Telugu sukti sudhakaram - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

_' సూకినుధాకరనమ్న్ను,. య ఇ క్‌ | | వ. న (1. ,్‌ శి శ్‌ (క / (&్‌ చపంటంంజగా 0 0్ర్త్రంంజ64ం095)' స. /. టి చా శ త్త ల ఫి ః' ౯ / జ శ 24 పంల లంక కో శ్‌ ॥ సో ॥ | ల న. న్‌ క - | చే ॥ , జ జ శ్‌ " న + ( గ న + | జ ! ఈం ఆ + / | క్షే న. ఇ - ॥ శ 1 |. |. స జ . - జో ల. గ్త్‌గ ః న్‌ అపై హ్‌. ళ్‌ ను య న నగ ము ఖ్‌ వః కక త సశ. త్తం, ఆ న ట్ర కా... న్‌ గ. జ [ య ళో 1 ॥ నా గ / న | ల స ్‌ | గ “ టి ట్‌ ర |; క. ౧నసష? వ! చే. ఓగు శ్‌. జ్జ జంప స్పెరళ + = జ య. 2 చ స. టు క్యా భ్‌ వత్త . న. ॥ భన క ఛా. | కీ పం. - గ్గ ష్ట్ర . గ? క లుం. ౧ ఫశ | వ నుత 1 ను. తమన. సు నేన మి నానే | చ్‌ ం లు వా “శ శీ? తి న్‌్‌, య యట తు మా ॥ య. టన ౦౦ ల అ చే న. వ్‌ లం. క టే. గ న. నయం కు పవ నా. న్‌ లత స. స...” న మ 1 న. 1 ॥ . (వాసా క న | + . ఇషుం ను 1

(పథను ముద్రణ 1000 (వకులు 1968 ధం ఇల్ల. వెలరు, 20/- య. / శ “ఫౌళి౫ం ఫా ఇ యే (్‌ శ్రీ అధ్రేపల్లి నాగేశ్వరరావుచే రాజమకేం[ద్రపరము సరస్వఫీ పవర్‌పెన్పునందు ము దింపంబడినది. (ఆర్డరు నెం 587/62) -

పీఠిక

మానవులకు సత్కవులు అకారణ బంధువులు. అనుభవపూర్వ కములు సుధామయములు ఇాశ్వతములు "బీశకాలాతీతములు నగు వారి ఉక్తు లె, సూక్తులు, ఆసూక్తుల కాశకరమైనది యీసూక్రి నుధాకరము,

(పతిమానవుండు తన దైనందిన జీవితమున వదియేనొక సూ క్తి నాధారముగాం జేసికొనియే సుఖదుఃఖమయమైన జీవయా(త్రను కొనసాగించుచుండునుం

ఈ యిరువదియవ శ తాబ్లైపారంభమునుండియు భారతవర్ష ము సర్వతోముఖ సంస్య్ర_రణముం గోరి సంశ్షోభము 'చెందుచున్న ది. పురా శన నవీనకాలములకు. బోరాటము జరుగుచున్న ది. దీనివల్లగలుగు చున్న పరివర్శనములకు లెక్కలేదు, సంఘము కదల నారంభించినది. (పా/శపద్ధతులు పోయి (కొ త్తయాచారములు శీశెత్తుచున్నవి, చిత్త మున శాంతిలేదు. సంఘములో స్రైమిత్యము లేదు. సాధ్యసాధనములకు సామంజస్యము లేదు. (తోవలు పెక్కు.లై నవి. లత్మ్యుములు వ్యత్య స్త ములైనవి. మార్గదర్శకు లనేకులు వచ్చుచున్నారు, కార్యకారులు వివిధసాధ నములను నిర్మించుచున్నారు. "కాని మార్గదర్శకులువచ్చిన కొలందియు. గర్భశ్షేేత్రము చీకాకు చెందుచున్నది. ఏమతమునకు నిలుకడ లేకున్న ది, వకార్యమునకు స్పిమితత్వము కుదురకున్నది. (పచండవమారుతమున సంతక్షుభితమగు జలధిభంగి, ఛారతవర్గ మున 'జెక్కుమతములు నానా సంప్రదాయములు అనేక పరివర్వ న్‌ములు, సభలు మళములు, పరిమత్తులు, మార్గములు, ఉపాసనలు, సంస్క్రర

డీ ణములు తరంగములవలె లేచి సెరిలి విజిగి తిరిగి అ న్యాక్ళతమగు వైదిక సాగరములో. బడుచున్న వి ఎంతకాలమి సంమ్రోభము? ఎంతకాలమి (పచండకల్లోలమ్ము! మానవజీవనమి యొ త్తిడిని చిరకాలము భరింపలేదు. సంఘము (కమ ముగా దిరుగుటకును బెరు/ఏటకును మధ్య పాధనభూతములగునవెె భారతవర్షము యొక్క సాంఘిక అక్థిక రాజకీయ పారి(శామిక పారిజ్ఞానిక అధ్యాత్మిక లశణములను విశాల నిశ్వమానవజతికి. (ఎ ల్యేకముగా -బెలుఫున వె సూక్తులు, ఈశ్వరుండెట్లు నిత్య శుద్ధ ముక్త బుద్ధ స్వయాపుండై యున్నాండో అశ్లు (పఫతిమానవుండును స్వశంత్రుం డ్రై మురక్తుండగు స్వభావము కలిగి యున్నా(డు. న్వాధీనత మనుజుని *జన్న హక్కుల. అది యీశ్వర (ప్రసా దితమైనది. మనుజుంతు బేవునిఛాయకాదు; (బహ్మా పదార్థమే. సర్వమతస్థులు స్వతంత్రులు, నిత్యులు, స్వాతం్యత్యమనంగా నిగ, హము లేకపోవుటకాదు; ఆత్మనిగహము. స్వాతంత్యమనలా నియం తృత్వ విహీనత కాదు; స్త్వాయం నియంతృత్వము. స్వాతం(త్వమనంగా॥ ఆత శ నిశ్చయ విహీనత కాదు; స్వాత్న (నిశ్చయము. మవోకవుల అట్టి స్వాత్శృనిశృయముల సుభామీతములె సూక్తులు, మోడువాటీన వృత్షములన్నియు వసంతమునం ైరుగాలికిం జిసర్చునట్లు మోసు చెడియున్న మానవ హృదయములు సూక్తుల మూలమున పల్లవితములు ఫువ్పీతములు ఫలితములు నగుచుండును.

క్‌ బలహీనునకు బలము, భీకువునకు ధీరత్వమును, దుఃఖతునకు సంతోష మును లోభికి( ద్యాగమును, జేళ్ళదోహికి జేశాభఖివూనమును, స్వార్థ పరునకుం బరోప కారబుద్ధియును, బ్వేషబుద్ధికిం (ేమయును, విరోధుల కన్యోన్యమైతియును గలిగించునవె సూక్తులు,

సమపష్టీజ్ఞాన (పదానమె సూక్తి నుధాకరము యొక్క యాశ యము, వికలత్వమునొందిన మానవజాతికి. దుష్టియు౯ బుష్టియు నొసణ్‌ దొసంయల పొసలగ నీయక నడవడిని దీర్చిదిద్దునజే యీ సూక్తి సుధాకరము.

ఇందు నన్న య్యమొదలుకొని నేంటివఆికుం గ్నర్హిక్రేషులై స "పెక్కుమంది మహాకవుల సూక్తులు చేర్చబడినవి.

-తెలులపనేల నలుశెలశులం గల మవోకవి పండితులు సూక్తులు సేకరించి సూక్తి సుధాకరమున కర్నించిరిం వారందళికి నా నమస్కారములు.

దీనిని తీర్చిదిద్దియొసంగిన డాశ్చరు (శ్రీ, యన్వీ జోగారావుగారికిని శ్రీ తనిశెళ్ళ 'శ్రీరామమూ _ర్తిగారికిని నా కృరజ్ఞ తాపూర్వక నమో వాకములు,

ఈసూ క్షి సుధాకరముం గూర్చింప నా కాజ్ఞాపించిన ఆంధ్రప్రదేశ సాహిత్య అకాడమిావారికి నా వందనములు,

అడిగిన సాయ మెల్లందడయక్ర చేసిన అధ్యక్షులు మాన్య'శ్రీ డాక్టరు బెజవాడ గోపాల రెడ్డిగారికిని, కార్యదర్శులు. (శ్రీ దేవులపల్లి రామానుజ రావుగారికిని నా జోహారులు,

6 మాచేసిన దిద్దుబాటులకు విసువు చెందక ఈ్టగంథముః జక్కుం మ్యూదింప్రించి యొసంగిన సరస్వతీ పవర్‌ (పన్‌ వ్యవస్థాపకులు (శ్రీ అచ్చేపల్సి నాశేశ్యరరావుగారికి నాధన్యవాదములు- ఇది మహాసభకావున “మునమునకు. (బియంబును హీత మును బథ్యముంద థ్యమును నమోఘము మధిఠం బును బరిమితీమును నగుపలు ఫొనరణళం బలుకునది ధర శ్రయుతీముగ సభలన్‌” అనుసూ కిని జాటించి సెలవుదీసికొనుచున్నా ను. ఇ శామకృష్ణవిహారము కోటపాడు పండిత కోరాపుట్టి జిల్లా (ఒరిస్పా) పెను మెత్స సత్యనారాయణరాజు శీ...8..!968

సూక్తులు సేకరించినవారు

1 డాక్టరు ఎన్‌. వి. జోగారావుగారు

వ చి. రామరాజుగారు

లి. వి ఎస్‌, ఆర్‌, అప్పారావుగారు

ఉం పల్లా దుర్లయ్యగారు

క్‌ , కేతవరపు రామకోటిశా(స్ర్రిగారు

6. (శ్రీ నిడదవోలు వేంఠటరావుగారు ౫. &.

7 లె (శ్రీరామనూూర్తిగారు కె మం

8 ,** ఎమ్‌ వి సత్యనారాయణగారు మ్‌ ఉం

9. , ఎన్‌. (శ్రీీరామచంద్రమ్వూర్తిగారు 34. 4.

10. , చిలుకూరి సుబహ్మణ్య శాస్త్రిగారు మ ఈ.

11 ౨9%) పీవిం రమణయ్యగారు న ఊం 19. 3 మానా(ప్రగ్గడ కేమళాయిగారు ౫. &, 18. 3, తనిశెళ్ళ శ్రీరామమూర్తిగారు జ. &. 3. 2. 1 (శ్రీభాష్యం అప్పలాచార్యులుగారు ౩ &, 15. (శ్రీభామ్యం వేంకటనరసింహ భావ్య కారాచార్యులుగారు 16 ,, శ్రీభావ్యం తిరుమల రామానుజాచార్యులుగారు 8. & క. ౩ వీ, రామచందగారు 1. & 18, చెజుకుపల్లి జమదగ్ని శర్మగారు మం ఊం 19, ౩, చాగంటి గోపాలకృష్ణమూ ర్రిగారు కె తీ.

రి ఏ0. శ్రీవ నాగభూమణరావుగారు ౫. ఊ ల1, ౪౫ లరర్‌* దొరసామిశర శ్రగారు మ్‌ ఉం 29. శ్రీమతి సుశీలరాణిగారు ౫. ఓ ఏ8, ౧ ఊటుకూరి లక్ష్మీ కాంతమ్మగారు 94 (శ్రీ మి వి, సాయినాథ కా స్ర్రీగారు 3. &. 85. ౪ ఆర్‌.పి సత్యనారాయణ శా స్రీగారు క మ 96, ఎ దీపాల పిచ్చయ్య శా స్రగారు ౧ శొమ్మునమంచి జోగయ్యశర్మగారు 2,4. ౨8, 3, విం నారాయణ రెడ్డిగారు జ్‌ ఊం న సు్యపసన్నా చార్యులుగారు జ ఉ $0 ౫ ఎమ్‌, నాగభూమణశర్మగారు వ మీ తి! ౩ ఉపాధ్యాయుల సత్యనారాయణగారు

విషయసూచిక అ

విషయము పుట విషయము పుట అంగీ కార్యము 1 అధికములు ల్స0 అంతః కరణము 99 అధికారము ల | అంఠ రాళ్ళ 9. అధికుడు లల అంతళ్ళ్శత్రులు 2 అధికుడు-అల్పుండు 90 అకార్యములు జ్తీ అధ్యయనము లలి అ(కోధనత % అనపత్యత రక్త అగోప్యములు ౨ లఅనవధానత లిం అగ్నిహో[త్రము 99 అనార్నజ త్‌ 99 అజ్ఞాతము 9 అనుచితము వ్ర అజ్ఞానము 8 అనుబంధము త్ర్‌0 అతిథి సత్కారము 9 అనుభవము త్‌] అత్త 19 అనురాగము తికి అత్త - కోడలు ౪ అనురూపత_ లత అత్యాశ 39 అన్నదము ణు తప్‌ అదను 18 అన్న దానము తిం అదృష్టము 39 అన్నము త్రి అద్వైతము కర్‌ అన్యాయము 90 అధముండు 16 అపకారము తిరి అధర్మము 17 అపశెౌరి త9 అధిర్జులు 19 అపీ ర్వి శ0

10

విషయము ఫట విషయము పు అపనింద 19 అల్లుండు కరి అపరిణత 41 అవధి కం అపరిపూర్ణత ౫ అవధ్యులు 60 అపాత్రదానము 9 అవమానము 61 అ(పయోజకులు జ్త్తి అవస్థ 62 అ(ప్రియము శశీ అవినీతి 98 అభాగ్యుండు 45 అవివేకము 68 అభావము ఉ6 అవివేకి సాంగత్యము 66 అభిని వేశము న! అవిశ్వసనీయులు 19 అభిమానము ॥ అశాశ్వతము 67 అభ్యర్థన క్త అసంగతి 68 అభ్యాసము త్తం అసంతృప్తి 70 అభ్యుదయము 99 అసంభవము క్‌! అయోగ్యత ౫ అసతి 7కి అరసికత క్‌0 అసత్యము 75 అరాజకము య! అసత్యవాది 70 అరివడ్వర్లము 52 అసమయము 81 అరివ్షశంక గ్‌డ్త అసమర్థత రి అరుదు ౫ అసాధ్యము 88 అదాఢి 55 అసూయ క అర్థసిద్ధి ౫ అహంకారము 8క్‌ అర్హానర్హములు 9 అహింస రొ అల్పళ్వము న!

క్ష ఆ

"విషయము పుట విషయము పుట ఆంలి 89 ఆనందము ఆచరణ ఛూన్యత 980 ఆపద 112 ఆభారము 91 అపద్ధర్ధుము 118 ఆతురత 98 ఆ_ప్త్పవాక ము 99 అత్మ 94 ఆప్తులు 114 అత్మగుణము 99 ఆయవ్యయములు 99 ఆత గౌరవము ౫ ఆయువు కేషేక్‌ ఆత్మజ్ఞానము ౫. అర్జవము 116 ఆత జ్షాని 10క ఆర్హరతణమను 99 అత్శదోమము 105 అఆర్హుండు కేం ఆత్మనాశము ౫. ఆర్యులు 9 ఆత బలము 99 ఆలస్యము శ120 ఆత్త బుద్ధి 106 ఆవేశము శవ ఆత విద్య 107 ఆక క ఆత్మవిశ్వాసము ౩ ఆశు శవిత్యము 197 ఆత 'శ్రశుద్ధి 39 ఆశ్రమ ధర్మము 198 ఆత్మస్తుతి 109 ఆశ్రయము 199 ఆత్మహత్య 110 ఆస్పికత 1తి0 ఆదరము న.

అ

ఇంగితజ్షత 181 అఇం(దియలోలత 188 ఇంటిగుట్టు 189 ఇల్సరికము తి ఇం[దియ ని[గహము 9 ఇహాపరములు 9న

శ్రే ఈ విషయము ఫుట విషయము ఫుట ఈవణ్యశ్రయము 188 ఈ ఉచిఠరజత ౫ ఉదానీనత 150 ఈ ఉత్తమ మధ్యమాధనుములు 189 ఉపకారము కేఫ్‌ ఉశత్తమములు 12 ఉపవాసము 152 ఉ తృనూధములు 145 ఉపశమము 158 ఉత్తములు 146 ఉపాయశాలి 154 ఉత్సాహము 149 ఉపేతు 155 బు బుణము 9 ముణానుబంధము 157 ఖువీ. 158 ఐ వికమత్యము 159 క కక్కుర్తి క కర్శ 167 కన్య 160 కర్శాచరణము 175 కన్యాదానము 161 కల-నిజము 16 కపటము 1628 కలవాము శ శర్త 3 కీలిశాలము 77 శర్శవ్యము 168 కలిమిలేములు 190 క ర్మానుభవము 16కీ కవి 189

క్షే విషమయము ఫుట విషయము పుట కవిత 185 కవ్టకాలము 198 కవి-ళా త్తి నుండు 191 కవ్టము 9 కవితాదర్శము నా కష్టసుఖములు 194 శా కాంతా కనకములు 196 కార్య ఛూరత 99 శామ్మకోధములు 197 కార్య సాధన ౨06 కామము ౪; కాల (ప్రభావము 209 కాముక పద్ధతి ౨00 కాలము ల కామేచ్చ 209 కాలముకర శ్రము లే కార్య కారణములు 9 కాలయాపన 99 'కార్యగతి 908 కావ్యము ల16 కార్య విచారము ౨0 క్రీ కీడు 220 కీర్పి 999 కృ కృమీవలుండు వే కొ కొండెము - ఫొండెగాండు. వెడల కో కోపనుండు 3; కోపము లతకి కోరిక్ష విత్తరి

క్షేడ్తీ విషయము ఫట విషయను ఫుట క్దా శ్రాతుక్రము విత్తం కూ వ్‌! కరు శడు 95 కు వసత్రియ ధర్మము 250 శత్యతియులు వలి తమ 99 ఖు ఖలునిసంపద ర! ఖు ఖురాను లర గ గతము ఖు. గయ్యాలి గతి 259 గర్వము ౨60 గు గుణ్యగహణము ౨08 గుణహీనుండు లీరిక్ట ణము లర8ి గురుకృప ౨66 గుణము-రూపము 04 గురువు శ గృ గృవాస్థ ధర్మము 272 గృహస్థాశ్రమము 275 గృహిణి లారి

15 విషయము పుట విషయము ఫుట్‌

ణీ

నోపూజ ల్లాం (గ

(గ్రంథము ౩9 భంథాలయము 2౨80 ఫు

ఘనత ల్రం0 చ

చట్టము ౨81 చపలత ఫ్రద్రప చా

వావు (బతుకులు ౨8౨9 చి

చింత ౨88 చి _త్తళుద్ధి లిరిక్ష కీ

వైతన్యము 986 చొ ఛం

ఛందస్సు ౨87 యిం

జంతుస్వ భావము 7

16 విషయము ఫుట విషయము ఫుట్‌ ణి జగళ్కల్యాణము ల్రిపిపి జన వాక్యము ౨098 జనకుడు 9 జిన విప్రం జనన నురణిములు ౨90 జన్మభూమి త్‌00 జనని 992 జపము శ్ర్‌0]1 జనని-జన భౌమి ౨06 జయము 99 జనని-జూాయ 20” జయాపజయములు ణా జననీ జనకులు 90 జౌ జారిణి వ్‌0లి జి జి రేందదియత త్రీ0శ జీ జీవన్ను కీ ఈ87 జీవాత ఛపరమాత (| 808 జీవన్నృతుండు జీవండు 809 జీవలశ్షీ ణము 3 జొ జుగుప్పు తీ1లి క్ష్‌కి తీ[క జ్ఞానము 817 త్‌ 16 జ్ఞానాజ్ఞానములు 899 క్షనదానము త? జ్ఞాని తిలక

క విషయము పుట విషయము పుట

డ

డంబము క్ర త

తత్పరత తి28 తపస్సు-తపస్వి లీత్రీ9

త త్త పజ్లాలు $899 తరుణోపాయము లతీఫ్‌

త _త్వేము ౫ తీల్లికూతులు _ 99 తా

"తామసము తిశి6 తారతమ్యము తితి౮ త్రీ

తీర్థము తితితి తె

'తెలీవి శి4౦0 తెలుంగు తిశ్త౦0 శే

కేేము- మాస్వి త్రి9 త్యా

త్యాగము- త్యాగి 90 త్యాగరహితుడు తీకీతి (త

(తిగుణము రీశక్క (తిమూర్తులు తక్‌ దం

దండనీతి తర్‌

త్రి

1% విషయను పుట విషయము పుట ద దయ శీక9ి దయాళువు తం దర్శాదుండు త5్‌2 దాం చాంపత్యము 84 దా చాత క76 చాశాప్యుత్రులు 806 జానము తక చార్మిద్యము చాన యోగ్యుండు తళ దాస్యము త్రి] దు దుఃఖము 871 దుర్నీతి తిం0 దురదృష్టము క్ర్‌శ దుర్భుద్ధి 99 దురహంకృతి శ7 దుర్వ్యయము 891 దుర్దనపద్ధతి 876 ద్యువ్చభువు కిం2 దుర్జన సాంగత్యము 886 దుస్సాహసము లి9క్తీ దూ దూత 89% దూతవధ తి95 దే "జీశము, చేశభ క్రీ జేళఠసేవ 805 'చేహాత్మలు 896 "జేహి శ్ర?

10 విషయము పుట విషయము పుట "దె మోనా దె వపౌరుషములు 898 దె వయోగము 406 'టైవబలము శ09 ద్రైవసములు శ08 దైవము శృ౦04 దో దోవము 408 య ద్యూ ద్యూతము శీ10 (దో (దోవాము శీ ద్వం ద్వంద్వ (ప్రభుత్వము శ్వ19 ద్వంద్యములు ద్వి ద్విజత్వము క్షత ద్వే జ్వేషము శ్తీ1ేశ్త ధ ధనమదము శ1క. ధర్మపరులు ఏ! ధనము క16 ధర్మము 488 ధవవంతుండు శతక ధర్మాచరణ శరం ధనాశ 42/7 ధర్మాధర్శములు తృవ9 ధన్యుండు శర ధర ్రైన్‌శేషమము శృ4౦0 ధర్మనిర్దయము తీ$ీ0 ధర ్రసూత్కుము 99

య. విషయము పట విషయము పుట థీ శ్తీత్తరీ రుడు శథ1. ధీరులూభీరులు వై ధెర్యము క్తీక్తర్రీ ధ్యా ధ్యానము డ్తీడీక్త న నడమంతరపుసిరి క్త నవోఢ శ్రీశ నరపశువు ఉక్త నవ్వు 99 నా నాయకుడు ఉక నాస్తికత (సమర్థన) శీధ0 నాస్తికత (నిరసన) శృర0 నిం నిందాస్తుతి ఉఠ1 నిర్ణయులు శీర్‌5్‌ న్మిగహము ౫. నిర్శలత శరం నద్ర క్రర్‌9 నిష్కామకర్మ శీర్‌? నియమము ఉరలీ నిస్పంగుండు శ58 సి నీచులు కకఠ9 నీతి ఉం నీతిపరులు కరక

య! విషయము పుట విషయము వుట

నే జేరమూళిత్స తీ0గ్‌

వై నై జగుణము 99

పం పండితమ న్యులు శ్రీ(7 పండితుండు శీ6'7

రో పతపాతము 469 పరవీిషమయము శ89 పట్టుదల 470 పరసతి శ్తీవ్రీత్తీ పతనము క్తీ71 పరాజయము త్త్రరి పతివత 9. పరాధీనత శ్తరి9 పదవి ఉ75 పరాయణము శ్వీఠ0 పదార్థ స్వభావము త్త పరి(గహము ణా పరంజ్యోతి 99... పరిచయము త్తం పరచింత 477 పరిణామము 93 పరధనము 9. పరిశీలనము 99 పరనింద శ్తీ70్ర పరిహార్యములు శృ౦2 పరమాతు ్రడు 480 పరోపకారము త్తర్రిశ్తీ పరమార్థము 481 పశ్చాత్తాపము క్‌00 పరము శీ8ి౨

పా, పాతి,వత్యము 501 పొాపపరిహారము 505 పాత్ర డానము ర్‌0డ్త పాపపుణ్యములు గ

ల్సి విషయము పట విషయము వట పాపములు 508 పారతంత్ర్యము రేక పా పాత్తులు వ్‌ 1ల్లి శ పి విఠౌప్యుత్ర సంబంధము 514 పిరృభ్తి ర్‌16 పిళ్ళ వాక్యము ర్ట? వితృ వాత్సల్యము క్‌18 వు పుణ్యము 519 పునర్జన్మ క్‌వ9 పుణ్యాత్ములు కతి పురు ధర్మము న ప్యుతధర్మము $28 పురు (ప్రకృతి క8ి0 ప్యుత(ప్రణయము క$క ఫురుమ వృత్తము ర్‌ి! ప్యుతిక 626 పుడుపార్ధములు కరీ పుత్రుండు 2; పురుషో త్తృముండు ఫతీతి పూ పూజ్యులు కిక "పె 'పెద్దజేకము కిక్‌. పెద్దలు పెద్దలు-పిన్నలు క? పా పౌరువము వి వ (పళ్ళతి ధర్ధము కలీ (ప్రజ

లత విషయము పుట విషయము పుట (వపళ్ళతి పురుషులు ౩ (పజాపాలనము ర5్‌్క0 పక్ష (ప్రభుత [ము ర్‌క6 (పతిజ్ఞాపాలన 5%9. (ప్రభుసేవ క్‌69ి (పవపంచము 39 (ప్రమాదము ర్‌0డ్త (ప్రపత్తి 5కఠీ [పయత్నము ం (పబోధము 5క4 (ప్రయోజనము 5608 (పభుచిత్తము 545 (పవర్తన 0 వపా పాజి లశుణము 570 (పాణరత్న క్‌7క (పాణదానము 572 (పాతక త్తలు న (పాణభయము 9 (వి ర్‌75 ఉ(ౌణము 9 వి (పీయని రాకరణము 577 (పియవాది ఫ్‌77 (వియము - అ(వ్రీియము ఏ. (వీయుండు 578 (వియవస్తువు ౫. (వియురాలు పే (వేమ 578 (వేమ వీవాహాము స్‌రిక్ట్‌ (పేమ - కామము 584 (పేమ పానత్రండు 586

గ పౌ (బ్రొఢము 80 ఫ ఫలము 99 ఖం బంధము ఫర బందు[దోహి 589 బంధువియోగము ౩ బూధువులు క్‌ం0 ఖ బలగర్వము ర! బలవద్విరోధము 598 బలవంతులు నా బవాభా ర్యాత్వము రక్‌ బలవదా[శయము ర్‌ం టొ బాధ 596 బాల్యము రం బు బుధులు $99 బుద్ధిబలము 602 బుద్ధి 6౮ బుద్ధిమంతులు 608 బుద్ధిా-కర్శ 602 (టట (బ్రహ్మచర్యము 607 (బవ్మోనందము ట్‌ి (బన్నాజ్ఞానము 608 (బహ్మాశ్షూశ్రములు 618 (బ్రహ్మము 610 శ

లిస్ట్‌ విషయము పుట విషయము పుట (బా (బాహృ్మణ్యము 618 భ్‌ భక్రి ౩9 భగవదర్చ్పణము 685 భక్తిారక్సి 620 భగవణ్రానము 686 భ క్తుడు-భగవంతుండు 69] భగవద్ధ్యానము న భక్తులు 629 భగవన్నామము +88 భగవంతుండు 697 భగవన్నహిమ 689 భగవంతుండు-జగత్తు 680 భగవన్యాయ 640 భగవంతుండు-మానవుండు 9 భయము క! భగవర్కీ_ర్తన 68] భతృధర్మము 6649 భగవత్క్భృప ఈకికి భక్తి 99 భగవ త్తత్పరత 684 భవివ్యత్తు ఉట భా భాగవతము 646 భార్య ఈక భాగ్యము 4? భార్యాభర్తలు 656 భారతము 648 ఖీ భీరుత్వము +60 భూ భూతదయ 661 భూడానము 668 భూమి 664 శీ

తగ న్‌ కటు విషయమా పుట విషయము భే భో (భ (భమ 668 (భష్టండు 669 ముం మంచిచెడలు 670 మంతి 6౮72 యడ మం[తము 671 మందమతి 674 ను మతము 67% మనోని[గవహము 688 మదము 9. మన్మథుడు 685 మద్యపానము (77 మమకారము 99 మనశ్శరీరము 678 మర్యాద 688 నూం మాంసాహారము 6939 మా మాతృ(వేమ 698 మానవుడు 69% మానధనుండు 9 మాయ 699 మానము 69% మార్గదర్శి 701 మానవసేవ 69%

గక విషయము పుట విషయము పుట మం ము మూ య 706 మూర్చపద్ధతి మృ "మే కులు 7 మేలుకీళ్ళు 15 మై మైతి 716 మైథునము 718 “మో మోడము 719 మోశుమార్గములు 720 మోహము "794్తీ వచో మహౌానము 725 య యతి 7926 యజ్ఞ ము

య! విషయము పుట విషయము పుట యా యాచకుండు 797 యాచన 778 యు 799 యుద్దము 780 యుద్ధ ధర్మము ద్ద వ శూగము 9 ఊగి 788 యోగ్యత 78 యో యావనము (011 ర రసము 788 రసికత 729 రా రాగము త్త రాజూా్యపజి 761 రాగము-విరాగము 7త్తల్లి రాజు-మంత్రి 768 రాజనీతి 48 రాజూసేవకుండు గా రాజయోగి టి! రాజ్య కాంత 765 రాజఫాసనము క్ష రాజ్యపాలన గ! రాజసము 748 రాజ్యము 766 'రాజూశ్రయము 9 శామాయణము 767 రాజు 749

ల్లి విషయము పుట వీషయము ఫుట అ లవణ త్ర 768 లా లాభము క్‌ి లో లోకరీతి 9. లోభము ఖ్‌/0 లోభి 771" వం వంచన 778 వ వయస్సు 775 వొ వాక్కు ౫ వాక్స్పారుష్యము ల్గాాప్ర వాక్కు-(క్రీయ 777 వార్థక్యము 770 వార్త 778 వాస మోగ్యములు 780 వి మ్మగహారాధన 781 విద్యా విద్యలు 788 విడాకులు 9. వీధి 789 విడుపు 788 వినయము 795 వీదగ్ధులు ౪). వినాశ గాలము 796 విద్య ?78క వినిరుండు 797

80 విషయము ఫుట వినయము పుట విమర్శ-విమర్శకుండు 798 వివేరము 809 వియ్యుము ౪. వివేకి 804 స్య విరవాము 703 విశ్వాసము 806 వివానాము 800 ఈ వీరత్వము 807 వీపండు 809 బీరమరణము ః వృ +" వృద్ధులు 80 జీ ॥ వేళ్య 811 "వె యువా వంళలౌంసము య! 818 వ్యర్థము 891 వ్యభిచారము 820 వ్యసనములు న్‌్‌ వ్యా వ్యాజము 8296 శ

తై విషయము ఫట విషయము పుట త్హా శాంతి 888 శాశ్వతము 840 శాంతులు తితీ9 శాస్త్రము వ! ల్ధి శివ్యధర్మము చిక! చ్చీ శీలము 8క్క8ి జ్ర ళుభము 99 శూ ళూన్యత 84ఉఉ ళఛూరుండు రిక్త శ్చ శృంగారము 846 శా శౌర్యము 84? 4 శ్రద్ధ 849 (శో (శో(తతియులు గ!

క విషయము ప్రట విషయము పుట నం సంగము ౪650 సంధి 858 సంగీతము 81 సంధివిగవాములు 8539 సంగీత సాహిత్యములు 89 సంపద 9 సంతానము ౫ సంసారము ర64 సంళృ్తి 856 సంస్కృతము 867 సంతోవము 6857 స సజ్జన దుర్గనులు 807 సద్గుణము 889 సజ్జన సాంగత్యము రొ0 సద్బుద్ధి 900 సస్టనాపరాధము రశ సన్యాసి 901 సజ్జనుండు 874 సృ్తసంతానములు 909 నతీధర్మము కొ. సఫలత శ సత్కర్మాచరణ 896 సభ్యధర్మము 003 స్మత్సవర్తన 8 నమకాలిక స్వభావము క సత్యము 889 సభదర్శనము 99 సత్యము-ధర్మ్శము 896 సమయజ్ల త 906 సత్యవ _రనము న సమాధి 808 నత్యవాది 9. సమానత 809 స క్యాసత్యములు 898 సర్వజ్ఞత (10 సదాచారము 899 వళ్యాంతశా మి స $11

83 పుట పుట

సా సాత్త్వీశము ఆలి సార్థకత 917 సాధనము 919 సారథి గ: సాధువృత్తి 914 సాలగ్రామము 018 సాపత్న్య్యము 99 సావాసము కొ సామము 915 సాహాయ్యము 919 సామ్యము 916 సాహిత్యము నా సాయుజ్యము

సు సుకవి 919 నుఖదుఃఖములు $లిశ్న సుకవి-కుకవి 9290 సుప్యుతుండు 920 సుకృతము 991 నువిచారము 980

సీ సేవకధర్భము 980 నేవ్య సేవక భావములు 986 సేవకవృ త్తి 985

సా సౌందర్యము 987 సౌభాగ్యము 938

లి

త్రి శీ 988 శ్రీయ 958 '్చ పురుషులు 948 శ్రీలోలత 95డీ ఊ(ఫపభౌవము 950 స్రీసాంగత్యము 055

క్రిక్తీ 901 '్రీస్వభౌవము 955 తస్వాోల్యము వ స్థానబలము 960కి స్వ స్వధర్మము 908 స్వభావములు 965 స్వపర విషయములు 99 స్వయంకృ తాప రాధము 866 స్వష్నము 965 స్వవిమయము 9౮7 స్వా స్వార్ధపరత్వము 06౮7 స్వే స్వేచ్ళ 069 హిం హింస 870 పీంసాపరుండు గ్‌ హ్‌ హీతోప బేశము 970 కనినమాణనానాన

సూక్తి సుధాకరము

మా అంగీకార్యము (వయ మెసంగం దగంవిలిచి పెక్షైడు కూడది "అెస్సకూడు తిక్కన. భారతం, ఉద్యోగ. 121. 899 అంతఃకరణము వీనుము మనోవాక్కాయము లన మూండు తెబటంగులందు నంతఃకరణం౦ం బనఘ (పథధానము ఎజ్జన భారత. ఆరణ్య. ₹11-1838 అంతరాత్మ జలము గదిసి యుండ జలముచే నార్ష 9ంబు గాక యుండునట్టి కమలదభళభము భంగి నంత రాత్మి (పకృతి. బొందియును దద్వికృతిం బొందకుండు తిక్కన. భారత. శాంతి. *7[-109 హింసలేకయునికి యిందియ జయము నై రాళ్య మచపలత్వ మను గుణములు నాల్డు గలుగునట్లి నరునకు గరతలా మలక మంత రాత మహిమయొల్ల తిక్కన. భారత. కాంతి. ₹₹-815 పదిలంబగు అంతరంగ మే పరమపు మైకుంఠము

తనువులో నంత రాత ద్‌ జవ మాట దప్పదు న్‌ తా. అన్నమయ్యా అధ్యాత్మసంకిర్తనము అంతరాత శ్ర సహింపని పని ఫొడంబడుటకు మెం జచ్చుకు యుత్తమంబు కాళ్ళకూరి వరవిక్రయము, ౪-58 అంతళ్శతులు మదము6 గామంబు! (గోధంబు మళ్సరంబు లోభమును మోహమును నను లోని సహజ వైరివర్షంబు నొడిచిన వాండ యొడుచు న(శ్రమంబున వెలుపలి యహితతతుల నన్నయ, భారత.అఆది. కఓల - క06 వెలి పగజ గెలుపు గెలుపే యలఘుమతీన్‌ గెలువపలయు న భ్యంతర రే శ్రులం దద్విజయము మోశ్షము నలవజుపం౦ం జూలు నొంట నమే సలగునే తిక్కన. భారత. అశ్వమేధ. క్ష-1క4 కామ(్రోధ మదాద్యమైన యసుహృద్వర్గంబులన్‌ శెల్వనే ధీమంతుండు సమర్థుం డాతండు విరోధి (వాతముం గెల్చ్బు ఎజ్జన. నృసింహ, 12-189 విను సక్తుండగు కుత్సిత జననాథుని. జెటుచు కడింది శతులు సుమ్మో

అంత సూ క్రిసుధాకరము త్రి జననుత కామము (గోధ మ్నును లోభము ముదము మానము నమర్ష ౦బున్‌ మారన. మార్కం. వ్వ, 111-180 చావ్యాశ(తులం బరిహరింపంగవచ్చు నంత రారుల నిర్జింప నలవీ గాదు శ్రీనాథుడు. కాళీ, ఖం. 17-208 ధనకులరూప శౌార్యగుణ దాన వయోబల రాజ్య భోగ సం జనిత మదాంధులై నృపతి సంఘము లెల్ల నిజాత్శ శ్యతులన్‌ మునుకొని గెల్వనోపక సమున్నత మైన్యస మేత్పుల్తె రయం బున దనువుల్‌ త్యజిం్యత్రు ధన పూర్శధ రాతల లాభకాంక్షులె హరిభట్టు. మత్స్యపుశాణము ఇతరు లరులె కా 50ట జన్మించువాగరె ఖరత రాన్యోన్య శత్రుత్యగరిమగాంధత్రు జలములోయిట్టి వహ్నీ యే జలములగాల్చు పానుగంటి. బుద్ధం ==. .కావముము లోభము (గ్రోధము సజ్ఞునిగం జేయు గోవిద్యునై నన్‌ బోధమునుగోరు మనుజుండు చా ధీ నిడసక వానిందరలింపం దగున్‌ విికమదేవపర్మ రచనలు పుట ఫ్‌! తగునిది తగదని యెదలో వగవక సాధులకుం 'బేదవారల కెగ్గుల్‌ మొగిండేయు దుర్వినీతుల కగు ననిమిత్తాగమ”బు లె న భయంబుల్‌ నన్నయ, భారత. ఆది. 1-58

ణా సూ క్రిసుధాక రము అకా ఆకొర్యములు -..మధురాహారంబులు గొనుటయును బలువురు నిదంగూరినయెడ మే ల్యని యునిక్రియు. గార్యాలో చనము ెరువు నడచుటయును జన దొక్కనికిన్‌ తిక్కన. భారత. ఉద్యోగ. 1-88 అంగవిహీనునైన వికలాంగునినై నం (బసిద్ధరోగదు ప్రాంగునినై నం జూచి చెడనాడుట్కు యొప్పనివానింజూచి సౌ మ్యాంగుండితండు ఫీని శెన యన్యులు లేరని శీలినొంట తప్పు కేతన. విజ్ఞా. ,పాయ. 42 పరులకు నుప తాప మొనరించు పనులెప్పు నుడుగవలయు మారన. మార్కం. పు, 121-989 పయిచీర లేక సురవిప్రుల నర్చన నేయ దెల్చ్ప భోజన మొనరింపంగాదు మారన. మార్కం. పు, 112-281 అరయంగ (బహ్మహత్యయు గురువాతి వనితావధమును గోవధమును నాం బరంగు దంతములు నాితు బరిత్యజీించుటయు నొక్కభంగియ మయొందన్‌ మారన. మార్కం. పు. 1-279 అనలము నోరనూదం దగ దగ్గియు నీరును నొక్కమాటు తే జనదు విలంబనంబు నిజకౌచ విధానమునందులహాడ, బె

అకా సూ క్తినుధాకరము ర్‌ గొనరుగురుండు బేవతలు నుండల నద్దెసలాళ్లు చాచుట రినిగుడగేపు చన్లుడుపు ధేనువు నగొట్టుట తష్పూం మారన, మార్కం, పు. 111-274 దిగంబరత శయనింప నీరాడంగాదు మారన. మార్కం. పు, 111-280 ధర దుషప్టసఖుల గుణములు | వెకపున నేమేనిం. జేయ వేచుట తప్పుల్‌ ! పురిగొలుపుట మర్మాంతర |! పరిహాసము నేయుచునికి మంచన. కే. బా. చ. 112-288 డానీవధం చెందు. దగదు చింతింప రంగనాథ. యుద్ధ. పు, 623 చేతగాని పనుల జేయరాదు వేమన, అకార్యకరణశీలుర ఇప్పాటగలచె నుఖము? తినాలి రామకృష్ణుడు, పాండు. మాహా. ౨౨88 ఘన కిరీటంబు ధరియించుకొనిన తలకు సుళ్ళు "లెక్కలు పెట్టుట చొప్పుకాదు కనుపర్తి అబ్బయామాత్యుడు. అనిరుద్ధ చరితము పీఠిక, 11 నిరతీము విషయాస క్రి స్ఫురిత మనోవృ త్తి సాధధసూయయు హ్‌ంసా పరతీయు నాత +స్తుతియునుం రాలి బరనింద యొనర్చవలదు శ్రీధరమళల్లె వెంకటరామకవి. (బహ్మోత్తర ఖండము 11-86

(| సూ క్రిసుభధాకరము అకా చుట్టజీక మెంత గలిగిన రట్టున రారానియెడకు రావారలప్రై నెట్టి సుబుద్ధులక్రైనను బుట్టును రోషంబు డానంబుట్టుం జెట్టల్‌ అయ్యల5ాజు నారాయణామాకత్యుడు, హంసవింశతి ₹-382 నమ్మినవాని నన్యాయంబు నేయుట కాశిలో నోహత్య గాబె సౌడభూషి వేంకట్రాచార్యుడు. రామావధూటీతారావళి =, .తనుండానె మహోళ్ళుం డనంగరాదు తా, పరిపర్మితోవలం దిరిగి బాధలనొంది కృళింపరాదు, ఏ మరి కనుమూయ ర్యా దటవిమధ్యను జాలము. జేయరాదు -- బాలకృష్ణకవి, వరదరాజ శతకము చెడ్డ కార్యమునకు. జేరరాటెప్పుడు చేశానేని మేటి వేటువచ్చు కందుకూరి వీరేశలింగం పంతులు. నీతి దీపిక. 85 తనకు తగని యట్టి పనిసేయంబూనిన వేంతకానివాండు చేటుం బొందు ఆ. నారాయణదాను. నూజుగంటి. 72 మిగుల నుపకారి మొనను మ్నిత్రులై నం గాని పని సేయుమనం జేయలగలండె నరుండు ? విసము( బెట్టిన గుడుచునే (వియసుతుంక్షు చిలకమర్తి. గయాపా. ₹-102

పరుల యీనవ్సల నడ్డగింపకుము వికను, రచ. 69 అకోధనత “= =-(కతుసవాసంబులు సే సిన వారికంయె నకో ధనుండ గరంబధికుండండ్రు తత్త్వ విధిజ్ఞుల్‌ నన్నయ. భారత, అది. 111146 అగోప్యములు కులము సత్కీర్పియు గుణము లేజంబు నలవోకం డాంచిన నణంగ వెవ్యరికి తిమ్మయ, ద్విప భా. విరాట. 1 26 అగ్నిహోత్రము *. = లేపును మాపు హవ్యములచేళన్‌ దృప్తుడొవహ్ని స త్కరుణా దృష్టి నొసంగు సౌఖ్యము "లెజుంగన్‌ శక్యమే పెద్దన. మనుచర్శిత. [1-65 అజ్రాతము దో శూ(సూ) రుల జన్మంబు సురల జన్మ్హంబును నేజుల జన ్రబు నెవరి శెజుక ? నన్నయ. భారత, ఆది. ౪1-60 వానరాకశడ మతి (పాణంబు పోకడ కానయఎడదు ఘనులకైన గాని వేమన

8 సూ క్రిసుభాకరము అజ్ఞా అజ్ఞానము రవివింబము రానాూఎవుపయిం గవిసీనం చాసినను దోయకయుం దోంచియు నుం డువిధమ యజ్త్లా నంబున ఖా యవిరతి విరతుల యధీనుం డగు టాతు శ్రనకన్‌ తిక్కన భారత. శాంతి. 11-184 తనతన ధర మున్‌ నడిపి దానన సంతస మంది ఇాంతభా వనరతి నుండు వారిగని వారల ఇెప్పెడు ధర్మ వృ త్స్‌ని చ్చెనయుగ నూంది సత్పదముం జెందుట కెక్కు ము పొత్తినూలిపు ర్యునశేసగా క్కు బంధకు. డవ్చుందన కజ్ఞుండు దానయమె యున్‌. * తిక్కన. శాంతి, 12-227 ఆ శ్దుశాన గమను లంతియ చుట్టంబు లగ్ని6 గలవి మరలు నఖిల మైన డ్ఞూలిజనము దీని జరి సంప కందట యందు మమతం 'చెనుచునజ్ఞుండు తిక్కన. కాంతి. ౪121-2285 పరమ జ్ఞానము శేమిని పోతస. భాగవత. [1-99 ఎజీగిన వారల మనుచును నొజమాలిన యెజుక లెతిగి ఫొందటు సీజ్పే శజీగియు దలంపల న్‌ొల్పరు పజతు రధోగతులజాడం బద్భదళాశ్లూ పోఠన. భాగవత. -9

అతిథి సూ క్తిసుధాకరము త్రి చిదూపాంధునకును గర గతుల నగునే శుభముల్‌ సింగయం. భాగ. 71-285 ఎజఅుకమూలువాడి కే మేమి చదివిన జదివి నంతనే పె సద్దుణి యగు వేమన ఎతిక మాలు జీవీ యెంత శాలంబుండి చచ్చి పుట్టుచుండు సవాజముగను వేమన కుక్కు నందలమున. గూర్చుండంలెట్టిన నొక్క మననుతోడ నుండయోదు ఆత్మ నిలుపలేని యజ్ఞానియును నళ్సై వేమన అజ్ఞుల నోరులు మూయవచ్చునే పాపరాజు, ఉ. దా, 11-201 తెలియని వాడై తే తెలియం జెలుపవచ్చు క్షేతయ పదములు, పరకీయ, అజ్ఞానంబునందోంచు సంసరణ దుఃబాన్నాప్తి కనుపర్తి అబ్బియాఘాళత్యుడు. కవిరాజమనోరంజనము 1-140 అతిథి సత్కారము వండ సలయదు వేవురు వచ్చి శేని నన్న పూర్షకు నుద్దియోా నతని గృహిణి అతిథు లేతేర నడికిరేమయెనం బెట్టు వలయు భోజ్యంబు లింబ నవ్వారిగాలో పెద్దన మను. ల్లి

10 సూ క్రిసనుధాకరము అత్‌థి = అతిథి గృహంబునకుం జనుదెంచినం దనకు దొరకు శ_క్తిం బూజిం పని దుర్శతి నిజమాంసా శ్రే ౯ అ థనుండగుం బరలోకమున నస త్సావ్నీ గతిన్‌ భాస్కరుడు. ఆరణ్య. 11-96 .. దివసావ్రమభాగం బున సదన ద్యారమునకు! బోయి కడుగ(బియం బున నతిథి నరయవలయుం దనయ తదర్భ్చనకు నెనయె ధష్మవు "లెందున్‌ మారన, మార్కంం. పు. 111- 154 ఎలమ్‌ నెవ్వని గృహమున శ్రీయ బెంళి యఫలి తాళశుండె క్రమ్శజు నట్టి యతిథి తనదు దుష్కూత మాగృ్భవాస్థునకు నిచ్చి యతేని సుకృత మంతయు గొని యరుగు మారన. మార్కం, పు, 111-159 అతిథికి. బెట్టక కుడిచిన యతికష్ణుండు దురితభో క్ర యండ్రు మునీందుల్‌ మౌరన. మార్కం. పు, 111-158 అతని కులశీలవిద్యా స్టితులడుగక యెంత విక సల్‌ బేవాుండై నన్‌ మతి విష్ణునిలాం దలంచుచు నతి ముదమునం బూజసేయునది నిజళ_క్షిన్‌ మారన. మార్కం. పు. 111-157

అతిథి సూ క్షిసుభాకరము 1] భోజన వేళ నతిధి క్ష్రూల్పీడితుండై చనుబెంచి (గాసమడిగినం దనముందట యశనమైనందగు నొసం గంగన్‌ అనంతా. భోజరాజీయము. 111-126 అతిథి గడునల్సుండై నను నధికుండైన నింటికే తేరం (బియమందు నెవ్వండేని వాని గారవ మది గొౌరవంబు కాని కాదు గారవ మాకార గారవయబు శ్రీనాథుడు. కాశీఖండము. 1 అన్న మైనం ద్మక్రమైనం దోయంభెన వాశ్యమెనం దమకు జరుగు కొలంది నతిథి జనుల కడ్ణ మాడక యిడ చేని లేమ వారు గలిగి లేని పారు పోతన. భాగవత. *₹ 111-462 ఆకొన్న యతిథి శివ్చండని శాశించుక లేక మదినిం గరుణాన్నితుండై పోళంత యన్న మిడిననె నూశొని యా యముని. గొట్టను వేమన వాబ్ధునః కాయ కర్మ (పవర్తనముల సంభవించిన పాపంబు సంహారించి యతిథి గృహమేధి కిచ్చు శాశ్వత సుఖములు తెనాలి రామకృష్ణుడు. పాండు. మహా. 11-156 అనిష్టానిధి గేహసీమనడు-రే యాలించిన(న్నోయు నెం తే నాణేంద్రశయాను పుణ్యక థలున్‌ దివ్య(వబంభాను సం

19 నూ క్రి సుధాగశరము అ త్త థాన ధ్యానము నా _స్తిశాక బవాుతా నా స్తువ్లళతానా_స్యపూ పోనాస్త్యోదన సౌష్టవంచ కృపాయా భోక్షవ్య మన్పల్కులున్‌ |

రాయలు. ఆము. 1 అతిథివచ్చి యాశలన్న నన్న మిడిన దే చాలు శ్రతువు సేయ వలయు ననెడి కాంక్ష లేటిశే శామదాను చరిత. నిత్య మభ్యాగత పూజమాని కుడువం జనరాదు శ్రీధరమల్లి వెంకటరామకవి. బ్రహ్మోత్తర ఖండము. 1117-85 అత్త అవత అత్తగారి పొత్తు కత్తికోత శ్షేఛయ వదములు. ఇతరుల పదములు, అత్త లెల్లను మంచి అల వేము తియ్యన ఎందునై నాగ లబె మందు కై నాను కుశలాయకము అ త-కోడలు అభీ అత్తలేని కోడలు _తృమురాలు కోడలు లేని య్త గుణవంతురాలు టేకుమళ్ళ కామేశ్వరరావు. పాఠపాటలు. 380 అత్తను కోడండ్లు అడుట లెల్ల గొప్ప తపష్పూులలోన ఘోరమాతప్పు అంధ్రసారన్వత పరిషత్తు. స్త్రీలలామాయణపు పాటలు. 114 అత్యాశ అక్కరకురాని ధనము ఆసపడితే నేమి ఫలము ? క్షేతయపదములు. 126-97

అద్భ సూ క్రినుధాకరము 8 సుమలత ఘన చకుసంస ర్లమె కోరుంగాని యెంతరసమయుండై నన్‌ దమశించునె ఘనమణికిని తమకలకుండ గని ఫోరడ్కి తరమే పడయన్‌ వెంకట పార్వతీశ్వర కవులు. బృందావనము. అదను కడలేని మననునకుం గడమ యొక్కడిది? దావామణంగిన వెనుక తత్త (మెజింగెదనన్న చావా మేలణంగుం దాం దత్త స్రమేమెజుంగు 1 తా, అన్నమయ్య. అధ్యా, సం. ాల్యపాయమంటె (భమల నడంపక మేలు పొంద కెపుడు వేమన అదను దవ్పిన కార్య మనువున6 బడునె తిమ్మయ. ద్విప. భార. ఆరణ్య 1-9 అదనులే చే బేని కైనను అందరెటుంగని జే ? పండగలదని కాయ కుడుతురి)? తిండి యెల్లిది నేడు తిందు₹ అండమందున చిలుక కలదని అరచి జీశదళే: గురజాడ అప్పారావు, ముత్యాలనరాలు ఆ అస దృష్టము పెట్టిన దినముల లోపల నట్టడవులకై నవచ్చు నానార్ధ్థములున్‌

14 సూ క్రిసుధాకరము అద్భ పెట్టనీ దినముల గనకంఫు గట్లిక్సాననేమి లేదుగద రా సుమతి 1 నుమతీ శతకము కలగన్న చోటికి గంపల గొంపోవ ఫలసిస్ధి యగుకెల్ద భాగ్యంబు/గాదె పా. సోమన్న. బనవ. 11-61 అడవిలోపల నున్న ేహముననున్న 6 బొందలల భాగ్యవిభవంబు పఫొందుంబురుషు శీనాధు, కాశీఖండము 12-221 భాగ్య మొద వెనేనిం (ావీంచుం దను దాన పుణ్యల శీ శ్రైనిథియుం బోలెం బురువు తెనాలి రామకృష్ణుడు, పాండు. మహా. 117-258 భాగ్యాయత్త ముల్‌ గా సిరుల్‌ వనుచరిిత 111 సరితా వచ్చిన వచ్చును సలలితముగ నారికేళ సలిలము. భంగిన్‌ నుషతీ శతకము ఉఊోరక వచ్చు. శకౌటుప ఇకుండిన వైన ఫలంబదృవ మే పారగంగల్లు వానికి బ మారన వెంకయ. భాస్కర శతకము యోగంబొక్కటి మంచిదైన యెడ నేయూ శేంగినన్‌ జక్కంగా యోగించున్‌ విపరీతమైన యెడలన్‌ యోగింపదు. ..* తిరుపతి వెంకట కవులు, పండితరాజము 1-7

అదె సూ క్రినుథధాకరము కే భాగ్యమునె నమ్ముళొన్న య భాగ్యుండెవం డళీస్టసిద్ధి పడయం గల్లున్‌ కం, వీరేశలిం, ద. గో, (గ ₹-| తిన్నగా నదృష్టమున్నపు డన్నిట బుద్ధి తిన్న గానె పోవుచుండు కాళ్ళకూరి. పద్మవ్యూహము 71-99 అదె న్రతము మూ పురుషో త్తముండు. బురుషుండు నిరువు రగుటగలకు గలి7గనేనియు. బురుషుం బురుహోత్తమునందు. గలుపు వెరపున 'నేశత్వమహిమ విజ్ఞాత మగున్‌ తిక్కన, భారతము. శాంతి. [-160 . బేవ్రుడనంగా జీవుండాయని వివరించిన భావింపన్‌ ము క్రిబట్లబయలగు వేమా ! ఆల్లు వేమన శివ్చండు జీవుడు రెండు వస్తువు లటంచు నెంచు వారికి సాయుజ్య మెట్లు గల్లు జీవ శివ భేద “మెన్నడు నేయరాదు నవ్యతర భోగి (శ్రీ సదానంద యోగి సదానందమయోగి. వదానందయోగి శతకము. సత్యము సత్యము సత్యము నిత్యము నదైై ప్రీ మతము నిరుపమ మఘరా

16 సూ _క్రీసుధాకరము అధ హిత్యము మోత గ్రీసా హ్‌త్యము మ్‌ాగెల్ల సందియింపకుడింకన్‌ అలూరి కుప్పన. శంకర విజయము అధము(డు మతి నుపకారంబు మజచిననాండు (పతిన దప్పినవాండు పొడి మైందనదు చెలికాని కార్యంబు సేయనివాండు శలపోయ మానవొధముండం(డు బుధులు గోనబుద్ధారెడ్డి, రంగం రామా. కిష్కిం. 82538 పరదోషము సెప్పలగ నే ర్తురు గా కాతీ శ్రయమైన దోషంబు మదిం బరికింపంగ నధములు నేర్తురె తిక్కన. భారతము, కర్ణ. 201-112 లోకము తను ఛీయననా యాకీడు లొనర్భుచుండు నధముడు వేమన హీనుండెన్ని విద్యలే నభ్యసించిన ఘనుండుకాడు హీనజనుండెకాని వేమన పరుల మేలుం జూచి పలుగాకివలె నెప్పుడు వట్టిమాటలాడు వాం డధముండు వేమన

అధర్మ సూ క్రిసుధాశకరము క్ష? తనదుంబాగుం గోరి ధర్మంబు. జెప్పినం దిట్టుచుండు నధము జెట్టయెదుట వేమన అధముండు గర్వించు నల్పవిద్యలను తీమ్మయ. ద్విప. భారత. అది. ₹-౨93 అధముండగువాని సామవాక్య్యముల 'యోగ్యు లనునయింప నాతని యల్క- యినుముడించు నెజయ (గ్రాగిన చమురుమై నీళ్ళు చల్ల బొగయు మంటయు బుస్సున నెగయునట్లు చిలకమర్తి. ప్రసన్నయాదవము [-19 అధర్మము సై సర్వభూతదయకు సత్యవాక్యమునకు నుత్తమంబు ధర్మువొండెజలుంగ నొరుల నొప్పి కోడకుప తాప మొనరించు నదియెకకు నధర్శుమనిరి బుధులు నన్నయ. భారత. అది. [11-219 అగునె ధర శీయాలోపంబు హృదయంబులో సహింప నన్నయ. భారతము. అధి 72-158 అధర్మవర్తులయందు దర్పంబుపుట్టు దర్చంబు వలన మానంబు పుట్టు మానంబు వలన. గోధంబు పుట్టు (గోధంబు వలనం 'జేసిలజ్జయు వృత్తం తె

18 సూ క్రిసుధాకరము అధ లయిన వారి నుపశ మంబును లవ్షీస్సయు విడుచు నన్నయ. భారతము. అరణ్య, 11-815 పెద్ద వాడుండ6 నొండుక వానికీ వివాహంబగుట ధర్మవిరుద్ధంబు నన్నయ. భారత. అది. 711-212 ధర మార్షంబు దొజు(గి దుర సం(త్రంబు మైంబగ యడంగింపం గడలిన నసురవృత్మి. జేటకాక కార్యసిద్ధి గానేర్చునే. తిక్కన, భారత. సౌప్తిక 1-105 ధర్మమైన దూవ్య కర యుతం న నదియ కడు నధర్శము ని, కొమ్మన. శివలీలా. 11 మేదిని నన్యాయరతుల నా _చైవంబేల చక్కనరుగంల నిచ్చున్‌ అనంతా, భోజరాజీయము. ఇ₹1-3862 వావి వర్తనలును వరుసను మర్యాద దప్పినడ వె నేనిం దగులు కీడు వేమన తనరంగందృణ సంవృతములైన యట్టి ఘనకూపములంబోలుం గపటధర్మములు వాని దూరంబున పర్టింపవలయు సోమన. ద్విప, భారత. అరణ్య. అను-18

అధరు, సై సూ క్రిసుధాకరము 19 విపరీత ధర్శంబు లెల్ల భంగులం జెజచున్‌ క శాం, కన. ఆనందసారము. 4 అధర్ములు వనుధ నధర్శవర్పు లగువారల వర్ధన మెన్నండున్‌ సమం జసమయి నిల్వనేరదు నన్నయ. భారత అరణ్య, 2౨1-812 గ్‌ క మహిత శాత కలిత మార్ల్గంబు విడిచి, ని జేచ్చ్ళం బగ గెలువ నెవ్వడరుగు వాని నయ్యధర్శవర్హన (శార్యమ యెన్విధమున- 'జెజచునింత నిజము తిక్కన. భారత. సౌప్తిక. 104 అనయపరుండగు మనుజుండు తనవారిం జెజిచి పిదప తొనుం జెడుంబో బైచరాజు వేంఠటనాథ కవి. పంచతం్యత్రము. 11-669 ధర్మమునకు గీడు దలంచినవాండు తొ దుషమార్లుండగును (దోవ నెచెడు ళు ణి వేమన ధర్ముసత్యములను దప్పగా6 జెడయబుచ్చు కర్శజీవి మేలు గాన లేడు

• వేమన తప్పూసాత్యు మిచ్చి ధర్మంబు పడంాట్టి వటినిందంబెటు వాజ గొట్లు లు లు లు అట్టివారి శెల్ల ననుభవంబుండురా ! వేమన

కాగ సూ క్రిసుధాకరము అధిక పృథివి నధర్శికెన్న( బరవీడయె యుత్తమలాభ మెష్పుడున్‌ సూరన, (ప్రభా, 17-154 (వ్రయభామణముల నవ్రియము సేయుదురు నయ వివర్జితులు బాలనర, ద్వివ. భారత. 11-587 ధారుణి ధర్మంబు దవ్పీవర్రిల్లు వారి కృత్యంబులు వర్షింపందగదు జాలసర. ద్విప. భారత. సభా, 11.599 ధర ము చెడి ెండాడీ్‌న దుర్మార్గండు గృహము పట్టు తుడిచిన ధూశ్లై నిర్మాలోన్నూలం బై ధర్శజుపురికేంగు మలమ్ముదావుచు నుండున్‌ వేటూరి. చాటు, మణి. అధికములు క్ఞానంబొక కే జగమునక్‌ధికం మటి నానా విధములు నటనలు బహుదాన ఫలము పడయుటకంశ*ు క్రహమున వైరాగ ని 'మెక్కుడు సవాజ క ర్శములు శగరముల కంచె అహిశయనుని భ క్రియధికము ధరం దపము లనంతంబులకంశే గరిమలశ్లాశేతము ఘనము విరసాచారము వేవేల కంశు వారిశామ' పళనమధికము తా అన్నమయ్య, అధ్యా, సం. సం. 2౯ సం ఏ8!

అధికా సూ క్రినుధాశరము | అధికారము (శ్రవణ యుగాంత రావరణ చక్రము లగ్గల పట్టు తోరపుం జెన్చడు కనీ నికా వనుధ నీముకు నుమ్మలి కాడు దృష్టీపా టవము దుర్వుక్తి నాలుకకు డాసిన చుట్టము పారుపత్యమ _కెశులునవై ద్య సాధ్య మెడ (లేవ్యవ యెవ్వనినాాశయించినన్‌ బైచరాజు వేంటనాథకవి. పంచతం[తము 11-871 అవనిలోపల నధికారమ బ్బెనేని (క్రింది వారల నెప్ప్తుడులగినియం దగదు కందుకూరి వీరేశలింగంపంతులు. నీతి, దీపి, 42 అరయ నధికారు అెందును బరికించిన దుష్టులగుచు బరవిత్తములన్‌ పహారియించుచు నిజు పేదల. జరితాపము నొందంజేసి (బతుకుదు రెచటన్‌ సురవరం (ప్రతాపరెడ్డి. ఉచ్చల విషాదము 1-1౪-25 పదవిలబ్ధి తమకు ధర్భు పథమటంచుం దలంచి నడుచు వారు ధన్యతములు సౌభాగ్యవతి చాటువులు పదవినంది జనుండు పతితుండునాం జెల్తు శాంతిదూత. 24 అధరము కదిలియు. గదలక న్ను మధురములగు భామలుడిగి మాన(వత్తశోజ్య6 రష ఏకల్‌ ఫ్య 0 (రొ అధికార రోగపూరిత కే (గంథాఆయం 1 బధిరాంధక శవముంజూడం కాపశ *సుమీలీ. *ం శ సుమత్తీ శతక, గ స్‌ స” లో ల దొరా స స్నా “దాడు...$00 ర్త

క స్కూక్రినుధాకరము అధికు దొడ్డవారినెల్ల. దొలంగంగొట్టు * య వేమన. అధిప(డు అధికుండేశ్లేల సై చున్‌ అయ్యలార్యుడు, భా రా, యుద్ధ, 887 దొడవా. జేమిసేసినా దోసమందు నేది? న శా, అన్నమయ్య, అధ్యా, సం. సం, 89 అధికు.డైన వాని కథికార మ్‌చ్చిన నచటివారి నెల్ల నాదరించు వేమన గొప్పవాండు మిగుల. గొద్దివాని నయిన. గాచివానివలన( గావంబడును అ, నారాయణదాను. నూరుగంటి. 21 అధికుండు పంతంబు లాడక గెలు ్బృను నధముండు పంతంబు లాడియు నోడు గోనబుద్ధా రెడ్డి, రంగ రామా. యుద్ధ. ర్‌ క? అధికు౦డు : అల్బుండు అల్పుండెపుడుం బల్కు నాడంబరముగాను సజ్జనుండు బల్కు చల్లగాను వేమన అల్పుండెన్ని పలుకు లలయక పలికిన నధికు డూరకుండు నదరి పడక్ష వేనుున

అధర్మ సూ క్రినుధాకరము బ్దిక్ర అలంతి వానికి బలువుని చెలిమి మొదల దొడగానున్న( దుదకది చెడ్రసేయు (ర ౮ అ. నారాయజణదాను. నూరుగంటి. 6 గొప్పవారు పోరు నప్పుడు తక్కువ వారు చెరితనుండి బాగుపడరు అ. నారాయణదాసు. నూరుగంటి. 14 ఇతండు నాశ్యతుండితని శిశ్చింతుననుచు నతని నడంచి (తొశ్కెడు నాతిండత్యధముండు అందజకు నేను దాసుండ ననుచు శిరము నవనతము నేయు నాతండే యత స్టధికుండు పానుగంటి. బుద్ధ, అధ్యయనము తనే విద్యా భ్యాసంబున ముఖ్యఖ్యాతి లాభములు సిద్ధించున్‌ ఫఘవతరముగంగల పుగుషుం డనఘుండయి నేర్వనలయు నా సద్విద్యన్‌ వ్లైచరాజు వేంకటనాథ కవి, పంచ. 11-162 తఅచు చదువు చదువ తర్కవాదమెకాని దివ్యమైన జెలివి "లతేటపడదు వేమన వేద బాహ్యముగాని విమల మంత్రమును గురూ_క్త మార్గమున జనించుటయు నధీతమగు సూరన, కళా. ₹-154

ణా సూ క్రిసుభాకరము అన పఫొలుపొంద గురుముఖంబున నేర్వ కిట్లు బలిమి తపంబున. బడసిన విద్య జగతిలోపల నెట్టి సాధుల 3 నం దగ ఘనమదము మళ్సేరముం గావించు సోమన. ద్విపం భార. అరణ్య అను. 56 చదువని వాం డజ్ఞుండంగు పోతన, భాగ. 711-180 చదివినంగాని చి త్తంబు కుదుటంబడదు హృది కుదుట. బడకుండంగంజదువు కొట్లు " పానుగంటి. విప. 4 అనపత్యత వినవయ్యా యేక పుత్రుండు ననపత్యుండు నొక్కవాప నన్నయ. భారతము. ఆది. 1.181 స్వర్గ ద్వారం బన పత్యులు గాన నోపరశె మునులయ్యున్‌ నన్నయ. భారతము, అది. ₹-99 ఎంత తీపంబొనరించియు సంతానము లేని వారు సద్గతి. బొందంగాంతుశె నన్నయ, భారతము, అది. 7711-2900 ధనము లెంత గలిగినను సుతరహితుల శెమె స్థాయిని మనః వ్రియము 5 లేదు నన్నయ, భారతము, అరణ్య. 1-81

అన సూక్రిసుధాకరము ల్‌ కుల ముద్ధరించు కొడుకులు "లేకున్న 6 గోటి పుణ్యములం బడయ రుత్తమలోక పదము లెవ్వారు గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగ, రామా బాల, 11 సంపదలబ్బి నేని లేబరముగా దె బిడ్డలు లేని (బతుకు నాచన సోమన. ఉ. హ. వం, అ. 11-16 4. .లత్షణ వతులై ప్యుత విహీనత. బారసినం 'చొత్రములే సతులు పతులు పొటించుటకున్‌ నాచన సోమన, ఉ. హ. వం. అ. 2-81 నుతులం గానని చారికి గతిలేదు ముదంబు బేదు మల్లికార్జునుండు. భాస్మరరామాయణము. బూల. 50 అపుత్ర కులకు: బుణ్యలోకంబులులేవు శ్రీనాథుడు. కివర్గా 1] సుతుండు 'వెలిమైన (బదుశేమి సొంపుదలంప నృసిం. కవికర్ష, ప. 187 ప్యుత్రులు లేనట్టి పురుషు భాగ్యంబు వీవినంబులో. గశాయు వెన్నె లరీతి కొడుకులు లేనట్టి కోమలి బతుకు పూచికాయనియట్టి భూజంబు విధము పున్నామనరకంబు. బొందకుండంగం దల్లిదం(డ్రుల. గావం దనయుః:జడెకర్త శ్రీనాళ పల్నాటి వీరచర్శిత క్షీ

రి సూ క్రిసుధాకరము అన కులవరనుండగు కొడుకుంగానని యట్టి లాఘవాస్పదుని న యాలయము లయము రహి నిహపర సుఖ(ప్రదుం బ్యుత్రునెత్తని వర పుణ్యహీను భ్‌ వమ్ము వము క్‌ పితరుల బుణము. అౌపెకు సూనుంజెందని జార్భాగ్య ళీలు గో తము శ్రమ, | సిరులకుం దొడవై న వరసుతుంబడయని ఘసకలుపాత్ను జీవనము వనము చెలువమరు ధర ్రమునయి (తలలామముం బడయ లేమి. దాపసనాథా కుల వృద్వర్తన మగునా కలువపు జీవనము కంకెంగష్టము గలే ఘూరన, రాఘవ. 1-45, 46 వారణవాజి వధూవసు వారాశ (క్‌ మైన రాజ్యవై భవ మిదిచా నౌకసుండు లేని కతమునం జారుముఖి! యెన్ను లేని సస్యమకాచే ! తెనాలి. ఉద్భట 11-21 ధాతిం బున్నామ్మో నర . కాతశ్రాయక యనవె [శ్రుతులు గణ్యచర్మితుం బు[తుుగనక్‌ నరుండు జ గ త్తితయము నేలెనేని గతియనం గలంటే ? తినాలిఅన్నయ్య, సుదక్షిణా 12-40

అన సూ క్రిసుభాకరము ల్లి సుతహీనత మదిచింతిలు ఒంతవారు మానరు సుమో శ రదకవి. నిరం, క-రీ4 కడుపారంగ ముద్దుల పట్టి గానలాా నోంచని యింతి జన్మము గనుంగొన రత్త తరిగొప్పుల మల్లన్న. చం్యద్రభాను చరిత్రము. 1-87 కొడుకుల్‌ పుట్ట రటంచునేడ్తు రవివేకుల్‌ జీవన భాంత్రులె. కొడుకుల్‌ పుట్టె కౌరవేం్యదున కనేకుల్‌ వారిచే నేగతుల్‌ వడసెం ? బ్యుతులు లేని యాళుకునకున్‌ బాటిల్లెనే దుర్లతుల్‌? చెడునే మోశ్షపదం బపుత్రకునకున్‌? (శీకాళవా స్తీశ్వరా! దూర్జటి, కాళ, శతకము ఫొడుకులు లేనట్టి గొ(డాలి మనువు అడవింగాచిన వెన్న లై పోవు గాదె తిమ్మయ. ద్వివ. భార. అది. 177-288 తనయుల గుణవంతులం గాం చవి మానవపతుల సకలసంపద లెన్నన్‌ వనమున. గాచిన వెన్నెల నగా వృథయగును సుమ్మి అ. వీరభ(ద్రకవి రాఘవ పాండవ యాదవీయము కొడుకులు లేనివాని (బదుకున్‌ (దుశే పరికించి చూచినన్‌ వరద. శ్రీరంగ మా. చిన్ని పాపండుండని యిల్లు చిన్న బోవు జగద్గురువు, కుమారి నుందరి. 111-6

లిం సూ క్రిసుధాకరము అన జగతి సంతతి శేనట్టి జనుల కలిమి ఊొలమి వెలయింప. జాలునే చే, వెం. కృ కవి. నయనోల్లాసము గొ(డాలు (బతుశేల కోటి ధనమేల స్వారాజ్య మిచ్చినా సవతి పోలేల ఫ్యుత్రులు లేనివారికి పుట్టగతి లేదు శ్రీపాద గోపొలకృష్ణమూర్తి నంపాదితము. స్ర్రీలరామాయణపు పాటలు అనవధానత భూపతులకు ననవధానమున బుట్టు ననే కాపదలు తిక్కన. ని. రా 7112-80 అనవథధానత నావగింజంత సూవె పర్వతంబంత యపరాధ భరము శ్రీనాథుడు. భీమ, 11-158 అనాత్మజ్ఞత కో మదిం ద మ్మెటుంగని మంద బుద్ధులకు నెదిరి యంతస్తుల నెజబుంయట తలం జీంు దర్పణము వీక్షించిన యట్లు గౌరన. నవనాఠ 17-228 నిందకు లెజు(౧రు నిజజోవవు.లను నీతి పదములు. 1-14

అను సూ క్తిసుధాకరము ల అనుచితము అనుచిత క్రియలచే నందునే ఫలము గౌరన. నవనాథ ₹-£69 ఉదవారి తోడం బెనగరాదు వేమన కుంటి కుక్క శేల కుంబేటి పరువులు)? వరికి బంటుశేల బిరుదు గొడుగు ? ముసలిదాని కేల ముసిముసి నగవులు ? వేమన సీయాధీనము లింతే నిఖల[పపంచమును నీకు నరువాంఖై న నిండిన యీ మనను కాకు విషయాల పాలుగా నరహమా? చేకొని సీవు పెరశేంచిన యీ వైతన్యము పై కొని అకర్య ముల పాలు సేయందగునా + తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. పరిహరించుట క్షీడు తెరువరిం బసిబిడ్డ సర్ధి నాశటిచేత నలయువాని తెనాలి రామకృష్ణుడు. పాండు.-1- 166 పట్టరాని వధూటి నిటు చేపట్ట రాదిలం (శేమతో+ 'జీంపట్టునెడ నాపట్టు వదలుట పాటిగాదు దినవహి అమోబలకవి, గరుడాచలము, 8!

[1 సూ క్రిసుధాకరము అను అంతఃహరంబులో నతిమైతి తగదు కాంతలు సభనున్న. గాన్పింపరాదు శిమ్మయ. ద్విపం బార, విరాట 1--1| శానిపోని (ప్రయోజనంబులు ఫపూనుకొనం దగవెనె కంకంటి పావరాజు. విష్ణమాయావిలానము. 20 కలవి లేనివి దొరసము గృఖమునం గలదటంచుంబలుకంగ వచ్చునెః రఘునాధరాయలు. వాల్మీకిచరిత. 1111-85 "పెనంగకు విలువని జేరంటమునకు విజయ రాఘఫుడు, పూతనా హరణము. య. గా, ఆదాయ మెటుగని అప్వూ నేయంగ రాదు పలువుర 'బ్వేమము పడరాదు సూరకవి, రామలింగేశ శతకము, 5! ఎంగిలాకున సోమర్కి రంగని గుడి భక్కుండుంటయె యుచిశత వాండుగుడి ని తండు పెంట పె నుండ నింద్యంబు గాబె పానుగంటి. విప. 7 అనుబంధము నరకంబై నను నాక మైన మది నానందంబు గావింపజే ఫురుముండింతియు. చాను౮హడి చనినన్‌ అనంత, భోజరాతీయము. 721-194

అను సూ క్రిసుధాకరము తే ఎక్కడి సతు లెక్కడి నుతు 'లెక్కడి బంధువులు సఖులు సెక్కండె భృత్యుల్‌ ఉొక్క_వడివోవు వేళల జక్యాటికిని నెవరురారు సవహాజమువేమూ |! వేమన సతు "లెవ్వరు సుతులెవ్వరు హ్‌తు లేవ్యాేటి వజద నెంజే నొకచో జతగూడిన కాష్టంబుల గతి నించుక ౫౧హాడి విచ్చి కదలుదురవలన్‌ రఘునాధ రాయలు, వాల్మీకి చర్విత. 1-85 జగమున నొక యంగనయే మగవానికి సంకిలండు మరి శత శతముల్‌ తగులంబగుచో నేగతి యగునోయది యెంత నగిజగిజాయెనొ వారికిన్‌ దా, (శీ, దేవీ భాగ. 7-10 పొత్తులన్నవి సంపదలశే ఆపదల కగునే? గురుజాడ. ముక్యాలసరాలు ఉత్తములకును నధముల కుష్టు నిష్పు గలసినట్లుండు సఖ్యంబు గాంచగాను వరదరాజ శతకము అనుభవము విను మనుజున శవ్విధమునం దనచేసిన సుకృతదుస్ర అలేంబులు నెరయం

త్రి సూక్తి సుధాశరము అను దనకనుభవింప. శాలివి తనువు సెడుంగాని కర, శతి "సెడ దనఘా 8క్కన. భాళత. అరణ్య. [17-172 అనుభవము నకు యౌప్తమెనది తనకుందానె వచ్చి తగిలికాని పోదు తనకర్శవశం బించుక దై వళృ్ళతంబొక యించుక మననసువికారం బించుక మానదు (ప్రాణులకు కిందు పజిమటీ కాని గెలుపెబటులగ రాదు అటమటపఫపు వేడుకల నలయించి మజి కదా ఫఘటియించుంబరము తట్నులెన దైవము ఎండ దాక నీడ హీితవెజటుగ రాదు తినక చే/దును దింపు తెలియనే రాదు శా. అన్నమయ్య. అధ్యా, నం స్వానుభూతి లేక శాస్త్ర వాసనలచే సంశయంబు విడదు సాధకునకు వేమన అనుదినము తతృ వౌత్రము లనువుగ( డాజదివిచదివి యందుల యరం థి బను భవముగాక యుండిన తన చదువులు వ్యర్థమాయె దత్తా తేయా పరమానందయతి. దత్తాత్రేయ శఠకము అఆసక్రి లేక యత్నాయత్నత ఘుటించు ననిషిద్ధ సుఖముల ననుభవింపు శనువర్తి అబ్బయామాత్యు(డు, కవిరాజమనోరంజనము 11-174

అను సూ క్తినుధాకరము తతి (పొర్ష ననకృత్యజమిది (పారబ్ధమనుభ వమునంగాని శాంతింపదు బవాధవమాకు వలదనిన నోసరిలునె” కాపాడవలయు నంచు నుండిన స్వాధీన మగునె నీకు పానుగంటి. విజయరాఘ.--1]] అనుభవము లేని నరులకు ననుమూనము హెచ్చు పెచ్చు = నభిమానంబున్‌ గను వారినెల్ల వాదంబున కీడ్చుట వారి నైజము గద ధరితిన్‌ కాంచనపల్లి కనకమ్మ. జీవయ్యాత. 122-240 అనురాగము ఇలంయబుట్టదు పుట్టియుందా నిలువదు నిలిచియును నొక్కనిజముం దిరమై అ శలదాంక నెబుద నేరదు 'వెలయాం[డకు వలపు నన్నెచ్రోడుండు, కు, నం. 712. 165 మించిన చి త్త్వములో మేలు గలిగిననాండు ఎంచరాని చవ్చతొనెంగిలి మోవి తా, అన్నమయ్య. ఆధ్యా. నం, కాని కులముదైనం గంటి కింమై నపుడు విటుండు వలచెనేని విడువలేడు వేమన అనురాగము లేని మనసున సుజ్ఞానము "రాదు _ త్యాగరాజు, విష్ణుకీర్తనలు.-406 ర్‌

క్క సూ క్రినుధాకరము అను తిట్లు దీవనలను గాని కెట్లభటోవు (వేట్లుముద్దుల నడగును (వేబ్లంోవు కత్రికొగిలిచ్చేందెగుంగ _త్తిందెగదు పమకరుణచేతంబోవును రువనుబోదు మాయ ధారాళతను బోవు మాయంబోదు ఛార్రవత శాత్రవతంబోదు మై(తించోవు మిథ్య సత్యంబుచేంోవు మిథ్యంబోదు ఇెట్టమంచిచేయోవును ఇెట్టంటోదు పానుగంటి. దిద్ధం 17 అనురాగం బతి దుఃఖం విశమదేవపర్మ. [శ్రీనివాన కల్యాణము 17-121 మని నేసాలు మనిసీమా పేసాలు మనిసి వోసనె సాలు మనసేసాలు నండూరి సుబ్బారావు. ఎంకిపొటలు (వేమించుటకన్న స్యద్వత మెయ్యది వెపుమూ ! బసపరాజు అప్పారావు అనురూపత వాటమైన మగవాండు దొరిశేది (వాతఫలము గదవే క్షేత్రయ్య పతిభ క్రి సౌందర్యవతికి చేకూరిన మణి సానదీరినటు సుగుణంబు వ్యవహార శూన్యుని బొందిన పొందిన పవిజోడు పూనిసట్లు పైడిపాటి వెంకటనృసింహకని, మన్నారు కృష్ణశతకము

కులము రూపంబు కొలంది సద్దుణము వలటె పూనపాొటి వేంకటపతి ఉషాభ్యుదయము అన్నదమ్ములు తం(డి విమ్ముట నన్నయ తండి విన్న వారలకు నెల్ల నాతని వనిత తల్లి దల్లి గడచన్నన్‌ తిక్కన, భారత. అనుశాననిక. 17-185 అనుజునిం దనుజుని యట్ల్యగజుండు మనుపంగవలె నండ్రు మహిధర్శవిదులు గోనబుద్ధారెడ్డి, రంగ. రామా. కిష్కిం, 244 ఎలనాగలు. జుట్టంబులుం గలుగుదు రెచ్చోటనయినం గరమరు దారం దలంప సహళోదరు నెలమింగలుగంగ నెచ్చోటంబడయలాం దరమగునే అయ్యలార్యుడు, భా. రా. యుద్ధ, 159008 అన్నదమ్ములు దమలోనంభిన్న పెద్ద వరుస లెజిగియథోచిత వర్తనముల మెలంగుచుండుట తమయాండ్ర సొలపుమాట లోలింజెవింబడ్డ విమ్ముట నేలజకుగు అనంత. భోజరాజీయము. ₹1_140 తనకు నాఢ్యుండ్రైన తమ్ముడు గలిగిన -గోర్కులన్న శేల కొజంతనొందు? పోతన. భాగ ₹71[11-683

కళ సూ క్సినుధాకరము అన్న అన్నదమ్ముల కుర్వి అన్యోన్యమైనం గన్నుల పండువైై గాన్ఫించుం (బజకు తిమ్మయ, ద్విప, భార, ఉద్యోగం 1కి అన్న పతితుం డయిన నటుగాక యలవడ సన్నా విస్‌ యయినను నతని తము శో ఉాతండుండ దార సం్యగహము (కమ్మజిం జేసినం గలుషంబులేదు సోమన. ద్విపం. భార. కాంతి. 1-27 అ(గజుండు వీతృసమాను డవరజునకు చిలకమర్తి. మధ్యమవ్యాయోగము. 1-8 అన్నదానము (గ్రవావ(క్రత్వము మాను బీడలణంగున్‌ గర్మక్షయంబొందు వి (గహముల్‌ రా వపమృత్యుదోషములు 'వేగంచాయు భూపత్యను (గ్రహముల్‌ గల్గు ననిందయుంబొదవు లోక ఖ్యాతి చేకూరుంట్లు త్యహమున్‌ దీనుల కన్న దానమిడు పుణ్య (పాణికిన్‌ (ప్రౌథకవి మల్లన, రుక్మాంగద. 11-79 అన్నమిడుటకన్న నధిక చానంబుల నెన్ని చేయనేమి యెన్నం బోకు వేమన పూజించి యథన 'మెప్పుడు. బెట్టు నధిక ేజుం దుర్వినె యుండి బేవత్వ మొందు తిమ్ముయ. ద్విప. భార. అరణ్య 1-99

అన్నము అన్న మధిక మైన నమర మృత్యువునిజం బన్నమంటకున్న నాత ) నొచ్చు చంపంబెంప బువ్వె చాలదా 'వెయ్యేల। వేమన అశన నియమమనున్న యతశతనికిం గాయస్థ దోవసమితి యంత తొలంగిపోవ స్ఫటిక తుల్యమైన శాశ్యత "చేహంబు నిల్చి “వెలుంగుచుండు నిర లముగ పానుగంటి, చూడామణి--11 అన్యాయము 22+ అన్యాయ కార్య చింతనము భావింప నఖిల విపత్కారణంబు గౌరన. నవనాథ, *-2538 అన్యాయ మెన్న6దు నవనిం 'జేయకుము సోమన, ద్విప. థార. అశమ ]1-8 అన్యాయ వర్తనులు పట్టినపని గాదు బలమెంత యున్న తిమ్ముయ, ద్విప. భార, విరాట. 11-47 జం + అన్యాయ మగు గెలుపు మదినోర రార్యులుమూట లెట్లున్న మట్‌. శిమ్మయ. ద్విజ, భాం. భష్మ, 1-8 18

గిం సూక్రి సుధాకరము అప అపకౌరము "కెరవాటు గొట్టి తెచ్చి కేగమిచ్చే కీర్పీకంయె నొరుల నొప్పించక యుండు కే వాలు పరుల బాధించి సంపదల. బొందుటకంకె ధర దున్ను కొని (బదుకు చార్మిద్య మే చాలు. గార్లపాటి లక్ష్మయ్య, ఏగంటివారి వచనములు ఉపకారికి నుపకారము విపరీతము గాదుసేయ వివరింపంగా నెపకారికీ నుపకారము ఇెపమెన్నక సేయునాండు నేర్పరి సుమతీ శతక, ఒకని యపక్శతి ద్విగుణమై క_ర్తనంటు. దుదకు పానుగంటి. రాఘ. 111 (పాణ గొడ్డం బెద్ది వచ్చినన్సుంతయు జనముల కపకృతి సల్పరాదు అ. నారాయణదాసు, యథార్థరామాయణము 116 మౌొరొనర్పకు మేయపకారికై న అ. నాకాయణదాను. జానకీ శపథము ]]1] వినిగూఢ మొ బహిరంగ మొ ఘనమో స్వల్పంబొ తానొ కా కితరుండో పొనరించుట యుప కారం బును నపకారులకు నది (పమోదము నేయున్‌ వడ్డాది నుబ్బారాయకవి, వేణీ సంహారము 2౧-14

అప సూ క్రిసుధాకరము తిం ఇతరులకుంగీడు నేయంగ మతి నెంచిన వాండు తానమడియు. జెడివడీిన్‌ శ్రీపాద. శ్రీకృష్ణభారతము. అరణ్య 1711..285, పరాపకృతి కన్న లేదు పాపము తిరుపతి వెంకటకపులు, నానారా. నం అపకారి తగునిది తగదని యెదలో వగవక సాధులకు. బేదవారల 'కెగ్గుల్‌ “మొగించేయు దుర్వినీతుల కగు ననిమిత్తాగమంబులయిన భ యంబుల్‌ నన్నయ, భారతము, ఆది. 1-'6 సర్వ(ప కారంబుల నపకార కారణులయిన వారిం బరుల నయిన బాంధవులనయిన నువేక్షింపక యాత్మరక్షా చరుండవయి దూరంబు నేసి దూపి.౦చునది నన్నయ. భారతము. ఆది. [17-120 అహిత మొకని కించుక యెవుండాచరించు నజ్ఞుండ్రై వానిందతృల మపుడపొందు. న! యూ మారన, మార్కండేయ. ౪112-10 అన్యదోపషకారి దన పాపమునం దాన శాలివోవు ఎజ్జన. భారతము, ఆరణ్య. భ-99

శ్త0 స క్రిను ధాకరము అప అపకీర్తి ఎల... అపకీర్తి లేని జీననము నిక్కంబుగా నొక కానిమిషంబె బాలు గౌరన, హరిశ్చంద్ర. 12-258 ఎవ్వ రెజుంగకుండ నిప్పుడు పోవునో పోవు జీవ మకట బొంది విడిచి యంతమా(శ్రమునకె యపక్షీ ర్తి నెణుంగక విజణుగ బడును నరుడు వేమన భూమిని నిందంజెంది మృతింబొందిన యయ్యపకీ ర్హి కాజనుం జామిహి లేందు తొరముగ నాపద(బొందును శౌరవాదులన్‌ పాపరాజు ఊఉ, రా. 71-216 మనను కంయెను (దుతగతి జనును దుర్యశమ్ము నారునాగ నార్యకవి. అర్యవాణి.-22 అపనింద సడికంయెం జూవుమేలు తిక్కన. నిర్వ! ₹1 వపాప మేని లేనిది కాపురుషత నొకని మిందలగలిగించిన న ప్పాపము నేసినవాండగు నాపొలువ యనంగవిందు మౌర్యుల చేశన్‌ శిక్కన, భారత, కాంతి. 1)1-499 పుడమినప్య(పధయగు నెడ6 బడంతికి జేహంబు విడువంఛాడియకా చే

అపా నూ క్రీనుభాశరము శే సడికంశె. జూవుమేలను నొడువు పురాతనముగాక నూతన పదమే అనంతా. భోజరాజీయము. ౪11-157 ఫఘమలకు నపవాదుకన్న ౬ గషప్టము గలటే? తిరుపతి వెంకటకవులు, (శవణానందము. 11--6 అపరిణతి గురు వచనంజబతి నిర్శలంబయ్యు సలిలంబునుంబో లె (శవణస్థితం బై యభవ్యునికి శూల పుట్టించు శ్రీనాథ. కాశీఖండము. 1117-98 అపరిపూర్ణత పూర్ణ దుళ్ళీలుండెన్వండుం బుడమి లేండు పూర్ణ సచ్చీలుండెవగ్గండు భూమి లేండు మంచితన మెక్కువగనున్న మంచి వాండు చెడ్డ తన మెచ్చుగా గున్న 6 జెడ్ల వాడు కూచి నరసింహం. రూపలత. 11-35 అపాత్రదానము పొడియు నాడియు (బతుకువారలంబరి హోసకు దుర్దనునంగహీను మత్తుని (ముచ్చు నున్నత్తు నపుంసకుం. జెనంటి మాటలంచేల్చు మనుజు. గులము ఇవాలమి వేదంబు చదువమి నిజవృత్తీ హోని దుర్వ్యృతత్తి గలట్టి వాని డానపాాతంబులు గానియ్య కొనరు. పెద్దలు దీనుండును విప చ్చాధితుండు 6

గ? సూ క్రిసుధాకరము అప నీగి కర్డులు దయ వేర్చి నిచ్చుచోట నైన నవగుణ మెక్కు-డై కానంయడీన నిందిళా త్నులకిచ్చుట నిష్ఫలంబు పొసత్ర నిశ్చయ మిట్టిది తిక్కన. భారత, శాంతి [929 వమండునకు బిడ్డ నిచ్చిన చంద మొందు బూదిలోనేయి వేల్చుటంబోలునోటి కడవనీళ్ళులు వెట్టిన కరణి యగు న పాత జనులకుంబెట్టుట తిక్కన. థారతము శాంతి 1.892 త్పన్నులకు వరము లిచ్చుట పన్నగముల కమృతమికముట పంకజగర్ఫ్భా పోతన, భాగ, *[1-883 రిత్త వారికి మదో[ బేఠంబు తోడ నుత్త మౌర్థంబుల నూజి కిచ్చినను నవ్వె జనులు ధనంబు గల్గినను టొవ్వునంవాజ (గక్కున వై వందగునె సోమన. ద్విప. భార, కర్ణ, 111-4 అపయోజకులు శాస్రుమావార్య సన్ని ధిజదువందేని నిద్ధబోధంబుమది సం(గహింపం జోనిం

అప సూ క్రిసుధాకరము శ్రీశ్రీ 'దెగవ మితి (ప్రతిజ్ఞ సాధింపండేని జ్షాతి జయమందంోోని తజ్జనుయజమండె ? శ్రీనాథ, కాశీఖండము, 1-9 చేశులారంగ శివుని పూజింపండేని నోరు నొవ్వంగ హరి క్షీర్తినుడువండేని దయయు సత్యంబు లోనుగా దలంపందేనిం గలుగ నేటికి తల్లుల కడుపుచేటు పోతన, భాగ. [₹-18 అశ క్తుండయిన భక్పుండునుభ క్రి లేని శ క్తుండును నప్రయోజకులు, "త్యాజ్యులు బైచరాజు వేంకటనాథకవి. పంచం భట177 నికువముడువలేక కుడుపఃగట్రంగ లేక వెజుపు లేక విద్య నొరయలేక “వెడల లేని వాని నడవీను. గందురు వేసున శతుని సాధింప జూలని'రాజు ప్యుత సంతానంబు. బొరయని మనువు నురుకీర్హి లాభంబు నొరయని ధనము చిరకీర్హి వృథయని చెప్పంగా వినమె తిమ్మయ. ద్విప. భార. అది. [-15 వురళొజ మాలిన మానిసి కన్న వేవేల "రెట్టులు వెజబొమ్మ మేలు ఆ. నారాయణదాసు. వేల్పుమాట 28

శక సూ క్రీసుధాకరము అటవి గొడ్డుబోతు బజ్జైంగాని కంచు వారును తాలు వడ్గందెచ్చి దంచువారు సములు నిన్ను గనని సంసారి జనములు పాపభయ విభంగ భావలింగ భా. లిం. శత. 11 అప్రియము చ్రియవస్తు వెడలుటయున (వ్రియంబు వాటిల్లుటయు? బరిజ్ఞాన విని శృయహీనులై నయల్పా శనయులకు దుఃఖంబుచేయు తిక్కన. భారత. స్త్రీ 1-80 జననీ జనకుల కీయ మనంజను సద్ధర్శమైన నది దురితమ కా మును లుగ్గడింతురు ఎజ్జన, నృ, పు, ₹-1ళ (ప్రియము పలికెడు వారిన పెద్ద మెత్తు ర(వియంబును బథ్యంబునై న పలుకు వీనగ నొ 'ల్లరు గావున వేడదానిం బలుక 'రెవ్వరు నుత్తమ (పతిభులయ్యు మొదల న(ప్రియమయ్యును దుదిం గరంబు పథ్యనుగుపల్కు_ (్రియులందు బలిమినె నం షా బలుశవలయు మో మోడక నన్నయ. భారత సభా. [3-19, 19

అభా సూ క్రిసుధాకరము క్‌ ఒరులేయవియొనరించిన నరవర య(వీయము లవి మనంబునకగు.దా నొరులకు నవిచేయకునికి పరాయణను పరమధర్శు పథముల కెల్లన్‌ తిక్కన. భారత, దుష్టజనునకు నీతివాస్టోరణివలె కఠినమూనసున కనూన గానమువలె విరసజనునకు. గవితాని వేదనంబుం లోతె బ్వరతునకగులా దె భోజనంబు పానుగంటి. నర్మ. ప ౪ అభాగ్యుండు విహీన భాగ్య దుమ్క్బృతులకుం బరమ తీర్థ నేవం బడయనగునె నన్నయ. భారతము. అరణ్య. 11-241 భాగ్యహీనునకును పరుస వేదిదొఆుక నదియునిల్వ దపుడె వదలుగాక వానతోడవచ్చు వడగండ్లు నిల్చునా వేమన, ఇంట బంగరు తొట్లలో నిడిననై నం జచ్చు. దల్ని కడుపు చల్వ ఇాలబేని కం. వీ. లిం. వం, ఉత్తర 1-188 నిఖలలోకులకును నీరిచ్చు మేఘుండు వీడుగువె చు భాగ్యవియుతు మోంద వేదము వేంకటరాయశొస్త్రి. ఉషానాజకము. ౪-88

శ సూ క్రిసుధాకరము అభా అభావము అల్లుని మంచి తనంబును గొల్లని సాహిత్య విద్య కోమలి నిజమున్‌ బొల్లున దంచిన బియ్యము "దెల్లని కాకులును లేవ్చు తెలియక సుమతీ సుమకి శతకము నేర్చుకంకెం బెన్నిధి గడ్తా ? ఓర్పుకంకు సుఖ మొకటి. గర్షా | శరుణకు నెక్కుడు గతియిం 6 గద్దా! సరసత కెక్కుడు సరిగళ్లా ? గురుమతింజి త్తేము కూరిమి నిలివిన వెరవు కంకె విధమింక గద్దా | కలిమి కంశెంజీరళటి మరికద్హా ? బలిమి కంకు నాపదగ ద్దా? గెలుపు (గల బెలిసి లంకించిన మదితోం జెలంగు కంకె నిజసీరి యికణగచా ? (పాయము కంకె నపాయము గద్దా! కాయపు రోంతకుగడ, నత్తా? శా, అన్నమయ్య, అధ్యా.సం అడుగంబోవుట కన్న లాఘవము కన్యాడానముంబోలి చొ ప్పడు దానం బన్ఫతంబుకన్న ఘనపాచవం బరి యాచించిన న్వడి దానిచ్చుట కన్నం గ్వీర్తియును నవ్వలాల్పేందు కన్న న్వెత బ్పడ మిన్లేవ్రు తలంప సాహెబురాణ రామన్న. సీతావతి శతకము

అభి సూ క్రిసుధాకరము శ అచ్చమగు నీశ్వరశె లొంగనట్టి (తాంచు పె సకును బడి కాపులు వడనిబంటు సతికి లొంగని మగవాండు స్తుతికి వశ్య గాని యాండుది యుంకముందు గలుగవలయు వణిజునకు యథార్థ త్‌ న్యాయనాదికి మొగ మోటమియు విదూవమకునరు మాట ఫొంకు తొత్తునకులజ్ఞ సమరయోధునకు భయము, వ్రలే, పానుగంటి. కోకిల | అభిని వేళశము తనిసిలే వేల్ప్చులుదధి రత్నముల చేత వెజచికేే ఘోారకాకోల విషముచేత విడిచిలే యత్న మమృతంబు వొడము దనుక నిళ్చి తార్థ ౦బు వదలరు నిఫుణమతులు లక్ష్మణకవి. సుభాషితములు అభిమానము 'జేహాభఖిమానము తెగవిడిచినంగాని ఈహల బేవుండు తన్నేల మెచ్చును? సాహసించి కోరికల సంగము మాన కుంకె ఓపూళో పరమ పదమూర కేలకలుగు ? నిచ్చలును వె రాగ్య నిష్టుండు కాకుండి లేను ఎచ్చిన జన్నాదు లెల్ల నేల కడచు? కొచ్చి కొచ్చి తనలోని కోపముడుగ కుండి తే అచ్చపు (బహ్మానంద మదియేల కలుగు?

48 సూ క్రిసుధాకరము అభ్య భావించి తనలోని భక్షి నిలుప కుండి తే ావ్ఫులన్ని టను సంతత పుణ్యుండనునా" ? తా. అన్నమయ్య. అధ్యా, సం. మతిలోని జేహాభిమానంబు వికుచుళకు రతి పరాజు శ్రఖుడుగాక రపణంబు లేదు తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. మానసమున టేహాద్యభి మానము లేకున్న చో (బమౌాదము గలటబే? పు, తిమ్మన. సమీర 17-107 నిజచేశంబుల వేషభాషలపయి న్ని త్యాభిమానస్థులె (పజమెచ్చ (నసలుబ్ధ బుష్టులగుచుం (య్రౌజ్ఞల్‌ స్వ దేశ్యంబులే నిజముంచుంగొని యన్య దేశముల వానిన్నెచ్చ శే పట్టునన్‌ అప్పకవీయము. 1-2 24 *444..==. అభిమాన రత్సకులై నవారు దొలంగు సమయంబునకుందామె తొలంగిపోంక ఒరులచేం (దోపు బడుదులె పలుచనగుచు

• ధరణి దేవుల రామయమంత్రి, దశాపతారచర్శిత. 1111-86 అభ్యర్థన 'వేండు కెంతయు. గప్టమెనను వెజు లేనిసుహృబ్దనున్‌ 'వేండికో లుచితంబ నన్నయ. భారత. ఆది. ?-218 అడుగందగు వారినడుగుట యిడిన యెడం గొసరకుంట యీవేననలగా

అయో సూ క్రిసుభాకరము శం గడ్డుసై వేడక యుండుట యడిగెడువారలకు నీతియగురా వేవూ ! వేమన అభ్యాసము అనలననల రాగ మతిశయిల్లుచునుండు దినలందినగ వేము తీయనుందు సాధనమున ౬ బనులు సమకూరు ధరలోన - వేమన వగరు జేదును న ధ్యాస వశముచేత వెగటు దోంపళక తినెకు వారికి రుచించు చిలకమర్తి. గయోపాఖ్యానము "తెలిసియు నలవాటు తెగ సేయ లేవు ఆ. నారాయణదాను. వేల్చుమాట. 5వ అభ్యుదయము మంచి గతమున కొంచెమేనోయ్‌ మందగింపక ముందు అడుూేేేయ్‌ గురుజాడ, ముత్యాలనరాలు అయోగ్యత అది సభయే (శ్రియం బెసంగ నార్యులు నిల్వరయేని నార్యులే మదిందలంపంగ వారలు సమంచిత ధర ము వల్య-నేని న ట్రిదియును ధర్న్మువే తగఘటించిన నిక్కము. లేద యీనిందాం బదిలపు నిక్కమే యొక నెపంబిడు చొప్పగు -నేని భూవరా! తిక్కన. భారతము. ఉద్యోగ. 11-70 7

60 సూ క్రిసుధాకరము అరసి అతి రోషుండయిశాంత సితికి మలిం గపట మూంది చెలిమికి సుఖసం థి గతుంయై విద్యకుం బరువు (వతుండయి యంగ నకు నాస పడంజన 'బెందున్‌ వెచరాజు వేంకటనాథకవి. పంచతంత్రము, 11-670 శాముకుండ్రైన వొండు ధనకాంత్స వహించిన వాండు మత్తుడుం ఛామరుండైన వాండుం బరిపాటి నెజటుంగనివాండు మూర్టండు నో మర నేయువాండు మటి ముక్షిని గాంచుని ? వేమున శాయ మనిశ్వమన్‌ 'దెలివి గానక మంతలయాది యోగసో పాయములైన సిద్ధులను (్రుజ్ఞులుగాందలపోసి మూఢథులై మాయల నందువారు నకుమం్రపు ఊోూగులుగాని ముక్తికిన్‌ ఉజాయః;గలేరు ఏరలకు దంభవమె మోశములెంచి చూడంగన్‌ ముమ్మడి మల్లన, శ్రీరామస్తవ రాజము శీడివానికి నేల 'పెద్దతీకంబు శిమ్మయ. ర్విప. భార. ఉద్యోగ, 11-84 కపటవచనముల ని స్తిఫునకు నిర్యాణమబ్బదు కొక్కొండ వేంకటరళ్నం, నరకాసుర విజయవ్యాయోగము అరసికత సరసకవిత రుచి మెజులాని పురుషుల బళువులని నిక్కముగ నెటుయండు వా

అరా సూ కిసుధాకరము ర్‌! రురవడిం ద గృణంబు మేయమి పరికింపంగ ధరణి పనుల భాగ్యం 'జెందున్‌ అభినవ భోజుడు. నీతి భూషణము భువీనట్ల గాటెి యువతియు. గవితయు సవాజ (వసంగ గతినొందినచోం దివిరి కడు బల్మి చేసిన నవి సరసతీ యుడిగి విరసమయక చను టరుజే అనంత. భోజరొజీయము. ₹1.2 1 గురుతర మైన కావ్యరస గుంఫన కబ్బుర మంది ముష్కురుల్‌ సరసుల మాడ్కి. సంతసిల. జూలుదురోయి ) కంచర్ల గోవన్న. దాశరథీ శతకము 12 చెవిటివానికి సత్కథా (శ్రవణ మేల సరసకవితా రసంబు ముమ్మరునశేల *జకిదం సూరన. రామలింగేశళత క, అరాజకము అవని యరాజకంబయిన యప్పుడ భూ (ప్రజయందు సర్వ ధ రువులుం దొలంగు 'బేవముని ముఖ్యులు వాయుదు రోలి వృష్టిలే దవు మజి యర్జువుల్‌ దజుంగు నన్నయ భారతము, ఆది. 17-250 ఆరాజు నశించిన రాజ్యమందు బలవంతుండగు వాండు బలహీను పళుదార

క్‌లై సూ క్రి సుభాకరము అరిసీ వాయ సువర్షాదుల నపవారించు జారచోరాదులు సంచరింతురు (ప్రజ కన్యోన్య కలహంబు లతిశయిల్లు క్ట పోతన. భాగ. 11-489 నోపకులకాయు లేకున్న గోగణంబు (ఫోపుమాలి నాశనమును బొందునట్లు భూపతుల్మపాపు లేకున్న భూమి (ప్రజలు (పోపు మాలి వినాశంబు. బొందంగలరు వేటూరి ప్రభాకరశాస్త్రి. (ప్రతిమా నాటక. 1211-70 4 అరిషడ్వర్గము మదముః గాను౦బుః (గోధంబు మత్సరంబు లోభమును మోహమును నను లోనిసవాజ వైరి వర్గంబు నొడీచిన వాండ యొడుచు నశ్రమంబున వెలుష్టలీ యహిళ రతుల నన్నయ, భారతము. అది, 11-08 మను జేంద్ర నంక ల్చ్పమునయిట్టుం గావముంబు రూపటజు చేవా నిరూపణమునం బరుల దోషంబునగబభవించుం (గోధమ క్షీణక్షమా యుక్రి/ జేసి పొలయు భూ తాస్థిరత్యంబు బుద్ధిగానమి లోభ వోనఘ జనించుగాంచిన నడంగు నజ్ఞానమున మోహ మావహిల్లు నధర శై లేపనర్జనమున లేక తక్కుం క్‌

అరి సూక్రి నుధాకరము ్‌తి గులమునను విజ్య ధనమున. గలుగు మదము మరలి వాని పెంపూహింప (మంది పోవు స్పాత్తి వ్రకుండు గామింబొడము మాత్సర్య మదియు. జెడు. (గురూత్తమ) సాధు సంసేవనమున తిక్కన. భారతము. కాంతి [22-481 శామంబుం బడ. బాచుంబండితుండు సంక ల్పంబు వర్జించి ని (దామోవాంబు నడంచుస త్త సగుణచింకన్‌ లోభముం(వాజ్ట శ్స వామ్ముదందొల-గించుం (గ్రోధము శమ వ్యావ్లీన్‌ మగుడ్చున్‌ వముతి (శీమాన్యా భయ మ(ప్రమాదమున నిర్దించున్‌ దృఢస్వాంతుం డై తిక్కన, భారత, కాంతి. ₹7-116 కామ(కోధ మచదాది నిర్జితుండు దుష్క-రు నుండు నై యుండువా డీమై నెవ్వరి చేత నేనియు రమాహీనుండగున్‌ (వేల్మిడిన్‌- ఎట్టన, నృసింహ. 11.189 నిన్ను నిబద్దుంజేయునీ థి భీకర శ్యతులార్వురం (బభిన్ను లంజేసినం (శౌణికోటిలో నీకు విరోధి లేయొకండు పోతన. భాగ, 712-267 మాలతనము వంటిది మతిందగులు గామము అలరి ముట్టు వంటిది 'యంటుంగోధము

ఫశ సూ క్రిసుధాకరము అరి శీలి నొడిగించు నెంగిలి వంటిది లోభము చుట్టి మద్యము వంటిది చొక్కించు మోవాము న! వటి మాంసము వంటిది వయోూమదము ర! టిది పొదిగిన మచ్శారము పుట్టిన భమవం న నోడ మజతుంగు వంటిది గుట్టు తోడి సంసారము అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. శాము లోభాదులం గలువముల్‌ సేయు పామరు నట్టి పాపంబులే చెజచు వరద. రామా, అరణ్య. 96 అరిష్టళంక కారణము లేక యె (పకృతి శమము దప్పం గీడు రానున్న దనుచు శంకింపవలయు హేతు రహితార్తి యెద్దియా వృాదయ మావ రించునపు డాపదను నిశ్చయింప వలయు పానుగంటి. విజయ రాఘ, స్‌ ఆరుదు ధనముగల చోట. జ్యాగంబు శజచు సున్న శార్యముండు చోట వివేక సరణి మిథ్య విద్యగలచోట నిలువదు వినయనుశ్లై గర్వ శూన్యత చక్కని కాంతకరుదు పానుగంటి. కోకిల. 11

అర్హా సూ క్రిసుభాకరము ర్‌క్‌ అరూఢి మేను తణభంగురంబొట మానసమున నుంచి శేపు చేసెద ననియంట మాన వలయు సద్ధర్మ శ్రములనేండె సలుపవలయు నెల్లిమన ముందు మో లే మొ మయొజటుగరాదు కం. వీ. లిం. పం. నీతిదిపి, 100 "లేపు శేపను మాటకు రూపులేదు దువ్వూరి రామిరెడ్డి. కుంభరాణా. 8 అరసీది థి థి + పోరితంబు లేక య్యెడునర్థసిద్ధి 'వెడలగ్లైనను నొల్లక యొండు సేయునే తిక్కన భారతము. ఉద్యో. [-804 శావని నట్లియుండి యనం గార్యము లట్లగుటంయ్యబయళత్న సం భావన సేంత పౌరుషము పద్ధతి తత్ళలసిద్ధి వొందుచవో -దెవము దోడ్చడన్‌ వలయు తిక్కన భారత, ఉద్యో. [11-78 కర్హానర్హ ములు అధికారి కాని వానికి నధిక పదవి దెలుప. (ాప్తమయ్యెడు వొపం బధికారిమైన వానికి నధికపదవి దెలుపకున్న నిగునిక్కూముగన్‌ నూరన. కళా. శశ! 18

ర్‌ సూ క్రిసుధాకరము అల్స గుళ్ళలోన “వేద ఘోమంబుదగు(గాని సురత శాహ్రచర్చ జరుగందగునె? మృతే గృహంబులోన నేడుపు లోదార్పు లర మగును బోగమాట లగునె బౌ పానుగంటి అల్బత్వము అల్పరసకృతి శెజింగుమరల్పు లెల్ల జెజికు విడిచిన రసమున శజు/గ రాక పిప్పి శరిగెడునీగల 'పెల్లువోలె నన్నిచోడ. కు, సం, 1-80 (ప్రియవస్తు వెడలుటయు న్మవియంబు వాటిల్లుటయుం బరిజ్ఞాన విని శయ హీనులైన యల్పాశయులకు దుఃఖంబు-జీయు తిక్కన. భారతము. స్త్ర, 1-90 అదటం బూర్వశా,స్త్రుముల యర్థము లారంగం (గోలి తత్త్వసం వేద సుధారసంబున చవిం జర సౌఖ్యము6 బొంద 'ేరకీ మేదిని నెందునుందిరిగి మేలని కఠ శ్రమ వెల్ళంజెప్పు చుం గాదని శాంతి యొప్పనిదిగాంజెడ నాడుదు రల్పబోధనుల్‌ శాంతిపర్వము. 1-14! అల్బమున నిండు శశపద మల్చంబున నిండు మూపి.కాంజలి కుటు సెం చల్ప్చమున నిండు గుప్పురువుం డల్పమునం బూర్జుండగు మవోత్ముండు గామిన్‌ లవైచరాజు. పంచ. 11-187

అల్ప సూ క్రినుధాకరము క్‌? అల్పు(డెనవాని కధికారమిచ్చిన దొడ్డ వారిం దిట్టి తొలగలగొట్టు వేమన అల్పుండెపుడు-బల్కు నాడంబరముగాను వేమన ఆదిమ కవులవలెనల్పుండు తానొగ్ని జెప్ప లేకుగాని తప్పుబట్టు వేమన ఎంత చదువు చదివి యే నీతివిన్నను హీనుండవగుణమ్ము మూన లేడు వేమన తా మొరులను చాలందగనాడుదురుగాని తామొక్క రాడినం చాళలేప అతి వేడ్క పరుల సామ ్రపవారింతురుగాని తమసాము (5 పరులకుందగులనీయరు ఒకరి సంపదంజూచి 'యోర్వకుందురుగాని తమ సంపదల మేలు దలంచుకోరు గొందజల్పులు ధరలోని కోహకముల సెంచి మతీమించి గర్వించి యెమె శ్రదిరుగు నట్టి జనులకు యమ'బాధ లెట్టులుడుగు నీదరామకవి, సిద్దరామ శతకము వనే ౮ =, == సంపద కలరుచుందు 'రాపదలకును దుఃఖంతురల్పమకులు దా. శ్రీ దేవీభాగ. 111-768 8

వి సూ క్రిసుధాకరము అల్లు అలతి వాని శెక్కూవగు (ప్రాపు గల్లిన దిమ్ము వట్లి యొరులం దిట్టు చుండు న ఆ. నారాయణదాసు. నొప్పవారు తగవు 6గొను నప్పు తక్కువ వారిపైని కత్సినూటు చుం(దు ఆఅ. నారాయణదాను. గొప్పవాని సాటిం నోరి కొంచము వాండు శశశాని పనినిం జేయం జెడును ఆ. నొారాయణదాను, జగతి నెకళడు వారితో సమత గోరు నల్పులకు థాత గర్వంబు లణపకున్ని | తిరుపతి వెంకటకవులు, నొనా, రా- సం, 62-208 అల్లుడు శీదలయ్యును గడు చిజ్జబిగిసియుం్యదు పట్టి యభిమానములను గర్వముల బట్టి యల్లు వారికి నెల్లనీ యవగుణంబు వెన్నతోంెట్టినది యింశవిసువనేల ] శ్రీనా. కాళీ. 711.50 ఎలుంగునే అల్లుండత్త వారింటి లేమి సూరకవి, రామలింగేశ శతకము. 1 గడ్జిపోచం దెచ్చి కన్య నిచ్చిన యంత నిగిడి గంట మగుచు నిలుచు నంట చొటుపులు, దశమ్యగహము

అవ సూ క్రి సుధథాకరము ర్‌9ి గహము లన్నింటికిని శాంతి కలుగు చుండు జపములం దాన ధర్మాలందపము చేత నల్గుండన్ననొ దశమ (గ్రవాంబు గాన శాంతింబొందునె మయీదాన జపము చేత)? చాటువులు, దళమ([గహము కాలకర్శంపుంచాశానం గట్టువడుచుం చాళ(ద్రును మొండు న్యమతందవిలి యుండు నిదియ నాయల్లుండని చెప్ప నెవ్వగేని మని! నిట్ట నిలువున నాఠతాడి యె నిలుచుం చాటువులు. దళశమ(గహము అవధి గరగరకలన్నియును గలసి నంచాంకా విరసంబులన్నియును విసుగు నండా.కా ఎడమాటలన్నియును నెనసి నంచాంకా అన్నమయ్య. అధ్యా,నం పాయనవుమతిలో బలువగు నాసలు కాయముభువిలోం గలడాంకా మానదు కోపము మతి చంచలమును కాని కర్శమిది గలచా౯కా అందదు మోస్ట్రంబవ్వలనివ్వల* గందువనిను మతిగనుడాయకా అన్నమయ్య, అధ్యా, నం,

60 సూ క్రిసుధాకరము అవ అవధ్యులు గురులను మునులను సుకవుల నరిదూతేలం బూతలగు నరాంగనల మహీ సురులను మిత్రుల బాలుర నిరతము సంపందగెంత నేరకయున్నన్‌. నన్నెచోడ. కు. నం. గ -156 నోవు (బావ్మాణు చాలకుని వృద్ధునంధుని సఖుందోడం బుట్టువు జడు6 (బమత్తు మత్తుని గురుని నున శ్రత్తుని సుప్తుని నంగన ఖీతుని న(న్ర్రుశస్త్ర నిహతి నొప్పించుట విహితంబు గాదని యార్యులు సెషూదురు తిక్కన. భారతము, స్లాప్తి = 105 'వెజిచి చాంగినవారి వెన్నిచ్చు వారి ముకుళిత హస్తులై (మొక్కెడు వారిం జకి తాత్ము లై వచ్చి శరణన్న వారిం గదనంబులో. బూరిం గజుచిన వారిం బిదప నాయుధములు (విదిలినవారి నిదవోయెొడు వారి నిర్జింపందగునె? గోనబుద్ధా రెడ్డి. రంగ. రామా. యుద్ధ. 406 దీనుంగ్భ తాంజలి నడి గెడు వానిన్‌ శరణార్థిజంప వలవదు శత్రుం డై నన్‌ అయ్యలార్యుండు. భా, రా. యుద్ధ. 179

అవ సూక్రిసుధాకరము 61 చేతవచ్చిన శతుం జెలంి వధింప బలు పొతకము శ్రీనాథుడు, పలనాటి. 95 శరణాాగతుల వధూ జనమల శూాలకుల దొరకొని హింసించు దోసకారులకు నిలను _(చబాయశ్చిత్తమే పుట్టదనుచుం బలికెకు (శుతి వాళ్యపద్ధతి వినవెం నాదెండ్ల గోవమంత్రి, కృష్ణార్దున నంవాదము

• === = =ని(దించిన వొనినాయుధము వుజుచిన వానిని మసలక పూరిం గజచిన వానిని. గడువడి తోడం బజుచిన వాని దుర్చలుండైన వాని శరణు చొచ్చినవాని6 జంపినవాండు సరవితో భాస్కర చంద్ర తొారకము "అెంతకాలంబుండు నిలమాందవాండు నంతకాలంబుండు నట నారరమున సోమన. ద్విపం భార, సౌప్తిక. 1-4 చంపందగినయట్టి శత్రువుతనచేతం జిక్కె నేని. గీకునేయరాదు వేమన అవమానము ఎజి-గిమయైన నెజుక లేకయు నొక్కని భంగ షెట్టి విదప సంగతుండుగ

గి సూ క్రిసుధాకరము అవస్థ జేసి కొనుట మేలె సిరిగలవారికి నట్టి నిలుపు వాని కగునె హితము? తిక్కన. భారత కాంతిపర్వము. 111-786 నమ్మినవారిపట్ల శయనస్థలపట్లు బరాభవంబునీ చమ్మానియెంచి పల్కుదురు తిరువతి వేంకటకవులు, మృచ్చకటికము, 111 అవస్ల థి విరవోర్తుల బ్వేషిమయై దహించున్‌ విరవోతీతుల నెయ్యుండై. భజించున్‌ పరికింతు రవస్థనన్న సూ క్రిన్‌ బరమార్థంబుగ6 బద్భవైరి నేయున్‌, వేదము వేంళటరాయశాస్త్రి. ఉపానాటకము. 1112-58 అవినీతి సీతికి చావ్య్యులై న ధరణీవర మెత్తురె వారి నుత్తముల్‌ తిక్కన. భారతము. ఉద్యో. 1-7! నీతి దొజంగి కార్యముల నెట్టన యా(గవావృ త్తి. జేసినం లు ల బీతిగ సిద్ధింబొందినను భీతియుంగుత్సయుంబుట్టు. _తిక్కన. భారతము. - ఫౌప్తి, 1-85 నయవిగర్జిత చేమ్ణుండు మాన నీయుంజే ! అయ్యలార్యుండు, భా, రా, యుద్ధ. 2275 వ్‌ దితిలేనివాని నిందింత్రులోకులు, లేదు సేగిలాంతిలేకయున్న వేమన

అవి సూ క్రిసుధాకరము 6కి సీమము తప్పకమంచి నీతి బల్క-ని వాంయ మత్తుండూ మూఢ చిత్తుండూ రామదానుచర్శిత. 248 నీతిమాలినయపుడు మన్నింపందగదు గురులనై న మ రెట్టి భూసురులనై న అ. నారాయణదాను. భీష్మచర్విత్ర, 11 అవివేకము వివేక విహీనులకైన లథ్న్మి సుచిరమగునౌ యెందు నన్నయ. భారత. నభా, 11-131 ఫురుషుండు సెకునను వాండును బురువుండు సెటుచునని పలుకుపురుషుండును నయ్యిరువురు నవి వేకులు, తిక్కన. భారతము. భీష్మ. 1-198 తివిరి నిండగముంచి యవియంగం (దోయు నవివేకి నా, సోమన, ఐన, 190 'జన్నిధి దొరళొని యుండ జరగడుగలోం బోవు వెరవిం్యడీ నా, సోమన, ఐన. 1938 తృష్టాతంతు నిబద్ధ బుద్ధులగు రాభేయాదులంగూడి శీ క్చష్ణుం నవల మర్ముృ్యుగాందలంచి మర్షింపంగ నుత్స్చావా వ

1?” సూ క్రిసుధాకరము అవి రమ్తడయ్యె సు యోధనుం డకట, ఛా(తీనాథ! యూహింపుమూ థా యు్తీమంబున(గట్టవచ్చునె! మదవ్య్యూఖో(గ్ర శుండాలమున్‌.

ల ఆధర్వణాచార్యుండు. భారతము. ఉద్యోగం ఎలుకతోడికొపమున నిళ్లేర్చునట్లు నన్నెచోడ, కుమా. 1-58 మదము సెంపునం జేసి మజీ యెవ్యండ్రై నం దుది మొద లెటులగక తొడరుంగార్యంబు వాండు గచా యెల్లవలన( జీ టొందు గోనబుద్ధారెడ్డి రంగ, రామౌ. యుద్ధం త్తీఫ్‌ తీ తనకులానని దయ్యం చెదిరికి వరహొచ్చుననుట చదుే నాచన సోమన. ఉ. హ. పం. 1-97 ఇది యగుంగాదనంగు వారొదవని దుర శ్రతులలీడు లొదవును ఎజ్జన, హు వం. 1మాలి9 పాయక వేసిన పనికి రోదనము శీయుట గతజలసేతు బంధనము గౌరన. నవనాథ. 11-90 'మొగిలు లోపలి నీళ్ళు నమ్మి దొన నీళ్ళు జల్లు వేంయలు. జెందులలండె ? గౌరన. హరిశ్చంద్ర, 11-279 వృథా బోధకుండు వీటిండి గాజే వ్లై చరాజు వేంకటనాథకవి. పంచతంత్రము. 11-668 వెడంగుల పని పంపు సేయు వీజిండి గలంబే బైచరాజు వేంకటనాఠకవి. పంచతంత్రము. 11-787

అవి సూ క్తిసుధాకరము (65 ఎవ్వండు మోందచెజుంగక య ధేచ్చసుఖై కరతిన్‌ జరింపంగా నవ్వల వంశహోని (వతహాని యశోధనవోని పుట్టుండా న వ్వెడంగమ్మునుష్యపళు వయ్యనవి వేకి చెడున్‌ జగంబునన్‌ నవ్యంగ యాలు శారవమునన్‌ బడంయాలును నిందపాలునై.

మను. 11-185 తిళి థి 9 9 మిన్ను పడిన నజిచేతు లిజెడు సాహసు లున్న వాళి తిమ్మయ్య. ద్విప. భార, విరాట 11-119 వైళన్యమెడలిన శవమును గూర్చి విలపింప (బతుకునా 'వెళ్తితనంబు జి మోంబెజబుంగని వొరల శేది సుఖము? గోగులపాటి కూర్మనాధకవి. మృత్యుంజయ విలానము. 11-48 భూమిలో రాజ్యవిభూతి మంతులకు కామాంధులకు వివేకంబెందు గలదు తిమ్ముయ. సారంగధర చరిత. 11 ధాత్రి నవివేకమున కన్న విచ్చితనము కలటె? రంగావధూత. జ్ఞానబోధ *₹లనిజమంచు నమ్మి కడగానని కష్టములన్‌ గలుగలం జేసి కొండు జగంబు సతంబగునె ? భక్తి రసామృతము ౦

గా సూ క్రిసుధాకరము అవి అవివేకి సాంగత్యము కడునను రక్సియు నేర్పును గడశయుం గలవారి నుజుకం గడవంగ నెగ్గుల్‌ నొడివెడు వివేక థూన్యుల కడనుంజెడు సంతకం కెం గష్టముగల దే నన్నయ. భారత. అది. 111-148 వివేక హీనుల (తోవం బోవలదు తోడి చెలిమిరా నే వెంటట్టనెన నాపద గావింపక పోదు మంచెను కే. బా, చ. 121-289 సువివేక హీనుసంగతిం దవులగ వలదాపదలకు. దప్పందలంచినన్‌ మంచెన కే. బా. చ, 11[-889 అవిశ్వసనీయులు గుజుకొని నమ్మంగనగునె గ్రూరాత్మకులన్‌ నన్నయ, భారతము, అది. ₹1[1-815 ఎవ్వారలు నాళ (| నమ్ముదు రె వ(క విచారులణాప కారులన్‌ ఎజ్జన భారతము. అరణ్య. భ₹11-470 తగ దొరులనమ్మ కెప్పుడు. దగు వారల నమ్మి రేనిం దగుగాక మహిం బగువారల నము సైదగ దు మంచెన. కే. బా. చ [7-94

అళా సూ క్రిసుభాకరము 6౮7 నమ్మక పోరాదనుతతి నమ్మి రిపునిలోలసి నమ్మ నడచుట యొప్పున్‌ వీమ్మూట 'నేమటజక తొలంలి నమ్ముకయుం డంగవలయు నరవర వానిన్‌ మంచెన. కే. బా. చ. 17-97 అనుకూల శ్యతులగు మిత్తుంలనమ్ముదు రయ్య? యెయ్యెడన్‌ జక్కన, విక్రమార్క. 2121-66 అశాశ్వతము గజతురగాది సంపదలుం గాంతలతోడి విహోారలీలలుం (బజకనురాగ మొందంబరిపాలన సేయు (శమంబుంబోరులన్‌ విజయముంబొంది కేర్చుటయు విస్ఫురి తాభరణానులేప వ 'స్రనిత వైభవంయబులగల రాజులుం బోయిర కాక నిల్చిే తిక్కన. భారతము. ఉద్యో. 12-93 తన బేహూము నిత్యంబే తన ధనమది చెప్పనేల తాను తనధన బును దైవ ధనంబులు తన ధనములు పజుచినట్టు తగే పడలన్‌ మంచెన. కే. బా. చ ₹21[-186 దైవాధీనము తగు సంసారము వావీరి జీవుల వసమవునా? ఆన్నమయ్య. ఆధ్యా. నం. "కా రేరాజులు రాజ్యముల్‌ గలుగవే గర్వోన్నతిన్‌ బొంద కే వా కేరీ సిరిమూటగట్టుకొని పోవంజూలికే భూమిమై చేనరైనం గలచే పోతన. భాగవతము. ₹1₹1-504

(ప్రాయము జలకల్లోల (పాయము కాయంబు నస్థిరంబు రఘునాధరాయలు, వాల్మీకి చరిత. [[-64 ఒడల్‌ దిరమే ఇచెప్పకుమిట్లి తుచ్చసుఖముల్‌ మిాసాలవై చేనియల్‌ పెద్దన, మను. పోకన్‌ మానదు దేహమెవ్విధమునన్‌ బోమీంచి రశ్షించినన్‌ ప్రాచీన చాటువు 12-185 చనినారార్వురు చ(శ్రవర్తులు మహీచ(కంబుం చాలించి ధ ర్గనికూఢిన్‌ జనినారు హోడశమహా రాజు లహేం_దాభులై చనుచో వారలు మూటగట్టుకొని మైశ్వర్వంబుః నొంపోయిళే చిలకమర్తి. గయోపాఖ్యానము అసంగతి 'పేదవిప్రులకును ధారుణీశులకుం బోలయగ సఖ్యము సంభవించునే నన్నయ. భారతము. అది. ₹-2098 ధనపతితో దరిదునకుయ త్వ విదండగు వానితోడ మూ ర్థనకుం (బశాంతుతోడంగడుం (గూరునక్రుక్‌ రణళూరుతవోడ ఛీ రునకు వహాధిశోడ నవరూధ్ధికి సడ్డనుతోడం గవదు లు ర్టనుసకు నెవ్విధంబునను సఖ్యము దానొడంహాడ నేర్చునే నన్నయ. భారతము. ఆది. ₹-204

అసం సూ క్రిసుధాకరము 69 వదన పవౌణాసన వ్యక్తముకృములైన పలుకులన్కుడు వాడి బౌణతతులం బరమర్శ లత్ష్యుముల్‌ పాయక భేదించు చుండెడు దుర్దన యోధవరుల కడనుండ కున్నది నన్నయ. భారత్రము. అవ. 112-206 రాజ యోగ్యమైన రమణీయవస్తువు "'యోగిజనుల యొద్ద నునికిదగునె జక్కన, విక్రమార్క. 7-91 చవెలువల పొంతనుంకే చిత్తమే చెదరుగాని కలుగ నేర దెంతెనా ఘన విరతి ఉలుకకగ్గి పొంతనుంకేగాశలేకాక చలువలు గలుగునా ? సంసారులకును బంగారు వొడయగంళొ. బట్ట నాసపుట్టుం గాని సంగతి విజ్ఞునపుజాడకు రాదు వెంగలియఖిని దింశు వెజి వెజాలాడులగాని అంగలించు నా వివేకమప్పుడే లోకులకు? శ్రీ వేంకశేళు భక్షి చేం తే సౌఖ్యము గాని అవలనంటవు పాపాలతి దుఃఖాలు చేవనమృతముగొంయె చిరజీవియగుంగాని ఇచావులేదు నోవు లేదు సర్వజ్ఞులకును అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. వై రిదూతలతోడ వడినల్పుతోడం "జేరి భామీంచినంజెడు నెంతవాండు తిమ్మయ, ద్విప భారత. విరాట. [-18

70 సూ క్షిసుధాకరము అనం జడ దారులేయూరు జవ్వను "లేయూరు విజయరాఘవుండు. విప్రనారాయణ చరిత. 2౬12 సానులకును మానులకును సంగతి గల టే ? విజయరామవుండు. వి్యిపనారాయణ చరిత. 2౬120 అజ్ఞానములను నెజపుచు (పజ్జలు బలుకుచును మిట్టి పడుచుంటజెకునా యజ్ఞానులతో న్నేహము సుజ్ఞానుల శేలనిలను శుభకర రామా ! శాంతానందయోగి. రామశతకము అసంతృప్తి లీ ధనమున విద్యను సంతతి. దనిసిన వారెందుగలలె నన్నయ, భారతం, ఆది. ₹-119 వంతులకు. ఇారనేల వగరించ చేలా? దక్కానివి నోర నేల తట్టు ముట్టు పడనేల ? చిక్కినంత శే సంతసించరాచా ఒక్కమా కే యుష్పుదిని యుషతాప మందశేల ? చక్క జూడం దగినంతే చవిగొన రాడా? పారిపారి వేండనేల ) బడలిక పడశేల ? మోరి బైన మిచ్చినం తే మెచ్చరాడా ఏజిండ్లై పొడ వెక్కి విరుగంబడంనేల ? వేరి యుండి నంత శే చేచాచరాడా జీవుల గొలువనేల ? సిలుగుల-బడనేల ?

అసం సూక్రిసుధాకరము 71 శ్రీ వేంక శేళుండాత్మం జిక్కి యుండ గా దావతి పడలణగ నేల ? తప్పుల బొరలనేల ? క్షైవస మెనందు శేగతి శూడరాదా అన్నమయ్య. అధ్యా, నం. "దేవాము తోడిది లంశె తీరదిది వహారిమాయ. నెట్టనంబెక్కిండ్త విందు నింకు కొన్న యాంశలి ఒట్టి నిచ్చ కల్యాణి కామో(దేకము కట్టిన 'యోడదూలముకాయపు సంసారము దట్టమైన (_పాణులకుందని వేడ దయ్యా ? ఆన్నమయ్య:, ఆధ్యా. నం, పరితోషమ హీనతంబభ సెడి పోవును జలధార ననలంబు సమయునట్లు పోతన. భాగ. 772-576 కోరినట్టులు చేను కొన ఏలుకాదు ఉండక తీరదే దోవెల్ని తుదకు అ. నారాయణదాను, వేల్చుమాట. శీవ్‌ లలల = అసంతృ ప్తుండు నాకమునకు. జనిన మేరునగముంగనినన్‌ లో కేవ్పిత సుఖముంగన లేకుండును జుమి విషాద లిప్త హృదయుం డై విక. దే. వర్మ ఆడపడుచుల నల్లుర నాటక్తి యల నెవందేని తనియింపలలంజెవసుధ కాళ్ళకూరి. వరవిశ్రయము

79 సూ క్రి సుధాకరము అసం అసంభవము దూరము వ్యవసాయకులకు భారంబు సమధ్థులకును భాసుర విద్యా పారగులకును వి టేశము వైరము (వియవాదులకును వసుమతిగల బే (ప్రతాపరుద్రుడు. నీతిసారము మ స్తే్యద్రియ మగ్నునకు విమలబుద్ధియు న ప్రస్తుత వాదికి గోస్టియు నా_స్తికునకు. గృపయుంలదె పా, సోమన. అనుభవసారము. 86 జూదరికి బొంకు. బొరయమి పొదలికిని భక్తివలని భయమును విషయా ఫ్లాదికి. (సాద భోగా స్వాదన సుఖమును నసంభవము (తిపురారీ ! పా, సోమన, అనుభవసారము. ౪87 దుర్గుణికిం గ్నీర్తి గర్వికి భన్గార్చన (కోధికినిదపః ఫల మరివ డ్వర్ల పరళం[తునకు నప వర్గ సుఖంబును నసంభవము (తిపురాకి | పొ. సోమన, అనుభవసారము. 88

అసం సూక్తిసుధాకరము 78 వవల నరుండు లేక యెద్దే తాదున్నునా | "బేవుడు సూర్యుండు రాక తెల్లవారునా ేయి!? కుమ్మరి వాండు లేక కుండే ఆాంబుట్టునా ? పమ్మి నీయర్పణలేక భవములు మానునా? మక్కువ మగండు లేని మనువు గలుగునా ? అన్నమయ్య. ఆధ్యా. సం, ఛాగీఠరధి లోనం బౌప మున్నదా? పుణ్య "వేదములలో బొంకు లున్నవా? సాగరపుటమృతపు చవిలో. జేయన్న డా ? వరి దాసుల కపరాధమున్నడా )? అన్నమయ్య అధ్యా. వం. దక్కునా ? వేదకును దరము గాని ధనంబు అరుగునా ? దుర్భ్చలున కరుదైన యన్నంబు చెల్లునా ? యమృతంబు నేవించనధమునకు అన్నమయ్య. ఆధ్యా. సంం తగిలి సంపదలచేందనిసిన వారు అేరు ఒగరు సంసార భార మోపనన్న వారు లేరు జడిసి ఆయుష్యుము చాలు నన్న వారు లేరు తడివి తీనముదిమి తారోసనే వాండు లేడు అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. (బవా శం (వాత శెదురు పల్కిన వాండును ఆదివిష్ణు సూ(తమడుచు వాండు 10

7జీ సూ క్రి సుధాకరము అసం మూండు కనుల వాని మొనసి నిల్చిన వాండు కానం బడరు వేమన వ్యాధి వీడితంబు వ్యసన సంతాపంబు దుఃఖ సంభవమున(. దొడరు భయము లేని వారలుండ నాటి వై నను వేమన ఇరుగురు స్వతంత్రులాక "చేశమేలగల₹) యతుకునే ెండు ముదిరిన యవని జమ్ము లిముడునే రెండు కత్తు లెంబేని నొక్క మయొజిను ? తిరుపతి వెంకటకవులు. పాండవోద్యోగము ములగ మొక్కకుంజేవ వేమునకుం దీవ్లీ గులక రాతికి. గాంతి బగ[నకుం. బెలుఫు పడుపుం గ త్తెకు వలపు విశ్వమున గలవె ? కాళ్లకూరి. చింతామణి అనతి భాండళుద్ధి లేకి పరగ ేవాతిథి పూజనముల పొంత. బోక నీచ వర్తనమున మెలంగవనిత (పాణేశున కుభయలోక హని యమొనరంజేయు అనంత. భోజరాజీయము. 11-282

అస సూకిసుభాకరము 70 పదవులు దప్పిన పతులం జీరికిని మదినెంచ రసతులౌ మదవతు లెల్ల వరద. రామా, ఆయోధ్య- 414 అలు మగని మాట కడ్డుమాటాడెనా ఆలుగాదు నుదుటి (వాలుగాని వేమన పతిభక్తి విడచి సంపదనోొందు జవరాలు ఆలు గాదది నీచురాలు గాని యోగానందకవి. రాజగోపాలళతకము. -.70 అసత్యము తీర్చ రాదన్ఫ తాఖి భావణమున్ననెన పాపభయము నన్నయ. భారతము. ఆది. 1-180 చనుబొంకలోం ాణాత్యయ మున సర్వధనాపహరణమున వధగావ చిఇన వ్మపారమున వ న వ(ప్రార్థ ధూ జన సంగమమున వివావాసమయములందున్‌ నన్నయ. భారథము. ఆది. 121[-178 మానాన్ని హో(తమును మజి మానాధ్యయనమును మానమౌానయబు నవి జానమున మానయజము న ౯౬ నా నయథార్థ బు లివీయు నాలుగు నుర్విన్‌ నన్నయ. భారతము. ఆది. [21-229

76 సూ క్రిసు ధాకరము అస భూతములకు హితము సేయు బొంకులెల్లను ధర్మముల్‌ తిక్కన, భారతి, శాంత, 11-45 అన్ఫతము పాతకమగునై. నను వనితల యొడల బెండ్ల్రినవ్వున మృతి వ చ్చిన సర్వధనముం జెడు-చో వినుముది పొసంబుగాదు తిక్కన. భారతము. శాంతి. 111-488 వినుమిచ్చెదనని యామియు. నొనియెదనని పలికి పిదపం గొనకునికియున త్యనృతంబులు తిక్కన, భారత. కాంతి. 1౪7-150 బొంకు కంకెను జూవై నం బోొంకము మారన. మార్కం. పు. 1-198 బొంకిన సర్వ ధర్మముల్‌ 'వేకడ నేటి పోవె యుకువ్మిశుత కీ రియు మాసిపోవ బే మల్లికార్జునుడు. భాస్కరరామాయణము, బాఅం బొంకిన పొపంబు పొలియ 'ేమిటను గౌరన. హరిశ్చంద్ర. 11-259 బొంకిన మగసిరి వొలియు నాయుష్య మింకుం 'బేశువదప్పునెడ 'తెనుగీర్పి నమ్మిక మాలు మానము దూలపోవు వమ్ముగుపుణ్యంబువచ్చు నాపదలు గౌరన, హరిశ్చం[ద్ర. 11-259-62

అస సూ క్రిసు ఛాకరము య్‌ వారిజాక్ష్వృలందు వై వాహికములందు! శూణ విత్తమాన భంగమందుం జకిత గోకులా([గ జన్మరత్తణమందు బొంకవచ్చు నఘముబొందదధిప పోతన. భాగ. ౪11-585 ఎట్టి దుమ్మర్ముునినే భరించెద6గాని సత్యహీనుని మోవంజాలననుచు. బలుక బే? తొల్లి భూ బేవి (బ్రహ్మతోడ పోతన. భాగ. 7111-5868 భా ర్యావిశ్రయపాతక ౦బునై నను బాయంగావచ్చుంగాని మజీ మిథ్యా వాస్షోమంబు చాయం దర మెవ్వికిన్‌ శంకర హరి. 11-52 తప్పు పలుకు పలికి తాటోటు జేసిన గూడియున్న లన్ని ణి (గుంగిపోవు వేమన కల్లలాడుట కంకె గప్పంబు మజిలేదు వేమన (పాణసంకటముల టవ '్రం(క్రీయల రాణతోం "బెండ్లిండ్త (దవ్యభంగముల నతివయు బుతుమతిమయై యుంకుచోట్లం బతికల్ల లాడీనం చాపంబులేదు తిమ్మయః, ద్విప. భార. అది, 10-138

శ సూ క్రిసుధాకరము అస భయవేళ బొంకినం బాపంబులేదు తిమ్మయ్య. ద్విప. భార. (దోణ. ₹-117 ఆడీనమాటలు దప్పిన గాడిదకొడుకంచుందిట్టు గావిని యయ్యో ఏంజడానాకొక కొడుకని ణాడిద యేడ్చెంగదప్ప ! క వీచెడప్పాం కవిచౌడవ్ప శతకము మహినసత్యము కన్న కల్టుపము గలదె పో. వీరన్న. భళ్టాణ చర్విత, 11-88 దబ్బరలాడిన దైవంబు నిన్ను గొబ్బున నిడుముల గుడివించు జుమ్ము “విమ్మయ. సారంగధర చర్విత. 1] ఎప్పుడై నలగల్ల నించుక పలికిన నమ గన డితరనరులు వాని కం. వీ, పం. నీతి. దీపి. 34 జనుంకొనర్పంగ. దగిన దోషంబులన్ని తలంచిచూడ నసత్య తత్తంబుతోడం గలసి యుండని నేరమొక్కటియు లేదు శొంఠి లేని కషాయంబుం జూడలగలమె. కల్పలాడ వలదు వివేకంబుగల్లి కరుణగల బుద్ధితోడ నిష్క్కారణము ని కృతిని చేయకనిజము వచింపు మయ్య ఎవని చేతను గల్లలాడింపకయ్య పానుగంటి. బుద్ధ+

అస సూ క్రిసుధాకరము 79 అన్ఫళముకన్న బాతకములంచు మజొండు జగాన నున్న వే తిరుపతి వెంకట కవులు అసత్యవాది ఉన్నరూప పలుకునన్న రు లెన్కుడలలరు తిక్కన. భారతము. విరాట. 11-161 సత్యహీనుండైన పురుషు చేహముదా నే ఉ్న తుల్యము మారన. మార్కం, పు. 11-194 డబ్బజలు పల్కువారి కడ్డంబు గలటె? శ్రీనా. కాశీ. 17-96 బొంశెడువా. డొక్క -పురుముందే యకట గోనబుద్ధారెడ్డి, రంగ. రామా. ఆమో. "| అన్ఫత భాపణుకంకె దోషాధికుంఎి సత్యవాచాన్వితునికంక నిత్యసుక తి వెళకి చూచినం బొడమ డుర్వీత లేశ పవనభుజాగ్దనవామర భువనములను శంకర, హరి. $8 బుజ్జగింప రాదు బొంకువాని వేమన ఆడితప్పూవార లభిమాన హీనులు వేమన

80 సూ క్రిసుధాకరము అస మాటలె మొల్దపుడు. బలుకు మహిలోవానిం గూటమునకు దగండంచును జూటించిన 'మేలుసుమ్మి జనులకు వేమన కల్లు(దాగువాని కల్లు్యముచ, ఏనరాదు కల్లలాడు వాండె కల్లు[ముచ్చు కల్లు చాగుట కంళకుక న్తిలాడుట కీడు వేమన తఅచుశల్లలాడు ధరణీశునిండ్లలో వేళ వేళ లక్ష్మి వెడలిపోవు వేమన బొంశెడు వారలం బొడగని (ప్రజలు శంక్షింపుదురు (కూరసర్పంబు లనుచు పరద, రామా. అయో. _-6538 ఆడి చాంటిన నేంకి నౌానె లగ్గు? కొం. వీరే. వం. దబ్బరలు పల్కిపెంపొందం దలచుకల్ల 6 బోతు తప్పక మొదటికి మోసపోవు అ. నారాయణదాను నవ్వులాటకనుచు నలుగురితోలల్త ల వెష్పునట్టివాండు ముష్పుబొందు ఆ. నారాయణదాసు,

ఆస సూ క్రిసుధాశకరము 81 గడియ కారాగ్భహావాప్షి ఘనతకాదు పదియు నాల్లబ్బములది లోపంబు కాదు ఒక యసత్యంబ సత్య వాదికి విశేవ మింకంబదునాల్ల సత్యముల్‌ హేయమగునె పానుగంటి చూడామణి. -$ ఖొంకు జంకు లేక కోంతలు కోసెడి ఘనుల థాటి కడ్డు గలటె లిరుపళి వెంకటకవులు. గుం. సీమ, 184.2 కర్క-శాసత్య వాక్యముల బలుకు వానికంచె మూంగవాండె (కేష్టు. డగును వత్సరమాలిక -2 8 అసమయము విరిదలవానిని వికథుని నాయుధం బిడినవానిని కూరులేయ "శెందు తిక్కన. భారత. కర్ణ, సురత వేళ నీనుచో నిదవోయెడు నెడల. రోపుచన్ను 6 గుకడుచుతతిని దవ్పివచ్చి సీరుడావెడు చోటం (గూ ర్‌ంపు మృగమునై నం జంపరాదు అనంత. భోజరాజీయము. 7.91 (పొద్దుగాని (పొద్దు వేళ పోవరాదు కే(శయపదములు. ఇతరుల పదముల 81-89 10!

89 స్తూక్షిసుధాకరము అస అసమర్థత పులి నడుగరు మేంక పోతులం గాని బలహీనుం గాని చంపవు దయ్యములును గౌరన, హరిశ్చం[ద. 11-888 ఉద్ధతుల మధ్య జదలకుండ దరమె నంకుసాల నృసింహకవి. కవికర్ణ. కోపంబులేని పతియును శాపాతరశ కి లేని ససయమివరుండున్‌ చాపంబులేని వహ్న్‌యు కరూపింపలగ నొకళారూప శామపరాజు రంగపరాజు. నాంబోపాఖ్యానము చేశకానిదాని. జేసెదనని పల్కి నెజపలేనివాండు చెజటుపుంగెనును ఆ. నారాయణదాను. నూరుగంటి. 18 మనకు ముందునకు. జూడ వెనుక నున్న కనిన వీన లేము వినుచు. బల్క౦గ లేము పలుకుచుండి (వాయంగలేము (వాయుచుండి తలంప లేము తలంఫపులో నిలువలేము పామగంటి, వి నారా. !- అసమర్థుల కెందును బరోక్షమునంటదె (పగల్భోక్తులు మెండు తిరుపతి వేంకటకవులు. పాండవొద్యోగము. 2-22

అసూ సూ క్రిసుధాశరము 8క్‌ అసాధ్యము తివిరి యిసుమున( దైలంబుం దీయవచ్చుం దవిలి మృగతృవ్షలో నీఠ్రు (దావవచ్చుం దిరిగి కం బేటికొమ్ము సాధింపవచ్చు 'జేరిమూర్థుల మనను రంజింపరాదు ఏనుగు లక్ష్మణకవి. సుభాషిత. గవ్వను రత్న మున్‌ సలుపలాం గల రెవ్వరు కొంగహంసయొ నివ్వటిలంగం జేయుటకు నేర్చరు లెవ్వరు కుక్క గోవుగా నెవ్వరొనర్స నేర్పురు యభేచ్భగ (వాతురుగాక, యక్కటా ! అవ్వకు జవ్వనంబొదవునవా, ముసలయ్యకుం బండ్లు వచ్చునా _ తిరుపతి వేంకటకవులు. గుంటూరుసిమ, 82-6 అసూయ పరుల ధనమునకు విద్యా పరిణతిక్రిం చేజమునకు బలమునకు మనం 'శచెరియల్‌ నసవ్యాపడున న్నరుండు దెవులు లేని వేదనంబడు నధిపాం తిక్కన. భారతము. ఉద్యో, 11-58 తనతక్కువ యునికియు న న్యుని యున్నత లీలయుం గనుంగొని చిత్తం బున నెజియు చునికి గలుగును జననుత సురలోక వాస జనులకు నెల్లన్‌ ఎజ్జన. భారతము. అరణ్య, 71-187 సిద్ధింప ఏప్పితంబులు సిద్ధించెన యేీనిం బిదపంజెడు నన్యునిసం

కిడీ సూ క్రి సుథాకరము అనూ వృద్ధింగనుంగొని యెవ్వని బుద్ధినసూయా(గవాంబు వొడమునతనికిన్‌ శీనా. కాశి. [1-7 ఎదుటి కలిమి జూచి యేడ్చెడి వారికి భాగ్య మెటుల గూర్చు(. బరమ గురుండు? వేమన ఇరుగు పొరుగు వారిశెనయు సంపద: జూచి తనకు లేదటన్న ధర్మ మేమి ! వేమన శూవనంగ వచ్చు నై నది కానిది యన్యుంచెనుటనుండి యకుగందేని + నిలిచి యకుగువాంయడ కలిగిన నిలువండు వేమన కుళ్ళుంబోతు నొడ్గం గూడీ మౌొట్లాడిన గొప్పమర్శములను జెప్పరాదు వేసున మచ్చరమునకంటెం గీడు మణి యుంగల జే నృసింహ. కవిళర్ణ+ 185 చిచ్చులేక చిముడు మచ్చరీండు నూరన. (ప్రభా 11-185 అన్యులకల్మిం గన్లొని యహూయామగ్ను,డౌ వానికా పద నేకూరు సవళ్యము పాపరాజు, ఉరా. 11-811 ఎట్టిశాంతుల వైన నీనులు వుట్టు బాలనర. ద్విప. భార. సభా. 11-54

అహ, సూ క్తిసుధాశరము 85 తనసాటి వారినొప్పంజూచి సుంతయు నోర్వండు మునిమొన అ. నారయణదాను. యథార్థరాహాయణము, 70 ఒరులగొప్ప-జూచి యోర్వలేకుండిన వాండు తప్పకుండ కీడు పొందు ఆ. నారాయణదాసు అంబరీష చరిత. 17 అతివలందు. బురుషులందు హేతువు లేక యే యమహాయంజెంది యెష్టుడులుకు నాండు వారి చిత్త మలరారు గాలియీ లేక కదలు రావియాకు భంగి పానుగంటి. నర్మదాప్పరుకుక్సీయము, 11 శిరముచుట్లు కన్నులు సాలెపురుగువోలె లు శనఛమువలె వాండి చెవులును సర్పమటులు విసపునాల్క_ కోంతివలె నావేగకలన గల యసూయ సంకర రూపగాటి? యిలను పానుగంటి, రాధాకృష్ణ 11 మత్సరయుతు మనము మండుచు నుండును వళ్సర మాలిక సరివారి పరువు మై ౧పని నరుండే ధర ేశ్చలు లేక నవయుచుయందున్‌ కోలాచలం, సుల్తానా చొందువీ, ఆహంకారము విధివిహితంబుం దన చేతగం దలంప ఫలము దగులు నవాంకా

86 సూ_క్రినుధాకగము అహ రనికూఢున కనవాంకా రన కదిలేమి ఫలయు క్రీ దోవంజాలున్‌ తిక్కన. కాంతిపర్వము. 17౨974 చీక్తము బుద్ధియు మనసున వాత్తునహంకారగుణము. నాత న్‌ు లోగా మొత్తము జేయంగ నేరని మత్తులకును లేదుము క్తి వేమన తా ననెడి యవహాంకారము మానక తనుం డానె చెజచు మైమజవించు న్నేనని పలికెడి వారికి మానునె దుమ్మర్శ ఫలము 1 క వేమన అమలజ్ఞాన సుదాన ధర (రతి సత్యశ్షూంతి నిర లేర ం శ్వములన్‌ యజ్ఞ తపోనసూయల-గడున్‌ దర్చించు భా(త్రీసురో _తృముకంకెన్‌ శ్వపచుండు ముఖ్యుండు ం పోతన. భాగవతము, 711-851 విశ్వమాళత్మ (పణీతమై విళృతింబొందు నందు లోన, నహూంభావ మనుచితంబు గా నెటీంగి వివేకులు మానిరనిన నందిమల్లయ్య- ఘంటసింగయ్య, వరాహ. 2-క0 సువనమందుం దా నేయోగ్యుండని కొంకి పొట్టసాకలరాదు త్యాగరాజు

ఆహీ సూ క్రిసుధాకరము 8 ఎంతందాక నవాంక సతి యేచు జనుల దనయ త్యాన నంచా.కం వగులకుంద్రు కాం కన, ఆనందసారము, 460 అపొంస -దానంబును [బియంబుచేతయును సత్యంబును నహీింసయు నను నివి నాలుగును సమానంబు లయినను నహింసయ విజేషంబు నన్నయ. భారతము, ఆరణ్య, 17-280 తమ తమ యోవినట్లు హింస కెరవున కెడగల్లి యేలవలయు నదియెచూ వె యహింసగా నతిశయిల్లు నన్న, అ. ఫాక9 ధర్మకోటులన్నియు లోనగు నిద్దగుణ యహింస కింత నిజము థి తిక్కన, భారత అను, 177-298 దానము ధర్మము త్‌పమి జ్యానిష్టయనం౫ం గల్లు సత్సి-3య 'లెల్లన్‌ మానవనాథ యహింసా నూనాకృతులండు (శుతులనూనిన పెద్దల్‌ తిక్కను భారతం అనుకాసనిక వర్వము. 7[-290 దానమును దపంబు ధర్మంబు యజ్ఞంబు కౌచమంత్ర తంథత్ర సత్యములును

88 సూ క్రిసుధాకరము అహీ బుధు లహింస రూపములు గాల జెప్తూట నా కల్మి సుమ్ముహింస కలిమి న కిక్క, కారక, అనుకాననిక వర్వము. 17-810 విను మహింస ధర్మ వితతి శెల్లను మేటి ఎజ్జన. భారతము. ఆరణ్య. 7-48 జీవి జంహ కల్ల శివభ క్రి. దషూట వేమన పీంసలన్నిమాని పితుంయయి జనుండు సం సోరియయిన ము క్షింజేరవచ్చు వేమన ఎపుడు నేజంతువులకు శెగ్గొనర్చక యునికి యహీంస యనంగ సూరన్న కళా. 7-148 పరుల హింస సీయకున్నా పరమ ధర ఇమంతే వాలు పరులను రశ్నీంతునని పల్క- నేటిశే రామదాను చరిత్ర 234-కి పర 'మెటీంగి నరుం డహింసా నిరతుండు గావలయు వినుము నిఖలనదుల్‌ సౌ ' గరుంజేపభంగి ధర్మము లురుపుణ్య మహింస యందు నొప్పుగనుండున్‌ ఏనుగు లక్మణకవి. జాహ్నానీమాహాత్మ్యము మసమున వాక్కునం గర సం బున నొకరికి. జేటు. దలంపం బోకుండుటయీ

ఆంక సూ క్రిసుధాకరము 89 దనర నహింస యనందగు మనుజేంద్ర యహింసకును సమానము గలే విశ్వకర్మ పురాణము పరము తు చ్భకీటకము మొదల్‌ నరులవజకు నెట్టిపాణిని నీవు హీంసింపంగూడ 'దెవరిచే నట్టి హీంస నేయింప వలదు హింసంజేసెడు వారి మన్నింపందగదు స్వల్చబాధ నైనను జంతు సమితి శెపుడు నీవ్చ సేయకు 'మొరునింజేయింపకయ్య చాధకరులకు నీతిం జెప్పంగదయ్య పానుగంటి. బుద్ధ, 7 ఒడలు విజబుచుచు. జఆచుచు. దొడల౦. గయ్య మునకు. బనిలేక కాల్ల వ్వం జనదుకాని యన్నివిధముల పోరాట మాగనషుూ డాత్మ రత్సక్షై తగు నంతె యృ్పరృమయ్య పానుగంటి, బుద్ధ, 7 ఇచటి కాంతలు చాలక యెటనొయున్న యరార్వశినిం దన కుండలాలూంగ ముద్దు గొనందలచి హోమవహ్నిి మేంశను దహింప వ్యసనములందన్ను మౌాడ్చుళొంటగును గాటబె పానుగంటి, బుద్ధ, 7 ఆకలి ఆశలి రుచియెజుంగదు; న్మిదసుఖ మెజుగదు ప్రనిద్ధలోకో క్రి క్రై

0 సూ క్రిసుధాకరము ఆచ ఆశటికి. దొలంగు నాఛార విధులెల్లం జీశటికి. దొలంగు. జి తృళుద్ధి (వేశటికి, దొలంగు వెనుకటి బిగు వెల్ల వేమన ఆశలన్నవాని కన్నంబుం బెట్టిన వారున కర్పితముగ నారగించు ధనవిహీనునకిడు చానంబు నటువలె వేమన ఆశట' బడంన్యశ మేశ్షణమైన “నేరికిన్‌ రరణిదేవుల రామయమం,తి. దశావతార చర్విత. 12-187 దురంతే దుఃఖకర మాఃకలి బాధ భరింపళశక్య మే ] ధర్మవరం. చ్వితనళలియము. 1111-48 ఆణొన్నకూడె యమృతము సుమతీ శతక, 9 తన యాశలి తానె యెజుంగును దన కెట్టుల; దృప్సి యగునొ తానె యెజుంగున్‌ కాంచనపల్లి కనకాంబ. అనందసారము. 408 కుశ్నీదరికొన్న పట్టున వీంచునె చేహిరుచులు వేళలు పంచతంత్రము. ఆ-! ఆచరణ శూన్యత బోధ చేయువారు బుద్ధిమంతులె గాని యట్లూనర్చు వార లరుదు గాదె భ క్రిరసామృతము

ఆఛా సూ క్తిసుధాకరము 01 చెప్పూువార లెల్లం జేయువార లెయైన లోప మేమి గలదు లోకమునకు భక్తిరసామృతము. 99 ఆచారము వినుమూవార మవశ్యం బును నడుపలగవలయు ధర్మమున గది మూలం బనఫఘా ధర్మం చాయువు6 "బెనుచును లవ్ష్మిని యశంబు. బెంపొందించున్‌ తిక్కన, భారతము. అన్ను 17-127 ఆచార పరుండె యుత్తముః డాభారములేనివాండె యధముండు శేతన, విజ్ఞానేశ్వరీయము, ఆచార 7 కుల బేశాభారంబులు తలకొని చేయంగవలయు కేతన, విజ్ఞానేశ్వరీయము. అచార. 9 'జేశాంతర మరిగియు నిజ జేశాచారంబె గాని ధృతి హీనుండ్రై జేఛాంతర న్నర్తనమున కాశపడం జనదు నింద్యుండగు నక్సైనన్‌. ం శేఠన. విజ్ఞా. అచార. $39 (వీతి మంచంబుపైై నుండి వీంట నుండి ఇప్పూ పానలు దొడి తల చీర చుట్టి

రల సూక్తినుధాకరము ఆభా నవ్వుచును మాటలాడుచు నడిచినజిచి వంగి శయనించి నిలుచుండి వార్వం జనదు కేన, విజ్ఞా. ఆచార. 58 నిజ సంతానోచితా భారముల్‌ మగ పంతంబును దక్కినన్‌ జనము లేమం(డు, శేతన. దశకుమార. ౫1-50 గురు ద్విజ కాజ మంతి పత్మవళా తపస్వుల యందు. బరివాద పరిహోసంబులు పరిహరకించుట యాభారము, మారన, మార్కండేయ, 11-249 త్షైర్యి యాంగనా సంగ మావసాన వమన శాన (వచేశంబుల సచేల స్నానంబు సేయుట యాఇారంబు మారన. మార్కండేయ. 1121.-242 ఆవార పరంపరా స్థితికి శాస్రుము మూలము శాశ్రుచోదితా వార వనివేశహీనుండగు జాల్ముని మెత్తురె పండిళతో తముల్‌. నాటే కా. శ్రీనాథుడు. శృం, నై. ౪1-57 ఛారుణి-దమ తీము వంఛా కవారంబులు విడుచుకెల్ల. జచ్చుట కాజీ వెన్నెలకంటి సూరన, విష్ణుపురాణము, ₹7...241 పూని శిష్టాచారమునం బోవ వలయు సోమన, ద్వివద. భార, అరణ్య. పు, 81 నడుపు నీ పెద్దలనాంటి మరియాద ఆదిభట్ల నారాయణదాను. వేల్చునూట. పు. 4

అతుర సూ క్షిసుధాకరము 98 శాస్రువిధులం ద్యజియించి యెవండు ఇచ్భాను సొరముగం దన విథులన్‌ సంచరించు నాళని కలభ్యమా సౌఖ్యము సిద్ధియు మోతంబున్‌ సదానంద, గీఠామత,. శిష్టాచారి మైనను నీతికి ఛాహ్యమైనచో నది మాన్యము కానేరదుః తి. వేం. కవుణు పాండ. (ప్రవాస. 17-580 రాజకీయ (దపంచ సా(యావ్యమందు శార్య ఖడ్గంబులకు లేదు శాసనయు సంఘ రాజ్యంబు నేలు విస్తార శక్తి సతము నాఛాగ ఘోర విశాచరాజు దుప్వూరి. కృషీ. 28 శౌర్యమునకును నాచార చక్రమునకు మధ్య లోకంబు మిగుల సమ 'ఖితమగును కాలగ ర్భృంబు నం బెట్టి ఘటన గలదొ పూర్వ పద్ధతి విప్లవ స్ఫురణ నొలుప దుప్వూరి, కృషీ "త్మ ఆతురత 'ామసించి చేయందగ బెట్టి కార్యంబు 'వేగిరింప నదియు విషమ మగును వేమన తమకించిన విషమమించును దమ కించిన దల్తియైన దగం "దెగల జూచు౯

ర్త సూ క్రిసుధాకరము ఆత్మ దమకింపం గార్యహో నవుం దమకించిన (పాణభయము తప్పదు వేమా వేమన. కాంగలిగిన కార్యమునకు దాళక కకు తొందరపడుదు3ె కంకంటి పొపరాజుం విష్టమాయా. వు, 64 అతిరయంబున నొక్‌ కార్యమాచరించు నతని యవివేక మఖ లాపదా స్పదంబు కదిరీపతి, కక, 1-19 1 తంరిత గతి నొక్క కార్యబుం దలంచి సేయ చాన ఫలమందనేరండు ధరణి వరుండు కోటీశ్వరకవి. భోజనుతా. 1-125 మంచితీనమున నే కార్య మెపుడుం డీర్చవలె/గాని పని గాదు తీవపడిన కం. వీరేళలింగము. నీతిదీపి. 74 కృతి విలంబి సిద్ధియుతుండు గాండని యతి శీీఘముగ నొనర్చంజెడును పనులు కాన( జేయవలె నిడానించి వానిని పత్సరమాలిక. 92 ఆత్మ జీర్ణంబ్యులై న వస్త్రములు విడిచి నూతనంబూలై న వానిం ల. కొనిన చాడ్సుననుంగాని జేహోంతర గమనం బాత శై హోనిం జేయదు తిక్కన భార. భీష్మ, ₹-196_

ఆత గ్‌ సూక్రిసుధాకరము 0 పుట్టువు. జూవు నను నివి లేమింజేసి శరీరంబు వోలె శస్త్రచ్భ్చేదనంబు మొదలైన వికృతి కారణంబులకు నాత్ముండు లోను గాండు

తిక్కన,క్థిభార. భీష్మ.1- 196

అవయవము "లెట్లు కూర్మము నివిడించును లోని కడంచు నెటి నట్టుల ఘా త వితతి భూతాత్రు శ్రంకును (బవ్నర్తన వివ్తనముల పాల్పండంజేయున్‌

తిక్కన. భార, కాంతి. 77-162 జలములందు నిలిచి జలపవ్షీమునుగదు మేడిపండు మశకవీడం బొరయ దట్లు విమయ సమితియందు. డానది దన యందు నుండు వికృతి నొందదాత శి

తిక్కన భార. కాంతి. ౪-1 79 పాలకడవ పెక్కు పసుల లోడించిన యాతంొట్లు చాని నరసికొనుచు నుండునట్లు లోన నునిచినమనను 'నే మజుక యాత్మ వెదకు "తెజుగుమేలు

తిక్కన. భార. అశ్వ, 8290 ఆత శ్రీ త్త స మేకంబ దీపాంతరముల' గలుగంయేయు (ప్రదీపంబుకరణి నావ పించు రూ పొంతరముల న య్యెలమియును బు ధుండు గనుంగొని (భమయక యుండునొకట

తిక్కన. భార. అశ్వ, [12-156

86 సూ క్రిసుధాకరము ఆత ) ఆకసం బొక్కటియ యొట్లనేక ఘటము లందు€ ెక్కయితో చుం చా నట్ల యాత్కుుం డొళండ 'సశలంబు నందును నొగి వెలుంగు మారన. మార్కండేయ. 111-297 = ంకెదుంబర మున మశకము నీట మత్స్యము నిమీక కుశన్‌ గనుగొన నొకండైె వేజై చనుగతి బేహోత లందు. జరియింపందగున్‌ క్‌ మారన. మార్కండేయ. 1] [-807 వీజములు చేన వెద వెట్టి వ్రీతింగాంచి పండుటయుం నోయు హోలికు భంగి నెకండ కాలములు నూః.టికిని చానె కర్మయగుచు (బ్రవ్మావిష్లు రు(ద్రాత్త ల బరంగునాత్‌ ( మారనం మార్కండేయ. 11-15 అళ్శ దొల్లిటిచే అంతరాత్మ దొన్నిటి దే సీతిత్రో సీజేహములే నిత్యళొ త్త లు అన్నమయ్య అధ్యా. సం వారి హరి యిందజీకి నబ్బురముగాని యిది పరంగ నీదాసు-డే పరత తృ సచేది పొలసి మశకమందు. బొడ మేటి జీవుని తలంపు బ్రహ్మండాలు చాంటి పోయీని తగిలి చూచిన నాత | శదనుంగానరాదు గాని జగమెల్లం చానై తే సరిగసీని అన్నమయ్య. ఆధ్యా+ సం

ఆత శి సూ క్రిసుభాకరము $7 కామము. (గోధము కాయపు గుణములు నేమపుటాత ను నించేది పొసము€ బుణ్యము భఛావవికారము పెపె నాత “కుం బనిలేదు అన్ననుయ్య అధ్యా. సం దూూపణల్‌ దండనల్‌ చేహంబునకులాని ఆత్మకు నుర్పతెన నంటంబోదు వేమన ఫఘనమనులుపై ౧ బౌజుం గమలా ప్తుండున్న యనువున నుండు జేహము లీంగనాత్మ తిమ్మయం- ద్విపద. భార భీష్మ, పు, 8-25 (పకృతి సంబంధమున భీన్న భంగిదోంచు నాత శ్‌! యింతియెకాని వేదాంతయు క్తి నరసి చూచిన భేద మావంత లేదు ధరణిదేపుల రామయమంశతి. దశావతారచరి[త, 111-196 పచ్చికుండవంటి మేను ఇది చచ్చుగాగ అతు చావ దెన్న డును శ్రీపాద గోపాల కృష్ణమూర్తి సంపాదితము. వల్లెపదాలు. పు, 249 (పాణులన్నియు బహావిభిన్నా కృతులను గర్భ భేదంబులను బట్టి కలిగియున్న నన్నిపాణులలో నిండియున్నయాత్త స్‌ త_త్త్వమున నొక్క శేయంచుందలంపవలయు పొనుగంటి. పద్మిని. 11 13

[3 సూ క్రిసుధాకరము ఆత్మ అర్కు-(డని చంద్రుండని శుకుండని లవాంబు లన్ని వేర్వేజు నామంబు లందియున్న నన్ని రూపంబులను వెల్గుచున్న యట్టి 'తేజమొక్కటి యౌొనుగా చే పానుగంటి. పద్మిని, 1] పూర్మమగు నాత్యి ల్‌కిక స్ఫూర్తి మాయు. బరమహో త_త్త్యగతిని దివ్యముగ వెలయు నంశి లందునం బడి వట్టిద య్యె సున్న యత్ష్సరంబయ్యెనద్ది వర్షాభియడుచు పానుగంటి. వన. రాఘ, ఇ తనదు నాత శం బరీశ్నీంచుకొనిన యోగి యెల్లవారల నాత్త ల నెటిగియుండు పానుగంటి. పద్మిని. 1] ఆంతరంబగు కొజవిదయ్యం బె యాత గ్‌ యాంతర మరీచికా (పవాహంభె యాత్మ యాంత రా కాశ త_త్త్వసంవ్యా ప్రి యాణ యాంత రాహంస్వరూప వి(్రాంతి యాత్మ “ పానుగంటి. బుద్ధ 711 ఆత్మ స్వాతంత్ర్య శూన్యత్వ మందినపుడె భగవ చాదర ణార్జ్భ్యమై వజిలుగాదె పానుగంటి. విజయరాఘ, ?] తనువు లెన్ని మైనం చానొక్కండే గదా భా. విం *. 9 'చేహంబు నడుపు నింద్రియము లిం దియముల నడవించు నదియె మనస్సు డాని

ఆత శ్ర సూ కినుధాకరము 99 పోకడ నరికట్టి బుద్ధి నడపు చుండు బుద్ధికి ౮ తయ పూంటకాయు వేంకట పార్వతీశ్వర కివులు, భావనంక్షీ నము ఆత్మగుణము 'కలిమిగలదని యుబ్బవలదు కడంగి లేదని సగ్గవలదు నేరనని దైన్యం బజేటికి నేర్తునని గర్వం బటేటికి వారి వారికి నాత శ్రగుణములు వసుధ నిలిచినవి. అన్నమయ్య, అధ్యా. నం, ఆత్మగౌరవము ఆత గ "రవమున కాదె అమర జీవు లనసువులం బాసి రిద్ధర నర్ధ్య్వపాణ ములను లెక్కచేయంగ నే మున్న దందు ఆత ్రగరవ మఖిలంబు నరయగాను అన్న ౦భొట్ల, అత్మగౌరవము. 108 ఆత్మకజ్షానము యో విను తాత శై జ్ఞానంబునం దనరు మహామాయ చెడు నన్నెచోడు(డు., కు, సం. 211 189 శమనిరతియు నాత )జ్లా నముంజువ్వే బుద్ధ లతణంబులు పర్యా పృము లివి శెండు నరయ మో తము సాధించుటకు వేజ కల్పన లేలా తిక్కన. భారత, శాంతి, భట1 77

100 సూ క్రిసుధాకరము ఆక్క ఇను రూపము జలములందోం చిన్రియబుద్ధి. (బతిబింబసిద్ధల్‌ 'వెలు/గొం దిన యాత శు బరమార్థతీ( గనుస త్త స్రస్థులకు నిజము గానంగనగున్‌ తిక్కన. భార. కాంతి. ₹=-1906 సత్వమాన్షాభీరతి యాళ్ళ శ త్త గదర్శ నంబు గావీంపందనుం చాననరుండు గాంచూ విశ్యమాన( జూను దనయందు విశ్యమును వ సించుటయు. జూచుచును ము క్రి (6 జెందియుండకు తిక్కన. భార. శాంతి. 71-281 నరండు నుఖదుఃఖముల వె.టం వాజక మలచియాతు శనిః జేర్చిన మానసంబు లీనమగు నందజలములలోన నిడిన లవణకణము చందమున తిక్కన. భార. శాంత్సి 95'7 అజిళాతు శటైన యాతని వీజయంబును సిరియు విరియు వేగంబ ఎజ్జన. నృసింహ. 22-140

• ==... అసమ్యగాత్మద ర గనులగువారు దుఃఖజల రాశి నిమగ్ను లుగా రెయెప్పుడున్‌ మారన. షూర్కేండేయ. 111-298 (ప్రత్యభిజ్ఞానమనియెడి (పత్యయమున విశుతంబెన యాత (1 ఛావింపవలయుం -

ఆత శ సూ క్రిసుభాకరము 101 బిద్ద కాలంబునకుం గన్న (వ్రియవయనస్యు నానవాల్పట్టి తెలిసిన యట్లవో లె శ్రీనాథుండు. ఖమ. ౪7-181 (తొడుంజూచి భాంతి దందళూకంబని యాత్మవలనం దలంచినట్లవో లె వేద శా(స్తు జనిత విజ్ఞానబలమునం 'జెలివి వడసి యాత్న్శం 'దెలియవలయు న శ్రీనాథుండు. భీమ. ₹-182 ఎన్ని (క్రతువులు సేసిన నేమిఫలము మగుడనలయును సుకృతంబు 'దెగినయపుడ యపున రావృ త్తికిని మూలమాత్త విద్య యాత 'శ్రవి ద్యావిదూమణ మఘము జేయు దగ్గువల్లి దుగ్గన నాని. 12-16 తన్ను జాలదెలిసిన దైవంబు తానాయె వేమన కన్ను లకింపగు దృష్టిని దన్నెటుయటము _క్రికరవుతపమగు వేమన తనుం జానెజబులగలేని తలంపేటి తలంపు ఆన్న్నమయ్య, ఆధ్యా. నం” తను దాగేమజుకదై వము మజవకుంకే మనసులోనే కలుగు షహాళకాపిప్‌ మ గో యఖ య్ణ హిమ ల్‌ కనురెప్ప మూసి లేనే కడదాంగా జగ రో (గంథాఆఅయం కనుదెజచి నంత నే కలి₹.దాను “గీం సె, న | ! స్రైదరాజాడు...ీరీ స్యాం

102 సూ్రీసుధాకరము అళ్మ తనలో *డిచే యిన్ని దా గలిగి తేగలవు కడుపునిండి నంతనే _కెపాయరుచు లెల్లా అన్నమయ. అధ్యా. సం, పలుమబు చీకటి చూడంగ బయలే వెలుంగ్రై తోంచినయట్లు అలయక తనలో చూపు నూచినను అంతరం గమున వారి/గనును తా. అన్నమయ్య అధ్యా. సం, ఖఘనమనో రాజ్య సంగతి. జెలగినలాని జనుల శెప్తుడు నాత సౌఖ్యంబులేదు (పతిలేని ధ్రైర్యరంబు పదిల పఅిచినలాని మతిలోని పగవారీ మదమణంపరాదు అన్నమయ. అధ్యా, నం, పరుపాలాపములాడనోడి మది నీ పాదార్చి తారంభుంత్రై పరమానంద సుయోవ. దీపకళచే భస 'ంబు నొందించి యా నిరతజ్ఞాన సుకాంతి దర్పణమునన్‌ నిస్సంగుండై. తన్నుందా నరయం గాంచినవాండు నిన్నును వాండైాత్షనారాయణా పోతన. నారాయణశతకము. నేనను నాకు నేనను ననిత్య శరీరము దోంచు (భాంతిచే నేనను నేన నేననిన నిర్శల నిత్యతలల్లుం గావునన్‌ నేనను దాని కాదియగునే గద యాత శన చానితన్లొనం బూని యొనర్చ్భు 'యోగమునం బొందల వచ్చు సమాధి సౌఖ్యముల్‌ ఈశ్వర ఫణిభట్టు, పరతత్త్వరసాయనము

ఆత శ సూ కిసుధాకరము 108 ఉన్న చోటనె యుండి 'తానుల్న్లమునను సకలమును గాంచువాండెంత సుకృతి యొక్కో సూరన కళా. 7111. 157 ముకురము గన్న పుడె కదా మొకము కురూపము సురూపమును నేర్పడుటల్‌ శాకుమాని మూర్తికవి. పాంచాలీ 1-8 అజాన మాశు జూనంబున నాశ నంబగు వా ఆజ్‌ కనుపర్తి అబ్బయామాళ్యు.డు, కవిరాజమనోరంజనము. 11-140 తన్ను చాంటదెలిసిన6 ద_త్త్వమేల త్యాగఠాజు (ప్రహద, భక్త విజయము తనువు తానుగాదని యెంచువానిక్షి తపసుచేయనేల ? కన్నుగట్లు మాయలని యెంచువానికి కాంతల [(భమళలేల ? అటు బేహూ బహూురూపమిటు గానకుం కును వటి గుళ్ళలో నమళ్శి వాయ యనుటగాదా ఉట శ్యాగరాజు కీర్తన మృత శరీరమునందిట్టి వితము దో దగుటం శైతిన్యమది చేహమందు నున్న దగును నిజ జీవత_త్త ్యము నరసి మున్ను (బహ సాయుజ్యమున కింత (ప్రమితి వలయు శ్రీపాద కృష్ణమూర్తిశావ్తి. అమృతానందము *1-90 నరుండు నిజనే.త్రముల తోడం బరుని లోటు చూచెడినిగాని తనలోటు చూడలేండు

104 సూ క్రిసుధాకరము అత గ్‌ తనదులోటును డా నెప్తు గసంగలండొ సహుడు సుజానియను నాఖం నందుగా దె యును నిజ్ఞ ఖ్‌ వి, దే. వ. ఆత్మజ్ఞాని వినుమాళ్మీ తీర్థ సంసే వనము తేటంగెలుంగు నట్టివానికి దిరుగం జనవలయునె పెజచోటుల కని చెప్పుదు రా. శితులకు నధ్యాత్నవిదుల్‌ = తిక్కన. భారత. శాంతి. 77-150 నగములెల్లం బుణ్య నగములు నదు లెల్ల 6 బుణ్యనదులు వినుము భూసు రాగ గణ్య యకలువం బకర్షమ మనంాలు నాళ్ళు తీర్ధ మెజుంగు నకలుమునకు తిక్కన. భారశ. కాంతి. 7286 ఒడలు నస్థిరత్వ మూహించి యాత యం దధిక నిష్టగలుగు నతండు సశల భూతకోటి వలనం బొందండు భయము రా గాది దుఃఖములకు నగపడంకుం తిక్కన. భార. అశ్వమేధ 1-201 తన పూ ర్వార్దిత పుణ్యపాపఫలముల్‌ డానప్పు భోగించుట న్వినునిత్యో క్తముై న కర్శములొగి న్నిష్మూముండై సేయుట స్తు బంధంబును వెండి. బొందండ నిజాత 7 జ్ఞానవంతుండు యో గ నిరాభాత్మకుండైన యుత్తముండు మారన మార్కండేయ. 1]13138-

అత్మ సూ క్తిసుధాశరము 105 విడువక యాళ్ళ వివేక నేత్రమునం బొడలగాంచు యోగికి. బొడమునే వాయ తిమ్మయ. ద్విపద. థారత. ఉద్యోగ, వు... 228 త్‌న స్వరూపము తానెతింగిన యెడ నరుం వైపికా లోలతను బేవులాడం జెప్పు డాట వస్తువుక్షై యేడ్చునట్టి బిడ్డం డైన నద్దముంగని యేద్పు మానుగాబె పానుగంటి. పొదుక. [7 ఆత్మదోషము తప్పు లెన్ను వారు తమ తపూలెజుంగరు నేమన తనమొగంబు తనకుం |! గనంబడ కాదర్శ ! మందు-జూడంబడెడు నవ్వీధముగ. దనదుతప్పు తనకు గనంబడ కగపడు ! బుధ విమర్శనమునం బొందుగానుం వి. దేవ. ఆత్మనాశము ఇట్టల మగు నాళ్ళ (వినాశ ము కలుగుట యది విపుల పాతక్షం బండ్రు బుధుల్‌ శిక్కన. భారత. కల్వ. 1-57 ఆత్మబలము పళు గుణము వోదు (పతిపశువ_ర్తనమున నాత శ తేజంబు చేతనే యణంగులాని, పానుగంటి. రాతిన్తంభము., నాంది |!

166 సూ క్రిసుధాక రము “ళ్ళ ఆత్మబుద్ధి వెరవిట్లి తెజుంగిది వెంగలి తనమని యెల్ల వాండును దన యొటింగి నట్టి "తెజంగున నిజ కార్య దృష్టియ కయిళొను నొరుల నేర్పులు పట్ట నొల్లండాత్థ బుద్ధియ మేలని పొగడు తిక్కన. భారత. సౌప్పి, 1-%9 తగునని మరణాదుల కె 'తెసవ దెసన్‌ మానవుండు దృఢ నిళ్న గయతం దగిలిన యది పరమహితం బుగ వదలక నడుపు నన్యబుద్ధులు నొనమిన్‌ తిక్కన. భారత, సౌప్పి, 1-47 తనబుద్ధిం గశాటి వాలుండు జనని. (బసన్నాళ శ్ర జేసి చన్ని చ్చువిధం బునకుం జేర్చుందగ నె వ్వనితో నేచదువు చదివెనాడుం బెంపన్‌ శేశతన. దశకుమార. [1-10 తన శెవ్వరెంత మంతనము చెప్పినను దన బుద్ధిలోంాని "తానుండువలదు తిమ్మయ. ద్విన. భారత. ఆది. పు, $-804 పలు తెజుంగుల విను పరబుద్ధి కంయె బొలుపొందలాా నార బుద్ధి యెమేలు సోమన, ద్వివ, భారత. సౌప్తిక. పు, 1-ర

అత్మ సూ క్రిసుధాకరము 107 ఆత్మవిద్య పెడవిద్య 'లెవ్వియును భవ ముడుపల లేవాత్మ బంధముడుపు నదియ యొ క్కు-డువిద్య యట్టివిద్యలు దొడంగు పనియ మంచిపని ఎజ్జన, నృసింహ. 11-16 1 వంచన మదిగల వారికి సంచితకర్థుములు విడని సం చేవాలకున్‌ బంచేందియ లోలురకును (బాంచితముగ నాత్ర విద్య యందదు ం్‌ వేమన ఆత్మవిశ్వాసము విదిత స్వశకిపై విశ్వాసమున్న ఎదిరి సామర్థ ష్టింబు తృణముగాం దోంయ శ్రీనాథుడు. పల్నాటి వీరచరిత్ర. పు, 86 ఆత గ్రళుద్ధి విను మానస (పసస్నత. దనుగను పురుషుండు గలువతంగానండు టే తిన నీట రూపు సూడంగ ననువై కశలంశనది లేని యట్టుల పోలెన్‌ తిక్కన. భారత. శాంతి. 17-185 నియ లేం(ద్రియులకు నాత + మోళనంబు యుక్తంబు క మారన. మార్కండేయ. 1711-17

108 సూ క్రిసుధాకరము అత శై (పొజ్ఞులు పూర్వకర్థ కృతంబైన సుఖదుఃఖ జూతంబు భోగంబున నాశంబు నొందించి యాత్మ్మ(ప్రత్రూశనంబు నేమటిరు

సూరన, మార్కేండేయ 7711-17 విను. డనేశ జన గ్‌ జనితమై బవాకర్థు ఫుంజకర్ణమమున (బుంగునట్టి యాత్మనిర్ది లేర్యది యాదులచేం గడు గంగయిడు మహోత్మసంగ వారి మారన. మార్కండేయ. 1711-16 చిత్త శుద్ధిగల్లి చేసిన పుణ్యంబు కొంచెమైన నదియు గొదువకాము . వేషన అత శ్రగద్ధిలేని యాచారమది యేల

• వేమన ఆక ఇగుద్ధి లేళ యంటునా మోక్షంబు

• నేమన తాలివినాయందు మంచితనములు గలిగి తే మూలనున్న నాకర్శములె కట్టి వేసునా? నాలోబుద్ధి గలగికే నలిగామ (శోధములు అన్నమయ్య. ఆధ్యా. సం, చల్గనగు వాని కగ్ని యుష్ణత్వమిా దె శల్ళషా సహ్యులకు శుద్ధి గంగయీచె

అత్మ సూ క్రిసుధాకరము 109 విషము సంజీవి చేయందే భేషమజుండు న 4 ఆ ణి శిష్టత నొసంగు స్వచ్భాత్మ చెనంటికట్లు పానుగంటి శుద్ధమగు నాత (| త్‌న పారిశుద్ధ ఖ్‌ గంధ మంతికాత లకిచ్చు. దన్నంటి యున్న (దవ్యములకు విద్యుచ్చక్తి భవ్యమైన (ద్రవ్య మాత్న నొసంగెకు దారిగాంగం పొనుగంటి ఆత్మస్తుతి పరనిందయు నాత్మగుణో త్కృర పరికీర్తనముం జేయగా నుచితమె స తృురుషులకు? నన్నయ. భారత. అడి. [1-1 14 తను/దాన పొగడుకొనమి నడువడిళొప్పు సేయు లిర్భాన. భారత. ఉద్యో. 12-45 ఆళ్ళ సంస్తుతి పౌరవమంబగునె చెపుము తిక్కన, భారత. ఉద్యోగం 11-264 అత్మ (ప్రశంస నేయుమది మరణంబని పెద్దలు సెప్పుదురు శిక్కవ. నారత, శర్ణ, [11-90 కులజుండు తను. చానె కొనియాడు కొనునె గోన బుద్ధారెడ్డి, రంగ. రామా. అర, పు, 190

110 సూ క్రిసుధాకరము అత్మ తనుచాన పొగడుకొనినను గనునే నిజగుణము నధిక గౌరవమును స జ్జ్‌న నేవ్యములై యవి పే ర్చినం గలుగుంగాక యెొందుం జిర తర మహిమళలీ ఎజ్జన. హరివంశము. పూ. భా. 7111-87 శతనుచానె పొగడు కొనుటది ఘనమతుల పథంబుగాదు నృసింహకవి. కవికర్ణం 1 -£15 తనుడానె పొగడుట తగనిచ్చి వగపు మనసు నొచ్చెడి పల్కు మహి నోజగాదు లిమ్మయ ద్వివ, భారత. ఉద్యోగ. పు, ₹-19 ఎవ్వండు సంపాప్త మృత్యుండౌా నతండు (కొవ్వునందన్ను నల్గురిలోనం బొగడి హతుండగు వరద, రామా. ఆరణ్య, వు, 908 తనకుండానె పొగడు కొనునట్టి వానికి( 'దెలివి. గలుగు- వాడు బెలియంజేయు అఆ. నారాయణదాను ఆత్మహత్య తనుదచానె వాత్యచేసిన మనుజున కిహపర నుఖములు మాలుట తథ్యంబు కేతన. దశకు. 71-10

ఆనం సూ క్రిసుధాకరము క్షే పాపమ్ము చేసికొని చావిలో పడితే పై మురికియేగాని పాపాలు పోవు శ్రీపాద గోపాలకృష్ణ మూర్తి నంపాదితము పల్గెపదాలు పు, 49 ఆత్మహత్యకంకె నఘము గలదె దా. థ్రీ. దేవీఠాగ. 712-428 ఆదరము నిండు దలంపునందగ రా పొండను గారవము లేని పొరపొ చ్చెమునం నొండంత పసిడి యిచ్చిన నుండంగాందగునె పొన్నికంటి తెలగన. యయాతి. 111.90 ఆనందము విమల జ్షానులు శమమును దమమునుంద్యాగంబు శాశ్వత (వచురానం దమునకు మూలము లం[డుని జముగాం శై కొందురవి (ప్రసన్న వివేకుల్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి 21-142 ననిచిన (ప్రపంచకల్పములలో నానావిధముల జంతువులు తముదా-జూడలగో రాని ళూపు లద్దములో పలలోన్నట్లు శ్రీ వేంకటపతి రూపము

119 సూ క్రిసుధాకరము అపద (గక్కున నెదుటనె సేవించి అనయము తనుడా సేవించుకు యాఠ₹ొ నందం చిది సుండీ ! తా. అన్నయ్య. అధ్యా. సం, ఆపద ఆపశ్చరికలన (పమాదంబు నంగాక యున్నె తిక్కన. భారత, సౌప్తి, 11-15 ఆపద సమస్త లోకులం ఆౌపించుం. దొలంగు నపుడు పవనము భాంగిం ఖైపడు నాపద మైంచిన ===, తణములోనం బొందు శుభంబుల్‌ భాస్కరుడు. రామా, అర. 1-84: ఆపదలు గాంఫులుండవు ్య ఇకూపులకు. గూల్యాది యట్లు చుట్టు కొనుందుదిన్‌ రూజేది విరిసి పోవు మ హో పవనాహత పయోధరావలి భంగిన్‌ అనంతుడు, భోజరాజీయము 7 ఆలోచనంబు సేయక వేగిరంచు పొలసు లెందు నాపద పొందుటరుటె వరద. రామా. సుందర. 18% అల్స్పరోవ మానాది విదూరుండై పరంగు నాతని కాపదలంట నేర్చునే _ భవానీశళవి, ధళ్మ. 771.95

ఆప నూ క్రిసుధాకరము 118 ఆఅపత్తీయిన వచ్చినపుడు ైర్యమంతయు విడువరాదు బొబ్బిలిరాజు కథ పుట. 39 ఆపద్ధర్మము అయనయహీనతం దమకు నాపదయొనెడ నిట్టునట్టునే మియుననలేని కూడదియు మేవడియై చను. తిక్కన. భారత, ఉద్యో. 111-222 (పాణములు పోవకుండంగ6 బరివహరింప నొండుపాయ మెయ్యదియు లేకుండె నేని (ముచ్చిమియు ధర్శమగు నధముని ధనంబు గొనుట యెొందును ముఖ్యమై చనుట గలదు తిక్కన. భార. శాంతి. 111-287 ఆపదవసరముల నధముః డెక్కువజాతి వృత్తినున్న దోవషవిధముగాదు పోతన భాగవతము. ౫1-410 ఆప్తృవాక్యము మొదల న్మవ్రియమయ్యును దుదిం గరంబు పథ్యమగు పల్కు. [వ్రీయులందు బలిమివై న బలుకవలయు మోమోడక నన్నయ. భార. నభా, 11-198 మకిమంతులె నవారికి హితులగు వెజవుగలవార లెటిం గింతురు దు స్థితగాకుండలోం గార్యము గతి యొత్రియుం దప్పులిడియు. గడవ-బలకయిన్‌ తిక్కన భారత, స్లాప్తిక, 1-79 కే

క్షే14 సూ క్రిసుధాకరము అస్తు భనుండాప్తుండునగు సచివుండు వినిపించిన రాజనీతి వేయేటికి రు గ్దనకుం జికీత్సా(క్రియన లె మును వెగటుం బిదప వృాద్యమును నై యుండున్‌ క$రాజు వేంకటనాథకవి. పంచ. 11-885 అయిన వారి మాట అమృతంఫు 'కేట (బతికి ఉన్న దాశ భాగ్యంపుమూట తివేణి. పు, 815 - అంగధ(ప్రదేశ్‌ సంగీత నాటక ఆకాడమీ ఆపలు అణాల న్నేహితుండొక్కరుండు. దరుణియు నొకరు నిర్వ రేక ద జనులకీయుర్విం (బ్రియులు తిరుపతి వేంకటకవులు మృచ్చకటికము. 17-52 ఆయవ్యయములు అమరల నాయవ్యయముల (క్రమము జలము పెద్దయెత్తు గైళొని యది స న్నముగ వెలార్చుచు నుండెడి కమండలువు. జూచిమొనం గాజే తెలియున్‌ మంచన క్రేయూరబాహు. 121-168 లోభంబొప్ప జేనియు నతివ్యయ శీలత్యంబు మేలా? మంచెన. కే. బా చ విల్లుగట్టునల కుబేరుండు జానైన వ్‌. నాయమునకు వెచ్చమధిక మైనం

ఠఅయు సూ క్రినుధాకరము కేక్‌ 'బేదమైన ధనదు "ెన్నుద్ది మొ చను నాయమునకు వెచ్చమల్పమైన జక్కనం విక్రమార్క. 11-171 నేంటి నాగరకత నీమేలుగోరక యష్వుచేసి (బతుకుమని విధించు నాయవృద్ధికన్న నావళ్యక పదార్థ సంఖ్య పాచ్చ-జి త్త శాంతి యున్న్నె దువ్వూరి కృషీ. 107 ఆయువు తమయు సత్యంబుం గృ్‌పయు సౌ-చమును గురుల వలని భక్రియు నాయువు పొలుపు నిచ్చు “నలుకబొంకు [కూరత శుచితాపగమము గురు విరోధ మాయువుం గడుం గుందం జేయు తపమునను (బహ్మచర్య(వతమున హ్‌తమి తాశనమున రసాయనా భ్యాసమునను 'బరుల నాయును తిక్కన భార. అను. 7-180, 191 తన లావున కధికమయిన పనిసేయు టయుక్తమును నపథ్యమునగుభో భోజనములు వారించు నాయువు తిక్కన, భారం, అను. ₹-198 ఆయువు కేషమీంచినచోం చాయక జననంబు వసుధ (పాప్తంబగు న

16 సూ_క్రిసుధాకరము అర య్యాయువు పూర్మంబుగ ధృతి నాయత పుణ్యనున జీవుండగును మహాలౌస్త హరిభట్టు. ఆరవము ణి కుటిల బుద్ధులం ఇలువంగం గుటిలమతియ యర్హ్శమగుం గాని నీతిగా చార్జవంబు శ్రీనాథుడు శృం. నై. [21-65 విహిత కర (ంబు లెందుం గావించు నెడల మటే నిషిద్ధ కర్శృంబులు మానునెడల వాజ్మిన; శాయ కార్యైళ్య వర్తనంబు సూవె యార్ధవమన నూరన. కళా. 147 ఎంతటివాండై న నగు నిిశంక వ_ర్తనుండెందున్‌ సూరన. కళా. 111. 167 ఆ రరక్షణము అాణాతి ఫరణము సొచ్చినందగం (బసన్నత 7 కొని రక్షణంబుసా దరముగం 'కేయుటత్యధిక ధర ముగా బుధకోటిసెప్పూ తిక్కన. భారత. శాంతి. 111-818 వెడిన మానవులను చేపట్టి రశ్నీంచి శడకు 'జేర్చినట్టి ఘనులు తీలల విడని పుణ్యమగుట విక్వేళు సన్నిధి నెడ తెగకయ యుందు లెపుకు వేము, వేమన

అర్జ సూ కినుధాకరము 1 గుజుకొని యెంత నిర్ణయులు: (హారత కోర్చి వధింప నేర్తుళే జక్కన. వికమార్క. 111.88 అరయ నాపన్నుని కభయ మివలెం గాక ఇరవై న సుఖగావనేలా అనయము దుర్చలుని కన్నమిడ వలెగాక తనిసిన వానికి. దానేలా తా. అన్నమయ్య, అధ్యా. వం, (పాణేచ్చ వచ్చి చొచ్చిన (పొణుల రశ్ష్నీంప వలయు. (బభువుల కెల్గం (ాణుల కిత్తురు సాధులు (పొణంబులు నిమిష భంగురములని మగువా పోతన, భాగవకము. ₹7111-2 ఖిశీ “-.==-అవదాత సువృత్త మూర్తు లెం దును నిజ సౌఖ్య భంగము గనుంగొన రా ర్తులం (ోచు వేళలన్‌ భట్టుమూర్తి. వనుచర్మితము. 17.102 ఆ_ర్తరక్షణమె యనంత పుణ్యంబు గీర్పియు మహి6 గలిగించు నెల్లరకు వరదరాజు. రామా. అరణ్య. పు, 18 ధూర్త దండం గాకున్న న్నార్త రత జరుగదని నేను మనవిని జలుపు కొనెద పానుగంటి. వన. రాఘ, 1

118 సూ క్రిసుధాకరము ఆర్ప శరణు శరణన్న వాని రత్షణము సేయ సట్టి వానిని జయలవ్షీ యాదరింప చాదరింపరు నెచ్చెలు లాత్మ బంధువులును లిరుపతి వేంకటకవులు, మృచ్చకటికము, [౪.80 ఆర్హు(డు నెవ్వగం గుందిన మానవుండు వెరుల చేతం 'టెగుం గాని తనదు కార్యముం దగ నొనరింపంగ లేండు తిక్కన. భార. (దోణ. 11.857 ఆపత్కా-లంబునం గార్యము సెడి హాలిశుండత్యంత శోకపరుం డై పాలియున్‌ భాస్కరు(డు. రామా. ఆరణ్య. 11-884 ఆర్హుండైన నరునికి విజ్ఞానంబేల కలుగును భాస్కరుండు. రామా ఆర, 11-846 ఆర్యులు పెద్దల చరితం బల్పులకు నెలటులగ శక్యమే యుందున్‌ నన్నయ. భార. నలా. 11-19 శారీర మూనస మవ దారుణ దుఃఖములం జేసీ తటింగ శరీరుల్‌ (శూరతర కాధం బొందుదు రా శెంటిని జెటుతురార్యు లమలీన బుద్ధిన్‌ నన్నయ. భార. ఆరణ్య. 1-23 గతము నందును నసాగతమునందు వగ వరార్యులు సంతోవవంతు లగుచు ఎజ్జన. భారం ఆరణ్య, 7-14!

అర్య సూ క్రి సుభాకరము 119 ఎడపక వాబజ్ననః [క్రియలనేరకి నెగ్గొనరింపల బూనళ₹ె య్యెడలను దీనులంగరుణ యేర్సడం (బోవన మాతురిచ్చుచోం గడమనడంగ నీకెదిరి కాంశ్షీతముల్‌ దుదిముట్టం దీర్తురె క్కు.డు మది.౧హార్వు రా(శితులకున్‌ వినుమిన్నియు సార్యధర్మ-

ముల్‌ ఎజ్జనం భార. ఆరణ్య ౪11-228 ఆర్యులు తతితోం దగియెడు కార్య మనుస్టింతు రట్లుగా కప్పనిమా త్సర్యమున. దిగిచి పట్టియ నార్యులు దుది దూరవగతు రాపదయైనన్‌ తిక్కన. భార. స్త్రీ. 1-18 కలలపదు ఆకే విపద్దశల కాజియ నార్యులు తిక్కన భారం ద్రోణ. 11-149 ఆర్యులు జనన మరణాదుల పలని భయంబు నుజ్జగించి పరమ సుఖంబు నొందుదురు తిక్కన. భార. స్త్రీ, 1-61 శ్రైర్యంబున వీర్యంబున శౌార్యంబునం (బక్జ ఎడయం జూలు నెనరుండె క్కా-ర్యము న (పాష్యమయిన నార్యుండది యెజులగ గాన యడలండు తిక్కన. భార. కౌంతి, [117-415

120 సూ క్రిసుధాకరము ఆల అర్యవచనామ్భతే మానినవొండు గీడు మేల్‌ గనుణానంజాలు తిక్కన. భార. అశ్వం 1-75 అతతమైన కర (గతి నాయువు వీడొఆను నష్రూడాత స్‌ో ం గాతుక మావహించునది గావున నౌక సుఖంబపథ్య మా పొత సుఖోన్ముఖుండయన పంచజనుండు భజించుం. దానింగా మాతుర అౌతిచేకమున నార్యుల కింపవు ద(శ్ర్ర కారముల్‌ శ్రీనాథుండు. శృం. నై 110-135 కలిమిని కనునొక్క. సమంభె కాని తొలఃగింప రార్యులు తోడ్చడువారి పరద. రామా. కిష్కింధ. పు-80% ఆలస్యము "తామసీంచి చేయం ద గ బెట్టి కార్యంబు వేమన గోరం తాలస్యంబునం నొండంత (ప్రయోజనముదప్పుూ సూరన, కళా, 1షే-180 రమ్యబహుళాచ్చ సద్గుణ'రాజినై న నెట్లుగర్వము నింద్యమౌనట్లు చేయు నళ్లై యెట్టి (క్రియా కాకలాధికతను నైన నలసత ధ్వంసమానట్లు సేయు పానుగంటి. కోకిల. 2 పని యదనునంజేయక మూల్లువానికిం బని యొక్కు పగుం గష్టమును నష్ట మినుమడించు. పానుగంటి. కల్యాం రాఘ, 111-

ఆశ సూ క్రినుధాకరము 191 ఆవేశము అవగింజంత భూతి మైనలంది ఫొనిన వెలంది గుము డీ కాయంన వెటిపుట్లు క్ష్‌ ఆఅ “౬ శ్రీనాథుండు, హర. 11-98 ఆళ అడి సర్వదోవముల కా స్పదమది దురిత [క్రి “ఊచూను బంథధంబులకున్‌ మొదలు నిరంతరదుఃఖ (ధమని యెజింగినను దృష్టం వాతురు సుమతుల్‌ తృష్తాతురుండర్లలోభంబున. గోటీర సంబయిన రా (టు థి యనలంబునంచేసి దస్థంబగు వృత్షుంబును బోలె వినాళంబును బొందు నన్నయ. భార, అరీణ్య. [-25, 26 అనుభవించి తనిసియట మజి విషయముల్‌ విడుతునని తలంచు వెడంగుందలయు లఖిలళి ఎళిఖాళియం దింధ నసాజ్యముల్‌ గమియ వై చిరకార్వం గడంగునట్లు నన్నెచోడుండు. కు. సం, ౪1-69 మది సుఖము గోరి దుఖం బొదవంగల కార్యములకు నుత్సౌహము సే యుదు రొప్పని తృృప్షం బడి చదు కేమియు లేని యట్టి జనులాతురు లై తిక్కన. భార. ఉద్యోగ. 1-3860 కేం

1299 సూ క్రిసుధాక రము ఆశ ధనవ త్త సము దుఃఖ కరం బని కని తత్కాంత్స విడుచు నతనిక్రధనతా జని తా త్మాధీనత్వం బనుపమ సౌఖ్యంబు సేయు నశ్షీణముగన్‌ శిక్కనం భార, శాంతి. 17-88 దొరకొన్న ననుభవించుచు దొరళొనమికి జింతనొంది దురపిల్లక ని ర్భురులడ్రై యున్నను దృష్మకుం జొరవచ్చునె యతని మనసు స్యువ్రత శీలా తిక్కన. భారత. కాంతి. ₹-8'78 రమణీ! గృప్పాసమదుః ఖమును బరి త్యాగసమసుఖముం గలబే కా యము ముదిసీన ముదియదు (పా ణము గొనిపోజూలు తెవులనం జను కృష్ణా! తిక్కన భారత. ఆను. 1 282 ఆకలియు నీరు వట్టున య్యై వెరవుల నడంచు డాంక సౌఖ్యము జూతురల్పబుద్ధు "లెపుడు నాజిని చిచ్చుతో నిడుమం బడుట గరము దుఃఖంబు గాక. సుఖంబె ఎజ్జన. నృసింహ 17-66 పసిండీయు( బళువులు భామలు వసుములి మోొందలగల యంత వట్టునొక్రండయిం పెసలగలం బడసియు. దనియండు విసువ వలదె తృష్ణ్టవలన విరతి (ప్రా ్షిన్‌ ఎజ్జిన. హరి. పూ. భా, 1212- 68

ఆశ సూ క్రినుభాకరము శ93 ఆశ చాలించు పే ఆనంద పదవి శ్రీనాథుండు పల. వీ. చ. వు. 41-69 ఆశయె యివాపర సౌఖ్యవి నాశము భవబంధములకు నైరలతితానై యీళుని గనుగొననీయదు యాశ వినాశమయి పరగు నవనిని వేమన ఎక్కుటై న యాశ ₹ నుముడియైయుండ దిక్క-పటి నరుడు తిరుగుచుండు వేమన లే లిగినట్టులుండు గలుగ కయుండును మతజియు బేక యుండు మజియుగలుగ నాశకొలదిని శివుడందించు చుండును వేమన పదిలమగు నాశానుభవము పావినయట్టి తుదలణచాతాను సంతోవంబు గనుట తా, అన్నమయ్య అధ్యా. సం* అఆసలకుం జోటుగద్దు అంతరంగాన నెంలెనా ఏసమంతా జోటులేదు విరతికిని తా. అన్నమయ్య అధ్యా, నం పెంచంగం బెంచలగం బెరిగీనాసలు తుంచలదయంచంగం దొలంునవి తడవంగ ౧దడవలోందగిలీ బంధము విడువంగ విడువంగ ఏీడునది తా. అన్నమయ్య అధ్యా. సం,

1లిశ్త సూ క్రిసుధాకరము ఆశ కోరలో తే యాసలెల్సం నోటానకోటి ఆరికేరి (బతుకగానాసలే మిగిలెను తా, అన్నమయ్య ఆధ్యా. నం. ఆశా పాశము డాంగడున్ని డుఫు లేదంతంబు రాజేంద వా రాళ్లి (పావృత మేదినీ వలయసా[మాజ్నుంబు నేళూరియుం శాసిం బొందిరిగాక వై నగయ భూశాంతాదులున్నర్ధ "కా మాళం శాయంలగో శేర్చిశే మును నిజావాంతంబులం జూచితే పోఠన. భాగపతము. ౪ 111-579 అదలదు (పాణములదరిన( గదలదు స ర్వాంగకములు. గదలుచు నుండన్‌ వదలదు బిగువులు వదలిన. దుదిలేందీ తృష్లదీనిం (ద్రుంపగ వలయున్‌ పోతన. భాగ. గ -576 ముదియనివి రెండు సిక్కెను (బదిశెడి తీశ యును విషయపత్త స్పృహయున్‌ పోతన. భాగ. 12-578 కడలేదాళాలతకుం గడంజూడంగం గానరాదు కడలోని శేనిన్‌ గడుముదమున సంసారము గడలగందురు త త్త్వవిదులు పోతన. భాగ. 120-579 మజిచి కాననమున( గొ అవిదయ్యముం గాంచి యగ్ని. గోరివెంట నరుగుమాడ్కి_.

ఆభ సూ క్రిసుభాకరము కేలిక్‌ గాంచనంబులోరి కల వారియిండ్హ పం చలను దిరుగునరుండు చలనమంది గంగన. కాగ. ౫7-160 జ్‌ర్ణి ౦చు వెండడుకలుగడు జ్మీర్షించును లోచనములు వెవులును ముక్కున్‌ జీర్ణి ౦చుగాని యాశలు జ్మీర్షింపవు ముదిమి నరుని జెందిన వేళన్‌ వెన్నెలకంటి సూరన. వి. పు, 71-179 అవివేకులు తృవ్లలచేం [నా దవిలి (పవర్శింతు రధికతర దుఃఖములన్‌ సువివేకులు తృప్వలచేం రా చవులకవ ర్పింతురధిక తర సౌఖ్యములన్‌ వెన్నెలకంటి సూరన. వి. పు, 71-180 ఇవావంగాలము చేరువౌకశుజీలియున్‌ జూలింపలా లేకత న్నే వై ద్యుండు చికిచ్సళబోవలలండోయే మందు రశ్షించునో యేవేల్పుల్‌ కృపం జూతురో యనుచునిన్నింకై నంజింతింపండా జీవ్యచ్భాద్ధముం జేసికొన్న యతియున్‌ ధూర్జటి. కాళహస్తీశ్వర శతకము-84 ఆశ మానుట వినుముత్యంత సుఖము సోమన. ద్వివ, భార. శాంతి. ఇలమిోాంద నాసయు నింతులయాస కలిమివై నాస యెక్కటీయె యెల్లరకు వరద. రామా. కిష్కింధ. పు-$98 7

1206 సూ క్రిసుధాకరము ఆగ ఆళాసాగర పార మేరికిని శర్గ్గం జౌనె చేరంగ లక్ష్మణకవి సుభాషితములు. 11-28 అగ్గలమగు తృప్పయెవ్వనికిని గాఢదరి.దుండువాండు లక్ష్మణకవి. సుభాషితములు, 11-58 ఆశ విడువక యున్న సౌఖ్యంబు కలబె నూరశవి, రామలింగేశ శతకము 20 పొందంజూలని కోర్కెను పొందంోరు నటివాం డుండునది చెడ గొట్టుకొనును రం లు ఆ. నారాయణదాను తనకులల కొలందిం దనియ కొగుని దాని కాస చేయువాండు మోసలోవు అ నాారాం కడలుదొక్కు. కొలంది. గప్పగంతు లెగయ నడచిన కొలంది మీట మిట లాడుతృష్న పానుగంటి. బుద్ధం 11- అగ్ని రాజు చుండ నక్టై యార్చంగ వచ్చు నాశలనెడు మంటనార్చ. దరమె పానుగంటి. చూడామణి. 117 వేయు నగమ్య్యాగమనము పాయక సలిపెండు నభత్ష్యభత్షణమింక తా "'నీయది యాఖా బద్దుండు నేయండు లోకమున నాస, చీ! చీ! తగునా దా, శ్రీ, దేవీ,

ఆళు సూ క్రిసుధాకరము 197 ఆశారాతసి కుథ్నీ దొడ్డది దా. శ్రీ. దేవీ. భాగ. 112-386 సుతులును దల్లిదం(డులును సోదరులటుంగల కే ధనాళకున్‌ చద్దా శ్రీ దేవీ. భాగు ₹1-820 ఆళం బోలంగం జాలు శాతవుయులేండు తిరపతి వేంకట కవులు. బుద్ధచర్శితము. [7.69 కనినంత డానిని గబల్సింపం గలమె కనులు పెద్దవిగా వె కడుపునకం కు నీతి పదములు. 1-47 ఆసకు చాసుండెవండొ చఉచజానుండగు నతంకు సర్వధాత్రి చరులకున్‌ ఆస యెవని కిం జాసియొ డాసులగుదు నెల్ల జనులు తథ్యమతనిక్షిన్‌ వి. దే.వంర.పు, 18 అస హెచ్చి హాచ్చి మోసపుచ్చు కాంచనపల్లి కనకాంబ, జీవయాత్ర. (ప్రా. ఊఉ. 547 అళుకవిత్వము ఆశకుధా రాక విశత్వంబులందు శయ్య లుపమ లు (క్సేశ్షలును లేక యుండుంగాన నెంత యోజీంచినను బద్యమంత సార వంతమగుంగాన నిలుకడ వలయు. గృతికి అప్పకవీయము ]-69 ఎఆు(గని మొజుకుల తిట్లును సనెజటుంగగని యాళుకవనములు నెక్కటిగా రూ

198 సూ క్రిసుధాకరము అశ్ర పజు గాలికి. బోయెడి యల కొజగాని పరాగమట్ల తిరుపతి వేంకటకవులు. గుంటూరుసీమ్మ పు. 138-850 ఆశ్రమధర్మము (బ్రహ్మచర్య (వత పరమ నిష్టయు గురు న్యాశయించుటయు సధ్యయనకృతియు నగ్ని కార్యంబు గుర్వర్థ సంచారంబు, ఖె తు.చర్యయుం గమ లాశ్షి (హ్మ్‌ చారి ధర్మంబు లా(శ్రమముల కెల్లనా, (శయణీయమై గృహ స్థత్వమొషూ శౌచంబు నిజదార సంతుష్టియును బంచ, యజ్ఞంబులును నిగ మూ భీరతియు జాన హోమ దయాతిథి మాననములు వలయు గృవామేధికిని వనవాస వన్య భోజన [(బవా శ్రచర్య జటాజన( ఛారణములు వానప్రస్థ ధర గోటి తిక్కన. భారతము, అను,1-15 (బహ గచ క్యాదులగు నాల్గు చఛచాదమహ్‌ీిమ గాలుల బరలెడు ధర్మ మొక్కటియ చయూవె యెవ్వండెందు వర్తించిననేమి సకల కర్ణుఫలహాపకత్వ మొక్క-టియకాదె తిక్కన. భారత. శాంతి. ₹7-8986 అనఘ (బహ శ్రచారి క వలియా[శమముల కరుగుచోట వినుము వరుస వలవ

ఆశ్ర సూ క్రిసనుథాకరము పేలి దిష్నమైన యట్టి చే యా(శమంటై నం 'జేఠొనంగందగు విళిష్టచరిత ఎజ్జను మార్కం. పు, 1. 144 ఇదియమేలన్న యట్లుండు నిదియ లెస్స యన్న యట్లుండు నొఫ్కాక్క యా(శ్రముంబు శ్రీనాథుండు. కాశ, [1౧-౯09 (వతము మానం దగదు వకుగు గుజ్బనీకిని (గయలు మానం దగదు గృహగతునికి దపసి కూరనుండందగదు సన్యాసికి దరుణితోడి పొత్తుదగదు తగదు పోతన. భాగవతము, 111-468 ఆశ యము ఇట్టి చందంబు వాండని యెజక్‌ంగి యొవ్వ రా(శయింతురు (బదుకుదు రట్టి వారు తిక్కన. భార. ఉద్యో, 11-818 జితన తుండు బలవంతుండు నతిధర ్రపరుండ్సునైన యవనీకుకడన్‌ మతిముంతుల కండందనగుం గు పతి కడ వసియించునత(డు పడయునె సుఖముల్‌ మౌరన, మార్కండేయ పురాణము. $.249 పక్రైడు చోటుగాల్చు కొను బాలిళకుండుండ గలండే నోచనసోమన. ఉ హం వం. ₹-805 క్షా

180 సూ క్రిసుధాకరము ఆస్తి అండ దప్పిన నరుండతి ఛార్జికుని యిల్లు చేరవలయు (బదుక జేయు నతండు వేమన తమ్మున్‌ నమ్మినవారి డిగ్గవిడువన్‌ ధరగంబుగాదర్శడు పోతన భాగ,20-1434 ఫఘనుండు తృణంటై నం గడం పట్టినను ననఘాత్మ మేరుమహోశ్రై ల మగును సోమన. ద్విప. భార, శల్య, పు, 2-88 తన్నుగాచువాని దాపును విడనాడీ తిరుగలోవువాండు తిన్న ౧బడండు అ. నారాయణదాసు. నూరుగంటి. పు, $4ీ ధనికుని చెంతకు యాచక జనమచ్యుత యేంగు నితరుసన్నిధి కెపుడున్‌ జనదు గుడముండు తానం బునకు. బికీలక సమూవహము సనునుగా దే ? విశ్రమదేవవర్మ రచనలు-నీతి. కం. వ్రా-పు, 68 లతలకుం బండితులకు మద వతులకు బలమా(శ్రయంబు వలనణగచా తసికెళ పకొాశశాస్త్రి. నిశృంఠవంశము, 1-20 ఆ స్తికత ' అతి వకడం జూచిన నితరములేదు .. చలమునందనమతి సం టేహించిన కలంగిమూండు లోకంబులలేండు

లేంగి. సూక్షిసుధాకరము 181 'వెసం గనుదెటిచిన “విశ్వాత్మ 4రుడిదె 'దెసలనింతటాద ప్టంబు తా, అన్నమయ్య, అధ్యా. నం. వినుపుణ్య పొపములుగల వనియడు వ్‌ శ్వాస మెద్ది యదియా స్పిక్యం బనంల బరంగున్‌ నూరవ, కళా, 7152 ఇంగితజత లక్‌ ..సతులు భావించిన యా కృృతియాడ నేర్పుగా టే యతిశయముగ నింగితజ్ఞులకు ఫల మెందున్‌ నన్నె చోడుండు, కుమార సంభవము. 11-103 పొడయినట్రి చిత్తమొకపాటున నిల్పలగ మాటి మాటిక ట్లాడుచు నుండలా తనదు నాళ్ముయు నుం దనకట్టిదొననం గూడునొ కూడదో యొదిరికోర్కె. యెజుంగుట. యొట్టు కుటియా ట్‌ చూడం దోసకాయలె విశుద్ధ యశోధన ! యన్యచిత్తేముల్‌ శ్రీనాథు(డు, హరవిలానము. 638 ఇంగితం బటుంగని జే జూణతనము గౌరన. హరిశ్చం[ర్రోపాథ్యానము. 1 వుట, 100 ఇష్ట మెజుంగ నతండె యిలమంచి బుధుండాను వేమన

189 సూ క్షి సుథధాకరము ఇంటి చి త్తమెజుంగని 'సతిం జేరంగ రాదయా వేమన డీకొనంగంల దగదు జెంద మెబజుంగక అడుగవచ్చి కొంత యనిన వాని జెట్పానంత వినియు మెప్పుగా. బలంకుమోా వేమన ఇంటిగుట్టు ఇంటిగుట్టు లంశకుచేటు లోకోక్తి అధిప యిదిశాస్త్రమతము గాదరసీ చరూడ ధనము పోయిన ఘనమనస్తాపమయిన నొశటీ కతన యింట డుళ్ళీల మొదవిన నది బయలు నేయంగ. దగదను నయము గలదు చేమకూర వేంకటకవి. సారంగరర చరిత్ర, 11-248 ఇంద్రియ న్మిగహము అరయః/గ విషయము లెంతయు దురంతములం వానియందు. దొడరినం శేటుం జొరయుదురు డొడరకున్నం బరమ పదవీ యమ శ్రహోను భావులకు నగున్‌ తిక్కన. భారతము. శాంతి. 17-810 విడుపు వలయు సకల వీవయవాంఛలయందు విడుపుంబోలు గుణము వెదకి మయొందుం

ఇంది సూ క్రినుభాకరము కలివి గాన్నరె రి బుధులు కలె పరిత్యాగ భీలునకు నసాధ్య సిద్ధియెందు 1 ఎజ్జిన. భారత. అరణ్య భ₹ా-988 నీవంత ర్యామినై న యీబేవాము పంచేంద్రియముల కొప్పన సేతురా? సీకుక్షిలోన నెత్తిన యీ జన్నము థొంచెపు భోగములకు గురి సేయవలెనా ? తాళ్ళపాక అన్నమయ్య అధ్యా, నం. విషయముల. బొరలీ రోయక వివమమంటిన గతినియూచు విధమున ధరలో విషసమము లాయె సుఖములు విషయమ్ములం గూడకుండ్రు వే త్తలు క వేనున వెలుపల మరగిన విమయవై భవము లవి లోననిడక నిల్వదు తత్త (చింత తమ్మయ. ద్విపద భారతము, క. పు! 21. ఇంద్రియలోలత పహోరివిషయాభిలాపము గారణముగ నెంత యెటుక గలవారును దు ర్వార వికారము. బొందెకు వారు నిజేంద్రియము లవి యవశ్యము లగుటన్‌ వన్నయ. భారతము. ఆర. 1-32

134 సూ క్రినుధాకరము ఇంటదీ' ఇం[దియము లవశగతులె నవారికి శివుగాన వచ్చునే జగతి నన్నెచోడుండు. కు, నం. విను వివమయ జ్ఞానమునకు ననయంబును మనసు మూల మది కామ(కో ధనిరూఢ మగుచు. బురువుని ననిశము నెలయించు నింద్రియార్థంబులకున్‌ ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. 7--80 అడఃగ్‌ యుండవు కచే ం(ద్రియములు పురుషు గలంచు సవతులు గృహ మేధిం గలంయనట్లు పోతన. భాగవతము. 7711-8638 అక్క, తన్శి ఇల్లై లాగ్మజ యొక్కిన పానుపెక్కు జనదు పదనయన వరమ 'యోగికైన బలిమిని నిందియ (గామ మధిక వీడం గలుగ జేయు పోతన. భాగవతము. 12-582 బానీపాయదు పత మి[తజన సంప (ద్భాంతి వాంఫాలతల్‌ కోన్సీకోయదు నా మనం బకటసీకుం (ీతిగా స(త్కియల్‌ చేనీచేయదు దీని (శుళ్ళణంపవే (శ్రీకాళవా స్తీశ్వరా క ధూర్షటి. శ్రీకాళం, శ. 32 అనఘ! మూఢధాత్ను చి ' తృంబునందు విషయ న్‌ జ్ఞాల ,మత్యంతగాఢ సంస క్రినొందు

ఇం1ది సూ కి సుభాకరము ల్‌ లక్య్శరసము దండాదులం జిక్క్‌-ంబట్టు చందమున దీని-గనుట (వశాంతి కరము తిక్కన, భారత. శాంతి. 17-528 విను సుమతి విషయముల యం దునికి గలిగెనేని. బొండం డుదకంబులం. బొం దని బిసరుహూ ప్మతము చా యళ ఇ చ || దున నది విజ్ఞానఫలము భూపవరేణ్యా! _ తిక్కన. భారత, శాంతి. ౪-59? విమయంబులు నశ్శరములు విపసన్ని భములు సమగ వికృతి జనకముల్‌ ధిమణాగుణముల నెల్హలగ లుషములుగా. జేయు మోహలోభకరము లై తిక్కన, భారత, అశ్వ. [12-189 జూగరమే కడుం జేయంగం జేయంగ సతతము నిద్దుర రానట్లు "ఈ ళు చేగల నింద్రియములతోం దిరిగిన చిత్తవికారము లయపడదు త్హా అన్నమయ్య. ఆధ్యాత్మ. సం, కంటకపు టింద్రియాలు కడువింత శత్రులై ఆంటిన మోశము (తోవనంటకుండా జేసెను తాళ్ళపాక అన్నమయ్య. అధ్యా, నం వట్టి (భ్రమవంటిది పంచేంద్రియ సుఖము మిక్కిలి తీవ్తైయుండు మీసాల మిోిదంటి శేనే తాళ్ళపాక అన్నమయ్య, అధ్యా, సం. సం,

[త సూ క్రి నుధాకరము ఇల్గ ఉర్వి నెన్వారల కీయ్యదియంబులని వార్యము లుద్ధతముల్‌ గణింపలన్‌ పెద్దాడ నాగరాజామాత్యుడు, శకుంతలా పరిణయము. 11-95 విషయేచ్చతో సంచరించెడి వారి వెజ్జెని ఛక్య మేమహి. జెప్పంగన్‌ రంగావధూతలవారి జ్ఞానబోధ. 84 ఇల్లత్‌కము ఇల్లటపు టల్లుండు ఇంటికిచేటు ఉడిమూతివాండు పెండ్లానికి చేటు తెలుంగు జానవదగేయ సాహిత్యము, పు, 275 ఇహపరములు ఇది కర్మభూమి భోగా స్పదమాలోకమ్ము ధర్ముపరులకు సులభం బదిసత్య శౌచ సౌజన్యదయాదులు లేనివారి క్యపాప్య మగున్‌ ఈలోకము దుఃఖ బహుళ మాలోకము భూరి నుఖనిరంతర మంబే జాలియును లేశ యొండొరు తో అెస్సగంబొంది యుండుదురు జను లనఘా తిక్కన, భారత, కాంతి. 17-110 111 ఈ లోక౦ు గర్భభూమియు నాలోకంజు ఫలభూమియు నిని మెటుంగు ఎజ్జన్న భారతము. ఆర, ౪ [-188 ఇహపర సౌఖ్యము లొల్లక దవారమునను గుజిని డించి ద _త్తీము గాగం

ఇహ సూక్రిసుధాకరము కేశి? గుహరములో వెలిజబయలున మహచాకాశంబుంజేరు మహిలో వేవూ! ఇవామునందు గురుని కీ జేహ మిచ్చినం బరము-జూవి గుజుతుం బట్టి యిచ్చు స్థిరముగాను బుద్ధి చెడనీక చూడరా! ఇవామునందు సుఖము లింపొర కుండీన పరమునందు నెట్లు పడయవచ్చు మొదటలేని చేవ తుదనెట్లు కల్లురా ? ॥ ఇహము విడిచి ఫలము లింపుగం గలవని మహిని బల్కువారి మఠము కల్ల ఇహములోనె పరము నెసంగుటం గానరో |! | ఇవామున సుఖయింప హేమ తారకవిద్య పరమున సుఖయింపు (బవా విద్య కడమ విద్య లెల్లం గల్లమూఢుల కరా! వేమవ ఎంచి చూచినను నివామే పరము వేవేలు వగలు వేడుక లె సందియము ేదిదె భావమున నమ్మిన (పపన్నులకును తాళ్ళపాక అన్నమయ్య ఆధ్యా., సం, పరలోక సౌఖ్యానుభవమెన్న 6 డొదవు నురుతర భోగంబు లొల్లక చెడుట 18

163 సూ క్రిసుభాకరము ఈప. యడరు నజీర్ణ భయంబునం గూడు విడచి యూరశక చచ్చు “వెంగలి విథము గౌరన. హరిశ్చం[ద్రోపాఖ్యానము పరవనితాసక్కులకును బరధన రక్కులకు నివహాముం బరముం గలబే పోతన. భాగవతము. 12-810 ఈషణత్రయము ధన దారా పురేషణ మనెడిది ఘనలోక వాంఛయగు వేమన సంకిలియడ్డ వానికొళసారి విముక్తి ఘటించుంగాని చి ట్రంకిలి నీమణ(త్రయమునందు. దగుల్కొలనినట్టి వానికిన్‌ శంకరు.డైన ము క్రినిడం జూలండు దేవీ భాగవతము, 11-509 ఉచితజత ల *6 6224 = =4(బహ్మోస్తుంబు పిచ్చుకమిోంద నురవడి సంధింప నుచిత మే యశట గౌరన. హరిశ్చంద్రోపావ్యానము. పు. 1. 126 శచితింగన్న వాండెప్పు నర్హ్యమయిన గారవమ్మును బదవిని గనుచునుండు సర్వజనులును బూజింప సంతతమును దండిడాక్సీర్హి నార్జించు చుండు చూచి యనంగం దగును సూచన కన రాదు

ఉత్త సూ క్షిసుధాకరము 189 ఉచి తాహారమువల్ల నె యుచితంబుగ బుద్ధి స్థిత యొష్పునటులనే యుచిత గురుబోధ వల్లను సుచరితుండి. పరము గాంచు నుము 5 వేమా ! వేమన సముచిత మెజుగక త్షుదుం (గ్రమరహితు గుతించి పోవం గడు గీడొదవున్‌ వైచరాజు వేంకటనాఠకవి, వంచతం(తము. [౧-98 ఎవ్వానికి నెయ్యది యుచితం చానియతి నతండు పోవుట్నర్మం బు మారన. కళాపూర్ణోదయము. 111-281 తనసరి చుట్టతీకము పొం. దినపంతము దోంపుదురము దిట్టజికము మే కొను చెట్టజీకము. దగని చ్చిన వారల తోడ(దగవు చిజుత వజీరా పూసపాటి వీరరాజు. చిలుత పజీరు శతకము "పెద్దవార-లై నం చిన్న వావైనను జప్పునట్టి పలుకుం జెవిని జొనిపి యు క్రియు_క్ర్తమైన నొయ్యన (గ్రహియింపు కానిదై నం గొనకమాను మోవు కందుకూరి వీరేశలింగము. నీతి, దీపి. 96 ఉత్త మ మధ్యమాధమములు కృత మెజుంగుట పుణ్యము స నృృతి చానికి సమమునేంత మధ్యము మతిత

140 సూ క్రినుధాకరము ఉత్త త్కతేమున కగ్గలముగ స త్కృతి నేయుట యుత్తమంబు కృతబుద్ధులకున్‌ నన్నయ. భారతము. 1. ₹1-244 నీతి పథంబునన్‌ (బతుక నేర్చుట యుత్తముభంగి; శౌర్యసం జాతములైై కరంబలరు సంపదలొందుట మధ్యవృ త్తి; య న్ఫీతములై న భారవహ జీవనముల్‌ దలంపం గనిష్టముల్‌ నీతికి చావ్య్య-లై న ధరణీవర మెత్తురెవారి నుత్తముల్‌ తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11-71 ఉత్తముండు హితము చేసి యూరకుండు మధ్యముండు హితముచేసి మాజువెదకు నధముండొరు చేయు హితమైన నణంచిపుచ్చు హీతమునకు నెగ్గుచేయు వాండెవండగును నాచన ఫోమవం ఉత్తర హరివంశము, 7-800 అఖిల సమ్మతిం గావించు నదియు బవాుువి చారములు దోంపనందొక్క సరణి నడపు నదియు నౌగాదు నా-జేయు సదియు నివ్వి ధంయబులు త్త మ మధ్యమాధమమ. లండు అయ్యలార్యు.ండు, భాన్కర రామా వకారణము లేక హీతమితరులకుం 'జేకొని కావించు సృష్టీ నుత్తముండు ఇతరుండు చేసిన హితమాళ్ళం దలంచి (పతిహిత మెలమి నేర్చజచు మధ్యముండు

ఉత్త సూ క్రిసుధాకరము కేశ] తగమేలునకు మేలు దాం జేయకమును మగిడి కీడొనరించు మనుజాధముండు తిమ్మయ్య ద్విపధ భారతము. 5, పు 1.80 ఉద్ధరింపం గలుగును _తృముండు కులంబు మధ్యముండు జాని మాట గనడు అధముండైన వాండడంగించు నొక్కట వేమన ఉత్తమోత్తముండగు నుర్విం ద త్త్వ్వజ్ఞుండు వముహిమ జూపువాండు మధ్యముండు "వేషధారి యుదరపోవకుం డధముండు వేమన పనస రసాల పాటలుల పాటిగ నుత్తమ మధ్యమా ధముల్‌ వినంబడు పువ్వులేకయు ఫలించియుం బూచి ఫలంబు నొంది యున్‌ ననిచి ఫలంబు లూరక వినాశము బొందినయట్టి పోలికన్‌ మును ఫలమిచ్చి పూచి ఫలముల్‌ ఘటియించియు. బూచి పండియున్‌ ఎజ్జన. సకలనీతికధానిధానము. 44444 -నీతి సాహస భృత్యగతుల మనువార లుత్తమ మధ్యమాధములు తిమ్మయ. ద్విపద భారతము. క పు, 1. £0 తమ కార్యంబుం బరిత్యజించియుం బరార్థ్యప్రాపకుల్‌ సజ్జనుల్‌ తమకార్యంబు ఘటించుచున్‌ బర హి తార్థ వ్యాషృతుల్‌ మధ్యముల్‌

148 సూ క్రినుధాకరము ఉత్త తమమై యన్యహి తార్థ ఘాతుక జనుల్‌ దె త్యుల్‌ వృథాన్యార్థభం గము గావించెడు వార లెవరొ మొజుంగన్‌ శన మేయేరికిన్‌

ఏ. ల. కవి. సుభాషితము పూచి కాయని పొటల భూజమువలె సలుపకయె చెప్పుదురు నీచ జనులు పొగడి పూచికాచున్టి రసాల భూజమట్లు సలిపీ చెప్పిళొందురు మధ్యములు "సెలంగి ఫూయకయొ కాచెడి పనసభూజమటుల చేయుదురు కాని సుజనులు చెప్ప రెపుడు

వి(కమదేవవర్మ

ఉ& _త్తమములు మేటి వై రాగ్యముకంశే మిక్కిలి లాభములేదు గాటపఫు విజ్ఞానము కంశే సుఖములేదు మ్‌ామ్రైన గురువుకంశు మోంద రత్ష్నకుండు లేండు

అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. (బహ్మచర్య మహింసశాం బరగు పరమ ధర్మములు ెండు సువ్వె 'యుత్తమ తపములు వేమన సముచిత భాషణంబులకుం జాతురిసాలకయున్న మాన ము _త్సీమము పరాంగనా గమన తత్పరుండయ్యెడు దానికంయె మం డమతము మేలు వాడికి నొడంబడి యుండెడి వృత్తికన్నం జూ వుమిగుల లెస్స న. బైచరాజు వేంకటనాథకవి. పంచతం[తము. 11-144

ఉత్త సూ క్రిసుధాకరము 1కి దొడ్డ కొం-చెమయినా "నేమి క్షేత్రయ్య సత్యంబు దమ మహింసయు శమగుణము నత్యు త్తృమములగు నందు నహింస సత్యేంబు( గాచుట సరి హింస మజీయు సత్యంబుగావంగం జనదండ్రు బుధులు (పాణహాని యొనర్భు పట్టున ధనము (ాణతో హరియించు తతి ధా(ినెపుడు సత్య మసత్యమై సరవి దీవించు నిత్య మసత్యంబు నిజమని పరలు సోమన, ద్విపద భారతము అంత చనుటకంకెం గొంత దక్కుట మేలు కున్ఫప నగరికంశ్సె వనముమేలు మానపహాోని కంఠం (బాణహోనిమేలు పడుపుంగూడు కంకెం బస్తు మేలు వి[శమ దేవపర్మ ఉత్తృమాధములు విధి వశమున వచ్చిన కీ డధములు గొనియాడి (వేగులై విపుల భవాం బుధి మునులసనురు మునుంగరు సధర్భులగు నుతృములు (ప్రశాంతింజులుక్ననై తిక్కన. భార, అను, [7-9 అలఘుండు దుఃఖము. బొందిన నలంగక బుద్ధి ధృతింబెంచు నల్పుండు దుఃఖం

44 సూ _క్తీసుధాకరము ఉత్త బలమిన ధృతిసెడి మునుంగును జలములలో శిలలు మునుగు చాడ్పున భాస్కరుడు. భాన్కర రామాయణము. 11-828 అధముండు దను దాం బొగడిన నధికుండుగాండల్పు భంగినాత్మ శ్లాఘా విధికి. జొరం డుత్తముండ వ్విధ మొప్పమిః 'జేయుటను అయ్యలార్యు(డు. భాస్కర రామాయణము. యుద్ధ-1089 అమరు మరాళ సంపలితమై సితగృ్యధము హంసమట్ల వాం సము పరుష స్గకొని ఖగ సంవృతిమై గనుపట్టు గృ్మధమ టమలమతుల్‌ దురాతు (5 విమలాత్మునిం. జేయుదు రల్పు మక్‌. న లుత్తముం దమవలె నుండ జేయుదురు టైచరాజు వేంఠటనాథకవి, వంచతం్శతము, 1-$81 భావా్యగమునకు భూరి (గ్రావం బెక్కింప భరముగానది ధరకున్‌ (దోవ (బ్రయాసమె యున్నతి శె వలెం బా టధమవృత్తి కది "'యేమిటికిన్‌ బైచరాజు వేంశటనాథకవి, పంచతం(తము. ][-148 ధన వయో వంశ విద్యల నుతృముండు వినయాఢథ్యుండగు వఏీన విపరీతుం డుబ్బు ఛమ్మయ. ద్విపద భారతము, $.పు 1. 18 అఖలలో నైక్‌క విఖ్యాతమగుటచేతం దనగుణంబును దాం జెప్పిళొనండు నుండు

ఉత్త సూ_క్తిసుధాకరము 145్‌ ధరణి నెవ్యారెజుంగని దగుటం జేసి తన గుణంబును డాంజెప్పుళొను ఖలుండు గోపీనాథము వేంకటకవి. శివపాలవధము ,. ...ఘనుని వచనము శిలాక్షరమువోలె మిగులస్థిర మైయొప్పున్‌ జలలిపి విధముగ సీచుని పలు కస్థి భావ మొంది పరయ విక్రమదేవవర్మ. నీతి. 50. పు. 8కి న్యూనతయు గౌరవంబు మవోన్నతుల కె గాక నీచుల "ెట్ఫంగి గలుగవచ్చు నలఘు లేజులౌ సూర్యచంద్రుల కెగాక ఆహణముండునె మింటిచుక్కూలకు నెల్ల చిలకమర్తి లక్ష్మీనరశింహము. (వసన్నయాదవము 11-51 ఉ ములు అణాతి మనమున వేరమి దలంపమి యును సతమ చిత్తుండగుటయును గుణములు కై కొని దోవంబులు విడుచుట యును నుత్తముం డయిస పురుషు నుత్తమ గుణముల్‌. నన్నయ. భారతము. నభా, 11-267 అహంకృతి సత్యముగాం దలంతుళే ఉత్తములు తిక్కన, నిర్వచనోత్తర రామాయణము. 17-86 పురుషుండు "రెండు దెజుంగుల ధరను _త్తముండనలోం బరగుం దా నెయ్యెడలం కం

బరునములు వలుకకునికిన్‌ దుంఠంబులు వొరయు పనులు దొజుంగుట కతనన్‌ తిక్కన భారతము. ఉద్యోగ. 1-4! పాపాతు శ్రలందె. న ఘనులు దయాబుద్ధి గలిగి యుండుదురు గోనబుద్ధా రెడ్డి. రంగనాథరామాయణము. వు. 622

• 2222. ఆత్మనమ్మినం జెజటుపం దలంతు-కే ఘనులు చి ృమునన్‌ బగవారి నేనియున్‌ శ్రీనాథుండు. శృంగారనై షధము 11-106 శమదమపరినిష్టా సత్య భూ తానుకంపా సమనిగమ నివృత్తి జ్ఞానవృ త్రీ (ప్రశాంతుల్‌ ళా నీ కమల దళ నిభాశ్షీ కల్లినన్‌ కల్లు నయ్యు, _త్తమునకు.౬ జిరకాల సాయి వైవల్య లక్ష్ముల్‌ = శ్రీనాథుండు. భీమలండము. ₹-176 కా, న అధ సెలణ వారల బుద్ధులాళ్ళాం బెట్టునె యనఘుం డొజువీడి చాక్పున జక్కన. విక్రమార్క చరిత్ర. 11-101 ఎం444 2=. ఆడిన యట్టులు చేయు వారలుం బనివడి మున్ను గొన్నటుల పైకొని యష్రూలం దీర్చువారలుం బొనరిన మేలు గీడులకు. బొంగక (కుంగక యుండు వారలున్‌ మనుజులలోన నుత్తము లమర్త్యలు మెత్తురు న! అవాలి అనంతామాత్యుడు. భోజరాజీయము. 17-801

ఉత్త సూ క్రిసు ధాకరము 147 ఉత్తములా (శితులగ్భపా యత్తతం జేపట్టిపోతురు అనంతామాత్యుడు. భోజకరాజీయము. 17-108 సాధువర్తనంబు గలవారలు పరుల దోవంబులనై న గుణంబులు గానన్ముగహితురు పోతన. భాగ. 17-86 పురువవరుని స్వేచ్భ భూతినిగూర్చు వేమవ పరువవరునిబొంకు పూరి తడిశె వేమన తత్తర మొప్పదు పనియెడ నుత్తములకు ఘన విచార యుక్రాత్ములకున్‌ జిత్తమున 'మెచ్చిలీలా యత్తముగా లన్నీ ఆడు" (బియంబునం బొందున్‌ శూ. తిమ్మకవి. శివలిలా విలాసము. 11 సంశయ విచార పదంబగునట్టి వస్తుసీ మందమ చి త్తవృత్తులు 1పమాణము లు త్తమ్ములై: నవారికిన్‌ = పిల్లలమజ్ణి. శృ. కాకుంతలము. 11-64 ఉ_త్తములగు వారి కొక నింద వొడమ నుత్తలపడి తీర్చళోర్తురే నిలువ సింగన. ద్వి. భాగ. కల్యాణ, 99 పరమశుచిన్‌ సమిద్బలు నపార మవహోనువా నుత్సవ (కియా స్టిరు నిరసించి (కింద. పడం జేసినం (గ్రిందు పడంగ నేర్చునే

143 సూ క్రినుధాకరము ఉ్త శెరలి యొకప్పూడేని. దల్మశిందుగంబట్టిన నూర్ధ ఇశేలుంతై దరికొన కంబు సంభవుం డధళ్శిఖు-డె నశియింప నేర్చునే

వైచరాజు వేంళటనాథకవి. పంచతం్యత్రము 1-189 చాల నెత్తయిన వారికి నెంును బేకుు తప్పునే భట్టుమూర్తి. వనుచరిత, ₹-108 స్వధర్శము న్విడన్హర్హింప రత్యు త్తముల్‌ బాలసరస్వతి. మల్గభూపాలియము ][-'74 ఏలికయును వేల్పునిలం గుల శ్రీః డాలెస్సవానలై నం దగ ఫలింపుదురు తిమ్మయః ద్విపద భారఠము, కవు, 1. 18 చలమును జూదంబు సంభావణంబు. 'జెలిమియు నధముతో. జేయరు త్త్వములు తిమ్మయ. ద్విపద భారతము, 5. పు, 1. 19 బొంకనింవాడె యోగ్యు డరి బృందము లెత్తినచోటం జివ్వకుం జంకని వాంజె బోదు రభసంబున నర్థి కరంబు సాచినం నొంకనివాండె దాత మిముంగొల్చి భజించిన వాండె పో నిరా తంక్ర మునస్కు-/ డెన్నలను డాశరథీ కగుణా పయోనిధీ కంచెర్ల గోపన్న. దాశరథీ శతకము స్వకర్శ నిరతులై నవారల కాన్నత్య మబ్బుటరుదె భవానీశకవి, ధర్మ, 11[-2”7 ఎవనికరమున వితరణ మెసలిపచుండ్షు నట్టి మనుజుండె మిగుల పాచ్చ్చైన వాండు ఎవని నాల్కను సూనత మెనసంగు చుండు నట్టి యాతకడె మిసల హాచె ఎననాండు న.

ఉత్సా సూ క్రిసుధోకరము [త వృాదయమున భూత కారుణల్గ మెవని కుండు నతండె సర జనోత్క్బృష్టుండై నవాండు ఎవని మదిలోన (శ్రీజగదీశుభ క్రి యుండు నాతంజె సర్వలోకో త్తరుండు పానుగంటి నరసింహారావు. మాలతీ మాల. 11 ఎవండు గొప్పతనము భువి. బొందం గోరునో వాండు గొప్పవాండు గాడు సుమ్ము ఎవని గొప్పతనము భువి నుతి గోరునో వాంటె గొప్ప వాండు (ప్రజఉలయందు వి([కమదేపవర్మ పురుషులు సత్య మూర్గమునం బోవక సత్యము దష్పకుండ్‌నం బరతరుణీ (ప్రసంగమును బట్టక స్వాంగనం బాయకుండినన్‌ బరగుదు రుత్తమో_త్తములునాన్‌ శ్రీపాద కృష్ణమూ ర్రిశాత్తు. కనకగిరి 60 వ[జములకంకు నొక వేళ పరుషతరము కుసుమమున కంక నొక వేళ కోమలంబు వసుధ లోకో త్తరుండై న వానిహృదయ మెప్పు డేరీతి నుండునో యెవ్వండెటుల కా. పెద్దన. ముకుందవిలాన, తృ, ఊఉ "75 ఉత్సాహము సకల యశ్నముల నుత్సావాంబె మనుజు లకు సకలార్థ మూలము రంగనాథరామాయణము, అరణ్య, పు. 2205

150 సూ క్రిసు ధాకరము ఉదా ఉత్పాహియగు వాని కులుకుదు రహితు లుత్సాహ రహీతున కులుకరుగాని రంగనాథధరామాయణము. యుద్ధ, పు. 324 అసింజెండాడి, విపత్తు వృతములు క” ర్యాగ్ని చృటం బేల్చి శ (మ్రుసరత్సీరములన్‌ రణోర్వితలమున్‌ సంక్షుళ్లముం జేసి వై ర్యవృృగార్జ్రం బొనరించి _పోదిగొ న కుద్యత్కీర్రి స స్యాఘముల్‌ వెస సిద్దించునె ?

• నరన భూపాఠీయము. 11-12 ఉదాసీనత. తన యొజింగిన యర్థం బొరు లనఘా యిదియెట్టు సెపష్పుమని యడిగినం జె ప్పనివాండును సత్యము చె ప్పనివాండును ఘోరనరక పంకమునం బడున్‌ నన్నయ, భారత, అది. 1-186 చుట్టములలోన నొప్పమి పుట్టినప్పు డడ్డపడి వారితోడం గొట్లాడి మొనం చానయిడుసపంగం బొరకున్న వానిం (గూర కర్ముండని చెష్పాదురు కర్మకాండ విదులు, తిక్కన. భారత. ఉద్యోగ. 111-212 సారపు ధర (మున్‌ విమలసత్యముం "ాపమువేత బొంకుచేం 'చారముంబొంద లేక చెడం బాలినవిమెనయవస్ల దశ్షులె ం యా థి వ్యారలుపేక్షు నేసిరది వారలచేటగు తిక్కన. భారత. ఉద్యోగం 11-278

ఉప సూ క్రి సుధాకరము 151 న. సత్యము ధర్మ మెణింగి యుండియున్‌ "దగ మొగ మోడియున్న జన నిందితు లొందుదు ఆెందథో

• గముల్‌ పొపరాజు, ఉ. రా, ₹71[=297 ఉపకారము == == ==. -పుణ్యగతికిం జె చ్చెరం బోవునట్లు నేయుబ పరికింప[గ మేల కాదె పగతురశై నన్‌ తిక్కన. భారత. ఫౌప్తిక. 11-153 ఎగ్గు సేసిన వారికి హితము సేంత యార్యజనములు గ్నీర్తింతురు ఎజ్జన, భారత, అరణ్య, ₹-399 చంపదగినయట్టి శత్రువుదన చేతం జిక్కె-నేనిం గీడు సేయరాదు పొసలమేలుంజేసి పొమ ను శేచాలు వేమన ఉపకారికి నుపకారము విపరీతముగాదు నేయ వివరింపంగా అపకారికి నుపకారము నెపమెన్నక సేయువాండు నేర్పరి సుమతీ శతకము ఉరుదయాథఢ్యుల మేను పరోపకార కలన రాణించు గంధంబువలనంగాదు, ఏ. ల. కవి, సుభాషిత, నీతి. 68

1కి సూ క్రిసుధాకరము ఉప సజ్టినులుచా రె పరహీ్‌ తాచరణమతులు ఎల. సుఖా. నీతి, 64 మతకులాచారముల్‌ మానకలోకోప కారులైై చెలంగుడు అ. నారా. రుక్మి. జగతి నుపకారు లమల యశశ్శరీర మంది ధృతజీవులగు చుందురు చిలకమర్డి. పార్వతీ 16 చేతునని చెప్పియును జెడ్ద చెయ రాదు 'చేయనని చెప్పియును మంచిచేయవచ్చు తి. వేం. కవులు శవ. 17-99 ధనికులకు నాయపడుకంశై ధనములేని జనుల శ్షుత్తును దీర్చంగం జనుట మేలు. అన్న, సుభా. రత్నావళి. 140 ఉపవాసము ; తపము లేదుపవాస [వతంబుకంక నధిక మైనది యందు మహాత్ము లనఘ ఎ. లిక్కస భారత. అసు, 17-15 ఎం442 ,ఉపవాస (వత జీవనము శరీరమునకు జిత్త్పంబునకుం చావనమైహిక మహిమయు 'జేవనిలయ సుఖమునిచ్చు ధీరవిచాళా ? తిక్కన, భారత. అను, 17-157

ఉప సూ _క్రిసుధాకరము 158 ఉపశమము విను తెవు లుడుపలో భీవజ మునకుం దలకొనిన చందమున మది సత్యం బును సౌచము కమమును దమ మును నెలకొలుపంగవలయు మోహచ్యుతికిన్‌ తిక్కన. భారత, శాంతి. 17-286 తడవి వేంపచేందు (తావెడినాండు - ఎడనెడదిను తీపేమైనను దొరకొని హేయమే తోడేటివాండు - పరిఢవించును మేన పరిమళము తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. వద వ్యంబు వలన చేరోగంబు జనియించె నా(ద్రవ్యం చారోగంబు మానుప నేరదు పోతన. భాగపతము. 1-77 ఉపశాంతి లేని మనుజుల జపతీపములు యోగవిధులు సవనాదులిలన్‌ గపటములై. చెడు గావున నుపథతాంతియె పరమధర, (ము తరిగొండ. వేంకమాంబ, వేంకటాచల మాహాత్మ్యము ఉఊరటకు రోదనమె యొక కారణంబు పానుగంటి, పన, రాఘవ. 111 బ్య

5డీ సూ క్రిసుధాశకరము ఉపా ఉపాయశాలిత 4 4= == +. -అవశ్యముం 'బెననువ గాని యుపాయమునం బగజం గడ తేర్చు ధృతిం బూని నడచు నెవ్వడు డెం జానం జెయివెట్టికొని యతండు నిద్రించున్‌. తిక్కన. భారతము. ఉద్యోగ. 11-19 విను ముపాయ పూర్వక మగు విపుల యత్న మరయ సర్వార్థ సాధకము ఎజ్జనం హరిపంశము - పూ. భా, 1-128 బలిమి జేయరాని పనియెట్టిదెన ను పాయ బలముచేత. జేయవచ్చు సావాసంబుచేసి చనరాని జలనిధి నావచేం దరించు కేవ ననఘ. చరిగొండ. ధర్మన. చిిత్రభారతము. 11-58 తన(ప్రతితోడుత నామము తనకించుక యెొక్కుజై నం దగు భేదంబున్‌ దనకధికునకును జానము తనకన్నను దుర్చలునికి దండన మొప్పున్‌ మల్లారెడ్డి. షట్బ్ప(క్రవర్తి చరిత. 171-618 ఎయ్యదిగాదు లోకువ మహీస్థలి సమ్యుగుపాయశాలికిన్‌ అడిదం సూరకవి. కవిజనరంజనము 1111-84

జబుణ సూ క్రిసుధాకరము 155 ఉపేక్ష సారపు ధర్మమున్‌ విమల సత్యము. చాపముచేత బొంకు చేం "ఛారముం బొంద లేక చెడ. ఛాలివియైన యవస్థ దకు లె వ్వారలు వేత సేసిరది వారల చేటగు తిక్కన. భారత- ఉద్యోగ, 11-275 "తెగందీర్చక లెగనార్చక 'తెగటార్చక కడమ కొంత(దిక్కంగనున్నన్‌ జగదీశ యప్పూ నగ్నియుం బగయును గడు. బెగుంగంగీడు వాటిల్లు. దుదిన్‌ తిక్కన. భారత, శాంతి. 111-276 చిరకాలమున నుపార్షింపంబడ్డ (ప్రసిద్ది వేగి బొందంగ జ య ఠా నుపేశ్షీంపవలదు శ్రీనాథుడు. శృంగార నైషధము, 1111-68 ఈంగరాని యప్వు వగల నీనకున్నె మారన. మార్కండేయ. పు. 11-205 బుణము చేద నేనని నోరం (వేవులు జూపం బోదు బుణము. బెంపునం గొనువారు అప్పుపై నుండంగ నన్నపానాదు 'లెప్పాటం జవి యగు నెన్నిి చందముల గౌరన. హరి అప్పు తీర్చలేని యా నేర్సి శేటికి వేమన

156 సూక్తిసుధాకరము ముణ అపు. దీయ రోంత హరివోరాదులవైన "సేమన అప్వూలేనివాడు అధిక సంపన్నుండు! వేనున బుణము పెంచి యిచ్చి పీనుగా నొనరించి విడుచు తండి వైరి ఏరు. డరయ అలవిగాని యట్టి యాలును నట్టులే॥ వేమన బముణ మొసంగు నాతం డినుంయగు దొలుందొ_ల్త నదియు మజల నడుగ యముడన నగు అపూ'జేసి తీర్చ నరయని వారికి వేమన అప్పుగొను వేళ నధిక సౌఖ్యమగుం దీర్చు నట్టితజి. ట్రాణసంకటమై తనర్చు బుణము గలనారు జననమరణములందు నేని. బూనరు సుఖమించుకైన నధిప ! అపుగొని పప్పుకూడును గొప్పగ భుజియించుకన్న. గూరం దినుట మే లొప్పగు నుపవాస మయిన నొప్పుగు దినపంచశమున కొళరి దిన్నన్‌ బుణము కష్టద మగునది యిక్క డక్క డనంగ వల దెట శేగిన నచటి కరగు 'దెంచి పాధించుం గావున దీని నెపుడు విడిచి యుండుము శుభములు పడయు దీవు

మబుణా సూ క్రినుధాకరము 15% అప్పిచ్చినవానిక్షి న య్యషూగొనిన వానికిని సుఖాయాసంబుల్‌ జొప్పడు నెచ్చటిశేగినం దప్పవు గాన బుణము. నొనందగ దార్యులకున్‌ అల్లమరాజు, సుబ్రహ్మణ్య కవి. శేషధర్మములు బుణ భార మమితంబగణ్య మసహం బెవ్వానికిన్‌ ధాత్రిలోన్‌ కోలాచలం. శ్రీనివాసరావు. సత్యహరిశళ్చంటడద్రియము 1]1--1 అప్పుగొనుటగుం జుమ్ము నింద్యమ్ము తలంప చానిం గొననగు నేని బిరానం దీర్పు విశ్రమదేపవర్మ. బుణానుబంధము డాకతో నదిని గాష్టంబుం గాష్టంబు జోకమొ పాసిన చొప్పూ దీవింపం బుత మిత కళ్ళత్రములు డాయు బెయు అ ఆ మై(తి బుణాను సంబంధకయాపమున రంగనాథ రామా. 11-167 కొన్న బుణంబుం దీర్చ కరగుం ధరపై బుణదాతశకే నరుం డన్నరుం డాత్మజాతుం డయి యాలయి యొద్దయి జాసి కుజ డ్రై యున్నటి కవు దీర్చుకొను నేలను సద్గతి కాత్సణంబునం దన్ని భవంబులన్‌ లఘు తరాయువు నొందును బుట్టి కిట్టుచున్‌ అల్లమరాజు. సు(బహ్మణ్యకవి. శేషధర్మములు

1క8 సూ క్రిసుధాకరము బుమవీ. బుషి బుష లెజుంగనట్టి విషమయంబు భువిలేదు వారు చెప్పినంత వరుస నగును "తెలియ కనెడువారు దేబెలు నిజదముయా వేమన బుములు గానువింత్రు హీనుల యట్టుల వారిబోధ "పెద్ద మేరువంత తి లోన నున్నయట్టి జ్ఞానంబు మహీవమరా వేమన దిరిసెన బూవు కంెొను నుతింపలో మె_ళ్తన వారి చిత్తముల్‌ శెరల యుగాంత వాయు సఖ కీలల కంకును వేడి నాలుకల్‌ దొరసిన కూలగ్టదోయుదురు దొంతుల తోడి దిగీశ రాజ్యముల్‌ కరుణ వహీంచిళే మునులు కట్టుదురల్పుల (బవ్మాపట్టముల్‌ పిల్లలమజ్జీ. పినవీరభ(దుండు, శృం, శా. 11-37 ఒనర కాంతుల గతి నుండిన నేమి మునులకు గోపంబు ముక్కుపై నుండు భద. లింగకవి. పానం. పు. 25 బుషుల మహీమంబు 'లెన్వార 'లెటుగం గలలె రఘునాథరాయలు, రాసూ. 1-12 2 గరిమతోం గామ భోగంబులు విడిచి గుబుతుగాం. గాయలాకులు నీళ్ళు గాలి యనుభవించిన మునులట వెజ్టివారె సోమన, ద్వి, భార కాంతి. పు, 1- 16 ముని యాజ్ఞ మోాజుట మోసంబుగాటబె లిమ్మయ. ద్వి, భార. ఆది, పు. 445

కక్కు సూ క్రిసుభాకరము 169 ఐకమత్యము బలముగలవాని. బలువురు బలవిహీను లొక్కూమై కూడి నిర్దింతు రుత్సహించి నన్నయ. భార. ఆరణ్య. 11-261 అన్న దమ్ములును బొందిన నేరి కసాధ్య మట్లు గా శెరవయి నిల్చినం గెలని శెల్లిదమై పటివోదు కెంతయున్‌ తిక్కన. భార. ఉద్యో. 12-88 ఐకమళత్య మొక్క టావశ్యకం జెప్పు డాని బలిమి నెంతమయెొన గూడు | వేమన్న బలవంతుడ నాశేమని పలువురతో నిగ్రహించి (బదుకుట మేలా బలవంతమైన సర్పము చలిచీమలచేతం జిక్కి చావదె సుమతీ సుమతీశత కము మతం వేరై లేను యీమోయ్‌ మనసులొక్కమై మనుషులుంకే జాతీమన్నది లేచి పెరిగి లోకమున రాణించు నోయ్‌ " గురజాడ. ముత్యాల సరాలు వికమత్యము కాదె యా యవనియందు నెట్టిపనులను సాధించు నెట్టి తజిని కోలాచలం. శ్రీనివాసరావు. రామరాజు చరితము. ౪111-87 కక్కుర్తి కడుపు కక్క్కూ-_ర్తికిం గర్భకాండంబు తడయక పెట్టు తంత్రంబును గాదు పిడుపర్తి, సోమన. (సభులింగలీల

160 సూ క్పిసుధాకరము కన్య, కక్కుఅీతి కాడు కార్యము చక్కటి యెజుంగండు దూబగుంట. పంచతం[తము. 1-3820 కక్కూ-_ర్తిపడి తేను కడుపునిండగవ లెను కడుపునిండని వట్టి కక్కూర్తి ఏల ప్రసగాడ. సన్యాసి, గంగావివాహము. పుట. 1$ న్య విను పాణి (గ్రహణముసే యని వనితకుం బుణ్యలోక మ(ప్రాప్యము తిక్కన. భార. శల్య. 11-210 మున్ను వివాహమునేయని కన్నియ యొగుగంలిసెనేని శతతయగు, మగపొం 'బెన్నండు లేక విధవయగు కన్నియ యశ్షత సమాఖ్య గలిగి చరించున్‌ విజ్ఞా. ఆచార. కాం. 118 జనకుండు వెలిగాం/గం.దనయంతం గన్నెకుం బతివరియించుట పాడియగునె మారన. మార్కం. వుట. $. 248 పడతికిం గన్యా ధర్మం 'జడలినం గనొజయగునె వెండి యెవ్వరికైనం గడివోయిన పువ్వులు మళీ ముడుచునె రసికుండగు వాండమోఘు వివేకా ? అనంతా. భోజరాజీయము. 17-224

నన్యా సూ క్రి సుధాకరము 141 నిక్కమ్ముుగ దండి చాయగల కన్యలు ధన్యలుగా వసుంధరన్‌ భట్టుమూర్తి. వను. 11-8 కన్యాదానము అతివా కన్నియ నిచ్చిన పిల్భపతి ముదమందు సురలు (్రీతులగుదు గం చితగతి కర్తకు దొరకును నతి తేజశ్ళీయశస్క_మగు నబ్భ్బవమున్‌ తిక్కన. భారత, ఆను, ౪7-194 కన్య కాదాన వేళల గలదు చనవు వతి గృహస్థులకంకె సబ్రేహినులకు శ్రీనాథుడు. హర. 487 విద్య లేకయున్న వి _తృములేకున్న మూఢుండైనందుదకు మూగయమొన నిష్టబంధువునకు న్‌యుండు కన్యను వేమన నేరము లెన్నిగల్లిన గణించుట నేరము లల్లు వారిప్పె నేరుపునై న యల్లురును నేరములెన్నుదు ర_త్తవారిప్రై వారలనేర్పు నేరములు వంకలు దీర్పన యు_క్తమెల్లెడం గౌరవ హీనులిజ్ఞగతిం గన్నియ నిచ్చినవారు కోమలీ ! పిల్ల. పిన. శృం. కా. 71-78 కన్నియలను చేశకాల పాతంబు లెన్ని యొగ్కరుం బిల్చియిచ్చుట యొష్పు పరద, రామా. బాల. పుట 116 ల!

169 సూ క్రీసుధాశరము కప సీరిగల వారికి చేడెల నరయుచు నెవనైన నిత్తురది ఘనమగునే నిరుజేదకిచ్చి చేసిన సరసాగణి కీహము పరము సౌఖ్యము లబ్బున్‌ అస్పప్ప' శళిరేల- ల కపటము కపటమైన పనులు కడంబెట్టి చూడక తత్త న్రమెట్లు తనకు దగులు పడును వేమన కపటమున్న వాని గనిపెట్టవ లెనయా వేమన అపగత్‌ సుకృతము లొకనికి నెపమిడీ యందటును గూడి నెటిబన్నిన పా పపుం దలంపు ఘనుల్మ కెనన్‌ గపటంబని తెలియరాదు భానుకవి. పంచతం,కి “తలపోయం గపటకృత్యంబుల సేత బలిమి మిక్కి.లి యిహపరహోని నేయు ఛిమ్మయ్య. ద్విప. భారతము. ఆది. 1! పుట. 68 కపటమెతి యుప్మదవకరము విక. దే. వర్మ- క్త కర్త యీశ్వరుండని యెడు నిశ్చంబు దృడమె మదినిల్చినంజాలు తిక్కన. భారత, శాంతి. 1-27

కర్త సూ_క్రిసుధాకరము కరతి కార్యఫలముల యెడం చాన కర్తననుట 'కదునెటుంగమిం. జువ్వెతాగర్త యీనిం దగిలి తనదైన కార్యజాతంబు నెల్లం 'జెడక ఫలియించువట్లుగాం జే ఈ'రాబె ఎజ్జన. భా. రణ్య, ₹-66అ కర్ణుమే క ర్వయైతేం గడకు మోతములేదు మాయకర్శ అయితే మతి విజ్ఞాన మేలేదు (ప్రపంచమే కర్తయై తేం చాపపుణ్యములులేవు మనను గ ర్రైయుంశు నాభారమేలేదు 'చేహములే క్నర్తలయి లేం జావులేదు (శుతులు క_ర్షలె పరగి తే మేట లేదు బట్టబయలు గన్పైతే నాధారములేదు తా, అన్నమయ్య. ఆధ్యా. నం. క్‌ ర్త వ్యము బలహీనులయిన వారలు బలవంతుల నొడుచునపుడు బవాుుమూయల న చ్చలమునం జేయుట యెందును గలయదియ జయంబకాబెకర్త్ప న్యమిలన్‌ నన్నయ. భారత. చభా. 11-170 జనులకునొాడ. చాటగు విధ మున నడచుచు లోకనింద్యములనుడుగుచు మ్‌ాః

104 సూ క్రినుధాకరము శరా గ

దని యొకని కలిమి కులుకక మనుజులతో. బొందిపొసంలి మనుటొప్పూ

తిక్కన. భారత ఉద్యోగ. 11-31 కొంచెమైనను దగం బంది కుడుపుమేలు పనులయెడ దుఃఖమోర్చి యల్పంబు సుఖము ననుభవించుట హితము కతునకునై న నిచ్చుటయ లెస్స యడిగిన యెడ

తిక్కన, భారత. ఉద్యోగ. 11-47 వినుము తటి వేచి రిపు మూ పునమోవగ వలయు సమయముం గనికొని గ క్కునం గడవ శిలాస్థలి వై చినచాడ్పున నేర్పు మెజయం జెఆచుటయొప్పున్‌

తిక్కన. భారత, శాంతి. 111-271] "వెజవవ ల బాపములకును 'వెజవలణ వలె బుణములకును విశ్యములోనన్‌ మజువవలె బరులనేకము మజువంగా వలదు మేలు

వేమన కర్మానుభవము

ఎట్టి విశిప్రకులంబునం బుట్టియు సదసద్వి వేళములు గల్లియు మున్‌ గట్టిన సే ర్శఫలంబులు నెట్టన భోగింపకుండ నేర్తురె మనుజుల్‌

నన్నయ. భారత. ఆదీ. 7-58

కర్మా సూ క్షిసుధాశకరము 165 కర్ణ విపాశకంబు గడవంగలా వె నన్నయ, భారత. ఆది. ₹1-25లీ కర (్రఫలంబులు దె వమానుష సిద్ధ ౦బులయిననుం బురుషోత్సాహ సముపార్టితంబులయిన నవి సుస్థింబులయి నసురశ్నీతంబులయి. వర్తిల్లు నన్నయ. భారత. అరణ్య. 1-236 జార్గ్షత్యము సుజనులకు న నర్గ్షళసద్దతియు నగుటయరు జే యెందున్‌ తిక్కన, భారత, ఉద్యోగ, 1-20 తమ తమ సుకృత దుమ్క్బుతంబుల 'తెరువులంబోయిన నీతి నయాదులవలని వగలంబొగులం (బయోజనంబులేదుం తిక్కన. భారత. స్రీ కూకివ్‌ చనిన౯ జనునున్ననుండు న్మృనుజుడొకటినేయం జేయు నరనాయకతో డన తగిలి నీడవో లెను వినుచేసిన కీడు మేలు విడువవు వానిన్‌ తిక్కన భారత. శాంతి, 11-78 సమయంఖైనను గుసుమష లము లెట్టులుదోంచు. దరువు లందజీతోల ర (4ములం బొడమున్‌ నుఖదు? ఖములట్టుల నివ్రయత్నకలితో దూతిన్‌ తిక్కన. భారత, కాంతి. 17-77

146 సూ క్షీిసుధాశరము శరా శ్రి [ద్రుమముల దళ కుసుమ ఫలో ద్లనముముల (కియం గర్శముల నొదవు' దతృలముల్‌ దమతమ తజింగ_ర్తకు భో గ్యములైై నియతిని శుభాశుభా కారములన్‌ తిక్కన. భారత. ఆను. [-145 జేయి పొలుపథీన దీవియ మాయు కరణిగర్మ సిద్ధి మలిగిన హీన త్వాయ తృంబై తానును మాయును భె వానుకూల్య్గమహిమ తిక్కన. అను. 1₹-199 అశుభములును శుభమ్ములునై నకర్శ ముల ఫలంబులు గుకువక పోవంగాదు మన్యువశగత మైన యాత్మకు నుద్నాలత్త చరితయది కారణముసు వ్వ జన్ఫృమునకు తిక్కన, అశ్వమేధ. [-186 తనువు సెడుంగాని కర్మతతి సెడదనఘా ఎజ్జన, భారత. అరణ్య. 177-172 మనుజులు పుణ్యపాపములు మానకయిందొనరించుచుం దుదిం దనువుదొతింగి పోవునెడం దప్పవు నీడయవోలెం గర ్రమున్‌ 'వెనుకనయేంగి భూరిసుఖవిస ౧ అతీయుం బటు దుఃఖ దెన్యముం చనుకంగం జేయుం (గమ్మజంగదాన యొనర్చుభవంబు బేహికిన్‌ ఎజ్జన. భారత. ఆరణ్య, 17-171 విను మనుజున "ెవ్విధము*ం చనచేసిన సుకృత దుమ్క్భ్భుతంబులు నెజయం దనకనుభవింప( ఇాలివి... ఎఖనం భారత అరణ్య. 17-172

కర్శ సూ _కిసుధాకరము కే(( మును తమచేసిన కర శ్ర బునజూవె నశించు భూతములు ఎజ్జన, భారత. అరణ్య. ౪-52 స్థిరమగు పుణ్యకర శ్రమున జేవభవంబగుం బుణ్యపాప సం కరమున నూనుమత్వమగుం గల్మషముల్‌ పళుకీట భావముం బొరయంగం జేయు... ఎజ్జన. భారత. ఆరణ్య. ₹-75 దైవంబునకునై నం దనకర్శుఫలము భావించి కుడువక పాయరాదెందు గోనబుద్ధారెడ్డి రంగ, రామా, అయో విద్యా_పాప్షికి/ గర్గంబు కారణంబు మారన. మార్కంం కర్మ మేలున సంతేసిల్లు నెడ మేకొని యాపదలొందు నాపదల్‌ దూూలగ భూరి సౌఖ్యములుదోచుం గృతంబులు దప్ప వెమ్మె యిన్‌ ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. -841 కారణంబులేక గలుగిదు జన్థుంబు కారణంబు పూర్వక ర్థఫలము ఎజ్జన. నృ. పు, ]77-68 ఉద్యోగముల కెల్ల నొదవునె ఫలసిద్ధి యెొవ్వాండు దొలుమేన నెంతంజేసె నంతియ వానకినబ్బు ఎజ్జన, నృ, ప, 17-163

1643 సూ క్రిసుధాకరము ' కర్శ తనదు తొంటిజన్నృమునం జేయు పాపంబు శుభమునయినం బిదపం జొలవశెలవు ననుభవింపవలయు నదియున్ని విధముల లేండుగీడు సేయువాండు దనకు ఆయ్యలార్యు,డు. భా. రా. యుద్ధ, ఓ$22 అవిచ్యాస్మిత రాగ జ్వేషాది లతణ 'న్లేశపంచక మూలంబునంగదడా కర్తా ృతిశయము శ్రీనా. కాశీ, 1 [48 “కర్శుంబులు సంసార హేతుకంబులయ్యు నీశ్వ రార్చితంబు లై తము ] తౌమ చెజుచుకొన నోపియుండు పోతన. భాగ. 1-77 కరా ్రనుబంధంబులం గలుగున్‌ సంగము లేకమానుం పదపం గరా 'ఖ9ళే కాలంబునన్‌ పోతన. భాగం ₹1,-52 కర్షములు 'మేలునిచ్చును గర్భ్హుంబులు గీడునిచ్చుం గర్హలు దనకుం గర 'శ్రములు (టవ నైనను గర్భాగుండైై. పరులం దడవగా 'నేమిటికిన్‌ పోతన. భాగ. మాలి కర్ణము గర ్రముచేతను నిరూ ్రలముగాదు పింగయ, భాగ. 71-84 కాలం బెడగని పాపము మూలము. 'జెటుపంగపవలయు మును రోగములం

కర (| సూక్రిసుధాకరము 1069 'జేలిన దోవము నెటులపచు వాలాయము దానినడచు వైద్యుని భంగిన్‌ వీంగయ. భాగ, ₹. 45 పరమ మునులనశై నం చాయను కర ్రంబు లొరు లనవంగనెంత నరవ శేణ్య గంగన. భాగ, ₹-119 వెజ్టేదీరె రోం కలి దలంజుట్టుమన్న ([కియగా నెళఠకొందలు నా! లు చాల్తు రప్పటిం, గలుపషపథ (పవ్నర్తనమె కర్శపువాసనలన్ను గొల్పలోన్‌ సూరన, కళా, 21-108 బాలిళ్ళున్నైనను బండితునై నన్‌ గాలవశంబునం గర ్రఫలంబుల్‌ 'మేలయి కీడయి మేకొనకున్నే. పాపరాజు, ఉ. రా. 7-91 ఎంతబోధించియేమినేసిన తనదొంతికర్శములు తొలంగనా ? సతత దురావార జడునకుం బుణ్యసంగతి తలపోసినం గలిగెనా? అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. దిక్క వెకమువలెం గిందికిమిోందికిం దిప్పెడిం గర్భము దేహమును మెజటయు చుంబెరిలగెడి నీయాసలు మజీయును బెరిగెడి పుణ్య పాపములు మలసిరాసులై. పెక్కగుచు అన్నమయ్య. అధ్యా. సం కట్టిడి కర శ్రము కాయజు మర త్రము నెట్టుళొన్నదిదే నిఖిలం బెల్లా వి

170 సూ క్రిసుధాకరము కర్మ పుశ్లేటి జీవులు వొదలేటి జీవులు జట్టిగొని రిదియీ జగ మెల్లా అన్న మయ్య. అధ్యా, నం. తగి లెడి అనుబంధము మానదు 'తెగనియ్యదు క్‌ర ము చేసిన అలవాటు మానండు జీవుడు తనగుణము వేసరదు అనుభవించుటకు అన్నమయ్య. అధ్యా, న౦. పెట్టిన ద్రైవమెరుంగు బీరకాయలోని చిక్కు కాయము మోచిపుట్టి కర్శమున కొడిగట్టి రోయలో తే మేనిలోనిరోంత వోయినా! అన్నమయ్య, అధ్యా. నం, జఇెంచినంబెరుంగును పెక్కు బంధములు తుంచినందును(గును దుఃఖములు పజఅవీన-బారును బవాుళపు టాసలు తజపీనం దరణును తనమదము వెజవంల్‌ నేటికి వెడకర్శములకు ? అన్నమయ్య, అధ్యా. నం, లమ్షోపలత్షలు కర ్రలంపటములు నానాముఖములు పుణ్యము లెల్లాను అన్న మయ్య. ఆధ్యా- సం. చేతులు చాచుచు సేయగందొడలన ఘాతలనిన్ని గర శ్రములే నెతులు మోవల వలెనని వెదకిన పూతలనిన్నియు భోగములే అన్యమయ్య. అధ్యా. సం,

కర్మ సూ_క్రినుధాకరము గ్య వమిసేయవచ్చు. గర్భ మిచ్చినంత కాని లేదు "తాము సేసిసంళవట్టు తమకుం బోరాదు అన్నమయ్య. అధ్యా నం, చిన్ననాటనుండి చేసినకర (్రంబు విన్న పెద్దలకును బెజిగివచ్చు వేమన కంటిగంటిననుచు గర్మాధికారంబు వెంటగొనుచు జెడును వెజ్టినరుండు వేసున కట్టికొట్టను జిక్కదు కర్మఫలము వేమన కర్శవళశమున సంస్కారకష్టములను జెంది మోహాతిశకయమున బెడును నరుండు వేమన రానిది కోరిన రాదది శానున్నది కోరకున్న రానేవచ్చుం చానెంతచింతపడినను గానున్నది గాకపోదు వేమన 6 - నాఖ్యదుఃఖ మూలము వివరింస బుణ్యపాపకలిత పూర్వకర గ్‌ వేమన *4 పూర్వకృృత మైన యఘుంబులు వ్యాధిరూపమై పొదివినంచాను గై కొనకపోవునె చచ్చినం గర్భ శేషమై న!

(టం సూ క్రినుధాకరము కర శి వదలక శ్రమృ్శజం దగిలి వచ్చుట సిద్ధ ముపాయ యుక్రిమై మెదలినగీడుతప్పూ. దుది మేలాదవున్‌.

అనంత. భోజరాజీయము, 11-106 *=2.+అిగ్ని సమారాధనమున జెలశేంగ్‌ పొౌరుమకేషఘ్టత, భవ్య కలిత చబానములకు ఘనతరమహీమ నయ మొప్ప మానంబునకు. బరిజ్ఞాన జయశ _కియును, (బవా చర్యంబునకును బరమాయువును జల ఫలముల.దినుచు నిరతిమెై యున్న వానికి రాజ్యపద వి శ్మీతిలోనం బ(త్రభత్షకునకు దినము నతుల తపంబున కధికభోగములు నివి కర్శఫలములు... సోమన. ద్విప, భార అను. ] తల్లిదండులు నన్న దమ్ములు బిడ్డ "లెల్లరు దమపురాకృత పుణ్యపాప ఫలములు తమపాలం బంచుకయందుం దోలలగక యనుభవింతురు డా(చియుంచి వరద. రామా. అయో. పు, 864 "కాటుక కొండలవంటి (వి) కర (మూలు రామదాసు చరక, వుట 245.8 -- క ర్మానుసార్క మాపదలు సంపదలు జయమప జయంబు ॥ ధర. రామయమంత్రి. దశా. చరిత్రము. 11-491

కర్మ సూ క్రినుధాకరము క్షే78 కాననమున రణమున సలి లానలరిపు మధ్యమున మహాోబ్ధి నగా(గ స్థానమున మత్తు నిదితుం బూనికతోం బూర్వపుణ్యములు రశ్షీ ౦చున్‌ లక్ష్మణకవి. సుభాషితములు, 1-99 తొలికర్శమే బలము తోయంగూడదు విధికి (పకృతి స్వభావములు (పజ్యలించుచు నుండు (మింగిన కళ్ళకు రుచులమేలు కనే వారెవ్వరు? త్యాగరాజు. ప్రప్ల్పోదభ క్రవిజయము చేసిన పాపంబు వండిన చద్ది కుడువక పోవమ్మై కొంత కాలముకు శ్రీపొద. గో, మూర్తి నం. స్త్రీల, రామా. పాటలు, వుట. 178 నోచిన వారికి నోచినంత దాకా చేసిన వారికి చేసినంత కాదా బాలనాగమ్మకథ, పుట 8 (పారబ్ధము దప్ప బెట్టి వారివ్రై నను కుడువక తీరదు చేసికొన్న కర్మము అ. నారాయణదాసు. యఠార్ధరామాయణము. పట. 098 (పాకళ్ళాతి ఫలంబు గుకువవల యు నొకనిననిన ఇచాపమెకాని యొండులేదు ప్రానుగంటి. నీడలాగునం గర్శంబు నిన్ను విడువ చెపుడు దుమ్కృతు లుపసంవారింపయబడవు

[7 సూ క్రిసుధాకరము కర్మ ధర్మకార్యంబు 'లెపుడు వ్వర్థములు కావు శే 1 భఛావిఫలడానచర్య వై భవము లగును పానుగంటి కర్మ మేసర్వలో కాళి క_ర్శృకంబు పాలకము నాశకంబు నిష్పారమాది రహితమవ్యయశ కి విిభాజితంబు వర్ణ నాతీత మాహాత్ళ శ్రీ చెభళవంబు పానుగంటి పూర్వ సుకృతంబు చేతను బుట్టుభ క్రి పూర్వదుమృ్భృతముల నద్ది పొలియుంగొంత యివహాపురాక్ష గ్రతకర్మంబులేచి నరుని (దిప్తూంజుమ్మి! జలావ_ర్తతృణము గతిని పానుగంటి సాలెపుకు గాత్మ నిర్తి సాత్‌ జూలమందు. జిక్కుకొనియుండువడువున జీవుండాత్మ రచితక్రర ్రజౌలంబునం (బబలముగను జిక్కుకొని పరమ పదంబు. జేర లేండు విక్ర. దే. వర. కర్ణము లొనర్చుటకె యధికారము నరు లకు గలదు; లేదు కఠ ్రఫలములందు; లేశ మేనియు మదుల ఫలాశ లేక నరులు విహితకర్శంబు లొనర్పవలయు సెట్టి లక్ష్మినరసింహము

కరా సూ క్రిసుధాకరము 175 రృుదుండు కపాలి చందుడు రోగియాట సూర్యుండు పర్మిభమించు టించుకయు నన్య కారణమ్మునం గాద్డది కర్శుఫలము సక్‌ల జగమ.ను గర్గువశమ్ము సుమ్ము తిరుపతి వెంకట కవులు. పాండవజననము కర్మాచరణము ఎతణుకగల వారికిం గర్భంబు గర్హవ్యంబు కర్శరహితులయి స్థావరంభులయట్లు జనులు జీవింప నేరరు నన్నయ. భారత. ఆరణ్య. 11-283 హీనాధికారుండగును గర్శంగాండు ముక్తికర్షుడు రో హా యా మారన, మార్కం. పు, 7-923 ఈశ్వరునియందు సమర్పితంబయిన కర్మంబు "తాప్యతయంబు మౌానుప నెవధంబగు పోతన. భాగ. 1-77 న ్వేశ్వర పరితోవకం బేది యదియ కర్శంబు పోతన. భాగ. ౪-8 78 ** +నిజవంశ కర్ణంబు నడవు సోమన, ద్వివ. భార. శాంతి. 1 పుట 25 ఒనరంగ నాత కులో కృ కర (శ్రంబు ఘనముగా నూర్ధ్యలోకమున కుం జేర్చు పరకర్శ -మొనరింపం బెాపంబువచ్చు సోమన. ద్విప. భార.శాంతి. 1 పుట £5

176 సూ క్రిసుధాకరము కల _..కర్మనిష్టత గత కల్మషులడైన ముముత్షుండు ల అయ్యవి ద్యావరణంబువాసి సముదంచిత బోధమునొందు కనుపర్తి అవ్బయామాత్యుండ్యు కవిరాజమనోరంజనము, 11-141 ,. .ఫురాక్ళతకర శ ఛావ్యమె వ్యాండును 'నేర్చునే తొలంగ వైవంగ నోర్వకపోవవచ్చునే తిక్కన. భారత. విరాట 11-238 కల...నిజము కలలోపలం గల సుఖము ఘనసంతోవముకొటజుశే ఇలలోపలం గలిగినసుఖము ఇది సంతోవముకొజు శే కలలోపలివి జీవునిసంకల్పన లిన్నియును ఇలలోపలి (పపంచమింతీయు సీశ్వరు సంకల్పము అన్నమయ్య అధ్యా. సం. కలహము సంతాపఫకారుల కాక పెనకవలు సుఖంబులగునె తిక్కన భార. ఉద్యోగం క-3907 కలవామగుట లఖ్మిం గారం (విం)చు వాణ హా నియునుజేయు నింతనిక్కువంబు తిక్కన. భారత, ఉద్యోగ. 12-17 పగ యడంగించుమెంతయుశుభం బదిలెస్ప యడంగునే పగం బగ వగగొన్న మార్కొనక పల్కకయుండగవచ్చునే కడుం

కలి సూక్తిసుధాకరము [77 -దెగ మొద లె త్తిీపోవం బగదీర్చంగవచ్చినం ార్య మొందు నే మిగతిం దలంచినం బగకు మేలిమిలేమి (ధ్రువంబు

తిక్కన. భారతము, ఉద్యోగ, 11-21 వట్టి యా న్వేరమున బలవంతుతోడి సొటికింబెనంగు కెల్ల నిషృలముగా దె కనువర్తి అవృయామాత్యుండు- అసిరుద్ధచరితము, 1-89 కలహపడు నింట నిలువదు కలుముల జవరాలు వేంకటనరనింహకవి, కుపూరీశతకము. 68 కలహ పియులా_ప్త దుఃఖకారకులుగచా ! ముత్త గాజునుబ్బారావు. శ్రీకృష్ణతులాభారము. 1111-58 కలికాలము కలియుగమునందు ధర్మము బలమళివ రిలు నేశపాదంబున అణాల ళం) నన్నయ. భార. ఆరణ్య. 111-840 వైరమున న శేషవర్లులు నన్యోన్య వీడచేయు-చచును విభిన్న బుద్ధి నొక్కండొళకండు మేరనుండక వర్గ్యస౦ం కరముశేయంగలరు కలియుగమున ఎజ్జన, భారత. ఆరణ్య. 17-288 పదియాజువర్ష ముల్‌ పరమాూాయు వయ్యెడు ధరణీశ కలియుగాంతమున వినవె ఎజ్జవ. భారత. అరణ్య. 17-802 లి

179 సూ కిసుభాకరము కలి కలియుగంబున ధర్మంబు కజువుగాన సందుధర్థుంబుంజేసినయతండు ఘనుండు నిండు వేసవి మజుభూమి నిర ్రలముగ బేర్మి సలిలాన్న స్మతంబుంబెట్టినట్లు

శ్రీ నా. భీమ. ₹-151 సొరిది ననాచారంబుల మురువగుచుం (బబభమపాదమునం గలిమహీమం 'బెరుగును వడ్లును గలిపిన కరణిన్‌ వర్షాశ్రమములు క_త్తరిగలయున్‌ పిల్లలమళజ్జి. జైమిని. 6-218 అవమ్నూ యపథవిహీనాచారముల చేత. (పబలు నన్యోన్యవై రములచేత నన్యాయవ్నర్హనులై న రాజులచేత సమొన్న దుర్వ్యసనములచేత ధర్ధుపత్నీ నిరాదర కృత్యములచేత (పభవించు వేశ్యాభికతులవేత పరధన పరడారహరణ బుద్ధులచేత నలమిన ఘోరమోహములచేత జాలికాదులవేశత దూషకులచేత. (బల్ల్బదుల చేతవంశఛమాపకులచేర జాంబికులచేతం బట్టిబండగులచేతం గల్లరులచేత దర్చించు. గలియుగంబు పిల్ల. పిన, జై. భశ-8 12

కలి సూ క్రిసుధాకరము ్ష్రేగి ఇల(గగలియుగమను నెండలు గాయం ఇెలణగి ధర్మ్శ్మమను వెటువింకె టు అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. కభికాల దోవమంబు కడవరానిది వలసమకొను సుకృత మెల్ల వారికి? తలంపు దురితముల కాభారంబు బలుపూర్వ కర్శములు పట్టరానివి రాంయైన గుణ వికారములు బసుళము దడాంపరంబగు మమత దయ దలంపదు హృదయంబు చంచలంబిరవు గానదు చదువు బవామార్షముల. జూటు అన్నమయ్య, అధ్యా, నం, బలిమిగలవాంజెరాజు సంపదలుగలుగు నతండె మాన్యుండు సభలమాటాడ నేర్చు నతండె పూజ్యుండు కాల్చినయతం డెహితుండు జనుల శల్లను కలియుగ సమయమునను వెన్నెలకంటి నూరన. వి, పు ₹1-400 ఈకలికాలమున కుపకారము కలదా యెవరికెన క్షేయ్య కలిమానవులు వెళ్తిచలమునం ద త్తు 'తెలియలేరు సుమ్మ్‌ గక వాటి త్యాగరాజు తల్లియెన నేమి? తండియైన నేమి ప్యుతుం డధికుండై న మురియు చుం(డు

180 సూ క్రిసుధాకరము కలి శాకయున్న సుతుండు గాడు మాకనుమనహో కలియుగంబువచ్చె గాదె యిప్పుడు పానుగంటి. కోకిల. కలిమిబేములు కలిమి లేములు కావడీకుండలు - లోకోక్తి కలిమిలేములంనగం గలవొక ెండవి యత్న గౌరవము నయత్నతయును గలుగవచ్చుననుట గాదది సూబేలదనము "కేరక్రయుండలో. జేరుం "జేరంగా. బొలియు విధియధీనంబులుగా శారయ విత్త్సంబులు ఫురు పారంభాయ_శ్తములె తిక్కన. భారత. 117-872, ఫ/9 కలిమియ చుట్టలం జేర్చుం గలిమియ చెలులను ఘటించు. గలిమియ శార్యో జ్జ స్రలుండనివించుం గలిమియ పలువురు సద్బుద్ధి యనంగం బరగం 'జేయున్‌ తిక్కన భారత. శాంతి. 1=ఫ్‌1 ఓడల బండ్లును వచ్చును ఓడలు నాబండ్లమింద నొష్పూగవచ్చున్‌ ఓడలు బంక్లునువ లెనే వాడంబకు. గలిమిలేమి వసుధను- నుమతీ శతకము

కలి సూ క్రిసుధాకరము 181 కలిగిననాండే చుట్టరికంబులం దిరుగు ఇవిసతమని నమ్ముట పాపమయా! అన్నమయ్య అధ్యా-.నంం 'లేమికాలమప్వు దే మేమిచేసిన గలిసిరాదు ఫలము కానుకూడ కలిమివేళనన్న తులదూగు చుండును వేమన కలిగినట్టులుండు. గలుగక యుండును మజియు లేక్రయుండు మజియు6 గలుగు నాశకొలందిని శివుం డందించుచుండును వేమన కలిమి గలిగెనేని. గాముగాం జూతురు లేమిచేతంజిక్కు లేమ లధిపు మదనువంటి వాని మాలగా జూతురు వేసున కలిమినాండు నరుడు కానండడు మదమున "లేమినాండు మొదలెలేదు "పెట్ట కలిమి శేమిలేని కాలంబు గలుగునా? వేమన లేనియుం గలిమియు లేవు సమ్ముదవికస్వర మానసులైన వారికిన్‌ ఏ. ల. కవి. నుభాషితము లేశకనా జన వబెంత జాలింబడినన్‌ లేముల్‌ సిరుల్‌ రామదాను చరిత, పుట. '/8

189 సూ క్రినుధాకరము శవి కలిమిగలలోభి కన్నను విలసీఠముగ' 'బేద మేలు వితరణియైనన్‌ జలిచలమ మేలుగాదా కులనిధి యంభోధికన్న గువ్వల చెన్నా వట్టాఖిరామకవి. గువ్వలచెన్న శతకము, కలిమిగల వారిపథు.మె పలుకుదు రెవరై నంగాని భావింపంగా నిలలో. బేదల పతము కలలోన౦ం బలుకరనుచు ఘనులన విందున్‌ అప్పవృకవి. శశిరేభాసరిణయము, దుడ్డుగల్లునొప్పవారి - దోసము లెక్కింపరెవరు గుడలేని జేదవాని * కులమెంచంగ పెద్దలంత అ. నారాయణదాసు. జానకీశవథము. పుట. 1 కీడ్వడిన మిద జనుండు సుఖంపవచ్చు గటిక చీకటిలో దివ. గాంచినట్లు మే లనుభవించి మిద లేమివడెనేని వాండు నిజముగ జీవచ్చవంబు చూవె తిరుపతి వెంకటకవులు. మృచ్చకటికము. 1-7 పరిభవము వచ్చునే వేదవాండటంచు గలిమియును లేమి విధికి నొక్కటియెసూ వ! తిరువతి వేంకటకవులు. మృచ్చకటికము. 1-15 కవి ఓీలినకడచన నరువది నాలుగువిద్యలను నేరు నె సరిశమె అరా ౧ రా

కవి సూ క్రిసుధాకరము 188 వాలిన సుశవులకుం గా శేలతరమె కృతులు చెప్ప నెవ్వరినై నన్‌ నన్నెచోడుడు. కు, నం. 1-48 భూరి వివేక చిత్తులకుంోలుననం' దలంపన్‌ దళంబులన్‌ సౌరభమిచ్చుగంధవవహా చందమునన్‌ (బకటంబుచేసి యిం పారడుపల్క్కులంబడయ నప్పులుకుల్చ్పరి (గుచ్చునట్లుగాం 'జేరుపనేరం గావలయు. జేసెదనేం గృతియన్న వారికిన్‌ తిక్కన, నిర్వ. రామాయణము. 1-5 ఎట్టిక విక్తైనం దనకృతియింపుంబెంపం జూలుంగావునలావ్యంబు సరసులైన కవల చెవులకు నెక్కినలగాని నమ్మం 'డెందు. బరిణతిం గలుగు 5 వీశ్వరుండు తిక్కన. నిర్వ. రామాయణము. 1-9 అల్పాత్షరముల ననల్పార్లరచన థి భలించుటయెకా దె కవీ వివేకంబు పొ. సోమన బసవపు. 1- పు. 4 రవిగననిది కవియెజుంగును కవియెజుంగనిచోటు రవియులగానండు వేమన తోటకూరవై న దొగ్గలికై నను తమిదశుడుముకై నందవుటికై న గావ్యములనుజెప్పూ ఘనులెల్ల ధనపగుల్‌ వేమన

18కీ సూ క్రిసుధాకరము కవీ రవిగాననిచోం గవిగాంచునే కదా ధూర్జటి. చాటువు, ధరణీ సురుండు (పశాంతుండు గురుభక్తుండు శుచియుం గల్పకుండు పూర్వకవీ శ్వర వా(న్చ్ర యోగ దత్షుండుం గగుణామతి యెవ్వండతండు కవియనం బరగున్‌ అప్పకవి. అప్పకవీయము. 1-కి07 (తి శఇాస్తాంగ పురాణ (పశతియు నితిహాస కావ్యభర తాగమముల్‌ స్సృతి సంగీత రతికళా గతులనలంకృతుల నెజటులలాందగుం గవికిన్‌ అప్పకవి. అప్పకవీయము. [208 గణవర్డ శళ్హార్ధగుణదోమ. నికరంబుం బరికించికూర్చుం గబ్బము వివేకి బవాత రాన్ముపాస పదబంధ నియమంబు వదలక కృతిసేయు వాచకుండు మృదుమధురోక్కులు వెదకి కావ్యం బెల్ల రచియించుం. బదపడి శాచికుండు మితశబ్దములలోన నతివిపులార్థంబు నిమిడించు నర్థాఖ్య నెసంగు నతండు సెష్తాయనుకంబు లెప్పట్ల శిల్పికుండు పొందుపజుచు నలంక్షృతుల్‌ భూమణార్థి సరళపద విరళార్థ విస్ఫురణముగను జూవురస మెందు మార్షవస్ఫుటకరుండు అప్పకవి. అస్పకవీయము, 1-21!

కవి సూక్రినుధాకరము 185 వర్తమాన కీ ర్తిదుండవుం బండితుండు భావి ఫలదుండయా దాన ప్యాతుండర్థి కవియొ సంతతఫలదు. డౌ 'కావ్యకలన నాన్ఫమీకురు తే కావ్య మన రె బుధులు కొక్కొండ. బిల్వే, 1 181 కవికి జూలిన మి[త్రుండు కలండె జగతీ శా, కనకమ్మ. చీకాకాను జగంబు సత్క-వు లుపేవ్షీంపంగ నానాటిక్షిన్‌ కాం, కనకమ్మ. మోదములోన మోదమయిపోదురు ఖేదములోన ఖేదమై వోదురు సర్వమున్‌ గరలిపోవును వారలదృష్టి వారి యా ప్రోద విసోదముల్‌ కడు విలక్షణముల్‌, కవులన్న నిత్య సూ ర్యోదయ కాలమానస సరోవర హాంసలటుల్‌ రస(్రియుల్‌ మాదపపెద్ది బుచ్చినుందరరామకొస్త్రి, నంచవటిం కవిత సరళముగాంగ భావములు జూనుందెనుంగున సంపు పెంపుతో బిరగొన వర్మ్శనల్‌ ఫణిత పేర్కొన నరము లొత్తగిల్ల బం బంధురముగ6 (బాణముల మధుమృదుత్వి రసంబునం గంద భలింపన తరములు సూ క్తులార్యులక్రుం గర్మరనాయనలిల. (గాలంగాన్‌ నన్నెచోడుడు కు, సం. కాలి తజ్జునం దెజుంగనగు కవితా విశేష మజ్ఞునం దేమి యెజుంగంగనగు సమస న్లిడ్త

184 సూ కిసుధాక రము కవి కనకవర్ణోత్కర మ్మొరగంట నొరసి చూచికాకెజుగవచ్చునె సుద్ద రాత నన్నెచోడుండు కు, నం, 1-88 వారభూడాహరిళాంక వ కలయుం గాలాంతస్ఫురచ్చండికా సరుహషోధాఢ పయోధరన్వు ్బెటతటీ పర్యంత కాఠిన్యముల్‌ సరసత్యంబును సంళ్లవిం చెననగా సత్కావ్యముల్‌ దిక్కులం జిరకాలంబు నటించుచుండుం గవి రాజీ ేహరంగంబులన్‌ శ్రీనాథ. భీిమఖండము. 1-11 తప్పుగలిగిన చొటనే యొప్పుంగలుగు సరసకవితా వశో క్తుల సరణియందు గహుకలిగిన నీహార కరునియందు నమృత భాళాఫప వావాంబులడరుగా దె తెనాలిరామకృష్ణుండు. పాండు. మహా. 1-14 పొసగుము ల్తెపుసరుల్నో వాణించినలీలందమలోని దొరయుశబ్ద ములు గూర్చి యర్థంబు వాచ్యలశ్యువ్యంగ్య భేదంబు "లెజిలి నిర్జోమత నెసలోం జ్దేన్సి రసభావములకు నర్హ్శంబుగ వైదర్భ్చి మొదలై నరీతు లిమ్ముగ నమర్శి రీతుల కుచితంబు లై తనరా రెడు (పాణంబులింపుగాం బాదుకొల్సి అమర నుపమాదులును యమకాదులు నగు _నట్టియర్థశ స్రైలం[క్రియలు ఘటించి కవితంజెప్పంగనేర్చు సత్క్‌వివరునకు వాంఛి తార్థంబు లొసలోనివారు గలం) పీంగళిసూరన, కళా. 1-88

కవి సూ క్రిసుధాకరము 187 చలువగల వెన్నె లల చెలువునకు సౌరభము గలిగినను సౌర భము6 ॥ జలువయు' దలిర్చం బొలుపెసంసు కప్పురపుంలుకులకు. నోమలత నెలకొనిన సౌర భముం జలువపసయుం గో మలతయునుగలిగి జనములమిగులం బెంపెనగు మలయపవ నంపుం గొదమలకు మధురత్వ్యం బలవడిననీడు మతికలదనలగోవచ్చు. గడువెలయంగల యీ సుకవి పలుకులకు నెంచన్‌ పింగళిసూరన. కళా. 1-8ికి శబ్ద సంస్కార మెచ్చటను జూజలోనీక పద మా(త్రియర్థ సంపదల బొదల' దలపెల్లన క్షిషతను (శదీవికముగా. బునరు క్తి దొవంబు పొంత బో యాకాంశ్షీత స్ఫూర్తి యాచగించుచును కాఖాచం[కమ[క్రియః గడవం జనక (పకృ తార్థభావంబు. పాదుకో నదుకుచు నుపపత్తియెందు నత్య్యూర్జితముగ నొకటయూర్యో త్తర విరోధ మొందకుండం ద త్తదవయవవాక్య తాత్పర్య భేద ములు మహాకావ్య తాత్ప్సర్యమునకు నొనర బలుక నేప్పట బహాు తపహఃఫలముగా దే పింగళిసూరన. [పభావతి(వద్యుమ్నము. 11-38 ఫఘవతర భఘూర్టరీకుచయుగ క్రియ గూఢముగాక్ష (దావిడీ _స్తనగతించేటగాక యరభాటగు నాంధ్రవధూటి చొక్కపుం

188 సూ క్రిసు ధాకరము కవి జనుశవలబోలి గూఢమును జూటుదనంబునుగాక యుండ జె వ్పినయది పో కవిత్యమనిపించు, నగించటుగాక్‌ యుండీినన్‌

వైచరాజువేంకటనాథకవి, పంచతం(త్రము. 1-18 తిన్న నిపదమ*ల నడవడీ( జెన్నాపలుకులను రసము చిప్పిలుచుండన్‌ సన్నహన్నొార్త నటిం చెడి య న్నవ సతివోలెం గవితయమరంగ వలదే అద్దంకి గంగాధరకవి. తపతీనంవరణో పాథ్యానము పలుకగవలి నవవరసములు గులుకంబద్యములు చెవులకున్‌ హృద్యముగా నభళుకకయటులాకున్న 0 బలుకకయుండుటయొమేలు ఒవుమూనముగన్‌ ఛఘునాఠరాయలు. రామాయణము. 1-16 సందర్భము నవరసని మ్యందియగుచులవుల చెవులజవులు దవుల నిం పొందినందగుగా కూరక యందదుకులుగూర్సు కవితయందంబగునే రఘునాథరాయలు, రామాయణము, 1-17 విబుధలోకంబు శ వ్నితెవ విద్యయనుచుం జదువు వచనార్థ మునను సంశయముగల బె విద్యలకు నెల్ల నుత్తమ విద్య కవిత దాని తెలియుట విశ్శ్వమంతయును గనుట అప్పకవీయము 1-58

కవి సూ క్రిసుభాకరము 189 జననాధా[గణి యాశ్చ రాజ్యమున నిచ్చల్‌ పూజ్యుండానీమ శ్రా సినందాగవ్య్వ్యయుం జేయం డన్ని కడలన్‌ (ోష్టుండు విదాంను.జా యనకన్నం గవిమేటియా సుకవితాయద్య స్పి రా జ్యేనకి మ్మును వాక్యంబు నిజంబు దీనిగని కావ్యంబుల్‌ రచింపందగున్‌

అప్పకవీయము. ]-55 తనరన్‌ వ్యాకరణజ్ఞు దండ్రియనుచుం దర్కజ్ఞునిన్‌ (గాత యం చును మోమాంసకునిన్‌ నపుంసకు-డటంచు నీండి దూరంబునం గనియస్ప అకనింబోలె ఇాందనుని 'వేడ్కంగావ్యలీలా రస డో నిజేచ్చం గవితావధూమణివరించుక్‌ భావగర్భుంబునన్‌ కాణాదంపెద్దన సోమయాజి. ముకుంద విలానమ్ను కనవృత్తైల్‌ గుణముల్‌ గణింపక యలంకారంబులున్‌ రీతులున్‌ ఘనవాక్యార్ధప దార్థ సంగతు లెజుంగన్నేరశే యూర కిం ఫునరగబాబంధికులై ర కొందజు కవుల్‌ “పుర బ్రర్యశోలభ్య తే యనువాక్యంబు (పమాణమ య్యెనిఫుడాహో! చితమిద్ధారుణిన్‌ రేకపల్లి సోమప్ప. రుక్కవతీ పరిణయము* కవితగల్గిన రాజ్యాధికార మేల ? నూరకవి. రామలింగేళ శతకము. 44, కవిశ యనంగ బద్యములు గద్యములున్‌ రచియించుకూనె భా వ విలసనంబు లోకహీత వ_ర్త్వనముం బచరింపంజేసి ఈ న్గవకును నద్ద మెట్లటుల (ంథచమత్క్భృతినేప్పు పెంపునన్‌ (శ్రైవిమల వస్తుతత్త్యమును భాసిలం జేయుటగాక యారయన్‌ పూర్వకవి చాటువు కవితా కన్యకు నలుగురు కవి జనకుండు భట్టుదాది గణుతింపంగా

190 సూ క్రినుధాకరము నవరస రసీకుయ పెనిమిటి యవి'వేకయె తోడంబుట్టువన వేమనృపా ! పూర్వకవి చాటువు. రసములు కావే పాణము లసమాన కవిత్వ కాంత కవనీస్థలిలో రసహీన్నమైన కవితకుం బొసంలించు నలంకృతి శవమునకికు తొడవౌ కం. వీరేశలింగము. సరన్వతి, సుందర బవారసపుష్టి న మందానందంబుబుధుల మదికిడ బేనిన్‌ ఛందో బద్ధంబగు పద బృందాటోపంబు తాం గవిత్యంబగునే కం, వీరేశలింగము. సరస్వతీ. ఒగరు పులుసు విజిగియురు మధురంబగు భ శ్యుమైనకాయ పండుకొలండి కవికవిశయు నక్సై [క్రమముగా హృద్యత గాంచు వృద్ధివయసు గడచు కొలంది పానుగంటి. చూడామణి. వయసు గడచిన కొలందిని వన్నె శెక్కు వస్తువులు కొన్నిగలవీ (ప్రపంచమందు వంటమందులు (దామోసవంబునిట్టి వానిలోనిచెసూ! కవిత్వంబుగూడ పానుగంటి. పద్మిని,

కవి నూ క్రినుధాకరము సర కవితయాంతరసృష్టియాం గానితత్ప మయమునందు. (బత్యకవఘా మహితనస్తు పొళల్ళి మిల్లంగంగావ్యకల్ప నముంజేరు చావ్యానిన దాదిగతులు స్వప్నమునవ లెను పానుగంటి. వన. రాఘ. తలంచినట్లొనరినందగునది కవితనా చెప్పినట్లు వినినం జెలువచెలువ తలచినట్లూానరమిందగునది కవితనా చెప్పినట్లువినమి. జెలువ చిలువ కొక్కొండ. విల్వే, ₹-179 వినుల విందునేయంగల విద్య కవిత్యము తిరుపతివేంకటకవులు. నానారా. శె తయు భ_క్రియుంగలసి గల్లగ జేయు నఖండ మోవమున్‌ కాం. కనకాంజ కవి: తాతి ఏకు అశ త్త స్‌వే త్తకునేది సత్యముగందోంచు నదియె సౌందర్యరూపమె యమరు€ గవికిం జండమార్తాండ 'తేజః (పసారమె గద నిండు చందురు పండువెన్నెలగ మాటు జనమంచివేంఠకటరామయ్య, నవకుసుమాంజలి కవితాదర్శము లలితపద వృాద్య పద్యం బులన కథార్థంబు ఘటితపూర్వా పఫరమె

192 సూ క్తిసుధాకరము కప్‌ యలంతి యలంతి తునియలుగా హల సంధించిన విధంబు నమకంగ వలయున్‌ తిక్కన. నిర్వ. రామాయణము. 1-16 చెప్పందగు కవిత రసముల్‌ చిప్పిల నప్పప్పబళిబళలీయన ; లేదా యెొష్రూడు చెప్పకయుండుట యొప్పునుమోా ! సుకవియెంత యుచితజ్ఞుంకొళో ! మాదయగారిమల్లన. రాజశేఖర చరి(త చెప్పవలెం గప్పురంబులు కుష్పలుగాం బోసినట్లు కుంకుమ పె పె గుప్పిన్మకియ, విరిపొట్లము విప్పినగతి ఘుమ్మనం గవిత్వము సభలన్‌ రఘునాథరాయలు. వాల్మీకిచర్మిత. 1 యతియుంరాసంబు దప్పని యంతమ్మాత్ర మున తన్నును దామెచ్చికొనెడు వానిం బాటిసేతుళ? రసపరిపాటించేలు మాటల. గవిత్వము ఫఘటించు మేటికవులు రఘునాథరాయలు. వాల్మీకిచర్విత్ర. 1 చెవులకు. జవులైై చల్లంగ 6 గవులకుం దవ్లులై నమస్త కావ్యకళా బం ధువులై రససింధువులై యవురాయనం గవితలవని నలరణగవలదా రఘునాఠరాయలు. వాల్మీకిచరిిత. [

కష్ట సూ క్రిసుధాకరము 108 కవతాసతి జీవకళన్‌ (శ వణోత్పనవభామణంబు సలిపెడు నట్లుం డవలెంగాక యొకస్పుడు శవమువ లెన్ని దితవలె. జనదుండంగన్‌ కం. వీరేళలింగము. నరన ఖీ కషకాలము =. .ఘనా ర్విజనించెనేని నీ చుల కడశేగశే నిజ విశుద్ధతం జూడక యొట్టివారలున్‌ తరిగొప్పుల మల్లన చర్మదభాను. 1-84 అమృతమును విషమగు విష్యత్సాప్కియందు అక్ష్మణకవి. సుభాషితములు. 1[.8 కషము లట వచ్చుం ఖైపై న చెడ్డవారికి 'జేటుల్‌ రాసుభ. రామా. *17-- 129 తమ్మిదూలి కొజగాములు చాములుగా దలంచెదన్‌ కూచిమంచి తిమ్మకవి. నీలాసుందరీ పరిణయము. 1-170 కష్టపడుట మంచికార్యం బటంచును శకానిపనుల యందు! గప్రపడకు శం. వీరేశలింగం. నీతిదీపిక, 49 ఒక్క నెలవునంద కన్టములు గాపురముండు నె యెల్హయప్త్లు చిఅకమ క్రి. (ప్రనన్నయాదపము, 1-14 విక్‌

కే9్రక సూక్రినుధాకరము క ఒడలు వంచక బుద్ధి యొదవ 'దెవ్వనికి ఆఅ. నారాయణదాను. వేల్చుమూట. వావును లేమియున్‌ మనుః సంతతికిన్‌ వ్యసనంబులు బలిజేపల్లి లక్ష్మీకాంతకవి. నత్యహరిశ్ళం[ద్రీయము. 17-52 కరిగిననుగాని పసడికి గాంతి రాదు తటఆచిననుగాని పాల జేకురదు వెన్న యొరచిననుగాని మణివైన నొజఆుపురాదు ఇడుములనుగాని నరుని శేర్పడదు కీర్తి బలిజేనల్లి లక్ష్మీకాంతకవి. సత్యహరిశ్ళం్యదియము. 771-108 కష్టసుఖములు ఇడుమ లేని సుఖమించుక కానము అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. అహార్నిశమును నాపదలే సహించిననవి సౌఖ్యములే అన్నమయ్య. అధ్యా. సం్క "తాను కష్టపడిన తగినంత సుఖమిచ్చు వేమన ఆపత్సేంపద లలంతులం (వాపింపవు ఘనులగాని టబైచరాజువేంళటనాథకవి. పంచతం(త్రము, 11-29 కారణములేక చెందవు ధారుణి న"పదలు సంపదలు నిందులనై. యారటపడి స్వేశ్వరు దూజుట నోపషటయుందగదు తోయజ నయనా సారంగు తమ్మయ్య. వైజయంతి. 1-67

కప్ప సూ క్రిసుధాశరము 195 కష్టసుఖము 'అెందు *”(తధారికి నైజమగును వానికింత యడల నేల? కాలగతిని సుఖము కష్టంబువచ్చును ధా(ిగతిని పగలు రాథతి వోలె పానుగంటి. నర్మదాపురుకుక్పీయము. 111 సుకము మిగులహోచ్చి (పకటకష్టంబగు, నదియెతగ్గి కష్ట మగును మజల జనునితనువుకాక ఘనమౌాచు మృతినిచ్చు; నదియెతగ్గి చావు నంద జేయు ఉభయదిశల కష్టముండు సౌఖ్యమునకు, నదియె నడుమంజేరి యగును సుఖము బాధసుఖము నొకటివస్తునై జమునను, గతినిబట్టి భేదకలనకలిగె పానుగంటి. బుద్ధం క్‌ కష్టసుఖముల సీచోచ్చగతులుగలవు, చ(శ్రదండంబునకుం బోలె, సమయమందు నిట్టిమార్పు లనంతమై యెసంగచుండు భావిపరిణామ మెవ్వరు పలుకగలకు దుప్వూరి. కృషీవలుడు. 26 అవనిసుఖములు తణికంబులై నయపుడు కాపురం బుండునే యిక గప్పవితతి ? కష్టమావశ్యకము భె ర్య కలనశెపుడు కూచి నరసింహం. రూపలత, 11-1-49

196 సూ క్రిసుధాకరము కాంతా కాంతాకనకములు కనకము చాటి తేనే ఘనసుఖమున్నది వనితల అవ్వలనే వరవిజ్ఞానమున్నది అన్నమయ్య. అధ్యా, నం బుడిబుడిమాయలం బొరలేటి జేహికి కడవరానిబంధము కాంతలు ఎడపకందుకంశే నెక్కుడైన బంధము కడునాసం బొంలించు కనకము అన్నమయ్య. అధ్యా. నం కాంచనంబుపై న గాంతలపై నను (బహ్మక్రైనబుట్టు రిమ్మ “తెసలు వేమన ధనతరుణుల కాశించుకెల్ల -వెనుకతనువు కలస త్యాగరాజు ధనముజూచినవధూ, జనముగన్లొన్న మనసు మా రబదె యెట్టి మానులకై నం బాణాలశంభుదాసుండు. సారంగధరచరిత. 1 ధనము గలుగకున్న డారిద్య్వదుఃఖంబు ధనముగలిగెనేని జాచవగపు ఉఊారలేకయున్న దర్చకదుఃఖంబు జారగలిగియున్న. దనుపనేడ్పు దా. శ్రీ. దేవిభాగ. -66క బంగారపు భ_క్యర్చృల, కంగజమం(త్రముల శెట్టులదుకును ముదితొ! పొనుగంటి. విప్రనారాయణ

శానును సూక్రిసుధాకరము [197 ధనకాం తా మోహమ్ములు, జనులకు స్వాఫావికములు జగమున నెనండీ ధనకాం తా మోహమ్ములం, గనకుండునా వానిళివునిగా నెన్న 6 దగున్‌, తిరువతివెంకటకవులు. (శ్రవణానందము 111-771 కొమ[కోధములు : ఘనతర(ప్రజ్ఞయను తెప్పగలుగువాండు సంసరణనదిం గడవంగ. జూలుంగాక్‌ కామమును (గోధమును మదిం గలిగి (పజ చించునేని యాకడచుట చిక్కు-వడ దె తిక్కన. భారతము కాంతి, 7.86 శామంబు సెంపునం గడంగు. (గోధంబు ఎజ్జన. భారతము. అరణ్య, 17...288 'కామంబును (గోధంబును, ేమరగ జయింపపలయు నెల్ల విధములన్‌ ధీమహిత యదియసతతి, శ్నేమంకరమైన పథము కృృతబుద్ధు లకున్‌ ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. ₹-109 కామ్మకోధుండు దపంబొనర్చి తే కాళి రథ్నించునో? త్యాగరాజుం కౌమము కాముళ క్రియుడివి'పంగ శక్యమె యొట్టివారికిన్‌ నన్నయ. భారతము. అది, ₹11-59

198 సూ క్రినుధాకరము శామము శానునులులేక లోకులం గామునికెట్లగు మనోవి కారుల: జేయన్‌ గాము కనికరములేకయు,. గామినులను జనులనెట్లు గలివింప

నగున్‌ నన్నెచోడుండు. కు. కం, ₹-18 కామరహీశంబుగా రతి గలదె యెందు నన్నెచోడుండు. క, సం. ₹-రి8ి వలను గలబేని రూజేలవలనుగలిగి, రూపు గలబదేని వలనేల రూపువలను. గలక్రళావతిం గలివించి కలిచియుండె, నేని గామసుఖంబెల్న చవానియదీయ నన్నెచోడు(డు. కు. సం, ₹111-1656 బజంధనములలో నెల్ల. బరమబంధనంబు కామంబు తద్వర్హనమున ళు గ్‌ నాత గి య(భ పటలంబు వాసిన యమృత కిరణ, పూర్ణమండలమును బోలె బొలుచు తిక్కన. భారతము. కాంతి. ౪7-190 శామములు భోగములంబెగు, నేమెలతుక ! నేశతనాజునే చిచ్చుధృతిం గామములం దొజంగు సౌఖ్యము, "నేమెయి సౌఖ్యములు బోలునే యమరంగన్‌ తిక్కన. భార. అనుశాననిక, 17-23 కామరసమునను తృమ్షుండై మనుష్యు డర్షతృష్టూ పరీతాంత రంగుండ్రై న థి ల౯ు థా

బుణా సూ క్రినుభాక రము 199 గొరియ నడివిలో నెల్సెడు కోలుఫులియుం బో లెమృత్యు వాతనిం గొనిపోవుం తిక్కన. భారత. అను. 177-285 సంకల్చంచారయ కామము కేతన. దశకు, కామము హేయము విడువం, గా మదికిని శఠ్య మెట్లుగాకున్న ముము శూమతి వలయుం గలవే, కామవ్యాధికి ముముతలడచిన మందుల్‌ మారన. మార్కం. పు 11[-287 సమధిక భోగంబులచే సమయుం గాయమనునది మృషావాదము ఎజ్జన. హం వం. పూ. భా, 1[1-63 కామోపభోగసుఖములు, వేమాజును బురుముం డనుభ వించుచు నున్నం గామంబు శాంతి. బొందదు భూమధ్యజుండాజ్యవృష్టీ. (ద్రుంగుడు వడునే? పోతన భాగ. 11-581 భఛీమాటవిలోనున్నం గామాంధునిబొదవు బాతకంబులు రాజ గామమున నున్న దూరిత కాముని గల్బుపములంటంగా శంకించున్‌ టై చరాజువేంళటనాథళకవి. పంచతంత్రము. 79 తమియుండ దెల్ల సమయములందున్‌ పింగళిసూరన (ప్రభా, 7-28 ఆధికకామంబు నరులకు( నొజుగాదు విమ్మయ ద్విప. భారత. అము

౨00 సూ క్రిసుధాకరము కాము కువ్షితులై శామంబు నోరుమానవులు అపవారములశెల్ద నాదులుగా చె! పోమన. ద్వివ. భారత. శల్య, తలలుబోకులై న తలపులు బోడులా వేమవ అతివల గామించునట్టి వాశెందు బుతుకాలమనరు కోరిక గ ల్లెనేని వరద. రామా. బాల, కామము ధ్రై ర్యవారణని కామము దుర్షను దు(ష్కియా లతా శామము సత్కిఏయాధృతి విరామము (కోధముఖాది వంచక త్షేవమము నాస్తి కత్వమతి సేమము దుర్వ శ్రీసనాబ్ది రాట్సుధా ధామము సర్వదుష్టగుణధామము దానిం బర్మిగ హింతు శే ధరణిదేవుల రామయమంతి. దశావతారచరి,త. 11 [-97 కాముక పద్ధతి కామికీ నయంబున నొండు దలంపలటోలునే నన్నయ. భారత. అది. 11-215 కామాంధుండు గనునె యర్హ కార్యముచేయన్‌ మల్లికార్జునుడు, లా రా. కిష్కింధ. 476 నిక్కము కృపగలటి శామిసీ మగ్ను లకున్‌ కుమారరుద్రదేవుండు. ఠా. రా. అయోధ్య. 221 కలబె వివేకంబు కామాంధునకును గౌరన. నవనాథ, పుట. 281

శాము సూ క్రిసుధాకరము ల1 కామియైన వారుండు ఘనుండుగాడాయెనా శామిమొన విష్ణు ఘనుండుగాండె? శామిగాక మోతగామిగా. డిలలలోన వేషున శకామిగానివాడు కవిగాడు రవిగాడు శామిగాక మోతగామికాండు వేమన శకామాతురులకు. జీకటి వెన్నెలాయె అన్నమయ్య అనఘ! విరక్తులవై_నం దనయంతలభించు సౌఖ్యతతి వర్జింపం జనదంట, కాము కులకు నచ్చిన మానుదు"ే లభించు (వియ సౌఖ్యంబుల్‌ పోతన భాగ. 112-788 పుడమిం గామాంధచిడ్తుండెవ్వరి వధింప డెటు నసీయండేమిగాండు అల్లసాని పెద్దన. మను. ళ₹1-60 మన్నథా(స్తుకీలా కులత _ప్పచిత్తులకు లత్మ్యుమె తక్కి.ననొష్రూ "లెవ్వియున్‌ తెనాలి రామకృష్ణుండు. పాండు. మాహా, 111-382 శాముకుల్‌్‌ నూతన (ప్రియులుగా ర? సూరన. కళా, 11.248 అతివల యెడల. చాతాపాక్రచింధ గో విజ్ఞాన కే రో యళనుంకు తా నెజుంగంగనీండు న్‌ య్‌ల (గంథాలయం న్న క తిమ్మర్లు. ద్వివ. భార, అది. * | 86 క గ ఫి వ పౌదారా ణన తో

909 సూక్తి సుథాకఠరము కామే మదనార్హులు మిోందటి వోని యెొంతు కే పాపరాజు. ఉ. రా, *1[-999 శామాతురులను భయమును లజ్ర్ఞయు. బొరయవు ధరణిదేవుల రామయమంత్రి. దశావతారచరి(తత. 71-1-68 వేదము లెల్లనుంజదివి 'వెంగలియై సుర తాకళలగామినీ వాదము లాశశ్రయించుం సలపాంసుండు గణ్యుండె పండితుండె దా, శ్రీ. దేవీభాగ. 2-5 16 పడు చుందనము జూరి వాంఛలన్నియు(దీజి యంగపటిమ రగ్గినప్పుడై న గామసరణి నీజుగాక మానదుగానం గామి క్లానమోతుగామి యగును పానుగంటి. కోకిల, 11 గతజల సేతుబంధములుగావొకొ శాముకకోటి ఊమోజనల్‌ ముత్తరాజు నుబ్బారావు, శ్రీళృష్ణతులాభారము. 111 11 -57 వరసతి సురతకళాగమ పరిణతుండగు విటుని౧హాడి పాయదు మజీ డె ప్పరమునం బాసియునెన్నండు నొరుం/గవయదు జున్నుదిన్న యొట్టియబోలెన్‌ నన్నెచోడుండు. కు. నం. 711-160 కార్యకారణములు కారణగుణంబు గార్యమున సంశ్రమించుట గలదకాటబె? శ్రీనా, శృం, నై. 71-175

కార్య సూ క్తిసుధాకరము ౨08 అన్నిటికి. గారణము వారియే లోకుల కెల్తర్యబకృతి కారణము తలయు కారణము తత్ర వేర్తలకును చలము కారణముసంసా

రులకును ఫలము గారణము పరమవేదాంతులకును కలిమికారణము కర్ములకును తనయాత్మకారణము తగిన సుజ్ఞునులకును న అన్నమయ్య. అధ్యా- నం. దుఃఖముదుటయిన తొపమున కుండలజోటు పదిలమగు తొపంబు (వాణసంకటము మదము పెంపునకు దన మనసు కారణము అన్నమయ్య, ఆర్యా, సం, క రార్ట్రనుగుణము కాలము ధర్యానుగుణము చెవము అజ్ఞాన హేతువులాసలు విజ్ఞాన హేతువు విరతళొకటి అన్నమయ్య అధ్యా, సం. కౌర్యగతి కార్యగతుల తెజుంగు కలరూపుసెవ్పిన, నధికముతులు దాని నాదరింతు రల్ప కార్యబుద్ధులగు వారలకునది, విరసకారణంబు నిషమపోలె నన్నయ. భారత. అరణ్య. 1-59 కార్యఫలయబు లెల్ల సద్భావమునన్‌ +, విచారసులభంబులయండడ్రు విచార పారగుల్‌ నన్నయ. భారత. అరణ్య. 11-257 'బెడిదముగం గ త్తి గొడ్డటం బొడువంటబెగిన (మానం జిగురు వొడముం బలుకులం జెడ దునిసినకార్యంబు నిగుడనేరదు విదప నెట్టుంగురువంశ నిధీ ! తిక్కన. భారత, ఉద్యోగ, 1-61

04 సూ క్రిసుధాకరము కార్య శార్యఫలమ'ల యెడం చాన కర్తననుట కడు నెజుంగమి-జువ్వె* ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. *₹-66 సర్వకార్యములొక్క- ఇచవాయనరావు శ్రీనాథ. పలనాటి. పుట. 86 జలముల సేతువు బెడిద పుం బలుకులభీతుండు చెనటిపాడిం జూతిన్‌ జెలిమిరహస్య మొనర్పం, దలపనిపని వెడునిగూఢతర మంతం బున్‌ లై చరాజువేంకనాఠళకవి. పంచత౦ర్మతము. [183 అపరీశ్షితం బకార్యము, సుపరీశ్నీత మభిమతంబు సుమ్మెవ్వ రికిన్‌ బై చరాజువేంకటనాథకవి, పంచతం(క్రము. ౪-8 సగుణనిర్లుణ కార్యముల్‌ సలుపఫునుమళతి్కి సేంతపరిణతిం గడం (బతీవీంపందగును బరుషుకర్మవిపాక౦బు ఫలముదనుక ," పహృదయముదహించు శల్యంబురీతిజగతి లక్ష్మణకవి. సుభాషితములు కొండవిధాన నెవ్వనికి కొండొక కార్యము నె త్తిమోద కూ ర్చుండునొ వానిజీవనము రోతయె యయ్యాది తీరునంతకుక్‌ సెట్టిలక్ష్మీినరసింహం. చిితహరిశ్చం[ద్రీయము. 17 సంకల్పంబులు కార్యరూపమును దాల్చం బోవు నప్పట్ల నా తంకంబుల్‌ పలు తెన్ను లైగదియు శ్రీరా మలింగేశ్వరశతకము

శార్య సూ క్రీసుధాకరము 205 కార్య విచారము ధీరమతియుతులతోడవి, చారముసేయునది మును వివారితపూర్వ (పారబ్ధమైన కార్యము పారముంబొందును విఘాతపదదూరం బై నన్నయ. భారత, అది, 71-104 కార్యవిచారము చిరముగ, కై ర్యముతోనడపవలయుః ద_త్తీత్రింయలం చార్యుండనార్యుడు ఏండని యార్యులు నేయుదురు నిశ్చయమును జిరముగన్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి, 77-288 కాలము చేశము శ క్రియుం ఉాలెస్సగంటెలిసి చేయందగు కార్యమునా, ర్యాలోచనపూర్వకముగ =. ....==. శ్రీధరమల్లెవేంకటరా మకవి. హ్మోత్తరఖండము. 17-98 తనశంత తెలివి కలిగిన దన కార్యముపట్ల6 ఉఊానె శగుదుననుట యొ ప్పనిపని ; 'యోగ్యతగలిగిన తనమి తులనడుగుటొ పూ దగవరిశెందున్‌ తిరువరివేంకటకవులు (క్రవణానందము. 17-56 కార్యహూరత శార్యంబున నార్యులు నిజపయోజనంబు నెజింగింతురు గాని మాటలం (టక టింపరు. శ్రీనాథ. శృం, నై, 12-25

౨06 సూ క్రిసుధాకరము కార్య ఆరయఫలకాముకులగు. వారలు గుణవ్చ్రస కివదలవిడుతు శే శెనాలిరామకృష్ణుండు. పాండు. మాహా [17-232 మందుచేదుచూడకు పెరిగిన తెవులడంగ జూడు రామభ. రామా. *₹ 11-75 కష్టపడునట్టివారు లోకంబుతోడ మొల్లపెట్లరు తమకవ్లములను గూర్చి ఆఅ అ లు వట్టివార లె యజతురు మిట్టిపడుచు గొడ్డుచేదెల కఆపులు గొప్పగా వె శందుకూరి వీరేశలింగం. నీతికధామంజరి. మానసంబున రవులు (గోధానలంబు గానబడకుండ దిగమింగి కార్యవాది సమయమగునప్తు చెలరేగి జగములడల బైటబడందగు నగ్ని పర్వతమువోలె చిలకమర్తి. (పప్రసన్నయాదవము, ₹-86 వేంతలు సరిగాను జేసెదననిపెంపుం జెప్పువారువాని. జేయలేరు చేయువాలెపుడును జెప్పికొనరుగాంచ)ు నజచుచుండు కుక్కు కజణఅవదెచట విక్ర. దే. మ కార్యసాధన ఫలార్థియైనవాండు తశ్ళలాను బంధంబున దోషంబులు పరి కింపం౦ండు నన్నయ. భారత. అది. ₹11-12 కార్యసిద్ధిబొంది శాలంబు చేశంబు నెజీంగి బుద్దిమంతులెల (వొద్దు ర్త ం ది

శార్య నూ క్రిసుధాకరము లి సావాసంబు విడిచి సామాద్యుపాయ వ యుక్రి చేయుదురు యథధోచితముగ. తిక్కన. భారత. అరణ్య. 111--ఏ48 తనియం బండకుండమును గోసికొనంజవి చేబకాదు విత్తుచేటుం గలుంగు బక్వమైనం గొనిన ఫలమించు. జెడదు చీ జంబుగార్యసిద్ధి చందమిట్లు, మూలకరి పుష్పములు గోయువమాడ్కి--బేంటి పువ్వు చేనియంగొనియెడు పోల్కినెదురు గందకుండలగ. గొనునది కార్యఫలము బొగ్గులకుంబోలె మొదలంటం బొడువంజనదు తిక్కన. భారత. ఉద్యోగ. 1[-56, 57 ధర్మము దప్పక నయగతిం గరాగ్ట్రచరణంబు నడపలా ఫలసిద్ధిన్‌ నిర్మలయశమగు శిక్కన. భారత. సౌప్తిక. 1-84

• చాలనళీష్టముల్‌ తనవశంబుగం జేయునయోగ్యుండైన న మ్మేలుదలంచి దానియెడ మిక్కిలి వేడుక నేత నేర్చగుం గాలఫువేంటటకాండు యువకాంత్సున తానుదకంబు మోదటన్‌ 'జేలెకుదృష్టీపె నిలుపు దృష్టియుం జి త్తీము నాదరంబునన్‌ మంచన. కే. బా. చ. 17-105 తనకార్వ్నము కొజ.ై హీనుని యొద్దకునై నం బోంజను మంచనంకే. బా. చ. 11-106

908 సూ క్రినుధాకరము శార్య (పభువుల్‌ (ప్రయోజనా పేతు నొకప్పుడా(శితులకీరె సమంచిత గౌరవోన్న తుల్‌ శ్రీనాథ. హర. 112-989 మనసులో. బుట్టిన మంచితిలంపు లాచరణమునందు అలవికాకున్న జన్ముఫలం బేమి చచ్చు కేమేలు, శ్రీనాథ. పల. భోజనము సేయుమనణగ( దాంబూలగంధ పువ్చములు గొమ్మనలో. (దోసిపోవంజనదు ఇంపుతోడుత నంగీకరింపవలయు. గార్యఫలసిద్ధి కవి యాదికారణములు పిల్లలమజ్జి. శృం. కాకుంచలము 1-180 సీతిపథము దవ్పీ నెజి వేగపడి సేయు నతడు దుఃఖఫలము లనుభవించు. గ్రిందుమోం దెజింగి కృత కార్యుండగు వాండు చేయుకార్య మెల్ల సిదిబొందు ణి మడికిసింగన. పద్మపురాణము. అర్యుల సమ్మతిగా శే కార్యముం బూనంగరాదు కాదనిగ ర్యా డార్యమున. బూనెనేం ద 'శ్కార్యముకా టె కడ తాను గడునార్హుండగున్‌ పు, తిమ్మన. సమీర ₹]1-95 ఒకచో నేలను బవ్వళించు నొకచో నొప్పారుబూసెబ్డపె నొకచో ఛాకములారగించు నొకచో నుత్క్బృష్ట. శాల్యోదనం

కర్మ సూక్రిసుభాకరము 2909 బొకచో బొంతధరించు నొక్కొక తఆిన్‌ యోగ్యాంబర్య కేణి; లె క్య్ఞకు రానీయండు కార్యసాధకుండు దుఃఖంబున్‌ సుఖంబున్‌

మదిన్‌ లక్ష్మణకవి. సుభాషితము, పరుల వేండునట్టు పనిచేయం బనిచినం జెప్పందడవడాని. "జేయు చుందు చేయుపనియు. జూల(కేష్టంబుగానుండు మనసుకుదిరిచేయు మహిమ కతన కం, వీ. పం, నీతిదీపిక. 78 నూజుమాటలాడవచ్చునుగాని యొకమాట నె వేర్చుట దుర్భరముక చా! తిరు. వేంకటకవులు. పాంథవోద్యోగములు. పనుతాౌను (బయత్నముచేతన కావవి బపహాుమనోరథము లున్నంతక్‌ దనగుహా నిదద్రించినహరి ఘనముఖమునం జొచ్చునే మృగ్యప్రవర 'మెటున్‌ వి. దే, వ. రచవలు. కొల్మపభావము కాలోపవాత మనస్కుడు మేలు తెరువు వట్టునెట్లు ? తిక్కన. భారతము. శల్య 11-868 కాల సం(ప్పొప్త మేరికి. గడవవచ్చు లిక్కన. భారతము, శల్య 11-982 లా

10 సూక్రిసుధాకరము కాల లోకము కాలమువేని ట్లాకుల పడుచునికి గాంచి యధికి ధృతిని ధ కు తలా నిరూఢిం గైకొని (తోవంగ వలదె కాలవికృనులన్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి. 111-286 అళుభమునకు శుభమునకును గాలము సూవె కర్త తిక్కన. భారత. శాంతిపర్వము. [7 -4380 చెడు కాలమైన నెన్వరి "దెస నే వికారములు వచ్చునొ నాచన సోమన. ఉ. హ. వం. ₹-కీ5 కలిసివచ్చు వేళ ఘనులౌదు రల్పులే వేమన శకాడైనం జూడవఏీడగు విడగు నెడంగాడు పడును విభవోన్నతుండే శీడొందుం గీడు సెందిన వాండే మేలందుంగగాలవశమునంగా బే పు. తిమ్మన. నమీర. 11-75 =... ఎజిననము మరణము వృద్ధి వఆలు హోనియుం గాలవళశత వచ్చునవి పోమన. ద్విప. భార. కాంతి. 1-18 కాలగతి తప్పి వచ్చిన ఘను డయినను నగ హింపంగం బడుం జుమో సీచు వేత జగములన్నియు వెలిగించు చండకరుండు చిన్నమబ్బులచేత సంఛన్ను డగును చిలకమర్తి. (పవన్నయాదవము

శాల సూ క్రిసుభాకరము వే == అని వార్యంభెన కాలం బె మి క్కిలి యాశ్చర్యములై న మార్పులను గల్లించుంగ దాధారుణిన్‌ చిలకమర్తి. గయోపాథ్యానము మాన్యులొనరింప నేరని మహిత కార్య "మొక్క- యల్సుండె యొడంగార్చు నొక్కు వేళ దువ్వూరిరామిరెడ్డి. సీతావనవానము కింకరుడే రాజగు, రాజె కింకరు డగున్‌ గాలాను కూలంబుగన్‌ బలివేవల్లి, సత్యహరిశ్చంద్రీయము కాలంపుం గతి నెప్పుడేది యెటు భోగ్యం బపూ డప్పాటనౌ బలిజేపల్లి. సత్యహరిశ్చం[్రీయము కౌలము కాలం బొక్క విధంబుననుండక పెక్కు. (ప్రకారము లనుండు భిన్నా వస్థన్‌ నన్నయ. భారతము. ఆరణ్య. 1111-38 34 కాలమడంగించు జనుంగ న్లోలిని గిరిగదెంచు కరణి లోభ(ోధా శీలత్వకామ భయముల॥ చేలు జనుండు గాలనృ్తి "తెజులగు నెలటుంగునే తిక్కన. భారత. శాంతి. 11-444 ధరణి మొదలై న పంచ భూశములకంకె మనసు కంయెను బుద్ధి కంయెను మవాళ్ళే

ల19 నూక్రి సుధాకరము కాల రంబు గాలంబు గాలత _త్వ్వంబు మిగిలి యుండు విభుం డీజ్ఞగంబుల కొడయండతండు తిక్కవ. భారత. కాంతి. 17-197 కళలుం గాష్టలు లోనుగం గల చిదురలం శూర్చుకొనుంచుం గాలంబు జనం బు వడ్డికిచ్చు నాళని వతె నలవడంబొదివి తనకు వళ్యులం జేయున్‌ తిక్కన. భారతము, శాంతి, 1౪7-448 కాలము నెవ్వండు గడిమింగడవల నోపున్‌ భాస్క- రుండు, భాష్కర, రా, అర, ]1-872 కాలమెవ్వరుం దిరుగంగ బెట్ట లేరు విధి (తిప్పులు దప్పి చనంగ 'నేర్చునే అయ్యలార్యడు. భా, రా. యుద్ధ 1870 ఒక్క్‌- నాటి (ప్రపంచము ఒకనాటి వలె రాదు ఒక్క నీమిషమమువలెనొకటి గాదు పొద్దు వొడచేది గొంత పొద్దు గూంశేది కొంత చద్ది గొంత వేండి కొంతచవులు గొంత ఒద్గనే కాలమునుంకు ఉండుండీ దవ్వయి పోవు టి అన్నమయ్య అధ్యా- నంం ముగియదు కాలము ముందరి కింకాం దిగని [ప్రవాహము దిన దిన మిదిగో అన్నమయ్య. అధ్యా, నం. లాలనులగు మానవులను6 గాలము వంచించుు దురవగావాము సుమతీ పోతన. భాగ. 1-85

శాల సూక్తి సుభాకరము 2! కాలమన్నియుం 'జేయుచునుండుం గాలము విచ్శితము దుస్తర వానో మెటివానిక్షిన్‌ 8౬ పోతన. భాగ. జం 177 ఉన్నట్ల యుండంగా దరి కిన్‌ నరులను నావచేర్చు (క్రియ వెసందాం బో కున్నట్ల యుండి కాలం బున్‌ నరులకు వయను(౧బుచ్చి మోసము 'దెచ్చున్‌ అముక్తమాల్యద. 1-9 కాలప ర్యాయంబు గడవ నెవ్వరికి బోలును ? సోమన, ద్విప. కారు అశ్వ. 1-19 శాలము పోవును కడకు మాట నిలుచు - క్షేేతయ. శాలము ఒకఠీతిగా వచ్చునా ఉండి! కే(ఠశ్రయ. కాలమందటికీని. గ_్ర్త్రయాం గాని కాలమునకు నొరుల్‌ కర్తలు గారు వరద. రామా. కిష్కింధ. 878 కాలమెక రీతి నెవనవైన గడుపలగలరె ఆఆ. నారాయణదాను, సావి(శీ చరిత. 28 చవాలుకంట6 గాలంబు శాయగేీలు వలెను (బాతు ఘనతయందలి యాస బాలుకుంట

బ్రాడీ సూక్రి సుధాకరము కాల వృద్ధుక ంటలాలంబు పశ్వెత్తు లేండి రీతి. జావునందలి భీతి వృద్ధుడుంట = పానుగంటి. కల్యా. రాఘ, బైవరూపంబు కాలంబు చానిశపుడు లోటు గలుగదు మనబుద్ధిలోటు చాని యందునారోపణము సేయుచుందుము తల దిరుగువమూనిసి యిల యొుల్లందిరుగు ననండె పానుగంటి. సారంగరర,. 1 సర్వ పరిమాణ కలన పేస్త మెన కాలమున కొండు పరిమాణ లీల కలబె? పానుగంటి. పాదుక. ₹ 11 కాలమా నీదు మాహాత గ్‌ వ్రగరిమ చాట ధిరను సాధ్యంబె జీవనధారులకును పానుగంటి. సారంగధర. 1 కాలము గడచుట నైజం జీలీలల నైనం గడచు పీరులకు సము "జ్వేల వ్యసనమ్ముల గుణ శఇాలుకకున్‌ హరికథా (పసంగ వశమునన్‌ శ్రిపురాన తమ్మయడదొర. దేవీభాగవతము కాని కాలమునకు తారహారము విమవ్యాళమై కణచు ఠి దు. రామిరెడ్డి, సితావనవాసము. ౪ కిష్టజీవితు కన్నీటి కాల్వవై నం గాలచ్మక్రము నిలువదు......

శాల సూ క్రిసుధాకరము 215 ఛారుణీ పాల పాలనా దండమునకు వలచి యాగదయ,..... దు. రామిరెడ్డి. వనకుమారి, 17-44 శకానలేము కాలపు మర (మేను సీవ్ర ఆ జిలుంగు (వాత చదువ సాధ్యంబె మనకు "తెరవెనుక నేను సీవను పొరపుగలదు ఆవిభేదము తెరయె త్త నంతరించు దు రామిరెడ్డి, పానళొల బలవంతులు తెగుదురు దు ర్చలులు జయముంగొండు కాలవళశమున తని కెళ్ళ (ప్రకాశశాస్త్రి. శ్రీకృష్ణురాయబారము కాలము: కర్మము: కాలమెంటలె నాగద్దు కర్ధుములు 'వేవేలు అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. కాలపాళాను వరియె కర్శఫలము వాన్‌ యా (య్‌ లనుభవించక తీరునా మనుజునకును దా. (శ్ర, చేవీభాగ. [17-461 శాలము గర్శంబు గడవలగల కే మనుజుల్‌ క్ష తిరుపతి వెంకట కవులు. పాండవవిజయము కాలయాపన కాలయాపన సేయంగాదు నిశ్చియముపై గర్హవ్యమగునట్టి కార్యమునకు శ్రీనా. శృం. నై ష7-17

216 సూ క్రిసుధాకరము శాల జేయ లేక పోదునా యని జూగును శయు వాయడు పనిని చేయ లేండు అ. నారాయణదాసు, నూరుగంటి* తనకుంగీడు ఘటించు నట్టి పనికిం దానెమ్ముయిం గాలయా పనముంజేయుట మేలు వరిహగిరి కొం(డాజు జగన్నాయక శతకము కావ్యము పరం సువర్మ బంధ మృదు భావము గప్గియు లోను చూడగా. జొరపగు చిత్ర రూపమును బోలెన సత్కవి కావ్యమిమ్మహిన్‌ బరంగు సువర్ణ బంధ మృదు భావ విశేషము లొపూ టెల్వులన్‌ సరియగు రత్నప్యుతికయు సత్కవికావ్యము నొక). రూపమై నన్నెచోడుండు. కు. సం, 1-87 అక్క్ళాజమై మహోర్స్‌ నివహంబు సదు క్తులు మెచ్చంజూచినన్‌ (గుకి్రాదమైన సత్యబ్భృాతియగుర్పగుంగా కిలంజీకు లావుకం (దొకిానయట్లు నోరంగొలందుల్‌ పురికొల్పంగనందు లోననొ క్కాక్కయు సక్కనై నంగృతియుం గృతియందు కె వానిమెత్తు రే నన్నెచోడుండు. కు. సం, క. 38 పూనినరీతి వానితలంపుల్‌ వడిం (చాసములుం జలంబునం చానగిలంగ నీడ్చి యొక పద్గముంగూర్చంగ వచ్చుంగాక యా ఖ్యాన కళథానుకూలముగం గావ్యముంజెప్పవశంబె సస్నమె కానంగ జల్లి నేయునది క క్టైడు పుట్టము నేయనేర్చునే ! కొజవిగోపరాజు, సింహాననద్వాతింశిక, 1-20 నానుళ్ళును శృంగారము నానావిధవృత్త వర్ణనలు సంపూర్ణం

కవి సూ క్రిసుభాకరము ౮ [క ఖై నిల్చిన క అతి సత్క్సృతిం గానుతియింతురు గజా సుఠవు లెయ్యెడలన్‌ (పొథకవి మల్లన. రుక్మాంగద చరిత. పీఠిక. 25 సౌరభ్యంబును బంధచాతురి తగన్‌ శయ్యాచమ త్కార శృం గారంబున్‌ వివిధార్థముల్‌ సరససాంగత్యంబు నానాకళా పారీణల్వము మంజువాగ్విభ వమున్‌ వాంఛాలకీతిన్‌ దగన్‌ వారట్త్రీయును బోలె నొప్పవలదా వర్మింపం 'గావ్యంబిలన్‌ (్రొథశవి మల్లన. రుక్మాంగద లోకో _త్తరగుణ పుణ్య శ్లోకకథా మధురి మభురశుభవాజ్ఞయ ర 'త్నాకల్చ్పంబగు కావ్యం బాకల్పంబగుం గృ తార్థండగు కవివరుండున్‌ ఖ్రైరవకవి. శ్రీరంగమాహాత్య్మమ స్తసంతానములలో. (బశ స్తిగాంచి ఖిలము గాకుండునది ఢా(తిగ్భతియ పెద్దన. మను. పీఠిక. 14 "వేదంబుల్‌ నృపశాసనంబులు సుహృద్విజ్ఞాపనంబు ల్పురా ణాది (గ్రంథము లంగనాజన విలాసాలాపలీలా సమ (పాదుర్భావములౌొర కావ్యములు క_ర్తవ్యోప బేశ (క్రియా వాద (ప్యకియనెన్న( గావ్యమహిమ ల్వర్జ్మింపంగా శక్యమే భట్టుమూర్ధి. కావ్యాలంకార సంగ్రహము. 1-25 పరమజ్ఞాన లతౌాలవాలము జగ్యశ్చఖ్యాతి విఖ్యాత సా గర చంద్రోదయ మిష్టసంఘుటన శీఖాదివ్య భేనూ తృ మం ౭గ

918 స్తూక్తిసు ధాకరము కవి బురు .కార్చణ్య ద శానిశాదినముఖం బుబ్వేల నిర్వాణ భ ళీ వ్యరసాస్వాద రసాయనంబనిన. గావ్యం బెన్న సామాన్యమే భట్టుమూర్తి. శ్రావ్యాలంకార సంగహము. 1-28 శీవల కల్పనా కథలు కృతిమ రత్నము లాద్యసత్కథ ల్వావిరిపుట్టు రత్నము లవారిత సత్కవికల్పనా విభూ పావవా పూర్వ వృత్తములు సానలందీరిన జాతిరత్న ముల్‌ రామరాజభూషణుడు. వను. 1-19 భావం బెక్కడ లేక వృత్త నియమాపాయంబుం జంతింప కెం -దేవర్సించి పరార్‌ వంచనలచేదీవించి మూర్ధాళి సం ఛావింపం గుకవి (ప్రణీత కృతి సామాన్యాకృతింబూని పై పై వన్నెల్బచరింప జానిందిలకింపంబోరు ధీరో_త్తమ్ముల్‌ రాషురాజభూషణుండు. వను. 1-11 కేన సోక నోరు తీయన యగు రీతి తోడ నర్‌ మెల్లం దోంచకుండ గూఢ శబ్దములను గూర్చిన కావ్యంబు మూగ చెవిటి వారి ముచ్చటరయ మొల్ల. రామా. 1-16 ధర్శములలోన ను త్తమ ధర్థ్జము కావ్యము నిజంబు ధర నెవ్వని "కా ధర్మము చేకులు నతండు ను ధర్మను వసియించు. బెక్కు.దై వత యుగముల్‌ అప్పకవీయము, 11-126 నిలివి కెక్కడ నచటనె నిలిచియుండు నగహోరాది సంతతు లరసిచూడ

కవి సూ క్రిసుధాకరము 219 నవియు గృతి ముఖ రచనచే నఖిలదిశల నెగడుంగావునం గావ్యమన్ని టికి దొడవు అస్పకవీయము, 11-128 తనకు హీ తార్థము "లెతీగిం చు నఘంబులడంచు ధనము శోభనము యశం బును గూర్చు నఖలసురలన్‌ గనంబడంగాం జేయు నెపుడుంగావ్యము కవికిన్‌ అప్పకవీయము. [1-131 ఇల స్త సంతతుల లో పల .గావ్యముదక్కు చేవభవన వనాదుల్‌ ఖలములగు.-గొన్ని వర్ష 0 బులకని చంపువు రచించి భోజుంజెజటుకన్‌ అప్పుకవీయము. [-187 గుడి వడును నూయిపూడును వడినీళ్ళకుం 'జెజటువు 'చెగును వనమిలఖలమా చెడనిది పద్యము సుమ్మి కుడి యెడమలు చూడకన్న గువ్వల చిన్నా! గువ్వలచెన్న ళతళము. 110 తల్లి కడుపున బొడమని తనయగాదె కృతి" కొక్కొండ. బిల్వే, 1-10 (పకటితమగు డాంకనె కృతికర్త ధనము పిదప నద్ది సారవిదుల ధనము

990 సూ క్రిసుథాకరము కీడు కన్నె యయిన కాంత కన్న వారలసొమ్ము “పెండ్తియైన విదపగబియుని సొమ్ము జయంతి రామయ్య చంపూరామాయణము, అపశారిక -. -.=.అపూర్వ కావ్యసృష్టి అమరతం గూర్చుంగర్తకు నాశితునకు దువ్వూరి రామిరెడ్డి, నలజారమ్మ, పీఠిక శావ్యములు మానవులపాలి కల్పలతలు నా. కృ, రావు. ([గంథాలయ సూక్తులు. ₹-8 సరసులగు పండితుల విమర్శనము లెల్ల గడచినటి కద నిర్దుష్ట కావ్యమగును బలిజేపల్లి లక్ష్మీ కాంతకవి. సత్యహరిశ్చం[ద్రీయము కీడు అంతిపురము చుట్టజీకం 'బెంతయుంగీడు తిక్కన. భారతము, విరాట, 1-181 తొడిబడ నొకకీడు దొడరిన చోటం దడవు నేయక డాని. దవ్చింప వలబె తిమ్మయ, ద్విప. భా. ఆది. 1-68 భు_క్రి వధూజనర క్రి ని(్రాసక్తి అగ్గలంబై నం గీడావహిల్లు మారకవి. రామలింగేళ శతకము. 76

కీడు సూ క్రి నుధాకరము వివ తమ్ములు సద్భృవామ్ములు సుత (ప్రకరమ్ములు సొమ్ములిష్ట వ ర్లమ్ములు వై భవమ్ములు జగము లొ (గమ్ముల "'నెమీ నుండి పా పమ్మనిశ 'మ్మొనర్చుట నెపమ్ముుగం గీడగు పిండిప్రోలు లక్ష్మణకవి. లంకావిజయము పరువంబు కలిమి, దొరతన మరయమి యనునట్టి ఏనియందొోకం డెకంే పొరయించు ననర్ధము నాం బరగినచో నాల్లు చెప్పవలయునె చెపుమూ ! చిన్నయనూరి. నీతిచం(ద్రిక జాగుసేయు వాని. బరికింప కిడుముల కి జెడు వానిమెచ్చు 'వడంగు చెడును అ. నారాయణదాసు. నూరుగంటి. 7 లొంగళాని వాని లొంగింపంజేయంగం బూనునట్టివాండు తానె చెడును అ. నారాయణదాను, నూరుగంటి. 10 తనకు మించినట్టి చాని నిల్లాలుగం 'జేసిఫొనెడువాండు ఇట్టబొందు అ. నారాయణదాను. నూరుగంటి. 91 తన్ను లొంగంజేయు దారి యొక్కనికిండా మష్వుకొన్నవాండు ముప్పు జెందు అ. నారాయణదాను. నూరుగంటి. 22 కొత్తనే స్తకానిం గుక్తైుటుంగక నమ్మి యిరవునిచ్చువారు చెజుపుంగొంద్రు ఆఅ. నారాయణదాను, నూరుగంటి. 57

928 సూ క్రిసుధాకరము కీర్తి పొటు పజెడు మంచివానితో నెగసక్కె మాడువాండు తుదకు గీడుంబొందు ఆ, నారాయణదాను. నూరుగంటి. 69 అంతరు వెజింగికొనియుం. దనంతంబోక గోటు చూపెడు వాండు దా జేటుబొందు అ. నారాయణదాను. నూరుగంటి. 78 చేయవలయుదాని చేయక తా మానం బూనునట్టివాండు మోసపోవు అ. నారాయణదాను, నూరుగంటి. 76 లలనలకు స్వేచ్చ గృహమేధులకు బుణంబు గత్తులకు రదుష్పు హోనికిం గాణములు కాళ్ళకూరి మధు వేవ. 71-65 కీర్తి అణాతొ నిత్యమయిన ధనము నిర్మల క్లీర్హియ నన్నయ. భారతము. అది. 77-81 కీర్తి నిలుపుటయ కా జె జనులకు జన్న ఫలంబు నన్నయ. భారతము, అది. 7112-90 కీర్తి లేని వానికిని జీవనయు ని రర్ధకంబ చూవె యవని మూంద నన్నయ. భారతము. అది. ౪111-80 ఇలయ _ర్మి యెంత కాలము గలిగి (ప్రవర్తిల్లె నంత కాలయిను ని

కీర్తి సూ క్షిసుధాకరము వ౨ిశ్రీ త్యుల కాలెకీ ర్రిగలపు ణ్యులు క్ట రి విహీనుం జెందునుం బూజ్యుండే ? నవ్నయ. భారతము. ఆది, 7111-81 ధరణి బొగడిత. యెంచాంకం బరలఏ నంత కాలమును బుణ్య లోకంబు గల్లునండు తిక్కన. భారతము ఊద్యోగ, 11-67 వెదక వలదె చిరతర కీర్తిన్‌ తిక్కన. భారతం ఉద్యోగ, 17=18 తనకు. దనయులకు సతులకు జననీ జనకులకు బంధు జనులకు. గీ డొం దని తెరవునం గీర్హి. గొనం జనుగా కందటబును జెడు యశం బేమిటికిన్‌ ఎజ్జన, భారతము* అరణ్య, భ0-268 క్రీ ర్షియయిచ్చుం బుణ్యగతిం గ ర్హియతల్లియుంబో లెం (బోచుసన త్కీ రియ యూయువున్‌ సిరియుం గీ ర్రివిపనుండచూ శవంబు ఎజ్జన. భారతము. అరణ్య. ౪ [1-29 దివి ముట్టి ధరణి యంతట నివిడి మెజటయు చుండు నెవ్వని యశోరమ య టీ విశిష్ట చర్మితుడు య త్సవ రాపురుషుండునా!. (బకాశత నొందున్‌ ఎజ్జన. భారతము. ఆరణ్య. ౪11-454 అ(ధువంళై న మల భాండమైన బేవా మనఘయన్యోప కా రార్థమై వ్యయించి (పవిమలంబు' గల్పాంతర (ధువమునైన శీ రి కాయంబుం గెకొంట కార్తి యేల శ్రీనా- హర, 1-80

ఫ్రవళ్ల సూ క్రిసుధాకరము శీర్తి (బతుకు లస్థిరములు పడుట సిద్ధంబు సంపదల్ని లువవు జలబుద్భుదములు సత్కీ- ర్పియొక్కటి సమయ బెన్నటికి శ్రీనా. పల.వీచ మెజసి యుపకార మొనరింప మేలు వచ్చు. గీడు వచ్చు మనంబులో నోడ వలదు వాండు చేసిన ధర్మంబు వానిగాచుం గ్‌ ర్తి యొకటి చాల దే కేవలంబు శ్రీనా. కాశీ 11-107 యశో విహీనులు జీవనృతులు పిల్ల, పివ, జైమి. 17-41 ఇచ్చెడు వానికి రణమున. జొచ్చిన వానికిని గాక సురుచిర కీర్తుల్‌ వచ్చునె పందకు లోఖికి పృష్ఫగిరి, తిమ్మన. చాటువు తా సంపాదించి చేసిన ధర్మానంగబ్లును కీర్తి ళ్‌ రామదాను చర్విత. సిరిగలనాడె మానవుం డశేమ జగద్విదితంబు గాయ సు స్థిరతరమైన కీర్తులను జెందుట మేలగు కూచిమంచి తిమ్మకవి. శివవీలా విలాసము, 1 కీర్తి యుపార్డింపు మెపుడు కృత పుణ్యుండ వై శ్రీధరమల్లె వెంకటరాయకవి. _(బహ్మోత్తరఖండము. ౪1-94

కుకప్‌ సూ క్రిసుభాకరము లివర్‌ (బతుకునందు గడింప వలసిన బెల్ల మానిసి శెంతయు స్మంచి వేరొకకె క అ. సారాయణదాను. వేల్పు మాట. ఎవ్వరు కవీ సంశ్తాఘ్యులొ యివ్వసుమతి వారె బుట్టు వెనసిన వారల్‌ సువ్వెమది కీర్తి నిత్యులు శొక్కొంండ, చిల్వే. [₹-128 తుచృ మగు రాజ్య కుటికి ? స్వచ్చంబగు యశము లేని సౌఖ్యము ఖభునమే? తిరుపతి నేంకటకపులు, పొండపం వరకీర్తిం జనువారు చచ్చియును 'చావం బోవ ెప్పట్టునన్‌ శ్రీపాద. బొబ్బిలివిజయము కీరి అపకీరి న! అనాలో క్రీ రియు నపక్షీర్తియు జనులకు స్వర్గనరక నిమిత్తంబులు నన్న య. భారతము. ఆది. 7711-80 సత్కీర్తి వేగమే సరవి నశించు అపకీర్హి జగముల నధికమై యుండు శ్రీనా. పల, వీ. చం కుకవి పలుకులపొందు లేక రస భంగము సేయుచుం(బాతవడ్డ మా టలందమ నేర్పు చూపి యొకటన్‌ హృదయంబలరింప లేక యే ఫొలమును గాని యట్టి శమముం దమ మెచ్చుగ లోకమెల్ల న వ్వులం బొరయం జరించు కుకవుల్‌ ధరదుర్విటు లట్లదూడగన్‌ తిక్కన నిర్వచనోత్తర రామాయణము. 1-9 20

న్‌ సూ క్రిసుధాక్‌ రిము కుకవి వెస వసుధా స్థలంబునం గవఏం[దులు గొందజు జేమువీ. మషీ రసము మనఃకటాహకుహర౦ంబులనించి కలంచి జిహ్వకా శిసలయ తూలికంగాని లిఖంతురు కబ్బము లెస్సలా మహా వ్యసనముతో నిజానన వియత్తల తాళ ఫలాశ ేఖలన్‌ శ్రీనా, ఖీమఖండము, 1-13 ఒదుగుచు లక్షణ మెటుంగక్‌ ఫొదుకుచు. (బౌసంబు వడియుంగూడక మోందుల వెదకుచు. బదసంధులు బెడ నదకుచు వెడకవిత చెప్పనతండుంగవియే భరవకవి, కవిగజాంకుశము కుకవి (ప్రణీత కృతి కృ[తిమరత్నము లక్ష్మణకవి. రామ, 1-7 కూడదనంగను గవితలగూర్చి బలీమిం గుమతులకు నిచ్చు వాండోక్క కూళసుమ్ము తిమ్మకవి. కుక్కటేశ్వర శతకము. శీ$ కుకవి గణము లేకున్న సుకవికి ఖ్యాతిగల టె? త్యాగరాజు మొదలి. విద్వత్కర్ణామృతము అనిశంబు గూఢవర్హనమునేరిచి కోశసంచయంబులం బరీ శ్నీంచు చుండి సుగుణాశ్రయములగుచును సువర్దమయంబులగుచును దన రారు నట్టివృ త్త రత్న హోరములం (బయత్నపూర్వకముగ ఖండించి యితరులు గాంచకుండ' గను విరూపంబుగ ఘటియించుచు నభేద్యముగ నర్థమును గూర్చి మోసమనక

కుపు సూ క్రిసుభాకరము లి (వీడ యించుకయును లేళ్ల విజ్ఞప్‌ంగు గాకవులు తలహోయం దస్కరులు గాన నిట్టి దుష్టచర్మితుల నెన్న ండేనిం జేరనంగీకరింతు శే సారమతులు తని కెళ్ల పకాళశాస్త్ర. నిశ్శంకవంశము. 1-6 కుప్పుతుడు తనయుండు తల్లిదర్శడ్రులు పనిచిన పనిసేయంజేని పలుశిదలోం. జే కొనంజేని వాండు తనయుం డసంబడునే వితృధనమున కర్మ్యుండగునే నన్నయ. భారత. ఆది, 17.109 పుత్తుండు పుట్టమి మేలు కు పుత్తుండుం జనించు కంకె. బురుషునకును దు మ్సుత్తుండు దహించు నిజా రి (తాగ్నిని దండ్రి మనము శేయును బగలున్‌ మారన. మార్కం.పు, ₹-268 స్వర్గ్షముననున్న వీతృ మాతృవంశ పాత్ర గణము నెల్నను బవు నరకములందోచు నఖిల బంధులకపకార మాచరించు దుస్సుతుండు వానిజన '్రంబు దుస్పహంబు మారన. మార్కం వు, ₹-264 కొడుకు తండిమాటంగొనక యూర నడచునేని వాండు కడిందిదాయ ఎజ్జన, నృ, వు. [౧7-26

998 సూ క్రిసుధాకరము కఫు కుపుుతత్వంబు కంక నప్తుత్రత్వంబు మేలు శ్రీనా. కాశీ 17-110 తల్లిదం(డ్రిమోంద -దయలేని ఫాత్రుండు 14 పుట్టనేమి? వాండు గిట్టనేమి! ఫుట్టలోని ఇెదలు పట్టవా గిట్టవా వేమన గుణవిహీనుడై న కొడుకుచే నాపద దనకకున్నె తల్లి దండ్రులకును అనంత భోజరాజీయము. 7-82

• ==. -కుపుత్తు)ని గని పరితాపంబుంబొందు కంశును ధరలో ననపత్యుండగు టొప్పును పోతన భాగ. 1౪-404 ఇెల్తుబడి గలిగి యెవ్వండు తల్లికిందం[డికిని చేవహాధనముల వృత్తుల్‌ ఇెల్లింపండట్టి క్టుండు (ల్లదుండామిోంద నాత్మ పలలాళి యగున్‌ పోతన. కాగ. మ.1890 తనయుండు జనియించి తల్లి దండ్రులను ననుపమంబగు భక్షి నరయకుంచనను దనయుండె! యాతండు తల్లి యావనముం గొనలాని తెగజూచు గొడ్డలి గాక సింగన. ద్వివ, భాగ, (శ్రీలాలిత్యము నిత్యళుద్ధియు గుణే కేకంబునున్లల్లి యు జ్వేలస్ఫూ్రిదలిర్చు తండ్రియను నబ్ధిన్‌ జందుడై తోచినన్‌

కుల సూక్రిసుధాకరము వపం బోలుంగాక భవాదృళుం డితరుండై పుణ్యంబులన్‌ 'వాసినన్‌ సాల(గామ ఖనిన్‌ జనించునెగ దా జాత్యల్ప పాపాణముల్‌ తెనాలిరామకృష్ణుండు. పాండురంగ. తండ్రికి మాజొడ్డు తనయుందు సకలదుః ఖములకు హేతువు గాంజె తలం చింతలపూడి యెల్గనార్యుండు. కామా. 1111-48 కడలి మూర్థుండయిన పుత్తుగనుట కంక మరణ మే మేలు సూడంగ మానవునకు దా. శ, దేవిలాగ. 111-205 కులకౌంత పాపంబు లేని కులసతిం గోపంబునం గుదిల పటుచు కుత్సితునకు: ద్‌ శ్పాపంబులు బవాుతరపరి కాపంబీవాపరములందుందరికొల్పు ఎజ్జన. హం నం, 12-84 పతియేమి నేరని పని చేసిన స మృ్మతినుండుట ధర్మము కులసతికిన్‌ క దినవహి ఆహోబలకవి. గరుడాచలము. 8€ కులకాంతల్‌ పతిసేయు చనేరముల శగ్గుల్పట్టి పల్తార్తుే ? చెంగల్వ కాళకవి. రాజగోపాలవిలాసము. 1111-16 వెలకాంత లెంద ఇెననుం యా గులకాంతకు సాటి రారు గువ్వలచెన్న శతకము

880 సూ క్రిసుధాకరము కుల కు లధర్మము ఎల్లధర్భంబులకంకెంగులంబు నిలుపుటయ మిక్కిలి ధర శ్రంబు నన్నయ. భారత. అది. 17-252 ఒప్పకున్నను నాత్మ కులో ర్త కర్థ మూర్థ్వ్వగతిం 'జేర్చు. బరథర్శ మొప్పెనేని నార్యజనములు కిల్చిషమండు దాని గాన నడుపుము నిజవంశ కర్శము- క్‌ తిక్కన. భారత. శాంతి. 1-27 తనకులధర ్రము విడువక మనుట పరము ధర్మమం్మడు మాన్యులు ఎజ్జన, భారత. ఆరణ్య. 7-07 ఒప్పెడునది మొనను గడు నొప్పుని యది మొన నిజకులోచిత పథముం దప్పందగ దండ్రు' ఛార్జ్మికుం లప్పని నిజభాగ్యవిపితమని యుండందగున్‌ ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. ₹-64 తన కులోచిత మెన ధర్మ మార్గమున మనిన వా( డిహపరమాన్యుం వై యుండు గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. అయో. 157 తనకుల ధర్ధుంబు తప్పక నడీచి ఘనమెన హపైరణ గలుగంగ వలయు సోమన. ద్విప, అరణ్య. 81

ళుల సూ కిసుధాకరము జ! గర్చిత మె మొనను స్వజూతి కర్శమెఫుడు వదలంగూడదుగా టె యెన్వారలకును గ కందుకూరి. అఖి. శా. కులవిహిత ధర్శము న్శాను కొనలరాదు / "ఆ. నారాయణదాను. యకఠార్థరామాయణము, 194 కులపాంసను(డు (పల్సదుండైన యొక్క కుల పాంసను చేసిన చానం దత్కులం 'బెల్లను దూషీతంబగుట యేమి యపూర్వము నన్నయ. భారత, అది. 11.129 కులమునకు నఖిలలోకం బులకు నపాయంబుసేయు పురుపాధము ని మ్ముల దూమీంచి జగంబును గులమును రక్షించు టుఆబె నన్నయ. భారత, అది. 7-11] సత్కులము. శాలింపంగవక్టింప రాబె దుష్టాత్మకునీచునినొక్క రుని తిక్కన, భారత, ఉద్యో. 111-878 కులనాశము నేసినం ద త్కుూుల ధర్ధుములడంగు నష్ట్రకుల ధర్ములకుం గలుగును దుస్సంకరము తిక్కన భారత. భీష్మ. 1=187 కులపాంసనుండై న మయొకనిం ద్యజించి కులంబు రశ్నీంచుట సీతియ కచా శ్రీనా, కాశీ, [77-110

వీరి నూక్తిసుధాకరము కుల కులములోన నొక్క గుణహీనుండుండినం గులము చెడును వాని గుణము వలన శెలమి6 జెజకునందు నెన్ను పుట్టినరీతి వేమన మంచి కులమున హౌవి జనించె నేని వాంటె చెడులగాని చెడు మెట్లు వంశ మెల్ల 1 చెట్టునను నొక్క 'చెడుకాయపుక్టైనేని నదియె వెడుంగాని చెట్టు పొాడగుట యెట్లు ? కాళ్ళకూరి నారాయణరావు. చి తాభ్యుదయము కులము కులము చేంతబట్టి గుంభించ నేటికి పొదులున్న చోటం (బ్రబలు విత్తు లేటి కులము లింక నెక్కడి ద్విజులయా వేమన జూతి నీతి వేణు జనం బదొక్కటి అరయ. దిండ్లు వేజె యాంకలొకటి పసుల చన్నె వేజు పాలెల్ల నొక్కను వేమన జూతిభేద మెంచి జన శ్రంబు "తెలియక ముకక్తి6 గానలేరు మూర్థజనులు జాతు లెంచజేల 'జన '్రంబు "తెలియరో వేమన కులము హెచ్చు తగ్గు గొడవలు పనిలేదు పౌనుజబాతమయ్యె సకల కులము

కుల సూ క్రిసుధాకరము లిత్రిలి జాతులందు మిగుల నే జూతియెక్కువో ఎలుక లేక తిరుగ నేమిఫలము ఎఆుకగలుగువాడె పావ్చ్చైన కులజుండు వేమన ం.ంలేనదు వర్ణము కాధితమగు నేని వెలుకబాజు ఘనుండున్‌ తినాలి రామకృష్ణుడు. పాండు. 17-85 కుల మేల దాంగను గోవు చెప్పినను తిమ్మయ. ద్విప. భార. అది. 7-290 తపము దమము నన్న చానంబు (బహ వి ట్‌ తత్త్వము తిలీశ్ష మఖము శమము నెచట నమరనుండు నదిమహోకుల మగునవి లేక్రయున్న కులము కాకులంబు భవానీశకవి. ధర్మ. 11-25 వెలివిద్య లెన్ని యైనను గులవిద్యకు సాటిరావు కుంభిని లోనన్‌ పట్టాభిరామకవి, గువ్వలచెన్నశతకము. ఎవ్వనె నను గుర్తింపంగ రాని యన్వయము వింతంగాంచు యా అని జనమంచి శేషాదిశర్మ. కౌమారికా ఖండము కొనండి చ్చెడున్లాని కొలమున్న వాండు | ఆ. నారాయణదాను, వేల్చుమాట. 59 సీకొలంబు పరువు నిలంబెట్టుకొనుము నీవారి పరువెల్ల నీటం గల్బకుము అ. వారాయణదాను. వేల్చుమాట, 14 త

న సూ క్రిసుధాకరము కృత మంచి చెడ్డలు మనుజులందున ఎంళి చూడగ రెండు కులములు మంచి యన్నది మాలమొతే నూలనే నగుదున్‌ గురుజొడ. ముత్యాలసరాలు నాకులమెది యో యెజుగ నామతీ మెయ్యది యో యటుంగగా 0౧ లేక దశాబ్బముల్‌ గడచె లేళ్ళది యేళ్ళది రాళ్ళే కులం చా కులమే మదీయము నరాళ్ళికి లేని విరాళి గుండెకున్‌ డాకల వానిలో గలదు దాశరథీ కరుణా పయోనిధీ దాశరథీ శతకము. కులము గుణము కులము కన్న మిగుల గుణమె (ప్రధానంబు వేమన కులములో నొశండు గుణవంతుండుండె నా కులము వెలయు నాని గుణముచేత వెలయు వనములోన మలయజంబున్నట్లు వేమన కులమెంచంలగగా నేల గుణమె కారణము దూదేకుల నీద్దయ్య- కాలజ్ఞాన తత్త్వము కృతఘ్నత విశ్వసించిన వారికిం దనకు( గుదువం బెట్టిన వారికి నెగ్గుసేయుట కడుం బాపంబు నన్నయ. భారత. అరణ్య, 111-385

సూ క్రిసుధాకరము 2రేర్‌ ఒకరునిచేతి (పోపును దదున్నతి ప్రాపునుగాంచి యెల్ల వెం టకును గొజంత లేక పొగడందగు సంపదనొంది యట్టి డా తకుం దుదింీడు నేసిన కృతిఘ్నుని వీనుగునైన రోంత పు ట్ర్‌ కబళింపం గుక్కలు నొడంబడు నే కురువంశ వర్ధనా తిక్కనం భారత= ఉద్యో. 11-77 భ్రూణ హ త్యాదులగు పాపములకు నవధి గలదుగాని కృతఘ్న్నుని కలుపషమునకు లేదునిమృ్భృతి ఎజ్జన. హం పం, 7111-68 ఉపకృతుండై యుపకారికి నుపకారంచిచ్చం జేయకుండు కృతఘ్నుం డపగతుండై నం దశ్శ్యాత పరీతామిషమముం దినవు(క వ్యాదములున్‌ మల్లికార్డునుండు. భారా. కీిష్కింధం శీ5 మతిదలంప నవచోభగ్న(వతునకును సురాపునకు నిరంత రమును ని మృతి గలదు గాని తగ నిష్కృతి లేదు కృతభ్ను బుద్ధికిని మల్లికార్జునుడు, భారా. కిష్కింధ 475 తనకొక యాషద వచ్చిన గనికరమున దానింబాపి కాచిన యష్వు ణ్యునకుం దుదిం గీడొనరిం పనెచూ నాం గృతఘ్ను-జెన్ని భంగులనై నన్‌ జక్కన. వ్మికమార్క. 1111-90 ఆపద చక్కంబెట్టి తన యక్క-జి లెల్లను దీర్చి యెయ్యెడం 'శ్రాపయినట్టి కార్యముల పట్టున నిర్వహణంబొనర్సలా

226 సూ క్రిసుధాకరము కృత నోవితనున్ఫరించిన బుధో_త్తము నొప్పరికించు నమ్ముహా పావికి నెన్ని జన్మముల 'బౌయు నొకో క్రిమిక్రీట జనముల్‌ న జక్కన. వికమార్క. ₹-152 పడుచునిచ్చునతని పద్య మిచ్చినవాని గడుపు చల్లంజేసి ఘనతనిడంగ నడవ నేరండతండు నాలి ముచ్చేగదా వేమన తన్ను మోచిన చోటం దగవక్సై పెట్టి మిన్నక సురిగిన మెత్తులే జనులు గౌరన. హరిశ్చం్మద్ర. 11-474 "“నెలకొను చుట్టరికంబును 'జెలిశకారము మునుఫుం దనకుంజేసిన మేలుం దలపక యొగ్గులు వలిశెడు ములుచలకడ నుండి లేని వోాసమువచ్చున్‌ పొన్నికంటి తెలగన. యయాతి చరితము. 1-91 ఇలంగల పాపసంఘములకెందును నిమృృతి గల్లుం గాని మేల్‌ దలంపని పాపకర్ముని కృతఘ్ను తకున్‌ మజీలేవు నిమృృతుల్‌ చెంగల్వ కాళకవి. రాజగోపాలవిలానము. ₹--£2 తన్ను రశ్షించిన దాతపై గపట మెన్ను వారికి. గల్ల విహపరోన్న తులు విమ్మయ, ద్విప. భారత. ఉద్యోగ. 1-20 ఒరులచేం దనకు మే లొదవిన మేలు మజుచినట్టి కృతఘ్ను మాంసర_క్తములు నంటంలగ రాత్ససులైన రోయుదురు పరద. రామా. కిష్కింధ. 418

కృతఘ్నుండని రోయక సరి చేసుక చనునే మాటాడ ధరణిదేవుల రామయమంతి. దశావతారచరి్యత 11-4లిత అన్నమిచ్చినవాని ఆలి నిచ్చినవాని అసహసించుట హాని ఓ కూనలమ్మా కూనలమ్మ పదాలు ఉర్విపాపంబులన్నియు నొక్క చిప్పం గుప్పగాలబోసి వేశొక్క చిప్పలోప లను గృతఘ్నతేం బెట్టి తూచినను ముంటి మొనకృతఘ్నుగే (పకళానేమొగ్గుగాబె పానుగంటి. పూర్ణిమ, £ (దోహమ్మాది యొజ్డ పట్టున జయమ్మ గునే “షా 1. తి తగునేకృతఘ్ను తల్‌ ? తిరుపతి వెంకటకవులు. పాండవోద్యోగోము యావనమ, 'స్రంతేయును జూజలాడి నట్టి కితవునకు వారసతి యెడంగేరడంబు వ్యాధి కుదిరిన వానికి వైద్యు పట్ల వెగటు తామాయ వలసిన నిత్త మడుగ వేంకటరామకృష్ణ కవులు, విశ్వగుణాదర్శము చేదు వస్తువులందు ముసిండి యెట్లా భయదవివు సర్పములం (దాచు పొమ దెట్లా పాప పాలిగ్భతఘ్న తా పాపమట్లు కూచీ సరసింహం, పనవాపి

ల్రిలిర్రి సూ క్రిసుధాకరము కత కృతజ్ఞత కృత మెజుంగుట పుణ్యముస న్ధుతిదానికి సమము నేంతమధ్యము మజీత త్కృృతమునక గ్గలముగ సత్కృృతి నేయుట యుత్తమంబు కృత బుద్ధులకున్‌ నన్నయ. భారత. అది. ₹1-249 ఎందుంగుడిచిన చోటికి నెగ్గు సేయ శెట్టి దుర్దనులై నను నెలుక విడిచి నన్నయ. భారత. అరణ్య 111-890 నిలిపిన వానికి నిక్కంబు గాణ వెలయ నాపదమొన విడిపింపవలయు తీమ్మయ. ద్వివ. భారత, విరాట, 111-88 గారవంబున మేలుగావించి నట్టి వారిని మన్నింపు సోమన. ద్విప. భారత. ఆశ్రమ. 1-8 ఒరులొనరించిన మేలును గరువంబున మజువరాదు కలలో నె నన్‌ కం. వీ. పం, శుద్ధా. భార, 111-560 కృతికర్త -- కృతిభర్త మణివలన6 గంకణమును గంక్‌ణము వలన మణియును (బబకాశమగు నట్లు మది-దలంప సుకవి వలన నసాయకుండు నాయకుని వలన సుకవియు. (సిద్ధి గాంతురు సకల దిశల అప్పకవి. ఆప్పకవీయము, 1-4!

కృతి సూ క్రిసుధాకరము ౨89 కృతిపతిత్వము గురువున కిష్ట్రదె వ మునకుం బతికిం గృతి చెప్పి పుణ్యమున్‌ వరమును చేజముంబడయవచ్చు జగంబుల నిశ్చయంబు నన్నెచోడుండు. కు. నం, క=ఫ్‌1 శ్నీతిమాద సప్త్పసంతతు లతిరయమున నిలుహసరుల కబ్చిన ఫలముల్‌ గ ్రతినాయకునకుం గలుగును మతిందలపలో జగతిల్భుతియె మౌాన్యంబు హరిభట్టు. మత్స్య. ₹-1వకి చాలరసాలసాల నవపల్లవ కోమల కావ్యకన్యకన్‌ గూళలకిచ్చి యప్పడుపుంహాడు భుజించుటకం క సత్కవుల్‌ హలికులై ననేమి గహనాంతరనీమలం గందమూల కౌ ద్రాలికులైన నేమి నిజదార సుతోదరపోవ ణార్థమై పోతన. భాగం కృతికన్య యలంకృత గుణ వతి సాభ్మిపాయ దోమవర్ణితమైనం బతిమెచ్చునతేయ ధనపతి హితుం డైశ్వగ్యశాలి ఆునియు నరయన్‌! లబ్ద తనికెళ్ల (ప్రకాశశాస్ర్రి. ప్రొక్సుర రాజకుమారాభ్యుదయము. 1-9 సప్పసంతానములలో. (బశ ్సస్తమెన కృతిలభించుట యేచాల గీ ర్తికరము తనికెళ్ల (వకాశళా ప్రి. నిళ్శంకవంశము. 11-11

2940 సూ క్రిసుధాక రము శప కృపణత అడలోని లేమిం బొట్టు పొఆలయ్యును ధీకుండొకానొకపూడున్‌ విడిచి చరింపండ్యగ పదవిం గృపణుం డసమాన నంపద౦ బొడవయి యుండియుం దడయం బోండది యొవ్వరి కేదిమార్లమా నడవడి వారొకింత విడనాడరుగా గడ లేరు నంతకున్‌ జైచరాజు వేంకటనాథకవి. పంచతం[త్రము. 11-166 కృృపణునకు వ్యయము తుదకు నెక్కు-వగునింత 'మెప్పులేదు పై పెచ్చుగ బెప్పులగును పానుగంటి కల్యా. రాఘ, కి కషి తనయందు తన్ను 'లెస్సగం గనుటం గడచిన సుఖంబు గలుగదు లోకం బున నెందు దానిక య్యెడు వినుతౌాపానమునకు విసువమి వలయున్‌ తిక్కన. భారత. 11-212 పాటుపడినట్టి వారికిం జేటులేదు అ, నారాయణదొను. నూరుగంటి, 55 తగురాజు గలిగినం గరిసనంపు. జీవసముంబోల దొండొక జీవనంబు మంచన. కేయూరబాహుచరిత. 111-809 నృపుల పదవాల కేఖల ఇ్రల్లమాభు జాగవాల శేఖలే మూలమనుచుం గోటి కొండలుగ ఛాన్యరాసుఖ పండపేట సుజనభజనై క విఖ్యాతి ఛూ(ద్రజాతి శ్రీకృష్ణ -అము క్తమాల్యద. 11-86

కవీ సూ క్రిసుఛాకరము లిశ్రీల్సే సషీవలుండు సల్లెయెల్లయె సరగ (ప్రపంచనీమ పయ యొకరృయె రమణీయ వి([గహంబు బంగరుం బ-ట పొలముళలే భాగ్యనిధులు అనుదిన పరిశ్రమ మె మగమగును నీకు దువ్వూరి. కృషీవలుడు ఉడి తిన్నను లేక పస్తున్నలాని యాసచేయవు పరుల క ప్రార్టితంబు నాశ లెత్త్సల సీపంపకరుగు నతిథి తినక (తావక పోయిన దినములేదు దువ్యూరి. కృషీవలుడు (వొద్దు వొడిచిన దాదిగార్గబొద్లు (గుంకు ర. ౧0 వజఆకు గష్టింతు వే గాని యిరుగుపొరుగు నౌరి సంపద్నికై యూను(హారంలబోవ "దెంత్‌ నిర శల మోయి సీ హృదయకళిక దువ్వూరి, కృషీవలుడు దెనికావశ్యకమ్ముల దచాంటిపోవ 'వెగుక అెక్కలు రాని సీయిచ్చ లెపుడుం బె రుపచ్చలె యవధిగా6 (చాంకుచుండు నీ విచారము నూహయు నిపుణతయును దువ్వూరి. కృషీవలుడు సెరికా నీవు భారత క్ష్యూతలాత్మ గౌరవ పవ్మితమూ ర్తివి భూరమణివి త్రై

వం సూ క్రిసుధాకరము ర్‌ొండె ఛారుణీపతి పాలన దండ మెపుడు నీహూులంబు కన్నను (గూర్ధ నీయమగు నె? దువ్వూరి. కృషీవలుడు కొండెము కొండెగాడు జగడమాడు చుండు. జూడీలకో రెపు సాధుజనులమిోరి బాధపెట్టు యముడుతప్ప వెరతురందరు వానికి వేమవ 'వేడుచున్న యక్షైవినయంబు జూపుచు గోతదింపుసుము 2 కెండెగాడు వేమన జట్టుదారులొగుని చాడీలు విని విడం బడీీన వారి కెల్ల నికమమనచ్చు అ. నారాయణదాను. నూరుగంటి ఓర్వలేమితోడ నొరులపై గొంజెంబు చెవ్పి చెజచువాండు ముషూంబొందు ఆ. నారాయణదాసు. నూరుగంటి. ఇాడీ మాటల నొకరి పె సాహసమున 'బెట్లకుండిన జూల్‌ గుహల్‌ గటినకు లి 469 ౧౧ వరదరాజ కతకము, 64 కోవనుడు చుంబనము నేయంగరకువంగం జొచ్చు. తాచు చెవులు నిక్కించు. దన్న నెంచిన హయంబు

కోపము సూక్రిసుధాకరము లి సాపడలగోనున్న మొసలి బావృముల వీడుచుం గొట్టుటకు ముందు నవ్వును కోపనుండూ పానుగంటి. పూర్ణిమ మిక్కుటపుం గోపమునగగిందు మోందు. జూడ కనపరాధుల హింసించునట్టిలదెన వానిసిరియును సంపద వాసి చెడును శ్రీపాద. శ్రీకృష్ణభారతము. అరణ్య. ₹11-80 కోపము శోధమ తపవముం జెజుచును (ోధమ యణిమాదులై న గుణముల బౌఫపుం (గోధమ ధర (శీయలకు జాధయగుం (గ్రోధిగాం దపస్వికిజన్నే నన్నయ. భారతము. ఆది, 11-174 మతి మజచి యవి స్తీర్ర భం (ప్రతిజ్ఞండగు వానికోప పటు దవాన మని ర్లతమయి వడి నరణి సము క్ధిత దహానమపోలె నాత్మ దేహము నేర్చున్‌ నన్నయ. భారతము. అది, 711-148 అలయక నిమి_త్తీజంబగు నలుకను శ్త్సమియించి శాంతుండగు పురువుం డీ ముల రశ్షింపంగ నోపునె పొలుపుగ ధర్మార్ధ కామములు సమములుగాన్‌ నన్నయ, భారతము. ఆది. ₹11- 146

లశ సూ క్రిసుధాకరము కోపము (శోధ వర్ణితుండు గుజుకొని 'తేజంబుడాల్చు నన్నయ, భారతము. అరణ్య. 11-222 తనమగిం బుట్టిన కోపము తనుంజెజబుపును గాని యొదిరి డాంజెజుపునె ఫు టిన యిలుండలననలము లు రు మును జెజబుచునె యితర సదనముల కోపంబు పాపహేతువు కోపము చుర్గతిక నూంతి కోపమె పగవాం జేపారంగ భకునకుం నోపముః డాయిట్టునయ్య] కోపవిదూ రా లేకుండును కోపం బధ వాకలిగినం బూరిచిచ్చు వడువున పాజుం గాశగయునె సద్భక్తువి యాకోపము శమము పెరుగ కోపంబు పెరిగి శాంతత రూపణచుంగరి న్స కొక్కరూపగునది ధ ర్మాపాదికి నతి శాంతత కోపము బరిమూర్చు భక్రి గుణికి మహాతా గ నిండిన మనమున. గోపం బుండిన నెడగలదె భ్‌ కి కుండణగ గరిసెన్‌ నిండితిఫుడుండు నెడంయబుల ఖండమునకుంగల టె చోట ఖండిత చరితా పా. సోమన. అనుభవసారము 125, 26, £7, 28, 91

(శోధంబున వై ర మెంతయును బెరుంగు ఎజ్జన భారతము. అరణ్య. 17-288 అలుక మనంబునం గదిగి నాతండు దాను నెజుంగం డొఢ్గచేం "దెలియండు కార్యతంములు తిక్కన. భారతము. ఫౌపిక. 1-76 తన కోపమె తన శత్రువు బద్దెన. సుమతి. 50 కోఫులు గురువధ కోడరు కోపులు పరనింద సేయగొంకరు కోపం చశాపదలశెల్ళ్ల మూలము కోపము పాపంబు పొత్తు మల్లికార్జునుండు. భా. రా, సుందర. 498 కోపమే తాపము నుండీ తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. నం, కోపమునను ఘనత కొంచెమెపోవును కోపమునను మిగుల నోడుజెందు కోపమడచెనేని గోరిక లీడేు వేమన కోపమునను (బతుకు కొంచెమై పోవును కోపమునను గుణము కొటజుతపడును కోపమునను నరక కూపము జెందును వేమన ==. చలమునం (బబలుం గనోపంబు (పాపించుం గోపంబు పాపంపుం బొత్తుం సాపంబు నరక కూపమునకు. దెరువు గౌరన. హరిశ్చంద్ర 11-808

ల( సూ క్రినుధాకరము కోపము చీద కోపమెందు. బెదవుల చేటు సూరన. కళా. 1-80 కోపము గల్గిన చోటన పాపము వర్రిల్లుం బౌప పరులకుం గోప వ్యాపారంబులె తోంచును నోపము పాపంబు నొక్క కుదురై నడచున్‌ వెన్నెలకంటి సూరన. వి. పు, 1-19 ఫీమంతులకు. గృ పాదృష్టియుక్తులకుల నోమల యశులకు గుణవిశాలురకుం జారు నిర్శుల ధర్మ చరితు లైనట్టి భూరి "తేజులకు నెప్పుడుం గోప మేల] బాలసర, ద్విప. భార, నభా. 1-5 కీలీ అలుక మనంబున నధికమౌా నతండు ఎలమి తోడుత నేమి యెటులగండు ధాత్రి సోమన. ద్విప. భార, సౌప్తిక. + శ్రోధి యొరుం దను నెజులగండు (శోధము బలవద్విరోధి (క్రోధి యకార్యా రాధనపరుండగు. గావునం (గోధము విడువందగు శుభమునోరు జనంబుల్‌ భవానీశ కవి. ధర్మ 17-19 ఫలయుక్తృమగునె దురా(గ్రహంబు లక్ష్మణకవి. రామేశ్వర. 111-4ళీ కోప (పసాద భావము భూపతులకు నైజగుణము బుధజను నెడలం

కోపము సూ క్రి సుధాశరము విథ? గోపము పుట్టిన నెంతటి భూపాలుండైనం జెడు నభోమణి తనయా శివరామ కవి సానందోపాఖ్యానము కనలీ కోపీించినం గార్యంబుగాదు పినయెల్లయ. కాటమకాజు కథ చిటుకు మన్నను గిన్న చెందు న ద్చోట నెటు సమకూరు నే యింతి కోరికలు చెయ్యూరు చెంగల్వరాయకవి. నుందరేశ్వరవిలానము,. త్వరపడి చీటికి మాటికి6 బొరయందగ దలుక ఉజానం బొదవును జేటుల్‌ కం.వీ, శు, భార సంగ [2-5 పాపం బెటులణోని నరుపై 6 గోపము పడరాదు డా శ్రీ, దేవీభాగ. ₹112.890 కోపము విచిత్ర రూపము కోపమునకుం గనులుం గర్హములును దయాకలన లేవు సర్వమును గబళింపంగం జూలు నోరొ కలడె యజగరమునకు వలెగలదు గాబె పానుగంటి, రాధాకృష్ణ అధిక నాగ మసూయచేనకట వికట మైనం (బకట కోపముగాగ నగును గాటె కొలదియాకోప మనునయములను బోవు పెదహోపము వానిచే వృద్దినందు ద ధ్‌ పోనుగంటి. రాధాకృష్ణ

వెత్తర్ర సూ క్రిసుధాకరము క్రోర్రిక్ర క్రోవియెన జనవంచితు.డై నరుండందు కష్టముల్‌ శీపాద. (శీకృష్ణభారతము. ఆరణ:. 11-50 అగ్నీ లేక కోపంబు బేహమును గాల్చు గోప మెడలిన మేలైన గుణము నిలుచు వరదరాజశతకము. ర0 కోపంబునకుంగన్ను లేపట్ల లేవు నీతి పదములు. 11-108 కోరిక విచారము గోర్కికిగాని వావియే తిక్కన. భారతము. విరాట. 11-260 అడియాస కోరికలు అదుకునండా. కా జడిగొన్న గుక్కిళ్ళు చవిగొన్నయండాక ఒడలోముటలు మోహముడుగు నంచాకా చేకొన్న కోరినలు చేరు నంచాంకా దొరతోనములన్ని యును దొరసినంచాంకా తా. అన్నమయ్య. ఆధ్యా-సం కచ్చమిాడ యాస కనకంబుపై యాస లేనివాడు పుడమి లేని వాడు కలిగానేని యతడు గానంగ రాడయా వేమన +... అవని పతుల కధికధనవంతులకు గాంత్షలగ్గలములు రామపరంగపరాజు. సాంబోపాథ్యానము

కూర సూ క్రిసుభాకరము విక్ర (ొవ్వాడీ కోళర్కెను కొనసాగనీకు కోరిక్రళం కు నీకున్సగ లేదు అ. నారాయణదాను. వేల్పుమాట. కోర్కు-లుడుప లం జూలనికువుతి కర శి మాచరింపకయున్న సన్నా స్టీసీయగునె? తనికెళ్ల (వకాశశొన్తీ. వేదాంత సిద్ధాంత (ప్రకాశము, కీఫ్‌ కౌత్రుకము కాతుకము కాలయాపనాతుమము గాదు త్రీనా. శశీ 7 318 కుతుకము లేనట్టివారి కూటము లేలా? కాం. క. జీవయ్యాత. 17- 800 కూరకర్ముండు చుట్టములలోన నొప్పమి వుట్టినప్తూ డడ్డవడి వారితోడ( నొట్లాడియెన చాన యుడుపంగంజొరకున్న వానిం శూర కర్ముండని చెప్పుదురు కర కాండవిదులు

• తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 117849 (శూరులగు జనులు (పత్యుప కారంబుల నెందు సేయకయ సుజనులపై సొరోవింతురు తప్పులు మంచన, కేయూరబాహుచరిత్ర, 111.79 (కూరక ర్ము (బతుకు చోరుల పాతాను వేమన త్రి

ల0 సూ క్రినుధాకరము తత్రియ సార ఘనసార ముఖ సం స్కారంబుల లకునమశుభ గంధము: బోలెం (గూరుండు (తి వాసర రచి 'తారాధన విధుల వీడువండాత్న (పకృతిన్‌ బైచలాజు వెంకటనాథకవి. పంచతం,తము. 1 $9”7 (ూరకి ర్శము సేయు కుచ్చితుంణెల్ల వారలవే నపవాదయంబు నొందు వరద. రాసా. అరణ్య. 96 (శూరకర్చులకుం దయ దూరము కద

• ఆ. నారాయణదాసు. సావిత్రీ చరిత క్షత్రియ ధర్మము శ్మతులనాజి నోర్చుటయు సర్వభయంబులం బాందకుండలా - ఛాథతింబర్మిగహించి యుచితస్థితిం గాచుటయుం (చియంబుతో చాతుల కర్థమిాగియును (ాహ్మణ పూజయుంజువ్వె యుత్తమ శ్యత్రియ ధర్మముల్‌ సుగతి కారణముల్‌ విపులార్జ మూలముల్‌
• నన్నయ. భారత ఆరణ్య, 1-247 చొయము దలకొని సంగర ఛాతికి నే తెంచి గుములు దండ్రులు దము ల్‌ పుత్తులనంగల దె తొడరి పోరన వలయున్‌ తిక్కన. భారత. భీష్మ. 111-216 రాచూలికి నుచితంబగు నాభారము గాటె రణమునందరుల( బెగం

క్షత్రియ సూ క్రిసుధాకరము 2గ్‌1 జూచుచు. దిరుగని నడపున జీచి యవమర లోకమునరకు నేగుట తరుణి తిక్కన. భారత. (దోణ. 11- 822 త్మ్యతియ కాంత పుత్తకుని: గాంచుట వాండతి లోక వీరుండై ఛా(తిం (బనిద్ధి శక్కూటకు తిక్కనం భారత- (రోణ. 12-325 తుత్తియునికు శస్త్రుధారణం పార్త శాఇర తణార్థంబు గాదె మారన, మార్కం. పు, 7111-1165 క్షి తిపుల కరిజయము ధనో న్న్‌ియుం (బజానీతిర క్షణము ధర శంబుల్‌ =... భాయలు, అము. 11-85 సళ్ద (త్రియులకు లైతవంబు కీడు రాయలు. అము 11-62 ౨4 = మతాచార సం పన్ను లను దగవానె తమపోటు. దమశళి వాకొనంగ పరద. రామా. అరణ్య. న! దుష్టశిక్షణము సంతుప్టి.గాం జేసి శిష్ట రత్తుణమును 'జేయంగ లేని త్షతియులకు నేల సక్కీ-ర్హి కలుగు సోమన. ద్విపం భారా శల్య, [1-64 -వేటలు గీటలున్‌ జముని ఏటికి బాటలు రాచపాడికిన్‌ జీటులు గాక మౌార్తు *ఇఇద,జిందణవందజవో రొదన్‌ బేసల్‌ బీంటలు వాజంగా ననికి. బెండ్సికిబోయిన యట్లపోవ లెన్‌ వత్సవాయి వేంకటనీలా(దివాజు. చాటువు

వగల సూ క్రిసుధాకరము త్రీ విహిళే కర్శంబు త్షత్తియ వఏీఠులకు స మిత్తు చేయుట వారు నిమిత్త మాత్రు లగుటయే గానిస్వయముగా నంతయుభగ వంతుండే చేయుచుండు (ధువంబుగాలగ పెట్టి లక్ష్మీనరసింహము. (పభానుకావవిమోచనము. ₹1_ 120 త్ష్మత్రియులు ఉత్తమ తతకులజులు చి త్తగించి యాదరింతురు కరుణతో నార్వరవము పిల్ల, పీన ళృం.కా. 111.97 (వావ్మాణో త్తము గృహములపజ్జం జేరు భూమి వరునకు శక్రైతవిస్ఫూ ర్తితగ్గు నందువై (బావ్మాణుని "వేవమవధరించు త్స్యతవరునకు వేజేది శాంతికంకె పానుగంటి. పూర్ణిమ, శ్షమ తృమలేని తపసి తపమును (గైమత్తు సంపదయు ధర (1 బావ్యూ వభుళా జ్యము భిన్న కుంభమున తో యము లట్టుల యధ్రువంబులగు నివియెల్లన్‌ నన్నయ. భారతము. ఆది. 11-175 నిత్యశ్షమాన్వితుండయిన వానికి భృత్యులు వెజవక యవమానంబు నేయుదురు నన్నయ. భారతము. ఆరణ్య, 11-218

తమ సూ క్రిసుభాశరము లకి వతమగల వానికి6 బృథ్వీ సమునకు నిత్యంబు విజయ సంసిద్ధియగున్‌ త్సమిమైన వాని భుజవి (శమము కడున్‌ వెలయు సర్వకార్యతుమమై నన్నయ భారత. అరణ్య. క-223 వేదంబులు యజ్ఞంబులు జశౌ-చంబును సత్యంబును విద్యయు ధర్మువు సచరాచరంబయిన జగమంతీయు శమ యంద నిలిచినవ్‌ నన్నయ. భారత. అరణ్య. 11-224 "తేజః (భవంబులై న యమర్ష చాఠ్నీణ్య శౌర్య శీఘ్రత్వంబులను నాలుగు గుణంబులు శమావంతునంద ఏరళ్సవంతంబులగు నన్నయ. భారత. అరణ్య. 11-224 తపస్సారధ్యాయ యజ్ఞక_రృలయు (బహ్మావిదులయుం బడయుపుణ్యగ తులు తమావంతులు వడయుదురు గ్‌నన్నయ. భారత. అంణ్యు, 1-౭౭౫ అనూనక్షమయ కడు వెటయు తొడను ఉ గమరూపముగోరువారు చాల్తురు దానిన్‌ తిక్కన. తారత. ఉద్యో, 11-40 తమమేలగునై న నతితుమ దైన్యము 'బెచ్చు లిక్కన భారత. శాంతి- 11-18

రిర్ధత్తీ సూ క్తిసుధాకరము తమ తమయును దమమును సత్యము న మేయమహిమాస్పదంబులనవిందుము థ్‌ రములం దెల్లను నభివ ర్ష్యములవి వ్యాద్గంిథి భేదన (ప్రాఢంబుల్‌ తిక్కన. భారత, కాంతి. 7-వ్‌కీత శమయె సత్యంబును శత్షమయొ శీలంబు తమయె తపంబును శత్షమయె కీర్తి యును క్షమయొ ధర్భంబును శత్షమయొ లోకంబు నమరంగ రశ్నించు గోనబుద్దారెడ్డి, రంగ. రామా. బాల. 38 త్సోమయ జనుల కాభరణము త్షమయ కీర్తి తమయ ధర్మంబు తమయ సజ్జన గుణంబు తమయ యజ్జ్ఞంబు తమయ మోశ్సంబు తమ్షమయ సకల చానంబు క్షమయందె జగము నిలుచు మల్లికార్థునుడు. భాన్కంర రామా, బాల. 827 విపులత మాజలంబుల నుపళమ మొందింతు 'రాక్యులు త్తమ బుద్ధిన్‌ మల్లికా. భా. రా. నుందర, 499 నిండ్‌న కోపములకు నెపములు గలిగి తే దండినోలలలని యాతంజే ధీరుండు అన్నమయ్య. అధ్యా. నం, సూదుల వంటి మాటలు సారిదిం జెవిసోంకి తే వాదులు పెట్టు కొననివాండే చేవుండు అన్నమయ్య. అధ్యా, సం-

షమ సూ_క్రిసుధాకరము చ్‌ తమ గలిగిన సిరిగలుగును తమ గలిగిన వాణి గలుగు పోతన. భాగ. 12-465 కొటి దిట నేన గటి మాటాడిన లు రి ఉడా లు నూరకున్న యట్టి యోర్మికాడు వాంజె పరమ శివుండు వేమన. తుమగలట్టి యతడు సాధువై శోభించు వేసునం ఓర్పు లేనట్టి వారలకొరుల యశము విన్నకొలద్‌ని జంపొాందు వెజ్లి తెవులు జాని పరిహోకమునకు నై పూన కెపుడు తమఘనంబును జూటిం్యతు ధరణి వేమన, తమక వచంబు, ఏ. ల. కవి. సుభా తము బలము శకి జనులకు త్షృమయె బలం బం్మడు మిగుల శదక్తులక్రై నన్‌ తమ లోక వళీకరమగు తమకు నసాధ్యంబు లేదు తమ గలుగవలెన్‌ భాస్కరాచార్యులు, వైశ్యపురాణము,. (కోధంబు విడనాడికొని 'తాల్మినుందు సాధువ్రలకు. గాక సౌఖ్యంబు గలదె పరద. రామా. సుందర, 184

వ్‌ సూ క్రిసుధాకరము శమ శమయ డానంబును సత్వంబు విద్యయు ధర్భంబు నర్ధంబు దపసులకును తమయె తపమును బరలోక సం్యగహంబు శమయె బంధులు మిత్రులు తమయెతొడవు భవానీశకవి. ధర్మ, 11-240 తల్లి దండ్రియు గురుండు నందనుండు వి(సుం జాచరించిన యపరాధ మది సహింఫు శిధర మల్లె వెంకటరామ కవి. (బ్రహ్మోత్తరఖండము. శే స98 చాలంగ గీడగు నపుడును డఉాలిమియే పూనవలయు: దప్ప కానన్‌ మేలిమి చెందును మానిసి కం. వీ. శు. భార. సంగ. 1110-47 ఓర్చి మోందు తెలిసి యుంజెడు వానికిం గలుగు చిక్కు_తుదకుం. గలులబోదు అ. నారాయణదాసు. నూరుగంటి. ఓర్చిన నీకు లో టొదవబెన్న టికి ఆ. నారాయణదాను. వేల్పుమాట. యశము వచ్చిన నుప్పొంగి యపయశంబు వచ్చినప్పుడు దై న్యంబు వడయందగునె యన్ని యమభవింపంగవలె నలుగు గనక 'యోూప్పవంటిది నరునికింగొటి లేదు పానుగంటి. చూడామణీ- జనుండద్భృష్టముం బౌసిన సమయమందు నలజడిని బొంది తనదు బాధలను ద్విగుణ

ఖలు సూక్రిసుధాకరము ల్‌? ములుగ నొనరించు కొనక యోర్పును వహించ వలెననుచు క్షాన వాసిష్టు పంక్రి గాటె పానుగంటి. పాదుక, వెడుగు వేజటోక చెకుగు చే నుడుపనెంతు వేని యింకొక దుమ్కృృతింబృధ్నిజొన్చు దందుచే శ్రాంతినే యది యడంచి వైచు నంచు బుద్ధుండు (ప్రజకు బోధించినాడు పానుగంటి. రాతిస్త౦0భము-* ఖలుని సంపద ఎవ్గండు నిసర్ల కఠినుం 'డెవ్వండు సన్ఫార్ల రోధి యీన్హ్య్యా పసుండ్రై యెన్వండు దన కధికనిళోం జివ్యకుం జేసాచు వాని సిరులధువముల్‌ శ్రీనా. కాశీ, 12-99 అ్యప యోజనమభివృద్ధి నతిశయిల్లు న,పయోజన మడలపం గాలాంతరమున నకట యీార్ష్య్యాగ హా (గస్తుండై న యట్టి ఖలుని సంపద విధవ చన్నులను బోలె శ్రీనా, కాశీ, 12104 ఒక మంచి వలువతోనే అల్పునికి ధర నైశ్వర్యము వచ్చితే అరద రాతిరి గొడుగు బట్టు కొన్నట్లు క్షేతయ. 83

౨8 సూ క్రిసుధాకరము ఖురా వెరతుకయ్య దుష్టు విభవమునకు వేమన మజియు నన్యాయపరుల సంపవ భివృద్ధి నిలువకప్రూడయణంగు సందియము లేదు తగనవశ్యాయసి క్త గ్యాత్రములంజెందు నివము వై శాఖ సూర్యచే నింకునట్లు భవానీశ కవి. ధర్మ. 17-158 ధరణి. బరను నిక్ఫష్ణుని దండనున్న ధనము వృధయగు శేరికింబనికి రాక తిమ్మకవి. కుక్కుటేశ్వర శతకము దుమ్సరుండై.. ధర్మమువీడు మూనవుమహైశ్వర్యంబులీ భూమికిన్‌ బరువై గట్టిపునాదిలిని యిలు "శేవంగూలు నొక్కువము తీన్‌ చిలకమర్తి. వసన్నయాదవము ఖురాను వి[గహారాధనంబుల విడువ వలయు 'జేవునైదు కాలముల. బార్థి ౦పవలయు జనులమిత జానములచేత దనుసనలయు నెనర నవమమాసమునం బస్తుండవలయు' గొలంతందూనికన్నమముగ సలుపవలయు వడ్డినొనుకోర్కి బొ_త్తిగ వదల వలయు విశ్ర, దే. వ్కో గతము గత కాలము మేలు వచ్చుకాలము కంకున్‌ నన్నయ. భారతము. అది ఇట168ి

గయ్యా సూ క్రిను ధాకరము వ్‌9ి గత వృత్తములకు వగవం గత మేమి తిక్కన, భారతము. [దోణ. 17-227 “మిగుల జేసిన పని కింత. జింతింప నేల గౌరన. హరిశ్చంద్ర. 1.204 మించిపోయిన పసికింత మిడుకు వేల వేమన గతీ వేదవిహూతి విధుల నాదరించుట యూర్థ శ్‌ గతికిందెరువు విధులంగడిచి యెందు నాలోంబడిన వాని లోగడ చేయుట యధమగతికి మౌార్గమనిరి బుధులు నన్నయ. భారతము, ఆది. 211-221 కులమును శీలమున్‌ యశము గోల్పడినన్‌ గతి గూర్చవచ్చునే దగ్గుపల్లి దుగ్గన, నావి కేతూపాఖ్యానము, -220 గతి వేలు కలబె పతికిన్‌ వ్యతిరేకముగా జరించు వనితల శెందున్‌ అహల్యాభాయి గయ్యాళి అఆలుమగని మాట కడ్డంబు వచ్చెనా యాలుగాదు నుదుటి వాలు గాని యట్టియాలి విడిచి యడవి నుండుట మేలు వేమన

౨60 సూక్రిసు ధాకరము గర్వ వశముగాని యాలి వైర మేమనవచ్చు యశము జెజచుగాని యనువు పడదు కొసరుశుల్ల దాని కోరికనే తీర్చు వేమన వాడకుటికి తిట్టు వలదన్న మొజ బెట్టు ముందుమగని తిట్టు ముసుకు వెట్టు గడుసు రాలు మగని గంపంబెట్టమ్మురా క వేషన గట్టువా పడతుశ్రయెయ్యెడందలకు బాసిన వెంద్రుక గాదె యెన్నోన్‌. తీమ్మకవి. అచ్చ రామా. అయో, 71 మగనిమాటకు మాటిశెదురు బల్కెడుబోటి మృత్యు బేవతసాటి ఓకూనలమ్మాా. శ్రీపాద గోపాలకృష్ణమూర్తి సంపాదితము, పల్లెవదాలు, పుట. $4ీ4 గర్వము 0 -అల్పమయ్యు ద రము బవాుకాల సంచిత తపః ఫలబోని, యొనర్పకుండు నే నన్నయ. భారతము, అది. [11-217 దర్చితులై నవారి వేర్చియ(ధువంబు నన్నయ, భారత. ఆరణ్య. 1111-59 గర్వము నిలుచునె నయమార్షవృ త్తి నిలిచిన భంగిన్‌. శిక్కన. భారతము. ఉద్యోగ. 111808 సర్వజన సమ్ముతుండగు గర్వ ముడీగి ఎజ్జన. భారత, అరణ్య. ₹1[1-452

గర్వ సూ క్రిసుథధాకరము 261 ఓపగల్లుదునని మయొకి్కి-౦ంత మిణికిన, నున్న వాసికూడ సున్న చుట్టి మూలజంకులాగి గేలి సేయుదుర యా | వేమన ఒక కొంత ధనము గనినవాండు వెలలేని గర్వముతో విజ్జవీంీని ఒక రాజుంబట్టి కొలిచినవాండు సలిగెతో నాశెవ్వరుసరి యనీసి ఒక మం[తము పంపుక్సేయించుకొ నేవా/డు "అంతటికి గురుండుంటానని మురినీని. అన్నమయ్య. అధ్యాం నం, వరికి. జెల్లునె, యరయఃగ శే మింత వారమనుకొన పింగళి సూరన. కళా. 1-75 గ కర్యాంధుండగువాని గర్వింపంజూలు నిర్వావామునంబల్కు- నెజీం దీర్చవలయు తిమ్మయ. ద్విప, భారతము, అరి. కుడిచి కట్టితినేమి కొజంత నాకనుచుం బుడమిలో చమెజయుచు. బొంగంగశరాదు. తిమ్మయ. ద్విప్త భారతము. విరాట. గర్వ మెంతటివారికిగాదు సుము శ కూచిమంచి తిమ్మకవి. శివలీలావిలాసము, 1-29 తోచదు పొగరుబో-తునకు నిక్కూువము అ. నారాయణదాను. వేల్చుమాట, పు, 28

వగ్రవ్రి సూ క్రిసుధాకరము గుణ పనికి రానిమూ(క-తనుం నొనియాడల విజ్ఞవీగునట్టి- వెజ్టి చెడును. అ. నారాయణదాను. నూజుగంటి. వేయకుండం జేసితినని చెప్పునాతం డధముండు, రవంతచేసి కొండంత చేసి నాండనను వాండుగర్వి; యెంతయు యొనర్శి సుంతంజేసితి ననువాండు సుజను. జిలను. సర్వలోకోపకార విస్తార కార్య, వార మొనరించి భగవంతు వెభవంబొ, “శిష్టకరుణయొ దానిని జేసె ననుచు తన్ను మజ పెడువాం-టెపో చైవ మిలనుం పానుగంటి. కల్యా. రాఘ. ₹ కన్నులుండియు దీనుల గాంచలేండు వీనులుండియు మసనవుల వినలగలేండు 'చేశులుండియు సత్క ఎతల్‌ చేయలేండు గర్వియగురాజు శవతుల్యు డుర్వియందు, విికదుదేవవర్మ గుణ్యగహణము తక్కువజూతియందు వనితామణి యున్నను నీచమర్నున్సనం ెక్కువ విద్య చోప్పడిన నెంగిలిచోట సువర్ణ మబ్చినన్‌ దక్కక పెన్విషంబున నుభారసముండిన ావ్యామంగడు, అనంత. భోజరాజీయము. 11-145

గుణము సూ క్రిసుధాకరము లిగ్రఠి ఉర్విజనులు పరమయోగీశ్వరునిజూచి "తెగడువాగుగాని తెలియలేరు అమృతమాద్‌ సురలవా_స్తమే మెజుంగును వేమన ఎయ్యెడ మేలె చూతురు (గహింపరు జూణలు జూజుపాటులన్‌ చేసుకూర. విజయవిలానము. 11-107 ఇష్పులగు ఫపూవుబోండ్ర్త (గహంచువాండు మించురుచ్యవస్తు వుల గ హపించునాండు గొప్పవాండని యనిక్షించుకొనలోందగునె, యొప్పుగహీయించు నాతంజే గొప్పవాండు పానుగంటి, బుద్ధ, 1 గొనము లెజుంగనట్టి మొజుకుల్‌ సరకుంగొనకున్న లెక్కయే తిరువతి వెంకట కవులు, నానారాజ. గుణము గుణములు గలవాని కులమెంచంగా నేల? గుణము కలిగె నేని. గోటి సేయు గుణము బేనివాని కఘులమెంత గొప్పైన నెంచవలదు వేమన వగుణము లాపదలనిడు నాగుణము లడంపవలయు వేమన వలను మోజులగ గుణవంతుల గుణము కొలంది లేనట్టి దురళ్లుణుండేమి యెజుంగు ఫోమన. ద్విప. భారతము. కర్డ

వర్‌డ సూక్తిను ధాకరము గుణ ఒకగుణమున్న చోట మజియొక్కగుణం బరు బెన్ని చదూడంగా ధరణిదేవుల రామయమంతతి. దశావతార చరిత్రము. 11-264 కులము (పథానమే గుణము లేకున్న గలశాబ్ధిం బుట్టదే కాలకూటంబు గౌరన, హరిశ్చంద్ర గుణములను బట్టి పూజ్యత గూడివచ్చు గులమునుం బట్టియెందు. "బేకూరంబోదు శేషా(ది రమణకపులు, బాలనీతి శతకము, గుణము - రూపము రూపులేని వనిత రూ :పత్మివత వేమన ఎచటరూపమబ్బు నచట గొనములు సంభవించు తిరుపతి వేంకట కవులు, పాణిగృహీత. 1-78 గుణవంతులు గుణములు గలవాండు గో(తంబునందు (బణుతికి ెక్కూ గోనబుద్దా రెడ్డి, రంగ. రామౌ. యుద్ధ. పుట కీ84 కులములోన నొకండు గుణవంతుం డుండిన గులము వెలయువాని గుణముచేత వేమన తండ్రికన్న సుగుణి తనయుడై యొప్పెనా, పిన్న సపెద్దతేనము లెన్న నెవరు వేమన

గుణ సూ క్రిసుధాకరము లి్రఫ్‌ సణయుతునకు మేలుగోరంత చేసిన గొండగాగ జూచుకొనును వేనున గుణము గల్లియున్న గులసతి నెవ్వారు, నింద జేయలేరు నీతిజూచి వేమన ఒడలు నల్ల నై న నోరుపుగలసతి, గుణము మేల్మిబట్టి కోటిసేయు వేమన గుణవతిగల గృహము నోము నొందించును వేమన సంపదంగన్న వేళ గుణశీలురచి త్తము (గూరవృత్సి వ ర్పింపక నూత్న పల్లవశిరీమసు మోత్ప్సల కోమలస్టితిన్‌ ; సౌంపువహించు నాపదళు సోకిన వేళ విశాలశ్రైలని మృంపతటస్థల స్ఫురదఖండ శిలాకృతి కర్కశంబగున్‌ పుష్పగిరి తిమ్మన. సుభాషితములు గుణహీనుండు గుణవంతుల గుణములు న్విర్లుణు. డెజటుంగమి దెల్లము తిక్కన. భారతము. కర్ణ. 11-44 గుణరహీతుండు మేలుకోరి తాబొందియు, నెంచజెపుడు దాని యెచ్చుగనడు కూళగూళ మెచ్చు గుణవంతు విడనాడి, యిట్టివారు మత్తు రట్టివారి కులములోన నొకడు గుణహీనుం డుండిన, గులము ఇెడును వానిగుణము వలన కులము గోరువాండు గుణహీను డగునయా ! వేసునం త్ర

266 సూ క్రినుధాకరము గురు గురుకృప గురుకృప గలిగిన గుణనిధిక్కి అరయం 'చాపపుణ్యము మరిలేదు విరసపుంజీకటి వెడలిన వారికి పరగమరియు దీపంబేలయ్య ! అన్నమయ్య. అధ్యా, నం పట్టినజన్మము పావనమై తే, మట్టులేని తిరుమం(తము దొరకు గురుకటాత మొక కొంతసోంశి తే, శరణాగతి నిశ్చలమనవును అన్నమయ్య. అధ్యా. నం శురుకటాక్షంబుంజెందిన కుశల మతుల కనని సాధింపరాని కార్యములు గలవె శ్రీధరమల్లె వేంకటరామకవి. బ్రహ్మో త్తరఖండము. 1౪7-175 గురువు గురుకార్య నిరతులగు సత్పురుషుల కగుటరుదె యధిక పుణ్య ఫలంబుల్‌ నన్నయ. భారత. అది. 11-120 ......గురునియాజ్ల్ఞ రంజిల్లగంో ఈ గా రోజంజేసిన కృత్యము సూ జగములు కెంటియందు శోభనమిచ్చున్‌= తిక్కన, భారత. ఆశ్రమవాస" 1-28 ఒక్క యడుశైన గురుల (పత్యుద్గతియును వందనము నర్చనంబును వలయు నాను కగూల్యమును 'జేయవల యును గురునియెడ మారన మార్కండేయ. పు 111-880

గురు సూ క్రిసుధాకరము లగ్ర7 గురువు చిల్లగింజ- గురు వే్యేభమరము- గురుండే భాస్కరుండు- గురుండే భ్యదుండు- గురుంటే యు త్తేమగతి, త్యాగరాజు. కృతులు. విష్ణు కిర్తనలు. ఇరవై దేవుండు తన యెదుట నెంతయుండిన గురు వనుమతి లేక కొనసాగదు అన్నమయ్య, అధ్యా. నం ఆచార్య వాదపద ్రమూల మే- సావభథానమున సర్వ శాస్తార్ధ ఫలము అన్నమయ్య. అధ్యా. నం పదిలపు టావార్యుండు గలుగంగ- నిహాపర ముల(త్రోవడుగ నేల? అన్నమయ్య. అధ్యా. నం మొదటనిల మాత చేవత పదపడి జనకుం డగుటము. బరికింప నిన్‌ గుదిరిన సదమలగురుండే తుదిదై వము పెజులు లేటు వేమన వారివారాదులకై న నయ్యాాత్మ్‌ గవిద్య గురుకటాశత్స ముంబొందక మయొజుక పడదు వేమన గకునితోడ బొందుకూడియుండినవాంకు చేర (బహ్మామంటి చెలగియుండు వేమన

3౨68 సూ క్రిసుథాకరము గురు సగుణ నిర్గుణ భేదార్థ సంశయంబు పరమగురునాజ్ఞ చేగాక పట్టు వడదు, వేమన గురువు లేక విద్య గుఆుతుగా దొజకదుం వేమన దేవామాత్మరూపు తేట తెల్లముచేసి యివలిజరాపుం జూపునతంజె గురువు వేసున హరిమహిమ దనకుంజెప్పిన గురువున్‌ నరుండనుచుం దలంచి కుంిత భక్తిం దిరుగు పురుషు శమమెల్లను గరిశౌచము క్రియనిరర్థకంబగు నధిపా! పోతన, భాగ ₹ [-458 గరునాథుండును ముముక్షులకును దీత్స, కరుణించి గతిం జూపం గలవాండు గాక వివరింప గులగో।త్రవిద్య శేమిటికి శివ్రునట్లు మాయంకొసిన మహవోత్మునకు పిడుపర్తి బసవన, గురుదీక్షాబోత తల్లియును దండి దైవంబు తలంపగురుండ కాంచె యకందేమి చేసినం గనలందగునె. .. “నాస్తి తత్త్వం గుకోఃపర * మనలో వినవె శృంగారష ప్రము అనిశమాచార్య నేవగల్లిన జనులకు జేవభూ జేవ తీర్థసం సేవ లేల అనిశమాచార్య నేవగల్లని జనులకు జేవభూ చేవ తీర్ధసంనేవ లేల సారంగు తమ్మయ్య వైజయంతి. 118

గురు సూ క్రీసుధాకరము వత్రం విను చదువు చెప్పినతీడుం దన తం(డియు' నొక్కరూపు తలయపగ ' పొన్నిగంటి తెలగన, యయాతి చరిత. 111-157 తంథడిని గడవ నాచార్యుండేవిధంబునం జూడ నెచ్చైన వాడు పరద. రామా. అయో. వు. 6568 విలసల్లీల మహాస భాంతరమునన్‌ విద్యా_ప్రసంగంబు శి ష్యులు గావింప నెసంగుం దద్గురునకున్‌ శుంభద్దుణస్ఫూ ర్తి యు జ్ష్వైలళు _క్రిచృటలం జలంబుఘనముల్‌ వర్శింపధ్యాతిన్‌ నిర రభ విఖ్యాతిం బయోధిగై కొనుగదా ర త్నాకరాఖ్య్యానమున్‌ విష్జాల తిమ్మభూపాలుండు. అనర్హరాఘవేమా గురుండ్యబవ్మాంబు విత్తంబు గురుండె త త్తే మతీని మించిన పరత_త్త్యమవలం గలదె / యట్లుగావున గురుపూజ యాచర్‌ంప నర్షృమగు నంకులే యుపాయమున నైన భవానీశళవి. ధర్మ. 17-114 ఆత్మబుద్ధి సుఖంబిచ్చు నంతకన్న్య, గురువుసెన్పిన సద్బుద్ధి ధరణిదేవుల రామయమంతతి., దశొవతారచరితము. 7-6 విమలతరమైన సరసవి వేకబుద్ధి శిష్యసమితికి బోధం 'జేసినను గాని 'జేళికుండుకాండు నుంతోప దేశమాత అడిదము సూరకవి. రామలింగేశ శతకము, 66 ఆత్మబుద్ధియె కండు సౌఖ్య మవనియందు నరయ గురుబుద్ధి యుత్త్రమమండు బుధులు పొగంధిక ప్రసూన సంగ్రహము.

ల్షిా0 సూ క్రిసుధాకరము గురు గురువు(కొ త్తశ క్వి గూర్సగ లేజెష్పు డున్న గుణవితతిక వన్నె నెట్టు కూచి నరసింహం- రూపలశత, 1 (శ్రీ, నిరంతరానంద న్ని క్కేయసార్థ సాధకము సర్వకిల్చిమ చాధకము స మ్య్యగవిజ్ఞానదము మహామహిమ ఘనము శరణమగు మాకు సద్గురు చరణయుగము వేటూరి (వభాకరళాస్త్రి, చాటువు గురు శిష్యులు గురులకు శిష్యులు పుత్తులు, పరమార్థమ లోకధర్శపథమది నన్నయ భారత. ఆది, 111-181 శిమ్యలు బలాఢ్యులై నవి, శేష్యస్థితినొందిగురువు జీవించును పోతన. భాగవత. ౫-1414 గురువులకును శివ్యవరులె కూర్చిన ధనముల్‌ సింగయం. భాగవత, 71-290 గురుముఖంబువలనం గుదురుణా. దనమూలర్తి నెజింగికొనిన యట్టి నరవరుండు సురలువినుతినేయ శుభరూపసహితుంతై. చెడని పదమునకును జేరుకొనును హరిభట్టు. మత్స్యం 17-77 గురునిశేవించి తానేర్చుకొనిన నాల్లు ముశ్కూలును మజచి పోకుండం బుణ్య మూర్తిః

గురు సూ కిసుధాశకరము లా] శిష్యుండు లభించెనని [వ్రీతింజెందియకతని నిత్వ్యగౌరవ మునను మన్నింపవలయు పానుగంటి. విప. 11 శిష్య నెపుడు గురుండు నిరసింపంగహాడ చాత స సమునిగ భావింప నగునతం డు తనదు సహపాఠకునిగాగందల౧ప వలయు నిద్దజుస్వగురు శిష్యులం చిన్న నగును పానుగంటి. విప, 11 శిష్యునాత్ముకు భక్షి విశేస్యమిచ్చి పరమదయ దానింబోవీ.0ప గురునిభార మధికభ కిని గురు చేహమాచరించి రత్షణము నేయ శిష్యు భారమ్ముు సుమ్ము పానుగంటి. వివ. 11 వాదమున శిష్యుండే జయప(త మొంద గురునిఘనత వేమడుగులు మెజియకున్నె ; శిష్యునెడ చేసి గురుండట సిద్ధపడిన గురుఘనత యేది శిష్యుని గురుతయేది ? పొనుగంటి. కల్యా. రాఘ. 111 గురునిగనిన శిష్యుండు దిగ్గునను లేచి పరమగారవ యుక్తుండై కరములెత్తి (మొక్కి-తగినట్టి యుపచారములను జేసి నిశ్చలశద్ధతో విద్య నేర్వవలయు

లలి సూ క్రిసుధాకరము గుర్రు ఇా్ర్రుపాండిత్యమును (బ్రపంచ స్ఫురణము సణ్యవ_రృనమును జేహశ క్రి గురుండొ సంగందగునర్హ్యశిత్షు సేయంగం దగును సుతుల శిష్యుల నొకరీతి. జూడవలయు పానుగంటి. బుద్ధ, 7 గృహస్థ ధర్మము అర్వునకు శయనంబును భీతునక భయంబును దృమితునకు జలంబును బుభుక్షేతునకు నన్న౦బును (శాంతునకు నాసనంబును నిచ్చుట సనాశనంటై న యాత్తేమ గృహస్థ ధర్మంబు నన్నయ. భారత. అరణ్య. 1-31 నిజదానరెక పరత్వముం గరుణయున్‌ నిక్కంబునుం డాలి యున్‌ సుజవాసంగము దేవవితతిథి సంళుద్ధార్చనల్‌ హవ్యభు గృజనంబున్‌ సకలాశ్రమస్థులను శక్య్యపక్రియం(బ్రోపుం బం అచ శు | కజ గర్భుందు గృహస్థధర్మములుగాం గల్పించె నుర్వీశ్వరా . తిక్కన. భారత, శాంతి. 1-3 27 (పజలుదల్లింెందు పగిది గృవాస్థ ధ ర శ్రంబునెల్ల యా(శశ్రమములుం జేరి శాటె జీవనంబు గావించుకొను గ థా యుక్తు. డోషమధులకు నొడయుండగుట తిక్కన, భారత. కాంతి. 17-318 అంబుజ సూతి యేర్ప్చడ గృహస్థసమర్హ్మముగాణ (బవృత్సి ధ ర ్రంబునొన ర్చి నార్యజనమాన్యము డాని తెజటింగుచాల సూ

గురు సూ క్రీ నుధాకరము లిన తం బతికాంతులేక తగు కాలమునన్‌ సమచి'త్తవృ త్తి ని త్యంబును ధర ముఖ్యముగ నర్భముః గామముం జల్పుటొప్పగున్‌ తిక్కన. భారత, అను. 7-30 జనని జనకుండు సద్గురుడనలుండాత్నుం డనంగ నియ్యేవురునునే గృవాస్థు చేత సుగతివాంఛ: (బసాదితు లగుదురట్టి వాండవూవె ధ ర్మాత్యుండు వసుధ మిీాంద ఎజ్జన- భారత, ఆరణ్య. 17.118 జార న్వీకతియు న్హయాభి రతియున్‌ ధ ర్మార్టి తార్థక్రియా సారత్వంబును దేవష్మితతిధిపూజా స్థర్యమున దీన దా నీఠాజీనుత బాంధవాతుర జన (శేణీసమృద్ధాన్న స త్కారోదారతయున్‌ గణింప గృహికిన్‌ ధర్భంబులుద్యన్థతిన్‌ మారన. మార్కం. వు, 111-145 అతిథుల క ఛ్యాగ తులకుం బతీరులకును వెల్పులకును బెట్టిన "శీవమం బతి ఛుద్ధమట్టి యన్నము సతతము గుడుచుట గ్బహస్థ సద్ధర్మము. ఉం కేతన విజ్ఞా. అచా, '0 అనఘ గృహస్థధర్మ (్రపరుండె న నరుండు (తిలోకపోమకుం డనుపమ పుణ్యమూర్తి యకతండాతని సంతత ధర్మసంపద న్నుని వీళ్ళ చేవ భూతగణముం (గిమికీటక పవ్నీసంఘమున్‌ మనుం గనుంగొంచు నుండుడురు మానశ యధ్ధలువాని వక్ట్రమున్‌ మారన మార్కం, పు, 111-152 తక్‌

వత్త సూ క్రిసుధాకరము గురు పరిణీతయగు నింతి (ప్రతికూలగా టేని తనయుండు తనయాజ్ఞి చా టండేని నిజసహోోదరులు వినీతులై మని రేని వోడలోరుపు దక్కి. గొణలో బేని కూూతురీలువునందు. గొదవ చూపదయేని బుణమను పాతకంబెనయ చేని -శేజోగరిము పరాధీనత. జెడ దేని నించాంధకారంబు నెజయ చేని న్యాయమున మొల్లముల పెల్లుడాయునేని యతిథి సంతర్పణంబింట నమరునేని సముచితాచారములు కొనసాగునేని గలదె గృహమేధి ధర్భుంబుకంయె మేలు తెనాలి రామకృష్ణకవి. పాండు. మా. 17-166 ధర్మహీనుండై గృహియును ధనము సంగ హించి యతియును జెడిపోదురిది నిజంబు భవానీళకవి, ధర్మ. ౪7-174 ధనము సం[గహించి చానం బొనర్బని గృహపతికిని శై క్షవృత్తిమేలు శకాకయుండెనేని గరళాశనంబు మే లగ్ని. జొరుట యంతకన్న మేలు శ్రీధర మల్లె వేంకటరామకవి, (బ్రహ్మోత్తర ఖండము. 117-875 తనవారి మరియాద6 దప్పనిగేస్తు కాన శేగినజోగి కంకు నయంబు అ. నారాయణదాను. వేల్పుమాట-

గ్భవా సూ క్రిసుధాకరము 975 గృహస్థాశ మము సంతతగ్భహమేధిఫలం బంతయుంబడయంగనోఫు ననుగుణ భార్యా వంతుండగువాండు (క్రియా వంతుండు డాంతుండు బుత్రవంతుండునగున్‌ నన్నయం భారత. ఆది. 17-88 అభిమ తా(శమంబులందు గృహస్థాశ్రమంబుతాదె యు _తృమంబు నన్నయం భారత. ఆరణ్య. 1-80 అతిథి జనులు దమతమవాం ఛిశము లనుభవించునట్లు సేయం గనినం గృతకృత్యతం బొంద రెగృహ పతియును గృహిణియును ధర్మ భారము వలనన్‌ తిక్కన. భారత ఆను, [-ర7

• == === అఖిలా(శ్రమ సువి భఛానంబులకును గృహాస్థతయ నెలవగుటన్‌ ఊావి పదాజవపాలిస మానముగా దరయ నాశ్రమం బె య్యదియున్‌ తిక్కన భారత. అను. ₹-94

4. లోకి మున నెవ్వరికైనను మేలు సేయంగా నొజపగునాశ మంబున సమున్నత మైన గృహస్థ ధర్మము బఅగడవై చి గోచి గొని పాతెడు పొల్లు ముక్రీగల్లునే వాచన సోమన. ఉ. హ, వం. 17-48 తనర గృహస్థ తా భరముం చాల్చి చరించుచునుండు నమ్ముహో త్నునికి ననేక భూరిళుభముల్లగ నెప్పుడు నిచ్చు -జేవ తా

976 సూ క్రిసుధాకరము గృహ ముని వీతృ బౌంధ వాతిథి సమూహములన్‌ బళుపత్ని కీటకా ది నిఖలభూత కోటియును దృవ్రియతం డొనరించుటన్‌ మారన. మార్కం. 111-167 అధిపపెజయా శ్రమస్థుల కందఅకును వ్‌నుగ, వాస్థాశమమువాండె ఇఎలయనూండవ అనంత. భోజరాజీయము. 11-71 పుర శాసన మురశొాసన నరసిరుహాసనులు. వాక*శాసన ముఖ్యా మరవరులు గృహస్థాశ్రమ వపరులొట యెజటుంగ వయ్య పావన చరితా దం దుగ్గన, నాసి, 1-1 16 ఇత రాశను దుర్ణయంబులై నయిం(ద్రియ శతువర్షంబుల భాళ్యా సమేతుండై న గృవాస్థుండు దుక్రాధిపతిమైన రాజు శతు సంఘంబుల జయించు చందంబున జయించు పోతన. భాగవం 121-459 శిలులనున్న తంశెటిజున్ను గ్య వా మేధి యజవమానుం డంకస్థి తార్థ పేటి పండీన పెరటికల్బకము వొస్తవ్యుండు దొడ్డింబెట్టిన వేల్పు గిడ్డికాయపు కడలేని యమృతంపునడ బావి సంసారి సవిధ మేరునగంబు భవనభ ర్మ మరు బేశ పథమధ్యమ (ప్రపకులపతి యాకటి కొదవుపస్యముకుటుంబి

గృహ సూ క్రినుధాకరము వా? బధిరపంగ్వంధ భిక్షుక (బహ్మాచారి జటిపరి(వాజకాతిథి తుపణకావ ధూతకాపాలికాద్య నాథులకుగాన భూసురో_త్తీమ గా ర్హస్థ ్య్యమునకు సరియె పెద్దన. మనుచరి,త. 11-27 కులధర్మం బెడలిం;చి (శ్రీగుకునకుం గోపంబుపుట్టించి మి (తుల సౌభాత నివాస చేశములనీ తో యబుట్టులంబాసి ని శృలతన్‌ (వేలెదవుట్టిగట్టుకొని దుస్సాధంబు సుమ్మాూ! స్మర జ్యలన జ్యాలికసోం నీకనిలుపన్‌ జ్ఞానామృత స్యందమఃన్‌ తెనాలి రామకృష్ణుడు. పాండు. మా. ఎవ్వరికినై న ముక్తిలభించుమూట సక్యమగునేని యద్ది సంసారియెన యతనికి లభించు మొదటనే యతని కదప యతికొ వటునకొ (పా_క్లించు నభవుకరుణ పానుగంటి మాలశీసూల. 1౪ మోశత్షమునకు గార్జ వ్ధ్రమే ముఖ్యపథము వటు*డు కడుఖీరుండ్రై యొడ్డుపై ని/హాలః బడి పతొప వాక్యంబు లుపన్యసించుం గాని కాలైనం బెట్టండు దానిలోన ఆ(శమంబుల గార్హ్హ స్థ శ్రమధిక తరము సర(సత్కర్శ వితతికి స్తానమిదియె వసరకార్తు ఫ్‌ పానుగంటి. మాలతీమాల. "7

లం సూ క్తిసుధాకరము గృహి గృహిణి ధర్మార్థ శకామసాధన కుపకరణంబు గ సృహనీతివిద్యకు గృహము విమల వారి శిక్ష కాచార్యకం బన్వయ సితికి మూలంబు సడ్గతికి నూత గాౌఠవంబున శేకకారణం బున్నత స్థిరగుణమణుల "కాకరము హృదయ సంతోవమునకు సంజనకంబు భార్యయ నరావి భర్తకు నొండ్లుగావు (వియము నన్నయ. అది, 27-86 సతియు గబ్లినగల్లు సకల సంపదలు సతియు. గల్గినలోల్లు సకలపుణ్యములు సతి గబ్లిననుగల్లు సత్పు[తచయము సతి గల్లిననుగల్లు సద్దత్మితోవ గొ క గౌరన, హరిశ్చం(దోపాభ్యానము గృహిణీ సమేతమగు తప మిహపర సౌ ఖ్యములకెల్ల నిరవు. (బమోదా వహమని యార్యులు (శుతులును బవాముఖములంజెప్ప వీనవె పరమ మునీం(దా దం దుగ్గనం నాసి కేశూ. 1-11 ఇల్లాలు గుణవతియేని యింటికిం గీర్రి ఘుటియించు దిశలు (వకాశము గన (వబలు సౌభాగ స్టంబు పాలు ఫొంగినరీతి సిరివచ్చి వాకిటంటేరి యుండు

గోపూజ సూ క్రిసుధాకరము లిం సకలగుణసంపదల్‌ సరవితోడుశకనొప్పూ మదికి సంతోవమ్షంబు వదల కుండు పొడిపంట లభీష్ట ఫలితంబునేవేళ సకలకార్యంబులు సఫలమౌాను మన్ను బట్టిన బంగార మైరహించు కులములేటికి వనితలగుణము కులము మగ్గి సెట్టి పులియప్పరేడు. మల్లెల రామలింగశతకము ఇల్లాలుగలబ్లుట యింటి'తేట వేంకటకవి. మదనగొపాలశత కము. 42 గోపూజ నోవులకు (బావ్మూ-ఖులకును గులమొకండ తిక్కన, భారత. అను. 11-278 (శ్రుతులు నౌపనిషదసూ క్తులు గోస్వరూ పంబులని సరోజభవుండు సెప్పె ధర్శ్గపరత పరమతపము మహోధ్యర మనలోంబరలయు గోసమర్చనంబు తిక్కన. భారత. అను. 111-956 (గంథము నృష్టిమొదలుగ మనుజు లార్జించినట్టి నిషృులంబగు మాన్యముల్‌ ఫు స్త్వ్తకములు నా. కృ. రావు. (గంథాలయనూక్తులు. "శేముమీవంతుల పవి(తజీవిత (ప శ_స్థర_క్తపుంజంబులు పుస్తకములు నా, కృ, రావు. (గగంథాలయసూక్తులు

ఇప౦ సూ క్రిసుధాశరము ఆగంథా అండబాయక ఎపుడు వెన్నంటితిరుగు పొచ్చెములులేని నేస్పముల్‌ పుస్తకములు నా, కృ. రావు, (గంథాలయసూరక్తులు. సతము స(ద్దంథపఠళనంబు కతనగా దే పృథివి నాగరికత జెంది వృద్ధి జెందు నా. కృం రావు, (గంథధాలయసూక్తులు (గంథాలయము (గంథనిలయుబు శజారదక నకవీఠి (గంథనిలయంబు క వులశృంగారపటి (గంథనిలయుటు మోత్ససద్లతికి చీటి నా కృ. రావు. (గంథాలయసూక్తులు. దివృుమగునొక్కు _గంథమందికములేని వఏీకువీడుగాదది పాడుబీడుగాని నా. కృ. రావు. (గ్రంథధాలయసూక్తులు. జీవితంబును సరిమైన (త్రోవనడప సదరుల [గంథసడనంబు సాధనంబు నా= కృ రావు. (గంథాలయసూక్తుల, సంస్కృతి కాటపట్టు, అఖిలకళ్యాణకరము (గంథాలయమ్ము నా. కృ. రాపు, (గ్రంథాలయసూక్తులు ఘనత : ఉన్నఘనత బట్టి మన్నింతుశేగాని విన్న పెద్దతనము లెన్న బోరు పవని

చట్టము సూక్రిసుధాకరము 9831 కలియుగంబునందు ఘనతకు నై చ్యంబు భనతనై చ్యమునకు గలుగుచుండు (శద్ధభ క్రి లేక జనులుం[ద్రుగావున వేమన గూభార్థ ము ఫఘనుంజెజు(గును మూథాలు దేమి యెజులంగు వేమన గొప్పకష్టమెంతొ నొప్పవానికి. గాని బకుగులకును సంభవంబుగాదు పానుగంటి, నర్మదా. 1 పరులసుఖఘనతలంగూర్చి నరులువొందు నూహములువారియు పరి వేపోజ్జ స్ట్‌లతల గలిగియుంటచేతను సరికావు వారి మనసులను గన జనులకు గనులు లేవు విలువణగనె పల్కు-వానిని 'బెద్ద సేయ శింతకయినం బల్యనివాని నెంత్రుజనులు పానుగంటి. బుద్ధ, 11 చటము లు చట్టమునశెప్తూడాచార సరణి భేద మగునొ యాచారమును (దోయందగును తండ్రి (శ్రుతి త్‌తికి స్పృతి యెపుడు విరుద్ధమగునొ యపుడె స్మృతి నిరాకరణీయమగును గాదే పానుగంటి. పాదుక. 711 36

౨8్రఖి సూ క్రినుథాకరము చావు చపలక చపలచిత్తీము వారి సంగమి*-క వలదు అన్నమయ్య. అధ్యా. సం, శానలేక భువిని గాలార దిరిగినం బూని మదిని నిలుప బూనుటరుదు వేమన చపలాత్ముం గనిపెట్టి యుండు. గద యస్వాపంబులై యాపదల్‌ గ రు(దకవి, నిరం. 17-685 చపలత్వమైన తతి గౌరవ మెట్లగునో తలంపుడీ రోవనూరి వేంకటపతి (విష్టమాయావిలాసము) చావ్వ్నుబతుకులు పూర్వకర్మంబు లాయువు. బొదలంజేయ సన్నముగంజేయ (ఒదుకును జూవుగలుగు తిక్కన. భారత. అను. 7-128 తాము గన్న వారు తము గన్న వారును జచ్చుకెల్ల తమకు సాక్షీ గాటె (ట్రతుకుసెల్ల తమకు (బవ శక్‌ ల్పంబులా వేమన (పాణులన్నియు నన్యోన్య వధము కొటకె యిలను సృజియింపయి డెను టై వేచ్చచేతం (రూణివధ ట్రై వసృన్టీకి (చాతిపదిక చావె (బదుకగును (బదుశె చావుగాటె పామగంటి. బుద్ద. స్క

చింత సూ క్రిసుధాకరము విరితి చింత కడవంబడిన దానికి వగవం బనిలేదు తిక్కన. భారత. కర్ణ. 21-226 చింతాపరత్వంబున- జెందు దుఃఖా(శ్రాంతత్వ్యము తిక్కన. భారత, స్రీ. 1-229 రృణోత్కరముకం కొం జింత్‌ గరము తీజచు ఎజ్జన. భారతం ఆరణ్య- ౪11-485 భీవజం 'బెడ్దాని భీదింపం జూలదు లంఘనంబున నెద్ది లావు ఇజడదు తటిగించు బుద్ధి నిదామహో త్సాహ శషుధాకార "కేజో బలాదినెద్ది నాసత్య చరక ధన్వంతరి (పభృ్ళతివై ద్యులకు నసాధ్యమై యుండు నెద్ది దివసంబులాఅే డతి[కమించిన యప్పు జీర్ణత్వ దశనధిష్టింప బెద్ది (ప్రత్యహంబు నవత్వంబు వడయునెద్ది యట్టి చింతాజ్వరంబు శ్రీనాథుండు. కాశీఖండము కైట111 వింత లుడుగని మదిలోన జింతకలుగు వేమన చింత లేకయున్న చెడని సంపద జూచు చింతచేత మిగుల జివుకు మనసు వేమన అపరిమిత చింత వింత సౌఖ్యంబునిచ్చు పానుగంటి వన. రాఘ. 1111

లర్రిత్త సూక్తి సుభాకరము చి నే చింత మహోజ్వర 'మెష్రూడు చింతించుచునున్న వొండు చెన్న ఉీపోవున్‌ శ్రీపాద. శ్రీకృష్ణభారతము. ఆరణ్య. ౪11-402 చితళుడ్ది ఎధె చిత్తళుద్ధి మా(త్రంజేసెనేనియు నవి చ్యాత్మ కంబ చూపె యరయం గ్‌ర్శ మదిదొజంగు టంచితాత శై విద్యాత్నక థర్శమదియ మోతదంబు సుమ్ము క తిక్కన. భారత. కాంతి. 7.187 తపము లాదిగనియముముల్‌ దళవిధములు మతియు దొనము శివపూజ (వతను జపము వినుట యాస్త్రిక్యమును సిగ్గు వెలయ నివియె చిత్త శుద్ధికి హేతువులు వేమన చీత్త కుద్ధిగల్లీ వేసిన పుణ్యంబు కొంచెమైన నదియు కొదువగాడు విత్తనంబు మజ్జివృత్తంబునకు నెంత వేమన ఆజ గృళుద్ధిలేని ఆఛారమదియేల భాండళుద్ధిలేని పొకమేల చిత్త శుద్ధిలేని శివపూజలేలరా వేమన

చిళ్ళ సూ క్రినుధాశకరము వ చి తృశుద్ధియొకటి (ేష్టలాంఛనమగు వేమన జి త్తసంళుద్ధిలేకున్న ౬ జెలువ బావ్యూ బవా విధాయాస చేష్టల ఫలములేదు అహోబలవతి. కాళిందీ. 211, 199 మానసళ్‌ద్ధి నే లిన నరణాన్లనం (బన ర్విల్లుటలీ గనకా గారమునందు నుంట సరియేకాచే ధరణిదేవుల రామయమంతతి. దళావతార. 71-80 శుద్ధమనసులేక పూజచేయుట సూకరవృత్తి త్యాగరాజు. విష్ణుక్సీర్తనలు, శథిశీ చి తృశుద్ధిలేక చేసిన తపములు రిత్తలగును గాక పృథివి దా. (శ్రీ దేవీభాగవు 71-849 "దేహజమలంబు దీర్ధముల్‌ తీర (గలవు మానసంబును గడుగంగం బూన లేవు దా, శ్రీ. దేవీభాగవ. 71-911 ఇం్ళ్ళదియములెన్ని కాధలనిడినం గఠిన యత్నమున మది వానిపై నాడ వలయు 'నేటిమున్క్లల గణియింప కీదు వాండు (శమముగా నీది నదిదాటు కరణిగాంగ సాపచింతలు వ్యాయామ పటిమం బోవు నపుడె చిత్తము పరిళుద్ధి నంద గలదు పానుగంటి. బద్ధ. 111

వరం సూ క్రినుధాకరము వైత చైతన్యము జాతృజ్తాన జేయము కా ఆ ఈ లే తాద్భృశబుద్ధి నిడగ నే కాక్ళతి ని వై తన్యంబునం గనంయడు వై శన్యమెదూడు కలుగు సౌఖ్యము లెల్లన్‌ పుష్పగిరి తిమ్మన, సమీర. [77-115 (శ్రీతిని పృాదయాకాశము భూతాకాశంబు. గలయంబొంది యెసంగుచో నాతి గతలశ్ష్యుంబగు వైతన్యాకాశ మొదవు పుష్పగిరి తిమ్మన. నమీర, 17-118 చలన మే లేనిదే (పపంచంబులేదు జనుల గతులకు. జలన మాశ్చర్య మేపిం పానుగంటి. పొదుక-1 ౪ చౌర్యము సవాజ[కీడలు కా వె యొల్మ్యవజకుం జౌర్య్యకియావై ఖరుల్‌ చదలువాడ మల్లన, విప్ర, చరి. 11-86 **= *=వినుమెంత్‌ వానికైన దొంగతన మున్నయపుూడె దొడరు భయము ధరణిదేవుల రామయమంతతి. దశావతార. 1-28 పనికిమాలిన దొంగ (తుశెల్లచేటు ఆ. నారాయణదాను. వేల్పుమాట.

జంతు సూశ్రిసుధాకరము ౨8/7 బలముననుగాని మాయల వలనలాని పరులధనమును హరియింపం చాపకృత్యమగు పానుగంటి. బుద్ధ, ₹ ఛందస్సు ఛందము వాజ శయ విద్యా కందము యతిగమక సమక గణ వృత్తకృతా నంద మమంచదార్థ కళా విందము వాణీ క రారవిందము (పతిభన్‌ విన్నకోట పెద్దన. కావ్యాలంకార చూడామణి. 1-5 విను ఛందో బద్ధంబను ఘన కారణముననె (బతుకు గననగు నేనిన్‌ తనువది వదలి వెసం జ కని మృతినొాందుటయె లెస్స కవితాసతికీన్‌ కందుకూరి వీరేళలింగము. నరస్వతీనారదవిలాపము జంతుస్వభావము సకల జంతువులకు జన్మ వర్ధన పరిణామ గుణచయంబు నైజము మారన. మార్కండేయ. ౪12-141 నోరులేని జంతువులకు నొప్చి ఘనము రాయలు. ఆముక్త, 17-438 ధరం గడపటనే జంతువుకై నా త్‌న జన్ఫుమె సుఖమైతోంచు అన్నమయ్య. ఆధ్యా. సం.

రత్రి సూక్రిసనుధాక రము జగ జగత్యల్యాణము దుషజన బౌాధనొందుచు శిష్టరతు ళు "జరుపు లోకోపకారికి. జూవుగలటబె అజ భూపద త్త దరి[ద ళౌ_ర్తిం బడుచు జ్జ భువికి జ్ఞాన తేజంబిచ్చు కవికివలెను ఇ పానుగంటి. వన, రాఘ. ₹ శేవలాత్మ నుఖార్థ దృజ్నయతి ముక్కు మూసికొని గుహనుండు నన్యాసికంయెం బృథుల లోకోపకార (పవృ _త్తి మనసు తోడందిరిగెడు. ..వాం-జె ఘనుండు కూచి నరసింహం. రూపలత. 1, 1-19 జనకు(డు తాన తన నీడ నీళ్ళుల లో నేర్పడ+ జూచునట్లు లోకస్సుత త త్సూను జనకుండుదూచి మ పో నందము పొందు నతిథకయ (వీతిమెయిన్‌ నన్నయ. భారత. అది. 1.86 అకసంబుకంకు. బొడన్సు జనకుండరయ ఎజ్జన, భారత. అరణ్య. 11-485 కుడువను గట్టను బఒజాూాయను దొడువను బోంబనిచికాక తొలుత మొనసారం గొడుకుంబనుచుట కెవ్వండు గ్‌డంగునె తిక్కన, భారత. (దోణ,. 11-148

జన సూ క్రిసుధాశరము ౨89 కొడుకంచుం (బియోక్తులు వల్కినం బెంపుసెడున్‌ తిక్కన. భార. స్రీ, 11-81 జనకుండు దపమును ధర్మం బును విద్యయు: బరమ దైవమును గావున నా తనికి. (బియంబగు పనినే సిన "దేవత లెల్లం (బీతి. జెంయటగల్లున్‌ తిక్కన. భారత. శొంఠి, 7-27! తనయుండు వేసిన తప్పొనం గూర్చి జనకుండే గతివైన సె రింపవలబదే గౌరన హరిశ్చం(ద. పు, 1-127 వారి జేరుమనియెడి తండ్రి తంగడి పోతన భాగవ. 11-169 కుపు[తు మోవాంబు విడువంజూలక బనాుఎమొన సంగతి. గనునెవ్వం డతని గోవాంబు దుఃఖాలయంబు పోతన భాగవ. 17-406 ప్యుత్రుల్‌ నేర్చిన నేరకున్న జనకుల్‌ పోమింతు ెల్లషూదున్‌ మిత్రత్వంబున బుద్ధి సెప్పి దురితో న్మేషంబు వారింతురు పోతన. భాగవం ₹11- 126 తం(డిశన్నను వేజతె దెవంబులేదు విజయరాఘవుండు. రఘువాథాభ్యుదయము. య గా. తనయుండు జ్ఞానియె తప్పొనర్భినను ఈ ఈ. గినియక తండి శిశ్షీింపంగందగ బే శిమ్మయ, ద్విప. భార, అది, వు. 1-26 87

ప్యుతునకున్‌ విశుద్ధ గుణబోధకుండై తగువాండె తండి భవానీశకవి, ధర్మ. 71-44 కొడుకుకం కును కూతురు కూర్చువస్తు వై ననర్దానినే కష్టమైన బడుచు6 ద్వరగ వదలుచుకొను దాం దండ్రి యోర్వం డకట యిదియేమి చోద్య మొ యవనిమిద పొనుగంటి, కల్యా, రాఘ. ? ఘనుండ్రైన నల్పుండై నను జన నింద్యుండై న లోక సమ్ముతుండై నన్‌ ధనిమైనం బేదమైనను దన "తం్రియె మంచివాండు తనయున 'కెపుడున్‌ చిలకమర్తి. (పనన్న యాదవము ₹, తన తనయుం గుజించి యెడదం గరువంబును బొందు భాగ్యమె వ్వనికి లభించు నాత్శజుని (పాభవ రూప వివేక వీర్య వ _రృనముల చేత నెవ్వండు పరాజయమందు సుఖంపంగాంచు నం దనుని యశంబునందెవండతండె కృ తార్థుండతండె తండియున్‌ కాళ్ళకూరి. పద్మవ్యూహము. 7-68 పొాపాతు నడ గునేని బ్యుతకు గృ పాబంధంబు సంధింప శే (తోపాడందగుగాటె తండ్రులకు వేటూరి ప్రభాకరశాస్త్రి. (ప్రతిమానాటకము. 1111-67 జనన మరణములు చావును జేటును మనుజుల కావిర్భావంబుతోన మొనవిగా జే తిక్కన. విర్వ్యచనోత్తర. ₹-కకి

జనన సూ క్రిసుధాకరము లి తనకు. దాన కలండు జననంబు నప్పూడు మరణమునకు సుగతి నరకమునను తిక్కన. భారత. ఆను. 17-860 జనన మరణములు జనులకు నిక్క వూలయంజున నున్న అడవిలో నున్న తప్పక 'తార్కొను తథ్యంబుగాను శ్రీనాథుంగు. వల, వీ, చ. మాహలే మరణములు 'లేపులే ఫుట్టువులు ఇాలునం కు యించుకం తే చాలును ఇాలకున్న లోకమెల్లం జూలదు ఏలినయీయాసె 'వెజ్టివాని చేతిశాయి అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. ఉదయా_స్త మయము లొకదినముననే ఎదుట ని యున్నవి యెంచినను జీవులు ఎంచక తమతమ (బదుకులు సతతమని (బమసెదరు అన్నమయ్య. అధ్యా, సం. జనన మరణములు జంతురాసులకు "వెనక ముందరను విడువని కొలువులు తలంచిన చోటను దగు చేహములై పొలసి పోయినా బోనీవు అన్నమయ్య. అధ్యా. సం, ఏమి గొంచువచ్చె నేమి డాగొనిపోవు బుట్టువేళ నరుడు గిట్టు వేళ వేమన

2992 సూ క్రిసుభధాకరము జననీ జనన మరణములన స్వష్నసుషుప్తు లు వేమన అంతఃకరణ వశంబున జంతువులకు. జావుపుట్టు సంగ తమెన "ఖ్రంతయును దోంచు. జూంచిన (భాంతియ కాకందు లేవ భవ మరణంబుల్‌ పుష్పగిరి తిమ్మన. నమీర., 17-112 పుట్టుట గిట్టు పుడమి జీవులకు కట్టడి కాటమరాజు కథ. తొలంగదు పుట్టుకతోం గల్లు నేగి యెొగులగులు సల్చ నెటు చెలునుజక లః ణి హరే నారాయణదాసు. రుబాయళ్‌ చావు (బతుకు ప్పర్తించు జ(కగతి సురవరం (ప్రతాపరెడ్డి, ఉచ్చలనిషాదం. 11-65 జనని ఒరుల వలన బుట్టు నోటమియును నెగ్గుం బొరయకుండ నరసి ప్యుత్రవరుల దగిలి కాంచుసట్టి తల్లి వన్నయ. భారత, ఆది, 1-160 గురులలోనం బరమ గురువు తలియ యజటి ష్‌ ల తల్లి వచనమును విధాళ్ళ కృతము నన్యథాకరింపనలవి యే వనన్నయ. భారత. అది, ఇక[.854

జనని సూ క్రినుధాకరము న! కలవాడు లేనివాండు స బలుండబలుండు మూఢబుద్ధి (పౌఢుండనలాా వలదెవ్వరికైన జనని కలిమియ యత్యంత సౌఖ్యకరమై యుండున్‌ తిక్కన. భారత, కాంతి. 1౪-278 ధర్మ బేవత మాట తల్లి మాటండడ్రు గోనబుద్దారెడ్డీ, రంగ. రామా పంచకరపాట్లు వడి తన్నుంబెంచి పిసికి యాపదలం బౌప రత్షించినట్టి తల్లి "చేవ తాబుద్ధి వాటించి తెలియవలయుం నొడుకు వంశాభిసంవృద్ధి కొనలు సాగ శ్రీనాథుండు కాశీ, [17-18 శీపాడి- గొడుకు జననీ శ్రీపాదములకు నమస్కరింప గం దగుం ద (వ్ఫీపాదతమాళ సలి లాపోశన మెపుడు సుతునకాయు(.వ్పదమూా శ్రీనాథుండు. కాశీ, 17-19 సర్వ తీర్థాంబువుల కంశు సమధికంబు పావనంబైన జనయి(తి పొదజలము శ్రీనాథుండు. కాశీ, 27-20 ఎట్టి యపరాధ మొనరించెనేని. దల్ని కొడుకు శవియింపదు శ్రీనాథుండు కాళీ, 17-869

తగిన పోడింమిసేయు తల్లి లేకున్న వగవే మతజియెొట్టి మగబిడ్డలై న పాల్కురికి సోమన. ఐనవ, తల్లి పిల్చిన రాని తనయులు గలళ₹ె పాల్కురికి సోమన. ఐనవీ తల్లియున్నఫుజె దనదుగారాబంబు ఆమెపోవ దన్ను నరయరెవరు వేమన, మజక్షింపలేవు పతిభక్కుల్‌ మాతృవి_శేషమున్‌ సూరన కళా, 11-96 చులకన మతి తల్లి లేని సుతుండు కుమారా అనంతామాత్యుడు. భోజరాజీయము, వు-15 తనరిన యేగురు తల్లులలోనం దన గురుసతి యొక్క తల్లియై యుండు దన రాజు సతియొక్క- తల్సిగానుండు. దన యన్న సతియొక్క_ తల్లిగానుండుం దన సతి తల్లియే తల్లి గానుండుం దను గని చన్నిచ్చు తల్చియుంగాక తన తల్లి సములైన తల్లులు వీరు భక్తపురి రాఘవాచార్యులు ద్విపద నల చరిత. తల్లి చెప్పినంజేసి తండి వాక్యములు పొల్లువుచ్చిన నఘంబులు డాన కావు వరద. రామా. ఆయోధ్య. పు, 6568

జనని సూ క్రినుధాకరము ౭9ర్‌ తల్లి మొదటి వేల్పు ధర ్రౌప్రబుల శివరామకవి. సానందో. 7-26 తనయుని నేజాతిమైనం (బోవని తల్లియు భువిని గలడా త్యాగరాజు. దివ్యనామసంకీర్త సము=74ీ తల్లి విషంబిడ్డ తల్లమ్ముకొనిన సెల్లెడ మాన్సు వారెవ్వరు గలరు మట్‌. మి బాణాల శంభుదాను(డు. సొరంగధర_] మాత తీర్పు కొలంది కూంతురు నడవళ్ళు నీలమంచి కొలంది చేలపంట వేంకటకవి. మదన గోపొలశతకము--57 కన్న తేల్లిని6 బోలు చుట్టాలు జేు పట్టుచీరను బోలు చీరల్లు లేవు ఆఅకలివంటి మంట లోశానలేదు తల్లివంటి బంధువులు ధరణిలో లేరు సెలయేరు నేదునూరి గంగాధరం-ఫేకరణ. పూదోటనీరులే పాదములుసోకినా వెన్న కరగిన రీతి తల్లి గర్భంబగును దక్షునియజ్జను. పుం10 గల్లిచాటున ఎంత తష్పూ చేసినగాని అది పైకి పోవునా అమ్మ! లోకమున చ. ప్రనగాడ సన్యాసి. గంగావివహము. పు-1శీ వటిక్కి. కాలువ యెంతదూరమ్ము ఎ త్తిపెంచిన తల్లి *శంశ మోహామ్ము. పాతపాటలు పు-4 టేకుమళ్ళ కామేశ్వరరావు సంపొదితము.

906 సూ క్రిసుభాకరనము జనని కొడుకు మర్శము కన్నే తల్లి శే యెలుక అడవిలో దిరిశేటి అయ్య కే మెజుక టీవేణి. పుట. ఏ5ఫ్‌ అం(ధ(వ్రదేశ్‌ సంగీత నాటక ఎకాడమీ (వచురణ. తల్లియె వేదము శాస్త్రము తల్లియె జపమున్‌ దపంబు తల్లియెగురువున్‌ దల్లియె సకలము తల్సియె తల్లిని నెదిరించు వాండ ధమగతి నొందున్‌. లిరుసతి వేంకటకపులు. పాండవజననము అవని యందలి సర్వవస్తువుల లోన తనదు బిడ్డల యధిక సౌందర్యవంతు లనుచు మనమున దలపని జనని గలదె నా. కృ రావు. వేటకాడు-రాబందు విసుగుచు బిడ్డనుం గనిన వేదనం గుందుచునున్న యహుడా నిసువునుదెచ్చి పొత్తులను నించినచో. దన కష్టరీతులన్‌ మసలక తత్పుతావన విమర్శ ఫఘనంబుగం జిందు(దదొకళాందా మసమునం (బోచు నేష్పగల మానిని. దల్లినిబోల "రివ్వరున్‌ మాతక్తురి అప్పారావు మొదలి మాతృశతకము. తల్లి చలువ చేతి తాకుడు సంతాప మార్చు చల్లనీటి యంజలి గద వేటూరి (వభాకరళాస్త్రి. వ్రతిమానాటకము 1101-62 జనని : జన్మభూమి ఉన్న యూరు విడిచి ఉండనే లేము కన్న తల్లిని విడిచి గడియుండలేము త్రివేణి పు, 815 ఆంధధ్ర(దేక్‌ సంగీత నాటక ఎకాడమీ.

ఉన్న ఊరే నాకు వెన్న పట్నమ్ము కన్న తళ్తే నాకు కల్చవృత్షుమ్ము ివేణి వు-కి16 ఆంరవ్రదేక్‌ సంగీత నాటక ఎకాడమీ. ఎన్న తానున్న యూరును తిన్ను గన్న తల్లి యొకరీతి ఛాం కృ. రావు, నాయిల్లు ప్వ-4.6 వెన్నెలల వెలుగులు. జనని ; జాయ అమ్మ 'పెట్టిన్న అన్నము కన్న భార్య పెట్టిన్న బలుసాకు మేలు పెళ్ళామంళే 'బెల్లమురా తల్లిలంశే దయ్యమురా పాతపాటలు పు-$0 టేకుమళ్ళ కామేశ్వరరావు. సంపా. జననీ జనకులు తల్లిదండులం బూజించి తగ చెతింగి మన్న వొడవైన నే య_త్తమామలనియు (బియ మెజుంగు నన్నెచోడు(డు. కు. నం. 11-4 తనయుంగని తల్లిదండ్రులు దనకు నతండు భకృుండగుటకు ధర్మాను రక్తుండగుట కాసపడుదురు ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. ౪-5 ఉదరమునన్‌ భరించి (ప్రసవోద్భన వేదనం బొంది పిమ్శటన్‌ ముది ముదిమయైన వీతేంబడి మూ(తమునం బడి లజ్జ వండుగా 38

౨98 సూ క్రిసుధాకరము జన నదవదమొన తల్లికి. (బియంబొ సుతుండు వృథాభిమాన దు ర్శదుడగు తండికిం (బియుడొ మానసవీధి. దలంచి చూడుమి

గ శ్రీనాథుండు. హఠ, 1-58 (వేమఫుం దల్లి దండ్రులను నెజుంగని'దే కులహీనత అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. తల్లి దండులతోటి తగచ్చలాడుటక్షీడు వేమన తల్గిదండు లెన్న దన మొదలి గురువులు వేమన కలవార లెందశీనియు తలిదండ్రుల శన యొనర్చం దగుదు'5 మయొందున్‌ తిమ్మన, అచ్చ. రామా. అమోధ్య. క! కన్న వారలుం దనయను బంపలేగ ఫరితొప భరంబున నెట్లు సెతురో చ కృష్ణకవి శకుంతలావరిణయము. మగవానిం గన్న తంగడియు మగువం గన్నట్టి తల్లి మక్కువ పడే కందుకూరి. శుద్ధ, == ..తీలి దండ్రులు బిడ్డల కూవావచ్చుచో నెజి గలిగించు మార్గములు నేర్పనిచో. జెడిపోదురవ్యలన్‌ అీపొద. కనకగిరి. 88 జనవాక్యము భూజన పరిఎ*"దబ౪ జ వ్యాజంబునం బరివారింప వలయును నన్నయ. ఇారత. అదీ. 7111-18

పదుగురాడు మాట పాటియై ధరం జెల్లు ఒక4ాండాడు మాట యొక్క దెందు వేమన (ప్రజలు మూంకలు గట్టి బవాుఎఫామలాడ నిజము నిక్కమునసేయ నృఫపునకు. గాదు తిన్ముయ. ద్విప. భారత. ఆది. బుద్ధి హీనులైన పురజనులా డెడు పలుకు లెపుడు నమ్మావలను పడదు దువ్వూరి రామిరెడ్డి. సీతావనవాసము 1[11-]1.88 జన్మ (క్రియానివృ_త్తియెన లోక యాత లేకుండు నన్నయ. భారత. అది. 1-140 జీవుండ జీర్త శరీరముం లా బోవిడిచి దివంబుంబొంద. బుట్టను చరం డా వెలయుం దద్దశ జీ వావలి వర్తించు నిట గతాగత పదవిన్‌. తిక్కన. భారత. అను. 77-126 స్థిరమగు పుణ్యకర్శ (మున 'దేవభ వంజబగు6 బుణ్యపాపసం కరమున మానుషత్యమగు. గల్మామముల్‌ పశుకీట భావమున్‌ బొరయంగంజేయు నిప్పగిదిం బుట్టుచుం జచ్చుచు మోహ డ్రి వార్ధిలో, దిరుగుచు నుండుగాని యొక తీరము నేరండు జీవం డెన్నందున్‌.

• ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. ₹- 7ర్ట

త్రిం0 సూ క్తిసుధాశరము జన ్ర జన్నపృృతుమునకుం జవిగ లయట్టి పటుతర కమనీయ ఫలములు రెండు శిరలు భోగము లొండు కీర్తి రెండవది శ్రీనాథు-డు వల. వీ. చ. మనవంటి జీవులే మహిలోన నొక కొన్ని ఛుసకములై కుక్కు-టముల్రై సూకరములై నవి అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. వాని జన్మంబు సఫల మెన్వాని వలన వంశ మధికోన్నతి వహించి వన్నె కెక్కు- ఏనుగు లక్ష్మణకవి. సుభాషితము ం ---మన్శధ సౌఖ్య లీలలం [గమమున నోలలా డుటయెగాదె సుజన ఫలంబు ధారుణిన్‌ భల్లాణ చర్విత. 11-18 ఈశుగన లేని జన్మంబు ఇలకు మోపు త్యాగరాబూ. ప్లా భక్తవిజయము జగము మజిచ గాంచు జన్మఫలత రే నేం. క. జీవయాత్ర. 13-88 జన్మభూమి పుట్టి "పెరిగిన బేశం 'బెట్టిజనుల్నకె నం జూడనిచ్చగు జక్కన. విక్రమార్క. క-226 ఉన్నయూరుం గన్న తల్లియు నొక్కరూపు ీనాథుండు కాళి. ₹[- 164

జయా సూ క్రినుధాకరము తి01 విమల జనభూమికంకి నా_ప్తమేదిలేదు ఆత గ్‌ ధరణికి వెనుకనే యఖలముండు జపము జపము సెల్షించు పురుషుండు సర్వలోక విజయ విస్పృృహామగు జపవిధి విశోళ హర్ష శాగాది కంబున్కునవ్యయంబు వైన పదము. బొందించు నృపా_గగణ్య తిక్కన. భారత. శాంతి. [177-181 (ళుతిస్ట తీతిహాస ముఖ్య వాజ్ఞయంబు మునుకొని యావ_ర్తనంబు సేంత జపమనంగం బరగు నూరన. కళా, ₹-154 జయము వినుము విజయంబు గోలరెడి మనుజవిభులు తమకుం (బతి ఏరుండైన శా్యతవుండు దప్పి చనిన నతనన కాని తజ్జనులం దొడర నొల్లర ఫలంపుం బెనకువ యొప్పకునిక్తి ఎజ్జన హరి. ఉత్తర. 1-26 అపజయము గొప్ప మాయాజయంబుకంకు జయము కంకును న్యాయమౌ చవ్రావె ఘనము గా. కటకట్యిహ్రోను 1 గోల తే ౯ ్వస్షాని జయాపజయములు వి గంఠకాాఆయం ం్న క శ 'రాలచ్చికిన్నై పెనంగిన బలంస్టల్డు గీరరయనోకాల్వనేర్చునే తిక్కన భారత. విరా- [ఖ్యం2 వే టో

తిల సూ క్రిసుధాశరము జూరిణి పరిగొని కూరులు బవరంబులోనం బరులచేం జత్తురు పరుల జంపుదురు జయమిద్దణకు 'లేుు సమరంబులోన జయ సరాజయము లస్థలితముల్‌ గావు గోనబుద్దారెడ్డి, రంగ. రామా. యుద్ధ, అరయ నెవ్వాని సౌము శై జయాసపజయములు శీనాథుండు. శృం. నై, 711-168 జయమపజయము నీశ్వరునకుం "దెలియు శ్రీనాథుడు, పల. వీ.చం వ్యాజ్యమున బందెమున శా స్రువాదమునను బవరమున జయాపజయ సంభవము వెట్టి వానిచేతాయి జలగ తొవర్త చలము గాలిపాటుగా జే యెట్లి ఘనుల్నకైన పానుగంటి. విజయ రాఘ, 1111 జారిణి అన్యునిన్‌ మనగీన యింతి కాంతులకు మానుగం బళ్చిమ గణ్యయే కదా ఆయ్యలార్యుండు. భాస్కర. రామా, యుద్ధ, 2616 ఒజపరి. గన్న6 గూడ జనునూరక సన్నలు వొజనాడుద _త్తఅపడు బోటిం బిల్చెడు విధంబున నొ త్తిలి బల్కునవ్వుబ ల్సజుం బారుగిండ్త కేంయనొకపట్టున నిల్వదుచంటిమోంద ముం జెజం గెడలించు వైశికపుసిగ్లు నటించుచు జార ధారుణిన్‌ పిల్లలమజ్జి. జైమిని భారతము. 1111-28

జూరిణీ నూ కి నసుభాకరము నిగ పరులగన్న 6 జంక పొపని ముద్దాడు నోడనిక్కి చూచుం గొప్పుందీర్చు మూజువములయు న _తమామలతో లేని కిటుకు వెట్టి బంధకీ వధూటి పిల్లలమట్టి. జైమిని భారతము. [11] -29 జగడమునకు. బోదుజారిణి యెస్పుకు మాయచేసి పురుషుమమత బెట్టు వేమన జిలిబిలి మాటల పలిశెడు రులటల నమ, శంగ రాదు వేమన వ్యభిచారి మనను నిలుపగ (పభువులకును సాధ్యపడదు వేమన మందుబెట్టి మగని మజవించి విటుజేరు సుంద రాంగి పాడుసుదతి సుమ్ము వేమన మగడు తప్పూలేక మనసిచ్చి యున్నను సవహాజగుణము నిడదు జూర కాంత వేమన పతినిం దిరస్కరించి పరభ_ర్తలం జెందిన భామ పుణ్యము ల్లత జులసేతు బంధములుగా వె వచింపలణగ నెంత నోంచినన్‌ అయ్యలరాజు నారాయణామాత్యు(డు. హంన వింశతి 1-1! 288

వ0.1 సూ క్రినుధాకరము జితేం ధివుఠి యెదలోన తరుగని తంవివెట్టి జూరగా నుంటకన్నను వావుమేలు నారాయణదాసు. సారంగధర. 1[1[-పు.42 జితేంద్రియత ఈలోకము నిస్సారం 'బాలోకింపంగ ననంటి యట్టుల యనితా లోలతం బాందని పురువుం జేలా నెవ్వగలం జెందనిచ్చు మనంబున్‌ తిక్కన. భారత. స్త్రీ. 1-81

కామముం (గోధమున్‌ మనసుగాడంగ చాజుట మాన్చియిం[ద్రియ సోమ విమార్గ వర్తనము (దుంచుచు నెవ్వగ లేక రక్షణం 'బేమజ శెవ్వరింజెనకి యించుక నొంపక లోక మేలంగా నామ హీ తాత్చు సర్వమహిమాతిశయంబును జెందు

లిక్కన. భారత. శాంతి. 1-147 తను చాన తొలుత గెలువన్‌ మనుజపతికి వలయు. బిదప మార్తుర సెలువన్‌ మనమున. దలంచునది మును దను గెలువని పతికి. గెలువం దర మే పగఆన్‌

తిక్కన భార. శాంతి. 11-276

వర్గ ములశెల్మ నింద్రియ వ్యా వినగ హాంబు వలయు నియ్యది గన్న యన్న. దృ పి బొంది యొం డాసపడకున్న నొందు సాధు జనులు వెదకు ననామయ సత్పదంబు

తిక్కన, భారత. అను. 111-3 18

జిలేం సూ క్రినుధాకరము 805 విచ్న ల పిడి నింద్రియముల వెచ్చటిక్రైనను జనంగ నిచ్చిన నరకం బచ్చు పజుచు6 గుదియింఛిన6 "'దెచ్చు సుగతి నరున కది తిక్కన. భారత. అను. ₹-294 బలిమిమై నింద్రియంబుల 6 బట్టి "తెచ్చు నది సుమో యిందువదన (ప త్యాహరణము శ్రీనాథుండు భీమ. 77-164 నిర్జి తేయ్యద్రియులై నట్టి నియమ పరుల నంత రాయంబు లేమిసేయంగం గలవు అీనాథుండు. హర. 1121-68 కడుపు చిచ్చు వేతం గామానలము చేతం (గోధ వహ్ని చేత గుటిల పడక య్వుక్త మనసు తోడ నుండీ నప్పుడె మొక్కి వేమవ కడణశ తోన నరుండు కామంబు గట్టిన చిత్తమునను జికిలి చిత రూపు కైవడి నిల నుండు ఘనుడాతడే సుమ్మి వేమన కడక నింద్రియముల గట్టివేయగ లేక ఇావు వచ్చినపుడు సన్యసించు నాత్మ జితముగామి నందునా మోతుంబు వేమన 89

806 సూ క్రిసుభాకరము జిలేం కుశలల లే (వతముల నగు నకనాయాస వీడ నిందియ నిరోధమునన్‌ గృశుండ వయి యాత్మ నలంచుటఓ సశరీర స్వర్ల సుఖము సమకొని యుండన్‌ పెద్దన. మను, 11-50 పంచభూతములకుం బది యిం[దియములకు విషయములకు. జిత్సవృత్తులకును "'జెలియం బడక తానె తెలివిమై యన్నింటిం 'జెలియుచున్న తెలివి దెలిసి కొనుము వుష్పగిరి తిమ్మన. సమీర. 17-114 కుముదంబుల కే శశియును గమలంబులశే రవియు వికాసమొసంగున్‌ స్వమనమటు జిలేంద్రియులకు విముఖంబగు బర వధువుల బిగ కగిలిక్షిన్‌ కందుకూరి అభి, శ, ₹ మైబడీ పులినడంచు వాండు బంటుకాండు పరుల నెల్ల గెల్చినవాండు బంటుకాండు లోన బాధించు వైరుల లోను గాక చాని నిర్జించు వాండె పోబంటుు బంటు | పానుగంటి. బద్ధ. 31] పర పర్విగపహూ సంచ్లేవ పరతశందు విముఖము జి తేంద్రియుల మనోవ్ఫ త్తి నిజము కాంచనపల్లి కనకాంబ. అభి, కాకుం, ₹-పు.69

జీన సూక్తి నుధాకరము క్‌07 జీవన్ముక్తి పొలియుట (బకుకుట పోవుట కలుగుటనే నతండు ననుట గలుగక మదిలో దలంచిన యట్టి మహవోత్నుం డిల జీవన్ను క్తుండగు సహీన వివేకా మడికి సింగన. వాసిషరామాయణము మోశము గలదా భువిలో జీవను శె కృలుగాని వారలకు జ్‌ త్యాగరాజు. విస్ణుకీర్తనలు. 110 జీవన్మృతుండు "జేవాతిథి విళృభృత్య జనావళులకు నిడక కుడుచు నతండు జీవన్నృతుండు ఎజ్జన. భారత, అరణ్య. 711-492 శ్నీతిమోంద (బతికి యుండియు మృతిం బొందినవారు నిందలెనసిన వారల్‌ మృతి. బొందియు (బతికిన ఘను లతి నిర్శలకీ ర్తి చేవులు. పాపరాజు, ఉత్తర. రామా. భ₹2-218 చెనక కొంకని వాణగో జీవన్ధు ఎరుండు తిన్ముయ. ద్విపద, భారత. అరణ్య. జీవలక్షణము ఒకరినోరు గొట్టి యొకరు భశ్రీంతురు వారినోరు మిత్తి వరుసంగొట్టు

త08 సూ క్తిసుధాకరము జీవా పెద్దచేపచేరి వీల్ల చేపలజంపు జనము పెద్దచేపం జంపు వేము వేమన జీవాత్మ: పరమాత్మ చూచే చూపొకటి సూటిగుజి యొకటి శాచిరెండు నొకమైతే దైవమే సుండీ భావమే జీవాత్మ (ప్రత్యతమే పరమాత్మ అన్నమయ్య. అధ్యా, నం, 'నేరమెల్లా జీవునిది నేరుపెల్లా బేవ్చనిది “ప్రకృతి కాతుమదాను పరమాత్మండాతండు సకలము నాతండు సత్తామా(త్రముచాను అన్నమయ్య. అధ్యా. నం, లోకవప బేవుని మాయ సాకిరిమా(తమునేను సర్వజ్ఞుడాతండు అంత రాత (గ్‌ యాతండు ఆతనిబంట జీవుండ అన్నమయ్య. అధ్యా, సం, అన్నిటనీ జీన్చనికిని అంత ర్యామిో ఆ్‌వుండు అన్నమయ్య. అధ్యా. నం, పూర్ణ మది పూర్ణ్మమిదియుం బూర్జంబగు దానివలనం బూూర్ణ్మ ము పొడమున్‌ బూర్జ్యమగు దానిజే యగు ఫూ తృముగొని మిగులుచుండుం బూర్ష్మ "మె యెందున్‌ పరవస్తు వెంకటరంగాచార్యులు. ఉవనిషద నువాదము

కీవుం సూ _క్షిసుధాకరము 809 ఎచటనుండి వచ్చితి నెటకేగెదనని తలం దలం పంగ బరమాత్మ 'తెలియంబడును ఎవండ నేనని తర్కింప పహృదయమందుం 'బెలియం బడియెకు జీవాత్మ తెల్లముగను విశ్ర. దేవ. నీవన నేనన వాండనం గావేజని తలంప కాత స్‌గతి యొక్కంటే నీవును నేనును వాండును "జీవుని (పతివింబమనుచు. 'దెలియలవలయున్‌ శ్రీపాద. భ(దదాచల రాషుచరి_తము, ౪7-106 జీవుండన్ని కోర్కులు వీడ ేవుడొను వేం. క, అమృతసారము. ఫు, శ 10 లీవుండు చరజీవులకు నెల్ల జూవును నొప్పిసరియె పా. సోనున. బసవ. పు. 125 సంసారరంగములోనం బసాుురూపవమాడు వెలయంగా జీవి యథా. అన్నమయ్య (వేగు పెద్దన నోడవారిధిం దరింప య లేనిభంగి మనోభవాలీఢ వృత్తి యగుచు నుండు జీవుండు భ్‌ వాబ్ధియు త్తే రింపలేండిది నిజము తిక్కన. భారత. కాంతి. *-58$5 వినుశేఖామా[త పుంజం 1దుని యట్టుల జీవుండతని దుష్పక్షముంటో

ల10 సూ క్రిసుధాకరము జీవుడు లినయజ్ఞానమున పగమ మున బోధానందసాం(ద పూర్ణ త౯ బొలుచున్‌ తిక్కన. భారత, కాంతి, ₹-|$0 విను జీవ్రండు సనాతనుం డనఘుండు నిజకర్ణువశత నువ దేవం బునుబొందు బేహాపాతం బున నెప్పుడు. జెడండతండు భూసుర వర్యా! ఎజ్జన భారత, అరణ్య ₹_72 పుట్టి పెరుగు. టాయముల౯ జూలజెన్నొందు ముదిమిచేతం జిక్కు.( బిదపం జచ్చు బురుముం డట్టి "దెసలంబూందు టదృష్టంబ ఎజ్జన. వృ. ఫు, 17 61 ఒక్కందే జీవ్రండు ఒడలు మోనని నాండు అన్నమయ్య అధ్యా. సం ఫులుసు నంజినలగాని భూమిలో మిక్కిలి తీపు తలపోయ నోటికిని తవ్రగానరాదు వావిరి లోకపు మాయవలలః జిక్కినంగాని 'వేవేగ వెడలి ముకి వెదకండు జీవుడు అన్నమయ్య అధ్యా. నం నామమాత జీవులము నడుమంత రాల వచ్చి నేము గర్హల మనుచు నిక్కముగాక ! అన్నమయ్య అధ్యా. నం

జీవ సూ క్రిసుధాకరము తష వమో తిలిసెం గాని యీజీవుండు నేవమపు నెర విద్య నేరండాయె కపటాలే నేరిచెంగాని జీవుడు ఎప్పుడైన నిజసుఖంబెరగం డాయె అన్నమయ్య. అధ్యా, నం చుక్క-లై. యుండినవారు సురలై యుండినవారు ఇకళాడ నుండి పోయిన యీ జీవులే పాతాళ వాసులును పలులోక వాసులును ఈతరువాత నుండిన యీ జీవులే శరణాగతులు దక్క-6 జకథా. గారు జడులు అన్నమయ్య. అధ్యా. నం జీవుండించుకంత చేంతసము[దమంత అన్నమయ్య. అధ్యా. నం చిత్త వికారము జీవుల పాపము పాము చెలిమి రంపపు సంసారము, అన్నమయ అధ్యా. సం సురలును జీవులే ననురలును జీవులే ధరనిందు. (కృతి భీద మే కాని పొలంతులు జీవులే పురువులు జీవులే తలంప థావ భేదములే కాని శాజులును జీవులే రాసి బంట్లు జీవులే ఓజతో సంపద చెల్లే దొకశే వేజు అన్నమయ్య. అధ్యా.నం వది తుద దీనిశేది మొదలు పాడుకొను వారి మాయంబరంగు జీవునికి

తీి[9 సూ క్రినుఖాకరము జీవుడు ఇన్నియును దిరు వేంఠశుళు లీలలుగాల 'నెన్ని చూచినను 'తానెవ్వండు గాండు అన్నమయ్య. అధ్యా. నం,

అంతట. జూచిన నావోర ని(దలు

జంతురాసులకు సహజములు

సంతోమంబును సా త్తి న్‌ గుణమును

ఇాంశ చిత్తులకు సహాజములు మనసున

అన్నమయ్య. అధ్యా. నం.

పుట్టుక జూవును చావును

పుట్టుకయునుగాని జీవములకొక -వోటన్‌

నెట్టుకొని యుండం జెల్లదు

ముట్టిన కర్శములు మూరి మోచిన కతనన్‌

వెన్నెలకంటి సూరన. వి, వు, 711-878

లలి జీర్ణ వ్ర మొల్లక (క్రొ త్తచీర

'వెలయం దాల్చిన మాడ్కి. వినుము జీవుండు ఆరయ వార్థ క మగు మేను విడిచి సారెకు. జొచ్చు శె శవమైన తనువు,

తీమ్మయ, ద్విప. భారత. లీష్మ.

• +... చేవహావికార మేమియును జీవాత్మ సోశదు జీవ్రండద్వయుండు నిత్యనిశ్చింతుండు నిత్య నిర రుడు నిత్యసంక ల్పుండు శాన్వతుండతం డు జీవాత్మ వెడునకు జీతును గలంయె తీమ్మయ. ద్విప. భార. లీష్మ+

జుగు సూక్రి సుధాకరము తర విద్యయబ్బువరకు విను చిదాభాసు. డొ జీవు(డు భవమందు చిక వడును అ. నారాయణదాను యదార్థ రాసూ. జీవుండాత [చేరిన శవాంతియెందు కరణి నదులనీ రబ్టిం గదిసినం ద్వర శ్రమించు విశ, దే. జుగువ అనుమానపు (బదుకది రోంతా తన మనసెనయని కూటమి మజిరో.తా అపకీ ర్తులంబడి అఆడిక లోనై. అపవాది యొటయదిరోంతా తన గు స్రైల్త్లా జజిలినవారి ముందట తనయెమ్మెలు చెప్తూ కొనుట రోంళతా వనితల ముందట వదరుచు వదరుచు గనుగవ గాదని గర్వము రోతా భువి హరిగతియని బుద్ధిం దలంచని యవమానపు మనసది రోంతొం అన్నమయ్య, అధ్యా, నం చేతకాని పనులు వేసితే రోత నీతిమాలిన చోట నిలుచుంకి రోత నేదునూరి గంగాధరం. వేకరణ ః సెలయేరు శీ0

ల్‌14ీ సూ క్రిసుధాకరము క్షతి కొతి అలమికాని యొండొరుల (పో ఫుల (బాపులనెలమి కలిమింబొందిబవా జూ తులు నెమ్మింగూడి తామర . కొలని క్రియన్‌ సిరికిం బట్టగుదురుజ్వలు లై తిక్కన, భారత. ఉద్యోగ. 11-87 జ్షాతి జనంబులు దమలో నెట్టివారైన నొషంగాని యన్యుల వలనం బరిభవంబు దొడరి నపుడు చారొండురుల. జేళొనకునికి లోళనింద్యంబు, ఎజ్జన, భారత. ఆరణ్య, ₹-409 క్షత (శ్రీమంతుండగు నిజ జ్హూతింజేరి యును గరంబు దరిదుండై యుండెనేని నతండు చేసిన దురతంబు ననుభవించు ననఘ శ్రీమంతుండతడు. దా నరయకునిక్షి శేశన. మార్కండేయ. 11-165 ధనము విద్య కీర్తి దమలోన నొకనికిం గలుగుటకు నసూయం (గ్రాలువారు నెడరు నేచువారు నెందు దాయా దులు కార) అయ్యలార్యుడు. భాస్కర రామా. యుద్ధ, 19? జ్లాతి యుండంగ అగ్నితోం బనియేమి ] శ్రీనాథుండు పల, వీ అతత జతి మాన్యత గలయట్టి యేతతి సంసార మెన్న నెక్కడికి. తిమ్మయ ద్విపద. భారత. ఉద్యోగ.

ళ్జాతి సూ క్రిసుధాకరము 815 ఇవాలోక పరలోక హితులు దాయాదు లహితంబు వారికి నాచరింపుదురె, తిన్ముయ. ద్విపద, భారత. ఉద్యోగ, 1పబల ఇార్దూలమును నమ్మాువచ్చుం గాల లేలి వోనంబు మెడందగిలించు కొనంగ వచ్చు నెదను గుంపటంయబూని పండవ చ్చు గాని దరి జేరనీరాదు జ్ఞాతి నెపుడు పరమదుష్ష భీకర పరిపంధిమయైన మన మరణమె కోరును గాని మదిని సర్వ వంశనా శనమును జ్ఞాతివాండు నోరు ధరను డాయాది కంకె భీకరుండు లేయ పానుగంటి. విజయ, రాఘ. 1 ఖ్యాతినిగన్న ఫూరువుని గాంచిన క్షాతుల మానసంబునున్‌ భూతల మందు. అావకుడు భూరిగ కాల్చుట నై జమేకచా కోలాచలం శ్రీనివాసరావు. [ద్రౌపదీ వస్త్రాపహరణము. ఇంటిపేరు మూత మేకమైనంతనె తగిన జ్ఞాతి యగునె తనకు తిరు, వేం. కవులు. గుం.సీ. పురువమున కర్థ డాయాదులు దొరకుట నుకరంబుగాని ధర్శదాయాదులు దొరకుట దుర్లభంబు, తిరువతి వేంకట కవులు. బుద్ద చర్మితము. తన్ను [పక।_లోన నున్న బళల్లెంబనీ తలంచు డాయ వచ్చి తలను మట్టి

తి[6 సూ క్రిసుధాకరము కాలి చాసచేసెసేని దోసిలియిడెశేని విశ్వసింప రాదు విజ్ఞుండెపుడు శ్రీపాద బొబ్బిలి. 1-18 జాతివె రము దొ రా చుట్టములలోన నొప్పమి వుట్టినప్పూ డద్దుపడి వారితోడం గొట్లాడిమైన దాని నుడుపంగ. జొర కున్న వానిం (శూర కరు ఆడని చెప్పుదురు కర కాండవిదులు తిక్కన భారత. ఉద్యో. 111-248 మాను పగ వచ్చునే చంపరాని పగయు అన్నదము, సాల పోరాట మజునన్చైన ధూర్జటి. (శ్రీకాళహన్తి మాహాత్మ్యము. 11-12 క్షాతి వైరంబు వలనను సంభవిల్లు క్రోధ శిఖ నిర్జ పిాంంచును గులమునెల్ల సున సమిారాహి తమహీజ ఘట్టనమున గలుగు దవానయబు వన మెల్ల గాల్చినట్లు కందుకూరి. 1వబోధ చం[్రోదయము. ₹-80 ఒక్క-చో బుట్టి పెరుగుచు నున్న వయ్యు నొండోరుల పాడగిట్టక యున్నవకట కలువ పూల్దమ్మి పూవులు కాలవళత జ్ఞాత్సివె ర ముండును పువ్చజాతిశకై న చిలకమర్తి. గయోపాఠ్యానము. 1-20

జానము సూ క్రిసుధాకరము తి17 ళా తన కులమువాండు పగతుండై దనశలెనేని తరుగు లేనన్ని కడగండ్లు డాపురించు శేషా దిరమణకవులు. బాలనీతిశతకము, 7 జానదానము ల క్షనము "శేవల కృపన జ్ఞానికి నుప టేశవిధి. (బకాశమునేయం గానది సకల ధరిత్రీ జానంబునకంకె నధికతర ఫలదమగున్‌ తిక్కన. భారత, శాంతి. [77-255 జ్జానం బొరులకు నొసంగిన( జానెగడుం దీపసమువలె తిరు. వేం. కవులు. బుద్ధచరితము ₹-105 సొత్రుండగు (ూహ్మాణునకుం (శపంచమెల్ల జానమిచ్చుటకంక₹ు నుత్తమము మోతు. మార్ల్గమొకనికి. జూపుట మదీందలంప ననిరి వేదాంత శాస్ర రవాస్య విదులు తనికెళ్ళ (వవాశశాస్ట్రి. వేదాంతసిద్ధాంత (సకాశము. బా ఖ్‌ నము వనటయనియెడు నగ్ని నెజటుక యనియెడు నీటనార్పుము తిక్కన. థారత. స్రీ. 1-92 జ్షానమ యింధనముగ వి క్ష్త్‌నాగ్నిం (బ్రబలంజేయ జరయు మరణమున్‌

ల18 సూ క్రిసుభాకరము క్షాన నానావీధ దుఃఖంబులు లేని యమృత మత్షరంబు లెహప్పైతోంచున్‌ తిక్కన. భారత, శాంతి. 117-817 జ్జానంబు దృష్టినరునకుం గాని నయన హీను నడపుకరణియగునుం (బ జ్ఞానవిహీనుని నడవడి దీని నెజుంగ వలయు నెజుక దెచ్చి కొనంగన్‌ తిక్కన. భారత. శాంతి. 17.298 జ్ఞానము ధర్భమున కథి స్థానము మూలంబు పరమ సంతోషము భ వ్యానూన త్యాగము రూ పా నందము (పాంకు చానికను వేదంబుల్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి. ౪7-339 జ్ఞానము సవి శేషస్థితి , చానికి నాశంబులేదు చానిం చెలియుటన్‌ వమానావాంకృతి మమతలు మానిన నిర్జలుండు మోత మార్గము గాంచున్‌ తిక్కన. భారత. అశ్వమేధ. 11-166 క్ష్తూనాభ్యాసం బల్చ్బం వైన మపహోపాతశముల హరియించును గం జూననదీపం బించుక మొనను హరియించు గాదె యంధశమంబున్‌ శ్రీనాథుండు భీమ. 7-87

జ్షాన సూ_క్తిసుభాకరము శ19 జ్ఞానసంపదంాని మోక్షంబు లేదు కర్మశతమున నేనియో నిర గ్రలాత్‌ శ జ్ఞానమనంగ వే దాంతవిజ్ఞానమబల యితర విజ్ఞానమజ్ఞాన మెంచి చూడ ీనాథు(డు భీమ, 7 186 తానెపుడు శుచియాట తప్పని విజ్ఞానము కంచపు సంసారము గడచుకు జ్దనము అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. విన్నగం బూర్వ జ్ఞానంబున స ర్వేశ్వరుండగు హరిందలపోసినను సన్నిధియగు సుజ్ఞానానంద ము సత్యము సత్యంబది సుండీ 1! అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. కనకపు టాసల గరళంబంటి న ననిచిన విజ్ఞానము ఇదరు అన్నమయ్య. అధ్యా, నం. పట్టి తే. దన మనసు పరమాత్శం గనిపించు చుట్టుకొంళు బంధమై సూడు సాధించు అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. మొదలే తెలియవలె మోసపోక మానవలె పదిలపు ూగికైనా (బహ సవె.నాను అలుగులపైై బడితే నాయాలు చాంకకుండునా కలికి సతుల చూపు కాండ కుండునా-. అన్నమయ్య. అధ్యా సం,

820 సూక్రిసు ధాకరము జ్షన నిలిచిన దొకశే నిజమని "తెలిసిన తెలివే ఘనము. అస్నమయ్య, అధ్యా, నం. తతి చేబోలు (వకృతిం "జెందిన వికారములు మతినిడి దెలియుటచే మహిత సుజ్ఞానము, అన్నమయ్య. అధ్యా. సం, గాజు కుప్పెలోనం గడంగచు దీపం బ “దెటులుండు జూన మట్లులుండు రు ( రలు 'తెలిసినట్టి వారి చేహంబు లందును॥ క్షానమ్ముదచేతం గనం వచ్చెడి తళ్టు కదియె మదికి (కేష్టమనుచు మునులు పలికి రధ్రె "తెలియం బరమార్థ మగునయాకి జ్డాన 'మెన్న గురువు, క్షా ప్తాన్యము బుద్ధి "౭ంటిసందు రిమ్మ వేచునపుడు రిమ్మం "దెలిసెనేని ఇండొకళ రూపెరా ॥ ఎతుకలోన జగము నెందాక చూచిన గుడికి బయలం బొకి కోర్కాలడంచి సరికి బయలునంటి సంయమి గావలె! ఎజుకకన్నను సుఖ మేలోశమున లేదు॥ ఎలుకసాటి దెలుక, ఎజుకయే తత్త్వంబు | ఎటుక నెంచిదచూడ నెజిగించు చుండును బరము చాంకీ చూడం బట్టువడును గుజికి బయలు జేర గుణరహీితంబురా!

జానము సూ క్రినుధాశరము శ్రి్రి] కొ ఎలుక మటజపులందు నేమేవు తోంచిన సరికి గుణియెకాదు నత్వమునకు పరమ నిర్గ్ణణంబు. 'బాటించి శనవ లె! వేమన జానము జాూానమునకు న ఈ ౯ జానమునకు గారణంబు జానాజ్ఞూానొ' జా ఇ ౯ ధీనము విజ్ఞానం బగుళి గాన నరుం డెపుడు క్షన్‌ గావలయు. జుమా వెన్నలకంటి సూరన వి. పు, 111. 140 ఈ జగం బెల్ల మిఖ్యగా నెజిగికొనుట జ్ఞానము. హరిళట్టు. మతృ్య, 1. 158 క్లానంబు "లేక యశమున వై నడపిన కర్శ మార్షమతి ముదమున మొ ర్వ్యానీకమునకు ముక్తిని చానముగా నేరదు. హరిభట్టు. మత్య. 7 కి తలం -జ్ఞానంబు నడంచు శన్ధు వొక్కటి సిరికంశు వసుథం గలదే భవానీశకని, దర్మ. 7711-27 జ్ఞానమున6 బూర్వ కర్థ సంచయము లెల్ల 6 దీజునప్పటి సరము శ్ల్వేమహితుల క్‌గును (రారబ్ధమను భూతమగుచుం టేగిన జనుండు కైవల్య సామౌాజ్య సౌఖ్య మొందు. ధరణిదేపుల రామయమంతి. దశావతార చరిత. 1 £218 డీకే

తిషి2 సూక్రిసుధాకరము క్షనము బోధ లీలావిభవంబు చేతసకలంబును (బవ్మాముగా నెజుంగు. కనుపర్తి అబ్బయాన్తూత్యుడు. కవిరాజమనోరంజనము 11-141. జనము వలనం జెడున జానము కర్ణమునం జెడదు జ్ఞానము నాంబ ఇ ళో జానిలయ పర(బవా ర జా జ్ఞానము వేదాంత వాక జనితంబు సుమి. *.. = .ముఖ్యాధికారికి సంభవించు క్లాన విభవంబు గురుని (ప్రసాద మహిమ... లక్ష్మణకవి. రామేశ్వర. 11[ అల (గీవ్మర్తువుచేతల .బంకమునిరాహారమ్ముు సూర్యోదయా కలనన్‌ ఛీకటి మాడ్కి- జ్ఞాన మొదవంగాం గర్భవిచ్చి_త్రియా ెద్దయకవి. మాఘమాహాత్మ్యము పాలలో నేయి గూఢమై పరగు చుండు నెల్లజీవుల క్షాన మళ్లు దహించు గాని మధియించి మధియించి కడను గనుము కదసి మనసను కవ్వంబు గదల్నదదివ్చి- దాం శ్రీ, దేవీభాగు 712-848 నిజమెరింగిన వాండు నేమ మున్విడండు. అ. నారాయణదాను, వేల్చునూట జ్డాన మిీంశవంటిది యాందజాలువాండు ముందునకు నిల్వునను వెన్నునందు నీందు జ్డానము కుదురవలయునుగాని కుదురు వీదపం గాలభేదము లేదు ముదిత మిన్న పానుగంటి. వనవాన. రాఘ. 11

క్షానా సూక్రిసుధాకరము లిలికి జ్ఞానమెంత మంచిటైన నకాలంబు నందు దూప్యమగుట' సందియంబె సంతసమునం బెండ్లి జరుగంగ వారవారా యనెడు పలు క వాచ్యమగును గాదె పానుగంటి. వన. సంపదకు. గృపిరీతిగ జ్ఞానమునకు ననుభవమె ముఖ్య సాధనమగునుగా టెం పానుగంటి. బుద్ధ, ఇదియె యాథార్థ న్‌ విజ్లాన మెద్ది లేక పోవుట యవిద్య తమ మనః పూర్ణ వివిధ సర్వ బాధ లవిద్యచే జన్మ మొందు క్డ్డనమే సుండి మోక్షైక సాధనంబుః పానుగంటి, బుద్ధ మనకున్‌ దక్కిన జంతుజాలములకున్‌ భావింప విజ్ఞానమం. దొనరున్‌ భేదము శ్రీపాద. బొబ్బిలియుద్ధము. 17-79 జొానాజానములు ఇ ఖ జ్ఞానంబు నా(శ్రయించిన వానికి నేపనులం గీడు వాటిల్లదు (ప జ్ల్ఞానరహితుండు కామా ధీనతమెయిం గర ్రసమితి (తిష్తూనం జికున్‌. తిక్కన. భారత. శాంతి. 77-826

కికిలీ సూ క్రినుధాకరము జ్జాని అజ జనునకు (6 గొజవిదయ్యంబ్బులెన (డా వగును వాయు భేదములు విద్యాన్వితునకు అజ్ఞుకంటను పాముకాకైనయద్లి ఇఛాయగాం గానం బడును విజ్ఞానిక ౦ట పానుగంటి. బద్ధ, 111 జాని ళో ఉచమ జ్ఞానవృద్దునొ నుండేనేని బాలు-డయ్యును బూజ్యుడు జా ఠ నన్నయ. భారత. సభా. 12-25 పద్శు ష్మత్రంబు నీరంబొందని య న్లెటుక గలవారినెట్టి యెడలను స్నేవాంబు వొందదు నన్నయ. భారత. ఆరణ్య, [24 ఎఆతుకగల మహాోతు స్తందెజుక యన్హలముల నార్చ్భు/[గోధమను మహానలంబు నన్నయ్య. భారత. అరణ్య. 11-228 జ్ఞానము గలందేనిన్‌ కాలుడయినలోడు వృద్ధుమహిన్‌ నన్నయ. భారత. ఆరణ. 11-248 క్షానవృద్ధుండైన వానిమాటలు గచా సభలం జెల్లు నార్యజనుల కెక్కి ఎజ్జన. భారత. ఆరణ్య. 17-201 తోలుదిగవిడచి నాగము లీలం బొలుచు మాడ్కి గర లేపముం దనతోంః గీలుకొన నీక వెలుగుని రాలంబన బోధఘనుండు తిక్కన. భారక. కాంతి. 17-క5్‌గి

ళా చుట్టము వపగయను భేదం "బెట్టి జనులవలనం దగులబెల్లపషూడు నె ప్పట్టున నెద్చానను మదిం బుట్టదు సంతోపహాోని బుద్ధాత్మునక్తున్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి. 7-26 వీను నుముతి విమయముల యం దునికి గలిగానేని. బొందం డుదకంబుల. బొం. దని బిసరుహపష్ముతము ఇా ద్పున నది విజ్ఞానఫలము తిక్కన. భారత. కాంతి, ₹-క2 1 విమల విద్యాకుకారము త! త్త్వవి త్సాధు జన సంగ పొపూాణమున గరయిు వాండీగాపఏించి యెవ్వరు నజుకంగ శే ర్వురు వెస నమ ్రహాతరువు వారు నిమ్మంటకంబును నీరజస్క ంబ్బునై రాజిల్లు చల్లని (బహ్మవనము చొచ్చి నిత్యానంద సుఖలీల నపునరా వృ _త్తి నుండుదురందు మారన మార్కండేతు. 111-806 అభ్యుదిత మతులగు సనాధుల- గదియునే యేవికృతులును ఎజ్జన. హరి. ఉ. భాం 12-29 దె చైవంబొక్కందే తత్త వ్రళ్షానికి భావింప బలువురు (భాంతునికి

వళ సూ క్రిసుధాకరము క్షాని వేవేలకు మటీ విత్తు ఒక్క- ళు అవి శావంగ6 బూవంగ ఘనము భువి సాకారము పూర్మజ్ఞానికీ అవలనిరవయవ వమధమునికి ఈశరణాగతియేశా(స్రుజ్ఞునికి సర్వం గర్వమే జడునికిని ఇరవె యొజురీగువారే క్రిహామే పరము అన్ని చదువులును నాతీని కొరశే సన్నెెరిగిన సుజ్ఞానికిని శూరుండైన వాంచేడం జొచ్చిన నడ్డము లేదు య్‌ జ్ఞానికి విధు లడ్డములేవు దీపము వట్టి యొకడు తెగని చీకటి ఛాసి చూపుల నిన్నిటి గని సుఖమందీని అచ్చమైన క్షానికి అంతా వైకుంళమె నిక్క- మెజీంగిన మవోనిత్యుండె ఘనుడు అన్నమయ్య అధ్యా. నం. క్ష నవంతేనిం గడుకర శసంబద్ధులు 'వెజ్టీయండ్రుపకృతి విడునలేక 'వెజ్హాకనని (పకృతి వెదకినం గల్లునా॥ క్షానిమెనవాండు ఘన లేజమందును బూని సనుఖముంబొంది పుట్టబటోండు తానె తానుగాను తనలోనె వెలుగును వేమన

డంబ సూ_క్రిసుథాకరము శ్రీ” ఎజుకువ గలవార లేది యెకసెన (యెడ. దల్లడిల్లరు బిగి దప్పరుల్లముల నారాయణదాను. వేల్చుమాట. జ్జాని చేసిన కర్ణుంబు వాని కేమి కార్య మొసంగదు లోకోపకారమగును పానుగంటి. రాధాకృష్ణ డంబము డంబములు పలుకువాని ని జంబుగ ఉఊానమ్ముునట్టి జనుడరయనగ జూ ఈల ఇ నంబిసుమంతయు లేని మృ గంబని యెంచుటకు నడ్డు కలదా? డగ్గజణకుము పాపడాంబికులను నీవు మోసపుత్తురయ్య దోస/మనక మేడి పండు చూడ మేలిమై యుండును పొట్ట విచ్చి చూడ పురుగులుండు 'జెరుకు వాని మదిని బింక మి లాగురా దీవి లేదటంచు డెందంబులోనెంచి క్షాని నెటుగ లేని మానవుండు డాంచికునకు లొంగి డయ్యు రాశడపట వేమన

తం సూ క్రిసుధాకరము తత ప్పె నామంబులు ఫాలభెగమున. బెట్టిన వచ్చెనే పెద్ద ఆఉికంబు తాళ్ళపొక. తిరు. వెం. పరమయోగి, మెపులక్షై బహూ ధర్మముం జేసిన మిగుల (బోవందగునే ? త్యాగరాజు శీని గొప్పంజూపం బూని నల్లురి లోన చవాలకంబు వేయు వాండు చెడును అ. నాాంయణదాను. నూరుగంటీ వాడు మొగమున కే పూత పసలు వలయు నామహీనునశే వననాల శళుకు శక్తి హీనునశే స్వసంస్తవన పటిమ సత్య సీనున కే (ప్రమాణ జల్పనంబు పానుగంటి. బుద్ధ. 1 గుణి కంటె వృామీ కేశా శుణి వేషధరుండు దోంచుగురుతరుని వలెన్‌ మణి వరము కంకెంగ్భ్యతిమ మణిదగు రమ్యతర కాంతి మంతంబగుటన్‌ విక, దే, వర్మ తత్పరత పరగిన సక్య సంపన్ను.డ్రైన వాండే పరనింద నేయ తత్పరుండు గానివాండు ఆరుదైన భూత దయానిధియణ వాండే పరులు డానేయని భావించు వాండు

జన సూ క్రిసుధాకరము త్రి నిర్శలుండ్రె యాత శ నియతి గలుగువాంజే ధర్మతత్పరబుద్ధిందగులు వాండు అన్నమయ్య. అధ్యా. నం, తత్త్వజ్ఞులు సర్వమాత శ్రయటంచు సత్యంబుగా జూచు వేమన తిట్టికొట్టి నేని తిరగి మాజాడక యట్టునిట్టు. జూచి యదరి పడక తన్నుగాని యట్లు త త్వజ్ఞడుండును వేమన గత జీవులకుం జనునె దుఃఖంపంద త్త సం వేదులకున్‌ ధరణి దేవుల రామయ నుంత్రి. దశావతార చర్మిత్రము. ]₹.1కి తత్త సము +. తత్వ్వజ్ఞానము దలకొనినన్‌ గర్భుశమము చానై కలుగున్‌ తిక్కన. భారత. భీష్మ. 11-202 నూయర్తు లెందతైనమూల మొక్కంం డె చిందునాదకళాతీత భిన్న పరమ తనయ శరీర మందుకే త త్త గ్రమగును నేమన తన్ను6దాం దెలిసిన త_త్త్వమేల ? వేమన త్తు

కి0 సూ క్షిసుధాకరము తతి కర ్రమూలమే కాయము నిజ ధరమూల మే తనయాత ఓ బనవంుుభోగమయము (పపంచము నిహితజ్ఞానము నిజముక్సి అతిదుఃఖకరము లాసలు సతత సుఖ కరము సమవిరతి భుట్టించిన ట్రైవము పూరిమేపునా 1 పట్టిన పూర్వ కర్మ ము పాసిపొయ్యూనా మెట్టిన సంసారము మెదిగిన పాశసువాలు నొసల (వాసిన వ్రాలు నుసిగితే మాసీనా? ఉసురు తోడి సుఖము ఉండిన పాకు చాలు వలిన వాండు (శీవారి వమిసేసినామేలె ఈ బేహావీశారమునకు నేదియు. గడపలంయానము మోాదమెజుంగని మోహము ముందరలోననీదు నిత్యానిత్య వివేశము నీరనునకు నొనణహాడదు సత్యాలాపవిచారము జరగదు లోభికిని తనవెంట వెంటం జనుందెంచేవాగరెవ్వరు ? చేసిన పాపపుణ్యాలే "క్రాక్ష పొగడించను దూవీచను ముఖ్యు లెవ్వరు ! గుడిగొన్న తనలోని గుణాలే క్రాక్ష కండుగీ రి నపకీర్తింగ క్వెడి వారెవ్వరు ? నడచేటి తనవరృనము లేకాక్ష ఘన బంధ మోశ్రూలకుం. గారణమిం నెవ్యరు ననిచినజ్ఞానాజ్ఞానము "లేకాక -

త్‌ సూ క్రి సుభాకరము తి్ర1 ఎట్టయినా గురు వాక్య'మేమరకుండీ కాంతందలచు కొంకేనే కామో(దేకమోపుట్టు

• ఇంకలోలహాడెనా ? వడకీడు సూూతము చింత కాయతొక్కు. చూచితేనే నోరూరు ఎంత కంత్‌ దవ్వు,! ఎడకీడు సూ1తమ్లు ? పూనిన పురాణగోష్టి పుణ్యమూలము వమూోనిసి యాభవారమాత ్రకుయడ్డ పొటు బలుచుటరికములు బట్టబయలు తగుళ్ళు ళం లు చెలంగు నాచార్య నేవ జీవను శ క్స్‌ తా ననిమయెం బుద్ధి బైవంబందు నునిచి కానే తనమతి మరచిన సుఖతస్త్వానందమిది కా, అన్నమయ్య. అధ్యా, సం చీల్లరరాళ్ళకు (యొక్కుచునుంళు చిత్తము చెడురా వొశేనొశే చిత్రము నందున చిన్న్మయజ్యోతిని చూచుచునుండుట సశే సశే ఒక్కపొద్దులని ఎంచుచునుంశు . పనకగ . జెడుచువు వొే వొశే వకమైన యావై భవమూర్తిని చూచుచు నుండుట సే సశే పోతులూరి వీర్యబ్రహ్మముగారి కాలజ్ఞాన తత్త్వాలు సతేముం ద _త్వవాదారంబు నలిసి సలిపి

తిరి సూ క్తిసుభాకరము తన నేడు నిన్నట్లు "లేపును నేంటియట్లు: అందని ఫలంబు చేచాపనందు "కెట్లు దువ్వూరి రామిరెడ్డి. పానశాల నాయది 'నేనను మాట పోలదీ యందఆి నున్న యాత్శ యొకడన్న బే తత్త్వము కాం. కనకమ్మ, తపస్సు -- తృపస్వి ఎల్లబలంబులకు మిక్కిలి తపోబలంబ నన్నయ. భారతం ₹1-109 తపస్సిద్ధులై న వారూ దమతలంచిన చాని న్యశ్రమంబునం బడ యుదడురు నన్నయ భారత, అరణ్య. 1-55 తపము నిధానము ధర్మ (ప్రపంచమునశెల్త చానితగమమున (వత తం (తఈపరాయంు లొనరింయతు ర ధిప ఫలనుఃాలంబు వృ _త్తొదృ_ప్రిపొరయుచున్‌ తక్కవ భారత. కాంటి 111-418 వాకును మనసును గాయము 'నేశాయన వృత్తి కౌచమెడలని తపముం 'జేకోను సది యది హోధ (శీకి భృతంబునకు 'వెన్న(క్రియ జనకమగున్‌ తిక్కన. భారత, శాంతిపర్వము, 11-835

తవ సూ క్రిసుధాశరము తీలికి వరధర, (“ము నర్ధంబును సరసంబగు విషయ సుఖము సద్గతియుం దపషః పరిపొకమునన కలుగున్‌ నరునకు దదత్తద్విధా_త్త నై పుణుండై నన్‌ తిక్కన, భారత. కాంచి, ౪-5 ఫ్‌ భోగములు సం పరిత్య _కృములుగం జేసి శీవలాంగుంల నిర్శుల భావయు క్రిం దపము గృహమున నేని. దత్ప్చరత నాచ రించి సంసారజలధిం దరించు నరుండు తిక్కన. ఠారత. కాంతి. ₹1-289 ధీరుండు నిర్జి తేం[ద్రియుండు "తెల్లముగాందనుంగాంచు భూతవి స్తార నిరూఢమైన పరత_త్త్యముగాల దనయందు భూతవి స్తారము సెల్తలగాంచు సతత స్ఫుట దర్శనుండ్రై సమ్యగ చి త్సారముంబొంది నిర శైల తపంబుల యందు జరింపంజే గడున్‌ ఎజ్జన. భారత, అరణ్య, 7-౩ తపమనల సకల విషయ వ్య వేత మగునట్టి బుద్ధి వై భవము సుమో ఎజ్జన. భారత, అరణ్య, ₹-90 తమయు నహింసయు సత్యము సమతీయు నింద్రియ జయంబు శమముంబరి త్యా గమును దపోలతణములు భమమున నివి యన్నియును నూర ప్రగతి కారణముల్‌ ఎజ్జన, భారతం ఆరణ్య* ఇ₹1-108

త సూక్రిసుధాకరము శవ మనమును నింయదియములవ _రృనమును సరిగా నొనర్వ్యుు ధర [ఎ0బు దపం బని చెష్తూదురు ఎజ్జవం భారత. అరణ్య. ₹1-184 శాపగరళాతయరంబులు (కోధంబు లేల తపోధనులకు శ్రీనా. భీమ. 17-109 తపసి (క్రోధిమయైన దయలేని వాండ్రై నం డాల్చి హీనుండైన దనకు-దాన చుంతమునకు వట్టి దూజుకుంచానకం బగుట దప్ప బెట్టి యధికుండై న దం దుగ్గున. నాని, 1111-24 లో వికారం బెల భధుగకున్న వాడు తష్షి గాదు ఓం ం వేమన తిట్టిన యపష్పుడు దీవించినప్రూడు అట్టి సమమగునది తపము వట్టి నేమములు 'వేవేలు సేసిన బట్ట బయలే కానీ ఫలము లేదు ఇచ్చినయప్పుడు నియ్యని యప్వుడు అచ్చుగనవ్వినదది తపము కూడినయప్పుడు గొౌణగినయప్పూడు అఆడీక విడిచిన యది శకపదు అన్నమయ్య. అధ్యాః సం

తపము పండిన మిందం దాల్లుళే జడలు తాళ్ళపాక. తిరు. వేం. వరమ తప్ప నేటికి నేర్చు. దపసి మంత్రంబు శిమ్ముయ. 'జ్విపు భారత. ఊది. 77-216 అ వ్యాజ తపంబు కన్న భువి నాత్మ హపితంబగు కృత్యమున్న దే లక్మణకవి. సుభాషితములు శమము దమము (బవ చర్యంబు "శారతియు చాపసులకు సర్వధర్మములగు నొక్క తతినిం నోపముదయింప దుదయించె నేని జగము లెల్ల వోనిం బొరయు పెద్దాడ నాగరాజామౌాత్య. శకుంతలా పరిణయము. 1-5 తరణోపాయము మమకార దూరంబు మనసు గెలుచుట కొటుకు సమవివేకంబు శాంతముల కొజుకు అరయగ లేదా ధ్యయనమది/(జవ్మా ్రగుద్ధి కొఆకు ఇరవ్రైన శాస్ర్రంబు లెజుక కొజకు త్‌జి యజ్ఞములు బుణోత్తార ముయ్యెడి కొజకు సరిలేని జొనములు జన శ్రములకొజకు తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. నం తల్లికూతులు తనయులకంకు బు(తికలె దల్లికి దద్దయు గూర్తు రందుచే ననయము నాడు వారలకు నల్లునిపై ననురోగ మగ్గ లం బనీ బుధులందురు చిలకమర్తి. గయోపాథ్యానము

శక సూ క్తిసుధాకరము కామ తామసము తలయులు [గందుగంబొడముట “శలలనుపేమలుట ,(భమమ గదుగుట జాడ్యం బలసత యను నీ భావం బులు డామస కోటి-యం[డు బుధులు నరేంా. తిక్యనం భారత, శాంతి, 17-858 తామసం బుడిగిన 'తగగబ్లు జ్జానంబు శొమసమున€ జేయందగ జెట్టి కార్యంబు వేమన తారతమ్యము తలంపు కొలంది దేవము తనవల్సంగల విరతి కొలంది ఘన సుఖము "కెలిసిన కొలంబే లేటల విజ్ఞానము తపము కొలందియె తరువాత ఫలమును ఉపమ కొలది "యీ ఇకూోగమును పత్తి కొలంది యే భొగవత భక్తియును అంది వొందిన కొఅంజే యూసందము అన్నమయ్య అధ్యా నం పూర్ణమైన తనదు భుజబల్బి జూడక భువిని జెడుగు తోడ బోరరాదు వేమ తమ కార్యంబు. బరిత్యజించియుం బ రార్థ్యప్రొపకుల్‌ సజ్జనుల్‌ దదుకార్యంబు ఘటించుచున్‌ బరహి తార్థ న్యాషృతుల్‌ మధ్యముల్‌

తార సూ క్రిసుధాకరము తలి? ఖై తమన్రైయన్య హి తార్థ ఫఘాతుకజనుల్‌ వైత్యుల్‌ వృథాన్యార్థభం గముం గావించెడు వార లెవ్వరొ మొజుంగన్‌ శక్యమే ఏ. అ. కవి. సుభాషిత. కలిమి గల లోభికన్నను విలసికమగు వేద మేలు వితరణి యొనన్‌ గువ్వలచెన్నశతకము. 48 బంధములు 'కేట్లు "దెబ్బలు (పజల శెల్ల రకును గాలవళంబునం బా స్తమగును గాని క రను బట్లి యా కన్న సమితి ఆవి లు లు (వబలమగు తారతమ్యంజు పడయుచుండు పామగంటి. చూడామణి--117 తియ్యనగు మాటలనె (వేమంబెలుపు నతండ ధముండు ధన మిచ్చి "తెలుపమధ్యముండు కాయ కష్టము నొసంగి తెలుపు నుత్క్బ్బస్తుండిక్టై (పాణములనిచ్చు వాంెట్టి వాండొయహవా, పానుగంటి. పన. రాఘ, 11 గొప్పవాండేయు 'దెబ్బకుంగొలంది బాధ కొలది వాని ఘాతమునకు గొప్ప బాధ పక్తైడగు పుట్ట తేలిచ్చు బాధ కొలది చిమ్ముటంతటి కేల్కుట్టి చీల్చి వైచు పానుగంటి. చూడామణి నోరున్న కరుణకంకు నోరుమాలిన (వేమ గంభీరతరము పానుగంటి. మౌలకీ క్షి

శ్‌గి్రి సూ క్షిసుధాకరము నని ఫుర నివాసముచే మదిముడుచు కొనుచు నిట్టి యిట్టి, "దేహము నందు నిమిడి పోవు నాటవిక్ర వాసమున మదియ స్పై యస్హె పొంగి జగదాత్మతో నై క్యమును లభించు కృ(తిమ సుఖాళి మనసు మెప్పింప లేదు పానుగంటి. కల్యా. రాఘ. [7 అనుళొన్నన్‌' విక మౌానెకాకి! శునకంఛావానె? యౌానే గజం నుంచో? తౌనొకొవిల్సీ పెద్దపులి? యాయీజంతు నిష్థుంబు ను స్వనమున్‌ శుద్ధియు ధీర తాగరిమమున్‌ జండాతి చండత్యమున్‌ దనశేలాగు ఘటించు? వర్ధసమతన్‌ ద త్తద్గతుల్‌ గల్లునే? తిరుపతి వెంకటకపులు, గీరతము వీతికి పందలు నీచులు భీతవముతులు గుంపులై వీడి శతులనొట్టు చుంద్రు 'కాకములు పిండు గట్టుక కావ్రమనును శ్యీనమెప్పుడు వేటాడునేకి యగుచు నురవరము (పతాపరెడ్డి. ఉచ్చలవిషాదము తీరము థ తిర్ధగమన ఫలంబెల్ల పుణ్యంబులకు విశేవంబు నన్నయ. భారత. ఆరణ్య, 11-248 (కతుఫలములు వడయలో దు ర్లతులకు దొరకొనదు తీర్థ గమనంబునం ద త్క్రతు ఫలములందుదురు దుర్గ్షతులును నన్నయ. భారత. అరణ్య. 11-24

లీర్థము సూ క్షిసుభాకరము తతీ9 నిదితముగం దీర్ధ కీర్సనం జదివిన ధన్యులకు వినిన సజ్జనులకు న భ్యుదయమగు సర్వ తీర్ధస ముదయస్నాన బవా యాగముల ఫలములగున్‌ నన్నయ. భారత. అరణ్య. 1-25 పదిలంబుగ. దీర్ధ సేవభ క్హిందల చినన్‌ విదితరముగ దురితహరమగు నన్నయ. భారత. అరణ్య. 1క-284 లీరములు మానసములు యుక్షి(పదములు థి లి శరుణి యివి మేలు 'బావ్యా' తీర్థ ముల కంక మాశవుండివియేమ*శి మధురవాసి 'జాహ్యాతీర్థములాడ నిమృలము సూవె తీర్థంబు సత్యమిం్యద్రియ న్మిగహముతీర్ధ మనసూయ తీర్థంబు వనరుహావ్నీ తీర్థంబుదానంబు తీర్థంబు సంతోమ మనుకంప తీర్థంబు కనకశారి బహ్మచర్యంబు తీర్థంబు తీర్చ ముధృతీ యమము తీర్థము వి(దుమాధరోష్టి సమత తీరంబు విజ్ఞానంబు లీర్లంబు స్రేణ్యంబు క్రీర్ణంబు పువ్యబోండి జ్యో అ పుణ్యంబు ర్ధంబు పువ్వుబో 6 తీర్థములు మానసమ్ములు ధథీవిశుద్ధి యతిశయిల్లంగ నివియాడ కాడినట్టి పంచజనులకు. గలహంస పక్షీ గమన బాహ్యాతీర్థావలులు తీర్ధఫలమునీవు శ్రీనా. కాశి. 11-72

లిక్ష0 సూ క్రిసుధాకరము తెలి బిసరుహూ ప్యతలోచని కృవీటములందుమునింగి యాడ వే -మొసళులు మోాలు కర్క_-టకముల్‌ గమళంబులు వానికబ్బునే యసద్భృశ మైన తీర్థఫుల మట్టివిధంబు సుమోితలంప మూ నసమగు తీర్థమాడని జనంబులకుం బవా బావ్యాతీర్థ ముల్‌ టీనా, కాశ 11-78 రాగదోవమమలాపహోరత్షమంబు మానసంబైన తీర్ధంబు. మందగమన యవని. బంకరజోవ్యపాయక్షమంబు చాహ్యాతీర్థంబు మేచకోశ్చలదళావ్నీ శ్రీనా. కాక్‌. 1121-75 తెలివి =, అధికముగా నేవానికి. దెలియువాని హృదయము సంచే పహోవృత మై వర్తించును విశ్రమదేవ. "కెలివి పాచ్చిన కొలంది శోధించుళొలంది కష్టసంకోచ పేతుంవుల్‌ ఘనములగును పానుగంటి. కోకిల. 111 తెలు(గు "జీశభొమలందు. దెలులు లెస్స రాయలు. ఆము. పీళికీ "కెలుంగు మాట లనంగ వలదు వేదముల కోలందియకా-జూడుండిల సెట్టు లనిన.

"తెలు సూ క్రిసుథధాకరము క! బాటి తూమునకును బాటియానేని. బాలింప సోలయు.బాటి య కాదె పాల్కురికి సోమనం ఐనవ జూను తెనుంగు విశేషము (పసన్నతకు పండిశా. దీక్షా. 268 తల్లి సంస్కృతం బె యెల్ల భామలకును డాని నలనంగొంత గానండి యె గొంత శాన కలిగె నంతయు నేకమై 'కెనుంగు బాస నాగ వినుతి కెశ్కె కేతన. అంధ భాషాభూషణము కందువ మాటలు సామిత లందముగాం గూర్చి చెప్పునది తెలుంగు నకుం బొంద రుచిమై వీనుల విందై మళతీ కానివించు విబుధుల మదికిన్‌ మొల్ల, రామా జనని సమస్త భాషలకు సంస్కృత భాషధ రాతలంబునన్‌ ఘనలలి తార్థ గౌరవ వికాసి "తెనుంగభిరమ్యామంతకున్‌ నాగలూట శ్రేవనారాధ్యుడు. వర్వత పురాణను (పాస మంత్యంబ యౌ మహారాష్ట్ర భావ నాద్య మౌనది గన్నడమందు నరవ మందు ననయతి యును గలదనిం దనిననొ యతులు (పాసంబు లధికములాదినినవి కొక్కొండ. విల్వే తల్లి బాసంజేసి తనరితి మార్యుల నాం(ధ్ర వెంత యనుచు నందు లత

| సూ క్రినుథాకరము -కెలుం తై కదృక్కులగుచు నేపు మా జెడువారు గోంతంగూలునట్టి కుంజరములు కొక్కొంండ. విల్వే తెలుంగు తెలులోని యద్దాన దిగుకు కాని సంస్కృృతమునకన్న( గష్టమ్ము హెచ్చు ” తిరు. వెం, కవులు. నానా, రా-నం జిలిబిలి పలుకుల బలు ము ద్దులు గులికెడు "తెలుంగు బాసతో సరియగునే -ఇెలిసియుంచెలియక ఏనుల నలయించెడు వెజ్టి మొజ్ద యజ మొజ బౌాసల్‌ వేటూరి (ప్రభాకరశాస్త్రి. చాటువు 'కేట వెన్నెల వెలుగులు తెలుగు నుడులు, నాళం కృష్ణారావు, వెన్నెల వెలుంగులు తేజము = తేజస్వి అ స్పగిరింబొందే రాజదయా(ది నెక్కె నినుండు తేజస్వులగు వారి *ల్యటొద్దు మానితంబగు నిల నొక్క మాట పొందు పోని వృద్ధులు సూచించు నట్ల వోలె

• వన్నెచోడ కు. సం. 711-190 త్యాగము య త్యాగి /౧లదె పరిత్యాగ శీలునకు నసాధ్య సిద్ధి యెందు ఎజ్జన. భారత అరణ్య. ప!

త్యాగ సూ క్రిసుధాకరము శ్ర ఈవి లేకుండిన నెవరు నచ్చెదరు వచ్చిన నారలు వశ్యులవుదురె శ్రీనా. వల. వీ. చ పెట్టి పోయ లేని వట్టి నరులు భూమిం బుటనేమి ? వారు గిట్లనేమి? లు లు పుట్టలోనంజెదలు పుట్టవా గిట్టవా ? శా మొరకుల కొసంగ దమకదియే కల్లు శ్యాగ బుద్ధి యున్న నమరుండ్‌ "ను వేమన 'రాజ్యంబు గలిగె నేనిం బూజ్యులకును యాచకులకు భూమి సురులకున్‌ భాజ్యముగ (బదుకంేనిం చ్యాజ్యంబులు వాని జన శ్రధన శేహంబుల్‌ పోతన. భాగ. 712-564 కొలువక యిచ్చుట త్యాగము ఫొలివించుక యిచ్చు కొల్ల/గూలి పనింతే కొలువునకుబసర మీదా? వేటూరి. చాటు, మణి కలదానిలోనె బాగము సలుపుచు నిచ్చలును బీడ సాదలనరయన్‌ వలయును కం. వీ.లిం.పం త్యాగరహితు(డు ఉఊానకళాకలొప సముదంచిత సౌరవివేక సంపదన్‌ న మానసవ్న తేరి పూరిబుద్ది మానితయాచమానజ నస గ్‌ త్మ్యభి పూర్తిబుద్ధియె

శ్రీ4డ సూ క్రిసుధాకరము (త్రిగు వ్యానికి లేదొకింతయును వాండొకరుండు భరంబు భఛాత్రికిం గానలుగావు శ్రి లములు గావు పయోధులుగావు 'భారముల్‌ (శీనా. శృంగా. వై- 1-6 త్రీగుణము అరసి చూడసత్త రంబు నుఖాత్భక ంబు సాంద్ర దుఃఖమయంబు రజస్సు బోధ మాంద్యమూ ర్తి తమస్సు సమత్వమూంది యీియవస్థల బొరయమి వూయపవోక తిక్కన. భారత. శాంతి. 17.120 కట్టిన చీరయునుం బె. బెట్టిన చీరయునుమాల్ళి బిగియారంగాం జుట్టిన చీరయులో అను నెట్టన వొదివినది దేహిని గుణ్యతయమున్‌ తిక్కన. భారత, కాంతి, 17.831 కర్శములకుం గర్హగా-డాత్చుండతని స త్త వ్రము రజస్సు దమము వాత విత్త కఫములెట్లు మర్త ్య్థకాయ గతములగు నట్ల పొందుల రృ లవియ చూచె తిక్కన. భారత. అను. ₹-189 ధళ్శార్థ శామనోచర కర్శములకు సాత్సి ఫచాదిక్‌ (పకరవికా ఠోరు లు సేీతువులగు ని మ్కృర్మత శేతద్విధూతి కారణము సుండీ |! తిక్కన. భారత. అశ్వమేధ, 17-189

త్రి 'సూ_క్రిసుథాశరము శ్ర అనుఖా కారత న్మిదృదెన్యము విమోహం బమమత్వంబుందా మసభావంబులు "రాగలోభజడ తకామానంబు లూహింప రా జసవృత్తంబులు కై ర్యశాంతి కరుణా సంతోవవిద్యాదు లిం పెసలణగన్‌ సాత్తి వ్‌ చేష్టితంబులు ఎజ్జను భారతం అరణ్యం 77-97 అతి నిందితము తమోగుణ మతిమోవామయంబు స_త్త్యమనయంబు: (బకా శత నొప్పు నుభయగుణ మి (శతంబరగు రజోగుణంబు సన్నుత చరితా ఎజ్జన. భారత, అరణ్య. ₹-౨6 కలుగు జ్ఞానంజబు సల్యేగుణంబున్‌. గలుగున్‌ లోభము రజస్సునన్‌ గలుగు ప్రమాదము మోహమజ్ఞానములు శామసగుణంబునన్‌ సదానంద గీశామాత (త్రిమూర్తులు కర శవశతికి నధికారి కంజభవుండు భక్షి కధికారి యిందిరా వల్లభుండు క్షానమునకధి కారి రకావానుండగును వారి కృపలేక పడయరు వానిజనులు విక దే. వర్మ దండనీతి దండంబు రాజునకుం బరాయణంబు తిక్కన. భారత, కాంతి. 11[-8 ల!

తిర సూ_క్రిసుధాకరము దండ గురు€ దల్లిని దండ్రిని సో దరుని నకారణము (పల్లదముం. బల్కి.నము మ్కరుచేత నూజుపణములు ధరణీశుండు గొనుటనీతి దండువు వేరన్‌ కేతన. విజ్ఞా. ప్రాయ. 48 చంవీన సరిలేదని చం వింపందగునే ధరిత్రి బేదలనక ఆతా జంపెడి చోట విచారము “"పంచేనియు దలంపవలటె పృథివీ పతికిన్‌ దళకు. 2-95 కొంచెపు ఫణియెన కొళ్సైడు కొరకు ఘనమైన దండమె శావలెంగాని కూడదు సన్నని కోలలకొట్టి తప్పెనా తమకాన దరుముశకవచ్చు శ్రీనా, పల. వీ, చ, తగువును ధర శ్రంబుం దప్పిన మిందం దగం జూచి గురునై న దండింప వలయు రంగ. రామా. అమో. 114 నలి సామభేద జానంబులు సూపం గలిగిన దండంబు గాదు పాటింప రంగ. రామా యుద్ధ, 4ీక్రికి = == ళిశ్నీింపం గలవా రుజేశ్స వేసిన దోవంబు సిద్ధించు గౌరన. నవనాఠ. 1కీ6

దండ సూ క్రిసుధాశరము లి? దండారు ల దండింపమి దండానర్హ్ము లగు వారి దండించుట యీ "కెండు నకీ ర్తి దములు భూ మండలనాయకుల నిరయమగ్నులః జేయున్‌ నూరనం కళా, 11296 “= *.-దండోపాయ నియతి. గాని భూూపజ రాజు. గ్రైకొన రెపుడు తిష్ముయ. ద్విప. భార. ఆది. తగిన దండము చాలు ధరణిక్షినై నం దగని దండము వెల్లు. దనవారిచోట తిమ్మయ. ద్వివ. భార. అది. కులకంటకులం బోని కుటిలవ_ర్హనులం బొలియింపకుండుట భువి ధర గ్‌ హాని తిన్మయ. ద్విప. భార. ఉద్యోగం దశ్చుండై భూపతి తగ దండనీతి వఏీక్ష్టంప కున్న నీ విశ్వంబు లోన దరమడీి యన్యోన్య ధనధాన్య చార వారణంబు జనులెల్ల నాదరింపుదురు ఆ పాపజాలంబుల వళంబు నొందు భూపాలు 4 .ందండ మెపూడు హింసయనంగ వలదు దుర్వ్యృత్తుల వధియించు ర్నుదు జలజాక్షు వాసవు శర్వజుం జూడు

గటీక్సి సూ క్షిసుధాకరము దండ ఒండొండ నవొరలు సన్నార్లచరుల. దండింప వినమె “=== -అధర్భంబు లణయలగ ధర. శ్రనుల్‌ వగిలు దండంబు నందు టం ధర్మంబు వలననే ధరణి వర్థిలును తగ దండనీతి యంతటికిని రత్న “=... వేదాది వృత్తీములీ దండో సీతిమూనినం జెడు నిక్క వెంతయును సోమన. ద్విప. భార, కాంతి = 4ంతప్పూల కొలందు లరసి దండింపు ము సోమన. ద్వివ. ఖార. ఆశ్రమ. పాపాత్ముల దండింపని మ్మోపతికా పాసమునను వడ్భాగ ము సంప్రావించు దండింప దగని నుజనుల దండించిన దండమునకుం దగు. దుర్జనులన్‌ దండ్షింపకున్న ధరణీ. మండలపతి నరక కూపమగ్నుండు గాజే పావకాజు. ఉం రా, 11-817 కుమారుండంచు నృప కేఖరు లోర్వరు మిర మిాజినన్‌ చాసుని తప్పులు దండముతో. డీటు రామడాను చర్విత

దడ సూ క్రిసుధాకరము లం దండ దాసరి తప్పునకు నోక దండమన౧గా వినవా దినవహి అహోఐలకవి. గరుడా చలము. 4% పాపముల నొప్పుకొని యీ (ప్రపంచిమందు నర్హ్యశితునుగను నరుం డచట మరల శిక్ష నొందండు పానుగంటి. కాల్యా. రాఘ. 1₹ భువిని పాడు సేసెడు వారు పురుషులైన "నేమి లెన శేమి? కిఖ్షీంపవలయు పానుగంటి. కాల్యా. రాఘ. 17 42 ంళిత్ష లేక యున్న "'రాష్ట్రంబులన్నియు మన్నుణగలియు సృష్టియంత యి స్టైతల (క్రింయ పడుమ | పానుగంటి. పన. రాకు. క ఎప్పట్టున లాలనంబునకు పాత్రులు లు శిక్షకు లొంగు వారే కాం. కనకట్ము దయ అమరణ దావ్నీణ్యము లే రామునకు గుదురండ్రు కీర్తి మహిమనెలవు దా నము సత్యము సురపురి మా గ్గ్షము శీలము సంశ్రయము సుఖంబాల కెల్లన్‌ ఎల్జన. భారళ. ఆరణ్య. ఇ₹18-44త

ల్‌50 సూ _క్రిసుధాకరము దయ అరయచాష్మ్తతయా హితంబఖల జగము నిట్లు ఫుట్టిన నొజలిన యెడయు చున్న జీవులకు నొక్క కీడును జేయందగునె చన బె దుఃఖశీలురదెసం గనికరంబు ఎజ్జన. నృ పు, 17-80 పాప్‌ చెసం గరుణనసేయుట పాపంబు ఎజ్జన. హ- వం. ₹7111-176 దయంబోలవధ్య్వరంబులు దయయలోలవు వివిధ భూరి దాన చయంబు బల్లయ బోలవు జపతపములు దయతలపోయంగ విశిష్టతమ ధర శ మిలన్‌ మారన. మార్క-ం. పు. 17-869 కలిమి గల్లనేమి ? కరుణ లేకుండిన గలిమి తగునె? దుష్న కర్ములకును లు వేమన (క్రియ యెరలోని వారు కీడు నేసిలే. చాను దయంజూచుశు హరి చాస్య ఫలము అన్నమయ్య. అధ్యా. వం. దయా విహీనతన్‌ జేసిన పుణ్యముల్‌ ఫలము చెందు'నె పెద్దన. మను. 11-71 కృృషంగబ్లియుండు దుఃఖతులయందు 'శ్రీధరమల్లె వేంకటరామకవి. (ట్రహ్మోత్తరఖండను. 17-91

దయ సూ క్రిసుధాకరము న! ఆరయ గారుణ్య సమో చారగుణం బొండు లేదు ధరణీ స్థలిలో గారుణ్యమె భూతలమున జూరుగతిన్‌ నరుని జీవ సన్ని భు జేయున్‌ కందుకూరి. దక్తిణగో. దయయే సత్య (వతమగు దయయే దానముల పెద్ద దా. శ్రీ, దేవీధాగ. 11-85 గోదాన శతంతై నన్‌ భూదానము సాటి యవ్వి న్నూరైనన్‌ గ న్యాదానము సరియవినూ నె దయతో సాటివచ్చు చా. శ్రీ. దేవీభాగ. ₹-867 కాలముబట్టి యవకాళ కలనయిట్టి యితర క్షణ శక్తులౌ నెగుడు దిగుడు దయయొ సర్వదా తదభాధితంబటండ్రు దయయొ నరులోన ద్రైవతత్త స్టంబు గాదె పానుగఅటి. కల్యా. రాఘ, 11] కృపగల యెడకులాళ్ళు (శేళ్ళుదాటు కన్ను లుజ్జూట లూరుచు గంతులిడును ధరణి కలరు నాకర్షణ (దఢథిమకంటి దయకుంగల ెక్కువగుంగాదె తొప సేం పానుగంటి. కల్యా. రాఘ. 11]

త్‌కి నూ క్రిసుధాకరము జయ శానొరునిం గావ నొరుండును దన్ను లగాచుం గానం గనికర వెల్లడ నూనవభయు అ. వారాయణదాను. మారుగంటి. పరా ర్పిచాలిశర ఖై నవనీత మార్షపము నందనిచో నది మానుషాత్మయే! దువ్వూరి. వనకుసూరి దయాళువు దయవాడని తెలిసి మనసు నొ వ్పించితే తరుణి దోసము కాదశు డర్మిదుండు మరణమైనం జూలు మంచిది యంచు తగ జెంవొనత్సురు డారి(ద్యయుతులు శ్రీనా. వల, వీ, చ. తన యొడలంగల నెత్తురు ధనహీనుని విడిచి పోవు దారాదిసుహృ జ్ఞైనములు విడుచుట యరుజే మను వీనుంగు నిర్ధనుండు మది. బరికింపన్‌ జక్కన. విక్రమార్క. 1-1 78 మృతింజెందిన జనునై నను హితులెల్లను డాయుదురు మహీస్థలిలోనన్‌ మతిందలంపం బేదం జేరరు బతిమాలిననై న సఖులు బంధులు నెపుడున్‌ దూ. నొ. పంచతంథత. 1[-1014

దరి నూక్రిసుధాకరము త5్‌లి కీదచాని చాధ పెనుభూత మైయుండు బూడలేనిచబాధ6 జూడవశ మెం కలుగు వానిబాధం గనులజూడంగలేమి శీమిచెప్పవచ్చునింక వేమ వేమన జఉదతజిక మంతదోవం జీదోయీజగతిలోన సీశ్వరుండెణులసం 'జేదను బొడగనువాం డది కాదను శవమనుచు. జూచుం గదరా వేమా ! వేమన ధనహీను. డధముం డల్పుంు ధనహీనుండ మూఢుం డ(ప్రధానుండు ధరన ద్ధనహీనుండు తలపెట్టిన పని(గ్షీము స్రసరిజ్జిలంబు పగిది నడంగున్‌ = జై. వేం. వంచతం,క. 111 ఉద్ధతులమధ్యమునం జేద కుండం దరమె వృసింహ. కీవిళర్ణ. 1211-26 కలితి దుకూల వ(స్త్రుములు గట్టిన నీకును జీర్ణ వల్కలం బులు ధరియించు మాకును (బమోదము తుల్యము లేదువాసి అ గ్గల మగు తృష్ట యెవ్వనికి గాఢదర్శిదుండు వాండు 'లేవియుం గలిమియు లేవు సమ్ముద విశస్వరమానసులై న వారికిన్‌ లక్ష్మణకవి. సుభాషితములు (దవ్యమెంతున్న దన చరిశ్రంబులేని యశడె పో సేదయన ధనచ్యుతుండుకాడు తీరువతి వెంకటకవులు, మృచ్చటికము 4ీస్‌

లిక సూ క్రిసుధాకరము చాంప పొడువడ్డయిల్లు మోడైన చెట్టు నీ శ్లేని నూయి ధనములేని నరుండు విస రింతు రాత వృ _త్తము పరిచితు బూడినపుడు వేడ్క గూలిపోవ తిరుపతి వెంకటకవులు. మృచ్చటికము జనులకు. జీదవాని యొడ జూలియు గొౌరవముండునే కొప్పరపు సుబ్బారావు. వసంత ఫేన దాంపత్యము విను సౌభాగ్య సమేతుండు మును నిజదారైక పరుండు ముందటి జన ౦ బున భార్యకు. (బీతి యొన ర్పని మనుజుండు సుభగా విరహితం బొందున్‌. మెలంతకు. బతిపై నైనను మెలంతుక పై 6 బతికి వైన మేలగు కొందుం గలయది మెలంతకు. బతికిన్‌ వలపు సమం బగుట జన్మవాసన చెలియా పెద్దన మనుచరిత్ర, ₹1-కి6 వనితా వల్లభ జీవితంబులు సఖీ వాన్‌ క్‌ స్థితంబుల్ల దే భట్టుమూర్తై. వను, 17-107 పతి దన యీడు గడయగాం బతియానతి మాలింబూని పతిచిత్తంబే

చాంప సూ క్రిసుధాకరము శి5్‌క్‌ గతి నుండునట్ల మెలంగెడు సతి గబ్లీనం బుణ్యగతి సుసాధ్యము పతికిన్‌ అనంత. భోజరాజీయము. 17-278 కులశీల రూప గుణములు గలిగిన సతి భార్యయగుచు గనుసన్నల ని చ్చలు 'మెలంగ నుండు పురుషుని చెలువము వెలువమ్ముు గంధ సింధురగమనా శంకర. హరిశ్చంద్ర. 17-49 తలంపు లొక్కాటి గాగ నగ్గలపు వలపు చెలిమి కలిమిని దొలశక కలసి మెలసి భువిని శ్షీరోదకన్యాయమునను వెలయు దంపతులు చేసినట్టిదేతపము తపము శశాంక విజయము 11-185 చిగురాకు బోండ్హ ఇ్రల్లను మగంజే మారంగ మేటి మక్కువ తోడన్‌ సగమేన నిల్పుకొన్నను సిగలో నిడుకొన్న నైన చెల్లు గదమ్మాా కూ. తిమ్మకవి. శివలీలా విలాసము 11-170 ఇల బతుల చిత్త వృత్తులు కలయికలం బెలిసి మెలంగు కాంతల కెలమిం 'జెలు వొనరు జయము చేకురు నలఘు శ్రీ, సౌఖ్యమబ్బు ఆయ్యల. నారా. హంనవంశతి మగువ తుల్యుండైన మగని తోంగూడిన సుఖము గల్లును దా. శ్ర. దేవీభాగు 711-160

కిక6 సూ క్రిసుధాకరము చాత తరుణి మానికంబు పురుషుండు కనకంబు -వేజటు వేజు నేమి వెలయంగలవు సముచితముగ నుభయ సంయోగ మొవ్పిన వాని కాంత నపుడు పలుక వశమె నుబ్బరాయకనవి. నరసింహ విలాసము కష్టసమయంబులను సుఖకాలమందు నండగా నుండవలె గాది యతివ పతికి కూచి నరసింహం. రూపలక ప్రియ సఖని బోలె శివ్యగా నృహదీపకళిక గాను దయదొలంకవివిధ భోగ చాతృ కల్పలతగాను (అష అయముగా నవనవర క్షి నన్ధాంగ లమ్మీ సెపు బ్రియు డఖల జన్ముసతి గన్న వేజింద్రభోగమేలా వేదము, వేంకటరాయళాస్త్రి. ఉపానాటకము పతిని కూడి చరించెడు సతికి నరక మైన స్వర్షంబు శ వడి నలరు గాబే పెట్టి లక్ష్మీనరసింహం. చిత్రహరో, ౦(ద్రీయము దాత అడిగిన నిచ్చు కంయెను నయాచకుగాంగ నెతింగి యిచ్చు మె కుడు ఫల మిచ్చు దాన విధ వోవిద! వేడుట వావు, వేడలగా' బడుటది పెద్దచావుదగు (పార్థనం బూర్జ ము 'సేయునాలతం డొ యడిగిన వానిం దన్ను ను దయారతిం గావలం జాలువాం డగున్‌. తిక్కన. భారత, అను. 1-6 చేయు కెంతయు మేలైనం జేసి పిదప వగచినట్టి దానము దను బొగడికొన్న

చాత సూక్రిసుధాకరము తక చాన విధి నిష్ఫలంబులుగాన “రండు నుడుగు దాత మహాఫల మొందలగాంచు తిక్కన. భారత, అశ్వ. 77-180 అడుగగకయమున్న యి విభాగ్యంబు గాదె వాంఛ నెజీగలియు నర్దార్థి వచన టైన్య మాత్మ సహియింపంజాలు వా డధమడాత శీనా. శృం, నెం 111-598 కటికతనంబు మాన్చి చటుకాకు విడంబముంగార్చి లజ్జసం కట పడంబజేసి యర్థ్ధింగడు.గాతీయ పెట్టిన పాతఠయబు న క్కటతలలగంగంజూలు నొక కాలవిలంబమునా చరించి వి మ్శుటం దదభీప్సి తర్థము సమర్పణ నేయు (పదాత యెమ్మెయిన్‌ (టీనా, శృం. వై. 112.54 పరమ పాతివత్య పరిపాటి పాటించు తరుణి కంచె మహి (ప్రదాత పెద్ద శీనా. ఖీమ. ₹-64 స్వామిపాత మొప్పంగను సం (గామమునన్‌ శర పరంపరలు పయిఃగురియం గామృతింబోందిన చూరుండు భూమిడజాతకుం (బభావమునం గట్టు వడున్‌' ీనా. భీమ. 17-66 తం(డిసౌవు స్హటైన దాయాది సౌమైం శ్‌ బరుల సొమ్ములైన (యౌఫ్త ధనము దయను వీనులకును దాన మిచ్చిన వాడె బవాుుళ పుణ్య జనుడు

858 సూ క్రినుధాకరము చాత నిరువీదల రవ్నించెడి $రసుడు నెజదాత కాన గుణము లేక దాత యగునె? చాత 'యోవ్చనట్లధముండోరువంగ లేడు వేమన ఎలమి (బదుకనిచ్చు నెనసిన వారికి జేహామెల్ల భంగిందీపు గాదె? యచ్యుతుండు వచ్చి యర్థిం చె నేనియుం దన్ను నిచ్చునట్టి దాత గలండె? సింగయ., భాగవత ₹1-- 854 (భాంతినడుగు చోటం (బాణంబు లేనియు నిచ్చువాండు డాంపడిచ్చు. గాని సింగయ. భాగవత ₹71-858 వపఫున సంచి తార్థము పశ₹ేంగిత భావ మెజింగి యీంగి మే లై పొగడొందనిచ్చి నెజ యన్ముజిచు న్నెజు దాత యిట్టి చో ఉఊాపయితృ ప్రబోధ వశ తంబొనరించి యనంతరంబు సం "తాపము నొందువాండధమ దాత వృథాలవితంబు లేటికిన్‌ వైచరొజు వెంకటనాఠకవి. పంచతం[తము పా(త సయోజన (ప్రతిభ గల్లినంగాని ధన మొసంగినంవాండు దానశాలి అడిదము సూరకవి. రామలింగేశ శతకము గాంభీర్య వం తులు దారిచ్చిన యీవి తమ్ము దొరయన్‌లో నుబ్బగా శేర్తురే తిమ్మన. సమీరం 1-96

చానము సూ క్రిసుధాకరము తి59 ఆశాత్కాలిక దాత ఇయ్యెడల శశ్వత్కీ ర్తి సంధిల్లునే ధరణి దేవుల రామయమంతతి. దశావతార చర్శిత మబ్బు విడి వేండు నేపని సబ్బిడు లెడ బొంకి బొంకి సడినొందక బల్‌ గొబ్బున నిచ్చిన వాండే యబ్బుర మగు దాత... యాజ్ఞవల్క్య చరిత క్ష నెలకొని రణములో నిలవచ్చు. గాక నిలుపవచ్చు నె యంర్థి నిలిచి వేండినను అడుగ నేటికి. తనయడుగు వారైన నడుగు వారలగన్న నవశుటడౌా చాత తిమ్ముయ. ద్విప. భార. అరణ్య దానము ఇచ్చునది ధనము ప్యాతున కచ్చుగనొరు వేండ కుండునది యభిముఖులై. వచ్చిన యాశార్థుల వృథ పుచ్చక చేయునది సర్వభూత (వ్రీతిన్‌ నన్నయ భారత. అది. 11-204 పాడిదప్పకుండంబడయు సౌమ్ములకున పాషశములకు నగి పా(త్రములకుం 'బెట్టకునికి యనల నెట్టన ఛిండు వి ధములం గీడు దొడరు ధరణినాథ తిక్కన. భారత. ఉద్యో. శై1-48

శి60 సూ క్రిసుధాకరము దానము కలయట్టివివిధార్థ్యములు సతశేపం బుగం దగ నొసంగుండు సత్చాత్రములకు తిక్కన. భారత. ఉద్యో, 11-117 ఫునుకంగుక్కతి త్తిబోసిన పాలునీ ళృధిక్‌ నింద బొరయు నట్లు దుప. మై యపా్య విషయ మగు నీగి వృథ వోవు నిచ్చు చోట బాత మెజుంగగవలయు తిక్కన. భారత. శాంతి. 1-88 1 అడిగిన నిచ్చుకంయెను నయాచకులగాంగ నెజింగి యిచ్చుకె కుడు ఫలమిచ్చు చాన విధి కోవిద ! 'వేడుట సావువేడంగా బడుటది పెద్ద సావు దగు (ప్రార్థన పూర్ణము సేయునాతండా యడిగిన వానిందన్నునుదయారతిం. గావగంజూలు వాండగున్‌ తిక్కన. భారత. అనుకొననిక. 11-845 తిరిసి యేనియు నన్నంబు బెచ్చి శిథిలు లెన విపుల యాంశలి యపవారించు పురుషుండూర్థ ్రలోకంబుల పురుష వరుల కర్చ నీయుండ్రై వెలుంపచు నందయుండు తిక్కన. భార. అనుళాసనిక. 17-272 చేయుకెంతయు మేలై నంజేసి పిదప వగచినట్టి దానము దనుంబొగడి కొన్న చాన విధి నిష్ఫృలంబులు గాన రెండు నుడుగు దాత మవోాఫలమొందంగాంచు తిక్కన. భార. అనుళాసనిక, ౪7-188 పురుమత్వము "లేకంత; కరణంబున శుద్ధిదాలంగ లిగి [మయము పొం

బానము నూ క్రిసుధాశరము స! ఓరి వోవంజేతందానము పర మోత్క్ళృష్టంబు లిక్కన. భార. అనుశాసనిక, ఇం2 12 వినుము (ప్రభూత దానములు విశుత యజ్ఞములన్‌ సధర్శ తా వినుతికి నెక్క( జూ లవువి వేళనిధి పరిశుద్ధి శోభితా ర్జ నమునందెచ్చి కొన్నది ప రంబగు-బ్యాతము నర్హ్ధకాలముం ల్‌ గని లఘ వస్తువేనీ నొసగం గ నుటుజ్వలథ ర శ్రమారయన్‌ తిక్కన.భారత, అశ్వమేధ. ౪7-246 అన్యాయార్టిత మైన నితత్తమునం జేయంబూను దానంబు మూ ర్ధన్యాయంబది చానంజేసి ఫలపాకం 'బేమియున్‌ లేదు యు క్స్‌ న్యాయార్జిత మించుకంత్‌ యయినం గాలయు బేశయు స మ్మాన్యంటై తగల బాత యోగమున సౌమ్యం భై ఫలించుందుదిన్‌ * ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. 11-112 వగచెడి చేహివైన పరవాసికి న్నైనను నర్థికై ననుం దగిన ధనయు నైన నది దప్పిన నించుక సన్నమెన నుం "దెగువను ద్మకమెన మతి దీనత గల్గిన నంబలైన ని మ్శుగు దయ నివ్వలేని నరమా(్రులు చచ్చిన నున్న నొక్కళే శర భాంకుడు. శరభాంకి లింగ శతకము చాన కళభాకలాప సముదంచిత సార వి వేకసంపదన్థ్‌ మౌానిత యాచమాన జన మౌానసవృత్త బ్రభిపూ_ర్రిబుద్ధియె శ్తీగ్ర

80వ సూక్తిసుధాకరము చాసము వ్యానికి అే దొకింత యును వాం డొకరుండు భరంబు ధా(తికిన్‌ శానలు కావు శ్రైలములు గావు పయోధులు గావు భారముల్‌ శ్రీనా. శృంగార నైషధము, పహోటక వీఠికాధవళ హర్శ శ్రమవావళ శంఖశాహళీ ఘోట సీతొత పతనాలు (శొత్త మెజుంగులు వోని భామినుల్‌ మేటి ధనంబు వస్త్రములు మేటీని యీంగికి నెంచి భబూచినన్‌ సాటికి రావు శ్రీనా. భీమ. 7-66 ఆర్తి నిచ్చు దానమ్ము పర్మిగవహాంప6 దగునా పిల్ల. పిన, జైమిని. 711-227 చాన మానవి వాడు ధన్యుండు గాడయా ఉఊాన మడుగు వాడు ధరలోన నధముండు చాన మడుగనతడు దైవ సముడు (దోహబుద్ధి నింక దొంగరికమునను సటల నైన సాహసమున నైన సంపదధికు వలన సాధించి ధనమును బడుగునకు నొసంగ బాగు వేమ ఛితు కానిని పిలిచి ఛివ్ల పెట్టిన వాడె మోతు పరుడు కలిమి జూచి యియ్య కాయమిచ్చిన యట్లు మట్‌ సముసకియ్యనది యు సరసతనము జీదకిచ్చు మనుపు పెన వేసినట్లుండు

జానము సూక్రిసుధాకరము తక చెలగిగ్భహాము ధనముశ్షే(త్రముద్విజులకు ఉఊానమిచ్చునట్లి ధర్మపరులు బవాుళ కాలమిలను పాలన చేయుచు నింకు భోగములను నుండు వీమన వదానమున నాశమేతెంచు నదియును ఉనంబు గాదండు త _త్స్వవిదులు చేటుగొాజతయు లఘీమయు. జెందకుండ నిచ్చు పురుషుండు సెడకుండు ఛాత్రిని హలికునకును సు శ్షేత్రము బీజములు నొకటంజేకులు భాంగిం జ్మిత్రముగ జాత కీవియుం 'బాశ్రము సమకూకునట్టి భాగ్యముగల దే ! పోళఠన. భాగ. 711-580, 582, 589. జడానమునంగబ్లు పుణ్యము జానముననె కీర్తి నిలుచు దర్పితు లెల్లన్‌ ఉచానముననె వశు లగుదురు చానమునకు నధికమైన ధర శముగల టే క హరిభట్టు. మత్స్య పురాణము న్యాయార్టిత ధన మర్థుల కొసలగ టొపూదానంబనలగోన్‌ సూరన. కళా. ₹-153ి ఇయ్యలో నివ్పించంగ ల యయ్యల శే కాని మూసమందతీశే లా

ల్‌64 సూ క్తిసనుధాకరము చానము రొయ్యకు లేడా మాసము కయ్యమునకు/గుంద వరపు కవిచాడప్పా కవిచౌడవృ పా(ళా ప్యాత మెవరైన వేండిన లేదన కమ్ము ేహాదులై న శ్రీధరమల్లె వెంకటరామకవి, 1బహ్మోత్తరఖండము. 17-68 చాతనని యప్పుంగొనియియ్యందగవు గాదు కం. వీ. నీతి, దీసి. "త్యాగి (పాణమునకు సుఖదానమిచ్చు బలసహితుండా పదలబాపి (పొణమిచ్చు సత్యబోద్ధ (పాణాధిక జ్ఞానమిచ్చు నందుచే ధర్మదానంబె యధికతమము పానుగంటి. బుద్ధ. 111 అవని చేదానమున నఘం బవఘళించు నట్టి దానంబుం జేయరా దం్థడ్రు బుధులు వొదుక కొసలిన వాండును నొనిన వాండు "ములు జెంద రనెడు సుద్ది మోరు వినళె పురాణం పిచ్చయశాత్తి. విజయాశ్వచరి[,తము ఉానంబు చే దరిదుం జైన నరుండు తొంటి కంయె నతి తరశోభన్‌ ఫూనును కొమ్ములు నతికిన సెనే చందనపు (మౌాను పరిమళ మూనున్‌ సెట్టి లక్ష్మీనరసింహం. చిశ్రహరిశ్చం[ద్రీయము

చాన సూ క్రిసుధాకరము తక్‌ అడ్థలకర్థముఖ్యవివిధార్థములోపిన భంగి జేయకీ వ్యర్థముగాగంబోందలచి నులు చుంజెకు మేను బెంచినన్‌ సార్ధక మేమి? "బేహిపరమార్థము ఇూడవలెన్‌ శ్రీపాద. కనకగిరి. 64 పాతలదానంబు సుంతెన ఫలముగాంచు ఫలము లేబెంత యిడిన నపా(త్రమున కు మంచఛినేల నాటిన గింజ (మానుగట్టు చవిటినేల నశించు గింజయును నపుడె, బలిచేపల్లి, సత్య హరి. 111 చానమయోగ్యుండు దోమకారి మొన దూసరి కాడైన బగతుజై న వేదబాన్య్యాడైన పట్టి లేని ఇజదవానిశే దగు నీవి ధనికున కు నొసంగద గదు వేమన భోజనాద్ధలం గప్పి పొందించు నతండు 'శ్రీజిత వోరుల చేత. జేటొంది ధనము వాంభించు నాతండు (వతంబునకు ననిచిన యుద్యాపనము సేయందలంచి యర్థించు నాతం డళ్యంతంబు భక్తి సార్థత గురువుల జననీ జనకుల చార ప్యుతులం (బోవందలంచెడి యతండు ఛారుణి లోపల జాన యోగ్యుండు సోమన, ద్విప, భారా అను. 11

ఫ్‌06 నూ క్షిసుధాశరము చార దారప్వుతులు ఎట్టి ఫఘట్టములను నెట్టి యాపదలను శెటి తీజములను ముట్లంబడిన లు లు వంత లెల్లంచాయు నించులగబజలను నొనరం జూడంగనిన జనుల శందు నన్నయ. భారత. అది. 17-85 ఆత జుండు సువ్వె పురుషున కాత్మయయ్యె నాతనికి భార్య దైవికమైన చుట్టము ఎల్జనం భారత, ఆరణ్య. 711-445 ఇందును నందు ననేక సౌఖ్యములు పొందించు నుతు 'లెందుయబుట్టరు గాక జగమున నిమిషార్థ సౌఖ్యంబు లొసంగు మగుద లెందుగలరు మది. దలపోయ గౌరన. నవనాథ, 1(-938 పరులణగొలిచి కొలిచి బవుయత్నముల నైన ధనముం దెచ్చి తమకుందగిన కొలది నొసలు నంత కాల మొనరంగ నతనికి భ అశ్యులగుదు రాండడు బిడ్డ "లెల్ల అక్కెన (పగడ హరిదాను. కుబ్దాకృష్ణవిలానము దారిద్ర్యము చారద్య్యంబున కంశుం గషంబొంజెదియు లేదు

• ల సో నన్నయ. భారత. ఆది. *- డ్డ? లేమి కంచె నరయన్‌ మృతి మేలగు శేతన. దళ. కు

చార సూక్రినుధాకరము త్ర కరముకేదమైన నరునకు నెందు ఛా "ర్యా పర్మిగహంబు భరముగాబె మారన. సూర్క౦. పృ. బలవదెన్యము వ క్రగహ్వరముగా.బల్బోోట్లం గొన్నట్రి య పులు మె చాలు గాంగ బాలరుదికంబుల్‌ (మోగు టల్లాల్‌ దు ర్నిల యారణ్గములో భయ (పశర మూర్తి (క్రూరమై యుండగాల దలమే వెల్వడంజేయ లావు కలిమిన్‌ చార్విదన్ల ఇార్దూలమున్‌ మంచన. కేయూర. లేమియే నరకంబు అేమియీ ర్నుద భూమియు లేమియే భూరి శోకంబు లేమియే రోగంబు లేమియీ మృతియు శేమియే రాగంబు లేవియే జ్వరము 'లేమియే కష్ట్రంబు "లేమియే కజపు ేమియే టైన్యంబు లేమియే వగపు లేమియే సకలమాలిన్యంబుందలంప లేమియే సర్వంబు లేమి గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. యుద్ధ, 524 నిజుకేదయింటీ శేటికిం బటి తెంచు నిభాన మట్లు పజ తెంచినయే నిజు పేద య భాగ్యతందలు "పెళజియంగనిడు గాక చొరంగనచ్చునెచానిన్‌ ట్రీనా. శృం. నై 1-78

968 సూ క్రినుధాకరము చార ఒడమి*ల 'వెడంగునై నను బుడమింగల వారలెల్ల భూమింతుకు శ్రీ వెిడలౌసిన దూపీ.తురు కడుంబేదటికంబు కంకెంగప్టము గల చే జక్కన. విక్రమార్క. [178 కూలినాలి జేసి గుల్లాపు పని చేసి "తెచ్చి పెట్ట నాలు మెచ్చ నేర్చు లేమింజిక్కు- విభుని వేమాజు దిట్టును "లేవి కాల మప దే మేమి చేసినం గలిసి రాదు ఫలము కాను కూడ కలిమివేళ నన్ని తులందూగుచుండును వేమన దరి(దుంజెత్తువడి శుమ్కీభూతుండై చిక్కి హిం సింపండన్యుల నాత నన్‌ సములుగాంజింతించు పోతన. భాగవ. 2-89 సంపన్నాంధునకంజనంబు వినుమిో చారి,ద్యమూహింపంగ న్‌ పోతన. భాగవ. [-894 వజలు చారిద్యంబు వలన సిగ్గుజనించు సిగ్గున సత్యంబు శిధిలమవును సత్యహీనుండు తిరసాారదూపె.తుండగు. బరిభవయు_క్షి నన్నరుండు బెగడు బెగడిన వాండు నెవ్వగలచే దురటిల్లు నధిక దుఃఖతు బుద్ధి యడంగిపోవు బుద్ధిహీనుండై న బొడవడంగును వేగ పొడవడంగినంీ ర్తి యడంగు ధాత

చార సూ క్రిసుభాకరము శ69 నట్లుగావున నిర్ణనుండైన వాండు బవావిధంబుల నీచెప్పంబడిన యట్టి యాపదలశెల్ల మూలమై యార్హిం బొందు నెవ్విధంబున నతండెన్న నీయగాండు దూవిగుంట నారాయణకవి, పంచతంతము. 111-116 కుల నిర్మూలన కారణంబు (పతిభాకుట్టాక ముచ్వేగ కో పలతా దోహద మాజవంజవ సుఖ(ప్రత్యూహ, మూత వ్యధా జ్వలన జ్వాలిక "కామినీ నయన ఏీశ్రూపాత సంరోధిని త్యలఘుత్వా(శశ్రయ భూమి లేమియది యాహా యేమి

• గావింప బే మాదయగారి మల్లన. రాజశేఖర చరిత కుల మహీరుహూ మహా కూరకుఠారంబు కోపాగ్ని వృద్ధికృదోళ్టుర నాడీ సంసార సుఖశ్రైల శశకోటి పతనంబు "చేవా వ్యధాల తా దోహదంబు శీశముఖీదృ క్పాత సంరోధి జంబీర ఫలరసం బతిధై ర్య భర్మకషము (వలిభాంబు హృద్లీమ శ్ర పవనంబు నిజవధూ రచిత నించాపార నిచయ ఘనము సంతతా హోరి సంపొది సం్థభమ (ప యత్న విఘ్నుదమ తను శ్రుధార్తిదాయి యమిత లఘుతా(శయ స్థానమై కడంగు భారి చారి(ద్య దోమంబు అయ్యలరాజు వారాయణామాక్యుడు. హంసవింశతి. 1150 శీ

తిా0 సూ క్రిసుధాకరము దార రూోవింప నిర ల రూపంబు లెడలించు రకృమాంసముల భారములడంచు నుద్యోగములకునై యూవాంజేరంగనీదు మగల కింతలకును బగలుసేయు బవాళంబులైన లోభంబు లుత్సాదించు సూన్ఫత వాక ట్రంబు, జూజవుచ్చుం జాల దురా శావిచారంబుం గల్పించు మొనంబు చెడ బతిమాలిపించు నసదృశానందవనమున కగ్నికీల యతి శయాళక్రాంత చింతా వివరణ భూమి భూరి దుఃఖములకు నెల్ల బుట్టినిల్లు (పజలకును అేమికంకు. కాపంబుగలబె. గట్టువభువు. కుచేలోపాఖ్యానము. 1-50 మానిసికి నున్న బేదైన లేని దగును లేని జేయుండు దగినది అేని జాని శీడ్వదగినది యుండిలే శేడ్పు లేక లేక యయేదుపె (బదుకగులోకమందు లేని యేడుపుతప్ప దెన్వాని వైన పానుగంటి. బుద్ధ, 1 మరణమందును చారిద్య భరమునందు మరణమే మేలు దారి(ద్యభరము కంకె దతృమయ మా దుఃఖ (ప్రదంబు చావు చచ్చినంచాక దుఃఖమొసంగు లేమి "లేమి సక లానర్థ (పదంబక్కటా

అలము దరిద్రతా కలువ మాజన పాతక మార శేహికిన్‌ లేమికంకును లోకువ లేదు జగతి తిరునతి వేంకటకవులు. మృచ్చకటికము పెన్నిధి యదృష్ట్రమున నిరువేదవాని కబ్బ్చినను దొంగ సొమ్ముంట కబ్బురంబె బలిజేపలి పుట్టు నిరువేద యంతగాంయబొగులంయక సుమి ధని దరిద్రతంగనునేని దద్దంబొగులు నెంచ జన్నాంధుండు లభింప 'డెచ్చునంత నూతనాంధుండు గను వంత నుడువనగునె విక, దే, వర్మ దాస్యము రాజ్య 'మెల్లను బరుల కర్పణము చేసి మగతనము చంపుకొని కీర్హి మాపుకొని, య వార్నిశలు పాట్టళొజకు చాస్య మొ ్రనర్చు కంచ మన జూతికి కళళంకయి గలదె? కాళ్ళకూరి. పద్మ ప్యూహము పరులకుం చాస్య మొనరించి పరువు మాలి (శతుక జూచుట కంకైెను బస్సు మేలు కాళ్ళకూరి, వరవ్మికయము దుఃఖము 444, అనంత సంతత (వత నియమ (పభౌవులగు వారల. బొందునె "బీవా దుఃఖముల్‌ నన్నయ. భారత. ఆది. 111-121

వగబలము దఠజుంగు రూపతు వగచిన మతి దప్పు 'ెవులు వచ్చును దూజన్‌ వగచినలంగినగ[బియమగుం బగతురకును వగచుటడుగు తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11-80 జగ మెటులలో దుళ్ళీలుం డగు భూనాథుండు వోయినట్టులె పోలాల "దెగడుంజేటుగలిగి వగ మిగులను మది గలంగ బే యమి(త్రధ్వంనీ తిక్కన భారత, ప్రాస్తి, 1-39 చేటునకుం జూవునకు వగంజెందు జనుల కినుముడింపది మానసమున నలంత తిక్కన. భారత. స్త్రీ. [1-66 నలయు వస్తువు వగచిన వచ్చునయ్యా రామియొక్క-టి యే శరీరంబు నదయు జాపమునంబొందు వగపున తిక్కన. భారత. కాంతి. 1౪7-418 వగపునంబేజో హీనుండగు ఎజ్జనం భారత. అరణ్యం ₹- 148 వగపు దొజు(ి యుద్యోగము దగలజేయలో గలుగు నంచితములగు శుభముల్‌ ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. 7-1 కీడీ శోకముంబొందిన వానిన్‌ భీకర రోగములు సెందుంబృథులార్థంబుల్‌

దుఃఖ సూ_క్షిసుధాకరము త్రిక కేకుజువు వానికెప్తూడు థోకముగని విడుచువాండు సుజ్ఞాని నృపా భాస్కరుడు. రాసూ. అర, 11-928 శోకము సుఖముంజెజచును వోకము తేజంబునడంచు శోకము బుద్ధిం బో కార్చు/(గానం చాలిమిం గైకొని శోకంబు వికువంగా వలయు నృపా మల్లికార్జునుడు. భోం రాం కిష్కింధ. "79 శోక మాత లో 'జేఠకొను వానికిం బర జిల్లునె చేయం బరోపకారముల్‌ మల్లికార్జునుండు. భా, రా, కిష్కింధ. 768 శోకార్తులకు నుపాయము లేశకరిణిందోంచు శైర్య మెవ్విధిగలుగున్‌ రాకడ వో కడలకు జవ మీకొమరున నొదవుం వై చరాజు వేంకటనాఠకవి. పంచతంతము దిన గండంబులంబొరలెడు వారు మొగము ముడుచుబయరుబే కాకమౌని మూర్తికవి. రాజవాహన. 111-982 ధనవంతుంై. వెనుక చార్మిద్యపరుండై న నందుకన్నను దుఃఖమెందు "లేదు పరమ సాధ్వికింబతి పరసతీ(వ్రియుండైన నందు కన్నను దుఃఖమెందు లేదు జ్జాన చిత్తునకు నజ్ఞానశిష్యుండు గల్లు టందు కన్నను దుఃఖమెందు "లేదు

లిక సూ క్రిసుధాకరము దుఃఖ వారిని జూచిన కన్నులన్య రూపము జూచు టందు కన్నను దుఃఖమెందు లేదు త్యాగరాజు. (సహ్లాదభక్త విజయము మదిం గడింది వెత గల్లిన రోంతలుగావె యన్నియున్‌ కం. వీరే. పం. రసికజన 11-538 వచ్చిన క్లై పోవువంత తనంత అ. నారాయణదాను. వేల్చుమాట. 138 వంత యెటులొ వెల్వడంగ పత్తు లేదు లో నడంచి పెట్టువచో మహా హోని యగును పానుగంటి. విజయ. రాఘ. 1] దురదృష్టము తు వవాని బంధు మిత్రులు జీవధనంబులును డప్పి-జెందును గృళునిం గావాని నెన్నలగాందగు ణీవం తను కార్మ్య్యయుతుండు గృశుండె తిక్కన. భారత. కాంతి 1-52 భాగ్యహీనునకును బరుసవేది దొరుక నదియు నిల్వదపుజె వదలు(గాక్ష వానతోడవచ్చు వడగండ్లు నిల్చునా ? తనకు (బౌప్పిలేక డానము.చిక్కమి చైవ నింద వెట్టి తనముగాటదె?

దురా సూక్రిసుభాకరము విగ్‌ తనకు (మౌ_వ్రీలేదు దాత యిచ్చున యంచు నొరులదూరు మెల్ల నోగు బుద్ధి వేమన ఎజుంగుటనగ నేమి ? యెజటులగమి యన నేమి? నెత్తిపై న జ్యేస్టు నిలుచునపుడు కనులు పూలు పూచి కాయలు కాచును బుద్ధి మొక్క వోయి మొండియూజు పానుగంటి. కోకీల దురహంకృతి == ..*. -దురహంకృతిని ,..... ఏడి నను గాని చైవంబు తోడుపడునె | పానుగంటి విజయ. రాళ దురా 'శ్రనంబు దుర్షశ నాపాదించు తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 111-922 దురాశ దురాశ దుఃఖమునకు చేటు లోకో కి మది సుఖముంగోరి దుఃఖం బొదవంగల కార్యములకు నుత్సాహముసే యుదు రొప్పనితృష్ణంబడి చదు-శీమియులేని యట్టి జనులాతురులై తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 1-806

తి7౮ సూ_క్షిసుధాశరము దుర్జన అందని పంటికి నజు సాంపం దగునె రంగ. రామా. యుద్ధ, రశ? లిగ్గ లమగు6 దృష్ట యెవ్వనికి గాఢ దరి్శిదుండు వాండు ఏనుగు లక్ష్మణకవి. భర్తృహరి. వై ఫ్‌లి అశపూనరాదు (ప్రారబ్ధమునంశేసి ఈశుడిచ్చినంళనే (తృ ప్రి నొందవలయునరుండు (గిందు మిీందను బడి పొరలెనేని. బెచ్చు దొరక బోదు శ్రీపాద. కనకగిరి. ఎవ్వండు దర్శిదుండు ? విశాల తృష్ణుండు ద (వళ్ళోత్తరీ మణీరత్నమాల దురనపదతి జ ధఛ సతియును గుణవతియుం బజా వతియు ననువతయునై న వనితనవజ్జా ఠా న్విత దృష్టిజాచు నతిదు ర శి క్రివాముం బరములోల బె మతింబరికింపన్‌ నన్నయ. భారత. ఆది. 17-82 పాప వ్యవసాయుల "చెయ్వులర్థ వంతములగునే నన్నయ. భారత. అది. ళ-176 పలుముజు శపధంబులునం జలియును నభివాదనమును సామ[పియ భా వలు మిథ్యా వినయ౦ంబులు. గలయవి దుష్ట న్వభావ క్షాఫురువులకున్‌ నన్నయ. భారత. అది. ₹[-112

త్యాగ సూ క్రిసుధాకరము త్‌ కారణంబు లేక దారుణం బగుసాధు హింస సేయ కుజనుం జెల్ల వారికవియుండ నన్నయ. భారత. సభా. 1-189 ఉక్కీని మనంబు గీడు పరికించునె (కొవ్వినంజేటు దప్వునే తిక్కన, భారత. విరాట 121-7 మృదు భఛాషణముల దుగ్గన వృాదయములు యసన్న తా మహిమ. బొందునె కోపమునుబ్బును గర్వము నాపోవక యునికీియును దురభి మానముని శ్వా ఫ్రపారత్వము నను నివి శాపురువ గుణంబులండ్రు కొౌరవనాథా వలిన వానిని టైవము నాలిని-బంధులను సముచితారాధన సం శీలతం బీతులంజేయని పాలసుండాఫలము లాసపడు మనుజేం దా తిక్కన, భారత. ఉద్యో. 11-92,99,84 కీడొనరించిన వారికి గ్‌డగు టరుదయ్య తిక్కన. భారత. భీన్మ. 1-68 వమూయలు గల్లు దుష్టులకు టు గ్‌ మాయపు భంగులె మందుగాన్‌ తిక్కన. భారత. శల్య. 11-572 డ్తీర్రి

878 సూక్తి సుధాకరము త్యాగ (శోధము లోభమున్‌ భయముంగూరిన చిత్తము తోడ దుష్కి ఏయా సాధన వృత్తి దుర్దనుంకు సద్దెను లాగలోంజేయు కార్యముల్‌ చాధలం 'బెట్టకున్నె సిరి పాయంగ 'జేయక యున్నె వానిదీ (ాధిని తాంక దుఃఖ పహృాదయత్వము "జేరకయున్నె వానికిన్‌ తిక్కన. భారత. పౌప్తి. 1-36 లం. కిశ్నో దర వపరాయణుండగుచు నొండు పరికింపని దు ర్నరుంజెలుకం బిల్లి వొదివిన పరుసున జరవొదువ ము_క్షి-బడయక పొలియున్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి, 77-534 జదుం జైన వాండు దుర్దనుం డైనవాండు కడుం (గూరజీవనగతి నున్నవాండు మలంగక తనలోన మండెడు వాండు కులగో(త్రమైనంజేకొని (మింగు వాండు "నెదు రంత వేండిన నెటుంగునే ? పెద్ద బయొుదరుచు నంతంత యుబ్బును గాక? కదియంగ వచ్చుచోలడిందిచి త్తంబు ఇదరంగవిప.నముపై 6జిలికించుం7” క గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. యుద్ధ శక?

త్యాగ సూక్తిసుధాకరము 879 సత్యమునుశమంబు శాచయు వేకనా _స్రిక్యమును నిషిద్ధ నసేవనంబు గలిగి తిరుగు దుష్ట కష్ట జన (కేణి ఫొలియు నుభయ లోకములకు.గాక ఎజ్జనం భారత. ఆరణ్య, 17-179 విను దుర్విన యాత శ్రకుండే జనుం దుజ్జ్వ్యలమైన సిరియు సద్విద్యయుంగ ల్లిన నందు మెలంణగ నేరక ెనంటి తెటంగునకుం బొచ్చి చెడి పోవుందుదిన్‌ ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. ₹1-19 బుధుల శేవములగు జడుల మాట "లెద యొరియించున్‌ ఎట్జన. హ. వం. ౪111-98 సల్లాపము లొడి సర్క్బృతి తలంపక బొంకెడు వాండు నర్ధికిం జేపడ సంచితోపకృతి చేసిన వానికి వాంఛితంబు సం శ్షేపమనస్కు్రై. తనరంజేయని వాండును బూరుపాధముల్‌ మల్లికార్డునుండు. ధా. రా. కిష్కింధ. 422 మొదల విచారింపక చే యుదు రది తుది నొప్పకున్న నుక్య్శడంగి ముడుం గుదురు విను తులువ లప్పను లొదనక ఎడు బూదినిడిన నవాుుగముల కరణిన్‌ తమ యును (బియవాదిక్యము ఫమమును నార్జసము దుర్విభారులు గడుంయఆా లమిగా నూహింతురు లో కము వెజచుట బెట్టిదంబు గలుగుటంజుమ్మా అఆయ్యలార్యు(డు. భా, రా, యుద్ధం 100,215

880 సూ క్రిసుధాకరము త్యాగ అలతి నవ్వు (దవగల్ఫ్భ తాహంకరణము కాదు కాదంటవాబాన్‌ గర్త ణంబు పలుక కుంట తికస్కార కలన ము(ద శ్రీనా. శృం. వై. 17-67 దుష్టులు తులువలు దుర్భామీణులును "తారతమ్యంబుల తగవెరుంగక్రయె కష్చెకు ముందుగ గాలు దువ్వెదరు భావంబు లిట్టివి పడతుల కెల్ల శ్రీనా. వల. వీ. చ, కడు సన్న పుంగార్యము నె క్క్యుడు దోసముతోడం బెనలి కుమతులు మారం బుడుగక "పెద్దయు నేగిం బడుదురు మంచెన, కే. బా, చ. [7118 ఇశలనికీ మేలుగం దనకుం గలిగెడు నిం్యదత్వ మైనగాదనుం దుదిందాం బొలసిన మేలనితలంచును ఖలుండొకనికిల కీడు సేయలలిగినబూలున్‌ మంచెన. కే. బా, చ. 17-112 పంచదార నద్దుక తినబో తే ముస్టీ గింజ చేంజేలమూాను ? దుష్టునికి కోవమేల మాను? అన్నమయ్య అధ్యా, నం ఖలులు తిట్టి రంచు గలవర పడనేల ? వారి తిట్ల నేమివాసి చెడును?

శ్యాగ సూ క్రీసుధాకరము తం! ఎంత చదువు జదివి యీసీతి విన్నను కీశ+నుడవగుణంబు మాన జెందు చాన ధర్మములకు దగు జేపు జేపని శాలలయము నేయు కష్ట జనుడు ఎంత జెప్ప జెడుగు పంతంబు మూనునా? కొండ గువాలనున్న గోవెలలందున్న “మెండుగాను బూది మెత్తియున్న దుష్ట నరునకు విషము చేహ మాద్యంతంబు వేమన కొని యాడినగొలచిన దు ర్దనుండాత [ (పకృతి విడిచి చరియింపండు ది ద్దీన చమురుంటెట్టి తోమినం దన కుటిలతం గుక్కతోంక చా వికుచునొకో కొలచిన నవధీరితుంగాం దలంచిన. జేయును బరోపతాపము ఖలుడ్‌" దల నిడు కొన్న౦ం (దొక్కినం బలిశంపుం చఛాము బడలు పడంగగజచులగదా తిమిర నివారణ([కియకు దీపము వారికిధిని _స్తరింపంబో తము చలించాప వహ్ని రవి తాప భరంబడంగింప నాత ప (త్రము కలుషంబులం జెజుప ధర్మ్శాము 'బాల్పడీ యుండు. గానియ శ్కామలజుందున్‌ సుఖోద్యముయడ గాండు దురాశత్తు శని జక్కా6 'జేయంగన్‌

విరి సూ క్రిసుధాకరము త్యాగ పర ఫురువ చింత యంత; కరణంబునలోలిగి మగనిలగరగించు తలో దరి కరణి హృదయ కలువము మబుంిడి ఖలుండొడు మధు మధురత రో కుల్‌ "జరము లొనరించిన నుప కారము సేయుదుము నొవ్వలాం బల్కి-నలైై. వారము మజువము మే మను వారలకున్‌ ఖలులఖండ వైరులు కారే గజ మంటి నట్ల యడంచున్‌ భుజగము మూర్కొనిన యట్ల పొరినొను ధరణీ భుజుండు నగినట్ల చంపుం గుజనుండు మన్నించునట్ల కొను (ాణంబుల్‌ బైచరాజు. పంచ, 11 ధర్మమే జయ మనుచుందలంప నేరని ఘోర దుర్మార్గులకు (బతుకు దూరమై చనదె రుద్రకవి. సుగ్రీవ విజయము, $1 (భష్టాని గోఘ్ను ని పానాభిరతు ని కృష్ణుని చోరుని. గెడ తేర్చ్పం డలంచి యిటు నేయు-డని విధియించిరె గాని కటకట మేలెజుంగని దుష్ట మతికి నెందు. (వాయళశ్ళ్చిత్త మిది యని లేదు వరద. రామా. కిష్కింర కీకిశీ

శ్యాగ సూ క్రిసుధాకరము లీం8 జల లంం “తిన్ను నొల్రని వాని; జేపట్టి కడు గూర్చువాని దగ్గజ నీచు ఖలుండు తిమ్మయ,. ద్వివ. భారత. ఉద్యోగ. 1-18 లలి్యచారంభమునన్‌ సుఖంబొదవు కాళభచ్చాయ చందంబునన్‌ దలంపన్‌ దుర్గనమెథతి యంతమున సంతాపంబు గావించు సాధులకున్‌ భవానీశకవి. దర్శ. [[-244 వంచకులకును చుర్నార్ల వర్తులకును గార్య సంసిద్ధిచే మాయగలుగునండు భవానీశ కవి. ధర్మ. 17-120 ధర దువ్వ జనులళిష్టత యొరులకు నొప్పమియ సేయనొనరుంబులిదా నిర వొంద నుపవసించుట స్టిరతర వశుహింపనంబు నేయన కాచే భవానీశకవి. ధర్మ. 117-121 సత్కు. లీనతయును ముదుసలితనంబు సిరియుంగలిగిన దుష్టుండు శిష్టుండగునె భవానీళకవి. ధర్మ. 711-280 విషమ సంధిం గీడొనర్చుట హీనులజాడ గాదె కనుపర్తి అబ్బయామాత్యుడు. కవిరాజమనోరంజనము. 11-938 సమ్ముతిం "జేరి మదాంధ చిత్తునకు( జప్పగం బోయిన పహోని వచ్చుంలగా ధరణిదేవుల రామయమంతి. దశావతార చర్విత. ఇ₹0(109

కెర్రికీ సూక్తిసుధాక రము త్యాగ పీనుండగు వాని స్యత్పభు లెన్ని గతుల నునిచి మనిచినంజెడు జూడలుడుగ.6 గలథడె తిమ్మకవి. కుక్కుటేశ్వరశతకము. 808 గర్వితుండై న దుర్మార్గగామిమయైన చానొకింత కార్యా కార్య దతుబుద్ధి శాని వాజెన గురునేని కార్య మంచి య్‌ వనుధలోపల ద్యజియింప వలయు. జుమ్మి కందుకూరి. (సబోధ చం[దోదయము తనకుందొరికి నట్టి దాని 'మేలెజబుంగక పనికి రాని దనుచుంబలుకు చెనటి లేని నేరముందాంబన్ని మొనండెడ్డ రా యె వాండు లోకువ వానికి కీడు సేయు అ. నారాయణదాను. సూరుగంటి తనసుశ మొక్కశు తల పోయు కూళ సోమరిమొ యుబుసుంబుచ్చుతులువ అ. నారాయణదాను. వేల్చుమాట తనకురాని చానిందక్కువగాంజూచి చెనంటి వాండు డాబు సేయుచుండు వంతతోడుక నొక నొప్ప వాండు తనదు ఇంతంజేరిన చెనటి బ్యలంతు నేయు తనకులోల్లినట్టి తప్పూ లే యొరునకుం గలుగజూచి చెనంటి యలుగు చుండు

త్యాగ సూ కృిసుధాకరము తరిక్‌ తనుకుందగని సాటిం దలపోసి చెల్లని చనువు చూపంబోవు చెనంటి చెడును తనకు పనికి రాని డానినై నంజెనంటి యొరులు దీయం-జూచి 'యోర్వలేండు తనకు మేలు కలుగ నని పయి వారికిం జెజపు చేయుచుండ. జెనంటి వాకు ఒరులు తన్ను. దెలియ కున్నప్లు పట్టంబ గాలు "లేక చెనంటి గోలు చుండు హెచ్చుందగ్గుందులువ యెక్కుడు మొత్తము వలన. జూచులాని విలువలోనండు ఆ. నారాయణదాను. నూరుగంటి పరులసౌఖ్యము కంచు నాపనదయె యధిక సుఖకరము నరునికి సౌంత్‌ సుఖగత6 దనకు6 గల ముదముకంకు నితరులకప్ట, కలన గలుగు సుఖ మెన్నొమడుంగు లై వెలయునకట పానుగంటి. కోకిల మృగయునకు. బెద్ద పులి యెంతొ మెకము నంతె దుష్టులకు సాధువులు నసాధువులు నొకకె చెనటికి హీతోప బేళఠంబు చేయుటరయ 'బెద్ద పులికి ధర ములు 'చెప్పెడు తెజంగు చిలకమర్తి. (ప్రనన్నయాదవము దోవ నిరతుల్‌ గనుచుందురు లేనిదోషముల్‌ సెట్టి లక్ష్మీనరనింహం. (వభానుశాపవిమోచనము, 111-170 క్షి

386 సూ కినుధాకరము దుర్దన నీచులనుండియుందగిన నీతులు కొన్ని (గహింపవచ్చు లి. వేంకటకవులు. బుద్ధచరితము. ౪1-117 అమ్మ చెవులు (దెంచు నమలాత్నులకు నెందు. బిన్న తల్లి చెవులు వీజపఫపూలు గావు బేవుందిట్టు గడుసుమానిసి కుపా ఛ్యాయుందిట్టు ెంత తప్పిదంబు? తిరువతి వేంకటకవులు. గీరతము విసము పుట్టిన తోడనే పొసల చేదు దుర్లుణపు చిన్నెలట్టులే దుర్షనులకు బలివేపల్లి లక్ష్మీకొంతకవి. సత్యహరిశ్చం[దీయము ఎండ్రి జన్మించి నంతనే తండ్రి జంఫు పతి కయు జంపుడనత ల్లిబుట్టినంత లంచగాండి, కృతఘ్నుడు లంవటుండు నయిన యుద్య్యోగి సరుర్రల లయ 'మొనర్భు నురవరం (ప్రతాపరెడ్డి. ఉ. వి, "కాకి శట్ట కొకు కడలి గలయం జూచి దోస మెంచ వలదు దుష్ట. జనుడు కాం. కన, అమృతసారము. ₹-805 దురన స్తాంగత్యము జ్‌ కడుననురక్రీయు నేర్పును గడంకగ్రయుణగల వారినుజుక కడవలో నెగ్గుల్‌ నొడివెడు వివేక శూన్యుల కడనుండెడు నంత కంయెంగష్టము గలే నన్నయ. భారత, ఆది. 112-149

దుర్జన సూ క్రిసుధాకరము తద? దోషముల సంగతి నగుదురు దోపాత్మకులు నన్నెచోడుండు. కు, నం. 2-40 శూరుండు లోభియున్‌ శకుండు నొండి యుండున్‌ జడుండున్‌ గ ఫశఘ్నుండున్‌ జేరని వాండు బొంకరియు నిందకు నోర్పునతండు ౧బందయున్‌ ధీరత లేమి దుర్నయమతివ్యసనత్వముంగల్లు వారలున్‌ 'జేరువనున్మి భూపతికింజెట్ట యొనర్పు న రేశ్యరో తృమా తిక్కన. భారత, కాంతి. 11.469 బలవంతుండు. బగవాండును ఖలుండడనలాంజూలు వాయః గపటో కలలా గలయంగ వచ్చిన బేల్పడి కలసి కొనిరయీనిం గీడు కాకుండదిలన్‌ మంచన. కే. బా. చ. 111-7 చిం తాకులత్వంబు చెలచు దేజోలక్న గ నీధు పాన (వీతి సిగ్గుంచెటచుం జెజచు మిథ్యాదృవ్టీ, శీల తొగరిమంబుం బిళునవాచావృ త్తి కెంపుంచెఅచు జిర్త వై గల్యంబు-జెజచు (దా (వాఢి వరవధోూ సంసర్ష బైసి చెటు చుం 'జెజచురనోధము తపస్థిరసమా-ధి స్టిక కాముకత్వము వివేకంబు జెజచుం గుటిల మానవ్ర మతి సద్గుణముం 'జెజబిచుం దమక మొప్పను పనికి నెంతటి ఘమనకు పిల్ల, పీన. శృం. శా. 11.80

త88 సూ క్రిసుధాకరము దుర్గను. ఖలులతోడి పొందు కలుపుంబు గలిగించు మాన దంత మేటి మౌనివైన వారి జేర దీయవలవదు చెడుదువు వేమన శాని వాని చేత గాసువీసము లిచ్చి వెంట దిరుగు కెల్ల వెజ్టిశనము వేషనే శాని వానితోడ గలిసి మెలగుచున్న వోని వచ్చు నెంత వానిశ్రైన వేమన *౨.===-రకుటిలు లగుదు ర్దనుల గృవాంబులకు బంధు సరణిని బోవం జనదు...... పోతన. భాగ. 17-70 కొంఛెపు నరుసంగతిచే నంచితముగం గీడువచ్చు నుమకిశతకము జీపొందంజెలిమి చేసిన యాపురుషముంయ తత్సమానుండగు భవానీశకవి. ధర్మ. 711-246 జగతి నెటువంటి వస్తు వుల్చద్గుణంబు విడువకుండునె దుర్గుణాన్వితునిలవాడి కుమారధూర్థటి. కృష్ణరాయ- 1-9

దుర్జన సూ క్రిసుధాకరము 889 అన్యాయ మంగతవాదులు సన్యాసులు వారితోడ సఖ్యముదగునే కూ. జ, కవి. నళ. ₹-105 దూమీంచే వారితో పలుమాబు పొంబచేల? రామదాను చరిత. 439 కులటా వేశ్యా కాముక్ష ఖల సంగత "చేశము లనొకా నొక వేళ న్నిలువకుము శ్రీధర మల్లె వెంకటరామకవి. (బ్రహ్మోత్తరఖండము. 17-108 చేనేది మర్కట సహవాసము రాజనీతు లే రీతిగ వచ్చు శ్రీపాద గోపాలకృష్ణమూర్తి నంపాదితము. కుశలవ కుచ్చులకథ. పుట 278 ఇెడ్డవాండ్ర నడుమ. 'జేరునపూడు దొడ్డ వాండు కూడ వారి తోడంజెడును అ, నారాయణదాసు, సూజుగంటి చవాప్‌రి సమె శా 'వేటులు పావకునకు లోపాసహిత వొసమువలనన్‌ గావున డామోదర కుజ నావలి సవాచవాస మధిక వోనిదము కఠిన వృాదయుల మధ్యంబు గలుగనపుడు సాధువు శమించి నేర్చునన్షరుగుటొపూ కఠిన దంళతెళి యుగ మధ్య గతముగాల మెత్తనగు నాల్క సుళువున మెలగునట్లు

తిం సూ క్రినుథాకరము దుర్నీతి నాలుక కొన నమృతంబును సోలవహాల మొగివి యుదర మందుండుటనా భీలమగు ఖలుని చేంక్ల నైశమ (శ్రీవాను జేవ వర్శ్మింపందగున్‌ విక. దే.వ విషయ స-క్తుల సంగంబు విడుచుటొప్త్పు మంచి మాటలు చెప్పి నమ్మ్శంగ జేసి అవల మోస మొన ర్చెడి స్వార్థ పరుల ఇలిమి చేయంగ వలదు దుర్నీతి సీతులగ్టదోవంబడని దు ర్నీతుని యు. బేక మెసంగినిగిడినయొడ లో కాత్మికమహేతువగు న పేాశుకళానాననంబు నెమ్మొయి ననగున్‌ క ఎజ్జన. నృ. పు. 11-184 ఆది సంకల్న 'మొనరించునట్టి కార్య మందు మ్మేలెనం గీడై నం బొందుపటిచి నిర్వహింపని నరుండు దుర్నీతి పరుండు శివరామకవి. సానందోపాఖ్యానము. 111-148 దుర్చుద్ధి నిర్భంధము దుర్శానము దుర్చుద్ధికింగాక తగునె తిక్కన, భారత, ఉద్యోగ. [11-828 దు ర్భావముతో, (శదుకుటొక్క (బదుశే తలపన్‌ పోతన. భాగవ. మలి!

దుపష్కొా సూక్రినుధాకరము తం దుష్ట చింతలలలుగును దుళ్లుణములు దురళ్గుణంబులలలుగును దుష్ట చిండ కొండనాలుక (వాలి దగ్గుంగలిగించుం గాసఘనమైన కొండనాల్క_్యయును. వాలు, పొనుగంటి. బుద్ధ 111 కాయము చానటంచు. నొజు గానిపనుల్‌ దలపోయుచుంట లో కాయతబుద్ధి తనికెళ్ళ (ప్రకాశశాస్త్రి. నిళ్ళ్శంకవంశము. 1-83 దుర్వ యము వ్యవసాయము కొలందియుబే ఫవిధము గాలంబు! బూర్వ సంచిశమగు నా మ్భ్గు విచారింపక యుబ్బిన దివిరివ్యయము నసేయునతండు దీనరం 'జెందున్‌ మంచన. కేయూర. 10-168 సం 'తార్థ ంబజు నీవ్వ్ప యోజనముగాంగ నలవెజటుంగక్ష 'వెచ్చించునతేంు వెడంటె? జక్కన. విక్రమార్క. 11-169 దుష్కార్యము ఒప్పమినేయండేనిందగు నుత్తమ వంశజుండేని 'నేరికిం దప్పానరింపండేని నతిధారి శ్రహండేని దురాతు శలేన వా రష్పూరుపషావతంసమున కాజడి యొగ్తొనరింపంజూచినం దపూనెచేటు నారలకు మంచన. కేయూర. 111. 229

తి0వి సూ క్రిసుధాకరము ద్యుష్ప తల్లింబిడ్డల- బాయ జేయుటయు ని(దాభంగమున్‌ భర్తతో నిల్లాలిన్‌ విడదీయం బూనుటయు దుష్కృత్య(పవృ త్తింగథా సల్లాపమ్ముులకంత రాయ కృతులన్‌ సంధించుటల్‌ తుల్యమై చెల్లున్‌ తిరుపతి వెంకటకవులు. (వభావతీ, 1] దు(ష్పభువు జనవిభుండు కరుణదప్పి, తానహరియించువాండగునేని సాధులోక మేమిసేయు నన్నయ భారత, అది. ₹711-104 దుష్ట చర్మితులైన నృపతుల్‌ ధరయేలుట కంకెంగల్లునే అగ జ క, కష్టము శిష్ణలోకము సుఖిస్థితి నుండదు వ. రా. ఫా!15 తనువు-బొ దలనిండు తాపంబు. బుట్రించు బస్సుంబెట్టు మూలం బౌాజవై చుం గొలుచు సజ్జినులకుం గుత్సిత వసుమతీ వల్గభుండు వేశి వంటివాండు ౧౧ నగవులకుం (బసాదనచ నంబొగటాడండు (మోలనిల్చినన్‌ మొ%గమటుపెట్టు గేల్మొగిచి ( మొక్కినంజే మెదలింపండాజిలో బగజనడంచి కోల్పడినసాటును గెల్చిన గెల్పు నెంతయుం గగనసుమంబొనర్చు నొసంగంబిడు నోయని దు.న్పభుండిలన్‌. మడంగిపడుండం _బా నులకమంచపుం గుక్కికినిల్వు 'ఆల్లుపు ల్లుడిసెకు నొండు కెండెనుప నొడ్డను నోరికిబోకవక్క-కున్‌

గుడువగం గూటికి నొాలకు గోకరు నీదిర మెంతరోంతయీ వకువునదు(ప్పభుం గొలువవచ్చు నినీయనుజీవకోటికిన్‌ వైచరాజు వేంళటనాఠళకవి. పంచతం[త్రము. ]--438 పావకుండును గపటంపు భూవరుండు దమ్ముం గడుంజేరి మందెమేలమ్ముతోడ నున్న వారికి గీడు సేయునురు వారి కంచిత న్నే వామున మంటలధికమగును వెన్నెలకంటి సూరన. వి. పు. 711-105 తన పొట్టకై (వజగలచు మరిత రతుండు వాండొక రాజూ తరాజుగాళ తిమ్మకవి. కుక్కుటేశ్వరశతకము. 61 తా రప్పటి పొంగుచేం (బజలనాపదంబెట్టి నిజాధికారముల్‌ దప్పిన జిన్న (బోయి మరలం జనుచుందురుగా దె దుువ్పుభుల్‌ కనుప క్రి అబ్బయామాత్యుండుం కవిరాజ మనోరంజనము. 17-28 తనుంగగొల్బుబంట్ల జీతములు తక్కువంేసి ఘోటకంబులు సెక్కు౧గూర్త స నేల ? న్యాయపద్ధతినడువని యవనిపతికి నెన్ని చిన్నెలు గలిగిన నెందుకొజఆకు ాదనెడివారు లేకున్న ఖలనృపుండు కాని పని శెంతన్షైన నగ్గంబుగాడె సూరకవి, రాసులింగేశ శతకము వార హర ! కఠినాగు శలధిపతు లెన్న తనయునినై న సోదరునై న బంధు శ్‌0

లక సూ క్రి సుధాకరము దుస్సా జను నైన దను గన్న జనకునివై న మానక రాజ్యాభిమానంబు బూని మానవేశాధముల్‌ మడియింప్పుచుం[దు సారంగధర చరిత, 11 దుస్సాహసము తనబలము నెదిరి బలమును గమంగొనక హితోప దేశ కర్పల పలుకున్‌ వినక కుజనుండు సావాస మునంజెడు బలుగాడ్పు దొడరు బూరుగులీలన్‌ పాపరాజు. ఉ, రా, 1[-10 దూత పతిపితుంగుల వ్యిపో_త్తీముం జతురు పధాళుద్ధుగార్య సంవేది. బళేం గితవిదు థై ర్యాన్వితు ని గ్లతమతియుతు రాయశారిగాంంప నగున్‌ నన్నెచోడుండు. కు, సం. గ-128 దూత లెందు. దొలితొలి, గుడువంగొనంగట్టం దొడలయదులె శిక్కన. భారత. ఉద్యో. 1218 కులముశీలంబు హితవాళ్య ములును నేర్పు. గార్యవాదిత్వ సద్యశో గారవంబుం దలంపుగలుగుట దక్షతయలఘు గుణము లండ్రుదూతకు నియ్యేడు నార్యజనులు తిక్కన. భారత. శాంతి, 11-878

"బీేశము సూ క్రిసుధాకరము తల్‌ వినయ వివేక భూషణుం (బఏీణుం గులీను బ రేంగితజ్ఞు స త్యనిరతు బుద్ధిమంతు నుచిత పదు గార్యధురంధరున్‌ గృపా త్మునతిగుణాకరున్‌ బతిహితున్‌ జననాథుండు రాయభబారి-జే సీన నతండెట్టుల్లైన ఫలసిద్ధిగంజేయు సమస్త కృత్యముల్‌

చరిగొండ ధర్మన. చితభారతము, ౪1-92 దూతవధ తనకడకువచ్చి మొగమో డనివాండగు దూతపల్కుట కుంగోవీంప జనదు జననాథునకు దూతుని జంపిన నరకమగుట (ధువమని రార్యుల్‌ తిక్కన. భారత. శాంతి. [1-878 దూతలజంపంగందగదు దొరలకు నెందున్‌ మొల్ల. రామా. సుందర. 213 దేశము, దేశభక్తి, దేశసేవ "ేశమంశు మట్టికాదోయ్‌ "బేశమంశు మనుషులోయ్‌ 'చేశాభిమానం నాకు కదని వొట్టిగొప్పలు చెప్తూకోకోయ్‌ పూనియేదై నాను వొకమేల్‌ కూర్చి జనులకు చభూపవోయ్‌ గురజాడ. ముత్యాలసరాలు (పాదిజన నివాస కారణము "బేవ "జీవునునికికి దివ్యమందిరమునగుచు

శం సూ క్రిసుధాకరము "దే యు కృనేవకు ననువుశానుండునట్టి 'జేశఠశేనయెకాదె స ర్వేశుసేవ విక్ర. దే, ఎవ్వడు స్వరాజ్యము. నిమి _ర్తేమెన్ని ర్య బిందువులు (వీత వసుధ కర్పింపం గలుగు వాండు భూలోకమున నన్ని వర్ష శతము లమరుండై యుండు కీ ర్తికాయంబు తోడ శాళ్ళకూరి. పద్మవ్యూహము. 17-74 'దేహాత్మలు నిత్యుండాత్ము గ్రాండు "చేహ మనిత్యము తిక్కన భారత. అను. 7-18 మేను జీర్ణముగాంజేయుంగాని మరణ -మొంద( జేయదు వినుకాల మెందు నరుని తిక్కన. భారత. అను. 7-128 కర ్రవశతంజూవె కలుగు చేహాము బేవా వర్తనంబు కర (వశ గతంబు జేహపాతమైన దేవాస్థుండగు జీవుం డరుగులర గ్‌ విహిత మైనయెడకు ఎజ్జన. భారత. అరణ్య, ఇాం70 అరదము దేవా మింద్రియము లశ్వము లాత్యుండు సూతు డిమ్మహో తురగచయంబు ైర్యమను తోరపు-బగ్గములన్స్‌ దృఢంబుగా నురువడి. బోకయుండ వెరవొప్పలోం బట్టినవాండు స్వర్లపుం 'జెరువున 'నేగు నప్పరమ ధీరుడు సూవె యుడారుం జెయ్యెడన్‌ ఎజ్జన. భారత. అరణ్యం ఇాం9ి2

జీహి నూ క్రిసుధాకరము 897 కశ్చైయందునిష్పు శగానని చందమిోా తనువునందునాత్మ తగిలియుండు -జేహామందు వెలయు తేజంబు పరమాత గ్‌ కాయవమంబెయుండు కార్య మెల్ల నెంచిచూడ లోక మేది వేశేకాదు 'జేవామాత్సలు వేర్వేరు "తెలియ లేక మోహమునం జిక్కి. బద్ధుడై మునుంగుశేల సావాసంబున గురుభ క్రి సలుపవలెను వేమన నీవు మూరవుగాని నీ నీడమారు సీన్చు ిక్కాంబు నీ నీడ పాుుళక్కి అ. నారాయణదాను, వేల్చుమాట దేహి ఆ దిని సంయోగవియో గాదిద్వంద్వములు బేహియను వానికి సంపాదిల్లక తక్కథు ఫన్నయ. భారత. ఆది, 71-249 జ్‌, స్నెవో న! వమగ్నుండయి జీహిమహాదుఃఖముల నధృతిం బొందును నన్నయ. భారత, ఆరణ్య. 1-28 (భమువంటిది (ప్రాణము సీరు బుగ్గవంటిది నిచ్చకొ తృలై నది నారువంటిడి మేను నమ్మరాదు చేహికి శీపువంటిది కాలము ెగబెందు బేహికి అన్నమయ్య. అధ్యా. ౫ంం

తి98్రి సూ_క్రిసుధాకరము దైవ "దేహికి చేహమె యిల్లని మోహముచేతను గుబుద్ధి మురియుచునుండన్‌ "బేహియు చేహమునంటని పోహణయగు బట్టబయలు పొందుగ వేమా ! వేమన "చేహీమూలమందు బేహి దేవుండటంచు. ెలిసియున్న బుధులు తీర్థయాత్ర లరయంబోరు జగతినాత్మ తామై యున్కి- నేమన -జేహాధరులకుం 'దెగిన యెడం బగజఅమిాందను బగగొనందగదు పోతన, భాగ, 7111-5509 కాళేరాజులు? రాజ్యముల్‌ గలుగవే? గర్యోన్నతిం బొందశే? వాశేరీ ? సిరిమూటగట్టికొని పోవంజూలి కే ? భూమిమై( 'భీరైనంగల బే ? పోతన. భాగ. 7111-5900 *,.... విశయు చేవాంబువీడ ఘనము మనఃవీడకంశకె చేవాులకు ఎన్ని తెగుళులున్న నెన్ని దుర్షశలున్న (బ్రతుక జూచు బేహి బవానిధముల చిలకమర్తి. గయోపాఖ్యానము, 11-111-42 దెవ పొరుషములు కా దై వమానుషంబులు గర్భఫల (పావ్సికి నిమిత్తంబులు

• నన్న యంభారత, అరణ్య" 11-288

జవ సూ_క్తినుధాకరము శిం9 మ్‌ ఫురుషుండు మనంబున నర్థసిద్ధి నిశ్చయించి కర్శుంబునందు గ సతో త్సాహంకు గావలయునట్టి వానికి దె వంబు సహాయంబయి క్‌ '్రసీద్ధింగావించు నన్నయ. భారత, అరణ్య. 11-238 విచార పూ ర్వారబ్ధ కార్యంబునకు దైవంబును ననుకూలంబగు నన్నయ, భారత, అరణ్య. 11-268 ళగువని కదొ్య్యోగించుచుం త%వెలీగి మహితులకనుముతంబుగ. చేయన్‌ జగతీసురవర "కార్యము లగు వారికి. గలుగు విధిసహాయత్వంబున్‌ తిక్కన భారత, సాస్త, 2-88 సారమతి. బరికింపంగ. జారువంబు కంక దైవంబు ముఖ్యంబు గార్యసిద్ధి శెచటనేనియు. బొారుషమెసక మెసంె బేనినది బె వద తంబయింత నిజము ఈ... వానాలి తిక్కన. భారత, శాంతి, 11-42 ఇ్నేశంబు పురువకారము ఛా(్రీశ్వరబీజ మరయదై వమ రెండున్‌ సూ(తపడం గూడెనేనిం 'చాత్రంబగుం గర్భక్‌ రుండు ఫలములశిందున్‌. తిక్కన. భారత, అనుకా. 1-1 84 పొరువమ్మ్లు 'చెవంబు తొడ్చాటులేక ఫలముం బొందంగ 'నేరదు పాన్థి వేంద్ర

క్త సూ క్రినుభాకరము చైవ విత్తు సహాకారిగాకున్న రిత్త నేల వంధ్యమగుంగాక తాఫలవంతనమగునె. భారత. అనుశాసనిక , 1-196 మం(ఠతముల నౌషధములన మానుషంపు జందములనోవి యుద్యోగ మిందు. జేయు నట్లివారికి ననుకూలమె ఫలంబు లు యా నసెజప6ం జూడండు ట్రైవంబు ఎజ్జన, హ. వం. ₹-95 తన పౌరువమంబు వదలక మనుజుండు కార్యంబొనర్ప మానుగ దైవం బున యందు. బెరువమునం 4 4 ల దునుదతృలసిద్ధిదోంచుందుల్య స్థితి నోన్‌ మారన. మార్కం. పు. 111-468 బలమెంత గల్లినం బరికించిదూడ నలవెంత గల్లిన నదియేమి నేయు పురుషుని వెరవునం బోనీక ర్చి పరికించి ధ్రైవము (ప్రతికూలమైన గోనబుద్ధారెడ్డి. రం, రామా. యుద్ధ. పుట. కి4$8 తనకు దైవంబు లేకున్న 6 డానుజేయు పొౌరువంబపకారమై పఎభవీంచు మల్లికార్డునుండు. భా. రామా. బాల. 6!6 "తా మొకటి దలచిన దైెనమొకటి దలంచు వేమన ధరణిం గర ము కొంతతగిన జ్ఞానముకొంత సరికిస లే కాని నిళ్ళ గ్భయము లేదు

త్త సూ క్రినుధాశరము శ్తీ౦0క్షః ైవికమొక కొంత తగు మానువమము కొంత చేవలు చిగురువ లె. జేనేను అన్న మయ్య. అధ్యా. సం, అలతులకు చై వయత్నము బలవంతం బె ననెల్ల పనులొదవు మవో బలులకది లేక యుండినం బలుకులు వేయేల కడమవడు సర్వంబున్‌ బైచరాజు. పంచతంత్రము. 0-8! ఇవావుందలపోసి మానవు జేవగదుమ్కీ _ర్హి వొరయశే దినములు పొం దె వెడలునట్టు నడవణలగ ఈ... మన్‌. చైవంబట మోా6ందమేలు తానఘటించున్‌ పెద్దన. మను. 11-107 (పారంభముల కెల్ల పౌరుష్మదై వ సారముబ్లలయట్టి సాధనంబులగు లోలత వినువానిలోన నెంతయును జాలంగ ఫలసిద్ధి జరుగదొక్కటను సోమన. ద్విప. భార. సౌప్తిక. 1.6 అరయదై వాధీనుం డస్వతం(త్రుండు నరునకు గార్యనిర్ల యశ క్రిగలదె? వర్త, శాళయాగాళ్తానా గరి జే శర చావ జ్జానా శ్ర ్ల స్వ్యపయత్న వరహితుతా జనుల శెజ్తోజ (గంథాఆయ (ర్య ॥ 0 ైవసహకార సంపదల్‌ దనరగళ్ళ 1?గీయ నె, ॥ గ (వ కుచేలోపాథ్యానము. 1-46 ఫ్‌క్షే [౧ 0 “ప్పుల దొరా బ్రాక్ష్య్ట0 ఆడో

శ౦09 సూ క్రిసుధాకరము దైవ ఫురమయత్నంబు క ్రర్తవృమరయనెందు జయ సరాజయములు దై వశ క్రి జములు దా. శ్రీ. దేవీభాగ, ₹-04 చెవమే మయొక్కుండగు నెందుందలంచి చూడం బురువ'కారంబునకు ఫలస్ఫూ ర్శిలేదు దా. శ్రీ. దేవీభాగ. ₹7-141 పౌరుషము వెల్లునావిధి (పతిఘటింప అ. నారాయణదాను. సొవి(త్రీచర్కిత. యత్న మొనరించు పురుషులకగును సిరులు ధరనశ క్తులు దై వము దై వమండ్రు చై వమటులుంచి పౌరువమేవహీంపు మపుడు సిద్ధింపకున్న తప్పందు లేదు చర్షనారాయణకొన్ట్రీ, దూతాంగదమ. 'వైవసంకల్పము చెల్లుగాని జరుగం గల వేమనుజ్యపయత్న ముల్‌ వకా వి, 1-? వచైవమనుకూల భావంబు. డాల్చకున్న. బురుషయశత్నంబు సఫలతం బొందలలబె తనికెళ్ళ _పకాళళాస్త్రి, (పాక్సుర రాజ కుమారాభ్యుదయము, ]1-కీ "దె వబలము యూ ఎప్పరుసునలెస్ప సేసినను బౌరువముల్‌ ఫలించుకెల్ల నాదరణమునం (బసన్న మగు దై వముచేతన చూవె తిక్కన. భారత. ఊద్యో- 121-808

చైవ సూ క్రిసుధాకరము 408 తనుందా నెతణుగనివానికిం దనుదాదండించుకొనిన తామసునకు నెం దును ద్రైవబలములేదుం ఎజ్జవ. నృ. పు. క1-1498 ెక్కం(డ్రము గలమని యి ట్లుక్కునం జొరంబడుట నీతియును పాయముంగా దక్కాజమగు వై వబలం 'బెక్కుడు ఎఖ్లిన. హ. వం. 1-86 ద్రైవగతి కసాధ్యము కలచజే! కుమారరుద్రదేవుండు. భా. రా. అయోర్య. 890 చైవాధీనము లోకము దైవము సర్వంబు భూతతతికొడం గూర్చున్‌. మల్లికార్డునుండు. భాం రా. కిష్కింధ. 668 చ్రైవము నమ్మిన నిర్భరుండయిన యాతండు వమార్గంబుల_ నెట్టుండిననేమి ? అన్నమయ్య. అధ్యా, నం. ఎంఠనిపుణులై న నెవ్వనై న యై విశార్థచయముం దవ్చింపగా లేరు పోతన. భాగవ. 7712-40 ఎవ్వారికి నేరంబోలు బలవంతపు దై వమున్మాకమింపగన్‌ ? పోతన. భాగవ. 7 121-200 టెవకృతమున కీల నసాధ్యంబుగలదే ! పెద్దన. మను. 11-19

శ౦04 సూ క్రిసుధాకరము టై వము -జె వములోన రక్నితుండె దైవ నురథ్నీతుండు ఈ... పాపరాజు, ఉ. రా, ₹-216 అన్ని కార్యములు టైవాధీనబుద్ధి నెన్న నేరకత్రోయ నెవ్వారితరము పరద, రామా. ఆయో, పు, 840 దె వబలము దప్పిన బగవ్వార్తై యుందు (సాణబంధువులై నన్‌ కూ. జగ్గకవి. సుభ(దా. 11-180 దైవ మనుకూలమగునేని తడవు లేక యభిను తార్థంబు దెచ్చి ద్వీపాంతరంబు నుండియైన దిగంతంబునుండి మొన జలధినడువు నుండియునై న సంఘటించు కందుకూరి. రత్నావళి, 1-9 పౌరువముకన్న దైవిక బలములెస్ప తని కెళ్ళ (పకాశళాస్తీ. బొబ్బిలిరాజు లండను యా(శ్రాచరి(శ్ర, 'దె నము రా ఎవ్వరికి సీశ్వుర తత్త స్రమెబుంగలోలునే నన్నెచోడుడు. కు, సం. 7.97 జీ చై వాధీనము సర్వము తిక్కన. భారత. 121-450 ఎల్లయందునుడా వసియించు నెల్ల యదియుం దనయందు వసియించుటం(డు వాసు "దేవు-డను వేరికర్థంబు "తెల్లమింత యెొబజుంగు జనులందుం దగ వసియించు శుభము తిక్కన. భారత. శాంతి. 12-826

చైవ సూ_క్తిసుధాకరము కీ0 అందు నిందు ననక యన్నిటియందును విష్ణువమరి యుండు -- వేమన చెడ్డవాని మిగుల జెజచును దైవంబు అడ్డుపడడు వొనికాపదైన వేమన జగ మెల్లను శివమయంబ చర్చింపంగన్‌ కొ. గణపతిదేవ. శిపయో. 1-60 వారియీ సకలాంత రాత్మకుండటుగాన తిరమై యొకరినిందింపం దగదు తా. అన్నమయ్య, అధ్యా. సం పంచమహాసా తశుల (భమ వాప వశమా! కాననియజ్ఞానులకు కర శు "దెవము ఆనిన బుద్ధులకు -బేహమేదై వము మానని కాముకులకు మగువలే దైవము వమి నెబుంగనివారి కిందియములే (ధైవము దోమటిసంసాగి కూర దొర దైవము "తామసులశెల్లాను ధనమే (దైవము అహంకారులకు. దాందానే చబైవము దరిద్రుడై న వాని చాత్‌ దైవము తొ. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం గతిలేనివారినిం గడ తేర్చు దైవము త్యాగరాజు, కృతులు. విష్ణు. 22 వశాలమ్మున శేమివచ్చునొా నరుండెవ్వాండు దై వేచ్చకున్‌ తిరుపతి వెంకటకవులు. పండితరా*

త06 సూ క్రిసుధాకరము చైవ దె వయోగము వూ చై వయోగమున్‌ చాటగశరాదు పోతన. భాగవ. 11-456 ఈశ్వరుండు విష్ణుండెవ్వేళ నెవ్వని ీమి సేయు. బురుషుందేమి యెజుంగు పోతన. భాగవ, 1-17? వై వయోగంబు పెంపున నీజీవుండుదాం (ియా(ప్రియముల బొందుం (దిలోకంబులన్‌ పోతన. భాగవ. 17-860 ఇందటి బుద్ధులు సీశ్వ రేచ్ళకు సరిరావు తనంత. చానూరకున్న వైవమే తోడౌను కినిసి తాబదరి తేగిందు మోంచాను టైవిక మెట్టుండునో తలంచ రాదు చి త్తృమేరీతినుండునో ఆవిధ మెవ్వరి కిట్టట్టనల రాదు వావి లులు ఆదినంత 'మెట్టుండునో అరయరాదు బైవమే నేరుచుగాక తగిలించ విడిపించ ఈ వల సంసారికి నేమిసేయవచ్చును ! సహజ విహారుండు సర్వేశ్వరుండు గాన వహి-దానెవచ్చినవి వలదనందగదు కను రెప్పలతుదలం గట్టువ డెగాలము ఘన మైచేతుల తుదణగర్శ మున్నది మనసు కొట్టః:గొననే మరిదై వమున్నాండు తా. అన్నమయ్య. అధ్యా వం.

జెవ సూ క్రిసుధాకరము శ07 బై వోపవాతుండు సుకృతపుం (దోవ వెదకి పోవనదియె దుర్గ్షతియగు పావరాజు. ఉ. రా. 12-207 వపట్టునను గర్హ యొద్దానికైన ననయంబు సీశ్వరుండను నిశ్చయంబు మనమున నిజమైన మజిచాలు నధిప సోమన, ద్విప. భారత, కాంతి ఉఊరక్రయుండిన దైవం జీరీతి నొసంగునందు ెజటులగని మూఢుల్‌ భారము పెవెచిన సం సారికి దైవంబు ఫల మొసంగకయున్నే పు. తిమ్మన. నమీర. 112-104 ధరఖర్వాటు. డొకండు సూర్యకరసంత ప్త (పధానాంగుంత్రై. త్వరతోడంబరు వె త్తి చేరినిల చెన్‌ దాళదుమచ్చ్భాయం ద చ్చిరమున్‌ దతృలపాత "వేగమునవిచ్చెన్‌ శబ్బయోగంబుగాం బొరిదెవోపహతుండు పోవునెడకుం బోవుంగదా యాపదల్‌ లక్ష్మణకవి. సుభాషితము ఎంటచే వజము తృేణమగు నందే తృణలవము వ(జమగు ద్రైవగతిన్‌ దా. శ్రీ, దేవీభాగవ. 112-899 జత్‌నము జేసియు దైవము బతికూలం బాయొ నేని చాకెల్లం 'జెడున్‌ దా. శ్రీ, దేవీభాగవ. 7-98 అకటవిపరీత దైవము నడ్డందర మె అ. నారాయణదాను. సారంగధర

408 సూ క్రిసుధాకరము చైవ ఎవ్వనైన నిను నమ్మిన గల్లవె ము _కృిసంపదల్‌ క శ్రీ వేంకటేశ్వర శతకము, 89 "బి వము దాయమైన తినేలా లగ్గువాటిల్లెడిన్‌ €... యా గె మట్‌. వేదము వేంకటరాయకాస్త్రి. ఉషానాటకము, 11-89 సాయమొనరించు దైవంబు స్మత్కియలకు నా. కృ. రావు. యత్నము. వెన్నెల వెలుగుల 'దెవసములు యూ పరభామపై. జూపు పరపనివారు పరుల మర్శములెత్తి పఖుకనివారు తలపోయంగా చేవతాసములు గౌరన. నవనాఠ, ఎవ్వనికై న జన్ఫమున హృ(చ్భమలేక సుఖాసుఖంబులన్‌ నవ్వుచు నొవ్వశే ఇెలువునన్‌ సతతంబును రాగలబ్ధితో జవ్వనమూడీ వార్థకము సాలగగ స్నేహము మెండుకొన్నందా మవ్వపుంగోర్కి-నట్టి యతిమానువశ్రాలికి మంగళంబగున్‌ వావిలాల వానుదేవళొస్త్రి. ఉఊత్తరరా మచరిశము దోషము దోపాచరులకు వెలిలోపుగలబె నన్నెచోడకవి. కు, సం, 17.18 అడి చెదన అియూ(శించుట యడుచుట మెయితట్టుగట నడుచుట నెత్తు అ లు లి ర్వెడలంగ నడుచుట విజుగయల నడుచుట యొండొంటికంకు నధికపుం దప్పూల్‌ కేతన--విజ్ఞా. ప్రాయ. ధ్‌!

దోవము సూ_క్తసుధాకరము శ09 ఎపుడు దప్పులు వెద*డు నష్పురుషుని. గొల్వయగాడ దదియెట్లన్నన్‌ సప్పంబు పడగనీడను గప్పలు వసియించు విధము గదరాసుమతీ ! సనుమకీశతకము ఆది గక్ళేశ్వరత్వంబు యౌావనంబుం జక్క_ందనమును నతి ఫాహపఫంబు( జనవు నొక్కం.కొక్క్ళండు చాలువోహీాత్కరమువన శ్రీనాథ. 1-86 తప్పు లెన్ను వారు తండోపతండంబు లుర్వి జనుల కెల్తనుండు6 దప్పు తప్పూ లెన్ను వారు తమ తప్పూలెజులగరు వేమన పుట్టిన దె ఒకతప్పూ భువిమోందనట మాంద నెట్టన సంసారి నాకె నిజము రెండో తప్పు రట్టుకెక్సి దొరనా కే నెట్టన మూందోతప్పు తా. అన్నమయ్య. అధ్యా, నం ఉసువితప్పు దండంబుతోసరి లోకో క్రీ భాగ్యవంతునియిల్లు పాడుగాంచేయంగం బరజారగమన పాపంబెవాలు సొమ్తు సన్న వానిల్లు చూడపుచ్చంగను గొప్పవడ్డికినిచ్చు తప్పెచాలు ర్‌ల్లి

శీే0 సూ క్రిసుధాకరము ద్యూత నుద్యోగియిల్లు సదో్యోహానిసేయంగ వినకుండ దొరసామ్ము6 దినుకు వాలు కోమటియిల్లు సంకుచితంబు సేయ్యబ వ్నాస్వ్యము6 దిన్న[దో హంబెచాలు చాతి లక్ష్మినరును. కోదండరామ శతకము, 18 భార్య గయ్యాలై నం (బాణనాథుని తపు తనయుండు ధూ్తైనం దం(డితప్పు మారకవి. రామలింగేశశతరకము. 48 వయసు ముదిరిన మనుజుని వడియడంగు సర్ప విష వేగమును గొంత ఇాంతినాందు గాని తప్పెంత (పాంతదియెైనంగాని తప్పూగ నెయుండు నింతెన నొప్పూగాదు పానుగంటి. బుద్ధ, 1 బల్లిదుల దోషములు పొరపాటు లగును దుర్చలుల పొరపాటులు దోషములగు చిలకమర్తి. గయోపాఖ్యానము. ]1-8 దొసంేరివ్రైన లజ్ఞావహంబు లిరుపతి. వేం. కవులు. బుద్ధ. 7-17 ద్యూతము పాసవృ త్తంబు జూదంబు పార్థివులకు నన్నయ. భారత. సభాం 11-166 మాయాద్యూతంబున జయించుట మహాపాతకంబు ఎయుడగ్న ధర్మ్శద్య్యూతంబున జయించుట ధర. శ్రయుద్ధంబున జయించు నంతియ పుణ్యాంబు నన్నయ్య భారత. నలా. 1స- 186

(దోవా సూ క్రినుభధాకరము త్తే జూదంబున నెగ్గు పుట్టుం దీననయ్యెడు ఫలంబు వేణుఫలంబునుంబోలె సవామూల వినాశంబునకు నీమి _త్తంబగు

నన్నయ. భారత. నభా. 11-205న అనర్థమూలంబయిన ద్యూూతంబుం బరివారింపనినాండు పాపంబగు నన్నయ. భారత. ఆరణ్య. 11-168 జూదపు సిరియాసపడంగాదు తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 1-8186 (దోహము (దోహో రుల వై రానల మూహింపకరాంజ వెట్టియుకక్రి రహితులై స్నేహంబు వీదపఠొనునె య వోహంబుగనుంకుంగాక వొనుబాటగునే మంచెన. కే. బా. చ. 1-6 (దరోహిమయైనవాండు సాహసంబున సెట్టి న్నేహితునికినై న జెటుపుజేయు నూహగలిగియుండు నోగుబొగులనక వేమ్మ అప్పులవలెనుండి యహితంబదల6ంచు త_ప్రచిత్తుల నమ్ముందగవును గలదె లి తిమ్ముయ. ద్విన. భారత. ఫీష,

శవ సూ క్రినుథధాకరము ద్వంద్వ అన్నకు. దంికిన్‌ గురునకాపద యెవ్వం డొనర్చువానిల న్లొన్న మహాగపాతకమగున్‌ పావరాజు. ఊ. రా. 111-468 విటుని సర్వస్వము (గ్రహింప వెలవెలంది స్వచ్చకుల సతీ పాతంబు నభినయించు విభుని భూములు వారియించు వేడ్క (దోహి భకివిశ్వాస గీతముల్పాడు చుండు పానుగంటి. పదివి ద్వంద్వ "ప్రభుత్వము ఇద్దరు రాజులై యేర్చడి శేని అవనిలోపల నాజ్ఞ్మ కమరిగయానె శ్రీనాఠ. వల, వీ. చ బద్ధిగలుగు దొరయొతే నిద్దతికొకపారు పత్యమిందగదు సుమి యిద్దజియెడలను సప్టము కద్ద ప్పాకుందవరపు కవివాడప్పా ! క. చౌ. శతకము ద్వంద్వములు పాపము పుణ్యము పరగకొకటన బె శీవిన వారలు. ఒడిలో క్పైడిది నాలుకతుదనే నానారుచులును వోలింప నొక్క ళు .భోగ మూలము పనివడియొక్క కొ (పపంచమాగర్షము వెలుంగు. జీళటియు వెసనొకనాంటే 1 అన్నమయ్య. అధ్యా. నం

ద్విజ సూ క్రిసుధోకి రము జతి పూవువంటి చి _తృమింతే 1 పొల్లువంటికాయమిం తే ! భావించనిందుల+ బసయున్నదా? గంతివంటి గుణమింతే ! గాలివంటి (పాణమింతే! ఇంతరట్టు సేయనిందు నెడమున్న దా ? గచ్చువంటియిహమిం తే గనివంటిపరమిం తే ముచ్వ ్పృటి ఇందుకుం దుది మొదలున్నదా? అన్నమయ్య. అధ్యా. నం జయము లపజయములు సంపదలాపద లనిలచలిత్‌ దీవికాంచలములు పోశఠన. భాగవ. ౪111-9855 మూఢ తానస్టిచేంగ దాబుద్ధి (బలు ధరణిలో ద్వంద్వములు తుల్య భరముగలవి యొకటి లఘుతనొందనంాని యొకటి బరువు చేం(బకాశ మొందదు (తాను చిప్పలట్లు పానుగంటి. వన. రాఘ. 17 ద్విజత్వము జననీ జనకుల చేనగు జననం బాగమము తను విషయమని ఇెప్పున్‌ విను మాచార్యు వలన నొం దిన పుట్ట జరామరంబు దివ్యంబునగున్‌ తిక్కన. థారత,అనుళా. ₹₹ఎ-140 సముచితాఛభారంబు సంగ హించినంలాని చదువమ్శా తమెకాండు సద్ది సజూండు అడిదము సూరకవి. రామలింగేశశతకము

ఉ14 సూ క్రిసుధాకరము 'జ్వేమ ద్వేషము పగయ కలిగనేని- చామున్న యింటిలో నున్నయట్ల తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11-10 వీమిగతి. దలంచినం బగకు మేలిమిలేదు (ధువంబు తిక్కనం భారత. ఉద్యో. 111-281 పగ యొట్టివారి మనముల వగయిట్టింపంగ ౧ జూలు భావ్కరుండు. రామా. ఆరణ్య. 1-5 పాడొను దేశంబు పగమించెనేని శ్రీనాపల.వీీచ పగ వృద్ధిం బొందించు (భ మవ్రాలెకాని అడగించు నేర్చరు లవనిలో లేరు శ్రీనా. వల. వీచ పగయుడుగ. నోపముడుగును పగయుడుగం గోర్కెలుడుగు. బరజన్మంబుల్‌. తగులుడుగు భేదముడిగినం (దిగుణంబులు నుడుగు ముక్తి సిరమగు వేమా వాఖి వేమన పలు తెజంగుల. బగవెలయుచుం జెడి చోటం జిటుకుమననె (పియము జెప్పవలయు వేమన వైరినొచ్చినమోిందం బగ వెల్లునే ధరణిదేవుల రామయమంతి, దశా, చరిత్ర. 17-115

ధన సూ క్రిసుధాకరము శ్ర15 భూత ద్వేషము 'లేశకయుండుకు సదాపుణ్యంబగున్‌ దా, శ్రీ, దేవీభాగవన. 21-667 ధనమదము ధన మెట్టివారికిన్‌ గడుకొని చేయకుండునె జగన్నుత గర్వముదుర్వి నోవామున్‌ నన్నయ. భారత. సభా. 1-81 తమ్మమానువ. కాలోచితంబులై న క్ట _రృనంబుల మై పులకించు కొండ్రు "తా రమర్ను ఖ్ట్‌లుగా మదిం దలంతురహహ విత్త మద మృత్తచిత్తులై. వెజ్తిజనులు శ్రీనాథుడు. శివరా. 11-96 చైవ కంట కుండు ధనముచే గర్వించి సకల సంపదలను వాల దనిసి కడకు తాను మేలు గానక ఇెడిపోవు వేమన కనియు. గానలేడు కదిలింప డానోరు వినియు వినగలేడు విస్కయమున సంపదగలవాడు సన్ని పాతకమది వేమన కడు లచ్చి గలిగి నేనిం గుడుతురు గట్టుదురుగాక కొడుకులన గుచున్‌ బడుగుల వాడల పై బడ విడుతుశె పోతన. భాగవ. 2౮-888

శీ16 సూ క్రిసుధాకరము ధన (శ్రీమదాంధులు సామంతంబువేతం జక్క బడుదుళే యెందు పోతన. భాగవ, 7౯-580 'శ్రీమదమున మానధనులు ఇనకుదు రొరులన్‌ పోఠన. భాగ. ₹-176 ఖలుని హృదయంబు సిరిగల్ల కఠిన మగును శేషాది రమణకవులు. బాలనీతి శతకము. 18 ధనము అర్థ్యమ యనర్థ మూలం బర్ధ మ మాయావి హోాహనాపహము నన్నయ. భారత. ఆరణ్య, 1-28 అర్థంబు వలన దర్చ కార్చణ్య మాన భయో ద్వేగంబులు వుట్టుం గావున నర్ధోపార్టన చింత సేయ వలదు నన్నయ, భారత. అరణ్య, 1-29 కలుములెద రై న నేమియు నిలువవు నన్నెచోడుకు, సం, 11-74 (పాణంబుల కంచెను రూపింప నర్థంబు తీఫు ఎజ్జన. భారత. ఆరణ్య. భం111 అవనీళ నిర్ధనులగు వారు శేయు వివిధ యత్నంబులు వెస నిబాఘమున నడనెడు సెలయేఆులడంగెడు భాంగిం జెడిపోవునని బుధుల్‌ సెష్కలా వినమె న్స

ధన సూక్రిసుధాకరము ఢీ 7 అర్థంబె విద్యయు నర్హంబె నేర్పు థి, థ్‌ నర్ధంటె క్పర్పియు నర్థం బె "పెంపు నర్థంబె కులమును నర్థంబె గుణము నర్ధంబె ఛ్‌లంబు నర్ధంబె బలము జ ఆరే నర్ధంబె పుణ్యంబు నర్ధంబె భూమి యర్థంబె (పాణంబు నర్థంబె రూపు నర్జంబె ఖ్యాతియు నర్థంభె నీతి యర్ధంబె భూతియు నర్థంబె మతియు నర్భంబె యెజుకయు నర్థంబె నుఖము నర్థంబె శుచియును గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. యుద్ధ. (దవ్వంబు వచ్చునా తవిలి వెన్వెంట 1శీనాథు(డు. వల. వీ. చ ధనమూలము జగమంతయు ధనవంతునిక్షిష్ట మగు పదార్థము లెల్లం దనచేతిలోని వగుటను నుధనమార్జింపంగ నెవిరధంబున వలయున్‌ జక్కన, విశమార్క. 174 నేలం బాంతిన నన్యుల పాలవు ధనమొండెముచ్చు పాలవు ధరణీ పాలుని పాలవుం గావున వాలాయము/గుడువ విడువవలయున్‌ ధనమున్‌ జక్కన.వికమార్క. 178 ర్‌3

శీ18 సూక్తిసుధాకరము ధన వలాదాం-చెద రర్థ్‌ ము లేలాయర్థులకుం 'బెట్టలేలా కుడువం జాలరు నిలువరు సిరిపెను గాలికి. గంపించు దీపకళికయు. బోలెన్‌ జక్కన. విక్రమార్క. 184 కలిమిదాంపక్‌ వై తృకంబుం జేసినవాండు పుణ్యతీర్ణము లాడం బోవువాండు వితరణ శీలుండు వినయము గలవాండు పరకాంతలకు నాశ పడనివాండు శూరత మెజిసి (ప్రస్తుతికి నోర్వని 'వాండు సత్య శౌచంబుల సల్పువాండు ఇచొాంధవ వీళ్ళ మాతృ భక్తి. జెందినవాండు కిల్చివంబులకు శంకించు వాండు సప్త సంతొన విఖ్యాతి జరగువాండు నిఖలభూత దయాసక్తి నెగడువాండు మేలు మరువని వాండు లన్నీ ళీ (బియుండు వానియొద్ద నె హరియును వదలకుండు జూదరి దుష్టు దుర్వ్యసనుం జోరుని సజ్జనదూమకున్‌ మృపా వాదిం గృపానిహీను గృహవ(ప్రవిఘాతకు లోభి సంతేత స్వోదర పూరకున్‌ బతితునుద్ధతు నిం జెడంచాయు లక్షీ వే చాది సమ _స్తవిద్యలు పరాన్న పరాయణు. బొయుకై వడిన్‌ పిల్లలమజ్జి పినవీరభ(దుడు. జైమిని. 111-401 కల్లలాడినం జేరునే ధనము గౌరన. హరిశ్చరోత్ర

ధన సూ క్రిసుధాకరము శ9 పసిండికై నిరసించి బంధువు లైన ననువులు నొనలజూతు రవ్యాయనునను గౌరన. నవనాథ ధనము క్రై ర్యమరయదగు భూమిపడులకు విశ్తహీనమైన వేళయందును దల్లి దనయు లాలు సుహృదులనెడు లోకు "లె శ్యతువులగుదురు కులము లేనివాడు కలిమిచే వెలయును తల్లి బిడ్డలకును దగవుపుట్టిం చదు ధనము సుఖము గూర్పదని వచింత్రు ధర్శకంటకుండు ధనముటే గర్వించి సకలసంపదలను. జూలదనిసి కడకుదాను మేలుగానక చెడిపోవు ధినమూా మూలము జగమున ధనమా మూలంబు సకల ధర్థంబులకున్‌ వి శ్తహీనుడైన నుత్త సన్యాసిరా వి త్తహీనుడెంత ర త్వయైపోవును వేనున పర చేశ మె నిజబేశము పరులే బాంధవులు దవ పరిపాలునకున్‌ ధరణి నసాధ్యం 'బెయ్యది పరమార్థము ధనము సూవె (ప్రజలకు నెల్లన్‌ దూబగుంట నారాయణకవి. పంచతం।తము

అర్థమునం బండీతుండగు నర్థ మునన్‌ బలసమ్యగుండగు నర్థమునన్‌ 'బార్ధివుండునుం బుణ్యుండగు నర్థమునను భువన పూజ్యుండగు నరుంజెందున్‌ ధనహీనుం డధముం డల్పుడు ధనహీనుండు మూఢుం డ(ప్రధానుడు ధరన ద్ధనహీనుండు తలపెట్టిన పని ీష, శ సరిజ్జ్ఞలంబు పగిదినడంగున్‌ సతతోత్పాహపరుం [గియానిఫుణు భాస్వద్దీర్ధ స్యూతుం గృక జ్షతమున్‌ సత్యదురంధరున్‌ మధుర భాషా వేది సౌహోర్ష భా సితు నారంభ విబ్బంభ మాణు గరుణాసింధుక్‌ ళుచిన్‌ శాంతు ని ర్ది్‌ కాముం దనుండా వరించు సిరి నిర్హి_దానురాగంబునన్‌ టై చరాజు, వంచ. 11-121, 187, 168 అర్ధ మార్టించునపుడును నది సురశ్షీ తంబు గావించునపుడునుం దది(యోగ మైన యప్వడు దుఃఖంబెకానియెందుం గెలిమి సుఖమని చెప్పుట కానివలుకు వెన్నెలకంటి సూరన. వి. పు. 7111874 ధని యెవ్వాండగు వాండె సత్కు_లుండు మేధాశాలి సర్వార్థద ర్శనుం డత్యుజ్జ శ్రీల మూర్తి య(పలిమ వాగ్టాలుండు సర్వ క్‌ సనంగా శోభిలు నెల్ల సద్గుణముల స్థై కాశయంబుల్‌ సుమో యా ఎల. బాల. నుభాషితములు అర్థ, $8

ధన సూ క్రినుధాశకరము శం] అర్థవంతుని విద్యయే అతిశయించు నర్థమూలంబు జగ మెల్ల ననంగ వినవె రఘునాథరాయలు. వాల్మీకి చరిత. 111-96 ధనము చుట్టజీకంబు ధనము ధర్మంబు ధనమె రూపంబును ధనమే కులంబు కులమును విద్యయు. గోటిగల్లినను నలవున శఈూరత నధికుండైై యున్న 'జెరవు మిక్కిలిమైన విత్తహీనుంకు పురణింప జనులచే. బూజ్యుడుగాండు తలి దం[డు లొల్లరు తనయునినై న ధనవంతుడైన నాతరివాని నైన వినయంబు/ (బియముం గావింతురు (ప్రజలు పా(ఠచానంబు నపా(త వర్జనము ఛాథతి విత్తము గల దానికి ఫలను తిమ్ముయ. ద్విప. భారత. ఉద్యోగ. 1 కర మొప్ప ధర్మార్థ శామమోతుములు గరిమతో నర్థంబుగల వాని కమరు సోమన, ద్విప. భారత, కాంతి ఏనరునకు విత్తముగల జానరుండె కులీనుండధికు. డార్యుం డతండే

త్త22 సూ క్రిసుధాకరము ధన ధీనిధి ధన్యుండు నేర్పరి నానాగుణగణము కాంచనంబున నిలుచున్‌ ఏ. ల. కవి. సుభాషిత ,కి॥ఠి జానము భోగము నాశము పూనికతో మూండు గతులు భువి ధనమునకున్‌ చానము భోగము నెజటుంగోని దీనుని ధనమునకుగతితృతీయ మె పొసగున్‌ ఏ. ల కవి. సుభా. నీతి. ధనమదమున నినుమజుతును ధనరహిత త్త సమున నిష్ట దగ్గమగు విర ట్‌ ళు థి కి నిబొంద విందియంబులు వాటి తను ధర్మము దరుము గోప తసయాశృష్టై | కృష్ణదాను. కృష్ణశతళము ధనము లేకున్న దుఃఖమురా (చాల) ధనము గల్లెనేని దాచ దుఃఖమురా శ్రీపాద గోపాలకృష్ణమూర్తి సంపాదితము. వల్లెపదాలు పు. 849 అస్సి వేరెట్టర్వుకన్న నయమ్ము అ. నారాయణరాను. రుబాయత్‌ జనుండు మితిలేని బంగారు తన గృహమున గూర్చు సర్వదా చింతతో. గుందుచుండు గాని మృతి నొందు తజి( జిల్లి గవ్వనై నం చాళిం. దన వెంటంగాొనిపోవం జూలడకట సిరి విడనాడు వాడవని జెందును దుఃఖపరంపరల్లడున్‌ విక. దే,

ధన సూ_క్రిసుధాకరము శీలిత్ర త్యాగికి యాచ కున శెందు ధనము నిలుచునే ధర్మవరం, చి్విత్రనళలియము, 11- 80 ధనముబాసిన నరు జీవితంబుక౦ కు ధనము లేకున్న నరు జీవితంబు మేలు తిరుపతి వేంకటకవులు. మృచ్భకటికము. . 7-71 పురుషుం డర్ధమునకు గిం కరు డర్ధ్థము పురుషడాసి గాదెన్నడు తికుువతి వేంఠటకవులు. పాండవోద్యోగము. 71-166 మాల విధిచేత ధనియెన మనుజుండకట భాగ్యహీనుండుగా 'జేయంబడిననాడు (పాణ మిత్రులు శటత్రువులొదు రెంత భ క్తిగలపరి జనము విర _క్రిజెందు త. వేం. కవులు, మృచృ్చకటికము, 1-19 బలమర్థమూల మర్థము ఫలియింపలగం గొంత వీకువ వలయును దానిన్‌ శ్రీపాద. (శ్రీకృష్ణ భారతము. అరణ్య. 11-116 కలవారల మన్నింతురు తలపరు యోగ్యత్వ మకట ధన మెట్టిదియో తనికెళ్ళ (సకాశళాత్తీ. (పాక్పుర రాజకుమారాభ్యుదయము కలుపు భూయిష్టమగు కలికాలమందు జనవళీకరణై క సాధనము ధనము కూచి నరసింహం. వనవాసి. ₹-44ీ

శ్తీవిత్ష సూక్తిసుధాకరము ధని ధనవంతుడు అర్థవంతులకు రాజచోర స్వజన జలానలంబుల వలన భయంబు నియతంబు నన్నయ. భారత. ఆరణ్య. 1-18 జలములందు మత్స స్టంబులు చదల బక్షు లామిషంబెట్లు భోశ్సీంచునట్లు దివిరి యెల్లవారును జేరి యేక విధుల ననుదినంబును భక్షింతు రర్థవంతు నన్నయ. భారత. అరణ్య. 1-87 శీ (పాక్కిచిన నరుండొండొక చూఫపున వర్తించు తిక్కన, భారత. సౌప్తిక, 1-46 ఎలమి గల లశ్షీ్మీ యొకనికిం గలిగిననది పంచి కుడువంగా గూడి యనే కులుపెక్కు. భంగులం గలి బిలిసేయుదురత నిమనసు భేదించి తగన్‌ శేశన. దశకుమార. 11-88 అధికులు వేదవేదాంగ పారగులు బుధులు దూూర్వంబులం బూతాక్షతలను నర్‌ ౧బు గలవాని సమరం బూజింగు రర్ధి మో శూర్థుల్లై యడవుల నుండు మునిపుంగవ్హలు కందమూలంబులిచ్చి ధనవంతుండగువాని దర్శింతురెలమిం

థన సూ క్రిసుధాకరము శీరిక్‌ బాయక మంగళ పాఠకానేక గాయక కులములు గలవాని-బొగడు గోనబుద్దారెడ్డి, రంగ. రామా. యుద్ధ, పు క24 పండితుండాతండాతండు (ప్రభావ సమ్యగుండతండు ళూరుండా తండు వివేకి యాతండు వదాన్యుండతండు మహోకులీనుండా తండు కళావిదుండతండు ధన్యుడతండు మనోజ్ఞమూ_ర్రియె వ్వండు భవత్క్చపా కలనవై భవలక్షీకి. బాత్రుండిందిరా ఎవ్వని'నేని నీవ్రదయనించుక. జూచిన వానిం జూతుర ప్వువ్విలు కానింగా సతులు భూపతిగాం (పజ కల్పకంబుగా న వ్విబు ధా(ిత (పతతి యంబుధిగా. గులగోత్ర నోత్రముల్‌ కవ్వడిగాం బరద్విషులు గర్జునిగాం గవులెల్ల (శ్రీ, సతీ శ్రీనాథుడు. కాళీ. 11[-45, 46 వరసతులం గవయుశ _క్రియు సరసాహారములు గుడుచుశ క్రియు సిరికిం దిరమైన దానర క్రియు నొరులకు లేవధిక భాగ్యయుతులకుం దక్కన్‌ (శ్రీమంతుండె కులవండు:డు 'శ్రీమంతుండె సుభగరూప జితకంతుండు సూ 'శ్రీమంతుంజె గుణవంతుండు 'శ్రీమంతుండె సిద్ధ -శేముపీ. మండతుండున్‌ జక్కన, విక్రమార్క. 11-175, 181 ర్‌ఉ

శ96 సూ క్రినుధాకరము ధన ఏ నాటన్‌ మిన్కులు గల్లు వారికగు జన్ధు న సౌఖ్యోన్నతుల్‌ భట్టుమూర్తి. నను. 11-111 ఎలమిని ధనవంతుండెదిరి ద న్నెంంగక కన్ను గానకిలను గర్వపడును వేమన. కలిగిన మనుజుండు కాము.డై సోముండైై మిగుల చేజములను మెజయుచుండు వేమన అన్వవాయ వృద్ధు లాభార వృద్ధులు శార్యవృద్ధులిద్ర సత్య వృద్ధు లాగ మౌర్థ వృద్దు లఖలార్థ వృద్ధులు కొలుతురర వృద్దుంగోరి వేడి థి "అధి కనక ముంగూర్చ్చి యెన్నయడుం గాదె సమస్త గుణంబులర్ధ మ వ్వనికి వసుంధరం గలదు వాండె కులీనుండు వాడె పండితుం డనఘుండు వాండె వాండు సక లార్థ విధిజ్ఞుండు వాం డవ్వక్త్‌ వాః డ నయపరుండు వాండ (ప్రకట క్రియ ఛామణుండుం (బసిద్ధుందున్‌ బైచరాజు, పంచ. 0-122.124 కలవానికి6 జుట్టుబులు గలరు హీతుల్లలరు భటులు గల రఖలంబున్‌ గలదు మళజి లేనియట్టిది కలవానికి నీకు బోడు గలచా జగతిన్‌ బై చరాజు. పంచ, శశ-1265

ధనా సూ క్రినుధాకరము క్తి? కులజుండు పూజ్యుండు గుణనిధి ఘనుండు చెలువుం డుడారుండు శిష్టవర్తనుండు కర్తయు భోక్తయు ఘన త్వ నిధియు గ్‌ర్తనీయుండు మంతి శీవల వభుండు ననం జూలు జగమునం దర్ధవంతుండు శిమ్మయ. ద్విపద భారత, ఆది. భూరి ధనాఢ్యుల చొప్ప నేకమై గౌరవమున్‌ లఘుత్వమును _గకొను వస్తువులందు నెల్లెడన్‌ ఏ, ల. కవి. నుభా, నీతి. 87 ధనము గలవాండె ఘనతను గనెడు చోట్లు "0జె కలవందు మొదటిది * కెయిలు” బండి "శెండవది పణ్య సుందరీ గృహము దలంప మూండవది వేజొకటి లేదు ముజ్జగముల విశ. దేవ ధనాళ అన్భాస క్తుండయినవాండు శుభంబులు వడయనోపండు నన్నయ, భారత, ఆరణ్య, 11-26 పసిడి మోంద నాస పొజిన మనుజుండు తనకు వచ్చుకీడు తలంపం గలండె మంచన. కేయూర. 17-78 ఎదిరి. దనవలెనె తానెజటుంగ నేర్చిన ఫలము అదిగచా (దవ్య మోహంబు గడ చనుట అన్నమయ్య

శీ£గ సూ క్రిసుభాకరము ధన్యు శాంచనంబుమిో:ది కాంత. మోహము గప్ప వీడునలేరు (ప్రజలు విశ్వమునను వేమన తరగల్‌ పిప్పల ప(తముల్‌ మెజుంగుటద్దంబుల్‌ మరుద్దీపముల్‌ కరి కనర్తాంతము "లెండమావులతతుల్‌ ఖదోోత శీట (పభల్‌ సురవీధి న్లిఖతొతరంబు లసువుల్‌ జ్యోత్స్నా పయః వీిండముల్‌ సిదలంచేల మచాంధు తొదురు జనుల్‌ శ్రీ కాళహ _న్తీశ్యరా ధూర్జటి. కాళహస్తీశ్వర శతకము. 28 ధనము మింది వాంఛ దల్లిని దండ్రిని (ఇాతృ వృద్ధ జనుల. బరిభవించు భవానీశకవి. ధర్మ. 7121-28 ధన్యుండు ఎవ్వనింటికి (బహ్మజ్ఞుం జేగసదెంచుం (బీయముః గారుణ్యమును గల్లి భితుగొనంగ వాని. బితృచేవతలు హర్ష వై భవమునం బొగడుదురు ేలివర్తనా భోగకముగ శ్రీనాథుండు. భీమ. ౪-18 కన్ను లెదుటిబే ఘునై కుంఠము వెన్నుని గొలిచిన విజ్ఞానికిని తలంచిన బెల్లా తత్త వరహాస్యమె "తెలిసిన యోగికి దిన దినము

ధన్యు సూక్రినుథధాకరము శ్రల9 పలికిన దెల్లా పరమ మం(తములె ఫలియించిన వారిభొ రవికి పట్టిన దెల్లా (బహ తే ౧ మే పుట్టుకు గెలిచిన పుణ్యునిక అన్నమయ్య కపటముడిగి గురుని శై దండ యొనరించి యుపముతోడ భక్షి యునికిం జేసి తప మెజింగినంత ధన్యతి వొడమును వేమన ఒక్క భార్యను సేవించు చుంకు నాలం డొక్క విభు నా్యశయించుచు నుండు నాతం డొక్క చేవుని థ్యానించు చుండు నాతం డిహ పరానంద జలనిధి నీయ వాడు పామగంటి. నరోజిని, 11 ధన్యుండాతా 'భిముఖత6 చా రమియించున్‌ కాంచనపల్లి కనకాంబ, అనందసారము, కికీల్షీ నిర ృలాంతరంగంబుచే నెగడీ యుండీ కామలోభాది రిక్తుంై (కాలి యుండి హాలు రీతిని నెవ్వాండు భవ్యుండగును వాండెపో ధన్యుండును బూజ్యుడీడితుండు నురవరం (వకాసరెడ్డి. ఉచ్చలవిషాదము. 17-68 ధనమా కోప వాుతాళజేంధనము మాత్సర్యాది కార్గుణ్య వ ర్ధన మొచార్య గుణావరోధనము మి(త(భ్రాతృ సౌవోర్ష థో

శ్షతి0 సూక్తిసుధాకరము ధన్మ ధనము ల్సేక మదావ్హీ సాధనము ప్యులజ్ఞాతి సంట్రీతి బం ధనమా దీనిం దృణీకరించు నరుందే ధన. గండు మాన్యుండగున్‌ చాలేటి లక్ష్మీనృసింహళకవి. పంక్తిరథోపాథ్యానము, 11-169 ధర్మ నిర్ణయము తన యుజి/గిన యర్థం బొరుం డనఘా యిది యెట్టు సెష్పామని యడిగినం జె ప్పని వాండును సత్యము స్సె ప్పని వాండును ఘోర నరక పంకమున. బడున్‌ నన్నయ. భారత. అది, ₹-187 ఎల్ల యందును ధర్శ సద్భావ మొక్కని కేర్చరింపల (టబవా స్తవైనను బోలునే నన్నయ, భారత. నభా. 11-286 సభకు వచ్చి ధర ్రసం బేవా మడిగిన నెతింగి చెప్పకుండి నేని సభ్యు లనృతదోవు ఫలమునం దర్థ్స మొందుదు రనిరిధర్శ వేదులయిన మునులు శ నన్నయ, భారత, సభా, 11-207 ధరు £ వెజింగి దాని. చానొండుగాలాభ లోభ పతపాత లోలబుద్ధి సభల నెవ్వండేని సభ్యుండై పలుకు వాం డన్ఫత దోమ ఫలము ననుభవించు నన్నయ. భారత. నలా. 11-238 ధర్మం బధర్మ విద్ధంబయి సభకు వచ్చిన చానిం దీర్చని సభ్యులధర్మ విద్ధులగుదురు మటి సభ్యులు కామ (కోధములు విడిచి యధర్శంబు నాపని నాండయ్యధర్మ ్రంబు నందొక్క-

ధర్మ సూ క్రిసుధాకరము కలి1. పాదంబు సభ్యుల నొక్కపాదంబు భూపతిం దక్కిన యది గర్తనుం బొందు; సమంజసులై న సభ్యులచేత విధ్యు ర్‌ ంబయ్యెనేని నధర్శంబు కర్తనుం బొందు:గావున ధర్మంబు తప్పక చెప్ప వలయు నన్నయ భారత. నభా. 11-248 ఆగమో క్తవిధంబుం (్రుత్యక్షమును స మాచరణము. బృథనగ్విధ వ్యాకులములం ధర్మసూత్ష్మత యిమ్మూూూంటం దథ్య మిట్టి దనలోరాని యట్లున్నది యనఘచరిత ఇవి మూండు తెఆంగులు ధ ర్భువు సూక్ష్మత నిశ్చయి౨ప ముఖ్యపదంబుల్‌ దివిరికొని యివియ చూచుట యవనీశ్వర పూర్వమునుల యందుంగలుగుటన్‌ తిక్కన, భారత అను. ₹ాశ17,4108 తగవు తీర్చు వేళ ధర్థ్ధుంబు దవ్చీన మానవుండు ముక్తి మాని యుండు వేషన చాశ్షీ ణ్యంబును బత్రూపతంబులు దలంప కుభయ పశ్షము 'లెనంగా సీశ్నీంచి తగవు దీర్చు విచత్సణులకు నిహపరముల సౌఖ్యము గబ్గున్‌ పాపరాజు, ఉత్తర. రామా. *11- 286 ధర్మంబు సభ్యులు దప్పకుండంగ నిర్శలమతి నెందు నెజిం జెప్పవలయు జాలనరస్వతి. ద్విపద, భారత. సభా

శీరీక. సూ క్రిసుధాకరము ధర్మ 'థర్మవరులు ధర్మువు నుచితంబు. దప్పనివారల సదమలాచారుల నుదిత సత్య రతుల నఖల లోకహిత మహారంభుల భూరిగుణుల నిర్జితారి వర్గు లై వెలుంగువారి ద్రైవంబ రతఠ్సించు నన్నయ. భారత, అది. 31-14 ఆలిగిన నలుగక యెొగ్గులు పలిగిన మజి విననియట్లు (ప్రతివచనంబుల్‌ పలుకక బన్నమువడి యెడం దలంపక్‌ యున్నతండు చూవె ధర (స్షోండిలన్‌ నవ్నయ. భారత. అది. 111-147 శప్పం బలుక నగునె ఛార్జికులను నన్నయ. భారత. అది. 17-79 ఆత్మరక్షణకు నగ్గలంబు ధర్శరత్షయ యు తృమ భా3 కునకు నన్నయ. భారత. అది. 71-280 తనరుచు ద్రైవయు క్షి మెయి ధర్మువు సత్యముం దప్పకున్నయ య్యనఘుల పై తృకంబయిన యంశము మిన్నక వజపాణిన్తై నను గొనంబోలు నయ్య నన్నయ. భారత, అది. 1711-86 ధర్మవర్తులై పూతగుణాభిరాములగు పుణ్యులకున్‌ సులభంబు లెవ్వియున్‌ తిక్కన, నిర్వచనోత్తర 111-75

ధర గ్‌ సూ కృృసుధాకరము క్షరీన్‌ ఛాతిలో విను పది వేవురందొకండు వి,శుత ధర్మ పరాయణుండు గల్లునొ కలుగండొ ఎజ్జన. భారత. ఆరణ్య. 77-127 అత్మధర / నిరతులై న పుణ్యాత్ను శు దుర్ల భులుసమ స్త దురితములును శాంతిం. బొందువారి సంసర్గమున ఎజ్జన. భారత, అరణ్య. భ[11-248 "తానును జనులేదను కొన బూనుదురో చాని నరసీ పొందిక చెడనీ రాని పథంబున నడచిన చాననె ధ ర్నాత్ముండండ్రు క్‌ వేమన ధర్శాత్ములైన వారి కాత శ గురు బంధు రతనాయంబకాదె పుష్పగిరి తిమ్మన. సమీర. 111-6 తనూజునై నం గృపలాంతునె ఈూరుని ధర్మవ _ర్తనుల్‌ భవాసీశకవి. ధర్మ, ₹11-88 తమ సౌఖ్యములై న మౌని ధర్మము నిలంబెట్టువారి విమల చర్వితం బెప్తూడు వినవలయుంనోరి కోరి నారాయణదాను, యదార్థరామా. పు, 104 ధర్మము ఆలును దాసియున్‌ సుతుండు నన్నవి వాయని ధర్మముల్‌ మహిన్‌ నన్నయ, భారత. అది, 111-174 ర్‌ఫ్‌

శ్వీలిక్స సూక్తినుధాకరము ధర్మ ఎల్లలోకంబులు ధరు శన నందనిలుచు నన్నయ భారతము, అది. 7-9 అఆపదయయినను ధర్మువ (పాపున రశ్నీంప వలయు నన్నయ భారత. ఆది. 71-211 కడుకొని ధర్మత త్వ మెజుంగంగ నశక్యము నన్నయ, భారత. సళా. [1-9 రాజ్యంబును (దివర్లంబును ధర (్రమూలంబులు వన్నయ. భారత. అరణ్య. 1-49 ధీరమతియు క్రిం జేసి వి ఇారింపంగ నిక్కు_వంబు సర్వజన స్య రు శారోవాణ సోపానం చారల ధర్మంబుచూవె నన్నయ, భారత. అరణ్య, 11-220 సాత్యువిధులు దప్పంగాదు వన్నయ భారతము. వభా. 11-241 ధర్మువు నర్వంబునకు పాతంబుగ వలయుక$్‌ ధర్మజ్ఞులై స పురుషులు ధర్ధ్దమునకు వాధనేయు ధరు శ్రననై నన్‌ ధర్మముగా వమదిందలంపరు నన్నయ. భారత. అరణ్య. 111-280,8!

ధర్మ సూ క్రిసుధాకరము శీతిగ్‌ “2422... -ధర్మువులస్లెయుండి బో ధనులరయంగ వచ్చిన నధర, శములై చెడుంగాన్ని ధర్శవ _ర్తనములు గాక తోంచి తుదిధర్శములై చనుగొన్ని కర శముల్‌ తిక్కన భారతము, ఉద్యో. 1-884 సకలపుణ్య కర, చయమును నొశదెస వినుము పాడిందప్ప కునికియొక్క దిక్కుదీని (శుతులు ెలిపెడునెడంధాడి కలిమియెందుం 'ెద్దగా నుతించె తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11-66 పొడిగలిగిన నిహలోక ఫలము లెల్ల 'జేరుటయకాదు కీ ర్తియుంజెందుం బురుము తిక్కన. భాతర. ఉద్యో ! 1.67 ఎవ్వులన ధర్శంబు గలుగు నవ్వలనికి జయంబు గలుగుట దప్పదు తిక్కన, భారత. కర్ణ, 11-126 అర్థసిద్ధికంయె నరయ నెక్కుడు ధర న్‌ సిద్ధిదాన సకలసీద్ధులును (యబ శస్తభంగిం జేరు శాశ్వతకీర్హియు సంభవించు. గలుగు సద్దతియును తిక్కవ. భారత. కాంతి, [12-408 (బ్రహ్మచర్యాదులగు నాబ్లు6 చఛాదమహీమ గానంబరగెడు ధర్మ మొక్కటియ చూవె యొవ్వంజెందు వర్సించిననేమి సకల కర్మ ఫలరూపకత్వ మొక్క-టియ కాదె తిక్కన. భారత. కాంతి. 7-8 96

శీర్రి0 సూ క్రిసుధాకరము ధర గ్‌ అరయగ ధర్మతంతములయందు నిరర్ధము 'లేదొకండు నె నెవ్వరిమదియెందు (వాలెదగ వారలు దానినపూని యాచరిం తురదియ వారి కిప్రఫలదోహద కార్య మొనర్చు ... తిక్కన, భారత. కాంతి. ౪11545 తప్పక కాన్సగ లేమిం 'జెప్పడు వారలును దద్వి శేషము దప్పం జెప్పల ధర్మంబు తెరువు దషూనది (కియాపరులకు దె న్యము 'బెచ్చున్‌ తిక్కన భారత. అనుశా. ₹7-410 ధర్మంబు బవానూర్ష దృష్టంటయి సూత్స శ్రంబయి యుండు " ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. ₹-క5 "వేద విహితంబులును ఇాస్రువిహితములును శిష్ట చరితంబులును ననంజెప్ప నొప్పి ధర్మములు మూడు వీధముల6 దనరుచుండు. గడంగి యిన్నియు సద్యతికారణములు ఎజ్జన భారత. అరణ్య. ఇటశ9 నీతి పథమునగార్యంబు నిగ సయించి తగవు దప్పక సేయు నతంకు మింద నిడుము పొందండు ధర ్రంబు విడిచి చొప్పు దవ్పీ కావించు నతండు సంతాప మొందు అయ్యలార్యుండు. భాం రాం యుద్ధ. 99 ధర్శమునె పలికిన దె వంబుతోడయా ఆ వేమన

ధర్ధ సూ క్రిసుధాకరము శతీ? బొంది యెవరి సొము ' పఫోషీంప బలుమాజు (పాణ మెవరి సొమ్ము భ_క్టిసేయ ధనము నెవరి సొమ్ము! ధర్ధుమే నే సొమ్ము వేమన ధర్మమే నృపులకు చారఠ యోగంబు ఆ వేమన క_ర్తయొనరించు ధర్మము కీర్తికి నాస్పదము ధర్శకీ ర్థులు ఘనవి స్ఫూ్తికిం గారణము అనంత. భోజరాజీయము. 11.208 త్త జిజ్ఞాస యనునది ధర్శజిజ్ఞాస యగుటంగొందజు ధర్మంబే త_త్త్వంబని పలుకుదురు గ పోతన, భాగవ. 1-25 ధర్మంబు తన్ను6 బెనుచును ధర్భుంబభి వృద్ధి పొంది తను (బదికించున్‌ ధర్యము కర్మ కరంబని ధర్మం 'బేమఆరు సంతతము దత్వజ్ఞుల్‌ బైచరాజు. వంచ. 111-126 లు == --ధర్మ్శ్మము చేశతగాదెయీా సమధిక సంపదల్‌ దొరసి సంతత మందజమున్‌ సుఖంచుటల్‌ పాపరాజు, ఊం రా, 12-806 తనువుగ్భశింపంజేయునది ధర్శముగాదు ధరణి దేపుల. దశాప. 7-98 ధర్మమునకు. దగినట్టు దైవము (బోచును క త్యాగరాజు

శీతీరి సూ క్రిసుధాకరము ధరా శ ధర్మంబు సమయ మవేశ్షించునదికాదు తిరుపతి. వేం. కవులు. బుద్ధ. చ. 1₹-70 కళ్లె మిం[దియములను కంఖాణములకు నంగరత్సు తపంబను సంగరమున క౦కుళశము నియమంబను వా స్సి కింక ధర్మరథము వేటూరి (ప్రభాకరళాత్త. (నతిహానాటకము. 1.27 ధర్మాచరణ చేయంగవలయువానిం జేయుట యట్టివియె కొన్ని చేయకునికి ధ రా శ్ర త్త చిత్తుయడైన న నారవూగ్య స్థలము "లెజింగి నడవంగ వలచే తిక్కన. భారత. కర్ణం 11-72 ఉ త్తమ పథంయబు ధరా + యత్తేము ధర శ్రంబు మృతులకథిప సహాయం వీ త్తెజి.గగున ధర శ్రశ్రీయ' జి త్తంబునంజేర్పవలయు జీవించు తజిన్‌ తిక్కన. భారత. అను. 17-251 ధర్మాను పాలనం బతి నిర (శ్రలమతింజేయుచుండు నిత్యోన్నత స త్కర | ఫలసిద్ధి నేకుజు ధర్మ మెచటనుండు నచట దైవము నుండున్‌ అయ్యలార్యుండు. భా. రా. యుద్ధ 945 సంపద వేలన్‌ సకల భోగములు పొందంగ వలె ధర్మములు చేయవలయు శ్రీనొ* పలి

రర్శా సూక్రిసుధాకరము శ్రతి0 సాటివారు నిన్ను సాధింపగాలేరు ధర్మ మెపుడు నీవు తప్పుకున్న వేమన సిరియును నాయువులోడు న స్థిరములు జము*+డదయుఃడిది మదింబెలిసియు. జే యరు ధర్మము క ధర్మస్య త్వరితాగతి” యను ఫురాణ వచనము వినే జక్కన. వికమార్క. 11-185 అధిక ధర్మార్ధమై యల్ప దోషంబు బుధు డాచరించిన భువి నిందపడండు తిమ్మయ. ద్విప. భార, జీవయా్యత నరుండు సేయుచో నొక ధర్ము వొక్క ధర్మమునకు నొణివయగుచు నడ్డు వచ్చు గాననన్న్ని సద్ధర్భ ము ల్నెరపు వాంెవండు లేండు సుమి పానుగంటి విజయ. రాఘ నాంది ధర్మాధర్మములు సర్వభూత దయకు సత్య వాక్యమునకు ను తృమంబు ధర్ము వొండెజుంగ నొరులనొప్పికోడ కుపతాప మొనరించు నదియ కడునధర్థు మనిరి బుధులు నన్నయ భారత. అది. 111-219 ధిర మధర్శము వోలెన ధర్మము దాధర్మవిధి విధంబునం దోచుం

440 సూ క్రిసుభాకరము ధర్మా గర శ్రసమితి నొఫ్కెక యెడ ధర్మగతి మయెొజుంగ వలయుం దచ్చా(స్త్రుములన్‌

• తిక్కన, భారత, శాంతి. 7-88 ధర్ముంబువ లె నుండు ధరనధర్శంబు ధ ర్మేతరముంబోలు ధరను ధర్మంబు తిస్ముయ. ద్విప. భారత ధర్మవిశేషము జనులకుం గీడుకోయక యజ(సము ధర్శరతిం జరించి స జ్జన గురుపూజనంబులును సత్యహితో క్ర్తులు దీనపోమణం బును నతిథివ్రియశ్వమును భూరిదయార్జ్రతయుం గలట్టి దా రనిమిషమలోకగాములని యాత, (1 నెజుంగుము పరుసని పల్కుబొంకులగు పల్కులు నన్యధనాభిలామముం బరవని'తా విలోలతయు చాంధవసజ్జనవివీయంబు దు శృరితులతోడి మై(త్రియును సంతతధర్శర తాభ్యసూయయుం గరినిభయాన ! ఘోరనరకంబున కేగెడి వారిచిహ్నాముల్‌ లిక్కన. భారత. అను. ఇ. 19,80 ధర్మసూక్ష్మము విమలాత శ యహింసయు కా నము సత్యము (గోధ వర్జనంబును వినుము త్తమ ధర ్రగౌళియిది ధ ర్శమునకు పరనీమ దీనిమరపుము మదికిన్‌ తిక్యంవ. అను. ₹-2ఓ1

ధీరుడు సూ_క్రీసుధాశరము శ్రీశ! వినుము [పభూతజానములు వ్మిశుతయజ్డ ములున్‌. సధర తొ వినుతికి నెక్క జూలవు వి వేకనిథీ పరిశుద్ధతోభి తా , రృనమునందెచ్చికొన్న దివరంబగుం బా్ర ముసర్వకాలముం గని లఘువస్తువేని నొసగ గనుటుజ్వలధర్మ మారయన్‌ తిక్కన, అశ్వ. 17-246 ధీరుడు చెజకున6 బుచ్చకరిమ్ముల దటిచిన రసమాననిగతిం దరుణల నెటుచే వెజవాపక సంగతిశే జెజునేసి మనోరథములు ధీరుడు వడయున్‌ నన్నె చోడకవిరాజు. కు, నం *₹111-159 ధీరులు చెగనవారలకు వగవరు తిక్కన. భారత. (ద్రోణ, 11-179 ఉచిశంబు తెజుంగు థీర జనలెజుగరాబె తిక్కన, భారత. శల్య. 1-69 కలలగిన పెద్దమడువు విను _ 'తెలివిబొరయు నెట్లు దానధీరుండ ట్ల గలము లయిన దురితంబుల. గలలగియుం. దనయంతంబేజు గౌరవ మొప్పన్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి. 111--ఏకీ కలంచునే సతులమాయల్‌ ధీరచి తృంబులన్‌ పెద్దన. మను. 11-68 పఫురుమయత్నముచేత. బొలుచు ధీరుంకు తఆిమి ఆాగదోయును దై వయత్న౦బు వరదా రామా. అయో. $51 గ్‌గీ

శ? సూక్రినుధాకరము ధీరుడు మగ౭టిమి వాటించి మరణాదులందు. 'దెసవగల్లిన వాండు దృఢబుద్ధియుతుండు సోమన. ద్వివ. భారత. సౌప్తిక. 1-7 మండల మాతంబగు (బ హో ]0డము లోభకరవమగునె యతిధీరునకున్‌ . సుభాషితములు. లక్ష్మణకవి సాధుజనులకు నాపద ల్బంభవిల్లు శకాలముననె శ్రైర్యంబు (ప్రకాశ మొందు అజుగరాచిన సమయంబునందు గాబె వనసుధపయి గంధ సారంబు పరిమళించు కందుకూరి. దక్షిణగో[గ్రహణము కల్మిలేముల 5ంటం గలగనిదిట్ట చెడని సిరిన్షన్విం జందునెప్పటికి అ. నారాయణదాను. వేచ్చిమాట. క జనన మొందుట బాధలంగనుట తుదను సీల్లుట సమస్త చేవులనియతి గాన వానిక్షై ధీరుడడలండు భయపడండు చేయందగుచేంతలను బూని చేయుచుండు వక. రే దారు ల్పెక్కులు ధీర చిత్తులకు (శద్ధంబూనుచోధారుణిన్‌ ధీరుల్‌ ధీరు మన్నింప "లెక్కూుకువచ్చున్‌ గుణగారవంబటన్‌ శాం. కనకౌంటి-

ఎదెర్య సూ క్రిసుధాకరము క్తశ్తీతీ ధీరులు-భీరులు సిరిగల యప్వుడె దుఃఖము: బొరయక సంతత సుఖంబుంబొందు విమూయే తరుండటు చేయక బేలకు పురుషుండాదినము లవధింబుచ్చుచు నుండున్‌ శేతన. దళక్తు, 11-101 విజీకి పందలు చచ్చుచునుందు రెన్ని యో సారులు ధ్రైర్య శాలురకు జాణక యప్పూడు మ్మాతమే సుడీ కాళ్ళకూరి. పద్మవ్యూహము ధైర్యము ఆపద యను వొక్ధి కాత్శ ఫై ర్యంబుం 'ేప నేయునతండు ెలివిమై నుండు గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామౌయ. కిష్కి౦. 28వ శ్రిర్యంబు వదలకుమమ్మ యెొందుం గత్తలము గల్లు మేనికిగల దె బాధ చిమ్మపూడి అషురేశ్వరుండు. వికమ వేనము బుద్ధీ్యద్రియథ్షోభములకుం బెట్టనికోట విపదంయబురాశి దుర్వికృతి కోడ ఖలదు రాలాపమార్షణ వ(జకవచంబు రణమహీస్థలికి (శ్రీ రామరతు ఛా(త్రవదుర్షర్వ సం_స్తంభ నౌపధి -మొనయు చింతా (కేణిమూ.క విప్పు యోగాది సంసిద్ధులొనంగూర్చు పెన్నిథి తూలు నేకాకులతోడునీడ

శతక సూ కిసుభాకరము ఛ్యాన సకల సుగుణ (ప్రధానంబు సకల కార్య జాలసాఫల్య కరర్రాక సాఫఘనంబు థెర్య గుణమట్టి భర్యంబు దక్కి పోర దత్తరింతురె యకట మాతరము వారు పెద్దన. మను. 117-108 ధన బంధు వియోగాదుల కును హృదయము కల౮ోమిక్షినినాఅలు ధృతియనన్‌ సూరన. కళా, 17-145 భర్యంబె యెల్లయర్థముల సాధించు సోమచ. ద్విప. భారత. అరణ్య ఆపదల. బండితుండు భీతియపనయించి విధినిపే.ఛాది తర్కుముల్‌ విడువ నలయు భవానీశకవి. దర్మ. 117.68 'జేవా ఫుష్టిలట్టి ధీరత్వముండదు మనసుంబట్టి యట్టి మహిళ గుణము లుండు పానుగంటి. చూడామణి. నాంది ర్‌ ఎడందలజ్ఞా భయద్యయ హీనమైన తలకదురు వోలెందిన్న గానిలవబడును విక. డే ధ్యానము ఛ్యాన యోగ నిశ్చల మగు నంతరంగ 'మెకల వికుచు గుణంబుల నిద్ధ శాంత మైన నిర్గుణ వస్తువు నందు గలయుం బరమ పదమది డానికి-బరము లేదు తిక్కన. భారత. కాంతి. 17-188

నడ సూ క్రిసుధాకరము తీశ్తర్‌ క్‌దియ బట్టి హంస గభలంటగమకిందు సనయ హృదయమందు సంతరించి విదిత మైన బయల వెన్నంటి చూడరా వేమన కదల కుండగ మది నిల్పి కదిసి పట్టి నిదురలో నిద జూచుచు నేర్పుమిగిలి పదరకుండెడు వాడె (పోవాలి భుడు వేమన తనలోనే ధ్యానించి తన్న్మయమే కానలెరా

• క్యాగరాజు ఛ్యానమే వరమైన గంగాస్నాన మే త్యాగరాజు పం క్షి బావ్యూలు నటులని (ప్రజలు తలంతు రిలను నటకుడు గానివాండెవండు గలండు జగతియే నాటకము సర్వజనులు నటకు లవసరముంబట్టి యాడుదురాటలన్ని పానుగంటి. పద్మిని -ఇనడమంతరపు సిరి నిశ్కాడు నీల్లెడు విజ్ఞవీంగెడున్‌ శ్నీతి నటుగాబె యొక్కనికి నీనడుము౫తఫ కల్మిగ భన్‌ చామకూర. విజ నడుమ సిరి వచ్చి కలిసిన వెడగు బుద్ధి యర్థ రాత్రంబు నొడుగు 'లెమ్మనక యున్న్నె బలిజేపల్లి. సత్యహరిళ్చం(ద్రీయము

త్వీశ్త్ర సూ క్తిసుధాకరము నడ నరపళువు సరస కవితరుచి యెజుంగోని ఫురుషుల. బళశువులని నిక్కుముగ నెజుయండు వా రురువడి. దృణంబు "మేయమి పరికింపంల ధరణి. బసుల భాగ్యం జెందున్‌ భోజరాజు. నీతిభూషణము (శతి శాస్రు (పోర ఒహి పమ్కృృుతము నయానయ వివేకరిక్తము కుశ్నీ స్థితి జాగరూన మేయు న్నతిం జెపుచూ మనుజ పళువ్రునగుం బశకువునకున్‌ బై. వేం. పంచ. *-!388 కసవు6 దినుం. గూడు 'దెమ శని కసరదు బరువిడిన మోయు గర్భనమునకున్‌ విసువదు మారొడ్డాడదు పసరమునకు సరెయె మనుజ పళువెప్పటికిన్‌ వై. వేం. పంచత౦[తము 7-189 హరిఫుట్టించిన "చేహి హరినేకొలువక నగుల-గొల్క్బుట అన్యాయ మయ్యా తా, అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. విధైల 'మేలెజబు/గని నరు డెచేగా గడితినెడి దెదాపశులం ది య ౧ దెద్దుకుం గొంత వివేశము గద్దప్పా కుందవరపు కవిచాడస్పా కవిచౌడనృ శతకము

నవ్వు సూ క్రిసుధాకరము శ్రీశ? కార్యాదై నేము భావింపనివాని బురువు పశువండ్రు శివరాసుకవి. సానందోపాథ్యానము. 17-111 మనుజుండై పళువౌట కంశెం బళుజన +ంబెచ్చు నీవెట్లు డా నిని బుట్టించితి వట్లచేయునది హో! నిర్భాగ్యతన్‌ క్షానమె శ్రను వ్యత్యి_స్తముంజేసి నీవిధుల నులంఘీం చెదన్‌ నేను దం డన శర్టుండమ (బోవ వే నను దయన్‌ సద్భ_క్ష చింతామణీ వడ్డాది నుబ్బారాయకవి. భక్తచింతామణి నవోఢ విభుని నూతన సంగమ వేళం గరము వ(కములు వో పడంతుల వ_ర్తనములు నూరన. (పథా. ₹-£8 లేం (చాయపు టాలి నేవలలగరంగ క యెంతటి వారు కంకంటి. ఉత్తరరామాయణము. క-149 గాభాలింగన విముఖమ్ము రూఢాంగ స్వేద భరము రుంద్య వీడా గూఢా పాంగము నగుచు న చవోఖా సంగమము వేడు కొసంగుం బతికిన చేమకూర. విజయ. ]11[-228 సవ్వు సరసమగు నవ్వుజగతికి సౌఖ్య మొసంగు విరసమగు నెడ జగ తికిలిడనిచ్చు "బాకు పోటుననా పుండు వాగుపడును నవ్వుచేం బుట్టుగాయంబు నయముగాదు

శతం సూ క్రిసుధాశరము నాయ నవ్వుచే గొన్ని రోగముల్‌ నాశ మొందు నవ్యుచేత దీస్టాయువ) నివ్వటిల్లు నవ్వుచేత నే పూర్వ జన్మంబు గలద టంచు మనవారు వెనుక సాధించినారు పానుగంటి. మాతీలమాల. నాయకుండు కళభలం (బవీణుండ్రై మిగుల గావ్యములందుళ్యబియంబు గల్లికో ర్కులు సకలార్థ్రి కోటులకుంగూర్చి యొసంగుచు చానశూరు. డై ఫొలిచి సుకీ ర్హియె వినయభూమణుండ్రై మహిమాను భావుండై నిలిచిన వాని నాయకుండని న్వచియింతురు సత్కవీశ్వరుల్‌ చిత్రకవి పెద్దన. లక్షణసార సం[గహము నాస్త్రీకత సమ ర్ధ్‌న ఫ్‌ వేద ఏరుద్ధమై వెలయు చార్వాక వాది! నీ తర్క సంపాదన వినుము 'జీేహాంబ యాత్మగా కూహింప నేజి జీవాంబులో నాత్మ 'దెల్లమున్న దియె, మేను నల్లని వాండ నెట్టని వాండ చే నిడ్డవాండను నేం గుర్చువాండ ననునెడ నొడలికి నాత్మ కొక్కింత యును భేద మారయ నున్న దె చూడ నొగి భూజలాగ్ని వాయు (పభూతంబు లగు చతుర్విధ పర మాణువు లొడలు

నాస్తి సూ క్రిసుఛాకరము శ్తశ9 నయ్యుడల్య కీ భస్మృమైనను బుట్ట "దెయ్యెడ, నటుగాన నిలంజూవు ముక్తి గానవచ్చిన యవి గలవు దథ్యంబు గానంగ రానివి గలుగ వెయ్యడల గరము నుఖంబు స్వర్షంబుదుఃఖంబు నరకంబు మటతిలేదు పరలోకమనలో (రౌవించు మటీ పుణ్యలోకముశళ్లేవు నేపారనిజ్ఞగం బిరితయు మిథ్య గావున నుత్ప త్తి కృర్తయు లేండు పాల్కుణికి. పొద్యపక రణము (ప్రబల భూత చతుష్టయ బంధురాను బంధ మే బంధ మౌజుమ్ము (పాణళభతు మేయగును మోతసా్యమాజ్య మింతకం'కె బలుకులో. దక్క బరమను పదములేదు పొనుగంటి, పాదుక. " నరుండొకండె పుట్టు నొక్కూండె యరుగునతని వైవండు లేండెవ్వనికి నెవ్వందేమికాండు తల్లిదండ్రీ కొడుకును బంధతతియెల్ల వస్తుత త్త ఖ్‌ ళౌభౌవ ఫలము పొనుగంటి. పాదుక. ౫ అందతి యనుభూతిని నున్న యంశమిది యే చెప్ప నోక్కడువలెనె? యోజింప వలెనె? మనకు బత్యత్షుమే నిదర్శనము కొన సర్వలోక సమ్మతమక సరణి యిదియె పానుగంటి. పాదుక. 7 ర్‌?

శర0 సూ క్రినుధాశరము నాస్తి నాసీ కత నాల నిరసన : వేద శా(స్రుములును విధి విధానములును స్య(పమాణమను దురాత శ్రలకుం బుణ్యగ తులు 'లేవ్రు నన్నయ భారతము. అరణ్య. కేకకి మనలమన తల్లి గనుచుండ మనముదూడ లేదు చూడలేదని తల్లిగాదటంచు ననుటబేచెందు చేత? (బత్యత. మొకండె గాదు శఛ్రాను మాసముల్గలవు మనకు ట్‌ గ నాస్పికుండు (ప్రత్యక మేయమసరించి వంధ్య తనతల్లి యంచన వలసివచ్చు నేమొ? (పత్యత మొక్క-ండే యెపుడు పనికి రాదు ఇార్వాకునంతటి (పాజ్ఞునకును శిళుహూసనకుచపానాది చేష్ట లెటులు గలిగెం బూర్వాను భూతిలేక యెటుగలుగు 'రాగమును 'జ్వేషమును? తను (పొది లేక యను భవంబెట్లు?! కాన (బా_క్తనువు నిజము పానుగంటి. పాదుక. 7 నింద సడికంకొంజూవు మేలని యెొడి పలుకుందలంప వలటె యిల. బురుషులకున్‌ తిక్కన. నిరా. 7121! 16 నిందల్‌ రా వచ్చిన చోందనువులె పో విడుతురు తొంటి భూమి భుజలు పిల. పిన జైవి. ₹క-శీ!

నో సూ క్రిసుధాకరము శీఫ్ట్‌1 ఎట్టి కృతుల నైన నెవ్వారి శీనియు నియతి మహీమ కతన నిందవచ్చు రామపరాజు రంగపరాజు, సాంబూపాభ్యానము వసుమతి నెంత వారలకు వచ్చు నొకానొకనింద ధరణిదేవుల. దశా. ₹121- ఓ58 నింద సుతి నా! అన్య కీర్శనంబు నన్య నిందయుందన్ను 6 బరలం బొగడి కోలు. (బబ్బికోలు నాపగాత నూజ యార్య వృ తృములుగా వనిరి వీని నాద్యులయన మునులు నన్నయ భారతమా. నభా. 11-46 కత్తిపోటులు తనువును శాయపజచు దిట్ల పోటులు జీవంబు( దెగలో6 జేయు స్తుతుల (వేటులు చిత్త ౧బుతుజుము సేయు మెత్తనై న పదనునకె మిగులంగోంత పానుగంటి. కల్యా. రాఘ న్మిగహము ఇనుమును గనశకము నిందయు వినుతియు సమములుగంగొనుచు వివిధాంగకముల్‌ దనలోన నడచు కవముళము దనువున నిందియములడంచయునతండు గను శివున్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి. 71-983

జీ9 నూ క్రిసుథాకరము నద అఖిల కరణ నిగ్రహమునంజేయలోం బడు నాత్మ సరంయమము అతుల ము క్రిహేకశువు

• మారన. మార్యం. పు. 7112-15 అంగములు కూర, శ్‌ మెట్లు (పత్యావారింఛు నట్లు శామము దము యంద యడంపజూలు ధన్య చిత్తులానంద త_త్త్వంబునొందు టితరులెల్లగగాల (గస్తులు ఎజ్జన. హ, వం. 111-561 నద్ర బలవంతుండు మై నెత్తిన బలహీనుండు ధను గోలు పడిన యతీండు (ము చ్చిల వేచు వాండుం. గామా కుల చిత్తుండు నిద లేక కుందుదు రధిపా తిక్కన. భారత, ఉద్యో క-ఓ1 గెలుపు నూజట నొదవ్సు నగ్గలపు నిద తిక్కన, భారత. సాప్తి, 1-50 అలుక యెత్తిన వానికి నర్థ్‌ చింత కునకు నాతురునకుగామ గోచరాత్యు నికిని వచ్చు నే విను నిద తిక్కన. భారత, ఫౌప్తి. 1-65 సవితృనుదయ్నాస్తమయముల శయన మెగ్గు నూరన. మార్కంం. 111-286

నీయ సూ క్రిసుభాకరము శీగతి శిరమున నగస్తు ఫ్టజొండెను సురనాధుండొండె నుండ సు_క్రిం గనదగు న్న రుండు త్తీర పశ్చిమముల శిరముగ ని(దించు కెగ్గు సేయుంగు మూరా మారన మర్కం. పు, 111-285 అనవ బోధనిిదయవమానము[ద్రకు (పథమ కారణంబు శ్రీనా. శృంనైం 11-89 చిరని(ధయొండు చోటుల నరయంగా దుఃఖ హేతువనలా. బరగున్‌ జక్కన. విక్రమార్క. 12-190 ఎఎం *-సుప్పి. బోలంగ సుఖ మెందుగలదు తిమ్ముయ. ద్వీప. భార. అది, 1-9" బాహ్య గేవా సుమ్ముప్తిం బరగ వలదు శ్రీధరమల్లె వెంకటరామకవి. (బహ్మాత్తర ఐ-డము, 17-102 నియమము నియతియ చేతన మఖలము నియతి పరాధీనమిట్టి నిజమెజింినచో నియతి వశున్నియమించుట నియతి గుజిచి గర్హ్ల సేత నివృలమరయన్‌ శ్రీనా. శృంనై. 121-180 జీమముననె యుండ నిల్బును జి_త్తంబు వేమన

శీర్‌ సూ క్రి సుభాకరము నియో నెమ్మది జాతంకే నియమము సమ శ్రించి నంతే సంతోవము అన్నమయ్య. అధ్యా. నం, 4. ఎనియమయిులు దు పష్కుర్ములకు గాక నద మల ధర్ము విచారులకు నేలత _ల్వేక్షి నిథీ కూ. జగ్గ కవి. సుభ్యద్రాపరిణయము, 1-58 'నేమము కలవాండు నెమ్మదినుండు క అ. నారాయణదాను. వేల్పుషూల. 8 నియోగము శిరమున మకుటము రశనా భరణముకటి సూఫుకము (1 పదరునం.లోలెన్‌ గురుబంధు భటుల నిల్బన మరును _తృీమమధ్య మాధమస్థానములన్‌ లైచరాజు.వంచ. 11-128 అతిశయ స్తాన 'యోగ్యు సనీచాసనమున నునుచు విశ్వంభరా వల్లభునకు నింద మ స్త కోచిళ కోటీరమండనముల. గాల్లి దొడిివిన యమ్మ ర్త్యుగఆటి యనలరె మత్తుని జడుని నున్నత్తునిం బతితుం జ్నిత్తవ్మిభము వై ద్యుంజెలంగి రోగస్థు నంగవిహీనుని నపగత నియము నంగినిం న్నీబుని నటుని గాయకుని

నిర్ష సూ క్రిసుధాకరము కర్‌క్‌ (యూణివ్యికయమున (బదికెడు నతని శాణించిసోమ వి(క్రయుని నామ్నూయ వి(క్రయుః గన్యకా వ్మికయు, ధర్మ విశ్రయు సంధ్యతా విడిచినవాని నలిమోజి నౌాపాసనములేని వాని. నగొలంది నడ్డికినిచ్చి కుడి చెడివాని టె వమ్మితర్థ మై తగదు పెట్టంగను సోమన. ద్విప. భార. అను, 11-25 విర్ణయులు శలకొని జాలకు దయగటబ్లు మన్న( గలుగునే గుణళూన్యక తినమూ ర్తులకు గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా, యుద్ధ, క్‌74 ఆతురబాలవృద్ధ వనితాదుల య్నార్తులు సూచియేంకిన్‌ రాతి (కియన్న ్రనంబుకఠినంబగు వారు మనుష్యులే వయా ఖభూతకులైన రాతుసులు గాక | మారన. మార్కం. 11-180 దయయున్‌ ధర్మము సత్యమున్‌ గుణములున్‌ దాథ్నీణ్యముం గలబ్లవా రయ నెందుం గతినాత్ములందు అయ్యలా, భా, రా. యుద్ధం 172 ఉరుకృపాహీనులై యోపిక లేక ధరంేయు తపనుల తప మెట్టితపము గౌరన. వవనాఠత. 17-166

గ సూ క్తిసుథాకరము నిర్మ కతినులకు గృపగలిగింప గడగు కెల్ల రాతినేలల నూతులు (దవ్వుట చిలకమర్తి. వ్రసన్నయాదవమ నిర్మలత న. -అత్స నకల్హషునందు6 గల్ముమం "'బెనయ నొనర్చ్భుకంకెం గల 'జీభువిం చాతక మెవ్విధంబునన్‌ ఎజ్జన. హం వం. ₹11-67 మయిలకోకతోడ మాసిన తలతోడ నొడలి ముజకికితోడ నుంజెనేని అధికకులజునై న నట్టిట్టు విలువరు

• వేమన 'జేవతార్చన జపతప తీర్థయాటత చానధర్మ (క్రతువులను దలంచిచూడ బుణ్య సాధనవృత్తులు పుడమిలోన గల్భుషములేని హృదయము కలుగ వేమన నిలుకడతో నిర శ్రలుండై తె వలసినచోటనె వానిశె సుఖము అన్నమయ్య. అధ్యా నం స్తుతి పరనిందల దోషము లతి పహేయములని తలంతురాత్మల నెపుడున్‌ న పోతన, భాగ. 17-448

నిప్కూ- సూ క్షిసుధాకరము క్ష్‌? ఇంతకు ముందట నేకిల్మిమంబు చెంతలం జేరని చిరపుణ్యనిికిం గలిత దుష్కర్భుంబు కర్తవ్య మగునె మలిన మేమియులేని మడుగుం జీరకును మసి దాంకినట్లగు సోమన._ద్విప. భార. పౌప్పిక. [-9 అనయము నివమృ్మపటవచన మది నమ్ముందగున్‌ ్రీరరమల్లె వెంకటరామకవి. (విహ్మోత్తరఖండము. 17-91 కాదు భంగపాటు కల్యాణమగుంగాని నివృళంక రూప నిధులశిందు రాహాువ క్ర గోచరంజబానె శళిేఖ) పరమళివుని మాళి బరగులగాక వేదము వెంకరాయకాచ్తీ. ఉషపానాటకము నిష్కామకర్మ ఫలములయెొడ (టహ్మోర్సణ క్‌లన పరుండగు చుంగార్య కర్మము నడుపన్‌ వలయున్‌ దత్త ఛక్షానము దలకొనినన్‌ కర శమము త్నానె కలుగున్‌ తిక్కన. భారతము. భీష్మ. 1=202 తనదియనక యేమిధనమునం (బియమందు నెద్దిగుడువకుండ నెసంగుం దృప్వి యిచ్చంబొందు "లేక యెమ్యది బలమిచ్చు దానంగనుట (శుతులతలపు గనుట తిక్కన, భారత. కాంతి. 77-168 లీరి

శీర58 సూ క్రిసుధాకరము నిస్సం === 4. = అవాంకృతి యుక్ర్తముంగామ సంతం బును నగునేని నట్టితపమున్‌ ఫలకాంత్ష యొనర్బు య జ్జమున్‌ ఘనతర లోభవృ త్మియును కాన్సున మెచ్చదు బేవకోటి వా ననగు గ తాగతంపు (భమణంబులు గీళ్ళులుగాక మేలుఠే తిక్కన. భారత, కాంతి, ₹-231 సక్తుండుగాక విహితకర్థంబు లాచరించిన బంధంబు రాదు మారన మార్కం. 7711-10 చింతింపంబనిలేదు చేయు పూజాఫలము క్షేత్రయ నిస్పంగుడు దొరకొనని డానిం గోరక దొరకొని నందును మమత్వతుష్ట హృదయతం బొరయక విగత స్పృపహలగు పురుషులు శుచులేల తీర్థములు వారలకున్‌ తిక్కన. భారత, అను. 17-144 విను దేహియు చేహము వే అను నిశ్పయదృష్టిగల్థు నాతండు సాలున్‌ మనను మగిడింప నదిని రనస్కతల బొనర్భి మోత్త మార్గము. జొప్పన్‌ తిక్కన. భారతము, అను. ₹-£58 కలవంటిది బతుకు ఘనునికిని సుఖమేడ దవలదుఃఖ మేడది? తనువుపై నాసలేని తత్త్వమతికి

నీచులు సూ క్రిసుధాకరము 459 పొపమేది? పుణ్య మేది! కర్శమందు నొనర ఫల మొలని యోగికిని -వేవేలు విధులందు వెటజు వేది? మజవేది? ట్రైవము నమ్మి స్పనయట్టి ధన్యునికిన్‌ అన్నమయ్య అధ్యా. :నం. సంతతకర్శము లెల్ల సంసార మూలములు నిస్సంగుడై లే నధికుండు అన్నమయ్య. అధ్యా, నం, సీచులు నీచులకు బలంబు నెట్టన పరుసని కాజు లజచుచున్సి తిక్కన భారత, కర్ణ, 11-67 ఖలునకు నిలువెల్ల విషము గదరా సుమతీ బద్దెన, సుమకి, కక్‌ 4666 600ంనీచు మృదూూ_క్రీం జక్క-నే లగు దండ సాధ్యుండు గాక? గోన బుద్ధారెడ్డి రంగం రామా యుద్ధ, 868 ఎంత చదువు చదివియెన్నిి నీతులు విన్న పీీనుడవగుణంబు మానలేడు బొగ్గు పొలంగడుగం బోవునా మలినంబు వేమన పాటిలబెరజో మాలిన్య పల్లవత్వ ఇాపలంబులకాధార మై వరలౌడు వారికిని మే లొనర్చిన వారికెగ్గు సూరన (వభా, 1[1-లితీ

కీ(౮0 సూ క్రినుధాకరము సీచులు ఏ 44+. +భీతులరదుంచు వానిక్షిం జెప్పెడి చేమి క్రీర్షియును నేమము స్వర్ల్షములల్లనేర్చునే పాపరాజు. ఉ. రా, 11-09 తారతమ్య మెజుంగని వారివద్ద నుండు కంకును నడవుల(గొండలందు నాకు నలములు దిని యల హరునినై న మురహరుని నైనం గొల్బుట ముఖ్యవృ త్రి రఘునాథరాయలు. వాల్మీకి చరిత 1111-88 గుణవిహీనుని మాట గుజిసేయంా నేల గొడ్డు గోవుల పాలు కొసరినట్లు అల్పున కొక వేళ నర్థంబు గలిగిన 'దెలివితో నిచ్చునా తెగువతోడ రామతారక శతకమ లోకములోన దుర్దనులలోతు నెటుంగక చేరరాదు సున్లోకుడు భాస్కర శతకము 88 త(ద్రగుణునకు సజ్జన గోష్టియేల "మోటళొయ్యకు మృదువైన మాట లేల వెంకటకవి. మదనగోపాలశతకము ర పతిమెచ్చని సత్కి వసుధా పతిమెచ్చని క్రింళరుండు వడిదలిదండడ్రుల్‌ మతి 'మెచ్చని తనయుడు బం డిత నాథులు మెచ్చనికవి నీచులు గాశే మిక. దే,

నీతి సూ క్రిసుధాకరము 461 నీచుండల్ప సంపద గల్ల నిక్కు రతిం గురిసి నంతనె సెలయేళ్ళుగరము పొంగు విక, దే. లోకమునందు దుష్టులు విలు_ప్త మతుల్‌ మటి నీచులెల్లచోం (యవాక్ఫత రీతులన్‌ శపథ పద్ధతి బూనుదురు సురవరము (పతాపరెడ్డి. ఉచ్చలవిషాదము నీతి ఫీత్రి పథంబునన్‌ (_బదుక నేర్చుట యు_త్తమభంగి శౌర్య సం జాతములైై కరంబలరు సంపద లొందుటమధ్య వృత్తియ స్ఫీతిములై న భారవహజీవనముల్‌ దలంపం గనిష్టముల్‌ నీతికి చావ్యూలై న ధరణీ వర మెత్తురె వారి నుత్తముల్‌ తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11-71 దువ్ప్చథంబులం జొరనీక తొలలం దివుతు రాప్త జనములు దగ వళ్యులయిన వార లందు. బుణ్యంబు దొలంగని యతడు దొలంగు దొలలగ నేరండు భాగ్యంబు దొలం వాండు తిక్కన. భారత. సౌప్తి, 1-78 నీతి శూన్యులకుంగార్యము అేటికి. దోచు అయ్యలార్యుడు. భా, రా. యుద్ధ, 15కీ కరివాయ శిక్షలందు నృప కార్యములందును సంధియాన సం గరముల యందు వర్తకముఖంబునంగర్న క లీల మోషమత త్పరుండగుచోట నీతి యను దర్పణముంబరికించి చూడ శే వెరవుశంార్య నిశ్చయ వివేకము దోంచునె బవా శ్ర శేనియున్‌

శీ6ల్లి సూ క్రినుభాకరము నీన్రి నీతి యెజింగస మనుజుండ రాతుల భంజింప నోపు రాజుల చేరన్‌ ఖ్యాతియు లాభముంబొందు స మాతతముగ ము క్రి కాత డధికారియగున్‌ మడికి నింగన. సకలనీలి నీత్రి జ్యోతి లేక నిర '్రలంబగు నేది? యెట్లు కల్లును దమ 'దెంతమొన ధనము గలిగి యున్న దైవంబు రాదయా॥ క్షాత మొన వాని నేతగా భావించి నీతు లెజుగం వలయు నియతి గలిగి జ్ఞాను లున్నలాభ మూనునే తెలియమి॥! నీతి లేనివాండు కోతి కంశును వాడు నీతి బెలిసిన వాండు నిర్శలాత్థు నీతి (ప్రఖ్యాతిగా నిండి యుండగవలయు॥ వేమన ఘనబౌాణ నివాతి యొక్క-ని లహాల్చుంగాని విను నీతి బెగటార్చు విమతి కోటులను నీతి లావునంగాటె నృపులు భూనలయ మాళశంకములు లేక యరయుచున్నారు తిమ్మయణ. ద్వి, భారత. ఉద్యో. కా!8ి బలిమి కంక నీతి బలిమి "లెస్స నూరను కళా, 711-258 పదియుంబదియునుగా నీతి పదని నరసి 'తెలియందగు సూరన. కళా. 711-240

సీతి సూ క్రిసుధాకరము శ6లీ గురులఘు వ్యవస్థ యరయని చతు రుపా య (ప్రయోగకరణమనుచితంబు నూరన. కళా, 77-261 నీతి లేని వాని నిందింతు లోకులు లేదు సేగి లాతి లేక యున్నం గాన మానవుండు పూనిక నయ విద్య గడన నేయ మొదలలగడలగ వలయు చిన్నయనూరి. నీతిచం(దిక, నీతికి హేతు భూమణమణి (పకరంబుల వన్ని రాదిలన్‌ నీతికి వన్నె పోదు ధరణిన్‌ వెలమాలిన చింపిగుడ్డలన్‌ నీతికి గౌరవం బెపుకు నిల్చుంజుమో సహజంబుగానె వి ఖ్యాతికి నీతివరృనము నందజు మానకయుండంగా వలెన్‌ కం. వీరేశలిగము. నసత్యహరిశ్చం[ద నీతిగల్లిన సర్వభూత హితంబగు ఆ. నారాయణదాసు. భీష్మచరిత్ర, 18 "జేశకాలంబులనుబట్టి స్థితులంబట్టి పురుషులొనరించు వ్యాపారములను బట్టి వుంచి ఎెడ్డలు ధర్మముల్‌ మాజచులగాన నీతు లెప్పుడు స్థిరములై నెగడ లేవు పానుగంటి. విజయ. రాఘ, జ్ఞానమునకు సీతియె ముఖ్యసాధనంబు కాని నీతిచేతనె ముక్తి కలుగ దెపుడు నీతి విజ్ఞానమునకు (గిందిదగు మెట్టు సీతిజ్ఞానదూరంబెన నీతిగాదు పానుగంటి. బుద్ధ

శ్వీగక సూక్రిసుధాకరము నీతి తబ్బిబ్బయినం బని చెడు నబ్బురపాటయిననీతి యందదుకులగున్‌ వేదము వెంకటరాయకావ్లీ. (పతావరుద్రీయము సీతిపరులు అరిది విలుకాని యుడ్జ వ్రలశర మొక్క-నినొంచు. దప్పిచనినం జను నేర్చరియైనవాని నీతి స్ఫురణము పగ రాజునతని భూమిం 'జెజుచున్‌ తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11-86 సీత్రిసార పరమనస్సు-.డైన నృపు రాజ్యము సుస్థితి బొందునారయన్‌ శేకన. దశకుమార చరిత అపగత వివేకులకు హిత ముప జేశించుటయు వారినొందుటయును నీ లిపరుల కొప్పదు మంచెన. కేయూర. 111-264 నీత్మిపొఢవిహారులై న నిపుణుల్‌ నిందింపనీమెచ్చనీ ఖ్యాతింజెందిన సంపదల్‌ నిలువనీ్శాఢ ంబుగాసాగనీ ఘాతంబప్పుడపొందనీ నియతిమైగానీ యుగాతంబునన్‌ నీతిశ్లాఘ్యపథంబు! దప్పరుగజా నిత్యంబుథీరోత్తీముల్‌ ఏ. ల కవి. సుభాషితము పరువు మాలిన పని (బహ్మా చెప్స్పినంగాని నీతిమంతుండు సేయ నెట్టుకొనునె అ. నారాయణదాను, భీష్మచర్నిత 19

వె సూ క్రిసుధాక రము 46కు. నేరము--శళిక్ష తప్ప లేకయ శిశ్నింపం దగవు గాదు ీనా. కాళి, -819 తప్పులేని వాని దండింతునను వాండు నీతిమాలినట్టి న్‌చుండు దా. శ. దేవీభాగ. 111-494 వై జగుణము కనకపు సింహాసనమున చఛునక ము గూర్చుండ బెట్టి శుభలగ్నమునం దొనరంగబట్టము గట్టిన వెనుకటి గుణ మేలమాను వినురా సుమతీ సుషకీ'శతకము విత్తూకటి వెట్టి లేను వేరొకటి మొలచునా? పాపపుణ్య -జీహికీ బంధములే సహజమః ఫూపవంటి మనసుకు భోగములే సహజము కాయవంటి గుణానకు కర్ణము సవాజము మాయలజన్నృవునకు మమక లే సహజము తప్పని జ్ఞానమునకు ద్రై వమే సవాజను పుట్టుట సహజమిది పొదలే జీవులశెల్ల పాపమే సహజము బద్ధ సంసారుల శెల్ల లంపటమే సవాజములవి చేహభధారులకు కలిమిలేములెల్లా కాలము స్వభావము పుట్టుగులు వునికి పూచిన స్వభావము ర్‌రి

శ(6 సూ క్రిసుధాకరము నె ఫుట్టినానాంటి (బదుకు (పపంచము స్వభావము మకుూూవ సంసారము మాయల స్వభావము తక్కక రత్నించేది దైవము స్వభావము శప్పిన భోగములెల్లా కర్ణము స్వభావము అన్నమయ్య అధ్యా, సం (పకృతి మధురంబులకు -వేవ రచనలేల తెనాలి. పాంకు ఆపదలందు ఎర్యగుణమంచిత సంపదలందు. డాల్మియున్‌ జఆాపసభాంత రాళమునం బుమ్మ-ల వాక్చతురత్వమాజి బా వోపటు శ క్రియున్‌ యశమునందనుర క్రియు విద్యయందు నాం బా పరివృద్ధియున్‌ (బక్కతి జన్యగుణంబులు సజ్జనాళికిన్‌ వ్‌ అం కవి. నుతా ఫుట్టట గవన్లీన వారికి గిట్టుట లేకుండు "బెట్టు దా. శ. దేవీభాగ. ఇ₹-88 పొట్టివానికి హేళన స్ఫూర్తి మెండు జొట్టవానికి మితిలేని పొలంతివాంఛ శకాలుపొడుగు వానికి. దెగసీలుగెంతొో తలబరువు వానికీ మూండు వెలంగు మిగుల పానుగంటి. విజయ రాష జను నవాంభావ మెింతొో యజ్ఞానమంత జను నతుస్టీయెంతొ యిహవాంఛయిును నంత కవి కసహన మెంతయొ యశ_క్తతయు నంత సతిశసూయ యెొంతయొరాగ గతియునంత పానుగంటి. కోకీల

"పలిడి సూ క్రి సుధాకరము క్ర పరమ లోభికి భయమెంతొ భాగ్యమంత రమణికి నసూయ యెంత డూ రాగమంత పానుగంటి. రాధాకృష్ణ (పాయకంబుగ రాజు దుర తీనె చతచెంచు మగువ తుంటరినే తీనవుది వరించు - అంబుదంబులు కొండల యంటదె కురియు లచ్చి పెనులోభి యింటికేవచ్చి తనియు కాళ్ళకూరి. వరవిశ్రీయము. సండితమ్మన్యులు బోధమల్బంబు గర్వమభ్యున్న తంబు వాంతి నిప్పచ్చరంబు దుచ్చరము ఘనము కూపమండూకములుంబో లి గొంచెమెటింగి పండితమ్మన్యులై న వై తండికులకు' శ్రీనా. ఫీమభిండము, 1-18 పు_స్తకంబులలోని మాటలు" వి_స్తరించు చుననుభ వమ్ములు త_త్త్యమెరుగక ళుకములగుదురు వొట్టి శాస్రుజ్ఞిల్‌ నురజూడ - ముత్యోలసరాలు పండితుండు బిసరుహూగర్భు (వాఃతయును విస్ణుని చక్రము వ(జ్రివ(జమున్‌ 'జెసలను రాము "బాణము యాధిస్థిరు కోపముగాలు దండనున్‌

శర సూ క్షి సుధాకరము పండి మసకపుంబాము కాటును గుమూరుని శ_క్రియు మౌని కోప్రమున్‌ బసవని రౌతు ళూలమునుబండిత వాక (ము. 5_త్తవోవువే వేములవాడ భీమకవి. చాటువు పండితుల్‌ వగతురెయున్న వారికి నవశ్యవిధేయత. జన్న వారికిన్‌ తిక్కన. భారత. లీన్మ. [-195 పండితులు (ప్రియా (వియనస్తు వియోగ సంయోగంబులవలన జనించు మానస దుఃఖంయబుల 'నేమిటం జేసి పొరయకుండుదురు తిక్కన. భారత. స్త్రీ, 1-8॥ శోకభయకారణంబులు లోకమున న నేకములు జూనందలసూపు శోకనులకు భయములకు బుద్ధి నెడయిాంయు చండితుండు తిక్కన. భారత. కాంతి, 1[-188 వినయము విద్యయుం గలును విపుసయందును నోన్సునందు వొ ప్వూ నెజయు వాస్తియంకు నొక పోశకు బోవని కుక్కయిందడు ఈ ని నడచి శెచ్చి వండి తిను నీచవు మాలనియందు( దుల్యద ర్శనులు తదంత రాత్ముని ని రంజనునిం శగనువట్టి పండితున్‌ తిక్కన భారత. కాంత, 7-09

పత సూ క్రిసుభాకరము శక్రం భగవత్స (రూపం బెవ్యండెఆుంగును వాండు విద్వాంఘుంకు పోతన. థాగవ. [77-878 జననాధా[గణి యాత స రాజ్యమున నిచ్చల్‌ పూజ్యుండా నీమంబా శెనందాం గవ్వయుం 'జేయండన్ని కడలన్‌ (చేష్టుంకు విద్వాంసుండు అప్ఫకవీయము, 1-శోన్‌ పరగు సమదర్శన స్టితిం బండీతుండు భవానీశకవి, ధర్మో. ** == -(బహ్మా విచార యత్నము ప్పాంగుచుం జేయుగానలయు భూరి జగద్ధిత బుద్ధిం టబండితుల్‌ ఏ. ల. కవి. సుభాషిత. 1121-84 విద్యావంతులు వందనీయు లఖిలోర్వీ రాడ్సభా భూములన్‌ శివరామకవి. సానందో,7-కి$ ఎల్లరకు. బండితరీతు లెజటుంగ రావు అఖిల శాస్త్ర పురాణ తత్త్వాస్థులీ-ది పరమ విజ్ఞాన దీపమా పండితుండు కాళరారతిని మౌార్గంజబు గాన లేక యల్ల మావనాలుక ధ6 'జెల్ఫియంతరించు దువ్వూరి. ప్రావకొల పక్షపాతము పత్స పాతబుద్ధిం బరగుచునుండెడు నటివాని నాప్తుండనల నగునె లు యమా! నన్నయ భారత. నభా, 11-150

శ్రీ సూ క్రిసుధాశకరము పట్లు పరిగణింప విశద పత పాతుల (పవ ర్తనము లెట్లునమ్మం దగకయున్నె | అా=టి మని. సూరవ. (ప్రభా, 1-10 పశ్ష పాత మెడలించినం 'జేరిలోం బరుసవేది లేడా ? రామదాను చర్మిత పట్టుదల వలమరికగునా సంతత సుఖము అన్న మయ్య. అధ్యా. నలి మొదట తనమతము వదలక తుదవెవ్వరి మళతేమునై న దూపీ.పకయున్‌ పదిలుడయి కోర్కె. నోరక ముచమున జరియించుపహూడె ముఖ్యుడు। పట్టుపట్టరాదు పట్టివిడువ రాదు పప్పైనేని బిషియ బట్టవలయు బట్టువిడుచుశన్న బడిచచ్చుటయె మేలు! పట్టరాని పట్టు పట్టియుంజినవాడు పుడమిలోనగీ రి బొంద లేడు। చిక్కియున్న వేళ సింహంబునై నను బక్కాకుక్క చేరి చాధసేయు బలిమి లేని వేళ పంతంబు వెల్లదు॥ 'మొదలపట్టు పట్టువదల రాదు వేమన పట్టుబట్టరాదు పట్టి విడువ ధాదు క్షేశయ

(పతి సూ క్షిసుథాకరము శా ఎట్టిమృదులహృదయ మేని పట్టురాంగం బరమ కఠినత.జెందు పానుగంటి. వన.రాఘ, ₹7 చచ్చుడాక బిగియింపుల్‌ గూడ దేవ్యారికిన్‌ వలివేపల్లి, నత్యహరి క 1 పట్టుదలబూని చేయుమూా పనుల నెల్ల కాల మేసీకు సమకూర్చంగలదు ఫలము నా. కృరావు, వెన్నెల వెలుగుణ పతనము కుండ పగిలెనేని కొత్త దిగొనవచ్చు భూతలంబునందు బొందుగాను గూాలబడిన నరుడు కుదురుట యరుదయా వేమన ధనమధికార మెవ్వరిని చా బడందోయదు సర్వభంగులన్‌ తీరు. వెం, కవులు. నానా, రా, నం. పత్మివత చేఫొని పతిపంపు సేయుపత్ను లకుం గెకొను నభయలోకములందు సుఖము గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. ఆమో. పు, 127 శ్‌లచి పత్య్శివతలం 'జేళగాం దరమగునే అయ్యలార్యుండు. భౌ. రా. యుద్ధ, కైశలై 1 పత్సిదెవత మెన సతియబవాుమతి నొందున్‌ లా అయ్యలార్యుండు. భా. రా. యుద్ధ, 256

79 సూ క్రిసుభాకరము వలి మగవాండు చేసెనని తొయ్యలియున్‌ దురితంబు నేసినన్‌ బరమపతి(వతాచరణభ ంగము గాబె,

జక్కన, విక్రమార్క. ౪11-174 శం[డివంశంబునం జేడుశరములకును దల్సివంకంబునం 'బేడు తరములకును ధవుని వంశంబునం ేడు తరములకును ఇాళ్యత స్వర్గ సౌఖ్య మాయాలు' సాధ్వి శ్రీనా,కాశీ. 11-98 మగని మిదభ[కి మూనకుండిన కాంత మూడు లోకములను ముక్రి గనును వల్లభునికి నివ్ట వస్తువులందించి యతని మానసమునకతికి యున్న నట్టి వనితమంచి కట్టడి కలదగు పరమసాధ్వి మూడ బరుల నంటదు సుమి వేమన ఒప్పూగాటె? యుక్తమ సతులకు బతులు పూని సట్టి (వతముందాల్చ శెనాలి. పాండు. మహా. 111. [89 పతికొట్టిన పతి తిట్టినం ఒతి నిర్ణయుండగుచు నెట్టి వాటు పజిచినన్‌ మళ నన్యఛాత్వ మొంద రు పత్మివతీ. ..... తెనాలి పొండు. మహా. [27-201

పతి సూ క్షి సుధాకరము శకి శ్వరుండును వేదముంగురుండు సర్వము భారయ... సూరన. కళా, 17-141

• == == (ప్రకటీకృత భక్తియె సొమ్ముసాధ్వికిన్‌ నూరన. కళా. 71-89 . .పత్శవతా రత్నంబు నివురు గమలిన నిప్పు లొంగక యంట వశమె తిష్ముయ. ద్విత. భార. అరణ్య. తనపాలి పెనిమిటి తన దె వమనుచు మనసులో మగం జైన మానవాధముని మేరువుగా నెంచి మేదిని గీర్తి స్వారాజు నగరిలో సకలభోగములు ననుభవింతురకు. ..... వరద. రామా. ఆయో. పు, వగలంబొందియు సాభ్యులన్యులను నొప్పం జూడ ెప్పట్టునన్‌ ధరణి. రామయ. దశావతార పతి హిత భక్తిచే వెలయు పద్ధుదళ (పతిమాన నే్యత్రకున్‌ (వతముల సోదు లేటికి (ధువంబుగం బుణ్యములబ్బు అయ్యల, నారాయణా, హంస. 1128 చాన యాబాల్య సౌశీల్య శమదమాది సుగుణలతలకుపఘ్ను మై జగమువొగడు భ్రరృంచాయక తద్భ_క్రింబర గె నేని సాథ్వి యని యంటడు. న పెద్దాడ నాగరాజామాత్య. శకుంతలా. 111-188 60

శశ సూ క్రిసుధాకరము పతి పతినెడ బాసిన సతులను జూచితే పతివత గాదందురు జనులు కుశలపుల యుద్ధము. '7శీన పుట అరయన్‌ పుణ్యవధూమణుల్‌ ధరణి నత్యంతో(గ్ర దోషాతు నిన్‌ సరవిన్‌ గన్గొన నొల్లకుందురుగడా చర్చింపనెం తే నియున్‌. భల్లాణచరిత, [-1£8 (ఆౌడుగట్టిన యాతని తతి నొకింత " శేగియైన తతీని దానిచేం తలైన జూచి సె రించునింతియె చమూడగాను నిందునందున సిగులందు సీడులేక కం. వీరే. కాంతుపై నాశలు నిఠాశ గాశ్రయుండం పరవిభుని జేర బెప్పుడు సరమసాధ్యి మానస సరన్సు తుహిన పాపాణవృతము గాక గ్రాంచాదదింజేరదుగా దె హంసి పానుగంటి. విజయ రాము. 11 ఎంత పరిశుద్ధుయాజనుండంత దై వ శ క్రిదరి-జేరువాడౌను సర్వజీవ పాళిలోం బత్మివత బవాస్వచ్చ యగును ధరణియందు ద్వితీయ వా దైవమదియె పానుగంటి. వనం రాఘ. ₹ బహూళ జీవభూయిష్ట (వపంచమందు సచ్చిడానందమయ సు(ప్రశ స్తమైన

వదవి సూక్రిసుధాకరము కీర్‌ యట్టి (్రవ్యాము తరువాత నధికపూజ్య భవ్యమగు వస్తువొక పతి్మవతయొ కాదె పానుగంటి. కోకిల. 17 == -సాధ్వియైన యింతిగల్లు వానికి హలోకమందును బరమునందు సుఖము బరగుగాటె దా. (శ్రీ దేవీ భాగ. ₹మ-160 ధర్మార్ధ కామములయందు భ్రరృకనుకూలురాలుగా నుండినదియేకచా పతివత యనిపీంచుకొనును విరు, వెం: సుకన్య మనమునను వాక్కునను కాయముననుంబతిక హీతముగావించునది పతివతయశకాని శీవలము మాన మొండు రశథ్నీంచుకొనుచుం బతిని నిందించునది పత్మివతయకాదు శ్రీపాద, కనకగిరి. 168 పదవి కులమని పట్టి చిత్తమునం గూరిన కడరయంగ లెక య గ్లలపు విభూతి దుష్టునకుం గల్లంగం జేయుట గర్జ మెట్లుభ్య త్యులమదియున్న రూపగసియు_త్తీమ మధ్యమ హీన రూపమా (తేలక. దగంగ నయ్యయిపదంబులనిల్లుట నీతి భ_ర్తకున్‌ తిక్కన, భారత, కాంతి, 112.98

న్‌] సూక్రిసుభాకరము పదార్థ పదవిన నీ సద్భుక్తియుః గల్లుకు చదివిన శాస్తోపనివత్తుల ఆ ఆటీ ఛ త్తందెలియలేనిది పదవియా? ధనడారసుతాగార సంపదలు ధరణీశుల చెలిమి యొక పదవియా జపత పొది అణిమాది సిద్ధులచే జగముల నేంచయటయది పదవియా? రాగలోభయుత యజ్ఞాదులచే భోగములబ్బుటయది పదవియా! త్యాగరాజనుతుండా శ్రీరాముని తత్త్వము 'దెలియని దొక పదవియా? త్యాగరాజు వదార్ధస్వభావము పెరుణట(సస్షగంజవులం బొరయుటయవథంబు గాల యబుట్టుట ఇవావన్‌ చెరయుటపాయంబదార్థ్ధో త్కరములనై జమిది యెట్లు దప్పింప నగున్‌ తిక్కన. ని, లా. శేషే-?5 పొలయ దొక్కటి విను బా త్తిగా నెపుడు పుట్టదు ట్రొత్తది భూమిలోపలను శ్రీనాథ. నలనాటి సరంజ్యోతి అఖలమునకు నడి నాళభమందున్న వేగుచుక్కునంటి వెలుగు దిక్కు వేమన

పర సూ క్రిసుభాకరము శ్రా? జంటం వరంగి యలంౌడీ కంటి నలుసుకన్న చేవకర్పలు గలరా మింటికి మంటికీ నాక్రమైై యంటియు నంటకయె వెలుగు నాతా రామా తిమ్మరాజు పేరకవి. ఆత్మాకామ శతకము పరచింత పరతత్త్యోపాసనత త్చరుండ్రై సంశ్షీ ణకామభావత నున్నం బురుషు నుఖ మొందు వృద్ధిం బొరయుచు వపువమృత కిరణుంబొందిన మాడ్కిన్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి. 77-191 ఎంతలోకానుభవము అంతయు వృథానస్ట్రి కొం.తె నా (బవా ్రచింతనోటిలాభము అన్నమయ్య. అధ్యా. పం ఆత సవత్సర్వభూ తాని యను ఫురాణ వచన మూని బవా్వపౌణి వత్సలుండయి సుఖము దుఃఖము సమముగా-జూచికొనుచు "బేహి పరలోక చింత వర్తింప వలయు టైచరాజు, వంచతం[(ఠము, 111- 189 పరధనము అమ్మెడపున నిజసర్వ స్వమ్వు శ్రగశళ(తంబునై నం జనునీగంబర స్వమ్వు శ్ర గళ(తీనుం బరులకు6 గమ్మజు నొప్పంచి మనుట కార్యము వన్నెచోడుఃడు. కు, సం. 12-192

శీ78ి సూ క్రిసుధాశరము పరే పరుల ధనము నికృతిమైంగొనుటది ధర్న్మువగునె నన్నయ. భార. నలా, 11-21 ఒరుసొము లొ పుస్తకములు పారియించిన వానింబట్టి యజవగ సంధుల్‌ " తరతరమనజకి వైతురు సురగంగానీక యముని సుభటులు కడ/శన్‌ దగ్గు. దుగ్గ, నాని. 111-106 పరుల మోస పుచ్చి పరధనమార్డించి కడుఫునించుకొనుట కానిపద్దు వేసున పరుల వి త్తమందు (భాంతి మానినయట్టి పురువుడవనిలోన బుణ్యమూర్తి వేమన దొరకొని పరులధనము దోచకున్నా వంశేచాలు గుజుతుగాను గోపురములు గూర్చనేటికీ రామదాసు చర్మిత పరధనాపహరణమరయపాపంబులం బెద్ద శ్రీపాద. శ్రీకృష్ణభారతము, అరణ్య. ₹71[1-47 పరనింద పలుసదువులు సదివి పండితమానిమొ తనదువిద్య నొరులఘనయశంబు

పర్‌ సూక్షిసుధాకరము శ79 దూలపుచ్చునట్టి దుష్టాత్మకుని (బవ్మా హత్య వొందు సందియంబు ేదు తిక్కన, భొరత. అను, 11-42 దోవరహిత కన్యకవై దోషంబులగట్టి రిత్త దూషించినయా దూపషకుని నొోజుమండుగులు దోపాను గుణముగ భూపతులు గొనవలయున్‌ కేశన. విజ్ఞా. ఆచా. 108 మెడ చెయ్యి కన్ను పాదము తొడ నాలుక ముక్కు. చెవులు తునియలుగాం దా నడి చదనని యొరుంబరుసము నొడివి నతండు దండుగచ్చు నూజు పణంబుల్‌ కేతన. విజ్ఞా. ప్రాయ, 58 జీళశ భామలను గులంబును దిట్టునతండు దండుగిచ్చు వతపణములు శేతన. విజ్ఞా. (పాయ. 56 తన్నుగొట్టిన వార్ల తీలమరుగుగానిల్చి నూషమ్మీంచగ లవాడె దొడ్డ పాపి పరుల దిట్టినంత బాప కర్మంబబ్బు వేమగ పరనింద చేసీ పాపము బొంద నేల శిమ్మయ ద్విప. భార. విరాట. ఉన్నత దశనుండి మనుజుండూడి పడంగ వానింబరిహసించుటనరు (పకృతి సుమ్ము పానుగంటి. పన, రాఘ, క111

480 సూ క్రినుధాకరము పర స్వపరతీయె జీవ స్వభావంబుగానం బరునింబల్లెత్తు మాటయు. బలుకందగదు పానుగంటి. విజయ. రాఘ. [1] పరమాత్ముండు భక్షికొలంది వాండే పరమాత్ముుండు భుక్రిముక్షిందానే యిచ్చుభువి పట్టినవారిచేవిడ్డ పరమాతు ండు బట్టబయటి ధనము పరమాత్నుండు పట్టపగటి వెలుంగు పరమాతు ఫ్రడు పచ్చిపాలలోని వెన్న పరమాకత్కుండు బచ్చనవాసిన రూపు పరమాత్ముండు బచ్చుచేతి యొకగల్లు పరమాత్ముండు ఇచ్చకొలందివాడు వోయీ పరమాత్ముంకు పలుకులలోని తేట పరమాతు నోడు - నీవనుచుంగనుంగొన్న నిజమెట్లనీ వే తనయాత శవ లెనె భూతములయతుమ లెల్ల ననయంబు. గనుంగొన్న యతండే నీవ్ర పుట్టించిన వారి ఫపూకిమేపునా ? గట్టిగా రశ్షి ంచుగాకతయ అంతరాత ను నక్తేమజుచేనా / చింతలో బెరచశీంచీలాకా తా, అన్నమయ్య

పక్‌ సూ క్రిసు ధాశరము 4ష[ ఎంబేజెందము కందలించు రహివేనేకాగ్రతన్‌ నిర్వ్యతిన్‌ జెందున్‌ గుంభగత (ప్రదీపకళికా శ్రీదోయ నెందెందుబో శంచే నిం్యదియముల్‌ సుఖంబుగను నాయించశే పర(టహా "ము వెద్దవ. నుమ. 11-620 నరమార్థము విరహమున కంక దుఃఖము గరమిష్టము గవయ కాన్సుకంకు సుఖంబున్‌ పరికింప వొండు లేదిది పరమార్థమమ_ర్య మర్త్య ఫణిలోకములన్‌ నవ్నెచోడ. కు. సం. 7 111-164 వీశ్ర(బవా '్రమె నిత్యము వై కల్పికమైన యట్టివస్తువు లెల్ల న్‌ పఏకత్వ్యంబని అయొజిగిన శోకము లేకుండ ముక్తిసుభవగు బీవూ వేమన కరణద త్ర వస్తుజ్ఞాన కలనలావి వస్తు పరమార్థ తత్వ మెవ్వరికి "లేదు లేదనుట తద్దహణశ క్షి లేదనుటమె వస్తువేలేకపోవుట వలనలాదు పానుగంటి. విజయరాభ 21 అనుభవించి తెలియనర్హ్ము య్‌ భీ కన లలితమూ ర్తీ6 'చెలియంబలుకు. కెట్లు ? పరమయోగ విదిత పరతత్త్వ విభవము పొడిఫొడి నుకువులను బోధమగునె పానుగంటి. వన. రాభు. 01

న! సూ క్రిసుధాకరము పరము పరము ఇవ్వసుంధరం బుణ్య మెంతయుం జేసి యెవ్వరు బొందితో నేలిరి దివికి గౌరవ హరిశ్చంద్ర, 11 తన జనము! గర్మ్శముందన పనియు నెజుగుకైు పరము శా. అన్నమయ్య. అధ్యా, సం నెమ్మింబరలోక సౌఖ్యయు నమ్మి నేండు 'దోరకు లాభంపు" విడుచు వేదులును గలశె శంకరకవి. హరిశ్చంద్ర. 11-170 పరలోక చింత నీభావంబులోన మరవక సౌఖ్యంబు మరిగి వర్శిలుము వరడ. రామాయ. అయో పరలోక భయము లేక భవ పాశ బద్ధుల య్యెదరు త్యాగరాజు, కృతులు పరవిషయము పరధనంబులకును బరకాంతలకును' బరి తొపమునం. బొందుపాపక ఈు '్రలకుం దగ వేలం మేలేల ధర్మంబు లేల జగ చేక హితమైన చరితంబు లేల?

వ్వ సూ క్రిసుధాకరము శిల పరధన పరదార పరిచిత్తుం డెవ్వం డరయ నాతండు కలమంతయు. జెజుచు గోనబుద్ధా రెడ్డి. రంగ. రానూ. యుద ళ్‌ ఉఇరచోటి గుంతయెన చ. (వీయమై యుండు తా, అన్నమయ్య, అధ్యా పరధన పరదార పరనిండ లెపుడు నరసీ చూచిన దోవ మాయువ్యవోని తిమ్ముయ. ద్వి, భారత, విరాట పరధనంబులపర్థత్తీలను నవేశ్చించు నరులకబ్బునె? మోశతమరయ, రాసుదాను చరిత పరధన పర వధూ పరమనస్కు-లకు పరికింప నివామును పరమును గలటేిం పాఠరంగధర చర్మిత పరులు పెట్టు నెట్టిదై న పరమార్థముశాదు మషేతయ ఇతరులకు మందు 'ెలుపగ (బలివాడును వై ద్యశ్యాస్త్ర పరిపూర్లుండే ఇతరులకు సీతి గఆజపల (బతి వాడును నీతి శాస్ర పారంగతుగ్తో శాళ్ళకూరి. చింతామణి చావ్యారూపంబులోని (భమ పడక లోని సారము నెటింగ్‌ మనుజుల జేరందగును

గక నూ. క్రి సుథాకరము పర్‌

మిసిమిగల్లు ముసిండి పండు మెసవరివరు

దినెదరింపుగ ముండ్లున్న వనసపండు

మనే

పరులదూవమణ వాక్యముల్‌ పలికి లేని

వారు దూషణ వాశ్యముల్‌ పలుకు చందు

మంచి మాటలు నీవు వచించి కేని

మంచి మాటలె వారు వచించు చుండు

నా కృ. రాష పరసతి అఆయురై శ్వర్య శీర్పు ల నపవారించు వనసలీ సంగమము శీక్కన, భారత. విరాట, 11-66

1 లి

పరసతి దల్లిగా భావింప వలటె?

===పతివతల నాళించుట తగదు

పరవధూజనుల సంస్పర, స్థ్‌ంబు జేయు

పురుషు లథోగతిం బొంది కూలుదురు

అట్టివారల ముట్ర నర్హంబు గాదు

గట్టిగాం గనుగోనం గాదు.....,...

పరవధూరతింగోరు పాపాత్ముకులము

సిరియును నాయున్సం జెడు......

గోనబుద్ధా రెడ్డి రంగం శఛామాయ.

సూ క్రిసుభధాకరము త్తీరిర్‌, పర డారాగమనంబునం గలుగు పాపం బెక్కుడత్యంత దు _స్టర మాయుః మయ మాచరించు మారన. మార్కంం. 1[[-297 పరభామలను ఇెయ్యిపట్ట కీడు వేనున పరసతి గమనంబు [పత్యశు నాళంబు వేమన తన్ను గ న్నృయట్టి తల్లివంటిధిసున్ము అన్యకాంత న్యాయమరసి చూడ వేమన సరకాంత నెవ్వడేనిం బురువుండుండంగ మొజగిపొందిన యమకిం ళరు లతనింబట్టి వడిం ద _త్తరమునంబడవైతు రంధ తామి[ప్రమునన్‌ గంగన, భాగన, 77-199 (పాణహరణళ స్రీ పరస్త్రీ శామభ. రామా. ౪1 -లికీతీ పరులకు నవ్వుపట్టు తీన బంధుజనంబులకెల్లనింద య స్థిరముల కాలయంబు కడు సిగ్గులచేటున కాస్పదంబు స తృరమము[తోవగాక కడు భాసుర కీర్తికి మూలవోని యె వ్వరికి బరాంగనం గలియ వర్తనయే బలమెంతలల్లినన్‌ మాడయకవి. మైరావణ చర్విత

పర్‌ సూ క్రి సుభాకరము శీరి6 పుణ్యాంగనలన్‌ బత్మివతల నార్యుల భార్యలం దెచ్చి గాసినే యంగ నఘంబు వాటిలు. ..... అంటిన మందుచుండుట మపహోనలకీలలు శేరం బోగన్‌ గంటువహించి యూరుఫు సెగల్‌ నిగిడించుటం గాలభోగినుల్‌ జంటవహింప నాయువ్స) వెసన్‌ గొనుటన్‌ గనివించు" మృాత్యువుల్‌ గంటికి 'లెస్సయున్న బరకాంతలు మేలని కోరవచ్చునే కంకంటి. ఉత్తరరామాయణము. 17-112 1,212 అరయంలగ మాన వోని ధన బోని సమంచిత కీర్తి వోనియున్‌ బరమ వివేక వోనియును చాంధవబోనియుం (శాణహానియున్‌ సురుచిరపుణ్య వహోనియును జొప్పడునెస్తుడుం. దస్పకుండంగా బరసతి గోరు వారలకుం బల్గజు నెంతటి వారికేనియున్‌ ఎడపాటి యెజ్జన. శృంగారమల్త్సణ చర్విత. (వశము ఇెడిన సుఖము లేదాయె కేకయ = 0... పరకాంత యధిక పాతకము పొందించు. దుదిం గోరి పొందువారలకు పతిగన్నం దెగజూచుు (బజగన్న దూయజు సతిగన్న ( గోపించు సభ్యులాడుదురు తిమ్మయ. ద్వి. భారత. విరాట 244 -, అన్యదార పరిగహంబు నూవె పాపముల ఇ₹చ్చో నాలయంబు వరద. రామా, ఆరణ్య 'మగనాలి నాళింప మర్యాద గాదు వరద. రామా. ఆరణ్య

సర సూ క్రిను ధాశరము శర? పర భామినులం గోర భంగము వేల్చు దొరవైన వచ్చు...... వరద. రామా. నుందర. పరకాంతం దల్లిగాం భావింప వలే వరద, రాసూ. సుందర. పరసతి గమనంబు పాపకరంబు సోమన. ద్విప. ఖారఠ. పరసతుల మెల్లన పొంబేటి వానికి చవోసమూ వాల దోసము రామదాను చరిఈ. పర భామాస క్తులకీల్యు నరయగ నిమృుతులు గలవె... శ్రీధరమల్లె. (బ్రహ్మోత్తర. 17-288 ఎం244 పెటు తెరవలగ్రై కొనగో-ెడివాని (బ్రతుకు వొంచెముగా బే అచ్చ రామా, ఆరణ్యకాండ $8 ఈనళ్లార్వ నొక్స-ఒడంటినం తన శేగతిం దోచునట్లితరు భార్యనుందాం గౌనునపు జరయనలయున్‌ దా. దేవి భాగం వృద్ధ సతిమయైనం దల్లిగా సెన్నవలయుం దరుణిమయైన సోదరగాగ౧ దలంపవలయు

బాలమైనతన బిడ్డగా జూడనలయు. బరవనితంగూర్చి నాల్లవ వరుసలేదు " -పామగంటి, వర్గ ఒకరిఖామను నీవు ఒనగోరితె స్తే గొడ్టెవలె సీనొంకు గనోయు కా -యముడు సీఠ్రచెర-స్ట్రీల రాసూ వెలుగంగని దీపశిఖంబడు శలభ మున నామిసంబు చవింగాలమునన్‌ మెలిపదు మూనమువలె. బర లలనలలామించి చెడందలంచుటలగ్లే వేంకట పార్వశిశ్వరకవులు* బృందావనము పరమ కులనాశనంబును పరధర్శవిరుద్ధము నతి పాపావహూమోొ పర చారాపవారణము. ..... తిరుమల వింజమూరు పార్టసారధి అయ్యంగారు నిర్వచన నుందరకాండమః పరాజయము పరాజయము మరణంబు కంక హృదయపుట భేదనము నేయు తిక్క. భారత ఉద్యో. క్లై[[-16 ఎఎ 6666 6 +గర్వంబడంగన్‌ రణం బున మున్నోడియు. బూర్వసామమునం ఇంపున్‌ గర్వముం చాల్చు వొ డన ఘా సత్సభలందు.మెచ్చంజడునే నన్నయ, భార. ఆది- ఇ-50

పనా సూ క్రిసుథఖాశరము' 48్ర3 పరాధీనత ఎప్రూడు నుచిత మె 65మొరుల యిండ్రపొత్తున నుండన్‌ ? నన్నయ. ఠారత అది. 711-989 ***పరాధీనుల శేలిక్ర మనసు కొలలది నేపనిమయెనం గోరి కావింప వలయునుగాని కేవలపాపములకు దలణొద మనరాదు ..... గౌరన. నవనాత. ఎపుడు నీయాతుమ యూశ్త రాధీనము అపుడాతం డెట్టునిచె నై అయ్య్యీని శరా శన కథీనము కలిమిలేములు చిత్తమునకధీనము చిల్లర యింద్రియములు తౌ, అన్నమయ్య పరబుద్ధి వినువారి (బతుశేమి (బ్రతుకు. శీమ్మయ. ద్వి. భారత. ఆచి (వియులు (వియులటంచును వద ెదరుగాని వారియసువులు తత్పఖ వశ్యములగు రాజకృపతకంచు' (శితులు సం్యభమప డెదరు గాని వారు త త్సేవకాధీనులహపహా పానుగంటి. కోకీల ఒరుని మాటలేరు నరయక నమి న్‌ వాండు “మోసపోయి. కీడుంొందు 62

490 సూ _కినుధాకరము పరా తనకుజేతనై న తనపని యొరులపైై మోపువాండు తుదకు మోసపోవు ఉన్న సామె 'ళనొరునకు నొప్పగించి నమ్ము కొనునాండు తుదకు మోసమ్ముుంగనును అ. నారాయణదాను. నూరుగంటి పరులసాయమ వేశ్నీంచి (బతుకుటరయ, ఎండమావుల జల మాన నెంచినట్లు నా, కృ, రావు. పరాయణము ఒరులేయవి యొనరించిన నరవర య(న్రియము దనమనంబునకగుందా నొరులకు నవి నేయరకునికి పరాయణము పరమ ధర్శ్మపథముల కెల్లన్‌ క తిక్కన. భారతం శాంతి. 77-220 పరులనీకు నెట్లు వాంఛింతువో చేయం. బరులకట్ల చేయవలయు నీవు సర్వశా(స్త్రుములను జర్చింపం "బేలెడు సారమైన ధర్మ సరణి యిదియె ళం. వీరేశఠింగము, నీతిదీపిక పరిగ్రహము అతి దుఃఖము నఘము నధోగతియుం బర్మిగహూమువలనం గరము గలుగు మారన. మార్కండేయ. "1711-11

పరి సూ కినుభాకరము శీ91 పరిచయము మొదట భరియింపరాని యాపదలనై న (గమముగాంగొంత సవ్యాత కానికించుం (బల దర్శగాథాం ధకారమున నైన నడుగు వెట్టిన కొలది. 'బెన్నానునట్టు పానుగంటి. కోకిల పరిణామము న్నపహూాంబున రాగంబును రాగంబునం గామంబును గామంబునం (గోధం బును (గోధంబునం దృవ్టయు వర్షిల్లు నన్నయ. భారత. అరణ్య. కటల 4ీ తనువు వేసరినాను గలంఫు వేసరదు (పాయము ముదిసినను ఫావము ముదియదు తా. అన్నమయ్య. అధ్యా నెలకొని సంగమంబున జనించును గామము కామవృద్ధిచే చనలకొనుం బోధ మట్టి 'బకిదంబగు శోధమునందనర్చ్భు మో హలతిక మోహవృతి నుదయంజబగు విస్నృతి విస్మృతింజనున్‌ దలపలో బుద్ధి బుద్ధి చనినన్‌ మటి తా జెడుమానవుండిలన్‌ కొడిచెర్ల శీనివాస కవి. శేష ధర్మరత్నాకరము [7 మార్చు గోరని మనుజుడీ మహిని లేడు కూచి నరనీంహం. వనవానీ. 22 పరిశీలనము నానా విహారకిలో €_.. జ్యాన సభాతీర్థ జేవతా గృవా మృగయా

శ$ిల సూ_క్తిసుధాకరము పరి స్థానములకరుగు శాడమును వమూనుగ శోధింపవలయు నూనవళతతికన్‌ నన్నయ. భారత. అది. -27 109 పరిహార్యములు అత్యున్న ఆకాతినీచంబులగు శయనాసనంబులు వర్ణించుటయాఇా రంబు మారవ. మార్కం 1[-242 అడియాస కొలువ) గొలువకుం డైన, సుమతి, కీ విడువ వలయు రాజు వితరణి గాకున్న వీిడువవలయునూరు వి_శాంతిగాకున్న విడువవలయు నాలివిధము చెడిన ఇంగలంబు తోడ నిలసల్పుతోడను -జరుని యాలితోడ .బతితుతోడ సకస నూడు మెల్ల జూవుకు కుూూలంబు వేమన కనీ కూఢ దార్శాగవాబు -జుడ్ధిని 'విచూదుట సేులొ కులము దెగుటయ మేలో ? సూరన, -రా..పా. 17-107 తోడబుట్టువులో. గూతుతోడనై న ఇనసి యేకాంతమున వసియింపందగదు "భవానీళ 'కవి,.-ధర్మ. 17-215

పరి సూ క్రిసుధాకరము ఉ98 పరకాంతా (ద్రవ్వంబులు కొజఅగాదని తలప వలయు గుణవంతులక్టున్‌ పరికించి వీడువ నేరని పురువముండనాభార కర్శమును బొందునిలన్‌ చ్యితవ$ఠీ పరిణయము కోసము వి బ్వేషంబును చాపమునా[ోశవృ త్తి దంభమును దురా లాపంబులు వై ళున్యముం "బాప విఛారములు విడువను ...... అ తక్యాహారమతిశ్రమ మత్యాలాపములు మజియు నతిశయగోపం బత్యుత్కటమగు నిదయు న త్యాకాంక్షయును విడువు ... శ్రీధరమల్లె వేంకటరామకవి. (విహ్మోత్తర ఖండము. 17-90 మరధనాపహరణమును జరణు ఈత్య ఉఇంజనావాజమును బర కాను రాగి వహేభనము )పరోన్నతి శీర్య గూడ పానుగంటి, వనవాస. -మందుపని సేయనప్ర్తూడు వూనందగ బె చెవికి బెట్టి రానవుకు త్యజింపందగటె | చట్టము . విరుద్ధమైనపుడు నెట్టందగ'జ బాట తప్పైన యష్రతు వదలందగశో పామగంటి. బుద్ధ

ఉరిక సూ క్రిసుధాకరము పరో పరోపకౌారము కారణము లేశయును నుప కారపరత్వమున నొరుల కార్యంబులకున్‌ వారని యల జడింబజి యెడు వారల చూయేడుగడయు వారకి నధిపా తిక్కన, భారత. ఉద్యో, 11-76 పరోపకార మృతి యొష్పులచా తిక్కన. భారత. [దోణ. 1-88 పరహీతము సేయం బూనిన పురుషుడు పాపంబుసనేసి పొందడు కీడున్‌ బరమముని యగు నగస్తు ్యండు పరోపకా రార్థక ప్రతి నభవ్యుండగునే తిక్కన, భారత. శాంతి. 11 286 మనమున భీతనో ద్విజ సమాజము. గావగయూీని యాజిన (సునిచయ దారితాంగులయి చచ్చువి నిర్మల ధర్మ కర్శళుల్‌ మనుజులు గాక రోగ ముల్మమంది గ, ఎ్రహాంబులయందు బంధుశే డ్వనిలుగు కష్టులున్నరులె వారలళల్లులు తల్లులే మహీన్‌ మారన, మార్కం. కై1-91 పరహీత కారి శెందున నపాయళుభయబులు. వొందుంజూల ము మ్కరులగు క్రూరకర్ము లపకారముసేయం దలంచిలేని న ప్పురుమవ కేణ్యుం గీడొకటినొందునె ) లేజముదక్క ' దక్కిరుల్‌ పొరయునె లోళచబాంధవు 'నపూర్వమకోభవు న షై ౦ధవున్‌ జక్కన. వికమార్క. 110-958

పరో సూ క్షి నుధాకరము “కరక పరార్థమైతనూధనము వ్యయింపంగల్లుటక చా జననై క ఫలంబు నా. హర. 11-78 దిక్కులేని రోగి దీనత చాపిన కురుషుడిపాము నందు పూజ్యుడగును పరమునందువాని ఫల మేమి యనవచ్చు వగుల కుపకరింప కోపత్ష్తయంబగు పరుల కుపకరించి పరుసొమ్ము పరునకు బరగనిచ్చెనేని బరము కల్గు పరులకుపకరింప పాపత్షృయంబగు పరులకుపకరింప పట్టుకొమ్మ పరులకుపకరింప పరలోకహితమగు పరులకుపకరింప బలిమివేము వేమన ఉత్తిమకీర్తులై న కునుజో త్తయి లాత్మహితంబు లెన్న డుం జిత్తములందు గోరరు హసించియు లోకుల కెల్లనర్ధసం పత్తియు భూతియున్‌ సుఖము భద్రము గోరుదురు పోతన. భాగ. 1- 147 పరహితయమె పరమధర ము పరహితునకు నెదురులేదు పోతన. భాగ. ₹]111- 285

లే నూ క్రిసుధాకరము సతో వారుడు గళమునందు వోలాహఆము 'వెట్టం గపూగలిగి తొడవు కరణినొాప్పె; సాథ్రురతుణంబు సజ్జనులకు నెన్న భూవషణంబుగాబేి? భూవ రేం (ద పోతన. భాగ. [11-847 పరహిత రతిముతి యుతులగు దొరలకు నడుగుటయు నొడలి తొడవగు. బుడమిన్‌ పోతన భాగ. 711-526 తన్నుమాలివేతం దగవుగాదు పోతన. భాగ. 711[-580 శరీర ఛారులకు నాపద వచ్చిన వారి యాపవల్‌ (“న్నన మాన్ని వారికి సుఖంబులు సేయుటకన్ననొంకు మేలున్న టె? పోతన. భాగ. 20-647 పరోపకొరము కుటిలగతికీ బుట్టుగుడ్డికి ననుదిన (శొతివిహీనునకును (గూరమతికిం వాపబజాతి శేల-( పాలించు బరహీ తా చరణ -విద్య.? బైదరోజలపంచా మ! పరవిషత్ర్పతికార తత్ప్సరులు ఘనులు పరార్థమై పురువవరులు వికృతి పొరయుటొప్పు. తెనాలి రామకృష్ణుండు. పాండు. 111-176, తి5కీ

పరో సూ క్రిసుధాకరము 197 ఒరునిరబోచుట థొఆకుగా నరుగుదెంచి చెనంటినై నను వేడలాం బెల్లు. బుడమి పొన్ని కంటి తెలగన్న. యయాతి చర్మిత. 112-111 సమత బరోపకారక్చతి సల్పుటయే సుకృతంబు పాపరాజు, ఉ. రా. 11-806 పరహిత మాచరించుటమయెొ భవ్యతపంబని రాదిసంయముల్‌ పాపరాజు. ఉ. రా. ₹1=817 పరహితంబునకునై కసాపంబుచేసి పురుముండు కీడునం బొందండు నిజము ఒగి నగస్తు నిండు పరోప కారార్థ మగు పాడిచేసి కృతార్థుండై మించె సోమన. ద్వీప. భారత. కాంతి న మెన విడిచి న. అ త్యార్థమైన పరుల కార్యంబు లొనరించు. బండితుండు భనానీశ కవి, ధర్మ. 11125 పరుల వాధలడంపు కరుణ వెలయ పరుల నెవ్వరిని బాధింపకుండునము శ్రీధరమల్లె. (వ్రిహ్మోత్తర. 17-102 పరుల బీడిం దుకంకె. బొపము. బరోప కృతి యొనర్ఫుటకంకె సుకృతములేదు పరుల కుపకృతించేసిన భాగ్యశాలి యివహమును బరమును చెందు ... ధరణిదేవుల. దశా. చరిత. 11-224 63

ర! సూ క్షినుధాకరము పరో జపతపంబులకన్న చదువుసాములకన్న ఉపకారమే మిన్న ఓకూనలమ 5 కూనలమ్మ పదాలు, శ్రీపాద గోపాఅకృష్ణమూర్తి. సంపాదితము పరులునీకు సెట్లు వాంఛింతురో చేయం బరులకట్ల చవేయవలయు నీవు తనచేతనయిన కొలదిని నొరులకును మేలుగూర్పంగ వలయున్‌ కం, వీరే. వం మేలుసేయువారి ధనంబు మెండుకొనెడు రీతి. బొలములపె రు సమృద్ధిగాంచు విక్ర. డే ధూపము గాలుచు న్మనుజతుస్టి బొగం దగంజేయుచుండగా దీపము గాలుచుం దనదుదీ ప్తిని లోకులకిచ్చుచుండలా 'శ్రీపతిభక్తులడై జనుల నేమము సేయంగడంగు పూరుముం డాపదకింక మి త్తికి రవంతయు జంకునె పూన్కిమానునే ! విశ. దేవ ఒరుల మంచికి. దనయొడ లొప్పగించు నరనిశే నిజము తనంతటన్షోచు ఒరుల సాయముళోర కొరుల ెల్లపుడు చొడ్డవాండు తనంత దోడ్సడుచుండు అ. నారాయణదొను. వేల్పుమాట స్వపరతం బరాపకృతి సేయు (బవా శ్ర బంధు డైన దుర్మాంస భోజియా స్వాపదలను

పరో సూ క్రిసుధాకరము 499 దలంపక పరోపకార కృళ్యమునకుం దల పడు కుణభుక్కూయిన (బవా శ్రబంధుండుగను పానుగంటి, వన. రాఘ. 1] 1 పరోపకృతిక న్న సుకృత మొండులేదు పరాపకృతికన్న లేదు పాపము = తిరుపతి వేంకట. నానారాజ ఉపశారులైన మిషత్రుల కుపకారము చేయకుండు నొగినెవ్వండు వాం డపకీ రికి. చదానకము బు ణఇపరీతుండు వాని జీవనము విఫలమగున్‌ తిరుపతి వేంకట. సుకన్య. తన చేహము తనగేవహాము తనకాలము తనధనంబు తనవిద్య జగ జ్ఞనములక్రై వినియోగిం చిన నరుజేనరుండు వాడె చెందును దివమున్‌ విలకమర్తి. గయోపాఖ్యానము. 1111-70 ఎప్పుడేరీతి నెవ్వని శేది హీతమొ అప్పూ డారీతి నవ్వానికది యొనర్చు నఖిల (టబ్రహ్మాండనాయకు డతనికంకు అల్పమతియగు మానవుం డధికుడగునె నా, కృ. రాపు. అముదపుచెట్టు పరోపకారపరతన్‌ జన ్రంబు సార్థక్య ముం బొరయంగా నొనరించుకోవలయు శ్రీపాద. కనకగిరి. 99

500 సూ క్రిసుధాకరము పశ్చా పళ్ళ్చౌత్రాపము తన యేలు. గీడు. దామది€ కనుచు హీతులుసెష్పుం బుద్ధిగై కొని శుభముం గొనకొని నడఫపు పతికి వ చ్చునె పశ్చాత్తాప మెట్టిచోట నేందా తిక్కన. భారత, స్త్రీ, 1- 144 వినుమ చిరవృ్తి. జేసిన పనిక_ర్తకు నావహించుం బత్నాత్తాపం బనఖా చిరభావిత ళు ద్ధి నిరూపణ కృతము శుభము. చేజముం "దెచ్చున్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి. 7-19 ఘనతరమగు హీ గౌరవ మున మునింగినంబౌప మఖిలమును రూపు సెడుం 'బెనుపునయగ్గలికం బొగడు గనిన పయోరాళి-బడ్డ గడ్డయుం బోలెన్‌ తిక్కన. భారత. అను. 11-40 మది మజిపఫునం బొపము దన కొదవుటయును బిదప వగచియొక సగమును నే నిది నేయనింక ననియెడు మదిం బెజు సగమైన నరుందు మలుగు నఫఘంబున్‌ ఎజ్జన. భారత. అరణ్య, ₹-41 పాతకము చేసిమైనను బరితవించి ధరణి జానంబు చేసిన ధన్యుండడంచు

“పశ్చా సూ క్రినుధాకరము క్‌01 నయ్యఘముం దథ్యమిది నిర్ణ రాధినాథ కుబుసమూ డ్బెడి మేటిాగువునుబోలె శ్రీనా. భీమ. ౪-71 పాపచయంబులు పశ్నాత్రాపంబున శుద్ధిబాందు శ్రీధరమల్లె. (బిహ్మోత్తర. ₹-309 పాత్మివత్యము అనిపహోర్యంబు "తేచోమయంబు నర్వ గుణములకు నలంకారము గురుతీరంబు భామలక. బతిభ_క్రియ పరమమైన భూవమణం బిట్టివే పరభూమణములు నన్నయ. భారత. ఆరణ్య. [11-142 పాత్మివత్వము గలిగిన నాతియనంగ ద్రైవమన జనస్సుత వేజే యాతత ధరా ఇఫ్‌ సుఖ ఖ్యాతులు స చ్భార్యవలనంా టే కలుగున్‌ తిక్కవ. భారత. అను, 11-219 గతి పతియచువ్వె భార్యకు నతనిం గడచినట్టి సత్పరాయణము గృపా లు యుత కలే కావునం దా నతనికి భ_క్ష్రయగుటిచ్చు నఖలశుభంబుల్‌ తిక్కన. భారత. ఆను. 7-97 యే య్‌క్టి విజ్తాన పతిగడవంగ బెవరము భామల రే కా తా "కెందును గల్ల నేర్చునే ల... [గంథాాఆయం లి శ్రన/ూర్కించెళ్ళ, 11128, ఖై టా మ దోరాణాకు_600 నూ

502 సూ క్రిసుధాకరము పాతి --. పుణ్య భామినీ లోకము నాథు-దప్పనవలోకన మొండొకమర్వు్యు. జేయునే ? మంచెన. శే. బా, చ. 121-210 అతివల మాయలు పెక్కులు పతుల మొజంగందలచిేని పట్టణగ వశమే పతిభ క్రి నిరతలగు న య్యతివలు 7 కొనరుగాక రరాదుర్లుణముల్‌ అనంత. భోజరాజీ. 17-277 కూర్వశిఖక ముకంకొ నర్కుకంకొం బిడుగుకంకొను దీవమై బిరుసు చూపు నాలం దప్పంగందలంచు దురాత్మకులకు నేహావా ! పతిదేవత పతివతాతికయము శ్రీనాథుండు. కాశీఖండము, 11-89 ఉపవాసంబులు (నతములుం దపములువేయేల? భర్త దైవతమనిని పమ్కృపటతంగొల్బిన సాధింకి నృపవర ! దుర్శభములేదు నిఖల జగములన్‌ పోతన. భాగప. ౪11 - 418 పతిభక్తి నిఖల శోభన కారణంబు పతిభక్తి సతులకు పరమ భూవమణము పతిభ క్రి సతులకుం. బరమ శీలంబు పతిభ_క్రీ సతులకు భయని వారణము

పాతి సూక్రిసుధాకరము ఫ్‌08 పతిభక్తి సతులకు భాగ్యపోమణము పతిభక్తి సతులకు భాగ్యమూలంబు పతిభ క్షి నింతికి. బడయంగ రాని యతులిత పుణ్యంబు లవియెందుంగలవు

• “+. భక్షిమైం బతిపాడ సేవ సేయుటలా దె టపసిద్ధికి నెక్కి రాయరుంధ తియును నాయహల్యయును గౌరన. హరిశ్చం[ద. అతివ లేమేమి పుణ్యములు చేసినను పతినేవ సేయు శోభనములీ లేవు వరద. రానూ. అయో వల్దభుంజెటువంటివాండైన నతండె తల్లియు. దండియు దై వంబుసుమ్ము పరద. రామా. అయో. అభీష్ట యమొందుటకు సాధ్వులకుం బతిభ_క్రి సాలే ధరజీదేవుల. దళా. చరిత్ర. 1-38 సతికి. బతిభ_క్రివలన మోత్షంబుగల్లు ధరణీదేవుల. దళా. చరిత. 2-16 శ్నీతినాథ ! ఇంచు శేనియుం బతిభ క్రికి సాటియగునె భామామణికిన్‌ పో. వీర. భల్లాణ చర్విత. 112 - 103 కోటి నత ములుచేసి కొమరొందివాగాని పతిభ క్షితో సాటి భామలకు లేదు

న్‌0క సూ క్తినుథాకి రము పాతి తల్లిదండులు అన్న దమ్ములకం కను ఆడుదానికి (పాణమధిపుడే సుమ్మి ఎల్లచుట్టాలు తన కెందరున్న నుగాని పతిసాటిరాలెవఠరు పద్యగంధులకు సాభాగ్యములు కోటిసంపదలున్న (పాణనాథునివంటి భాగ్యంబు లేదు పసగాడ నన్యానీ. గంగావివాహము. కనంయడని జేవు- బురుషములు కష్టమునను గానవలెంగాని కనులందు. గట్టబడీన యిశునిల్లాలు గొల్చి యిక్ష్లు తరించు సులభ తారక ధన్యంబు సుదతి (బతుకు పానుగంటి. పాదుకా. ? సతులు పతినిగాక శంకరు నేనియుం దలంఫంజనదు జపము తపము తీర్థ యాత మంత సాధనాదిక మెల్లను సతికి. బతియసూా వె జగమునందు శ్రీపాద. నైషధీయ చరితము. 17-109 ప్యాతదానము ధనమించు కేని ధర 0 బునం బడసినయట్టి దె నభూవర పాతం బున నిడిన నది మహాఫల జనక్రంబగునం[డ్రు వేదసం వేదిజనుల్‌ తిక్కన. భారత, శాంతి, 7-48

పొప సూ క్రిసుధాకరము ర్‌05 పా్యతచానంబు సుంతె న ఫలముగాంచు ఫలములేదెంతయిడిన నపా(తమునకు మంచినేల నాటిన గింజ (యౌానుగట్టు చవిటినేల నశించు గంజయును నపుడె విలివేపల్లి, నత్య. [[ - 18 అనఘుల్‌ పాత మెతింగియిచ్చు తృణమే యా కోటి జ్ఞాన్వసకాళ శతకము. పాప పరిహారము ఇెప్పినం 'బాయును జేసిన పాపము అన్నమయ్య, అధ్యా, సం. పోయి సేవింప లేకున్న6 బుణ్యతీర్థ మహిమ వినుటయు నఖిలకలృమ. పహరంబ పెద్దన మను. 1-69 పాపపుణ్యములు దొరతొని పుణ్యముం శాపము నరుం డర్ధిం చేయుచుండ నడుమనొకటన వ్వైర వెడలి తన్పినను ద త్పరిణతిఫల్త మొందునం(డు ధర ఇవిధిజ్ఞుల్‌ తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 1[1-840 తలయపంగ భాగ్యవంతుల కుదాత్త శుభంబగులాక పుణ్య పీ నులకది గల్లనేర్చునె తిక్కన. భారత. ళల్య. 1-8! 64

న్‌06 సూక్తినుధాక రము పాప పాపమిందుక దొడరిన పనియు నెట్టి ఫలము గలిగిన వలదల్ప ఫలవిధాయి మైన పుణ్యమి(శిత కార్య మాచరించు నది శివంబగు దాన నిహమ్ముంబరము

• తిక్కన, భారత, కాంతి 7 490 ఎంతెంత సేసెబుణ్యం బంతంతయె సుఖముని చ్చునదినరునకుందా నెంతెంత సేసె బాపం, బంతంతయ దు?ఖమిచ్చునది తజితీరన్‌ మారన. మార్కం. 11-88 ఎలమిం బుణ్యము లల్ల నిర్యదలోకమై తోంచు నలుగడ పాపములే వరకలోకమె తోంచు పొలసి శెండు సరియెతె భూలోకమైతోంచు కలవాండొక్క_ం డె గురి కమలవిభుండు అచ్యుత ! నిన్నుంగొలిచిన వారిది పుణ్యము చలమున మానుకె పాపము పరవీడసేయుకం కు పాపము మతెందులేదు పరోపకారముకంశే బవాపుణ్యములేదు తప్పులు ఒప్పూలు జేహి తనమూలచయే తనలోని పాపములే తగిలియెదిటివారి నినుపు నేరములై నిందింవించు- మనసులో పుణ్యములే మహింగన్న వారి మూంద ఫొనులని కేరుపులై పొగడింపించును ఎవ్వండు పుణ్యండుగాండు ఎవ్వందు పాతకిగాండు ?

పొప సూ క్రిసుధాకరము ర్‌07 ఇవ్వలందొంటి జన్మములెంచి చూచితే! గుట్టు ెలిసితిమిందు కొంచె మేది దొడ్డయేది ? ఎజీంగిచేయు కుది ఎజుంగక మానుశేది? తిం (బపంచమునందు దలవోసితే ! 'వేసరక పుణ్యాలు గావించే బే యరుదుగాని సేసెనం1ు పాపములు చేతిలోనివే అన్నమయ్య అధ్యా. సం. సం దోమంబున వచ్చు నల్పసుఖములుగని పుణ్యము పార తౌకికము లుడుగుదు తే ; వెన్నెలకంటి నూరన. వి, పు. 7122 407 పావికి బాౌపంబు పథ్యమైయుందడు నేపార నుకృతికి హితము పుణ్యంబు తిమ్మయ. ద్వి. భారత- ఉద్యో తొలి జన (్రంబునంటేసిన కొలయును బుణ్యంబు కట్టికుముపకి యున్నే చేమకూర. సారంగ. 11-88 చెలగి సేయువాండు సేయించువాండు హే రించువాండు సమ శరించు వాండు పాపపుణ్యములకు ఛాగార్షు లగుదురు నలువురును ధరి(తిం జెలువుమిగుల భవానీశకవి. ధర్మ 1-126 ఓవి తే పుణ్యములు సేయుము ఓపకుంశు ఊరకుండుము పాపము నేయకుమం తే పదివేలుజీవుడా ఏగంటివారి వచనాలు. బి. రామరాజు. సం

508 సూ క్రిసుభాకరము పాస తన హృణ్యమె తన చెలియగు తన పాపమె తనకువైరి దా. . దేవీభాగవ. 71-111 మనసుతో లంశెలేని సామాన్యక, గతుల పొపపుణ్యచచింతన సేయ వలనుపడదు పానుగంటి. కళ్యా, సౌఖ్వ మొందంగం దలంచిన జనుండు సతేము చిత్తళుద్ధిని సుకృతి నే చేయవలయుం 'బౌపకర్మ్శములను జేయువానికెప్పూ డాత్శసాఖ్యము పేళూరదయ్య నిజము పామగంటి. బుద్ధ, శాయ వాడా శ్రనసంబు లొక్యాటిగవరుండ పుణ్య పాపంబు లొనరింప. బూసెనేని కాలవశమున నడుమ విఘ్న మగుంగాక తనకుం దత్రతృలంబులు దప్పవు తని కెళ్ళ (ప్రకాశళాత్రి, (శ్రీకృస్తురాయబారము పాపములు శూరఫుం బాపపు ఫలంబు గుడుపక యున్నే తిక్కన. భారత. చోడ. భం80 అంగహీీను దర్శిదు విద్యావిహీను రూపహీనునిం దెగడుట పాపమం్మథు 'వేద జేవతానిందలు వేతనార్హ కముగ జోస్యంబు నడుఫటక్రల్మవములు తిక్కన. భారత. అను. 27-410

పొప నూ కి నుధాకరము క్‌0$ అఫఘ మొకింత యొనర్చిననది యొక ఫుడు గాలములు గొడ్డునాటి దుఃఖములు బెచ్చు నొదుగల జేసిన దలయీరు మొదలుగాలో. గలుగు తెవ్లుళుల వేదన సడలుగొలఫపు మార, మార్కం. 11-87 మనసుం బలుకును జేతయుననంగ నిట్టి మూండు దెజంగగుల పాపంబు ముదిలెనేని నదియు సంసార వారిధి నదిమియుండు మనుజు. జెన్నండుం. దలయెత్తి కొనల లేడు ఎజ్జన. నృంపు. 17-188 తమ చేసిన దుమ్మృతములు తముం జెఆచును నాచన పోమనం, ఉ. హం. నం. 7-46 రాష్ట్రముననై న పాపంబు రాజు. బొందు శ్నీతిపు పాపంబు మటి పురోహితుని. బొందు మగువచేసిన పాపంబు మగని-బొండు శిష్యుపాపంబు గురుబొందు సృష్టియందు అనంత. భోజరాశీయము. ₹-80$ మిక్కి-లిం జేశే పాపమే మింద నరకమై తోంచు నిక్కి తానే అద్దములో నీడై నట్లు ఒక్క ట మొదలు అేకయుంచే. నొనాలేము గుక్క కివాపరములు కోరినం తేసుంజి ! ధరం గర ఆ జేంతలలో వెల్లా సొరిది. చాపమే సులభము

ర్‌10 సూక్రీసుధాకరము పొప నానారుచులు అనంతము గలిగిన కాని పచార్థ మెకడుం దీఢు అన్న మయ్య. అధ్యా, పట్టపు రాజును జంపుట గట్టలుకన్‌ విహం జంపుకంకెను ఛాభంబు పోతన. భాగవ. 12-464 మేనిలో జీవము 'వెల్లుచుండ. దన చెల్వము దప్పకమున్న పన్నుగా చావన చిత్తుండై. యఘముం వాయు కెజం గొనరింపగా దగున్‌ సింగయ. భాగవ. ₹1-44 తల్లి శిదురుళొనుట తండి శ₹దురుళొంట యన్న శెదురకొనుట యరయమూడు పాతకము లటంచు వర్తించు మెరుకతో తప్పని తెలియకయె తా జేయు పాపంబు తప్ప దెపుడు భువినిదగులు వేమన పాతక విముఖత పరమార్థ నీత్రి తిమ్మయం. ద్వి, భారత. ఉద్యో" వేదోక్త కర ్రంబు వెసం చేయకుండుట ఆదట నింద్యమైనది సేయుటయును మటి రవియుదయాస్తమయ కాలములను నెజిమోజు నెంతయు ని. దించుటయును ధరం బాత్రభూతుంకు తన గృహంబునకు

పాప సూ క్రిసుధాకరము ర్‌11 నరుగు దెంచినం బూజ యాచరింపమియు€ బరదార గమనంబు (వక దీవించి గురువున శెదురు.గక్కు. నం బల్కుటయును (గామంబు వెజుచుట రసవికయంబు "వేనుజు నెంతయు వేద విక్రయము రూఢిగా. దల్లిదండ్రులం (బోవమియును ఓడక మతి యసతో్యోపచారంబు గవహాన దావహాము నన్యకర్న స కృతియును మహిలోనం దనదు కర్ణము విడుచు టయుం బరల వృథా పళు (పహరణంబులును ధరణి చేవతల విత్తము హరించుటయు దొరకొని శరణాగతులం (బ్రోవమియును బరలగం కాపము లండు... సోమన. ద్విప భారత. అతివల గోసమూవాంబు (ఛాహ్మణుల నతులితాన్నము లిడినట్టి వారలను విశ్వసించిన వారి వేగం (దుంచినను విశ్వభారుణియందు వేపాపమంగడ్రు బాలనర. ద్విప, భారత. సభా. అజ్ఞాన కృతమ్ములె న న ను జ్ఞాక్సెితములయిన సుతను ద్విజగురు నో విజ్ఞానాన్యాకృతుల న భిజ్ఞులు ఘనపాసమనరు వ్యిగహము గతిన్‌ వీరరాఘవనకవి. యాదప. రా. పొం

గ్‌19 సూ క్రి నుధాకరము పాపా పాపము చేసినవాయను పాపముం జేయించువాండు. బాయక నొకశు పాపము నొందుదురు దా. శ్రీ దేవీభాగవ. 177-481 "తెలిసియు పాతకంబులను దీపని చేయగ నెన్వడోపు గన్నులగని యొట్టివాడయిన నూతి! బడన్‌ మది గోరునేధరన్‌ ? కో. శ్రీవివాసరావు. మైసూరు రాజ్యము పాపంబు పండనం చాక శావీయున్‌ సౌఖ్యముల్‌ గ్‌నున్‌ పాపంబు పండినప్పుజె పొవీ కష్టంబులన్‌ గనున్‌ చ. గంశకౌస్టీ పాపాత్ములు =. వంచన బరార్థ పర్మిగహబుద్ధింజేసి పా పమ్మగుం చాపకారులకు. వాయు నవశ్యము న్డ్‌ ధర ముల్‌ నన్నయ. భారత. సభా. 11-186 పాప నిరూఢుండు నీతిగాంచునే తిక్కన. భారత. ఫౌప్తి. 1-106 పాపపరులకు. బై పయినాపదలు మ హో భయంబులు చావులు నడరుచుండు మారన, మార్కం. 11-85

పాపా నూ క్రినుధాకరము క్‌1ల వినురాజఘ్ను/డు నన్నకు మును సపెండిలి మైనవాండు (ముచ్చును గోహిం సనకరుండు వి(పవారుండు న్హన వాంతయు నా_స్తికుండు నరక (పాపుల్‌ మల్లికార్జునుండు. భారా, కిష్కింధ. 2939 మి్యతదోహి కృతఘ్నుండు ధాత్రీ సురహంత హేమ తస్కరుండు సురా పా(తీభూతుండు నిందా ప్యాతులు వీలెల్ల నరకభవనావాసుల్‌ ఉక్కన. విశ్రమార్క. క£[--117 విశ్వనాథునందు వ్యిప్రులయందును వినయమండు వేచవిధులయందు భక్రిలేనివాండు పాపాత్ను డిలలోన వేమన విపరీతకాంతు పొత్తునం జనుపాపజాతికిని" దుళ్ళకునంబులు గాకయుండునే పాపరాజు, ఈ, రా 71-288 ఒరునకునై న యభ్యుదయంబు చూచి పరితాపమును బొందు. వాపాతు గ్‌ జెందు లిమ్మయ, ద్వి. భారత, ఉద్యోం దీన జనముల యాశగందించు నతండు మార్గ రోధవకారిమై మలయునతండు తెలిసి పతితుని యన్నంజు దిను నతండు నిరయమున ీంగు వారలు నిక్కువంబు భవావీశకవి, ధర్మ, క-802 65

గ్‌[4 సూ క్రిసుధాకరము పార *.=సురుల క్రియములు నేయు మనుజులు కడు పాపమతులు సోమన్న ఖారత, ఆరణ్య, అను, పథ్యంబుగాం నగొనరు పాప మానసులు తథ్యంబుగా సభ్యతతులు పల్కినను భాలనర్హ ద్వి, భారత, సలా పాపిశిటుల తెలియుం బరుల బాధ) కోలాచలం. రామరాజు చర్వికము, 111.28 పారతంత్ర్యము పరతంర్మత జనముల పాలికష్టములు ఇెప్పంగనలవియే శివునకునై న పారతంగత్యంబు కటకటా పగవారికై నను వలదు శ్రీవాఠ, పల, వీ తటుకున స్వతంయత ముడిగిన యాత్మకు తగు నిశ్చింతమె పరనుఖము కోరిక లుడిగిన యోగికి సీశ్వరుండే రతుకుండు స్వయత్న చేవుల కీశ్వరుండును వాత్సల్యము వదలు అన్నయ్య - అర్యా, సం, పితాప్కుతసంబంధము కొడుకునకుం దండి రండడికి+ గొడుకు వేటుగామి యది పరమార్థంబు మారన మార్కం, పు, 711-218 జనకుండే పుత్తుండ జనియించునంచు గొల్లున వేదముల్‌ ఘోమీంచుచుండు శ్రీనాళ, వల, వీ,

వీ్‌తా సూ క్రిసుధాకరము క్‌15 తం్మడికి నోర్వక పోదువిడంటే మొప్పమిం 'జేసెనేనియు _ తనయుండు చాపల్మపకృతిం దవ్పి యొకానొక శప్పు చేసినన్‌ గనిక్రగుణింప6 గావలయుగాని చలయన వి[గహింపలాం జనదటులుం జెం బు(తుఅనిశంబును జూపెడు శౌర్య "తేజముల్‌ జనకున శయ్యెడం బరమసౌఖ్య విశేషము "లన్ని చూచినన్‌ పిల్ల, పిన, జైమిని తనయుని "సెగ్గెంబు తంశడిదిగా టె తాళ్ళపాక, తిరువేం, పరమయోగి జనకావార మవళ్యము తనయుం (బావించుననుట త ఖ్యము ధరలో ఘననై తక కంటకములు దనరందతృ్సల కులంబు దాల్చుట తేదో! ఖ్రైచరాజు, పంచ,-1 679 కోరికతోం 'బెద్దళొడుకుల మింద కూరిమి తండులకును గల్గియుం డు ధారుణిం గడనొట్టు తనయుల మిద కూరిమి తల్లులకును గల్లియుండు తలిదం(డు లొల్లని తనయులుం గలళ₹ి! వరదం రామా, బాల- ఎంత (ప్రాయంబు సనిను వాలుండె తండికి బరికింప సుతుండు సోమన. ద్విపం భారత. అశ్వ. చ్నితంబెన్న గచిన్న నాంచెతనయుల్‌ శిశ్రూనుగుణ్యుల్‌ తుదన్‌ 'బాత్రుల్లారతి దండకార్యములకున్‌ (బాయంపు వారినని

క్‌16 సూ క్రిసుధాకరము పితృ థాతిం జుట్టములట్ల చూూడవలదా తం(డు లనూజూతులున్‌ బ్యుతం మి(త్రవదాచ శే 'త్తనుచు నేపొద్దున్‌ (శుతుల్చాటలన్‌ ఘుట్టుప్రభువు. కుచేలో పాఖ్యాసమ తండి బిడ్డలం బుణ్యవ ర్తనుల వాప రహితులుగం 'జేయవలయు శాస్త్ర్య్మప్రవీణు లయిన వీమ్ముటం దగుచోటు లరసిపెండ్లి జేసి తనసాత్తు వారికి జేర్చవలయు పిల్లలు వితను భో క్తి సేవించి గృవాకృ తుల బరుతామెపూని మృతులగు తల్లి దంులను క్ష _వీ మన్నించి తగిన ప్యుత్రుం డితండనుచు జనులనంగ వ_ర్తింపవలయు పానుగంటి, బుద్ధ, తనయు లు త్తములై నచోం దంశికీ ర్తి యధములై నప్పు డాతని క(తిష్ట

• పానుగంటి, చూడామణి, తండీమోపహము కొడుకు శ్రద్ధను సడల్బు; (శ్‌ద్ధ సడలిన శిష్యుండు జడతగాంచు; జడుని చదు వెల్ల నీటిపై జమురుచుక్కు; తండి సుతు నొజ్జయా టనర్థంబుగాటె ! కొప్పరపు సుబ్బారావు, తారాశళశాంకము, 1- $56 పితృభక్తి తల్లి దండి పూజచారిగనక కొంత పాపకూపమందు బడుటయేల ? వేమ,

విత సూ క్రిసుధాకరము ఫ్‌ 17 తంటడ్రియనంగ. ేవలము దైవము ప్వుతులకున్‌ లక్ష్మీ.(వ్ర, కా వి, 11-72 (వతములుం దపములు జపములు వీత సేవకులొచ్చు తనదు సపెంపున కెల్లన్‌ గతి తండియి కావుననే

• పితృ దేవోభవ ” యటంచు వేదము పలుకున్‌ తిరుపతి వేంకటకవులు. పాండవజననము పితృవాక్యము అర్మిలి. దర్శాడి వ క్యము సేయుకంకె ధర్మంబు గలదె) యాతంి వాక్యంబు సేయమిశ౦3ు దుష్కృుతమును గలదె? విరృ వాక్యకరణం బె వ్రీయధర, గ్‌ "వెందు సుతునకు ; నటు కేయుసుతుండె వి్యశుతుండు తల్లిదండ్రుల మాట డాటక చేయు బల్లిదులకును సంపదలు. గీ_ర్హియును నాకలోకాది నానావిధ పుణ్య లోకంబు లరచేలిలో నుండు...... గోనబుద్ధారెడ్డీ, రంగ్న రామా, ఆయో వత్స నియుక్షి. గడవం జనదు కుమార రు(దదేవుండు, భా, రా, అయో, 12 విర్చవాళ్య మలంభ్యుముగాటె యేటికిన్‌ ధరణిదేవుల రామయమంత్రి, దళా, చరిత, 11-456 తండి మాటలు సుతునకుం దప్పకుండ వినందగినవంచు! బండితులనుచు నుండ.

518 నూ క్రినుధాశరము పితృ దండి యవసాన నాక్యాళి తనయునకు న వళ్య కర్శవ్యమని వెప్పవలెని వత్స! పానుగంటి. పూర్ణిమ జగమున నెట్టిదె నం బితృశాసనమూనుట ధర్మమే శ్రీపాద, కనకగిరి, ఏ1 సితృవాత్సల్యము సూను జనకుండు సూచి ము పోనందముం బొందు నతిశయ (వీతిమెయిన్‌ నన్నయ, భారత, అది, 17-88

• === -శరపుత్తులుగల ధ న్యులక్రైన ననిష్టుండగు తనూజుడు గలండే వన్నయ, భారత, ఆది, 171-277 ఎల్ల నెయ్యములకు. దన్సిదం(డులయందు సుతుల వలని నెయ్య మతిశయంబు నన్నయ, భారత. అరణ్య, 1-81 చి_త్తేమ్మున మోహో వేశము తండ్రులకు స్వభావము సుమి శవ సుతులపై మారన మార్కం, ]-855 తగని కుమారుడై న మమతా రహితస్థితి యొప్పూ-. దండికిన్‌ ప్రాపరాజ్కు ఉ్హు ర్హా 11-249 కడుపున బుట్టిన తనయుండు ఎంతో దుడుకుతనము. చేసేటప్పుడు

పుణ్య సూ క్రిసుధాకరము 19 ఫొడుకారమ త్తని చేకొనుగాని నూతిలో. బడం (ద్రోయువా యెంత పాపాతు టై నాను? ఎమి యొనర్చినన్‌ సుతుని యెగ్గులం దండికిం గిన్సపుట్టునే రాషదాను చరిత్ర వితపయినిం గలుగు సుతుదయ కంక దంటడికి సుతిరాగము వేయి తడవలెచ్చు పానుగంటి. పాదు5, పుణ్యము ఇందు. జేసిన పుణ్యంబ యిందులడుచు మింది జన్హుంబునకు నదిమేలు( జేయు ఇందుం జేసిన పుణ్యంబు లెల్ల నందుం గుడుచుగాని మర్తు శ్రనకందుం గ్‌డంగి వుణ్య మొాచరింపంగం గాదు పుణ్యలోక పరి భష్టుండ మర్హ్యలోకంబున నుఖళశీలుండయి పుట్టు ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. ₹]-109, 135, 188 పెద్ద వారికి ఆళి పుంవి భేద మేల మాననీయంబు ఫుణ్యక రర్ణంబుగాక శ్రీనాథ. హర, + 1-42 తనకు విధి నిపేధములుం బుణ్యముల ఘనత యెతుగ శు కలిమి ఇసుక లెక్క వెట్టి తే నెర్యతెనాం గలదు

గ్‌౭0 సూ క్రిసుభాకరము పుణ్య అసము దించని పుణ్యా లటువంటివే -దేహోధీనము తిరిగేటి జీవ్రలు "చేహాము అర్ధాధీనము మోహాధీనము ముంచినయర్థము ఆవో! ఇది పుణ్యాధీనము అస్నమయ్య. అధ్యా, సం, ధర్మము సత్యము గ్న్‌ర్తియు నిర్ణలదయ విష్ణుభ కి నిరుపమ ఘన స త్కర గ మహింసాావతమును నర్మిలిగలవారె ఫుణ్యులవనీనాథా ! నారయు భాగము 2511-16 పుణ్యవాసన లూరకపోవ్స సూ వె. మారనం కళా. ₹-168 0 కడువడీ నెవ్వండేని కుచిగాకయు నూరక (బహ్మకుండిలో నడుగులు దోంచినంత నెవియన్న ది పాదమునందణ గల్లుమేన్‌ దడుపుచు రామచం్యదునకుం దండము పెట్టినవాని ఫుణ్యముల్‌ నుడునంగ శశ్యమాం నె పథినూజు దలల్‌ గల పాపథేనికిన్‌ లింగమకుంట ర్థామకవి, ఆనందకానన మాహాత్మ్యము సమయము. టెలిసి పుఖ్యాము లాక్టించని' కుముతి యుండియేమి పోయీమేమి ? త్యాగరాజు ఆపద్‌లయందు దోడ్చడునట్టి హితుండు సత్సభారంజనము జేయజాలు విద్య

పుణ్యా పూ కీసుధాకరము క్‌ల1 మతి వరించిన మానినీముణియు బుణ్య వంతులకుగాక్ర యబ్బునే వసుధలోన కాళ్లకూరి నారాయణరావు. చితాభ్యుదయము. 11-99 పుణ్యాత్ములు కులపాంసనులై యహితం బులు నేయుచు నుండు చుట్టముల. బొందళ యి మ్ముల నుండు వాండ ఫణ్యుండు వెలయంగ (గౌమస్థి రైక వృతుమ పోలెన్‌ నన్నయ భారత, ఆది, 71.182 చెల్సియుండియు సెరణనేయు నతడు పేచవజియును నర్ధికిం (బియముతోడం దనకుంగల భంగినిచ్చు నతండుం బుణ్య ఫురుములని చెన్టి రార్యులు బుధవ లేణ్య తిక్క-న, భారత, ఉద్యో, 1.42 ఉత్సవంబుల మోందనె యుత్సే్‌వములు పొందుచుండుదు లెప్పుడు పుణ్యనరులు మారన. మార్కం. 11.85 పాదుకొన్న సంసార బంధము నోరూరించి తే అదిగొని మత్తుండు గానట్టివాంటే పుణ్యుండు అన్నమయ్య, అధ్యా, సం, అల్దునికగు మృతికి నాత ట్‌ జింతించును త్‌నయు మృుతికిం చానె తల్లడీల్లు పుణ్య పురుషు మృతికి భూమిలో జనులకు యుగము (ంగినట్టు లుండు వేమ 66

కలి సూ క్రిసుధాకరము పుత్ర మయోగమమరిన చిత్తంబు బాగుపజుచి రాగవై రాదులనుబట్టి రంగరించి భోగమందినవాజెవో పుణ్యుడగును ఉప్పుకపురంబు నొక్క పోలిక్రనుండు చూడం జూడ రుచులజాడ వేలు పురుషులందు. బుణ్యపురుములు వేఆయా విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ వేమన అజన్యుము దుర్విషయ రహితునికి గళతాగత మికచేల |! త్యాగరాజు జనకుని పూజలంగడుం (బసన్నునినేయు నతండు పు్రుండే వనిత మెలంగు భ_ర్హృవశవ ర్రినిమై యది సత్కళ్యత జనుండు విపదత్తి సౌఖ్య సదృశళ(క్రియుండాతండు మి(తుండీ త్రయం బును జగతిన్‌ లభించుం గడు పుణ్యము వేసినయట్టి వారికీన్‌ లక్ష్మణకవి, మభాషీతమ ప్వ్యతధర్మము -ఇుకవి. అనందకానన మాహాత్మ్యము విత్స సంకల్పము నేయంగ సుతుల క వళ్యమును వలయు నన్నయ, ఖారత, వభా. 1-04 తండి కష్టంబును దవన్పీంపలేని ప్యుతుడుండిన నేమి పోయిన నేమి శ్రీనాథ. పలనాలీ

పత సూ క్రిసుధాకరము న్‌లిత్రి తల్లిదం్యడులయాజ్ఞ యధఃకరింప కుండుటయబచూవె 1! ధర శ్రమత్యు _తృమంబు దెవమనంల గురుండును ధర్భుమనలో నర్థమన దలిదండులె యాత్శృజునకు శ్రీనాధ, కాళి. 17. 16 జననీ జనకుల గొల్బుటకం కును దనయునకత్యధిక మైన ధర్మము గలబే)? శీరాఠ, కాశీ. 17-17 పనుపకచేయుదు రధికులు పనిచిన మధ్యములువొందు పఅతురు తండ్రుల్‌ పనిచెప్పీ కోరి పనిచిన ననిశము మాతాడు ఫ్మతులధములు దండీ పోతన. ాగ, 12-55 చేయవలె. దల్లిదండ్రులు చెప్పుపనిని మారువల్క-క పు్యతుండు మనిన దనుక కం, వీకే, పం, నీతి, 1 బతికియున్న పుమాటను బాటిచేసి పాదుకొన్న సంసార బర్రయ కతు లొనర్చి అదినొని మతు-+ అమోగద మిసంగంజేయు వాండె పుత్రుండు సఫలంబు వాని (బతుకు తన తను వెవ్వరి వలనన్‌ జనియించెనొ యట్టి జనని జనకుండును జె వ్చీనపనిచేసి తనూజుండు తన జనసమునకు6 గృ తార్థతన్‌ గలిగించున్‌ తిరువతి వేంకటకవులు, పొండవజననము

గ్‌24 సూ క్రిసుభాకరము ప్యుత్ర ప్యుత్వృపణయము ఎఎ. ...ముక్తాహోర కర్పూర సాం (ద పరాగ (పసరంబు. జందనముం జం(ద జ్యోళ్స ష్యయుం బు త్త్‌గా (త పరివ్వంగమునట్లు జీవులకు వృాద్యంబే కడున్‌ శీతమే నన్నయ, భారత, అది, 11-91 పుషతోత్సాహూము శంశడికిం బ్యుతుండు జన్మించు నభుడె పుట్టదు జనులా ప్యూతుని గనుణగొని పొగడయగం బు(తోత్సాహంబునాడు పొందును నుమతీ సుమకీశతకము చాలు డాజెడు ముద్దుపల్కు- లుపమింపం దండికిం టజాఢళొ పాలాపంబులకంకు నింపయిన యట్టు యధా, అన్నమయ్య, పుత్తమోహంబ (వత్యుపకారార్థంబు గాదు. లక్ష్యణక్‌వి. బుభోపెకమ హ్లాకవి, అవందకానన మాహాత్మ్యము పుత్ర మోపహమువంట మోవాను అనుదిన సంతోషణములు జనిత(శ్రమ తాప దుఃఖ సంథోషణముల్‌ తనయుల సంభామణములు జనకులకుం గర్జయుగభ సద్మ్భూమణముల్‌ పోతన్న భాగ. 711-140

లత సూ క్షిసు ధాకరము ర్‌2్‌ సుతులనును ముద్లు బలుకులు (శుతులకుం జవియైన యట్లు కయూడలగం జవిగా విశరులు వేడుకనెంతే చతురళమైం బలుకనంత చవి భువిగల టే రఘునాథరాయలు, రామాయణము, 12-55 తన నుతులం బరాత్ముజలం దద్ద యు (చేమం దగన్సమంబుగా గనుంగొను పుణ్యమూర్తులకుం గల్లదు నందనశోళము ధరణిదేవుల రామయసుం(8& దకొ, చరిత. 1౪-56 తనయుం డాడునూట తల్లి దండ్రుల కది యాటగాదా ! త్యాగరాజు సుఖములలో నుత్తమమగు సుఖమెన్న ౫౯ గన్న కొడుకు ళుభ చేహమును ను స్మెఖుం.డై శౌసెంటం. 'జేర్చుట దా. (శ్రీ రేవీభాగ. ₹-81 పురుషధర్మము సయ సంభూత తప అతివ ఆ” “*హుతుల యాశ్షేవణములు . అంచమాగైద సుఖకరా విరతశర్ష్మ భూసపణములౌర తనయుల ఫావషణమాలు' ధర్మవరం. చ్నితనలియము. 77-101 ఫుత్తుని తోడిదె లోకము 0 క్ష సెట్టి లక్షీవరనీంహం. (ప్ర-శ్ళావి. 11-78

ర్‌ం సూ క్రిసుధాకరము ఫుతి ఎంశమనసు చింత యేనియు నశియించు సుతునినుడులు చెవిని చొచ్చెనేని సెట్టి లక్షీనరనీంహం. చి్యితహరిశ్చం(ద్రియము. 17-110 కన్న బిడ్డల యా్లేమ ఘనసుఖంబు కంక సుఖమింక నరునకు. గలబె ఛాతి పత్రిక పుత్రి చేసిన విధులు దత్పుకుములాని తల్లిదయ్యడుల బొందవు ధర (యు క్తి నన్నయ. భారత. ఆది. 11-861 జనకుని స్వామిత్వము తన యో చ్చేశమునం గలిమి తథ్యమ నన్నయ. భారత. ఆది. 17.242 ప్యుతుండు దల్లితండుల యిడుములు వాయుట యెందునుం గలయది అప్పకవి. ఆవందకాసన మాహాత్మ్యము నన్న కులదీపకుండు పుట్ట కులము వర్ధిల్లు నా, సోమన. బనవ, తనయుండుళల్లి దం(డుల శకనుపమ సద్గుణ సమృద్ధి నానంద కఠుం

ఫ్యుతు సూ క్రిసుధాకరము ర్‌2? డును రిపులకు హృదయజ్వర మునునై చను టొప్పు జన్మమునకు ఫలముగాన్‌ మారన. మార్కం. 1121-78 పున్నామ నరకంబు పొంద కుండంగ తల్లి దర్యడులం గావ తనయుండె కర్త శ్రీనా పల. వీ. చ. తన ధర్ధు పత్ని వలనను మును కొని తాం బ్యుతరూపమున నుదయించున్‌ పోతన, భాగ. 112-455 మగని కాలమందు మగువ కష్టీంచిన సుతుల కాలమందు నుఖము బొందు కలిమి లేమి రెండు గల వెంత వారికి బలిమి ప్యుత బలిమి బలిమి "వేము నందనుడు పెటిగి "పెద్దల కందతికి విధేయుడైన నానందమగుం బొంధిక చెడి సత్పురుషుల హంత పురుషధర్మము స్నేకలుగు నిక్కము వేమన అతివ రా ఎండు చేసిన పుణ్యం బున నరక నివాసులై నం బొందుదురు మహో భను లై పిర్ళ వర్ష్గంబులు జననుత సురలోక్‌ దివ్య సౌధచయంబుల్‌ హరిభట్టు. సత్య, 17-124

లిపి సూ క్తినుధాకరము పుతు జనకుండు సుఖమై యుండంగ జనయి[త్రియు జీవనంబు సకలము నరయన్‌ మనుచున్న ప్వుతకుని వయా జననము సఫలంబు గాటబె తెనాలి అన్నయ, సుడక్షిణా. 11-142 ఉ_త్తమాంగము లేని యొడలును బోలె సత్తీనయుండు లేని సంనార మేల? తనయులు గల్లుట తల్లిదండ్రులకు మును దారొనర్చిన పుణ్య ఫలంజు సుగుణ గాంభీర్య విస్ఫురణ రంజిల్ల విశృమాతృభ క్షి చేం జెంపొంది శీని నుతులని కొని యాడ జొప్పుడు... తీమ్ముయ. ద్వి- భారత, ఆది తనయులు గల్లుట తల్లి దండ్రులక బరలోక హిత మొనర్పంగం గజా... వరద. రామా, బాల సతియుం బతియు (శ్రమ సమముగా 2జోోకవందకానన మాహాత్మ్య మో తిం బరస్సరంబు దలంచిేని తల్లి యాకృతియను దండి గుణంబును బూను. దత్పుతుండు పువ్వుల బోడి భవాసీళకవి. ధర్మ- 111- 185 కొడుకులు గల్లుడాంక నొక కొన్ని దినంబులు చింత నందనుల్‌ వొడమిన నాయువున్‌ బలము బుద్ధియు విద్యయుః జూలంగల్లగాం

ఫురుమ సూక్తిసుధాకరము కలి నుడుగని చింత గల్లి తను నోలి భజింపని చింత తండ్రికె ప్పుడుగడు చింత శ్రేయుదురు ప్యుతులు శ్యతులు గాక మిత్రులే కషువర్తి అబ్బయా. కవిరాజ. ₹-187 తమ సుతుకన్న నెక్కుండగు సాధనమెద్ది సుఖోపలస్ధికిన్‌ దా. శ్రీ దేవీభాగ. 1-84 భవ మహాంధకార భానుండు సూనుంకు ఛర్మవరం, చిత్రనలీయము అచ పునర్జన్మ చచ్చిన జీవుండు గమ్ముజ నచ్చున్‌ బుట్టువున కనుటుపాయము గాదు ఎజ్జన. నృ, వు. 17-68 సురనర వృత్షూది సుభగ జేహములు ఫురుమున శెపు జెన్ని పో వెన్ని రావు తిష్ముయ. ద్వి. లారత. భీన్మ. పోయిన (వొద్దు లేమరల పొల్చెడునట్టులు కాలధర శ్రమె పోయిన వాళి వెండియును బుక్షైదరు శ్రీపాద. కనళగిరి, 144 పురుషధర్మము అతివ యపసాయముం బొరయు నప్పుడు గావకతక్కెనేని నా పతి పతియీ తలంప మగ పాడియె లోకము పొడియే విక్కను భారత. విరాట, 11141 మాన్యుల జంపుట మగ పాడి గాదు తిక్కన. భారత. భీన్మ, 1=191 67

కళ80 సూ క్షి సుధాకరము పురుమ అబల లస్వతంథతలగుటచే నంగనల్‌ చారి. (బోచు చుండ వలయు బరుషు 'లెచట త్రీ జనంబు లెలమి మై వర్తింతు రచట నిల్చు లశ్సీ శి యనవరతము లిరుపతి వేంకట. పొండవజననము ప్పరుష (పకృతి పురుషహీన యయిన యువతిం జూచి యెల్లవారుం జులుక న కేశ్షింతురు నన్నయ. భారత. ఆది. 17-267 భోళైక పరాయణుల్‌ పురుషులు తిక్కన. భారత. విరాట. 11.83 వనిత తనంళతం డావలచి వచ్చినం జుల్క.న గాటె యేరికిన్‌ పెద్దన. మను, [1-66 పరికింపరు తమ జూడలు తరుణుల తగులములు నమ్మందగ దండు మదిన్‌ శర దంబుదచలచిత్తులు పురుషులువో వారినమ్మం బోలునె నందిలిన్మున. పారిజాకాపహరణము మన సొక్క-కడనుండ మతి వేతె చక్కం దనము లొసింప అెంతటి మగవారు వరద. రాసూ. ఆరణ్య మును మునుపెందులేని [పియముల్‌ సవరించి యొకింతలోంగినన్‌ వెనుక దిసించి నూడరవని న్‌ మగవారల నమ్మురాదు రఘునాథరాయలళలు. శృంగారసొవిథతి

పురువ సూ క్తిసుధాకరము ర్‌ఏీ1ే కలలో నైనను చాయక కల కాలము నున్న విభుడె కసుగణాయకునై పలచన వేసె నటన్నం జెలి వూ మగ వారవలపు చెడ్డది సుమ్మాా ముద్దు వళ్‌ని. రాధికా. 1[1-86 నరనాథ వెన్న కన్నను మెత్తనైన పురుషుల జెంద మష్వూడె జూలు గొనబె బాణాల, సారంగ పురుష వృత్తము విమల యశోనిధీ పురుషవృ_త్తీ మిటుంగుచునుండు. జూటె వే దములును బంచభూతములు ధర్మువు సంధ్యలు నంత రాత్మయున్‌ యముండును జంద్రసూర్యులు నహంబును రా(తియు నన గ్‌ వోపదా ర ములివి యుండగా నరుండు దకొొననేర్చునె తన్ను (ముచ్చిలన్‌ నన్నయ భారత. అది. 11-80 ఎ. ంమగ తన మెల్లన్‌ మగువల కౌంగిటం. జూపెడు మగవాండగు కంయె మగంు మగువగుటొప్పున్‌ పోతన. రాగ. 1మ-406 పాయ మనుభప్‌ంపగ లేని పురుషుడేటి పురుముండు శేతయ

ఫలి సూక్రిసుభాకరము ఫుకు స్యాయ మెపుడును విడువక నడచువాండు పీరికితనమును మదినుండి పెరకువాండు పుట్టు వారిలో నిక్కంపుం. బూరుషుండు ఇడుము గలుగంగ ెర్యంబు నిడనివాంయడయ కడంగు పనిముగింపుం బట్టుగలుగు వొండు మైన్యమెప్పుడు నొందక తనరువాండు పుట్టువారిలో. నిక్కంపు. బూరుమషుండు విక. దే పురుషార్థములు ధర్మ కామంబులు దజులంగ న్ధార్థి యగు వాడు పతితుండొా వన్నయ. భారత. ఆరణ్య, 1-45 అర్హ ॥ ॥ ర్భ్‌ ధర్మములు మహోబ్ధి మేఘములట్టు లుభయమును బరస్స్పరోదయము, లు నన్నయ. భారత. అరణ్య. 1- 246 ఓవి ధర్మార్ధ కామంబులొకరి నొకటి నాశ మొందింప కుండంగ నడపవలయు తిక్కన, భారత. శల్య. 11-802 ధర్శంబునెడ నర్త శిటు త కామములను గోరు పురుషుంకు నిందకుం గుదురు గాంటె తిక్కన. భారతం శల్య, 11-808 త్‌న చేసిన పురుపార్థము తన సొమ్ముగ నెటింి నరుయ చానపరుండై

పూరు సూ క్తిసుధాకరము ర్‌గితి యనుభవి మొ మన వలదా దినములచేమోస పోకతిస్థిర బుద్ధిన్‌ జక్కన. వ్మికమార్క. 11-186 పరులకు నైన యాపద మాన్నంజాలు పురుషార్థ మే తపమున కంకొ ఘనము తిమ్మయ. ద్వి. భారత. ఆరణ్య. సకల జన ద్వేమ జనక్‌ మర్థంబు ప్రకటమా నింద కాస్ప్సదము కామంబు అటుగాని నేయే (పయత్నంబులందుం బటు మతి ధర్ముతత్సరుండు గావలయు వరద. రామా. అయో, “== ధ ర్భార్థ కామంబులందు నన్నిట సమవ_ర్హి మొ యుండ కున్న సన్నుతింతురె వాని సర్వజనంబు సోమన. ద్వి. భారత. శల్య. పురుషోత్తముడు పారి గాయ విష్షు తనయుండు గాండు, చం(దధరుండు గాండు పలికి బొంకక యొల్స(పాణుల మాంజీ తలం పొక్క_కై శాంతి డాంతియుం గలిగి కలిగి లేదనక్క భోగముల. దన్శయత బొలయక్క సఖదు?ఖములు సమంబుగను బుద్ధినెంచిన వాండె పురుషో_త్తముండు లిన్ముయ. ద్వి. భారత. ఆరణ్య.

క్‌ి సూ క్రిసుధాకరము పూజ్య పూజ్యులు స్నాత్‌ కుండును బుత్విజుండును సద్గురుండును నిష్టుండున్‌ భూత లేశుండు సంయుజుండును బూజనీయులు నన్నయ. భారత. సఖా. [1-6 ఉ గమజాన వద్దు నా నుండె నేని బాలుండ య్యును బూజ్యాండు (శూవా స్రణుందు త్యతియుండు పూజ్యుండమిత విక్రమ సమృద్ధి నుర్విపతులలో నధికుండ్రై యుండె నేని నన్నయ. భారత, సభా. 11-25 టముత్విగాదుల నార్వుర నెతింగ పూజసేయునది మారన. మార్కం. 11.248 మాట విన్న నసుడు మాన్యుడె "ను వేసున జ్షాని మొనవాని మానక పూజించు మనుజు డెపుడు బరమునను ముదమ్ము సుఖము నందు చుండు వేమన మగుడ నాడుదురయ్య మాన్యు "లేమనిన తిమ్మయ. ద్వి. భారత, విరాట. === తల్లిదండులు గురుండు జగతిపై నొకరూపె జనుల కందికి ఫరద, రామా, అయోర్య- చదివిన సద్గతి నడవడి మదినెగడిన వాంజె సర్వమాన్యుండు ( యోగిపద్ధానంద భారీకీ

పెద్ద సూ _క్రిసుధాకరము ర్‌కి5్‌ మనకు స్వాధీనమై మరి మంచిచేయు నట్టి వానిని గొల్చుట సార్థకంబు ఆ. నారాయణదాను. అందరీవ. సద్వినియోగ బుద్ధి గలిగిన మనుజుని భాగ్యంబె లోకమాన్యతగాం చున్‌ దువ్వూరి నలజారమ్మ. పీఠిక పరుల. బూజించువాంజె పో యొరుల వేత నతి విశేషముగా. బూజలందు వాండు తిరుపతి వేంకట. మృచ్చకటికము పెద్దజీకము బీద వాక్యము, లు పెదవుల పెకి "లేరాదు పెద్దల తీరుకు వెలితి శ్రీనాళ. పల. వీ. చ, ఒద్గం జెడ నాడినం బెద్దతికంబు వచ్చునే అనంతా. భోజ, 1111-99 'పెదలు ది 'పెషలకు. బెదలు లేశ ది ద్‌ నన్నెచోడ. కు, సం. 2187 ఒక్కరి వెంచ్చి వారికోర్కెదిర్చుట పెద్దల గుణముకాటె తిక్కన భారత. ఉద్యో. 1-109 చులుకని కార్యము సేయం దలంచుట "పెద్దలకుం దగునె తిక్కన. భారత, ఉద్యోగ 1-294

రతిం సూ క్కి సుభాశగము పెద్ద అను్మగహము సేయు ట ర్హ్హమదె పెద్దలకున్‌ థిక్కన. భారత, ోణ, 17-10 ప్పక్కుమతంబుల పెద్దలు నడచిరి ఒకా సమ్మలై యొడంబడరు కు బేవతలు పేరు వాడెదరు తక్కక ఘనులము తౌమేయనుచు పలిశెటి చదువులు బహూ మార్షంబులు కలసి యేక వాక్యత ణాదు అన్నమయ్య. అధ్యా. నం పద్దులుసురు మన్న అెనుమంటలెగయ నా + వేమన పెద్దల దూమించుటది పెద్ద కీడు వేషనీ క_ర్శవ్యమున వి వేకంబు గబ్గినలాని గడ్డంబు నెరసినం గాడు పెద్ద అడిదము సూరకవి. రాషులింగేళ చై పసములుగ పెద్దలం దలపవలయు భుట్టు. కుచేలో. 11-40 మనుజుని జీవితంపు బరిమాణము నేడులచేత గాక చే సిన ఘనకార్య సంచయము చేత గణింపగ జెల్లు నెపూడున్‌ కందుకూరి. దక్షిణం క్షా -438ి నంటి తిను నెకసక్కెంబం చేయదగిన పెద్దయలుగ క వానికి బుద్ధి సెప్పు అ. నారాయణదాసు. సూరుగంలీః

పొరు సూక్రినుధాకరము రల? పెద్దవారిమాటలె విన్న లబోధించు అ. నారాయణదాను, రుక్మిణీ. పదల మాటల పెడ చెవిం బెట్లకు (6 లు అ. నారాయణదాను. జానకీ పూర్షతంబట్టి పిన్నగా6 బోలు పెద్ద అ. నారాయణదాను. పారంగధర శ్వా, మ పెద్దలు సీకుంజెప్పిన జూడ. బొమ్ము నిన్నూర్మి. గనువాండు నీశ్రన్న ంబెడ్ల . యట అఆ. నారాయణదాను. వేల్చుమాట శ పెద్దలు = పిన్నలు క్షనము గలండేనిన్‌ చాలుండయినం గడు వృద్ధుమహిన్‌ నన్నయ, భారత. నభా. 111-248 అంకి లెజిగి మాటలాడ నేర్చినపుడె విన్న పెద్ద తనము లెన్న నేల? విన్న చేతి దివ్వె పెద్దగా వెలుగదా ! వేమన ఇదవార లెటులాచరింతురో పిన్న వారలశ్లు లు ౧౧ దేనవకొండ వెంకయ్య. జంగంకథ పెద్దల బుణంబుం దీర్చకున్న చో చిన్న యెొట్టులం దరించు ఆ. నారాయణదాను. యథార్థ రామా. పౌరుషము ఎవ్విధినై న నుంబగఅి యే పడగించుట పౌరువంబు తిక్కన భారత. సౌప్తి. 1-73 68

కరం సూక్రిసుధాకరము పౌర అంతరంగంబున నడలుచు నునికి మగసపాడీి గాదు. క. గోన బుద్ధారెడ్డి రంగ. రామా. కీష్కి౦. తనయింతి నొకనిచేం చాం గోలు పోయి మన నిచ్చసేయుట ముగ పొడీ గాదు గోన బుద్దారెడ్డి. రంగ. రామూ. సుందర. ఉరుతర బలదర్చ్పంబును బరి పంధి రణంబు సేయం ఖైవొని వీలువన్‌ బరుదజి తొలయగట కంశును మరణంబెంతయును మేలు మగవారలకున్‌ మల్లికార్జునుడు, భాం రా, కిష్కింధ 215 పౌరుషాధికత చే (టబతుకుట లెస్స పగ యిీగలే నట్టి పౌరువ మేమి శ్రీనాళ. వలనాటి. మగంటిని గలిగిన పురుషులె మగతనమును విడిచినడువ మగువలు నగరా మొల్ల, రాసూ. యుద్ధ, 8 ఎఆింగి యుండిన ఫలమేమి? యెజులగకున్న నష్టమే మగు! మన _(పయత్నములు సున్న (పతిభ లండ మావులగు (పారబ్ధ కర్ణ గతిని బట్టి తుదకుం గార్య కలనజరును పానుగంటి. వనవాస, రాఘ. వీ

(పజ సూక్షినుభాకరము క్‌ఠి9 (పకృతి ధర్మము ఎంతటి మవోశతు '్రనకు నైన నిలను (కృతి బద్ధుండ్రై యుండ నేదొ యాపదగలుగక పోదు మబ్బు రీతిగ విడిపోక తీఅదయ్య పానుగంటి. విజయరాఘ. (పకృతి ప్పరుషులు "తాను (పకృతిః (కృతి దనయందు నిల్బు ని ల్చినను చాన వికృతిం 'జెంద కుండు. బురువుండుదక మత్స న్ట్‌ముల యుదుంబరమశ కముల సంగమంబు కరణి గలుగ తిక్కన. భారత. ₹1-107 (పకృతి శోడుత. బరమాత్మ పరిఢవిల్లు పానుగంటి, వన. రాష (వజ ఊరు వారు వీధి వారు ఒక జూతి వారు కారు త్యాగరాజు నంచలిం చెడి మేఘంపు ఛాయ యనగ పారు చుంజెడి సెలయేరి వారి విధము మండు వేసవి జలతృష్ణ మహిమ నొప్పి (పతిని మేసము మారును (బజల మనసు మరవరం. ఉచ్చల

క40 సూ క్రినుధాకరము ప్రజా (పజాపొలనము లేదు పెట్ట వేయనుచును లేబరంపు బలుకు దన (ప్రజలో వినం బడియెనేని నింత కంకె మిక్సి.లి ధరణీ శ్వరులకు నెద్దియవమానము ఎజ్జను హం వం. 11-175 (పజానురాగంబున ధనంబును ధనంబున ధర్భుంబును ధర్ముంబునం గీ ర్హియుంజేరుగావున భూవల్లభునకుం (బ్రజాపొలనంబవశ్య క_రృవ్యంబు పిల్ల. పిన, కైమి. 121-984 (పజ్ఞి క్‌్‌న (వజ్ఞుండకార్యము లైనవి నేసి తుదివగచు నతుల (ప్రజ్ఞా సాను మచారూఢుండు వగ నూనండు దురితమను వటితి కోడక యునికిన్‌ తిక్కన. భారత, శాంతి [1-35 (పక్షియ ప్రతిష్ట లాభము (పజ్షయ నాకంబనంగం (క్షయ చువ్వే (పజ్షయ కై వల్యంబును (జ్ఞా సాధ్యములు గాని పనులుంగల వే తిక్కన. భారత. శాంతి. 11-68 ఘన తర (ప్రజ్షయను తెప్ప గలుం వాండు సంసరణనది. గడవంగ జూలు తిక్క-న, భారత.శాంతి 7-86

(పతి సూ క్రిసుధాకరము రక కందుకము వోలె సుజనుండు (గిందంబడి మగుడ మింది కిన్నెగయుం జుమో మందుండు మృత్చిండము వలె (గ్రిందం బడి యడల యుందుం గృపణత్వమునన్‌ ఏ. ల. కవి. నుభాష్‌తములు కార్య కారణ సంబంధ గరిమ కాయ నై జగతి చిత్త వేదనా నై జములును వస్తు సముదయాన్యోన్య సంబంధ గరిమ బాగుగా (గహియించు కే (పక్షిసుండి పానమగంటి. బుద్ధ [1 పతిజ్ఞ పలుక వచ్చు/గాక పలికిన యట్టుల చేయ వచ్చు నెట్లు తిక్కన. థారత. విరాట. ₹-90 పరికించి భూపతి పట్టిన (పతిన అరయ శిలాత్షరమై యుండ వలదె నాదెండ్ల గోవమం్యతి. కృష్ణార్జున సంవాదము పంతంబు లాడినం బగ నిల్బ నగునె తిమ్మయ. ద్విప. భారత. అరణ్య తొలుతం గార్యము చెప్పి తుదముట్ట దానిం దలకొను కల్లం బెద్దల రీతి గాదె లిన్ముయ. ద్వి. భారత. లీష్మ. పలుకు (ప్రతిజ్ఞ యేర్చడి యున్న చోట పెలయంగ మజచుట పవీరధర చె బలియురతో బంటు పంతంబు గాదె సోమన. ద్వి. లారత. శల్య-=

వత సూ క్తిసుధాకరము పతి శణినా (పతిజ్ఞ పాలన ధరణిని గృృత (పతిజ్ఞా పరిపాలనద క్షు జెందుంబర మోత్క్బృష్టుం డరయంగ నిదియ ధర్మువు పురుషునకుం బరిగణింప భూర (ఫ్రౌఢిన్‌ అఆయ్యలార్యు(డు. భా. రాం యుద్ధ. 1814 పురుషునకు (గుతిజ్ఞాపరి పాలనంబ పరమ ధర ్రంబు అయ్యలార్యుండు. భా. రా. యుద్ధ. 2851 చేసెదనని పల్కి. చేయలే ననిన వాసియుం జెడిపోవు వన్నెయు దజలయ సోమన, ద్వి. భారత. అరణ్య, (ప్రపంచము అగణిత దుఃఖాత్మక మిజ్ఞగము తిక్కన. భారత. (ద్రోణ. 11-178 హర నిర్మితములే అఖిల (ప్రపంచము ముంచిన జగమిది మోహినీ గజము ఎఆింగి కనుల గెౌంయెను ఈజగ మెల్ల నిజము ఎటు(గక మజచితె ఇంతా మిథ్యా తా. అన్నమయ్య. అధ్యా- నం. నిఖిల జగము (పకృతి వశమున గలిగిన భాతిం దోచు పు. తిమ్మన. వమీర. 17-110

'ప్రప సూ క్రిసుధాకరము ల! అంతము లేని యా భువన మంత పురాతన పాంథశాల వి (శాంతి గృవాంబు నందు నిరు సంజలు రంగుల వాకిళుల్‌ ధరా (గాంతులు పాదుపాలు బహశరాంజముమీదులు వేన వేలుగా గొంత సుఖించి పోయి ఆెటకో పెజవారికి. జోటెసంగుచున్‌

దువ్వూరి. పానశాల ప్రపత్తి భూ మెట్ల మేసినా నాంబోతుకు బంబె లేదు 'నేమపుం (బపన్నుసికి నింద లేదు బవాుుమహిమల వారు (పపన్నులు పండినమననసు వారు ('ప్రపన్నులు పాపమెంత పుణ్యమెంగ (పపన్నాధికారులకు ] జాంపనని నిమిమమాములే కాక్‌ తా. అన్నమయ్య. ఆధ్యా, సం, ఎండ్రైనామంచి చేయెంత నీడైనా మంచిచే పండిన జ్ఞాన భక్తుల (పపన్నులకు రయమునం చామసము రాజసము గలిగితే భయపడి తొలంగుళకు (పపన్నగుణము తా. అన్నమయ్య అధ్యా. సం. కర్శళూన్యత్వము (పపత్తింగలుగ వచ్చు గర్భుళూన్యతను (బప త్సి కలుగంోదు కలిత ధీశ క్తి భాగ్యంబు గలుగ వచ్చు గాని నంపదచే బుద్ధి గలుగ; గలదె? పానుగంటి వి(ప,

ర్‌4క సూ క్రిసుధాకరము (వలో (పబోధము సొరిది నిర్మోహమను జోడు దొడగినలాని వెఆెపుడిగి మమతచే వెళ్ళంబడ రాదు ఇరవైన విజ్ఞాన వింట నుండినంగాని అరసి జగమెల్లందానై. యేల రాదు కలిమే చి త్తవికార హేతువది అలర లేమి ద్రై న్య హేతువు పలు లంపటములు బంధహేతువులు మదవికారమిబి మహిత యానవము తుదవార్థక మే దురంతము ఇదే యర్ధార్జన యాతాయాతన తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం, ధర్ముంబుగలచోటం దలకొను జయమెల్ల దయగలచో సుళ్ళ తంబు నిలుచు సత్యంబు గలచోట నమకూరు శుభములు నేమంబు గలచోట నిలుచు సిపలు పొడి గబ్లినచోటం బంతంబు లీజేజు చావీణ్గమున్న చో దగులు మై(్రీ భక్తి చేసిన చోట ఫలమిచ్చు దైవంబు మనసు నిల్పిన చోట మలయు సుఖను లితర మగువోట వెదకిన నేల యుండు సొరిది నీదైన కృప గలచోట కాక కలిత లశ్షీ శ సర్వజగన్ని వేశ విమల రవికోటి సంకాశ వేంకళుళ తాళ్లపాక "పెద తిరునులయ్య. వేంకటేశ శతకము

పభ సూ క్రిసుధాకరము ర్‌శీ5్‌ గుణిలేని సంసార ఘోరజలనిధి నుండి మయొటుక దెలుపంగంలో దితరులకు వరదంబోయెడు వాండు వరద నుంజెడి వాని "వెజుకు నెజవకు మన్న విధమునా ఏగంటివారి వచనము కడు నేర్చు మె వానకాలంబు ళొజుకు. గడమ యొని ఇది నెల ల్లడియింప వలయు నగపడు రా(్రితై యాగ సం జింతించి పగలె వస్తువుల సంపాదింప వలయు మును వచ్చు వార్థకమునకునై నరుండు తన యొావనమున యత్నము సేయవలయు భాజసీయంళైన పరకారణంబు సనీజననమునంబెి యొటుగంగ వలయు తాళ్లపాక. తిరువెం. పరమయోగి 'ప్రభుచి _త్తము తథ4 90 “నమ్మియుండంా వలవదుబుద్ధి మంతులు నవ్యవియులై న ధ రాధి నాథులన్‌ నన్నయ. భారత. అది. 17-70 మన్నన మయొడనైన రాజుల మనంబులు (దిప్పంగ బళ్ళ ్రగల్లునే తిక్కన, వి, రా. ₹ 1-27 పుత్తులు పొత్రులు (భాతలు మి(తులనరు రాజులాజ్ఞ మిగిలిన చోటన్‌ తిక్కన, భారత. విరాట. 11-124 69

ర్‌16 సూ క్రిసుధాకరము వభ ఉర్వివిభుచి తృ మొక్క-లాగుండ బెప్పూడు పానుగంటి. కళ్యా. (వభుత్వము నానావిధ జేవాదుఃఖము మనంబున నోర్చినంగాక రాజ్యల త్న శ్ర విభవంబు సొప్పడునె శేవలమే నృపతికృ్వమారయన్‌ తిక్కన. ని, రా. మాక0 భండారమును మంటతిబలము వారులును మండలాధీశ్వరు మనను వెంబడిని నడవకుండిన వారినరపతిత్వంబు లడవిం గాసిన వెన్నెలై పొల్ల వోవు వరద, రామా, అరణ్య, 'రాచర్క్శమనలో జందెపు పోచామటతి రిపుల గెలిచి భూనుత కీ ర్షిన్‌ యాచకుల కియ్యంగలుగు క రాచర్క్యము వంపాం వేటూరి, చఛాటుం ఎల్లరకు కావలసినంత స్వేచ్చయుండ నవనిధవ్రునకు. గాసంత మొన లేదు అందటును జేయు మంచు కొండంక తప్పూ కరంగి యావికి మై పోవు శణములోన భూపుండు (పమాదమన జేయు ముళ్తె మంత సనెజసు శత శతాబ్బములై న నిల్చు కాలి పానుగంటి. కల్యొః

(పభ సూ_క్రిసుధాకరము ర్‌శ7 పభుధర ప్రళుధ శ్రము గుజుకొని కార్యా "కార్యము "లెజటులగక దుశళ్చరితు. డ్రై యహినుండగు నేనిన్‌ మణజువక గురునై నను జను లెజుగల శాసించునది మహీశుడు బుద్ధిన్‌ నన్నయ. భారత. అది. 71-109 జన పాలుండు మృదు కర్మం బున నైనను (హారకర్శమున నైనను నే ర్పున నుద్ధరించునది ద్‌ న్నన పాయతం బొంది చేయునది థర శ్రిబుల్‌ నన్నయ. భారత. 'అది. ౪ [-105 అలయక పరాత శి కృత్యంబులం బతి యెజులనది నన్నయ.!భారత, ఆది 71-108 ఏరునమ్మంగందగుదురు వీరునము నైక దగరు నాకు నావలవదు తత్త్వ బుద్ధి నెవ్వరిని విశ్వసింపళక యెల్ల (పొద్దు నాత్మర శ్రా పరుండగునది విభుండు క్ట నన్నయ. భారత. అది. 71.110 పరుల వలన కూధ కొరయ కూడంగ సాధు జనుల ధనముగాచు జనవిభుండు నన్నయ, భారత. అది. 711-104 తత్త నీతి (కమంబులు గావు సూటె నిక్ళ్యతియును జూదమును వన్నయ. భారత, సథా. 1[-166

రకం సూ క్రిసుధాకరము ప్రభు (పజా పరిపాలనంబు కంళ₹ును ధరణీళ విశేవ మొండుధర్మువు గలే నన్నయ భారత, అరణ్య. 1-255 సం(గ్రామంబు నా? _ థర్థంబు తిక్కన. భారత, ఉద్యోగ. 1-885 తముందా జెబు-గు టనేగప డమి దాలిమి నిడపు గలుగు టయు లేని (ప్రభు త్వము గలదె తిక్కన. భారత. ఉద్యో 11-27 (శూరత కోర్చి యించుకయు రోయక సై కొని యెల్ల భంగులన్‌ వై రుల జంపి భూ్యప్రజకు వర్థనముం గలి గించి పాడిమైం గోరరి గొంచుసద్వ ్యయము గోరియొనర్చుట రాజధర్ము వి స్తారముగాబలారికి వచస్పతి సెషూటయంప్రసిద్ధ మే తిక్కన. బారత. ఖీవ్మ. 111-809 రాజ కోటికి (బతి గ్రహము సనునె తిక్కన. బారత. శల్య. క్షం+శీ (పతిన నెజపుట నృపులకుం బరమధర్శ్మము తిక్కన. భారత. శల్య, 11-800 పజిచినవారికిం బగమాబజుపజుపంగ నుత్సహించుట కడునొప్పుగాదె తిక్కన్న భారత, పౌప్తి, 1-61 దండార్లులె నవారల లిమా దంజింపకయున్న జువ్వె ధా(త్రీవిభు నా

వభ సూ క్రిసుధాకరము ర్క౦ం ఖండల సన్నిభునై నం (బ చండపు గిల్బిమమువొందు తిక్కన. భారత, కాంతి. 1-98 న్యాయశాస్త్ర వేదియె యింగి తాకార చేన్ట లెతింి జనుల శిష్టదుష్ట తా విశేషమరసి దండనీతియొనర్చు పతికి నెల్ల మేలు. బడయవచ్చు తిక్కన్న భారత, కాంత్కి 21-175 తనయుఐనై నను నమ్మిన జనపతి సిరిగోలుపోవు. ఉతురత మైన మి శన నాండ పోలెనవము గ యునికి సకల జనులయెడల నురవై యు౦డున్‌ తిక్కన, భారత. శాంతి 11-881 చాల (పజరగ్గబోవకయె మరి నోలాసంబాడి తప్పికొనుచుండెడి భూ పొలకుండు కుప్పంజిచ్చిడి (పలల వెదకికొని తినెడు బేలతరలంపన్‌ శివదేవయ్య. పురుషార్ధసారము తూలెడు తన్నపాణమ్ముల( చాలిమితోం గాచెనేని చాసుని చాస్థం "బేలిన పలివిడువక తని బోలన్‌ రవ్నీింపవలయు. బుత్తుని సరిగన్‌ కేతన, విజ్ఞా అచా, 82

ర్‌ర0 నూ క్రిసుధాకరము (పభ మునుపు వరించిన (భ ప్రాం దన తీనయునియట్ల యున్నతని దాసునిం గా జనపతి బలిమింగై కొని హాం పనిగొనందగు వాని (పాణ పర్యంతంబున్‌ పెక్యాండుగూడి సమయం బొక్క-టి కల్పించి నకుపుచుండుదు లేనిన్‌ నిక్కముగా నాసమయము దక్కొని చెలించుటయును ధర్మ్శముపతికిన్‌ ఒకని. బెక్కూండడంచినం దక్కక వేశ్వేఆరెట్టి దండువుగొని తా నక్కజముగ దండించుట నిక్క-పు ధర్మంబు మేదినీనాభునకున్‌ కేతన. విజ్ఞా. (పాయ. 88, 88, కక పట్టభ(ద్రుండై న పార్టి వే్యదునకుం గ ర్చ న్యంబమును (పజారంజనంబు; స _ప్తవ్యసనములం జనదు సర్తుండుగా; ేమరవలదు తన్నె పుడు రిపుల వలన మంర్యతము వెలింజిలుక నిచ్చుట శెట్ల లు తనవారు జానును జానంజెడుదు; రహీతులు హితులునునగుట యెొటుంగలో వలయు; మంతుల బుద్ధిబలము మెజసి చరులంబనిచి వైరిచరుల రోయించుట, నెమ్మానమున నెటింగి నమ శకునికి

ప్రభు సూ క్షీసుధాకరము కఫ్‌ 1 కార్య యోగమునకుంగా శత్రువై నను నమి స్హైనట్లయునికినయ విధంబు శ్రైర్య ధూురంధరుండై న ధరణీశ్వరుండు శామాది వడ్డోమంబుల. బరిహరింపవలయు నరనాయకుండు మధుకర పరభృాతకలహంస బర్జిపన్నగ బక్రసూ కరచరణాయుధ భాసుర చరితమ్ములు గఅవవలయు. ఉకుగశిపూడు నొనరింపు చుండవలయు నృపతి శీటక[క్రియం (బతినృపతియందు. దతియెజింగి పివీలికోత్కరము చేష్టం జూపునది నీతి కోవిదుల్‌ చోద్యపడలో వర్లాశమ ధర (శ్రంబులు పూర్ణములైై యుండునే నృపుని రాష్ట్రమునన్‌ స్వర్ణ ది నిసంగమ సౌ ఖాగ్గర్ధ వమునంజేలగాంచునా నృపుండనఘా 1 మహీత వర్ష ఉఊజన మహిమ నాలుగు నెల లిలకుం దను పొనర్చ్భు నిర్మదు కరణి ఇవెసణగనకుగువారి కొసణగి మన్నన (బజ ముదము బొందంజేయునది విభుండు విమకుల( (బియులం గాల (శమమునం 'బెగంజూచు యముని కరణిందాదో

ర్‌ఫ్‌2 సూ క్రిసుధాశకరము (పభ

వములరసి (వియా(వియులను సముంై దండింప వలయు జనపతి. .. తమ తమ వర్మ ధర్ధుములు తేప్పికుమార్గమునన్షరించు దు ప్రమనుజ వర్గ్షముం దగిన థాంతి మయొనర్చుచు వై డధర్శమా గ్లమున జరింపంజేయు మహికాంతుండు వారల పుణ్యసంపదన్‌ సమధికలీలనొంది దివిసౌఖ్యముం బొందంగగాంచు .. నరుల నిజకర శ్రములం ద త్పరులంగావించు ధరణిపాలుండు తొన న్నరుల నుకృతములలోన నృరువడిం గొనుచుండు వష్థభాగము

దురితంబు లొనరించు నరుల ధారు ణీళుండు దండించునెడ నుపేశ్షీంచినం

బొలియునిష్టా పూర్త పుణ్యఫలము లతనికి. గావున నతుల ప్రయత్నప

రుండయి సర్వవర్లులను రాజు

ళా

విహిత ధర్మం బొనర్బుచు విమలధర్శ కర్శపరులుగ సతతంబుల. గావవలయు తగవేది వేండికొనునే నృపసూతి ? మహివల్లభునకు దేవా గవాణము భోగముల కొటకులాదు ధరి(తీ వహాన నిజధర పాలన బహాదుఃఖ నిరంత రానుభవమునకు, ..

ప్రభ సూక్తిసుథాకరము క్‌5్‌8ి ఇవాలోకమున మహీపతి బవాదుఃఖములనుభవించి పరలోకమునన్‌ బహాుకాలమప్పరోవర మహిళాసంభోగ సౌఖ్య మవానీయుం డగున్‌ తన చాంధవుండు మ్నిత్రుండు జనకుండు గురుండనక కడంగగి చంపవలయు భూ జన పరిరత్రూవిఘ్నం బొనరించిన వానినింట్రిబ యుర్వీళునకున్‌ మారన. మార్కం సత్యంబు ధర్థంబు శవమును దమము నిత్య భూతియు దయయు నితి విక్రమము. (వియ వాక్యమును "జీవ వితృీవిపపూజ రయ మొప్ప స్వర్లమార్గములర్మడు బుధులు గోవబుద్దారెడ్డి. రంగం రామా. అయో ఎం ఉత్తమ జరాధరై గక పరులు శరచాపములుపూని చరియిం చు కెల్ల శరణాగతులం గావం జర్చించికా దె గోనబుద్దా రెడ్డి, రంగ. రామా. ఆర, పూనియే పుకుషుండెప్తుడు నామభేద జాన దండము లుచిశీము దప్పంజేయు నెజయ వానికిగల నీతి శాస్త్రములు కొజమాలియుండు నిక్కువ మివ్విధంబు గోవబుద్ధారెడ్డి రంగ, రామా, యుద్ధ. 70

న! సూ_క్రిసుధాకరము (పభ పతి బేశకాల విభాగంబు లెతింగి చతురజన (దవ్యసంపదగల్లి కార్యంబునకు మటి కార్యమూహించి కార్యవిఘ్న (పతీకారంబు సేసి ఫలసిద్ధిగైకొని బనా రాజ్యభోగ ముల నిత్యుండ్రై యుర్వి మోదింపవలయు గోనబుద్ధారెడ్డి, రంగం రామా. యర్ధ, శివ్రహితంబు మష్టజన శిక్షయుంజేయని రాజురాజె? భాస్కరుండ్కు రామా. ఆరణ్య, 1-507 ==. భూమిపతులు దుర్దనతా భం జనముననగునది దోమ మ్మైనక (పజారత్షచేంత యది ధర్మ '్రమగున్‌ మల్లికా. భా. రామా. బాల. &55 దుష్టజన ని(గగవాంబును శిష్ట(వతపాలనంబుం జేయుచు ధర్మా విష్టుండగురాజు చెడండు నిక్సృష్ణుండగు రాజధర్శకృతిం జెడి పోవున్‌ ఆయ్యలార్యుండు. భా. రా, యుద్ధ, 80! విజీకితనము నేమజుటయు నొజువతనము మెత్తం బాటునం గార్యంబున త్తెఆంగు నేరమియు విమయంబుల(. గూూరుటయును గలుగుపలికి నుండదు సిరిదొలంగిపోవు ఎజ్జనం థార. అరణ్య. ౪1-84 జనపతులకుం వాపాతు ల ధనమె మ్మైయినై నం గొనుట ధర ్రిబు జక్కన్న విక్రమార్క. 11-10

ప్రభు సూ క్రిసుధాకరము రక్‌క్‌ నిర్శలమతిం బూని నీరిమార్లమున ధర శింబు "ంపొంద ధరనేలు రాజు రప్పువిచారించి డానికి. దగిన చొప్పున దండించి శుభమును బొందు = ం + ఫతికతివ్యసనంబు తగదు గౌరన. నవనాథ. తప్పులు గలిగిన దండింపగాక తప్పునాడుట రాజధర్శమా

• గౌరన. హరిశ్చంద్ర. పరుగెలువ వలయునొండెను సరిపోరల వలయునొండెం జూవలెనొండెన్‌ సరిగెలుపు మృతియు దొరకమి . సరసంబుగమున్న తొలలంి చనవలెనొం డెన్‌ పోతన. లాగ. *₹ ౧1-45 రాచచిడ్డండై న అవమేలె! " మ. న పోతన. భాగ. 2-8 22 చతురోపాయ సమర్థత వితరణ గాంభీర్య ధైర్య విభవస్ఫురణన్‌ జతగూడి యుండినప్పు డె అతులితుడౌనత డె రాజునగు దాన ధర్భములును దయయు సత్యమునీతి వినయ థె ర్యధుర్య వితరణములు రాజుపాలీటికిని రాజయోగంబులు వేమన

క్‌క్‌6 సూ క్రిసుధాకరము (పభ ధరణీ నాయకులకు నా రృరతణంబులె (కతువుల్‌ 'పెద్దన. మను, 17-74 శ్నీతిపుల కరిజయముధనోన్న తియు6 (బజూనీతి రత్త్షణము ధర్ముంబుల్‌ శాయలు. అము, 11-85 కొలిచిన వారల జీతం బులు వేళలు దప్పకుండం బూర్జ ముగాసీ వలయును వారల(_జేమము బలము నృపాలునకు నెల్లపట్లను మిగులున్‌ మారన. కళా. ₹1[[=296 వంచకులం బడల్చ్పఅచివై చుట సత్పురువ (వజయిర శ్నీంచుట వి_త్తమా(ితులం జేర్చుట ఖభూపజపై దయాగుణం బుంచుట రాజ చిన్నాములు వోయభిపే.కముః బట్టబంధముం గొంవెము మంథత్రశం(త బలగు _వృీయుం బుంటిక్రిలేశ్రపోయెనే ! వైచరాజు, వంచతంథ్రము. 1-792 కనవలయు? బరుల వ్యృాదయము దనమది యొరులెలటులగ లేక డాపలదగు దం డనమునం (గోధములాలన మున (బమదముః జూపు టొప్పుభూపాలునకున్‌ రామపరాజు రంగపరాజు, సాంబోపొఖ్యానము నృపతికి సాధు రక్షణవహించుట ధర్మువు పాపరాజు, ఊ. రా, 72-17 కోవింపక (ప్రజవెజవదు కోపంబే పూనెనేనిం (గూరత్వమగున్‌

(ప్రభు సూక్రిసుధాశరము కక్‌? గోప (పసాదములందగు రూపున నెజుపంగవలయు రూఢవిజేకీ తెనాలి అన్నయ, సుదక్షి ణాపరిణయము 11-151 తొడరి భూపతియొద్ది దోమతోనై న విడువని పగమెోచి వివారింపరాదు. పాడిదప్పినరాజు. బాయచదే లక్ష్మీ ... తీమ్మయ. ద్విన, భార. విరాట అళులు పూవుల బేనియల లీలం (గోలు 'మెలపు కార్యములందు మేలు రాజులకు తిన్ముయం ద్విప. భార. ఉద్యోగ. ఆజిం. గూలుట సవా(సాళ్వ మేధంబు లోజనేయుటగా దె యుర్వీశ్వరులకు లిమ్మయ. ద్విప. భార. భీవ్మ, (ఆాణతో మూల భృత్య(ేణి మనుపం (ూణంబులిత్తునుు భండనంబునను వాలనర. ద్విప, భార, సభా, సత్యంబు ధర్మంబు శమమును దమము భృత్యరశతణము మహీపొాలనంబు మొదలైన సత్కర్మములు సునాళీర సదనంబునకు మెట్లు చందములండడ్రు పరగ. రామా. ఆయో, తగునట్టి కార్యంబు. దగినట్టి వేళ తగం దీర్పండేని యాధరణిపాలకుండు

ర్‌5్‌8 సూక్రిసుధాకరము ప్రభు కార్యహోనియొక డెకాక 'తానందు నార్యులు నిందింప నల్పుండై సమయు వరద. రామా. ఆరణ్య. మత్తులు పాపకర ్రంబులు సేయ నుతములగు రాజులోరు కే చూచి? జాని వాలి వరద, రామా, కిష్కింధ. ఉచితదండనవృ త్రీ నుర్శిరత్సణము (పచురత రాజధర ్రముగాకభూమి దేనా ర్ధమైనట్రి ధృతిశమదమము యాం లు భఛావింపంఛాడియే పొర్ధివులకును ఛారుణీవిభుండట్టి దండార్హులై న వారింజంపకయున్న వచ్చు. బౌపములు = -ద్విజుల కధ్యయ నాదులట్ట్లు రాజవర్యులకు సంరంభంబుతోడ నాజిలోయి శ్రమి(ాదులనై నం గలుషవర్చ్నునులె న ఖండింపవలయ్యృ, పలుకులేటికి నిది పరమధర '్రంబు సమయంబు విడిచి నిచ్చలును లోభమున నమిత వై ఖరుల నన్యాయమార్షమున వర్తించు వారినెన్వరినై నం జంవీ మూర్తి భావించి సత్పుణ్యుండె "నతండు 6 -పృధ్వీశ్వరుండు జగతివసంతంబు సవిళృనిరీతిం

ప్రభు సూక్రిసుధాకరము కర్ట్‌ దగియెడు పాటితో ధరణిలో. (బజల విగగకల్మ్శవవృత్తి 'వెలయింపవలయు నయవమార వర్ష ముల్‌ నాల్షింటిమింద దయ గలుగగవలె ధరణీశులకును = = _అలవర్షములు నాశ్రమములు నరపతి తగురీతి నడుపుటంజేసి సరవినిందుండు వానిసరిగాండు సోమన. ద్విప, భార, కాంతి. రాజ్యవిఘాతంబు సేయు జనముల నెజీంగినం జంవింపుపట్లి పోమన్మ ద్విప, భార, అశమ. ధీమంతులయిన (ప్రభువులు సామంతుల బలముకన్న స్వంతముబలముల్‌ శామెంతయుం గూర్చినచో (శ్రీమంతులటన్న నీతి. జెప్పంగవిన వే కుమార ధూర్జటి. కృష్ణరాయ. 11-97 కొంజెగాండ్రను జేర్చిన కువలయేళు రాజ్య మెల్లను శీ ఘకాలంబునందు నష్ట్ట్రమెపోవు. ..... శివరామకవి. సానందోపాఖ్యానము 17-88 వచ్చినవారికి నాపద వచ్చిన నది పరిహరించువాని (ప్రభుత్వం

ర్‌60 సూ క్రిసుధాకరము (పభ చెచ్చానుగాని మజిపొర పొచచ్చెముగానించినం (బభుత్వముగల బే ధరణిదేవుల. దళా. చరిత. [11-283 శానెంళ యధికుండై నం గానీమను జేశ్వరుండు కార్యా కార్య జూనము నిజ్యపభానుల ళా తో నాలోచించి యుక్తితో నెజుగదగున్‌ సపాంగ రతుుణ-బును అలి సపోపాయము లొనర్చ్భు సామర్ధ ఖ్టింబున్‌ స్నష్తవ్యసన విరక్రియు 4 ఉం 6 6 రాజసద్ధర్ధ బుల్‌ కనుపర్తి అబ్బయామాశ్యుండు, కవిరాజ మనోరంజనము. 1-119,120 అర్కుడొక్క ముగినె యశ్వంబులను గట్టు -శీయిబవలు దిరుగు వాయుబేవు డవని భరముదాల్ఫ్బు ననయంబు ఆశీేమండు ధరణిపాలుఠరకును ధర్మమిదియ ఖు కందుకూరి. అభి, శా. అను. ౪7-564 పలికినది బొంకకిచ్చుట కల నన్హుర్దనుల నెల్ల ఖండించుటయున్‌ బలమున నార్తలగోచుట దలప(నాజులకు ముఖ్యధర్మములన వే మండ చిట్టికామళాస్త్రీ. మార్కండేయ పురఠాణానువాదం "తాను కష్టంబు పడియైనధర్శపథము వలదు దప్పింప (పజకు భూపాలకుండు అం నారాయణదాను. జానకీశపథము.

వభ సూ క్రిసుధాకరము 66౮1 వేద శాస్తానుసారిమొవివిధజనుల "నేలవలయు సుంతయు ధర్ధు మెడయంబోక అ. నాకాయణదాను. యధార్థరామాయణము. 42444000 పరసలీ ప రాబ్బుఖత సత్య మా(శితరతణంబు సర్వభూత సమత్వంబు ఛాంతతపర మాత చింతయు రాజచిహ్నంబులగును విసరు నాల్క_ను వాగ్దానవితతింజేయు పృథ్విపతియిచ్చి కీర్తి దక్కించుకొనండు ఒసంగు వజకు చాసను జేయకుండు విభుండు గడుసరియు రశ్నీతుండు కీర్తి బడయువాండు పానుగంటి. రాజు నిజచేశమునకును (బజలకుదొర ననుచుందలంపకతన్ను (శ్రీవారి జనులకు సేవయచేయుట కొటే సృజించచెనంచు నెంచి విజ్ణవీలక సంచరించుటొప్పు (పజల నుఖదుఃఖములు ధశావరుఃండు దనవి గాదలంచుచు నీతిమార్ల్షమునంజనుచు సజ్జనుల గారవించుచు స్టయముపడక పరమపురుమునిభ క్రిచేం అరయవలయు ఒడయండెంచుపనుల సత్వరంబే చేయవలయు విక్ర. దే. వ గ్గ

కథల సూ గ్‌ సుధాకరము పభ

బుణ శేషమగ్ని శేషము రణ"కేషము కూడదనుచు రాజులధర్మం బణుమా(త మైనదానిం గణియింపమిం గీడువచ్చు. ..

శ్రీపాద. బొబ్బిలియుద్ధము 7-91 పుడమిగల తనదు[పజలను నొడుకుల బలెనెమ్మిి చేలుకొని నేర్పలరన్‌ గడుసరివారలం (బగడల నిడికొనందగుం దనదు చెంత నెకి మానికొగిన్‌

శ్రీపాద. ఏకావలిపరిణయము. 111 (ప్రభు సేవ

వసుమతీశుపాల వర్తించునేనుంణు శోడనైన దోమతోడనై న వైరమగు ెంంగువలవదు తాశెంత పూజ్యులైన జనుల పొందులెస్ప

తిక్కన. బారత. విరాట్య 1-18 అర్హ్యమగుపనిం గల్చించి యర వేత నంబులిచ్చికో శాది క్రష్టంబులందు నాదరించి వారల న్నే మమరయుచుండి సెలవు లపుడప్పుడీయంగవలయుం (బభుండు (పభునిలోని లేవంగవలయుం ద్యత్ప్సభుండుని.ద బడయు వీవు సైటు నిదింపవలయునగనిం

వళి సూ క్తిసుధాకరము రతీ గూార్మి స్చి చెడ్డగా. బలుకలం గూడదాంత డొసంగుదానితో సంతుష్టినొందవలయు పానుగంటి. బుద్ధం ఎదుట. బడని చ్చెం జాలునింశేమి యనుచు దుడుకుదుడుకున నెల్ల వస్తువులముక్కు- దూర్చి విభుకర్ణమున మూంతి జేర్చిమిగుల దడబడలు సేయవలదు......... (పభుడు తనయెడదయః గలవాడటంచు బడిబడిగ నాతనిని జేరవలను పడదు (పక్క-గూర్చుండు మన్నను (పభుని *దుట వాసియగు దూరమున నిల్వంబడలగవలయు పొనుగంటి. కల్యా, రాఘ. శా, చొెదంబు భూపాలుసేవ గౌరన. నవనాథ భువి నొఠకరాజును. బొందుగ. గొలిచిన ఇవలనచ్చి కం 'బెర ల్‌ండట తా, అన్నమయ్య. అధ్యా. ఎరుకలేని దొరలనెన్నాళ్ళు కొలిచిన (శతుకులేదు వట్టి _భాంతిగాని వేమన ఒలసి భూపతినొద్ద నూరకుండుటలు బలుమాటలునుగావు పరిపాటిగాని లిమ్మయ. ద్విసం భార. విరాట,

కరక సూ క్రినుధాకరము (ప్రమా గంగి రెద్డుకు మూళ్ళ్‌ భూకాంతునకును భీదమంచుక్రయును€ గానిక్షించద్‌ట్టి (పభోవు వేడిన సత్కవి పదముచెడబె సూరకమి రామలింగేశ శతకము. 15 (పమాదము అపాయము సేసిన నింద పుట్టటే శిక్కను భార. విరాట. 11-95 ఆమరించినట్లి మిథ్యాాభొంతిగానం దమసామ్మునుచు జిచ్చుందటీ. బట్టరాదు గౌరన. నమాక చెలశేంి కీడుచేసిన దురాచారి బొలియింప నొల్గక భూషేంచుకొల్ల నొగి: దన్ను గజిచిన యురగంబునోరు మగుడ.: దాందుడిచిన మార్షంబుగా దె తిస్ముయ. ద్విపశభోర. ఉద్యో అరికేపు మగ్నీ శేషము గంకుతర బుణ కేవ ముంచగూడదు సుమా కందుకూరి. (ప్రబోధ చం, 7-86 (పయత్నము ఆరంభరహితు. బొందునె యారయ సంపదలు నన్నయ. భార, సథా. క్షంశఏతి

(ప్రయ సూక్రిసుధాకరము క్‌ అల్పీయంటై న కార్యంబు సాహసారబ్ధంభై నను దోవంబులేదు నన్నయ, థార. అరణ్య. 1-268 ఉచితకాల భావ్యమైన యత్నవిధిగదా సమగ్ర ఫలత్వంబునొందు. ఉల శల ఉ60 6 తిక్కన భార. కాంతి. 111-217 జనులర మున్న క సెక్కీ యశక్యమని మ నంబులోపల సృక్కి 'శార్యంబునందు. జని యుద్యోోగ మొనరింప లేని నెట్టు డాని సఫలతా ఫలతలు దారు గండ్ర మారన, మార్కం. 11-47 ఉద్యోగివగుము; సముద్యోగిఇందు సద్యః ఫలంబులు నళ లకార్యములం గోవబుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. యుద్ధం ఇంటిలోని చీశశేే యిక్తే తప్పక తూచిలే వెంటనే కొంతవడికి వెలుంగిచ్చును మించి కఠినపురాతి మిందం గడవవెట్టి తే అంచెల: దానే కుదురై నయట్టు ఒక్కొక్క యడుగడుగె ఒగి ముందుం బెట్టితే నెక్కువౌా కొండై నానెక్కు(గొనకు తా. అన్నమయ్య. అధ్యా, నం, కదలనినీటికి మానము నెదులెక్కునె యుశిది-చాజు నేటికి. లోలెం

566 సూ క్రిసుధాశరము పయ బదవి నిరుద్యోగుల బొం దదు సోద్యోగులన కాని ధారి సృకముఖ్యా ! వైచరాజు, సంచతంత్రము, 160 వచినయాపద నెరియక తన్నుం గాచుకోందగు “జె వగతియట మీంద గౌరన. హారిశ్చం(ద, 4 ంతపంబేల' యల్పంపుం బనికి తీమ్మయ. ద్విపం భార, అది. నోరలబో యెడుపన్మిు గొడ్డ లేమిటికి | శిమ్మయ, ద్వ్యిష, "భాధ విరాట, ఉద్యోగహీనునకుర్విలోపలను సద్యః ఫలములు సమకూరవెందు బాలనర, ద్వివ, థార సళ్ళా యత్నవంతున క సాధ్యము లెందు/గలవు వరద. రామా, కిష్కింధ , = *తగుపనికి నుద్యోగంబువేసి యదనుగా. దద్‌జ్ఞులయనుమతి వడసి తరమిడి ధర్మంబుత స్పకసీతి వెరవున నడచిన వృద్ధిపెంపొందు సోమన. ద్విపం భారా సౌప్తిక, భఘనతయంచును దుష్కర కార్యములకుం బూనంగాం కెల్లునే యెట్టిపురుషులకును ధరణిదేవుల. దళా. చరితము, 11-218 మనుజయత్నంబు లేక యేపనియు/గాటు దాం శ్రీం బీవీభొగ, 260

(ప్రయో సూ క్రిసుధాకరము క? వరహోాలవానం గురిసినం గరములచేం బట్టకున్నం గలుగునె ఫలముల్‌ కార్యసిద్ధియైనం గాకున్నయత్నంబు నేయనందు'నేమి నేగిగలుగు దా. శ్రీ. దేవీలాగ, 7-96 మంచి కార్యమునకు మానక యెప్పుడు యత్నమాచరించు టర్హృమగును కం.వ్హీ వం, నీలి. దీపి. 84 యత్న వంతులశెటనగమ్యుమును గమ్యామనంగ గలదె మండచిట్టి కామళొస్త్రిగారు మార్కండేయ, 121 188 తనదులావుళొలంది పని సేయకుండిన వాని మొజ్ఞ నెవ్వ లె నవినరు అ. నారాయణదాను. నూరుగంట్సి (శ్రమములేకయె ఫలములు దుముకంబోవు ఉత్తయాసలకన్న మే లుద్యమంబు దువ్వూరి. కృషీనలుండు. శకి జతనము ఫలించు జీవ కమం బెయున్న చ. గణపతిశాస్త్రి, అజవిలాపము [10 పెక్కుభిన్నంబులొదవిన లెక్కగొనక కార్యసాఫల్యమగుచాక గడగవలయు వా. కస్ట రావు, (బూను. సాలీడు.

568 సూ క్రిసుధాకరము (ప్రవ (ప్రయోజనము సొము నేసిన ఫలము జయశీలుచాట మేను గలిగిన ఫలము మే లెల్లం గనుటా మానుషముగల ఫలము మంచీవాండాట తనుందానె తెలిసిన ఫలము తీత్త స్రపరుడొట అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. (పాభవమునకు శస్తాస్రు పాండితికిని 'ప్రబలళను చార్జ్యమునకు గొప్పతేనమునకు జరుపంతగినది వధయానె శక్తిసార పీీనరత్స దోవశత్సమయానుగాక పడిన బల్లి (పాకిన తొండపొడము. మొండి "చేయి కూయాుతీతువువంటి హేయవస్తు వులె మొదట బేవుచిత్తంబు తెలిసి తెలుపు ధరణిపుల చి _తృగతి తముద్ర దాసులట్లు పానుగంటి. వన, రాళు, చాసి పరిచర్యకును జేటితనియసాగసు డిద్దుటకును దూతి పొలియల్క- దీర్చుటకును సకియ సద్వర్తనము బోధ సల్పుటకును గాబెయుండుట రాచనగళ్ళ్యయందు కాళ్ళకూరి నారాయణరావు. చి(త్రాభ్యుదయము. 7-50 అర్య శ (ప్రవ ర్త న;= విత్తరతుకుం గడు మేలు వృ_త్తరత్న నన్నయ. భారత. అరణ్య 17-180

(పవ సూ క్రిసుధాకరము క్‌69 అవులింతతుమ్ముు హోసంబు నిష్టీవ నంబు గుప్త వర్తనములుగా:గ6 జలుప వలయు**.... తిక్కన. భారత. విరాట, 1-13. సావి. దననడక లే స్వర్గ్షనరకము లై జీవులకు మాయగప్సి చిక్కింపించు నడచేది నడవగ మానరాదు అన్నమయ్య. ఆధ్యా. సం వమూాటొకటి సేతొకటి గాద చేటికింత నాటి నాటికి. దెలియుగా నడతలోన కాకమాని మూర్తికవి, రాజవాహనం ₹-శీవ్లీ ఆఛచారమునందోంచు నతనికులంబు వాభాలతనుందోంచు వాని మనీమ తనువు చూచినందోంచు ధనికునిజాడ కనివీంచునడకలం గలుగు నెయ్యములు వరద. రామా. అమో. ధీర చరిత సంపదల సంఖ్యాత (పభావోన్నతుల్‌ ఏనుగు లక్ష్మణకవి. భ. ను. ౪8 నడువుమిో విశ్వవిధులను గడవకుండ విక. దేవ ధీగరిమకు. 'బెంకితనము త్యాగమునకుం గఆెకుందనము కవితకు వాక్త త్పరతయు పీర్యమునకు మాయయు వన్నె ంబెట్టు బండ బలము తలగొట్టుకొనుటే పనికివచ్చు పానుగంటి. విజయ. రాఘ. గ్గరి

ర్‌70 సూ క్రిసుధాకరము ప్రాకి (పాజ్ఞలతణము తనకధికుల కతిభక్తియు మనమున నెయ్యంబు: దనసమానులకునుహీ నునియందు. గృపయుంజేకొను మనుజనకును వగయుథయల బె మదింబరికింపన్‌ నన్నెచోడుండు, కు, నం. 2-187 ఇది నాక య్యెంగాలల యదిమయై యను గాఢనిశ్చయం బెవ్వని నె మ్శ్‌దిం గలుగునుబ్బు వగసం పదయాపద గలుగవట్టి భవ్యున కిందా తిక్కన. భారత, శాంతి, [11-414 (పాజ్ఞులు (పాజ్ఞలు వివేకంబున సంసారంబు దుఃఖబహాు భంబని యొజింగి తదూపగహనంబు గడచి ఇాళ్వత సుఖంబు. బడయుదురు తిక్కన. భారత, స్త్రీ 1, 85 నిజగుణదోపకర్మ్శముల నెట్టన మేలును గీడువచ్చుంద (త్పజనిత సౌఖ్య దుఃఖములం (కాజ్ఞులు తుల్యమనసు[లై మనో రుజలును జేహజంబులగు రోగములున్‌ హిళధర శ్రర్శులే మజములంశేసి పాపుదురు సర్వము సా త్తి ్యకదృష్టీజూచుచున్‌ ఎజ్జనం భారతృ అరణ్య 7-18 తడవినమాటకుం దగినయుతృరము నుడువక (పాజ్ఞుండు నోరొత్తుకొనునె గౌరన, హరిశ్చం[ద-

(సజ్జు సూ_క్రిసుధాకరము ర ఒ౭టి ఆయెను చెండుమూడులు ఒకటి ఆయెను కోటి సంఖ్యలు "పిక్ళు_లొక్కటిగ జూచువాదే (పాజ్ఞుడనవిన మే గురుజూడ, ముత్యాలసరాలు (పకృతి శా స్రుజ్ఞులమం గవివరులకు మత బోద్ధలకు వారితిట్లును బొట్లుతప్ప నట్టివారి యజ్ఞానంబు నపహ౭౦ప చాటుపడుటలు తప్పవు (పాజ్ఞునకును పానుగంటి. బుద్ధ, (పాజ్ఞలౌ(పాణు లెజింగి వర్తిలియివాంబు. బరంబును జూజగనొండొగిన్‌ దుర్విమయాంధులతో మై్యతింజేయు (పాజ్ఞుండుగలందే? తిరు. వెం. కవులు బుద్ధచర్మితము, 177.79 (పాణులచావు పుట్టుకలు (పాజ్జలబుద్ధిం గలంకజూలవు సె. ల. కవి. (పభా, శా. వి 1-175 నూతనము (కేయమనియుం బు 'రాతనమతి హేయమనియుం (బౌజ్ఞుడు నరసిం వ* తలపకుండ నెజపును (బ్రీతిని ద_త్త్వంబెజింగి విమలమదముచేన్‌ విశ. దే. ము

ర్‌72 సూ క్రినుధాకరము (పాణ (పాణదానము సర్వతీర్థ సేవనంబును సర్వ(వతంబులు సలుపుటయును సర్వ దానధగ్శు[క్రియలును (ాణచానంబుతో సమానంబులుగాన్సు నన్నయ. భారత. అది. 111-184 ధర్మమేదియు (పాణదానముతోను తులతూగదు. .. తాళ్ళపాక తిమ్మక్క. సుభద్రాకళ్యాణము (పొాణదానముసేయ బవాపుణ్యమిచ్చు తిమ్మయ. ద్విప్క భారత. అరి, (పాణదానంబుకంకెను [వతములగలటె చేమకూర. విజ (పాణభయము నరుండు _పాణభయంబు( బొరయుట యరుదయ్య తిక్కనం భారత, 11-04 (పాణభయ మెట్టివారిం గీడద్పజుపకున్నె తిక్కన. భారత. భీష్మ. 11-58 (పాణము (పాణంబులు చేహంబులంహౌసి జేవాది భావంబులం బొందుచు మగుడ మనువ్యత్వంబు నొందుచుండు తిక్కన. భార (దోణ, 11-175 పాణంబుగలిగినను బలుసాకు దినిమ్రైున (బదుకంగవచ్చు పా, సోమన్న విస

(వాణ సూ క్రిసుధాకరము క్‌/8ి తీవికెల్ల డీవీ తెలియంగ (గూణంబు వేమన అనంజనదు తగులు తగులని తనువుం (బాణంబుకంకెం దగువెద్దియొకో చనుతనువు విడిచి (పాణము చనంబోలని వారుగలకె సమయం భై నన్‌ వైచరాజు. పంచతంత్రము, 1- 5 [7 ఉం అనిత్య మ(ధువము (పాణ మను మానమా చందమున మున్నువినశే తిమ్మయ. ద్విప, భార. తిరవెజస్ప (బాణము తీపన వినవె! . తిమ్మయ. ద్వివ. భార, విరాట. పోవు [పాణములున్న( బోయిన నేమి పరద రామా. ఆయోం (పాణంబు నిత్యంబుగాదు సోమన. ద్విప, భారత. శల్య, (పాణంబు గలిగిన బలుసాకులై న వోణినేరుక దిని భువినుండవచ్చు సారంగధర చరిత. పరువుపోయిన మరల రావచ్చుగాని నాశ మొందిన మరల (పాణములురావు తిరుపతి వేంకట. పాండవ. *₹1-110 (పాణము తీహఫగాదె యెటువంటి పరా([క్రమశాలికైన శ్రీపాద. బొబ్చిలియుద్దము. 7-69

ర్‌74 సూ క్రిసుధాకరము (పాణ (పాణరక్ష (పాణరతుకయి యేమే. భాసముల్‌ వేసినన్‌ = = వెల్లుబురాణ సంహితలం జెప్పన్‌వందుమే శాదెవ్‌ ఛ్యామితుండెడ రై నచో శునకమాసంబున్‌ భుజింపడె శ్రీనాథ. శివరా. 111.87 తన్నపాణము నిలుఫుకన్న ధర్మము కలే తెనాలి, పాండు, మహా, 117-161 నిళ్యసత్య[వత నిష్టయైనను మాని (పాణంబురత్షించు ట ఎకసరణి భవానీశకవి, ధర్మ, 17-93 (ప్రాణాయామము "తా్యయమమాదిగం గలయట్టిధాతుచయముః గొలిమినిడి యూ దలణీడెల్లబొలియునట్లు (పొణపవన నిగవామునంగాగిపోవు ననఘ యిం్యదియజనిత దోపాదు లెల్ల మరగిన సింహము మృగముల. బొరినొనుచును నరులగాచు పోలిక నంతః పరిచితపవనుండు నఘముల. బొరిగొనుచును నరుల బేవాములు రశ్షించున్‌ మారన. మార్యం, 111-819 (ప్రాత (క్రొ త్తలు సర్వమును (బాంతదనియెందు సాదుగాదు శొత్తదనియె కావ్యమునకుం గొజంతరాదు

ప్తి సూ క్రి సుధాశరము 575 యోగ్యులు (గహింతురారసి యుత్తమంబు మూఢుండన్యులనే నమ్ము శై బుద్ధి లేక

కం వీరేశలింగము, మాళవికా. కని సకారణముగ దోవమని వచింప మంచిచే! యట్లుకాక యోజించకుండం దప్పనంగనట్టితప్పూ (కొ_తృదగుబాట తప్పుగాదు; మూఢథులనోట తపష్పుగాని (పాతకొత్తయు వస్తువిథాగమగు నె! కాలగతి భేదకలనయ శొని (కొత్త చైనయది (పాంతకాకుండ నక్సైయున్నె (పొాశయది (కొత్తగాశెట్లు (పాంతదయ్యె పానుగంటి, మిద్ధ పాప్పి సకలభూశగంబులకును కాసకుండు గలండు గాదెయొక్కరుండాతని కల్పనమున 4 'ప్తమైనదినీళ్ళులు పల్గమునకు వచ్చు[క్రియందానవచ్చు తిక్కన. భారత, కాంఖి, 17-419 నోచినవారి సొమ్ములవి నోమనివా"కి వచ్చునే ] నాచన సోమన, ఉ. హ, 1-168 పన్నిన ద్రైవమియ్యనిది పరులిచ్చేరా! బడలితానెందై నాం బడ్డపాశే దశిాంగాక్‌ కడంగి రానిదిజే నొక్కరివశమా! తా. అన్నమయ్య, ఆధ్యా, సం

576 సూ క్రిసుధాశకరము (పస్కా 'వేమింటి దాంకం బెరిగిన దీమసమున నతీలమునరకు దిగంబడిచనినన్‌ భూమిగలయంత దిరిగినం డామును బెట్టనిది రిత్తదన శేలబ్బుదిన్‌? జక్కన. వికమౌార్క-. 11-182 ఇడనివానిచేత నివ్పించుందన (పాట్పి యిచ్చువానిచేత నీయనీదు (పాప్తీిగల్లుచోట ఫలనమిచ్చు ద్రైవంబు (పాప్పిలేనిచోట ఫలములేదు వేమన ఎనసి సుఖమె యనుభవించునే నరుండు దుఃఖమే యనుభవించువాండు గలడె యవని*ేది వచ్చినన్‌ మనసులోన (బా_ప్తమనియు మజియు దై వకృతమటం చును దలంచి శాంతిబొంద జూడవలయు ధర్మవరం. చిితనళియము. 17.ఇ1. 70 ఎప్పటికి అనుభూత 'మెద్దియొ అప్పటికి అది నిక్కువం భే; ఎప్పుడో లోకంబు కల్లగు | ననుటయిపుడెట్లో ? గురజాడ. ముత్యాలసరాలు ఎద్ది 'యొవనికిం (ూప్తమోయద్దివాని నెనయునను మాట నిజమైన నిచ్చునొకండు కిమ్బనక సన్న సన్నగ నమ్ము వెట్టు నాలుగైన వీిమ్ముట నిచ్చునరుండొకండు పానుగంటి. కల్యా. రాఘ.

వయ సూ క్రిసుధాకరము ర్‌77 (పియనిరాక రముణ; ఎట్టివారికిం (బయని రాక రులంగాంచి యొడలు గాలకున్నె నన్నెచోడుడు, కు, నం. 11-44 మున్నెంతో చనవొప్పలో మన్నించిన విభుండు వెనుక మారొ '్రగమైనన్‌ గన్నియ బలిమిని వేడుక విన్నదనంబదియకాటెి విధుబింబాస్యా ముద్దుపళని, రాధికా. 111-982 (ప్రియము ; అవప్రియము ,ఉయము పలిశెడు వారిన పెద్ద మెత్తు ర(వియంబు నబథ్యంబునై న పలుకు వినన నొ ల్తరు నన్నయ. భారత. సభా, 2[-19 1 (వియ్యావియత్వములకజ్డానం బె మూలంబగున్‌ చ, నా, కావ్రీగారు, భర్తృహరి నిర్వేగదము. (పియవస్తువు ఎంత (వ్రియవస్తువులపై నంతఃక్రరణంబు గలుగునది మూందట న త్యంతంబగు సంతాపం బంతయుం గూర్చంగ నిమి_త్తమగుం బురుషునకున్‌ ఎజ్జన. నృ. వు, [77_71 (ప్రియవాది లేడు తగవరి యెందును మూడి చొచ్చి వాత వెళ్ళెడు వాండెయెవ్వాయ...... సూరన, కళా, 2 11-85 73

ర78 సూ కిసుధాకరము (వియు (ప్రియుడు అనుకూలుండై నట్టి మగవాండు గలిగి తే య సం(భమమున్న దా ? అంతకన్నను క్ష(తయ తన్నెడుకాల ముద్దుగొను తద్‌: జ్ఞులు పోలితాంగి పూరుముల్‌ ముత్తరాజు సుబ్బారావ్పు శ్రీకృష్ణతులాభారము 11-85 (ప్రియురాలు తన వలచుకాంత యేపని మనమునందలంచినను జేయు మగవానికి న వ్వనిత బిగియారు కౌగిలి దినదినమును మగన కామభేనువుగా బే నాచన సోమన, ఉహ. వం, 11-80 *- = వెలికి. (శాణములిచ్చిన నషూదీజునే నూరవ. (ప్రభా. 111-868 (పాణములకు. [బాణంబగు (పాణ సఖికి- జెప్పరాని పనులుం గలవే? సూరన, కళా. ఇ 11-858 తాను వీలవనిసతి మహాదరముకంళ తాను వలచినసతి కాలితన్నె మేలు ముత్తరాజు సుబ్బారావు. శ్రీకృష్ణ తులాభారము 111-285 (ప్రేమ కన్న మోవామ్మునకం ౬ నగ్గలము ఎన్న ంబెంచిన మోహ వెందు పా. సోమన. వవ. 60

(వేమ సూక్రిసుధాకరము ర్‌79 "వేజము సూవలఫు దెలుప. దెఆఅవల శెందున్‌ నాచన సోమన ఉం. హ, వం. 1-78 పాపమెరుం/గదు నలపు భయ మెరుంగదు వలపు రూపెరుంగదు మతికి రుచిశనేయువలపు సిగ్గెగులంగదు వలపు శిరసుశక్కును వలఫు జగ్గించు నన్ని టికి ఒడిగట్టు వలఫు "తెసవదెచ్చును వలపు లేలించు నీవలపు ఇగిరించి కలిమిలే మెజుంగదీ వలపు తోడం బుట్టిన మమత తొడంగి కొన్నాళ్ళకు వాడిక పహత్తులమిందవలె నుండదు తల్లిమి-దంగలభ_క్షి తనశే కొన్నాళ్ళకు ఇల్లాలుమో/(దవలె నింతయుండదు వౌ, అన్నమయ్య. అధ్యా. సం, రారపోరయం[దు రమణులు కాంతుల బొందు గూడునట్టి సందడులను అట్టులనుట [శ్రేమనగుట దోసముకాదు కాంతపై ని (పేమ స్వాంతము రంజించు జింతదీలు దరుణిచిక్కునపుడె వలపుగలిగెనేని వనజూశ్చీ యధరంబు పంచడారకుప్ప పాలకోవ మూతఫలరసంబు జుంటిసమానమౌా చనుమనుచు(. (దోయవి సరి చినిగెడు నన్నట్లు వలపు చెడ్డదిసుమో (క: కదిరీపతి, కక, [11-476

ర్‌డి0 సూక్రిసుధాక రము (వేమ ఏటికిమూటలు నాంటికి శీంటికి మగవాండు వలచునేకదవినుమూ బోటి తటాలున. జూచిన నాంటది వలచున్ననోంబు జూ(గమునందున్‌ చిననారాయణ. కువల, 1111-69 చితాన నెనరుంకుచేరి యుండగవచ్చు తావాలి కొత్త వలపదిరెణ్ఞాళ్ళు వలచేది యొకరికోసమా |! ేమగహాడినవానిచే మించేచేజాతో ? వనిత్మశైన మగవానినై న సెనరుబో తే నా తరువాత నెనయ రోతే! దొరలవలవు లేటిశతములే? అవిదొరిశేది తొలినోముఫలముళే క్షేరయ. వలచిపాయుట పగ వార్శికైెనను గాదు చెలువుండు వేజొక చెలియను దలంపునం దలంపోసినపుడె తనకుం దానే తలనొచ్చుంగనక వినకయె కలికిరొ యేమందువలపుకానిదిసుమో క్‌ క్‌ ముద్దుపళని, రాధికా 'వెలకుందీసిన వలపురాడు త్యాగరాజ

(చేమ సూ క్రిసుధాకరము 58] (వేమహెచ్చిన భువింజిలుతప్పును దుస్సవాంబగున్‌ కందుకూరి, రత్నావళ్ళి (వీతితోడ 'బెంచిన విమవృత్తమైన స్వయముగా నాశనమునేయ జనదునరుండు చిలకమర్తి, గయోపాఖ్యానము 7 86 కులము వలఫునకుందవ్వు అ, నారాయణదాసు. హరిశ్చృం(ద. "తెలివితవ్పి ఏచ్చి వలపుతోనుండెడు వాండు మోసపోయి క్రీడుబొందు అ. నారాయణదాను. నూరుగంటి, మరులు (వేమని మదిదలంచకు మరులు మరలును వయసుతోడనె మాయమర్శములేని నేస్తము మగువలకు మగవారికొక్క ళు (బతుకు సుకముకు రాజమార్షము (ఎేమనిచ్చిన ,ఉమవచ్చును (శేమనిలిపిన (వేమనిలుచును పతుల[చేమయె వేవెలుగు (పేమకలుగక (బతుకు చీకటి గురజాడ. ముత్యాలనరాలు లలనలందలి వలపాపదలకు మొదలు అఖిలనాశనకరమటియగును దుదకు పానుగంటి. విజయరాఘం.

ర్‌్ర్రలి సూ క్రిసనుధాకరము (చేమ తంగడి కొడుకును లాలించు. దనదుకొజు కె నుతుండు _వేమించు. దండి స్వసుఖము కొజికె కాంతపతిం గూడు. దనదు సౌఖ్యంబు కొజళ స్వసుఖమున శీ మగండును వలచు సతిని పానుగంటి. పనవానరాఘ. మొదటి చూపునంబె మోహాధికతం జెంది వమరగువలపె యుత్తేమంబంటండు "కాని చూడకుండ గాఢ రాగాంబుధిం (గాలు వలపు చానికంశు ఘనము అమల విజ్ఞాన 'వేటిక కజలురెండు మొదటియజ యిర్మదియ క్ష్తన సదనమగు ద్వి తీయము స్వాయంభవంటై న తెలివి కిరవు జానయిట్టిన (వేమంబె దై వికంబు పానుగంటి. మాలతీమాలి. భూపలు ,1పణయానుబంధ సద్భశము తొ గావు కులాంగ నాళికీన్‌ శి డువ్వూరి. కృషీ, కక (వణయ పాశంబు లెట్టినో బలిమిబట్టి లాగినను (దెవ్విపోవక సాగుచుండు లలిత విసనాళ ఖండంబులను 'చెమల్చ నడుమసాగెడు సూత శాండములువోలె దువ్వూరి సీతాపసనవానము కఇ-49

(మ సూ క్షినుధాకరము 583 కట్లుగటఅకు గట్టిన గజముదొరకు అ ఆ లు గఖ్ళెము బిగించుచో దురగంబు దొరకు వృాదయమున (బీతిగల్లిన సుదతి దొరకు లిరుపతి వేంకట. మృచ్చకటికము, 1-17 లలన నిరాకరించిన కొలందిగ నూనియలేని వత్తినా వెలుగు దొరంగు భీరువుల వేముడి కొప్పవరపు సుబ్బారావు. వసంత వేవ. 12-58 లోకము నవ్వునంచు దనలోజనియిం చిన (వేమనాపంగా నే కమలావ్షి చైన దరమే ? పరిఘూర్జతరంగ మాలికా నీకమువోడ గట్టారసినిండుగ బారు నఖండవాహినీ భఛాకల నాపబూనిన తటంబుల్ను తెంచి జగంబు ముంపటే! కొప్పవరపు సుబ్బారావు. తారాశకాంకము [11-50 వని తా(వేమకు గారణంబిదని చెప్పం జూలకష్టంబగున్‌ కూచి నరవీంహం, రూపలత, 111-638 వలపెరుంగక (తికి కులికిమురి నేకంకె వలచి విఫల మ్మ్లుంది విలపింప మేలు రా! ఐశవరాజు అప్పారావ్వు వలపుగలచోట (పాణంబు చులుకగాదె నా. కృ. రావు, కేనెచినుకులు, (చవేమయను వస్తువొకటి లోవిం చెనేని లోకమంతయు నల్ల కల్లోలమగును (శేమచొరరాని కావులు పృథివిలేవు నా. కృ- రావు. వెన్నెలవెలుగులు,

స్‌0ఉ సూ క్రి సుధాకరము (యేమ (చేమగలట్టి వస్తువగువింపక పోయిననెంత బాధరా (చేమకు లేదురా విలువ కూడుగుడ్డకులేక అల్లా డుచుండు బానిసల కేల (చేయన్‌ పణ యశేళి మవా త్తర (ప్రణయలీలకు సత్యము నోచరించునే *..... వ్యాజములే॥ నిసర్లమైనచవో (వేమగలట్టివస్తువగుపింపక దదూరమునందునుండు శు శ్షే మమవహార్ని శంబుపరికింతురు (వేమికులొప చార్థమాన్‌ పురా జనుమ్మృత(ప్రణ యానుబంధ మది, తెంపగ రానిది జీవకోటికిన్‌ (వేమయనంగ నెల్లర (దవింపగ జేయుకు కొమరవోలు వెంకటనసుజ్చారావు అమరశ్రీ (యేమ = కౌమము మననుచేం జూచు రాగము కనులచేత. జూచు6 గామమాలస్య మోర్చుకొనునద్ది 'యోూర్చుకొనదిది మృదులమౌొ నుష్టముగ ల దది; బుసబుసపొంగి పొగగలయది యిదిగద్‌ ! ఆశను భుజించు నది లలనాస్థిమాంస భోజియిదిి రాత్రి నిశ్చల తేజము గల

(పేమ సూ క్రిసు భధాకరము స్‌ర్ర్‌ర్‌ దది పగలు రాత్రి మండెడునిది బిడియము గౌళవముగలవది తదూరమిది ౧ ౧ ౧ ఆపదలనై నం జల్లాఅనసట్టి గా మిద్ది వన్షార్గ్వ ఖద్యోత జూగ్నింబోలె నాపదలు రాగం జుంయిమం చాతినిద్ది మబ్బుపై. బడం (దాటాకు మంటయోలె పానుగంటి. కోకిల పేమ ఏధనము ధనమిచ్చి పుచ్చుకొన్నను మనమున నోర్వుఎగ వచ్చు మగండింతు కుక్‌ జినవిచ్చి పుచ్చుషొన్నను మనవచ్చునె యింశనేటిమాటలు చెపుడూ నందికిమ్మన. పారిజాతానహరణము వినుము ధనములుశిండు తెరగులు ఒకటి మట్టిని ఫుట్టినది; వే రొకటి హృశ్కమలంఫు సౌరభ మదియునిది యొక్కె-డను కలుసుుటయకుదు గురుజాడ. ముత్యాలసరాలు (పేమ ; వివాహము మనసొకనికిచ్చి మజీయె వ్వవి నేనియు నొకునింజెట్టవట్టుటకం యెన్‌ వనితీలకు (బవా శ్రచర్యం బున నుంకుట పరమధర్మము. .. “సీ. చిదంబరళాన్ర. హైమసక్తీ విలాసము 1 99 ట్‌!

(పేమపాత్రుండు వవిధి+ (శేమపా్యాతుం గినియించిన వారికి శ్యత్రువాత శ్రయున్‌ మారన. (వభా. 77-186 (పేమబంధము ఎల్లలోకము టొక...యి_లై వర్ణ భేదములెల్లగ_ల్రె 'వేల నెరుగని (వమబంధము వేడుకలు గురియ మతములన్ని యు మాసిపోవును జ్ఞాన మొక్కటి నిలిచివెలుగున నంతస్వర్గ సుఖంబులన్నవి యవని విలసిల్లున్‌ గురజాడ. ముత్యాలసరాలు (పౌఢము ఎత్తజినై నవాళక్కి. పలుకదలపరు(పోడన్‌ అచ్చ. రామా. అయోధ్యా, ఫలము గురువున కిష్పదెవమునకుం బతికిం గృతిం జెప్పి పుణ్యమున్‌ వరమును 'బేజమున్‌ బడయవచ్చు వన్నెచోడ. కు, నం, క గుమ్మడిపువ్వుం చేనియయు గూపము నై౦దవ శేఖకొంతయున్‌ి జుమ్మురయంగం గర శ్రఫల శోళనసంపద తిక్కవ, భారత. కాంతి 17-128 కోవురమై వెంట వెంటంగొలిచిన బంట్లకు ఆావులంగొంతవడై వాదప్పీ దీర్చవలదా !

ఫలము సూక్రిసుధాశకరము న్‌ట్రి” ఇత వై సని నే సేటియింటిపసరముసకు వెళదీర6 బాలార్చివెడ్డువెట్ట(దగచా!

తా. అన్నమయ్య. అధ్యా నం

మనుజుండై. ఫలమేది? మజి జ్ఞానియాదాం*ా ! తనువెత్తి ఫలమేది +? దయకలుగుదాంకా! 7 థనికులైై ఫలమేది? ధర (్రమునసేయుచాంకా ! చదివియు ఫల మేది? శాంతము గలుగుచాంకా! పావనుండై. ఫలమేది ? భ క్రిగలిగినదాంకా పక్కన జనా లనెల్తాం కాటువడేదెల్లాను ఎక్కడో సంసారాన కిందుకిం తేకా ? గారవాన ధనములు గడియించే దెల్లాను ఆరయ నాదని వేగలోయందు క్రింటేకా? కలిగి (న 1) మతి వృథగాకుండా అలరుకు పుణ్యంబగు ఫలము ఒనరిన యీభవముసురనకుండ ఘనుండీ జీవ్రుడు గల ఫలము తనువుమోచి చై తన్యాత్మునిమతిం గనుకు వీవేశముగల ఫలము చేసీన పుణ్యము వెడిపోకుండ 'శ్రీ,సంపద మెరసిన ఫలము ఈసుల కేసుల నితరదూపణల. కాసుకు అపురూపపు ఫలము

ర్‌ర్రి8ి సూక్రిసుభాక రము: (చేమ వారి. గొలిచియు మిథ్యగాకుండ విరసముడిగి చదివినఫలము తా. అన్నమయ్య. ఆధ్యా. సం, పూర్ణవిజ్ఞానమే తపమునకు ఫలము విద్యకు ఫలంబు వినయంబు వితరణంబు సిరికిఫలము, లేజోరూప గురుగుణాఢ్య సుతీపరివ్వంగ సుఖటెం సంస్కృతికి ఫలము పానుగంటి. కల్యా. రాఘ. బంధము కర ్రబంధనములు గకుూనయాయుదు. బుణ్యగతికినేగు ఫురుషునట్లు నన్నయ భారత, అది, ₹-178 బంధుమి.త ధనసంచయంబు , వలని స్నేహంబు విడుచునది నన్నయ. భారత, ఆరణ్య, శంక "తెగని కర్మమునకు "జేహము దగులు తగిన చేహమునకుం దరుణితోందగులు కనకము అన్నిటితో: దగులు సంసారికి బంధమూల మైనట్టి (పపంచమందునుండి బంధము-జూసేనంజచే. వాసునా? ఆది అంధకారమున 'వెలుగరసి తేం గలచా |!

బంధ సూ క్రిసుధాకరము గ్ర కట్ట.కుంశళు బంధము మోతమునకు దూరము ఒకరి రశ్నీించం బో తే నొకరికప కారము ఘనవిరక్కుండై జే లోకము మెచ్చదు తా, అన్నమయ్య ఆలును బిడ్డలు నర్ధంబు నెపుడుం శాలి సంశల లెల్లకడలును బతికి మజచచియు వఏనిమై మక్కూవసేయ "రెజుక గల్లిన ధీరులెల్ల కాలంబు గౌరన, హరిశ్చం(దం ఎవ్వడింక వదలింపంగ నోపెడు పొళశబంధముల్‌ పిల్ల పిన, శృం కా 17-85 ఆలు బిడ్డ్ణలు-డానుం జట్టాలనంగ నెవ్వారెన్వార లేయూరి కేదితోవ రఘునాథఠాయలు. వాల్మీకి చరిత. 1-67 తగులు చెందినవాండు తగ వెన్న లేడు అ. నాయయణదాను, వేల్చునూట. 87 బంధుదోహి జీవమేటికి రాజ్య మేటికిం జెల్లుంజుట్టల బిడ్డలం జావం జూచినయట్టిదోహికి సర్వభోగము లేటి5న్‌ తిక్కన . భారత. స్రీ, 11-175 బంధువియోగము 'యోగ్ని కైనను బంభువియోగదుఃఖి జనితతాపంబు కోపంబు బెనుచుగా టే తిరుపతి వేంకటకవులు, పాండవవిజయము, ₹]- 105

590 సూ_క్రీసుధాకరము బంధు బంధు వులు ఎడరు దోంచినప్పుడొదవి తొలంగించువానింగా కన్యు నేలబంధుం డండ్రుజనులు తిక్కన్న భారత్శ కర్ణ, 12-64 నే దియుంగాష్ట్రముః గాష్టము నదిలోమజీకొంత సేపునకు. చాయును నె మ్శది నట్టుగం దలపణగ వల వదె వీశృప్యుతాది బంధువర్లమును తిక్కన, భారత, కాంతి. 1-10 తమలో నన్యోన్య వశ త్యముకలిగిన బంధులాపదల నెల్ల నుపా యముల మైం జూతురు మంచెన. కే, బా చ, 11-52 పొసలోం చేపట్టిన భుజగంబు భంగి 'వెసగ్గగూరుండగు బంధు విడువంగవలయు గోన బుద్ధా రెడ్డి. రంగ, రామౌ, యుద్ధ కజవై నను బంధుజనుల కడ శేగకుమిా బద్దెన, సుమతి. $6 ఎపుడు సంపదశలిగిన నష్పుడు బంధువులువత్తురు బద్దెనం సుమతి, 80 ఐనవారలంచు నాప్తులటంచును బందుగులను నమ్మ భబాడీగాదు. ౪ వేసున

బల సూ క్రిసుధాకరము ర్‌91 ఒడొరుల కొక్కొకచోననువై నతావులం గూడుట యిష్టబంధులకుం (గ త్తయె నూరన. (పళా. 1-94 ఒంటి (మాన రాయిడి నొందినట్లు బలిమి నాపద నొందు బంధుళూన్యుండు తిమ్మయ,. ద్వివ. భారత. ఉద్యోగ. =. *తనకును దానెక వనిన బనివడి యెంతయు బంధులు సతమె సోమన ద్వివ. భారత. శౌంతి. చుట్టముల నెల్ల6 | జేమునోజూడ వలయుం జేశనై నంత సాయంబు౯_ జేయు చెపుడు కం. వీ. నం. నీతి బిలగర్వము బలవంతుండ నాశేమని పలువురతోనిషగహించి పలుకుట మేలా బలవంత మెన సర్పము చలిచీమలచేత:జిక్కి. చావదె సుమతీ బద్దెన. సుమతీ తనకుం (గిందివానిండా గొట్టలబోయినః దనకు మిీాందివాండు తన్నుంగొట్టు ఆ. నారాయణదాసు, నూరుగంటి. $2 దిలవంతులు ఉత్తమ సత్త్వులు వంశధర్మముల్‌ పూజిత భంగి. జేయుదురు తిక్కన, భారత, ఉద్యో, 11-14

గిలి సూ క్రిసుధాశరము బల ఘన బలవంతుల కసాధ్య కార్యముగల జే మల్లికార్జునుడు. భావ్యర అలంతుల. బొరిగొనరు మహ బలులాహో ఘనులగాని పవమానుండిలం బిలువెజకునె బహుశాఖా కుల గగన స్పంది వృత్షకోటులు దక్కన్‌ బైచరాజు పంచతంతము, 11-204 ఒరుల పాలైన తమసొము, శ్ర మరలంగొనుట యౌాక్రిం జెందిన చుట్టాల నరసి కొనుట నిజకులోచిత ధర్మంబు నిలివికొనుట బలియుండగుటకు ఫలమం(డు పాపరాజు. ఊ. రా. 11-828 చేవగలవాని పంత మే వెల్తుగాని బలవిహీనుని మాటలు పాటియగునె చిలకమర్తి. గయోపాక్యానము. [1-44 బలవిహీనుని కన్యుని భార్యయంచు దనకళ(త్రం బటంచు భేదము, శ్రౌని సౌొగనుగలటెల్ల దనచేతిసా మె క్‌ బలము గలిగినవాని శేర్చాటుగలటె తిరుపఠి వేంకటకవులు, పండిత, బిలవద్మాశయము అల్పులు నతిసత్తు వైలలహాడీ బలియులగుదు రదియరు చే నన్నెచోడ కవిరాజు కు. సం గాలీ

బల సూ క్రిసుధాకరము 59&ీ బలవంతుండు మన్నించిన బలహీనుండు బలియుండనలం బకుధారుణిలో వల రాయండు చేపట్టిన యలరులు వాణములుగా వె యాభాలి కందా కందనామాత్యుండు. నీతి తారావళి పన్ని పగనేసివచ్చి బలవంతుని మజుంగు- దన్నుండానె చొచ్చి తే దక్కిపోవ్రంబనులు తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. వెలిమియ యుచితం బెంతయు జలవంచునితోడ నతడు పగవాండై నం జలియింపవంశత కంచఆును బలవంతుని చెలిమి వడసి పగయీలదగున్‌ కనుపర్తి. కవిరాజ. ₹-124 బలవద్విరోధము == == =ం(ప్రబలుడైన యతనితో 'వెరవునసంధి యొనర్భ్చి యు. గరంబు నమ, ్రమియనీతిగా గొంుబుధుల్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి, ₹11-2 '4 బలవ్మద్రిఫులు (ప్రయోజన ముల్న్మక్రై లోంబడుటగల్లు. బొలముల నేనుం గులు దీమంబులపజ్జ( ద్‌ గిలి సెట్టన పట్టువడిన శ్రీయన్‌ తిక్కన. భారత. శాంతి. ₹2[-220 బలవంతుండైన త(త్రుని వలన బ్రయోజనము గలిగి వలను కలిమిందాం 75

594 సూ క్సిను ధాక రము బల గలసియునది గడచనలాం దొలగవలయు నిమ్మెనేనిం దుదిం గీడొలయుగ్‌. తిక్కన. బారత. కాంతి. 111-238 వారని యల్క_6జేసి కడవన్‌ బలవంతుండు బగ హించినన్‌ దూరము పోవుటొండె వినతుండయి వానిన వొచ్చుటాండెగా కిరస మె త్తి కోల్‌ నుతివిహీనత నేనుంగు తోడ లావునన్‌ బోళెడు నెను న్‌ చంద మది బుద్ధియె బద్దె. నీతి కాస్త్రముక్తావి బలియుండగు పగతునశడ గలిగిచనన్వలయు వాండు కార్యము కొజ్బకె శ్‌లయం వచ్చిన బేల్వడి కలివి కొనల వలదు బుద్ధిగలిగిన మనుజుల్‌ మంచెన, కే, బా, చ, 211-824 బలహీనులగుచు ధీమం తుల శెగ్గులునేసి పొందుదురు కీడుముహా బలులయ్యు మంచెన. కే. బా. చ. 110-186 బలవద్విరోధము పాడిగాదు గోనబుద్తా రెడ్డి, రంగ. రామౌం బలవద్విరోధము శుభం బొనరించునె యెంత వారికిన్‌ పాపరాజు, ఉ, ర, 1! బలియునితోడుతం బగపూని యొరుల చలిమిందా6 నెజు/గక సేయుటల్‌ దగునె? పరద. బమౌం కిష్కింద

బవాుు సూక్రిసుధాకరము ఫ్‌95్‌ చావాుబలాఢ్యుతోం (బతినదలిర్స నావావం బొనరింప నతికీ ర్తి గలుగు బాలసర. ద్విప, భార. సభా. == -మీగుల నెంతయు బలుండైన కలితాత్నుతో నంధి కడు నొనర్చియును ఒప్పూ మిీజగ నము '్రకుండు శేనీతి సోమన. ద్విప. థార. సభా, బలవంతులతో. బగయును బలవద్చాంధవులతోడి పగయు.ను ధరలో బలువురతో. బగయునుమజి బలభేదిక్షీనై నందెచ్చు భంగము కనుపర్తి. 1-128 కండ(కొవ్వతోడలానక నేర్చిన వానినెదురు కొనెడువా-డు చెడును అ. నారాయణదాను. నూరుగంటీి. దిహుభార్యాత్వము ఒక్క పురువమునకు భార్యలు పెక్ళూండగుెందు గలదు నన్నయ, భారత, అది. 71! -844 ఒకశాంతన్‌ నొనువాండు యోగ్యుండనలా నుర్విన్‌ వెలుంగొం దువే జొకళకాంతన్‌ గొనువాడు మధ స్టముండు నానూహింపంజెన్నూందు నిం

క96 సూ క్రిసుభాకరము బాధ కొక కాంతన్‌ గొనువా.డు చదొనధమ ౯డె న్యూనస్థితిన్‌ ౧౦చునిం కొకరీతిన్‌ ఒవాుకాంతలన్‌ గొనినవాండు న్టత్తుడై (దిమ్మరున్‌ కుప్పిలిసీతారామకవి. చ్యితవఫీ వరిణయము, 1-89 ఉవిద లెందరున్నను సౌఖ్నమొక కుకాని కడుచుకష్ట(బులెన్ని యో నుడువనగునె పానుగింటి, కల్యా, రాఘ్స సతత నూతన కాంతానవక్రి కొత్త "వేడుకయని యొంచుటకంకు'వేరుపాము రతయు న్మపాజ్ఞతయు ధీజడతయ నస్వ భావమును పళుత్వంబు పాపంబులేదు పానుగంటి. వనవాస. రాష ధరణిలోనం గొండెము హపాచ్చుతగ్గగాంగ శ్రీోపరవ సృష్టి సమముగా. జెలగుగాన నొక్క.పురువునకొక సతియుంటకం ౯ దగదనుచు జీవసృన్టీ కర్థంబుగా'దె పామగంటి. వనవాన. రాఘ, ఇద్దరార్యడం గల్లు నెంతటి వాండెన నవ్వ బడును తుదకు రవ్వబొంది అ నారాయణదాను, నూరుగంటీ. బాధ దిన దినము (ట్రాణులకు దీపనముచేబాధ మనను ఛాంతికి సదామమకారముల హవాధ తనివోని కోర్కులకు దై వగతి బాధ వెడయాస చూపులకు వేడుకలచే బాధ

బాల్య సూ క్రిసుధాకరము 539 కడువేడ్కలకు వియోగముల బాధ; తొడ-వై నయెజు కలకు దురిత బుద్ధులు చాధ అరిది నిశ్చయమతికి ననుమానముల బాధ అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. తు[దబాధలచే నుష్టదవంపడు వేళ నిదకంటికి వచ్చునా శామచాసు. రామదాసు, చరిత ఇప్పులోని తాయి వెవిలోని జోరీగ కంటిలోని నలుసు కాలిముల్లు ఇంటిలోని పోరు నించింతగాదయా వేమన బాధల భ్యాసమున సుఖ(పాయములుగ నరులు భావింథత్రు విమ్యకిమి న్యాయనునను చిలకమ క్రి. గయోపాథ్యానము. 111-538 బాధ మేనికే కూర్చు పిరోధిమైన నదిస్వజన మైన హృదయంబు నదర జేయు వేటూరి [పభాశరశాష్ట్రి. (సలిసనూ. బాల్యము తజుసంటి తను సెదరిని నెలటులండు నన్నెచోడ. కు. నం, ౪711-49 జన్మంబు మొదలుగా. బదునాలుగువత్సరంబులు చాంటునంతకుం. బురుషుండు బౌాలుండు వాండెద్ది సేసిన చాపంబు బెద్దపొారయదు నన్నయ. భారత. అది, 17-272

598 సూ క్రినుధాకరము బాల్య చిన్ననాంటి బలంబు సెప్పవచ్చినను టగన్నన వోస్య కారణములై యుండు గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. కిష్కిం. హాలత్య వెల్ల కీళ్ళకు నాలయము ఎజ్జన. నృ, వు, 17-55 చొాలురకకను చాడనంబ పథ్యంబరయన్‌ పోతన, భాగ ౫7-866 డింభకులను దిద్గిజేవగా సేయ బట్టరాని గర్వపటీమగం( దు వేమన ఆట ।! పాయము నాటి మక్కున అదివరకు ఉండేచే యెక్కున క్షేతయ ఇల. బుట్టి పదునాలులగేడుల డాం తలంపంగ నేరండు ధర్శంబు నరుండు ఆలోని కర్శంబు లతని (పావింపంూలనవు గ తిమ్మయ, ద్విప. భారత అది, అతిళయ సౌఖ్య (వదమై సతతము [కొ త్తయి యశోకసంవర్షనమె అావాలో థి ౧. బుతువ్రలలోన వసంతము గతి [చఛచాయములందు చాల్యకాలము మెజుయున్‌ చిలకమర్తి. గయో పాఖ్యానము ]-7

బుధు సూ కిసుధాకరము 599 బుధులు నిజమ్మొటింగి శృతవస్తు సమితికి వజలగ మదినెఅయ నిబుధవర్గము నన్నెచోడు(డు. కు, సం, ౪711-26 బుధ జనంబులు శోక్రంబు. బొరయరధిప తిక్కన, భారత, స్త్రీ 1-38 జలములోన మత నష్టంబులు మెలంగుజాడ 'లెజుల రాని చందమ బుధులిచ్చ నడచు "తెరువు లన్యుల శిజటు(గుటయరిది వానిం ఉఊాను శాంతుండె దాంతు.డె తడవవలదె చా. యా ఎజ్జన, హ, వం, ౪[[1-91 దుర రేల వెఆంగు గైకొని ధర్ముమునెడ బ్రీతి వదలదగదు బుదనకున్‌

• ఎజ్జన్మ భారత, ఆరణ్య. ₹-41 తమనిద్య నెవ్వ లేమా (తీముగనం జాలుకురు వారి దండను దన్శా (తమ ('ప్రకటింతురు బుధులు _త్తృముల మహిమ నీరుళొలది తామర సుహ్మూూ! సూరన. శళ్ళా 11-95 విమల మధుర మనోవర వృ త్తివెలయు వారిం నొనియాడ బుధులెంత దూరమైనం బోవుదురు రామరాజు వస్తు 11-129 గురు శాస్త్రార్థ గరిష్టులై న బుధుల న్లోపింపగారాదు బాల సరస్వతి, మల్లభూపా, 1- 18

4600 సూ క్షిసుధాకరము బుడ్ధి బుధుండైన గర్వంబుం బొరయండు విద్య తిమ్మయి, ద్విప్క భార, అది బుధ్ధుల్‌ క్షమసేయలెతపూ గల్లినన్‌ పోచి, వీ, భల్లాణ చరిత, 1[1-80, అరయ బరోపకార విమలాత్ములు గా రెబు ధేం్య దు లెప్పుడున్‌ కూచి, తిమ్మయ. రుక్మిణీపరిణయము, కళ వొజ్నీయమంబుగల్లు బుధవర్యు లసత్యేముం బల్క నేర్తశే ఫీఖనుకాజుల బుధుడు సహించుకరణి శాలు చినుకుల. బర్వ* రాజిస్తె చు విశ. రేవ బుది థి జలము పృధివికంయె జలము కంకెను 'బేజ మంతకంకు వాయు వాకసంబు చానికంకుం బెద్దవాని ఇల్లును బెద్ద మనసు బుద్ధి పెద్దమనసుకం కొ తీక్కన, భారత. శాంతి. 117-100 మతియక దా కృషిఖీజము మంచెన, కే వాచ 11-82 చెక్కలు బుద్ధులు గజచిన నెక్కుడు భయము మంచెన, కే, బా, చ. 11145 జేవుండిచ్చినట్టి బుద్ధి దేవునిపయిః బెట్టక

ఫ్యుత్రు నూ క్రిసుధాకరము 601 భావమిందియాలకియ్యం చాపమయ్యా! అన్నమయ్య. అథ్యా. నం. చ ఆ ఆ వ్పపుబుద్ధికి లేవగమ్యముల్‌ సూరన. (వధా, 11-110 ఆపదవచ్చిన యపుడు సద్బుద్ధి రూపింప నతండు వి(క్రుతసిరింబాందు సోమవ, ద్విప. భారత సౌప్తిక తెలివి యొకర వొమా శ! క్షేతయ పూర్వ కర్మాను సారణి బుద్ధినడువ (దిష్పు వారలు లేరని తెలియవొగ్కొ కాలచక్ర _(భమణ మహాలీలల దిరుగు 'జేహికి స్వతంతతయును (బో త్సాహమేది పానుగంటి. సారంగధర, 1 ఇష్ట మొక్క-టి జరిగెడు కృతి మజొకటి ధరణి నెల్లరకీగతి తప్ప దెపుడు మనుజ బుద్ధికి స్వాఠం్యత్య మహేమయున్న సృష్టిలోనింత వ్యత్యాస మేలకలుగు పామగంటి, సరోజవి 1 ఒడలు చెడమడ దశదిక్కు లోవాటించి లావగు కొలంది బుద్ధి విలాస మడంగుం గాజె? దయ్యపు గొబ్బరికాయ యెచుగ్తుగళగ్థయ్య విజ్ఞాన సా? కొలంది నాంతర పల నీరములను బోలి గ్‌ [గంథాఆయం (ర్స పోటీగంట్ల వ్వియుత్తామవు 17 గ సరన యల . స మగ చొరాబ్రాకుల0ి స్వ భ్‌

609 సూ క్రిసుధాకరము బుద్ధి బుద్ధి శనయగు బలిమి యీభువినిలేదు కోలాచలం, నునందిన్హీ 7-77 బుద్ది కర శ్రము ననుసరించులగాటదె యెందు ఢి తిర్లు వేం, కవులు, పాణిగృ, [11-116 బుద్ది; కర్మ మతి కర్మము "వెనుక.( జనక్రమానునె యెందున్‌ తిక్కన, భారత లీష్మ. 11-808 ఏకరస మయశ్షే(తమ నేశాౌవధి రసమయంబయినయట్లు సుమి యేకవిధమైన బుద్ధియ నేశ్రములగు కర ముల 'మెయింబోక... తిక్కన, భారత, కాంతి, 17-105 గతిని బట్టి మనుజుమతియు నొప్పు వేమన బుదిబలము థ్‌ బుద్ధిం గార్యము దలంపని బుద్ధివిహీనులను భూతములె శాసించున్‌ సిద్ధింప చారయ నస ద్భుద్ధులకును శాజకార్యు భూతులు గలుగన్‌ ఉరుతర దు_స్తర వ్యసన మొందినం (బాగిభయంబుం బొందినన్‌ సురుచిర బుధ్ధి సంయుతుండు శోకముంబొందండు మల్లికార్జునుడు, భా రా, కిష్కింధ 109 71

బుద్ధి సూ క్రిసుధాకరమ? 608 వరికి బుద్ధిబలంబులు కారణములుగావు సువ్వె కలె ధరిథతిన్‌ 'నేరిచి (బతికిన వారలు నేరక చెడ్డట్టివారు నీరజనేే తా మాదయగారి మల్లన్మ రాజశేఖర చరిత బుద్ధిమంతులు బుద్ధిగల వారికిం (ోధంబు గొనియాడం దగదు నన్నయ, భారత, అది 111-148 కార్యసిద్ధి పొంశెలాలంబు బేశంబు జెటీంగ౧ి బుగిముంతు లెల్ల బొద్దు ధి గాంది సావాసంబు విడిచి సామాద్యుపాయపు యు క్రీ చేయుదురు యథోచితముగ నన్నయ, భారత్మ ఆరణ్య. 11-948 పామెజుగ. బాముకాళులు ధీమంతుం జెజటులగ నేర్చుధీసాథ్నీత్వ 'శ్రీమంతుం. బరమపురువుని ధీమల నిర్శోచనంబు జెజగు సెజీంగినన్‌ చ తిక్కవం భారత, కాంతి, 177-188 అనలమున. గాంచిలోవాము నెనయించిన కరణివేండి నేనియుం (జ్ఞా ధనులం దనుగూర్చి కొమ్మును మనువచనము వినవె యదియ మత మెవ్వరికిన్‌ బైచరాజు పంచతంత, 11-రకి

604 సూక్తిసుధాకరము బుద్ధి 444... వైరులంిల్చి విందుచేసినను మనసు నమ్ముకయుండు మతిమంతులకును తిమ్మయ. ద్విప. భారత ఉద్యోగ మనుజులలో సామర్థ నిం 'బెనసిన సద్భుద్ధిమంతు నెన్నంగవలయున్‌ కుమార ధూర్జటి. కృష్ణరాయ, 11-106 వై రభయములేని వైపుల నుందురు బుద్ధిమంతులయిన పురుషులెఫుడు దా. శ్రీ, దేవీభాగ 17-555 "వెనుకము౦దు చూచుకొని తొందజపడక 'తెలివిగలుగు వారు తిరుగుచుందదు కలిగినంతలోనం గడపు కొనుంగాని "తెలివి. గలుగువాండు కొలువటోండు "తెంవిసెప్పువాని తెన్నును పరికించి "తెలి.-విగలుగు వాడు తిరుగుచుండు అ. నారాయణదాను. నూరుగంటి, కరములరుగునంత సరణి రవివెలుంగు మెజయునెల్దకడల కరిగి బుద్ధి 'కానబుద్ధిమంతు. డై నచో నెల్లెడ "వెలయ. గలుగువాండు వలయువాండు వెంకటపార్యతీశ్వరకవులు. చి్నితకథానుధాలహరి పతిభగలవాడు సామాన్య పంచజనుని సారమును నోర జెపుడును సత్యమిద్ది

(తు సూక్తిసుధాశరము 005 తీక్షకర భాసమానుడా దినకరుండు కాంకత్షసేయునే దీపంపుంగాంతినెందు విక దే, (ద్రితుకు కుచ్చితంపు (బదుకు గోరందగునె తిక్కన. భారత విరాట,శ-282 కాని తెరువునం బోయినం గలుగునయ్య (బదుకు తిక్కన. భారత. విరాట, 11-78 జీవిగమున్న 6 గీర్హిమటేచేరబె అయా ఎజ్జన. భారత అరణ్య, ౪11-299 1 నానాటి (బదుకు నాటకము పుట్టుటయు నిజము పోవుటయు నిజము నట్టనడమిపని నాటకము 'తెరమటుంగసు మెకమువలె దిరుగు స్మీబ్బదుకు చద్ది సంసారమున వరుస సుఖదుఃఖములు అన్నమయ్య అధ్యా. సం, మనుటలెల కలమన సెల్ల దొంగ మ. మట్‌. ౮) (బతుకు నిత్యమనుచు బదరుచు వగమిోటి విజ్ఞ వీగువాడు వెజ్టివాదు సకల సంపదలను సారస్య మెజుగని వంచనగల మనువు వాడిపోవు వేసున

తను లోకులభినుతింపగ మనలోలిగిన మనికి నిమిమమా(తమె చాలున్‌ బైచరాజు. వంచ. 11-180 (బతికియుండినలోల్గు భ్యదంబు లెల్ల వరద. రాసూ. సుందర, (బదుకు కన్నను బుణ్యఫలములుగల వె సోమన, ద్విమ భారత. శల్య. (బదికిన శుభములు బడయంగవచ్చు సోమన, ద్విప. భారత. కర్ణ, మహోనిల పరిఘట్టి తాస్టదళ సీరతుపారము జీవితంబు ఏ. ల. కవి. నుభాపి. 1111-85 (బతికియుం కును బహానాళ్ళక్తన అరయగ నుఖములు సొందగవచ్చు శ్రీ. గోపాల. సంపా, పశల, అడవిగని పాజవై చిన నైన (బతుకు తల్లికడుపు చల్వయొకింత తగ్గ దేని కం. వీ, వోయిగానుండు ముందగు "లెస్పతుకు అ. నా, దాను. రుబొయ్‌ (బతుశెల్ల నన్నాయుత్తరి గృ అ. నా. దాను. వేల్ళువాట తనదు (బతుకున తీవీలేదనెడు వాండు చావు చేరంగ వచ్చినం జావలేండు అ. నా. దాను. నూరుగంటి.

(బ్రహ్మ సూ క్రిసుధాకరము 607 వస్తు వెద్రాని కొ(బదుకు వాండెకాని (బదుకు కొజకునె (బదికెడు వాండులేడు పానుగంటి. బుద్ద. 11 (పాణులెంత యజ్ఞులొా కట్టా! (బదుకనంగ నిం తెకద యిట్టి మిణుమిట్టే యికులుగా'దె పానుగంటి. కల్యా. రాఘ. 11 (బ్రహ్మచర్యము ెక్కిండ్ల భియగుడుచుట చక్కని ధర శ్రంబు (బహ్నచారికి కేశన. విజ్ఞా. ఆచా. 64 ఉపనీతుండయి (బవ్మాచారి వినయం బొప్పన్గురుంజేరి భ _క్రిపరుండ్రై పనులెల్లం జేయుచు సకృద్భిమ్రైశియున్‌ శాంతుకున్‌ విపుల (వ్రీతియుతుంకునై. సతతమున్‌ 'వేద్యతయాభ్యాస వొ క్య పటుత్వంబు భజించిసల్పదగు నయ్యా ద్యా,శ మా చవారమున్‌ మారన. మార్యం. 111-148 అకారణ్యబహ్మ్‌ చర్యంబు పాపహేతువు క మారన. మార్కం, 712-154 నిర్శల (బవా ఇచర్యైక విష్టందగిలి యాత శ్రంచల పోయ డొండొక్క యా(శ్రమమును నోరి వెన్నెలగోలు చకోరమునకు రుచులు కలుగునె తక్కిన రుచులయందు

608 సూ క్రిసుధాకరము (ట్ర్మా ప్యుతపౌ(త శళ(ళాది పోషణార్థ సంతతోదిత చింతాతి సంకులంబు చాలగార్హ్మస్థ [11 ధర '్రంబు సంయిమిోం(ద హర్ష కరమైన (వ్నాచర్యంబు సరియె? (బ్రహ్మచర్యంబు వేదసంభాపషితంబు (బ్రవహ్మాచర్యంబు మానిసంభావితంబు (బవా ్రచర్యంబు మోషసంపాదకంబు (ఆుహ్మచర్యంబు విడువ౧గారాదు గ దుగ్గన, నాని కేశూ, బుతుకాల భార్యాభిగమనంబు దక్క-6 దక్కీ.నచోట్లం దద్విహారమును మూానుటయ గృవాస్థునకు (్రవ్మాచర్యంబు సన్యాసికిని (బహ శారికి నైస్టికుం డగువనస్థునకు నోయనఫఘ చరిత '్యీసంగమంబును (దికరణంబులయందు నొక్రయప్పూడును జేయకునికి బహ్మచర్యంబు సూరన. కళా ఇం140 (బవా శ్రచర్య చమొనర. జేయవలె విశ, రే. అధ (బహ్మజ్షానము తన్ను గోవలమాతృగాం దల-చియిషు శ టబ మతిశయము దృఢముగ జూచునడుపుగాని

(బవ్మా సూ క్తిసనుధాశి రము 6౮9 జన దుఃఖజరా వ్యాధి శాంతికరము (వ్మావిజ్ఞాన మూరగ్‌ పట్టువడదు వహ్ని సందీప్తమై వహావనమునందు సరన నీరసతరుల భస్మంబు సేయు (బమహ్మావిజ్ఞానమును నట్లు (ప్వ్వంల్లి శుభమునళుభము నొకటిగా నుడిచిొల్చు జఎజ ప్యత్రంబు తనమిందంజల్లియున్న యుదకబిందులతోం గూడకున్న యట్లు (బవా విజ్ఞాని తనమిాంన బడినయట్టి విమయ మలమున. బడకుండు విమలచరిత (బవ్మావిజ్ఞాన నయ శాలి భాగ్యశాలి శ్రీనాథుడు. లీవు. ₹-185, 188, 189, 1998 -శేచకములోన నూత్ష్మంబు జూచిమిగిలి పూరకంబున గమనించి పుడమిసొచ్చి కుంభ క్రంబున శివునంటి కూడుకొనర సుస్థిరత (బహ్మామును ఇాంత్రుసారిది అడుగ కర్ణవిచ్చు నతడు (బ్రహ్మజ్ఞాని వేమన (బహ ము నెజటుంగ నరుండెన్ని పాట్లు బడీన నన్ని వెజ్తీపోక లసంధు లతిశయించు 'ఇెలియలేని దెజుంగుకెట్లు తెలియకుంట మతియెలేని తెలివికగంశు మంచిగాదె పానుగంటి. విప. -] 77

610 సూ క్రిసుధాకరము (బ్రహ్మ మనసు గాకున్న దొకమైన మాయలేదు మాయగాకున్న దొకమైన మనసులేదు అఖిల జగము మనోమాయలగుటం దెలిసి (బదుక "నేర న వారలు (బహ ఇవీదులు వరశురామ పరితుల లింగమూర్తిం సీతారామాంజనేయ సంవాదము (బ్రహ్మము పట్టిన దెల్లా (బహ్మాము దట్టవు జడునికి దైవం బేలా ? యాచకునకు కనక మే (బహ్మ్‌ము తనువే (బహ్మముతరువలికి కాముకున కింతులే (బహ్మము ఆకటి వానికి నన్న మేస్రహ్మము లోకమే (బహ్మము లోలునికి కర్మకి కాల మే బహ్మము సంసారిక ప్యుతులే (బ్రహ్మము పట్టిన చే (బ్రహ్మము పరమార్థ వేర్తలకు తిట్టులో నా దైవము దివ్యులకును లు యా ఉఊకీరిలో టేవుంయన్నా (కు యోగీంద్రులకు అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. సగలాకారు డనంతుడు సకలాత్మల మందు సర్వసాక్షియు దానౌ సకిలగత నిర్వికారుం డక లంక స్థితిని (బహ్ముమన బడు పరకాంతా సోదరుడై పరధనములపై న (భాంతిపడకుండి తనుం బొరిగొను కోపముతోడను బరులలిగిన నవ్వువాడె (బ్రవ్మాము క వేమన

(&ఒవ్మా సూక్రిసుధాకరము 611 నభంబుగతి (హ్మము చాంజెడకుండు నెప్పుడున్‌ పోఠన. భాగ. 11-210 కర్ణసాత్నీకిం బరువడిం బొంద వెన్న టికి6 (గూక్ళత దోషము లంగనామణీ పోతన. భాగ. ₹11-216 అద్వ్యయము సచ్చిదానందమ (పతర్య్య్య ముపనిషద్గతమగు (బహ మొకటి సూవె 'జెడదు పుట్టదు పెరుగదు జీర్ణ భావ మందదు స్వయంపకాశమై యమరుచుండు లక్ష్మణకవి. రామేశ్వర. ₹-100 ఎందూను సంచరింప కఖిలేం(దియముల్‌ సుఖ మొంద జెందమున్‌ బొందుగల దన్ను ౧ దావజువ బుద్ధికగో-చరమైనయట్టియా నందము (బహ్మమందురు క్ష నముఖము. అహల్యా, 1121-27 (దిహ్మవిద్య విద్యల లోపల నీతియు వాద్యంబులలోన వీణ వరరసికులకున్‌ హృద్యం బై విలసిల్లిన విద్యలలో (బహ్మవిద్య విద్యర చదివి చదివి చదివి చావంగ నేటికి ఇవావులేని చదువు చదువవలయు అతిని_.దావంతున కు న్నతి పానికీనిరశనునకు నతికోపునకున్‌

6౮12 సూ క్రి నుధాకరము (బ్రహ్‌ టో ధ్భితిహీనన కపకృతునకు జతేపడదీ బహ స్రవిద్య వేమన జేరగలదొక్కటీ నిశ్చల (బ్రహ్మవిద్య అన్నమయ్య. అధ్యా. పం, చిర కాలమైయున్న జీవభావంబు పరగ నాహాతిగొను ్యబహ్మాది విద్య తిమ్మయ. ద్విప, భార. ఉద్యో (బహ్మానందము మలసి జేహానందమే మరగిన యాశ శు తొలుత (బవ్ళీనందము దొరకదు వటి విజ్ఞాన మేటి చదువు గుంటంబడీ వెడలుగతి గుజుతుగన లేయ తిరు వేంక కేళుంగని జీవ్చండా సదమలా నందంబు చవిగానలేడు అన్న మయ్య. అధ్యా. నం, కలువముల నెల్బ ఖండించు గతినెజింగ్‌ చిన్సయానంద పట్టాభివి క్లుడై న వాని నెన్నంగదరమె ? మూ వసుధయందు బరమ శివుడని వర్ణింపబడును వేమన (బహ్మోనంద సాగర మిందని చేహము భూమిభారము క త్యాగరొవో-

(టన్నా సూ క్రిసుధాకరము 6)తి (బహ్మత్యొత్రములు నిండుమనంబు నవ్య నవనీతసవమానము పల్కు. దారుణా ఖండలశ ప్రుశుల్యము జగన్ను తవిప్రులయందు నిక్కమిా "శెండును రాజులందు విపరీతము గావున వి(ప్రుడోపునో పండతి శాంతుండయ్యు నర పాలుండు శాపము(గ్రమ్మాతింపలన్‌ నన్నయ. భారత. ఆది, 1-101 (బవ్భాతు త్తంబులు పరస్పర సంశ్రయంబులు ఎజ్జన, భారత. అరణ్య. 17-205 బ్రాహ్మణ్యము పాప వర్తనుండు బాహు 'శ్రణుండయ్యును నిజము ళూ(దుకంళకు సచతముండు సత్య కశాచధర గాలి ళూద్రుండయ్యు నతడు సద్ద్విజుండ యనిరి మునులుః ఎజ్జన. ఠారత. అరణ్య. ఇ₹-18'/ దయయు సత్యంబు కౌచచంబు దై వభ క్రి యిం[ద్రియ నిరోధ మెవనికి నెసంగు నతడు ద్విజుండె వేదము తల్మకిందుగ( జదివినను వితద్విజుండై. న మాౌన వి(ఫుడగునె పానుగంటి. విజయ, రాఘ భక్తి శలంచి పిలిచిన భ_క్తవత్సలుండు రాండె వన్నెచోడ, కు, సం- 11-19 శివ్రండను 'నేననక యునికి శివభకియగున్‌

614 సూ క్రిసుధాకరము భక్‌ మలహరు భక్తులం బెద్దలు కులజులు కులహీనులనంగం గూడదు శ్రియలు సాలలో శివభ క్షి లేక సవహాజములగునే పండిత, శవ సా. 815

అయెఫడి నోకాదోకా దయ్యుడినో యనుచు సంశయంబుడిగి శివున్‌ నెయ్యం 'బెలర్భలగొలిచిన

యయ్య కవశ్యమును భ_క్తియగు (దిఫురారీ భూతియు రు_దాత్షలున

'త్యాతత బహాువేవరచ నలవి తొడవుత? సం (వీతిగ భక్తునకుం జబ

ఖ్యాతిగ సద్భ కి తొడవుగాగ మహళత్న్మా -ఈకులమాకులమనక ని

రాకులమతి వారికొజంతలరయక॥క భక్తా

సీకము శివుండని కొలిచినం

జీఫొనగో వాంచితాగ సిద్ది మహాతా గ్‌

థ ధి

భావింపంగ సద్భక్తుని

భావం బెట్లట్లతోచుం బర మేశుంయు “య

చ్భావం తద్భవతి” యని క్ర

చా వినబండు [శ్రుతులలో నుడార చరితా

నయమును (బయమును నధిక వి

నయమును బాయనీ భయంబు నమ్మికయును ని

భి సూ క్రిుుధాకరము 615 ర్లయమును నిర్శంచకతయుం గ్రియకొనలా సవాజ భ్‌ క్తికిని హేతులగున్‌ నిత్యంబుగాని యొడలికిం (బత్క్మవామును పెద్దదుఃఖపడవలెనన్నన్‌ నిత్యపదంబగు భక్తికి నత్యంతము దుఃఖపడకరయగునె మహాత్మా. విలిచిన పని యేమనకయు తలంచిన తలంపెఆజిగి వారి తలంపడుగమియున్‌ గెలువిచ్చి కీడు వదుటయుః గలుగుట యది శుద్ధభ కి గతి (తిఫురారీ ఉపజీవికత్వమతియును ఉపలత్వమునా _స్త్రిక తయు సంచేవాంబున్‌ గపటంబు. గంటకంబును నుపమింపంగ సహజభ క్షి యుక్షికి. గల దే అడుగమి నిచ్చుట యుత్తమ మడిగినయెడ నీలి యెన్ననగు మధ్యమ మ ట్లడిగిన యెయ్యుజపులం దా నికుటయె యధమంబు భ క్షి యెడ (దిపురారీ పా సోమన కల్పవృతుంబ దేటికిం గామ భేను సముదయం బేల యిష్థార్థ సంపదలకు నిశ్చయంబుగ మనసులో నిల్చెనేని చాల డొమర్మ్యు రవ్నీంప శంభుభ క్రి శ్రీనా. థీమ. ౪7-148

016 సరూ క్రీసుధాకరము భక్తి మరవణగ మళరవల మూాయలెయింతౌా మురవారుం. దలంచి తే మోతము దైవము నమ్మిన దాసులకు 'కావింపసగ మారి కర్భ్సయు లేదు చావతి జలనిధి డాటినవారికి ఓవలమరియును ఓడేలయ్య పరిపరి విధముల భవరోగములకు వారిపాద జలమె యావధము

అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. ఏమహోత్మునందు నీజగంబులుపు క్లై నామహోతు శ్ర భజన యనువుమిఆి సీమనిష్టు సెజువీ నెను నది గనవలె కాలాకాలము నందును మేలుగ శివునంట ము క్రిమెలగు హని గలుగబోదు వారిమదినెంచెడు వానికి శివయను రెండతరములు భువిలో నెవడైనగాని వాలుపు దలిర్చం దపిలియొక నూజుమాటులు (పవిమలముగ వల్లే వేయబరముడు భక్షిగల్లు పూజ బవాుకాలముండు భక్తిగలుగువాడె పరమార్థ పరుడయా భక్రిదగుల ముక్తి బడడయుట సులభంబు

భక్రి సూ క్రినుధాకరము 617 భక్షిలేక పాడ ఫలముగల దె? భక్రిలేనిపూజ ఫలములేదు భ_క్రిగలుగుకూడు ప క్తైడై ననుజూలు నిక్కుమైనభ క్రి (మొక్కిన నేజాలు వేమన నానా హోమములెల్ల బూడిదల లోన (గ్వేల్చు న్నెయ్యె చను న్నీ నామోక్రియు నీపదాజు రతియున్‌ లేకున్న నారాయణా పోతన. నారాయణ శతకము. 88 ఆంబుజోదర దిన్య పాదారవింద చింతనామృత పాన విశ్రేషమమత్త చిత్త మేరీతి నితరంబు జేరనేర్చు పోతన. భాగ. ₹1[-150 ఎందుంగలండు విష్ణుండందు జయశ్రీీలు పొందుగాగ వచ్చి పొందుచుండు పద్శ్దనయను మోది భక్తి యోగం బెల్ల ముక్తి యోగమనుచు మొద లెజుంగు వీింగయ. భాగ. 71-191. 978 మాధ ౮ార్పితముగా మనని మానవుసిరి వన దుర్గ చం(డికా వైభవంబు చకకికి యొకని జడుని యొదల నున్న కనక కిరీటంబు గ క్రుమోఫు 78

618 సూ_క్రినుధాకరము భి నారాయణుని దివ్య నామౌాకత్ష.రముల పై 6 గరగని మనములు గఠిన శిలలు పోతన. భాగ. 11-51 కమలాత్సు నర్చించు కరములు కరములు శ్రీనాథు వర్ణించు జివ్వూ జివ్వా సుర రత్షకునిం జూచు చూడ్కులు చూడ్కులు శేవశాయికి (మొక్కు శిరము శిరము అంభేందూదయముల్‌, మహాబధిర శంఖారావముల్‌ , మూక్‌ స దంథఛాథ్యాపనముల్‌ , నపుంసక వధూ కాంత్షల్‌ , కృతఘ్నా వలీ బంధుత్వంబులు, భస్శవావ్యములు, లుబ్ధ్యద వ్యముల్‌ * (కోడస ద్గంధంబుల్‌ , హరిభ్ళ_క్రీ వర్జితుల రిక్త వ్యర్థ సంసారముల్‌ చ(క్రహస్తుని (శుకటించు చదువు చదువు విష్ణు భక్తి లేని విబుధుండు విబుధుండే పాదయుగముతోడి పశువు గాక చక్రి చింత లేని జన్మంబు జన్ధుమే తరళ సలిల బుద్భుదంబు గాక పోతన. భాగ, ₹11- 188, 169, 170 భక్షి సులభ(శ్రమంబున ముకి నిచ్చు దాం శ డేవీ. భాగ. 751-828

భక్తి సూ క్రిసుధాకరము 619 శ్రీనాథ పరాజ్ముఖులగు ఫీ నులు వొందంగ జాలరి ష్టార్థంబుల్‌ పోతన. థాగ. ₹122-826 పస చెడశేలయుండు హరిపాద పరిషృృతి సేయనాపదల్‌ పోతన. లాగ. ₹ 121-848 శ్రీయములు సరియు భక్రిని 'జేయళ కేవలము బోధసిద్ధికి దపముం "జేయుట విఫలము ; పొల్లున నాయము సేకుజునె తలంప నధికంటైనన్‌ పోతన. భాగం 20-551 (శ్రీపతి యడుగుల గొడుగుల (పాపొదవినవారి జావభోర మేలంటున్‌ 4, ంవ్‌ తెటుగులం దిరిగినం గలుగదు గతి ఏమ్లు సేపం గావింపకయున్‌ తెనాలి రామకృష్ణుడు. పాండు. మహా* 17-17, 276 భఛదగిరీళుని భక్రిలేని నరుడుపరమును గననేర్చునా రామదాసు. రామదాసు చరిత ఎదను శ్రీరామభక్తియులేని నరజన్న మెత్తి యేమి యొత్తకుండిన నేమి అనాలి క క్‌ సద్భు కీ సంగీత విజ్ఞాన విహానులకు మోశతము గలదా? త్యాగరాజు

620 సూక్రీసుధాకరము భక్తి అమృతమును బొందు నరునకు నన్న మేల భక్తి గలుగంగ వైహికవాంఛయేల భక్రిలేని జ్ఞాన పరిపాఠకమే లేదు భ_క్సీలేక యున్న ము క్రిలేదు రాగ పరిణామ మే భక్తి రమణులార ! పానుగంటి. రాధాళ్ళష్ణ, కర్శయు కృంబుగనొ జ్ఞాన కలితముగనొ భ_కి వెలయును మనుజ హృత్సంకజమున విక. దే. భక్తి:రక్తి అపూడే గోవిందునికి ఆహి వెట్టితి జిత్తము ఇప్పుడు ఎమ్మెలను వమి నేనేరింకను ? చెంగలించి వేంకశుళు శేవకుం జొచ్చితిమి ఎంగిలి మోవులును మాేడం బజేగింళను ) అన్నమయ్య. ఆర్యా. సం. భక్తి యెదురెగ్లు గాన నింపాది నడక రక్తి పల్లపు వాల్లానం (బలవేగ యుతము మార్వడి చేత నా సతత భక్రి మజిలి తల్నకిందుగా నక దొరలు నఫుడె అడచిపెట్టిన భక్తి హేత్వంతరమున వెలిం బడిన యప్పు భీకర చలన మొందు నక్సై వీగువుగ దట్టించినట్టి మందు రంజకం బంట థామ్మని (పబలినట్లు

భక్తు సూ_క్రిసుధోకరము 691 సంగయుతులకు భూవలతా స్వర్గ కాంత లగును దూవ్యము లధిక భక్ష్యం చితునకు వారి కతి దూవ్య పూయమౌా భక్తి మార్గ మగును పరమ భూవణము భక్రాధికునకు భక్తి రక్తులు 'వేజుత త్వములు కావు భక్తి దె వానురాగము వనితపైని రాగ మగుర_క్రి యది యిది రాగ మొక త(క్చవావోది గతులె భేదములు సుమ్ము క్‌ పానుగంటి. విప. భక్తుడు = భగవంతుడు తను నెబ్బ్భంగిం దలంతురు జనులా భంగిన తలంచు సరనీ రువాలో చనుడును వారల ఎజ్జన, వృ. వు, 11-92 కొంతనా కర్మఫలము కొంత సీరత్షుకత్వము అంక ర్యామివినీవు అజేటి బొను ను నేను చచెంతగాచుట నీపని సేవించుట నాపని నేనపకాధినయ్యేది నీవు వహించుళొ నేది పదివేలు నా నేరాలు పట్టకుమిా యింకను అన్నమయ్య. అధ్యా. సం- భక్తుండెందు జనిన బి తెంతు వెనువెంట గోవు వెంట దగులు కోడె భంగి పోతన. భాగ. 2.120

622 సూ క్రిసుధాకరము భక్తు జ్ఞూనులచే మానులచే చానులవే యూగ సంవిధానుల చేతన్‌ బూని నిబద్ధుండగునే (శ్రీనాథుండు భ_క్రియుతుల చేతంబోలెన్‌ పోతన భాగ. 2-890 (ప్రీయురాలి వలని వార్తలు (ప్రియ జనులకు నెల్ల(పొద్దు (వియమగు భంగిం (బ్రియుడగు వారి చరితంబులు (షియభ క్రులశెల్త యెడల (బచియములుగా వే పోతఠనం భాగం. మ-డీ8ికి తనువే నిత్యముగా నొనర్పు మది లేదా చచ్చి జన్మింపకుం డనుపాయంబు ఘటింపు మోిగతుల ఆెంటన్నేర్సు లేకున్న లే దని నాకిప్తూడె చెప్పూ చేయంగల కార్యంబున్న సంసేవంటే సి నినుం గాంచెదం ధూర్జటి కాళ. శ? భక్తులు అనీహ మానుండయి దై వపరుండయిన వాండు సీరిలోని యాన పా(తంబునుంబోలె నవపన్నుండగు నన్నయ. భారత. అరణ్య. క-286 ఇం 466 “దృఢ్థ భ క్తులకును సురనర విభవొంబులెంత చోద్యములు 4800 - దృఢ భక్తుడు చలియింపండపార ఘోర సంసారమునన్‌ పండిళ. శవ ప్త

భక్తు సూ క్రిసుధాకరము 498 నన్నిడునే పరసతులకుం దన్నిడునే భక్తుడన్య దై వంబులకున్‌ 'విన్నిడునే భవములకును మున్నిడునే మనము విషయములకు మహాతాస్ద చేరునె మానవ సంగతి. గోరునె దుర్వ్య్యసన సుఖము గుటిలాతు డె. పారునె సుఖగోష్టి యెడల నోరునె పరధన నిమక్రి గురురత్న విధీ ఎన్ని ముఖంబుల నర్ధముం బన్ను గం బడసియును చారుపడసితి మనర త్యున్న తిం గుడువరు ముడువరు చెన్నటి పనులకు వ్యయంబు సేయరు భక్తుల (కీయంనగొన భక్తుండై బం టయి ఇౌనిసమొ నిజాప్తుడై యొక్కటంబెం టయి తుడువగం జీపురుదా నయి జంగమ భక్షి సేయునరండీళుండగున్‌ పా. సోమన భక్షి మత్పురువ (ేష్టులం బూజసేయుట మహో పుణ్యంబు పలు తీర్థంబుల (గంకుకంకు మహీలో భక్తాంఘ పానీయముల్‌ తలమిాందన్‌ చికిలించుకోందగును . -సాత్రైద్భ కులం జూచినం బరమౌార్థంబుగ. ఇశాయటబే నరుల పాపం బెల్ల

(24 సూ క్రీ సుధాకి రము భ క్త తీర్థములం దెల్లను దివ్య తీర్మమన సద్భుక్తుండు యఠా. అన్నమయ్య, సర్వే. త, శ్రీ, వేం పేళు చాసాను దాసుండై మకు-వ నవుంగాములు మజియీల ? దికుశ్రాల నేనుంగు నెక్కి-దిడ్డి దూరం బో తిను 'వెకళ్కసవమొగాక యిది విన సంగతౌానా |? నీజాసుల పంచ నీడ నుండి తె. జూలు ఆదినారాయణ నాకు నిదియె పోవళతిము ఎలమి హరిదాసులు వజాతిమై ననేమి ? హితవు నీకు నై తేనే పనిమయెన సాను ఇల నీకు వలసి తే నేపని మొన వౌను ఎన్ని నేరాలైనం జేసి యేమిటందరని తప్పూ ఉన్నతి నీ లెంకనైె తె నూరశే పోవు భక్తుండేమి చేసినను చేగొని లోకములోన చెల్లుబడులే వారి. గొలిచినవారి కమరు నన్ని నుఖాలు ఛాగవతులైన వారు పట్టిన దెల్లా నీడేరు హరిచాసున కంటునా? పాపములు హరిడాసులం జేరునా ! బంధములు వారిచాసుల నందునా ? అజ్ఞానము పాపమైన మంచిదే బలు పుణ్యవైంన మంచి చే “శ్రీపతిని శరణన్న జీవునికీని

భక్తు సూ క్రిసుధాకరము (05 హరిదాసు లిత్తుగు (టహ్మ్యానంద సుఖము ఎక్కడి పాపము ఎక్కడి పుణ్యము దక్కిన (శ్రీపతి దాసునికి పక్‌శ్రన లోహము పరుసము దాంశిన ఎక్కువ నంతా హేమమె కాడా? అన్నమయ్య. ఆఅధ్యా.పం పరమ పదవిగోరు భ క్తుండు నిత్యము వేనెపరల జాడ తేనెటీగ మయొలుంగు సమరసంబు జూడ భమర మెలటుగు పరము యోగిజాడ భక్తుం డెజటుంగును శ్రీకరు (వో ట్రకారుని ూకటముగ మదిని కేర్చి (పప్రణవాళ్ళతిలో సోకి నటిం చెడు డ్డ ప్సిని శాక్రము గని దాటువాడె భక్తుడు వేమన 4442 === స్ప్రర్ల మేనియు నపవర్గ మేని భాగవత సంగలవ భాగ్య ఫలము కీడ? పోతన. భాగ. 1₹-412 భగవద్భు కులు నుజనులు దగవెజిగి పరోపకార ాత్సర్య వివే క గరిష్టుల్తై చరింతురు పోతన. భాగ. 111-164 79

626 సూ క్రినుధాకరము భక్తు అవ్వనరువా నాభు దాస జన వర్యుల కుం గలవే యసాధ్యముల్‌ పోతన. భాగ. మర 14 వారి భక్తులతో మాటలు ధర నెన్నడుం జెడని పుణ్యధనముల మూటల్‌ వింగయ. భాగ. ₹1-158 సిరులు దనరంగ నెన్నడు. జేటులేని పదవి నొప్పారు వారువో భాగవతులు సింగయ, భాగ. ₹1-158 పరవధూ పరధన పరనింద లొల్ల రరయంగం గలలోననైన వ్వైన్లవులు హరికన్న హారిభ కు లధికులే యనుట తాళ్ళపాక. తిరు, వెం. హారిభ క్రి యుక్తులకు నాపద రాము గదన్న యొన్నడున్‌ తెనాలి. పాండు. సాహా. ₹-861 వారిడాసులకు పూజ లాచరించిన చాలు హరిని పూజ సేతుననే యహామచేటిశే భాగవతుల పాదజలము పైని జల్లుకొన్న జాలు చాగుమోరిన యట్టి యమృతపాన మేటికి రామదాసు చరి[త వారిభ క్తుల నర్చించని నరజన్ధుంబులకు మోపు నొలుగు దెసలున్‌

భగ సూ క్రినుధాకరము 627 కరముల నర్చించి కనులార సేవించు వర ధీరులందు ,శ్రీీవరదుం డుండు త్యాగరాజు. (ప్రహ్లాద గంధ గజ మెక్కు భూపతి ఘనుండు కాండు (పాణ వాయువులను బిగ్గ ఒట్టి మింట నుండు వాండు ఘనుండు కాండొడలు తెలియ కిలను బొరలు చుండెడు భ క్తుండే ఘనుండు పాసుగంటి. విప్ర, 1 వర్ష లింగ వామాశ్చతి (వముఖ భేద ములు బహీస్తనువునశె తజ్జడ సుఖముల విడుచు భక్తున కవిలేవు వివిధ భేద ములు సుమములశి మకరందమునకు లేవు పానుగంటి రాధాకృష్ణ హరి శరణమ'ది వ ర్తిల్లు నరుడు వోలె లోంతు నీట నుంజెడు చేపలు సుఖయించు విశ. దే. భగవంతుడు స ర్వేశ్వరుం జెప్పూుడు భక్తులకు. (బసన్నుడ కాండే నన్నయ. భారత. ఆది. 712-167 22. =. అచ్యుతుందు పూజితుం డగుడుం "బేజమున జగత్రీతయము పూజతమయి తృ _వ్రి బొందు నన్నయ, భారత, సలా. 11-28

628 సూ_క్తిసుధాశరము భగ తలపునకు వాసు బేవుండు గలిగింపను నిలుప నడంపంగా నోపు జగంబుల తిక్కన, లారత, ఉద్యోగ, 11-316

స్థావరముల జంగమముల నా విభుండు వసించునతని యందునవి నిస

నావా సత నుండును ద

ద్య్భావన మెజు;గుట తదైక్య పదముం 'జేర్చున్‌.

తిక్కన, భారత. శాంతి. 7-110

హితవగు బందుగు డీశ్వరు డొకథే

బై వమొక్కందే సంతత భజనీ యుండు

తలచినంతటిలోనె చైవ మెదుట గలడు

కొలువ నేరనియట్టి కొరతే కాని

అంచెల జగములకు వారియే ఆధారము

పొంచిన 'వేదార్థముల పురుషార్థమతండు

పుట్టించిన బేవుండే ప్రోవగలడు

హరి యవతారముబే యఖల దేవతలు

విష్ణుడొక్క-దే విశ్వాంత రాతు శడు

గోవిందుని పాదములె కోరి యివాపరములు

కలడం స క్వేశ్వరుడొక్కుడు దిక్కాందరికిని

ఉన్నాడు మనసులోనే ఒక్క--చో వెదకవద్దు

ఉన్నతి నిష్టార్థసిద్ధి కొక్క్ళాడే చేవుడు

శల చేవత లిందరు కర ఫల చాత లే.

అన్నమయ్య. అధ్యా. సం

భగ సూ క్తినుధాకరము €99 కమలభవుడు నేయు గడు సృష్టియందురు వారిభరించు జంపు వారుడటండు మూర్తులిందరై న మయూలమొక్కండజె రా వేమని వారి మయముగాని (దవ్యము పరమాణువు లేదు రత్సకులు లేనివారల రశ్షీం చెద ననుచుం జ(క్రి రాజ్రైయుండన్‌ రశ్షింపుమనుచు నొక నరు నత్సముం (ార్థింపనేల యాత క్షలన్‌ పోతన. భాగ 21-17, 28 సర్వ శరీర ధర్శముల్‌ గలిగి రహించు నీళునకుం గల్లగనేరవు కర్మ బంధముల్‌ పోతన, భాగ, 111-240 మరులు వెట్టిన వారి మాయలు గాక పరికింప దైవమే పట్టునలలడు గౌరన. నవనాళ సతులెవ్వరు సుతులెవ్వరు పతులెవ్వరు మ్నిరశ(డత్రు బంధువ్రియ సం గతులెవ్వరు సర్వాత 5 గతుండై గుణసావ్నీమైన మఘనుడొక్క-నికిన్‌ వీంగన. భాగ. ౪!

(680 సూ క్రిసుధాకరము భగ ఈశ్వరుండెకర్హ యేనియు నేలసేయు నొకని. బాపాత్కునొక్కని సుకృతమతిగం బత పాతంబుగలదె యా(ప్రభుని శెందు జనకునకుం బు(తులందలజు సములుగాె భవాపీశకవి. ధర్మ. 11.63 అఖిలాండకోటి (బహ్మాండనాథు. డంతరంగమున సెలకొనియుండలో నిశ గావలసిన దేమి ? త్యాగరాజు శివమై చిన్నయమై యఖండమయి యర్చిష శ్రంతమై నిత్యమై భవపాథోనిధి నావమై మునిజన(పాణంబునై. యద్భుతౌ ర్ధృవమై నామవికారరూప రహీత (ప్రాశ_స్తసమైవెల్లువి ష్షు విరించీశ్వర నాభ తత్త వము మమున్‌ శోభిల్లలాం జేయుకేన్‌ కట్టమంచి రామలింగారెడ్డి, మునలమ్మ మరణము భగవంతు(డు = జగ త్తు ఇన్ని టిమూలం బీళ్వరుం డానని మన్న నకొలంది మలయుట మాయమయమై మనియెడీ జగమిది కాయను సుఖదుఃఖనములకు. బొ త్తిది ఎదెవాధీనము తగిన జగమిది 'చేవుడు మోశ్రాధీనము అన్న మయ్య. అధ్యా, నం, భగవంతుడు - మానవుడు అంతయు. జూచిన వారిసంకల్పము చింతలు సిలుగులు జీవులవి

భగ సూ_క్రిసుధాకరము 681 సిరులందించలో శీ "వేంకశుళుండు పరగుభోగములె _పాణులవి బేహమునకు నీడతింగిన యటువలెనే (ఖీ వారికిని కళావిధమై జీవ్రడటుతిరుగు "చేహమునకుణగల మచైళన్వము తెగి నీడకులేదు (శీహరికినిగల స్వతంతము జీవునికీ లేదు. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం మనిమీ చేసిన రాయిరప్పకి మహిమకలదని సాగి మొక్కుతు మనుషులుం 1కు రాయిరప్పల కన్న కనిష్టం గురజాడ. ముత్యాలసరాలు భగవత్కీ ర్త జాలెల్ల నడంగించు సంకీ రృనం సంతాప మణలించు సంకీ 'రృనం జంతువుల రశ్నీంచు సంకీరృనం సామమున కెక్కుడీ సంకీర్తనం జముఖారి విడిపించు సంకీర్తనం సమబుద్ధి పొడమించు సంకీర్తనం జమళి సాఖ్యములిచ్చు సంకీ ర్తనం శమదమాదులంజేయు సంకీర్తనం సరళి సంపదలిచ్చు సంకీర్మనం సరిలేనిదిదియపో సంకీర్శనం. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం

689 సూ క్షిసుధాకరము భగ శివుని యనుభవంబు సృష్టీలోపల లేక సంశయంబుడుగదు సాధకులకు వేమన యోగిసంఘమునకు నుత్తీమ (వతములు వాసు చేవనామ వర్షనములు పోతన, భాగ, 1-7 పహోరినామాంకిత సత్కభామృత రస వ్యాలోలుండె నట్టి స త్పురువక్షేష్టుండ సత్యృథాలవణ వాఃపూరంబు(దాం గ్రోలునే! పోఠన. కాగ. 11-21 సరసిజనే(తు కీర్తృనమెచాలు విపద్దశలన్‌ జయింపంగన్‌ య: పోఠన, భాగ. 111-241 వకథలయందు6. బుణ ఖ్‌ శ్లోకుండు వారి సెప్పంబడును సూరిజనముచే నాకథలు పుణ్యక థలని యాకర్ణింపుదురు పెద్దలతిహార్ద మునన్‌ (య యె పోతన. తాగ. 7111-21 విమ్ణుక థారతుండగునరు విష్ణుకథల్‌ సెష్తూనరుని వినుచుండునరున్‌ విమ్లు కథాసం(పశ్నము విమ్షు పదీజలముభంగి విమలుల( జేయున్‌ పోతవ. లాగ, “మ్‌ 18 గురుతల్చ కల త్తమ (కూర సర్పములకు6 గేకులు హరినామ కీర్తనములు

భగ సూ కిసుధాకరము 6తికి మధుపాన కిల్సిమవ మదనాగ సమితికి. శేసరుల్‌ హరినామ కీర్తనములు తపనియ చౌర్య సంతమసంబునకు సూర్య శిరణముల్‌ హరినామ కీ ర్తనములు సింగయ. లాగ. 17-118 బిడవేరువెట్టి విలుచుట వి శామ లో లు శేలినైన మిగులం గేలినయినం బద్య గద్య గీత భావార్థ ములనై నం గమలనయను. దలంయపలలువహరము ఏ. సింగయ, భాగ, ₹1- 122 రామకథాసుధారసపొన మొక రాజ్యము జేసునే? త్యాగరాజు భగవత్కృప శివ వరంబులేక శృతివాదముల చేత సంకయంబు చెడదు సాధులకును టై వకృపలు లేక తలపులు చెల్లవు వేమన కొసరక దె వానుకూల్య 'మెవ్వరికిం బసగలుగును వాంటె పార్థి వేశ్వరుండు ధరణి నిర్భాగ్యుండు తత్పదబుద్ధి పరుండు కానేర్చునే పరికింప నెందు సోమన. ద్విప. భారత. శల్యం 80

694 సూ క్రిసుధాకరము భగ ధరనేనోములు నోచినన్‌ వరుసనే డానంబు లీంజూలినన్‌ హరిజేవారతి జేనివానికనటా యాభాగ్య మేల బ్బెడిన్‌

వైడిమజ్ఞి వెంకటపతి, చంథద్రాంగద చరిత్రమ ీవుండెన్నడు దీనుల 'దెసనెనిల్చు నా, కృ రావు, పాలతరగణ అఘటనఘట నాధికారమయొన దేవు కృపగల్ల వెలయని వేవిగలవు ? వోలేటి పార్వతీశము. శ్రీసత్యదేవ విలాసము భగవ త్తత్చరత కాలధర్ము మెటిగి కపట వృత్తులుమాని యాలు వీల్లలందు నాశవదలి మేలుగాను శివుని మేల్కొని పూజించు వేమన మందారమకరంద మాధుర్యమునం దేలు మధుపంబువోవునే మదనములకు నిఠ శ్రమంచాకినీవీచిక లం దూంగు రాయంచ చనునె తరంగిణులకు లలితిరసాల పల్గవఖాదియె చొక్కు కోయిలచేరునే కుటజములకు పూశన్షేందు చం(దికా స్ఫురిత చకోరక మరుగునే సాందసీవోరములకు అంబుజోదర -దివ్యపాదారవింద చింత నామృతపాన వికేషమత్త చి త్త మేఠీతినితరంబుంజేర నేర్చు పోతన. భాగ. ₹11 150

భగ సూ క్రిసుధాకరము 685 బాంధవముననై నం బగనైన వగనై నం (బీతినై నం [ఛాణభీతినయిన భక్తినై న హంకి. బరతందత్రులై యుండు జనులు మోశ్రమునకు. జనుదురధిప ! పోతన. భాగ. మ-979 నియత సువిచార మశ్షయ శాంతమునంగాక స్తయలింగ భావనిక్షయము గలిగెడు నా అయమాత్శ దృష్టీ నిరవయవలింగ రతిగాక్ష (శ్రీయల నే గంటి శివమయము దడానగునా ఏగంటివారి పచనములు. 17 భగవదర్పణము పర మేశ్య 'రార్చణంబుగం బరజనులకు భిత్సయిడినం. బరమపదమునం బరగెదరంట తుది; సాతూ త్పర మేళుండు భితగాన్న ఫల మెట్టిదియో ] పోతన, భాగ. 22-870 నరుండే కర ్రంబు నేయు నయ్యొ వేళన్‌ “వారి కర్పణి మని పలుకుట పరువడి సుజ్ఞానమం(డు పరమ మునీం(దుల్‌ సింగయ. భాగ, 2౬1-43ి ఇంచుకంతబోన మిోశ్వరార్చణమన్న పుణ్యలోకమునకు బోవు నతడు వేమన

686 సూ క్రిసుధాకరము భగ అన్ని నీవనుచు నెంచిన వానికి నా(శమ భేదము లేల? త్యాగరాజు భగవద్దానము ళో అందరి వశమావారి నెరుల ? కందువంగ నొశండు గాని యెరణగండు వారి. దలంచిన వారిది నేరుఫు తలంచని వారిది నేరిమి శలువ మెడలి సూర్యోదయ మైనా కానవు కొన్ని జంతువులు వారియే ,యెరు౮పను అందరి (బతుకులు ఇరవై యీతని ఎరు/౧సళకేు మేలు శా అన్నమయ్య అధ్యా. నం. భగవద్ధ్యానము శుభాపమా శివుం దలంప మృత్యుహరమగు డఠు బే వన్నెచోడ కు, వం. 7-11! కలనాండె ధనము (పాయము గలనాజె జవంబు బలము గలనాంజె విని శ్చృల మతియు గతియు దనక్షుం గలనాంజె భజింపవలయు. గగుణా నిలయున్‌ ప్పా సోనున అను. 189

భగ సూ క్రిసుధాకరము 65? హరినామ కీ రృనంబును వారినావము జపంబు సెవ్యండా వ _ర్హించున్‌ నరక మహావేదన య నరునకు. (చావీంపకుండు శ్రీనాథ, కాళీ. 121-157 ట్‌ _త్తేముం డయిన వారి యుంజేటి యాతుమలోన. ద_త్తరఫు. గాంతలను దలపోజీచా ! నారాయణ నామ ముచ్న గరించే నోరను రు_శయధరకఫుం దోలు రుచినొనేడా 1! ఆతంే సకలము అని భావింపుచు సీతిత్రో నడవక నిలుకడ యేది ? భగ ఏందును జూచిన నీశ్వరుం డుండంగ విందుల మనసుకు వెలిలేది ? అంతరాక్సుండె హరి పొడసూపలో పంతపు కర్మ్శపు భయమేది ! అంతరంగమున. దాను వారి. దలంచినం జూలు అంతటి మాందటి పను లాతం జెజుంగు తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. నం బవాళ పాపిమైన (బన్మ్నాఘ్ను-డై నను నిర్ణయాత్ముండై న నీచుండైన మరణకాలమందు మమతలన్నియు మాని వారుని దలప ముక్తుడౌను ఛ్యానములను శివుని ధ్యానమే టేష్టంబు భువనాకారుని మదిలో.

68% సూ క్రినుధాకరము భగ (బనిమల ళశుభమ్తూలర్తిగాను బరికించినచో భవనాశమగును వేమన పరుల కతంబున నేనియు వరి నొక మరి దలంప భ(దమగు ఖలులకు తెనాలి. పాండు, మహా. 7-4॥ భగవన్నామము హరినామము కడు నానందకరము నలినాక్షుని (శ్రీనామము కలిదోషహరము కై వల్యము నగధరునామము నరకహరణము అరిది వేదశాస్తార్ణ సంగ్రహము ఆథి అరయంగ నొకశు వారినామం దురిత హారము భవ దుఃఖ నాశనము ఆరి భయంకరము పహారివామం సకల పుణ్య ఫలసార విహారము అకలంక్రము (శ్రీహరినామం (పకటము సులభము పరమ పావనము అకుటిల మిది ,శ్రీవారి నామం వెన్నుని నామమె విమ లాౌవధము చిత్త శాంతికిని (శ్రీపతి నామమె హద్తిన నిజ దివ్యామధము

భగ సూ క్రిసుధాకరము 689 మొ త్తీపు బంధ విమోచసనంబునకు చిత్తజగురుండే సిసామధము వా. అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. అష్టాతకీ జపం బురు శిష్టతం గావించు పుణ్యశీలురకు మనో భీష్టార్భ ఫలములన్నియు ముష్టి[గ్రావ్యాంబులగుచు ముందటనిల్బున్‌ ళు చెంగల్వ, రాజ, ₹-రికి వహారియను ెండత్షరములు పహారియించును పాతకములు నృసింహకవి. కృష్ణళతకము భగవన్మహిమ పట్టరాదు జవ్వనము పాయరాదు సంసారము ఇట్టివెల్ల నీమాయ ఉడిగివోవు కోరికలు ఒదుగదు కోపము కడచాంకా నీమహిమ కాదనరాదు 'జీవ్రండవు నీమర్శుము తెలియంగ రాదు జీవా ! నీమహీమ శెలియనలవికాదు ! జననంబొక శు జందుకుల మొక 1 తనువికారము లేళగంబెక్కు- దినములునివియేీ తివిరిలోకమి టె పనుతే వేరయి పరగీని 1

(640 సూక్రినుధాకరము భగ (శతుకు ఘటించు నోషధికరాళ విషంబున నుక్కుతీవలం దతి మృదునాదమున్‌ దహనునందధు. (బ్రకాశము నుష్పునీటిలో రతనము లాణిము_త్తెములు రాళ్ళను కప్పకు జీవనంబులున్‌ చతురత గూర్తు వెయ్యది యసాధ్యమునీకిక దీన బాంధ వా!

శ్రీపాద నుబ్రహ్మణ్యశాత్తు. వారకాంశ, భగవన్మాయ 'నేరకుంచే సంసారము నేరుపును నీమాయ చేరకుంశేుం గడులోను చేసుకొను నీమాయ జగములో చదువులును సంశయం బేకాని "తెగనీదు నీమాయ తెలియవళమా! ముసుగు వెట్టినవాదు ముగియదెం తె నా అణుమ్యాతపు 'చేహినం అేనేను ముణిగద లేపదముందరళాను తగు సంసారపు తరలగలు నీమాయ . నిగమముల యడవి నీమాయ పగలు నిద్రలువుచ్చే భవములు నీమాయ తలలేదు తోశలేదు దైవమా ! నీమాయలకు అఆదికిననాది వహరివమూయ సాధించి సుజ్ఞానిమై తె యీటెస వెదకిన నివహామే పరము కా. అన్నమయ్య" అర్యా, * భువన మోహనుల్రైన పురుపో_త్తమునిమాయ నువిదగా జగము [భమయుట సహాజమయ్యూన్‌ కంకంటి. విష్టనాయ.

భయ సూ కిసుభాకరము 641 444 లీల నా జగన్మయుండు తను విజీవంబులు ధరియించు విడుచు శీమ్మయ. ద్విప. భారత, భీష్మ భయము == 4 అిడలుటకన్న మరణమైనను నొక్కువమాకైన లెస్స గౌరన. హరిళ్చం[ద ఆపదలందును శతు వ్యా పారములందు భీతి వలవదు... (శీధరమళ్లె. బిహ్మోత్తర 17.101 సకలవేదాంత సచ్భా(స్రుసారబోధ నంబుకం కును దుష్టుగుణంబు మౌర్చి (పథితబుద్ధి నొసంగల భయ మెమిగులం (పబలతరమగు.గాటె యీ వనుధలోన భయము నింద్యంబనెకు మాటపాడిగాదు భయమె లోకలాభకరము భక్రికంయె భయముచేతం (గమంబుగా భ_క్రియొదవుం గర్భమున క్షాన మొద వెడు కరణిదుదకు భీతిచేత నున (త్తుని బూతులడంగు భయముచేతం గామో( చే భరముమవూయు భయయిచేం చాపకృత్యముల్‌ భంగమగును భయముచే (బవ్మారాతుసుం డయినలొంగు 81

049 సూ క్రిసుధాకరము భక్తి నయగతిని (దిప్పునదియొక్క- భయమె సుమ్ము భక్తినై జగుణముగాదు పరగననద్ది భయముతో. గూడిననుగాని పనికిరాదు కాన భయ మొక్క-టియె యెంతకై నంజూలు పానుగంటి. వన, రారు, 17 భర్త ఫ్రధర్మము భార్య నవమౌానించుట యధర్శంబు నన్నయ. భారత, అది. 176-8 చాలం బ్యుతులు గల్లిన యాలిపయిం ెండ్లియాడు నప్పుడు తాం దాలికిని ధనము మూడవ వాలిచ్చుట ధర్మ్హమండు భారృల శెల్టన్‌ పంచిన పని వెరవునం గా వించుట సత్పు(తుం గనుట వినయముతో భా వీంచుట గలిగిన సతి వ రించి పయిం బెండ్తియాడం జెల్లదు పతికిన్‌ కేతనం విజ్ఞా ఆచార భర్తకు భార్య రత్సణీయ భార్యం (బీతినరసి రశ్నించునది మారన, మార్క౦. భి పతిం గడవంగ _.దెవతము భామల శెందును లేను ఎజ్జన. భారత. ఆరణ్య, ఇం814

భక్తి సూ క్రిసుధాకరము 648 మనమున గైకొన్న భర్త వమానందగునే ఎజ్జన. భారత. అరణ్య 712-183 (పాణనాథుని సరియె యే బంధువులును ! శ్రీనాఠ. కాశి. 12-82 నాతికి. జాడ భరయ ధనంబులు సొమ్ములు వేయు నేటికిన్‌ అనంత. భోజ, 711-119 పాటులేని మగడు కూటి చేటు శావవలయు మగండు కాంత నెల్లప్పూడు కావలేనివాడు చబావవలయు మగువ లందటికిని మగలె చేవతలయా ! కావవలయు ధనము గాంత్‌ సెల్లష్పూడు బలముఖేని మగడు పనికిరాడు వేమన పతిలేని సుతులేల బంధువు లేల పతిలేని హితులేల (పాణంబులేల పతిలేని రాజ్యసంపద లవియేల ) గౌరన. హరిశ్చం(ద పతిలేని సుతులేల ? (పాణంబులేల ] పతిలేని సకల సంపదలును నేల? గౌరన. నవనాథ. పతి_పాణ సదృశ బంధువు పతి ట్రైవంబేడుగడయుం బతి సతులకు న ప్పతియ కడు మేర దవ్పిన గతి కుల కాంతలకు వేజుగల జే చెపుమూ

6శీక సూ క్రిసుధాకరవం భ్‌ 5 లకాల మొక్య్థగతి. బూ సలలో దారంబు నూడ్కి. సతి మదిలొనన్‌ 'మెలగెండు పురువులు గలుగుట తొలి జన్మము నోముఫలము తోయజనేేతా నంది తిమ్మన. పారి వనితీలకునీ దోడు నీడ వల్లభుండె గదా శామళ, రామా. 7-85 అధిపుల్‌ సతులందును సత్యసంధులే సూరన. పలా. ₹-160 వాలుంగంటికి నింటి యాతండు మనోవాంఛా (పదాన క్రీయా హేలాలోలుండు నీల వేణికిం (బ్రియుం దేపొద్దు నొప్పాపర 'త్నాలంకారము కాంతకున్‌ మగండు నిత్యానంద సంపాదియిం శీలా వేయును జెప్ప నేద్గడయుం (వాణేశుండ తన్వంగిక్షిన్‌ శంకర! వి మేడలు మిద్దైలు మెండుగలిగిన నేమి ఈడ్రైన విభునితో నెనసి యుండకపో తే క్షేశ్రయ (థాతయును దండి సుతుండు నల్పంబు నిత్తు రమితముగ నిచ్చు భర్త నెయ్యమున సతికి భవానీళళవి. ధర్మ. ౪121-8080 చపల నేతను నొక్క సంకటంైళైై న యపుడు తాందతీ వేచి యచట నంధించి మగంటిమి. జూపని మగండేటి మగండు జగతి వారికినేల సత్కీర్తి గలుగు ఫమ్మయ. ద్విన. భారత. విరాట

భ్‌క్సి సూ క్రినుధాకరము 6 తల్లిదండ్రులు సుతుల్‌ తన వారలెనె రజా నెల్లరు మితముగా నిత్తును ఫలమి డా నపరిమితంబై న యఖిల సౌఖ్యములు కృప నిచ్చుల బతిగాన నితరంబు లేల! (పాణవల్లభుం డివా పరసౌఖ్యదాత యేణాక్సులకల గాన నితరంబు లేల) వరద. రామా, అయో అంగనకు నిజాధినాయకుండ కల్చక భూరుహము 'పెద్దాడనాగ, శకుంతలా. [11-15 పెనిమిటి కన్నందెణవలకు వేశె కలే వేల్పుల్‌ మగదేకద తొడవులెల్ల మగువల శెందుక్‌ లిమ్మయ. అచ్చ. రామా. అయో. 52, $3ి వినయంబుగల కాంత విడచి వర్తించెనో విభుండుగాడతండు రాసభుండుగాని యోగానందకవి. రాజగో. 72 చుట్టాలెందరున్న పెనిమిటి బోలుదుేే యొందునేని పూంబోడులకున్‌ దా. శ్రీ. దేవీభాగ. 12-1896 పురుముండు లేని యిళ్లేటికి కాఫురమిక నేమిటికి జంగం మబ్బయ్యః. దేసింగురాజుకథ మగలు మగువలశిందును నగలుగూర్చి రంజన మొంనర్చు కే సధర్శంబుగాని

046 సూక్రిసుధాశరము భవి ఉన్న వానిని యూడిచి తిన్నమగడు భర్హృలోకంబునకు దలవంపుగా ట్‌ ఏ కొప్పవరపు సుబ్బారావు వనంత ఫేన. 1-ఇ1.31 (యొక్కెడు వారిచే విడిచి మొక్టైడువారినె (పాణవల్సభుల్‌ మక్క_వతోడ జూతురు ముత్తరాజు సుబ్బారావు. శ్రీకృష్ణతులాభారము. 1-26 భవిష్యత్తు గతకాలము మేలు వచ్చుకాలముకం యెన్‌ నన్నయం- భారత, అది. మూందటంగాలల 'మేలుగీశ్ళేరికిం దవ్పింపరామియెంతయు (ధువంబు సూరన. కళా. 11-110 భావియెణింగి సెప్ప (బవ్మాతరముగాదు దా. శ్రీ, దేవీ. 77-112 భాగవతము భాగవతము చేటపజుప నెవ్యండు సాలు శుకుడు దక్క, నరుని సఖుండు దక్క? పోతన. భాగం. 71-88 లలితస్కంధము కృష్ణమూలము శుకాలాపాభిరామంబు మం జుల తా శోభితమున్‌ సువర్మ్మ సుమనస్సుజ్ణేయమున్‌ నుందరో జ్జ సలవృత్తే ౦బు మహాఫలంబు వినమలవ్యాసాలవాలంబునైై వెలయున్‌ భాగవ తాఖ్యకల్పతరు వుర్విన్‌ సద్ది వజేయమై పోతన. భాగవ. 1-21

భాగ్య సూ క్రిసుధాకరము 647 ఎయ్యాది కర్శబంధములనెల వారించు విభూతి కారణం 'బెయ్యది సన్మునీందులకు నెల్లం గవిత్వ సమా్థశ్రయంబు ము న్నెయ్య్నది సర్వమం(తముల నేలిన దెయ్యది మోతలవ్నీ 2 5ొ పెయ్యది దానింల్కైెద సుహృద్యము భాగ వ తాఖ్య

మం[తమున్‌ ఏర్చూరి సింగన. భాగవతము. ₹1- 14 పంచమ వేద[మై పరగు భాగవతం బనయంబు వేడ్కతో నించుకయొన భక్తిపఠియించినవారలు దివ్య బేవులై. పంచళిలీముఖాదిగురు భాసురరూపము దాల్చి ముక్తులై సంచరణంబు సేయుదురు సర్వజగ౦బుల నాప్తకాములై హరిళట్టు. భాగవతము, 211 చవాండు భాగవతమున్‌ భావగతము నేయండట్రి పామరుండు విధి వ్యావంచితుండు నమ్మడు ఆగ 4 శేవల పశువట్టివాండు కీర్త్యుండగునే ? దా శ్రీ. దేవీభాగు ₹-70 భాగ్యము చాగ్యమునె నము సకొన్నయ భాగ్యుండెవం డభీప్టసిద్ధి పడయంగలుగున్‌ + కందుకూరి. దక్షిణగో. ₹-497 వలదు వలదను వానికే కలుగుచుండు వలయునను వానికేడువే ఫలము తుదకు కవితగానము చిత్రలేఖనము సుఖము

648 సూ క్రిసుధాకరము శాగ్య యశము భ కృదర్శనము భాగ్యంబువంటి వ(పయత్నములై నచో నలరు మిగుల నటకండేడ్చిన యేడ్చులో నాడెమేమి! పానుగంటి. చూఢాణి. 11] భాగ్యవంతుండు ధనమున్న వాండు కాండు ధనములేనట్టివాండు బీదయునుగాండు మనసుబట్టియె యవియుండు వనజవదన తుష్టిగలవాంయ భాగ్యవంతుందు నిజము పరమ సుగుణాల నాలుండు భాగ్య ళాలి స్వార్థర హితుంండు పరిమ భాగ్యాన్వితుండు భ్క్తిగల వాంయడు నంగత భాగ్యయుతుండు విద్యంగల వాండు భాగ్యానవద్య్యుండగును ఆూగ్యయగు ఛార్యంగలవాండు భాగ్యయుతుండు పానుగంటి. మౌలతీమాల. 111 జనుని భాగ్యంబుఏీడిన సమయమందు. ద(త్ప్చ భావంబు లెల్ల నంతంబుజెందు ముదిత సౌభాగ్య మేగినపూడు తదంగ సౌష్టవ (శ్రీలు సడ లెడు చందమునను పానుగంటి. విజయ, రాము ఇ] ద్వీపస_ప్తకముండి పై ద్వీషమునకు వాంఛగనురాజు నిత్య నిర్భాగ్యయు కుం డింతగోచి నాశేలని కొంతచింపి పరుని కొసంగు నతండు నిత్యభాగ్యయుతుండు పానుగంటి. బుద్ధం 11!

భార సూ క్తిసుధాశరము 6క43 ఎం భోగ, స్టంబు లేనియప్పు దబలయొవ్వ తె నుటలాథ్యుండనగ నెవండు పానుగంటి. కోకిల, ఫాగ్య వె భాగ్యమోయంచు? (ాపలాయడు నంత కాలము సిద్ధింపదది యథార్థ మూరక తటస్థతగ జనుండున్నయపుడె భాగ్య చేవత నుదుట్నిపై (ప్రజ్యలించు అడుగనట్టివానికె చాత యధికమిచ్చు "వేడుకొనువానికి వీదుర్చు వినుగుళొనుచు పోనుగంటీ. చూడామణ్‌ 11 భారతము ధర్వతత్వజ్ఞులు ధర ౌతూబని యిధ్యాత్ళ [్‌ విదులు వేజాంతమనియు నీతి విచతణుల్‌ నీతి శాశ్రుంబని కవివృషభులు మహో కావ్యమనియు లాత్‌ణీకులు సర్వలత సం్యగవామని యొతివోసికు లితిపోసమనియుం బరమపౌరాణికుల్‌ బవాఎఫురాణ సముచ్చ యంబని మహి గొనియాడుచుండ వివిధవేదత త్వ వేది 'వేదవ్యాసుం డాదిముని పరాశరాత (జాండు విష్ణుసన్ని భుండు విశ్వజనీనమై పరగుచుండంజేసె ఫభారతంబు నన్నయ. భారత, ఆది. 1-8 1 82

650 సూక్రిసుధాకరము భార అమి తాఖ్యానకళాఖలం బొలిచి వేదాన్థామలచ్భాయమై సుమహోవర్గ చతుమ్కపువ్చవితతిన్‌ శోఖిల్లికృష్ణాష్దు నో _త్తమనానాగుణకీ రృనాత్త ఫలమైదై ్యపాయనోద్యానజా త మవోభారత పారిజాత మమరున్‌ ధా(త్రీసుర్యపార్థ్యమై

నన్నయ. థారత. ఆది, 1.85 వేదములకు నఖిలస్థు ఖతి వాదములకు బహాుపురాణవర్ల్షంబులకున్‌ వాదై నచోటులను దా ల్డి మూదల ధరా కామ మోతు. స్థితికిన్‌ తిక్కన. భారత. విఠాట, 1-4 భారతమున పలుకు పలుధర్శములయందు సత్యనిష్టు మేటిసత్యమె కద వసుధదానలగలుగు వన్నియ మిన్నయా వేమన 'శారలెన్నవచ్చు వారధి నవలీల దాటవచ్చు గిరులమిోటవచ్చు భార తార మెజింగి పలుకంగ వచ్చునె చిలువ జేన్నికెన నలువకైన రామరాజీయము 1-88 వింశు భారతం వినవలె తింశు గారెలు దినవలె -- లోకొక్రి

భార్య సూ క్రిసుధాశరము 651 భార్య ధరా క్స్‌ శకామసాధన కుపకరణంబు గృవానీతివిద్యకు గృవాము విమల చార్మితశిత కాచార్యకం బన్వయ స్థితికి మూలంబు సద్గతికినూంత గారవంబున కేక కారణం బున్నత స్టరగుణమణుల కాకరము వృదయ సంతోషమునకు సంజనకంబు భార్యయ భూవె భర్తకు నొండ్లుగావు (వీయములు భార్య పురుషునందర్థ బగు నన్నయ. భారత. ఆది. 17-84, 85 అధికదుఃఖరోగార్వున శామధంబు సురుచిరంబుగ భార్యయచూ వెయెందు నొనర భార్యాస మేతు,డై యున్న వాని శెంతలయ్యును నాపద లెజుక పడవు పురుషునకు నిము ల భార్యయ పాచుం జి త్తృమునదుఃఖంబుల్‌ నన్నయ. భారత. అరణ్య. 11-74, "5 ఆలుసుఖార్థంబొ వేదనార్థ మొ? సతికి రూపెంతగలిగినంజూలు . ..

• = -కీలంబయెొక్కుడు వలయు.గలుగం గానరూపును శీలంబు లేనియట్లి 'వెలంది వేయి విధంబుల విడువవలయు కారణముపత్ని ధర్యార్ధకామనులకు

652 సూ క్రిసుధాకరము భార్య పత్ని లేనివా. డెంతయు హీనుండు ఆలులేని పురుషు. డధ్వరాది క్రియా చావ్యూండు ఆలువోయిన మినవచ్చునయ్య మారన, మార్కం. ౪7-199 పుత్తుల కలిమియె శుద్ధ కళ్యత్రమునకు లత్మణంబు నాచన సోమన. ఉ. హ. వం. 11-2-61 సతి గుణవతియగు నేనియు. బతికది రత్నంబ; (పాణబంధువ ; యమృతం ; బతివయ దుగ్లుణి యగునేం బతిశెడపని చిచ్చు కాలుపక యది కాల్చున్‌ రావిపాటి త్రిపురాంతకు€డు, మదనవిజయము "వేద పఠనాగ్ని పళ తాది విధుల నడుపు నుతుని కరమున దండికి సుగతి గలుగు సట్టి తనయుండు గలుగుట కరసి చూడ మరూాల మిల్లాలు కాదె దగ్గుపల్లి, నానీ. శైు114 = = ంగ్భహీికి నవళ్యము సూవె యతిథిపూజ యట్రి సుక్ళత (క్రియకుం డావలము భార్య యది స ద్య్భావసరణి మెలంగకున్న6 దప్పు నఖిలమున్‌ అనంత, భోజరాజీయము. 111 అఆలు మగనిమాట కడ్డమాడిన బేని అఆలుగాదు దనుజురాలు గాని అట్టి యాలి విడిచి అడవికేగుట మేలు

ఛార్య సూ క్రిసుధాకరము 658 శీలముగల సుందరి తన యాలై నను స్వర్గ మేల నెహిశ సుఖమే ఏలగు సతి దుళ్ళీలగ గాలుని పటుదూత యగును కూలినాలి జేసి గుల్హాపు బనిచేసి 'తెచ్చిపెట్ట నాలు మెచ్చుచుండు చిక్కు పడ్డ వేళం జీకాకు పజణచురా మాట వినని యాలు మగనికి మజగాలు చానిజేర (ఛాణ మానహోని అట్టి యాలి విడిచి యడవి నుండుట మేలు మాట కేడ్చునాలు మగనికి యదూమత ఒపూలేని భార్య యున్న ఫలంబేమి ? వేమన అధముః!డైన వాని కాలగుకంకు న త్యధికునింట చాసీ యగుట మేలు పోతన. భాగ. ౫-40” నాథుండు (పసన్నుండై న తాపం గోరిక సంభవించుట ేమి కొజంత ) వింగయం. భాగ. 71-514 ---(పతికూల యగు భార్య విడుచు టిర వొందలా ఇా'్ర్రు హితమే తలంప తాళ్ళపాక, తిరువేం. సరమయోగి మగని చి_త్తమురాని మగువ లెట్లోర్తురో ! క్షేత్రయ్య

654 సూ క్రిసుధాకరము భార్య అధమాధమునికై న నాలన్నమాట విధిగతి ... పెనిమిటి. గొల్వక పెక్కు ధర శ్రంబు లొనరింప. బాపంబు లొందు నింతులకు (పారబ్ధ్ద నిజకర గ్‌ ఫలము లన్ని యును బంచుకొందురు సరిపాలుగా భార్య లంచు నాగమవే త్త లాడుచుండుదురు వరద, రాహా, అయో, ం6 666 “ఏహి కామ్మికంబులకు సతియెపో మూలంబు చర్చింపం బతికి సతిలేని సుఖమేల ! సర్వంబు నేల?) సోమన. ద్విప. భారత. ౯08 భార్య యుంజీన వనమైన బట్టనంబు పత్ని లేకున్న గృహమైన బవాుళగహన మగుచుం గాన్సించు నరులకు నంతయేల యాలు లేకున్న విధినైన నధముం డం(డు యాగముల నయోగ్యుండగు భోగములకు బావ్య్యండౌ సుప్కుతోదయ లీ లాగణ్యయెన భాళ్యా యోగము లేకుండ దరులకుచితిమె వెపుమూ ఎంత దుఃఖమైన నింటికి వచ్చి యి ల్లాలి మొగము. జూచినపుడె తలం నిది యెటింగి కాదె బఖుషులు వళిషఘ్టైాదు లును సభార్యులగుచు వినుతి. గనిరి

భార్య సూ క్రిసుధాకరము 655 ఒడలంటం గాళ్ళు విసుకం గడవెండు వేన్నీళ్ళ సీయం గంచము వెట్టన్‌ బడక యమర్పంగం జేతిక్తి విడె మూయంగ భార్యశాక వేతొెకతగునే తిభులయందైన మళీ యపత్నీ కుం డనుచు (వాహ్మాణార్థంబు చెప్ప ేపాటివారు నొళఠ తె రూపసి గాకున్న నోసియన్న నోయనెడి మా్యత్రమునక్షైన నుండవలయు శదిరీపతి. నుకసవ్తఖి ఎన్ని కడగంద్లు తొడరియు నెల్లరకును నన్నింటిని దోలిక్రాచెడి దాలుగాబె పుట్టినింట నె పతిగల పొలతియున్న జనులు శంకింతురన్యధా సాధ్వినై న; గావునను తద(ప్రియనై న గాంత నెపుడు బంధుజనులుంచ దలతురు భ_ర్తకడనె కందుకూరి. (ప్రీ రశ మేకులంబు దె నం గొనవచ్చు అ. నారాయణదాసు సతము సుఖదుఃఖములయందు సములు సఖులు నాం కృ, రావు. విరిదండ అర్హుండై యున్న వానికి నాలుబోలు మిితమాపధమును లేవు శ్రీపాద. శ్రీకృష్ణభారత. అరణ్య. 111-156

466 సూ_క్రిసుధాకరము భార్యా మగంగాంత ముంచివాంై మగునంబోమీంచుచున్న మది మెచ్చ ద, యా మగనాలు తల్లిదండుల కగు నన్నియునిచ్చి మెచ్చుననుర క్రయగున్‌ శ్రీపాద. ఏశావలి, 11.46 భార్యాభర్తలు సతుల శేడుగడయు. బతులనూ వె నన్నయ. భారత. అది, 17.66 పతియు భరియించుగావున భర్మయయ్యు భామ భరియింపండులాన భార్యయయ్యె నన్నయ. భారత. అది. 17-880 (పతికూలయు దుళ్ళీలయు సతతంబును నైనం బత్ని జనదు వీడువణగా బతికిదగు చాని్యబోవ ను చితమగు చందమునలహాడు. జీరయు నిడుచున్‌ మగండుగలసెనేని మగువదడాగలయదు వగువగలసెనేని మగండుగలయం జెలని నొండొరువుల నిరువురదునములం గలుపుం బూర్వ సుకృతకర్శ ఫలము దంపతులు పరస్పరవళ తా (ప్రమోద మగ్నమానసులై కూడి మనుటయొప్పు పత్నికిస్పతిన వశ్యము. బశఛాయలగరానియట్లు. =. సతియాయంగరాదు తదీయ భ_ర్హ్తకున్‌ మారన. మార్క౦ గ

భార్యా సూ కిసు ధోశరము 67 పతికలుగుకంకు సౌఖ్యము సతులకు నొండొకటిగల దె చర్చింపంగాం బతిలేమి సర్వశూన్యము పతిగలిగిన సతికి ని్యద్రపదమదియేలా ! జక్కన. విక్రమార్క. ₹1- 1! 17 శీతిని నతికి దగిన శృంగారములు గల్లి విభుని కరుణలేక వెలయ దెందు సతియొనర్చ్భు చెడుగు పతిక వశ్యము వచ్చు బతియొనర్చు మంచి సతికిసగముం పురుషుభాగ్యముననె పుణ్యవతి లభించు బుణ్యవతికిన నె పురుషుండబ్బు మగని బలిమి కలిమి మగువకును బలము వేమన సతిశీదుగడయును జర్చింపంబతియె పతియ చూదైవన మెబ్భంగుల సతికి మగండు నాలును నభిమానంబు విడిచి -మొగములు వగులంగ మొత్తులాడుదు గె ! గౌరన. హరిశ్చంద. పతిసమ్మానమా వడసిన సతులకు నభిమత ఫలార్థ సంసిద్ధియు నూ ర్లీరీయశముం గలిగి లోక స్తుతమె ఇచెలువారుచుండుంజు వ్వె మహాత్మా పోతన. భాగం 111-454 88

65్‌ర్రి సూ క్రిసుధాకరము భార్యా ల ఠ 6 *4 0 ..-.కులకీలవ ర్త నములుగల భార్యమనమున నమరుకోర్కి6 దవిలి తీర్చుట పతికి. గర్రవ్యమరయ పోతన, భాగ. 117-460 ఉల్లములు నొవ్వనాడినం గల్గలు సేసినను నగినలగలచిన నైనన్‌ వల్లభులునేయు కృత్వము వబ్లభలకు నెగ్గుగాదు ళల పోతన. భాగ. 2-846 పతుల (భమియింఐనేక5ని సతులుగలశె ? వీంగయ. భాగ. ₹1-5 [18 కాంతుం డుచితజ్ఞుడై నను గాంతకు సిగ్గువడం జెల్లుంగాక కటకటా కాంతుండు సిబ్బితికాండె కాంతయు నక్షైన నెట్లు కాపురమింకన్‌ సూరన, కళా. 17.67 మలంతకుం బతిపై నైనను మెలంతంక్షపై ( బతికిన్తై న మేలగుకెందున్‌ గలయది మెల(తకు. బతికిన్‌ వలపు సమంబగుట జన్మవాసన చెలియా పెద్దన. మను. 71-66 భామా సమేశతుండై పరగినవాని శీమెయి నాపద లెటుగగరావు

భార్యా సూ_క్రిసుథధాకరము 659 సతి భ_ర్తయందు దోవంబు గల్లినను (వతమతి సహియింపవలయు. .. పోమన, ద్విప. భారత. అరణ్య, *. =. .కులకాంతలు గో రిన కోరి కె జిన్నవుత్తులే గృవాలు అనవరత సౌఖ్య సంధాతమైన నేత కంకె దైవంబు గల్లునె శకామినులకు ధరణిదేవుల, దశా, చర్విత భ_ర్తచేసిన ముద్దు ఖేచర వీధుల బారు భ_ర్తచేయని ముద్దు పంచలా పాలొను దక్షుని యజ్ఞము (పాణనాథుండు భార్యపతు మై యుంకేను మిన్ను విరిగినగాని మిదం బడబోదు వసగాడ సన్యాసి. గంగావివాహము పతి నెడహాసి (బతుకుటకంళకు సతులకు (పాణంబు విడుచుట మేలు శ్రీ. గో. కృ. మూర్తి. సంపా. కుశలపుల యుద్ధము అలిమాటల నమ్ముబోవని మగండుం. గలడె అ. నారాయణదాను. సారంగధర సతి కుచిత గౌరవం బిచ్చి సతత కృపను గాంచి యేక పత్నీ(వత కలన నిల్చి యన్యు లామెను మన్ని౦చునట్లు చేసి తగిన నగలిచ్చి పోవీ.0పందగును మగండు

660 సూ క్రిసుధాశరము భీరు మగనియెడ భ_క్తిగ్భృహ కృత్య మార్షమందు ళతద్ధ భ_ర్హ్భృచాంధవ మిత్ర రాజి యడల దయయు సొమ్ము వాడుకను బొదపజితనము గలిగి మగనాలిగా నుండవలయు. గాంత పానుగంటి. బుద్ధ, అలుమగలయందు నన్యోన్య మున్న చో దప్పూలేల గలుగు ధరణియంధు కొవ్సరపు సుబ్బారాపు. తారాశళాంకము. 17-61 భీరుత్వము వీతెడియైన మానిసికి వెండి వివేకము కల్లనేర్చు కే తిక్కన. వారక. ఉద్యో. 111-107 తన సరివారి కిన్వెజచి ధామము. బీడఆంజేసి దాంగం బో యిన సరియిండ్ల వారు నగీ ? శ్రీనా. కాశీ, 71-295 పందనధికుజేసి బవరంబునకు బంప బాజిపోవు గార్యభంగ మవును పాతునట్టిబంటు పనికిరా జెన్నడు వేమన థీరత ననిలోనం. బిగి పాజటువాడు ఆరయ యమపురి నరిగాయుగాండె పోమన. ద్వి, భారత. శల్య, "తెలివిమాలి వరికి జేవతో జీన్నంబు చేసికొనెడువాండు మోసపోవు అ. నారాయణదాను. నూరుగంటీ

భాత సూ క్రిసుభాక రము 661 అమిత థై ర్యచలీకృతుండై న వీరు నకు. బితికితనమే కారణమున నైన యుదయమందిన నది వాని మొదలు చవెజచు నధిక భోజన[వియుని మందాగ్ని యట్లు పానుగంటి. విజయ. భూతదయ జంతు పదములెల్ల దంతి పదంబులో నడంగు[కియ నహింసయందు సకల ధర్మములు నడంగుం గర గ్‌ సం త్యాగికి వైన భూతదయ సమర్హ్శగుణము తిక్కన. భారత, శాంతి. .7-14క5్‌ ది ఆ, అర్థినోరిన వస్తువు లర్థితోడ నీగి యెల్ల డానములకు నెక్కు.డరయ నఖిల భూతమ్ములకు నభయంబునిచ్చు టంతకంకెను మేలందు రార్యజనము తిక్కన. భారత. అను. 11-385 ఇన్ని యాభారములలోన నెక్కు. డండ్రు సకల భూతంబులందును సదయుండగుట యాదిమునులట్లు గావున నఖిల వర్గ ములకు దయ కల్మి పెద్దయు వలయుగుణము భూతముల కలుగు నతనికి భూతములఖిలములు నలుగుభూతహి తార్భీ

662 సూక్రిసుధాకరము భూత భూతముల కభయమిచ్చిన పూ తాత్మునకభయమిచ్చు భూ తావళియున్‌ తిక్కన. భారత. అను. 17-120, $09 తనకరయంగ వేతొకటి తక్కు వజంతువుగ ల్లెనేనిం ద _త్తనువునశెగ్గుసేయమిగ డా తగు నన్య శరీర మెక్కుడ్రో యనయము దానహీనుండగునట్టిదె యైననుమేలె వైరమే యనువున భూతమైత్రియ యపాయములేని యుపాయమాళ్మే ర్సున్‌, వైరంబున భూరంబులం గారించు దురాత్నుమాజు గావించు. గడున్‌ వై రంబున భూతంబులు ఎజ్జన. నృ. పు, 27-81. 88. ంం42ంంం పుణ్యము "లెన్ని యేనియున్‌ జేసినవాని సద్గతియె చేకురు భూతదయార్షి బుద్ధికిన్‌ పెద్దన. మను. 11-71 భూతదయకంకె ధర శ్రబు భూమిలేదు దా. (శ్ర. దేవీభాగ. 17-190 (పొణికోటియందు మూయనిదయగల్లు వారియందు దైవ మారయంగం గరమన్నుగవాంబు గలిగియుండును గాన హీంససేయంగూడ దించ్చుకైన కం. వీ. నీతి 89 ఉరునిన్థలు తపములు న ధ్వరములు తుల్యములె భూతదయకు ? చిలకమర్తి. గయో. 11-44

భాదా సూ క్రిసుధాశరము (క్రి జంతువులపై గరుణమనుజులు పూనకున్న వారలపై గరుణ జేవతలకు రాదు తిరు. నెం, కవులు. బుద్ధ. 11-68 భూదానము భూమిదానము పరమము దానములయందు రజతము కాంచనంబు నంరత్న ములున్‌ వనముల్‌ తిటాకముల్‌ గజకురగాది ఉంతువు ఎ గంఫము పువ్వులుంబండ్లు చేనియల్‌ ద్విజునకు 'వేశు వేజు కను వేఏకని మృటకం కొం (బీతిం ద్‌ (త్సజననకారణంబగు ధ రాసల మిచ్చుట యిచ్చుటన్ని యున్‌ కృతదవ్నీణంబు లగ్ని పోమములు పెక్కు యజనించునట్టి పుణ్యాత్ములకును జ్ఞానదయాసత్య సంతత ఏజి తేందది యత్వముల్‌ గురు దేవ తార్చనములు మొదలుగాగల పుణ్యములు సేయు ధన్యుల కధికుండు భూ(ప్రదుండండ్రు బుధులు అయిదు తరములపూర్వుల నవుల మిద నందఆనుగాచు నూర్ణ్గ స్రలో కాలయములం గమియంబండిన వివిధసస్యముల తోడి యవనిడానంబు చేయు పుణ్యాన ్రకుండు ఒకడు హయమేధ మొనరించు నొక్కురుండు భూమిదానంబొనర్భు నీ పురుషులందు.

(64 సూ క్రిసుధాకరము భూమి జారతమ్యంబు లేదండు త్‌ త్త స్టవిదులు ధర్మములు రెండు నొక్కవిధంబుకాన శ్రీనాథ. భీమ. ₹7-60,62,84,67.71 శ్నీతిడాన మిచ్చునతండును నతి కాంశుయర్మిగహించునతండును దురిత చ్యుత్సులై శతవచ్చరములు శతమఖలోకమునం (కీడసలుపుదురెలమిన్‌ వచానంబును భూ చానంబునకు సదృశంబుగా నేరదు పోతన. భాగ. ₹11₹-615, 816 నానాదానముల్‌ పాదమా(త మహీచానముంోలనవు ధరణిదేవుల. దళా, 7-100 భూమి పృథ్వి నకలమునకు. బరాయణ స్థానమరయం మహవోభూతంబులేనింటిలోనం బృథిని యెక్కు.డు తిక్కన. భారత. ఫీష్మ- 1-17 18 భూమికి సరియగు వస్తువు భూమికి సరియైనవిధము భూమి చేవ స్వామికి సరియగుపుణ్యుండు లేమికి సందియ మొకింతలేదు మహేం[దా! శ్రీనాఠ, భీమ. ₹-/4 భేదము (బహ శై సృష్టిలో భేద మే (పాళ్‌పదిక వర్గ భేదాదులు మజొక (ప్రబలభేద

భోగము సూ క్రిసుధాకరము 665 మెంచి యొకనిపె నొకంజేచి యెగయు చుండు భేద శూన్యముగ (బనుశెలేదుగాటె ॥ తన కుడియెడమ చేతులం దనరు నట్టి భేద మేలీర్చుకో లేని వెజ్టినరుండు లింగవర్ల భేదములు మార్చంగగలండె ? పొల్లు శేకలసృష్టి నిర్మూలమగునె ? . పానుగంటి. విప్ర, 17 ఖోగము శలవారు జేద వారన6 గల చేభోగముల సరియకాక రలంప బే వాల శెల్త [మస మారన. మార్కం. 712-209 భోగధర ్సంబులు పుట్లినయపుడె సరవి విరాగిత సంసార మెడలు సద్దురుపద సేవ చయ్యన గలుగు అందుచే నిర్యాణమందిక యగును కావ్రనభోగముల్‌ .కొనవలయు శాస్రుంబులీలాగు ఇాటి చెప్పెడిని ీనాథంపల. వీ. తను భోగములు మాయావిలాసములు ఎఆకీంగినట్టనుండు మజపించుం దలంపు పెద్ద దొరనని మాూణించగదు 'పేదనని తాందాగందగదు రిక్త

666 సూక్రి సుభాకరము భోగము కోరి మనసునం శాలు. దాగిన రీతులీ భోగంబు 'లెల్లను సమ్మతించ భోగములే సకల బంధములు వెలుపల లోపల వెలయు భోగములు కలలోపలివలె- గవినది తెలివి పూచిన చోటుల పుత్తి) మిత్రుల్రై కాంచి కరంచినాం/గర లోనివి రూపులేని భోగమెల్ల బుణము సుండి 1 తా. అన్నమయ్య, అధ్యా, సం. కొలందికి మాీతేన లశవ్షీ రికి నలళెడు భోగంబె రత యారసి చూడన్‌ జలపూర్ష తటాకమునకు నలవడగా వాటమైన యలుంగుంబో లెన్‌ జక్యానం విక్రమార్క. 11-180 తుచ సుఖముల్‌ మాసాలపై బేనియల్‌ పెద్దన, మమ, 1111-16 జలధరచ్భాయయు ఖలమై[తియును నవ సస్యంబు యువతియు జవ్యనంబు సంచి తార్థంబు సీమ త్కాల భోగ్యములు బైచరాజు, పంచ. 11-168 జలదములోని (కొ మ్మెజుంగుం జాయలు భోగపరంపరల్‌ లక్మణళవి. సుభాషి కములు

భోగా సూ క్రినుధాకరము 6౮7 భోగాస క్తి భోగైక నక్తులగు వార లర్థ బంధు ప్యుత మిత్ర కళత ములయందు సక్ర్తులై విపుల భవాంబుధి కెడలేక బవాల పంకపతిత వనగజములువోలె. గదల నేరక పొలియుదురు భోగము లెప్పుడు వలయును భోగాత శక్‌ మిజ్ఞగంబు భూ చేవవరుల్‌ భోగార్థముగాం దపములు యాగంబులు సేయుచునికి యాత శి నెలటుంగ వే భోగై గస క్ర్తులు సంతత సంగపరులు నగువారి మతి పరమార్థ దర్శిని యెన్నండగు ? మారవ. మార్కం. ₹-100, 101 భోగులు కపటోపాయ (పాగల్భ త్రొబు నిధాన వనసిద్ధులకై యేగతులనై నం దిరుగుదురు శ్రీనాథ. హర. 11-98 వడి. గాంచి కాంచి యుండన్‌ గడవల నీరినుము (దావుకైవడి- వై పె బొడమెడు కోర్కులచేం బె ల్లుడికిన మది భోగము_క్షీ కూజుట గనునే పెద్దన. మను. 111-188 భోగవాంఛ వివేకమున బోవుంగాని భోగింప భోగేచ్భ పోనేర 'బెపుడు తిమ్మయ. ద్విప. భారత. ఉద్యోగం

668 సూ క్రిసుధాకరము భ్రమ ఉదయా సృ సమయంబు లూరకె చూచి మదిలోన భోగేచ మౌానః నరుండు ఉప్పొంగులాని యాయువు పోవున నెడు చొప్పు వివేకిచి చూడం జేమియును పరద. రామా. ఆయోళ్య ఆయువు కొంచెము సిరు లన పాయంబులుగావు వృాదయ భ యభావంబుల్‌ శాయాసమె కాని కలుగవందు ఫలంబుల్‌ హరిభట్ట. మత్స్య 11-51 వర్తమాన సుఖము వాంఛించు చిత్తంబు దృష భోగరతిం బరిత్యజించి -ఇెలియం జూచికాక బేహి లోకాంతర పా _పృసౌఖ్యములకుం బరపుకెట్లు హరిభట్టు. మత్స్యం 111-118 [భమ ఒకండు వధియించువాఃడగు నొకండు వధ్యు డొకండు రశ్నించువాండగు నొకండు రత్స్య' డనంగ నిదియంతయును (భాంతి ...... ఎజ్జన. నృ పు, ఇం111 చేతం జిక్కినట్లుండు జెప్పినదాంక జ్ఞానము నిశక్కమువ లెనెయుండు నిదించుదాంక గల సులభమువలెనుండు చూచేటి యీలోకము

(భ్హు సూ క్రిసుధాకరము 669 వదియిందులో సుఖమెవ్వరు మంచివారలు ? పాదు దెలియని (పాణి (భమ యింతేకాక! అఅడింయయాముగరచినట్టివాండు దినలోతే జూజని వేంపచేందై నాం జప్పనైచలోంచ ఏీటిడై సంసారపు వివమెక్కి నవానికి భూజలై హేయకాంళలు సుఖములై తోంచును తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. కల్గమైన జగముగనుకెల్ల నిజమని నమ్మ్‌ (భమనుజిక్కి నాతిగూడి యెొల్లజనులు మరతు ేకాంతుడగు వారి (శ్రమలడంచిన (టహ్ముంబు బట్టబయలు వేమన వస్సు యాథార్థ ఖ్‌ మెజుగక వన్నువునకు నేదొసండ ను మనముంచి యొజిగినట్టు లల్లనాడుదు మిదియంత మొంద జాల మందు దుముకులాడెడు బొమ్మలాటగా దె! పానుగంటి, పన్న రాఘం చదువువారికి వర భాంతులు మెదడుశెక్కి న పాయవందురు గురజాడ, ముత్యాలసరాలు ఆద భష్టుడు తనగుణముళతాను బిలియక వనరి యొరుని ననెడువాండు [(భమ్హండు వేమన

(70 సూ కిసుధాకరము మంచి పడుచును గనకం౦ంబుం (చాయంబు నమి శి యడిగిన లేదని యర్థి వర్షంబు నెడవిన పాపాత్మ లిందును నందు. 'జెడిపోవుదురు. ఈ ఖ ఉ 4 ౨ సింగన. ద్విప. భాగ, మంచిచెడలు

య!

ఇెడ్డ పోగొట్టి మంచి నెంచవలయు

మంచికి మించిన మనుగడలేదు

నిజముగ ఇెడ్తకంకెం జావులేదు

అ. నారాయణదాను. వేల్చుపూట

మంచి వెడ్డలం నొంత యోజంచి యేదొ

పద్ధతిని బూని భాగ్య దేవతకుం దుదకు

వదలవలెంగాని యెపు డచేపనిగ మెదడు

చింపుకొని (తొక్కూలాటలం జెందం దగునె

మంచి చెడ్డ లెపుడు మనములో నుండును

గాని వస్తుచయములోన లేవు

(పకృతి భేవములను బట్టి యీాభేదంబు

లన్ని సంభవించు

మేటిగుణమున కెపుడు తాంబేటి నడక

దుర్గ్లుణమునకు మిడినాగు దుముకులొట

పొనుగంటి

అజ్ఞులనునట్లు ఆకాలంబునందు వాగ

నోగు నుండవు పనులంద యుండు నవ్వి

మంర్మత్ర సూ_క్రిసుధాకరము 6౮71 యొక్క సమయంబున ని పెండ్లి మొక్క చోటం జావు వేజొండు చోటునం జరుగుంగాటె విశ. దే. వ. మం[త్రము సర్వ కార్యంబులు మంత్ర మూలంబులు నన్నయ. భారత. అరణ్య. 111-348. (ఛణవమను టేపుతో గూడి పాండి విదుకు నవనిసురులకు గాయతి యనెడు సురభి శ్రీనాథ. కాశీ, [122-181 పంచాక్షరి జపమందిన సంచిత కర్ణములు వాయు సాకల్యముగా మించును బరమ క్షనము (దుంచును దుర్శంమలమదిని రూఢిగ వేమన అనఘ ! (శ్రుతి చకుష్ట యెకాధిగమ్యమై నిపుణ మంత్రి స (ప్రణీత మగుచుం గడు నపూర్వఫలము గావించు మంతంబు యక్ఞ్మశీలునకు ఛారాధిపతికి సూరన. కలా. 711-241 జలజూసను లిఖతము బలె ఫల కాలమునంద కానంబబడంజేయం దగున్‌ దలంచిన తలంపంతకుమున 'వెలివడకుండంగ మనుజవిభుండు తెనాలి అన్నయ్య. నుడక్షీణా. 11-165

679 సూ క్తిసుధాకరము మం మంతి విద్వాంసుల (పబుద్ధులై న వారలతో మంతంబుం జేయునది ; నన్నయ. భారత. అరణ్య. 111840 మంతి యేలికచి త్తమార్షంబు విడిచి మంగతంబు: జెప్పునే మన సెల్త విజుగ ? గోనబుద్ధారెడ్డి, రంగం రామా. యద్ధ, పతికిగడు మంత్రికంయటెను హితుండు గలండె! ధృతిమంతుంయ ధీమంతుండు మతిమంతుండునై న మంత్రి మహినె_త్తటినే నతి సంపదగో లెడు బతి కతం డబ్బుట సెన్ని ధాన మబ్బుట గణాజే! పతి మతిమాలి కానిపనిం బంచినం జేయలో నుత్సహించినన్‌ హితమతిమై యమాత్యుండు సహింపంగుదించియు నడ్డ గించియు బతి యపకీ ర్హి వోవములు పొపి చరించుట నీతి వర రథాశ్వ సుభటవర్ష మెల్లను గల్లి చాలినంత భూమి యేలలబ్లి తగిన మం తిలేని ధరణీళు శాజ్యంబు గాలిందూలు దీపకళికంబోలు జక్కన. విక్రమార్క. [12-88, 182, 188 అంగవిహీను నిల్లటపుటల్లునిం (బ్రల్లదు నీచ భామినీ సంగతు వామనున్‌ బధిరుసాధ్యసమానసునీచుం గాముకున్‌

మంశత్రి సూ క్రినుధాకరము 67 'వెంగలి నంగనాజితుని నిర్ణయుం (నోధి _పమత్తు మంత్రిం జే యం గొజగామిశెల్లం గుదురంచు గణింతురు నీతికోవిదుల్‌

పిల్ల. పిన. జైమి. 17-121 చెవి కిచ్చకపు మాట చవిచూవి కార్యంబు మజుగు వె క్రైడువాండు మంత్రి శాండు రామభళ్యదు(డు. రానూ. 11-738 ధరణి శరీరము జీవుండు నరపతి జను లంగములును నయనయుగము మం (త్రిరమణుండు గావున సచి వరహితు. డరయంగ. జీకువడువున మెలంగున్‌ చరిగొండ ధర్మన. చితభారతము. 7-5 ఉపధాళుద్ధురదివర్గశోభితు శుభోద్యోగిన్‌ నియోగిన్‌ గృపా విపులస్వాంతు నితాంత శాంతె. స్వమనో విశాంతు తాంతుళ్లా నపరున్‌ దానగురున్‌ (బసిద్ధగుణసం తానున్‌ సమానున్‌ గళా నిఫపుణున్‌ మంథత్రింగంజేసి భూపతిగనున్‌ నిర్హిద సౌఖ్యోన్నతిన్‌ తెనాలి అన్నయ్య. నుదక్షిణా. 11-160 పరమ స్వతంత్రులయి భూ వనరు సన్నిధి ముంతులుండవ లె నమ్ముంత్రుల్‌ పరతంతులయిన. గలవే పురుషార్థము గౌరవము (శభుత్వము యశమున్‌ పతికి నభివృద్ధి దనకు శోభనము నైన బుద్ది బోధించునాలండువో సుమం,తి ! పతికించెట్టయు దనకు నాపదయుం-జేయు బుద్ధి బోధించునాతండువో కుమంతత్రి ! వైచరాహోం పంచతంత్రము. 1-142,669 8స్‌

6/4 సూక్రిసుధాకరము మంద నృపతియగు వాండు విద్యా నిపుణున్‌ బవాకార్య భార నిర్వాహకు శాం తు పరజనమర్థ్శు భేదన కపటమతి న 1౦(తి-జేయంగానగు కదిరీపతి. శుక. 1-468 వేతికి గంటమువ స్తే కోతికి సివ మె త్తినట్లు కొందజుమర్మ తుల్‌ నీతియెజుంగక బిగుతురు. చాటు. మణి. నంపా, వేటూరి. మందమతి జడవమతికి సహజమే సంసారయాతన తొడరిగాలప్పుడు తూర్పె త్తక తాను విడిచి మజచినవెనుక వెదకి తేగలదా ? తా. అన్నమయ్య. అధ్యా మందబుద్ధులకొక్ష నియమంబు గలదె నృసింహ. కవిళర్ణ. 11-108 జడమతులై న వారలకుం జక్క_లం జిక్కునె సద్విచారముల్‌ అహోఐబలపతి. కాళిందీ. [-28 సఫలమగునె కోళ్కెై జడమతులకు అల్లమురాజు మబహ్మణ్యకవి. భ(ద్రాపరిణయను ఊబసోమరి[(బతు కుత్తూశకదంపు అ. నారాయణదొను. వేల్ళుమాట

మతము సూ క్రినుధాకరము లోక్‌ మిదుతలంపుమాని మిగుల సోమరియయి లికుగు సట్టివాండు తిన్న బడండు అ. నారాయణదాసు. నూరుగంటి. మాయను బొందు ధీరులును మందమతుల్‌ గద! విక. దే. శ్రీని. 11-59 మతము మతము మూలమెబటుగ మర్శుంబు లేదయా వేసున మతికి సమ్మతమైన బే మతము సుమ్ము నా, కృ. రావు. వెన్నెల వెలుగులు ఇలను సోదరభానంబు వెలయంజేయు మూమతంబంచు. గొందజు మనజులండ్రు చానిని విళశుద్గచి తంబుదక్క నొకఠకమ ధయ ఎకి తంబ సెలకొల్పునే నిశ్చలంబుగాను వనికి జ్యోత్స్నకు, మజీయును సవితకాత పమునకెటువంటి భేదమో (_బవా శ్రమునకు జీవునకు నట్టి చేయని చెప్పూయామ్మి మనుజ వితతి$. జె తస్య మళవరంబు విక. దే మదము గర్వియై ార్యమిట్టే ద కార్యమిట్టి దని యెజటుంగక లోకంబుచను పథమునం

€76 సూక్రిసుధాకి రము మదము దిరుగకున్నదవృత్హి వ ర్హించునట్టి " వాని గురువైన దండింపవలయునం(డు తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 17.809 అవసరంబిచ్చుట యన్ముగవాంబు గాలో చమోాముజాచుట యుపశారముగను బలుకు మైత్రి గానప్పు డధికతరార్టముగం ద లంతు వై శ్వర్యమదబలవంతులున్చి న్‌ శ్రీనాళ. శరా. 11-97 పాపము వాయదుపై. కైమనసున యవగనమదమున నెడయదుకోరిక్ర కొవ్ళను నణంగదు కొం.తెనా ధనమదమిటబెనన్ను దైవము గననీదు శనుమద మెంతీయిన తపము. జేయనీదు ఘనసంసారమదడము కలువము. బాయనీదు పొంచికామాంధ కారము పుణ్యముగానంగనీదు ెంచియజ్ఞానతమము "పెద్దల సెరులనీదు తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. వం. మదముచేతం దత్యమహిమగనడు లు వేమన మత్తు లుపక్‌రలశేనియుం గీడు సేయ లే నృసింహ. కవికర్తి. క1-78 ధనమును రూపంబును నన మనుజులకివి మదకరములు హరిభట్టు. మత్స్య శఇ-5్‌!

మద్య సూ క్రిసుధాకరము ౮77 ఘనదుర్శుదుండై. ఆామునింగి తే కావేరి మందాకిని యెట్నుపోచును ) త్రాలో రొహ ఇక్రిహీనుని కబలపై నందియంబు కుటిలవిభునకు. (బజలపై నొండెములును మహితబలునకు. గిణ్వసామణి మత్తు త్వరగందల కెక్కు మజియు నెంతటికి దిగవు పానుగంటి. చూడామణి మద్యపానము మధుసంగతి జనులు రాగమయులగు డరుబే వన్నెచోడ కు సం. 17-109 మొదలి పెక్కుజనృముల. బుణ్యకర్శాముల్‌ పరగ (౬ అక్కు జేసి పడయంబడిన యట్టి యెజుక జనుల కాతణమానన చెతుచు మద్యసేన వేయనగునె వవ్నయ. కారత. అది 111-120 సారాయ్యి కౌగుట సభకుయోగ్యత కాదు వేమన మిన్న కుండక కొని తెచ్చుకొన్న సన్ని పాతమాంతర పై త్య(ప్రబలత లేక వుట్టునున్నా 'శదమా తాంగనుల దహించు గరళ పానము నుధుసేవగాబె

678 సూక్రిసుధాకరము మన మనశళ, రీరములు నానావిధ భూతమయము మే నతిచంచలము మనము తిక్కన. భారత. విరాట. 1-193 తను వికారములు తరవులు వెట్టిన కొనయెలుకై నా కొజంతవడు మనసు వికారము నమమతలందగిలిన ఎనసియెదురువడ నెవ్వరితరము ? కంతువికారము కన్నుల! గప్పిన పంతపువిరతియు బయలాను చింకాలవారులు చీందర శేలిన ఇంతయు పీడ్కొన నెవ్వరి తరము? తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. మనసునకు చేహమునకు సంబంధమున్న యంత దాంకనె శనుభూధలంటు నరుని భక్తిభరితాత్మ తనువును కౌసియెపుడు 'వేఆగునొ తను బాధలునీ(డు నపుడె పానుగంటి. కల్యా, రాఘ మనస్సు ఆలుబిడ్డలిండ్లు నర్‌ ౦బు6 జెలులును (బోపుగూడంబెట్టి పొదలు కుమతి యదియ విదపంజెడలో నన్నింటిం దగిలిన మనసు నుడుపలేక మడిసిపోవు

మనస్సు సూ క్రిసుధాకరము 679 224242 ---.హవృదయంబనేరుచు" నెదిరి ,పాభవంబు నేర్పరింప శ్రీనాఠ. శీమ. 11-112 -ఈప్సీ తార్థంబునక జూజు హృదయరుచియు నిమ్నుమున కోడిగిలు నీరు నిలుపరాదు శ్రీనాళ. హర. 117-7 తలంులోని వెలితే టైవము వలితౌ ఎండలోనిసీడ యీ మనసు గడకుంగట్టిన పాతగతి దోంచె మనసు అడుసులోపలి కంబమైతోం2ె మనను వానచేతకముఎవలె నాయె మనను గో నెంబట్టిన బందక గుణమాయెొ మనసు మరుల జేసిన చోట మరుంగు నీమనసు సిరిగలిగినచోటం జేరు నీమనసు చిత్తమే పాపము చిత్తమే పుణ్యము చి శమే మోతశత,సిదియును నానీ మ చిత్తమువలెనే (శ్రీహరి నిలుచును చి తృశాంతిలేక చేరదు పరము అన్నిటిపై నున్నట్లు హరిపై నుండదు మతి! చింతించం జింతించం జేతికివచ్చె మనసు తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. సంం ఒక్క మనసుతోడ నూరకున్న, సర్వసిద్ధుడగును

680 సూ క్రిసుభాకరము మనస్సు తననీడ తనకు ళతువు తనసీడే తనకుసాశ్నీ తన చేవాములో ఉనవారె తనకు శ్యతులు గన మనస్సే తనకుతోడు తథ్యము మనను దిద్ద రాదు మహినెంత వారికి ఇనుము విజీగానేని యినుమవూరు ముమ్మారు కాచి యతుకవచ్చు కమ్మరీడు + మనసు విజీ”ె నేని మజి యంటనేర్చునా వేమన వైరులెన్వరు ? చిత్తంబు వైరిగాక పోతన. భాగ. ₹ 11-966 మనో భావమొక్క టియీ (ప్రమాణ మభావ్య భావ్యపరీవ్షకున్‌ పోకన. భాగ. 12-582 చిరకాల తపమునై నను వారియింపలగ నోపుం జిత్తమని పెద్దలు న మ శ్రర; జూరులకున్‌ జూంణి కరణిని నడరించుమునసు కామాదులకున్‌ గంగనా మాత్యుండు. భగం ₹-86 ఊరు దూరమైతే మనసు దూరమా | చిన్నెలు మెరయించి చిరునవ్వు నవ్వని చిత్తమేటి చిత్తము క్షే(శయ్య

మనస్సు సూక్రిసుధాకరము 681 కవములు మై కిరాబోవం గడు భయంబు వ్యృాదయ మొందును; వచ్చినపిదప నె 4౬ యడలగి యలవాటుపడీి కుదుర్చడును జుమ్మి యట్లు కాకున్న (బదు కసాధ్యంబుగాటె! పానుగంటి. వనవాన. పరధనముల్‌ వారించి పరభామలనంటి పరాన్న మబ్చినన్‌ మురిపమకాని మాదనగు మోసమెజుంగదు మానసంబు కంచర్ణ గోవన్న. దాళరథి శతకము. 48 మనను గో రెడి కోరికల్‌ మట్టులేవు ముద్దుపళని. రారికా. 11-64 వనిశయు గాది మందిర మునుగాదు మనంబె బంధమునకున్‌ మోశం బునకుం గారణము మనంబు దొంగనొడ్డువంటిది మనసే బంధము నుమో మనసే మోత్సంబునకును మోర్గము తలంపన్‌ దా. (శీ, దేవీఠాగ. -520. 6738, 676 మనసు చల్లంబడక మాటలెన్నాడీన ముక్తి కాదు వాదశ క్రిగాని మనసె కారణంబు మజీ బంధమునకు మో తమున కనుచు బెలుపు చదువు వినమె కనువర్తి. కవిరాజ 1-157 (పకృతిచేతనె చంచలంబకట మనసు కండుకూరి. రత్నావళి 11 1-52 86

0892 సూ క్రిసుధాశరము మనస్సు తలపునణంచిపెట్టం దరము కాకుంకు ఆది. నారాయణదాసు, వేల్ళుమాట విన్న వారిక్రైన "పెద్దలకై నను మంచి చెడ్డం "బెలుప మనసె సావ్నీ అది. నారాయణదాను. ఖీన్మ చర్మిశ మనసు ఖథ్‌ర్య మొందినకొలందిని సమస్త చిత్తశ క్రి ప్రపూర్మమై. చెలంగుచుండు నది నిరుత్పాహ మంవమకొలందిని వక్త్ర "లెడసినీచమై ధ్యంసమె 'చెకునుగాబె ! రోగయమే 'లేనివా-డైన రోగసంక యంబు మదిలోనం బొందిన యంతలోన వ్యాధివీడ చేల బరలోకవాసి యగును పానుగంటి. హాస్య వల్తరి సుఖపుముదము ; కష్పపుభీతి సుఖముదుఃఖ ము మదింజేరనంతవజకె ; మోదదుఃఖ ములకు మనసు మొదటనింత యులుకుంజెంది వెంటనే తటస్థతనొందు వింతగాం పానుగంటి. వనవాస, పదుగుఆకు నర్హ్శ మౌగా(త్ర బలముకలదు (పాణివోట్టనురశ్షీంచు _(పాణముండు నేది యెటులుండినను లాభ మేమికలుగు నుండనలసిన మతి చెడియుండినపుడు ఎన్నికోర్కులు తంతంబు లెన్ని యెన్ని యొన్ని పన్నాగములు మనసున్న వేళ

మనస్సు సూ_క్రిసుధాకరము 683ీ నది రవంత _స్తంభింపగ నన్ని బందు అఖిల సృష్టికి. గారణమగును మనసె పానుగంటి. చూడామణి. స్వర్ల నరకములనుగూర్చి చర్చయేల ? నరునిమన సె స్వర్లంబును నరకమునగు సెట్టి లక్ష్మీనరనీంహం. చిత్రహరిశ్చంద్రీయము. 11-85 ఘనతర దుఃఖంబులకును మనముగచా కారణంబు కోలాచలం. నుఖమంజరీ 1-23 మనోన్మిగహము అతివల యం జేలతగులు నత్యంత దృఢ (వతుల మనంబులు వారల మతులం దృణ్తైణములు సమంబులు కావే! నన్నయ భారథ. అది, ₹111-157 మదికి. దిన్న దనమునీ వాపాదింపుము చలమును గోపము. (గౌర్యంబువికువు గుణరత్న నిధీ తిక్కన భారత. ఫౌప్తి. 1-80 విను పశుయజ్ఞము హీింసన మనంతఫలదంబుగా దహంకృతిసహితం బనఫా వాబ్బనస నియమ మను యాగంచిచ్చు నవ్యయానందంబున్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి. 17-28

684 సూ క్తి సుధాకరము మనస్సు నెమ్మునము గెల్చిన సిద్ధికీ వేజయత్నము న్వలవదు నేయ నెవ్వరికి మారన, మార్కం. 111-871 వశచి త్తమున నుంశేు మొక్కుడు తా. అన్ననుయ్య. అధ్యా. సం మనసు నిలిపినతండు మవానీయమూ ర్తి మనసు నిలపకున్న మరిము క్షి లేదయా వేసున చపలములేక యేీవేభం జింతించే మహోత్కుులకు జపతపోనుస్టానములు శీయ నేటిశే రాముదాను చర్మిక భావము నిశ్చలంబయిన (బహ శ్రముదానగు నిర్వి'శేషరన్‌ కనువర్తి, కవిరాజ. 1-141 మనను నిల్పశ_క్రి లేకపోతే మధుర ఘంట విరులపూజ యేమిజేయును ? మనసు నిల్వనివారు మాయాజాలముంజేసి ముజిముక్సి గొననానే? మనసు స్వాధీనమైన యా ఘనునికి మజి మంతతం[తము లేల? త్యాగరాశో దళము శివునిమిద, తలపు సానులమిీద వైన ఫలముగలబె యననినాథ ! దా. శ్రీ, దేవీభాగం ళ1-2ీ5్‌!

మన్శ సూ క్రినుధాఃరిమ గర్‌ మన్మథు(డు కాముమాయల నెనా్యరు నేమిగారు ? వన్నెచోడ. కు, నం. [-104 అల 6ం “పంజాస్టుం డత్యంత దు ర్దనుం జెల్లప్పూడు. బొంచి యావనవయణఖ్య పారంభ శుంభద్వధూ జనులన్‌ హేతువొకింత గల్గిన ననశళ్యంబుం గలంచుం గడున్‌ సిద్ధరాజు తిమ్మరాజు. పరమయోగి విలాసము కోపమగువారి బెధరించి కూర్చ వేర్చుం నశూడీ మనువారిం దమిగొల్బి కూర్చ 'నేర్చుం గొమ్ములకు మగలకు. బెండ్లి గూర్చ నేర్చు జగతి నెంతటి యుపకారి శంబరారి చేమకూర. విజయవిలానము, 11-208 కృపణుదీను (వతేస్థునిం గృళునినైన మరుండు కాధించుంబో యింకమాటలేల భవానీశకవి, ధర్మ. 17-214 == ==. -ఘటింపలేండె ఘటనా ఘటనాకృతి మారు-డెంతయున్‌ అహోబలపతి. కాళిందీ. 11-41 ఉవిద పురువు-జెంతయు గూడియున్న నై నం గంతు కొజకంచు తగుల వై క్యంబుగారు పానుగంటి. కోకిల, మమకారము మమత విడువవలయుట సరిని స్సారపు నంసారమునకుం గారణము మమళత్వమగుటన్‌

866 సూ క్రిసుధాకరము మన్మ ఇది నాయదియను నూంత న్శది నెయ్యది పట్టుకొల్పినను వాసితమై తుది. జేటు నొంది వానికి నది శోకము నావహించు నత్యంతంబున్‌ “=... _మమకార వర్ణిత మనసుూ లకు. బుణ్య పాప మౌార్గంబులు లే మిని లోకంబుల. (దిమ్మర రన ఫా! పొందుదురు ఇాళ్వ తానందంబున్‌ తిక్కన. భారత, కాంతి, ౪1-18, 98, 114 ఘన చిడాలంబుచేం బడికాటు వడిన యపుడు తన కుక్కు. టంబున యందుంగలుగు వంత గలుగునెమది మమత్వంబులేని 'మెొలుకయందు. బిచ్చుకయందు నించుకైన ఎంబెందు. గరము మవముతం బొంది పరంగుచుండు నెపుడు పురుమునిమది దా నందంద అెచ్చియిచ్చు న మందములగు వగలనది శ్రమ[కమ యు క్రిన్‌ మారన. మార్కం. 111-200, 801 సరిలేని మమకారజలధి చాంటినంగాని అరుదైన నిజసౌఖ్య మది వొందరాదు దురితంబునకు నెల్ల దొడవు మమకారంబు అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. +, .బినించు ననురాగంబుల్‌ మమత్వంబుచేన్‌ సూరన. కళా. 121-8కీర్‌

మన క్‌ సూ క్తినుధాకరము 687' అనోొన మమతా మహిచేనై న దోంచున్‌ లేని కొమురుందనము లేని చెలువంబు సూరన. కళా. 17-50 ఉపగతులై భజించు తనయుల్‌ సహజన్నులుగూర్చి చుట్టముల్‌ విపులత.రై క దుఃఖముల (_వేగుదు రింతియ రారు వెంబడిన్‌ నిపుణుల కేల తన్మమత నెట్టన ేహిశరీరమూడ్చి చ న్నఫుడును ధర్మ మొ క్కెడసహాయము దానింద్యజింపవచ్చునే బైచరాజు. పంచతంత్రము. 111-127 కీరలజలములు దహనము చేతం గడునుప్టమైన చెలువున మమకా 'రాతిశయంబగు (ప్రకృతి ప రీతంళై కుందుంబో శరీరి వెన్నెలకంటి నూరన. వి. పు, ౪111-4898 బంధు సంకల్పంబు పరమ మూఢులకు నంధ పరంపరె యకరుదెంచుచుండు ఇతండు బంధుండునాకు నితండన్యుం డనుట మతిలోన నెలకొన్న మమళ సృత్త్వ్వంబు శిమ్మయ, ద్వెప. భారత. ఫీవ్మ, (పణయ బంధంబు వేజైనపట్ల నిపుడు మజచుశే వింత తొల్లింటి మమత లెల్ల చెంగల్వ కాళకవి. రాజగోపాల 1-106 మనను ెలిసి మెలల సతిపై ! మమతయీ వలదా? తిరుసులకవి. చిితకూట మాహాత్మ్యము, య. గా.

(88 సూ క్రినుధాకరము మర్యా మాయలోపల నెంత మహీమ యున్న దియొ మమత లోపల నెంత మహమ యున్నదియొ వేంకట పార్వతీశ్వర కవులు. ఏకాంతసేవ చింభు క్ర మైన 'ేలన చిరాను భూతయగు (ప్రేయసింబలె బలవ తరమగు విధిచే గా శె వాటి వ్వరు విడువం జూతురు తిరు. వేం, పాండవోద్యోగము, 1[-8(0 మర్యాద మియాద దప్ప మెలంిన బురుషార్థంబునకు వోని పుట్టక్రయున్నే తిక్కన. భారత, విరాట. క-188 మనము గావించీన మర్యాద లన్ని మనమె చేయుటకన్న మజి ధర్మమేది? మభ(్య్రా కత్యాజవని. ద్విపద ఎదుటివారిని మర్యాద సెలమిజేసి "తాను మర్యాన బడయంగం దగునునరుండు కం. వీ, పంం నీతి మరియాదనడుపని మానిసికన్న (బతుకు వాలించిన పనరము నయము: పరువుమూలినవాని (బతు*ల్స తోంత సరువుమాలిన వాండు పనిలేగ (బతుకు మత్సిల్లి తిరుగుట మరియాద కాదు

మహా సూ క్రిసుధాశరము 689 మరియాదకలవాని మదిసొమ్ము తనివి తనవారి మర్యాద దవ్చినవాండు మనుటకంహెన్చిల్కు- మారుటనయము జగమునకు నేలు సలిపెడు కోత్కెం జెలగుటతగు మానిసికి మరియాద అ. నొరయణదాసు, వేల్చుమాట మహాత్ముడు వ్యాజనుస ధర లోహం ఛాజిజయా |! పరిహరింతురయ్య మహవోత్ముల్‌ సన్నయ. భారత. అది. 7111-1238 అరులగుణములై న నగ్గింతురెషుడు. గలయ టెరసినపుడు గలితసంబు చెఆటయుదురు మహాతు లు తిక్కన. భారత. విరాట, 17-228 అలఘుతీపంబులం [(బకటయాగములన్‌ మునిచోదిత్య వతం బుల మహనీయదానముల. బుణ్య చరితములన్‌ మహాత్ములెం తలు రమణీయ వి(శ్రుతపదంబుల శీంపదురు తిక్కన. భారత. (రోణ. 11-888 అనుభవ పర్యంతం జె వ్వని చి_త్తముత _త్త్వవీథి వర్తించు మనో శ్కుని నాళనిం బొడగనున జ్జ్ఞనులకు నాతణమ కిల్చిమంబు లఅడంగున్‌ శ్రీనాథ. మం ₹ా-199 8?

690 సూక్తిసుధాకరము మహా చి త్తమందునుండు శివుని సంభావించి భక్తితో హృదయము పదిలపరచి నిర్యమెజుంగవాండు నిశ్చలచిత్తుండు రామరామయనుచు రంజిలమది వేడీ రహితపడశ మదినె రవళివిుుచు మనసునంటియున్న మహనీయు డపుడగు వేమన 44422. మహోాత్కులైన వారి మాహోత్శ [1 మాత శో ర్వమునం జేసి జడులు పొడగానల జూలరు జలజన్యేత పోతన. భాగ, 17-69 ఊరక రారు మహాత్ములు వా రధముల యిండ్లక్రడకు వచ్చుటలెల్హం గారణము మంగళములకు మహాోనుభావులం గొంత మేరమయైనం గొలిచి వచ్చుట భాగ్యంబు గాదె సూరన కేళాం క్ష-ఫశీ అఖిలలోకోపకారార్థమై మహాత్య లెంత తగ్గినం దగ్గుగా దెంచిచూడ "జేవకార్యార్థమై పొట్టిదిట్టమైన హరికి నగుబౌటువచ్చెనే ? పు, తిమ్మన. సమీర. [1-12

మనో సూ క్రిసుధాకరము 691 == ఘన్యపభావులకుం జి్యతవెయుల్లము చల్ల కేయుటల్‌ పు. తిమ్మన. నమీర. 17-166 లొడంబడినమాూాట వో/(దోవనోర్శయగల"ె భవాసీశకవి. ధర్మ. ₹11]-294 ఎందజో మహోనుభావు లందటికి వందనము త్యాగరాజు. కంధికంయె నగాధ మాకాశవీధి కంయె నెత్తు పిడుగుకంయెగట్లి, సుమము కంకు మార్షవ మమృతంబుకంయెందీవి ముసిడికంకుం జేదగు మహాగు ల మనంబు పొనుగంటి. విజయం మహితులకు సృష్ట పరత_త్త్యమయముగా దె! పానుగంటి. రాధాకృష్ణ పండిన చేనువిధాన మహాక్కుండు వంగియుండు చా నెపుడు అ. నారాయణదాను. యథార్థరామాం అవును మవోతు శల హృదయము "లెవరు తెలిసికొన సమరధ్ధలీ విశ్వములో అవి వ(జముక ౦కు గకిన మనవి మె త్తనిపువ్వుకంఠె నతికోమలముల్‌ చ. గ, కా. ఉత్తరరామ చరిత. 1-77

69౨ స్తూ క్షిసుధాశరము మాంస్తా మహాత్కుల క్‌ సాధ్యములుం గలుగంగ నేర్చునే తిరు. వేం. కవులు. బుద్ధ. 71.10 మానహానికి సమ్ముతింపరు మవోత్ళు లసువులై నను విడుచుట కనుమతింతు తీరు, వేం. కవులు. పాండవోద్యోగము. 11-80 మాంసాహారము జనవర ! మాంసము చవిగడ చిన చవులరయంగ ేమింజేసి చవి యెటిం గినవాండది యుడిగిననా గని చేవసమానుండం(డడు ధర (విధిజ్ఞుల్‌ (మానను జాతనుంగలదె మాంసము (ప్రాణుల మేనంాకయ మే '్రనుల నొంచునఫ్లు తమ కనులు సోకినమాత నెట్లగున్‌ జాని. దలంపలా వలబె తానది మానిన హింసలన్ని యున్‌ వమూనవెయంచు నుత్తముండు మాంసము మానుదయార్ద)ి చిత్తుడై అన్య మొంసమున నిజాంగ మాంసంబుంబో మీింతుననుట కంెం జెట్టలేదు మాంసభతశ్సణంబు మానుటకంకును మేలులేదు కర ్రజాలకమున ఆత్మ సదృశత _పాణ భయంబునందుం (ౌణములకు నెల్లలని మాంస భత్సణంబు మానుదయ నార్జిమానసుండై. న పురుషుం చాతనికి (శ్రువ్మాలోశాదు లాటపట్టు తిక్కన. భారత. అను. 17-298, 294, 806, 808

మాన సూ క్రిసనుధాశరము 498 థవనముం బూడ్చెడుచోటు శ ్రగానమెళద డానిం గడుఫునం బూడీచి తనదు కడుపు వల్ల కాండుగాం జేయుట భన్వ్నమగు నె "ఇెలివియీపాటి మొనను గలుగునేని తృణముందిని మాంసమునుబెంచు మృగము (వేలం జేసి మేని చర్శుంబును జీరుచుండ మాంసమునుదిని వూంసంబు మానుగాను 'బెంచు నరుగతి యేమానొ ! పెజభవమున విక. దే. వ. మాతృప్రేమ తల్తి_పేము గరము దనరారు ముంగిట ముత్తెమగుచు. (గొ త్తకొత్త సిరుల మారన. కళా, 71-197 కాలువనీళ్ళన్ని కడు సందమాయె కడలేని చూవామే కన్న శల్లికిని పాఠపొటలు. టే. కా. సం. వితదయకుం చార్థివపుటంటు వెలయుంగొంత నుతదయకునై హిశపహుసాక్కు. నుంతకలదు సతిదయకు మట్టిరంగు కాసంత యుండు. దలిదయ ళుద్గ దివ్యత త్త పంబొకండె ల థి వో పానుగంటి. కల్యా. రాఘ. మానధను(డు (శుదుకవచ్చుగాక బవాుు బంధనములే స వచ్చుగాళ లేవి వచ్చుంగాక

694 సూ క్రిసుధాక రము మాన జీవధనములై నం జెడుగాక పడంాక నూటం దిరుగలేరు మానధనులు పోశన. భాగ. 7111-5009 మాన మంతయును బొందు గారవవంతునకిలం (ఛాణమన్న ౧ దృణ్య(పాయ మానుగాటదే ! పానుగంటి. నర్మదా, మానము ఉట ఉఏ640 20446660. మొన ధనాధ్యుడైన భూ పతి సహియింప నోపునె సపత్నుల వృద్ధియు నాత్మ హోనియున్‌ నన్నయ. భారత. నలా. 1188 మానము (పాణముకంకెం జూల నెక్కుడగుట సెప్పంగా వినవొ తిక్క-స. భారత. శల్య- 11-57 మానంటబె _పాణంబు మహిళతవృత్తులకు గోవబుద్ధారెడ్డి. రంగం రామా. యార్ధః మానంబరయంగ( టౌాణస మానము మానంబు సఖుండు మానమె ధనమున్‌ మానము విడుచుటకంకును మానుగం (ౌణములు విడువమంచిది తలలయన్‌ అయ్య లార్యుకతుం భాం కాం యద్ధం 284 మానముకంకం. (బాణములు మంచివియే తలపంగ ? నాచన ఫోమన. ఊ. హం వం, ళ11?

మాన సూ క్తిసుధాశరము 695 సమరమున నుండి తిరుగక్ర చచ్చుకం శ్సె బలికి బొంకళ నిజమునం బరంగకంశా వమాూానధనులకు భ (ద్రంబు మరియుంగలదె ? పోతన. భాగ. 7111-88 మానహీనంటబై న మనికి యేమనికి? సోమన, ద్వివ. భార, కర్ణ మానంబె తొడన్ససతులకు మానమె (పాణాధికంబు మానమఖల స మ్మానములకు మూలంబగు మాన రహితమయిన(బనుకుమానినికేలా తిమ్మన. పారి. మాన మెడలిన నెనుక (పాణమేటి?) మానమే భూవణము మానవతులకెల్ల క్షేతయ అభిమానవంతు జెందయిన శతు కృతతిరస్కార మెట్లు సహింప నేర్చు] ఏ. ల. కవి. సుభా. నీలి. 30 మానమె ధనముం గేహము మానము సర్వంబుచూడ మానవతులకున్‌ మానము పోయిన వెనుకం (ౌణముతో నుండవలెనె పద్ధదళాఖ్రై ముద్దుపళని. రాధికా. 17-90 (పభుడొసలు నీవియెంతని పలుకవచ్చు నతండొసంగు తన్ను లెన్నని యరయనేల

696 సూ క్షిసుధాశరము మాన జనుని బహూుుమానమున మానసరణి కాని పరిభవమునందు. బరివూణకరణ మేల పానుగంటి. చూడామణి (పాణమిదియేల మానంబు పాయనున్న శ్రీపాద. బొవ్సిలియుద్ధము. 11-41 మానవసేవ పరగ దీనజనులయందు పశ్షముంచి కేచాలు పరమాత్మునియందు వ్రీతిపెట్టనేటిశే ఛామరాను మనతోటి పాటివారలకు నై పాటుపడుడు అ. నారాయణదాను, భీష్మ, వారియె లోకంబు లోకంబె వహారియటంచు శ్రుతివచించుట వలన వి్యశుతముగాను దృశ్యమును బరిచర్యకు నిమ్మునగుట లోకనేవయె యుత్తమ లోకపథము మిక్ర దేవ మానవుడు సర్వభూతదయా స్వరూపంతై న ధరు త వజింగెడువారు మనుష్యులుకా రే నన్నయ, భారత, అరణ్య. 12-28 నానాభేదములు నరుల గుణంబులు "తెగని కర ములు జీవాధర శ్రైములు అన్న మయ్య. అధ్యా నళ

మాన సూ క్రిసుధాశరము €97 నీళ్ళలోన చేస నెటిమాంస నూశకు గాలమందుంజిక్కి కూలినట్లు ఆళపుట్టిమనుజుడారీతి జెడిపోవు చేటువచ్చు వేళ జెడనాడు దైవంబు యమేలువచ్చునేని మెచ్చుకొనును వేమన మానువ బేహము గలుగుట భూనాయ॥్‌! దుర్తభంబు; పుట్టినమిోదన్‌ చడానము. బరోపకారము భూనుతకీ ర్హియును వలటబెపురుషున కెందున్‌ పోతన. భాగ. [2౫-843 మనుజులెల్లను జరామరణాదికముల ననుదినంబు లయించునది నిక్కువంబు వరద. రాసూ. అయో. పెరుగుట (సగ్గుట వీదపం బుట్టుటయుం దరమిడి నై జంబు; తప్పింపదగునె ! సోమన. ద్విప. భార. స్రీ. చిదుకులు కదల్బుటనునగ్ని చెలగిమండు చెడుగు. జేయుటచే. బాము పడగవిపూ మటజియు వ్షోభంబువలననె మానవుండును దనదు మహిమంబు చూపును దథ్యముగను కం, వీ. అభి. ధనమునందును (బతుకునందును నకండు తనివి గనం డెంత ధనము బొందినను మటియుం 88

698 సూ క్రిసుధాకరము మాన జొందంగోరును ; శతవర్ష ము లిల మనిన మజీయు మని యుండంగోరును మమతవలన విక్ర. రే, ఒరుల గొప్పం జూచి 'యోర్వ లేకుంట అఆకసంబున మిద్దె లల్టుకొంచుంట తప్పని ముప్పుక్షై తలడిల్లు చుంట ఉన్న దానస్పన్వి నొందక యుంట అరమరతోడుత నల్లాడుచుంట ఎల్ల వారలకు కీడే యెంచుచుంట తగవరి వలెం బైకీ తల (దిప్తాచుంట కయ్యమునకు ముందు కాల్దువ్వుచుంట "తెలిసి నస్లెల్బయు ట్ట న్‌లుచుంట ఎల్సరికన్న చా నెక్కువ న్కొాంట తనమేటి నేరమెంతయు. గొంచెమనుట ఒరుల తప్పొక్కి.త యునై్రైి ఎచకుంట తన సుకమునకునై తంటాలుపడుట పుట్టు తెవుల్సి వెప్పాుడు మానిసులకు అ. నారాయణదాను. వేల్చుషూట తాను దనసండు దినంబోదు తేనె యరంటి తాను దనపాలం (గోలదు ధన్య నురఖి తాను దనతావీం (గోలదు తమ్మిపూవు జగతిలో నరుల డొళ్కంటే స్వార్ధపరుండు వేం. పార్వ. కవులు. కాప్యకునుమావళి, [11 ఒకటి యొక చాని యా[శయ మొంది తిరుగు గవాము లట్టులు మనుజు లొక్కనిని నొక్క

మాయ సూ క్రినుధాకరము 699 రంటి తిరుగుదు రడియాస లావరింప ; ఇంట బంగారు బొమ టే! నింతియుండ సొట్టదానిక్రై నరు డ్రై లొట్ట వేయు దనదు సుఖమేదొ తనలోనం దనరియుండ. బరుని పాదాలపై 6 బడీ (పాకులాడు మానిసికినున్న దే దైన 'లేనిదగును లేనిజే యుండందగినది అేనిచాని శేడ్వదగినది యుండి లే కేద్చు లేక "లేక యేడుజే (బదుకగు లోకమందు అన్నమున్న యాతనికి మండాగ్ని బాధ అళన శూన్యున కాశలి యపరిమితము పానుగంటి. చూడామణి జనుండు బుద్ధిపూర్వకముగం జలుపు తప్పు నొప్పూకొనం డందులో నేదొ మొప్పుం జెప్పూం దనదు తప్పెంత గొప్పదై తనరునంత పెద్ద తలతిక్కలోం. బడి వెట్టినొందు తప్పు వదలెడు నాతంజే నొప్పవాండు పానుగంటి. బుద్ధం మాయ సతతము బురుషుండు సతుల యధీనము అతివలు వయసుకు నధీనము గతియగు వయసులు కాలాధీనము అతిశయ మిది! మాయాధీనము

700 సూక్రిసుధాకరము మాయ శాయపు మదములు కప్పల గప్పుణల ఆయములంటీ సబె మూయ కలలోపలి సంభోగము ఘనమగు సంపద లిన్నియు వలలోపల నిడి పరువులు వన్నెల విభవములు 'జెలిసిన. దెలియదు ఇదివో చేవ రహస్యంబు కా. అన్నమయ్య. అధ్యా, సం, వనూయనుం దలలగించి మన నేర్చువాండు 'నేయెడ సిదుల శెలను రాజు ఢి ణా గౌరన. నవనార, వహారియుం దన మాయాగళతిం బరికించియు. గానం డయ్యెం బరిమితి లేమిన్‌ పోతన. భాగ. 121- 286 తనదు మనసటు నిల్చ్పక చానికెంట నరుగు నాతండు పో యధవమాధముండు సొరిది మాయా మహోాలతల్‌ చుట్టుషొన్న సంతతంబును మిగుల. గ్రేశమునం బొరలు పిడుపర్తి ఐనవన. వభలింగలీల మాయలో నుండియు మాయావిదూర మైయున్న తత్త సంబు నరిదియె మొజుంగ తిమ్మయం ద్యిష. భారత. ఉద్యోగ, మాయలని తెలిస్సి రజ్జువై నురగ బుడి వెందనేల ? డు త్యాగరొనొ

మార్ష్‌ సూక్తిసుభాకరము 706 మాయలోం జిక్కి. సొక్కని మనుజు-డెవండు ? దా. శ్రీ, దేవీళాగ. 1-55కి మాయ హెల్చినట్టి మగంజెవండు ? బా. (శ, దేవీళాగ. 72-480 (ప్రజలు గతినిబడు సర్వ చాధలకు. గ తంబుళుద్ద న్మిమ్కయఫపు (బవ్మాంబుగాదు గుట్టు "తెలియంగ నీయక పట్టువడక మహిని ముప్పోకలను బోవు మాయగాని పొనుగంటి. నరోజీవి మార్గదర్శి ళం యెజుకగలుగు నాతండేది యొనర్చిన నది యొన ర్హు రితరులైన వార లతండు సత్యమిట్టి దనెనేని లోకంబు దత్పివ _ర్తనమునం ద గిలియుండు సింగయ. భాగ, 71-118 ఊయోూచనలు సేయునాం. డొక్కం డాచరించు వారనేకులు ; పొరపాటు వాండు పడిన గోటుల కొలంది. గుజనులగుదడు రొకని (ప మాదమఖిల జీవనగతి భేదకంబు శీ లం! గా గ న్‌ శీర జ ః టం, తగందామువచిం శ € శీతా రుజ్‌ న చేంతలనిల్వరింతురు విశివులువారుగ దగ్గరు ల 1 లు ౮ ః | ఈ 'జేట్తూరి, కపోఠ కథ స మైకలకని (్‌ "

702 సూ క్రినుధాకరము మిక మితభాషణము : మితములు సద్భామణములు హితములుగా బలుకువాని నెల్లజనులుస న్నుతు లొనరించుచు (_మొక్కుదురు వేమన ఎనయం నెవ్వరెంతమనసిచ్చి వచించిరి తాను వారితో బనువడనంతమా[త (ప్రతిభామణమాడుట యు క్ర మండు మారన. (ప్రళా. 111-643 (పాజ్షండగు వాడు సత్యంబుపల్కు- వాండు పలుకుపొందిక నేర్చు జొప్పడనివాండు దొరుకుటదలంప ......... దుర్ల్షభంబు వదరుంబోతులు వందలు వందలుం్యడ్రు దా. (శీ. దేవీభాగ. ౪7-255 మిత్రుండు : గుణవంతుండై నను గుణహీనుంలై న గణియింప సఖుండు సద్దతియం[(డు బుధులు ఆపదలకు సఖుండై నట్లు చుట్ట మాపాటి గానేరండారసి చూడ గోనబుద్ధారెడ్డి, రంగం రామౌ కీష్కిం మనమున మి(తుని మజువక తన మిత్రహితంబు సేయుతద్‌ జ్ఞాండు రాజ్యం బును యశము (బతాపముం గని

ము సూ క్తినుధాకరము 708 జన శేఖరుంరై చరించు సర్వశ్రీలన్‌ అరయంగ సముండు నదోషాకరుండునునగు సఖుండు పరమగతి చెలికొజ్నకై సిరివిదుతురు చేళశమువిడుతురు బంధులవిడుతు ఆలమితోనార్య జనుల్‌ మల్లికార్డునుండు. భా. దా. కష్కంధ. 88, 401 వడు మాటలాడినయంత నెట్టివారు నార్యజనులకు. జుట్టంబు లగుదురు "తెదువునడుచువానికి రోగా ర్తునకు గృహస్థుసకు మృతిబొందిన వానికి టమంబున సార్థంబును వై ద్యుండును సద్భార్యయుం గృతంబగు ధర్మంబును బరమ మి తంబులు ఎజ్జన- భారత, అరణ్య. ౪11-246, 489 ఎడమడుగులేని నెచ్చెలిం బొడగాంచుట చచ్చి మరలయబుట్టుటగా దే ? పోతన. భాగ. -202 చిత్తమెల్లనిచ్చి చెలితనంబున వచ్చి వావి మని నచ్చి కలయమెచ్చి నము 'శ్రవానిం గరుణ గలుగువాండు కడు సౌమ్యుం డగువాండు చింతసేయ కెట్లు సెజుపనేర్చు సింగయ. భాగ. ₹1-116 అరివలె నుండుట (శీయలం బరమాప్త స్ఫూర్తించేటపజుచుట యదివనో యరయ సుహృల్లక్ష.ణము వైచరాజు, సంచతంతము. 11-66

70% సూ క్రిసుధాకరము మిత్రు సవావాసుల దుఃఖము నెయ్యు రో ర్తు-ే తిమ్మన. పారి, 11-11 మి(త్రునభ్యుదయంబు మిత్రునకొసంగం లిమ్మయం. ద్విప. భారత. అరి, చనునె సంగడికాని చపలో క్తులాడ శిమ్మయ ద్విప భారక. విరాట వలిమితో గుణులు డజాసీన మేలువిడిచి యొలసి దోషంబు నేయుదురె!...... పోమన. ద్విప. భారశ, ఇ08, సరసజేరి నిన్ను సంస్తవ మొనరించు వార లెల్ల సఖులుగారు నికు కష్టకాలమందు.గాచువాం డొక్కండె నిక్కమైన సఖుండు నీకుందలంప శం. వీ. నీకి, 70 మంచిచెడ్డ లొక శగామౌాడ్కి-ని చెలికాండ్రు వంతు పంచుకొనక కాగుపడరు అ, నారాయణదాను, నూరుగంీ వింతవస్సువుల్‌ సఖున కర్పింపవలయు నాద రార్ష్య్రంబులగు మాటలాడవలయు దనకు నసములుగం గనందగం చానువారి నుస్థిరయళోభివృద్ధికై చూడవలయు అతండ(శ్రద్ధగానుండ నతనియాస్పి రత్సణము నేయందగుం గ ప్టరాజినుండం

ముక్తులు నూక్తిసుధాకరము 705 దోడుపడందగు దున్హులం గూడియుండ వదలిచి కుటుంబమునం జేర్చవలయుం దిరుగ పానుగంటి. బుద్ధ. ఆతృ్మలాభ పరాయణులగుచు నరులు (పాణమి[తులవలెనె గన్పట్టుచుందు రవసరముదీఅ నందఆు నడుగుచుందు నిజహితుండు లేడవనిలో నిశ్చతంబు చిలకమర్తి. గయో. 17.82 మ్మితుండెపుడును వారిజమి[తులీల దనదువంక్ర్ష కాకర్షి ౦చు కొనుచునుండు కాళ్ళకూరి. చింతామణి, 77.87 ముక్షులు చదువులందును రాజ్యపదవులందును పాడి మొదవులందు (క్రీల పెదవులందు నాశలుడుగునట్టి యయ్యలు ముక్తులు వేమన విష్ణుభ క్తులె వివేకులై శృష్టావి దూరుల్రై స్వకుశ్నీ పూరణంబు సమయ సంభ్య తార్థ సంతృప్తి గాలోరి నడచువారు భవము గడచువారు తెనాలి. పాండు. మాహా. ₹=819 ఆత్మను (గసించు (పబల మాయాకుభాంగి సంత మొందిచు శూరు-డే యద్వితీయుం డతండెస్టిరుండు; లోకాతీతుం డతంజెముడక్తుండు పానుగంటి. కల్యా, రాఘ. 8

706 సూ కి సుభాకరము ముముక్ష ముముక్షువు ట్రయంబు ఫురువునకు ముముత్షంబోలి యొండుగలుగదు మౌరనం మార్కం. 111-800 తపమునేయువాండు ద త్వజ్ఞుడ/పవాండు నెలమి మోతుమిచ న్చగించువాండు శేకతంబు విడిచి 'యేర్పడ “రండు *_.. ముక్తిం గాంథ్చీంచు నతం డంగనలతోడ విడువని సంగడములు వదలవలయు జలజాతముఖీ పోతన. భాగ. 12-188, 801 సాంసారికులతోడి సావాసము ముముశ్షు జనులకుందగదు తిరు వేం. కవులు, బద్ధ. 1[1-11 మూరపదతి ఖథ మజచినం దలశింపలనగు నెజుగని నాండెల్ల పాటి నెజిగింపనగున్‌ మజియెజి?గి యెజుంగ నొల్లని కజటిందెలుపంగం గమలగర్భుని వశ మే నన్నయ. భారత. అది. [17-71 "ెమి శ్రగలవారి నొల్ల, రు త మ్మొల్లని వారివెనుక( దగులుదు రధిక్‌ త్వమ్మెజింగి యజిగితొడరుదు "రెమ్మెజుంగని యటి వారలు క్‌ శీ తిక్కన. భారతం ఉద్యో 1-8

మూర్థ సూక్రిసుధాకరము 7/7 తొలుర వినినదానినపట్టి మూఢుండు పెద్దలనడిగి 'అెలిసికొనక వ్నర్తించి దుర్గతింబొందు

• తిక్కన. లారత, కర్ణ, 111-178 తన గృవామున నభ్యాసం బున మెలలగౌడు నంధుచందనమున సంసారం బునం దిరుగు మూఢుంటెఆుగడు వినుత బగు మోశపదము తిక్కన. భారత. కాంతి. 77-588 ఎవ్వండై న లశ్షీ వనితా సమాగమము నేకొనన్నొల్లక బుద్ధిహీనుండై పోవంగం (దోచునే శేఠతన. దశకుమార. ?1717-116 మేల్వడసియు బుద్ధిచాలని యభాగ్యులు శతృలమంద నేర్పు శ్రీ మతిలేనివాండు విద్యా న్నితుండయ్యును మేలువడయ నేరండు మతిధృతిలేని వెడంగుల మతిగజవీన సుమతికిం (బమాదము వచ్చున్‌ మతిహీనులు భూడ మొటుడు (నూంకులు ఛా(తిన్‌ మంచెన. శే. బా. చ. 11- 86, శకి, 84, 75+ మూఢుండు దన కాపదమైనచోట దైవము దూలున్‌ ఎజ్జన- భారత. అరణ్య. ₹-65 ఎతుక్‌ లేక్‌ చపలుండేనంకం దిగిచిన నల్పమతులు వానిననునరింతు

708 సూ క్రీసుధాకరము మూర్చ రొక్కూకొంగపాణ నున్న కొంగలు ణూడ సనెగసి పొాజుచునికి తగన్చుగాటె

అయ్యలార్యుడు. భా. రా. యుద్ధ, 101 ఎడ్జైదెలుపవచ్చు నేడాదిక్రై నను మౌనిదెలుపవచ్చు మాసమందు మొసప్పె బెలుపరాదు ముప్ప బేండ్రక్షునెన ఓగునోగుమెచ్చు నొనరంగ నజ్ఞాని భావమిచ్చి మెచ్చు పరమలుబ్ధా పంది బురద మెచ్చు పన్నీరుమెచ్చునా ? ఎజుల(గువానిం "దెలుప నెవ్వడై ననుజాలు నొరుల వశముగాదు ఓగుటెల్ప వటివంకం దీర్చ నెవ్వరితరమయా ఎజుక మాలువాండు వమేమిచదివిన జదివినంత సేపు సద్ద్గుణియగు కదిసి తామరందు. గప్ప కూర్చున్నట్లు గుడ్డువచ్చి వీల్లగోరటాలాడీన విధముగా నెజుగక వెజ్డీజనులు జ్ఞానులై నవారి గవ్వింతురూరక తగదు తగదటంచు దగువారుచెవ్పిన విననివాడు చెడును

మూర్ధ సూక్రిసుభాకరము 709 "'తాముగడన సేయు ధనమెల్లం దమదని న మ్మియుం(దువెజ్టినరులు భువిని మాట జెప్పవినని మనుజుండు ముూర్థుడు వేమన ==. ఈగపట సంసారంబు నిక్కుంబుగా దలచున్‌ మూఢుండు సత్య దచానకరుణాధర్భాది నిర్ము క్తులడె పోతన. భాగ. 7111-6477 సద్గుణంబు లెందుజూచిన మూఢున కేల కలుగు తాళ్ళపాక, నీతి, మొజుకులు స్థానమున్విడిచి నూజుముఖంబుల గాసింజెంద కే వువ్చగిరి తిమ్మన. నుభాషిఠము "తెలియని మనుజుని సుఖముగ "బెలుపందగు సుఖతరముగం బెలుపగవచ్చుం 'దెలిసినవానిం్య దెలిసియుం 'దెలియని నరుఃబెల్ప (బన బేవునివళ మే మూర్ధజన చి_త్తముందెల్స నసాధ్య మేరికిన్‌ ఏ. ల. కవి, సుఖా. నీతి, 9,4 సదయామర తరువునుగని ముదమునం బొల్బడుగం బోవు మూఢుండుగలండా ? త్యాగరాజు, (ప్రహ్లాద. తనది యేదైనసరె (పశ_స్తంబునిజము నోదియనుకొంటం బుట్టు నున్నాదమిదియె

710 సూక్తిసుధాకి రము మూర్ధ శనమళ మెమంచి పరునిది తప్పటంట వెళ్లులన్నిటిలో 'రాచవెజ్డి సుము త పానుగంటి. బుద. 111 విధముల గెరవమునొంది వెలయుచు నుండున్‌ బుధళూన్యములగు పట్టుల నుధదొరక ని చోటులందు సుద్దవిధముగన్‌ పై మెటుంగును గనినంత (బమయువారు బుద్ధిహీనులౌదురు నెమ్మి వెలయాలి పలుకులు నమ్మువారు బుద్ధిహీనులె "దుప బుణమువేసి నేలను నగొననెంచువారు బుద్ధిహీనులౌదురు జూదమున సొము నృగడీయింపం జూచువారు బుద్ధిహీనులౌదుకు ద్‌ విత్తమును బొందలోభుల వేడువారు బుద్ధిహినులౌదురు కుడువకయు నీయక యు సౌమ్ముంగూర్చువారు బుద్ధిహీనులౌ దుకు కులటంభెండిలిమె యీసుగొనెడువారు బుద్ధిహీనులౌదురు మిసిమిగలబాలంబెండ్రియా ముసలివారు బుద్ధిహీనులె "దుకు విక. దే ప, మూర్థభూపతి సేవయు మూర్ధభార్య పొత్తుపగవాని శేనియుం బొసగరాదు కాళ్ళకూరి. మధుసేవ. 17-85 నోటికడ్డుమూ- టయులేక మాటలాడి సత్యము నసత్యమెజులోరు జడహృదయులు దువ్వూరి. సీతావన, 11-10!

మ్‌ ఫ్బత్యు సూ క్రిసుధాకరము గ మృత్యువు 'వెరవును లావును? గలిగి విక్రమ సంపద నొవ్చి ధీరులై పరంగిర కాని తమ్ము మృత భౌవ నికారము వొందకుండ ను స్థిరముగం రచాణరతుణముసేయంగ రాజులు సాలరె శె మృత్యువు (పభువని విందుము లోకమునకు కాలంబె నం బోవక యూ లోశమునందు నిలువ నెవ్వరివశము తిక్కన. భారత. [దోణ. 11-158, 159, 827 నేర్చులావును మర్తు శ్రీని చావు మాన్పంగలేవు

• తిక్కన. భారత. స్త్రీ 1-25 అవనిపై బుట్టినయప్పుడె చావు ధృవము జీవునకు గొన బుద్ధా రెడ్డి, రంగ. రామా. అయోధ్య. మృతుండైన నరుండు వెం భ ఎజ్జన. వారత. ఆరణ్య, ₹1[-800 కి ఎన్ని తనువులై న మృతికి నెడము గావు కజ్ఞి చేతంబట్టి ఘన సాధకముం. జేసి విజ్ఞ ఏీగుచుండు వీకుుండై న కాలమైన యఫుడు కాలుని చేతను కవపడుచు చచ్చు, కడకు లు ష్‌. వేమన చావు లణేర్కితము ల్ముగసం(గామములన్‌ శ్రీనాథ. లీమ. 17-52

712 సూ క్రినుధాగరము మృత్యు జన్మించు చానిక్షి చావు నిక్తాంబు శ్రీనాళ ఫల, వీ, చచ్చిన వాని శేడ్చెదరు చావున కొల్లక డాగవచ్చునే ॥ యొచ్చటంబుప్పై నచ్చటికి నేణఏట నైజము (పాణి కోటిక్‌ పోతన. లాగ. 71[1-4 మేనితోడనపుట్టు మృత్యువు జనులకు పోతన. భాగ, 2-40 ఆత్మకున్‌ 'జేద తనంబు మేలెవటి ఏకం గడవబాజ నేలకు వెలిగాగ నడుగువెట్టి తిరుగ నాత్ధు “మొజిగి యొకటిం దలంప నరుల కొదవిన నొదవ జే కరణి మృత్యు దేవి గన్నుం్యబామి పెద్దన. మను. 1%-105, 10 పొయ్యేటప్పుడు వెంటరాదు ఒక పుచ్చిన వన్ష్కైన రామదాసు "చేహికి. జూవు తథ్యంబు “తిమ్మయ. ద్విపం భారత. ఉద్యోగ తలపోయ మోతు ప్రదంభ£ైన చావు కలుగుట యల్స్ప మే కర్మజీవులకు తమ్మయ. ద్విప. భారత. లీష్మ, బలవంతుండీల్లు దుర్చలుండు చావకుండు తిమ్మయం. ద్విపం భారత, (రోఃః

మృత్యు సూ_క్రిసుధాకరము 718 ఒక్క-నివావు తనమిాందం "దెచ్చుకోందలంచునె. రొకండు వరద. రామా. బాల, ఇావ్సుకు వెఆెచినం జూావకుంజెద వె చనువారి. జూచితాం జావనియట్లు -మనువార లేడ్చుచు మరుగుచుండుదురు నీడ కైవడి వెంటనే కాచియుండి వీడదు మృత్యు "వే వెంట మానవుల నిన్నటి రాతిరి నేటికిరాదు చన్నట్టివార లెచ్చట మళ్ళిరారు వరద. రామా. ఆయోధ్య, *... చచ్చిన వారిశేడ్చినను ఉరుముతి వత్తురే యో వెజ్టులార సోమన. ద్విప. భారత, కాంతి- నేప్పతోడం దిుగ నేర్చిన .వాందైన దనదు చావుం దేప్పుళొనంగ అేండు అ. నాళాయణవాను. నూలణుగంటి. ఇావ్చవేరు దలప జలియించు ఇభిర్యంబు డ్షానివై న మేటి మానికైన చిలకమర్తి, గయో 11-42 (యందుటన్నది బొంది మౌార్చుట ముందుభవమున కల్లు విభవము నంద (పాళ్షొండు "వగ వంజెల్లునె గురజాడం ముత్యాల సరాలు 900

7144 సూక్షిసుధాకరము సీలు వావు వలెనన్నవచ్చునే రావలదన విడుచునే కాలగతింజేసి పొడముచుండు ధర్మవరం. చ్మిత నళలియము. 17.71 జంతువుల కెల్ల మృత్యువు సహజము వ.ను. ఠరాయకవి. వేణీ. 111-180 మరణంబు సర్వసామాన్యంబు తిరు. వేం. కవులు. అర్ధ అఖిల జనులకు చావెపుడై న నుండ మాటి మాటికి చావుక్స్షై (మంద నేల నా, కృ, రావు. వెన్నెల వెలగుణ మేలు == = == చంద తొరాబలం బుల మేలైన దినంబు లెవ్వరికి సమ్మోోదంబు సంధింపవే! జక్కన. విక్రమార్క, 17.80 గుణ యుతునకు చేలు గోరంత చేసిన కొండ యాను వాని గుణముచేత కొండ కొద్ది మేలు గుణహీనుడెజుగునా ? (దోహాబుద్ధినింక దొంగతికమునను సటలనై న సాహసముననై న సంపదధికు వలన సాధించి ధనమును బడుగునకు నొాసంగ బాగు వేష ఒరులతోచాడీ చెప్పి యుడుగరలందుకం కు గరిమతో గోవైన కక్టేదిమేలూ

మేలు సూ క్రిసుధాశరము 715 వరుసలో గల్లలాడి వాచాలుండగుకంక నరయంగ మూగవాండ య్యేది మేలు పరులవే నష్పుచేసి పప్పుకూడు దినుకంకు దొరకు నంబలియొక్క_. దోసెడే చాలు ఏగంటివారీ వచనములు మేలు-కీళ్ళు మేలుం గీడును నరుబొందు. గాలముల న వశ్యమును వానింగోరిన వచ్చుటయును వినుము (తోచినంబోవుటయును.. ....... కలచదె వానికి. గావున వలదుచింత లతిక్యానం, భారత. కాంతి. 17-416 "మేలు రెండు లోకంబుల మేల లెచ్చుం గీడునేసినం దప్పదు కీడ యగుట గాన పఫురువ వర్త నమున కానుకూల్య శీలమగు ద్రైవమది ఫలసిద్ధింజేయు తిక్కన. భారత. అను. 11-194 నిజ గుణదోవమకర్శముల నెట్టన మేలును గీడువచ్చు

• ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. ₹-189 వేటు వచ్చెనేని చెడనాడు దైవంబు 'మేలువచ్చె నేని మెచ్చుందన్ను చేటుమేలుం. దలంపవేసిన కర ముల్‌ మేలుకీళ్ళు శకావటి కుండలు వేమన

716 సూ క్రిసుధాశరము మైత్రి మేలుసెప్పెన్నేని మేలం(డులోరకులు చెట్టయం(డు కీడుసెప్పెనేని పోతన. భాగ, 1-271 మొదల న(వీయములై మునుకొని తోచి తుది (బియంబులగు హ్‌తుల భామణములు బాలనర. ద్విన. భారత. సభా, 1] -మేలుం గీడును శెండునుం బోలకసరియట్లు దలంప బొందకయున్నన్‌ జూలింబడు నమ శ్రనుజుండు శిపరామకవి. సానందోపాఖ్యానము, 11-42 మైత్రి: మెతీ సౌఖ్యముంబోలునె సా్యతవ మెమ్ముయిందలంప తిక్కన. భారత. ఉద్యోగ. 1-184 మై(తి సప్తపద కృతోద్భూతి తిక్కన భారత. కర్ణ. 11-108 మి(గునకుంగీడు వాటిల్దునెడు నేర్పుగలుగునేని మై్యతిపరుండయిన పౌరువశాలి యదిశనింపం జేయు తిక్కన. భారత. శల్య. 1-29 మితునికోరిన యదిబిచ్చుచఛుండి దానికి మాజుగా నొకటి పుచ్చుళొనుట పురుషార్థంబు 'తెరువే ? తిక్కన భారత, ఫౌప్తి. 11-46 మైత్రిం బోలెడు ధర్మము ఛాత్రీ దివిజలకులేదు చానినడవీనం బు(ా యేక ర్శంబు ప వ్మితతయును వలవదది వివేకము. జేర్చున్‌ విక్కనం థారత, శాంతి, భ₹- 102

మైళి సూ క్రిసుధాగరము 717 అకుటిలాత్మకుండ వైన వయస్యుని కెజటులం జెప్పరాని "బేమిగలదు కేతన. దళ. కు, చ. 17.42 ఎట్టి కుబుద్ధైయెనం దనయిష్టసహాయున శ₹గ్గుచేయునే నాచన ఫోవన, ఉ. హ. వం. ₹. 805 చాసితోటిచెలిమి ధర కొజగాదయా వేమన (పాణసముండై న సఖునకు (ప్రాణములీ-గనుట చెలిమిఫలము పిల్లలి. పిన. జైమిని. 1-9 నిజకార్యము "లెంతురె మి్మితతత్పరుల్‌ రామరాజు. వను, 17-98 విద్వజ్ఞనంబు సఖ్యంబు నెంచును స్తాప్త్పపదీనంబుగాం నూరవ. (పఠా. 1112-89 వడడుగులు మాటాడుచుం గూడన్నడచినను దెలిసికొన నేస్తము రఘునాఠ. శృంగార సావితి. 121-106 ఇద్దరి హృదయము లేకహృదయమె లే వద్దనేవారెవ్వరు కే(త్రయ్య పనివడి యొగ్గులు పట్టకుండినను మునుకొని యెంతయుం. బొందనలహాడు సోమన, ద్విప భారత. కర్ణ. 1] కార్యార్థమై నీచదశల నొదవును సనై తతి యొక్కొ_క్క-యెడల భూపాలుకకు నల్చ్పపురువులందై న దీవించు శుభ వేళం దిరమానె యదియు లిన్ముయ. ద్వివ, భారత. అది.

718 సూ క్రిసుధాకరము మైధు అఘమువలన మరల్చు హి తార్థక లితుం జేయు గోష్యంబు దాంచు. బోమీంచుగుణము విడువండాపన్ను లేవడి వేళ నిచ్చు మిత్రు డీలత్షణమ్ముల మెలంచుండు ఏ. ల. కవి. నుభా, 1-65 పొందున లాభ మొందుదురు పోరున నాశము వచ్చునందురు దా. (4. దేవీభాగ. 7-280 చెలిమిమైం జేదుమేవింపం జెల్లుగాని బలిమిమైం బెాలు(దావింపందాటుగాదు శం. వీ, పం నీకి, 14 మహితమైనట్లి చాంధవమై(తికంబు జేహమైత్రీ దుర్చలము చిలకమర్తి. మధ్యమవ్యాయోగమ., 1-0 మనసునకు. (బీతి యెవ్వనిపై ఘనతరమొ య తనిశెపుడు కీడుశంకించు మనసె మగని యెడల నెంతొ (వేమంబుండి యెప్పుడతని దిట్టు గయ్యాళియా భార్యతీరుం గాయ పొనుగంటి. పారుక మహిని బల్మిచేత చాలైన్యదావరు న్నేహరీతించేత విషమైనర్యదాఫుట సిద్ధమకద తిరు, వేం. కవులు, (శవణానందను. 1110 మైధునము శామకలితులై న భామినీ పురుషుల నంగమం-బు పొలుచు సగుణమగుచు మారన. మార్కం. 7111-18

"మోతు సూ క్రిసుధాకరము 719 గుణాన్వీతుండుగాని సుతుండు (ప నూతుండగునంట యకాలసురత్మక్రియలన్‌ సూరన. కళా. ₹₹7.187 దశమి హరివాసరమున చ్వాదళినింబర్వ తిథుల సం(క్రమణంబుల తిభులనన్య తీథులయందై నం బగలు సంధ్యలను (చేమ నంటగారాదు సతుల గ స్రహన్టులకును ధరణిదేవుల. దశావతార. 111-685 సరివలపులై న కూటమి సరసంబై సుఖ మొసంగు జవ్వన్నికై నం బురువుని కైనను కనుపర్తి. కవిరాజ, ₹-7 మోక్షము మోతు మొండు కర +మార్షంబునం బడయం గండలంప బెల్ల (భాంతి నన్నెచోడ. కు. సం. ₹[-78 అత్మ న్నాతె నక దృష్టి. సర్వాత్ముం బరమ పరు ళివునిం. గాంచుటది పరపదవిసుమ్ము. నన్నెచోడ. కు, సం. 211-220 జీవత్యాగము చేసిన భూవినుతుండు మోశపదవిం బొందు పండిత. శవ. సా. 280 కొలుచుటయె భక్తి భ క్సికిం దలక్‌మియ (వతంబు (వతముం దవులుటయే ని

7920 సూ క్షిసుధాకరము మోవ్‌ శ్చలకృప ళివునిశ్చల కృప గలుగుట యది ముక్తి పథము కరుణాభరణా పా. సోమన. అను, [॥ రాగ వై మమ్యములు లేశ (పక్ష కలిగి మనములోన విరక్తి యెవ్వనికి. గలుగు వాండె యధికారి (బహ ఇవే వల్యమునకు ఏండు వాండని కులళుద్ధి 'వెదుకవలదు ము ఫ్‌ సై శమము దమము తపబంబును శ్రద్ధ తాల్మి మజీ సమాధాన మనలో నిర ల వివేక సాధనము లాజుదెరువులు సంఘటిల్లు 'మోతక్షమున కండ్రు నిగమార్థ ముూలవిదులు ీనాథ. భీమ. 77-150, 161 కామిగాక మోక్షగామి గాడు వే 'మోక్షమార్ష ములు వ్య_కృమవ్య క్రమును లెండు నవగతములు గాక మోతుుంబు మార్గంబు గాన రాదు వ్య_కృమది మృత్యు వవ్య క్త మమృత మనియె నతుల విజ్ఞానఘనుండు నారాయణుండు తిక్కన. భారత. శాంతి, 17-28 త్యాగ ముక నెలవు శమసం యోగం బుత్తరము దాని కూర్ధ్వము సంతో

మోతు సూ క్రిసుథాకరము 7921 పాగమము మోశతలాభో ద్యోగికి నివి గమ్యు భూములు తిళ్ళ్టాన. లారత. కాంతి, ₹-$439 ధనములును డానములుః దపోధనము వాజి జేయ రాజసూయంబులు జేయు నోవీ చేయుటలుగావు మోశ్స దర్శిత్వ 'మొకండ మందు జరకు మృత్యువ్రనకు తిక్కన. భారత. అను. 77-287 ముక్తియగునది వివయ నిర్ముక్ష్మమెన కొ. గణపతిదేవ. శినయో, 17-260 మోవాను విడుచుకు మోశ్సము పొరిం గర్మపు బుద్ధిపుట్టువువై నునిచి 'వెరవునం చాపము బుణ్యము విడుచుట వివేశమగు తుదిపదము మతి చంచలమే మానుట పరము బొందిలోన నొకటియు భూమిలోన నొకటియు చిందు వందు చిత్తమైతే చేరునావై కుంఠము ? వారిభ క్తి గలిగిన యతనికి మోతను, పొరుగుననున్నట్టు పొసంగినది డరిశన భ క్రిచేం దన వారికి ఇరవైన మోతను ఎదిటిడి మక్కువ భాగవళాభిమూనము గలవారి కక్కరలేని మోతమరచేతి లోనిది రై

799 సూ క్రినుధాకరము మోత జగములోపలను ఛాంలిగలును ళు అగణిత మోతుమునందుం బొందుట కోపము విడిచి జేనె పాపము దానే పోవు లోపల మలిన్నుడై లోకము మెచ్చుకొజకు పెపై గడిగి లేను పావనుడౌనా తిరిగి మోశతమార్గము ెరువైన బేహికి మగిడి లోకము చింత మటజియేల)ః చేచేత నందుకొంచళు చేరువనేయుండు ముక్రి తగిలిసాము నేసితె తనలో నున్నది ముక్తి అరసి'తె గురుసరణ యందుండు ముక్తి పగలేకుండి తె భూమివై దె ముక్రి అన్న మయ్య. అధ్యానం శతమా(తము పంవాత్సరి మిత మెట్లనా తెలిసినట్టి మేదిని _ప్రజకున్‌ సతతము జేకురు మోశతము పగలుడుగ నాశ లుడుగును వగపుడుగం నోర్కెలుడుగు వడిజన్మంబు _ల్తగులుడుగు భోగముడిగిన (దిగుణంబులు నుడుగు ముక్తి తెరవ్రుగ నిర్వికారమునను నిళ్శ గ్చ్‌లత్వమున చా నుంజెనేని ముక్తి యొనరు

మోశ సూ క్రిసుధాకరము 798 మోవా భవబంధముల నెల్ల మూలద్రొక్కి- సావహాసంబున గురుభక్రి సలికవీలోన జపము చేయుట ముక్తికి స్తక్తియగును మోవమారగ్ల్గంబు నెజటుగక్‌ మూర్ధ జనులు కుశ్షీ నింపెడు వేవముల్‌ గోరివేసి నిర్ణుణాత్భులమని చెప్పనీతిగాదు రెప్పలు మూసియు మూయ తప్పక తన మనమునందు దత్శ $మొనరగా నెప్పుడు జూవెడు వానికి చొప్పడు నచ్చటనె' ముక్రిసులభము జూతిభేద మెంచి జన ్రము 'బెలియక ము క్రిగాన లేము మూర్ధ జనులు వేమన -. .పుట్టని చావని (తోవ వెదకి కొనుట దొడ్డబుద్ధి పోతన. భాగ. ₹11-914 నిగమాంత విదులచే నిశ్చితంబైన నిగమార్థమాత్శలో నిలిపినమ్మినను గానంగవచ్చు మోతశతుము (తోవయెల్ల తాళ్ళపాక. తిరు, వేం. పరమయోగి* అలర నింియి' న్మిగవామున యోగమున బొలుచు లోభ 'త్యాగమున ము క్రిగలుగు తీమ్మయ. ద్విప. భారత ఉద్యోగ.

794 సూ క్తిసుధాకరము మోనా సంశయాతు ని శందు మోశంబులేదు శివరామకవి. సానందో 17-81 శరీరమె త్తి ముక్తిమాగ్గము 'చెలియని వాద తర్య మేల |? త్యాగరాజు మోహము మోహంబువలనం బైముసురులోభంబు ఎజ్జన భారత. అరణ్య. 17-800 మోసహమే దాహముసుండీ సాహస సంసారమే నిస్పారముసుండీ అన్నమయ్య అధ్యా, సం, ఎజ్జనాడు దాన్ని నేపారజూచిన 'వేకిమట్టి చాల వెజ్టిబుట్టు రక్తి నెజుగువాడు రమణులవాంఛను దగిలి దిరుగుచుండు ధరణిలోన వేమన ఉన్న చోట నిమిషమైనా ఉండనీయదు మోవాము కేఠ్రద తాను బ్రవ్మామగుట తత్వం భెజుంగమి టఉఅబలమగుచు మోసహభరము (మెం బొసగచానియందుం బొసలౌ శుభాశుభ (భాంతి నిజమువోలె,

మౌనము సూక్రిసుధాకరము 26 అక్క-టా మోహమన్నిటి కక్కజంబు తెల్విదివ్వెచూవి "తెలివినగానరు మోవా తిమిరమందు మునుగువారు అ. నారాయదాను సారంగధర మాహితులు కన్ను గానక సాహసకృత్యములు వేయుసమయయున ని ర్వావాకములగునె వలదని బాహిరముగంజేయు ధర్శువచనను లెందున్‌ తిరు, వేం. కవులు, పాండవోద్యోగము. 11-45 మౌనము మౌానవృత్సినరుడు మసలుచు నుంజెనా మమత విడిచిపోవు వూనవులకు *==తీర్కువాదములాడి దారితవ్చి మాటలాడుట కంక%ు మానంబు బవాుకేేలు వేమన ఎదిరికి దనకుహిత మైనమాట మయొదవకుండిన నూజకుండుట మేలు శిమ్మయ. ద్విపం భారత. ఉద్యోగ మానము చారిజననల మానధనంబగుగాని వాలుచేం బూనినవానికిన్‌ దగునె? కోలాచలం. (వ్రతాపాగ్భరీయము. 111, 1-28

796 సూ క్రినుధాశకరము యజ్ఞము యజము లై మం(త్రయజ్ఞులు విప్రులు మహితనీర యజులరయ/ గృమీవలుల[ద్రియజ్ఞా న్నే త్త లనఘ గోపాలుకు ఎజ్జన. హరివం. పూ. భా. ₹11-186 పరులునుతింపజూలునని పల్మఆుం జి త్తములందలంచి ను స్థిరమగుబుద్ధి లేక ఫలసిద్ధిని గాంతుయొనర్చిదంభు లై యిర వగునట్టి జ్ఞానమునకెంతొ విరోధము చేయునట్టి యా నరు లొనరించుయ జ్లోము ఘనంబుగ రాజసయ క్లమర్డునా మాధవమం థి. భగవర్ధీక యతి గలుమీంచుబ చి తృమునోం బలుకుట ాంధవులు చార్ముబతుకుతలం పే నాచన సోమన. ఉ. హ. 17-57? (తావునుదకంబు వ(స్తుపూతంబు నడుగు ం ల్‌ వెట్టునెడ దృష్టి పూతంబు (వ్రీతితోడం బలుకు సత్యపఫూతంబును బరమమైన తలంపుబుద్ధి పఫూతంబుగావలయు యతికి మారన. మార్కం..[11-887 యశుల కా[గవాములు దగునె సోమన. ద్విప. భారత. ఆరణ్య

యాచన సూ క్రి సుధాకరము 7ప్హో/ వక భుక్తి యధశ్శయ్య శ్రీ కటాక్ష దూరతయు.- గల్లి దుర శత (శూరజనుల యజ్ఞతకు నేడ్చి కాన మిోయంగ యతులు వసుధందిరుగె దెబ్బలు బడుచు పానుగంటి, వన రాఘ, ౪ యాచకుడు కోడి వారికి. సోజంత లెందుండు గౌరవ. హరి, చరణములు వడం/శు భీతిం బరవళశవమా నొెడలు రాలుపడు నెలు. గాహాో మరణమున నెట్టి చివ్నాము లరయన్‌ యాచకుడు చాల్చునచ్చివ్నాములన్‌ బైచదాజు. పంచతం౦ంథత భిక్షుకుండు సుఖమందును నిస్పృవాంశేసి ధీనిధీ దాం" శ్రీ. దేవీభాగ. 1-58 1 యాచన "వేడు కెంతయుం గన్హమెనను 'వేజులేని సువ్మాజ్జనున్‌ వేండుకోలుచితంబు నన్నయ. భారత* అది. ₹-218 వపొందెటుగక వేండం లోలునే పలుగూడు గాక యేపట్టున నైనం గలబె పాయసము భిత్రైూం దేహి యనిన

790 సూ క్రినుభాకరము యాచన నీచగతి యెల్ల భంగుల యాచన యని తెలిసి తగని దడుగుదుశీనిన్‌ యాచకవర్షము లోపల సీచకు లనంబడ ౭ యెంత నేర్పరులై నన్‌ వింగయ. లాగ. ₹1-850 దీపమునం దమము రోగ వ్యాషృతిం జెలువంబు వారివాఠా ఖ్యానముచేం బాపమువలె యాక్టూ విధి 'వేపాయు గురుత్వ మతుల విజ్ఞాననిధీ టఖైచరాజు, పంచతం్యత్రను. 111-145 ధనవంతులకునై న దాతలం గనిన మనసు యాచక వృత్తి మరగును లిమ్మయ, ద్విప. భారత, అరణ్య తము జామె వత్తురర్థులు శ్రమ మెతిగిన దాతక్రడకుం వేశ్రత యాచనా దుఃఖమనునది యవని నెన్న చావు కన్నను నెక్కుడు దా శ్రీ. దేవీ భాగ 185 అన్యులను 'వేండుట వై చ్యమగును విగ్ర. రే అధికునెడ యాచ్హ 'మేలది వ్యర్థ మయ్యు స్వల్పు నెడ మేలుళొదది సఫలమయ్యు చు. గం కా. మొయిలు రాయబారి

యుడ్గ సూ క్రిసుధాశరము ₹90 యుద్ద ధర్మము వైదువు నడినం దొలంగినను దోర్చల మేది భయంబుబాందినన్‌ గవియక బీఆువోయినను గాదు వధింపంగ నెట్టి శతువున్‌ తిక్కన. భారత. లీష్మ. 1-148 విరిదల వానిని విరథుని నాయుధం విడిన వానిని ఛభూరు లేయ ఆెందు తిక్కన. భారత. కర్ణ, 111.85 1 చేరక యడంగి (ముచ్చిలి పోటు వొడుచు శు రణాబున పాడి యేమగతనము ? గోవ బుద్ధారెడ్డి, రంగ, రామా. యుద్ధ. రజ్జులాడరాదు రణభూమి లోపల వేమన గక్కువవానితో ద్వంద్వ యుద్ధంబు (నుకటక సేయనిచ్చుట దోషము తిమ్మయ. భారత. అది. ఒకనితోం బోరాడ నొకటచీేయరాదు విరథు నిర్గత ఇాపు విరిదల చాని గిరి _బూను పుట్ట నెక్కినవాని మజియుం బడీనం లైదువు జాజి పడిన వెజంగు వడిన నాజికి వెలువడిన లొం-బడీన బంటుం జంపగ రాదు తిమ్మయ. భారత. ఫీష్మ. పదివేల విధముల బగ [దుంపంజూలు టదియ పో రాజుల కాహవనీతి సోమన. లారత. ళల్య. రి

780 సూ క్రిసుథధాకరము యుధ ఖి ఎట్టివాంై నను గ్‌డంగ్ని తన మింద. గవియగక తాజంపరాగు సోమన. భారత. కాం, యుద్దము ధ సంతాపశారులకాక పెనణకువలు సుఖంబులగునె తిక్కన. భారత. ఉద్యో, 1-807 రుధిరాభీలాన్న౦బున కంకైను మేలగు భిక్షూన్న మెన తిక్కన, భారత. ఉద్యో, 11-829 కలహమగుట లక్షీ 26 గావిం (50?) చుం _(బాణహా నియును జేయునింత నిక్కువంబు తిక్కన. భారత, ఉద్యో. 1111-17 సమరంబు రాజులకు నుత్తమ కర్శంబది యపావృత స్వర్లద్వారము తిక్కన, భారత. భీష్మ క్ష-01 విగత భయత్వంబు సమరవిధి కొప్పు. గదా తిక్కన. భారత. (ద్రోణ, 1-287 అని మొన శ్యతులం బొగడు టారయ మూర్థతగాది తిక్కనం భారత. కర్ణ. 11-100 అనికి. జాలకున్న వానికి చాల్మి యొప్పగు తిక్కన. భారత. కర్ణ, 111-8 ధర్మ సంగరమున నరిదీ జయము గొనుట తిక్కన. భారత. శల్య. 11-20

యుద్ధ సూ కి సుధాశరము 781 అన్యజనము'ల శోణితమైన దావు టధిక పాతకమని విందు తిక్కన. భారత. స్త్రీ, 1-168 పోరు మంచిదికాదు భూమి నెకళడను శీనాఠ పఅ ఏ, చ టైదువు పసలేని కయ్యంబు గలదె తీమ్మయ, ద్విప. భారత. విరాట సమర సన్నావాంబు చాలింపవలయు సమరంబు భూజన శయ కారణంబు విమ్మయ. ద్విస, భారత. ఉద్యోగ. ఉం ంల 2 నిల్చిన నాజి. జిచ్చినను దటుకున నిందపదంబు సిద్ధించు గెలిచిన సత్కీర్తి గీల్కొను నిందు పోమను భారత. శల్య = యుద్ధము చూడ ీవలము ద్యూతము వంటిది కందుకూరి, దక్షిణగో. 17.468 ఒడలు విజచుచు. జజచుచుం దొడలం గయ్న మునకు బనిలేళ 'కాల్లువ్వం జనదుగాని యన్ని విధముల పోరాట మాగనపుూ డాగ (రతునై తగునంఅె యర్హ్యమయ్యె పొనుగంటి. చూడామణి. [1 సంగరముకి ౦కు ధాతిలోపల మటి యనర్థంబుగల దె కాళ్ళకూరి. పద్మప్యూహము. ][-11

82 సూ క్రీసుభాకరము యుద్ధ యోగము యాగ ధర్శంబు కంకును నుత్తమంబు గలుగచనేరదు ధర్మ మొక్క టియు నహన శాగమంబగు పదమున కరయ నిదియ ళీ మేటినిచ్చేన సంయమి కోటికెల్ల తిక్కన. భారత. ఆను. 17-216 విమయాథధీన దురాచారికి యోగానందము గలుగ నేర్చునయ్య పండిత. శివ. సా, 266 యోగ సుఖమునకంకు లేదొండు సుఖము మారన. మార్కం. 111-888 "యోగంబు మేలందురాత్మ విదులం న దుగ్గన. వాని. 1111-15 సకల(కియలును యోగమునకు సాటియె యొవ్వీధంబునం దలంపగన్‌ కొ, గణపతిదేవ. శివయో. స-14! జ్డానము శ్ఞేయము జ్ఞానగమ్యుమును బూని తెలియుట యోగము పొరలి జగమనేబుద్ధి మాయపైనునిచి పరగిన యిం(ద్రియముల గెలిచినబె పము యోగము అన్నమయ్య. అధ్యా. నం, కరతలంబునె త్తి కాలి నదిమిపట్లి యూర్థ్ధ్వదృవ్టిచేత నొనరనిల్చి న్‌ సర్వమై శనరుట జాలనాయువు కల్లు

యోగి సూ క్రి సుధాకరము 789 రాగలోభ గుణంబుల బాగుపఆచి యోగమందున నిల్పిన నొనరుము క్రి వేమన. భోగసరణిమి:ద బుద్ధిరోసినం గాని పాదుకొనదువృాదయ పంకజంబు స్వాంతవనరుహూంబు చాంచల్యముడిగిన యపుడె యోగసిద్ధియగు హారిభట్టు. మత్స్య. 17-107 యోగము గల్లినచోటను భోగంబులు లేవు భోగములు గల్లినచో యోగంబు లేదు వెన్నెలగంటి సూరన, వి, వు. ₹-199 జీవాత (్‌ పరమాత ప! నంయోూగము యూగము

• మారన. కళా. 77-142 యోగాభ్యాసము వలన స చాగతి చి త్తేం్యదియముల దర్న్పములడంగున్‌ రాగ 'జ్వేపాదులు చను బాగుగ నాత్‌ కు సుఖానుభవముం గలుగున్‌ వర, లింగమూ ద్రి, సితారాసూంజనేయ. 1-97 యోగి *.=దివసము రా(తత్రియు సనునివి ఛానునకు లేనియట్టులు సతతం బును బరమ యోగయునతుండగు మునికి వివేకావివేకములు ేకుండున్‌ తిక్కన. భారత కాంతి. 77-197

'7లిడీ సూ క్రిసుధాక రము ఈోగ తనకున్నయదియె యిల్లుగ దనయాకలి కొదవినదియ తగు భోజ్యముగా. దనకు. గలయదియ ధనముగ మనమున ముదమందు యోగి మమత. బొరయునే మారన. మార్కం. 111-860 అన్వయము పావనంబుకృ ఆార్థుండతండు ఫుణ్యవతి వార్థి వేస్టితభూత ధాటతిం జెలగ యోలాడు నెవ్వనిచి తృవృత్తి సచ్చిదానంచదమయ సుధాసాగరమున శ్రీనాళ. భీమ. ₹-195 ఆత శ్రాదవ్పీంచి యెజులో 6డన్యంబు నెవ్వం డాత 'గ్రసంతుష్టుం జెవ్వడహర్ని శంబు నాత నాత్మనె కనునెవ్వం డాత (మిథునుం 'జెవ్వం డాతండు యోగ లశ్షీ ఇకరూడు శ్రీనాథ. కాశీ. ₹-283 కరచరణాద్యవయవయుత ఫరీరధారియని మనుజ సామాన్నునింగా బరికింప6 జనదు యోగ్‌ిం బరత త్త్యమ+గాందలంచి (పార్ధింపం దగున్‌ అనంత. భోజ. 1111-59 వాసివంతు విడిచినవాందేయోగి ఈ యాస లెల్లా విడిచిన యాతంజే యోగి మనసువద్దని మరలించిన వాందడేయోగ్న్‌ జాంతుండ్రై వగలుడిగిన వాజే యోగ్‌ అన్నమయ్య, అధ్యా. నం.

యోగ్య నూ క్తిసుధాకరము 7 త్ర యోగపురుముడజేల యొడలు చాటించు కాంతవిడుచువాడు ఫఘనతర యోగిరా నిప్పాపంచికు డె యోగి నిజముగ నాదబిందు కళలనయమొంది యాత ్రయం దంటి చపలచి_త్తమమర నిల్చి (బవ్మారర్య ఫమునకు (బలిన యోగియా ఒడలు బడల జేసి యోగులమనువారు మనసు కల్ముమమును మాన్న లెరు వేమన ఒంటిగా రవాస్యంబుగానుండి మనసు నాత్హయును గట్టువడం జేసి యాశను విడ నాడి యపర్మిగహాు,డయి నిరంతరిమును 'ఆఅయమోగి యాత్మను యాగమందుంచ వలయు ఫె, లక్ష్మి. భగవద్గీత యోగ్యత ఉరువడికిం దెలివి భ క్షికిం బరిచర్య కృ తార్థమతికి భయమును [వత త తృరతకు. జలమును దగుస చ్చరితకు నిస్పృవాయు నొప్పూ సద్భుక్తనిధీ క్షనికి ఛఇాంతంబును సవ ధానికి లింగార్పితముల తాతే సర్యంబున్‌ చానికి నుచితంబును నఖి వకానికి నడగమియు నొప్పు మహీత గుణాథ్యా

786 సూ శ్రీసుధాకరము యోగ్య వలపునకుం దఆయు చేతకు నలయమి పలుకులకు వినయవమా రాధన క గ్గలమగు నేమమ్ము ను మతి కలిమికి వినతియును నొప్పూం గరుణ్రాయునిథీ పస్కా సోమవ. అను, 71, 78, 79 కలసతికి వన్నె మానము కలిమికి వితరణము వన్నె కదనంబునకున్‌ దలక్రమియెవన్నె భటునకు బలుకునకు నిజంబు వన్న్నె పారి వముఖ్యా (పౌడకవి మల్లన. రుక్మాంగ, ఇం101 అధికారి కానివానికి నధిక పదవి దెలుప6 టౌప్తమయ్యెడు పాపం బధికారియెన వానికి నధికపదవి దెలుపకున్న నగు నిక్కముగన్‌ నూరన, కళా, 11-118 యోగ్యసమర్హణ మానుకెంతయు న్లప్తూ గదయ్య మానర. (ప్రభా, 1145 తజ్జులువీశ్నించి తగునన్న దాంక విజ్ఞాని ననరాదు విద్య నెవ్వరికి తిమ్మయ- భారత. అదీ. యతులశెజుక భూవణమగు మతితుష్టీియ భూవమణంబు మవహానీయుండౌ శ్నీతిసురునకు శుభ ఆామికి6 (బతిపతు చ్చేదనోద్యమ మె భూవణమా చా, 4. డేవీ, కాగ ళ్లం106

యావ నూ క్తినుధాకరము 7న? పాపజూల విముక్తుండె ౧యూవా ఎుండు శఇాంతగుణభూనణుండెపో (శ్రమణకుండు ఆస బాసినవాండె సన్యాసిసుమ్ము సత్యభూవణనిరతుండె సాధుజనుండు విశ, దే. యొవనము రయూావనమున విషయ పర త్వావేశము దుఃఖకారియై యలంపణగ నా నావిధ దుర్వినయములకు. ఉజావలమై మెలంగు నిందిత(ప్ర్యకియలన్‌ తిక్కన. లారక. స్రీ 1-40 యౌవనము భోగములకెల్ల నాస్పదంబు శేకన, దశ, మ-14కీ కరికర్తాంతవిలోల మాయువు శర త్కా-దంబినీ చంచలా తరళంభాత్మ పయ _స్తరంగచలముల్‌ తారుణ్యముల్‌ క్రీనా. కాశీ. 2112-86 మృగయామద్య పై శున్య వేళ్యాచార్యదురోదర పరదారాభి లావంబులను దోషంబులు నవయొవనారంభంబున సంభవిం చెనేని వానిం బరావ్నత్తింప. నెవ్వరు నేప్తరు? శ్రీసాథ, కాశీ, 17-98 యౌవనము దోవముల కెల్ల నాస్పదంబు టీనా, శివరా. 11-98 93

7568 సూ _క్తిసుధాకరము రసము (పాయంబులబు కతిపయ దివసములు తిమ్మయ. భారతం ఆది. అక్కర దెలియని యరవిరి (పాయము క్షేతయ, భోగాశాయు కము జవ్వునంబు గభితంబై నన్‌ ధనంజేల ఏ. ల. కవి. నుభాషి. 11-28 కోజెననమునందు గొప్పునందినవాండు ముదిమియందు మిగుల గదుమబడును అ. నారాయణదాసు. నూరుగంటీ, కండ నెత్తురు (పాయంపు గారవంబు కనులకెగదట్టం ద_త్త్వంబు గానబడదు దువ్వూరి. కుంభరాణా 11-187 యొవనంబు సమస్త పాపాలయంబు నా, కృ. రావు. ఆస్థీరక రసము తగ రసాశ్రయ వాక్యసంతతులు గూర్చి కావ్యములొనర్చువారె పో కవులనంగ నట్లుగావున నేభావమన్వైనం గవిత పలుకువారికి సాధింపవలయు రసము రమణమనోవికారము బహీర్వా్యా ప్తమై ఇభాసీల్లునద సుమోాభావ మనగ నదియవిజ్ఞాన సమాఖ్య చేనగువాని శె దింటికిని విషయముల వలన

రసిక సూ క్రిసుధాకరము (789 గలుగునా విజ్ఞానకలితమా కావంబు తరుణుల యందును బురుములందు నాత్మ్శసముదూత మె నవరసముల నమరంజేయుచు విభ వానుభావ సాత్త్విక వ్యభిచారి సంజ్ఞలచే నాట్లు చందంయులణగు...... .** వెన్నముద్దకుం చాకవిధిచే ఘృతత్వంబు దనరుభాంగిని వనస్థాయి భావ ములకు విభావ (ప్రముఖ్యభావంబుల వలవ రసత్వంబు గలుగుచుండు అస్పశవీయము, 1-96, ౩7 80+ రసికత సలలిత కావ్యబృందముల జూణలు కావ్యరసాను బంధ రీ తులు నొనియాడదుష్క-వులు దోసములెన్న గ-జూతురక్పైయా 'వెలందుల మేన నేర్పరులు విిభమ లీలలు చూచి మెచ్చ స్వ గలు (వణ మర్శముల్‌ 'వెదకుంగాక యొజుంగునె తద్విలాసముల్‌ దుగ్గన* నానికేతూ. 1-93 సంత బసివి పొందు జలి పందిరి జలంబు (దోవనమ్ము తోడు దొత్తు నంట రచ్చసభల నిద్ర రసికులు మెత్తురా వేమన అలల లలట లలల నలం 22ం2ం = -పద్మగంధమ మరగిన 'కేటులన్య కుసుమంబుల చెంతను జేరనేర్చునే పోఠన. భాగ. ₹-990

740 సూ క్రిసుధాకరము రసిక ఖలుం డీలం దషూలీ వెదకు. గావ్యరసానుభ వంబు చజీయ లేడు వృనింహ. కవికర్ణ, 1-180 సరవి నొనర్చు సక్కవుల చక్కని కావ్యశలాప మర (ముల్‌ నిరుపమ కోవిదుల్‌ ెలియనేర్తురుగాని యెజుంగంజూల రొం డొరులు చకోరక్యప్రకర ముజ్జ్యల పూర్ణ సుధాంశు చందికో త్కృరము చవానునట్టులుగం దక్కిన పథ్నీకులం. బెరుంగునే చింతలపూడి మయెల్లనార్యుడు. రామా, 1-15 చదువది యెంతకల్లిన రసజ్ఞత యించుక చాలకున్న యా చదువు నిరర్ధకంబు భాస్కరళతకము. 41 రసమునకు న్యాశ్రయంైై యసదృశమగు జెద్ది యది గడా శబ్దము రా 0౧ యు తస దమన రసికులనంగా వసుమతి దదింిధ మెజుంగువారలు సుమ్మూ అన్పకవీయము. 11-85 సరసుని మానసంబు సరసజ్ఞు. జెరుంగును ముష్క- రాధముం జెతింగ్‌ (గ్రహీంచువాంజె కొలనేక నివాసముగాలో దర్హరం బరయంగ నేర్చు నెట్లు వికచాబ్ధ్ఞ మరంద రస్వై కసౌరభో త్కరము మిళల్లింద మొందు[(కీయ కంచెర్ణ గోవన్న. దాశరథీ శతకము సరనుని రసజ్ష తా వృత్తి సరసుండెలుంగు నొడురాలికి. దెలియునె బిడ్తకుట్లు ఉ ఆఊఆ €౯లొ శ్రేషగిరిరాయుడు. సమళ్శినాయ శతకము. 58

రాగము సూ క్రిసుధాకరము క్ష [ పస ముత్య మొకటి చాలును గస వూడ్చిన చింపిరాలు గంపెండేలా రసికుం డొక్క.జె చాలును రసహీనులు పల్వుశేల ? చాటువు, వే, పప. శొస్టి. నంపాం రాగము స్నేహ మూలములు రాగాదుల్‌ నన్నయ, భారత. ఆరణ్య. 1-కి రాగ నిమగ్నుల శేడ ధర్మముల్‌ శఛామరాజు, వను, 1₹ాఖిలీ కలయంగ రాగసంపదలు కన్నులంగమ్మంగం దెల్వి కల్గునే చెంగళ్వ కాళకవి, రాజగోపాల. 111-809 మనసు ర_క్లీచేనిండ రసన గదలదు (పమిద నూనెచేంనిండ దీపంబుం బోలె మనసటులు నిండకున్న రసన గదలును గడుపు నిండని కుక్కుతోశవలె మిగుల పానుగంటి. కోకిల, 11 అడంపం బడుచు హకాత్తుగా నతిశయిల్లు సట్టి రక్కికి దయ్యంబు పట్టినట్టి మనుజునకు గల్లునంత సామక్థ శ్రముండు పిచ్చివానికి. గలయంత "వేగమమరు పానుగంటి. వివ ఇ ఘనుల యందలి యనురాగ కలన భ_క్రి యదియె యితరులపై. గల్లనగును దయంగ

లి సూ క్తిసుధాకరము శాగము (క్రింది మోది పోకడలను జెంది యుంట బట్టి రాగము భేదతత్తంబుం గనునె పామగంటి. కల్యా. రాఘ. 11 రాగము - విరాగము రాగము గల్లిన వేళ వి రాగము సమకూడ బెపుడు రయమున మదిలో రాగము విడిచిన యఫుజే యోగము సిద్ధించు మోతయుక్సిగ వేనన అరయ.౫౧ _బపంచమలవడి నటువలె అరుదగు వై రాగ్య మలవడదు తరుణుల రతి మతిందలచి నటువలె ధర నీ సాకారము దలంచదు మనసు అన్న మయ్య అధ్యా నం, రాజదోషములు న్నాస్పిక్యం, బన్ఫతంబు, (ప్రమాదం, బాలస్యం, బనర్థజ్ఞుల తోడి చింతనంబు, (కోధంబు, దీర చింత, దీర్చస్తూతీకే మొజుక గలవారి నెటుంగమి, యర్థంబులయం దనర్థక చింత, నిశ్చిత 'కార్యంబులు నేయమి, మం(త్రంబుల రశ్షింపమి, శుభంబులం (బయోగింపమి, విమయంబు లందగులుట, యనంబరగిన పదునాలుగు రాజదోషంబులు నన్నయ, భారత. నభా ]-5కీ

రాజ సూక్షిను ధాశరము "44 రాజనీతి ఆయశతమతి నుత సప్తో పాయంబులు నెటులగవలయు. బతిసామను ఖీ చాయతి దానము దండము మాయోపేశ్నేంద జూల మార్గము లోలిన్‌ చనవెజిగ౧ సడప వలయును వినయోచిళ వృద్ధి సంధి వ్మిగహ యానా సన సంశ్రయణ ఇద్వెధులు ననునీ పాడ్గుణ్యములు నిజమాత్యులతోన్‌ నన్నెచోడుండు, కు. సం. -[81, 182 అలయక పరాత్మ కృత్యం బుల మదినెజు-గునది దూతముఖమున. బర భూ ముల వృత్తాంతము లెజుగలగ బలుమజు. బుచ్చునది వివిధ పావండతతిన్‌ “౨౨ = -మంతరత్ష య శ్నమ్మునం "'జేయంగావలయుం దత్పరి రతణశ క్తి నెల్ల శా ఎట్టులుం గడుకొని శతులం జెజటుపం గాంచుట ార్యము రాజనీతి మైన్‌ నన్నయ, భారత. అది. ₹]-187, 111, 119 చ్వారంబున మిత నివాసంబును సద్య్వారంబున నమ్మితనివాసంబును జొచ్చుట యిది చావాుపీర్య సంపన్నుులయిన తత్రియులకుం గ ర్తవ్యంబు నన్నయ. భారత, నభా, 1-185

'7త్తశీ సూ క్రిసుధాకరము రాజ పరమ సుఖోపాయంబునం బరసంపద చేకొనంగంబడునేని నశే శ్వర యంతకంక౭ మిక్కిలి పురుషార్థ ౦ 'జెద్దియొండు భూనాథులకున్‌ నన్నయ. భారత. నభా. 11-141 అర్థార్థంబుగాని ధర్మువు తషతియుల కయుక్ష్తాంబు ఏం దోర్చలము! జలము గలిగి చేశబలంబును గాలబలము' గలుగువాని కసాధ్యంబుగల దె యెందు నన్నయ. భారత. అరణ్య 11-246, శ అలు దైనను బగతుని బెసం దలంపు గలుగ వలయు తిక్కన. లారత. విరాట 11-100 అలఘు బలవి(కమో దా త్తులకై నను బలము లేక దోర్లర్వ్యముమై గెలువగ వశమె సహాయము కలిమి ననంతంబులగు బగఆజ సై న్యములన్‌ తిక్కన. భారత. ఉద్యోగ. 1-1 దీర్షశ్రోధుండై న పతి కీడొందున్‌ తిక్కన. భారత. ళల్వం 1-55 పోర నొడల్యస్తు పరిపూతముగ ధీరో జారత చిఆీందికి. బదంచిడక దృష్య చెరి తతి నొంచివెగు వారగుట మేలు ర్వీరమణకోటి కని వేదములు సెప్పున్‌ లిక్క-న. భారత, స్రీ, 2-11

రాజ నూ క్షిసుధాకరపు 745 _.-దూరణేలు నేరక యాడి నష్పుడుం గాతురు తప్పు విశ్వనయ కార్య్యమరంధరు లై న భూపతుల్‌ శీనా, కాళ ₹ 223 సిరిపాత్తు చేయుట చెల్లును గాని అక్ష వొత్తిచ్చుట అది నీతిగాదు ీనాళ. వల. వీ. చ. కాపుుషులమిోంద నిడకు కార్యభరంబున్‌ ఆయావా కుని (ట్రభువుం 'జేయుటపతికి హితము భోగమనుభవించు నెడను బహరంతరరుల పై దృష్టివలయు వార్మృతయ విజ్ఞాపన తోర్తుము నధ్యోటిపట్టున (పతినవలదు వై రిపట్టున నృపతికి రాయలు. అముక్త. 17-204, 217 241. 848, 863 బలియుండగు మ్నితుసంగతి గల రాజభ్యుదయ మొందు ఫొలిచినవారి నేనమునకుం బతి దండ్యుండు నృసింహ. కవికర్ణ, 11-28, 129 సారనుతిల గీడు మేలును జారులచేం దెలియవలయు జగతిళులకున్‌ జూరులు రాజుల కెల్లను దూరము గనిపించు కన్నుదోయి తలంపన్‌ చిరిగోండ రర్మన, చిత్రళారతము. 11-389 విదితవికము సై న్యవిభునిగాం జేయు రిక్త

716 సూ క్రిసు ధాకరము శా నిర్మల రాజనీతి యేమజకు పోమన, రత. అశమ్మ

• = -సప్తాంగముల వికోధంబు 'వెనుకొన్న వారిని వికువంగ వలయు పోమన్న భారత, కాంకి, సత్యమనృతంబు పరుపో క్షి సరసళావ (పాణిహింసయు దయయు లోభంయబునీంగి కనక సంగ్రహ వ్యయములు గలుగు వార రమణిక వడి బవాలరీతి రాజనీతి ఏ. అ. కవి. నుఠా. [1-10 కీలెలటుంగని రాచరికం బేలా సమయం బెజింగి యెయ్యది నేయం బోలునది నేయండే భూ పొలకుండా కాడు భేనుపొాలకుండు జుమిోా చా. (శ్రీ. దేవీ. భాగ, 11-888 రాజనీతి గనని రాజురాజె రాళ్ళ బరువుగను తరాజై నమేలు సూవె దా. శ్రీ దేవీ భాగ, 17-485 పొరుగు రాజులకెపుుడు పోరు తగదు కూచి నరనింహం. రూనలత, 11-81! రాజయోగి శ్షీతిని బ్రోదిచేసి (శుతమును రశించి గత మునడచిళుద్ధ గతి వహించి

"రాజ సూక్రిసుధాకరము 747 మృతిని మించి సకలమతముల మదినుంచి యొప్పూచుండు రాజయోగి మళత్సరంబు మదము మమశార మనియొడి వ్యసనములను దగిలి మసలబోక పరులకుపకరించి పరమునమి శక్‌ నుండి యొనరుచుండు రాజయోగి వేమన తలంపు శృంగాట"మునందు నిలుపం జేసి సోమరవులతో. (దికూటగామియగుచు లోను వెలివాయు దృష్టులం బూననేర్చు నట్టి యడ రాజయోగి యస్టావధాని చెజచి మజచినట్లు చేష్టలు ఇెడియెద్ది మైన గుడిచి యెద్దియెనం గట్టి మెచట నైన దిరిగి యెచ్చోట నైనను నుండు నతడు రాజయోగివరుండు కొ, గణపతిదేవ, శివయో. 17-204, 294 రాజశాసనము జనవిభుని శాసనము టై వశాసనంబు కం నెక్కుడ దెట్లన గాన బడక యెపుడొ బాధించు నయ్యది, యిద్దికాన బడుచు నిప్పుడు బాధి-చు భయదలీల కాళ్ళకూరి నారాయణరావు. చితాభ్యుదయము

748 సూ క్రిసుభాకరము రాజ రాజసము పరితాప మనభితోవము నశేశ్వరా శోచనము జన వ్యాపారా దర మశ్ష్లమ యనియెడు నివి యరయంగా రాజసంబులగు భావంబుల్‌ తిక్క-నభారత. భారత. కొంతి, 117-351 రాజసగుణములకుం గల నె జమెటుంగు వారు తజ్జనక వై కృతముల్‌ ధీజితములు గావింపల నోజగలిగి ఛుభదవృ త్తి నొందుదు రెందున్‌ తిక్కన. అశ్వమేధ. 11-121 గర్వంబు ోధంబు గరిమ నవాంక్రార ముర్విం (బతాపంబు ముదితరంగంబు రవణింప నకమము డంబమచ్చ రము అవని రాజన గుణములవియెన్ని మూడ పోళెట్టి లింగకవి. నపచోళ. రాజ్మాశయము ఎం, అత్షయ కాండలబ్ది ను ప్పాంగ5 రాజరత్న పరిపూర్మబలంబున నెట్టివారలన్‌ రామరాజు, వను. 111-160 పలువురితో. గీడుపడసి రాజుకడ మెలంగు వారికి నేలమేలు సిద్ధించు తిమ్మయ. ద్విపం భారత. విరాట.

రాజు సూ క్రిసుధాకరము " 719 కరుణగల్లినరాజును బాయం/ాడునే పాపరాజ్లు ఉం. రా. 7-08 దొరవద్ద నెవడు చనవరి నరులతనికిం (బియము సేయ న్యాయము ధరలో వారి వావానమని (మొక్క-రె గరుడుని మతి కవిచౌడప్ప శతకము (పభువులు పరి్యగహించిన (పజలు ఘనులు కుమారధూర్జటి. కృష్ణరాయ. 11-91 “== చిత్తమురా నడచినవాలె హితులురాజులకెల్లన్‌ ధరణీదేవుల. దళా. 11-192 విభుని యా(శ్రితతతిక్షిని వారసతికి శేదంబుగలబె పానుగంటి. విజయ. రాజు ముగ్ధులధిఫులు మణవలె బహూ కార్య భార మగ్నులు నన్నయ. భారత. ఆది. 17-69 రాజులకు గార్యవశంబునం జేసీ మి తామ్మిత్ర సంబంధంబులు సంభవించు వన్నయ. భారత. అది. ₹-206 కులముగలవాండు శౌర్యము గలవాడును నధికనేన గలవాండును భూ తలమున రాజనునామము విలసిల్లంగ. దాల్చు కుకూాండువిధముల వేర్మిన్‌

750 సూ క్రిసుధాకరము రాజు మొససియపకారిం గడనిడి కొనియుండజెడు నృపతి దీర్ధ్స కుజ శాఖా్యగం బుననుండి ని(్ర వోయెొడు మనుజునకు సమానుండ శు _బమ త్తత్వమునన్‌ నన్నయ. భారత. ఆది ₹1-87, 118 కృత మెటింగెడు పతియె జగజ్జనులనెల్ల. బరిపాలించున్‌ నన్నయ్య: భారత. సభా. 1-46 శతమయచాల్చియుండం జన దెల్ల పొద్దుంచే జంబ తాల్చియుండం జనదుపతికి సంతతశ్షముండు సంతత తేజుండు నగుట దోవమందు రనఘమతులు నన్నయ. భారత. ఆరణ్య. 11-817 జనులు న్నిగ హాన్ముగహ శక్కులడైెన రాజు శాసనమునంజేసి రమణతొడ నోలి. దమతమ మర్యాదలొక్క-నాండు దప్పునోడుదురు నన్నయ భారత. అరణ్య, 11-83 రాజులిచ్చువారుగాని 'వీండుకొనువారు గారు తిక్కన భారత. ఉద్యో 1-48 రాజులశెందునారయ బరా[క్రమజీవనవృ త్తిదక్కం నొం డోజనిమీద్ధ మండు తిక్కన. భారత, ఉద్యో. 1౪-14 భూమికి/ాంగం ాణములపోక దలంపక రాద ఘోర సం (గామముసేయు చుండుదురు రాజులు

రాజు సూ క్రిసుధాకరము 751 'వెరవులావుగలుగు నరనాథులింత జే శంబుగలదు తమకుంజూలు ననరు దంశడిబిడ్డ యన్న దమ్ముండు నాశెత్తి పోలుపోటులాడి పుడమి “గొండ్రు తిక్కన్న భారత భీష్మ. [-41, 41 వివినభూభాగ సంచరణ రతులుగా కె. ధరణిపతులు కేతన. దశకు, 1779 =. అననీపొలన కర ృినియుక్తుండై న రాజు సం(క్రందన భాస్కర యమ చంద పవనరూపము అెదుదాల్సవలయు మారన. మార్కం, 121-124 బుద్ధి శస్ర్రంబు సప్తాంగములును మేను గార్యయత్న రిహస్యరత్షణము జోడు ఇారులే దృష్టులును సూతజనము ముఖము ధర్శవ ర్హన(పాణ మా ధరణీపతికీ క్ష మంచెన. కే. బా, చ. 1౪7-207 రాజులేకున్న6 బురంబు రాషప్తంబు గాజిల్లదు న! మి పరులసామ్ముల కాసపడక వర్తించు నరనాథు. డిల. 'యెల్లనాండును ేలు? ఉర్వికి లెకున్న 6 గార్యములు నిర్వహింపల రాము... గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగ, రామా. అయో, శమమును దానము. ధర్మము త్ష్సమయును బటుమ్మకమంబు సత్యంబును లీ

లము దుర వళశికమ్షయు భూ రమణునకుం గలుగవలయు రాజితగుణముల్‌ సతతము ధరా నార్షన రతుండయ్యును విహిత సమయ ర కింగా మో చితములు సల్పెడు జన పతి యమహములిత రాజ్యంబు నొంద నర్హ్ము ౦జెందున్‌ కుల బల లలితుండు సూన్ఫర్‌ కలితుండు జి తేంద్రి యుండు€ గరుణాన్వితుయన్‌ విలసిత ధర్ముండునగు రా జిలలో నతి పూజ్యుండగుచు నేపారు సిరిన్‌ మల్లికార్జునుడు. భా, రా. కిష్కింధ. 309, 478, $81 (దతినయు నాజ్ఞయుందగవుం బంతీము రాజులు దప్ప రెప్పుమన్‌ నాచన సోమవ, ఉ. హ, వం. ౪7-278 రాజు నడపింప శెట్లు ధర్మంబు నడచు శ్రీనాా కాశీ 711-381 పరిభవ మావహిల్లు నెడం వాయక కార్యముం జక్క. బెట్టు స త్పురువులు గల్లు రాజులకు దోసము చెందునె కీర డిందునే దగ్గుపల్లి దుగ్గన, నాసికే, 1-10 బవాకార్య మగ్నమతులు ధారుణీ నాయకులు పిల్ల. పిన. కృం, క్ళొ 17-108 గతదోవుందు గుణవంతుండు కృత విద్యుండు శ _క్రియుతుండు గీర్వాణసమో

రొజు సూక్రిసుధాకరము ?రల్రి న్నత చరితుండాత్మర శ్రా రతుండగు పతి యనుభవించు రాజ్యసుఖంబుల్‌ మడికివింగన, కామ. కౌంగాదని వంకలొ త్త దిలక౦ంబులెరాజుల చిత్తవృ_త్తముల్‌ ? తనబుద్ధి యొక్క కన్నును నొవరిన హితమంధతి బుద్ధి యొక కన్నునుగాం గని సంచరింప నేరని జననాధథుని జగము జెగడు జూత్యంధునిగాన్‌ జక్కన్న విికమార్క. 121-385, శశి భూపాలకులకు విపులం గోపింపం జేయందగదు కోవించినంద తోో_పానలంబు యొదలికి భూపాలాటువులం గాల్చు భూకంపముగాన్‌ నెయ్యంబులు లేవు సుము శై నృపులకు పోతన. భాగ. 11-183, శశి *=4466[(పభువై యుంటకు నార్తుల యాపద గెంటింపంగ ఫలముగాటె కీర్తి ? పోతన. భాగ ₹117-298 పృథివి నధిపులు నూతన [వియులుగాలె ? పోతన. భాగ. ౫-14కత చంపదలుచు రాజు చను వగ్గలం బిచ్చు సత్యము నృపులకు సర్వదాయోగ్యంబు వేమన ర్‌

మత్తులై వ_ర్షిల్లు మాన వేశ్వరులు సత్తుగా బొంకుట సత్య మెయ్యెడను ==... . మానవేశులకు ఊారుణ నరక బాధలు వింతగావు రాచయీవుల నమ, శ రాదు గౌరన, హరి. సంతత వ్యసన (పసక్తులె కుటిల చింతాపరాయణ చిత్తులె రాజ్య మత్తులై వర్తించు మండలాధీళు "లె ప్లెఆంగున రోయ రేపాపమునకు +... మదిలోన రాజుల నమ్మి పోకుంట మహీలోన బుద్ధి యాూాహింప ...-..మహీధవుల చిత్తంబు "ఇలిని యెక్కర్వణి వర్తింపంగ వచ్చు? గౌరన. నవనాఠ. ఎణుక్‌ లేని దొరల నెన్నాళ్లు కొలిచిన (శ్రతుకు లేదు వట్టి _భాంతిగాని ఎంత చేసి చేసి యీపాటు పడినను రాచమమూాక నమ్మురాదు సుమ్ము 'నేరములెంచెడు (పభువును జేరగ రాదు (పజయొనర్చ్భు చెడుగు (పభునకు వచ్చును (పభువు మంచియందు (ప్రజకు సగము (పభువాొనర్చ్భు "చెడుగు (పజిలకు రాదయా వేను"

శాజు సూ క్రిసుధాకరము "75ఫ్‌ పతి నయదూరుండైె న భట పం క్రియు నీతికి చాయుందత్పధా నత బుధులుండనాబుధ జనంబులు లేమి నధర ణి మూర్దిత స్థితిగను నయ్యధర్మమునం జేసియఘంబులు పుట్టు వానిచే నతుల విపద్దశ ల్య్వొడము నవ్విపదాయతి రాజ్యము న్టైకున్‌ 'తాలిమియు ధృతియుం జ్ఞా శీలతయుం బరాత్శగపణ విేమ్మ తయుం గాలోచిత శౌర్యము గల వాలు మగండేలు వార్డి వలయిత ధ్యాతిన్‌ ఖైచరాజు. పంచతంథతము. 12-86, 178

• = == -=ఎందున్‌ నృపులు_త్తీరో తర పదానోనస్పృ వో చంచలుల్‌ రామరాజు, వను. 1.64 రాజై ఫట్టుట రశ్శ్ళిమా్యతఫల మే రాజొట దోపార్ధ మే =, దొరల శెందు మజపఫపు గలిగిన ననదల మరతురయ్య రామరాజు. వను. 17-27, 106 రాజులను మదిలోన నమ్మకము వారి మన్నన లస్థిరములు రు(దకవి. నుగగీ. విజ ==. .మదోన్నత్తులొ భూమి వతులకు సత్య మెప్పట్టునం గలదె? తాళ్లపాక. తీరువెం. పరమయోగి పుడ మిోశులను నమ్మాంబోల 'బేభంగిం గడు పొాసముల మూల కందంబు తౌట తిమ్ముయ. ద్వివ. భారత, అది.

56 సూ క్రిసుధాకరము రాజు పాము చందంబునం బగపట్ట కున్న భూమిోశునకు భీతిబొందరు నృపులు కల కాలమును శ్యతగణములం జెటుచు కుచ్చితంబులు నేర్చు కువలయాధిపులు నచ్చుగా సత్యంబు లాడెడి వారి, పరికించి (తొక్కరు బపహాధనావేశ్సు సారహీనులు వోలె సన్మార్షపథము రాజలనటు గానరాదు నమ్ముగను లతిమ్మయ. ద్వివు భారత. అది. (పాజ్ఞుడు హితుండు తీర్చరి యతండనక యాజ్ఞమాటేన వారి నణంచు భూవిభుండు శిమ్మయ. ద్విప- బారత. విరాట పోండిగా నొకటి వొప్పును ఆెంటి జెలిసి మూండు నాబ్లు నవశ్యములుగా నొనర్చి క్రీడై న యేనింటి గెలిచి యా తెటింగి 'యేడొల్లకుండు రాజిల యేలనేర్చు తిమ్మయ. ద్వివ. భారత. ఉద్యోగ, జగతి నెక్కటినేలి చవిగొన్న వారు దగిల్మిపార్ధించిన దగవుసేయుదు రె. అతుల వి[కమ శాలియా మహీవిభుండు నుతికి చాతుం డెందు నూరన శ్రీల పరుల సంపద సుఖోపాయంబునందు వెరవారం గొనుట భూవిభులకు నెల్ల చెజంబు గాదె నానా (పకారమున

మహో సూ క్రిసుధాకరము 7ర్ర7 పగగొని తమతోడ బలములలహార్చి "ఇగ తేజమునం బోరి ధీరుల సిరులు ఆరాజలు జయమున రప్పింతు అందు: "బేజంబు. గ్‌ర్తియు ధృతియును మిగుల వాలసర, ద్విప. భారత. సభా. రాజుల చిత్తంబు రాసేవజేసి "తేజంబుగాంచుట తెల్ల మెల్లరకు అనుకూలురై యుండు నన్యులనై న మనసిచ్చి చనవిచ్చి మన్నింతు పుడు వరద, రామా. అయోధ్య- దూరపు కార్యముల్‌ తోంచుట నృఫులు చారులచే దీర్ధ చక్షువులైరి అట్టి యోజన లేని యధముండు ధరణి యొట్టు బోమీంచు ॥ చాండేమిటి రాజు అనలుని వేడిమి యమ రేందు శౌర్య మునుం జం[దుని (పసాదమును వాశపాణి దండశ కియు భాను తనయుని సమత నిండార విభుని కిన్నిగుణంబు లునికి "రాజులు మహి సనెల్లరకుం బూజ్యులు... ఎం, అధిపతి నేర నువనీ జనులశెల్ళ నాపడల్‌ నేయు వరద. 5-మా, అరణ్య

7 సూక్రిసుధాశకరము రాజు ఇలతేండు సుకృతి ననుచును బలుమజు లోపల నెయుండి (పజవిన్న పముల్‌ "దెలియ వినజేనిం గీడగు పావరాజు, ఊఉ. రా. ₹1.354 మదమును రాగమున్‌ మాత్సర్య వృత్తి మొదలగు పాపముల పొందు భూపతికి (కూరుండు లోళియుం గొందీంయ శశుండు నోరువలేనివాం డుగుండు ఖలుండు జడుండు కృతఘ్ను0డు సత్యహీనుండు నుడుగక నిందల కోర్చిన వాండు ఇారుణ్య వర్షితుల్‌ కలుపాత్మకులును 'జేరువ నుండినంజెడును భూవిభుంయు ===. *థనము దారాదికముల వరుస రశ్షీంప నెవ్యర్నికైన వశమె యలరి రశతూఘనుండై నటి రాజు గలిగినల గాక సోమన. ద్విప. కారత. కాంతి. _= దువ నిగహము గావించు భూవల్లభుల నేల పొరయుంబాపములు భ(ద. లింగకమి పాననందో. 40 దొరలకు నెల్ల. దలంప దూరమున నున్న వారలె దొడ్డవారలు రఘునాథ. రామా. 1[-1వీతీ

రాజు సూ క్రిసు ధాకరము 759 చ(్రపాలన విముఖుండ్రై సంచరించు రాజునకు ధాత్రి నాపద రాశయున్నె పెద్దాడ నాగ. శకుంతలా. 11-కి [8 న్య్థాయనార్లంబున నడవ నేర్చినలగాని పదుగురు సేవింప (పభువుగాండు సూరకవి, రామలింగేశ. (ప్రభువులని పెద్దలోకపు వాదముండు వారిక్రంశును బద్ధులు వసుధ గలళె నవ్వువచ్చిన నోరారనవ్వ రాదు వడ్వవచ్చినగన్నా ర నేడ్వ రాదు పానుగంటి. కోలీల. మహితధీమంతు లై నట్టి మంతులుండ వారిమాూటల వీనక యశపాజ్ఞులడైన బంధు దుర్చోధనలు విను పార్థివునకు కాలుచేం నోతయి కాచె కట్ట కడకు పానుగంటి. సారంగధర కీడు సేయనట్లివాండు రాజయి యుండ వాని వమార్పుంగోరంవచ్చు చేటు అ. నారాయణదాసు నూరుగంటి. సత తానంద సుఖైక భాగులుగచా సర్వంసవోధీకులు కోలాచలం. మైసూరురాజ్యము తనకునేపని యున్నను జనవిభుండు జనుల సేమంబులే కనుంగొనగ వలయు

760 సూ క్రి నుభాకరము ఫాజు దిన దినంబును దప్పక యినుడు లోక ములను గాపొడకుండు నే వెలుగునిచ్చి బలిజేపల్లి. నత్యహరి. ఎంత దనుక ధర్మ మెదనిల్పు ధరణీళు డంత దనుక నతని యాజ్ఞ చెల్లు కాళ్ళకూరి, చిశ్రాభ్యుదయము సుజనుండ్రై. భృత్యులను దయం.జూచడె నేనిం -జీద వడియును శోభించుగా దె నృపతి తిరు. వేం, కపులు. మృచ్చకటిళము ఆ _ప్తవర్గంబు నంతయు నవల(దోసి స్వీయశ క్రినె నమ్ము బృధథ్వీధవుండు (లోవచూపెడి వారల (దోసిపుచ్చి చేతికజ్జనె నమ్మైడు చీకుకరణి సురవరం. ఉచ్ళలం గోపకుల కాపులేకున్న నోగణంబు (పోపు మారి నాశనమును బొందునట్లు భూపతుల (పాపు లేకున్న భూమి (పజలు (పోపు మాలి వినాశంబు. బొందం గలరు వేటూరి. (ప్రఠిమా, జనులకు స్వస్వవృత్తులు పొసంగ మహీతల మేలువా.డె రాజనంబడు శ్రీపాద. శ్రీకృష్ణభారత, అరణ్య. ఇ11-21 (పజలు (శ్రమపడి యార్టించి భక్తి దనకు నిచ్చినధనంబు వారిన్షై వెచ్చ పెట్ట

రాజు సూ క్తినుధాకరము 761 కాత్చభోగాలి కొరకును ఖ్యాతి కొఆకు వమ్ము నేయుట దగునె నృవాలశలకు విశ్ర. దే. రాజు : (పజ రాజునకు. (బజశరీరము రాజు (ప్రజకు నాత +గాన రాజుం(బ్రజయున్‌ రాజో త్తమ యన్యోన్న వి రాజితుళలై యుండవలయు రశ్షూర్చనలన్‌ తిక్కన. భారత. శాంతి. 12-874 ఎనిమిది నెలలును నల్లనం దనకరముల భూరసయు దఆుగం నొను భా నుని (కియసూవ్షో ౮ వొాయం బున దరి గొనవలయు నృపతి భూ(ప్రజచేతన్‌ మారన. మార్కం. [11.186 తు(త్రియుండు మందుండె న ధరి(త్రీప్రజలోట చెడి చరింతురు అఆయ్యలార్యుడు. జా. రా. యుద్ధ, 1౮ (పజలం (బోవని రాజు (ప్రజలచేత నపవాతసత్పుణ్యుం డై, వారు గావించు ఘన పాపఫలముందా ననుభవించు పోతన, భాగ. | ₹=-542 జనములు నేర్చిన విద్యలు జననాథుని కొజకులగాటెి ? పోతన. భాగ. గ-19$9 06

769 సూ క్రిసుధాకరము కాజు కుజనుల శిశ్షీ ంపమియును సుజనుల (గ్రోధించి చంపంజొచ్చుటయును భూ భుజునకుం. వోతకమూలము (పజచే నాతనికి భంగపాటొనగూడున్‌ (పొథకవి మల్లన. రుక్మాంగద. 11-56 విరి తేనియ యళి(నోలిన 'వెరవున6 (బజ నొవ్వకుండ విభవము కొజువై యరి గొంచు. బోర నిదిరిన యరి నొంచిన రాచవారి కబ్బుశుభంబుల్‌ తెనాలి అన్నయ. నుదక్షిణా, 11-146 అరిం గోరుకొనెడు తతి భూ వరుండు (పజలమనసు నలపవలవదు తీలంపన్‌ ధరణి గుసుమముల. గలిగిన పరిమళములు నొనెడు లేంటి బాగున నధిపా చరిగొండ ధర్మన. చి్నతభారశము, ఇ-52 రాజెట్లు నడ*చె ధరాజను లట్లు యోజించి నడచుట యు క్తృమైయుండు జననాయకుండు సత్యసంధుం డౌనేని జనులెల్ల సత్యంబు సడలకుండుదురు _ రాజైన యళతండె మర్యాదం దవ్పినను భూజను లెట్టు కాపురము సేయుదురు వరద. రామా. అయో. (ప్రజ పట్టు గలుగని రాజు రృణమాత్రుండు. ంటల4ం పరద. రామా, అరణ్యం

రజ సూ క్షిసనుభాకరము 708 మేదినీ నాథుండు మెత్తన మొన నాదట మావంతం డాయేన్లు నెట్టు 'లెక్టయజూచునొ యట్టులిలం (జ తన్ను దక్కక చూచు, నెంతయుం (గూరుండై న జగ డొందు... సోమన. ద్వివ. భారత. కాంతి, 'రాజేపోకలం బోయిన భూజనసంచయము లటిిపోకల బోవున్‌ వావిల కొలను. ఆంధ్రవాల్మీకి రాహా. ఉత్తమ న్లోకుండై (వజాయత్త చితుం టైనవాండు ర్నాజెనచో నఖల (పజలు సిరియు సంపదయుంగల్లి చెలంగుచుందు కానినాల డెల్ల జగమును గాలిపోవు శీపాద. మధుకర విజయము. రాజు ; మంతి హితవు చెప్పెడి మంత్రు లెందు బుట్టుదురు హిత వని వినురాజు లెందుం గల్లుదురు మీ-గల మంత్రుల మం కాను మతులం గృృత కార్యములు పచరించు నేవిభు/డు న్‌ొగిం (ట్రభుమంత సవ త్పౌావాళక్తు లగణితఫలదంబులై వాని కమరు , గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. యుద్ధ.

764 సూ _క్రీసుభాకరము రాజు రాజు : సత్యము జనపతు లేయూరకు సత్య మే యూరు? గౌరన. హరిశ్చంద్ర. తానెంత కార్య పారగుం జైన రహస్యమున మంతి నడుగక్ర ధరణీ జూనికి నే 'కార్యంబుం బూనందగ దుద్ధత (పభుత్వ (పజ్లన్‌ వ్లై చరాజు. పంచతంత్రము. 111-889 అధిఫులాత్మశ క్‌ి మంత్రులందు నిల్పి యవని. బాలింతురనుట నియనుభవంబె కాచగోళంబు గుండం (బకాశ మొందు దీపమునకు. బేజంబెంతా తెలియవొక్కొ పానుగంటి. కల్యా రాజు : సేవకుడు ... భృత్యులొప్పని పని నేసినన్‌ విభులు బంధుర చాుు యశంబు. జేరు. బెంపునుం 'జెడిపోయి దుర్యశము బొందుచునుందురు విష్ట్రపంబులన్‌ పోతన. భాగ, 111-555 పరిజన గౌరవము ధరా వరునకు నర్యంత గారవము వెండియు న ప్పరి జన లాఘవము ధరా వరునకు నత్యంత లాఘవము సుమ్మెందున్‌ బైచరాజు. పంచతంషతము, 11-860

రాజ్య సూ క్రిసుధాకరము 765 భటుల యోగ్యతచేం గీర్హి ప్రభునిదగును భటులదుష్టత నపకీ ర్హి (ప్రభునిదగును పానుగంటి. చూడామణీ* రాజ్యకాంక్ష తనయుండు తండ్రియ[గజుండు తమ్ముండ నంజనునయ్య రాజ్యముల్‌ గొనునెడి శౌర్యలంపటులకున్‌ మతి చుట్టజీకంబు గల్గునే తిక్కవ. వి.రా. 1111-95 'రాజ్యకాములకు నన్నలీమ్ము, శ్రడీను వావి గలదె! మారన. మార్కం. ౪112-85 తల్లిందం[డీనై నందమ్ముల నన్నల సఖులనైన బంధు జనుల్ననెన రాజ్య కాంత చేసి రాజులు చంపుదు రవని. దఆఅచు జీవి తార్థులగుచు పోతన్న భాగ. 20-55 ధారుణి రాజ్యలతీ, శని ముదంబున జేకొనువారు నిళ్ళ గ్స్‌యం శారయబంధులన్‌ మజియునాప్తుల మి, తుల లెక్కనేతుళే. సురవరం, ఉచ్చుల. రాజ్యపాలన భూరి(పజానిరంతర భారము దాల్బుటిది కరముభారము నన్నయ. భారత, అది. 111-538 రాజయ్యెడువాండు దన రాజ్య భౌరంబు జానదూచి యరయ "వలయు వన్నయ. భారత. అది, 7-1 26

766 సూ క్షిసుధాకరము రాజ్య ఎటిగియు ధారుణినేల దుర్చలులు మజీ వాంఛ సేతుళే... సోమన. ద్వి భారత. కర్ణ తనదు (వజలు వెశలుగనుచుండ వారిని దలంప కన్య చేశములకు నేంగి సామి యలరందగునె ? జనుల రంజింపని వాని నృపుండనంగం కాడియగు నె విక, దే రాజ్యము రాలచ్చికినై. 'పెనంగిన బలంబులు రెండును గెల్వనేర్చునే ? తిక్కన. భారత. విరాట. 17-234 పరుల యొత్తులేని రాజ్యంబు పూజ్యమహిమం బరంగు తిక్కన భారత. ఉద్యో. [1-89 ఒక్క-ని దయంగను రాజ్యసుఖంబు 'ేటికిన్‌ తిక్కన, భారత. శల్య 1-62 తనవారు. చానుంాడల ననుభవ సుఖమందందేని యదిరాజ్యమె ! లిక్కన. భారత. శల్య. 11-701 అవని య రాజకమైయుండం దగదు గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. అయో 'రాజ్యంబు పాఫపమూలము రాజ్యముతో నొడలెజుంగరాదు నుమలతియున్‌ 'రాజ్యమునం బూజ్యు నెజులగండు రాజ్యము గీజ్యమ్ము ముక్రిరతునకు జేీల్రా? పోఠన. లాగ. [20-507

శామా సూ క్రిసుధాకి రము 767

• ==. రాజ్యమను మహాభూతంబు సోశినహ్ప డెట్టి మజనులకును లేని చీకుందనము లేని మూగందనంబువచ్చు నూరన. కళా. ₹-198 రామాయణము ఎత్తజి నైనను థీరో చాత్తన్ఫపో_త్తముని రామధరణీళుని స ద్య త్త్‌ము సంభావ్యము తిక్కన. ఏర్వ, అవతా. రాఘ వేశ్వరు చారిత్రము నెంద తన్ని గతులన్‌ వస్థించినం (గాలటే | జూనక్‌ జూనికథల్‌ రచింపశయ సక్కథ లెన్నిరచించె నేనియున్‌ వాని వీవేక మేమిటికి వానికవిత్య మహత్వ మేటికిన్‌ పాపరాజ. ఉ. రా. పీ. 14. 15 తో యధులన్నియు నొక్కటం జేయీంతగ నీదం దలథునేయుటగద రా మాయణకథ యంతయుం గ తి సనేయలోం బూనుట రఘునాఠ. రామా. 1-46 శ్రీరామాయణ మాది శావ్య మగజా నేవ్యంబు వాల్మీకి చే నారూఢంబుగ నిరి '్రతేంబు నిగమాంతోర్థ (ప్రబోధంబు మం జార (పాయము ముక్తీదంబు విబుధ _స్తవ్యంబు దీనిన్‌ వినన్‌ 'ఘోంరాహాఘ హరంబగున్‌ జదువ వైకుంఠంబు(పాప్తం బగున్‌ చేకూరి సిద్దయ్య, శ్రీరామకర్గామృుతము,.

769 సూ క్రిసుభాకరము లోక అిశ్షణజత ల రత్నములకు విలసత్కృతి రత్నములకు మజి తురంగ రత్నములకు శ్రి రత్నములకు లత్షణములె యత్నంబునం జూడవలయునం(డ్రు మనీముల్‌ ఉత్తముండు లక్ష్మ లశ్షణవృ త్తీ వేది పరల మధ్యముండన లత్యుపద్య "వేది సొరిది నధముండు లత్షణ శ్లోక వేది లతణజ్ఞులకివియపో లతుణములు అప్పకవీయము. వితయగుంగాదె లశ్షణవి వేకము లత మెజుంగ కుండీనన్‌ తిరుపతి. వేం. కవులు. (శ్రవణా. 11-84 లాభము పన్నిన తపముచేత బడయుళే లాభము ఎనయధర్మ దేవామిబెన్ని పాట్లు వచ్చినా ననుభవించి తీరుచుటది లాభము అన్నషయ్య. అధ్యా. నం, తోకరీతి సకల టబేశములను సన్నార్లవ ర్తులుం గలరు దుష్టతతియుః గలిగి యుండు తిక్కన. కారత. కర్ణం 1114 చాలత్వంబున నవివే శాలోలత శుచియు నళుచియైనదియు సమం

లత సూ క్రిసుధాకరము 769 ఖైలీల జుగున్సిత విధి శీలత నొందంగ దుర్విచేష్పలం దిరగున్‌ తిక్కవ. భారత. స్రీ. 1-89 పెరులట విజుగుట కొజిశే ధర తగ్గుట పెచ్చుకొఅ3ె తథ్యము సుమతీ ఐద్దెన. నుమతి. 104 కెనటం-చు నొక డాడిన మాటకు గాదటంచు బలుక శతణము పట్టు చాని వీలువ దీయ. దాతలు దిగవలె వేమన భూమింప మెచ్చు లోకము దూవీ.ంంపం జంపం జూచు వైచరాజు. పంచతంత్రము. 11-150 ఉరివి తొల్లింటి యధికారి యోసరిలిన "వెనుక యధికారి యవికానె నీభవకళలు తెనాలి. పాండు. మా. 11-42 ఒక మెట్లు తరణి డిగిన లు . నొక మెట్టు శశాంకుం 'జెక్కునుర్వీస్థలిలో నొకరాజు సన్నగిల్లిన నొక రాజంతంతకున్‌ మహోన్నతి. గనంటే చేమకూర. విజయ. 1-14 రహి విరక్తునకును శాజ్యంబు తృణమగు చాతయగు నతనికి ధనము తృణము తి

770 సూ క్రిసుధాకరము లత జూదగాని కధికసుఖము తృణంబగు సాలె నిస్పృవానకు జగము తృణము భవానీశకవి. ధర్మ. 11-188 లోవిమూయ నూకుళ్ళు లో గలవు గాని లోకంబు మూయగా మూకుళ్ళుగలవె ? శ్రీపా. గోపా. వంపా. స్ర్రీలరాహా. లోభము తము శ్రదమ లోభమనుచిచ్చు దరికొనంగం "దెగినవారయి పోదు రంతియ తలంపు తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11-858 విను లోభము నజ్ఞానం బును సదృశఫల(ప్రదముల పుట్టును లోభం బున నజ్ఞానము గావున జననాయక లోభముడులో సౌఖ్యములొందున్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి, 111-401 లోభా వేశమున€ గామ మగ్గలించు ఎజ్జన. థారత,. అరణ్య. [ఇ-£08 అతి లోభం బొప్పదు మంచెన. కే. బా, చ. 111166 విభవము కొలంది నొసంగక వితతలోభ కలితుండగు మానవుండు దుర్గ్షతులం జెందు థవాఫీశకవి. ధర్మ- 7111-2827 అర్థలోభులు చేయని యఫము గలబె? దా. శ్రీ, దేవీళాగ. ౪11-818

లోభి సూ క్రిసుధాకరము 77] ఆర్టీ తౌర్థముంగుదువక యర్థికీక జచాచుకొనం చేనెపరవోలె( దరలు సర్వ మింత విడుచుచుండెనేని పో చెసలొడు మరు గొము శ్రగల తటాకము సదలమ్మువో లె శీపాద. కనకగిరి. 186 పాపములశెల్ల లోభొంబు పట్టుగొవ్వు తి శ్రీపాద. శ్రీకృష్ణభారత. ఆరణ్య. ₹11-290 లోభి సనెజవగు సంపదగలిగిన నెటి దానింగుడువంగట్టనేరని మనుజుం డతిముజిం జేనికిగట్టిన 'వెఆబొమ ్రయెకాడె యెన్ని విధములంజూడన్‌ జక్కన. వికమార్క. 1[-17 సరఘల్‌ గూర్చిన తేనె మానవులకున్‌ సం(ప్రాప్తమైనట్లు లో భరతుల్‌ గూర్చిన విత్తముల్‌ పరులకుం(కావ్రించు పోతన, భాగ. ₹[[-486 అడుగ సీయలేని యాతడు పెనులోఖి 'తానుగుడువ లేక తగవేది యా ప్తులం 'జేరనీయడట్టి 'చెనటి పశువు కండ లెల్ల నోయం గానీయం జూలని బండ లోభికాస పడిన గలటె ? కొండ క్రింద బసీడిం గోరిన చందంబు

779 సూ క్రిసుధాకరము లోభి

ఒకని కీనివాడె యోూచింపం బెనులోఖి

కలిగి ధర్మ్శమీాయ శానని వారును

కలిగి తినక చాల (గాగువారు

కలిమి నెచట జూడగానక చెడుదురు

లోభివానిజంప లోకంబు లోపల

ముందువలదు వేజుముతము గలదు

పె కమడుగంజూలు భగ్గున బడిచచ్చు

లోభివాని నడుగ లాభంబు కలుగునా!

లోభిదాతగాడు లోకంబు లోపల

వీసినివాని యింట వీనుల వెడలిన

కట్ట కోళలకును కాసులిచ్చి

వెచ్చమాయె నంచు వెక్కి వె క్యడ్చురా

ధనము కూడ బెట్టి ధర్ముంబు నేయక

"తాను దినక లెస్స దాచుగాక

"తేనెసీగకూర్చి తెరువరిక్రీయ చా

గొడ్డు టావు బిదుకం గుండ గొంపోయిన

బండ్ల నూడందన్ను పాలనీదు

లోభివాని నదుగ లాభంబు లేదయా

వేమన

వైభవము గలిగెనేనియు

లోభికి సౌఖ్యంబుసున్న

భవానీశ ధర్మ, 7212-51

పంచ సూ క్రిసుధాకరము 778 విసినిగొట్టును వి_త్రగర్వితుడు నేని పరమచారుణు. డతండు దువ్మురు. డతండు తిరు. వేం కవులు, మృచ్చకటికము వంచన వంచించుటది బంటుతనమె గోనబుద్ధారెడ్డి. రంగరామా. యుద్ధ వగతిమోసంబు లేదె యొవ్వరికై నన్‌ మారన. మార్కం. 11-208 చెలితనమునం దనుం జెజుచిన తులువంగని తొలంగి పోక తోరఫుగబియముల్‌ పలుకులతీపుల. జూపుచుం జలియెవ ర్హించి గాక చెజుపంగనగునే మంచెన కే. బా. చ. 11-187 మోస మెవ్వరియందు మొలవదు? గౌరన. హరిళ్చం(ద, మోసమునను దనదు మోశముదపూ 'మోసమునను దనకు మొదటిముఖ్యతహోని చూసమునను దనదు మురువుదపూ వేసున తనకుచ్చితం బేల తనుగాల్పకుండు ? తిన్మయ. ద్విప భారత. అది. మాయకానికి భూమిమాయలె తగును; వమాూాయకానికి శౌార్యమహిమలు తగవు ఫోమన. ద్విపం భారత, శల్య

7డీ సూ క్రిసుధాశరము వంచ వద్దనుం కు యొకమాట వాకిట నొశమాట మే(రయ భువిలోన భూ ర్తమానవు "లెవరైననుగాని పరులయెడలను నతి శై తవ మొనరించిన మా(తన న వితథముగ ఛా(త్రినళ్యులగుదురు వారల్‌ (శ్రీరరమల్లె. (బ్రహ్మోత్తర. 111-267 తనువొకచో మనసాకచోందగిన వేష మొకచో నిడి జనులనేంచువారికి జయమానే ? త్యాగరాజు తన్నునొకండు కొంకొతనమునం బొగడినం బొంగునట్టివాండు మోసంపోవు "తానె టక్కరినని తెసలూనియొరుని మోసపుచ్చంగ జనువాండు మోసపోవు అ, నారా. నూరుగంటీి, జనులధనము గొల్లగదోంయకొనగ దొంగ పరమ టబేశభ్తునిరంగు (ళూముకొనును ముద్ద రాం(డ్రను గాలగిటం బొదువబొజంగు కల్లజడలను దాల్చి భాగవతవమాడు పానుగంటి. వద్మిని ఛ్యాననిర్నగ్మమై నిల్చి యా బకంబు కాలుదవిలిన చేపల గజచితినును

వయ సూ క్రిసుధాకరము 7న కపట వై రాగ్గనటనల ఘనతబూక్షి (గ్రుడ్డిలోకులవంచించు గురునిపగిది దువ్వూరి. కుంభరాణా, 1. 111194 వయన్స్ను వయసునం గడియింపవలయు.గా కరుగ __ వయసు రమ్మానినను వచ్చునే మగుజి తాళ్ళపాక, తిరువేం. వరమయోగి. *-.-చంచల తరముల్‌ వయోభిమత సౌఖ్యములు ఏ. ల, కవి. నుభాం ఎవ్వరికిని లేత (ఛాయమును వార్థ కమున్‌ గురిగా దె మేదినిన్‌ భల్లాణ, [-86 శాంచుటకు రెండు కన్ను లేగలిగినట్టి పూర్వవయసునం గాన్పించు పోల్కి (బకృతి శానివింపదు నాలుగు కనులతోడ వర్తనమునేయు నుత్తరవయసునందు పానుగంటి. పూర్ణిమ వాక్కు మాటలయట్టివి యగునే పోటులు వన్నెచోడ. కు, నం. 11-89 మనమునకు [బియంబును హీత మును బథ్యము' దథ్యమును నమోఘము మధురం

776 సూ క్రిసుధాకరము వాక్కు బును బరిమితమునునగు పలు కొనరలగం బలుకునదిధర శ్రాయుతముగ సభలన్‌ నన్నయ. భారత. అది. 111-205 అన్యోన్య విరుద్ధ భామణములాడినం దతృల మాతండం దెడున్‌ తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 1-88 ఉము శ్రడిం బరుసమంశ₹ు దొక్కవమాగశేుకాడా? తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. వాక్కు-శుద్ధి లేనివాడు చండాలుండు మంచిమాటచేత మనసురంజిల్లును ఫకిి- దెలిసి పలుకు నొక్క- వాక్య మెచాలు అంకి లెజి౧ి మాటలాడ నేర్చినపుడె విన్న సపెద్దతనము లెన్న నేల? పీననరులతోడ నింతుల తోడను బడుచువాండ్రతో డ (బభువుతో డ్‌ (వాక్షజనులతోడ (బవ్మాఘ్ను తోడను వైపు దెలిసిపలుక వలయు చందమెజిగి మాట చక్కగా జెప్పిన నెవ్వడైన మారి శేలపలుకు] వేమన ఇరవుం దప్పినమాట నేటికాడెదవు సింగన. ద్విపం వాగం మంచిమాటకు ననుమానింప నేల? వరద. రామా. నుందర*

వాక్కు సూ క్రిసుధాకరము (77 వాగ్ఫ్భూవణ మే సుభూవణము భూవణముల్‌ నశియించు నన్ని యున్‌ ఏ. ల. కవి. మళా, నీతి. 16 చాశ్నీణ్య సమేతంబ ల్పాతయరమధికార్థమళఠమతి వృాద్యతరం బశ్నీణ మసందిద్ధము దతుంబగు పలుకు వలుకందగు... శ్రీరరమల్లె. (బ్రహ్మోత్తర 17-400 తలపరువు నోశెచెప్పును గువ్వల చెన్నళతకము. 86 వరుసతో కల్లలొడి వాచాలుడగుకంకె అరయంగ మూక వాడయ్యేది మేలు గాం లక్ష్మయ్య ఏగంటి. (బి. రా. రాజు, తె. జా.సొ) చి త్త నెజమును స్పష్టపజిచునది జిహవ్వాకాని దాపంబుగాదు క క క పానుగంటి. వన. రాఘ, ...కూడునే! తిండిపట్లు మజియు వ్యవహార పుంబట్ల మాటకుజుచ తిరు. వేం. కవులు. పా. గృ, 1111-96 ఛనువ్రులు వెల్లును మాటయొనిల్చ్బును అ. నా. దాను. గజీంద వాక్కు = [కియ =. పల్కొక్రాటిసేంత యొకటి యగుట చాలదోవము. .. లిక్క.న, భారత, మహా(వ, 1-81 ఇప్పుడు మాటలు చెప్తుకొనుటగాక చెప్పి నట్లం చామునసేయ రెవ్వరును 08

వృద్ధథభావంబు వచ్చిన "'వెనుకజనున శీమి సౌఖ్యంబుగలదు. .....

ధరణిదేవుల. దళ్ళా చర్విత. 11-141 ముదిమి "రండవ బాల్యమన్సదము నిజము

చిలకనుర్తి. (వనన్న, 1211-45

"రెండవ బాల్యము సుము ఓ ముదిమి

తిరు. వెం. కవులు. బుద్ధం 11-140 వార్థ కంబది దుర్వ శ్రీభావర్భ కంబు

నా, కృ, రావు, అన్ధిథ. వాసయోగ్యములు

ఎందలి జను లవినీతిం బొందక మళ్చరము పొంతపోవక పరమా నందమున6 గూడియుండుదు రందుండుట పరమసుఖము నాపొదించున్‌ ఎంబెల్ల మందులునుగల 'వెందుం గృవీ.వలులు ధనికులెంయ ధరణి ె న్నొాందు బవ సస్యదాయిని యంమన్ని వసింపందగు సుఖార్ధలు. 46669

మారన, మార్కం. 11-250,251 అప్పిచ్చువాండు వెద్యుంచు ఇప్పుడు నెడతెగక పాజు నేజును ద్విజూండున్‌ జొప్పడీన యూారనుండుము చొప్పడకున్నట్టి యూరు. జొజకుము

బద్దెన, సుమళలిః

విగ సూ క్రినుధాకరము 78 వ్మిగహారాధన లింగంబునందు. బూజించుట యర్చయందా రాధించుకం'ు ననేశగుణంబు లెక్కువ తిక్కన భారత. (దోణ. 77-418 మండాధికారులకు. (బతిమార్చనంబు పురుషార్థ (పదంబగు పోతన. భాగ. ₹7.45లి శిలలజూచి నరులు శివుడని భావియ్యతు శిలలు శిలలెకాని శివుడు కాడు శిలను (బతిమజేసి చీకటింటను బెట్టి ొకశావలదు వేమన చిల్ల రరాళ్ళకు (యొక్కుచునుంపే చిత్తము ెడునుర ఒరే ఒశే చి_త్తమునందున చిన్నయరూపుని చూచుచునుండుట సరే సళే పల్లెనదాలు, శ్రీపా. గోపా. నంపా, వర్డ్‌ తతి జూచి (వాసీయుం బలికి మతి గు ణించిననుగాని పాండిత్య మెటులరాదొ మొదట సట్టులు వ్యిగవాపూజ లేక ము క్రిసాధనమగు భక్తి పుట్టదెపుడు వి[గపహామె టేవుండని భక్తి విశ్వసింప ైవసాన్నిధ్య సౌఖ్యమందంగ నవటె పానుగంటి. రాధాకృష్ణ.

789 సూ క్రిసుధాకరము విడా తఆాతి బొమమ జాచి ఉాయియేయని యొప్ప రికముసేసి పోవరిత్త ఫలము చానివై వమంచు. దలపోసి పూజింప బుణ్యదాయకంబు ము క్రీ దంబు పానుగంటి. పనవాన విడాకులు నేసవెట్టి పెండ్లాడిన చెలియేరూపుదియెనా వాసితోం బతికి విడువంగ వచ్చునా ? పెంచిన చిలుకయెంత కేరుకుచ్చి తిట్టినను ముంచి ముదడాడుటగాక మొ త్తపచ్చునా యె టకా. అన్నమయ్య అధ్యా. నం, అగ్ని సాఖవ్నీగ నుద్వాహమైన వెనుక విడువవచ్చునె సతులెంత వెజబ్లులైన కట ఆక. పిల్ల, పిన. జైమి. 17-80 =, గుంవతియుం బుత్రవతియు నైన భామను విడుచు నన్యాయకారి శివా పరంబులు లేవు పిల్ల, సిన. శృం. కా, 17-128 కులనక్రీల విడువంగం. దగునె | సోమన. ద్విప. భార. అరణ్య. అగ్ని వోో(త్రంబు సాత్యుముగ “పెండ్రాడిన భార్య నెన్నండు నెడచాయం జనదు అ. నా, దాను. యధార్థ పరిణయము వేళ భరణ మేర్చరుపందగునె తనికెళ్ళ (ప్రకాశశావ్రి. శ్రీకృష్ణురాయబారము

విద సూ క్తిసుథాకరము 788 విడుపు విడుపు వలయు సకలవివయ వాంఛలయందు విడుపుంోలు గుణము వెదకి యెందు. గాననైరి బుధులు గలదు పరిత్యాగ కీలునకు నసాధ్యసిద్ధి యెందు ఎజ్జన. భారత. అర. 7-88 విదగులు 0 వినుమెవ్వాండే కార్యం బున నిపుణుండు దానియందు. బూజ్యుండు హ్‌నుం డనవలదు సూదినయ్యెడు పని చిక్కని కజుతచేత బాగ్రైయున్నే మంచెన. కే. బా. చ, 17-106 చూచునంతలోన జట్టరికముంజూపు వాని నెజుంగనేరుపై న వాండు చారిశడ్డమైన దానిని నేర్చరి మిగులం దొలలగటద్రోసి. పొగడయిడును నేప్పగలుగువాండు నెజ వేజునం దాకం బనికి. జొచ్చి కోర్కి. బడయుచుండు ఈడుకానివానితోడ నేస్తమునకు -నేరుపుగలవాండు చేరంబోడు తనకు జెజుపుసేయు చెనంటికి నేర్చిన వాండు మాటువేసి కీడుదాటు అ. నారాయణదాసు. నూజుగంటిం

78త్త సూ క్రిసుధాశరము విద్య తమ్మ పజ చే నొరుల మించదలంతురు కాబెనేర్చరుల్‌ ! శాళ్ళకూరి. చిత్రా. పైకీ విద్య ఎల్లవారు నెజటుణగరెల్ల వానిని భిన్న విషయులెల్లవారు విద్యలందు గురుముఖమున6 బడయకదు మృరతపమునండజేసి పడయంగాంబడు విద్యల్‌ పరమార్థము మదమును మ త్పరమును గావించు నెట్టిసాధులక్రై నన్‌ గురుళశుశూవు యొనర్చ్భుచుం బరమ క్లేశమునం జేసి పడసినవిద్యల్‌ స్ఫురియించుంగాక గురుముఖి విరహితముగం బడసి నవియువెలయునె యెందున్‌ నన్నయ. థారత. అరణ్య. 111-178, 256, 281 ఆయువు దజిలిన నల్చ్పంబులగు విద్య లల్పవీద్యల విమోహంబు మిగులు ఎజ్జన. భారత, ఆరణ్య, 7.288 వభయంబుల నెచ్చోట నెనయ లేదు నరునశప్పాట విద్యాధనంబ ధనము చోర బాధాదికము చేతం జూజవోవు ధనము ధసమౌానెయెన్ని చందనులందలంప తేనా. కాశీ. 7.112

వివ్య సూ క్రిసుభాకరము 785 గురునకు శేవనేయుట తగుందగు విద్య పరిగ్రహింపంగా నరుదుగనర్థమిచ్చి పడయందగు నొండెసువిద్య యిచ్చని స్త్వరముగ విద్యం వై లొనుట డానొక పత్తుము మూండురీతులం బరగుట దక్కనాలవ యుపాయము లేదని చెప్తూళాస్తుముల్‌

అనంతా. భోజరాజీ. 1-92 కోటివిద్యలును. గూటికొజకె పలు చదువులవంక!. బరముగ నేనం శే అల సంకయమేకాని యగపడదు "పెక్కులు చదివిన. జనయందోడ జీ "తెక్కుల పలు సంచబేహములు అన్నమయ్య. అధ్యా. సంం చదువని వాం డజ్ఞుండగుం జిదివిన సదసద్వి వేళ చతురతగలుగుం జదువంగ వలయును జనులకు పోతన. భాగ 711-180 సన్ను తంబగువిద్య వాలు నొక్కాటియ గౌరన, నవనాథ చదువు చదినెనేని సరఘుడాెను విద్య లేనివాండు విద్వాంసుల॥ డల నుండగానె పండితుండు గాడు కష్ట మెనవిద్య ఖలులకు నబ్బునా ! ఎంతనేర్చుతోడ నేమేమి చదివిన జిం లేనివిద్య జిక్కబోదు రం

786 సూక్రి సుథాకరము విద్య చదివిచదివిచదివి చఛావంగ నేటికీ ఇావులేనిచదువు చదువవలయు వేమన =. =. = .వీరువారనలో వలవ దనఘసద్విద్య యందున్నంగానగవలయు పెద్దన. మను. 17.98 మదిన్‌ దీండ్రల్‌ గల్లినవారికే కరణి 'ేనిన్‌ విద్య రాకుండెనే పెద్దన. మను, 478 తా నెజీంగ్‌న విద్యసృృపా స్థానములో నెరపలీ క్రి సమకూరుంగా శీ నరనకుం బరవిద్యా ధీనత భూపాలసభల. చేజముగలటే ? ధూర్జటి. (శీకాళ. మహా. 111-188 విద్య యెజింగించు విష్ణున్మేపొద్దు విద్యదా మొదల వివేకింపవలయు మాయతోపించిన మహితభేదముల. పాయందోయు నుపాయపద్ధతి విద్య భవుండు మధ్యమదృష్టి- బరికించుత త్త్వ మవధాననియతి. దానతి విద్యయగును గురుకృపనదియు. గల్గుచునుండు తిమ్మయ. ద్విప- భారత, ఉద్యోగ. కోటివిద్యలు ఛాతిం గూటికిరావు సోమన, ద్విప భారత. శల్య

విద ఫి సూ క్రిసుధాకరము 787 బికుదులేటికి విద్యయే చిరుదుగాదొ రఘునాథ. వాల్మీకి, 111 విద్య నిగూఢగు పృమగు విత్తమురూపము పూరుపాళికిన్‌ విద్య యశస్సుభోగకరి విద్యగురుండు విబేశబంధుడున్‌ విద్య పిళిష్టదె వతీము విద్యకుసాటిధనంబు లేదిలన్‌ విద్య నృపాలపూజితము విద్య నెజుంగనివాండు మ _ర్యుడే హర్తకులంగాదు గోచరమహర్చి శమున్‌ సుఖపుష్టి నేయు స త్కీర్తిమటించు విద్యయను దివ్యధనంబఖిలార్డి కోటిక్రిం బూర్తిగనిచ్చినం బెరుంగుటోదుయుగాంతపువేళనవై న భూ భర్తలు తద్ధనాధికులపట్టున గర్వముమానుటొప్పగున్‌ ఏ, ల. కవి. నుభా, నీలి, 18, 17 =. =. ,చదివినగాని వివేకంబు రాదు ధరణీదేవుల. దకా. చరిత 17-148 నిద్యయొసంగును వినయంబు వినయమునను బడయుపా(తత పాాతతవలన ధనము ధనమువలనను ధర్మంబు చానివలన నైహీకామువీ, త్‌ సుఖంబు లందు నరుండు చిన్నయనూరి. నీతిచం(దిళ (శతికినన్నాళ్ళు విద్యను బడయవలయు ధనముతజీగిపోవు డదానంబుచేసిన విద్గచానమునను వృద్ధినొందు విద్య లేనివాండయ వింతపశువు కం, వీ. నీతిదీ.

788 సూ క్రినుుభఛాకరము విద్యా విత్తకరిగాని విద్యను వెజ్జియెన సం్యగహింపండు తిరు, వేం. కవులు. నావా. 812 మంచి చెడ్డలు జేనిచే మనకుంచెలితపము నయ్యది యెవిద్య జానినే యభ్యాసింప వలయ్యు నితరంబవిద్య య భ్యాసమునకుం దగదదిసదా సదాచార తత్పరులకు తిరు. వేం. కవులు. సుకన్య, 1111-25 తనదువిద్య నాకనికిచ్చి తా్యగహింప వలె నొకనివిద్య యందురు ప్రాముగంటీ. కోకీల లేళ మేనియు సద్విద్య లేనివాండు శోభగాంచడు నిక్షంధ ఘువమమువోఅె తివిరి మనుజుండు విద్య సాధింపనలయు రమ్యమగు విద్య సమకూర్చ రాని_ జేది మేటి విడ్యాధనమునకు వేటులేదు విద్య ధనమిచ్చు సత్కీ_ర్హి వెలయంజేయు విద్దైయను దివ్వె యారక వెలుగు జూపు నా. కృ. రాపు. (గం. సూ, విద్య విద్యావిద్యలు విద్యయు నవిద్యయు ననగా లెండు గలవు; అ విజ్యా దూవీతుండై తమో్యగస్తుం టై నవాంయ

విధి సూ క్షిసుధాకరము 739 విషు నసెజటుంగండు ; విజ్యాసంపన్ను౦ 'జెజుంగు సాత్త్విక రాజస తామస వికారంబుల (తిప్పులంబడక ధర్మం బాచరించుచు భావళుద్ధి గలిగి యుండుటచే నచ్చుతు నెలుంగుట విద్య, ఇట్టిడి గానివిధంబవిద్య తిక్కన, భారత. ఉద్యో, 11-880 విధి తగిలీ జరయు గుజయు బె వవశంబున వయ్యెనేని వాని ననుభవింధతు నన్నయ. భారత. ఆది. [111-193 మనుజులకు నెవ్విధంబున ననతి [కమణీయమైన యాపద్విమయం బున సంతావింసంగా. జనదు వన్నయ. భారత, ఆది. [17--25కీ నిరి సృిళమయిన కుభాశుభ కర్ణాఫలం బెట్లు జేహి గడవలగ నేర్చున్‌ నన్నయ. భారత. నభా. 11-279 విధాతృ నను[గవాంబునన కాదె పుణ్యకర్థుంబులు (పవర్హించి మృర్తు్యులమర్హ బ్రల్వంబును బాందుదురు విధాతృ నియోగంబునం బుణ్యపాప ఫలంబు సంపా_స్తంబగు కర ఫలము లేదు కర్మ ఫల్హాికి' గారణంబు విధియ వన్నయం. భారత. ఆరణ్య. ]-280, 81

790 సూ క్రిసుధాకరము విధి విధియోపటబి యెవ్వరి నెట్లు జీయంగన్‌ తిక్కన. భారత. విరాట 1-90 విధికృతం ెవ్వరికి నుడుపవచ్చు తిక్కన. భారత. బీష్మ. 11-854 = --విధాత నిర్ణయుం డొడంబడునే కడు మేలి వస్తువుల్‌ జృకు. దినంబు లున్కి- ఎప్పాట నెవ్వరికి విధి తప్పింప వశంబె తిక్కన. భారత. (ద్రోణ. 1140, 150 విధి కసాధ్యము గలే తిక్కన. భారత. శల్య. కలీ4 .....ఉడుపం జూలుదుశే నరులు దైవ సంపాదిశోముల్‌ తిక్కన. లీరత. శల్య, 860 'చేవకృతంబులు ధీరులక్రై నన్‌ భూవర మాన్ప్సంగం బోలునె యొబ్లున్‌ నియతిం దప్పింపనేరికి నేరనగునె తిక్కన భారత. స్రీ కెం71087 విధి మూడిన మృర్ద్యంజేల విను నుచితో క్తుల్‌ వశంబగునె దై వగతిం దవ్పింపన్‌ 1 విధికి నెట్టివారి నెట్టె తెజగయు సేయరాదు! తిక్కన భారత. స్రీ, 11-40, 60, 182 ఎవ్వ ఇంతం జేసిశేనియు విధి యొండు దలంపనాఫలంబు దలలో శీలయుండు తిక్కన. కొరత. సౌప్తి- శై?

విధి సూక్రిసుధాకరము 791 మ్మితుల చెర్టములన్‌ సుఖము మేఫొను నసంటయు జెందు దుఃఖ ముల్‌ శ్యతుల వెరు నంటయును సన తిదా ధన మూలమంటయున్‌ నో(తవ రేణ్య భోగములకున్‌ ధనముల్‌ గరణంబు లంటయుం జిత చరి్యతుండైన విధిచేషదొఆంగిన నీటి (వాలగున్‌ తిక్కన. థారత. కాంతి. 1-207 చైవ యత్నములవి దాటంగ వశమె) ఏశాల మేళోన నేది గావలయు నాకాల మాత్రోవ నది కాకపోవ దయ్యెడు కార్యంబు లగుంగాకో్‌, 0000040 కావలసిన పనుల్‌ గాశేలమాను? గో, బు, రెడ్డి. రంగ. రామా. ఆయో. నుదుటి లిపులు దుడువంగలవె నూల్కొను వెరవుల్‌ ఎజ్జన. హ, పం, ఉ. ధా. 12-88 శుభాశుభంబులు దైవ కృతంబులు కుహూ. రు. దే. భా. రా. అయోధ్య 182 తవ్పింప నేరికి ఛక్యంబునుగాదు (దై పఘటనారిష్టంబు సామాన్యమే విధిచే/త దప్పం దిరుగన్‌ రాదంటడా మిథ్యయే విధి క సతంబునం 'జెడనున్న వేళలందు బుద్ధిం బరికింప కూరక పొలియుంగాబె అయ్యలా. భా. రా యుద్ధ, 189), 1890, 1478

709 నూ క్రినుధాకరము విధి -వేరంబె త్తిన ధాత వెర్దుయుడుసన్‌ వెథైవ్వంయాహింపంగన్‌ మనుజుం డెంతటివాండు దె వకృతముల్‌ మానింపలే దు

కేతన. దళ. కు, చ. 11[-89,106

• 2 ఈశ్వర భాషిశమునకుం దర తరముల యందైన నన్యధాత్వము గలజే శ్రీనాథ. హర. 111.76 బైవగతి దాటవచ్చునే దేవతలకు శ్రీనాత. శృం. నై. 17-06 కాలవళంబునగల పదార్థములు రూప భేదంబుల రూఢిగా. బొందు ధర (బవ్మా (వాతలు తప్పింపరాదు శ్రీనాథ. వల, వీ, ట్రైవ దుర్విలసితవృత్తి నెంతటి వివేకులు దప్పరె దుగ్గవ నాసి, 1-220 రావలెనన్నవి రాకమానవు పోవలెనన్నవి పోకుండవు ఆయమిందు. గాదవునన నెవ్వరు ? నుదుట (వాసిన (వాలు నూతేండ్త ష్యతము పుట్టినపూటదే తనువు భోగ్య మై నిలిచెను తన దైవికము గడవ నెంతటివాండు దాను! తా. అన్నమయ్య. ఆర్యా. నం, ధనము వీధింబడిన దెవ వశంబున నుండుబోవు మూలనున్న నైన

విధి సూ క్రిసుధాకరము 798 నడవి రత్త లేని యబలుండు వర్ధిల్లు రశ్షీతుండు మందిరమునం జచ్చు పోతన. భాగ. 7111-49 శివుని యాజ్ఞ లేక చీమైనం గుట్టదు వేమన తప్పదు దై వకృతంబు గౌరన నవనాథ. *.==-విధి దాంట నెవ్వరి వశము భగవంతు. డొనరించు పద్ధతి జరుగు గౌరన, హర్చోంద్ర 'బైవిక మెవరికి. దవ్చింపరాదు వీంగన. ద్విప, లాగ. విధాత కృత్యమది 'యేలా మాను నెప్పట్టునన్‌ రాయలు, అముక్త. ₹-101 ఎంతవారికి. దవ్చింప నెట్లు వచ్చు (శ్రవ్మాదామున్ను (ౌసిన వాత ఫలము సూరన. కళా. 111-508 "తెసనెడ శెంత దవ్వయినం 'బెచ్చుగడా విధి "జేహధారులన్‌ బైచరాజుం పంచతం(శము,. [1-81 పొనరం బొందెడు సొమ్ము పొందు నెందున్న తిమ్మయ. ద్విప. భారత. అది. ఫాలాతమరంయబులు భ వుండై నం దుడువం జాూలండు నీవేల సంభమించెదవు తిమ్మయ, ద్విప. భారత. ఉద్యోగ, 100

794 సూ క్రిసు ధాకరము విధి బలమెంత గలిగినం (వౌప్తంబు దప్ప నిల నెట్టివారికి "సేమియురాదు తిసన్ముయ- ద్విన. ఖారత, విరాట కాగల యర్థృముల్‌ శకాశేలమాను తప్పింతునని యెన్ని దలంచితి వేని తప్పునేకాణగల దై వయత్నంబు పరద. రామూ. అయో. చాటవచ్చునే ద్రైవగతుల్‌ శరీరికి పాపరాజు ఊ రా, ₹1-847 తప్పదుగా విధికృళము ! తల(వాలెవరికి తప్పించ వశమే? కేళయ ఛాత (వాసీన (వాశతీకుం దప్పు గలదె? చే. వేం. పారంగ. 11-£9 రాళన్మానవు హోని వృద్ధులు మహారణ్యంబులో జాగినన్‌ రాసదాను చరిశము దైవగతి యొవ్వరికి ఉఊజాటందరము గాదు దె వం బనుకూలం బై నం గలుగునన్ని కుభంబుల్‌ దనకు: (బతికూలమైవచ్చిన 'నేకార్యంబు గాదు ధరరణదేపుల. దశా. చరిత. 11-482 (ప్రారబ్ధవశత నాపత్సంపదలు వచ్చు వగపు నుబ్బును మది౭ దగుల నీకు కనుపర్తి. కవిరాజ 1-1

విన సూ క్రిసుభాకరము 795 శకాకమూనదు కాదగు "కార్య మెందు దా. శ్రీ. దేవీభాగ. 17-824 బలమై యచ్యుతమై యతి (పతివిధానంబై యనుల్లంఘ్యమై 'వెలయుంగాదె విధిక్రమంబు ధర్మవరం. చిితనలీయము. 11-111-57 తరళ విధ్శిపతొరణలు తష్తూనె మేదిని నెంతవారికిన్‌ వేదము. [పతావ. 111--46 (సారబ్ధము ననుభవించక (బవ్మాకైన వశమౌనె అ. నా. దాసు, గజేంద ఎవ్యరికయినన్‌ చిళొమువాూ.డు (వాసినమౌర్లము దవ్పీపోవునే తనికెళ్ల (వకాశశాస్త్రి. జగన్నాళ రథోత్సవ విలానము వినయము నతిసేసిన వాని కేల నాళము గలుగున్‌ 1 పోతన. భాగ. 7121-7021 తను పోమీంచినవారిపట్ల మళి వింతల్‌ గావు న్మమశ్వముల్‌ చెంగల్వ కాళకవి. రాజగోపాల. 17-76 అన్ని గుణములుండి యడంకువ లేకున్న నివృలంబులవియు నిశ్చయముగ ఎంత కలిమి గలుగు నంతయడంకువం గలిగి యుండవలయు గర్వపడక చదువునకుం దోడు వినయంబు గుదిరియుండ పసిండిశిని చదావి యబ్బిన భాతియగును కం. వీ. వీత 20, £1

706 సూ క్రినుధాకరము వినాశ కలిమియు. జదువును జాలం గలిగినచో మిడిసిపడక కడు నడంకువతో వెలంగంజను నెల్లరకును దలకూడును బేరుంబెంపుం దద్దయు జచజానన్‌ కం. వీ, జుద్దాంద్ర. భార. సంగగ్ర, 111.48 నిర్ణుల వినీలికిం (చాపు నెనరు చేపు ఆఅ. నారాయణదాను. జానకీ, ఆడంకువగలవాని కగపడు న్నిజము అ. నారాయణదాను, వేల్చుసూట వినాశకాలము చేటు కాలమైనం జెట్ట మాటలు నెజే గాని తెరువు వట్టు కర్టములును దగిన యట్ల తోంచుం దగియెడునవి యవి నీతులని మనంబు నిశ్చయించు తిక్కన. భారత. ఉద్యోగ. 11-64 చేటు కాలమునకు చెడుబుద్ధి పుట్టును వేమన

• = =. చెడనున్న తటి వీనం బోలునె దగు బుద్ధు లల్ఫ్సబుద్ధుల *శఇందున్‌ శాలము సేరిన మనుంజుడు చాలిక చి_త్తంబుతో నపథ్యముల గొనం జూలిం బడుంగాని తనకున్‌ మేలగు పథ్యములు నొనంగ మేయికొ "నం జ్ళున్‌ భాస్కరుడు, భా. రా. అరం [178

వినీ సూ క్హిసుధాకరము 797 +. చెడువేళ నిహతమతికిం దవిలి సద్చుద్ధు 'లెవ్వియు. 'జెవులం జొరవు అయ్యలార్యుడు. భా. రా. యుద్ధ, [1479 చేటు కాలమునగు చెడు బుద్ధి పరద. రానూ. అయో. కుమతి వినాశశాలమునకున్‌ విపరీతపు బుద్ధి. బూని య (శ్రమములె కాంతు చేసి చెడు పావరాజు, ఉ. ఠా. ₹1-284 వినాశకాలమున. జెడ్ల మంచిగా గానివీించు లీరు. వేం. కవులు. పాండవో. 17-94 వినీతుండు దయవంతులు నిజకార్య (పమోజనములకును జేయుపను లన్యులు మా శయిసేసిరి వీరనుచుం (బియమందంతం జేయుదురు భరిత కాశలులై మంచెన. కే బా చ. 11-40 వినీతు.డైన పలిచేష్టల్‌ వేటు చేకుండునే మంచెన. కే. బా, చ. 1వ[-800 అనయము వినయము నయమును దన సొమ్ముగ మెల కీర్తి ధను. జెచ్చటి శే గిన నిషారము. జేకొను ట్‌థి పాపరాజు. ఊఉ. రా. క్ష1-254ీ

798 సూ క్రిసుధాకరము విమర్శ విద్యగల సప్రినుంయు వంగి వెలయు మాడీీ.- వనభరిత మేఘతతి భూమిపైకి వాలు విశ. రే. ఆడలి మడణగియులొంగి మహాశయుండు జాశలంబునం గడియించు. గార న్ట్‌సిద్ధి శేషాద్రి రమణకవులు, బాలనీతి శతకము, 7 విమర్శ ; విమర్శకుండు తన మొగము దనకు నగుపడ దనువుగ నద్దమున గాక యటులగుట మవో ఖఘనుంైై నను కవి యొరుచే తను టబెలిసికొనంగ దగును తన తప్పొప్పుల్‌ నెమ్మిమైగను గ ఫతిని గుణము శ్ర లెస్సి నగపడుం బగచేనై న నన్ని దోమ ము లటు గావున నాళెంటి మొనయ ఇాత్మం గృృతి విమర్శకు లగువారు హితులు కవికి శాక్కొండ. బిళ్వే. 1-16. 16 కవికి న్విమర్శకులె చర్చింపంగ మేల్చ్సేయునారు శ్రీపాద. ఏశావళి. పీకిక వియ్యము వియ్యమందం బో కయ్య మొనర్చుట ఇలిమిసేశ తమకు. జలము గాని వారితోడం దగదు మంచెన. కే. బాచ క7-180

విరహ సూ కి నుభాశరము 709 ఊరి ముందర చేను కాకుల్ల పాలు ఊళ్ళోని వియ్యమ్ము కయ్యాల పాలు వల్లెపదాలు. శ్రీపాద. గోపాల. సంపా. వియ్యమందలో నోచని విభవమేల ఆ. నారాయణదాను. మార్కండేయ. విరహము మనసు లొడంగూడి కడసనం దనువులు నెజయంగ వేడ్క.దంపతులకు వా రని సంయోగము గలిగిన ననిశము నది యర్థవిరవా మనదగు నన్నెచోడుండు. కు. వం. 211-808 (పాణముతోడి చావు మగడుందవై న నిల్లాలికిన్‌ ఊఉ... ళ్‌ శేశన. దశకుమూరం ఆపదగాటే (వియురాలిం బాసిన యెడన్‌ భావింప నెన్వారికిన్‌ పోఠవ. భాగ. 1-85"7 విరిపాన్పుపై సోలి వేగింప లేనట్టి ఏరవా మేటి విరహము మే్యేతయం విరహమునం.దైన బర స్పరమను రాగులకుం బొందుభాసిలు మనసె వ్వరి *శజనయదు వారలకును విరహము హోెచ్చుగ నొనర్చు వెససంగతియున్‌ సభా. ఏ, ల. కవి. 11-665 వియోగమున( గాంక్షయుం (శ్రమయు ములడింప వే దువ్వూరి. వనకుమారి. ౪711-17

800 సూ క్షిసుధాశరము వివావా వివాహము గాంధర్వవిథి వివాహమగుట వినవె యుక్తము కడు. (బశే స్తములు స్త వంళ్యులకు గాంధర్వ శాత్షసములు ధర్శాయు క్తి తేనకు మజితాన చుట్టంబు తాన తనకు గతియు దన్నిచ్చువోం దానక ర్త యనంగ వనజన్మేత గాంధర్వ వివాహమతి ౮ వాస్యమును నమంత్రకమును నగుచు నొప్పు నన్నయం భారత. 17-55, 58 కులహీనుండు కులజం జేసిొనం జనటెందున్‌ కులమున నధికుం డొండెను కులమున నరిపురువుండొండె గుణయురతు లగు క న్యలం బెండ్లి యాడుటుచితము ఇచ్చిన కన్యక మగుడం బుచ్చికొనుట చాల తప్పు చెప్పక చూపక కలిగిన యొప్పని దోషములు కన్య యొడలం గలుగంగా 'జెప్పక యిచ్చుట జనకుని తప్పు శేతన. విజ్ఞా అచా, 91, 105, కన్వం గులజనై నను రోగినిం నొనంటిం జెనంటిం. బరిణయంబగు టొప్పదు మారన. మార్కోం. 111-289 చార ఫరిిగహమే కద సారపు ధర్శములకెల్ల' సాధన మరయన్‌ క శీవాళ. హర. కైళా-4కి

వివా సూ క్రిసనుధాకరము 801 ఈడుగానిచాని తోడికి బౌల్పడి జోడు గూడరాదు ఒప్ప లేని పెండ్తీ నొనర నేయగరాదు వేమన యువతి ముదుక6 గూర్చ నొప్పు దెందు పోఠనం భాగ. 20-64 కన్నియ రూపు గోరుం గనకంబులు గోరునుదల్లి, బుద్ధి సం పన్నతం గోరుందండ్రి కులభవ్యతం నోరును బంధుకోటిి ప కాన్న ఫలాది భశతణము లన్యులు గోరుదురు పెదపాటి సోమయ్య. కేదార ఖండము అవల వేయు నబదము లాడియెన య రూ నొక్క సెండ్లిచేసిన నది యుచితమండ్రు రభునాథ. శృంగార. పావి(తి, 12.79 కలుగు. గలావిశక్రేవము జగంబునం బెండ్రీయటన్న నెట్టి వా రలకు...... చేమకూర. విజయ. 111-119 వీన్న నాటి పెండి పెండ్లిగాదు విజయ రాఘవుండు. కాళియమర్దనము పెండ్లి యఖల (పమోదంబుం. బెనుచు జగతి అహోబలిపతి. కాళిందీ. 7-71 వివాహము కల్లలు నూరాడి కభ్యాణ కాంత నల్గువారు చరింతు రది బాసగాదు శేషము వెంకటరంగా చార్యులు. భాన్షనాళోయక్కా సీతాసము. య. 101

802 స్తూ క్తి సుభాకరము వివేశ కులమును శీలము విద్యా బలమున్‌ రూపంబు. గాంచి (పాక్థించి తగం గలకంతి నట్టివానికి సలలిశముగ. బెండ్లి సేయం జనునంఢడ్రు బుధుల్‌ కొప్పరపు రాజకవి. జాంబవతీ పరిణయము మెచ్చి మేనరికంబు ఇచ్చేటికంకె -మెడకోసి నూతిలో వేసితే మేలు ీకుంకె గంగలో కలివీతే మేలు తెలుగు పల్లెపాటలు. (ప. న. శాత్తీ. నంకలితము విరవత కన్నెలం బల్మి పెట్టి పెండ్లి సల్ప నసురకృృత్మం గు అ. నారాయణదాసు. భీష్మచర్మిక ఎన్నిటిశె న నితరునకు గన్నియ యీంబడుకు నిజముకావున సుత దా నెన్నిన వుని కొసంగుట సన్నుతి కార్యంబుగ చె జనులకు విక. దే. (శ్రీనివాస. 17-180 వివేకము అహితుల నెల్ల విధంబుల విహితులలాం. జేయునది వివేకము నన్నయ. భారత. సభా. 11-271 వఏీజిండియెన మానిసికి వెండి వివేకముగ ల్లనేర్చునే తిక్కన. భారత. ఉద్యోగ. 111-107 గ

వివేక సూ క్షిసుధాకరము న! ఇది తప్పుగు నీతప్పూున కిది చందంబనుచు బుద్ధి నెజుంగ క శకడుం బెం పొదవగ శతికిన (బతుకది తుదిదాకం జనదు మింద దుర్గతి కలుగున్‌ శేతన. విజ్ఞా. ప్రాయ. 2 పుట్ట దొక వేళ వివేశము నెట్టివారికిన్‌ శ్రీనాథ. కాశీ. ₹1-5్‌ వెజ్టిన్నారై నను వివముం (దావుదురి! పా. సోమన, ఐనప, వినదగు నెవ్వరు చెప్పిన వినినంతన వేగపడక విపరింపందగున్‌ బద్దెన. సుమతి. 99 ఎలాం... అతులిత సత్యం బునకుపఘాతిక మయ్యెడు పనికొడంబకుదులె వివేకపరిణతు లెందున్‌ అనంత. భోజరాజీ. 191 పదిలమై వివేకి. చి (బదుకణ వలయు ఎఆుకతోడి వివేకమెవ్వరియందున్న ది? వరమును నపరముః (౭౬కృతికము ననంగా 'వెరవు బెలియుశు వివేకము తా. అన్నయ్య అధ్యా. సం, "కెలివిసంపద గలవాండె చేవసముండు "కెలివిలేక మేనిబల మేమి పనిచేయు? పరలనె వివేశమిల జడ పకృతులకును తరిగొవ్వుల. మల్లన. చంద 1 "2-14!

804 సూ క్తిసుధాశరము విచే!ి ,. ఎతీమకు శక్యముగానిపనికిం జొరక నెమ ది నున్కి నుమళికి మనికి శ్నీతి. చాతకట్టిన చెజువైననేషి! చతురత మునిగి. లో-జూవంగందనగునె తిష్ముయ్యః. ద్విప. భాగ, ఆది వృత్త విహీను-జె హీనుండు విత్తవిహీనుండు హీనవృత్తు:జె తలపన్‌ విత్తము వోవున్‌ వచ్చున్‌ వృత్తము రశ్నింపదగు వి వేకులు పుడమిన్‌ ఖీవానీళకవి.: ధర్మ. 11-70 వివేకి తోక భయస్థానంబు ల "నేకంబులుగలిగినను విహోనవివేకుం డాకులతంబొందునట్లు వి వేశముగలవాండు బుద్ధివికలుండగునే నన్నయ, భారత. అరణ్య, 1-80 చవి యెంతమైన నపథ్యములకు "వేడ్కసేయుదు రయ్య వివేకులు తిక్కన. భొరత. విశాట 1-78 ఒళటి- నొని చంటి నిశ్చల యు క్రిం జేర్చి మూంటి నాబ్లింటం గడు వళ్యములుగ. జేసి యీనిటిని గెల్చి యాజింటి నెజిలి యేడు విడిచి వర్తించు వాండు వివేశధనుండు తిక్కన. భారతం ఉద్యో, 11-83

వివేకి సూ క్రిసుధాకరము ఠ5్‌ యావనంబును రూపంబు జీవితంబు (దవ్య సంచయమనులు ననిత్యములు గావె ఏనిహోనికి వగ పవివేక మగుట బండితులు వగం గూరరు తిక్కన. భాతర. స్త్రీ, [1-27 వివేకుల చూజపేల వృథ వోవ నేర్చు తిక్కన. భారత. స్రీ, 11-157 చాగటుంగక వేగపడం బనితేదు ఇాగెతింగిన నాని. బాయు నాపదలు గౌరన. నవనాథ, హింస శెడయైచనంగాంజను సద్వి వేకికిన్‌ బైచరాజు, పంచ. 11.190 సోరవివేకుం డతి తుచ్చమా సుఖముం గోరంజెన్ని చందంబులన్‌ -ఒ. నాగ. శకుంతలా పరిణయము. 11-160 వివేకవంతు లెజుంగన విధులు కలవె! &రు. వేం. కవులు. పాణిగృహీత. 71-29 ఎఆుంోరక్‌ తప్పానరించియు సెజిగించిన యప్రూడెజిం/గ యీనమిది యటం చరసి యది దిద్దుకొానట యె మరియాద సుమో ! వివేశ మహితుల శెందున్‌ తిరు. వేం. కవులు. పాండవజననము

806 సూక్తిసుధాశరము వివ విశ్వాసము నమ్మందగని వారి నమ్మక యున్నది తగినవారినై నం దద్దనమ్మిి యుండందగదు తన్నునారులు నమ్మైడు నట్ల యుండి యొరుల నమ కునికి నీత్రి తిక్కన. భారత, కాంతి 111-240 “*, . ..= _వధూటికల యిచ్చకంబు లెల్ల విశ్వసించిన మగవాడు వెజ్టేవాండ క కదిరీపతి, శుక, 111-517 జనక శ్వళుర సతీ గురు జననీ బుధ భావమణములు సమ్ముద మొప్ప న్విని విశ్వసింపుము మది... శీధరమల్లె. (టహ్మోత్తర. 91 నమ్మికచేంాని నడువ బేపనియు క అ. నారాయణదాను. వేల్చుపూట రోగ్మి విశాాసమున నష్టరోగుం డగును శుంఠ విశ్శాసమునం గళానస్ఫురణుం డగును దుఃఖ విశ్వాసమున దుఃఖదూరుం డగును భక్తు. డుద్గతి నొందు విశ్వాసమునను శంక యాత్మశ క్తులను ధ్యంసంబు "జేయు (బల తమమాను విశ్వాసపటిమ నాత శ మఖిలము నసాధ్యమగు సంశయాత్శ కన్ని సులభ సాధ్యముల్‌ విశ్వాస కలితునకును పానుగంటి. వన్న రాష,

వీరము సూ క్రిసుధాకరము 807 వీరత్వము అం ం పగ వాండు వచ్చి పెరిగి యుద్ధము సేయం బిలిచిన చోట ధీరత దొజంగి సంధికి నియ్యకొనుట పఏ్‌ఠ ధర్మము గాదు... గోన బుద్ధారెడ్డి. రంగ. రాసూ. వీరసింహములకు వినుతిని గాంచు సమర రంగంబులే సంచారవనులు జనులకు కష్టంబు సమకూరునపుడు (శీవీక వీర్యంబు చెచరంగం జేయు "జేఠంబు పర నృపాధీన మౌనఫుడు శీవీర సత్త స్థంబు చిక్కంగ బట్టు సామాజ్యతరు వెండి చచ్చెడు నపుడు (భీవీర ర_క్తంబు చిగిరింప జేయు ీనాఠ. పల. వీ, వీరమరణము మంచిగ (బీతియాయక సమ_స్తజనంబులుం దన్నుంగొల్వ జీ వించిన ధన్యుండా మహిమవీడిన జీవము మేననిల్స్ప నా సించి విభుండు చానొకట సేవకు-డై మనుకంశకొ ముంద రా రించిన కీర్తి నిల్వగతి సేకుజుంగా నని భావు నేగీ నన్నెచోడ. కుం, నం, 20-197 ఒడలోమి పెద్దకాలం బడవులంబడి కాయగూార లాహారముగా క్‌

808 సూ క్సినుధాక రము పీరను నడవీన తపఃఫలం బొక్ష గడియం నొందుర బె యెదిరకదనము లోనన్‌ నన్నెచోడ. కు. నం. 21.48 యజ్ఞ దాన విద్యా తపోబల మూనసీయగతులు సమర నివర్తన మృతుల యరుగునట్లి గతులకు. బాటిగావండుబుధులు డానాద్యు తమ కర ఇవి థానంబుల. బడయుగతు లుడా తృరణమునం జానేర్చువాని చనియెడు వమానిర గతిం బోలవండ్రు మహనీయాత్సుల్‌ తిక్కన. భారత, స్త్రీ. 1-25, 111 సమరమున నె ల్సెజంగున సమసిననుం గీడు అెరువు చనగు త్తమ లో కమునక పోదురు జనములు (పముదితులై యం(డు బుధులు తిక్కన. భారత స్త్రీ, 11-170 పాళకి లోకనింద6 బడుకంకు ననిం జచ్చి (బవా లోకపదము. బడయుటుఅ బె అయ్యలార్యుడు. భా.రా, యుద్ధ, ర? గంగ నాడలనేల గయం జేరనేం రంజీ న యోగ మార్గమునం బోశేల సన్యసింపంలో నేల సవన కర్ణములు విన్యసింపంగ కేల విను మిట్టిచోట

వీపండు సూ క్షిసుధాకరము 809 స్వామి కార్యార్థమై చచ్చిన భటుల కీమార్గమున ముక్తి యెదురుగా వచ్చు శిమ్మయ. ద్విప. భారత. ఖీవ్య వీరుడు తక్కక చనుదెంచి తన ధర (పత్ని నొక్క జెత్తుకపోవ నూరక యనికి గోన బుద్ధారెడ్డి, రంగ. రామా. నుంద. వీరుల జయాపజయమనులు నారయ సమవృ త్తి నుండవనిరి మవోత్ముల్‌ అయ్యలార్యుడు, భౌ, రా. యుద్ధ. 8867 తనవారి రశ్నీంపం దరివచ్చినపుడు వినియోగపడనట్టి పీరర_క్తంబు రక్తమే కలువ నీరంబగుంగాక శ్రీనాళ. పల, వీ.చ. దురమునం గై దువు వదలిన శరణన్నను _వెరిజనులం జంపరు వీరుల్‌ పింగయ. భాగ. 71-418 దొడరివధింపక యూరి విడువరు గద యొందు స్వైన ఏీరవ లేణ్యుల్‌ డఉక్మిణీవరిణయము. 71-74 ఎట్లివారలు శరణన్న నేలవలయు లు వఏరధర (్హంబు గావున... ధరణిదేవుల. దశావతార. 11-117 102

810 సూ క్రిసుధాకరము వృద్ధులు వృద్ధులు ముదుసళులు దమకిమ్ముగాం జదివికొండ్రు గాక పతులకు హీతమగు కర్ణమేల యొలసి చెప్తుదు రహితులం గలిపికొనుట ధరు '్రవని రిదినయ విరుద్ధంబుగా దె నన్నయ, భారత. ఆది. ౪11.8 వృద్ధుల బుద్ధులు సంచలింపవే నన్నయ. భారత. వధా, 11-9 చేరకం దలనెరిసిన యంతలోన ఘనమైన వృద్ధలక్షణ మె చర్చింప జననుతంచై న సుజ్ఞానంబు. జదువు( గలిగినవాంజెపో క డునృద్ధుమహిని సోమన. ద్విన, భారత. అరణ్య, వృద్ధునకుః (శేమ సతిమైన హోచ్చులాబేి పానుగంటి. కల్యా రాఘ. వే;ట పగజం గనిసెతులేనియు మృగ కులంబుం గని సహింపరు రాజులు నన్నయ. భారత. ఆది. 1-56 పణివనోపకయున్న మైమఅచిపెంటిం "నల్‌ యున్నను (బసవింప మొనసియున్న 'బెవులుగొని యున్నమృగములం దివిరియేయ శెజచి యాపహోారముగ మను నెజటుకులయిన నన్నయ. భారత. అది- ఇ₹-6కి

వేశ్య సూ క్రిషుధాకరము ర వేళ్య ధనేతరున్‌ మదనుం. చానొరుం గల్పమి నేర్చు 'వేళ్యకున్‌

• గొక్కమిాం గలుగు వాండెి మనోజుండు గూలి యాలికిన్‌ ” ==, - వెలయాలి కూటముం బూవుల మేలి కంపుం దమ ఫొందునకా కట మాంద నిల్చునే నన్నెచోడు+డు. కు. సం. 7112-1428, 148, 158 తల పొడుగు ధనముం బోసిన వెలయాలికిం గూరి శ్ర లేదు వినరా సుమతీ బద్దెన. నుమఠి. 84 పుంశ్చలికి నేటి తగవుం గిగవున్‌ నాచన సోమన. ఊ. హ. ₹-808 ==. ....అలలకున్‌ వెలయాండకు మదిని కలకాలమును నెక్కడివి నిల్యడలు గౌరన. నవనాథ. లంజ విటుని గుణము లాంచి పొగడంగ డాని తల్లి యెపుడు వాని దిట్టు తల్లి గలుగు లంజ తరము గానిది సుమా వారకాంత లెట్లు వలతురో యూరక వారకాంత లెల్ల వలచి యేతెంతురా పొందు జేసి ధనము పుచ్చుకొనక చారవనిత ధనికు జేరదీయగ నోరు వేమన

819 సూ క్రిసుధాకరము వేళ్య వెలయాం(జెక్కడ వారి వేడబములా వేడాంత సూక్తంబులే? పోతన. భాగ. 12-417 వారకాంతలం దడనిన వచ్చు కీడు దుళ్ళీలాగారము వార యానతము నిస్సీ! మేటి వాటించునే ? రామకృష్ణుడు. పాండు. మహా, 111-428, 43 ......లంజ కిలలోనం (గొ_త్త మిన్న లిచ్చిన వాండె మిన శీతనుండు ఎలయించి (వ్రీయులకు నింపు పుట్టించి కలకాలమును. జేతగల కాసు లెల్ల వలవించి వెరు కోవలయును, గాలి గలనాండె తూర్చి _త్త్‌గాం దగులాక తాళపాక. తిరు. వేం. పరమయోగి రొక్కము ఇెల్లుదాకనె సరోరువూలోచనలందు. గూరుముల్‌ వృసింహ, కవికర్ష్య 17-116 నెటికలు దీసి యిచ్చకము నేర్చి (పసంగము దీసి యప్పట ప్పటికి నుతించి మాటలను బందిరి వెట్టి సటన్‌ ఘటించి ము చ్చట లెజిగించి బాస సవాజంబుగ నందర కన్ని రూపులై విటులం గలంచి తీయందగు విత్తము లుత్తమ వారకాంతకున్‌ చదలవాడ మల్లన, విప్రవారాయణ, [11-88 గాకుల వంటివార లటుగానం (బమాదము వేరనిచ్చినన్‌ చెలపొలంతి కందు వలపు గలటేి ? సారంగు తిన్మయ, వైజయంలఠి. కై₹ం98, 78

వేశ్య సూ క్రినుధాకరము 818 వారకాంతల శెందైన వావిగలబె? చేమ, వేం. సారంగ. 11-25 'జెందం బేరికి నియక యందటిం దన యాత్స లోన నడపుచు నయనా నందంబుగ మెజయలగోవలె నందంబున వార కాంతలద్దము భంగిన్‌ ఉల్లివలె బెక్క. పొరలై నల్నివలెన్‌ న్మిదం జెజిచి నమ్మిన చాకన్‌ చిల్లి వలెం గాళ్ళం 'బెనంగచు వెల్లివలెన్‌ గడవం చాజు వేశ్య ధరి(తిన్‌ వయసే ధనమూల మండు వారాంగనకున్‌ ఎడపాటిఎజ్జన. శృంగారమల్త న. ఉ,__...భోగ పురుషులవైన కనుంగగొనలో వేళ్య హేయభాజనము గాదె జగ్గకవి, చంథదరేఖా. 11-24 జారతనంబున వార కామినుల్‌ చెన్నుగ పల్లవ (పతతిచేత ధనంబులు దోతు రెప్పుడున్‌ కాసౌసంగునట్టి కడజూతి వాండ్రైన గల్లగోరు వారకాంత మదిని ఎన్నగల్లిన నీతి విహీనునైన దవిలి సద్వ_ర్తనుం డండు దమకు నొక్క వీసవైంనను గామైన వీడెవైంస జేతి కొసంగినచో చెలచిగురుబోండ్లు

814 సూ క్రిసుధాశరము వే్ళ్య 'వెలపొలంతికి వలపును గనకంబునకును వాసన గలటే? భల్లాణ చరిత్ర. 1211-62, 69, 64. 60 వంతలకు వింత దొంతర వారకాంత తిరు. వేం కవులు. (శవణా. 17-51 ధర గణికాంగన లొనరుచు దురుపాయము లేరివై న దు స్టేయంబుల్‌ తి. నేం. కపులు, శ్రవణా, 7-68 ధనకాంతలు నేర్వనట్టి తిప్పులు గలపవే? ఓ. వెం. కవులు. పాణి. గృ, 11-96 మానము దక్క బెందు వెలమానిని నమ్మిన యెమ్మెకాండడకున్‌ లిరు. వెం. కవులు, పాణి, గృ -7-8 ఆట వెలంది యనిన యంతనే కవులకు వలెనె యెల్లరకును జులుకతనము కాళ్ళకూరి. విలతామణి, 111-898

• === సొనుల జూచి (భమించు కొండమా వులు గని నీరు కెంకులని బుద్ధి దలంచుట వంటి దేగచా ! కాళ్ళకూరి. చింతామణి. మ-84 సిగ్గు లెన్నియున్న6 జెదరి పోవును గద ఆంట వెలంది పొంత నార్యులార కూచి నరసింహము. రూప. వేషము "వేస మరసిచూడ (గాసంబు కొజికయా ! కట్టుబట్ట జూచి ఘనత చెప్పగ రాదు కానరాదు లోని కలిమి తనము

వైరము సూ క్రిసుధాకరము 815 'వేవధారి నెపుడు విశ్వసింపగంరాదు వేమన (పకృతి మధురంబులకు వేషమరచన లేల ? రామకృష్ణుండు. పాండు. మాహా. ₹_. 160 వేషము నమ్మలం దగదిల "వేషము దోషాస్పదంబు వెలయ బరి (వా జ్వేవమమున దశ(ీవుండు భీవణగతి. నొనిచనండె పృథ్వీ తనయన్‌ భవానీశకవి. ధర్మ. 11-110 రంగులు మాటు మాటండు వేసగాండు మాళౌల్పు మాజండు మైమాజుంగాని అ, నారాయణదాను. వేల్చుమూట. వెరము ర్‌ు

• _ _సమ బలారూఢునితోడ 'ేపుమైం జని ని్మ[గహింపంగ వలయు ” చచ్చిన విమ్మ్శ్మట చనదు వ్రైరంబు న గోవ బుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. యుద్ధ
• శా నెందుం జివ్వకుం దగదు వేజూప” తిమ్మయ. డగ్వివ. భారళ. అది. ఈ _,..అకారణంబుగా వలనని వైరముం గొనిన వారికి భోగ్యముగాకయున్నె త తృలమది యొుంత వారికిని...” ధరణిదేవుల. దశావతార. 11-883

816 సూ క్రిసుధాశరము వైరా వృాదయ మెజుంగక పగూలతోం బదరి చేయు సౌ వృాదమె విరోధమగు కందుకూరి, అభి, శా. ₹-క75 తన వైరి బాధ నొందుట గని తనదుఃఖంబు బాసి కడు మోదముతో 'దనరుట నైజం బేరికి విక. దే. శ్రీనివాన. 11-60 _వెరాగ్యము వై 'రాగ్యంబు (పశాంతికిం గారణము (పఫశాంతి ముక్తిగను మోళక్రూ నం చారాము జరామృత్యువు లేరూపునం జేరనేర విద్ధ చరితా తిక్కన. భారత. అను. 7-242 భోగానుభవముచే పుట్టి సంతృప్తి 'వేసట జనియించి వెగటుగాం దోచు అటుమిోద వై. రాగ్య మవమరుచు నుండు శ్రీనా. పల. వీ సంకల్ప వికల్పములే పంకం బొరయంగనీక వై రాగ్య నిరా తంకమతి జేయు కర్శము గొంకక సుగలి (వదంబగున్‌ విమలా తా శ! గజపతి దేవుడు. శివయోగ చిత్తము లోపలి పలుచింతలు మానిన దాంకా సత్తుగా వై రాగ్యముసమ కూడదు

వైరా సూ క్తిసుధాకరనము 849 ఉకుగవు కాంతులు మమతలు నుద్యోగంబులు చింతలు పొడవగు విరక్తి తనలో. బొడమిన నందాంకా ఆపదలులేని సుఖమదియపో నిరతి ఓవితేనే 3 కొంట ఒల్లకుంశు మానుట విరతియీ లాభము విరతియే సౌఖ్యము నిరతియే పో విజ్ఞానము వట్టి లంపటాలంబడి వడింబొరలుకంశు ఒక్షైన విరతి నూరకుండుకు సుఖము సతత విరక్తుండు సంసారి గాండు నిత్యుండ్రైనవాండు నిఖలలోకములం (బత్యత నిభవసంపన్ను డు గాండు

కా, అన్నమయ్య. అధ్యా. సం, తలలు బోడులై నం దలంఫులు బోడులా ) వేమన అనఘ మమాగుణంబునకుం బెట్టనికోట యావణ (త్రయమున "ఇదురుజుక్కా చింతామహాంబురాశికిని _జెల్లెలికట్ట రాగంబునకుంజేర రాని చోటు బలవ దంతర్విరోధులకును వేర్విత్తు (ేయోవధూటికి జీవగట్టి చిత్తనె ర్మల్య సంస్థితికిని విడిమట్టు _పప్లోదమునకును బట్టుగొమ్ము వారుగుణ రత్నములకు విదూరభూమి శమదమాదికములకును సంశ్రయంబు 10

818 సూ క్రి సుధాకరము వ్యత్యా వై న్యరసమునకెడ దవ్వు మైన్యమునకు న(ప్ర దేశంబు వైరాగ్య మరసిచూడ చదలవాడ మల్లన. విప్రనారాయణ. 1-56 వస్తుభాగ్య విరక్సి వర్తించు (వతికిం (స్తుత ముక్తి మార్గము సులభము తిష్ముయ. ద్విప. భారత. అరణ్య వైరాగ్యం బుదయింపని వారలు శైవల్య ధర్మవర్తను లైనన్‌ నూజేండులకేనియు నని వారణం ద త్కార్య సిద్ధి వజలంగల జే భవా సీళకవి. ధర్మ. [7-81 ఎం. ఎన్ని భంగులను నిర్భయ మొక్క- విరాగమేసుమో ఏ. ల. కవి. నుఠా, 111-3 ధనమదిలేని యప్పుడును దానిని నాశముచేసినష్పుడున్‌ వనితల నొందనపూడును వారల మి; త్తికిం బెట్టినప్పూడున్‌ దన*టు నేదిరానపుడు [చాతయెవండును లేనియప్రూడున్‌ జనుండు విరాగియై పరమసాధువు వై ఖరి సన్యసిం చెడున్‌ శ్రీపాద. ఏకావళీ, 11-58 న్యత్యాసము (పాలు గలనాండు ధాన్యము వోలె సుసేవ్యుండగు నరుండు వొలుపుగ మేనం శు'లు దొలంగుండు నుముకయుం బోలె ననేవ్యుండగు నెట్టి పురుముండై, నన్‌ వన్నెచోడ. కు. నం. 17-168

వ్యత్యా సూ క్షిసుధాకరము 819

ఈఆ౭ెండు చేతులే యిన్ని పాపాలకు నోపు ఊరశే పుణ్యము నేయనోపవుగాని మారుకొని రెండు కాళ్లే మాపుదాకాం జుట్టనోపు పరీతి చేవ ! నీగుడిశేగ నలనసుగాని కన్నులివి ₹0జె మిన్నుగలంతాం జూడనోపు ఉన్నతినాసా(గ దృష్టి కోపవుగాని అన్నిటా రెండు పెదవులధ రామృ తానకోవు సన్నల మోశుము (తోవ జపించవుగాని ఈపీనులు శెండే విశ్వమంతా నాలించ నోపు ఓనల శాస్తాలక్షై తే నోపవుగాని

తా, అన్నమయ్య, అధ్యా, సం. ఉలుకుచు దొంగ ఊానొకచోట నుండు నొలయని విశ్వాస మొక-వోట నుండు

గౌరన. హరిశ్చం(ద. 'తెరవాట్లు గొట్టి సత్తురువు బెట్టుటకంకె న్యాయార్జి తాన్న మింతెనం జాలు నూరకవి. రామలింగేళ తమకుణగల వెజ్లిదీజున ధన్యతముని వెజ్టివానిగ జనులు భావించుచుందు రట్టి వెట్టి దీతీన వెజ్టె యశండు లోకు "లెల్లరును వెజ్టీనారని యెంచవలయు పానుగంటి. విప

బల్లిదుల దోవములు పొరపాటులగును దుర్చలుల ఫొరపాటులు దోషములగు

చిలకమర్తి. గయోం 11 11-44

8920 సూక్రిసుధాకరము వ్యఖి వైట మలమూ[త కఫముల పాటు గనిన నరులు మనముల నేవగింతురు కడింది యనవ్వి దమలోన యుండినయపుడు దలంచి యీవగింపరు గద కొంచెమేనివారు విశ. దే. వ్యభిచారము 44, జారపొందు హృదయమున క్రింపుసేయమి వెజుక గలుగు వారు దీని సుఖంబుగాం నోర రెందు తిక్కన. భారత. విరాట, [1-70 ఆలురంభమొన నతి శీలవతిమైన జారపురువుడేల జాూడమాను ? వేమన రంకాడ నేర్చినది బొంకాడ జీరచే? క్షేతయ జాూరసంగతి. గాంవ్నీంచు చంద్రముఖికి న తృగారిల్లె కారాగృ్భృవాంబు దలంప వముఖము. అహల్యా. 111-456 సర్వ విధంబులన్‌ సతికి జూరసమాగమకాంతు చెల్లునే శేషము వేంకటపతి. శశాంక విజయము పరపురువు సంగమం చివా పర సుఖ దూరంబు అయ్యలరాజు నారాయణా, హంసవింశతి. ఇ-868

వ్యర్థము సూ క్రిసుధాశరము 8! టజంఫొక్కటి నూజు నోములను మెక్కంజూలు నిక్కము, గా తిరు. వేం. కవులు. శ్రవణా ?₹-9 వ్యర్థము ఎ. ం2002..క ర్తభ క్షిమై దనరని యజ్ఞమైనం దుదిందా నభిచారము గాకపోవునే నన్నెచోడ, కు, నం. 11-98 ధన మదియేల భోగమును దానము లేదగు నేని; శతుమ రన మొనరింపందేని బల దర్చము లేల సధర్త (శై వృ త్తికిన్‌ గొనకొనందేని విన్క్మీముని కుంజర యేల; జ లేం్యదియుండుగాం డనం జనునేని నాత విధ మారయు నా(శ్రమమేల చెప్పుమా తిక్కన. భారత, కాంతి, 71-243 అక్క-ఆ కొదగని యట్టి యర్థము "లెక్క. లెన్ని మొనా నేమి! లేకున్న నేమి? తనకులాని ధరణీళు రాజ్యంబు ఎంజెనేమి +) యది పంజెనేమి ? "శీళవుని. బేరుకొనని నాలిక యుంజెనేమి ? యుండకుండె నేమి? తలంపు లుడుగక యొడలటు తెలడిగిన నేమి? "వెలుపలి కాంతలు ఉడుగక విధు లుడిగిన నేమి!

89కి సూ క్రిసుధాకరము వ్యర్థము థి పొంచిన కోపము విడువక భోగము విడిచిననేమి ? పంచేంద్రియములు ముదియక పె ముదిసిన నేమి? తాం అన్నమయ్య. అధ్యానం మవ్చెకంటుల జీచయు మగంటిమి యేల? గౌరన హరిశ్చంద్ర, (ప్రియముళలేని విందు విండి వంటలచేటు భ్‌ _క్రిలేనిపూజ పతి చేటు పాఠమెజుంగ నీవి బంగారుచేటురా పోటుశడలు బంటు కూటిచేటు తీర్చనార్ప లేని తీర్చరి తనమేల ? “ వేమన మర్యాద లేని రాజ్యము నార్యజనులు 'లేని సభయు నదనై న తజిన్‌ గార్యము. గొనని సచివు చా తుర్యమ్మును వ్యర్థమండ్రు తొల్లిటి ఇెద్దల్‌ అనంతా. సోజరాజీ. ₹-8$95 వాసన లేని పువ్వు, బుధవర్లము లేని పురంబు, నిత్య వి జ్యాసములేని భార్య, గుణవంతుండు గాని కుమూారుండున్‌ సద ఛ్యాసములేని విద్య; పరిహాస (పసంగములేని వాక్యమున్‌ (గాసము లేని కొల్వు కొటగానివ్‌......... సేరంరాజు జక్కన, పెమ్మయసింగధీమణి శతకము మించీన పనులకు శేరంబెంచం బనిలేదు కామభ(ద్రుడు. రామా ₹]1- 6కి

వ్యర్థము సూ క్రిసు భాకరము 898 శఆాంవఫవులకును గాని సంపదలు నరుల కుంజెనేమి మతీయును లేకుండెనేమి ఘట్టు (వభువు, కుచేలో. రవిలేని దినము సారధిలేని రథము కవిలేని కీరి యంకములేని పోటు (పతిలేన్సి వాదు తీర్పరిలేని నేన ధృతిలేని తెగువ కూరిమిలేని చెలిమి దొరలేని సీమ చం(దుండు లేని రాత్రి తరిలేని సంధ్య మం్శ్యతములేని జపము సతిళేని గృవహాము వాసనలేని పువ్వు భృతిలేని కొలువు కోయిల లేని వనము (శ్రుతిలేని పాట ళూరులులేని కోట కత లేని రచన నిల్కడలేని మాట యెుళ్లెడ వృథ......” వరద. రామా. అయో. ఉపకారము దలచని కతినాత్నుడు ఉండి వ్యర్థము మదిలో చపలత విడువక (వతములు తపములు జేసుట వ్యర్థము సారంగపాణి- వేణుగోపాల కీర్తవలు సూడు దీర్పగా6 గలుగని గెల్ప చేల బలగౌరవమేటికి శౌర్య మేటికిన్‌ ధరణిదేవుల. దశావతార. 17-102 అతివల వృాదయము లారసి రతి కలనన్‌ చేల్చలేని రట్టడిరూపున్‌

ధి జతురతీయు జవ్వనంబును వితయచుమిా యడవిం గాయు వెన్నెలరీతిన్‌ శే. వేం. పతి. శశాంక 11.78 సారమాకవితలవిని వెజ్టేవాండు సంతోవపడి యేమి పడశేమి? త్యాగరాజు (పాణ రతణలేని రాన్ట్రమేల ? దా. శ్రీ- దేవీలాగ. [7-55కీ అర్థ మెజు(గనిచదువు బల్‌ వ్యర్థమగును శేవగిరిరాయుడు. నమశ్శివాయ శతకము, 85 మాసిన తలమిద మడ లేమి నుఖము ఫురువుడు లేక పువ్వు ముడిచేమి సుఖము అల్లుడికి పెట్టిన "పెశ్టేమి నయము తల్లిలేని పుట్టింటికి వెళ్లి నయము సెలమేరు. సేకరణ, నేదు. గంగాధరం కృషణుని యన్ముగహము పుంస్త్వహీను వలపు -మొజఆికు సోమరి చదువు కాతరుని యాజ్డి జరరు నాశము కంపవత్కరుని గుజియు శక్తిహీనుని పగయు నివృలములగును పానుగంటి. పూర్ణిమ ఎంత సంగర పాండితీమంతుండై న జను. డధర్ముచెచో నది పనికిరాడు గ పానుగంటి. విజయరామ

వ్యర్థము సూక్రిసుధాశరము రల జనకుండు గని మోదింపని తనయుల మృదుఖామణములు చై ర్యోద్ధతులున్‌ దనరియు వ్యర్థంబులు ని రన వనమున బూచియున్న (పసవము లటులన్‌ దువ్వూరి. సీతా. ₹1[-111-65 తనకు టేవుండిచ్చిన శక్తి కనుగుణముగ నన్నదమ్ములు నాందగు నఖలజనుల కలక నేనాండుం దీర్చంగం దలంపందేని వుట్టనేల నరుండు? కట్ట, రామలింగా. ము. మరణ. 65 సజ్జన హితోప చేశంబు బలులయెొడ వమ్ముగచదా తి. వేం నూ. ప్ర. నిర్వ, కు, సం. వ్యసనములు కామజంబులైన 'ఊద్యూశమృగ యాపొానంబులను నాలుగు దుర్య్యుసనంబులం (బవ ర్తిల్లకుండ (ుతిసే.ధింపవలయు నన్నయ. భారత. అరణ్య, 11-148 'వెలంది జూదంబు పానంబు వేంట పలుకు (పళ్తదంబును దండంబు పరుసందనము సొము శ ని(వృ యోజనముగవము శీత యనెడు సప్త వ్యసనములం జనదుతగుల శిక్కన. భారత, ఉద్యోగం 11-44 వ్యసనములలోనం (బభమవ్యసనము సంభోగ శాంత రు[దకవి. నిరంకు. 1-96 104

8ల్రిగ్ర సూ క్షిసుధాకరము వ్యాజము శామరోమజంబులై మిీజినట్టి స _ప్త్వవ్యసనములందుం దగులపలదు సూరన, కళా. 1.898 అల్బా[శ్రయమున గ్గు వ్యసనములు కల్పాంతరమైన బోవు త్యాగరాజు తగని యలవాటువడీ హద్దుమిగిలినట్టి వానిమరలింప నెవ్వారి వలనగాధు అ రానాయణదాను. నూరుగంటి. అంటుకొన్న జలగ య(స్రంబు వీల్చిన కీదప వీడుచు వ్యసనవిసరమాట్టి ర_కృమాంసములను (బధిత బుద్య్యాత శల జ బీల్చి పిక్పింజేసి విడువకుండు పానుగంటి. వన, రాఘ. దొదూదిబుంగనరుడు దుర్వ వ్రసనంబులు నివుజులేని చింతనిప్పురవలు , కాళ్ళకూరి. మధుసేవ, 1-57 వ్యాజము వెటుపయజూచువాండు చెలిమింబేయు వేమన ఒప్పనిపని కాలస్యము చెప్పుదురు పిల్ల, పిన. శృం. కా. 11-72 దూరముననున్న వారల దొడ్డవారులు రఘునాఠళ. రామా. 11-124

శతు సూ క్రిసుధాకరము 8927 శకునము కొనకథొనంగోడి య్మేటింత గుంటనక్క నెమిలియీనాలుగిటిదర్శన మదిలెస్స వఏనివలతీరుం బలుకు నుర్వీజనులకుం గొంగుబంగారమం(డు వాకునిక వరులు వల్ల, (క్రీడ. 5జి ఇలువెడలి మాూనవుండు తన తలంచిన తొవునకుం. జేరుడా/కనునే యం కిలిలేక ఇెక్కతీరుపు వలయును శాకునికవరుల వచనవిధమునన్‌ పిల్ల, పిన. శృంగా. 11-181 కలుగంబోవుళుభాళుభ కర ్రములను నరుల శెజింగించుటకు మున్న నలువుమోజు ఘనుండు సర్వజ్ఞుండగు "బేవ్రండనుచునట్టి దూతలనగను శకునముల్‌ దోచుచుండు శ్రీపాద. బొబ్బిలి ₹1-65 శతువిషయము చాలుండని నమ్మిరిపుతో 'నేవిధమునం గలిసియునికి యెంతయువల దు త్కీలానల కణమించుక వాలదె కాల్పంగ న్ముగకె లాటవులన్‌ నన్నయ. భారత. ఆది, ౪1-117 రిపు పతీము నెమ్మెయినై నం జెజుపంగావలయానిలన్‌. నన్నయ. థారత. సభా, క్ష[-1403

89౨8 సూ క్రి సుభాశరము శత్రు శీవల ధర్మాచరణంబు వ(తుజయంబునకు సాధనంబుగాదు నన్నయ భారత, అరణ్య. 11-248 తగవు తప్పిననై నం దనవారిం బౌసి పగవారి సేవించి (బతుకు శేబతుకు? వైరు లసాధ్యులై వాలిన వారి లో ెండుపుట్ట నాలోచింపవలయు _.= బలిమి వివేకించి మాంద విడిసి మార్పుర గల్వ వెరవూందవలయు గోనదిద్ధా రెడ్డి, రంగ. రామా. యుద్ధ. అరాతులు సాధులమెక్తు కే తిక్కన, భారత, ఉద్యో, 1-28 వలవదధిక 'ద్మీర్హవెరవృ త్రి పగవారియింటం గుడిచిన నగు. దముకవమానము ఇట్టలముగ6 దమ (పాణములకు నలుగు జనులు పగతురగుట యనుమానంబే తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 12-20, 224, 286 (పతివీరునిం జంపుశుల పాపంబయ్యెన్‌ లిక్క-న. భారత. (దోణ, 7-86 పగతురందెగటార్చు నెడ నన్యాయంబసక యుపాయం 'బెయ్యది దొరళొనిన చాననుతృ్పహింపవలయుట శాస్ర్రుసిద్ధంబు తిక్కన. భారత, సౌప్తిక. 1-84

శతు సూ క్తిసుధాకరము 8899 అరులను మితులందెలియ నారయు కొంతయు సూత్ష్మకృత్య మ వ్వెరవతి దుర్శభం బరులు వీరన నుండియు మి(త భావముం బొరయుట యున్‌ సుహృజ్జనుల పోలికిగల్లియు శతు తాగసణ స్ఫురణ మొకప్టు సూపుటయు'. జూతుముగా బె ధరి(తినెల్లెడన్‌ అరియెడ మిత్త్మృభావమొక యష్రడు కార్యము పొంకెలల్లీన న్వెరపునం బాము బట్టునెడ నిక్కము నమ్ముక జానివాతికిం గరము దొలంగంజేయు నఠరు కర్ణమువట్టి చరించుటొప్ప జే మతిమంతులు నిజశ్యతుల నితరులం నొనియేని- జెఆతు లెన్ని విధములన్‌ తనచే నపాధ్యుండగు ళ్‌ [తుని నన్యునిచేత నై నం (ద్రుంగునటులుగా నొనరింపనలయు మంచన. కే. బా. చ. ₹7-29, 628 పగవాని పశతుమైనవారు పగజెకారె! ఎజ్జన, నృ పు. 17-86

880 సూ_క్రిసుధాకరము శత్రు పగరకుం జోటివ్వ వాదుకొనెదరు తరువాత బెకుకంగ ధర నసాధ్యంబు పగవా రలతులని భావింప రాదు భాండంబు నెగబట్టి బలురాతిమిోద "వేసి పగిల్చిన విధమునమించి తరిచూచి శ్యత్రుని దండింపవలయు శ్రీనాళు పల, మీ ఎవ్వనితో నెచ్చోటం జివ్వకుం జేసాపవలదు జేసాంచినచో నివ్వల నవ్వల నెవ్వరు నవ్వకయుండంగం బగసనందీర్చ కంటికి నిద్రవచ్చునె! సుఖంబిడు నేరతి కేళి? జివ్వాకున్‌ వంటకమించునే? యితేరవై భవముల్‌ పదివేలు మానసం బంటునె మానువంబుగల యట్టి మనుష్యున శెట్టి నానికిన్‌ గంటకుండై న శాత్రవుండొకండు దనంతటివాండు గల్లిన్‌ అనా. కాశీ, 1-9, 98 శత్రుండు చదువని పుత్తుయ వతుండు బుణకారమెన జనకుండు మిగులన్‌ శతువు రూపసియగు సతి శత్రువు దుశ్చరితమొన జనని తలంపన్‌ జక్కన. విక్రమార్క. ₹-159 చంపవలయు లోక శతుగణము

శత్రు సూ క్రినుధాకరము 881 పగతురం జెజచితిననియును. బగతురచేం జెడితిననియు బాలు-డు దలచుం బగ చెలుములు లేవాత్శకుం బగ' చెలుములకీలు కర శ్ర బంధము నుండీ! పోశ్రన. భాగ. ₹స-160 మేలున6 బగవారి మెజయించు కెల్ల బాలుపోయుటనగా ది పసాముకూనలకు అరిరాజు శిశువని యాలస్య మొప్పదు నమ్మించియై నం బుణ్యము వైరిం జంప పగవారి. జంపనోపని పార్గివులకు జగతిం గీ ర్హియులేదు సౌఖ్యంబు లేదు పగతునిం గుడువం జెప్పక వానియింట: దగిలి తాంగుడువక తవ్పింపనలయు తిష్ముయ. ద్విప. భారత. ఉద్యోగ, (పతిభటావళి నెన్ని భంగులనై న నణంచుటయే నీతియని చేవమంతి (పణుతి శెకలం జెప్పె బర్జన్యునకును అలరినగతి శతులగువారి నెల్ల నిలనాశనము నేయ నెంతయు వలయు బాలసర. ద్విప. భారత. నధ, పగవారి నెటులై నం బట్టిసాధింపందగు పరద.రామా. కిష్కింధ.

8ిలిలి సూ క్రిసుధాకరము శతు పగ నోతంబడ రోంకలెత్తి తగర్యగుమ్ము లేనట్టి ధర్శమ దేల? సోమన. ద్విప భారత. శల్య, అరివీరులను ఘోరమగు యుద్ధమునను దొరణొని వధియింపదోవ మేలగును? పనివడి యెంతయు. బగవానియెడల వలనొప్ప మిత భావంబు గబ్లినను నలిమోిజు నతనిని నమ్శుంగరాదు సోమవ. ద్వినద భారత, శాంతి, వైరులయందు విశ్వాసంబుగావింపన్యాయంబుగాదు ధరణిదేవుల. దశావతార, 11-115 శతుండల్పుండంచు జనుండువేవ్నీంచిన 'రాజయత్మబోలె రానురాను తుదకు మృత్యు హేతువది "కాక్రయుండు నే? చా. శ్రీ. దేవీ.లాగ. 11-870 అరియల్పుండయ్యు ముర ము లరసి మహాబాధందెచ్చు కం, వీరేశ. (వబోధ. 11-86 పగతుండై నవానిం బరికింప లేక మేల్‌ నేయుసట్టివారు చేటుంగొందు ఆ. నారాయణదాను. నూరుగంటి, అరికినిచ్చిన నీడ రవ్వంతమైన వంశమున నెల్లరకును శాశ్యతపుంటీడ

శరణా నూ _క్రిసుధాశకరము రితితి వైరికొసంగిన యన్నము పక్షైడైన సిరవిపషూశనమగు నంశ్యనరుల కెల్ల థి ఆ పానుగంటి. పూర్ణిమ. శరణాగతి శరణ్తాగతు. జంపల నొడంయడు దుర్మతి కిపాముం బరము. గలజే నన్నయ. భారత. ఆది. 11-274 కరుణను శరణాగతులగు పురుషుల రశ్షి౦ంచుకం'కొం బుణ్యము గల బే నన్నయ. భారత.. అది. 711.29 1 అశిత త్యాగమది ధర్మువగునె ? నన్నయ. భారత. అరణ్య. పే1[-282 శరణని వచ్చిన శతువునై నం బరికింపలాా రాచపాడి రశ్షింప ఎడరై న బంధుల నెట్టి నీచుంకు విడిచి శ్యతులం బోయి వేండునే శరణు గోన బుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. యుద్ధ, శరణు సొచ్చిన రశ్షీింపం జాలియుండి కడచి పుచ్చిన నూర్థ వ్రలోక్‌ములు దష్టూు తిక్కన. భారత. ఉద్యో, 1-161 ఆ(శితమానము వఏీటం బుత్తుశే తిక్కన. భారత, భీష్మం 101-269 105

రిలిశ్తీ సూ క్రిసుధాకరము శరణా ఆ(శితు గుణ జేష్టుండు వంచించునే తిక్కన. భారత. (రోణ, 1- 8198 వరణంబని వచ్చిన భీ కర వగువునయిన. (భీతిగావల వలయున్‌ ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. 77-418 అతిభీతి శరణు జొచ్చిన దతిపత్వుని నైనం గరుణ రశ్షీంపని దు ర కి (బదుకు కాల్పనే ? మారన. మార్కం. 11-129 శరణాగతులం ద్యజిపం జన 'దెవ్వరికిన్‌ అతిభీతుండై న శరణా గతు నారుని శ్మతునె నం గడుకొని కరుణా ల్కుణు శల న్వితుండై రవ్ష్నింపని దు ర గృతియగు కుత్పితుని (బ్రతుకు బతుశే తలంపన్‌ మారన మార్కం. ₹7111-248. 268 అభయ డానమునకు నశ్వమేధాదులు వేయు నీడుగావు విశద కీర్తు లఖిల దిశల నెసంగునార్హు రథ్నించిన అయ్యలార్యుడు, భా, రా యుద్ధ. 181 మైరించి తలవంచి శరణని వేడి సగము త్నీణించిన శ్మశ్రుని బట్టి చంపుట యీనేతి )

కరణా సూ క్రిసు ధాకరము 8కిక్‌ శరణని వచ్చిన శ్మత్రువునై న కాచి రన్నీంచుకశేు ఖండించుటరయ శ్రీనాథ, పల. వీ, అనఘుండు పట్టి మటివిడ్వంగ నేర్చునె యొట్టివారలన్‌ శరణు వొందిన రశ్చీంపం జూలి యుండి మనుపకుండిన కంకెం గల్హుషమము గలటబె! జక్కన. వ్యికమార్క. 1121-92. 98 పట్టిన దెల్లా (బహట్టనంద మె గట్టిగ శరణాగతునికిని వై వల్యమునకుః గడు తెరువై నది అవల నీ శరణాగతియే తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. నురుగక వంటయిల్‌ సొచ్చిన వశము. గరుణసేయక కూర*గా వండందగునె శరణు. జొచ్చిన యట్టి శత్రువు నైనం బరికించి కానంగం బంత మెయ్యెడల గౌరన, హరిశ్చం[ద పగవారు శరణు చొచ్చిన మగచనములు నెజపందగదు మగవారలకున్‌ పోతన. భాగ. 71-181 అవిరళం బగు సహా సాపరశాధములు సవరించి తుదివచ్చి శరణు చొచ్చినను

886 సూ క్షిసుధాశకరము శరీర ఫఘనులై నవారలాకరటి నరములు మనమునం బెట్టక మన్నింతు "రెపుడు తాళ్ళపాక. విరు. నేం. వరమయోగి వేపట్టు శరణని చేరిన వారి 'నేపట్టునను గాచు టిది ధర ము శిమ్మయ. ద్విప. భారత. అరి, శరణు చొచ్చిన వారి. జంపంగరాదు సోమన. ద్విప. భారత. అరణ్య, కరణాగతుండై న శ్యతువునై నం జంపగా వలవదు శరణాగతుం (బోవని భూ వరు. డధమాధముండు వాండు వసుధాస్థలిపై జిరజీవి యాట కన్నను మరణం బొందుటయ మేలు...... శ్రీధరమల్లె. బ్రహ్మోత్తర. ₹]-98. 876 శరీరము శరీరము లాధి వ్యాధి జరా సమన్వితము లగుటం జేటు సహజంబరయన్‌ తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11-98 ఒక యింటనుండి వేజొక యింటి కరిగిన విధమును వ(స్త్రుంబు విడిచి యొండు వ్యస్త్రుంబు గట్టిన వడువును నై యుండు నొడలు దొలంగి యొండొక్క_ యొడలు గైళొంట

శరీర సూ క్రిసుధాకరము 887 ర్‌రా ను రూపంబగు నాశంబు కశీరంబునకు (పా _ప్తంబగు తిక్కన. భారత, స్రీ, -ఏక, 55 ం *ధర్దసాధనను లందు నాద్యమగు సాధనంబు "'జీహాంబ కాచె శ్రీనాళ. హర. ₹1.18 ఇపుడో యెష్పాుడో యీ శరీరములు పడిపోవగలవు ఇాశ్వతములు కావు శ్రీవాళ. ఫల. వీ. పొపఫుణ్య లంపటమైనది మేను "జేహమున నున్నది తెగనిలంపటము 'బేవా మణంచి కేం 'మొసను లంపటము ఎంగిలిం బుట్టిన మేను హేయ'మే వెదకులాక! వెంగలించి పొవనము నేసుకొనీనా ఒక్క- 'చేవామున నున్న యంగములు "పెక్కు. విధముల్రై బెరసినవి ఎక్కువ యతులకు నిన్నియు సమము శా. అన్నమయ్య. అధ్యా, సం. ఎందును నిల్వక యేగెడు నిట్టి బొందిక్లై విఖాంతిం. బొరలం నేమిటికి 1 గౌరన, వవవాత, బొంది నమ్మి మిగుల బోషించి పలుమాజు (పాణి విడచుకైుల్న పాతకంబె వేమన

8ిలిరి సూ క్రిసుధాకరము శరీర పోకన్‌ మానదు చేవామేవిధమునన్‌ పోషించి రశ్ష్నించినన్‌ రామదాను చర్మితము కాయంబు విద్యు న్ని కాయంబు 'తెజంయ తిమ్మయ, ద్విప, భారత, అది _.....దుఃఖాస్పదమగు దేహంబున నె మ్ముదిసుఖియింపంగ సులభమా యొవ్వరికిన్‌ 20 ధరణిదేవుల. దళావతార, 11-148 త్వుత్పి పాసాజరావ్యాథధి శుష్యమాణ శాయమున లేదు సౌఖ్యంబు జేహికి.... ధరణిదేవులు దశావతార. 111-186 తనువు శుమ్కీంపవాడును మనసు డాన బుద్ధిబల మడుగంటుట పొసణయం గాన జనుండు సుష్టముగా నిజతనువు నుంప సర్వదా యత్న మొనరింపం జనునుగాబె వి[క. దే. వ కాంతి నియత్‌ తేషమును నింద్రియ ని(గహంబు భూరి విద్యయు వాంతికి గారణములు వాని యన్నింటికంశై మేలైన శాంతి కారణము లోభ ముడుగుట తిక్కన భారతం ఉద్యో. 11-84 సంగరహితుండై నంగాక శఉాంతమాత శ శేలగలుగును ? సకల ఉద్యోగములు చాలించుకే శాంతి సుఖ దుఃఖములు విడుచుశు శాంతి

వాంతు సూ క్తిసుధాకరము 8839 ఒకబేమి యిచ్చినను నొల్లకుండుఈ1ు శాంతి (దకటించి రచ్న లకు వాయు కు వాంతి మహీ మింది పనులెల్ల మానియుంశడు కై కాంతి సహజ కాంధవములు జూరుశు శాంతి బవాు కతర్కముల( కారకుండుకు శాంతి వీహిత విషయముల విడచుశు శాంతి ఉఊోరశె నిశ్నింతమున నుండలోల బి శాంతి కోఠళుందే సా త్తి క గుణమే ఛాంతి ధీరత తోడుత గుణాతీతుంయౌ కు శాంతి తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. నం, చాతుర్యంబున కెల్ల మూలముగి డా సభ్భాంతి; ములుగు పాపయారాధ్యులు, దేవీభాగవతము. ₹-404 డాంతునికై న వేడాంతుని యైన శాంతము బేక సౌఖ్యము "లేదు త్యాగరాజు వార గ్రిమందు శోకము శన నడలుకంకు ఇాంతిదాయక కానన సమె మేలు దుప్వూరి. వనకుమారి. ₹1-86 ఇశాంతమున గెల్వరానిది జగతి గలదె నా. కృ- రావు, విరిదండ. శాంతులు జనములు దను నవమానిం చిన నిందించినను మాటు సేయక గిం

840 నూ క్తిసుధాకరము శాశ్వత చిన ఇాంతాత్కుండు వారల మును వేసిన యట్టి సుకృతముల నానిఫొనున్‌ తిక్కన. భారత. శాంతి. 7-54? ఇాంతిపరులకు నేలరాస త్త స్‌హింస శ్రీనాథ, హరం ₹1[-5క్లీ చొక్కి. చొక్క యానందడ నుఖము వెదకనేల? మక్కువ చాశాంతుండై తే మతిలో నబె శా. అన్నమయ్య. ఆర్యా, సం, ఎజుంగక చేసిన యెడ నెగ్గు వెట్టి వెజుస రెవ్యాని సుస్థిర శాంతమతులు గౌరన. నవనాథ, శాశ్వతము సంగ మే భంగము సుండి! -వెంగలి వివమయములే వివము నుండి! అంగపు బంధువులెల్బ అంటు బంధములు నుండి | సంగతి హరి యొకంజే సతము తా. అన్నమయ్య, అధ్యా. సం తగవు ధర్మమ్ము సత్యము ఇాశ్వతంబు లుగ నెంచి సల్కీర్తులు గడించి కొనుము వరద చఛామాం. కిష్కింధ, కల కాల మెవ్వ రుండరు ఖలులది గానంగ లేక గ ర్వింతురు ని

శిష్య నూ క్రిసుధాకరము రికీక్షే ర్మల కీర్తి యొకటి నిలుచును గలకాలము.. ... పచ్చ. పాపయకవి. శాస్త్రము బవాధా వ్యిపతి ప్తి ధీవిమయముల్‌ పొరైన ాస్తార్ధముల్‌ శ్రీనాత కాశీ. 11-100 పలు సందియముల. దొలంచును వెలయించు నగోచరార్థ విజ్ఞానము లో కుల కశ్షీ శాస్ర మయ్య]ది యలవడ 'దెవ్వనికి వాండె యంధుండు జగతిన్‌ చిన్నయనూరి. నీతిచందిక, శా్యస్త్రు కథితంబులందు న్మశద్ధ తగదు విశ. దే. శిష్యధర్మము గురునకు శివ్యుండు నిచ్చలు. బరిచర్య యొనర్చి భక్తిపరుండై విద్యల్‌ గఆివందగు. గటిచి దిరముగ గురు దక్షిణ యిచ్చి వీకుకొనం గావలయున్‌ కేశన, విజ్ఞా. (ప్రాయ 85 గురువు వచ్చుచున్న "ార్చుండి లేవని తుంటరులకు నెట్లు దొరుకు ము క్తి? ఒడ్డతోడ వాదు లొనరంగ మానరా వేమన 106

842 సూ క్రిసుధాకరము శివ్య శన్దాభళ క్స్‌ సమృద్ధిం యు సిద్ధుండై. చెప్పినట్లు చేయుచు నెందున్‌ (గుద్దుండు కాక శాంతియ సిద్ధాంతము చనేయువాండు శిష్యుతకుం దగున్‌ తెనాలి రామ. ఉదృటా. 111-148 గురులతో శాస్ర్రుచర్చను గోరందగును కలీగి గండచందన చర్చ. దవలంపం దగదు వేదముల వల్లె పలుకులు విసంగదగును 'వెలంది మస్తైల గిలుకులు వినణగందగదు ఈశ్వరిని ముక్కు-చివర నీశ్షింపం దగును కన్ను కెలశుల సింతిని గానందగదు జగ మసళ్యంబని పలుక జనునుగాని చాన నడు మసగ్యంబన చనదు చనదు వృద్ధులై నను పఠితుల యొద్ద నెపుడు పరువు శృంగార వాక్యముల్‌ బలుక దగదు పానుగంటి. కల్యా, రాఘ గురు లేమనినను శిష్యులు త్వరపడంగా 'రాదు వారె దయం జూతుకు కో పరసము కొండొక మరలిన తతి నట్లగుటన్‌ (బశ్తాంతి దగు శిష్యులకున్‌ లిరు. వేం. కవులు. పొండవజననము. 111-380 గురునిందన్‌ విని శిష్యు డెవ్వండును శదక్తుండ్రై నచో నాజడున్‌ దురితాత్నున్‌ బరిమార్చకుండిన గురు (బోహంబు వాటిల్లు తిరు. వేం. కవులు. పాండవోద్యోగము- ఇ₹-98

నీలము సూ క్రిసుధాక్రరము రితి శీలము సచ్య ఏరితుం.డై. నడవక యిచ్చునె తనుం జేరి కొలువకిల నరపతియున్‌ సచ్చరితుండయి న డవక యిచ్చునె తనుంజేరి కొలువకీశుండనఘా ! పా. సోమన అను. 106 సత్కులంబునం బుట్టుట సకల "వేద ములు. బురాణంబులును ఇాన్హుములును జదువు టయును సద్గతి. జేయం (జౌఢములు గావు శీల సామ్మగి అేని దు క్చేష్టితునకు తిక్కన. భారత. అను. 11-41 ఉగమ కలంబుతోడ (బయోజనంబు "లేదు సచ్చీల మొకటి కట్లినను జూలు మంచి త్నే్యతంబునందు జన్మించి కంట గ(దుమంబులు నభివృద్ధి గాంచకున్నె తిరు. వేం. కవులు. మృచ్చకటికము. 71-99 శుభము తన వృద్ధాియు మిత్రుని వ ర్భనమును దత్సఖ సమృద్ధి (పబలుటయును శ (తుని దెస నిన్నియుం జెడుటయు ననుపడ్విఫములను దన్ను నతిశుభ మొందున్‌ తిక్కన. భారత. శల్య. 11-298 గార్గస్ర సిన్దాంతమత ముషఃకాలగలన శకున మూనుట యది బృవాస్పతి మణరంబు

రడ సూ క్రిసుధాకరము శూన్యత వ్యిపజన వాక్య మరయంగ విష్ణుమతము సర్వసిద్ధాంత మఖభిజిత్తు సమ్మతమగు

• శ్రీనాథ. లీమ 1121-41 ...వనజగర్భునకు నైన ననుభవింపక చనవు శుభాశుభములు వల్ల. ఏన. జైమి. ₹7[-283 పృథ్వి విఘ్నుమ్ము లన్నియు (ోయములకె క కూచి నరనీంహం. రూపలత. 1-1-8 శూన్యత సుతులు లేని యిల్లు శూన్యంబు, చిరళూన్య మనుంగుశాడు లేని యతని (బతుకు మయోూటకునకు ళూన్నములు దిక్కు- లెల్ల, స జై ర్వంబు శూన్యమర్థ రహితులకును తీరు. వేం. కవులు, మృచ్చకటికము, 1-4 శూరుండు కుల రూపగుణ (ద వ్యం బులు వి[క్రమవంతు నందు భూవిదితము.లై నిలుచు వెలయ విధి దృష్ట నయమున వలయు. బరా[శ్రమము జయ నన్నయ, భారత. వభా, [-189, [81 ఉత్తమ తత్తియుండేల యొరుల నడిగి వేడు వా+డగు నన్నయ. కారత. ఆరణ్య. 111-865

శూర్యు సూక్రిసుధాకరము రిక్తక్‌ ఆ(గహింతురె ఛూరు లని వేళంగాక అనుచిత స్థితి శూరులగువారు డాం రని లోన...... గోన బుద్ధా రెడ్డి, రంగ. రామా. యుద్ధం పగజవారి. జెజిలం బట్టక ముద్దాడి వత్తురయ్య శౌర్యవంతులు తిక్కన, ని, రా. ₹1-5 ఛీతునట్లాదుంగం నాతునె ఛూరుండు తిక్కన. భారత, విరాట. 17-25 విడుతుచె భూరులు రణమున॥ బడునట్లి యవస తమకు బాటిల్లిననుం ల థి స్‌ బుడమి సమ స జనంబులు శీ నడపెకు తెటంగు తిక్కన. లారత. స్రీ, 11-155 ఛచూరుండడగు వాండు బాహా ధాశేయత నాత్మ సంశిత (పకతిం గమం బోరారిం ఇావకుండినం చేరుగలండె డక్కునయ్య (వియ జయలమ్యల్‌ ఎజ్జన. హరి. ఉ. వా. మా! 78 అరివిదళన పరుషుండగు పురుషుం డెచ్చోట నయినం బూజ్యుండు గాడే ఖర నఖర విజితకరి వారి తిరముగ మృగ రాజ్య మేలబే? ఖైచరాజు. పంచ. 111-159

846 సూ క్రి నుధాకరము సూర్యు “సహజ (భౌజిష్ణు శా ర్యుండు ని ల్కడ భావంబుననుండు. గయ్యమునకున్‌ గాబ్దిివ్యండేపట్టునన్‌ పాపరాజు ఊఉ రా. [1-9 ఏరుండై. జనియించినప్పూడు రణోర్వినై సరులన్షోర్చలో దారత్వంబున శెల్వంగావలయు లేదా జొమ్ము గాయమ్ముల స్వీర స్వర్గము గాంచంొవలయు.... నీ మ. ధరణిదేపుల. దళావతార. 11-39 వలచునే చ్మితవఫ ఈూరవరుండు జగతి ? కోలాచలం. రామరాజు చర్మితము. 1-1-22 పట్టిన పని యుడివోవంగ నెట్టుట యెటు ధగ మగును నెజిళూరునకున్‌ కోలాచలం. మైసూరు రాజ్యము. 1-1-48 పొగరు గలవాని నడచుట పోడిగాక దీనత నడంగువాని సాధింప నగునె ? పడగ నెత్తిన పాముం జంపందగులాని చచ్చిపోయిన చానినే చంపనేల ? బలిజేపల్లి. సత్యహారి, 11-89 శ ఎంగారము శృంగార రనయమె రనమని పొంగారలో నింతురు కృతి. బొసలయనె రుచి భు _క్సింగడు నేయి పడంగ నె సంగునె చవి యున్నె యీవసమకొనకున్నే కొక్కొండ. బిల్వే- 1.209

శౌర్య సూ క్తిసుధాకరము 867 (బ్రహ్మాకును (బహ్మామయెన నారా మయణుండు మొదలు”ోగ” సర్వజీవ సమూవహమునకు. బయధానంబు శృంగార రసముగాటబె సర్గ శాకంబులకు నుష్ఫూ చందమునను పానుగంటి. కంకాభరణను. (పశ్యతి నెటం జూడ శృంగార ఠరసమె సర్వ సృష్టికి. (ధాన సూూతమై చెలం గాటి! అట్టి శృంగార రసమున కలరి గొంగ్‌ యుడికి మతిచెడి కడం (దొక్కి. వడకి కరగి తన్నయుండయి రసలీనతను స్వరూప నాశ మెనయనవి యాతండు నరుండు కాండు పానుగంటి. చూడామణి, ఎంఎం సర్యరసము లొక్క శృంగార రసమున నొపూచుండు కోలాచలం. మానా. 17-59 శౌర్యము వి[క్రమము భూరి యశః (వియులై న రాజనందనులకు సర్వసాధసము నన్నయ. భారత. అది. 7111-27 కడు నధికుళోడం దొడరినం బొడిచిన నొడిచిననుబురుషు ఫురువు గుణంబే ర్పడు/గాక హీను నొడుచుట కడిదియె పౌరుషము దానలలుగునె చెపుమూ నన్నయ. భారత. సధా. 11-124

848 సూ క్రిసుధాకరము శౌర్య మేటి భూరుల పెంపు మెచ్చలోవల దె గోన బుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. యుద్ద, పౌరుపు గరిష్టుడయ గాక ధరిత్రి యేలునే మది నీతి గణింపక యు నృద చేతో రాదరస సమ్మగతం గడు బె ట్టిదుండై. సింహముడక్రియ రిపు విదళన ముంజేంత సువ్వె ఏరగుణ మిలన్‌ మారన, మార్క-ం. ₹111-114, 215 పోలవు సకలకళలు నొళ (పతాపసంపద తోడన్‌ సూరన. కళా. 711-846 'రాజులేని యటి రాషుంబుపె 6 జని ళు న! చా జయము గొనుట యీమి శౌర్యము | నూరవ. కళా. 111-155 ఎదుట నెవ్వండు లేక యేయుట యొప్పె? తిమ్మయ. ద్వెపం భారత. ఆది, తచ్చన మాటల దైన్య వృ త్తికిని జొచ్చు నాతండు భూమి ఛూరుండే తలంప అంతక్రంయెను జచ్చుటది మేలు గాదె పంతంబు తోడుతీ బార్థివులకును సోమన. ద్విప. భారత. కల్య. పతి సూచి మెచ్చనిబంటు తన మేల పగణుకు వెన్ని చ్చు (వాణంబచేల గంగుల సినయెల్లయ. శాటమంజు కఠ

శోతి సూ క్రిసుధాకరము 8క్త3 త్‌ద్ధ మనః (పవర్తనముం గాచు మహిత (శద్దా ధన సంపద శ్రద్ధయనం జనునది జీవాత్మ సుప్రసన్నత సుమ్మి శ వ్‌నుము (శద్ధగ లుగు మనుజుండు పాపంబు. దొలలో (దోవ నేర్చుం దోలు డిగ్గ నూడ్వ వెరవుగలుగు నురగంబు చాడ్పునం నాన మేలు (శద్ధ ధానుం డగుట తిక్కన. భారత. కాంతి. 7-45. 251 (శ్రద్ధగల చోరుం. డొసణిన యద్ధనము పరిగహీంప ననువగు మతీయ (శద్దగల ముని యొసంగిన థి యద్ధనము పరిత్యజింప నగుననిరి ఘనుల్‌ భవానీశకవి. ధర్మ. 11-148 (శ్రద్ధయె లోకహిలఠంబగు (శద్దయె నిజ జనని పగిది సౌఖ్యము లొనలున్‌ శ్రద్ధాపరుల నభీష్ట స మృద్దులుగా. 'జేయుచుందు రెల్త సుపర్వుల్‌ 7 రామనామాత్యు.డు. గయోపాథ్యానము శో (త్రియులు బుద్ధిజాడ్యజనితో న్మాదుల్‌ గచా (శోతియుల్‌ "పెద్దన. మను. 107

ఉరగ సూ క్రిసుధాకరము సంగ వృత్త విద్యాతపః [కియా వృత్తి మనిన వాండు (శో(తియుః డనం జనువాండు ఫ్రుడమి భవానీశకవి. ధర్మ, 11-273 సంగము అవగాఢపుం బొత్తు మనంగ వచ్చునే తిక్కన. భారత. విరాట, 111-88 పల్త చారబంధు మిత్త సక్తుండు రొంవ్షిం బడిన జగము నట్ల యెొడరు నొందు భోగజూలపరుండు వాగురాజాలసం పతిత మృగయువముల భంగించలరు తిక్కన. భారత. కొంతి. ఇ₹1-818 సంగంబు విడువ వలయును సంగము వికునంగం గడు నళక్యమయినం జే యంగవలయు సత్సంగము సంగరుజకు నౌహధంబు సద్భుజనమిలన్‌ మారన. మార్కం. 112-886 సంగము మానక శాంతియుం గలుగదు కోరిక లుడుగక కోపం బుడుగదు ఫలములంది తే బంధము ఏీడదు ఫలముతో ౧ దగులుం (బపంచము అన్నమయ్య. అధ్యా, సం కన్న లేనివాండు కాళ్లు పోయినవాండు నుభయు లరయగూడి యుండినట్లు శీద ఉద(గూడి పెనగొని యుండును వేమన

సంగీత సూక్తిసుధాకరము 851 కూడంాడ మోవహా మధిక మయ్యేచే సలలిత నవరత్న సరులు పెట్టిన నేమి ఫలకాలమునాడు పతిని గూడకవో తే మనసురాని పొందు మాను క్షేతయ సంగీతము విద్యలందెల్ల సంగీతవిద్య మిగుల నుత్తమముగాదె యది పురుషో త్తమునకు నర్పితంబగునేని "యేమని నుతింతు సూరన. కళా 11-68 సుతిగూడి నడవని సౌగసు పద మేల గుంగుల పిసయెలయ, కాటమరాజు కథ మూర్భనా తాన మౌర్ష స మోళ్టదయాుతుండు గాని వానిని పశువుగా గాంచుచుండ్రు దౌ దేవీభాగ, భ₹1-541 కన్నులకు జల్వ చెవులకు. గ్యమతేయును శ్వాస సం స్తంభనమున నాసకును బలిమి గా్యతమున రోమహర్ష ణ కలన మజియు మనసునకు. దాండవంబు నాత శ్ర్‌ను ఛాంతి సర్వరోగ సంహరణము జనుల కిచ్చు జగానన్రఖ సర్వ॥ భలలో వమూనితంబు పానుగంటి. మాలతీ

8కి సూ క్షిసుధాశరము సంగీత చెవులుండియు గాన రసము చవిగొన లేనట్టి యధథధమ జన్మునికంయెన్‌ జెనిలకేయె ష్యడ్రసమును జవిగొని ముదమొందు పాముసను నుత్తమమై విక. దే, సంగీత సాహిత్యములు సంగీత విద్య కెలమిన్‌ సంగడి సాహిత్యవిద్య సరిగా అెండున్‌ మంగళవతి కలిగిన యా రంగు వచించంగ6 దరమె లావణ్య నిధి? చిత్రకవి నింగరార్యుండు. బిల్తణీయమ. సంతానము పలువుర. గొడుకులం బడయణ౧గవలయు పతిపత్ని 6 (బ్రజార్ధముగా ధృతిం బడయుట యెందుం/గలదు వన్నయ._భారత. ఆరణ్య, 11-275, $86 ఇహపర సౌఖ్య నిదానము మహీ తాపత్సంబ తిక్కన. వి, రా మా146 భార్యయందు భర్తృ (పజా రూపంబనం (శ్రభవించు మారన. మార్క౦. ఇం146 సంతానము బేపాుల క త్యంతము దుఃఖముల- జేయునది నిజమైనన్‌

నం ల" సూక్షిసుధాకరము 85్‌కీ సంతానముచే తన ప శొాంగములగు బుణములం(డు (6 ల ణఇములండు కర విధిజ్లాల్‌ మారన. మార్కం. 7111-74 మగబిడ్హండు లేని నిర్భాగ్యు నింట భోజనంబు సేయంగూాడదు శ్రీనాఠ. హర, 112-180 సక లై శ్వర్య సమృద్ధులు నొకశల సంతానలాభ మొకతల శ్రీనాథ కాశీ, 111-817 ఫురుమభవంబు నొందుట యపూర్వము జన్మములందు పోతన. భాగ. 1[-218 సంతతి హీనునికి సౌఖ్యసంతతి గలటే? పోతన భాగ. 2-801 కొడుకుల్‌ పుట్టరటంచు నేడ్తు రవి వేకుల్టివన (భాంతులై కొడుకుల్‌ పుట్టరె శారవేందున కనేకుల్‌ వారిచేవేగత్రుల్‌ వడసెం బుదత్రులు లేని యాశకునకున్‌ బాటిల్లెనే దుర్గితుల్‌ చెడునే మోతపదం బప్యుతకునకున్‌ ? ధూర్జటి. కాళహస్తీశ్వర. సుతుండు గల్లినం బరలోకసుఖము గల్లు రుద్రకవి. నిరం. 1-70 అనంయ సౌధ స్తంభము పెన్వగ యుడిగించుమందు సపెద్దవయసునం గన్వెలుంగు సుతుండు గలుగమి మన్వాదుల యహషూదీర్చుమత మెట్లాడవున్‌ తెనాలి అన్నయ. సువక్షిణా. క్రా112

8ఫ్‌కీ సూ క్రిసుధాకరము సంతా నంతతియ కారణ మెన్నగ సౌఖ్యపం క్షికిన్‌ రఘునాథ రామా. 1111-30 సంతాన రహిత సంసారంబు నాయక రత్నంబులేని హారంబుగా దే చేమకూర. సారంగ. కలి ఎంత్‌ సంపద గల్ల నేమి ఫలంబు సంతొనమది లేక? బాలనర. ద్వివ, భార. నభా, కొడుకులకుం దం(డి గుణములు నాండు బడుచులు శీ కికి. ₹'టిల్లు గుణము "మట్‌. వః! పరద, రాసూ. అయో, కన్యకను గాంచుకెల్ల దుఃఖంబు కొఆ కె పు. తిమ్మవ. సమీర. 1-5 తొలుతటి పుణ్యంబున వరసుతు. డొదవు ధరణీదేవుల. దశావతార. 11౪-134 ఫురుషునకుం బ్యుతలాభంబి పరమ హీిళరము కనుపర్తి. కవిరాజ కై[-48 4, ,అఆడుబడుచులన్‌ జగతిం గనువారిశెల్ల సౌఖ్యము గలచే లక్ష్మణకవి. రామేశ్వర. 111-108 రమణికి సోయగంబు నెలప్రాయము సంపదయున్‌ నిజేళు కూ రిమియు మణీవిభూవణ సమృద్ధియుం గబ్లిన జానిచే యశల

బమరదు లోగరశ్ష ణక భానుపమానమహాోాభుజూ పరా (శమభృతి ధర (1శీలములుగ ల్లు సుతుం డుదయింపకుండినన్‌ "పెద్దాడ నాగరాజామాత్య. శకుంతలా పరిణయము. 11-75 ఆడుంగాన్నును గంటకన్న సతి గొడాలాటయే మేలు కాకమాని. పాంచాలి ₹-క్ర1 విడి కెడు విత్తనాలు మడికెల్ల చాలు ఒక్కడే కొడుకైన వంశాన చాలు కొడుకుల కననివాళ్ళ క డువేమి కడుపు కుల ముద్ధరించని ొడు కేమి కొడుకు బీరాయి పాదులకు పువ్వులందము శ్ర పణతికి పదినెలల సకాలుడందమ్ము ... 'వెలయేరు. వేళరణ. నే. గంగాధరం బాలలు లేని బతుకు లెందు కేమి "బేవుడు లేని 'దేవస్థలముబోలు వాలనాగమ్మకథ బుడుతి లేకున్నచో నాడు పుట్టువేల అ. నారాయణదాను. మార్కండేయ. 10, లేదుగచా సుఖంబు భువి లేమలుగల్లిన కన్న వారికిన్‌ కోలాచలం, సుఖమంజరీ. 1-111- జిని సంతతియందు వత్చలత సర్వమునున్‌ మజుపింపం జేసెడిన్‌ తీరు. వేం. కవులుం బుద్ధ. [18 పాదుకొనిన న్నేవహంఫు. బునాదివలన దంపతులలోని మానసత_త్త్వములకు

పొం దమర ముడివడిన యానందము లిటు పలుకంబడును లోకమున నపత్యమనుచు చం గు శాస్తి. ఉత్తర రామ, మంచి గుణములవారికి మంచివారు వడ్ల గుణముల వారికి. జెడ్డవారు కోరకయ పుట్టి పొల్తురు శ్రీపాద. కనకగిరి, 81 సంతృప్తి ఒకటి నోరి చొని కుల్గంబుగందంగ జూలి బడమి యేమి సంభవించె చేని జానం దృ ప్తి నూనుట దప్పిన పనికి వగవకునికి భ వ్యగుణము తిక్కన. భారత. శాంతి. 7-13 పూని సుఖ దుఃఖములు "శింటిలోన సెద్ది చైవ వశమున జేకుణుు దానం జేసి 'జడెందమునం జూల సంతుష్టి నొందువాండు నిమల విజ్ఞాని యని భువి వెలయుచుండు పోతన. లాగ. 11-840 (పాష్తంబగు లేశవైంనం బది వేలనుచుం దృ్షిం జెందని మనుజుడు స్తప్త ద్వీపముల నయిన. జకళంబడునే ] సంతుష్టుంజే మూండు జగముల. బూజ్యుండు సంతోషి శెష్పుడు జరుగు సుఖము

సంతో సూ క్రిసుభాకరము 857 సంతోషి. గాకుంట సంసార హేతువు సంతసంబున ముక్తి సతియు దొరకుం సంతోమి.గాడేని సక్రులడె న నళించు పోకన. భాగవత. ₹111-5'74, 576 ం 6 విద్యలచేత ధనములచేత ధరచేత సిరిచేతం దనియ 'రెవ్వరును తిమ్మయ. ద్వీప. భారత. అది వరసంతోవ. నిరంతర (ప్రముదితుల్‌ వర్ణింప నెవ్వారు ని ర్భురముల్‌ వారికి మోదముల్‌ ఏ. అ. కవి. నుభా* తుష్టి లేచేని సౌఖ్యంబు దొరకదెందు కం. వీ. నీతి. అల దిగంతపుశేఖ యట్టులను మదికి జేరువై తోచి సంతుష్టి దూరమగును అ. నారాయణదాసు. జాసకీ ధనమె సుఖదమంచుం దలంతువే ధనులలో నతి దరిిదుకంకై నధిక దుఃఖు లైనవారు గలరు కాన సుఖయబబునొ సంగం దృప్కికిలను సాటిలేదు పానుగంటి. కల్యాణ సంతోషము సంతోషామృత సుఖిత స్వాంతుండగు నేని నటివాండు గృహంబుం లు 1086

850 సూ క్షిసుభాకరము సంధి గాంతార చేశమునునొ క్క-ంతగ నిశ్చింతవృత్తి నమ్యీభ్యుండగున్‌ ఎజ్జం భారత. ఆరణ్య. ౪11-446 సంతోష మనల నెప్తూజేమి లాభము గల్గె హృదయ వృత్తి నదియచాలునంచునికి...... సూరన, కళా. ₹-151 కామాదులచేం గలిగెడు నామాదంబగును గేవలాభాసము సూ చామోాదర సేవా జూ తామోదంబే (వపమోడమగును దలంపన్‌ విక, దే, వ. సంతుష్టి పరమ సుఖమగు సంతోవము గలుస వాయ సర్షతిం బడయున్‌ శ్రీపాద. శ్రీకృష్ణభారతము. అరణ్య, ౪11-408 సంధి తొడరిన బలవంతుతో సంధియగుట పుడమి రాజుల కెల్ల బుద్ధియె సుమ్ము పగవాని బలశ క్షి భావించి సంధి తగు బుద్ధియె జేయ దలపోయవలయు అతిసత్తుపులె. వై రులజితు లై శేని హితబుద్ధియై యా(శ్రయింపంగ వలయు గోన బుద్దారెడ్డి, రంగ. రామౌం యుద్ధ

సంప సూ క్రిసుధాకరము 859 సమబలుతోడం. జేయందగు సంధి బలాధ్యునితోడ సంధియున్‌ సమరముంగాదు హీనునెడ సంధికినియ్యకొనంగం జెల్లదు

పాపరాజు. ఉం రా. 11-877 తనకన్న బలునితోం దగు సంధిసేయ సోమన. ద్వివ, భారత. అ(శ్రమ. సంధి మగపాడి యగునె సోమన, ద్విప. భారత. శల్య. సంధి = వ్మిగహములు అధముతో వి([గవా మధికుతో సంధి బుధుల మతంబు నెప్పుడు సేయనొష్పు గోన బుద్దారెడ్డి, రంగ. రామా. యుద్ర= కీంనునితో. దగు రణము స వూనునితో జేయందగు సమాధానముం సం ఛాన రణంబులు దగ వస మానునితోం దొలంి కొలిచి మనుటయె యొప్పున్‌ పాపరాజు. ఉ. రా, 1-8 సంపద సంప్పతతు లతి త్షణికంబులు నన్నయ."భారత, అది. ₹-159 గంధ మాల్యంబులయందు లవ్నీ శ్రాయుండు నన్నయ. భారత. సభా. [-185 కలిమికి భోగములుకదా ఫలము తిక్కన. భారత. విరాట. 1-140

ఆపదలకోర్చి సంపద లనుభవింపు తిక్క-న. భారత్మ విరాట. 11-284 సంపద సవోయంయబు నజీఖ్నీంచి యుండు సపోాయంబు సంపద నుబ్లేశించి వర్తిల్లు యో ఎాతిగు తిక్కన.! భారత. ఉద్యో, 11-89 (శ్రీయెవ్యరి నచలవృ త్తిం జెందెడు తిక్కన, భారత. కల్య, 11-406 సిరితా వచ్చిన వచ్చును సలలితముగ నారికేళ సలిలము భంగిన్‌ సిరిడా. బోయిన. బోవును కర్యమింగిన వెలంగ పండు కరణిని సుమతీ విద్దేన, నుమకి, 107 అంభోవాహంబులయట్ల సంపదలొగిన్‌ బుట్టన్‌ 'జెడున్‌, మా(శ్రలో శేతన. దశ. కు. చ. 11-54 అనుపమ రత్నకాంచన గృహోసనవాహన వ(స్ర్రుమాల్య చం దన రుచిరాన్న పాన వనితా తనయాది సమస్త సంపదల్‌ దనరినయట్టి ధర ్రము ఫలంబులు మారన, మార్కం. 1112-88 సొమ్ముల యెడ నెవ్వారల నమ్ముదగదు ; నమ్ముకుండినను జరుగదు మంచెన. కే. జా, చ, 111-185 కార్యముల్‌ వెడిపోవు కలిమి లేకున్న

సంప సూ క్రిసుధాకరము 801 కలుములు నిత్యంబుకావు మెరపు మెరయు రీతి మేఘంబలట్లు బుద్చ్బుదంబుల భంగి పోవును జెదరి శ్రీనాథ. వల. వీ, పాసిన యప్పుడు పాయుదు రాసలం జేరుదురు జీరినప్పుడు చుట్టల్‌ చాసిన చుట్టము సుమో శి | (శ్రీసతి యెవ్వారిన్సైన సిద్ధము జగతిన్‌ సంపదలు తరంగ చంచలంబులు జక్కన. విికమార్క. 12-178, 188 నిజువేదల కబ్బునె యిస్టసంపదల్‌ జక్కన. మిక్రమార్క. 11-10 జగజ్జన విదిశంబుగా. బడయు సంపద సంపదగాక సందిగొం దిని సమకూరు శోభనము నిక్క-పు శోభనమై తనర్చునే ॥ దుగ్గన, నాసికే. 11-119 అసపెట్టు మోసపెట్టు నంతలోనె వాసిపెట్టు గాసిల నీ సిరులకు. గలదిది ఎంత విభవము గలి” నంతయును నాపదని చింతించినది గచా చెడని జీవనము దింపంగరాని మోపులు సుమ్మూ | తీపులు "దెచ్చే సంపద లెల్ల తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. నం, నిత్యంబు లనరాదు నిఖల సంపదలు గౌరవ, హరిశ్చంద్ర

869 ఘూ క్రిసుధాకరము నంప కలిగినక్తై యుండు గలుగక యుండును మజియు శేకపోవు దిరిగి కలుగు గలిమి నెచట జూడ గారడి యనవచ్చు కులముకన్న నెన్న కలిమి (పధానంబు కులమ్జు లేనివాండు కలిమిచే వెలయును కలిమి అేనివాని కులము దిగును కులముకన్న నెన్న6 గలిమి (పధానంబు కలిమి భోగభాగ్టములకు నెలవు కలిమి సుఖదుఃఖములకును గారణంబు కనియు గానకుండు గడు కీవితోడను వినియు వినకయుండు విస్తాయముగ సంపద గలబేని సన్ని పొతము పూను

ఉన్నయంత మనుజు డుపకారి కాలేక

శన్నుగనక యొల్ల గర్వములకు

దీనులయినవారి దిగువాయిగా జూచి పరముగనకనూత బడును

ఉచితవంతుడై న నుద్యోగ పరుడైన

సంప దమరియున్న సమయముననె

పరుల కుపకరింప పాలింపగట్లును

సంపద కొన్నా శ్లకు (వేగు జూపి గొబ్బునవాలున్‌ కలిమి బలిమి ఆెండు లెలీవికి వోనిరా !

నంప సూ క్రిసుధాకరము 868 కలిమిచేత మగని గలసి యుండును గాంత కలిమి లేనివేభ గసరుచుండు వేమన సంపన్నుం డొరుం గానలేండు తనువున్‌ సంసారమున్‌ నమ్మి హింసింపజూచు పోతన. భాగ, 2-94 ఎం అకట భాగ్యాయ త్తముల్‌ గా సిరుల్‌ రామరాజ. వసు. 111-114 సంపద చేతగాని కొనసాగవు సువ్వెగృహాస్థ ధర్మ్శముల్‌ పంపద పూర్వజన్ను వికస త్సుక్ళతంబునగాని చేరదు రామకృష్ణుడు. పాండు. మాహా. 17-24 తము దా గుణలుబ్ధుల బొందు సంపదల్‌ బైచరాజు, వంచ. ౪-65 కవులకు బహూువమాన మియ్యగ లేనట్టి కలుములేటి కలుములు ? క్షేత్రయ్య **. === ఎండమావుల యట్లు జలతరంగము లట్లు సంపద లేల తిమ్మయ.-ద్విపం భారత. అద్కి == ంసంపదలు పుడవి లోపల లేని పురుషవర్యుండు నడవీనుంయు కలిమియె చుట్టాలు గలుగంగ "వేయు కలిమియె మిత్రులం గలుగంగం "జేయు కలిమియె ధర్మంబు గలుగంయం జేయు

864 సూ క్రిసుధాకరము సంప కలిమియె సద్బుద్ధి గలుగంగం జేయు కలిమియె శౌర్యంబు గలుగంగం జేయు కలిమియె సత్కీర్రి కలుగంగం జేయు పోమన. ద్వివ. భారత, శాంతి, సర్వగుణముల్‌ గనకాశ్రయ భూరముల్లదా పు, తిమ్మన. సుభా, (ప్రభుత్వాంతము సంధిల నేరికి సిరులు నిల్చునే పెద్దాడ నాగరాజా. శకుంతలా 11-210 సంపదలవి వచ్చును బోవును బదిలముగా నిలువంబెట్ట (బవ్మాకు వశ మా! దా. శ్రి. దేవీలాగ. 71-881 కుదురు క వ్యంబులు కలమౌొాడు నింట కరువు కాటకములు కలికాన లేవు సెలయేరు. సేకరణ, నేదునూరి, చంచలకన్న( జంచల నిజంబుగ లచ్చి వేదము. వేం. రా, కా. వ్రతాప. 11-11-881 సంపదలు చూడ నెవరికి ఇాశ్వతములు 1 తిరు. వేం, కపులు, మృచ్చకటికము 11-80 సంసారము మతిం దలంపణగ సంసారం బతి చంచల మెండమావు లట్టుల నన్నయ. భారత. అది. ₹-159 నలసారము సంసార మ ఖల దుఃఖావహము భయనిశేతన మతి చం

సంసా సూ క్షినుధాకరము 865 చలము పరాధీనం విం దుల జీవనమేల నమ్ముదురుతీ న] వ్రవిదుల్‌ వన్నయ. భారత. ఆది. 71-245 అడవి సొచ్చి యంతకంతకు నవులకు నతి కుతూహలమున నరిగి యరిగ్ని చమూచుచుండునబ్లు సూవె సంసార కా ననము నందు దిరుగు జనుల నడఫపు తిక్కన. భారత. కాంతి. 17-528 ఆరయ గదళీ గర్భా సారము సంసార మిట్టి చంద మెటజి(గినం జేరవు జనన మరణములు గారించును దీనిభంగి గానకయున్నన్‌ తిక్కన. భారత. శాంతి, 77-580 శతణభంగురంటబై న సంసారమునకుంగా ధర్మంబుం గీర్తియుం దగునె విడువ? శ్రీనాథ. శృం.నై. [11-68 జంతువుల కెల్ల సరియ సంసార యాత శ్రీనాథ. శిపరా, 111-క ఆరయ సంసారమునకు. చారాపత్యములు గాచి తగు నంగము లీం పారనవిలేని పురుషుని చేరెవ్వం జెఆంగు వాని సపెంజేమిటికిన్‌ అనంత. భోజ, 11-202 100

866 సూ క్షిసుధాకరము సంసా అలిగించు ములిగించు నంతలో నె (భమయించు కొలది సంసారపు గుణమిది నోడ మణుంగువంటిది గుట్టుతోడి సంసారము సౌరిది సంసారంబు సుఖమా ? జీహములు దలంప సుస్థిరములా (పాణులకు ! జలధి లోపలి యీంత సంసారము జము నోరిలో బదుకు సంసారము చమురు తీసిన దివ్వె సంసారము సమయించు పెను? బెవులు సంసారము సమరంబులోనునికి సంసారము భోగ మూలమెనది యీపొందైన సంసారము కలవలె నుండినగతి సంసారము బలువుగ సతమని (భమసెదరు కా. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. పోలగా నలనీరు బుగ్గలకం మెం జూల నిస్సార మూ సంసార సుఖము జగతిలో సంసార సౌఖ్య నిర గు డగునేని మజివాయ నభవుండు నోంపండు గౌరన నవనాథ సుగుణవంతు రాలు సుదతిమై యుండిన బుద్గిమంతులగుచు బుత్తులొప్ప ఢు ఆ స్వర్గ మేటికయ్య సంసారికింకను ? వేమన

సజిన సూక్రిసుధాశరము 867 జి "ఘోరాంధకారము సంసారమే నిస్సారము రామదాసు. రామదాను చరిత =... ఈసంసార మతి చంచలంబు తిమ్ముయ. ద్విప. భార. అది. సంసార దుఃఖము బవాళము సోమన, ద్విప భారత. స్త్రీ సంస్కృతము జనని సంస్కృతంబు సకలభామలకును వల్లభా. క్రీడాఖి. 87 తమతమ బాసల కవితలు దమ తమ ేశముల కొప్పీదములగుం బర బే శములక( గూడ వొకింతయు నమరో కులు సకల భూములందును వెలయున్‌ తలంపణగ సంస్కృతీ కావ్యం బులు దమ యర్థృములు సకల భూజనములకున్‌ "దెలిసినను చెలియకున్నను బొలుపొందం నిచ్చు నాల్లు పురుషార్థంబుల్‌ అప్పకవీయము. 1-61. 62 భాషలందు సంస్కృతం బుత్తమం౦బు లిరు. వేం. కవులు. నానారాజ సజిన దురనులు జ జ ధనమును విద్యయు వంశం బును దుర, తులకు మదంబు. బొనరించును స

868 సూ క్రిసుధాకరము స్జన కను లెనవారి కడణువ యును వినయము నివీయ "తెచ్చు తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11-95 ఇమ్ముగ జెలిమి యొనర్చినం గుమ్మరిపుర్యుల విధంబు కుజనులు చమూడన్‌ సౌమి్మిత్తురు తుదిముట్టినం దమ్మిిత్తురు నీతిపరులు తగు మి(త్రులకున్‌' మంచెన. కే. చ. 111-285 దుర్గనుతోడి పొందునకంయె మేలు సజ్జన విరోధంయబు.......:. పా. ఫోమన, వం. వినయంబును ఘన విజ్ఞానము సజ్జనుల "₹ధ్టూడంను సవాజములు విడువని యాసలు వేవేలు చింతలు జడులకు నెందును సహజములు గ అన్నమయ్య అధ్యా, నం, అల్పుడెపుడు బల్కు. నాడంబరముగాను సజ్జనుండు పల్కు- చల్లగాను వేమన ఖలుయడు సుఖభేద్యుం డతి ము ర్కలళ గతిన్‌ సజ్జనుండు గాథాగ్ని శిఖా కుల తప్ప కనక ఘటముం బలె దు ల్ఫేద్యుండు చక్క--బడండు మృదూక్తిన్‌ ట్రైచరాజు, పంచ. శకి

సిన సూ క్రిసుధాశరము తలి దుర్దనుని కల్మి దురితంపు (త్రోవకగును సజ్జనుని కల్చీ పుణ్యంపు సరణికగును పాము బలసిన గరభళంబు [పబలమగును గోవు బలసిన దుగ్ధంబు గురియుచుండు సోమనామాత్యుండు. సీమంతినీ కళ్యాణము మొదల జూచినం గడుగొప్ప వీదప( గుతుచ నాది కొంచెము తర్వాత నధికమగుచుం దనరు దిన పూర్వ పరథాగ జనిత వైంన ఛాయ పోలిక కుజన సజ్జనుల మెతతి ఏ. ల, *వి, సుభా, వెసమూర్థుని సవావానము విసమే; సజ్జనుల వెలిమి వెలయంగ సుభారసమే దా, శ్రీ, దేవీభాగ. 1-1197 మంచివాండు పుడమి మాటాడు మెల్లగ బలువ మొపుడు గొంతు పగుల నజచు ముజికి కాల్వ 'లెపుడు (మోగినలాగున నదులు నేయుచున్నె రొదల నెందు? కం. వీ. నీవి జలదములనుండి విడుగులు జారునట్లు మంచివారికి ఖలులు జనించు చురదు చిలకమర్సి, వ్రనన్నయాద,.-9 1 నుజనుకీడు మేలుకొఆు3ె చుమ్ము ; దువ జనునిమేలు గీడు కొజశె జగమున కగు విక్ర. దే, ప

ఎపుడు నీచులు కలహ మే యిచ్చగింతు సంధియే యిచ్చగింతురు సాధులెపుడు శాళ్ళకూరి. పద్యవ్యూహము, 11-85 సజన సాంగత్యము జి ఎజఆుక గలవారి చరితలు గఆచుచు సజ్జనుల గోష్టిం గదలక ధర్మం 'బెటులటచు నెతింగిన చానిని మజన కనుస్టించునది సమంజసబుద్ధిన్‌ నన్నయ. భారత, ఆది. 111-202 అలయక సత్సంగమమున నగు సద్ద్గుణముల్‌ సుజనుల సవావాసంబున6€ గుజనులు సద్ధర శ్రైమతు లగుట నిక్కము నన్నయ. భారత. ఆరణ్య 1-6, 88 ధరా ధర శి విభాగంబు లెజుంగు విద్వాంసుల నుపాసించి ళుభాభారుండవు గావలయు పరమజ్ఞానుల మొద్దను బరగిన నజ్ఞండును బోధభరితుండగు నిరం తరమేరు సమిోపస్థితి హిరణ్య రుచిం గాక మెసక మెసలిన భంగిన్‌ తిక్కన. భారత. అను. [21-825 సంతత సుజన పూజనము వలయు ఎజ్జిన. భారతం ఆరణ్య. ళం8ి9

సజ్జెన సూ క్రిసుధాకరము 8౧1 సజ్జనులకు నెల్ల సఖ్యమాభామణపూర్వము కేఠన. దళంచం. [7-49 సాధుసంగతి విఫలమె? మారన. సూర్కం. 1..882 వింతైన జనులలోటి వినోదము నిమవృలము పెంతసజ్జన సంగతి చేరిన నాజాయము తా. అన్నమయ్య పాలగలియు సీరు పాలెమైె రాజిల్లు నదియు పాన యోగ్యమయిన యట్లు సాధు సజ్జినముల సాంగ త్యములచేత మూఢజనుడు ముక్తి మొనయు సాధు సాంగత్య మమరిన ఇాంతమమకరు సీచగుణము లెల్ల నిర్మూల మైపోవు కొదవ లేదు సుజశగోఫ్టి వలన సజ్జనుల ఇఎలిమియె చాలింపగారాదు వేమన సజ్జనుల చరి(తముల్‌ వినుట జిన్మఫలంబడది గాబె పిల్ల, నిన. జైమి. 7111-85 సమమతి నొప్పూ సత్పురుమ సఖ్యము సద్గతి కారణంబు పోతన. లాగ. 111-881 సత్పురుషులు దర్శన మా(త్రంబునం చావనంబు సీయుదురు పోతన లాగ. మ-1120

8739 సూ క్రిసుధాకరము సజ్జన మవాత్సంగంబు మోతు ద్వారంబగు గంగవ. భాగ. 7-69 సాధుజనములతోడి సంసర్ల ముడిగిన హోని భయము క్లేశ మావహిల్లు నెంతవారికై న నిది నిక్కము ఎంతవారికిన్‌ జిక్కునె ముఖ్య సౌఖ్యము విశిష్ట జనంబుల సఖ్యమందమిన్‌ రామకృస్ణుండు. పాండు. మాహా. 11-184, 808 సజ్జనుల గోష్టి యిహపరఠర సాధనంబు మారన. కళా. | 7-171 “==. బంత తామస గుణస్టుండటైనచో సద్గుణ (శ్రేణిన్‌ మించినవారి పొందొలసినన్‌ కేకూరుం ద ద్భావమున్‌ పాపరాజు. ఊ. రా. 11-282 సత్పురుమవరుల సంగతి. బొసంగ వలయు భవా సీళకవి. ధర్మ. 1-95 బవాు జన్మముల సాధుపరిచర్యం జేసినం ఆ ర్త బుణ్య పురాణా ర్భ్‌ముల నెజటుంగు ధరణిదేవుల. దశావతార. 11-228 సాధభుసంగంబు సకలార్థ సాధనంబు వీతిలో సత్సంగతి సౌఖ్యము త్యాగరాజు

స్టినా సూ కి నుధాశరము 878 జనన మేదైన నున్కి. యెచ్చటనునై నం బుణ్యమునంగాని కలటె సత్పురుమ సేన పానుగంటి. పాదుక. ఉన్నతులతోడి సంగడి వన్నెయిడటె ? వేదము, వేం, రా. కా. ఉషానాటకము. 7-98 సజ్జనుల మతి సచా సలుపందగును ఒదిగి యుండుము పెదలయొద (ఇ. ఈ. విశ. దే. వ. సజ్జినారాధనము వృథాచనదు సుమ్ము తిరు. వేం. కవులు. నుకన్య. 111.21 సజ్జనావరాధము ...మానఘనుండై నెగజెడియవ లి ప్తమార్ల నిష్టుండగు బుధున్‌ మొగము సెదరంగం బలుకుట జగతీవర వధముతోడి సరి ఎజ్జన. హరి. వం. 7 [11-89 క్హూనవై రాగ్య సంవన్ను. డైన ప్పెద్ల వెతుంగ లేక యపహసించు నెవ్వంటేని వాండు గాల్పంగం బడు దీవ వహ్ని శిఖల కౌరవాదిక ఘోర నారకములందు శ్రీనా. లీమ. 77-199 సజ్జన భావము గల్లుసు హృజ్జనులను మోసఫుచ్చుటిది నేరుపె? జక్యన, విక్రమార్క. 111-111 110

రశ సూ క్తి నుధాకరము సజ్జను సాధుజనులనుబట్టి సంతాప మొందింప కుల వినాశమందుం (గారజనుండు వేమన బందుల వంశవృద్ధుల నృపాలుర నన్నుల "బీశికాదులన్‌ (మందల జేయు పాపునకు మంచి గతుల్‌ పరమందులల్లునే! తిరు. వేం. కవులు. పొండవోద్యోగము, ౪1-101 సజనుండు జి ఇచల్లియుండియు సెరణ సేయు నరండు. వ్‌ ఈషా 'బేదవడియును సర్థికి. (బియము తోడం దనకుణల భంగి నిచ్చు నతీండుం బుణ్య పురుషులని చెప్పి రార్యులు బుధవ ేణ్య తను లోకము గొనియాడలొ విని యుబ్బండు సజ్జనుండు తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11-42. 48 చనునే కులసతుల విడువ సత్పురుషులకున్‌ ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. ము. సజ్జనులు దిక్కు సూవెయిీిా సర్వమునకు ఎజ్జవ- ఖారతం అరణ్య. 711-400 భూరి సశ్వాధ్యులు పుణ్య మానసులు కారణ పురుషులు గాలి? ...... నీంగన. ద్విప్కృభాగం సజ్రనుండు తిట్ల వాపంబజాను జ ల్‌

సను సూ క్రినుధాకరము వార్‌ సాధు సజ్జనులను సంతరించినవాడు (పజల సంతీసంబు పజచువాడు కదిసి ఇా(తవులను గరుణ జూచినవాడు పొాదుళొన్న ము క్ష్తిపరుడు అభిహిత మగునట్టు లాడిన మాటకు సంతసింతు లెల్ల సత్పురుషులు వాదదూడ డెపుడు వరుస నెవ్వరితోడ 'జేరఠాడు తాను జేటు లేడు క్షానియగుచు బుధుడు ఘనత నొందగ జూచు వేమన =... -జనకగురు సువ్చా జ్ఞైననాయక శేహములకు జఇనుచుందురు వీలువకున్న సజ్జనులు పోతన. భాగ. 1-67 సత్పురుషులు చారుదుర్షృశలం బోవుచు నె నను-బోతు రాస్రితున్‌ నృసింహ. కవికర్ణ. ₹ [67 *==- == =సత్పురువు చిత్తము నొచ్చిన రిత్తిపోవునే ? నూరవ. వ్ర. భా, 195 (పజ్ఞానిధులు స్యత్కియాలవ 'మేనియును బహూకరింప "లీ మదినెందున్‌ తరి. సుల్లన. చం(దభాను. 11-87 ధరలో సత్పురువులు స త్పురుపాపద్ధరణ హేతు భూతులు గాళీ!

డధికాపదార్పులకు హిత మధురో క్రి నఖండ సౌఖ్య మహీమ ఫఘటించున్‌ వైచరాజు. పంచం 1-1 1. 178 సత్పురుషుల ఇాశితావనంబు సేయుట నై జంబు రామదాసు. రాషుదాను చరత వంశగత ధర్మము మానరు సాధు 'లెయ్యెడన్‌ పాపరాజు. ఊఉ. రా. [164 22 4= సజ్జనులు దుష్కార్యవంతులకు నేనాంటం చెప్పరు హీత బుద్ధు లెల్ల బాలనర. ద్విప, భార. నభధా- 'తెరవరులనుం గూడీ తెరువు గన్నట్లు పెద్దల నడక ల వేశ్నీంచి చూచి బుద్ధినట్ల మెలంగు. బుడమి నజ్జనుండు పరద. రాసూ. అయో. =4=.సంతత కగుభజాయకంబులు గచా మహడాగమనంబు 'లెయ్యెడన్‌ రరణిదేపుల. దశావతార. 11-108 సజ్జనులు తాకి పర హితాచరణ మతులు ఏ ల. శవి, నభా, తరులు ఫల సమృద్ధిని న్యమతను వహించు మేఘములు నవోదకముల మిగుల వంగు

సతీధ సూ క్రిసుధాకరము త్ర్‌77 సత్పురుము లుద్ధతులుగారు సంపదలను పటు పరోపకారులకు స్వభావ మిదియె కం, వీ. లిం. అభి, కా. ?-568 మంచి మానిసికన్న మరి వేల్చెవండు 'మెక్క-6 డొరులసొమ్ము మేలై నవాడు తగువాండు బిచ్చమె_త్తం జెన్నండైన తగిన మానిసియె "పెద్దల పర్వు నిల్చు తగవు నడ్పుటపని తగిన మానిసికి మరియాద నజివీంచు మంచి మానిసికిం దనయంత. నోరిన తన్వి చేకూరు మంచివా. డొరులనక్రై వమరివాటు పడును అ. నారాయణదాను. వేల్చుమాట. ఎగ్గు వేసిన వారల శేని చేలు సలుపుశు మంచివారల సవహాజగుణము కాళ్ళకూరి. మధువేవ. 7 [11-1-75 సతీధర్మము పతులకడన యునికి సతులకు ధర్మువు ఎట్టి సాధ్యులకును బుట్టిన యిండ్లను 'బెద్దకాలమునికి త్‌ద్ష తగదు నన్నయ. భారత. ఆది, 17-66 పురువులచే ధర్మస్థితిం బరిగ్రహింపంగం బడీన భార్యలకు నిరం

878 సూ క్షిసుథాకరము సతీధ తరము నిజ పురును భ_క్రియుం బరపురువ విసర్జనంబు' బరిచితమయ్యెన్‌ భ్రర్తచేత నియోగింపంబడక సతికి నెద్దియును జేయలాందగ టెద్దియైన భర్తచేత నియోగింపం బడిన దానం 'జేయుకునికి దోమంబని చెప్పె మనువు నన్నయ. భారత. అది. 7-87, 88 పతి పేదవాండైనం బౌాయంగ రాదు సతులకు నిదియ విచారింపం దగవు గోన బుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామ ఆయో. పతియ చుట్టంబుం బకళాంబు. బతియ చెలియు. బతియ తన్లియుం దం డియు. బతియ గురువు బతియ ట్రైవంబుం గావున నతనిపని యొ నర్ఫ్బుటయ చూవె ధర్మంబు నాతికరయ

• త్కికన. భారత. అశ్వమేర. 71-280 పతి పంచిన పని సేయుట పతి పతితుండై నం బాసి (ప్రాయశ్చిత్తం బతం డొనరించిన. మ్మాఅం బతిం గూడుట ధర్శమండ్రు పత్నులశెల్లన్‌ శేతస. విజ్ఞా. ఆచారం 116 వలచిన నొల్లకున్న గుణవంతుండమయైనను గాక తక్కినం గులసతి కాత్శవల్లభుండె కోరిక వేల్పు క శేతనం దశ చం య-116

సతీధ సూ క్రిసుధాశరము 879 బంధు గృహంబున సతులకుం బెద్దకాలం బున్కి. సెంపుగాదు మగువలు మానుగా మగనియొద్ద 3 యున్మి_ బంధుల ెల్లరకుం (బమోాదకరము

మారవ. మార్కం. 7-887 వతు లెందుం జనిన నచటికి సతులకుం జనవల బె సతులకు నన్య మెట్టిదియును ధర్శమె భ_ర్శృ సం(శ్రయమకాక క ఎజ్జన. భారత. అరణ్య, 711-282. 241 మగండు (ప్రియతముండని యుండు మానవతికి నెల్లలోక సుఖంబులు నెదురువచ్చు పతి వాక్యాత్మికమణము సతులకు నెబ్బంగిం 'జేయం జనదు పత్నికిం బతియ నమ్మిన బంధువు నిష్టదై వమున్‌ పతియెడ "రెండులేక కులభామలు ఆారళండెట్టిండైన స న శ్ర జరియించుటొప్పు కు.రు.దే. భాస్కరం ఆమో. 419. 128. 428. 485 ఖలుండ్రై నను నాభుండ లోకమింతికిన్‌ మల్లికా. భాం రా. కిష్కింధ 288 పతిదై నము సతులకు. దాం బతియ పరాయణము పతియ పరమహితుండుం బతి శుుళభూపా పరయగు నలివసుమోా పరమ పూజ్య యఖిల జగములన్‌ ఆఅయ్యలా. భా. రా. యుద్ధ, కె4శడ

౪0 సూ క్రిసుధాకరము సతీధ శాంతుండు సంతోమించిన సంతోమీంపంగవలయు సలతిశకతం డాత్మన్‌ సంతావీంచిన పట్టున నంతావింపంగ వలయు జలబేతుణకున్‌ నాగరిక త్వము వాచా (పాగల్భ్యము జూపందగదు పతిముందట సం భోగ శ్రీడా విభవో ద్యోగంబులం దక్క సతికి పతి విల్వం బంఛినం బనియేమియని వచ్చి చెప్పిన యుడిగంబు సనేయవలయు భర్త యానతి లేక ప్రకృతి బంధునివ్రైన నే పదార్థంబును నీగిపెట్ట జీవి లేశ్వరుండు డించిన యూగిరంబులు కుత్స సేయక భుక్సిం నొనలోం దగవు నుఖ సు ప్తుండగు నిజేళుని. (బబోధ మొనర్పం గా దనుష్టాన భంగముల దప్ప నొంటి నెచ్చోటి కరుగుట యు క్విగాదు తడుపు గట్టక నీశాడం దగవుగాదు కడపమాందను మతి సన్నెకంటిమోాంద. జక్కి= మోందను గూర్చుండ జాడగాదు పసపుం గుంకుము కజ్ఞలంబునను గూర్చ్పాసంబు తాంబూల ముం గుసుమంబుల్‌ కబరీభరంబు చెలియాకుల్‌ మంగభాలంకృతుల్‌

నతీధ సూ క్రిసుభాకరము 881 విసువొక్కింతయు లేశ తోల్పవలయాన్‌ ఏనిన్‌ సదాకాలమున్‌ వి ఆ ససి జక్కంగం (బియుండు వర్థిలుట కైనాళీక (ప్యతా&కిన్‌ (శ్రీనాక. కాశి. 17-78, 78, 75, 78 తన వృాదయాధినాయకునిందక్కంగం దథ్కొరు సన్నుతింపంగా వినుట సత్మీపతంబునకు వి[గవాము శ్రీనాఠ, కం. నై, 112-144 తగవే కులకన్యలకును మగవారలతోడ రూప నువానీయులతో మిగులంగ. దడవులోపలి నగళులలో మాటలాడ నయత త్త సనిథీ (ీనాథ. శృం. నై. 17-61 మగవారి న్మ్నొగమె త్తిచూడ, గులకన్యా ధర్మముల్‌ దప్ప వే వరద. రామా. 211-129 పతియసుమిా యేడుగడయు భామామణికిన్‌ జక్కన, విక్రమార్క. 17-192 పతిలేనియెడ నొంటిపడి పూవ్రబోణు లతను చిత్తంబున నలయు చున్నెడకుం జక్క-నివారికి. జను టుచిశంబె ? గౌరన, నవనాథ. పతితోడ సతి మాజుపడెనేని పుణ్య గతి శేగునే? నరకంబునం గూలు గౌరన. హరిశ్చం(ద. మగనికాలమందు మగువ కన్టీంచిన సుతులకాలమందు సుఖముబొందు కక.

682 సూ క్రినుధాశరము సతీధ నాథు డున్నయట్టి ననబోడి యాతని "జీవుడనుచునెంచి నేవచేయందగును పతిని దిట్టరాదు పదివేలకై నను వేమన జీవి తేశ్యరు బాసి చిరకాల వనసతిగాం బుట్టినింటనె యున్కి బుద్ధిగాదు (వతములు నుపవాసంబులు మతియింప నిరర్ధకములు వమూనవతులకున్‌ (బతివాసరంబు. శేవల పతిభ_క్తియ చాలు నివాముం బరము ఘటింపన్‌ పిల్ల, పిన. శృంగా. 17-76, 80 విభుండు పతితుండైన వెలది పాత్మివత్య మహిమ బుణ్యుంజేసి మనుపవలయు పోతన. భాగ. 711-416 పళతిమాట శం(డిమాట కంళెం దగును సతికి పుట్టినయిండ్ల మానినులు పోరచిగా ననిశంబు నుందు3ే ? పోతన. భాగ. 12-545, 616 నడవడి గొఆగాకున్నను బడు నం గురూవియైనం చామరుండై నన్‌ జదు.డైన రోగియైనను విడుచుట మరియాదగాదు విభు నంగనకున్‌ సనాతసధర్శ్మము లాండువారికిం 'బెనిమిటులన్‌ భజించుటలు పోఠన. లాగ, 2౬-979, 980

సతీధ సూ క్రిసుధాకరము 88ితీ పతికిముం దనుభవింపకు మే పదార్థంబు జవదాటకుము ని జేశ్వరుని మాట దెవమన్నను గురువన్న ధర ఛమన్న ( పాణనాథుండు సుమ్ము. 46660 అడిదం నూరకవి. కవిజనరంజనము. 117-439 ౮ __ _.. _విభునికంయకెను దలిరుంబోడులకు వేతె దైవముగలటే......” కూ, తిమ్మకవి, శివలీలా. 11- 72 పున్నియఫపు నేలలకు నిచ్చంబోవవలవ 'బెపుడు పెనిమిటిప్రై బత్సియెసంం జెలికి కూ. తి. అచ్చ. రామా- అయోధ్య. కశీ పెనిమిటిపంపు సెంపునను (బేముడి-జేయుట పాటి చెల్వకున్‌ వొన్నికంటి తెలగనార్యు,డు. యయాతి చరిత. 17-191 అతివ మిక్కిలి రూపవతి మొ తేనేమి పతితోడ హితవుగా పలుకు లేళపోతె? ఫుట్టినిటన యుండుట సతులకు పొసంగునా ? క్షేతయ పతియేమి ెప్పినం బనివడ సేయ కతివల కుండుట యధిక పాతకము నిరత్‌ సంతానంబు నిలుపుటకంశెం బరమ ధర్మము లేదు పతి ధర్మవతికి కులము నిల్పుటకంకె. గువలయావక్షులకుం గలవె ధర్థుంబులు. వ. తిమ్మయ. ద్విప. భారత. అది.

మగండె దై వముగాని మజి దైవమనుచు మగువలకే యాగమములం జేర్కొనరు అధిపతియే దైవమని యాగమములు వీధియించె...... పరద రామా. అయోధ్య" ఎం .పతికీ హీతంబు చేసిన యదిగచా చిగురాకుం బోడీ ఫోమన. ద్వీవ, భారత. కాంతి, మానిని భార్శృనేవ నియమ(వతమంచు. జరింపుచుం దదీ యానుగుణ (పవన్నర్తన గృహాగత సూరి జనౌప్త బంధు స౦ 'ానములం దదీస్సిత పదార్థ నయ(ప్రియ భామలన్నుదం బూనగం 'జేయుచున్వినుతి నొందు యశంబున సద్ద్గుణంబులన్‌ హృదయ పతింబౌసి సతి పుట్టినింటం బెక్కు కాలము వసింప నుచితంబుగాదు. .. "పెద్దాడ నాగరాజొమాత్య- శకుంతలా పరిణయము. 111-184. 165 కులసతి మార్షంబు తప్పినడువం బరులు నవ్వరె ధరణిదేవుల. దశావకార. '7111-! కీ పతిసేవయె భూపణములు పలిసేవయె జీవనంబు భామామణికిం బతిసేవయె సు్కువతములు పతిసేవయె యిహముం బరము భాగ్యము వారాయణామాత్యుండు, హంసవింశతి. క-180 ఫురుముండు లేక నేతరుణి శెపుడైన తగదు సావహాసము త్యాగరాః

సతీధ సూ క్రిసుధాశరము 88$ మన్ననచేయ నుబ్బ నవమానము చేయంగ (సుక్కశే పతిం జన్నలరంగం గొల్పుచు విశిష్టత మాత్మికుల పతిష్ట సం పన్నము చేయుచుం దనదుబంధులచేత. బొగ డ్రగన్న యా యన్నులమిన్న చే జగములన్నియు నిల్బ్చునటంచు. నెంచెదన్‌ శిస్టు కృష్ణమూర్తిశాశ్త, స్త్రీ నీతిశాస్త్రము వనితలు ఫుట్టినింట బహావర్లము లుండణగరాదు భర్తతో నునికియె యుత్తమంబు మాడఖాషి వెంకటాచార్యులు. భరతాభ్యుదయము అంతరంగమందు పతియన్న మాట ఎంతెన హితులకు ఎరిగింపకమ శ విభుడు మన్నించెనని విజ్ఞవిగకుమి వీధి నొకచోకైన ఒంటిగ నిల్వబోకు ప్రియుడు భుజంచిన భు _కృశ్రేషమ్ము అయిదవ తనమంచు అపుడారగించు అప్పగింతలపొట ఛావలయెదుట మరదలు దిరుగుట భావ్యముగా దిలలో బావలు వినగా ముచ్చటలాడిన భామల కపకీ_ర్హి ధేను, వెళయ్య- గయోపాభ్యానము. జంగంకథ ముదిసి సంతానవతియగు ముదితమయెన పలియెడ న్లానువించు లోపములసై చి కన్నవారి కత్తింటికి స్వన్నెందెచ్చి మగనితో స్వర్గమేగెడు మగువ మగువ పొరుగిండ్ల కొంటిగాం బోవందగదు అ, నారాయజదాను. యథార్థ రామా.

886 సూ క్రిసుధాకరము స్క పతికంకశు సతి కొండుగతియుం గలదె ఆ నారాయణదాను. పావిశ్రీ, (పాణమిడియెన భర్తకు మానరత్ష భార్య యొనరించుటయె సుమ్ము పరమనీతి అ. నారాయణదాను, హరిశ్చంద్ర భర్త మూఢుంల్లై నం బత్ని కేవలము గ ర్వమ్ము చాల్చ కవసరమునుబట్టి మనవిచేయు పగిది మంచిచెడ్డలు బోధ నేయవచ్చు నఘము చెందదతివ ! తిరు, వేం. కవులు. నుకన్య. 1111-14 సలికి. బతిం భజించుటయె సన్నుత ధర శ్రము శ్రీపాద. (శీకృష్ణభారతము, అరణ్య. 71-268 సతికి బతినేవకం'ుం (బళ_స్త వరము పుణ్యతరమెన క త్య మోపుడమి "లేదు పానుగంటి. పాదుక. సత్కర్మాచరణ అనలంబించుక మొనల బ వనుచేం వెలుంగెంయ మాడ్కి- వర్థనముం బం దును సత్కే ర్మాచరణం తిక్కన. భారత. అను. 11-188 పుణ్య ఫు రాణార్థముల నెజీింంన యంత సత్క_ర శై మెప్పుడు సలుపుచుండు ధరణిదేవుల. దశావతార. 11-228

మంచి చెర్టు యొనర్చిన మంచిఫలము చెట్లచెలు యొనర్శ్భ్చినం 'జెటఫలము ఒం ది చి శీరు. వేం. కవులు బుద్ధ. 17-56 మంచికార్యము సేయ. దానెంచినపుడు మొదల గవ్వమనను మేల తుదకుం గలుగు శ్రీపాద. కనకగిరి. 188 సత్ప్రవ ర్తన సూత్మృముగాం దలంచిన విళుద్ధ చరితము దుఃఖహేతువే తిక్కన. వి, ఠా. ₹1[111-124 తగిన వేవంబు. దను-ంచాన పొగకుకొనమి నొచ్చియును గీడు వలుకమి యిచ్చివగవన కునికి దనకెంత నడవకయున్న ౧ బథముః దప్పకుంఊట నడవడి కొప్పుసేయు కొంచెమైనను దగం బంచి కుడుపుమేలు పనులయెడ దుఃఖమోర్చి యల్పంబు సుఖము ననుభవించుట హీతము శ(డత్రునకునై న నిచ్చుటయ లెస్స యడిగిన యెడ తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11 .-45్‌ 47 మతి పప్పుడుందా ధర్ధ స్థితి నూహించుచును హితులు సెప్పెడి వెరవు ద్ధతి దక్కి. యాచరించుచు జికే్యదియత గలిగి నడవం జెందు శుభంబుల్‌ తిక్కన. భారత, సౌప్తిక, ] -77

888 సూ క్షిసుభాకరము స్ప "వెలిసికొనంబడయ రొరు లా ర్యుల పోయెడి తెరువు లరసియును జదలం బ తులు నీళ్ళ్లలోన మినం బులు వోయెడు (తోవ "'అెజులో బోలునె తిక్కన. భారత. కాంతి. 17-78 "వేదమూాచారముల. జెప్పు వివిధ గతుల సకల హితమగునట్టి యాభారమరయ ననఫఘ వేజొండు గలదె మవోత్ము లెద్ది యాచరించిరి చాని జేయంగవలయు తిక్కన. భారత, కాంతి. 7--298 అన్యాయవృ త్తి సంగృహి తాన్య పదార్థుండు గాక యతిశయ తృష్ణా మైన్యమున సకల సజ్జన మాన్యుండైై యుండవలయు మనుజుం డనఘా మంగళగిరి అనందకవి. వేడాంత రసాయనము ఎలే6 డత్యంత పరోపకారియయి సద్వృ త్తంబుందాం బూనునో యతంజే యల్చ్పముగాల మే మనియు దీర్దాయుమ్కుండెం తేనియన్‌ కం, వీ, లిం, దక్షిణగోోగహణము, 17-1-45 సీపెద్ద లేగు తెన్నే పట్టుమోవు అ. న్నా దాను. వేల్చుమాట వినయంబున పెద్దలగాంచు. గనికరమున దీనులం బెంచు ననయంబు నిగర్వతమించ్చు నన్య కాంత. దల్లిగ నంచు ఆ. నా, దాను. (వ్రహ్లాదం

సత్యము సూ క్రిసుధాకరము 889 అన్యోన్య మతికి హేతువైన ధర్మవర్తన మెపుడై నం దప్ప జనదు క అ. నా. దాను. లీష్మం సత్యము నుతజల పూరితంబులగు నూతులు నూజిటిక్రంకు సూనృత (వతయొక బావిమేలు మటి బావన్చలు నూటిటికంకె నొక్క స (త్కృ-తు వదిమేలు త(శ్కతుశతంబునకంకు నుతుండు మేలుత త్సుత ఫతకంబుకంళకు నొక సూనృత వాక్యము మేలు సూడంగన్‌ వెలయంగ నశళ్వ మేధం బులు వేయును నొక్క సత్యమును నిరుగడలం దులనిడి తూచిన సత్యము వలనన ములు సూఫు గౌరవంబున వేర్మ్శిన్‌ సర్వతీన్థాభి గమనంబు సర్వవేద సమధిగమము సత్యంబుతో సరియుగావ యెలఆుంగు మెల్లధర 'శ్రంబుల గశెందు బెద్ద యం(డ్రు సత్యంబు ధర్మజ్ఞులె న మునులు నన్నయ. భారత. అది. 17-94. 95. 96 రాజ్యంబులు. బుత్తులును ధనంబును యశంబును సత్యంబునకు సమంబులుగావు వన్నయ. భారత. ఆరణ్య, [1-26 సత్యంబుకంయె నెంచలో ధర మెద్ది 7 సత్యమూలంబులు సకల ధర్మములు గోన బుద్ధారెడ్డి, రంగ- రామా. అయో. క్రేం

890 సూ కిసుధాకరము సత్యము నడవడియను మున్నీటిం గడవం బెట్టంగ నోడకరణిం దగి తా నొడంగూడు ననిన సత్యముం గడచిన గుణమింక నొండుగల జే యరయన్‌ తిక్కన. భారత. ఉద్యో, 11-89 హీంసాకరంబగు సత్యంబు ధర్శంబుగాదు క తిక్కన. భారత. కర్ణ, 11-70 సత్యమ (వా ము దపమును సత్వ్యమ (పజలను సృజించు సత్యమ లోక స్రిళ్యౌధీనముం "జేయును సత్యం బన్ఫతంబుచేత సంక్షిహిత మగున్‌ సత్యమ తపమును యక్షము సత్యమ 'వేదంబు దాంతి శాంతులు నగుటన్‌ సత్యము దొజ/౧గగుట నిర్తుల ని త్యానుస్టానములును నిమృలములగున్‌ తిక్కన. భారత, కాంతి. 77-100 (క! మేటి ధర్మంబు సత్యంబు సత్యము ధర్మములలో. (టశ_స్తము మారన, మార్కం. 194, ని07 సత్యంబు నరులకు సంశ్చీప్తమగు ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. కళం888 అనఘ ళిష్ట చరితలందు సత్యమ కడు నధిక మనిరి (శుతుల నరసిబుధులు

సత్యము సూ క్రిసుధాశరమ్ను 891 భూత హితంబుగా. బలుకు బొంకును సత్యఫలంబు నిచ్చు ఎజ్జన. భారత. ఆరణ్య. 7-48, 6£ సలత్యమందె నిలుచు సర్వలోకములు సత్య_వతంబుకం కొం దపములేదు అనంత. భొజ, 11-2161 సత్యనిష్టతో నెనసయంగరాదుసుమ్మ్లు మజీ యెన్ని తపంబులు నీజగంబునన్‌ అనంత. భోజ. 77-273 నత్యంబు దప్పక చరియింఫుము. .. సత్యంబు గల్లినంజాలు వేయేల సత్యమే జయమని చాటు వేదములు జపములు. దపములు సకలదానమ్ము లుపవాసవిథధులు చేవోపచారములు' (తువులు నొనరించి కాంచు పుణ్యంబు లతులిత సత్య వాక్యమునకు సరియె? గౌరన. హరిశ్చం[ద. పలు ధర (శ్రములయందు సత్యనిష్థ మేటి సర్యమాడువాని సొమిమయెజటుంగు సత్యము గలిగిన జగతిలో దర్ధజడయ్యె మాటసత్యమై తె మరి శ తాయుమ్యంబు

89 సూ కిసుధాకరీిము సత్యము నిజముం బలిశడు నరులకు విజయము గలటబేందు నిజములాడకున్న నీతిదప్పు తన కులనో(త్రము లాకృతి తనసంపద కలిమి బలిమి తనశేలనయా ) తనవెంట రావు నిజమిది తనసత్యమె తోడవచ్చుం దనతో మ! పురుషార్థపరున శివాముం టరము౦ గలదం/డ్రు సత్యపరతంత్రు సురా సురు లర్చింతురు గావునం బరహిత సత్యములు విడువబడ వెప్పటికిన్‌ జైచరాజు, వంచ, 111-188 సకలమనిత్య మెప్పటికి సత్యము నిత్యము పొపరాజు. ఉ ఠా, 711284 ంంం*ం , సత్యంబు గడచిపోనాడు భూవిభు గావించు పుణ్యంబు లెల్ల నొనర బూడిదలోని వోోమంబుగాబె? సకల ధర శ్రైబులు సరవితో(వాసి యొకవంక నిడి సత్య మొక వంకం బెట్టి (తొసునం దూంచిన ధర శ్రంబుక' ౦కె వాసియయ్యెను సత్యవచనంబు తొల్లి తిమ్ముయ. ద్వీప +కారత, అది.

సత్యము సూక్రిసుధోకరము 898 ఫొలయ బేమిటిక్రంకు. బొడవు సత్యంబు తిమ్మయ. ద్విప. భారత, ఆరణ్య, ,....=సూన్ఫత నిరతుండ వగుము పలికిన పలుకు తప్పక సత్యకీ ర్తి వరద, రామా. బాల, ధర్మంబునంె సత్యము పాదుళొనియె చానంబు హోోమంబు తపమును జపము ఛ్యానంబు నొక సఠత్యమునందె నిలుచు సత్యంబున వసించు జలజాక్షురాణి సత్యంబె యిహాపర సౌఖ్య సాధనము సత్యంబు గలిగినం జూలునుగాక సత్యలోకావాస సౌఖ్యమే యరుదు అత టం _సత్యంబె కర్త రాజునకు భూవరుండగు కర్త పుడమికి నెల్ల వరద. రామా. అయో. సత్యహి తాలాపసరణి యర్హ్హంబు సోమన. ద్వివ. భారత * ఆరణ్య.

• = -=.= -పొంసాకరంబైన సత్యంబు తవిలి ధర్మముగాదు తగ వినుము. ..... నత్యమున సర్వళుభములు సంఘటిల్లు

894 సూ క్రీ సుధాకరము సత్యము సశ్యవాక్యంబు ధర ంబు జయకరంబు సత్యంబు జనులకు. గలుగ వలయు శ్రీదరమల్లె. (బ్రహ్మోత్తర. ₹-214 నిష్ట్రమెయి నిజము బల్కి=న నిష్టురమగుం గొన్ని యెడల దా. శ్రీ. దేవీభాగ. 7-84 సళ్యమె ధర్మము దానము సత్యంబుననుండు సండ్రు సర్వంబు దాం శ్రీ, దేవీవాగ. 711-446 సత్యమును సడ సేసిన జనులశెల యె ౧న "ఘోర నరకంబు నొందక తీర దెందు దా, శీ. దేవీభాగ. ₹12[-501 కల్గలాడక యుండుటగా బే లెస్ప కర, వీ, పం. కు, నిరో, నిర్వ, నైవ, 11-86 సత్యమున సూర్య్యుండు దపించు సత్యముననె ధరణి దిరమయి నిలచె సత్యేంటె పరమ ధర శ్రమున నొప్పెంగాదె సత్యింబునందే స్వర్గము (ప తిష్టితంబయ్యె మం. చి. కా. కాత్తి. మార్క. అనువాదం. 1-6 సు[వతంబుల ముఖ్యంబు సూనృతంబు ఆఅ. నా, దాను, సత్యమును చాంచి జనుని మోసంబు నేయం బన్సు పెట్టి తండిని. జంపు పగిదిసుమ్ము మృషల వచియించి యొరుని బాధించుసేంత వివము పెట్టి తం(డిని. జంపు విధము సుమ్ము = పానుగంటి. వద్ధ,

సత్యము సూ క్రిసుధాకరము 895 బుధి శేది సత్యముగను దోంచు జు నది సత్యమనుచు నంతఃకరణకళుది ద ఫ్‌ నమ్మి యాచరింప న్యాయఫణితి పానుగంటి. విజయరాఘ, సత్యపాలనమ్ము కర్శములలోన నుత్తమకర్మ ” పానుగంటి. పాదుక, సత్యంబునకంయె "లేదు ఇాశ్వ్యతపదమున్‌ వావికొలను. అం(ధవాల్మీకి రామా* 11-461 తండి మాటకంచ తద్దయు గురువుల పలుశె పెద్ద; గురుల పలుకుకంశు నిజమె హెచ్చు; కాన నిజము నిమిృము గురుల పలుకు మూజం గూడుగాబె కలలాడుటం గలుగు స్వర్గంబుకం కె మ్‌. ౫) సత్యమునం గల్లు నరకమే చాలమేలు వెట్టి లక్ష్మీనరనింహం. చిితహరిళ్ళ్చం, 11-11-28. కళ సత్యంబే సకలార్థ సాధకమగున్‌ సత్యస్థిరండొందు నా న్న త్యం బెల్లెడలందు సత్యమునకన్నన్‌ మిన్నయా ధర్శముల్‌ స్తుత్యంబుల్‌ మరిలేవు సత్యమె ఫలించున్‌ నాటికిన్‌ నేటి!న్‌ సత్యాలావి యొకండె నిత్యుండు (ప్రపంచస్థాయి సత్యంబగున్‌ తన శ్రళత సుత (పాణధనము లడంయ ౯ సమయమున నిల్చియున్న దె సత్యనిష్టు ఐలివేపల్లి,.వనత్యహరి. 1.5, నత్యమ్ము చి .త్తళుద్ధి. 'చెలియంగ 'జేసెడిసూటిగాబె తిర్డు వేం. కపుల్లు బుద్ధ. 71-86

896 సూ క్రిసుధాకరము సత్యము సళ్యమునయందు నిలిచెంబో సకల సుఖను తిరు, వేం. కవులు, మృుచ్చకటికము. 1౫.180 సత్యము చేతనే జగము సర్వము క్రుంగకనిల్చె సత్యమే నిత్యము, సల్య మే శుభము 8రు, నేం, కవులు. పొండవవిజయము, ౪-78 సారపు ధర్గమున్‌ విమల సత్యము! "బొపముచేత బొంకుచేం ఇారముం బొందలేగ వెడం చాలివియెన యవస్థదత్షు లె వ్యార లుజేతు సేసిరది వారలచేటగుంగాని ధర్మ ని స్తారకమయ్యు సత్యళుభ దాయక మయ్యును దై వముంణెడున్‌ వీక్యంన, భారత. ఉద్యో 0-8 సత్యము కొనమించి యుండు ధర్మము తా, అన్నమయ్య. ఆర్యా. నం. సత్యవ _రృనము సత్యవ_ర్తనమునం బొందు మృత్యువై న శ సా్యమాజ్యమునకంమె శస్తతరమ సత్యేవ_ర్రనమునం బొందు శకవిభ న మైన దుర్శృతికంచి హేయంబు మనకు పానుగంటి. పొదుక్స్‌ సత్యవాది

• =దుర్లభుండు విభు స్వచ్చందో క్తులకుం జొర కచ్చులముగ బలుకునతండు నది వినునతండున్‌ భాస్కరుడు, భా, రొ, అరణ్య $11212

సత్య నూ క్రిసుధాకరము 89 సత్యహి తాలాప చతురత యర్హ్శంబు ఎజ్జన. భారత. అరణ్య, 7-39 ఆడీనట్ల చేయనివాని నకట పురువుం డం(డెరజ్జులాడునే శూరుండై నవాండు ఎజ్జన, హరి. వం. 17-165 ఆడి తిరిగిన జెండాలుండండడుగాని కులము చండాలుండై నను నగొఆంతలేదు బొంకకున్న6 జండాలుండె పో ధరిత్రి బూజ్యుండను మూట వినవయ్య ! అనంఠ, భోజరాజీ, ₹1..8 తగిన కులజుడై న దనమొత్వు ధనమైన లెక్కనొనక చెపూ నిక్కమొకళ%ు వేమన సత్యవాదికిం గల్లు సద్గతి యనుచు నిత్యంబు చదువులన్నియు. బల్కు-చుండు వరద. రామా. ఆయో. నిత్యానిత్య వివేకము (ప ల్యేకము "బేహమనెడు భావమునంత స్థిల్యేచలత్వము గల్లిన సత్యాశయుండొందు ము క్రిసంపద వు, తిమ్మన. సమీర. 77.100 సత్యభామణ మివాపర సాధకంబు శ్రీరరమళల్లె. బ్రహ్మోత్తర. ₹-214 13

898 సూ క్రిసుధాశరము సత్యా నొండాడినమాట నేండుతస్పవలదు త్యాగరాజు ఆడి తప్పం దగునె అధికులకు ఎందు పలికి బొంకుదురయ్య పార్ధివో త్తములు నంతేవ రామాయణము. స్త్రీల రామాయణపు పాటలు. అం పా. వ, ప్రచురణ. శ్రీపా. గోపా, నంపా. దుష్ట సంపర్కమునం దురదృష్టమునను కల్లనిందను బొంది యిక్క-ట్లువడియు సత్యవంతులు తుదకు (ప్రశస్త కీర్తిం బరగుదురు అ. నారాయణదాను. జానకీ, సూనృత(ప్రతుండిహసౌఖ్యమాన లేదు అ. నారాయణదాను, యథార్థరాషూ. సత్యాసత్యములు టపాణహాని వచ్చు పట్టున సర్వ ధ్‌ నాపపోర వేళయందు నడపు సల్యమనృతమం (డ్రసత్యంబు సూనృత మని పరి్య(గహింతు 'రార్యజనులు తిక్కవ. భారత. కర్ణ. 11-77 కల్లనిజము రెండు కజకంఠుం డెటుంగును వేమన అన్ఫత భామణుకంకె దోపాధికుండు సత్య వాచాన్వితుని కంక నిత్య సుకృతి 'వెళకి చూచినం బొడమండు శంకరకవి. హరిళ్ళంథద. 11-58

సద్దు సూ క్రిసుధాకరము 899 సణ్యంటబె 'తారకంబమల మతుల కట్టన కృతాత్శులకు బొంకు లధక గతిని బలుకుటకు మూలములటంచు. బలుకబడియె మండ చిట్టికామళాస్త్రి. మార్కండేయ. ]1-65 భూతహీతమగు నన్ఫతంబు సవత్వమట్లయగును సత్యమని భూతహితముగామిం బోయెడు నన్ఫతమై శ్రీపాద. ్రీళృష్ణభారతము. ఆరణ్య 711-812 సదాచారము ఒనరంగ (మావా + ముహూ_ర్తయు నందు మే ల్కనుట ధర్శార్థ చింత నమునేశ సంకల్పిత స్నాన సంఛ్యా జపాగ్ని హో (లౌది నిత్య్యక్రియ లాచరించు టాదిత్యు నుదయాస్తమయములం జూడ మి యన్ఫతంబు పల్కామి యలుకలేని యపకార పరువు వాక్య (పలాపంబుల నుడుగుట నగ్న మైయున్న యన్య వనితనై న నాత్మ వనితనైై నను గనుం గొనమి యంటరాని వనిత దర్శ నంబు తదభి భామణంబు మానుట సచా చారమండు బుధులు మారన. మార్య-ం. 111-225 సదుణము లి సద్గుణుని జీవితము జనశ్లొఘనీయ మనఘ గుణవిహీనుండు స్యపాణశవము

0800 సూ క్రిసుధాకరము సద్భు పర దూనవణములు సేయక దర్శిదులగు వారియందు దయగలిగి విప త్పరివీడితులకు దికైై- పరగౌడు పురుముండు సుగుణబంధురు. జెందున్‌ మారన, మార్యం. 11%-71, 71 సద్గుణయు లేని చదువది యేలరా ? వేమన నసుగుణులు గాంతు చో ఏనెనము కీ సోమన. ద్విపం భారక, కౌంకి పూవు పుట్టినతోడ'నే కావి గొలుపు సద్దుణపుం జిన్నెలట్లులే సజ్జనులకు . బలిజేపల్లి. నత్యహరిళ్ళం(దీయము, 1-1-14 సద్ద్గుణంబులు లేని భూఖానియీని సద్దుణంబులుగల యకించనునితోడ బురుడు కాంజూలునే ? కాన పురువముం జెపుడు సద్దుణములకె యత్నంబు సలుపవలయు తిరు, నేం. కవులు, మృచ్చకటికము. 71-51 సద్బుద్ధి చీరము లావును మిగులంగ వైరులు దతేయెనం దొడరవచ్చిన చోటన్‌ దూరమున వెరవుతోడి వి వారము గలుగుటిది దగటె సద్భుద్ధులకున్‌ తిక్కన. భారత, విరాట- 17-222

సన్యా సూ క్రిసుధాశరము 901 ఇనరుచిం. బౌపాణముర ఠి (శ్రనిరూఢం టై నయట్ల చిత్తము సద్భా వనమున సదాత శ్రకంబగు ననామయ స్ధితికి మూూలమది తిక్కన. భారత, కాంతి. 7-529 తొలుత మూండేండ్ల లేని సద్బుద్ధి ముప్పు జేండ్ల లేదు ఎజ్జన. వృ. పు. 111-151 సన్యాసి మతి కాలువ్య మడంచి యిం(దియముల న్నర్టించి శామాదిశ న్హుకతిం [దుంచి యసంగుండు నృతత సంతుష్టుండు నారంభ వ ర్లితుండు న్నిర శ్రలుండు నృమాథి పరుడు న్ని స్పం(ప్రబుద్ధుండునై యతిశోభిల్లు నిరంతరంబు విమలై కాంత (ప చేశస్థితిన్‌ సూరన. మార్కం. 111-147 సకల కర్శాలు మాని సన్యాసిమొ తేను ఒకట వెలితిలేని ఉన్నతుండు కా, అన్నమయ్య. అధ్యా. నం. ఎవండు (పాపంచిక సుఖంబు నీసడించు మున్టీవాండి "నొ యాతంే భూవిభుండు పృథ్వినాథు లాతనిముందు బిచ్చగాం్యడు విడుపుపట్టులలో నంత భీదముండు భూరమణ దాసజనమధ్య 'శారతమ్య మిక్పై నశియించు సన్యాసి దృష్టిముందు ఇ పానుగంటి. చూడాసుణి

809 సూ క్షిసుధాని రము సప్ప స్తసంతానములు తనయుండు చెజువును గాన్యం బు నిధానము గుడి వనంబు భూ బేవస్థా పనమును నను నియ్యేడును జనుశా(స్త్రుములందు స _ప్రసంతతులనలోన్‌ అప్పకవీయము. 1-15 సఫలత మౌొనమున దృఢజ్ఞానము చానంబున నభ్యుదయను ధర్ధునిరత యా శానిర్య్వవాణంబున నర కానీక నివారణ సౌఖ్యమగునం(డ్రు బుధుల్‌ తిక్కన. భారత. కాంల్సి ₹1.585 (ప్రపన్ను లెదుటను బడిన యాతుమకు చపలత మతి నాశము లేదు ఉపమల గురుకృప నొనరిన మనసుకు రపముల మతి నేకములే లేవు ఊర శీ దొరకునా యున్నతోన్నత సుఖము! సారంబు బెలిసి కాజయము చేకొనుట ! తలంపు లోపలి చింత దాంటి నప్పుడు గచా అఆలరిదైవంబు (పత్యతమాట ! కలువంపు దుర్శదము గడచినపుడు గదా తలకొన్న మోతుంబు తనకుం జేపడుట ! శా. అన్నమయ్య. అధ్యా నం

సమద సూ క్రిసుధాశరము 908 ఎ, ఎందు. గార్యంబు సఫల మైన శేటికి బూర్వ్య్యపయాసగణన ధరణీదేవుల. దళావతార. 11-291 సభ్యధర్మము పాపము వొందు ధర సం చేవాము దీర్చ్పనినాండు సభ్యులగు సజ్జనులన్‌ నన్నయ. భారత. నభా. 11-285 సభకుం బోవరాదు సభవారి దోవంబు నెజింగి యూరకున్న నెజు/గకున్న నెజింగి యుండియెన నిట్రట్టు పలికిన( (బౌజ్ఞుండై నం బొందు. వాపచయము పోఠన. భాగ. 2-1856 సమకాలిక స్వభావము ఏగతి రచియించి శేని సమకాలమువారలు మెచ్చ ేకజా చేమకూర. విజయవిలానము. 11-145 ఉర్వి నెటువంటిమొ ద్దైన నుండుగగాని యమ్‌ యాధునిక కవి కవిత యందన్ని దోవ ములె యటంచు. బల్కలో లేని మొద్దులేండు సర్వ చేశంబులను: సర్వ జాతులందు పానుగంటి. విజయ. సమదర్శనము థీరు-డై యభేదదృష్టియ పాటించు చుండు నట్టి పురుషు నొకళామాటు

విడువ దర్కు.నంశు విభవంబు చాడ్పున బోధలథ్ని “"పెంపు......

తిక్కన భారత. శాంతి, ?-588 వినం జూడంబడునం బె న్శను సమతం బరములోనుచు లౌల్యనిరస నం బున నుఖదుఃఖాది ద్వం ద్వనిరూఢుండు గాక యున్నతండు ము_క్రిగనున్‌

తిక్కన. భారత. కాంతి, 71-285 ఒరులకుం గీడు తలంపమి హరిభ_క్తికి రూప మొరుల నాత్మ సమమ కా టబరికించువారి నాపద బొరయునె కారణములేక పొందునె భయముల్‌ === ముక్తికి యత్నము గావింప-/గ వలయు సమత గల్లుట గోరం గశావలయు నెష్పుడునుస ద్భావంబున

ఎజ్జన. నృ. పు, 17-127, 164 (ప్రియము న్రియంబుం బెల్లగు సౌఖ్య దుః ఖములు భూత భావి కార్యములును నెవ్వనికి సమంబులిల సర్వధనియనం బరలం జువ్వె యట్టి భవ్యుండనఘ

ఎజ్జినం భారత. ఆరణ్య. 711-455

సమయ సూ క్రిసుధాకరము ఫ్‌ సర్వ భూశములందును సమతబూని సత్త సవిదుండయి యెవ్యాండు సంచరించు నతండు శివభక్తుడు శ్రీనాథ. ఫీమ. ₹=168 సర్వ భూతములందును సమత మేలు శ్రీనాఠ. కాశీ, 71-78 భావము సమబుద్ధిం చాయందగదు తా, అన్నమయ్య. అధ్యా. సం. పురుషులలోనన్‌ నివృత్ష పాతి (ేమ్టడు సమతగలవాండు ఆోగ్యుండు వేమన తనవాండు పెజవాండు తగవు వచ్చినను జనులకు. దగదు పతపు మాటలాడ థిన్మయ. ద్విప, భారత. ఉద్యోగ. పరవస్సువు నావస్తువు నరి మ్మితుం డనెడు వికృతియంతయు నంతః కరణ వశంబునఃం గాయని పరికించితివేని భద భావము పాయున్‌ వు. తిమ్మన. సమీర. 17-106 ఎం. లేమియుం గలిమియు లేవు సమ్ముద వికస్వర మానసులై న వారికిన్‌ ఏ, ల. కవి, నుభా. క్షై్ష4

906 సూ క్రిసుధాకరము సమయ సమయజత ల్లో తజీయగునంతకు రిపుందన యజక్రటం బెట్టిళొని యుండునది తజియగుడుం జెజటుచునది జాతీమిోందను వటిలంగ మృద్ధటము నెత్తివై చిన భంగిన్‌ నన్నయ. భారత. అది. 71-115 కాలోచితంబుగా తమా తేజంబులు గల్పించునది; యథాకాలకల్పిత మమా తేజుండ్రైన వానికి నభయలోక సిద్ధియగు నన్నయ. భారత. అరణ్య. 1-218 తతియగునంతకున్‌ రిపునుద్యగత సె చుటనీతి తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11-178 మొదలవలయు విధము విదపం గావించుట ముది నొనర్సు జఊానిం దొలుత. జేత సంధి విగ్రహాది సమయజ్ఞులగు నీతి శాస్రువిదులు నడచు సరణిగాదు సమయంబు రశ్సణీయము సమయము లంఘింపం గీకు సమకూరు నిలన్‌ సమయంబు దవ్చి నడవరు సమవృత్తిని సత్పురుషులు సన్ను తమతులై అయ్యలార్యుండు. భా. రా, యుద్ధ, 888-888 1 సమయ మెటజుంగ నతండు సరనుండు గాడయా ! అధిక జనులతోడ నా ప్తులతోడను

సమయి సూ క్రినుధాకరము 007 పరువు గుజు తెటింగి పలుకకున్న వచ్చు చెడ్డదనము హెచ్చుగా గాంభీర్య వోని జెందు దనకు నపుడు అనువుదప్పి మాటలాడ రాదు అనువు గానిచోట నధికుల మనరాదు వేమన తనకంకె నధిక గుణవం తుని మతిమంతుని మనోహితుని గని యోజిం పనగును గాలము చేశము గనుగొని మజిమోద వలయు. గార్యముం బజూనన్‌ కాలము బేశము నెజుంగగక బాలిళుండై యాత బలము (పాధాన్యముగా నాలోకించిన నాపద పొాలుపడున్‌ వాంజె పో ద్విపాత్పశువు ధరన్‌ వు. తిమ్మన. సమీర. ₹11-96. 37 అదను గనిపెట్టి పనిసేయు నతండు (శ్రీయు తుంకు లేనిచో మంద భాగ్యుండు నిజము తగిన కార్తిని గృవీ. సేయ ఛాన్వ్న మొందు కానిచో గడ్డి. గఆచును గర్జకుండు పానుగంటి. కోకిల మంచుగడ్డలు మిన్ను వర్షించునపుడు కాతరుండు కాండు తలదాపం గడంగువాండు

908 సూ క్రిసుధాకరము సమాధి సింధునది పొంగి (పళయంబు నేయు వేళ నూరు త్యజయించి చనువాడు ఛీరుండగునె పొమగంట. చూడాషణి "కాలిదిగ( గూలనున్నట్టి యాలయమును వెజివునను వీడిపోవగాతరత కాదు చాని లోపలనే నిల్చిదగ్ధమగుట వరమ నిశ్చల శ్రర్య విస్ఫురణకాదు పాసుగంటి, పూర్ణిమ. ..=. = బౌవాుు పరా్యకమ జృంభణమున కవసరజ్జ త భూవణమగును గాదె) పొనుగంటి. విజయ సమాధి "తెలియటయె యొటుక కోర్కులు పొలియుటయీ సుఖము సుకృత బుద్ధియెగతి చా వలచుట పరముం చాయక తలంచుటయె. సమాధి పరమత త్త న్టం బనఘా పా. సోమన, అ, 183 'వెలిం దోంచిసబుద్ధి వేగవె లోనునిచి చలమున చంచల ముడిగియుండు శు సవూధి లతణము తా. అన్నమయ్య. అర్యా. నం కలుగు దోషము లెల్లను గాలదదొక్కి- 'వెలుగునకు నావలను వెల్లు వెలుగు జేరి నిలిచి నిర్గుణ మందుశ1శు యిల సవూాధి వేమన

సమౌా సూక్తిసుధాకరము 909 సమానత సమశీల [వతయుతులకు సమ ధనవంతులకు సమ సువారి(తులకున్‌ దమలో సఖ్యమును వివా వామునగులా కగునె రండు ననమానులకున్‌ నన్నయ. భారత. ఆది. ₹-£205 ఇలిమియు సంభామవణమును బలిమి వివాదంబు. (దోఫుం చాడియు దమయం తలచారితోన తగునధి కులహీనుల తోడనైన నొరగాదు తిక్కన భారత. ఉద్యో. 11-46 అతి భోగములకు నార్జించుటకును చతురపు సంపద సరికిసరి అలయు పథ్యమున కౌషధము గొనుట చలువకు వేండికి పరికినరి నిలిచిన పుణ్యము నిండు. బాపములు జలువు వెలువులకు సరికిసరి మహిమరణములకు మరి పుట్టుగులకు సవాజ మందరికి సరికిసరి ఎంత్‌ వెలుంగునకు నంతే చీశటి ఎంత సంపదకు నంతాపద చేసేటి పుణ్యములకు ఇంచేటి పాపములకు ఈసుల సరికిసరి శా. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం.

910 సూ క్రిసుభాకరము సర్వ సిరియును వంశము రూపును సరియైన వివాహసఖ్య సంబంధంబుల్‌ జరగును ; సరిగాకున్నను జరగవు పోతన. భాగ. 2-28989 కయ్యమునకు నెయ్యమునకు వియ్యమునకు సమళవలయు వేజొకండై నన్‌ గయ్యము గెలువదు నిలువదు నెయ్యము వియ్యంబు ఎొసలో చేరదు మొదలన్‌ బైచరాజు, వంచ. క[-47 ఇిలిమి గావింపను జేరి భావింప బలిమిం బోరాడను వాడిని బెనంగం గలహింప- (దోపాడం గలసి వర్తింప సమసత్తు్యలై నను సమకూడు - ... పగయును మైత్రియు బంధు కార్యంబు దగువానితోడం గజా సేయవలయు తిమ్మయ. ద్విప. కారత. అది. సర్వజ్ఞత (తివర్ల 'వెంజీంి సామ్యమున 1వించువాండు సర్వవి'త్తముండు నన్నయ. భారత. అరణ్య క-245్‌ ఏనసు మనసునంద మడచి యాత్ముని నాత్మ నుంద కాంచునట్టి యతండు సరి )దుండు సకల భూతవీతతి యందును దను (నుచునుండు నిర్వికల్చ్పకముగ తిక్కన. భారత. అశ్వమేధ. 11-154

సర్వాం సూ క్రిసుధాకరము 91 ఎట్టి వారికినై న నెజటుటగంగ నగునె నెట్టన సర్వంబు. 66 ల66 పోమన, ద్విప- భారత. సౌప్తిక, _....-సమస్త మెజింగిన యట్రివారి శే దుది నొకవేళ నేమియును దోంచదువో కదిరీపతి. కక. 17-181 అన్నియు దెలియంగ శక్యమా ! యొక్కనికిన్‌ ? తిరు. వేం. కవులు. పాణిగృహీత. 1.28 సర్వాంతర్యామి అన్నిటా రశించక పోదంత ర్యామి 'తెలిసినవారికంతా బేవుండై యుండు కలండన్న చోట వారి గల్లండటుగాన అందు నిందు. బోయి (శ్రీహరిని వెదకనేల బొందితోడి రూపు లెల్లా బొరినతండే వరుస లోకములు సర్వం విమ్షమయము అవ్వలివ్వల (శ్రీహరిరూపు గానిఆా "రెవ్వరు లేరని యెజుకం దోంచినంజూలు తా అన్నమయ్య. అధ్యా, నం. కాశి కాశి యనుచు గడు వేడ్సు తోంబోదు రందుగలుగు టబేవు డిందు లేడె! యిందునందు గలడు వృాదయంబు లెహ్రైన వేమన ఇందుంగల. డందు లేండని సంచేహము వలదు చ్యకి సర్వోపగతుం

912 సూ క్తిసుధాకరము సా త్తి 'జెంచెందు వెదకి చూచిన నందంబే కలండు పోతన. లాగ, ₹11-275 వనములయందు జీవనములందు ధనములయందు సాధనములయందు నగములయందు. బన్నగములయందు జగములయందును కౌరి డాలలండు విజయరాఘవుడు, (వహ్లాదచర్మీకమ సాతి వక్‌ ము వాబటో విను సాత్త్వికములు మది నెల కొని రాజస తొమనములకును విగతత్వం బొనరించుల బదంపడి న త్వ్వనిరూఢత బోధసంపదకు హేతువగున్‌ తిక్కన. భాఠక. శాంతి. 7[-2190 విను నృప వార్ష ంబు (వయం బనూన సుఖయు క్రి నిర్శరానందము శాం తి నిరూఢియనం మనమును బనిగొనునవి సాతి వ్ర్‌కాఖ్య భావంబులగున్‌ తిక్కన. భారతం శొంతి, కైళ450 చానము సత్యంబు తపో క్లానాహింస లనం బరంఏ సొత్తి నిక్‌ గుణసం తనము ఎజ్జినం భారత. ఆరణ్య, 17-275 రాతికేది పగలేది రమించు సాత్తి కులకు

నాధన సూ క్రిసుభాకరము . కదిసిన కాంతలను కనకమి వొడగంళశేే పదరకుండుకేపో ! పరమ సాత్తి ్యకము తా, అన్నమయ్య. అధ్యా.సం. రాజసంబును మదినుంచిర కె మోజిం ఊామసంబును గుర్తించి త శుల బెట్టి సాత్యీకాంశము బూనుకు సమ శతేంబు వేమన పరమసా త్పి సక్‌ దృష్మే సంపర్శ_మునను సాత్తీకోదయమగుట యాశ్చర్యమగునె ధరణీదేవుల. దశావతార. 17-267 త త్త్వమెబులగంజేయు సా త్తికో క్రి వలి అటి శ్రీపాద. కల్పభూజము సాధనము అనంగననణగళరాగ మతిశయిల్లుచునుండు తినగందినను వేము తియ్యనుండు సాధనమున పనులు సమకూరు ధరలోన ఎమన క్ష్హానమువకు నొప్పెడు సాధనంబు మెదడు. భక్షికగు సాధనంబు వహృత్పంఠజంబు గ్‌ర సాధన మిందియ _గావామగును జలనమణజుబుద్ధి వైరాగ్య సాధనంబు విక.దే, వ. 15

సాధువృష్తి **ంంంసొౌదు కేగి నేనిన్‌ విను తలపొలముననగాని నిలువదు సుమో తిక్కన. భారత. ఉద్యోగ, 11-18 సంజ్ఞ మదియందు బూనుట సాధువృత్తి కదుధీరుండై. యోగము తొడబడి తన్నెవ్వరెన దూవీచినందా నొడలికి నేపాటొదవిన జడియక సాధించువాజె నాభువు వెమని సాపత్న్యము వే సవశులుగల పొలంతులకేపాటు వడకపోరాదు నాచన సోమన ఉ. హ. వం. 1[[-11 పురుషుండు మనలేంయ సవతిపోరాటమునన్‌ పోతనం భాగం న-881 భామలకట్టిచో సవతినామము న్లూరణమంతమాజుమిో నూరన (వలా. 7-11] సొమ్ములు వేండి పుచ్చుకొనుచోట్ల సపత్నుల మత్సరంబు లో కమ్మున నెచ్చ నటం గలదు సూరన. కళా. 71-91 పతి సవతి. గూడుకొని యవ మతిసేసిన (బ్రతుకుకంయె మగువకు మేలౌ

సామ సూ క్రిసుధాకరము 915 మతిం దలప జలవిపానల మృతిం జెందుట పాపరాజు ఉం రా. ఫ₹కా-శ్త00 శాంత మైరింపంగలదె యేకడ సపత్ని ధరణిదేపుల. దశావతార. 111-107 సొమ్ము లియ్యవచ్చు సొమ్ముందవియవచ్చు నియ్యరాని పాణ మియ్యవచ్చు. దనదు విభుని వేజు తరుణి చేతికి నిచ్చి ఛాళభవశమె యెట్టిదానికైన ముద్దువళవి. కాధికా. 1-116 సవతిం గనుటకంయచె సవతితోం అెన్మిటి గలసి యుండునపుడు గనుటకంకు సవతితోడం బోరు నల్పు చుండుటకంకె విధవ యగుట సరిగ వెలది దలంచు దా. శ్రీ. దేవీలాగ. 1 167 సవతిమోదను (బతుకు సతికి నెం తె నను దొంగతనమెగాని దొరతనముగాదు వన. సన్యాసి, గంగాం సామము విదిత యశుండై న ఫురువుని బదిలుండై కూడి నడువం బడయంగ సామం బొదవంగ రాయుట యేటికి నెదిరిందనయట్ల కా దె యే కార్యములున్‌ ఎజ్జన, హ, వం. 120-81

916 సూ క్రిసుధాకరము సామ్య సామమున కీయుపాయంబు సమముగాదు నృనింహ. కవికర్ణ, 1-6 సామ్యము జనకుండు - జ్యేష్ట భాతయు ఘనవిద్యా(పదుండు ధర ౨ కార్యముల యొడన్‌ జనక సమానులు ; తమ్ముండుం దనయుండు. (బియళిమ్యుండును సుత్యప్రతిమానుల్‌ మల్లికార్టునుండు. భా. రా. కిష్కింధ. 815 కొన్నిజీవులు 'చిదివి కాల్గాతికి (బతుకుం గొన్ని నునుసోగవెన్నె లం(గోలి పొదలు భిన్న రుచులై నవారికి. (భీతి సరియ నాథ. శృం. నై 111-140 అందటిలో ేవుండుండు ఆందధికులునొందరు కొందరు హీనులై కుందుదురిం తే ఫుట్టు గందరి కొకశు భూమిలో నేలిశకలును వెట్టిబంట్లుం నొందంై "ఏంయదురిం తే తా. అన్నమయ్య. అధ్యా, పం, సాయుజ్యము అలుక నైనం జెలిమినై నం గామంబున వైన వాంధవమునై న 'శీతి నైనం దగిలితలంప నఖిలాత్కుండగు వారి. జేరవచ్చు $; వేజుసేయండతండు పోతన. భాగ. 7121-14

సారథి సూ క్రిసుభాకరము 917 సారథి సారథిదత్షు.ైై. రథికసారము రథ్యబలంబు నాయుధో చారత మానమున్‌ రణళిధంబు నిమిత్త శుభాళుభత్వ ని న్రారణమున్‌ మదింగని హితంబెజిగించుట నీతి తిక్కన. భారత. కర్ణం 11-52 సార్లకత థి ఇచ్చున దెవిద్య రణమున జొచ్చునజే మగతనంబు బద్దెన. సుమతి, 1] కూడువంకుట గంజికొఆకా? కుప్ప నురుచుట కసవు కొజకా ? తనువు గొప్పయనవుటది మదము కొటికా? కొలిచి దంచుట పొట్టకొఆకా? 'కాగలజుండొట మూఢుండౌొ కొజకా? కొండ దవుగట చొలుక కొజుకా? కొండ యొక్కుట దిగుట కొఆకా? కొండల కోజీటిపతిం గొలిచి తనదు నిండి నాపదలెల్హ నీయవలెగాాక తా. అన్నమయ్య. అధ్యా. సం, న జన్సం "లెవం "జీ నె త్రినన్‌ దనవంశంబు (పకాశమా నతండు జన 'శ్రంటబె త్రినాతండు ఎల బాల, నభా. 7.24 అమరుం జెవి కాస్ర్రమునం గుండలమునలాదు చలయమున నొప్ప దీవిచే వెలయుంఛాణి

918 సూ క్షిసుధాకరము సాల యురుదయా ఢ్యుల మేను పరోపకార కలనరాణించు గంధంబు వలనంగాదు ఏల. కవి, నుభా, నీలి, 1-68 సాలగ్రామము మొగి. జతుర్షశలోకముల భరించు ఫలంబు చేరు పాలగ్రామధారణమున ఛారుణీ చకమంతయు నిచ్చిన ఫలంబు దక్కు సాల(గామడానమునను సకల జేవతల నర్చనచేసిన ఫలంబు పొందు సాల్యగామ పూజనమునం బరమపావన వేదపారాయణ ఫలంబు వచ్చు సాల(గామవర్శ నమున పిల్ల, పిన జైమి. ౪111-81 సాహసము సావాసమునంగల జీ మేలు విక్కన. భారత. విరాట. 17-114 సావానం బొనరింపం జనదన్ని పట్ల సర్వకార్యము లొక్కుచాయన రావు శ్రీవాత, పల. వీ. చం పందనందజు బౌధ పజుతురుగాని యెందు సావాసుని దిక్కెవ్వరుబోరు గౌరన. హంిళ్ళందద.

సాహా సూ క్తినుధాకరము 919 సాహాయ్యము నృపతులు సొచ్చి పోరునెడ నెయ్యుకు బంధులుం దోడుపాటునీ చపుం బనియే ? తిక్కన. భారక. [దోణ. 17.270 నొగిలిన వేళ నెంతటి ఘనుండును దన్నొాకరొక్క నేర్పుతో నగపడి(పోది సేయక తనంతట బలికి రాండు నిక్కమే జగమున నగ్ని యొన కడు సన్నగిలంబడియున్న నింధనం బెగయలోరదోచియూందకమ జెట్లు రవుల్కొననేర్చు భాస్కరా భాస్కంర శతకము, తనదు కన్నులు తన మోము గనలోలేని యపూడద్దంబుతోడ్సడి నట్లుగానె తాను తనదోవము లెజుంగలేని యపుడు పరులుతోడ్చడి వాని జూపంగవలయు కాళ్లకూరి. చ్నతాభ్యుదయము. 7-44 సాహిత్యము అమిత ధనధాన్య భాగ్యభోగములకన్న అమలవాబ్బయ రామణీయకము ఘనము నా. కృ. రావు. (గంథాలయ సూక్తులు సుకవి కవుల చెవులకు నెక్వినంగాని నమ శ్ర 'జెందు. బరిణతి గలుగు కవీశ్వరుండు లిక్కన, వి. రా. -91

920 సూ క్రి సుధాకరము సుకవి సమయజ్ఞాండు సమచిత్తుండు సమళ ప్రా (వయోగ చతురుడు భావ (శ్రమరసపోపణ రచనా కమనీయ (పతిభుండిల సుకవియనం బర౮గన్‌ విన్నకోట పెద్దన. కావ్యాలంకార 111.79 అకారణ బంధులుగా రె సత్కనుల్‌ నృసింహ. కవికర్ణ. 1-90

• *+*అలఎ6కీ యరమును దగు ఉట ఖ లొ[నం దెలియక వెలివోని చ్చునె బుధు. డూహించి చేయు సుకవిత్వంబుల్‌ సూరన. (వభా, [1-5 నుకవి జనములతొం బోర. జూచువాండు దుగర్గతినిం జెందు నిహపరదూరుండగుచు. వేంకటకవి. మదనగోపొల. $8 సుకవి - కుకవి సలలిత కా వ్యబృ్బందముల జాణలం కావ్యరసానుబంధ రీ తులు గొనియాడ దుష్కవులు దోసము "లెన్నగం జూతురట్టియా వెలందులమేన నేర్పరులు వభ మలీలలు చూచి మెచ్చ సీం గలు (వణమర్శముల్‌ 'వెదకుగాశ యె జుంగునె తద్విలాసముల్‌ దుగ్గన, నాం నిం 1.9

సుక సూ క్షిసుధాకరము రల సుకవులు పలుకణగ గెళవులు కుకవులు దా రజతురార ! కొలకుల (భమర (ఠశరము ర్ఫుంకారింపంగ 'ెకబెక మనశేలమాను భేకము లవలన్‌ "పెదపాటి సోమయ్య. శివజ్ఞానదీపిశ (వణముగని నిర్ణలాంగంబు వదలునీల యనంగుకవి తప్తూగని యొషూనడంచి పుచ్చు జలముడిగి పాలు. దావు హంసంబు కరణిం దప్పు విడనాడి యొప్పు సత్కవి (గహించు తనకు బెలియని వన్నియు. దపూలనుచు గుకవి పహోస్యంబు గావించు; సుకవివరుండు దడవుయోజించి తెలియు నంతటను దెలియ కున్నం దద్దయు. బెద్దలయొద్దం 'దెలియు 0౧ (5 యె అప్పకవీయము. 1-49. 50 సుకృతము విను కునుమంబులవాసిం చిన నొప్పనికంపు విడిచి చెందును సౌర భ్‌ బ్రనిరూఢిం దిలలట్టుల యనా సుకృతముల జీవు డకలంకుండగున్‌ తిక్కన. భారత. కొంతి, ఇ-శత18 తమచేసిన సుకృతంబులు తముంగాచును నాచన సోమన. ఉం హ. మ. ₹-46 కేం

99౨2 సూ క్రినుధాకరము సుఖము సుఖము

వినుముళి యదనునం ేనియ+ నొనుగతి నత్యంతసుఖము నొననగుం గామం బున నధిక సుఖములొందని

జను సిరియునుకొల్చు లేని సస్యమకాదే

తిక్కన. భారత. శాంతి. 11-460

హరిదాస్యం బదియే సుఖము

వెతలం బొరలే ఘనవిభవముకంశు అతిపేదరికమది సుఖము

గతినెరవుల సింగారముకంకును

సతమగు తన నిచ్చలమే సుఖము

పలు బొములంబడు పగలిటికంశు

"తెలిసి న్నీద్రించు రాతిరి సుఖము అలమటగడించు నమృతముకం శే

కలపాటి తనకు గంజే సుఖము

పరవీడ లొసంగు భవమునకంళు

ధరం బొడమని చందము సుఖము కందులేని సుఖము కలనై నలేదు

నెరసులేని సుఖము నిమివంబు లేదు అటమటాలు విడిచినాతండే సుఖ

తిప్టేటి మాటలును దీవించే మాటలను అశ్పే సీననితలంచి నాతండే సుఖ

పట్టి చంపేవేళ పట్టము గక్షే వేళ

అట్టునిట్టు చలించని యాతంటదే సుఖ

సుఖము సూ క్రిసుధాకరము 929 చంచలము మానితేను నంసారమే సుఖము పొంచి హరిచాసుండై తే భూమెల్లా సుఖము బరుల వేడక యుంటఓట ఉన్నచో సుఖము పరనింద విడచి తే భావమెల్లా సుఖము సరవిం గోపించకుంళకేు జన (్ము మెల్లా సుఖమే వారి. గొలిచినవారి కన్నిటాను నుఖమే తా. అన్నయ్య. ఆధ్యా, నం. లే తిర మే చెప్పకు మిట్టి తుచ్భసుఖముల్‌ మిసాలవై చేనియల్‌ పెద్దన. మనుచరి,త. 11.65 అడిగి సుఖము 'లెవ్వరనుభవించిరి 1 త్యాగరాజు కోరుళొన్నటు పోయి కుడువ(డెవ్వాండు అ.'నొారాయణదాను. రుబాయత్‌ కూలినాలిచేసి కుడుచుకేద నుఖంబు దక్క-దిలను మకుటధారి కెపుడె వే. వేం. రాయళాస్త్రి 221-11-581 సుఖముతో మాకు బనిలేదు సుండి యనెడు వారయిన నుఖమునకట్లు పలుకుచుందు రాపదల మేము గణియింప మనెడువారు చిత్తసౌఖ్యంబునకె యట్లు చెవుచుందు సుఖముతోడ శరీర సంస్ఫురణగలుగు కష్టమున "ీహాసంకోచకలనగలుగు

9ిలిక్తి సూ క్రినుధాకరము నుఖ సర్వసామ్యగి సృష్టిలో సౌఖ్యమీాయం జూలియుండం (బశ స్త్వమళ_స్తమంచు వినని భేదముంజేసీ మంచిని వరించి చి _త్తసౌఖ్య మిీదారినే ఎందుకంకు జ్ఞానమున జిత్తసుఖమంది సక లవస్తు కోటి సుఖదముగాం జేసికొనుట మంచి అదిజలుబిదికాకని బేవులాడుకంకు జను;డు జళరదీ ప్వీనిం జేసికొనుట తగబటె _ పానుగంటి. పాదుక, కష్టములనొందు విను టం గల్లు సుఖము స్వల్పమైనను మదిందోంచు నధికముగను శేషాద్రి రమణకపులు. బాలనీతి శతకము, ౨1 సుఖదుఃఖములు (బదుకుచేటుపొగడు వడుట దూజొందుట యింగి వేడుకొనుట యిట్లు మజియుం గలుగు సౌఖ్య దుఃఖములు వచ్చు నెడపడీ చానికింత యేల వగవ నధిప తిక్కన. భారత. ఉద్యో. 11-79 ** = ంసుఖము దుఃఖము. బరువడి మెయి బొరయుంగాక పన్నుగ నరునిం బొరయునె యందొక్కటి యవి పొరసిన వల దూందమోదమును ఖేదంబున్‌ తిక్కన. భారత. శాంతి. కైఇ12

సుఖ సూ క్రిసుధాకరము 080క్‌ పొరింబొరి భూతముల గుణో త్కరమవి క్రేసూన్వితముగం గనుంగొని నంవి త్సర దుఃఖంబు సుఖముచే విరియు(దరణిచేత. దమము విరిసినభంగిన్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి, 17-192 మమయనుట దుఃఖమునకు న మమ యనుటయ నిర్వ అతికీని మొార్గములు మారన, మార్కం, 117-204 శరము దుఃఖపడినగాని యొక్కి.ంత సౌ ఖ్యంబు ధర్శగతియు. గలుగబెందు ఎల్జ్లన. భారత. అరణ్య. 77-815 కాలవిపర్యయంబున సుఖంబును దుఃఖము వచ్చుచుండు నె క్కాలమునేరికిన్‌ (ధువముగాదు సుఖంబును దుఃఖమున్‌ ఎజ్జన. భారత. అరణ్య. 71-106 పెల్లగు నాశటనన్నము సబ్లసి సీరగ్ని నెన్న సౌఖ్యదములు నాం జొల్లునవికాక యుండిన నెల్లపగిది నివియ దుఃఖ హేతువులు సుఖములు దుఃఖంబులుగా సుఖములుగా దుఃఖములను జూతురు కుమతుల్‌ సుఖదుఃఖ సమతం జూచిన నఖల భవాంభోధి గడుతు రంబుజవదనా శ్రీనాథ. భీమ. *₹-172

926 సూ క్రిసుధాకరము సుఖ శారణమ.లేక యూరక కలుగు నెట్లు సుఖము దుఃఖము నరునకు ] శ్రీనాథ. కాశ 11-148 సుఖంబ స్యర్గంబు దుఃఖంబ నరకంబు శ్రీనాళ. కాశీ, 71-80 తూంచిన నిరుబిస దుఃఖసుఖంబులు ఉఊంచివిడుచుశు ఓపిన తెలివి అనాదివాసనలంటిన జిగురులు మనోగుణములై మానవివి సుఖమును దుఃఖమును జోడుకోడెలు అఖిలము గన్నవారు అడ్డమాడ ఆెఫఘుడు ఎండాలా సంసారమెనసి తాంజేనేను అందాంకా లంపటములవివపోవు సుడినాన్న తనలోని సుఖదుఃఖాలు ఎడఫుల నివి లండు ఎండనీడవంటివిం తే 'వేసరి యడవినున్నా వెంటనే సుఖదుఃఖాలు పొసిపోక కొంత యనుభవింపించును కప్పిన సాఖ్యదుఃఖక ర్శములు సమముగా నొప్పూట విజ్ఞాన మొదవిన ఫలము తా, అన్నమయ్య. ఆర్యా, నం. హృదయమునకు సంతోషం బొదవుట స్వర్ల్గంబు దుఃఖమొందుట నరకంబు వెన్నెలకంటి నూరన. వి. పు, 111-181

సుఖ సూ క్తిసుధాకరము 9ల్లి? శకటగత చ(కభంగిన్‌ సుకరములై తిరుగుచుండు నుఖదుఃఖము లిం తకు ఖభేదమంద నేటికి నకటా సంతోమయు క్తుండగు టొప్పూుగచా ! వైచరాజు, వంచ. 11-162 శోకింపనేటికీ సుఖము దుఃఖంబు లోకుల. (బావించు...... తిమ్మయ. ద్విప. భారత, విరాట. సొరిది మేలునుగీడు సుఖముదుఃఖంబు నరు జేర నెట్లొకోయని చింతవలదు లిమ్మయ. ద్విప. భారత. ఉద్యోగ. =. ....సుఖదుఃఖములు పొందు నెపుడు తడయక దుఃఖము తగ సుఖంబుగను తలపోయవలయును ధన్యుల కెల్ల సోమన. ద్వివ. భారత. కాంలి. =. --సుఖదుఃఖంబులు భువింజ్మకము పొరలినట్లు పొరలుచునుండున్‌ దా. శ్రీ.'దేవీలాగ. 778 అపరిమితము నభావంబు ననెడు రెండు కష్టదశ అపు సుఖము (పకగ(్థలనెయుండు నడుమను సుఖార్థియూలక నడువవలయు (దాంటిబద్దపై వేటిని డాంటునట్లు పామగంటి. వన రాఘ.

9238 సూ క్రిసుధాకరము సుష అమిత విభవమున్న నప్పూడపుడు కష్ట, మొకటం గలుగకుండ సుకములేదు లలితలభిశమగు తలాడపై నను జేతి యడ్డులేక నిదురనంద(గలమె పానుగంటి. కోకిం పగటి తరువాత నిశ తరువాతం బగలు వెన్నెలల వెన్క. జీకట్లు వీదప జ్యోత్స్న లీవరుస సుఖదుఃఖంబులెనయు నరుని కూచి నరసింహం, రూవలత. 7-1-71 కలదు సుఖము దుఃఖంబు సరగవస్తువులయందు తిరు. వేం. కవులు, బుద్ధ. [1-74 సుపష్పుతుండు పుణ్యాచారుండయిన పుత్తుం డుభయ పత్సంబులవారి నుద్ధరించు నన్నయ. భారత. అది. [7-89 జననియు జనకుండు నెవ్వని యనువ_ర్తనమున (బియంబునందుదు రెద6 ద _త్తీనయుండు ధర్మము గ్నీర్తియు ననూనముగం బొందంబడయు నశత్షయగతులన్‌ ఎజ్జనం భారతం అరణ్య, ₹-కి అనఘులు పరహిత చరితులు జనసం భావ్యులును బుణ్యచరితులునగు నం

సుపు సూ క్రిసుధాకరము 9099 దనులను బడయుదు రివ్వరు దనరలో వారిందునందు ధన్యులుగా శే ! మారన. మార్కం. ₹-265 పందిపిల్లలీను పదియునై దింటిని కుంజరంబు గాంచు కొదమ నొకటి యుత్తేముండు పురు డొక్కూ.డు వాలండా 1 వేమన కడుపు బదరగాంగ గొడుకుల. గనుకం శె. దల్లికొకండె వాలు బల్లిదుండు వని పోతన. భాగ. 111-685 బుద్ధిగల సుతుండు ఫుట్టినచోం దర్యడి మిన్నుముట్ట కేల మిన్నకుండు శ పోఠన. భాగం మ.886 జచానధర్శము "లెన్ని చందములనై న6 దగనొనర్భ్చినం గల్గునే సుగతి జగతి సారలౌకిక వై చికాచార నియమ కలన గల పుతతిలకంబువలనంాక సారంగు తమ్మయ. వ్రైజయంతి, [1-64 నోచినతల్లిదం[డికి దనూభవుం డొక్కాండెచాలు మేటి చే వాంచనివాంయడు వేజటొకండు బాచిన -లేదనకిచ్చువాండు నో కాచి నిజజబకాని పలుకాడనివాండు రణంబులోన మేన్‌ శంచెర్ల గోపన్న. దాశరథీ శతకము. 96 క్షే?

980 సూ క్రిసుధాకరము నువి సువిచారము త్వరితము నేయక కార్యము చీరంతన విమర్శనముగంజేసి యొనర్పన్‌ ధరణీశ్వర యోటువడండు పురుముండు సిద్ధియునువానింబొందు దృఢముగన్‌ మి్మితత్వ్యము శత్రుత్వముం చాతతయు నపాతతయును బరికించు నుచా రి(తుండు చిరతరగణనా సూ(త్రితముగ డాననెల్ల శుభములు నొందున్‌ తిక్కన. భారత. కాంతి. -వి68, 109 లాలన సీయక మనసును జాలములో దగులరాదు చపలత తోడై. కాలుని తోడ్కొని తెచ్చును వేమన సుహృద్విరహము అంబురాళి పారమైనను గనవచ్చు నిశృయింపవచ్చు నింగిపొడవు (బహ + మిట్టిదనుచుం బలుకంగనణు సువ్చూ ద్విరహ మింతయనుచు. బెలియరాదు ల్రైచరాజు, వంచ, 11-228 "సేవకధర్మము తగంజొచ్చి తనకు నర్దం బగునెడం గూర్చుండి రూప మవికృత వేషం

నువి సూ క్తి నుభాశకరము 981 బుగ సమయ మెటిం్‌ కొలిచిన జగతీవల్లభున కతండు సమ్మాాన్యుండగున్‌ "ఆరాజగ హాంబుకంకె నభిరామముగా నిలుగ ట్రగహాడదు ఊరకయుండక పలువుర తోరవ మెసంగంగం బలుకందొడరుపక మడిం "'జేళువగల నాగరికులు. ఉజారులలసి పలుకవలయు ధరణీళుకడన్‌ వేటొక తెఆంగున నొరులకు మాజాడక యునికి లెస్స మనుజేంద్రుకడన్‌ నగళభుల లోపలి మాటలు దగునే వెలినుగ్గడింప అంతిపురము చుట్టజీకం జెంతయు. గీడంతకంకు నెగ్గు తదియో పాంతచర కుజ్జవామన శాంతాదులతోడి పొందుకలిమి భటునకున్‌ ఉ_త్తమాసనములు నుతృృష్ట వాహనం బులును గరుణందమకు భూమిపాలు. డీఠ తారయెక్కు. మెంతటిమన్న న గలుగు వారిక్రై నం గార్యమగునె జనపతి యొవ్వరినైైనను మనుపం జెజబుపంబూనియునికి మదిందెలియ నెజిం

989 సూ_క్రిసుధాకరము సువి గినయేని. చాను వెలిపు చ్రునె మును మున్నెట్టి పాలసుండును దానిన్‌ ఎండకు వానకోర్చి తనయిల్లు (ప్రవాసపుం జోటునాకయా కొండునలంగుదున్‌ నిదురకుందతి దప్పెడు దవ్చి వ్రకు నొ క్క-0డన యొట్లొకోయనక కార్యము ముట్టిన శోటనేలి నా తండొకచాయ చూవినను దత్పరతం బనిసేయు టొప్పగున్‌ కలిమికి భోగములక చా ఫలమని తను మెజుసి బయలుపడం బెల్లుగ వి చ్చలవిడి భోగింపక వే డ్కలు సలుపలగవలయు భటుండడంకువతోడన్‌ లిక్కన. భారత. విరాట. 11-121, 28, 27, £8, 20, 81, $2, 4, 35, 40 మొగమాట గరిమ మడంకువ తగవ్రచితము మెలఫపు పెంపు తాలిమి యివిలో నగు సుగుణంబులువలవ దె నగళ్శలో- దిరుగు పరిజనంబుల కెల్లన్‌ మంచెవ. కే, బా. చ. 184 ఉ_త్తముం డేలుజేనిపని యొక్క-రుండయ్యును జేయు మధ్యముం డత్తి యొనర్చుం దోడుగలయప్పుడు చాలియు. నీచుండెపూడుం జీత్తమునేయం డల్తెరగు నేయుటకై ఆయ్యళలార్యుండు. భా. రా. యుద్ధ, శీ వలికను టైవముంగా నెంచి కొల్చేవాండె బంటు తాలిమి గలిగిన యాతలగా బంటు పాలుమాలక యేపొద్దు పనిసేయువాండె బంటు "వేళభగాచుక యుందేటి వెరవశే బంటు

సువి సూ క్రిసుధాకరము 938 తను మనోవంచన అేనివాండె బంటు ధనముపట్టున శుద్ధాత 'శ్రకుంయ బంటు అనిశము నెదురు మాటాడనివాండె బంటు అని మొనం దిరుగని యతంజె బంటు ఇెప్పినట్లనే నడచిన యాతండే బంటు తప్పూలేక హితుండై నాతండె బంటు మెవ్పించుక విశ్వాసాన మెలల నాతంజె బంటు ఎప్పూడును (దోహిగాని హీతుండె బంటు అక్క-రగలిగి కడు నాప్తుం. డ్రైనవాండె బంటు ఎక్కడా వీడిచివోని యిష్టుండే బంటు తక్యక రవహాస్యములు చాచినవాండే బంటు

తా. అన్నమయ్య అధ్యా, సం విభుని యేకాంతంబు వెలిపుచ్చరాదు విభునకు నొరుమూట వివరింపవచ్చు విభునిముందరం బోక వెనుకకు రాక సభలోన నుభయ పార్శ్వముల నిల్వవలె =. =... భూవిభు-జేరి వినతుఃడ్రై యచటం దనకు బోలినచోటం ఊానుండవలయు నిలిచి యవ్వ్‌భుమిోంద నిజద పీ నిలిపి నుంలపుమై బనులకు మేఫొనపలయూు ఆవులింతయుం దుమ్ముహోసంబు నుమియు వేవేగ విభునొద్ద వెలిబుచ్చ రాదు ఎండైన వానైన సెంతయునోర్చి మండ లేశ్వరుపంపు మటిం. జేయవలయు

రిలిక్త సూక్తిసుభాకరము నువి ఒపూవావానములు ను _త్తీమాశ్వములు నెష్పూుడు నృపుండీక యెొక్కుంగరాదు ఓజతోం గరుణిం చెనుగిం చెననుచు రాజు చిత్తము చెప్పరాదు మున్నాడి భూమిోాశు సొము శ్ర లెప్తుడు నాసపడక పాము నెమ్ములుగాంగ భావింపవలయు తిమ్మయ. ద్వివ. భారత. విరాట దొర సెప్పినటు నేయ దోసంబుగాదు పరద. రామా. కిష్కింధ నయమెటింగిన భ్‌ సత్యుండెపుడు నాథుని (మోలన్‌ (బ్రియమని సత్యము వెప్పక రయమునం బోవంగ రాదు దా, శ్రీ. దేవీభాగ. 7-58 కూలినొాని స్వామి కార్యంబు దూలంజేయు వాండు కల్పంబు నరక సంవాసియగును దా, (శ్రీ. దేవీభాగ. 711-584 'రాచనగళ్లకు దీటుగ కట్టగరాదు మందిరములు "రాజుకు సరిగా వేవము వేయగరాదు సేవకుండు అధికుని సభలోనుండి నేవకుండై న మానవుండు అధిక (పసంగము చేయరాదు మూటాడకుండ రాదు ఉర్వీనాథుని నీచగుణంబులు ఉగ్గడించ రాదు సర్వ స్వతంత్రము గలిగిన తీనిమది గర్వించగ రాదు

చేవక సూ క్రిసుభాకరము 08 భూపాలుని సముఖంబున బారలుచావీ నడువరాదు వపని నాజ్ఞావీంచిన వీతిపతి శెదురు చెప్పరాదు ధే. వెంకయ్య. విరాటపర్వము, జంగంకథ "సేవకవృ త్తి మన్నన కుబ్బక్‌ యవమతి దన్నొందిన (సుక్కంబడగ ధరణీశుక్రడన్‌ మున్ను న్నయట్ల మెలంగిన యన్నరునకు శుభములొదవు నాపదలడంగున్‌ తానెంత యాప్తుటైన మ పీనాయకు సొమ్ము పొమునెమ్ములు గాలో నూనిన భయమున. బొరయక నూనినంగా శేలకలుగు మానము (బమకున్‌ చైరుల దూళలు నెరవగు వారు నిరాక్ళతులు. బౌపనర్తులు దమకున్‌ 'జేరువగా వర్ధించుట ేరమితుది. బోయి చేటు నిందయు వచ్చున్‌ తిక్కన. భారత, విరాట. 11-188, 386, 88 సేవకులై న వారికి విశృంఖలవృ త్తి. జరింపంహాడునే ? జక్కన. విక్రమార్క. ౪-40 కోపపసాద చిత్త వ్యాపారము "లెజిగి కొలిచివర్తల్లు భటుల్‌ భూపాల బావాుశాఖా రోపిడులై యుందు చనవురొక్కం బగుటన్‌ బైచరాజు, పంచ. 11-156

986 సూక్రిసుధాకరము సవర నీచతం నొంతపూనిన మేలుగాని రాచకట్టడ నుండరాడ యొన్వరికి నరపతి మన్నించు నాశేమి యనుచు మరియాద మిజుట మటి కార్యహోని మన్నించుచో నుబ్బు మనుజేంద్రుకినుక తన్ను. జెందినచోట దై న్యంబుం దగదు తిమ్మయ. ద్వివ. భారథ, విరాట. నేవకావళికి దుఃఖముతప్పు మజేమి లేదిలన్‌ విక. దే. వ. శ్రీని. 12-47 ఒడలు దాపక పనిసేయం గడంగునేని సుఖముదక్క-దు కాసింత సుఖముగోరి 'యేమజినమాట దక్క. వొకింతమొన సేవకావృ త్మికంచెను జేటుగలదే ? కాళ్లకూరి. చిితాభ్యుదయము. 11-16 "సేవ్య సేవకభావము ఈవలయునర్ధ మిచ్చియు సేవకు మన్నింపవలయు జితమతి విభుండా యీవికి మన్నన కురిదగం జూవలయు భటుండుపతికి జయముగం బోరన్‌ నన్నెచోడుడు. కు. వనం. మ[డీకీ చాసుండేమైనను దపూంజేసినను (గోసి కారించుట విహితంబుగాదు గౌరన. హరిళ్ళం[ద్ర

జసొంద సూ క్షిసుభాకరము రి భటుండు వెంటలేక (పభుయు శోభింపండు వేమన లోకంబులండు భ శ్రత్యులర్థ కాములయి రాజుల సేవీంతుగకు రాజులుం (బయోజనంబునర్థించి భ్‌ ్థత్యులకు నర్‌ ౦బులొసంగె ద్‌రు పోఠన భాగ, ₹[)-87 1 తొల్లింటి సేవ నొఠ భూ వల్లభునకు నెగ్గునేసి వచ్చిన తులువన్‌ 'వెళ్ళింపంగాం దగుందగ దుల్లంబున హితుండటంచు నూజడియుండన్‌ (1పౌఢథకవి మల్లన. రుక్మాంగద 11-17 పతికి గీడౌటబంట్ల పాపంబుగా దె రామకృష్ణుడు, పాండు. మాహా. ₹-98 బలవంతుండగు బంటు గల్లు దొరకున్‌ (ఖ్యాతి రాకుండునే వ, తిమ్మన. నమీర, ₹1-9 (శమం జూడంబడిన భృ స్రత్యుండు నిత్యంబు స్వామిభ _క్రిగలిగి సలుపు. బనులు | కం. వీ .వం. నీతి. 44 భటకృతిఫలింపం దత్కీ_ర్రి (పభునిదగును ఫలముగనకున్న నపకీ క్రి భటుని దగును పానుగంటి. విజయ సౌందర్యము చూడందగిన దై నం జూడంగవలయురా ! వేమన 1168

988 సూ క్తిసనుధాకరము సౌళా శోభ మొసం బె వికృతియు సుందరులకు అడిదం సూరకవి. కళవిజనరంజనము. 1-18 తీలంపలో సుంద రాంగులకు. చాను విభూషణ 'మేదిగాదిలన్‌? కం. వీ, వం. అలి, కా 7-499 ధరణి వెలసిన యొట్టి తత్త్వముననైన బుషులు సూ(తంబులను రచియించినారు అంద తెజిగియు నెజులగోని నుందరతకు నొక్కసూ(త మైనను బుట్టి యుండ లేదు జూతింబట్లి కాలముయంబట్టి ఫ్థలముంబట్టి నాగర కతనుబట్టి జన్మమునుబట్టి యవసరంబునుబటి రాజూజ-బట్లి యది వెలయు ట్‌ ఈ 'ఐ పానుగంటి. మాలీ సౌభాగ్యము వల్లభునకులాని వనిత పుణ్యంబు "లెల్ల బొళల్లెపోయి యేంగ దుర్షలికి ట్‌ నవ ద పరద. రాసా. అమో, భాస్తుర శ్వర్య ఖనియునౌా (పాణవిభుంయ కలుగుకెల్లను చెలి ఫుణ్యఫలముగా బి రుక్మిణీ వరిణజయము, ] -96 పతి-బడసి సుతులం బడయయల నలివలు గోరుదురు నన్నయ. భారత. ఆది. 111-171

్శ సూక్షిసుధాకరము 989

నరలుగల కామునై నను దరుణులు రోయుదురు డాయ

నన్నయ. భారత. ఆది, 111-194 ఉగ తంబమ్మిన యట్టికోపపరు పాలికి భాములు వోవనోడ లే

నన్నయ లారత. అది. 17-86

ఫురువహీనమొన. బరమ పతి_వతి యయ్యు జగముచేత. (బయ్యంబడదె

నన్నయ. భారత. ఆది. 1 - 256 వ్యసనంబులందు వీివావాంబులందు సనెసలగు కయ్యములందు నివు లయందు॥ దలణొని వెల్లు నుర్సవములయందు వలవదావరణముల్‌ నారిజాక్షులకు కాలచేశాంతర [క్రమమున జెడని యిలు వొక్కటి మజుగింతియ కాక ఇమొనసిన కోటలు నిండ్డును దెరలు వనిశలశెందు నానరణముల్‌ గావు

గోన బుద్దారెడ్డి, రంగ, రామా. యుద్ధ, ాల్యమున దండీ యకొవన(పౌ్ప్రి మగండు వార్థక ంబునం దనయుండు వామనయన నరసి నడపన కాశెందు నంగనలకు వలసినట్టుల చేయంగావచ్చు నెట్లు

తిక్కవ. భారత. అను. 11-22

960 సూ క్రిసుధాకరము ఆ జగమున వనితారత్నంబు "లెల్లవారికి భోగంబున యెడ సాధారణములు ఎజ్జన. భారత. ఆరణ్య, ₹1. 72 వనితలు నేఆులున్‌ మగిడివచ్చుట గల్లునె పొసిపోయినన్‌ వెన్నెలకంటి అన్నయ. షోడళకుమూరచరిక. 7-76 మేలైె వచ్చిన మెత్తురు శాలవశకతంజేసి కీడుగదిరిన నతనిం శేలి యొనర్ఫుచు. బోదురు నాలిసతుల మాటలంత నమ్మంగల బే రమణీజనముల ెపంగడు! దమకించుట నీతిగాదు త త్త ్వజ్ఞులకున్‌ అతివలు సాహస కరి శు లతిమా[త్రము వారిబుద్ధి య క్రైయునికిం జతురాననునకు నైనను సతుల గెలువరాదు సహజసొామర్థ ఖ్రమునన్‌ అనంత. భోజరాజీయము. =భ-!ేత, 87. 270 ఏకాంతముననున్న యెడ మగవారి నాకాంత మదిణగోరు...... గౌరన. నవనాథ, పనగపెనగ బుట్టు (ేేమ సతికి గడనవిడు ఫురుముం. గనుంొని నడవీనుగు వచ్చెనంథడు నాతులు

ఊ సూ క్రిసుధాకరము ! ఊలు లేనిచోసె చిన్నవోవు ఏధిలోను డిరుగ వెలది పరువుండౌాన ? వేమన పురుషులకు నంగవలవలన ర ఎలు సీ ధ ర్భార్థ కామంబులు సిద్ధించు పోతన. భాగ. 123-459 వొగడొందు జననిగానీ తగవ్లున వర్తించునట్టి దయితయకానీ తగ నుండని గృహమున నుం టగు. జ్యక్రవిహీన రథమునందుం టరయన్‌ పోకన. భాగ. [17-781 చొక్కపు[(బాయనునన్‌ మిగుల సోయగమున్‌ గల ( పాణనాయకుం జెప్కుడు వశ్యతన్‌ రతుల నేశటందీర్చీ సమేళ మొప్పగా నక్కు.న గారవించి _(వియమందంగ నోచనియింతి దైనయా చక్క-ందనం బ చేమిటిక్షి జవ్వన మేటికి. (_ఛాణమేటికిన్‌ పెద్దన. మును. 111-7 ఆడుదాని బజీతు సేయంగ(దగునె రాయలు. అము, ఫార్‌! తరుణి వ్మిభమంబు దలపోయ శక్వమే ధాతకై నవాని కౌతనకైన రదళవి. నిరం. 11-88 చివురుంబోండులు తపళ్ళీలవృత్తులకు వివరింపంగా వేరు విత్తులుగాళి

949 సూ క్రిసుధాకరము ఉ =... =. ఇహసౌఖ్య విశతు లన్నియు నిచ్చువా రన్నులకాలె తాళ్లపాక, తిరు. వేం. పరమ. నవలాల చూహదలలన్‌ దవులని వాయంగలాండె ధెర్యముతోడన్‌ రఘునాఠరాయలు. వాల్మికిచర్సిత. 111-119 ఆడుది యుసురుమన్న కొజుగాదుసుమిోా | జవరాం(డ మయెడాటములందు శకుమే యెంతటివానికై నం జలియింప॥క బిగ్గమునం౧బు నిల్పలన్‌ చే. వేం.'సారంగ. 12-11. 129 ఛామలెంటై న నెంతిన మది _వేమలేగ యుందురా)? అడుడాని జన్మ మయ్య! అన్ని టికంకొ నధమము

• “ క్షైేశ్రయ సత్యంబు లెల్ల నసత్యంబు చేయ నిత్య మనిత్యంబు నిజముగా జీయ నేరుఫు సంధిల్లు నెలంతల కెల్ల నారు లెంతకులేరు నరుల బోధింప తిమ్మయ, ద్విప. బారత. అది, కోరి వచ్చినవారి కోరికల్‌ దీర్చ చేరని సతులకు నిమృ్బృడుల్‌ లేవు పరద. రాసా. బాలం

• === -తలిదం్యడు లెందు తగునని మయొకనికి ఛారవోసీనను

7 సూక్రిసుధాకరము 948 ఆకన్యయేకచా యధిపతి నెల్ల లోకంబునందు సుశ్లోకుగావించు *....=తనవిభు మోతినడచు నతివపుట్టువు నిరయముల కాస్సదము తీన నాయకునకు హితం బాచరించు వనిత కోరికలు శ్రైవసము లన్నియును దయితలు సంశెలల్‌ ధవ్లులకునెల్ల ఆడు వారలబుద్ధు లరయం౫ రాదు వరద. రామా. అయో. అలసిన వేళల నాళొన్న వేళ నలవోక డస్పిన యట్టి వేళలను బురుమవర్యునకును బొల(తియె (పోఫ అరయంగ దుఃఖ రోగా ర్హుల కెల్ల ధరణిలోపల నౌషధము సతి సువ్వె సోమన. ద్వివ, భారత, అరణ్య. పృథుల ధ ర్సార్థ మణిగణ ఉటిబోటి క * ధరణిదేవుల. దశా. చరిత. 111-985 ఆడపడుచాయటంచు నత్యల్పముగను మదినెజుంగ క కొందళాడుదురుగాని కనని సామాన్యమే ఫ్యతుం గాంచెనేని నుభయ కులములం దరియింప నోపుంగాటెి ధరణిదేవుల. దళా. చరిత. 7111-80 మయూాడంగందగిన వస్తువులందు ఘన మెద్ది తులలేక తగువెలందుల మొగంబు

$94క సూ క్రిసుధాకరము 1 తొయ్యలులకన్న రమ్య వస్తువులులేవు వారలే కస్టములకెల్లం. గారణములు పడతి నొక్క-చాని విడిచి యించుక యమృ తంబులేదు భువి వివంబులేదు యమృతలత లతాంగి యనురాగవతియెనం గాక మెలగౌనేని గరభవల్లి ఏ. అ. కవి. నుభా. 17-7, 40, ఈ ఇంతి శేల్సోకముని నిమలెట్టు నిలుచు గో. కూర్మనాథకవి. మృత్యుం. విలా, 1-40 ఎక్కడి కుతి యెక్కడి స్మృతి యొక్కడి జపమేటి నేమమెక్కడి ధ్యానం బెళ్ళాడి జ్ష్త్‌నము చక్కని దొక్క- చకోరాక్షి యెదుట నుదుళు యున్నన్‌ రేవూరి అనంకీయజ్వ. శృంగారగా ధేయోపాథ్యానము. ౪-18 వీరిబోండ్త జెందముల్‌ వివగించి తెలియ హరివారాదులకు శక్యముగాదు సుమ్ము పంతంబు బోనాడీ పడతి దావలచు నంతకన్న గొరంత యవనిపై గల దె బాణాలశళంభుదాను(డు. సారంగధర, అరటాకువంటిది ఆడజన్మంబు ”్‌ అప్పగింతరిపాట ఆడవారి మాటలు అద్దములో తేటలు ఇకావిలోన మాణిక్యాలు దదారంపుకొండలు గాంధారికథ

ఆ సూ క్తిసుధాకరము 9క5్‌ సావుము దానము రెండును గామినియెడ౧ జూపవలయు దా. శ్రీ. దేవీఠాగ. 7-47 నరుల దయార్షఎకోమల మనంబులు లోగొని వామలోచనల్‌ సరగున నేమిచేయుటకు జాలరుతారు ధరాతలంబునన్‌ ? కం. వీ పం. (వబోధచం. క్‌! పడంతి వెల లేనిదీళు సవ్యస్థమయైన దశగుణాధికుగా. జేయు దద్విథాన్య మొన శతగుణాధమునిగా నాచరించు నొకటిముందు వెనుక సున్న యున్నయట్లు మగల మనసుల మృురీతి. దగనిపనుల నుండి మజలించి సుగుణంబు లొదవంజేసి వారి శుభ జేవతలు చాయ. వరలుచుండు కొమ్మలను నెతిపి ౧. బెటుకొనుట గగచె? "'ేశకుభగన మగవాని "కెలివింబట్టి నిలువ దబల యోశ్యతలబట్టి నిలుచులాాబె పొనుగంటి. పూర్ణిమ వ్యాస సూ(తాళివె. బర(బవ్మా "దెలియు జైమినీ సూత్రశతి భవిష్యత్స)కార మెజుంగగనగులాని ళీ చి గృవృ త్తి. "దెలియ సూత మొకటియు లేదయ్యె ఛ్యాతియందు పామగంటి. సారంగధర 110

946 నూ క్తిసుధాకరము శీ ఎటిబుద్గియెన నెట్లిపాండితియెన ళు డుగా ర్తి సహక నెటిజానమెన నెటి సుగుణ లు క లు మైన నాడువారి యవలోకనాకుగ ములను దూసిపోక నిలువగలదె ? పానుగంటి. కోకిల. ధనము శౌర్యము విద్య యౌవనము రూప “మొక్క-టొకళాటియే ఊని గకుణజితిని బడలంజేయంగ నన్నియు. గలియుచోట సందియమునకు నాస్పదసరణి యెట్లు పానుగంటి. విజయం మగువమిోదను బతి౭ంత మక్కువైన మగనిమిదను సతికంత మమతయున్న నువిదకును గాపురం బెంత యొప్పీయున్న బుట్టినింటికె కడు/౮హార్చు. బొలతి యెపుడు మగనితోడిద లోకంబు మానవతికి చిలకమర్తి. గయోపాఖ్యానము. క1-74, 76 ముదిత ల్నేర్వగరాని విద్యగల దే ముద్దార నేర్పించినన్‌ చిలకమర్తి. (పనన్నయాదవము, 1-68 ఆడువారికిని మాూనము?గాబటె సమ _స్తసంపదల్‌ కోలాచలం, రామరాజు చర్మిత. 11-17-89 లీలాపాంగ విలోకనంబులం (దపాలీలాస్య సందర్శన (భూలాస్యంబుల మంజువాబ్బధుధునీపూ రాఫ్లుతిన్‌ బూరువున్‌

తీ సూ క్రిసుధాకరము 947 లోలుంజేసి మృొపషా(పతిజ్ఞల సతుల్‌ లోభంబుం బుట్లించిదు ఈ లు రీ లంబీతిని జూవీ చేయలె నిజ్యక్రీడాశకుంతంబుగన్‌ మేడేపల్లి వేంకట రమణార్యులు, దేవవత చరిత సకల విమయంబులను బోధసలుపు (గ్రంథ ములు మనోవ్యాధి మౌాన్పెడు మూలికలు వి చవారవారాసి దాటింపజూలు నెక లంగనలు కాళ్లకూరి. పద్మవ్యూహము, ₹-91 నిక్కమ్ముుగ (క్రీ నిజ్యపియునవై దురవిల్లుచు (వేమహోమకుం డమ్మున ఛారవోయదె మనము గ్‌ ధనము గ యశమ్ము -దేహమున్‌ కొప్పరపు సుబ్బారావు. వనంతఫేన. 1-111-11 ధన ఛాన్యాదికముల. గని తనిసిన దనియుదురుగాని తరళాక్షులు భ్‌ ర్తనురాగామృత రససే ఆఅ వనమున నెపుడై నం దనియువారలు గలే ముత్తరాజు సుబ్బారావు, శ్రీకృష్ణతులాభారము. నల సం-1 8, 22 ఆడువారలగాలి రవ్యంతసోక పుసుషు లెషపూకడున్‌ తడంబడి బొంకుచుందదు వలపు తలశికళా జేయు జవ్వని కనంబడ నరకమే స్వర్ల్షమనని యజ్ఞాని కలంటడె) సి. ల. నరనింహం. చ్మితహరి. 1-16 వరుని చదువును రూపంబు నరసీయువతి వలంచి వరియించునేకాని వంగడమ్ము

గు! సూ క్తిసుధాకరము ప్రీపున గుణమునరయదు; గావునం నొంతకాల మెడల వాగిసంసాఠరంబు ెడంగవచ్చు విక. దే, వ, సతుల కోపవంబు సెరింప శకమగునె నా. కృ. రావు. పైడిలేడి స్తీ పురుషులు తగవును బంతంబు నిజము ధర శముం గృపయున్‌ మగవారికె గాాందును మగువలకుం గలవె? మంచితనంబు లాకువారికి మగవారికి సరియ శ్రీనాత. శివరా. 1121-76. 78 మగవానికంచు మునుపుగ మగువ శెడలు. (శాయమండ్రు మారవ. కళా. 17-164 తగులున మగవాండు దమక్తించునఫుూకు మగువకు. దనపెంపు మానంగ రాదు తమ్మయ. ద్విప. భారత, విరాట,

• మగవారికిగల గుణముల మగువల వలవించుదనుక మమకారంబుల్‌ మగువలు వలచిన వీమ టం దగవులు మటివేజెకావె చెంగల్వ కాళకవి. రాజగోపాలవిలానము. [1-12

ఆ ఫురు సూ క్రిసుధాకరము న! జగపొంత వెన్న పురుషుంవొ బో వధూచేష్టకున్‌ కనుపర్తి, కవిరాజ. 17-40 విజికితనమును బిడియంబు పురుషునకును బనికిరావవ్వి భూపతౌ వనితెఫుకు "-జేవుచేతను దరియింపం దివురునాతం డతినిచేతను దరియించు నయ్య యామె వంక చాటులలో మగవారు ఘనులు వంశమ ర్యాద 'యెొన్న(డు వదలదబల ఇంటి పరిశుద్ధి యెబ్లప్తూడింతివలన నిల-బడునుగాని మగవాని వనలనంగాదు పానుగంటి. పూర్ణిమ కుడి యెడమ భేదమున్నదది పడతింకి బురు షునకు. గఠినగా( తుం డతండు సుమసుమాంగి యద్ది; భరియింపగట్లువాండతండు ; సేవ న -ది భరియింపంబడుచుండు నడ్డి యామె సల్బక ఠినాత్ము. డతండు ; షేశలసుధాని భోన్నత మనస్య_యౌొనది ; కత్తికతం డర్షుండగు ; సూదిగరి కలకు స మర్వ్యయంగు నీమె ; రాజసేవార్షుం డతండు ల్‌ ణా అతిథి కుల బేవతాదుల కర్చసలిపి యిల్లు స్వర్లతుల్యముం జేయంజెల్లు నామె

950 సూ క్రిసుధాకరము ఊఈఫపకా సర్వ చేశంబు నతని నంచారభూమి యిళల్లె యామెపాలన వీవు ఫ్‌ పానుగంటి. కల్యా. రాఘ, స్తీపభావము శామినులు లేక లోకుల. గాముని శెట్లగు మనోవికారుల "జేయన్‌ నన్నెచోడుండు. కు. సం, 7-18 ఇంతుల నిమి_త్తృమున ధృతి మంతులు. బొందుదురు ఖేదము నన్నయ. భారత. అది. ₹111-114 ఎంత జి లేంద్రియులై నను నెంత సదాచారులైన నేకాంతమునం గాంతల సంగతి నుండినం గంతుని కొంతాలపాలు గాకుండుదులే ! జక్కన. విశ్రమార్క-. 1111-60 వెజ్టేవానివైన వేపధారికినై న రోగకై న బరమయోగికై న ల జూచినపుడు చిత్తంబు రంజిల్లు యు కల్లుచోట జెర్తాటములుగల్లు పడతిముఖము సొగసు పాటించి చూచిన గోటిపూజ లెల్ల. నొల్లపోవు

ఊఈపళా సూ క్రిసుధాకరము వ! ఊలముఖము జూచి చిత్తంబు నిలుకడ సేయని మనుజుండు చెడు నిజంబు ఏటిగట్టు (మానిశెష్తుడు చలనంబు వేమన =--మహో విడ్వాంసుడుం గామినీ పేలాళ్ళష్టకురంగ శజాబకమగున్‌ హీనస్థితిన్‌ వింటి శే పోఠవ, భాగ. 711-215 కాము గెలువవచ్చు. గాలారిగావచ్చు మృత్యుజయము గలిగి మెజయవచ్చు నాండు వారిచూపు టంపజ గెలువంగ వశముగాదు టతిపురవై రికై న పోతన. భాగ. 711-406 పవనపన్షాంబు భత్షులై నవసి యినుప కచ్చడాల్‌ గట్టుకొను ముని (ముచ్చులెల్ల "తామరస న్మేశలిండ్త బంచాలుగాలె "పెద్దన, మను. 11-78 కాయజుండు చేయుమాయల నాయజుండు వహొరుండు నంబుజూశక్చుండు లోనై. తోయజ నయనలం చాయరు హేయజనుల్‌ నరులనంగ నెంళ ధరిత్రిన్‌ సారంగు తమ్మయ. వైజయంతి. 11-48 ముదితలయెడనున్న మునివర్యు( డ్రై న జడియక యొట్లుండు. జర్చింప వహ్ని కడనున్న యీవెన్న కరుంగ కేలుండు తాళ్లపాక. శీరు. వేం. సరమయోగి.

952 సూ క్రిసుధాశరము స్తీప్రబా వకాంతనై నం బురుషుం దేకాంతమునందు జేరెనేనియు నతనిన్‌ లోకాపవొాద మంటదె చీకాకుగ ఫై ర్య మెడలం జేయంజె మరుండున్‌ చే. వేం. సారంగ, 1-26 ఎట్టి దుఃఖంబెన నిఃతులంగన్న యట్టప్తూదేపాసి యానంద మొదవు విన్ముయ. ద్విప. భారత. అరణ్య. ..=-సతుల సమక్షంబునందు మదగర్వముల్‌ మోచ్చు మది నెల్ల అకును వఠద. రామా. కిష్కింధ. మగువలపొత్తు నన్మెలంగు మానుల శేడందపమ్ము లారయన్‌ పెద్దాడ నాగగాజామాత్య. శకుంతలా పరిణయము. 11-228 రూకలొసంగికొన్న సతిభూపము లెట్టున్న (శీకరణమున్న వెలిఇెలిమి ఏడరన్న ఎంత నేర్చిన ఎంతజూచిన ఎంతవారలై న కాంత డాసు లె త్యాగర్నాజు తరుణు లెంతటి ధీరుల థైక్య్గమెల్ల జూరనొందురు కన్నె చిదూచిచేని వేంకటకవి. మదనగోపాల శతకమ. 77 పృథివినిందీవరాశ్షుల దృష్టి విశిఖ సంతతులు పరగకుండెడు నంతవజ కె

ఊటేను సూ క్రిసుధాశరము 9858 మహిత విద్వాంసులకునై న మనసులందు శా్రుజన్య వివేకంబు సంభవింల్లు కం. వీ. లిం. (వబోరచంగ్రో, [-18 సతులం గలసి యున్నప్పుడె సత్పురుషులు మది. (బసన్ను లై వరదులయ్యెదరు సూవె మెజుపుతో. గూదుకొనియన్న మేనుమూల కురియకుండు నె చల్లంగ గుంభవృష్టీ చిలకమర్తి. (పపవన్నయాదవము. 11-46 ఇంతులు తారసిల్లువజ శే పురుషా్యగణు లెంత లేసీ సా మంతము లాడినం బిగువుమూటలు పల్కిన కాళ్ళకూరి. చింతామణి. 111.88 పడంతులు చేయింపలేని పనులుంగలవే ! తిరు. వేం. కవులు. బుద్ధ. 11-104 న్‌ జ్‌ ఈమ తొలుకారు మెజుఫులు తోంచిపోవు పొలంతుల వలపులు పొలసివోవు ఎండమావులు చూడనేజులైె పాజుగాక అండకుంబోన దాహామణంగెనా ? అన్నమయ్య. అధ్యా. నం ఆంటది వలచుట యరుచే నాంటన గతి వలవెనేని నాథుని బెనుపో కాట మొనర్చిన గోసిన గాటంబగులాని యెడయంగా శేదునుమిోా కదిరీవతి. కుక. 111-128 120

రడీ సూ క్రిసు ధాకరము శో ఇవాపకింద నీళ్ళుపోప్పె ఎంత నేపుండునో అంతసేపె మిసతుల వలఫు గాంధారికళ ఎండమావులవంటేది యింతివలపు నా. కృ. రావు. వెన్నెల వెలుగులు ర్‌ స్తీలోలత ఎట్టికమ్టుండుం దన పురువగుణంబు సెడలం దల్సిని దోయబుట్లిన వారి విడిచి గ లు 'రాగంబునం జపలర్రీ సుఖంబు. బొందునె నన్నయ, భార్తత. అది. 71.197 4. = ఎట్ట తగులంబై నన్‌ మగువల యడలనయడయం దగవు విడిచియడిచి పడరు ధైర్యము వేర్మిన్‌ తిక్కన. భారత. విరాట. 11-861 వనితల మోవహాము వలంబడకుండి లేనే దినము! గోటితీర్ధాలు దిరిగిన ఫలము అన్నమయ్య. అధ్యా, నం, వీడునక సతులం దగిలెడు జడునకు నెక్కడివిబుద్ధి చాతుర్యంబుల్‌ (| పోతన. లాగ. 12-569 (శూరనారాచవితతికి ఘోరకదన రవములకు జంకనట్టి వీరపురుషుండును

యస సూక్తేసుధాకరము 8్‌క్‌ గలికి ఆొవ్వాడిదూపుం దూపులకుం జిలుక పలుకులకు సోలి దానుండై. పడునుగాచె పాసుగంటి. కల్యా, రాఘ, ష్‌ త్రీసాంగత్యము ఉత్తమ సతితోడ యోగమానేని వాత్తిన (బవా ్రచర్యము ఇెర్షిపోదు విన్ముయ. ద్విప. భారత. ఆది ఫురువులు కంటకతుల్యులు ధరదరుణు లనంటి. బోలితనళెిదరు గనన్‌ కోలాచలం, నులమంజరీ పరిణయము. కే-1ఫ18 సరస సహాధర్శవారిణీ సాహచర్య సంసదయెలేక పుకముముండు సత్కఫియాచ రణ మెటులుకాంచు జ్ఞానసామౌాజ్య పదవి యెట్లు లభియించు భవము. దరించుకెట్లు పానుగంటి. కో కీల. స్రీస్వభావము సర్వ(పాణులకు సామాన్యంబయ్యును మనోజరాగంబు వనితల కసహ్యాంబయియుండు నన్నయ, భారత, అది. ₹1-222 . . కాంతలక్థంబుగల వృద్ధునైన మనమార వలంతురు మహీత భోగేచ్చ; ధనహీను నొబ్బరు తీరుణునినైన గోన బుద్ధారెడ్డి. రంగ. రామా. యుద్ధం

956 సూ క్రిసుధాకరము ్డ నలిన బిససూ[తమును బురం(ధుల తలంపు సమము[ తెయ్యునులవ చాపలముననైైన శ్రీనా. శృం. నై. 27-68 ఉపలములకం కుం. గఠినము లొక్క_ వేళం గుసువమములకంకె నొక వేళ గనోమలములు పువుంంబోండుల వృాదయంబు 'లెవం జెటుంగు శ్రీనా. శృం. నై. 711-161 కొమ్ముమనసు 'ఇెలి కుురాదు అన్నమయ్య కుసుము సౌరభములు గుది (గువ్వవచ్చు నినుకబొమ్ముల నీటనీ. దింపవచ్చు వానగండ్లు గుడుల్‌ గ వడిం గట్టవచ్చు. గాని యింతుల మనోగతి కానరాదు గౌరన, సవనాత్‌ గడనగల పురుషుల గనుగొని యడుగులకును మడుంగు లిడుదు రతివలుధరలో ఓరగంటను సంపద నొక్కమాజు కన్నజూలును గామిని కాంక్ష జెందు కలిమినాడు మగనిం గామించి చూచును 'లేమి జిక్కునాడు లేవకుండు మనిన మగ నినైన మడీయంగజూచును అడచాని బొంకు గోడబెట్టినరీతి

.ు సూ క్తిసుధాకరము 957 చక్క-నై నవాని మక్కువ గన్నంత + దక్కువగను జూచుం దనదు విభుని వరుండు చక్కనైన వజాల గనియెన దళుకు మెటుపువంటి త_త్త్వమున్న నన్యపురువ వాంఛ యాడుడానికి నుండు వేమన ఒకొ[క్శా వేళం బద్మముఖులొల్లమి చజీయుదు రొక్క వేళ. బె న్మక్కువ నాదరింతురు శత్సణశ్రణముల్‌ జవరాం[్ర చి_త్తముల్‌ బక్కున వేసజన్‌ జనదు పాయములన్‌ దగునిచ్చకంబులన్‌ జక్కలోల జేసిడాసి సతి చిత్తముంబట్టి సుఖంపంగాదగున్‌ "పెద్దన. మను. 1112-69 వేరలుకం జెందిన యట్టికాంత లుచిత వ్యాపారముల్‌ నేర్తు "ఆ తిమ్మన. పారి. 11-121 పురుషుల భాగ్టమున్‌ జిగురుబోణుల చిత్తమునెట్లు మారునో రుద్రకవి. ఏిరం. 11-16 2. .త్సణభంగురములు కాంతల తాల్ముల్‌ మారన. కళా, 1111-55 భావనవేసి దూడ శణభంగుర మింతుల తాల్మికల్నివా కావిల పల్లవాంచల హీమాంబుకణంబును నంతకంకె మేల్‌ నూరవ. కళా, 17-84 ఒక్కొ క్కతఆింబువుంబోండ్లు కటారి కత్తియల్‌ మారనం కళా. 1-$ికి

958 సూ క్రిసుధాకరము ప్రో పతుల యనురాగలీల లేపగిదినై న "వలయం నోరియు దా-చుటింతులగుణంబు సూరన. కళా, 7-69 నడవడి పురుషుని భారం బిడిభూరివృమంబు జాతహేమము నొజయం బడుళుద్ధి కే _క్తిరుచులకుం బడతుల హృదయంబు లొరయంబడ వే గతులన్‌ బవైచరాజు. పంచ, 11 -66 జవ్వనుల మనోగతుల్‌ బెలియువారిల నెంతటివారుగావ లెన్‌ అనిశ (ౌర్యముకల్కి. చూపులనెకా దత్యంత కాఠిన్యమం గన పాలిండ్రనెకాదు చాపలమున్తీ కందోయినేగాదు త గ్గని కాటిల్యము బోటిముంగురుల నే కాటెల నులంబునం మన్‌! రు దును వేటాడు చునుండు నిక్కమిది యెందున్నమ. ? రాదింతులన్‌ చే. వేం. సారంగ. 11-248. 245 భామలచి _త్తము ల్లైలియ (బవ్మాకునై న వశంబుగాదు

• కదిరీపతి. బళ, 1-80 పురుషునింట సర్వభోగాఢ్యయయ్యును గన్య పుట్టినిల్లుం గాంత్స సేయు భవానీశకవి. ధర్మ 2-78 మణుల్బెక్కిన సంశెలల్‌ సతుల చేష్టలు కనుపర్తి. కవిరాజ. హా!కికీ (పాణహోనిం దలంపరు పాపమనుచు నెంచ రపకీ ర్హియని చూడరిందుముఖులు వలపు గలవోట నెశ్సెనం గలయం జూతురు కనుపర్తి. కవిరాజ [1-16

సు సూ క్రిసుధాశరము 959 నిరంకుశంబులుగచా జవరాం[డ్ర తలంపు అెయ్యెడన్‌ కనుపర్తి. కవిరాజ, 17-50 అడుదాని మనసు 'దెలియంగ రాదు పద్శజునక్రైన తిమ్మకవి. కుక్కుటేశ్వర. 4! భామల చిత్తవృత్తి తెలియ (బహ్మాకునై నను గొలందికాదు అయ్యలరాజు నారాయణా. హంన, 1-$ి5్‌ ఉవిదమనసాకతీరు పల్కొ-కథ్రాతీరు చేష్టమజియొక తీరిట్లు చెలం మనుజుం డధము.తై న ధనహీనులై నంగు రూపుండైన దుష్టరోగుండై నం చిజికిపందయెన వెలందికి నచ్చిన నతంటె గురుండు మరుండు నతంజె వరుండు పానుగంటి. కోకిల, అగ్గి చెంతను వెన్న ఎంతతడవాగు ఆడవారికోపమ్ము అట్టి చేయగును స్త్రీల రామాయణపు పాటలు, అం. సా, ప. (ప్రచురణ, శ్రీపొ, గోపా. సంపా. వనితలకును సహవానం బున మనములు భర్తృ సదృశముల యయ్యుడు; నె టన ముధురమయ్యు వివకుజ మున నల్లినవల్లి మూర్చ పుచ్చుటలేబే ! వ, ను. రాయకవి, వేణీ. 1-10

960 సూ క్రీ సుభాకరము ప్రా వలవు నిలుపంగరాదు కోమలులయందుం బరిభవింతురు వలచినవాని జూ తరుణియేతన్ను వలచినందాని వలపు నడపవలయును లేటేని గడపవలయు తిరు. వేం, కవులు, మృచ్చకటిక. 17-49 పమదల(౮హాడి యాడ(గనె వారి మనోగతులెల్ల. జేట తె ( ళళ) స్తిముగ స్ఫురిం-చెనంచును దలంతురు పోమగవాఠరతారస త్యముం గనుంగాన్న నెంత రసిక్యాగణితై నను నారికేళ పా కముగద కామినీహృదయ కావ్యరస (గవాణంబు మ్యితమా | ము. సుబ్బారావు. శ్రీకృష్ణతులాభారము. 11-27 తమ హీతము తామెజుంగరు తమ హీితంబు గోరి యొరులాడు పల్కు_ల చీరిగొనరు "తాము చెప్పిన మాటలే తథ్యమనుచు పెనంగెదరు వానలెంతటి వెడంసలతార |! నా కృ. రావ్లు వెడిలేడి, సాంతము వివ్పి చెప్తూదులె చానలు ? తనికెళ్ల లక్ష్మీనారాయణళావ్రి, జానకీ శపథము త్‌ వ్రుిహత్య ==... .పొల(తి. జంపుట పాపము గోవ బుద్దారెడ్డి. రంగ, రామా, నుంద తగనుత్తేమ శ్రీలందగిలి వధింప నగణితంబగు దోవము...... గోన బుద్ధారెడ్డి రంగ, రామా. యుద్బ

ఊ్వా సూ క్రిసుధాకరము 961 అఖిల జీవ్రలందు ననితలవనధ్యలు ఎట్జన, హరి. 11-128 తు జంపువాడు శిథిలమగును త్‌ జంపువాడు శివశివా నరళంబుం కొదునయ్య లః జంపువాని శివుండు _సెరింపండు వేమన అఆడువారల వధియింపంగాదు జక్కన. విశ్రమార్మ, ౪ 11-166 పాపంబు వచ్చు( జంపకు మాడుడాని వరదం రామా. అయో ః _ త్తీస్వాతంత్యము "తానే నేర్సరిమయైనను వమూనినిదగు మెలంకు వెజీగి మహీనేలుంజుమో ! జానిని స్వేచ్చగ విడిపాడు హీనుడు తానైనం దుదకు నేక్చు ఆడు వాం స్వేచ్భ గోడొనర్చు వేమన 'బాల్యమునం దల్నిదం(డ్రులు (పాయమునధ వండు వార్జక్ఫమున నందనుండు. జెప్పి నట్లు చేయంగందగుంాని యరసిచరాడం 'జెజువలకు నెందు. దమయిచ్చ. దిరుగజనదు పిల్ల, పిన జైమి. [11-27 క్రేప్లైకే

969 సూ క్రిసుధాకరము స్థాన సొనబలము న! బలియునింట బౌనిసనై నం బఆిప వెజుతురు ఎజ్జన, నృ, పు, 1211-47 తమతమ నెలవులు దవ్బ్పిన దమమ్మితులె శ్వతులౌట తథ్యము అనువు గానిచోట నధికుల మనరాదు కొంచెముండు కెల్ల. గొదునగాదు కొండ యద్దమందుం గోంచెమై యుండదా సీళ్లలోన నోడ నిగిడి తిన్నగ( బాకు ఖవైట మూరెడయిన (వాకలేదు నెలవుదప్పుచోట నేర్పరి కొఆగాడు వేమన సీశ్లలోన మొసలి నిగిడి యేనుంపంబట్టు వైట కుక్కుచేత భంగపడును స్థానబలముగాని తనబలము గాదయా వేమవ ** =. _భెవించి మభూడంగనె య్యెడలన్‌ స్థానగుణం బునం గలుగవే యేచేనియుం జ్మితముల్‌ సూరన. కళా. 7-1! కిక స్టానంబు సకల ఫలసం ఛానం బొనరించు. బతికి. దగనజకంఠ

స్వపర సూ క్రిసుధాకరము 968 స్టాన _స్త్వనమిడు నె యథా స్థాన్నస్తనభంగి మధురతర దుగ్ధంబుల్‌ బైచరాజు. పంచ. [11-16 స్వధర్మము స్వీయకులాచారముల మాని పరమతంబులను గొనక్తు అ. నా, దాను, జానకీ, ఒప్పకున్నను నిజధర్హ ము _తృమమగు రదక్తుండై చేయు నన్యధర్శంబుకంయె తని కెళ్ళ ప్రకాశళాస్త్ర, వేదాంతిసిద్దాంత (ప్రకాశము స్వధర్మ మాచరించెడి తతిన్‌ జావైన _కేష్టము అన్యధర్మంబు మంచిద్రై తోచియున్‌ భీకరంబెయా చు గ, కానీ. గీఠ స్వపరవిషయములు తనకార్య మొరుమతంబున నొనరింపలగ నేరనగునె యొరుని మతంబుం దన మతము నొకండుగానోపునె ? నన్నయ. భారత. సభా ౫[-149 తన భుజళ క్తియున్‌ రిపులదర్పము నేర్చడం జూచిచూచియె ట్లునుబెగకున్న ౧ బోళయది లోకము చక్కటి తిక్కన. భారత. విరాజ. 17-61 ఎదిరిందమ యట్టులకా మది. దలంచినం బొసంగుగాక మాకుంగుడుమిం డిదె మిరు (వక్క గొనుండని

చదురడంచిన మనసు పొందు చక్కంంబడునే ? తిక్కన భారత. ఉద్యో. 1-318

• = = = = =లదిరికిన్సడంచు వాండు దనకుం దగరంబు చజుచు కుంతటి భరంబు నాచన ఫోమన*, ఉ. హృ వం. ₹-[84 చేతి పదార్థము దలంచశ చేరువనుండిన వారల వేతిపదార్థము దలంచలం జేతికలోనౌానా? అన్నఘయ్య. అధ్యా, నం. ఒకరి జెజుతుమనుచు నుల్లమం దెంతురు తమకు గలుగు చేటు. చామెలులక తనకు గలుగు "పెక్కుతప్పు లటుండగా బరుల నేరుచుండు నరుడు వేమన విను చెట్టుగొట్టి పయివేనుళో రాదు తనసత్వ 'మెదురు సత్వముం గనవలయు గోగులపాటి కూర్మనాథకవి. మృత్యుంజయ విలానము, 1-88 పరసుఖము సలోన నరుసుఖమున్నది పరుని వాధలోన నరునిబాధ కాన నరుండు తనసుఖమె కోరమయెొనను బరులసుఖమె సేయవలయు నెపుడు పామగంటి. బద్ధం అన్యులధములు తసకంశు నసంచునెంచి యితరులను దిట్టి తన్ను శ్రాఘీంచుళకొనుట

స్వష్న సూ క్రిసుధాశరము 965 కంచెమనుజుండు తనకం'శు ఘనుల నుతులొా నక్చితను దిద్దుకొనుటయె న్యాయమగును పానుగంటి. మాలకీమాల. నరునకు స్వకీయ దోషము గురిగింజ విధంబుగానె నోచరమగుగా పరుం డొనరించిన దోషము ధ శాధరము వోలెందోంచుం. డనమది! విశ. దే. వ, స్వష్నము స్వష్నమనగ జీవసంకటంబు వేమన చూడం బర్యాయమున శుభాళుభములై న స్వష్న్మములు రాశయుండవు జనుల కెల్ల వ. ను. రాయకవి. వేణీనసంహారము. 11-80 కలలకు ఫలములు గలవే? తలంపమరీచికలజలము తథ్యంబగునే ? కోలాచలం. శలాదిత్య నాటకము, క1-₹-28 స్వర్గ సాఖ్యమ్ము నిరయ నిసర్గ కౌధ స్వష్నమానీదు గర్భాన సంభవించు దువ్వూరి. పవకుషూరి, 7-84 స్వభావములు అహీశిరంబున మణికడనమరు విషము ధనముగలచోటనే వివాదంబు దనరు

966 సూ క్తిసుధాకరము స్వయం దివియ దిగువనె చీశటి గవిసియుండు పగలునకు నంటియే రేయి పరంగుచుండు ఇవాసుఖంబు తుదినె దుఃఖమెసంగు నెపుడు భోగమునకుం ద ర్వాత నే రోగముండు యావనానంతర మె జరయలవడెడిని జనన సహీతంబ మరణంబు జంతుతతికి విశ. దే. ప స్వయంకృతాసరాధము తన తనయ (పసవవేదన కోర్వలేకుంళే అనయమునల్లునిపై అహంకార పడనేల ? వజన్మమున పా(త మెటింగి దానంబీక పూజించమటజచి వేల్పులనాముకోనేల ? త్యాగరాజు తానె చిచ్చు దగిల్ఫి దరికొన్న పిదప డాని నోర్వంగ లేక టైన్య మొందినను అవనిలో నన్యుల కాడిం ఒట్టగును సోమన. ద్విప. భారత. స్త్రీ ఎల్ల వారికీ శకునంబు "లెల్ల. బలికి బల్లి తాంబోయి తొశ్షైలోం బడజినరీతి నొకరి నననేల తాంజేసికొనిన పనికి వెనుక జింతించు కల్లను వెజ్టీతనము ముద్దుపళని. కాధికా. 1114ల

స్వార్థ సూ క్రిసుధాకరము 967 చేశేశం బెచ్చికొన్నట్టి యెడరు ననుభవ్‌ంపక తప్పూనేమనుజులకును వేం. పా, కవులు. కావ్యకునుమావళి. స్వవిషయము తమ లావుళొలంది తొామె లెలియవలెం గాక యూారళక తివురనేల ? అ. మొల్ల. రామా. బా. కాం, 7 తనయూూన -మొకనితో. దలపోయవలదు తన విషయమునెంచ నొరులె తగు వారుసుమో చిలకమర్తి. ఫఫనన్నయాదవము. ]-శీ లం. = ఎవం డొనరించెడుచేంత వాని కొపూగందోచున్‌ పనులను "లంత బాగుగ నానరించిన వానియందు నోగి యగపడున్‌ విక్ర. దే. ఎట్టినేర్పులు గలిగిన దిటయెన6 లు లు బరులకును బుదులను జెప్పవచ్చుంగాని రు యాత్ముకై నప్పూ డాబుద్ధు లడుగువట్టు తిరు. వేం. కవులు. ఫాకక్‌ స్వార్థపరత్వము థి తనకై కాదే మది నె శ్రను గోరుట వినుము దా (బళయ మొం దెన యే

969 సూ క్షిసుధాకరము స్వార్థ నిని వారని యుద్యోగం బునకు ఫలంటేమి తిక్కన. భారత. శల్య. 1-50 తన కలిమి యిందభోగము వద్దెన, సుమకి, ర ఆపదవచ్చిన యప్పూడే మున్ను చాంవిన ధనమిచ్చి తగుం పత్నిం గావ జను బత్ని నైనను జట్టిగానమ్బ్మీ తనకు వచ్చినకారిం దవ్పింపవలయు గౌరన. హరిశృంద తన సంరతణ కొజుకై మనమున గార్యంబుబూని మనుజుల జేజటుపం దినదినము గడచుచుండెడి మనుజూధముజే యసుగుడు వేమన స్వ్మాపాణంబుల నెవ్వండేనిం గరుణాసంగంబు సాలించి య న్యపాణంబుల చేత రత్సణము సేయన్‌ వాడథధోలో కదుః ఖ(పా పుండగు పోతన. భాగ. 11-128 ల, తనకు. గల్యాణముగా భావించి పరులనొంచినం బోవునె తత్ళలము పిదపం బొందకయున్నే పోళన. భాగ. న-కికి

వ్వేచ్ళ స్తూ క్షిసుధాకరము 969 తన సౌఖ్యము దానెతుగక మొరులకు తగుబోధన నుఖమా )? త్యాగరాజు తంథడినిపస్తుంచి కాదిన్న దుర తి యాకొన్న యతిభులకన్న మిడునె వేంకటకవి, షరనగోపాలశతకము. 10 స్వార్థపరులకుం గడ్డిదికూడిదియటంచు గనరాదుసుమిోా దా. శ్రీ. దేవిభాగ. ₹112-147 'చేవాసౌఖ్యమే పరమావధిగ గణించు జూతిగల ేశమందు. బాచకులు ళొత్తు లన్ఫత వాదులు తుచ్చశా స్ర్రార్థవిదులు కర్శుశాలలు నభివృద్ధిగాంచు. ంం పానుగంటి. వద్మిని తమదుపని దిరంజూలును దమకు; పరమ

• రఇె నను జిత యావంత లేదు తనగుడిస్టెపాంత తొటాకు దునియకున్న (గ్రామమంతయుం జాలిన నేసుతీనకు ! పానుగంటి. విజయరాఫ. స్వేచ్ళ అడవిలో మృగ జూతియేనా( గావచ్చులోక్‌ వడిని తరులం గొలువంగ వచ్చునా ౫ ఉడివోని పథ్నీమై యుండనై నా వచ్చుంగాక్‌ విడువ కేవ్వరి నై నౌ "బే(డవచ్చునా ? క్షే22

970 సూ క్తి నుధాకరము హ్‌ంన పసరమై వెదలేని పాటుపడవచ్చులాక కసివో నొరుల. బొగడలా వచ్చునా ? ఉనసురుమానై_ పుట్టి యుండనై న వచ్చుంగాక విడువక ఏరివారి వేసరించవచ్చునా ? అన్నమయ్య. అధ్యా, నం. వీన్న వాం[డ స్వేచ్చ మన్నన జెజచును వేమన హింస ఎజుక గలండేని మతీిశ కృండేని నన్యు లన్యులకు హింస గావించునపుడ దాని. బూని వారింపకున్న నప్పూరుమందేగు హాంససేసిన వారలయేంగుగతికి నన్నయ. భారత, ఆది, 711-145 (పాణుల. జంపం కోపయబురాటి) గోన బుద్ధారెడ్డి రంగ, రామా. అరం చనునె యొక్కరునివై. చంప పల్వురను గోవబుద్ధా రెడ్డి. రంగ. రామా, యుద్ధ. కలుగు నవశ్యమున్‌ సకల కర ్రములందును హింస హపాంస సేయనివాండు లేండిజ్ఞగమున ఎజ్జన. భారత, అంణ్య. +=58, 60 హీంసదలప సద్ధర్మం బే ? గ భాస్కరుడు. భా రా, అరణ్య. -5కీ

హింస సూ క్రిసుధాకరము 971 పింస చేయరాదు వేమన యశము సిరియు ధర్మ్శమాయువు భ(ద్రంబు నార హింససేయనడంగు. గాబె పోఠన, భాగ, చా1 71 జృంభణమున నెవండు దంభార్థమై పళు వులనుజంవీ జన్నములను జేయు వానింట్టి యమునివారలు గోయుచు నుందు ెపుడు మిగుల సందడిలుచు ఎనయదొడ్డిలోన నిండ్లలో నైనను బళుపతంగ హరిణ పంక్షినెల్లం మ్‌ బట్టి హీంససేయు పాపాత్ళువివవహ్ని ధూమళిఖల (దొబ్బుదురు గంగనం భాగ, 77-153, 189 సాధు జనుల సంకట పపెశ్సేటి రామదాను చరిత ఎట్టివారికినై న హింసకు. దొలలో జెట్టనవశమానె ! నిజబుధ్ధి చూడ కశాయలం బండ్లను గమలంబులందు మాయంగాలేవె నూత్కుంపు జంతువులు ॥ (పాణేికిం ఉాణియే భతంబుగాలగ ీశాంకకుల విధియింపంబే (బ్రహ్మా ?

979 సూ క్రిసుధాకరము హ్‌ంన మునుకొనియట కందమూలాదులకును మునులు నేయలె హీంస పుడమిలోపలను ? =. పరహీంసచేసి యాగములు బలువడి నొనరింపం బౌపంబులగునె ? పోమన. ద్విప. భారశ, కాంలి. హీంసాపరుండు మోళూర్హు డగునె ? భవానీళకవి. ధర్మ. 71-344 హింస చేసినవాడె హింస తాబొందు పాఠపాటలు. టే. కామే. రాపు. (వంపా) నవ్వులకునై ననుం దగ 'బెవ్వరికిని నొప్పినించు శేనియుం కేయన్‌. కం. లీ. లిం. శుద్ధా భార. వంగ, 11-48 అక తను "దెచ్చుకొన్న దొంగమ్మువారి చలువక్రై నోరులేని యజంఖు చెవిని జనుండు కోయుట సత్యదృష్టిని గనంగ6 దనడునొంతుక. చాలగోసి కొనుటగాటె? పామగంటి. బద్ధం (పాణిజీవంబు దీయుట యతిసుకరము జీవమొసంగుట యీలఠికింజేత కాదు జీవదుండు తదీళుండు వాసు బేవుండొకండ కాన చానిని వారియింవ. బూనంజనదు విక, దేవం

ప్‌తో సూ క్తిసుథాశరము లకి హింసాపరు(డు :- తొలణగనె హింసాపరులకు దుఃఖ్యపాప్తుల్‌ నన్నయ. భారత. అది, 17-871 అతి కూర కర్ణములం దుద్యతులై న వారికి నళర్మపా వ్హీ గాకుండునే నన్నయ. భారత. ఆది. ₹1₹-186 ఫొతోపదేశము ;- పాలుగలవారి నెమ్మైయిం కాపనగునె నన్నెచోత. కు. నం, మ. 88 ఎదిరికి పొతమును (బియమును మదికింపునుగా.గ( బలుకుమాటలు సపెక్సై- యొదవినను లెస్స్పయటుగా కిదియది యనకూరకునికి యెంతయు నొస్వున్‌ తిక్కన. భారత. ఉద్యో, 11-69 ఇవాలంగాలంబు వోవక చతురులై న వృద్ధజనముల బుద్ధులు వింద్రుగాక ముదియ మతిదప్పీ నోరికి నొదవినట్లు వలుకు వెడంగల మూటలు పాటియగన తిక్కన. భారత. ఉద్యో, 17-249 మతిమంతులై న వారికి హీతులగు వెరవుగలవార లెటింగింతురు దు

97కీ సూ కిసుధాకరము హితో స్ధితి రాకుండంగం గార్యము గతి యొ త్పియుం దప్పులిడియు6 గడవంబలికియున్‌ తిక్కన, భారత. సౌప్తి, 11.79 లోభం బొప్ప జేనియు నతివ్యయశీలత్వంబు మేలె మంచెన. కే. బా. చ. 111-146 అయాచఛచితోప పన్నంబయిన హితంబు పరిహారింపంబని లేదు, ఆడకు మసత్యభామలు కూడకు కొజగానీవానిం. నొంకక యొరులి గ్లాడీన నిదురు _త్తరమిోాం జూడరకు విని విననివాని చొప్పున జనుమో అనంత. భోజరాజీయము. 71-817 సోదివెప్పరాదు సూత మెజింి సంతకూటమందు వింతలు చూడకు తనదు నృపతితోడం దన యాయుధమువోడ నగ్నితోడ బరుని యాలితోడ పోస్యమౌాడు "బల్లనగును తౌణాంతమ్ము వేమన న. _ జొదవుల కార్యంబు కను/గోనవలయు. *-.... సోమన, ద్వివ. కొరత, కాంతి,

హ్‌తో సూ క్రినుధాకరము రఫ్‌ ఆత్మరశ్షూపరుండవై యనుదినంబు నపమత్తుండవై యుండు శ్రీధరమల్లె. (బహ్మోత్తర, 171-939 జరయు మృతియులేని జనునట్లు ( పొజ్ఞుండు ధనము విద్యంగూర్చ. దలంయవవలయు ధర్శమాచరింపందగు మృత్యుచేం దల వట్టి యీడ్వంబడిన వాండుబో లె చిన్నయ్యసూరి నీతిచందిక

కావ్యములు =కవులు శావ్య ము కవి అంబరీ షో పాఖ్యానము ఆదిభట్ల నారాయణచాసు అచ్చ తెలులస రామా యణము కూచిమంచి తిమ శ్ర అజనిలాపము చం గణపతిశాన్ర్రీ అధ్యాత్మ సంకీ _రృనము తాళ్ళపాక అన్నమయ్య అనర్థృ రాఘవము బిజ్జుల తిమ్ముభూపాలుండు అనిరుద్ధ చరిత గనుపంర్శి అబ్బయామాత్యుండు అనుభవ సౌరము పాల్కురికి సోమన అప్పకవీయము అప్పకవి అభిజ్ఞాన శాకుంతలము కందుకూరి ఏ కేళలింగము అభిజ్ఞాన శాకుంతలము కాంచనపల్లి కనకమ్మ అమరణ శ్రీ, ఫొమరవోలు వేంకటసు బ్బారావు అమృ తానందము శ్రీపాద కృవ్టమూ _ర్రిశాగ్రీ అమృతసారము "వేంకట పార్వతీశ్వరకవులు ఆంధభాపాభూవణము ేశన ఆత్మగౌరవము అన్నంభట్లు అత్సారామ శతకము తిమ్మరాజు జేరకవి ఆనంద సారము కాంచనపల్లి క్‌నకమ శి అనంద కాననమాహాోత ము లింగంకుంట రామకవి కము_కృమాల్యద (శ్రీకృవ్ల దేవరాయలు ఆముదపు చెట్టు నాళం కృష్ణారావు 12౫

ల్లి

ళా వ్య ము శి ఆర్యవాణి నారు నాగనార్యక వి ఉచ్చల విషాదము నూరవరం (ప్రతాపరెడ్డి ఉత్తర రామాయణము గంఠంటి పాపరాజు ఉత్తర రామచరిత్ర వావిలాల వాను చేవశా్ర్రీ ఉత్తర హరివంఛము నాచన సోముండు ఉద్భుటారాధ్య చర్విత తెనాలి రామకృష్ణుండు ఉపనిషవదనువానము ' పరవస్తు 'వేంక టరంగాభార్యులు ఉపాభ్యుదయము పూసపాటి వేంకటపతి ఉపానాటకము వేదము వేంళటరాయశాస్త్రీ ఎంకి పాటలు నండూరి సుబ్బారావు వశ్రావళి పరిణయము శ్రీపాద కృష్ణనూ _ర్తిశాస్రీ వగంటి వారి వచనాలు గార పాటి లక్ష్మయ్య

మని.

కనకగిరి శ్రీపాద కృష్ణనూూ _ర్తిశాన్రీ క ఛ్యాణ రాఘవము పానుగంటి లశ్షీ శ్రనరసింహారావు కవిశర్ణ సాయనము నంకుసాల నృసింవాకవి కవిచౌడప్ప శభక్రము కుందవరపు కవిచౌాడప్ప కవిజనరంజనము అడిదము సూరకవి కవిరాజ మనోరంజనము కనుపర్తి అబ్బయామంత్యుడు కాటమరాజుకథ విన యెల్లయ కాలజ్ఞాన తత్వాలు పోతులూరి ఏీర(బవా ము కాన్యకుసుమావళి వేంకట పార్వతీశ్వరళవులు కావ్యాలంకార సంగ్రహము భట్టుమూర్తి కావ్యాలంకార చూడామణి విన్నకోట పెద్దన 'ాళీఖండము ీనాభుండు

త్రి శావ్యను కవి కాళహాస్తీశ్యర శతకము _ ధూర్షటి కాళిందీ పరిణయము అఆహోబలపతి కుంభరాణా దువ్వూరి రామి రెడ్డీ కుక్కు శుశ్యర శతకము కూచిమంచి తిమ్ముకవి కుచేలో పాఖ్యానము గట్టు(పభుపు కుళ్థాక్చప్ట విలాసము అశక్కెాన(పగ్గడ వారిదాను కుమవూర సంభవము నన్నె చోడుండు కుమారీ శతకము వేంకట నరసింవాకవి కువలయము చిననారాయణ కుశలవయుద్ధము సంపాదకులు, శ్రీపాద గోపాల కృవ్ణమూ ర్తి

కృషీవలుడు దువ్వూరి రామి రెడ్డి కృష్ట రాయ విజయము కుమార ధూర్జటి కువశతకము కృష్ణ దాను

ళా ళా కశ తక్రము సృసింహశవి కృష్ణార్దన సంవాదము నాదెండ్ల గోపనమం(తి

జ ల శీయూరబవాచరి(త మూచన కోకిల పానుగంటి లశ్ష్మీనరసింవా రావు కోదండరామ శతకము చట్రాతి లశ్షీనరుసు వ్షే్యతయపదములు శ్షేశ్రయ గంగావివావాము పసగాడ సన్యాసి గజేంద్ర మోశ్షము ఆదిభట్ల నారాయణదాసు గయో పాఖ్యానము చిలకమర్తి లథ్మీనరసింపాము

డ్తీ

శా న్య ము శని గయోపాఖ్యానము భేనువకొండ వెంకయ్య గరుడాచలము (జంగంశథ) దినవహి అవభశోేబలకవి గీతొమాత సదానంద గీరతము తిరుపతి వేంకటకవులు గుంటూరు నీమ తిరుపతి వేంశటకవులు గురుదిశ్రూబోధ విడుపర్తి బసవన గువ్వల చెన్న శతకము పట్టాభిరామకవి ఆాంఛాలయ సూక్తులు నాళంక్ష అప్పారాపు చందభానుచరి(త తరిగొప్పూల మల్లన చంఫురామాయణము జయంతి రామయ ఇాటువు పువ్నగిరి తిమ్మున చాటుపద్యమణిమంజరి_ (నేకరణ) వేటూరి (సభాకరశా స్త్రి చాటువు వత్సవాయి నీలా(దిరాజు చింతామణి కాళ్ళకూరి నారాయణరావు చ్మితకాథాసుధాలహరి. వేంకట పార్వతీశ్యరకవులు చి(త్రనళీయము ధర్మవరపు కృష్ణమాచార్యులు చిత భారతము చరిగొండ ధర్మన్న చితవారిశ్చం[ద్రీయము. సెక్టైల లశ్ష్మీనరసింహము చ్మతాభ్యుదయము కాళ్ళకహారి నారాయణరావు చ్యశ్రవతీ పరిణయము కువ్చీలి నీతారామకవి చిరుతవజీరు శతకము పూసపాటి ఏరరాజు మూాడామణి పానుగంటి లశ్షీ శ్రనరసింహశావు జగద్గురువు కుమారి సుందరి

ర్‌ శావ్య ము కవి జగన్నాథ రథోత్సవ విలాసము తనిశెళ్ళ (ప్రకాశశాన్ర్రి జగన్నాయక శతకము వరహాగిరి కొండ్రాజు జానకీ శతకము నారాయణ దాసు జూనకీశ పథము నారాయణచాను జూనకీశపథము తనికెళ్ళ లశ్షీ +నాగాయణశా్ర్రీ జూవ్నాఏ్‌ మాహాత్మ్యము వనుంగు లక్ష్మణకవి జీవనయా(త్ర కాంచనపనల్ని కనకమ్మ వైమిని భారతము విల్లలమ్జి వినవీరభ(దుందు జ్ఞానబోధ రంగావధూత తపతీ సంవరణో పాఖ్యానము అద్దంకి గంగాధరకవి 'తారాశ ఛాంకము కొప్పరపు సుఖ్బూరావు "తెలుగ జానపదసాహ్‌ి త్యము "తేనెచినుకులు నాళం కృష్ణారావు "త్యాగ రాజ కీ _రృనలు 'ళ్యాగ రాజు (త్రివేణి (పకటన) ఆంధప చేశ సంగీత నాటక అకాడమి దఠ్నీణనోగవాణము కందుకూరి ఏశీళలింగము దత్తాాశేయ శతకము పరమానందయతి దమ్మూపదము గణపతిశా శ్రి

6 శ్రా వ్య ము కవి

దశమ్మగవహాము ఇాటువు దశకువూర చరిత్ర శేతన దశావతార చరిత్ర ధరణిచేవ్రల రామయమంతత్రి చాశరథీ శతఠము కంచర్ల గోపన్న కవి దివ్యనామ సంకీర్తనము త్యాగరాజు దదూతాంగదము చర్ల నారాయణశ్రా స్రీ "జేవీభాగవతము (తిపురాని తిమృుయ్యదొర "బేళింగురాజుకథ జంగం సుబ్బయ్య (చాపదీ వస్తాహపణము కోలాచలము (శ్రీనివాసరావు ద్విపద భారతము సోమన ద్విపద భారతము తిమ శయ ద్విపద భారతము సింగన ద్విపద భారతము బాలసరస్వతి ద్విపదనలచరి(త్ర భక్రపురి రాఘవాచార్యులు ధర్మబోధ భవానీళశకవి నయనోల్లాసము చేమకూర వేంకటకవి నరకాసుర విజయ

వ్యాయోగము కొర్కొండ వేంఠటరత్నము నరసభూపాలీయము మూర్తికవి నరసింహా విలాసము వడ్డాది సుబ్బరాయకవి నర్శుదాపురు కుత్సీయము పానుగంటి లశ్షీ శ్రనరసింహోరావు నలజారమ శ్‌ రామిరెడ్డి నవకుసుమూంజలి జనమంచి వేంకట రామయ్య నవచవోళ పోలిసెట్టి లింగళవి

7 కావ్యము కవి నవనాథ చరిత గౌరన నానారాజ సందర్శనము తిరుపతి వేంకటకవులు నాయిల్లు నాళం కృష్ణారావు నారాయణ శతకము బమ్మెర పోతన నాసి కేతో పాఖ్యానము దుగ్గుపల్ని దుగ్గన - నిరంకుశో పాఖాసనము రుద్రకవి నిర్వచన సుందరకాండము తిరుమల వింజమూరు పార్ధసారథి అయ్యంగారు నిర్వచనోత్తర రామా యణము తిక్కన సోమయాజి నిశ్శంక వంశము తనికెళ్ళ 'పకాశశాశ్ర్రి నీతిచం[(దిక పరవస్తు చిన్నయసూరి నీతికథామంజరి కందుకూరి ఏ శేశలింగము నీతిదీవిక కందుకూరి ఏ ేశలింగము నీతి తారావళి కందనామాత్యుండు నీతిభూమణము అభినవభోజుండు సీతిసారము (పతాపర్ముదుండు సీలాసుందరీ పరిణయము కూచిమంచి తిమ్మకవి నూజుగంటి ఆదిభట్ల నారాయణదాసు నృసింవా పురాణము ఎత్టాపగడ వైమధీయచరిత్ర (శ్రీపాద కృష్ణమూ ర్రిశా్ర) పం క్రిరథో పాఖ్యానము (ాళేటి లశ్షీశ్సనరసింహకవి పంచతర్యతము వైచరాజు వెంకటకవి

8 శ్రా వ్య ము కవి పంచతంత్రము దూబగుంట నారాయణకవి పంచతంత్రము భానుకవి పంచవటి మాధవ పెద్ది బుచ్చినుందర రామ శాఫ్ర

పండిత రాజము తిరుపతి వేంకటకవులు

పది శని పానుగంటి లశ్నీ శ్రస్ఫుసివారావు పద్య్ణపురాణము మడికి సింగన

పద్ధవ్యూవాము పానుగంటి లశ్చీ నరసింహరావు పరకీయ శ్షేత్రము

పరమయోగి విలాసము తాళ్ళపాక తిరుమలయ్య పరమయోగి విలాసము సిద్ద రాజు తిమ్మరాజు

పరత త్త స్రరసాయనము ఈశ్వర ఫణిభట్టు

పర్వత పురాణము నాగలూట చజీవనారాధ్యులు పల్నాటిచర్మిత (శ్రీనాథుండు

పల్లెపదాలు (సేకరణ) శ్రీపాద గోపాలకృష్ళ

మ్తూ_్తి

పాంచాలీ పరిణయము _ కాకుమాని మూర్తికవీ

పాండవ జననము తిరుపతి వేంకటకవులు

పాండవ (పవాసము నా

పాండవోదో్యోగము 99

పాండవ విజయము 99

పాండురంగమాహాోత శథము "తెనాలి రామకృషస్ణుండు

పాత పాటలు (కూర్చు) శేకుమళ్ళ కామేశ్వర రావు

రి శావ్యము శవి పాద(పప్రకరణము పొల్కురికి సోమన పాదుకాపట్టాఖిపేకము. పానుగంటి లక్ష్మీనరసింహారావు పొనశాల దువ్వూరి రామిరెడ్డి పారిజాతాపహరణము నంది తిము శన పూజ్యుండు శుద్ధానంద యోగి ఫూతనాహరణము విజయరాఘవుండు పురుషార్థ సారము శివదేవయ్య పూర్వక విచాటువు పూర్ణిమ పానుగంటి లక్ష్మీనరసింహ రావు 'పెమ్ముయసింగధీమణి శరకము చేరంరాజు జకో(న (పళాపరుద్రీయము వేదము వేంకటరాయశాస్త్రి; (ప తాపోగృరీయము శోలాచలం శ్రీ,నివోసళావు (పతిమూనాటకము వేటూరి (పభాక శాస్ర (ప్రభావతీ (ప్రద్యుమ్నుము వింగళి సూరన్న (ప్రభావతీ (ప్రద్యుహ్నుము. తిరుపతి వేంకటకవులు (ప్రభాస శాపవిమోచనము సెట్టి లశ్ష్రీనర సింహము (పభులింగ శతకము విడుప ర్తి సోరున (పభులింగలీల విదుపర్సి సోమన (పబోధచందోదయము కందుకూరి ఏళేశలింగము (పశ్నో త్తర మణిమాల (పసన్నయాదవము చిలకమృర్తి లశ్ష్మీనరసింహము (పన్లోద భక్తవియము త్యాగరాజు న!

10

శావ్య ము కవి

(పొక్పుర రాజకువూరా భ్యుదయము తనికెళ్ళ (పకాశశాన్త్రి

(పాచీనచాటువు బసవపురాణము సోమన చాలనీతిశత కము “ఖేషపూ(ది రమణకవులు బుద్ధచరి(త తిరుపతి వేంకటకవులు బుద్ధచరిత్ర పానుగంటి లశ్షీనరసింహారావు బృందావనము 'వేంగట పార్వతీశ కవులు బొబ్బిలి నాటకము 1క్రీపాద కృష్ణమ్తూర్తిశా్ర్రి బొబ్బిలిరాజు లండను నా

యా(తా చరిత తనికెళ్ళ ప్రకాశశాశశ్ర్రి (బ్రహ్మో _తృరఖండము 'శ్రీధరమళ్లై వేంళటరామకవి (బూసు-సాలీడు నాళం కృష్ణారావు భ_కృచింతామణి వడ్డాది సుబ్చారాయకవి భ క్రిరసామృతము పూర్వకవి భగవద్లీత మాధవమంతతి భగవద్గీత సెట్టిలతీ శ్రనగసింవాము భడాపరిణయము అల్లమ రాజు సు(బవా గని భ_ర్చృహరినిశ్వేదము చర్ల నారాయణశా స్రీ భల్లాణచరి త ఏరన్న భాగవతము బమె స్మర పోతన భాగవతము సింగయ

క్ష ళా వ్య ము శివి

భాగవతము గంగన భాగవతము నారయ భారతము నన్నయ భారతము తిక్కన

భారతము ఎజ్జిన

భారతము అధర్వణాచార్యులు భల్లాణచరి(త వీరన్న

భావలింగ శతకము

భావస౦ంక్షీ రృనము వేంకట పార్వతీశ్వరకవులు ఛాసారరామాయణము కుమార రుద్ర బేవుండు భాస్కర రామాయణము అయ్యలార్యుండు భాసఫారరామాయణను మల్లి కార్జునుండు

భాస్కర శతకము వమూరన వెంళయ భీమకవిచాటువు "వేములవాడ భీమకవి భీమఖండము (శ్రీనాకుండు

భీమ్మచర్మిత నారాయణచాసు

భోజ ఛాజీయము అనంతామాత్యుడు

భోజను తాపరిణయము కోటీశ్వరకవి

మత్స శ్‌ పురాణము వారిభట్టు

మదన విజయము శావిపాటి (తిపురాంతకుండు మదనగోపాల శతకము వేంకటకవి మధ్యమవ్యాయోగము_ చిలకమర్తి లశ్షీ గ్రనరసింహము మధుసేవ కాళ్ళకూరి నారాయణరావు మనుచరి(త అల్ల సాని పెద్దన

12 శావ్యను కవి

మన్నారు కృవ్లశతకము మైడిపాటి వేంకట నరసింహశవి మార్యందడేయఫపురాణము మారన

మార్క ౦ందేయపురాణము హరిభట్టు మార్కందజేయపురాణాను మండచిట్టి రామశాస్త్రి

వాదము

మార్క-౦దేయ ఆదిభట్ల నారాయణదాసు మాలతీమాధవము పానుగంటి లశ్రీనరసింహము మల్లభూపాలీయము ఎలకూచి చాలసరస్వతి మల్లెల రామలింగళతకము మగ్గిసెట్టి పులియప్ప జేదు మాఘమాహాోత్‌ [సము పెద్దయకవి

ముకుంద మానసము కాజ్తాద్‌ పేద్దనసోమయాజి ముత్యాలసరాలు గురజాడ అప్పా రావు మృఛ్ళకటికము తిరుపతి వేంకటకవులు మృత్యుంజయ విలాసము గోగులపాటి కూర్చునాథక వి మైరావణచరి(త మాడయకవి మైసూరురాజ్యము శ్రీనివాసరావు

మొదలి మాతృశతకము మాతకు ర్తి అప్పారావు మొయిలు రాయబారము చర్ల గణపలిశా(స్ర్రీ

"మొల్ల కామాయణము ఆతుకూరి మొల్ల యథార్థ రామాయణము ఆదిభట్ల నారాయణదాసు యయాతిచర్మత అొన్నిగంటి తెలగన్న యాజ్ఞవల్క్య చరిత శ్రీపాద కృష్ణమూ ర్తిశాన్ర్రీ

13 కావ్యము శి యాదవరాఘవ పాండ వీయము ఏరరాఘవకవి

రంగనాథరామాయణమనము గోన బుద్ధా రెడ్డి రఘునాథాభ్యుదయము _ విజయరాఘువుండు

రత్నావళి కందుకూరి ఏ-ేశలింగము రసికజనమనోరంజనము కందుకూరి ఏశేశలింగము రాఘవపాండపీయము వింగళ సూరన రాఘవయాదన పాండ

వీయము అయ్యగారి ఏరభదకవి

రాజగోపాల శతకము యోగానందకవి

రాజవావాన విజయము కాకుమాని మూూర్తికవి రాజశేఖర చరిత మాదయగారి మల్లన

రాతి స్తంభము పానుగంటి లన్నీ నరసింహరావు రాధాకృవ్ల పానుగంటి లశ్రీనర సింహరావు రాధికాసాంత్వనము ముద్దుపళని

రామడాసు చర్మిత కంచర్ల గోపనకవి రామరాజు చర్మిత కోలాచలం శ్రీ/నివాస రావు రామశతక్రము శతానంద యోగి రామలింగేశ శతకము అడిదము సూరకవి రామాయణము చింతలపూడి యెల్లనార్యుండు రామాయణము 'రామభ్యదాంబ రశామావధూటితారావళలి మాడభూమి. వేంళటాచార్యులు

1275

క్ష శా వ్య ము శవి

రా మేశ్వరమాహాలే శ్యము వనుంగు లక్ష్మణకవి

రుక్ళవతీ పరిణయము శేకపల్ని సోమప్ప రుక్మాంగద చరిత 'ఆాఢకవి మల్లన

రుక్మిణీ పరిణయము నారాయణ దాసు రుబాయతు నారాయణచాను

రూపలతే కూచి నరసింహము లంకావీజయము ఓండి(పోలు లత్ముణకవి లకణసార సంగగాహము కొం గణపతి చేవ వనకువమూరి దువ్వూరి రామి రెడ్డి వనవాసరాఘవము పానుగంటి

వనవాసి కూచి నరసింహము

వరద రాజరామాయణము వరదరాజు

వరదరాజ శతకము జాలకృష్మకవి

వరవమ్మికయము కాళ్ళకూరి నారాయణరావు వరావాపురాణము నంది మలయ, ఘంట సింగయ వసంత సేన కొప్పరపు సుక్చొారావు వసుచర్మిత రామరాజ భూవమణుండు వారకాంత శ్రీపాద సుటబహ్మాణ్యశా స్రీ వాల్మీకి చర్మిత రఘునాథ రాయలు

వసిష్ట రామాయణము మడికి సింగన వి[కమటేవవర్శ రచనలు శ్రీ వికళుచేవ వర్శ వ్నికమ సేనము చీమ పూడి అమ శేశ్వరుండు వికమార్క_ చరిత్ర జక్యాన

15

శా వ్య ము కవి విజయ విలాసము చేమకూర వేంకటకవి విజయ రాఘవము పానుగంటి లశ్ష్మీనరసింహరావు విజయాశ్వ చరిత్రము పురాణం విచ్చయశా్ర్రీ విజ్ఞానేశ్వరీయము శేగన విప్రనారాయణ చరిత విజయరాఘనవుండు విప్రనారాయణ చరిత చదలవాడ మల్లన వ్మిపనారాయణ చర్మిత పానుగంటి లక్షీ శ్రనరసింవారావు విష్ణు ఫరాణము వెన్నెలకంటి సూరన విష్షమాయా పురాణము కంకంటి పాపరాజు విషుమాయా విలాసము పహోసూంరి వెంకటపతి విను కీర్తనములు శ్యాగరాజ విశ్వకర్శ ( పురాణము విళ్లు మాయావిలాసము రోసనూరి వేంళటపలి వెన్నెల వెలుంగులు నాళం కృష్ణారావు వేంళటాచలమాహోత్న్యము తరిగొండ వెంకన్ను వేంఠేశ శతకము తాళ్ళపాక పెద్దతిరుమలయ్య వేంటటకాడు-రాబందు నాళం కృష్ణారావు వేణీ సంహారము వడ్డాది సుబ్బరాయకవి 'వేడాంత సిద్ధాంత

(ప్రకాశము తనికెళ్ళ (ప్రకాశశాన్త్రి

వేదాంత రసాయనము మంగళగిరి ఆనందకనీ వేమన శతకము "వేమన వేల్సుమాట నారాయణచాసు వైజయంతీ విలాసము సారంగు తమ్మయ

16

శా వ్య ము కవి వై శ్యపురాణము భాస్క-రాచఛార్యులు శంకర విజయము అలూరి కుప్పన శకుంతలాపరిణయము కృష్ణకవి శకుంతలా పరిణయము పెద్దాడ నాగ రాజామాత్యుడ శరభాంకలింగ శతకము శరభాంకుండు ఫళిశీఖా పరిణయము అప్పకవి శిలాదిత్యనాటకము కోలాచలం (శ్రీనివాసరావు శివజ్ఞాన దీపిక ఇద పాటి సోమయ్య శివయోగ సారము గణపతి చేవుండు శివరాతి మావోత శ్రి వము శీనాథుండు శివలీలా మాహోత శబ్రము.. నిశ్శంక కొమ్మన శిశుపాలవధము నోవీనాధము వెంకటకవి శుకసప్తతి కదిరీపతి శు భా, సంగ కందుకూరి వీచేశలింగము శృంగార గాభీయోాపా

ఖ్యానము "శీవూరి అనంత యజ్వ

శృంగార న్వైషధము (శీనాథుండు శృంగార మల్ద్యణము ఎడపాటి ఎజ్జన శృంగార శాకుంతలము విట్లలమజ్జి వీనవీరభ(దుండు శృంగార సావి(తి రఘునాథ రాయలు శేషధర్మములు అల్లమరాజు సుబహ ఇ్టవి

శై కావ్యము కవి (శఛవణానందము తిరుపతి వేంకటకవులు (శీ కాళవా స్త్రీశ్యర మౌావోత బ్రము. ధూర్టటి లీక అవ్య భారతము (శ్రీపాద కృష్ణమూ ర్తిశాన్ర్రి (శీళ్ళవ్ల తులాభారము ముత్తరాజు సుల్చారావు (శ్రీకృష్ణురాయభారము. తనికెళ్ళ (ప్రకాశశాశ్ర్రి భీ జేవీ ఛాగవతము జాసు శ్రీరాములు (శ్రీనివాస కళ్యాణము (శ్రీ వ్మకమ దేవ వర్మ (శ్రీరంగ మాహాత్మ్యము భ్రైరవకవి (శీరంగ మవోత్మ్య్యము వరదరాజు (శ్రీరామ కశ్లామృతము. చేకూరి సిదయ (శ్రీరామ_స్తవరాజము. ముమ్మడి మల్లన శీ సత్య జేవ విలాసము వోలేటి పార్వతీశము వమట్బ్క[క్రవర్హి చరి(త్ర మల్లా రెడ్డి పోడశకుమార చరిత వెన్నెలకంటి అన్నయ సకలనీతి కథాసారము ఎజ్జున సత్య హరిశ్చం[దీయము. బలిచేసిల్లి లశ్మీ శకాంతకవి సదానందయోగి శతకము సదానంద యోగి సదానంద గీతామాత సదానందయోగి సమార కుమార విజయము పుష్పగిరి తిమ్మున

సరస్వతి నారద విలాసము కందుకూరి ఏ లేశలింగము సరోజిని పానుగంటి లశ్ష్మీనరసింహరావు

18 ళా వ్య ము ళవి స ్యేశ్యర శతకము యథా వాక్కుల అన్నమయ్య సాంబో పాఖ్యానము రామరాజు రంగపరాజు సానందోపాఖ్యానము శివరామకవి సానందో పాఖ్యా నము భ(దలింగకవి సారంగధర చరిత్ర చేమకూర వేంళటకవి సారంగధర చరిత్ర తిమ్మయ సారంగధర చరిత్ర పానుగంటి లశ్షీనరసింహం సారంగధర చరి(త కాశాల శంభుచానుండు సావి(్రీ చరిత నారాయణచాసు సింహాసన ద్వాతింశిక కొజవి గోపరాజు సిద్ధరామశతకము సిద్ధరామకవి నీత చెట ఈల రామాయణము నీతారామాంజనేయ సంవాదము పరశురామ పంతుల లింగమూర్తి నీతావనవాసము దువ్వూరి రామిెడ్డి నీతాపతి శతకము సాహసాబురాణ రానున్న నీమంతినీ కళ్యాణము సోమనామాత్యుండు ళీ రామాయణపు పాటలు ( సేకరణ ) శ్రీపాద గో పాలగృన్ల మూర్తి సుంద రేశ్వర విలాసము చేయ్య్యూరు చెంగల్వరామకవి సుకన్య తిరపతి వేంఠట కవులు

19

శాన్యము కవి సుఖమంజరీ విలాసము _ కోలాచలం శ్రీనివాసరావు సుగ్రీవ విజయము ర్ముదకవి సుదథశ్నీణా పరిణయము తెనాలి అన్నయ్య సుభ్యదా పరిణయము జగ్గకవి సుభదా పరిణయము తాళ్ళపాక తిమ స్సాకవి వ సుభామీతములు ఎలకూచి చాలసరస్వతి సుభామీతము పువ్పగిరి తిమ్మన సుభాషితము వనుణగు లక్ష త్రణక్‌వి సుమతీశతకము బద్దెన సుల్తాన చాందు బీవీ కోలాచలం (శీనివాసరావు సెలయేజు (జేకరణ) నేదునూరి గంగాధరము సౌభాగ్యవతి ఇవాటువులు వాంస వింశతి అయ్యలరాజు నారాయణా

మాత్యుండు హరవీలాసము శ్రీ;నాభుండు హరివంశము ఎజ్జున హరిశ్చం్యదో పాఖ్యానము గౌరన హరిశ్చంద్రో పాఖ్యానము శంకరక్షవి మోనమవతీ పరిణయము వీసుపాటి చిదంబరళానన్ర్రి _ శే[తయ పదములు శ్షే[శయ్య సరీర ఇ లం గ్‌ ఏ 1,603 |

| -

|| ,

(

/

| -

.

ః

|

.

స

. | |

శ