోకాళ్ళ చుట్టూ చేతులు చుట్టుకొని మొగ్గలా కూర్చుంది విమల.
*ఊ! ఏవిటో చెప్పు”
“విను మరి, సరిగ్గా విను. ఆసలు నువ్వే వినాలి”
“అరె! వింటున్నానోయ్‌[”
“ఐదే విమలా!....మరేంలేదు. స్రీకి....అంటే ఆడదానికి---ఆంటే సీకే కదా మరీ....సహనం వృండాలి, ఆంతే."
“అబ్బే! అదికాదు, అలాక్కాదు జదతీ సేసి గంతులేద్దామను కుంటున్నావేమో! అదేం కుదరదు, జడవున్నా లేకపోయినా సహనం వండాలి,” రెట్టించాడు బుచ్చి,
విమల ఎరగా చూసింది. “సీం? నేను నీకు పత్మివతలా కనపడు శున్నానా*.... నువ్వు వేసిన ఈ నిందకి నీ మీద పరువునష్టం దావా వేస్తే వీమౌతావ్‌!.... సహనం వృండాలిట, సహనమ్‌క పళ్ళు కొరుక్కుంది.
“అదుగో! అదే కూడదన్నాను. కొంచెం కాంతంగా మాట్లాడ అాదూ?”
స్వీట్‌హోమ్‌-1 119
“సరి 'సహనంి అయింది. “శాంతం వచ్చింది ఏమిటివ్వాశ?”
“నీ పాపం పండిరిది.”
“*అంతేకదా?.... అమ్మో! నా పని...” ఛెంగున దూకటోయింది మంచం మీద నించి,
అమాంతం పట్టుకున్నాడు బుచ్చి. “మ్సెన్నడ్తిత్రో మాట్లాడుతోంటే ఇది మ్యాతం పని కాదేవిటీ? ఈ ఇంట్లో ఏదైనాసరే మన ఇద్దరికీ సంబం ధించిందే! మన ఇల్లు.... మన పిల్లలు.... మన మంచం.... మన కుర్చీలు *-మన....” బుచ్చి మాట్టాడే మధుర వాక్కులు వింటూ విమల హాయిగా చలగడ దిండుకి జేరబడింది. “చూడు నాధా! మన వంటేమైందో చూసిరా! మన పప్పు మాడుతోన్నట్టుంది.. పరిమళం వీస్తోంది. మన గ్లాసుతో కొంచెం మన నీళ్ళుపోసి చక్కారా! లేచి తిన్నగా కూర్చుంది. *బ్రేక్రష్టోత్రే నన్ను వెళ్ళనీ! నువ్వే అక్కడికి రా! ఎంచక్కా పీట వేస్తాను. కొంచెం బెల్లం ముక్క పెడతాను. యు ఆర్‌ ఆల్వేస్‌ వెల్‌ కమ్‌ టు మై హోలీ శిచెన్‌ !”
బుచ్చి తల అడ్డంగా తిప్పాడు. “ఏమైనా సరే! నేను వెళ్ళును, నిన్ను వెళ్ళనివ్వను. ఆసలు నీ పెంకితనం ఏమిటో ఇవ్వాళ చూడాలి, సీ బ్యుర తిరుగుడు కట్టించాలి. ఆః ఏమనుకున్నావో....”
“అలాగా? అబ్బ! ఎంత ముచ్చటేస్తోందో నిన్ను చూప్తోంపేో
“సీరియస్‌గా వుండు. ఇప్పుడు మనం ఒక విషయం ఎత్తు కుందాం,”
“ఎత్తుకోవటం కాదు, మొదలు పెడదాం.”
“సరే! ఏదో ఒకటి”
“*వదో ఒకటి కాదు, ఏదైనా ఒక టే?”
“ఆసలు చెప్పసిస్తావా, లేదా?”
“అలా అడుగు, చెప్తాను. ఏమిటి విశేషం?
“ఫ్పిక్య ర్రామాయణం కథంతా తెలుసా?”
120 స్వీట్‌ హోమ్‌-1 “మహా నీకు తెలిసినట్టు “అదుగో! అలా అడ్డంగా మాట్లాడ ద్ద్హన్నాను.” “అబద్ధం, నువ్వలా చెప్పలేదు... కొవాలంపే ఎపర్నయినో అడుగు.” “ఎవరున్నా రిక్కడ?” “ఆయితే నన్నే అడుగు, నువ్వలా చెప్పలేదు.”
ఉస్టోిక్టి ఇప్పుడు చెప్పాను.”
“చెపితే చెప్పావులే, వినటం నా ఇష్టం.
బుచ్చిబాబు తలపట్టు కూర్చున్నాడు.
“రామాయణం చెప్తానని అలా బుద్ధావతారంలా కూర్చోంపే నే నెందు కిక్కడా? పోనా?
“అబ్బ అదికాదు విమలా! చెప్పింది సరిగ్గా వినవేం?”
“వింటానంపే చెప్పవేం? రామాయణం నీకెలా తెలుసేవింటి?”
బుచ్చి ముఖపద్మం తామరాకంత వికసించింది. “చిన్నప్పుడు నొ బామ్మతో కలిసీ... రోజూ గుశ్యోకెళ్ళి....పురాణాలు ఏనే వాజ్ణిలే.”
“రామాయణం ప్పరాణం కాదు. కావ్యం."
“ఏదైనా ఒక్క పే”
“ఏదైనా ఒక్కటే కాదు, ఏదో ఒకటి."
“అబ్బ! ఏదో లెద్దూ! మనకి కథ ముఖ్యంగానీ....”
“అబ్బో! ఏపిం షో. అంత ముఖ్యం కథా?”
“అరె! సీకు తెలీనే తెలీదన్నమాట. మరి అడగవేం నన్నూ ఆహా! రామాయణంలో ....సీతాదేపి,...ఆహా! ఎంత మంచిడీ! ఎంత పఠతి (వతా!”
“ఓహో! ఆదా కథ?....నా ఎదురుగా. సీత నంత మెచ్చుకోవడం ఎందుకో? తః కానీ,...కాసీ....మరి రాము డెలాంటివాడు”
స్యీట్‌హోమ్‌-1 121
“దాముడా?....రామచందుడేనా? అబ్బో! మనం చెప్పలేం. అంత మంచివాడు! కరుణా సమ్ముదుడు! నీలమేఘ శ్యాముడు!”
"షటప్‌! నీ మైమరుపూ, నువ్వ్యూనూ! దాచిపెట్టి లెంపకాయ కొట్ట గలను, కట్టుకన్న పెళ్ళాన్ని అన్యాయంగా వదిలేసిన ఆ దుర్మార్గుడు కరుణాసమ్ముదుడా?”
“ఆది కాదు విమలా! పాపం మరేం చేస్తాడు? (ప్రజల ఇష్టప్రకారం రాజ్యం చెయ్యాలి గదా!”
“వెధవ రాజ్యం! చచ్చు రాజ్యం! చెయ్యకపోతేనేం? ఆ బోడి రాజ్యం కోసం పెళ్ళాన్ని వదిలేశాడు గానీ సీత లాంటి థార్యకోసం రాజ్యాన్నే వొదిలెయ్యకూడదూ? ఏం? తన తండి మాటకోసం రాజ్యాన్ని మొదట్లో వదిలెయ్యలేదూ? ఆలాగే మరోసారి రాజ్యాన్ని వొదిలేసి సీని దక్కించుకోకూడదూ? సీత పంచపాణాలూ రాముడే! రాముడు లేకపోతే సితకేమీ లేదు. కోసల దేానికి ఈ రాముడు తప్పితే ఎంతోమంది రాజు లుంటారు. సాఇాత్తూ అతని తమ్ముళ్ళే వున్నారు ఏం? ఎందుకు వొదల్లేక పోయాడు రాజ్యాన్ని?.... సరేనోయ! సీతనే_వాదిలెయ్యాలనుకున్నా డనుకో. ఆ విషయం ఆవిదకే డైరెక్ట్‌గా చెప్పక పోయాడా? ఆవిడ పుట్టిం టికే పంపించలేక పోయాడా? కడుపుతో వున్న ఆడదాన్ని అడవితో వొది లేస్తాడా? అతగాడేనా కరుణా సము[దుడు! నిమల ఉపన్యసిస్తోండగా బుచ్చి బుర చకచకా పనిచేసింది- “నీలాంటి తలతిక్క వాడెవడో బయ ద్దేరి రాముడిమీద అభాండాలేస్తూ రామాయణం పొడిగించి రాకాడు. ఆసలు రామ కధ పట్టాభి షేకంతో అఆఖరుటం తెలుసా*”" అన్నాడు,
“ఆయితే మాతం? రావణుణ్ణి చంపిన తర్వాత, సీత దీనంగా దగ్గి రకు వచ్చి నిలబడితే ఏమన్నాడు? సీతని, లమ్మణుడి దగ్గిరికో - భరతుడి దగ్గిరికో -విధీషణుడి దగ్గిరికో -ఇంకా ఎవరి దగ్గిరికో పొమ్మన్నాడు. తన పౌరుషానికి తను యుద్ధం చేసైనుగాని సీతకోసం కాదన్నాడు. సీత శీలం
[22 స్వీట్‌హోమ్‌- 1 పోయిండేమానన్న అనుమానంతో ఏలుకో” నన్నాడు, అడి “గుణ వంళుడు" అనదగ్గ మాపేనా
“అదికాదు విమలా! సీఠఈ ఎంత మంచిదో రాముడికి తెలీదను కున్నావా? కానీ (పజలు--”
“3ెలుసోయ్‌! సీ లాజిక్కు నాకు తెలుసు, (ప్రజలంటే ఎవరు? సీత మాతం (ప్రజల్లో వృక్తికాదా? రాజు తప్పితే మిగిలిన వాళ్ళంతా [పజలే, పరిస్థితుల్ని బట్టి న్యాయా న్యాయాలు నిర్ణయించనక్కరలేదా? అసలు సీత షాత్మివళ్యం భంగపడ లేదంపే కారణం ఏమిటి"
“ఇంకేమిటి? సీచమ్మవారి గొప్పతనం, ఆవిద సాఇత్తూ సరస్వతీ దేవి. రావణుడు ఆ మహాతల్లి దగ్గిరి కొచ్చాడంటే మ వైపోడూ?”
“ఓహో! మరి వాడు బలవంతంగా ఎత్తుకుపోతోన్న ప్పుడూ, తోటలో బంఛించి వుంచినప్పుడూ ఈ సాక్షాత్తూ సరస్వతీదేవి ఎందుకు వూరుకుంది? తనలో శ క్షి వుంచుకుని చెట్లకి పుట్టక చెప్పు కేడ్చిందెం దుకు? రావణుణ్ణి మసిచేసి' తప్పించుకు వెళ్ళిపోగలిగే శక్తి వుండి కూడా సరదాపడి అన్ని నెలలు వాడీ దగ్గిర కూర్చుందన్నమాట, ఆంచేనా”
“తప్పు విమలా! అల్లా అనకు పాపం వొస్తుంది.”
“అయితే నా పాయింటు ఒప్పేనుకో. సీత్ర మంచిదే, శీలవతే. భర్టనే సర్వస్వంగా ఎంచుకున్న ఆడదే. అదంకా నిజమే. కాని--- రావణుణ్ణి ఎదిరించో, శ్రవించో తప్పించుకోగలిగిన శ క్రీ మాతం లేదు, ఉంటే వాడు ఎత్తుకెపశోన్నప్పుడు తన ₹ క్రీ సామద్ద్యాలు చూపించేది. కనీసం తోటలో బంధించి కారుకూతలు కూస్తోన్నప్పుడై నా వాడి. ఆంతు తేల్చేది. పొనీ చివరివరకూ చూసి రావణుజ్లేమైనా చెయ్యదల్బుకుందా ఆంజే అదీలేదు, గడువు లోపలే రాముడు వచ్చి వీరోచితంగా తనని తీసికెళ్ళకపోతే తనకి చావు శప్పితే మరోదారి లేదని పూనునుంకుడితో ఖచ్చితంగా కబురుపంపింది. సీతకి ₹ క్‌వుంటే దాన్ని *“మానం'పోయినా వుపయోగించక, “పాణజరంిపోయినా. వపయోగవత క్క ఎందుకూరు
స్వీట్‌ వోమ్‌- 1 123 కుంటుంది? శక్తి వుండి కూడా మానం పోగొట్టుకుంటే ఆవిడ పత్మ్శివత ఎలా అవుతుంది? అందుచేత సీతని న్యాయంగా అర్థం చేసుకోవాలంటే. అవిడకు రావణుజ్ణి మసి చేసే శ్రి లేదని ఒప్పుకోవాలి. ఆలా గాకుండా సీత శక్తి స్వరూపిణి అని ఎవడైనా అంటే, వాడు గాడిదా అ మాటలు, నమ్మిన వాడో అడ్డగాడిద”
బుచ్చిబాబుకి గుండె దద పట్టుకుంది-విమల మాటలన్నీ రాముల వారు వింటున్నా రేమోనని. ఆ పటంకేని చూడ్డానికి కూడా భయం వేసింది. బిక్క మొహంతో అన్నాడు-ా అమ్సర్రీ అల్లా మాట్టాదకు విమలా! పాపం వొన్తుంది సీతమ్మ గొప్పతనం కాకపోతే రావణు జందుకూరుకున్నాడు? అంత మంచివాడా?”
“వాడి మంచి మండినస్టే వుంది! వాడికీ నాకూ మంనాకటా? వాడికో కాపం వుంది- ఇష్టంలేని ఆడవాళ్ళని బలాత్కంరిస్తే వాడి బ్యర చెక్కా ముక్కా అవుతుందని, ఆ భయంతోనే వాడలా అణిగి వున్నాడు నెమ్మదిగా సీతని దారిలోకి తెచ్చుకోవాలని (పయత్నించాడు. రకరకాలుగా" (లోభ పెట్టాడు,
ఒక సంగతి అలోచించుః
రావణుడికి అలాంటి కాపమే లేదనుకో! అప్పుడే మవుతుంది?
ఇప్పటిలా వాడు సీతకి సంవత్సరం గడువిస్తాడా? అంళ సున్ని తంగా (ప్రవర్తిస్తాడా? సీతని బలాత్యరించకుండా వూరుకుంటాడా? రావ ణుడు గాకుండా, కాపం లేని మరో రాకను డెవరైగా సీతని ఎత్తుకుపోతే! వాడెలాంటి ఘోరమూ చెయ్యకుండా వదిలేస్తాడా?
ఇకాడ రాక్షసుడు మంచివాడా, చెడ్డవాడా అన్నది కాదు, సీఈ దోషా, కాదా?....అని! రావణుడికి అంత భయంకరమైన కాపం లేకపోతే వాడు సీతపట్ల తప్పకుండా అఘాయిత్యం చేసేవాడు సీతకి ఎలాంటి శక్తీ లు కాబటి లొంగిపోవటంతప్పితే ఏమీ చెయ్యలేదు. అలా లొంగిపో వటం ఆపిడ తప్పు అవదుం సిత ఇష్టపడి. వాడి చంక ఎక్కలేదు. నిస్న
క్ర24 స్విట్‌ హోమ్‌-1 వ్లాయ స్థితిలో బలాత్కరించబడితే అది ఆడదాని అపరాధం ఎలా అవు శుంది? చెప్పింది బుర తెకష్కుతోందా?”
బుచ్చికి గాభరాగా. పుంది-తప్పకుండా పాపం వస్తుందని. ఏడుపు మొహం 'పెట్టి-“ఊం చెప్ప” అన్నాడు.
“థాంక్స్‌! సరిగ్గా విను.” విజృంభించింది. విమల- “సీతని రాన డు ఏమైనా చేసినప్పటికీ ఆమెని నిస్పందేహంగా--- హృదయ పూర్వ కంగా స్యీకరించాతి రాముడు. ఆది ప్రజల కిష్టం లేకపోతే “సిత నిర్దోషి! అన్న సత్యం కోసం (పజల్నీ, రాజ్యాన్నీ పిసర్జించాలి. శాశ్వతంగా అడ వుల్లో వుంగిపోవాలి. అలా చేస్టే రాముడు నిజంగా గొప్పవాడయ్యేవాడుం అలా చెయ్యలేదు సరిగదా, పాపం అమాయకురాల్ని దూషించి, నిప్పులో వురక మన్నాడు. ఒకవేళ సీఛ రావణుడి అఘాయిత్యానికి గురైవుంటే సీత దోషేనని అగ్నిదేవుడు కూడా నిర్ణయిస్తాడు కదా? సీత మంటల్లో వూడి మనసై పోయేది కదా? అడేనా సీతకి జరిగిన న్యాయం? రాముడు “రాజ్జై న తర్వాత (ప్రజలకు ఇలాగే న్యాయం చేస్తాడా! సీత కొచ్చిన కష్టం
మరే ఆడదానికైనా వస్తే ఆ ఆడది నిజంగా పరాయి మొగవాడి చేతుల్లో చంగపడి వుంటే, దాన్ని కూడా అగ్ని (ప్రవేశం చెయ్యమంటాడా?
“శీలం అంటే పేమిటి?
ఆది మనోధర్మాల మీద ఆధారపడి వుంటుందా?
నిస్సహాయ స్థితిలో వశమైపోయిన శరీరాన్ని చుట్టుకొనివుంటుందా?
ఇంత చిన్న సత్యాన్ని తెలుసుకోలేని రాముడు ఎంత మూర్చుడు! న్యాయా న్యాయాలు విచారించలేని రాముడు ఎంత అసమర్థుడు! ఆలాంటి వాడి మొహం మళ్ళా చూడమని వుందా? ఈ సిగ్గులేని సీత వాడికే నమస్కాయరాలెట్టి, (ప్రదక్షిణాలుచేసి, తెయ్యిన విమానంఎక్కి. కూర్చుంది. శనకి జరిగిన అనమానం గురించి జక గా తణమైనా ఆలోచించిందా”"
బుచ్చిబాబు కంగారు పడ్షిపోయాడ్భు-- “వీమలా! నువ్వేదో కొంప మేదికి తెస్హైవు దేవుణ్ణి కూడా తిడుతున్నావు.”
స్విట్‌షోమ్‌-1 శ2్‌
“ఫూల్‌ల్తా మాట్లాడకు, రాముడు దేవుడా? ఎందుకు బేవడయ్యాడో ఇఒక్క- కారణం చెప్పు”
“అన్నట్టు నీ కేదో వంటపని వుందన్నావ్‌ కదూ? మరిచేపోయావ్‌ సుమా!”
“అదేం కుదరదు. ఇవ్వాళ నీ రాముడి అంతు కేలాల్సిందే! ఒక కవి రాసిన పుస్తకంలో ఒక ప్యాతంపే నీకింత భయమెందుకూ? పోనీ, ఆ ప్యాత జొన్నత్యం ఏముందనీ? రాముణ్ణి చూసి మనం నేర్చుకోవాల్సిన ఆదర్శం ఏమిటనీ? కలలోనైనా రాముడు నాకు కనబడితే....” విమల ఆఖినయంతో మంచం దిగబోయింది.
గట్టిగా పట్టుకున్నాడు బుచ్చివాబు- “ఆ చెప్పేదేదో కదలకుండా చెష్టా! చంపక ---"విసుక్కున్నాడు. “కొంపదీసి రాములవారితో పోట్టాడ తావా ఏమిటి"
“ఎబ్బే! పోట్లాడం ఎందుకూ! చక్కగా అహ్వానిస్తాను. *రా! నాయనా రా! మా ఇంట్లో రచ్నఖచిత సింహాసనాల్లేన్లు, మేకు లూడిన గాదదేజ్‌ కుర్చీ లున్నాయి. కూర్చో! నా తిట్టస్ని నువ్వు తినగలిగితే తర్వాత కాఫీ ఇస్తాలే. నువ్వు ఇంతవాడివనీీ అంతవాడివనీ వాల్మీకి వూదర గొట్టి ఒప్పించబోయాడుగాని-నా తలతిక్క సీకు తెలీదులే....'అనిమొదలు పెట్టి చూడు ఎలా దుయ్యబదతానో....”
బుచ్చి బతిమిలాడుతూ. అన్నాడు- “విమలా! నా మాట విందూ* మంచిదానివి. ఏదో కాలషేపానికి మాట్టాడుకున్నాంలే, బాబ్బాబు! రామా యణం మాట వొదిలెయ్‌.”
బుచ్చిబాబు జడుసుకుంటున్నాడని ఉాలిపడింది విమల, అయినా కోపంగా ఆంది- “మొదలు పెట్టటం, వొదిలెయ్యటం అంతా నీ యిష్టమే నన్నమాట!”
బుచ్చి గుండె కొంచెం కుదుట్లో పడింది, “*రాములవార్ని తిట్టటం మానేసి ఏదైనా చెప్పు ింటాను."
126 స్వీట్‌హోమ్‌-1
“అయితే కృష్ణుళ్లి తిడతాను.”
“అమ్మో! వొద్దు ఆయనా దేవుడే.”
విమల కొంచెం ముందుకు వొంగి బుచ్చి మొహంలో మొహం పెట్టే కంఠం తగ్గించి రహస్యంగా అడిగింది-ా“సీతో చెప్పాడాగో
“తప్పు విమలా! పాపం వొస్తుంది”
“ఏమిటి? మొగుడూ పెళ్ళాం గుసగుసలాడుకుంటేనా?”"
నుచ్చి నవ్వేకాడు--ోనాకేం? సీకే వొస్తుంది పాపం."
“ఓ! రాసి! దేవుళ్ళని తిట్టి సంపౌదించుకున్న పాపం ఎంత ఏలునైందో తెలుసా? అన్యాయమైన (ప్రభుత్వాన్ని తిట్టి వైలుకెళ్ళటం లాంటిది. పోసి “రామాయణం వదిలేద్దాం ఏం ఎత్తుకుందాం?. వాటిజ్‌ డి నెక్‌స్ట్‌ టాపిక్‌?
బుచ్చిజాబు మొహం బూర పొంగినట్టు పొంగింది, “భారతం చెబు తాను నీకు. నాకు బాగా జ్రాపకంవుంది....ఆ (దౌపదీ, ఆ పాండవులూ.... ఆ కౌరవులూ....ఆహా[
“ఈ బుచ్చిబాబూ!....ఓహో! ఏం తన్మయత్వం! [దౌపది మొగు శ్గంచే చచ్చేంత మంట నాకు”
“ఎందుకేవిటి?”
“పెళ్ళాన్ని పటుకుని గుద్డలిప్పుళోంటే దీప సంభాల్లానించుంటారు.
నః డె పం మం ఓక్కోోడూ మహా బలకాలుడట! వాళ్ళుసలు మనుషులేనా అని?
“ఏం చేస్తా తేవిటి? వాళ్ళ షరతులవీ.”
“దో క్ర మూర్డూ! బోడి షరతులూ వాళ్ళునూ! ధర్మరాజు అబద్ధం ఆడినప్పుడూ, భీముడు ఆధర్మయుద్ధం చేసినప్పుడూ, వాళ్ళ షరతు లేమయ్యాయి? పెళ్ళానికి గుద్డలిప్పుతోంపే ఆంత స్టిక్టుగా పొటించారే, ధర్మ యుద్ధంలో యెందుకు హీటిరచలేదూ?.. ఒక వ్యక్తికి జరగరాని దారుణం జరుగుతోన్నప్పుడు ఎదుర్కొనే హక్కు మనిషి అనే వాడి కెవడికైనా వుంది. అందులోనూ తమ రకణమీదే ఆధారపడివున్న భార్య
స్వీట్‌వోక్స్‌-1 127 కోసం యలాంటి వరతులైనా పటాపంటలు చే'సెయ్యవచ్చును. 8కడా'” ఇద్దరా? ఐదుగురు మొగుబ్శ! యొందుకు....కాల్చనా? “కృష్ణారావు ధర్మమా అని సమయానికి ఆదుకున్నాడుగాని తేకపోతే అ నిండుసభలో 1దౌపది ఏమయ్యేది? గుడ్డ లేకుండా నించోవాల్సిందేనా”
మోమాటంగానే ఒప్పుకున్నాడు బుచ్చి*అంతే మరి.”
“తర్వాత ఈ పతిదేవుళ్ళి ఏమంటారో తెలుసా? “వి! పాతక! సీ శీలం పోయింది. నువ్వు కులటవయ్యావు పరప్పరువృడికి కనపడ్డ ఆదదిె. కుక్క ముట్టిన కుండతో సమానం. నిన్నేలుకుని ధగధగ మెరుస్తోన్న మా కీర్ధికాంతులు మలినపరుచుకోతేం. కీ ర్రిలేనివాడికి స్వర్గం లభించదు. అందుచేతా....నువ్వూ....పవ్మిత గంగానదిలో మునిగ దెవిన్ని విడిచి పెట్టు. సీ దోషాలు కడుక్కుపోయి పుణ్యవతి వౌతావు. ఆనక స్వర్గంలో కలునుకుందాం.' అనేస్తాకు. మవి వీన్స్‌ అక్కడికే వెళతోన్నట్టు! మొత్తానికి ఏడుపంతా స్వర్గాని కే.”
బుచ్చి గ్మురుమన్నాడు-ోనీ తల్లో వున్నదంతా తిక్కే, వాళ్ళొకలా రాస్తే నువ్వకలా అర్థం చేసుకుంటావు.” కళ్ళజోడు తీసి కళ్ళు చిట్టెన్తూ విసుక్కున్నాడు.
విమల సవాల్‌ చేసింది “నాళల్లో, తిక్క, పాడో, ఏదో వుంది, సీ కసలు తలే లేదు. వాళ్ళు రాసిందేమిటో నీ కర్థంకాదు. మొగుళ్ళవల్ల అంత అవమానం జరిగినా ఆ అదకూతురేం చేసిందో చూశావా? ఆడవుల్లో తీరిగ్గా కూర్చుని పత్మివతా ధర్మాల వ్యాకరణం రాసింది, బుద్ధి తక్కువ మనిషి! దిక్కుమాలిన ధర్మాలు ,. ఒప్ఫ మండదూ?”
“నీ ఒళ్ళిప్పుడూ మండుతోనే వుంటుందిలే. రామాయణం చెప్ప బోతే అలా అన్నావు, భారతం విప్పచోతే ఇలా అంటున్నావు, ఛా... అంతలోనే పెద్ద ఆవలింతొచ్చి ఆ మాటలు మింగేకాడు బుచ్చి,
విమల భయపడ్డంతా అయింది. “ఇక భాగవతం నూరిపోస్తావు ' కాబోలు. నా ఖర్మ నన్నిలా బతకనీ! బుచ్చిలేడు, విమల లేదు. సీరిద్దరూ అబద్ధం. వున్నది నేనే ఆంటాడా దేవుడుగారుని
128 స్విట్‌హోమ్‌-1
బుచ్చి కళ్ళజోడు తుడిచి పెట్టుకుంటూ “అవును విమలా! ఇదంతా మూన్నాళ్ళ ముచ్చట. చివరికి అక్కడి ఇళ్ళి పోవాల్సిన వాళ్ళమే.” న్నాడు వికక్తి ముంచుకొచ్చి,
న! కళ్ళజోడు వూళ్శాక్కుని నువ్వబద్ధం---సి కళ్ళజోదబద్ధం ౨ంటే తెలుస్తుంది నీకు. ఆబద్ధంట, ఆదిద్ధం---ఎప్పుదో చస్తామని పుట్టి ఫప్పట్నుంచీ ముక్కుమూసుకుని జపం చెయ్యాలన్నమాట. ఈ ఆప కపాలు మాతం అవిద్ధం అయిపోయి కాబోలు.”
“ఎందుకవుతాయి? దేవుడు అందరి పాప పుణ్యాలూ కనిపెడు శూనే వుంటాడు.”
“విమలతో బుచ్చి మాట్టాడం పాపం! బుచ్చితో విమల మాట్టా డమూ పాపమే ఇద్దరూ మాటలు మానేసి,...ఇప్పుడే....చచ్చి పోతోన్న వాళ్ళలా “ఎందు దాగితివయ్య సుందరయ్యా!' అంటూ దేవుడి పాటలు పాడుకుంటూ కూర్చోవాలన్నమాట. అదేనా పుణ్యం? నీ యెత్తంతా నాకు శెలుసులే. ఏ సినిమా కబుర్దన్నా చెప్పుకోకుండా అసలీ చెత్తంఠా ఎందు కక్తినట్టూ?”
“అదిగో! నీ కా కోపం తగ్గాలి ముందు.”
“ఎందుకూ?”
“ఎందుకేవింటి? శాంతంగా వుండటానికి
“కాంతంగా వుండదం యెందుకు?”
చె లెత్తుకొచ్చింది బుచ్చికి. గుప్పిడి బిగించి ఒక్క గుద్దువేశాడు శలగడమీద “వ్‌ మాట చెప్పినా విశవేం? ఆసలు నేను పెద్దవాడినా? నువ్వు "పెద్దదానివాగో
“సందేహమేల? తమరే బెద్దలు.”
జి అల్లరి నాకేం నచ్చలేదు."
“అయితే వొదిలెయ! మా వూరెళ్ళిపోనాగో “ఆం ఫో! ఏలా బతుకుళావో అదీ చూస్తాను.”
స్విట్‌హోమ్‌- 1 నైరి
జ! వుద్యోగం చేసేనుకుంటాను.”
“ఆం “ఇచ్చేస్తున్నారు. నీకే ఇదుగో పిల్లా! వుద్యోగం తీనుకో" అంటున్నారు.”
“*వ్రైద్రవ వుద్యోగం నా. కక్కూరలేదు. వోయిగా. ఆప్పడాటొత్త్‌
“*ల్మిన్న శ! ఎవడు .కొంటాడు ని దగ్గిర?"
“లక్షమంది. విమలచేసిన అప్పడాలంటే బ్లాకులో కొనేస్తారు.”
*బ్రయితే నెలకో వంద అప్పడాలు నాకూ ఇచ్చేస్తూ వుండు. ఓ హపౌైవలా తక్కువ చేసుకో. ఎంతకైనా పాత సంబంధం.”
కూ మలే! నీ కోసం నువ్వులు కూడా అద్ది తెస్తాను
“నువ్వులే అద్దుతావో---ముత్వాలే అద్దుతావో! అప్పడాల మీద మవిో ఆయితే నెలకో పదిరూపాయ లొస్తాయి, సీ సినిమా ఖర్చుకి చాలదు. మరి తిండో?”
ఎవ్పిషను కుస్టైుస్టాను. ఇంకా చాలకపోతే నాలుగిళ్ళ అంట్లు తోమే స్తాను”
“ఆమ్మో! అఆ పని మ్మాతం చెయ్యకు.” అమాంతం విమల చేతులు దొరక బుచ్చుకుని ఒళ్ళోకి లాక్కున్నాడు బుచ్చి
విసిరి కొట్టింది విమలలాోమరి నీ సంగతి చెప్పు. నేను వాదిలేష్తే నువ్వెలా బతుకుతావ్‌*
“అబ్బా! నువ్వు వదల్డమే! ఎప్పుడూ?”
“ఇదుగో! అడిగింది సరిగ్గా చెప్పకపోతే నిన్ను సినిమాకి తీసి కెళతాం” |
“నాకేం! ఎంచక్కా ఆడమ్మాయిల్ని చూస్తూ కూర్చుంటా...
“అమ్మ! ఆశ! కళ్ళజోడు నా దగ్గిరే పెట్టుకుంటా.”
“దారుణం విమలా! బొత్తిగా ఘోరం.”
130 స్మీబ్‌హోమ్‌- విమలకి పుఠరాణాలన్నీ వినిపించి మహా పత్మివచని చేద్దామని బున్ని శ్రాష్షతయం. ఆ ప్రయత్నాలేవీ ఫలించినట్టు లేదు. కళ్ళు మూసుకుస శపస్ను చేస్తూ కూర్చున్నాడు కొంచెంసేపు, హరాత్తుగా కళ్ళుతెరుస్తూ అన్నాడు--“అసలు సంగతి చె ప్పెయనా? మీ అన్నయ్య కొంచెం భయం చెప్పమన్నాడు “వ్పిక్లా? అరె! మీరిద్దరూ ('ప్రాజమ్మిశులు కదా? వాడికా బుద్గెందుకు పుట్టిందీ?” కన్బాస్టేం కాదు నీకేల అట్టిప్టథో! నాకా? ఎందుకట “ఎందుకేమిటి? (ప్రాణాలు విసిగించేస్తున్నావు. కొంచెం స్రీధర్మాలు శెలీయాలి నీకు ” ఈ “ప్టైప్టం! “కొంచెం... స్రీ ఎలా వుంటుంది....ఆనిడ ధర్మాలెలా వుంటాయా? “ఆదే. మొదలుపెట్టాను. చెప్పనిచ్చావా? నేను స పోయింది. ఎవడైనా అయిజే నవ్విపోళాడు” చ కాబట్టి సరి “సే మెహానికి నవ్వొకటీ! “బదిగో! అలా తిట్టడం తగ్గాలి ముందు.” “అమ్మో! ఎందుకంత ఆభాందం నామీద! 1ఆ | ఏట్టానా నిన్ను బడ్డాలకోరూ! నేనిప్పుడు “అబర్ధాలాడేది నువ్వా? నేనా “అవును, నువ్వా? నేనా” చెంపన చెయ్యిచేరి కళ్ళు మి డిస్తూ ఆలోచన అభినయించింది విమల, “బల్చీ పటే! సల్‌ బల్ల వాదం మనకి? చ్విశగుప్తుడి ఆఫీసులో - నీదో పైలూ నాదో వాగ్యి వుంటాయి. వాడెప్పటికప్పుడు రాస్తోనే వుంటాడు, 'బహుకా నా క్‌ మడా రాసేసి వుంటాడు-హితకి: 'మొగుణ్లి తిడుతుంచి యిట. ॥॥ రా శి భి యమధర్మరాజా! ఇక్కుడికొ సై తమర్నికూడా తిడుతుంది. స్వర్గానికి పంపించేదాం. ఇని
స్వీట్‌ హోమ్‌-1 కఫ] కం ఫ్రైయింట్లు గుప్పిస్తూ వుంటాడు, ఏమో! ఏం చేస్తాడో వాడి దయ. “ద్మితగుప్తుడి నోము నోచవే!” అంది మా అమ్మ-విన్నాను కాను. “చదువు కోవే! మొగుణ్ణి నమ్ముకో కే! అంది మా అక్క. అదీ నిన్నాను కాను” ముక్కు చీదేసింది విమల
“ఏం నన్ను నమ్ముకుంటే సీ కేమైందేం?”
“ఇదిగో! ఇప్పుడు తిడుతున్నావు కాదూ? “కొంచెం స్రీ ధర్మాలు నేర్పుతా నంటున్నావు కాదూ?” కళ్శొత్తుకుంది.
“*అదిగాదు నిమలా?---నువ్వలా భాధపడితే ఎలా చెప్పు? అసలు మీ అన్నయ్యేాా”
“వాడి పేరెత్తకు, మీరిద్దరూ తోడు దొంగలు. నన్ను చదువుకో నివ్వకుండా నా క్తి "పెళ్ళిచేసి నన్ని నరకంలో పడేశాడు."
బిక్కమొహం వేకాడు బుచ్చి - “నిజంగా....నా దగ్గిర సీకంత కష్టంగా వుందా విమలా?”
వినుల గారాం చేసింది. జూమ్మని అలిగి కూర్చుంది. “మరి నేను పత్మివతని కానన్నావుగా?”
“ఫి! ఎప్పుడన్నానూ? మీ అన్నయ్యే నా మనస్సు హెడుచేళాడుం నిన్ను తిట్టమని నూరిపోకాడు. అందుకని....సరదాకి....ఏదో అన్నాను గానీ--నువ్వు బాధపడితే....నాకు పిచ్చెళ్తిపోతుంది, ఏడుపొచ్చేస్తుంది.”
ఉఫ్టోద్రూ! అన్నీ దొంగమాటలే!”
“నిజం విమలా! నువ్వు లేకపోతే నాకేమీలేదు. నేను చచ్చిపోయిన వాడితో సమానం అనుకో. అసలు నీకే నేనంటే ఇష్టంలేదు, ఎప్పుడూ కోపం తెచ్చుకుని తిడుతూ వుంటావు.”
విమల కరిగి సీరైపోయింది. *ఛ! నువ్వంటే నాకెంత ఇష్టమో నీకు తెఫీదు, పాత తిట్టన్నీ మర్చిపో.”
కొత్తవి తిడతావు కాబోలు
132 స్వీట్‌ వోమ్‌-1 “ధ! అస్సలు తిట్టను “ఆయితే నేనంటే నీకు నిజంగా ఇష్టమేనా?” “ఉత్త ఇష్టమా? నా పంచ [ప్రాణులూ నువ్వే, నా సర్వస్వమూ నువ్వే, సీవే తల్లివి, దంివి, నీవే నా తోడుసీడ, నీవే సఖుదవ్‌! సీవే గురుడవు, దైవము, = నీవే నా పతియ్య, గతియు, నిజముగ బుబ్బీో అని పాడి, నవ్వింది విమల, “*హెట బాలా బాగుంది విమలా!” “*మాటకాదు పద్యం!” “వీదైనా జకటే” “వదైనా ఒకటే కాదు, ఏదో ఒకటి.” “అదుగో? మళ్ళా మొదలెట్టావు వెక్కిరించటం.” “వెక్కోరించటంకాదు. తప్పులెంచటం.” ॥ “నీ ఇష్టం వచ్చినట్టు అనుకోగానీ-పాట నువ్వే రాకావా? “అ( నేనే రొకాను, ఏం “ఎంళ జాగా రాకావు ఏదైనా పృతిక్కా పంపించరాదూ?” “అయితే సీ 'పేర్న పంపిస్తాను.” “అదేమిటి? కష్టపడి నువ్వు 'రానుకునీ.... “నేనేం కష్టపడ్డాను! ఆపవుగా చెప్పేశాను. ఇంతకీ భావం ఎలా. వుంది నీకు?” “వాపుంది విమలా! చాలా బావుంది.” కళ్ళు మూనుకుని తన్మ యత్వంతో తల తాటించాడు బుచ్చి, “ఎందుకు బావుందో చెప్పాలి, గంగిరెద్దులా తలూపటం కాదు.”
స్విట్‌హోమ్‌-1 133 “అదిగో! నన్నెప్పుడూ తిట్టనన్నావ్‌?” “అది తిట్టా ఏమిటి? గంగిరెద్దంటే తిట్టని ఎవర్నయినాచెప్పమను” “ఎవర్నడగమంటావు? పోనీ! అలాగే తిట్టుకో” బుచ్చి లేచి ౦ంచున్నాడు. “ఛ! నిన్ను తిట్టలేదోయ్‌! నేను చెప్తన్నాను కదూ? మన ఇద్దరి- కుధ్యా ఇంకో తీర్ప్చుగాడెందుకూ?” విమల కూడా మంచం దిగి పతిదేవుడి- రసన నించుంది. భర్తని చూస్తోంటే విమల మనస్పంతా తృప్రిశో 3నందంతో పొంగి పొర్దుతోంది. బుచ్చిబాబు చెయ్యి. అంటిపెట్టుకుని. అతని భుజానికి చెంప అన్నుకుని కళ్ళెత్తి చూస్తూ నించుంది. “నిజంగా నా మనస్సులో మాటచెప్పనా? మన త్తే ఆదర్శాలూ వొద్దు. మన [బళుకులు రామాయణాల్లా- భారతాల్లా -ఛాగవతాల్దా వుందికూడదు. వాళ్ళు మొగుడూ- "పెళ్ళాల జీవితాన్ని భయంకరం చేసేకారు. భార్యా భర్జలు కలిని మెలిని,. ఆడుతూ పొడుళూ, సంసారాలు చేస్తే ఆ ఇల్లే స్వర్గం. ఆడదాని కష్టు సుఖాలన్నీ మొగవాడి మంచితనంలొో వున్నాయి. నేనింత సనుఖంగా+* వున్నానంటే నీ (పేమ మూలాన్నే. కట్టుకున్నదాన్ని పెళ్ళాం అన్న అభి మానంతోటి, అదొక మనిషన్న గౌరవంతోటి ఎవడు చూస్తాడో వాడే. దేవుడు. పెళ్ళాన్నే సంతోష పెట్టలేనివాడు (ప్రపంబాన్నేం వుద్దరిస్తాడూ!. నువ్వే నాకు దేవుడివి. నువ్వు శ్రీరాముడికన్నా గొప్పవాడివి, ఆదిలోనే సీ పాదాల దగ్గిర నాకింత చోటు ఇచ్చావు. జీవితమంతా నీ సీడలో హాయిగా విశ్రమించి, చివరి కణాల్లో నీ ఒడిలోనే తలపెట్టుకుని చచ్చి, పోతాను జన్మ జన్మలకీ నేను ఆదదాన్నే అవ్వాలి. నిన్నే పెళ్ళి చేను- కోవాలి”---విమల మాటలు తదబడ్డాయి. కంఠం బరువై పోయింది "పెదాలు ఒణికాయి. కన్నీళ్ళ పొంగి వచ్చేశాయి. బుచ్చిబాబు భుజానికి. మొహం రుద్దుకుంటూ వెక్కి వెక్కి ఏడ్చేసింది. గ
క]
134 స్విట్‌హోమ్‌-1
ప్మ్‌గహంలా నించున్నాడు బుచ్చిబాబు, మాటలు రానంత సంతో షంగా వుందతనికి. ఎప్పటికో చైతన్యం కలిగి విమల జుట్టు నిమురుతూ బిజ్జగించాడు- “చ! ఏమిటిది? విమలా! ఇలాచూడు, ఇలా అయిపోయా చేమిటి? ఇలా చూడాలి మరి, వీకటి పడిపోయింది. పిల్ల లేమయ్యారో? ఇంకా రాలేదు. వంటింట్లో .... కుంపటిమీద .... పప్పు మాడిపోయి వుంటుంది పద....చూద్దాం.”
విమల చటుక్కున తఠఅ ఎత్తింది! గబ గబా కళ్ళు తుడుచుకుంది బుచ్చిని మింగేసేలా చూసింది- “నీకేం బుద్ధుందా? కష్టం సుఖం చెప్పు కుంటోంటే ఇప్పుడేం.ముంచుకు పోయింది. పిల్ల వెధవల కేం!.... వాశ్ళే వస్తారు. వెధవ సప్పు.... రేషను పప్పు! మాడిపోతే గిన్నెతోసహా ఆవతల హెరేని మళ్దా నొండుకుంటాం. ఇంత మంచి సమయంలో నువ్వు నాకు శ్రాపకం చెయ్యాల్సింది....వంటిల్హా! కుంపటా!....మాడిన పప్పా!....”
బుచ్చిబాబు తెల్లబోతోంటే విమల విస విసా గదిలోంచి వెళ్ళిపోతూ అంది---“అయినా నాదే బుద్ధి తక్కువ నీతో మాట లేవిటి?.... ఊత్త ఇడియట్‌ వి 1”
త్రి
౧్వ్ర ఠ అటా అలా కొత్త ముందుమాట (రండో ముద్రణకు రానినది)
విమలా బుచ్చివదాబుల మధ్య వున్న భార్యాభర్తల సంబంధం ఎంతో చైతన్యవంతంగా వున్నట్టు కనబడుళుంది.
అతనికి “భర్ష” స్వభావం లేదు, ఆహంకారమూ, ఆధిక్యతకోనం తహతవి లేవు, అలాగే, ఆమెకి “ఐార్య్థ స్వభావమూ లేదు. వర్త ముందు వినయంగా, అణుకువగా, జంకుగా, పిరికిగా (పవరించే స్వభావం (పరిస్థితి) ఏర్పడలేదు. వారి సంబంధం చాలా స్నేహపూర్వకంగా, చైతన్యవంతంగా వున్నప్పటికీ, కొన్ని ముఖ్యవిషయాలలో మ్యాతం అది సనాతన సామాజిక లశణాలనే అంటి పెట్టుకుని వుండిపోయి6ది. అందరు భార్యా భర్తల లాగానే, పోషించే ధర్మం ఆతతనిదీ. ఇల్దు చూసే పనీ ఆమెదీ! ఇవి మ్మాఛం మారలేదు భార్యా-భర్త లిద్దరూ బయట సమో జంతో సంబంధాలు కలిగి వుండడం; అలాగే ఇద్దరూ కలిసే ఇల్లు చక్క బెట్టు కోవటం; పిల్లల కోసం చెయ్యవలసిన పనులు ఇద్దరూ చెయ్యడం- ఈ రకంగా భార్యా భర్తల సంబంధంలో పునాదిలోంచి వొచ్చీ మార్పు లాంటీద్కీ దానికి సంబంధించిన అక్షణాలూ లేవు ఈ సంటంధంలోః
ఎంతో చైతన్యవంతంగా కనపడే విమల వంటింటి ఇల్లోలిగ్నా మ్యతమే వుండిపోతుంది అలాగే బుచ్చిబోటు ఎంతో సంస్కారవంతంగో (ప్రవ రీస్తాడుగానీ, వంటిలో గానీ, ఇల్లు చక్కబెట్టుకునే కార్యాల్లోగానీ, ఛార్యతో పాలు పంచుకునే (తీ చేసే కార్యంలో పాలు పంచుకునే) విధంగో (ప్రవర్షించడు
ఒకసారి చర్త ఎంగిలి పళ్ళెం తీస్తోంటే. వినుల సహంచలేకలా “*అదేంపని? నేను తీసేదాన్నిగా? అక్కడ పెట్టెయ్యండి" అంటుంది
136 స్వీట్‌హోమ్‌-2
ఆంటే--- “మొగవాడు తన ఎంగిలి పశ్శెం తనే తీనుకోవడం ఏమిటి? ఆదవాళ్ళు తియాళలి గానీ...” అనే అవ్మిపాయం విమలకు వుందన్న మాట. (ఈ సంఘటన స్వీట్‌హోమ్‌ మొదటి భాగంలోది.) బుచ్చిబాబు ఎంగిలి పళ్ళిం తీసి అవతల “పెడుతూ వుంటే నీమల అడ్డుపడి పళ్ళెం లాక్కుంటేనే [యేమ వున్నట్టూ, అలా లాకో్కోకుండా వూరుకుంటే పేమ లేనట్టూ కాదు. అలా ఆయిజే తన ఎంగిలి పళ్ళెం విమల తీస్తోవుంటే బుచ్చిబాబు చూస్తూ వూఠకుకోవడం కూడా "పేమ లేనట్టే అవ్వాలి. ఇంతకీ విమల పళ్ళెం బుచ్చిబాబు తీసే విషయం కాదు ఇది, అతని పళ్ళెం, తను తీసుకోవడం గురించే ఈ చర్చ.
“ఆ పళ్ళెం నేను తీస్తాను. అక్కడ పెళ్టెైయ్యి”. అని విమల అన్నప్పుడు, బుచ్చిబాబు పళ్ళెం అక్కడ పెస్టేసాడుగానీ-- “నేనే తీష్టే ఏం?....నువ్వే తియ్యాలా?....” ఆని అనడు. (ఈ కధలో అతని స్వభావం పరాకు స్వభావం అనుకోండి).
ఈ వొక్క సంఘటనే కాదు. మొత్తం రచనే “వంటింటి వ్యవ హారం స్రీ ధర్మమే” అనే భావంతోనే నడిచింది. ఇది పాత సమాజ ధర్మాలనించి ఏమీ మార్చుకాదు. విమల ఎంత చైతన్యం సంపాదించినా వొంటరిగా వంటింటి పనుల్లో మునిగి వుండవలసిందే.
థ్రిమళఠికి జ్వరం వొచ్చి (తెచ్చుకుని పడుకున్నప్పుడు బుచ్చి బాబు--- *సీకు కాఫీ కావాలేమో, _ అప్పలమ్మని హోటల్‌కి పంపలేక పోయావా?"--- అంటాడు.
దానికి విమల “ఏడిసినస్లే వుంది. ఆది సగం తాగడానికా?”--- అంటుంది, ఈ మాటలు సంస్కార ఖావాలుగల విమల నోటివెంట రాద గ్గవి కావు. సమాజంలో తక్కువ స్థాయిలో వున్న వ్యక్తులమీద ఎక్కువ స్థాయిలో వున్న వ్యక్తులకు చాలా నీచమైన అభ్మిపాయాలు వుంటాయి. పని మనుషులు ఎప్పుడూ దొంగతనాలు చేస్తారనీీ మోసాలు చేస్తారనీ, వారిని గురించి చాలా హీనంగా మాట్లాడతారు. విమలకూడా అదే చేసింది.
“మాట్ల అతని” విషయంలో కూడా విమల బాలా సాధారణ న్రీల తత్వం (ప్రదర్శించింది "పేద వాళ్ళందరూ దొంగతనాలు చేన్లూ తిరుగుతూ
కొత్త ముందుమాట 137 వుంటారనే ఆభ్మిపాయం వొక్క కణంలోనయినా వెలిబుచ్చింది. ఈ రకం అభ్మిపాయాలూ, (ప్రవర్దనా, విమల స్వభావంలో వుండదగ్గవి కావు. దానికి విమల సిగ్గుపడాల్సిందే. విమల తన "సామాజికమైన అలవాట్లతో అప్ప లమ్మని “అది” అంటుంది. “మాట్ల అతన్ని' “వాడు” అంటుంది, ఈ లక్ష జాలు కూడా విమల గుర్తించి మార్చుకోవాలి. (విమకే కాదు, రచయిత్రి తనను తానుగా చెప్పిన చోట్ల కూడా “మాట్టవాడు” అనడం జరిగింది. అది చాలా తప్పు )
విమల రైలాట ఆడే షిల్లలకి ఉపన్యాసం ఇస్తూా *ప్సీర్ర స్థాపించే సమాజం ఇలా వుండకూడదు....మీరంతా న్మెహూలు, గాందీలూ,, పటేష్హా కావాలి-"ఆంటుంది.
ఈ విషయంలో విమల తవకే తెలీకుండా (అన్‌కాన్షీయస్‌గా) తప్పుదారిన వుంది. ఆడపిల్లలందరూ గాంధీలూ, న్నెహూలు, పటేళ్ళూ అయినప్పుడు.... వారు “కొత్త సమాజం” స్థాపించడం అనేది గంగలో కలినివక్సే.
విమల కోరే “కొత్త” సమాజానికి, విమల చెప్పిన “పెద్ది మను షలికీ, బద్దవైరం అనే సంగతి విమలకి తెలీదు.
ప్రత్మివత సినిమా గురించి చెప్పే సందర్భంలో వొకచోట-- “తర్వాతేమైందంటే ఆ మొగుడు....బజారు ముండ కటుర్దు విని.... పెళ్ళా దగ్గిరికి కత్తి పట్టుకు వొస్తాడు కోపంగా---”, అని వుంమంది. ఇందులో “బజారు ముండ” అనే మాట నేను వాడానంటే నాకు నమ్మకం లేనంత ఆశ్చర్యం వేస్తోంది. ఇలాంటి పొరపాట్లు అచ్చులో కూడా సంభ విస్తూ వుంటాయి. ఈ మాట నేను వాడానో లేదో చూడాలంపే “స్వీట్‌ హోమ్‌-2” సీరియల్‌గా “ఆంగధ(ప్రభ వీక్టీ "లో వొచ్చిన సంచికలు చూడాలి. అవి నా దగ్గిరలేవు, అందులో వుంటే నేను వాడినక్షే, ఆందులో లేకపోతే మాత్రం ఇది అచ్చులో జరిగిన పొరపాటే.
ఒకవేళ నేను వాడివుంటే నా దుర్మార్గానికి చాలా సిస్గుపడుతున్నాను.
138 స్య్విట్‌హోమ్‌-2
“*బళారు ముంద” అంపే పొట్ల కూటికి పడుపువృత్తి చేసుకునే ఆడదే కదా? ఆలాంటి స్త్రీల గురించి ఎంతో సానుభూతి చూపడంపోయి వార్ని హీనపర్చేంత హీేనత్వం వచ్చింది నాకు!-- “ముండల్ని....” అనే ఘాటలు ఇంకా రెండు మూడు సందర్భాలలో వాడడం జరిగింది. అవి అచ్చు పొరషాట్టు కావు నా సంస్కారం అంత హీనమైన స్థాయిలో వున్నదనటానికి నిదర్శనం మా[తమే,
“ట్పైరజాలగలవా నా యానతిల |
“పడకటింటిలోనన్‌ విమలా పతి?”-_-అని పాడుకుంటుంది విమల, ఇందులో “పడకటింటిలోనన్‌” అనే పదాల వల్లి “బుచ్చిబాబుకీ, నిమలకీి వున్న సంబంధం కేవలంశారీకక మైందే. కామానికి సంబంధించిందే" --- అనే అర్థం వొస్తోంది. వారి మధ్య సంబంధం చాలా మంచి స్వభావం కలది. స్నేహ పూర్వకమైంది. అలాంటి దాన్ని కేవలం పదకటింటికో, వంట ఇంటికో ముడి పట్టడం సరయిన పద్ధతి కాదు.
ఇలాంటిదే ఇంకో సంఘటన.
విమల వికాలకి సలహాయిన్తూ-*పతిదేవు వొడిలోన మురిసేటివేళ -...అలాంటివేళ అడిగెయ్యాలి కోరికలన్నీ. ఈ మగాళ్ళు ఎక్కద లొంగు తారో అక్కడ లౌంగదీసెయ్యాలి” అంటుంది"
అంపే--*భార్య తన శరీరాన్ని ఎరగా. పెట్టి ఛనకు, కానలసిన సదుపాయాలు పొందాలి." అని చెప్పడమే. దీనికి వ్యభిచారానికి తేడా ఏమీ లేదు. (నిజానికి భార్యా భర్తలసంబంధంళో జరిగేది ఈ రకం వ్యభి చారమే.) అయితే ఈ అభ్మిప్రాయం విమల సీరియస్‌గా చెప్పింది కాదు, ఏదో తమాషాగా, హాస్యంగా అన్నాది, కొనీీ తమాషాకి కూడా అనదగ్గ మాటలుకావు ఇవి.
విమల ఒకసారి బుచ్చిబాబుతో వాదిస్తూ---- “ఎవరికి అన్యాయం జరుగుతోంటే వాళ్ళు పక్షం వహించాలి. సీతకు జరిగిన అన్యాయానికి నిరసనగా....సీళఠని భూగర్భంలోకి పంపేసి, రాముడికి శికవేసిన వాల్మీకీ, త్రీ పట్ట జరిగే ఘోక్‌ అత్యాచారం అరికట్టిన “రాజా రామమోహన రాయ్‌, వీరేశలింగం---బాపూ--- గురజాడా, రామమనోహర్‌ లోహియా---
కొత్త ముందుమ్లూట 139 అంబేద్కర్‌ --చలం---వీళ్ళంకా స్త్రీ కోసమే చేళార్తు” --- అంటుంది ఈ అభిప్రాయాల్లో కొన్ని తప్పులూ, కొన్ని వొప్పులూనూ, వాల్మీకి రాముడికి శివేళాదన్నది బాలా తప్పు. రామమోహనరాయ్‌, వీరేశలింగం, గురజాడా, చలం, శ్రీం చరపున నిలబడి స్ర్రీల [శేయస్సు కాంక్షించారనడం సరయినదే. ఆ మిగిలిన వారి విషయం ఇంత స్పష్టంగా చెప్పదగ్గది కాదు.
“సమాజం మారడం అంటే మనుషులే మారాలి. వ్యక్తిగత దోషాలు సమాజానికి ఆంటగట్టడానికి పీళ్దేదు” అంటుంది విమల, వ్యక్తులు మారవలసిందే. వ్యక్తులు అభ్యుదయ భావాలు స్వీకరించవల సిందే. అయితే “వ్యక్తులు ఎవరికి వారే మారితే నమస్యలన్నీ పోతాయి” అనే అభ్నిపాయం సరయిందికాదు. వ్యక్తి తాలూకు సనాతన థావాలకూ, దోషాలకూ సమాజమే కారణం ఎందరు వ్యక్తులు మారినా సమాజం మారదు కానీ సమాజం మారితే వ్యక్తులందరూ మారతారు. (మారే సమా జంలో 'పె5గే వ్యక్తుఃంందరూ మారతారు). సమాజం పాత భావాలతోనే వున్నప్పుడు (ఆందరూ పౌత భావాలతోనే వున్నప్పుడు) ఒకవ్యక్తి చాలా అభ్యుదయ భావాలు కలిగివున్నా, తన జీవికాన్ని సమాజాతీతంగా గడుపు కోలేడు. అందుకే విమలకి, బుచ్చివాబుకీ ఎంత చైతన్యవంతమైన ఇథి [ప్రాయాలు వున్నా, వారి సంసారం పాత సమాజ స్థాయిని దాటకుండా వుండిపోయింది.
ఆసలు వ్యక్తి మారాలా సమాజం మారాలా?--అనే (పళ్న వేను కునే ముందు వ్యక్తికి సమాజానికీ వున్న సంబంధం చాలా వివరంగా తెలియాలి. అప్పుడుగానీ సమాజమే వ్యక్తిని ఎలా కట్టివుంచుతుందో (ప్రథావితం చేస్తోందో) అర్థంకాదు,
6రర్టైక్రన్షోట విమల ఇలా అంటుంది--స్త్రీ జీవితం సుఖంగా సాగ" టానికి ఆర్థిక స్వేచ్చ చాలా పెద్ద కారణమేగానీ-డబ్బు వుంప్రేదాలు, స్తీ సుఖంగా (బతుకుతుంది-అనడం చాలా పొరపాటు. మనిషికి విలువ ఇవ్వక దబ్బుతో తెచ్చుకునే సాంఘిక హోదాకి విలువ ఇవ్వడం నీచం, గృహ
140 స్విట్‌హోమ్‌-2 ఎజీవికాన్నీ తీర్చిదిద్దే భార్యమీద తను ఆధారపడి వున్నానని తెలుసుకున్న భర్తే నిజంగా శ్రీకి విలువ ఇచ్చేవాడు. తన భార్య కూడా వుద్యోగం చేసీ డబ్బు సంషాదిస్తోంది కాబట్టి....తన పెత్తనం కొంత సడలించు కుని....ఆమెకు కొంత స్వేచ్చ ఇచ్చేవాడు, శ్రీ వ్యక్తిత్వానికి విలువ ఇచ్చేవాడు కాదు.” మామ్మూలుగా చూసినప్పుడు ఈ అభ్మిపాయాలూ చాలా బాగున్న ప్రే అనిపిస్తాయి. కాని దీన్ని పరిశీలించి చూస్తే ఇది. ఒక అదర్శవాదం! ఆదర్శం అంటే “అలా జరిగితే బాగుండును. అలా చేస్తే బాగుండును” అనిపించే విషయం. కాని, అది ఎన్నటికీ జరగదు. ఎందుకంటే జరగ టానికి వీలుకాని విషయం అది “భార్యని భర్త తనతో సమానంగా గుర్తించాలి, గౌరవించాలి, భార్య దబ్బ సంపాదించకపోయినా తనతో సమానంగా భావించాలి, అదే నిజంగా గౌరవం ఇన్వడం”--- అనే విమల ఇధావాలు ఆవర్శవంతమయినవే (ఈ ఆదర్శవాదం ఎందరో సంస్కర్తలు తెచ్చి పెట్టింది.) ఆసలు భార్యా భర్తల మధ్య వున్న సంబంధంలోనే “సమానతావై నికి ఆస్కారంలేదు. ర్త, భార్యకి తిండి, గుడ్డా. ఇచ్చి పోషిస్తాడు" కార్య ఇల్లూ వాకిలీ చూసినప్పటికి, తన తిండి తను సంపాదించుకుని స్వతం్యతంగా [బతకలేఏి తనమే ఆమెను భర్తకు అణకువగా, ఎనయంగా భయభక్తులతో వుంచుతుంది వొకరు పోషించేవారూ ఒకరు పోషించబడే వారూ ఆయినప్పుడు, అలాటి వ్యక్తుల మధ్య సమానత్వానికి ఆస్కారం ఎక్కడ వుంది? పోషించబడే వ్యక్తి (భార్య) పోషింక వ్యక్తికన్నా తక్కువ స్థాయిలోనే వుండి తీరుతుంది. “స్తీ తనను తను పోషించుకో గలిగాలి” అంటే అర్థం “కేవలం వుద్యోగం చేసి కొంత డబ్బు సంపా చిసే చాలు” అని అర్థం కాదు. ఆర్థికంగా, సాంఘికంగా స్రీ పురువల మధ్య ఎక్కువ తక్కువ అకు కారణమైన దోపిడి సమాజం మారకుండానే స్త్రీ వుద్యోగం చేసి డబ్బు సంపాదించినంత న్యూకతాన ఆమె సంపూర్ణమైన వ్యక్తిత్వం పొంద లేదు. “ఏం? డబ్బు సంపాదిస్తోందిగా'' -- అనవచ్చు ఈ
కొత్త ముందుమాట పథ చకంగా డబ్బు సంపాదించడం సమస్యకి పరిష్కారం కాదు. ఆ థార్యా భర్తల మధ్య సాంఘిక కట్టుబాట్లన్నీ యధాతధంగానే వుంటాయి. అవి మారలేదు కదా! అవి మారకుండా స్త్రీ చైతన్యంగాని, స్వతం్మత భావాలు గానీ, వ్య క్రిత్వంతో (ప్రవ్షించే ఆవకాకాలుగానీ ఎలా వొస్తాయి!
- “స్త్రీకి ఆర్థిక "స్వేచ్చ వుండాలి" - అనే వవయాన్ని - “దబ్బు వుంటే చాలు స్త్రీ సుఖంగా (బ్రతుకుళుంది"- ఆనడంలాగా అర్థం చేసుకుంది చిమల. మొదట, ఈ అభ్మిప్రాయం తప్పు.
“ఆర్థిక 'స్వేచ్చ"---అంటే “ఈ సమాజంలో స్త్రీలు ఉద్యోగం చేని డబ్బు సాపాదిస్టే దాలు స్వేచ్చ వొస్తుంది”-అని అర్థం కాదు.
శ్రీకి భర్త పోషణ మీద ఆధారపదవలసిన ఆవసరం ఉందకూదదు. తనని తాను పోషించుకోగలగాలి. అలాంటి ఆవకాకాలు సమాజం కలిగించి నప్పుడే స్రీలు పొందే స్వేచ్చ “ఆర్థిక స్వేచ్చ” అవుతుంది. “గృహ జీవి తాన్ని తీర్చిదిద్దే భార్యమీద తను ఆధారపడి వున్నానని తెలునుకునే భై స్తోంది కాబట్టి....తను నిర్ణక్యంగా చూస్తే ఎక్కడ వెళ్ళిపోతుందోననే భయంతో మ్మాళమే ఆమెకి "స్వేచ్చ ఇచ్చేవాడు నిజంగా స్త్రీకి ఏలువ ఇచ్చే వాడు కాడు"”-అని విమల అభ్మిపాయం,. |
దీన్ని ఇంకా స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవాలంపే ఒక ఉదాహరణ చూద్దాం “ఎప్పుడూ ఆకలితో మాడుతూ వృండే వాళ్ళు కూడా దొంగ తనం చెయ్యకుండా నీతిగా వుండాలి. అంతేగానీ సుఖంగా [బతకటానికి అన్ని అవకాశాలూ ఏర్పడ్డ తర్వాత దొంగతనం చెయ్యకుండా వుండ డంలో గొప్పేమీలేదు.” అనడం ఎలా వుంది?
మనుమల చేష్టలూ, స్వభావాలూ పరిస్థితుల వల్దనే ఏర్పడతాయి.
ఆర్థికంగా, సాంఘికంగా కూడా. భార్యే భర్త మీద ఆధారపడి వున్నప్పుడు ఇక భర్త కార్యమీద అధారపడి వున్నదేమిటి? *భర్త కూడా థార్యమీద ఆధారపడి వున్నాడు"-అనే ఆభ్మిపాయమే తప్పు అది “తప్పని సరిగా ఆధారపడటం కాదు.
142 స్వీట్‌ హోమ్‌-2
భర్త ఆండ లేకపోతే భార్యకు అనాధస్థితి వస్తుందిగానీ, భార్య లేక పోతే భర్తకు అలాంటి స్థితి రాదు. ఇంకో భార్య వస్తుంది. (స్త్రీకి ఇంకో భర్హరాడు)-అలాంటి పరిస్థితిలో “భార్య భర్తమీద ఎంత ఆధారపడి వృండో, భర్త కూడా భార్యమీద అంతగానూ ఆధారపడి వున్నాడు” అన డానికి “కుదురుతుండా” అసలు భర్త అయిన వ్యక్తి, తను భార్య మీద ఆధారపడి వున్నానని ఎందుకు అనుకుంటాడు? (ఆలా ఆధారపడటం అనేదే నిజం కానప్పుడు) భర్త అయిన వ్యక్తి. తన భార్యని తనతో సమానంగా భావించలేక పోతున్నాడంటే, ఆ భార్యాభర్తల స్థిుల్లో సమా నళ్వం అనేది నిజంగా లేకపోవడం చేతనే. భార్య అన్ని ఏధాలా చక్కువ స్థాయిలో పుండడం చేతనే. ఏ భర్త అయినా భార్యని తనతో సమానంగా బావించాడంటే, ఆ భర్త, ఆ సహజ భావాలను మించిన అభ్యుదయ భావాలతో వున్నాడన్న మాట,
విమల-ోనేను ఇల్లు చూస్తున్నాను. అతను (బుచ్చిబాబు) దబ్బు సంహెదిస్తున్నాడు. ఇద్దరం ఎవరి బాధ్యతలు వాస చేస్తున్నాం” అంటుంది.
ఆంటే---స్త్రీల వాధ్యత ఇల్లు చూడటం. పుకుషుళ బాధ్యత డబ్బు సంపాదించి శేవడం---అనే దాంతో విమల ఏక్షీభఫిస్తోందన్న మాట. ఈ బాధ్యతలు విడిపోవడం వల్లి, త్రీ సమాజం నించి ఎంతో దూరం అయి పోయి-పురువుడి తయమీద (బతకవలసిన స్థితిలోకి మారిన సంగతి పమల (గ్రహీంచుకోలేదు, “నేను డబ్బు సంపాదించకపోతే....అతని దయతో కానిసగా (బతుకుతోన్న ఫేన?” ___ అంటుంది విమల,
నిర్మొహమాటంగా చెప్పాలంటే అంతే. అయితే నిమల డబ్బు సంపొదించినంళ మాణానే వ్యక్థిత్వంతో (ఒతకగలదని మాతం అర్థం కాదు. అసలు సాంఘికంగా స్త్రీ పురుషులు ఇద్దరూ సమానంగా గుర్తించ బడే మార్చు రానంళవరకూ, డబ్బు సంపాదించకపోయినాా సంపాదిం చినా కూడా భార్య భర్తకన్న తక్కువ స్థాయిలో వున్న వ్య శ్రే,
కొత్త ముందునూట 143 విమల భర్తతో స్వేచ్చగా మాట్టాడదం. తన వ్య క్రిత్వాన్ని [షద ర్మించేట్లు (ప్రవ్థించదం, ఇతర స్త్రీలు (పవర్షించలేని విధంగా [పవర్హిం చడం చెయ్యగలుగుతోంది అంటే....అది కేవలం ఖుచ్చివాబు దయతో, (పేమతో, "స్నేహంతో, (ప్రసాదించిన అవకాశం వల్లనే. (విమలలో స్వత హాగా స్వేచ్చా వ్యక్తిత్వాలు తేనని కాదు.) - ఇా్టామలరావే విమల భర్త అయితే పీమల ఇంత "స్వేచ్చగా (ప్రవ ర్రించలేదు. ఇంత వ్యక్తిత్వం [పదర్శించలేదు. ఇప్పుడు వికాల ఎలా (పవర్తిస్తుందో విమల కూడా అలాగే (ప్రవర్ధిన్తుంది. (కొంతకాలానికి ఇష్టంలేకవోతే వెళ్ళిపోతుంది. ఆది వేరే సంగతి) అంటే విమల "స్వేచ్చకీ, న్యక్రిత్వానికి బుచ్చిబాబు అవకాశం ఇవ్వబక్టుగాసీ లేకపోతే అని ఎక్కద నిలబడేవి? ఆంటే బుచ్చిబాబు షంచి చెడ్డల మీదే ఆ భార్య భర్తల సంబంధం ఆధారపడి వుందంటే, విమల జీవితం అంతా బుచ్చి బాబు దయ మీద ఆధారపడి పుండదమే, కదా? సాంఘికంగా చూసే వొక భార్య (విమల) తన భర్హ పోషణలో ఆతని మంచితనంవల్ల, సుఖంగా వుండడమే కదా? ఆలాగే విళాల, శ్యామలరావు సనాతన భావాలవల్ల దుఃఖపడుతూ కాలం గడుపుతోంది. స్రీ జీవితం పురుషుడి మీద ఆధాక్‌ పడటం ఆంటే ఇదే. “సమానత్వం' వుందడం-అనేది కేవలం భార్యాభర్తలమధ్యే కాదు. ఈ సమాజంలో ఏ ఇద్దరు వ్యక్తుల మధ్యాలేదు. ఇద్దరు స్రీలమద్యే సమా నత్వం లేదు. ఇద్దరు పురుషుల మధ్యా సమానత్వం లేదు. సమాజం అంతా అనేక రకాల, అనేక స్థాయిల ఎక్కువ తక్కువలతో నిండి వుంది.... ఇలాంటి సమాజంలో భార్యాభర్హల మధ్య సమానత్వం ఎప్పటికి సాధ్యం కాదు. " గాంధీగారి మూటలు విమలకి ఎంతో నచ్చాయి-- “నేనే స్రీనైరే పురుషుడి ఆధిపత్యాన్ని సహించను. శ్రీకి పెళ్ళి సంసారం మ్యాతమే అనివార్యం కాదు. ఈ మాట చెప్పడానికి నేను ' శ్రీని కానక్కర్రేదు.”--- ఈ మాటలు చక్కగానే వున్నాయి. ఇందులో వొక్క అక్షరాన్నయినా వ్యతి రేకించక్కర్లేదు అయితే నస్ర్రీలమీద ఇప్పడున్న ఆధిక్యళ నశించడానికి
కే44 స్వీట్‌ హోమ్‌-2
గాంధీగారు చెప్పిన మార్గం ఏమిటి? “నేనే స్త్రీ నైతే పురుషుడి ఆధిక్యళ సహించను” అంటున్నారు. సహించక ఏం చేస్తారు? ఈ కోట్టకొద్దీ స్త్రీలు సహించక ఏం చేస్తున్నారు? ఏమీ దారి లేకనేగా సపాస్తున్నారు?-- లేక పోతే సరదాతో చన్నులు తింటున్నారా? సంతోషంతో ఆవమానాలు పడు తున్నారా? పురుముడి ఆధిక్యతని సహించకుండా వుండాలంటే వ్యక్తి గళంగా ఎదిరించడం ఒక్కటే కాదు మార్గం, సమాజంలో పురుషుడికి ఆధిక్యత వుండే పరిస్థితులే మారాలి. ఆ మార్పు జరగటానికి అవసరమైన మార్గం గురించి కూడా చెప్పకుండా “నేను సహించను” అంటే శ్రీ జాతికి ఒరిగేదేమీ లేదు. ఆదర్శవాదం సమస్యల్ని ఏనాటికి పరిష్కరించదు.
ఈ రచనలో విమల వ్య కపరిచిన అల్మిప్రాయాల్లో కొన్ని సరై నవే కానీ, కొన్ని అశాస్త్రీయమైనని. (వాటి గురించే ఈ ముందు మాటలో కాళాను కొంతవరకూ, )
“విమలా! నీ అభ్మిపాయాల్లో కొన్ని తప్పులున్నాయి. కొంత అకా స్రీయంగా వున్నాయి. అందువల్ల నువ్వు చెప్పే మంటల అర్థం చాలా చోట్ట-ా స్త్రీలు పూర్వంలాగానే ఫ్‌ రల మీద ఆధారపడి బతకాలి....అన్న దోరణిలోశే చొస్తోంది, తృుజ్ధంగా పరిశీలించి చూస్తే. నీ స్వథావం అక్క దక్కడా సనాతన థావాలకే అనకాళం ఇస్తోంది. ఇంతకాలం స్త్రీలు ఏ పరిస్థితులవల్ల, ఏ సిద్ధాంతాంవల్ద బానిస బతుకు బళుకుళున్నారో, వాటినే (ప్రోశ్సహిస్తున్నావు. నువ్వు నీక తిలియకుండాన్నే నువ్వు ఎంత తెలివైన వానివైన్సా నీ ఆలోచనలు ఈ రకంగానే వృంప్పే, వాటివల్ల స్త్రీలకి సమా జానికి జరగవలసినంత మేలు జరగదు.” అని విమలకి ' వివరంగా చెశ్పే చిమల చాలా సిగ్గు పడిపోతుంది. చాలా విచారిస్తుంది. ఎందుకంటే విమం నిజంగానే స్త్రీల మేలుకోరే వ్యక్తిగానీ సనాతన సమాజానికి అనుకూలిం వాలనే అభ్మిప్రాయాలున్న _వ్యక్లే కాదు. విమల విష్ణవాత్మకమైన మార్చుల్ని కోర్రే వ్య క్రి ఎప్పటికి, కానీ, కొన్నిచోట్ల సర్రైన జ్ఞానం లేకనే శప్పులు చేసింది.
రంగనాయకమ్మ 7.10-1975
ఖై నాతి స్పిట్‌ హోేవ్‌ం= 2
“ఆ ందానికి....ఆందం....నేనే
జీవన మకరందం....నేనే
నామేనే మెరుపుతీగా
నగుమోమే చందమూమా,...
కుల్లంతా తిరుగుతూ కూనిరాగాలు తీస్తోంది విమల. చల్లటి సాయం(తం!....పసుపుపచ్చ నీరెండ గదుల్లోకి తాంగిచూని ఆడవాళ్ళని పరామర్శించే సాయంత్రం! పనులన్నీ చక్కటబెట్టుకుని, స్నానంచేని.... ముస్తాబవుతూ....తనకునచ్చే పాటలన్నీ పాడుకుంటోంది. విమలకి పాటలు పాడటంకన్నా, వినడమే చాలా ఇష్టం, “ఈ పాడు రేడియోవాళ్ళ “గుణ సుందరిలో పాటలు తప్పితే ఏపీ వెయ్యరు. కేడియో[గ్రాం కొనుక్కుందా మోయ! నాలుగు నెల్లపాటు వొంటిపూట తిళ్ళు తిని ...డబ్బు మిగుల్చు కుందాం....” ఆంది ఓసారి మొగుడితో.
“హెటలంపే నీకే ఇష్టం. నువ్వే ఒక సంవత్సరం అర్జాకలితో మూడు మమ్మల్నికూడా మాడమనటం ఆన్యాయం” అన్నాడు బుచ్చిబాబు.
“అప్పుడునా రేడియోగాం నిన్ను విననివ్వను”,
“అక్క-ర్రేదు, నువ్వే చెవుల్లో పెట్టుకో అనేకాడు.
తను వినబోయే పాటలకోసం సంవచ్చరంపాటు అర్జాకలితో మాడటం సాధ్యమే. అయినా ఆ పాటలు బుచ్చికి వినపడకుండా చెవుల్లో దాచుకోవడం అసాధ్యం కాబట్టి నిరాశపడిపోయింది విమల,
పాటలనేవి ఎక్కడ పెట్టినా, ఎన్ని యుగాలు హాడినా బుచ్చి చెవుల్లో దూరవని విమలకి తెలీదు.
146 స్వీట్‌మోమ్‌-2 అప్పట్నుంచీ ఏిమల ళృష్టిగా తన కంళంతోపే పాడుకుంటోంది. పిల్లలు వరండాలో రై లాట ఆడుకుంటున్నారు. పనుళ్లో మునిగి శేలుళున్నప్పుడైతే ఇంట్లో పిల్లల్ని కూడా వీధిలోకి తరుముతుంది గాని శను తీరిగ్గా కూర్చున్నప్పుడు వీధిలో వాళ్థుందర్నీ ఇంట్లోకి తీసుకు రమ్మంటుంది. వాళ్ళతో తనూ చేరుతుంది“చుట్టాన్నాచ్చానరా!” అంటూ, వాళ్ళు ఆటల్లోకి వెళ్ళి ఏ బెల్టం పీసరో, కందిబద్దలో సంపాయించు కుంటుంది వాళ్ళతో పాటు గదుల్లోనూ, పెరట్టోనూ పరుగెత్తి దాగుడు మూత లాడుతుంది. వాళ్ళంతా ఒక్కసారి మీదపడి పట్టుకుని నవ్వుతూంటే చాళ్ళతోపాటు పకపక నవ్వుతుంది. ఆంత అనందంగా పిల్లల మధ్యా మొక్కల మధ్యా గడుస్తాయి చాలా సాయంత్రాలు విమలకి. నీరెండలో నిలబడి తలదువ్వుకుంటోంది. కిటికిలోంచి మొక్కల్ని చూస్తూ, రేరాణి రెమ్మ ఒకటి కిటికి వారకి తొంగిచూసి, సిగ్గుపడి తప్పు కుంటోంది. చెయ్యి బాపి ఆ రెమ్మ పట్టుకుంది విమల, దాన్నింజా మొగ్గల గుత్తులున్నాయి. రేపో నూపో విడతాయి. రేరాణి పరిమళం మఠీ ఇష్టం విమలకి. మల్లెలూ,....జామంతులూ ,... సంపెంగలూ .... మందారాలూ వెండిగిన్నెపూలూ....నందివర్జనలూ....[ప్రాణం పువ్వులంటే .... పచ్చగా కళ్ళకి కనిపించే మొక్కలంటే. స్నానానికి ముందుగా చెట్టనిండా మొక్క ల్నిండా సీషృకొట్టి కుదుళ్శనిండా నీళ్ళుపోసింది. తడి ఆరలేదింకా, కడిగిన ఆకులు లేతగా--పచ్చగా--ఎండపడి గళతళ మెరుస్తున్నాయి. చూస్తూ నించోవటం కన్నుల పండువుగా వుంది. పిళ్చలు గోలగోలగా అరుస్తున్నారు, కొట్టుకుంటున్నట్టు. “ఆటల్లో దెబ్బలాటలెవ్యరా!” అంటూ గదిలోంచి పరిగోత్తింది విమల, “రాకు పిన్నీ! కాకు....రాకు రైలొస్తోంది! రై లొస్తోందీక్‌ అని అరిచారు షిల్చలు ఒక్కసారి. " సిగ్నల్‌ క్యురాడు విమల దగ్గరకొచ్చి దెబ్బలాడి మళ్ళీ పరిగెత్తాడు, విమల హడలిపోయి వీధి గుమ్మందాళో వెళ్ళి నుంచుంది, బుచ్చి వొాభు ఉరుకుల్తో ,,.,పరుగుల్లో వస్తున్నాడు....వొచ్చేకాడు!
స్వీజట్‌వొకు:2 147
“ప్పికే ఫస్టు అంది నవ్వి
“*ప్పాపిటి?" అన్నాడు వోగురుస్తూ.
“*ట్రద్రే మీరంతా పరుగుపందెం వేసుకోలా?ో
*ధ! ఎవరన్నారు"
“వృరెందుకలా గుండెలు కచిలేలా పరిగెత్తుకొచ్చారు?”
మనం వారెంట్‌ గా సినిమా కెళ్ళాలి
విమల తెల్లబోయింది. “మనల్ని అన్రైంటుగా సినిమా. కెళ్ళమని ఎవరన్నా టెల్మీగాం ఇచ్చారా?”
న. అదికాదోయ్‌[
“మరేవిటోయ్‌!....ఇంత ఆర్లెంటుగా పరిగెత్తుకొచ్చి.... పెళ్ళాన్ని .... సిసిమాకి)...పరిగె ఖ్రెంచాలని నీకెలా తోచిందోయ్‌?”
“ఏలా తోచడం ఏమిటి? బాగానే తోచిందచిలేి' అంటూ విమల భుజాలు రాసుకొంటూ ఇంట్లో జొరబడ్డాడు.
“ఏవిటా రౌడీితనం?....ఆవచల పిల్లలున్నారు.”
“ఉండసీ....నిన్నేం కొరుక్కుతిన్లేదు.... ఊం .... క్విక్‌... బయ్‌ ల్టేరాలి నువ్వు...."
“ఇదేం చోద్యమమ్మా?....ఏవిటంత క్విక్కూ?” అంది బుగ్గలు నొక్కుకుంటూ.
బుచ్చిబాబు తనకై తను అర్ధాంగిని సినిమాకి తీసికెళ్తానన్న ఘట్టం ఇది ఇండోదో....మూడోదో!
అసలు రహస్యం ఏమిటంటే.... మధ్యాహ్నం దార్‌ అస్ఫోసియేషన్‌ హాల్లో బుచ్చిబాబు స్నేహితులంతా ఫీవేనో సినిమా కబుర్లు చెప్పుకున్నారు. ఆళ€ంకార్‌లో కేదో కొత్త సినిమా వచ్చిందంట, చెప్పలేనంత జాగుందట మొగాళ్ళుకి అదిగాని ఆడాళ్ళుచూస్తే ఆర్నెల్పవరకూ మొగుణ్ని పన్నెత్తు మాటనరట. దేవుళ్ళా చూస్తారట! ఆ తర్వాత? “ఆర్నెల్టకోసారి.... వీమక్నెలాగో బుజ్జగించి... బెల్లించి....ఆ సినిమా చూపిస్తూ ఉంటే సరి" అన్నుకున్నాడు బుచ్చిబాబు....ఏమల తిక్కలతో ఊపిరి సలపక, .
148 స్వీట్‌ హోమ్‌-2 “తాందరగా వెళ్ళకపోతే టిళ్కట్టు దొరకటంలేదు” అన్నారెవరో. ఆ కంగారుతో కోర్టు పని అయిపోగానే --- పరిగెత్తుకొచ్చాడు. దారో ఎవరో .ఫ్రండ్‌ ఢీ కొడితే వాణ్ని ఫలానా ధియేటర్‌లో రెండు కుర్చీ టిక్కట్లు కొని ఉంచమని బతిమాలి మళ్ళీ పరుగు లంకించుకున్నాడు. “విమలా! ఏమిటింత లేటు? జయత్టేరాలి?” అన్నాడు కాళ్ళు విరగ దొక్కుతూ మీదిమీదికొచ్చి, “సతీ సుమతి'కా ఏమిటి కొంపదీసి....?” ఆంది విమల పసిగడుతూ. “ఎబ్బే! అట్టాంటిదయితే సీకు నచ్చదని నాకు తెలీదా?,...ఇది చాలా మంచి పిక్సరట, పేరు ....మర్చిపోయాను. చాలా నీతి ఉందటలి “ఎవరికా నీతి మీకా? నాకా? “ఇద్దరికీ వొక్కసీతి పనికిరాదేమిటి?” “పనికిరాదు. మీ నీతి నాకు అవినీతి! నా న్యాయం మీకు ఆన్యాయం. ఇది నా కవిత్వంకాదు సుమీ! మన ెద్దబూ....వారి నుద్దులూ-” “బాబోయ్‌! ష్టాప్పు నీ ఉపన్యాసం....నా కడుప్ప భగభగ...” ఆక లితో రెచ్చిపోతూ ముందడుగు వెయ్యబోయాడు. “దాజాయ్‌! రాకు... రాకు... చనొస్తోందిగ... కేకలెట్టారు పిలిలు, చై “ఏమిట్కరా? వ్రనింకా రాలేదూ?" అంటూ వచ్చింది విమల, “లేదు పిన్ని! గంటన్నర లేటు. అప్పుడే ఎలా వస్తుంది” “ఛ1 మీరు నడిపే రైళ్ళు కూడా లేటేనా? దిసీజ్‌ వెరీబాడ్‌ -ఇదేం వొవులేదు ఆంది విమల జుట్టు ముజేసుకుంటూ, “అబ్బ! ఆకలేస్తోంది విమలా?” బుచ్చి, “మావయ్యగారు హంగీగా వున్నారు, ఒక్కసారి మౌ ఇద్దర్నీ వంటింట్లో ఇెళ్ళిపోనివ్వండి” అర్థించింది విమల, “ఏలా అత్తా? గేటు వేసేశాను” అన్నాడు గేటు కుురాడు మధ్య గుమ్మానికి చేతులడ్డం పెట్టి!
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 క్షై49
“ప్పి మావయ్యని కాసేపు రైల్వే మినిష్టర్‌ ఆనుకోవోయ్‌! ఫరాక్టా లేదు. గేటు తియ్యి."
గేట్‌ క్యురాడు మొహం తిప్పి బుచ్చిబాబుసి ఎగాదిగా చూకాడుం “ఆలా పీల్లే దత్తా!” అనేశాడు మొరాయించి.
“మినిష్టర్‌ కోసం దేవుడైనా వేశగానివేళ (ప్రత్యేక దర్శనం- ఇస్తైడే! మీరు గేచైనా తియ్యరా? సరేఏం చేస్తాం?.... కాన్‌....ఇదిగోా” గేట్‌ మేన్‌! సీ ఉద్యోగం ఊడుతుందన్న సంగతి మాతం మర్చిపోకు!” అని గేట్‌మాన్‌ని బెదిరించి....బుచ్చిబాబు చెయ్యి పట్టుకొని కుర్చీలో" కూర్చోబెడుతూ “మైడియర్‌ పూర్‌ హెజ్యండ్‌! అనగా నా (పియమైన- వీద భర్తా! ప్లీజ్‌ సిడౌన్‌....లెటజ్‌ వెయిట్‌” అంటూ ఓదార్చింది.
“అబ్బా. ఏమ్‌టి ఏమలా! ఆకలి...”
ధన్‌ ధన్‌ ధన్‌ ధన్‌ మని పెద్ద అరుపులతో అవళలి గదిలోంచి* ఆరుగురి పిల్లల రైలూ....ఇవచలి గదిలోంచి ఆరుగురి పిల్లల రైలూ.... యమా స్పిడులో వచ్చి రెండూ గుమ్మంలో గుద్దుకుని పిల్లలంతా కేకలతో ఒకళ్శమీదొకళ్ళు పడి దొర్హారు.
“యాక్సిడెంట్‌ ....యాక్సిడెంట్‌” అంటూ గావుకేక లేళారు!
“ఎల్లా అయింది? అని తనిఖీ వొచ్చింది వినుల మంతిగారి" తరపున.
ఆరగంటనుంచీ చెయ్యిచాపి నుంచున్న సిగ్నల్‌ కురరాడు చెయ్యి. పీకుతోంటే అ డ్యూటీకాస్తా ఇంకో కుురదాని కిచ్చాడు. అది పరికిణి బిగించుకోవడంలో సిగ్నుల్‌మాట మర్చిపోయింది. సిగ్నల్‌ ఉందో లేదో చూచుకోని రైళ్ళు దర్దాగా వచ్చి గుద్దుకున్నాయి, అదీ విషయం!
కిందపడ్డవాళ్ళు ఉత్సాహంగా మూలుగుతున్నారు.
“మినిష్టర్‌ సాబ్‌! ఈ సిగ్నల్‌ మేన్‌క్సీ వుమెన్‌ కీ శిక్షలు వెయ్యాలి- ష్లీరు” ఆంది ఏమల- బుచ్చితో.
“పాపం వాళ్ళేం చేస్తారు? ఏదో అయిందిలే" అన్నాడు ఆకలి" బుచ్చివాబు సీరసపడిపోయి,
10]
ల్‌0 స్వీట్‌ హోమ్‌-2
విమల చప్పట్టుకొట్టి ఉపన్యసించదం మొదలెట్టింది.....ఈ రైల్వే మినిష్టర్‌ గారెలా శెలవిస్తున్నారో వినండి, వినండి. వీరి దోరణి చూస్తే లైల్యే సిబ్బందికి బహుమచు లిచ్చేలా ఉన్నారు. ఈ రైళశ్ళిలా తలకిందు లౌతూ ఉంటే జనం టపాకఫ్టేస్టారనీ, తన మిసిస్ట్రీలో ఈ విధంగా దేశ "సేవన చెయ్యొచ్చనీ ఈయన ఐడియా, తెలిసిందా మీకు?”
“అట్టాంటి కబుర్దన్నీ పీల్లలకెందుకు సిమలా?”
“పీళ్ళం పిల్ల లు కారు. (ప్రజలు! భారత పౌరులు! మీ ఆటరీక సాగనివ్వరు. మీ పదవులూ....హోదాలూ ఊదబీకేస్తారు[” అంది విమ్మల కోపంగా,
కిందపడి ఉన్న పిల్ణలకి లేవిలని ఉంది అట హపెదవుతుందేమోనని ఆలాగే కళ్ళు మూసుకుని పడుకున్నారు మూలుగుతూ.
“ఇక చాల్యరా! మళ్ళా రేపు! ఈసారి ఇట్టాంటి ఆటలాడితే ఒప్పుకోను. మీరు నడిపే రైళ్ళు ఒక్క నిముషం కూడా లేటు రాకూడదు. ఎక్కడా ఏ (ప్రమాదాలూ జరక్కూూడదు. ఎవ్వరూ టిక్కెట్టు లేకుండా ఎక్కుకూడదు. (ప్రయాణికులకి ఎలాంటి చిరాకులూ కలగ్గూడదు. మీరు రాజ్యం చేస్టే....భారతరైల్వేస్‌ ఏమిటీ....భారత ఎయిర్‌లైన్స్‌ ఏమిటి... ఇండియా ఆంతా....పంక్చువాలిటీ....డిసిప్టీస్‌,... సిన్నియారిటీ.... రాజ్యం చెయ్యాలి. దేశాన్ని పునాదుల్లోంచి ెళ్ళగించి....ధర్మాన్నీ....న్యాయాన్నీ అభ్యుదయాన్నీ.... మేళవించి నూతన నిర్మాణం చెయాలి. మీరంతా గాంధీలూ....తిలక్‌లూ,....నెహూలూ....సరోజనసీనాయుళ్ళూ.....పటేహా *లాల్‌ బహదూర్‌ లూ కావాలి....!” అంటూ చిన్న ఉపన్యాసం ఇచ్చింది విమల,
పిల్లలంతా పొలోమంటూ లేచారు. విమల వాళ్ళందరికీ నాలుగేసి ఫైంతిక్కాడలు "పెట్టింది.
విమలా బుచ్చిబాబుల అనురాగ ఫలాలు....రవీ....కవితానూ. వాళ్ళిద్దరికీ తండి దగ్గర చనువెక్కువ, చదువూ, ఆటా, శృస్పితే ఇంటి
'స్విట్‌హోమ్‌-2 శక! ధ్యాస ఉండదు. అమ్మా నాన్నా బయటికిపోతే వాళ్ళిద్దరూ అన్నాలు "పెట్టుకు తినేసి చదువుకుంటూనో --ఆడుకుంటూనో గంటలు గడి పేస్తారు, ఇంట్లో కూచుని. “రవీ! నాన్నా, నేనూ సినిమాకి వెళ్తాం! చెల్లీ నువ్వూ అన్నాలు తిని చదువుకోండి. తరవాత తాళం పెక్టేసి మామ్మ గారింట్లో ఆడుకుంటూ ఉండండి” అని కొడుక్కి కర్తవ్య బోధ చేసింది.
పిల్లలంతా పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళిపోయారు,
ఆవురావురుమంటూన్న బుచ్చిబాబు జంతికల ప్రేటు చూచి నిరాళ పడిపోయి “నీ నైపుణ్యమంతా ఉపయోగించి ఇంట్లో తించోంటే వీధలోకి వినబడే సరుకులు తయారు చేసావు” అన్నాడు కోపంగా
“పాపం లాస్కోోరా వుండలో, పాలకోవా ముద్దలో ఆయితే చప్పుడు కాకుండా గుటుక్కు. గుటుక్కున మింగుదామని ఆళశపడ్డావా? తినవోయ్‌, అప్పుడప్పుదూ గట్టి పదార్ధాలు తినాలని చదువుకోలేదూ? నీ దంత క్షేమం నోరి.”
అప్పటికే జంతికలన్నీ పిండిమరలాగా కరకరా నమిలేని, ఫ్రేటు దాచేసి “డబ్బా ప్యటా" అన్నాడు బుచ్చి. -విమల జంతికల దబ్బా తెచ్చి ముందుపెట్టి తను జుట్టు విప్పుకుని ళల దువ్వుకుంటూ కూర్చుంది.
“జుట్టంకా ఎలా వూడిపోతోందో! అసలు దేవుడున్నాఢా?” అంది చిగులుబడి తెగిన జుట్టుని చూసుకుంటూ.
“తప్పకుండా దేవుడున్నాడు. నా జుట్టు ఊడటం వేదుల
“నీ కున్నాడేమో, నాకు లేడు” అని మూతి ముడుచుకుంది
కడుపు కొంత చల్లబడ్డ బుచ్చివాబు అనురాగం. చిందేలా చూన్తూ “విమలా! రెండు జెళ్ళు వేనుకోరాదూ?” అన్నాడు.
విమల మూతి బిగించి న్లన్వింది
“నవ్వటం కాదు విమలా! 'నీకు చాలా భావుంటాయి. షెళ్ళయిన కొత్తలో ---
శదాల్లే, ఇప్పుడు సిగ్గుతో ఇస్తాను.”
శ52 స్విట్‌హోమ్‌-2
“ఆ సిగ్గెలా ఉంటుందో చూస్తానుండు” అంటూ. కుర్చీలోంచి లేచాడు బుచ్చి,
నినుల కోపంగా నవ్వింది. “ఏయ్‌ మిష్టర్‌! దూరంగా నుంచో! ఒంటి మీద చెయ్యి వేశావంటే వూరుకోను.”
“ఏం చేస్తావు?”
“నీ సినిమా గినిమా ఎగ్గాటి-- నా కోప గృహంలో దూరిలా రేపొద్దున్నదాకా బయటికి రాను"
విమల అంత నిర్ణయగానూ ఏడిపించిన రోజులు. గుర్తొచ్చి, “ఇంతకీ నువ్వు రెండు జడలు వేసుకుంటావా, లేదా?” అన్నాడు ఎదరగా నిలబడి.
విమల కొంచెం ఆలోచించి అను[గ్రహంతో “నాక్కొంచెం సాయం చేస్తావాగొ అని షరతు పెట్టింది,
*ఆలా అన్నావు బాగుంది. ఏం చెయ్యనూ? అంటూ విమల వెనక్కి వెళ్ళి. గార్జులా నించున్నాడు. విమల సగం జుట్టు వేరుచేసి మొగుడి చేతిలో పెట్టి పట్టుకు నుంచోమంది. కదలకుండా నించున్నాడు, విమల ఒక చెంప జడ అల్టుకుని సగంలోంచి వదిలేసింది.
బుచ్చి మళ్ళా ఆ జడ పట్టుకు నుంచున్నాడు
శస లి
అక్కర్దేదు" అని కసిరింది,
“నెమ్మదిగా చెప్పరాదూ!” అన్నాడు, ఉలిక్కిపడి జడలకేసి ముఠిపెంగా చూస్తూ,
“ఆం, నాకిదే పని! చిలక పలుకులు పలుకుతూ కూర్చుంటాను.” రెండో జదకూడా మొగుడి చేంపకు తగితేలాగ విసిరి లేచి అవతలి గది లోకి వెళ్ళిపోయింది. మల్లె రేకుల్లా మిసమిస మెరిసే తెల్లదీర కట్టుకుని, లేత గులానీ రంగు జాకెట్టు వేసుకుంది. సన్నగా తిలకం పెట్టుకుంది. నూర్జహాన్‌ ఘుమమఘుమల్తో బయటికొచ్చింది. బుచ్చిబాబు తల దువ్వుకుని ఇవళలికొస్తూ కళ్ళజోడు తుడిచి పెట్టుకుని విమలని సంబరంగా చూకాడుం
స్విట్‌వోమ్‌-2 153 విమల....మెత్తటి తెబ్లిబీరతో- రెండు జడలతో.... సన్నగా చురుగ్గా-ా "పెళ్ళినాటి విమలలాగ వుంది.
“ఎలా ఉన్నావో చెప్పనా?- నేను మీ అన్నయ్య గదిలో కూర్చు న్నప్పుడు- నువ్వు కాలేజీనించి వొస్తూ---నా కేసి దొంగచూపులు చూస్తూ చెంగున ఇంట్లోకి వెళ్ళిపోయే విమలలాగ-”
“వేను నీ కేసి దొంగచూపులేం చూడలేడు. మా అన్నయ్య చెప్పాడు కదానిగాసీ---నిన్నేం వరించలేదుో” అంది విమల అద్ధం ముందు నిలబడి సాగను చూసుకుంటూ.
“*ఫ్రోన్సిల్తే నేనే నిన్ను వరించాను. జ్యోతిమ్కడెలాగూ. చెప్పాడు. సిదగ్గర నా మాట నెగ్గదని. ఇవ్వాళ నీతో రాజీ పడిపోతేనే గానీ-”
“ఇటు కాదోయ్‌!-అటు, పద. వైమపుతోంది.”
“పోనిద్దూ! వెధవ సినిమా! కబుర్దు చెప్పుకుంటూ ఇంట్లో కూచుందాం.”
“తమరలాగే కూనోండి. నేను వెళ్తాను. పిల్లల్ని పిల్చి. అన్నాలు పెట్టండి. చదువుకోమని చెప్పండి, వంటగది తలుపు వెయ్యటం మర్చి, పోకండి-” ఏమల జోళ్ళు వేసుకుంటూ అప్పగింతలు చెప్పేసి ఏీధిలో కెళ్ళిపోయింద. బుచ్చిబాబు హడావుడిగా బయటికొచ్చి వీధతలుపులు తాళం- పెట్టి ఏమల్ని కలుసుకున్నాడు కోపంగా,
“నాకు “సెంటు రాయలేదేం?” అన్నాడు తప్పులెదుకుతూ.
“*జమించు, నేరం చేశాన ఆంది వీమల నవ్వి
థీయేటర్‌ కెళ్ళకుండా దారిలోనే రవాస్యం తెలిసిపోయింది ఏమ. లకి. ఆనినిమా పేరు “పతీవత!”
*మోసంచేసి ఇలాంటి సిసిమాకి &ీసికొస్తావా!” ఆంది మండిపడి.
“ఎబ్బెబ్బే!--- పేరిలా ఉందిగానీ--- (ప్రొడ్యూసర్‌ మేనకోడలికి అలవేలు మంగమ్మ కల్లో చెప్పిందిట, (ప్రొడ్యూసర్‌ ఆత్తగారికేదో సెంటి.
కకత స్విట్‌వోమ్‌-2 మెంట్‌: ఉండిట- .ఆవన్ని కలిపి ఈ పేరు పెట్టారుగోనీ- కధ చాలా చుంచిదట. ఛ! నన్ను నమ్మవుకదా?- నీ చేస్తు నాకు తెలీదా?-” ఆస్‌ వాపోయాడు బుచ్చి.
విమల హృదయ పూర్వకంగా నమ్మి నవ్వింది. బుచ్చి (థెండ్‌ టిక్కెట్లు కూడా అప్పగించాడు. బువ్చికి చాలా హేపీగా వుంది. విమల ఈ సినిమా చూసిందంటే- ఆర్న్నెల్లవరకూ- ఒకటే సొతం్యతం! మళ్ళా
“అప్పుడు-!
“విమల, వెనక వరసలో చివర కుర్చీ వెతుక్కుని కూర్చుంది. +ట్టాంటిచోట కూర్చుంటే చాలా లాభాలున్నాయి. వాడు వింటాడో వీడు )ంటాడో అన్న బెంగలేకుండా సినిమా వొడుగునా మొగుడితో మాట్లాడు కోవచ్చు. నవ్యొచ్చినా- కోపం వచ్చినా సంతోషం వచ్చినా. అవన్నీ కన గోళ్ళల్లోంచి మొగుడి చేతినేళ్ళ ద్వారా అతగాడి బరలోకి (ప్రసారం వెయ్యొచ్చు, ఇంకా చాలా లాభాలున్నాయి....బుచ్చికి ఫేక్‌కంద కూర్చో వాలని మనసు ముచ్చటపడుతోన్నా,... విమలని ధిక్కరించే ఇ క్తిలేక.... మూలనుంచి రెండో కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. అక్కడక్కడా చాలా సీట్టు ఖార్టీగ్గా వున్నాయి.
“హడావుడి పడి ఆరగంట ముందు లాక్కా_చ్చావు” అని చిరాకు పడంది ఏమల.
ఓ (పేక్షకుడు....చాలా టాల్‌ మేన్‌ ....సిగా....దాని పైన పాగా... అన్నీ ధరించినవాడు... హఠాత్తుగా వచ్చీ విమల ముందు సీట్లో కూర్చు న్నాడు. స్కీన్‌ +పేవరస మాతం వెడల్పాటి రిబ్బన్నులా కన్చిస్తోంది విమలకీ,. “త్ర తురకాడిక్కడ వైరాయించాడేమిటో” ఆంది పచ్చి తెలుగులో.
“శురకాడు కాదు, సిక్కు...” అన్నాడు బుచ్చి
“పీడి వెత్తితో నాకు చిక్కొచ్చిపడేలా ఉంది."
“ముందుకు పోదాం, పద” లేవజటోయాడు బుచ్చి
స్వీభ్‌హోమ్‌-2 ఫరో
“ఇక్కడే బావుంటుండోయ్‌! ఫ్రీజ్‌ ఇల్‌ పామ ఈంద విమల బేలగా చూస్తూం
“నేను చెప్టే సిల్లీగా ఉంటుంది. నువ్వే చెప్పు. పొజైటొగో అడుగు మళ్ళీ కూర్చున్నాడు బుచ్చిబాబు,
విమల కంఠం సవరించుకుని కోంచెం ముందుకు ఒరిగి.... “ప్లీజ్‌ న్‌ (బదర్‌,..” ఆంటూ అళగాణ్ణి పిల్చి-ా- అబక్టు యూ చేంజ్‌ యువర్‌ సీట్‌....డోంట్‌ తింక్‌ అదర్‌ వైజ్‌ ఐ విల్‌ సీ ది పిక్చర్‌ కన్వీని యంట్టి....దట్సాల్‌ ....” ఆంటూ వచ్చీరాని ఆంగ్లంలో అర్ధించింది,
*స్పక్టు మేడమ్‌.... విత్‌ వైజర్‌... అంటూ బేచి “ధాంక్స్‌” ఆయినా వినకుండా అ భాయలకేకుండా మాయమయ్యాడు కొంగ (లావు,
“చాలా గుణవంతుడు. నువ్వే వెళ్ళురాదూ! అని మొరుయించలేదు” ఆని మెచ్చుకుంది ఏమళి.
ఏవేవో -..-న్యూసురీళ్ళూ.... ఎడ్వర్హయిజ్‌ మెంట్టూ అన్నీ అయ్యాక పిక్చర్‌ మొదలైంది,
హీరోయిన్‌ పరికిణీ కట్టుకుని.... చెలికత్తెలతో.... వూలతోటలో ఆడుకుంటోంది. బంతులు విసురుతోంది. ఉయ్యాష ఊగుతోంది. పువ్వులూ ఆకులూ అస్న్వీ జెంపిపోస్తోంది. చెలికత్తెల చెంపలమీద చిటిక లేస్తోంది.
“*బంతకీ ఈ. ఆనందం ఎందుకుటా....?” అంది విమల, అంత. లోనే ఆ పిల్ల పాట మొదలెట్టింది. “కళ్యాఇణమే,...నాకు వైభోగమే” అంటూ. వెన్నెల వేదిగా ఉండిటా, పువ్వులు వాడిగా ఉన్నాయటా, మద. నుడు నిర్ణయుకై సాయ్యాడుటా. ఇంకా ఏపిటో గోల "సెడుతోంది.
బుచ్చిబాబు ఏమల భుజం మీదికి వొంగి “నువ్విలాగే పాడు కున్నావాశో అన్నాడు,
విమల నవ్విందీ నే సీల్దా ఎందుకు ఫొడుకుంటానూ!.... (ొత్యూసర్‌ ఆ స్టైరికొ డచ్చిస్తుడు"
156 స్విట్‌హోమ్‌-2
ఎస్టాశిన్సి 'పెళ్ళంచే నీకు సంతోషం వేసిందా?”
“*నాశేం వెయ్యలేదు. ఈ మొద్దు మొహంతో ఎల్జా వేగుతానా అని బెంగెట్టుకు చచ్చాను ఏమ్మాతం "సెన్సిటివ్‌గా వున్న ఆదప్‌ిల్లియినా ఆ మొగుడెల్లాంటి వాడౌతాతోనని హడలి చన్తుంది. అఫకోర్స్‌!.... మొగాళ్ళు కూడాను.”
"పెళ్ళికూతురితో వంతపాొడి చెలికత్తెలు కూడా అసూయ బేకుండా ఆనందించారు పాపం,
“దినీకి తప్పకుండా కష్టాలు [ప్రారంభమౌతాయి. చూడు” అంది పమల పందెం వేస్తూ.
రెండో సీన్‌లో హీరో తెరమీద కొచ్చాడు, బెంగాలీదో ఎవత్తో... పరికిణి మీద గౌను వేనుకున్నది....ఆర్మణి ముందు డాన్సు చేస్తోంటే... వీడు....చప్పతాగి తందనాలాడుతున్నాడు.
మూడో స్టీన్‌లో....వై కవోపేళంగా....[పొడ్యూసర్‌ డబ్బుతో.... "పెళ్ళయింది. కట్నాల పేవీలేపీరాలేదు. తర్వాత శోభనం! ఒకళ్ళనొకళ్ళు పలకరించుకోకుండా.... అర్ముద రాసినపాట మొదలెట్టి... .విజ్బంభించి పాడు
ళు కున్నారు. పాటయేసరికీ....అది. వాడి కాళ్ళమీద మోకరిల్లి, “నాథా! మీ హెదసేవ,... చేసుకుని నా జీవితం పునీతం చేసుకొంటాను అని వాగ్దానం చేసింది గద్గద _స్వరంతో-అఆనంద కన్నీళ్ళతో,
“ఇక దాని జీవితానికి మరో ఏడు'పేది లేదన్నమాట.... ఇలాంటి “సినిమాకి తీసుకొచ్చావు" అంది విమల బుచ్చి చెయ్యిగిల్లి.
బుచ్చి లోళోసల సంతోషిస్తూ చెయ్యి. వూదుకున్నాడు. ఆదుగో అప్పుడే విమల మారుతోంది.
హీరోయిన్‌ కష్టాలు శోభనంనాడే మొదలయ్యాయి. ఎపెక్టుకోసం వాడు దాన్ని నగలిమ్మని అడిగాడు--- సంతోషంగా ఇచ్చేసింది “ఎవరి శిస్తావు? ఏమిటి కథ?” అని అదగలేదు--- అప్పట్నుంవీ వాకటే కష్టాలు! ఆ డాన్సుచేసే దాన్ని ఆర్మణితోసహా ఇంటికి తీసుకొచ్చేకాడు. వాళ్ళిద్దరూ
స్విట్‌వోమ్‌-2 157 వొల్లో గానాబజానా చేస్తోంటే ఈ పత్మివత.... కొత్తరకాల అల్పాహారా అన్నీ చేని *...వాళ్ళాకందిన్తూ వుంటుంది. మధ్య మధ్య పూజ కొట్టుకుపోయి వెంకటేశ్వరుడి ముందు మోకరిల్లి....ఆదంతా వాడి తప్పే అన్నట్టు.... వెక్కిళ్ళతో .... లయబద్ధంగా... ఏడుస్తూ ఉంటుంది. క్లోజప్‌ కోసం విషాద చరితమైన పోజులిన్తూ ఉంటుంది.
“వమిటిగోల? పుట్టింటికి పోరాదూ?.... ఆ తోటలో పువ్వులమ్ము కున్నా....దర్జాగా బతకొచ్చు. ఎందుకు వీడిదగ్గర పడి వుంటి?” ఆంది చిరాకుపడిపోతూ విమల.
జధ! అల్లా చేసె ఎంత తప్పు!....వారత శ్రీకి”
కసిక్కిన గిల్లింది మొగుడి చేతిమీద.
భారత స్రీ గోచ్ళ ఎంత వాడిగా ఉంటాయో మళ్ళా తెలుసుకున్న బుచ్చిబాబు టక్కున మాట ఆపేకాడు. నోరు మూ'నేకాడు కాస్సేపు.
“అబ్బ, చాలా గట్టిగా గిల్లేశావు, విమలా” అన్నాడు దీనంగా.
“ఇం కెప్పుడూ భారత తీ ధర్మాలు వల్లించకు” అసి వార్నింగ్‌ ఇచ్చి....బుచ్చి చెయ్యి వొళ్ళోకి తీసుకుని వెచ్చగా ముద్దు పెట్టుకుని మృదువుగా నిమిరింది ,. హీరో మేనత్త వరసయ్యే ఒక మసలమ్మ పిక్చర్‌ [పారంభించక ముందు కాశీ....కలకత్తా....వెళ్ళిందటా.... హీరోయిన్‌ ఏడుస్తోంచే.... హటాత్తుగా వచ్చింది....సామాన్త యిశా లోపల పెట్టుకోకుండా... జానబోధ (ప్రారంభించింది, జ
“*దుఃఖించకు తల్టీ!....కొన్నాళ్ళు వీకటి, కొన్నాళ్ళు వెన్నెలా...” అని ఓదార్భింది. బీకటి తర్వాత ఖచ్చితంగా రావలసిన వెన్నెల మాతం ఎక్కడా కనపడదు.
“అమ్మా ....స్తీ సొాశీల్యం మీదే ఈ చరాచర జగత్తంతా నిలిచి ఉంది," ఆంది ముసలమ్మ.
వశే స్విబ్‌హోమం2
“అహా! .... స్రైంటిస్టులంకా గోచేలు పెట్టుకు పోవాల్సింతే.”--- విమల కామెంటరీ వింటోంటే చిన్నప్పుడు హిందీ సినిమాలకి తెలుగు చెప్పేవాడు గుర్తొస్తాడు బుచ్చీవాబుకీ.
మళ్ళా ముసలమ్మ అందుకుంది,
“స్తీ సావాత్తూ భూదేవి....శాంతి స్వరూపిణి...
“గాడిదగుడ్డు.” అంది విమల పష్ట కొరుకుతూ.
“ఆదెల్లా ఉంటుంది?” అన్నాడు బుచ్చిబాబు మొహం తిప్పి.
మ. శాంతి స్వరూపం. ఎల్లా ఉంటుందో అల్హాగొ అరిది విమల
వెక్కిరించి!
“అమ్మా!....నువ్వు నీ తర్తని....పసిబిడ్డని సాకినట్టు సాకాలి. 4. అచని తప్పులన్నీ తల్టీలాగ చిన్ని కృష్ణుడి చేష్టలనుకుని కమించాలి.”
“ముందు ఈ బూడీని సేల్చ్ళేయ్యాలి” అంది నిమం ర్మౌదంతో- “పడగ్గది వ్యవహారాల్లో కూడా....మొగుజ్ణి పసిబిడ్డ అనుకోబక్షు హళ్ళా శృంగారం ఆల్బా తగలబడుతోంది”-ఎంత చిన్న సందు దొరికినా ఉపన్య నించడం విమలకో “జబ్బు,” అన్నీ మంచి మాటలే మాట్టాడుతుందిగానీ, వుపన్యాసాల పద్ధతిలో మాట్టాడుతుంది. ... “అర్దాగేే పిన్నీ!-నీ మాట మరువన్సు సీన్నీ అంటూ పత్కివత వొంగి ముసలమ్మ పొదాలు కళ్ళ కద్దుకుంది.
“ఇదేదో మెంటలు కేస్‌లా వుంది...."-విమఠ,
తర్వాతేమైందంటే....ఆ మొగుడు....ఐజారు. “ముండి కబుర్లు విని.... పెళ్ళాం దగ్గిరికి కల్తి పట్టుకుని వస్తైడు--కోపంగా-"కులటా! పౌపీ,..! నాకు సీ మొహం చూపించకు. నా ఇంట్లోంచి ఫ్రోగొ అంటూ: దాని మెడ పట్టుకుని గెంటేస్తోంటి, అదివాడి కాళ్ళమీద పడి గోలుగోలున ఏడుస్తోంది.
“వెళ్ళిపోరాదూ?” అంది విమల చిగరెత్తుకొచ్చి,
“వెళ్ళడు! నన్ను మళ్ళాగిల్లకుగాసీ.... అవిడ భోరత స్త్రీ....ఆందునా -.--పల్మవత....* అన్నాడు బుచ్చిం
స్విట్‌వోమ్షత్లీ 19. అహా! బుచ్చిచిబు ఫోరతస్రీని ఎంత్‌ వృజ్ధంగో అర్థంవేనుకోగల్‌ గాడు! జీనియస్‌,
“నాథా! నా కన్యాయం చేయకండి....మీ పాద సేవకు దూరం చేయకండి. నా అదృష్టం దోచుకోకండి. మీ దొడ్లో దాసీగానైనా పడి ఉండనివ్వండి....మీ పాద పూజ....” ఆని భోరున ఏడుస్తోంది, వాడి కాళ కద్దం పడి,
విమలకి కంపరం పుట్టింది- “ఘోరంగా ఉంది. పోదాం” అంది బుచ్చి చెయ్యి పట్టుకుని
బుచ్చికి కూడా....ఆ పత్మివత నలా ఏడిపించటంనచ్చలేదుగాని.... తర్వాతేమౌతుందో చూడాలని సరదాగా ఉంది. “సోకు చాలా బాగుంది. న్యేనాను. నువ్వెళ్ళు” అన్నాడు చెయ్యి వాదిలించుకుని.
విమల మండిపడి “నీకు హృదయం లేదు” ఆంది.
“రేపు డోక్టర్‌కి చూపిద్దాం” అన్నాడు.
“నువ్వు చొచ్చే జన్మలో మవి పత్మివత వౌకావు.”
“ఫర్వాలేదు. నీకు పాదసేవ చేస్తాను.”
బుచ్చి, జవాబులన్నీ నై ర్యంగా చెప్పేశాడు
విమల వీస్తుబోయింది- ఉమ్మ్యా ఆంది వెనక్కి కూలర్చుంటూ.... “ఇక్కడున్నానని కదూ?”
“*మిర్రజాలగలవా నా యానతి
పడకటింటిటోనన్‌ విమలాపతి”
ఆని స్వగతంలో రాగం తీనుకుంది,
ఈ లోపున పత్శివచని....మొగుడు,....బలవంతంగా బయటికీ గెంటేకాడు. అప్పుడైనా వెళ్ళిందా? .... 'యావండీ....తలుపులు తియ్యండి 4.” అంటూ శలుపులు దబదబా బాదుళోంది. (గేషకులంతా తన్మ యత్వంతో చూస్తున్నారు. దయగల తల్లులు పత్మివతతో సాయంగా ఛడుస్తు: న్నారు “మా మొగుట్ళి ఇంత దుర్మార్గులు కారుగదొ!ొ ఆసిసినిమాకి రాని
160 స్వీభ్‌హోమ్‌-2
చర్తల్ని తల్చుకుని,...మురిసి పోతున్నారు. పెళ్ళాల్ని వెంట బెట్టుకొచ్చిన మొగుళ్ళు....“చూకావా!...... నేనెంత మంచివాణ్లో?.... నిన్నెప్పుడైనా వైటికి గెంటేకానా?....తురక బెంగాలీదాన్ని తెచ్చి నిన్నేడిపించానా?.... చూడు, (ప్రపంచంలో ఎంతలేసి దుర్మార్గులున్నారో!” అని గరంగా తమ గుణ సంహక్టిని చాటుకున్నారు. విమలతప్ఫ సినిమాచూసిన అందరూ ఆనందిస్తున్నారు. విమలకి పుష్రైడు దిగులుగా వుంది. రేడియో. వాళ్ళ “మహిళా మందలి కార్యక్రమాలు విన్నప్పుడు కూడా ఇట్టాంటి దిగులే పుట్టుకొస్తూ వుంటుంది
“*ఏనిటో ..., జీవిశంమీడ విరక్తి పుడుతోంది” అంది నీరసంగా.
బుచ్చి వారచూపుచూస్తూ “పుట్టనీ,...! అప్పుడే.... జీవితం విల్‌ వీ వాష్ట్‌ అన్నాడు,
వేముల జవాబు చెప్పలేదు. తెరకేసి చూసింది. పత్కివత చెట్లూ పుట్టలూ పట్టుకు వేళ్ళాడుతోంది. ఏడుస్తోంది. గొప్ప గొప్పవాళ్శ రాయగల షౌటలు పాడుతోంది. “ఇంతేనా?.... నా జీవిత మింతేనా?” అని (యేవ కుల్ని అడుగుతోంది.
“టిక్కెట్లు కొనుక్కొచ్చిందిగాక.... ఈవిడ (ప్రశ్నలకి జవాబులు కూడా చెప్పాలి కావున్ను, ఇలాంటి పతివళల్ని ఒక్క దెబ్బతో షూట్‌ చెయ్యాలి. దేశం బాగుపడుతుంది" అంది విమల కోపంగా.
_. “అప్పుడు నువ్వొక్కదానివే ఉంటావు, మహా ఆయితే నీ [వెంగొ కత్తి ఉంటుంది” అన్నాడు బుచ్చిబాబు.
విమల ఇంకోమార్గం ఆలోచించింది. ఈ పికృర్‌మీద యాజిటేషన్‌ తేవాలి, దానికోసం సంతకాలు “సేకరిందాలి. తను రెండు చేతుళ్తోటీ రెండు 'పెట్టగలదు పిల్పలిద్ధరూ చెరో రెండూ 'పెడలారు....బుచ్చిని బతిమాలితే... లేకపోతే బెదిరిస్తే....కాఫీ ఇవ్వనంటే. రెండు. సంతకాలు పెదకాడు* రెండేనా? లాయరుగాదా!--కాళ్ళతో కూడా పెట్టలేడా!--సరే,... అతను నాలుగూ--అయినా చాలవే--- ఆ(....అడుకోటానికి --- పిల్లలు చాలా
స్విట్‌హోమ్‌-2 161 మంది వస్తారుగా?....వాళ్ళందరికీ ఏపాలకాయలో చేసిపెడితే....సావతీ.... ' జానకి..,.4శకుంతలా --*-'రమణా....కుమార్‌ ....నారాయణా....అంతా పద కొండుమంది.... మొత్తం....వాళ్ళ సంతకాలు ఇరవై ఐదా? ఇరవయ్యారా? అబ్బక!....ఏవిటో --. ఈ సినిమాలొచ్చాక- రెండో ఎక్కం కూడా జ్రాపకం రావటంలేదు. 'సెన్స్‌లెస్‌ బిజినెస్‌!
“*వెమలా! న్మిదపోతున్నావా?” భుజం పట్టి కుదిపాడు బుచ్చిబాబుం
విమల ఉలిక్కిపడి “నువ్వు - కాళ్ళుతో సంతకాలు 'పెట్టలేవూ?.... ప్రీజ్‌-!- నా కోసం-”* అంది జాలిగా.
బుచ్చికేం ఆర్థంకాలేదు. “న్మిదతో కలకూడా వచ్చింది?-షోడా తీసుకొస్తాను. మొహం కడుక్కుంటావా?” అన్నాడు లేవబోతూ,.
“అబ్బబ్బ--ానా కేవీ వొద్దు. మీ భారత స్రీ ఎంత వరకూ మెరుపులూ- -పిడుగులూ--- ఇట్లు పెళ్ళ పెళ్ళున పడి ఊగుతున్నాయి. పడ్డవి గాలికి ఎగిరిపోతున్నాయి.
“అబ్బా!--- ఇంత నిజం వాన ---నాకు ఊహ తెలికాక ఎరగను” ఆంది విమల.
కనా చిన్నప్పు డెప్పుడో వొక్కసారి చూకాను.” బుచ్చిం
“మరి నువ్వప్పుడు గాలికెగిరి పోలేదేం?”
“ఎగిరివొచ్చే నీ ఒళ్ళో పడ్డాను.”
“నా ఖర్మకాలి---[” మూతి విగించింది.
తెరమీద---ఆ తుఫానులో మహారణ్యంలో హీరోయిన్‌---తన పాతి (వశ్యాన్ని గూడుగా చేనుకొని ---వొక్క నీటిబొట్టు పడకుండా----వడాది న్నర వయనున్న పిల్షాణి కన్నది.
“మిష్టర్‌ బుచ్చిబాబూ!---నేసీ దారుణాలు చూడలేనోయ్‌! ఆ పిల్లాణి తూకంవేస్టే_.-.ఇరవై పౌన్హు ఉంటాడు, అనిడదకు బహుమతి
శీ62 స్వీభవోమ్‌-2 అయినా ఇవ్వాలి. మన టికట్ట డబ్బయినా వాపసు చెయ్యాలి. పోసి అవేమీ వొద్దు. ఫ్లీజ్‌ సేవ్‌ మీ డియర్‌! లెటజ్‌ గోటు అవర్‌ స్వీట్‌ హోంట్‌ అంటూ గోల పెట్టింది విమల,
“ఫ్లీజ్‌ వెయిట్‌, విమలా!.... తర్వారేమౌతుందో చూద్దాం” అన్నాడు బుచ్చి విమల్ని (బతిమాలి,
“ఇంత తెలికాక,....ఆ మిగిలిందేమిటో ఊహించలేకపోతే నువ్వేం లాయర్‌వి?....నే చెప్తా విను అ బెంగాలీ బోగంది వీణ్ణి వాదిలేస్తుంది. ఏడు జబ్బులతో, తెగుళ్ళతో ....కుళ్ళి కుళ్ళి పళ్చాత్తాపం ముసుగేసుకుని... చాకిరీ చేయించుకోవటానికి పెళ్ళాం దగ్గిరికే వొస్తాడు. అది వీణ్ణి..."
“క్షమిస్తుందా?”
“భారత స్త్రీయా? మరొకత్తా?....భారత సంస్కృతికి మచ్చ తేన టాని కెన్ని గుండెలున్నాయి (పొడ్యూసర్‌ క?
“అల్లాగే జరుగుతుందో లేదో చూద్దాం” కుకూహలపడ్డాడు బుచ్చి,
తల పట్టుక్కూర్చుంది విమల.
విమలకి దివ్యదృష్టి ఉందోఏమిటోగానీ....సరిగ్గా పిక్చర్‌ అలాగే జరుగుతోంది, పత్కివత జాలర్జ కొంపలు. చేరింది. వాళ్ళ ఆనందంగా ఆదరింధారు. అందులో ఓ దుర్యారుడు అరరా,తి పతి,వతని ముటుకో ॥ / శ్రైగ వర్ధరా (1 (౬ వ్‌ బోయాడు.
“పెళ్ళాలతో శృంగారం" మొగుళ్ళకి నచ్చదు. పై మొగాళ్ళకి నచ్చుతుంది. అది [గ్రహించు అంది విమల కామెంటరీ ఇస్తూ,
“అబ్బ! వూరుకోవోయ్‌! సన్పెన్సివ్‌గా ఉంది” అని కసిరాడు బుచ్చిబాబు,
వీదుష్టాడా!....నీచుడా” అని ఆ మూళకి ఈ మూలకీ పరిగెడు తోంది పతివ్రత, '
“షాపం....వాడు సీమ కంపొస్తున్నాడ్రన్గుకుంటాను” జాలిపడింది బ్లిమ్లలె.
స్విల్‌మోమ్‌-2 కిక3
వాడికి పెళ్ళాం పోయించటా. “నిన్ను పువ్వుల్లో పెట్టీ చూసు కుంటాను. నీ విడ్డని....నా కన్న బిడ్డలాగా "పెంచుతకాను. ఈ గూడేనికి సిన్ను రాణీని చేస్తాను నిన్నునా గుండెల్లో దాచుకుంటాను. నువ్వు అవు నంటే ఎన్నాళ్ళాయినా సికోసం పడివంటాను” అంటున్నాడు దీనంగా. ఆత్రేయ డైలాగుల్లా. వున్నాయి. సినిమా మొదలెట్టి తొమ్మిది గంటలో పదిగంటలో అయింది. ఎవడికి జ్ఞాపకిం ఊండి చన్తుంది డైలాగు దాసిం దెవరో?ొ
“*న్రిన్సియర్‌ 'ఫెలోలా ఉన్నాడు. ఉఊండిపోరాదూ?” పొంది విమల.
బుచ్చికి కోపం వచ్చిందేమో మాట్లాడలేదు. పత్మివత మధ్యాహ్నం ఎండలా మండిపడుతోంది. “దుర్మార్గుడా! నిన్నేం చేస్తానో చూడు నేనే పతి్యవళనైకే!....”అని పద్యం!
తను పత్కివతో కాదొో....తనకే అనుమానం,
ఎజ్స,,,ఆ నేనే పత్మివతనైకే.... సమ్ముదముల్‌ ఇంకుగాక.... ఖభూముల్‌ (కుంగుగాక....” అని పద్యం ఎత్తుకొంది.
“తల్లీ, తల్టీ--ఆఅలా చేద్దూ!....చూ విళాఖపట్నం ఏ ఘడియలలో సీట మునిగిపోతుందోనని హడలి చస్తున్నాం” అని విమల మొక్కు కుంది.
ఆ పద్యం అయ్యేసరికి....ఆ దుర్మార్గుడి వాళ్ళంతా మంటలు పుట్టాయి....హటాత్తుగా కళ్ళు కనపడకుండా పోయాయి. భయంకరంగా జరుస్తూ కింద పడిపోయాడు, విమల తెల్లబోయిందిం
“అన్నాచురళ్‌.గా లేదూ?....సోషల్‌ సిక్చృర్‌లో ఇల్లా అవుతుంద్రాగొ అన్నాడు బుచ్చి ఉండపట్టలేక (త్‌
“ఎందుకవదూ?....నుమత్తి సూర్యుణ్ణి ,అపినవేనిందంటే నమ్ముతావుం అననూయ ,త్రిమూర్తుల్ని పసివాళ్ళని చేసేసిందంపే నమ్ముతావు. ,ఆలాంటి నన్నీ లగు అన్నాచురాలిటిలు కిక్కురుమనకుండా వా ప్పేసుకుంటావు, బాళ్ళకున్న పాతివళ్యం ఈవిడికి ఉందిగా! _ఆ శకి ఇప్పు ఇందుకు పనిచెయ్యదూ? ఐ ఎప్రిషియేట్‌ దిస్‌ ఐడియా వెరీమచ్‌. డైరెక్టర్‌కి తర్క
[16% స్విట్‌హోమ్‌-2 జ్ఞానం ఉందన్న మాట! ఈ సిను ఒక్కటే అమ రూపాయల విలువ చేస్తుంది” అంది విమల అనంద బాష్పాలతో. బుచ్చిజాబు కంగారుగా చూకాడు విమల్ని....పాపం....చూదను. మొరో ఆంటోనే ఉంది. బలవంతంగా కూర్చోబెట్టాడు. మెంటల్‌ షాక్‌ రాలేదు గదా?
“వెళ్ళిపోదామా విమలా!” అన్నాడు భయంగా.
“వొద్దు. చూద్దాం. సరదాగా వుంది” అంది ఉక్సాహంగా,
బుచ్చిబాబు ఏమీ తోచక మళ్ళా తెరకేసి చూకాడు, ఆ దుర్మార్గుడు పత్మివత కాళ్ళమీద పడ్డాడు. కళ్ళు పోయినాక అవెలా కనపడ్డాయో! “అమ్మా! నన్ను రషించు.”
“బిడ్డా! లే” అంది.
ఆ విధంగా ఆ పత్మివత ఆ జాలరిగూడెంటో దేవతలా ఇరవై ఏళ్ళు గడిపింది. కొడుకు ఇంగ్లీషు చదువుకుంటూ, ెర్ల్గన్‌ బుష్‌కోట్లూ, గొట్టాంపేంట్టూ వేసుకుంటూ "పెద్దవాడయ్యాడు, సైతస్కోోపుతో కనిపించి డాక్టరయ్యాడు. పతివత మొగుడి పటం ముందు భజనలు చేసుకుంటూ, పాటలు పాడుకుంటూ ముసలిదై పోయింది పమ్మితంగా,
“ఆ పటం ఎక్కడిది? ఇంట్టోంచి ఏమీ తీసుకురాలేదుగా?” అంది. విమల ఆళ్చర్యపడి. అయా. “ఏమో, అవిడేమైనా చేస్తుంది” అన్నాడు బుచ్చి భక్తిగా
ఇక పతివ్రత మొగుణ్ణి....తురకబోగంది తరిమేసింది. ఒంటినిండా జబ్బులొచ్చాయి. పమల చెప్పినట్లే జరిగినందుకు చాలా ఆశ్చర్యపోయాడు. బుచ్చిబాబు.
“పె బోగంవాళ్ళ దగ్గిరికి హోతే....అల్టాంటి జబ్బులొస్తాయని ఎవ రైనా [గహించారా?"-విమల,
“నువ్వు [గహించావుగా!”
“నే (గహించాలే, నువ్వ్యూ....?” ఉన్దేన్తూ (గహించాను.”
స్విట్‌హోమ్‌-2 165
“న్యడ్ష్‌! మన డబ్బులు వేస్తుకాలేదు.. సీ [గ్రహణశక్తి మీద నాకు.
నమ్మకం కుదిరిందిం”
పతి[వత కొడుకు కారేసుకు పోతున్నాడు,
*ఎవడిదో అ కారు?....ఎక్కడికో ఆ జోరు?”
పతివత మొగుడు ఆ కారుకే ఎదురొచ్చి అక్కగా దాన్ని గుద్దే కాడు
కొడుకు మెడలో శైతస్కోపు ఎల్లి వేళలా ఉంటుంది. వాడు దిగొచ్చి జబ్బుల ముపలాజ్ణి ఆప్యాయంగా _ఎత్తుకుని....కారులో. పడుకో బెట్టాడు, ఎందుకోగ్మిరున మెలికలు తిరిగి కన్నిళ్ళు పెట్టుకున్నాడు.
“ఆస్పతికి తీసికెళ్తాడేమో....” బుచ్చిం
“పం? ఈ కుగరాడి వైద్యంమీద సిక్సు నమ్మకం లేదా? వాడే ఆప రేషన్‌ చేస్తాడు”---విమల.
కారు జాలరి గుడి సెలకు పోతోంది.
ముసిలాడు--- “లక్ష్మీ....!లత్మీ....” కలవరిస్తున్నాడు. సంధి. కాదు, పళ్చాత్తాపం అక్కడ పతివ్రతకి కల వొచ్చి.... వైర్‌ లెస్‌లో విషయం తెలిసిపోయి---ీనాధా!* అని వ్యరికేక వేని మూర్చపోయింది...
కొడుకు కారులో వొచ్చేకాడు,
ఇవతల కన్నళల్లి!....అవతల దెబ్బలుతిన్న వృద్దుడు! ' ఎవరికి ముందు వైదృం చెచ్యాలి? కుర డాక్టరు కెచేకాలోకి మొవాం పెట్టి. కుమిలిపోతున్నాడు. జాలర్లంతా సిపాయిల్లా నించున్నారు.
(పేకకులు ఊపిరి బిగబఫ్టేకారు. బుచ్చిబాబుకుర్చీలో గొంతు. క్కూర్చున్నాడు. వైద్యశాస్తాన్ని నమ్మిన పత్క్మవతకి వ్‌ వైద్యమూ లేకుండానే సృహవచ్చింది. భర్తని చూసింది- ఎసెక్టుకోసం........డజను బ్యాండు మేళాలు! కానీ పోల్బలేకపోయింది. నిశ్శబ్దం! నిశ్శబ్దం! దుఃఖం వెక్కిళ్ళు!
“వుం! పరప్పరుషుడు!”" అని దూరంగా తొలగబోయిందిం
క్ర
166 స్వేట్‌హోమ్‌-2
“లత్మీ....నీ కన్యాయం చేకాను.... లత్మ్మి....” సమయం కని పెట్లి శలవరించాడా వృద్దుడు. పత్మివత, తల్లడిల్లి పోతూ.... ఆనంద సంశ యాంతో....కొంచెం దగ్గిరిగా చూసింది.
అంతవరకూ చెంపమీద లేని....ఉన్నా కనిపించని...నల్లనిమచ్చ. , అదే “భర్తకి చిహ్నం.
“నా-థా!” అని ఏరుచుకుపడింది మీద.
“నాన్నా” అని మీది కొరిగాడు కొడుకు!
“దొరా! దొరా!” చుట్టూ మూగారు జాలర్లు,
“తంగడి కేదో వైద్యం చెయ్యడేం[” బుచ్చిబాబు.
“పత్మివత మొగుడికి వైద్యం అక్కర్లేదు” విమల,
పత్యవత, పాట మొదలు పెట్టింది. చేతులు గాలిలోకి చాపీ*ోవెంక "పేశ్యరా!....నా మొరవినవా? నా నాథుని[బోవవా?.... నీవే దిక్కని నమ్మిన దాన.... నీ చరణముకే కొలిచినదాన.... నా కన్యాయము సేతువా? నా మాంగల్యము కాపాదవా?” అని ప్రశ్నల పరంపర కురిపించింది. వెంక చేశ్యరుడి పటాన్ని నిలబెట్టి మరీ అడిగింది,
“సినీ ఫిల్దులో వెంకటేశ్వరుడికి నుంచి గిరాకీ వుంది, సౌత్‌ ఇండి యన్‌ ఫిల్మ్‌లో ఏడుకొందలవాడే క్షయిమాక్స్‌ యాక్టర్‌. తెలుసా?”
వెంక టేళ్యరుడు “ధన్‌' మంటూ (ప్రత్యక్షమై పతివతకొక్కదానితే కనబడి “సీ భర్త మేలుకొంటాడు. మీ రిద్దరూ నా కొండకు రండి" అనేసి.... డైలాగ్‌ తోపాటు అంతర్థానమైపోయాడు.
ఆహా!,...అందరికి అనంద బాష్పాలు! వృద్ధుడు కస్ట తెరిచాడు “లక్ష్మీ” పెదబొబ్బ!
“నాథా! గావుకేక!
“లకీ!”
వృద్ధుడి జబ్బులన్ని పోయాయి. గడ్డంకూడా పోయింది, హెల్టీగా లేచి కూర్చున్నాడు,
సైటేహోమ్‌-2 స్టా
“లమఖ్మీ....నీకు చాలా అన్నాయం....చేకా ....”
భర్త నోటెకి చెయ్యి అడ్డంపెస్టేనింది పత్మివతం
“ఆలా అనకండి, అలా అనకండి. మీకేమీ చెయ్యలేదు. నా ఖర్మే నన్ను వేటాడింది.”
బుచ్చిబాబు విమల భుజంపట్టుకు ఊపి --ో*చూకావా....ఆవిడే అలా వొప్పేసుకుంటే ఏ కోర్టుమ్మాతం అతనికి శిష వెయ్యగలదు?” అన్నాడు డిఫెన్సు పఇాన,
“ఇంతసేపూ ఆవిడకోసం విచారించి, (పేషకులంతా ఉత్త ఇడియట్స్‌ అయ్యారు” ఆంది విమలం
“నాథా! నేనెంత భాగ్యవతిని!....ఎంత పుణ్యవతిని!....ఈనాటికైనా మే పాద సేవ చేనుకొని....తరించే తరుణ మాసన్నమైనది....! మీ పాద పూజతో”
ఇెయ్యిన లేచింది విమల. “నీ పాదవూజ మండా! నెరిముండా కూతురా!” 'అని తిట్టుకుంటూ థియేటర్‌లోంచి బయటికి వళ్ళిపోయింది.
బుచ్చిబాబు బుద్ధిగా *“జనగణమని విని మరీ బయటికి వచ్చాడు.
విమల "కోపంతో బుసలు కొడుతోంది.
“వెళ్ళామా?” ఆన్నాడు
“అబ్బే! రెండో అట కూడా చూద్దాం. నన్ను మెంటల్‌ వార్షులో జాయిన్‌ చేసేసి మీ రింటి కెళ్ళిపోండి”
“అలా కోప్పదఠా వెందుకూ?....నేనూ వచ్చేశాగా?....”
“రాకపోతే వాళ్ళి వైటికి గెంటుకారని కెలును.”
ఇద్దరూ నకుస్తున్నారు.
జనం పరవశంతో చెప్పుకుంటున్నారు సినిమా “కబుర్లు,
“పిక్చరీజ్‌ వెరీ నైస్‌, (టాజడీ అయికి బావుండేది.” ఎదుటి వాణళ్ళష్పుడూ ఏడుస్తూ ఎవుండాలని ముచ్చటపడే :(బ్రాజడి "అన్వర్‌,
“అక్కడక్కడా అన్నాచురల్‌గా ఉంది” మిగతాదంతా “హచురళ్లో అయినట్టు,
168 స్వీట్‌ హోమ్‌-2 ఇంక ఆడంగులు-- “ఆ కష్టాలు చూస్తోందే నాకు ఏడుపొచ్చేసింది పిన్నీ!.... మళ్ళా చూడాలి”---మళ్ళా ఏదవటానికి! “చూకావా?---కష్టపడ్డా సుఖపడింది. భగవంతుడే కనపడ్డాడు. స్త్రీకి సహనం ఊండాలమ్మా”---చాచి పెట్టి లెంపకాయ కొడితే ఎంత | సహిస్తుందో చూడాలి. బుబ్బే విమలా మాట్లాడకుండా ఇంటికొచ్చారు. గబగబా అన్నం తిని గదిలోదూరి దుప్పటి కప్పేసుకుని పడుకొన్నాడు బుచ్చి, విమల 'లావాలాగ కుతకుతా వంటిల్లు సర్ది, పిల్లల్ని పడుకోబెట్టిగదిలో కొచ్చింది, మంచం ఎక్కి. మధ్యగా కూర్చుని బుచ్చి కప్పుకున్న దుప్పటి లాగేసింది. “ఇప్పుడు చెప్పు నన్ను దగాచేసి ఆ సినిమా కెందుకు తీసుకెళ్ళి నట్టు “నాకేం తెలియదు. మా వాళ్ళంతా బావుందన్నారు. బాబోయ్‌! నా దుపష్పటిచ్చెయ్‌,....” అంటూ దుప్పటికోసం తడుంకుని.... అది దొరక్క విమల పైటచెంగులాగి క'ప్పేసుకున్నాడు. “సీత ఉందట! సీతి....అన్నీ దొంగ మాటలు" “ఏం లేకేం....భారత న్తకి పతియే దైవం. సీక్కూడానూ,” ముసుగుళోంచి దైర్యంగా అన్నాడు. “మరి భారత పురుషుడికి?__” “ఆది నువ్వడక్కూడదు, భారత స్త్రీవి! అసలీ సినిమా చూస్టే ఆదవాళ్ళకి బాగా బుద్ధొస్తుందన్నారు.” జీ "పెళ్ళాని కొచ్చిందా?” “హు! ఉన్నది కూడా పోయినట్టుంది. ఏం చేస్తాను? నా భాగ్యం ఇది” అని బుస్సున సేట్టూర్చాడు. విమల కోపం తగ్గి.-కళ్ళతో నవ్వి-ా“అసలు భారత స్రీ ఇల్లా ఉండాలో ఆంటూ బుచ్చి చెంపమీద చురుక్కుమనేంత దెబ్బ వేని -కావలించుకు పడుకుంది, త ॥ న!
స్విట్‌హోమ్‌-2 శర పొద్దున్న ఎనిమిది గంటల వేళ!
పెళిలిద్దరూ "'పెరుగన్నాలు తిని బళ్ళోకి పోయారు.
విమల వంటింట్లో సవ్యసాచిలాగా పనులు చేసుకుంటోంది.
“పిన్నీ! మా అమ్మ షీ కప్పుతో పంచదారిమ్మంది” అంటూ వచ్చాడు పదకొండేళ్ళ గోపాలం.
“నువ్వింకా బళ్ళోకి పోలేదేం” అని కసిరింది విమల, తన పనికి ఆడ్భొచ్చాడని.
“వెళాను-మూ అమ్మ పంచదార”
“సథేలెె తీసుకుపో” అని పంచదార కప్పు అందించి వెనక్కి. తిరిగింది.
“పిన్ని! నిన్న-బాబాయీ ఇంకో అమ్మాయీ ఎక్కడికో వెస్త న్నారు రహస్యం చెప్పేసి కుతూహలంగా చూకాడు,
“ఎప్పుడూ?”
“నిన్న....సాయంతం....మా అమ్మ కాఫీ పొడి తెమ్మంది బజారు కళ్ళా. బాబాయిని బాగా చూకాను: ఇంకో అమ్మాయి....”
“ఎలా ఊందీ?....”
“సన్నగా పొడుగ్గా ఉంది. పిన్నీ! తెల్లదీర కట్టుకుంది. రెండు. జెప్ఫ....”
ఫక్కుమంది విమల, తెల్లబోయాడు గోపాలం,
“వెధవా! ఇదా నువ్వు నేర్చుకుంటోందీ!” అని వాడి చెవి గట్టిగా మెలి పెట్టి, మళ్ళీ నవ్వటం మొదలెట్టింది. గోపాలం హడలిపోయి పరి గత్తాడు, విమల నవ్వీ నవ్వీ సిరసపడిపోయింది.
బుచ్చి ఐద్ధకంగా లేచి అయిష్టంగా మొహం కడుక్కుని హడా వుడిగా స్నానంచేసి లుంగి మీద టవలు కప్పుకుని, కళ్ళజోడు సర్దుకుంటూ వంటింట్లోకి తొంగి చూశాడు, విమల మూడ్స్‌ కోసం.
నక! స్యిట్‌హోమ్‌-2 “లోపలికి రావచ్చు, ఫర్వాలేదు, మీరు వంటచేస్తున్నారని ఎవరూ అనరు" అని ఆహ్వానించింది. మమల తన పుట్టింటివావ్మ అల్లుడిగారి కిచ్చిన ర0డు చదరపుగజాల పీట వాలుస్తూ బుచ్చీ దైర్యంగా వొచ్చి పీటమీద వాసింపట్టు వేసుక్కూర్చుని--- “*కాఫీ....ఇంకా కలపలేదా?” అని పలకరించాడు.
అల్జుడిగారి వెండి గ్థాసుతో కాఫీ దగ్గర పెట్టి “ఈ పూట (బహ్మ
రాతేదీ లేదా?” ముభావంగానే అడిగింది.
“ఉందిలే. అర్జంటు కాదు. ఏం?”
వఏమల మొహం ముటముట లాడిన్తూ “నిన్న సాయంతం మీరెవరో. తెల్లటి అమ్మాయిని వెంటేసుకుని బజార్లో తిరుగుతున్నారట, గోపాలం. చెప్పాడు నిజమేనా?” అంది.
“ఛ! ఎప్పుడూ? నేనా”
“ఎందుకలా కంగారు పదతారు?....నిజం చెప్పెయ్యండి....నిన్న సాయంత్రం గుర్తులేదా?"
“బాబోయ్‌! ఇదేం గోల వచ్చిపడింది నీతో? నిన్న సాయంత్రం నువ్వూ నేనేగా సినిమా కేళ్ళాం. నిన్నే చూసి ఎవరనుకున్నాడో కుర సన్నాసి...
నవ్వేసింది విమల చిలిపిగా.
న్పిక్ష్ర రహస్యాలున్న ఫ్రేనా?”
జ!
“ఉండవా పురుషలికి_..? భారత...”
విమల వారగా చూసి మూతి లిగించి- పుల్లిపాయలు తరగటం 1పారంభించింది. బుచ్చిబాబు కాఫీ నాలిక్కి తగలగానే కనీపేంచే సుందర లోకాలలో విహరిన్తూ హటాత్తుగా విమలని చూళాడు---“ఆదేమిటి కళ్ళంట నీశ్ళాస్తున్నాయ్‌?” అన్నాడు,
ఉల్లిపాయ పొగరుో చిరాకు పడుతోన్న విమలంలకళ్ళుంట నీథ్ళ కాక పాలొస్తాయా?” అని ఠన్సుమంది,
స్యిళ్ళ్‌హోమ- 121
*అద్బా! చెప్పూ! ఏమైంది....”
విమలకి వొళ్ళు మండింది. “*న్టేన్ససీ మొగుజ్ఞయి-నువ్వు నా పెళ్డామ్హై. ఈ వెధవ ఉల్లిపాయలు తరిగే దౌర్భాగ్యం నీకు పట్టనందుకు ఈ రకంగా అనందబాష్పాలు విడున్తున్నాను” అంది గబగబా.
అబ్బ! ఏమిటో గందరగోళంగా ఉందా వాక్యం. బుచ్చికేమీ అర్థం- కాలేదు, మళ్ళీ కాఫీ సీమలలో లేలడంలో మునిగాడు.
విమల లేచి కత్తిపిట విసిరేసి, చేతులు కడుక్కుంటూ పళ్ళా, త్తాపంలో పడింది. అభిమానంగా పలకరించిన మొగుణ్ణి కసిరికొట్టాను గదాని కూర పొయ్యెక్కించి దగ్గిరి కొచ్చింది, ఎరుపెక్కిన కళ్ళతో... “ఆయినా నువ్వు చాలా మారాలోయ్‌ బుచ్చ్వప్రియే! పొఠకులు కూడా దుయ్యబడుతున్నారు.”
“పాఠకులెవరు*”" అన్నాడు బుచ్చి అర్ధంగాక,
“సరి! నీకు మొదట్నుంచీ చెప్పాలిగావున్ను* రంగనాయకమ్మ మనమీదో కథ రాసింది.”
“రంగనాయక మ్మెవరూ?”
బుచ్చిని ఎగాదిగా చూసింది విమల, “నీకు సెన్స్‌లేదని ఎప్పుడో తెలును, పోన్దే.... దాంతో నాకేం పని అనుకున్నాను. నిన్న సినిమాతో హార్టు లేదని తెలిసింది. ఇప్పుడు మెమరీకూడా లేదని తెలుస్తోంది. ఇంకా ఏమేంలేవో ...అసలీ బాడీ అంతా డొళో ఏవిటో... పదవోయ్‌! వుయు. మస్తు కన్నల్డ్‌ ది డాక్టర్‌!....లేచి చెప్పులు వేనుకో!” వాహ “పడ నాకేం భయమా?....నిన్నూ పరీక్క చేయిస్తాను. అందరాడ న్‌ శ మొగుళ్ళని దేవుళ్ళలా చూస్తోంటే నువ్వు నన్నిలా ఎంధుకు కాల్చుకు తింటావో.... చెన్టు చేయమంటాను.” టాడు “నా కేను తేలికే. భారత శ్రీ హార్మోను భాగా లోపించాయం
మ ఓ డజను ఇంజతన్థిస్తాడు కాసీ నీకూ. నీ మెమరీకీ?....” అబ్బ! చెప్పు! రంగనాయక మ్మెనరూ?....”
172 స్వీట్‌ హోమ్‌-2 జన్హా ఖర్మ” తల పట్టుక్కూర్చుంది. ఎంతైనా నా మందమతి “మొగుడితో అపారమైన సహనంతో సంభాషించాలిగావున్ను చచ్చి... *జవిడేనోయ్‌!.... అప్పుడప్పుడూ వాళ్ళింటికి వెళ్తూ పవుంటానూ _.౨కథలపఏ రాస్తుందని చెప్పలా?” “రప! ఆవిడా? మనమీదెందుకు రాసింది? “సి గరించి నవ్వుతూ ఏదో చెప్పాను! 'కథ రాయనా విమలా?” అంది, పనికొ స్టే రాయనున్నాను.” “పనికొచ్చిందాగ “రాయటానికి పనికొచ్చింది గాసీ,...చదవటానికి పనికిరాలా.” “ష్టం, ఎందుకనీ?” విమల కళ్ళు మూసుకుని క్షణం సేప్ప నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని తెరిచింది. “ఎందుకా?....ఇది పవిత్ర భారతదేశం. ఈ దేశానికి తూర్పున హెమాలయాలూ ....దషిణాన కన్యాకుమారీ....పడమర ఏవిటోలే....గుర్తు లేదు. అవన్నీ వున్నాయి. ఇక్కడ గంగా యమునా సరస్వతులు పారుతూ వుంటాయి. ఇక్కడ రాముడు రాజ్యం చేశాడు, ఇక్కడ వాలు వీధుల్లో పోస్‌ అమ్మారు. ఇలాంటివన్నీ రాసి భుజాలు పౌంగించు కుంటూ దేశాన్ని పొగిడితే భాగానే వుండేది. భారతదేశపు వ్య క్రిత్వమూ సంస్కృతీ గ్యృటా రంగనాయక మ్మకి బోధపశ్శేదు. ఇక్కడ గొప్ప కులం వాష్మ ష్మరవీగుకారసీ ....ఇక్కడ ఆడదాన్ని [ప్రాణాలతో క 'ప్పెదకారనీ.... ఇక్కడ దేవుళ్ళని వొదిలేసి... గుళ్ళకోసం ఎగబడతారసీ.... ఇక్కడి (ప్రజలు....ఏడువందల సంవత్సరాలు వెనక నుంటారసీ....ఇలాంటి ఆవా కలూ....చవాకులూ రాస్టే....ఎవడికి నచ్చుతాయి. చెప్పు?.... అందుకే పుణ్యపురుషులకి నచ్చలేదు, పత్యివతలకీ నచ్చలేదు.” “మరి ఎవరికి నచ్చింది?” “నా కథ కాబట్టి నాకూ....రాసింది కాబట్టి రంగనాయకమ్మకీనూ.” “బ్లాగా అయింది, బుద్ధొచ్చిందా?....ఆసలు మనుషులమీద రాయటం ఏమిటి?”
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 [73
“మరి గొడ్డమీడ రాయాలా?...."
“దేవుళ్ళమీద రాయాలి--అస్పుడందరికీ నచ్చుతుంది.”
“అబ్బ అంచుక్కాదోయ్‌? బుచ్చిబాబుకి వ్య క్రిత్వంలేదా? పెళ్ళాన్ని శిట్టడేం?- అని ఊత్తరాలు రాళారటలో
బుచ్చి కొంచెం తిరకాసులో పడ్డాడు---“ఎందుకు చెప్మా పెళ్ళాన్ని తిట్టటం?
“*ఎందుకా?....నువ్వు కాఫీ అడిగావుకదా?....వొంటింట్టోకే రమ్మ న్నాను. నువ్వు రాకూడదు---'ఏడికావ్‌! పపష్మ రాలగొడతాను. ఇక్కడికి తీసుకొచ్చి నా కాళ్ళముందు పెట్టు. ఎవడికోసం పెదతావు?... లేకపోతే నా ఇంట్లోంచి వెళ్ళిపో. తెండో పెళ్ళి చేనుకుంటాను. పిల్లి కూడా సిద్ధంగా వుంది. పో బయటిక్‌ అని చెడా మడా కేకలేనెయ్యాలి.. రెండో ఊఉదాహ రణ, కోర్టు కెశ్ళేముందు అన్నం 'పెట్టముంటావు కదా? ....వొక్క- -సెకన్‌లో పెట్టకపోతే.....ఇంతాలళ్యమా! రెండో పెళ్ళి చేసుకోనా? కళ్ళు నెత్తితక్కాయా? పళ్ళు రాలగొట్టాలాగ్‌ అని దడదడా చీవాట్లేసెయ్యాలి. అప్పుడే సీకు వ్యక్తిత్వం వున్నట్టు! భారత సంస్కృతికి మచ్చ తేకుండా వుండాలంటే నువ్వు రోజూ పెళ్ళాన్ని ఇరవైమూడుసార్లో అరవైనాలుగు సార్లో తిడుతూ వుంశాలి.
“అబ్బా! పోనిద్దూ! నాకంత ఓపికలేదు. కొంచెం పనుంది" అంటూ లేవపోయాడు బుచ్చి,
“మహా-ఇది పని కానట్టు” భుజాలు నొక్కి కూర్చోబెట్టిఐది చిమల-*ఆఅసలు "పెళ్ళాం మొగుణ్ణి "నువ్వు" అని పిలవకూడదట. అదో కంప్ణయింటూ.” ఇ
“అవును-అల్డా పిలవకూడదు. నువ్వుమాత్రం ఐరితెగించావుోో
“మరి నువ్వెందుకు వూరుకుంటావు?”
“నాకేం మధ్య? ఆ పొపం నీకే."
క్షేగ్గక్ష స్విట్‌హోమ్‌-2 “ఇష్టా! నిజం చెప్పు. సీ కిష్టంలేదాశ్‌ విమల బుచ్చి దగ్గిరిగా ఫస! ల్‌ కూర్చుని అతని భుజానికి చెంప ఆనించి అతని కళ్ళల్లోకి చూహ్తా మన సన్నూ ర్తిగా అడిగింది. బుచ్చి నవ్వి విమల భుజంమీద చెయ్యివేసి ఆప్యాయంగా చూశాడు “నువ్వు ఆలా పిలిస్తేనే నాకు బావుంటుంది విమలా! నేను నిన్ను అని పిల: వటంలేదూ? “ఏవండీ అన్నావంపే ఎవరో పరాయిమనిషిలాగా వుంటావు. మనకెలా బావుంటే అలా వుండాలి” వ్‌మల వాళ్ళు పులకరించింది. చటుక్కున బుచ్చి భుజం ముద్చు పెట్టుకుంది. “నువ్వు అలాగే వుండాలి. హిఠకులకు నచ్చకపోతే.... ఐ డోంట్‌ కేరి...” బుచ్చిబాబుకి మళ్ళా పిఠకులతోపాటు రంగనాయకమ్మ జ్డాపకం వచ్చింది....*ఆసలా రంగనాయక మ్మెప్పుడూ మొగాళ్ళని తిడుతూనే రాస్తుందట, ఆదవాళ్ళంటే చచ్చే పకపాతంట ఆవిద కదేంబుడ్ధీ?” “ఎవరన్నారు” అంది విషుల ఆశ్చర్యంగా. ఎవరంటారో తెలి యక కాదు. తన న్తాధుడుకూడా పత్రికా (ప్రపంచంలోపడి రంగనాయకమ్మ ద్వేషిగా ఎప్పుడు మారాడా ఇని! “ఏం? మగాళ్ళని తిడితే యేం” అంది మళ్ళా, “ఎందుకు తిట్టకూడదు?” “తిట్టకూడదు. అది చాలా నేరం.” “తిట్టచ్చు. ఆది చాలా న్యాయం. చర్మిత చదువుకో. ఈ దేశంలో ఆడదాన్ని మొగా డెన్ని బాధలు పెట్టాడో తెలునుకు మాట్లాడు.” “ఆ చరిఛ అబద్దం. ఆడవాష రాకారు, కాదూ కూడదు తిడతా. మంపే మీకే పాపం “సింగినాదం. మీ మొగాణ్ళు....దుష్టులు....[కూరులు. మిమ్మల్ని... రిట్టాలా?....వీరెయ్యాలా?....పాతెయ్యాలా?....”
స్వీటొహోమ్‌-% కావో *ఘ్రైరం! దారుణం! యువరానర్‌! ఈ ముద్దాయి వురుమల్ని.... అన్యాయంగా ....దూషించింది. ఈమెకు తగిన శిక్ష, కఠినంియ....” “జ్హ....నేనూ వాదించగలను యువరానర్‌! పురుషల్ని....అన్యా యంగా తిట్టడం అన్గ్యాయమేగానీ న్యాయంగా తిట్టడం ఆన్యాయం కాదని ....(గహించి న్యాయనిర్ణయం చేయగలందులకు కోరుచున్నాను... అబ్బ! ఎంతవాక్యం! కాంపౌండ్‌ 'సెన్టెన్సా!. చెంపలు నొ ప్పెట్టాయి [గామరు చచువుకున్నా ఈపాటికి ఎమ్మే అయ్యేదాన్ని... హు....నా ఖగ్ము ఇలా వొంటింట్లో---ఏం చేస్తాం?... ఒచ్చే జన్మ వరకూ ఇ మస్తు వెయిట్‌ --- హు” అని నిట్టూర్చి--కుంపటిదగ్గిరికి లాక్కుని--- వేడి వేడి కాఫీ ఒంచు కొని తాగడం మొదలెట్టింది. బుచ్చిబాబు నప్వు మొహంతో “నాకో” అన్నాడు. “నీకిందాకే గజం గ్టాసుతో ఇచ్చేశాను. ఆది రెండు వాటాలిదీనూ” “నువ్వు మాతం ఇందాక తాగలేదా? “లేదు. నా కాఫీ కుంపట్లో పుంచుకుని అప్పుడప్పుడూ తాగుతూ వుంటాను.” బుచ్చి అపారంగా పూరుతోన్న లాలాజలం గుటకలు వేసి తృప్తి పడతేక-“ప్రోసీ సాయంత్రం కాసీ ఇప్పుడిచ్చేయ్‌, అవ్వుడడగను. నిజంగా అడగను” అని వాగ్ధానం చేయబోయాడు. “ఆదేం కుదరదు. నాకు ఖారత 1ప్రభుత్వంలాగా వంటింటిని అప్పుల్లో ముంచెత్తటం ఇష్టంలేదు.” సటక పేమలతోషాటు బుచ్చి 'పెడాలు చప్పరిస్తూ కూర్చున్నాడు- “ఆడ న త ఎంత మధురం! ఎప్పుడూ కాఫీగ్ధాసు చప్పరిస్తూ వుండవచ్చు ఎపుడు కావాలంటే అప్పుడు అన్నం తినెయ్యొచ్చు. చీకట్నే మైసూరు రం చను వచ్చు. అర్హతి అప్పడాలు చేయించుకోవచ్చు. పాలకోవా ఒండుకొవచ్చు. హు---అన్ని సదుపాయాలున్నాయి.” ఓ ఏమిటి న్యూసెన్చు, నా కాఫీ అరగాలా?”
176 స్విట్‌హోమ్‌-2
“సీ కడుపులో పడ్డాక అరక్కపోవటానికి. కాఫీ కెన్ని గుండెలు? -ావిమలా! ప్పి జ్‌!--- పోనీ నా వాటా లేదనుకో, సీ కాఫీలోంచి._ కొంచెం---చాలా లిటిల్‌. షేర్‌ విములా--”
“వాడ్డూయూ మీన్‌?---_నేనేం పత్మివత ననుకున్నావా నా కాఫీ సీ క్కా-ంచెం ఇవ్వటానికి
బుచ్చికి ఒప్సు మండింది-*ఆసలిది సీకాఫీ అని నిదర్శనమేమిటి? తాగెయ్యకు. అక్కడ పెట్టు”
"నా కాఫీ కాదని నిదర్శనం ఏమిటి?” అప్పోజిషన్‌ బెంచిళోంచి లేచింది విమల.
“ఏమిటా? ఏమిటంపే._” అమాంతంగా మీదపడి విమల చేతీలో ఛ్చాను వూడలాగేసుకుని తను కాగటం మొదలెట్టాడు బుచ్చి,
ఆ
“లది ఛాలా అన్యాయం నేను సహించను. ఐ డోంట్‌ శేర్‌__” ఆనీ గోల పెట్టింది ఏమల.
బుచ్చి తన్మయత్వంతో కాఫీ ముగించి గ్టాను కింద పెట్టి “సీ కాఫీ ఎంత రుచిగా..-ఎంత స్టా్వంగా పెట్టుకున్నావో!- మీ ఆడవాళ్ళు వంటి శృళ్లో ఎంఠలేసి ఘోరాలు చేస్తారో మాకట్టా. తెలుస్తాయి?” అన్నాడు కోపంగా,
“పైగా ఈ ఆపనింద కూడానా నా మీది అందులోనా అధరా మృతం కలినీ ఆంత టేస్టీగా వుందేమో” అంది విమల పష్ము కొరుకుతూ, “ఆడవాస ఘోరాలు చేస్తారట!. ఘోరాలు! మీ కంచేనా?---- మీరు అన్ని హోటళ్ళలోనూ దూరి పీకల్దాకా మింగుతారు.”
ట్‌్గి ఆర్ష్యమెంట్‌ వీక్‌గా వుంద. ఒక హోటల్లో. పీకదాకా మింగిం తర్వాళ-ఇంకో హోటల్లో మళ్ళా మింగటానికి---ఖాశీ”
“అదే పుంటుంది భాశీ_-మివి పొట్టలు కావు! చెరువులు--దొర వులు---నూతులు--- గోతులు,”
“అదుగో అలా తిట్టడమే కూడదన్నాను. అసలా రంగనాయకమ్మ జబ్బు అంటింది నీకు,”
స్వీట్‌హోమ్‌-2 77
“అదేం జబ్బు కాదు గొప్ప సాహిత్యం.”
“లిట్టదం సాహిత్యమంటే సరిపోదు. అది ఎందుకో రుజువు చెయ్యాలి, ఏం అమ్మాతం చెప్పకేవూ? రోజూవెళ్ళి ఆవిడ వుపన్యాసాలు విని వస్తావు.”
“ఓ! ఆంతమాటన్నాక ఊరుకుంటానా? ముందు నీకు జ్రానబోధ చేసి....పప్పు తర్వాతే వొండుకుంటాను.” అంటూ గాన కచ్చేరీ బాణిలో బాసింపట్టు వేసుక్కూర్చుంది విమల
“ఇప్పుడు చెప్పవోయ్‌ మొదట్నుంవీ?....రంగనాయకమ్మకి స్త్రీ పక్ష పాతం ఆన్నావుకదూ ఇక్కుడ నేనో మాటచెప్పాలి నీకు. అస్తమానూ.... స్తీలూ....పురుషులూ---ఆణగదొక్కటాలూ....పతనావస్థలూ... స్వార్థాలూ వగైరా....అంటూ పాడిందే పాడటం---చెడ్డ చిరాకు నాకు, కానీ నీ బుర వొష్‌ చెయ్యటానికి అవన్నీ మళ్ళా చెప్పక తప్పదు.”
విమల నిజంగా ఉపన్యాసాని కుష్మకమించటం చూసి హడలి పోయాడు బుచ్చి- “విమలా! వొద్దు లెద్దు! నాకు మైమవుతోంది.. రేపు మాట్లాడుకుందాం.”
“రేపు నీకు పనేం లేదా?
“ఉందనుకో, చీకప్నే లేచి....”
“అదేం కుదరదు. ఇప్పుడు ఎనిమిదిన్నరే అయింది. ఇంకా గంట
- ఆది కాదు, సి కూర...”
“వొండేప్పుడు నా కూరానూ....మింగేప్పుడు సీకూరా నన్నమాట! మనకూర దించి పారేసి గందైంది. పప్పు ఉల్లాసంగా ఉడుకుతోంది.మనం జాలీగా మాట్టాడుకోవచ్చు,ఏం?.... ఎందాక వచ్చానూ?....రంగనాయకమ్మకి పక్షపాతం కరూ?....అసలు ఆనాదినుంచీ ఈనాటి వరకూ మొగవాడికే దారుణమైన పకపాతంవుంది, తెలుసా? మొగవాళ్ళ కవులూ...,.పండితులూ
170 శ్యిజొహోమ్‌-2
ఆవుతోంటే....ఆడది చదువుకోవటం నేరం అయింది. ఇది ఎవరి పక షాతం?- మొగవాడు చచ్చిపోయిం. తర్వాత.... ఆదదానికి ఇతికే హక్కు లేదు, ఇది ఎవరి పషపాచం? మొగవాడు వందమంది ముందల్ని పెట్టుకు కులుకుతోంటే....ముక్కుపచ్చలారని ఆదపేల్దకి గుండు చేసి కడుపుమాడ్చి గొడ్డులా చాకిరీ చేయించి....చ్మితహింస పెట్టటం.... ఇదీ ఎవరి పక్షపాతం? మొగవాడు సిరిసంపదలకూ ఆ స్టిపాన్తులకూ సర్వాధికారి కాగా ఆడదానికి గుడ్డిగవ్వ స్వంతం లేదు. మొగవాడే ఆడదాన్ని పోషిస్తాడు. పాలిస్తాడు. అదది ఘోషాలో మగ్గి, వాడికి చాకిరీ చేసి,... పాతివళ్యం నెరుపుతుంది. ఇదంళా ఏమిటని సమర్భిస్తావు? అసలు పురువడంత మహోన్నతంగా ఉండగా స్రీ ఎందుకింత. పతనమైంది? స్యార్ధపరుంవల్డ కాదా? ,. మీ పురుష పక్షపాతం వల్ల కాదా?....చర్మిత ఇంత తేటకెల్లంగా కసి పిస్తోంచే...."
“విమలా!....నువ్వే, కరెక్టు. బాబ్బాబు, చర్మిత విస్పకు, వొప్పేసు కుంటాను. రంగనాయకమ్మకి పకపాతం లేనేలేదు! ఏం?”
“ఎందుకు లేదు?....జావలసినంత వుంది, నా వుపన్యాసంళో జొర బడి నన్ను డిస్టర్బ్‌ చెయ్యకు. ఎనరికి ఆన్యాయం జరుగుతోంటే వాళ్ళ పషం వహిందాలి. ఈ ధర్మం [గ్రహించిన ఎంతోమంది పురుషులే స్రీపషం వహించారు. ఆ పురుషులందరూ వినులకి గృర్హు వచ్చేశారు, పుస్తకాల్లో చఛచదివినదంతా అప్పచె ప్పెయ్యడంమొడలు పెట్టింది. సీళకి జరిగిన అన్యాయా నికి నిరసనగా సీతని భూగర్భంలోకి పంపేసి రాముడికి శికవేసిన వాల్మీకి; స్తీ పట్ల జరిగే ఘోర ఆత్యాబారం అరికట్టిన రామమాహనరాయ్‌; శ్రీవిద్య కోసం, స్రీ నుఖం కోసం, జీవితమంతా వెచ్చించిన వీరేశలింగం; స్రీ వ్యక్తిత్వం కోసం, స్త్రీకి సమాజ స్థాయికోసం కృషిచేసిన బావూ;గురజాడా; త్రీ మారాలసీ.... శ్రీకి ఆర్ధిక స్వాతం్యత్య వుండికీరాలసీ వాదించిన రామ దునోహర లోహియా, డా॥ అంబేద్కలళ్‌; శ్రీకి విశ్ళంఖల "స్వేచ్చ శోసం బరితెగించిన స్త్రీ ప్యాతలు సృష్టించినచలం-- వీళ్ళంతా శీ కోసమే చేకారుం
స్వీటొహోమ్‌-2 శం
శ్రీకి ధర్మం జరగాలనే పురుషుణ్ణి "హెచ్చరించారు. కానీ వీళ్ళంతా స్త్రీ పక పాతం కలవాళ్ళని ఎవరైనా అన్నారా? లేదు, వాళ్ళు పురుషులు కాబట్టి చాళ్ళకి స్రీ పక్షపాతం అంటగట్టటం హాస్యాస్పదం, వాళ్ళంతా విశాల హృదయంతో మానవఠావాదంతో స్త్రీ బాధలు చూసి ఏడ్చి స్త్రీని వుద్దరిం చిన్న సంస్కారులు! పుణ్యాత్ములు!....వారికున్నదంతా స్త్రీతో హైనుళూతి! విశ్వ-పేమ! ఇది అందరూ విశ్వసించే నగ్న సత్యం,
కానీ రంగనాయకమ్మ ఆడది. స్రీ పకపాతం తేలిగ్గా అంటగట్ట వచ్చు. మానవత్వాన్నే (పాతిపదికగా చేసుకొని అందరూ వొకే ధర్మంతో ఒకే న్యాయంతో (బ్రతుకుదామనటం....స్త్రీ పక్షపాతం! పుట్టినందుకు సార్ధకత లేక--వ్య క్షత్వం లేక....వీధి గుచ్మూలకన్నా. బయట (ప్రపంచం తెలియక---ఆశ యాల్దేక---ఆదర్శాల్టేక మొగుడీ దయాదాఓణ్యాం. మీద "పెంపుడు జంతువుల్లా బతుకుతున్న న్రీని, గురించి జాలిపడి- వేదనపడి-- స్రీ కోసం తర్కిసే, అది శ్రీ పక్షపాతం!
సిగ్గుకేదేం షి మొహాలకి?--- చరిత ఇంత చేటకెల్లంగా కనిపి స్తోంటే....ఎప్పటికప్పుడు మానవాతా వాదులింతొ గుండెలు మండి మోషి స్తోంచే, పరివర్తన అంటదేం. మీ మనసుల్లోకి? స్త్రీ _పవ్షపాతం ఇంక పెట్టి, చెప్పే విషయంలో నివానిజాలు పట్టించుకోక - ఎంతకాలం శ్రీని మోసం చెయ్యగలరు మీరు? మనం మనుషులం, నాగరికతనారాధించే వాళ్ళం, సంస్కారం మనకు లేకపోతే. ఎక్కడుంటుంది? ఇప్పటికైనా పక్చాత్తాపంతో మీ పాపాలు కడుకోోరేం”
విమల వాక్స్రవాహంలో కొట్టుకు. పోకుండా పౌరుషపడి ఎదురు తిరిగి నిలబణ్ఞాడు బుచ్చిబాబు- “వీవిటి నీ గొడవ నువ్వెప్పుడో వి. స పుస్తకాలు అప్పజెపుతోంటి ఎల్లాగ? ఇప్పుడు నగాళ్ళంలా.... సంస్కార (ప్రియలు.... వద్యాధికులు....నాగరికు....”
“ఇం ద్రులు-- చందులు-- మహేర్యదులు....ఊ హైగిగెయ్‌? సి సౌష్మేం 'పోయింది”
180 స్యీట్‌హోమ్‌-2 “సోగడ్డంకాదు, పచ్చి సజం.” “అంత పచ్చినిజం అయితే--నిన్న అన్ని వందల మంది మొగాళ్ళు పతివత సినిమాచూసి ఎందుకంత ఆనందించారు?”
“ఏం? ఆడాళ్ళు చూడలేదా? ఇఅనందించలేదా
“వాళ్ళు గొడ్డు కాబట్టి, వాళ్ళకి సృర్శజ్ఞానం లేదు కాబట్టి ళ్‌
“ఇక ఛగుపేముంది?....ఆడవాళ్ళ చుంచిచెడ్డలు ఆదవాళ్ళ్శకే తెలి యకపోతే, మొగాళ్శనేంచెయ్యమంటావ్‌?"
“ఆపకాళవాదం నీది. ఎదుటివాళ్ళు అమాయకత్వంలో వున్నంచ వరకూ విజృంభిస్తారు. ఎదురు తిరిగితే లొంగిఫోతారు. ఈ మా్రానికే మా మొగాష్ట.... సంస్కారులు....నాగరికులు.... అంతవాన్య....ఇంత వాప....అని డబ్బా వాయిస్తావెందుకు?”
“ఇంతకీ ఏం చేస్టే సి నుదీర్టోపన్యాసం ఆప్పతావు-ా? మొగాశై నేం చెయ్యమంటావు? పోనీ అదేదో చెప్పెయ్‌! ఛైమవుతోంది.”
వీమల కాస్సేపు నిశ్శబ్దంగా చూసింది,
అమ్తూర్చు రెండు వేష్పల నుంచీ రావాలి--మీ మొగాళ్ళ వొంతేమి టంపే, మీరు మననుల్లోంచి మావాలి! హృదయ పూర్వకంగా మాట్లాడాలి* ఆఅంతేకాదు....చెప్పండి, సంతోషంగా. స్త్రీలకు చెప్పండి- “ఇంతకాలం మీరు చీకట్లో బతికారు. గుడ్డి వెలుగులో తడుముకున్నారు, మీలో హైటు మా బతుకులు కూడా అంధకారంలోనే వెళ్ళాయి. ఇది చాలా జుగుప్సాకరం! అమానుషం! మనం ఇక అంత మూర్జంగా, అంత అవివే. కంగా, బతకొద్దు, రండి! ఈ విశాలమైన (ప్రపంచంలోకి రండి! ఈ
ఆరోగ్మ్యప్రదమైన కాంతిలోకి రండి!....ఈ నేలా....నింగి---ఈ గాలీ... నీళ్య్ళూ....ఈ చీకటి. వెలుళురూ--- ఇవన్నీ మనందరివీ. రండి!.... మీ- హద్దులూ, అవధులూ, 'ఘోషాలూ, ధర్మాలూ అన్నీ ధిక్కరించి రండి! మనః జబ్బులూ - తెగుళూ)-రుగ్మతలూ-బలహీనతలూ- ఆస్నీ వొదుల్చుకుందాం. ఈ (ప్రకృతి వొడిలో స్వార్థాలకూ, ద్వేషాలకూ. అతీళంగా (్రతుకుదాం-
స్వీట్‌హోమ్‌-2 181 ఒకరు అల్బులు కాగా ఒకరు అధికులు కాలేరు. ఒకరు నీచులు కాగా ఒకరు వున్నతులు కాలేరు. రండి! ఆ దుర్మార్గపు వ్యవస్థని కూకటివేళ్ళతో "పెళ్ళగిద్దాం. కలిసి మెలిసి కృషి 'చేద్దాం--కలిని మెలిసి జీవిద్దాం అని. హృదయపూర్వకంగా ఆహ్వానించండి స్రీలని.... అప్పుడే....”
విమల కెక్కడ శోష వొస్తుందోనని బుచ్చి కంగారు పడిపోతు న్నాడు. నెత్తీ నోరూ వాదుకుంటున్నాడు- “విమలా! వూరుకో! వూరుకో! కాఫీ పెట్టనా?” అని దిగ్గున తేవబోయాడు విమల కాళ్ళు పట్టుకు వేళ్ళాడి- కూచో బెట్టిండి- “ఇప్పుడేం అక్కర్లేదు. ఆఖర్న అంఠా ఒక్కసారి తాగు తాను
“*ఇ౦కా ఆఖరెప్పుడూ?”
“చాలా చెప్పాలి. వీను ముందు. ఉపన్యాసం మూడ్‌లోకి వచ్చే కాను”
బుచ్చి బిక్క మొహంతో అడిగొడు- “చాలా చెప్పావుగా? ఇంకొ ఏం చెప్తావా? అసలీ స్త్రీ పుర్ణషల గోలెందుకూ? దేశంలో ఇంకేమీ లేవూ?”
“ఎందుకు లేవూ?....గొడ్డూ గోదలూ, చెట్టూ పుట్టలూ....”
“్టెశి్సి నృన్సషుల గురించి చెప్తే మా[తం-ాభక్తీ ఆడీ ఒదిలేసి...... మొగుడూ పెళ్ళాల కధ అతెందుకూ”
“ఆలా అఆడిగొవు, వాగుంది. భర్త గురించి వొచ్చే సంవత్సరం: వుపన్యసిస్తాను. ఇప్పుడు భార్యాభర్తల సంగతి! దేశమంటే మనుషులోయ్‌! ...అంటే స్త్రీ పురుషులు వారి వున్నతే దేశోన్నతి. మనిషి, కంటా బయటా పెరిగి పెద్ద వాడౌతొడు, గ్పహం [ప్రభావమూ, సమాజం వపా వమూ, మనిషిమీద బలంగా వుంటాయి. మన తల్టిదర్శడుల్ని చూసి మనమూ, మనల్ని చూసి మన పిల్లిలూ కొన్ని గుణాలు అలవర్చు. కుంటారు. అందుచేత భార్యాభర్తలే తమ పిల్లలకు అదర్శంగా వుండాలి. మనిషికో వ్యక్తిత్వం వీర్పడటంలో గృవో జీవితాని కెక్కువ [ప్రాధాన్యం
శ2%
182 స్వీట్‌ హోమ్‌-2
వుంది. గృహాలు నుఖకాంతులతో స్వర్గసీమల్లా వుండటమే దేశసౌభాగ్యం. ఇంటిని సంస్కరించుకున్న వాళ్ళే దేశాన్ని సంస్కరించగలరు, ఇంట్లో సాటి వాళ్ళ కష్ట సుఖాలు అర్థం చేసుకో గలిగిన వాళ్ళే బయట (ప్రపం చంలో సోదర మానవుల్ని (పేమించగలరు. అందుకే మొగుడూ పెళ్ళాల కథలు దాయటం...” అనేసి నొప్పీ పడుతోన్న చెంపలు వొత్తుకుంది -ఏమల,
చటుక్కున లేనబోయాడు బుచ్చిబాబు, చేతులు పట్టుకులాగి కూచో "పెట్టింది.
“ఇంకా వృందా?” అన్నాడు కోపంగా,
“అసలు రంగనాయకమ్మ మీడ నువ్వు చేసిన ఫిర్యాదు గురించి...”
“నేను చెయ్యలేదోయ్‌ బాబూ! మా వాఖ్ళినరో పదేళ్ళకిందట ఏదో అన్నారు. పోసీలే, రంగనాయకమ్మ చాలా మంచిదే, చాలా గొప్పగా రాస్తుంది. ఇంక వొదిలేద్దాం అవిజ్ణి. ఏం? గడ్డం పట్టుకుని ఐతిమాల చోయాడు. న
చెయ్యి తో సేసింది- “డోంట్‌ బీ నిల్లీ! అయామ్‌ వెరి సీరియస్‌, చె ప్పేదంకా విను. విని మీ వాళ్ళకు చెప్పు*
“అవిడ కొత్తగా రాసిన వ్యాసం ఏదన్నా బట్టీ పట్టావా?” అన్నాడు కసిగా. “ఆడవాళ్ళు ముస్టలో, పిండివంటలో రాసుకోక మొగవాళ్ళని తిట్టటం ఎందుకు?” అన్నాడు రెచ్చిపోతూ.
“షటప్‌! బ్ముర ఎక్కడో తగిలించి మాట్లాడకు, మొగాళ్ళ రంగు అన్నీ బయట పెడుతోంటే తిట్టిందనక ఏమంటారు? శ్సేకాడి ఇల్లూ వాళ్ళూ ుళ్రిచేసుకుని పెళ్ళాం పుస్టైలమ్మే డౌర్భాగ్యుల్ని తిడితే తప్పా?
“శ స్పే! ఆపద కాలంలో అడ్డు. పడతాయనే పెళ్ళానికి పృస్తైలు శట్టటం,...అంచేత ఐ అబ్జెక్టు యువర్‌ పాయింట్‌." న
“తాగి కందనాలాడి "పెళ్ళాల్ని చితగ్గొక్సే దుర్కార్దుల్సి కూడా తిట కూడదా? న న “౯
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 183
“కూడదు. తాగడం వన్నంత కాలం తందనాలాడ్డమూ వుంటుంది, ఆందుబాటులో వున్న పెళ్ళాన్ని కొట్టదమూ వుంటుంది, ఆందుచేత అది హైసీయం తప్పగానీ తాగినవాడి చప్పుగాదు.”
విమల కోపంగా పప్పుగుత్తి పట్టుకుందిః “దీనితో నిన్ను రెండు వేస్తే అది పప్పుగుత్తి తప్పే అవుతుంది కదూ?"
“ఆ( పప్పుగుత్తి తప్పే” బుచ్చి చన వాదంమీడ కదలకుండా చించున్నాదు.
“ఇల్లాంటి మొండి మనుషులకి ముంతపొగ పెట్టాలి” అంటూ చిమల పప్పుగుత్తి దూరంగా విసిరేసింది---"సరే! మొగుజ్ఞనే. అహం కారంతో పెళ్టాన్ని....పురుగుగా చూస్తూ....కాల్చుకుతినే దుష్టుణి తిడి
ళా నావి శేనోం?”
“అమ్మాయ్‌! ఇందులో రెండు పాయింట్టున్నాయి. పురుష్తుడి అహం కార్గం వాడ్డి వ్యక్రిగత దోషం కాదు. సమాజం పాడికి నేర్చిన విద్య”
“సమాజం అంటే ఏమిటి మాష్టారూ?”
“సమాజం అంటే....సమాజం....సమా...."
“నేచెప్తా వినండి. సమాజం అంటే కొన్ని హద్దుల్లో కొన్ని అల చాట్టతో బతికే మనుషుల సముదాయం.”
“ఆ అదే, నే చెప్పబోతున్నాను. నువ్వు చె ప్పేళాపు, సమాజం మారితే,”
“అంటే మనుషులే మారాలి. మారి తీరాలి. వ్య క్రిగత దోషాలు హెత సమాజానికి అఆంటగట్టడానికివీల్లేదు. ఇక నీ రెండో పాయింటేమిటి?ొ
“సరి. మర్చేపోయాను....ఆ౬ పెళ్ళాన్ని కాల్చుకుతినే మొగుళ్ళ న్నావు కదూ? మరి మొగుళ్ళని వేపకుతినే "పెళ్ళాలమాటో?....చీరలూ నగలూ కావాలని వేధించి మొగాడికి కాంతి లేకుండా ఏడిపించే. ఆడదాని మూటో?....దుర్మార్గపు ఆడవాళ) లేరనా రంగనాయకమ్మ సిద్ధాంతం?”
184 స్విలహోమ్‌-2
“హమ్మయ్యా! ఆడిగేఠావూ?. ఇక నిన్ను పారకులింత మెచ్చు కుంటారో!....ఇక వెళ్తావా లేచి
“అల్హా దాటించకు, చెప్పు ముందు-ఆసలు నీ సంగతే తీసుకుందాం. నువ్వు నన్ను ఇంత సేపు బలవంతంగా వొంటింట్లో బంధించావు, ఏమిటీ
సంజాయిషీ?” “నా సంగతి తర్వాత తీసుకుందాం, ఇక వెళ్ళవోయ్‌! ఏ దుర్మా ర్లపు అర్టిష్టన్న చూస్తే నువ్వు వంట చేస్తున్నట్టు కార్టూన్‌ వేస్తాడు.”
“౨? నువ్వు నిజంగా చేయించినప్పుడో?
“పెళ్ళానికి జ్వరం వొస్తే ఎవడికోసం చేస్తావు”
“దొంగ జ్యరం ఆయితేశో?”
పిమల మొహం తిప్పే మూతి దిగించి నవ్వుకుంది,
“మైడియర్‌ హోలీమెన్‌!_--మనలో మనకి పక్షపాతం. లేకపోతే ఎల్టాగ!---నేను మీ కోసం హోరాహోరీ తర్కించి ఈ శ్రీని ఓడి౦ చాను అని స్వగతం చెప్పుకున్నాడు పారకులతో బుచ్చిబాబు
పమల పప్పుగుత్తి అందుకుంది, పప్పు కలబెట్టటానికిం
బుచ్చిబాబు గాభరాగా లేచాడు-- “అసలిది శత్రుస్థావరం, ఇంత "సేపూ ఆదమర్చి కూర్చున్నాను” ఆంటూ,
ఇంటి ముందు రిక్షా ఆగిన చప్పుడైంది. విమల పప్పుగుత్తి వొదిలేసి బుచ్చిని తోసేసి పరిగె క్రింది. రిఇులోంచి దిగిన అమ్మాయి నవ్వు మొహంతో లోపలికి వస్తోంది. అబ్బాయి రిఇువాడికి దబ్బులిస్తున్నాడు,
“అరె! వికాలా! ...ఏమిపే ఇదీ” అంటూ సంబరంగా ఎదురు వెళ్ళింది విమల --- “రండి మరిదిగారూ! ఇంతసేపా రిఇావాదితో మంత నాలు” అంటూ అతగాణ్ణి కూడా ఆహ్వానించింది.
“ఏ విశాలా? అన్నట్టు చూస్తున్నాడు బుచ్చిబాబు,
మన విశాలండీ?....మర్చేపోయారా "పెళ్లలో మీదు మా ఇంటికి వచ్చినప్పుడు.... మీ అన్నంతో చింతపిక్కలు దావీ... నీళ్ళ గ్ధాసులో
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 185 నిమ్మకాయ పిండీ.... ఎంత అల్టరి చేసేదీ! మా పిన్ని గారమ్మాయి చిశాలండీ" అని ఒక్క నిమిషంలో గుర్తుచేసింది విమల,
ఆ రోజులూ.... ఆ విశాలాశ్నీ...- జ్ఞాపకంవచ్చి నవ్వాడు బుచ్చి, వాబు- “బాగున్నావా విశాలా?” అన్నాడు అప్యాయంగా.
విశాల తల దించేసుకుంది. తల వూపి ఊరుకుంది. చాలా బాగు న్నట్లు అర్థమైంది బుచ్చికి.
“మీరు పశాల పెళ్ళికి రాలేదు. మా మరిదిగారి పేరు శ్యామలరావు గారు ఎమ్మే ఫస్టుక్రాసులో పాసయ్యారు. రాజమండిలో హిస్టరీ లెక్చ, శర్‌గా చేస్తున్నారు” అంటూ బుచ్చిబాబుకి చెప్పి నవ్వుతూ క్యామలరావు కేసి చూసింది విమల.
“ఈయనా మీకు తెలీదు? నా భర్తగారు! కమిదాలి.... తొందర్లో ఆపేళాను. భారత సంస్కృతికి మచ్చతెచ్చాను-ావారి థార్యనైన' నా భర్తగారు! మిస్టర్‌ బుచ్చిబాబు బి.ఎ.బియళల్‌. న్యాయళాస్త్రాన్ని ఉద్దరిస్తు న్నారు. అది వదిలెయ్యండి, మీరిద్దరూ....బంధువులు! తోడలుళ్ళు!.... = చోధపడలేదా?....? యూ ఆక్‌ కో సన్స్‌ ఇన్‌ లా. నుబ్బరంగా కూచుని మాట్టాడుకోండి. కాఫీ తెస్తాను. మీ దంపతులిద్దరూ మా ఇంటికి రావటం *.--చాలా సంతోషంగా ఉంది మాకు....” అని గబగబా చెప్పేక విళాలని లాక్కుపోయింది లోపలికి.
“ఐయాం వెరీ హేపీ టు మీట్య్యూ” బుచ్చిబాబు క్యామలరావు చెయ్యి అందుకునే వరకూ శ్యామలరావు తెల్లబోయి వుండిపోయాడు.
“ఏమి చే? సీ మొగుడికి సీకూ హటాత్తుగా గుర్తొచ్చాం?” కాఫీకి నళ పడేసింది విమల.
మా పిన్నత్తగారి కూతురి పెళ్ళి తెళ్ళాం అక్కయ్యా సాలూరు. దారితో మిమ్మల్నొాకసారి చూసి పోదామని....”
“అంతేగానీ మా మీద (పేమ కాదన్న మాట.”
115 స్వీట్‌హోమ్‌-డ
“ఆలాగే అనుకో..ఇక్కడికి రాహాలని మా ఆయన్ని ఎంత బతి మాలానో-- నీకేం తెలుసు”
“అంత బతిమాలించుకుంటా డేవిటే?.... మొగుణ్ణి బతిమాలి బతి మాలి చిక్కిపోయినట్టున్నావ్‌. చాలా సన్నబడ్డావు తెలుసా?....కులాసాగా ఉండా ఒంట్లో?....మీ ఆయన ఒంట్లో?” అని నవ్వింది విరుల.
తర్వాత బుచ్చిబాబు భోంచేసి కోర్టుకి వెళిపోయాడు. శ్యామలరావు ఏవో పుస్తకాలు చదువుకుంటూ కూర్చున్నాడు. విమలా, విశాల వంటింట్లో జేర... ఎడతెరిపి లేకుండా కబుర్దు చెప్పుకున్నారు.
నూరిడు సవర్తాడిందిట. కాంత మొగుడు ఆసరేషన్‌ చేయించు కున్నాట్ట. సుీలకి మళ్ళా కడుపొచ్చిందిట లలిత "పెళ్ళి చేసుకోనని దెబ్బ లాడి బియ్యేలో చేరిందట. విఠాల మేనళత్తకి ఇంజవన్‌ సెప్టిక్‌ అయితే అపరేషన్‌ చేశారట. వరకట్న నిషేధ సంఘం స్థాపించి తెగ వుపన్యాసా 'లిచ్చిన జగ్గారావుకి యాఖై వేలు కట్నం ఇస్తున్నారట, శకుంతలకి మీ కడపొచ్చిందని వాళ్ళాయన అనుమానించి పుట్టింటికి పంపించేకాట్ట.
“ఎలా వచ్చిందీ?” అంది నిమల ఆశ్చర్యపడి, “వీమోమరి....ఇప్పుడు మగాళ్ళ ఆపరేషన్లు వెయింవుతున్నాయట, డాక్టరు అలాగే చెప్పాట్ట. అయినా దాని మొగుడు నమ్మటం లేదుల
“సరీ ఆడదాని బతుక్కి ఇదో కొత్త సమస్యా?ొ
ఇద్దరూ ఛాలా సేప్ప మాట్టాడుకున్నారు, తర్వాత చికాలా, శ్యామల రావూ స్నానాలు చేసి వేడి వేడి అన్నాలు తిని... పెళ్ళి బడలికంఠా తీరే లాగ నీద్దర్లో పడిపోయారు సాయంతం వరకూ,
నమల టివెన్లు చేసి, వంటచేసి చుట్టాలకి మేలుకొలువులు చదివింది* బుచ్చిబాబు కూడా వచ్చాడు. నలుగురూ కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకున్నారు- అందరికన్నా. ఎక్కువ విమలే మాట్లాడింది. పథికలమీదా ,. సినిమాల ష్సీద ఉపన్యాసౌలిచ్చింది.
“అడవాష ఉపన్యాసాలివ్వటం దేశానికి అరిష్టం వదినగారూ!" అన్నాడు శ్యామలరావు హాస్యంగా,
స్నిట్‌హోమ్‌-2 శ్ర?
“నిజమేనండి?....మీ వంటి వురుషపుంగవులూ....విద్యాధికులూ.... దేశాభ్యుదయానికి పాటుపడితే అంతకన్నా ఏం శావాలి [పజలకి?” అంది. విమల,
చిన్న చర్చ జరగబోయింది.
“ఆపివ నోరు మంచిది కాదు. ఊరుకోండి” అన్నాడు బుచ్చిబాబు. శ్యామలరావు సాన జేరి.
విశాల ఏంటూ కూర్చుందిగానీ.... ఒక్కుమాటన్నా మాట్లాడలేదు”
“ఏం విశాలా? పెళ్ళయిం తర్వాత చాలా బుద్ధిమంతురాలివై పోయావు?” అన్నాడు బుచ్చివాబు పిళాలసి చూసి నవ్వుతూ.
విశాల నవ్వి వూరుకుంది
“పెళ్ళుయిం తర్వాత కొత్త బుద్దేంరాలేదు. అదెప్పుడూ బుద్దినుంతు. రాతే” ఆందీ విమల లేచి పక గ్రాలు వెయ్యడానికి ఉప్మక్రమిన్తూ,
“జక్కయ్యా! మాట” అంటూ విళాల విమల్ని చాటుకు పిల్చిందిం “వాళ్ళిద్దరికీ అ గదిలో పక్కలు వెయ్యి. నువ్వూ నేనూ ఇక్కడ పడు కుందాం" అంది.
“చాల్లే. మరిది నన్ను తిట్టుకుంటాడు.”
“చ! తిట్టుకోరు, నేను నీ దగ్గరే పడుకుంటాను.”
“ఇదెక్కడి లవ్వే?..... నాకోసం మొగుణ్ణి ఒదిలేస్తావా?..... కౌగిలిలో ఒదిగిపోయి కలలు కనే వేణాయే...." అంది చిలిపిగా,
“అసలు నువ్వే బూవను వొదల్లైవు.”
“పడిళావులే, నోరుమూనుకుని మొగుడి దగ్గర పడుకో, ఆలయాన వెలిసిన ఆ దేవుని కీతీ ఇల్లాలే మొగవాడికి జీవనజ్యోశి.... తెలిసిందో? అనేసి వినిపించుకోకుండా పేళి పోయింది విమల.
విశాల మంచంమీద కూర్చుని దిక్కులు చూస్తోంది. క్యామలరావు గదిలోకి వచ్చి తలుపులు వేశాడు. కిటికీదగ్గిర నుంచుని సిగరెట్టు కాల్చాడు, చిరాగ్గా ఇటూ అటూ తిరీగాడు,
188 స్విట్‌హోష్‌-2 “ఇక్కడికొస్తానని ఎందుకింత. పట్టుపట్టావో దాగా తెలిసిందో “అన్నాడు మంచంమీద కూర్చుంటూ.
వీకాబా నేలచూపులు చూస్తోంది.
“వం మాట్టాడ వేం?”
“ఏమిటి?” నెమ్మదిగా తలె శ్రింది.
“అతను నీకు దాగా తెలుసన్న మాట చెప్పతేదేం?
ఏం చెప్పాలో తోచక ఊరుకుంది.
“మి అక్కకి వెళ్ళయ్యేసరికి నీ కెన్నేప్యగ”
విశాల చెప్పలేదు.
“పదవారేనృంటాయా?"
విశాల చురుగ్గా చూసింది --. “దానికి "పెళ్ళయి. పదేళ్ళయిందిం అప్పటికి నాకు పదకొండో....పన్నెండో ఉంటాయి,..”
క్యామలరావు కొంచెం కళాంతించాడు-- "అయితే మ్మాతం?.... “విన్నప్పట్నుంవీ గుడ్‌ కేరెక్టర్‌ వుండాలి పరాయి మొగాళ )తో....వాస్యా లేవ్సిట్రగో
మాట్టాడలేదు విశాల,
“కిందటి జన్మలో నువ్వేం చేశావో!” అన్నట్టు చూసి చూని పడు కున్నాడు. హఠాళ్తుగా పక్కకి తిరగి... “బావగారితో: హాస్యాలాదకపోతే చరదలనిపించుకోవు కాబోలు .... ఆతని ఒంటినిండా గంధం కూడా పూకావా?” అన్నాడు వెటకారంగా.
విశాలకి ఏడుపొచ్చేస్తోంది. లైట్టార్నేసి క్షిటిక్స దగ్గిర నుంచుంది,
అవతల గదిలో ,,., బుచ్చిబాబు పక్క ఎక్కుతూ “వికాల మొగుడు చాల ఆందమైనవాడు” అన్నాడు.
“విశాల మాతం? దాని కళ్ళే చేస్తాయి కోటిలకలు, మా బాబాయి ఆందుకే దానికాపేరు "పెట్టాడు, ఇప్పుడు కొంచెం చిక్కిందిగాని తకతశ "లాడుతూ దింగారపు బొమ్మలా వృండేది 'పెళ్ళినాటికి, శ్యామలరావు పెళ్ళికి ముందే దాన్ని చూసి వెరై శ్రి చేనుకున్నాడు కట్నం లేకుండా
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 139
“ఏదో చదువుతూ వుండేది కదూ పెళ్ళయ్యేసరికి....”
ఉన్చి యస్సీ మొదటి సంవత్సరం అయింది, మంచి సంబంధం వచ్చింది కదాని పెళ్ళిచేశారు. నా చదువులాగే అయింది దాని చదువూనూ."” నిట్టూర్చింది విమల పక్కలో జేరుతూ
“ఇప్పుడేం మించిపోయింది? మీ అప్పాచెల్లెశద్దరూ మళ్ళీ చదువు కోరాదూ? వొద్దన్నదెవరు.?” అన్నాడు బుచ్చి విమల చెంపలు సవరిస్తూ,
“*లద్రిగోో ఇదే చదువు. ఇంకే చదువులూ అంటవు.” అంది వినముల మొగుణ్ణి కావలించుకుంటూ.
శ శ ఈ
ఛీకష్నే వీధిలో మాట్లవాడి కేక వినిపిస్తే... వులిక్కిపడి లేచి పడగ్గదిలోంచి పరిగెత్తుకొచ్చి మాట్లవాజ్ణి పిల్చి వీధిలో నిలబెట్టిలా స్నానాల గదిలో పడేసిన పాత డేగిసా మోసుకొచ్చిలానాడెచట పెట్టి ఆవ లిస్తూ చీడీమీద చతికిలబడింది విమల-
“నెల్టాళ్ళయింది కన్నంపడి....నీష్ణ కాచుకోటానికి ఎంత యాతన పడుతున్నానో నీకేం తెలును?.... ఇది బాగుచేసెయ్యాలి” అంది చివర ఆవలిస్తూ.
మాట్టవాడు డేగికా బోర్డా పడుకోబెట్టి చూశాడు, మళ్ళా దాంట్లో మొహం పెట్టి చూళాడు-- “అడుగు తీసి అడుగెయ్యాలమ్మా! మూడు చూపాయలఅవుద్ది" అన్నాడు- డేగికా కరకి తగిలించుకుని భుజంమీద పెట్టుకున్నాడు.
“మూడు రూపాయలే! భలేవాడివి. కొత్త డేగిశా వాస్తుంది" అంది విమలం
వాడు డేగికా కింద పడేశాడు-“నుంచున్న పళంగా వంద డేగిశాలు కొంటానమ్మా! రాగిముక్క బంగారంకన్న మండిపోతుంది” అనేసి కర ఛభుజాన్నేనుకుని....గ్మిరున వెనక్కి తిరిగి....*ఆ(.... డేగిళాలకి ,.,.వించేలకి. “సెంబులకి....తెప్పాశాలకి మాళ్లేస్తాం....” అంటూ రోడ్డెక్కబోయాడు.
190 స్వీట్‌హోమ్‌-2
విమల కంగారుపడి నిద్రమత్తు ఎగరగొట్టుకుని “అన్బీ!....నేనివ తల మాట్లాడుతోంచే.... అల్లా కేకలేస్తావేమిటి?.... వేరం....గిరం ఏమీ ఆక్కరలేదా?” అని కేక "పెట్టింది.
“జేరాలైతే. నాతో కుదరదమ్మాగొ అంటూ వెనక్కొచ్చాడు మాట్టవాడు,
“ఆమెరికా (పెసిడెంంటుక్కూూడా ఇంత రీవీలేదు. ఆసలు కవరు చెప్పు. ఏం తీసుకుంటావు?”
“పొద్దున్నే బోణీజేరం.... వొక్క పావలా తగ్గించుకోండి."
“అల్లాాాదు, ఇంకో బేడ శగ్గించుకో, రొండు రూపాయలప్పదణా లిస్తాను ఏం?
న “ఏంటమ్మా మీరు?....పొద్దున్నే, సర్లెండి” అని డేగల మళ్ళా
క్యరకి తగిలించుకుని కేకలేసుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.
ఏమల మొహం కడుక్కుని వంటింట్లో కొచ్చింది. బేరం ఎక్కువ పెట్టలేదుకడా?....అంత గమ్మున వొప్పేసుకున్నాడేం?....మామ్మగారి నడ గాల్సింది, ఫొరపావైంది అయినా రాగి బంగారంకన్నా ఇరీదన్నాడు హోసీఠే, పేదవాడు ఓ పావలా డబ్బులు ఎక్కువతింటే తింటాడు.
అంట్లు వాకిట్లో పడేసి....వుషహ్మాకోసం....మిరపకాయలు కోస్తోంటే ....మాట్టవాడితో వెళ్ళిపోయిన డేగికా కళ్ళలో మెదిలింది. ఇంతకీవాదసలు డేగికా తెస్తాడా?....అడే పోత్రపోతాడా? అయ్యయో్యో!.... ఎప్పుడు శ్రస్తాడో ఆదగనేలేదు....వెధవ తెలివి చటుక్కున లేచి వీధి గుమ్మంలోకి పరిగెత్తి పీధంతా చూసింది వాడికోసం.
అప్పలమ్మ వన్తూ కనిపించింది.
“తొందరగారా! మాట....ఏవిటా పెశ్ళినదక?” అని చేతులూవుతూ కేకలేనింది దాన్ని, అది పరుగెత్తుకొచ్చింది ఒగుర్చుకుంటూ.
“హేవిచేవిటమ్మా?” అంటూ.
“డేగా పట్టుకుపోయాడు దొంగ వెధవ. ఏ వీధిలో వున్నాడో చూసిరా....పరీగెత్తీ,,.వూగా అంటూ దాన్ని తరమబోయింది. అప్పలమ్మ
స్వీ హోమ్‌-2 191 కంగారుపడిపోయింది. “ఓలమ్మో! దొంగోజే?....ఎప్పుడు పడ్డాదమ్మో" అని గుండెలు బాదుకుంటూ ఇంట్లోకి తొంగిచూసింది.
“ని మైహం! పిచ్చిముండా!....మాట్ట _ వెధవకిచ్చాను.. రౌండు రూపాయల _ప్పదణాలకి బేరం చేశాను. ఎక్కువంటావా?....అసలు తెస్తా దంటావా?”"
“అబ్బ! ఎంత దడపించేసినావమ్మా!.... ఆడే తెస్తాడు ఎక్కడికి పోతాడు” ఆంటూ ఇంట్లోకి జొరబడింది అప్పలమ్మ.
విమల గుండె కొంచెం కుదుటపడి మళ్ళా స్పీడందుకుంది-- “నిజంగా తెస్తాడంటావా?”
“తెప్తాడు' లేమ్మా!....సీ పని -సేనుకో-”అని కసిరింది అప్పలమ్మ*
విశాల లేచి వచ్చింది, దాని మొహం కష్టా....వ్మర్రబడివున్నాయి. అదేం పట్టించుకోలేదు విమల. “ఒసే విశాలా?....వీకట్నే....నిష్షేపం లాంటి జేగికా మాట్లవాడి కిచ్చేశానే, తెచ్చేస్తాదంటావా?”
“పమ్లో మరి, మొన్న మా అత్తగారు ెల్లిగిన్నె మాటుకి స్టేమళ్ళా తేలేదు...”
“ఈ దొంగ వెధవేనా?....వీళ్ళసలు అక్కడక్కడా మకాము లేసు కుంటూ వస్తారు. నల్లగా _ బొట్టిగా....చింతపిక్కలా వున్నాఢడే....వీడేనా? ఆసలు తేదంటావా?
“ఏమ్రోష్సురి....” అనుకుంటూ వికాల మొహం కడుక్కోవటాని కెళ్ళిపోయిందిం
కామలరావు కూడా బయటికొచ్చాడు- జప్టీమిటి? గల్హింతు పడ తున్నారు” అన్నాడు.
“నిక్షేపంలాంటి రాగి డేగ మాట్టవాడి కీచ్చేశానండి!....లెప్తా దంటారా?”
“క్షూడాలి మరీ మఢధాగ్థవ్నానికి తెలుస్తుంది.”
192 స్వీట్‌. హోమ్‌-2
విమల విసురుగా వంటింట్లోకి పోయింది. బుట్టలోవున్న పచ్చి మిరప కాయలన్నీ తరిగేసింది. ఉప్మా చేసి....కాఫీకి నీళ్ళ పెట్టి--పిల్లల్ని లేపటానికి వెళ్ళింది. “రవీ!....ఏంరా ఎంతైందనుకుంటున్నావు? .... ఆదివారం ఆయితే మాత్రం పది గంటలదాకా పడుకోవాలా? లేస్తావా! వీపు చీరెయ్యనా?” అంటూ వాళ్ళ నిద్దరమతక్తు ఎగిరిపోయేటంత కేకలేసింది.
రవి, గదిలోంచి పరిగెత్తాడు.
కవత మంచం పట్టుకు పాకుతోంటే దాని కొకటి అంటించగా.... ఆది కూడా అన్నగారి వెనక పరిగెత్తింది.
బుచ్చిబాబు బద్ధకంగా దుప్పట్టోంచి మొహం బయటికి "పెట్టి--- “ఎందుకు విమలా వాళ్ళని చీకచ్నే లేపేస్తావూ? పడుకోనియ్యి.” అనేసి మళ్ళా దుప్పటి క ప్పేసుకున్నాడు. ః “అందరి వొంతూ నువ్వు పడుకున్నావు చాలదూ?” అంటూ వెళ్ళి పోయింది విమల, పళ్ళు నూరుళూ,
శ్యామలరావు వృష్మా బాగానే తిన్నాడు. ఆతనికి కారం ఎక్కువే వుండాలిటు వికాల వొగురుస్తూ మంచినీళ్ళు తాగుళూ....కన్నీళ్ళు తుడుచు కుంటూ తినేసింది-“అబ్బా! కారం ఎక్కువైందే అక్కయ్యా! అంది దీనంగా. పిశాలకి పంచదార సయించదట. పిల్లలు మాతం సమ్మె చేశారు పంచదార కోసం---
"మీరు. అరిచి గీ పెట్టినా వెయ్యను. నోరు మూసుకు తినండి.” అందీ విమల,
బుచ్చి లేచి వచ్చాడు,
“చూడండి! వీష్ళ వుష్మా తినకుండా ఎలా మొరాయించారో!” అని ఫిర్యాదు చేసింది మొగుడీకి,
బుచ్చి పిల్లల మధ్య కూర్చుంటూ- “తొందరగా తినెయ్యాలి, అమ్మ ఏం చేసినా అమృతం అనుకుని తినెయ్యాలి” అన్నాడు బుజ్జగిస్తూ.
“రింటాం నాన్నా!,...౯రం మండిపోతోంది"-రవి " *
“కొంచెం పంచదార వెయ్యమం'టే వెయ్యటంలేదు అమ్మ"-కవిత,
“పంచదార మింగటాని కెక్కణ్ణించొస్తుంది? తియ్య తియ్యగా రస చుల్పాలు చేసినప్పుడు....కారం నంజుకున్నారా?.,..కొంచెం కారం ఎక్కు
స్వీట్‌హోమ్‌-2 193 వైతే పంచదార నంజుకోటానికి....?”అని తర్కానికిదిగి “త్రోత్రివెధవల్దారా! తినకపోయారో వీపులు తాట వొలిచేస్తాను” అంటూ కొట్టినంత పనిచేసింది.
పిల్లలిద్దరూ కన్న తం్మడిని చూసి బిక్క మొహాలు వేకారుం
బుచ్చి, విమల్ని కోపంగాచూస్తూ--- “పిల్లర్నేవీ అనొద్దని అవసార్హు చెప్పాను. చీకట్నే కవితని కొట్టావు, ఇల్లా అయితే నిన్ను మీ వాళ్ళింటికి తీసుకుపోయి మీ అన్న చూస్తోండగా రెండు తన్ని మళ్ళా తీసుకొస్తాను.” అన్నాడు,
“వం మళ్ళా తీసుకురావటం ఎందుకూ?” అంది విమల మూతి బిగించి కళ్ళతో నవ్వుతూ.
“ఎందుకో చెప్తాను. పంచదార డబ్బా తీసుకురా.”
“లేదు కాఫీలో వేసేకాను.
“డబ్బా కూడానా?”
ఓ్‌జ్హులే
“ని పొదుపు ఉద్యమాల్లో పిల్లల్ని ఇరికించరకు. కప్పులతో అప్పు లైతే ఇస్తావు” అంటూ బుచ్చి లేచి అలమారు అంతా వెతికి పంచదార పట్టుకున్నాడు. కొడుక్కీ, కూతురికి చెరో రెండు చెంచాలు వేళాడుం
“గారం పెట్టి పిల్లల్ని షాడుచేస్తున్నావు.” అంది విమల రుసరుస లాడుతూ.
“నువ్వు బాగుపడుదూ! వాళ్ళకేం ఫర్వాలేదు” అంటూ పిల్హలు వుష్మా తినేదాకా దగ్గిర కూర్చున్నాడు బుచ్చిబాబు.
విమల మూతి బిగించుకుని పచ్చడి రుబ్బటంలో మునిగింది, పొయ్యి దగ్గిర వికాలే కూర్చుంది.
విమల మనసంతా మాట్లవాడి దగ్గరే వుంది; డేగిగా వాధ కిలక వేస్తోంది--*రపీ....4లవు కదాని గంతులెయ్యటం కాదు, మాట్లవాడికి డేగికా ఇచ్చాను. మన పెద్దరాగి డేగికా....నువ్వటు వీధులన్నీ చూడు,
194 స్విట్‌హోమ్‌-2 కవికా! నువ్విటు సందులన్నీ వెదుకు.... ఎక్కదన్నా మౌట్లవాడు కని కృస్తే,...ఇద్దరూ కలిసి మన డేగికా మోసుకొ చ్చెయ్యండి. “నన్నిటూ....చాన్నటూ వెళ్ళమన్నావ్‌? " “ఏడిళావ్‌! వెధవ (ప్తళ్నలు....” విమల వురనుడంతొ పిల్లలిద్దరూ సంఛించిన బాణాల్హా పరిగెత్తారు. ఉడ్షన్నిరా ఏమిటి....మాట్టవాడేమిటి?” అంటూ వచ్చాడు బుచ్చిబాబు స్నానంచేసి. నా “నా నెత్తి....పొద్దున్ననుంచీ ఏక వరసగా _అరుస్త్‌ ౦పే ఇంకా మీ చెవుల్లో దూరలేదు కావున్ను....” అంది విమల ఉప్మా లెచ్చిపెడుతూ. శ్యామలరావు చెప్పాడు డేగిశా పుదంతం బుచ్చిబాబుకి నవ్వుతూ- “ఆ డేగిశా రాకపోతే పదినగార్నెలా ఓదార్చాలో” “మీ ఓదార్పు లెందుకు పనికొస్తాయండి? డేగిశా నీివ్సు కాచుకో డానికి పనికొస్తుంది” ఆంది విమల నిట్టూరుస్తూ. “ఎందుకింత కంగారుపడతావు? వాడే తెస్తాడు. ఇల్లా మోసంచేస్తే వాడెక్కడ బచగ్గలడు?” ఆన్నాడు బుచ్చిబాబు. విమలకి మళ్ళా ఆళ కలిగింది. “అప్పలమ్మా, గదులు నేనే తుడుచు కుంటాను. వొక్కసారి పరిగెత్తుకెన్మ అసలు వాడెక్కడున్నాడో చూసిరా? డేగికా తెచ్బావంటే నీకు సినిమాకి దబ్బులిస్తాను" అని బతిమాలి వీధిదాకా సాగనంపి వచ్చింది, . బుచ్చి కారం ఉషహ్మాతో కిక్కురు మనకుండా మింగలేక వూరుకో లేక్ష సతమతమౌశతున్నాడు. విమల గబగబా పంచదార దబ్బా తెచ్చి దగ్గర 'షెట్టింది. “కారంతో అంత అవస్థపద్డం ఏమిట” అని కసిరింది, “ప్పీమో! పసిపిల్లలకే చేళావుకాదు. ఉప్మాలో పంచదార తింటే చెడిపోకారన్నాపు.” “ఆది వాళ్ళుమాట. ఇక మీరు వాగుపడేదేముంది?” అంటూ నాణుగు చెంచాల పంచద్దార వేసింది.
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 కేఫ్‌ విథిలోకి పరిగె క్రిన అప్పలమ్మ గోడకి కొట్టిన బంతిలా వనక్కి వచ్చింది ఉళ్సాహంగా---మాట్లవాడెక్కడా కనపశ్శేదని!
విమల కోపంతో మండిపడింది--- “బంగారం లాంటి రాగి డేగికా వొందరూపాయలు 'పెట్టేనారాదు. వాడిపొటికి ఏ నైల్లోనో, _ బస్సులోనో వెళ్ళపోతోనే ఉంటాడు... .పిచ్చిముండా! పొద్దున్నే వెళ్ళమంటే వెళ్ళావా? చెప్పినమాట వినక....ఎప్పటివైనా నువ్వే నా ప్రాణాలు తీస్తావు” అంటూ చిందులు తొక్కింది.
“న్టంటండి నీ పాడుమాటలూ....” అంటూ అప్పలమ్మ సగం మన్నించ్కి సగం చూషిస్తూ ఏమల్నే చీవాళ్సేసింది.
ఆ గందరగోశంలోంచి తప్పించుకుని బుచ్చిబాబు గదిలో కెళ్ళి పోయాడు. ఏవో ఉత్టరాలు రాయటానికి కవర్ష కోసం వెదికి వెదికి డెస్క్‌ నిండా కట్టలు కట్టలుగా పడివున్న కాయికాల మధ్య అవి దొరక్క ఓడి పోయాడు. అవన్నీ విమల రానుకున్న నవలలు.,...కథలు....నాటకాలు.... వ్యాసాలు....అవన్నీ పెట్లోంచి శీసీ డస్కులో వుంపే బావుంటాయని అక్క-డ పెట్టింది, ఆ సంగతి తెలియని బుచ్చిబాబు చిరాగ్గా ఐబయటకొచ్చి- “విమలా! డెన్కునిండా ఏమిటా చెత్త? మధ్యాహ్నం తీసిపారయ్‌....” అన్నాడు.
విమల బుచ్చిబాబుని మింగేసేలా చూసింది-ా “హు! నా వుత్చా హంలో నీళ్ళపోసి....నా కళని చంపేసి....ఎస్పటికైనా మీరే నా (ప్రాణాలు తీసేస్తారు” అంది మండిపడుతూ, “
ఇుచ్చికి కొంచెం నిమల కవిత్వం వాసన తగిలి హడలిపోయాడు. థై ర్యంగా నవ్వేన్తూ-- “అసలు నీకి కోపం ఆంతా మాట్రవాడిమీద. సీ కేగికా గోలతో మా అందరి [పాణాలూ తోడేస్తున్నావు" హ్‌సి ఏ ఇెట్టు కింద బాగుచేసేది చెప్పాడా” అంటూ జోళ్ళు చేనుకుని వెళ్ళుటానికి సిద్ధ మయ్యాడు,
ఉష్మైక్రేం వెళ్ళక్కర్లేదు, వెధవ....షాత డేగికా కోసం.... శలవు పూటి,,..ఇెట్లూ పుట్టలూ పట్టుకు తిరగక్కర్లేదు” అని కేకలేసింది విమలం
196 స్వీట్‌ హోమ్‌-2
గ్మికున వెనక్కి తిరిగేసరికి వీధ్‌ గుమ్మంలో ఏన్లుచకం పట్టుకు దర్శనమిచ్చిన కృష్ణమూ ర్తిలాగ తళతళలాడే బంగారం డేగికాతో. ప్రత్యక మయ్యాడు మాట్టవాడు! వికసించిన మొహంతో వాడి కెదురెళ్ళింది విమలం “రావోయ్‌! నూరేళ్ళాయుప్లు నీకు! నీమాటే అనుకుంటున్నాం, తెచ్చేస్తూనే ఉంటావంటున్నాను నేను” అని స్వాగతం పలికింది.
“ఆలీసం అయిపోయిందమ్మూా. అందరి పనిముట్టూ అప్పగించే సరికి...
“*ఆఅదేంచమాట? పని అన్నాక....నిమిషాల్లో అపుతుందా?” ఆంది విమల డేగికా అందానికి ముగ్ధురాలౌతూ--*ఇంకో బిందీ ఉంది ఇన్వనా!" అంది వుత్సాహంగా.
“వొద్దులేనోయ్‌! ఇంకోసారి చూద్దాం అంటూ. బుచ్చిబాబు అద్దం వెళ్ళి డబ్బులిచ్చేసి వాణ్ణి సాగనంపేళాడు.
“వీం, డేగిఠా ఇద్చేశాడుగా?” ఆంది విమల కోపంగా చూస్తూ.
“డేగికా ఇచ్చి బింది పట్టుకుపోయాడని మా [హైణాలు తీసేస్తావు. మళ్ళావారం.... మనమిద్దరం వాడిదగ్గిర కూచుని మాటు... వేయిద్ధాం” అన్నాడు బుచ్చిబాబు
“ప్పేరెప్పుడూ ఇంకే” ఆంటూ చేతులు జొడించుకుంటూ వంటిం ట్లోకి పోయింది విమల.
విమల ధోరణి విశాలకి కొత్తకాదు. క్యామలరావుకి మ్యాతం అంతు. పట్టలేదు. మొగుడితో అంత దైర్యంగా, అంత చొరవగా, అంత కోపంగా, అంత హాస్యంగా, మాట్టాడే ఆడవాళ్ళ నెప్పుడూ అతను చూడ లేదు. పెళ్ళాం శకేకలకి మండిపదకుండా నిమ్మకు నీర త్తినట్టు కూర్చుని నవ్వే మొగుళ్ళనీ చూడలేదు. విమల్ని చూస్తోంటే గాభరాగా ఉంది.
బుచ్చిబాబుని చూస్తోంచే ఆశ్చర్యంగా ఉంది.
ఇద్దర్నీ చూస్తోంటే వినోదంగా వుంది,
పిళ్దిలిద్దరూ తిరిగి తిరిగి వినయంగా వీచ్చారు,
“స్వీట్‌ హోమ్‌-2 97
“మాట్లవాడు కనపశళ్ళిదు నాన్నా.” అన్నారు వుమ్మడిగా కంఠాలు- కలిపి
“త్మష్ష! నెమ్మదిగా మాట్లావండి. మీ అమ్మ వింటే చదువుకో" మంటుంది. పోండి. ఆడుకోండి. ఆకలేసినప్పుడు వొచ్చేయండి" అని- వాళ్ళని పీఢిలోకి తరిమేకాడు బుచ్చిబాబు.
బోజనాలయ్యాక మధ్యాహన్నంనుంవీ (ప్రయాణం కట్టాడు శ్యామలా రావు- “పెట్టి సర్దు, బస్సుకి వెళ్ళాం అన్నాడు వికాలతో,
అప్పుడే వెళ్ళిపోవటం వికాల కిష్టంలేదు. మాట్టాదకుండా లేచి దొడ్జో ఆరవేసిన....చీరా....జాకెట్టూ....టవలూ.... అన్నీ తెచ్చి. పెట్టో "పెట్టింది. మొహం కడుక్కు వచ్చింది.
“*మాట్నీకి వెళ్తారా?” అంది ఏమలి.
“కాదు. వెళ్ళిపోదామంటున్నారు" అంది విశాల తలుపుని కావ. లించుకుంటూ.
“వెళ్ళడం ఏమిటే అప్పుడే? మరి నువ్వు చెప్పలేదూ?”
“చెప్పినా నినరు. వెళ్ళిపోతాన్లే....” ఆంది, కంఠం బరువుగా వుంది.
విమల వికాలని ఓదార్చుతూ-- “ఎందుకే అలా బిక్కమొహం వేశావ్‌?,... కొంచెం బతిమాలి చెప్పలేవూ?” అని నవ్వి-ా“పతి దేవు ఒడిలోన మురిసేటి వేళా,...స్వామి చిరునవ్వు వెన్నెలలు కురిసేటివేళా.... అల్లాంటివేళ అడిగెయ్యాలి కోరికలన్నీ ....ఈ మొగాళ్ళు....ఎక్కుడ లొంగి పోకారో....అక్కడే లొంగదీ సెయ్యాలి....రానుకో మొదటి హషౌఠం!.... పిచ్చిపిల్లా!....నీకేం తెలీదు డోంటు నరీ! నేను సెటిల్‌ చేస్తాను" అంటూ- విశాల బుగ్గగిల్లి.... వెళ్ళిపోయింది.
*ఆయితే మరిదిగారూ! ఏమిటి మీ వుద్దేశ్యం?” అనీ దెబ్బలాటకీ దిగింది గ్యామలరావుతో, ఆతను తెల్లబోయి “*వమిటండి?”" అన్నాడు- బుచ్చివాబు 'పేపర్ణోంచి తలెత్తి మళ) వొంచేనుకున్నాడు.
191 స్వీట్‌ హోమ్‌-2 “ఆసలు విశాలక్కీ నాకూ వున్న సంబంధం మీకేమైనా ఇలుసాి” “నాకు తెలీకపోవదం ఏమిటీ?.... మీరిద్దరూ ఆంధధా సిస్టర్స్‌ “ఆ ముక్కంటారని నాకు తెలును, సిస్టర్స్‌ గోల వొదిలెయ్యండి* చూ పెద్దమ్మ కూతుళ్ళూ "పెదనాన్న కూతుళ్ళ్యూ- చిన్నాన్న కూతుహ్మ-ా బోలెడునుంది నున్నారు, వాళ్ళుంతా ప్వత్ర బంధువులే. విశాలా, నేనూ అలాక్కాదు. అది నాకన్నా బాగా చిన్నది. అయినా వోక్క. కంచంలో తిని వొక్క మంచాన పడుకున్నాం.”
“న్ని? మీ ఇంట్లో అందళికీ తతో కంచం లేదా! తలో మంచం-?”
“తన్నా మీ లాంటివాశ్ళ్శకి దానం. చేసేసి. వక్కటే మిగుల్చు కున్నాం, తర్వాత వినండి. నాకు పెళ్ళయింది, నూయదారి మొగుడొచ్చి--- నన్ను నా (ఫైండ్‌ నించి దూరం చేసేశాడు”
"పేపరు చాటున బుచ్చి ముసిముసి నవ్వులు.
శ్యామలరావు మొహం చిట్టించాడు,
“మీరల్టా చిరాకుపడిజే కుదరదు. మొగుళ్ళొచ్చాక ఆదపిళ్లిలికి ఎంత స్వతంతం పోతుందో మీకేం కెలును?”
“సశేలెండి, ఇంతకీ మీరనే దేమిటి”
“ఏమిటా?....మీ రప్పుడే బస్సూ =. టిక్కట్టూ అని కలవకిస్తు న్నారట.... మీ కేమైనా న్యాయంగా వుందా?”
“నిన్నట్నించీ మీ అక్కా చెల్లెళ్ళకి....మాటలు తరగలేదన్న చూట|ో
“ఏదీ? అసలెక్కడ మాట్లాడుకున్నాం? నిన్న మీ రిద్దరూ.:.. పరాయి చోటన్న కొత్తయినా. లేకుండా ఘోరంగా న్మిదపోయారు. ఇవ్వాళ...”
“బప్పటి వరకూ నూట్లవాడ్‌ గోంతో కెల్టాకిందొ. బుచ్చొతోబు
స్వీబోహోమ్‌-జె 192
“వాణ్ణేమీ అనకండి. వాడు వుత్తముడు” అంది విమల వక్తిగా కళ్ళల్లో డేగికా మెరిసి. విశాల నెమ్మదిగా వచ్చి గది గుమ్మంలో నించుంది,
“ఇలారా పఏికాలా! కూర్చో....” అన్నాడు బుచ్చిబాటు, వికాల వచ్చి విమల పక్కన కూర్చుంది.
శ్యామలరావు ఇ్యపయత్నంగా వికాలనీ....బుచ్చిబాబునీ చూసి.... చిమలకేసి తల తిస్పాడు.... “ఆది కాదండీ! నాకు శలవులేదు. లేక పోతే...”
*బల్రాంటి దొంగమాటలు చెప్పారంటే. నేను మీతో బయల్టేరి మీ కాలేజీకి నొచ్చేస్తాను"
శ్యామలరావు నవ్వాడు- “ఇంటిదగ్గిర మా అన్ము వొక్కావిడే వుందండీ...."
“ఉందనివ్వండి!.... ఆవిజ్జేం పిల్లెత్తుకు పోతుందా!,... లేకపొతే అర్జంటుగా బయల్దేరి రమ్మని 'చెల్మిగ్రాం యిచ్చెయ్య మంటారా!....ఇప్పుడే పోస్టాఫీసుకి వెళ్తాను.”
“పిక నా పరిస్థితి అర్థం చేసుకోవాలిగానీ...
“ఏమిటండీ మీ పరిస్థితి?....నిన్నగాక మొన్నవొచ్చి....దాన్ని వదల నంటున్నాే.... మేమిద్దరం పద్దెనిమిదేళ్ళు వొక్కచోటే పెరిగి విడిపోయాం. =...అనుకోకుండా ఈ విధంగా కఠికాం.... రెండురోజు లుండమంటే విని పించుకో రేం?”
“ఇప్పటికే వారం దాటిందండిీ!:... మళ్ళా ఎప్పుడైనా వస్తాం ఈసారికి తీసుకు పోతాను.”
విమల రెప్పపాటు కాలిం.... ఆశ్చర్యపడింది.... నవ్వేస్తూ వేకా కోళంగా-"మరిదిగారూ!.. పెళ్ళాం అంటే అవో గేదో' అనుకుంటున్నారా సీతోపాటు తోలుకుపోవటానిక? “వికాల కిష్టమైతే వుంటుంది అని మర్యా దగా మీరంటే- "ఉండను బాఖూ! నా భర్తను విడిచి నేను- గాలి కూడా పీల్చలేను: వారి.నీడలోనే నిలబడకాను! ఆని ముద్దుగా విశాల ఆనదా?=
208 స్వీట్‌హోమ్‌-2
“వుంటావా విశాల!" అని దాన్ని అడగనైనా అడిగారా?.... అది ఇష్టపడి మీ వెంటపడాలిగానీ.... పెత్తనం చేసి... బలవంతంగా తీసుకుపోవటం మీకేం గొప్పా" అంది హాస్యంలో పెట్టి,
శామలరావు విళాలని సీంయస్‌గా చూకాడు. ఆక్కగారి క్రేమైనా చెప్పిందా తన గురించి?.... లేకపోతే ఈవిడ ఎందుకిలా... గూడార్థాలలో "హచ్చరిస్తోంది?- ఏికాల శ్యామలరావు చూపులు తప్పించుకుంటూ తలతిప్పి 'గుమ్మంకేసి చూదడం మొజలెట్టింది.
స్యరున కోపం వచ్చింది క్యామలరావుకి,
“క మాశ్రానికి మీరు నన్నెందు కడిగినట్టు? దాని ఇష్టం దాని దైతే అలాగే వుండమనండి. నా తెందుకూ మధ్య? నా దారిన నేను పోతాను
“అదిగో.... మరిదిగారికి ముక్కుమీద ఉంటుందనుకుంటాను కోపం. ఇద్దర్నీ వుండమంటున్నానండి బాబూ! మీరిద్దరూ చిలకా గోరింక క్లాగ కలిసి మెలిసి మా ఇంట్లో వుండాలిగానీ.... మీరు కోపాలు తెచ్చు కోవటం ఈ ఇంటి పరిసరాల్లో జరక్కూడదు,... అయినా వాసే విశాలా! సినిమావాళ్ళ ఎంత పాటలు పాడినా ముక్కుమీద ముఖానికి అందం కాదే!....కొంచెం వైర్యంచేని మీ ఆయన ముక్కు కోసెయ్‌! ముక్కు- లేని మొగుడితో కొష్పరం చెయొచ్చుగాసి....కోపిష్టి మొగుడితో సంసారం నరకం- రాసుకో 30డో పాఠం...”
విగాల నవ్వింది,
శ్యామలరావు నవ్వు రాకుండా నరాలన్నీ బిగపట్టుకున్నాడు-
బుచ్చి రంగంలోకి వచ్చాడు పేపరు పడేసి... “ఇంతసేపూ అవిడ అడిగింది. కానీ....మీరు నిన్న వచ్చి ఇవ్వాళ వెళ్ళటం ఏం న్యాయం చెప్పండి? శెండు రోజులుందండి....వాళ్ళ సరదా తీరుతుంది....మీకు వీళ్లేదంటే మీమేం చెప్పగలం?” అన్నాడు మర్యాదను గుమ్మరిస్తూ-
ఆ వణంలో బుచ్చిబాబు చాలా మంచివాడుగా కనిపించాడు, ఆతను పరాయి ఆడవాళ్ళని వెరిమొరి చూపులు చూచే మనిషిలా లేడు,
స్విట్‌, హోమ్‌-2 న! బుచ్చిబాబు మళ్ళా నవ్వుతూ అన్నాడు-“మీరు ఒప్పుకున్నారా సరే! లేకపోతే దౌర్జన్యంగా పెళ్ళాన్ని లాక్కుపోయిన భర్తగురించి మీ మీదో కథ శాస్తుంది విమల, ఆ డెస్క్‌లో వున్నవన్ని అల్లాంటి కథతీ.”
ఆళగా చూసింది విమల, బుచ్చిని కోప్పదకుండా,
ఇంకా కాదనడం క్యామలరావుకే మూర్జంగా తోచింది. విమలని; చూసి నవ్వుతూ అన్నాడు-- *మా అన్నగారు అడిగారని జప్పుకుంటు న్నాను. మీ కథలకి జడిసి కాదు."
“థాంక్సండీ! మీకూ....మీ అన్నగారికీనూ....” ఆంటూ లేచింది విమల. వికాల చెయ్యి పట్టుకుని,... “ఏం బతిమాలించు కున్నాడే ఆమ్మా నీ భర్త? బాగా కొమ్ములిచ్చావు. పద. పద. ఎల్లుండిదాకా వీళ్ళకి కూడూ నీళ్ళూ చూడకుండా కబుర్లు చెప్పుకుందాం.” అనేసి విళాలని లాక్కు
నే పోయింది, శ న. నే
ఈ జ్రక్ర్యయ్ర్యా! నువ్వేదో క ధలురాళావంటున్నాడే బావ నిజ మేనా? నేను చదువుతానే!” అంది విశాల తీరిగ్గా కూర్చుంటూ,
“నా తల్లే! ఎంత మాటన్నావే!,...అవి చదివే నాధుడులేక.,.. నా నాధుడికి బోధపడక గుండెలమీదకుంపట్లలా వున్నాయినాకు....త ల్లి? తల్లి! సీ రణం వుంచుకోను. వీరా రవికెలగుణ్జా పెడతాను, చదివి నీ అథి (పాయం చెప్పవే” అని గదిలోకి వెళ్ళీ తను సృష్టించిన సాహీత్యం కట్ట అతో తెచ్చి పడేసింది విమల, “చదువుతూ వుండు""-- టిఫెన్‌ చేస్తాను... ఎప్పుడు కావాలంపే అప్పుడు కాఫీ అడుగు” అని భరోసా ఇచ్చింది,
వికాల ఉక్సాహంగా ఆ కట్టలు ఊదదీసింది=
“స్త్రీకి గాలి అవసరమా, కాదా” అనే తలకట్టుతో ఉన్న వ్యాసం చూస్తే విశాలకి నవ్వొచ్చింది. దాని వెనక చర్మిత కొంత జ్ఞాపకం వుంది
వశాలకివిమల-ఫోర్స్‌ఫారంచచదిచే రోజుల్లో... న్రేకి విద్య అవసరమా, శౌదా?”” అనే ఆంళం "గరించి 'మూట్లాడమన్నారు క్ధాసులో 'పిల్పల్ని, ఆందరూ “ఉక్సాహపడుతున్నారు. వాదించుకున్నారు. విమబజకి చాలా ఎబ్బెట్టుగా తోచింది, చాలా కోసం వచ్చింది. పదో చెయ్యాలని వుంది. షం చెయ్యాలో తెలియటం లేదు, ఉక్రోషంగా ఏడుపొస్లోంది. “మాష్టారూ!....ఈ టాపిక్‌ అసహ్యంగా ఉండి ఇంత షుంది ఆడపిల్చలు చదువుక్తుంటోంపే ఇప్పుడీ సందేహం ఎందుకు?....స్తీకి విద్య ఆవసరం లేదని డిబేట్‌లో ఎక్కువమంది వాదిస్తే... మమ్మల్నందర్నీ పుస్తకాలు చంకనపెట్టుకు పొమ్మంటారా?” అంది కోపంగా.... మాష్టారు నవ్వి---స్త్రీకి పద్య వృండితీరాలని నువ్వ వాదించ రాదూ?....నిజం, మెజారిటీ మీద ఆధారనడి ఉంచదు" అన్నాడు, సమల పళ్ళు కొరుక్కుంటూ కూర్చుంది---గస్త్రీకి వద్య అవసరమే నని తీ5ిగ్గా....కాంతంగా....కు వెధవలకి చెప్పాలిట!ీ దేవుడు దిగి చావాలి.” కొన్ని న్యాయాలు హృదయానికి తెలుస్తాయి. చెప్పటం సాధ్యం కాదు. ఎలాగ చెప్పటం? ఆ ర్యాతంచా బ్యుర బద్దలు కొట్టుకుని ఓ వ్యాసం తయారుచేసింది... ఆప్పుడు. పేమలకోసం ఎన్నిగ్దానుల మంచినీద్య మోసీందో వీశాలక్రి బాగా జాపకం, వనే మర్నాడు క్ఞాసులో వాదోపవాదాలు జరిగాయి. చాలామంది మొగ నల్లలు- ఆదపిల్లలక్రీ న్కూల్‌ సైనల్‌ వరకూ చదువు దాలన్నారు. ఇంకా పెద్దచదువులు అక్కర్లేదట శ్రీళ్వం పోతుందట, ఆయినో చదివి ఏం చెయ్యాలి? అని [ప్రశ్న వేశారు. ఆడపిల్లలు సిగ్గుపడుళూ--- జంకుతూ. *“మ్రాక్ష 'నూడా చదువులు కావాలి. మమ్మల్ని చదువుకోనివ్యండి,” ఆని దేపిరించారు, ఓ కుర్రాడు మూత్రం... మనుషులందరూ చదువుకోవాలి, అంద ర్‌కీ విజ్ణానం సావాలి. అడే న్యాయర" "అన్నాడు,
శ్విటొహోమ్‌:2 ర03 విమల వాజ్ఞి కళ్ళుతో అబినందింబి.... తన వ్యాసం సట్టుకుని అందరి ముందుకీ వచ్చింది.
“స్త్రీకి గాలి అవసరమా, కాదా? అని (ప్రారంఖించిందిం
మాష్టారు తెల్టబోయాడు.
“ల్తద్రేమిటి?” అన్నాడు,
“వినండి మాష్టారూ ! నా అఖ్మిపాయం నేను రాశాను ఆందిః
ఆందరూ ఉత్సాహంగా కూర్చున్నారు.
“స్త్రీకి కూడా గాలి ఎందుకు?....ఎంత ఘోరం? ఎంత తెగింపు... శ్రీకి పురుషుడితో సమాన -హక్కు_లా?.... హృు!.... ఈ స్త్రీలు పీల్చినగాలి మలినంకాదా?--- పురుషుడు పీల్చి ఆనందించాల్చిన గాలిని అపవితం చెయ్యటం కాడా? మనం మూర్చులమై స్రీలకు గాలి అందనిస్తున్నాం. స్త్రీ శరీర నిర్మాణం....సాంఘిక, జీవనం.... అన్నీ * పురుషుడికి విరుద్ధంగా వున్నాయి. [ప్రకృతే స్ర్రీని అలా సృష్టించింది. ఇక మనం కొత్తగా ఇవ్వ గలిగేదేముంది? ,.. దీన్నిబట్టి [ప్రాణవాయువు అక్కరలేదని తేలుతోంది. గాలే అక్కరలేని స్త్రీకి ముక్కు ఎందుకు?..,.ముక్కు. అక్కరలేని శ్రీకి మొహం ఎందుకు? మొక అక్కరలేని స్త్రీకి మిగతా శరిరం ఎందుకు?.... శరీరాల్లేని స్త్రీలు, పవ్మితమైన స్త్రీ (పేతాలు కావాలి పురుషగ్‌కి. అప్పుడు. శ్రీలికి హక్కులు ఇవ్వక్కర్లేదు. చదువు చెప్పక్కర్లేదు. చిట్టచివరిగా నేను చెప్పే దేమిటంటే.... విద్య కావాలసీ....గాలి ....కావాలనీ అడిగే శ్రీలు పుట్టటం దండగ! శద్దదండగ, దేవుడి లీలలు ఆగమ్యగోచరం, ఈ అనవసరప్పు స్త్రీ జాతిని ఎందుకు సృష్టిస్తన్నాడో ఎవరికి లును? అడే. రహస్యం, కాంతి” అని ముగించింది.
చాలమంది పిల్లల కేమీ అర్థం "కాలేచు.
ఇడపిల్లలు కంగారుపడి గాలి 'పీలుస్తున్నారు,
మాష్టారు కేచి నిలబడి నవ్వుతూ- “ఈ టాపిక్‌ గురించి విమలకి చాలా కోపం వచ్చింది. పురుషుల విద్యకు లేని సందేహం, స్రీ విద్యకు
204 స్విద్‌ హోమ్‌-2 ఎందుకు రావాలని ఆమె (పశ్న! అదీ న్యాయమే మనుసులంటదరికి విద్య శావాలి. నేర్చుకోగలిగే జంతువులు వుంచే వాటిక్కూడా విద్య కావాలి. శమలని నేను చాలా అభినందిస్తున్నాను" అని మెచ్చుకున్నాడు విమల కాండించిందిం ఆ విధంగా (ప్రారంభమైన విమల సాహిత్య సృష్టి అంతటితో ఆగలేదు. ఎప్పటికప్పుడు పుత్సాహంగా శన భావాలన్నీ కధలుగానూ.. వ్యాసాలుగానూ రానుకుంటోనే వుంది! విమల సృష్టించే హప్యాతలు స్ట్‌ ఏస్ల (౮ గాసీ....పురుష ప్కానలు గాసే.... విళ్ళంఖలంగా వుంటాయి మానసిక బలంతో వుంటాయి. వాటి సమస్యల పరిష్కారానికి....దేవుడి మొక్కుల మీదా మతంలో మూడనమ్మకాలమీదా ఆఛారపడవు. వాటికి తోచినవిధంగా అవి ఆలోచిస్తాయి. తర్వాత ఏడ్చినా సే, విమల నెరిగిన విశాలకి ఈ మాతల ధోరణి కొత్తగా లేదు. చదవ టానికి సరదాగానే వుంది. కానీ....రాయటంలో విమలకున్న నేర్పు దాల “దని స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. ప్యాత్రలేపీ రావలసిన చోట రావు, పోవలసిన చోట పోవు, పేజిల పొడుగునా కూర్చుంటాయి. లేకపోతే ఎక్కడో హఠాత్తుగా మాయమౌజాయి. జాలా కధలు అఆసంపూ రిగా వున్నాయి, “విశాల చదువుతూ చదువుతూ కాయికాల మధ్య సడుకుస్‌ నిద్రపోయింది. విమల ఫ్టేటునిండా పకోడీలు "పెట్టుకుని బయటకొచ్చింది. 'వీళాల న్‌ చూసి వొన్స మండిలా “సఠేలే. సీకు పకోడీలు పెడితే వాట్లు” ఆని సథంపట్టి మరో స్హేటు పకోడీలు పట్టుకుని... శామలరావుకీ,... బుచి జాబుకీ తీసుకెళ్ళింది. వ మలరావున.... బుచ్చి కా్యామబరావు....రవిసీ కవితని దగర కూరో-బె థై బెట్టుకుని .... సీతులు బోధిస్తున్నాడు- నాన్నగారూ అనాలి....నువ్వు అనకూద్‌దుో “ఎందుకు అనకూడదు! ఆంటున్నారు పిలలు జీ న “పట్టుకొచ్చింది విమల. మర్‌ పిల్లలు, అప్పడే పకోడీలు “ఎందుకేమిటి,...ఆలా పిలవటం తస్పుంొ
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 - 205
౪* ఏందుకు తప్పు?” అన్నాడు. రవి.
“తప్పంటే ఏమిటి జావాయ్‌?” అంది కవిత. |
“కాళ్ళతో ఏమిటీ? కొంచెం అల్పాహారం తీనుకోండి మరిదిగారూ! అంచి విమల నవ్వుతూ.
“క్రప్పంటే ఏమిటా?.... పెద్దవాళ్ళని గౌరవించాలి లేకపోతే తప్పు, "పెద్దవాళ్ళని ఏమండి అనాలి. నువ్వు అనకూడదు.” అన్నాడు మళ్ళి శ్యామలరావు.
“అమ్మకూడా మాకన్నా పెద్దదే బాబాయ్‌” అంది కవిత ఆళ్ళ ర్యంగా--- “అన్నయ్యకూడా నాకన్నా పెద్ద”
“నాన్నగారూ అంటాంగానీ....అమ్మగారూ అనక్క-ర్లేదా?....మరి ఎందుకు చెప్పలేదు?” అన్నాడు రవి,
“బాబాయిని వినిగించకండి.” అన్నాడు బుచ్చివాబు.
“విసిగించడంలేదు నాన్నా! వూరికే అడుగుతున్నాం” అన్నాడు రవి"
“వదినగారూ! మీ పిల్లల్లు మీ కన్నా గడునువాప్థ* అన్నాడు ఖామలరావు ఆయిష్టంగా నవ్వి,
అబ్రేక్రప్రోడ్రే ప్వీర్షు *పశ్షపాతంతో చెప్పే కబుర్లు, వాళ్ళకెలా న్యాయంగా కనపడతాయనుకున్నారు?.... అసలు తర్క_జ్ఞానం, సాంప్రదా యాలకు లొంగి 'పెద్దవాళ్ళల్లో చస్తుందిగాని.... పిల్చిల్లో పొంగులెత్తుతూ వుంటుంది....వాళ్ళ [పశ్నలకు మనం న్యాయంగానే చెప్పాలి....రండ్మరా! “పిన్ని దగ్గిర కూర్చుని తిందాం” ఆంటూ వాళ్ళిద్దర్నీ తీసుకుపోయింది. ఇద్దర్నీ చెరో పక్కనా చేర్చుకుని ముద్దు "పెట్టుకుంది. చిలిపిగా. వాళ్ళ మొహల్లోకి చూసి నవ్వింది.”
“పిన్నిని లేపండి.” అని పంపించింది.
విమల ఉపన్యాసం శ్యామలరావుకి నచ్చక --- బుచ్చినాబుని చూస్తూ అన్నాడు--- “మిమ్మల్ని పిల్లలలా పిలుస్తోంటే మీరైనా చెప్ప వచ్చుగా?”
లక 'స్విట్‌హోమ్‌-2 “ప్పమోనండీ! వాళ్ళలా పిలిస్తేనే బావుంటుంది నాకు, పిల్దలేమిటీ? విమల కూడా అలాగే పిలుస్తుంది నన్ను అదిరిపడ్డాడు క్యామలరావు--- “ఏ మనీ? “నువ్వు ఆంటుంది. లేకపోతే పేరుతో పిలుస్తుంది. నాకూ అదే ఇష్టంలెండి," ఆంటూ పకోడిలకు కలఐడ్డాడు. బుచ్చిబాబుని కాసేపు పిచ్చివాణ్ణి చూసినంత తిరస్కారంగా చూసి- “ఇప్పుడు చాలా మంది ఆంతే అనుకుంటాను. ఫేషన్‌!.... మరి సమాన హక్కులతో చదువుకుంటున్నారు కదా?” అంటూ నవ్వాడు క్యామఐరావు- బుచ్చిబాబు పకోడీల ఆనందంలోంచి బయటపడలేక మాట్టాడలేదు- ఏమల బలవంతంగా వికాలని లేవదీసి కూర్చోబెట్టింది. “ఎలా ఉన్నాయే నా కథలూ? క “నా మొహంలా వున్నాయి.” అనేసి మళ్ళా పక్శమీదకి వారగ బోయింది పేళాల, య లె ళా “ఇదిగో! ఇల్లా అయితే వీపు వీకేసాను. చక కబుర్హు ల స్తాను. ఠాగొ బు చెప్పకొక--సికి పాడు నిదేవిపే చున్నపోతా! ....” అంటూ వికాలసే బలవంతంగా "పెరట్లోకి గెంటింది మొహం కడుక్కు, రమ్మని, 4 కి న్మిదనుత్తు వాదిలించుకునే సరికి ఆరగంట పట్టింది--- “౪1 ౨ కొగానే వున్నాయిగాని....ష్మతికలకెందుకు పంపలేదూ?” అంది పకోడీలు నములుత్తూ,. ఎవరు వేస్తారు ఈ భారతదేశంలో?” శశ జి నాకోసం... నా మొగుడి కోసం... “మీ ఇంటికివచ్చే చుటాలకోసంకూ చేను కాకేపోద ఎ చుట్టాలక్‌ సంకూడానూ.... ఇలా అని తెలిస్తే.... “ఏమే! ఆంధ బాగా లేవుపేగో జి మొహంలా వున్నాయ్‌”
నస్వ్యైదరచాోక్నువై జ్ర?
“ఇందాక సీ మొహంలా వున్నాయన్నావ్‌
“వికాలా!” క్యామలరావు పిల్చాడు గదిలోంచి. వికాల లేచిగబ గబా వెళ్ళింది.
“*సాయంతం ఏదైనా 'పిక్సరొకి వెళ్దాం. మీ అక్కుయ్యకి చెప్ప” అన్నాడు,
విశాల అయిష్టంగా అంది-“నలుగురం -వెశ్తే బాగుంటుందేమో!”
“ప్సీ బావని అడిగాను. వాళ్ళ [క్రితం రాజే వెళ్ళారు. ఏం? వాళ్ళని వాదిలిపెట్టి నాతో రావటం నీ -కిష్టంలేదా”
విశాల మొహం తిప్పుకుంది. ఇంకా ఏమైనా అంటే 'మీ బావని వొదల్లేవా?" ఆంటాడని తెలును-*అలాగే వెళ్దాం. అక్కయ్యకి చెప్తాను” అంటూ బయటికి వచ్చేసింది.
“వ సినిమాకి?" అని ఉలిక్కిపడింది, విమల,
“పలత్మివతకి మాకం వెళ్ళనని వాగ్దానం చెయ్యి” అని. చెయ్యి చాపింది వొట్టు కోసం.
విశాల నీరసపడి కూర్చుంది. విమల హాస్యాలేవీ పట్టించుకోలేదు.
సినిమా వేళకి విశాలా క్యామలరావూ ముస్తావై బయల్దేరారు రిఖలో. థయేటర్‌ ముందు జనం కిటకిట లాడుతున్నారు. శ్యామలరావు పతివతే చూడాలన్నాడు. విశాల వూరుకుంది.
“*ఫెమ్సిల్రీ వుందండీ!....చివర నుంచి రెండు నెంబర్లు ఇవ్వండి” అన్నాడు శ్యామలరావు బుకింగ్‌ లోకి మొహం పెట్టి.
“నా పెళ్ళాన్ని తీసుకొచ్చాను, దాన్ని చివరే కూర్చోవెట్టాలి” అని టిక్కట్ల వాడితో చెప్తోన్న మొగుజ్ఞి చూస్తూ నించుంది విళాల....ఇల వాటే,
“*ర్పీక్సు కావలసిన నెంబర్లు లేవు సార్‌! ఆంటూ ఐదు దూహియల నోటు వెనక్కి తో సేళాడు బుక్కింగులోంచి.
. శ్యామలరావు సందిగ్దంలో పడ్డాడు.
208 స్యిట్‌వహోమ్‌-2
“వెళ్ళిపోదాం.” అంది పళాల.
“ఇంటేకా?....ఇంటి కెందుకూ? అని మళ్ళా వెళ్ళి మధ్య నెంబర్లు "రెండు తీనుకొచ్చాడు. విశాలని దూరంగా నించోమని తను వెళ్ళి గేట్‌ మాన్‌ని (బతిమిలాడ్డం మొదలు పెట్టాడు....*లేడీస్‌ వచ్చారండి! ప్లీజ్‌ చివరి సిటు కావాలండి
గేట్‌ మేన్‌ చాలా హడావుడిగా వున్నాడు!
“వి నెంబరు (ప్రకారం మీరు కూర్చోవాలండీ! ఎవరి సీట్లు మీ కిమ్మంటారు”ొ ఆన్నాడు విదిలిస్తూ
“నిజమేననుకోండి! ప్రీజ్‌! మ్‌మ్మల్ని 8క్వెస్తు చేస్తున్నాను.”
“సరే! ఇక్కడ వుండండి. ఎవర్నయినా అడిగి చెప్తాను.” అంటూ చివరికి వెళ్ళాడు అతను. విశాల వొళ్ళు చచ్చిపోతోంది. ఉకోషంతో వుడికిపోతూ నించుంది గేటు దగ్గిర ఆంఛవరకూ,
“హోసీ మనం వెళ్ళిపోదాం. టిక్కెన్లైవరన్నా తీసేసుకుంటారు.” అంది మొగుడి దగ్గిరికి రెండడుగులు వేసి.
అతను మండిపడి---“*నిన్నక్కడ నించోమంటే ఎందుకిక్కడికి చచ్చావ్‌? అన్నాడు కసురుతూ.
విశాల సిగ్గుపడిపోయి వెనక్కి వెళ్ళి నించుంది,
క్య్థామలరావుకి కంపరంగా వుంది--చివర సీటు దొరక్కపోతే ఏం చేయ్యాలి. -అడదాన్ని మధ్యసిట్లో ఎలా కూర్చోబెట్టటం?.... అవతలి జై గ మన్నా చేస్తే....?....మీద చెయ్యివేస్తే? పెటచెంగు పట్టుకుంటే! బ్‌ నీ ఎవడికి తెలుస్తుంది? అఖరి [ప్రయత్నంగా-- శ్యామలరావు చివర సట్టల్‌ కూర్చున్న వాళ్ళిద్దరు ముగ్గుర్ని బతిమాలాడాడు ఇంగ్లీషమలో--- మా నెంబర్డు మీరు తీసుకోగలరా?....ఆమె చోలా సిగ్గపడే మనిషండి! ఫ్లీజ్‌! ఈ పక్కసిట్టు మాకివ్వగలరా?” అంటూ చాలా దీనంగా మొహం "పెట్టాడు. దూరంగా తల దించుకుని నించున్న విశాలని చూసి వాళ్ళిద్దరూ చటుక్కున కేచారు. ౮
స్విట్‌హోమ్‌-2 209 ఆది చూసి వికాల వచ్చి చివరి సీట్లో కూర్చుంది. సినిమా అయే. వరకూ....ఆమె షపాతివత్యానికి భంగం కలిగించే పరపురుమ లెవ్వరూ. పక్కన లేరు. ఆ చివరిసీట్లో ఇక ఆమె పవ్మితత చెదదు.
విశాల నిళ్శబ్దంగా కళ్ళు వొత్తుకుంది. సినిమా అవుతోన్నంత సేపూ ఆమె దిక్కులు చూడకూడదు. కిక్కురు మనకూడదు. నవ్వకూదదు- సజీవ సమాధిలో వుండాలి. మూడు గంటల మృత్యువు తర్వాత అయిపో యింది సినిమా క్యామలరావుకి దాలా నచ్చింది. విళాలకి రోత పుట్టింద్ని
“ఎలా వుంది?” అన్నాడు.
“*బావుంది” అంది ముభావంగా. గేటుదగ్గిర ఓ వార నుంచుంది. జనానికి తగలకుండా తప్పుకోవాలి. అందరితో కలిసి వెళ్ళకూడదు ఆఖర్న్య ఇద్దరూ బయటికి వచ్చారు. అలాంటి దంపతులే....జంట జంటలుగా వొన్తు న్నారు. పష్మితంగా పౌత్మివత్యంతో అలరారే భార్యల్ని... వెంటేనుకుని తీసుకు పోతున్నారు యువకులు.
థియేటర్‌ ముందు బన్సు రెడిగా వుంది. ఎక్సేేకాడు శ్యామలరావు. వికాలతో, చూస్తోండగానే బస్సు జనంతో నిండి కదిలిపోయింది. కూర్చో టానికి సీట్లు లేవు. విళాల ముందు క్యామలరావు నించున్నాడు. వెనక నలుగురైదుగురు కాలేజీ క్కురోళ్ళున్నారు. వికాల వాడలిపోయి బాగా జరిగి నించుంది. జనం ఎక్కుతూన్నకొడ్డీ కరాళ విళాలకి దగ్గిరిగా వచ్చారు. “ఏయ్‌ మిష్టర్‌! ముందు లేడీస్‌ కన్చించటం లేదూ? ఏమిటా మీదికి రావడం?” అంటూ ఫర్షణకి దిగాడు శ్యామలరావు కోపం పట్టలేక.
కురా శ్శీనా వూరుకునేది?
“తేడిస్‌ తరపున మీరు వకాల్తా పుచ్చుకున్నారా?” అన్నారు.
“వరప్పరుష వాసన పనికి రాకపోతే కారులో తీసుకు పోలేక పోయావా?”
*బదరూ! నీ పెళ్ళానికి నువ్వొక్కడివేనా?”,... జాగా వెనకనించి!
210 స్వీబవ్‌హోమ్‌*2
శార్థసులరావు మొహం కందగడ్డలా ఆయిపోయింది. “మాటలు సరిగ్గా రానియి అంటూ వాళ్ళమీదికి వెళ్ళి కలిబడటానికి సిద్ధమయ్యాడు.
వాళ్ళు ముగ్గురూ ముందుకొచ్చారు.
“ఊరుకోండి సార్‌! వూరుకొండి" అంటూ కండక్టరూ. మిగళా (ప్రయాణీకులు ఎలాగో సర్దుబాటు చేశారు.
శ్యానులరావు దిగే స్టాన్‌ వచ్చింది. “దిగ హుంకరింబాడు విశాలని చూస్తూ,
విశాల గడగదలాడుతూ దిగింది.
క్యామలరావు దిగుతోంపే బన్సులోని క్మురాళ్ళ వెక్కిరింతగా నవ్వారు--*మహా వీడిక్తే పెళ్ళాం వుందయ్యా! భదంరోయ్‌ పెళ్ళాం" అన్నాడొకడు గట్టిగా. బస్సు కదిలి వెళ్ళిపోయింది.
క్యమలరావు, కోపం ఆసృకోలేక చెళ్ళ్గన విశాల చెంపమీద చరిచాడు.
“ఆసలు తప్పంతా నీది, దొంగ లం....1నా కళ్ళతో నేను చూకాను, వాళ్ళని కానలించుకు నించున్నావు....అంత పబ్టిగ్గా...” అనీ బూతులు తిట్టడం మొదలెట్టాడు,
నికాల మాట్టాడలేదు. నిశ్శబ్దంగా నడిచింది ఆళని వెనశే, ఇంట్లోకి వెశ్శేముందు కొంగుతో మొహమూ....కళ్ళూ శభంగా తుడుచుకుంది.
“ఏమిపే ఆ న్మిద మొహం? సినిమా చూడకుండా నిద్రపోయావా?” అరిది వీమల అన్నాలు పెడుతూ.
వీళాల తల వూపి వూరుకుంది. మజ్జిగన్నం తని లేచి పోయింది. క్యామలరావు కూడా గబగబా అన్నంతిని గదిలో కెళ్ళిపోయాడు.. విమల గిన్నెలు సర్జుతోంటే విశాల గడపమీద దీనంగా కూర్చుంది. విమల దగ్గిరికి వచ్చీ, విశాల మొహం పరకాయించి చూసి నవ్వుతూ చిలిపిగా. చెంప నిమిరి--“చెక్కిలివై చెక్కులేమె. చెల్లెలా!....చెదరెనేమె ముంగురులూ
బెల్లిణ అనీ పాడింది,
స్వీటొత్లోమ్‌-2 211 విశాల కాంతిహినంగా నస్వింది. “న్నిదమొహమా! ఫో గదిలోకి... మాట్టాడదు. మూగమొద్దు” అని తిట్టి వళ్ళిపోయింది విమల. విశాల చాలా నేవు ఆక్కడే కూర్చుని, శర్వాత బలిపళువులాగ లేచి గదిలోకి వెళ్ళి నేల మీద పడుకుంది. మర్నాడు క్యామలరావు తొందరగా భోంచేసీ ఎవరో (వెండు వున్నాడని వూళ్ళోకి వెళ్ళాడు. బుచ్చివాబు కోర్టుకి వెళ్ళాడు; చికాల ఒక్కతే" గదిలో కూర్చుంది, విళాలని చూస్తోన్నకొద్దీ చాలా కొత్త మనిషిలా కనిపిస్తోంది. ఎప్పుడూ నవ్వుతూ. ...అడ్డమైన పుస్తకాలు చదువుతూ---చెత్త స్‌నిమా కబుర్లు చెప్తా గలగల మాట్లాడే విశాల ఇదేనా అనిపిస్తోంది, గట్టిగా మాట్టాడదు, నవ్వదు. బెదురు చూవులు చూస్తుంది. మొగుడూ పెళ్ళాలు చనువుగా మాట్టాడుకోరు. అతను ఆందమైనవాడూ,...తెలివైన వాడూనూ. ఇద్దరూ దగ్గిర నుంచుంటే చూడటానికి రెండు కళ్ళూ చాలవు. కాసి ఇది అతని చాయలకు వెళ్ళదు. తప్పుకు తిరుగుతుంది, విశాల ఎందుకిలా అయిందో విమల కేమీ అంతుపట్టలేదు. “దాని చగ్గిర కూర్చుని బుజ్జగించి ఆడగాలి. ఈ మాయదారి పని తెమిలి చావదు. వంటింటికి తాళం పెట్టి....ఆ తాళం పారేస్తేగానీ....ఇందులోకి రాకుండా వుండను” అని విసుక్కుంటూ వంటింట్లోంచి బయటపడింది, గది గుమ్మంలో నిళ ఇబ్దింగా నించుని కొనేపు వికాలని చూసింది , విళాల దిండుమీద చెంప అన్నుకుని ఎటో చూస్తూ పడుకుని. వుంది, విమల నెమ్మదిగా వెళ్ళి పక్కలో కూర్చుంది, విశాల ఉలిక్కిపడి విమలని చూస్‌. మళ్ళా మొహం తిప్పుకుంది. విమల నవ్వుతూ విశాల భుజం పట్టుకు ఊపింది- “నీవిటమ్మా అంత. దిగులూ ? విరవామా ? .... భర్తగారి మీద. కోపమా?”
నవ్నలేదు. మాట్లాడలేదు. మ పం మ వికాల 'చుజయీదకి వొంగి చెవి దగ్గర గుస్తగుస లాడింది. “ఏీమిటే' పీశేషం....నెల తప్పిందా?....వేవిళ్ళ గోలేనా?....
“జ! వూరుకో అకగయా3!”
చం. ఏవిడ్‌ బేర! _.... ఈనురో మంటా వెందుకే అమ్మా?”
“*వ్రందుకో నీకెందుకు?....ఆరుస్తావా? తీరుస్తావా?”
అబహో! అందాకావచ్చిండీ? మంచి మననుతో వింటానుకాదు పే.”
“పం లాభం? నాకేదో దారి కావాలి”
“ఎక్కడికి?...సి పెనిమిటి దగ్గిరికా?”
“దాల్టే" అనీ కసిరింది ఏశాల. *“ఆస్టమానం నన్నలా వేళాకోళం చెయ్యకు. అందరూ సీ అంత నిశ్చింతగా ఉన్నారనుకొంటావు" వికాలః కంఠంలో దిగులు ముంచుకొచ్చింది.
తెల్టబోయింది ఏముల
పిశాల మళ్ళాకోపంగా అందీ. “ఎక్కడేం ఐాగాలో తెలీదు నీకు. కబుర్హు మాతం తెగ చెబుఠావు.”
“ఫం, ఏమైంది....ఆసలు నేనేమనా, నూ?”
“మేమిద్దరం రిఇు దిగి ఇంటికి రాగానే నా గురించి ఇావతో ఏమ. న్నావో గుర్తుందా? “మీతో వేఠాకోళాలాడిన విళాలండి' అనలేదూ? ఆవ. తల మొగుడేం తప్పు పడకాడోనన్న జ్ఞానం వుందా? ఆయన కసకే వాళ్ళంతా అనుమానం. ఇక అప్పటి నించీ నన్నాక్కకే అదగడం.... బావగారితో ఏ విధంగా సరసాలాడావో చెప్పమనీ.... లీ! .... నా అంత డౌర్చాగ్యురా లెక్కడా వుండడే!....పాడుఐతుకై పోయింది. --- విశాల కళ్ళు నిండుకొచ్చేశాయి....చటుక్కున చలకతిప్పుకుంది.
విమల చాలా కంగారు పడింది -- “ఛ! నేనలా అనుకోలేదే విశాలా! సరదాలో చెప్పేశానే! ఆతనింత అపారం శేనుకుంటాడని ఎలా అనుకుంటానే?” న
స్విట్‌హోమ్‌-2 213
“నిజమే- ఎవ్వరూ అనుకోరు. ఇదంతా నా ఖర్మ! రెండేళ్ళనించీ ఈ నరకం భరిస్తున్నాను” ఆ నాలుగు మాటలూ చెప్పెయ్యాలని ఏకాల [ప్రయత్నం కాదు. ఏమీ చెప్పకుండా తమ సంగతులేమీ తెలీకుండా.... వెళ్ళిపోవాలని విశాల తనను తాను చాలా హెచ్చరించుకుంది. కానీ....ఆమె- వళం కాలేదు. ఆపయత్నంగానే ఆ దుఃఖం బయటడింది.
వమల అళ్చర్యంగా చూసింది- “ఏమిటి నువ్వనేదీ?....నా జేసి అర్థం- కావటం లేదు....ఆ మధ్య ఎప్పుడో మీ అమ్మ నాకు ఉత్తరం రాన్తూ- నువ్వు పుట్టింటికి రావటంలేదని రాసింది, బాధపడుతూ. కొత్తగా "పెళ్ళయిన వాళ్ళ గోల మీకెందుకని పిన్నితో దెబ్బలాడుతూ జవాబు రాళాను. అంత- కన్నా నాకేం తెలీదు. అయినా నువ్వు ఒక్క-సారికూడా ఎందుకు వెళ్ళు లేదు అమ్మ దగ్గిరికి”
విశాల నేల చూపులు చూస్తూ కూర్చుంది.
“చెప్పవే విశాలా! =... నాతో చెప్పటానికేంో
“*వెప్పటాని కేమీలేదు. వింటే, సీకు మామీద అసహ్యం పుడు తుంది”
ఉప్ప్టడ్షిశ్రావులే. ఎందుకు పుడుతుంది?....ఆందరి విషయాలూ వొక్క. లాగా వుంటాయా?....నీ కష్టసుఖాలు నేనర్థం చేసుకోలేనా? .... ఆసలు. ఇంతకాలం సీ వాళ్ళుంటికెందు కెళ్ళలేదో చెప్పు.”
“వెళ్ళనివ్వలేదు! నేను వెళ్ళటం అతని కిష్టంలేదు.”
“ఏం? ఎందుకిష్టంలేదూ?”
“మా వాళ్ళంటే అతనికి కోపం.”
“ఆరె! ఎందుకూ?....అతనేగా నిన్నెంతో ఇష్టపడి కానీ కట్నం- లేకుండా చేసుకున్నాడూ?”
“ఆదే వొచ్చింది నా బతుక్కి. అతను చాలా త్యాగం చేళాట్టం ఆదర్శంగా సంస్కారంగా (ప్రవర్తించాట్ట. కానీ దాని విలువ మా వాళు, (గ్రహించలేదట. న్కూూటర్జ్హూ, రేడియోలూ ఇవ్వలేదట,”
211 స్వీట్‌ హోమ్‌-2
4 అదేవిట్లి?....ఆంత డబ్బుంటే కట్నమే ఇవ్వరా?”
“కట్నం. ఇవ్వటం నీచమేకాసి .... బహుమతు లివ్వటాని కేం? అంటాడు, అంత సిగ్గులేకుండా వాదించే మనిషికేం చెప్పగలం? పెళ్ళయిన ఐదారు నెల్లకి సం[క్రాంతి వచ్చింది అన్నయ్య వచ్చి మా ఇద్దర్మీ పిల్చాడు, *కూడుతినే భాగ్యానికి అక్కడికి రావాలా? పండగ మా ఇంట్లోనూ ఉంది, "అన్నారు మా అత్తగారూ, మా ఆయనానూ, అన్నయ్య చిన్నబుచ్చుకుని వెళ్ళిపోయాడు. వెంటనే మా యిద్దరిక్రి బట్టలు పంపించాడు పోస్టులో- అవి కూడా తీసుకోనివ్వకుండా తిరగ్గొట్టారు. తర్వాత ప్రతీ పండక్కీ ఎవరో ఒకళుు వచ్చి పిలుస్తూనే వున్నారు, ఎవర్నీ రావద్దని నేను చెప్పినా వినరు. నాన్నా అన్నయ్యా వచ్చారు కానీ....అమ్మని మ్మాతం ఈ రెండేళ్ళ నుంచీ చూడలేదు. వాళు ఉత్సరాలు రాసినా ఈయన జవాబులు రాయరు. నన్ను శాయనివ్వరు, రాస్తే దొంగతనంగా రాయాలి. ఎంళతనీచం చూడు.”
విమలకి చాలా కోపం వచ్చింది--ో*వెధవ కట్నం ఓ వెయ్యో ,., రెండు వేలో చూసి....అతని మొహాన కొట్టమనలేక్ష పోయావా”
“ఎక్కడ తెస్తారు వేలు?.... కట్నం అక్కగ్లేదన్నారని చదువు “పించి పెళ్ళి చేారుగానీ కట్నాల తంతు అయితే 'పెళ్ళిపసక్తే ఎత్తరు నా చదువూ పూర్తి అయ్యేది. చదువుకున్న వాడేగదా....వర్వాత చదివి స్తాడేమోనన్న ఆశతో నేనూ పెళ్ళికి వా ప్పేనుకున్నాను. పోనీ “నా కిప్పుడే చదువులూ వొద్దు, కాస్త షనిషిని మనిషిలా చూస్తే బావుండును." విశాల శప్టు వర్షిస్తున్నాయి.
ఏదో చెప్పి ఓదార్బాలనిిపించింది విమలకి,
త్మ నువ్వెందుకంత మనసు పౌడుజీనుకుంటావు ? అతనేదో కట్నం పేచీ "పెట్టుకున్నాడు. ఏదో ఆదర ఇంగా చేస్తాననుకున్నాడు. చెయ్య కేకపోయాడు. ఆది మానవ సహజం, కొంత కాలానికి తన తప్పు తనకే తెలుస్తుంది. ఆ గోల సీ మ్సనన్సుక్తి పట్టించుకోకు. నిన్ను (పేమగా చూసు కుంటే సరికద”*
స్విటొవోమ్‌-2 215.
“అంత సామరస్కం వుంటే నాకి ఏడుపంతా ఎందుకు? ఆతను నన్నసలు ఎందుకు పెళ్ళి చేసుకున్నాడో నా కిప్పటికీ అర్థం కాలేదు. (గేమించినవాళ్ళు ఇంత కర్కశంగా వుంటారా?.... ఇలాంటి పేమ ఎవ్వకికీ వొద్దు.”
“సి మూటలు నేను నమ్మను విశాలా! "సీ లోపం కొట్టవచ్చినట్టు కనిపిస్తోంది నాకు. మీ వాళ్ళింటి కెళ్తానని ఎప్పుడైనా అడిగావా?”
“లవసార్ల డిగాను.”
“ఏమన్నాడు?”
“తన్న కిష్టం లేదన్నాడు. వెళ్తే తనకి చాలకోపం వనుందన్నాడు.”
“వెళ్ళనివ్వకపోతే నీ కింకా కోపం... వస్తుందన. చేప్పలేక పోయావా?”
“నీక్సు తెలీదు విమలా! అతనిదగ్గిర నేనేమీమాట్టాడలేను, దై ర్యంగా నిలబడలేను. మా ఇద్దరి మధ్యా బొత్తిగా చన్నవులేదు. [పాణాలు గుప్పెట్లో పెట్టుకుని తిరుగుతాను, అంతకన్నా అతనితో వాదించలేను.” /్‌
“వి! ఎందుకు నీకంత పిరికితనం? సీఅవ్మిపాయం నువ్వు దైర్యంగా ఎందుకు చెప్పలేపు? ఏం చేస్తాడు? తిడతాడా? కొదతాడా”
“వమైనా చేస్తాడు అతనికి కోపంవస్తే చెల్లు ఛెల్లుమని చెంపలు వాయిస్తాడు. చాలదా?.... అతన్ని చూడటమే అసహ్యం!.... అతనితో వాదించి దెబ్బలుకూడా తింటూ వుండాలో?”
విమల నిర్దాంతపోయింది.-- “కొదడళాడా! కొడతాడా!” ఉత్సాహంగా మాట్లాడే శ్యామలరావు....! మూర్టుడా?,... విశాల మాటలు సిజమేనా?....
“అక్కయ్యా ఆదవాళ్ళం ఎప్పుడూ అడవాళ్ళలాగే (పవర్రిస్తాం, "పెళ్ళి అనగానే భవిష్యత్తు ఎలా వుంటుందో అన్న శంక అయినా లేకుండా చదువు మానేఠాను. కాని మొగవాళ్ళు ఇలా చెయ్యరు అన్నయ్య
216 స్విట్‌హోమ్‌-2 సంగతి నికు తెలుసుగా?.... చదువు పూర్తిచేసి.... ఉద్యోగం సంపాదించు కుంటే గాసీ పెళ్ళి చేసుకోనని ఖీష్మించి కూర్చున్నాడు. అలాగే నేను కూడా ఒక దే్యేయం ఎందుకు పెట్టుకోలేదు? నీ సంసారం సీకు నచ్చింది నా సంసారం నాకు నచ్చలేదు. అయినా నేనిప్పుడేం చెయ్యగలను? తొందర పడ్డానని ఏడవటం చప్ప గ ఈ విశాలకి ఎలా ఓదార్చి దైర్యం చెప్పాలి? భార్యా భర్తలు ఇంత దూరం దూరంగా వుంపే ఆ సంసారం ఏం కావాలి?.... ఎలాగైనా పిశాల మనస్సు కుదుటపర్షాలి తనకు శక్తి వుంటే. “జరిగిపోయిదానికి. విచా రిస్తూ కూర్చుంచే ఏం బావుంటుందే విశాలా! ఆందమైన వయస్సులో "పెళ్ళి చేసుకోవటం తప్పా ఏమిటి? సంసారం అన్యోన్యంగా వుంచుకోవాలి గాసీ *=.నీ పొరపాట్టు లేవనుకో. ఆతని పొరపాట్లు నువ్వు కమించకూడదా? 'ఒకరి తత్వాల కొకరు సర్దుకు పోవాలి కదా? నువ్వు కొంతకాలం సహించ శలిగితే ఆ మంచి ఆతను జెలుసుకోడా?”
విశాల ఆశ్చర్యంగా చూసింది విమల్ని,
తన మాటలు శనకే ఆశ్చర్యంగా వున్నాయి విమలకి- “వికాలా? నేనిలా చెప్పటం సీకు ఆశ్చర్యంగా వుంటుంది, గానీ.... కొన్ని కొన్ని చోట్ట రాజీ తప్పదు.” అనేసింది ఏమల.
“నువ్వయితే ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో రాజీ పదతావా?”
“నాకూ సీకూ పోలి కేమిటే?-__నేను చెప్పినట్టు నువ్వు చెయ్యగలవా? చెయ్యలేవని నాకు తెలుసు. అందుకే జీవితమంతా కలిని బతికే మొగుడి. మీద అసహ్యం పెంచుకోవద్దని చెప్తన్నాన్న.”
“ఎవరికి చెప్పినా ఇలాగే అంటారని నాకు తెలును. “నువ్వు మ్మాత్రం ఇలా అంటా వనుకోలేదు. మీ ఇద్దరూ వొకరి నొకరు అర్థం. చేసుకుంటారు. ఒకరి నుఖంకోసం ఒకరు కాషతయపడతారు. స్వర్గం లాంటి సంసారం మీది. ఆడుగడుగునా. నేను పడే చికాకులు సీకు ఆరం కావు ఆక్కయాా?” .తి
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 217 “ఎందుకే పిచ్చిమాటలు?.... నిన్ను ఆర్థం చేనుకోగలిగేవాళ్ళు నా కన్నా ఎవ్వరూ వుండరు....నువ్వు మనస్సు విప్పి చెప్పాలేగానీ....” “ఇంకా ఏం చెపస్పమంటావు?.... నే నేమీ దాచుకోలేదు. ఈ పెళ్ళి అయిందగ్గర్నుంచీ నా కేమీ సంతోషంలేదు. ఏ విధంగానూ తృప్తి లేదు. అతను దబ్బు విషయాలుగానీ.... మరే గొడవలుగానీ నాకు చెప్పడు. ఇంట్లోకి ఏది కావాలీ....ఏది అక్కర్లేదూ అనేది నాతో సంటప్రదించడ్కు, బయటికి తీసుకొ స్తే....నే నేమైపోతానోనని వెయ్యికళ్ళతో కాపలా కాస్తాడు, *ఎందు కటూ ఇటూ చూస్తావ అంటాడు అనుమానంగా. సినిమాకి తీసు. కెళ్లే చినరసీట్టోనే కూర్చోవాలి బస్సు ఎక్కితే పరపురుషుడిగాలి సోకకుండా నించోవాలి. నా తప్పు లేకపోయినా నామీదే దౌర్జన్యం, కాళ్ళూ-చేతులు విరగ్గొట్టుకుని బోనులో పడ్డట్టువుంది ఏం చెయ్యాలో తోచదు, ఎప్పుడూ ఇలాగే వుండాలనుకుంపే గజగజ వొణుకు పుడుతుంది. రోజురోజుకి అత నంటే నాకు కోపం, అసహ్యం ఎక్కువైపోతున్నాయి. నా మొగుదసీ.... నా ఇల్లినీ....నాకేమీ మమకారాళ్దేవు అన్నీవొదిలేసి దూరంగాపారిపోవాలని ఎప్పుడూ ఆలోచిస్తూ వుంటాను. ఎక్కడికి పోవాలో,...ఏం చెయ్యాలో... ఎలా బతకాలో అర్థంకాదు”--- వికాల కంఠం దుఃఖంతో పూడిపోయింది ఏమల మాట్టాడలేకపోయింది. ఇంత చిన్న వికాలకి ...ఎంత పెద్ద శిక సంసారంలో! ఆడవి పువ్వులాగ.... అమాయకంగా "పెరిగిన విళాలకి,... ఎంత భయంకర మెన సమస్య జీవితంలో! పిల్లి లిద్దరూ బశ్యోంచి వచ్చారు. విమలే లేచి వెళ్ళిపోయింది. విశాల నిశ్శబ్దంగా ఏడ్చిన్మిదపోయింది. నే శ గ్‌ విమల మధ్యాహ్నం కాఫీ తాగటానికి వికాలని లేపింది. విశాల మొహం కడుక్కువచ్చి నంటింట్లో కూర్చుంది. విమల మొహం
218 స్వీట్‌ హోమ్‌-2 చూడాలాసే.-విరాలకీ + సిగ్గుగావుంది. “*వవో. పిచ్చిపట్టినట్టు స్తంసారవు గాడవలన్నీ విమలకి చెచ్పెళాను, ఇంకెవరైనా అయితే ఇలా చేస్తారా? అని తర్కించుకుంటోంది. సంతోషంగాని.... దుఃఖంగాసి.... కొంత పరిమితిని మించి వొంటరిగా అనువపంచే శక్తి ఎవరి మనసుకూ లేదనీ....ఛన కిష్టమైన మరో మనిషిని వెచుక్కుని మనసు విప్పి చెప్పేను కుంటారనీ తెలిదు విశాలకి స్మిద్రపోయి లేచీినంతలో ఆమెకు శ్యామలరావు సబ కొత్త అనురాగాలేవీ పుట్టుకురాలేదు. కానీ.... “ఆతని మూర్జత్వ మంకా ఖయటపెట్టి.... అతన్ని నవ్వులపాలు చేశానా?”.... అని దిగులు పడుకోంది, చిమళ, విశాల గురించే ఆలోచిస్తోంది- మధ్యాన్నం నుంపే. దాని జీవితం ఎలానైనా చక్కబడాలి. అది సుఖపడాలి.... లేకపోతే ఎంతకాలం కుళ్ళి కుళ్ళి ఏడుస్తుంది? దాసికి రైర్యుం చెప్పాలి, ఆంతే. సౌయం్మడం పిళ్లిలిద్దర్నీ బయట ఆడుకోమని పంపింది.... పీధ్‌ తలుపులు చేసి... పెరట్లో మొక్కలనుధ్య చాస వేనుకుని సన్నజాజులు గుచ్చుతూ కూర్చున్నారు విమలా, విశాలా-ా “మీ దొడ్డో ఏమేం మొక్క మున్నాయ * “ఏవో వున్నాయి, మా ఆత్తగారే చూస్తుంది. నేను వెళ్ళును "పెర ద్లోకి. చుట్టుపక్క9 డాబాల వాళ్ళందరూ కనిపిస్తారు!” “ఏం కనపీస్టేగొ అంది ఏమల నవ్వి, క న్‌ వాస నా ఆందం దోచుకుంటారు”. అంది. విశాల డ్రా మో కబ్పిజాంల్రా! నువ్వు బాగా ఆలోచింఏ దైర్యం తెచ్చుకో, పతీ చిన్న విషయానికీ దిగులు పడిపోతే ప్రష్నీ చెయ్యలేవు. వింటున్నావా? ౨... .. కొందర్ని తృమించాలి. కొందర్ని శిషీంచాలి. కారమలరావులాంటి వాళ్ళని మాతం సంస్కరించాలి" అంది వీమల. వికాలకీంకా ఆ (ప్రస క్రి ఇష్టంలేదు--*నా కర్మ ఎలా వుంటే అలా అవుతుందిలే అక్కయ్యా! వీడో దాచుకోలేక చెప్పేశాను. మా వీషయా
స్వీద్‌ హోమ్‌-డే £19 లేవీ మననులో పెట్టుకోకు....ఏ దేవుడో వచ్చి మంగం పెట్టి ఆతన్ని మార్చెయ్యాలిగానీ.... అతన్ని మానవమ్మాతులు సంస్క_రించటం పాధ్యం. కాడు.”
వినుల నవ్వి,...*పతి రూపము నీయరయా! నాపతి శాపము బాపీ....నిజరూపము నీయరయా!”....అని పాడుకుంటూ తిరుగు పుణ్య కేశాలన్నీ. పిచ్చి మొద్దూ! చెప్పేది వినక....వ్యెరి వేదాంతం వల్లిస్తా- వేమిటి? భార్యాభర్హలు ఒకళ్ళ నాకళ్ళు అసహ్వించుకుంటూ.... ద్వేషించు కుంటూ కాపరాలు చేసేకన్నా.... (ప్రాణాలకు తెగించి.... ఆ కాపరాలు చక్కాదిద్దుకోవటం గొప్ప. సాధ్యం కాకపోతే విడిపోవాలి. లేకపోతే. మనుమలు కుశ్శిపోతారు. సమాజం కుళ్ళిపోతుంది ఏడుస్తూ కాపరాలు చేసే వాశే నిజంగా మానవజాతికి [దోహం చేస్తున్నవావ్శ" అంది కోపంగా.
“ఏమిటో ఇలాంటి వుపన్యాసాలు వినటానికి బావుంటాయిగానీ.... ఓ మొగాడికి ఆడదానికి ఒక్కసారి ముడిపడ్డ తర్వాత....ఇక అది విప్పటం దేవుడిక్కూడా చాతకాదు.”
“పూల్‌లా మాట్లాడకు వికాలా! ఈనాటి ఈ బంధమేనాటిదో ,,.. అని నువ్వొక్క- దానివీ పాడేసుకుంటే సరిపోతుందా?....నీ మొగుడు కూడా శృతికలపాలా, అక్కర్లేదా? కొంచెం. ఆలోచించవే!- అన్యోన్యత లేనప్పుడు మొగుడూ- పెళ్ళాల సంబంధం దేనికన్నా గొప్పదంటావు?" తల్లీ-బిడ్డల సంబంధంకన్నా గొప్పదా?....దానికన్నా సహజమైందా? అన్నా---చెల్టెళ్ళు బంధం కన్నా గొప్పదా....? దానికన్నా ఉన్నతమైందా? అన్యాయంగా తల్లిదండుల్ని ఒడిలేకావు. అన్నదమ్ముల్ని ఒదిలేశావు. ఆ బంధాలు మాతం శేలిగ్గా తెంపేసుకోవచ్చనుకున్నావు. అంతేనా. విశాలా!.... జానంలేని పపవుల్లాగా.... ఎందుకిలా బంధించుకుపోతారు మనుషులు? తీల్లీ-- కోతుళ్ళూ, అన్నా చెల్లె ళ్యూ....ఏవేవో సృర్థలతో - జీవితమంతా వేరుపడిపోయిన వాళ్ళులేరా?-ఆలాంటి స్పర్థలే భారాక్టిల్‌ ర్థల- నుధ్థు వచ్చినప్పుడు గడీగడలాడిపోవటం ఎందుకు?....మనుషుల ఆను.
220 స్వీట్‌ హోమ్‌*2
'బాగాలకి తప్పితే ఈ బొమ్మల ెళ్ళిళ్ళకేమీ మహత్యంలేదు. బలంలేదు. ఒక మనిషిని నువ్విష్టపద్డప్పుడు పెళ్ళి చేసుకున్నావు. అ మనిషితో
(బతకటం దుర్చరమైవొతే.,..దూరంగా వుంటావు. ఏముంది ఇందులో? “ఎంత తేలిగ్గా ఇెప్పేశావు! నేను ఏడుస్తూనో, మొత్తుకుంటూనో నా మొగుడి దగ్గరే వుండాలి. అదే మా వాళ్ళ వుద్దేశ్యం, ఇలాంటి పరిస్థి
ళుల్లో నన్నేం చెయ్యమంటావు? “సి పరిస్థితులు నువ్వుచక్కబెట్టుకోకపోతే ఎవరొచ్చి చక్కబెడ తారు?... నువ్వు భరించ గలుగుతున్నప్పుడు మీ వాళ్ళదేం పోయిందిమధ్య? వాళ్ళా సంఘ దచయంతో సగం చస్తారుగదా?.-నా కూతురికే ఇలాంటి పరిస్టితులొ స్తే....నేను దాని తరఫున వెళ్ళి దెబ్బలాదను, కాసీ అది తెగించి
[] జనో
నా దగ్గిరికి వస్తే....చాలా అభినందిస్తాను. సుఖంగా బతికే ఏర్పాటు చేస్తాను. విశాళ్తా! పరిస్థితులు ఎంత హీనంగా కారితే అంత హీనంగా చిగజారటం ఛాలా దౌర్భాగ్యం. ఇక మనిషి శక్తికి... న్య క్రిత్వానికి అర్థం ఏమిటి?
“నీ భ్రమగాసీ ఆడదానికి ప్యక్తిత్వం ఏమిటక్కయా్య? అది మొగ వాళ్ళసౌొత్తు 'స్వేచ్చా....నుఖం అంతా...”
“షటప్‌..... మండిపడింది విమల౬-ోన్సీ లాంటి మనుషుల్ని షూట్‌ చెయ్యాలి. ఇడియిట్‌!.... మొగవాళ్ళ గురించి నా దగ్గిర చాలా జ్యాగత్రగా మాహ్హైడు. వాళ్ళ మూర్శత్యాన్ని.... వాళ్ళ అహంకారాన్నీ వాళ్ళ దొర్హ న్యాన్ని..,నేను ఆసహ్యించుకుంటానని.. తెలిసి మాట్లాడు. మొగవాడు ఎలాంటి గొడ్డు అయినా ఆరాధనేనా సీకు?...డర్టీక్రిచర్‌ 1 అంచ పూజించే దానివై తే ఈ ఏడుపంకా ఎందుకు?,... సీ మొగుడు ఎక్కడ కూర్చోమంటే ఆక్కడ కూర్చో, ఎలా శాసిస్తే ఆలా పాటించు, ఆతని వెనక “పెంపుడు కుక్కలాగ తిరుగు దయతో యెంగిలి బిస్కట్టు ముక్క వేస్తాడు-తిను. కోపంతో కాలికొద్దీ తంతాడు-పడు, అన్నీ శిరసావహించి అళిసిక "సేవలు చేసే పురాణ పతవతలా పడివుండు. లేకపోతే, నీ హక్కులకోసం నువ్వు చెబ్బలాడి...సంపాదించుకుని . స్వేచ్భగా--వ్య క్రీగా. బళుకు,ు దేనికి
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 221 చెందని మధ్యరకం నీశువు యాడవకు. అతని చేష్టలన్నీ ఆమోదించు, లేకపోతే వ్యతిరేకించు. అంతేగాని--- ఎడమొహం 'పెదమొహంతో.... ఆసహ్యంతో....ఆతని జీవితం నరకం చెయ్యకు.
“నేనా అతని జీవితం నరకం చేసేది?”
“నువ్వే, తల దించేవాన్శ వున్నంతకాలం "పెత్తనం చేసేవాసృ ఉంటారు--ఇందాక నువ్వేమన్నావో గుర్తుందా!.... అతను నిన్నుమనిషిలా చూస్తే బాపుండునన్నావు. నిజం చెప్పు. అసలు నువ్వు మనిషివనే నమ్మకం నీకుందా? నిన్ను నువ్వు మనిషిలా చూచుకుంటున్నావా?.... కొంచెం దయగా చూస్తే చాలని యాడవటం తప్ప....”
“న్సవ్వల్లా తిడితే నేనేం చెప్పను?.... నీకన్నా కోపంగా ఆలోచి స్తాను నేను. కాసీ.... వలాగ?.... ఏం చెయ్యను!.... భారత స్త్రీకి”
“నీ భారత స్త్రీని క ప్పెట్టా! పిచ్చి మొహమా? మనిషికి కావలసిన కనీసవు సుఖాలు భారత స్త్రీకి మ్యాతం అక్కర్రేదటే? అక్కర్లేదని భారత పురుముడెవడై నా చెప్టే నమ్మేయటమేనా? మనిషివా, ,...పశువ్వా?.... ఇప్పు డంటే అన్నావుగానీ....భారతస్త్రీ గురించి ఎప్పుడూ ఎత్తకు. ఆ నూపే ఎలర్జీ నాకు
“క్యు దేశంలో బతకటచమే ఎలర్జీ నీకు, నీ నూతాలు సీవేగానీ ఎదుటివాళ్ళ వయాలూ, సందేహిలూ అర్థం చేనుకోవుో
“ఏమిటమ్మా నీ భయాలూ,...సందేహాలూనూ? పోనీ చెప్పు... వింటాను.
విశాల అన్నది-*భారత శ్రీకి గానీ....మకే “స్రీకిగాసీ.... వ్రీత్వం ముఖ్యమా, కాదా?....”
“పో! స్త్రీత్వం ఆంపే ఏమిటో?” విమల (పళ్నించింది.
“రాంతం....సహనం....ఓర్బూ....ఆంటారుగా?
“ని నెత్తీ. సరిపోయిందా?....అందుకే నిన్ను షాట్‌ చెయ్యా లన్నాను. అంటారట! అంటారు, ఎవరూ?
“నన్నలా కసరకపోతే నువ్వు చెప్పరాదూ?”
220 స్విట్‌పోమం2 “పని చావవుగా?....లకు సందేహాలు నీకు! మొగాడికి ఆవదానికీ సృష్టిలో ఒకే ఒక తేడా వుంది. అదేమిటి?” “పిల్లిలు పుట్టటం.” “అదే స్త్రీత్వం. *గర్భం ధరించే శక్తి వొక్కటే స్రీత్యం. విడ్డల్ని కని....పాలిచ్చి పేమతో పెంచటమే (ప్రకృతి సిద్ధమైన స్త్రీత్వం. ఈ స్రీశ్వం అన్ని దేకాలలోనూ....అన్ని మకాల్లోనూ (ప్రపంచమంతా వొక్క- లాగే వుంటుంది. ఇక ఆ పైన మనం చెప్పుకునే న్రీత్వపు లక్షణాలన్నీ కృత్రిమంగా మనుమలు కల్ప్చించుకున్నవే. పురుషుడికి వున్న అన్ని భావాలూ శ్రీకి వున్నాయి. కోపం వుంది. ద్వేషం వుంది. ఆత్మాభిమానం వుంది. స్వతం్యతంగా, సంతోషంగా బతకాలనే తపన వుంది. ఇందులో ఏది అబద్ధం కాదు. నువ్వన్నావే! స్త్రీకి కాంతమూ---ఓర్బూ---గాడిద గుడ్డూ అసీ--- అవన్నీ దొంగమాటలు. బిడ్డల విషయంలో తప్ప---మిగి లిన పరిస్థిళుల్లో శ్రీకి గొప్ప కాంతమూ--సహనమూ వుండాలంటే నమ్మకు. ఆది సృష్టికే విరుద్దం. “నువ్వు మంచిదానివి, యోగ్కురాలివి. ఉత్తమురాలివి. ఆని ఇంటా బయటా అందరూ నిన్ను తెగ సౌగుడు తూంటే--నువ్యు చచ్చీనట్టు మంచిదానినిగా ఊంటాప్ప. నిజంగా నీలో చెడ తనం వున్నా--అనూయా. ద్వేషాలు వున్నా--అవన్నీ బయటపడకూడ దని తంటాలు పడి అణుచుకుంటావు. అలాంటివే ఈ శ్రీ లక్షణాలు కూడానూ. “స్త్రీ కాంతమూర్తి సహనకశీలి--కష్టాలు వరించే దేవత. శకి స్వరూపిణి. ఆ లక్ష్మి__క్ర లమ్మి--గృహలక్మి-” అని నచ్చచెప్పేస్తే-- తెగ పొగిడేస్టే __ లా పిచ్చిముండాకూతురు --- నమ్మేస్‌ "నే "నింత గొప్పదాన్ని" అని మురిసిపోతుంది. అడుగడుగునా అంత కాంతంతో-- అంత సహనంతో, గొప్పగా వుంశాలని (ప్రయత్నిస్తుంది. మొగుడు తిట్టినా, కొట్టినా, సహిస్తుంది. కాంతం చూపిస్తుంది. వాడు బజార్లలో "స్వేచ్చగా తిరిగి--- స్నేషిత్రుల్తో పేకాడి---కాగి తందనాలాడుతోంటే.--
స్విచ్‌ హోమ్‌-2 223 ఇది మొగుడులేని ఇంటికీ---వాకిలికి---మిగిలిపోయిన అన్నానిక్సీ--- కూరలకే---అంట్ల గిన్నెలకీ---చవీపురు కట్టలకీ --గృహలక్మెనసే మురిన్‌ ముక్కలౌతూ వుంటుంది. ఇదేనా నువ్వు కోరుకునే స్త్రీత్వం? అలా వుంకడపోతే స్త్రీత్వం పోగొట్టుకుంటామని భయంకదూ? శాగుబోతు మొగుజ్ణీ---వ్యవిచారినీ---జూదరినీ---పకతుల్యుణ్జి.---దుర్మార్షుకి భరిన్తూ కిక్కురుమనకుండా వాడితో కాపరం చెయ్యడమే స్త్రీత్వం అయిలే-- ఆ స్త్రీత్వం లేకపోతేనేం?..., అంతకన్నా చెడిపోవడం ఎక్కడుంటుంది!”
“చెడిపోవటం అనూ---వాగుపడటం అనూ--- ఆడదాని (బ్రతుకు తీగలాంటి దంటారు. మంచివాడో చెడ్డవాడో---ట మొగుణ్ణి అంటి "పెట్టుకు వుండకపోతే.”
“*పాణాలు పోతాయి కదూ?
“పాణాలుంపే సరిపోతుందా?---బతకట మో!”
“బజ్రకలేకపోతే చావరాదూ?”
“*దావలేకే కదా ఈ ఏడుపంతానూ -__”
“నిముష నిముషానికి చస్తోన్న చావు మాతం నీకు చావులా. వు-డదు. అంతేనా! ఆదదాని బతుకు త్రీగతో ఎవరు పోలుస్తారో తెలుసా? ఆడది స్వతం్యతంగా బతికితే భరించలేనివాస. ఆదదానికున్న సహజ శక్తి సామర్థ్యాల్ని ఎట్టి చెప్పరు... దాపరికం చేస్తారు. ఆడదాని నాజూకుచనాన్నీ--5 +నీ--ముక్కునీ-- మొహాన్నీ --వర్టించి---వర్డించి. పొగుడుతారు. “సొందర్యారాధన పేరుతో ఆడదాన్ని మానసికంగా బానిసనీ రక్షణలోనే వుండాలనీ....లేకపోతే (ప్రళయం ముంచుకొన్తుందనీ.... స్త్రీత్వం అనే నాజూకు మునుగువేసి మభ్య పెడతాడు [దోవులు. నేనే (ప్రబంధాలూ కావార్థలూ రాస్తే....స్త్రీ కాహ్హ చేతులూ. వర్ణించి....పంచదార బొమ్మలా నిలబెట్టి శోరూరించను స్త్రీ మానసిక (ప్రపంచం..,,హృదయపుటాన్నత్యం చితిస్తాను. స్త్రీని సజీవమైన మూర్తిగా, స్పందించే మనిషిగా నిరూ
224 స్విట్‌హోమ్‌-2 పిస్తాను. స్త్రీ పురుషుల్ని మవోన్నఇాలుగా, వారి బిడ్డల్ని తల్లిదం(డుల్ని 'పెనవేసుకునే తీగలుగా వాళ్ళ ముద్దుమాటల్నీ, చిలిపిచేష్టల్నీ,.... ఆ తీగ అకు పూసే పువ్వులుగా వర్షిస్తాను. ఆప్పుడేమంటావు?” “నీ కిష్టమైనట్టు నువ్వు రా సేసుకుంపే అది సహజంగా వుండదు. మొగాడిమీద ఆధారపడకుండా అదవా శ్ళెలా (బతకగలరు?” “ఆధారం,...ఆధారం అంటావేమిపే? నీకు తిండీ---గుడ్డా ఇస్తు న్నాడు, ఆంతేనా? నువ్వూ వాడికి అంతకన్నా ఎక్కువే చేస్తున్నావు. చొకిరీచేసి చొండి పెడుతున్నావు. ఇల్టు కాపలా కాస్తున్నావు.. వాడి “*వంశోద్దారణ"కి పిల్లల్ని కంటున్నావు, బతుకంతా వాడికోసం....వాడి సుఖంకోసం ఖర్చు చేస్తున్నావు. ఇదేం తక్కువనుకుంటున్నానా? మొగాడు కూడా ఆదదానిమీద ఆధారపడి వున్నాడని నీకు బొత్తిగా తేలీటంలేదు. వాగేదో అప్పనంగా దయదలచి పోషిస్తున్నాదని--అణిగి మణిగి వుంటు న్నాపు, ఈ సదుపాయాలన్నీ నిత్యం వాడికి జరగాలంటే "పెళ్ళాం అంత చవకలో మొగుడి కింకే పనిమనిషే దొరకదు. అందుచేత “అయ్యో! మనం మొగాళ్ళమీద ఆధారపడి వున్నాం. వాళ్ళు పోషించకపోతే దిక్షేవిటి?” అనుకోకు, ఎనడికోసం పోషిస్తాడు? __ఎవరో ఒక ఆడదాన్ని పోషిం చకపోతే వాడికి దిక్కెక్కద? అన్న నమ్మకంతో వుండు.”
“నువ్వు ఎన్నయినా చెప్పు అక్కయ్యా! అడది. మొగాడి అండ లేకుండా బతకడం సాధ్యంకాదు.”
“నువ్విలా వాగుతూ వుంచే పచ్చడి బండతో నీతల చితగ్గొట్టి నేను వెళ్ళి ఖై దులో కూర్చుంటాను. ఫపూళ్‌లా మాట్లాడతావేం?.... ఇప్పుడు [ప్రపంచంలో ఆడవాళ్ళు అన్నిరకాల ఉదో[గాలూ చేస్తున్నారు. ఇంజసీర్ధ వుతున్నారు, విమానాలు నడుప్పతున్నారు. యుద్దాలు చేస్తున్నారు. ఆడదాని శకి సామర్థ్యానికి ఇంతకన్నా ఏం నిదర్శనం కావాలి, నీకు”
“అవన్నీ చే సేవాళ్ళయినా ఇంటిదగ్గిర మొగాజ్ఞి అరటి పెట్టుకునే వుంటారు”
స్విట్‌హోమ్‌-2 225
“యూ ఆర్‌ టాకింగ్‌ నాన్సెన్స్‌! బయట స్వతంతించి బతగ్గలిగే ఆదవాళ్ళంతా మొగుళ్ళ మొహాలు చూడకుండా ఉండాలన్నమాట. భరతో సామరస్యంగావుం టే అదే అధారపడిపోవటం అవుతుందా? ఈ మగధీరుల్లూ ఎ..తూరులూ... యుడ్దవీరులూ ఈ మహాపురుష పుంగవులంతా స్ర్రీలకోసం తపిస్తారే! ఎందుకు? వాళ్ళు బయట (ప్రపంచంలో వంటరిగా (బతకలేక... భార్యలదగ్గిర రక్షణ పొందుదామని వస్తున్నారా ఇళ్ళకి?....ఏ ఆనందం కోసం... ఏ సహచర్యంకోనం....వారీరకంగా మాననికంగా ఏ సాన్ని హిత్యంకోనం పురుషుడు శ్రీ కోసం తపిస్తాడో....ఆ అనుభూతుఐకోనమే శ్రీ కూడ్తా పురుషుడికోసం అలమటిన్తుంది. అది భర్హమీద “ఆధారపడడం” కాదు. భర్త అందన అణగి ఉండటంకాదు చాతకాక బతకటం ఆంత కన్నా కాదు....విళాలా! స్రీ కొనీ....పురుషుడుగానీ....బయట ఎంత గొప్ప హోదాలో వుండనీ....ఎన్ని గౌరవ మర్యాదలు పొందనీ....వాష్ళ సంసొర జీవితంలో పొందే ఆనందమే ఆనందం, భర్తకి భార్యచేతు ల్లోనూ, కార్యకి భర్ష చేతుల్లోనూ లభించే శాంతే కాంతి. దాంపత్యాన్న్ని అంతఘనంగా అనుభపించాలన్నదే నా ఘోవగాసీ....ఒకళ్ళ నొకళ్ళు వొదిలేసుకు పొమ్మనికాదు. ఒక్క కొంపలో కూర్చుని ద్వేషించుకొమ్మని కాదు. వమణం కణం చన్తూ కుళ్ళు బతుకుల్లో పడివుందమని కాదు. నీ తలకి ఇప్పుడైనా ఎక్కిం౦దా?”
“ఎక్కటం ఎప్పుడో ఎక్కింది. కానీ అది ఎలాసాధ్యం అక్కయా్య నా సంగతే తీసుకో,...నేను అతని చేష్టలూ....ఆలోచనలూ చాలా అసహ్యించుకుంటాను. అతను నావాధ తెలునుకోవాలనీ ....ఇద్దరం నుఖపడాలనీ....చాలా కోరుకుంటాను. ఎంత చెప్పినా, ఎంత ఏడ్చినా ఆతని ధోరణి మారదు. అప్పుడప్పుడూ నాకు చచ్చిపోవాలని కూడా బుద్ధి వుడుతూ వుంటుంది.”
“వివరికి అందుకైనా తెగిస్తావుగానీ....ఆసలు నువ్వు చెయ్యాల్నిం దేమిటో మాతం చెయ్యవు. ఎందుకీ చదువులు వికాలా?.... ఉత్త ఫేషన్‌ 1
226 స్వీట్‌ వోమ్‌-2
చదువుకున్న వాళ్ళనీ, .., ఉద్యోగాలు చేసేవాళ్ళనీ కొంతసుంది ఆడవాళ్ళని చూశాను. వీధుల్లో నడిచి ఆఫీనులకి వెస్తన్నారు. కాబట్టి అదే స్వేచ్చ. నలుగురు మొగాళ్ళతో మాట్టాదనిస్తే ఆదే. స్వాతం్యత్యం. సమానత్వం. ఆంచ్వే దాలు అది. ఓ సంగతి చెప్పానా?...,ఇందిర అని మాకు తెలినిన వాళ్ళుమ్మాయి డాక్టర్‌గా చేస్తోంది. మొన్న ఎవరో ఎం. డి. వచ్చాడు పెళ్ళి చూపులకి, ఆంతా అప్టుడేట్‌గా జరిగంది. “సోవళ్‌గా మాట్టాడుకున్నారు.... కట్నం మ్మాతం పాతికవేలడిగారు. ఇవ్వలేక సంబంధం వదులుకున్నారు. చుళ్ళా వెతకటం.!
తర్వాత ఇందిర ఓసారి వచ్చింది.--- “చూడు, ఈ కట్నాలూ.... అసీ.... వంత న్యూసెన్స్‌గా వుందో అంది చిరాకుపడుతూ.
“శప్పంకతా నీ దగ్గర వుంచుకొని ఎవర్నో అంటావేం?” అన్నాను
“నాదా తప్పు? నేనేం చేశాను మధ్య?” అంది తెల్లబోయి.
“నువ్వు ఇంత చదువుకుని ,.. సంహిదించుకుంటూ నిన్ను పెళ్ళి చేసుకోవటానికి డబ్బు ఆడిగేవాడిముందు కూర్చోడం సీ తప్పు కాదూ? .. చదువు సంధ్యలులేని ఆడపిల్ప స్థితిలోనే నువ్వూ వుంపే ... సీ చదువంతా ఎందుకు? కాల్చనా? నువ్వు మనిషిలా నిలబడకపోతే ,.. ఇళ నువ్వు సాధించేదేమిటి? ... అసలీ చదువెందుకు చదివావు? ఇన్ని చేలు తగలేసి? పదేళ్ళ కిందటే పెళ్ళిచేనుకంపే మీ వాళ్ళ తెంత కలిసివచ్చేది! ఏంత అందోళన తగ్గేది! ఇంత ఆత్మాఖిమానం చచ్చిన మనుషులంటే నాకు చెడ్డ ఆసహ్యూుం” అన్నాను కోపంగా.
ఇందిర వవ్వి-2 “నువ్వు ఎంత బాగా మాట్లాడతావు వినులా! ..* నువ్వు చెపినట్టు చేస్తే నా అత్మాభిమానమే నాకు మిగులుతుంది. సంబంధా ఇన్నీ పోతాయి” అందిం
“వీడు గాకహోతే పీడికాత. ఇతర కులాలవాజ్లో ..నీ కన్నా తక్కువ చదువుకున్న వాజ్ఞో అస్తులూ, హోదాలూ. లేకపోయినా మంచి వాజ్ణ చూని చేసుకోరాదా? ఎం.డి, ఆయితేనే కావాలా! వి,ఏ, చదివినవాడు వనీఠీరాడాగ్‌ అంతే,
స్వీట్‌ షోమ్‌-? 227
“అసలు వాళ్ళే చేనుకోరు నన్ను" అంది.
కద్షి వాళ్ళలోపం, దొనికి సంజాయిషీ ఆదడగటంళలేదు. అసలు నీ మాట చెప్పు. ఓకే గుమస్తానిగానీ.... ఒక టిచర్‌నిగానీ.,.. చేసు కుంటావా?
*ఏం జువుంటుందోయ?
“ఎందుకు బావుందదోయ్‌? భర్త సంపాదనంతా భార్య అనుభ చించదూ?,...అలాగే భార్య సంపొదన భర్త అనువవిస్తాడుగా?.... మొగ వాస గొప్పగా చదువుకున్న వాళ్ళయినా, తక్కువ చదువుకున్న వాళ్ళని చేనుకుంటారుగా?”
“అది ఎప్పట్నించో వొస్తోంది”
“ఇది నీతో మొదలు "ెట్టరాదూ?”
“నీకు పుణ్యం వుంటుంది, నాతో చొద్దులేద్దూ!”
“ఇదేం బాగాలేదు ఇందిరా! కులాలూ-కాఖలూ....చదువులూ--- హోదాలూ, ఆస్తులూ, కట్నాలూ పెళ్ళికి అడ్డురొావటం ఎంత సంకుచితం? ఇక మనం వ్యక్తికి ఇస్తోన్న విలువ ఏమిటి?”
“విలువ చాలా ఇద్దాం. కాని సాంఘిళ విలువల దృష్టిలో ఛక్కువ వాణ్ణి చేసుకుంపే ఇన్‌ఫీరియారిటితో జీవితం నరకం చేస్తాడు”
“ముందు నీకు సుపీరియారిటీ లేదనీ మనస్ఫూర్లిగా చెప్పు,
“ఏమో బాబూ! నీదంతా పిచ్చితర్కం" అ౦దాపిల్ల, ఇప్పుడు నువ్వు కూడా అలాగే మాట్లాడుళున్నావు. చాలా మండి ఆదవాళ్ళు ఇంగ్జే,
మాకు కష్టాలు....సమస్యలు....అని గోల పెడతారు. వొదిలించు కోటానికి ఏమీ చెయ్యరు. మనస్సు వొప్పదు. ధైర్యం చాలదు. భగవంతు జెకే మాత్రం వీళ్ళనేం ఉద్ధరించగలడు?”
“రై ర్యం....రైర్యం అంటావు?.... ఎక్కణ్ణించి వస్తుంది?”
“ఏడుపు ఎక్కజ్ఞించి వస్తోందే?.... బాధా..... అవమానం ఎక్క జ్ఞీంచి వస్తున్నాయి? వాటిలోంచే తెగింపు వన్తుంటి, రైర్యం వస్తుంది
226 స్వీట్‌ హోమ్‌-2
ఒక సమస్య దానికదే పరిష్కారం అయిపోదు దానికి ఎవరు బాధ్యులో వాళ్ళంతా పూనుకోవాలి. సంసారాలు.... టీఎతాలు సుఖంగా సాగాలంటే ఆడవాళ్ళూ మారాలి, మొగవాష్య్ళ మారాలి, సమాజం మారాలి. (ప్రభుత్వం మారాలి. కాలానుగుణంగా ఎప్పుడూ మారుతూనే వుండాలి. అందరి మార్పుకి నమన్వయం వుండాలి. మార్చు ఇష్టంలేని వాళ్ళని మార్చటానికి (పయత్నించాలి. పీలుగాకపోతే వొదిలేసి ముందుకు పోవాలి. వెనకపడ్డ వాబ కొంత కాలానికైనా కాల్యపవాహంలో కొట్టుకు వస్తారు, ఆ (ప్రవా హంలో మునక లేసి వుక్కిరి బిక్కిరై వుత్సాహంతో వచ్చి ముందు వాళ్ళని కలుస్తారు.”
“ఎంత కాలానికీ కలవక పోతే?”
“*షోతారు. అలా చేరువ కాగలిగినవా శ్ళే కలిసి సుఖపడతారు.”
“కానీ, కలియసవాళ్ళ మాటేమిటి?.-- ఎంఛ కాలం ఒంటరి (బతు కుతో.”
“ఇప్పుడు నువ్వు ఒంటరివి కావా? సీ దుఃఖంలో ఇముడ్చు కుని--మనస్సులోకి అతనిని చేరనివ్వక--- వంటరిగా బతకటం లేదా?- మీ రిద్దరూ హృదయపూర్వకంగా మాట్టాడుకుని--కష్టసుఖాలు పంచుకుని జంటళతనం అనుభవిస్తున్నారా?”
“కానీ ఇలా బతికితే సంఘం సానుభూతి అయినా వుంటుంది.”
“ఆరోగ్యవంతులకన్న --ఆరోగ్యహినులక్షే ఎక్కువ సానుభూతి చూపిస్తుంది సంఘం, ఆ సానుభూతి కోసం నువ్వు కుష్పుదానివి అవు తావా? ఇష్టమేనా?” ర
“ఇప్టం లేదని ధిక్కరించి ఐకికే ఆడదాన్ని సంఘం బతక సిస్తుందా”
అష్ట చేస్తుంది”
“ఏమైనా చేస్తుంది, ఆడదాని శీలానికి రడణ ఉందదులో
“ఎందుకు ఉండదు?"
స్వీట్‌ వోమ్‌-2 229
*భ్రర్త లేకుండా బతికే ఆడదాన్ని అందరూ హేశకనగా చూస్తారు.”
“అది నీ ఆత్మ విశ్వాసంతో తట్టుకోవాలీ.”
*ప్పూడ్రటంతో వూరుకోరు. ఆఘాయిత్యానికి దిగుతారు.”
*భ్రర్త అండగా ఉన్న ఇళ్ళల్లో ఆడదానిమీద హత్యలుగాసి- అఘాయిత్యాలుగానీ ఏమీ జరగలేదా ? మొగవాడు :'వంటరిగా చిక్కితే- రౌడిలు దొర్జన్యం చేసి....చితకదన్ని వావీలూ ఉంగరాలూ లాక్కున్న సంఘటనలేవీ లేవా? భర్తలదగ్గిర లేని భార్యలు ఉద్యోగాలనిమిత్తం విడిగా- దూర(ప్రాంకాలలో వుందటంలేదా?....భార్య శీలం భద్రంగా ఉండటానికి: భర్తే కారణం అనుకుంటావుగానీ .... పరోక్షంగా పదిమంది ఇచ్చే రక్షణ- స్‌కు ఆర్థం కానటంలేదు. భర్తమ్మాతమే తన భార్యని రక్షించగలవాడై.... మిగిలిన వాళ్ళంతా ఆ స్రీని నాశనం చెయ్యాలని [పమత్నించే వాళ్ళయిత్తే.. ఆ పరిస్థితి ఎంత సిగ్గుకేటు! “భారతదేశం అంటావు. కారత దేశపు వరు షడి హృదయంలో ' స్త్రీ శీలానికి .... పవ్వితతకి? వున్న ప్రత్యేకస్థానం. ఏమిటి? పరశ్త్రీని గౌరవించని భారత వురుషుడికి ,... స్రీల పవిత్రచలో నమ్మకం లేదని రుజువు కానటం లేదా?”
“రకృజువు అవనీ మాననీ! (పతి మొగవాడికీ తన భార్య పవ్మితత లోనేగానీ....పర స్రీ పవ్మితతలో నమ్మకం లేదు. “భారతదేశం” అంతా= తీ పవిత్రత కోసం ఘోష పెడుతుంది. జరిగే దారుణాలు మాతం ఆ. భారత పురుషుల వల్లనే జరుగుతాయి”
*ఆ జరిగేవీ ఎలాగైనా జరుగుతాయి. భర్తలు కాపలా కాసే భార్యల. మీద కూడా జరుగుతాయి. ధీరుల్లా వొళ్ళు విరుచుకు తిరిగే మొగవాళ్ళమీడ కూడా జరుగుతాయి. దుర్మార్గపు చేతుల్లో మోసపోకుండా.... మెలుకువా జ్యాగర్తా మగాళ్ళకీ ఆవసరమే.”
“అందరి మాటా వేరు. భర్త చాటు భార్య ఏం చేసినా ఏం జరిగినా లోకం నోరెత్తదు....అదే ఒంటరిగా ఉన్న ఆడదానికి జరిగితే...”
“విశాలా! పురుషుడికో _ పవి(తా...:స్త్రీకో పవ్మితతా నిర్ణయిం. చటంలోనే పురుషుడి పకపాతం ఆర్థంకావటంలేదా?....సీ శీలం, నీ విలువా
230 స్వీట్‌ హోమ్‌-2 పురుషుడి చెతిలో వుండటానికి వీల్లేదు, పురుషుడి శీలం నీ చేతుల్లో లేద కాబట్టి సీ ఆరోగ్యం గురించీ....నీ పవ్మితత గురించీ....నువ్వు విమర్శించ కోవాలి. నిన్ను నుప్వు సంస్కరించుకోవాలి. ఆంతే”
“మరి సంఘం ఎందుకు? పదిమంది ఎందుకు?
“ఏడవటానికి- మనుషుల్లో పషపాతం చూపిస్తుంది సంఘం. అందళి కష్టసుఖాలూ ఒక్కలాగ సానుభూతితో పరిశీలించని సంఘానికి, ఎప్పుడూ వెనకాల కూర్చుని ఏడ్చేగతే పడుతుంది. న్యాయమైన "స్వేచ్చను అరికన్తే ఏ ఐంధాన్నయినా తెంపేసుకోవాలి.”
“నువ్వేమిటిలా మాట్లాడుతున్నావు! భారత స్త్రీలు సహనంగా వుండా అంటారు....” అని మళ్ళీ పాత పాట పాడింది విళాల.
“భారత శ్రీ చాలా రూపాలు మారింది. పత్యివతల కాలంనించీ మ్మాతమే “భారత' స్త్రీని దృష్టిలో 'పెట్టుకుంటున్నాం. ఈ భారత న్ర్రీ చాలా నిర్జీవ (ప్రతిమ ఈ రూపాన్ని ముందుతరాలకు మోసుకుపోవటం సిగ్గు
చేటు--'నా మొగుడంటే నాకు ఆసహ్యం. ఆతన్ని వాదిలేసి చావాలను పటున్నాను అని ఏడ్చిన వొక్క థారతపతివతని చూపించు! మొగుళ్ళు డీపించర కాడు, పాత్మివత్యంకోసం అన్నీ సహించాళు. మరి నువ్వెందుకు వరాసండ వు? నేకు స్వేచ్చ కావాలి. స్యక్రిత్వం కావాలి, సమానత్వం
- మళ్ళా భారత న్ట్రీళ్వం నెరపుశావు. ఏమిటి పిచ్చిగోలగో అని విసుక్కుంది విమల,
"స్వేచ్చని, వ్యక్షిజ్వాస్నీ కోరుకునే వాళ్ళుకి శీలం వుండదా?”
“స్త్రీలని అలా అంటారు, దాన్ని లెక్క. చెయ్యకూదదు.”
“భార్యాభర్తలు....పిడిపోతారనుకో. వర ఇంకో శ్రీని పెళ్ళాడితే తప్పు లేదంటారు. అదే భార్య చేస్తే...” “* +
“భార్యకి కూళా తప్పు వుండకూడదు.”
ఉసి క్రిం.లు...ప్పుడితే కన
స్వీభహోమ్‌-2 బిపెక్ల
“వం పుడిజే? పుట్టరూ మరి? ఒక వ్యక్తిని (వేమించి అతనితో జీవిళం గడిపి....పిల్లల్ని కనటం, ఇష్టంలేని మొగుడి దగ్గర....పిల్లల్ని కనటం కన్నా నీచం కాదు. కానీ....బిడ్డకి తం్యడి ఎవరో నిర్ణయించుకో లేని పరిస్థితి మాత్రం అమానుషం.”
“*బద్రంకా వొక్క న్రీలు మారినంత మాత్రాన జరుగుతుందా?”
“అందుకే సంఘం కూడా మనిషి కష్టసుఖాలకి.... అనుగుణంగా ఆచారాలు మార్చుకోవాలి. ఒక స్త్రీ ఒంటరిగా (బతికినా పదిమందికీ హేళన కాకూదదు. కన్నెెర కాకూడదు. ఏ పరిస్థితులవల్ల ఆ స్త్రీ అందుకు సాహ సించిందో అర్థం చేసుకోవాలి. వర్త అందన వున్న శ్రీని గౌరవించి నజ్లే... భర్తతో సంబంధం లేని స్త్రీని వ్యక్తిగా గౌరవించాలి. ఒక స్త్రీకి ఇఆమె భర్త కల్నించే రక్షణ కన్నా....పర పురుమలంతా కల్పించే రవణ” గొప్పది. సంఘ రక్షణే లేకపోతే ఏ భర్తా భార్యకి రక్షణ కల్పించలేడు. ఛనే తన భార్యకి ఆండగా ఉన్నాననుకోవటం వుత్త....అహంకారం,...”
“మరి నీ కథల్లో ఏం రాళావో చెప్పనా?....ఆడది మొగాడి పాదాల దగ్గిరచోటు అడుగుతుంది, నమస్కారాలు పెడఢ్డుతుది. అది బావుందేం? ఏ మొగాడన్నా ఏ ఆడదాని పాదాలైనా పూజించటం వుంటుందా?”
విమల నవ్వింది “మొగుడి కాళ్ళకి దణ్గాలు "పెడితే పుణ్యం వన్తుం దనే నమ్మకంతో-- పెట్టటం కాదు అది....నేను న్కూల్‌ ఫైనల్‌ రిజల్టు చూసుకున్న తక్షణం ఏం చేశానో కెలుసా?--- అమ్మకి చెప్పాలనీ--- నాన్నకి చెప్పాలనీ--అన్నయ్యకి చెప్పాలనీ--- నా ,ఫెండ్స్‌కి చెప్పాలనీ తోచలేదు. వీథిలో దాన్ని మాయం అయి మా రామనాధం మేష్టారింటి కెళ్ళి పోయాను. ఆయనంటే నాకెంతో ఆరాధన, భక్తి, గౌరవం, నేను వెశ్ళే సరికి ఆయన బయటికి వస్తున్నారు. అప్రయత్నంగానే నాకేమీ తెలియ శుండా--ఆయన ముందు మోకలిల్లి---పాదాలకు నమస్కారం చేకాను, ఇయన కంగారుపడి --"ఏమిటమ్మా? ఏవిటది”” ఆంటూ నన్ను లేవ బీకారు.
232 స్వీట్‌ హోమ్‌-2 “మాష్టారూ!” అన్నాను దజ్దం -పెడుతూ.“నేను పాసయ్యాన"న్నాను, శ ఆజ్బా! ఈ పరీక్ష షాసవ్వటం హ్‌లా కష్టం" అన్నారు. మాష్టారూ! మా అన్నయ్య కూడా నన్ను హడలు గొట్టాడనుకోండి. వాడు రెండోసారి పాసయ్యాడు, నేను చాలా భయపడ్డాను మాష్టారూ! "ఫీలయితే ఏం బావుం టుంది చెప్పండి. ఈ ఏడాదికి కాలేజీకి. వెళ్ళటం వుండదుకదా?" అని వాగేకొను.
“పిచ్చితల్లీ1 నువ్వు షపాసవుకావసి నేను చెప్పటేదా? చదువుల సర స్వతివమ్మా నువ్వు.” అంటూ, భార్యని పిల్చి అపిడ రాగానే నవ్వుతూ- “విమఠేం చేసిందో చూకావాి?....నా కాళ్ళకి దజ్ఞం పెట్టింది. మేష్టారికి నమస్కారం చెయ్యాలేమోనని మొహం తప్పించుకు తిరుగుతారు చాలా మంది పిబ్దలు.” అన్నారు.
“అదేమిటి మాష్టారూ, మా చదువులన్నీ మీరు పెపే భిన కాదా?” ర్తన్నాను నేను. అప్పుడు జ్ఞాపకం వచ్చింది ఇంటి దగ్గిర అమ్మకి. చెప్పనే దనిం “వెళ్తానండికొ అని వెనక్కి తిరిగాను. “హారతి వెలిగించసీ! కళ్ళ కద్దుకుని వెష్టవుగాని" అన్నారు మాష్టారి భార్య ష్ట్ర “మాష్ట్రైరి పాడాలకన్నా....పిరతేం గొప్పకాదు నాకు"... అంటూ పరుగెత్తాను పీధిలోకి, ॥ య పాదాల దగ్గిర చోటు అదగటం' కదూ? అని నవ్వింది విమల! నా పెళ్ళికి ముందు అన్నయ్య నన్నూ బుచ్చిబాబునీ వీచ్‌లోకి తీసుకెళ్ళి వొదిలేసి తనదారిన తను పోయాడు. ఈ బుద్దావతారం మాట్టాడడు, నేను తెగ ఆలోచిస్తున్నాను. అతని నోటి ముత్యాల కోసం. చివరి కేలాగో అన్నాడు.... ఉప్ప అన్నయ్య నన్నడిగాడు, ఇదీ సంగతి, నీ కిష్టమేనా?” అసి అప్పటికే నాకు బుచ్చిబాబంటే చాలా ఇష్టం కుదిరింది. ఆతనికి ఎంఛ ఎక్కువగా నా ఇష్టం వెల్లిడించాలా అన్న ధ్యాస ఛప్పితే మరో
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 233 ఆలోచన లేదు. అసలు పాదాల దగ్గిర చోట్లవీ అడగటం నా పాలసీకి విరుద్ధం అప్పటికే. కాసీ నా ఎమోషన్‌ నాకం[టోల్‌లో తేదు. “మీ పాదాల చెంత కొంచెం చోటు ఇవ్వండి చాలు” అన్నాను. జేవదాసులో పార్వతి. లాగా! ఇడియట్‌ లాగా! ఆ పాదాల దగ్గిర కొంచెం చోటు ఇస్తే చాలదు నాకు. తర్వాత నన్ను నేను తిట్టుకున్నా ననుకో.. బుచ్చిబాబు ఎన్నిసార్లు చెప్పాడనుకున్నావ్‌? తర్వాత ఏం జరగనీ.... అప్పుడు అలా అడిగాను.... -పెళ్గిసాడేమైందనుకున్నావ్‌? నువ్వూ వున్నావు ఇంట్లో, ర్యాతి ఒంటిగంట వేళ.... తెల్లవారుజాము ముహ్తూర్దం! మీరంతా నిద్దళ్లు పోతున్నారు. నాకు. నిద్దర రాదు. తెగ ఆళోచిస్తున్నాను.... ఎక్సైట్‌ అయిపోయి. వున్నాను. ఎందుకో ఆన్నయ్య గదిలోకి వచ్చాడు. కుర్చీమీద ఓ కాలూ.... కీటికిమీద ఓ కాలూ వేసి ఎత్తుగావున్న బల్లమీంచి యేదో తీన్తున్నాడు. అదేమీ నేను. చూడలేదు వాణ్ణి చూస్తున్నాను. నా ఆలోచనలన్నీ నాడిమీదే గుమిగూడు తున్నాయి.
“అన్నయ్యకెంత మంచి అలోచన వచ్చిందీ!.... పీడికా వూహ రాక సోతే....నాకేదో సంబంధం,...బుచ్చిబాబు కింకెవరో.... అతను నా కెంత డూరం....వీడి కంత మంచి వూహ." అని ఆళ్చర్యపడుతున్నాను-- “అన్నయ్యా... సీ స్నేహితుణ్ణి నా కిస్తున్నావు. నా కెంత అనందంగా వుందో చెప్పలేను-లా” అన్ని వీడికి చెప్పెయ్యాలి. ఎలాగ?....
“వ్రారేయ! ఎంత సేపు అలా వేళ్శాడుతావు? దిగు కిందికి"అన్నాను=
“ఇక్కడ అమ్మ ఎ|[రటి డబ్బా పెట్టానంది, కనపడదేం?”
*శ్చేన్సు మింగలేదు. నువ్విలా రా, ఒకసారి,"
*ఎందుకేవిటి?”
“నా ముందు నించో. సీ కాళ్ళకి దస్థం పెడతాను
అన్వగ్రీ బ్రాగుంది. ఎందుకూ?”
“పీం?నీ కాళ్ళకి దజ్జం పెక్టే హక్కు లేదా నాకు”ొ....నేనేం చేసినా సీకు కారణాలూ---వివరాలూ చెప్తూ కూర్చోవాలా?” అని మండిపడ్డాను,
క! స్వీల్‌హోమ్‌-2
“నా తల్చి, పూరుకో; వూరుకో, పెళ్ళికూచు రిలా అరుస్తోంచే నలుగుకూ నవ్వుతారు. బుచ్చిబాబు హడలి. బెంగెట్టుకుంటాడు. అంటూ
శెందికీ మాకాడు,
“న్లోరు మూనుకునించో” అని పాదాల దగ్గిర మోకరిల్లి నమ స్కారం శేళాను- “నాకేం సిగ్గులేదురా! నీకు చెప్పేస్తున్నాను నేను బాలా ఆనందంగా చేసుకుంటున్నాని "పెళ్ళి బుచ్చిబాబు కాకపోతే. నాకింత అనందం వుండదు,” అన్నాను, క శె క్రివాడి మొహం చూస్తూ,
లప్పుడే ఈ కబుర్గన్నీ, తేపీపాటికి. సీకో అన్న వున్నాడన్న సంగతే గుర్తుండదు”
“*ప్రడ్రిశావ్‌లే. ఫో బయటిక్‌" అని. శిట్టి లేచి మంచంమీద పడు కున్నాను,
“ఉ థకాక్‌” ఆనుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.
సొకు మూత్రం బాలా సొయిగా వుంది. నిర్మలంగా పడుకున్నాను...
“ముహూర్తం బైమ్‌కి లేవననీ "పేపే 'పెన్టేనటకదూ?” అంది విశాల నవ్వుతూ. .
“లేకపోతే ఏం చెయ్యమన్నావ్‌?....ఓ గంట పడుకున్నానో లేదో...లే లే చైమైపోతోంది అంటూ కొంపలు ముంచుకుపోయినట్టు లేపేసింది అక్కయ్య, మీరంతా. హాయిగా న్నిదపోతున్నారు. నన్ను లేపేస్తే నాకు వొళ్ళ మందదూ?”
“హై అవతలకి. 'పెళ్ళిలేదు? గిశ్ళిలేదు?” అని కనిరి కొట్టాను.
“నాక్కాదే తల్లీ? సీకే ఆంది మళ్ళా లేప్పతూ.
“నావై నా సరే! బద్దకంగా పుందిప్పుడు,”
అబ్టిన్సబ్రక్షి బద్దకంగా వుందిట్మడా! పెళ్ళికేసుకోదట” అంటూ ఇల్లంథా మారుమోగే శేకలెట్టింది అక్కయ్య,
(“ఎందుకలా ఆరుస్తావు?....ఇంత శీకట్ని తేవమంపే. ఎవరు
లేస్తాద?”
స్విట్‌ హోమ్‌-డ్తీ కిన్‌
“నకి ఎప్పుడు లేస్తావు?”
“ఎనిమిది గంటలకి."
“*మ్సరి ముహూ రం?”
“సింగినాదం ఎప్పుడైనా ఒక్కటే”
“బచ్చీడాబు అలా వొప్పుకోకపోతే....?”
“ష్పామ్మ్మను. వాడి ఆతోతలాంటీవాడింకోడు.”
“ఇది నిజంగా లేచేలా లేద్మరా!” అని ఫిర్యాదు చేసింది. ఆ తర్వాత పెద్ద పెద్దలంశావచ్చి బలిమలాడుతోంటే జాలిపడిలేచాను, తర్వాత తిట్టు తిన్నాననుకో ....పాదాలకి దజ్ఞం "పెట్టడం ఎందుకన్నావు కదూ? రోజూ దణ్ణం "పెచతానా ఏమిటి?.... నా మొగుడు నా పాదాలు అమసార్హు ముద్దు పెట్టుకున్నాడు, దజ్దం పెట్టటం మాత్రమే పూజా? ముద్దు పెట్టుకోవడం:
చ ళు ణి వే న! న! కూడా పూజే.”
“భార్యొకర్హలు ఎంత తృప్తిగా (ఐతికినా....ళర్హలాగ భార్యకి భార్యకి కూడా వ క్రిగతమైన సంపాదన వుండక్కర్లేదా? లేకపోతే తత్త దయమీద....[ప్రేమమీద బళుకుతున్న ఫ్రే అవదా?”
“నిజమే వుండాలి. ఆర్థిక 'స్విచ్చ....స్తీ జీవితం సుఖంగా సాగటా- నికి చాలా పెద్ద కారణమేగానీ....దబ్బు వుంచే చాలు స్రీ సుఖంగా బతుకు తుంది అనటం పొరపాటే. మనిషికి విలువ ఇవ్వక ... డబ్బుతో తెచ్చు కునే సాంఘిక హోదాకి విలువ ఇవ్వటం నీచం. గృహ జీవికాన్ని తీర్చి దిద్దే భార్యమీద అధారపడి వున్నానని ఇెలుసుకున్న- కర్తే. నిజంగా స్త్రీకి విలువ ఇచ్చేవాడు, తనతో కలిసి బతకటానికి వచ్చిన ఆడదాన్ని అతనే హృదయపూర్వకంగా గౌరవించగలడు. తన భార్యకూడా ఉదో్యోగం- చేసి డబ్బు సంహిదిస్తోంది కొబట్టే....తన "పెత్తనం కొంత సదలించు కుని ఆమెకు కొంచ "స్వేచ్చ ఇచ్చేహడు* స్తీ వ్యక్షిత్వానికి విళువ ఇచ్చే, వాడు కొడు. డబ్బుకి ఆశపడి, ఆ శ్రీ తననెక్కడ తిరస్కశిస్తోందో అనే భయంతో కొంత అహంకారం. వొదులుకుంటొడు. అలాంటి పరిస్థితుల్లో
236 స్వీట్‌ హోమ్‌-2 శ్రీకి ఎంత డబ్బువున్నా....ఎంత సంపాదించినా....స్త్రీ పురుమల మధ్య వుండే స్పర్థలూ....కలవిలూ తప్పవు. నేను ఏదైనా ఉద్యోగంచేసి దబ్బు -సంపాదించుకుంటాననుకో, అప్పుడు నాకు కొత్తగావచ్చే 'స్వేచ్చగాసి.... విలువలుగానీ ఏమీలేవు. అవన్నీ నాకు ఇప్పుడే వున్నాయి. నా మొగుడి మీద నా కెలాంటి కంస్ణయింటూలేదు. అతను సంపాదిస్తున్నాడు. వేను “ఇల్లు చూస్తున్నాను. ఇద్దరం ఎవరి బాధ్యతలు వాళ్ళు చేస్తున్నాం.”
“ఎవరో తలుపులు కొడుతున్నారక్కయ్యా?"
“కొట్టనీ....నేను డబ్బు సంవొదించకపోతే.... అతని దయతో బానిసగా బశుకుళున్న ఫ్రేనా” అని తనని తననే [ప్రశ్నించుకుంటున్న ఫ్రుగా తళవాల్చింది విమల,
“దావ అనుకుంటాను, ఇందాకట్నీంచీ తలుపు కొడుతున్నాడు.”
సన్న జాజుల దండ వికాల మీదికి విసిరి పరిగెత్తింది విమల.
“ఏమైపోయారు లోపల” అంటూ తోపలికి వచ్చాడు బుచ్చిబాబు,
“ఏమీ అయిపోలేదు. దొడ్డో కూర్చుని మాట్టాడుకుంటున్నా౦.” ౨అరిది విమల లైట్లు వేస్తూ.
“*“ఆయిపోయిందా మాట్లాడుకోవడం?”
“ఇంకా వుంది, మీరొచ్చేశారు, పానకంలో పృడకలాగం”
“మళ్ళా ర్యాత్రి కూర్చుని మాట్లాడుకోండి...”
విశాల పూలదండ పట్టుకుని లోపలికొచ్చింది, విమల ప్రేటు నిండా అరటికాయ బజ్జీలు తెచ్చిపెట్టింది. బుచ్చిబాబు మొహం "కడుక్కుని వచ్చాడు. |
“ఇంతాలశ్య మైందేం?”
తమా (ఫెండొకాయన (పెన్సు పెస్టే (ప్రయత్నాల్లో వున్నాడు మాట్టాడుతూ కూర్చున్నాం, అన్నట్టు విమలా! నీ కథలన్నీ ఇస్తే వాళ్ళ శపెన్‌లో అచ్చు వేస్తాడేమో!”
“నీ మెహం వేస్తాడు అచ్చు” "అంది విమల కోపంగా,
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 237 విశాల నవ్వినా “పెన్సు పెట్టినవాళ్ళెలా వేస్తారు వావా?....ష్మతిక "పెట్టిన వాశ్థుయితే వేస్తారు.” అంది,
కక్షహనో! ఆదా?....ఆఅవును,....ఆతను ప్యతిక మాట కూడా ఏదో చెప్పాడు.”
“నిజంగానా?” ఆంది విమల సంబరపడి.
“మళ్ళీ అడుగుకాలే. క్యామలరానింకా రాచేదూ!”
“వచ్చాడు. తనకోసం మళ్ళా అన్నం వండుకుంటున్నాడు నువునీ ఈూడా కాస్త సాయం చేయరాదూ?” అంది ఏమల,
“అల్దాగే వుంది సీ వరస, కాస్సేపు నువ్వు మాట్టాడకు. _ పళాలని కబుర్దడగాలి. ఏమిటి వికాలా? నువ్వు బొత్తిగా మాట్లాడం మానేళావేం?” అన్నాడు విశాలని చూస్తూ.
కన్పీమున్నాయి బావా....” సిగ్గుపడింది ఏశాల.
“ఎందుకింత చిక్కిపోయావు?....చాలా మారిపోయావు...”
ఆభ! ఏమీలేదు బావా!”
*ష్టోన్సీ ఇంథ సేపూ ఏం మాట్టాడుకున్నారు?”
“పదో అక్కయ్య ఇెప్తోంటే ఏంటున్నాను.”
“జసృంష్రారం ఎలా చక గ్రాబెట్టుకోవాలో జోధించాను!” ఆంది విమల,
శటప్టకో! బక్ర నీ బోధలువింపే ఆ సంసారం చక్కబడ్డ ప్రే విశాలా! మీ అక్కయ్య నీకేం ఇప్పిందోగానీ....అవేపీ జ్జాపకం "పెట్టుకోకు సుమా! ఆడ్జమైన పుస్తకాలూ చదిని ఇడిపోయింది. ఏమన్నా అంటే _తన
చారిన తను పోతానంటుందని వూరుకుంటున్నాను.” అన్నాడు బుచ్చిహబు, “మ్వ్పైగ్సక్ళు ఆ మాతం జంకుతారంటే. పెళ్యాలంకా అక్కయ్య లాగ చెడిసోవదమే మంచిది బావా!” అంది విశాల నవ్వుతూ. *జ్మస్లేం? ఇప్పటికే వంటబట్టాయి.” అనీ నిట్టూర్చాడు బుచ్చిబాబు. నా గ లే
234 స్వీతొహోమ్‌-8
పుర్నాడు పన్నెండు గంటటవేళవచ్చాడు క్యామలలావు “ఐట్టలన్నీ సగ్జేళావా? రిఇ పిలవనా?” అన్నాడు హడావిడిగా విళలతో.
“న్తడ్జే వుంజాను ఆంది విశాత,
“అంత కంగారుపడిపోతున్నా రేమిటి. మరిదిగారూ” అంటూ వచ్చిండి ఏషల, “నిన్న మాయం అయ్యి ఇప్పుడు బయటపడ్డారు. మీ ఇల్గాలూ....మీ రాజమంగడీ అన్నీ మర్చేపోయారనుకున్నాను.”
“ఓ (వెండున్నాడని సింహాచలం వెళ్ళానండీ! రాశి వచ్చ్నేద్దా ముంతే రానీవ్వలేదు. తెల్లారి గుళోకెళ్ళి వచ్చాను.”
“అప్పన్న దర్శనం అయిందన్నమాట. కొండమీద చెట్టూ, తోటలూ.... చాలా బావుంటాము. వికాలని కూడా తీసి తెళ్ళాల్సింది "
“ఇద్దరి తరపునా పబ్మ నేనే ఇచ్చాను గుళ్ళో
“అవా! దాని కక్తికి షీ రిప్రతెంటేషన్‌ ౮
“ఏం? ఎవరైనో చెయ్యొచ్చు, కుంకుమవూజ కూడా చేయిద్దా మను కున్నాను చాలా ఆలస్యమౌళత్సందసి చొవ్నేకాను."
బుచ్చివాబు కోర్టునించి వచ్చాడు.
శాామలరావుని చూనసి-- “వొద్చేశారా?.... ఎప్పుడొచ్చారు?ొ అన్నాడు.
“ఇప్పుడే ఐచు నిమిషాలయింది. ఒంటిగంటకి బస్సు ఉందట: వెళ్తిమండి?”
ల! ఇప్పుడా? ఇంత ఎండలో ....?.... రాత్రికి బోలెడు వైఏ)న్స్‌ వున్నాయండీ! చల్పటేవేశ (ప్రయాజం హాయిగా వుంటుంది. వీకప్నే దిగి హోత్రారు రాజమండిలో. మీళుంటారని మధ్యాహ్నం వుండి పోదామనీ వొచ్చేళాను నేన ఆంటూ. జోళ్ళు విప్పి శ్యామలళావు పక్కన కూర్చు న్నాడు బుచ్చిబాబు,
“బస్సులో కూర్చున్నషాలే ఆనండం కృండదా మా ముంటో? అంది విమల నిష్టూరంగా. స్ట
స్విబొహోమి.2 239 “ప్పీకింకో మోటలు తీరొగలేదా?ో ఆస్నాము క్యామతరావు నవ్వీ. *ప్పిరిలో “పెంకితనం చేస్తోంటే మళ్ళి తొత్తమాటలు చేప్పుకోవాలి” “నామీద చెప్పుకోవటమేనా మీ పని" “స్త్రీకి భర్దే దైవంకదా?.... విశాల మీ ముచ్చళ్లే చెప్తోంది. వింటున్నాను.” _ బెదురు చూపులుచూనింది విశాల నిమలకేసి. విమల నవ్వి---“బట్టలు మార్చుకోండీ మరిదిగారూ! అన్నం వోడ్డి స్తాను” ఆంటూ లోపలికి వెళ్ళింది. వెనకాల వచ్చిన విళాలని చూసి “బుచ్చిబాబుని పేరుతో పిల్చి, సీ మొగుళ్ల హదలతగాడతాను చూడు” అంది. “ఫ్ఫిక్ట పుణ్యం వుంటుంది. నేను చెప్పినవేమీ బయట పెట్టకు.” “ధవ! నేనంత పిచ్చిదాన్ని టే?” “వ్‌మో! సీ పిచ్చి నీకు తెలీదు” “*ఏడికావులే. గ్దాను కడిగి మంచినీళ్ళ "పెట్ట అని పురమాయించి, నెయ్యి వెచ్చబెట్టి క్యామలరావుకి అన్నం వడ్డించిందీ. అతను భోంచేస్తోంటే బుచ్చిబాబు కూడా వచ్చి వంటింట్లో కూర్చు న్నాడు పేపరు చూస్తూ. “బుచ్చిబాబూ! ఉత్తరాలేవో వచ్చాయి, (డ్రాయర్లో పడేళాను. చూళావా?” అంది ఏముల. బుచ్చివాబు తలెత్తీచూసి మళ్ళా పేపర్లో దాక్కుని--- “ప్రీసుకురా! చూస్తాను” అన్నాడు, కా్యామలరావు ఆశ్చర్యంగా చూళకాడు విమల్నిం విశాల వినోదంగా చూస్తోంది అందర్నీ, ఏమల గదిళోకి వెళ్ళి వుత్తరాలు తెచ్చియిస్తూ “అన్నీ సీశే అను కుంటాను. నాకేమీరేవు, మా అన్నయ్య బొత్తిగా మర్చిపోయినట్టున్నాడు నన్ను” అంది దిగులుగా,
“జ్రత్రరాలు రాయకపోతే మర్చిపోయినప్రేనా? మధూ అలాంటివాడు కాడు ఎన్నో పన్హుంటాయి మరి” అన్నాడు బుచ్చిబాబు వుత్తరాలు చిప్పుళూ. |
“శ్సీ పన్సులూ....వాడి పనులూ,....నాకు తెలునుకే, వెనకేసుకు శాకు” అంది విమల కోపంగా,
బుచ్చిబాబు ఉత్తరాలు చదవటంలో పడ్డాడు.
శ్యామలరావు సహించలేక --- “మీరేమైనా అనుకోండి, నా వుద్దేశ్యం నేను చెప్పేస్తున్నాను. మీరలా పిలవడం బాగాలేదు” అన్నాడు చుందలిస్తూ,
“ఏమిటి? ఎలా సిలిచేను” అని తెలబోయింది విమల.
“మీక్సు తెలీదా?....అలా పేరుతో పిలవటం ఏమిటి? నువ్వు అనడం శూడాను.”
“ఆదా? ఏమ్‌టో అనేశానండి....తప్పంటాకా?”
“తప్పో ఒప్పో నాకు తెలీదు. మన పాంప్రదాయం కాదు.”
“మన్న సాంప్రదాయా తేమిటో నాకు తెలీదు. తప్పుకాదని మాతం తెలుసు.
“ఆ మాటకొస్టే తప్పే. ఎందుక్కాదు?”
“సిత కూడా “ఆర్యపు[తా? రామా" అని పీలిచేదంటా రే!”
“వాళ్ళు దేవుళ్ళు వాళ్ళతో మనకి సాటి ఏమిటి?”
“పోనీలేండి. సాటికాను. నాకు అలాగే ఇష్షం. బుచ్చిబాబుకీ అలాగే ఇష్టం,” ల
“ఎవరికిష్టమైనట్టు వాళ్ళు చేసెయ్యటమేనా?”
“చెయ్యక?....మా ఇష్టం వొదిలేసుకొని.... వూళ్ళో వాళ్ళందరి ఇష్టప్రకారం చెయ్యాలా?”
బుచ్చిదాబు కలగజేసుకుని....“మీఠళు భోంచెయ్యండి ముందు. ఆవిదతో వాదం పెట్టుకుంటే రాత్రి బండి కూడా అందదు” అన్నాడు
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 241 శామలరావు విమలమీద కోపంతో మళ్ళా మాట్టాడకుండా గబ గబా అన్నంతిని లేచాడు.
బళోస్థంచి పిల్లలువచ్చి అన్నాలు తిని వెళ్ళిపోయారు. విమలకూడా వంటింట్లోంచి బయటపడి- రేడియో పెట్టింది. “రాజూ- పేదాొలో పాట ఒకటి, “లేచుక్క"లో పాట ఒకటీ వచ్చాయి విజయవాద నుంచి -- కుటుంబ నియం[తణమీద (వసంగాలూ గోన్హులూ అయ్యాయి. “వరవీణా మృదుపాణి" సంగితంతో మహిశలు బయళట్టేరారు.
“గంగా యమునా” అంటూ దేశభక్తితో ఎత్తుకున్నారుపాట. విమల: పప్పు నానబెట్టటానికి....వంటింట్లోకి పోయింది. పాట అనంచరం ఒక ముత్తయిదుపు “స్త్రీ సౌశీల్యం” గురించి (ప్రసంగించటం (ప్రారంబించింది. హెందవులూ (దౌపదీ అడవుల్లో పొట్టు పడుతోంటే చూద్దామని సత్యభామా కృష్ణమూ క్రీ వచ్చారట. సత్యభామ అడిగిందట [దౌపదిని--ోవాదడినా! ఐదుగురు భర్తల్నీ ఎలా ఆకట్టుకున్నావూ? ఒక్కరూ నీమీద కోపించరే? ఏమిటిది? మాయా? మంత్రమా?” అని. ఆడవాళ్ళు కలిస్తే మొగుళ్ళ గురించి తప్పితే ఇంకేవీ మాట్ల్టాడుకోనక్క_ర్లేదు అని చెప్పటం కావున్ను ఇది.
సత్యభామ సందేహాలకి (దౌపదికి కోపం వచ్చింది. “ఎంత మూర రాలివి! మం[కాలతో, మాయలతో, భర్తల్ని వళపర్చుకోగలమా? సత్ప్రవర్తన చూపించాలి” ఆంది--- “భర్తే స్త్రీకి దైవం ఇంకే దేవుడూ లేడు. నా భర్తలు పరస్ర్రీలమై మోహంపడితే అసూయపడను, కోపించను. నేను మ్మాతం పరపురుషుల్ని....ఎంతఆందగాడు గాసీ....ఎంత గొప్పవాడు గాసీ....కన్నెెళ్తి చూడను, భర్తలకన్న ముందుగా స్నానం చెయ్యను భోజనం చెయ్యను. నిద్రపోను, తలవాకిట నించోను....
వంటింట్లోంచి విమల వచ్చింది చేతులు తుడుచుకుంటూ. “ రేడియో పతివతలాగా- మాట్టాడుతోందేమిటి” అంటూ:
ఇై42 స్వీట్‌స్ల్లోమ్‌ 2
ఏదౌపది మాట్టాడుతోంది” అంది విశాల మొహం చిట్లించి.
విమల సూడీ దారం తెచ్చుకుని దుప్పటి చినుగులు కుడుతూ కూర్చుంది, వికాల (పక్కన, (దౌపది కబుర్హు వింటూ.
*నా భర్షలకి కాళ్ళకునీళ్ళందించి....స్నానాలకు సళ్ళ పెట్టి... భోజనాలు వడ్డిస్తాను. ఇహ్యాడుస్తాను. అంట్లు తోముతాను”
తెల్లబోయారు విమలా.,,,విశాలా....
“దౌపది కూడా అంటు తోముశుందా?”
“మాట్లాడకు. విను?”
ఆాీఅత్తగారికి "సేవలన్నీ స్వయంగా చేస్తాను. గురువుల్నీ, (బాహ్మల్నీ....అతిధుల్నీ స్వయంగా పూజిస్తాను. ధర్మరాజు పంక్తిని పద్ధెనిమిదివేల మంది (బాహ్మణులూ, యళులూ భోంచేస్తారు. వారందరికీ లోపం రాకుండా చూస్తాను మా కోటలో లక్షమంది పరిచారకులు నిత్యమూ అశిధులకు భోజనాలు వడ్డిస్తూ ఉంటారు. వాళ్ళంతా ఎలా పని చేస్తున్నారో....ఎక్కడ పొరపాటు చేస్తున్నారో ....కని'పెడుతూ వుంటాను, లక్షలాది ఏనుగులూ ,... అకలాది గ్యురాలూ .... లక్షలాది పశువులూ వున్నాయి మాకు, వాటన్నిటికీ ఆహారం 'పెళ్టు వాళ్ళందర్నీ నేనే నియ మించి--వాళ్ళ నడకలు పరికిస్తాను- రాచకార్యాలన్ని నేనే చూస్తాను. ఖజానాల్టో వున్న ధనమెంతో....ఐంగార మెంతో....రత్న రాసులెన్నో-ా- ఖర్చెంతో .... ఆదాయమెంతో అంఠా నేనే చూస్తాను.”
విశాలకి మతి త్రప్పి వెరిచూపులు చూస్తోంది రేడియో వంక,
విమల దుప్పటి కుట్టడం మానేసి .... *వం కోస్తోందిరా బాబూ “అంది ఈల పట్టుకుని, ”
“భర్తకి భార్యమీద ఛయగలిగిందా,...నగలూ....వస్త్రాలూ--- భనమూ సమకూరుస్తాడు, పిల్పలు పుడతారు. స్వర్గంలో కిర్రి వస్తుంది= కర్తలు: నెమ్మదయిననాష్య కదాని ఎక్కువ చనువు శీసుకోరాదు. కోపం చ స్తే వాస నాగువాములే, ఒక పక్క ఖెదురుతూ వుండాలి. స్రీకి,...”
స్వీల్‌హోమ్‌-2 లై4ీ3 వినల వొజ్గుషుండి లేచి టక్కున రేడియో ఆఫ్‌ చేసేసింది “వీళ్ళ ఇండి వెనక్కి నడుస్తోంది. ఈ మహిళామండలికి విమ్ముక్సి ఎప్ప చరా? మొగాక్ళు వింటే చెడిపోతారు కూడానూ.”
శ్యామలరావు గదిలోంచి వచ్చాడు కంగారుగా.
“వుంచి (ప్రసంగం వొస్తోంటే తీసేశారేం?.... మహిళా మండలిలో మన (గంజాల్ని గురించి ఇంత బాగా చెప్తారని నేనెన్నడూ ఎరగను. పెట్టండి తొందరగాలో
ఇంకో గదిలోంచి బుచ్చిబాబు వచ్చాడు--- “ఇప్పుడు మంగళ వోరతి పాడతారు వఏీమలా! బావుంటుంది.” అన్నాడు.
విమల కొరకొరా చూసి మళ్ళా పెట్టింది.
“*క్థాంత్ర మేటరు పోయిందండి" అన్నాడు క్యామలరావు, రేడియో ముందు కాపలా కూర్చుంటూ,
*ఏంవ్రపోతే అంత మంచిది. బురకే ఆరోగ్యం. మిగతాది వినండి. శరిస్తారో అంది, విమల మళ్ళా దుప్పట్లో చినుగులు వెదుకుతూ. చినుగులు పట్టుకోటంలో విశాల పెద్ద పెద్ద కళ్ళతో చాలా సహెయం చేసింది.
బుచ్చిబాబు బానింపట్టు చేసుకుని గోదదగ్గర బల్లమీద కూర్చున్నాడు కొత్త చందమామలో బొమ్మలు చూస్తూ.
గ. అంచేత తనకేమీ స్వార్థం ఎరక్కు౦డా. పెనిమిటి "సేవ చేస్తేనే పుణ్యమూ స్వర్గమూనూ...."
విమల విశాల భుజం మీదకి వొంగి= “పుణ్యం కోసం, స్వర్గం కోసం ఛేస్టే స్వార్ధం కాదా?” అని గుసగుసకాడింది.
విశాల నవ్వి దుప్పటి చాటు పెట్టుకుంది.
“*భ్రర్త మనస్సు రంజింపవేస్తూ నడుచుకోవటం పతివ్రతల ధర్మం... ఇవ్పుడా ధర్మాలన్నీ “తగ్గిపోతున్నాయి. _ కలికాల మహతంవరి పాప్తం ఇెదథుతోంధు. “మనంకూడా... మన ధర్మాలన్నీ గుర్తు భేసుకుంటూ
ఆళ్ళ వుంకాళల్లి, (దౌపడి చెప్పినవన్నీ విని సత్యభామ చాలా సంతోషించి...
244 స్వీట్‌ హోమ్‌ -2 మెచ్చుకుంది. ఆ (పకారం నడుచుకున్న ఏ న్ర్రీ అయినా. భర్తని ఆకట్టుకో వచ్చును. ఇక మంగళహారతి విందామా” అని ఆ వుత్కృష్ణ్ట [ప్రసంగం ముగించింది ముత్తయిదువు. “ఈవిడకి మొగుడు వుండి వుండడు. వీధ వాకిట్లో నీంచోవద్దని: (ద్రౌపది చెప్పే రేడియోల్లో కెక్కి ఉపన్యాసాలిస్తోందే[!” అంది ఏమల. “అంబా! దయగనుమా! జగదాంబా! దయగనుమా!”అని వాళ్ళంతా జగన్మాతతో ఘోష "పెడుతోంటే బుచ్చిబాబు తన్మయత్వంతో విన్నాడు, కాామలరావుకి చాలా కోపంగా వుంది విమల మీదా, విమల నిర్ణక్యుం మీదా,
మంగళహారతి కాగానే రేడియో ఆఫ్‌ చేసి పీమల వంక తిరిగాం “అంత మంచి [ప్రసంగం మద్యలో ఎందుకు తీసేళారు” అన్నాడు దెబ్బ, లాటకి దిగుతూ.
“ఎంతమంచి?* అంది విమల, కళ్ళు చిట్టించి సూచిలో దారం ఎక్కిస్తూ, విమల చేతిలో సూది వికాల లాక్కుంది, ఇద్దరూ కలిసి మెలిసీ. కృషిచేసి....దారం ఎక్కించారు.
“ఇప్పుడు చెప్పండి, ఇటు ఐదుగురు మొగాళ్ళ పది పాదాలకీ "సేవ. చేస్తూ....ఆత్తగార్ని పూజిస్తూ....వేలాది (బాహ్మల్నీ అకిధుల్నీ ....ఆహ్వా నిస్తూ....వొడ్డిన్తూ....అకలాది పరిచారకుల్ని.... సేవకుల్నీ... నియమిస్తూ... తీసేస్తూ వారి నడవడికలు కని పెడుతూ---ఖఇజానాలెక్కలుచూసుకుంటూ... రాజకియాలు చక్కబెడుతూ....జమా ఖర్చులు తనిఖీ చేస్తూ....అబ్బా!.... ఎంత జాకచక్యం! సర్వాంతర్యామికి తప్పితే ఇలాంటి శక్తి సామర్థ్యాలు... దేవలకైనా....దెయ్యాలకైనా వుంటాయా? మనిషి మాట సరేసరి"
“కళలన్న తరవాత కొంత అతిశయో క్రి శప్పదు. దాని 'భావం అర్థం చేసుకోవాలి గాసీ....”
“ఏమిటంట భావం? ,... భార్య, లర్తకన్నా ముందు గాలి పీల్చ కూడదటా. భర్త దగ్గిర వొదిగి వొదిగి హడల్‌ చస్తూ వుండాలిటా. భర్తకి
స్విటొవోమ్‌-2 245 చన మీద దయ గలిగేలాగ నంగనాచి వేషాలు వెయ్యాలిటా, తను పర పురుషుల్ని కన్నెత్తి చూదకుండా....బర్హ పర స్త్రీలని కోరుకుంటే సంతో షించాలిటా. శ్రీని వ్యక్తిగా గుర్తించే సమాజంలో మీరు మెచ్చుకునే ఈ. భావాలన్నీ ఎగిరిపోవూ?.... ఉంగుటూళ్ళో వున్న మా మేనత్త (దౌవది. చెప్పినస్లే చేస్తుంది. ఆ పల్లెటూళ్ళో తన కందుబాట్లో వున్న ఆడాళ్ళ నందర్ని మొగుడి దగ్గిరికి పంపించి మొగుజ్జి మంచి చేనుకుని.... ధాన్యం కొట్లలో ధాన్యం చాటుగా మాటుగా అమ్ముకుని నగలూ నాణ్యాలూ చేయించుకుంటుంది దబ్బు వడ్డీలకిస్తుంది. ఊళ్ళో పెద్ద పేరు... కీర్తి... డబ్బు....నగలు....బట్టలు, చేసే పని మాతం మొగుడికి ముండల్ని తార్చట౦. (దౌపది నిజంగా చెస్పిందాంట్లో భావం ఇదే. భర్త దయ. సంపాదించుకుంటే అన్నీ దొరుకుజాయని.... మంథశ్రాలతో మాయలతో మొగుడి (ప్రేమ సంపాదించాలనుకోవటం ఇంతకన్నా నీచం అవుతుందా?”
కాష్టామలరాప్పుకి కళ్ళనిండా కోపం వచ్చింది. బుచ్చిబాబు వంక చూళాడు. అతనైనా విమల్ని చివా ఫ్రేస్తాడని బుచ్చిబాబు తన్మయత్వంతో చందమామలో ఖేతాళకధ చదువుకుంటున్నాడు, ఆతని భుజంమీద ఫిరంగి. “పేల్చినా పట్టించుకునే స్థితిలో లేడు,
వికాల వారకళ్శతో శ్యామలరావుని పరికిస్తూ.... చిక్కులు పడ్డ, దారం ముళ్ళు విప్పుతోంది.
శ్యామలరావు విమల్ని చూస్తూ అన్నాడు-ోమనసాంప్రదాయాలు,.... తీ ధర్మాలూ ఆలా వుండేవి. వాటిని ఇవ్వాళ శప్పుపడితే ఎలాగో
“మన సాంప్రదాయాలు ఇంకా చాలా వున్నాయి. కుంతీ....సత్యవతీ. ....ఆందికా....తంబాలికా....అంకా తెలుసు మీకు. (దౌపది సరేసరి వాళ్శుంతా మనసాం[ప్రదాయాల (ప్రకారం,.... పెద్దలు చెప్పిన విధంగానే నడుచుకున్నారు. ఇవ్వాళ ఏ ఆదదైనాా ఇంకొ ఆదదాన్ని అనటం ఎందుకూ?....నేనే....నేనే (దౌపది నౌతాను. హర్షిస్తారా మీరు?”
అదిరిపడ్డాడు క్యామలరావు. బుచ్చిబాబు కేసి తీక్షణంగా చూభాడు; భేతాశకథ మీద చేశులడ్డం పెట్టి....మొహం పైకెత్తి....భేతాసడి ప్రశ్నలకి
246 స్విద్‌హోమ్‌-2 జవాబు ఆలోచిస్తున్నాడు మూతి బిగబట్టి బుచ్చిబాబు, విమల విశాల చెయ్యి గిల్లి-- “అటు చూడు మీ బావని.... సంజీవి పర్వతం మోసుకొస్తున్న హనుమంళతుక్యాగ లేడూ?” ఆంది నెమ్మదిగా, ఫక్కున నవ్వేసింది. విశాల, కంగారుపడి దుప్పటి అడ్డం "పెట్టుకుంది. విాల నవ్వుతో కొంచెం కదిలి బుచ్చిబాబు మొహం తిప్పాడు--- ఇ్యామలలాపుని చూస్తూ-- *ఆ యువకుణ్ణి రాజుగారు ఎందుకు బంధిం చారంటారు?,..., మందివాడేకదా ...? [ప్రజలకి మేలే చేఠాడు కదా?”---అని అడిగాడు ఆతృతగా, శ్యామలరావుకి చి(రెత్తుకొచ్చింది- “ఎందుకో పోనిద్దురూ.... మీరా పుస్థకం దొచేద్దురూ కాస్సేపు “విమలా! నువ్వు చెప్పు....అసలా యవకుడు రత్నాలన్నీ సంపా చించి [పజలకే పంచి "పెట్టాడు కదా? రాజుగారందుకు బంధించారు? విషుత నవ్వి- “ఇప్పటికి ఒక్క నెలన్నా భేతాళ కథకి జవాబు లెలిసిందా నీకు?.... ఎందుకలా బ్యుర పాడు చేసుకుంటావు?.... జవాబు అందులోనే వుంటుంది చదువుకోరాదూ....? అంది. “అంతే అంటావా” ఆంటూ బుచ్చిబాబు పుస్తకం మీద అడ్డం పెట్టుకున్న చేశులు తీసేకాడు. న శ్యామలరావు కంగారుపడి --“తర్వాత చదువుకోవచ్చు. లెద్దురూ? కాస్సేపు మాతో మాట్టాదండి. వదినగారు వఏవిజేవిటో (ప్రశ్నలు వేసేస్తున్నారు” అన్నాడు, బుచ్చిబాబు దృష్టి మళ్ళిస్తూ, బుచ్చిబాబు ఏమల్ని చూళాడు “నమిటి సీ (ప్రశ్నలు? అన్నట్టు, విమల బుచ్చి మొహంలోకి చూస్తూ నవ్వింది, లో కారత ఎమ్‌, ఎ ని షాక్‌ చేస్తాను. నా (ప్రశ్నలకి ఆతనే ఇష్పాలి” అన్న చూపు అది, “పిల్లలు వచ్చారంటే, “చందమామ నీకు దక్కదు, తర్వాత నీ ఇష్టం" అంది "పైకి
స్విట్‌హోమ్‌-2 247
“నిజమేనండీ! మీరు మాట్లాడుకుంటూ పుండండి. నేను గబగబా చచివేస్తాను" అని శ్యామలరావుతో చెప్పేసి- ఉత్సాహంగా భేతాకుడి వెంట బడ్డాడు బుచ్చిశాబు,
విశాల దుప్పటి మదతబెట్టి,...పాతచీరలో చినుగులు పట్టుకుని విమల కప్పగించింది.
విమల తలెత్తి క్యామలరావుని చూసి “న్చేనడ్రిగందాసికి చెప్పరేం?....” అంది.
శార్థమలరావు కస్సుమన్నాడు-“ఏమిటండీ చెప్పేది?....మీరు ఇష్టం వచ్చినట్టూ మాట్టాడుతోంటే....”
“సాంప్రదాయం....సాం్యప్రదాయం....! అన్నారుగా...”
“*అంపే అవన్నీ ఇప్పుడు తిరగదోడమన్నానా?”
“*వం?....తప్పా-ా[దౌపది స్రీ ధర్మాలు చెప్పిందని ముచ్చటపడి సోయారే!....అవన్నీ మన సౌంప్రదాయాలన్నారే!.... (దౌపది చేసినట్టు చేస్తానంటే తప్పొచ్చిందా మీకు?.... మీకు దుర్భరంగా వున్న సాంప్ర చాయాల్ని మ్యాతం తిరగదోడకూడదు. మర్చిపోవాలి. మీకు అనుకూలంగా వున్న ధర్మాల్ని....అస్తమానూ జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ... మీ పాదసేవ చేసుకుంటు బతకాలి. అంతేనా? ... ఆడదానికి ఐదుగురు మొగుళ్ళు వృండా అంటే మీ కెంత అనాగరికంగా. వుందో మొగుణ్ణి నవ్వుతూ పరశ్త్రీలకి అప్పజెప్పాలనటం నా కంత అనాగరికంగా వుంది. 'వక్తే, స్త్రీకి దైవం అనటం అంతకన్నా ఘోరంగా వుంది.
మన రేడియో మహిళలు ఎంత గొప్పగా ఎదిగారో చూడండి, ఇప్పుడా ధర్మాలన్నీ నశించి సోతున్నాయట! మళ్ళా ఉద్ధరించాలని రాస (త్రయం! అవి ఎంత అన్యాయంగా వున్నాయో... ఎలా. సంస్కరించు కోవాలో ఆలోచించరు. చచ్చిపోయిన సితులన్నిటినీ ఐతికించి.... కా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ తిరిగే ఆదవాళ్శమీద రుద్దాలని (ప్రయత్నం. దానికి మీలాంటి భారత యువకుల మెచ్చుకోలూ----"
248 స్వీట్‌ హోమ్‌-2 శామలరావు కోపంగా అన్నాడు. “పాళ్ళాత్య నాగరికతని గుడ్డిగా ఆరాధించేవాళ్ళు మా్యతమే ఇలా మాట్లాడుతారు." “అవ్పనవును ప్రాచీన సంప్రదాయాల్ని ఎంత గుడ్డిగా అయినా ఆరాధించవచ్చు.” ఏనా దేశాన్ని నేను ఆరాధిస్తాను. ఐ లవ్‌ మై కంట్రీ! మై రెలిజి యన్‌! మై కల్చర్‌! మై హోలీగాడ్‌! అండ్‌ ఆల్‌ మై పురానా స్టోరీస్‌" ఆన్నాడు పట్టుదలతో శ్యామలరావు, ఏమల నప్విలా “ఈ దేశం, మీదే కాదు, మాది కూడానూ... మేమూ (ఫేమిస్తున్నాంలా.. దేళన్ని! సజీవమైన మనుషుల్ని! ఘీ పృస్తకాల్లో పత్యివతల్ని కాదు. మీ గుళ్ళలో దేవుళ్ళని కాదు. మీ కుల, మతపిచ్చిని కాదు. మీ ఆనాగరికపు సంప్రదాయాల్ని కాదు మేమూ ఆరాధిస్తాం మా జన్మళూమిని! “మాది [పావీన దేళశంం మౌ సంస్కృతి గొప్పది. మా మతమే (ప్రపంచానికి. వెలుగు. మేము అంత వాళ్ళం ఇంతవాళ్ళం" అంటూ దేశాన్ని [తేజాయగంలోకి.... వేదకాలం లోకి వెనక్కి. వెనక్కి నెక్టేవాళ్ళంతా. డేళభక్తులు! భారత ప్యళులు! “అప్పుడేదో అయింది. ఇప్పటిమాట చూడండీ. ఈ మనుషుల్లో భేదాలూ ఆఅంచరాలూ, ఎక్కువ తక్కువలూ.... ఇవన్నీ ఎలా పుట్టాయో ఆటోచిం చండి'--- అనే వాళ్ళుంతా....[ద్రోహులు!....నా స్టికులు!.... పొళ్చాత్యులు మీ తాతలు నేతులు తాగారు. మీ మూతులు వాసన చూడాలి. మీకు తిండీ" తిప్పలక్కర్లేదు, మీ శరీరాల నిండా అన్నసారం జీర్ణించే వుంది. ఎంత అహంకారం!....ఏమైనాఆం.పే పాళ్ళాత్యభావాలు! మీసూట్లూ....బూట్టూ ---* మీ గొట్టాంపేంట్లూ.... షీ సిగరెట్టూ,... మీ క బ్బులూ.... పేకాటలూ...+ షీ పిక్నిక్‌ లూ, పార్టీలూ... రేడియోలూ....సినిమాలూ.... కార్టూ.... రైబా? మీ. చదుపులూ....డి[గ్రీలూ....ఉద్యోగాలూ.... ([ప్రమోషన్లూ.... మీ" (క్రాఫింగులూ, వావీలూ....ఇవన్నీ ఎక్కడి సాంప్రదాయాలు? స్త్రీ విద్యలూ *.వర్దాంతర . వివావాలూ, రిజిష్టర్‌. పెళ్ళిళ్ళూ... గర్భనిరోధాలూ"
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 249 కోర్టులూ....విడాకులూ ఇవన్నీ పాలీన మళ సాంప్రదాయాలేనా? ఇప్పుడు వాటిని కాదంటారా? పాళ్ళాత్యదేశాలకు వెళ్ళి ఆవుపేడ తిని (పాయళ్చిత్టం చేసుకున్న ఆచారాలు ఏ గంగలో గలికాయి? సాటి మనిషిని ముట్టుకుని శిరస్నానాలు చేసిన సంప్రదాయాలు ఏ మూల దాక్కున్నాయి? -ాదేకాన్నీ, మళ్తాన్నీ....కల్చర్‌నీ....ఘనంగా (దేమించే మీరు ఇవన్నీ ఎందుకు మూరనిచ్చారు? మీ నేషభాష లెందుకు మార్చుకున్నారు? మీ షోకుల్లో ఏది సనాతనం, మీ బ్మురలోకూడా బూజుభావాలు తప్ప! ఆచారాల కోసం మనిషి కాదుూామనిషి కోసం ఆచారాలు! నాగరికతా, అధునిక శ్వమూ ఎవరి సొత్తనుకున్నారు? ఎవరు (ప్రేమిస్తే వాళశ్ళస్వంతం. నా దేశాన్నీ, నా మఠాన్ని ఎప్పటికప్పుడు తీర్చిదిద్దుకోవటం నాకిష్టం నా- భారతమాత ఆరోగ్యం చెడిపోతే, నా వైద్య సంప్రదాయాలతో బాగుపడక పోతే....పాళ్ళాళ్య డాక్టరుతో ఆపరేషన్లు చేయించటానికి నాకేం అభ్యంతరం లేదు. (ప్రపంచంలో ఎవరి వైద్యంవళ్ల వాగుపడ్డాసరే.....మనం తయారు చెయ్యలేని ఏ దేశపు టానిక్కులు వాడినాసరే, భారతమాత ఎప్పుడూ ఆరోగ్యంగా ఉండాలి అదే నా కోరిక
“విమలా! ఈ యువకుడు చేసింది తప్పేనోయ్‌!....రత్నాలన్నీ (ప్రజలకి పంచి పెఫ్టే అధికారం అళని కేం వుంది? అది రాజుపని. అందుకే ఖైదులో పెట్టాడు. నిజంగా నేనలాగే అనుకున్నానుస్మీ!” అన్నాడు బుచ్చి బాబు కళ్ళజోడు వీసి మొహం తుడుచుకుంటూ.
వీమల ఎ(రగాచూసిలాోమిష్టర్‌ బుచ్చిదాబూ! చాలా సీరియస్‌గా మాట్లాడుకుంటున్నాం, మైండ్‌ యువర్‌ వోన్‌ బిజినెస్‌” అని వార్నింగ్‌ ఇచ్చింది,
“వమిటంత సీరియస్సు?” అన్నోడు మిచ్చిబాబు.
“నువ్వు మా మాటల్లోకి రానప్పుడు నీ కనజీసరం. నీ ఫెండ్‌ హి్‌సన్న కధ చదువుకో”
250 స్విటహోమ్‌-2 -శీఇదిగో! ఇప్పుడదే చదువుతూ"---నోరూరుతూంటే. కాయిలాలు తిప్పాడు. విమల శ్యామలరావుకేసి తఆ తిప్పింది. “మాట్టాడకుండా కూర్చు న్నారేం? నా దేళశం....నా సంప్రదాయం,...అన్నారు* ఆ సాంప్రదాయాళ్ళి మీ రెంతవరకూ పాటిస్తున్నారు?” శారమలరావు పౌరుషపడి---మీ ఇన్నయినా చెప్పండి. మీ “తర్కాలూ... (ప్రళ్నలూ....సందేశాలూ....సలహాలూ ఈదేళ హృదయాన్ని మార్చలేవు. మన పవత (గ్రంథాల్ని ....కించపరచలేవుో “మీ గ్రంథాల పమ్మితతని తర్వాత పొగుడుకోవచ్చు. ముందు నొ (ప్రశ్నలకి మీకు చాతనైనా జవాబులు చెప్పండి, వేదాల్లోనూ, వుపనిషళత్తు ల్లోనూ ....స్మృతుత్లోనూఇతిహాసాల్లోనూ.... మనఆచారాలూ.... ధర్మాలూ.- సం్యప్రదాయాలూ....వొక్కలాగ ఎందుకులేవు? ఒక్కులాగ లేవని మీకు తెలుసా? అవి మారుళూ వచ్చాయి తెలుసా? “అవన్నీ ఎవడికి తెలుసు?” అన్నాడు క్యామలరావు నిర్హక్యుంగాం “మిక్సు తెలిసే వుంటుంది. ఆచారాలూ సం(ప్రదాయాలూ....నమ్మ కాలూ ఎలా పుట్టాయో, ఎలా మారుతూ వచ్చాయో ఈనాడీ “నాగరికత కెలా చేరామో....అన్నీ తెలిసే వుంటాయి. చెప్పడానికి వొప్పుకోదు మీ మనసు, మనిషి శెలివి తేటలూ....ఆలోచనలూ పెరుగుళోన్న కొద్దీ... పాత నమ్మకాల్ని మార్చుకుంటూ....కొత్త నమ్మకాల్ని _ ఆహ్వానిస్తో వచ్చాడు. అందుకే [సావీన (గ్రంథాల్లో ఆచార వ్యవహారాలన్నీ వొక్కలొ ఉఊందపు వేదకాలంలో ఉన్న ఏవో ఆదారాలు తర్వాత కాలంలో తప్పు అయ్యాయ్బి. మహాభారత కాలంలోనూ మధ్యయుగంలోనూ....పొటించిన సంప్రదాయాలు మన కిప్పుడు. ఘోరంగా కనబడుతున్నాయి... అనాడు శ్యూదులూ స్త్రీలూ చదువులకు దూరంగా ఉన్నారు. సామాన్యులంతా మూఢత్వంతో మతకర్మకాందలకు లోబడి....సమాజాన్ని కొందరి “పెద్దలకీ -...అందులోనూ పురుషులకి అప్పగించారు. ఇవ్వాశ మనకి ఈ నిజాలన్నీ
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 251 తెలుసు, కానీ,.... పైకి చెప్పటానికి భయం, మనిషి అన్న తర్వాత,,,. బ్యురలో ఆతోచన వుండాలి *మాకదేమీ అక్కర్లేదు. మేము ఆలోచించం. మా పవ్మిత (గంథాలు నూరిపోసిందంతా నమ్మేస్తాం. మాకు స్వర్గంలో సీట్టు వుంటాయి" అని....బిగదీసుకుకూర్చుంటే మీఖర్మ పొమ్మంటాం”
“ఫి ఖర్మ అని నేనూ అనుకుంటున్నాను. మీ ౩ెంత దౌర్భాగ్యం. పట్టకపోతే మన పవిత్ర రామాయణ కథారతాల్ని....ఇలా ఆంటారు?”
“రామాయణ భారతాలు అనండి, చాలు. అ “పవితి వొద్దు”
వం ఎందుకొద్దు?....మీ రంత తర్కించినా అవి “పన్మిత్‌ (గంథాతే.”
“అని మిమ్మల్ని నమ్మించారు మీరు పుట్టకముందే.”
ళ్ప్‌న్టర్రూ నమ్మించకుండానే నాకు తెలుసు. అవి మన ఆర్య సంస్కృతికి (ప్రతివింబాలు.”
*అలా అనండి వొప్పుకుంటాను, అనాటి సమాజాన్ని మనకి చూపిస్తున్నాయనండి, చార్మితక పరిస్థితులు చెప్పేవిగా భావించండి మనిషి వాటిలోంచి ఎదిగాడనండి, కవిత్వపు సౌగనులు చెప్పండి బావుం టుంది. అలా అముతే అవి గొప్ప (గంధాలు అవుకాయి.. “పవ్మిత' (గంథాలు ఎందుకవ్యాలి?”
“ఎందుకయ్యాయో మీరే ఆలోచించరాదూ? ఈనాడు కుక్కగొాడు గుల్లా పుట్టుకొస్తోన్న ఏ కథలూ, నవలలూ, పది సంవత్సరాల పామైనా వుండవు. రామాయణ భారతాలుమనతాతల్నించి....ముత్తాతల్నించి....చదివి ఆనందిస్తున్నారు మన మనవళ్ళదాకా....ముని మనవళ్ళద్వాకా చదివి తరి స్తారు. మీలాగ మధ్యలో లేచి నాలుగు కేకలు వేసేవాళ్ళ....ఏ మూలకో' కొట్టుకుపోతారు” అన్నాడు శ్యామలరావు పిస్తూ.
అతని కోపం చూస్తే నిశాలకి చిరాకుపుట్టింది. విమల్ని "హెచ్చరికతో చూసింది. “ఎందుకీ తర్కం ఊరుకో” అన్నట్టు.
విమల లక్ష్య పెట్టలేదు. “ఎందుకు పవ్నిత (గందాలయ్యాయో చెప్పమంటే--అందరూ చదువుతున్నారు. కాబట్టి. ఎందుకు చదువులు.
ర5్‌డై స్విట్‌హోమ్‌-2
న్నారో చెప్పమంటే పన్మిత (గంథాలు కాబట్టి! అహా! ఎందుకిలా మీ మనస్సుని మీరు మభ్య పెట్టుకుంటారు? అవి ఎందుకంత పవ్మిత [గ్రంథా లయ్యాయో నేను చెప్పనా? వాటిల్లో "మతం" వుంది. దేవుషన్నారు దేవు శని పట్టుకుని--వాళ్ళ కధల్లోకిలాగి---వాళ్ళకి కష్టనుఖాలు కల్పించిగా వాళ్ళతో తప్పుడు పనులు చేయించి-- ఉత్త మానప మాతుల్హాగా నిల వెట్టి-- ఆనందించటం మీకు పవ్మితత! బాబోయ్‌! వీళ్ళు నాకు దేవుళ్ళలో కనపడ్డంలేదు. దేవుడింత మూర్చుడవడు, ఇన్ని అవకతవకలు చెయ్యడు, “నిజమైన దేవుడు గొప్పస్థాయిలో ఉంటాడు; దైవత్వంతో (ప్రవ శ్రిస్తాడు అన్నవాష్శ దౌర్భాగ్యులు. సాహిత్యం ఎప్పుడూ వ్యక్తిని సమాజాన్ని వతిబించిస్తూ వుంటుంది. రామాయణ భారతాలుకూడా అలాగే వున్నాలు- అప్పటి. ఆదార వ్యవహారాలతో, రాజ్యవ్యవస్థతో --యజ్ఞయాగాదు అతో! కాలంపారింది. ఆదారాలు మారాయి. వందలాది సంవత్సరాలు గడిచాయి... ఇప్పుడు బహు భార్యాత్య్వంగానీ--భ ర్తత్వంగానీ అంగీక రించం. సుమతి సూర్యుణ్ణి ఆపిందంపే నమ్మం, రాముడు శూదుణ్జీ చంపాదంపే మెచ్చుకోం, రాజకీయంగా గానీ సామాజికంగా గానీ ఈ చాటి తీరుతెన్నులు వెనకటి. పరిస్థితులతో పీకిభపీంచవు అయినా పూర్వం కధలకి--(పాచుర్యం తగ్గలేదు, అనాగరికతలూ, అతిళయాలూ అమాను షెలూ, పవ్మిత మత సంస్కృతిగా చలామణీ అవుతున్నాయి, నిజమైన సౌహీత్యం---దాని కాలం దాటిపోయిన తరువాత నంచాలి, అంటే, దాసికి [ప్రజలమీద ఉండే (ప్రళావం తగ్గాలి. అది చర్మితగా మాత్రమే నిలవాలి. “కన్యాశుల్కం” రాసిన రోజుల్లో ఆది కొంఠమందిని (పచావితం శేసి మార్చి వుంటుంది. ఇప్పుడు మనం చదివితే ఆ “రోజులు అలా ఉండే వన్నమాటొ అనుకుంటాం. కనీసం దాని (ప్రభావంతో వరకట్నాలు సీచమన్న ఊహ అయినా రానివ్వం, మళ్ళా వీటి నిషేధం కోసం కొత్త సాహిత్యం రావాలి. సమస్య పరిష్కారం అయిపోగానే సాహిత్యం చర్మితగా మారుతుంది-ా “కన్యాశుల్కం ఎలాంటి చరిత్రో-భారత
స్వీట్‌ హోమ్‌ -2 253, రామాయణాలు కూడా ఆలాంటి చర్మితలే. కాని అవి ఇప్పటికీ వున్నాయి. కారణం ఏమిటి?---అవి చాలా పవ్యితం అనే గాథ నమ్మకాలు. ఇతర [గంథాలకు లేని పవ్మితత వీటికెలా వచ్చింది? ఆలోచించరు సరికదా---ఈ కాలం పుస్తకాలు నిలుస్తాయా అని వెక్కిరింత! నేను [(డాయర్‌లో దాచు కున్న నవలలన్నీ తీని---మొయ్యలేనంత (గంథం తయారుచేని--వాక నారదుణ్ని-ానలుగురు మునీశ్వరుల్ని నృష్టించి-వాళ్ళతో- ఈ విమలచేత విరచితమైన (గంథం -ాసాఇాత్తూ లఅత్మ్మీనారాయణుల చర్మిత. ఇందులో రమేష్‌ నారాయణుడే సుజాత లీ అంశ. భగవానుడు, కలియగంలో ఈ విధంగాపుట్టి లీలలు చూపిస్తున్నాడు. విమల ఎవరో కాదు. సరస్వతి కుడిచేతిలో వుండే ఎ్యరతామరలో మధ్యరేకు ఈమె, సరస్వతి అను [టగహంవల్లి ఇలా పుట్టి సాహికీసేవ చేస్తోంది. ఇది చదివిన వారికి-- ఉద్యోగాలు - ప మోషన్లూ--- పెళ్ళిసంబంధాలూ యా న్కూళ్ళులో సీట్లూ--- సినిమాల్లో వేషాలు---అన్నీ లభించి సుఖవంతమైన జీవితాలు గడుపు తున్నారు-అని చెప్పిసే--నా పుస్రకమూ వుంటుంది పది చరాలపాటు. (పజల ఖర్మకాలితే ఇంకా ఉంటుంది యుగాఅపాటు”
“ప్పి కెందుకింత అహంకారం?”
“ప్సి కెందుకింత దురభిమానం? నిజానిజాలు తిలునుకోవటానికి మీ కెందుకింత పిరికితనం? నాది అహంకారం కాదు. సజీన వైతన్యం. నేను రామాయణ ఖారతాల్ని చర్మిత దృష్టిలో మ్యాతమే చూస్తాను. కళా దృష్టిలో ఆనందిస్తాను. రాముడంటీ [పేమా-జాలీ, కృన్ణుడంటే. ముద్దూ, మోహంవుంటే వుండవచ్చు. ఆ కథల విషయంలోనే. అంత మ్యాతాన (దౌపది ధర్మాలతో సీత పాౌత్మివత్యంతో ఆగకూడదు. ముందుకు నడవాలి. ముందు కాలానికి ఏ ఆచారాలు పనికొస్తాయో---ఏ భావాలు సరిపదతాయో --అవే ఏర్పరచుకోవాలి. 'నిన్న'లోొంచి *ఇవ్వాళిలోకి వచ్చిన నేను- ఎం ఆేపు'లో 'కెళ్ళటానికి సిద్దమైవంటాను. మీల్లాగ యుగాల వెనుక కునికి పాట్టు పడుతూ నడవటం నా ధర్మానికి విరుద్దం!”
డై5డీ స్విట్‌హోమ్‌-2
*వ్పేము [కేతాయుగంలో వుంటాం సరే. మీరిప్పుడే ముష్పయ్యో శతాజ్ధంలోకి వెళ్తారు కాబోలు.”
“వెళ్ళను. శంఖంలో సీళ్ళపోని తీర్ధమైందంటే నమ్మే కాలంలో మాతం వుందను. “నుందరకాంది చదివి వర్దాలు కురిపిస్తామనే వాళ్ళని మెచ్చుకునే కాలంలో మాతం వుండను.”
“ఈ లెక్కన ఇప్పటికే మీరు వెయ్యేస్థ ముందున్నారు"అన్నాడు కార్థమలరావ్వ పళ్ళు కొరికి
“విమలా! పాపన్న---అబ్బ ! చాలా మంచివాడు కచూ!ాా ఎప్పుడూ ఏదో మంచి మంచి పనులు చేస్తుంటాడు” విమలని పిల్చి బుచ్చి బాబు పాపన్న బొమ్మలు చూస్తూ తెగ మెచ్చుకుంటున్నాడు,
“అయిందా మీ చదువు? అన్నాడు శ్యామలరావు నిష్టారంలో, కోపం మిళాయించి,
“సిరియల్‌ వుందండి! వొక్కసారి చదివేస్తాన” అని మళ్ళా పేజీలు తిప్పబోయాడు బుచ్చిబాబు
శ్యామలరావు చటుక్కున కుర్చీలోంచి లేచి. బుచ్చివాబు దగ్గిరికి వెళ్ళాడు- “తర్వాత చదువుకోవచ్చులేండి. ఈవిడ తెగ ఉపన్యాసాలిస్తు న్నారు. కాస్త మీర కూడా వినరాదూ?” అన్నాడు.
“నేను రోజూ రెండుపూటలా వింటోనే ఉంటాలెండి. మీరు కాని వ్వండి” అని మళ్ళా బుచ్చిబాబు చందమామలో “కృష్ణావతారం' తెరిచి భక్తిగా కళ కద్దుకున్నాడు,
“అదిగో! -కృష్ణుడంటే ప్పీకెంత భక్తి--అదే వెక్కిరిస్తున్నారు వదినగారు.”
“ఆపిడతో వాదం "పెట్టుకుంటే షీ బ్యర చెడుతుంది.”
“రుజువుకి బుచ్చిబాబు తలకాయ ఎస్టైదటే వుంది”--- నవ్వింది విమల,
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 స్త్‌
“న్మీర్రూరుకోండి.” అని విమలని కసిరి---మళ్ళా బుచ్చివాబుకి న్న చెప్పటం మొదలెట్టాడు క్యామలరావు--- *ఆద్రిక్రాదండీ! మీరు వున్నభ్లై ఆవిడా ఉండాలని ఎందుకనుకోరూ?”
“అనుకుంటాను. పనదు జగమొండి. లాభంలేదు,” వుస్పురని నిట్టార్చిల“అఆసలు మొన్న జ్యోతిష్కుడేం చెప్పాడో తెలుసా? నా సరదా కొద్ది పదిరూపాయలిచ్చి---పిల్దలిద్దరూ--- మేమిద్దరం మొత్టం పది చేతులూ చూపించుకున్నాం “మా వాడేమో డాక్టర్‌ చదువుతాదట. చిట్టితల్లి లాయ రాతుందట నాలాగే.
“ఉద్దరిస్తుంది సీలాగే,”" విమల.
“ఇదిగో, నువ్వడ్డురాకు” బుచ్చి్‌ బు కోపం.
“నేనేం అడ్డుకాలా! ఆ జ్యోతిమ్యడు చెప్పిన ముక్కే కాపకం చేస్తున్నాను.”
“వింటున్నారా నేను చెప్పేది?-ా అసలు మా అవిద ఆడది కాదట.”
బెదిరాడు శ్యామలరాపు. వెరిచూపు చూళాడు, ,
“అబ్బ! కిందటి జన్మలోనండీ!-- 'గిన్‌లాండ్‌ లో మొగాడై పుట్టిందట."
“అడి సంగతిగొ అన్నట్టు విమల్ని గొంగళి పురుగును చూసినట్టు చూళాడు క్యామలరావు- “ఫ్రక్టప్టోశ్రే రావూాయణ ఖభారతాలమీడ భక్తి లేకపోవటం ఏమిటి?” |
వీమల్క విశాల చెయ్యిగిల్లిలాోనీ మొగుడు చూడు ఎలా చూస్తూ న్నాడో నన్ను" అని కళ్ళతో పైగచేసింది.
విశాల పెదిమల దాటని నవ్వు నవ్వింది. |
శ్యామలరావుని అళ్చర్యంలో ముంచేసి....తను మళ్ళా | కృష్ణావ కారం'లో మునిగిపోయాడు బుచ్చివాబచాహకాత్తుగా గుర్తొచ్చి- ను వి ఆసలు సంగతి మల్చేపోయాను. విమల దగ్గిరెప్పుడూ నా మాట నిగ్గ
256 స్విట్‌హోమ్‌-2 వెప్పేకాడు. అంత పెద్ద జ్యోతిష్కుడు చెప్పింతరువాత..,.నా మాట నెగ్గించుకుంటే చూ్యూతం ఏం బావుంటుంది చెప్పండి?” “చాల్లే. నమ్మేస్తున్నాడు నీ [బదరు,...” అంది ఏీమల, ళీ అబద్ధమా?” ఆని వురిమాడు బుచ్చిబాబు,
విమల క్యామలరాపుని చూసి నవ్వుళూ “మనం మాట్లాడుకుందాం
చూర్చుందురూ! మీ అన్నగారి సాయం ఎందుకూ?....” ఆంది. “హెయం ఏమిటి? నాకేందుకూ?...,ఆ మాం. నేను చెప్పలేనా?” “అదే మర్కి మీరే ఆలోచించండి, వెనక రోజుల్లో....కుల వ్యనస్థ బలంగా వుండేది. స్త్రీలకి స్వేచ్చలేదు. స్వర్గనరకాల మకోన్మాదం. నమ్మ లేనీ ఆచారాలు, అయినా మన దృష్టి ముందుకుపోదు, మనదేశం ఎవడో హాలిస్తున్నాడసీ....మన సిరిసంపదలన్నీ దోచుకుంటున్నాడనీ.... గోల పెట్టి స్వాళం్యతం తెచ్చుకున్నాం, మరి, ఈ నమ్మకాల బానిసత్వం మాటేమిటి? మన తలకాయాల్ని పాఠకాలం వాళ్ళ హైలించటంలేదూ?....మన సుఖ కాంతుల్ని ఆనాగరిళులు దోచుకోవటంలేదూ!....శతాభాల తరబడి పాగా ... ల్ఫిందేనా ఇది?....ఈనాడు జక కష్టజీవికివున్న తృ ఫ్రప్‌మిటి?.... అట్టడుగు కులం వారికున్న రక్షణ ఏమిటి?.... ప్రీలకున్న "స్వెచ్చ ఏమిటి?....ఇన్ని అవకతవక లతో ,...అంతరాలతో........ ఏ సమాజం " బాగుంటుంది?.... ఏ దేశం నుఖపడుతుంది?,.., ఇల్లు బూజుపడితే దులుపకోవటం ఎంత ఆరోగ్యమో, సాంప్రదాయాలు అనాగరిక మైతే సంస్క 6ంచుకోవడం అంత ఆరోగ్యం. అందరికి [వొకే స్థాయీ....హక్కులూ ,ఎందుకు కల్పించుకో కూడదూ?....ఈ చూర్చువల్ల ఎనరు నష్టపోతారో.,..వాశ్ళే సమాజం మారకుండా వెనక్కి లాగుతూ ఉంటారు. పెద్ద కులాలవాళ్యు ఆధిపత్యం వొదుబుకోలేక....చిన్న కులాలవాళ్ళుని సమదృష్టితో చూడరు. భూస్వా ములు, కూలివాళ్ళని మనుషులుగా భానీంచరు. అలాగే పృరుషప్పంగవులు....
శమ "పెత్తనం పోతుందని..., స్త్రీలని వ్యక్తులుగా గు ర్షించళు.”
స్విట్‌హోమ్‌-2 దభా
“ఇప్పుడు కూడా స్త్రీలని గుర్రించకపోవటం ఏమిటండీ? ఎప్పుడో కొంత అన్యాయం జరిగిందంటే వొప్పుకోవచ్చు. * ఇప్పటి న్రీలకేం తక్కువ?”
విమలం, ఏ?ాలనిచూసి నవ్వీ....బుచ్చిబాబుని చూసింది. బుచ్చిబాబు సీరియస్‌గా ఆలోచిస్తున్నాడు, చందమామలో బొమ్మల పోటీకి జంట వాక్యాలకోసం అతనా విధంగా పది సంవళ్సరాలనుంవీ నెల నెలా అలో చస్తోనే ఉన్నాడు. చాలాసార్హు అతనికి చాలా గొప్ప భావాలు స్పురిస్తాయి. ఓ నెల తెగ ఆలొచించి “ఇక్కడ ఇది ఉంది. అక్కడ అది వుంది. అని రాసి విమలకి చూపించాడు విమల పెన్ను పుచ్చుకుని.... “వెంటనే పదిరూోహోయలూ పంపించెయ్యండి. చాలా ఆవసరం” అని రాసి ఆ కార్డు పోస్టుకి సంపింది, ఆ రాత్రినించే బుచ్చిబొబుకి కలలు (ప్రారంభమయ్యాయి. తన పేరు చందచూమలో పడ్డట్టూ.... ఆ పదిరూపాయలు పెట్టి విమల బిందెడు నున్నుందలు చేనినట్టూ!....ఆ కలల వర్ష్దన _వినరేక విమల వారం రోజుల తర్వాత గుండ్రాయిలంత సున్నుండలు చేసి పెట్టింది,
“స్పన్నుండల్లాగే లేవు” అన్నాడు విరక్రితో ఆ నెల ఫైటో బహుమతి బుచ్చిబాబుకి రాలేదు
“ఎందుకు రాలేదు?” అన్నాడు ఆళ్చర్యపోయి.
“ఆదే వొస్తుంది. మళ్ళా ఆ మాటకే రాసి పంపించు. ఏ బొమ్మల ' కైనా సరిపోతాయి" అంది విమల ఓదార్చి |
“అకడ అది వుంది....ఇకగాద ఇది వుంది” అనే జంట వాక్యాలు
అరం పు ప డు చందమామ వాస చలించ నాలుగైదు నెలలవరకూ రాసి పంపించాటుః కాల లేదు, చాలా పట్టుదలగా బుచ్చిబాబుకి బహుమత్‌ రానివ్వకుండా. చకార చు
దుర్మార్గులు!
న ్ట క్తుద'
“విమలా! ఈ నెల బొమ్మలు బోలా లేలిగ్గొ వనాలు. ఇక్క వ అచెటు వున్నాయి, పిల్లలూ ల్లణా శక6ఐి ,ని లున్నారు. ఇక్కదే పూ ళం! అన్నాడు విమల్ని కుతూహలంగా పువ్వులూ గిన్వలూ' అని రాయనా? ==: చూన్తూ,
258 స్వీట్‌ వోన్‌-2 వషుల తలపట్టుకుని--ోనీకు పుణ్యం వుంటుంది. వా వార్నింగు శివ్వకుండా చూడు, ఆ కార్డు డబ్బులుంటే పిప్పర్మెంట్లు కొనుకో శావచ్చు ని దేవుళ్ళనీ వాదిలేశాం. ఈసారి భయంలేదు. స్రీ గురించి చర్చి స్తున్నాం. కాస్సేపు నీ చదువు కట్టిపెట్టు అని బతిమిలాడింది. “అవునండీ! మీరింక రాక తప్పదు" అన్నాడు శ్యామలరావు. “ఆది కాదు విమలా! ఈ బొమ్మలు....నువ్వూ ఆలోచించలేవూ?” “అబ్బబ్బ! “చందమామ” పట్టుకుంటే చిన్నపిల్లలకన్నా అద్ధాన్నం. కాస్పేపు వూరుకోవోయ్‌! త్రీ "స్వేచ్చ గురించి మాట్టాడుకుందాం.” “యేం? ఇప్పుడు ్శ్రీకేం తక్కువైంది?” అన్నాడు విసుగ్గా మొహం చిట్టింవ బుచ్చి. “నేనూ అడే అన్నానండీ!....ఇప్పుడు స్రీలకేం తక్కువ?” రెట్టిం చాడు శ్యామలరావు బుచ్చిబాబు శ్యామలరావుని (పేమగాచూచి--నా మాట వంటారా? ==... ఆవిడతో వాదం పెట్టుకోకండి... యేనిటో..., తాత్విక విప్ణవం....[ప్రజా హక్కు_లు..., నిజమైన కమ్యూనిజం.... స్త్రీ వ్యక్తిత్వం, సోషలిజం __ అంటూ ఎక్కడెక్కడి మాటలో మాట్లాడుతుంది. అవన్నీవింటే నిషాలో పడ్డట్టు....మనం ఇంకా స్రీలనెంతో ఉద్ధరించాలని సరదా వేస్తుంది. ఎందు కొచ్చిన గొడవ.... రేడియో పెస్టేసుకోండి. కర్ణాటక సంగీతమైనా సరే” అని బోధించాడు, శ్యామలరావు అడ్డంగా తల ఆడించాడు, “మ్టీరలా ఆఅంపే ఓప్పు కోను, స్రీలకేం లోట?....మనతో సమానంగా చదువుకోనిస్తున్నాం,... “అవునవును. చదువుకోనిస్తున్నాం"-- బుచ్చిబాబు, “మిరెవరోయ్‌ స్త్రీలని చదువుకోనివ్వడానిక్రి?” “పోన్సె! చదువుకోనివ్వటంలేదు"-బుచ్చిదాబు, “నువ్వెవడివోయ్‌ చదువుకోనివ్వక పోడానికి? బుచ్చిజాబు వేలగా క్యామలరావుని చూచి. “నేనన్నానా? వలం చిన్లేదు మీరు, ఈ మనిషి తిక్క మీకు తెలీదు. గ్రినొలాండ్‌లో మొగాడై వుట్టిండన్న మాట మర్చేపోయారా?” అన్నాడు,
స్విట్‌వోమ్‌-2 259 శ్యామలరావు వినిపించుకోకుండా విమలకేని రోషంగా చూసి- “ఆయితే మీ అవివృద్ధికి మా సహకారమేమీ అక్కర్షేదా?” అన్నాడు.
“ఆ్పుక్క్యర్లేదు.. అభివృద్ది మనిషి జన్మహక్కు. ఎలా ఎదిగి, చాన్నెలా సాధించాలో మాకు తెలుసు. మీరు ఆధికారం చూపించి వెనక్కి లాగకుండా ఓ మూల కూర్చోండి. చాలు
“వేము మూల కూచుంటే మీరు వీధుల్లో కొస్తారన్నమాట.”
“ఆం వస్తాం. మూలళట్టోంచి మీరూ లేచిరండి. వీధుల్లో మ్మాళం మాకడ్డం రాకండా తిరగండి.”
“*ఇది చాలా దారుణం” బుచ్చిబాబు,
“ప్పిక్రూరుకోండి నేను మాట్లాడదతాను”---అద్డ్దంవచ్చాడు క్యామల శావు--ో*సరే! చదువుకోటానికి మా సహకారమేమీ అక్కర్లేదు. మరి "పెళ్ళిళ్ళ విషయమో....కట్నాలు తీసుకోకండా "పెళ్ళిళుచేనుకుంటున్నాం. దాని మాపేమిటి
బుచ్చిబాబు మొహం వెడల్పయింది.
విా౪ల భయం భయంగా చూస్తోంది
“క్మనకో!,... మీ కట్నాల రహస్యం ఎవడికి తెలియంది?” తర్వాత ....అత్తారినీ....'పెళ్ళాన్నీ సాధించి పొడుంచేసేవాని మాటేమిటి
“ఎవరి సంగతి?” అన్నాడు అదిరిపడి శ్యామలరావు.
విళల భయంగా విమల చెయ్యి నొక్కింది.
“జాలామంది సంగతి మా పక్కింటి మామ్మగారి మనవరాలి కామధ్య పెళ్ళి చేఠాచు. చాలా అందంగా ఉంటుంది. మూర్చపోయి... కట్నాఅవీ త్యాగంచేసి.... ఆదర్శంగా "పెళ్ళి చేసుకున్నాడు. కొన్నాళ్ళకి ఆ మూర్చలోంచి తెలివి పుట్టింది. పెళ్ళాం అందం పాతబడి చవకైపోయింది. అప్పట్నించీ కట్నం తీసుకోనందుకు చాలా పళ్చాత్తాపం మొదలైంది. "పెళ్ళాన్ని ఏడిపించటం మొదలెట్టాడు, స్కూూటరో - కేడియో[గామో.... రత్నాలహారమో,....ఏదో ఒకటి తెమ్మని....పుట్టింటికి పంపించేసాడు. పాపం వాశ్ళెక్కడ తేగలరు?.... బెంగ "పెట్టుకుని ఏడుస్తున్నారు. ఇదేనా మ్‌ యువకరత్నాల ఆదర్శం?”
260 స్వీట్‌ హోమ్‌-2
“నేన్నమ్మను. ఆవిడేం దెబ్బలాటలు పెట్టుకుని వచ్చిందో!”
“కాదులెండి. సుశీల మంచిది" అన్నాడు బుచ్చిబాబు, విమలకి సాయంగా.
కస్సుషన్నాడు శ్యామలరావు. “మీరట్టా మాట్టాదకండీ! ఆంత ఆదర్శ యువకుడు....భార్యని డబ్బుకోసం పంపించేస్తాడా?”
“అయితే నేను వెళ్ళి ఆ పిల్లని తీసుకురానా? బుచ్చిబాబు నోరు మూయిస్తాకేమోగానీ ఆ పిలి నోరు మూయించగఠఅరా"* ఆంది విమల: లేవబోతూ.
జ్ప్సిస్ర పిల్ల ని తీసికొచ్చి....నా దగ్గిర నాటకం ఆడీస్తారో! ఎవడికి తెలుసు”
“అయితే మీకే వెళ్ళండి ఎదం చేతివేపు వెళ్ళి సుభదమ్మగారిల్లె క్క_డని అడగండి. సుశీలని విమల రమ్మందని చెప్పి తీసుకురండి
విమల ద్రబాయింప్పకి తెల్ల బోయాడు బుచ్చిచాబు, సుశీల నికేపంగా. వుంది. మొగుడితో పేచీలేమీ లేవ,
కొంచెం జంకాడు క్యామలరావు,
“ప్ప? వెళ్ళరేం? ' ఆంది విమల,
“ఎవరో ఉంటారు అలా. అందరూనా?”
“అందరిలో చాలామంది. ఇంక మార్చెక్కడ?.... సుశీలసలు మొగుడి దగ్గిరికి వెళ్ళనంటోంది. పుట్టింటివాళ్ళు మళ్ళా దర్దాగా చదివిసా,. మంటున్నారు.” జ ై
అ చదివించే డబ్బు పెట్టి, అల్జుడడిగిందే ఇచ్చెయ్యరాదూ?....కాప రాలు నిడదీస్తారాఖొ
“డబ్బుమీదే నిలబడ్డ కాపరాలు కూరిపోక ఏమాతాయి? ఈ మొగు శృనీ....కాపరాల్నీ అంటి పెట్టుక్కూచుంటే ఆడచాని సమస్యలెలా పర్‌ ష్కారమౌతాయి?”
క్యామలరావుకి కంపరంగా వుంది. ఈ మాటలన్నీ పిశాల వింటోందా? ఎంత పొరపావైంది ఇక్కడ దిగటం? ఆణచలేని కోపంతో
స్వీట్‌హోమ్‌-2 261 కొట్టొచ్చినట్టు చూస్తూ.... “ఏమిటండీ సమస్యలు?....సమస్యలు! ఎక్కడో ఏదో అయిందని” అంటూ చిరాకుపడ్డాడు,
“ఎక్కడో ఏదో కాదు....మీరలా చిందులు తొక్క కుండా- కాంత్రంగా మౌట్టాడండి. శ్రీకి అడుగడుగునా సమస్యలే...”
“ఏవిటా....స....మ....స్యలు?”
“*వవిటా?,...ఆదది కదలటం సమస్య, మెదలడం సమస్య నినిమా- 'కెస్ణే ఎక్కద కూర్చోటమో సమస్య బస్పెక్కితే ఎక్కడ నించోటమో సమస్య. రోడ్జెక్కెతే ఎలా నడవటమో సమస్య. చదువుకోటం సమస్య.. "పెళ్ళి చేసుకోవటం సమస్యం ఆ పెళ్ళి నిలువుకోనటం సమస్య _ స్వేచ్చ కాపాడుకోవటం సమస్య, వ్యక్తిగా నిలబడటం సమస్య... (బతకటమే "పెద్ద సమస్య.”
“బాబోయ్‌ ! ఇన్ని సమస్యలున్నాయని నాకు తెలీదే” అన్నాడు బుచ్చిబాబు తెల్టబోయి.
“జుం వుంటాయి ఉన్నవీళేనివీ కల్పించుకుంటే ఇంకా వుంటాయి అన్నాడు శా్థమలరావు పళ్ళు నూరుతూ.
విమల హేళనగా చూసింది. “ఉన్నాయోలేవో మీకేం తెలుస్తుంది! హృదయస్పందన వున్నవాళ్ళకి తెలుస్తుంది. ఆలోచించటం చాతనైన వాళ్ళకి తెలుస్తుంది. ఏ ధనవంతుల్డో.... ఆఫీసర్‌ నో.... పెళ్ళాడి... వాడి హోదామాటున....వాడి. కార్లలోబడి తిరుగుతూ _...క్పబ్బుల్లో పేకాడి.... తాగి తందనాలాడే....ఆడ గాడిదలా మీకు నిదర్శనం:...వీరల కోసం- అలిగి నగలకోసం ఏడ్చే....వెరిము౨డా కూతుళ్ళా మీకు నిదర్శనం?-- చూడండి దేశాన్ని. మనుషులుగా చూడండి స్త్రీలని. మన దాంపళ్యాల సాగసు చూడండి, మన గృవిల సుఖకాంతులు చూడండి, మన గొప్ప సమాజపు స్థాయి చూడండి, నిజాన్ని చూడలేని ఆంధులు కాకండి. షీ హృదయాలికి కళ్ళు ఇచ్చి చూడండి. తెలుస్తుంది మీకు, స్రీ ఏమిటో... త్రీ సమస్య లేమీటో....”
17]
ల్తగ్రై సిట్‌ హోమ్‌-2 భారమలవావు. నిర్ణక్యుంగా చూకాడు-ా “ఈకాలంలో యనా ఎక్కడ "పేరుకున్నాయి సమస్యలు? ఇప్పుడంతా సమానమేనని వర గు తున్నారుగా?”
విమల తీషణంగా చూసింది--"మీకేం కష్టంగా వుండదా స్త్రీల అళ్బత్వం మీద మీకేమైనా ఆమూలాఇభిప్రాయాలున్నాయా?”
“ప్పిర్సు ఎంత గింజుకోండి మా స్థాయి మీకెప్పుడూ రాదు. మీకసలు మెంటల్‌ ఠెవెళ్‌ లేదు. సోషల్‌ వైఫలేదు. పుట్టిల్లూ.... ఆత్తిల్టూ.... రెండు సెనిమాహాళ్యూ....నాలుగు పక్క_సందులూ మహాఅయితే పురుళ్ళు పోసు కున్న ఆసుష్మతులూ.... అక్కడి నర్సులూ....అంతకు తస్ప ఖీ శేవీ తెలీదు. మీ ఆలోచనలు దూరం వెళ్ళవు, ఏ విషయాన్నీ మీరు వికాల మైన దృక్పథంతో ఆలోచించలేరు” అన్నాడు క్యామలరావు వెటకారంగా,
బుచ్చిబాబు బాసింపట్టు వేనుకున్నాడు రక్షిగాా వినటానికి. వికాల దిగులుగా చూసింది విమల్ని--ఏదో బాలా గొప్ప జవాబు చెప్పి నోరు మయూయించమనసి. ఏమలకి ఎంత కోపం వచ్చిందంటే....మామూలు చిలిపితనంతో నవ్వాలని ప్రయత్నించినా నవ్వు రానంత కోపం. “అబ్బా! చాలా ఎత్తు మెంటల్‌ లెవెల్‌ గాళ్ళు బయళల్టేరారు. ఎంత వున్నతమో మీ స్థాయీ చేష్టలూ....పనులూ ఆళోచనలూ....మీ మొహాలూనూ! పాపం స్రీ మెంటల్‌ అవెల్‌కోసం....సోషల్‌ లైఫ్‌కోసం.... స్త్రీ విశాలత్వంకోసం చాలా బాధ పడ్డారు. అందుకేనా (దౌపది ధర్మాలతోనూ....సీత [పాతివత్యంతోనూ [గంధాలు సృష్టించి ,..అతి పవ్మితంగా మోసుకొస్తున్నారు-యుగాల వెనక నించీ? త్రీ పీధిగుమ్మంలో సిలబడగూడదని చెప్పిన (గంథాన్ని.... భక్తితో మెచ్చుకున్నారు? అదే. ఆచారాలు జీర్ణించుకున్న ఆడడానికి సోషల్‌ లైఫ్‌ లేదంటున్నారు. “భర్త దయతో నగలూ చీరలూ, సంపా చించుకోమని తరతరాలనింపీ బోధిస్తున్నారు. దానికే అలవాటుపడ్డ అడ చానికి వ్యక్తిత్వం లేదంటున్నారు. భర్తే దైవం అని నూరిపోసి.... స్వర్గ నరకాలు సృష్టించి, భయ పెట్టి....ఇవ్వాశ ఆడదాసి ఆలోచనలు విశాలంగా ఫోలేవంటున్నారు. ఆడది ఇంత సంకుచితంగా ఐతుకుతోందంటే కారణం
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 263 ఎవరు? ఆడదానికి హద్దులూ--- ఆంక్షలూ-లా పాచివత్యాలూ-- ధర్మ వన్నాలూ--విధించిందెవరు? ఆడదాని జీవితాన్ని-- అత్తింటికి పుట్టి-టికి మొగుడికి కట్టి పడేసిందెవరు? ఆడదాన్ని ఎప్పటికప్పుడు దౌంగ సితులతో--- ఎదగకుండా అణిచిపెట్టిందెవరు?--- మీరు! చాలా ఎత్తు మెంటల్‌ లెవెల్‌ వున్న మీడ!,.... ఏ మెంటల్‌ లెవెల్‌తో ఆడదాని కోసం
' అమానుషమైన ధర్మాలు రాకారు?.... శ్రీని స్వాతంత్ర్యానికి అర్హురాలు కాదని చెప్పారు?....[ప్రాణమున్న స్త్రీని, సజీవ దహనం చేళారు?.... చిధవల్ని చేకారు?....విద్యలకి దూరం చేశారు?....మీకు కూడు వొండే బానిసల్ని చేశారు. మీ జారత్వం కోసం వేశ్యల్ని చేశారు. ఏ మెంటల్‌ అవల్‌తో పురువుడు తీ నింత పతనం చేకాడు?.... శ్రీ కన్న మీరు గొప్పవాళ్శా?....ఎదిగిసవాక్శా?.... స్త్రీ ఇలా వృండాలని కాసించి.... ఆలాగే వున్నందుకు హేశనదెసే మిరు....మనుషలా?.... స్రీ, “సమస” ఎందుకైంది?.... స్త్రీని సమస్య చేసిన పురుషుడి మెంటల్‌ లెవెల్‌ ఎంత? మీ తల్టులు....మీ చెల్లెళ్ళు, పీ పత్నులు, మీ బిడ్డలు....మీకు సమస్య అయ్యారా?....స్త్రీల మీద పెత్తనానికి బయళ్ట్దేరారా మీరు?.... ఏ హక్కు-ళో?....ఏ అధికారంతో?.... ఏ సీతితో?.... స్వార్ధంతో తప్ప! మీకంత మెంటల్‌ లెవెల్‌ వుంటే....విశాంంగా ఆలోచించి వొదిలెయ్యండి శ్రీలని--మీ ఆంవకలకీ "పెత్తనాలకీ....మీ దొంగ నీతులున్న పవ్మిత (గంభథాలకీ....దూరంగా! చూస్తారు, శ్రీకి ప్రకృతి ఇచ్చిన శక్తి స్వరూపం. మీకన్నా....విశాలంగా ఆలోచించి,... మీలాంటి నీచుల్ని.... స్వార్థపరుల్ని....పశుపుల్ని.... పచ్చి కసాయిల్ని ఎంత దూరంగా,... దూరంగా తరిమేస్తుందో చూస్తారు.”
“విమలా!” అడ్డుపడ్డాడు బుచ్చిబాబు మొపహోనికి అడ్డం పెట్టుకున్న “చందమాను" కాస్తా ఛప్పించి
అప్పటికే శ్యామలరావు మొహం....వన్నెలు మారిమారి నలుపు రంగుకు రాబోతోంది.
అదిచూచి విమల కొంత కోపం తగ్గి....ఎప్పటి వాస్థంతో శ్యామలరావుని కాస్త మాలిష్‌ చేస్తూ నన్వింది-- “ఆడదాని పేరెట్టుకు
264 స్వీట్‌ హోమ్‌-2
రాసిన మొగాడి వ్యాసాలు చదివి మరిదిగారు ఏవేవో కంప్టయింట్సు లేవ" దీకారు స్ర్రీల మీద. మీరు మీనిజరూపంతో మొగాడిగానే నిలబడి ఆడదాని గురించి చెడ్డగా మాట్టాడితే దుర్మార్గులే అవుతారు కానీ, ఆడవేషం వేను కుని--ఆడ కంరం తెచ్చుకుని ఆడవాళ్ళలో దూర్కి-- సంస్కారం ఎరగని మొగ హృదయంతో మాట్టాడేవాడు మేకవన్నె పులి. అది స్త్రీని వెన్నుపోటు పొదవటం దుర్మార్గాన్ని మించిన నీచం.”
“ఆబ్బ, విమలా! ఇంక చాల్టెద్దూ!...- ఆకలేస్తోంది. ఏదన్నా చేద్దూ!” అన్నాడు బుచ్చిబాబు నీరసంగా.
విమల ఎ[రగా చూసింది. “ఏం చేనుకోరాదూ? ఊరికే అలా బుద్దావతారంలా కూర్చునే బదులు--”
“ఏం చేసుకోను
“పెసరపప్పు నానబోశాను. రుబ్బి "పెసరట్లు వేసుకో,”
“చాతవుతాయా నాకు?”
“మింగడం చాతనటంలా?”
“అద్రి నువ్వే నేర్పావు, వొద్దు వొద్దంటున్నా తినమంటావు, అయితే నిజంగా వేసుకోనా”
“ఆ(నిజంగా---అచ్చంగా---వేనుకో, ఆ పెసరపప్పూ--రుబ్బు రోలూ, వంటిల్లూ అన్నీ సీవే,. ఏం?-స్త్రీకే వంట చెయ్యాలా?--నే నివ్య్వాళ ఏధి గుమ్మంలోనే కూచుంటాను, పరవురుషుల్ని చూస్తూ. లోపలికి రాను, నొక్కజ్ణీ వదలకుండా చూస్తాను.”
“అన్యాయం వనులా!---నేనునిన్నేమైనా అన్నానా? పాపం.... కొంచెం....శ్యామలరావుగారే...,” +
“ఆయనేకాదు, నువ్వూ అన్నావు. న్రీలకేం తక్కువ అనలేదూ?
“అన్నానా?--- అంత తప్పంటానా-- అంబే తప్పే, పాపం స్రీలకేం ఎక్కువ? చాలా తక్కువ. అసలు స్త్రీల కేమీ లేదు. పాపం. ఏం వుండి?.... ఇవ్వాలి అన్నీ....వీరలూ....నగలూ"
“షటప్‌! మా శవేం అక్కర్లేదు”
“*మరేంకావాలో' చెప్పరాదూ? షటప్పనాలా?”
స్విటొహోమ్‌-2 వక్‌
“యేం ఆంటే తప్పా?....”
గుడ్డురిమి చూస్తోన్న శ్యామలరావు అడ్డొచ్చి... “అబ్మే! తప్పు లేదు. ఏం తప్పు?....మొగుణ్ణి షటప్‌ అన్నా చప్పు లేదు. ఇడియట్‌ అన్నా తప్పులేదు” అని వెటకారం చేళాడు.
“కోపంతో ఆసహ్యంతో మొగుడు పెళ్ళాన్ని .... 'లంజాకో
౩ “'ముండా!' అని తిట్టటం....మీకు తప్పుకాదూ? ....నేను మా[తం...., “షటప్‌' అంటే భారత సంస్కృతి మంట గలిపింది. ఏం మనుషులో మీరు? అణువణువునా అహంకారం.”
“ఇంకా మా అహంకారం ఎక్కడేడ్చిందండీ!” అని నిట్టూర్చాడు శ్యామలరావు, “గవర్న మెంటు మీ కోసం....ఎన్ని యాక్టులు చేస్తోంది! ఆ స్తిహక్కు_....వరకట్న నిషేధం హక్కు.... ఇంకా చాలా హక్కు లిచ్చింది. మీ రెందుకలా గోల పెడతారు? ఒక స్రీ దేళపధాని అయ్యింది కూడానూ.”- శ్యామలరావు ఎంతకీ వదలదల్బుకొలేదు,
శ్యామలరావు మీదనుంచి చూపులుతిప్పీ....విమల బుచ్చిబాబు వేపు చూసింది--"ఏమోయ్‌ లాయరూ! మాట్లాడవేం?- తీకి ఆస్రిహక్కు.౦దా?” అంది,
అదేం విన్నించుకోకుండా బుచ్చిబాబు దిగ్గున లేచాడు... “పప్పు నేనే రుబ్బుకుంటాను. అదే చాతనవుతుంది. ఎవ్వరిమిదా ఆధారపడకూడదు. నా కాళ్ళమీద నేనే నిలబదతాను” అంటూ.
“వికాలా! చూస్తూవుండు, ఆర్యప్కుకుడు వెంకట బుచ్చివాబు తన కాళ్ళమీద తనే నిలబడిపప్పు రుబ్బుకుంటాడు.” నవ్వింది విమలం
“వీళ్ళిద్దరికీ అగ్నిసాక్షిగానే పెళ్ళియిందా?ో అని ఆలోచిస్తున్నాడు కామలరావు త్మీవంగాం,
బుచ్చిబాబు విమల పక్కనుంచి వెళోంపే. విమల ఆతని చెయ్యి పట్టుకుంది-ాోప్టీజ్‌! సిడాన్‌ బుచ్చిబాబూ! క్షమించు నన్ను, పెసరట్ట్లు-- పొట్టుతో, అల్హం ముద్దతో -వుల్లిపాయల్తో....ఎ్మరగా వేసి పెడకాను కూర్చో ముందు, ఇన్‌ఫర్మేషన్‌ కావాలి."
266 స్వీల్‌హోమ్‌-2 వ! “ఎందుకొచ్చిన తర్కాలివి? పరీ సిల్టీగా _చయారాతున్నావ్య అన్నాడు చిరాకుపడి బుచ్చిదాబు, శ్యామలరావులాగ మాట్లాడే వాళి ఎంత తర్కించినా ఏం (ప్రయోజనం అన్నట్టు.
“అబ్బ అది కాదోయ్‌! క్యామలరావుగారేదో యాక్టులూ--+ హక్కులూ....అంటున్నార్యు, కొంచెం చెప్తూ!
"ఫిజేమిస్తావ్‌?"
“నా దగ్గరకూడా ఫీజేనా?”
“ఏం? నీకూ నాకూ వున్న బంధమేమిటి? గంటనించీ నువ్వు మన్ముల్ని తిట్టిన తిట్టతో నా చెవులు చిల్లులుపడ్డాయి.
“ఇంఛకు ముందు నీ చెవులకి చిలులులేవా?”
ణి ౯ క
“ఉంటే వున్నాయి. ఇవి కొత్త చిల్లులు. చెప్పు ఫీజేమిస్తావ్‌?
“ఏం కావాలి"
కొంచెం ఆలోచించి-- “సశ! తర్వాత అడుగుతాను" ఆంటొ నేలమీద-విమల ప్రక్కన బాసింపట్టు వేసుక్కూచ్చున్నాడు, “అడుగు గబగబా---ఏం కావారి”
“స్త్రీకి ఆ స్తిహక్కుందా?ో
జర్ప త్రీ” గంభీకంగా (పశ్నించేడు లాయరు,
“ఏ స్త్రీ ఏమిటి? నీ మొహం “శక,
“డోంట్‌ యూజ్‌ అన్‌ పార్టమెంటరీ లాంగ్వేజ్‌! నేను లాయరు ననే రస్పెష్టకో మాట్టాడు-- స్రీలు మూడురకాలు--డాటరూా వైపూ-మదరూ” (కూతురూ, భార్యా త్రీ
“అదా? సారీ? డాటర్నించే వెళ్దాం. ఆస్టి హక్క్కందాగో
“సీం ఆస్టి?ో ప్రశ్నించాడు లాయర్‌ గంభీరంగా.
“నా మొహం ఆస్థి"
“నీ మొహం ఆస్టిలో ఎవ్వరికి హక్కులేదు. నాకే,”
“డోంటాక్‌ యువర్‌ సిల్లీ ఎఫైర్స్‌, నేను క్టయంట్‌ననే రస్పే కుతో మాట్లాడు, డాటర్‌కి ఆస్తిలో హక్కుందా?ో
స్వీట్‌ హేమ్‌-2 267
“ఆస్తి రెండు రకాలు. పి(శ్రార్జితం, స్వార్టిశం ఏ లెక్కన చూసినా ఊకి ఆస్తిలో హక్కులేదు!”
*ఎందుకు లేదు? ఏ 'నెక్షన్‌ (ప్రకారం లేదు?”
“ఇన్నదానికి "సెకన్‌ చెప్పగలనుగానీ--లేనిదానికేం చెప్పను? ఇదేం కోర్టనుకున్నావా? నీ వొంటిల్లనుకున్నా వా?”
జర్సి ప్రకోభ్రీ కోర్టేలే, చెప్పు.”
“స్త్రీల ఆస్టి హక్కుల గురించి చెప్పాలంటే చాలా వివరాలు ఇస్పాలి. ముందు కోర్టు భాష నేర్పాలి. అదంతా ఓ పూట పని-"
“ఆసలా పాయించ్హేమిటో తనకే జ్ఞాపకంలేక ఎలా దాపేస్తున్నాడో చూడు. చెడ్డ గడుసువాడు" అంది విమల వికాల చెవి కొరికి.
“ఇదిగో! నువ్వలా గుసగుసలాడితే కాదు. విను సరిగ్గా” అని మొదలు "పెట్టాడు బుచ్చిబాబు.
“ఒక్కరూలే చెప్తాను, శం్యడికి నూటయిరవై ఎకరాల భూమి వుందనుకో, ఇద్దరు కొడుకులూ, ముగ్గురు కూతుళ్ళూ, భార్యా వున్నా రనుకోో
“ఒక్క'" భార్యేనా?”
“వొక్క థార్వే, బహుభార్యత్వం ముచ్చట ఈ దర్శిదకాలంలో నిషేధించారు.”
“మషెప్రం. విచారంగా వుందా?
“ఉఅందదా? మా హక్కు ఎందుకు దోచుకోవాలి (ప్రభుత్వం?
“చప్పండి. తండి భూముల్లో అందరికీ హక్కు వుంటుంది కదూ?” కూతూహలంగా అడిగాడు క్యామలరావు.
*స్తైర్ర! చెప్పదం మర్చిపోయాను. ఆది అతని పి(త్రార్జీతం. అందుచేత ముందు కొడుకులూ తనూ సమానంగా పంచుకోవాలి. అంపే ఒక్కొక్క రికి నలభయ్యేసి ఎకరాలు వస్తాయి.”
“మరి కూతుళ్ళూ"
“కూతుళ్ళకి హక్కులేదు.
“కా త్త యాక్టుల (ప్రకారం కూడా,.,..?”
2768 స్వీట్‌హోమ్‌-2 “ప్‌ యాక్టు (పకారమున్న్నూ....ఏ కాబమందున్న్నూ.... ఏ అస్తి “నందున్న... మొగపిల్లలకున్న వారసత్వపు హక్కు.... ఆదపిల్లలకు లేనే బేదు. సరేనా”
“సజంగానే!.... స్త్రీలకి ఆస్టిహక్కు. లేనేలేదూ?” గుండెలు. బాదు కుంది విమబ,
శ్యామలరావుకి బుచ్చిబాబు “లా” పరిజ్ఞానంపీద అపనమ్మకం పుట్టింది. అతను ఏదో సినివమాళో శ్రీకి అ స్రిహక్కు సచ్చేసిందని విన్నాడు, “నిజమేనంటారా?.... మరి శ్రీకి ఆ_స్రిహక్కు ఇచ్చారంటాతేగ ఆన్నాడు సందేహిస్తూ,
“మి రసలు నా మాట వింటున్నారా? మీ [పళ్నా పరంవరేగానీ"
“తొందరగా చెప్పు. హక్కు, వుంది కదూ?”
“దేదు బాబోయ్‌! లేదు. సరిస్షా ఏను ఇందాక వాటాలో తండి కెంఛ వచ్చింది? ఆది తండి స్వరతం. అతని స్వార్దితం ఏమైనా వుంచే అదీ ఆశని స్వంచమే, తనకిష్టమైన వాళ్ళకి....ఒక ముష్టివాడికైనా సరే... నిరభ్యంతరంగా రాసేనుకోవచ్చు, తన ఆపై అంఠా.”
“మరి కూతుస్య?..., భార్య?”
“*గోనిందా! గో,..,విందాకో
“వప్పవోయ! కంగారుపుట్టి ఛహ్టోంపే*
“తండి ఎవరికీ విలు రాయకుండా చచ్చిపోతే, ఆతనికి తండి నించి వచ్చిన అ స్టిని, అంపే ప్రస్తుతం కేసుళో నలభై ఎకచాల వాటాసి కొడుకులూ :---కూతుళ్యూ....భార్యా.... చచ్చిపోయినవాడ శల్లీ.... పంచుకుంటారు,”
“మళ్ళా కొడుకులకి వూటాలెందుకూ? వాళ్ళకి నలభయ్య్యేని ఎకరాలు వాటాలు వెళ్ళాయిగా?
“వెళ్ళినాసరే! మళ్ళా తర్మడి వాటాని పంచుకుంటారు ఇద్దరు కొడు కులూ, ముగ్గురు కూతృళ్ళూ, భార్యా, తల్దీ వఏీడుగురు, నలభై ఎకరాబూ ఏడుగురూ పంచుకోగా ఒకాకర్థారికీ....
“నాకు ఏథో ఎక్కం రాదు.
స్వీబ్‌వోమ్‌-2 269
“ఆరేసి ఎకరాలకి తక్కువాస్తాయి అంటే కూతురికి ఆరుం కొడుక్కి నలబై +ఆరు, నలభయ్యారు ఎకరాలు-ా"
“*ఆన్యాయం! దాదణం! మోసం! వంచనో
“అరవకు. నీ -కంఠశోవ సరిగ్గా విని ఓ వ్యాసంరాసి దాచుకో, ఇక ఈండి స్వార్టితం అయితే అతని ఇష్ట్మపకారం.... కూతురికి ఎక్కువా --కొడుక్కి తక్కువా-ఎలాగైనా ఇచ్చుకోవచ్చు. అతను విల్లు రాయ కుండా చచ్చిపోతే అందరికీ సమానంగా వస్తుంది. ఇక తంగడికి పితార్జి తమేగానీ స్వార్జితం లేదనుకో, అతని ' కొడుకు వర్ణాంతర వివాహమో--- లేక తండికిష్టంలేని పనేదో చేస్తావనుకో, ఆస్హి ఇవ్వనని బెదిరించడానికి వీల్లేదుకదా! అదే కూతురుచే స్టే---కూతురికి ఆ్రి ఇవ్వకుండా ఎవరికైనా రా సెయ్యవచ్చును. అంటే తండి దయదల్చి ఇస్తేనే తీనుకోవాలి. అది “ఆ సిహక్కు' ఎలా అవుతుంది? ఇలాంటి అబద్దపు హక్కుల్లో ఆడ పిల్లలకి వొరిగెందేమిటి---తండడి, తన వాటా ఏ దురభ్యాసాల వల్లన్లై వా ఖర్చుచేస్తాడనుకో, కూతుళ్ళకి పెళ్ళి చేయలేదనుకో, చెల్లెళ్ళకి "పెళ్ళి చెయ్యాల్సిన బాధ్యత అన్నలకి మాతం లేదు. పూర్వం అయితే - అంటే శ్రీలకి ఆ సిహక్కులేమీ తల పెట్టకముందు---మువ్రై ఏళ్ళకిందట-'మను" ధర్మశాస్త్ర [ప్రకారం నడిచే రోజుల్లో, శ్రీలకి ఆ స్పిహక్కులు లేవుగాని- "పెళ్ళిస చేయించుకునే హక్కు---ఎప్పుడైనా పుట్టింటికి రాగలిగే హక్కు వుండేప. భర్తతో సరిపడని భార్య పుట్టింటికి వెళ్ళిపోవచ్చు. పుట్టింట్లో వుండిపోయే హక్కు వుండేది. ఇప్పుడలా వీల్లేదు. పూర్యం-- అనా! యంగా వుందని కొత్త యాక్టు చేశారు. ఇష్టమైతే తంగడి పిడికెడు ముష్టి వేస్తాడు. అంతే. ఇదీ కొత్త హక్కు
విశాల శ్యామలరావుని ఎగతాళిగా చూని అందా-- “స్త్రీకి ఆస్తిహక్కు వొచ్చేసిందన్నారుగా?- ఇల్లాంటివే మిగతా హక్కు లూనూ. దేశ [పధానితప్ప మిగతా ఆడవాశ్ళావరూ మీ దృష్టికి ఆనటం లేదు” అంటూ మళ్ళా బుచ్చిదాబుని చూసి-- “అసలు మొగపిల్లలతో పాటు ఆడపిల్లలకి కూడా అన్తి ఎందుకిన్వరు?” అంది కోపంగా. ల
బుచ్చిబాబు చాలా గంభీరంగా చూకాడు, “ఉత్త అరువులు అర చటం కాదు. కాస్త సోషియాలజీ తెలునుకో-- 'మాతృస్వామ్యం' అణగార్స్‌
270 స్వీట్‌ హోమ్‌-2 తోన్న కాలం అది. భపిష్యత్తులో ఎప్పుడూ స్త్రీలకి హక్కులు వెళ్ళ కుండా వుండాలంపే, ఏదో గొప్ప ఏర్పాటు చెయ్యాలి. పరలోఠంలో సద్గతులు కలగాలంటే కొడుకుకే పిండాలు పెట్టాలి. పీండాలు "పెట్టినవాశ్ళే “ఆ స్టికి హక్కుదారులు. అంటే కొడుకులే. ఈ ఆవిధంగా ఒక పరలోక నమ్మకం పెట్టి--దాన్ని ఆస్తికి ముడి పెడితే---అస్తి ఎప్పుడూ పురుషుడి చేతుల్లోనే వుంటుంది. కానీ- రానురానూ - ఈ మత నమ్మకాలు నిజమై కూర్చున్నాయి. స్వార్థపరులైన గొప్ప వర్జాలవారి బోధనలవల్ల ఈ పిండాలు పెట్టటం-తద్దినాలూ ---దానాలూ--సంవత్సరీకాలుగా తెగ అల్లు కున్నాయ్‌. (ప్రజలు ఏది గాఢంగా నమ్మితే అదే ఆచారం. కొడుకులు లేక పోతే దత్త ప్కుతుడితో పిండాలు 'పెట్టించుకోవాలి. లేఠకపోచే వారసులతో నిజంగా (గహస్థు పరలోకంతో సద్గతి కోసమే దత్తత చేసుకుంటున్నా ననుకుంటాడు. కాసీ కొడుకులు లేని వ్యక్తి తన ఆస్తిని భార్యకిగాసీ_- కూతుళ్ళకిగాని.__.అంచే స్త్రీలకి, వెళ్ళకుండా. ఒక పురుషుడికి అప్పగించే వ్యవహారమే దత్తత." ఉపవ్యసిస్తోన్న బుచ్చిబాబుని చూచి శ్రోతలు ఆళ్చర్యపోతున్నారు. బుచ్చిదాబు పొంగిపొర్డే ఉత్సాహంతో చెప్పుకుపోతున్నాదుం “నే నిప్పుడో శ్లేస్ప చేస్తున్నాను. భర్త థార్యకిష్టం లేకుండా దత్తత చేసుకు న్నాడు. న్యాయకాస్త్రంలో భార్యకిష్టంలేని దత్తత చెల్లదు. ఆమె కేసు పెట్టింది. ఆమె తరపున నేను చేస్తున్నాను. ఆమె అప్పుడు వొప్పుకుందనీ, ఇప్పుడు పేచీ "పెడుతోందని వాళ్ళు సాఇాలు తెస్తారు. వీళ్ళూ తెస్తారు. కేసు ఏమౌతుందో వొదిలెయ్యండి... ఇక్కడ “మనక నమ్మకం ఏమి టంటే---దత్తతవేశ భార్య పక్కన కూర్చోకపోయినా -- ఆమె చీరని పటమీద పెడితే చాలని, బంధువులూ వొప్పుకుంటారు. పెద్దలూ, జ్ఞానులూ-దత్తత జరిపించేవారు ఆమోదిస్తారు. ఒక మనిషిని ఒక వీరతో నమానంగా చూడటం ఆసహ్యం కదూ” మత నమ్మకాలు ఇంత చనక అయాయి.” చెమలకి కోపం వచ్చింది- “నీకిది కొత్తగా 'తెలిసిందా ?- బంగారు సీతని పెట్టుకుని రాముడు యాగం చేయ్యలేదూ? ఇది ఎక్కడి వారసత్వం
స్వీట్‌హోమ్‌-2 271 అనుకున్నావు? --- మవొపత్నివతకి రిప్రజెంటేషన్‌ ఒక బొమ్మ, ఆమె ఇష్టాయిష్టాలతో నిమిత్తంలేదు న్రీని గౌరవిస్తున్నామని దొంగ ఓవార్చు ఆ యాగం ఎప్పుడో కనీవినీ ఎరగనంత గొప్పగా అయిందని మునులంతా పొగడ్డం-ావాళ్ళ తరపువాళ్ళకి దొరకాల్సినవన్నీ దొరికాయి కాబట్టి రత్నాలూ, ఐంగారాలూ పదవలమీద మోసుకు పోతారు. దానాల్లో దొరికిన స్రీలని పదిలం చేనుకుంటారు. అవుల్ని కసాయి వాళ్ళకి అమ్మేస్తారు. అంత గొప్పయాగంలో సీతని బొమ్మ చేసి కూర్చోబెట్టిన ఆర్యుల సంస్కృతే భారతావని అంతా పవ్మితంగా రాజ్యం చేస్తోంది. ఈనాటి ఆడదానికి ఒక చీరకన్నా విలువ ఎలా వస్తుంది? అనాటి నుంచీ స్త్రీలు బొమ్మలే. బొమ్మల్ని ఏం చేస్తాం? సరదా పుట్టినప్పుడు తీస్తాం. అడు కుంటాం. బట్టలు కడతాం, నగలు పెదతాం. కీ యిస్తాం నడిపిస్తాం, విసుగొ స్తే--ఓ మూల పారేస్తాం. లేకపోతే పెట్లో దాస్తాం. మళ్ళాసరదా వేస్తే తీస్తాం. మళ్ళీ నిసిరేస్తాం. ఇంతే. స్రీ విలువ రాముడినింపీ.”
“చూడు మేదం! నీకింకా చరిత తలకెక్క_లేదు. రాముణ్ణి అన్యా యంగా తిడుతున్నావు ఆతను ఆనాటి సమాజంలో ఒక కిలుబొమ్మ. అత నికి ముందే కొన్ని తరాలనించీ ఆ నమ్మకాలు ఏర్పడి వున్నాయి. హెతి (వత్యం, పాత్మివత్యం అని గోలపెట్టావే. అది ఎందుకు విధించాల్సి వచ్చిందో ఆలోచించావా?” |
“ఇంకెందుకు? ---బుద్దిలేక---స్వార్ధం---
“స్యార్జ మేనోయ! ఆ స్వార్ధం-- అంత బలంగా తలెత్తటానికి కారణం యేమిటి?”
“యేనిటా కారణం
“కొన్ని వేల సంవత్సరాల [క్రిందటే మాళృస్వామ్యుం పితృ స్వామ్యుంగా మారింది. చర్మితలో రెండు మూడువేల సంవత్సరాలంటే--- ఆందునా---ఆనాగరికపు చరిఛలో--నథింగ్‌. శ్రీని కాశ్వతంగా లొంగ దీసెయ్యటానికి - కరినమైన ఆచారాలతో పాత్మివత్యం సృష్టించాల్సి వచ్చింది. అందుకే ఎక్కడా జూలీ దయా లేకుండా చాలా దుర్శరంగా--- శ్రీలని బానిసల్ని చేళారు. రామాయణ థారకాలు రాసిన కాలం నాటీకే ఈ
స్తాం స్వీట్‌ హోమ్‌-2 జాగ్రత్త పడ్డారు. అలాంటి సమాజంలో స్తిని వ్యక్తిగా పరిగణించాలని రాముడెలా అనుకుంటాడు? రాముణ్ని దూషించకు. సమాజపు ఇనప చక్రాల కింద చాలానలిగిపోయాడు అడ్రేనవ్పడ్సు కూడానాొ?--” “దేవుడు కూడా మని'మై పుడితే మనిషిలాగే (ప్రవర్తిహైడు,” “అదంతా నాకు అనవసరం. అనాగరికళలో --- ఆటవిక కాలంలో ఎలా యేడ్చారో మన కిప్పుడొద్దు. నాగరికత (ప్రపంచానికి తెలిసినప్ప చ్నించీ-.-స్త్రి తమానుషంగా బాధలుపడుతోంది. శ్రీ విముక్రికి సమాజం యేమీ (ప్రయత్నించటంలేదు. ఐది దారుణమా, కాదా”
“దారుణమే, మవిదారుణం.”
“స్త్రీకి న్యాయం ఎరగాలా, వద్దా?”
“అమ్మో! జరగాలి. జరిగి తీరాలి."
“స్రీ సమస్యల్ని పరిష్కరించాలా, అక్కర్లేదా”
“అమ్ముమ్మ! పరిష్కరించాలి. పరిష్కరించి తీరాలి *
“యేమిటండి మీ వంతపాటో అన్నాడు శ్యామలరావు కొంచెం నవ్వి,
“మేరూరుకోండి మీకేం తెలుసు?- టిఫిన్‌ మైమవుతోంది.. పెసర పప్పు రుబ్బుకోటేని వాళ్ళం. మనకి పౌరుషా లెందుకూ " అని నిమల్ని చూస్తూ- “విమలా! నా జేబులో అర్ధరూపాయి వృంది. ఓ షావల సీ శిస్తాను ఆ సిహక్కు. నా కింకేం చిరాస్తులున్నాయో చెప్పు-? యేం సరేనా? మా ఇద్దర్నీ ఎండలో నించోమంటావాో అన్నాడు దీనంగా బుచ్చి,
ఏనుల పెరట్టోకి చూసింది. ఎండ చల్పిబడుతోంది. లేచి పప్పు రుబ్బాలి. బుచ్చిబాబు అకలికి వుంచలేడు. మొహంనిండా. కోపం తెచ్చు కుంది. “మిమ్మల్ని ఎండలో కాదు, సలసల మరిగే.
“అమ్మో! అన్యాయం, విమలా! ఇంకేమైనా చెయ్యి, నూనె మూకు ళ్ధలో వొద్దు. వేడిగా వృంటాయి ”
“ఆయితే నోరు మూసుకు వినండి. మేము అంధయుగాల ఆడం గలం కాదు. స్వతం్యత భారతళ్న_ స్త్రీ మూర్తులం, మేము మొగుళ్ళని పూజించం, ఆరాధించం. పాత్మివత్యం నెరపంటో
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 223 బుచ్చిబాబు భయంగా చూశాడు శాామలచావుని,
ఇాష్టనులరావు మూతి బిగబట్టి విమల్ని తీడణంగా. చూస్తున్నాడు (గిన్‌లాచిడ్‌ ఎక్కడుందో ఆలోచిస్తూ.
” “ష్టోన్సీ మమ్మల్ని కొంచెం (పేమిస్తారా ళ్‌. అడిగాడు. బుచ్చివాబు ఫినయంగా.
“క్ట్సి అధికారానికి లొంగికాదు, "స్వేచ్చతో-”
“హమ్మ! ఎల్లాగో ఆల్హాగలా"
*జ్రంతేకాదు. మేం పూర్వంలా బచతకం. చదువుకుంటాం, ఉద్యో గాలు చేస్తాం. తిక్క మొగుళ్ళని వొదిలేస్తాం. సమాజాన్ని సంస్కరిస్తాం. "పెట్టుబడిదారీ (ప్రమళ్వాన్ని తల్లకిందులు చేస్తాం”
*జ్యంతేనా? ఇంకా వుందా"
“స్త్రీకి భక్తే దెయ్యం! భర్తని పూజించే. స్త్రీ రౌరవాది నరకాలకు హోతుంది. రాసుకో విశాలా పదిహేడో పాఠం!" పిమల లేచి నించుంది,
“మావో సూక్తుల” అని గుసగుసలాడాడు బుచ్చిబాబు.
“వ్విగతా పాఠాలన్నీ ఎప్పుడు. చెప్పారు” శా్థమలరాప్ప పళ్ళు కొరుకుతూ.
“నిన్న చాలా చెప్పాన్లైండి. ఇప్పుడింకా చెప్పబోతున్నాను విశాలా! సరిగ్గా విను. ఆర్య సంస్కృతీ పీక్రాలన్నీ కలిసింా- థారత సాధ్విమణుల శేమైనా ఎవార్డులిస్టే---అలాంటిది జన్మలో సీకెప్పుడూరాకుండాచూనుకో.”
గక స్థాడికిరావటం చాలా బుద్ధితక్కువయింది"ళ్యామలరావుదిగులు,
“ప్ప బర్మ అని సరిపెట్టుకోండి, విశాల ఖర్మ విముక్తి అయింది, లావే వికాలా!" అని వినురుగా లోపలికి వెళ్ళిపోయింది విమలం
బుచ్చిబాబు దీర 0గా నిట్టూర్భాడు
ఏమల వంటింట్లోకిపోయి. పెసరట్లు వేసింది. ఏికాల అల్జిం పచ్చడి చేసింది. పిల్దలు బళ్ళోంచి వచ్చారు. అందర్నీ పిల్చింది విమల,
"పెసరట్టు తింటూ తన్మయత్వంతో బుచ్చిబాబు, విమలనీ-విశాలసీ -ాచూకాడు. “మీ రిద్దరూ మొగుళ్ళని నాదిలేసి ఆట్టుపోని అమ్ముకుంటే దర్జాగా బతికేస్తారు” అని ఆభినందించాడు.
“ప్పం వైిళాలా! దేశంళో ఉద్యోగాలు క్తూడా లేవుం అలా చేద్దామా?”
274 స్వీట్‌ హోమ్‌-2 ఆండి విమల. వికాల ముసిముని నవ్వులు నవ్వటం చూస్తే శ్యామలరావు మొహం వికసించింది, అన్నాడు బుచ్చిబాబు వుత్సాహంగా. “నేను చస్తే పెట్టను” అని మూతివిగించుకున్నాడు క్యామంరావు “అసలు మీ ఖాతా అక్క ర్లేదులెండి. మీరు బాకీ తీర్చేరకంలా కనపడ్డంలేదు” అంది ఏమల శ్యామలరావు బలవంతంగా సవ్వు ఆపుకున్నాడు, శ % గా *కజ్షిక్ట్య్ర్యా! నే నొకటి నిర్ణయించుకున్నానే!” పట్టుదలగా ల ణి టె అంది వికాల-దీపాలవేళు వనమ౪ పక్కన కూర్చుని. “ఏవిటీ” “కొన్నాపృపోయాక-మా అమ్మ దగ్గిరికి వెళ్తానని అడుగుతాను.” “ఫీళ్లేదంటాడు.” “వినను. నా తల్టని చూడకూడదని కశాసించేహక్కు. అతని కేంలేదు. నా దారిన నేను వెళ్ళిరై లెక్కేస్తానుో విమల ఆశ్చర్యంగా చూసింది. “నిజంగానా?” “నిజంగా. అతను పూర్యంలా [పవరిసే ఇతని దగిర ఒక క్షణం చుండను, చలా ల్‌ “నువ్వలా వెళ్ళిపోయినందుకు గందరగోళం చేస్తాడు. అల్లిమేటమ్‌ ఇస్తాడు, అప్పుడు? ల “నేనూ ఇస్తాను. నన్నెంత కాల్చుకు తిన్నాడో.... తననుంచి పారి పోతే చాలని నాకెంత అనిపించీందో....ఓ వంద "జేకీల వుత్తరం రాస్తాను.” “దర్యాత?” “మళ్ళా చదువుకుంటాను. లేకపోతే ఏదైనా చై9నింగ్‌కి వెళ్తాను ఎెనీరికీ భారం కాకుండా (బతకటానికి చూస్తాను.” “భేష్‌ వకాలా నువ్వు _ చేసినా మానినా,... ఇంత మ్మీవంగా....
స్వీట్‌ హోమ్‌-2 275 స్వచం్యతంగా ఆలోచిందాన్స, చాలా సంతోషంగా వుంది నాకు, నువ్వు సుఖపడాలంపే ఈ మాతం సాహసం చెయ్యి. నీ మొగుడి బ్యురలో అహంకారపు దెయ్యం వుంది. అది వొదిలిపోయేదాకా ఎలాంటి బెదిరింపు లకూ లొంగకు, ఆతను నీకోసం వచ్చినా “నఖుడూ! ఏగుదెంచెనేగొ అని బయళ్టేరకు: మళ్ళా మొదటికొస్తుంది. చీదరించుకుంటోన్న మొగాడి పాదాలు పట్టుకున్నంత కాలం కాలికి అంటిన పేద కడుక్కున్నట్టు కడుక్కుంటాడు. బావూజీ ఏం చెప్పాడో తెలుసా? “నేనే స్త్రీ వైడే పురుషుడి ఆధిపత్యాన్ని సహించను. స్త్రీకి పెళ్ళి... సంసారం మా(తమే అసివార్యుం కాదు. ఈ మాట చెప్పటానికి నేను స్త్రీని కానక్కగ్రేదు" అన్నాడు. ఎంత గొప్పగా వుందో చూడు. మనిషి మరో మనిషిని [పేమానురాగాలతో పొందగలడుగాని.... అధికార దర్చాలతో కాదని న్‌ మొగుడికి తెలియజెయ్యి. భయపడకు, కుంగిపోకు, సాహసం అనే జ్యోతి నీ ఆంధకారాలు వీలుస్తుంది. ఒక్కటి బాగా జ్ఞాపకం పెట్టుకో. అతన్ని సంస్కరించటనికి సీ శాయశక్తులా (ప్రయత్నికిచు, మొగుఖి దూరంచేనుకోవటం గర్యంతో కాదు. ఆహంకారంతోకాదు. గతిలేక, దాం లేక, అతనితో జీవతం భరించలేక. నువ్వు రైర్యంగా' నిలబడితే అతను చాలా మారతాడు. ఎదుగుకాడు. మీరిద్దరూ సుఖంగా వుందటమే మాకు కావాలి" అంది ఓదారుస్తూ.
అందమైన పికాల కళ్ళలో తీక్షణత మెరినింది,.
గ! క్‌ జ
“సువ్వూ అక్కయ్య పిల్లలూ ఓసారి మా ఇంటికిరండి, బావా!” అంది విశాల వెశ్ళేముందు, ర్యాతి తొమ్మిది గంటలవేళ,
విశాల నోరు విప్పి మాట్టాదం బాచ్చిబాబుకి ముచ్చటేసింది. “అలాగే విశాలా తప్పకుండా వస్తాం, మీరు కూడా "నెలవులో వనూ వుండండి” అన్నాడు అప్యాయంగా. తై
విమల నవ్వుతూ క్యామలరావుని హెచ్చరించింది. “మరిదిగారు కొంచెం మారాలి. లేకపోతే ఆడపిల్లలు మజాకా చూపిస్తారు స్రీశక్తి స్వరూపిణి అని మీకు తెలుసుగా” న న
కశాామలరావు అనుమానంగా చూకాడు,
276 స్విచ్‌ హోమ్‌-2
పిళాల డిగులుగా లేదు, ఉత్సాహంగా వుంది. పిల్లల్ని ముద్దులు పెట్టుకుంది. బుచ్చివాబుకి నమస్కారం చేసింది. విమల్ని కావలించుకుంది. వమల మనసంతా కన్నకూతుర్ని అత్తవారింటికి పంపే తల్లి మనసులా అతీ [ప్రయత్నం మీద నవ్వు తెచ్చుకుని “*మరిదిగారూ!.... విళొ లని వదలటం కష్టంగా వుంది. ఉత్త అమాయకురాలు. ఎంత డెలికిట్‌గ్నా చూనుకుంటారో?... ౯ ఆంది.
కా్చామలరావు ఆళ ర కంగా చూశాడు,
విమల చూస్తుండగా.... విశాల వెళ్ళిపోయింది, మొగుడి వెనక దాచ్చిదాబు కూడా వెళ్ళాడు స్టేషన్‌కి. చూసి చూసి లోపలికి వచ్చింది, విమల ఇల్టంతా బావురుమంటోంది కాలూ చెయ్యీ ఆడనట్టు వుంది పిళ్ల లకి పక్కలువేసి పడుకోబెట్టి తలుప్పులన్నీవేసి చందమామ పట్టుకుని పక్కమీద కూర్చుంది. నిలవలేదు మనసు, విశాల మెదులుతోంది కళ్ళల్లో, నోరు తెంచి మాట్లాడటానికి కూడా భయపడ్డ వికాల....
ఎలా (బతుకుతుందో! -దాన్ని (పేమగా, గౌరవంగా చూనుకునే మొగుడు అయితే... ఎంత కలకలలాడుతూ వుండేది!... ఎవరైనా ఇంకేనా?.... శా్యామలరావులాంటి మూర్ధపు వ్యక్షితో తను అయితే... ఎప్పుడో తెగతెంపులు చేసేది కానీ....జీవితం... ఎంత వ్యర్థం! సంసారం నిండా ఎన్ని అసహ్యాలు! అపశుతులు....! “మధుర నీధారసవాపాని కావలసిన గృహజీవితం.... ఎంత జుగుపా కరం. జీవితాన్ని అంత నీచపు. అనుభవాలతో నింపే మనిషిని ఏం చేసి కన్‌ తీర్చుకోవాలి. ఏ శిక వేస్తే *+.-.సున్నిశవు మననులో 'వికారపు అనుభూకులు మాయమొతాయి?..-= ఎంత సంభవం! ఎదతిగని ఆలోచనలతో పడుకుంది విమల. వర్షం కురుస్తోన్న చప్పుడు విని.... వులిక్కిపడి లేచింది. ఎస్ప్సట్నించి కురు స్తోందో తెలీదు. పల్బ పల్చగా జల్లుకొడుతోంది. గాలికి కిటికి తలుపులు కొట్టుకుంటున్నాయి. నైట్‌క్వీన్‌ సువాసనలు ఇబ్లింతాపరుగులుతీస్తున్నా యి
విమల లేచి కిటికి దగ్గిరకి వెళ్ళింది. మొక్కలు గాలి విసురుకి గజగజలాడుతున్నాయి, వానపడి నేలంతా తడిసి పరిమశిస్తోంది. చల్దటి
స్విట్‌హోమ్‌-2 277 గాలిలో విమల మొక్కల్ని చూస్తూ నిల్చుంది వాన ఎక్కువయ్యేలావుంది, బుచ్చిబాబు ఎలా వస్తాడు?
దబదబా తలుపులు దాదేడు బుచ్చిబాబు. విమల పరుగెత్తుకు వెళ్ళి తలుపులు తీసింది.బుచ్చిబాబు లోపరికిజారబడ్డాడుతలతడిసి....ఒపృతడిసి.
“ప్పమ్సిటిది? రీఇాతో రాలేదా?” అంది విమల కంగారుపడి
“చల్లగా పుందని బయర్దేరాను. చిన్న చిన్న చినుకుల్తో ఎక్కు వైంది, అయినా దర్జాగా నడిచివొచ్చేశాను. తల తుడుచుకుంటే పోలా?” అన్నాడు విమల పైటచెంగు లాగి చల తుడుచుకుంటూ,
“జ్వరం వస్తే?” అంది విమల హదలగొడుతూ,
“*జ్హొర్రాలూ గీరాలు నొకు రావు. చిన్నప్పుడెలా ఆడుకునేవాణ్లో వానలో....”
“ఆందుకే బురలో వున్న సారం ఆంతా కొట్టుకుపోయింది. చిన్న ప్పుడ చెంగు లాక్కుని విమల గదిలో కెళ్ళిపోయింది. బుచ్చిబాబు వీధి తలుపువేసి లైటార్పి గదిలో కెళ్ళాడు
“విశాల నిన్నడిగానని చెప్పమంది. శ్యామలరావు నిన్నడగలేదని చెప్పమన్నాడు.”
“ఆ దౌర్భాగ్యుడి మాటెత్తకు” అంది విమల కిటికీ మూస్తూ
“వెయ్యకు, విమలా! ...అలావుండనీ! చల్లగా....హాయిగాలేదూ! అబ్బ, ఈ నైట్‌క్వీన్‌ తెగ పూస్తోందిం పాముళవీ చేరతాయోమోనని భయం కూడానూ” అంటూ బట్టలు మార్చుకుని....పక్క- ఎక్కాడు.బుచ్చి దగ్గిరికి వచ్చింది విమల
“ణామలరావు మిద నీ శెందుకంత కోపం వచ్చింది.”
తవ్చిక్ర్ర త్రైలీదు, చాలా మూర్డుడు, వికాల నాకు చాలా పిషయాలు చెప్పింది. దాన్ని కాల్చుకు తింటున్నాడు పాపం, దానికేమీ నుఖం లేదు. చాలా దిగులుపడుతోంది."
బుచ్చిబాబు ఆశ్చర్యపడ్డాడు. “నిజమేనా!.... వాళ్ళిద్దరూ మాట్టాడు కోరేమో అని నిన్నడుగుదా నునుకుంటున్నాను, పొపం అల్లా అయితే ఎలాగ విశాలకి.... దొలా చిక్కి ప్రోయిందిం బెంగ పెట్టుకుందేమా, వాళ్ళమ్మగారికి తెలుసా?”
న. స్వీట్‌హోమ్‌-2 “ఏదో తెలును కొంచెం అయినా కాస్త్ర చదువుకుని... పోడుగు లాగూ చొక్కా....చేనుకు తిరిగినంత మ్యాతాన.... వాడేదో ఘనుడను కంంటారు. అడ్డమైన గాడిదకొడుకుల్నీ పెళ్ళిచేసుకోకదూడదు ఆడపిల్లలు. “నామాట చెప్టా! నేను కూడా వొక గాడిద కొడుకునేనా?" అన్నాడు బుచ్చిబాబు దగ్గిరికి జరిగి, విమల మొగుడి తొడమీద తట పెట్టుకుని పడుకుంది “నిన్ను నేను చాలా స్టడీ చేశాను నీమనసు ఛాలామంచదని నామనను చెప్పంది" విమల హృదయం చాలా ఆర్ధ్రంగా వుందిబుచ్చిహబుచేతిని చెంపకు ఆనించుకుంది. శధ్సృ మనసులో....అహంకారాలూ,...కుసంస్కారాచూ.... ఆధిక్య చలూ....అంటురోగాలూ ఏమీ లేవ్స, అద్దంలా కనబడింది నాకు, పువ్వు లాంటి నా జీవితాన్ని నీ పొదాలముండు నైవేద్యం "పెట్టాను. దాన్ని నువ్వు అప్పకూపంగా గుండెల్లో దాచుకున్నా వు, శ్యామలరావుల్లాంటి సనాళనరావు లున్న ఈ దేశంలో ..,.నువ్వే నాకు దొరడటం,,.. ఎంతభాగ్యం! నిజంగా మనిషి ఏం కోరుకుంటాడు? అన్ని ఆనందాలూ అధిగమింగే నిర్మంమైన (పేమ. అజీ వాకు దూరం కాబేదు. నిజం నువ్వు నాకు దొరకకపోతే... నా జీవితం చాలా చేరు అనుభవాలతో నిండేది, (వేమకి అర్థం కలిసేది కాదు! జన్మజన్మలకి నేను భారతదేశంలో స్ర్రీగానే సెడతాను. “నాకు నువ్వే భర్తవిో రాగాతిళయంతో.. బున్చీబాబు. కంఠంలో. చేతులువేసి దగ్గిరికి లామ్ముూని ముద్దు పెట్టుకుంది విమల, బుచబ్చివాబు నవ్వి “నీ శేదొచ్చినా పట్టలేం, పతివ్రశల్లాగే నువ్వు కూడా మొగుణ్ణి అంతవాడూ....ఇంశవాడూ అని గొప్పచేస్తావు. నాదేతుల్లో ఏముంది... నువ్వు నొకు దొరకటం ఎంత అదృష్టంకో అన్నాడు పిమల్ని హృదయానికి చేర్చుకుంటూ, నైట్‌క్విన్‌ పరిమళం... చల్బగాలితో జత కలిసి....'స్విచ్‌ హోప్‌ 'తో ఆడుకుంటోంది. (విమలొ, బుచ్చిబాబూ పృాతలతో “పెళ్ళానికి ప్రేమలేఖ” అనే ఒక చిన్నకదా? “అనితర సాధ్యుడు” అనే ఒక, పెద్ద కథా కూడా వున్నాయి)
రూంలు
- జానకి విముక్తి (8 థాగాలు) 0 నిం అంధకారంలో... 40 తి. స్వీట్‌ హోమ్‌ (తి భాగాలు [1/1 శీ, చదువుకున్న కమల 1త 5, ఇదేనా నొా్రయం! తి 7 స్రీ త0
- బలిపీఠం 4ర్‌
- పేఠమేడలు 18
- స్పార్టకస్‌ (నవలా పరిచయం) 10 1శి. టామ్‌ మామ ఇల్లు[ ” ] ల కతి. "స్విచ్భాపధం [ 71 ] శశ
- ఆండాళమ్మగారూ, పళ్లైెటూరు తి *15.నాొ డైరీలో ఒక్‌ పేజీ తి
- చుట్టాలు 6 క్షే7. పందిట్లో "పెళ్ళవుతోంది తింర్‌'
- అమ్మ శీ
- "పెళ్ళానికి (పేమలేఖ క్షే
- ప్రేమ 'పేమను (యేమిస్తుంది త్‌ ఇ1. ఆరవెనఠ (శాపీలు లేవు నిని. అనితరసాధ్యుడు 7 శ8. రామాయణ విషవృకం (త కొగొలు) [75 నిం నొ స్త్రికత్వం-ఒళ పరిశీలన 10
నిక్‌. నా స్తికవాదం, హేతుపాష ష్టావననవహాద్తో 26. నిడకో యుద్ధం ల న్‌ (కొన్ని (ప్రశ్నలూ, జవాబులు) కేశ నిర. చలం సాహిత్యం ని0 నికి. యజ్ఞం కథ మీద రెండు వ్యాసాలు శ్ర 80. స్రీ స్వేచ్చ 16 కి1ే. తులసిదళం కాదు, గంజాయివమ్ము కేన తిని. మాక్క్స్‌ “కాపిటల్‌” పరిచయం(క్‌ థాగొలు)నితిని 8కి. తీగలాగారు, డొంళంతా కదిలింది! 10 తకం కట్నం హత్యల్ని ఆపథేనూ ? రి తిక్‌, జళ్లెడికి ఎన్ని చిల్లులో అన్ని చిల్లులు! ౮ ఏ6. 'అసమాసత్వంిలోనించి '“అసమానత్వం'లోకి 1 ఏ7. వాడుత భాష రాస్తున్నామా? నిశి ఫ8. తెలుగు నేర్పడం వెలా! తక్‌ ఏ౪. పాఠకుల '్రుశ్నలూ రంగనాయకమ్మ జవాబులూ 16 10. కొండను తవ్వి ఎలకను కూడా పట్టనట్లు _ 118 41. వైనాలో సాంస్కృతిక విష్లఫవమూ " పర్శిశమల నిర్వహణా ” ర 4న. (పేమకన్నా మధురమైనది ! కేస్‌ శతి. ఇంటిపనీ = భైటిపనీ 15 44. అమ్మకి ఆదివారం అేదా ? కేర్‌ శ4ర్‌. పనిమనుషులు కూడా మనుషుతే! లెని వ ఈ పుస్తకాలు దొరికేవోటు :-- అరుణా పబ్లిషింగ్‌ హొస్‌ ఏలూరుకోడ్‌, విజయవాడ - 520 002
సాం వారలా కా వ. క . : 1, రామాయణ విషవృక్ష్శ | | | " [3 భాగాలు] సు ర్న | ॥ . స | జానవి. అొవుంకి | | . | యం | రుంఖాప బ్లి షం. గ్‌'హౌ;క |