Telugu sri vishnu saharanama - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

_ శ్రవప్తానషాస్ర క వహ్తునహత్రనాముళి డా॥ ఇలపా ౯” కరిపావులూరి పాండురంగరావు | | స థు [౯ | శ్రే (| ॥ _ మ తో. ప న. శ్‌ సే రిం స్‌. శ, (/ ఖు. ఆ. ల్‌ నా ము... షై . న! ర్‌ || .. [్‌ . ( కానా క్ష తిరుపతి. * లు

న్టీ ఆ ఆల ఆ 6 ఎమ్బి సహస్రనామం వ్యాఖ్యాత డా ఇలపావులూరి పాండురంగరావు (ఫ్ర ప్రచురణ కార్యనిర్వహణాధికారి తిరుమల తిరుపత్రి దేవస్థానములు తిరుపతి 2004

జే

3౧ ౪9౫౫౮ 948%ి5గిగ - సిడిసత'- గగం 1009204 ౧2౧౫౫6౩ 01 ఓ0 ఉ4 ౪ 9500౮

1102166 10 ॥ ౧౩ 46౧ 904) 2 28 02 01 119 నరో లక 8 ౪6౧ 0౪ 80 9[%2 0౧ ౧9 662 ౧ 566 - ] ౧6 20౧20108 గీిగిల526202 నిజ౫8౧ 0౧౭౧16౯ 135 గ౭ ౧2 [2 5800020 2౧02 112020660021 2గ౧6 2002౪2 0) రణ ఓఉనిగ/ లగి నష0౮౧4స॥64 గ౧4&౦

అగ 2ఖంకజలంంం.. ర +60బిళత 770 ౧6 0659 ౧౮౦ 02 0౧956 68110 7 గాణ ౬6 0౧ 984 గిం౧ ౧౩ 999 200 2003 2004 00౧ 65 5000

నిం0 5066 0 37 4డజ గడ 2౧ శ&ప 65660060 ౪6 ౦గ౦6 7 ఆ౫౧౭౭ ౧౮౧౫ 0649 ౧2౧4౧౫6 ౧48 5750 ౧౧౭౦6౦2 2060342 2 8౧6 ౧౩౪/0 గ గంగుల 534 350 0౧౨612 0 1] 05 త్య

ముందుమాట

మహాభారతానికి పంచమవేద మని ప్రఎద్ధి ఈ ప్రశబ్తకి కారణమైన ఘట్టాలు. సన్నివేశాల్లో ఆత్యంత ముఖ్యమైనవి రెండు భీష్మపర్వంలోని భగవద్గీత అందులో ఒకటి రెండవది ఆనుశాసనిక పర్వంలోని విష్ణుసహస్ర నామం గీత భగవంతుని విశ్వరూపాన్ని ప్రముఖంగా ప్రదర్శిస్తే సహస్ర నామం ఆ విశ్వరూపుని గుణగణాలను వెల్లడించే వెయ్యినానూలతో పవిత్రంగా (ప్రతిధ్వనిస్తూవుంది

ఆదిశంకరుల భజగోవింద స్తోత్రంలోని == గేయం గీతా నామ సహస్రం” -- అనే సందేశ వాక్యం ఈ రెండింటికి గల అనూచానముయిన సంబంధాన్ని సమన్వయాన్ని ఉదాత్తంగా ప్రబోధిస్తున్నది

ధర్మాలన్నింటిలోనూ ఉత్తను ధర్మం జపము లన్నిటిలోకీ ఉత్కృష్టమైన జపమూ -- ఐన సహస్రనామ స్తవాన్ని భీష్మాచార్యుడు ప్రవచిస్తూవుండగా యుధిబ్మరునితోపాటు ఆ సమయంలో అచ్చట చేరిన అనేకులు విన్నారు అలా విన్నవారిలో గీతోపనిషత్తును ఉపదేశించిన శ్ర్రీకృష్ణుడూ ఆవధరించిన అర్జునుడూ ఉండటం విశేషం

జగత్చ్రభువైన భగవానుడు ఆ సందర్భంలో కురుఎతామహుడు పలికిన పలుకులకు స్వయంసాక్షిగా నెలకొని ఉండి అందుకు తన ఆమోదాన్ని -- చియనగవు చెలువొందే మౌనముద్రతో -- సుందరంగా సూచించినాడు ఈ అపూర్వ సన్నివేశం సహప్రనామ స్తోత్రంయొక్క విశిష్ట- తకు అద్వితీయమైన నిదర్శనం ఒక్కమాటలో శ్రీ విష్ణు సహస్రనామస్తవం స్మరణమాత్రంచేత సమస్తజీవులను తరింపజేసే మబవామతో విలఎల్లుతూ భారతీయ భక్తివాబ్బ్యయంలో మణీమకుటంవలె ప్రకాశిస్తూవుంది

శ్రీనివాసుని దివ్యానుగ్రహంతో తీరునముల తిరుపతి దేవస్థానంవారు శొలుతనుండీ భగవద్గీత సహస్రనామాలు వేర్వేు సూక్తాలు. వివిధ స్తోత్రాలు -- మొదలయిన ప్రశస్తకృతులను పాఠకుల సౌకర్యం నిమిత్తం

-- ప్రఎద్ధ విద్వాంసులు సమకూర్చిన సముచిత వివరణలతో -- ఆయా భాషల్లో ప్రచురిస్తూవున్నారు

ఆ క్రమంలో బహుభాషాకోవిదులు శ్రీమద్రామాయణెపాస కులు విద్వత్కవివుంగవులు నంగృహీతనామధోయులు డా ఇలపావులూరి పాండురంగరానవుగారు తెలుగులో రచించిన - నామనవనీత వ్యాఖ్యతోగూడిన _ ఈ విష్ణుసహస్రనామ కృతి విశిష్టమైంది సర్వేశ్వరుణ్జి అరాధింబేవారికి 'మెలకువ నిలుకడ -- రెండు లక్షణాలు అవసరం -- అనే ఇందలి మాట ముఖ్యంగా ఆస్తిక జనావళిని ఇతోధికంగా ప్రోత్సాహించే బంగారుబాట

978లో ప్రాగ్భారతి ప్రకటించిన ఈ కృతిని గైకొని తిరుమల తిరుపతి దేవస్తానములు 984లో తమ 7 వ ధార్మిక ప్రచురణగా వ్రచురించి వెలువరించారు అనతికాలంలోనే ప్రతులు చెల్లిపోయినందున ఈ పుస్తకం ఇపుడు మూడవసారి పునర్ముద్రితమైైంది

కార్యనిర్వహణాధికొరి తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానములు తిరుపతి

అవతారిక

గేయం గీతా నామసహస్రం అన్న శంకరభగవత్సాదుల సందేశ వాక్యం భగవద్గీతకు విష్ణు సహస్రనామాలకు భారతీయ భక్తివాజ్బయంలో అసమానమైన ప్రాధాన్యాన్ని సూచిస్తూ ఈ రెందు (గ్రంధాలకు ఎదో ఒక _ సామాన్యసూత్రాన్ని నిరూఎస్తుంది గానానికి గీత ధ్యానానికి సవాస్రనామం. శ్రీనాధుని విరంతన చిద్విలాసాన్ని శ్రేష్టంగా భావించి మూఢమతులనేకాక మహామేధావులనుకూడా ప్రబోధించిన ఆచార్యవర్యుల ఆర్లోక్తిలో ఉన్న ఆంతర్యం (గ్రవాస్తే ఈ రెండు (గ్రంధాల ప్రాశస్త్యం పూర్తిగా బోధపడుతుంది

భగవర్గీతలు సహస్రనామాలు -- రెండూ వ్యాసభారతంలోవే భీష్మ పర్వంలో భారతయుద్ధానికి పూర్వరంగంగా గీతోపదేశం జరిగితే అనుశా- సనపర్వంలో భారతయుద్ధం ముగిఎన తర్వాత సహస్రనామ సంకీర్తనం జరిగింది భగవంతుని బాంధవ్యం సఖ్యం సౌహార్దమే కాక అతని సార- ధ్యంకూడా సంపాదించుకొన్న ధన్యజీవి ధనంజయుడు అతదు మమతకు లోబడి జవసత్వాలను కోల్పోతున్న సమయంలో అతనిలో కర్మపరాయణ- త్వాన్ని ధర్మనిరతిని సమదృస్ట్రని సమరాచేశాన్ని కల్పించేందుకు సాక్షాత్‌ కృష్ణపరమాత్మ ప్రసాదించిన భవ్యసందేశం భగవద్గీత ధర్మయుద్ధం జయప్ర- దంగా కొనసాగిన తర్వాత ధర్మనందనుడు కోరగా పరమశాంతినిధానుడైన శాంతనవుడు (భీష్మాదార్యులు) ధర్మజిజ్ఞాసకు సమాధానంగా వినిఎంచిన దివ్యనామ సహస్రం -- శ్రీ విష్ణు సహస్రనామం

ధర్మసమ్మూఢ చేతస్కుడయిన అర్జునుని అజ్ఞానాన్ని పోగొట్టి కర్మసా ధక మైన జ్ఞానాన్ని (వసాదించేందుకు గీరామృతం కురిబంది వివేకవంతుడైన ధర్మరాజు మనస్సులో ఉదయించిన సంశయాలను పోగొట్టి సచ్చిదానంద మయుడైన సనాతన సారథి రీంంను విభూతిని జ్యోతిని ఎతిని వెయ్యినోళ్ల

గ విష్ణు సహస్రనామం కొనియాడి ప్రపంచానికి శాంతిని ప్రసాదించేందుకు నామామృతం వెలబంది సీత చెబ్పంది పరమాత్ముడు విన్నది పారుడు సహస్రం వివరించింది శాంతమూర్తి భీష్ముడు విని ఆర్థం చేసుకొన్నది ధర్మరాజు తమ్ముళ్ల దైవమే అనుగ్ర వాస్తే అన్నయ్యకు ఆచార్యుని ఆశీస్సులు లభించాయి. చిన్నవాడికి చెప్పటంలో చిన్న చిన్న మాటల్లో గొప్ప గొప్ప రహస్యాలను శాస్త్రపద్ధతిలో వివరించవలన వచ్చింది కృష్ణునికి అన్నీ తెలిఎన అన్నగారికి పాడి పాడి మాటల్లో పరిపూర్ణమైన జ్ఞానాన్ని పొదిగి ముగించాడు భీష్ముడు గీత శాసనమయిచే సబాస్రనామం అనుశాసనం భీష్మపర్వంలో భగవద్లీత వెల- యటం ఆ భీష్ముని గీత ఆనుకాసనపర్వంలో అవతరించటం గమనించదగిన విషయ౧

మరో విషయం ముఖ్యంగా గమఏంచాలి గీతోపదేశం ఎంత అకాం- తమైన వాతావరణంలో జరిగిందో నామ సందేశం ఆంత ప్రశాంత వారావరణంలో వెలువడింది కొని యీ శాంతికి అశాంతికి వృక్తుల మనస్తర్త్యారే హేతువులు కొని పరిజ్ఞతులు కావు పరమాత్మ సారధ్యంతో పార్యనిరథం కురుక్తేత్రంలో ప్రవేశిస్తుంది ఉన్నట్టుండి పార్తుని మనస్సును మహామోహం ఆవరిస్తుంది ఇంకా యుద్ధం ఆరంభం కాలేదు అకౌంతికి ముందు. 5ఏఐంచే నిస్తబ్ధ్బ వాతావరణంలో కృష్ణుడు గీతోపదేశం ఆరంభి- స్తాడు. తీరికగా ఓఎకగొ వెబ్పందే వెపుళూ సకల _ వేడాంతసొరొన్ని కృష్యదు గంటన్నరలో కుదించి చెప్తాదు వెబ్బన మాటలపై నమ్మకం కుదరని పార్టునికి తన విశ్చరూపం దూఎస్తాడు యుదభూమిలో యోగ రహస్యాంను వివరిస్తాడు చివరకు యంద్ధం జరిఎస్తాడు ముదకాలమంతొ

= ఠా

అశాంతితో గడుస్తుంది ఈ అశాంతికి చివర ధర్మరాజ భీష్ముల్లీ సమీఎంచి అనుశాసన విధానాన్ని ధర్మపరంగా తెలుసుకోవఠెనని అనేక సందేహాలను అడుగుతాడు తనంతట తాను కోరుకొన్న మరణంకోసం ఎదురుచూస్తున్న భీన్మడు శతువర్గంలో ్రధావుడైనప్పటికీ తనకు ఆత్మీయుడయిన ధర్మరాజు అడిగిన ప్రతిస్రశ్నకు. సమాధానం చెప్పాడు అన్నిటీకి సారాంశంగా చివరకు భగవన్నామాంను వినిఎస్తాడు గీతాచార్యునికి ఉన్నంత తీరిక భీష్మాదార్యు నికి రేదు పార్యనికి చెజ్బనంఠ వివరంగా అతని అన్నయ్యకు చెప్పవలఎన

అవతారిక వె అవసరంకూడా. లేదు అందువల్లనే భగవంతుని దివ్వనామాలలోనే రాజులకు ప్రజలకు పాంకులకు పాలిరులకు పండితులకు పామరులకు సాధులకు పాధకులకు ఎద్దులకు ప్రఎబిద్యలకు అందరికీ వారి వారి సంస్కారాన్నిబట్టి బోధపడేరీతిలో సకలాగమ సారాన్ని అందిస్తాడు -- ఆధ్యాత్మిక రంగంలో ఆరితేరిన ఆచార్యుడు ఈ వెయ్యినామాలను పరిశీలించి పరిస్తేవాలు -- చెలియవలఎనదర్లా తెలిఎపోతుంది పరరర్త్వం కరతలామలకం అవుతుంది

భగవద్గీతకు సహస్రనామాంకు కొంత పూర్వాపర సంఎంధంకూడా ఉన్నట్టు తోస్తుంది ఎడువందల శ్లోకాలలో గీడార్హం వివరించిన తర్వాత ఎవరి మాటగా గీతాచార్యుడు చెబ్బన సలహా *సర్వధర్మాన్‌ ఎరిత్యజ్య మామేకం శరణం వ్రజి -- అన్ని ధర్మాలను ర్యజించి నన్ను భజించవలఎనది ఆ౨ సరిగా ఇదే మాట ధర్మరాజు భీష్ముల్లో అడిగిన ప్రశ్నలో వినిఎస్తుంది కో ధర్మ సర్వధర్మాణాం భవత పరమో మత” -- మీ లఖభిప్రాచూన్ని అనుసరించి అన్ని ధర్మాలను మింఎన పరమధర్మం ఎమిటి) అ ధర్మరాజు ప్రశ్నిస్తాడు ప్రపంచంలోని సకలధర్మాల తత్త్వాన్ని నిర్విశేషంగా ఎరిశీలిం ఎన తర్వాత ధర్మనందను డడిగిన ప్రశ్న ఇది కాఎట్టి గీత చివర సూఎంవిన ధర్మ సారమే సహస్రనామంలో సంకీర్తింపఎడిన సత్వ్యసారం జన్మింఎన ్రతిజీవికి జన్మ సంసరణ బంధంనుండి ముక్తి? ప్రసాదించే మూలసూర్రంకోసం శాసనభారాన్ని వ వాంచబోతున్న ధర్మరాజు అన్వేషస్తాదు

ఈ మూలసూత్రం గీతలో విశ్వరూపంలో గోచరిస్తుంది అదే సవా- ప్రంలో నానురూపాన్ని ధరించి విశ్చంగా పరిణమిస్తుంది సహస్రనామాల్లో మొట్టమె.దటేనానముం విశ్వం కావటం గమనించవలనబన విషయం భగవశ్‌ శత్త్వం ఎక్కడ ఎ రూపంతో ఎలా వెలబందో గీతలోని విధూతి వివరిస్తుంది ఆ విశ్వ విభూతిని సహస్రనామం (్రర్యక్షరంలో సాక్షాత్కరించుకుంటుంది (ప్రతినామం విశ్వరూసంలోని ఒకానొక భాగం అన్నింటి సమగ్రరూపమే పార్భుడు దివ్య చక్టువులతో తనివిదీర గూచి తరించిన ఆజస్రరూపం విశ్వ రూపం చూచిన అర్జునుడు ఆనందంతో పొంగిపోయినాదు ఆనందాతి-

త్తే విష్ణు సహస్రనామం రేకంవల్ల ఆతనికి నోట మాట రాలేదు. ఎమేమో చెప్పాలనుకున్నాడు చివరకు ఎమీ చెప్పరేకపోయినాడు. (బతికీ భీతికీ మధ్య చిక్కుకొనిపోయిన అనుభూతికి భవభూతి లభించిందే కాని వాగ్విభూతి అందరేదు ఈ పని వాచస్పతి ఉదార ధీశాలి అయిన భీష్మాచార్యుడు నామసంకీర్తనద్వారా సాధించాడు కాబట్టి గీడార్ధశాసనం సాధించ లేని పవని నామానుశాసనం సాధించింది. అక్కడ రూపం (ప్రధానమయిచే ఇక్కడ నామం ధాన మయింది ఇదే ఈ రెండింటికి సంధానం

గీతకంటె సవాస్రనామం నులభమైన తరణోపాయాన్ని సూఎన్వంది భగవద్గీతలోని ప్రతిశ్టేకం ప్రలతిపదం శాగ్రత్తగా ఎరిగ్‌లింఎ వోదవరచుకొాన కార్యరూపంలో దాన్ని అనుసరిస్తేనే గీరాధ్యయనానికి నిజమైన యోజనం చేకూరుతుంది. కాని సవాస్రనామం స్యరణమాల్రం చేత తరింపడేస్వంది

యఫ్వ ర్మ రణమ్యాతేణ జన్మ సంసార _ంఛాల్‌

విముచ్చతే నమస్త సై విష్ణవే ప్రభి్షిష్థవే

ఎక్కడ తలుచుకుంటే అక్కడ జఛవించే విష్టమూర్తిం న్నరిస్తే చాంట ఎఉన్మ సంసార ఎంధం తొలగిపోతుందట ఇది జమా” అని ఆన్తకుంకుకూడో అప్పుడప్పుడు సందేవాం కలగవచ్చు స్టరింది- నంతమౌర్రంచేత తరించగలిగితే అందరూ ౮ మారం ఎఐ చెయ్యరేరా చెయ్యగలరు. కాని మనసార చెయ్యరేరు. లరా కొద్దిమందే చెయృగలరు

“డ్రేశ్రులారంగ శివుని వపూజింవడేని

కోరు. రొవ్వుంగ్‌ వాలిక్తీర్తి నుదువడేని

అని పోతన చెప్పన సత్య3ష్ట దయార్హ్రుత వృాదయార్హ్రత అందిరికీ సాధ్యం కావు కనుకనే వెయ్యి మందిలో ఎవరో ఒకరు బ్రయన్నస్తారు అలా ప్రయల్నింఎన వాళ్ళలో కూడా నూటికో కోటికో ఎవరికో ధనృంవికి పరతత్త్వ్యం గోచరిస్తుంది -- అన గీత హెచ్చరిస్తుంది మనను కుదిరి హృదయపూర్వకంగా నోరు వివ అ)విదీర నామంంకీర్తన చేస్తే జన్మ తప్పక తరిస్తుంది తరించేందుకు మరో మారంకూడా లేదు కృళయు॥%ంలో

అవతారిక ధ్భానం గ్రేతాయుగంలో యజ్ఞ యాగాదులు దృాఎరయుగంలో అర్చన కలియుగంలో కేశన నామ సంకీర్తన తరణోపాయాలని విష్ణుపురాణం చెప్పుతుంది. నవవిధ భక్తిలోని మొదిటి మూదు మార్గాలు -- శ్రవణం కీర్తనం స్మరణం -- కూడా నామ మబామనే చాటి చెపుతాయి. వీటిలో మూడన మార్గమయిన స్మరణాన్ని గురించి. చెపుతూ. విష్ణో స్మరణం అని సూటిగా విష్ణు సహస్రనామాలనే సూచిస్తుంది భాగవత మహాపురాణం ఇలా నామరూపాలను స్మరించి తరింఎన మహానుభావులెందరో ఉన్నారు వారిలో ఉకరయిన ర్యాగయ్య రామనామడదు మేలు రామ ఎంతనే చాలు నని గానంచేఎ ఈ పరమసత్యాన్ని నిరూఎంచాదు పరాత్పరుని నామరూపాలను ప్రత్యక్షంగా స్మరించి ీవించ రరింవిన -- పవమాన సుతుదు పట్టిన పొదారవిందాలకు ఏర్భజయమంగళం -- కోరిన నామజీవి చ్యాగరాజు అలాగే ఒక్క ఆయోధ్యను తరింపడేఎన రాముడికంటె ప్రవం వాన్ని రసాష్తావితం చేఎన రామనామం (శ్రేష్టమైనదని గోస్పామి తులబ దాను భావించారు. రామనామంలోఏ రెందు అక్షరాలు అఖిల లోకానెకి ఆశ్రయమిచ్చే అద్భుతమైన అంకద్వయమని సూరదాసు సూవఎస్తాడు. ఇలా నారదాదుల దగరినుండి గానం ద్వారా జ్ఞానాన్ని 'ప్రబోధింఎన తపస్సంపన్ను లందరూ నామమవామను కొనియాడినవారే ఒకవిధంగా చూస్తే భగవన్నామ సంస్మరణలో అంతరాంచరాలలో ఓదిగి యున్న అక్షర పర్టహ్మను ఆరాధించటమే. జరుగుతుంది తదంత రస్య సర్వస్య తదుసర్వస్యాస్య టాహ్యత -- అన్న (శుతివాక్యాన్ని అనుసరించి మనకు ఎయట కనిఎంచే బాహృవిభూతి అంతా మనలోని అక్షరభారతిలో ఇమిడి ఉన్నది ఈ రహస్యం తెలినన పతంజలి పరమాత్మను ఎలిచేందుకు ప్రణవం సంబోధన అంటాదు ఓం అని ఎలిస్తే పరమాత్ముడు పలుకు- తాడట ఎంత గొప్ప రహస్యం ఎంత సులువుగా వివరించాదు నిజానికి మనలోనున్న పరావాక్కు పశ్యంతీ మధ్యమావస్థలను దాటి వాగ్జైఖరిగా వెలువదుతున్నప్పుదు మనలోని దివ్యర్వమే అక్షరరూపంలో ఆవిర్భవిస్తున్న దన్నమాట ఒక్కొక్క అక్షరం ఒక్కొక్క దేవతాస్వరూపం ఒక్కొక్క మాట

౮ విష్ణు పహప్రనామం మంత్రాల మూట ఒక్కొక్క వాక్యం ఒక రసాత్మకమైన కావ్యం మామూలు మనుష్యులు పలికే పలుకుల్లోనే ఇంత ప్రాశస్త్యం ఉన్నప్పుడు జీవితమంతా బ్రహ్మ జిజ్ఞాసకు వినియోగించిన మహర్షులు బ్రహ్మర్షులు పలికిన యీ నామాల్లో మరి యెంత మాహాత్మ్యం ఉండాలి” పహస్రనామంలోని ప్రతి నామం సకల పొరస్వత సంపదకు మూలమైన ప్రణవంచేశే మందహాసం పుష్పహాసం దానిలోని పరమార్థాన్ని ఆవగాహన చేసుకునేందుకు నిర్మలమైన మనస్సు కావాలి అర్హమైన హృదయం కావాలి అనన్యమైన భక్తీ ప్రతిపత్తి కావాలి అన్నింటిని మించి ఆదిదేవుని ఆనుగ్రహం కావాలి ఆమోఘమైన మేధాశక్తికి అనంతమైన శ్రుతివిభూతికి కూడా అందని ఆంతర్యం అందం ఆనందం -- ఈ సహస్రవామాల్లోని ప్రతినామంలో ప్రత్యక్షరంలో ప్రతి హల్లులో పొల్లులో పొంగిపారలి తొంగిమాస్తుంది. ఆ మాటలు మననోట పలికితే నాలుక మనకు స్వాధీన మువుతుంది నాలుకను జయిస్తే నలుమూ లలు జయించినక్టే జితం సర్వం జితే రపే రసస్వరూఎణి వాణి ఆమె అనుగ్రహం లేనిదే మనకు ఎ రహస్యం బోధపడదు

సహస్రవామంలోని ప్రతినామాశికి లర్థం తెలియకపోయినా స్పష్టంగా ఉచ్చరించగలిగితే చాలు స్పష్టాక్షరమైన పలుకే మంత్రం దీనికి అధీనులే దేవ తలు ఆందుకనే మెలకువగా ఆప్రమత్తతతో సతతోత్థితులై నామసంస్మరణ చెయ్యాలంటాడు భీష్ముడు

జగత్ప్రభుం దేవదేవం అరంతం వుడుషోత్తమమ్‌

న్తువ న్హాను వహ్మసేణ వురువు ఫతలోక్టిత

తమేవ చార్చయన్లిత్వం భక్త్యా వురుషమవ్వయమ్‌

ధ్వాయన్‌ న్తువన్‌ నమవ్యంళ్చు యజమాన న్తమేవ చ

అనాదినిధనం విష్ణుం నర్వలోక మ హేత్చురమ

లోకాధ్యక్షం మ్తవన్హిత్వం నర్పుు ఖొతిగో భవేల్‌

ఈ మూడు శ్లోకాల్లో సహస్రనామాలను సేవించే విధానం చక్కగా వివరించబడింది ప్రపంచానికి ప్రభువు దేవతలకు పరదేవత ఆయిన పురు

అవతారిక

షోత్తముని అనంత దివ్యవిభూతిని ప్రతి పురుషుదు ప్రతిజీవి మెలకువతో స్తుతించాలి అని మొదటి క్టోకం వెప్పుడుంది. రెండవళ్టోకంలో అర్చన ధ్యానం స్తుతి నమస్కృృతి యజ్ఞం -- అనే ఐదు విధానాలు చెప్పబడ్డాయి ఎవరికి ఎ విధానం కుదిరితే వారు అలా సేవించవచ్చు స్తోత్ర పారం చేస్తే స్తుతి అవుతుంది మౌనంగా చదువుకుని విశ్వరూపాన్ని ధ్యానిస్తే అది ధ్యానయోగం అవుతుంది ఒక్కొక్క నానూన్ని నేరుచేరుగా ఓంకారంతో ఆరంభించి నమ అని ముగిస్తూ పూలరోనో అక్షతలతోనో అర్చిస్తే అది అర్చన అవుతుంది. పదిమంది కఠలిు సహస్రనామ హోమం చేస్తే లది యజ్ఞ మవుతుంది. ఎలా చేఎనా గమ్యం ఆరాధ్యం ఒకటే ఆద్యంతములు లేని సర్వేశ్వరుడు అన్ని లోకాలకు అధ్యక్టుదు అన్ని కోకాలకు అంతకుడు అతన్ని ఆరాధించేందుకు అందరూ అర్హులే కాని మెలకువ నింకడా రెండు లక్షణాలు అవసరం సతరోత్ధిత అన్న మాటలో ఈ మెలకువ ఎ క్షణమో కాకుండా నిరంతరం ఉండాలనే భానం సూచింపబదుతున్నది మేల్కొన్న సమయంలోనేకాక నిద్రపోయేటప్పుడు కూడా ఆ ప్రభువును గురించే కలలు కనాలి నిద్రపోయేది శరీరం లోపలి వైజసాకారం సర్పకాల సర్వావస్థలలో మెలకువగానే ఉంటుంది సహస్రనామం చదివే సమయంలో ఈ మెలకువ ప్రత్యేకంగా ఆవపరమవుతుంది. రేకుంకేు భూతాత్మ పూతాత్మ కావచ్చు మహాషప్రాణం అల్పప్రాణం కొవచ్చు. సంయుక్తం వియుక్తమై (ప్రాంశువు పాంసువు కావచ్చు ప్రమాదంవల్ల అప్యయుదు అవ్యయుదు కావచ్చు అవగ్రహం అనుగ్రబాంచకపోతే అమరప్రభువు మరప్రభువు కావచ్చు సహస్రనామాల్లో చాలవరకు లందరికీ చిరపరివిత- ములైన నామాలే ఉన్నాయి. కాని స్వాస్థ్య స్వాంగ శఎవిష్ట యుద్ధ మహర్థి అక్షోభ్య సర్వవాగీశ్వరేశ్వర -- లాంటి విశిషామాలు కూడా ఉన్నాయి. ఇలాంటిచోట చాలా మెలకువగా ప్రవర్తించాలి అర్ధం లెలిఎ చదివితే ఎ పొరపాటూ రాదు కొని అర్థం తెలియకపోయినా స్పష్టంగా ఉచ్చరించగలిగితే సాధించనలఎనది సాధించినక్టే ఈ మెలకువకు ఆధారం నిలకడ. దీన్నే రెండవ శ్లోకంలో భక్త్యా అన్న పదం వివరిస్తుంది భక్తి

రి విష్ణు సహస్రనామం ఉంటే ఉచ్చారణశక్తి అదే లభిస్తుంది ప్రారంభంలో అందరికీ అన్ని నామాలు సులభంగా పలకకపోవచ్చు. కాని తెలిఎన వాళ్ళ సాంగత్యంతో నిలకడగా సాధిస్తే ఈ మెలకువ అవలీలగా ఎద్ధిస్తుంది అదే గురు కటాక్షం ఉపదేశ పరమావధి అందరికీ గురువు జగద్గురువు వాసుదేవుడే అతని అనుగ్రహంవల్ల అన్నింటినీ సాధించవచ్చు సకలధర్మ సర్వస్వమై సకల లోకాలను పాలించే మహత్తత్త సే సహస్రనామంలోని ఆరాధ్యదైవం బ్రహ్మణ్యం నర్షధర్భ జం లోకొనాం శీర్తి వనమ్‌ లోకనాధం మవాట్‌ భూతం ఫర్హభూత భవోద్భవమ్‌ ఎవ్వనిచే జనించు జగ మెవ్వనిలోపల నుండు -- అని భాగవతోత్త ముదు భావించిన పరతత్త్వమే సహస్రనామం అందులోనే బ్రహ్మ తత్త్వ ముంది అదే సకల ధర్మసారం లోకాలకు లో కేశులకు సకలలోక నిచాసులకు ఆ లోకాన్ని ప్రసాదించే లోకోత్తర లావణ్యం అందులో ఇమిడి ఉంది కనుకనే అది అన్ని ధర్మములకు మిన్లు అని భీష్ముదు ఘంటాపధంగా చెబుతాడు ఎన్న మే నర్వధర్శాణాం భల్మో ౬ధికతమో మత యబ్‌ భక్తా వుండరీకొక్షం ్హబై రర్బేన్సర కదా భక్తితో స్తుతించటం భక్తితో ఆర్చించటం ప్రధానం ఎ ఖ్ధతీలో ఉన్నా పుండరీకాక్టుళ్లి స్మరిస్తే బాహ్యాభ్యంతరాలు పవిత్రం అవుతాయని స్మృతులు చెపుతాయి. అలా భక్తితో భగవన్నామాన్ని స్మరిస్తే ఆఠౌకికమైన దివ్యేజిస్సు అసాధారణమైన తపశ్శక్తి లభిస్తుంది ఈ సవాస్రనామాల్లో ప్రతిపాద్యమైన పరతత్త్యమే పరబ్రహ్మతత్తం దాశిని మించిన తత్త్వం మరొకటిరేదు పరమం యో మహత్తేజ వరమం యో మహత్తవ పరమం యో మవాద్‌ టబమ్మా వరమం యి పరాయణమ్‌ పవిత్రతకు ప్రమాణం మాంగళ్యానికి నిదర్శనం దేవతలకు జీవనం ప్రాణికోటికి ప్రాణం -- అయిన పరమాత్మ యీ సహస్రనామాలలో నెలకొన్న పరదైనం

అవతారిక ఏ వవితాణాం వవితం యో మంగళానాం చ మంగళమ్‌ దైవతం దేవతానాం చ భూతానాం యోజవ్యయ. ఎతౌ సకల జీవకోటి నశించినా జీవనదాతయైన జగత్పిత అక్షయ రూపుడై

ఉంటాడు సృష్ట్యాదిని సచరాచర జగత్తు ఆతనినుండే ఉదయిస్తుంది

ప్రళయకాలంలో (ప్రపంచమంతా అతనిలోనే లయిస్తుంది

యత నర్వాణి భూతాని భనం త్వాదియుగాగమే

యన్శం శ్చ (ప్రళయం యాంతి వునరేవ యుగక్షయే

అలాంటి లోకనాధుని నానూలు పాపాలను పారదోలి భయాన్ని పోగొడుతాయి. ఈ వెయ్యి నామాలు మహావిష్ణువు గుణగణాలను వేనోళ్ళ కొనియౌాడే. విఖ్యాత పదాలు మహర్షులు కీర్తించిన మవాత మంధ్రాలు

ఈ నామాలను మానవమాత్రుల మంచికోసం భీష్ముడు ఒక వరుసలో

పూసగ్రుచ్చినట్టు వివరిస్తాడు ఇవి క్రొత్తవి కావట పరమ యిషులు

పరి పరి విధాల భావించి పాదుకొన్నవట అంటే ఈ సబాస్రనామాంకు వేదప్రామాణ్యం శ్రుతిగౌరవం ఉన్నదని సూచ్యాసూచ్యంగా ధ్వన్యాత్మకంగా చెప్పట మయింది

తన్య లోకధానన్య జగవ్నాధస్వా భూవతే

విష్ణో ర్లామనహస్రం మే శ్పణు పావభయావహమ్‌

యాని నామాని గౌణాని విఖ్వాతాని మహాత్మన

బువృభి పలిగీతాని తాని వక్ష్యామి భూతయే

ఇందులో భూతయే అనే పదం గీతలోని విభూతికి అనుభూతిని సమకూర్చుతుంది. భగవత్తత్త్యం ఎక్కడెక్కడ ఎ రూపంలో ఉంటుందో వివరించిన విభూతియోగానికి సహస్రనామంలోని ప్రతినామం అనుబంధం సాధిస్తుంది ప్రతినామంలో భగవదంశ ఎదో ఒకరూపంలో డింది భక్తితో నిష్టతో నింకడతో మెలకువతో ఈ నామసంకీర్తనం చేస్తే ఈ రహస్యం గోచరిస్తుంది

0 విష్ణు సహస్రనామం సంచమ వేదమని ప్రబద్ధివెందిన భారత సంవాతలో లక్షళ్టోకాలు ఉన్నాయి. అందుకనే దానికి శతసహస్ర సంవాత అని పేరు ఇంత పెద్ద గంధం చదివేందుకు. తీరిక లేనివాళ్ళకు సూక్ష్మంలో మోక్షంగా సులభ సూత్రంగా భారతసావిత్రిసారాన్ని అందజేస్తుంది -- సహస్రనామం ఇందులోని (ప్రతినామం నూరు జ్లీకాలకు సారం లక్షక్టోకాల సారం వెయ్యి నామాల్లో ఇమిడ్సి పొడి పొడి మాటల్లో వివరించాడు భూరిదక్షిణుడైన భీష్ముదు ఇందులో కధలు లేవు కల్పనలులేవు సంభాషణలు లేవు సన్నివేశాలు లేవు తర్కాలు రేవు తార్కాణాలు లేవు కాని చూచాయగా భారత సర్వస్వమంతా ఈ దివ్యనామ సహస్రంలో ప్రతిబింబించి ఉంది ఈ విషయం జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తేనేగాని పూర్తిగా బోధపడదు నిజానికి సహస్రనామాల్లోని ఎ నామానికి కూడా మామూలుగా నిఘంటువులు చెప్పే అర్ధం వర్తించదు. బుషులు కీర్తించిన నామాలు కాబట్టి వాటిలోని (ప్రతిలక్షరం సార్ధకమయి ఉంటుంది మనం పదాలకు అర్ధం చెప్పుకోగలమే కాని అక్షరాలకు సార్ధక్యం సమకూర్చగల సామర్థ్యం మనకు లేదు కదా అయినా సర్వవాగీశ్వ రేశ్వరుని అనుగ్రహబలంతో ఆలోచించి తరిచి తరిచి సాధిస్తే నిగూఢమైన పరమార్ధం బోధపడకపోదు ధాతు ప్రసాదం దీనికి అక్షరాలా అవసరం ప్రతి పదార్థానికి ధాతువు మూలం ఆ ధాతువును లోతుగా పరిశీలించి చూస్తే ప్రతి నామంలోని రహస్యం బోధపదుతుంది అప్పుడుగాని ఇది భారత సారమే కాక భారతీసారమనే విషయం తెలియదు విజానికి సహస్రనామం సకలాగమసారం వేదసారం ఉపనిషత్తులద్వారా గీతద్వారా సహస్రనామంలో చక్కగా చోటు చేసుకుంది భారతయుద్ధంలో భీష్ముడెంఛ ప్రధానుడో భారత సంవాతలో సహస్ర నామం అంత ప్రధానమయింది. భీష్మపర్వంతోనే యుద్ధం ఆరంధ మవుతుంది. ఇరువైపుల సేనలు గుమికూడిన సమయంలో దుర్యోధనుడు ద్రోణాచార్యుని పసమీఎంచి తన బలగాన్నంతా ఒక్కసారి స్మరించి అందరూ కలిఎ భీష్మాచార్యులను రక్షించాలి -- అని సొరగర్భితంగా అంటాడు భీష్ముడు మృత్యుంజయుడు కాలాన్ని జయించివ కాలజ్ఞుడు తన కోరిక మీదవే మరణించే వరం పొందిన నుహామనవ్వ ఆతడు బ్రతికితే వాలు

అవతారిక శై కౌరవులు జయించినప్లే -- అని దుర్యోధనుని దురాశ కౌరవులపక్షం చేరి పోరాడిన ఆచార్యుడు చివరి క్షణాల్లో పాండవులలో పెద్ద అయిన ధర్మరాజుకు ధర్మం బోధిస్తాడు కౌరవులకు శరీరం పాండవులకు ఆత్మ అంకితంచేఎ. ప్రపంచానికి దివ్యనామ సహస్రం అందించిన ఆమరజీవి భీష్ముడు మొత్తం కౌారవసేనలో ఛీష్ముడొక్కడు దక్కితే. చాలునని దుర్యోధనుడు భావించినట్ల సమస్త భారత సంబాతలో సహస్రనామం మిగిరితే చాలునని భావించే భావుకు లనేకులున్నారు వ్యాసమహర్షి రచించిన మహాభారతం సుదీర్ణవృడ్తాండాలతో కూడిన ఒక ద వృత్తం (ఎలిప్స్‌) దానికి రెందు బవ్బహర్‌ కేంద్రాలు ఒం భగవద్గీత సహస్రనామం వీటిలో చేటికచే భారతసారాన్ని అందిస్తాయి. ఆ రెంటిలోకూడా ఒకదాని కింకొకటి అనుఎంధం అణుభాష్యం అనువృత్తం భారతంలో లేది భారతదేశంలోనే రేదు -- (యన్న భారతే తన్న భారతీ) అన్న నానుడి గీతకు సహస్రనామాలకు పూర్తిగా వర్తిస్తుంది. ఒకటి గీతామృతం మరొకటి నామామృతం స్థూలంగా చూస్తే సహస్రనామాలలో ఒక వరుస గ్రమం పూర్వా- పరసపంబంధం అన్వయం ఉన్నట్టు కనిఎంచదు గీతలో 8 అధ్యాయాలు ఉన్నాయి. ఒక్కొక్క అధ్యాయానికి ఒక్కొక్క పేరుకూడా ఉంది ఒకచోట సాంఖ్యం మరోచోట జ్ఞానం వేరేచోట భక్తి -- ఇలా విషయ ప్రాధాన్యం సులువుగా తెలిఎపోతుంది కాని సహస్రనామాల్లో ఆలాంటి అనుక్రమణిక రేనట్టు తోస్తుంది కాం సూక్ష్మంగా పరిశీలిస్తే వేరు వేరు నామాలకు మధ్య ఎదో వివేకసూత్రం ఒకటి ఉన్నట్టు తెలుస్తుంది ప్రణవంతో ప్రారంభించిన సహస్రనామంలో (ప్రప్రధమంగా. విశ్వమ్‌ అన్న దివ్యనామం వినిఎస్తుంది పేరు కిది విష్ణుసహ్రనామమే ఆయినా ముందు విశ్వ నాము సంస్మరణ జరుగుతుంది. ఆ తర్వాతనే విష్ణువు ప్రసక్తి వస్తుంది విష్ణువుకంకు విశ్చమే (ప్రధానం ఎందుకంటే విశ్చం విష్ణువు సృష్టంచింది సృష్టకర్తకు తనసృష్షమీద పంతతిమీద సంసృతిమీద ఉన్నంత నముమకారం శనమీద ఉండదు విశ్వమంకే (ప్రపంచమనే అర్థమేకాక సర్వస్వం అనే సర్వవామార్థం కూడా ఉంది విశ్వం -- అంటే ఈ సర్వస్వం సర్వేశ్వరుని సంపద.

| విషు ఎహె నామం దీనికే విష్ణువని పేరు ఇదంతా ప్రణవం నుంచి ప్రభవించి ప్రణవంలో లయించిపోతుందని సూచించేందుకు సహసనామంలో ఆద్యంరాలు వ్రణవ సమ్మితంగా ఉన్నాయి. చివరి నామం -- సర్పప్రహరణాయుధ -- ప్రణవంనుంచి ప్రభవించి. విశ్వరూపంలో వెలబన విష్ణుతత్త్వ్యం అన్నింటికి శ్రీరామ రక్షగా అందరికీ తోడ్పడుతుందని అఖిల జగత్తుకు అభయం ఇస్తుంది ప్రహరణ శబ్దంలో శిక్షించటం రక్షించటం == రెందూ ఉన్నాయి అలాగీ మొదటినామం - విశ్వంలో సృష్ట స్ధితి లయాలు మూదూ ధ్వనిస్తాయి ఇవన్నీ ఓంకారం నుంచి డఉిదయించినవే ఈ నామాలన్నీ ఓంకారానికి మారుపేర్లు వేరు వేరు రూపాలు ఎ రూపంలో భావించినా ఎ నామంతో స్మరించినా ఒకేతత్త్వ్యం -- విశ్వతత్త్వం -- ప్రణవ సంపుటిలో (ప్రత్యక్ష మవుతుంది. ఈ విశ్వజనీనమైన విశాలదృక్పధం సహస్రనామాల ఆద్యంతాలలో చక్కగా గోచరిస్తుంది ఈ నామసహస్రం ఒక్క విష్ణువుకు సంబంధించిందే కాదు ఎ రూపంలో మనం పరమాత్మను ధ్యానించ తలదితే ఆ రూపమే యీ నామాల్లో కనిఎస్తుంది అది విశ్వ నామ సహస్రం అందులో ఈశ్వరుడు ఈశానుదు నరబంహుడు వావునిదు శివృదు శంభువు కృష్ణుడు రాముడు వబారణ్యగర్భుదు పద్మగర్భుదు శ్రీగర్భుడు నరుడు నారాయణుడు ఇంద్రుడు ఉసేంద్రుడు మహేంద్రుదు శ్ర్రీమం- తుడు శ్రీనివాసుడు. శ్రీకరుడు శ్ర్రీధరుడు ధీరుడు వీరుడు శూరుదు శౌరి ఆదిదేవుడు మహాదేవుదు దేవేశుదు విశ్వమూర్తి మహామూర్తి దీప్తమూర్తి అమూర్తి యముడు నియముడు అనియముడు ఇయంత ధాత విధాత సంధాత -- అందరూ అక్కడక్కడ ప్రత్యక్ష మవు తారు పరమాత్మ యిందులో పూతాత్మగా భూతాత్మగా ఆచేయాత్మగా నివృత్తాత్మగా విజితాత్మగా విధేయాత్మగా ఎకాత్మగా అనేకార్మగా అనం తాత్మగా సర్వాత్మగా దర్శనమిస్తాడు పురుషోత్తముని అవతారాలే కాక మహా పురుషుల పేర్లుకూడా ఇందులో వినిఎస్తాయి వర్ధమాన మహావీర ఎద్ధార్ధ అశోక. గురు. గురుతమ ఈశ -- ఇలాంటి నామాలు వచ్చి- నప్పుడు ప్రస్తుతం ప్రపంచంలోవున్న వివిధముతాలను ఆనాడే ఆర్షదృప్బతో ఆచార్యులవారు భావించి పలికారేమానని తోస్తుంది ఎద్దార్హ ఎద్ద సంకల్ప

అవతారిక 9 ఎద్ధిద ఎద్దిసాధన -- అని మాటి మాటికి ఎద్ధశబ్దాన్ని నొక్కి చెప్తూ ఉంటే శుద్ద బుద్ధ స్వరూపం. కళ్ళకు కట్టినట్టు కనిఎస్తుంది అలాగే మహావీర నామంలో జైనమతం గురువాచకమైన నామాల్లో ఎక్కుమతస్థుల గురుభావం కుదురుతుంది ఈ దృష్టో చూస్సే సహస్రనామంలో సర్వ మత సమన్వయంకూడా గోచరిస్తుంది అది నవీన భావన కావచ్చు కాని సనాతన మనేది ఎంత (ప్రాచీనమో అంత నవీనం ప్రణవశబ్దానికికూడా ప్రాచీనమని నవీనమని రెండువిధాలా అర్ధం చెప్పుకోవచ్చు ప్రణవం -- అంటే (ప్రాచీనమవుతుంది ప్ర నవం -- అంకే నవీన మవుతుంది ప్రాచీన తమమయి కూడా చిర నవీనమయిన ప్రణవంతో ప్రారంభించి ప్రణవంతో ముగిఎన యీ సహస్రనామస్తోత్రంకూడా అలాంటిదే ఆద్యంతాలలో ఇంత అద్భుతమైన సమన్వయం సమకూర్చుకున్న ఈ స్తోత్రరాజంలో వేరు వేరు నామూలకు మాత్రం అన్వయం ఎందుకుండదు” ఆలోచించి అవగాహన చేసుకోవాలి ఉదాహరణకు మొదటి శ్లోకంలోని మొదటి చరణంలో మాండూక్యోపనిషత్తు ముక్తసరిగా ఇమిడి పోయింది విశ్వం విష్ణు వషట్కార -- అనే మూడునామాల్లో సృష్ట బతి లయాలు (బ్రహ్మ విష్ణు నమహేశ్చరులు భూత వర్తనూన భవిష్యత్కాలాలు జాగ్రత్‌ స్వష్న సుషుష్త్యవస్థలు అకార - ఉకార - మమకారాలు -- ఇలా ఎన్నో (తిజటలు జడవిప్పేకొద్దీ బయటపడుతాయి వీటి కన్నిటికీ ఆతీతమయిన తురీయదశను సూచిస్తుంది -- ఈ చరణంలోని చివరి నామం - భూత భవ్యభవత్ప్రభు _ ఇలా ప్రత్యేక చరణాన్ని చర్వణ చేసుకుంటూపోతే విశ్వ రహస్యాలను వివరించే విపులగాథలు వినిఎస్తాయి మచ్చుకు మరో ఉదాహరణ స్కంద స్కందధరో ధుర్యో --

అని ఒకచోట మూడునామాలు వినిఎస్తాయి స్థూలదృప్టకి స్కందనామం కుమారస్వామికి సంబంధించింది ఆదిత్యహృదయంలోకూడా స్కందనామం సూర్యపరంగా వాడటం జరిగింది ఇక్కడ విష్ణుపరంగా వచ్చింది. అసలు స్కందిశబ్దానికి క్రిందికి జారటం అని అర్థం ఎక్కడనో చిక్కని చోట వక్కగా కాలశ్తేపం చేస్తున్న రమావినోది ఎందుకో క్రీందికి దిగివస్తాదు అలా దిగివచ్చి

కశ విస్టు సహస్రనామం ప్రాణికోటికి చేయూత యిస్తాడు పట్టుతెలిననవాదు కాఎట్టి జారిన జీవులు దిగజూరిపోకుండా పట్టుకుంటాడు పడిపోతామని భయపడే పనఎల్లలను జారుడుబండమీద పెద్దవాళ్లు చేయిపట్టుకొని ఆడించినట్టుగా భగవంతుడు భక్తులకు చేయూత యిచ్చేందుకు స్కందుడవుతాడు స్కందధరుదుకూడా అవుతాడు. అస లతడు ధుర్యుడు కీలకం శనచేతిలో పెట్టుకున్న దిట్ట ఇలా ఒక చక్కని భావం ఈ మూదునామాల్లో ఒదిగిడంది ఓర్పుతో నేర్పుతో ఆలోచిస్తే ఇలంటి భావాలు సహస్రనామంలోని ప్రతిళ్టేకంలో ప్రతి చరణంలో స్ఫురిస్తాయి

ఇలాగే అమానీ మానదో మాన్య అని మూడునామాలు వరుసగా వినిఎస్తాయి. అతనికి అభిమానం లేదట కొని ఇతరులకు ఇయ్యవలనన గౌరవం చూపవలనబన ఆదరం ఎమాత్రం లోటులేకుండా చూపుతాడట అందువల్లనే ప్రపంచం ఆతన్ని గౌరవిస్తుందట క్రీర్తికందూతితో బాధపడే పండితులకు పొమరులకు ఈ మూదు నామాలు ఎంత అమోఘమైన సందేశాన్ని అందిస్తాయో ఊ వాంచవచ్చు

ఒకచోట సువ్రత సుముఖ సూక్ష్మ సుఘోష సుఖద సుబ్బాల్‌ = అని ఒక్క గుక్కలో ఆరు సూక్తులు వస్తాయి. ఇవన్ని యెందుకు చెబ్బనట్లు? అర్థం తెలియకుండా ఊరక చదువుకున్నా యీ ఆరు నామాలు నోటపలికేసరికి లోపలి దుర్గంధం పోయి సాధకులకు వాచవి అంటే ఎమిటో భోధపడుతుంది అర్థం తెలుసుకునేందుకు ప్రయ- త్నిస్తే ఇందులో లోక పాలకులకు ప్రజా పరిపాలకులకు కొవలఎన లక్ష ణాలు సూత్రప్రాయంగా కనిఎస్తాయి ముందు మన సంకలృుం మందిదై ఉండాలి గట్టీగాకూడా ఉండాలి అదే దృఢవ్రతునిలోని సవ్రతత్వం లంత టితో చాలదు మవస్సులోని సంకల్పానికి ఇతరుల ఆమోదం అనుకూలత అవపరం అందరినీ సుముఖం చేసుకోవాలి ఆ తర్వాత ౮౮ సంకల్పంలోని పాధక బాధకాలను సూక్ష్మం గా పరిశీలించి పరఠామర్శించుకోవాలి అప్పుదు తన ఎద్ధాంతాన్ని తగినమాటల్లో ఆందరికీ నచ్చే విధంగా చెప్పాలి అదే సుఘోషత్వం అలా మవస్సులోని పంకల్పం జనామోదాన్ని పొంది ప్రజలలో

అవతారిక కస్‌ పలుకుబడికి వస్తే అందరికీ సుఖప్రద మవుతుంది అందరూ సౌహార్దంతో దాన్ని అంగీకరిస్తారు. ఎ సంకల్పానికైనా చరమలక్ష్యం సుహృత్‌ ప్రాట్హ మంచి హృదయం మంచి పనిని సొధించగలుగుతుంది. నిత్యజీవితంలో అనుక్షణం స్మదించవలబన సందేశం ఈ ఆరు నామాల్లో ఆచార్యులు మన కందించారు

ఇలాంటి పూర్వాపర సంబంధమే కొక కొన్ని నొమాలు అక్తర కుసు- మాలతో మాలలు (గుచ్చినట్టు వినేందుకు వీనుల విందుగా ఉంటాయి. వేదో వేదవిదవ్వంగో వేదాంగో వేదవిత్‌ కవి కరణం కారణం కర్తా వికర్తా గహనో గుహ బ్రహ్మణ్యో ్రహ్మకృద్‌ బ్రహ్మా బ్రహ్మ బ్రహ్మ వివర్ధన మహాక్రమో మహాకర్మా మహాచేజూ మహోరగ దుర్లభో దుర్గమో దుర్గో దురావాసో దురాశిహా -- ఇలాంటివి నాము కుసుమహారాలకు మచ్చుతునకలు ఆర్ధం తెలియకపోయినా అనిర్వచనీయమైన ఆనందాన్ని అందించే అక్షర సంపద వీటిలో ఉంది. ఇలాంటి వామ సముచ్చయంలోనే ఒక చోట శ్రీసూక్తం వినిఎస్సుంది

శ్రీవత్సనక్షా శ్రీవాన శ్ర్రీవతిః శ్రీమతాం వర

శ్రీ అీళ త్రీనివాన శ్రీనిధి శ్రీవిభావన

శ్రీధర శ్రీకర (శ్రేయ శ్రీమాన్‌ లోకత్రయాశ్రయ

ఈ చతుర్దశ (4 నామాలను ఉచ్చరించే సనుయంలో మని మనస్సు చతుర్హశభువనాల్లో సంచరిస్తున్నట్లు తోస్తుంది మూడు లోకాలకు ఆశ్రయం ఇచ్చే శ్రీతత్త్వం (ప్రణనహాసంలో మిళితమై లోకోత్తర లానణ్యం పంచి "పెట్టుతున్నట్టు భాఎస్తుంది ఆశ్రయవాచకమైన శ్రీ (శ) ధాతువును చర్వణ చేయగా వచ్చిన నామ రసాయనం ఇది ఈ మూడు చరణాల్లో మూడు లోకాలు సంచరిస్తుంటాయి

సహస్రనామంలోని కొన్ని నామాలు కొంచెం నీచిత్రంగాకూడా ఉంటొయి. నూమూలుగా మనం విని వినిఎంచే మాటలకు అవి కొంచెం దూరంగా ఉంటాయి. ఉదాహరణకు శిసివిష్ట నామం ఉంది

6 విష్ణు సహస్రనామం భగవంతుడు శి ఎవిష్టుడట అంపే నూమూలుభాషలో ఎమీ బోధపడదు %. అంటే నీరు నీటిని త్రొగేవి శిపులు వాటిలో ప్రవేశించినవాదు ఇఎవిష్టుడు అంటే - నీటిని (తాగే జీవరాశిలో నివఎంచే సర్వాంతర్యామి అన్నమాట కొని దీనికి శిఎవిష్ట నామం వాడి అల్పడ్డులను కష్ట పెట్టనల ఎన అవసరం ఎమిటి” దానికి విశిష్టమైన ప్రయోజనం ఉండితీరాలి శిఎ శబ్దం నీరు త్రాగే జీవరాశికే కాక ఆ పనిచేసే మరే పదార్థాని కయినా వర్తిస్తుంది సూక్ష్మంగా పరిశీలించి చూస్తే శిఎవిష్ణ నామం తర్వాత (ప్రకాశన అనే నామం ఉంది. దానికి దీనికి ఎదో అనుబంధం డింది నీటిని ప్రాణికోటి ఎప్పుడోకాని (త్రాగద కాని సర్వకాల సర్వావస్థలయందు నీటిని "సేవించేవి కాంతికిరణాలు. సూర్యుడు తన కిరణాలతో ఏరంతరం నీటిని ఎల్చుకొని ఆ కిరణాలద్వారానే నీటిని కురిఎస్తాడు కాబట్టి శి శబ్దానికి ఇక్కడ కిరణ జూలమనేది ప్రధానమైన అర్ధం ఆనుషంగికంగా అనేకములయిన అర్ధాలు చెప్పుకోవచ్చు అర్థం చేసుకునే వారి సామర్థ్య సంస్కారాలను బట్టి పలు భావాలను వెలయించే నానా రువిరార్థ సూక్తి నిధులు ఇలాంటి విశిష్ట నామాలు ఇలాంటివి సహ(స్రనామాల్లో కొల్లలుగా ఉన్నాయి. వీటిని భక్తి భావంతో ఎవరైనా సంస్కారులు పరిశీలించి వివరిస్తే అది వాక్స్రపంచానికి మహోపకార మనవ్పతుంది

కొన్ని నామాలు మాటిమాటికి వస్తాయి అది పునరుక్తిగా భావించ రాదు ఒకేనాముం సందర్భాన్ని అనుసరించి వేరువెరు అర్భాలను స్ఫురింప జేస్తుంది శ్రీనూన్‌ అనే నామం నాలుగు సార్లు వస్తుంది శ్రేశవనామం విష్ణనామం అదిత్యనామం -- రెండు మూడు పర్యాయాలు వస్తాయి వాటికి ఆ యా సందర్భాలనుబట్టి వేరు వేరు. అర్థాలు చెప్పుకోవాలి వసుప్రద అనే నామం ఒకే శ్లోకంలో మొదటి చరణం చివర రెండవ చరణం మొదట ప్రక్క ప్రక్కనే వస్తాయి ఇది పునరుక్తి కాదని యీ సందర్భంలో స్పష్టంగా తెలుస్తుంది ఈ క్జోకం మనోజవంతో మొదలయి హనిస్సుతో ఆగి పోతుంది ఈ రెండింటికి మధ్య వసుప్రదుదు రెందుసార్లు (ప్రత్యక్షమవుతాడు ఈ వసుప్రదుడిచ్చే నసువులుకూడా రెందు రకాలుగా ఉంటాయి. ఒకటి మనోజవానికి సంబంధించినది రెండవది హవిస్సుకు

అవతారిక 7 సంబంధించినది ఒకటి ఐవబాకం రెండవది ఆము్మకం ఒకటి చలం రెండవది అచలం ఇలాగే చర్విత చర్వణంగా గోచరించే నామాలను బోధపరచుకోవాలి

కొన్ని నామాలు వ్యతిరేకార్థాలను స్ఫురింపజేసేవిగా కూడా ఉన్నాయి ఆసలు భగవత్తత్ర్వమే పరస్పర విరోధకమైన పదార్థాల సమ్మేళనం కాబట్టి ఈ నామాల కన్నిటికీ అన్వయం కుదురుతుంది. పరమేశ్వ- రుడు ఈశుడు-అనీశుడు ఆశోకుడు-విశోక్సుడు లక్షరుడు-విక్షరుడు కర్త- వికర్త అణువు-బృహత్తు కృశుడు-స్టూలుడు వ్యక్తుదు-అవ్యక్తుడు క్షరుడు- అక్షరుడు అర్జుదు-లనర్జుడు నిమిషుడు-లనిమిషుదు దేహబుద్ధితో చూచిన ప్పుడు సత్తుగా గోచరించినది ఆత్మబుర్ధికి ఆసత్తుగా మారవచ్చు పరమాత్మ సర్వసముడు సమయబజ్ఞుడు

సహస్ర నామాంకితురైన సర్వేశ్వరునికి దేవతల "పేర్లు మనుష్యుల "పేర్లు గుణగణాలపేర్తు చెటపేరు గుటలపేరు ఉంతువులసేర్తు పంచ

ళా గ! ౧ ౮ లు ళా లా

భూతాల పేర్టు -- అన్నీ వర్తిస్తాియం స సర్వనామా స వా విశ్వ రూప _ అన్నట్టు అన్ని రూపాలు ఆయనవే అన్నినామాలు ఆయనవే ప్రాణంలో ప్రణవంలో అనలంలో అనిలంలో నిమిషంలో అహస్సులో వత్సరంలో సంవత్సరంలో బుతువులో క్రతువులో వసువులో వాయు వులో అన్నంలో అన్నాదునిలో వేదంలో వేదాంగంలో చేదవిదునిలో వేదవేద్యునిలో స్వంగంలో స్వాంగంలో రవిలో కవిలో హవిలో ఓజ స్సులో తేజస్సులో ద్యుతిలో (శుతిలో -- అంతటా తన అనంత విభూతిని వెదజల్లుతూ ఉండే సహస్రనేత్రుదు సహస్రనామాల్లో సహస్రధా సహస్ర ధారగా సాక్షాత్కరిస్తాడు కాని దివ్యనామసహస్రంలో ఈ దివ్య తేజస్సును చూచేందుకు చర్మచక్టువులు చాలవు దివ్యదృ్య్హ కావాలి

ఈ దివ్యదృష్టతో చూస్తే ప్రపంచమంతా సరమాత్మస్వరూపంగా కనిఎస్తుంది. జడ చేతన భేదం నశిస్తుంది మజ్జివెట్టులో ము హేశ్వరుదు అత్తిచెట్టులో ఆదిదేవుడు రావిచెట్టులో రామచంద్రుడు కనిఎస్తారు ఈ దృష్ట మనకు లభించేందుకే న్యగ్రోధం (మజ్జ) ఉదుంఎరం (అత్తి అశ్వత్ధం

కేరి విష్ణు సహప్రవామం (రావి -- అనే మాటలు మన నోట పలకొలి గుబురు గుబురుగా పెరిగిన మజ్ది వెట్టు తన ఊడలతో తిరిగి భూగర్భాన్ని పరిశోధిస్తుంది అందువల్ల అది న్యగ్రోధ మయింది 'పైకి సెరిగి క్రిందికి జారటం మళ్లీ క్రిందినుంచి "పైకి పెరగటం దీనిలోని విశేషం అలాగే ఉదుంఎరం అశ్వత్థంకూడా ఆ చెట్లలోని రహస్యాలను వివరించే విశిష్తనామాలు ఆకాశంలోని ఆలోకాన్ని అవలోకించి పులకరించే అత్తిచెట్టు ఆకుల గలగలలలో కమ్మని కలలు కనే రావిచెట్టు భావించగల ్రతిప్రాణికి సరిసరిభావాలను స్ఫురింప జేయగలవు

సాత్త్వికభావంతో నిర్మలమైన మనస్సుతో శుద్దమైన వాక్కుతో - (త్రికరణ శుద్దిగా సహస్రనామ సంప్మరణ చేస్తే క్రమంగా ఇలాంటి దృష్ట లభిస్తుంది సహస్రనామ సంకీర్తనం చేఎన తర్వాత భీష్ముడు ధర్మరాజుకు ఒక గ్యెనల్లేకం చెప్పాడు దానిలో ఇవ కేశవ నామరూపొలు చక్కగా గోచరిస్తాయి

నహప్రనామూయ నమ ళ్ళివాయ

నహాసరూపొయ జనార్ధనాయ

సహస్రనామం స్తోత్రంగా స్తుతించినా అక్షతలతో ఆర్చించినా నూన- ఎకంగా జఎంచినా కనీసం ఇతరులు చదువుతూ ఉంకే విన్నా ఆపాత మధురంగా అలౌకికమైన ఆనందం లభిస్తుంది వొక్కుద్ధి చిత్తశుద్ధి బాహ్య శుద్ధి ఎద్ధిస్తాయి పూర్తిస్తోత్రం చదివేందుకు 8 నిమిషాలు పదుతుంది ఆ మాత్రం సమయం సమయజ్ఞుని స్మరించేందుకు వినియోగించటమే. ఒక మహాయజ్ఞం

నీ నమోజస్త్య్రనంతొయ నహ్మనమూర్రయే నహన పొదాక్షీ శిరోరు బాహవే ప! నహన్రనామ్మే పురుషాయ శొత్చులే నహాన్ర కోటీ యుగధారిణే నమః ఓం శాంతి శాంతిః శాంతిః

శాంతొకొరం. భుజగశయనం పద్మ రాభం సురేశం విశాధారం గగననద్భుళం మేఘవ్లర్థం శుభాంగమ్‌ లక్షీ శ్రైకొంతం కమలనయనం యోగిభిర్హ్యానగమ్వం నందే విష్ణుం భవ భయ హరం నర్వలోకైకళాధమ్‌ చల ్సే గ మ్‌ ' న గం ద స్యా 1 న, (స టు..? ? బం టి. వం ) (ఈ స టి. ల స స్క యానా చం నాలాల నాక శస లీ న

ఓం

శ్రీ విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రమ్‌ విశ్వం విష్ణు ర్వషట్‌ కారో చూతభవ్యభనత్‌ ప్రభు భూతకృద్‌ భూతభృద్‌ బానో చూతాత్మా భూతబావన పూతాత్మా పరమాత్మా చ ముక్తానాం పరమా గతి అవ్యయ పురుష సాక్షీ శ్షేర్రజ్ఞోఒక్షర ఎవ చ ౭ యోగో యోగవిదాం నేతా ప్రదావప్పురుషేశ్వర నారఎంహవప్పు శ్రీమార్‌ కేశన ప్కురుషోత్తమ 3 సర్వ శర్వ శివ స్టాణుర్‌ భూతాదిర్‌ నిధి రవ్యయ సంభవో బావనో చర్హా ప్రనవ ప్రచు రీశ్వర శ స్వయంఛూ. శంభు రాదిత్య పృష్కురాక్షో మహాస్వన అనాదినిధనో ధాతా విధాతా ధాతురుత్తమ ర్‌ అప్రమేయో హృజకేశ పద్మనవావోఒమరప్రచు విశ్వకర్మా మనుస్‌ త్వష్టా స్టవిష్ట స్టవిరో ధ్రువ 6 ఆగ్రాహ్య శాశ్వత కృష్ణో లోభాతాక్ష ప్రతక్షన ప్రఛూతస్‌ త్రికకుబ్‌ ధామ పవిత్రం మంగళం పరమ్‌ 7 శుశాన ప్రాణద ప్రాణో జ్యేష్ట శ్రేష్ట ప్రజాపతి వారణ్యగర్భో భూగర్మో మౌధవో మధుషూదన 8 ఈశ్వరో విక్రమీ ధన్వీ మేధావీ విక్రమ క్రమ అనుత్తమో దురాధర్ష కృతజ్ఞ కృతి రాత్మవాన్‌ 0

బాట్‌ గ రో

శాంతాకారం. భుజగశయనం సద్య నాభం ఘు దేశం విశ్యాధారం గగననద్భుళం మేఘవ్లర్థం శుభాంగమ్‌ లక్ష్మీ కొంతం కమలనయనం యోగిభిర్జా సానగమ్వుం చ ఛాబ్బ వందే విష్ణుం భవ భయ హరం నర్వలోక్రైక రాధమ్‌ న ల నం న మ ళు ప్‌ై రేల కంస? ల దు

ఓం

శ్రీ విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రమ్‌ విశ్వం విష్ణు ర్వషట్‌కారో భూతభవ్యభవత్‌ ప్రభు భూతకృద్‌ భూతభ్చద్‌ బానో చూతాత్మా భూతబావవ పూతాత్మా పరమాత్మా చ ముక్తానాం సరమా గతి అవ్యయ పురుష సాక్షీ క్షేతజ్లోఒక్షర ఎవ చ 2 యోగో యోగవిదాం నేతా ప్రధాశపురుషేశ్యర నారఎంహవప్పు శ్రీమార్‌ కేశవ పురుషోత్తమ తె సర్వ శర్వ శివ స్టాణుర్‌ చూతాదిర్‌ నిధి రవ్యయ సంభవో బావనో బర్హా ప్రచన ప్రచు రీశ్వర త్త స్వయంభూ. శంభు రాదిత్య ప్పష్కురాక్షో నుహాస్వన అనాదినిధనో ధాతా విధాతా ధాతురుత్తము ర్‌ ఆప్రమేయో హృ కేశ పద్మనావోఒమరప్రము విశ్వకర్మా మనుస్‌ త్వష్టా స్టవిష్ట స్టవిరో ద్రువ 6 అగ్రాహ్య శాశ్వత కృష్ణో లో వాతాక్ష ప్రతర్రన ప్రఛూతస్‌ త్రెకకుబ్‌ధాము పవిత్రం మంగళం పరమ్‌ 7 ఈశాన ప్రాణద ప్రాణో జ్యేష్ట గతే ప్రజాపతి వారణ్యగర్పో భూగర్మో మాధవో మధుఘూదన 8 ఈశ్వరో విక్రమీ ధన్వీ మేధావీ విక్రమ క్రమ అనుత్తమో దురాధర కృతజ కతి రాత్మవాన్‌ 0

లక ల

చ్డెడ్జ విష్ణు పహస్రనామం సురేశ శరణం శర్మ విశ్వరేతా ప్రజాభవ అహః పంవత్ప్సరో వ్యాళ ప్రత్యయ సర్వదర్శన 0 అజ సర్వేశ్వర సిద్ధ సిద్ధి సర్వాది రచ్యుత వృషాకపి రమేయాత్న్మా సర్వయోగ వివిస్పృత వసుర్‌ వసుమునా పత్య సమాత్మా2ఒ.పంమిత సమ అమోఘ పుండరీకొక్షో వృషకర్మా వృషాకృతి 12 రుద్రో బహుశిరా బభ్రుర్‌ విశ్వయోని శుచిశ్రవా అమృత శాశ్యతప్టాణుర్‌ వరారోహో మహాతపా 13 పర్వగ సర్వవిద్‌ భానుర్‌ విష్వక్పేవో జనార్హన వేదో వేదవి దవ్యంగో చేదాంగో వేదవిత్‌ కవి త్తే లోకాధ్యక్ష సురాధ్యక్షో ధర్మాధ్యక్ష కృతాకృత చతురాత్మా చతుర్‌వ్యూహ శృతుర్హం ష్ట్ర, శృతుర్భుజ ఠ్‌ భ్రాజిష్టుర్‌ భోజనం భోక్తా స బాష్టుర్‌ జగదాదిజ అవఘో విజయో జేతా విశ్వయోవిః పునర్వసు 16 ఉపేంద్రో వానున ప్రాంశు రమౌఘ శుచి రూర్లిత అతీంద్ర సంగ్రహ సర్గో ధృతాత్మా నియమో యమ 7 వేద్యో వైద్య సదాయోగీ వీరహా మాధవో మధు 'ఆతీంద్రియో మహామాయో మహోత్సాహోే మహాబల ]8 మహాబుద్ధిర్‌ మహావీర్యో మహాశక్తిర్‌ మహాద్యుతి అవిస్రేశ్యవపు శ్రీమాన్‌ అమేయాత్మా మహాద్రిధ్యక్‌ 19 మహేష్వాసో మహీభర్తా శ్రీనివాస సతాం గతి అనిరుద్ధ సురానందో గోవిందో గోవిదాం పతి 20

స్తోత్రమ్‌ 23 మరీచిర్‌ దమునో హంస సుసర్గో భుజగోత్తను వారణ్యవాభ సుతపా పద్మనాభ ప్రజాపతి ౭ అమృత్యు సర్వదృక్‌ ఎంహ సంధాతా పంధిమాన్‌ ఖ్‌ అజో దుర్మర్షణ శాస్తా విశ్రుతాత్మా సురారిహా 22 గురుర్‌ గురుతమో ధామ సత్య సత్యపరాశక్రమ నిమిషో౭నిమిష స్రీ వాచస్పతి రుదారధీ 23 ఆగ్రణీర్‌ గ్రామణీ శ్రీమాన్‌ వ్యాయో వేతా శఆమిరణ సహస్రమూర్జా విశ్వాత్మా సహస్రాక్ష సహస్రపాత్‌ *” 24 ఆనర్తన్హో నివృత్తాత్మా సంవృత సంప్రమక్షన అహ సంవర్తకో వబ్నా రనిలో ధరణీధర 25 సుప్రపాద ప్రసన్నాత్మా విశ్వధృగ్‌ విశ్వభుగ్‌ విభు సత్కర్హా సత్క్బృత పాధుర్‌ జహ్నర్‌ నారాయణో నర 26 అసంభ్యేయో౬ప్రమేయాత్మా విశిష్ట శిష్టకృచ్చుచి ఎద్దార్ధ ఎద్దసంకల్ప ఎద్దిద ఎద్ధిసాధన 27 వృషావా వృషభో విష్టుర్‌ వృషపర్వా వృషోదర వర్హనో నర్ధమానశ్ళ్చ వివిక్త శ్రుతిసాగర 28 సుభుజో దుర్దరో వాగ్మీ మహేంద్రో వసుదో వకు వైకరూపో బృహద్రూప శిఎవిష్ణు ప్రకాశవ 20 ఓజ స్తేజోద్యుతిధర ప్రకాశాత్మా ప్రతాపన బుద్ధ స్పష్టాక్షరో మంత్ర శృంద్రాంశుర్‌ భాష్కరద్యుతి 30 అమృతాంశూద్భవో భాను శశబిందు సురేశ్వర లాషధం జగత సేతు సత్యధర్మ పరాక్రమ ||

లు విష్టు సహప్రనామం భూతభవ్యభవన్నాధ పనన పావనో౬నల కానుహా కొమకృత్‌ కాంత కామ కొాముప్రద ప్రభు 32 యుగాదికృ్కద్‌ యుగావర్హో వైకమాయో మహాశన అద్బృశ్యో వ్యక్తరూపశ్చ సహప్రజి దనంతజిత్‌ 33 ఇష్టా విశిష్ట శిష్టేష్ట శిఖండీ నహుషో వృష క్రోధహా క్రోధకృత్‌ కర్తా విశ్వబాహుర్‌ మవాధర 34 అచ్యుత ప్రధిత ప్రాణ ప్రాణదో వాసవానుజ అపొంనిధి రధిష్టానం అప్రమత్త ప్రతిృృత 3ర్‌ స్కంద స్కందధరో ధుర్యో వరదో వాయువాఫూున వాసుదేవో బృహద్‌భాను రాదిదేవ పురందర 36 అశోక స్తారణ స్తార శూర శౌరిర్‌ జనేశ్వర అనుకూల శతానర్త పద్మీ పద్మనిభేక్షణ 37 పద్మవాభో ఒరవిందాక్ష పద్మగర్భ శరీరభృత్‌ మహర్దిర్‌ బుద్దో వృద్దాత్మా మహాక్షో గరుడధ్వజ 38 అతుల శరభో భీమ సమయజ్ళో హవిర్‌ హరి సర్వలక్షణలక్షణ్యో లక్షీ శ్రవాన్‌ సమితింజయ 39 విక్షరో రో వాతో మార్గో హీతుర్‌ దామోదర సహ మహీధరో మహాభాగో వేగవా వమితాశన 40 ఉద్భవ క్రోభణో దేవ శ్రీగర్భ పరమేశ్వర కరణం కొరణం కర్తా వికర్తా గహనో గుహ న! వ్యవసాయో వ్యవస్థాన సంస్థాన ప్టానదో ధ్రువ పరర్థి పరమస్పష్టప్‌ తుష్ట పుష్ట శుభేక్షణ త్త

స్తోత్రమ్‌ 2ర్‌ రామో విరామో విరతో మార్గో నేయో నమోజఒనయ వీర శక్తిమతాం (శ్రేష్టో ధర్మో ధర్మవిదుత్తమ త్ర వైకుంర సురుష ప్రాణ ప్రాణద ప్రణవ ప్పధు బారణ్యగర్భ శత్రుఘ్నో వ్యాప్తో వాయు రధోక్షజ ద్తేద్తే బుతు సుదర్శన కాల పరమేజ్బ పరిగ్రహ ఉగ్ర సంవత్సరో దక్షో విశ్రామో విశ్వదక్షీణ తగ్‌ విస్తార స్టానర స్టాణు ప్రమాణం బీజమవ్యయమ్‌ అర్భోఒనర్థో మహాకోశో ముహాభోనో మహాధన త్య అనిర్విల్ల స్థవిష్టోఒభూర్‌ ధర్మయూపో మహామఖ నక్షత్రనేమిర్‌ నక్షత్రీ కవు కామ సమాహన త్త

ల్‌ు చి య్‌ యజ్ఞ ఇజ్యో మహేజ్యశ్చ క్రతు సత్త్రం సతాం గతి సర్వదర్శీ విముక్తాత్మా సర్వజ్ఞో, జ్ఞానముత్తమమ్‌ రత్రి సువ్రత సుముఖ సూక్ష్మ సుఘోష సుఖద సుహృత్‌ మనోహరో జితకోధో వీరబాహుర్‌ విదారణ త్తం స్వాపన న్వవశో వ్యాఎ వైకాత్మా నైకకర్మకృత్‌ వత్సరో వత్సలో నత్సీ రత్నగర్భో ధనేశ్వర 50 ధర్మగుబ్‌ ధర్మకృద్‌ ధర్మీ సదసత్‌ క్ష ముక్షరమ్‌ అవిజూతా సహస్రాంశుర్‌ విధాతా కృతలక్షణ ర్‌ ల! ల్‌

గభబ్తనేమి సత్త్వస్థ ఎంహో భూతము హేశ్వర ఆదిదేవో మహాదేవో దేవేశో దేవభృద్‌గురు 52 ఉత్తరో గోపతిర్‌ గోప్తా జ్ఞానగనమ్య పురాతన శరీరభూతభృద్‌ భోక్తా కఎంద్రో భూరిదక్షిణ 53

సోమపో౬ఒమ్బృతస పోమ పురుజిత్‌ పురుసత్తము వినయో జయ సత్యసంధో దాశార్హ పొత్వతొం సతి 54 జీవో వినయితొా పాక్షీ ముకుందో౬ఒమితనిక్రమ అంభోనిధి రనంతాత్మా నముహేదధిశయో౬ంతక్ష ర్‌ర్‌ అజో మహార్ష స్వాభాన్యో జితామిత్ర ప్రమోదన ఆనందో నందవో నంద సత్యధర్మా త్రివిక్రమ 56 మహర్షి కపిలాచార్య కృతజ్ఞో మేదినీసతి త్రిసదస్‌ త్రిదశాధ్యక్షో మహాశ్చంగ కృతాంతకృత్‌ ర5్‌7 మహావరాహో గోవింద సుషీణ కవకాంగది గుహ్యో గభీరో గహనో గొస్త్ర శృక్రగదాధర 5్‌8ి వేధా స్వాంగోఒజిత కృష్ణ దృఢ సంకర్షణోఒచ్యుత నరుణో వారుణో వృక్ష పుష్కరాక్షో మహామనా 5్రి భగవాన్‌ భగహానందీ వనమాలీ హలాయుధః। ఆదిల్యో జ్యోతిరాదిత్య సవాస్టు ర్లతిసత్తను 60 సుధన్వా ఖండపరశుర్‌ దారుణో 'ద్రవిణప్రద దివప్ప బక్‌ సర్వదృగ్‌వ్యాపో వాచస్పతి రమోనిజ ఓ త్రిపానూ సామగ సామ నిర్వాణం భేషజం భిషక్‌ సన్న్యాసక్క చృము శాంతో నిష్టా శాంతి పరాయణమ్‌ 62 శుభాంగ శొంతిద ప్‌్టా కుముద కువలేశయ గోవాతో గోపతిర్‌ గోప్తా నృషభాక్షో వృషబయ 63 అనివర్తీ నివృత్తాత్మా సంగ్షేస్తా క్షేమకృ చ్చిన శ్రునత్చవక్షా శ్రీవాస్‌ శ్రీపతి శ్రీమతాంవర రశ

స్తోత్రమ్‌ 27 శ్రుీద శ్రీశ శ్రీనివాస శ్రీనిధి శ్రీవిభావన శ్రీధర శ్రీకర (శ్రేయ శ్రీమాన్‌ లోకత్రయాశ్రయ 65 స్వక్ష స్వంగ శతానందో నందిర్‌ జ్యోతిర్లణేశ్వర విజితాత్మా విధేయాత్మా సత్కీర్తి శృిన్నపంశయ 66 ఉదర పర్వతశ్చక్టు రనీక శాశ్వతస్థ్రీర భూశయో భూషణో భూతిర్‌ విశోక శోకనాశన 67 ఆర్చిష్మాన్‌ అర్చిత కుంభో విశుద్ధాత్మా విశోధన అవిరుద్దో౭_ప్రతిరధ ప్రద్యుమ్నోఒమితవిక్రమ 68 కాలనేమినిహా వీర కౌరి శూరజనేశ్వర త్రిలోకాత్మా త్రిలోకేశ కేశవ కేశహా హరి 69 కామదేవ కామపాల కామో కాంత కృతాగమ అనవిర్రేశ్యవపుర్‌ విష్ణుర్‌ వీరోఒనంతో ధనంజయ 70 ట్రహ్మణ్యో బ్రహ్మకృద్‌ బ్రహ్మా బ్రహ్మ బ్రహ్మవినర్థన బ్రహ్మవిద్‌ బ్రాహ్మణో బ్రహ్మీ బ్రహ్మజ్ఞో బ్రాహ్మణద్రయ 7 మహాక్రమో నుహాకర్మా మహాతేజా నుహోరగ మహాక్రతుర్‌ మహాయజ్యా మహాయజ్బ్ఞో మహాహవి 72 స్తవ్య స్తవయ ప్తోత్రం స్తుతి ప్తోతా రణప్రియ పూర్ణ పూరయితా పుణ్య పుణ్యకీర్తి రనామయ 73 మనోజవ జృర్ధకరో వసురేతా వసుప్రద వసుప్రదో వాసుదేవో వసుర్‌ వఘుమనా హవి 7త్త సద్గతి సత్కృతి సత్తా సద్‌ధూతి ఇత్పరాయణ శూరసేనో యదుడ్రేష్ట సన్నివాస సఘుయామున 75

28 విషు సహస్రనామం భూతావాపో వాసుదేవ సర్వాసునిలయో ఒనల దర్పహా దర్పదో దృషప్తో దుర్ధరోఒథాపరాజిత 76 విశ్వమూర్తిర్‌ మహామూర్తిర్‌ దీప్తమూర్తి రమూర్తిమాన్‌ అనేకమూర్తి రవ్యక్త శతమూర్తి శతానన 77 ఎకో వైక స్తవ క కిం యత్‌ తత్‌ సదమనుత్తమమ్‌ లోకబంధు ర్గోకనాధో మాధవో భక్తవత్సల 78 సువర్హవర్గో హేమాంగో వరాంగ శృందనాంగదీ వీరహా విషమ. శూన్యో ఘృతాశీ రచల శృల 70 అమానీ మానదో మాన్యో లోకస్వామా త్రిలోకధృక్‌ సుమేధా మేధజో ధన్య సత్యమేధఢా ధరాధర 80 తేజోవృషో ద్యుతిధర సర్వశస్త్రభృతాం వర ప్రగ్రహో నిగ్రహో వ్యగ్రో నైకశ్చంగో గదాగ్రజ 8ి చతుర్శూర్తి శృతుర్చాహు శృతుర్‌ వ్యూహ శ్చృతుర్గతి చతురాత్మా చతుర్‌భావ శృతుర్వేదవి దేకపాత్‌ 82 సమావర్ల్తో ఒనివృత్తాత్మా దుర్దయో దురతిక్రను దుర్లభో దుర్గమో దుర్గో దురానాసో దురారిహా 83 శుభాంగో లోకపారంగ సుతంతుస్‌ తంతువర్హన ఇంద్రకర్మా మహాకర్మా కృతకర్మా కృతాగమ 84 ఉద్భవ సుందర సుందో రత్ననాభ సులోచన అర్కో వాజసన శృంగీ జయంత సర్వవిజ్ఞయూ 85 సువర్షబిందు రక్షోభ్య సర్వవాగీశ్వ రేశ్వర మహాహ్రదో మహాగర్హో మహాభూతో మహానిధి 86

ప్తోత్రమ్‌ 29 కుముద కుందర కుంద సర్దన్య పావనోఒవిల అన్బతాశో౭_న్చుతవపు సర్వజ్ఞ సర్వతోముఖ స 87 సులభ సువ్రత ఎద శర్రుజిత్‌ శత్రుతాపన వ్యగ్రోధోదుంబరో2౬శ్వత్ధ శ్చాణూరాంధ్రనిషూదన 88 సహస్రార్చి సప్తజిహ్య సస్తెధా సపష్తవాహన అమూర్తి రనఘో౭చింత్యో భయకృద్‌ భయనాశన 89 అణుర్‌ బృహత్‌ కక ష్ఫూలో గుణభృ న్నిర్ణుణో మహాన్‌ అధృ్భత స్వధృత ప్వాస్య ప్రాగ్యంశో వంశవర్రన 00 భారభృత్‌ కధితో యోగీ యోగీశ సర్వకామద ఆశ్రమ శ్రమణ క్షామ సుపర్షో వాయువాహన ౦ ధనుర్ధరో ధనుర్వేదో దండో దమయితా దము అపరాజిత సర్వసహో నియంతా నియమో యమ 2 సత్త్వవాన్‌ పాత్త్విక పత్య సత్యధర్మపరాయణ అభిప్రాయ (టయార్హోజుర్ల (్రయకృత్‌ (బ్రతివర్హన ల! విహాయసగతిర్‌ జ్యోతి సురుచిర్‌ హుతభుగ్‌ విభు రవి ర్విరోచన సూర్య సవితా రవిలోచన 04 అనంతో హుతభుగ్‌ భోక్తా సుఖదో వైకజోఒగ్రజ అనిర్విల్ల సదామర్షీ లోకాధిష్థాన మద్భుత 05 సనాత్‌ సనాతవతమ కఎల క్షఎ రవ్యయ స్వస్తద స్వచ్తకృత్‌ స్వస్త స్వజ్తభుక్‌ స్వబ్తదక్షిణ 96 అరౌద్ర కుండలీ చక్రీ విక్ర మ్యూర్లితశాసన శబాతిగ శజసహ శ8ర శర్వరీకర 07

ళు లు

30 విష్ణు పహస్రవామం అక్రూర "పీళలో దక్షో దక్షిణ క్షమిణాంవర విద్వత్తమో వీతభయ పుణ్యశ్రవణకీర్తన 98 ఉత్తారణో దుష్కృృతిహా పుణ్యో దుస్ప్వప్నవాశన వీరహా రక్షణ సంతో జీవన పర్యవస్ధత రం అనంతరూపోజఒనంతశ్ర్రీర్‌ జితమున్యుర్‌ భయాపహ చతురస్రో గభీరాత్మా విదిశో వ్యాదిశో దిశ 00 ఆనాదిర్‌ భూర్చువో లక్షీ శై సువీరో రుచిరాంగద జననో జనజన్నాదిర్‌ భీమో భీమపరాక్రమ 0 ఆధారనిలయో ధాతా పుష్పహాస ప్రజాగర ఊర్హ వగ సత్సధాచార 'ప్రాణద ప్రణవ పణ 2 ప్రమాణం ('ప్రాణనిలయ ప్రాణభృత్‌ ప్రాణజీవన తత్త వి తత్త వ్‌వి దేకాత్మా జన్మమృత్యుజరాతిగ 03 భూర్భువ స్వస్తరు స్తార సవితా ప్రఎతామహ యజ్ళో యజ్ఞపతిర్‌ యజ్వా యజ్ఞాంగో యజ్జ్ఞవాహన _ 04 యజ్ఞభృద్‌ యజ్ఞకృద్‌ యజ్ఞ యజ్ఞభుగ్‌ యజ్జపాధన యజ్ఞాంతకృద్‌ యజ్ఞగుహ్యం అన్న మన్నాద ఎవ చ 06 ఆత్మయోని పస్వయంజాతో వైఖాన పసామగాయన దేవకీనందన స్రష్టా క్రితశ పాపనాశన 06 శంఖభ్బన్‌ నందకీ చక్రీ శార్‌జ్లధన్వా గదాధర రధాంగపొణీ రక్షోభ్య సర్వప్రహరణాయుధ 07 పర్వప్రహరణాయుధ ఓం నమ ఇతి 08

సశ స స

త్రి విష్ణు సహస్రనామం అక్రూర “పేశలో దక్షో దక్షిణ క్షమిణాంవర విద్వత్తమో వీతభయ పుణ్యశ్రవణకీర్తన 98 ఉత్తారణో దుష్కృృతిహా పుణ్యో దుస్ప్వప్ననాశన వీరహా రక్షణ సంతో జీవన పర్యవభ్హత రం

(వో అనంతరూపోజఒనంతశ్రీర్‌ జితమన్యుర్‌ భయాపహ చతురస్రో గభీరాత్మా విదిశో వ్యాదిశో దిశ 00 అవాదిర్‌ భూర్భువో లక్షీ శై మవీరో రుచిరాంగద జననో జనజన్నాదిర్‌ భీమో భీమపరాక్రమ 0 ఆధారనిలయో ధాతా పుష్పహాప ప్రజాగర ఊర్చ వగ సత్సధాచార ప్రాణద ప్రణవ పణ జౌ ప్రమాణం ప్రాణనిలయ ప్రాణభృత్‌ ప్రాణజీవన తత్త వం తత్త వ్‌వి దేకాత్మా జన్మమృత్యుజరాతిగ 03 భూర్భువ స్వస్తరు స్తార సవితా ప్రఎతామహ యజ్ఞో యజ్ఞపతిర్‌ యజ్యా యజ్ఞాంగో యజ్జ్ఞవాహన _ 04 యజ్ఞభృద్‌ యజ్ఞకృద్‌ యీ యజ్ఞభుగ్‌ యజ్ఞపాధన యజ్ఞాంతకృద్‌ యజ్ఞగుహ్యం అన్న మన్నాదఎవచ 05 ఆత్మయోని స్వయంజుతో వైఖాన సామగాయన దేవకీనందన ప్రష్టా క్రీతీశ పాపనాశన 06 శంఖభ్బన్‌ నందకీ చక్రీ కార్‌జ్ఞధన్వా గదాధర రధాంగపాణీ రక్షోభ్య సర్వప్రహరణాయుధ 07 పర్వప్రహరణాయుధ ఓం నమ ఇతి 08 వి స

నామ నవనీతం (శ్రీవిష్ణు సహస్రనామానికి సారాంశం) భీమ్మాచార్యులు ప్రసాదించిన దివ్య శాముశహస్రానికి సామావ్యబాషలో - సరళ బాష్యం బాసష్యంలోని లంకెలు శ్లోక సంఖ్య నమసరించి ఉన్నాయి

నామ నవనీతం (సహస్రవామ పారం) స్త ఓంకారం పరమాత్మకు పర్యాయపదం ప్రపంచానికి ప్రాణం మూడు లోకాలకు మూలం సకల సాకస్వత సారం ఆగను నిగమాలకు ఆధారం ఆత్మ పరాయణులకు అక్షయమైన పాథేయం కర్మయోగులకు కంఠ హారం భక్తులకు కొంగు బంగారం ముక్కోటి దేవతలను ముచ్చటగా మూడుమూత్రలలో వెలయించి మాత్రల కందని తురీయ మాధుర్యంలో పరమవరేణ్యమయిన పదార్థాన్ని ప్రతిపాదించగల ప్రణవ స్వరూపం. నిత్య నూతనం పరమపురాతనం అయిన యీ ప్రణవమే ప్రపంచం ప్రపంచమే పరమాత్మ కాబట్టి పరమాత్మ ప్రణవస్వరూప్పుడు ప్రణనరూపంలో పరమాత్మ ప్రపంచంలో పంచభూతాల్లో పంచతన్మా- తల్లో (ఇబ స్పర్శ రూప రస గంధాల్లో, ప్రవేశిస్తాడు పంచ తత్త్వాల్గో ప్రవేశించిన పరతత్త ఛి విశ్వమంతటా వ్యాఎంచి ఉంటుండి అది లేనిచోటు లేదు అదే సమస్తం అదే సర్వస్వం అదే విశ్వం ఈ విశ్వాత్మకు లింగభేదం లేదు. పురుషుల్లో పురుషుడు త్రరలో త్ర జడ చేతన జగత్తుల్లో జడ చేశన రూపంలోనే సంచరిస్తూ అన్నింటిని స్పందింపజేస్తూ మహానం- దంలో మునిగి పాలకడలిలో పన్నగశాయియై. హాయిగా. పరుండికూడా (ప్రపంచమంతటా నిండియున్న ఆ పరాత్సరుడే విశ్సరూపుడు అతడే విష్ణువు _ విశ్వంలో ప్రవేశించి ప్రాణుల్లో ప్రాణాన్ని ప్రతి- ఇృంపజేసే ప్రభువు విశ్శవ్యాపకమైన విశ్వాత్మవిభూతి ఆణు వణువులో లొణీకిసలాడుటుంటుంది ఎక్కడ చూచినా అతని రూపకల్పనమే అతని వాగ్విలొసమే.. అతని ఆఖండ చైతన్యమే. ఇంటి మక్కువతో నుంచిని

వడ విష్ణు పషహ(స్రనామం "పెంచిన మమకారంతో మహా శిల్పనైపుణ్యంతో కూర్చి పేర్చిన సృష్టని చివరకు ఆ లీలామయుదు తనలోనే లీనం చేసుకుంటాడు

అందుకోసం యజ్ఞ యాగాదుల్లో అతడు వషట్‌కార స్వరూపుడై హవిస్సును ఆరగిస్తాదు నిత్యం మనం భుజించే ఆహారంలోని సారాన్ని కూడా ఆ వషట్కారుడే వైశ్వానరరూపంలో గ్రవాస్తాదు. నిజానికి మనం చేసే పనులు తినే తిండి ఆచరించే పుణ్యకర్మలు ఒకరి కిచ్చే దావాలు సాధించే సాధనలు తపస్సులు -- లన్నీ పరమాత్మకే అంకితం అవుతాయి తెలిఎ అర్పిస్తే అర్భన అవుతుంది లేకుంటే గాలికి ఎగిరే పేలఎండి అవుతుంది ఎలాగయినా అంతా (బ్రహ్మార్చణమే

ఇలా సృష్ట బతి లయాలకు మూలకందమయిన శ్ర్రీమహావిస్టువు భూత భవిష్యద్‌ వర్తమానాలకు ప్రభువు జరిగినవి జరుగనున్నవి జరుగుతున్నవి కాజా అన్నీ ఆయన సంకల్పం (ప్రకారమే జరుగుతుంటాయి ఆచరించే వ్యక్తి ఆధారం. నిమిత్తం సాధనం ఆచరింసజేసే అంతరాత్మ అన్నిటికీ మూలకారణం

ప్రపంచంలో (ప్రభవించే ప్రతిప్రాణికూడా పంచభూతాలకు అధిపతి అయిన విశ్వాత్మ చేతిలో తయారయిన ప్రతిరూపమే ఒకా నొక రూపానికి ఇది ప్రతిరూపం ఒక బింబానికి ఇది ప్రతిబింబం (ప్రాణంపోన ప్రాణు అను సృష్టంచే భూతకృత్తే సకలజీవరాశిని పోషంచే భూతభృత్తు కూడా సృజించిన వాడే భరిస్తాదు అంతేకాదు లయించేవరకు తన సంతతిలో ఉదయించే భావసంతలికికూడా అతడే సూత్రధారుడు భవ్యమైన మానవ జీవితంలో భావానికి చాలా ప్రాధాన్యం ఉంది. మానవుడు భావజీవి భగవంతుడుకూడా భావనారాయణుదు నరులకు నారాయణునికి మధ్య సంధిసూత్రం భావం తన సృట్టకి తాను వేరు కాకుండా మధ్యలో ఈ అనుబంధాన్ని ఎర్పరచుకొన్నది కూడా ఆ నేర్పరే

జీవాత్మకు పరమాత్మకు మధ్యవర్తిగా ప్రవర్తించే యీ భగవత్తత్త్వమే భూతాత్మ చూచేందుకు వినేందుకు ఆనందించేందుకు అతడు కూడా

నాము నవనీతం 35 మనలాంటి మనుష్యుడే భూతభావనుడే మనలాంటి భావాలే ఆతనిని అతని భావాలే మనవి డై

కాని యీ భావసూత్రం పవిత్రతను సంతరించుకొన్న సమయంలో జీవబ్రహ్మసమైక్యం ఎర్పదుతుంది పాంచభౌతికమయిన ప్రాణి ప్రారం- భంలో భూతాత్మ తర్వాత సాధనసంపదతో సంస్కారంతో సర్వేశ్వరుని అనుగ్రహంతో పవిత్రమైన మనోభావాలతో పూతాత్మ గా నూరి చివరకు పరమాత్మ తో సమాను డవుతాదు బ్రహ్మవిదుడు బ్రహ్మస్వరూపుడి జ్ఞానికి జ్ఞానగమ్యునికి వ్యత్యాసముండదు._ తెలుసుకునేవాడే తెలుసుకొనవనలబన వాడవుతాడు

అప్పుడు జీవనికి బాహ్యబంధంనుంచి ముక్తి లభిస్తుంది ఈ ముక్తికి పరమావధి పరమాత్మలో లయించి పోవటం అదే త్మ సాయుజ్యం జీవన్ముక్తులు కోరుకొనే మహావరం మహాలయం ఇదే

ఇలా తనలో తనసృప్షని లయింపజేసుకునే లయగ్రావా తాను లయిం- చడు తరగడు ఈ తరగని తరగతికి చెందిన పరమాత్మ అవ్యయరూపంలో శరీరమనే పురంలో ప్రవేశించి అన్నింటిని చూస్తూ సాక్టిభూతంగా ఉంటాడు శరీరంలో నశించేభాగం కొంత ఉంది నకించనిది కూడా కొంత ఉంది శరీరం నశించినా అందులో నశించని అవినశ్వర తత్త్వమే అవ్యయం ఆ తత్త్వం ప్రతి శరీరంలో ఉంది ఆదే దేవాపురిలో ప్రవేశించి ఉండే పురుష పదార్థం అన్ని దేహాల్లో ఉన్నది అదే తర్త్వ్యం కాబట్టి అవ్యయుడైన ఆ పురుషుడు సర్వస్మ్హా పురంలాంటి శరీరమే అచనికి సాధనాస్థ్రలం పుణ్యన్నేతం కాన క్షేత్రంలో ఉన్న ఆ ఎర్వసాక్టికే ఆ శ్రేతరవాస్యం తెలుసు. క్షీణించేది క్షేత్రం శ్రీణించకుండా చూచుకొనేది కూడా క్షేత్రమే. కాబట్టి శ్వేరరూపంలో ఉన్న శరీరంలో కొంతభాగం క్షరం శు (రర మ ల్‌ మిగిలినది అక్షరం ఎది క్షరం ఎది అక్షరం అనే విషయం కూలంకషంగా తెలుసుకొని అక్షరభారతిని ఆరాధించే వారికి దారిచూసే క్షేతజ్డుదు ఈ క్షేత్రంలోనే ఉన్నాడు కాబట్టి ఎ తీరయాత్రలకూ. గుళ్ళకూ గోప్పురా-

తె విష్ణు సహస్రనొనుం లకూ నెళ్ళవలనన పనిలేదు ఈ క్షేత్రాన్ని ఇందులో ఉన్న స్షేతజ్ఞల్లి క్టుణ్ణంగా అవగాహన చేసుకుంకే అన్నింటినీ సాధించినట్టే తై

అదే యోగం నిజమైన యోగం సకలయోగాలకు సారం యోగ మంకు రెంటి కలయిక పొత్తు తాదాత్మ్యం సమీకరణం సమ్మేళనం క్షేత్ర స్షేతజ్నం సమానాధికరణమే శరీరధారి సాధించవలబన పరమయోగం ఈ యోగం తెలిఎన యోగవిదులకు దారి చూబనవాదు కూడా సరమేశ్వరుడే అతడే యోగీశ్వరుడు యోగవిదులకు నాయకుడు నేత ప్రకృతి స్పష్టలో ప్రధానమైన తత్త్వం పురుషుడు చైతన్యమూర్తి అతం ఆధ్వర్యంలో ప్రకృతి సచరాచర జగత్తును స్పట్టస్తుంది ఈ పరా ప్రకృతికి పరము పురుషునికి కూడా మూలకారకుడైన విశ్వేశ్చరుడు ప్రధాన పురుషేశ్వరుదు

అతదు నరాకృతిలోనే ఉండ నక్కరలేదు. మరో జీవిగాకూడా రూపొందవచ్చు. అతదు నరోత్తముడయిన నారాయణుడు కావచ్చు నరాంతకమయిన ఎంహం కావచ్చు. రెంటి సమ్మేళనంకూడా కానచ్చు ఇదే నారఎంహవపుకు శ్రీముంతుడైన భగవంతుడు తన సర్వాంతర్యామిచ్వాన్ల నిరూఎంచేందుకు. భక్తుల మాటను నిలబెప్టేందుకు నరబంహరూపాన్ని కూడా ధరిస్తాడు ఎ రూపంలో వెలఐనా శ్రీ సమేతుడైన భగవంతుడు పురుషోత్తముడే. అతనికే కేశవనామంకూడా ఎక్కువ ప్రచారంలో ఉంది కీరణజాలంతో ప్రాణికోటి? బాధించే ఆసురవర్గాన్ని పారదోలి సృష్టకర్త ఆయిన (బ్రహ్మ దేవుఏకికూడా అధిపతిగా రాజిల్లే అనంత తేజోరాశి కేశవుడు. కిరణాలు రెందు రకాలు చూడవలణనదాన్న చూడనియ్యక కళ్ళకు మిరుమిట్లు గొలిపేవి కొన్ని అన్నింటి ఒకవోటనే చూడగల దివ్యశక్తిని ప్రసాదించేవి మరికొన్ని తొలిరకపు కిరణాలను తొంగించి మలిరకపు మేలిరకపు కిరణాలను వ్రవర్తింపడే సే ప్రకాశమూర్తి శేశవుదు అతడే పురుషోత్తముదు -- లతని అనుగ్రహం ఉంటే నరుడు తనలోని పశుత్వాన్ని పోగొట్టుకొని నారాయణుదు కొగలుగుతాదు. ఇదే సహస్రనామ సంయోగం అందించే సందేశం

వాము నవనీతం 37 త్తే

ప్రధానపురు షేశ్వరుడైన పురుషోత్తముడు సర్వాంతర్యామి అందరిలో అంతటా అన్నివిధాలా వ్యాఎంచియున్న అఖండ చైతన్యరాశికి అన్ని పేర్లూ వర్తిస్తాయి. ఎ పేరుతో ఎలివినా అత౨౨ సంబోధించినప్టే అవుతుంది అన్ని నామాలు ఆతనివే ఆతడు సర్వనాముదు సర్పుదు ప్రపంచంలోని సర్వస్వం సర్వేశ్వరుని కళావిలాసం ఈ సర్వుడే శర్వుదు సర్వుదు సృష్ట స్ధతి లయకారకుడు. శర్వుడు లయకారకుడు పగటివేళ వెలుగును ప్రసరింపడేఎ రాత్రికి సర్వస్వాన్ని తనలో లయింపజేసుకునే సర్వేశ్వరుడు శఉవసంకల్పంతో -- ప్రపంచానికి మంచి చెయ్యాలనే సర్సంకల్పంతోనే -- తన ఐశ్వర్యాన్ని ప్రతిప్రాణికి ప్రసాదిస్తాడు ఈ శవసంకల్పం క్షణంలో ఉదయింఎ క్షణంలో అయించేది కాదు. స్ధరంగా ఇెశ్యతంగా స్థాణు వుగా నెలకొని ఉండే ఈ సంకల్పానికి చలనంలేదు. నిశ్చలంగా నిలఎడియున్న ఈ స్టాణువ్వు 'ప్రపంచం- లోని ప్రతి అణువులో ప్రతిబింబం ఉంటుంది ఒకే ఒక వైతన్యబిందువు సకల భూతసంఘానికి వేరు వేరుగా వైతన్యాన్ని ప్రసాదిస్తుంది అన్ని భూతములకు ఆది అవటంవల్ల అందరికి అనాదికాలంనుండి అక్కడినుండే వైతన్యం లభిస్తున్నది యుగయుగాలుగా తన చైతన్య నిధిని నిఖిలలోకానికి పంచిపెడుతున్నా ఎమూత్రం శరిగిపోని అక్షయకోశం అవ్యయనిధి పరమేశ్వ- రునిది ఈశ్వర సంకర్పానికి సాధ్యంకానిది లేదు అన్నింటిని సంభవింపజేసే భావనాశీలి కాబట్టీ ప్రపంచం అతన్ని శంభవుడని సంభవుడని స్తుతిస్తుంది అతని మహాసంకల్పంవల్ల సంభవించందే భవం దాని కతఠడు భర్త ప్రభువు ఈశ్వరుడు ఈ భవానికి భాననకు మూలకారకుడు తొలిచెలుగు కాబట్టి ఆతనికి ప్రభవుడని పేరు

ర్‌

పకల చరాచరసృష్టని సంభవింపజే సే వ్రభవృళ్ల ప్రసవించే శక్తి మరే ప్రాణికి లేదు. భవకారకుడైన సంభవృడు తనంతట తానే జన్మిస్తాడు ఉదయిస్తాడు అవతరిస్తాడు కాబట్టి అతల్లో స్వయంభువని (ప్రపంచం కీర్తి స్తుంది. ప్రపంచంలో మంచిని పెంచేందుకు స్వయంభువు జన్మిస్తాడు

రి విష్ణు సహస్రనామం కాబట్టి అతణ్ణి శంభు అనికూడా అంటారు మందినుండి మంచికోసం అవతరించే మంచితనమే శంభువులోని సంభవతత్త్వం ఈ అవతరణం ప్రతి దినం సూర్యోదయంలో (ప్రత్యక్షంగా కనిఎస్తుంది అదీనమైన దివ్య లేజ- స్సులో అరనిముసం ఆలస్యం కొకండా అహరహం ఆకాశంలో ఉదయించి అనంతజీవకోటికి ఆరోకం ప్రసాదించే ఆదిత్యుడు సొక్షాద్‌ విష్ణు స్వరూపుడు ప్రాణికోటికి ప్రాణశక్తిని ప్రసాదించే ప్రత్యక్షదైవం విశాలనేవ్రాలతో మారు మూలల్లోకూడా మారుమోగే మహత్తరమైన స్వరసంపదతో ఈ _ ప్రత్యక్ష దైవం సాక్షాత్కరిస్తాడు సూర్యోదయం కాగానే సరస్సుల్గోని సరోజాలు విచ్చుకుంటాయి. సంసారంలోని సారాన్ని సంసారులకే పంచిపెట్టి దాని లోవి అందాన్నిమాత్రమే తాను గ్రబాంచే డ్రభువునేత్రాలు సరస్సులాగా సరోజాల్దాగా పుష్కురంగా పుష్కలంగా కనిఐస్తాయి. అందువల్లనే అతదు పుష్కరాక్టుడు అతని వాక్కు మహాస్పనం మామూలు నిస్వనం కాదు ఎవరు ఎలా వినగలిగితే వారి కలా వివఐంచే వింక్షణమైన ధ్వని అతని పదసంపదలో ఉంది

అతనికి ఆద్యంతాలు. రేవు పుట్టరేదు కాఎటి గిట్టటమనే ప్రశ్నే రేదు అసలు (్రపంచాన్ని సృష్టంఎన ధాతకు ఎనన నిధనాలు రేవు అత డనాదినిధనుడు సృష్టకర్త కాఎటి ధాత సృష్టంచిన జీవకోటికి జీవనవిధానాన్ని ఎర్సరచటంకూడా ఆతని విధి ఈ విధి విధానాలు అతో ధాతగా విధాతగా రూపొందించాయి. అతదు ఉత్తవ-వర్గానీకి చెందిన ధాత అతని సృష్టకి తిరుగు లేదు. అనాది కాంంనుంచి ఇంతమంది ప్రాణులు జన్మిస్తున్నారు ఒకరిని పోలినవార. మరొకరు ఎక్కడో కనిఎస్తారు. కాని ఎవరి తీరు వారిదే ఒకర. మరొకరు కారు. ఇంరటి వైవిధ్యంతో తన పృష్టని కొనసాగించగలిగిన మహాగల్సి ఉత్తమధాత ఎదో ఒక ఉత్తమ ధొతుఎలంవల్లనే ఈ సృష్టకార్భం సాధ్య మవృతున్నది

౮

ఇంతటి ఆనంతవిభూతిని సృష్టంది ఆందులో ఒక విలక్షణ జీవిత

విధానాన్ని కూర్చిన నిధాత ఈ సృష్షరో తనకేమి సంఎంధం రేనట్టు

వామ నవనీతం 3ఠి (ప్రమేయం లేనట్టు ఆప్రమేయుడై ఉంటాడు కాని జీవకోటి ఆనుభవించే ఆనందానికి ఆమోదానికి హర్షానికి హాయికి ఆధారములైన ఇంద్రియాలను తన చెప్పుచేతల్లో పెట్టుకుంటాడు ఈ యింద్రియ ప్రపంచమే హృషకం దీనికి అధిపతి హృషకేశుదు సర్వేంద్రియ సంచలనానికి హృచకేశుడే మూల కారణం ఆతని నాభిలో కమలం ఉంది ఆ కమలే సృష్టకి మూలం (ప్రపంచంలో పాందదగిన సంపదలు అన్నీ ఆ కమలంలో పద్మంలోనే ఉన్నాయి ఆ పద్మం అతని అవయవాలకు కేంద్రనుయిన నాభిస్థానంలో ఉంది కాబట్టి ఆతడు పద్మనాభుదు ఈ పద్మం భూలోకా౨ికే కాదు భువ స్సువ ర్మహాలోకాదులకు కూడా మూలం మర్వ్య్యులకే కాక అమరులకుకూడా ఆ పద్మనాభూడే ప్రభువు

చిత్ర విచిత్ర నిర్మాణ నైపుణ్యం కలిగిన మహాశిల్సి ఆ విశ్వకర్మ భూలోకానికి స్వర్గలోకానికి ఇతరలోకాలకు గిర్మాణ కార్భక్రమంలో తోడ్పడే సాంకేతిక సారథి సర్వేశ్వరుడు ఈ నిర్మాణమంతా అతశ ఆలోచనల పరిణామమే ఆలోచనలకు లోచనాలు ప్రసాదించే ఆలోచనా లోచనుదు విశ్వభావనుడు ఆలోచించే మనస్సును వ్రసాదించే మనన తన ఆలోచనా శక్తినే మానవులకు సం్రమింపజేస్తాదు నుంచి మంచి ఆలోచనలు ముంచి మంచి పనులకు మూలం మంచిని సాధించగలిగినంత మేరకు మానవులను పెంఛి అనవసరంగా పెరిగినదాన్ని తగ్గించి తన సృ సర్వాంగసుందరంగా నయన మనోహరంగా లీర్చిదిద్దగల తృష్ట వడ్రంగి -- ఆ సరమేశ్చరుదు సూక్ష్మాతిసూక్ష్మమైన సృష్టకి ఆధారభూతుడైన భూచేశుదు అందరికంటె స్టూలమైనవాడు ఆకారంలో బృహద్రూఎ స్థవిష్పదు నృవహారంలో దిట్ట స్టవిరుదు ఆలోచనలలో గట్టినాదు దృఢవ్రతుదు చలించనివాడు ధ్రువుదు (ధ్రువుడు కదలదు నక్షత్రమండల మంతా అతనికి ప్రదక్షిణం చేస్తూ పరి- (భ్రమిస్తుంది అలాగే విధాత నిలకడగా నిశ్చలంగా ఉంటాడు ప్రాణికోటి అతని చుట్టూ తిరుగుతుంటుంది. ప్రపంచం ఆధ్రువం పరచేశ్వరతత్త్వం (ధ్రువం

త్శ0 విష్లు సహస్రవామం కో

ఖ్ఞరంగా స్థూలంగా స్పష్టంగా సర్వాంతర్యామిగా ప్రపంచంలోని ప్రతి అణువులో వ్యాఎంచి ఉన్నప్పటికీ అతని -పట్టు ఎవరికీ తెలియదు ఎవరికీ పట్టుబడదు ఇంద్రియములు ఆతని ఉనికిని (గ్రబాంచలేవు అందువల్ల అతనిని అగ్రాహ్యుడని అంటారు. కాని నిరంతరం నిఖిల (ప్రపంచానికి ఆధారంగా నెలకొని ఉన్నందువల్ల అతదు శాశ్వతుదు నల్లని రూపున నయన మనో హరంగా ఉండి అందరి చృష్టని ఆకర్షించే భువనమోహనాకారం గలవాడు కాబట్టి అతనికి కృష్ణుడని పేరు అనురాగంతో ఆరుణకాంతులు విరజిమ్మే అతని కనుదోయి. లో వాతవరంలో ప్రకాశిస్తుంటాయి. ఈ లో వాతాక్టునికి అప్పుడప్పుదు అనురాగంరోపాటు ఆగ్రహంకూడొా ఎర్పడవచ్చు సామ దాన భేదాలతో పని సొగనప్పుడు నాలుగో మార్గాన్ను కూడా అనుసరిస్తాదు అప్పుడు దయామయుడైన దైనంకూడా ప్రతర్షను డవుతాడు ముందు మంచి మంచి మాటలతో మంచిని పెంచేందుకు చూస్తాదు అది సాధ్యం కానప్పుడు దండం ప్రయోగించేందుకు కూడా వెనుదీయదు

సర్వసమర్థుడయిన సర్వేశ్వరుదు సకల సంపదలకు నిధానుదు ప్రభూ- తమైన సాధనసంపత్తి గలవాదు అతరికి లే? సంపద లేదు. అతదు లేని చోటు లేదు క్రింద పైన నుధ్య -- ఎక్కడ చూస్తే అక్కడ (ప్రత్యక్షమవటంవల్ల అతదు త్రికకుబ్బాముదు ఈ మూదు చోట్లు సవిత్రము లయినవి పరమేశ్వరుని పావన సాన్నిధ్యంతో సకలం పవిత్ర మవుతుంది సకలం మంగళకర మవుతుంది మంగళకరమైన వస్తువులకు మాంగళ్యం ప్రసాదించే పరమాత్మ పరమ మంగళ పవిత్రతలకు పెట్టిన పీరు

తి

అందరి ప్రాణములకు అధీశ్సరుడైన ఈశ్చరుదు ప్రాణాలకు ప్రాణం వంటివాడు అతని ప్రాణం మహాప్రాణం ప్రాణములను పాలించే పరమ ప్రాణం అదే ఈశానం ప్రాణములకు కేంద్రస్థానంలో ఉన్న ఈశా- నుడు ప్రాణికోటికి ప్రాణశక్తిని ప్రసాదిస్తాడు అతడే. అందరికి బబా

వాను నవనీతం శ ప్రాణం అందరిని మించినవాడు అందరిని పెంచినవాడు జ్యేష్కడు శ్రేష్కడు -- అతడే ప్రజాసతి అతనిలో బంగారం ఉంది రత్నా లున్నాయి రసనిధు లున్నాయి. మధుధార లున్నాయి సృష్టకి ముందు ఈ ఎారణ్యగర్భుడే భూగర్భుడై మవాతలాన్ని మధువుతో నింపాడు మధువును చిలికే మాధవి (వసుంధర) ఆతనికి (యురాలు మంగళ దేవతయైన మాదేవి(లక్ష్మి) ఆతని యిల్లాలు భూదేవికి శ్రీదేవికి ఎతిని కూళ్చే మాధవుడు ముధువులోని మాధుర్యాన్ని సేవిస్తాదు దానిలోని మాంద్యాన్ని నిషేధిస్తాడు అందువల్లనే అతడు మధుసూదనుడు 0

ఈశ్వరుని పరాక్రమం విచిర్రమైనది కోదండం చేతబట్టుకొని అతదు ప్రపంచమంతటా సంచరిస్తాడు కాఫి అతని గమనాన్ని ఎవ్వరూ గమ నించలేరు. అతని శాసనం సరమసూక్ష్మమైనది శాఎంచినట్టు తెలియ కుండా శాఎంచటం కదలినట్టు అనిఎంచకుండానే కదలటం కోదండం గోచరించకుండానే వినిఎంచడం -- ఇదీ అతనిలోని వైచిత్రి అంతు చిక్కని మేధాశక్తిగల మేధావి కనుకనే అతని విక్రమం కమం ఇలా ఉంటాయి. మేధస్సుకు గోచరించరి యా మేధస్సు పరమేశ్వరుని తేజస్సును ప్రకటిస్తుంది

పురుషోత్తముడు అందరికందె ఉత్తముడు అతనిని మించిన ఉత్త- ముడు నురి యొకదు లేదు కనుకనే అరదు అనుత్తముడు అతనిని అతిశయించే శక్తి ఎవ్వరికీ లేదు. కాఎట్టి ఆతడు దురాధర్దుదు మనం చేసే పనులన్నీ అతని చెప్పుచేతల్లోనే ఉంటాయి చేబంది మనమయినా చేయించింది అతదు అసలైన కతి కృతజ్ఞదు అతడే మన కృతితత్త్వాన్ని గుర్తించి దానికి తగిన ప్రతిఫలాన్ని అందజేసే కృతజ్ఞత అతనిలో ఉంది చిత్రగుప్పని రూపంలో మనలోనే దాగి ఉండి మన మంచి చెడ్డలను పరిశీలించి పాపపుణ్యాలకు తూచినట్టు ప్రతిఫలం ముట్టజె'ప్పే కోశాధృక్టుడు భగవంతుడు అతనికి శరీరంతో నునస్సురో ప్రమేయం లేదు అతనికి ఆత్మతోనే ఆత్మీయత ఆత్మవంతుడరి ప్రఎద్ధివెందిన పరమాత్మకు ఆత్మ

త్త విష్ణు సహ(స్రనానుం తత్త్వం పరిపూర్ణంగా తెలుసు శరీరం కర్మయోగాన్ని సాధిస్తుంది మనస్సు జ్ఞానయోగంలో ఆరితేరుతుంది. ఆత్మ భక్తితాత్సర్యాలతో పరమాత్మలో లీనమయిసోతుంది ఈ మూడింటి సమన్వయమే జీవిత పరమావధి 10

పరమేశ్వరుడు మానవకోటికే కాదు దేవతలకుకూడ ప్రభువు ఆ పురేశుడే అందరికీ శరణ్యుడు అందరికీ ఆనందం సౌఖ్యం హాయిని పంచి పెట్టటమే. ఆ శర్మగారి పని ప్రపంచమంతా అతని వీర్యంతో నిండి ఉంది ప్రజ లందరూ ఆయన బిడ్డలే ప్రతిదినం ఉదయించి. ప్రతిదినం లయించే అహస్సులొ ఆయన నిత్యజీవి నిరంతరం అవిచ్చిన్నంగా కొనసాగే సంవత్సరంలా సాగిపోయే జీవనది ఆయన వ్యక్తిత్వం క్షణం విర్రాంతిలేకుండా ప్రాణికోటికి తెలియకుండానే వాళ్ళ ప్రాణాలను హరిస్తూ ఆయుస్సును శ్లీణింపజేస్తూ నిర్లిప్తంగా నిరంతరం ముందుకు నడిచే కాలసర్సంలాంటి మహా వ్యాళుడు పరమాత్మ కాలం దైనసంకల్పాన్ని నెరచేరుస్తుంచి ప్రపంచంలోని ప్రతి సంఘటన కూడా పరమేశ్వరు? సంకల్పంవల్లనే జరుగుతుంది కాలం అందరికీ కానలఎనదే. కాలంతో ప్రమేయం లేనివాదు ఉండదు కాల రూపంలో ప్రచరించే వ్యాళం అందరిని సమీ ఎస్తుంది అందరినీ చూస్తుంది కాబట్టి కాలపురుషుదు ప్రత్యయుదు సర్వదర నుదు విచక్షణలేకుండా అంద- రిని సంహరించే కాలం మీద అందరికీ నమ్మకం ఉంది ప్రత్యయం ఉంది గడచిన సమయం ఎంత గదుసుగా గడిచినా రాబోయే రోజులు మంచిని తెస్తాయనే ఆశ ప్రతిజీవికి ఉంటుంది అందుకే అతదు. జీవిస్తాడు ఈ జీవన రహస్యం కాలంలోని కీలకం

|!

జీవకోటిని జనన మరణ సంసరణంలో సంచరింపడేసే సర్వేశ్వరునికి జనన మనేదే లేదు. అతనికి తల్లిదండ్రులు లేరు. జనన మరణాలు లేవు అతని ఉనికి స్వయం బద్ధం అతడు ఎద్ద్భుడు బద్ధి అతనికి సహజం జన్మలేని అజునికి ఆద్యంతములుకూడా లేవు అన్నిటికం టు ఆద్యమని

వాను నవనీతం త మనం ఊవాంచగలిగిన అనాదితత్త్వానికికూడా అతడే ఆద్యుడు ఈ సర్వాడియ్టైన సర్వేశ్వరుడు దృఢవ్రతుడు ఆడినమాట తప్పడు సృట్ట ్ఞతి లయాలకు కర్తృత్వం వవాంచిన అతని ధర్మపథానికి మార్పు లేదు చ్యుతి లేదు. పొరసాటునకూడా అతడు దారి తప్పడు ధర్మం జయిస్తుంది ధర్మసంస్థాపనక్రై భగవంతుడు కంకణం కట్టుకొని ఉంటాడు న్యాయాన్ని నిలబె స్టేందుకు ఆదినరాహ రూపాన్ని ధరించిన ఆదివిష్ణువు ధర్మాన్ని నమ్ముకున్న వాళ్ళకు కోరినదల్లా ప్రసాదిస్తాడు ప్రపంచాన్ని ముంచివేసే మున్నీటి ధాటిని ఆరికట్టిన కరుణాలయుడు తన అనుగ్రహధారలను ఎలా కురిఎస్తాడో ఊవబాంచటం. కష్టం పరమాత్ముని ఆత్మశక్తి ఆమేయం అది మన కల్చనాశక్తికి ఆతీతమయినది కాని సకల యోగసాధనలకు సారం అతని అనుగ్రహబలం -- అని మౌర్రం చెప్పగలం ఆత్మ సాయుజ్యమే యోగసాధనకు పరమావధి కం

అష్టవసువుల రూపంలో వసుంధరకు తన సాన్నిధ్య సౌభాగ్యం ప్రసాదిం- చిన ఐశ్వర్యశాలి మనస్సు కూడా చాలా గొప్పది అంతర్యామియై. అంతట నివబంచి అందరిని కాచియుండే అంతరాత్మ గొప్పహృదయం కంవాడు వసు మనస్కుడు ఆడినమాట తప్పని సత్యమూర్తి అందరిని సమానంగా చూచి అందరికీ అనుకూలమైన షమలు చేఎ అందరి అంగీకారంతో అంద- రిలో సమభావం సెంపొందించే పరమేశ్వరుని పరిపాలనాదక్త్షత అమోఘ మయినది తెల్లకలునలవలె చల్లని కనుదోయి ని (ప్రపంచంలోని పొప పుణ్యాలను సమీక్తిస్తాడు ఆధర్మాన్ని నిరనస్తాడు ధర్మాన్ని నిలబెడతాదు మంచి మంచి పనులు చేయిస్తాడు చేస్తాడు చివరకు తానే మంచిగా రూపొందుతాడు మంచి అంటేనే భగవంతుడనే భానం మంచివాళ్ళ మనప్సుల్లో ఉదయింపజేస్తాదు

3

కాని కోసంవల్ల పాపం పరిహరిస్తుందని తోచినప్పుడు తన మూడవకన్ను

తెరిచేందుకుకూడా వెనుదీయని రుద్రు డవుతాడు పడగ లెత్తిన పాములొ

న. విష్ణు సహస్రనామం లెక్కలేనన్ని తలలతో విజృంభించి అధర్మాన్ని నిర్మూలిస్తాదు ప్రపంచాన్ని విలబెడతొదు అతని చెవులు పాముచెవులు పావనమైన చెవులు ఎక్కడ ఎ. శబ్బనుయినా అతనికి వినిఎస్తుంది ప్రపంచానికి మూలస్థానంలో ఉండటంవల్ల అతనికి అందరూ సన్నివబాతులే సములే అతని హృదయం అమృతంతో పొంగి పొరలిపోతూ ఉంటుంది. ఆయన సంళతి అమృత సంతానం దానికి చావు లేదు చలనం లేదు శాశ్వతంగా స్థాణురూపంలో సర్వత్ర వ్యాఎంచిన మహాతపన్వని నమ్ముకున్న నరకోటికి కోరిన వరాలు లభిస్తాయి మహోన్నత పదవికూడా మాటమా్రం ప్రస్తావిస్తే మరుక్షణంలో కరతలామలకం అవుతుంది !

అతనికి పక్షపాతంలేదు అందరికీ అతడు సులభుడే అందరి దగ్గరికీ అతడు వెతుక్కుంటూ వస్తాడు సూర్యకిరణాలు మారుమూలలను కూడా చొచ్చుకొని ప్రసరించినట్ల ఆయన కరుణ కిరణాలు దశదిశలా దీనులను వానులను యోగులను సాధులను -- అందరినీ అనుగ్రవాస్తాయి. తనక్తు తీరకపోతే. తన సేనను నలువైపుల సంఖంచే విష్వక్సేనునికి జనుల ఆర్తిని తీర్చటమే లక్ష్యం దుష్టులను శిక్షించి శిమ్ణులను రక్షించే జనార్హనుని స్మరించినవారికి లాభమే కాని నష్టముండదు పురోగమనమే కాశి పరాభవ ముండదు అతదు వేదమూర్తి వేద చేద్యుడు చేదవిదుడు తానే చేదం వేదములను సొంగోపాంగముగా సరహస్యంగా సాధించి శోధించిన వేదవేత్త ఆయన అవనయవములే వివిధ చేదములు లేనిది సృష్టంచి కవయించగల మహాకవి ఆయన విశ్వమే ఒక మహాకావ్యం విశ్వకర్మ ఆ కావ్యకర్త

15

లోకానికి దేవతలకు ధర్మానికి అతడే అధిషవి లోకం ప్రజానీకానికి సంబంధించిన జనపక్షం దేవతలు ఆలోచనలకు ఎఎరణకు సంఎంధించిన మేధావులు ధర్మకర్తలు న్యాయపరిపాలనకు ఎంబంధించిన నర్థయాధికారుల వర్గం ఇలా వ్రపంచ పరిపాలనకు సంఎంధించిన పాలితులకు పాలకులకు

నామ నవనీతం శీర్‌ పాలనాపద్ధతికి ఆధ్వర్యం వవాంచిన అఖిలేశ్వరుడు ఆందరిచేత అన్నిపనులు చేయించే బాధ్యత వబాస్తాడు లోకపాలకులు కార్యపాలకులు న్యాయ పాలకులు ఎవరి విధి వారు సక్రమంగా నిర్వవాంచేటట్టు చూచే సర్వాధికారి తాను స్వయంగా ఎమి చేయక పోయినా అన్నీ చేఎనప్ట్రే చేఎనా చేయనప్లే అందువల్ల అతదు కృతాకృతందు

ఇంత విచిత్రంగా విశ్వరాజ్యాంగం నడిఎంచే విశ్వేశ్వరుడు నాలుగు రూపాలలో నాలుగు వ్యూహాలను ఎర్పరచుకొని నాలుగు కోరలతో నాలుగు భుజాలతో నలుదిక్కుల వృాఎంచి ఉంటాడు అతనిని ఈబ్బంచుకొని వెళ్ళేందుకు. వీల్లేదు జాగ్రదవస్థలో వైశ్వానర రూపంలోను స్వప్నావా స్టో తైజసరూపంలోను సుషుప్త(గాధనిద్రులో (ప్రాజ్జరూపంలోను ఈ మూడింటికి అతీతమైన తురీయావస్థలో సర్వేశ్వర రూపంలోను సరమాత్మ తన అఆత్మవైభవాన్ని ప్రకటిస్తూ ఉంటాదు. ఒకప్పుడు వాసుదేవునిగా ప్రసంచమంతటా వ్యాఎంచి ఉంటాదు మరొకప్పుదు సంకర్షణ రూపంలో సమస్త జీవరాశిని తనవైపు లాగుకొని గంభీరంగా ఉంటాదు ఒకానొకప్పుడు 'ప్రద్యుమ్నరూపంలో వెలుగులకు. వెలుగుగా నిగనిగలాదుతూ ఉంటాడు ఒకానొక సమయంలో ఎవరికి లొంగని అనిరుద్ధ రూపాన్ని ధరిస్తాదు నాలుగు భుజాలతో పరవాసుదేవుడై భక్తులకు పారవశ్యాన్ని ప్రసాదిస్తాదు పరా పశ్యంతి మధ్యమ వైఖరి -- అనే నాలుగువోట్ట ఆతని మహాస్వనం వినిఎస్తుంది. నలుగురికి నాలుగు రకాలుగా పదిమందికి పలు విధా- లుగా ప్రాణికోటికి కోటిరూపాంలో గోచరించే లోకాధ్యక్సుదు అన్ని విధాల చతురుడు

16

లోకానికి వెలుగును ప్రసాదించే లో కేశుదు వెలుగులోనే నివబస్తాడు అతడే వెలుగు అతనిదే వెలుగు అతడే భుజించే భోక్త భోక్త భుజించే భోజనం కూడా ఆతడే ఆనందాన్ని అందించే ఆందం ఆందంవల్ల ఒభించే ఆనందం రెందూ అతడే. అతడే క్రకృతి ఆతడే పురుషుడు ఆతడే భోజ్యం అతడే భోక్త

త్తీ

త్య ఒ విష్ణు సహద్రవామం అందరిని మించినవాడు కాఎట్టి అన్నిటిని సమీఎంచే మహనీయుడు ప్రపంచానికి మూలకారకుడు పాసానికి అతనికి పొత్తు కుదరదు పాపా లను పారదోలి పరము వికృష్ణమైన పనులనుకూణా పరమపావన భావనతో వ్వకరించగల బోదార్యం ఆతం జయ విజయాలకు ఆధారం ప్రపంచంలో ప్రతి అణువులో మంచినే చూడగం మనన్వకి పరాజయం ఉండదు అతనిదే విజయం అతడు నిజమైన బే విశ్వమంతా ఆతని సంకల్పంనుండే ఉదయిస్తుంది ఉదయించిన ప్రతి చైతన్యం లయిస్తుంది కాని లయించిన లావణ్యం మళ్ళీ ఉదయించక మానద. ఉదయానికి లయానికి మూలం ఆతడే మాటి మాటికి ఉదయింపడేఎ చివరకు తనలో లయింప జేసుకునే పునర్వసు తత్త్వం పరమాత్మలో ఉంది క్షే సకల చరాచర జగత్తును క్షణంలో తనతో లీనం చేసుకుని మరు క్షణంలో మళ్ళీ ప్రభవింపడేయగల ఉగత్న్రభువు వామనావతారంలో ఇంద్రునికి సోదరుడుగా (తమ్ముడుగా) జన్మించాదు. ఇందులో ఆశతనిక్షి పోయిన ఘనత లేదు ఇంద్రునికి వచ్చిన గౌరవం లేదు పరిబ్ధతిని బట్టి సరిపెట్టుకోగల వినయశీలి కాఎట్టే పొట్టి తమ్ముడుగా పుట్టి బలిని పాతాళంలోకి సాగనంపాడు పొట్రివాళ్ళలో పొట్టి స్టూంకాయుల్లో మహా కాయుడు అణకువగా ఉన్నా అతిశయించి ఉన్నా అతనిలోని ప్రాశస్త్యంలో మార్పు లేద. ఎప్పటికీ అశని కీర్తి ఆమోఘచే. ఆతం పవిత్రత సరార్రమం ఎన్నటేకీ అక.ంరితం ఒకప్పుడు ఇంద్రుని తమ్ముదుగా ఒదిగివన్న వామవుడు మరొకప్పుడు ఇంద్రుని అతిశయించిన అతీంద్రు డవృరాడు ఆతీంద్రియమైన అనుభూతి ఆత్మకు గురుతు పరమాత్మకు ఉనికి యమ నియమాది సాధనలతో ఆత్మసంయమంతో అంతరాంతరాలలో ఒదిగియున్న ఆత్మను దర్శించిన మహాత్ములకు స్ఫ్‌్ద ఖా లయాల రహసృం తెలస్తుంది తాను చేఎన సృజ్షవి తనకు కానవలబనంతవరకు నెలకొల్పి తాను సంకల్పించిన ప్రయోజనం నెరవేరగానే తనలో లీనంచేసకొనే పరమేశ్వరుని మాయ

వామ నవనీతం త్త ఇంద్రియపరాయణులకు బోధపడదు దానికి అతీంద్రియ భావనా శక్తి అవసరం అది ఆత్మపరాయణులకే సాధ్యం కేరి అన్ని విషయములు చెలిఎనవాదు అందరు తెలుసుకొనవలనబనవాడు సర్వకాల సర్వావస్థలయందు యోగముద్రలో ఉండి దర్శనమాత్రంచేత సకల దర్శనసారాన్ని బోధించగలిగిన పదాయోగి మాధవుదు మంచి మంచి మాట- లలో తియ్యని తలపులను నుందులా అందించే వైద్యుదు వేదవేద్యుడు అతని లోకోత్తర సరాక్రనముం అంతులేని ఉత్సాహం అంతుపట్టని ఆంతర్యం మామూలు నూనవులకు బోధపడవ్ఫు దానికి అతీంద్రియమైన అనుభవం కావాలి 10 మహత్తరమైన మేధస్సు మహత్తరమైన తేజస్సు మహత్తరమైన బలము. వెలుగు -- ఇవన్నీ ఆ మహామానవుని లక్షణాలు శరీరప్పురుషుని ఛంద పురుషుని వేదపురుషుని మించిన మహాపురుషుని ఆకృతి ఇలా ఉంటుందని నిరూఎంచేందుకు వీలు లేదు ఎ రూపంలో భావ్వ్తే ఆ రూపంలోనే ఆ బహురూఎ గోచరించవచ్చు. శ్ర్రీకరమైన యే రూపంలోనైనా ' అపరిమేయ లానణ్యంతో తన ఆత్మజ్యోతిని వెలయింపజేసే శ్రీమంతుడు భగవంతుడు. సెద్ద పెద్ద కొండలను కూడా అవలీలగా చిటికెనద్రేలిపై నిలబెట్టగలిగిన శక్తిమంతు డా భగవంతుడు 20 సర్వస్వాన్ని స్వాధీనం చేసుకోగల మహాధనుస్సు సర్వేశ్వరుని చేతిలో సర్వదా శోభిల్లుతూ ఉంటుంది ప్రణవాకారంలో రమ్యంగా నమ్యంగా ఉండే యీ ధనుర్చలంతోనే మహాధన్వి మువాతలాన్ని పాలిస్తాడు పోవస్తాడు శ్రీనికేతనం అతనికి చిరసుఖాలయం అతని అనుగ్రహంకోసం అష్టాంగ యోగసాధనలో నిమగ్నులైన సాధకులకు ఆ శ్రీసదనమే పరమగన్యుం

త్త వు సహస్రనామం పరమరమ్యమైన ఆ గమ్యాన్ని చేరదలచుకుని పయనించే బాటసారులకు శ్రీనివాసుడే. అన్ని వసతులు కల్పిస్తాడు కావలఎన పాధేయం ఇచ్చి అవాంతరములయిన ఆపదలను తొలగించి సాధనా పధాన్ని అనిరుద్ధంచేఎ అనుగ్రవాస్తాడు గోవిందుడు గోవిందా అని బిగ్గరగా ఎలె్సే పలుకుతాడు చేరినవారిని చేదుకొని దేవతలకుకూడా లభించని ఆనందాన్ని వాళ్ళకు ప్రసాదిస్తాడు గోవిందునిలోని గోప్యం అలాంటిది గోరహస్యం తెలిఎన గోస్వాములకు సామి గోవిందుడు లఅవృలోని మంచితనం వాక్కులోని తియ్యదనం సురలోకపు సౌందర్యం భూవాసుల సద్భావం -- అన్నీ గోవిందనామంలో గుమికూడి ఉన్నాయి. ఆ నందనందనుదు గోవిందుదు ల్‌. అంతరిక్షంలో హంసలా పయనించే ప్రభాకరుదు ఆ ప్రభాకరుదు ప్రస రింపజేసే ప్రనండకిరణాలు ఆ కిరణాలు సాధించే సర్పదమన సామర్థ్యం --. అన్నీ సరమహంసకు ప్రతిరూపాలు కాంతికిరణాలు గోవిందునికి శాంతినిలయాలు కీరణాంతరంగంలో చేరిన కరుణాంతరంగుదు అందరి అంత కరణంలో ఆత్మసంయమాన్ని నెలకొల్పుతాడు. కిరణాలు. వెలుగు నిస్తాయి. వెలుగు మెలకువ స్తుంది మెలకువ తెలివిని వెలయిస్తుంది ఈ తెలివితో ఈ చెలిమితో ఈ కలిమితో నేలమీద ప్రాకే పాము కూడా అంతరిక్షంలో గరుడపక్షిలా ఎగురుతుంది. గరుత్మంతుని పై ఎక్కి పయనించే పరమాత్ముడే పన్నగశాయియై. పవళిస్తాదు చక్కని రెక్కలతో చుక్కలకు సమీపంగా ఎగురగల సుపర్డునితో ఉన్న ఐశ్వరృమే ప్రక్కబలంతో ప్రాకులాడే పాములసొమిలో కూడా ఉంది శ్రీహరిగర్భంలో వారణ్భం ఉంది వారణ్యంలా పరమరన్యుంగా కని ఎంచే అతని నాభిస్థానం లోకకల్యాణం చేకూర్చగలదు. ఎంత తీనఎనా తరగని బంగారం అతని బొడ్డులో కూరుకొని ఉంది. అయితే తసన్స్ఫంపన్నులకే ఆ బంగాం౦ కనిఎస్తుంది రారా తండ్రీ యని ఎలుచుకున్న దశరధుడు పాల బుగ్గల పఎడి చెక్కిలిని ముద్దిదుకున్న కౌసల్బ మన్ను తిన్న నోటిలో మహామవాని చూచిన యకోద -- వీళ్ళందరూ అలాంటి తపస్సంపన్నులే ఆ

నామ నవనీతం త్తి

ప్రజాపతి గర్భంలో బంగారమే కాదు సద్మం కూడా ఉంది బంగారంలాంటి

పద్మం పరమాత్మకు నాభిస్థానం కేంద్రం

2ట మరణ మెరుగని మహనీయుడు మర్త్యుల జనన మరణ సపంసరణాన్ని

మెలకువతో గమనిస్తూ ఉంటాదు పండిన ధాన్యం రాలినట్టు పరిసక్వమైన

ప్రాణం పంచత్వం పొందుతుంది ఈ పరిణామాన్ని ప్రాణపతి అన్ని దిక్కుల

నుండి పరికిస్తూ తిలకిస్తూ ఆమోదిస్తూ ఉంటాడు ఎంహంలా వెనుకకు

చూడటమే. కాదు నరబంహునిలా నలువైపుల చూచే నాల్గుమోముల

స్వామి సర్వసమ్మేళనం చేసే సంధారత ఎక్కడ ఎప్పుడు ఎ ప్రాణాలను

ఎలా. సంధానం చేయాలో తెలి అనుసంధించే సంధికార్య విశాఠదుడు

జగన్నాటక సూత్రధారుడు ఎన్నిపూసలు పోయినా యీ సంధిసూత్రం

నశించదు. అది సుజబ్ధరమైన శాసనం అతనికి పుట్టుక లేదు సకలసృష్టికీ

మూలమైన అకారమే ఆ సూర్రానికి బీజాక్షరం అకారంనుండి ఉదయించిన

అజునికి ఆకారం లేదు వికారం లేదు అతని మాటకు ఎదురు లేదు

తిరుగు. లేదు. దుశ్నాసనులకు లౌంగని సుశాసనుడు కాబట్టి అచన్ని గురించి పప్రసంచనుంతా చెప్పుకుంటుంది వేదాలు వేదాంగాలు వేదాంతం

పురాణాలు. కావ్యాలు కథలు కలాపాలు -- అన్నీ అతనికి ప్రశప్తపారాలే

మంచిని విరోధించే మహాదానవులను క్షణంలో అంతమొందించగల అసురారి ఆ మురారి

౮2ప్ర పరమాత్మ ప్రపంచానికి గురుతుల్యుడు అందరికి మంచిని పంచి పెట్ట

గల జగద్గురువు అంతకుమించిన గురువు మరొకరు లేరు అంధకారాన్ని తొలగించి జ్ఞానమనే వెలుగును ప్రసాదించే దివ్యధామం అతని దివ్యనామం ఆ నామమే వెలుగు నిస్తుంది నిలువ నీడ నిస్తుంది సత్యమే ఆ వెలుగుకు మూలం నారాయణుడు సత్యస్వరూపుడు సత్యమే అతని పరాక్రనుం అతని సరాకమమే సత్యం మిగిలినది అసత్యం అందరి పరాక్రమానికి

క్‌0 విష్ణు సహస్రనామం ప్రాణంపోపే మహాప్రాణి ఆతడే కనురెప్పపాటులో కాంతిని ప్రసాదించి శాంతిని నెలకొల్పగల నిమిషజీవి అసలు నిమిషమనేది అతని సంకల్పంవల్లనే ఎర్పడుతుంది. చలనంలేని అనాది కాలంలో ఆత్మవంతుని సంకల్పంచేత సృష్టలో చలనం స్పందనం నిమిషత్వం ఎర్పడ్డాయి సృష్ట ఆరంభమయింది అతని మెడలోని ముత్యాలహారం అతిరమణీయమైనది దానిలోని పూసలే నిమిషాలు హోరలు పగళ్ళు రాత్రులు వారాలు నెలలు సంవత్సరాలు యుగాలు అనంత కాల మాలను మెడలో వేసుకొని తన అనంతవైభవాన్ని అక్షరరూపంలో -- నాబ్బయరూసంలో -- అసంఖ్యాక జీవకోటికి అందించే ఉదారమతి అతదు వాగ్విలాసం ఉన్నంతమాత్రాన లాభం లేదు. అది లోకకల్యాణానికి ఉపయోగపడాలి పరమాత్ముని పదసంపద ప్రాణికోటికి పరమ కల్యాణ పరంపరలను నిరంతరం ప్రసాదిస్తుంది కనుక అతడు సకలారాధ్యుడైన వాచస్పతి బైడ్త

ఇం(ద్రియగ్రామాన్ని భూతగ్రామాన్ని విశ్వగ్రామాన్ని సక్రమంగా సహేతుకంగా సోద్దేశ్యంగా సాభిప్రాయంగా తనతో పాటు ముందుకు తీఎకొని పోయే అగ్రణి పరమేశ్వరుడు ఎక్కడినుంచి వచ్చామో ఎ దిక్కున వెళ్ళుతున్నామో చివరకు ఎక్కడకు చేరుకోవాలో తెలియని బాటసారులకు ప్రశస్తమైన దారిని చూబంచే ఊరి పెద్ద భగవంతుడు అతదు శ్రీమంతుడు బాటసారులకు కానలనఎన దారిబత్తెం అతనిదగ్గర పుష్కలంగా ఉంది ఎవరికీ ఎలాంటి పాథేయం ఎంత సరిమాణంలో ఎ రూపంలో అందించాలో గమనించి పంచిపెక్లు న్యాయమూర్తి విష్ణుమూర్తి గాలి ఎలా ప్రపరి స్తుందో ఆ విధంగానే ఆ రూసంలోనే వాయునాహనుడు పయనిస్తాడు జగన్నాయకుడు సమస్త జగత్తును సమీరంతో సమీకరిస్తాడు. స్థలాన్నిబట్టి సమయాన్నిబట్టి బుతువునుబట్టి అనేకరూపాల్లో సంచరించి ప్రాణాలను విలబెప్టే ప్రాణవాయువులాగా ప్రాణపతియైన పరమాత్మ వెయ్యి రూపాల్లో వెయ్యి తలలతో. వెయ్యి కళ్ళతో వెయ్యి కాళ్లతో అన్ని వేళలా అంతటా సంచ రిస్తుంటాడు పైరగాలిలో పడనుటి వడగాద్పుల్లో మలయమారుతంలో

నాను నవనీతం ర్‌1 మండు కొండల్లో అంతటా విశ్వావసురూపంలో విశ్వాత్మ విస్తరించి ఉంటాడు ఆ విశ్వరూపాన్ని సాక్షాత్కరించుకునేందుకు విశ్వభావన కావాలి విష్ణు భావనకూ విశ్చభావనకూ భేదం లేదు 22డ్‌

నిజంగా ప్రపంచంతో ప్రమేయంలేని పరమాత్మ ఎ మూలసొధంలోనో నిర్లిప్తంగా నివృత్తిమార్గంలో నిష్ణాతుడైన సన్న్యాబలాగా ఉంటాడు కొని జీవకోటి ఉదయానికి అభ్యుదయానికి లయానికి ఆతడే మూలకారకుడు పోవంచేది శోషంపజేసేదికూడా అతడే ఎండ వానలు వెలుగు నీడలు మంచి చెడ్డలు -- అన్నీ అతని కనుసైగను (గ్రవాంచే వర్తిస్తాయి కాని ఆతడు మాద్రం నివృత్తుఢడు పగలు రానాలంకే రాత్రి గడనాలి వెలుగు రావాలంటే చీకటి పోవాలి దీనికి సాంధ్యసంఘర్షణణ ఆవసరం ఈ సమరంలో ప్రధానపాత్ర నబాంచే ప్రభాకరుడు ప్రచండమైన తేజస్సుతో ఉదయించి. వీకటిని తొలగించి వెలుగును ప్రసరింపజేస్తాడు అస్లు కూడా వెలుగు నిస్తుంది కాని వెచ్చదనంకూడా ఇస్తుంది గాలి వెచ్చదనాన్ని చల్లదనాన్నికూడా ఇస్తుంది. ఈ రెంటికి మించిన ప్రాణశక్తినికూడా ఇస్తుంది సూర్యచంద్రులలోని వెలుగు వెన్నెల అగ్నిలోని వెచ్చదనం ప్రాణ వాయువులోని ప్రాణశక్తి -- అన్నింటికి బీజం ధరణీధరుని ధారణాశక్తి మనకు ఆధారం ధరాతల మయితే ధారుణికి ఆధారం ధరణీధరుడు ఈ (బ్రహ్మాండానికి అతడు గొప్ప కొండలాంటి వాడు మామూలు కొండ గాదు ఆది పెనుగొండ పఎడి కొండ

26

ఇంత విశాలమైన విశ్వాన్ని భరించే భారం తనమీద ఉన్నదని విశ్వాత్మకు విసుగు లేదు దిగులు లేదు వీకు లేదు చిరాకు లేదు ఎప్పుడూ నవ్వుతూ కళకళలాడుతూ ఉంటుంది -- అతని ప్రసన్న వదనం ఎన్ని పనులు చేస్తున్నా. తీరికగా కూర్చుని ఉన్నట్టు కనిఎస్తాడు మనస్సులో ఎన్ని ఆలోచనలున్నా ముఖారవిందం కొంచెంకూడా ఆ ఆల్లోచనల._నీడలము

52 విష్ణు సహస్రనామం తనవైపు రానీయదు _ కనుకనే అతదు సమస్త జగత్తును ధరించి భరించి విశ్వంభరుడని విశ్వధారియని విభుడని విశ్వవ్యాప్తమైన (ప్రశంసల నందుకుంటున్నాడు అతడు చాల మంచివాడు నుంచి మంచి పనులు చేస్తాదు మంచిని మన్నిస్తాడు నుంచిని చూచి ఆదరిస్తాడు అభిమానిస్తాడు అనుగ్రవాస్తాడు మంచినీటిని పంచిపెట్టు గంగను తనలో దాచిన జహ్నవు తాత్కాలికంగా మంచిని మరుగుసరిచాదు మంచికీ మనుకారానికీ గిట్టనప్పుడు కొంత కాలం మంచిని దాచటంవల నువుకారంకూడా మంచిగా మారుతుంది నరుడు నారాయణుడవుతాదు నరునిలోని మమకారం నారాయణునిలోని మంచిని క్రమంగా (గ్రబాస్తుంది. ఇది నర నారాయణ సమీకరణం శ్‌ కో (ప్రపంచంతో ప్రమేయంలేని ఆప్రమేయుని స్వరూప స్వభావాలను నిదూ

ఎంచి నిర్వచించటం సాధ్యం కాదు మన కొలతలకు మనలెక్కలకు అందేది కాదు ఆ ఆత్మ అన్నిటికి వేరైన ఆత్మతత్త్వం ఒక పద్ధతికీ లొంగేది కాదు అది విలక్షణం విశిష్టం కాని పవిత్రం అన్నింటికీ అంటని వస్తు వే సామాన్యంగా పవిత్రంగా ఉంటుంది. ఇలా మడిగట్టుకుని విడిగా ఉన్న అప్రమేయుడు తాను విశిష్టుడై ప్రత్యేకంగా ఉండటమేకాక ఇతరులను కూడా ఇిష్టులను చేస్తాడు చెబ్పనమాట వినేవాడు శిష్టుదు విననివాడు దస్ప్రదు దుష్టులను శిక్షించి శిస్ణులను రక్షించటం ధరణీధరుని కర్తవ్యం దీనికి శుచి ఆధారం నిప్పులాంటిది శుచి నిప్పుదగ్గరకు వచ్చిన ప్రతి వస్తువు నిప్పయిపోతుంది కాలని వస్తువు కాల్బలేదు అలాగే పరమాత్మకూడాను అతనిలోని ఎద్ది అత నిని ఆశ్రయించిన ప్రతి వ్యక్తికీ లభిస్తుంది అతడు సాధించవలఎనది లేదు సకలబద్ద్భులు అళనికి స్వాధీనములు దానికి సంకల్పశుద్ధి మూలకారణం సంకల్పం శుద్ధమయితే ఎద్ధిస్తుంది మంచి మనసు మంచి పనులకు పునాది మంచి. తెలిఎనవాదు మంచి చేయగలడు ఎద్దిని స్వాధీనం చేసుకున్న ఎద్దార్జుడు ప్రపంచానికి ఎద్దిని ప్రసాదించగలడు సద్దికి సాధనం ఎద్దుడే

నాము నవనీతం 53 ఒక దీపం మరో దీపాన్ని వెలిగించగలిగిన ప్లే ఒకానొక మనన్న్వ నురొక వ్యక్తికి మానస మకరందాన్ని అందజేయగలడు 28

ప్రపంచంలో సమస్తం నశించినా ధర్మం నిలబడుతుంది. నిలబడి నిలబెట్టటం ధర్మంయొక్క లక్షణం మంచి మంచి కోరికలను నెరవేర్చి మంచిని వర్షించటం ధర్మం చేసే పుణ్యకార్యం ధర్మం అహోరాత్రాలు కర్మాన్ని సాధించినచోట వృషభరూపంలో విచ్చే ధర్మసంస్థాపనకు కంకణం కట్టుకొని నిలబడి ఉంటాదు విష్ణుమూర్తి ధర్మమే వృషభంలోని కాంతి కొంతిని వర్షించటమే శ్ర్రీకాంతుని నితృకృత్యం ధర్మం వర్షించిన ప్రతి దినం అతనికి పర్వదినం విరాట్‌పురుషుని విశాలకాయంలోని (ప్రతి భాగం ధర్మరసంతో నిండి ఉంటుంధి అతని కదుప్పులో ధర్మం కూడుకొని ఉంటుంది. ధర్మరసంతో నిండి నిబిడీక్సృళమైయున్న విష్ణుమూర్తి వృష- భాకారంలో ధర్మసారాన్ని ప్రపంచానికి పంచిపెదుతూ ఉంటాదు కరిగే కొద్దీ పెరిగే నీలమేఘంలాగా ఘనశ్యాముడు. కరిగిన కరుణాజలంతో పెరిగి సెద్దవాడవుతుంటాడు తాను పెరగటమే కాక ఇతరులను "పెంచుతాడు కరగటం పెరగటం అతశికి సరదా ఇలా ప్రపంచంతో కలిబ మెలఎ కరుగుతూ పెరుగుతూ తిరుగుతున్నప్పటికీ అతనికి ఎకాంతమంకే ఎక్కడలేని మమకారం ఆందరితో ఉంటూనే అందరికీ దూరంగా ఉండగలిగిన వివేకి కనుకనే ఆతని దగ్గరకు వేదాలు మనోహరనాదాలను వినిఇస్తూ పరుగెత్తుకొని వస్తాయి మందంగా మధురంగా మృదులంగా సరళంగా నినదించే వేద నదులు ఆ రర్నాకరుని వెతుక్కుంటూ పొంగి పొరలే ఉత్సాహంతో అతని ఒడిలో ఇమిడిపోరాయి ధర్మం కురిఎన వర్షజలంతో ఆ శ్రుతిసాగరుడు నిండిపోతాదు పండిపోతాదు. కాని చెలియలికట్ట దాటడు గట్టులోపలనే గలగల కలకల

20

మోకొళ్ళవరకు విస్తరించిన విశాలబాహువులతో విరాట్‌ పురుషుడు

విశ్వభారాన్ని అవలీలగా మోయగలదు. కాని ఆతని భారాన్ని మరెవ్వరూ

క్‌2 విష్ణు సహస్రనామం తనవైపు రానీయదు _ కనుకనే అతడు సమస్త జగత్తును ధరించి భరించి విశ్వంభరుడని విశ్వధారియని విభుడని విశ్వవ్యాప్తమైన ప్రశంసల నందుకుంటున్నాడు అతడు చాల మంచివాడు మంచి మంచి పనులు చేస్తాడు మంచిని మన్నిస్తాడు మంచిని చూచి ఆదరిస్తాడు అభిమానిస్తాడు అనుగ్రవాస్తాడు మంచినీటిని పంచిపెట్టే గంగను తనలో దాచిన జహ్నవు తాత్కాలికంగా మంచిని మరుగుపరిచాడు మంచికీ మమకారానికీ గిట్టనప్తుడు కొంత కాలం మంచిని దాచటంవల్ల మువుకారంకూడా మంచిగా మారుతుంది నరుడు నారాయణుడవుతాడు నరునిలోని మవుకారం నారాయణునిలోని మంచిని 'శ్రమంగా 'గ్రబాస్తుంది ఇది నర నారాయణ సమీకరణం 27 (ప్రపంచంతో ప్రమేయంలేని ఆప్రమేయుని స్వరూప స్వభావాలను ౨రూ ఎంచి నిర్వచించటం సాధ్యం కాదు మన కొలతలకు మనలెక్కలకు అందేది కాదు ఆ ఆత్మ అన్నిటికి వేరైన ఆత్మతత్త్వ్యం ఒక పద్ధతికి లొంగేది కాదు అది విలక్షణం విశిష్టం కాని పవిత్రం అన్నింటికీ అంటని వస్తువే సామాన్యంగా పవిత్రంగా ఉంటుంది. ఇలా మడిగట్టుకుని విడిగా ఉన్న ఆప్రమేయుదు తాను విశిష్టుడై ప్రత్యేకంగా ఉండటమేకాక ఇతరులను కూడా శిష్టులను చేస్తాడు చెబ్బనమాట వినేవాడు శిష్టుదు విననివాడు దుష్ట్రదు దుష్టులను శిక్షించి ఇిష్ణులను రక్షించటం ధరణీధరుని కర్తవ్యం దీనికి శుచి ఆధారం నిప్పులాంటిది శుచి నిప్పుదగ్గరకు వచ్చిన ప్రతి వస్తువు నిప్పయిపోతుంది కాలని వస్తువు కాల్బలేదు అలాగే పరమాత్మకూడాను అతనిలోని బద్ది అత నిని ఆశ్రయించిన ప్రతి వ్యక్తికీ లభిస్తుంది అతడు సాధించవలఎనది లేదు సకలఎద్దులు అతనికీ స్వాధీనములు దానికి పంకల్పశుద్ధి మూలకారణం సంకల్పం శుద్ధమయితే ఎద్ధిస్తుంది మంచి మనసు మంచి పనులకు పునాది మంచి తెలిఎనవాదు మంచి చేయగలడు ఎద్ధిని స్వాధీనం చేసుకున్న ఎద్ధార్జుడు (ప్రపంచానికి ఎద్ధిని ప్రసాదించగలదు ఎద్ధికీ సాధనం ఎద్దుడే

వామ నవనీతం 53 ఒక దీపం మరో దీపాన్ని వెలిగించగలిగినక్లే ఒకానొక మనన్న్వ మరొక వ్యక్తికి మానస మకరందాన్ని ఆందజేయగలడు 28

ప్రపంచంలో సమస్తం నశించినా ధర్మం నిలబడుతుంది. నిలబడి నిలబెట్టటం ధర్మంయొక్క లక్షణం ముంచి మంచి కోరికలను నెరవేర్చి మంచిని వర్షించటం ధర్మం చేసే పుణ్యకార్యం ధర్మం అహోరాత్రాలు కర్మాన్ని సాధించినచోట వృషభరూపంలో విచ్చే ధర్మసంస్థాపనకు కంకణం కట్టుకొని నిలబడి ఉంటాదు విష్ణుమూర్తి ధర్మమే వృషభంలోని కాంతి కాంతిని వర్షించటమే. శ్ర్రీకాంతుని నితృకృత్యం ధర్మం వర్షించిన ప్రతి దినం ఆతనికి పర్వదినం విరాట్‌పురుషుని విశాలకాయంలోని ప్రతి భాగం ధర్మరసంతో నిండి ఉంటుంధి అతని కడుపులో ధర్మం కూడుకొని ఉంటుంది. ధర్మరసంతో నిండి నిబిడీకృతమైయున్న విష్ణుమూర్తి వృష- భాకారంలో ధర్మసారాన్ని ప్రపంచానికి పంచిపెదుతూ ఉంటాడు కరిగే కొద్దీ పెరిగే నీలమేఘంలాగా ఘనక్యాముడు. కరిగిన కరుణాజలంతో పెరిగి పెద్దవాడవుతుంటాడు. తాను సెరగటమే కాక ఇతరులను పెంచుతాడు కరగటం పెరగటం అతనికి సరదా ఇలా (ప్రపంచంతో కలి మెలణ కరుగుతూ పెరుగుతూ తిరుగుతున్నప్పటికీ అతనికి ఎకాంతముంకే ఎక్కడలేని మమకారం అందరితో ఉంటూనే అందరికీ దూరంగా ఉండగలిగిన వివేకి కనుకనే అతని దగ్గరకు వేదాలు మనోహరనాడాలను వినిఎస్తూ పరుగెత్తుకొని వస్తాయి మందంగా మధురంగా మృదులంగా సరళంగా నినదించే వేద నదులు ఆ రచ్నాకరుని వెతుక్కుంటూ పొంగి పొరలే ఉత్సాహంతో అతని ఒడిలో ఇమిడిపోరాయి ధర్మం కురిఎన వర్షజలంతో ఆ శ్రుతిసాగరుడు నిండిపోతాదు పండిపోరాదు కాని చెలియలికట్ట దాటడు గట్టులోపలనే గలగల కలకల

29

మోకాళ్ళవరకు విస్తరించిన విశాలబాహువులతో విరాట్‌ పురుషుడు

విశ్వభారాన్ని అవలీలగా మోయగలదు కాని అతని భారాన్ని మరెవ్వరూ

క్‌& విష్ణు సహస్రనామం వవాంచలేరు. ఆజానుబాహువు మహాబాహువు చతుర్భుజుడు -- అని కొవియాడఎడిన పరమాత్ముని భుజఎలం చూచి భావించవలబఎనడదే కాని భరించ నలవికాదు శత్రువులను సంహరించేందుకు ధర్మం నిలబెఫ్టేందుకు ఈ అపరిమేయ బాహుబలాన్ని సుభుజుడు ఉపయోగిస్తాడు ఈ భుజబలానికి తోడు భగవంతుని వాగ్విలాసంకూడా దుష్టశిక్షణకు శిష్టరక్షణకు ఉపయోగ పడుతుంది భుజబలం శరీరానికి సంఎంధించింది వాక్సంపద మనస్సుకు సంబంధించింది. ఈ రెంటినీ సమన్వయించుకొన్న మహామహుడు మహేంద్రు డవుతాదు. సకలసంపదలను స్వాధీనం చేసుకుంటాదు. స్వాధీ నమైన సంపదను పదిమందికి పంచిపెదుతాదు ఈ విశ్వసంపదలో తాను కూడా ఒకభాగమై పోతాడు మట్టిలో ధాన్యమై చెట్టులో కాయలై జల ములో సారమై గాలిలో ప్రాణమై నిప్పులో చేడియై నింగిలో శూన్యమై అంతటా అన్నిరూపాల్లో వ్యాఐంచి అన్నింటికి వసతి కల్పించిన వసుమూర్తి వసుంధరకు వసప్రదు డవ్చుతాడు వసువై వసువులను ప్రసవిస్తాడు

అతనిది ఒకరూపం కాదు అనేక రూపాల్లో ఆ బృహద్రూఐ సాక్షాత్కరిస్తాడు సూర్యకిరణాల్లో అతనికాంతి తరంగాయమానంగా తరలి వస్తుంది. నిమిషాల్లో ఆంతరిక్షమంతా అతని తేజస్సుతో నిండిపోతుంది ఎక్కడ వెలుతురు. కనిఎస్తే అక్కడ కాంతిదాత సాక్షార్కరిస్తాదు ఈ వెలుగంతా అతనిదే అతడే యీ వెలుగు వెలుగు లేనిచోటకూడా ఆతని వెలుగు ప్రవేశిస్తుంది

క

వ్రషంచంలో ప్రకాశించేది జ్యోతి అయితే పరమాత్మలో వెలిగేది పరంజ్యోతి అది వెలుగులకు వెయగు ఆ. వెలుగునుండే ఓజస్సు తేజస్సు ద్భుతి ఆవిర్భవిస్తాయి. శరీరాలకి కోభ చేకూశ్చే ఓజస్సు మనస్సుకు మెరుగు పెట్టే ఆంతస్తేజస్సు ఆత్మకు ఆలోకం ప్రసాదించి ఆత్మను దర్శించే అవకాశం కల్పించే ద్యుతి -- ఈ మూడింటికి మూంం పరంజ్యోతి ఈ జ్యోతి ప్రవంవానికి వెలుగునే కాక వెచ్చదనంకూడా ఇస్తంది. ప్రకాశం ప్రతాపం రెండూ ప్రపంచానికి అవసరమే. ఈ రెంటిని పరటహ్మలోని

వామ నవనీతం 55 పరంజ్యోతి ప్రసాదిస్తుంది ఇలా (ప్రపంచంలోని ప్రతిప్రాణికి ప్రతిక్షణం పంది పెట్టినా పరంజ్యోతిలోని ప్రకాశం మందగించదు ప్రతాపం క్రీణించదు పై "పెచ్చు ఇచ్చినకొద్దీ హెచ్చుతుంది. కాబట్టి దానికి వృద్దే కాని క్షయం లేదు. ఈ అక్షయకోశం గాలి సోకి లౌకికమైన వాక్కు ఆలౌకికమైన అక్షర మవుతుంది అక్షరంగా మారిన వాక్కు హృదయాన్ని స్పృశిస్తుంది హృదయస్పర్శతో ెంపొందిన అక్షరమే మంత్ర మవుతుంది ఆ మంత్రమే పరంజ్యోతిని సాధించి పెడుతుంది చంద్రునిలోని చల్లదనం సూర్యునిలోని వెచ్చదనం ప్రకాశ ప్రతాపాలకు ప్రతీకలు ఈ రెండింటికి మూలమైన పరంజ్యోతి అనుగ్రహం కానాలంకే స్పష్టమైన అక్షరాన్ని ఆరాధించి ఆ బలంతో తనలోఉన్న ఓజస్సును తేజస్సును దీబ్బని సొక్షాత్కరించుకొని నిత్య సత్య సందీప్పుడయిన నిర్మలకాంతికాయుళ్లి సేవించాలి చంద్రునిలో సూర్యునిలో అగ్నిలో ఉన్న వెన్నెల వెలుతురు వెచ్చదనం పరమేశ్వరుని నయనాలలో ప్రతిఫలించి ఉంటాయి ఆ జ్యోతిని దర్శించేందుకు అక్షరమే ఆధారం త్ర క్రీరసాగరమథనంలో ఉదయించిన అన్బుతాన్ని తన కిరణాల్లో పొంద

పరచుకొన్న చంద్రుడుకూడా ఆ _ క్లీరసాగరంనుండే ఉదయించాడు అమృతానికి అమృతికిరణుడైన చంద్రునికి జన్మదాత ఆయిన జగజ్జనకుడు చంద్రునిద్వారా అమృతాన్ని పంచి' పెడతాడు సూర్యునిద్వారా కొంతిని ప్రస- రింపజేస్తాడు ఒకే కాంతిపుంజంనుంచి వెలువడిన వెన్నెల వేడి నేరు వేరు గుణాలను వెల్లడించినట్ల ఒకే తత్త్వం నానారూపాలలో నానాగుణాలతో భాఎస్తుంది పండువెన్నెలతో ప్రపంచాన్ని మురిఎంచే జాబిల్లిలో కుందేటిని కూర్చినవాడు కూడా ప్రకాశకాయుడైన పరమాత్మే దేవతలు వారి నారి విధులను నెరవేర్చేట్టు చూచే నియంత భగవంతుడు అగ్ని వాయువు ఇంద్రుడు -- అందరూ అతనికి భయపడి తమ తమ విధులను సక్రమంగా నిర్వవౌస్తుంటారు. అప్పుడప్పుడు పేగు మందగింది అజీర్ణం చేఎనా ఆరోగ్యం చెడినా. బెషధం ఇచ్చేవాడుకూడా సరమాత్మే ఇహలోకంలో

656 విష్ణు సహస్రనామం ఐశ్వర్యం పరలోకంలో ఆనందం లభించేటట్టు ఈ రెందు లోకాలకు వంతెనకట్టి రాకపోకల సౌకర్యం కల్పిస్తాడట విశ్వకర్మ ఈ "సేతుబంధనం బెషధ నిబంధనం -- ఇవన్నీ దేనికోసం సత్యం ధర్మం కొనసాగేందుకు ఈ రెండింటిని నిలబెట్టేందుకు పరమేశ్వరుడు నిరంతరం కృజవేస్తాడు సత్యధర్మాలు ఆయనకు రెండు పాదాలు ఈ పాదాలతోనే భగవంతుడు ముందంజ వేస్తాడు నడిచేటప్పుడు ఒక కాలు పైన ఒక కాలు క్రింద ఉంటుంది అన్యోన్య సహకారంతో రెండుకాళ్లు ముందుకు. నడుస్తాయి అలాగే సత్య ధర్మ సమన్వయంతో పరమాత్మ పరాక్రమం పురోగమిస్తుంది తప్త

భూత భవిష్యద్‌ వర్తమానాలను నడిఎంచే భూతనాథుదు నడిచే తీరే చాల వివిత్రంగా ఉంటుంది. వెనుకనుంచి వచ్చేనాళ్ళను ఇరుప్రక్కల నడిచేవాళ్ళను తొందరపాటుతో ముందుకు సాగిపాయ్యే దుందుడుకులను -- అందరినీ కూడగట్టుకుని వెళ్ళేందుకు సత్యధర్మ పరాక్రముడు ప్రయత్ని- స్తాడు ఒకప్పుడు గాలిలా గాలిలో ఎగిరి వెళ్ళుతాడు మరొకస్పుదు పావనమైన గమనంతో ప్రశాంతంగా పయనిస్తాదు ఒకానొకప్పుడు ఎంత తిన్నా చాలని అగ్నిలా ప్రజ్వలిస్తాడు ఒకప్పుదు కామాన్ని పరిహరించి దవాంచి వేస్తాడు నురొకప్పుడు కానూన్ని కల్పించి ప్రోత్సవాస్తాడు వేరొకప్పుడు కమనీయ మైన కామంలో కాంతిని వెలయిస్తాడు ఒకానొకప్పుడు ధర్మ సమ్మతమైన కామాన్ని తనివిదీర అనుభవించవలననదని కామకోటిని అనుమతిస్తాడు ఒకప్పుడు అనుగ్రవాస్తాడు మరొకప్పుడు ఆగ్రబాస్తాదు సృష్ట బ్రతి లయా- లకు మూలకందమైన కామాన్ని సత్యధర్మాలతో సమన్వయించి సరియైన మార్గంలో కామయానం కొనసాగేట్టు చూచే కామేశ్వరుడు కామజగత్తుకు ప్రభువు ఆతనివల్లనే కామం ఉదయిస్తుంది అతని అనుగ్రహంవల్లనే కామం కామితార్థాలను నెరవేర్చుతుంది అతని కనువిప్పుకు కామం దబాంచుకుపోతుంది ధర్మసమ్మతమైన కామమే కామేశ్వరుని స్వరూపం

నామ నవనీతం ర్‌7 తప

కాలపురుషుని అడుగుల్లో యుగాలు యుగాంతరాలు ఒదిగి ఉంటాయి యుగాన్ని ఆరంభించి సాగించి ముగించేది అతడే కబళించేది కాలం కాలరూపంలో భగవంతుడు చేసే పని యిదే అనేక మాయలు పన్ని మహా ప్రళయాలను సృష్టంచి తన సృష్షని తానే రీనం చేస్తాడు మహామాయావి ఇలా చేయటంలో పరమార్థ మేమిటని అడగాలంటే ఆయన మనకు కనిఎంచడు కొని ఆయన చేసే పనులు మనకు ప్రత్యక్షంగా కనిఎస్తాయి అతని చేతలే అతని చేతులు వేలకొలది చేస్టల్లో వేలకొలది విజయాల్లో అతని కీర్తిగాథ వినిఎస్తుంది అతని విజయమే ఆతని ఉదయం

చెత్త

మహామవాని విశ్వబాహువులతో ధరించిన ఆ మహనీయునికి ఇష్టులు లేరు అనిష్టులు లేరు ఇష్ట చేననవారు ఇష్టులు లేనివారు అశిష్టులు వారినికూడా తన ఇష్టనర్గంలో చేర్చుకొనేందుకు విశిష్టమైన ప్రణాళిక ఒకటి ఉంది. శిష్ణమార్గంలో చెబ్బనమాట విని చేయవలఎన పని చేసేవాళ్ళు ఇమ్టులు. అలా చెయ్యనివాళ్ళను అదిరించి బెదరించి సరియైన మార్గంలో "పెట్టేందుకు పరమాత్ముని సాత్త్వికమైన క్రోధం పనికివస్తుంది కోపం పాపమే కాని కోపంవల్ల పాపపరిహారం జరిగితే అది కూడా పుణ్యమే అవుతుంది శిస్ట్రులను ఇమ్టులను ప్రోత్సబాంచేందుకు పరమేశ్వరుడు క్రోధాన్ని నటిస్తాడు పాములా కాటు చేస్తాడు వృషభంలా రంకె వేస్తాదు కాని పాముకాటు కాలకూటాన్ని అమృతంగా మారుస్తుంది ఎద్దు వేఎన రంకె రస ధారలకు ఆధారమవుచతుంది నమలిఎంఛం పరమాత్ముని శిరస్సుకు అలం- కారం అందులో విషాన్ని అమృతంగా మార్చే శక్తి ఉంది శిష్ణమార్షంలో భగవంతునికి ఇష్టమైన పనులు చేసేవారికి ప్రపంచమంతా అమృతమయం అవుతుంది పాము కాటువెయ్యటం మాని నాట్యం చేస్తుంది వృషభం వాంఛితార్థాలను వర్షిస్తుంది

క్‌కి విష్ణు సహస్రనామం 2ెర్‌ మవాధరుడు ఆడినమాట తప్పడు మరోబాట తొక్కడు ఆరు నూరైనా నూరు ఆరైనా అతని తీరే తీరు తీర్చిన తీర్చే. తీర్పు అతని ద్యుతికి చ్యుతి అనేది లేదు అందువల్ల అచ్యుతుడని అతన్ని అందరూ ఆరాధిస్తారు. ఇంతటి ఖ్యాతి మరెవ్వరికీ లేదు ముందెవ్వరికీ లేదు. ప్రాణమే తానయిన పరమాత్మ ప్రాణికోటికి ప్రాణదాత అదితి గర్భంలో ఇంద్రుని తర్వాత ఉన్మించినందువల్ల ఇంద్రునికి తమ్ముడైన ప్పటికీ ఇతనికున్న ప్రఖ్యాతి ప్రాధాన్యం ఇంద్రునికికూడా లేవు సృష్టక్రమంలో ప్రప్రధముమైన జలరాశికి అతడే మూలం అనంత జలరాశి అతనిలోనే నిక్లిప్తమైఉంది నీరే కాదు సకల చరాచరజగత్తుకు అతడే ఆధారం అతనికి మరో ఆధారంలేదు తనకు తానే ఆధారమై తనంతట తొను ప్రకాశించే పరమాత్మ ప్రపంచంలో ్రతికణంలో సుప్రతిృృతుడై ఉన్నాడు 36 ఎక్కడ ఉన్నా ఒక్కక్షణంలో ఎక్కడ స్మరిస్తే అక్కడికి దిగి వచ్చే ర్రైతన్య మహాప్రభువు వాసుదేవుడు అష్ట చసువుల్లో ముక్కోటి దేవతల్లో అసంఖ్యాక జీవకోటిలో అంతటా అన్ని వేళలా తన ఉనికిని స్ఫురింపడే సే సర్వాంతర్యామికి వాయువే వాహనం ్రువనక్షత్రంనుంచి భూమండలం వరకు ఎదువాడల్లో ఎదు. వేగాల్గో వీచే వాయు సప్తకం అతణ్లి ఎక్క డికైనా. తీసుకొని వెళ్ళుతుంది అమృతంలా జారి నరకోటిని తరింప జే స్వభావంవల్ల అతనిని స్కందుడన్నా అనవచ్చు ఒకవిధంగా చూస్తే ప్రతిమానవుడు ప్రతిజీవి ఇలాగే ఎ మూలనుండో దిగివచ్చినదాడే కొని సామాన్య మానవులు తెలియక దిగజారిన వాళ్ళు జీవతలు దేవదేవుడు తెలి దిగివచ్చే వాళ్లు. తెలి జారిన వాళ్లు తెలియక పొరపాటున జారిపడిన వాళ్ళను చూచి జాలిపడి దెబ్బ తగులకుండా సరదాగా జయ్టిన జారటం నేర్చుతారు అలాగే సర్వలోక ఎతామహుడు తన ఎల్లలకు ఇలొ పైనుంచి క్రిందికి జారటం నేర్పుతాడు పడితే పట్టుకుంటాదు. జారగా జొరగా మోజుతో జారటం ఆ తర్వాత జారటం మానటం జరుగుతుంది

ఛామ నవనీతం 59 ఇది పరమాత్మకు వినోదం జీవాత్మకు ప్రమాదం ఈ (ప్రమాదంనుంచి బయటపడేందుకు వాసుదేవుడు సహకరిస్తాడు కోరిన వరాలు కురిఎస్తాడు వెయ్యి సూర్యులవల్ల లభించే కాంతిని ప్రసాదిస్తాడు ఆదిదేవుని అనుగ్రహంతో (తిపురసౌందర్యం కనిఎస్తుంది దేహపురిలోని దేవరహస్యం గోచరిస్తుంది ఎక్కడెక్కడనో వెదకినా అంతు చిక్కని ఆదిదేవుదు ఆంత పురంలోనే పురందర రూపంలో దాగియున్నాడనే చిదంబర రహస్యం చటుక్కున బయటపడుతుంది ఇదే ఆత్మసాక్షాత్కారం జీవన్ముక్తి 37

ఆ తర్వాత జీవి శోకరబాతుడవుతాడు. శోకం మోహం వార్ధక్యం మరణం ఆకలి దబ్బక -- ఇవన్నీ దేహబుద్ధివలన ఎర్పడే మానస వీచికలు ఈ అలల ఆలజడి అణగిన తర్వాత అశోక మన టి ఎర్పడు తుంది యోగులు అభిలషంచే మనోదశ ఇదే ఈ ఖ్రతికి వచ్చినప్పుడు తరింపజే సే తారకుడు తారలా తళతళలాదుతూ కనిఎస్తాడు ఆతని శౌర్యం పరాక్రమం ఆధిపత్యం సమగ్రంగా బోధపడుతుంది సంసార సముద్రంలో ఎన్ని సుడిగుండాలకో గురియై చివరకు దరిజేరిన బాటసారివలె సంసారి సరఎరుహాక్టుని కటాక్ష వీక్షణాలను దరించి తరిస్తాడు ఒడ్డు చేరే సరికి నీటిలోని సుడిగుండాలు కనిఎంచవు కన్నులపందువుగా విప్పారిన రెక్కలతో విరబూఎన పద్మాలు కనిఎస్తాయి. పద్మంలాంటి నేత్రాలతో భక్తకోటిని అనుగ్ర వాస్తున్న కమలనయనుడు కని స్తాడు

చితి

ఆ కమలమే ఆతని నాభిస్థానంలో కూడా కనిఎస్తుంది. అతని కళ్ళలో కనిఎస్తుంది అలాంటి కవులమే అతని గర్భంలోకూడా దాగి ఉన్నట్టవిఎస్తుంది ఎక్కడ చూచినా కమలమే పద్మమే అరవిందమే ఈ కమలమే ప్రపంచవికాసానికి మూలకమలం ఈ విశ్వకమలమే విశ్వాన్ని ధరిస్తుంది భరిస్తుంది శీర్షాన్ని పోషస్తుంది క్షీణించే జీవంలో రాణిస్తుంది క్రీణీంచవల ఎనగి క్రీణించగా రాణించవల ఎనదానిని రాణింపజేస్తుంది. "పెరుగ

60 విష్ణు సహాస్రనామం వలననదొనిని పెంచుతుంది తాను పెరుగుతుంది. సెరిగి పెరిగి అంతరిక్షంలో విహరించే గరుత్మంతుని అధిరో వాస్తుంది ఇది పరమాత్ముని వృద్ధివిలసం భయంకర కాలసర్పాలకు కాలరూపుడై అమృతం పంచిపెట్టే గరుత్మంతుడు పరమాత్ముని వాహనం ఆతని కీర్తికి పతొక అంతరిక్షంలో మహోన్నత స్థాయిలో పయనించే గరుడవాహనుదు మహాక్టుడవటంలో ఆశ్చర్యంలేదు అతని అక్షరేఖ అతి విస్తృతమయింది అతని కంటికి కని- ఎంచని పదార్థముండదు అన్నింటిని చూడగల అత్యున్నత నభోమండలంలో గరుత్మంతునిపై ఎక్కి మహాక్టుదు కమలనయనుడు పయనిస్తూ ఉంకే సామాన్యమానవులు కూడా ఆ విరాట్‌ స్వరూపంలో ఎకీభవించిపోతారు త్రం

మహాక్టునికి సరితూగగల మహనీయుడు మరొకదు ఉండదు అశనికి అతడే సాటి గరుడవాహనంమీద ఎక్క శరవేగంతో పయనిస్తుంకే చూప- రులకు భయం వేయవచ్చు లేక పరమాళ్ళుని పరాక్రమం చూచి ధైర్యం కూడా రావచ్చు సత్యానికి ధర్మానికి అతఏ పరాక్రమం అంకితం కదా అందువల్ల నిస్తులమైన అతని పరాక్రమం నిఖిలలోకానికి అభయహేతువు కావటమే సహజం ఇలా అంతరిక్షంలో పయనించే అంతరాత్మకు భూతలంలో ఎప్పుడు ఎక్కడ అవతరించాలో దిగిరావాలో తెలుసు అందువల్ల అతడు సమయజ్ఞుడు. తాను చేఎన బాస గుర్తుంచుకొని ఆడిన మాట తప్పక సామ్యబుద్ధితో చేసే యజ్ఞయాగాదులలో తనకు అర్పించిన హనవిర్భాగాన్ని స్యకరించేందుకు కూడా సమయానికి అతడు విచ్చేస్తాదు అన్ని లక్షణాలకు అతనిది పెట్టిన పేరు అందం అనురాగం ఆనందం పరాక్రమం అభయం బౌదార్యం అన్నింటికీ పరనూత్ముని ప్రవర్తనలోనే లక్షణాలు కుదిరిపోరాయి గుణగణాలకు లక్షణాలు చెప్పుకునేందుకు పరమాత్మను లక్ష్యంగా ఉపా యోగించుకోవచ్చు. సకల గుణసంపన్నుడైన సర్వేశ్వరుని స్వరూప స్వభావాలు త్రీలను వెలయిస్తాయి. ఆతని అంగాంగంలో మంగళదేవత మూర్తీభవించి ఉంటుంది పదిమందిలో అతని మాట నెగ్గుతుంది సమరాంగణంలో అతని శౌర్యానికి ఎదురు లేదు యోగేశ్వరుడున్నవోట శ్రీ నివఎస్తుంది శ్రీ వనంచినచోట విజయం తధ్యం

వామ నవనీతం 6 త్తం

అనంత జలరాశిలో అద్దు లేకుండా చోటుచేసుకొని చొచ్చుకొనిపోయే మహామత్స్యంలాగా నుబాధరుడు మహావేగంతో విక్షరంగా అక్షతంగా విశ్వంలో విహరిస్తాడు నీటిలో మునిగి నశించే ప్రాణు లనేకు లుండగా మహామీనంలాంటి భగవంతుడు క్షరనిర పేక్తంగా తన పయనం సాగిస్తాడు ఈ స్వచ్చంద గమనానికి మార్గం దానంతట అదే ఎర్చడుతుంది అన్నింటికి మూలకారణుడైన దామోదరుదు అందరిని అతిశయించి పురోగమిస్తాడు ఎక్కడనైనా ఆగవలఎవస్తే కొండలా ఆగిపోతాడు కదలడు మెదలడు ఎవ్వరూ కదలించలేరు కనిఎంచినదంతా యీ మత్స్యానికి భక్షణయోగ్యమే తినరానిది లేదు తినలేనిది లేదు ప్రళయకాలంలో కూడా ఈ మత్చ్యానికి క్షరంలేదు. ప్రళయం చివర మిగిలేది ఈ మీనం ఒకకటే గమనంలో పహనంలో విజయంలో అభయంలో -- అన్ని విధాలా ఈ మత్స్యం అవ్యయుడైన ఆదిదేవుని అవతారం

త్తే

ప్రపంచం ప్రసవించే ప్రాణికోటిలో ప్రకృష్ణమైన తత్త గం ఈశ్వర తత్త వం అందరిలాంటి ప్రాణీ కాక ప్రాణాలకు ప్రాణప్రాయుడైన పరమ్‌- శ్వరుడు సామాన్యభవుడు కాదు ఉద్భవుదు ఆతని పుట్టుకతో ఎంతమంది దుష్టుల మనస్సో క్షభిస్తుంది దుష్టశిక్షణ చెయ్యకుండా శిష్టరక్షణ జరగదు అమృతాన్ని విషాన్ని రెండింటినీ తనవెంట తీసుకుని పరమేశ్వరుడు ప్రపం- నాలొ సా లందువల్లన అతదు శ్రీగర్భుదు ఆగర్భ శ్ర్రీమంతుడై

లా స్స భవ్యరూపం ధరిస్తుంది ఇది ఎలా జరుగుళుంది అనేది చాలా విచిత్రమైన విషయం సర్వతంత్ర స్వతంత్రుడు సర్వేశ్వరుదు సర్వ కార్యసాధకుడు కార్యకారణ సంబంధాన్ని కూర్చే కారకు డతడే కారణ మత స జ అందువల అతని కార పదత్రి సావ్పు లు జ ఎనా ఎమి చేయనట్టే గుహలో నివఎంచట అత పో రది వాదు "వ్యారమైన గూఢంగా ఉంటుంది " ౧ గాడా గహనాతిగహనంగా

62 ఉం విష్ణు సహస్రనామం ఎమిచేఎనా పరమే ల తంగా పద్ధతిప్రకారం మీ వివేకవందంగా వ్యవజ్ధ- (ప్రాధాన్య మియ్యాలో ఎ పనికి ఎంత వా ఎవరికి ఎంత ఆలోచించి కార్యనిర్వహణ న క్ర ముంగొ పంటను మియ్యాలో చక్కగా ఖ్రరంగా. ధ్రువంగా ఉంటాడు ఎంత సమృద్ధి చేకూరినా తొణకడు అతని శోభ పరాకాష్ట. చెంది ఉంటుంది కాబట్టి అతడు నిత్యతృష్ప డ్రై యుంటాదు అతని తుప్పకీ పుట్పకి ఎప్పుడూ ఎ మాత్రం కొదువ ఉండదు. చల్లని చూపుల సామికి దాపరికం లేదు స్పష్టవాది తన తుప్లని పష సమృద్ధిని శోభను తన సృప్టకే అంక్రితంచీన లోకకల్యాణంకోసం నిర్విరామంగా కృషచేసే వ్యవసాయశీలి విశ్వనాథుడు త్త తన రాజ్యంలోని ప్రతివ్యక్తీ తుస్టలో పుప్టలో తులదూగుతూ ఉండే టట్టు లోకోత్తరభావనతో ప్రజలను పాలించిన రామభద్రుడు నిర్విరొమంగొ కృృషచేనా నిర్లిస్తభావంవల్ల విఠాముజే అయినాడు సకలజీవుల్లో సర్వాంతా ర్యామియై. సర్వదా సంచరిస్తూ ఉన్న పరాత్పరుడు ప్రనృత్తివల్ల రాముడు నివృత్తివల్ల విరాముడు ప్రాణికోటికి పరమగతిని ప్రసాదించే ప్రభు వవటం- వల్ల కూడా అతడు జీవితానికి ప్యూర్ణ విరామం కూర్చుగల విరక్తుడు జీవ రఒబ్సు సోకని అనాసక్తుడవటంవల్ల విరజుడనికూడొ భొవించవ మ్స పరమాత్మలో లయించటమే ... జీనొల్మకు జీవిత పదం వ దుకుడు జీవాత్మను వరమాత్మదగ్గరికీ తీసుకొనిపోయే నాయక పడ రమణీయతనే కూడా వెళ్ళే జీవి వెళ్ళే మౌర్గం ” అన్నీ వో రామలత్త్వమే తెలియవరుస్తోయి.. వింతిలో నిరతిలో కెండింటేల్‌ . సంచినపొరు ఎదో ఒక రూపంలో గోచరిస్తుంది శక్రిమంలుల్లో రాముల్లే వీరుడు లేరు. కోదండరామునికీ ఎదురుగొ రణరంగంలో నిల్య్య్యల్రో జీడు. కాని రాముని నిజమైన కోక్తీ అతని భుజబలంలో గానీ కోదండం

వొమ నననీతం 63 గానీ లేదు. అతని సత్యపరాక్రమం ధర్మసరాయణతలో ఉంది ధర్మం అతనికి సర్వస్వం తా ననుసరించే ధర్మమే తనకు రక్ష - అని రాము డందరికీ మాటిమాటికి చెప్తాడు విభీషణునిలోని ధర్మమే అతనికి రామా శయం ప్రసాదించింది రాముడు రూసెత్తిన ధర్మం రామునికి తెలిఎనట్లు ధర్మరహస్యాలు మరెవ్వరికీ తెలియవు కనుకనే సత్య ధర్మాలకు విరోధం ఎర్బడినప్పుడు తల్లిదండ్రులకు తమ్ముడికి సరియైన ధర్మం చాటి చెబ్బన ధర్మమూర్తి రామమూర్తి ద్త్తద్తే

ప్రణవస్వరూపుడైన సరమాత్మ _బోధించేమార్గం అకుంరితమైనది వైకుంఠంలో అకుంరితదీక్షతో ధర్మమార్గాన్ని ఎర్పరచి (ప్రాణికోటికి ప్రణవ రూపంలో ప్రసాదించే పరమపురుషుదు పరమారాధ్యుడు ప్రాణ మళతడే (ప్రాణప్రదుడుకూడా అతథే ప్రణవంలోనే ప్రాణం ప్రాణనం ఉన్నాయి ప్రాణరూపంలో ప్రాణదాతయైన పరమేశ్వరుడు అంతటా వ్యాఎంచి యున్నాడు దాగియున్న సువర్షసంపదను ప్రాణికోటికి పంచిపెడతాడు శత్రు వులను సంహరించి ఇస్టులకు ప్రాణవాయువును ఇస్తాడు ఇంద్రియములు బబార్ముఖము లయినంతవరకు అతీంద్రియమైన యీ ప్రత్యగాత్మ స్వరూపం బోధపడదు అంతర్ముఖమైన ఆరాధనవల్లనే అధోక్షజుని ఆంతర్యం అర్ధమ వుతుంది

్తేర్‌

కాలం చక్రంలాంటిది నిర్విరామంగా నిరంతరం తిరుగుతూ ఉంటుంది విష్ణుమూర్తి చేతిలోని సుదర్శనచక్రం ఇలా నియతగతితో తిరిగే కాలచక్రానికి చిహ్నం భగవంతుడు కాలస్వరూపుదు బుతువుల్లో సంవత్సరాల్లో పర్వేశ్వర సంకల్పమే వినోద విషాదాలను సమకూర్చుతూ ఉంటుంది పరమాకాశంలో (గ్రహగతిని శాఎస్తూఉండే. విశ్వరూపుడు ఒకప్పుడు ఊగ్రరూపంలో కనిబ- స్తాడు మరొకప్పుదు విశ్రాంత మనోవృత్తితో ప్రాణికోటికి హాయి నిస్తాడు ఉగ్రరూపం ధరించందే అన్ని వాయువు సూర్యుదు చంద్రుడు వాళ్ళ వాళ్ళ సనులు సక్రమంగా చేయరు. అందునల్ల హృదయంలో దయ

62 విష్ణు సహస్రనామం త్తం ఎమిచేఎనా సరమేశ్వరుడు చేకే పనులన్నీ వివేకవంతంగా వ్యవభ్ధా తంగా పద్ధతిప్రకారం చూడ ముచ్చటగా కనిఎస్తాయి. ఎవరికి ఎంత ప్రాధాన్య మియ్యాలో ఎ పనికి ఎంత ప్రాముఖ్య మియ్యాలో చక్కగా ఆలోచించి కార్యనిర్వహణ సక్రమంగా జరిఎస్తాడు నిలకడగల స్వామి కాబట్టి ఇతరులకుకూడా నిలకడ నిస్తాడు తాను మాత్రం చలించడు ఖ్ఞరంగా ద్రువంగా ఉంటాడు ఎంత సమృద్ధి చేకూరినా తొణకడు అతని కోభ పరాకాష్ట చెంది ఉంటుంది కాబట్టి అతడు నిత్యతృప్తుడై యుంటాడు ఆతని తుష్టకి ప్త ప్రీ ఎప్పుడూ ఎ మాత్రం కొదువ ఉండదు చల్లని చూపుల సామికి దాపరికం లేదు స్పష్టవాది తన తుబ్టని పుష్రని సమృద్ధిని శోభను తన సృష్టకే అంకితంచేఎ లోకకల్యాణంకోసం నిర్విరామంగా కృషచేసే వ్యవసాయశీలి విశ్వనాథుడు ద్తీప్ర శన రాజ్యంలోని ప్రతివ్యక్తీ తుష్టతో పుషతో తులదూగుతూ ఉండే- టట్టు లోకోత్తరభావనతో ప్రజలను పాలించిన రామభద్రుడు నిర్విరామంగా కృషచేఎనా నిర్లిష్తభావంవల్ల విరాముడే అయినాడు సకలజీవుల్లో సర్వాంత- ర్యామియై సర్వదా సంచరిస్తూ ఉన్న పరాత్పరుడు ్రవృత్తివల్ల రాముడు నివృత్తివల్ల విరాముడు ప్రాణికోటికి పరమగతిని ప్రసాదించే ప్రభు వవటం- వల్ల కూడా ఆతడు జీవితానికి పూర్ణ విరామం కూర్చగల విరక్తుడు జీవ రజస్సు సోకని అనాసక్తుడవటంవల్ల విరజుడనికూడా భావించవచ్చు పరమాత్మలో లయించటమే జీవాత్మకు జీవిత పరమావధి ఇలా జీవాత్మను ఫరమాత్మదగ్గరికి తీసుకొనిపోయే నాయకుడు. వినాయకుడు కూడా వెళ్ళే జీవి వెళ్ళే మార్గం -- అన్నీ రామునిలోని రమణీయతనే తెలియపరుస్తాయి.. విరతిలో నిరతిలో -- రెండింటిలో రామతత్త్వమే ఎదో ఒక రూపంలో గోచరిస్తుంది. శక్తిమంతుల్లో రాముళ్లీ మించినవారు లేరు కోదండరామునికి ఎదురుగా రణరంగంలో నిలబడగల వీరుడు లేడు కాని రాముని నిజమైన శక్తి అతని భుజబలంలో గొనీ కోదండంలో

నాను నవవీతం 63 గానీ లేదు అతని సత్యపరాక్రమం ధర్మపరాయణతలో ఉంది ధర్మం అతనికి సర్వస్వం తా ననుసరించే ధర్మమే తనకు రక్ష - అని రాము డందరికీ మాటిమాటికి చెప్పాడు విభీషణునిలోని ధర్మమే అతనికి రామా 'శ్రయం ప్రసాదించింది రాముడు రూపెత్తిన ధర్మం రామునికి తెలిఎనట్టు ధర్మరహస్యాలు మరెవ్వరికీ తెలియవు కనుకనే సత్య ధర్మాలకు విరోధం ఎర్బడినప్పుడు తల్లిదండ్రులకు తమ్ముడికి సరియైన ధర్మం చాటి చెబ్బన ధర్మమూర్తి రామమూర్తి దడ్తేద్ద

ప్రణవస్వరూపుడైన పరమాత్మ బోధించేమార్గం అకుంరితమైనది వైకుంరంలో అకుంరితదీక్షతో ధర్మమార్గాన్ని ఎర్పరచి ప్రాణికోటికి ప్రణవ రూపంలో ప్రసాదించే పరమప్పురుషుదు పరమారాధ్యుదు ప్రాణ మతడే ప్రాణప్రదుడుకూడా అతథే ప్రణవంలోనే ప్రాణం ప్రాణనం ఉన్నాయి ప్రాణరూపంలో ప్రాణదాతర్దైన పరమేశ్వరుడు అంతటా వ్యాఎంచి యున్నాడు దాగియున్న సువర్హసంపదను ప్రాణికోటికి పంచిపెడతాడు శత్రు పులను సంహరించి ఇమ్టులకు ప్రాణవాయువును ఇస్తాడు ఇంద్రియములు బబార్ముఖము లయినంతవరకు అతీంద్రియమైన యీ (ప్రత్యగాత్మ స్వరూపం బోధపడదు అంతర్ముఖమైన ఆరాధనవల్లనే అధోక్షజుని ఆంచర్యం అర్థమ వుతుంది

చ్తేర్‌

కాలం చక్రంలాంటిది నిర్విరామంగా నిరంతరం తిరుగుతూ ఉంటుంది విష్ణుమూర్తిచేతిలోని సుదర్శనచక్రం ఇలా నియతగతితో తిరిగే కాలచక్రానికి చిహ్నం భగవంతుడు కాలస్వరూపుదు బుతువుల్లో సంవత్సరాల్లో సర్వేశ్వర సంకల్పమే వినోద విషాదాలను సమకూర్చుతూ ఉంటుంది పరమాకాశంలో (గ్రహగతిని శాఎస్తూఉండే విశ్వరూపుడు ఒకప్పుడు ఉగ్రరూపంలో కనిఎ- స్తాడు మరొకప్పుడు విశ్రాంత మనోవృత్తితో ప్రాణికోటికి హాయి నిస్తాడు ఉగ్రరూపం ధరించందే అగ్ని వాయువు సూర్యుడు చంద్రుడు వాళ్ళ వాళ్ళ పనులు సక్రమంగా చేయరు అందువల్ల హృదయంలో దయ

64 విష్ణు సహస్రనామం ఉన్నా బయటికి ఉగ్రస్వరూపంలో కనిఎస్తూ అందరినీ అదుపులో పెట్టడం దాక్షిణ్య దయానిధి దక్షతకు దాక్షిణ్యానికి నిదర్శనం అందరూ అతనికి అనుకూలురే బుతుపరివర్తన చూచి ఆనందించే జీవకోటి ఆయుక్షీణాన్ని గమనించదు. కాలం గడిచే కొద్దీ ఆయువు క్షీణిస్తున్న విషయం హాయిగా గడిపే. ఆనందసమయంలో అతనికి బోధ పడదు ఇదే విశ్వదక్షిణుని దక్షత చాతుర్యం

ల

త్తీగ్రి విశ్చతోముఖదాక్షిణ్యంతో విశ్వాత్మ విశ్వమంతటా విస్తరించి ఉంటాడు ఆతని విస్తారం సాధారణమైన విస్తృతికాదు స్థావరమైనది స్థాణురూసంలో అనేకులకు ఆశ్రయమిచ్చేది తాను కదలకపోయినా ప్రాణికోటి తనలో చేరటంవల్ల ఆతని విస్తృతికి ఆంతరాయంలేదు కొండలు గుహలు అడా వులు అర్ధవాలు -- అన్నీ అతనిలోనే ఉండటంవల్ల అతనికి స్థాణురూపం ఎర్పడింది జ్ఞాన స్వరూపు డవటంవల్ల అతని ఉనికికి విస్తృతికి నిలకడకు వేరే ప్రమాణం లేదు సామాన్యంగా బీజం విస్తరించి చెట్టుగా మారిన తర్వాత బీజం నశిస్తుంది కాని పరమాత్ముని విస్తృతి అతని బీజరూపిానికి ఎమాత్రం అంతరాయం కలిగించదు బీజం బీజంగానే ఉండి వృక్షం పెరుగుతుంది. పరమాత్మ వికాసంలో మరో రహస్యం ఉంది అతనిని కోరి ఆతనిదగ్గర చేరేవారే కాని అతదు కోరవలబనది చేరనలబనది లేదు అతని దగ్గరలేని ద్రవ్యం లేదు అన్నకోశంనుండి ఆనందకోశంవరకు అన్ని కోశాలకు ఆతడే కోశాధిపతి కోరిన భోగాలను అనుభవించి కోరిన ధనాన్ని కొల్లలుగా కూడబెట్టి పంచి పెట్టగల శ్రీమంతుడు శ్రీనివాసుడు దర్శ సకల సమృద్ధిశాలియైన సర్వేశ్వరునికి నిరాశ నిర్వేదం అనేవి తెలి-

యవు తనకు కావలబనది లేనప్పుడు నైరాశ్యానికి తావే లేదు వేదమూర్తికి నిర్వేదం అసంబద్ధం విశ్వమంతట వ్యాబంచిన విష్ణుమూర్తికి భూమితో భవంతో అనుబంధం లేదు ధర్మబంధమే అతనిని భూమండలానికి

నామ నవనీతం 65 సంపృక్తం చేస్తుంది అన్ని యజ్ఞయాగాదులకు అతడే యజమాని నక్షత్ర లోకానికి కేంద్రస్థానంలో ఉండటంనల్ల అతని కనుసన్నలలోనే నక్ష్యత్రమండలం సంచరిస్తుంది. చుక్కలలో జాబిల్లిలా ఖగోళంలో అతనికి ప్రముఖమైన స్థానం ఉంది ఓర్పులో నేర్పులో అతడు పుడమిని పోలి యుంటాడు మనస్సులోని మాలిన్యం క్షీణించిన తర్వాత ఆంతరంగంలోని అలజడులు శాంతించిన తర్వాత తనంతట తాను ఆవిర్భవిస్తాడు -- క్షామరూపంలో (పరిక్షీణరూపంలో) క్షోణీతలాన్ని చేశే పరంధాముదు. అతని కోరికలు పరవాత కారికలు సకలలోకకల్యాణమే సర్వేశ్వరుని అభిలాష డ్తేరి

యజ్ఞమంకే స్వామికి చాలా ఇష్టం యజ్ఞయాగాదులలో ఆరాధించ వలఎన పూజ్యుడు ఇజ్యుడు అతడే ఆరాధ్యదేవతలలో పరమారాధ్యుడు పరమపూజ్యుడు పరమేజ్యుడుకూడా అతడే యజ్ఞయాగాదులే కాక క్రతువులు కర్మకాండలు సదస్సులు -- అన్నింటికీ పరమావధి యజ్ఞ నారాయణుడే. సాధువులు కోరుకొనే సద్గతిని ప్రసాదించే ముక్తి కారకు డతడే. తాను ముక్తుడు కాబట్టే ఇతరులకు ముక్తిని ప్రసాదించగల సామర్థ్యం అతనికి ఉంది ఆతనికి అన్నీ తెలుసు ఉత్తమమైన జ్ఞానం అతని సొత్తు అతని జ్ఞానం కేవలం బుద్ధి గమ్యుమేకాదు చూచి ఆనందించదగిన సుందర దృశ్యం అన్నింటిని సమభావంతో చూచే సర్వదర్శిని దర్శించటమే సర్వదర్శనసారం

త్త

(ప్రపంచాన్ని పాలించే పరమేశ్వరుని పరిపొలనదక్షత విలక్షణమైనది మొదట దృఢమైన సంకల్పంతో ఆరంభించి తర్వాత తన ఆలోచనలు పది మందికి నచ్చజెబ్బ దానిలోఉన్న సాధక బాధకాలను సమగ్రంగా సూక్ష్మంగా చర్చించి అప్పుడు ప్రజానీకానికి తన పంకల్పసారాన్ని ఆందజేస్తాడు ఆందరికీ ఆనందం కలగటమే ఆనందమయుని ధ్యేయం శరణని తన చరణములను సమీఎంచిన ప్రతివ్యక్తికీ ఆశ్రయ మివ్వటమే ఆ సుహృద్వరుని మహావ్రతం

66 విష్ణు సహస్రనామం అతిలోకసౌందర్యం అంతులేని బౌొదార్యం ఆపరిమేయ పరాక్రమం - అతని వ్యక్తిత్వానికి సమగ్రతను చేకూర్చుతాయి. ఆవసరమయినప్పుదు అరివర్గాన్ని చీల్చి చెండాడటంలో కూడా వెనుదీయడు సహజంగా కోబబ్బకొదు కాని కార్యసాధనకోసం కోపాన్ని ప్రదర్శిస్తాడు కోపం వచ్చినా ఒళ్ళు తెలియనంత కోపం రాదు కోపాన్ని అదుపులో పెట్టుకొని లోకకల్యాణం కోసమే దానిని ఉపయోగించుకొనే శాంతమూర్తి విష్ణుమూర్తి 50 శ్రీరసాగరంలో తీరికగా శయనించే. శేషశాయి. ఎంత కమ్మని కలలు కంటూ ఉంటాడో ఊబాంచటంకూడా సొధ్యం కాదు కాని ఆ కలల నీడలే జీవకోటి జీవనవిధానంలో ప్రతిఫలిస్తాయి తాను కన్న కలలు తన బిడ్డల జీవి- తంలో ఫలించాలని జగత్పిత భావిస్తాడు అదే భావనతో ఎల్లలను చిచ్చికొట్టి నిద్రపుచ్చినట్లు జీవకోటికి తియ్యని కలల్లో స్వస్వరూపాన్ని చూఎస్తాదు “ స్వప్నసౌందర్యరాశి అనుకున్నప్పుడు ఆత్మతత్త్వ్యం తెలియసరదటం అక్కరలేనప్పుదు మరిఎంచటం ఆతని చేతిలో ఉంది సర్వవ్యాసకుడైన పరమాత్మ ప్రతిజీవాత్మలో వ్యాఎంచి ఉంటాడు ఒక చైతన్యమే అనేకులలో అనేకరూపాల్లో వ్యక్తమవుతుంది అనేకరూపాల్లో అనేకవిధులు నెరవేరుస్తూ ఉంటాడు సర్వాంతర్యామి జీవకోటిని తనలో దాచుకొని వాత్సల్యభావంతో అందరినీ తన బిడ్డలుగా చూచుకుంటాదు -- పరమకారుణ్యమూర్తి రత్నా- లను దొచిన గర్భంలో జీవరాశినికూడా దాచి కాపాడుతాడు ధనేశ్వరుడు నిధనపతి సన్నిధిలో నిధనం కూడా ధనంగా మారుతుంది ర్‌1 రత్నరాశిని జీవరాశిని తనలో దాచుకొన్న ధర్మాత్ముడు ధర్మాన్ని కూడా దాచి కాపాడుతాడు రక్షించినవారిని రక్షించటం ధర్మలక్షణం కాబట్టి ధర్మపరాయణుడైన నారాయణుడు ధర్మాన్ని కాపాడి పెంచి పంచి పెడతొడు నుంచిని పెంచాలి చెడును పరిహరించాలి శకాన్ని విరబంచాలి అక్షరాన్ని ఆరాధించాలి. ఇదే భాగవత ధర్మం భగవత్‌

వాను నవనీతం 67 ఎద్ధాంతం ఈ ఎద్ద్ధాంతాన్ని నిరూఎంచి కార్యరూసంలో చూబఎంచే విధాతలో ఈ పరమ ధర్మానికి సంబంధించిన లక్షణాలన్నీ కూడుకొని ఉన్నాయి పరమాత్మ స్వరూపం బోధపడితే చాలు పరమరహస్యం తెలిఎపోతుంది కాని అద్జేయుడైన అంతరాత్మలోని ఆంతర్యం అంత సులభంగా అంతు చిక్కదు. వెయ్యి కిరణాలతో చేవెలుగులతో విశ్వమంతటా వ్యాఎంచిన విభుని దివ్య లీలలు అవాజ్మానస గోచరాలు సాత్త్వికమన ఖీ సర్వేశ్వరుని అనుగ్రహం దీనికి సోపానాలు ర5్‌ల్త

పపంచంలో మనకు కనిఎంచే కాంతికి కిరణరాశికి పరమాత

6 శై కేంద్రంలో ఉన్నాదు అతని ఉనికిని గమనించాలంకే అతని సత్తి వక్‌ చైతన్యాన్ని అలవరచుకోవాలి ద్వంద్వాతీతమైన సరమ సాత్త్విక మన ఖ్రితికి దేవదేవుడు కరిగిపోరాడు ఎంహంలా కీవిగా దర్చంతో జీవజగత్తులో సంచరించే నరఎంహుదు మహేశ్వరుదు మహాదేవుడు ఆదిదేవుడు దేవ దేవుడు గురువుగా సాక్షాత్కరించి తన దివ్యసందేశాన్ని మనకు అందిస్తాడు దేవతలకుకూడా అతడే గురువు గురువులకు గురువైన ఉగద్గురువు వాసు దేవుని అనుగ్రహంతో ప్రపంచవాసనలు నశించి ఈశానాస్యమైన ఐశ్వర్యం లభిస్తుంది

53

సంసార సముద్రాన్ని రరింఎ ఇతరులను తరింపచేయగల తారకే- శ్వరుదు సర్యోత్తముడు. ఉత్తములకు డర్తరుడు ప్రాణికోటి ఎదుర్కొనే ప్రతిప్రశ్నకు ప్రత్యుత్తర మియ్యగల ప్రక్నోత్తరుదు సామాన్య జంతుజాలానికి అతీతంగా అత్యున్నతస్థాయిలో ఉంటాదు కనుక ఉత్తరుడు గోకులంలో గోవులను పాలించే గోపాలుడు సామాన్యబాలుడదు కాడు అరదు కాచే గోవులలో సమస్త భూమండలం నశించఏ నాకలోకం ఉదారమైన వాగ్వి- లాసం సర్వేంద్రియ సమూహం -- అన్నీ ఇమిడి ఉన్నాయి వీటన్నిటికీ అధిపతియైన. గోపతి -- గోపగో ఎజనుల నోముల పంటగా గోకులంలో

68 విష్ణు సహస్రనామం అవతరించాడు గోవులతోపాటు భూమ్యాకాకాలను పుణ్యపాపాలను వాగ్విా- భూతిని కూడా పాలించిన గోపతి గుప్తరూపంలో ఉంటాడు తనదగ్గర చేరిన వాళ్ళను కాపాడటంలో గోపాలుని గోప్యం కూడి ఉంది వాక్కును మనస్సును శాఎంచే గోప్త అందరికీ అందుబాటులో ఉండడు వాక్కు అతనిని వర్ణించలేదు. మనస్సు అతని ఊవాంచలేదు.. కేవలం జ్ఞానమే. అతన్ని చెలుసుకొనగందు. అడ్డానం నశిస్తేనే కాశి జ్ఞానం ఉదయించదు డ్ఞొనంవల్లకాని ఏశ్చలమైన భక్తి కుదరదు కాబట్టి పరమ గోప్యంగా ఉన్న గోపతి? జ్ఞానమే గుర్తించగలదు పురాతనుడైన పరాత్పరుడు సకల శలీరధారులను అనాదికాలంనుంచి పోస్తూ ఉన్నాదు ప్రాణికోటిని పోషంచటమే. అతనికి పుట్ట ఎల్లలు కదుపువిండా తింటే తన ఆకలి తీరినట్టు భావించే తల్లివరె ఛగవంచుదు తన ఎడ్డల పుబ్చనే తన ప్ప్కుుగా భావిస్తాడు నికే (ప్రాణాలకు ఆధారం ఆ నీటితో (బతికే ప్రాణికోటికి అధిశ్వరుడు కఎంద్రుదు శాఖామృగముల సొయంతో లోక రావణుడయిన రావణాసురుని సంహరించటంలో రామచంద్రుని బౌదార్యం న్యక్తనువు తుంది తనకు సాధ్యంకాక కాదు ఇతరులను రరింపజేయవలెననే ఎపాసతో కోదండపాణి కఎపుంగవ్పులను లశయించాదు అతని దాక్షిణ్యం అలాంటిది ఎంత దక్సడో అంత దక్తిణుడు -- అనుకూలుదు అతని మంఎితనానికి తిర్యగ్యోనులు కూడా అనుకూలు రయినారు వానరులను కూడగట్టుకుని వారధి కట్టించిన రామభద్రుని మంఎతనం ఆతని గుణగణాల్లో అన్నింటినీ మించినది ర్‌

అంత మంచితనానికి ఆరని ఆహారంకూడా కొంతవరకు కారణమై ఉండాలి. సకలజీవుల శరీరంలో ప్రవేశించ వాళ్ళలో. సర్త్వసారాన్ని (గ్రబాంచి. భుజించే మహాభోక్ష సోమభుక్కు -- అమృతభుక్కు యజ్ఞ యాగాల్లో సోమరసాన్ని "సేవించే యజ్ఞపురుషుడు సోమరసంలోని సౌమ్యాన్ని అణువణువులో స్యందింపజేస్తాదు క్షీరసాగర మధనంలో అమృతం అమృత కిరణుడైన చంద్రుడు ఉద్భవించారు. అమృతాన్ని అందరికీ సంచి పెట్టి

నామ నవనీతం 69 అమృతకిరణుల్లి అమరేశ్వరునికి శరోధార్యంగా కూర్చిన జయభద్రుడు విష్ణుమూర్తి దేవతలను రాక్షసులనుకూడా తృజ్తపరచిన నేర్పరి లోక కల్యాణంకోసం గరళంకూడా గటగట త్రాగిన అమరేశ్వరుడు అమృతం కురిఎంచే సోముణ్లీ తలదాల్పి తానుకూడా ఉమాస వాతుడవటంవల్ల సోమ- త్వాన్ని పొందాడు సోమరసం (త్రాగిన యజ్ఞపురుషుడు అమృతం త్రాగిన అమృతాంశుడు ఉమాపతిత్వంవల్ల సోముడైన సోమేశ్వరుడు -- అందరూ పురుషోత్తముని అంశాలే సజ్జనులలో ఉత్తముడు మహనీయుడు అవటంవల్ల పురుషోత్తముణ్లి పురుష సత్తముడని కూడా అనవచ్చు. అందరిని జయించిన విజయుడవటంచేత ఆతనికి పురుజిత్తనికూడా "పేరు అస లతడు జయ భద్రుడు వినయమమోహనుడు సత్యసంధుడు అతని విజయానికి వినయం ఆధారం వినయానికి పత్యం ఆధారం ఈ జయ వినయాలవల్ల సత్యనిష్టృవల్ల అతనికి పూజార్ల్ణత లభించింది దాసరి(దశార్హ్రుకులంలో జన్మించినా పాండ వుల అగ్రతాంబూలం అతనికే చెందింది దాశార్హుడు పూజార్హు డవుతాడా” అన్న ఆక్షేపణ రాను రాను దాశార్డుడే పూజార్హుడనే ఎద్దాంతానికి దారి తీఎంది. దానాలను గ్రబాంచే దశార్ణజాతి పురుసత్తముని పుట్టుకతో పూజ్యస్థానం వవాంచింది. అలాగే సాత్వత తంత్రాన్ని అనుసరించే సాతాని జొతికికూడా యదుపతి అధిపతి అయినాడు (బ్రహ్మప్పర్శచేత పామరుడుకూడా పావను డవృతాడు ర్‌ర్‌

పరమేశ్వరుని విజయానికి నిదర్శనం అతని జీవలక్షణం జీవికి వినయం నేర్పేందుకు తానే జీవియై తనలోని బ్రహ్మత్వాన్ని జీవికి ప్రసాదిస్తాడు -- సర్వసాక్షియైన సర్వేశ్వరుడు వినయంవల్లనే ముక్తి లభిస్తుంది శక్తి చేకూరుతుంది ముక్తిని ప్రసాదించే ముకుందుడు మూడులోకాలకు అధిపతి అయినప్పటికీ ముద్దుకృష్ణుడుగా సామాన్యజీవిగా నటిస్తాడు కాని అవసర మయినప్పుడు అవకాశం దొరికినప్పుడు ఈన విక్రమాన్ని ప్రకటిస్తాడు అతని విక్రమం మహ్మార్థవంలాగా అనంతం అపరిమితం జీవాత్మలోని చైతన్యం పరిమితం పరనూత్మ పరాక్రనుం అనంతం అన్నింటిని అంతమొందించే

70 విష్ణు సహస్రనామం అంతులేని ప్రభానం తనకు ఉన్నప్పటికీ ఎమి తెలియనట్టు ఎ సముద్రం మూలనో నిశ్చింతగా నిద్రపోతుంటాడు ఛిద్రమెరుగని క్రీరసాగర శయనుదు 56

అకారంనుండి ఆవిర్భవించిన అజుడు వైష్ణననర్చస్సుతో కోట మన్మధు

టియె స్పబని క్ర ప లకు సొ, మై సృష్టని దృష్టని ఆకర్షిస్తాదు అతని దివ్యమంగళ విగ్రహం చూడ గానే ఆతనికి నమస్కరించాలనిఎస్తుంది పూజించాలనిఎస్తుంది. సేవిం- చాలనిబస్తుంది ఎమేమో చెయ్యాలనిఎస్తుంది ఎమిచేఎనా చాలదనిఎ- స్తుంది ఆతని మహార్లత = గిరాకి - అలాంటిది కానియా మహార్హత ఆతనికి స్వభావబద్ధంగా వచ్చిందే కాని మధ్యలో తెచ్చిపెట్టుకొన్నది కాదు సహజంగా లభించిన స్వత్వం సంచితమైన సంపద కాదు అందువల్ల అతనికి శరువులే లేరు మిత్రులు కాని అమిత్రు లెవరయినా ఉంటే నాళ్ళనుకూడా తన సహటి వాత్సల్యంతో అవ్యాజమైన అనురాగంతో తన వారి౨గా చేసుకుంటాడు జయింపబడిన అమిత్రులే కాని జయించవలణన శత్రువులు శేరు అందరికీ ఆనందం పంచి పెట్టటమే అతని ఎకైక లక్ష్యం ఆతని అంగప్రత్యంగాలు ఆనందంతో పాంగిపోయే తరంగాలు ఆనందమయుని అంతరంగం నందన ననంలా నయనమనోహరమే కాక ఆత్మానందానికి మూలకంద మవుతుంది ఆనుక్షణం ఆనందంలో మునిగి ఆనందంతో సెరిగి అందరికీ ఆ ఆనం- దాన్ని పంచిపెట్టే నందనందనుడు -- సత్య ధర్మ సమీక్షణంవల్లనే మూడు లోకాలను పాలించగలుగుతున్నాడు ఎ లోకంలో చూచినా ఆలోకం ఆనందం సత్య ధర్మ పరిపాలనవల్లనే సాధ్యమవ్రుతున్నవి సత్యం ధర్మం సర్వేశ్వరుని చరణద్వయం ఆ బలంతోనే లోకనాయకుడు లోక్యతయాన్ని సేవించగలుగుతున్నాడు. లోకం అతణ్ణి ఆరాధిస్తుంది లోకాన్ని అతదు సేవిస్తాడు ఈ సేవ్య సేవకభావన చాలా విచిత్రమైనది

ర5్‌7

పుట్టుకతోనే మహనీయుడైనే మహార్డుడు మహర్షుల హృదయంలో

నివఎస్తాడు సమగ్రంగా దేదవాజ్మయాన్ని పరిశీలించి విశుద్ధమైన అత్మ

నాను నవనితం 7 తత్త్వాన్ని సాంఖ్యరూపంలో నిరూఎంచిన నుహర్షి కఎలాచార్యుడు సాక్షాత్‌ భగవదంశతో అవతరించిన భాగవతోత్తముదడు ఎద్దులలో ప్రఎద్ధికెక్కిన కఎల మహర్షిని నేనని భగవంతుడే తన గీతలో చెప్పుకున్నాడు ప్రపంచ మొక మహారచన ఇది భగవత్కృృతమైన భవ్య మహాకాన్ఫం ఈ కావ్యపరిశీలనచేఎ యిందులోని కావ్యాత్మను గుర్తించి వివరించగల మహాత్ములు వందనీయులు కృతిని కృతాన్ని గుర్తించినవారు నిజంగా కృతజ్ఞులు ఇలాంటి కృతజ్ఞులకు దారిచూపేవాడు - మేదినీపతి (ప్రపంచాన్ని నిర్మించిన విరించి మేదిని (భూమండలం)లో సామాన్యమానవునికి మేదస్సే (రక్తమాంస సముచ్చయం) కనిఎస్సుంది కొని కృతజ్ఞతాభావంతో గమనించి చూస్తే యూ మేదస్సుకు చేతస్సును ప్రసాదించే మేధస్సు కనిఎస్తుంది మేదినీపతి గోచరిస్తాడు ఆ మేదినీపతి మూడుపాదాల్లో సంచరిస్తూ ఉంటాదు. మెలకువతో తిరుగుతు- న్నప్పుడు వైశ్ళానర రూపంలోను కలలుకంటూ నిదురపోయే సమయంలో త్రైెజసరూపంలోను గాఢనిద్రలో మైమరచి పరున్నప్పుడు ప్రాజ్ఞరూపంలోను ఈ త్రిపాది పరమేశ్చరుడు సాక్షార్కరిస్తాదు మూడు వేదాలకు మూడు కాలాలకు మూడు లోకాలకు ప్రణవంలోని మూడు మాత్రలకు మూడు గుణాలకు -- ముక్తసరిగా చెప్పాలంటే - ప్రపంచంలో కనిఎంచే త్రయి కంతటీకీ అధ్యక్షత వబాంచే స్వామి. ప్రళయాన్ని లీలగా ప్రదర్శిస్తాడు సమస్త సృష్ట నశించినా పడవకు ఢీకొన్న తన మహాశ్ళంగంతో స్పష్టబీజాన్ని నిలబెప్టే మహామీనంగా మృత్యువుకు మృత్యువుగా అంతకాంతకుడు అవతరిస్తాడు మృత్యువును కల్పించి _పేరేఎంచి తొలగించే లయగ్రావా మహేశ్వరుడు 58

నుహావరాహరూపంలో అవతరించి మహామవాని మహాప్రళయం నుంచి కీపాడిన గోవిందుడుకూడా అతడే గో సంరక్షణ భూసంవర్థన గోవిందుడైన మేదినీపతికి ప్రధానమైన లక్ష్యం ఈ మహత్తరమైన కార్యనిర్వహణకు అతనికి కావలబన సైన్యంకూడా ఎద్దంగా ఉంది కనకాంగద కేయూరాలతో కమ- నీయరూపంతో కదనరంగంలో దుమికి పరమగంభీరమైన సమరతందత్రంతో అరివర్గాన్ని అరికట్టగల మహాశూరుడు గోవిందుడు ఎవరికీ అంతుపట్టని పట్టు

792 విష్ణు సహస్రనామం అతడు సాధించాడు అతని యుద్ధవైఖరి గుహ్యం గహనం గోప్యం ఒక చేతిలో సుదర్శనచక్రం మరోచేతిలో కౌమోదకి తీసుకొని సమరాంగణంలో అనిరుద్దమైన తేజస్సుతో అవతరిస్తాడు విజయం అతని స్వాధీనం 59 తానెంత స్వాధీనుడో తాను సృష్టంచిన జీవకోటికూడా అంత స్వతంత్రంగా సమగ్రంగా స్వశక్తితో జీవించాలని సృష్టకర్త సంకల్పం అలాగే ఎ జీవికీ ఆ జీవి సర్వాంగసుందరంగా స్వయంసమృద్ధంగా స్వాంగంగా ఉండే జీవనవిధొనాన్ని ఎర్పరచిన వేధను వేధించగల మేధావి లేదు అత డజే- యుడు సకలసృష్టని ఆకర్షించే దృఢగాత్రుడు సంకర్షణుడు తాను గీచిన గీటు తాను దాటదు మరొకరిని డదాటనియ్యడు అచ్యుతునియందలి యీ దృఢప్రతత్వం అనన్య సామాన్యమైనది సంకల్పమాత్రంచేత సకలస్ప్చని విక- ఎంప జేస్తాడు క్షణంలో లయింపజేస్తాడు మిత్రరూపంలో రాత్రిని పగలు చేస్తాడు వరుణరూపంలో పగటిని రాత్రిగా మారుస్తాడు తలచుకుంటే అవనీతలొన్ని ఎక్కార్ణవం చేస్తాడు లేకుంకే వసుంధరను సస్యశ్యామలం చేసే వాన కురిఎస్తాదు చెట్టు చేనులను పెంచుతాడు చెట్టులా గట్టిగా నిలబడి ఉంటాడు. విశాల నేత్రాలతో విశాలవిశ్వాన్ని తిలకిస్తాడు గొప్పమనస్సుతో మహోన్నతమైన బొదార్యంతో సృష్టలోని కణకణాన్ని కరుణతో కనికరిస్తాడు 60 అంతటి కరుణావరుణాలయుడైన భగవంతుడు భాగ్యలాలసులకు భాగ్యం పంచిపెడతాడు భాగ్యభావన పరిత్యజించి భగవచ్చింతనకు జీవితం అంకితంచేబన భాగవతులకు పరమానందం ప్రసాదిస్తాడు భోగభాగ్యాలకం టె యాగయోగాలే (శ్రేయస్కరమని భావించిన పుణ్యజీవులకు ఐశ్వర్యం ధర్మం యశస్సు (శ్రేయస్సు జ్ఞానం వైరాగ్యం క్రమక్రమంగా (ప్రసాదించి చివరకు ని శ్రీయసానందానికి పాత్రులను చేస్తాడు లోకుల రాకపోకలను కలిమి లేములను తెలివితేటలను తేటతెల్లంగా తెలిఎన భగవంతుడు పరమానంద నిలయుడు మోకాళ్ళవరకు (వ్రేలాడే నిలువంత వనమాల -- అతని

నామ నవనీతం 73 నవ్యలావణ్యానికి చిరంచనకోభను చేకూర్చుతుంది శబ్ద స్పర్శ రూప రస శంధాల సమ్మేళనం ఆ పూదండలో గుబాళిస్తూ ఉంటుంది ఆ దండలోని పూలు అతదు తనంతట చాను సెంది పూయించుకున్నవి దానికి నిదర్శనం బలభద్రుని తలఎంచే అతని చేతిలోని నాగలి హలంతో వనమాల తయారయితే. హల్టులతో వర్ధమాల తయారవుతుంది ఈ వనమాలలో వ్యర్గమాలకూడా మిళితమైవుంది. నిజానికి అది జీవనమాల ఆదిర్యునివలె చిర నవీనం నిత్యం ఉదయించి నిత్యం అస్తమించే ఆదిత్యునిలో ఉన్న వెలుగే యీ వనమాలిలో గోచరిస్తుంది అదితి గర్భంనుంవి ఉదయించిన దేవర- లలో మిన్నగా మింటినంటి చరించే దివాకరుదు అందరిని అతిశయిస్తాదు వెలుగులో కదలికలో గగనంలో కదనంలో అతన్ని మించిన సహదేవుడు లేడు మహారథి లేడు అత౨ిది తొలి వెలుగు తొలి చలనం మిగిలిన వెలుగులకు చలనాలకు అది మూలం ౮1

ఇలా ప్రచండవేగంతో కోదండపాణి దండకారణ్యంలో స్వైరవిహారం చేస్తుంచే ముయ్యేడు మారులు క్షాత్రజగత్తును దుయ్యబట్టిన పరశురాముడు స్ఫురిస్తాడు దశరధరాముదు ధనుర్విద్యాపారంగతుడు. పరశురాముడు గండ్రగొడ్డలికి రాచబిడ్డలను బలిచేఎన సంగ్రామశూరుదు. ఒకడు బ్రహ్మ తేజంతొ రంజిల్లే రాచబిడ్డ మరొకదు న్షత్రియశౌర్యాన్ని ప్రదర్శించిన బున్బ కుమారుడు ఈ రెండింటి సమ్మేళనం విష్లుసరాక్రమం కనుకనే పరమదారుణంగా రూపొంది దుష్టశిక్షణకు రోడ్పడింది వీర మరణం (ప్రసా దించే విలుకాడే దివ్యభోగాలను కూడా అనుగ్రబాంచగలడు అంతరిక్షంలో విహరించే వరదహస్తం అందరికీ యధీోవితమైన అభయం సూచిస్తుంది పైనుంచి ప్రసరించే పరమాత్మ పర్యచేక్షణం సకలజీనరాశిని సమస్తంగా చూడగలదు వ్యస్తంగా శా చేరుచేరుగా -- చూచి ఎవరికి కావలబనది వారికి లభించేట్టు చేయగలదు భగవంతుని చూపుల్లోనే అతంి వాక్కు ప్రసరిస్తుంది. నోటినుంచి వెలువడే వాక్కు మామూలు మాటలను లౌకికమైన భావాలను మాత్రమే. వెలయించగలదు. కాని కళ్ళు చూచిన

భ్‌ విష్ణు సహస్రనామం దాన్ని చూచినక్లే చెప్పాలంటే కళ్ళే చెప్పాలి నోటిదాకా పళ్ళీసరికి చెప్పవలఎనవిషయం చప్పుని వాచవిగా మారిపోతుంది అసలు రుచి చవిచూచిన ఛవికే తెలుస్తుంది. అదే చెప్పాలి సరమార్ముడు పలికే వాక్కు ఇలాంటిది ెదిములు కదిలించకుండా నేశ్రసందలనంతోనే సమస్తం చెప్పగల వాచస్పతి వాగ్టిలాసమే తపస్సంపన్నుల వాసిలో చూచాయగా కనిఎస్తుంది వినిఎస్తుంది వాక్కును బుక్కుగా మాళ్చే పరను రసాయన మిదే 62

వాచస్పతినోట వెలువడే మాటలు షాటలుగా నూరి సామగానంలా సాగి వేదనాదాన్ని వినిఎస్తాయి నాభినుండి ఉదయించి కంరంలో (ప్రస రించి నాలుకలో పలికే పరమరమణీయమైన వాక్కు స్వరంలో రాగంలో లయలో మూడురకాల సామ్యాన్ని వెలయించి సమయజ్ఞుని సామరస్యాన్ని చాటిచెప్తుళుంది అకారంనుందచి వెలువడిన వాక్కు. చివరకు అకారంలోనే లీనమైపోతుంది ఇది వాక్స్రపంచంలో డరిగే నిర్యాణం ఇలా వెలుగునుండి ఉదయించిన వెలుగు మళ్ళీ వెలుగులో కలిఎపోవటమే నిర్వాణం ఇది పరమేశ్వరుని లక్షరలీల ఉదయాస్తమయముల మధ్య వికఎంఎన వాక్కే పంసారబాధల ననుభవించే భవ రోగులకు మందు ఈ మందును తయారుచేఎ అందరికీ ఆందడేశే వైద్యుదు చేదవేద్యుడయిన పరమాత్మ సర్వస్వం పరమాత్మకు అర్పించి. నిశ్చింతగా నిష్టగా కాంతియురంగా జీవితం గడపటమే జీవిర పరమావధి ఈ బుద్ధి” ప్రసాదించి తనలో లయింపజేఎకొనే పరాయణుదుకూడా నారాయణుడే నరకోటికి పరమ శరణ్యుడైన నారాయణుడే సమస్తధర్మాలకు కర్మలకు భక్తికి జ్ఞానానికి ధ్యానానికి గానానికి జీవిత సర్పస్వానికి పరాయణుదు

౮3

శుభ్రమైన వాక్కును చెలయిందే వాగీశుదు స్ఫురద్రూఎ శుభాంగుడు

అతనిరూపు చూచినంతనే మనస్సు శాంతిస్తుంది కువలయానందకర మైన

వామ నవనీతం 75 చల్లని వెన్నెలలా అతని వాక్కు సర్వజన మనోహరంగా ఉంటుంది గాలిని తిని కమ్మని పాటకు తనివిచెందే పాము పలుకుల సామికి పాన్పు కళ్లు మూసు కొని పారవశ్యంతో గానం వినే పన్నగం వాక్సతికి దాల ఇష్టం వాక్కును లోకంలో ప్రసరింపడేయటం రక్షించటం దాచటం పెంపొందించటం నాగా ధీశ్చరుని కర్తవ్యం వేదవాక్కుకు ఆయన ధర్మకర్త ధర్మమన్నా ధర్మాన్ని కాపాడే వృషభమన్నా ఆయనకు ఎనలేని అభిమానం ఎద్దు రంకెవేస్తే మబ్బు కరిగి కురుస్తుంది అలాగే ధర్మం ఎలిస్తే పరమాత్మ పలుకుతాడు ధర్మరక్షణకు వాగ్విభూతి కూడా చాలా అవసరం వాక్కుద్వారా మనస్సును మనస్సుద్వారా ఆత్మను అవగాహనం చేసుకొనవచ్చు కాని ఆ వాక్కు ధర్మసమ్మతచ్హైనదిగా ఉండాలి అందుకనే స్వామి ధర్మవర్ధనియైన వాక్కు కోసం వెదుకుతూ ఉంటాడు ధర్మం పలుకని వౌజ్మయం వ్యర్థం మాటలు రాని ధర్మం మనిషకి చేటు ఈ రెండింటిని ఉకదోట సనుకూర్చటం శాంతిదాత సద్దర్మం 64

ఈ వవార్కార్యాన్ని లోకుల యోగన్హేమంకోసం పరమశివుడు శివ సంకల్పంతో సాధిస్తాడు ఈ సంకల్పం నెరవేరేంతవరకూ అతని ప్రయత్నం సాగుతూనే ఉంటుంది సని నిరమించటంగాని మనస్సు మరలించుకొన- టంకాని జరగదు ప్రజల మంఎకోసం ఎ సం ఎంతవరకు చెయ్యాలో బాగా ఆలోచించి దాని ననుసరింవి తన నివృత్తిని ప్రవృత్తి?ి నియమించుకుం- టాడు సాధ్యంకాని దాన్ని సాధ్యంకా? వారిని చక్కబరచేందుకు సంక్షిప్త మైన పద్ధతులనుగూడా ప్రయోగిస్తాదు ఎమి చేఎనా మన మంచికోసమే ఈ సాధనలో పరమేశ్వరునికి పరమేశ్వరి సహకారం పూర్తిగా లభిస్తుంది ఆమె యెప్పుదూ ఆయన వక్షస్థలంపై శోభిస్తూ ఉంటుంది. ఆమెకు చిహ్నంగా శ్రువత్సం అని ప్రఎధ్ధి కెక్కిన పుట్టుమచ్చ ఆయన వక్ష స్థలాన్ని ఆలంకరిస్తూ ఉంటుంది శ్రీపతికి శ్ర్రీహృదయమే నివాసస్టలం ధగవదంశ ఎక్కడెక్కడ అవతరిస్తే అక్కడక్కడ శ్రీదేవి కూడా చేరుతుంది కాని శ్రీపతితో సరితూగగల శ్రీమంతుడు మరొకడు లేడు

76 విష్ణు సహస్రనామం 65 శ్రీలకు నిలయమైన శ్రీనాధుడు తనను ఆశ్రయించినవారికి శ్రీపరం- పర ప్రసాదిస్తాడు బరిసంపదలు భోగభాగ్యాలు ఐశ్వర్యం ఆనందం క్ర్‌ర్తి (ప్రతిష్ట -- ఇలాంటి శ్రేయ పరంపరకు శ్రీదేవి అధిష్టాత్రి ఆమె శ్రీమన్నా- రాయణుని సతీమణి శ్ర్రీమంతుని స్మరించినంతమాగర్రాన శ్రీలు వర్షిస్తాయి తన కాంతుని చూచినంతనే శ్రీకాంత శ్రీలకు ఇక్తేపమవుతుంది. ఆమె వెలయించగల నిధులన్నీ శ్రీకరునిలోనే కూడిడిన్నాయి... త్రీభావనకు ఆలంబనం (శ్రేయస్సుకు ఉద్దీపనం శ్రీదేవికి విభావం శ్రీమన్నారాయణుడే మూదులోకాలకు అతడే దిక్కు సర్వలోక శరణ్యుడైన శ్రీనాధుడు. శ్రీలకు నిధి 66 శ్రీనివాసుడు సర్వాగసుందరుదు. అతని మనోహర నయనాలలో అంగాంగలావణ్యంలో వందలకొలది ఆనందనందనులు నందివిద్యను సేవించ వచ్చు. ఎక్కడచూచినా వెలుగే ఎక్కడ చూచినా జ్ఞానమే ఎటునుంచి నమస్కరించినా నమస్కరించనచ్చు ఎలా పూజించినా ఎలా ధ్యానించినా ఎలా అర్చించినా జ్యోతిర్మయురైన పరమాత్మ ఆమోదిస్తాడు అనంతమైన అంతరిక్షంలో వెలిగే డ్యోతిర్నోశాలకు జ్యోతిని ప్రసాదించే సరంశ్యోతి యీ స్వామి (ప్రపంచాన్ని జయించిన పరమాత్మ ఒకరిగీ లొంగిడండడు అలా లొంగవలఎన అవసరంకూడా లేదు. కాని అది విజయగర్వం కాదు సహజంగానే అందరూ అతణ్ణి గౌరవిస్తారు. ఆతని కీర్తి అలాంటిది. శుద్ధ సాత్త్వికమైన అతని సాన్నిధ్యం లభిస్తేనే చాలు అన్ని సందేహాలు తీరుతాయి. సంశయాలు విడిపోయి సదాశయాలుగా మారుచాయి ౮7 భౌతికంగా మానఎకంగా ఆధ్యాత్మికంగా మహోన్నతస్థానంలో ఉన్న సర్వేశ్వరుడు అందరినీ అన్నింటినీ అన్నిచైపులనుండి చూడగలందు అతనికి కనిఎంచకుండా ఎ పని చేసేందుకూ వీలురేదు అతదు సర్వసాక్షి అతనికి

వాము నవనీతం 77 సాక్ష్యం అక్కరలేదు అతనిపై మరో నాథుదు లేదు ఒకవిధంగా అతడు అనాధుడు అనీశుడు అతని నిరంకుశ శాసనం శాశ్వతంగా స్ధరంగా సాగు- తుంది భూమిలో ఒక భాగంగా భూమికి అలంకారంగా భూలోకనాసులకు భూరిభూరి వరాలను ప్రసాదిస్తూ వారికి శోకం సోకకుండా చూచే దయామయుడు కనుక అతని ఆధిపత్యం కలకాలం ఉండాలని చాళ్ళు కాంక్షిస్తారు ఈశ్చరానుగ్రహం ఉంటే అంతురేఏి కష్టాలు కూడా అవలీలగా తొలగిపోరాయి 68 కోక్రమోహాది తరంగాలకు దూరంగా నిశ్చలంగా నిర్మలంగా శుద్ద ఎద్ధా- కృతిలో ఉన్న పరమాత్మ పూజింపవలబన పురుషోత్తముడు సకల దేవతలు అతనినే అర్చిస్తారు. అందరి కాంతికిరణాలు అతనిలో పుంజీభవించి ఉంటాయి. అతదు నిందుకుండలాంటివాదు తొణకదు తరగదు పరి- పూర్ణమైన వాత్సల్యంతో అందరి దాహాన్ని తీరుస్తాదు కాని యెప్పటి కప్పుడే ఆది పూర్ణకుంభం తనలో ఎ దోషం లేదు కనుక ఇతరులు కూడా నిర్దోషులుగానే అతని కంటికి కనిఎస్తారు. అతని చూపు తగిలితే చాలు. అన్ని దోషాలు నశిస్తాయి అతణ్ణి 3రోధించే శక్తి ఎవరికీ లేదు ఎవ్వరూ. అతనికి అద్దు తగలరేరు అ)రుద్దుడు అప్రతిరథుడు -- అని అతని గుణగణాలను భక్తులు కొనియాడురారు ప్రభూతమైన కాంతితో అనంతమైన పరాక్రమంతో శోభిల్లే పరమాత్మకు ప్రద్యుమ్నాది నామాలు ప్రఎద్ధి పాందటంవల్ల అతనిని సేవించ తరించదలచినవారికి తరణోపాయం లభించింది భగవంచుని స్తుతించినందువల్ల భక్తులనే లాభం భగవంతునికి లాభనష్టాలు లేవు పరమాత్మ సర్వదా సంపూర్జుడే 69 కాలనేమిని చంఎన మహావీరుడు పరార్రమానికి పరాకాష్ట భగ వంతుడు కొాలస్వరూపుడు కాలం అన్నింటి? కఎళిస్తుంది. అలాంటి కాలాన్ని కఎళించగం శూరుదు కాలాంచకుదు శూరసేన వంశాన్ని ఉద్ద- (వ! (6

8 విష్ణు సహస్రనామం రించి కృష్ణావరారంలో కౌరిగా ఉదయించిన పరమాత్మ శూరులందరికి అధిపతి ఆయినాడు నిమిత్తమాత్రంగా కృష్ణపరమాత్మ శూరవంశంలో ఉద యించినా మూడులోకాలకు అతదు అధినాథుదు అందరిలో వ్యాఎంచి అందరినీ శాబంది అందరికీ బశ్రయమిచ్చే హరి సర్వలోకనివాఎ శ్రే అనే రాక్టసుణ్లి సంహరించగా. అతనికి క్రేశవృుడనే పేరు. వచ్చింది. ఇలా అతని లనంతలీలలు అనంచనామాలను వెలయించాయి కాని హరి అంటే చాలు లన్నీ చెబ్బనప్టే అన్నింటి? హరించేవాదు హరి రఘువంశాన్ని తరింనడేఎన రాముడు యదువంశాన్ని ఉద్ధరించిన కృష్ణుడు -- ఇద్దరూ ఈ వారిశబ్దంలో దృనస్తారు. శాం) (ప్రసాదించే కాంతి కిరణాలకు నిలయం హరి నావం 70

హరి. శబ్దంలో రామతర్త్వమే. కాదు. కామతత్త్వ్యంకూడా ఉంది కఠ్యాణరాముడే కమనీయకాముదు. కర్ళాణకామమే కమనీయధామం కామ దేవుడైన మన్మధుడు శ్ర్రీవన్నారాయణ కుమౌరుదు (ప్రద్భుమ్న నామం ఉతనిదే ధర్మ సమ్ముతన్నైన కామంతో తాను నివబస్తానన భగవంతుదు తానే చెప్పకున్నాదు కామాన్న కల్పించ పోంంచి సేవించ సేవింపజేశే కాంతి- మంతుదు శ్ర్రీకాంతుడు ఆగవ.శాస్త్రాంను ఆదేశించిన అధికారి కామాన్ని లోకకర్యాణంకోసం వియోగించవంఎనద3 కాబస్తాదు వ్యక్తిగతమైన కామం కలు ఇరమవ్వతంది లోకకల్భాలాన్ని సాధించగలం కామం థగవదారాధన అవుతుంది ఇలా విస్యమూర్తిం అనేక నామాలలో ఆనేక రూపాలలో కావిం చినా ఇనమిర్థమని లతఏ స్పరూపాన్ని ఏరూఎందచటం సాధృం కాదు వీరులలో మహావీరుడు దిన్పిజయం సాధింఎ ధనొన్ని స్పాధీనం చేసుకున్న ధనంజయుదు. అంతులేన. లనంతశయవందు -- ఇలా చెప్పుకుంటూ పోవాలి 'దబ్మానాచకచ్చైన క కారం విష్థ్రవాచకచ్టైన అకారం శివవాచక నైన మ కారం కలిఐ కామదేవుల్లే స్మ్యస్పే దేవదేవుడు కావదేవుడయినా కావచ్చు. గీరామృతం ఆస్పాదింఎవ లర్జునుల్లై ధనంజయం ఏగా భావిస్తే అతనిలో కూడా పరమాత్మ ఉన్నట్లు తోస్వంది పొండవృల్లో ధనంజయుళణో

నామ నవనీతం చట్టి నేనని పరమాత్మ పార్చుడితోనే చెప్ప చమత్కరించాడు ఈ చమర్కారాన్ని అర్ధం చేసుకునేందుకు గొప్ప సంస్కారం కావాలి లే

ఇన్ని విధాల చెప్పనక్కరలేదు బ్రహ్మ అంటేనే లటహ్మతత్తమంచా చెబ్బనష్టే అవుతుంది తపస్సు తపస్పంపన్నచ్టైన వాక్కు తపస్సంపన్నురైన జ్ఞానులు జ్ఞానం -- ఇవన్నీ (ట్రహ్మశబ్రంలో ఇమిడి ఉన్నాయి. ఇదంచా బ్రహ్మసంపద ఈ సంపదను పెంపొందించే సరమార్య టహృణ్బుడు అసలు పెరగటం బ్రహ్మ లక్షణం ఈ పెరుగుదలను ప్రోశ్సవాంచే పురు- షోత్తముదు. బ్రహ్మణ్యుదు బ్రహ్మ సృష్టకర్త ్రహ్మను సృ్పష్టంచేవాడు (బ్రహ్మకర్త బ్రహ్మను సృష్టంచే పరబ్రన్మా స్పరూసం వరమాత్మస్పరూపం బ్రహ్మతత్త్యాన్ని వివరించే మంద్రం స్పష్టాక్టరం యిడ్డాక్షరం (ఉచ్చరించే కొద్దీ స్మరించేకొద్దీ ఉబంచేకొద్దీ పెరిగే ఎద్ధవాక్కు) కూడా ట్రహ్మపరంగా వాడటం పరిపాటి సృష్టకర్త (్రహ్మ సగుణ (హ్మ స్యాయ్యుహ్మ వేదమూర్తిబ్రహ్మ అక్షర పరబ్రహ్మ నిర్వణపరబ్రహ్మ శద్ధదైతనృప్పుంజం ఈ రెండింటిని బ్రహ్మాండంలో "పెంపొందించే బ్రాబ్మామయమూర్తి _ శ్రీమహా విష్ణువు (బ్రహ్మపై సరస్వతి కోఎంచి అత చేతిలోని స్మ్మదండాన్ని తన చేతిలో పెట్టుకున్నప్పుడు. దిగులుపడ్డ 'బ్రహ్మయ్యకు మరో సృ్పష్టదండం ప్రసాదించినవాదు మహావిస్టువు (ట్రహ్మతత్త్వం తెలిఎనవాదు కనుక ఆ తత్త్వం తెలిఎన బ్రహ్మవేత్తలన్నా బ్రాహ్మణులన్నా యీ బ్రావ్మామూర్తికి చాలా ఇష్టం అలాగే (బహ్మవిదులైన బ్రాహ్మణులకుకూడా బ్రహ్మకు బదులు అపరబ్రహ్మను సృష్టంచగల పరబ్రహ్మ అంటే అపార గౌరవం నిజానికి బ్రహ్మతత్త్వాన్ని వ్యాకరించే సమస్త చేదచాబ్బ్యయం (బ్రహ్మణ్యుడైన వరేణ్యునిగురించే చెప్పంది చేదచేద్భుడే ట్రహ్మజిజ్ఞాసకు మూలస్పరుషుదు జగన్నాటక సూత్రధారు?ి చేతిలోని బ్రహ్మసూద్ర మిదే

72

బ్రహ్మసూత్రంళో (బ్రహ్మాండాన్ని నడి ఎంచే ట్రహ్మణ్యుని పవతనం

గమనం చలనం వైతనృం అన్నీ బ్రహ్మాండమైనవి మహామహులకుకూడా

80 విష్ణు సహస్రనామం బోధపడేవి కావు ఎ పని చేఎనా ఎక్కడికి వెళ్ళినా అతని మహత్తరమైన తేజస్సు ఉట్టిపడుతుంటుంది ఒక మహాసర్పంలా దర్పంతో ముందుకు సొగే యజమాని మహనీయమ్రైన సంకల్పంతో మాననీయమైన కార్యాలను సాధి- స్తాడు అతని సంకల్పమే ఒక క్రతువు అతని చేష్టలే ఒక మహాయజ్ఞం హోమంలో అన్నిహోత్రుని కర్పించే ఆజ్యంలో ఆతని మహాపూజ్యమైన పుణ్యరూపం సాక్షాత్కరిస్తుంది. వెన్నలా కరిగిపోయే మహాహవిస్సులో అతని దివ్యవర్చస్సు గోచరిస్తుంది ౮వ ఇంతటి మహనీయమూర్తిని సమీఎంచేందుకు నిర్మలమైన హృదా యంతో స్తుతించటంతప్ప మరోమార్గం లేదు అతడు స్తుతికి యోగ్యుడు స్తుతికి సంతో షంచేవాడు కాబట్టి సోత్రమే సులభమైన మార్గం కాని స్తుతి నందుకొనేవాడే స్తుతిచేసేవానిలో ప్రవేశించి ఉంటాడు స్తవనీయు డతడే. స్తోతకూడా అతడే. అంతే కాదు స్నోత్రపారంలో స్పుతికార్యంలో -- రెండింటిలో ఆంటిఉన్న అక్షరపరబహ్మను స్తుతించటంవల్ల అది ఒక రకంగా ఆత్మస్తుతికూడా కొవచ్చు. కొని అది దోషరవాతమైన ఆత్మస్తుతి అక్షరం వెలఎన చోట అక్షరపరబ్రహ్మ సొక్షాత్కరిస్తాడు కొబట్టి ఆరాధ్యుడు ఆరాధకుడు ఆరాధన ఆరాధన కుపయోగించే సాధనసంపత్తి అంతా అక్షర మయమే అక్షరంలో ఆవిర్భవించే ధ్వని రవం (రణం) అంటే పరమాత్మకు చాలా ఇష్టం ఒక్కొక్క అక్షరంలో ఒక్కొక్క ఈశ్వరాంశ వ్యక్తమవుతుంది ప్రణవంలోని ప్రతిరవం పరమేశ్వరుని పారమ్యాన్ని ప్రకటిస్తుంది అది పరిపూ- న్తమైన స్వరం పరబ్రహ్మ కూడా పరిపూర్ణుడు పరిపూర్ణతను ప్రసాదించే పరిపూరకుడు ప్పణ్యమూర్తి అతని మూర్తిలో కీర్తిలో కూడా పుణ్యం పరిపూర్ణంగా ఉంటుంది. అందులో పాపానికి జొడ్యానికీ ఆమయానికి తావు లేదు పాపాలను పరిహరించి పుణ్యాన్ని పరిపూర్ణం చేసే పుణ్యకీర్తి అనామయుడు ఆరోగ్యవంతుడు ఆఅలొంటి పుణ్యకీర్తిని స్తుతంచటంకూడా ఆరోగ్యకరం

నాను నవనీతం రి ౮/ద్తే పుణ్యపరిపూర్ణుడైన పురుషోత్తముడు నునో వేగంతో మారుమూలలకు కూడా వెళ్ళి సకలవిద్యలను (ప్రబోధిస్తాడు పుణ్యతీర్థాలలో బ్రహ్మ జిజ్ఞాసతో కూడిన ఎపొసువుల అంతర్జాహాన్ని తీర్చి వాళ్ళను కృతార్జులను చేస్తాడు పరమేశ్వరుని పవిత్రవీర్యంతోనే ప్రపంచమంతా పరిపూర్ణంగా ఉంది అసి వాయువు. నీరు వెలుగు -- అన్నీ వసుమూర్తి ప్రసాదించిన వసళులే అష్టవసువులు అ ష్టైశ్వర్యములు అష్టఎద్దులు -- అన్నింటినీ వసుప్రదుడే ప్రసాదిస్తాడు కాని యీ వసువులు రెండు రకాలు కొన్ని ఇహలోకానికి సంబంధించినవి ఆస్బరమైన చర సంపదకు చెందినవి మరి కొన్ని తాజా తంగా ఫ్ఞరంగా ఇహ పర తారకంగా ఉపకరించే దవ్యసంపదకు చెందినవి భవ్యమైన పార్ధివసంపద త్వరగా లభిస్తుంది త్వరలోనే నశిస్తుంది దివ్యమైన నిశ్శ్రేయసానందం నెమ్మదిగా కూదుతుంది. నిలకడగా కలకాలం నిలు- స్తుంది ఈ రెండురకాల వసువులు వసుమూర్తి వెలయించిన వసుంధరలో ప్రతిపస్తువులో ఒకదాని నొకటి అంటి ఉన్నాయి వాసుదేవుని నివాసనిలయ- మైన యీ వసుమతి సర్వలోక వాస్తవ్యుని గొప్పమనస్సును అణువణువున చాటి చెపుతుంది తొలిసంజలో మలిసంజలో ప్రత్యూషంలో 'ప్రభాసంలో ఆవాసంలో ఆచ్చాదనలో (ప్రభాకరునిలో సుధాకరునిలో -- అన్నింటిలో వసునాయకుని వసుచ్చవి గోచరిస్తుంది బ్రహ్మార్సణమని అగ్నిహోత్రంలో హోమంచేసే హవిస్సులో కూడా వసుప్రదుని తేజస్సే కనిఎస్తుంది అంతా వసుమయం వాసనాద్‌ వాసుదేవస్య వాఎతం తే జగత్‌త్రయం ౮/5 వాసుదేవుడే సర్వలోకనివాసుడు అందరికీ సద్గతిని ప్రసాదించేవాడు మంచిపనులుచే సే సజ్జనులకు సద్గతిని ఇచ్చి తన ఉనికిని భాఎంపజేస్తాడు మంచి నడవడిలో మంచి పనులలో మంచి ఉనికిలో మంచి కలిమిలో మంచి నిష్పలో మంచికి మారుపేరుగా మసలే మహత్తత్త్వమే సచ్చిదానం- దుని సత్‌స్వరూపం మంచిని పెంచే మహనీయులకు ఈ రూపాన్ని మించి మరో రూపం లేదని తెలుసు సత్యనారాయణుని సత్య స్వరూపం

82 విష్ణు సహస్రనామం సజ్జనులకు పరమారాధ్యం పరమ. రనుణీయమైన పరమావధి తన ఉనికిని తెలిపేందుకు ఈ సన్నివాసుడు సామాన్యుల మధ్య కూడా అవతరిస్తాడు శూరసేవవంశంలో యాదవకులంలో యమునాతీరంలో కొన్నాళ్లు గడపొ- లని పరవాసుదేవుడు సంకల్సించాదు. దేవకీవసుదేవుల కదుపు పంటగా జన్మించాడు యశోదానందుల కంటి వెలుగుగా చిలిఎచేస్టలను చూఎంచాడు సామాన్యమైన యమునాతీరంఠలో (పేమామృతం కురిఎంచి యమునలోని ప్రతికణాన్ని ఆమృతఎక్తం చేశాడు సానూన్య నదీతీరం సారస్వత మహా తీర్ణమయింది సన్నివాసుడు మంచిని వెదుక్కుంటూ వెళ్లుతాడు మంచి కనిఎంచిన చోటు మాధవ్ఫనికి మహాలయ మవుతుంది 706

ఇక్కడ ఉంటాదు అక్కడ ఉండదు అనే వివక్షరలేకుండా వాసు- దేవుడు సకలంభూతాలలో సమస్తజీవుల్లో అందరి హృదయాల్లో అందరి ప్రాణాల్లో గూదుకట్టుకొని ఉంటాడు. ప్రతిశరీరంలో వెచ్చదనం ఉంది ఆ వెచ్చదనానికి ఆధారం సర్వాంతర్యామియై అందరి హృదయాకాశంలో వెలుగుతున్న పరంజ్యోతి ఆ జ్యోతి చెలుగుతున్నంతవరకు శరీరం శివాల- యంగా వెలుగుతుంది. ఆ శ్యోతి ఈ శరీరాన్ని వదలగానే శినాలయం శవాలయ మవుతుంది శరీరమృున్నప్పుడే ఆ జ్యోతిని దర్శించాలి. కాని బాహ్యదృష్ట అంతర్ముఖమై అహంకారం నశిస్తేనేగా ఆ వెలుగు కనిఎందదు అహంకారం సంస్కారంవల్లగాన నశించదు సంస్కారం సజ్బనసాంగత్యంవల్ల లభిస్తుంది సజ్జనసాంగత్యం సన్నివాసు? అనుగ్రహంవల్లనే సాధ్యమవుతుంది అఆహంకారంలేని ఆత్మప్రత్యయం ఆత్మవిశ్వాసం మంచిదే అలాంటి విశ్వా పాన్ని శ్రద్ధను మనస్సులో నెలకొల్చుకోవటమే పరమేశ్వర ధ్యానం ఎంత ప్రయత్నించినా నూటిమాటికి తన గొప్పతనం పరమేశ్వరుని వరేణ్యతకు అద్దు తగులుతుంటుంది ఎదుటివాళ్ళ గొప్పతనాన్ని ముందు అంగీ- కరిస్తేనేగాని నునలోని సంస్కారం మనకు సహకరించదు అందువల్లనే దైవచింతన ఎంతో సాధనతో సంస్కారంలోగాని కుదరదు ఈ నిలకడకోసం నిరంతరం పోరాడాలి మనస్సుకు నచ్చచెప్పాలి శరీరం మీది వ్యామోహం

వామ నవనీతం ౪8 తగ్గించుకొని ఆత్మవైపు పయనించాలి ఈ పోరాటంలో పరమాత్మదే 'పైచెయ్యి. పరనూత్మకు ఓటమి లేదు మనకుకూడా గెలుపు లభించాలి అంకే పరమాత్మ జీవాత్మను గెలిఎంవాలి ల్ల

సర్వస్వం ధరించే ధరాతలాన్ని అవలీలగా ధరించిన ధరాధరుడు ధ్యానంలో దుర్ధరుడైపోతాడు అతన్న పట్టుకొని మనస్సులో నిలుపుకోవటం ఒక రాగాన సాధ్యమయే పని కాదు దీనికి మనస్సులోని చాంచల్యం కొంతవరకు కారణం ఒకవేళ మనస్సును నిలుపగలిగినా విశ్వమంతటా వ్యాఎంచి అనేకరూపాల్లో వ్యక్తావ్యక్తంగా భాఎంచే. విశ్వాత్మకు సరియైన రూపకల్పన చేయటం అసాధ్యమైన పని ప్రపంచమంతటా కనిఎంచే రూపాన్ని ఇదమిత్ధమని నిరూఎంచటం ఎలా సాధ్యమవుతుంది" మబాత- లాన్ని ఆవరించిన యీ మహామూర్తి లఘుమూర్తియైన సాధకుని ఊహకు మించి విరాడ్రూపాన్ని ప్రదర్శిస్తాడు భానుకోటి ప్రకాశంతో వే వెలుగులతో వెలిగే దీప్తమూర్తిని చూచేందుకు దివ్యచక్టువులు కావాలి చివరకు చూడగలిగిన సామర్థ్యం లభించేసరికి అసలు మూర్తే కనిఎంచదు అనేక రూపాల్లో భాబంచే విశ్వరూపానికి (ప్రత్యేకంగా ఒక రూపమంటూ లేదు వంద మందిలో వంద ముఖాల్లో వ్యాఎంచిన పరమాత్మ ఒక రూపంలో కనిఎంచడు అస లత డవ్యక్తుడు సామాన్య మానవులు వ్యక్తులు మహా మానవుడు మానవుల్లో ప్రాణుల్లో వ్యక్తమవుతాడే కాని ప్రత్యేకంగా చూస్తే అతడు అవ్యక్తుడు నిరాకారుడు నిరంజనుడు అనిర్తేశ్యుడు

78

పరమేశ్వరు డొక్కడా” అనేకుడా” అని చెప్పేందుకుకూడా వీలులేదు ఒకరూపంలో చూస్తే ఒకడు అనేకరూపాల్లో చూస్తే అనేకుడు తపస్సంప- న్నులు చేఎన తపస్సు ఫలించగా లభించిన తపస్పారమే పరమాత్ముని సవ స్వరూపం యజ్ఞయాగాదులు ప్రభవించిన ఉత్సవరూపుడు పరమాత్ముడు అతడెవరు” అని ప్రశ్నించుకుంటే ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం ప్రశ్నవావకమైన

రితి విష్ణు సహస్రనామం ఎవదు (క) అనే కకారమే ఇస్తుంది కకారం (బ్రహ్మవాచ్యం ఎమిటి లని ప్రశ్నిస్తే మళ్ళీ ఎమిటి (కిం) అనే ప్రశ్నవాచకమే ప్రతిధ్వనిస్తుంది ఎక్కడినుండి అని ప్రశ్నిస్తే అక్కడినుండే అని బదులు పలుకుతుంది మన ప్రశ్నవాచకమైన స్వరం వెడలిన చోటు చేరిన చోటు రెండూ ఒకళే అన్నట్టు మనవాక్కు మార్ముమోగి మనతో సంభాఇస్తుంది మన పదాలను (ప్రతిపదానువాదంతో ప్రతిధ్వనింపడేసే పరమపదం అదే అదే అనుత్తమమైన విష్ణుపాదం తద్‌ విష్ణో పరమం పదం ఆ పరమపదంలో ప్రతిపాద్యు- డైన పరమాత్మ సకలలోకబాంధవుడు లోకేశ్వరుదు మధువును కురిఎంచే మాధవుడు. భక్తులను బిడ్డలుగా చూచుకొని పోషంచే భక్తవత్సలుడు 790

పఎడివన్నెతో మిసమిసలాడే పరమౌత్మస్వరూపంలో ఎ భాగం చూచినా హేమవ్హంతో తళతళలాదుతుంది చందనచర్చితమై ఆభరణములతో కోభా- యమానంగా విలఎర్లే అతని అంగాంగగోభ నయనానందకరంగా ఉంటుంది శూన్యంలో శోభించే శుభాంగుని అంగరావణ్యం అతళణ్లి ప్రపంచానికి చేరు చేస్తుంది. వీరు లందరూ అతనిముందు. భీరులైపోతారు.. నెయ్యిలా కరిగిపోయే నవనీతమూర్తి ఎంత నిలకడగా ఉంటాడో అంత చాంచల్యాన్ని కూడా నటిస్తాడు ఒకప్పుడు కొండలా కదలక మెదలక నిలకడగా ఉంటాడు మరొకప్పుడు మారుతవేగంతో ప్రసరిస్తాడు చలించినా చలించకపోయినా స్మరించినంతనే కరిగి కరుణించే కరుణాలయుడు పరమాత్మ

80

తనను (ప్రపంచం గౌరవించి సేవించవఠెననే అభిమానం అతనికి లేదు కొని తనను "సేవించినవారిపట్ట్ల చూషవలనన అభిమానం గౌరవం ఆదరం ఆవగింజంత వ్యత్యాసం లేకుండా చూఎస్తాడు. ఇతరులకు లభించవలబన గౌరవంలో ఎమాత్రం కొదవ రాకూడదని అతని సంకల్పం ఆందువల్లనే అతనికి సహజంగా గౌరవం లభిస్తుంది. మూడు లోకాలను లాలించి పాలించి పోషంచే లోకనాథుడు శీర్తికోసం ప్రాకులాడడు కీర్త ప్రతిష్టలు

నామ నవనీతం 8ిస్‌ అతనిని వెతుక్కుంటూ వస్తాయి సూదంటురాయిలాంటి అతని మేధాశక్తి సర్వస్వాన్ని తనవైపు లాక్కుంటుంది కాని తన మేధస్సు పై అతనికి అభిమానం లేదు దావివల్ల ్రసంచానికి ఎమాత్రం మేలు కలిగినా అందులోనే తన ధన్యత ఉందని భావించే పుణ్యాత్ముడు పరమాత్ముడు కలకాలం నిలిచే నిజమైన మేధప్సు కనుక ఆది మేదినికి ఆధార మవుతుంది ఒకనాటితో తరిగిపొయ్యే మేధస్సు కాదది సూర్యమండలంలో అక్షయనిధిగా అలరారే దివ్యమేధస్సు ధరాతలాన్ని ధరిస్తుంది ధర్మాన్ని నిలబెడుతుంది ధర్మసంవర్రనియైన యీ మేధాశక్తి సర్వధా స్తవనీయం 81

ప్రపంచంలోని కాంతిని తనలోని ద్యుతిలో నిలువచేసుకొని కావల నప్పుడు కావలననంత కాంతిని కాంతికాములకు ప్రసాదించే తేజోదాత యీ మేధావి. ఆతని మేధస్సునుండి యీ తేజస్సు నిరంతరం వర్షిస్తుంది కాని తరగదు సూర్యుడు తన కిరణాలనుండి రసధారలు కురిఎంచినప్లీ సూర్యునిలోని తేజోమూర్తి తేజోరేఖలతో ప్రపంచాన్ని. కాంతియుతం చేస్తాడు. సహజంగా దయామయుడైన పరమేశ్వరుడు ఆవసరమైనప్పుడు ఆస్త్రశస్త్రాలను ధరించి ఆరివర్గాన్ని సంహరించేందుకు కూడా వెనుదీయడు ప్రజలు తప్పుదారి పట్టకుండా అదుపులో పెట్టుకొ నేందుకు స్వామి పగ్గాలను చేత పట్టుకుంటాడు 'స్వైరవిహారంచే సే ఇంద్రియాలను పగ్గంతో లాగి పట్టు- కొంశ్షేనేగాని అవి చెబ్బన మాట వినవు ఇలా నిగ్రహాన్ని నేర్పి ఎలాగయినా ప్రజాకోటి సరియైన మార్గంలో నడిచేందుకు ప్రయత్నిస్తాడు ప్రభువు ఎంత చెడిపోయినా పూర్తిగా చెడిపోకుండా చివరిక్షణంలోనయినా పరమాత్మ పగ్గం లాగి పట్టుకుంటాడు లోకకల్యాణంకోసం ఆయన చూపే వ్యగ్రత ఆయన కొమ్ముల్లో కనిఎస్తుంది నాలుగు కొమ్ములతో మూడుకాళ్ళతో రెండు తలలతో ఎడుచేతులతో మూడు స్తంభాలకు కట్టివేఎన మహావృషభంలాగా మహేశ్వరుడు మానవాభ్యుదయంకోసం బిగ్గరగా కేకవేస్తూ ఉంటాడు ఆ స్వరంలో. చివరి నిస్వనం పరమాత్మకు నివాసస్థానం ఎ స్వరమయినా పర్యవసానంలో పరమాత్మ ఉనికిని సూచిస్తుంది అందువల్లనే పరబ్రహ్మను

86 విష్ట్ణు సహస్రనామం వ్యగ్రుడని గదాగ్రజుడని ఆంటారు. వేద నిగదితములైన నుంత్రరాజములకు అధిపతిగా సమస్త నాబ్మయాన్ని ప్రవచించిన ప్రభువు కాఎట్లి ఆయన తేజస్సు అక్షరవ్రపంచానికి అక్షయమైన కాంతిని అపారమైన శాంతిని ప్రసాదిస్తుంది 82 నాలుగు వేదములలో ఈ గదాగ్రజుదు గోచరిస్తాడు నిజానికి పర- మేశ్వరుని ప్రాభవమే నాలుగువేదములలో ప్రతిపాదించబడిన పరమార్థం విరాట్పురుషునిగా సూత్రాత్మగా అవ్యాకృళమూర్తిగా తురీయాకృతిగా మహర్షులు కొనియాడిన చతుర్మూర్తి విష్ణుమూర్తి భగవంతుని చతుర్భుజు డని క్రీర్తించటం పరిపాటి శంఖ చక్ర గదా పద్మములతో కోభిర్లే నాలుగు బాహువులు ప్రాణికోటికి శబ్ద స్పర్థ రూప రస గంధాలను ధర్మార్ధ కామ _మోక్షాంను సవ్రసాదించే నాలుగు వరాలు వాసుదేవ సంకర్షణ ప్రద్యున్ను అనిరుద్ధ రూపాలలో నాలుగు వ్యూహాలను రచించి చతు ర్వ్యూహుడు తన బాహుఎలాన్ని వ్రదర్శిస్తాడు దుష్టశక్తులు ఎ మూలకు పారిపోయినా ఈ బాహువులను వ్యూహాలను. తల్బంచుకోరేవు నాలుగు వైపులా పరమాత్మకు ్రవేశం ఉంది. నలుదిక్కుల ్రసరించే అతని దృక్కులకు అన్ని చిక్కులూ చిక్కిపోతాయి జాగ్రత్‌ స్వస్న సుషుప్త తఈరీయావస్థ్రంలో కూడా చతఈరాళ్మ తనచాతుర్యాన్ని ఎదో ఒక రూపంలో చూఎస్తూనే ఉంటాడు ఈ చతురాత్మ ఒకే భవంలో నాలుగు భావాలను వెలయిస్తాడు నాలుగు వేదాలుకూడా ఆయన పాదాలను సేవించి అందులో ఒక పాదమే యీ దృశ్యజగత్తని చాటి చెప్తాయి ఒక పొదమే ఇంత వింక్షణ టైళన్యాన్ని వెదజల్లగలిగికే నాలుగు పాదాలు మరెంత తేజోవంతంగా ఉంటాయో ఊవాంచరేము 83 ఊహకందని వ్యూహాంను నిర్మించి ప్రపంచమంతటా వ్యాఎంచిన పరమాత్మ వ్యాసంగాన్ని ఆయన తనంతట తాను ఉపసంహరించుకో

నామ వవనీతం 87 వలఎనదే కాని మరెవ్వరు దీనివి ఆపలేరు ఈ విశ్వకావ్యానికి అంతు లేదు ఆత్మవైభవం ఎప్పటికీ ఆగిపోదు. ఆత్మ అనివృత్తం కాని ఆత్మసాయుజ్యం కావాలంకే విషయవాసనలనుండి మనస్సు నివృత్తం కావాలి బాహ్య విష యములనుండి నివృత్తి చెందిన మనస్సు ఆంతరాత్మలోని అనంతవిభూతిలో సమావర్త మయిపోతుంది కాని విషయవాసనలను జయించటం దుష్కరం అలాగే ఆత్మసాయుజ్యం పాందటంకూడా దుస్పాధ్యమే ఆత్మసాక్షాత్కారం లభిస్తే అన్నింటిని అధిగమించి దుర్లభం దుర్గమం అయిన దుర్గంలో ప్రవేశించి దురతిక్రమ సార్వభౌముని సందర్శించవచ్చు ఆ గొరను ఎదు- ర్కొనగల మరో సమర్థుడు లేడు మారుమూలన ఎవరికి అంతు చిక్కని మహావివరంలో దహరాకాశంలో దాగియున్న మహాప్రభువును చేరగలిగితే శత్రుభయం లేదు పాపభయం లేదు ద్వైతభయం లేదు ఎ భయం లేదు అన్ని ఆటంకాలను క్షణంలో వీక్షణమాత్రంచేత తొలగించగల మహాప్రభువు అనుగ్రహం కావాలి రడ

చక్కని అవయవములతో సర్వాంగసుందరంగా చూడ ముచ్చటగా ఉండే స్ఫురద్రూఎగా పరమాత్మను ధ్యానించాలి ఎ అవయవం ఎ రూపంలో ఎ పరిమాణంలో ఉండాలో అలా వెక్కినట్టు కూడిన శరీర సౌష్ట- వంతో కూడిన మోహనాంగుడు సర్వలోకపారాన్ని (గ్రవాంచి లావణ్యరాశిగా రూపొంది ఉంటాడు పూలలోని మకరందాన్ని గ్లోలే తుమ్మెదలా పుడమి లోని పుణ్యాన్ని ఎరుకొని తనదగ్గర చేర్చుకుంటాడు భక్తలోక భృంగమైన పరమేజ్మ ఒకవిధంగా చూస్తే లోకసారమైన ఓంకారంవల్ల పొందదగినవాడు లేదా ఓంకారంద్వారా శ్రీర్తింపదగినవాదు అవటంవల్లకూడా పరమాత్మను లోకసారంగు డనవచ్చు లోకులందరూ అతని బిడ్డలు లోకాలు అతని అవయవాలు. ఇలా సకలలోకాల్లో లోకవాసుల్లో అతని ఆత్మ విస్తరించి ఉంది. అందరూ ఆతని సంతతికి చెందినవారే ఇలా తన సంతతిని నిరంతరం సెంచుకునిపోతూ ఉంటాడు - తంతు వర్ధనుడు ఊరక జనవిస్తారమేకాక కార్య విస్తృతిలోకూడా కర్మసాక్షికి ఆసక్తిఉంది ప్రజల

88 విష్టు సహస్రనామం (ప్రాభవాన్ని పెంచే గొప్పగొప్పు పనులను తనబిడ్డలచేత చేయిస్తాదు కాబట్ట ఇంద్రునిలా మహేంద్రునిలా అతని కార్యదీక్ష మహోన్నతమైన స్థాయిలో కొనసాగుతూ ఉంటుంది. కాని ఇందులో అతని కర్షృత్వం ఎమి లేదు అందరిచేత చేయిస్తూ ఉంటాడు అతనికి ఎ పని చేయవలఎన అవసరమూ లేదు. అతదు కృతకృత్యుడు చేయవలఎనవి చేఎవేఎన కర్మిన్బ కనుక అతడు నిశ్చింతగా కూర్చుంటాదు సొమాన్యమానవులు పనిచేఎన తర్వాతనే తా మీ పని చేశామని చెప్పుకుంటారు. అలాంటివాళ్ళు కృతకృళ్యులు కాని. పరమేబ్మ ఇంకా జరగని పనినికూడా జరిగిందని చెప్తాడు కనుక అతదు కృడాగముడు జరుగనున్న భారతయుద్దాన్ని ఊబాంచి అర్జునుడు భీతిల్లిపోయాడు ఇదంతా జరిగిపోయిందని కృష్ణపరమాత్మ తేల్చి చెప్పాడు కృతాగమునికి కాలభేదం లేదు. జరిగినది జరుగుతున్నది జరుగనున్నది -- అన్నింటికీ అతని కృతిత్వం సమానాధికరణాన్ని సాధిస్తుంది. ఆగమ సారస్వతమంతా అతన కృతిత్వం వెలయించిందే ఆగతం అనాగతం అతని అనాహతంలోని భాగారే రి5్‌

జనన మరణాలుకూడా కాలంమీద ఆధారవడినని కాబట్టి కాలాతీ- తుడు జననమరణాలకు కూడా అతీతుడు భవబంధం అతన్ని బంధించ లేదు భవానికి అతీతంగా ఉన్నతంగా ఉన్న ఉద్భవుదు ఎంత అదృష్టవంతుడో అంత అందాల రాశి క్షణభంగుర సౌందర్యం సరిమితలావణ్యంతో కూడి ఉంటుంది. శాశ్వత సౌందర్యం విలక్షణ లావణ్యాన్ని వెలయిస్తుంది. ఆరని తడితో తరగని దయతో అనంత సౌందర్యరాశి తన అశేష సంపదలను జీవకోటికి ప్రసాదిస్తూ ఉంటాదు అతనిలో రత్నాల రాశి ఉంది ఎన్ని రత్నాలు నాభినుండి బయటికి తీఎనా ఆ రాశి తరగదు ఎంత కాంతిని 'ప్రసరించినా అతని కనుదోయిలోని వెలుగు తగ్గదు ఆదిత్యాది దేవతలకు కూడా కాంతిని ప్రసాదించే ఆదిదేవుడు నిజమైన అర్కుడు. కాంతిని ప్రసరింప జేసే సూర్యుల్లి ప్రపంచం ప్రత్యక్షదైవమని కొనియాదుతుంది అర్చిస్తుంది కాని సూర్యకాంతికి మూలకాంతి నిచ్చే మూలవిరాట్టును

నామ నవనీతం ం$ి సూర్చుడుకూడా అర్చిస్తాదు అందరి అర్బనలను అందుకొనే అర్కుడు నీరు. లేకుండానే పెరిగే జిల్లేదు చెట్టునలె స్వయం ్రభతో భాఎస్తాదు అర్చించినవారికి అన్నం సెట్టి పోషంచి. జయం చేకూరుస్తాదు -- వాజసనుడయిన జయంతుడు తిన్నది బ్రహ్మ తినేది బ్రహ్మ గెలుపు బ్రహ్మ "గలిఎంచేది బ్రహ్మ సర్వం బ్రహ్మమయం బ్రహ్మకు అన్నీ తెలుసు అంతటా గెలుపే (బ్రహ్మ క్రోశంలో పరాజయమనేది లేదు 86

బంగారంలాంటి పరబ్రహ్మకాయంలో ఎక్కడచూచినా కనక బిందు- వులే సువర్ణ బిందు సందోహంతో మిసమిసలాడే విరాడ్వపువును ఎవ్వరూ హరించలేరు రాగద్వేషాలకు శోకమోహాలకు లాభనష్ట్రాలకు మానావమా- నాలకు ఎమాత్రం చలించక క్షోభించక నిశ్చలంగా నిర్వికారంగా ఉండే సువర్ణదేహంలో సర్వవర్థ సమామ్నాయం ఉంది అక్షరపరబ్రహ్మ శరీరంలోని కణకణం నరనరం సువర్ణకాంతితో అక్షయదీబ్వని వెలయిస్తూ ఉంటుంది వాక్కును కాబంచే సర్వవాగీశ్వరులకు ఈ సువర్ధదేహుడు ఆధీశ్వరుడు ఈ సువర్థదేహుని సువర్ధ బిందువులతో ఒక మహాహ్రదం -- గొప్ప మడుగు. ఎర్పడి ఉంది అదే సువర్ధ ప్రసంచం వాబ్బ్మయజగత్తు అది ఒక పెద్ద అగడ్త -- మహాగర్హం ఎన్ని బిందువులైనా దానిలో చేరవచ్చు దాని లోతు తెలియ నలవికాదు సంచమహాభూతాలను తన్మాత్రలను తనలో ఇముడ్భుకొనగల ఘన పరిమాణం ఆ దానికి గర్హానికి ఉంది ఎకాంతంగా సమాధిని నిలిఎ యోగులు సాధించిన నిధులన్నీ ఆ మహానిధిలో ఉన్నాయి. పరబ్రహ్మ (ప్రజానీకానికి ప్రసాదించే యీ సువర్ధమాల సకల జన సం సేవ్యమయినది పరతత్త్వం అక్షరరూసంలో అందరికీ అందుబాటులోకి చస్తుంది ఆ బిందువును గమనిస్తే ఆనందం ఉంది

87

ఆ బిందువు సమస్త భూమండలానికి ఆనందం చేకూర్చుతుంది

కలువపువ్చులా రాత్రినిగూడా కుసుమితం చేయగల కుందమందహాసం ఆ

90 విష్ణు సహస్రనామం బిందువులో తొణికిసలాదుతుంది ఆ బిందువులోని మందహాసం దాచితే దాగదు కువలయాన్ని చీల్చుకొని సస్తలోకాలలో ఆ కుందహాసం ప్రసరిస్తుంది అయాచితంగా రసధారలు కురిసే మేఘంలా (సర్దన్యంలా) చల్లని పవిత్రమైన గాలిని వ్యాఎంపజేస్తూ పావన నాయునాహనుదు ప్రచ రిస్తాదు ఇలా వాయువేగంతో ప్రపంచ మంతటా సంచరించి అందరికీ అందం అనందం జ్ఞానం పంచిపెట్టు సర్వజ్ఞుడు అమృతహృదయుడు అమృతం (గోలిన అమృతగాత్రుదు అమృతం పంచిపెట్టడంలో ఆశ్చర్యం లేడు అసలు పర్షన్యం మీదినుంచి వీచే పావన వాయువృలోనే అమృతం ఉంటుంది. అలాంటి వాయువృమీద అమృతహృదయుడు పయనిస్తుంపే పరిసర వాయుమండలమంతా అమృతమయ మవుతుంది 88ి ఇంత అమూల్యమైన అమృతంకూడా సంకల్పఎద్దులైన సాధకులకు సులభంగా లభిస్తుంది. సంకల్పం బలీయంగా ఉండాలి. హృదయం పవిత్రంగా ఉండాలి పవిత్రహృదయానికి సాధ్యంకాని దేమీ ఉండదు ఇలాంటి దృఢవ్రతులయెదుట బాహ్యశత్రువులుగొని అంత శత్రువులుగాని నిలబడలేరు. ఈ సంకల్పబలం మానవుల్లోనే కాదు. చెట్లుచేమల్లోకూడా ఉండవచ్చు. మట్టిచెట్టులో అత్తిచెట్టులో రావిచెట్టులోకూడా నిశితంగా పరిశీలిస్తే ఇలాంటి పరమ పావన భావన గోచరిస్తుంది. జడ చేతన భేదం లేకుడా సకలచరొచర సృ్టలో నారాయణతత్త్వాన్ని చూడగలిగిన ధీరులకు చాణూరాది మహావీరులు భయపడి పారిపోతారు కంస చాణూర మర్దనుడైన జనార్దనుని స్మరించగానే చీకటి తొలగి వెలుతురు వస్తుంది మృత్యువు పోయి అమృతత్వం లభిస్తుంది మంచి మిగులుతుంది. మేలు కలుగుతుంది 89 సంకల్పశుద్ధితో శత్రువులను సంహరించి సాధువులకు సులభంగా లభించే తేజోమూర్తి వెయ్యి వెలుగులతో అగ్నిలో ప్రవేశించి ఉంటాడు

వామ నవనీతం 01 అన్నికి ఎడు నాలుక లున్నాయి. కాళి కరాళి మనోజవ సులో వాత సుధూమ్రవర్ధ స్ఫులింగిని విశ్వరుచి -- ఇవీ యీ నాలుకలు ఇవన్నీ దివ్యతేజస్సును కురిసించే సరంజ్యోతిలోకూడా ఉన్నాయి ఆలాగే యీ నాలుకలలో వెలిగే ఎడు రకాల వెలుగులుకూడా ఆ సరంజ్యోతినే సమస్త జగత్తుకు ఆధారభూతమైన సప్తమనే గుజ్టాన్ని ఎక్కివస్తాడు -- సప్తవాహ- నుడైన అగ్నిదేవుడు అగ్నికి ఒక రూపం లేదు కాని అన్ని రూపాలను రూపుమాపే స్వరూప స్వభావాలు ఉన్నాయి. ప్రజ్వలించక ముందు అగ్ని అమూర్తి _ వెలుగసాగిన తర్వాత అన్నింటిని ఈన వెలుగులో లీనం చేసుకుంటాడు అగ్ని రూపొందగానే పాపం భస్మమై పోతుంది పవిత్రతకు అగ్ని ఆదర్శం అనఘత్వం అనల స్వభావం అగ్నెయొక్క ప్రభావాన్ని మనం ఊబాంచలేము. రమ్యహర్మ్యాలను క్షణంలో భస్మంచేయగల శక్తి అగ్నిలో ఉంది. భయంకరమైన అన్ని భయాన్ని పోగొట్టి ప్రాణశక్తిని ప్రసాదించ వచ్చు అగ్నివిద్యవలన అణిమాది ఎద్దులు పొందవచ్చు భయం అభయం -- రెండూ ఒకే వస్తువులో ఉన్నాయి. పరస్పర విరుద్ధ్దములైన పదార్ధముల సమ్మేళనమే పరమాత్మ స్వరూపం 90

ఈ సమన్వయం సర్వేశ్వరునికి స్వభావఎద్ధం ఆణువంతటి చిన్న వాదు బ్రహ్మాండమంతటివాడవుతాడు వామనుడే 'త్రివిక్రము డపవుతాడు బక్కచిక్కిన బాహ్మణుడే బలిచకవర్తిని పాఠాళానికి పంపిన స్తూల కాయు నాల్‌ లో టు == అని పురాణాలు కర్తించేన పురాణ పురుషుడే నిర్లణబ్రహ్మగా మారుతాదు అన్నింటికి తగినవాడు కాబట్టి మహనీయులలో మహనీయుడు ఆతని స్వరూపం మనస్సులో నిలబెట్టుకొని ధ్యానించటం కష్టం మన ప్రయత్నంవల్ల అతన్ని పట్టుకొనటం సాధ్యం కాదు తనంతట తానే పట్టుబడాలి తన నోట తానే తన పేరు తన ఊరు చెప్పుకోవాలి మనం చెబ్బంచరేము. పరాత్పరుని పుట్టు పూర్వోత్తరాలు ఎవ్వరికీ తెలియవు అందరికంటె ముందు అవతరించినవాడు కాబట్టి అతని వంశం (ప్రాగ్యంశం అతని రూపం ప్రాగ్రూపం అతని నామం ('ప్రాబ్నామం

లై విష్ణు సహస్రవాముం అతని పలుకు. ప్రాగ్భారతి లొలివెలుగుతోపొాటు మనుగడ పొందిన యీ ప్రాగ్విభవం చిరంతనంగా కొనసాగుతుంది అతని (ప్రాగ్యంశం దినదిన ప్రవర్థ- మౌనంగా అభివృద్ధిచెందేందుకు అతని ప్రొగ్భారతి సహకరిస్తుంది శ! అందరి భారాన్ని వవాంచి పదిమందిలో పేరు ప్రతిష్టలు పొందిన పరమయోగి యీ వంశనర్థనుదు ఆతని వంశం (ప్రయోజనర బాతంగా "పెరగరేదు. అతని యోగసాధన అందరికి కొమితార్థములను ప్రసాదిం- చింది ఇకముందు ప్రసాదిస్తుంది తాషత్రయాలతో ఈషణత్రయాలత్లో నానాబాధల ననుభవించే సంసారులకు విశ్రాంతి నిచ్చే ఆశ్రమంలాంటివాడు శాంతిధాముడు విషయవాసనలను క్రీణీంపజేఎ విషకలుఎతములయిన జీవి= తములను అమృతమయం చేస్తాడు వాయువేగంతో సంచరించే సుపర్జుడు -= గరుడుడు అతని రెక్కల్లోవే అమృతం ఉంది. అతదు సంచరించే వాయుమండలమంతా అమృత ఎక్తమయిపోతుంది అలాంటి గరుత్మంతుడు పరమాత్మకు వాహనం విశ్వవృక్షానికి వేదాలు పర్జ్ణాల(ఆకుల)లాంటివి ఈ వృక్షంమీద రెండురకాల ఎట లుంటాయి ఒకటి కమ్మని పండను తిని మ! ళా ఆనందిస్తుంది మరో జాతిపక్షి చూచి ఆనందిస్తూ ఉంటుంది ఆ చూచి ఆనందించే పక్షి సుపషర్డ శబ్దంలో సూచ్యం అవుతుంది అలాంటి సుస్తర్తం ల న! ణల న్‌! సువర్ధ బిందువయిన యోగీశ్వరునికి వాహనం ఎలాగయితేనేం. శ్రాంతి తస్ప్నలైన కాంతికాముకులకు కాంతిని శాంతిని (ప్రసాదించే భారం పరమాత్మ తనమీద పెట్టుకొన్నాడు ప్రసంచమంతా తా నయిన పరమాత్మకు ప్రజలు భారమా? 02 శాఎంచగలవాడే శాంతిని ప్రసాదించగలడు. ధనుర్వేద పారంగతుడైన రామభదుడు తన కోదండనిస్వనంతో అసంఖ్యాక రాక్షస సమూ హాన్ని సంహరించి సత్య ధర్మాలను శాశ్వతంగా నింబెట్టాదు ఆపారమైన కరుణ హృదయంలో ఇముడ్యురొని దండించవలఎన దుష్టులను కరోరంగా

నామ నవనితం 93 దండించాదు ముందు సామ దాన భేదాలతో శాంతియుతంగా ధర్మాన్ని సాధించేందుకు ప్రయత్నించాడు సాధ్యం కానపుదు నాలుగో మార్గం - దండం ప్రయోగించాడు కాని చివం ఉపాయాన్ని అవలంబించే సమ- యంలో కూడా సంయమంతో శమదమాది సాధన సంపదతో సామ్యంతో సంతులనంతో సత్యాన్ని సాధించాడు శాంతిని స్టాఎంచాడు అలాంటి శుద్ధ సత్త్వ తేజోరాశి కనుక అతనిని ఎవరూ ఎదుర్కొనలేక పొయ్యారు చివరకు రావణుని నోటకూడా రాముడు నారాయణుడనే భావం పలికిం- చాడు అన్నింటిని సవాంచి అన్నింటినీ సాధించగల సర్వసమర్జ్థుడు పైకి చూచేందుకు నియంతలా కనిఎస్తాడు కాని ఆ నిరంకుశ శాసేనం లోక కల్యాణంకోసమే కాని స్వార్థసాధనకోసం కాదు యమ నియమాదులను ప్రజలకు. బోధించి తాను వీటి కతీతంగా ఉంటాడు -- యమ నియమ నియామకుడైన లోకశాసకుదు అతడు నియమాలకు అలీతుడైన నియంత యమునికి యముకైన వాచంయముడు వాక్కును ధీన పరచుకొన ల గను స్వా న్న వాగధీశ్వరునికి సర్వం స్వాధీన నువుతుంది 03 సచ్చిదానందమయునిలోని సత్తత్త్వమే సత్యధర్మపరాయణుని సత్చ్వ- రూపం సత్త్వగుణానికి పరిపూర్ణమైన ఆకారం సాత్త్వికమనోవృత్తికి సమర్ధ మైన నిదర్శనం సత్యనిష్టకు పరాకాష్ట -- ఇవన్నీ రామభద్రుని జీవితంలో చూడవచ్చు. పరుషమైన వాక్కు అతని నోట పలుకదు ఆకా రణంగా ఎవరినికూడా నిందించడు దూషంచడు కోఫపడడు సత్య ధర్మ పరిపాలనలో స్వార్ధాన్ని దూరనియ్యడు సత్య ధర్మాలను రెండు పాదాలుగా చేసుకొని రెండింటివి కూడగట్టుకొని ముందుకు పయనించే (గ్రేమమూర్తి రామచంద్రుడు. (తిని పెంచే (పేమపాతుడు ఆందరినీ (గ్రేమభావంతో చూస్తాడు. ఇసుకను మోసే ఉడుతను సర్వస్వం వబవాంచే పుస్పకాన్ని సమభావంతో చూడగల అభిప్రాయుడు అన్నివైపుల అందరిలో అన్నింట (గ్రేమకళావిలాసాన్నే చూస్తాడు (పేమస్వరూపుడైన పరమాత్మను సమీ- ఎంచేందుకు (పేమగల హృదయానికే లర్షత (ప్రేమ పరిపూర్ణత చెందిన- ప్పుడు (శ్రేయస్కరమవుతుంది నిశ్యేయసానండానికి దారి చూపుతుంది న్‌ా

న! విష్ణు సహస్రనామం న! ఆకాశంలో సంచరించే పరంజ్యోతి ఆదిత్యరూపంలో భాఎస్తుంది అదే జ్యోతి అస్నిలో ప్రవేశించి హోమంలో నేల్చే హవిస్సును గ్రబాస్తుంది అది" త్యువిలో విష్ణురూపంలో అస్లలో వైశ్వానర రూపంలో ప్రకాశించే పరంజ్యోతి పరమాత్మకు ఆటపట్టు ప్రపంచసారాన్ని గ్రబాంచి ప్రకాశాన్ని ప్రసరింపజేసే ప్రభాకరుడు కశీరణములద్వారా ఈన కాంతిని నలువైపుల నెదజల్లుతాడు చొరరాని చోట్లలో చొచ్చుకొని వెళతాడు ప్రాణికోటికి కావలఎన పదార్థాలను ప్రసవిస్తాడు ఆలాంటి రవిని లోచనాలుగా చేసుకుని పరమాత్మ ప్రపంచాన్ని చూస్తాడు చంద్రుడు సూర్యుడు అన్ని -- ఈ మూడే పరమేశ్వరునికి మూడు కండ్లు 935 అంతులేని అనురాగంతో అప్యాయంగా అర్పించిన హవిస్సును ఆర- గించి యజమానులైన ప్రజలకు శాంతిభద్రతలు సుఖసంపదలు ప్రసాదించే పరమభోక్త పరమాత్మ ఆందరికంటపె ముందుగా (ప్రపంచ కారణంగొ ఉదయించిన ఆదిదేవుడు ప్రజలకోసం నూటిమాటికి జన్మిస్తాడు అతనికి విసుగు లేదు వైరాగ్యం లేదు. విసుగు విరామం లేకుండా ఎవరెన్ని తప్పులు చేఎనా అన్నింటిని క్షమిస్తూ లోకాలను (ప్రశాంతంగా పాలించే సరమాత్మయొక్క పరిపొలనానిధానం అత్యద్భుతమైనది సామాన్య దృష్టికీ బోధపడేది కాదు 96 ఇది ఈ నాటీ శాసనం కాదు అనాదికాలంన్తుంచి యుగయుగాలుగొ వర్ధిల్లుతున్న సనాతన శాసనం సనాతనతత్త్వంకంటె కూడా సనాతనమైనది కఎలాచార్యుల కొలంనుంచి ఈ సదాచారం అనూచానంగా వస్తున్నది మహానరాహరూసంలో స్పష్టని ఉద్ధరించిందికూడా ఈ సనాతన తత్త్వమే ఆద్యంతములు లేని యీ పరతత్త్వంలోవే పమప్తషృష్ట లయిస్తుంది అన్నిం- టికి ఆధారమై ఆశ్రయమై ఆదర్శమైన యీ అద్భుత భగవత్తత్త్వం ప్రాణి

వామ నవనీతం థిస్‌ కోటికి అఖండమైన శాంతిని చేకూర్చుతుంది స్వజ్త పలుకుతుంది ప్వజ్తని సృష్టస్తుంది స్వజ్హరూపాన్ని ధరిస్తుంది స్వట్వని సేవిస్తుంది అందరికీ అనుకూలమైన స్వ్తని సాధిస్తుంది ఈ సనాతన తత్త్వమే సహస్రనామ సారం 97

స్వస్తవాచ్యుడైన సర్వేశ్వరునికి (యమైన కానుక స్వజ్హ భావన అందరూ సుఖంగా వుండాలని అందరూ భావిస్తే అందరికీ స్వస్త చేకూ- రుతుంది అందులో కొందరికే ఆ భావముండి చాలామందికి లేకపోతే లేనిపోని వైమనస్యం ద్వేషం ఆందోళన ఆవేశం -- ఇలాంటివన్నీ 'పెరు- గుతాయి. పనులు కొనసాగవు కర్మం రాగం కోపం -- ఈ మూడూ రౌద్రానికి లక్షణాలు ఈ మూడింటికి దూరంగా నిర్లిప్తంగా నిష్టాక్తి కంగా నిర్వికారంగా నిఖిలేశ్చరుని పరిపాలన సాగుతుంది. ఆతని సేరు రుద్రుడయినా ఆతని పరిపాలన ఆరౌద్రం అతడే రుద్రుడు పదునాల్లు భువనాల పరిపాలన తన మీద ఉన్నా హాయిగా శేషతల్పంమీద శయని- స్తాడు ఆ భారమంతా తన సుదర్శనచక్రానికి అప్పగించి తన విక్రమాన్ని విచిత్రంగా ప్రదర్శిస్తాడు అతని శాసనం ఇతరులను అణగదొక్కేందుకు ఎర్బడింది కాదు అందరినీ ఊర్జాయుతులనుచేఎ ఉత్సాహపరచి ఉన్నతోన్నత దశకు తీసుకొనివచ్చేందుకే విశ్వనాథుడు ప్రయత్నిస్తాడు

98

రౌద్రరవాతమైన పరిపాలనలో క్రౌర్యానికి తావుండదు మనోవాక్కర్మ- లలో పుష్కలంగా పరిపూర్ణమైన దక్తతతో పరిపాలన సాగించే లోకపాలకుడు అందరికీ అనుకూలుడే అతని హృదయంలో దాక్షిణ్యమే కాని క్రార్య మనేది లేశమాత్రం కూడా లేదు. ఆత డెంత సమర్హుడో అంతటి దయామయుడు ఓర్పులో ఆతనిని మించినవారు లేరు భూమాతకు కూడా ఆంత ఓర్చు లేదేమో అన్నీ తెలిఎన తత్త వ్రేత్తకాబట్టి అతనికి భయము (భాంతి లేవు తనలోని ఆత్మతత్త్వదే ఆంతటా అనేక రూపాల్లో విస్తరించి

906 విష్ణు సహస్రవానుం ఉన్నదనే సరమార్థాన్ని ప్రత్యక్షప్రమాణంగా తెలుసుకొని తెలియజేసే తెలుపరి కాబట్టి అతనికి ద్వైతం ద్వేషం భయం భాంతి లేవు వాటికి తావే లేదు అతని చెవులకు ఎప్పుడూ మంచి మంచి మాటలే వినిఎస్తాయి అతని శ్రీర్తి వింక్రేనే చెవులకు చిన్మయానందం లభిస్తుంది (శ్రవణమాత్రంచేత పాపాలు తొలగి పుణ్యం లభిస్తుంది నిజానికి చెప్పటంకంటు వినటం సులభం ముక్తిమార్గానికి దగ్గరి దారి 99 ఈ దారిని చూఎంచే తారకమందత్రం భగవన్నామం దుష్టభావాలను దుష్కృత్యాలను దు స్వప్నాలను దూరంగా పారదోలి పుణ్యభావా అము పుణ్యకార్యాలను పుణ్యవైతన్యాన్ని పెంపొందించే పుణ్యశవణకీర్తనుడే సంసార సముద్రంలో చిక్కుకొన్న జీవకోటిని దరిజేర్చగల తారకుడు ఉద్దా- రకుడు ఈ సన్మార్గానికి సరిపడని విపరీత (ప్రతిభాషలకు ఎంత దూరంగా ఉంటే అంత మంచిది సజ్జనసాంగత్య మెంత అవసరమో దుష్టులకు దూరంగా ఉండటంకూడా అంత ముఖ్యం మంచి మంచి పనులు చేస్తూ నుంచివారిలోని మంచిని చూస్తూ మంచి భావాలను మననంచేస్తూ జీవితం గడిపే సాధుజనులను సర్వేశ్వరుడు సర్వకాల _ సర్వావస్థలయందు అన్ని వైపుల నిలబడి అన్నివిధాలా రక్షిస్తూ ఉంటాడు అతని రక్షణలో అన్ని రకాల 'గ్రమశిక్షణ లభిస్తుంది 100 అనేక రూపొలలో అతని అనంతవిభూతి సాక్షాత్కరిస్తుంది ఎ రూపంలో భావిస్తే ఆ రూపంలోనే శ్రీపతి సాక్టాత్కరిస్తాడు శ్రీతత్త్వం భూతత్త్వానికి భిన్నమైనది కాదు. శ్ర్రీడేవికీ భూదేవికీ సమానమైన అభిమూ నాన్నీ అనురాగాన్నీ పంచిపెట్టే వైకుంఠుడు అన్నింట తన అకుంరితమైన రూపాన్ని వెలయించి ఉన్నాడు కోపతాపొలను పరిహరించి భయభ్రాంతు- లను వదలి నలువైపుల చతుర్భుజరూపంతో చతురస్రమండలంలో అంతటా వ్యాఎంచియున్న పరమాత్మను. నిశితంగా గమనించి నిలకడగా సేవిస్తే

వాము నవనీతం 07 దిక్కుతెలియని దిశామూఢులకు దిక్కు తెలుస్తుంది ఎ వైపు వెళ్ళినా అదే చోటు చివరకు చేరుకోవాలి ఈ (ప్రపంచ మొక నలుచదరం ఎక్కడినుంచి చూచినా చతుర్పాహువులు సమానదూరంలో ఉన్నట్టు కనిఎస్తాయి ఈ చదరాన్ని తెలుసుకొనేందుకు చదువుకంటె సంస్కారం ఎక్కువగా కావాలి అహంకారానికి దారితీయని చదువు వ్యక్తిలోని సంస్కారాన్ని మేల్కొలిఎ అతనికి కావలనన ఆత్మశక్తిని ప్రసాదిస్తుంది 101 ఆత్మ అన్నింటికి ఆది ఆది లేనిది అనాది ఆత్మకు ఆదికారకుడైన పరమాత్మ అనాదికి మూరుపేరు ఆదికి ఆది అవనికి అవని ప్రాణానికి ప్రాణం లక్షి శకి లక్షి శి వాక్కుకు వాక్కు అందానికి అందం జన్మకు జననం మరణానికి మారకం -- అయిన మూలకారకుని అనాది అని ఒక్కమాటలో నిరూ ఎంచవచ్చు భూర్చువాది సప్త్పలోకాలకు పునాది భూమి ఆ భూమికి భూమికను ప్రసాదించే సార్వభౌముడు సర్వకారణుడు సర్వస- త్హాకమైన భూమికి ఆ సార్వభౌముడు భూతినే కాక సంభూతిని విభూతిని కూడా ప్రసాదిస్తాడు నేల నీరు వెలుతురు గాలి ఆకాశంతో కూడిన పాంచభౌతిక జగత్తును అందంగా తీర్చిదిద్దిన మహాశిల్సి తన పనితనానికి చిహ్నంగా చక్కని భుజబంధాలతో మహావీరునిలా అలరారుతూ ఉంటాడు అతనిచూపులో వాక్కులో వర్చస్సులో వీరత్వం చిందిపడుతుంటుంది పుట్టుకకే పుట్టుక నిచ్చే అనాదితత్త వం చూచేందుకు ఆందంగా కనిఎంచినా కార్యరూపంలో ఉగ్రంగా భయంకరంగా గోచరించవచ్చు అవసరమైనప్పుడు భీకరపరాక్రమాన్ని ప్రదర్శించి శత్రువులకు భీమునిలా కనిఎస్తాడు దుష్టులకు భయం శిష్ణులకు అభయం -- రెండింటిని సాధించేందుకే యీ ఉగ్రరూపం ధరించటం 102 అన్నింటిని ధరించే ధరాతలానికి ధరాధరాలకు ఆధారంగా నిలబడి ఆశ్రయమిచ్చే విధాత అధాతగా కూడా సాక్షాత్కరిస్తాడు అతనికి మరో

పరి వ్లిస్టు సహస్రనామం ధాత లేకపోనటంవల్ల అతడు అధాతగా బోధపడుతాడు (ప్రాణికోటికి ప్రాణదానంచేసే ఆ ధాత కూడా ఈ ధాతలోనే ఉన్నాడు ధాతగా విధాతగా అధాతగా ప్రవర్తించే పరమాత్మ సకలసృప్టకి సర్వ దృష్టకి సంధాత ఇలా చరాచర జగత్తుకు సంధాతృత్వం వవాంచిన విశ్వవిధాత పువ్వులా నవ్వుతాడు అతని మందహాసానికి ఎన్ని పుష్పహాసాలో మారు పలుకుతాయి. పగలు గొత్రి భేదం లేకుండా అహర్నిశలు ఆప్రమా- త్తంగా పనిచేపే ప్రజాగరుడు ప్రజల నందరినీ తన స్థాయికి తీసుకురావాలని నిరంతరం ప్రయత్నిస్తాడు అతడు పయనించే సన్మార్గంలో అందరూ అతళ్లీ అనుసరించాతని అతని అభిలాష సచ్చిదానంద మార్గానికి సన్మార్గం తొలిమెట్టు సత్చథంలో సాగిన సాధకుడు క్రనుంగా విన్మయ వీథిలో పయనించి ఆనందనిలయాన్ని అందుకోగలుగుతాడు. ఇలా ప్రాణికోటిని ఊర్జ్వతన యానంలో సన్మార్గంలో ముందుకు నడిఎంచే ('ప్రాణమూర్తి (ప్రణవస్వరూపుడు ప్రాచీనం నవీనం రెండింటి సమ్మేళనం ప్రణవలక్షణం ప్రాణదాత పరమాత్మ ప్రణవంలో ప్రతిఫలిస్తాడు కనుక పరమార్థసాధకమైన ప్రణనం చేతిలో ఉంటే పరనూర్థ నూర్గంలో ఎ కొదవ ఉండదు కావలా ఎన పాధేయాన్ని కొనిపెస్టే అమూల్యమైన నాణ్యం ప్రణవం మామూలు నాణ్యాలకు పరిమితమైన పార్థిన సంసద మాత్రమే లభిస్తుంది కాని (ప్రణవంలాంటి పణంతో ఎ సొమగ్రినైనా కొనవచ్చు ఇహపరాలు రెండూ ఈ నాణ్యానికి లభిస్తాయి. కాబట్టి పరమార్థ సాధనకు ప్రణవాన్ని మించిన సణం లేదు 103

ఈ నాణ్యం అంతటా చెల్లుతుంది దాని కదే ప్రమాణం ప్రాణాలను భద్రంగా కాపాడే ప్రణవమే యీ నాణ్యం ప్రాణాలకు అడే ఆధారం ప్రాణాలకు ప్రాణంపోసే ప్రాణజీవనుడు - ప్రణవాకారుడు పరమాత్మ ఆతనికి జననం లేదు మరణంలేదు వార్ధక్యం లేదు అన్నింటికి అతీతమైన ఆత్మతత్త్వం ప్రణవం అదే నీవు అనే పరమార్థాన్ని నివరించే ప్రణవనాదం ఈత్త్వచింతనకు ఆధారం ప్రణవ రహస్యం తెలుసుకుంటే ప్రాణరహస్యం

వాము నవనీతం గగ తెలుస్తుంది ప్రాణశక్తిని స్వాధీనం చేసుకుంకే ప్రాణజీవనుడైన పరమాత్మ తత్త్వం బోధపడుతుంది మూలాధారం నుంచి సహస్రారంవరకు ప్రాణశక్తివి స్పందింప జేసే ప్రణవనాదం పరమార్ధసాధనకు మూలం నానారూపాల్లో భాఎంచే ఆత్మతత్త్వం తాత్త్వికంగా ఒకక ఎకాత్మ ప్రత్యయసారమైన సర్వేశ్వర తత్త్వం ప్రణవపాదాల్లో ప్రత్యక్ష మవుతుంది ప్రాపంచిక వాసనలు ఉపశమిస్తేనే కాని ప్రణవంలోని చతుర్థపాదం మాత్రారవబాతమైన స్వయం- ప్రమ గోచరించదు. జన్మ నృుత్యు జరాతిగమైన తురీయ చైతన్యం ఈ అమాత్రలో ఇమిడి ఉంటుంది కాబట్టి ప్రణవజీవులు ప్రాణవేత్తలు పరమార్థ కోవిదులు 104

స్వయంభువనమైన యీ ప్రణవం భూర్చువాది సప్పలోకాలలో సంచరి- స్తుంది ముఖ్యంగా భూలోకం భువర్గోకం స్వర్గోకం ప్రణవానికి ప్రధానమైన వ్యాహృతులను కల్పిస్తాయి మూడులోకాలలో వ్యాఎంచిన నుహానృక్షం ప్రణవనాదం అదే సంసార సముద్రంలో మునిగిన సాధకులకు తారకం ఓం భూ ర్భువ స్సువ -- అని (త్రయీతనువును స్మరించగానే పరమ వరేణ్యుడైన సవిత ప్రత్యక్షమై నిద్రాణమైన చైతన్యాన్ని మేల్కొల్పుతాడు తాతముత్తాతలకు కూడా. తాత ఆయిన విధాత సవితగానే మనకు సాక్షాత్క- రిస్తాడు ఆతని దివ్యమంగళ విగ్రహాన్ని మనసార భావించి సేవించేందుకు చేపే ప్రయత్నమే యజ్ఞం యద్రూపంలో ఉన్న యజ్జేశ్వరుని దర్శించాలంటే యజ్ఞం చెయ్యాలి ఎక్కడినుండి యీ ప్రపంచం ప్రసరిస్తూ ఉన్నదో ఆ యతృదొర్థాన్ని తత్‌ పదార్థంగా గుర్తించి కీర్తించేందుకు యజ్ఞం చెయ్యాలి ఈ యజ్ఞం అనేక రూపాల్లో చేయవచ్చు. భగవన్నానూన్ని స్మరించటం ఒక యజ్ఞం భగవంతుని మూర్తిని భావించి ఆర్చించటం ఒక యజ్ఞం అగ్నిని మధ్యవర్తిగా చేసుకుని ఆదిత్యమండలంలోని అఖండ జ్యోతిని ఆరాధించటం మరో యజ్ఞం సంచప్రాణాలకు మూలమైన ముఖ్యప్రాణాన్ని ప్రాణాయామంతో యమనియమాది సాధనతో ప్రజ్వలింపజేఎ పరంజ్యోతిని ఆత్మలో దర్శించటం ఒక యజ్ఞం ఎ రూపంలో ఆచరించినా యజ్ఞం

100 విష్ణు సహస్రనామం అంత కరణశుద్ధికి తోడ్పడుతుంది. అన్నింటికి మించినది జ్ఞానయజ్ఞం జపబుజ్ఞం దీనికి మెరుగుపెట్టే అమూల్యసాధన సాధనలోనే సాధ్యం మిళితమై ఉంటుంది అలాగే యజ్ఞంలోనే యజ్ఞపతి నివఎస్తాడు యజ్ఞం చేసే యజమానిలో కూడా యజ్జేశ్వరుడు ఉంటాడు అందుకనే యజ్ఞశాలకు తూర్పుగా యజమానికి ఎర్సరచిన యింటిని ప్రాగ్యంశమంటారు. ప్రాగ్వం- శంలో యజమానిరూపంలో యజ్ఞపురుషుడు నివబస్తాడు యజ్ఞంలోని (ప్రతిభాగంలో అంగాంగంలో యజ్ఞవాహనుడు మూర్తీభవించి ఉంటాడు యజ్ఞాన్ని సక్రమంగా నడిఎంచేవాడుకూడా యజ్జేశ్వరుడైన సర్వేశ్వరుడే 105

యజమానులచేత యజ్ఞం చేయించి దానికి తానే కర్తగా ధర్మ కర్తగా నిలబడి అందులో అర్పించిన నైవేద్యాన్ని ఆరగించి సాధనసంపత్తికి సాద్గుణ్యం లభించేలా ఆకీర్వదించి యధావిధిగా యజ్ఞం పూర్తి అయ్యేటట్టు చూచే మహాయాజి -- పరమేశ్వరుడు యజ్ఞంలోని రహస్యం అతనికి తెలిననట్టుగా మరొకరికి తెలియదు యజ్ఞం చేసేవాడు చేయించేనాదు చేఎన సాధన చేఎనందున లభించిన ఫలితం చేసే విధానం ఈ విధానంలో ఉన్న రహస్యం అంతా ఈశ్వరార్పణం ఆలాగే అన్నం పరబ్రహ్మస్వరూపం అన్నం తినేవాడుకూడా పరమాత్మ స్పరూపుడే అన్నం తినేది తనకోసం కాదు తనలో వైశ్వానరరూపంలో నెలకొనియున్న ఇలవేల్పును ఆరాధిం- చేందుకు అనే పవిత్రభావంతో భుజించినచో భక్ష్యభోజ్యాదులుకూడా పర మాత్మకు (ప్రతిరూపాలే అవుతాయి. అన్నం బ్రహ్మ అన్నం తినే -- అన్నాదుడు బ్రహ్మ అన్నదాత బ్రహ్మ సర్వం బ్రహ్మమయం అనేది అన్నజీవి అఆలవరచుకొనవలబన అనన్యభావన

106

ఈ అనన్యత జీవాత్మకు పరమాత్మకు మధ్య అన్యోన్యతను పెంచు తుంది తన ఆత్మకు పరమ్హాత్మకు భేదంలేదనే విషయం ఆత్మ జిజ్ఞాసవల్లగాని తెలియదు. తనంతట తాను జన్మించి తనకు తానే కారణమైన ఆత్మ

వాను నవనీతం 0 తత్త్వాన్ని ఎంత తరిచి చూస్తే అంత రహస్యం గోచరిస్తుంది ఎంత తొలిచి చూస్సే అంత విలున కనిఎస్తుంది త్రవ్వి ప్రవ్వి చూచేకొద్దీ వెలలేని రత్నరాజిని నెలయించే దివ్యఖని పరమాత్మ స్వరూపం ఖననంచేతనే ఖని విలువ పెరుగుతుంది. ఆత్మవిద్య సామాన్యమైన గని కాదు అంతులేని సంపదలు దానిలో దాగి ఉన్నాయి ఆత్మ వైభవం రెండు మూడు మాటల్లో చెప్తే ముగిసేదికాదు వెయ్యినామాల్లో కీర్తించినా తనివి తీరదు సామగానం ఒకవిధంగా ఆత్మగానమే అనంతవిశ్వంలో వ్యాఎంచియున్న ఆత్మతత్త్వాన్ని అప్పుడప్పుదు ఒకానొక విశిష్టరూపంలో కూడా దర్శించవచ్చు. దేవకి కడుపు పంటగా జన్మించిన కృష్ణపరమాత్మలో ఈ ఆత్మ సౌందర్యం గమనించవచ్చు పాపాన్ని తొలగించి ప్రపంచాన్ని ప్రశాంతినిలయంగా రూపొందించాలని అవతరించిన దేవకీనందనుడు సృష్టలో ఒక భాగమయినప్పటికీ సృష్ట కర్తకు ఉండవలఎన లక్షణాలు అతనిలో ఉన్నాయి. సర్వలో కైకనాథుడు యదునాథుదు అలాగే సర్వసౌందర్యధాముడు రఘురాముడు. నిజానికి పరమాత్మస్వరూపొన్ని (ప్రతిరూపంలో భావించవచ్చు 107

పంచమహాభూతములతో కూడుకొనియున్న పార్థినశరీరమే పాంచ జన్యం అదే పరమాత్మ వినిఎంచే శంఖధ్వని పరిసరాలను పావనంచేఎ ముంచి మంచి నూటలను మంత్రాలుగా మార్చే మాంత్రిక సామర్ధ్యం యోగేశ్వరుని శంఖంలో ఉంది ప్రపంచాన్ని ఆనందనిలయంగా మార్చేది నందకం అనే అతని ఖడ్గం కొని ఖడ్గధారలతో చాల మెలకువగా వ్యవా హరించాలి అది అనధారా వ్రతచర్య చూచేందుకు తళతళ మెరుస్తూ ఉండవచ్చు కొని గురి తబ్బతే వినోదొనికి బదులు విషాదం లభించవచ్చు అప్రమత్తతతో దీనిని వాడుకోగలిగినప్పుడే యీ ఖడ్గసృష్టకి సార్ధక్యం అలాగే సుదర్శన చక్రం ప్రపంచనలయంలోని చలనాన్ని భ్రమణాన్ని అగవింద సౌందర్యాన్ని ఆరచేతిలో (వ్రేలి చివర చూఎంచగల సామర్థ్యం ఈ సుద- రృనానికి ఉంది. సంసార చక్రంలోని సారమంతా పుదర్శనచక్రంలో (ప్రతిఫలిస్తుంది పరమాత్మకు ఒక ధనువుకూడా ఉంది బ్రహ్మపదార్థమనే లక్ర్యాన్ని ప్రణవధనువునుండి వెడలిన ఆత్మ అనే బాణం వేధించేటట్టు

02 విష్ణు సహసప్రవామం మెలకువతో బాణం వదలాలని వేదాలు ఆదేశిస్తాయి ఆ ధనువే యీ శార్‌బ్లం నాలుగు కొమ్ముల నల్లనయ్య తాల్చిన యీ ధనువులో శృంగారం సుకుచూరంగా ధ్వనిస్తుంది శార్‌జ్లరవంలోని శృంగారాన్ని చక్కగా గమనించ గలిగితే తనువుకోడా ధమవ్పగా రూపొందుతుంది పరమేన్మకి గద కూడా ఉంది దాని పేరు కౌమోదకి కువలయానికి మోదం కలిగించటం ఆ గద చేపే సని పరబ్రహ్మ నోట వెలువడిన వాక్కే గదగా మారింది గ్రుతులన్నీ పరమేబ్బ వదలిన శ్వ్యాసవాయువులని ప్రతీతి ప్రపంచంలో మనకు వినవచ్చే తియ్యని నివాదాలకు మూలం పరమాత్మ తనచేతిలో ధరించే కౌమోదకి అనే గద

ప్రాణికోటి పయనించేందుకు అనేకరథాలను సృష్టంచి ఆ రథాం- గాలను (చక్రాలను) తనవేతిలో ెట్టుకొన్న చతురుడు రథాంగపాణి రథం సారథి చేతిలో ఉంటుంది కాని చక్రం స్వామిచేతిలో ఉంటుంది ఇది చాల విచిత్రమైన ఊహ ఈ రధాంగపాణీ మామూలుగా మనం భావించే చక్రపాణి కాదు చక్రపాణికి సుదర్శనచక్రం చేతిలో ఉంటుంది రధాంగపాణికి రధాంగం (చక్రం) తన అధీనంలో ఉంటుంది రథచక్రాన్ని చేతిలో పెట్టుకొనటం ఇక్కడ వాచ్యం కాదు లక్ష్యం మున రథాలు ఎక్కడ నడుస్తున్నా వాటి చక్రాలు ఎంతదూరంలోఉన్నా రధాంగపాణి అను- మతిస్తేనే ఆ చక్రాలు కదులుతాయి. అతని ఆమోదం లేకుంకే వెంటనే ఆగిపోతాయి ఈ రథాలను చక్రాలను ఆపేందుకుగాని నడిపేందుకుగానీ రథాంగపాణి తా నున్నచోటునుంచి కదలవలఎనపని లేదు అందరి గమనాన్ని గమనిస్తూ నిర్వికల్పంగా నిశ్చలంగా అన్నింటిని నడిఎంచే సర్వలోకసారధి విజయసారథి ఇంత భారాన్ని తనమీద వేసుకుని తలమునకలు అవుతున్నా ఆవగింజంత విసుగు కూడా అక్టోభ్యుడైన అంతరాత్మకు రేదు అతనికి లేని. ఆయుధం లేదు బ్రహ్మాండాన్ని తన అండదండల్లో నడిఎంచే దండాయుధుడు తన దండాన్ని దండనకూ ఉపయోగిస్తాడు మండనకూ ఉపయోగిస్తాడు అందరినీ రక్షించేందుకు ఆవసరమైనప్పుడు కొందరిని శిక్షిం చేందుకు అన్నిరకాల ఆయుధాలను ప్రయోగించే సర్వ ప్రహరణాయుధుడు సర్వలోక శరణ్యుడు

వాము నవనీతం 03 108

ఈ లోకాలన్నీ ప్రణనంనుంచి ప్రభవించి చివరకు ప్రణనంలోనే లయి- స్తాయి ప్రణవమే బ్రహ్మ ప్రణనమే విష్ణువు ప్రణవమే కామేశ్వరుడైన పరమేశ్వరుడు మూర్తిత్రయం వేదత్రయం కాలతయం మాత్రాత్రయం, అవస్థాత్రయం గుణత్రయం భువనత్రయం ప్రణవంలో గోచరిస్తాయి ఆ బృహత్సత్యానికి నమస్కరించటమే జీవిత పరమావధి

“ధూయిమష్థాం తేనమ ఉక్తిం విదేమ”

ఓం శ్రీం డ్రియై నమ శ్రీ విష్ణు సహస్రనామావళి

శ్రీవిష్ణుసహస్రనామావళి ఓం వశ్చ నమ ఓం శర్వాయ నమ విష్ణవే శివాయ నషట్కారాయ స్టాణవే భూతభవ్యభవత్‌ ప్రభవే భూతాదయే భూతకృతే నిధయేఒవ్యయాయ 30 భూశళ్చృతే సంభవాయ భావాయ భావనాయ భూతాత్మనే భర్తే భూతభాననాయ (ప్రభనాయ పూతాళ్మనే 0 ప్రభవే పరమాత్మనే ఈశ్వరాయ ముక్తానాం పరమాగతయే స్వయంభువే అవ్యయాయ శంభవే పురుషాయ ఆదిత్యాయ సాక్టిణే పుష్కరాక్షాయ 40 స్టేతజ్ఞాయ మహాస్వనాయ అక్టరాయ అనాదినిధనాయ మోగాదు ధాత్రే యమోగవిదాం నేల్రే వీధాత్రే ప్రధాన పురుషేశ్వరాయ 20 ధాతురుత్తవాయ సారఎంహవపుషే అప్రమేయాయ శ్రీమతే హృషకేశాయ కేవాయ పద్మనాభాయ పురుషోత్తమాయ అమర ప్రభవే సర్వస్మె విశ్వకర్శణే 50 ఓంకారం ప్రతినామానికి మొదట అన్వయిస్తుంది నామాంతమున నమ అని చేర్చుకొనవలయును

106 విష్ణు సహస్రనామం ఓం మనవే నమ ఓం నిక్రమభూయ నను తృష్టే క్రమాయ స్టవిష్థాయ అనుత్తమాయ 80 స్ట్రవిరాయ (ధువాయ చురాధర్జాయ ఆగ్రాహ్యాయ కృళజ్ఞాయ శాశ్వతాయ కృళయే కృష్ణాయ ఆత్మవతే లో వాతాక్టాయ సురేశాయ ప్రతక్షనాయ శరణాయ ఎచూతాయ 60 శర్మణే త్రికకుబ్ధామ్నే విశ్వరేతసే పవిత్రాయ ప్రజాభవాయ పరస్మై మంగళాయ అహ్నే 00 ఈశాశాయ సంవళ్ళరాయ (ప్రాణదాయ వ్యాళాయ ప్రాణాయ (ప్రత్యయాయ జ్యేష్టాయ సర్వదర్శనాయ (శ్రేష్టాయ అజాయ ప్రజాపతయే సర్వేశ్వరాయ బారణ్యగర్భాయ 70 ఎద్ధాయ భూగర్భాయ ఎద్ధయే మాధవాయ సర్వాదయే మధుసూదనాయ అచ్యుతాయ 00 ఈశ్వరాయ వృషాకపయే విక్రమిణే అమేయాత్మానే ధన్వినే సర్వయోగ వినిస్బృతాయ మేధావినే వ్‌స్‌వే

వొానూవళి 07 ఓం వసుమనే నమ ఓం కవనయే నమ

సత్యాయ లో కాధ్యక్షాయ

సమాత్మనే సురాధ్యక్షాయ

క కృతాకృతాయ

అమాఘాయ 0 చతురాత్మానే

పుండరీకాక్షాయ చతుర్వ్యూహాయ

వృషకర్శణే చతుర్దంస్ట్రాయ

వృషాక్ళతయే చతుర్భుజాయ 40

బభ్రవే భోజనాయ

విశ్చ్యయోనయే 4

శుచిశ్రవసే (౮

అమృతాయ జగదారిజాయ

శాశ్వతస్థాణవే 20 టా

వరారోహాయ

మహాతప సే బేత్రే

నర్వగాయ స్యాయోనమే

సర్వవిద్భానవే పృనర్వసవే 50

విష్య్సేనాయ డీ ఎంద్రాయ

జనార్హనాయ వామనాయ

వేదాయ (ప్రాంశవే

వేదవిదే అమోఘాయ

అవ్యంగాయ శుచయే

వేదాంగాయ 30 ఊర్జీతాయ

చేదవిదే అతీంద్రాయ

08 విష్ణు సహస్రనామం ఓం సంగ్రహాయ నమ ఓం శ్రీనివాసాయ నమ సర్గాయ సతాంగతయే ధృతాత్మనే 60 అనిరుద్ధాయ నియమాయ సురానందాయ యమాయ గోవిందాయ వేద్యాయ నోవిదాంపతయే వైద్యాయ మరీచయే సదాయోగినే దనమునాయ 00 వీరఘ్మే హంసాయ మాధవాయ సుపర్ణాయ మధవే భుజగోత్తమాయ అతీంద్రియాయ వారణ్యనాభాయ మహామాయాయ 70 సుతపసే మహోత్సాహాయ పద్మనాభాయ మహాబలాయ ప్రజాపతయే మహాబుద్ధయే అమృత్యనే మహావీర్యాయ సర్వద్భశే మహాశక్తయే ఎంహాదు 200 మహాద్యుతయే సంధాత్రే అనిర్దేశ్య వపుషే సంధిమతే శ్రీచుతే జాయ అమేయాత్మనే అజాయ మహాదిధ్భ షే 80 దుర్మర్షణాయ మ హేష్వాసాయ శాస్ట్రే మవాభర్తే విశ్రుతాత్మనే

వామావళ్ళి 100 ఓం సురారిఘ్నే నమ ఓం వహ్నయే నమ గురవే అనిలాయ గురుతమాయ 20 ధరణీధరాయ ధామ్నే సుప్రసాదాయ సత్యాయ ప్రన్నాత్మనే ఎత్యపరాక్రమాయ విశ్వధృషే నిమిషాయ విశ్వభుడే అనిమిషాయ విభవే 240 స్రస్విణే సక్కర్తే వాచస్పతటే ఉదారధియే “త్కృతాయ గ్రామణ్యే జహ్నవే శ్రీమతే 220 నారాయణాయ న్యాయాయ నరాయ నేత్రే అసంభ్యేయాయ సమీరణాయ అప్రమేయాత్మనే సహన్రమూళ్త్నే విశిష్టాయ విశ్వాత్మనే శిష్టకృతే 250 సహస్రాక్షాయ శుచయే సహాస్రపదే ఎద్ధార్థాయ ఆవర్తనాయ ఎద్ధసంకల్సాయ నివృత్తాత్మనే ఎద్ధిదాయ సంవృతాయ 230 ఎర్జీసాధనాయ పంప్రమర్దనాయ వృషావాణే అహ సంవర్తకాయ వృషభాయ న్ని

(0 విష్టు సహస్రనామం ఓం విష్ణవే నమ ఓం అమ్భతాంశూద్భవాయ నమ

వృషపర్వణే భానవే

వృషోదరాయ 260 శశబిందవే

వర్ధనాయ సురేశ్వరాయ

వర్ధమానాయ బె్‌షధాయ

వివిక్తాయ జగత సేతవే

శ్రుతిసాగరాయ సతృధర్మపరాక్రమాయ

సుభుజాయ భూతభవృభవన్నాధాయ 200 దుర్ధరాయ పవననాయ

వొగ్మినే పొనవాయ

మ హేంద్రాయ లనలాయ

వనహమదాయ కాను ఘ్నే

వనే 27 కొచుకృతే

వెకరూపాయ కొాంచాయ

బృహద్రూపాయ కాచూయ

శి ఎవిష్టాయ కామప్రదాయ

(ప్రకాశనాయ ప్రభవే

ఓజ స్తేజోద్యుతిధరాయ యుగాదికృతే 300 ప్రకాశాత్మనే యుగానర్హాయ

ప్రతావనాయ నైకమాయాయ

బుర్జాయ మహాశాయ

స్పష్టక్షరాయ లదృశ్యాయ

మంత్రాయ 280 వృక్తరూపాయ

చంద్రాంశవే “హజీతే

భాగ్మరద్భుతయే అశంతజితే

వామూవలళి కైక ఓం ఇష్టాయ నమ ఓం బృహద్‌భానవే నమ అ విశిష్టాయ ఆదిదేవాయ శి స్టేష్టాయ తె పురందరాయ శిఖండినే అశోకాయ నహుషాయ తారణాయ వృషాయ తారాయ క్రోధస్నే శూరాయ శ్రోధకృత్క శ్రే శౌరయే 340 విశ్చబాహవే జనేశ్వరాయ మవబాధరాయ అకుకూలాయ అచ్యుతాయ శతావర్హాయ (ప్రధితాయ పద్మినే ప్రాణాయ 320 పద్మనిభేక్షణాయ 'ప్రాణదాయ పద్మనాభాయ వొసవాసుజాయ అరవిందాక్షాయ అపాంనిధయే పద్మగర్భాయ అధిష్టానాయ శరీరభృతే అప్రమత్త్హాయ మహర్థయే 350 (ప్రతిృతాయ బుర్ధాయ స్కందాయ వృద్ధాత్మనే స్కందధరాయ మహాక్షాయ ధుర్యాయ గరుడర్వజాయ వరదాయ 330 అతుళాయ వాయువాహనాయ శరభాయ వాసుదేవాయ భీమాయ

లి విష్ణు సహస్రనామం ఓం సమయజ్ఞాయ నమ ఓం గుహాయ నమ హనవిరరయే వ్యవసాయాయ ళ్‌ సర్వలక్షణలక్షణ్యాయ 360 వ్యవస్థానాయ లక్షీ శ్రైవతే సంసానాయ ల థి సమితింజయాయ స్థానదాయ విక్ణరాయ (ధువాయ రోబాతాయ పరర్ధయే మౌర్గాయ పరమస్పష్ట్రాయ 390 హీత్రవే తుష్టాయ దామోచరాయ పుష్టాయ సహాయ శుభేక్షణాయ మబాధరాయ రామాయ మహాభాగాయ 370 విరామాయ వేగవతే విరాతాయ అమితాశనాయ మార్గాయ ఉద్భృచాయ నేయాయ క్రోభణాయ నయాయ దేవాయ అశయాయ 400 శ్రీగర్భాయ వీరాయ పరమేశ్చరాయ శక్తిమతాం (శ్రేష్టాయ కరణాయ ధర్మాయ కారణాయ ధర్మవిదుత్తమాయ కర్తే 380 వైకుంరాయ వికర్తే పురుషాయ. గహనాయ ప్రాణాయ

నామౌానళి శేప ఓం ప్రాణడాయ నను ఓం మహాభోగోయ నమ ప్రణవాయ మహాధనాయ పృధవే త0 అనిర్విణ్సాయ ఎబారణ్యగర్భాయ స్టవిష్టాయ శత్రుఘ్నాయ అభువే వ్యాస్తాయ ధర్మయూపాయ వాయవే మహామఖాయ అధోక్షజాయ నక్షత్రనేమయే శ40 బుతవే నక్షత్రిణే న్స్‌ సుదర్శనాయ కమాయ ళన

కాలాయ కామాయ

సరమేన్బనే అమ్మీహవాయ

పరిగ్రహాయ 420 యజ్ఞాయ

ఉగ్రాయ ఇజ్యాయ

సంవత్సరోయ మహేజ్యాయ

దక్షాయ క్రతవే

విశ్రమాయ సత్త్రాయ

విశ్వదక్షిణాయ “తాంగతయే 450 విస్తారాయ “ర్వదర్శినే

సావరాయ సాణవే విముక్తాత్మనే

థి థి అవ

ప్రమాణాయ సర్వజ్ఞాయ

చీజాయ అవ్యయాయ జ్ఞాశాయోత్తమాయ

అర్భాయ 430 సువ్రతాయ

అనర్థాయ సుముఖాయ

మహాకోశాయ ఘూక్మాయ

౭ విష్ణు సహస్రనామం ఓం సమయజ్ఞాయ నమ ఓం గుహాయ నమ హవిర్ణరయే వ్యవసాయాయ సర్వలక్ష ణలక్షణ్యాయ 360 వ్యవస్థానాయ లక్ష్మీవతే సంస్థానాయ సమితింజయాయ ప్థానదాయ విక్షరాయ ధ్రువా య రో బౌతొయ సరర్ధయే మార్గాయ పరమస్పష్టాయ 390 'హీతవే తుష్టాయ దామోదరాయ పుష్టాయ మబాధరాయ రామాయ మహాభాగాయ 870... విరామాయ వేగవతే విరాతాయ అమితాశనాయ మార్గాయ ఉద్భవాయ నేయాయ క్రోభణాయ నయాయ దేవాయ అనయాయ 400 థ్రీగర్భాయ వీరాయ పరమేశ్చరాయ శక్తిమతాం (శ్రేష్టాయ కరణాయ ధర్మా య కారణాయ ధర్మవిదుత్తమూయ కర్తే 380... వైకుంరాయ వికర్త్రే పురుషాయ. గహనాయ్‌ ప్రా గాయ

నామావళి 13 ఓం ప్రాణదాయ నమ ఓం మహాభోగోయ నమ (ప్రణవాయ మహాధనాయ పృథవే ప అనిర్విణ్సాయ బారణ్యగర్భాయ స్టవిష్టాయ శతుఘ్నాయ అభువే వ్యాప్తాయ ధర్మయూపాయ నాయనే మహాముఖాయ అధోక్షజాయ నక్షత్రశేమయే త40 బుతవే నక్షత్రిణే ళ్‌! ఫఘదర్శనాయ కమవూాయ ల

కాలాయ క్షొామాయ

పరమేన్మనే “మ్సీహశాయ

పరిగ్రహాయ 420 యజ్ఞాయ

ఉగ్రాయ ఇజ్యాయ

సంవత్సరాయ మహేజ్యాయ

దకాయ క్రతనే

య్‌

విశ్రమాయ సత్త్రాయ

నిశ్వద్రీణాయ " తాంగతయే 450 విస్తారాయ “ర్వదర్శినే

సావరాయ సాణవే విముక్తాత్మనే

ధి థి =క్‌

ప్రమాణాయ సర్వజ్ఞాయ

బీజాయ అవ్యయాయ జ్ఞానాయోత్తమాయ

అర్భాయ 430 సువ్రతాయ

అనర్థాయ సుముఖాయ

మహాకోశాయ సూక్ష్మియ

క! విష్ణు పహసప్రవామం ఓం సుఘోషాయ నమ ఓం సహస్రాంశనే నమ నుఖదొాయ విధాత్రే సుహృడే 460 కృతలక్షణాయ మనోహరాయ గభన్త నేమయే జీతకోధాయ న్‌త్త వస్తాయ్‌ వీరబాహనవే సింహాయ విదారణాయ భూతము హేశ్వరాయ స్వాపనాయ అదిదేవాయ 400 న్వవశాయ మహాదేనాయ వ్యాఎనే దేవేశాయ వైకొత్మశే దేవళ్ళద్లురవే వైకీకర్శకృతే ఉత్తరాయ నత్సరాయ 470 గోపతయే వత్సలాయ స్టే రత్నగర్భాయ పుఠరాతనాయ ధనేశ్వరాయ శరీరభూతభ్ళతే ధర్మసుప్తే భోక్త్రే 600 ధర్మకృతే కవీంద్రాయ ధ్శిణే భూరిదక్షిణాయ స్‌తే సోమపాయ అన్‌తే అమృతపాయ క్త్‌రాయ తీతి0 పోమాయ అక్షరోయ పురుజితే అవిజ్ఞాత్రే ఫురుసత్తచూయ

వామావళి క్‌ ఓం వినయాయ నము ఓం మేదినీపతయే నమ జయాయ (త్రిపదాయ సత్యసంధాయ 650 త్రిదశాధ్యక్షాయ దాశార్హాయ మహాశ్ళంగాయ సొత్వతాం పతయే కృతొంతకృతే జీవాయ మహావరాహాయ విశయితాసాక్షిణే గోవిందాయ ముకుందాయ సుషేణాయ 540 అమితవిక్రమాయ కవకాంగదిశే అంభోనిధయే గుహాయ అశంతాత్మనే గభీరాయ మహోదధిశయాయ గహనాయ లంళకొాయ 520 గుప్తాయ ఆజాయ చక్రగదాధరాయ మహార్హాయ వేధసే స్వాభావ్యాయ స్యాంగాయ జితామిత్రాయ అజితాయ ప్రమోదనాయ కృష్ణాయ 550 ఆనందాయ దాయ నందనాయ సంకర్షణాయ అచ్యుతాయ శందాయ వరుణాయ సత్యధర్మిణే వారుణాయ త్రివిక్రమూయ ర్‌30 వృక్షాయ మహర్షయే కబలాచార్యాయ పృుష్కరాక్షాయ కృతజ్ఞాయ మహామునే

116 విష్ణు సహస్రనామం ఓం భగవతే నను ఓం. శాంత్యె నమ

భగస్నే పరాయణాయ

అనందినే 560 శుభాంగాయ

వనమాలినే భంతిదాయ

హలొయుధాయ ప్‌స్టే

ఆదిత్యాయ కుముదాయ

జ్యోతిరాదిత్యాయ కువలేశయాయ 590

సవాష్షవే గోబాతాయ

గతిసత్తమాయ గోపతయే

సుధన్వవే గోప్ట్రే

ఇండపరశవే వృషభొక్షాయ

దారుణాయ వృష్ణబయాయ

(దవిణప్రదాయ 870 అనివర్తి నే

గిన స్పృశే నివృత్తాత్మనే

సర్వద్భశే వ్యాసాయ సంక్షే స్తే

వాచస్పతయే అయోనిజాయ శ్లేమకృతే

త్రిపొన్నే శివాయ 600

సామగాయ శ్రీవళ్సవక్ష సే

ఫామ్మే శ్రీవాపాయ

భేషజాయ శ్రీమతాంవరాయ

భిషజే శ్రీదాయ

సన్న్యాసకృతే 580 శ్రీశాయ

శమాయ శ్రీనివాసాయ

శాంతాయ శ్రీవిధయే

విష్టాయై శ్రీవిభాననాయ

శ్రీధరాయ 60

వామావళి క్షే? ఓం శ్ర్రీకరాయ నమ ఓం అనిరుద్ధాయ నను

(శ్రేయసే ఈప్రతిరధాయ

శ్రీమతే ప్రద్యున్నూయ 640

లోకత్రయాశ్రయాయ అమితవిక్రమాయ

స్వక్షాయ కాలనేమిని ఘ్నే

స్వంగాయ వీరాయ

శతానందాయ శౌరయే

నందయే శూరజనేశ్వరాయ

జ్యోతిర్లణేశ్వరాయ త్రిలోకాత్మనే

విజితాత్మనే 620 (త్రిలోకేశాయ

అ విధేయాల్మనే కేశవాయ

సత్కీర్తయే శ్రేష్మ్నే

ఛిన్నసంశయాయ బారయే 650

ఉదీర్ధాయ కామదేనాయ

సర్వతశ్చకృ షే కామపాలాయ

అనీశ్రాయ కామినే

శాశ్యతబ్ధరాయ కాంతాయ

భూశయాయ కృతాగమాయ

భూషణాయ విర్ణేశ్యవపు షే

భూతయే 00 విష్ణవే

విశోకాయ వీరాయ

కోకనాశనాయ ఆనంతొయ

అల్చిష్మతే ధనంజయాయ 660

అర్చితాయ బ్రహ్మణ్యాయ

కుంభాయ బ్రహ్మకృతే

విశుద్ధాత్మనే గాలే

వీశోధనాయ

శ విష్ణు సహస్రనామం ఓం బ్రహ్మణే నమ ఓం శీర్థకరాయ నమ (బ్రహ్మవివర్ధనాయ నసురేతపే బ్రహ్మవిదే వసుప్రదాయ బ్రహ్మణాయ వసుప్రదాయ బ్రబ్మాణే వాసుదేవాయ (బ్రహ్మజ్ఞాయ వసవే (బ్రాహ్మణ బయాయ 67 వసునునకే మహాక్రమాయ వొవిషే మబోకర్మణే ఎద్గతయే మబోతేజేే సత్కృతయే 70 మహోరగాయ సత్తాయ్టై మహాక్రతవే సద్భూతయే మహాయబ్యనే సత్సరాయణాయ మహాయజ్ఞాయ శూర సేవాయ మహావానిష్నే యదుశ్రేష్టాయ స్తవ్యాయ సన్నివాసాయ స్తనీయాయ 080 బుయామునాయ స్తోశ్రాయ భూతావాసాయ స్తుతయే వాబుదేవాయ స్తోనే సరా సువంయాయ 70 రణ౬యాయ ఆనరాయ పూర్ణాయ దర్పస్నే పూరయి్రే దర్పదాయ పణ కీర్తయే దుర్ధరాయ అనామయాయ అపరాజితాయ మనోజవాయ 09

నామావళిః కేక ఓం. విశ్వమూర్తయే నమ ఓం ఘృతాశిషే నమ మబోమూర్తయే అచలాయ దీప్తమూర్తయే చలాయ అమూర్తిమతే 720 అమావినే అనేకమూర్తయే మానదాయ అన క్తాయ మాన్యాయ శత్రమూర్తయే లోక్షస్యామినే 750 శతాననాయ త్రిలోధ్యషే ఎకస్మె సుమేధసే వైస్మె మేధజాయ సవాయ ధన్యాయ కాయ ఎత్యమేధకే కస్మె ధరాధరాయ యస్మె 730 తేజోనృషాయ తస్మై ద్యుతిధరాయ పదాయొనుత్త మాయ సర్వశస్త్రళృతాంనరాయ లోకబంధవే ప్రగ్రహమ 700 లోకనాథాయ విగ్రహాయ మాధవాయ వ్యగ్రాయ భక్తవత్సలాయ వైకశ్చంగాయ బువర్లవర్ణాయ గదాగ్రజాయ హేమాంగాయ తతుర్మూర్తయే వరాంగొయ చతుర్చొహనే చందనొంగదినే 740 చతుర్‌వ్యూహాయ వీరే చశుర్గతయే విషమాయ చతురాత్మనే శూన్యాయ చతుర్భావాయ 770

120 విష్ణు సహప్రనామం ఓం- చతుర్వేదవిదే నను ఓం జయంతాయ నమ ఎక్షప్రాదే సర్వవిజ్ఞయినే సమావర్తాయ నువర్ణబిందవే 800 ౮ వివృత్తాత్మనే అక్షోభ్యాయ దుర్టయాయ సర్వవాగీశ్వ రేశ్యరాయ దురతిక్రమాయ మహాహదాయ దుర్గభాయ మహాగర్హాయ దుర్గనూయ మహాభూతాయ దుర్గాయ మహానిధయే దురావాసాయ 780 కుముదాయ దురారిఘ్నే కుందరాయ శుభాంగాయ కుందాయ లోకసారంగాయ పర్షన్యాయ 80 సుతంతవే పావనాయ తంతునర్థనాయ అవిలాయ ఇంద్రకర్మణే అన్చుతాశాయ మహాకర్మణే అమ్బతవబుష్నే కృతకర్మణే సర్వజ్ఞాయ కృతాగమూయ ఎర్వలోముఖాయ ఉద్భవాయ 790 సుళభాయ సుందరాయ ను (వ్రతాయ సుందాయ ఎద్ధాయ రత్ననాభాయ శత్రుజితే 820 సులోచవాయ శత్రుతాపనాయ ఆర్కాయ న్యగ్రోధాయ నాజసనాయ ఉదుంబరాయ శృంగిణే

వామౌవళిః 21 ఓం అశ్వత్ధాయ నను ఓం సర్వకామదాయ నమ్‌ చాణూరాంధ్రవిషూదనాయ ఆశ్రమాయ సహాస్రార్చిషే శ్రమణాయ సప్తజిహ్వాయ క్షామాయ సప్టైధసే సుపర్థాయ సస్తవాహవాయ వాయువాహవాయ అమూర్తయే 830 ధనుర్ధరాయ అనఘాయ ధనుర్వేదాయ అచింత్యాయ దచండాయ భయకృతే దమయిత్రే 860 భయనాశనాయ దమూయ అణవే అఆపరాజితాయ బృహతే సర్వసహాయ కృశాయ నియంత్రే స్థూలాయ అవియమాయ గుణభ్ళతే అయమాయ నిర్గుణాయ 840 సత్త స్ట్‌వతే మహతే పాత్త్వికాయ అధృతాయ సత్యాయ స్వర్భతాయ సళ్యధర్మపరాయణాయ 670 స్వాస్యాయ అభిప్రాయాయ (ప్రొగ్యంశాయ (ప్రీయార్జాయ వంశవర్ధనాయ ఆర్హాయ భారళ్ళతే (ప్రీయకృతే కథితాయ (ప్రీతివర్ధనాయ యోగివే విహాయసగతయే యోగీశాయ 850 జ్యోతిషే

122 విష్ణు సహస్రనామం ఓం సురుచటయే నమ ఓం స్వస్తీభుదే నమ

హుతభుదే స్వస్తదక్షిణాయ

విభవే 880 అరౌద్రాయ

రవయే కుండరివే

విరోచనాయ చక్రిణే

సూర్యాయ విక్రమిణే

సవిత్రే ఊర్జితశాసవాయ 90

రవిళోచవాయ శబ్దాతిగాయ

అనంతాయ శబ్దసహాయ

హుళభుజే శికిరాయ

భోక్త్రే శర్వరీకరాయ

సుఖదాయ అక్రూరాయ

వైకబాయ 890 "సేశలాయ

అగ్రజాయ దక్షాయ

అవిర్విణ్లాయ దక్తిణాయ

సదామర్షిణే క్షమిణాంచరాయ

లోకాధిష్థావాయ విద్వత్తమాయ 920

అద్భుతాయ వీతభయాయ

సవాలే వుణ్యశ్రవణకీర్తనాయ

సవాతనతనూయ ఉత్తారణాయ

కపీలాయ దుష్‌కృతిఘ్నే

అవృయాయ 900 దు స్వస్ననాశవాయ

స్వస్తదాయ వీర ఘే

ప్వస్తీకృతే రక్షణాయ

స్తే స్‌ద్‌ఖ్యో

జీవవాయ 030

వామావళిః 123 ఓం సర్యవస్థితాయ నను ఓం ద్రణవాయ నము అనంతరూపొయ పణొాయ అనంత[శ్రియే (ప్రమాణాయ జితమవ్యవే (ప్రాణవిలయాయ 900 భయాసహాయ (ప్రాణళ్ళతే చతురశ్రాయ ప్రాణజీనవాయ గభీరాత్యనే తత్త్యాయ విదిశాయ శత్త్వవిదే వ్యాదిశాయ ఎకాత్మనే దిశాయ 940 జన్మమృత్యుజరాఒలతిగాయ అవాదటయే భూర్‌భున న్వస్‌తరవె భువోభువే తారాయ లక్ష్మ సవిత్రే సువీరాయ (ప్రపీతామహాయ 970 రుచిరాంగదాయ యజ్ఞాయ జనవాయ యజ్ఞపతయే జనజన్మాదయే యజ్వనే భీమాయ యజ్ఞాంగాయ భీమపరా క్రమూయ యజ్ఞవాహనాయ ఆధారవిలయాయ 950 యజ్ఞళ్ళతే ఆ ధాన్రే యజ్జకృతే పుష్పబోసాయ యజ్జినే ప్రజాగరాయ. యజ్జటుడే ఊర్ధ్హగాయ యడ్జసాధవాయ 980 సత్‌పధాచారాయ యజ్ఞాంతకృతే (ప్రాణదాయ యజ్ఞగుహ్యాయ ఆన్నాయ

క! చిష్ట్మ్ణు సహస్రనామం ఓం అన్నాదాయ నమ ఓం శంభళ్ళతే వమ

ఆళ్మయోనయే నందకీనే

స్వయంజాతాయ శ గే

వైఛావాయ శార్‌ద్గధన్వనే

సామగాయనాయ గరాధరాయ

దేవశీనందవాయ రధాంగపాణయే

సస్ట్రే క్ర అక్షోభ్యాయ

గ్రతీలయ ఎర్వపహరణాయుధాయ 000

పాఎవాశనాయ

తశ స్ల స్య

కత తడైలైడా నాన పనన ననా నహ అబన... . 7.7.0. ౧6161049 గ౮౦|021009 561169 [10.2171 ; 1106 ౧5.10-00 '

• తిరునుల తిరుపతి దేవస్థానములు, తిరుపతి. ర్త తెలుగు ప్రచురణలు సల . 1 సప్తపది 5-00 | 2 పురుషసూక్తములు 5-00 . 3, నారాయణీయం న 45-00 4 యోగసర్వస్వము 40-00

5. గీతారహస్యం - సంపుటం.1 40-00 6 గీతారహస్యం - సంపుటం.2 త్షర-00 | 7. గీతారహస్యం - సంపుటం.3 35-00
6. కల్యాణ సంస్కృతి 7₹=00
7. భజగోవిందం 5-00
8. తిరుమలలో తిరుప్పావై 5-00
9. శ్రీమద్భాగవతం-రెండవస్కంధము 55-00
10. రామాయణము - ఉషశ్రీ 35-00
11. భారతీయ సంస్కారములు 25-00 14 తిరుమల సమయాచారములు 15-00
12. లలితా సహస్రనామం 10-00
13. రామచరిత మానసము 40-00
14. శ్రీవేంకటేశ్వర వైభవం 40-00
15. యజ్ఞోపవీత తత్వ దర్శనం 10-00
16. అద్వైతాక్షర మాలిక 75-00
17. అర్ష విజ్ఞాన సర్వస్వం = సంపుటం.1 50-00
18. మహాభారతం అరణ్యపర్వం - 1 125-00 , "22. మహాభారతం అరణ్యపర్వం = 2 1150-00
19. మహాభారతం విరాటపర్వం 160-00
20. దయాశతకం 15-00 - ౯0 141061 711169/000165 ౧|16258 00౧1261 7౧6 క.8.0., 54145 1౧8 , కా నాలో | ౧/1౧1664 2౧64 ౯4౧0118066 0౫ 5గ *|6౫/ గడ!1200, 1.గ.5., 5%606076 0గ106% | ₹706౪/250020౧2౧౧5, |00264 2౧6 గ41౧166 ప! _ [2095/202 81౧6106 /0665, కం౪/6౧ 0౧ 5602411 0 1.1.05.