Telugu srikrishna jayanthi kavitha vaijayanthi - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

శ్రకృష్ణార్పణముస్తు ఢ్రీక్నష్ట వర బ్రహ్మణే నవుః వివవరలనినా ప్‌ ఎక శా ఈ 1జీ = డావ్లళ్లేం నరవ

శ్‌ థీకృష్ణ జయంతి - కవిత్నావె జయంతి శతం! స్‌ భా ఈయం సర్వహక్కులు:- గ్రంథకర్తవి. శీక్సష జయంతా-కదివా వైజయంతి 'ప్రథను ముద్రణః- 09-67-2004 తారణ అషాఢ బహుళాష్ట్రమి ప్రతులుః- 1000 (గ్రంథకర్త:- డా॥ మళ్లేల గురవయ్య ఎమ్‌.ఎ. పీహెచ్‌.డి రిటైర్స్‌ రీడర్‌, తెలుగుశాఖాధ్యక్షులు, బిసెంట్‌ దివ్యజ్ఞాన కళాశాల మదనపల్తె-517325 | _తి.తి,దేవస్టానమువా ౧/ రతులౌదార్య వితరణము నార్దికపుసహా రూ యత నేతద్దంథము ము ద్‌ (ద్రితము; కృతజ్ఞతలు తత్ర్రథిత సంస్ర కివే* ౮ *భడ:- 40/- ప్రతులకు డాశమయల్లల గురవయ్య ఎమ్‌.ఎ. పిహెచ్‌.డి. క/101 టీచర్స్‌ కాలన్కీ సక్కుబాయి నిలయం, (శ్రీగానుచం ద్రజీ వీధి ఫప్పిరెడ్డి గారి పల్లె, మదనసల్లె-5 17325. వోన్‌ నెం:- 68571-221073. *జష్ట్రవిజై దింతలనన్దు స్టీన్‌ మండలము కృవ్ణతోష ప్రదమౌ ఇష్టజనరాసలీలోత్కుప్తము రాధాసమేత మిదెతోయ ధరన్‌ ముద్రణః- యస్‌, ఆర్‌. గ్రాఫిక్స్‌, వేమునవీధి, మదనపత్లె. యసకాలయ వం ర ఢో ఇ మక్లేల గురవయ్య ఎం.ఎ, సిహెచ్‌ డి. // ంమడటీ ర్స్‌ కాలనీ పప్పిరెడ్డిగారిపల్లి, మదనపల్లె. (ర జ

బఅతపలయుూణ ఈం :కితచము ఉ॥ (గ్రీమతి సార్వతన్ము తనజీవిత మెల్ల జ నుంతి భాననన్‌ (ప్రేముడి బాలకృష్ణుని వరించి తరింళి : యశోదలీల నీ వేమటివేరులేరనుచు వేడుదియేండ్డ గ సల్సె వీజయం తీమహితోల్సినమ్ముతులనిస్టంబ్రతి స్పవరిష్టమౌనవవ్‌ ||. నాయెదవేటికిన్‌ మెదలు లాలస, వయ్యవి అంజలించెదవ్‌ ఫ్‌ ఉ॥ బాఅవితంతునయ్యు భవానుడుకృన్ణుడులోకనాథుడే || ప. పాలకుడంచు నర్తిల్లి నివర్తికులాభిధ పార్వతన్ముశి వ మ్యాలి హృదంతరాళమన్చుతాంబుధి జేసెను సంచులన్ముడ్డై; శ్రమతిమ్విం ఈ లలితాక్చళిన్‌ గృతి త్రయీానుతితో నిడు దంకితమ్ముగన్‌! పార్వతమ్మ 21౫ - డా/ మోరి శిరవయ్య

లీకృషస్ణ జయంతి - కవిత్నావెజయంతి ఆతయఆతాతాతో “*“వందేవందారు బ్రుందారం వ్యల్ఞనీజన వల్‌ జయంతీ సంభవం నామవైజయంతీ విభూవణను” వేదాంచదేశికుల ఈ ప్రార్ధనాశ్లోకరీలో ్రీకృష్ణజనన విశేషం, ఆయన అలంకార ప్రియత్వం సర్వలోకపర్వమైన ఆయన ఆకర్షణత్వం ఎంత్‌ అందంగా రసబంధురంగా ప్రతిపాదింప బడ్డాయి. శ్రీకృష్ణ జయంతి సందర్బాలలో అప్పుడప్పుడు ఆయా సంఘటనలకు సముచితంగా ్రీకృష్ణ తత్వాన్ని సమన్వయిస్తూ న్రాసిన కవితలు (శ్రీకృష్ణునికి వెజయంతినలె శోభ కలిగింపగలవని నా అభిలాష, జయంతి అనే శబ్దం కేనలం శ్రీకృష్ణ జననానికి మాత్రమే రూఢం. శ్రానణ బహు లాష్ట్రమి రోహిణీ నక్షత్ర యుక్తమైన అర్హరాత్ర మునకే జయంతి అని పేరు. కాని నేడు మహనీయుల జన్మసందర్ప ములను కూడ జయంతి అని పేర్కొంటున్నాము. జయంతి -వైజయంతి అను ఈ గ్రంధములో ్రీకృష్ణజయంతికే ప్రాధాన్యమిస్తూ ఒక్కొక్కప్పుడు ఇప్పుటి మన రాధాకృష్ణ జయంతిగాన్ని లేదా భారతస్వాతంత్ర్య దినంగాని నచ్చినప్పుడు, నేటి ప్రముఖ సన్నివేశాలతో శ్రీకృష్ణ జనన సందర్భాన్ని సామరస్య స్పూర్తితో సమన్వయించి బౌచిత్యభంగం కలుగకుండా హృదయరంజక మైన పద్దతిలో రచించుట జరిగింది. శ్రీకృష్ణజననంతోపాటు ఆయన జీనిత విశేషాలు కూడ నివరింప బడ్డాయి. దీపావళి వంటి శుభ సందర్బాలలో శ్రీకృష్ణుడు నిర్వహించిన కార్య ధారంధర్యంకూడా సమయోచితంగా అభివర్షింపబడింది. ఆంధ్రాభ్యుదయ, భారతాభ్యుదయవికాసం ్రీకృష్ణ సత్యాభ్యుదయంతో జోడింపబడి నరకధ్వంనం లోని పరనూర్హం నరకయాతననుండి నిముక్తితో సర్వస్వతం(త్రతా స్ఫోరకంగా అనుసంధింపబడింది. శ్రీకృష్ణ జయంతి సస్తాహ కార్యక్రమాలను నిర్వహిస్తూ అప్పుడప్పుడు ప్రసిద్ధ కళాకారులైన శ్రీ జె, వి, సోమయాజులు, ఆర్‌కె. సూర్యనారాయణ ( ప్రసిద్ద వెణ్ణి క విద్వాంసుడు), శ్రీమతి చల్లా అనంతలక్షి శ్రీ సీతారామయ్య (ఈలపాట) వంటి వారికి జరిపిన సన్మానోత్సవాలు కూడ సన్మానకనితా వైజయంతిగా ఈ [గ్రంధమున అభివర్షింసబడినని. ముఖ్యముగా సన్మాన కవితా వైజయంతి పద్యరూసములోనే సాగినది. రాధాకృస్ణ సంబంధవటలైన వివిధ నిషయువులను బ్రహ్మవైవర్త పురాణమునుండియేగాక మజికొన్ని ఇతర గ్రంధములాధారముగా సులభసుందర క్‌ 2 జో

పద్యరూపములో అద్వైతభావస్సూర్తితో వెల్లడింపబడినవి. ఇది రాధాకృష్ణ (ప్రేమసుధా ్రవంతి-కవితా వైజయంతి అనుపేర అభివ్షితము,.

వివేకానందుడు శ్రీకృష్ణ ప్రతిపాదిత భగవద్గీతను గూర్చి తెలిసిన విషయములు గీతాజయంతి అను శీర్షికలో గేయరూపనమున అభివరింప బడ్డాయి. అంతేగాక గీతాజయంతి- తద్వైశిష్పము, ్రీకృష్ణజయంతికి అనుబంధంగా ఇందులో చేర్చ బడ్డాయి. ఈ సందర్భములో ఈశ్వర (ప్రేరిత వక్త, సర్వసంగపరిత్యాగి, వినేకానంద స్వామి జయంతిని గూర్చి వారు భారతభాగ్యోదయంపై ప్రసంగించిన భావములు కూడా గేయ రూసంలో వివరింపబడ్డాయి. .

ఇక వీరిగురువైన శ్రీరామకృష్ణ పరమహంస ఆయనచే నిత్యము పూజలందుకున్న భవతారిణితో ఆయనకు గల సాన్నిహిత్యాన్ని (శ్రీ శారదామాత యెడ పరనుహంస ప్రదర్శించిన విశిష్టదివ్యసాంగత్యాన్ని కూడ సూమ్మంగా ఈ గ్రంథంలో పరా మర్భించటం జరిగింది. సందర్చానుసారంగా వివిధ విషయాలను శ్రీకృష్ణ జయంతికి అనుబంధరూసంలో సందర్భశుద్రి చెడకుండా నివరించడం ఈ గ్రంథంలోని వైశిష్ట్యం.

జయంతికి-వైజయంతికి గల అవినాభావ సంబంధం ముఖ్యంగా గేయరచనకు ప్రాముఖ్యం ఒసగి ఎంతో రన్యుంగా శ్రీకృష్ణ పారమ్యమే గన్యుంగా 'అందరకు అందుబాటులో ఉండే తీరులో వినరించడమే ఈ గ్రంథం యొక్క ప్రధానలక్య్యం,

(శ్రీకృష్ణుడు పరబ్రహ్మం. గోలోకబ్బండావన వాసియైైన ్రీకృష్ణుడు పరిప్ఫూర్ణ దివ్యావతారుడై వికుంథం వీడి ససరివారంగా భువిపై అవతరించి అందరను తరింపజేసిన నరమౌాద్భుత దివ్య శిశువు. ఆయన తన జనన సమయంలోనే ఎన్నో అలౌకిక దివ్య సంఘటనలు ప్రదర్శించి ఆకర్షించిన ఆనందనుయ కిశోరముర్తి.

తల్లిదండ్రుల ఆర్తిని మూ త్రమే కాక తల్లడిల్లు గొల్లపిల్లల ఉల్లములను కొల్లగొట్టి నిష్కళంక స్రదయుకైన ఆ అమాయకులను నిముసమైన వీడకుండా కలసిమెలసితాను నిరంతరం వారిలోనే నివసింతునని నిరూపించిన నిగమాంత నేద్యుడు.

ప్రకృతి పురుష సంగవముపరమైన అద్వైతతత్త్వాన్ని రాధాకృష్ణుల రూసంలో ప్రదర్శించుటకై దివినిగల గోలోక బృందావనాన్నే భువికి రప్పించి గోపాలుడై గోగోషికలతో వర్తిల్లినర్తిల్లిన నిత్యనృత్య కృళ్యస్తుత్యుడు. రాసలీలలో ప్రకృతి పురుసై కళ్వాన్ని చాటి సర్వమూ ఆనందమయమనిరస్తోవైనః అను శ్రుతిగమ్యుతత్త్వంతో పర్వమొనర్చి సర్వులనూ ఆకర్షించిన అద్వైశమూర్తి.

0 స - డా మళ్టేల గురవయ్య

భీవప్త జయంతి - కవిత్నావై జయంతి తీక్స్పషత్రణతి శా॥ _అఆదిన్‌ దేవకి దేవి గర్భజననంబాపైన గోపాంగనా మోదంబొప్పుగనందునింట మురిపెమ్ముల్‌; పూతనా ప్రాణముల్‌ తాదుగ్రమ్ములతోడం బీల్చుటయు లీలన్‌ దాల్పు గోనర్టనం బాదుర్మార్లుని కంసుయూల్చుట మహాత్మా! కౌరవానీకమున్‌ వైదక్ర్రమ్మున ్రేల్స, కుంతిసుతులన్‌ పాలించి యింపారత చ్చోధల్‌ నింపిన కృష్ణలీల లమ్బతమ్ముల్‌గావె భక్తాళికిన్‌॥ కం॥ ్రీకృష్ణ పరబ్రహ్మమునే కాంతమునందు సతము హృదయములోన స్తోకమగు ప్రీతిదలంచిన, శ్రీ నైనల్యమ్మతని వరించున్‌ సులువై॥ కం॥ ్రీకృష్ణ రుక్మిణీ కాంతా! కేశన! క్షేేహరణ! నారాయణీ గో పీకామిత ఫలదా! లో కైకగురూ] ఉద్దరింపు మభ్రినిమగ్నువ్‌॥ కం॥ సరమానంద! ముకుందా! పరమేశ్వర! ఉద్రరించు ప్రభుడవు నీవే కరువ బడితి నాధి వ్యాధ్యురగముచే నెట్టు నన్ను నోముదువా హరీ!॥ కం॥ కాళియమర్హన లీలా! కాళిందీ నూలలోల! కమలా పాల! లోల మకరకుండలరుచి జాలధగద్రగకపోల! సద్గుణశీలా!॥ కం॥ గోవింద! సదానందా! శ్రవైకుంఠమ్ము వీడి చేరితి విట బృం దాననమున గోపీజన భావక్షీరాబ్రిలోన పవళించుటకై॥ తే.గ॥ వల్లనీజన వదనాబ్ద పరిమళముల నుళ్లసిలి రాఫలీల నృత్యోత్సవమున ఇదియె గోలోకలీల సమ్ముదము మిగుల పొందు గోపొలబాలుడే మోక్షదాయి॥ తే.గీ! నిష్కళంకుడు నిత్యుడు నీలదేహు డచ్యుతుడు శుద్దుడవిమౌహు డవ్యయుండు అసరిశుద్దులవైరి మహామహుండు అద్వితీయుడు కృష్ణుని కంజలింతు! ప్‌ 4 క

కం॥ పాపనినాశకుడు సదాగోపీజన హృదయకుహర గోప్యస్టిరు డా శాపాశంబులంద్రుంచి మ వోఫుణ్యము శాంతినొసగు నతనికి జేజేల్‌! కం॥ వూతన బకాసురుండున్హాతుకుడఘదైత్యుడును తృణావర్తుడు దు ర్నీతిసరుడు కంసుడు నటులేతులునలు పలువురేగి రెటకోమృతుల్రే॥ కం॥ వృషభధ్వజనంద్యా! అని మిషనాథా! పరనువురుష మృత్యుహారా! యే మిషలేక కరుణబ్రోచెడి హృషీకవిభు! పార్టసారథీ! నీకు నతుల్‌॥ కం॥ విశ్వస్వరూప! విశ్వా! విశ్వ ఫ్రిత్యన్తహేతు! విశ్వేశ్వర! ని త్రైశ్చర్య దాయకా! హరి! శాశ్వత] గోవింద! ఈశ! సత్యోల్దాసా!॥ కం॥ మురళీ నాదవినోదా! పరాత్సరా! నరకదైత్యభంజన! హృదయా బ్లరవీ! గర్వితమతి దుర్చర గర్వమ్మనెడు గిరికి పటుతగలపవీ1॥ కమలనేత్ర! కములమాళి! కములనాభి కమలాపతి! విమలబ్బర్లి పింఛమౌళి! విశ్వవినుత! గోనిందా! కంసవంశనాశ! కేశిచాణూర ప్రాణహారి! గోవర్రనగిరిధారీ! గోపాలా! శారి! ప్రణతి॥ ఇళళి 0. లీసా వహ మమ మాక ఠి = డా మక్టోల శరవయ్య

భీకృష్ణ జయంతి - కనిత్సావిజయంతి పరిపూర్ణ దివ్యావతారుడు- భగవాన్‌ అిక్పష్ణుడు

(శ్రీక్సుమ్లుడు కేంద్రమండలము నుండి నేరుగా భువికి దిగివచ్చిన పరిపూర్ణ దివ్యావతారుడు. మహాభారత యుద్ద సమయమున పదునెనిమిది దినములు విధ్వంసకాక్షిని మూయక విప్పార్చి దుష్టశిక్షణ మొనర్చిన సద్రర్మస్త్రాసకుడు. శ్రితజన పరిరక్షణే ధ్యేయముగా నిశ్వశ్రేయను గూర్చిన అమేయలీలా వినోదుడు. తన మురళీనినాదముతో కేవలము గోగోపీజనరంజన మొనరించుటయేగాక్తు విశ్చమునే తనియింసజేసి తనవైపు ఆకర్షించుకొన్న పరమాద్భుత సమ్మోహన దివ్యగా త్రుడు. నిత్యనవ్యభవ్య చారి త్రుడైన ్రీకృష్ణుడు ప్రదర్శించిన లీలలు అసామాన్యములు. ఆయన శైశవమే అసదృశలీలా విశేషములతో ఆబాల గోపాలమును ఆకర్షించు టయే గాక క్రూరరాక్షన సంహారముతో విశ్వశాంతి ప్రదమైనది. పాలీయ వచ్చిన పూతనతో దుష్టసంహారము ప్రారంభమైనది. బాల్యము నుండి నిర్యాణసర్యంత మాయన నిర్వహించిన సర్వకార్యములు సుపర్వములై మానవాతీత మానసాతీత మహిమాన్విత శక్తులతో అద్వితీయానందానుభూతినివెలార్చినవి. ఆ పురుష్తోత్త

మునిపవిత్రచారిత్రము సర్వదాస్తుతిప్రాతము. నిజమైన చరిత్ర వట్టిపేర్త పట్టిక లేదా వివిధ సంఘటన లెవ్పుడెప్పుడు సంఘ టిల్లిన వనుటతో సరిపోదు. ఆయా సందర్భములలో ప్రజల స్రితిగతులెట్టు పరిఢవిల్లినవో సరిశీలింపనలసియున్నది. సాధారణముగా ఆత్మనుగూర్చి చెప్పుచున్నప్పుడు మనము అహం అని సేర్కొందుము. అట్లే ఇదం అను మాటున్సు గూడ పేర్కొనుట పరిపాటి. ఆత్మకు సంబంధించిన ఈ అహంఎప్పుటికప్పుడు నినిధానస్టలలో కాలానుగుణపరిణామము చెందుచుండును. క్రమ పరిణాన్లు పూర్వక మూర్తిత్వమును సృష్టి అనుట పొసగదు. శూన్యము నుండియే సమస్త ప్రకృతి సంభవించినది. భారతీయాత్మయగు శ్రీకృష్ణుని విర్దారించునప్పుడు ఆయనతో మనవరిత్రను కూడ సమన్వయించి చారి త్రక సరిణామ నికాసములను సరికింసవలెను. చారిత్రకముగ ఆయనయే జగద్గురువు. ఆయన వైయక్తిక సామాజిక జీననమునకు సంబంధించిన మహోన్నతతత్త్యమును ప్రసాదించిన పురు ష్లోత్తముడు. ఆయన జీవితప్రబోధములలో సర్వజాతి నాతసంస్కృతి

ఈ 6 జే

సం ప్రదాయముల విభేదములు నశించి సమరసభావస్పోరక సౌమనస్యము వాసిల్లి ఏకాత్మభావనకు గట్టి పునాది వేయుటజరిగినది. అందుకే ఆయన పురుష్తోత్తముడై సర్వవూానవులు తవ్ముతావము దర్శించుటకు పరవుసాధనమైనాడంు. సావ్షాన్నారాయణుడైన ్రీకృన్లుడు భారతీయమానవతా స్పూర్తికి ఆదర్భవంతుడగు ప్రతిరూపము.

సర్వమానవాళికి ్రీకృష్ణుడందించిన మహో న్నతతత్త్వము వైయక్తిక సాంఘిక జీనన వికాసకారకము. ఆయన జీనితము- ప్రవచించిన స్రబోధములు భారతజాతి వినిర్మితిలో అనిదంప్రూర్వమైన వినూత్నతకు పాదులు వేయుటయే గాక్త విభిన్న సంసృతి సంసప్రదాయముల, జాతిమత వర్గముల సంఘర్షణలను సమూలముగా సమయజేసి, శాశ్వతసమున్వయస్పూర్తిగలసావమురస్య సౌవమన స్యములను ప్రతి్ఫించి, ప్రతివ్యక్తి తన్నుతాను గుర్తించి వర్తించు సరివ్రూర్ణనరిణతిని ప్రసాదించి నవి. అందుకే శ్రీకృష్ణుడు నరోత్తముడై పరివ్తూర్ణదిన్యావతారుడుగా ప్రసిద్రి గడించినాడు. (ప్రేనువ్లూర్ణజీవన విధానముతో సర్వమానవాళి శ్రీయోభ్యుదయ ములు సంఘటించి నాడు, భారతమవగత మగుటుకు శ్రీకృష్ణుని తప్పుక గ్రహింప వలసి యున్లుది. క్రైస్తవమువకు క్రీస్తు వలె భారతాత్మకు (శ్రీకృష్ణుడు ప్రతినిధి.

్టైందన గ్రంథములలో సరమ ప్రామాణికమైై విశ్వజనీన ్రాశస్త్యమును సంతరించుకొన్న భగవద్గీతకు శ్రీకృష్ణుడు ్రవ్తయగుట భారతజాతి భాగ్య విశేషము. ్రస్తానత్రయములో ప్రధానముగా భగవద్గీత యొకటియే'తద్విశిష్టతను చాటుకున్నది. వేదములు బ్రహ్మసూ త్రముల కంచె భగవద్గీతకుగల ప్రాముఖ్యము అనితరము. వేదములకు వ్యాఖ్యాన ప్రాయమైనవి బ్రహ్మసూత్రములు. ఆవేదములు అనేకములు అవి నిభిన్న సిద్దాంత ప్రతిసాదకములు. అందు ముఖ్య మైనవి కర్మజ్ఞానకాండలు. ధర్మసూ త్రములు లేదా పూర్వమీమాంస కర్తజైమిని. బ్రహ్మ సూత్రములు లేదా ఉత్తరమీనూంస కర్తవ్యాసుడు. ఈరెండింటి సమన్వయపూర్వక సిద్దాంత సారమును శ్రీళృస్ణుడు ససురసభానముతో భగవద్గీతలో - ప్రతిపాదించి హైందన సమైక్యదృష్టికి ఒక పెద్దసీట నేసినాడు. హైందనమత వేదాంతముల యేకత్వము యొక్క ప్రాధాన్యమును ఒక వినూత్న విశిష్టరీతిలో సామరస్యనముతో సమన్వయించి ్రవచించిన శ్రీకృష్ణుని ప్రతిభ అప్రతిమానము,.

7వ = డా/ మర్దేల గురవయ్యు

శీకృష్ణ జయంతి - కవిత్నావెజయంతి

మహాభారత హరివంశములలో శ్రీకృష్ణుడు ప్రప్రధమ ప్రముఖ జాతి నిర్మాతగా ప్రధానపాత్రనహెంచినట్లు విస్పష్టము. వినష్టమైన సనాతనార్యసమాజమును విస్త్రుత పరిధిలో వినిర్మించి, అందనార్యజాతి వర్గములకు సముచిత స్టానమను కల్పించి "హ్హైందన జాతి సమైైకృసిద్దికె శ్రీకృష్ణుడు గానించిన ప్రయత్నము అసామాన్యమైనది. వ్యక్తి స్వాతం త్రముతో ఒకవినూత్న సమాజమును నెలకొల్పుటలో ఆయన చేసిన కృషి మహత్తరమైనది. ఆయన ఆనాడేర్పరచిన సాంఘిక సమైక్యసంవేమ విధానమే నేటికిని అనుసరింపబడుచు అన్నిరంగములలో ప్రగతి పరిణామ పూర్వక వికొాసమునకు ్రాతిపదికయైనది. శ్రీకృష్ణుని జీనితవమును బోధనలను సమగ్రదృష్టితో పరిశీలించినప్పుడు మహాభారత సందర్భములో ఆయన విష్ణవాత్మ ధోరణిలో నిర్మించిన సమ్రైక్యభారతమే, నాటి పరిస్టితులను బట్టి ప్రతిపాదించిన ప్రబోధసారమే - యుగములు గడచి జగములు మాణుచున్నను నేటి పరిస్థితులకు అన్నినిధముల అనుకూలించి సరిణామ వికాసాభ్యు దయములకు సముక్రసాధనము లగుచున్నవి. యానద్విశ్వసర్వతో ముఖశాశ్వతాభ్యుదయమునకు గ్రీకృష్ణుడు ఏనాడో నాటిన బీజమీనాటికి ముహావృకమై భవ్యఫలములు ప్రసాదించి సర్వ మానన భావిజీవిత సౌఖ్యసిద్రికి ఆలవాలములగుట గమన్నార్హము.

(్రీకృష్ణనామధేయము బుగ్వేదములో ప్రప్రధనుముగ కన్పట్టుచున్చది. ఇండోఆర శ్‌ కుటుంబవలనకు సంబంధించిన కాలవలనుండియునిది ప్రచారములో నుండుట గమన్నార్తము. బుగ్వేదమునందలి కృష్ణుడొక బుషి. అనార్యవర్గమునకు చెందిన ఈ కృష్ణుడు ఘోర అంగీరస పుత్రుడు. ఈ కృష్ణుని గూర్చి ఎవ్వరికి అంతగా తెలియదనుట నిజము.

వైష్ణవసం ద్రాయమునవలంబించు యావద్భారతీయులు (శ్రీకృష్ణుని

పూజింతురు. మహాభారతములో ఎంతో ప్రసిద్రికెక్కిన (శ్రీకృష్ణుని పాండవులు అవతారవురుషుడుగా సరిగణించిరి. అనతారమనగా క్రిందికిదిగి వచ్చుట. శ్రీయో అను లాటిన్‌ పదమునకు శూన్యము నుండి ఏర్పడు అని భావము. శూన్యము నుండి పుట్టుట సహేతుకము కాదని పలువురి సిద్దాంతము. శూన్యము నుండి శూన్యమే పుట్టునను ఆభాణము లాటిన్‌ లో కూడ కలదు. న సతో నజ్ఞాయతే అని సంస్కృత వాణి ఎకమేవాద్విత్తయం్థి ఏక్టసత్‌విప్రాః బహుధావదంతి అన్హు

వాక్యములను బట్టి ఉన్నది ఒక్కటే అని నిర్దారణ. అనంతములైన అవతారములలో శ్రీకృష్ణుడు పరిపూర్ణ దివ్యావతారుడు. భాగవతమున శ్రీకృష్ణావతార విశేషములు వివరింపబడినవి. పర బ్రహ్మమేమాయా సంగమముతో వివిధానతారములెత్తి సద్రిర్మ స్టాపసనతో విశ్వ శ్రేయస్సు ఘటించుచున్నది. ఎకాంశేనస్థితో జగత్‌ అను వాక్యము భగవద్విభూతి పరమార్ధమును ్రస్ఫుటనుగా స్పష్టీకరించుచున్నది. అన్ని అవతారములలో శ్రీకృష్ణుడు మహోన్నతుడు. పరిపూర్ణ సరిపకతతో చైతన్యము- జ్యోతి- (ప్రేమ అభివ్యక్తమైన అవతారమే సర్వ్యోత్కృష్టము. అది శ్రీక్సృష్ణావతారము. నిర్గుణ బ్రహ్మములో అవతార ప్రస్తియే లేదు. గుణావతార ములుగా సృష్టి-స్టితి-లయకారకులైన బ్రహ్మవిష్టుమహేశ్వరులు ్రసిద్దులు. అందు స్టితికారకుడైన విష్ణువు సందర్చానుసారముగా వివిధ దశలలో అవతారము లెత్తి చైతన్య-జ్యోతి- స్రేమలతో పరిరషణముగావించును. అతడే యుగావతార ములుదాల్పును. మళ్స్య- కూర్మ- వరాహ-నరసింహ- వామ నావ తారములలో ర్రీకృష్ణుడే అగ్రగణ్యుడు. కావుననే శ్రీకృష్ణ భక్తులాతనిని పురుష్తోత్తముడుగా, పరిపూర్ణావ తారుడుగా క్రీర్షించుచున్నారు. సర్వమానవ సంరక్షకుడైన నారాయణుడే పరబ్రహ్మము. అతడే జగత్సరి రక్షణలో ముహావిష్టువు. అంతర్యామియైన నారాయణుడు నరోత్తముడైన ఆదర్శమానవుడు. చారిత్రక సాంఘికస్తాయిలో శ్రీరానుచంద్రునితో ఆరంభమైన ఆదర్భమానవత్వము శ్రీకృష్ణుని దివ్యత్వములో పరిసమాపస్తమగుచున్నది. మానవరూపములో దివ్యత్వమును ప్రదర్శించిన మహోన్నతవ్యక్తి, చైతన్యము దివ్య(ప్రకాశకత్వము (స్రేమసౌందర్యములన్నియు రాశీభూతమైన అవతారను శ్రీకృష్ణుడొక్కడే తక్కిన అవతారములలో ఏదో 'ఒక లక్షణము మాత్రమే కన్పట్టును. పరబ్రహ్మమే మాయాసాంగత్యముతో విశ్వమును సృష్టించి అనతారములను ధరించుచున్నది. ఏదిలేదో అదియే మాయ. లేనిది ఉన్నట్టు భ్రమింపణేయు ఈనూయ నిజమునకు లేనిదే. కావున అనతారములు పైకి ఉన్నట్లు కన్పట్టినను అవి సత్యము కావు. శంకరుని దృష్టిలో ్రీకృష్ణావతారము నూయాకల్పితమైన అభివ్యక్తియే కాని సత్యము కాదు. వైస్ణవ వేదాంతము జగదవతారములను రేండింటిని సత్యములనియే భావించినది. జ్ఞానికేకజ్డాన 0 ఇ - డాళమర్టేం గారవయ్య

అీకృష్ణ జయంతి - కవిత్నావెదయంతి మెట్టుండునో ఉభయ ్రాధాన్యమును అట్లే అని వైష్ణవము చర్చించి దీనినే ప్రక్సతి-పురుషసరముగా ప్రకటించినది. ఇదే విధానము ఆనందమునకు కూడ అన్వయింపవచ్చును. పరమాత్మ తనకుతానై విడివడుటే అవతారమని వైష్ణవ సిద్దాంతము. కృష్ణస్తు భగవాన్‌ స్తాయమ్‌. వైష్ణవులు ఐదన వేదముగా భావించు భాగవత ములో జ్ఞానముద్వాయం (బ్రహ్హేత సరమాత్మేతి భగవానితి *బతే అను శ్లోకము ప్రసిద్ధమైనది. వైష్ణన ప్రతిపాదిత త్రివిధాత్మక తత్త నిరూపణలో బ్రహ్మము పరబ్రహ్మము భగవాన్‌ శబ్రములకు గల ప్రాముఖ్యము (హైంసదగినది. అవిభాజ్య వైతన్యస్థితి నభివ్యక్తమొనర్చు ఈ మూడుపేర్గును మూడు రూసములుగా కన్పట్టు ఒకే తత్త్వమును స్పష్టీకరించుచున్నవి. ఏకంసత్‌ అన్న భావమే బ్రహ్మమును నిర్దేశించును. బాహ్యానుభవమునకు చెందిన ఏ నిత్యసత్యము కలదో అది బ్రహ్మము. అంతర్ముఖ మానసిక జీవనైక్య సంసిద్దికి ఆధారమైనదియే పర (బ్రహ్మము సామాజికానుభూతి సమైక్య సద్దియే భగవాన్‌ శబ్దలక్యము. వాబ్మన సాతీత సనూధి స్తితిలో బాహ్యవిషయ విస్కృతిలో బ్రహ్మము తెలియబడును. ఎతమవాద్దాలీయమ్‌ అను అద్వైతభావవలో జగత్తునకు బ్రహ్మనమునకు అభేదమేర్సడును. ఒకవస్తువు యొక్క గుణముల వ్యత్యాసము కూడ ప్పురింపని స్టితియే బ్రహ్మము. భగవత్తత్వములో బ్రహ్మపరమాత్మలకు మించిన స్టితి వ్యక్తమగును. బాహ్యాభ్యంతర స్థితిగతుల ఆధిపత్యము, భాతికాధ్యాత్మిక ముల యుభయపసరిపూర్ణసరిపక్వత గల వైలక్షణ్యమే భగనత్తత్త్రము. మన (ప్రాచీనులు, సర్వానుభవములను రెండు విధములుగా విభజించిరి. అవియే అహం ఇదం అనునవి. తాను ఇతరము రెండింటికి సంబంధించిన ఆధిపత్యము భగవాన్‌ యొక్కఅధీనములో ఉన్నది. _సర్వాధిపత్యము గల పరిపూర్ణుడు భగవాన్‌ శ్రీకృష్ణుడొక్కడే. ఆదిలో ఏకముగా నున్నతత్తమే అనేకముకానలెనన్న సంకల్పబలముతో నివిధరూసనములుగా అభివ్యక్తమైనదని ఉసనిషత్తులన్నియు. 'ఘోసించుచున్నవి. ఈ 104

వళ్తుర్వన్య సమగ్రస్వ వీర్పున్వ యళసః శ్రియః జ్ఞాన్నవెరాగ్యాయ్యోల్సెన షణ్లాం ఖగ ఇతీంతా

ఐశ్వర్యాదిషడ్గుణ సంసత్తి కలవాడు భగవానుడు. ఇందు ఈశ్వరశబ్దనముఈణ్‌ ధాతువు నుండి పుట్టినది. ఈల్‌ అనగా కార్యనిర్వహణ సామర్ధ్యము లేదా నియమించు స్వభావము. సమస్త విశ్వమును తన అధీనములో నుంచుకొను ప్రభుధర్మమే ఐశ్వర్యము. ఇది ప్రధానగుణము జ్ఞానకర్మేంద్రియముల కతీతమైన ప్రాభవమే నిజమైనఐశ్వర్యము. ఐశ్వర్యనీర్యములు అన్యోన్యానుబంధముతో శోభిల్దును. ఆత్మసంతృప్తికి ఐశ్వర్యము వీర్యముతో అనుసంధించును. శాశ్వత చైతన్య దీప్తితో వర్తిల్దుటయే భగవత్తత్త్ర్వము. భౌతికవిషయ నిమగ్నమైన తత్త్వమును దాటి, సచ్చిదానంద భావసరిణతి సాధించిన సనుర్దుడే భగవానుడు, వైష్ణవ సంప్రదాయములో సచ్చిదానంద స్వరూపుడైన పురుషుడే భగవానుడు. సాధారణేంద్రియములు కాక ఆధ్యాత్మికేంద్రియములు గల భగవానునిలో సర్వరూపముల సమ్యగ్దర్శనము సంభవించును.

భగవానుని స్పర్శతో సర్వము సమ్మూర్చితము, భగవానుని శబ్దములో సర్వశబ్దము లిమిడియున్నవి. భగవానుడు పరిప్యూర్ణస్వరూపుడు, అతడు విశ్వపురుషుడు; పురుషోత్తముడు. సాత్షాత్తు దైవము యొక్క వ్యక్తస్వరూషహమే భగవానుడు. వ్యక్తస్వరూపములో భిన్నత్వవేర్పడును. నునము వివిధ వస్తుసంజాతముతో ఏర్పరచుకొన్న సంబంధములు, వానిపైంల ప్రీతియే ఆనందనుగా సీలునబడుచున్నది. కర్మజ్ఞానేంద్రియముల ద్వారా ప్రాపంచిక వస్తుసముదాయమను ననుభవించి ఆనందించుటే ఐశ్వర్యముగా భావింతురు. బాహ్యమైన జగత్తుపై ఆధిపత్యమే ప్పధ్వీపతిత్వము. ఆత్మపరిపూర్హతకు ఐశ్వర్యముళో వీర్యము అనుసంధించును. నమ[్ర అను విశేషణనుచే సమస్త జ్ఞానేంద్రియముల అనుభనము తన్ని గ్రహసానుర్ర్యము ద్యోతకము. కావున భగవానుడు స్వాం ద్రియములను తనయిచ్చానుసారము అదుపులో నుంచుకొని అవసరమైనచో ఆనుభవించా ఆధిపత్యవలును గూడ కలిగియుండు ననుటస్పస్టము.

జ 11 28 - డా/ మళల్హేల గురవయ్య

థీకృస్ణ జయంతి - కవిత్నావైెజయంతి భాతికాధ్యాత్మికముగా, ఇం(ద్రియాతీంద్రియాత్మకముగా ఈ ప్రసంచము వివిధ విషయ విస్తతమై మానవోన్నతుల సూక్మతర నిర్వహణలో సాగిపోవు చున్నది. ఆది భగవన్నిర్షిష్టము. శాశ్వత చైతన్యము స్టీతలయరహితస్టైతి. భగవానుడు స్టితలయముల కతీతమైన స్టాయిలో నుండి సాక్షీభూతుడై వ్యవహ రించును. శాశ్వతాధ్యాత్మిక పరిణామ పూర్వక పరిప్తూర్హసరిసక్సత భగవన్నిష్టను. భగవంతుని చైతన్యమే సమస్త వస్తువులను నిత్యసిద్ద స్తరూపములో ఉంచును. నావమురూపములలో భగవానుని ఐశ్వర్య స్టితి సూచితము. పరిప్తూర్ధ స్టాయిలో ఇం(ద్రియము లననుభవించుటకు గాని వానిని తమ అధీనములో నుంచుటకు గాని సమక్ధమైనది నీర్యము. యథార్థముగా దైనమునకు ఇంద్రియములు దేహమువంటివి లేవు. సర్వశక్తి సంపన్నమైన దివ్యత్వమునకు రూపగుణములు మననూరోపించినవే. వైష్ణవభక్తులు, తత్ర్రృబోధకులు విశిష్పభక్తికి ప్రాధాన్యమును గల్పించు సందర్భమున దైనమునకు దేహీం ద్రియనుల ఆవశ్యకతను అంటగట్రిరి, కాని ఆదేహము సాధారణముగా మనము తలచునట్టిదికాదు. అది ఆధ్యాత్మిక శరీరము. సాధారణ శరీరములు మాంసము, నెత్తురు ఎముకలు, నరములు మొదలగు 'భౌతిక పదార్హములచే నిర్మితమై వృద్రి కయములతో నర్తిల్లగా, భగవద్రేహము సచ్చిదానంద స్వరూసముతో భాసించును. ఇచ్చి సచ్చిదానంద స్వరూపాత్మక శక్తియే వీర్యము. ఇట్రి షడ్గుణ సంపన్నుడైన భగవానుడు ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానేంద్రియములతో, సర్వరూపనులతో శ బ్దములతో, స్పర్శవాత్ర దివ్యానుభన సొమర్యముతో ప్రకాశించుచున్నాడని వైష్ణనతాత్విక కవులు తము (గ్రంథములలో నిర్దారించిరి. వైష్ణవ భావనలో భగవంతుని ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానేంద్రియ ముల సామర్హ్యము నృష్టిలో ని సర్వరూపానుభనస్టితికి సాధనమై నీర్యప్రభానమును విస్పష్టీకరించుచున్నుది. కృష్ణన్తు భహాన్‌న్వయమ అనుటలో ఆయన శాశ్వతానంద పరిపూర్ణ విభూతి విశ్వవ్యాపక యశోదీధితితో సరిప్రూర్హజ్డూన వైరాగ్యసమ్మిక్రిత విశిష్టతను ప్రదర్భ్థించినదని గ్రహింపవలెను. కాలానసరవలిలకుఅనాుగుణవటగా పద్దతులను ఉపాసనావిధాన ములనుమార్చి లోకులనుద్దరించుటకే భౌతికరూసములో నుహావురుషు అనతరింతురు. జగద్దురువైన (శ్రీకృష్ణావతారమ్య్థిది. ఆయనగావించిన నృత్యము ఈ 121

పరమాద్భుతము. ఇంద్రియముల ప్రభానమునుండి పూర్తిగా వేరుపడి, ప్రశాంతత యొక్క పరమానందస్ట్రితి పారనశ్యములో నిరూపితమైన అపూర్వనృత్యమే ఆయనగావించిన ఆత్మన్పత్యము. యోగయోగ్వారుడైన శ్రీక్చష్ణుడు అర్జునునికి సహ(్రదళ పద్మము వైపు పయనింపగా కన్పట్టు విరాణ్మండలమును మాత్రమే చూసెను. అత్యున్నతమై పరతత్త్వసాధనకు ఎంతో ప్రయోజనకరమైన దయాళు శక్తి శ్రీకృష్ణునిలో పరిపూర్ణముగా ప్రతిఫలించినది. దానికి తోడు కాలక్తి కూడ కాలానుగుణముగా ప్రవర్తించి దుష్టశికణాది కార్యనిర్వహణలో పరిపూర్త ప్రయో జనమును ప్రతిస్టించినది. ఆశ్రితాహితులయెడ ప్రణయ స్రళయములు ప్రకటించు టలో సమయసముచితముగా కారుణ్య కాలశక్తులు ్రతిఫలించి అప్రతిహత , లోకహిత కార్యరీతిలో నిత్యసత్యప్టితికి నీరాజనము పట్టినవి. అర్జునుని కర్తన్య నిర్వహణ సంసిద్దునిగావించుటలో అత్యద్భుత ప్రాణా హుతిక్తి ప్రసారము కలిగించి షణములో మహత్తరాధ్యాత్మిక చైతన్యస్టితికిగొని పోయినాడు. గీతలోని ఆత్మస్టేతి నర్వత్రసమత్వానుభూతి. అంతట ఏకత్వము అనుభూతి చెందుటయే శాశ్వతనత్య ప్రాప్తిస్టితి. గీతలోని నిష్కామకర్మ ఒక లయావ్య్రుస్టితి. అదే అర్జునునికి విరాడ్రూపదర్శన సామర్ధ్యమును కలిగించినది. భారతయుద్దవ్యూహరచనకు సంబంధించిన సూక్మరూసమిందు సూచితము. కర్తవ్యస్రాముఖ్యము ముఖ్య ముగా నిరంతరాభ్యాసము వలననే సులభసాధ్యము. నిజమైన నిష్కామకర్మ నర్వ సంస్కార రహితమైై సృష్టికి పూర్వమున్న సమత్వస్టితిని కలిగించి, ధ్యానాతీత బ్రహ్మవిలీనతతో శాశ్వతతత్త్యమును ప్రాప్తింపజేయును. అర్జునునికి చూసిన విరాట్‌ స్థితిలో ప్రపంచమున జరుగబోవు విషయములు ముందుగానే సోచించ పబడినవి. ్రీకృష్ణుడు నఖశిఖళపర్యంత (ప్రేమస్వరూస మగు కారుణ్యశక్తికి ప్రతిరూసు. ఏ 13 - డా ముళ్లోరి గరవయ్య

తీకృస్ణ జయంతి - కవిత్నావెజయంతి (శ్రీకృష్ణ చరితం- ఇఐఖధవాజ్వయ కీర్తనం గోపీజన వల్లభుడుగ గోపాలుని చరిత మహా భారతమున అనసరమ్ము లేదని వర్షింపబడియె; హరివంశమునందు కృష్ణభగవానుని బృందావన రాసలీల వ్రజభామల ప్రణయము వరర్ణింపబడియె. కృష్ణుడె సర్వస్వమనుచు నమ్మిన గోపికలందలు భావనలో సతతనుతని స్మరియించిరి తరియించిరి. అదియెవ్వరి కెటుకరాని అసమానమైన (ప్రేమ స్వర్గసుఖముమజియేదియు దానిముందు నిరర్ధకము అనుచువినేకానందుడు వినిచెను బృందావన గతి (ప్రేమకొఅతే ప్రేమ అను సిద్దాంతమునకిది దృష్టాంతమౌ స్రిగి భారతీయ సాహితిలో తొలుత మహాభారతమున పిదప క్రీస్తుశకాదిని హరినంశ నిష్ట పురాణముల ్రీకృమ్లుని చరితము క్రమ విస్తుతి వివరింపబడెను. మాఘుని శిశుపాలవధయు, వేదాంతదేశికుల కృతియౌ యాదనాభ్యుదయము, రాజదూడామణి దీక్షిత కృతి రుక్మిణి సరిణయకాన్యము, క్రమముగనివి క్రీస్తుశకము పదునాలుగు పదునేడు శతాబ్దమ్ముల వెలువడినవి. ఆళ్వారులు భాగవతులు దక్షిణభారతనుందున వెలయించిన భక్తిభావ భరితక్సతులు వెలలేనివి. తమిళభాష తిరుప్పావు ముప్పుది పాశురముల కృతి ఆళ్వారుల ప్రథనుగన్న కులశేఖరు సంస్కృత కృతి అన్వర్థమ్మై శోభిలె అదియే ముకుందమాల. ఆవిధముగ తిరిమాల్రై శఠగోపుడు తక్కినట్లి ఆళ్వారులు (శ్రీకృష్ణుని అద్భుతముగ స్తుతియించిరి. ఈ 14 ౫

అన్నిట తలమానికమ్ము ఎన్న మహాభాగవతము వన్నదొంగ చిన్నిక్టుష్లు వన్నెలచిన్నెల నెలవది బృందావన వేణుగాన మష్టనమహిషి కల్యాణము యానజ్రీనన చి త్రణయుత మీభవ్యపురాణము అష్ట్రపదుల ( శ్రీ,రాధాక్చున్టుల ప్రణయము చాటిన జయదేవుని గీతాగోవింద మనన్యము మాన్యము సంస్కృతమున అంతమధురలలిత కవిత లేదన్యము. ఇక లీలా శుకవిరవితమైన కృష్ణకర్ణామృత మకలంకమ్మద్భుత శిశులీలాస్తద మాధుర్యము తెనుగునందు తేనేసోనలనుసమగతి జాలువార పోతనాది మహాకవులు పూతచరితులందించిన మధురాన్ఫుతమాని పునర్హన్మరహిత సుస్ట్రితిగని వంగభాన విద్యాసతి చండీదాసుల గేయము లందున ( శ్రీ;రాధాక్చష్ణుల ప్రణయము వర్ణించిరి. ప్రణయము తత్సందేశము, ప్రియా ప్రియుల సమాగమము ఐక్యముకాంగోరు తసన మేఘశ్యాముని వర్ధన బృ్బందానని యమునాతటి బృందముతో గోవిందుడు తిరిగి తిరిగి వెగటు లేక సల్పిన క్రీడలు, జాడలు వారి మధుర సంభాషణ అమృతాధికముత్సేకము. మధురగాయని రాజపుత్ర స్టానమున గల ఖక్తి రసధుని మీరా గిరిధరనాయకు తన ప్రభువని పరవశించి పాడినట్టి పాటలలో- తన తనువునె పూర్తి మజుచి ఆడిన ఆ ఆటలలో జగమే ఊయలఊగెను ఐహిక బంధమ్ములన్ని పచాసంచలయి (వ్రీగెను. జనుసష్తాంధువు సూరదాసు ఆగ్రా నగరనివాసుడు మధురకేగి బలరాములు చాణూరుని ముస్టింపదు మ్‌ 16 క - డా/ మళ్లోల గురవయ్య

అీకృష్ణ జయంతి - కవిత్తావైజయంకి ముష్టిఘాతనుల మల్టుర వ్రచ్చినగరు చొచ్చిన కధ సూరదాసు తన సూర్‌సాగర్‌ అను ఘనకావ్యమ్మున నవ్యముగా భవ్యముగా శ్రావ్యముగా వర్షించెను. కన్నులు కన్నయ్య కరుణ కనిపింపగ శ్యామసుంద రాక్ఫృతి గని తనివితీర-చాలునింత వరకు దృష్టి అన్నెమింక చూడజాల-పున్నెముండు వెంటనె ఈ కన్నుల కంధత్వమిమ్ము- నిన్నే ఎదలో సతమ్ము నిల్పు కొనగ అభిమతమ్ము- తెల్పుచుంటి నామనమ్ము శ్యామ సుందరా! కృష్ణా! నీమముతో వేడుచుంటి నల్లనయ్య కాసాడుము చల్లనయ్యరా! పాడుము నీవేనా గొంతుకలో నిలిచి శ్రావ్య గీతమ్ములు అనుచు నిన్ను సన్నుతించు సూరదాసు చరితార్జుడు. మహారాష్త్రమందు నామదేవుండును తుకారాము గుజరాతున నరసింహ మెహతానకర్‌ (ప్రేమానంద్‌ తేజోపుత్రులు నీరలు వీరిక్సతులు సదా స్కృతులు, ఈ 16౫4

అిక్కష్తజభౌర్టన ((దానంద వాని నందనములు నీకు ఇవే నందనందనా? డెందనుందు నటనమౌడు తాండవ కృష్ణా! నీవు జన్మమొసగు నెడల నీరూపషము మలచునట్టి శిలగా నను స్పజియింపుము చాలును కృష్ణా? అటులు నీలుపడదనుచో వెదురుగ నీ చేతబట్టి సవిలాసమ్ముగ ఆడుచు నీ పెదవుల జేర్చి ముద్దు లొాలికింపుము సలికింపుము పులకించెద (శ్రీకృష్ణా! ' గోపబాలకుడరై నీదరిదాపులలో మెలగుచు నీ ఆలనపాలనలో ప్రాఫుగాంచి సుఖియించెద. గోపాలకుడైననీదు ఆవులలో నొక్కడనై . నీ పిల్లనగ్రోవి పాట వినుచు పరవశింతు నేను. అది ఇది ఎది కాదనుచో కాళియుగా జేసినాదు పడగలపై పదములనిడి నటవిన్యాసము సలుపుము పటు దుగ్గర్వము దులుపుము, అసురునిగా అసువులొసగి ఉసురణచుము నీచేతుల. కడిమి చెట్టువోలె నన్ను నట్టుడవిని పుట్టజేసి కడిది కూర్మిసేర్మి పిల్ల గ్రోవి పాడి అలరింపుము తుట్టతుదిగనా కోర్కెను వచియింతును వినుదేవా! తులసిమాలనై మెడలో నలంకారమగుటో లే = కలసిసాలసి నీ పదముల వ్రాలి అటులెపడి ఉండుటచొ గళమే కాదేని పాద యుగళమ్మే మంగళమై నీదుపాదయుగళి సోకనిలువెల్లను పులకరించ అదె అద్వైత సుధామయ శీకరముల చిలకరించు. 117 ఆ డా4చుర్రేం గరవయ్య

జయంతి - కవిత్నావై జయంతి ర క్ర కృప చరితావ్వతము శం గురువులకున్‌ గురువు జగ ద్గురువు మహా యోగి త్యాగి గోగోపికలం దణకాతడు ప్రియుడభయుడు మురళి రవళి సర్వలోకముల నలరించున్‌ ॥ శుభ ముహూర్తనురుదెంచెను నభో వీధి వికసీంచెను రోహిణి మిలమిల మెరసెను దేనదుందుభులు మొరసెను అచ్చరలాడిరి కిన్నర గంధర్వాదులు పొడిరి అచ్చెరువుగ సిద్ద చారణాదులెల్ల గుమిగూడిరి. సరసుల కలువలు విరిసెను సరసుల మనములు మురొసెను కలున కన్నులతోడ వెన్నుడు ఇలకుదిగి రాజూడనెన్నడు లేని సొగసులు వెల్లి విరొసెను. పూలవానల జల్టు కురొసెను. దివినుండి-దిగివచ్చు దిన్యబాలుని గొంచి ్రనినులా నందుడై వసుదేవుడర్రించె; నిలుచుండి నిలువెల్ల పులకలై పొలుసార స్తుతియించె నీరీతి ఓ దీన మందార | సీనె అందరలోన నివసించి ఉన్నావు, దేవదేవుడ సీవు జ్ఞానమూ రిని సీవు సాక్షిరూపుడవయి వీక్షించుచున్నావు . రాతసుల గూళ్చి నుము రక్షించుచున్నావు, ఆలింపుమురమొర పౌలింపుమురహరా మురళీధరా! శౌరి ముద్దుమురొసెము మార మమ్మేలరా దొరా మూధవా మధుహరా? స్‌ 13 జ

అంత దేవకి కూడ సంతసమ్మున తన తనయుడై పుచ్చెడి భగవాను నుతియించె, ఆద్యంత రహితుండ నఖిల స్పష్టి స్టితి కారకుండవు నిరాకారుండ నీవు శాశ్వతుండవు నిర్ణుణుండవు నిష్కియుండవు విష్ణుమూర్తివి నీచతుర్చుజమైన రూపము చాలు బాలుని రూపు చూపుము. నీదుడై మమ్మేచు కంసుని పీచముణచుము చెజనుబాపుము. ఆనూటలనాలించిన దేవదేవుడగు విష్ణువు వాత్సల్యము తోడ మీరు పుత్రునివలె భావింపుడు శాశ్వతమగు అమృతత్వము పొంది మీరు సుఖియింపుడు. అనితెలిపిన వెనువెంటనె తన మాయా బలము వలన ససిబాలుని రూపంబున వారిముందు తనరారెను గోప్యుండా మురళీధర రూపుడు గోపుడు యాదన కుల దీపుడు (ప్రేమమూర్తి జగద్దురుడు లోక హితుడు; సరిపూర్జుడు పదునాణగు కళలనెలుగు మహోన్నతుడు మహినూన్వితుడతడు లోసరహితుడు వసుదేవసుతుడు. శ్రీక్సష్ణుని అవతరణకు కారణములు మూడు కలవు; జగతికి దుర్గతి కూర్చెడి దుర్మార్గుల దునుమొాడుట కురుక్షేత్ర యుద్దములో ప్రముఖసాత్ర వహియించుట భరతఖండ భక్తియోగ వృద్ధికి తా కేంద్రమగుట క్రీయారూషమును దాల్చిన భవద్గీతయె కృష్ణుడు ప్రసంచ నాయక లక్షణ ములుగల ప్రతిభావంతుడు. (గ్రీమంతుడు ధీమంతుడు “తత్త్యమసికి, ప్రతిరూవము ఈరీతిగ తెలుపవచ్చు గీతలోని సారాంశము పదునెనిమిది అధ్యాయములను మూడుగ విభజించిన

• కర్మయోగ సంబంధము తత్‌ సదమ్ము ప్రతిరూషము, [ఈ 10 - డా4మర్డేల గరవయ్య

థీకృన్ణ జయంతి - కవిత్సావెజయంతి భక్తి యోగ సంబంధము త్వం పదమ్ము ప్రతిరూపము. 'జ్ఞానయోగ సంబంధము అసి పదమ్ము ప్రతిరూపము. చుక్కలగమి నిక్కొక్కటి లెక్కింపగ వచ్చు నటులె కడలి యొడ్డు నిసుకరేణువుల లెక్కింపగవచ్చును; త్రిభువనముల ప్రభువు మహాయోగీశ్వరుడగు కృష్ణుని అద్భుతముల వీరోచిత కీర్తిమంత కార్యమ్ముల లెక్కింసగనెవరి తరము? బాల ప్రాయమునందే లీలలసంఖ్యాకములుగ పరమాద్భుత చర్యలతో ప్రకటించిన పరమాత్ముడు తనతల్లికి వోబిలోన విశ్వరూపమునుచూపెను యమళార్డున వృకమ్మును కూకటి ద్రేళ్ళను కూల్చెను. కాళలీయునిపడగలపై తాండవ నృత్యము సల్పెను ఇంద్రుడు కురిసించు రాళ్ళవాన నుండి వ్రజకులమును కాపాడగ ద్రేలిపైన గోవర్రన గిరినెత్తెను. గోపాలుర గోవత్సములనుహరించి ఆనిరించి దాపగ ఆయా రూపములను ధరించి ప్రతిఘటించి వత్సరమటు చేయగతన మత్సురమును వీడి నలున చులువతనము తుదముట్టుగ తుదకు కృష్ణు చేర కొలువ రాసలీలందనేక రూసమ్ములు ధరియించెను, ద్రౌపది కకయ వ(స్త్రము లొసగి మిగులనలరించెను, అంధుడైన బిల్వమంగళునికి చూపు కల్గించెను. అర్జునునకు దివ్వదృష్టీ విశ్వరూపమును చూపెను. ఒక్క చిన్న కూర ముక్క తాను భుజించిన వెంటనె శిష్యులతో దుర్వాసుని కమిత తృప్తి కలిగించెను. ఇలలో పదునారువేల కాంతలతో నొక్కొక గతి మెలగెడి స్టీతిగని నారదు డద్చుత మతిమెలకువ గనె పూతన తన అసువులు గొన వ్రేతగ పాలిడ వచ్చిన ఈ 20 జీ

మాతగమదితలచి విసవుపాలు త్రావి కడతేర్చెను రాజసూయ యాగవేళ దూషించిన శిశుపాలుని కంసుని తక్కు నృశంసుల దునిమినుక్తి వెసనొాసగెను. వెన్నలుతిన వెన్నుండిట నెన్నడు తిన్నగవచ్చునొ వెన్నవంటి యెడదలెపుడు గ్రన్నన తా మ్రుచ్చిలునో మచ్చికతో చెలిమి బలిమి అచ్చట ముచ్చట తీర్చునా అనివేడెడి వ్రజవనితల తలపులెరిగితనియించెను. ముందుదండకారణ్యము నందుండిన మునివరులే నీవెశరణ్యము రామా 1 కౌగిలించుమని వేడగ అనగాఢమైన కోర్కె కృష్ణుడనై తీర్తుమీరు గోపికలై నన్నప్పుడుకూడియాడి పరిరంభణ సౌఖ్యజలధెవోలలాడు డనితెల్చెను ఉసికొల్సెను. దత్తాత్రీయుడు గిర్నార్‌ గిర్గుల నేడు తిరుగునట్టు జ్ఞాన దేవ్‌ పూనాకడ * ఆలంది" చరించునట్లు (శ్రీకృష్ణుడు బృందావనసేనా కుంజమ్ములందు నేటికి చరియించి భక్తకోటిని తరియింప జేయు, కో నో వ త్త! 215 - డా/ మర్రేల గురవయ్య

భీకృష్త జయంతి - కవిత్నావ జయంతి రజణక్షైి శ్రక్వ్సుష్టు జయంతి 21-8-1984 ఇది రక్తాత్మి శ్రావణ బహుళాష్ట్రమి శుభజయంతి సరమామోద విలాస ప్రదసుందర వైజయంతి. మత్త:- ముప్పుదేండ్లుగ గోకులాష్టమిమోదమొప్పునానర్చుచున్‌ ముప్పు తిప్పలు కల్ల వానిని ముద్దు కృష్ణుడె తీర్చిత న్నెప్టుడున్‌ గను పాపరీతిగ నేలుదుండగ నుత్సవం బిప్పురమ్మున పార్వతన్ము ఘటించె తానె జయంతియ్రై॥ కం॥ _ ద్వారకకృష్ణుడు శ్రీమ న్నారాయణయతి వరుండు నగుచున్‌ విద్యా 'ప్రారంభమొన్ను సదసునాశీస్సులతో॥ తే.గ్‌॥ క్రిష్ణ వాతావరణమున కష్టనష్ట ములకు గుజీియౌచు కార్యముల్‌ పూర్తిగ చెడి పోవు నేమో యటంచు వాపోవునటి దశ నివర్తియైనిల్చె తద్యశనము చాటి॥ తే.గీ॥ _ పార్వతమ్మసంకల్పము బాగుగా (గ్ర హించినట్రి (శ్రీన్పమ్లు డదహీవగతుల సర్వులకు పర్వమున్‌ గూర్చె సభలనిట్టు మొదటి నురడియు త్తాజయ ప్రదమొనర్చి॥ శ్రీకృష్ణుని వంటి మహాత్యాగి లేరు లోకమందు; గద్దెనెక్క కుటిలములె విద్దెల ప్రకటింప లేదు; జటిలములౌ ఆపద్రశలెన్షడు ఘటియింపలేదు; బుద్ది శరణుకోరు ధర్మ పరులకు తానండనిలిచి శ్రేయమె తనధ్యేయముగా ప్రభువులనొనరించి నాడు; క 22 జి

భాగవతుల రక్షణలో నిస్వార్దముగా చరించి పరమాద్భుత కార్యమ్ముల బంధురముగ తీర్చానాడు; అవసరమ్ము వచ్చినప్పు డవతరించి దుర్మార్గుల హతమొనర్చి శ్రితజనాళి కళమోదము గూర్చినాడు. ఎవరనన్య భక్తిశరణు వేడెదరో వారినెల్ల మివుల కరుణజూచి సర్వకార్యమ్ములు నిర్వహించు తన కంటెను వేరులేరు నిత్య సత్యశివసుందరు లభిలలో కసముద్దరణధుర్య జగద్గురు వర్యులు నీ రూపము గనిలోకము లాకృష్ణములయ్యె కృష్ణు ధ్యానధ్యేయధ్యాతము ధ్యేయములో కలిసిపోయె మానసమానందమగ్నమైన (స్రేను నిలిచిపోయె. ఆఅఫ్షఅణ మదనపల్లె శ్రీరామకృష్ణ సేవాసమాజములో శ్రీకృష్ణజయంతి క్ష9-08-1990 త్రేతలోని శ్రీరాముడు ద్వాపరలో శ్రీకృష్ణుడు కలిసినేటి కలియుగమున వెలసె రామకృష్ణుడుగా అతడవతార వరిష్ణుడు గురువులకెల్ల గరిష్టుడు మానవజీవన పరనూదర్శ్భనిదర్భ్శన నిష్కడు నవ్య దివ్య భవ్య వినుల దాంపత్య స్పూర్తి అతడు సత్యమునకు తన జీవిత మర్పించిన మౌాన్యుడతడు సర్వజగద్రక్ష్మ అనెడు లవ్యమునకు సాక్యవుతడు గహనమునిక రాచబాటగా మలచిన రాజయోగి; మౌనవాళి సహజమార్గ మందునడపు సత్యమూర్తి; ప్రాణక్తి ప్రసాదించి గమ్యుమ్మును చేర్చు గురువు; మ 20 జై - డా మల్లోలి గురవయ్య

అీకృష్ణ జయంతి - కవిత్నావె జయంతి భావమునందెల్రపుడా రామచంద్ర గురు దైవము నిలిచి దయాశరధి అగుచు మమ్మెల్లర బ్రోచుగాత. (పై వాక్యములలో ్రీరామకృష్ణపరమహంస సమక్రగురు శ్రీరామచంద్రజీ, (శ్రీరానుచం ద్రుడు అను మువ్వురితత్వము ఒకటే అని సూచింసబడీనది) నరులము సామరులము మా కన్నింటికి ఆదరువై గీతామృతపానముతో జ్ఞానమొసగు సద్దురువై గీతా అ్తన “తాగీ' అని నిరూసించు నేర్పరియై జీవులెల్ల గోవులుగా అల్లన పిల్లన (గ్రోవిని మోవి జేర్చి పాడి సరనశింపజేయు కాపరియైై కలియుగమున సర్వజీవ ముక్తికి ఆధారమై ప్రాణమునకు ప్రాణముగా పరిఢవిల్టు పరమాత్ముడు భగవంతుడు ్రీకృష్ణుడు మతిమంతుడు ధృతిమంతుడు యోగీశ్వరు 'డానందో బ్రహ్మ! కు సాక్షీభూతుడు. ఈ యిరువురితత్వమ్మొకటై వెలిగెడి పరమహంస శారద నీలాకాశము నందు మెలగు దివ్యహంస పరమ వినేకానందమ్మునకు మూలమైన మూర్తి భవతారిణి గొలిచి దివ్యమూర్తుం శమ్ములనెల్లను తనలోపల లీనము గానించుకొనిన అవతారము అతడే శ్రీరామన్సప్ణపరమహంన గదాధరుడు అతడే ఈవిశ్వమెల్ల వ్యాపించిన విష్వ్రంశము పరిప్తూర్ణంబైన మాూనవత్వమునకు దృష్టాంతము దివ్యత్వము తనలో జీర్థించు కొనిన శ్రుత్యంతము. ఈ 24 జ

వాయల్ప్బాడులో కృష్ట్ణజయంతి 10-09-90 -_ మోచెర్ల రామకృష్ణ కవి అమ్బుతకలళము ఆధారముగా

లీలానమూనుష రూపుని గోపబాలుతలచినవో

యమునా తీరమునందలి వనిలో తరువుల సవ్వడి

చెట్టకొమ్మ ఒరపిడితో కలిగిన గలగలమను ధ్వని

ఆవుల అంబారవములు చెవులసోకి ఇంపునింపు. మాయలఅనెడి అంధకారమును తొలగించెడు నట్టివి కనికరమను కడలి నుండి అనయము వెలునడునట్టివి సజ్జన హృదయమ్ములనెడి కలునలసాబగు గలట్టివి పాలకడలి పట్టిలచ్చి కనులకువిందై నట్టివి

ఆవె నారాయణు చల్లని చిజునగవుల వన్నెలలై

మనల సతము బ్రోచుగాత- మనశ్శాంతి కూర్చుగాత. రాధామాధవ తత్త్వము నెటిగిన భక్తుల కంజలి ఆతత్తము స్పష్టిమూల మద్వైతానందనుయమను అది నిజముగపరబ్రహ్మ-మదె సచ్చిత్సుఖసారము.

భవరోగము రూపుమూపు పరమౌషధ మౌ కృష్ణుడు.

ఆళా దుఃఖముల నెల్ల ఆతండే తొలగించును.

భక్తిభరిత హృదయ పద్మ కలితుడవై ఈ గీతము;

రచియించితినిది కృష్ణుని కగుత నవ్యనీతము. జయదేవుడు మాఘుడు కవిరాజు మొదలుగా నెందతా గేయకొవ్యములు రచించి కీర్తిగాంచిరీ భువిలో అట్టి కవుల తలచి నీదు పాదసద్మముల కొలుతును,

హ్‌ 25 జ = దడా/ మర్దేద శరతయ్య

అీకృష్ణ జయంతి - కవిత్తావైెజయంతి బృందావనమున చంద్రుడు తెల్‌వన్నెల చెలిచేనా ట్యముగావింపగ యమునా నది అను చెలి అలలపులక రింతలలో పరవశింప ఆనందడోలలో తరింప నీ మురళీనాద మెల్లరకు నానందమ్ము కూర్చొ; ఆ మురళీరవళి మాకు అనవరతము వినిసింపుము ప్రణననాద భరితము బ్రహ్మానందమ్మనెడి పాల సంద్రమ్మున గొల్లపిల్లలను ముంచిన నీ షిట్లన (గ్రోవి మధుర గానర్సురిని చెరగని గతిచిత్త మందు ముద్రింపును మురళీధర! విశ్వమోహనాకారా! హరివిల్టును మించినట్టే శిఖిసింఛపు సాబగువలన ఘన శ్యామసుందర! నీ తనువు మిగుల శోభిళ్లిను. రుచ్యములగు భక్యములను వదలి మబ్రియేల తొనెద నని యశోద నిన్నడుగగ “ధూర్తుల మాటలు నమ్మకు స్వయముగ నిదచూడు మనుచు నోరు తెరచి సకలచరా చరజగత్తునందు చూసి నావు కదా! పరమాత్మా! విసమునొసగి నీ ప్రాణములను గొనవచ్చెను పూతన విసవుపాలతోడ ఆమె ఉసురులు గొనినావు భళా! నీ చేష్టలు చిత్రములని మరిమరి చెప్పుగవలెనా! ఏయే గోసిక లేగతి నీ సాంగత్యము కోరిరా ఆగతి ఆయా గోసికలందణ కోర్కల తీర్చితి కుసుమకోనులులైన వ్రతల ఎదల దోచుట గొప్పుతనమే దోషయుత మార్గముల పరువిడు కుటిలనుగునా మనసు దోచుము, జలకమౌాడెడు గొల్లసిల్లల వలువలను నీివపహరించితి అటులె ఆజ్ఞానానరణమును దోచినను కాపాడు కృష్ణా! ఈ 26 జీ

నిను లీలావి గ్రహుడని తెలియని మాలాకారుడు దండలొసంగి తరించెను ధన్యమయ్యె తన జన్మము ఏనిప్పుడు గేయమూాలలల్లి నీకు అర్పింతును నీని నీవు తృప్తి గౌనిన నేనును తరియింతు నిజము. మేనమామను కంసుడనెడు క్రూరసర్పు దర్పమునకు (క్రుంగిన నీ తలిదండ్రుల విషవైద్యుడవై తేర్చితి కంసదాసియైన కుబ్ద నిన్నుడాసి అందగత్తె యై తనవంకరల నెల్ల గోలుపోయి రాణించెను. దినిని భువిని రెండింటిని చేసితినపారిజాతము; ఇది సత్యానందకరను, కరము సౌఖ్యకరనుు, వరము నను సిల్లన (గ్రోవిజేసి మెలమెల్లన మోవి జేర్చి నన రంధ్రమ్ముల నింపుము ప్రణవనాద సుధాలహరి భనబంధమ్ముల త్రెంపుము నింపుము కృషనా హృదిలో పరమాత్మా! (శ్రీ, కృష్ణా! సీనే నా సర్వస్వము. నీ చేతిని మురళినౌదు ఏ రీతిని పలికింతువా సుస్వరముల సలుకరించి సుఖజలధిని దేల్తునో అసస్వరములనుకరించి అవిధినినను ముంతువో అంతా నీదు నధీనమె పరనుపురుష యదునందన | (శ్రీకృష్ణార్పణనున్తని ఇంతటితో నూనమూని నిరమింతును నాదురచన, స్మరియింతును నిన్నిసతము ఆత్మలోన రమియించుటె అత్యుత్తమనును నత్యము తలచి కృష్ణభగవానుని కిడెద గేయ సుమహారము.

• అప+ అరి+ జాతము; అ+ పారిజాతము, వు 27 య - డా॥/ మోర గురవయ్య

భీఠుష్త జయంతి - కనిత్నావెజయంతి దేహాముురజ నాదేహమె నీ వేణువు నాద వినోదా! నా ప్రాణమె నీ గానము ప్రణవామోదా! నా దేహమె నీవేణువు-నా ప్రాణమె నీ గానము నందయశోదానందన! నాట్యవినోదా! ననరస భరిత విధానము ప్రణవామృత రసపానము నవరం(ధ్రము లొప్పునట్రి సాధన మీ దేహమురళి సప్తస్వరముల ప్రణవము సలుపుసదాగాన రవళి సామగానలోలా! శ్రీవేణు గోపాలా! సామజ పరిపాలా? సత్యాశ్రయశీలా? సహజమార్గ రాజయోగసంధానము నా ప్రాణము రామచంద్రగురు కరుణాసారిణము నా ప్రాణము ఛశూన్యమునకు సంకేతము దేహము వంశీకృషా! సందేహములెల్తయాసి సంస్కారములెల్ల సమసి లోలోపల చైతన్యము వెల్లివిరియు ఈ దేహము వీఆధీనమోదేవా! ఏమిరాగమొలికింతువ్కా ఏ నాదముపలికింతువొ. గ్రణన సుధారసముచిలికి- ప్రాణాహుతి కలిగింతునా వా ప్రాణము నీ గానము- నా దేహము నీవేణువు. ఏ రంద్రము మూసి తెర్రచి ఏ క్రుతి వినిసింతువో ఏ సంగతి పలికి ఉపశ్రుతి మున్నే వినిసింతువొ ఆరోహణ మవరోహణ మందునేమి సలికింతునా! నాదయ్యోగ సాధనమే సత్యోదయశోధనమై వివిధ న్వరవీచికలే.. విశ్వరూప సూవికలై మానవజీనన గమ్యస్థానమునకు నీ గానము సమరనభరిత విభానము- నిత్యానంద నీధానము. ఈ 28 ఇ

29-08-89 శ్రీ కృష్ణజియంతి దేహమునొక మురలియేసి-మోహాహంకృతుల త్రోసి నవరంధ్రమ్ములను మీటి- నవజీవన సరళి చాటి నాదయోగమున మానవ మాధవ భేదముల బావు పరమాత్మ్నవు నీవే- అద్వైత పరబ్రహ్మ మీవె నిత్యశివానందలీల సత్యస్రిత సౌఖ్యడోల ఓలలాడ జేసిమూకు జోలసాడు గోపాలా! నన అష్టమూర్తిశివుండొ ఆనందదాయి-శిన అగు పార్వతీ సిద్ది ప్రదుండు మంగళకరుడొచుమమ్మేలుగాత- అతడు మాధవుడు మాకాప్తుడై వరల నిత్యశివానంద నిర్లిద్రలీల- శుభసరంపరలతో శుభమును గూర్చు అద్వైతమగు బ్రహ్మమై నిలసిల్ల ఆనందపూస్హు జయంతిద్డైగ్రాలు॥ శ్రీకృష్ణ జయంతి - 2-8-92 ఉత్సాహ; ఇరువదిదెన్మిదేండ్త నుండి యీ జయంతి జరిపి సం బరముయథయాల్స్చి సార్వతన్ము మదనపళ్రెపౌరు లె ఖ్లరకు ధర్మరక్షసంప్ర లక్మణ ప్రసాదమై నరలెనేడు వేంకటేశు వరము నంబ్రసన్న మై॥ మ॥ ఇది సల్లడ్మలమై ప్రసన్ననయమై యెంతే నునోల్లాసమై సద సద్వ్యక్తి వివేకపాక విలసత్స్వా రస్యసందీస్తమై ముదముంగూర్చె ప్రసాదనూధురి సదామోకేక దృష్టింక్రేబదిం బదిగా నియ్యెడ బోధలన్‌ విని తరింపన్‌ వచ్చు భక్తాళికిన్‌॥ చేతనకళాపరిషత్సడనున కృష్ణజయంతి కవి సమ్మేళనము (14-8-82) 20 స - డా॥ మల్రేం గురవయ్య

అీథన్త జయంతి - కవిత్చావె జయంతి (ఫ్రభవవర్ష కృష్ణజయంతి 16-08-1987 ఇది పదునాతెనిమిది ప్రభవ వర్ష కృష్ణాష్టమి పరివ్యూర్ణములైన కళలు పరిఢవిల్రి చల్లగా అష్ట విధములైన ప్రకృతి కధిపతి విలసిల్లగా అప్టదిక్కులందు సతము మారుమ్రోగి మెల్లగా సప్పసాగరముల ఘోష సరణిని సంధిల్హగా ఆనందమె చందురుడై చం ద్రైకలన్‌ వెదజల్లగ శ్రీహరియే కృష్ణుడుగా ద్వారకలో విలసిల్లగ ధర్మము స్పాసింపబడెను సత్కర్మలు సంభవిళ్లె దుర్మదాంధ దుష్కర్మలు నిర్మూలముళై ఘటిళ్లె విశ్వేశ్వర మౌనవాణి కృష్ణమూర్తితత్త్వృమ్మును విస్తరించి గీతార్థము విసర్యయము “మరా' రీతి త్యాగమ్మ నివ్వక్తపరచెపో తనగతియిది అటంచు బహ్మనిష్ట మౌనమ్మని ప్రకటితనుయ్యెను నేడిట. పార్వతమ్మ,నిర్వహించు పర్వన్మగు కార్యక్రమ మునకు నేడు ఆధ్వర్యము వహియించెను రహిమించెను, అహో! అనురూసావతారము. పార్థసారధి నెఆసెముచ్చట విజయహేతు సారధ్యము త్యాగమూర్తి సూచించిన త్యాగగుణమ్మగు పథ్యము కృష్ణమూర్తి సందేశము సూ త్రధారనే పథ్యము ఇదిని వర్తించు పథము పార్వతమ్మ నడపురథము జగద్ద్గురుడు (శ్రీకృష్ణుడె మన రమ్యమ్మగు గమ్యము ఆతని ప్రబోధ చంద్రోదయ జ్యోత్స్నలకిక సామ్యము లేదు గాన సదా మనమ్ము ఫ్యూర్ణచం ద్రలీల గ్రాలి పదునాణిట ఎనిమిదియే పరమాత్మగ నొప్పుగాత॥ ఈ 30 జి

జయరాంగారి ఇంటిలో జరినిన్యశ్రీగీతా జయంతి సహజమార్గముశ్రీ కృష్ణ ప్రశస్తి - 1&-12-90

శ్రీ కృష్ణుని అవతారము కేంద్రబిందు మండలమ్ము క్ల శ్రీరాముడు కేంద్రమునకు ఈవలివై పవతరణము |. కొన అతనిలోమానవ సారూప్యంబధికమయ్యె య ఆతని ఆదర్శజీవితమ్ముమనకు అనుసరణము (| ఆతడు ప్రతిపాదించిన గీతలోని పరసత్యము న ప్రస్తుత కాలానుగుణము, కేవలమది వట్టి వృధా స త్త క. ప్రసంగమ్ము కానెకాదు శాశ్వత సచ్చిత్సంగము. జ శయ. మన అందరమార్గమునకు అది తేజోమయ దీపము. నా న న అందుకు మనమెల్లఅతని కెంతోబుఐపడి ఉందము. | షా [1 సమయమునకు వలసినట్టి మానసికస్థితులన్నిటి | $ స్మ ప్రాణాహతి ప్రపారమ్మువలనకృష్ణుడర్దునునకు (౨. చాలకొద్ది వ్యవధిలోనెప్రీతితోడ కలిగించెను . అనుచిత భవబంధమ్ముల నన్నింటిని తొలగించెను. స ము వ్యామోహము రూపుమాపి స్పృతిదీసము వెలిగించెను. క కంసో ఎందరెందరో గీతాపారాయణమొనరించియు ( బాబూజీ) మార్పు పొందజాలరైరి. అర్జునువలె నేటి వరకు ప్రాణాహుతిచే గీతా సత్యమ్మెద ప్రసరింపరం జేసెడి పామర్థ్య మొక్క ఉపదేశికునందు లేదు కావునవే శ్రోతలలో ఎట్టి ప్రభావమ్ములేదు. యథార్థ జీవనగమ్యము బేరుతీరు కానరాదు. వేను కర్తమకానుకానని వల్లెవేసిన ఫలముశూన్యము ఇౌతికమును దాటి సాధనానుభనము ఆంతరికము ఎట్టిముద్రలేర్పడకయె హృదయము సిశసింప్రవలయు. అవక నరుడు

టీళష్త జయంతి - కవిల్నావై జయంతి

సంస్కారములన్ని సమసినపుడే సత్‌స్థితియు వెలయు. ఆధ్యాత్మిక మార్గములో గమ్యమ్మును చేర్చగలుగు ప్రాణాహతి వలననె అ అర్జునుడదె ఒక్కసారి అట్టిమహోన్నత చైతన్యష్టాయికి ఎదుగగలిగె. అర్జునుండు పొందిన అ అనుభవమే వాగ్రూపము నందు ఏడుక్షోకములై పొందుపరుపబడెను గీత. సఖ్యమునకు సూచనగా ముఖ్యమృది సప్రసంఖ్య వీనికి శతాధికమ్ముగ పెంపుచెందె పిదప గీత. “సారభూత ప్రాణస్య ప్రాణమేవ సత్‌స్థితి

ఇదియే శ్రీగీతా హృదయాంతర్జోతి వికాసము సప్రభూమికలు లేదా సప్త్రమాతృకాన్యాసము.

గీతలోన నిష్కామమ్మున కిచ్చినప్రాముఖ్యము. గూర్చి అనంతముగను మనము ఎంతో చర్చించవచ్చు శ్రీకృష్ణుడు అర్జునునకు చూపినట్టి ఆదృశ్యము

అది విరాట్టుకొవలగా బ్రహ్మాండము పూర్ణస్థితి.

అతని శక్తి విరాడ్రూపవీక్షణకే పరిమితమ్ము

కాన భయానక దృశ్యము కానంజాలనని మొరయిడె గ్రుడ్డినమ్మకమ్ము వలన లాభము - నష్టమ్ము కలవు. భక్తి ఢుమల శాశ్వత సత్‌స్థితి విశ్వాసముంచు అత్యున్నత ప్థాయిపొంది నట్టిసద్దురుండు రక్ష ఎవ్వరు తమ పొండిత్యము మహిమల నాకర్షింతురొ వారి వలన పెడత్రీవయె, అత్మవంచనమ్ము సుమ్ము అది మన గమ్యముచేరుట కవరోధము నిశ్చయమ్ము. ప్రాణాహుతి శక్తివలన గీతా పరమాన్టమెల్ల సూక్షష్థితి సాధనలో సమధిష్టితమై ఫలించు.

క 32 జ

శఉతచునయుురణా వేణుగానలోలా! జీవన మురలీఖేలా! యదుబాలా! గోపాలా! మృదునుధుర స్వరలీలా! నీకరమురలళిని నను నీ వేకరిణిని పలికింతువో సుస్వరముల పలుకరించి సుఖముల నలరింతునో అపస్వరము లాలసించి అవిధిని కలిగింతువో అది నీయిష్టము కృష్ణా! నీ చిత్తము నా భాగ్యము. సప్తస్వర రాగసుధాలహరిలోన నవరసములు చిలుకరించి పలుకరించి సఖ్యమ్మున నలరింపును చిగురుమోవి చేర్చి నీదు చేతివేళ్ళు మీటిమీటి నాదకళాయోగములో నన్నులీన మొనరింపుము. మోహనరాగము పలికిన మోహనమురళినె యగుదునా కల్యాణీరాగమైన కల్యాణిని యగుదునో ఏ రాగాలాపనలో ఆనామమె దాల్తునో ఏమి నామధేయమైన నాధ్యేయము నీగానము నేనే నీకు అధీనము-నాద బ్రహ్మ విలీనము. నవరంధ్రములకు ప్రతిగా నవరసభరిత మొనర్హువొ 'ప్రణన సుధాన్వరితముగా ప్రఇయమొకటె సమకూర్తునొ ఒడిదుడుకులు సుఖదుఃఖము లడుగడుగున కడువడినెం బడిరాగా, రాగాంబుధియుడి నకప్టుడు లోబడి నీవాడించిన ఆటగ నీపాడిన పాటగా నీ శరణాగతి కోరిన ఈ వేణువు నీకొక రేణువు సరిసరి సదసదనుని సమగమ నీ నగరిదరిని క 33 న!

థీకృష్ణ జయంతి - కవిత్నావై జయంతి నిరతము స్వరలహరులతో నిగముమ్ములనాల కించి సామగానలోలుడవను నీ బిరుదుకు సాధనమై వివశమంది నీలోనే విరిగి సురిగి పోదలచితి నిన్ను వురులుగొన్న నాకు ఇరులులేవు దరులులేవు సీపెదవుల సుధలు (గ్రోలి నిలువెల్లను పులకరించె; నవరం(ధ్రము లొక్కున్ముడి ప్రణవస్వరమొలకరించె ర్వురివోలెను సాగెడి జీవన మురళీరవళిలోన ఏ సంగతు లెట్టి గతుల చరణశ్రుతి కలుపునో నీవుపాడు పల్లనిై మోవికూడ పల్లనమై నాలోపల పల్లవించె నానా గంధర్వ్రుతులు. దుందుఖి ధ్వానము;- ఆనకదుందుభిసుతు డైన కృష్ణ భగవానుని గానకళా సింధులహరిలోన లీనమీ జగమని కనుగానక ఇంద్రుడు ఘన శిలావర్షమును గురియగ గోవర్రనధారియగుచు గోవిందుడు అభయమ్మిడి కాపొడిన విజయవార్త రీతిజగద్రేయమునక్సు సాతత్యము పాటుపడెడి సామాజిక చైతన్య స్పూర్తి కలుగువారి క్రీర్తిగానమె దుందుభి ధ్వానము. లీత-ఖురాణ్‌-బైజిలు:- సర్వవుత సమత్వమిచ్చట- సంగమింపగ జేసి ముచ్చట పర్వమును ఘటియింపగల్లిన- పార్వతమ్మకునందనమ్ములు కల్లయు కపటము తెలియని గౌల్లయిండ్ల పుట్టెనొకడు; గొత్చెలవోళి అమాయక కులమున జనియించె నొకడు; ఈ 34 జి

అల్లాయే బ్రహ్మమ్మని వెల్లడింప వుట్రెనాకడు.

యూదు-ఇస్తాం-యదుకులమ్ముల

స్వాదునర్తనులై ప్రబోధము

చాటి చెప్పురి పరను గురువులు

సర్వమతముల సారమొకటే- చేరవలసిన తీరమొకటే బైబిలు-ఖురాన్‌- గీతామర్మం- క్రీస్తు- మహమ్మదు కృష్ణుల ధర్మం ప్రభవించిన కారణములు ప్రతిఫలించి సద్రర్శం ప్రవచించిన మహనీయుల-మార్గమె మన కర్తవ్యం. మూడు మతముల సారమొకటన- మైైడులను చిగురింప జేయ ప్ర బోధ గరిమ ప్రసాదనూధురి-సంచి పెట్టె ప్రసాదరావిటః

(తయూ నంగ్రవాము మునుపటి నరనారాయణ మునులర్జున కృష్ణులుగా జనియించిరి గురుశిష్యులు తనియించిరి జగతి గీత అశ్వమ్ములె పురుష్షార్హము అవియె నాల్గు యోగమ్ములు చతుక్రుతులు ఆ్రనుములు నాల్లు వర్ణములు నవియే. హృషీకేళుడగు విష్ణువు అర్జును నిమిత్తమొత్రుని జేసి ప్రబోధమొనర్చెను- స్రితి దుర్గతి పరిమార్చెను జగతికి సుగతిని కూర్చెను. ప్రగతి పధమ్మున తృల్చిను క్షుద్ర హృదయ దౌర్చల్యము సాకల్యము సముయజేసి సర్వస్వతంత్ర జీవన సౌభాగ్యము ఫలియించెను సాధన చతుష్టయమ్మును సారధియైై కలిగించెను గొట్జెతోలు కప్పుకున్న వృకముబోలు గురులు కలరు క్రీస్తు తాను మంచి గొట్టె కొఆకు ప్రాణ మిత్తుననియె క 35 ఇ - డా౭మళ్డోం గారవయ్యు

అీళృష్ణ జయంతి - కవిల్నావెజయంతి స్రీధన సంబంధరహితు లగుత్యాగులె సద్గురువులు గురువు గృహస్టుందైనను బ్రహ్మచారియై మనవలె శిష్యు పావభరము మోయు గురుబాధ్యత కష్టతరము నన్ను తెలిసికొన్నవాడు నాతండ్రిని తెలియు నన్న వాక్యమ్మును బట్టి గురువు- దైనమ్ములు వేరుకారు; ధర్మ నిమిత్తము సమరము సాగించుట ప్రతిఫలమ్ము కోరక ఫలమెల్ల జగత్పతిలో కలదనుచునమ్ము భగనంతుడు మనకు చెవులు కన్నులు హృుదయమ్మిచ్చాను; కానివాని మనము దైవపర మొనరింసని పసులము,. భగవనంతునికర్పింపక దేనిని భుజియింపరాదు స్వార్థముతోడ భుజించిన పిశాచములు బాధించును. దైవము నీకుసకరింప నీవు పరులకుపకరించు లోభివికాబోకు నిన్ను భగనంతుడు (్రేమింపడు. కర్మాసక్తుల అజ్ఞానుల బుద్దిని కలచరాదు జ్ఞానికి నిరోధి కాముము అదె అజ్ఞానికి మిత్రము. ఆశాపాతకులకెట్టి వరమిచ్చిన తృప్తిసడరు మునుపుజన్మలేనెరుగుదు వానిని నీవెరుగననుచు కృష్ణు డేసు నుహమ్మదులు ఏక కంఠముగ తెల్సిరి. నన్ను నేను స్పజించుకొందుననుచు తెల్సెను శౌరి క్రీడికి, అందరకనుగుణ నూర్గము కలదుగాని కలహింతురు. భక్తిమార్గనుతిసులభము, దైనము (రహిమాన్‌) దయాసముద్రుడు మీసొమ్ములు పరలోకము నందు మీరు దాచుకొనుడు తనకొర్హాచేయు వ్యయము ద్రవ్యయజ్ఞమెపుడు కాదు. పరలోకమునందుదాచుకొనుచె ద్రవ్యయజ్ఞంబగు.

త 36 జి

భగవంతునికారకు వ్యయము గావించిన సత్ప్చలమిడు వెండి పసిండిని వయమొనరించిన దండన తప్పుదు. ప్రణిపాతము పరి స్ర్న సేవలమూడింటకలరి తత్వము దర్శించినట్లి జ్ఞానులు ఉపదేశింతురు. గురువుల వికట ప్రశ్నల వేయుట మహాసరాధము. గురువాసంగు జ్ఞానజలము త్రాగిన దప్పికవుండదు. సమదర్శినులగు పండితులందుండు సనుత్వబుద్ది. ఎనరిని వారుద్దరించు కొనవలయు యధార్థమిద్ది భగవంతుని దీనుడవై రహస్యమ్ముగా పిలువుము ఎవడునన్ను అంతటగను అతడన్నియు చూచినట్లై నేను జగత్పితలోపల ఆతడు నాయందు గలడు. ధర్మవిర్థుద్రమ్ముగాని కామము భగవద్విభూతి (స్త్రీని కామదృష్టిచూడ వ్యభిచరించుటనియె ఖురాన్‌. ఎవడునన్ను శరణుగోరు అతడు మాయదాటితీరు. భగవదర్పణనున మాయచెప్పి నట్టు వర్తించును. తనయందే మనో బుద్దులర్పించినవాడె ఘనుడు శ్రద్ధతోడ ప్రార్ధనలొనరించి దైవమును స్మరించు ఎనడనన్య మనస్కుడై స్మరించు నతడె యోగి త్యాగి (ప్రభువునాజ్ఞనెరనేర్చిన నారికొసగు శక్తి పదవి. భూతజాలము నాశమైన నశింప నతడె సనాతనుండగు తనతప్పులు తాను గనక సరులతప్పుగను నసూయ. నీదుకంటిదూలము తొలగించితరుల నలుసుగనకు; మూఢులు నన్ను గ్రహింసరు నాయందన్నియునున్నవి. తానువారినడునుమెలగ వారు స్వీకరింలేరు త 37 - డా మాకేల గురవయ్య

థీవ్పష్త జయంతి - కవిత్శావె జయంతి

ప్రజలచేత పరిహసింపబడని ప్రవక్తలులేరిల నేనే జగత్తుకు తండ్రిని తండ్రిగ దైవము భజించు. విశ్వసించు వ్యక్తినుండి వెలువడు జ్ఞానజ్యోతులు. నీకిచ్చిన పరికరముల 'సేనజేయు భగవంతుని.

ఏయే విభూతికలదో అంతయు నాయంశమె యగు భగవదంశ సంభూతుల లేదు ప్రవక్తల భేదము సర్వభూతములందు నరైరమును మైత్రిని కరకుణగనవలె దీనులకు, పేదలకు భగన శ్రీతై సాయమ్ముపడవలె. విశ్వాసియె భగవంతుని యందు నిల్పు మనసు బుద్రి భగవంతుని విశ్వసించు జీవికి వృతిచ్యుతియులేదు. నిష్కామము (ప్రేమకల్లి దృఢనిశ్చయుడై సతతము సంతుష్టిని మెలగు యోగి భక్తుడు నాకెంతొ ప్రియుడు. శత్రుమి త్ర సనుద్బష్టికి సాటిలేదు స్పష్టిలోన;

శత్రువు (ప్రేమింపనలయు, చంసనచ్చినను చంసకు. ఇందద్రియార్హముల విరక్తి కన్న ముక్తి వేరులేదు. చెడుదారుల నడచు కాలు చేయినపుడె నజలుకవలయు. తీవ్రమైన వైరాగ్యమె తీరమ్మును చేర్చగలుగు.

నీధనమ్ము సతీసుతులు, మోహమ్మున నిను ముంతురు, నీదు విచారణదినమున శుభమునీకు కలుగబోదు. నిత్యానందుండవగుచు సత్యమునందె రమింపుము. కాసట్యము, లాంసట్యము నుండి తొలగి తరియింపుము. నిన్నునీవు తెలిసికొనుచె నిజమగు తత్వము సత్యము. అందుకొరకు నీవు నిత్యమనుసరించు సత్కృత్యము.

త్‌ 38 జ

ఉవటియంతి [సెద్ద సన్మాన 5జజ వైజయంతి శీకృష్ణ జయంతి సవూఖ్య రజతోత్సవ సందర్భము కం॥ ఇది పార్వతమ్మ నిర్మల- హృదయాంతర్జ్యోతిందెలుపు దృష్టాంతము క ప్రదయాలోకన ఘన నంపదలస్టైశ్యర్యములకు ప్రతిరూపము లౌ॥ కం॥ ఇరువది యాతేండ్లకు నషరరూసముందాల్చి క్నవ్ఫచరితానృుత మీ ఇరువది యాతాగస్టుకు సరిగానిటు కొలయుక్తి సాక్షరమయ్యెన్‌? కం॥ అష్ట్రమికిన్‌ బ్రతిగా నాగస్టు నెలన్‌ పార్వతన్ము కార్యక్రమ మి ట్లిస్టముతో ప్రజలకు సంతుష్టి కలుగంేసి విత్వనూత్నోజ్డులమై॥ కం॥ ఇరువది యాట్వత్సరముల పరిశుద్దమ్మైన భక్తి భావమ్మున నీ యిరువది యాజాగస్టుననరుదుగ నెరవేర్చి పార్వతమ్మ జయంతిన్‌! కం॥ ఇరువది యాటుకు సరిగా ఇరువదియాటేందడ్ర దీక యీ అష్ట్రమినా డరుదుగ నేర్పడి ఆగస్టిరునదియాటిది ప్రసిద్ది కెక్కెన్‌ నునకున్‌!! చ! ఇరువదియైదు తత్త్వముల కెయ్యది ఆవలనుండునో మహ త్తర పురుస్తోత్తమత్వమగు తత్వము దానిని కృష్ణతత్త్వ మం చరసిన పార్వతమ్మ తన యాశయమున్‌ రజతోత్సువమ్ముగా వెరపి ఘటించె పర్వమును నేర్పుగ నోర్చుగ నందతాననన్‌॥ కం॥ ర్రీకల్యాణ గుణావహు శ్రీకృష్ణుని చలునణాతి చెన్నగునేర్తిన్‌ ప్రాకటముగ తెప్పించిన మీకు శుభాశంసలగుత మేదిని సతమున్‌ ఈ 09 జ - డొ మేల గురతయ్యె

భీకృళ్ణ జయంతి - తవిల్నావె జయంతి తీ కృష్ణ జయుఆతె (22-8-80 మ॥ ఇదియేనేడు జయంతి పార్వతి జయంతీ! యంచు సిల్వంబడున్‌ హృదయంబెప్పుడు కృష్ణ భావమున వర్తిల్లంగ కార్యంబుల భ్యుదయమ్మున్‌ గన సర్వరీతుల సదా ఉత్సాహమున్‌ గూర్చు ని ర్వది యేడేండ్ర తపః ఫలం బిటులె సర్వంబౌచు వర్ధిల్టుతన్‌॥ శా॥ పర్వంబంచును పార్వతమ్మయిట సప్తాహమ్ము గావింప ని నిర్వాహంబున కాటపట్టుగుచు సంతృప్తిన్‌ ఘటింసంగ మేల్‌. నిరృత్తంబని కృష్ణుడిచ్చం దలయన్‌ నిశ్రేయసమ్మై పురిన్‌ సర్వుల్‌మెచ్చగ సొగె నెన్మిది దినాల్‌ చైతన్య మొప్పారగా॥ తే.గీ అష్టమంబైన అవతార మష్ట్రమితిధి అస్ట్రకష్టాల దేవకి కష్టమమగు గర్భమునంబుట్రినట్టి దివ్యార్చకుండు భక్త తతికి నష్టైశ్వర్య ఫలము లొసగు॥! తే.గీ॥ అష్టవిధముల ప్రకృతికి అధిపతియయి అష్ట దిక్కుల కధినాధు డైనవాడు అష్టశ్చంగార నాయిక లలరు వాడు కష్టముల నెల్ల కడంద్రోసి కాచునెపుడు! తే.గీ! రౌద్రమున నష్టమూర్తియై భద్రములను (ఫణవవది)ి మివులంగూర్పు శంకరుడు మాధవుడు గోకు అమ్ము సాలింస స్వర్గ మర్శ్యమ్ములనక తనదు కిరణముల్‌నేత్ర చంద్ర ప్రసార ములుగ గావించి యజైను ట్లలఘులీల నెణపీ యిలవాగతితుడై నెగడు వాడు అప్ట్రదిక్కుల కధినాధుడై ప్రజాళి గోవుల నొనర్చి పిల్లన (గోవి నూది వివశమొనరించినాడు ప్రణవ రవమున॥ గోకులాష్టమి అనుపేరు సుసప్రసిద్రము. కావున ఇచట తో శబ్దమునకు గల నానార్ధములు శ్రీకృష్ణ పరముగా సమన్వయ్యింపబడినవి. గో = స్వర్గ మర్త్య, నేత్ర, చంద్ర, కిరణ, దిశలు, యజ, వాక్కులను నానార్హములకు శ్రీకృష్ణుని సర్వాధి పత్యముతో సమన్వయము తొమ్మిది పాదముల ప్రణవ పదిలో తేటగీతి పద్యమున తేటతెళ్ల మొనర్చబడినవి. త 40 జ

రుధిరోద్గారి శ్రీకృష్ణజయంతి బుధవారము, భవాని కళ్యాణమండమున (31-8-1953) మ... సమర్పించు సొమ్యకళాంబలి. 1 మకరాంకున్‌ హసియించు సోయగముతో మైసూరు సంస్థాన వై ణికులౌ కేశవమూర్తి పుత్త్రవరులన్‌ జ్యేష్టుండనై నేడు తం డ్రీకి మింబెన్‌ దనయుండు నాందసరి పుత్రిన్‌ ఐద్నినిన్‌ నిత్యశి క్షకు రాలింబొనరించి వంశగతదీక్షన్‌ నిల్లు నీ కంజలుల్‌ ॥ 2) ప్రణుతింగాంచిన కచృపియా'రరమునన్‌ బాటించియాపొత ని త్య నవీనంబగు మాధురిన్‌ నతము సంధానించి సంగీత మం దెనితొంతమ్మగు దృష్టివిల్పు నజురాణిన్‌బోలు త్వత్కీర్తిమూ ర్తిని వుంభావ సరస్వతీ యనరె ఆర్కేసూర్యనారాయణా | ॥ 3) బృహతీ వీణను దాల్చి వచ్చెనిట కావిశ్సావనుండే మజీన్‌ మహతీవీణధరించి ద్వారక యనన్‌ భావించి శ్రీకృష్ణమూ ర్తి హరిన్‌ కీర్తన సేయ నారదుడె ఈ రీతిన్‌ వడిన్‌వచ్చెనో మహనీయన్వరముల్‌ కళావతిని నింపం దుంబురుండే యిటుల్‌ మహింబల్కింపగ వచ్చెనోయనగ పర్వంబయ్యె వీరాకతోన్‌ ॥ 4) ఏనూతేండ్లుగనున్న వీజెంగొనియెన్నేగానవిద్యా నభల్‌ నావాదేశజనుల్‌ భళీ | యనగ నాహ్లాదమ్ముతో వచ్చి యెం తో నైవుణ్యము సంధిలన్‌ బిరుదులున్‌ గోకొల్లలౌకాన్కలె న్నేనింగొన్న కళాతవస్వియివె మా హృద్యంపు స్నేహాంజలుల్‌ 1 మత్‌ 4124 - డా/మర్టేం గురొయ్య

ీకృస్త దయంతి - కవిత్తావివయంతి 5) వికసింపన్‌ హృదయంబు పౌరులకు మా వీణారవంబందును త్సుకతన్‌ మారు కుమార్తె పద్మినియు నిచ్చోగాన కార్యక్రమం బుకృపామాననులైపొనర్పగ బురిన్‌ బొల్పెన్‌ జయంతిన్‌ గళల్‌ సుకుమౌారంబగు చేత ముత్తమ కళాస్ఫూర్తిన్‌ విడంబింపగా నకళాశిక్షణలోన లీనమగు వీణావాదన ప్రొఢి సా ర్థకులే యౌదురు చిట్టిబాబులును, తద్వైదుష్య మిట్లేపపం చకమగ్గింపగ రుద్రపట్నముకులాచారమ్ము వర్ధిల్లగా ప్రకటింపంబడె పార్వతమ్మ హితసొఖభ్రాత్రంపు సౌహార్హముల్‌ & 6) మహిశూరంబగు సింహమైవిమల సంస్కారమ్ము దీపింప చి న్మహనీయంబగువీణెలో నమరగాంధర్వమెపల్కించియి మ్మహివిద్యాధర యక్షకిన్నరుల యంశంబిట్లు వర్తిల్లెనా మహతిన్‌ బోలిన వీణెదాల్పితివో | మాగ్రోగె నీసంగతుల్‌ ॥ 7) వీణానాదవినోద కోకిల యనన్‌ విఖ్యాతిగాంచన్‌ సుతన్‌ వాణీన్‌ మించిన పద్మినీ రమణిగా వాసిల్లగౌం బేయుచున్‌ వీణానాదకళా ప్రపూర్ణ విలసద్విద్యా వినోదేచ్చవి న్నాణంబుల్‌ ప్రసరించు మా ప్రతిభసంధానించు సత్తస్థితిన్‌ ॥ 8) 'ఇరవై' యేండ్లకు మున్నెరాష్ట్రపతి రాజేంద్రవ్రసాదుం డనం తరమేతెంచి ద్వితీయ రాష్ట్రపతి రాధాకృష్ణ, విజ్ఞానభా స్కరుడున్‌ మేలనిమెచ్చి నీకిడిరి కాన్కల్‌శ్లాఘ్య పత్రంబులీ పురిమేమిచ్చెడి కొన్మకేమియగు నివ్న న్‌ సూర్యనారాయణా ! ॥ 9) ఒకటా ! రెండ! యవేకముబ్చిరుదు లత్యుత్సాహులై దేశదే శకళారాధకులిచ్చి మెచ్చరనవత్సంగీత సారస్యముల్‌ వికలత్వంబు( బొకార్పిమాననము మువ్వీణెల్‌ బలెందీర్చి సా త్రిక సౌభాగ్యము పొర్వతమ్మకు జయంతిన్‌ గూర్చె శ్రీ'పేర్పుచున్‌ క 42 జ

10. _ స్యచ్చతపమ్మున పుత్రాదిచ్భేత్‌ స్వపరాజయమన నెసగెడిమీకున్‌ తచ్చీల గతి కుమార్రెయె స్వేచ్భానాదపరిమళము లెల్లెడనింపున్‌ ॥
11. వేబుస్వరలహరులలో వీణానాదములు కలిసివిరియ సమస్త ప్రాణతతి మోదమందెన్‌రాణవహింపంగ సూర్యనారాయణుడున్‌ ॥
12. రుధిరోద్దారి జయంతి వేళనిటనారూఢిన్‌ విపంచిద్వయం బధియోగమ్ముగతండ్రి కూంతుల కళావ్యాసంగరూపంబునన్‌ సుధలన్‌ జిప్పిలం గూర్చె పొరులకు నెంతోతృప్తి నానంద వ ల్లిధురీణంబుగంబొల్పె నీమదనపల్లెన్‌ గల్పభూజస్థితిన్‌ ॥ ళీ 19 ఏడేండ్లప్ణ విసంచింగాంచి యొకటేభధ్యేయంబుగా దీక్షతో ఏడాొదిన్‌ బొనరింప పొందినమనోభీష్టంబుదై వారగా పాడెన్‌ వల్లకి దేవగీతికలె విద్వాన్‌ సూర్యనారాయణా ! తోడై యెప్పుడువీణెనీకు జ(త) పమైతోషంబు(గూర్చున్‌ హృదిన్‌ 14 అనుమానింపక తండ్రిమించుమిక వుత్ర్యార్భంగమిచ్చేక్‌సితా యను నాభాణకమున్‌ ప్రసిద్ధముగ నీవై నిల్చుమమ్మా సువా సనలన్‌ వెల్వడంేసి పద్మినియనన్‌ సార్ధక్యమున్‌ జాటి త్వ జ్ఞనకఖ్యాతి మహోబ్వ్వృలమ్ముగం బ్రతిష్టన్‌ గాంచివర్ధిల్లుమూ ॥
13. మల్లెల పరిమళసుధలే యుల్లమున కళాప్రవూర్ణతోజ్బ్వలకాంతుల్‌ వెల్లివిరియగురుతర నచ్చిల్లీలాస్నేహవల్లి చెలగుత శోభన్‌ ॥
14. వేణువునకు శ్రీకృష్ణుడు, వీణకు శ్రీవాణి యెట్లు 'పేరుం గనిరొ ఆ బాణీలు రెంటి మిగులన్‌ రాణ - నొకటి చేసె నూర్యనారాయణుడే జం క్ష - డొ/ మల్దేల గురవయ్య

అీభస్త వయంతి - కవిత్నావెచయంకి 29-08-86 నాడు సమర్పించిన పంచరత్నములు

1. శ్రీమన్మంగళవిగ్రహుండవగు ఆర్కే సూర్యనారాయణా! _ యేమన్‌ బార్వతియున్‌ సుదర్శన మిటన్‌ బిల్వంగవిచ్చేసి ఎం తో మోదంబున నక్షయంబయిన నూజ్నోత్నాహముంగూర్చగా “సామాంపాతు నరస్వతీ” యనగ సాక్షాద్వాణిప్రంభావమి ట్లీ మూర్తి త్వముఃదాల్చి యామదనపళ్లొంజేరి యేటేట మ మ్మోమున్‌ గృష్టజయంతివేళనని మొయుత్కృష్టతం జాటరే ॥

2. మకరాంచున్‌ హసియించుసోయగముతో మైసూరు సంస్థానవై జకులౌ కేశవమూర్తి పుత్తవరులన్‌ జ్యేష్టుండవై నేడు తం డికి మించెన్‌ దనయుండు నాందనరి ధాత్రిన్‌ వనన్నెయున్‌వాసిని ట్లకలంకమ్ముగనిల్పినాడవిదె ఆహ్వానమ్ము మిత్రాగ్రణీ 1! ॥

3. ఏనూటేండ్లుగనున్న వీజొంటోని యెన్నే గానవిద్యాసభల్‌ నానొదేశములందుః దీరృజను'లానందమ్ముతో నీదు వి ద్యానైపుణ్యము మెచ్చియిచ్చిరి జగత్రఖ్యాతముల్‌ సౌఖ్యసం ధానమ్ముల్‌ బిరుదానళుల్‌గడు సుహృద్వర్యా |! మహోదారులై

4. మహిహారంబగు సెంహరీతి ఘన సంస్కారమ్ము దీపింప చి న్మహనీయంబగు త్వద్విపంచిసురగాంధర్వమ్ము పల్కించి తీ వహహా ! నీవు నిజంబుతుంబురుడవో ఆవాణివో యౌదు మా కు హితంబున్‌ బొనరింప వచ్చెదవు నీకున్‌సొటి వేరెవ్వరో ! 1

5. వీజొ సమస్తనాదముల వెల్వడయేసెడి నీదు నైపుణిన్‌ వైణికు లెవ్వరేని తము వాదన మందున. జూవలేక ని ద్రాణజములైన తీగలను తంద్రత మాటుచు కప్పదాటులన్‌ జాణతనంబు చూపుటకు. జాలరు, బాలురు చిట్టిబాబులే ॥

మ్‌ 44 చ

గేయం. దేహమునొక వీణె చేసి మోహంబును అణగద్రోసి నరనరముల నేర్మిమీటి నరతత్వము కూర్మిచాటి నాదయోగమునమానవ మాధవ ఖీదముల బావు నారాయబుడితడు సూర్యనారాయణ నామహితుడు వీజవాదన కుశలత అంగుళి నైవుణి నెరపుచు విన్నాణముతో సంగతు లన్నిపరపి మెమరవగ (గ్రన్నన రసరన్యులోక ములనూయల లూగంేసి పరమానందమ్ము గూర్చు అపర సరస్వతి ఈతడు బ్రహ్మమూలమగు సత్యము ప్రణవ భావ రసతత్త్వము “అత్మావైవుత్రనామాసి” అను శ్రుతి సూక్తి రీతి కేశవమూర్తి ప్రతిబింబము సుఖశాంత్యవలంబము శీ కృష్ణ జయంతి చివరిదినను నుంగళవారనము 21-08-92 నుండి 30-08-92 వరకు తే. గీ॥ పార్లమెంటు సభ్యుడు నేడు పార్వతమ్మ నిర్వహించెడి ఈ జయంతికి ప్రమోద భరితుడై తాను విచ్చేసి భవ్యదివ్య మౌనుహామంగళారతి నూలు తప్పు కుండ పాల్గొని ఆనంద మొదవంేసె॥ కం॥ సాయి ప్రతాపిటు విజయం చేయుటచే సార్వతన్ము చేపట్టిన యా హాయి కలిగించు కార్యము- జేయని జేజేల మెప్పు స్టిరముగం గనుతన్‌॥ కం॥ గ్రీకృష్ణుడెల్ల నేళల ప్రాకటముగ శుభనుం గూర్చి పర్వమ్ముగని ట్లే కార్యమ్ములను సతన్మూకాండ్షం దీర్చిఫ్రోచు నత్యాసక్తిన్‌॥ కం॥ ఈయది పదవ దినమ్మిట సాయిప్రతాసాగమనము సౌఖ్య ప్రదమై ఈయనమ్మకోర్కె పదిపది గాయజ్ఞమ్మట్టు సాగి కల్యాణనుగున్‌॥ వా! ఆ డా/ ముళ్లేల గురవయ్య

శీఠృన్ల జయంతి - కవిత్సావె జయంతి 16-8-90 శ్రీకృష్ణజయంతి షోడశకళాపూర్చుడు, అష్టవిధవ్రకృతికి అధీశుడగు శ్రీకృష్ణుని జయంతి సందర్భమున శ్రీమతి నివర్తి పార్వతమ్మ చ. సాప్రపదీనమైత్రీ సూచకముగా (శ్రీ బి.సీతారామయ్యకు సమర్పించు ౨. __సప్తపద్య మణీమంజరి

1. శ్రీరాధారమణుండు కృష్ణుడు జగబ్భేయోనిధానుండు సీ తారామయ్యకు శాంతి సౌఖ్యములు విద్యా ప్రాభవమ్ముల్‌ కళా పారీణత్వము, నీలపాటకు జగడత్రఖ్యాతిం గల్దించి సం స్కారమ్ముల్‌ వెదంజల్లి యేలుత సమ స్రైశ్వర్య సంధాయియై ॥

2. సీతారాముల దయపరి పూత హృదయుడగుచు సకల పురుషార్థమ్ముల్‌ ప్రీతి మెయి పొదలగా శ్రీసీతారామయ్య సౌఖ్యసిద్ధి. దనరుతన్‌ ॥

3. తొత్పర్యంబున ఈలపాటకు ప్రశస్తంబైన ప్రాచుర్యమున్‌ హృత్పర్వంబుగం గూర్చి నేర్చిన కళన్‌ హృద్యంబు చోద్యంబుగా సత్పాత్రంబు రసజ్ఞలోకమున కాస్వాద్యమ్ముగాం దీర్చి వి ద్వత్పారీణత( జూపు మోకు శుభముల్‌ దైవమ్ము కూర్చున్‌ సదా ॥

4. రాగతరంగడోలికల లాలనపాలన వీలపాటతో నూగగంజేయ శ్రోతలు రసోజ్వల సంగతులన్‌ నిమగ్నులై బాగుసెబాసు లెస్పయని వల్మరు మెచ్చిరి, దేశ దేశములొ స్వాగత సత్కియల్‌ నెజపియాదృతి మిమ్ముల సత్కరింపవే

5. మనదేశమేమి | న్యూయార్క్‌వినుత విదేశములు 'పెక్కు పిట్సొిబర్గాదుల్‌ ఘనముగనట నన్నానించెను సీతారామయాఖ్య ! జేజేలు సదా॥

6. యావద్దేశమ్ములలో మీ విజ్ఞతచాటి మేలుమేలనగా నం భావనల పొందు మీకున్‌మా వేడ్కోలెపుడుహృదయమందిరమందే ॥

7. ఖ్యాతికి, గొాదుచితమెవి ద్యాతత్పరు లీలపాట హరికథలు సదా ప్రీతిమెయినేర్వ దొతృ త్వొతి శయ్థమ్యు వన నేరువడె నంస్థ నఖా |!

శ్రీ కృష్ణజయంత్యుత్సవసందర్భమున శ్రీ జె.వి. సోమయాజులు (శంకరాభరణం శంకరశాస్తులు) గారికి అష్షద్యరక్పమంజరి మం. [సం

ఉ॥ _ శ్రీకరులై శుఖాస్పదులు కృష్ణుండు శంకరుండష్టసిద్ధులన్‌ ప్రాకటలీలంగూర్చి పరిపాలన సేయగ నంశవృక్ష మ స్తోకఫలంబులన్‌ మిగుల శోభందలిర్పగ సోమయాజుల న్మీకమవీయనామమింక నిత్యకళామయ యజ్ఞదక్షమౌ ॥

క0॥ రారా కృష్ణయ్యా తొలిసారి చలనచిత్రమందు సకరుణనటనా పారీణత నెబపితిరా సైరెండవచితక్ర మభిలవంద్యమృ్మయ్యెన్‌ ॥

మః కరుణాసింధుల కృష్ణశంకరులసత్కారుణ్యమే నిత్యనుం దరమై సత్యశివంకరమ్ముగ సదా ధర్మార్థకామమ్ముల న్వజలన్‌ జేయుచు శాంతిపొఖ్యముల విన్నాణంబుగావన్నెకె క్కిరసోదంచిత పత్కళాభినయ సాక్షీభూతమై యొప్పుతన్‌ ॥

మ॥ చిరకాలంబుగ సోమయాజులన వాసింగొంచియున్‌ శంకరా " భరణం శంకరశాస్రియైతిరి కళాప్రావీణ్యముంజాటి, గా నరపానందమె బ్రహ్మతత్తపదసంధానమ్ముగానెంచి, మో క్షరమన్‌గాంచినపాత్రయందు లయమై కైవల్యముందెల్పరో ॥

చం॥ అటుకులనీంగుబేలుడు మహామహితాత్నుండు కృష్ణమూర్తితా గుటుకున మింగియేవి మజికొంచెమొనంగుము బాల్యమిత్రమా | యిటువలె తృప్తినాకు నెవరెప్పుడు కూర్చరటంచు(బల్కెనో యటులనె పార్వతమ్మయిడు నర్వ్యముమెచ్చుత సోమయాజులున్‌

మా శన ఆ డా మరేది శరవయ్య

భికృష్త జయంతి - కవిల్నావెజయంతి కం॥ ఉపమండలాధథికౌరిగ నపరిమితప్రతిభ నెజపి యద్భుతనటనా వ్యపదేశమ్మున మీరలు వ్యపదిమ్ణులరైతి రింతకంటె వలయునే ॥ కం॥ రారా కృష్ణాయని మనసార పిలుచునట్లి సిలుపెఅముష్నిక సం స్కారకలితకృష్ణాష్టమి కీరీతిగ సఖ్యబంధమెనసి ఫలించెన్‌ ॥ తే.గీ॥ అష్టసంఖ్యాప్రశస్తులైనట్టి కృష్ణ శంకరులు సోమయాజుల స్వాంతమెటిగి ఆయురారోగ్యసౌఖ్యములస్టసిద్ధు లొసంగవంశవృక్షఫలాప్తి యెసంగుగొత ॥ స్రే్లీ బ్రహ్మాండ వురాణాంతర్లత బ్రహ్మనారద సంవాద రూప గ్ర పోరా రోకవ జన్యాప్రమిభకకథ ____ | భూలోకమున మానవుడు చేయు వ్రతము లం దేది? మంగళకారి ఏది సౌఖ్యప్రదం బేది పాపొఘముల్‌ పరిహరించును తండ్రీ! అనుచు దేవర్షి ఆ నారదుండడుగగా వినుము కుమారకా! వినిసింతుననె నల్వ- అన్ని వ్రతములందు అత్యుత్తమమ్ము శ్రీకృష్ణాష్ట మీ వ్రతము; ఇదిలోక విశ్రుతము గంగాది సర్వతీర్హ స్నానులము జ్యోతిస్టోమ యజ్ఞాది ఫలము, గోదాన ములు చేసిన ఫలమ్ము సకల పాపహరమ్ము. కృష్ణాష్టమి నాడు క్చుష్ణుపూజ చేసి కధ పరించి భగవద్గీతను పారాయణము చేసి, ఉపవసించి భూసురులను భోజనాది సంతుష్టుల గావించిన ఇంతకంటె వ్రతము లేదు ఇదే సకల సౌఖ్యకారి. ఈ వ్రతమ్ము నాచరించి నృష్టి చేయుచుంటి నేను; సూర్యుండును గతితప్పుక ఈ వ్రతవిధి తిరుగుచుండు; హరిశ్చంద్రు డీవ్రతమున దుఃఖమ్ములనుండి తొలగె; సనకాదులు ఈ ్రతమున సర్వజ్ఞులు కొగలిగిరి. ఏతద్రత ఘనత నాకు వ్యాసుడు వినిసించి నాడు. దీని నీవు ఆచరించి పుణ్యమ్ముల బడయి మింక, అని విరించి వివరించెను వ్రతనుహినును నారదునికి నారదు డీవ్రత మొనర్చి ధన్యుడు మాన్యుండునయ్యె॥ ఈ 48

శ్రీభావనామ సంవత్సర శ్రావణ బహుళ గోకులాష్టమి నాడు సంభావన పురస్పరముగా వదాన్యశేఖరుడు శ్రీ సుంకుబలరాం గారికి సమర్పించు నవరత్న పద్యమాలిక.

1. శ్రీవరుడైన వృష్టికులసింధుశశిన్‌ బలరామసోదరున్‌ ఖావమునందునిల్సి ప్రతివత్సర మిట్టులు గోకులాష్టమిన్‌ పావనరీతి సల్పెడి నివర్తి కులాభిధ పార్వతమ్మ సం భావననిచ్చు దీవెనలు ఖాగ్యములౌ బలరామ మిత్రుకున్‌ ॥
2. సుంకుకులంబు కీర్తినొక చోటన కంతయు విస్తరింపనే సుంకునులేని దానగుణ శోభితుడా బలరాముచేతికిన్‌ కొంకులు లేవటండ్రుభువి కోవిదులెల్లర్యు వట్టిమాట లె ట్లుంకువయౌను గట్టిపనులోలివహించెడు దానశీలికిన్‌ ॥
3. కులము ప్రసిద్ధి గాంచినది కోట్లకిలన్‌ బడగెత్తు నట్టిశ్ర్మీ బలమభిరామమై వజల భవ్యజుభప్రద నామధేయమున్‌ గలిగెన్యు కాంచనమ్మునకు కమ్మని తావిఘటిల్లినట్లు, ని స్తులమది పంటవువ్వులను దోం పంగంజేసి యపూర్వ మోదమున్‌ బొలయ వధూవరుల్‌ తలను పొల్పున6దాల్చు చెరంగు బియ్యమున్‌ దలపున. దెచ్చు నిత్యశుభదంబగు మైత్రి వదాన్యశేఖరా | క్‌ 49 జ - డాళచుక్లోలి గుడొయ్య

అీళృష్ణ జయంతి - కవిత్నా వైజయంతి 4) బలమన కండ పుష్టియనుఖావన లో కమునం బ్రసిద్ధి మా బలమటువంటి దౌనెయది భాగ్యము భావిశుభప్రదమైనని ర్మృల యశమున్‌ విశిషుగు మందుల నెమ్మ్నదితేర్చు నౌషధీ బలమునుదెల్పు, నూర్థ్యమగుశ్వాసకు సుంకిసుమంత లేనిమా బలముసతమ్ము భద్రమగు బంగరుపంటలు పండుమీ కృషిన్‌ బలమును గూర్చి భవ్యసుఖ ఖాగ్యములంగలిగించు మిత్రమా! ॥ 5) లలితకళాభిరాముడని శ్చాఘవహించి కళాభిమాన మ గ్గలముగ జూటీ సాంస్కృతిక కార్యకలాపము లందు మేటినై అలము పరిశ్రమన్‌ నిలిపి అటొవినిర్మితి పేరు6 గాంచవే హలము బలమ్ము చూపెనట నాదట నాబలరాము డీరిటన్‌ కలము బలమ్ము చూపు కవి నాథుల కొందఅం జేరందీసి పు ష్కలముగందన్సు చుంటివది చాలదె నీదురసజ్జతన్‌ గనన్‌ ॥ 6) రారెవ్వారలు మీకు సొటి నిజమూర్థ్యశ్వాసమౌవ్యాధి పొం గాజంజేయు భిషక్కు సుంకుబలరాం గారొక్కరేయంచు సొం పారన్‌ బేరుగడింపం గల్గితిరి యావ ద్భారతమ్మందు సె న్సారందున్‌ మథిబోర్డు మెంబరుగమీ సామర్థ్య మొప్పెంగడున్‌ ॥ ళ్రి ముదముంగూర్ప్చెను మాకు మీ పరిచయమ్మున్‌ మోరలీ ప్రొాంతమం దుదయమ్మందుట, ఏతదభ్యుదయమందుత్సాహముం జూపిదా నదయాధర్మములన్‌ నిరంతరము సానందుండవై సౌఖ్యసం వపదలన్‌ సంస్థలందన్సు సుంకు బలరామా ! నీకు సఖ్యాంజలుల్‌ ॥ 8) గౌరవమొప్ప సల్పు ఘనకార్యములన్ని ఫలింపంగా మహో దారుడవై వ్రశంసల బుధప్రకరంబు కరంబు సారసం స్కార బలాభిరామతకు మంగళహారతులీయ మీకు వి స్తారములైన అష్టవిధ సంపదలన్‌ గరుణించు ంగృష్పుడున్‌ ॥ 9) రుచితావి గలపసిడికిన్‌ న్వచరితమెన్మ అక్కినేని నాగేశ్వరరా వు చెలిమిబలిమి కలిమిమై నృచురతంగనునట్టితమకు నవరత్న నిధుల్‌ ॥ సుంకు + అడ్డము, సస్యముపై6 గల పంటపువ్వు వదాన్య శేఖరుడు వృసగా మాటాడువాడు, మిక్కీలిఇచ్చువాడు. త50 జ

క్రీక్పళవదికృత్తు నిగమమ్మే వసుదేవుడు వేదార్రమె రామళక్ళుష్టు అవతరించి రీయిలలో గోగోపులు మంత్రములై వేత్రదండమే అజుడై శృంగమైన సిల్లగ్రోవి భగవానుండగు రుద్రుడు వైకుంఠమె బృందావని వనీతరులు మునీశ్వరులు. లోభ క్రోధులె అసురులు గోపరూవ నరుడే హరి. అతని మాయదుర్పోధము అది దుర్తయ మమరాళికి; సృష్టి కర్త యష్టి అయ్యె శేషుడె బలరాము డయ్యె. ఆ బుక్కులు ఉపనిషత్తులన్ని అతని సఖీ( త్రీ మణులు; మాత్సర్యమె ముష్టికుండు ద్వేషమ్మే చాణూరుడు; అఘాసురుడు మహావ్యాధి గర్వమ్టో బకాసురుడు. దయ రోహిణి శాంతి సత్య, ఆమె అహింసకు ప్రతినిధి కలికంసుడు దమశనుములు సుదాముండు ఉద్దవుండు. సత్యమ్మే అక్రూరుడు శంఖమె లక్ష్మీ స్వరూపము. (పాలకడలి నటదళమున పనళించెను హరి విష్ణువు) పాలకడలి పై సవలించిన వటప త్రశాయి శ్రీ నారాయణుడై బాలలీలతో గోపరూపుడై పాలుమీగడలు మెసలె (గ్రజపురిన్‌ నందకమే రుద్రుడుగా అవతరించి ప్రజ్వలించె కళ్యపుడే శతోలయ్యెను అదితిమాత త్రాడయ్యెను అఖండనీయ దేననూత అదితి అతని బంధించెను యమళార్జున దండనార్ద మతడట్టులు నటియించెను, చసఘంరాంలు నరా శ సర్వభూత కృపామూర్తి అయిధర్మము రక్షి య ర నల యణ శ్‌ ఈశ్వర దృక్‌ సృష్టిచ క్రమదియే బ్రహ్మము వేదన్టు యటం ఫో జయహేతువు వైజయంతి- తద్దంధమె ధర్మసర్మక్ష్ర వ్యా? హారీ క 51 బ్లు య డా/ మేర గరతయ్య

థీకృష్ణ జయంతి - తవిత్నావజయంతి సర్వశత్రు సంహారక మగు గదయే ఆకాళిక శిరము నందు బిందువుగా చెలువొందెడి గొడుగు నింగి వేద్యమైన ఆద్యవిద్య ఏదికలదొ అదియే గద అది యెప్పుడు అతని కరమునందు స్రిరము, వశీకరము; తన వైవ్షవ మాయమే ధనువయ్యెను శార్థముగా అసు భోజనమగు కాలమె అందలి శరమ్హే ఒప్పైను లీలగ తనకేల దాలు అబ్బమె ప్రపంచ బీజము వట భాండీరమె గరుడుడు-సుదాముండె నారదముని తులసిమాల బృంద భక్తి. తులలేనిది అతని రక్తి. సకల జీవతేజోమయి అగుబుద్రెయె అతని భార్య. సర్వదేవతా విభూతు లన్నియు నశ్రీక్షష్నమయము అతని ఆశ్రయించి ఉన్న అందయు ్రీకృమ్ణులే. ను! [కతా మా... స... స్త ఈ 52 జీ

తముఖ సంవత్వర జ్‌న్పప్ట జయంతి 1080-8093 (వివేకానందుని గీతా ప్రసంగము ఆధారముగా) పరిస్టితులననుసరించి పరిష్కార మార్గమ్ముల నెణఅపుటై ప్రభవింతురు పరమ వూజ్యులగు ప్రభువులు బలరహితులయెడ సుంతయు సానుభూతి చూపనట్టి బలవంతుల దర్చమునకు బలహీనులు లోనగుదురు. అత్యున్నత పదనినున్న అధికులు తానుల్టులపై సానుభూతి సహకారము లందింపగ జేయుటకై తత్త్వ విదులు యత్నింతురు సత్వగుణము ప్రకటించురు. అట్టడుగున ఉన్నవారి ఆదుకొనుట మానవవిధి; మతమొక్కటి తెగలెన్న్నీ తెగలన్నియు మతము కావు ఆధ్యాత్మిక సూత్రబద్ద మతము తెల్పు పరతత్వము మానవ యధార్ర జీవన గమ్యుమునకు బాట మతము. మౌననాళిలో విశాలద్బుష్టి చూసి ఉన్నత పథ నుందు సత్యమెలణుగం జేసినట్రి జెట్టి శ్రీ శృష్ణుడు తొట్టతొలుత సర్వమానవాళి సామరస్యమునకు మధురభాషణములు పల్కినట్రి మహామహుడతడే ఒకే కృష్ణుడెన్నైన్నో కృష్ణులుగా నుతిళషెను అతడిన్చిన సందేశములరసినచో రెండెరెండు భిన్న భావ సొమరస్య మసంగత్వమనునవియే. అత్యున్నత గమ్యమ్మును పరిపూర్ణత సాధించెడు నతడు జాతిమేలుకోరి గద్రెనుండి సేనపనువు (శ్రీశృష్ణుడు రణభూమిని నిలిచి ప్రబోధమ్మునెజుసె. నీవ మహాబలవంతుడ నగుట చాలమంచిదియే కొవీ నీ బలము పరులపైన చూపి శపియింపకు ఈఓ 53 జ - డా౭ మల్టీల గురవయ్య

థీఖస్త జయంతి - కవిత్తావిజయంతి

శక్తికొలది తెలిసినంత వరకు సేవేయుటయే

ప్రతిమానవుడనుసరింపదగిన ప్రథమ కర్తవ్యము.

పరమాత్ముని శరణాగతి ప్రతి మనుజుని అభ్యున్నతి నిఖిల దేవపూజా విధులఖిల పర్వ నిరర్వహణలు ఒకే గమ్యమునకు చేర్చు సాధనలై పరగుచుండు.

అవి అన్యోన్యాను బంధవిలసితములు గొలుసులవలె; గట్టి పట్టుదల శ్రద్దయు కలిగిచేయునట్లి పనులు తప్పక స్వాధినమగుచు ఎప్పచ కైన ఫలించును.

వట్టి వివాదములవలన సత్యము సాధింపలేము

వృధా వ్యయము చేసి శక్తి వ్యథా కలితులగుటయేల? శ్రద్రతోడ పరమాత్ముని సంబంధము పెట్టుకొన్న పనులన్నియు కేంద్రమువై పాకర్షించుట సహజము

నీ హృదయమె తెలియదగిన విషయమెల్ల వివరించును

నీలో గల గురుడు నిన్ను మేలుకొలిపి పచరించును. కృష్ణుడు స్వ్తయముగ తానే దైవమ్మని తెలిపినాడు ' నాదారిని విడరెవ్వరు అందరు నాకడకునత్తు

రెవ్వరెట్టు వూజింతురొ వారినట్లై అలరింతును

దృఢతర విశ్వాసమొసగి వారింగూడి ్రీడింతును. దేన్దెన ఎన్నడు ఆధారపడని జీవనమే పరతత్త్వమృ్మత్యున్నతమైన మానవత్యమదే.

భక్తిని మించిన తత్త్యము లేదని కృష్ణుండు తెలిపె;

అవి ఇవి కోరుట వ్యర్ధము అవి తెల్పును నీ స్వార్థము. దైనను దైవము కొజుకై తత్పరుడై పూజించెడి ధన్యుడైన మానవుడే అసామాన్యుడగు మాన్యుడు.

వ్‌

(ప్రేమ కొఆకె ప్రేమించుట పరమోన్నత ధర్మమదే. మనమనములు మన అధీనముననుండని నాడు మనము గృహము వీడి, గుహలకూడి నందువలన ఫలము గనము, మనసే దయ్యాల కాలనాలమైన మణి గుహలో అదువులోన మనసుండిన అదె గుహయౌ ఎచటనైన. విశ్వసించు విశ్వమ్మును; విశ్వమ్మున కలవన్నియు పవిత్రములు సుందరములు,; పరమలక్ష్య బంధురములు, కర్మకొజు కర్మకాన రేయిపనలు సనులొనర్చు; ఈ ప్రసంచమొక్క క్రీడ మనమాతని కీల్పెమ్మల, మత డాడించిన యట్టుల ఆడుటయే మన ధర్మము. గ్రుడ్రి కుంటి పేద అనద వికలాంగుల రూపములో ఉన్ల దైవమునకు నీవు సేవ చేసి తరియింపుము, అసంగత్వమునకు మించినట్హి తత్త్వమొకటి లేద్రు. సదొ దైవసాన్నిధ్యమె సంగతమనుచు తలంపుము. పని చేయుటె నీదువంతు; ఫలమా పరమాత్మ ఛంతు; “సనికుండు ఫలము కోరి సాగింపడు తన ధర్మము; అపజయమ్మె కలిగిన సేనాధిపతియె బాధ్యుడగును. బ లనంతుడవైనవో స్వతంత్రత వేదాంతివగుము కొని నాడు భగనంతుని భావింపుము సేవింపుము అదియుకాని నాడునీవు నమ్మినమూర్తి భజింవుము అదియు చేయకున్న నుంచి పనులొనర్చు నుదిచాలును, పత్రములో నీరో మలి ఫలములనో భక్తితోడ పరమాత్మకు అర్పించిన అతడుతాను తుష్టిచెందు. క్‌ వరం జై - డా/ మాకేల గురవయ్య

ఖీఠృష్త జయంతి - కవిత్నాన జయంత క్రైస్తవ-కృష్ణుల జీవితముల సామ్యములెన్న్నై కలవు ఈ ఇరువురి తలిదం(డ్రులు బందీకృతులగుచు తాము. (క్రూరకర్మలైన నృపుల పాశవికత కగ్గమైైరి. ఇరువురి జన్మస్టలములు కారాగారమ్ములయ్యె పుట్టిన నిసువులెల్ల చంపబడిరి దారుణముగ ఇరువురి బాల్యమ్ములొక్కరీతిగనే సాగిపోయె తుదకు మృతియు పరులవలన తటస్రించెనిరువురకును పూర్వజన్మ ఫలము బట్టి యాద్చచ్చిక సంఘటనకు గుఅియ్డై ఒకవ్యాధు చేత కృష్ణుడు తామృతి జెందెను. మృతి చెందియు తానతనిని స్వర్గమునకు గొని పోయెను. క్రీస్తుకూడ తనచావుకు కారణమగు తెరవాటుకు పాపుల పరిరక్షకుడై స్వర్గ ప్రాప్తిని కూర్చెను. క్రొత్త నిబంధన గీతల ప్రబోధమ్ము లరసినచో ఎన్నెనన్నీ గౌప్పగొప్పు సామ్యమ్ములు కలవురెంట అధర్మమ్ము ప్రబలినపుడు దౌష్ట్య్రము చెలరేగినపుడు మానవాళి నుద్దరింస మాధవుండు పుట్టుచుండు. ఒకేదైవ మెన్నెన్నో రూసమ్ముల నవతరించు ఏసుక్రీస్తు (శీ/కృష్ణుడు- బుద్దుడు మజీి ఇంకెన్నీ స్వేచ్చననుభవింపదగిన విఘుక్తాత్మ లీభువిలో నుఅల మజుల పుట్టిలోక శోకమ్మును తొలగించును వారలు సంకల్ప మాత్రమున నిచ్చట సంభవించి సర్వమానవాళి బంధముక్తి కొణకు విక్రమించి తమ బాధ్యత తీరవారు నిశ్రమింతు రవలఫ్రితి. ఈ 56 జి

'క్రీకృ్పళ్షూావతారము కృష్ణుడు గోలోకనాసి బృందాననమున రాధా సుందరితో తిరుగుచుండి అంతలోన అంత్మర్తితు

డై విరజా గృహముచేరె ఇది (గ్రహించి రాధ విరజ మందిరమున కేగుదెంచె; ద్వారమ్మున గల సుదాముడామె నప్పుడడ్డగించె అపుడు రాధ కినిసివాని భూలోకమ్మున రాష్షస ఒజన్మమెత్తుమని శసించె పట్టరాని ఆ(గ్రహమున్య రాధవచ్చి వెడలి తనకు శాసమిడిన వృత్తాంతము తెలొసె నుదాముడు విరజా గ్థిహమున గల కృష్ణునకును పిన్ముట కృష్ణుడు రాధా మందిరమ్ము నెనువెంటనె చెరి ఆమె ఆగ్రహమును శాంతిపరుష యత్నించెను. ఫలితమ్మట కానరాక స్వీయమందిరమును చేరె అంతకొంతసేపటికా రాధకృష్ణు కడకు పోయి ఎన్నెన్నో దుర్భాషలు సలుక మౌనమూనెశారి ఆ మౌటలు విననేరక కనలి శపీంచె సుదాముడు రాధా! భూలోకములో స్తీ వె జన్మింవునువు ఇంతటికీని మూలమైన విరజ ఇచట వదిగానగు ఇది యెల్లను విన్న కృష్ణుడిటు మెల్లన విన్నవించె ఇది నామాలను వీనుమూ! ఓయీ నుదాను మిత్రమ॥ రాధా శావముమోనుము శంఖచూడు డమచు రొక్ష మద్దవై భువిలో వుట్టుము బీవితమెటులో నెట్టుము. లక్షియంచయందు తులని వుట్టి నిన్ను వెండ్లాడును నుఖములను ఖనించి విదవ ఛూలి ఛూలహతి మృతిగని మరల వీవ్త నాచెంతకు నురలి వచ్చెదవు పొమ్మెనె ప్‌ 57 స - డాఃమెల్లేరి నిరవయ్యా

అీళష్త జయంతి - కనిత్సావె జయంతి అటుపై ఇఆరాదనుగ్గన్ని అన్వ్యాయముగ సుదాముని, శపియింపగనతడు నీకు ప్రతి శాపంబిడెను కాన వృషభానుండను నరపాలుని పు త్రికవై పుట్టుము; నేనును యదువంశమ్మున వసుదేవుని సుతుడనగుచు పుట్టి నిన్ను చేపట్రెద విరజయిచట నదిగ పుట్టు; ఈ గతి రాధాకృష్ణులు భువిని జనింపందలంచిరి. పిమ్ముట దేవతలెల్లరు గోపకులై జన్మించిరి అపుడు యశోదకు పుట్టైెనుయోగ మాయద్బై పార్వళి ఈశ్వరాంశమున దుర్వాసుండు పుట్ర యోగమాయ శక్తి అనుచు పిలువబడెడు అతివనుపరిణయమాడెను. సూర్యుని సుతకాళిందియె గంగ అనుచునుతికెక్కెను తులసియె లక్షణ అనగా వలసెను శుభలకణర్జై కృష్ణుడవతరించె దేవకీవసుదేవుల అష్టమ గర్భమ్మున శ్రావణ బహుళాష్టమి రోహిణి రాత్రిని. అష్టవసువులందొకడైనబ్రి ద్రోణుడే నందుడు ఆతని భార్యకళావతియే యశోద; ఈ యిరువురి "పెంపుడు కొడుకయ్యె కృష్ణు డెంతవింత ఇది అనంత పూర్వజన్మసుక్పుత ఫలము పుణ్యదంపతులకు వరము. నందునిింట. పెరుగు కృష్ణు హతమార్చగనెంచి కంసు డతని సహాదనరి ఫూతవ నియమించెను; దీని నెజిగి చన్ను గుడిపి చంపవచ్చుషుందరి పూతన ఒడిలో చేరి పాలతోడ ప్రాణముల పీల్చెను కూల్చెను భువి. -ఈ పూతన బలితనూజయైన రత్నమాల మున్ను వామను గని అట్టిచిటి నిసువుకు పాలీందలంచె ఆమె భక్తి రక్త యెటిగినట్టి వెన్నుడా అన్నువ కోర్కె, దీర్తు కృన్ణుడనై పుట్టి అనుచు విన్నవించె; రత్నమాలయే అంతట పూతనగా ఉద్భవించె. త 586 కో

ఆలమందల తోలుకొని గోపాల బృంధముతోడ ననిలో ఉన్న కృష్ణుడు కొలనుదరి జాచేరి యుండగ కంసుసంపున కొంగ రూపముతోడ రక్కసుడొక్కడచఛటకు వచ్చి కృష్ణుని నోట చేర్చి గ్రుంపజొచ్చెను గొంతు వరకును [మింగ బకమున కంత నిప్పులు కాల్చినటులై వెలికి గ్రక్కియు విడక ముక్కుల పొడిచి చంపందలంపనప్పుడు కృష్ణుడాబకు రెండుదౌడల పట్టి బిట్టుగ చీల్చి చంపెను అట్లు యమవపురిబకుని సంపెను. మజి కొన్నాళ్లకు నొకసరి అఘాసురుడు కొండచిలువ రూషములో కృష్ణునితో గోపాలుర [మ్రింగజూచె; గొంతువరకు (మ్రింగెగాని ఊపిరాడకా అజగర మవల విలవిలలాడి చచ్చెనుఅదియు యనమసదనమ్మునాొచ్చిను. అత్యద్భుతముగ జర్‌గెను రాధాకృష్ణుల పరిణయ మదియెవ్పడొ చిన్నప్పుడు జరిగినట్లి సంఘటనము. శతవర్షమ్ముల కాలమ్మెడబాటైన అనంతర మింకనైన (శ్రీకృష్ణుని చెంతనుండదలచి, సర్వ దేనతలకు ప్రణమిల్లుచు (శ్రీశృష్ణునికై తపీంచె శ్రీకృష్ణుండుతానా రాధకొఅకు నిరీశించె వియోగమ్ముతీరగనే గాఢపరివ్వంగముతో మహానందభరితులైరి మజివిడువకనుసలు క్‌ నిరి 'ఇన్నినాళ్త వియోగమ్మునొకరిక్‌' కరు తెలుపుకొనిరి. సిమ్మటనంద యశోదల మందిరముల కరిగి, వారి వ్యధలు తీర్చి బోధసుధల పరమానందమ్ము కూర్చి గోలోకమునుండి విమానమును భువికి సరభసముగ రప్పించుచె తడవుగ తన పరివారము నెల్లనందు అధిరోహింపుడటంచును దివ్యశరీరమ్ముల్‌సగె అంతవారు తమ భౌతిక కొాయమ్ముల విడిచి ఇచట; హ్‌ 0 చై - గ్రా॥ మళ గరవళ్య

బీవస్త వయంత- తిలారీలయంత గోలోకమ్మున కేగిరి కృష్ణుని ఆదేశముతో రాధకూడ అందరతో అంత వికుంథము చేరెను 'యోదనకులమున ముసలము పుట్టి ఒకరినొకరు తాము కలహముతో నుదధితీర మందుబాదుకొని చచ్చిరి. బలవంతములగు మీనులు బలవిరహిత మీనములను పట్టి న! పొట్టుబెట్టు కొన్నట్టులె బలనంచులు బలము లేని యాదవులను చలము పటి చంసరపుడు క్రమముగ యాదవులెల్లరు తమ ప్రాణమ్ములు విడిచిరి, ఇశ్రకృష్ణుండు కిరాతుని బాణము పొదాంగుస్టము నందుగ్రుచ్చుకొనగ బాధ నటియించుచు అవతారము ముగియు తరుణనురుదెంచినదని తలంచి అర్జునునకు తెలొపెనిట్టు ఓ అద్దున కలియుగమ్ను నమీవించి కొన ఇంకళ దేహము చాలించి వికుంఠమేగి అచ్చట గోలోము బృందొవనమున విహరించెద అని తెలుపుచు స్రీకృష్ణుండపతారమ్ము ముగిందెను శ్రీకృష్ణుని నిష్కనుణను విని పాండవులనురప్పురికి సాగించిది తను యానము అదియెనుహా స్రస్ట్రానము. కేంద్రము నుండి జనించిన శ్రీకృష్ణుని పరిపాలన అవతారము ముగిసికూడ అనవరతమ్మిల లాలన శనుప్పుచునున్నది స్రిరమై మనుపుచునున్నడి వరమై. అవళారములందు కృష్ణునట్టి దివ్యమైన వ్యక్తి మజలనముణల ఫుట్టజాలడనుట విత్యసత్యనూక్తి. క్వైటన ఈ ర0 4

శ్రీకృ్పుష విజయుతము

సత్యా న్వితుడై నరకవిభేదన సత్కార్యమ్మును సాధించిన ఆ నిత్యస్తుత్యుని ఘనకృత్యమె ఆనంద తీర్చ సంసేవన మనఘము, ఆశ్రిత జననిజ దివ్యశక్తినిడు అచ్యుతు సన్నుతు అఖిలగుణోన్నతు విజ్రుతుభువనాభ్యర్చితు విష్ణుని-కృష్ణునివిజయమె వెలయజేయు ఫ్రితి

దట్టముగా చుట్టుకున్న చీకటి పోగొట్టునట్టి

జెట్టికి వేనతులు నుతులు ఇదే దివ్యదీపావళి "స్నేహవర్తియైన హృదయపుటమునందు వెలుగు కనుటె అదె సత్యోదయమార్గము- అదె చీకటి దారి విడుట.

చిమ్మచీకటులు (గ్రమ్మిన చిత్తములో చిన్మయు గని

" తవ్మయమున తన్నుతానె తెలిసికొనుటె నిజమగు స్మృతి. అందరలో వెలుగుచున్న ఆత్మ పరంజ్యోతి గాంచి భువన భవన బంధితులౌ నరుల నరకబాధ త్రుంచి స్వస్ట్రానము వైపు చూపు నిలిపిచనుటె సహజస్ట్రితి.

చీకటిలో బడిమ్రగ్గుచె చిత్రమైన నరక్ట్రితి

చీకటి చెజవిడి నెగ్గుచె చినియమగు సురుచిరగతి. ఇవి పదొలువేల నూయణు ప్రమదల హృదయములనియెడి ప్రమిదలలో ్రమోదమ్ము దివ్వెలు వెలిగిన తరుణము.

విషాదమ్ము (గ్రమ్ముకొన్న వేననేలు కారితలలో

చిరునవ్వులె దివ్వెలుగా వికసించిన శుభసమయము. నరకుడు గాధాంధకారమునకు నేకమగు ప్రతిక అఆనరకుని నజకి వెలుగు కనుగొనుటే జయపతాక. అదెదివాళి సత్యాన్వితయదుసింహుని కిడునివాలి చల్లనివాతావరణమ్ముల్లాసము ఉత్సాహము

ఈ 61౫ - డా౭ మళ్డోలి గురవయ్య

థీకృస్త జయంతి - కవిత్సావెజయంతి వెల్లివిరియు వేళ మెల్ల మెల్లగ (శ్రీలక్ష్మీ ఎల్ల ఉల్లమ్ములనిలిచి కొల్లకెల్లలుగా ఆనందము పండించెడి శుభవేళకు నాందియ్టైనదే దివాళి ఇంటింటను దీపావళి మింటమెరసి ప్రతిఫలించి తుంటరిమూకల నన్నిటి నిష్కంటముగా దహించి తమసునుండి వెలుగు వైపు కృషినెప్పుడు కడువహించి కడగండ్రకు సడలిహడలి నెడలిపోక మణి సహించి పురుషకారమున చీకటి పోద్రోలుటె దీపావళి న్‌. మ ఇ న న ఆయ ఉలి ఈ%62 జ

రా. టం ళఠతకఠతా వళ, ఆ రాధాతక్చత్తు ఆ (ఊఉఆయముదడుథా “వంతు కఆకకు౬త3 తజయంతి వర క = డా/మళ్లేం గణిరవయ్య

అవస్త జయంతి - కవిత్నావ జయంతి రాదూ కృళులు కం॥ చిటపట చినుకులు పడుతమి తటిల్లతలు మెజయ రాధ తనదరింగని యి చ్చటకేమి వచ్చితమ్మా! అట కృష్ణుయశోదంజేర్చుమనె నందుండటన్‌!॥ తే.గీ॥ ఎత్తుకొని రాధ ఆ చిన్నికృమ్లు గోకు లమునకున్‌ వచ్చుచుండ సంభ్రమము గదుర కృష్ణుండు కిశోరమూర్తియ్లై యిట్టులని యె రాధ! గోలోళమందు వార్రల మఎఐచితె ఆ.వె॥ నిన్ను మణుంవజాల నీ కంటె ప్రియతనుమైనదేది లేడు; ప్రాణమునకు అధికమైన దాన, వగ్చివేడిమియట్టు పాలతెలుపువోలి గ్రాలె దీవు॥ తే.గీ॥ నాకు నీకు భేదములేదు గోకులమ్మె భువిని బృందాననమ్ముగా పొడమె మణుల నేను బీజ స్వరూపుండ నీవు శక్తి వన్న స్త్రీ రూపములందాల్చ్సి యలరుదు విల॥ తే.గీ॥ కుమ్మరికి మట్రియెట్టులో కుండంజేయ పైడి కమసాలి కెటులొ యాభరణమునకు సృష్టి నొనరింస నాకట్టులీనె మూల మచ్యుతుండ బీజరూపుండ నగుదు నేను॥ తే.గీ॥ బుద్దియును జ్ఞాన శక్తులిర్వురకు సనుము వినంగ రా యన నిడెద పవిత్ర భక్తి థా యనవిని పర్విడెద నాతని వెనుకనె అని తెలుపగ ఫూర్వస్వృతియని యెరాధ!1 తే.గీ॥ అవుడు (శ్రీశృష్ణులణడంబర మందు చూడ సంబరమున బ్రహ్మాదులు సత్వర మట వచ్చి వేదనుం త్రములను ద్వాహము నెర వేర్చి రంతలో శిశువయ్యె వింతగ హరి ॥ ఈ 645

తే.గ్‌॥ రాధ బాలుని పిదప యశోద కప్పు గించి వందుని వార్త వివ్పించె నతిక్కి రాధ అందముయాంచి యశోదయపుడు ముగ్దురాలయి యానందమున మురొసను॥ తే.గీ క్రమముగా వుద్రిపొందిన రాధమధుర భక్తి నిజము గుణాతీత బంధురమ్ముు గోపికల కామవిజయమ్ము గోప్వవుద్రి విషయవాసనావిరహిత విమల సుఖము॥ కం॥ రాధాగోపిక లెవరో పాధారణ దృష్టిమించు నత్యంబెదియో వైద్ర్రమ్మునందెలిపెను మాధవువకు మాధవుండు మర్మములిటులన్‌॥ తే.గ॥ రాధ పరదేవతయె ప్రియురాలు నాకు కలరు లక్షలకొలంది సఖులు తరుణికి సచ్చిదానంద రససుయ స్ట్రానముగుచుం దనరు నానంద నిలయ బృందావనమ్ము॥ శేతరుముం- అకలంకుండగు రాముండ కారమ్మునుండి పుట్టె వైజసాత్మ ప్రద్యుమ్ముడు తసరె ఉకారమ్ము నుండి ప్రాజ్జాత్మకు డనిరుద్దుండు మకారంబు నుండి పొడమె అర్రమా బ్రారూవు కృష్ణుని యందు విశ్వమ్మెల్ల నెలకొనె జగత్కర్త కృష్ణాత్మిక మూల ప్రకృతియే రాధిక బ్రహ్మ సాంగత్యమున క్రుతులే (ప్రజవవితా పంఘమయ్యో॥ కం॥ రాధామాధవ సరిణయ మాదేవతలే యెజుంగుదు రన్యులకెజుకే హ్లాదిని శక్సియె రాధ? ప్రాదుర్భావమ్ముచెందె రాసేశ్చరియై॥ కం॥ ఏడేండ్ర బాలుండేమీ! ఏడ గవిన తానియయి యనేకాక్పుతులన్‌ ప్రోడవలె ర౮ాసలీలన్‌ జోడుగ ప్రతిగోపి చెంత సాబగు వెలార్చెన్‌! నా = డాగమ్మర్రేం గురవయ్య

భీకృస్ణ జయంతి - కవిత్సావెజయంతి కం॥ గ్రీమతి రాధారాణియె ఆ మాధవునిచ్చంబట్టి అందణకునుది వ్యామోదముం గూర్చుందలచి సామూహిక రాసలీల జరిపించెందమిన్‌! శా॥రాధాకృష్ణుల భిన్నతత్త్పములు; సర్వారాధ్య రూసమ్ములన్‌ మాధుర్యమ్మును వృద్ది సేసి పరమానందమ్ము తోడన్‌ రసా స్వాదమ్మున్‌ గన నుజ్వ్వలస్టితి మహాభావమ్మునన్‌ దన్మయం బై ధన్యత్వము యోగమాయ వలనన్‌ వ్యాసించి దీసించెడిన్‌॥ చ॥ సకలము కృష్ణునిచ్చమెయి సాగుచున్నది గోపికాంతరం గిక జగతిన్‌ రవంతయును గేహము దేహము వంటి చింళలౌ కికముగ లేదు; ప్రాణములు గీల్కొన కృష్ణుని ప్రాణశక్తి రా ధికకు స్వరూప విస్పుతిగందీర్తురు కార్యము లీప్పలేకయే॥ చ॥ఒక సఖీ వంట చేసి కొనుచుండగ మ్రైోగెను వేణునాద మా మెకు మదినేమి తోంచినదొ మేల్చళి బాగిది చాలుచాలునీ విడ నిపుడూదినన్‌ మురళి ఎండిన కట్టైెలుగాననూధురిన్‌ వికసిలుచున్‌ రసమ్మొలుక వెల్టున నీటికి నగ్గి ఆజెడిన్‌॥ కఈ్‌రరజి

తాధూముంచెదా చతవంి కం॥ ఎడబాట్లున నెడన్తడలుచు తడబాటున రాధ యమున దరింేరి యటన్‌ గుడిసెంగని కృష్ణుతోడన్‌ గడపినవన్ని తలప తలకన్నులు తిరిగెన్‌! కం॥ తొలిపరిచయమప్పుడు మిక్కిలి బిడియము చూపరాధ కృష్ణుని యెడనె శ్చెలి రాధతోడ తగదిది; అలరుము; కరినమ్మ లోభమా?! శూలమిడన్‌॥ ఆ.వె [గొల్లపిల్లడన్య కోమలితోంగృష్టు తార్చెనన్న తలపు తలంకు కూర్చు; పులకలాలుక సేర్చు; తెలివిగా మసలుచు పరులకెజుక పడని ప్రణయమెనసె॥ ఆ.వె! నీలమేఘముంగని నింగిలోనలినాక్షి రాధకృృష్ణు సంగరక్తి నెంచు కృష్ణుండెంచునటులె శ్రీరాధ ముఖపద్మమధువు గ్రోలు స్వాక్షిమధుపములని॥ చ॥ ఒకపరి కృష్ణుండేగుతతి నొప్పుగ నప్పుడు రాధ ఆంతరం గిక సఖి యోర్హుచూచితివె కృష్ణు తమాలమటంచునెంచితే అకట! అదెట్టు మ్రూనయిన ఆగతి సాగునె! మేఘమందునో వికసిత చంద్రుడేడి! యవివేకము వీడి త్రిలోకమోహనున్‌ (బ్రకటిత వేణునాద పరిపాక వినోదుని తన్ముకుందు నొ ద్లిక గిరిచెంత నిళ్చిన సుధీమణి మాధవుండే సుమీ సఖీ!॥ కం॥ కుటిల ఆభిమన్యు సోదరి కుటిలుడు/తృమ్ణ డని రాధ కుములయిలిక మీ రట నివుడిరువురు నిలిచితి? రటులె నెఖాన్‌? నథననేత్రు నతని విడు మనెన్‌॥ కం॥ కొందణు గోసికలొకపరి నందకుమూరుండు కృష్ణు నడవడిని నీ ఎవిందుండకు చంద్రావళి పొందుంగనుము, రాధ పేరు వులుమకు మళుచిన్‌.. కం॥ రాధా కృష్ణుల వెదకుచు బాధించిన దనుచు గోపబాలిక లెల్లన్‌ రాధయెట నొంటరిగ మధుసూదను ముద్దుల మునిగినా సుఖమదియెచ్నా॥ తే.గీ! మొదట కృష్ణునింని రాధ మోడు వారి భావనాతీత సుఖసారవశ్వ మంది (మ్రాన్పడ లలిత కృష్ణనామమ్ము చెవిని పలుకగా రాధ కనులు విషప్పార్భెనంత॥ ఆ.వె॥ వీధిలోన రాధ వేధించె కృష్ణుండౌ ననుచు జటిల రాధ అత్త పలుక కాదు కాదటంచు రాధ ముత్తవ్వ ముఖర వచించె మిగుల ఖచ్చితముగ॥ క్‌ 67 జ - దాః ముల్టేల గురయ్యు

శీకృవ్ణ జయంతి - కవిత్నావెజయంతి కం॥ నీమాటలు వినగా ఓసీ! ముఖరా! మొద్దుమొగము! ఎదరగిలె చితుల్‌ ఏమే! జటిలా! పాపీ! నీ మాటలు విన్న నెత్తినెగులు మిగిలినే!॥ కం॥ బారారా! కృష్ణుండు రాధారాణి సయిన్‌ బడెననెదవొ! బుజువేదీ? నోరికొలది పలుకకు మోసీ! రక్కసి! జటిల! యనుచు ఛీ కొట్టెనటన్‌॥ ఆ.వె॥ జటిలరాధ అత్త సఖింగని అనె రాధ ఠృష్ణుండిడిన నగధరించి కూడ తనళునాతనికిని తగులము లేదను దీనివలన నవ్రతిష్ట మాకు. మ॥ సకివేసమ్మును దాళ్ళినట్టి సుబలస్కంధమ్ము పైంజేయి మో సికరంబచ్చెరువొప్పంగృమ్టుండెదియో ప్రీతిన్‌ సమాచార ప (త్రిక సంసంగలవాడు; పెద్దలకు వీరింగాంచం గాకుండు; గో పకులే గోసికలట్టు వేస మిడునవ్వార్హల్‌ ప్రచారమ్మగున్‌॥ _ఉ॥ గోపికవోలెయ్భష్టుండాక కోకను దాల్ళి వచించె రాధతో ఓసినదాన] నీవెటుంగవోనను అచ్చము నీసహోదరిన్‌ నా పయి(ప్రేమ బాహువుల నన్ఫిగ బట్టి కవుంగిళింపునూ! తోపనొయన్య రాధవలె తొయ్యలి! రాధ! యెజింగి తేయనన్‌ దాపున పెద్దలుండ తగునాయని నవ్వుచు పూనె మౌనమున్‌॥! ఉ॥ ఆపిన అన్నికార్యముల నామెయె ప్రేరకమౌ సమస్త సే వాపర తం క్రసిద్ది నెడబాటున కృష్ణుక్సపన్‌ తరుస్రితిన్‌ (ప్రావు వహించు శాంతమున బ్రహ్మవిలీన ముసెందు రాధ క స్లోపవనామనిన్‌ మధుర ముజ్వలశోభందలిర్చె నేకమై॥ చః ఒకపరి కృష్ణుండే తెలిపె నుజ్వల రీతిని శాంతరూప మీ సకియ మదీయరాధ నిముసంబయినన్‌ నిదురన్‌ గనన్‌ సదా ఒకమునివోలె ధ్యానమున నుందు గుహాంతరమౌ గృహంబెనె మ్మికి బలవత్తరమ్మగు నిమిత్తము రాధయె మొత్తమన్నిటన్‌! చ॥ అదిగా విద్టమాధవము నందొక సద్రెము కృష్ణు? డొక్కనా డెదుర! వయస్యునింబిలిచి ఇద్దినిజంబగు మిత్రమా! సుధల్‌ ఈ 68 జై

సదమల కాంతులీను సరసొబ్బముళోయను రాధనేత్రముల్‌ వదలక చూచినంత శశిపద్మములన్‌ గన నుమ్మి వుట్రెడిన్‌॥ కం॥ క్షీర్తిదదు మనుమరాలి కుమార్తె అయిన రాధ కృష్ణ! మాధవ యెటులో వోర్తు విరహార్తి తడయుట శీరిదమే యిట్లులైన రిట్లుట నిజమౌ॥ కం॥ కని కృష్ణుని తన్మురళీ నినదమ్మును వినిన వెంటనే రాధ! సుమా 'స్తుని కగ్గమైతి వీపల్లెను నీవెపునీత వింతలింతలయి తిటన్‌॥ కం॥ బృందావనమున గోపీ బృందమునక్కు, తులసిచెట్టు బృందమ్మునకున్‌, మందిరమౌ; ముఖ్యముగా బృందయనగ రాధపేర పేర్మిందనరున్‌॥ తే.గీ॥ మధుర భక్తికి రాధారముణి నిధాన మాయె మధురిమ మధుపాత్ర మామె కనుల సొబగు మత్తచకోరి చక్తుల హరించు; ప్లూర్ణదంద్రుహసించు తన్ముఖమరీచి; బంగరుమెలుంగు మించి సొంపారు మేను॥ కం॥ ఒకపర్వదినముతామధురకుల్బ్బుష్టుండ రుగ కరముల రాధ శిరమునొ త్తుకొనుచు కన్నీటి జడిన్‌మొకము తడియ నిదురంగనక పొగిలెన్‌ రగిలెన్‌॥ మ॥ ఒకపర్యాయము రాధభర్త యభిమన్యుండింట లేనప్పుడు త్సుకతన్‌ గృమ్హడు రాధతోంగడుప తోడ్లోవచ్చె తద్బర్త, పా యక కృష్ణుండభిమన్యుడై జరటితో అమ్మా! అదే కృష్ణుండిం టికి నా వేషమ్మున వచ్చుచుండెనన నట్లేవాని రానిమ్మువా నికగున్‌ ప్రూజయటంచు పుత్రకుడు రాన్లెంటెన్‌ వడిన్‌ దల్లి? ఫు త్రుకుండన్‌ నేనె యిదేమి యంచునత డార్వన్‌ నవ్వి రప్తందణున్‌! చ॥ జటిలసుపుత్రి! ఓకుటిల! చన్నులు నీయవి తీగెచిక్కుడు ల్‌ చటులనముహోజ్జ్వలమ్ము జగడమ్ముకు పిల్చును ముక్కు కవ్పనే; వ. - చాజ మరేది గురవయ్య

థీథృవ్త జయంతి - తవిత్తావియంతి స్పుటతర నే త్రముల్‌కెరలుచున్‌ హసియించును కుర్కురాక్షులన్‌ ఘటమును తిట్టుపొట్టు; మతి కాల్బమిగుల్వడు బొగ్గులోరి మి క్కుటముగ వెల్గువాతెఅయు కోమలమూర్తిని గోపకాంతలు త్కృటము విలక్షణమ్మయిన త్వద్దన దేహము సాటివత్తురే॥ చ॥ ఒకపరికృష్ణు చేష్టలకు నోరిమి కూరిమి వీడి రాధప ల్కక కడుబెట్టుసేయ పదకంజములన్‌ బడి తప్పుకళల్లెనే నిక నిటువంటి తప్పిదము నెప్పుడొనర్పనటంచు కృష్ణుండో పిక మెయివేడనప్పటికి వెక్కసమున్‌ విడనట్టి రాధ తో నొకసఖియిట్టు పల్కెనిది యోగ్యమె తాందలవంచి సింఛమొ ద్రిక పదపద్మ పీఠినిడ తృప్తివహింపక రక్తనేత్రయు గ్మకమున చీదరింతు విదిమానుము ఫూనభిమానమున్‌ దమిన్‌!! చ॥ చనకుము క్పుమ్లు వెంటనిటు సాగదటంచును ప్లార్దమాసి రా ధను దనకూతు హెచ్చరిక దండనసేయుచు బళ్ళ రాధయున్‌' కినుక వహించు రీతినిటు కృష్ణుని దుండగముల్‌ వివరించె పెక్కులో +జనని! వివేకహీనని స్వాంతమునందల పోసి తేననున్‌ కం॥ శౌరి! వృషఖాను వుత్రికశ్రీరాధారాణి కృష్ణుకృష్ణా! యనినీ వేరు వలుక్కు నొలుకును విస్తారరయన ధారరాధ సఖి తెల్పెనిటుల్‌ కం॥ ముందే పున్నెమొనర్చిరొ నందయశోదలకు నందన వ్యాజమునన్‌ విందొనరించుచునందణ కుందనలీలలను జూసి కొల్లగొనె హృదుల్‌॥ మ॥ కొమరొప్పున్‌దన నిత్యవాసమగు తద్గోలోక బృందావన మ్ము మహిన్‌ నిల్పి వికుంఠ ధామమటులన్‌ మోదమ్మె లక్ష్యమ్ముగా ప్రమదల్‌ గోవులు గోపకుల్‌ సతము సర్వారాధ్యండీవే యటం చమితానందము నొందరాధ నిను కృష్ణా! యంచు నర్సింపదే!॥ చం। జనని మతేమి తెల్పుదును సారెకు వీధికి నడ్డమైననున్‌ 'పెనచును గట్టిగా నరనసింఛముమోమున నడ్డువెట్టు కా దని బెగడిల్లి దూరముగ నట్టిటునేజనం బోవు త్రోవ పె ల్బన తన రెండుచేతులను చాచి మజెక్కడి కే గెదింకపొ ఈ 70 4

మ్మని వెజసించునే చివరకాతని పాదములన్‌ దయన్‌బడన్‌

గనక చివుక్కునన్‌ గొణుకునన్‌ మజిగట్టిగమోమునందునె న్నని వివరింతు నాగడములాతని వూరక కోహేల ర

కణ యెటుతెల్పుమీవెయిది సంగతి యేగతి దాడులీంఏనో॥

చ॥ ఒకసకఖి రాధతో ననియెనోప్రియ చంద్రముఖీ! త్వదీయ తృ ప్తికి తను వెల్లపొంగి కడుదీప్తిని పొందెను; మాటలందు గెౌం తుక తడబాటు చెందెను కనుంగన కాతెను నీరు; పేరుర మొక గతినుబ్బె వేణురవ ముత్సుకతన్‌ వినుచున్‌ గరంగి తో॥

చ॥ ఒకపరి రాధ కృష్ణుపయి నోర్వగరాని విరాళి ఫుష్పు కా ర్ముక! నను నీడుబాణముల (గ్రుచ్చకు రేపకు; ఓ సమీరుడా? వికసిత పుష్పువాసనల వెల్టువలోనను నుంసంచోకు నే నకటు; విహీననైతి నికప్రాణములుండి ప్రయోజనమ్ములే దొకటి నిజమ్ముకృష్ణుండిటు లొప్పరికించిన దేహమేగెడిన్‌॥

కం॥ నీలాబ్దవర్ధ సుందర బాలుండా కట్టుకొనియె భామల ఘనసు (గ్రీలందనరు తనతనువిడియేళె కరినగోరు కరిణి నేనయితివుడున్‌॥

మ॥ పడతీ! బాలుండెనండు వీని కనుజెళప్పల్‌ నిత్య నాట్యంబులై కడు నందంబును గూర్చె మోమునకు నాకర్షించి యెల్లప్పుడున్‌ విడరావటి దృఢోసగూహన విధిన్‌ వీప్పన్‌ సముత్కంఠ రే పెడి నీలాంబరధారి వేణురవమున్‌ విన్సించి కరంబులన్‌ దొడిగెన్‌ బ్రీతి నశోక వుష్పుముల కాంతుల్‌ పేర్చు మొగ్గల్‌ సహిం చెడి శక్రిన్‌ వెజకోలుసోతినని విన్చెన్‌ రాధ ఆత్మ వ్యథన్‌[

శా॥ రాధాకృష్ణుల ప్రేమయెన్నటికి వీడన్‌రాని బంధమ్ముస

మ్మోదం: బొప్పగ గోపబాలకులు గుంవుల్‌ దీర చుట్టున్‌ యశో దాదే వెంతయు చెంతనుండుంగని ప్రత్యక్షంబు చం ద్రావళిన్‌; వాదుల్‌ పేర్చు వృషాసురుండెదిరి్డై వర్తిల్లగన్‌ గాంచియున్‌; రాధారాణి నికుంజపుంజముల వెన్కన్‌ దాగినన్‌ జూచి తో డ్లో దేనిన్‌ గణియింపండప్టు కనులందున్‌ దోచె విద్యు త్రుభల్‌॥ త 7128 - డొ మాల్జేరి గురవర్భు

థీకృస్ణ జయంచి = కవిత్నావైజయంతి మ॥ చెలి! నాకున్‌ సుకువూరబాలకునితోం జిత్రంబుగా సఖ్యమా తొ లినాళ్తన్‌ మిగులన్‌ దృఢంబగుచు పాదుల్‌ వేసి వర్షిల్లె ని స్తులమై యామున తీరమందొక గతిన్‌ జూడన్‌ మహానందడో లలనూగాడితి యింటిలో ని పనులెల్లన్‌ వీడితిన్‌ గూడితిన్‌ తలమే తెల్పగ నీలమేఘతను సౌందర్యమ్ను తత్యార్యముల్‌॥ కం॥ గోపికల నాడు కృష్ణుని ప్రాపుతగదు గౌరవమ్ము వమ్మయ్యె నిసీ! ఓపనని రాధ దురసిలిదాపున పొదరింట దాగుతన వెత తెలిపెన్‌॥ కం॥ అట్టి మవోఖభావము తో నెట్టన సర్వమ్మునుజచి నిర్పృతిథను స మ్రూట్టులు రాధయె తామై నట్టులు గౌరాంగ సరమహంస లిరువురే॥ ఆ.వె! కృష్ణవిరహతాప మెక్కువై రాధ శ్రీకృమ్ణు మహిమవినని యెడల చెవిటి దాననగుట మేలు; కాననియెడ నంధురాల నగుట మంచిదనె చెలులకు॥ ఆ.వెః తరుగుచుండ పెరుగు తనచేతి గాజుల రవళితోడం గృృష్టు రక్తి పాడి ఆదపడుచు అత్తజదివిందురమొయంచాపె బిడియసడుచు నపుడురాధ॥ ఆ.వె॥ వనికినేగిపూలు వననూలి దండజైకోయుచున్న రాధనేయతివ యొ చూచుచున్నదనుచు తోంచిన వెంటనే అబలయ్రై అలసట నటులె ఆగె॥ ఆ.వె॥ రాధకృష్ణుతోడ రాతిరిగడపి తాబడలి శక్తిలేక సడకనిడక లేవలేకయున్నలేపె ( శ్రీకృష్ణుడు రా త్రిచెయిదములకు రాధరోయ॥ ఉ॥ మాధవుడెష్టు రాధకు సమక్షమునన్‌ గనుపట్టెనో మహా మోదము మంపు నానహిల మాటికి నట్టిటులన్‌ గమించు; లో లోదరహాసమున్‌ నెణపు; లోలత నర్రములేని నూట లె న్నేందమిడుల్కు; మోము కననీయకకస్పు; సఖీజనమ్మున త్యాద్బతి తోడవేడుకొను ; నార! మతేమని తెల్పమోదమున్‌॥ ఆ.వె॥ రాసలీల నుండి రాధను వెదుక శ్రీ;కృష్ణుండరుగతాధ ప్రియసఖి కని రాధమూర్తింగొలున రాగిల్టు నీవుతానెట్టులు పచరింసనెంతు వనియె॥ కం॥ అందములగు ఫూధండ్రల నందటుచెలికాం డ్రు కృష్ణునలరింపలనే నిందయని యిడిన పరమానందము డెందమునందాల్సె నారాధనగెన్‌॥ ఫ్‌ 72 జ

మ॥ తన సర్వస్వము కృష్ణుయేయవెడి రాధారాణి విశ్చ్వమ్మునె న్లిను పావిభ్ర్ర మొనర్చు వామె ప్రణయోల్ఫాసమ్ము దివ్యమ్మ్యుపాం తనలేనట్టే నుల్‌ పానర్భునధికోత్కంఠన్‌ మహాభాన మా త్మనిరూఢివ్‌వెలుగొంద వట్లిదధి ముంతన్‌ జల్క రాధమ్మతా మను రాధన్‌గవి నుం త్రముస్తుడయి పిండువ్‌ బాలువెద్దున్‌ దమివ్‌2 మ॥ హరిబ్బందాననమెన్లు వీడి మధురన్‌ బ్రాస్తించెనో రాధ అ త్తతీ తానంపెను వర్తమానము యశోదాదేవి యుద్వార్పతన శరభింబోలి వియోగబాధ యెనలగట్రక్కున్‌ నురుంగులొనెనన్నొ తరములబ్‌దాచు తరంగలీల పౌరలున్‌ గాయంబుతోక్షోణి దు రృర దుర్వార నితాంతఘోవ వెడబొబ్బల్‌వెట్టు: చి త్రరమై కాంథనముద్రమై మపాతముద్రన్‌ దాల్చు మౌనంబఖు: వె చ్చెర బృందావనికేగుదెంచు మనవి షిల్చెన్‌ నేడుచున్‌ బాధతో॥1 కం॥ ఏయది పనర్గరహితం బోయది ఆపనర్గమందు రొగి వ పరిభవం బౌొయలసట ఫేనమగు ఫ ప్రాయికముగ ఇ-భామ బంధ, భయ, మరణమ్ముల్‌॥ కం॥ మణులున్న ప్రాంగణమ్మున తనదు తనువు నీడణజాచి తన్మయుడై దా నినికౌంగిలించి సౌఖ్య మును పొందంందలటె రాధ పొనరించె నిటుల్‌॥ కం॥ యమునా తటమున రాధా రమణి కొకు నెదురుచూచు రమణుండు కదం బములను మాలగంయార్చుచు సముఖమ్మున నవుడె రాధ సౌరులినెందమిన్‌ కం॥ లలితుండు కృమ్ణుండలం కృతి కలనమిగుల వలతి రాధకైసేయు కటి ఫ్రలి తీర్చుకొనును పట్టెడ లలితగనడచుచు నరిష్ట రాశస బలమున్‌& ఈవి = డాం మక్రేం నిరవయ్యా

లీళృష్ణ జయంతి - కవిత్నావైజయంతి కం॥ రాధారాణి వియోగము తోధారుణి (గ్రాలనామె తొడిగిన దండల్‌ భూధూళి సోకి వ్రీలెన్‌ రాధాసుకుమూరి తనువు న్రాలెన్‌ తూలెన్‌ ॥ తే. గీ॥ నందనందను మురలీని నాదము విని రాధ బాధతో భీతితో రాపువడిన ఎలుగుతోనార్చును కురోబి పులుగువోలె అనుచు గోపిక తెల్పెం గృమ్టునికి వంత! తే, గీ॥ రాధశ్రీకృష్ణు మహనీయు గాధల పరవశమ్మున పాడగా వ్రజవనితలు మంత్రమ్య్యులై శిలలట్టు మాంద్యనుంగన చెంతనున్నజాళ్లు కరిగి చెదరి పాణ! కం॥ రవిమిదత్రుడు భువవ బాంధవుడాతని రశ్మితెగడం దగునే, లోలో మివ్లులవ్‌ శామూకులద్దుష్టివిలో కన య్ఫష్టుజూడం జెముటల్‌ గ్రమ్మెన్‌! కం॥ తన భార్య రాధకృష్ణుని వెనువెంటన్‌ దిరుగుటరసి వెగటగు నభిమ న్యుని వేసమ్మునయ్భుష్టునింగని ర్తికి చెమట గ్రమ్ముళడు భీతిల్లెన్‌!! చ॥ ఒకపరి రాసలీల పులకోద్గమ కౌతుక పూర్ణలైన గో సికలందటాలునన్‌ విడిచి (స్రేముడి రాధను జేరినంత ప్ప ధ్వికిలడు విన్నవించిరిటు వెన్నుని పాదము లెన్షడంటి యు త్సుకత తరుల్‌గగుర్పొడిచె సూకరనామన మూర్తులందెదో॥ ఉ॥ నారదమౌని కృుమ్ణుంగన నాలుక సాగదు వీణ మగ ద వ్వారిగ కంటి నీర్వెడల పాఆఅదు చూపిటు రాధ కేర్పడన్‌ దూరకు పూవులన్‌ గనుల తోరము నీరము (గ్రమ్మెని ష్కారణమేల గాలియెడ కారులు సల్కెదు పుల్కలింత లే ఊరక నడ్క శాసమిడ కూరులు పిక్కలు దిమ్మువట్లై కం సారి సయిన్‌ బ్రగాఢ రతి మాట తడంబడె నింతయంచు సొం పార కడింది సాంత్వనము పల్కిరి రాధసఖుల్‌ నిషల్లలై॥ త 74 జ

చ॥ కలదు మహత్తరమ్మయిన గాధతరమ్మగు రక్తి చిహ్నము బ్రులతరతేజ మొప్పునటునంటి విశిష్త విలషణమ్మిలన్‌ దలంపగనొక్క రాధయెడ తస్ప మతజెవ్వరు పొందనట్హి త చృలము సునిశ్చలమ్ము పరతత్త్వ సమీహిత నిత్యసంగమౌ॥

కం॥ కుటిలయభిమన్యు సోదరి "

చిటపటముని మొగము మిగుల చిట్తించి నుహా కుటిలయయి వదిన రాధలయ పటి కృష్ణుండిడిన నగంగని పగగొని పొగిలెన్‌॥

నప్తవదిః

ఉ॥ రాధకు నొక్క ఆప్పసఖురాలు వచించెను కృష్ణ గోససం

వాదము నందులోన మధు మంగళుడన్‌ కడుతిండి పోతుల డ్రాదటమెక్కి తృప్తింన కప్పుడు కృష్ణుని తోడపల్కె నా హ్లాదము మీఆ నీవొసంగు లడ్డొకటైనను చాలు నీకునీ రాధకు మేలుకల్లు ననురాగను మైత్రియు వృద్ధి సెందు మీ రాదర మొప్ప దీవెనల నందుడు భూసురుండన్‌ సుమీ! వుధా పోదు మదీయభాషణము భూషణమియ్యది తోషణమ్మగున్‌!

చ॥ కలరిల నెందతో ప్రియసఖ ప్రజ మర్జుముడున్‌ వసంత కో బ్రులనుబలుల్‌ రహస్యములవశ్యము కృష్ణునికిన్‌ గడున్‌ద్వరన్‌ దెలిపెదరో కృశాంగి! విను తిన్నగ నాసుబలుండెదో చెవిన్‌ బలికె గునల్‌ మతొక్కండటు పాలిక పంపిన వీడెమిచ్చెనో లలనరొ తారకా సఖీ విలాసము కూర్చిన పూలదండ తా ॥ నెలమి గ్రహోంచి తెచ్చెనని యెన్నియొ రాధకు తెల్పెగోసియున్‌!

శా॥ నా మర్యాదను వేను నిల్చుకొననౌనా? కాద! యీనాటితో నేమాత్రమ్మిత మాటలాడ నొక చూపే తప్పు ఈయుబ్వలుం

డామాయావిని గొప్పసేసిపలుకాహా! వింటివే యింటిలో స్వామిన్‌ భర్తనుగూడి యన్ని సనులన్‌ సంతుష్టి మైనుండి సి గేమాన్యంబగు భూషణంబను సతిన్‌ ధ్యేయంబె ్రార్హించుటల్‌

త 75 1 - డా/ మేల గురవయ్య

థీఖప్త బయంతి - కుత్నావ్‌బయంతి ఉ॥ అందులోన రాధ కడునందము కల్లి చకోర పక్షిగె ప్వుందగు చూవులన్‌ దనరె; వారిజనేత్ర మొగంబు౧గాంచినన్‌ జందురుజాడ వెక్కసము; చాన శరీరపు వింతకాంతి ఆ కుందనమున్‌ హసించు; నవకోమలమూర్తికి సొటిలే విలన్‌॥ ఆ.వె! ఆమె అందమునకు ఆకృష్టుడై కృష్ణుడధికరక్తి మేలమాడ సఖుల రాధ చాటునవినిరాకునాదెంత 'కఠిచలుగ వందరెట్లు చెల చెలువు॥ కం॥ (శ్రీమతి రాధారాణికి నొమోదము కూర్చు కృష్ణునాలింగన మం దే మెలికలిగనా వెంటనె కామినులగు నెల్లగోప కాంతలవీడెన్‌॥ కం॥ యమున వలె కృష్ణుబొమముడి సముఖమ్మున రాధ నవ్వుచం ద్రిక కాంగా యమునదరి నిరువురి సమాగమమున జలమమృతనుగుచు గ్రాలెన్‌ గ్రోలన్‌! తాధాక్నతమప్త్రల సమయమాూాలరచతముచుం కం॥ పరియాచకమాడుచూనాకవర్‌ కృష్ణుడు రాధతోడ పలికె నిటులు నీ పరిచయమిదె వీడెదనని తిరోహితుడు కాగ రాధ తెప్పున కూలెన్‌॥ ఆ,వె॥ ఒడలికాంతి మాతె ఊపిరి ఆగె బృందావనమున నేలతనువు గ్రాలె నేలపూలతావి నెమ్మదిగా పీల్చి తెప్పరిల్లి యెటులొ తెలివింగాందె॥ కం॥ పలుకకు పరిహాసమ్ములు; వలువలు తాకకుము పెద్దవారికి సీదే పలు తెలొపెదనని రాతిరికలయని,మేలుకొని, జనములగని తలనంచెన్‌॥ నప్రవది:- శా॥ రాధారాణికిగృవ్నమూరర్తి కల వార్తల్‌ దూతితో పంపన ప్లేధూర్తుండగు కృష్ణువేణు రవముల్‌ విన్నట్టి గోగోపికల్‌ బోధన్‌ గాంచివ యట్లు మేలుకొని రష్ట్రత్సాహమేపార నం భోదమ్ముల్‌ కడుగర్హనల్‌ సలుప నంభోజాతముల్‌ నెల్లెనెం తోధావళ్యము తెల్లఅంచలట తోడ్లోరాగ వర్తిల్లె గ ర్హా ధాటిన్‌ బెగడొంది అంచలెటకో సాగన్‌స్వరాళిన్‌ మహా మోదంబొవ్పంగ నల్లతుమ్మెదలు గ్రమ్మున్‌బూలతేనెల్‌ గొనన్‌॥ త్‌ 76 8

కం॥ సఖి! రాధారాణీ! సమ్ముఖమున నాంటరిగ నన్ను ప్రొద్దున కలియన్‌ వీఖులన చూచున్‌మేఖల సుఖమెదియన రాధభుకుటి చూవులకు నతుల్‌॥ మ॥ యమునా తీరవనాంతరమ్ముగుచు దివ్యమైన బృందావన మ్మమలోదాత్త మహావిభూతికర నిత్యానంద ధామమ్ముత తము రూపమ్మును దాల్ళినిల్సినది రాధారాణి కృష్ణుండు రా గము బంధమ్మెనయన్‌ బ్రగాఢముగ చక్కన్‌బట్టి లోలోపలన్‌ (ప్రముదమ్మున్‌ గని పైకి బిట్టు వెస నిర్షక్యమ్ము చూపెట్టు త త్యమనీయమ్మగు నట్టి బొమ్మముడి సౌందర్యంపు కాణాచియౌ॥ , ఉ॥ నందునియింటిలోన నొకనాటి మహోత్సవ వేళ రాధ తా నందముగా ధరించె నొకహారము కృష్ణుండొపంగి నట్టి ద ప్రందజకంచె నెక్కుడుగ నాయమతల్లియు నత్త గాంచిరే మందమహో! మహోత్సుకత నందజద్బ్భష్టియు సోకసిగ్గునన్‌ బంధురయయ్యె రాధ అభిమన్యుడు కృమ్ణుండు చెంతమండంన్‌॥ కం॥ ఇరువది ద్రేతల కడవల పెరుగును దిన కృష్ణుండొట్టు పెట్టుకొనుచునే నెజుంగనొక బొట్టయిన టక్కరి రాధయు మోవితావింగను వలదనరే॥ కం॥ అని ఒక గోపికతో చెప్పిన మాటలు వినుచు రాధ ప్రియసఖు లా కృ మ్లుని కొంచెతనపుమాటకుతనిసిరి నవ్వావు కొనక తన్మయులగుచున్‌॥ ష్‌ 77 క్ష -టడాగ మ్డేం “ిలవయ్య

లీళప్ర యండి - శవిత్నారై యంత శ్రీకృష్ణ వాగమృుత (ప్రవంతి -గీతామాత జయంతి కోపా జాలరుంంంతని (ధ్యానమందిర ప్రసంగము) 28-1-90 ఉసవిషదుసననము నుండి ఉద్బనించినట్టి సత్య పుస్పమ్ములమాల కష్ణ విగదితస్టునట్హి గీత దుఃఖ జలధిలో నున్నను దానినంటనిది గీతయె భససాగరమును దాటగ కెప్పనంటి దగును గీత నున మేధాత్త ఎంథ సనిచేసిన గాని గీత లోని అంశమును నూద్రమె గ్రభాయింసగ గలము మనను, సర్వనూననాళి ధర్మసాధనమ్రై అలరు గీత భారత సాహిత్యనుందు ప్రాముఖ్యము కలది గీత ఉన్నత శిఖరాధదోహణమ్మునకిదె తగునిచ్చెన దీనిలోని ధర్మసనున్వయ మికనెందును కానలేము. భగనద్గీతానూతా! భారతభాగ్య విధాలా! మూధనముఖ నిర్గమునో న్మీలన సౌఖ్య విధాతా! అర్జున నిషాద నిర్మూలన హేతూబ్వ్వల దీప్తీ! నకలణాతి మఠ సంస్కృతి సం ప్రదాయ సమ్మేళన మకలంకమ్మై నెలిగిన అద్వితీయ శాంతి దూత జన్మాంతర దుస్పంస్కారము లిల్లను రూపుమూసి జ్ఞానోదయమును గొర్చెడి జ్ఞానదాత్రి! జగన్మాత భక్తీ జ్ఞాన నిరాగము లందించెడి మూన్యచరిత. గీఠ సీత బ్రహ్మవిద్య ముక్తి గహెనీ భనఘ్ని సత్య పరానంత బ్రహ్మనల్లీ గాయత్రి గంగ అన్టనూ ద్ర భవనాశిని చిదానంద సరస్వతీ తలార్ధ జ్ఞాన నుంజరీ శ్రినంధ్య వేదత్రయి. ఈ 70 శ

అనుపదునెనిమిది నామములమ గల్లియు పదునెన్మిది అధ్యాయములందు యోగమార్గమ్ముల చూపిన మహిమాన్విత్క మౌర్గశీర్ణజనిత్య సర్వమావవహిత శుద్ద సనాతన రూపిణి ఈశ్వరి మోహవినాశివి అష్టాదశ యోగమ్ములనలరెడి కృష్ణ స్వరూపిణి మహాపాతకోన్మూలిని జ్ఞానధ్యాన విధాయిని పదునెనిమిది సంఖ్యలోవి వరమార్త్రము గణనీయము దేవాలయమందు మెట్టు యజ్ఞములో బుత్విక్కులు ఈశావాన్యము మం త్రములాత్మ వర్ధన శ్లోకము లకాహిణి సంఖ్య మహాభారతమున పర్వఘ్ములు మోశసౌాధ పోపానము లహం బ్రహ్మవరమౌార్రము స్రీత ప్రజ్షలషణ వివరణ పూరిత శ్లోక సంఖ్య దుర్గాదేవి భుజమ్ములు సో౭.హాంభావ వ్రనూచిక జ్యోతిశ్శాస్త్ర్రమహర్షులు ఇట్టెవ్నో అప్టాదశ సంఖ్యా ప్రాశస్త్యమునకు ప్రాతి నిధ్యమై విలిచెను. శోకసంక నిమగ్నుడగునరు నెవడు జ్ఞావప్రబోధగరిమన్‌ పైక లేసెనొ అట్టి కృష్ణుడు లోకగురుడే మాకు శరణము; ఎవని దివ్యకృపాకచాక్షము వలన సంసారార్తి ససముయమనునొ అట్టి సర్వగు సచ్చిదాత్ముని శరణు జొత్తు సదా ప్రపత్తిని. ఓం అను ఏక్షాకరము స్మరించుచు దేహము తృజింప సరమ పదమ్మగ్గు ఎచ్చట చూచిన పాణి పాదములు అక్షశిరోముఖములు నెలకొన్నవి అణువుల కణువగు వురాణవురుషుడు అచింత్యరూవుడు విధాత సవిత్చుడు అనవ్యయమగు అశ్వత్తము ఉంశర్త్రమూల మథశ్శాఖ దాని సర్థమ్ముల నెణుగువాడే అగు వేద విదుడు. తన్ను తలచి తనభక్తుండై కర్మల గావించుచు నిరతము తత్పరాయణుండు కాగలుగుదె శరణాగతి. ఈ 79 జి - డా౭మళ్డేరి నియయ్యు

లీకృష్త జయంతి - కవిత్నావై జయంతి నిర్మలమగు బుద్ది కలిగి నిశ్చలముగు మానసమున రాగద్వేషములు శబ్దవిషయాదికములను వీడి ఏకాంతమునందు మితాహారముతో ధ్యానయోగ పరుడై వైరాగ్యదృష్టి అహంకార బలదర్ప మ్ములను కామక్రోధములను భోగ్యవస్తు పరిగ్రహము విడిచి మమతలేని నిత్యశాంతస్ట్రితి కుదురు కున్న మహనీయుడు పరబ్రహ్మ సాక్షాత్కారము పొందును; ఇదియే గీతాసారము మానవజీవన గమ్యము. కురుకేత్రమే హృదయము అర్జున రధము శరీరము; సారధియగు ( శ్రీకృష్ణుడె ప్రజ్ఞానమ్ముగు బ్రహ్మము; అశ్వములే ఇంద్రియములు, అర్జునుడే చంచలమతి; కౌరవులే కామ క్రోధములు రాగద్వేషాదులు; పాండవులే నిర్భయత్వ భక్తి శ్రద్దాదిచయము, ధృతరా స్ట్రుండవినేకము సంజయు డగును వినేకము అర్జున ధనుస్సు సాధన చతుష్టయమ్మునకు గుర్తు నాల్గు గకారములందున గీతకు ప్రధమ స్టానకు. తక్కినవే గంగా గాయత్రీ గోవిందులగును సర్వ శ్వాస్త్రమయము గీత సర్వ ధర్మమయము గీత. ఆదిత్వవర్థం తమన: పరస్తాత్‌ ఇదె సమస్తోపాసక లక్ష్యమైన ఆ అనంత తేడోరూపమ్లు, సత్యము, సర్వారంభ స్టానము. అవ్వశ్తోక్రరమత్యుక్లు ........ తడ్దాము వరమంముము ఇది సర్వారంభములకు అనల అతీతస్టానము. అందు పాసనలు సైతము అంతమ్మయి అలరుచుండు.' దైనము నేరూసములో ధ్యానించిన ఆ రూషము నందు తాను ప్రత్యక్షమ్మగునని ప్రకటించె గీత కేవల రూపారాధన తెలియబడదు సత్‌ తత్వము. ఈ 80 జి

కర్షవ్య ప్రాముఖ్యము ముఖ్యము గీతాసారము- ఇది ప్రపంచ సామాజికమగు వ్యవస్టకాధారము. రాజయోగపరిధిజేరినట్టి సర్వసంస్కారము- లంతరింపజేయమనకు తోద్బుడునిద్ది ఆపారము. ఇం(ద్రియమ్ములెల్ల సద్దుముణగియుండు ఫ్రీతి మొదలగు; శ్రవణము నుననమ్ములవుడు నిరుపయోగములు నిజమ్ము అభ్యసించి నిరత్తశ్రన్నుసాధించుట తగుస్తద్రతి- దీనికి విశాలహృదయ ముండి తీరవలయు సతను, న్‌ఆఅజయయంత భగవద్గీతామాతా! కృష్ణతత్త్వ సముపేతా! మౌగ్గశీర్ష సంభూతా! మూననీయగుణ జాతా? పాపజాత నిర్జూతా! ఆత్మతత్త స్టోతా! ముక్తి మార్గ సంస్పీతా! మోహనష్ట సృృతిపూతా! గీతామృతమును త్తాగీ ఆముష్మికమతి నూగి నిశ్చృలతత్త్యమున ఆగి నినునీవెజటుగుము యోగీ! కోరికలన్‌ సతమతమై తీరికలేకెద వెతమై క్రంగక ఓపిక వ్రతమై నిశ్నలతత్తా వృతమై జీవన్ముక్తి స్టితమై నెగడుము నీవే బుతమై. ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మమనీ నిన్ను సీవెతెలిసికొనీ త్యాగమె నీ లక్యృమ్మని అదే ధర్మసూక్ష్మమ్మని ఎటీగి నీవు నడచుక్‌ని తత్త్వదృష్టి నెగడు మునీ! ఇదె గీతాసందేశము మానవ కర్తవ్యాంశము నునుగడ ఇక ముధువూసము మరువరాని ఇతిహాసము అమ్మా! గీతామూతా! నీ జయంతి సుఖస్రనంతి చూనవ మానసశాంతి మంగళకర విశ్రాంతి. 31% - డా॥ మర్దేల గురవయ్య

అీకృష్ణ జయంతి - వవిత్సావెజయంతి ఊర్ర్యమూల మధశ్శాఖ మగునశ్చత్రమ్ముభాతి మరామంత్ర జపమురీతి గీతా అగు తాగీ గతి తాగీ యే త్యాగి వ్రతము ఇదే పరమహంస మతము. గీతాజయంతి నిజముగ నిత్యనత్య హృత్కాంతి సోహం అనుభావమునకు శుద్రబుద్ర చితాంతి నర్వం శ్రీళృవష్ణార్పణమన్తు అనుచు శరణాగతి పొంద గలిగినపుడె సర్వమానవాళికగు జయంతి. త్యాగమునకు మించినట్టి సర్వోత్కష్తమ్మగు గుణ మే గతి యోచింప విశ్వమందు లేని లేదు. నిజము భగనర్గీతామాతా! శోకరహిత సౌఖ్యయుతా? పరమాత్మైక్య విలానమె పరనమార్ధమ్మగు సుచరితా! ॥ శ?! నట లే క 802 జ

గీత జయంతి(వకాం8కు

విజయ్‌:- గోపాల్‌? ఏమిటి వేషాలు! అంతా జేమంగా ఉన్నారా?

గోపాల్‌. అంతా వేమమే యోగక్షేమం వహామ్యహమ్‌ అని అందరి యోగ కేమాలూన్వయంగా చూచే ఆ గీతామాతా కృష్ణభగవానుడూ ఉన్నారు కదా!

విజయ్‌ః- ఏమిటి! ఈ యోగక్షేమం వవోన్యు హమఅనే వాక్యాన్ని నేను మా ఇంట్లో జీవితభీమా సంస్థ వారి క్యాలండర్‌లోనూ చూచాను,

గోపాల్‌- అవును. చూచి ఉంటావు. ఆ వాక్యం ఎక్కడిదో తెలుసా? అది భగవద్గీతలో ఉంది. భగవంతుడు (శ్రీకృష్ణుడు గీతాశా,స్త్రుంలో చెప్పిన ఈ వాక్యాన్నే ఖీమా సంస్థ వాళ్లు తను ప్రచారానికి వినియోగించు కుంటున్నారు. ముఖ్యంగా వాళు దీన్ని తము సంస్టకు చిహ్నంగా ఉంచుకున్నారు.

విజయ్‌ః- ఓహో! అదా సంగతి బాగుంది. మరి మనం యోగక్షేనుం అని అంటూ ఉంటామే అసలు వాటి అర్ధం ఏమిటో నాకు ఇంతవరకు సరిగా తెలియదు, నీకు తెలిసి ఉంటే వివరిసావా!.

గోపాల్‌- ఓ: తప్పకుండా మొదట్లో నాకూ సరిగా ఈ పదాలు అర్ధమయ్యేని

• కావు. మాఇంటికి అప్పుడప్పుడు వచ్చే గోవిందస్వామి శంకరానంద తీరులు మొదలైన వాళ్ళు మాతండ్రి గారి ప్రశ్నలకు సమాధానాలిస్తూ అనేక నిషయాలు చర్చిస్తూ ఉన్న సందర్భంలో నేనూ ఒకప్పుడు ఈ పదాలను గూర్చి వారు చెప్పే అర్దాలు నిన్నాను. యోగ అంటే, లేనిదాన్నికోరడం వేమం అంచే ఆ ఉన్నదాన్ని కాపాడు కోవడం. ఇది ఆదిశంకరాచార్యుల వ్యాఖ్యానంలో ఇచ్చిన అకమట. 83 క - డా॥ మళ్లేల గిరవయ్య

అీకృత్ణ జయంతి - కనిశ్నావెజయంతి విజయ్‌: -చాలా బాగుంది! ఈ రెండు సదాలకూ ఉండే అర్జాలూ, వాటి అవినాభావసంబంధం. సరేగాని మనం అసలు సంగతి వదలివేసి సదాలు వాటి అర్జాల సరామర్భలో పడిపోయాం. గోపాల్‌- అవును ఈ అర్జాల సరామర్శలోనే అసలు సంగతి అందులోని విశేషాలు సరమార్దం వెల్లడి అవుతాయి కదా? ఈ ప్రభన నామసంవత్సరం డిసెంబర్‌ ఒకటవ తేదీ గీతాసంఘం గీతా జయంతిసప్తాహ కార్య (క్రమాన్ని నిర్యహిస్తూ ఉంది. విజయ్‌:- ఏనేనో సంఘాలు ఉన్నట్లు గీతా సంఘాలు కూడా ఉన్నాయన్న మాట. గోపాల్‌: - అన్నమాటేమిటి! ఉన్ననూటే (ఇంతలో శంకరానంద స్వాములు ప్రవేశింతురు) శంకరానందస్వామి: -నాయనలారా! ఏమిటి! అన్నమాట ఉన్నమాట అంటున్నారు. గీతా సంఘాలను గూర్చి చర్చిస్తున్నారా! ఈనాడు కులసంఘాలుతక్కిన వారిపాలిటికి వ్యాకుల సంఘాలుగా మారి పోయాయి. ఇట్లే జాతిమత సంబంధంగా నీతిమాలిన సంఘాలు ఎన్‌ప్లీ పుట్టాయి. పుట్టగొడుగుల్లా ఇంకావుడుతూనే ఉన్నాయి. అవి సాధించింది లేనిసోని కలతల్ని తప్పు మరేమీ లేదు. విజయ్‌:- స్వామీ? అట్టయితే ఈ గీతా సంఘాల ప్రత్యేకత ఏమిటో! వివరించండి. గోపాల్‌ -ప్వామీ! అలాగే గీతకూ (శ్రీకృష్ణ భగవానుడికీ ఉందే అవినాభావ సంబంధం ఎటువంటిదో కూడా వివరించాలని నా అభ్యర్దన. శంకరానందస్వామి: - నాయనలారా! నిజంగా మీ ఆసక్తి ఎంతోమెచ్చుకోదగింది. ఈ ననయౌవన శైశవావస్టలో అనగా ఈ యుక్త వయస్సు యొక్క ఆరంభంలో అడుగుపెడుతూ ఉన్న మీకు ఈ తరుణంలో ఇటు నంటి ఆధ్యాత్మిక భావసంసదపై అనురక్తి కుదురుకోవడం నిజం ఈ 34 జి

గానే గర్వించదగిన విషయం. ఈవిధంగా సంఘంలోని ప్రతి వ్యక్తీ మారినపుడే విశ్వశాంతి. దానికి స్వార్దాన్ని వదలిపెత్రి త్యాగం (| చెచ్యూలి. బుద్రియందే శరణువేడి సవస్త ప్రాణి కోటికి శాంతి సౌఖ్యాలు కలిగించే వపద్రతిలో పయనించాలి. ధర్మం శరణం గచ్చామి, సంఘం శరణం గచ్చామి, బుద్దం శరణంగచ్చామి అనే తీరులో ధర్మబుద్రితో సంఘ శ్రేయస్సుకు ప్రతిపౌరుడు ముందంజ వేయాలి.

విజయ్‌, గోపాల్‌ -.ఈ ధర్మము, సంఘమూ, బుద్ది అనే మూడింటికీ గీతకూ

ఉన్న సంబంధం వివరిస్తారా స్వామీ!

శంకరానందస్తామి:- మీరు నేను చెప్పే విషయాన్ని ఎంతో సావధానంగా శ్రద్దా విశ్వాసాలతోవింటూ ఉన్నారన్ననూట. శ్రణుమే వరమం వచఃఅని (శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి తెలిసినట్టు మీరుకూడా ఎంతో ఆసక్తితో భక్తితో వినండి.

విజయ్‌, గోసాల్‌- వింటా ఉన్నాం స్వామీ! ముఖ్యంగా మొకు గీతాసారాన్నీ గీతాజయంతి విశిష్టతనూ వివరించవలసిందిగా మరిమరీ మిమ్మల్ని అర్హిస్తూ ఉన్నాం.

విజయ్‌:-స్వామీ! మరీ ముఖ్యంగా గీతాజయంతిని గూర్చి వివరించండి.

శంరానందస్తామి:- మీ ఇరువురి ఉద్దేశాలూ ఒకటిగా ఉండడం. ఏకకంఠంతో మీరు ఒకే విషయాన్ని శ్రద్దాభక్తులతో అడగడం నాకెంతో సంతోషాన్ని కలిగించింది. ;శ్రీ/రామకృష్ణ

పరమహంనచెప్పినట్టుగా గీతాసారం గీతాశబ్లాన్ని తారుమారు చేస్తే వచ్చే అర్ధంలోనే ఉంది.

గోపాల్‌. అంటే మలా తిప్పించి పలికితే రామ అయినట్టుగా గీతా తిప్పిస్తే తాగీ అవుతుంది కదా! అంటే అమృతాన్ని తాగినట్టుగా మొత్తం గితాసారాన్ని తాగడమేనా!

రః క్రై5 జే ఆ డా? మిల్రేల గురవయ్య

థీకృష్ణు జయంతి - తవిత్నావై జయంతి శంకరానందస్తామిః-నాయనా! గోపాల్‌! నీవూహించింది కూడా చాలా బౌచిత్యంగానే ఉంది. తెలుగుభాషకుసంబంధించి వ్యానహారి కంగా లాగ అనే అర్థం అలా స్పురించనచ్చు. భగవద్గీతను నీవన్నట్టు గానే ఆద్వైతామృత వర్షిణీంఅని వ్యాసులవారు కూడా చెప్పారు. ధర్మమే లవ్యంగా సంఘంలో ప్రతిమానవుణ్తీ మాధవునిగా భావించి 'సేవించడమే నిరంతరం మనలక్ష్యం కావాలి. దీనజన దరిద్రనారాయణ "సేవకు పవిత్రభావనతో మనంఅంకితంకాగలిగి నప్పుడే ఈ జీవనం పావనం కాగలుగుతుంది. అప్పుడా అమృతాన్ని తాగ్‌ అనికూడా సమన్వయించుకోవచ్చు. కానీ గీతలో ఆద్యంతం వివరించబడ్డ ప్రధానగుణం త్యాగం అంటే ప్రతివ్యక్త స్వార్దాన్ని విడిచి త్యాగి కావాలి అని. నీవు చెప్పిన అమృత శబ్దాన్ని కూడా ఈ భావానికి జోడిస్తే త్వాగ్లోనై కేనఆవ్పుతత్వం అనే ఉపనిషత్సిద్దాంతానికి కూడా ఇది ఎంతో బొచిత్యవంతంగా సరిపోతుంది. కర్గుణ్సోవాధివారస్తే మాఫలేషు అనగానీకు కర్క్మయందే అధికారం కాని ఫలితము లందు కాదు అని అర్ధం. ఇట్లే నర్వుకర్మాణ్‌ మనసానవ్వూస్వా అన్ని పనులను మనస్సులో సన్యసించిఅనే వాక్యాలు, ఇట్లే నర్వ సంకల్ప స్వ్యూన్స్‌ సర్వారంభ వరిత్వాగీ శుబాళుభ్‌ వరిత్వాణ్‌ అని ఈ విధంగా ఎన్నీ సందర్భాలలో త్వాగ గుణాన్నే భగవద్గీత (ప్రధానంగా నొక్కి వక్కాణిస్తూ ఉంది. విజయ్‌:-స్వామీ! 18 అధ్యాయాలలో యోగాలు వేరువేరుగా చెప్పినట్లున్నాయి కదా! దానికేమంటారు? శంకరానందస్తామి:-నాయనా! విజయ్‌! నువ్వుచాలా మంచి ప్రశ్నవేశావు. అదే గీతలో ఉన్నసాశేషం. శ్రీకృష్ణుడు తాను అనాసక్తుడుగా ఉంటూ అన్నీ చేశాడు. కర్టుకొజుకో కర్మ అనే పద్దతిలో వారివారి పనులన్నీ వారు చేయాలి అని ప్రబోధించాడు. వేదాలకు వ్యాఖ్యానంఈ గీతా శాస్త్రం. అంతర్ముఖంగా ఆలోచిస్తే అర్హునుణ్థి యుద్దానికి పురి కొల్పిన సన్నివేశం అప్పటి సందేశం అంతళ్ళ త్రువుల్ని అంతం చెయ్యడమే అనికూడ అనిపిస్తుంది. కృష్ణపరమాత్మ ఉపదేశంలో ఈ 86 జ

ముఖ్యంగా రెండుభావాలు ప్రస్పుటమౌతాయి. అందులో ఒకటి విభిన్న భావననున్వయం. రెండోది తామరాకుపై నీచేబొట్టులాగా అంటీ అంటనితత్త్రం. పదునెనమిది అధ్యాయాలలోని భావాలను అన్నింటినీ ఆయన ఒకేమూలితిత్త్వానికి అవ్సయంచారు. అన్నింటికీ సీవేగతి అని ఆయన్ని శరణునేడితే అంతకంటేవేరే పరమార్ధం లేదు అనికూడా ఎన్నీ పర్యాయాలు తెలిసారు. కర్మభ్తి జ్ఞాన విజ్ఞాన కర్మ సన్న్యానమోక్ష సన్చ్వాసాది యోగాలన్నింటిలోనూనీవు నీ విధ్యుక్త ధర్మాన్ని ఫలాపేక్షలేకుండా అన్నీ ఆ కృష్ణసరమాత్మకు వదలి నిస్స్వార్ధంతో నిర్వహిస్తేచాలు అనే సిద్దాంచాన్నే భగవాన్‌ కృష్ణుడు స్వయంగా పదేపదే విన్నవించారు, అందుకే వీకం శాస్తం దేవకీపిత్ర గీతం, వీకోదేవో దేఎకీ వుత్ర వీఎ అని నొక్కి వక్కాణింపబడింది.

గోపాల్‌?- గీతకూ గీతాశా,స్త్ర) ప్రబోధకర్తకూ అంతటి అవినాభావ సంబంధం ఉన్నదన్నమాటు.

శంకరానందస్వామి;- అవును నాయనా 1 అటువంటి గీత భగవంతునిచే న్వయంగా ప్రబోధింపబడి భగవద్గీత యోగశా,స్త్రంగా పేరుకెక్కింది. ఏది ఎప్పుడు ఎలా చేయ్యాలనో, ఏది ఎందుకు చేయకూడదో చెప్పే ఈ శాస్త్రాన్ని పాటిస్తే అక్షరాలా బుద్రిముంతుడూ యోగ్యుడూ ఆయిన ప్రతి మానవుడూ తప్పకుండా శాంతిసాఖ్యాలను పొంది తీరుతాడని ఎంతో చక్కగా నిరూపించారు. భగవంతుడు వేలు గీతవేలు కాదు. ఎక్కడ యోగీశ్వరుడైన కృమ్ణుడు ధనుర్రరుడైన పార్దుడూ ఉంటారో అక్కడ సంపద, వియమనూ, నీత్తీ విభూతీ అన్నీఉంచాయి.

విజంయ్‌:- ప్రస్తుతం గీతాజయంతిని గూర్చి ప్రవచించాలని నా ప్రార్ధన.

శంకరానందస్వామి:- అట్లే ఈ గీతకు సంబంధించిన జయంతినే గీతా జయంతి అని ప్రతి సంవత్సరం మార్గశిరమాసం శుద్దెకాదశి నాడు

87 క - డొ మ్రేం గురవయ్య

భీకృన్ణ జయంతి - కవిల్నావైెజయంతి యావద్చారతీయులూ నిర్వహిస్తూ ఉన్నారు. శ్రీకృష్ణ భగవానుడు విభూతియోగంలో మాసొనాం మూర్గళీర్లో2_హం అంటే మాసాలలో" మార్గశిరమునేనే అని తెలిపి ఉన్నారు. గేయం గీతానామనహ(నం అని శంకరభగవత్సాదులు గీతను గూర్చి భజగ్‌ోవిందళ్లోకంలోనూ ఉట్టుంకించారు. గీతానమూహాత్స్క్వాన్ని గూర్చి మీరు వినే ఉంటారు. అన్ని ఉపనిషత్తులసారం భగవద్గీత. గోమాతరూపంలో గీతను భావిస్తే ఆ పాలను పిదికి ఆశ్రయించిన వారికి అందిస్తూ వారి సాపాలనూ తాపాలన్నూ లోపాలనూ అన్నింటినీ రూపు మాపే ఆగోపొలుడు మనల్ని ఎల్లప్పుడూ స్మరించినంత మౌత్రాన కాపాడి తీరుతాడు. గీతామాత అందించే ఆ న్ఫుతాన్ని అందరూ ఆస్వాదించి ఆనందాన్ని పొందాలి అనేదేఈగీతా జయంతి ఉద్రేశం. సర్వశాస్త్రమయి అయిన గీతను సర్వవేదమయుడైన హరి అర్జునుణ్ణి నిమత్తమా త్రునిగా తీసికొని మనకు బోధించారు. ఈ గీతలోని ఒకళ్లోకాన్నో లేక సగమో అదీ వీలుకాక పోతే కాలు భాగమో, వీసమో నిరంతరం భక్తితో పరించే వాళ్లకు మోక్షం కరతలామలకం. గోపాల్‌-తక్కిన శా స్రాల కంటె ఈ గీతాశాస్తానికి ఉండే విశిష్టత ఏమిచో వివరించండి స్వామీ! శంకరానందస్వామి:- నాయనలారా! నినండి తక్కిన శాస్త్రాలన్నీ నరుడు నరుడికి బోధించినవి.-ఈ గీతా శా(న్తం అలాకాదు. నరుడుకి నారాయణుడు స్వయంగా బోధించాడు. వేదోషనిషత్తుల సారభూతమైన గీతను భగవంతుడు నారాయణుడు అర్హుడైన మిత్రుడికి ఆప్పుడుగా నిలబడి ప్రవచించాడు. మోహనవినష్టకరమైన ఈ గీతలోని తత్త్వం ఎంతో సులువైన రీతిలోసహజ సుందరంగా ప్రతిపాదింపబడింది. ఈ గీతామాతను పలువురు పలురకాలుగా కీర్తించారు. శంకరుడు జ్ఞానశా,స్త్రము అంచే రామానుజులు ప్రవత్తి మార్గం అన్నారు. న!

కొందరు కర్మయోగమని మరికొందలు బుద్ది యోగమని ఇక కొందరు ధ్యానయోగమని, పెక్కుమంది వ్లూర్ధయోగ శాస్త్రమని కొనియాడారు. ఈ మార్గశిర మాసంలోనే మున్మూర్తుల అంశంతో అవతరించిన దత్తాత్రేయ జయంతి కూడా రావడం మరో విశేషం, గీతాజయంతి సప్తాహ కార్య క్రమాలలోనే దత్తాత్రేయ జయంతి కూడా చేరడం గమన్నార్షం, దత్తాత్రీయుడు బోధగురువు కాబట్టి ఇది జగద్దురు బోధల జయంతి కూడా,

విజయ్‌్‌ గోపాల్‌ అయితే ఈ గీతాజయంతి కార్యక్రమాలలో మహాత్ముల ప్రబోధాలు సందేశాలు పరిపూర్ణంగా ఉంచాయన్నమాట.

శంకరానందస్వామి:- చిత్తూరులో జరిగే ఈ గీతాజయంతి ఈ ఊరిపేరుకు తగ్గట్టు ఎంతో బౌచిత్యంగా ఉంది. ఈ ఊరికిమరో పేరు చిత్సురి. చిత్తు అంటే జ్ఞానం అదే ప్రబోధం. ఈ బోధలకు గీతాజయంతి అన్నివిధాలా సార్రకం కాగలుగుతుంది అని న్లా అభిప్రాయం.

గీతామాతకు జ్ఞాన సౌఖ్య సంధాతకు జేజేలు, నమస్త మానవ సౌఖ్య ప్రదమూర్తికి వరక్తీర్తి కి అమ్టాదళ యోగకలిత నర్వసమన్వయ మూర్తికి అద్వైతామృతధారా ప్రోషిత భువన సుక్తీర్తికి కర్మభక్తి జ్ఞానయోగ ' విలసిత సత్య స్పూర్తికి సహజ మార్గ రాజయోగ సందీసిత గుణవర్తికి యోగ తేమముల కూర్చు యోగమాతకివె జేజేలు. యంలో ఈ 89 1 - డాశచుల్టోరి గురవయ్య

అీకృష్ణ జయంతి - కనిల్నావై జయంతి ఆత శారదామాత జయంతి నలిదర్భము =, (1853-12-22) మత్త! । శ్యామసుందరి రానుచంద్రుల సారభూతతసంబె శ్రీ/ రామకృష్ణుని పత్నియ్డై జయరామ బాటి జనించియున్‌ నామ సార్హకతన్‌ దదీయ గుణమ్ములన్‌ బ్రకటించుచున్‌ (సేనుమూ ర్తి గ నిల్చినేటికి బ్రీతమ్రైంగొను పూజలన్‌॥ ఉత్సాహ! శరణు శరణు శరణు శరణు శారదాంబ యనుచు నీ పరను కరుణనుదిని దలచి, పొడిసరనశమ్మునన్‌ సరనుహంసరీతి భక్తి భావభరిత చరితమై నిరత మాత్మ పరతగూడినెగడు చుండు లోకమే॥ గేయం॥ నీ తెల్లని వలువ తెలుపు నిర్మలమగు నీదు తలపు నీ చల్లని చూపుచాలు నిఖిలజగము లేలయాలు నీ మెల్లని గతుల రుతులు పరమహంస మనః శ్రుతులు నీకటాక్ష నీక్షణములె నిఖిలలోక రక్షణములు॥ 'పేరుతెలుపు తీరుతెలుపు పేర్మిపాల వెల్లి వై శారదాంబ! శాంతి ప్యూర్ణ సౌఖ్యమొసగు తల్లివై పరమ (ప్రేమసుధలు జాలువార నూతృమూ ర్తి వై నరలి నావు కొనుము నీకు వందనములు నిత్యమున్‌॥ నీదు మధుర మంజులతర నిరుషము దరహాస కాంతి స్వాదురుచిర మంగళకర సు ప్రసన్నమౌ ప్రశాంతి॥ ప్రమాదీచవత్సురమున ప్రభనమ్ముందితివన్నూ! మజణినూనము గీతామాతావిర్చాన విలాసము. మహిలోపల మార్గశిరము మనోహరము మధురతరము సప్పమాతృకల అంశము బహుళసస్తమిని జననము, నేటికి ఇక నర్హమునకు నూటఏబదగు చున్నది జ 90 జి

శారదాంబ! నీ సంస్కృతి- సర్వలోకహిత సంస్కృతి. రౌద్రి శ్రావణ శుక్ష చతుర్జి ఆదినారముందు రాత్రి ఒకటి ముప్పుది గంటలు ప్రాణము విడుచుముందు మొదట మొగము నల్లనయ్యె పిదప పరబ్రహ్మమందు లీనమ్ముగు తి ననంత స్వర్గకాంతి విలసిల్లైను ఆకాంతియు కొంతసేపు మూత్రమట్లు భాసిల్లెను. తల్లీ! నిను తలచి తలచి ఉపదేశామృతము గ్రోలి తరియించుటె మూఅక్యము, సావన జీవన సాక్యము. మువేకానంద జయంతి (మహర్షి మహేశ్‌యోగి) 12-01-1987 నవోత్తేజ రవితేజము సం క్రమించె ఉత్తరమున అట్టి మహొజ్వుఖ్య శక్తి న్యక్తమగుట ఉత్తరమౌ గీతార్ద ప్రవచనమై కృష్ణతత్త్వ ములరారగ ఐహిక మోహమ్మునుంది నివర్తిల్లి స్కృతియుతులై మశ్లీసుమవల్లీ సముహ్లీనక చిల్లీలల ఉల్లసిల్ల గలిగినపుడె నిజము వివేకానందము అదే ప్రజల అభ్యుదయము విశ్వశ్రేయోదాయము భువన బాంధవత్వమిదే నమహైశ్వర్య తత్త్వమిదే విక్రాంతికి సూచన ఈ సంక్రాంతి శుభోదయమ్ము శీతా పదమే రీతిని తాగీ అని పరిఢవిల్టు మన నరేంద్ర వీర గుణము రవీ అయ్యె సంక్రాంతిని, 801 జ - డా మరేం గురవయ్య

అీఠృష్త జయంతి - కవిల్నావైజయంతి మువేకానంద జయంతి భువనేశ్వరీదేవి భువన పాలన దక్ష మగు నీశ్వరాంశమున వీరేశ్వరుని గొంచె వీరమే రకణాధారమై త్లాత్రగంభీరమై లోక సంస్కారలీల ధరించె. దానధర్మదయా గుణోన్నతి మానసాబ్ద విభాకరమై మానవత్వము వెలుగజేయగ నూననీయుండై నరేంద్రుడు సమరధర్మము లోనిశత్రుల సమయజేయునటంచు తెల్పగ ఇాత్రధర్మంబిట్టులని కాయస్టవంశమునన్‌ జనించెను సర్వమతముల సారమే వీరావతారముగా ఫలించెను. ముందు తరనుల నిశ్వమున వేదాంత దుందుభి మైోగం జేయగ క్రాంతి పధమున జగతికిన్‌ వి క్రాంతిమై సత్యమ్ము తెల్పగ శాంతి సంగతవౌ నినేకానంద చంద్రజ్యోత్స్ను వెలయగ పూర్వ బుషిగణబుణము దీర్చు ప్రసాదమాధురి పంచిపెట్టుగ దుందుఖిన్‌ సంక్రాంతి పుష్యమి సోమవారము పుట్లె సోమునంశమునన్‌ బ్రబోధము శోభిలన్‌ (శ్రీ/రామక్ఫష్ణుడు తనదు సర్వస్వము నరేంద్రుని యందు లీనముచేస, తాత్ర (బ్రాహ్మముల్‌ సంధిల నివేకానంద దీప్తిని నిలిసె విశ్వము. భువన బాంధవ తేజమే కాయస్ట్ర వంశక్షాత్ర దీప్తిగ నిశ్వనాధుని అంశమే వీరేశ్వరత్వ ప్రాప్తిగా భుననభారము దాల్చి భువనేశ్వరికి తాను నరేంద్రుడై అవతరించెను విశ్వమెల్ల వివేకాసౌారభ మొలయగా సౌమ్యసత్కళలన్‌ జగమ్మే సాత్త్వికస్టితి నెలకొనంగా పరమహంస నరేంద్రులోతన ప్రాణశక్తిని పాదుకొల్చెను. శుష్కవేదాంత తమస్సును పటాపంచలొనర్చుటలో రవియైై, సనాతన సాహితీవికానమునుకలిగించుటలో మహాకవిల్టై, దురాచార దుర్గర్వ పర్వతముల కూల్చుటలోసవియై వివేకానందస్వామి యొనర్చిన సేన అగణ్యము. ఈ 92 ఇ

వివేకానంద జయంతి (12-1-2001) ఒక శతాబ్దమునకు పైన ముప్పదెనిమదేండ్లైనది జనియించెను భువనేశ్వరి విశ్వనాధులకు బీలే బాల్యమ్మున తల్లికడనె భారతరావమాయణముల పరమార్ధము భక్తితోడ గ్రభాయించెను ఒకలీలై. సన్యాసము స్వీకరించి అయ్యె వివేకానందుడు అంతకుమున్నే ఆతడు భోగినులకు నరేంద్రుండు, సర్వమతమ్ముల హిందూనుతమొకటే మిన్న అన్న జయదుందుభి మోగింపగ జన్మించెను తాదుందుఖి. పూర్వుల బుణమెల్ల తీర్చుకొనగ దలచి సంక్రాంతిని పుటి నరేంద్ర ఖ్యాతిని నిల్సె విశ్వవి క్రాంతిని. లోకములో ఎన్నియైన సాధింసగ వచ్చుగాని సద్గురుండు లభియించుటు జన్మాంతర సుకృతఫలము గురుశిష్యుల సంబంధము గూర్చి చెప్పదలచినచో రానుకృమ్ణుడొకడె గురుడు; నరేంద్రు డొక్కడే శిష్యుడు. నిజముగ ఆ అనుబంధము జన్మజన్మ సంబంధము నరనారాయణ మైత్రీ సురభిళ దిన్యసుగంధము,. మానవజీవన యధార్ధగమ్యుమునకు సాక్యమతడు మానవులందున శ్ర్యేత సాధించిన సాధునతడు ఆత్మోన్నతి కవరో ధములైన కోర్కెలకు బానిస లైన మానవాళినెల్ల మేల్కొల్పిన వైతాళికు డపరబుద్ర భగవానుడు, సార్టక గుణాభిధానుడు. ఆతడు వివేక భానుడు, అద్వయసుఖ సంధానుడు. ఆనందో బ్రహ్మమునకు అక్షర రూపనిధానుడు. సన్యుక్‌ క్రాంతికి ఆతడు సత్యరూపనుగు ప్రతీక, సర్వనుతాతీత శాంతి సౌఖ్యపద్ధజర్థుపతాక. _ మళ్రేం నిరవర్యు

ఠీకృష్ణ్త జయంతి - కవిత్నావె జయంతి వివేకానంద వాణీ దివ్యదృష్టి ఆధ్యాత్మిక సిద్ది ప్రసాదీంచు నట్టి పుణ్యతీర్ర మొక్కటియే అదే అదే భరతావని, అప్రయోజకుడంటు హైందవుడది యధార్రము సరమసత్యము; అందుకుంగల హేతువాతని మెత్తదనమే శాంత గుణమే. (గ్రీసు రోములు పుట్టిగిట్టక మునుపె భారతదేశమెప్పుడొ విశ్వమున ధర్మ ప్రచారము చేసి సత్యము చాట గల్లెను పరపీడన సామ్రాజ్య స్థాపన చేసిన వీరులు నియంతృత్వ ధోరణిలో రాజ్యములేలిన క్రూరులు ఏమయిరో నామరూసమనులు లేకయె పోయినారు. రాజకీయములు మతములు మొదటి నుండి వమనజాతికి సన్ముతములు కావుకావు. సత్యోదయ మొక్కటియే సహజమార్గమదె లక్ష్యము సమర సద్గురు సొత్యము విశ్వమానవ శ్రీేయమె మనధ్యేయము మన ధర్మము; కులదేవత దురభిమానముల కలహము మనమెఅుగము. గ్రైస్తవ ముస్రిము భేదములన్నింటిని అనలనెట్టి అంద అకా శ్రయమిచ్చిన అతి పవిత్ర భూమి మనది; కానీ వారలె మనపై కాలుదువ్వి మేమె గొప్పు అనినప్పుడు మౌనమూని నట్టి జ్ఞానసిద్ది మనది; ఎకనత్‌ నద్వాప్రాబహుధావదంతి మాటను నిలిపి సర్వసమభావము చాటిన జాతి మనది. జాతివ్నర్ధ సంప్రదాయ భేదమ్ములు లేక సమత సౌజన్యము, సానుభూతి, సోదరభావము, సహనము చూపినట్టే నీతి మనది. ఓపిక గల రీతి మనది; పరమార్ధము, వేదాంతము, సంఘనీతి, సాధుత్వము త్‌ 94 న

ప్రియవర్తన (ప్రేమకలిగినట్టిది ఈ మాతృభూమి. ఎన్ని మహోపద్రవములు మనజాతికి శతశతాబ్ద ములుగ విదేశీయులచే సం క్రమించినప్పటికిని ఇది జీవముగా నేటికి నిలిచియున్న దుజ్వులమై. దీనికి మరణమ్ము లేదు ఇది అమరము సదా స్థిరము (ప్రతి వ్యక్తికి మన శాస్త్రములుద్చోధిందెడి సత్యము, త్యాగ గుణము, ఆంతర్ముఖ దృష్టి ప్యూర్ణ వైరాగ్యము, (ప్రాపంచిక భోగములే శాశ్వతనుని యెంచువారు తాత్కాలిక జవసత్వములణగ తుదిని నశియించురు. ఆత్మ నిగ్రహము ఫూనిన మితభోగులు జయశీలురు వారి వంశములు క్రమాభివృద్రి పొందుచుండు సతము; ఇది చారిత్రక సత్యము విబుధలోక సుంస్తుత్యము. ఎవరినెవ్వరుద్రరింతు రది ఆభగవంతు వంతు; అందరిలో బ్రహ్మముగని సేవించుట మనధర్మము. ఎన్నెన్న్నీ రూపమ్ముల దాల్చిన దాభగవంతుడు మనసీవల నందుటకే మనకు దారిచూపుటకే. కాన మానవాళొసేవ మనకు సదామంచి త్రోవ ద్వేషభావములనుమౌని, స్వాతిశయము వీడి మనుట జగతికి జాతికి శ్రేయము, ప్రగతికి సుగతికి ధ్యేయము. ప కంక - డా? మాకేల గురవయ్య

థీకృష్ణ జయంతి - కవిత్సావైజయంతి ఊట కృష్టయూత్తి జయుంతు ఎవరిదారి వారిది నీకెనరు లేరు మార్గదర్శి ముందుగనీనొక న్నిర్భయమునకు కట్టువడకు మెపుడు నిన్నుసీవె ఉద్దరించు కొనవలయు నిజమ్ము సుమ్ము. భావకశూన్య మానసమున నెలకొను తెలియని ఒకస్ట్రితి అదే నిన్నుమునుముందుకు గొనిపోవును గురువెందుకు? గురుశిష్యుల సంబంధను గుదిబండగ నాకబంధము స్వేచ్చలేని సాధనలో సత్యమెటులు గాంచనగును! 'స్వేచ్చ అనగ భానరహిత నిశ్చలనినుల మనస్రితి వయోభేదరహితమ్మే నిర్వాణను నిర్యాణము. గమ్య మిట్టిదనుచుమునుసెకల్పన గమ్యుము కాదది గతానుభనముల స్మరణము భూతనులై చుట్టుముట్టు; నెమరువేసి అది పునాదిగా భావిని భావించుట సాధనమా కాదు సత్యశోధన కదిదారికాదు. పరమగురుని చరణంబుల సన్నిధి అని చిరుపొత్తము మున్ను జిడ్డు కృష్ణమూర్తి ద్రాసెనందు తన చిత్తము పరమ గమ్యమగు సత్తెము తలచి ఉండుననిపించును, నేనెవరికి గురువుకాను దాసుడనా! అసలె కాను నేనాశ్రమ వాసికాను ఆశ్రమవాసిన మనుజుడ నాదుపేర సంస్థలు మతే ఆస్తిపాస్తు లాశమములు ఉండరాదు; మజీమతవనూ; అదినా అభిమతన్ము కాదు. ఐహికమగువ్యక్తిత్వము దైహికనుగు అస్తిత్వము దాటి మనసు నిలకడగా చాటినపుడె బాటసులువు. ఈ ౦6 జి

మరణానంతరము చేయు అపకర్మలవి హుళక్కి శాశ్వత సత్యము నెజిగిన జీవిక చావెకటున్నదె? చావులేని తావు నిన్ను నీవె తెలిసికొనెడి త్రోన నిన్ను నీవు తెలిసికొనగ పరులసాయమనవనసరము. అదే తన్నుతాను నముణచు తన్మయచిన్మయ సళ్‌స్టేతి ప్రరహిళ ఫ్రితినిజమ్ము వృతిలేనిది చ్యుతొలేనిది. ీరామకృషుడు - ఖభవతాలణ భవతారిణి శుభకారిణి భావకదంబ విహారిణి పిలిచినదే తడవు పలుకునట్టై కాళికా దేవిని చతనవశమ్ము చేసికొనిన రామకృష్ణ గురుదేవుని ఆశయముతీ కాశ్రయమగు అంబను పూజించి పేద సాదల సేవించువారె పరమహంస శిష్య వరులు; వారె వివేకానందుని అడుగుజూడలందు నడచి రానుకృష్ణ సేవాశ్రను లక్యము సాధించు ఘనులు, వీ కష్టమ్ములనెల్లమ తీర్పుమనుచు కాకనడుగు అని తెలిపిన రామకృష్ణ గురునాదేశము గొనిచని విర్మల భక్తి జ్ఞాన విరాగములిమ్మా! అమ్మా! అని ముమ్మారు నరేంద్రుడు వేడి వినేకానందుడయ్యె. భార్యయైన శారదలో కాళిని చూచిన ధన్యుడు ఇల వాకిట నిలిచిన సామాన్యల (మొక్కెడి మాన్యుడు ఈజగమెల్లను కాల మయమని భావించునతడు తన ప్రాణనులనువీడెడు నపుడు కూడ ముమ్మారులు పరనుహంస శారదనీలాంబరువరు డమృతకరుడు హ్‌ 07 ఇ - డాళమ్మర్జేల గురవయ్యు

లీకృష్త జయంతి - కవిత్నావెజయంతి ఆ అవతార వరిష్టుండు "సేవించిన కాళికనే ఈ శ్తుభసమయమ్మునందు భావించుట మనసుక్పతము ఆమె కృపాజ్యోత్సులెల్ల వేళల చల్లగ మనలను కాపాడుచు సౌమ్యుకళా స్పూర్తి వివేకానందమె మళ్లెలవోలె నిరంతర జ్యోత్లుల వెదజల్లి తల్లి గురుతర శుభముల నలరగ అభయమొసగి ఆదుకొనును. సకల చరాచర ప్రకృతికి సాక్యము అవ్యము తానై భక్తతతికి కరుణా పారమ్యుము గన్యుము తానై రమ్యుముగా సౌమ్యుకళల లలితాకృృతినిదె తాల్చెను రౌద్రముతో మహాకాళియై రాక్షసులను గూళ్చెను. కోటి సూర్యకాంతులతో కొమురొప్పెడి తేజోముయి సర్వభూతజాల నిఖీల భావ పరంపరతానై ఎనప్లీ రూషమ్ములెత్తి తాపమ్ములనణవె తల్లి. ఈ 98 జ

తమసోమా జ్యోతిరముయ (01-11-1986) 'కీక్సష్ణ నత్యాభ్వుదయము-ఆంధ్రవిత్యాభ్యుదయము ఇది అక్షయ మాశ్వయుజము బహుళవతుర్తశియగు దినమ్ము ఆంధ్రరాష్ట్ర మవతరించి నట్రిదినము, శుభశకునము,

'పెనుచీకటి రేపుమవూపు పెనవేయక ముందె చతు క్రశభువనమ్ముల లోపల సత్యాన్రిత దీప్తివెలుగ నరకయాతనల బాపిన కృష్ణలీల దీపావళి, అష్ట ప్రక్పతులకధిపతియైైన కృష్ణభగవానుడు సత్యాశ్రయుడై చేసిన సంగరమే సంబరమై కారాగ్సహ బద్రలైన కాంతలకున్‌ స్వేచ్చ గూర్చి. చెఅవీడిన చెలునలెల్ల గతి' నీవే పతినీవే సరులెవ్వరు లేరు పరాత్పర! శరణాగతి నీనే అను పదాజునేల నతడు కాంతుండై మనిపెతనిపె. జైత్రచూత్ర సాగించిన సాత్రాజితి రణజితల్దై నరకాసురునుసురడంచి కారాగ్టహ బద్రలైన నారీజన దుఖనుణచి నారాయణ సహచరియ్టై సాధించిన దిగ్విజయము సాధారణ దీపావళి, అక్షయ సుస్నేహవర్తి అ శ్రాంతము సత్యాశ్రయ మై వెలుగులు జిమ్మినపుడె ప్రభనమందు నటవిభవము కపటనటన కలిగింపదు ప్రమోదమ్మునేనాటికి. ప్రజోచ్చత్తి నానాటికి మితిమీరెడి లోకములో తుదకు నరకయాతన ప్రతిపొరుడనుభవించి తీలు; అవుడందరి జీవితమ్ము అంధకారనుగ్నమ్మగు. ఈ99 ఇ - డాఓముల్లేల నిరవయ్య

థీకృష్ణ జయంతి - కవిత్తావై జయంతి వేసటనిటు వేధించుట వెటకారము కొనరమౌ”! బాసటగా నుండి ప్రజల బాగోగులుగన భరమౌ॥ బూటకములు వేసమ్ముల నాటకనూడిన వరమౌ! నటవిభవము చూపి చేతులూపినంత సంబరనూ! విటకేఖరులానింతురు బట్టబయలు శృంగారము కటు భాషణనుల సీసము మెలివేయుట అది నీరమొ! చాలు చాలు నరకాసుర! అరకొసుకు క" ఆగొవుర! నిన్ను గనిన పున్నెన్మూ! గర్భశోకమొకటి తక్క; నీ పాపముపండి బ్రద్దలగు తఈరుణము త్వరలోనే; ఆపై నీ బాబుకాదు మజేయెవ్వరు తోడురారు. తారల మున్నెందజినో తారక! రామా!రామా! అని చెణబట్లిన ఘనతకు అతివలు నిర్మాతలైరి నిర్మాతలె అతివలైరి! నరకబాధ కడు్రగ్గిరి. రామరాజ్య నిర్మితితో రానులె మునుముందు నడువ పేరు గొప్ప ఊరుదిబ్బనలె గాకుండ ప్రజావళి ఉత్సాహముతో నికపై ఉరకలు చురకలునేయుచు తరుణులెమటి పురుషలోకమునకు దారిచూపగ వలె సిమ్మట కృష్ణుల సిలుపే శత్రు ప్రభంజనమ్మై నరకయాతనముతప్పును దీపావళి వెలుగొప్పును. సంగరమున సంబరమున నహచరి చరియించిన తజి మునుముందుగ మురదానవు వాని సుతుల సంహరించి నరకాసురు పైజెగసిన సత్యాగ్రహ తేజముగవి రామొ! రామూ! చాలిక ఏలనద్దు నీవికనని ఈ 100 జే

నాపిలుపె ప్రభంజనం నరకాసురభంజనం సరకుగొనను నరకాసురు నుసురుదిసెదను గనుమని విసురువిసర ప్రజారథము పై నాగలెక్కిన కృష్ణులె ధర్మను స్ట్రాసించి శాంతి సౌఖ్యమ్ముల నొసగుదురని చేచియున్న ఆంధ్రజాతి ఎపుడు మేలుకొనునో మణీ ఆనాడే దీపావళి అదే ఆం(ధ్రసుజనావళి వెలిగించిన దీసకాంతి కలిగించును నిత్యశాంతి. మన ఆంధ్రులు కన్నులుండి నిజముగనే గ్రుడ్డినారు ఆరంభ పుశూరత్వము నందు చాల దొడ్డవారు ఆంధ్రరాష్ట్ర సిద్ది కొణకు అసువులనర్చించిన ఆ (శ్రీరాములు ఆశించిన రామరాజ్య మెన్నటికో! ఆదిలో ప్రకాశదీప్తి దనరి కొంత విలసిల్లగ నటుల నేడు తెలుగుదేశ మేలనెలయు విరాజిల్లి తెలుగు తెగులుగా మారెను దేశము నాశమ్మయ్యెను వెలుగు చూడని దివాంధముణైరి నిజముగా ఆంధ్రులు. కనులు లేకనా డేలెను గాంధారీ ప్రియుడీభువి కనులుండియు దురహంకారము గ్రుడ్రిగనయ్యె భళా! ధృతరాష్ల్రడ నన్నతిమురె తిమిరముగా మొళ్చెభువిని అన్నమాట జనదాటక ఆలనపాలన చేయునె, రొమరాజ్య మన్నది సంగ్రామ రాజ్యమయ్యె గడా గాలినూటలగును ప్రజా ప్రతినిధులను నోట్లనూట లాలించుట గొత్చెలగతి పాలించుట మహిషులస్ట్రీతి మహిషాసుర మర్దనకిక ప్రతి (స్త్రీ, ఒక శక్తియైన నరకాసుర కల్పితనిశి చతుర్దశిని రాకాశళి వెలుగుగాత తినురమెల్ల తొలగుగాత సత్యస్థితి. 8 101 4 - డొ* మళల్దేల గారవయ్య

అీకృష్ణ జయంతి - కవిల్నావైెజయంది అదితికుండలాలు వరుణునాతపత్రమపహరించి అమరాధిపు మణిపర్వతమును గొనెనటమును నరకుడు అతివలపదియాణువేల ప్రాగ్యోతిష నగరములో కారా గృహమందు మిగులకాయి కటికి చీకటిలో కారించిన నరకాసురు దాతతాయి అహంకారి దుర్మార్గుడు దుర్వినీతి దుష్టబుద్రి దురాచారి భూమీసుతు డానరకుడు భూభారము కలిగింపగ నరకుడితని నణఅకుడనుచు ఇంద్రుడు హరినర్రించెను. సత్యాసతితో కృష్ణుడు సంగరమున సంచరించి సత్యా[గ్రహచండినుగని సంతసించి మురులాదిగ అసురవరుల నుసురులెల్ల అవలీలగ గొని అవనికి అభయమొసగి ప్రాణికోటి నెల్లతాను కాపాడెను దర్పమహితులైన అహితదాననాళి రాషొడెను. ఆరాపాడిన దినమే సర్వజనుల పర్వదినం. చెనటులు కల్పించినట్టి చీకటి పోద్రోలి వెలుగు మనలో మనమే వెలిగించిన తప్పక శాంతి కలుగు. నేటి భారతమునందలి రేపటి పౌరులు బాలురు ప్రతిఘటనన్‌ సత్యాశ్రయ దీప్తి కృష్ణదర్భకతన్‌ ధర్మమ్మును నిల్సిశాంతి సుఖములనే పొందగవలె, కొసరాజు కొనంగ దివ్వెను వెలుగజేయుచు స్నేహవర్తిని అది దివాకర దివ్యతేజన్మునుచు నంజలి యిడుటు మనవిధి. ఆంధ్రరాష్టమా! ఎప్పుడు అంధత్వము తాలగునో? (గ్రుడ్డి పాలనమ్ము తొలగి నిస్నార్థమె వెలుగునో? క్‌ 102౫4

అభినవ పాలకులెప్పుడు స్వార్ధమ్మును వీడెదరో ఆనాడే ఆం ధ్రావళికగు యథార్ర దీపావళి. కపటనటన కాలుష్యము దురహంకారము మౌధ్యను పాలన సాగించు వరకు కనరు శాంతి ఆంధ్రావళి. దుర్మదాంధ పాలనలో ప్రతిపౌరుడు దుర్గతితో నరకబాధలనుభవించి చితికి మ్రగ్గెదరు చీకటి. సారమెతిగి పారమెఆటిగి సత్యపథము నందు నడచు వారికి స్వరాజ్యమేమీ? స్వారాజ్యమె ముందు నిలుచు సత్యోదయమునకు మించి సళ్‌స్టేతిమతి యేమికలదు? నిత్యము (శ్రీకృష్ణ సాహవర్యమె సత్యారాధన. అక్షయవమౌ సౌఖ్యపదవి ప్రభవముంది విభవముతో (ప్రమోదమ్ము కూర్చునంతకంటె లేదు మతియొకస్థితి. అసత్యమ్మె లక్ష్యముగా అకృత్యమ్మె ఫాత్యముగా అనహజమ్ముగ వర్తిలునట్రి అధిపులే నరకులు. అబలత్వమె నరకస్ట్రితి సబలత్వమె నత్యాదృతి. సత్యా గ్రహసాధనలో నర్వము వశీకరమ్మగు. దానికి (శ్రీక్ళష్ణ నిత్య సహకారము తోడునిలుచు. ఆం(ధ్రమందు అలముకొన్న చీకటియే నరకస్టితి, అది క్రమముగ తొలగిపోయి కలుగు వెలుగు సత్వరగతి తారాబలమిపుడు తగ్గి చంద్రబలము పెరుగుచుండె, ఇకరాత్రియె పూర్తికాగఇనుడే ఉదయింపగలడు, త్వరలోనే రానున్నది తేసనోదయ మరుణకాంతి. ముసురుకొన్న మోంద్యము మతి అంధకారమెల్లతొలంు. సత్యాకృష్ణాభ్యుదయమె-సనుయించును నరస సత్యోదయ సౌభాగ్యమె సాధించు పౌఖ్యక్షష ఈ 10 1 = చా॥ మళ్రేం గురవయ్య

రేషన అము దం -శీక్పవుది జవృదినం (15-8-1998) పరసాలన మనెడు రుజను చెరసాలను మనెడు ప్రజను పరిపాలన గనెడు సుజను పరమాత్మను గనిన దినము. ఇది సరమానందకరము సర్వలోక శుభంకరము తనకు అడ్డు తగులుదురని తలచినచో తం డ్రినైన పుట్టబోవు శిశువునైన జైలు పాలుజేసివారు

పుట్టినదే తడవుగ శిశు హత్యలు చేయు జిఘాంసుల కట్టిడి మూకల కంసుల ముట్టుడించి దునుమాడగ కట్టుడిగొను ్రీకృష్ణుడు పుట్టినట్లి పుణ్యదినము. కొరాగారమున బుట్టి కారాగ్సహమందుబిట్టు కారాకూరముల గనెడు వారినెల్ల విడిసించిన కారుణికోత్తముడు శౌరి ప్రభవించిన పర్వ దినము. నరకకృత్యముల (మ్రగ్గెడి కారాగార నిబద్దుల అబళావళి హావళిగని సత్యాహింసాక్సతియే బంధమ్ముక్తి సుఖము గూర్చు స్వాతం త్ర్యమె జన్మహక్కు సత్వర వరసిద్ది అదియె శాశ్వత సుఖశాంతి అదియె అందరికని ఆదృతిగను సమరనేత సాఖ్యదాత సత్యసౌఖ్యసంధాత నిత్య సఖ్య సంస్థాత మోహనుడై చంద్రుని వలెచల్లగ కాపొడు వాడు చిత్తరంజనము గూర్చిడి చిన్న్మియుండు జగద్దురుడు; అతడే గోపాలకృష్ణు డానకదుందుభిపు త్రుడు సత్యాగ్రహఘటనములో స్వరాజ్యమ్మె స్వారాజ్యము మనలక్యము సడలకున్న దిగివచ్తురు దివిజులైన ; అపుడు రానురాజ్యమ్మిల రానుచంద్రకరుణ దనరు . నరుడే నారాయణుడై శాశ్వత సత్‌స్టేతిని కూర్చు ; సత్యాశ్రయ విభనమ్మున పెరుని పారిజాతమలరు ; ఈ 104 4

అరవిందవికాసరీతి జాతికి వైతన్యమెనయు ; మాచ్చద్రీవరజయంతి మహిమాన్వితవైజయంతి సత్యాగ్రహ సమరమునకు సొక్షియైన సత్యవరుడు చెణ మ్రగ్గిన వారినెల్ల చెర చెర చిడిపించి పార తంటత్ర్యమ్మును పారద్రోలి రకకుడై యేలినట్టి (శ్రీకృష్ణునిజన్మదినము, సర్వస్వాతంత్ర్య దినము. వైజయంతి శోభిల్లేడు యాదన ్రకాశకోశ మదెమధురాపుటభేదను , పుటపుటలో మధురపదము సరమసదము రాధామాధవ రసమయ రాసేళి బృందగాన మందరి అనందహేల, సౌఖ్యడోల పరమాత్ముడు శ్రీకృష్ణుడు వుట్టిమెట్టినట్టిపట్టు; అరవింద ప్రభననికాసములట్టులు స్వేచ్చాసౌ రభములు ప్రసరించి సౌఖ్యమును కూర్చెడి ప్రపూత సననము బ్బందానన దివ్యవినముల గంథమ్ముల నలరి మిగుల పరీరంభ బంధమ్ముల పరవశించి తమ్మునురచి సర్వస్వతంత్ర భావన పొనన తర జీననులై మనుట రసాద్వైత సిద్రింగనుటయే జయంతి లక్యము అదె ఆనందో బ్రహ్మ అనెడి అద్వయనుగు (ప్రేను ఫలము భ్తిపూర్త దివ్యశక్తి యుక్త స్వారాజ్య పధము శిరమునందు శిఖిసింఛము, ఉరమునందు తులసిమాల, కరమున సిల్లన గ్రోవిని కరము ప్రీతి దాల్చి శుభం కరుడై మెలగెడు రమణుడు సరమౌత్ముడు శ్రీ కృష్ణుడు ప్రభవించిన వర్వ దినము. సర్వస్వాతంత్ర్య దినము. వరములొసగు కృష్ణుడు ద్వాపరమున జనియించినట్టి పరముడు సమస్తహృదయకుహరములి వైళ్ళుగిగ్సు సస్న్బ్సు ప్రభనించిన పర్వదినం, భవబంధన విచ్చే దన

పరమ స్వాతంత్ర టెనం.

ఈ 105 ౫8 - డా౭ మాల గరవా్బు-

లీకృష్ణ జయంతి - కవిత్సావైె జయంతి ఖారత స్వాతం్యత్త దినం -శీక్సవ్సువి జన్పదినం (15-8-1998) పరపాలన మనెడు రుజను చెరసాలను మనెడు ప్రజను పరిపాలన గనెడు సుజను పరమాత్మను గనిన దినము. ఇది పరమానందకరము సర్వలోక శుభంకరము తనకు అడ్డు తగులుదురని తలచినవో తం డ్రినైన పుట్టబోవు శిశువునైన జైలు పాలుజేసివారు పుట్టినదే తడవుగ శిశు హత్యలు చేయు జిఘాంసుల కట్టడి మూకల కంసుల ముట్టడించి దునునూడగ కట్టుడిగొను శ్రీకృష్ణుడు పుట్టినట్టి పుణ్యదినము. కారాగారమున బుట్టి కారాగ్సహనుందుబిట్టు కారాకూరముల గనెడు వార్‌నెల్ల విడిపించిన కారుణికోత్తముడు శౌరి ప్రభవించిన పర్వ దినము. నరకక్పుత్యముల (మ్రగ్గెడి కారాగార నిబద్దుల అబళావళి హావళిగని సత్యాహింసాకృతియే బంధముక్తి సుఖము గూర్చు స్వాతంత్ర్యమై జన్మహక్కు సత్వర వరసిద్రి అదియె శాశ్వత సుఖశాంతి అదియె అందరికని ఆదృతిగను సమరనేత సౌఖ్యదాత సత్యసౌఖ్యసంధాత నిత్య సఖ్య సంస్థాత మోహనుడై చంద్రుని వలెచల్లగ కాపాడు వాడు చిత్తరంజనము గూర్చిడి చిన్మయుండు జగద్దురుడు; అతడే గోసాలకృష్ణు డానకదుందుభిపుత్రుడు సత్యా గ్రహఘటనములో స్వరాజ్యమ్మె స్వారాజ్యము మనలక్ష్యము సడలకున్న దిగివత్తురు దివిజులైన ; అపుడు రానురాజ్యమ్మిల రామచం ద్రకరుణ దనరు. నరుడే నారాయణుడై శాశ్వత సత్‌స్టతిని కూర్చు; సత్యాశ్రయ విభవమ్మున పెరురి పారిజాతమలరు ; ఈ 104 4

అరవిందవికాసరీతి జాతికి చైతన్యమెనయు ; మౌత్ఫ(శ్రీవరజయంతి మహిమౌాన్వితవైజయంతి సత్యాగ్రహ సమరమునకు సాొక్షియైైన సత్యవరుడు చెణ మగ్గిన వారినెల్ల చెర చెర చిడిపించి పార తం త్ర్యమ్మును పారద్రోలి రకకుడై యేలినట్టి శ్రీకృష్ణునిజన్మదినము, సర్వస్వాతం్నత్ర్య దినము. వైజయంతి శోభిళ్లైడు యాదవ ప్రకాశకోశ మదెమధురాపుటభేదము , పుటపుటలోమధురసదను పరమపదము రాధామాధన రసమయ రాసేళి బృందగాన మందరి ఆనందహేల, సౌఖ్యడోల పరమాత్ముడు శ్రీకృష్ణుడు వుట్రిమెట్టినట్రిపట్టు ; అరవింద ప్రభవవికాసములట్టులు స్వేచ్చాసౌ రభములు ప్రసరించి సౌఖ్యమును కూర్చెడి స్రపూత సవనము బ్బుందావన దివ్యనిముల గంథమ్ముల నలరి మిగుల పరీరంభ బంధమ్ముల పరవశించి తన్మునురచి సర్వస్వతంత్ర భావన పావన తర జీవనులై మనుట రసాద్వైత సిద్రింగనుటయే జయంతి లక్ష్యము అదె ఆనందో బ్రహ్మ అనెడి అద్వయమగు (ప్రేమ ఫలము భక్తిప్యూర్హ దివ్యశక్తి యుక్త స్వారాజ్య పథము శిరమునందు శిఖిసింఛము, ఉరమునందు తులసినూల, కరమున పిల్లన గ్రోవిని కరము ప్రీతి దాల్చి శుభం కరుడై మెలగెడు రమణుడు పరమాత్ముడు ్రీ కృష్ణుడు ప్రభవించిన పర్వ దినము. సర్వస్వాతంత్ర్య దినము. వరములొసగు కృష్ణుడు ద్వాపరమున జనియించినట్టి సరముడు సమస్తహృదయకుహరముల వెలుంగు రమణుడు ప్రభవించిన పర్వదినం, భవబంధన విచ్చేదన

పరమ స్వాతంత్ర్య దినం.

ఈ 10 జ = డొ మేల గురవయ్య

థీవృస్త జయంతి - కవిత్తావె జయంతి ధాత్సనామ సంవత్స ర(శీకృష్ణజయంతి (5-9 - 1996) ధాత్చనామ సంవత్సర శ్రానణబహుళాష్ట్రమి తిధి సరిగా గురువారమందు సంభవించె గురుతరవిధి. గురుపూజోత్సవ వేళను కుదురుకొన్న ఈ జయంతి భరతజాతి చిరస్మరణమధురసౌఖ్య సుధా స్రవంతి గురుడు సండితనరుడు రాధాకృష్ణ పుట్టిన శుభదినమ్మిది భగవద్గీతాకారుడు జగద్దురుడు గ్రీక్సమ్ణుడు పుట్టిన దినమపుడపుడిటు లేకముగుట కాలనియతి. తత్త్వవేత్త లీయిరువురు ధర్మ- కర్మ మర్మజ్ఞులు. శాశ్వత సత్యమ్మునెణీగి చాటినట్టి మేటి గురులు అప్రతిమాన ప్రతిభాధురంధరులు, సుధీనరులు. భారతము ధృతరా ష్టపంమతి- నూంద్యమున నాంధ్యమున జాతికి మజీయులౌరనహానికనిమును దూతగా చని తెల్పె కృష్ణుడు.

• అదిసుత క్రమనాశనమ్మై- తుది నధర్మము రూపుమూపెను భారతము ధృతరాష్త్రపతినుతి వైభవమ్మున 'ప్రాభనమ్మున లోకమెల్ల నుతింప గౌరవప్తూర్ణమై తన వెలుగు చూపెను. జాతిజాగ్భతి గనగ ఆంధ్యము మాంద్యమున్‌ గడుదవ్వు బాపెను,. కృష్ణ రాధాక్ఫష్ణు లిరువురు తృష్టతీర్చిరి బోధసుభలన్‌ సంశయమ్ములడంచి గురువరులై పొనర్చిరి భవ్యవిధులన్‌ ఎంతఎనరికి అవసరమ్మో అంతనా త్రమె దొరకు నిధులన్‌ కూర్చిపేర్చిన విద్యనేర్చిన వారికివె జేజేలు సతమున్‌' గాఢగూఢ రహన్యతం త్రము తేల్చి న్రేల్చిరి సమిధలన్‌ సకలమానవశాంతి సుఖములె ధ్యేయముగ భావించి వ్యథలన్‌ శకలముల్‌ గావించి సత్యము జ్ఞానమొసగిరి పరిధులన్‌. ఈ 106 ౫

ఇరువురు గురునర్యులందు ఇంతసామ్యుమ్మిట్లు పాదలె- న్‌ పరమధర్మ వివేకపాకవిలాస విశ్రుత విబుధులన్‌ పాంచభౌతిక దేహమున నవరం ధ్రములు ప్రణవాత్మకములౌ సుస్వరమ్ముల వెలువరించెడి స్ఫూర్తికిద్రి నిదర్శనముగా ఐదు-తామ్మిది తేది- మాసము లలరెనిటులీ ఆంగ్రవర్తము . ధాత హర్షము ్రకటితమ్మై- పరిఢవిళ్లి జయంతి గ్రతన్నె. +అదిసుత = అదిమొదలుగ్గా? అది+సుత = అది సుతుల యొక్క గౌరవహానిలో= కారవులకు కీడు; గౌరనమునకు ప్రతిబంధకము. యా (షో మ్‌! యు హాటి ర ణా [| న్లో ముసలం కాం గో జ న్యం సాటావడ్తైక్మా ఫ్‌ 107 4 = డ్రొ/ మేల గురవయ్య

అీఠృస్ణ్త జయంతి = కవిల్నావైె జయంతి శ్రీకృష్ణ జయంతి (23-8-1992) శీమతి చల్లా అనంత లక్షి అథినందన సుమమాల కం॥ _ (శ్రీమతి అనంతలక్ష్మీ సామమధురగానలోల సం గీతకళా ప్రాముఖ్యముగని ఆనం దామృతమును గ్రోలుడది అనంతసుఖ్రీ తే.గీ! స్వాతి తిరుణాళ్లకాలేజి చదివి గాన భూషణ యనెడి బిరుదముం బొందినట్టి గొన విద్యా ప్రవీణ సంగతుల జాణ ముప్పదేండ్ల కార్యక్రమములు ప్రధంనె। కం॥ చల్లా అనంతలక్ష్మి మహోల్లాసంబెదలుపులకలొదనంగా శో భిల్లెడి సప్పస్వరముల వెల్లడియొనరించె భక్తి విభవ విభూతిన్‌॥ తే.గీ! త్యాగరాజక్తీర్తనలందు6 దనరు సౌరు రామదాసు క్షీరనలోని రామణీయ కమ్ముు నన్నమాచార్యుపదమ్ము తీరు 'మెలకునలు; తెల్ప్సనంత లక్ష్మీకి శుభములు కలుగంజేయు శ్రీకృష్ణుడు లలితగతుల॥ కం _ ఫ్రిరతా నహినహిరే యని కరమరుదుగ చూనసంపుగతులు నెరపి సం చరరే మానస! బ్రహ్మణి, మురళీ కృష్ణేయటంచు మోదమెలర్పన్‌! కం॥ పొడిన అనంతలక్ష్మికి పాడించిన పార్వతమ్మభ్తూ గ్రణికిన్‌ వేడుకతో విననిచ్చటగూడిన మీఅందఅక్రును గోటినమస్సుల్‌ కం॥ _ ఇది మల్లెలగురుతర సౌహృదమా అభినందనంపుహృదియాంజలి స మ్ముదమున గొనుమూ క్రీకష్ణదయావూర్లాకులేచ్వుల దనరుచున్‌ గమనికః- శ్రీక్షష్ణ జయంతి నాడుగ్రీముతి చల్లా అనంతలక్ష్మిపాడినపాటలు: - 1.శోభిల్లి సప్తస్వరముల 2. బోవ భారమూ రఘురామా? 3. నేనెందువెదకుదురా! 4, భారమైన వేసమాను పాలుపోసిపెంచినాను చేదేగాని తీయనుండేనా? 5. నను బ్రోవమని చెప్పవే! 6. స్రిరతానహి 7. మానససంచరరే 8. సూరదానుక్షీరన 9. మీరా కీర్తనలు. ఈ 10 క

(శీకృష్ణావతరణ-శైశవ లీలలు మధురాప్తురి సర్వజనము పర్వముగన చైతన్యము వెల్లివరియ యదుకులమున గొల్లడైన వింతశిశువు

క్రీడకు పుట్టిన అభవుడు - క్రీడికాప్తుడైన సఖుడు శూరసేనునికి మనుమడు వసుబేవుని వరపుత్రుడు. మునుదేవకి పొనరించిన పున్నెమ్ముల గని ఆతడు వెన్నుడు మిగుల ప్రసన్నుడు, పున్నమి వెలిగెడి చంద్రుడు పూజ్యుడు, వరగుణ సొంద్రుడు, సకల లోక నిస్తంద్రుడు సురుచిర సుందర రూపుడు, నిరత పరీవృతగోపుడు ధృతశిఖిపింఛ కలాపుడు, నుత మౌనీంద్ర కలాపుడు యాదవకుల మజిదీపుడు, సరసమృదుల సల్లాపుడు ప్రళయ సమయ వటపత్ర స్వాపుడు - మరి నిర్లేపుడు ॥ అదితికశ్యపులెదేవకి వసుదేవులుగా జనింప,

వారికి మూడవభవమున వాసుదేవుడుగ పుట్టెను

అదిరా ! ద్వితీయభవమున వామనాఖ్య ఉదయింబెను. ఇంకమరల పుట్టువులే దనికెల్పెను. నిశ్శంకగ కలియుగమున నేటికి తన ఆధిపత్యనులరుచుండె;

కృష్ణా! నీజనన వేళ జలనిధులేడును పొంగెను. కలనిస్ప్వనముల మేఘము లురిమె, దిశలు తెలివిదాల్చి; గ్రహనక్షత్రముల తోడ గగనమెల్ల రాజిల్లెను.

కమ్మని చల్లని గొలులు మెల్లమెల్లగా వీచెను.

జ్‌ 10 క - డా| మెళ్టీల నరవయ్య

అీఠృత్త జయంతి - కవిత్చావె జయంతి

హోమాగ్నులు చెన్నుదనరి వెలుగొందెను పూతములై

కొలకుల తుమ్మెదలప్పుడు రుమ్మని విరిదేనెంగ్రోలె

నదులు స్వచ్చజలములతో ప్రవహించెను మోదమెసగ

వనులు పుష్పు ఫలభరితముక్రైయొప్పెను విహంగ రుతులన్‌

అమరవరులు వూలవాన కురిసించిరి, మురిసించిరి;

అప్పుడు ఖరముచ్చైస్స్రనమున కూయగ వసుదేవుడు;

చప్పుడు గావింసకుముని చప్పున పదములు పట్టెను.

ఇది నిజమో కల్లయొ మరి ఈ నాటికి ఈ వదంతి

('ప్రచారమ్మునందు కలదు పండితపామర జనముల;

ఉ॥ కొందరు కృషజన్నమున థూసిన ధన్యులు మాన్యులంచు వా కొందరు చాటువాక్యముల గుర్తుకుంచెచ్చి కనీశ్వరుల్‌ సదా సందియ మింతలేని ఘనసంఘటనమ్మిది యౌను రాసభా క్రందనలో రహస్యమెది క్రందుకొనెన్‌ గ్రభాయింప మేలగున్‌॥

రాసభాలాసన ప్రభవమందిన క్షణము

రాసభాలాషన మెనసె సరువమునాడు.

ప్రభవించినదే తడవుగ బంధమ్ములు ఛేదించెడి

పగిదివిచ్చె కారాగ్భహద్వార బంధములు వెంటునె;

'ప్రవమహేంచెడి యమున అపుడు దారినాసగ వసుదేవుడు

నందునింట బాలునుంచ్చి యోగమాయ గొనివచ్చెను.

ఇది మాయగంగ కన్పించెడి ఫలయోగము భావిశుభము

లొదవించెడి కార్యసిద్ది; జగన్నాయకాభ్యుదయము.

మొయలకతీతుడగు శిశు వన్నిమాయలెరుగు జాణ; ఈ 110 న

అతని ముందు ఫపూతనాది కపట కృత్యములు నిలుచునె; తృణావర్త జృంభణమా! తృణ'ప్రాయనుతని ముందు; పెంచిన తల్లి యశోదకు తనలీలలు చూసించిన దివ్యశిశువు, శ్రీ కృష్ణుడు చిన్న్మయుండు పరబ్రహ్మ. నలకూబర నుణి(గ్రివులకు శాషము తొలగించిన చిన్ని శిశువు లీలలలో ఎన్ని మహిమలెంత శక్తి! బృందాననమందు గోపబ్బందముతో గోవత్సము లనుమేపెడి ససుయమందు గణుతింపక గర్వముతో ్రేపురూపుడాల్చి మిగులక్రైసెక్కిన వత్సాసురు రూపుమూసినట్లి భక్త వత్సలునికి హరికి జయము. బకాసురుడు అఘాసురుడు ఖరరూవుడు ధేనుకుండు ఇటులెందరొ బాలకృష్ణుధాటికి తృటి మడిసినారు వైరభక్తి వారలెంత త్వరక+చెణబాసినారొ! బ్రహ్మవంటి విబుధుడు తన అజ్ఞానముచేత గోప గోవత్సమ్ములను దాచెను వత్సరమ్ము మళత్సరమున చివరకు శ్రీక్సష్ణు దివ్యశక్తి నెరిగి మోకరిల్లి తన తప్పును సైపుమనుచు ఎంతో పప్రాధేయపడెను. ఇంద్రయాగమును చేయకు డేమియగునొ చూతనునగ కోపగించి ఇంద్రుడు సంవర్తక మేఘముల సంపి హోరు శిలావర్షమ్మును కురిసింపగ న్రీ కృష్ణుడు, గోవర్దనగిరిని దాల్చి గోగోపక రష్షయోసె; తుదకింద్రుడు హరినుతించి తనతప్పును తా గ్రహించె. కుబేరసఖుడగు గుహ్యకు-కేశివ్యోముల వృషభుని సంహరించి మధురాపురి ప్రవేశించి రజకు కువల క్‌ 111 4 - డా॥ముల్లేం గురవయ్య

ఠీకృష్ణ జయంతి - కవిల్నావైజయంతలి యాపీడమ్మను గజమును పీవమణచి కూలదోసె; చాజూరుని ముస్రికు నటులే చివరకు ఖలుకంసుని తెగటార్చిన ధైర్యసాహసములే కళ్యాణ లీల అదే సర్వజగద్రక్షు శ్రీ కృష్ణుని దివ్యశిక్ష॥ గద్దెనెక్క కుటిలములె విద్దెల ప్రకటింసలేదు. జటిలములౌ ఆపద్రశ లెన్నడు కలిగింపలేదు. బుద్దిశరణుగోరు ధర్మ పరులకుతానండ నిలిచి (శ్రేయమె తన ధ్యేయముగా ప్రభువులనొనరించినాడు. భాగవతుల రక్షణలో నిస్స్వార్థముగా చరించి పరమాద్భుత కార్యమ్ముల పదింబది యొనర్చినాడు. అవనరమ్ము వచ్చినవ్పు డవతరించి, దుర్మార్గుల హతమొనర్చి న్రితజనాళి కతి మోదము కూర్చినాడు. శిశ్ళుపాలవధ మత్తః సాత్వతీదను ఘోషులిర్వురిసంతు ఆశిశుపాలు బా లత్వ మందు చతుర్భుజాలు లలాట నేత్రముగాంచి దీ నత్వమందగనత్త, కృష్ణుడనంత శక్తి సమన్విత స్వత్వలీలనశించె మిక్కిలి చక్షువున్‌ గగయుగ్మమున్‌॥ ఆ.వె॥ ఎవ్వరెత్తుకొనగనేగెనో మిక్కిలి చేతులు మటివకువాతడెహరి యించు ననెడివాక్కునెంచి తప్పిదములు నూయు సైపుమనుచుయగోరోారి॥ క్‌ 112 జీ

ఆంవెః చైదుక్రైశనమున సాత్వతితన అత్త కిచ్చానట్టి మాటనెంచి కృష్ణు డట్లె నూజుతప్పు అనరావి వినరాని వెల్లసైచి తుదకు ్రైళ్ళనేసె॥ కం॥ శిశుపాలుండొనరించిన షశుక్పత్యము లిన్నియనుచు వాక్రువ్వంగా వశమే యేరికయినత ద్విశసనమున లోకపీడ వీడ శుభనుగువ్‌॥ దండయాత్రకు భగదత్తుపైనే గుతతి ద్వారకావురి కాల్చి బాలవృుద్దులనేచె. రైవతకాద్రి పై రముణులతోయాడి పరవశులవైయున్నవారి నెట్ల వధించె ఆనకదుందుభి అశ్వమేధము సేయ యజ్ఞాశ్వము హరించి విఘ్వమొనరించె అతిపొవు డైవీడు ఆతివ బభ్రుని భార్య తనకు భార్యగయేసికొని వ్యఖభిచరించె మళత్తు-దుర్మదుండు కుబుద్రి పాలిత దృురయుండయి నిత్యదు పష్కర్మలందుంజరితిచి మించి అకొర్యలంపటుడై వృథా మర్మముల్‌ స్ప్రశియించు తీక్ష పునమూటలన్‌ పరవిందలన్‌ కూర్మినింపుచు, నల్పరాజ్యముయాడి నిక్కుచు నీల్లి స ద్హర్మముల్‌ విడనాడు నీచు సుదర్భ్శనమ్మణగార్చుతన్‌॥ పూజ్యపూజా వ్యతి క్రమముగ అర్హ్యమేన కర్దుండు అచ్యుతు వ. = డా/ మల్టీ గురవయ్య

థీకృష్ణ జయంతి - కవిత్నావైజయంతి డెంతనూ త్రము తగదటంచును- పంతమున దుర్భాషలాడుచు జడుని కీసభ పూజ ఇమ్మని వెడగుదనమున భీష్ముడనగా తెలిసి తెలియని ధర్మజుడు కడు మోదమున నిటుపూనెయాగము తగుదు నన్నూ! అనుచు నెట్టులు సిగ్గులేక (గ్రహించె కృష్ణుడు. 'పేడవానికి పెండ్లమట్టులు, చెవిటినానికి మధురగీతము రీతి గ్రుడ్డికి రూపదర్భనలీల, కృష్ణుని పూజ పోలును అనుచు శిశుపాలుండు పలుకగ- వినిన భిష్మండుత్తరంబిడె. జ్ఞానవృద్దుడు బాలుడయ్యును వూజ్యుడగునీ జగతిలోపల ఈ త్రివి క్రముడైన కృష్ణుడు మాకె కొదీ మూడులోకము లందు తాగు ణవృద్దుడైచను- ఇతనికిన్‌ సంత్నప్తియార్చిన సర్వజగముల తృప్తి కలుగును-పర్వమై భాసించు విశ్వము. సర్వాత్ముడు సర్వవంద్యుండితడు సర్వభూతేశుడు యోగులు తత్తజ్ఞు లెజుగు లత్యమునకు సావ్యమితడు. అఖిలలోక పూజ్యుడైన యజ్ఞపురుషుడీ కృష్ణుడు అజ్ఞుల కాతనితత్త్వము అయోమయము అగమ్యమ్ము. రాజచక్రం బెల్లచూడ విరాజమానమ్మగు సుదర్భన చక్రమప్పుడు విక్రమమ్మున- అ క్రనముమ్మున మాటలాడెడి చేదివిభు శిశుపాల మస్తక మళల్లనన్‌ తెగద్రేసె,' రక్తము వెల్టువై ప్రవహింప నెల్లరు వెల్లమొగముల చూచిరప్పుడు. అతని దేహము నుండి వెల్వడి తేజనముంబరవీధి వెలుగగ " వచ్చి ఆపరమేశుదేహమ్తుయొచ్చె- అచ్చెరు నందె లోకము. మ ఈ 114 1

భరవద్రెక్యమయు

కం॥ బాలవితంతువు సతమా- బాలుని గోసాలకృుమ్లు భావించి మనం బేలీలా బృందావనమైలాలస మాధవా? ధవా। అనిసిలుచున్‌॥

కం॥ మనమే బ్బృందావనమై తనరెడి ఆ తరుణి భక్తి తాత్సర్యముతో వనమే తనకవనంబని- అనవరతము కృష్ణ భావనారూఢమతిన్‌॥

కం॥ విరచించిన స్తుతిమాలల పరమ మహాభావమెనయ షపాడున్‌ రాధా తరుణిగతిన్‌ గాద్గద్య స్వరములతో వి'ప్రలంభ సందంభముతో॥ కం1॥ మీరా గతి తన్మయముతి రారా కన్నయ్య గిరిధరా! నాయక్క నీ వేరా నా సర్వస్వం- బారాధనంగౌలువ నిలువ నారామమిదే॥ కం॥అనుచున్‌ గృష్టుని కొజై తన లోకమెతనది యనుచు తసనమనమునన్‌ 'పెనగొనగ నిరతి ఆత్రము ఘనతమమై వేచియుండ కానన మందున్‌॥

ఉ॥ కోయిల తన్మనోజ మృదు కోమల కంఠము నెత్తి పాడగా నూయల లూగుకైవడి మయూరము పింఛము నెత్తియాడు గో మాయువు వ్యాఘ్ర సింహములు మూనెనువాని న్వభానవైరమౌ హా! యనిపించుడెందనుది యవ్వన భంగిని గాంచ నత్తఅేవ్‌॥

కం॥ చనుదెంచిన ఆ మగువకు చనుగవకున్‌ నడుమ నే త్రజలములు దొరున్‌ మనమున నాభగవానుని వినుతించుచు నుండెనిట్టు వేదన తోడన్‌

ఉ॥ నీరజ నేత్ర నీవదన నీరజమున్‌ రతి నిల్పితిన్‌ మతిన్‌ రార! మనోహరా! మధుహూరా! దయంగావర! దేవరా! దొరా!

నేరము లేమిచేసితిర; నీదయ ఉూపషవు జాలమేలరా? మౌారమనోహరా! శరణు మాధవ! యాదవ దీనబాంధవా! ॥

ఉ॥ నాథుడులేని యిత్తరుణి నాథుడనీవెగ మాధవా! ధనా బాధకు తాళజాల నిదిభావ్యమె యాదవ దేవ! నిసతిన్‌ రాధను బోలె నీదునదరం బధరంబునబేర్చి మాధురిన్‌ ఖేదముతీర్చి సౌఖ్యరసనీ రధిముంపుము నింపు పెంపునవ్‌॥

శ్వా [115 జై - డా/మర్రేల గురవయ్య

అీకృష్ణ్త జయంతి - కవితానవై జయంతి కం॥ బృందావన కృష్ణా! యదుబ్బందామల దివ్య కములహృదయ నివేశా! సుందర బంధురవదనా! డెందంచిదె కలవరించెడిని నీమీదన్‌॥ ఆ.వె॥ దిక్కులేని వారి దిక్కునీవెగ బీద రాలిమీద 1రము జాలిగొనగ జాలనూ? యదుసుత! సత్యాసమేత! నా- బాధ తీర్చరార?! వాసుదేవ!॥ ఆ.వె॥ ఎవ్వరెద్దివేడ నేమ ఆకప్పుడే -వాలి కోరికలను భవ్యవుంగ్పుప దీర్చుచుండెదు గద దీనజనావనా! ఏలనన్ను బ్రోన నింత జాగు॥ కరా బృందావనిలో గోపీ బృందముతో సరసమాడి బిరబిర కృషమై నందణ కోర్కెల చీప్టిన బృందానన కృష్ణ] రావె వేదన తీర్పన్‌॥ ఆ.వె॥ఈవుదక్క నాకు నికనేజువారలె వ్వరుర సర్వబానె వనజనయన] శరణము భవదీయ చరణముల నిమది నమ్మితి నికవేణు నాకువలదు॥ ఆ.వె॥ నీదుచరణదాసి నెవ్వగవిలసింప- జాలమేల గోపబాల! శారి! నీదుచరణ యుగళి నాదు కన్నీటిధా- రల నిదెకడిగదనురమ్ము! వేగ॥ కం॥ కనుగవ దొజుగిన అథ్రులు-స్తనగిరి మధ్యమునబాలు జలవాహినితమై నినదభరమ్మున మోగుచు- కనదురు రుచిణవుగిలించె కములాకరమున్‌ తే.గీ॥ లే్టు కన్నీళ్ళుయార్చె నెమిళ్చు నటన ము నిలిపెంబులుగులు నినదములను మానె; క్రూర మృగములు జాలితో కోమలింగని మిక్కిలి వనటంబేష్టల దక్కియుండె॥ తే.గీ॥ ఇటులు శోకభరమున నాయింతి తనువు మజచి భువిపైన (వ్రాలుచు శరణమనియె; శరణమని యెన్నడనియెనో సకలలోక। పాలకుండైన హరి ఆమె పాలికరగె॥ తే.గీ! ధరణిపై ద్రాలి శరణ మా హరియటంచు కరము తాను ప్రపత్తి మార్గమున కొలువ ఆత్మ నెలకొన్న మాధవు డామె కోర్కె ఆక్షణమ్మున తీర్చె ప్రత్యవనుగుచు॥ . త 16జి

కం॥ హారి ప్రత్యక్షమయి యవుడు

వరమెయ్య దికోరునునిన భవదైక్యంబే

శరణమన ఉరుణమెయినా

పరమాత్ముండై క్యసిద్ది పడతికి నాసగెన్‌

మాతృ శీ శారదానుతి - 150వ జయంతి

శా॥ అమ్మా! శారద! ఎంత చల్లదన మాహ్లాదమ్ము సంధిల్లె ని

త్య మ్మారాధ్యము నీదుదివ్య చరితం బానందధామమ్ము స

త్యమ్మున్‌ ధర్మము తత్త్వచింతనము తాత్సర్యమ్ము సర్వమ్ము మా కిమ్మైవన్నాలలై ప్రసారమగు నిట్లే ప్యూర్ణకారుణ్యముల్‌॥ ఆథ్యాత్మిక సాధనలో చినరిమెట్టు చూచినట్టి

అద్వైతామృత వర్షిణివైన జగన్మాత వీవె

ఈవు నివేదిత ఓల్‌బూల్‌తరుణుల సహపంక్తి మెలగి 'హైందవులేనా బిడ్డలు - ఆంగ్లేయులుకారా?! అని

సర్వ సమాదరణ చూపు శర్వాణీ మూర్తి వీవె

ఆశ్రమమ్ము విచ్చేసిన అమ్‌జేదున కభిమానము

తోడ నతిథి మర్యాదలలరించిన అన్నపూర్ణ! మేన కోడలైన నళిని అత్తా! నిను వెలివేయర అని అడుగగ వాకు శరత్‌ అమ్‌జేదులు ఒకటే అని సర్వ సమత చూపినట్టి మమతల కోవెల నమ్మా? పద్మవినోదుడు తల్లీ! పొసిని ననుదయజూడుము అని సలుకగ తలుపుతీసి ఆదరించినా వతనిని

ఈ 117 - డా౭ మేలి నిరవయ్య

అీకృష్ణ జయంతి - కవిత్నావైెజయంతి పాండు రోగమున ఆతడు మరణించెడు వేళ రామ కృష్ణ కధామృతము గ్రోలి అసువులు విడనాడె తల్లి! మానవులనె కాదు నీవు పశు పక్యాదుల సైతము సమదృష్టిని చూచినట్టి సంఘటనలు నూల్బ్టు వేలు మనలో గలమాలిన్యము తొలగి శుద్ర చైతన్యము కలిగి సర్వజన మాన్యమ్మైన బ్రతుక కడుఢన్యము అనెడు నీదు సౌజన్యము అసామాన్యనుభి గమ్యము. శ్రీకర శాంతి సుఖంకర వెద్రూపిణి త్యాగముయీ! శారద నిరూసమనుచు పరమహంసయై పలికిన రామకృష్ణ కవివాక్యము రసభరితమ్మైన దిన్య కృపా లోకపరిపాకము శాంతి సుధా సు్రీకము దారమునలె దండలోన దాగినట్టి ఆధారము అదే నీదు స్థితిని దెలుపు పరముబాంస (వగతి మళువు దేవీ! భనతారిణివని షోడశోప చారమ్ములు ఫీతరాగుడైన పరమహంసవేడ్యనీ కొనర్చె నీకునీవె సాటెతల్లి! నిరుసనూన కల్పవల్లి! కునలయమున నిన్నుబోలు కూర్మిపేర్మి చూపజాలు వనిత లెవరు వేరులేరు ముమ్మాటికి ఈ నాటికి నిత్యసత్య దయా శొచ నిష్కళంక మూర్తివమ్మ! మచ్చలేని చంద్రునివల వినుతిగన్న సుమతి వమ్మ ప అణ స్త్తననా గూర్చినాకు వాకొన మౌటలు చాలవు “ఘాపోస...--మక్రాకత నివ ఇడుదునతులు గ్రైకొనునూ హృదయాంబలి. ల గంగే 1! నా క గా స్య లో పాదరో నాయ ఓ 1182

| డా॥ మళల్లేల గురవయ్య ఎం.ఏ., పి. హెచ్‌డి. ం జసు, న 2 /| గ జ న్న ॥ వీసెంట్‌ దివ్యజ్ఞాన కళాశాల మదనపత్లె. గ్‌ సు (1: . అము: సిగిలాంగ్రానుము, వెంకటగిరి తాలుకా, .. య.

. | చిననీ జినకులు. మళ్లేల వెంకమ్మ, మళ్లేల గున్నప్పనాయుడ్తు గీ భట. / చిద్యాభ్యానము :- ప్రాథమిక విద్య - పిగిలాం, నిడిగల్టు: క్యా | | ||| ఉన్నత నిద్య - ఆర్‌. వయమ్‌. హైస్కూల్‌వెంకటగిరి (1955580), 1 | సెకండరీ గ్రేడ్‌ ట్రైనింగ్‌ - 1957 వెంకటగిరి, . | (1; షియు.సి., డిగ్రీ నెల్లూరు వి, ఆర్‌: కాలేజి 195841 | 1... ఎం.ఏ, పిహెద్‌డి. శ్రీవేంకటేశ్వర విశ్వవిద్యాలయం 1963-1976 1. | బత్తి: జిల్లా పరిషత్తు ఉన్నత పాఠశాల, నాయుడుపేట 1963, న్‌ / | బీసెంట్‌ దివ్య జ్ఞాన కళాశాల 1964 నుండి 1997 వరకు 1977 నుండి[1997 ( వరకు తెలుగు శాఖాధ్యక్షులు ఉద్యోగ విరమణ 1997 జులై... / | . వివావాము: శ్రీమతి సక్కుబాయితో 18-6-1967 సంస్కృతపాఠూల, థ్రీకాళహస్తి. . / శంతానము: సౌమ్య ్రీ జ్యోత్స, వివేక్వాంద ప్రపాద్‌. . . రచనలు :1. ప్రబోధచంద్రోదయ విమర్శ- తులనాత్మక పరిశీలన ( సిద్దాంత వ్యాసము) న ॥| 2. ్రీవేంకటేశవిలానము 3. (్రీశివానందసరస్వతి వైభవము 4. శ్రీరామకృష్ణ కర్ణామృతము / | వ. శ్రీ సీతారామ రాజీయము(తెలుగు విశ్చవిద్యాలయ వురస్కాయు పాందినమహాస్రబంధము) 1 ॥

11 6. క్రీ షిర్రీసాయిలీలావిభవము 7..నహజమార్గరాజయోగసారము ౩, స్తుతిత్రయీః | . 9. శుచిముఖి (నవల) 10. ద్రోణపర్వముద్వితీయాశ్వాసము (తి.తి.దే. ప్రచురణ) | + 11 సతీస్క్రృతి 12. అన్నిపరకు( జంటకవిగా) 13.లహరి. | 131 ఆ | | ఆమ్యుదిత రచనలు, 1. ్రీకాళహస్తి శ్‌తక్ష విఫులావ్యాఖ్య 2. భుననవిజయము(రూపకము) న . 1 జంటకవిగా; 3. అవతారికావలోకనము( విమర్శ) శ (శ్రీరామచంద్రీయము 1 | . 5. అనుభవగీతి- ఆనందవిపంచి 6. నూతి రాథాక్నష్ణయ్య జీవితచరిత్ర 7. ఏక్షాంకికలు |. | 8. గేయకళాంజలి 9, పరిణయసనుయ కళాంజలి |. '' అఖడుభులు:- సంగీత సాహిత్య నాటక శిల్పాదులు, ప్రకృతి సౌందర్య దిద్బక్ష్య . పర్యటనలోకపరిశీలన; తత్వ చింతన సహజ మార్గయోగసాధన, నిరంతర నద్హంధ పఠన. (| | ననన ననన నాక.