Telugu sri maliyala sadguru grandavali saramsham - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

కృళై సీదుట్‌ [0థొవక సారాంేన్ల

నై |

(1 (మ వ్రత న. || " నగ. ్య ై | న |

అతడు టల నడ! 7 క ప.

, గ్‌ ' సహజకవి మల్లెమాల ననే

యం భభ | మనసుపడి మక్కువతో సేకరించిన యో

ఖ్‌ క. . లో 1 ఈ పుస్తకాన్ని సాహత్యాభిమానుల కోసం . |

లం . గప్పి సుందరయ్య విజ్ఞాన కేంద్రానికి ద్‌ కం ఖ జో! కూ ఆనందంతో బహూకరిస్తున్నాం. నను . ము. నల - మల్లెమాల కుటుంబం ఫి 4 భె శస న. ॥ "| + , , "9. [యనా బాజా చం 1 క న ఆ... కస్‌ర్చి సద్గురు శ్రీ మలయాళ స్వామలవాద్‌ . ణ్‌ | ణ్ర నూత సేకరణ = | త్రీ వ్యాసాశ్రమ సంస్థాపకులు క్యశ్ర్రీ నూరెక్రి నాం క య. రాజేంద్ర దేని హాల |

వా లో అటో సనిరుళాలే స్సులతో గు ౮ సు ర్‌ త్రై ట్ర | ( గ ల డీ త్‌ నా ర్‌ జ య్‌ ఏటి లలం0. (ఈ౫ ఏ అ 2 థ్‌ నా. న. క్‌ లు. ఫో ను న శ్ర | పాలనే ఆఅ న. ల్‌? / ల భా న తు చారల, శ సా య వ ర్య. ై స. మ. గ శ జై గక నస స్‌ు... న. తము మ. స ్న ళో చీట్‌ దూ న్‌ మ మ ల్‌ . న భి | గ. న సన్యా మా. న య న. వ్‌ ర. టం. ప్‌ 1. స్ట్‌ న. న్న స జీ. ళీ న్న ల్ల హహ ప. వ న? ల్‌ వ స్‌ 1 దతన వ క్‌ య సం. హస ధ గ ,] ళ్‌ | క. ఖా య స్స హై ల్‌ ట్‌ ఇం పసం రకు ఓ | లా న కో |: వ్‌ న్స. . మ టం (భోస్లు న. శు ప క లా . // య ఇ | క. వ శ శల ఇ స్‌ టో 1 | /స్‌ న. 2 పో! |. (జీ ల ల్‌ న ను ఖే . (నా సభ గ ౧. గ ర! న త

• గ గ్‌ 1. . ష్‌ క శే జ. న పు? గ భ్‌. న్‌ న నర, న. ట్‌. ల సమ త. 1.7 నో రో టం ల ల గ్ల! . న న. గ్‌ స్య స్‌ | లో గ్గ టీ న సక టా. ఈ వ తు ఈ మం ళు మార్‌ టి శే న్‌ ర. న న మ. గా నర స్ట జస తహ క్ట న స్‌ ల ఓ శీలి మన! రట గ. నా త్‌ న. య్‌ పు మ స. “ఈ; .] ల్‌ మ మ! ల్‌ ము... | స్ట ళ్ళ లోల జ్యో లో లూ. న లల న | న్‌ మినిటాట స్‌ నష ఫో భో సు నా మేఘము. వ న్‌ వ ల మ న పెద్ద సు ి మయుగ్షుర ఖ టా ప కాలా న. చమ్నుసురారుల ఫ్లరమ్మల ము లా గలా. న్‌. నమ్మిన వేల్పుట ్మ కడుపారడి బు మను . మసన చ్కుల ! మనంబు ష్‌ క మాయమ్మ కృతాబ్ధి! యిచ్చు రర | నునంబ ండెడియమ్మదు జ్జ త్వక ర్‌ స సంపదల్‌. ఉ

సయ (పెటి [మంట ౧జళ నే తలా అసాక్రప్రాత్తట్తికతలోా ఓం _ స్‌ శ్ర 1 [11 ళం రి 4 నూరెడ్డి శాంతాదేవి రాజేంద్రప్రనాద్‌ విజయవాడ - 520 002 మ తో ఏర్పేడు (వయా) చిత్తూరు (జల్లా పవ.

శ్రీ మలయాళ సద్గురు గ్రంథావళి సారాంశము రం. నంకలన త్తర్హ : న. 4 శ్రీ బులి రాజేంద్రప్రసాద్‌ విజయవాడ - 520 002 ప్రభమ ముద్రణ : 2007 తావీలు ; 1000 వా వ్వా హతం. న్న్న ళో కన య. (వా సహ న క ఛో వ్‌ నో వెల: రూ. 150,/= (కి క్రో “సల్సిలౌలి. హైదరాగ సూరెడ్డి శాంతాదేఐి ర్స వలం. 29-14-35, సౌభార్భ నిలయం గ్ర ” ప్రకాశం రోడ్డు, సూర్చారావుపేట, విజయవాడ - 520 002 ఫోన్‌ : 2432131 ముద్రణ స్వామి అఫ్‌సెట్‌ ప్రింటర్స్‌ స్వామి స్ట్రీట్‌ గాంథీనగర్‌, విజయవాడ - 520 002 ఫోన్‌ : 2572832, 2678211

నాన స-*న థలిథ 'అ౦0680' ట్‌ తం ః - పస పటే ణే | కో | హహ లా, || శ్రీమతి & శ్రీ దగ్గుబాటి రాఘవయ్య చౌదరి, సీతమ్మ గార్లు లల మీ కనిష్టపుత్రిక కో శ్రీమతి సూరెడ్డి శాంతాదెవి

ఆ౨99౨999అఅణంం శీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంభికళ - సారాంశకు అంంంంంింంంణల ఈ)” ౫ ఆ ఆఆ)” 35౫ ౫3 ఈ జన్క దేహ ఆనందోత్సాహము మనుషత్త్వం, ముముక్షుత్వం, మవా పురుష సంశ్రయము కలుగుట దుర్లభమని శ్రీశ్రీశ్రీ ఆదిశంకరాచార్ములవారు సెలవిచ్చిరి మనుష్పత్వము పొంది - ముముక్షత్వము కలిగివుండి “స్తోత్రియ బ్రహ్మనిష్రుడుూ అయిన “సద్గురు శ్రీశ్రీత్రీ మలయాళస్వామి"ని గురువుగా పొంది మవాపురుష / సంశ్రయమును కూడా పొందగలిగినందుకు అంతు తెలియని 1. గ ఆనందము. నన్ను ప్రోళ్సహించుచూ వచ్చిన గురుదేవులకు, కుటుంబ స నభ్యులకు, సన్నిహితులకు కృతజ్ఞతా నమస్సుమాంజలులు. | ఏ రచనలు చేసినా, ఏ ఆధ్యాత్మికానందము పొందిన అంతా ఆ గురుదైవముల అనుగ్రహముగానే ఎల్లవేళలా భావిస్తానే కాని - ఈ నశించే దేహానికి ఆపాధించుకోను. దేవాోన్నే నేను నేను అనుకోను. సంసార సముద్రము దాటించు నావగానే భావిస్తాను. ఈ దేహ నావను నడిపేవాడినే ఆశ్రయించాను. భావము నాదికాదు, భాష నాదికాదు, కారణము నేను కాదా, కార్యము నేను కాదు, నాలోనే వున్న ఆత్మస్వరూపానిది.

• ఆర్మనొగ్రీయించుపున్న ఈ దేరయ్‌ శ్రీట8 సూరిట్ట శొంతాదేరి

'౨55౫౫నాంఅింంఅగ.క మలయాళ సద్నుదు గ్రంభెవళి - సారొంశకు అఅింబంింనింనణణం నామనసులోని మాట శ్రీ వ్యాసాశ్రము వజ్రోత్సవాలయందు ఎనలేని ఆనందోత్సావాలలో పాల్గొని శ్రి నద్గురు గ్రంథాలను కొన్నాను, వాటిని పఠిస్తుంటే జ్లానామ్వత వర్షము నా దేహముమీద అంతా వర్నిస్తున్నట్లు వున్నది. ఇంకను జ్ఞాన ధ్యానము చేస్తున్నట్లు వున్నది. మనను ఏకాగ్రత నొందినది. తృప్తి కలుగక రెండవసారి పఠించినపడు ముఖ్యమైనవి ప్రాసుకుందాము అనుకున్నాను. కాని వెంటనే ఆ పని చేయలేకపోయినాను. “గీతాసొారము అను గ్రంథమును ప్రింటుకిచ్చే పనిలో వుండి అది పూర్తి అవుతున్నప్పుడు శ్రీ సద్గురు గ్రంథాల రచనలమీద పోటీ పెట్టినట్లు యధార్థ భారతిలో చూచినాన్ను వెంటనే గ్రంథములను చదువ ప్రారంభించి వ్రాయుట ప్రారంభించినాను. నవంబర్‌ నెలకల్లా వ్రాసినవారు అందించాలని తెలియపరచినారు. గ్రంథములన్నీ చదివి వాటిలో ఉన్నవే వ్రాయకూడదు. ఇరువది గ్రంథములు చదివి శ్రీవారు ఆధ్యాత్మిక జాగ్యతిని ఆంధ్ర రాషస్ర్రమునందు ఎట్లు ప్రచారము చేసినారో మీ అనుభవముగా ప్రాయవలసినది 200 లేక 250 పేజీలలోవు అని ప్రకటించినారు. మా విజయవాడలో జలై నెలలో శ్రీ చాతుర్మాస్యము ప్రారంభము కానున్షద. ఆ సభలు ప్రారంభమైతే ఒక్క అక్షరము కూడా వ్రాయుటకు వీలుకాదు అని తలచి ఐదు నెలల్లోనే నిరంతర కృషితో పూర్త చేసినాను. ఈ ఐదునెలల వ్యవధిని కూడా నంపూర్తిగా ఉపయోగించుకోలేదు. ఇక నెలరోజులు ప్రయాణములే నరిపోయినవి. నాలుగు నెలల వ్యవధిలోనే వూర్తిచేసి - శ్ర చాతుర్మాన్స నభలోనే బ్రవ్మాచారి శ్రీ శివరామ్‌న్వామికి అందించినాను. శ్రీక్రీశ్రీ విద్యానన్టన్వామి పాదాలపై ఉంచి వారి ఆశీస్సులను పాందినాను. శ్రీ సద్గురు గ్రంథావళి సమీక్ష ప్రాసినాను స్వామి అంటే చాలా మంచి పనిచేసినావు అమ్మా అని దీవించినారు. మవోత్సుల వాక్కుద్వారా - మనన్ఫు ద్వారా వచ్చే వాక్కులే కదా శిష్ములకు శక్తి ప్రభంజినాలు. శ్రీశ్రీశ్రీ పరిపూర్ణానంద స్వామివారికి చూపెడితే నీవ గడువు లోపల ఇచ్చినావు అని ఆశీర్వదించినారు. ఇట్లా ఆధ్యాత్మిక రచనలు చేయగల గుతున్నాను అంటే కేవలం గురు, దైవ అనుగ్రహముతో వ్రాయటమే. ఇది నా అనుభవమునకు అందిన సత్యం. ఇది యధార్థం, యథార్థం. ఈ గ్రంథమును నాకు జివ్మనిచ్చిన జననీ జనకులకు అంకితం. నా తల్లి సత్యసందురాలు ఏ చిన్న తప్పచేయని ఆదర్శ గృహిణి. నా తల్లే నాకు మార్గదర్శకురాలు, నా తండ్రి నన్ను ఎంతో గారాబముగా పెంచారు. పదుగురి మనిషి తన కుటుంబాన్నే సంరక్ష చరదు తనపై ఫస్ష ఇతర బాద్యతలు తాను కలిపించుతొని ఇంతా ఎన్ని ఎన్నో పనులను చేబట్టి సమర్థవంకం చేసినారు. వీరి నామధేయములు కూడా సీతన్మ-రాఘవయ్య సీతారాములన్షమాట. నేత్రానందమైన అంట = తల్లిదండ్రులను నిరాదరణ చేసే ఈ రోజులలో తన తల్లిని ఎంతో శ్రద్ధతో చూడటం ఎంతో ముచ్చట వేసేది. నర తగన భార్య గా తల్లి మా అమ్మను ఎంతో ఎంతో శ్రద్ధగా చూడాలని వుంటది అమ్మా అనేవారు నాతో, అట్లాగే వై “టా మా అక్కచెల్లెల్టము ఐదుగురము ఆమె విషయములో శ్రద్ధ చూపేవారము. నా పేరు కూడా మా నాయనడి పేరే శాంతమ్మ ఈ గ్రంథముల పోటీలో తృతీయ న్థానములో వళ్ళ్చినాను. ప్రథమ, ద్వితీయ బహుమతులు వురుషులకు వచ్చినవి. తూర్పుగోదావరి జిల్లా అమలాపురంలో 2004వ సం॥ మార్చి నెలలో జరిగింది. శ్రీ మలయాళస్వామి స్థాపించిన ననాతన వేదాంత జ్ఞానసభలు, అళ్చట రెండవ రోజైన స్త్రీల సభలో నన్హానించి 10,000 బహుమతిగా అందించినారు. శ్రీ వ్యాసాత్రమ నంస్థ తరపున శ్రీత్రీక్రి పరిపూర్ణానంద స్వాములవారు, ఆ బహుమతి పొందిన గ్రంథమే ఈ “శ్రీ మలయాళ సద్గురు గ్రంథావళి సారాంశము.”

రంఅఅం69ం9999ంశీ మలయాళ సన్నకు గ్రంథివళి - సారాంశము 999999ంంంణల ల ఐకయసూబిక

1. శీశీకీ మలయాళస్వాములవారి ఆధ్యాత్మిక ప్రచార కృషి యం 2
2. మహర్షి సద్దురు శ్రీ మలయాళన్వామికి నీరాజనం లయలు టై
3. శ్రీ వ్యాసాశ్రమ వజ్రోత్సవ పతాకరీతం.లాలలాలా 4
4. త్రీ మలయాళ సద్గురు గ్రంథావళి బ్రహ్మజ్జానామృతము లా 6
5. గురుశిష్కుల యోధ్యత్‌ టా ఆ
6. జాతి భేద వివరములు తాలం 12
7. భక్తిలక్షణములు లలల 13
8. ముక్తి సోపాన పఠము టల కేతు
9. సన్మార్గ సూక్తులు 20
10. “ఉంకారమూో వయం 2
11. సాధు సత్ళంగ ప్రభావము. 26 12 ఆత్మసాక్షాత్కారము _టతతతాయాడాలాలం 20
12. ఆధ్యాత్మిక గురుశిష్కుల ప్రశ్నోత్తరములు ? లలల 36
13. ఓంకార ప్రణవమే - ఈశ్వరశక్తి.టటంండాససా 52
14. సద్దురు మహర్షి శ్రీ మలయాళస్వామి బోధామృతసారము _ంంలయయలాలలల రడీ
15. శ్రీ మధద్దగవట్లీత సారాంశము ..ాాలాలా 61
16. ఆలోచించండి - అధివహించండి .యలలాలాల దిక్‌
17. తల్లియే ప్రథమ గురువు -ంలరరరరతరయయయయయయంయయంయ టి
18. విజయఘోషలు _తరతయనయతతలలాలలం గే
19. గురుభక్తి ప్రబోధ ప్రభంజనము లం 92
20. త్రీ సద్గురువు బోధించిన భగవద్గీతా సారము నా అవగాహన.............. 93
21. నేను ఎవరు? నేను ఎవరు నానా 94
22. తెలుసుకొనుటకు ధ్యా క్కటే చాలునా నా 96
23. ష్‌ వ్యవధిలో ము పరయా 98
24. భారతీదేవి ఆత్మసాక్షాత్కార అన్వేషణ. 1 04
25. యమధర్మరాజు నచికేతునికి జీవాళ్య-పరమాత్మల స్థితిగతులు తెలుపుట... 118
26. గురుప్రభావము.ంటత్తలాలంద్య్తలం 4134
27. అంతా బక్కటేఎంంంంలలలాల 1 38
28. నిరంతర ధ్యానము న. 39
29. ఇదియే శ్రీశ్రీశ్రీ మహర్షి సద్గురు మలయాళస్వామి బోరా 1. 140
30. ఆధ్యాత్మిక - రాచబాట .ంంంతతవలలలలా 140
31. కర్మ భక్తి ధ్యాన, జ్లానములు._లయలలాలంా శే 43
32. ఆత్మదీపం.ంో లాలా గ తేడ 34 ఆత్మస్వరూపము యాల 144
33. తూరీయాతీత స్రితి....రతలలాంయాయంయాలయాలయ 152
34. తవ్యయభక్తుని స్థ్‌తి అతత లలరయయయయిలవాంణలంం 155
35. త్రీ సద్గురు వాక్క్యామృతాలు టల 156 38 ఆత్మస్వరూపము లా 156
36. అనత్కదోషము దేవతలకి తపష్టలేదు --ంంతాలాాాలాలాణ 159
37. అజ్ఞాత శక్తియే - ఈశ్వరశక్తియణాా 163
38. ఓ జీవదేహధారి.ంంంలిం 1 ఈశ
39. భక్తియనే నావలన 164
40. చాతుర్మాన్య వ్రతము.ంంంరరనరాలలలాాలాల శ 64

౨౨౨అ9999ంఅం శీ ములయాళ సదరు గ్రంభికళ - సారొంశకము అంంంంంంలంలల 44 _ నా స్కృతి పథములో చాతుర్మాస్య మవా వైభవము నాలా 1 66 45. భారత పుణ్యభూమియే - నా దేశం.ాలాలాలణా 167 46. గురుశక్తి - ప్రభావము. 1 68 47. భగవానుని నామమే ఏఓంకారము.తలయయలలయాలలాంణా 4 69 48. గీతాచార్య శ్రీకృష్ణ భగవానునికి న్వాగతం ...ంంంతలలాలాంం 1 69 49. విసుగు విరామము లేక లల 170 / 50. వైకుంఠవాసుడా !._యయవాలలలలల 170 | 51. భగవద్గీతా - గానము _లపతయుమయయయలయలలం 1 70 52. టఓ వెంకటేశా !.ంంంతతయమనతయల క్షే 711 53. త్రీ సాయినాథామ్యృతము _ం్తలతలతలు 71 54. వైకుంఠవాసుడా 1. 1 72 55. లోకేశ్వరుని ఆత్మశక్తి... 1172 56. వేదగానముంంంంంంంంంంంలలలలలంం 1. 72 57. ఓంకార శక్తిగీతము _.ంం్తతలచయాలలాల 1. 73 58. అద్వైత భావన. 173 59. గమ్మ మార్గము. 1 73 60. కవ్వించకే - ఓ మనసా 1764 61. ఉన్నాడయా ఆ దేవుడున్లాడయా తలలు [174 62. చిలుక - గోరింకల. శ గతే 63. భక్తాగ్రగణ్బుని హృదయం.లలలలాం 1 75 64. సోమనాథ మంత్రంలా 175 65. బకే అనంతశక్తి.ల 176 66. వందేమాతరం. 176 67. ఓ జీవుడా! 1] 77 68. శ్రీరామ... శే 77 69. నీవు లేకున్న ఏటిలేదు లలల 1 78 70. నిష్కాను కర్మ దేవతయే - పుడమి తల్లి... 178 71. జగన్నాథుని ఓంకారగీతం.ంంలాయా 178 72. ఓ ఆతృ్మస్వరూపా.యంం 179 73. మానవుని జీవితము... 179 74 _ స్వాత్మ మంత్రం - సొంత మంత్రం యాలాల 179 75. ఉదయాస్తవములు._లాలలలడాలాలాలాలం 180 76 మేటి అయినది - సాటి లేనిది... 180 77 _మననులోని మనసా 181 78. జనన మరణ - జీవమర్శము.టలాల 11 79. భగవత్‌ చైతనృశక్తి.లలలం 181 80. భగవద్గీతా సారాంశము - మహనీయుల అనుకరణ .ంలయయలంలలంం 1 82 81. దేహములో జీవాత్మ పరమాత్మ... 182 82 దేహమే దేవాలయము. 1 83 83. గీతా నవనీతము. 163 84 ఓీమనసాయయయిలం 1 దశ 85. రసము తెలిసిన యోగము లలనా | 84 86. పయనం - గమ్మం లాలా 1 టైశీ 87. తిరుగు లేనిది భగవత్‌ శక్తి. టెక్‌ 88. నవరంథధ్రాల దేహములో ఆత్మబిందువు _..ంంంంలాయయలాలలం 1 టెక్‌ 89. సృష్టి బ్రవహ్మాండము.ంంంంంంంనలలయయాలాలాం తక్‌

ఆ9౭అ౨అఅఅఅంఅింంశ్రీ కులయాళ సదురు గ్రంభికళి - సారాంశము ఆంంంింంింంింణనలు 90. పూర్వయుగములు - కలియుగము .ంందరలలయయయలయంయలయలాం 186 ఆనాటికి - ఈనాటికి తేడాలేనివి......--ంలలలలలనయలాలలంలంల 187 ఆనాడు వున్నది - ఈనాడు వున్నవి .ంంంలలయయులయయలంంం. 187 ఆనాటి మానవుడు - ఈనాటి మానవుడు _.ంయయయయులునలవయులలలంలలా 187 ఈనాటి మన మార్గము .ంంంయంయదుునలనలయలయయయయలలంం 188 91. సృప్టిమర్మము - శూన్యంబు - సూక్ష్మాతి సూక్ష్మము ఎవ 1 68 92. నీవు చల్లిన విత్తుట 189 9౩౩. సోహం - చిలుక.ంందతయలయలయలయయయయయయియిలలలలలాం 189 94. సృషప్టిమర్మము - స్యప్టియోగము _ంంంయలలలంం 189 95. మానవుడా ! ఓ మానవుడా !!..--వలరలయలంలలంయయయయయయలలాంంణ 90 96. మానవుడు... తతర లరలరయలలలయయుణయయయలలలంలణంయ. 1 91 97. ఆతృ్మతత్త్వ బోధాస్రవంతి లలల 1 91 98. ఉట నరుడా !.ంంతరరయయలంలంం 1 92 99. ముక్తి అనే వూరుటాింద్తతలయలయాయలాయంంం 1 92 100. భక్తిసాధనము .లయులలనయయయయయలాలం 1 93 101. సృష్టి రహస్యము..యాయయాలాలాలం 193 102 నా హృదయగానమే శ్రీకృష్ణగానము ాలలలలాయాలాలాలలాం 193 103. సాధువు - సంసారి. 1 94 104. సృప్టి మూలము .ంంంంంపయయయయాంయాలయ 195 105. మవా వాక్కముల చతురార్థములు ..యలయలలలల |] ర్రిద్‌ 106. చతుర్ముఖ బ్రహ్యుస్తుతి ..లాలయునలణలాంంం 195 107. స్ట పురుషులకు భూషణములు యల 196 108. న్‌వు లేని స్యషప్టి ఎక్కడ ?.్తపయలాలాలంాం 196 109. కలియుగ పురుషుడవా ? పురాణ పురుషుడవనా ? లలల శ 7 110. జగన్నాథుని జోలపాట _.లలవయయలంయలం శ 97 111. మానవుని ఆరాధనం 1 98 112 పతంజలి మహర్షి యోగసాధన - భవరోగ నిర్మూలన .లలమలడాల 198 113. జీవదేహధారి.....యలనదతతలలయలిలంం 1. పట్ర 114 నీ దర్శనభాద్యము.ంంంంయలాలం 1 99 1156. గుణత్రయము.ంంంంలరలయయాలయలలాలం 1 99 116. వినరా నాయి. లాయలయయయాలలలం 11 99 117. ఉట మానవుడా !-౮తయయయయయలయంయయజలలఆంంంం 200 118. ఆత్మగీతం !.-౮తతతతలలలలణయయయంం 201 119. దేహరథం పదత రతతరయలలయయయయలలలయంంం 202 120. త్రీ సొామనాథా -ంతలయయయయలంంంం 202 121. వద్దు వద్దు ఉగ్రవాదం.లయయాలాలాలాలంాంలాం 203 122. సకలం - బ్రహ్మాం ---తలలలలయలాణాంంంంం 203 123. ఓ పరాత్చరా 1.౮౮౦ లయలయయలంణం 20్రత్మీ 124. బుట్సి- అ తత త గతం రర తరవత లాలయలలాలాలణయలంయం 204 125. వ పరర ంంవవతల రతం రరర ర రర రలు వరల 1 6 రరర రరర వరన ఇం 02000000 00 రరర ర రరర000రన0000ం0 రరర ంరవరనరంరర0వలంలయయయంంలంంం. ల (యత 126. దొంగలున్నారు జాగ్రత్త టటటంటలయలయయయయయయాలయాలాల 205 127. నిరత - నిరంతరము.ంంతరతతదతతతదరతదతయయయియియిలయల 205 128. శాంతాదేవి - శాంతి సూక్తులు ..లలయయలయాంయలయఆంం 206 129. త్రీ శివకాశీ క్షేత్రములో శ్రీ చాతుర్మాస్యవ్రతము వలయాలా 209 130. శ్రీవారి భక్తుల ఆనందడోలిక..ంలయలాలయలలం 209 131. జయమంగళం టర దవ రదర దంల లంచం చ శే ట్ర 132. మహర్షి నద్దురు శ్రీ మలయాళన్వామి మంగళ హారతులు .నయయలాలాయంం 210

హవాఅఅంంంంంంంగ శీ కులయాళ సద్నదు గ్రంఖివళి - సారాంశము “అంంంంలబబలంణం లీశీతీ మలయాళ స్వాములవారి ఆధ్యాత్మిక ప్రచార కషి ఫ్రోత్రియ బ్రహ్మనిష్టులైన శ్రీశ్రీశ్రీ మలయాళస్వామి వారు చిన్నతనము నుండియే భగవద్భక్తి తీవ్ర వైరాగ్యము, బ్రహ్మ విద్యయందు ఆసక్తి శద్ధ కలిగివుండేవారు. ఆయన తన 18 సం॥[ల వయస్సులోనే ఇల్లు విడిచి అసేతు హిమాచల పర్యంతము పూర్తి భారతదేశము పాదాచారియై పర్యటించి ఆ తరువాత తిరుమల శ్రీ వెంకటేశ్వరస్వామి సన్నిధిన గోగర్భమునందు 12 సం॥లు తీవ్ర తపస్సు చేసి భగవత్‌ సాక్షాత్కారమును బడసి లోకోద్ధరణ కొకు భగవద్గీతకు, ఉపనిషత్తులకు, యోగ వాసిష్టమునకు పదవిభాగ ప్రతిపదార్థములు వ్రాసిరి. ఆత్మోన్నతికి అడ్డుపడేవారిని వాచా వేదాంతులకు అనుష్టానము లేని సాధువులకు హెచ్చరికగా “శుష్క వేదాంత తమో భాస్కరము” లాంటి మహత్తరమైన ఇంకా ఎన్నెన్నో గ్రంథములను రచించి పండితులతో కూడా సశ్‌ గ్రంథములకు వ్యాఖ్య వ్రాయించిరి. బుషి సాంప్రదాయమునకు ఆధ్యాత్మిక ప్రచారమునకు ఎంతో కృషిచేసిరి. ఎన్నెన్నో ఆశ్రమములను స్టాపించిరి. ఆంధ్రావనిలో యనలేని గతా ప్రచారమును చేసిరి. ఆత్మజ్ఞాన భిక్ష పెట్టిరి. “శుష్క వేదాంత తమో భాస్కరము” ఇట్లు అనేక గ్రంథములను చిన్నవి, పెద్దవి 52 గ్రంథాల వరకు వ్రాసిరి. 2001వ సం॥ వజ్రోత్సవాల సందర్భముగా శ్రీ వ్యాసాశ్రమమువారు 20వది గ్రంథములనుగా ముద్రించిరి. వాటి సారాంశమే - ఈ గ్రంథము. శ్రీ వ్యాసాశ్రమమున బాల-బాలికలకు వేరు వేరుగా గురుకులములను ఏర్పరచిరి. సంస్కృత పాఠశాలనూ పెట్టించి తీర్చిదిద్దితిర. బ్రహ్మ విద్యా పాఠశాలను కూడా పెట్టించిరి. ముఖ్యముగా కుల మత భేదములు లేకుండా అన్ని వర్గముల వారిని చేర్చుకుంటిరి. అట్లే సన్యాస దీక్షలు కూడా కుల, వర్గ లింగ భేదములను పాటించకుండా ప్రీ పురుషులందరికి సమాన అర్హత కలిగించిరి. మానవ దేహమున్న ప్రతివాళ్ళు ఆత్మ సాక్షాత్కారము పొందవచ్చును. ఎందులకంటే పరమాత్మ పంచభూతములను ఒక వర్గమునకు అని కాని ఒక జాతికి అని కాని కేవలము మానవుల కొరకే అని కాని ఏర్చరచలేదు. సకల చరాచరములకు సమముగా ఉపయోగించుచున్నారు. కాబట్టి మధ్యలో స్వార్థపరులు కల్పించిన సంస్కారమును వదలి విజ్ఞతతో తన అర్హతను తెలుసుకొని జ్ఞానాన్ని సముపార్ణించుకోమని విజయ ఘోషలు చేసినారు. మన అసంగానందయతివరేణ్యులు (శ్రీ మలయాళస్వామి) ఎన్నో సమస్యలను ఎదుర్కొని స్థిరముగా నిలబడి ఆధ్యాత్మికముగా అక్షరాభ్యాసము నుండి దిద్దించి లక్షలమందిని తరింపజేసినారు. సరియైన సాధు సన్యాస మార్గము తెలిపి లోపములను ఎత్తి చూపి సాధుమండలిని కూడా ఉద్దరించినారు. అంతకుముందు ఆంధ్ర దేశమున ఇలాంటి ఆశ్రమము లేదు అనుట అతిశయోక్తి కాదు. మనము ఎంతో వెనుకబడి వున్నామని తలంచి ఎక్కడో కేరళ రాష్టీయుడు మన భాగ్యము కొలది మనలను ఎంతో సంస్కరించినది. ఆధ్యాత్మిక రాచబాట వేసినది మన అందరికి తెలిసినదే. గాంధీగారిలాగా స్రీలకు ముందు జ్ఞాన జాగృతిని కలిగించారు. స్త్రీల కోసము ఆయన చాలా కృషి చేసినారు. వృద్ధుల యందు మరీ ఎక్కువ శ్రద్ధ చూపించేవారు. భక్తుల భవబంధములు తొలగించుటకు ఎన్నో చాతుర్మాస్య యజ్ఞములు, సనాతన వేదాంత సభలు, సాధుమండలులు, సప్తాహములు, ఓంకార సత్రయాగములు, ముక్తి సోపానములులాంటి కార్యక్రమాలను ఎంతో వ్యయ ప్రయాసల కోర్చి జరిపించినారు. ఆధ్యాత్మిక జాగృతికి,

ఆ౨అఅ6అఅఅంంిం౬శీ మలయాళ సదురు గ్రంఖెకళి - సారంశకము ౨9999అ9అఅలల

ప్రచారమునకు కర్మ, భక్తి ధ్యాన జ్ఞానములు తెలిపెడి మాసపత్రికను స్థాపించి నడిపిరి. ఆధ్యాత్మిక సౌరభాలను ఆంధ్రావనిలో పల్లె పల్లెలకు నగరములకు వెదజల్లిరి. స్వామి కృషి అనన్య సామాన్యమైనది. మానవులమీదే కాకుండా సకల జీవరాసులయందు కరుణ కలిగిన 'సకల చరా చర సుఖాభిలాషి' అని కీర్తి గడించారు. జలచరాలకు, పక్షులకు, జంతువులకు కూడా ఆహారమును పెట్టుటే కాకుండా విశిష్టమైన ప్రతి యజ్ఞములో | అఖరి పూర్ణకుంభము స్నాన పరిసమాప్తి రోజు యాజ్ఞఫలమును మానవులకు, బుషులకు, దేవతలకు, చరాచరములకు ఫలితమును ధారపోయుటను చూచి సంభ్రమాశ్చర్యములకు లోను కావలసినదే. ఇంతటి కరుణామూర్తి పాద ధూళి సోకిన ఆంధ్రరాష్ట్రం పునీతము పొందినది. ధన్యత పొందినది. వారి భక్తుల అదృష్ట భాగ్యమే'- భాగ్యము. శ్రీ మలయాళస్వామి వారి అనుష్టాన శక్తి మూలముగనే ఏ అడ్డంకులు లేకుండా స్వామి ఎగురవేసిన సాధు పతాకం ఇతర దేశములలో కూడా ఎగురుట ప్రారంభించినది. స్వామి తలపెట్టిన ఈ మహా యజ్ఞం నిర్విఘ్నముగా కొనసాగించుతూ మనలను ఉద్ధరించుచున్న అనుష్టానపరులైన శ్రీశ్రీశ్రీ విద్యానచ్ధస్వామికి

• శ్రీశ్రీశ్రీ పరిపూర్ణానన్థస్వామికి ప్రథమ పీఠాధిపతి శ్రీశ్రీశ్రీ విమలానన్థస్వామికి ఎంతో బుణపడి వున్నాము. మనము అనుష్టాన పరులమైనప్పుడే గురు రుణము తీర్చుకొన్నట్టు.

ఆయన ధ్యాన నిష్ట, అనుష్టాన నిష్ట కొనియాడుట ఎవరితరము. ఆయన రచించిన అధ్యాత్మిక గ్రంథములను మనస్సు-బుద్ధులను ఏకాగ్రపరచి చదువుతుంటే ధ్యానసాధన- జ్ఞానసాధన చేస్తున్నట్లు వుంటుంది. ఈ కలియుగమున మరలా అవతరించినాడు శ్రీ వ్యాస భగవానుడు అనక మానము.

శ్రీవారు అపర వ్యాస భగవానుడు అనిపించుకున్నాడు. అహింసా సిద్ధాంతము బోధించి అపర బుద్ధ భగవానుడవతరించినాడని పించుకున్నాడు. మహోన్నత జ్ఞాన బోధ సలిపిన అద్వైత తీశ్రీశ్రీ ఆదిశంకరాచార్యులని పించుకున్నారు. గీతకు భాష్యమే శ్రీ మలయాళస్వామి అనిపించుకున్నారు. కేరళ రాష్ట్రమున జన్మించి ఆంధ్ర రాష్త్రమును ఉద్ధరించిన మహనీయుడిగా కొనియాడబడినాడు.

నా ఆత్మికందకుు కొలది నేను గొనంబు చేసుకొన్న (దచంఎత్రి) నీరాజనం మహర్షిసద్దురు శ్రీ మలయాళస్వామికి నీరాజనం

శ్రీ మద్భగవధ్గీతా స్వరూపులే శ్రీ మలయాళస్వామి !

శ్రీ గీతాప్రచార బోధకులే శ్రీ మలయాళస్వామి !

శ్రీ గీతా జ్ఞానపరుడే శ్రీ మలయాళస్వామి !

శ్రీ గీతా నిష్కామ కర్మయోగియే శ్రీ మలయాళస్వామి !

శ్రీ గీతాభక్తి ధ్యానపరుడే శ్రీ మలయాళస్వామి !

శ్రీ గీతా భాష్యార్థ రచనాకారుడే శ్రీ మలయాళస్వామి !

శ్రీ గీతచార్య సాక్షాత్కారపరుడే శ్రీ మలయాళస్వామి !

౩౨౨౨౭౭౨అఅఅఆగ:శీ మలయాళ సద్నరు గ్రంథికళి - సారంశకు అఅంంంఅంింలలఅణఅఅ శ్రీ గీతాశ్రముల స్థాపకుడే శ్రీ మలయాళస్వామి ! శ్రీ గీతా మనన నిధి ధ్యానపరుడే శ్రీ మలయాళస్వామి ! శ్రీ గీతామాత ముద్దుబిడ్డయే శ్రీ మలయాళస్వామి ! శ్రీ గీతా కల్పవృక్షమును ఆంధ్రులకు వశంచేసే శ్రీ మలయాళస్వామి ! | శ్రీ గీతాబోధతో మహిళలను ఉద్ధరించే శ్రీ మలయాళస్వామి ! శ్రీ గీతాబోధతో నాస్తికులను ఆస్తికులను చేసే శ్రీ మలయాళస్వామి ! శ్రీ గీతా స్నానపరుడే శ్రీ మలయాళస్వామి ! శ్రీ గీతా పారాయణానుష్టానములనే నేర్చి - ఎందరినో మోక్షగాముల చేసే శ్రీ మలయాళస్వామి ! శ్రీ గీతాబోధ చేసి సకల వర్గములవారికి ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానశక్తినిచ్చే శ్రీ మలయాళస్వామి ! శ్రీ గీతా కర్త వ్యాస భగవానుడే శ్రీ మలయాళస్వామి ! ! ! ఓం శ్రీ సద్దులు ఫర్వీహ్మాలటుస్తు | ఓ ముముక్షువులారా ! “భగవర్గీత” చదివిన తదుపరి “గీతా మహత్యము” చదివిన ఎంత ఫలమో - అట్లే శ్రీ సద్గురు గ్రంథావళి చదివి శ్రీవారికి ఇట్టి నీరాజన హారతులివ్వటం అంత ఫలము. వేదపఠనములతో దేవతల గుణగానము చేయుటయే కదా 1 విష్ణు సహస్ర లలితా సహస్ర నామాల వంటివి ఇట్టి మహనీయుల జీవిత చరిత్ర పారాయణము. ముముక్షువులకు ఆత్మసోపానములు కదా ! ఇట్టి మహనీయ మహాత్ముని జీవితచరిత్ర (వ్రాయు భాగ్యము మన సాహిత్య శిరోమణి సముద్రాల లక్ష్మణయ్య గారికే దక్కినది. శ్రీవారి | గురుకులములో చదివినవారే వీరు. శ్రీ సద్గురు గ్రంథావళి సంపాదకులలో ఒకరు. ఇట్టివారే శ్రీ వ్యాసాశ్రమ విద్యార్థి శ్రీ వెంకటరెడ్డిగారు (తెలుగు పండిట్‌) గీతాశ్రమ స్థాపనలతో యధార్థ భారతీ మాసపత్రికతో మహోన్నతమైన ' సభలతో ఎందరినో అనుష్థానపరులుగా చేసి తీర్చిదిద్దినారు. శ్రీ స్వామివారి పరంపరాశక్తితో 75 సం॥లు పూర్తిచేసుకొని శ్రీ వ్యాసాశ్రమ వజ్రోత్సవ వేడుకలు మహోన్నతముగా చేసుకొన్నది. ఈ సభలకు హాజరు అయిన నేను నేత్రానందముగా, ఆత్మానందముగా, జ్ఞాననందముగా అనుభవించినాను. ఐదు రోజులు జరిగిన అఖిల ' భారత సాధు సమ్మేళనము, ధర్మ సమ్మేళనము జరుపుకొన్నది. భారతదేశ సాధు మహాత్ములను ఏరి కూర్చిన సభా ఇది అని వేనోళ్ళ కీర్తించబడినది. ఈ రచయిత్రి యొక్క ఆత్మానన్థ గీతి ఇదియే. శ్రీ వ్యాసాశ్రమ వజ్రోత్సవ పతాక గీతం ఆధ్యాత్మిక బావుట ఎగిరింది ఎగిరింది శ్రీ మలయాళస్వామి వజ్రోత్సవ పతాకంగా ! శ్రీ విమలానన్థ, శ్రీ విద్యానన్థ, శ్రీ పరిపూర్ణానందుని పరం పరాశక్తిగా కదిలింది కదిలింది జ్ఞాన గంగా స్రవంతి పతాకం ! తొలి ఆంధ్రుల అదృష్టముగా రజతోత్సవ, స్వర్గోత్సవము దాటి వజ్రోత్సవమగా ఎగిరింది సాధు పతాకం!

౩9౭౭౨౭అఅఅఅఅ94శీ కులయాళ నద్నురు గ్రంథికళ - సారంశము అంంంింంింింంింలల

ఎందరో ఆధ్యాత్మిక మహాపురుషుల ఆగమముతో - భక్తుల నేత్రానంద, కర్ణానంద, ఆత్మానందాలతో మనదైన వజ్రోత్సవ వేడుకల కాషాయ పతాకం |!

శ్రీ అసంగానందస్వామి తీర్చిదిద్దిన ఆధ్యాత్మిక అనుష్టాన కల్పవృక్ష బంగారు, రతనాల కాంతుల పతాకం!

నిత్య నూతన ఫల పల్లవాదులతో ప్రళయ కాలంలో కూడా నశించని ఈశ్వరశక్తిగా మనముందు వున్నది మలయాళ పతాకం !

దేహభ్రాంతులను వదిలించి మనలో వున్న “ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మను చూపే దివ్య పతాకం వచ్చింది !

శ్రీ సద్గురువు “ఆత్మ” జ్ఞానము కలిగించటమే కాకుండా ఆర్హులకు రక్షణ కలిగించటం - వైద్యసహాయం

• అన్న వస్తాదులు సమకూర్చటము - ఉచిత విద్య కులమత బేధములను తొలగించి మానవులుగా పుట్టినవారు తనయొక్క నిజాత్మను దర్శించుటయే వారి జన్మసార్ధకత అని మనకు స్వరాజ్యము పొందుట ఎంత ప్రయోజనమో
• మన హక్కు అట్లే తనలోనే సాక్షిగా వున్న ఆత్మను దర్శించగలగటము కూడా మన సొంత హక్కే అని జాగృతిని కలిగించి చైతన్యరూపులను చేసినారు ఆంధ్రుల వరప్రసాది శ్రీ మలయాళస్వామి. శ్రీ కృష్ణపరమాత్మయే శ్రీ వ్యాసభగవానుడు, ఆ వ్యాస భగవానుడే - శ్రీ మలయాళస్వామి. అందులకే శ్రీ వ్యాసాశ్రమమును నామమును పొంది పేరుకు తగ్గ ఘనతను చాటినది.

9999999999గశీ కులయాళ సద్నరు గ్రంథికళ - సారంశము ౫అంంంంంంంంంల శీ మలయాళన్వ్య్వామి సద్గురు [ంఖంచళొ బ్రహ్మజ్ఞానామృతము

సద్గురు మహర్షి శ్రీ మలయాళస్వాముల వారి గ్రంథములు జిజ్ఞాసువుల జడత్వాన్ని తొలగించి ఆత్మ

చైతన్యము కల్గించడంలో అగ్రస్థానమును చేరినవి. ఇది సద్గురుని యొక్క బోధామృతము, జ్ఞానామృతము, అత్మామృతము, మనస్సు బుద్ధులని ఏకాగ్రపరచి చదువుచుంటే ధ్యానసాధన చేస్తున్నట్లు జ్ఞానామృతాన్ని గ్రోలుతున్నామన్నట్టు అనుభవ స్థితికి వస్తున్నాము. (త్రేతాయుగ, ద్వాపరయుగమున నున్న వశిష్ట వ్యాసమహర్చులు రచించిన యోగవసిష్ట, భారత, భాగవత గ్రంథములవంటివి కలియుగమున సద్గురు మహర్షి అవతరించి మన కనులముందోేే నడయాడి జ్ఞానామృత గ్రంథాలను మనకు - రాబోవు తరాలవారికి నిక్షిప్తము చేసిన మహనీయులు శ్రీ సద్గురు మలయాళస్వామి.

శ్రీవారు గోగర్భములో తపస్సు చేసే సమయములో (1919) సం॥ రచించిన శుష్క వేదాంత తమో భాస్కరమే మొదటి గ్రంథము.

ఈ శుష్క వేదాంత తమో భాస్కరము అత్మజ్ఞానము పొందిన ఆరూఢులకు అక్కరలేదు. అట్లే జ్ఞాన హీనులు ఇట్టి జ్ఞానమును గ్రహింపలేరు. కాని సంసార బంధములనుండి తొలగవలెనని మోక్షమును పొందవలనని ఎవరికి పిపాస బయలుదేరునో వారే అర్హులని సెలవిచ్చిరి.

సాధకుడు నేకాంతవాసము, మితాహారము, ఆత్మసంయమనము, ఆత్మానుసంధానమైన ధ్యానమును స్వరూపస్థితి కలుగువరకు విడువరాదు. నాకు ప్రాకృత విషయములు నశించినవా, మనస్సు నిశ్చలస్థితికి వచ్చినదా | గురుశాస్త్రముల ప్రకారము నాకు పూర్ణత్వము కలిగినదా లేదా అని పరిక్షించుకొంటూ తన స్వరూప సాక్షాత్కారమును పొందవలెను.

త్రిగుణాత్మక దైవ సంబంధమగు మాయను దాటవలెనన్న మాయాతీతుడనగు నన్ను ఆశ్రయించి శరణువేడినవారే దొటగలరనెను భగవంతుడు. భగవంతునిలో చేరవలెనన్న తన గురువును ఈశ్వరునిగా తలచువాడే దాటగలరు. కాబట్టి గురువు వేరు, ఈశ్వరుడు వేరు అను భేదభావము వుండకూడదు.

ఓ జిజ్ఞాసువులారా ! గురువును బాగుగా పరిశోధించి శిష్యునిగా చేరవలెను. శిష్యుల ధనమును దోచుకొను గురువులుగా వుండకూడదు. శిష్యుని హృదయ తాపము పోగొట్టి జ్ఞానానంద, ఆత్మానందము నిచ్చువాడిగా నుండవలెను. శిష్యుని అంతఃకరుణ శుద్ధికొరకే కేవలం దాన ధర్మములను స్వీకరించి కర్మ భక్తి జ్ఞాన, ధ్యానములను నేర్చి సంస్కరించవలెను. ఇట్టివాడే గురువు కాని తన పోషణార్థము ధనము దోచువాడుకాని, గంజాయిని తీనుకొనవచ్చు అని చెప్పిన కాని, సారాయి అమృతమని చెప్పువారు కాని, మాంసాహారము దేహపోషణమని చెప్పువారు, ఇంద్రియములే పాపకార్యములు చేసినను అత్మ చేయుటలేదు అని భక్తులను వక్రమార్గమున త్రిప్పువాడు బోధగురువు కాదు. బాధాగురువు శుష్కవేదాంతుడు.

౪౨౭౭6౯అ౯౯అఈశీ కములయాళ సదురు గ్రంథికళ - సారంశకు అంంంంంంంింలల అట్టుకాక భగవత్‌ భక్తి కలిగి సర్వ జీవరాసులయ ౨దు కారుణ్యము గలవారై వున్నందున ఆ పరమాత్మ తనను పొందు మార్గము గురువు ద్వారా కాని స్వప్నమున కాని తెలియపరచెదననెను. స్వర్ణకారుడు బంగారము నాణ్యతను చూచి నిర్ణయించినట్టు, శిష్యుడు గురువు యొక్క వచనములు శాంతమై, సత్యమై, స్వానుభవమై వున్నవా లేవా అని ఇంద్రియ సుఖములలో రమించుచున్నారా లేక ఆత్మారాములై యున్నారా అని పరిశీలించి వారు చేయు పనులు స్వార్ధముకొరకా లోకకళ్యాణము కొరకా అని ద్వంద్వములను సహించుచున్నారా అని పరీక్షించి శిష్యునిగా చేరవలెను., లేనియెడల బంగారము అనుకొని గిల్టు నగలు కొన్నట్లు వుండును. తీవ్రముగా నష్టపడుదురు. శాస్తోక్తములైన జప, పూజా, ధ్యాన, తపము ఈశ్వరార్పణ బుద్ధితో, శ్రద్ధాభక్తులతో జేయునప్పుడు సమస్త పాపములు నశించి, ప్రకృతి వికృతులు క్షయించి, నిర్మల హృదయులై పరమశాంతులగుదురు. తదుపరి రాగద్వేషములు నశించి విషయ విరక్తి కలిగి వైరాగ్యమును బొందుదురు. ఆ తదుపరి నిత్యా నిత్య వస్తువివేకము కలిగి అనిత్యములైన దేహ, ధన, పుత్రాదులందు ఇచ్చాబుద్ధి తొలగి మోక్షమునందు ఆపేక్ష ఎక్కువగును. దానికొరకే తీవ్రసాధన చేసి నిరతిశయానంద మోక్షమును పొందును. సంసార విముక్తికి మనో నిర్మలత్వము, దైవానుగ్రహము, సద్గురు కరుణా ఈ మూడును నొక్క కాలమందు వుండవలెను. అట్లు లేని యెడల మూడు గుణముల కలుగువరకు సాధన చేయవలెను. నిత్యము పరబ్రహ్మధ్యాన మనన చింతతో జేయువానికి బ్రహ్మపదమందును, భక్తునకు సంపూర్ణముగా సాక్షాత్తు జగదీశ్వరుని అనుగ్రహము కలిగినప్పుడే ఉత్తముడైన గురువు ఉపనిషత్‌ సారగ్రంథము దొరుకును. ఇట్టి వీరికి శీఘ్రముగా ఆత్మసిద్ధి కలుగును. గురూపదేశ సమయమందు హృదయ గ్రంథులు నశించినందున స్వరూపసిద్ధి కలుగును. వీరు అపరోక్షానుభూతి కొరకు కొంతకాలము జనబాహుళ్య్ళము లేని నిర్మల స్థలమందు వుండి నేను పంచకోళ విలక్షుణుడను, అవస్థాత్రయ సాక్షిని, దేహత్రయాతీతుడను, నిత్య శుద్ధ బుద్ధ ముక్తుడను అని ఓంకార శివస్వరూపుడను నేనే అని భావనా ధ్యానము చేసిన యడల మల, విక్షేప, అజ్ఞాన ఆవరణలు మేఖము తొలగిన సూర్యునిలాగా తొలగి స్వయముగా స్వస్వరూప స్థితి కలుగును. కోట్లకొలది గల వేదశాస్త్ర సారమేమన భూతదయకు సమమైన పుణ్యము లేదు. ప్రాణిపీడనము కంటే గొప్ప పాతకము లేదు అని శ్రీ నారద మహర్షి అభిప్రాయము. ఈ ఘోర కృత్యమైన ప్రాణిహింస నిలుపుటకై శ్రీ భగవానుడు బుద్ధావతారమెత్తి “అహింసా పరమో ధర్మః” అని ఘోషించెను. అహింసకు సమమైన ధర్మమును లేదు, హింసకు సరియైన పాపమును లేదు. అహింసకు సమమైన గొప్ప ధనము లేదని తపోధనులైన మునిశ్రేష్టుల వాక్కు, ఓ అర్జునా | అట్లు ఏ పుణ్యాత్ముండు నమస్త భూతముల యొక్క నుఖదుఃఖములు తన సుఖదుఃఖములుగా జూచునో, అట్టి యోగి అందరిలో నాకెక్కువ ప్రియుడగుచున్నాడు. ఓ అర్జునా ! అట్టు అసుర యోనియందు బుట్టిన ప్రాణి హింసకులైన మూఢులు ప్రతి జన్మమునందు నన్ను బొందు మార్గము తెలియజాలక యధోగతిని బొంది బహుకాలము దుఃఖ భూయిష్టమైన ఘోర నరకమును బొందుదురు.

౨999ఐఐబ9ం9ం9ంా శీ కఘులయాళ నద్నకు గ్రంథికళ - సారాంశకు జఅంనంంంింణలణంణ తపస్సు చేతను, దానము చేతను, బ్రహ్మలోకము తప్పక సిద్ధించునను సాధ్యము కాదు కాని - మాంసము తినకను మానిన పుణ్యాత్మునకా లోకము గలుగుట సులభమని భీష్ముడు ధర్మరాజులవారికి బోధించెను. పశుపక్ష్యాదులలో కూడా మాంసాహారము తినని జంతువులే ఉత్తమ జంతువులుగా పరిణమిచ్చిరి. ఫలమూలాదులయందు జీవశక్తి ఉన్నప్పటికి అవి జడములు వాటికి జీవ జంతువులకు వలె మనస్సు బుద్ధి, చిత్తము, జ్ఞానేంద్రియ, కర్మేంద్రియములు లేవు. ఇంద్రియములు ఎప్పుడు లేవో అప్పుడు సుఖదుఃఖములు కలుగుటకు అవకాశము లేదు. శరీరమందున్న నఖ కేశముల ఛేదించునపుడు దుఃఖము కనబడదు. అట్లే నఖకేశములకు కూడా ఉత్పత్తి నాశనములు కలుగుచున్నవి. కాని జంతువులు అట్లు కాదు మనుజులుగానే ఇంద్రియ సుఖములు, రతిక్రీడా సుఖము, పుత్రవాత్సల్యము, మరణభీతి, సుఖాభిలాష వున్నవి. కాబట్టి సకల చరాచరములను తాను కోరుకొను సుఖమే వాటికి వుండవలెనని ప్రవర్తించవలెను. ఒక సత్యమును ఇచట చెప్పుచున్నాను. ఒక వృక్షము యొక్క శాఖోపశాఖలు లక్షల భాగములుగా చేసినను అట్లే వేరులు కూడా అనేక భాగము చేసి నాటిన యెడలను అది గొప్ప వృక్షమగును. కాని జంతువుల యొక్క కరచరణములను ఖండించిన వాటి నుండి మృగములు వృద్ధికావు గదా ! ప్రాణ హింసాహారముచే గలుగు పాపము ఇప్పుడు కలుగకపోయినను అది మరియొక గొప్ప పాపమునకు కారణమగును. ఎందువలననగా దేనిని భుజించెదరో దానియందు వుండు సారము రక్తమై శరీరముగా పరిణమించి మనస్సుపైన పనిచేసి తమోగుణమును వృద్ది పొందించును. రాక్ససులయందు కూడా రావణ కుంభకర్ణాదులు మహో తపోధనులే. అణిమాద్యష్ట సిద్ధులు పొందినవారే. ముల్గోకములను జయించినవారే. నవకోటి శివాలయములు ప్రతిష్టించి పూజించినవారే. అయినను వీరిని | దుష్టుల క్రింద పరబ్రహ్మ స్వరూపుడు కరుణామూర్తి యెందుకు వంశముతోటి ఎందుకు వినాశనము జేసెను. ఇప్పుడు వున్న శుష్క వేదాంతులలో గొందరు శాస్త్రపాండిత్యము గలవారును, మరికొందరు బరమేశ్వర లింగమును భక్తితో కంఠమును ధరించినవారును, కొందరు జటామండన కాషాయ భస్మ, రుద్రాక్ష ధారులై యున్నప్పటికిని జీవకారుణఖ్యము యొక్కటి మాత్రమే లేని కారణముచే వారికి జగదీశ్వరుని యొక్క కరుణాకటాక్షము కలుగ వీలులేదు. ఇట్టివారిని యమదూతలు విడనాడరు. ప్రశ్న: మాంసాది భక్షణము లేనివారు జ్ఞానులని చెప్పచున్నారే కాని ఇప్పడు ప్రస్తుతము బ్రాహ్మణ, వైశ్యులు, శూద్రులు కూడా రాగద్వేషములను వీడినట్లు కనబడుటలేదు ఎందువలన స్వామి ? సమాధానము : ఓ భక్తితత్సరా ! ఆహారము కొంత సహాయకారిగా స్థూల దేహమునకు పవిత్రను చేకూర్చును. కాని సూక్ష్మ దేహశుద్ధి కోసము - మనో నిర్మలత్వం దైవభక్తి భగవత్‌స్మరణ వుండవలెను. కనుక మనోమయ దేహము - సూక్ష్మ అంతఃకరణ శుద్ధి వుండిన వానికే జ్ఞానము కలుగును. ఏలననగా ఒక లాంతరునందు లోపలనుండు గ్లాసును, బుడ్డి రెండును శుభముగా నుండిననే దీపము ప్రకాశించును. కావున స్థూల, సూక్ష్మ దేహములు రెండు గురుశాస్త్ర ప్రకారము శుద్ధపరచవలెను. ఇందులకే యోగ, జ్ఞానములు రెండు వుండవలెనని మహర్షులు ఏర్చరచిరి. పక్షికి రండు రెక్కల వంటివి యోగ-జ్ఞానములు. ముముక్షువునకు మనోనిగ్రము కొరకు

9౭౨౭౭౭౨995 .శీ కులయాళ నద్నరు గ్రంథధికళ - సారశపు అంంంలింింింింింకిల యోగము - ఆత్మ సాక్షాత్కారము (భగవత్‌ సాక్షాత్కారము) కొరకు జ్ఞానము ఏర్పడినవి. ధ్యానములేనివానికి జ్ఞానము, జ్ఞానము లేనివానికి ధ్యానము ఎట్టు కలుగుతుందంటే ఓడ నడుపువానికి తెడ్డు, చుక్కాని రెండు ఎంత ముఖ్యమో ఇదియును అంతే. శిష్యుని ప్రశ్న: మాంసాహారమును తినువారు మానినా రోగము వచ్చునా ? చేపలు, కోళ్ళు వలన మనకేమి

ప్రయోజనము?

గురు సమాధానము : పుట్టుకతోనే మాంసభక్షణము చేసి పెరగలేదు. పాలు, అన్నాదులతోనే పెరిగిరి. మాంసము, సారాయి, చుట్ట ఇలాంటి అలవాటులు వున్నవాడు విధివశాత్తు కారాగారమున పడిన ఇట్టి ఆహారము లేనందున చనిపోవుట లేదు కదా! ఇప్పుడు శాస్త్రజులు మాంసాహారము కంటే కందిపప్పు, గోధుమలు, బంగాళదుంపలలోనే పోషణ శక్తి అధికముగా వున్నదని చెప్పుచున్నారు.

మేకల ఎరువుచే ఆహారవృద్ధి, పాలతో దేహవృద్ధి, వాటి రోమముతో కంబళ్ళు మనుజులకు ఎంతో ఉపయోగకరము కదా అయినప్పుడు మానవుడు వాటికి చేయు ఉపకారమేదియును లేదు. ఈ (్రాణిహింస కారణముచే భూదేవి పాపులైన నరుల భారము సహింపక శ్రీ మహావిష్ణువుని శరణు వేడినప్పుడు భూ భారము తగ్గించుటకు రామకృష్ణావతారము నెత్తుట జరుగుచున్నది కదా భూమాత మహాపర్వతములు, గొప్ప వృక్షములు, నదులు, సముద్రములు ఆవగింజంత భారము లేదు. కాని ప్రాణిహింనకులైన (కూరుల మోయుట సాధ్యమవుటలేదని వెడిలినదట భగవంతుని.

అట్లే కోళ్ళు, గడియారములు లేని పూర్వ కాలములో జనావళికి మేలుకొలుపులు చెప్పి ఇంటిలోనికి వచ్చే విషపురుగులను తినును. అట్లే చేప నీటిలో వుండి పాచి, పురుగులను తిని నీటిని శుభ్రపరచి మనకెంతో మేలు చేయుచున్నవి. ఇవి అన్నీ మనుష్యుల వలె పిల్లలను కని మమకారములతో వుంటున్నవి. మనుష్యుల కాహారమే జంతువులను సృష్టించిన యెడల మనుషుని తినుటకు పులిని సృష్టించెనా భగవంతుడు చర - అచరములకు సంసార వృత్తి కలదు. కాని మానవునిలాగా జ్ఞానము లేదు.

ప్రశ్న: ఓ స్వామి ! ఆత్మజ్ఞాన సిద్ధికొరకై శమదమాది గుణములు గలిగిన చాలునా లేక గురుసహాయము

కావలెయునా?

సమాధానము : ఓ వివేకవంతుడా ! ఆధ్యాత్మిక సాధన చేయువాడు శిష్యునిగాను, శ్రుతిసార మెజింగిన బ్రహ్మనిష్టుడు

గురువుగాను వుండవలెను. గురు శబ్దములలో 'గు" అంటే అంధకారము అంటే అజ్ఞానము “రు అంటే తేజస్సు

అంటే జ్ఞానదీపము. చీకటిలోనికి దీపము తీసుకొని వచ్చిన వెంటనే చీకటి తొలగునట్టు శమదమాది సద్గురు

గుణములు గల శిష్యునికి బ్రహ్మనిష్ట గలిగిన గురువు “అత్మ” జ్ఞానము చెప్పినది చెప్పినట్లే గ్రహించుటవలన ,

హృదయ గ్రంథులు విడిపోయి జ్ఞానము ్రకాశించును. ఇదియే జ్ఞాన దీపము. ఎట్ల అంటే సారవంతమైన

భూమి మేలైన విత్తనములు, జలము వుండి కృషిచేసి ఫలమును పొందినట్లు శిష్యుడు వుండవలెను. కామ, క్రోధ, రాగద్వేషములను హృదయము నుండి తీసివేసి మేలైన విత్తనంవంటి దైవస్మరణను విత్తనమును నాటి కృషి సలుపవలెను.

ఆ౩౭౨౭౧అఐ౭అఅ54శీ ములయాశ సద్నుమీ గ్రీంఖకళ - సారాంశకు అంంంంంంలంలణల గురువు చాతుర్యము గలవాడై ఆత్మజ్ఞానము కలిగి పరమశాంతులై, మితభాషకులై, నిరంతరము

బ్రహ్మ ధ్యానమునందు వుండువాడై బాహ్యాభ్యంతర శుద్ది గలవాడై ద్వంద్వములను సహించినవాడై సకల చరాచరములందు సమభావము గలవానిగా జీవకారుణ్యము గలవానిగా నుండువాడే సద్గురువు. ఇట్లు లేనివాడు శుష్కవేదాంతుడు. తాను ఒక్కడు చెడినా కాని ఫరవాలేదు. కాని గురువు పేరుతో భక్తులకు సరియైన మార్గము

• తెలుపక జనాకర్షణ కొరకు ధనము కొరకు మధ్య మాంసములు తినవచ్చునని చెప్పువాడు బాధాగురువే అగును అని తెలిసికొనుము. ఉత్తమ శిష్యుడు దీర్ధ రోగము వచ్చినప్పుడు బిడ్డను కష్టపెట్టియైనా తల్లి చేదు ఐన బెషధము ఇచ్చి పత్యము పెట్టి రోగనివారణ చేయును. అట్లే సుదీర్ధమైన భవరోగ్యము తొలగుటకు మరియు

జ్ఞానము నార్జించుటకు భూతదయ అను పత్యమును - జ్ఞానమును, జెషధమును చెప్పును సద్గురువు.

ఓ సుగుణవంతుడైన సోదరుడా ! మోక్షమునకు శిష్యుని శ్రద్ధాభక్తియే ముఖ్య సాధనము. శిష్యునికి విషయ వైరాగ్యము శ్రద్ధతో కూడిన ధైర్యము వుండవలెను. శిష్యుడు గురుకృప కొరకై శరీరముతోపాటు పాదములపై పడలేదో వారికి ఇంద్రియ నిగ్రహము సాధ్యముకాదు. ఎవరు గురుపాదములకు మొక్కలేదో వారికి అహంకారము నశించనట్లు ఎవరు గురుప్రసాదము (గురుచ్చిష్టము) స్వీకరించలేదో సంసార వ్యాధి నశించదు.

అనాదియైన అజ్ఞానము సంపూర్ణముగా నశించవలెనన్న గురుపాదోకము గురుచ్చిష్టము శిష్యులకు మోక్షఫల సోపానము మోక్షాపేక్త గల శిష్యుడు గురుశుశూష యందు ఆసక్తి గలవానిగా గురుకార్యములు చేయుటయందు అమితోత్సాహ శ్రద్ధతో కూడి నిర్వహించువాడుగాను గురువునందు భయభక్తులు గలవాడుగాను వుండును. పూర్ణ శిష్యుడు ద్వాదశ గుణములైన గురుదైవ-భక్తి, విశ్వాసము, గురువాజ్ఞను పాటించుట, శ్రద్ధ, పరమశాంతము, క్షమ, సత్యము, బాహ్యశుద్ది, అంతర్‌శుది తపస్సు, శాస్త శి ప లేకుండా వుండవలెను. " భ్‌ ఫ్రై రలన్సు. కాత్తి శ్రవణము, కృతజ్ఞత ద్రోహము

మోక్షమును కోరువారు మొదటగా కోరికలను విడునాడుట, అపరిగ్రహము, సర్వదా ఏకాంతమును కోరువాడుగా నుండును.

ముముక్షువులు పరబ్రహ్మ స్థితి కలుగుటకు మొట్టమొదట సత్సంగము, విషయవాసనా త్యాగము, ఆధ్యాత్మ విద్యా విచారము, ధ్యానయోగాభ్యాసము ఆవశ్యకము ఇదియే శిష్యగుణములు.

కొందరు తర్కశాస్త్రమందు, ఆగమశాస్త్రమునందు, వేదశాస్త్రమునందు ఎక్కువ కాలము గడుపుతూ సంసార తరుణోపాయము తెలియక దుఃఖించుచున్నారు.

అట్టుకాక వేదశాస్త్రము కొంత తెలుసుకొని దానియందే కాలమంతా గడపక ప్రయత్న పూర్వకముగా పంచకోశములను ఛేదించి స్వరూపస్థితిని ధ్యానించి బ్రహ్మానంద నిర్వాణ సుఖమును పొందవలెను.

పుణ్యశీలురగు తల్గులారా ! ఆధ్యాత్మ జ్ఞానమునకు జాతి, లింగ భేదములు లేక అందరూ సమానుళే. నేత్రములచే చూచుటకును, జిహ్వచే రసము గ్రహించుటకును పాదములతో సంచరించుటకును వారి వారి కేలాగున అధికారము కలదో అలాగుననే వారందరున్ను మనస్సుచే దర్శింతురో అట్లే ఈశ్వర కరుణయనెడు దివ్యాంజనముచే నజ్ఞాన తిమిరము దొలగినవారందరును పరమాత్మను దర్శింతురు.

ఆఅఅ౭అ౨అఅఅ9.శీ కులయాళ సనద్నురు గ్రంభెకళి - సారాంశము 99ంంఅంంంంణనలు ప్రశ్న: మహాత్మా! స్త్రీలకు బ్రహ్మవిద్యాధికారము కలదా ! సమాధానము : ఇట్టి దానికి నిదర్శనము శ్రీ కైలాస వాసియగు పరమశివుడు పార్వతికి సమస్త వేదాంత రహస్యము లను జగజ్జనని యగు పార్వతి దేవికి ఉపదేశించెను. అల్లే పరబ్రహ్మ స్వరూపుడైన శ్రీ మహావిష్ణువుతో భూమాత ప్రారబ్ధకర్మ అనుభవించువారు ఎట్లు తరించుదురు అని వేడుకొనినప్పుడు “గీతా సారమంతయు చెప్పెను. ఇచ్చట పురుషులని కాని ఫలాన జాతివారు అని కాని అడగలేదు. మానవులందరికొరకు భూదేవి ప్రశ్నించెను. ఇంకను యాజ్ఞవల్క మహర్షి తన భార్యయైన మైత్రేయికిన్సి శ్రీ కపిలాచార్యుడు సాంఖ్యశాస్త్రమును తల్లి దేవహూతికిని, మతంగమహర్షి శబరికిని, చుడాల మహాయోగిని తన భర్తయైన శిఖధ్వజ మహారాజుకు, బ్రహ్మ జ్ఞానోపదేశమును చేసిరి. సులభయోగిని జీవన్ముక్తుడైన జనకమహారాజును కూడా బ్రహ్మజ్ఞాన వేదాంతశాస్త్రమునందు శోధించినట్లును మన కనులముందు తిరిగిన తరిగొండ వెంగమాంబ కురుమద్దాల పిచ్చమ్మతల్లి చివటము అమ్మ, పెనుమచ్చ సీతమ్మతల్లి రామకృష్ణ పరమహంస ధర్మపత్ని శారదామాత వివేకానంద శిష్యురాలు నివేదిత పరమభక్తులైన మీరాబాయి, సక్కుబాయి వీరి చరిత్రలు స్రీ లోకమునకు మణిదీపములు కదా. కాని మధ్యలో కొందరు స్వార్ధపరులు స్త్రీలు జపధ్యానములు నియమ నిష్టావ్రతములని అందురని వారి ' విలాస జీవితమునకు అడ్డు అని కల్పించి ప్రచారము చేసిన ఒక మార్గము. తండ్రికంటే తల్లే ముందుగా జ్ఞానమార్గమునకు వస్తేనే ఎక్కువ లాభము ఎందువలనంటే బాల్యము నుండియే సన్మార్గము. భక్తిమార్గము తెలుపవలసినది తల్లియే కాబట్టి ఇంకను గర్భములో శిశువు వున్నప్పుడే తల్లి సత్‌ప్రవర్తన సద్‌ గ్రంథపఠనము లేక సత్ససావాసము చేసి భగవత్‌ కథలు వినని మంచి సంతానము కలుగును. ఆ ప్రభావమే సంతానముపై చూపును. ప్రహ్లాదుడు తల్లి గర్భములో వున్నప్పుడు నారద మహర్షి ద్వారా భాగవత కథ వినినందుకే కదా |! పరమభక్తుడైనది. అదే మన ఇంగ్లాండ్‌ రాజ్యములో నొక దారిద్ర్య స్త్రీకి ఒక కుమారుడు వుండెను. బాలుడు చిన్నకాలము నుండి ఇతర బాలురను కొట్టడం, హింసించడం, ఇతర ప్రాణులను కూడా క్రూరాతిక్రూరముగా చంపుట. ఆఖరికి మనుష్యులను కూడా ఏకాంతముగా దొరికితే తలలు నరుకుట చేయుచూ మరణదండనకు కారకుడయ్యెను. ఇతను ఏ కారణం లేకుండా "ఇంత క్రూరుడు ఎట్లు అయినాడని శాస్త్రజ్ఞులు వారి తల్లిని విచారించినప్పుడు ఈ బిడ్డ తల్లిగర్భములో వున్నప్పుడు ఆమె గోవులను, మేకలను చంపుచోట అక్కడ మాలిన్యమును శుభ్రము చేసేదని, ఇంకను ఎంతో సంతోషముగా రేపు ఇన్ని గోవులు, మేకలు చంపుదురని లెక్కించెడిదట. దీని ప్రభావమువలననే అతను అవసరము లేకపోయినా శత్రుత్వం లేకపోయినా ఇట్లు హింసించుటకు కారణమని తెలిసినది. పరిశోధనలో ఇట్టి భావనా సంస్కార ప్రభావము మనుజులకే కాక జంతువులకు కూడా కలదు. అందులకే ఆవులకు సంభోగక్రియ జరుగునప్పుడు మేలైన ఎడ్డను ఎదురుగా వుంచుదురు. ఓ సోదరి ! శాస్త్రములో కర్మక్రాండమనియు, జ్ఞాన కాండమనియు కలవు. కర్మక్రాండమనిన దేవతార్చనలు, | దైవగ్రంథ పారాయణములు, భగవత్‌ భజనలు, తులసి, రుద్రాక్ట్షాది మాలతో జపము చేయుట, కృష్ణాజినాది , | ఆసనములపై గూర్చొని ధ్యానించుట, బుతుకాలమునందు అశుచి సమయములందు నిషేధము. కాని తనలోనే వున్న ఆత్మను ధ్యానించుటకు ఎలాంటి అభ్యంతరము లేదు. భగవంతుడు శుచి, శుభ్ర | పని లేకుండానే అవసానదశయందు తనలోనే వున్న ఆత్మ పరమ్మాతతో ఏకమవ్వాలని ధ్యానించిన దేహమును ,

ఆ౭౭అంనింంణంుడుడ శ్‌ కులయాళ సద్నుదు గ్రంఖికళి - సారొంశకు ౫ంంంంంణదణణణల వీడిన వెంటనే నదులు మాతృస్థానమైన సముద్రమును చేరి సముద్రరూపము దాల్చినట్లు ఆత్మపరమాత్మలో చేరుననెను. కాబట్టి శుచి శుభమములతో నిమిత్తము లేకుండా నిరంతరము భగవధ్యానము చేయమనే 'ప్రోత్సహించుచున్నాడు భక్తవత్సలుడు. ప్రకృతి నుండి మోక్షమునకు ఉపాయమగు ధ్యానాదుల నెవరు సూక్ష్మదృష్టితో నెరుగుదురో వారు నిస్సంశయముగ ముక్తినొందుదురు అని భగవంతుడు ఉపదేశించుచున్నాడు.

ఓ అర్జునా ! మరణకాలమందే యే భావముతో జీవులు దేహమును వీడుదురో దానికి సంబంధించిన జన్మమే వచ్చును. అట్టుకాక ధీరుడైనవాడు అవసాన దశయందు దేహబుద్ధిని వదలి తనలోను సర్వత్రా వ్యాపించియున్న పరమాత్మయే తాను అను ఆత్మబుద్ధితో దేహము నుండి జీవుడు వదలిన తనలో వున్న ఆత్మ పరమాత్మను చేరును. పరమాత్మ ధ్యానమునకు పుణ్యస్థలమని కాని అశుద్ధ భూమియని కాని మలినమైనది శరీరమని కాని లేదు.

శ్రీ కృష్ణపరమాత్మ అర్జునునితో లోకములో ఎన్ని ఎన్ని ధర్మములు కలవో అన్ని ధర్మములను విడిచి నన్నాక్కనినే శరణు బొందు నిన్ను సమస్త పాపముల నుండి విముక్తి కలుగచేసెదను. దీనిని మించిన భక్తి ఇంకొకటి లేదు. పరమాత్మ స్థానమునే చేరునప్పుడు కామధేనువు, కల్పవృక్షము, చింతామణిలతో పనియేమి అని అయికే ఇది అందరికి సాధ్యమవ్వదు. ఎందులకంటే నోటితో వాచా వేదాంతముగా పలుకుట కాదు. నిరంతర “ఆత్మ భావన కలవారికే కలుగును. జాతి భేద వివరములు " “చాతుర్ధ్యం మయా సృష్టం గుణకర్మవిభాగశఃొ అని భగవద్గీతా వచనము పండితులు రకరకములుగా చెప్పుచున్నారు. ఓ స్వామి సత్త్వగుణము గలవారు బ్రాహ్మణులని, ధైర్యసాహసములు కలవారు క్షత్రియులని, శరీరబలము దారుఢ్యము లేకపోయినా కొంత వివేకము గలవారు వైశ్యులని, జ్ఞానము లేక ధైర్యసాహసములు వివేకములేనివారు "సేవకావృత్తి చేయువారు శూద్రులుగా అనాటి కాలములో విభజింపబడి వుండిరని ఈ ఉపాధి అభిప్రాయము. గుణముల బట్టీ - వారు చేయు పనులబట్టి వర్గములు కలిగినను పూర్వము ఇప్పుడు బ్రాహ్మణు లలో కొందరికి సత్యగుణము నశించి - అశుద్ధ ఆహారమును భుజించి వ్యసనములకు బానిసలయి శాస్త్రములో (బ్రావ్మాణులకు విధించిన గాయత్రీ మంత్రపఠనము, సూర్యనమస్కారములు మాని భ్రష్టులవుచున్నారు. వేదము కొందరు శూద్ర కులములలో పుట్టినను మహాత్ముల ప్రభావమువలన సత్కారములు చేయుచూ యులు పట్టించుచూ స్వాతికాహారులై దానధర్మములు చేయుచూ సన్మార్గమునకు వచ్చుచున్నారు. ఇప్పుడు బ్రాహ్మణులెవరు, ఆ బ్రాహ్మణులెవరు నిర్ణయించండి. బ్రాహ్మణ ప్రీకి పుట్టినవారు బ్రాహ్మణులు కొరు, హద్ర సుంములో ఫట్టిననారు ఖూద్రులు కొరు. కానీ వర్ణభేదము వున్నది. ఎట్లంబే మామిడిపండు రకరకాల | "బలుపు, తీపి వున్నట్లు సంస్కారములకే ప్రాధాన్యము ఇచ్చుచున్నారు. సతమ్ము క్‌ జాతివారికైనను నిప్పు కణమును కట్టెల సహాయముతో వృద్ధిచేసిన మహారణ్యముల సా ఇచట ము చేయగలరు. అట్టుగాక గంప నిప్పుకణములు ఇచ్చినను వృద్ది చేయనివాడు వ్యర్భుడే గలవి లముకాదు గదా ప్రాధాన్యము స్వభావముగా శుద్ధమగు పుణ్యకర్మము ననుష్టించు గుణము 'ద్రుడైనను బ్రాహ్మణుని కంటే విశిష్టుడని నా అభిప్రాయము సోదరి.

ఆ౩999అఅంఅంంం శీ ములయాళ నద్నురు గ్రంథికళ - సారంశము ౫ంంంంంంంంణనలు జన్మముచే నందరును జంతుసమానులే మరల సంస్కారముచే ద్విజుడౌను. వేదపారాయణము వల్ల విప్రత్వము గలుగును. బ్రహ్మజ్ఞానము కలిగినప్పుడు బ్రాహ్మణుడని చెప్పుట కర్టుడగును.

ఓ జిజ్ఞాసువుడా ! రాజయోగియగు ఆరూఢ స్థితిని పొందినవాడు సకాలమున శ్రద్ధా భక్తులతో విద్యనభ్యసించి నీతితో ఉద్యోగమును నిర్వహించి కాలనిర్ణయము అయిన తరువాత పెన్షన్‌ పుచ్చుకొన్న వాని పరిస్థితి అట్టుకాక విద్యార్థి దశలో చదవనందువలన ఉద్యోగము చేయని యడల పెన్షన్‌ రానటులే గురోపదేశము సాధనా సంపత్తిని పొందనివానికి యెట్లు పరమాత్మ స్థానము లభించును ఆరూఢస్థితి కలుగును.

మనుజులు పులులవలె ప్రాణులను హింసించి తినుటయు, అసురలవలె త్రాగుటయు, రాక్షసులవలె మత్తు వస్తువులను భుజించి ప్రారబ్ధకర్మమని చెప్పిన వీనిని మరణాంతరము యమధర్మరాజు బాధించకుండునా! |

భక్తి లక్షణములు

ఈ భక్తికి మించినది సమానమైనది. ముల్లోకములందును లేదు. శ్రవణము వలన పరీక్షిత్‌ మహారాజు కీర్తన వలన శ్రీ నారద మహర్షి స్మరణము వలన శ్రీ శుక్రబ్రహ్మర్షియు, పాదసేవన వలన శ్రీ లక్ష్మణస్వామి, అర్చన వలన పృధు చక్రవర్తి, వందనము వలన అక్రూరుడు, దాస్యము వలన హనుమంతుడు, సఖ్యం వలన అర్జునుడు, ఆత్మనివేదనముచే శ్రీ బలిచక్రవర్తి మోక్షమును బొందిరి. ఇవియే ప్రహ్లాదుడు చెప్పిన నవవిధ భక్తి లక్షణములు ఎవరికి నచ్చిన రీతిలో వారు భగవంతుని సేవించి తరించుచున్నారు.

స్వామి కొంత సిద్ధి పొందిన సాధువులు యోగభ్రష్టత్వము నొందుటకు ప్రారబ్ధ కర్మమా ? లేక ఈశ్వర పరిక్షయా?

ఓ భక్తుడా ! సంపూర్ణ వైరాగ్యము లేనందువలన నా యందు సంపూర్ణ భక్తివిశ్వాసము లేనందువలన యోగభ్రష్టు లగుచున్నారు. ఒకసారి వాంతు చేసుకొన్న పదార్థాన్ని మరల భుజించుటకు ఎట్లు ప్రయత్నించడో అసహ్యించుకొనునో సంపూర్ణ వైరాగ్యము, జ్ఞాననిష్ట కలిగిన యోగి మరల కనక కాంచనములను కోరుడు సంసారమునందు వుండడు. ఏ ముముక్షువైతే అనన్య భక్తితో నన్ను సేవించుచున్నాడో వాని క్షేమమునంతా నేనే నిర్వహించెదను అని శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ తెలియచెప్పెను.

ఓ స్వామి మనుజులు మరణానంతరము పుణఖ్యపాపములను స్వర్గ, నరకములలో అనుభవించి మరలా భూలోకమునకు వచ్చినప్పుడు అందు సమానముగా వుండవలెను కదా. మరి అట్లు కనపడుట లేదు ఎందుకని?

ఓ నిర్మల సోదరుడా | పుణ్యపాపములు అనుభవించి అందరూ సమానముగా వుండిన యడల మందబుద్ధిచే స్వర్గ నరకములు లేదని బభ్రష్టులగు ప్రమాదమే ఎక్కువ కనుక జీవుల యొక్క ఉపకారార్ధమే ఇహలోకంనందు కూడా కొంత పాప, పుణ్యములు అనుభవించునట్లు చేసెను.

సాధు దర్శనము పుణ్యప్రదము, మోక్షప్రదము, గంగాతీర్థము పాపమును మాత్రమే పోగొట్టును. చంద్రుడు తాపమును మాత్రమే పోగొట్టును, కల్పవృక్షము దారిద్ర్యమును పోగొట్టును. కాని సాధు దర్శనము పాప, తాప, దైన్యములు మూటిని పోగొట్టి జన్మరాహిత్య మోక్షసోపానము నిచ్చును.

స్వామి నా యొక్క స్వరూపస్థితిని తెలుపవలెను ? నీవు నిశ్చయముగా పుణ్యాత్ముడవు. అందులకే స్వరూపస్థితిని పొందవలెనని కోరిక కలిగినది. నీవు జ్ఞాన గురువైన శ్రీ దక్షిణామూర్తిని తదేక ధ్యానకముతో |

పంంంంంంంంం౬:శీ మలయాళ సదురు గ్రంభికళి - హరింశకు అంంంంంంంంణల ధ్యానించి సిద్దాసనమందు ఆసీనుడవై, ఏకాగ్రచిత్తుడవై బహిర్విషయముల నుండి ఇంద్రియాది విషయంబులను అంతర్ముఖముగా జేసి నామరూపములైన ఈ దేహేంద్రియ ప్రపంచమును విడచి “నేను నేను అని చెప్పే సొక్షిభూతుడును చూచుచూ మన ఇంద్రియములకు శక్తినిచ్చు నిత్య శుద్ధ పరబ్రహ్మమును నేనే అని ధ్యానము చేయుము. ఆ స్ఫితియందు సర్వదా వుండుము. నశించేది అంతా తీసివేసుకుంటూ పోతే మిగిలేది చైతన్యస్వరూపమే తన నిజతత్త్వము తెలిసిన తరువాత నేను మనుజుడను కాను, దేవుడనుకాను, బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య శూద్రుడను కాను. బ్రహ్మచారిని, గృహస్థుడను, వానప్రస్థుడను, సన్యాసిని కాను. అయితే ఎవరిని అంటే నిజమైన బోధస్వరూపమేది కలదో అదే నేనని గగ్రహించితిని. నాకు జనన మరణములు లేవు, జాతిభేదములు లేవు. తల్లిదండ్రులు లేరు. గురువును కాదు, శిష్యుడను కాదు. అయితే ఎవరు అంటే సచ్చిదానంద స్వయం ప్రకాశరూపుడను. ఆత్మబుద్ధిచే మీరే నేను నేనే మీరు అను స్థితికి వచ్చును. " మనోనిగ్రహము కలుగుటకు అభ్యాస వైరాగ్యములను అలవరచుకొనవలెను. అభ్యాసముగా యమనియమాది అష్టాంగ యోగములను అభ్యసించుట, వైరాగ్యమున ఇంద్రియాది విషయములందు గల క్లేశములను కనిపెట్టి దానినుండి మనస్సును స్వాధీనమున వుంచుకొని శాశ్వితమైన సుఖము బ్రహ్మనిష్టయందు కలదని దానధర్మములతో సాధనా చతుష్టయము-వివేక వైరాగ్యములు అలవరచుకొని శాశ్వితానందమగు బ్రహ్మనిష్టయందు ఉత్తీర్ణులు కావలెను. జీవకొరుణఖ్యము : జంతువులను చంపి తినువారు మానవ రాక్షసులని నారాయణ స్మృతి. మనుజులు తినుటక్రై సర్వేశ్వరుండు అనేక సారవంతమైన ధాన్యములు, ఫలములు, కూరలు ఇచ్చెను. ఎప్పుడైనా శాఖాహారము భుజించినవారికే ఆత్మవికాసము, మనోబలము ఈశ్వర సాక్షాత్కారము కలిగినట్లు మనకు చరిత్ర చెప్పుచున్నది. కాని నొసలుపై భగవ చిహ్నములు ధరించి నోరు తోడేలుగా ప్రవర్తించి నీచ ఆహారము, నీచ మత్తుపదార్థములు తిన్నవారు ఎవరు తరించినట్లు లేదు. దీనికి రావణాసురుడే సాక్షి. ఎన్ని శివాలయములు కట్టించి పూజించినను భగవంతుడు వంశమునంతను కూడా నిర్మూలించెను. “యథారాజా, తథాప్రజా” అనునట్లు వున్నందువలన రాక్షసులందరు నశించిరి. అదే వంశములో పుట్టిన ప్రహ్ణాదుని మాత్రము తండ్రి ఎన్ని ఇక్కట్లు పెట్టినను, అనన్య భక్తి కలిగిన ప్రహ్లాదుని యోగక్షేమములన్ని తానే వహించెను., నరకలోకములో ప్రాణిహింస చేసినవానిని యమకింకరులు ఎన్నియో సం॥లు బాగుగా కాచిన నూనెలో కట్టివేయుదురట. ముక్తి సోపాన పఠరము మనకు బుషులు ఏర్పరచిన సనాతన అనుష్టాన చతుష్టయము ఒకటి కలదు. అదియే 1) నిష్కామ కర్మయోగము, 2) భక్తియోగము, 3) ధ్యానయోగము, 4) జ్ఞానయోగము. పరమాత్మను చేరుటకు నాలుగు స్థంభముల వంటివి. మండపమునకు ఏ స్థంభము లేకపోయినా గోవుకు నాలుగు పాదములలో ఏ పాదమునకు లోపము కలిగినా నిలువనట్ట్లు ఆధ్యాత్మికరంగమున నాలుగు అనుష్టానములు ముఖ్యము. అయినను మొదటగా నిష్కామ కర్మయోగముతో అంతఃకరణ శుద్ధి కలిగించుకొనిన మాత్రమే పునాదిపై కట్టిన అంతస్తులు నిలిచినట్లు భక్తి ధ్యాన, జ్ఞాన యోగములు నిలుచును. నిష్కామ కర్మముతో అంతఃకరణ శుద్ధి అయిన తర్వాత నిర్మల

౨౭అఅ999ంంంఆ4శీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంథికళ - సారంశము అంంింింంింింంిణల

భక్తితో చిత్తెకాగ్రతము ధ్యానబలముచే జ్ఞానమును కలుగును. ఇట్టి జ్ఞాన ధ్యానములతోనే ఆత్మసాక్షాత్కారము కలుగును. శ్రీ కృష్ణస్వామి చెప్పిన అనుష్టానములన్నీ కూడా నిష్కామకర్మ చివరివరకు సుస్థిరముగా నుండిన కాని ఆధ్యాత్మ సౌధము దృఢముగా నిలువదు. కొందరు శుష్క వేదాంతులు కర్మ, భక్తి, ధ్యాన యోగములతో పనిలేదనియు నేరుగా జ్ఞానమార్గమునకు తీసుకొని వెళ్లైదనని చెప్పుటచే లోకములో “అత్మజ్ఞానము”నకు హాని కలిగినది. ఇంకను మనస్సే ప్రధానమని నీతి నియమముతో పనిలేదని చెప్పుచూ భక్తులను వక్రమార్గమునకు త్రిప్పుచున్నారు. ఇట్టివారి మాటలు నమ్మిన బంగారు నగలని - గిల్చ్దునగలు కొన్నవారి సందమున వుండును. తల్లి బిడ్డకు వచ్చిన దీర్ధరోగమునకు ఎక్కువ కాలము బెషధము, పత్యముపెట్టి బిడ్డ బాధపడినా రోగనివృత్తి చేయునో అట్లే జన్మ జన్మలనుండి వచ్చిన దీర్ధకాల భవరోగము శమించుటకు మొదటి పాదము నుండి నిష్కామ కర్మయోగము, భక్తియోగము, ధ్యానయోగము, ఆ తదుపరి జ్ఞానయోగము తెలుపును. భవరోగ వైద్యుడైన సద్గురువు. మనస్సే ప్రధానముగా తీసుకొన్నవారు శ్రీ పరాశర విశ్వామిత్రులు, మొదలగువారు వారియొక్క మేథాసంపత్తితో సంకల్పముతోనే అనుకున్నది సృష్టించగలరు. అంతేకాని శుష్క వేదాంతులు వారు చెడుటయే కాకుండా నమ్మివచ్చిన భక్తులను కూడా చెడకొట్టుట మహా పాపము. తనవరకే చెడినా ఒక్కడితో పోతుంది.

కర్మ, భక్తి, ధ్యానముల కంటే జ్ఞానము శ్రేష్టమైనది అని చెప్పుట యధార్థమే. కాని చీకటిని పోగొట్టునది దీసమైనను, దీపమునకు కావలసిన ప్రమిద, వత్తి, చమురు లేనియెల దీపమెట్లు వెలుగదో జ్ఞానదీపమునకు ముందుగా నిష్కామకర్మ, భక్తి, ధ్యానం కూడా అంతే అవసరము. ముందుగా అవియే పునాది.

• దీనియందు ఒక రహస్యము కలదు. అది ఏమనిన, చివరకు కర్మమార్గములో వుండక నిష్కామ కర్మ యోగముతో అంతఃకరణ శుద్ధి కలిగించుకొని నిశ్చలత్వము కొరకు భక్తిమార్గమునకు ఆ తదుపరి స్వస్వరూప పరబ్రహ్మ ధ్యానమునకు ఆ తదుపరి ఆత్మానాత్మ విచారణతో జ్ఞానమార్గమునకు రావలెను. అదే మనము చెరకునుండి సకాలమున రసమును తియక పెంచుటయే పనిగా పెట్టుకొనిన రసము నశించి వట్టి బెండైపోవును. లోకోద్ధారకులైన మహా పురుషులు నాల్గుయోగములు స్వతంత్రమైనవి. గ్రహించినవారలై నాల్గింటిలోను సంపూర్ణ అనుష్టానము గలవారై నాల్గింటిని సమానముగా బోధించెదరు.ఇట్టివారే శ్రీ జగద్గురు శంకర భగవత్సాదాచార్యులు, శ్రీరామానుచార్యులు, శ్రీ మధ్వాచార్యులు, శ్రీకృష్ణదైతన్యులు, శ్రీ క్రీస్తుదేవుడు, శ్రీ మహమ్మదునిబి, శ్రీ బుద్ధదేవుడు మొదలైనవారు. అట్టి దివ్యపురుషుల మూలతత్త్వము మరచిపోవుట వలన మన భారతదేశము యొక్క దురదృష్టము అనుషానమే పునాది - మూలము. అట్టి మూలమును వదిలివేసి గిల్దునగలమీద బంగారు పూతలాగా వాచా వేదాంతమునకు ్రాధాన్యమిచ్చిన వాని గతి యేమని చెప్పవలెను.

ఓ మనుజుడా ! క్రొత్తగా మతమును కాని - సంఘమును కాని నీవు పెట్టనక్కరలేదు. ఇట్టి ప్రయోగముల వలననే భారతదేశమునకు కీడు వాటిల్లినది. మతము పేరుతో మనలో మనకే అన్యోన్యత చెడి ఈర్వ్యా ద్వేషాలతో పరదేశ బానిసత్వము క్రింద మగ్గినాము. శరీరమునుండి ఒక్కొక్క అంగము విడిపోయినా లేక నేను ఎక్కువ. అంటే నేను ఎక్కువని దెబ్బలాడుకొనినా కాని దేహమే నళించినట్లు భక్తి లేకపోతే లేకపోయినది. మతము పేరు చెప్పి మానవత్వము మరచిపోయి మతద్వేషములతో దేశమునే నశింపజేయుచున్నారు. కాలము గడచినకొలది వివేకము గలవారమై పురోభివృద్ధిని సాధించాలి. కాని వెనుకకు లాగిన మంటలలో పడవైచినట్లు వుంటుంది.

౨౩౭౭౨౨అఅఅిఅఅంష:శీ కులయాళ సద్నదు గ్రంథికళి - హారొంశకు )అవుంంంణఅంణణల మతముల ఉన్మాదము*ఇట్ట్‌వారు భక్తులు, జ్ఞానులు కాదు దేశసాభాగ్యానికి పట్టిన చదలు, చదలు తొలగుటకు పురుగుమందులు వాడినట్లు ఎవరికి వారే వివేక జ్ఞానశీలురై యదార్ధ ఆత్మధ్యాన ప్రగతిని సాధించాలి. వర్ణములు, మతములు వేరు వేరుగా వున్నను ఒకే దారమునందు వున్న అనేక మణులుగా వ్యవహరించాలే కాని దారమునే తెగగొట్టిన భర్త చనిపోయిన విధవరాలుగా మిగులును దేశము. ఇహలోక స్వారాజ్య (ఆత్మ మతము, జ్ఞానమతము. తీర్ధన్థానము ఆ తీర్థము అనిని దాని నిర్వచనము దేనివలన జనన మరణ భయమగు భవసాగమ్సు తరింపచేసికొనునదో అదే అసలైన తీర్థస్థానముకాని సకల పుణ్యనదుల స్నానము చేసినవానికంటే గృహ మఠములందే వుండి ఇట్టి సద్గుణాల తీర్థస్నానము ఆచరించినవాడే భవసాగరము దాటును. ఇంతకుమించిన వ్రతములు కాని తీర్థస్నానములు కాని, జపధ్యానములు కాని మిన్నకాదు. అవి ఏమి అనిన 1) సత్యము పలుకుట, 2) ఓర్చు, 3) ఇంద్రియ నిగ్రహము, 4) సమస్త ప్రాణులయందు దయ కలిగివుండుట, ర్‌) నిర్మల ప్రవర్తనము, 6) దానము, 7) దుఃఖమును ఓర్చుకొనుట, 8) సంతోషము కలిగివుండుట, 9) తృప్తి కలిగివుండుట, 10) బ్రహ్మచర్యమును నడుపుట, 11) క్రోథము లేకుండుట, 12) మనశ్ళుద్ధి కలిగియుండుట, 13) తపస్సు, 14) గురుపూజ చేయుట, 15) శుద్దిగా, శుచిగా నుండుట, 16) సమస్త వస్తువులయందు ఆశ లేకుండుట, 17) విషయాసక్తి లేకుండుట, 18) సమస్త ప్రాణులయందు సమచిత్తము కలిగియుండుట, 19) తన్ను తాను చూచుకొనుట (స్వస్వరూప ధ్యానము చేయుట), 20) సత్పురుషుల సహవాసము కలిగివుండుట, శ్రేష్టములగు తీర్థస్నానములని శ్రీ మలయాళస్వామివారు తెలిపిరి. శ్రీ స్వామివారు తిరుపతిలో సనక సనంద తీర్థమున తపస్ఫుచేయు కాలములో ఒక జిజ్ఞాసువు వచ్చి యిట్లు ప్రల్ళించిన దానికి సమాధానమిట్లు చెప్పిరి. ప్రశ్నః రయ్యా। తామేల యీ నిర్ణన ప్రదేశములో తపమొనర్చుచున్నారు ? ఈశ్వర ప్రత్యక్షమునకా ! లేక మోక్షము కొజకా లేక యితర కార్యములను ఉద్దేశించియా | సద్గురు మలయాళస్వామి సమాధానము : ఓ మహాశయా ! నేను తపస్సు చేయునది ఈశ్వర ప్రత్యక్షము నుద్దేశించి కాదు. ఏలన ఈశ్వరుడు అనేకులకు ప్రత్యక్షములయి యుపదేశించిన విషయములే శ్రీ భగవర్గీతాది మహా గ్రంథములు. వానిలో బోధించిన విషయముల కన్నా ఎక్కువ అనుగ్రహించు నూతన విషయములు వుండవు. మోక్షము ప్రాణికోట్లకు స్వతస్సిద్ధమై వున్నది. నేను బద్భుడును గానందున నాకు ముక్తి అపేక్షణీయము కాదు. ఇతర కార్యలాభమేదైన నుద్దేశించుటయు నాకు లేదు. ఆత్మ సర్వదా లభ్యమై యుండుటచే మరలా క్రొత్తగా లభించవలసినది ఏదీలేదు. ఆత్మసాక్షాత్కారము లభించినప్పుడు ఇక పొాందవలసినది కూడా ఏమి లేదు. ఇక బ్రహ్మాది పదవులన్నియు కాలాంతరమున నశించునదే ఏది సుఖమని మనుజులు తలంతురో అది నశించినప్పుడు దుఃఖము తప్పక కలుగును. సూర్యుడు ప్రకాశమానుడై యుండగా దీపము కొరకు వెదరువాడు ఎట్టి వెర్రివాడో ఆత్మలాభము కన్నా నీశ్వర లాభము కోరువాడు అట్టివాడు. ఆత్మసాక్షాత్కారమే అన్నిటికంటె అధికలాభము దీనిని మించినది ఇక లేదు. నేను ఇప్పుడు వుండు నా స్తితి నానైజ గుణమే. ఇది నాకు గొప్ప తపస్సు అని కాని, కఠోరవ్రతమని కాని నాకు లేదు. ఎట్టంటే విషయాసక్తులకు సదా విషయ బుద్ధియు, చోరులకు చోరబుద్దియు, ధనాసక్తులకు ధన సంపాదనా బుద్ధియు ఎట్లు వుండునో - ఆలాగున నిష్ణులకు ఏకాంతవాస తపశ్చర్యాది విరక్త్యాదులు సహజ

ఆం౭అఅంంంంంఅంశీ మలయాళ సద్నరు గంభికళ - సారాంశకు ౫29ణంంంంంణనలు న్వభావముగానే వుండును. అట్లే పేడపురుగు మలమును, భ్రమరము మధువును, బకము మలిన జలప్రదేశమును, హంస తామర సరస్సును స్వభావముగా గ్రహించునట్లు విరక్తుల యొక్కయు రక్తుల యొక్కయు వారి చిత్తమును అనుసరించియే వుండును.

కర్మమునకు దగినట్ట్లు గుణములు కలుగును. గుణముల బట్టి మనస్సు ప్రవర్తించును. మనస్సు ననుసరించి ఇంద్రియములు నడుచును. కాని సద్గురోపదేశము ద్వారా మనఃప్రవర్తన కలిగి ఎవరు ఎవరు ఏ గుణములు కలిగివున్నారో గ్రహించుకొని పై నున్న సద్గురుణములకు ఎదుగు పురుష ప్రయత్నము చేయవలెను.

శ్రీ సద్గురు మహర్షి మలయాళస్వామివారు తానా ఆచరించి ఇతరులకు బోధించు ధర్మత్రయము 1) సత్యస్వరూపుడగు సర్వేశ్వరుడు లేక 'ఆత్మ'ను వెదుకుట, సత్యముగా నడుచుట, సత్యమును బోధించుట, 2) ధర్మమార్గమును వెదుకుట, అట్టి ధర్మమును ననుష్టించుట, ధర్మమును బోధించుట, 3) దుఃఖకారణమును కనుగొనుట, అట్టి దుఃఖము నుండి తొలగు ప్రయత్నము చేసి తరించుట, దుఃఖ తరుణోపాయ మార్గమును ఇతరులకు బోధించుట.

సంస్కృత విద్య నుండియే అన్ని విద్యలు పుట్టినవి అని అందువలననే భాషలన్నిటిలో సంస్కృత పదాలు ఎక్కువగా వుండుట. సంస్కృత భాష దేవభాష. ఇట్టి దేవభాష కొందరి స్వార్థపరుల వలన మరుగున పడినా దైవ కృపచేత, బుషులచేతను సంస్కృత భాష అందరు అభ్యాసించెలాగున స్థాపనలెన్నియో గలవు. గురుదైవ కృపతో నా కోరిక తీరి శ్రీ వ్యాసాశ్ర్యమమములోనే సంస్కృత పాఠశాల పెట్టించి బాల బాలికలకు గురుకులము స్థాపించి కులమత లింగభేదము లేకుండా సర్వులను రండు రండు అని ఆహ్వానించుచున్నాము. ఇట్టి పావనకాలము వ్యర్థపరచకూడదు. కాలచక్రము ఒక నిమిషమైనను నిలువక ప్రయాణము చేయుచున్నది.

రూపము, యవ్వనము, ధనముతో కూడా చక్కనివాడ్రైనను మంచి కులములో పుట్టినను విద్యలేనిచో వాని జీవితము వ్యర్థము. విద్య బిడ్డలను తల్లివలె రక్షించును, తండ్రివలె ధర్మమును ఉపదేశించును. భార్యవలె శ్రమను శ్రమింపజేయును. దశ దిక్కులలో కీర్తిని కలుగచేయును, ఐశ్వర్యము సమకూర్చును, కల్పవృక్తమువలె సమస్త కోరికలను ఇచ్చునది. విద్య తప్ప మరియేమియును లేదు. ప్రస్తుతము ఉన్నతాధికార పదవులన్నింటిని విద్యావంతుల గదా అలంకరించుచున్నారు.

ఈ విద్యాధనము చోరులచే అపహరింపబడునది కాదు. బంధువులకు రక్త సంబంధీకులకు పాలు పంచునది కాదు. మరియు సర్కారునకు పన్ను చెల్లించునది కాదు. మరల మోయుటకు భారము లేనిది. ఇంకను ఏ ధనమైనను ఖర్చు చేసిన తరుగునది. కాని విద్య ఇతరులకు పంచుతున్నకొద్ది పెరుగునది. ఇట్టి విద్య సర్వమును సమకూర్చు ఇహపరములకు లౌకిక విద్య ప్రపంచ ధనమును, యశస్సును, కీర్తిని ఇచ్చును. అదే ఆధ్యాత్మిక విద్య ఆరోగ్య భాగ్యమును, వైరాగ్య ధనమును, యోగధనమును, జ్ఞానధనమును ఇచ్చును. పరాత్పర సుఖమునకు సోపానమగును.

అయితే విద్య మాత్రము చదివి అనుష్టానము చేయని యెడల ప్రయోజనము వుండదు. ఆధ్యాత్మ జ్ఞానమునకు విద్య అగ్నికి వాయువుతోడై అధికంగా ్రజ్వరిల్లినట్లు జ్ఞానమును వృద్ధిపరచును. అగ్ని మందగించినప్పుడల్లా విసరినట్లు సాధన మందగించినప్పుడు ఎప్పటికప్పుడు వృద్ధిపరచును.

౩౭౨అఅఅఅంంఆంంగ శీ ములయాళ సద్నుము గ్రంధిదళి - సారాంశకు ంంలంంంఅిలంణఅ ప్రతి మానవుడు పూర్ణ సుఖమునే కోరుకొనును. ఇంకను క్రిమి, పక్షి మృగములు కూడా సుఖమునే ఆపేక్సించును. మనుజుడు అట్టి సుఖము గృహస్థ సంసార సుఖమే అని తలంచి తనకు కావాలి అని అనిపించినవన్నీ న్యాయముగా అయినా అన్యాయముగా అయినా సంపాదించి అనుభవించినను చాలకనే తృప్తి లేకనేపోవుచున్నదని కష్టపడి కోరిక తీర్చుకొని ఆనందపడినా అది ఎక్కువకాలము వుండుటలేదని కోరిక వెనుక కోరిక మరణము వచ్చువరకు కలుగుచున్నది అనియు తెలిసికొని కోరికలను అరికట్టి భగవంతుని పాందుటే శాశ్వితానందమని తెలుసుకొను కాలము వచ్చును. అప్పుడు కట్టెలు వేయనిచో నిప్పు స్వయముగా చల్దారునట్టు భగవత్‌ భక్తి పెరిగినకొలది సంసార విషయచింతనలు, కోరికలు తగ్గి ముక్తి సోపానము కొరకు పయనించెదము. ఇట్టి స్థితి కలుగుటయే ముక్తి సోపాన పటము ఎక్కుట. ఇప్పుడు ఇతని ప్రవృత్తి అంతయు పరివర్తనతో కూడినదై అంతయు పూర్వవృత్తి కన్నా భిన్నముగా మారుచుండును. తాను ఇంతకుముందు అనుభవించిన సౌఖ్యములన్నియు అజ్ఞానముచే సుఖముగా తోచెను. కాని ఇప్పుడు ఇది అంతయు దుఃఖమని తలచి దృక్కు స్వరూపమగు “ఆత్మను వెదుక ప్రయతింతురు. దాని సాధనగా శమదమాది సాధనగా చేస్తూ ఇంద్రియ నిగ్రహం కలిగి ధ్యాన, తపస్సులయందు ప్రీతి కలిగి ఇట్లు ఆచరించి తరించుటయే తన కర్తవ్యమని తలచుదురు. ఇచ్చట తురీయాశ్రమమనగా కేవలము దేహమునకు సంబంధించిన నన్యానమని 'భమనందకూడదు. కేవలము త్యాగము చేతనే అమృతతత్వము గలుగును కాని భోగము చేతకాదని శ్రుతి శాస్త్రములు మహనీయులు తెలుపుచున్నారు. మనుజునకు సంపూర్ణముగా దృశ్యము యొక్క భావము హృదయాకాశమునుండి తొలగినప్పుడు గ్రహణ వియోచన కాలములో రాహువుచే విడువబడిన చంద్రునివలెను, మేఖము తొలగిన సూర్యునివలెను ఆ మహనీయుడు ప్రకాశించును.

యజ్ఞములన్నింటిలో ఆత్మధ్యానపరమగు జపయజ్ఞము సర్వోత్కృష్టమని శ్రీకృష్ణ్ణరమాత్మయే గీతయందు తెలిపివున్నాడు. బ్రహ్మనిష్టుడు జపము చేతనే నిన్సంశయముగా మోక్షసిద్ధిని పొందును. తక్కిన యాగాది వైదిక కర్మలు చేసినను జేయకపోయినను జపయజ్ఞం సర్వప్రాణమైత్రుడు. కాని యాగాదులందు ప్రాణిహింస జరుగును. కాన జంతువులకు విరోధము కలుగవచ్చును. అట్టుకాక జపకర్మచే నెవ్వరికిని విరోధికాక సర్వప్రాణులకు మిత్రుడయియే వుండును. వేదవిహితములైన హోమయాగ రూపములగు క్రియలన్నియు నళించుచున్నవి. “ఓం” అను అక్షరము (బ్రహ్మప్రాప్తి హేతుభూతమగుట వలన నశింపదు. “ఓం” కారమే బ్రహ్మము.

ఓ మహాజనులారా |! భూ లోకములో మానవజన్మము లభించుట దుర్లభము. అట్టి మానవజన్మ దొరికినను మోక్షము కలగవలెనని జిజ్ఞాస కలుగుటకు కడు దుర్లభము. అట్లు కలిగినను వైరాగ్య భోదోపరతులు గల గురువు దొరకుట మహా దుర్లభము. ఈ మూడును దైవానుగ్రహము సంపూర్ణముగా గల పుణ్యజీవులకు మాత్రమే లభించును. సంపూర్ణ విషయ విరక్తి, కరుణ, శాంతి కలిగిన సద్గురువు దొరుకుట మహా మహా దుర్లభము. ఇట్టి అర్హతలన్ని పొందినవారు అందరు చివరి జన్మకు వచ్చినట్టే వారిని ముక్తి కొంత వరించినబ్లే. గురువులలో కూడా మంద, తీవ్రతర, తీవ్రతమ అర్హతలు కలిగివుందురు. శిష్యులు ఎట్టివారిని ఆశ్రయించెదరో అట్టి గమన మార్గముననే చేరుదురు.

మోక్ష విషయములైన రహస్యము ఏమన జిహ్వ-గుహ్యములను బంధింపలేనివానికి ముక్తిద్వారము మూయబడి వుండును. ఈ రెండు ద్వారములను ఎవరు మూసివేయగలరో అట్టివారికి మోక్షద్వారం సదా తెరువబడియుండును.

99౭99అఅఅంంత శీ మలయాళ నద్నురు గ్రంథికళ - సారంశకు ఆంంింింలింలింణలి

మనుజుల మనస్సాక్షియే వారి వారి అర్హతను తెలియచెప్పును. సద్గురువుల శాస్త్రము నిర్ణయించిన , ప్రకారము తన మనస్సే తన ఆధ్యాత్మిక సాధనను తెలుపును. కాబట్టి తనకు ఇంకా సాధన సరిపోలేదని లేక ఈ జన్మలో తరించలేనని కొన్ని విషయవాసనలు వున్నందువలన తీవ్రసాధన చేసిన యెడల పై జన్మలో అనుకూల వాతావరణములో జన్మించి ముక్తిని పొందగలనని భగవద్గీతారచన చేసినవారికి జన్మలేదు కదా అని కొందరు, ఇంకను ఆధ్యాత్మిక సాధనలోనే వున్నాను. ధర్మనిరతిలో వున్నాను. నా లోపమల్లా మధ్య మధ్యలో ఆహారనియమము దాటుచున్నాను. దానిని ఒక్కదానిని సవరించుకొన్న నేను ఈ జన్మలోనే తరియించెదను. ఎందుకంటే శ్రీ ఆదిశంకరులు చెప్పినట్లు మనుష్వత్వము, ముముక్షత్వము, మహాపురుష సంశ్రయము కలిగినందువలన నేను భగవద్గీతా రచనలు, పుణ్యకర్మల వలన నేను ఈ జన్మలోనే తరియించెదను. స్వామి కూడా “భగవద్గీత” వ్రాసినవారికి జన్మ వుండదు అని చెప్పినారు అని దృఢనిశ్చయులై ఉందురు. ఇంక కొందరు నేను దేవాలయ, ఆశ్రమం ఆధ్వర్యము నిజాయితీగా నిర్వహించక స్వంత లాభంతో వ్యవహరించి పుణ్యమును పోగొట్టుకుంటున్నాను. ముక్షికాంత నాలాటివారిని ఎట్టు వరించును అని తన మనస్సే తనకు సాక్ష్యమిచ్చును. కాబట్టి జన్మరహస్యములను వేదాంత దృష్టిలో వున్నవారికి తెలుస్తుంది. నరకలోక, స్వర్గలోక, ఊర్జ్వలోక, అధోలోక, ఆత్మలోక దారి తెలుసుకోగలరు. తల్లిలాంటి శాస్త్రమే మనకు ప్రమాణమని స్పష్టపడును.

అనన్యభక్తి అంటే అన్యమెరుగని అనన్య భక్తియని ఒక అర్ధము. అంటే తాను పూజించే, ధ్యానించే, స్మరించే దైవమును ఏకచిత్తముతో కొలచేదే అనన్య భక్తి. అంతేకాని శివభక్తులు విష్ణుభక్తులను ఆఖరుకు విష్ణువును వ్యతిరేకించే భక్తిగా వుండకూడదు. ఇట్టివారి భక్తిలో సంకుచిత భావము వున్నది. తన ఇష్టమైన నామస్మరణ అర్చన, ధ్యాన, జపములు చేసినను శివకేశవులలో బేధభావము చూపుతూ ఒకరి భక్తులు ఇంకొ కరిని శత్రువులుగా చూడటంకాదు. ఇల్లాలికి తన భర్తయందు అనురక్తి, శ్రేమ అధికముగా వుండును. అధికసేవ చేయును. కాని ఇంటిలో నున్న అత్త, మామలను ఆడబడుచులను, బంధువులను, మిత్రులను కూడా ఆదరించును. అట్టే మన దైవభక్తి కూడ వుండవలెను. ఏ సంప్రదాయ నిష్టాభక్తులు ఎదురైన సంతోషం కలిగి | తనకు దగ్గ సహాయ సహకారము అందించవలెను. కొందరి విశాలభావము గల భక్తి యేమన సమస్త నదులన్నీ స్వస్థానమైన సముద్రమును చేరునట్లు అన్ని మతముల భక్తులందరు స్వస్వరూప స్థానమైన ఆ పరమాత్మ స్థానము ఈశ్వర స్థానమును చేరుదురను భావము మహోన్నతమైనది. ఇట్టివారికి అణువునుండి మహత్తు వరకు | అన్నీ బ్రహ్మములుగా తలచును. అన్యముగా వేరొక్కటి కనిపించదు. ఇదియే అనన్య భక్తి. కాని తన మతమే గొప్పది అని ఇతర మతములను ద్వేషించుట అనన్యభక్తి కాదు. సంకుచిత భక్తి,

సనాతనమనిన సత్తు, చిత్తు, ఆనందము, ఇదియే శాశ్వితము. నిత్యము, సత్యము. నామరూపములు నశించునవి. మూలపదార్థము నుండి వచ్చినవాటికి మనము నామరూపములు పెట్టినాము. మూలమే యదార్ధము కాని, నామరూపములు కాదు. మొదటిదియగు సత్తు, చిత్తు, ఆనందము బ్రహ్మలక్షణములు. కాబట్టి బ్రహ్మ లక్షణములను పట్టుకొని మాయారూపములగు నామరూపములను వదలవలయును.

సూర్యునికి ప్రకాశము, నీళ్ళకు చల్లదనము, అగ్నికి ఉష్పత్వము, స్వతస్సిద్ధమైన స్వభావమైనట్టు, ఆత్మకును సచ్చిదానంద నిత్యనిర్మలతాదులే స్వభావమని అదియే మన స్వధర్మమని సనాతనమని మూలపదార్ధ్థమని | దానిలో నుండే ప్రకృతి సకల జీవరాశులు వచ్చినవని తెలుసుకొనవలెను.

₹29999అ99994./$్‌ మలయాళ సన్నకు గ్రీంభెకళి - సారంశము “౨అంఅంఅఅఆంఅలంఅతఅల సనాతనమగు వస్తువే బ్రహ్మము, అదే శివుడు. అదే అక్షరస్వరూపము, అదే పరమపదము, అదియే స్వరాట్‌, అదియే విష్ణువు, దానినుండియే ప్రాణము, కాలము, అగ్ని, సూర్యచంద్రులు వచ్చినవి. సర్వము దానివలన పుట్టినదగుట వలన సర్వవ్యాపకము భూత, భవిష్యత్తు, వర్తమానము, ఆసనాతన ఆత్మస్వరూపమే అట్టిదానిని తెలుసుకొనుటచేతనే మృత్యువును అతిక్రమించి అమృత పదవిని పొందగలరు. లోకములో సర్వత్ర ప్రకాశించుచుండు సూర్యుని అందరును చూచినప్పటికి గ్రుడ్డివాడు చూడనేరనట్లు సచ్చిదానంద ఆఅత్మసర్వత్ర వాాపించి వున్నప్పటికి శ్రవణ, ధ్యానాదుల వల్ల విచారించి తెలుసుకొన్న ఆత్మజ్ఞానియే ఆ ఆత్మను తన్నుగా జూచుచున్నాడు. కాని దేహేంద్రియాదులను ఆత్మగా భ్రమించిన అజ్ఞాని చూడలేడు కదా! వేదములన్నిటి యందును ముఖ్యముగా వేదముల అంతిమ భాగమున వుండు 10 ఉపనిషత్తులు యందు బ్రహ్మమును గూర్చిన జ్ఞానమే శ్రేష్టము. అట్టి జ్ఞానమువలనే మోక్షము కలుగును. కాబట్టి విద్యలన్నిటిలో రాజరహస్య విద్య అయిన ఈ బ్రహ్మజ్ఞాన విద్యయే సర్వశ్రేష్టమైనది. దీనికి పై నుండు జ్ఞానము ఇంకేదియును లేదు. వాసుదేవుడగు భగవంతుడు ఈ సర్వభూతములలోను సమముగా వెలుగుచుండువాడు ఇదియే శాశ్వతమగు సనాతన ధర్మము. సన్మార్ల సూక్తులు సన్మార్గ సూక్తులు ; 1 ఆత్మనిష్ట చేయవలెనన్న - ఆహారనియమము వుండవలెను. 2. నిశ్చల ధ్యానము చేయవలెనన్న - నిర్మల భక్తిలో మునగవలెను. 3. సమాధి నిష్టలో నిలువవలెనన్న - అఖండజ్ఞానము కలుగవలెను. 4. సోహం భావం ఉదయించవలెనన్న - అహంభావము నశించవలెను. 5. నిర్వికల్ప సమాధి కలుగవలెనన్న - సవికల్పము నశించవలెను. 6. సత్యజీవితము గడుపవలెనన్న - అసత్యమును వదలవలెను. 7. పరమశాంతిలో జీవించవలెననిన _ అశాశ్వతమైనవి తృణీకరించవలెను. 8 విరక్తులై యుండవలెననిన - సంసారమును వదలవలెను. 9. దైవప్రేమ కావలయుననిన - లోకమును ్రేమించవలెను. 10. దైవత్వము నొందవలెననిన - దైవమయమై వుండవలెను. 11. కరుణామృతముతో బ్రతుకవలయుననిన - కారుణ్యము నవలభించవలెను. 12. సాధింపవలెనన్న - సాధనలో ఉత్తీర్ణత పొందవలెను. 13. వృత్తులు నశించవలెనన్న - ప్రాణామాయా వృత్తులను దద్గము చేయవలెను. 14. మాయా తమస్సు నశించవలెనన్న ఆత్మజ్ఞానికై బోధయనెడి భాస్కరోదయము కలుగవలెను. 15. భేదమనెడు భావము తొలగవలెనన్న - కరుణామయుడు కావలయును. 16. సంసార మాయ తొలగవలెనన్న - వైరాగ్యమనెడి వజ్రాయుధము కావలయును.

౪999౭9 అ9ంఅంంండశీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంథికళి - సారొంశకు ౫అంిఅింింంింింింణిల 17. నిత్య సంతోషము కలుగవలెనన్న - ప్రశాంత మనస్కుడు కావలెను. 18. అధ్యాత్మజ్ఞానము కావలెనన్న - నీతి, నియమ, నిష్టలను పాటించవలెను. 19. ఇంద్రియములనెడి మృగములను నిగ్రహించవలెనన్న - వ్రతానుషానములను సలుపవలెను. 20. తత్వబోధమనెడి దివ్యజ్యోతి స్థిరముగా నిలుపవలెనన్న - బ్రహ్మచర్యమనెడి ఓజస్సును పొందవలెను. 21. నిర్భయుడై వుండవలెనన్న - సత్యనిష్టయందు ఉత్తీర్ణుడవ్వవలెను. 22. ద్వైతము నశించవలెనన్న - అద్వైతమును పొందవలెను. 23. సర్వత్ర విజయము నొంది శ్రేయస్సు నొందవలెననిన - సత్కార్యములను నియమిత కాలములో చేయవలెను. “ఓంకారము”

“ఓం”కొరము : పరమేశ్వరుని యొక్క యదార్ధ వాక్యము “ఓం”కారము ఈ ఓంకారోచ్చరణ హ్రస్వమైనచో సమస్త పాపమలును దహింపచేయును. దీర్ధమైనచో మోక్షమును కలుగచేయును. ఫ్లతమైనచో ఇష్టార్ధ సిద్ధి నొనర్చును. ఇది సాధకులు గ్రహించవలెను. “ఓం” అను అక్షరమే పరబ్రహ్మ స్వరూపము. అది ఒక్కటియే ముముక్షువులు ఉపాసింప యోగ్యమైనది. ఇదియే శ్రీ నారాయణ సూక్ష్మాష్టాక్షరం మంత్రమగుచున్నది. అదియే అప్పాత్మకమై అష్టవిధులగుచున్నది. అకారము ప్రథమాక్షరము, ఉకారము ద్వితీయాక్షరము “మమకారము తృతీయాక్షరము. బిందువు తృతీయాక్షరము, నాదము పంచమాక్షరము, కల షష్టాక్షరము, కలాతీతము సప్తమాక్షరము, తత్పరము అష్టమాక్షరము, జనన మరణ దుఃఖములకు హేతువగు సంసార సాగరమును ఇది తరింపజేయునదగుటచే దీనికి తారకమని పేరు వచ్చినది. ఈ తారకమే అపార సంసార భవసాగరము దాటుటకు దృఢమైన ఓడ మనస్సులో బ్రహ్మమును పొందవలెను. తీవ్ర వేదనతోను రేయింబవళ్ళు నిరంతరము ధ్యానము చేయువాడు నిరంతర చింతన గల కీటకము భ్రమరమై మారునట్లు జీవత్వము రహితమై శివత్వము పొందినట్లు మనుజుడు జీవత్వమును వదలి శివత్వమైన పరబ్రహ్మ సాక్షాత్కారము పొందును.

సమాధి నిష్టచే చిత్తమునకు నిర్వికారము నిశ్చలస్థితి కలుగవలెను. అంతేకాని కర్మేంద్రియములతో పనులచే గలిగెడు సుఖదుఃఖములకు భయపడి పనిని మానుకొనుట మంచిదికాదు. కావున జ్ఞానపిపాస గలవాడు సదాచారము అనుసరించియే యుండవలెను.

సమస్త విషయములలో గల వైరాగ్యము మోక్షము నిచ్చుచున్నది. విషయేచ్చ బంధము గలుగుచున్నది. ధ్యానము చేయునప్పుడు సువర్ణము నుండి గల్గిన అణువులు గాని, ఆభరణములు గాని మేలాగున సువర్ణ్షమయమైయుండునో అలాగున బ్రహ్మము నుండి గల్గిన చరాచరమంతయు శాశ్వత బ్రహ్మమయమై వుండునని దృఢముగా భావన చేయవలెను.

ఓంకారము యొక్క పరమ రహస్యము, మహిమయు, మాధుర్యమును, ధ్యానించువారు పాందెడు శాస్వితము, క్రియాధ్యానము చేయు పద్ధతియు, ధ్యానించువారి అధికారమును ముముక్షువు లందరును గ్రహించవలెను. కనుకనే మొట్టమొదటనే అక్షరాభ్యాస కాలములో వేదములకు మూలమైన ఓంకారమును

9969999999 శీ ఘులయాళ నద్నురు గ్రంథికళి - సారొంశకు అంంంంఅంఅంంణల దిద్దించుట దీనినే అక్షర విద్యాభ్యాసము అన్నారు. అక్షరమనక్షరము కానిది. అనగా చరాచర జగత్తు అంతయు క్షరమని నశించేదని కుటస్థుడొక్కడే ఆత్మయని అక్షరుడని తేలుచున్నది. గీతయందు శ్రీకృష్ణస్వామి చెప్పినది కూడా ఇదియే క్షరః సర్వాణి భూతాని కూటస్టోక్షర ఉచ్యతే అని.

భూర్చువాది సత్యలోకముల వరకును, అతల, వితల, పాతాళ లోకములను వానిలో గల శరీరోపాధులను క్షరములే. అట్లే బ్రహ్మలోక, వైకుంఠలోక, కైలాస లోకములు కూడా కాలానుగుణముగా క్షరములే. అందువలననే బ్రహ్మప్రళయ, విష్ణుప్రళయ, రుద్రప్రళయములు అని శాస్త్రమందు పేర్కొనబడెను. కాబట్టి గీతయందు “అధ్యాత్మ విద్యా విద్యానం” శ్రీకృష్ణభగవానుడు బోధించెను. లౌకిక విద్య ఈ శరీరము వుండునంతవరకే ఉపయోగపడును. ఈ అక్షర స్వరూపమైన “ఓం”కార ధ్యానము క్షరము కానిది త్రిమూర్తులను లోకాలను కూడా అతిక్రమించినది. ఓంకారము మాణిక్యము వంటిది. మంత్రము రత్నముల వంటివి. కీర్తనలు, భజనలు బంగారము వంటివి. పారాయణాదులు రూప్యములవంటివి. ప్రదక్షణ, నమస్కారములు రాగినాణిములవంటివి. అర్చన, పూజా, హోమాదులు, స్థూలదేహమునకు సంబంధించినవి. ఇంద్రియములతో, కరములతో చేయునది. ప్రార్ధన, కీర్తనాదులు, స్మరణాదులు సూక్ష్మదేహము నంటియుండును. ధారణ ధాన్యములు కారణదేహముతో చేరియుండును. ఇచ్చటికి ఓంకారము” మాత్రమే వెళ్ళును. మూలప్రకృతి ఈ కారణదేహ పర్యంతము వుండును. ధేయాకారము ఈ మూడింటికి ఆవల నుండునని మరువకూడదు. అదే తూరియము. ఇది ప్రణముయొక్క నాల్లోపాదము. దీని ఉపాధిని తొలగించిన అదే దూరీయాతీతమై మారును. పై చెప్పిన ఒక అనుష్టానము నుండి మరొక అనుష్టానమునకు సహశ్రాధిక ఫలము అధికముగా నుండును. భవంతికి పునాదే ఆధారమని పైకి పైకి అంతస్తులు కట్టకపోయిన పునాదితో గృహము పూర్తికాదు కదా. అట్లే ప్రారంభదశ అయిన పూజా అర్చనాదులతోనే జీవితమంతా గడుపక మెట్టు పైకాలుపై మెట్టుకు వేసినట్లు ధ్యానస్థితిని కూడా దాటి ధ్యేయాకార స్థితికి రావలెను. విధి ప్రకారము చేయు యజ్ఞమునకన్న నామజపము పది భాగములు అంత అధికము. అట్టి జపమును వాచా శబ్దము చేయక కంఠకుహురమున చేయుట నూరుభాగములు అధికము. మరల కంఠము, దంతములను కదలింపక హృదయమున ధ్యానించుటచే వేయి భాగములు అధికము. జపములలో వాచకమనియు, ఉపాంశుమనియు, మానసికమనియు మూడు విధాలు. మానసికం ఉత్తమమైనది. ఉపాంశువు మధ్యమము, వాచికము, తృతీయము మహర్షుల వాక్కు శాస్త్ర నిర్ణయము. + వాచికమున ఇతరులు వినేలాగున ఉచ్చరించు మంత్రము ఇట్టి జపము, వెయ్యికి ఒక ఉఊపాంశు జపమునకు సమానము వెయ్యి ఉపాంశు జపమునకు మానసిక జపము ఒకటి సమానము. మంత్రముకన్నా మననము గొప్పది. ఎడతెగని కైలధారవలెను, దీర్ధంబైన ఘంటాధ్వనివలెనను విచ్చేదరహిత వాక్కుకు అందరానిదిగా లీనమైవుండు బ్రహ్మస్వరూపము అయిన ప్రణమంబును నెవ్వడెరుంగునో వాడే వేదవేత్తయనబడును. అంటే ధ్యానము యెడతెరగని తైలధారవలెను, ప్రణవము దీర్హాచ్భారణము ఘంటానాదమువలెను, స్వరూప ధ్యానములో లయపరచవలెను.

ఆ౩౭౭9౭అ౭99అ9అాోశీ మలయాళ సద్నురు గ్రంథికళ - సారంశము అంంింంింలింంిణల

ఓంకారధ్యానము హ్రస్వమని, దీర్ధమని అందురు. ఆ దీర్ధమును ఈలాగున ఇ-ఈ, ఉ-ఊ హ్రస్వ దీర్ధమువలన ఇట్లు తెలియదగినది. దీర్జాక్షరమును ఆరుసార్లు ఉచ్చరించుటకు ఎంత సమయము పట్టునో అది ప్రణము యొక్క సామాన్య ధ్యానమగును. క్రమముగా వృద్దిపరచి పండ్రెండుసార్లు ఉచ్చరించే కాలము. ఒక్క ఓంకారమును ధ్యానించుట అగును. ఇది పూర్ణ ధ్యానమగును. ప్రణవరూపంబగు పరబ్రహ్మము ఊర్థార్వణిగాను భావించి నిర్మల ధ్యానాభ్యాసముచే అతిగూఢంబై వర్తించునట్టి సరమాత్మను జూడవలెను.

ఆత్మ వుండిన యెడల కనబడుటలేదు అని సంశయమును వెళ్ళబుచ్చుదురు. ఆత్మశబ్దమును జీవుడు ప్రణవశబ్దము పరబ్రహ్మము ఈ రెంటిని యాగాగ్నికి ఉపయోగించు అరిణితరణి అగ్నిని వెలికి తీసినట్లు జ్ఞానపూర్వకముగా నిరంతర ధ్యానమదనము చేసినప్పుడు కట్టెలో నిగూఢముగా వున్న అగ్ని బయటపడినట్లు ఆత్మసాక్షాత్కారము కలుగును. ఇందొక నిదర్శనము కలదు. బాగుగా ఎండిన కట్టెలో నుండే అగ్ని ప్రత్యక్షమగును. పచ్చికట్టెలో కాదు. అంటే ఇంకా నిర్విషయ స్థితికి రానట్లు.

ఖేచరి ముద్ర ధరించి ఏకాగ్ర మనస్సుతో జ్ఞాన సాధనానుష్టానమైన యోగము ఒక ముహూర్త కాలము నిశ్చల దృష్టితో నిలపగలిగిన అనేక జన్మార్చితంబులైన సకల విధిపాపల నుండి విడువబడుదురు. మొదట స్థూల భూమధ్యంబునందు నిలిపి క్రమముగా సూక్ష్మ భూమధ్యంబు లయమొందించవలెను. ఇది త్రిపుటులు కలయిక స్థానమగును. ఇచట సాక్షాత్‌ స్వరూపమే తెలియదగును. ఎట్లంటే బహుకాలము నుండి పడియుండు కట్టెలను అగ్నికణము తగిలిన ఎట్టు భస్మమైైపోవునో అదే రీతిగా జ్ఞానము కలిగిన క్షణమే జన్మ జన్మాంతర కర్మకట్టెలు అన్నియు దద్గమవును. వేల గంటల తపస్సు కన్నను ధ్యానయోగమునందు నిలిపిన క్షణకాలము ఎంతో అధికము.

ఈశ్వరానుగ్రహము మహాత్ములైన గురువుల కరుణచేతనే జ్ఞానదృష్టి కలిగి స్వస్వరూప సాక్షాత్సరులు కాగలరు. ఇట్టి అనుగ్రహము సంపాదించవలెనని గురుదైవములు నిర్ణయించిన చతుష్టయమునందు ఉత్తీర్ణులు అవ్వవలెను.

చైతన్య వస్తువుల చేతనే జడములు ప్రకాశించును. కాని జడములు వలన చైతన్యము ప్రకాశింపదు. దీనికి దృష్టాంతము దీపము వలన ఘటాదులను చూడగలుగుచున్నాము కాని ఘటాదుల వలన దీపము చూడలేము కదా | అట్లే ఆత్మప్రశము మనలో ఆఖరుకు ప్రకృతిలో వున్నంతసేపే దేహములు ప్రకృతి చైతన్యవంత మవుతున్నది. కాని మనలోని చైతన్యము తప్పుకొన్న శావమునందు ఇంద్రియములు కాని మనస్సు, బుద్ధులు కూడా పనిచేయుట లేదు కదా ! కాబట్టి మనలోనే వున్న చైతన్య స్వరూపమును సాధనా చతుష్టయముతో ఆవరణలు తొలగించుకొని చూడగలుగుటయే దీనికి మార్గము ఇంతకంటే వేరు మార్గము లేదు. ఎన్ని జన్మలకైన సాధనలో ఉత్తీర్ణత పొందిననే తనలోనే వున్న తన అత్మను చూడగలడు. భగవంతుడు నిగూఢమై వున్నాడు. అట్టి వానిని సాక్షాత్కరించుకొనవలెను.

పరమాత్మ నువ్వులయందు నూనెవలెను, పాలయందు నెయ్యివలెను, పుష్పమందు వాసనవలెను, ఫలమునందు రసమువలెను, కట్టెైలయందు అగ్నివలెను, ఆకసమందు గాలివలెను, అన్నమయాది కోశములందు ఆత్మవలెను వున్నాడు.

ఆ౨౨౭౭౨అఅఅఅంఅింంషనశీ మలయాళ నద్నుదు గ్రంధికళి - సారొంశకు వవహహహావనా్‌్‌్‌్‌ాా 'పైవాటినన్నిటిని ప్రయత్న పూర్వకముగా ఎట్లు వెలికితీయుచున్నామో మనలో వున్న అన్నమయాది కోశములను ఛేదించి ఆత్మను చూడవలెను. ఇట్లు చూడవలెనన్న ఇంద్రియములన్నింటిని సంపూర్ణముగా నిగ్రహించవలెను. ఎందుకంటే కుండకు ఒక రంధ్రము వుంటేనే జలము పోవును. అట్టుకాక ఎక్కువ రంధ్రములు వున్న ఘఠమునందు జలము త్వరితముగా పోవునుకదా ! అట్లే మన దేహమునకు నవరంధ్రములు వున్న యెడల ఎంత జాగ్రత్త పడవలెను. సాధనా జ్యాసముతో మూయవలెను. ఇట్లు ఇంద్రియములను, ద్వారములను మూసిన కాని బ్రహ్మరంధ్రము బ్రద్దలు చేయలేము. శ్రీ శివగీత : శివగీత పద్మపురాణమునందు గలదు. శ్రీరామచంద్రుడు రావణాసురుని జయింపవలెనన్న రావణునియొక్క బలపరాక్రమమును, ఈశ్వరుని వరప్రసాది అయినవానిని ఎట్టు సహకరించవతెనని విచారించుచున్న సమయమున అగస్త్య మహర్షి ప్రత్యక్షమై ఈశ్వరుని అనుగ్రహమును పొందమని శివోపాసనన్సు బోధించెను. చూచిరా శ్రీ మహావిష్ణువువే మానవ దేహమున అవతరించినందువలన మాయ కప్పి తన నిజ స్వరూపము. రామునికే తెలియలేదు. అంటే మానవమాత్రులము ఎంత. మాయాశక్తి ఎంత బలవత్తరమైనది. శ్రీరామునికి కూడా పరమశివుడు ఆత్మతత్త్వములను బోధించినప్పుడు తన నిజస్వరూపము ఆత్మస్వరూపమేనని తెలిసినది. శ్రీరామునికి నరుడను కాను. నేను నారాయణుడను అని అను భయమునకు వచ్చెను. ఇదియే శివగీత. ఇట్టి శివగీతనే కుమారస్వామి - సనత్కుమారునికి, సనత్కుమారుడు వ్యాసులకు ఉపదేశించిరి. తిగుణాత్మకమైన ఈ మాయను దాటుట చాలా దుస్తరము అయినను అనన్యభక్తి గలవారై సత్కరానుష్టానపరులైన వారికెలాటి ప్రయాసము నొందక త్రిగుణాత్మకమైన యీ మాయ సముద్రమును సులభముగా దాటగలరు. ఈ భగద్వచనమును సదా జ్ఞప్తిలో నుంచుకొనవలసినది. ధ్యానాభ్యాసి రజోగుణ, తమోగుణములను రహితమొనర్చి, శుద్ధసత్వము గలదిగాను; పవిత్రమైనది గాను, శోకరహితమైనది గాను చింతన జేసి హృదయపద్మము నందు పరమేశ్వరుడగు నన్ను ధ్యానించవలెను. ధ్యానపరులలో యోగ్యతను బట్టి రెండు రకములుగా వుందురు. 'ప్రారంభదశయందు యోగి పరమాత్మ అయిన నన్ను హృదయ కమలమున నున్న జ్యోతిగా ధ్యానించుట మంచిది. ఆ తదుపరి పరిపక్వత చెందిన జ్ఞాని పంచకోశ విలక్షుణుడై తనలో వున్న సాక్షియే “ప్రజ్ఞానం” అని అదియే తానని, అదే తన హృదయ స్థానమని (గ్రహించి ధ్యానించును. కేవలము వేదములను పఠించుట చేతను, శాస్త్రములు వల్లించుట చేతను నేను లభ్యమగువాడను కాను. కాని ఎవండు నిర్మలమైన చిత్తెకాగ్రతతో నన్ను ధ్యానము చేయునో వానిని నేవరింతును. వాడును నన్ను వరించును. అంటే ఇట్టివాడు ఈశ్వరునియందు తానని తనయందు ఈశ్వరుడు వుండునని తలచును. ఇదియే జీవబ్రహ్మైకత్వము, జాగ్రత్స్వప్ప్క సుషుపష్త్యాది, యీ ప్రపంచమంతయు ఏ యొక్క అత్మచేత ప్రకాశించుచున్నదో, అట్టి పరబ్రహ్మ స్వరూపము ఆత్మయని ఈశ్వర రూపమని తెలుసుకొనినవాడు సంసారమునకు సంబంధించిన సమస్త బంధముల నుండి విముక్తిని బొందుచున్నాడు. శమదమాది గుణములతో గూడుకొన్నవాడై యిబ్లెవడు నన్ను ఎరుంగుచున్నాడో, వాడు సర్వదుఃఖముల నుండి వీడి అంత్యకాలమున నాలో ఐక్యమగుచున్నాడు. ఇచ్చోట అంత్యకాలమనగా ప్రకృతి రహిత సమయమని గ్రహించవలెను.

౪౩౩౭౭అఅఅఅఅఅంఃశీ కులయాళ నద్నురు గ్రంథికళ - సారంశకు ౫అ౭ం9ం9ం9అంఅంణల ప్రపంచమంతయు ప్రణవస్వరూపమగు పరమాత్మను బోధించుచున్నది. చెరకు ద్వారా చక్కెర గ్రహించునట్లు స్థూలమైన ప్రపంచము ద్వారా సాక్షియగు సర్వేశ్వరుని ఎరుంగవలసియుండును. ఈశ్వరునిచే సృజింపబడిన పంచ భూతములైన వాయువు, అగ్ని జలము, పృధ్వీ, ఆకాశము ఓంకారశబ్దమునే పలుకుచున్నదని విశదమగును పరీక్షించిన.

కీటకమును తీసుకొనివచ్చి భ్రమరము “ఓంకార” ధ్వనిచే మేలుకొలిపి తన స్వరూపముగా మార్చును. అట్లే స్వరూప జ్ఞానము తెలియని శిష్యుని నిరంతర ఓంకార బోధనచే శివస్వరూపుని చేయును సద్గురువు.

సంపూర్ణ ధర్మానుష్టానము గలిగిన యోగికే అష్టాంగ యోగసిద్ధి కలుగును. ధారణా, ధ్యానసమాధులలో మనస్సు ప్రవేశించుటకు నాడీశుద్ధి అత్యవసరము. నాడీశుద్ది లేనిచో ఇంద్రియ నిగ్రహము కలుగదు. ఇంద్రియ నిగ్రహము కలుగనప్పుడు ధ్యానమునందు చిత్త చాంచల్యము కలుగును. అంతేకాక ధారణ, ధ్యాన సమాధులలో మనస్సు ప్రవేశించుటకు శక్తి చాలకపోవును. ఎట్లంటే తగరపు కత్తి చేవగల వృక్షమును ఛేధింపజాలనట్లు విషయ విరక్తి నిర్మల తీవ్రసాధనాలనుష్టానము లేని యెడల జన్మ జన్మాంతరములుగా పాతుకొనిపోయిన జీవిత వృక్షమును సమూలముగా నిర్మూలింపలేడు.

ఓ గురుసత్తమా ! కర్మ, భక్తి, జ్ఞాన, ధ్యానములని, ప్రాణాయామని, ప్రత్యాహారమని, సమాధి నిష్టయని, యమ, నియమములనియు ఇంక ఎన్నో ఉపనిషత్తులు కూర్చి శాస్త్రములలో వున్నవి కదా ! వాటి అన్నిటిని ఎట్లు నేర్చుకొని అనుష్టించి ఉత్తీర్ణులగుటకు కాలము, శ్రద్ధా చాలునా స్వామి ? ఓ వివేకశీలుడవగు ఓ శిష్యోత్తముడా ! నీవు అడిగిన ప్రశ్న ప్రతి ముముక్షువునకు కలుగునదే కాబట్టి చెప్పుచున్నాను వినుము. దాహము కలవానికి ప్రపంచములో గల తీర్థములన్నీ అక్కరలేదు కదా. దాహము తీరుటకు కొంచెము జలము చాలు కదా ! అట్లే క్షుద్భాధ తీర్చుకొనుటకు కొద్ది ఆహారము తిన్న చాలును కదా ! అట్లే రోగికి ప్రపంచములో గల అన్ని జౌషధములతో పనిలేదు కదా ! తన రోగమునకు గల జెషధము వుండిన చాలును కదా |

అట్లే శాస్త్రములో చెప్పిన అన్ని అనుష్టానములు చేయనక్కరలేదు. అట్టు ఎవరు చేయలేరు. ఎవరికి ఇష్టమైన అనుష్టానము తీసుకొని అర్హత సంపాదించి తరింపవలెను. ఇంకను శ్రద్ధ కలవారు తనకు నచ్చిన | అనుష్టానములలో ఉత్తీర్ణులు కావచ్చును. కాబట్టి మనము ఎన్నుకున్న నిష్టను వదలక చేసి పూర్వస్థానమునకు రావలెను.

వేదములకు అంతిమ భాగమైన అతి ప్రాముఖ్యమైనవి. బ్రహ్మజ్ఞానమును కలిగించునవి పది ఉపనిషత్‌లు. వీటినే దశోపనిషత్తులు అని అందురు. ఇవి కేవలము బ్రహ్మవిద్యను బోధించి జనులకు తాపత్రయము చల్లార్చి నిత్యానందమును కలుగజేయునవి. అవియే 1) ఈశావ్యాస్యోపనిషత్‌, 2) కేనోపనిషత్‌, 3) కఠోపనిషత్‌, 4) ప్రశ్శోపనిషత్‌, 5) మండకోపనిషత్‌, 6) మాడ్యుకోపనిషత్‌, 7) తైత్తీరియోపనిషత్‌, 8) ఐతరేయోప నిషత్స్‌ 9) ఛాందోగ్యోపనిషత్‌, 10) బృహధారుణ్యకోపనిషత్తు. ఈ ఉపనిషత్తుల సారమే నీవు జీవుడవు గావు, పరబ్రహ్మస్వరూప అంశానివి, నీ చర్మ చక్షువులతో చూచేవి యన్ని నశించేవే. నీవు చూచుచున్న సకల లోకములు

• ప్రకృతి-సకల చరాచరములు అన్ని నళించేవి. కాని వీటన్నింటిని ప్రకాశింపజేయునదే ఈశ్వర శక్తి అయిన | బ్రహ్మం. ఈ బ్రహ్మంనుండి ఉత్పత్తియే సర్వసృష్టి ఆఖరుకు త్రిమూర్తులు, దేవతలు, దేవుళ్లు కూడా ఈ బ్రహ్మనుండి వచ్చినవారే. వారు కూడా సృష్టికి మూలమగు ఓంకార ధ్యానముతో శక్తి సంపాదించినవారే. |

99౭౭౭౭౯999 శీ కములయాళ సదురు గ్రంఖికళి - సారంశకు ౫ఐంంంంంంింలలల సాధు సత్సంగ ప్రభావము సాధు దర్శనము : సాధు దర్శనమే (' పుణ్యహేతువనియు, వారి పాదస్పర్శనము, పాపనాశనమనియు, సంభాషణ, కోటి తీర్థపుణ్యమనియు, వందనము మోక్షసాధనమనియు దైవాంశ సంభూతులు తెల్పుచున్నారు. దీని నిదర్శనముగా పురాణములో ఒక కథా సారాంశము గలదు. అదియేమనిన విశ్వామిత్ర మహర్షి పెద్ద యాగము చేసి చివరిలో బుషులకు, బ్రాహ్మణులకు బహువిధముల దానములు చేయుచూ శ్రీ వశిష్ట మహర్షిని మాత్రము ఘనముగా సత్కరించి తృప్తిపరచవలెనని తలంపుతో తన తపస్సులో గల ద్వాదశ సంవత్సర తపః ఫలమును శ్రీ వశిష్టునకు ధారాదత్తము చేసెను. శ్రీ విశ్వామిత్రుని విశాల బుద్ధికి సంతోషము నాందెను. తన తపస్సు, శక్తికి ఇంకా కొంత కాంతివచ్చెనని ఆనందపడెను వశిష్టమహర్షి కొంతకాలమునకు వశిష్టమహర్షి గొప్ప యజ్ఞంచేసి ఆ యాగమునకు వచ్చినవారి అందరికి బహుమతులు ఇస్తూ తనకు గొప్పదానమిచ్చిన విశ్వామిత్రునికి మాత్రము ఘనముగా సత్కరించదలచి తనకు సాధు సంఘములో సంప్రాప్తించిన ఘడియ కాలములో పాతిక భాగమును విశ్వామిత్రునకు దానముగా నిచ్చెను. మహర్షుల సాధు సంఘకాలము అమోఘము కదా ! పూర్వపు పగను దృష్టిలో వుంచుకొని నన్ను అవమానించెను. అందరిముందు అని విశ్వామిత్రుడు కోపోద్రిక్తుడై వెడలిపోబోయెను. అంతట వశిష్ట మహర్షి అనేకమంది సాధు మహాత్ములు ఎంత నచ్చచెప్పినను సమాధానపడలేదు విశ్వామిత్రుడు అప్పుడు అందరూ యోచించి న్యాయ నిర్ణేతలుగా సూర్యుడును, వాయుదేవుడును, ఆదిశేషుడును, అగస్తమ్య మహర్షిని నిర్ణయించుకొని వారిని వెంటపెట్టుకొని రమ్మని విశ్వామిత్రునినే పంపించిరి. అంతట విశ్వామిత్రుడు సూర్యుని దగ్గరకు వెళ్ళి జరిగినదంతయు సూర్యునికి ఎజిగించి న్యాయ నిర్ణేతగా రమ్మనమనెను. సూర్యభగవానుడు విశ్వామిత్రుని అనేక విధములు స్తోత్రములు చేసి గౌరవించి తమరి పాదధూళి వలన సూర్యమండలమే పునీతమైనది. మీ 'సేవాభాగ్యము లభించుటే నాకు పుణఖ్యప్రదము. పరమాత్మ శాసన ప్రకారము ఈ సూర్యమండల నిర్వాహుడనైనాను. నేను ఈ జ్యోతి చక్రమునుండి తరలివచ్చిన లోకములన్నీ శూన్యములై అల్లకల్లోలము అవును కదా ! దీనికి ఉపాయము తెలిపిన మీతో నేను సంతోషముగా వచ్చెదననెను. కాని విశ్వామిత్రునికి సమస్య పరిష్కారమెట్లో తెలియక సూర్యుని దగ్గర నుండి వాయుదేవుని దగ్గరకు వచ్చి తాను వచ్చినపనిని తెలిపెను. అట్లే వాయుదేవుడు కూడా మునిసత్తముని స్తోత్రము చేసి తాను స్థానం తప్పిన లోకములో జీవులన్నీ నశించును. దీనికి ఉపాయమును తెలుపండి. అమోఘ తపస్సంపన్నులు. కావున దీనిని మీరే పరిష్కరించిన నాకు రావటం సంతోషదాయకము కదా అనెను. ఇచ్చట కూడా విశ్వామిత్రుడు సమస్యను పరిష్కరించలేక ఆదిశేషుని దగ్గరకు పయనమై జరిగిన వృత్తాంతము తెలిపెను. దైవానుగ్రహము లేనిది మీ వంటివారి దర్శనం కలుగునా స్వామి నా అదృష్టము కొలది మీ దర్శనభాగ్యం నాకు కలిగినది. మీ సేవకంటే మించిన దైవకార్యము ఏమున్నది. నేను భూమిని శిరస్సుపై ధరించియున్నాను కదా! దీనికి తరుణోపాయము నాకు ఏమి తోచకున్నది. కాబట్టి బ్రహ్మర్షి అయిన మీరే సమర్ధులు. కాన ఉపాయము చెప్పి సాధు సేవాభాగ్యము నాకు కలిగించవలసినదిగా వేడుకొనెను. ఇచ్చట కూడా ఏమి చేయలేక ఆఖరి పయత్నముగా అగస్త మునీంద్రుని దగ్గరకు వచ్చి విషయము విన్నవించినపుడు అగస్త్య మునీంద్రుడు కూడా తన అసమర్థతను తెలిపెను. అది

ఆఅంఅఅఅ౭అఅ౭అఈ శీ మలయాళ నద్నురు గ్రంభివళ - సారంశము ౫ఆ99999999అణ

ఏమనిన ఓ మునిసత్తమా కైలాసగిరిలో ద్రాక్ష్రాయణి వివాహకాలమున దేవతలందరును, బుషులందరును సువర్లగిరి పైన చేరినందున భూమి ఉత్తరభాగమునకు వంగిపోవుట చూచి శ్రీ పరమశివుడు నన్ను భూమిని సరిపరుచుటకు దక్షిణ ప్రాంతమునకు పంపినారు. కాబట్టి నేను ఇచ్చటినుండి లేచిన ప్రమాదము కదా ! దీనికి ఉపాయమును మీరే చెప్పి నాకు గురు సేవా భాగ్యము కలిగించిన యెడల నాకును ఎంతో ఆనందదాయకమని సెలవిచ్చెను.

అంతట ఇచ్చట కూడా సమస్యను పరిష్కరించుట తెలియక వెనుకకు మరల శ్రీ వశిష్ణుని సన్నిధి అయిన యజ్ఞవాకిటకు వచ్చి జరిగిన విషయమంతయు విన్నవించెను. బుషులందరును ఆలోచించి శ్రీ వశిష్టుల వారినే పంపించిరి.

సమస్య పరిష్కరించుటకు శ్రీ వళిష్ణులు ముందుగా సూర్యునిదగ్గరకే వెళ్ళి ఓ ఆదిత్య నా అనేక సం॥ల తపోమహిక ఒక సాధు సంసర్గములో గల నిమిష కాలమునకు సరిపోదు. దీని శక్తి విశ్వామిత్రునికి తెలియకున్నది.

కావున సాధుసంఘములోని ఘడియ కాలములో గల పాతిక భాగమును అభిమంత్రించి నా జపమాలను వుంచెదను. మీరు తిరిగివచ్చువరకు మీకంటే ఎక్కువ ప్రకాశముతో అది నిలుచునని సూర్యభగవానుని వెంట తీసుకొని బయలుదేరి వాయుదేవుని దగ్గరకు వచ్చి వాయుదేవ నా సాధు సంఘములో పాతిక భాగమును అభిమంత్రించి నా విసనకర్రను వుంచెదను. నీవు నాతో రావలెను. అని ఆదిశేషుని దగ్గరకు పయనమై, వాయుదేవునికి చెప్పినట్లే చెప్పి నీవు వచ్చువరకు నా కమండలము నిలిపెదనని అగస్త్య మహర్చిక్‌ - నాదండము నిలిపెదనని చెప్పి నలుగురను వెంటపెట్టుకొని యజ్ఞవాకిటకు వచ్చుసరికి విశ్వామిత్రుడు ఆశ్చర్యపడి తనకు తపస్సు ఇంకను జాలలేదని తన అంతఃకరణములలో రజోగుణము నిశ్శేషముగోనశింపలేదని శాంతము, వినయము, కొరత పడివున్నదని గ్రహించి వాటిని పొందుట కొరకై తపస్సునకు వెళ్లెను. దీనినిబట్టి ఎంత తపస్సు, యోగమహిమ వున్నను ప్రేమ, శాంతము, పరమభక్తి, వినయము లేనియెడల సంపూర్ణ స్థితికి రాలేరు. ఇవి అన్నీ వున్నవి కాబట్టే శ్రీ వశిష్ణులు బ్రహ్మర్షి అయినారు. అవి కొరవడ బట్టే విశ్వామిత్రుడు మరలా తపస్సు చేయుటకు వెళ్ళినారు.

ఆత్మ-సాక్షాత్కారము

ఆత్మయొక్క అనంత తత్త్వమును వర్ణించుట ఎవరి తరము. ఆత్మయొక్క వైశాల్యం అనంతము. అట్టి అనంతమైన ఆత్మ మనలోనే వున్నను, మల, విక్షేప ఆవరణనుల దోషములతో చూడలేకున్నాము. కాని అట్టి ఆత్మచైతన్యము మనలో వుండబట్టి మనస్పేంద్రియములు పనిచేయుచున్నవి. ఆత్మ తప్పుకున్నప్పుడు నిర్వీర్యమై పోవుచున్నవి. మనలోనే వున్న ఆత్మ భాస్కరుని చూడవలెననిన నిష్కామ పుణ్యకర్మలచే మలదోషము, దైవోపాసనచే విక్షేప నివృత్తియు శ్రవణ, మనన నిధి ధ్యాసలచే ఆవరణలు తొలగి జ్ఞాననేత్రుడైనందువలన మధ్యాహ్న భాస్కరునివలె తేజోకాంతితో మనలోనే వున్న ఆత్మభాస్కరుడు కనిపించును. ఇదియే ఆత్మసాక్షాత్కారము - దైవసాక్షాత్కారము.

₹౨౭౨౭౨౨౭౨౨అఈశీ కులయాళ సద్నురు గ్రంధికళి - సారాంశకు అంంంలలఅింలణఅ ఆత్మ అనంతమనుటకు కారణము - మనము జీవించి ఉన్నంతకాలము రచనలు బాయుటకాని, శిల్పములు చెక్కుట కాని, చిత్రలేఖనము చేయుటకాని, విద్య చదువుట కాని ఇట్లా అనేకానేక పనులు ఎన్న చేసినను నిండునది లేక అనంతముగానే వుంటున్నది కదా |! ఎట్టంటే ఎన్ని నదులు చేరినను సముద్రుడు నిండనట్టు ఆత్మ బ్రహ్మాండమంతటను నిండివున్నది. అందులకే ప్రహ్లాదుడు ఇందుగలడందులేడని సందేహము వలదు అని చెప్పెను. కాబట్టీ ఆత్మ నశించు వస్తువుకాదు. దీనికి పరిచ్చేదనము లేదు. ఆత్మకు లింగభేదము లేదు. జాతి భేదము లేదు. శుద్ధాంతకరణ కలిగి సాధునానుష్టయము ద్వారా సాధించి పొందగలిగినది అన్నిటికంటే అతి సమీపముగా హృదయ గుహలో దాగివున్నది. వెలుపల లోపల సర్వత్రా చైతన్యము కలిగివున్నది. కాబట్టి ఆవరణలు తొలగించుకొని నిశ్చలస్థితిని పొంది అనాదిగా నిర్విరామముగా వెలుగొందే ఆఅత్మజ్యోతిని చూచుటే ఆత్మసాక్షాత్కారము. ఇట్టి సాక్షాత్కారము పొందిన ఇక పొందవలసినది లేదు. ఇట్టివారికి పునర్జన్మ లేదు. ఇట్టి జన్మ రాహిత్యాన్ని పొందుటకొరకే ఆంధ్రుల భాగ్యం కొలది కేరళ రాష్ట్రీయుడగు శ్రీశ్రీశ్రీ అసంగానందస్వామి తిరుమల గోగర్భములో 12 సం॥లు తపస్సు చేసి భగవత్‌ సాక్షాత్కారమును పొంది లింగభేదము, జాతిభేదమును పాటించకుండా సంఘ సంస్కర్తగా ఆత్మజ్ఞాన బోధకుడుగా ఆంధ్ర రాష్ట్రమునకు ఎనలేని సేవ చేసిరి. సంస్కారమే లేనివారిని ఓనమాలు దగ్గరనుండి దిద్దించి స్వరాజ్య అంటే ఆత్మసాక్షాత్కారపరులుగా తీర్చిదిద్దటమే కాకుండా శిష్యపరంపరను నెలకొల్పి తాను స్థాపించిన చాతుర్మాస్య మహావ్రతములు, సనాతన వేదాంత జ్ఞానసభల్పు, ఓంకార సత్రయాగములు, ముక్తిసోపానములులాంటి యజ్ఞములను నిర్వహించుటయే కారకుండా ఆంధ్ర రాషస్ట్రమున ఉపనిషత్‌ సారమైన “భగవద్గీత” ప్రచారముతో మహోన్నత స్థానము పొందిరి. భక్తుల హృదయాలలొ ఇప్పటికి గురుపరంపరగా శ్రీ మలయాళస్వామి తదుపరి శ్రీ విమలానందస్వామి, తదుపురి 30 సం॥ల నుండ్కి శ్రీ విద్యానందస్వామియును నిర్వహించుచూ ఉత్తరాధికారిగా శ్రీ పరిపూర్ణానందగిరిస్వామి అమోఘముగా నిర్వహించుచున్నారు. శ్రీ విద్యానందస్వామి బ్రహ్మజ్ఞాన విద్య బోధించుటలో నిష్టాతులు శ్రీ మలయాళస్వామి మొదటిసారిగా శ్రీ వ్యాసాశ్రమమును స్థాపించి బాల బాలికలకు గురుకుల విద్యాలయము బ్రహ్మ విద్యా పాఠశాల పెట్టించి ఎందరినో జ్ఞానులుగా సంస్కరించిరి. శ్రీవారిశక్తి మూలముగానే దిన దినాభివృద్ధి అవుటయే కాకుండా విదేశాలలో కూడా బేరి మైోగించుచున్నారు శ్రీ పరిపూర్ణానందస్వామి. ఇంకను శ్రీవారు అనేక (గ్రంథములను వ్రాయుటయే కాకుండా శ్రీ బుద్ధదేవ చరిత్ర, ఏసుక్రీస్తు చరిత్ర, మహమ్మదు చరిత్ర, శంకరాచార్యులవారి అద్వైత మతమును గూర్చి, శ్రీ మధ్వాచార్య చరిత్రను గూర్చి, విశిష్టాద్వైత మతము గూర్చి, శ్రీరామనుచార్య చరిత్రము, ద్వైతమతమును గూర్చి, చైతన్య మతమును గూర్చి, శ్రీ దయానందు సరస్వతి స్వామి, శ్రీ పరమహంస రామకృష్ణచరిత్ర, శ్రీ వివేకానందుల చరిత్ర, సంఘ సంస్కర్త అయిన రాజారామమోహన రాయల చరిత్రలు వ్రాయించి ఆధ్యాత్మికముగాను లోక కళ్యాణముకొరకు ఎంతయో కృషి సలిపిరి. గాంధీగారు స్వరాజ్యమును తెప్పించి పరాయిపాలన నుండి బంధవిముక్తులను చేస్తే శ్రీవారు భవబంధాలను త్రెంపి అనాదిగా వచ్చుచున్న భవసాగరమును దాటించి స్వరాజ్యమును అంటే ఆత్మసామ్రాజ్యాధికారులుగా చేసి తరింపచేసిరి. లోకములో అన్నిటికంటే మహోన్నతసేవ ఇదియే. జన్మనిచ్చిన తల్లిదండ్రుల రుణము తేలికగానే తీర్చుకొనగలము, కాని జన్మ జన్మ బంధాలను తొలగించిన “గురు”రుణము తీర్చుకొనుట శక్యంకాదు. మన నుండి వారు ఆశించేది ఆత్మసామ్రాజ్యాది శక్తిని పొందుటయే. ఇదియే వారు కోరు గురుదక్షిణ. శ్రీవారు కేవలం అద్వైత బోధాప్రవక్తులే

ఆ౪౭అఅఅఅఅంఅంం శీ కములయాళ నద్గుకు గ్రంభివళ - సారాంశము ఆఆంంఅలఅంఅలలలు

కాకుండా సంఘంలో వుండు దురాచారాలను రూపుమాపెను. మధ్య కాలములో కొందరు స్వార్ధపరులు అన్యకులాలను, స్రీలను అణగదొక్కినారు. బ్రాహ్మణేతరులు, స్రీలు వేదములు, ఉపనిషత్తులు, భగవద్గీత చదువరాదని కొత్త శాస్త్రము వ్రాసి ఉన్నతికి రాకుండా చేసినందువలననే ఎన్నో నం॥లు మనము పరాయిపాలనలోనికి వెళ్ళినది. జ్ఞానము శార్యసాహనాలు ఒక జాతికి, ఒక కులమునకు పరిమితి కాదు అని ఎన్నో కష్టనష్టాలను ఓర్చి విసృత ప్రచారము చేసి ఎవరి ఆత్మను వారు దర్శించుటకు ఏల అభ్యంతరం వుండును అని ఎందరెందరినో ఆంధ్ర రాష్ట్రమున సంస్కరించిన తొలిగా ఘనత శ్రీ మలయాళస్వామి వారిదే. వారు చేసిన గీతాప్రచారమే ఇప్పాడు మహోన్నత స్థాయిలో ప్రచారమగుచున్నది., అనేకమంది భక్తులు స్వార్ధమును వదిలి నిస్వార్థముగా అంటే నిష్కామముగా భగవత్‌ సేవలందించు స్థితికి ఎదిగారంటే అది శ్రీవారు పెట్టిన జ్ఞానభిక్షయే.

శ్రీవారిని ఒకరు - గృహస్ఫులకును, సన్యాసులకును, బ్రాహ్మణులకు, బ్రాహ్మణేతరులకు భేదము ఏమిటని అడిగిరి ? వీరు ఇట్లు అడుగగలిగినందుకు కొంత కారణము వున్నది. అది బ్రాహ్మణులు సన్యాసులే కల్పించిరి. ఎట్టు అంటే పూర్విక బ్రాహ్మణులకు గాయత్రీమంత్ర జపము, సంధ్యావందనము చేయుట, సత్య ధర్మములను పాటించుట, ధ్యానము, జ్ఞానము, తపస్సులాంటి మహోన్నత లక్షణములు వుండెడివి. అందువలననే ఆనాటి రాజులు ప్రజలు, ఆఖరుకు దేవతలు, త్రిమూర్తులు కూడా వారియొక్క కరుణా కటాక్షములను కోరుకుంటూ వుండేవారు. వారి శాపాగ్నికి గూడా గురియైన సందర్భములు కూడా ఎన్నో గలవు చరిత్రలో. ఇప్పుడు వేసిన ప్రశ్న బ్రాహ్మణ - బ్రాహ్మణేతరులకు తేడా ఏమిటని ధైర్యముగా అడిగే స్థితి కలిగినదంటే దానికి కారణము బ్రాహ్మణులు, వారి అనుష్థానమును వదిలి ఇంకను దుర అలవాట్లు దుష్టచేష్టలకు గురికావటము, బ్రాహ్మణేతరులు శ్రీవారిలాంటి సద్గురు బోధనలతో నిద్రించిన సింహకిశోరములుగా తనలోనే వున్న ఆత్మను సాక్షాత్కరించుకొనుట ఉపనిషత్‌లు. భగవద్గీత పఠించి ఆచరించి సంస్కరించబడుటయే పై ప్రశ్నకు గురికావలసి వచ్చినది బ్రాహ్మణులు.

అట్లే సన్యాసులు కూడా పూర్వ యుగంలో సాధుసన్యాసులు ధన, కనక, వస్తు వాహనములకు లొంగక వారియొక్క నిష్టా జ్ఞానములే వారికి కోటగోడలులాగా వుండుటతో వారి శక్తి అమోఘముగా వుండెడిది. ఎప్పుడైకే బ్రాహ్మణులు, సన్యాసులు వారి నిష్టానుష్టానములను దిగజార్చుకొంటిరో లోకములో వారికి విలువ తగ్గిపోయినది. కాని అందరూ అట్లు లేరు. ఇంకను శ్రీవారిలాంటి కొంతమంది మహానుభావులు నిస్వార్థముగా లోకకళ్యాణము గావించుటకు అనేక జ్ఞానయజ్ఞములు నిర్వహించుచున్నారు. కాబట్టే బ్రాహ్మాణేతరులలో కూడా భక్తి పెరిగి అనేక సత్కార్యములు నిష్కామముగా చేయుచున్నారు.

సాధు మహాత్ములకు దాహమునకు కొంచెము నీరు ఇచ్చినను అది అమృతసాగరము వలె వృద్ది నొందును. ఇంకను గ్రేత లోకములో వున్న పితరులు ఉద్ధరింపబడుదురు. వారికి పుణ్యలోక ప్రాప్తి కలుగును. ఇట్టి మహనీయుల బోధన వలన సత్యసంధులు గాను, సత్యబోధకులు గాను, మహాత్ములుగాను తయారు అయి లోక క్షేమము కొరకు కృషి చేయుచున్నారు. భక్తులను భవబంధములనుండి విడుదల చేయుచున్నారు. లోకములో హింసను మాని అందరూ అజ్ఞాన గాఢాంధకారం నుండి బయటపడిన రాబోవు కృతయుగమునకు నాందిపలికిన వాళ్ళము అవుతాము. శ్రీవారి సంస్థలో ఎన్నో సంఘ సంస్కరణలు వున్నవి. దీనినిబట్టి జ్ఞాన

299999998౭936,$ీ మలయాళ సద్నరు గ్రంథికళి - సారంశము 1 ౨9999ఐంఅఅఅణం బోధనిలయమే కాదు. మానవసేవే మాధవ సేవ అని తెలుపు కార్యక్రమములు ఎన్నియో చేపట్టినారు. దానిలో భాగంగా వృద్ధులాశ్రమము, కంటి ఆసుపత్రులు, ఉచిత భోజన సదుపాయాలు, అనాధుల రక్షణ, అతిథి, అభాగ్యుల సేవ, రోగులకు ఉచిత వైద్యకేంద్రాలు పెట్టి శారీరక రోగములతోపాటు ఎన్నో జన్మలనుండి వెంటాడి వచ్చుచున్న భవరోగములను కూడా రూపుమాపుటకు ఈ సంస్థ ఎంతో కృషి చేయుచున్నది. శ్రీవారి భగవసాక్షాత్కార శక్తి బీజమై, వృక్షమై, శాఖోపశాఖలు చెంది దినదినాభివృద్ధి పొంది ప్రకాశించుచున్నది. ఇట్టి ప్రకాశమునకు కారణము శ్రీ స్వామివారి భక్తులకు కూడా కొంత దక్కుతుంది. ఎట్టంటే భగవంతుడు లేనిదే - భక్తుడు లేడు, భక్తుడు లేనిదే భగవంతుడు లేడు. అట్టే గురువు లేనిదే శిష్యుడు లేడు, శిష్యుడు లేనిదే గురువు లేడు. దేహభావమునకు బద్దలగొట్టి “దేహీ” భావమును కలిగించి జన్మరాహిత్యాన్ని కలిగించేది ఆత్మసాక్షాత్కార మహనీయులే. అట్టివారి శక్తిపరంపరలోనే వారి సంస్థలు నడుచుచున్నవి. అట్లే శ్రీ రామకృష్ణ పరమహంస శక్తి

• రామకృష్ణ మఠము, శ్రీ ఆదిశంకరాచార్యులు శక్త - శ్రీ శంకరాచార్య మఠము. శ్రీరామానుచార్యుల శక్తే - శ్రీరామానుచార్యుల త్రిదండి జియ్యరుస్వాముల పీఠము. ఇట్టి పీఠ్రములయొక్క పరంపర నడుచుటయే మనము చూచుచున్నాము. ఇట్టి వారందరూ అనిత్యమైన దేహ సౌఖ్యములను వదిలి కష్టనష్టములకు ఓర్చి తపఃశ్శక్తితో మానవ సేవ ఇటు మాధవసేవ చేయుచున్నారు. ఇట్టి దేవతా పురుషులే శ్రీ ఏసుక్రీస్తు, మహమ్మద్‌, శ్రీ షిరిడి సాయినాథుడు. శ్రీవారిని పునర్వివాహములను గూర్చి ప్రశ్నించినప్పుడు వికానము లేని బాల్య వివాహములు మంచిదికాదు. స్త్రీ పురుషులు యవ్వన కాలము వచ్చువరకు జ్ఞాన-విజ్ఞానులుగా అర్హత సంపాదించి ఆ తదుపరి వివాహాలు చేసుకొన్న మంచిది. కాని జ్ఞానం లేని స్థితిలో వివాహములు జరిగిన ఎందరో తెలియని వయస్సులోనే సంసార సాగరంలో దిగి నష్టపోవుచున్నారు. ఎందరో మేధాశక్తిని కోల్పోవుచున్నారు. ఇది తెలుసుకొన్న దేశప్రగతికి కూడా గొడ్డలిపెట్టు. ఏ జన్మలకు లేని తెలుసుకొను జ్ఞానాన్ని ఇచ్చినది ఈ మానవజన్మకే. అట్టి జ్ఞానముతో జన్మరాహిత్యాన్ని పొందాలే కాని జన్మలను రంగుల రాట్నంలో తిరుగుటకు కాదు. అట్టి రంగుల రాట్నం నుండి తప్పించుటకే ఎందరో మహానుభావులు ప్రవక్తులు, బోధకులు, సత్పురుషులు వచ్చిరి. శ్రీవారు పునర్వివాహము లలో స్త్రీ, పురుషులిద్దరికి సమాన హక్కు వున్నదనెను. శ్రీవారు ఎన్నియో గీతాశ్రమములను స్థాపించి సాధు మహాత్ములను నియమించి ఆంధ్ర దేశమంతటా జ్ఞానబీజాల్ని వెదజల్లారు. వారు పెట్టిన భిక్షవలననే అక్షరజ్ఞానం లేనివారు కూడా అక్షర లక్షలు దైవనామస్మరణ చేసి తరించినారు. వారి సంతతికి కూడా మార్గదర్శులైనారు. దానధర్మములు చేయుచూ నియమ నిష్టలను ఆచరించుచూ ప్రగతి మార్గమునకు వచ్చుచున్నారు. శ్రీవారి సభలలో భక్తులను చూస్తుంటేనే తెలుస్తుంది. పూర్వకాలంలో శ్రీ వళిష్ట శ్రీ విశ్వామిత్ర, శ్రీ వ్యాస భగవానుల వంటివారు నిర్వహించి అతి పెద్దదైన చాతుర్మాస్య వ్రతమును (నాలుగు నెలలు) నిర్వహించి ఎందరెందరినో నంస్కరించుచున్నారు. ఎందరికో సన్యాన దీక్షలిచ్చుచున్నారు. ఇంకను సభలో అన్యమతములను విమర్శించరాదని చెప్పుచూ మేమే గొప్పవారమని, మా భక్తులు మా బోధనలే వినవలెను, మా పూజలే చేయవలెనని అన్య గురువుల దగ్గరకు వెళ్ళకూడదని ప్రబోధించి బంధించక మంత్రోపదేశ గురువును మార్చకూడదు. కాని మహాత్ములందరి ఉపన్యాస బోధనలు వినండి. అందరూ మంచి మార్గమునే తెలుపుదురని విశాల విశ్వగీతి పాటించు సంస్థ ఇదే ఇదే అని ఢంకాపథముగా

ఆఅఅంఅఅఅఅ౭ంఅఅంఆంఆండశీ మలయాళ సదురు గ్రంథభివళి - సారాంశకు ౫ఆ299999ంంణాను

గర్వకారణముగా చెప్పుకొను సంస్థ శ్రీ మలయాళ సద్గురు సంస్థ. వేదిక లెక్కగానే ఇతర దేవతలను - ఇతర మతములను విమర్శించు సంస్థలే కాని మానవులము అందరము ఒక్కటే. మానవజాతి ఒక్కటే, సకల చరాచరములలో వున్న బ్రహ్మమొక్కటే సకల దేవతల స్వరూపము బ్రహ్మమే. ఆ బ్రహ్మనుండే సర్వసృష్టి జరిగినది అని విశ్వగీతి పాడినది శ్రీవారే. బావిలోని కప్ప ఇదే ప్రపంచం అంతా నేను చూడగలుగుతున్నాను అనుకుంటుంది. అది సముద్రము చూడలేదు కనుక అబ్లే కొన్ని మతములు మాత్రమే గొప్ప. దీనిలోనివారే ఉద్ధరింపబడుదురు అని సంకుచితముగా చెప్పుచున్నారు. మతములన్నీ నదులు లాంటివి. దాని పుట్టుక సముద్రము - చివరకు నదులన్నీ చేరు గమ్యుము మాతృస్థానం సముద్రమే అన్నట్లు మతములన్నీ ఆ పరబ్రహ్మలోనివే అని చాటిచెప్పెను. శ్రీ మలయాళస్వామి - శివకేశవులలోనే భేదభావం చూపెట్టుచున్నారు. ఆ పధ్ధతి మంచిదికాదు. నా సంప్రదాయములోనికి వచ్చినవారు ఒకే దైవం కొలచిన శక్తి పెరుగును. కాబట్టీ మంత్రోపదేశ గురువులను, దేవతలను మార్చకుండా వుండిన శీఘ్రముగా శక్తి 'ెరుగునని చెప్పి అన్యదేవతలు, దేవుళ్లు-గురువులు ఎదురైనప్పుడు భక్తిపూర్వకంగా నమస్కరించండి అని చెప్పవలెను. ఇట్లు చెప్పు సంస్సే శ్రీ వ్యాసాశ్రమ మలయాళస్వామి సంస్థ, పూర్వం శివకేశవులలోనే భేదభావం చూపించి మతకలహాలకు దారితీసిందంటే ఇది శోచనీయమే. శ్రీ ఆదిశంకరులు అద్వైత సిద్ధాంతం చెప్పెను. అట్టి స్థాయి జనులు కోల్పోయినందువలన శ్రీరామానుచార్యులు అర్చనా విధానమును మొదలుపెట్టి దైవమార్గమునకు మళ్ళించినారు. వారికి అద్వైతము తెలియక కాదు. కాని ఆనాడు కూడా తాను స్టాపించిన సిద్ధాంతమును బలపరచటానికి మతవిధ్వంస కాండ జరిగినది ఏమో. మతమును నది మతిని శుద్ధము చేయునది అని శ్రీవారు ఎన్నో సభలలో చెప్పినారు. ఏ మతంలో వున్నను సంస్కరించబడుటే ముఖ్యమని తెలిపేవారు శ్రీవారు.

గురువు అవసరమా ? గురువు లేకుండా శాస్త్రములు చదివి నేర్చుకొనవచ్చును కదా అని కొందరు, ఇంకొందరు అసలు గురువెందుకు అని కొందరు వాదించుదురు. లౌకికపరంగా అయినా నేర్పువాడు లేనిది నేర్చుకొనుట సాధ్యము కాదు కదా. వంట దగ్గరనుండి బంగారుపని, వడ్రంగి పని, టైలరు పని ఇంకను టీవీలు, టెలఫోన్లు, కంప్యూటర్లు, నేర్చువారు లేకుండానే నేర్చుకొనుచున్నారా! అట్లే విద్యారంగాన రూడౌ పాఠ్యపుస్తకములు వుండగా విద్యాలయములు కంప్యూటర్ల క్లాసులు బోధించు ఉపాధ్యాయులు ఎందుకు ? ఒక్క డిగ్రీ పాందవలనంటే అంచలంచలుగా పాస్‌ కావలెను.

ఎలిమెంట్రీ స్కూలు, కాలేజీలు, యూనివర్శిటీలు, ఉపాధ్యాయులు,చ భవనాలు వుండవలసినట్లే అన్నిటికంటే గొప్పదైన ఆధ్యాత్మిక విద్యకు గురువు అక్కరలేదా ! గురువు బోధ లేకుండా తనంతటతానే ఆత్మసాక్షాత్కారం పొందగలడా ! అయితే లౌకిక గురువు కాని ఆధ్యాత్మిక గురువు కాని విద్య చెప్పుట వరకే కాని కృషిచేసి ఉత్తీర్ణుడు కావలెనంటే మటుకు స్వప్రయత్నముతోనే సాధించవలెను.

శాస్త్రములో గురువులేని జన్మ మృగ ప్రాణులతో సమానమన్నారు. ఆహార నిద్రా మైధునాలు పశు, పక్షి క్రిమి కీటకాదులకు కూడా కలదు. అట్లే ప్రపంచ విషయ భోగాలలోనే కాలం గడుపుట విశేషమేమున్నది. శాస్త్రములో నిత్య అనిత్యముల గూర్చి, మంచి-చెడులను గూర్చి, జ్ఞాన-విజ్ఞానముల గూర్చి ప్రపంచమున నున్న ఆధునిక ప్రగతిని గూర్చి, పూర్వ యుగముల చరిత్రల గూర్చి, సృతి, శృుతుల గూర్చి కొంత విజ్ఞానమును తెలుపుచున్నది. సద్గురువు ఇట్టి విద్యతోనే సరిపెట్టక ప్రపంచం దేవతలు, దేవుళ్ళు నశించినను నశించకుండని శాశ్విత “బ్రహ్మం” గూర్చి అంటే “ఆత్మ”ను గూర్చి తెలిపి తనంతటివాడిని చేయును సద్గురువు.

ఆ౨౨౨౨౭అఅఅఅఅఆాం॥శీ కులయాళ సద్వ్నదీ గ్రంధక* - సారంశము “౨ంంఅంఅలఅఅలఅఅ లేప్రాయమున భర్తలేని ప్రీ, బాల్యమున తల్లిలేని బిడ్డకు ఎంతటి దౌర్భాగ్యమో అట్లే గురువు లేని మానవజన్మ కూడా వ్యర్థమే, పశుప్రాయమే అన్నారు. ఎందులకంటే మానవునికి అధికముగా వున్న జ్ఞానముతో “ఆత్మ” సామ్రాజ్యాన్ని సంపాదించనప్పుడు పశువునకు మానవునకు తేడా లేదు కదా ! తెలుసుకొను జ్ఞానము వున్నందువలన మనుజుడు ఎంతెంతో ప్రగతి సాధిస్తున్నాడు. లౌకికపరంగా ఇది మంచిదే కాని ఈ దేహమున్నంత వరకే వుపయోగపడును. కాని అట్టి విద్యకాదు. ఆధ్యాత్మిక విద్య. విద్యలన్నిటిలోనికి రాజవిద్య- రహస్య విద్య. రహస్య విద్య అంటే అర్హత కలిగినప్పుడే సద్గురువు చెప్పు పరమాత్మ విద్య. ఏడు-ఏడు పధ్నాలుగు లోకాలలో నశించని సనాతన విద్య ఇట్టి “అత్మ” విద్యను పొంది అనుష్టించి ఉత్తీర్ణడయినవాడు ఇక పొందవలసినద్రి ఏదీ లేదు. శ్రీరామచంద్రుడు, శ్రీకృష్ణభగవానుడు నిష్టాంతులైనను మాయతో కూడిన మానవ దేహమును పాందినందువలన శ్రీరాముడు శ్రీ వశిష్ట మహర్షిని - శ్రీకృష్ణుడు సాందీప మహర్షిని గురువులుగా పొందిరి. ఇంతకంటే నిదర్శనము ఏమి కావలెను. మనకు తెలిసిన రామకృష్ణ పరమహంస కూడా కాళికాదేవి ఆదేశ ప్రకారం తోతాపురిని గురువుగా పొందెను. అంజేల మన సద్గురువు శ్రీ సిద్ధ శివలింగప్పను వారు శ్రీ నారాయణ గురుదేవులను గురువులుగా పొందినది మనకు విదితమే కదా । “గురు” అంటే అంధకారమును తొలగించి జ్ఞానదీపము వెలిగించువాడే గురువు. మానవుడు ఐదు రకముల భ్రమలతో “ఆత్మను అంటే పరమాత్మ స్వరూపమును తెలుసుకోలేకున్నాడ్డు, అది యేవి అనిన : జీవుడు-ఈశ్వరుడు వేరు వేరుగా వున్నాడనుకొనటము. ఇది తొలగవలెనంటే బింబమే ప్రతిబింబముగా కనిపించుచున్నదని తెలిసినవాడు జీవుడు-ఈశ్వరుడు వేరు వేరుగా లేరు అను భమ తొలగును, 2) దేహేంద్రియములతో చేయు పనులన్నీ “అత్మ”కు ఆరోపించుకొనుటే కర్శత్వ భ్రమ. ఇట్టి భ్రమ తొలగవలెనంటే సృటికమణి దగ్గరలో వున్న రంగు పుష్పప్రభావం వలన స్ఫటికం కూడా రంగు రంగులుగా కనిపించినట్లు దేహేంద్రియాలు చేయు పనులను “ఆత్మ” అంటే నేను చేస్తున్నాను, నేను చేస్తున్నాను అని ఆరోపించుకొనుట తొలగించుకొనుటే కర్శత్వ భ్రమ తొలగినట్టు, 3) శరీరముతో కూడిన జీవుడు అను బుద్ధియే మూడవ భ్రమ, ఇది తొలగవలెనంటే కాళీ ఘఠములోని ఆకాశము, గృహములో ఆకాశము (ఖాళీప్రదేశము) ఆకాశము వున్నది. అకాశము, మహాకాశములో వున్నది. ఒక్కటే అని తెలుసుకొనుటే మూడవ భమ తొలగును. ఎట్లంటే కాళీషులఠ్రమ్సు (కుండ)లో ఒక అవకాశము (ఆకాశము) ఏర్పడును. అది పగులునప్పుడు ఏమవుతుంది అంటే ఆకాశములో కలుస్తుంది. అట్లే ఖాళిగా వున్న ప్రదేశములో ఇల్లు కట్టినప్పుడు ఇంటిలో గృహాకాశము ఏర్పడుతుంది. దానిని నిర్మూలించినప్పుడు ఆకాశంలో కలియుచున్నది. ఘఠము, గృహం ఏర్పడినప్పుడు దానిలోను వుంటుంది. దానిని తీసివేసినప్పుడు ఆకాశములో కలిసినట్టుంటుంది. అట్లే జీవుడు శరీరోపాధిని పొందినప్పుడు జీవనోపాధిగాను వుంటున్నాడు. జీవుడు దేహమును వదిలినప్పుడు “అత్మ” స్వరూపంగాను వుంటున్నాడు. 4) జగత్కారణమగు (బ్రహ్మమునకు వికారత్వమును ఆరోపించుకొనుట నాల్గవ భ్రమ. అది తొలగవలెనంటే ఆభరణములో వున్నది సువర్జమేనని ఇదే మూలపదార్థమని దానికి వికారత్వము లేదని వస్త్రములో వున్నది దూదియేనని, పాత్రలలో వున్నది మన్నుయేనని అట్లే ప్రాణులలో వున్నది బ్రహ్మమేనని తెలుసుకొని బ్రహ్మమునకు వికారత్వము ఆరోపించుకొనడు, 5) ఐదవ (భమ మసక చీకటిలో తాడును చూచి పాము అనుకొని భమనొందుట ఇట్టి

ఆ౪౨అఅఅఅంంణంంంః శీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంథికళి - సారాంశకు ౫ంంుంంంంంంంను

భ్రమ తొలగాలంటే దీపం తెచ్చి చూచిన భ్రమ తొలగునట్ట్లు మనుజునకు వున్న భ్రమలు సద్గురోత్తముని ప్రచండ బోధనతోనే అన్ని భ్రమలు తొలగి నేను సచ్చిదానంద ఆనంద స్వరూపాన్నే అని లేశమైన దుఃఖములేని వాడినని యదార్థ జ్ఞానము కలుగును. జ్ఞాన నేత్రముతో “ఆత్మ”జ్యోతిని చూచును. బింబ ప్రతిబింబముల గూర్చి జీవాత్మ- పరమాత్మల గూర్చి, ఘట-మఠాకాశముల గూర్చి, లేనిదాని గూర్చి - ఉన్నదాని గూర్చి, రజ్జు-సర్పముల గూర్చి, తెలుసుకొనునప్పుడు కర్శృత్వము వదలి బింబ భ్రాంతిని వదలి ఘటము దాకాశ వివరము తెలిసి, రజ్జు-సర్చ భాంతి తొలగినప్పుడు వికారత్వం గలదానిని వదలి ధ్యానస్థితిలో ఆత్మానందాన్ని అనుభవించి ఆత్మను పరమాత్మలో చేర్చును. ప్రచండ భాస్కరోదయముతో చీకట్లన్నీ నిర్మలముగా తొలగినట్టు సద్గురువు వారి “ఆత్మ”లోనే పరమాత్మను చూపుదురు.

భక్తులు పరిపక్వావస్థ స్థితికి వచ్చినప్పుడు ఆ సర్వేశ్వరుండే సాకార రూపుడైన గురు రూపమున వచ్చి జీవన్ముక్తులను చేయును.

శ్రీ ఆదిశంకరులు, శ్రీ దత్తాత్రేయులు గురువుకన్నా అధికమైనది మరి ఒకటి లేదని, గురువుకన్నా సర్వశ్రేష్ణుడు ఇంకొకడు వుండడని గురుదేవుని స్మరణకన్నా అధికమైన నామము లేదని చెప్పిరి. ది యదార్థము. యదార్థ్ధము అని ముమ్మారు ప్రతిధ్వనింప చేసిరి. ఎందులకంటే భగవంతుని ఉనికిని తెలిపివానిని చేరు మార్గములన్నిటిని తెలియపరచి శిక్షణ నిచ్చి పరమాత్మ స్థానం చేర్చువాడు సద్గురువే కనుక.

ఓ మనుజుడా ! సత్యము, శాంతము, ధర్మగుణము, విరక్తి, కరుణ కలిగి ఆచరించువాడే నవనాగరికుడు. కాని ఈ లక్షణములు లేకుండా ఇంగ్లీషులో మాట్లాడుట లేక ఉన్నత పదవులు సంపాదించుటో లేక అధిక ధనము సంపాదించుటో, అందమైన గృహములు నిర్మించుటో, ఆర్భాటముగా వేడుకలు చేయుటయో కాదు. నాగరికత ఇట్టి ఆర్భాట పనులన్నీ పాత్రలో భాగం శుభ్రము చేయక వెలుపల చేసి పదార్థము వండినట్టుండును.

అజ్ఞాన తిమిరాంధకారములో వున్న గుడ్డివానికి సద్గురు జ్ఞానోపదేశమును అంజనముచే (కాటుక) జ్ఞాననేత్రము తెరచి తనలోని వున్న “ఆత్మ” పరమాత్మ బిందువే వేరు కాదు అని తెలిసి దేహభ్రమను వదలి “దేహి” స్థానమును పొందును. అందులకు భగవధ్యానము మంత్రమునకు ముందు బుషి ఛందస్సు దేవతలను ధ్యానా న్యాసము చేయును. ఇట్టి మంత్రమే ఫలము నిచ్చును. బ్రహ్మనిష్టుడగు గురుముఖము నుండి గ్రహించిన మంత్రమే శక్తివంతమైన చైతన్యము గలదై ఫలమును కలుగచేయును.

ఇట్టి స్తోత్రియ బ్రహ్మనిష్టుడైన సద్గురువే మన శ్రీ మలయాళస్వామి వారిని ఎంత స్థుతియించిన కూడ సంపూర్ణమవ్వదు.

“గురువుని మించిన దైవము కలదా !

గురుని స్మరణముకన్నా నామము కలదా |

గురుని స్థానము కన్నా అధికస్థానము కలదా |

గురుని వుచ్చిష్టము కన్నా ప్రసాదము కలదా !

గురుని ఉపదేశము కన్నా మంత్రము కలదా |

గురు పాదజలము కన్నా తీర్థస్థానము కలదా !

౨౨౨౨అఅఅంఆఅంక.శీ మలయాళ సద్నురు గ్రంభికళి - సారొంశకు అఅంంంఅంఅణణణల గురునికన్నా మించిన దర్శనము కలదా! గురుని స్తోత్రం కన్నా వేదపారాయణము కలదా | గురుని బోధకన్నా మించిన శాస్త్రము కలదా! గురుడే దైవమురా | దైవమే గురువురా | ఆ గురవే భవసాగరము దాటించునురా | ఆ గురువే దైవ సన్నిధికి చేర్చును రా 1” - రచన : శాంతాదేవ్రి ఇట్టి గురుని శక్తి ఎవరితో పోల్చి ధ్యానించుదాము ఆత్మానందముగా అని ఒక పరమభక్తుడు ఇట్టు ఇట్టా తలపోసి చివరకు వాని నిర్ణయమును చూడుము. వానియొక్క గురుభక్తిని ఆశ్వాదించుదాము. గురుప్రార్థననే చేసితిని |! గురు నామమునే స్మరించితిని 1 ఓం శ్రీ మలయాళ యతీంద్రాయ ! ఓం శ్రీ మలయాళ యతీంద్రాయ 1 “ఓం గురుబ్రహ్మ గురుర్విష్టు గురుర్దేవో మహేశ్వరః | గురుసాక్షాత్కారం బ్రహ్మ తస్మైశ్రీ గురవే నమః ॥ గురువే బ్రహ్మ విష్ణు మహేశ్వరులని వేడితిని, -గురుశక్తి ప్రభావమును పొగెడెదనని నా మదిలో తలచితిని || సహనశీలి అయిన భూమాతతో నాగుదేవుని పోల్చితిని, ప్రళయ కాలములో నశించేదని తలచితిని ॥ ప్రపంచమునకే నేత్రద్వయము వంటి సూర్యకాంతితో నా గురుదేవుని పోల్చితిని |! దినమున సగభాగము వున్న కాంతియని తలచితిని 11 అందాలు చిందే ఓజశక్తితో వున్న చందమామతో నా గురుదేవుని పోల్చితిని, మనస్సును నిద్రింపజేసే చంద్రునకు - పూర్ణశక్తి లేదని తలచితిని ॥| పెరుగుట, తరుగుట లేని నిశ్చల సాగరునితో నా గురుదేవుని పోల్చితిని, మణి మాణిక్యములతో పాటు మృత్యులోయలున్నవని తలచితిని !! సృష్టి స్థితి, లయకారకులైన త్రిమూర్తులతో నా గురుదేవుని పోల్చితిని, త్రిమూర్తులకు కూడా కాలపరిమితి కలదని తలచితిని ॥ ప్రళయ కాలంలో అన్ని నశించినా, గురుదేవుడు ఇచ్చే ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానశక్తి తాను తానుగా వున్న ఈశ్వరశక్తియే నశించని శక్తియని తలచి, ఓం శ్రీ మలయాళ యతీంద్రియ నమః - ఓం శ్రీ మలయాళ యతీంద్రయ నమః అని గురుప్రార్థననే చేసితిని. గురు నామమునే స్మరించితిని 1 -రబన : శాంతాదేవి

౨౨౭౭౨అ౭అ9అఅ9అగశీ మలయాళ నద్నుకు గ్రంథికళి - సారంశకు ౫ఆం999999ంంలల

భక్తులందరు గురుకీలకము తెలిసికొనవలెను. ముఖ్యంగా “గురువు యొక్క అచరణయే” శిష్యుడు గురువుయొక్క ఆచరణ అనుష్టాన శక్తిని తలచి అనుసరించి అనుష్టించుట చేతనే తాను గురుస్థానమును పొందుచున్నాడు. ఎట్ట్లంటే కరిగిన లోహము మూసయొక్క ఆకారమును పాొందుచున్నదో అట్లే ఉత్తమోత్తమ శిష్యుడు నిరంతరము గురుని స్మరణ - ఆచరణ - అనుష్టానం, తలచి తలచి తాను అట్లే అనుష్టించుచూ కీటకము భ్రమరమైనట్లు శిష్యుడు కూడా గురువగును. అంతేకాని వేద వేదాంగములు చదివినను, కర్మ, భక్తి, జ్ఞాన యోగములు సలుపుచుండినను, ప్రాణాయామ అష్టాంగ యోగములు చేయుచున్నను, రేచక, పూరక, కుంభకముల ద్వారా సహస్రారమును చేరుటచేతను, నిగూఢమైన ఆత్మను దర్శించుట చేతను, నీవు జీవుడవు కాదు. బ్రహ్మమను బోధ వినినను, తానే బ్రహ్మమని ఊహించినను, ఈశ్వరుని శరణాగతి వేడినను, ప్రకృతిసేవ చేసినను, నిమిత్త మాత్రముగా వుండినను, జీవేశ్వరుల ఐక్యమును చేయు “హంసోహ”ములను చేసినను గురుకీలకం తెలియదు. తాను తన గురువులాగానే అప్పుడు కేవలం “గురు ఆచరణ”ననే అనుసరించినందువలనే గురుని ఆకారమునే పొందును. ఇదియే గురుకీలకము, గురు రహస్యం. మన భాగ్యంకొలది “స్తోత్రియ బ్రహ్మనిష్టు' "డైన సద్గురువు మనకు దొరకెను. వారు చేసిన అనుష్టానమును, ఆచరణను, తలచి తలచి వారు చెప్పిన మార్గమును అనుసరించి అనుష్టించుటయే శిష్యుల, భక్తుల కర్తవ్యము.

ఇంద్రియములను నిగ్రహించి ఆసనాముద్రలను ధరించి కటిక ఉపవాసములతో దేహమును దానిలో యున్న ఇంద్రియములను శుష్కింపచేయుట కాదు. అంతఃకరుణశుద్ధికే ఈ క్రియలు ఉపయోగపడును. ఇంద్రియ నిగ్రూము అంటే జిహ్వేంద్రియమును సాత్వికాహారముగా నుంచుట ముఖ్యమైన నిగ్రహము. ధర్మప్రకారము వచ్చిన ఆహారము నియమిత కాలసేవితముగా నుంచుట శరీరపోషణవరకే వినియోగించుట సత్యవాక్కులను పలుకుట, నిరర్థకమైన లౌకిక అధిక ప్రసంగము చేయకుండా మానసిక మంత్రజపంతో మౌనమును దాల్బ్చుట కర్ణేంద్రియ నియమనిన దుష్టమాటలు వినకుండుట మంచిని కూర్చి వింటేనే ఆనందించుట దైవసంబంధమైన నామ సంకీర్తన కథాశ్రవణము. “భగవద్గీత”, “విష్ణులలితా సహస్ర నామముల వంటివి వినుటయందు శ్రద్ధ వుండటము, నేత్రములతో సాధునత్పురుషులను దర్శించటము - దివ్యాలంకృతమైన విగ్రహములు చూచుటయందు ఆ శక్తి లౌకికపరంగా కూడా ఇతరుల సంతోషంనే చూడవలెనని ఆకాంక్ష పాదములెప్పుడు సంసార బాధ్యతయందు వున్నను, దైవమందిరములకు, దేవాలయములకు, సాధు సత్పురుషులను కలియుటకు వెళ్ళుట ఎక్కువగా ఆనందించుటే పాదములు పుణ్యత నొందును. అట్లే హస్తములతో గృహకృత్యములు చేస్తున్నను భగవంతునికి సంబంధించిన పనులు చేయుటే సార్ధకత. మనసా, కర్మణా, వాచా భగవంతుని సేవకు ఉపయోగించుటే జన్మసార్థకత ఇదియే ఇంద్రియ నిగ్రహం ఇట్లు లేనియెడల స్వాధీనములేని అశ్వముల గమ్యము చేర్చక ప్రమాదమునకు గురిచేసినట్ట్లు మన దేహేంద్రియములు శరీరమును రధమును అగాధంలో పడవేయును. ఇంతకంటే నిదర్శనము ఏమి కావలెను. సత్యమునే పలుకవలెను. ధర్మమునే ఆచరించవలెను. దైవనిష్టయందు కాలం గడిపిన వాని జీవితమే సుఖప్రదం, శుభప్రదము.ఇట్టు వుండుటే జ్ఞానమార్గము, దైవమార్గము. కాని దీనికి విరుద్ధముగా వున్నంతయు అజ్ఞానాంధకారములో పడి గర్భనరకములలో (మ్రగ్గి హీన జన్మలెత్తుతూ వైకుంఠపాళి (పాము) నోట చిక్కి క్రిందకు జారినట్లే. సత్యమైన, శుద్ధమైన దైవనిష్టలోనే వున్నవారు | పరమాత్మ సోపాన నిచ్చెన ఎక్కినట్లే.

ఆ౨౨అఅ౨౨౨అ౨అఅోశీ కములయాళ సద్నసు గ్రంథికళి - సారొంశకు “అంఅంఅంంలంఅంలణఅల శే. శిష్యుడు ; స్వామి పాపకర్మ చేయువారు మరుజన్మలో ఇంకా క్రింది స్థితికిపోయి ఇంకా కొంచెము సంస్కారము కోల్పోయినందువలన ఇంకె ఎక్కున పాపాలు చేసినందువలన కడతేరరు. ఇట్టివారు అజ్ఞానాందకారములో మ్రగ్గవలసినదేనా ! ఇక వీరు ఎట్లు తరించుదురు ?

ఓ శిష్యోత్తమా ! వివేకము గలవాడనై ఇతరుల గూర్చి తపనపడుచున్న నిన్ను చూచి సంతోషించుచున్నాను. ఎవరంతట వారు తనను తానే సంస్కరించుకొని స్వప్రయత్నంతో నిష్కామ పుణ్యకర్మలతో అంతఃకరణతశ్చుద్ధి కలిగించుకొని సద్గురుని ద్వార “ఆత్మ తత్త్వజ్ఞానాన్ని సంపాొదించినట్లైతే “జ్ఞానాగ్స్నిదద్ధకర్మాణి” అనునట్లు కర్మలన్నియును జ్ఞానాగ్నిచే భస్మమగును. కాబట్టి పాపకర్మలు చేయుచూ మార్చు తెచ్చుకొనేవాడిగతి పైన చెప్పినట్టు వుండును. కాని అంతఃకరణ శుద్ధిని “ఆత్మ తత్త్వజ్ఞానాన్ని సంపాదించినవారికి సంచిత ఆగామి కర్మలు పోవును. ఏ కొద్దిమందికో ప్రారబ్ద కర్మ వున్న ఎడల ఈ జీవితములోనే అనుభవించి ఆ తదుపరి మోక్షగామి అగును.

2. ఈశ్వరుడు దయాస్వరూపుడు కదా మరి ప్రాణి కోట్లన్నిటిని సమముగా ఎందుకు చూచుట లేదు ? ఈశ్వరుడు దయాస్వరూపుడు, గొప్ప మహిమ కలిగినవాడే కాని ఈశ్వరుడు శాస్త్రప్రకారము ఎందుకు

నడచుట లేదు జనులు. తల్లిదండ్రులు బిడ్డలందరిని ఒకే శ్రద్ధతో పెంచినను వారి వారి సంస్కారమును బట్టి తారతమ్యములు కలిగివుండుట జరుగుచున్నది కదా ! మరియు బిడ్డలందరు కూడా ఒకే ఛద్ధ కలిగివుండుట లేదు. తల్లిదండ్రుల విషయంలో అలాగే భూమి ఒకే శక్తి కలిగి వుండినను విత్తనములు బట్టియే మొక్కలు వచ్చినట్లు ఎవరి ఎవరి సంసారమును బట్టియే పుణ్య, పాపకర్మలు చేస్తున్నారు. ఎవరి నీడ వారివెంట వచ్చినట్లు ఎవరి కర్మను వారికే ఇస్తున్నాడు భగవంతుడు. అట్టే అనుభవించుచున్నారు.

౩. స్వామి ఇహ లోకములో చేసిన పుణ్య, పాప కర్మలు స్వర్గ, నరక లోకంలో అనుభవించుదురని వేదశాస్త్రములు చెప్పచున్నవి కదా! అప్పడు మరల పునర్జన్మకు అందరూ సమానంగా వుండవలెను కదా ! అట్లు కనిపించుట లేదే? దీనికి కారణము లేమిటి?

ఓ విమర్శనా శీలుడా ! భగవంతుడు పరలోకములోనే కర్మ పరిపాకము చేసి మరలా జన్మ నిచ్చినప్పుడు వీరికి కర్క్మలయొక్కయు వానిని అనుభవించు సుఖదుఃఖముల సంగతియే తెలియదు. కనుక జీవునికి కొంత శేషమును మిగిల్చియే పంపుచున్నాడు సర్వంతర్యామి.

4. ఓ సద్గురు వరేణ్యా! స్వర్ణ నరక లోకములు అసలు వున్నాయా ?

ఓ సంశయాత్ముడా ! స్వర్గ నరకములు వున్నవా లేవా అని సంశయము కలిగిన నీకు నీ ప్రమేయము లేకుండానే స్వప్నలోకం ఒకటి వున్నది అని తెలుస్తుంది కదా 1 అది యధార్థమే కదా ! అట్లే నీకు క్రితజన్మ ఎట్టున్నదో తెలియకపోయినను ఇప్పుడు వున్నావు కదా! ఈ దేహమును నీవు వీడినప్పుడు నీవు ఏమవుతున్నావో సందేహమే. నీకు కాని తల్లి గర్భములో నీవు చేరుట నీకు తెలియుటలేదు. నిన్ను కన్నదెవరో నీ తల్లి చెబితేనే తెలుస్తుంది. నీ తండ్రి ఎవరో నీ తల్లి చెప్పినదే యధార్థము. నీ తల్లి మాటకంటే యధార్థము నీకు దొరకదు.

ఈంంఅఅంఅఅంలంఅంండ శీ మలయాళ నద్నుకు గ్రంథికళ - సారంశము 19999అ9ంఅంఅఅలల నీకు తలియకపోయినా శిశువుగా వున్నది నీవే. ఇప్పుడు వున్నది నీవే. అట్లే శాస్త్రమే మనకు యధార్ధము, శాసనము. ఇక శాస్త్రాన్ని కూడా నీవు నమ్మనప్పుడు నీ వునికి కూడా అపనమ్మకమవుతుంది.

స్వప్పలోకము ఎట్లు యధార్థమో, అనుభవ పూర్వకముగా వ్రాసిన వేదం అంతే యదార్ధము. నీ ఉనికి నీ తల్లి చెప్పినదే నీకు యధార్థమైనట్లు మహర్షులు ఏర్పరచిన వేదశాస్త్రమ మనకు యధార్థము. అట్లే భూలోక, భువర్గోక, సువర్గోక, మహర్షోక, జనలోక, తపోలోక, సత్యలోకములు, స్వర్గాది లోకములన్నియు భూలోకము మాదిరిగా పంచభూతములు కలయికలతో వుండవు. పృద్వ్యాధి ధాతువులతో చేయబడినవి కావు. అవి సూక్ష్మలోకములు, అవి స్టూల, సూక్ష్మ, సూక్ష్మేతర సూక్ష్మము, అతి సూక్ష్మ, అతి సూక్ష్మతర, అతి సూక్ష్మతమనెడి అవస్థలతో కూడి వున్నవి. ఇవి ఒకదానికంటే ఒకటి స్వశ్చతను, సుఖమును, జ్ఞానమును కలిగి వున్నందువలన అధిక శక్తి కలిగివుండును. ఒకదానికంటే ఒకటి అట్టి లోకములను చేరువారి శక్తి కూడా అదియే.

5. ఓ ఆత్మద్రష్టా! ఒకసారి మానవ శరీరమును పొందినవాడు మృగ, పక్షి జన్మలు ఎత్తడని ఏ విత్తునకు ఆ వృక్షమే వచ్చినట్లు మానవుడుగా జన్మించినవాడు ఎట్లు పశు, పక్షి జన్మలకు వెళ్ళునని కొందరు వాదించురు ఇది నిజమేనా?

ఓ జిజ్ఞాసువా! కలియుగమున ధాన్యరూపముగా మాతృగర్భమున శుక్ల సోణితములు ఏర్పడునని చెప్పిరి కదా! ఇంకను సర్వసృష్టి కర్త అయిన ఈశ్వరునకు అసాధ్యము యేమున్నది నీ కంటికి కనిపించినది నీవు నమ్మలేవు కాని నీ కంటికి కనిపించే మర్రి విత్తనం యొక్క పరిమాణము ఎంత దానిలో నుండి ఉత్పత్తి అయిన వృక్షమెంత. ఇది ఈశ్వరుని సృష్టియే కదా ! మానవుని సృష్టికాదు కదా ! ఇక ఈ జన్మను మార్చి వేరొక జన్మ కల్పించుటకు ఈశ్వరునికి శక్తి చాలదా!

6. ఓ కరుణాసింధూ ! పుఖ్మకర్మల గూర్చి, భగవగ్ధక్తి గూర్చి బోధించిన జనులు ఆచరించుదురా ? నీవు ఏ చిత్త భ్రమకు లోను అయినావు మిత్రమా ! శ్రీ నారదమహర్షి బోధవలనే కదా మహా దుష్టుడు,

కిరాతకుడైన బోయవాడు వాల్మీకి మహర్షియై పుణ్యచరితయైన రామాయణము రచియించునది ఇంతకంటే నిదర్శనం ఏమి కావలయును. అమోఘమైన శ్రద్ధ అనుష్టానమే ముఖ్యం. కొందరు మంద ప్రయత్నంగా, కొందరు మధ్య ప్రయత్నముగా కొందరు తీవ్ర ప్రయత్నముగా వుందురు.

ఎంతో నీచస్థితిలో వున్నా కూడా తీవ్రాతి తీవ్ర ప్రయత్నం చేసి వాల్మీకి మహోన్నత స్థాయికి ఎదిగారు. అట్లే ఎందరెందరో విలాస పురుషులుగా కొందరు నీచజన్మలెత్తిన కొందరు మారిన ప్రయాణములు మనకు ఎన్నియో కలవు కదా ! వేమన యోగి యే స్థితిలో వుండి ఎట్లు మార్పు చెందెనో చెప్పుకుంటూ పోతే ఎన్నియో గ్రంథములు చాలవు. మన కళ్ళ ఎదురే ఎందరో మారటము చూచుచున్నాము. అయితే ఇట్లు బోధతో జనులను మార్చవలెను. | అనుకున్న గురువు సత్యదర్శనుడు కావలెను. రోగము నయము చేయవలెననుకున్నవాడు వైద్యశాస్త్రము చదువ వలెను కదా. అట్లే జనుల భవరోగమును రూపుమాపువాడు తను భవరోగ నిర్మూలనము కలిగివుండవలెను కదా!

7. కర్మలెన్ని విధములు ? అవి ఏవి ? ఏ కర్మఏ ఏ లోకములను కలిగించును ? కర్మలు మూడు విధములు. పుణ్యకర్మ, పాపకర్మ, మిశ్రమకర్మ ఈ మూడు కర్మలు కూడా అవిద్యయగు

అజ్ఞానము నుండియే పుట్టినవి. ఈ అవిద్యకు అజ్ఞానమని "పేరు. జ్ఞానం కలిగి అజ్ఞానం నశించినప్పుడు మూలవేరు

౩29౭౭అ9అఅఅలలఅఅకశీ మలయాళ సద్నరు గ్రంథికళి - సారంశము అ౨ంంఅంఅింలలఅతఅ నశించిన వృక్షములాగా ఫలములు, పత్రములు కూడా నశించునట్లు మాయతో కూడిన అజ్ఞానము సమూలముగా నశించును. పుణ్యకర్మలచే స్వర్గలోకము, పొపకర్మలచే నరకలోకము, మిశ్రమ కర్మలచే భూలోకమున జన్మించెదరు. 8. ఓ జ్ఞానస్వరూపా | మరణానంతరము సంస్కారాను గుణములబట్టి బ్రహ్మ స్వర్గ నరక లోకములకు జీవులు ఎట్లు వెళ్ళుచున్నారు? సామాన్య మనుజులను యమకింకరులు వచ్చి విచారించి పాపకర్మలు చేసినవారిని యమలోకములో వుంచెదరు. పుణ్యకర్మలు చేసినవారిని స్వర్గలోకములకు పంపెదరు. మహనీయులను, మహర్షులను వారి వారి అర్హతను బట్టి అర్చిరాది మార్గమున ఆ యా లోకములవారు అర్హతను బట్టి సగౌరవముగా ఆహ్వానించెదరు. ఎన్నో ప్రతిబంధకములు వున్న మానవలోకమును దాటి మానవుడు వస్తున్నాడని దగద్భాయముగా వెలుగొందు విష్ణుమూర్తిని బోలిన దేవతలు అట్టి మానవుని చూచుటయే అదృష్టముగా భావించి దివ్యమాలలతో దివ్య వస్తాభరణములతో వచ్చి వారిని నేను ఆహ్వానించి అలంకరించెదను అని పోటీబడెదరట. బుద్ధ భగవానుడ్లు ఇట్టి లోకములకు వెళ్ళినప్పుడు దేవలోకంవారు బుద్ధభగవానుడు మా లోకమునకు వచ్చుచున్నాడని ఆనందముత్రో చిందులు వేసిరని ఎల్లోరా గుహలలో అనాటి శిల్చులు మలిచిరి. కావున మనుజులు జీవించి వున్నప్పుడే పాపకార్యములు చేయక పుణ్యకర్మలతో అంతఃకరణము శుద్ధి కలిగించుకొని జ్ఞాన వైరాగ్యముతో పరబ్రహ్మ స్థానమును చేరవలెను. అట్టుకాక ఎట్లు సంపాదించినను ధనమే దైవము అని, సంసార సుఖములే ఆనందమని తలచినవాడు మరణించినప్పుడు వాడివెంట పాపకర్మమే మరుజన్మలో అనుభవించుటకు వచ్చును. తన వెంట సంపాదించిన ధన, వస్తు, వాహన, గృహాదులు కాని, బంధువర్గం కాని, భార్యాబిడ్డలు కాని ఎవరు తనతో రారు. పుణ్య, పాపకర్మలే సూక్ష్మబీజాలుగా వెంటవచ్చును. మరుజన్మకు వాయువు ద్వారా సుగంధ, దుర్గంధవాసనలు వచ్చినట్లు సూక్ష్మరూపంలో స్వర్గ, నరక బాధలు అనుభవించి శుక్ష శోణితములుగా మారి భుజించు ఆహారం ద్వారా శిశురూపముగా జన్మించును. కాబట్టి మనుజులు తెలివితెచ్చుకొని ఆరోగ్య, ధన, అధికారములున్నప్పుడే ఆత్మశ్రేయస్సుకై పాటుపడుము అని శక్తులు చేయి జారిపోయిన తర్వాత చేయునది ఏమీలేదు. మరుజన్మకో ఇంకెన్ని జన్మలలో కాని వీడు తరించడు. అందులకే మహాత్ములు ఇట్లు బోధించుచున్నారు. “జీవిత పడవ వెళ్ళిపోతుందిరో - కళ్ళు తెరువరా - ఓ నరుడా ! జీవుడనే దేహ పడవలో అత్మ ఆవతలి తీరంచేరు ఓ నరుడా ! జన్మమను ఒక విత్తు నాటితే అనేక జన్మజన్మలు ఎత్తుదువు ఓ నరుడా ! జన్మ జన్మల జీవితమనే వృక్షమును ఈ జన్మలోనే ఛేదించు ఓ నరుడా ! జంతు, క్రిమి, కీటక జన్మలు దాటి - మానవజన్మకు వచ్చిన ఓ నరుడా ! జగతి కాంతిలోనే నీ కాంతిని - దర్శించి చూడు - ఓ నరుడా ! జగన్నాథ రథ చక్ర ఇరుసులో - నీ జీవితచక్రాన్ని త్రుంచు - ఓ నరుడా ! జగ-చక్రధారుని దివ్యజ్యోతిలో - నీ జీవనజ్యోతిని కాంచు - ఓ నరుడా | జనులందరము ఆస్తికులమవ్వాలని కోరుకో - ఓ నరుడా |! -రబన : శాంతాదేవి

ఆ౨౭అఅఅఅంంంఅలంం శీ కులయాళ నద్నుడు గ్రంభివళి - సారంశము ౫౨9999అంఅంఅలల 9. ఓ ఆత్మ సాక్షాత్‌ స్వరూపా ! సంచిత, ఆగామి, ప్రారబ్ధము తొలగిన కాని మోక్షము కలుగదని అనెదరు. దీనిని వివరించి తెలియకోరుతున్నాను స్వామి ?

అనేక జన్మలలో చేసిన కర్మలు ఇప్పుడు అనుభవించుటనే సంచిత కర్మయందురు. ఈ సంచిత కర్మ ఈ జన్మకు ముందు 'జన్మది అయి వుండవచ్చును. లేక క్రిత జన్మలది కూడా కలిసిరావచ్చును. ఇట్టి కర్మలు ఎటువంటివి అనగా దూదికుప్పల వంటివి. దానిలో చిన్న నిప్పుకణం పడిన ఎట్లు దద్గమౌనో అట్లే ఎన్నో జన్మఆ (- నుండి వెంటాడునది కూడా దద్గమవును. అంటే జ్ఞానాగ్ని ఎన్ని జన్మల కర్మ రాశినంతటిని కూడా దద్గము చేయును.

ఇక రెండవది ప్రారబ్ధ కర్మ విడిచిన బాణము వంటిది. విడిచిన తరువాత ఆగమన్నా ఆగదు అంటారు. పాత జన్మలో నుండి వచ్చిన సంచిత కర్మరాశి నుండి వచ్చినది. ఇప్పుడు అనుభవించునదే ప్రారబ్ధృము. ఈ ప్రారబృము కర్మ తీరనూవచ్చు కొందరికి తీరకనూ పోవచ్చును. పాత సంచితకర్మ కొంచెమే వుండిన ఈ జన్మలో అనుభవించుట చేత తీరిపోవును. ఇంకను నిష్కామ కర్మద్వారా భక్తి, జ్ఞాన, ధ్యాన, వైరాగ్యములు కలిగి సాధనానుష్టపరుడైనందున జన్మ కర్మలు తొలగి మోక్షము పొందును. ఇంకొందరికి ఈ జన్మలోనే ప్రారబ్ధకర్మ తీరదు. కాని సంసార దుఃఖములకు వగచుచూ కూర్చొనక ఎప్పటికైనను దైవమార్గం ద్వారానే ప్రారబ్ధ కర్మను దద్గమవ్వునని తలచిన కాని ఈ జన్మలో కొంత పై జన్మలో కొంత తగ్గి కడతేరవలసినదే. కాని మరోమార్గం లేదు. ఏడుకొండలు ఎక్కి శ్రీ వేంకటేశ్వరుని చూడవలెనన్న మన తీవ్ర-యంద ప్రయత్నము ఎట్టుండునో అట్లే ముందు వెనుకలుగా చేరుదుము కదా ! కాని అసలు ప్రయత్నమే చేయనివాడు ఎప్పటికి చేరడు కదా ! ఇట్లే వుండును. మన ప్రారబ్ధ కర్మను దద్గము చేయగలగటము. . సంపూర్ణ జ్ఞానికి మాత్రము ప్రారబ్ధ కర్మ వుండదు. సంపూర్ణ స్థితికి రానివాడే ప్రారబ్ధ కర్మను అనుభవిస్తున్నాను అని భక్తులను మభ్యపెట్టటమే. జ్ఞానికి దృక్కు, దృశ్యము, దర్శనము అను మూడు విధములుగా త్రిపుటి వుండదు. ఏకరూపమున బ్రహ్మమొక్కటియే వుండును. ఎట్టంటే “భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణపరమాత్మ చెప్పినట్లు పండితుని యందును, ఏనుగునందును, గోవునందును, ఆఖరుకు బుషియందును, దేవతలయందును ఒకే చైతన్య ఆత్మ వెలుగుచున్నదని ఏకదృష్టితో వుందురు. ప్రకృతిలోని పంచభూతములను చూచినా అణువణువునా బ్రహ్మమే అంతా ఏకరూపమే అను సమభావము వుండును. స్వామి నిష్కామ కర్మమును బోధించెను కదా శ్రీకృష్ణపరమాత్మ అటువంటప్పుడు భక్తి జ్ఞాన, ధ్యానము లెందుకు ?

ఓ శిష్యోత్తమా ! నిశిత దృష్టితో గీతను అంత చదువులేదా ఏమి ? గీత కర్మ, భక్తి, ధ్యాన జ్ఞానాలను నాలుగు పాదములుగా చెప్పెను. గోవునకు (లేక బల్లకు) పాదములలో ఏ పాదమునకు హాని కల్గినా కూడా మనుగడ జరుగుట కష్టము కదా ! అట్లే ఆధ్యాత్మిక మార్గమున నాలుగు యోగములు వుండవలెను. ఎవరి ఇష్టానుసారము ఒక యోగమునందు ఉత్తీర్ణులైన మిగతా మూడు యోగములు కూడా గౌణముగా వుండవలెను. దశలవారిగా బాల్య, యవ్వన, వృద్దాప్యములు గలుగుచున్నవో అట్లే నిష్కామ కర్మ ద్వారా అంతఃకరణ శుద్ది కలిగి ఉపాసన (భక్తి) ద్వారా నిశ్చలస్థితి కలిగి ఆత్మానాత్మ విచారణ ద్వారా ఆవరణ దోషము తొలగి ధ్యానం ద్వారా స్వరూపస్థితిని పొందుతున్నాడు. ఏ రోగమునకు అయిన ఒకే జెషధము సరిపోవునని ఎట్లుండునో | నిష్కామ కర్మ యోగము ఒక్కటి చాలునని అట్లు వుండును. |

9౭౨౨అఅఅఅఅఆగ.థీ మలయాళ నద్నకు గ్రంభికళి - సారంశకు అంంంఅంంంఅంణఅ మనుజునకు సకామకర్మ పూర్తియైన మాత్రమే నిష్కామ కర్మయందు ప్రవేశము కలుగును. పాపకర్మ యందు అయిష్టత, పుణ్యకర్మలయందు ఇష్టత ఏర్పడును. సకామ కర్మనుండి నిష్కామ కర్మకు వచ్చినవాడు కొంత దైవశక్తి కలిగి దైవధ్యానమునందు ప్రీతి కలుగును. అప్పుడు సద్గురువుల ద్వారా ఆత్మనాత్మ విచారణ చేయుటయందు ఆనక్తి కలిగి గురూవదేశమును పొంది సంసార విషయములందు అనాసక్తత - ఆత్మధ్యానమునందు సక్తత (ఇష్టత) ప్రభలును. ఇటువంటి స్థితి కలిగినప్పుడు సర్వకాల సర్వావస్థలయందు దైవకార్యంలందే ప్రీతి కలిగి ప్రవర్తించెదరు. ఎచట కూర్చొన్నను ఏ వ్యవహారమునందు వున్నను దైవసంబంధ గురు సంబంధ కార్యములనే చేయుదురు. 10. ఓ ఆత్మజ్ఞాన స్వరూపా ! జ్ఞానం పొందిన తర్వాతనే యోగధ్యానం ద్వారా సిద్ధిని పొందినట్లు తెలియుచున్నది. కావున జ్ఞానం వేరు యోగము వేరుగా నుండునా ? ఓ జిజ్ఞాసువా ! నీవు అనునట్లు జ్ఞానం వేరు, యోగం వేరు. కాబట్టి యోగము, భక్తి నిష్కామ కర్మయోగము ఇ ళా జవ ఈ క

అక్కరలేదు అని కాదు. ఆత్మ తత్త్వజ్ఞానము తెలిసిన తరువాత స్వరూప “ఆత్మ ను సాక్షాత్కరించుకొనుటక్రృ యోగధ్యానము కావలసిందే. యోగము వలననే అంతఃకరణములో గల దోషములు నశించును. సమస్త వస్తువులను అగ్ని దహించునట్లు జ్ఞానముతో కూడిన జన్మ జన్మ కర్మలను “జ్ఞానాగ్ని” దద్గదకర్మాణి దహించును. ఇట్టి ధ్యానము చేయు శక్తి కలుగవలెనన్న నిష్కామ కర్మవలన అంతఃకరణ శుద్ది కలిగి భక్తివలన నిశ్చలతత్త్వము కలుగును. ఇంకను భక్తివలన అహంభావము, రాగద్వేషములు నశించి సర్వశక్తి సమృద్భుడైన సర్వాంతర్యామి అయిన ఈశ్వరశక్తి అవగాహనము అవును. సర్వము బ్రహ్మమయం అను భావన కలుగును. కాబట్టి అన్ని యోగములు వుండవలెను. డిగ్రీలు సంపాదించినా ప్రధమములో నేర్చిన అక్షరములతో పనిలేకుండునా. 11. ఓ ఈశ్వర సాక్షాత్యారా ! పరమేశ్వరుని ప్రత్యక్ష మొనర్జుకొనుట అందరికి సాధ్యమైన పనియా ?

ఓ ఆత్మతత్త్వ జిజ్ఞాసా ! ఈశ్వర సాక్షాత్కారము వలననే పూర్వులు దుస్సాధ్య కార్యములన్నింటిని తపన్సు చేతనే సాధించిరి దేవతలు. బుషులు తపస్సుల చేతనే ఇష్టసిద్ధిని పొందిరి. ఇట్టి తపస్సు అందరికి సాధ్యంకాదు. కాని కష్టములలో వున్నవారు భగవంతుని (ప్రార్ధించి వారి వారి కార్యములు నెరవేర్చుకొన్న విషయము చరిత్ర విదితమే కదా.

12, ఓ పురుష శ్రేష్టుడా ! అంత: కరణశుద్ధికి నిష్కానుముగా సత్కర్మలు చేయవలెనని చెప్పచున్నారు కదా | ధనము లేని బీదవారు ఎట్లు సత్కర్మలు చేయగలరు ?

ఓ విచారణ శీలుడా ! అనన్య భక్తి చేతను, తపస్సు చేతను, ఈశ్వర కృపకు పాత్రులైరి. అరణ్యములో వున్న బుషులు ఏ సత్కర్మలు చేయుదురు. అయితే ధనవంతులు కూడా సత్కర్మలు చేయని ఎడల భవరోగములు నశించుటకు దేవాలయ మందిరములు - సద్గురోపదేశములు ప్రజలకు ఎట్లు కలుగును. ఇంకను అందరూ అరణ్యములకు వెళ్ళి తపస్సులు చేయలేరు. సంసారమును కూడా వదలలేరు కదా ! ఇట్టినారికే అంతఃకరణ శుద్ది కలుగుటకు సత్కర్మలు.

ఆఅఅంఅఅఅంఅంఅలంం శీ మలయాళ నద్నురు గ్రంభెవళి - సారంశము ౫ఆంఅంఆంఅఅంఅఅలలు 13. ఏ ఆచార్యవర్యా ! మతములు అనేకములుగా వున్నవి. హిందూ మతములోనే ఆర్యసమాజము, బ్రహ్మసమాజము, ద్వైత, విశిష్టాద్వైత, అద్వైత మతమని క్రైస్తవ మహమ్మదీయ మతమని, బౌద్ధమతమని, ప్రస్తుత సమాజములో రామకృష్ణ మిషను అని దివ్య జ్ఞాననమాజములని ఇట్లా అనేక మతములు వచ్చుచున్నవి. ఎవరికి వారే వారియొక్కసమాజమును బలపరుస్తున్నారు. మేము ఈశ్వరుడు పంపిన మత ప్రవక్తలమని, బోధకులమని, సన్యాసులమని, అనేక రకములుగా చెప్పచున్నారు కదా ! వీరిలో ఎవరు శ్రేష్టులు

• యే మతము గొప్పదని తలచవలెను ?

ఏ మతము గొప్పదనినను - ఎవరు మేము గొప్పవారు మనినను మేమే ఉద్ధరించువారమనినను వీరిది సంపూర్ణ శక్తికాదు. మతము అనిన మతిని శుద్ధ్రపరచునది అనియే అర్ధము. ఎవరికి వారు ఒక క్రొత్త సంస్థను ఏర్పరచినను అందరిని వుద్దరించలేరు. ఈశ్వరుడు వానికి ఇచ్చిన శక్తిమేరకనే వారు ప్రజలకు మేలు చేయగలరు. యే మతములో వున్నను తపస్సు బ్రహ్మచర్యము వున్నవారే తనను తాను ఉద్ధరించుకొని లోకమును ఉద్ధరించగలరు. సర్వేశ్వరుడే సర్వశక్తిమంతుడు. భూతకాల, వర్తమానకాల, భవిష్యత్కాలములను ఎజీంగి ఉద్ధరించువాడు సర్వకాలావస్థలయందును వున్నవాడు. సర్వమును వారి ఆధీనంలో వుంచుకున్నవాడు మతములు - మతప్రవక్తలు ఒక కాలమునకు కట్టుబడినవారే. ఈశ్వర శాసనప్రకారము వారికి ఏర్పరచిన కర్తవ్యమును నిర్వహించువారు అంతే. శత ఓ మహానుభావా! ఆధ్యాత్మ మార్గమున పయనించు మార్గములను వాని వాని శక్తిని తెలియగోరుచున్నాను?

ఓ ముముక్షువా ! వేదాంత శ్రవణముకన్నా మంత్ర మననము మరింత మేలు. అట్టి దైవ మంత్రమును జపించుటకన్నా ధ్యానము చేయుట మేలు. అట్టి నిధి ధ్యానములు కన్నా సాక్షాత్‌ స్వరూపస్థితియందు నిలుచుట ఎన్నియో కోట్ల రెట్టు గొప్పది. ఎందులకంటే స్వస్వరూప స్థితి కలిగినటువంటివానికి యధార్థ జ్ఞానం కలుగును. పంచకోశములకు విలక్షణుడై వుండు సాక్షిని దర్శించినవానికి పంచ భూత నిర్మితమైన దేహభ్రాంతి వదలును. దేహ సంబంధమైన పుత్ర పొత్రికిలపైన బంధువులపైన మమకారము నశించును. గుణములు నశించి విశుద్ధ నత్వమునకు వచ్చును. నిరంతరము ఆత్మభావములో వుండును. “నర్వం ఖల్విదం బ్రహ్మ అను స్వానుభవమునకు వచ్చును.

15. ఓ స్తోత్రియ బ్రహ్మనిష్టుడా | పరమశివుడు పార్వతీమాతకు తెలిపిన భక్తితత్వము తెలుపవలసినది ?

ఓ ఉత్తమ శిష్యా ! పరులకు ఉపయోగపడవలెనని నీవు వేయు ప్రశ్నలు ఉత్తమమైనవి. అనన్య భక్తితో నన్ను కొలుచువాని యోగక్షేమములన్నీ నేను, వహించెదను. మూడు లోకములలో భక్తికి సమానమైనది. మరియొకటి లేదు. జ్ఞానం పొందినా తపస్సు చేసినా మూలబీజము భక్తియే. భక్తి లేనిది తపస్సు లేదు. జ్ఞానం | లేదు. గృహం నిర్మించుటకు ప్రధాన వస్తువులు ఇటుక, ఇసుక, సిమెంటు అయినను నీరు లేనిది గృహనిర్మాణము కానట్లు ఆధ్యాత్మిక అనుష్టానములైన యోగధ్యానము కాని తపస్సు కాని భక్తిలేనిది ఫలమివ్వదు. భక్తి లేనిది జ్ఞానోదయము కలుగదు. శుభ్రపరిచిన వస్త్రమునందే రంగు అద్దిన నిలచినట్ట్లు భక్తిలేని దైవకార్యములన్నీ | ఫలితమివ్వవు. ధ్యానము చేయునప్పుడు మనస్సులోని వృత్తులన్నియు సంపూర్ణముగా నశించవలెను. అప్పుడే | ధ్యేయాకారముగా మనస్సు నిలుచును. ధ్యానమునకు ముందు - ఈ లాగున సంకల్పించి కూర్చొనవలెను. |

ఆ౩౩99999ంంంం శీ మలయాశ సద్నుదు గ్రంథికళి - సారొంశకు అంంంంంంంంణల మనస్సు బుద్ధులను నేను కాదు. పంచభూతములతో నిర్మితమైన దేహమును కాదు. వాయువును కాదు, అగ్నిని కాదు, జిహ్వమును కాదు, నేత్రమును కాదు, భూమిని కాదు, నేను ప్రాణమును కాదు, వాక్కునుకాని పాదమును కాని కాదు, అనురాగమును కాని, ద్వేషమును కాని, లోభమును కాని, మదమాత్సర్యములను కాని, ధర్మమును కాని, మోహమును కాని, పుణ్యపాపములు కాని కాదు. నాకు మృత్యువు లేదు. జాతి భేదములు లేదు. నాకు తండ్రి లేడు, తల్లిలేదు, జన్మలేదు, బంధుమిత్రులు లేరు, గురుశిష్యులు లేరు. దేహేంద్రియములను ప్రకాశింపజేయు “ప్రజ్ఞ” నై వున్నాను. అదియే నేను. ఇంకను నేను నిర్వికల్పుడను, నిరాకారరూపుడను, నేనే స్వయంప్రకాశ తేజోరూపుడను. అదియే నా నిజస్వరూపము అని శ్రీ ఆదిశంకరాచార్యులు చెప్పినట్టు మరల మరలా తలచి ధ్యానం నందు ధ్యేయాకార వృత్తితో చిత్తవృత్తులైన కోరికలు - ఆలోచనలు మనస్సునందు ఏమి రానివ్వకుండా, స్థిరత్వము కలిగి ధ్యాన స్థితిని పెంచుకుంటూ పోయినట్లయితే లవణమునీటి సంపర్గముతో కరిగినట్టు, అగ్ని సంపర్గముతో కర్బూరము ఆకారమును కోల్పోయినట్లు, నేను ధ్యానం చేస్తున్నాను. నేను దైవాన్ని హృదయములో చూస్తున్నాను అనుట లేకుండా అంటే త్రిపుటి లేకుండా వుండుటే సమాధి స్థితి నా యొక్క స్వరూపస్థితి తప్ప అన్యమేమి లేదు. అదే నేను కాబట్టి ధ్యానం వేరు - బ్రహ్మం వేరు, ధ్యానించే నేను వేరు అనే భ్రమ వదిలి బీజము వృక్షమగునప్పుడు వృక్షములో బీజము లీనమవును కదా ! అట్లే స్వస్వరూప స్థితి కలిగి బ్రహ్మంలో లీనమవుదుము. బ్రహ్మములోని బిందువులమే కాబట్టి మరలా స్వస్థానమైన బ్రహ్మములో లీనమవుదుము. మాతృస్థానంలో చేరి స్వస్థత పొందుదుము. 16. ఓ ఆత్మతత్త బోధకుడా ! త్వరితముగా యోగము సిద్ధించవలెనన్న మార్గము ఏది ? ఓ శిష్యుడా ! సమస్త పుణ్యకర్మలను ఈశ్వరార్పణ చేసిన అంతఃకరణ శుద్ధియై వానికి త్వరితముగా యోగము సిద్ధించును. నిరంతరము ఆత్మస్వరూపమనే తలంచవలెను. అన్నిటికన్నా బ్రహ్మస్వరూపమైన “అత్మ

• యే అతిసమీపములో వున్నది అని తలచి తూరీయ పదములో ప్రవేశించిన ఆత్మకు గల ఆటంకములు తొలగును. అన్యన్య భక్తుడు శుద్ధ వైరాగ్యము కలిగి జ్ఞాన-విజ్ఞానమును సంపాదించి శీఘ్రముగా ముక్తిని పొందుచున్నాడు. 17 ఓ జ్ఞాన బోధకా | జ్ఞానమెన్ని విధములు ? జ్ఞానం రెండు విధములు. ఒకటి పరోక్ష జ్ఞానము - గురుశాస్త్రోక్సములచే ఈశ్వరుడు కలడని తెలుసుకొనుట, రెండవది అపరోక్ష జ్ఞానము. ఆ బ్రహ్మమమే తన ఆత్మయై ఉంటున్నదను బోధ కలుగుటయే అపరోక్ష జ్ఞానము, గురుశాస్త్రముల ద్వారా తెలుసుకొన్నదానిని అనుష్టానం ద్వారా సాక్షాత్కరింపచేసుకొనునది కూడా అపరోక్ష జ్ఞానమే.

18. ఆత్మ సాక్షాత్మారము కలుగవలెననిన తీసుకోవలసిన జాగ్రత్తలు ఏమి? ముందుగా కోరికలు కోరి అనుభవించు ఇంద్రియములను అరికట్టవలెను. ఎంత జ్ఞానికైనను వాటి ఇష్టమునకు వదలిన అనేక కోరికలు కోరుతూ వుంటే ఆత్మజ్ఞానమునకు గట్టి నిరోధమగును. మన ఇంద్రియము యొక్క ఒక కోరిక దీర్చిన సంతృప్తి నొందక జీవితకాలమంతయు కోరికలు పుట్టుచూనే వుండును. దేహమునందు జీవుడు తప్పుకొను వరకు ఇంతే. ఒక ఇంద్రియమే ఇట్లు చేయుచుండిన నవద్వారాలు గల ఇంద్రియములు

౪౨౨అఅఐంంణణందండ శీ కములయాళ నద్నుకు గ్రంభికళ - సారొంశపు ఆంంంంంంంంణాాను కోరిన కోరికలు తీర్చుచు పోయిన ఆత్మసాక్షాత్కారం, కలలోని మాటే యగును. అట్టుకాక సంసారమునందు నిమిత్త మాత్రముగా (నీటిలో నుండి నీరంటని తామరాకు వలె) వుంటూ తాను చెప్పినట్టు ఇంద్రియములు నడుచునట్లు చేసికొనవలెను. అట్లు చేయలేని యెడల అదుపుతప్పిన గుర్రం వలె దేహ రధమునుజనన మరణ చక్రంనందు పడవేయును. కాబట్టి జ్ఞానంచేత ధ్యానమభివృద్ది నొందును. ధ్యానం చేత జ్ఞానం మరలా అభివృద్ది చాందును. ఈ జ్ఞాన ధ్యానములు ఎవనియందు అభివృద్ధి నొంది వుండునో వానికి ముక్తి కలుగుటలో ఎలాంటి సందేహము కలుగదు. 19. భవసాగరములలో మునిగి తపించెడి మనుజులు ఎట్లు తరించగలరు ? ఆత్మజ్ఞానము అనెడి అమృతపానము చేసినవారు మాత్రమే శాంతిని పొంది భవసాగరమును దాటగలరు. 20. ఏకారణము వలన జీవులు తరించుటకు ప్రయత్నించుట లేదు ? మనుజులు మాయకు వసులై వున్నారు. ఈ మాయ ఈశ్వర ఆధీనమై ఉన్నది. అడుగనది అమ్మ అయినా "పెట్టదు అను సామెతలాగా ! ఎవరైతే స్వప్రయత్నముతో సాధనానుష్టానముతో ఈశ్వరుని శరణువేడరో వారికి మాయ అడ్డుగోడవలెనే వుండును. సంసార కర్మల వలన మనుజులు మోక్షమార్గమునకు దూరంగా న్గుంటున్నారు. కాబట్టి ఎవరైతే స్వప్రయత్నముతో మాయను తొలగించుకొని కర్మ కట్టెలను జ్ఞానాగ్నిలో భన్మము చేయుదురో అట్లివారికి మోక్షము అరచేతిలోనే వుండును. ఇట్టివారికి మోక్షము శ్వాసపీల్చినంత తేలిక - పుష్పమును నలిపినంత తేలిక అగును. గాఢాంధకారమైన ఖారాగారములో బంధింపబడినవాడు విడుదలైతే ఎంత స్వేచ్చో అట్లే బుణగ్రస్తునికి బుణము తీరిన ఎంత ఆనందమో, దీర్ధరోగికి ఆరోగ్యం పొందిన ఎంత సుఖమో భవబంధాల నుండి విడుదల పొందినవాడు ఆత్మానంద స్థితిలోని ఆనందమును పొంది కర్మదేహములను దద్గము చేయును. సంపూర్ణ దైవభక్తి కలిగినవానికి విఘ్నములు కలగవు. రాజముద్రిక తనవద్ద వున్నవాడు రాజదర్శనము నిరాటంకముగా వెళ్ళగలిగినట్లు దైవభక్తి కలిగినవానికి దైవసన్నిధి సులభమగును. 21. ఓ ఆత్మద్రష్టా! జన్మ జన్మలనుండి వెంటాడుతున్న మాయను ఎట్లు తొలగించుకొనవలెను ?

ఓ ద్విజోత్తమా ! గ్రహము పట్టినవానికి భూతవైద్యుడు వచ్చి మంత్ర ప్రభావముతో వెడలగొట్టి రక్షా రేకు కట్టినట్లు - మాయ నావరించిన జీవునకు సద్గురువు ఆత్మతత్త్వమునకును బోధించి అనుష్టానమును ఏర్పరచును. ఇదియే సద్గురువు కట్టు రక్షా రేకు అది యేమనిన 1) యుక్తాహారము, 2) వివిక్తవాసము, 3) బ్రహ్మచింతనము. దేహమున్నంతవరకు ఈ గల్లా రేకును విడువకూడదు. ఇది ఎప్పుడైతే విడిచదమో మాయదెయ్యము వెంటనే మనలో వచ్చి ప్రవేశించును.

ఇంకను ఎంత బ్రహ్మవేత్తయైనను కూడా దేహనిర్యాణము వరకు శాస్త్రవిచారణ, గురు వాక్యమున విశ్వాసము, ఈశ్వరుని యందు భక్తి కలిగివుండవలెను. ఇట్టి అనుష్టానము బ్రహ్మవేత్తలే వదలరాదు. అనిన సామాన్యులు ఎంత జాగరూకత కలిగి వుండవలెను.

మనుజులకు కేవలము ఈశ్వరభక్తి - సద్గురువునందు శ్రద్ధ వున్నవానికి పాపము - పాపముగాను, పుణ్యం - పుణ్యముగాను కనిపించును. లేనివానికి పాపము పాపముగాను, పుణ్యము - పుణ్యముగాను | తెలియదు. విపరీత బుద్దిగా తెలియును. -

౨౨౭౨౨౨౨౨అ౨అఅ6:కీ మలయాళ సద్నరు గ్రంథికళి - సారంశము ౨౨౨అఅఅఅఅఅతఅల 22. స్వామి అభ్యాసముయొక్క ప్రయోజనము ఏమి? సరోవరములోని నీటిని కనపడనీయకుండా పాచి కప్పివేయునో అట్లే మాయ ఆత్మస్వరూపమును తెలియనీయుట లేదు. సరోవరములోని పాచిని ప్రక్కకు జరిపిన మరలా వెంటనే ఆవరించి నీటిని కనిపింప నీయదు. అట్టుకాక రోజు కొంత పాచి తీసివేస్తూ వుండిన సంపూర్ణముగా తొలగి స్వచ్చమైన నీరు ఎట్టు కనబడునో అట్లే గురు, శాస్త్రములు బోధించిన ప్రకారము రోజు అనుష్టానము చేయుచుండిన ఆవరణలన్నీ తొలగి మేఖము తొలగిన సూర్యుడు కనిపించినట్లు అత్మప్రకాశము కనిపించును. ఆత్మసాక్షాత్కారము కలుగును. మరియు ఆకలి ఆకలి అంటే భుజించనది. ఆకలి ఎట్లు తీరదో, రోగము వచ్చిన - వైద్యుడు వైద్యుడు అనికాని జెషధము బెషధము అని కలవరించిన రోగశమనము కాదో అట్లే శాస్త్రము శాస్త్రము అని శాస్త్రములు చదివినను - సద్గురువు సద్గురువు అని ఎనిసార్లు పలికినను ప్రయోజనము లేదు. శాస్త్రములు - సద్గురువులు నిర్ణయించిన ప్రకారము ఆచారానుష్థానములు కలిగిన మాత్రమే తరించగలము. ఏ మనుజుడు సాధనా చతుష్టయ సంపత్తియందు ఉత్తిర్ణుడగునో వానికి మాత్రమే జ్ఞానఫలసిద్ధి కలుగును. కాని ప్రస్తుత కాలములో శ్రవణముతోనే తృప్తిపాందుచున్నారు. ఇది అల్పశక్తియే కదా! మనన నిధి ధ్యాసములు జరుపుట లేదు. అందులకే పూర్వ బుషుల శక్తి కొరవడినది ప్రస్తుతము.

శ్రవణము కన్నా వేదాంత వాక్యములు గురువు ద్వారా వినుట అధిక ఫలమనియు, దానికన్నా వార్చ చెప్పిన మంత్ర మననము అధికాధికమని - ఇట్టిదానిని నిధి ధ్యాసములందు వుంచుట అనంతఫలమన్ని _ మానసిక జపము కోటిరెట్లు అనంతానంద ఫలమని శాస్త్రము సద్గురువులు ఘోషించుచున్నారు.

అంతేకాని బాహ్య చిహ్నములకు - వేషధారణలకు శక్తిరాదు. స్థూల దేహములతో చేయు యజ్ఞములకన్నా మనస్సుతో చేయు ప్రణవాది జపయజ్ఞమును అధికఫలము. అట్లే మనస్సు బుద్ధులను ఏకాగ్రపరచి దేహేంద్రియ భావమును వదలి పరమాత్మ ధ్యానమును చేయువారు అంటే శివజీవక్యము గలవాడు కోటి గుణముల శక్తి గలవాడు. ఆత్మను పరమాత్మలో చేర్చు ధ్యానస్థితి. ఇదియే తిరిగిరాని స్థానము. ఎట్లంటే నదులు సముద్రంలో కలసిన తర్వాత నదిరూపము - నామము పోయి సముద్ర రూపమవును కదా ! అట్లే ఆత్మ-పరమాత్మలో చేరుటే మాతృస్తానము స్వస్థానము.

కావున తక్షణమే కాలమును, వ్యర్థము చేయక సమాధి నిష్టలో కాలము గడపవలెను. ఒక అగ్నికణమునే వృద్ధిచేసి కీకొరణ్యములను తగులపెట్టకలిగినప్పుడు జన్మ జన్మల కర్మకట్టెలను జ్ఞానాగ్నితో తగులపెట్టగలము, ఇదియే వేదఘోష-సద్గురు ఘోష. మేకల మందలో పెరిగిన పులి తన నిజరూపము తెలిసి గర్జించినట్లు - దేహభావం వదలి తన నిజ స్వరూపమును తెలిసికొని గర్జించవలెను.

23. దీ జ్ఞానశ్రేష్టా! ధారణా, ధ్యాన సమాధి అంటే ఏమిటి?

ఓ ఆత్మ తత్త్వ జిజ్ఞాసా |! పండెండుమార్లు ఓంకారము భావయుక్తముగా ఉచ్చరించుట వలన అది ఒక ధ్యానము కిందవచ్చును. అట్టి ధ్యానములు పన్నెండుమార్లు చేసినచో దానిని సమాధి అందురు. ఇట్టి సమాధి స్థితి ప్రజ్ఞామయము. ఇట్టి స్థితికి వచ్చుటను సముద్రముతో పోల్చుడురు. సముద్రము దగ్గరకు పోయినవారిక్షి నిరంతరము అలలు కనిపిస్తూనే వుండును. అట్టుకాక సముద్రములో బాగా లోపలికి పోయిన గట్టి రాయిలాగా కనిపించును. స్టీమరు ముందుభాగము నందు ఏ మాత్రము చలనము లేక పరమాచ్భర్యముగా జడపదార్థముగా

ఆ౨౨౨౭౨ఐఅఅంంంాడ శీ కఘులయాళ నద్గుకు గ్రంభికళ - సారాంశము ౫అంంంంంంంంణను వుండును. ఇదేమి విచిత్రమని స్టీమరు వెనుక భాగమునకు పోయి చూచిన నీరు చిందుతూ శబ్దము చేయుచుండును. స్టీమరు ముందు భాగమున కదలని నిశ్చలస్థితిలాంటిదే సమాధి స్థితి. జ్ఞానస్వరూపము ఆత్మప్రకాశము అంతేకాని గాఢనిద్రలోని జడస్థితి కాదు.

24. ఓప్రణవధ్యానస్వరూపా ! నిష్కాను కర్మయోగమును పరిశీలించుచూ జీవితకాలము వరకు సంపూర్ణముగా చేయని యెడల హాని కలుగునా ?

ఓ నత్యశీలుడా ! ఈ నిష్కామ కర్మయోగము కొంచెమాచరించినను మహత్తరమగు నంసార భయమునుండి రక్షించును. చేసినంతవరకు ఫలముండునే కాని హాని ఎట్లు కలుగును.

ఎవరైనను సంపదలు వున్నప్పుడు దానధర్మములు చేసి సంపార బాధ్యతలు ఎక్కువైనందువలన కాని- లేక ఆర్థిక పరిస్థితి దెబ్బతిన్నప్పుడు చేయని యెడల ముందు చేసిన పుణ్యం నష్టపడదు కదా !

ఇంకను భయంకరమైన అపారమైన ప్రమాదము లేకుండా సముద్రము దాటవలెనన్న సముద్రమంత పడవ అక్కరలేదు కదా ! ఒక నావ వుండిన క్రేమకరముగా దాటవచ్చును క దా! అట్లే నిష్కామ కర్మ ఒక్కింతయైనను ఎంతో మేలు కలుగును. సద్గురువుల వలన - శాస్త్రముల వలన కలిగిన జ్ఞానముతో నిష్కామకర్మ అవలంభించిన దుస్తరమగు భవసాగరము దాటు నావవంటిది దీర్ధకాల రోగము. అయినను అంతకాలము బెషధమును తిననక్కరలేదు కదా |! అట్లే ఎంతో కాలముగా వున్న చీకటి గృహములోనికి దీపం తెచ్చిన వెంటనే కాంతి వచ్చినట్టు జన్మ జన్మలనుండి వచ్చే మాయ బంధము జ్ఞానమను జ్యోతితో వెనువెంటనే పోవును కదా ! ఇంతకంటే నిదర్శనము ఏమి కావలయును. అభ్యాసముతో దేనినైనను సాధించవచ్చును. వేమనయోగి చెప్పినట్టు సాధనమున సమకూరు పనులు |!

25. పీసద్గురు మహర్షి! ధ్యానమునందు దృక్కు దర్శనము, దృశ్యముగా వుండును కదా ! ఈ మూడు నశించి ద్రష్ట ఒక్కటే రూపముగా ఎట్లు నిలుచును ? ధ్యానంనందు త్రిపుటి వుండును. ధ్యానము చేయువాడు ధ్యానము చేస్తున్నాను అనునది, ధ్యేయమగు

“బ్రహ్మ” వుండును. ఇదియే త్రిపుటి ధ్యానము. చేస్తున్నాను అను సంకల్పము లేని రహిత స్థితియే సమాధి

స్థితి ఇట్టి స్థితిలోనే వృక్షమగునప్పుడు బీజరూపము వృక్షములో ఐక్యమగునట్లు అగ్ని సంపర్కములో కర్పూరము

ఆకారమును కోల్పోయినట్లు జీవరూప ధ్యాన పోయి కేవలం శుద్ధ బ్రహ్మయే మిగులును.

26. ధ్యానము చేయుచూ రాగా రాగా నేను అనే ధ్యాతము చేస్తున్నాను అనే ధ్యానమును నశించి ధ్యేయమగు “బ్రహ్మ” వస్తువు అగు “ద్రష్ట యే మిగిలి వుండును. ఇట్టి స్థితికి వచ్చినవారికి వాసనాక్షయము మనోనాశనము నశించి వుండును. ఇట్టి స్థితిలో మనస్సు బ్రహ్మాకారముగా పరిణమించుట చేత, సంకల్పములు లేనందుచేతను మిధ్యారూపమైన స్వప్పము వంటిదికాదు. సమాధ్యవస్థ దృశ్యము లేనిదైనందువలన జాగ్రదవస్థము కాదు. సుషుప్తిలాగా జడత్వము లేదు. సమాధి స్థితియందు మూడు అవస్థలు కలిగిన జాగ్రత్తావస్థ, స్వప్నావస్థ, సుషుప్తి అవస్థ కాదు ఇది. సాక్షాత్‌ ఆత్మస్వరూపమే వుండుటచే ఇది జ్ఞానమన బడును. లౌకిక వ్యవహారమంతా జాగ్రత్స్వప్ప సుషుప్తులు కలిగియుండును. దిన దినమునకు మార్పు కలుగుచుండును. అట్టిది కాదు. ఆత్మస్వరూప జ్ఞానము తెలిసి ధ్యానించేవానిలోను ఆత్మస్వరూపము వెలుగుచున్నది. తెలియక తిరుగాడు వానియందును వున్నది. తెలిసి-తెలియని మధ్యమునియందు

99999అ9అంంం శీ కులయాళ సదురు గ్రంథి - సారంశకు ౫అంంంంంంంంఅల వున్నది. క్రితజన్మ వున్నది. ఈ జన్మవున్నది. తరువాత పై జన్మనందు వుండునది. జన్మ జన్మలలో దేహాలకే కాని రాకపోకడలు “ఆత్మకు కాదు. అది అనాది సనాతనము-అవ్యయము-అనంతము-ఆది మద్యాంతరహితము-పరిమితి లేనిది. అణువులోను-అండాండ బ్రహ్మాండములోను ఇమిడి వున్నది. చీమనుండి శివకేశవుల వరకు ఒకే ఆత్మశక్తి వెలుగుచున్నది. శివకేశవులు, దేవతలు, రాక్షసులు, బుషులు, మానవులు అందరు కూడా ఎవరు సంపాదించుకొన్న శక్తితోనే వారు నడువబడుచున్నారు. కావున ముముక్షువైనవాడు వేదాంత విచారణ-ధ్యానాభ్యాసములను చేయుచుండవటెను,. అభ్యాసము వలన జ్ఞాన యోగములు రెండు సిద్ధించును. ఇట్టి సాధనతోనే మోక్షము సిద్ధించును. ఇట్టి స్థితిని చేరినవాడు మరలా పూర్వ సంసార వాసనలు కలిగివుండరు. బీజములు నశించిన విత్తులాగా కాల్చ్బబడిన త్రాడులాగా వుండును. ఆకారము మాత్రముగా కనిపించును. కాని ఆ తాడుతో బంధింప వీలుకాదు. బీజము మొలకెత్తి వృక్షము అవ్వదు. ఇట్టి జ్ఞానికి ప్రారబ్ధృము వుండదు. అతను దేహభావము లేక అంతా బ్రహ్మమయముగా చూచును, ఇట్టివాని ప్రారబ్ధ కర్మప్రచండ సూర్యప్రకాశములోని దీపంవలె నుండును. జ్ఞానిలో రజోగుణం కాని తమోగుణము కాని వుండదు. కేవలం సత్త్వగుణం విశుద్ధ సత్త్వగుణములే వుండును. ఎందులకంటే సత్కర్మల వలన పుణ్యము అధికముగా వుండినందువలన తమోగుణమైన పాపం నశించును. ఆ తదుపరి దైవాత్మ ఉపాసనలచే రజోగుణమ్స నశించును. తర్వాత సద్గురువులు మహా వాక్య ప్రబోధము వలన సత్వగుణం కూడా నశించును. బంగారు గొలుసులాంటి సత్త్వగుణ బంధము కూడా తొలగి ప్రతిబంధములు - ఆవరణములు లేని విశుద్ధ స్వరూపుడుగా

• జ్ఞానస్వరూపుడుగా, ఆత్మస్వరూపుడుగా వుండును. ఇట్టివాడు ప్రపంచంలో ప్రజల మధ్య తిరుగుతున్నను లౌకిక విషయములయందు నిమిత్త మాత్రముగా వుండును. కేవలము లోకక్షేమము కొరకే దైవకార్యములు, ధర్మక్రార్యములు చేయును. అంతేకాని కొంత అనుష్టానముతో కొంత శక్తి సంపాదించి మేము సంపూర్ణ స్థితికి వచ్చినాము. మేము ఏ కార్యము చేసినను ఆత్మస్వరూపులము. మాకు పాపపుణ్యము అంటవని నిషిద్ధ కార్యములు చేయువాడు శిక్షార్హుడు-ధర్మదూరుడు. తాను చెడినను ఫరవాలేదు కాని ఇట్టివారి బోధవలన ఎంతోమంది సన్మార్గమును తప్పుచున్నారు. కాబట్టి ఉన్నత స్థితిలో వున్న జ్ఞానులను భక్తులు అనుసరింతురు. కావున అనుష్టాన విషయములో ప్రవర్తనలో ఎంతో జాగరూకులై వుండవలెను. అందులకే *“గీత”లో కృష్ణపరమాత్మ నాకు అక్కరలేకపోయిన లోకములోని వారు నన్ను ప్రమాణముగా తీసుకొందురని అనుష్టానపరుడనై వుంటున్నాను. 'గీత'యే నా గృహము. గీత నాశ్రయించియే ముల్లోకములను పాలించగలుగుచున్నానని వరాహ పురాణమునందు గల గీతామహత్యములో చెప్పుచున్నాడు. .

27. ఓ విజ్ఞాన స్వరూపా ! అరుణి యను బుషి పుంగవుడు తన కుమారుడగు శ్వేతకేతువునకు “తత్త్వమసి” అను మహా వాక్యమును తొమ్మిది పర్యాయములు బోధించెనని తెలియుచున్నది. అట్టి మహత్తరమైన విషయమును వినగోరు అర్హత నాకు వుంటే తెలియగోరుచున్నాను స్వామి ? ఓ ప్రియ శిష్యా ! ఉత్తమ శిష్య లక్షణ ప్రకారము తెలియకోరితివి. నా మనస్సునకు ఎంతో సంతోషమైనది. నీవు అడిగిన ప్రశ్న లోకోత్తరమైనది. బ్రహ్మ జ్ఞానపరమైనది. తెలియచెప్పుచున్నాను. మనస్సు బుద్ధులను ఏకాగ్రపరచి అతి రహస్యము - రాజవిద్యయైన ఆత్మతత్త్య బోధ వినుము :

౪౭౭౨౭౨౭౨౩అఅంఅంశీ కములయాళ సదురు గ్రంఖికళి - సారంశకు ౫అ౨99ంంంంంణల

1. ఆభరణములన్నీ సువర్ణమైనట్టు ముడిపదార్థ సువర్ణము నుండే రూపము-నామము. మనము కలిపించినను మూలము సువర్ణమే అని తెలియును. విచారణ దృష్టితో వికారములన్నీ నామమాత్రములే అని తెలియును. అట్లే నీవు “బ్రహ్మ”మను మూలపదార్థము నుండి వచ్చినవాడివే “బ్రహ్మ” స్వరూపానివే నీవై వున్నావు.

2. అట్లే మట్టినుండి, ఇనుము నుండి, చెక్కనుండి అనేక వస్తువులు రూప-నామము కలిగినను సద్వస్తువు ఒక్కటే అని తెలిసినట్టు నీవు ఆ పరబ్రహ్మ స్వరూపానివే “ఆ తత్త్వమసి” నీవె.

3. సూక్ష్మమగు పరమాత్మయే అణుస్వరూపముగా ఈ జగత్తునంతా వ్యాపించి వున్నాడు. అదియే సద్వస్తువు. అదియే “ఆత్మ”. ఆ ఆత్మయే నీవు అయివున్నావు అనగా సృష్టికి పూర్వం ఏకముగా వున్న సద్వస్తువు | ఒక్కటే వుండును. దానినుండియే నామరూపాత్మకమగు ఈ జగత్తు వుద్భవించినది. కాబట్టి సూక్ష్మమగు పరమాత్మయే నీవు అయి వున్నావు.

ఓ గురోత్తమా ! అట్టి సదవస్తువులో జేరినవారమని ఎట్లు మనుజులు ఎజుంగకున్నారు ?

4. ఓ జిజ్ఞాసువా ! సామూహికంగా తేనెను ప్రోగుచేయును తేనెటీగలు-కాని పుష్పములకు తననుండి బయలు వెడలిన తేనెను గుర్తించనూ లేదు - చూపనూ లేదు. అట్లే గాఢనిద్రలో వున్నవాడు కాని, మూర్భపోయినవాడు కాని, ప్రళయమునందు నశించువాడు కాని, మరణించినవాడు కాని, చైతన్య (సత్తుముతో చేరివున్నను తెలియుట లేదు. అట్లు కాక సద్రూపమగు (చైతన్య) ఆత్మయందు స్థితిగలవారు. ఆత్మలో (సత్యాత్మ స్వరూపమున) లీనమైనవారు జన్మచక్రములో తగుల్కొని జన్మింపరు. ఈ ప్రపంచము అతి సూక్ష్మమగు సద్వస్తువే యైవున్నది. అదియే సత్యము. అదియే నీ స్వరూపము.

28. పితండ్రి! జీవులు సత్తునుండియే వచ్చినను తాము ఎట్లు యదార్థ్ధమును తెలుసుకొనలేకున్నారు ?

ఓ పుత్రుడా ! మాతృస్థానమైన సముద్రము నుండి మేఖరూపముగా వర్షరూపమైన నది ప్రవహించి సముద్ర రూపమునే దాల్చును. కాని సముద్రమును చేరినప్పుడు నది రూపము ఎట్లు తెలియదో అట్లే ఈ జీవులు అందరు బ్రహ్మస్వరూపమగు సత్తు నుండి వచ్చినను జీవరూపమున తెలుసుకోలేక వున్నారు. తన యధార్థ బీజరూపము తెలియని జీవులు నీచ జన్మలనే పొందుచున్నారు. ఓ శ్వేత కేతూ ! ఆ బ్రహ్మమే అణుస్వరూపమగు ఆత్మయై వున్నది. అదియే సత్యము. అదియే నీ స్వరూపమై వున్నది.

29. ఓబ్రహ్మజ్ఞాని | సముద్రం నుండి వచ్చిన అలలు, బుడగలు, తుంపరలు మరలా సముద్రంలో కలిసిపోవుచున్నని కదా |! అట్లే జీవులు మరణమందుకాని, ప్రళయమందు కాని సుషుప్తియందు కాని కలియక మరలా జీవించుచున్నారు. ఎందుకని దీనికి కూడా మంచి దృష్టాంతము తెలియగోరుతున్నాను ? ఓ సుపుత్రుడా |! వృక్షమును ఒకవైపు మానుని చెక్కినను - కొన్ని కొమ్మలు నరికినను వృక్షము జీవించు

చున్నది. ఏ ఆటంకము లేకుండా నీటిని స్వీకరించి జీవించుచున్నది. సమూలముగా తీసివేసిన కాని నశించదు.

అట్లే జీవుడీ దేహమును విడచినను దేహము నశించునే కాని జీవుడు నశించుట లేదు. జీవుడు అణుస్వరూపుడు

కావున సంస్కార గుణముగా మరలా జన్మించుచున్నాడు. ఇట్టి సూక్షరూపమగు సదవస్తువు చేతనే వ్యాపమై ,

వున్నది. అదియే సత్యరూపము, అదియే సనాతనము. అదియే ఆత్మ ఓ శ్వేత కేతూ ఆ ఆత్మయే నీవు. నీకు

౫౨౨౨౨౨అఅఅలిఅక:కీ మలయాళ సద్నరు గ్రంథికళి - సారంశము అ౨వంఅంఅంఅలలలంంఅఅ

ఇంకొక నిదర్శనము చూపించెదను. మర్రి విత్తనమును పగలకొట్టి అందులో నీకు ఏమి కనిపిస్తుంది అని అడిగెను. శ్వేతకేతువు శూన్యముగా వున్నది. దీనియందేమి కనిపించుట లేదు అనెను. చూచితివా ఇంత చిన్న విత్తనము లోపల నీకు ఏమి కానరాలేదు. అట్టి విత్త్స్షములో ఎంత పెద్ద మర్రిచెట్టు ఇమిడి వున్నదో చూచితివా? ఇట్లే సృష్టి అంతయు సూక్ష్మమగు సత్తునందు ఇమిడి వున్నది. అదియే సర్వవ్యాపకమైనది. ఆ సద్వస్తువే అణుప్రమాణమై వున్నది. అదియే ఆత్మ అదియే నీ స్వరూపముగా వున్నది.

30. ఓ సద్గురోత్తమా ! సత్త మాత్రముగా అణురూపముగా వుండినది. ప్రపంచమునకు మూలమై వున్నదియై

కూడా ఎందులకు కనిపించుట లేదు ? దీనికి కారణమేమి ?

అంతట అరుణి నీళ్ళలో ఉప్పువేసి కొంతసేపటికి తీసుకొని రమ్మని ఉప్పును తీసి ఇవ్వమనెను. అంతట

శ్వేత కేతువు నీటిలో ఉప్పు కరిగిపోయినది తీయుటకు వీలుకాదు అనెను. అప్పుడు నీటిని రుచి చూడమనెను. నీరు అంతయు సమముగా వుప్పగానే వున్నదనెను. అంతట అరుణి మహర్షి కంటికి కనిపించకపోయినను వేరు విధముగా నీరు ఉప్పగా వున్నట్లు తెలుసుకొన్నావు కదా | అట్లే సత్తావస్తువు కంటితో చూచుటకు వీలులేదు. సృజించుటకు వీలుకాదు. యింద్రియములతో తెలుసుకొనలేము. ఎందులకంటే యింద్రియములే ఆత్మ ప్రకాశముతో నడుచుచున్నవి. కాబట్టి దీనికి ఒక దృష్టాంతము కలదు. దీపం వలన వస్తువులు చూడగలము కాని వస్తువుల వలన దీపమును చూడలేము కదా ! అట్లే ఆత్మప్రకాశముతో యింద్రియములు పనిచేస్తున్నప్పుడు యింద్రియ శక్తితో ఆత్మను ఎట్టు చూడగలము. చనిపోవుట అంటే అత్మ తప్పుకొనుటయే కదా |! ఆత్మ తప్పుకున్నప్పుడు ఏ యింద్రియము పనిచేయుట లేదు కదా ! నేత్రము చూడలేదు. కర్ణము వినలేదు. నాది నా వారు అని కూడా అనలేడు. అట్టి ఆత్మ స్వయంప్రకాశము కలది ఆ ఆత్మయే నీటిలోని లవణముగా, పాలలోని వెన్నలాగా సర్వవ్యాపకమై, సర్వత్రా వ్యాపించి వున్నది. అట్టి ఆత్మబిందువే నీలోను వున్నది. కాబట్టి నీవే ఆత్మ స్వరూపానివి.

31. ఓ జనకుడా ! అమృతపానమగు ఆత్మస్వరూపము విన్నకొద్ది తెలుసుకొనవలెనని కోరిక పెరుగుచున్నది.

కావున ఇంకను విశదముగా తెలియపరచవలెను ?

ఓ శ్వేత కేతు ! ఒకనిని తానున్న ప్రదేశము నుండి కన్నులు చేతులు కట్టి తీసుకొని అరణ్య మధ్యమున వదలినప్పుడు ఈ దీనావస్థ చూచి బాటసారి కనులకు, చేతులకు వున్న బంధమును విప్పి నీ ప్రదేశమునకు వెళ్లు మార్గమున ఇటువైపు నుండి వెళ్లవచ్చునని తెలియచేసెను. బంధముల నుండి విడువబడినవాడు అమిత సంతోషించి ఎక్కడ కూడ దారి తెలుసుకొంటూ గమ్యాన్ని చేరినట్లు, మనుజుడు కీకారణ్యము వంటి సంసార అరణ్యమున చిక్కుకొని మల మూత్ర మాంస దుర్గంధమైన దేహముతో రాగద్వేష, మమకారమను బంధములతో, సుఖదుఃఖమను (తాళ్ళతో కఫ వాత పిత్త శ్లేష్మములతో, ద్వంద్వములతో మోహమును పెద్ద బంధముతో పుణఖ్యపాపములను సంస్కారములతో సంసారమను కీకారణ్యమున బంధింపబడి వున్నాడు. ఇట్టి ఊబిలో దిగబడినవానిని రక్షించినట్లు ఏ పుణ్యవళశనము సద్గురువుచే మార్గము చూపబడి వున్నప్పుడు వివేకి అయినాడు తన తప్పిదములను తెలుసుకొని విరక్తి నొందినవాడై మమకార బంధములను వీడి సదవస్తువు అగు తనలోనే వున్న ఆత్మను సాక్షాత్కరించుకొని ఆత్మను పరమాత్మలో చేర్చును. నదులు మాతృస్థానమైన సముద్రమును చేరి స్వస్థత చేకూరినట్లు అట్టి ఆత్మయే నీవై వున్నావు అదియే నీ స్వరూసము.

ఆ౭౨అఅఅఅఅఅఅఅ54నీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంథికళి - సారంశము జఆఐంంంంఅలఅఅలఅల

32, ఓ బ్రహ్మాస్వరూపా ! సద్వస్తువగు ఆత్మను ఎట్లు చేరుచున్నారో అనుభవ పూర్వకముగా తెలుపవలసనిది ?

ఓ ప్రియ పుత్ర శిష్యుడా ! మరణ మాసన్నమై వున్నప్పుడు బంధువులందరు చేరి ఏ స్థితిలో వున్నాడో తెలిసికొనుటకు నేను ఎవరిని గుర్తించినావా ! అని అడుగుదురు. అడిగినవానిని గుర్తించవలెనన్న అతని వాక్కు మనస్సుకు అందవలెను. అట్టి మనస్సు ప్రాణమునందు చేరు శక్తి కలిగివుండవలెను. అట్టి ప్రాణము తేజస్సునందు లయమంది - అట్టి తేజస్సు పరమాత్మయందు ఇంకను లయము కానప్పుడు తెలివివలన అడిగినవారిని గుర్తించును. ప్రాణము పోయిన వెంటనే సంస్కారాను గుణములబట్టి జంతుజన్మమో - మనుష్య జన్మమో, దేవతా జన్మమో ఎత్తుచున్నాడు. అట్ట్లుకాక ఆచార్య దేవుని ఉపదేశ ప్రకారము నిష్ణాతుడైన జ్ఞాని ఆత్మను పరమాత్మలో జేర్చి మరల జన్మములో తగులుకొనడు. నది సముద్రరూపము దాల్చినట్లు ఆత్మను పరమాత్మలో చేర్చును. కాబట్టి ఓ శ్వేతకేతు నీవు ఆత్మవై వున్నావు. అదియే నీ స్వరూపము. 33. స్వామి! అజ్ఞాని, జ్ఞాని ఇద్దరూ మరణించి సద్వస్తువునే పొందినప్పుడు అజ్ఞాని మరలా జవ్మించుటకు - జ్లాని

జన్మించకుండుటకును గల కారణమేమిటి ?

రాజభటులు ఒక దొంగను తీసుకొని వచ్చి రాజశాసనము యందు వుంచిరి. ఆ రాజు శాసనము ఇట్లు అమలుపరచిరి. అదియే మన బాగా కాలిన ఇనుపగొడ్డలిని పట్టుకొనమనెదరు. దొంగయైనచో దానిని తాకిన వెంటనే అతను కాలి మరణించును. సత్ససంధుడైన తాకినను ఏ హాని చేయదు. అట్లే మరణించిన పిదప దొంగలాంటి అజ్ఞాని బీజము నశింపక మరుజన్మకు కారణమగును. అదే సత్య-జ్ఞానసంధుడు వేయించిన విత్తులాగా దేహమును వీడిన వెంటనే బీజశక్తి జ్ఞానాగ్నితో నశింపచేస్తాడు. కనుక మరలా జన్మించడు. ఇదియే సత్యం, శివం, అమృతము, అద్వైతము, సనాతనము, సర్వవ్యాపకము. అట్టి సర్వ వ్యాపకమైన నత్యమైన ఆత్మయే నీవు అయి వున్నావు. అదియే నీవు నీ స్వరూపము. ఇట్టి సత్యస్వరూపముపైన కొందరు మట్టీ కుండ బోర్లించుకొని వున్నారు. ఇట్టివాడు గాఢాంధకారమున మ్రగ్గుతున్నట్టు, ఇంకొందరు చిల్లులు గంప బోర్లించుకొన్నట్లు ఇటువంటివానికి కొంత ఆత్మప్రకాశము విరజిమ్ముచుండును. ఇంకొందరు ఎజ్జనీలము, తెల్లచిమ్మీలు పెట్టుకొనునట్లు వుందురు. ఆవరణల బట్టి కాంతివుండును కదా ! తెల్ల చిమ్మి స్పష్టముగా కాంతి చూపినను ఇది కూడా సత్వగుణ బంధమగును. “అసంగ నస్రేణ దృఢేన చిత్వా” అనునట్లు తెల్లచిమ్నీ ఆవరణను కూడా | తొలగించుకొనుట సంపూర్ణంగా విశుద్ధ సత్త్యగుణమునకు వచ్చినట్లు స్పష్టముగా ఆత్మసాక్షాత్కారము పొందినట్లు.

ఆత్మను శ్రవణము ద్వారా, మనసు ద్వారా, నిధి ధ్యాసము ద్వారా తెలుసుకొనవలసినది. ఇట్టి స్థితిని సంపాదించనందువలెననే, పూర్వ బుషులవలెనే సిద్ధి పొందక వున్నారు. ఎట్టంటే మలినజలమునందు నూర్యబింబము కనిపించదు. అదే శుద్ధ జలమైన సూర్యబింబం స్పష్టముగా ప్రతిబింబించును. అట్లే అంతఃకరణంలో సంపూర్ణంగా శుద్ధి కలిగినందువలననే ఆత్మసాక్షాత్కారము కలుగును. ఇదియే బ్రహ్మ సాక్షాత్కారము. భగవత్‌ సాక్షాత్కారమన్న ఇదియే., కాబట్టి ఈశ్వర సాక్షాత్కార జ్ఞానం కలుగనదే మోక్షము కలుగదు.

శుద్ధపడిన చిత్తమునందు మాత్రమే బ్రహ్మవస్తువు ప్రకాశించును. అట్టి బ్రహ్మ ప్రకాశమునే ఆత్మగా అనుసంధానము చేయు జ్ఞానికి సమస్త బంధములు తొలగి జన్మరాహిత్య మోక్షము కలుగును.

9999999999 శీ మలయాళ సద్నుడు గ్రంఖథికళి - సారంశము అంంంంంంంంణల 34. ఓమహాతపస్వి! కర్మ భక్తి, ధ్యాన జ్ఞానములను ముముక్షువులు సద్గురు బోధచే ఆచరించుచుందురు కదా! అట్టివారు ఆధ్యాత్మిక స్థితిలో ఎంతవరకు వచ్చినామని తెలిసికొందురు ?

ఓ అధ్యాత్మ జిజ్ఞాసువా ! పుణ్యకర్మలు చేయుట మన విధి అను అభిప్రాయమునకు వచ్చుటయే కర్మయోగము ఆరంభమైనట్లు. కొంతకాలము ఇట్లు చేసిన తరువాత ఫలితము కోరుతూ దానధర్మములు చేయకూడదు. నిష్కామ కర్మ నవలంభించి భగవదర్చిత భావముతో దానధర్మములు కాని సత్కర్మలు కాని అతిధి అభాగ్యుల సేవకాని యేమి ఫలితమాశించకుండా చేయవలెను అని దృఢపడి అట్టు చేయుటకు ఉపక్రమించును. అట్లు కొంతకాలము చేసిన తర్వాత ఈశ్వరార్చణ బుద్ధితో చేస్తున్నాను అని కూడా సంకల్పము రానివ్వక అలవాటుగా సత్కర్మలు చేయుచూ అధ్యాత్మిక మార్గమున ఎక్కువగా కృషి సల్పుచు సంసార విషయములందు ఎంతమాత్రము మమకారములు లేక వుండును. ఇదియే అంతిమదశ. కర్శృత్వము నశించినందువలన తాను నిష్కామ కర్మ నాచరించుచున్నాననుట బుద్ధి కూడా నశించును.

35. ఓబ్రహ్మవేత్తా! బ్రహ్మానందము అపరిమితమైనది. దానిని వర్ణించు సాధ్యం కానిది అని చెప్పుదురు. ఎందులకు?

ఓ జ్ఞానపిపాస కలిగినవాడా |! మనుజులు భూలోకములో సార్వభౌమ పదవికాని విద్యాజ్ఞానములో కాని, ధనము సంపాదించుటలో కాని, వేదశాస్త్రములు తెలుసుకొనుటలో కాని, దానధర్మ కార్యములో కాని ప్రతిభను సంపాదించి నప్పుడు పొందు ఆనందము మనుష్యానందము అని చెప్పబడును. దానికంటే నూరింతలు ఆనందము గలది. గంధర్వానందము - అట్టి దానికి నూరింతలు గొప్పది. పితృలోక ఆనందము దానికంటే దేవేంద్రులు ఆనందము నూరురెట్టు అధికము. దానికంటే నూరురెట్ట్లు ఆనందము, బృహస్పతి యానందము దానికంటే నూరురెట్లు. ప్రజాపతి యొక్క ఆనందము అట్టి ప్రజాపతి ఆనందము కూడా బ్రహ్మానంద సాగరములో నొక లేశమే అగును. కాబట్టి ధ్యాన, తపస్సులతో పొందునది ఎట్టి ఆనందమో తెలిసినదా !

36. ఆచార్య వర్యా |! మతములు, నమాజములు అనేక రకములుగా వున్నవి కదా ! వాటి వివరాలు తెలుపవలసినది?

మతము అనేది మతిని శుద్రపరచునదే మతము. ఏ మతమైన సత్యము, ధర్మ నీతినియమములనే బోధించును. అద్వైత మతమని, విశిష్టాద్వైత మతమని, ద్వైత మతమని, శ్రీ బుద్ధమతమని, క్రీస్తుమతమని, ఐన పటే య్య మతమని అనేకము వచ్చినవి. శ్రీ శంకరాచార్యుల అద్వైతామతము వచ్చినప్పుడు ఆ బోధలు బోధ విని అద్వైత నం. ఆ తదుపరి శ్రీరామానుజాచార్యుల వారి విశిష్టాద్వైత మతము వచ్చినప్పుడు వారి కాలానుగుణముగా మపి కొన్ని వదలి విశిష్టాద్వైతము, సమ్మతమై అట్లే ఆచరించారు. ఇట్లానే గృహములతో పోల్బవచ్చును లు మారినప్పుడు కొత్త మతమును అనుసరించుతున్నారు. ఈ మతములను ఇంటిలో జీవిచునటే బై క్రొత్త గృహము కట్టినప్పుడు పాత గృహములోని కొన్ని వస్తువులను తీసుకొని క్రొత్త ఏకత్త్యమును గ్రహించలేనప్ర డు యు ముం లన రులు జరుగుతున్నవి. అ్వైతములోని అంతేకాని శ్రీశంకతుల అతు జ క్షమము కొరకు విశిష్టాద్వైత మతమును స్థాపించిరి. రామానుజాచార్యులు

ఎక్కడ క్రీణించుచున్నదో క తెలియక కాదు. భగవంతుడు సర్వశక్తిమంతుడు. ఏ జాతిలో - ఏ మతములో న్పట అవతార పురుషులను పంపుచున్నారు. అట్లే ఏసుక్రీస్తు మతము - మహమ్మదీయ

9999౭అఅ9అ9అఅఆం.శీ ములయాళ నద్నరు గ్రంభికళ - సారాంశము ౫ంఅంంంంంంణలు

మతము, అట్లే కాలానుగుణముగా అనేక మతములు పుట్టినవి. ఆర్య సమాజమైన బ్రహ్మసమాజమైన జనులను,

సత్యధర్మములను, భగవత్‌ భక్తిని, కర్మచగక్రమును తొలగించుకొను మార్గమును తెలుపునదిగా వుండును. ఇట్లు చెప్పు మతమే సరియైన మతము కాని, బ్రాహ్మణులు వంశములో పుట్టుటే గొప్పయని, అట్టివారు ఎట్లు వున్నను, ఎట్టు ఆచరించినను, ఫరవాలేదు అని సాధువులు అనుష్టానము చెయ్యకపోయినా తప్పులేదు అను చెప్పు మతములను ప్రోత్సహించకూడదు. అనుసరించకూడదు. తక్కువ జాతివారు శూద్ర కులస్ఫులు, ఎంత ఆచార అనుష్టానము కలిగివున్నను బ్రాహ్మణులు కాలేరు అనుటవలననే మన దేశము ఎన్నియో సం॥లు పరులపాలై బానిసత్వమును అనుభవించాము. ఎప్పుడైన ఒక జాతిలో ఒక రకము శక్తి-గుణములు కలిగివుండరు. అన్ని జాతులలో శౌర్యులు, నీతి ధర్మములను పాటించేవారు. భగవత్‌ భక్తులు, వాణిజ్యము చేయువారు వైరాగ్యులు. విరక్తులను, యోగ్యులు వుంటారు. అట్లే దుష్టస్వభావులు, సత్యధర్మమును పాటించనివారు, హింసాప్రవృత్తి గలవారు వుంటారు. అందువలన బ్రాహ్మణులే వేదము చదువుటకు అర్హులని క్షత్రియులే యుద్ధములు చేయవలెనని, వైశ్యులే వ్యాపారము చేయవలెనని, శూద్రులు 'సేవకవృత్తి కలిగి వుండవలెనని సంకుచిత స్వభావము గలవారు. శాస్త్రములలో ఇరికించి దేశ సొభాగ్యమునే పతనము చేసినారు. ఆదికాలములో వేదములు చదివిన విదూషిణీయులైన గార్గీ, మైత్రేయి, మదాలస, చూడాల వంటివారు వుంటే దానిని విస్మరించి

• మరుగుపరచి స్త్రీలను వేదములు చదవకూడదని వంటింటికే పరిమితము చేసారు. శూద్రులు వేదము

చదువకూడదని కూడా కొత్త శాస్త్రమును సృష్టించారు. కాని ప్రస్తుత కాలములో కాలగర్భమున కలసినదిలే. ఇప్పుడు అన్ని కులాలవారు వేదములు పఠిస్తున్నారు.

37. ఇంద్రియములకు సుఖకరములగు సమస్త భోగములను అనుభవిస్తూ శృంగార మంచములో మృదువగు పట్టు పరుపులలో భార్యాభర్తలు పడియుండిన వారెవరున్ను లోకపావనము గావించలేదు. ఇట్టివారు | ఎవరున్నూ పరమ పవిత్రులైనవారు ఈ చరిత్రమున లేరు. మరి శీతోష్టములను సహించి పడరాని పాట్ట్లుపడి ఇంద్రియాది సుఖములన్నియు దుఃఖకరములని నమ్మి ఘోరమగు తపస్సు చేసినవారే | లోకపావనము గావించిరి.

38. ఎంతవరకు హృదయమునందు వుండు సమస్త విషయ వాసనలను విడువలేదో అంతవరకు పరమాత్మ దర్శనము సిద్ధింపదు. సమస్త కోరికలను ఎప్పుడు విడుచునో అప్పుడు పరమాత్మ మాత్రమే మిగిలిండును.

39. రుచికరములైన భోజనములను, వస్త్రాదులచే అలంకృతమైన యవ్వన స్త్రీలను, ధనమును, మహామాయ బ్రహ్మవేత్తల మనస్సు కూడా వశపరచును అని చెప్పుచుండ ఇక సాధారణమైన వాని గూర్చి చెప్పవలెనా!

40. ధ్యానం చేసే గదియందు మహాత్ముల పటములను, చిన్న స్థితియందుండి గొప్ప వైరాగ్యము అవలంభించిన మహాసిద్భులైనవారి చిత్రములను దయామూర్తులమగు ఈశ్వరుల వటములను | ఉంచవలెను. గొప్ప మహాత్ములను చూచునప్పుడు ఆ స్థితి కలుగుటకై మనస్సు ప్రయత్నించును.

41. ఆశయనెడి దానికి ఎవడు దాసుడై యుండునో, వాడు లోకమునందు గల ఎంతో. చిన్న స్రైకమనండి / నికృష్ట కృత్యములు చేయువారికి కూడా దాసుడై జీవించవలెను. అగూర టో మ్‌ నిక్‌ నై యుండునో వానికి లోకమందున్న వారందరును దాసులే అయివుందర్తు. ఉ౫ల|౨6 &|

౩౨౨౨౨౨అఅఅిఅఅక థీ మలయాళ సద్నరు గ్రంభెవళి - సారాంశకు 1 అంఅంంింఅింంలఅఅ ఓంకార ప్రణవమే - ఈశ్వరశక్తి

42. చరాచరాత్మకమగు ఈ లోకత్రయము ఓంకారము వలననే పుట్టినది. హృదయ కమలముయందు “ఓమ్‌” అను అక్షర స్వరూపము కలదు.

43. చెప్పనలవికాని ప్రణవార్థము నెవడెజుంగునో వాడే వేదవిదుడు విష్ణువు, శివుడు, బ్రహ్మ ఈ త్రిమూర్తులు ఓంకారము నుండి పుట్టినవారే.

44. ఓంకారమును స్మరించుట మాత్రముచేతను పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన బ్రహ్మజ్ఞానము పాందబడుచున్నది. అదియే మోక్షసిద్ధి యగుచున్నది. అదియే అమృతప్రాప్తి యగుచున్నది.

45. బిందువుతో కూడిన ఓంకారమును యోగులు నిత్యం ధ్యానించుచున్నారు. తన సంకల్పసిద్ధిని మోక్షమును కలుగచేసెడి అట్టి ఓంకారము గూర్చి నమస్కారము - నమస్కారము.

46. ఓంకారమును స్మరించుట మాత్రము చేతను పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన బ్రహ్మజ్ఞానము పొందబడుచున్నది. అదియే మోక్షసిద్ధి యగుచున్నది. అదియే అమృతప్రాప్తి యగుచున్నది.

4/7. ఈ ఓంకారమును మనస్సులో స్మరించుటవల్లను, వాక్కుతో నుచ్చరించుట వల్లను, చిత్తైకాగ్రతతో వినుటవల్లను, జపించుట వల్లను, నిత్యం దీనియొక్క అనుష్టానం వల్లను, నిత్యమైన పరబ్రహ్మమును మానవుడు పొందుచున్నాడు. అదియే మోక్షస్థానం. ఈ పై చెప్పబడిన నాలుగు విధములలో దేనిని ఆచరించినను ముక్తి కలుగుచున్నది.

48. ఏకాక్షరమగు ఓంకారము యొక్క ధ్యాన ప్రభావము వలనే శ్రీ మహావిష్ణువు పాలనా శక్తిగలవాడాయెను. అలాగున ఓంకార, ధ్యానప్రభావము వలననే బ్రహ్మదేవుడు సృష్టిచేయు శక్షిగలవాడాయెను. అదే రీతిగా ప్రణవధ్యానము వల్లనే శివుడు సర్వమును తనలో లయము జేసిడు శక్తిగలవాడాయెను. బ్రహ్మదేవునికి గల బ్రహ్మత్వమును, మహా విష్ణువునకు గల విష్ణుత్వమున్ను మహాశివునికి గల శివత్వమున్ను ఈ ప్రణవధ్యానము వల్లనే సిద్ధించెను.

49. కరచరణములు చక్కగా అణచినవాడై ఆసనములో గూర్చుండి నాసికాగ్రయందు దృష్టిని నిలిపినవాడై ప్రణమమును ధ్యానించవలెను.

50. బ్రహ్మనిష్టుని అనుష్టాన మీ మంత్రమందు తెలుపబడుచున్నది. ఇంద్రియములన్నిటిని మనస్సును లెస్సగా జయించినవాడై నిత్యమున్ను ప్రణవమును అర్ధసహితముగా శక్తికొలది జపమొనరించవలెను. జపానంతరము ఉపనిషత్తుల పారాయణము చేయవలెను. ఇతర సమయములలో వేదాంతర్ధములను చక్కగా చింతన చేయవలెను.

51. మరల, మరల చెప్పుచున్నాము., ప్రణవము నుండియే బ్రహ్మదేవుడు పుట్టెను. ప్రణవము నుండియే విష్ణువు జనియించెను. ప్రణవము నుండియే శివుడును ఉదయించెను. కావున ప్రణవము అన్నిటికన్న అధికమైనది.

52. చిత్తమును స్వాధీనం చేసికొని ప్రణవార్ధ మాత్రమై గ్రాహ్యమగునది. మేదిగలదో అదియే పరబ్రహ్మ స్వరూపమై ధ్యానములో నిలకడ కలిగియుండుట యేదియో అదియే సమాధి అని చెప్పబడును.

రఆఅఅఅంఅం౭ం99అఅఈ శీ కులయాళ నద్నురు గ్రంఖికళి - సారంశము 999999 అ9అఅలాలు

53. బ్రహ్మనిషుడు బ్రహ్మస్వరూపమగు ప్రణవ మంత్రమును జపించవలయును. ఆ జపము హ్రస్వమైనచో సమస్త పాపములను భస్మమొనర్చును. దీర్ధమగునేని ముక్తి కలుగచేయును. ఒక మాత్రాకాలమును హ్రస్వమనియు, రెండు మాత్రల కాలమును దీర్ధమనియు గ్రహించవలెను.

54. జప, ధ్యానాదులలో ప్రణవము యొక్క ప్రాధాన్యమే వేదం చేత వినబడుచున్నది. అందువల్ల అన్నివిధములగు ప్రయత్నము చేతను ప్రణవ ధ్యానపరుడవు కమ్ము;

55. మెత్తని ఆసనమునందు కూర్చుండి, ఇంద్రియాది వృత్తులను నిశ్చలముగా జేసికొని మనస్సు లీనమై బ్రహ్మకారమగు పర్యంతము ఓంకార మంత్రమును పరమాత్మ భావనతో ధ్యానం చేయవలెను. మెత్తని ఆసనమైనచో కాలికి నొప్పి తగలదు. ఎంతసేపైనను కూర్చుండవచ్చును.

56. ఒక పాత్రనుండి మరియొక పాత్రలోనికి తైలమును పోయినప్పుడు ఏలాగున అవిచ్చిన్నముగ పడుచుండునో, మరియు గొప్ప ఘంట వాయించిన తర్వాత ఆ ధ్వని ఎలాగున - లయమందుచుండునో ఆలాగున ధ్యానంనందు లయము గలవాడై ప్రణవము యొక్క అర్ధమాత్రను ఉపాసించవలెను. వాడు వేదమును చదువకపోయినా వేదార్ధమును ఎరింగినవాడే యగును. అట్టుకానివాడు వదమును చదివినను చదువనివానికి సమానుడే.

57. ఓంకారమును ధనస్సుగాను - ఆత్మను (మనస్సును) శరముగాను, బ్రహ్మమును లక్ష్యముగాను జేసికొనినవాడై అప్రమత్తుడై ధ్యానం చేయగా బాణము లక్ష్యములో చేరినట్లు వీడును. బ్రహ్మత్వమును నొందగల్స్లును.

58. ఆత్మను క్రింది అరణిగాను, ప్రణవమును పై అరిణిగాను జ్ఞానమధనాభ్యాసము వలన పరమాత్మను చూడవలెను. ఎటులనగా అరణియందు అగ్ని కనపడకపోయినను మధించునప్పుడెటుల వ్యక్తమగునో ఆత్మయొక్క స్థితియు అలాగుననే యుండును.

59. మనస్సును ఓంకారార్థమగు పరమాత్మయందు బాగుగా జేర్చవలయును. ఆ ప్రణవము భ్రమరహితమైన బ్రహ్మత్వ రూపము అట్టి బ్రహ్మమును నిత్యమును ధ్యానించువాని కెచ్చటను భయములేదు.

60. అందరి హృదయాలలో నుంటున్న పరమేశ్వరుని ప్రణవ స్వరూపునిగా తెలిసికొనవలెను. అట్టి సర్వ వ్యాపకమగు పరబ్రహ్మ స్వరూప ప్రణవమును తెలిసికొనిన ధీరుడు శోకము నొందడు. నిరతి శయానందమును పొందుచున్నాడు.

ఆ౨౨అఅఅఅఅంంంగ శీ ములయాళ సదురు గ్రంథికళి - సారంశకు ౫అందందంంంంంఅంణఅల ఐద్బురు మహర్ని ఖీ మలయాళన్వాము బేధావమ్చుత వారము | నవాానాతానాననవాడాననతాణ నాననా ననన ఇ బల్లల్హోల్ల్లో అనానను నాం కాలు నాణాకాడాణనానానాాదాడా లావున

1. నిన్ను నీవు ఉద్ధరించుకో, ఎవరో ఉద్ధరిస్తారని ఎదురుచూడకు.
2. నీకు అర్హత కలిగినప్పుడు సద్గురువు. వారి అంతట వారే ఎదురుపడును. ౩3. ఇతరులను సంస్కరిద్దామని కలలు కనకు. నిన్ను నీవు సంస్కరించుకో.
3. నీ జీవితమే నీకొక గుణపాఠము. ఆ గుణపాఠములోనే వ్యక్తిత్వాన్ని నిలుపుకో.
4. నిన్ను ఎవరో ఏమో అన్నారని విచారించకు. నీవు ఎవరినీ ఏమీ అనకు |!
5. ఒక వ్యక్తిగా కాక సమాజ శేక్షగా మారు - ఆ ఛక్తే నిన్ను వికసింపచేస్తుంది !
6. వ్యర్థప్రలాపాలు పలుకకు - నీరులాంటి పరోపకారివిగా |
7. నీ నిజాత్మను మరచిన క్షణమే నిజమైన చావు |
8. ఎవరు నిన్ను కావాలనుకుంటారో వారిని నువ్వు కావాలనుకో, ఎవరు నిన్ను వద్దు అనుకున్నవారిని కావాలనుకో. అదే నీ సంస్కారము |
9. ఆధ్యాత్మిక పంధాన శీఘ్రముగా ప్రయాణించు కాలము చాలా విలువైనది ! సోమరిగా వుండకు !
10. ఎవరు నిన్ను గమనిస్తున్నారో - వారిని కూడా గమనించు | నిన్ను నిజముగా అభిమానిస్తున్నారా | లేక అవసరార్థము నటిస్తున్నారో గమనించు !
11. పసిపాపలే పరమాత్మ రూపులనుట - ప్రకృతి దోషములు లేనందువలన !
12. ముందుగా నీ గమ్య మార్గమేదో తెలుసుకొని ప్రయాణించు ! ఏ పని చేయబోవుచున్నావో ఒక క్షణం ఆలోచించి చేయి |
13. లౌకిక విద్యలు ఈ జీవితానికే పరిమితము. అదే ఆధ్యాత్మిక విద్య, ప్రళయ కాలములో కూడా నశించని ఈశ్వరశక్తి |
14. ఆత్మను నేనే పరమాత్మను నేనే, పరబ్రహ్మను నేనే అని తెలుసుకొనుటయే జ్ఞానము.
15. భగవంతుడు ఇచ్చిన నేత్రములు వున్నందుకు సంతోషించక,జ్ఞాన నేత్రము పొందనందుకు విచారించు!
16. నీవు ఆనందముగా వుండుట ఎట్లు కోరుకుందువో అట్లే ఎదుటివారి ఆనందమునకు అడ్డుపడకు |!
17. దూరాన వున్నవారి గొప్ప చెప్పేకంటే ప్రక్కవారి గొప్ప చూచి గొప్పగా చెప్పుకో |
18. నిన్ను నీవు పొగుడుకోకు - ఎదుటివారు పొగిడేటట్లు నడుచుకో
19. భక్తియే ధ్యానముగా మార్చుకో, ఆ ధ్యానమే - ధ్యేయముగా మార్చుకో, ఆ ధ్యేయమే ధారణగా, మార్చుకో, ఆ ధారణే - సమాధి స్థితిగా మార్చుకో !
20. పెద్దలు వేసిన బాటలో నీవు ఉత్తీర్ణుడవైతే - ఆ తరువాత భావితరాలకి ఉత్తమోత్తమమైన రాచబాట వేయగలవు।
21. తామస రజోగుణములను వదులుకో - సత్వగుణాతీత స్థితికి ఎదుగు !

ఆఅఅఅఅంఅంంఅంఅండశ్రీ కములయాళ నద్నరు గ్రంథికళ - సారంశకు ౫అంంంింంింంింణల

23. నీ హృదయ దళాలలో పరమాత్మను ధ్యానించు - ఆ పరమాత్మయే పరబ్రహ్మగా సాక్షాత్కరించును.

24. ఎదగటం నేర్చుకో - ఆ ఎదుగుదలతోనే చేరవలసిన స్థానము చేరుతావు !

25. నిర్మల భక్తిని పెంచుకో - ఆ భక్తే నీకు ముక్తి నిస్తుంది !

26. దేహమే దేవాలయమని - ఆ దేహములోని హృదయ స్థానమే పరమాత్ముని స్థానమని ధ్యానించు.

27. నీలోను - ఇతరులలోను వున్నది - ఒకే ఆనందబ్రహ్మము |

28. నీవు నీ ఎదుటివారి మంచిని మెచ్చుకొంటే - పలువురు నీ మంచిని గుర్తిస్తారు.

29. దేహమే దుఃఖాలయము - నాలో వున్న చైతన్యమే ఆనందొాలయమని నిరంతరము భావన చెయ్యి ! ఆ భావనే నిత్య సత్యము !

30. నేను, బుద్ది, మనస్సులను కాను, అహంకారాన్ని కాదు, ఇవి అన్నీ జడమే దేహముతో నళించేవి అని తేలిస్తే శాశ్వితమైనదేది అనే ఆలోచన నీలో ఉదయించును. ఆ ఆలోచనే సనాతన బ్రహ్మమును అన్వేషించును.

31. జపియించు రామనామము, స్మరియించు అత్మధ్యానము - కలిగించును ఆత్మసాక్షాత్కారము !

32. నీ పనేదో నీవు సక్రమముగా చేసికో - ఇతరుల తప్పులు పదే పదే తలచకు !

33. నీ అహంకారమే నీ అధోగతి అని తలచిన - అప్పటినుండే నీ పురోభివృద్ధి ప్రారంభము అగును |!

34. మానవునికి మానవుడే గురువై రావలెను కాని - ఇంక యే ఇతర దేహములు పనికిరావు.

35. మానవత్వము నింపుకో - మధురక్షణములే నీ యందు వుండును.

36. ఆధ్యాత్మిక రంగాన వున్నవారికి ఎన్ని ఎన్నో ఎదురుదెబ్బలు - ఇవి అన్ని భగవంతుడు కల్పించు పరీక్షలే అని చిరునవ్వుతో ఎదుర్కో !

37. సత్య, ధర్మములను పాటించు - అదే నీకు నిలకడ జీవితాన్ని ఇస్తుంది. నిన్ను కాపాడుతుంది.

38. కర్మ అకర్మలను తెలుసుకొని నీ జీవిత పయనం సాగించు - అదే నిష్కామయోగమై నిష్కలంకుడవు అవుతావు.

39. చెడును త్రుంచు, మంచిని పెంచు - అదే భాగ్యనిలయం అవుతుంది.

40. సూర్యప్రకాశములో వస్తుజాలము చూచినట్లు - ఆత్మప్రకాశ కాంతిలో సృష్టి రహూస్యమంతా చూడగలవు. | కాబట్టి ఆత్మప్రకాశపరుడవు కా!

41. ఏది జరిగినా అంతా మన మంచికే అనుకో ! ఏ కష్టంవచ్చినా ప్రారబ్బమని తలచి అట్టి ప్రారబ్ధ కర్మను తొలగించు. తీవ్ర ప్రయత్నమాచరించు.

42. ఆపద్భాంధవుడైన ఆ ఏడుకొండలవాడిని స్మరియించు - మనసార అర్చించు - కలియుగ మానవులను కడతేర్చువాడు ! |

43. గోవింద ! గోవింద అనగానే కొండంత వరము లొసుగుతున్నాడని అదే పనిగా కోరకు ! నిష్కామముగా | సేవించు - జన్మ జన్మల కర్మరాళశి తొలగి ముక్తిబడసెదవు !

౨౨9౨౨౨అ౨౨999క:శీ మలయాళ సద్నరు గ్రంథికళ - సారంశకు అవింంలంలలంఅలల

44. దేహబలము కోసము యోగసాధన, ఆత్మబలము కోసము ధ్యానసాధన, ఆత్మసాక్షాత్కారము కొరకు జ్ఞానసాధనా చెయ్యి !

45. నిన్ను నీవు తెలుసుకొనుటే మేలైన సాధన |!

46. నేను ఎవరు? నా దేహానికి మనస్సుకు ప్రపంచానికి కల లింకు ఏది అని - విచారణ దృష్టి కలిగినట్టయితే ఆ విచారణే నీకు సమాధానము ఇచ్చును.

47. శ్రీకృష్ణుని మురళీగానము ద్వాపరయుగములోనివారే ఆనందించారు ! అంతకంటే గొప్పదైన గీతాగానము మనపాలిట వచ్చిపడినది !

48. శ్రీరాముడు ఆదర్శ పురుషుడైతే - శ్రీకృష్ణుడు ధర్మబోధకుడు | జ్ఞాన బోధకుడు |

49. పరాక్రమ పేతుడైన రామునికి విధేయుడై వున్న భరతునికన్నా - యుధీష్టురిని (ధర్మరాజు) కన్నా బలం గల భీమార్డునుల నమ్రత గొప్ప |!

50. దేహభ్రమలు తొలగినకొలది - ఆత్మశక్తి పెరుగును | ఆత్మశక్తి కలిగినకొలది - ప్రపంచమే స్వప్పతుల్యముగా కనిపించును !

51. గాఢనిద్రలో పొందని ఆత్మస్థితి - యోగసమాధి స్ధితిలో పొందగలడు ! తరించగలడు |!

52. చర్మ చక్షువులకు కనిపించే సృష్టి యావత్తు ప్రళయంలో నశించునని తెలిసినప్పుడు దేహ భ్రమ పటాపంచలగును!

53. శాస్త్రపాండిత్యం - ఆత్మసాక్షాత్కారము పొందినవాడే స్త్రోత్రియ బ్రహ్మనిష్టుడు !

54. కలియుగమున _ నిర్మల సులభ భక్తిమార్గమే ఆత్మసాక్షాత్కార సోపానము |

55. సాకార ధ్యానం నుండీ - నిరాకార ధ్యానమునకు ఎదగవలెను |

56. మతిని శుద్ధముచేయునదే మతము | మతము మతమని కార్చిచ్చు రగల్పకు |!

57. నీ శుద్ధ భావమే నీకు పురోగతి - నీ అశుద్ధ భావమే నీ తిరోగతి |

58. కాలమే - దైవము, నియమమే _ నీడ, సేవే - శక్తి సోహం ధ్యానమే - ముక్తి !

59. దేవాలయమే _ మానవుని సృష్టి - ఆ మానవుడే - మాధవుని సృష్టి !

60. భగవంతుడు ఆకాశములోనో, పాతాళములోనో లేడు - నీ హృదయ కుహరములో దాగివున్నాడు !

61 కలి ప్రభావమ్ము కలి ప్రభావమ్ము అని విచారించకు - కృత క్రేతాయుగములలో లాగా ధ్యాన నిష్ట చేయండి. కలి పురుషుడు పలాయనము చిత్తగించును.

62. ఏది ధర్మమో, ఏది అధర్మమో విచారించి ముందుకు సాగు అని ధర్మములలో సత్యధర్మమే గొప్పది.

63. మలిన చిత్తము -_ భమ పెట్టును, అసత్యము - అధోగతిపాలు చేయును, ధర్మము దరికి చేర్చును.

64, కామదాసుడవు నీవు అయితే - రామదాసువు కాలేవు. రామదాసువు నీవైతే పాందవలసినది ఇక ఏమీలేదు.

65. పాంచభౌతిక దేహముతోనే - పంచకోశములు ఛేదించు |

66. షద్భక్ర ధారణతోనే - షడ్గుభైశ్వర్యుని చేరు |

67. కాలమే దైవము - ఆ దైవమే నీలోన వున్నదిరా !

౪౨౭౭౨9అఅఅంఅఅంఃశీ కులయాళ సద్నుదు గ్రంథికళ - సారంశకు ౫అ౨౨అఅ9అ9అఅణని

68. జీవుడు కర్మచక్రము తొలగించుకొనుటకు - దేహమనే నావ అవసరము ।! నావతోనే సముద్రము దాటగలిగినట్ట్లు - భవసాగరము దాటుటకు దేహమే ఒక నావరా!

69. దేహములోని జీవుడు తప్పుకున్నప్పుడు కన్నులుండీ చూడలేడు, చెవులుండీ వినలేడు, మనస్సుతో చింతించలేడు, బుద్ది అనునది అసలే వుండదు, నాది, నేను, నావారు అనునదే పలాయనమౌను.

70. జీవితములో నీకు కావలసిన దానికోసము ఎదురుచూడకు. ఎదురు ఈదటం నేర్చుకో |

71. మంచి పనికి అడ్డంకులు కలిగిన - నిర్మాహమాటముగా తొలగించుకో !

72. మంచి మార్గమునకు నీ మనస్సు మారితే - నీ బుద్దిని కూడా జత చేర్చు !

73. నీకు ఇతరులు ఇచ్చినది పంచుతుంటేనే - మరలా నీకు ఇతరులు ఇస్తుంటారు. పదిమందికి పంచవలసినది దాచుకుంటే - ఇక నీకు దాచుకొనుటకు ఏమి మిగలదు!

74, జన్మ జన్మల సంసార వృక్షమును - జ్ఞాన ఖడ్గముతో ఈ జన్మనందే భేదించు మరుజన్మలకు వాయిదా వేయకు!

75. అనుష్టాన శిఖరాగ్రమున నీవు వున్న కలి ప్రభావము నీ దరికి చేరదు !

76. నీటిలోని తామరాకు నీరంటనట్టు, మజ్జిగలో కలియని వెన్నలాగా నీ సంసారమునందు మెలగు ! అంతేకాని సంసారులంతా సన్యాసులు కానక్కరలేదు - తరించుటకు.

77. పగిలిన అద్దములో ప్రతిబింబము అనేక ప్రతిబింబములుగా కనిపించినట్టు ఒకే ఆత్మస్వరూపము సకల చరాచరముల రూపాలుగా కనిపించుచున్నది ?

78. శూన్యముగా, సూక్ష్మముగా కనిపించే ఆకాశము నుండి మనకు శబ్దగుణము వచ్చినను మన కంటికి కనిపించదు. అంతకంటే సూక్ష్మాతి సూక్ష్మమైన ఆత్మ మన నేత్రమునకు ఎట్లు కన్పించును మన స్ఫూల దేహమునకు !

79. అలలు, బుడగలు అన్నీ సముద్రములోనివే అయినట్లు సకల జీవుల ఆత్మలన్నీ ఆ పరమాత్మునిలోని బిందువులే!

80. నిన్ను నీవు సంస్కరించుకొని ఈ ఒక్క జన్మను గురుదైవ పాదములకు అంకితమియ్యి. జన్మరాహిత్యాన్ని పొందుతావు |!

81. శివుని మూడవ నేత్రమువంటి జ్ఞాననేత్రమును ప్రతి మానవుడు పొందేంతవరకు జన్మ చక్రభ్రమణము తప్పదు.

82. కలిదోషము కాటెయ్యకముందే - లక్ష్మీ కాంతుడను శరణుజొచ్చు !

83. మను మహర్షి సంతతియైన మానవులమందరము బుషి తుల్యులమే ! భగవంతుడే పూజించు బ్రాహ్మణులు అనుష్టానమును విడచి, దురభ్యాసములతో ఎంతో పతనమై అర్హత కోల్పోయిరో - అట్లే | బుషి సంతతియైన మానవులందరు అనుష్టానము లేక కడజాతివారమని విలపించుచున్నారు !

84. అవయవములు అన్నీ కలిపి ఒక దేహముగా చెప్పినట్లు - సృష్టి మొత్తము భగవంతుని దేహమే !

9999699999 శీ కులయాళ సద్నుకు గ్రంథికళ - సారంశకు అంంంింంంఅంఅలణలల 85. నశించు స్టూలదేహమే కంటికి కనిపించుచున్నది కాని - దానిని నడిపించు సూక్ష్మదేహమే అజ్ఞాతముగా కానరాకున్నది. అట్లే స్థూల సృష్టి మాత్రమే మన కంటికి కనిపిస్తూ సృష్టిని యావత్తు నడిపించు ఈశ్వరశక్తి అజ్ఞాతముగానే వున్నది. 86. బీజము వృక్తమగుటకు - బాలుడు యువకుడగుటకు కొంతకాలము పట్టినట్లు ఆత్మ సాక్షాత్కారము పొందుటకు ఎంతోకాలము కావలెను కదా! 87. పునాది లేని గోడ నిలువనట్ట్లు అనుష్టానము లేని వాచా వేదాంతము గమ్యాన్ని ఎట్లు చేర్చును ? 88. పడుగ పేక లేనిది వస్త్రముగా రానట్లు - ప్రకృతి పురుషుడు లేనిది సృష్టి జరుగదు - ప్రీ పురుషులు లేనిది సంతానోత్పత్తి జరుగదు ! 89. పోషించిన వృక్షమును ఫల పుష్పములు వద్దు అన్నా ఇవ్వకుండా ఆగదు కదా ! అట్లే భక్తితో అనుష్టానము చేసిన ముక్తి వద్దన్నా ఆగదు ! 90. రోడ్డు స్థిరముగా వుంటేనే వాహనములు కదల కలిగినట్లు - ఆత్మ స్థిరముగా వుంటేనే దేహములు కదలగలవు! రెండు తిరిగిన ముందుకు పోక అక్కడే వుండును. 91. మనకు కనిపించే సృష్టినంతా ఒక్క ఆకాశమే మోయుచున్నట్లు - అనంత సృష్టినంతా ఒక్క పరమాత్మయే మోయుచున్నాడు! 92. మన కంటికి కనిపించేదంతా నశించేదే ఈ కనుపించే దానినంతా నడిపించే శక్తే చైతన్యమే బ్రహ్మమయము. ఇదియే యుగ యుగాల సనాతన బ్రహ్మము. 93. కాలుడు దరికి చేరముందే - కాలుష్యమును తొలగించుకొనవలెను. 94. చెట్టులోని జీవము - రాతిలోని జీవము పశుపక్షాలలో జీవము, దేవతా, మానవులలోని జీవము అంతా ఒక బ్రహ్మ చైతన్యమే! 95. ముడి పదార్థము నుండి అకారములుగా వస్తువులు పొందినట్లు మూలము ముడి పదార్థమే అయినట్లు / మూలపదార్థ బ్రహ్మనుండే సర్వము సృష్టియై ఆకారములు పొందినవి . గ 96. ఉలిదెబ్బలు తగలనిది అందమైన శిల్పముగా రానట్లు కష్టనష్టములు కొలిమిలో కాలితే కాని భగవస్వరూపుడు కాలేడు | 97. నిన్ను నీవు ద్వేషించుకోలేనట్లే - నీ స్వరూపమే అందరిలో అన్నిటిలో వున్నదని తెలిసినప్పుడు నీవు | ద్వేషించేది ఎవరిని ! 98. చెడును చూడకు, చెడును వినకు, చెడును మాట్టాడకు అని మన పెద్దలు చెప్పినట్లే - మంచిని చూడు, మంచి మాటలు విను, మంచి పనులు చేయి అని కూడా మన పెద్దలు చెప్పినారు | 99. నిద్రలేస్తూనే భూ మాతకు నమస్కరించు, మంచినీళ్ళు తాగుతూనే - గంగమ్మ తల్లికి జోహార్డు అర్పించు. పాయ్యి వెలిగిస్తూనే అగ్నిదేవునికి కృతజ్ఞత తెలుపు. శ్వాస పీలుస్తూనే వాయుదేవునికి వందనములు తెలుపు, మాట్లాడుతూనే - ఆకాశరాజునకు నమోవాచకములు తెలుపు ఇట్టి ప్రార్ధనలన్నీ చేయగలిగి నందుకు ఆత్మ శక్తికి ఆనంద హారతులివ్వు. ఇట్లు కృతజ్ఞత తెలిఎన ప్రతివాడు కృత కృత్యుడగును.

ఆ౭౨౭అఅ౨అఅంఅంం శీ ములయాళ సదురు గ్రంథెకళ - సారాంశదు ౫అంంంంంంంంణను

100. మంచి మార్గము ఎంచుకున్నప్పుడు - ముందు ముందుకే సాగిపామ్ము ! వెనక్కు తిరిగి చూడకు.

101. కరుణామయుని శరణు పొందిన కాలకంఠుని భయమేల |!

102. ప్రొద్దు పొాడవకముందు దైవ ధ్యానం చేయ - ప్రొద్దు తిరిగే వేళ దైవధ్యానము చేయ ప్రొద్దు ప్రాద్దుల మధ్య దివ్య జీవనము గడుప భవసాగర భయమేల వుండు - నీకు !

103. నీ సన్మార్గ పయనమే నీకు శ్రీరామరక్ష ! తధాస్తు ! తథాస్తు ! తథాస్తు !11

104. అణువుతో ఆటంబాంబును సృష్టి చేయకురా - అణువుగా అంతరాత్మను చూడరా !

105. అలలలాంటి మనస్సు జతన పరుగులిడకురా ! మనలోని సాగర గర్భములాంటి అంతరాత్మను చూడరా |! అలలన్ని సాగర గర్భములోనివే అని తెలిసికోరా !

106. సత్యసాధనలన్నీ - శోధనలన్నీ - తనదైన అంతరాత్మను చూచుటకేరా ! మౌన ధ్యానములన్ని మనస్సు నిలుపుటకే అని తెలిసికోరా !

107. పుట్టుట - చచ్చుటకే, చచ్చుట - పుట్టుటకే - పుట్టి చచ్చుటయందు పరమార్ధ మేముందిరా ! చావుపుట్టుకలు లేని అంతరాత్మలో లీనమవ్వుమురా !

108. నవవిధ భక్తి మార్గములన్నీ - నట రాజశేఖరుని చేరుట కేరా ! భక్తితో చేయు అనుష్టానములన్నీ భగవత్‌ సాక్షాత్కారము కొరకేరా ?

109. భోగ భాగ్యములన్ని - భోగలాలసలన్నీ దేహ సంబంధమేరా |

110. ఇంద్రియముల శక్తి అంతా మనలోని అంతరాత్మదని తెలిసికోరా !

111. అంతరాత్మలోనే అవధులు లేని ఆనందసాగరము నిండివున్నదిరా !

112. కనులలోని కలలన్ని - నోటిలోని మాటలన్ని - చెవితో వినే శబ్బ్దతరంగములన్ని మెదడుతో నడిచే తీరులన్నీ - అనంతశక్తి అంతర్మాతదిరా !

113. భాషకందని - భావములన్ని - కనులతో చూడలేని కలలన్ని పరిశోధనల కందనిది ప్రాణశక్తి-ఇదే అనంతమంతా వ్యాపించి వున్నదోయి !

114. పంచభూతాల శక్తి అంతా ప్రాణనాధుడదే నోయి ! ప్రాణనాథుడు లేని ప్రగతియే లేదోయి !

115. మనస్సు బుద్ధి నిలుస మహామనిషి నీవేవోయి !

116. జీవితమే ఒక పరుగుపందెము - ఆ పరుగు పందెములో ఎన్ని ఎన్నో ఆటుపోట్లు, ఆ ఆటుపోట్లను తట్టుకొని నిలబడి గెలిచినవాడే ధీరుడు |!

117. నీవు చేరదలచిన ఆత్మదర్శన పరుగుపందెంలో ఎన్ని ఎన్నో అవాంతరాలు ! ఆ అవాంతరాలను గెలిచి | నిలబడినవాడే ఆత్మసాక్షాత్కారపరుడు |!

118. పరమ భక్తులు భగవంతుని చూడగలరు కాని - భక్తిలేని హేతువాదులు భగవంతున్ని చూడగలరా |!

119. ధనం కొరకు లక్ష్మీదేవిని, చదువు కొరకు సరస్వతీ దేవిని, శక్తికొరకు పార్వతీదేవిని ధ్యానించునట్ట్లు, ఆ ఈ త్రిశక్తి కూటమియే నాలో కలదని ఆత్మధ్యాన యోగియై ఆత్మసాక్షాత్భారము పొందవలెను.

9౨9ఐ99అఅఅఅఆంంగశీ కులయాళ సదురు గ్రంథికళి - సారొంశకు అవబంింఅంఅంంంలణఅల

120. భగవంతుని యందు (పేమే శక్తి - ముక్తి ! ఫేమే దైవము - ప్రేమే ధ్యానము - ప్రేమే ముక్తిసోపానము! (ప్రేమే బంధువు - ప్రేమే మిత్రుడు - ప్రేమే సర్వము. కలియుగ భక్తుల భజనలే భవబంధ నిర్మూలనము!

121. సాధు మహాత్ముల, స్తోత్రియ బ్రహ్మనిష్టుల ఆగమనమే కలియుగ మానవుల పురోగతి 1

122. మనస్సులను దోచే మానసచోరుడే మన గోపాల బాలుడు |!

123. సూర్యోదయ జీవనమే - మన జీవిత పయనం |

124. భారతీయుల కర్మ సిద్ధాంతమే - ఆధ్యాత్మిక సోపానము |!

125. నిత్య - అనిత్య వివేకము, అభ్యాస వైరాగ్యమే ఆత్మ తత్త్వజ్ఞానము |!

126. నిజాత్మను తెలిసికోలేని లౌకిక విద్యలు ఎన్ని చదివినా ఏమి ప్రయోజనం !

127. చావుపుట్టుకల మర్మమెరుగని - యోగ ధ్యానములు ఎన్ని చేసిన ఏమి లాభము |!

128. మాయా మాయలు తెలిసికొనిన గాని - జన్మ మాయల మర్మము తెలియదు.

129. మర్మా మర్మములు తెలిసిన కాని - జన్మ పరంపరలు తెలిసికోలేడు |

130. మల, విక్షేప, ఆవరణ దోషములు తొలగిన కాని - నిజ అత్మ సాక్షాత్కారము కలుగదు.

131. అంతఃకరణ శుద్ధి కలిగిన కాని - భగవంతుడు దరికి రాడు !

132. కర్మ అకర్మలు తెలిసిన కాని - కర్మయోగపరుడు కాలేడు |!

133. క్షేత్ర - క్షేత్రజ్ఞుడు జ్ఞానము తెలిసిన కాని - అంతర్‌ క్షేత్రజ్ఞుడను జూడజాలరు |

134. అనంతానందాన్ని అనుభవించిన కాని - అంతర్యామియైన ఆనందలోచనుని కాంచలేరు !

135. భక్తి జ్ఞాన, ధ్యాన, యోగ శక్తితో కొలచిన కాని భగవంతుడు మన కర్మచక్రమును తొలగించడు !

136. దైవగుణములను పెంచుకొని అసుర గుణములను పారదొలగిన కాని దైవ సాక్షాత్కారము కలుగదు.

137. లౌకిక విద్యలే ప్రయోజనకారిగా వున్న దైవ విద్యలు ఎంత ఎంతో కదా!

138. నిష్కామ కర్మయోగివి నీవు అయిన - నిష్కాలంకుడవు కాకపోదువా !

139. మోక్షమును కూడా తృణీకరించకలిగిన - మోక్ష సామ్రాజ్య లక్ష్మీ నిన్ను వరించదా !

140. బీజము వృక్షమైనట్లు -నీ ఆధ్యాత్మిక అనుషానమే - ఫల పల్లవ పుష్పాదులుగా మారును !

141 మల, మూత్ర, మాంస, దుర్గంధముతో వున్న ఈ మేను అనే దేహముతోనే 'దేహి” ని కాంచవలెను.

142. మానవుడనే దేహముతోనే - భవసాగరము దాటగలము |

143. కట్టెలను అగ్నితో రగిల్చినట్లు - జ్ఞానాగ్నితో కర్మ కట్టెలను రగుల్బవలెను.

144. నీటితో అనేక ప్రయోజనములు పొందినట్లు - భక్తియనే భావరసముతో ఆనందామృతము పొందుము.

145. మానవుని ఆధ్యాత్మిక సంపద వూరేదే కాని - నిండేది కాదు !

146. నదులు మాతృస్ణానమైన సాగరమును చేరునట్లు జీవాత్మలు పరమాత్మను చేరును. ఇదే గమ్యచరమ స్థానము. టల

29999అఅంంింంక శీ కులయాళ నద్నుదు గ్రంఖికళ - సారంశకు అంంంంంంంింణన అ మద్చగవటల్షిత వంంిం+చము

శ్రీమద్భగవద్గీత అనంత వేదరాశిలోని ఉపనిషత్‌ సారము. ఇది వేదాంతసార సంగ్రహము. వనములోని మేలైన పుష్పములను సంగ్రహించి ఒక్క మాలగా గుచ్చినటువంటిదే “భగవద్గీత”. ఈ గీత భగవంతుడగు శ్రీకృష్ణునిచే స్థిరముగా నాటబడి వేదవ్యాస మహర్షిచే పెంచబడినది. ఈ గీత కర్మ భక్తి, జ్ఞాన, ధ్యానముల ద్వారా జన్మరాహిత్యమును కలిగించునది. జన్మ చక్రములో తగులుకోకుండా చేయునది. సాక్షాత్‌ భగవంతుని ముఖారవిందము నుండి సంప్రాప్తించబడిన అద్వైతామృత బోధ. ఇది సనాతనమైన బోధ. ఇది నిత్య నూతనము ఏ యుగానికైనను - ఏ కాలానికైనను సనాతన ధర్మము. వ్యాస భగవానుడు మలచిన అద్వితీయ, సౌందర్య సౌధము. శ్రీకృష్ణ్టురమాత్మ బోధించిన అమృతధార. సర్వ శక్తినిచ్చు ద్యివ బె షధము కాలమానాలలో కలిసిపోని నశించని శ్రీకృష్ణ వృక్షము. ఇది సనాతన వృక్షము, సర్వజనాశ్రయ వృక్షము, బ్రహ్మజ్ఞాన వృక్షము, ఈశ్వర వృక్షము, మోక్షవృక్షము, దైవవృక్షము, కర్మ, భక్తి, ధ్యాన, జ్ఞాన, శాఖావృక్షము. సర్వజనులు ఆచరించుచున్న లోక కళ్యాణ గృహము ఇంకను.

భగవానుడు పలికిన గీతాగానమిదియే |!

పార్థుని నెపమున ఆత్మతత్త్వ జ్ఞానోదయ మిదియే !

నిష్కామ కర్మమార్గమే సర్వులకు జ్ఞానమార్గమనియే !

కర్మ అకర్మలనే విశదీకరించిన కర్మ జనుడాయే !

సత్కర్మ ఫలమును సన్యసించుటయే యోగమనియే !

ఆత్మ సరయమ యోగమే సర్వులకు యోగ్యమనియే !

విశేష విజ్ఞానమే పరమాత్ష్యైక విద్యయనియే !

ఓంకారాక్షర మననమే పరబ్రహ్మ జ్ఞానమనియే !

ఆత్మ తత్త్వ విద్యయే రాజరహస్య విద్య అనియే !

విశ్వరూప సందర్శనమే మానవుని కర్తవ్యమనియే !

సులభ భక్తిమార్గమే సర్వులకు కల్చ్పవృక్షమనియే !

క్షేత్ర క్షేత్ర జ్ఞుడు - వివరణే తెలిపినాడయే |

ప్రకృతి గుణములను దాటి - గుణాతీత స్థితుడవ్వాలనియే !

శివ - జీవైక్య జ్ఞానమే తెలిసినవాడు పురుషోత్తముడాయే !

అసుర గుణములు వదలి దైవగుణములు పొందడనియే !

రాజస, తామస గుణములు వదలి సాత్త్విక గుణమవలంభించమనియే !

మోక్షమును కూడా సన్యసించుటయే మోక్ష సన్యాసయోగమనియే | |

హ౨౨౨౨అఅఅంఅఅకకీ మలయాళ సద్నురు గ్రంభికళ - సారంశకు అంింంిఅింంింలతఅల అర్జున విషాదయోగము -1

కురురాజుల సంగ్రామము :

కురుక్షేత్రమే ధర్మక్షేత్రమై పాండవుల ధర్మయుద్ధమైనది |

సమ్యక్‌ జ్ఞానముగల సంజయుడే యుద్ధ వివరణ తెలిపె ధృతర్యాష్టునకు ॥!

కురువంశంబు - కుటుంబ గాధయే మన భారతం !

దాయాది మత్సర్యాలే కౌరవ పాండవ సంగ్రామము |!

వీరభోగ్యమే కురురాజుల పౌరుష ప్రతాపాగ్ని |

పాంచాలి పరిహాసమే అగ్నికి ఆజ్యమాయెను 1

వినోద జూదమే పాండవులు రాజభ్రష్టులైరి 1

గడువు తీరిన ధర్మ నిర్ణయమే శ్రీకృష్ణ్ణాయభారము |

ధృతరాష్ట్ర పుత్ర (ప్రేమే కౌరవ వంశ నిర్మలనము |

దుర్యోధనుని నిర్ణయమే పాండవులకు రాజ్యబహిష్కారము |

రాజ్య నిరాదరణ నిర్ణయమే కురుక్షేత్ర సమరము |

ధర్మక్షేత్రమైన కురుక్షేత్ర మహిమతో పార్గుని మనోదౌర్భల్యము |!

సమరాగ్రమున పూజనీయులైన గురు పితామహుల

బంధుమిత్రులను చూచిన తోడనే పార్థుని యుద్ధ విరమణ !

ఈ పార్గుని వ్యాకులతే గీతకు నాంది పలికినది |

ఆత్మ తత్త్వ జ్ఞానమునకు అర్హత కలిగినది |

భగవానుడే విజయునికి రథసారథియై నిలచే |

రణరంగములోనే ఆత్మతత్త్యము ప్రబోధించి “కృష్ణస్తు భగవాన్‌ స్వయం 1”

భగవానుడే గురుదైవమై దేహభ్రాంతుల మాయను తొలగించే విజయునికి ]

స్వధర్మమైన యుద్ధము క్షత్రియ ధర్మమే అని హితము చెప్పి మేల్కొల్పె.

సాంఖ్యయోగము - 2

సాంఖ్య యోగమనిన అంకెలను లెక్కించుటనే సాంఖ్యయోగము అందురు. ఇచ్చట శ్రీకృష్ణభగవానుడు లెక్కించి చెప్పినది. పంచభూతాత్మలను లెక్కించి తీసివేస్తూ ఇవి అన్నీ నస్వరములే - ఆత్మ ఒక్కటియే శాశ్వితమైనదని తెలుపుతూ ఆత్మను చుట్టుకొని వున్న నశించే వాటినన్నిటిని తీసివేస్తూ అవి బాగుగా, ఇంకను లోతుగా విచారించిన 96 తత్త్వములగాను విభిజించి చెప్పవచ్చునని లెక్కించి చెప్పినదగుటచే ఈ అధ్యాయమునకు సాంఖ్యయోగము అని పేరు వచ్చింది. జ్ఞానేంద్రియములు, కర్మేంద్రియములు,మనస్సు, బుద్ధి, అహంకారము అని అనేకములుగా లెక్కించి ఇవి అన్ని దేహముతో నశించేవి. మన దేహేంద్రియాలను ప్రకాశింపజేయు 'ఆత్మ' శాశ్వితము, సనాతనము అని బోధించి శ్రీకృష్ణపరబ్రహ్మ అర్జునుని మమకారముతో

౪౨అఅఅఅంంింంంళఃశీ మలయాళ సద్నురు గ్రంథికళ - సారంశము ౫ఆ99ంంఅఅలఅంంలనలు కూడిన దేహభ్రాంతులను వదలగొట్టెను. ఈ ఆత్మను శాస్త్రాలు భేదించలేవు. అగ్నిహోత్రుడు దహింపలేడు, నీరు తడుపలేదు, వాయువు ఎండింపలేదు. కాబట్టి నేను చంపుతున్నాను. నేను చంపుతున్నాను అని నీ కర్తవ్యమును విడువక నీకు ఏర్పడిన స్వధర్మమైన క్షత్రియ ధర్మము పాటించి యుద్ధము చేయుము. నాయందు భావముంచి గెలిచినా - ఓడినా పాప పుణ్యములు నాకు లేవు అని అంతా భగవదర్పితము చేయుమని యుద్ధసన్నిధుని చేసెను.

నీ ఎదుట నున్నవారు ఇంతకుముందు వున్నారు. ఇప్పుడు వున్నారు. ఈ యుద్ధములో చనిపోయిన తర్వాత వుంటారు. ఆత్మయే శాశ్వితము. ఈ శరీరములు సంస్కార గుణముగా వచ్చుచూ పోవుచూ వున్నవి. ఇంకను బాల్య యవ్వన వృద్దాప్యములు మారినను మనలో వున్న జీవాత్మ మారనట్లు దేహాలు మారినా ఆత్మమారదు. ఈ దేహమునకే జనన మరణములు - సుఖదుఃఖములు - రాకపోకడలు కలిగి స్థిరము కానిది.

మనుజుడు మలిన వస్త్రములను వదలి పరిశుభ్ర వస్త్రములను ధరించినట్లు శిధిల దేహములను వదలి సంస్కారాను గుణములుగా క్రొత్త దేహములను ధరించుచున్నాడు.

ఓ అర్జునా ! ఆత్మ ఆది అంత్యములు లేనిది. ఈ మధ్యలో కనిపించే దేహమే అనిత్యమైనది. నాశనము కలిగినది. నాశరహితమైన ఆత్మను చేరవలెనంటే చిత్తవృత్తులను నిరోధించి ధ్యాన, జ్ఞానములలో ఉత్తీర్ణుడై నిష్కామకర్మ అవలంభించవలెను, ముందుగా తమో గుణ, రజోగుణ, సత్త గుణములను దాటి గుణాతీత స్థితికి యెదిగిననే జ్ఞానము అంకురించును. అజ్ఞానము వలననే మోక్షమగు జన్మరాహిత్యము కలుగును. ఓపరమాత్మా ! ఇట్టి జ్ఞానము కలిగిన స్థితప్రజ్ఞుని లక్షణమెట్లు వుండును ? నిరంతర ఆత్మ ధ్యానపరుడుగా వుండును. 2) అట్టి స్థితప్రజ్ఞుడు ఏమి ఉపదేశించును ? ఆధ్యాత్మ ధర్మములను తెలుపుచుండును. 3) స్థితప్రజ్ఞుడు ఎలాగుండును ? ఆశ్రమములను నెలకొల్పి లోక కళ్యాణము కొరకు కాయక్షేశములను నపొంచి యజ్ఞయాగాదులు, చాతుర్మాస్య వ్రతములు, వేదాంత జ్ఞానసభలు పెట్టించి భక్తులను సత్కర్మనిష్టులుగా, బ్రహ్మజ్ఞానులుగా, ముముక్షువులుగా చేసి “ప్రజ్ఞానం-బ్రహ్మ” “తత్త్వమసి” అనే స్థితిని కల్గించెదరు.

లోకములో మానవులు తాము చేసిన పనికి వ్యవహారికముగా కూలి లభించుచుండగా ఇక దైవ విషయమై సందేహమేల కోరవలెనా మనము అట్లు కోరుకున్న యడల ఈ జన్మలో ఇక్కడే అనుభవించెదము. అట్ట్లుగాక పుణ్యకర్మలు, నిత్య అగ్నిహోత్రాదులు భగదర్పితము చేయువాడు. దైవాంశలో పుట్టినవాడు ధీరుడు. ఇట్టీవారు. దైవజ్ఞానము గలవారై ఫలమును కోరురు. అనుష్టానము విడవరు. ఇహపర సౌఖ్యమును అనుభవించెదరు.

తృతీయోధ్యాయము - కర్మయోగము

అర్జునునికి శ్రీకృష్ణుడు ముందుగా ఆత్మజ్ఞానమునే బోధించి దేహభావము లేకుండా చేసెను. ఎందులకంటే నా వారు - నేను అని విలపించి తనయొక్క క్షాత్ర ధర్మమునే విడనాడ చూచెను. అందులకైై స్వధర్మమును గుర్తుచేసి అనిత్యమైన దేహభావమున విలపిస్తున్నావని పరిహసించెను. ఇంకను కర్మను, అకర్మలను విశదపరచెను. ఎట్లు చేస్తే కర్మబంధములో తగులుకుంటారు. ఎట్టు ఆచరిస్తే కర్మబంధము అంటక యోగముగా మారును అని తెలియచెప్పెను. శ్రీకృష్ణా ! జ్ఞానం గొప్పదని చెప్పుచు నను కర్మ మార్గమున యుద్ధము చేయమను

౩౨౨౭౭౨౨౨౨౨అఅఅ6ఠీ కములయాళ సదురు గ్రంథికళి - సారొంశకు ంంంింంిలంంిలణల చున్నావు. నా బుద్ధిని కలహపెట్టుచున్నావు. నాకు యేది శ్రేయస్సో నీవే నిర్ణయించి చెప్పుటకు సమర్భుడవు. శిష్యుడనై గురురూపముగా నిన్ను వేడుకుంటున్నాను.

అంతట శ్రీకృష్ణ చైతన్యులు ఓ అర్జునా ! సాంఖ్యలకు జ్ఞానయోగమును - యోగులకు కర్మయోగమును తెలియపరచితిని. నీకు నావారు నేను అను దేహభావం వున్నందువలన నీకు నిష్కామ కర్మయోగమును చేయుమంటిని. కొంతకాలము నీవు ఫలాపేక్ష లేని నిష్కామ కర్మ నాచరించిన అంతఃకరణము శుద్ధమైనందున ఆత్మజ్ఞానము వుదయించును. ఆ తదుపరి జ్ఞాన, ధ్యానములను సలిపిన జన్మరాహిత్యము కలుగును.

మానవుని దైనందిన పనులలో కొంత హింస వుండును. దీని పాపనివారణకై పంచ యజ్ఞములను సృష్టించెను. భగవంతుడు ధ్యానములను నూర్చునపుడు, దంచునపుడు, అగ్ని మండించునపుడు, జలపానము చేయునప్పుడును, ఊడ్చునప్పుడును, దున్నునప్పుడును, ఆఖరుకు శ్వాసపీల్చునప్పుడు కూడా క్రిమినాశనము జరుగును. ఇట్లు క్రిమినాశనము జరగకుండా వ్యవహరింపలేరు.

ఈ పాపనివారణకే 'బ్రహ్మయజ్ఞము అనగా వేదపఠనము, మంత్రజపము, పితృయజ్ఞమనగా మాతాపితరుల సంరక్షణ, మాతాపితరులకు శౌద్ధ కర్మలు చేయుట. దైవవయజ్ఞమనగా దేవతార్చనలు, యజ్ఞయాగాదులు, భూత యజ్ఞమనగా శునక వాయుసాది ప్రాణులకు అన్నమిడుట - అతిథి అభాగ్యులకు, (బ్రహ్మచారులకు భోజనము పెట్టుట, ఇవియే పంచయజ్ఞములు వాటి నివారణలు.

మానవులు కర్మ చేయకుంటిరేని తాను చెడును, ఇతరులను చెడగొట్టును. సోమరియగును. అయితే దేహపోషణా, కుటుంబ పోషణ కొరకు ధర్మ మార్గమున ధనము సంపాదించవలెను. మానవుడు భుజించు అన్నము శుక్ల శోబితములుగా ఏర్పడి ప్రాణి కోట్లు ఏర్పడుచున్నది. అట్టి అన్నం వర్షరూపమైన మేఖము వలన, అట్టి మేఖము యజ్ఞం వలన, అట్టి యజ్ఞం కర్మవలన ఏర్పడినది. అందులకే కర్మ ఆవశ్యకమై వున్నది. అట్టి కర్మవేదము వలన బుట్టినది. అట్టి (బ్రహ్మము అక్షరమగు పరమాత్మవల్ల పుట్టినది. అట్టి బ్రహ్మం సర్వవ్యాపకమై పరబ్రహ్మ యజ్ఞంనందు ప్రతిష్టితయై వున్నది !

ఓ పార్థా! ఆత్మజ్ఞానం గూర్చి తెలుసుకొనుట డిగ్రీ వంటివి. అనుభవ జ్ఞానము ఉద్యోగము వంటిది. అధికారము పొందిన ఉద్యోగిగా అనుభవ ఆత్మజ్ఞానము పొందవలెను.

బ్రహ్మతత్త్వ మతి సూక్ష్మమైనది. కాబట్టి ఆత్మానుభవము కలిగిన గురువు ద్వారానే ఉపదేశమును పొంది తీవ్ర అనుష్టానము చేసి మోక్షగామి కావలయును. లౌకిక వ్యవహారములలో చెడ్డ కోరికలను అరికట్టి ఇంద్రియములకు బానిస కాకుండా మన అధీనములో ఉంచుకొనవలెను.

యజ్ఞమన ఈశ్వరాధన - ఆత్మధ్యానము, పర ప్రాణులకు హితము చేయుట, అహింసా వ్రతము పాటించుట - సత్యమును పలుకుట, వేదపారాయణము చేయుట -_ యజ్ఞములను నిర్వహించుట - భగవంతుని సేవలో పాల్గొనుటకు కూడా యజ్ఞము క్రిందే వచ్చును.

స్థూల యజ్ఞము వలన దేవతలు తృప్తిపడి మనలను ప్రకృతిపరముగా తృప్తిపరతురు. భక్తులు ఫలితము కోరి పుణ్యకర్మలు శ్రద్ధగా చేసినట్లు ఆత్మజ్ఞాని కూడా అంత శ్రద్ధగా చేయును. లోక కళ్యాణము కొరకు ఇట్టి స్థితి కలిగిన జ్ఞాని కలుగనివానిని అనుష్టానము చేయవలెనని చెప్పవలెను. విరమించమనకూడదు. ఆరోగ్యవంతునికి బెషధము అక్కరలేకపోయినను - అనారోగ్యము గలవానికి కావలయును కదా 1 అట్లే ఆత్మజ్ఞానికి పుణ్యకర్మలు అక్కరలేకపోయినను - ఇతరుల పుణ్యకర్మలు చేసి కదా! అంతఃకరణ శుద్ది కలిగించుకొనవలసినది.

౭౨59అఅదణందినండ శ్‌ కులయాళ నద్నురు గ్రంఖికళి - సారాంశకు ౫9999ంంంణణనలు బుద్ధి, మనస్సు, ఇంద్రియములు, ఆత్మ చైతన్య మూలవిద్యతో ముడిబడి వున్నందువలన వీటి మూలము తెలుసుకొని త్రుంచువలెనే కాని తపస్సుచే శరీరమును శుష్కించినను ఇంద్రియములను చలింపక నిలిపినను మనస్సుచే దేనిని చింతింపకుండినను బుద్దితో ధ్యానింపకుండినను ఇంద్రియ నిగ్రహము కలుగదు. రైలు వెళ్లునప్పుడు ఆపచూచిన ఆగునా ! ఇంజను యొక్క మర త్రిప్పిన ఆగినట్టు ఇంద్రియముల శక్తి ఆత్మదే అని యధార్ధ జ్ఞానము తెలిసి ధ్యానించిననే ఇంద్రియ నిగ్రహము కలుగును. చతుర్థాధ్యాయము - జ్ఞానయోగము

ఓ పార్థా నాశరహితమగు నిష్కామ కర్మ యోగమును ఇప్పుడు నీకు చెప్పుటకాదు. పూర్వము నేను సూర్యునికి - సూర్యుడు వైవస్వత మనువునకు అతను ఇక్ష్వాకు మహారాజునకు ఉపదేశించెను.

యోగమును మరచి రాజులు భోగలాలసులై గర్విష్టులైనందువలన శ్రీ పరశురాముడు 21 పర్యాయములు రాజులను హతమార్చెను. ఇందుచేత బ్రహ్మవిద్య మరుగునపడెను. అర్జునా ! ఇది నీకు క్రొత్తది చెప్పుట లేదు అనాది అయినది రహస్యమైనది.

శ్రీకృష్ణా నీవు నేను ఇప్పుడు వారము సమ వయస్కులము. నీవు పురాతనుడైన సూర్యునికి ఎట్లు గీతాశాస్త్రము చెప్పియుంటివి.

ఓ కుంతి తనయుడా ! నేను త్రికాలజ్ఞానము గలవాడను. మాయ నా అధీనమందు గలదు. అన్ని జన్మలను నేను ఎరుగుదును. పుట్టుక లేనివాడను. సకల భూతములకు బ్రహ్మదేవునికి కూడా నియామకుడను. ఇంకను నేను త్రిగుణాత్మకమైన ప్రకృతి మాయను నేనే లోబరచుకొని జయించి నా యిష్టమును బట్టి పుట్టుచున్నాను. అంతా నా ఆధీనమై వున్నది. నాకుగా నేను జన్మలెత్తుట ఎందుకనగా ధర్మం క్షీణించి, అధర్మమే రాజ్యమేలినప్పుడు నాకుగా నేను పుట్టటమో లేక ధర్మప్రవర్తకులనో పుట్టించెదను.

నేను సన్మార్గ నిష్టగలవారిని రక్షించుటకు సాధుసజ్జనలను బాధపెట్టువారిని దండించుటకు ధర్మమును స్థాపించుటకును ప్రతి యుగమందును అవతరించుచున్నాను.

ఓ అర్జునా ! నాకును నీకును అనేక జన్మలు గడచినవి. గడిచిన జన్మలన్నిటినీ నేను ఎరుంగుదును. కానీ నీవు ఎరుంగవు. నీవు మాయలో చిక్కుకున్నవాడవు. అందులకే నీకు భూతకాల జన్మలు. భవిష్యత్‌కాలము తెలియదు. మాయ నా ఆధీనములో వున్నది కనుక నేను త్రికాలజ్ఞుడను.

నేను చేస్తున్నాను అని చేయు సత్కర్మ అయినను మోక్షమునకు బంధహేతువు., అదియే నిషిద్ధ కర్మలు. జ్ఞానం తెలిసినవాడు అసలు చేయడు. పుణఖ్యకర్మలు, ధ్యాన, తపస్సులన్నియు భగవదర్పితముగా చేసిన కర్మ ఆ కర్మల వివరము తెలిసి బంధమంటనివాడు నిష్కామ కర్మయోగి అయి మోక్షార్హుడగును.

పంచమాధ్యాయము - కర్మసన్యాస యోగము

ఓ శ్రీకృష్ణా ! ఒకవైపు నిష్కామ కర్మయోగమును - ఒకవైపు కర్మ పరిత్యాగమును చెప్పుచున్నావు. ఈ రెండింటిలో ఏది మేలో తెలుపవలసినది. |

33౨౨9౨౨౨అఅఅఅిఅకశీ మలయాళ సన్నము గ్రంథికళి - సారంశరు అంంఅంంింలలతల ఓ అర్జునా! ఆత్మపుద్ది కలుగువరకు కర్మఫల త్యాగరూపమగు నిష్కామ కర్మయోగము ఆత్మశుద్ధి "కలిగిన తర్వాత బ్రహ్మసాక్షాత్కారము కొరకు కర్మత్యాగము చేయవలెను.

పోస్టుగ్రాడు ఏట్‌ చేయుట నిష్కామ కర్మయోగము. అయితే పి.హెచ్‌.డి. డిగ్రీ కర్మత్యాగము.

గృహస్థ సన్యాసాశ్రమములో దేనియందైనను ఆచరణపరులమైన ముక్తి లభించును. గమ్యము చేరవలెనంటే ఏ వాహనమునందు ప్రయాణము చేసిన కాలతారతమ్యములుగా చేరు స్థానము ఒక్కటియే గదా ! అట్లే సాంఖ్య యోగులు (కర్మఫల త్యాగులు) సాక్ల్షాత్‌గాను - కర్మయోగులు (నిష్కామ కర్మయోగులు) పరంపరగాను ముక్తి నొందుదురు.

గురోపదేశము పొంది నిరంతరము ఆత్మధ్యానము గలవాడు దేహములోని ఆత్మను వేరుపరచి చూచును. మజ్జిగలో కలియని వెన్నలాగా ప్రపంచ వ్యవహారములో వుండినను కర్మలను అంటక వుండును.

ఇంద్రియ నిగ్రహము గల దేహధారి మనస్సుచే సమస్త కర్మలను త్యజించి ఏమియు చేయనివాడై చేయింపనివాడై తొమ్మిది ద్వారములు గల శరీరమునందు హాయిగా వుంటున్నాడు. కర్మఫలములను పరిత్యజించుట వలన మనస్సుచే కర్మపరిత్యాగము కర్మ సన్యాసము గావించినట్లే యగుచున్నది.

అగ్ని రగుల్కొను వరకు విసరవలెను కదా ! అగ్ని ఆరకుండా వుండవలెనంటే ఎల్లప్పుడు కట్టెలు వేస్తున్నట్లు మనము సంపాదించుకొన్న భగవస్సంబంధమును నిరంతరము సాధనలతో, సజ్జన సాంగత్యముతోను ఎల్లప్పుడు కాపాడుకొనుచూ సెంపొందించుకొనవలెను. గురూపదేశము పొంది అనుష్టించుచూ వీలైనన్నిసార్లు గురువులను కలుసుకొంటూ ఆత్మజ్ఞానమును గూర్చిన విచారణ చేయుచుండవలెను. జీవించి వున్నంతవరకు అనుషానములను ఆ సత్కర్మలను విడువరాదు.

షష్టాధ్యాయము - ఆత్మ సంరయమయోగము

యోగి అనగా చేయదగిన కర్మలు చేయుచూ కర్మఫలమును విడుచునో వాడే యోగి కర్మను సన్యసించిన వాడు. అంతేకాని సత్కర్మలైన యజ్ఞ, యాగాది, ఉపాసనలు వదిలినవాడు సన్యాసియు యోగియు కాదు.

బ్రహ్మచారి, గృహస్థ, వానప్రస్థలకు అగ్నికార్యములు నిర్ణయింపబడినది. జ్ఞానులు మాత్రము ఆత్మయజ్ఞమును రగిల్చె. అందులో సమస్త పుణ్యకర్మలు ఈశ్వరార్చణ బుద్ధితో అహుతి చేయుదురు. వేరు అగ్ని కర్మలే కాక సర్వప్రాణులకు హితము నొనర్చు కర్మలను కూడా బ్రహ్మార్చ్వణమనెదరు. అంతఃకరణ శ్ళుద్ది కొణకు గుమ్మడి సారకాయలకు ముందు పుష్పము వచ్చి తరువాత పిందె కాయగా మారును. కాయ పరిపక్వతకు వచ్చినప్పుడు పువ్వు రాలిపోవును. కాని ముందుగానే పుష్పమును తుంచిన కాయరాదు. అట్లే అంతఃకరణము శుద్ధి కలుగువరకు సత్కర్మానుష్టానపరుడుగానే వుండవలెను. అ తదుపరి తూరియ స్థితియందు స్థిరుడైన యోగియే లోకకళ్యాణము కొరకు సత్కర్మలు చేయుచుండును.

మానవుని మనస్సే బంధమోక్షములకు కారణమగుచున్నది. అందువలన మన మనస్సును బుజ్జగించి లాలించి దుష్టపనుల జోలికి పోకుండా సత్కర్మలయందే అభ్యాసము చేయవలెను. మలిన సంస్కారమే మనలను నరకప్రాప్తికి జన్మ పరంపరలకు తీసుకొని వెళ్లును. నిర్మల నిష్కామ సత్కర్మానుష్పానమే మోక్షగాములుగా జన్మరహితులుగా చేయును.

ఆఅఅఅఅఅఅంఅంిండశీ కులయాళ నద్నరు గ్రంభివళి - సారంశము ౫99999999౯౯

ధ్యానము చేయువారు ఏకాంత ప్రదేశమున కూర్చొని చేయవలెను. బ్రహ్మనిష్టుడు తన శరీర పోషణకు కావలసిన లఘు ఆహారమునే స్వీకరించవలెను. అధికముగా తీసుకొనకూడదు. ఆహారమును అతిగా భోంచేసిన తపస్సాధనలయందు కూడా నిలకడ తగ్గును.

యోగారూఢుడు పరిశుభ్రమైన ఏకాంత ప్రదేశమునందు మిక్కిలి ఎత్తుకాని మిక్కిలి తక్కువగా కాని పీఠపై దర్భాసనము దానిపైన కృష్ణాజినము, దానిపైన తెల్లని వస్త్రము, ఒకదాని పైన ఒకటి కదలక వుండునట్లు వేసుకొని శుద్ధ మనస్సుతో ఇంద్రియ వ్యాపారములను అరికట్టి ఆత్మసాక్షాత్కారము కొరకు ధ్యానము సలుపవలెను.

ఇంకను శరీర శిర కంఠమును సమముగా వుంచి మనస్సు బుద్ధులను నిశ్చలముగా చేసి నాసికాగ్రమును చూచుచూ ఇంక దేనిని చూడనివాడై ప్రశాంతమైన చిత్తం కలిగి భయములేనివాడై బ్రహ్మ భావమునందు నిలకడ కలిగివుండవలెను.

ధ్యానయోగ స్థితి లభించవలెనన్న శరీరమును ఎక్కువగా శ్రమపడనీయకూడదు. అట్లనిన పనులు చేయని సోమరి పనికిరాడు. ఆహార నిద్రాదులు శరీర శ్రమ మితముగా నుండవలెనని గ్రహించవలెను.

ధ్యానపరుడైన యోగి యొక్క మనస్సు గాలిలేనిచోట దీపములాగున చలింపక వుండునో అట్టుండవలెను.

యోగాభ్యాసము చేత నిగ్రహించబడిన మనస్సు యెచట పరమశాంతిని పొందుచుండునో ఎటచ పరిశుద్ధ మనస్సుచే ఆత్మను సందర్శించుచు యోగి తనయందే ఆనందించుచుండునో, ఎచట నున్నవాడైనను యోగి ఇంద్రియములకు గోచరము కానిదియు, నిర్మల బుద్ధిచే గ్రహింపదగినదియు, అంతము లేనిదియు అగు సుఖమును అనుభవించుచుండునో, దేనిని పొందిన పిదప ఇతరమగు ఏ లాభమును అంతకంటే గొప్పదానినిగా తలంపుకుండునో దేనియందు వున్నవాడై గొప్ప దుఃఖముచే కూడా చలింపకుండునో దుఃఖసంబంధము లేశమైనను లేని అట్టి స్థితిని యోగము అని యెరుంగవలయును. అట్టి సాక్షాత్కార రూపయోగము దుఃఖముచే కలతనొందని ధీరమనస్సుచే పట్టదలతో పొందవలసి యున్నది.

కలుపు మొక్కలు అసలు మొక్కలను పాడుచేసి చివరికి పాలమునే పాడుచేయును. అట్లే మన హృదయ క్షేత్రములో విషయ వృత్తులు అంకురించిన మనస్సును పూర్తిగా పాడుచేయును. వాటిని నిర్మూలించవలయునన్న నిరంతరం శ్రవణం, కీర్తనం, వందనం, అర్చనం, పాదసేవనం, సఖ్యం, స్మరణం, ఆత్మనివేదనం, దాస్యం అనే నవ విధములైన భక్తి విధానములలో నేదో ఒకదానిని అనుష్టించవలెను. అన్ని సాధనలకంటే భక్తి మిగుల సులభమైనది.

ధ్యానము చేయునప్పుడు మనస్సు పరి పరి విధముల పోవును. మనస్సును నిలుపవలెనన్న కోరికలు పుట్టునది. మనస్సునందే కనుక ఆ మనస్సును దానిలోనే వుంచి అభ్యాసము చేయవలెను. ఎచట పుట్టునో అచటనే లయ వుండును.

సప్తమాధ్యాయము - విజ్ఞానయోగము

మొదటి ఆరు అధ్యాయములు అంతఃకరణ శుద్దికొరకు - నిష్కామ కర్మయోగమును తెలిపెను. తరువాత ఆరు అధ్యాయములు మనోనిశ్చలత కొరకు - భగవదుపాసనను తెలిపెను. ఆ తరువాత ఆరు అధ్యాయములు పరమాత్మైక బోధ కొరకు - బ్రహ్మవిచారమును తెలిపెను. “భగవద్గీత కర్మ, భక్తి, జ్ఞానములనెడు | కాండలతో ఇది వేదకాండ త్రయమైనది.

౩౫౨౨౨౭౨అఅఅఅంఅకశీ కములయాళ సద్నరు గ్రంభికళి - సారంశకు అంంంిందంలలలలల

ఓ అర్జునా | నీవు నా యందు చేర్చబడిన మనస్సు, బుద్ధి గలవాడవై నన్నాశ్రయించి ధ్యానయోగము నాచరించుము. అనుభవముతో కూడిన జ్ఞానమునే నేను నీకు తెలియచేయుచున్నాను.

ఓ పార్థా! అనేకులు జ్ఞాన మార్గములో ప్రవేశింతురు. కాని మనస్సును నిలుపలేక కొందరు పూర్తి వైరాగ్యము లేక కొందరు గమ్యాన్ని చేరలేకపోవుదురు. కాని వీరికి ఎట్టి ప్రమాదము లేదు. జిజ్ఞాస వుండి జ్ఞాన మార్గమునకు వచ్చినవారు చెడరు. జ్ఞాని అనగా గురుముఖము నుండి వేదార్థమును శ్రవణము చేయువాడు. విజ్ఞాని యనగా గురుముఖతా విన్నదానిని నిధి ధ్యాసములు సలిపి సాక్షాత్కారము నొందువాడు.

యోగసిద్ధి, జ్ఞానసిద్ధి భక్తివలననే కలుగును. అప్పుడే పూర్ణఫలము నిచ్చును. ఎట్లన విలువైన విత్తనాలు భూమిలో జల్లిన భక్తిలాంటి నీరు లేనిది పంట పండునా | అట్లే భక్తిలేని సాధనలన్నియు వ్యర్థము.

నా యొక్క మాయ భూమి, జలము, అగ్ని వాయువు, ఆకాశము, మనస్సు, బుద్ధి, అహంకారము అని ఎనిమిది విధాలుగా విభజింపబడినది. ఇది అంతయు కూడా జడప్రకృతి, ఇట్టి జడప్రకృతిని చేతనా ప్రకృతి నడుపుచున్నది. ఇదియే ఈశ్వరుడు. శుద్ధ చైతన్య స్వరూపుడు. నా ఈ పంచభూతాల జక ప్రకృతి - దానిని నడిపించే చేతనా ప్రకృతి వలననే సమస్త జగత్తుయొక్క సృష్టి, స్థితి లయలు జరుగుచున్నవి.

విత్తుగా వుండి వృక్షమై వచ్చునట్లు భగవంతుని మాయా శక్తివలననే అజ్ఞాతముగా నుండి జగత్తునంతా తోలుబొమ్మలు ఆటలాడువానివలె తెరవెనుక వుండి తెరముందు బొమ్మలను ఆడించునట్ట్లు ఆడించుచున్నాడు. ఇంకను దారమునందు పూసవలె ఈ సమస్త ప్రపంచము నా యందు కూర్చబడినది. సకల చరాచరములకు ధారములాంటి ఆధారము నేనే.

నా కంటే శ్రేస్ట్రరమైనది అన్యమైనది ఏమీలేదు. నీటియందు రుచిగాను, సూర్యచంద్రులయందు ప్రకాశము గాను, సమస్త వేదములందు ఓంకారముగాను, ఆకాశమునందు శబ్దగుణముగాను, నరులయందు ధర్మయుక్తమగు పరాక్రమము గాను నేను వున్నాను.

శబ్ద స్పర్శ రూప, రస్క గ్రంథముల యొక్క సూక్ష్మరూపమే ఆకాశము, వాయువు, అగ్ని జలము, భూమి ఇంకను భూమియందు సువాసన, అగ్నియందు కాంతిని, సర్వ భూతములందు ఆయువును, తాపసులయందలి జ్ఞానతపస్సును నేనే అయి వున్నాను.

ఓ అర్జునా ! సత్తగుణము కూడా జీవనముక్షికి బంధమే. సత్త్వ గుణము బంగారు గొలుసులాంటిది. రజోగుణము ఇత్తడిగొలుసు లాంటిది. తమోగుణము ఇనుపగొలుసు లాంటిది. గొలుసు ఏదైనను మనను కట్టివేయునప్పుడు బంధమే కదా ! కాబట్టి సత్వగుణము కూడా దాటి విశుద్ధ సత్త్యములోనికి అనగా గుణాతీత స్థితికి వచ్చిననే ఈశ్వర స్వరూపమైన నా యొక్కరూపము బోధపడదు.

ఓ అర్జునా | మూడు గుణములతో కూడిన నా ఈ ప్రకృతి (మాయను) సామాన్యులు దాటి లేరు. ఎవరైతే నన్ను శరణు బొందుదురో వారు ఈ మాయను దాటగలరు.

భరత కుల్రేష్టుడవగు ఓ అర్జునా ! నన్ను ధ్యానించే మంచి భక్తులు నాలుగు రకములుగా వుందురు.

1. అర్హుడు, 2) జిజ్ఞాసువు, 3) అర్ధార్థి, 4) జ్ఞాని. 1) అర్హుడు : దుఃఖములు కలిగినప్పుడు నేను తప్ప ఇతరులెవరు లేరని నన్ను ధ్యానించువారు, 2) జిజ్ఞాసువు : భగవతత్వము తెలుసుకొనువారు, 3) అరార్థి : ధనమును కోరువారు,
2. జ్ఞాని ; ఆత్మ సాక్షాత్కారం కొరకు ధ్యానించువారు.

౩౭౭౭౨అ౭అఅఅఅింోశీ కులయాళ సద్నురు గ్రంథికళి - సారాంశము ఆంంంింింంలింింిణల

ఓ అర్జునా ! ఈ నలుగురు నా భక్తులే. మంచివారు. కాని నలుగురిలో జ్ఞాని శ్రేష్టుడు. నాకు పరమ ప్రియుడు. లౌకికపరముగా భక్తులకు భగవంతుడంటే ఇష్టముండును. కాని భగవంతునికి ఇష్టులుగా వుండుట కష్టము. అన్నిటికన్నా జ్ఞానమే శ్రేష్టమైనది. ఇట్టి జ్ఞానము ద్వారా పరమాత్మయే తన ఆత్మగా వెలుగుచున్నాడు. అని అతనే శ్రీమన్నారాయణ రూసమని భావము కల్లివుందురు. అట్టి భగవంతుని దూర దూరము పోయి వెతకనక్కరలేదు. అతి సమీపముగా నా హృదయ కుహరములోనే దాగివున్నాడు అను జ్ఞానముతో ఆ ప్రజ్ఞయే నాలోను వెలుగుచున్నది. “ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ” అను స్థితికి వచ్చును.

అష్టమాధ్యాయము- అక్షర పరబ్రహృయోగము

ఓ శ్రీ కృష్ణమూర్తి ! బ్రహ్మమననేది ? ఆధ్యాత్మ మననేది ? కర్మయన నెట్టిది ? అది భూతమనునది యేది ? అది దైవమనుమనది యేది ? అది యజ్ఞుడు ఎవరు ? ఎట్లు వున్నాడు ? ప్రాణా ప్రయాణ సమయమునందు నిన్ను ఎరింగి నీలో ఎట్టు ఐక్యమందుచున్నాడు ?

1. బ్రహ్మమన నేది ? నిరతిశయమైనదియు, నాశము లేనిదియు ఏదో అదే బ్రహ్మమనబడును.

వ్యాఖ్య : మన చర్మ చక్షువులకు కనిపించే ప్రకృతియంతా మన దేహములు లాగా నళించేదే జ్ఞాన నేత్రము

ద్వారా తెలియబడిన మనలో వున్న ఆత్మయే బ్రహ్మము. ఇదియే ప్రకృతిలో సర్వాంతర్యామిగా వున్నది.

2. ఆధ్యాత్మమననేమి ? పరమాత్మ - జీవాత్మలను తెలుసుకొనునదే ఆధ్యాత్మికము.

3. _ కర్మమన నెట్టిది ? స్థావర జంగమాది సకల భూతముల యొక్క ఉత్పత్తికి కారణభూతమైన యజ్ఞమును మంత్రపూర్వకముగా దేవతల కొరకు చేయు యజ్ఞమే కర్మమనబడును.

4. అది భూతమననేమి ? నశించు స్వభావము గల శరీరములే అది భూతములు.

5. _అధియజ్ఞుడెవరు ? ఎట్లు వున్నాడు ? దేహములందు సర్వాత్మకుడై వున్న నేనే అధియజ్ఞుడను, అధియజ్ఞుడుగా సకల చరాచరములో వున్నాను.

6. శ్రీకృష్ణా! మనో నిగ్రహము గలవారిచేత నీవు ప్రాణ ప్రయాణ సమయమునందు ఎట్లు ఎలుంగుబడు చున్నావు?

ఓ అర్జునా |! మరణకాలమునందు స్మరించుచూ లేక ధ్యానించుచు ఎవడు దేహమును విడుచుచున్నాడో వాడు నా యొక్క విష్ణు స్వరూపము లేక మోక్షమును పొందుచున్నాడు. ప్రాణము పోవు సమయమున భగవానుని స్మరణ స్కృతి వలన నీటిలో వేసిన లవణము నీటిరూపమును దాల్చినట్లు భక్తుడు నాయందు లీనమగును. నన్ను చేరే వాని గుర్తు ఇదియే.

సమస్త భూతములు నశించినా నశించనిది - ఇంద్రియాలకు అందనిది శ్రేష్టమైనది. అనాదిగా నుండునది. అయిన అక్షర పరబ్రహ్మము. సకల చరాచరములందు ప్రతిస్టితమై సర్వవ్యాపకమై వున్న నన్ను ఎవరు పొందుచున్నారో వానికి ఇక పాందవలసినది, తెలియబడవలసినది, చేరవలసిన గమ్యము యేదిలేదు. సర్వోత్కృష్టమైన స్థానమిదియే. .

మనో నైర్మల్యము, చిత్తైకాగ్రత నిరంతర బ్రహ్మచింతన చేయువాడు సులభముగా నా స్థానమైన పరబ్రహ్మ స్థానమును పొంది మోక్షమగు జన్మరాహిత్యమును పొందుచున్నారు. ఇట్టి ధ్యానయోగి వేద వేదాంగములు చదువువానికంటెను, యజ్ఞములు చేయువాని కంటెను, తపస్సు చేయువాని కంటెను, అర్హత కలిగినవానికి దానమిచ్చువారి కంటెను, అధిక పుణ్యఫలమును పొందుచున్నారు.

౩౨౨౨౨౨అఅిఅఅఅక్రశీ మలయాళ నద్నరు గ్రంథికళి - సారంశకు అంఅంంఅలలతింతల నవమాధ్యాయము - రాజవిద్యా రాజగుహ్యయోగము

పరమాత్మైక విద్యయే రాజరహస్య విద్యయని తెలిపె గీతాబోధకుడు. రాజర్చులచే అభ్యసించినది రహస్యముగా నుంచబడిన విద్య అగుటచే రాజగుహ్యమనియు విద్యలలో నిష్కామకర్మ విద్యయే రాజులాంటిదని తెలపటమైైనది. జనన మరణ రూపమగు సంసార బంధము ఛేదించు అనుభవజ్ఞాన విద్య ఇదియే. ఇట్టి విద్యను శ్రద్ధాభక్తులతో ఆచరించవలెను. లౌకిక విషయములలోనే ప్రతి పని శ్రద్ధతో చేసిన కాని పూర్ణఫలము ఇవ్వదు. అటులైన ఆత్మజ్ఞానం సకల విద్యలతో నుత్తమమైనది. అత్యంత పాపపయనమైనది. ధర్మయుక్తమైనది. అనుష్టించుటకు సులభతరమైనది, నాశనము లేనిది, ప్రత్యక్షఫ్షలము నిచ్చునది.

ఇంద్రియములకు తెలియబడని బ్రహ్మ మొదలు సకల చరాచరములు నాయందు వున్నవి. కాని నేనైతే ఆ భూతములందు లేను. నా ఆత్మ ప్రాణులను ధరించుచున్నది. వృద్ధి పొాందించుచున్నది. కాని వానియందు నేను లేను. ఎట్లనగా ఇంద్రజాలకుడు తాను అనేక వస్తువులందు మహిమలు కనపరిచినను, తాను దేనియందును లేనని అంటున్నాడో అట్టే సర్వేశ్వరుడగు ఈశ్వరునియందు లోకములు లోకులున్నట్ట్లు కనిపించెనను వాస్తవముగా అవి భగవంతుని యందు లేవు. అంతటను సంచరించు వాయువు ఆకాశంనందు వున్నను ఏ విధంగా ఆకాశమును అంటక వుండునో అట్లే సర్వభూతములు నాయందు వున్నవని తెలుసుకొనుము.

సకల భూతముల ప్రళయకాలంనందు నా సంబంధమైన మాయలో లీనమైపోగా సృష్టికాలమందు భూతములను మరలా నేను సృజించుచున్నాను. నా స్వకీయమగు మాయ వలన సకల భూతములు అవిద్యా దోషముచే వాటి వాటి సంస్కారమును అనుసరించి ప్రతి కల్పమునందు పుట్టించుచున్నాను.

దైవ గుణములు కలవాడు దైవమును, అసుర గుణములు గలవాడు అసురులను, రాక్షస స్వభావము గలవాడు రాక్షసులను, భూత డ్రేత స్వభావము గలవాడు భూతటప్రేతములను సేవించి మరణానంతరము ఆయా లోకములను పొందుచున్నారు.

బ్రహ్మస్వరూపుడగు నన్ను గూర్చి సర్వకాలములయందును ప్రణవజపము చేయుచూ కొందరు వేదాంత శ్రవణము ద్వారా కొందరు ఇంద్రియ నిగ్రహము కలిగి కొందరు, అహింసా వ్రతం పూని కొందరు, బ్రహ్మచర్యాది వ్రతం పూని కొందరు, హృదయేసునిగా ధ్యానించుచూ కొందరు సాకార భక్తితో కొందరు, నామస్మరణ కీర్తనాదులతో మరికొందరు అంతటనిండి వున్న నర్వాంతర్యామిగా కొందరు, పరబ్రహ్మ న్వరూపముగా కొందరు సేవించుచున్నారు.

భగవంతుని పిలచె తలచే పేరు “ఓంకారము” అందులకే సర్వ వేదములు ఓంకారమునే ప్రతిధ్వనించు చున్నవి. భగవంతుని చేరే మార్గమే “ఓంకారము” సకలము భగవంతునిగా తోచునది. జ్ఞానయజ్ఞమని - అన్నియు భగవదర్పితము చేయునది దైవయజ్ఞమనియు, వేరు వేరు భావములతో చేయునది అంతయు కర్మయజ్ఞమని యందురు.

బ్రహ్మమును తెలుసుకొనుటకు ప్రణవమొక్కటియే సాధనమనియు ఆ ప్రణవము సాక్షాత్‌ బ్రహ్మ విష్ణు స్వరూపమని వేదములు అనుభవజ్ఞాన బుషులు తెలిపిరి. ఇదియే మోక్షము నిచ్చునది.

ఓ అర్జునా నేను సూర్యునియందు కొన్ని ఎండనిచ్చు కిరణములుగాను, కొన్ని వర్షము నిచ్చు కిరణములుగాను వున్నాను. ఇంకను అమృతమును - మరణమును నేనే అయి వున్నాను.

99౭౭99అఅంఅఅంశీ కములయాళ సద్నుకు గ్రంభికళి - సారంశకు ౫౭౭9999999 కొందరు బుగ్యజుస్సామమును తెలిసికొని జ్యోతివష్టామాది క్రతువులచే నన్నారాధించి యజ్ఞ శిష్టమగు సోమమును పానము చేసి పాపరహితులై స్వర్గమును కోరుచున్నారో అట్టి పుణ్యఫలమైన దేవేంద్రుని స్థానమును పొంది సర్వోత్తములైన దేహభోగములను అనుభవించుచున్నారు. పుణ్యము క్షీణించిన తర్వాత మరలా భూలోకమున జనన మరణ చక్రమున తగుల్కొనుచున్నారు. పరమాత్మయైన నన్నే పరమ యోగ్యముగా అనన్య చిత్తముతో ధ్యానించుచున్నారో వారియొక్క యోగ క్షేమములు నేనే చూస్తున్నాను. దేవతలను ఆరాధించువారు దేవతలుగా, పితృదేవతలను ఆరాధించువారు పితృలోకములందును, భూత ప్రేత పిశాచములను ఆరాధించువారు ఆ లోకములందును, సాక్షాత్‌ పరమాత్మయైన నన్ను ధ్యానించువారు శ్రీమన్నారాయణుడనైన నన్ను పొందుచున్నారు. పరిశుద్ధమైన భక్తులు భక్తిచే పత్రమును కాని, ఫలమును కాని, చివరికి ఉదకమును కాని ఇచ్చినను నేను వాటిని ప్రేమతో స్వీకరించెదను. ఇచ్చట అచంచలమైన (ప్రేమ ముఖ్యము. భక్తిలేని పూజ వ్యర్థము. ఓ అర్జునా ! నీవు ఏ పనిచేసినా, దేనిని భుజించినా, దేనిని హోమము చేసినా, దేనిని దానము ఇచ్చినా ఏ పూజా వ్రతములు ఆచరించిన వాటినన్నిటిని నాకర్పణ చేయుము. ఈ విధముగా చేయువాని ప్రతి పని యజ్ఞము క్రింద వచ్చును. ఇట్లు చేయువానికి ఈశ్వరుడు తప్ప అన్యముగా ఏమి కనిపించదు. ఇట్టివాని కార్యక్రమములు ఆ సర్వేశ్వరుడే చేయించును. మనస్సును పరమాత్మయందు ఐక్యపరచి నిరంతరము ధ్యానము చేయువారు ఆ పరమాత్మనే పొందుదురు. దచమాథధథ్యాయము - విభూతి యోగము భగవదైశ్వర్య మహిమలు తెలుసుకొనిన కూడా మనస్సు నిశ్చలత కలిగి భగవత్‌ సాక్షాత్కారము కలుగును. ఓ అర్జునా ! నా వాక్యామృతము వలన నీవు ప్రీతి చెందుచున్నకొలది నాకు ధర్మ రహస్యములను మరల మరలా చెప్పవలెనని అనిపించుచున్నది. నేను దేవతలకు, బుషులకు కూడా మొదటివాడను కనుక నా ఉత్పత్తి స్థితిని దేవతలు, బుషులును కూడా ఎజుంగరు. మానవుని కంటే దేవతలు వానికంటే బుషులు పై స్థానమున ఉన్నారు. నన్ను పుట్టుకలేని వానిగాను, సమస్త లోకములకు మహేశ్వరునిగాను ఎవరు తెలిసికొనుచున్నారో వారు నా యొక్క జ్ఞానము కలిగి మోహరూపము లేనివారై సర్వపాపముల నుండి విడుదల పొంది మోక్షమును పొందుచున్నారు. ఓ పార్థా |! కర్మయందు జాగ్రత్త కలిగి వుండవలెను. ఎట్లన జీవకోట్లకు వారి వారి చేసుకొన్న పాప పుణ్యకర్మలను, కామ్యకర్మలను అనుసరించే ఫలమునిచ్చుచున్నాను. అందువలన కర్మాకర్మలను సంపూర్తిగా తెలుసుకొని కర్మమునకు అంటకుండా వుండుము. భగవత్‌ సాక్షాత్కార జ్ఞానమనెడి జ్యోతి ఎట్టు వెలుగుననగా అంతఃకరణ శుద్ధియనెడి ప్రమిదను, భగవదనుగ్రహమనెడి తైలమును, ఇంద్రియ నిగ్రహము అను వృత్తియు, ప్రతిబంధము లేని గాలియును, | ఆత్మసంయమనెడు చిమ్నీయును కలిగియుండవలెను. ఇవి అన్నీ కలిగియున్నవారు ఎచటనైన వెలిగించవచ్చు. | ఏ కులమువారైనను వెలిగించవచ్చు.

9999౭99999ఈశీ కులయాళ నద్నురు గ్రంథికళ - సారంశకు ఆఅం9ం9ంంంంలలణలల

శ్రీ కృష్ణపరబ్రహ్మ ! నీ యొక్క నిజస్వరూపమును దేవతలు, అసురులు యెజుంగరు. అట్టి నీవు ఏ మహిమచేత లోకములో వ్యాపించి వున్నావో తెలుసుకొనగోజుచున్నాను. నాకు ఆ అర్హత వుంటే గురు రూపమున నీవుండి శిష్యునిగా నన్ను చేసుకొని చెప్పవలసినది. శ్రీకృష్ణా ! నేను నిన్ను ఏ ఏ రూపములుగా ధ్యానించి తెలుసుకొనగలను.

ఓ అర్జునా ! నా మహత్యమునకు లేక నా విభూతులకు అంత్యము లేదు. అయినను ముఖ్యములైన దివ్యములైనవి కొన్ని చెప్పుచున్నాను.

ఓ అర్జునా ! నేను భూతముల యొక్క హృదయ కమలమునందు వుండిన ప్రత్యగాత్మలను నేనే. సమస్త భూతముల యొక్క సృష్టి, స్థితి లయములను ఆదిమధ్యాంతములనను నేనే. ద్వాదశాదిత్యులలో విష్ణువును నేనే, ప్రకాశింపజేయువారిలో కిరణములు గల సూర్యుడను నేనే. సమస్త వాయువులలో మరీచియనువాడను నేను, నక్షత్రములలో చంద్రుడను నేనే, వేదములలో సామవేదమును నేనే, దేవతలలో ఇంద్రుడను నేనే, ఇంద్రియములలో లోపల మనస్సును నేనే, భూతముల లోపల చైతన్యము నేనే, ఏకాదశ రుద్రులలో శంకరుడను, రుద్రుడను నేనే, యక్షులు, రాక్షసులు అనువారిలో కుబేరుడను నేనే, అష్టవస్తువుల లోపల అగ్నియును నేనే, శిఖరములలో మేరుపర్వతమును నేనే, దేవపురోహితులలో బృహస్పతియును నేనే, దేవసేనాపతులలో కుమారస్వామియును నేనే, సరస్సులలో సముద్రుడను నేనే, మహర్షులలో భృగుమహర్షిని నేనే, వేదముల లోపల ఏకాక్షరమగు “ఓంకార” ప్రణవమును నేనే, యజ్ఞముల లోపల జపయజ్ఞమును నేనే, స్థిరముగా నుండువాని లోపల హిమవత్పర్వతమును నేనే, చెట్లలో రావిచెట్టును నేనే, దేవర్షులలో నారదుడను నేనే, గంధర్వులలో చిత్రరథుడను నేనే, సిద్ధప్తురుషులలో కపిల మహర్షిని నేనే, గుర్రములలో ఉచ్చైెశ్రవమును గుర్రమును నేనే, గజములలో ఐరావతమును నేనే. మానవులలో ధర్మపరిపాలన చేయు రాజును నేనే, ఆయుధములలో వజ్రాయుధమును నేనే, ధేనువుల లోపల కామధేనువు నేనే, పుత్రోత్పత్తిని కలుగచేయు ధర్మయుక్తమగు కామమును నేనే, సర్పములలో వాసుకి అను సర్పమును నేను, నాగుపాములలో అనంతుడను, నాగును నేనే, జలదేవతలలో వరుణుడను నేనే, పితృదేవతలలో ఆర్యముడను నేనే, పాప, పుణ్య, స్వర్గ నరకాది లోకములలో సత్యమును నేనే, ధర్మప్రవర్తకులతో యమధర్మరాజును నేనే, దైత్యులలో ప్రహ్హాదుడను నేనే, శుభాశుభములు వృద్ధి క్షయములు చేయుచున్న కాలస్వరూపుడను నేనే, మృగములలో సింహమును నేనే, పక్షులలో గరుత్మంతుడను నేనే, నాశనము లేని కాలమును నేనే, సర్వతోముఖుడగు బ్రహ్మమును నేనే, ప్రళయకాలములోని మృత్యువుని నేనే, సకల ప్రాణులకు ఉత్పత్తి కారకుడను నేనే, స్రీలలోని సహనమును ధర్మప్రవర్తనా ధైర్యమును, శాస్త్రార్ధ జ్ఞాపకశక్తియు, మధురమగు వాక్కును, జ్ఞానధనమును, లౌకిక శక్తి, కీర్తియు నేనే, సామగానములలో బృహత్సామమును నేనే, ఛందస్సులలో గాయత్రియును నేనే, చైత్రాదులను పన్నెండు మాసములలో మార్గ శీర్షమాసమును నేనే, ఆరు బుతువులలో వసంత బుతువును నేనే, వంచకులలో జూదమును నేనే, తేజోవంతులలో సత్త్వగుణమును నేనే, యాదవులలో శ్రీకృష్ణుడను నేనే, పాండవులలో ధనుంజయుడను నేనే, మనన చింతనాశీలము గల మహర్షులలో వేదవ్యాసుడను నేనే, సూక్ష్మార్ధ జ్ఞానమును గలవారి లోపల శుక్రాచార్యుడను నేనే, దండించువానిలో దండనీతిని నేనే, జయించువాని లోపల ధర్మజయమును నేనే, రహస్యములలో మౌనమును నేనే, జ్ఞానవంతులలో ఆత్మజ్ఞానవంతుడను నేనే, సమస్త భూతముల ఉత్పత్తి

ఆ౪9౨౭69అఅఅంఅం శీ మలయాళ నద్నుకు గ్రంథికళ - సారాంశకు 99999ంఅంంణనలు కారణమును నేనే, ఓ అర్జునా ! లోకములో ఐశ్వర్యవంతముగాను, కాంతివంతముగాను, దృఢమైన ఉత్సాహము తోను ఉన్నదో అవి అంతయు ఈశ్వరశక్తి అంటే నాయొక్క శక్తియే అని తెలిసికొనుము. ఓ పార్థా! ఎవనియందు ఆత్మశక్తి ప్రకాశించుచున్నదో దైవచైతన్యము వెలుగుచున్నదో తెలుసుకొని వారిని ఆశ్రయించుము. ఏకాదశాధ్యాయము - విశ్వరూవ సందర్శన యోగము

భగవానుని అనంతశక్తిని ప్రకాశింపజేసినదే విశ్వరూప సందర్శనము. విశ్వరూప సందర్శనము వలన భవబంధముల నుండి విముక్తి కలుగును.

ఓ పురుషోత్తమా ! జ్ఞాన ఐశ్వర్యశక్తి, బల, వీర్య తేజస్సులతో కూడిన విష్ణు సంబంధమైన మీ యొక్క రూపమును చూడగోరుచున్నాను. నేను చూడదగినవాడవని తలంచితివేని నాశరహితమైన నిరతిశయానందము కలుగజేయు నీ విశ్వరూపమును నాకు జూపుము.

ఓ అర్జునా ! ప్రాకృతములైన నీ నేత్రములతో నన్ను చూడలేవు. అప్రాకృతమైన దివ్య నేత్రమును ఇచ్చుచున్నాను. ఈ దివ్య నేత్రము చేతనే నా యొక్క యోగ మహిమను ఈశ్వరశక్తిని చూడగలవు.

పంచభూతాత్మకమగు నేత్రము పంచభూత సంబంధమైనవి మాత్రమే చూడగలవు. మన నేత్రమున కనబడనివి ఎన్నియో సూక్ష్మదృష్టి కలిగిన యంత్ర పరికరములతో చూచినట్లు కేవలం గురుదైవముల యొక్క కటాక్షముతోనే ఈశ్వర శక్తి చూడగలము. అంతట పార్టుడు శ్రీకృష్ణుని విశ్వరూపమును అనేక ప్రాకారములను, అనేక వర్ణములను ఆకృతులు, పండ్రెండుగురు సూర్యులును, అష్ట వస్తువులను, ఏకాదశ రుద్రులును అశ్వని దేవతల నిద్దరిని, సప్తమహర్చులను, అనేక అద్భుత దృశ్యములను, స్థావర జంగమాలతో కూడిన జగములను, అనేకములైన వశక్రములు, నేత్రములు, ఆశ్చర్యకరములైన దృశ్యములతో అనేక భయంకరమైన వికృతములతో, అనేక శ్రేష్టమైన ఆభరణములతో, పుష్పమాలికలతో, శ్రేష్టమైన వాసనా ద్రవ్యములతో ఈశ్వర సంబంధమైన విశ్వరూపముతో అర్జునుని దివ్య నేత్రమునకు కనిపించెను. అట్టి విశ్వరూపము చూచినతోడనే అర్జునుడు రోమాంచితము గలవాడై మిగుల ఆశ్చర్యముతో విశ్వరూపము ధరించి వెలుగుచున్న శ్రీకృష్ణునకు శిరస్సు వంచి దోసిలి యొగ్గి నమస్కరించి ఇట్లు స్తుతించెను.

శ్రీకృష్ణమూర్తి ! విశ్వరూప ధరుడవైన నీ దేహమునందు స్వర్గస్తులగు సకల దేవతలను, కమలాసనస్థుడగు చతుర్ముఖ బ్రహ్మను, వశిష్టాది సమస్త బుషులను, నానా విధములైన స్థావర జంగమాది భూతములను శ్రేష్టములగు వాసుకి మొదలగు సర్పములను, అనేకములైన బాహువులు, కడుపులు, వక్రములు, నేత్రములు గలవానినిగాను అనేక రూపములు గలవానినిగాను నీయందు చూస్తున్నాను. నీయొక్క ఆదిమధ్యాంతములు కానరాక వున్నవి.

ఈ దేవత సమూహములు నిన్ను ప్రవేశించుచున్నవి. కొందరు భీతగలవారై మీ యందు అంజలి బుద్భలై ప్రార్థించుచున్నారు. యుద్ధము శాంతించి లోకమునకు క్షేమము కలుగుగాక అని మహర్షులు, సిద్ధులు, స్వస్తి వాచకములు పలుకుచున్నారు. సకల దేవతలు నీ విశ్వరూపమును ఆశ్చర్యము గలవారై చూచుచున్నారు. శ్రీకృష్ణా భయంకరమైన మీ రూపమును చూచి లోకములోని సకల ప్రాణులు భయపడుచున్నవి. నేను కూడా భయపడుచున్నాను. కాబట్టి దేవతలకు దర్శనమిచ్చునట్టి కిరీటము, గదా, శంఖ, చక్రములను ధరించిన సౌమ్య రూపమును చూపి స్వస్తత చేకూర్చువలెనని వేడుకొనెను పార్భుడు.

99999999 అాశీ కఘులయాళ సదురు గ్రంథికళ - సారాంశకు ౫అంంంింంంంలణల

ఓ దేవేశా |! జగన్నివాసా ! అనుగ్రహించి ప్రసన్నుడవగును. ఓ శ్రీకృష్ణా ! దుర్యోధనాదులు, వారి సైన్యము లోని సకల రాజసమూహములు - అలాగుననే భీష్మ దోణ, కర్ట్ణాదులు, ఇంకను మా 'సైన్యములోని వారు త్వరితము గలవారై భయంకరమైన మీ ముఖమునందు చేరుచున్నారు. మండుచున్న ముఖముచేత సమస్త ప్రజలను మ్రింగుచున్నవాడవై అంతటా ఆస్వాదించుచున్నావు. నీ యొక్క తేజోకాంతుల సమస్త జగత్తును వ్యాపించి తపింపజేయుచున్నది.

ఓ దేవా! నీకు వందనములు. ఉగ్రరూపుడైన నీవెవరివో నాకు చెప్పుము. నీ ప్రవర్తన మెరుంగకున్నాను. ఆదిపురుషుడవగు నిన్ను తెలియగోరుచున్నాను.

ఓ అర్జునా ! భూభారము తగ్గించుటకు జననాశనము చేయుటకై ప్రబలినకాలుడను, ఎదుట సైన్యమునందు ఏ యోధ వీరులున్నారో వారు నీచే విడువబడినను జీవింపజాలరు. కాలంచే నశింపబడెదరు. వీరు అందరు నాచే హననము గావించబడిరి. కాబట్టి నీవు నిమిత్తమాత్రుడవు అయి శత్రువులను జయించి యశస్సును బడయుము.

వ్యాఖ్య : భీష్మ ద్రోణ, కర్ణాదులను భగవానుడే చంపి ఆ యశస్సును అర్జునుని పొందమనెను. ఈలాగుననే కొందరు భక్తులు మహా కార్యములు చేయుదురు. అవి కూడా భగవంతుని శక్తితోనే చేయుదురు. భగవంతుడు తానే చేసి ఆ శక్తిని పేరును భక్తులకు వచ్చునట్లు చేయును.

ఓ శ్రీకృష్ణా |! ఓ అనంతమూర్తి ! నీ మహత్యమును నీ విశ్వరూపమును తెలియక నాకు సమవయస్కుడవు, బావవు అని తలచి ఓ నల్లవాడా ! గొల్లవాడా ! యదునందనా | కృష్ణా అని స్నేహముగా పిలిచియుంటిని మరియు విహారమునందు తిరుగాడునప్పుడు కాని, భోజన శయ్యాసనములందు కాని పరిహాసము చేయుటకై అందరిముందు అవమానించి వుంటినేని, నా తప్పిదములన్నిటిని మన్చింపుము. పుత్రుని అపరాధము తండ్రివలెను, చెలికాని అపరాధము మిత్రునివలెను, భార్య అపరాధము భర్తవలెను నన్ను క్షమింపుము.

పాండవ శ్రేష్టుడైన అర్జునా ! ఇటువంటి విశ్వరూపము గల నన్ను నీవు తప్ప ఇతరులెవ్వరు చూచి వుండలేదు. బుగ్వేదములు అధ్యయనము చేయుట చేతగాని, యజ్ఞాది కర్మలు ఆచరించుట చేతకాని, వేదములు పఠించుట చేతకాని, దానధర్మములు చేయుట చేతకాని, తపస్సులు చేయుట చేతకాని నన్ను చూచుట శక్యముకాదు. కేవలము నిర్మల భక్తి మూలముగానే నన్ను చూచుట సాధ్యమగును. అంటే పై చెప్పిన సాధనలు వ్యర్థమని కాదు. అవి అన్నీ భక్తిలేనిది ఫలము కలుగజేయవనియే. అనన్య భక్తి కలిగినవారు “సర్వం బ్రహ్మమయం” అనే దృష్టితోనే వుందురు. తన్మయ భక్తి కలిగివుందురు.

వ్యాఖ్య : తీవ్రమైన తపస్సుచే మోక్షమనిన అట్టి తపస్సు అందరూ చేయలేరు. దానముచే మోక్షమనిన ధనము అందరికీ వుండదు. యజ్ఞముతో మోక్షమనిన ఎక్కువ ధనము ఎక్కువమంది సహాయము కావలయును. ఇదియును అందరునూ చేయలేరు. అందులకని భక్తవత్సలుడు పదుగురి మెప్పు కోసము ఆర్భాటు పూజలకంటే పత్రమైన, ఫలమైన, పుష్పమైన, ఉదకమైన అనన్య భక్తితో సమర్పించిన చాలునని భగవంతుడు సెలవిచ్చెను. అందులకే “భగవర్గీత”లో సర్వులు అతి సులభముగా ఆచరించి తరించు మార్గములే చెప్పెను. ఇందులకే ఎన్నియో గీతలు వున్నను దీనిని ఒక్కదానినే ఆచరించి తరించుచున్నారు.

ఆఅ9అఅంఅఅంంంంం శీ కులయాళ నద్నురు గ్రంభివళి - సారంశకు ౫అ99999ంలంంఅలల

ఆదిశంకరాచార్యులు మొదలుకొని నిమ్మజాతిలోని వారు కూడా గీతాపారాయణము చేసి అందు చెప్పినట్లు ఆచరించి తరించుచున్నారు. మిగతా ఉపనిషత్తులు సర్వసంగ పరిత్యాగమును, ఏకాంతవాసమును కఠినమైన ఆహార నియమమును, విధించినవి. గీతాశాస్త్రము, ఒక్కటియే గోపాలురు నుండి భూపాలురు స్రీ పురుషులు, గృహస్థ, సన్యాస, వానప్రస్థ, బ్రహ్మచర్య ఆశ్రమములలో వున్న ఎవరైనను తరించుచున్నారు.

ద్వాదశోధ్యాయము -భక్తియోగము

ఓ కృష్ణ భగవాన్‌ ! నీ భక్తులలో ఒకరు ఎల్లప్పుడును నీయందే నిలుపబడిన మనస్సు కలిగి నీకంటే నికరమగు రక్షకుడు లేరని తలచి సాకార స్వరూపుడగు నిన్ను సేవించుచున్నారు. ఇంకొకరు సర్వాశలను వదలి ఇంద్రియ నిగ్రహము కలిగినవారై నిన్ను ఇంద్రియాతీతుడుగా నిర్విశేష పరబ్రహ్మ న్వరూపుడిగా నిన్ను ధ్యానించుచున్నారు. వీరి ఇరువురిలో ఎవరు యోగమును లెస్సగా తెలిసినవారు ? ఎవరు గొప్ప భక్తులు ?

వ్యాఖ్య : పై చెప్పిన ఇద్దరిలో ఒకరు సాకార భక్తులు, రెండవవారు నిరాకార భక్తులు వీరి ఇద్దరిలో ఎవరు ఉత్తముడు అని ప్రశ్న ?

సాకార పూజ అంటే విగ్రహారాధన, నిరాకార భక్తి అంటే చరాచర వస్తువులన్నిటిలో వెలుగుచుండువాడు ఒక్కడే అని తెలిసికొని జ్ఞానరూపముగా మానసికంగా ధ్యానించుట అన్నిటిలో వున్నది. ఆఖరుకు తనలో వున్నది కూడా ఆ ఈశ్వరుడే అని తన ఆత్మను కూడా పరమాత్మ స్వరూపముగా ధ్యానించుట.

మూడవ పద్ధతి భగవంతునికి అన్యముగా తృణమైనను లేదను భావన చేయటము ఇవి ఒకదానికంటే ఒకటి యెంతో అధికమైన శక్తి కలిగినది.

ఓ అర్జునా ! సాకార, నిరాకార భక్తులలో ఎవరైనను భగవత్‌ భక్తి కలిగి పవిత్ర శ్రద్ధ పాసన చేయుదురో వారే భక్తులైనను ఒక్కటే. ఇరువురు నన్ను పొందుదురు. సన్యాసులు అయినను గృహస్థులు అయినను ఒక్కటే.

దేహాభిమానము గలవారికి నిరాకారమైన అక్షర పరబ్రహ్మము పొందుట మిగుల కష్టము. అదే ఇంద్రియ | సంయమము గలవానికి “సర్వం ఖల్విదం బ్రహ్మ” అనుభవ జ్ఞానం కలిగినవానికి నిర్గుణ బ్రహ్మపాసన ప్రయాసము లేదు.

ఆత్మ పరిపక్వము కలుగునప్పుడు మాత్రమే అవిద్యారూపమగు దేహాభిమానము వదలిపోవును. అప్పుడు ఆత్మ విముక్తిని పొందును. బాగుగా ఎండిన టెంకాయలో గల జలము నశించినప్పుడే చిప్పనుండి కొబ్బరి స్వయముగా విడివడినట్టు నిరంతర భక్తి ధ్యాన తపస్సులచే తన అంతఃకరణములో గల విషవాసనలు సంపూర్తిగా నశించినప్పుడే ప్రకృతి గుణముల నుండి ఆత్మవిడివడి ముక్తిని మోక్షమును పొందును.

కురిడీకాయ మరల పీచుతోను, చిప్పతోను చేరి మొలకెత్తనట్లు ఎంత కాలమునకైనను చెడనట్టును జీవన్ముక్తుడు మరలా ప్రకృతిలో చేరుట కాని మరలా జన్మ ఎత్తుట కాని మోక్ష స్థితినుండి చలించుట కాని వుండదు.

ఏ సుగుణోపాసకులు సమస్తములగు వైదిక లౌకిక కర్మఫలములను కర్మలను నాయందు సమర్పించి నన్నే పరమగతిగా నెంచి ధ్యానించుచున్నారో వారిని మృత్యు రూపమైన సంసారమనెడి సముద్రము నుండి శీఘ్రముగా లేవదీయువాడు నగుచున్నాను. ఇట్టివాడు నిశ్చయముగా భగవంతుని యందే నివసించును.

22౨౨౨౨౨అఅఅఅికకీ మలయాళ సదురు గ్రంభివళ - సారొంశకు ఆఅంంఅందలలఅతితల ఓ అర్జునా | మనస్సు - బుద్ధులను నాయందు స్థిరముగా నిలుపుటకు సమర్భుడవు కాకపోతివేని ప్రతిరోజును దైవభావములో మనస్సును వుంచి అభ్యాసము చేయుచూ దృశ్య విషయములచే కలిగెడు దోషములను చింతన చేయుచూ వాటిని విడచుటను చేయుచుండిన అజ్ఞానమనే చీకటి నశించుచూ భగవసంబంధ అనుష్టానము వలన మోక్షమార్గము సులభమగును. ఓ అర్జునా ! అభ్యాసము చేయుట యందు సమర్ధత లేని యడల నాకు ప్రీతికరములైన నా సంబంధమైన మరియు భూతదయ కలిగివుండి సకల ప్రాణులకు హితము చేయు కర్మలను చేసిన మోక్షసిద్ధిని పొందెదరు. ఓ అర్జునా | అభ్యాస వైరాగ్యమ్చుందు నిష్ట కుదరని యెడల మనో నియమము కలిగి సమస్త సత్కర్మలు, | ఫలమును నాకర్పింపుము. సత్కర్మాచరణ కర్మార్చణ మూలముగా అంతఃకరణము శుద్ధి కలగి దానిచే ఆత్మజ్ఞానార్హత పొంది మోక్షమును పొందెదరు. వేదము ఉపనిషత్తుల గూర్చి వివరణ తెలియకుండా చేయు అభ్యాసముకంటే ఈ అనుష్టానము. ఎందులకు చేస్తున్నాము అని తెలుసుకొని చేసే శ్రవణ జ్ఞానము శ్రేష్టము. ఇట్టి శ్రవణ జ్ఞానము కంటే ధ్యానము, ధ్యానము కంటే సత్కర్మ ఫలత్యాగము శ్రేష్టము. ఎందువలనంటే సత్కర్మ ఫలత్యాగము వలన శీఘ్రముగా బంధనివృత్తి కలుగుచున్నది. దానివలన చిత్త శాంతి కలుగుచున్నది. అంతఃకరణ శుద్ధి కలిగిననే ధ్యానంనందు - ఆత్మతత్త్య జ్ఞానంనందు స్థిరచిత్తము కలుగును. స్థిర చిత్త ద్యాన - జ్ఞానముల వలన చిత్త శాంతి కలుగుచున్నది. నాలుగు అంతస్థులు కట్టదలచినవానికి మొదటి అంతస్తు అగు పునాది ఎంత ముఖ్యమో అట్లే కర్మ | భక్తి యోగ, జ్ఞానము నాల్గింటిలో మొదటిదియగు నిష్కామ కర్మయోగమును చక్కగా ఆచరించవలెను. , కరణములతొ చేయు ప్రార్థన - ధ్యాన పూజాదులు కూడా ప్రతిఫలము కోజనివిగా భగవదర్చితముగా నుండవలెను. దీనివలనే చిత్తశుద్ధి కలిగి అంతఃకరణము శుద్ధియగును. శాస్త్రానుభవముగా జ్ఞానము తెలుసుకొని దాని ప్రకారము అనుష్టించి ఆత్మానుభవ జ్ఞానము సంపాదించవలెను. ఓ అర్జునా | పరమభక్తుని యొక్క జ్ఞాని యొక్క అద్వేష్టాది గుణలక్షణములు ఇట్లు వుండును. 1 సకల భూతములను ద్వేషింపనివాడను, 2) మిత్రధర్మము గలవాడను, 3) కారుణ్యము ' గలవాడుగాను, 4) మమత్వము లేనివాడును, 5) అహంకారము లేనివాడును, 6) సుఖదుఃఖముల యందు సమబుద్ధి గలవాడుగాను, 7) ఓర్చు గలవాడుగాను, 8) నిత్య సంతోషమును, 9) ధ్యానానుషానపరుడగు యోగిగాను, 10) మనోనిగ్రహము గలవాడుగాను, 11) దృఢమైన జ్ఞానము గలవాడుగాను, 12) భగవంతుని యందు అర్పించిన మనస్సు, బుద్ధి గలవాడుగాను, 13) నా భక్తుడును అయిన వాడెవడో వాడు నాకు ప్రియుడగుచున్నాడు, 14) ఎవనివలన జనము, భయము నొందరో, 15) ఎవడు సంతోష భయద్వేషముల చేత కలతనొందని మనస్సు గలవాడొ అట్టివారు నాకు ప్రియులు, 16) ఎవరు లోకము వలన భయము నొందరో, 17) ఏ భక్తుడు దేనియందు ఆపేక్ష లేనివాడును, 18) బాహ్యాభ్యంతర శుద్ధి గలవాడను, 19) కార్య సమర్భుడును, 20) దేనియందును తగులుకొనని మనన్సు గలవాడుగాను, 21) మనోవ్యాకులత లేనివాడును, 22) లోకాడంబరములగు సమస్త కర్మలను వదిలినవాడగుచున్నాడు వాడు నాకు ప్రియుడు, 23) ఎవడు ఇష్ట ,

ఆ9అఅఅంఅఅంంంంంశీ మలయాళ నద్నురు గ్రంభికళ - సారాంశము ౫99ంంంఅఅఅజణలు వస్తువులు వచ్చినప్పుడు సంతోషింపనివాడును, 24) అనిష్ట వస్తువులు సంభవించినప్పుడు ద్వేషింపనివాడును, 25) ప్రియ వస్తువుల వినియోగమునందు పరితాపము నొందనివాడును, 26) ప్రాప్తము కాని వస్తువులను | కోరనివాడును, 27) శుభాశుభకర్మలచే విడువబడినవాడును, 28) భగవంతునియందు సదా భక్తి కలిగిన వాడగుచున్నాడో అట్టివాడు నాకు ప్రియుడు, 29) శత్రువునందును, మిత్రునియందును అటులనే మానవమానములందును సమానుడును, శీతము, ఉష్టము, సుఖము, దుఃఖమును వానియందు సముడును, సమస్త సంగముల నుండి మిక్కిలి విడుదల పొందినవాడును, 30) నిందయందు స్తుతియందు.సముడును, 31) మననశీలుడును, 32) శరీరము నిలుచుటకు తగిన యే ఆహార పదార్ధము లభించినను సంతోషించువాడును, 33) నియతమైన నివాసము లేనివాడును, అనగా యే సమయమున యే స్థలము దొారకునో దానివలన సంతోషపడువాడును, ఇది యొకే స్థలములో నుండి ధ్యాననిష్ట చేయువానిని గూర్చి చెప్పినది కాదు. సర్వసంగ పరిత్యాగియై విహరించువాని గూర్చి చెప్పినది. 34) పరమార్థ జ్ఞాన విషయమై సుస్థిరమైన మనస్సు గలవాడును, 35) భగవంతుని యందు అనన్యమైన భక్తి గలవాడును నాకు ప్రియుడు. ధర్మము నుండి తొలగనిదియు అమృత సమానమైన, మోక్షసాధనమైన అద్వేష్టాది ధర్మసముదాయము ' నందు శ్రద్ధ కలిగి పరమాత్మయే పరమగతిగా తలచుచూ ధ్యానించుచున్నారో పూజించుచున్నారో అట్టి భక్తులు నాకత్యంత ప్రియులు. త్రయోదశాధ్యాయము - క్షేత్ర క్షేత్రజ్ఞ విభాగయోగము ఓ శ్రీ కృష్ణమూర్తి ! 1) ప్రకృతి యొక్క స్వరూపము యొట్టిది ? 2) పురుషుడు ఎవరు ? 3) క్షేత్రమనగా నేమి ? 4) క్షేత్రజ్ఞుడనబడు వాడెవ్వడు ? 5) జ్ఞానమనగా నెట్టిది ? 6) జ్ఞేయమనునది యొట్టిది ?

1. ప్రకృతి స్వరూపమెట్టిది ? మూలప్రకృతి అది లేనిది అని ఎరుంగుము. మానవుని మనోబుద్ధీంద్రియ వికారములగు సుఖదుఃఖముల | వలనను గుణముల వలనను ప్రకృతి పుట్టినది. జీవునికి మోక్షము కలుగువరకు ప్రకృతి వుండును. బహుకాలము ' నుండి ప్రకృతి వుండుటచే అనాది అనబడెను. పంచభూతములతో సృష్ట, స్థితి, లయములు కలిగినదే ప్రకృతి.
2. పురుషుడు ఎవరు? పురుషుని కూడా అనాది అని చెప్పబడెను. పురుషుడు.అనగా జీవుడు. ఇతడు శాశ్వతమగు: బ్రహ్మము. జీవుడు బ్రహ్మాంశము అగుటవలన అనాది అనబడుచున్నాడు. పురుషుడు ప్రకృతియందు వున్నాడు. కనుక ప్రకృతి గుణములకు సత్త్వ, రజ, తమస్సు గుణములతో వుంటున్నాడు. కాబట్టి గుణముల బట్టీ జన్మములు కలుగుటకు కారణుడు అగుచున్నాడు. పరమాత్మ జ్ఞానంచేత తానే పరమాత్మ అనియు - పరమాత్మయే తాననియు తలంచి - ప్రకృతివలన సుఖదుఃఖముల మోహాదుల మాయ వలన కలుగుచున్నవి అని తెలుసుకొని నాలుగు ఆశ్రమములలో దేనియందు వున్నను ఫలాపేక్ష రహితుడై విద్యుక్త కర్మలు చేయుచున్నారో వారు ఈ దేహము వుండినను దేహనిర్యాణం తరము ముక్తుడే అగుచున్నాడు. న

౨౨౨౭౭౩౭౨అఅఅఅఅకథీ మలయాళ సద్నరు గ్రంథికళి - సారాంశకు అంంంఅింలిలలణఅఅ 3) క్షేత్రమనగా నేమి? క్షేత్రమనగా భూమి అట్లే మన దేహమును క్షేత్రముతో పోల్చిరి. బీజము వృక్షమగుటకు క్షేత్రము (భూమి) ఎంత అవసరమో అట్లే దేహములో వున్న జీవుడు కూడా బ్రహ్మం అగుటకు భూమిలాగా ఈ మానవ దేహమనే క్షేత్రము అంతే అవసరము. ఈ దేహమనే క్షేత్రమునందు పంచ మహాభూతములు, అహంకారము, బుద్ధి, మూల ప్రకృతియు, జ్ఞానేంద్రియములైన త్వక్కు చక్షువు, శ్రోత్రము, జిహ్వ, ఘ్రూణములను ఐదును - కర్మీంద్రియములైన వాక్కు, (ప్రాణి, పాదము, వాయువు, ఉపన్ఫలనెడివి ఐదును - మనన్నును, జ్ఞానేంద్రియములకు గోచరమగు శబ్ద, స్పర్శ, రూప, రస, గంధములు ఐదును - ఇంద్రియ సమూహమైన ఇచ్చయు, ద్వేషము, సుఖము, దుఃఖమును, జ్ఞాన స్వరూపమగు తెలివి, ధైర్యమును, అను ఇంద్రియ వికారములతో కూడినదే ఈ క్షేత్రము. ఇట్టి ప్రకృతి వికారములతో కూడినది. దేహమే కాని ఆత్మకు లేదు. అత్మ నిర్వీకారము నిరంజన స్వరూపము సనాతనము. 4) క్షేత్రజ్ఞుడనబడువాడు ఎవరు? భూమిని దున్ని వ్యవసాయము చేయువాడు క్షేత్రజ్ఞుడు. అట్లే జడ దేహములలో అంతర్యామిగా వుండి ప్రకాశింపజేయువాడే క్షేత్రజ్ఞుడు. 5) జ్ఞానమనగా ఎట్టిది ? అమానిత్వాది గుణములు కలిగి ఆచరించునదే జ్ఞానము. ఇవియే అమానిత్వాది గుణములు :

1. ఆత్మస్తుతి లేకుండుట, 2) డంబాచారము లేకుండుట, 3) పరప్రాణులను బాధింపకుండుట, 4) సహనము కలిగివుండుట, 5) బుజుస్వభావము కలిగివుండుట, 6) గురుసేవాపరుడై వుండుట, 7) బాహ్యాంతర శుద్ధి కలిగివుండుట, 8) చిత్తచాంచల్యము లేకుండుట, 9) మనోనిగ్రహం కలిగివుండుట, 10) ఇంద్రియ విషయములందు విరక్తి, 11) అహంకారము లేకుండుట, 12) జనన మరణ జరా వ్యాధులచే గలిగెడు దుఃఖమును నెరంగుట, 13) ఏ వస్తువులయందు ఆసక్తి లేకుండుట, 14) ఆలుబిడ్డలు, ఇండ్దయందు మొదలగువానియందు సంఘము లేకుండుట, 15) ఎల్లప్పుడును ఇష్టా నిష్టముల సం్రాప్తియందు సమబుద్ధి కలిగివుండుట,
2. నాయందు తప్ప ఇతరమగు దేనియందును, మనస్సును చేర్చకుండుట, 17) ఎట్టి విపత్తులలో కూడా చలించని భక్తి కలిగివుండుట, 18) ప్రతిబంధము లేని స్థలమున వుండగోరుట, 19) జనసమూహమునందు ప్రీతి లేకుండుట, 20) సదా ఆత్మధ్యానమునందు మనస్సు నిలుపుట, 21) తత్త్వజ్ఞానం వలన కలిగెడు మహాప్రయోజనము ఇట్టిదని ఎజుంగుట, జ్ఞానము దీనికి వేరైనది. ఏది కలదో అది అంతా అజ్ఞానమే.
3. జ్జేయమనునది యొట్టిది? అమానిత్వాది గుణములు కలిగివుండుట జ్ఞానమైతే ఈ జ్ఞానమును కలిగి బ్రహ్మ సాక్షాత్కారము పాందుటయే జ్ఞేయము. అమానిత్వాది గుణములు కలిగివుండుట కలెక్టరు చదువుట, జ్ఞేయమును పొందుట, కలెక్టరు ఉద్యోగము చేయుట వంటిది. ఓ అర్జునా ! సూర్యుడొక్కడే సమస్త ప్రపంచమును ఎట్లు ప్రకాశింప చేయుచున్నాడో అట్లే పరమాత్మ అన్ని దేహములలో క్షేత్రజ్ఞుడుగా వెలుగుచున్నాడు. ఇట్లు ఎవరు క్షేత్ర క్షేత్రజాజుల భేదములను తెలిసికొని ప్రకృతి దోషముల నుండి విడువడునో వాడు మోక్షమును పొందుచున్నాడు.

ఆ౨అ౨అఅఅఅ669అఈశీ మలయాళ నద్నురు గ్రంథి - సారంశము 999999999౨ చతుర్ధశాధ్యాయము - గుణత్రయ విభాగ యోగము జ్ఞాని, సత్త్వ, రజ తమో గుణములను దాటి గుణాతీత స్థితికి అంటే శుద్ధాత్ముడై త్రిగుణ రహితుడై సాక్షిభూతముగా ఇష్టా అయిష్టములు సంతోష దుఃఖములు లేనివాడై బ్రహ్మానంద భరితుడై జన్మరాహిత్యాన్ని మోక్షాన్ని పొందును. ధనములుండిన ఈ దేహము వుండు వరకే మరలా జన్మమెత్తినపుడు జరా దుఃఖము జాయా దుఃఖములు తప్పవు. ఈ జన్మ పరంపరను ఛేదింపవలెనంటే సత్త్వ, రజో, తమో గుణములను దాటవలెను. ఓ అర్జునా ! ప్రకృతి అనెడి యోనియందు జీవులయొక్క బీజమును వుంచుచున్నాను. ప్రకృతి తల్లియనియు గర్భాదాన కర్తయగు పరమేశ్వరుడు అగు నేను తండ్రినని తెలిసికొనుము. త్రిగుణములగు ఈ గుణములే యాత్మను దేహమునందు బంధింపబడుచున్నవి. సత్త్వ, రజో, తమో గుణములను ఛేధించితే కాని మేఖము తొలగిన సూర్యునివలె, ఆవరణ (కుండ) తీసిన దీపమువలె ఆత్మప్రకాశము తెలియును. మనుజుడు శరీర సుఖములందు - భోగములందు బంధింపబడి ధ్యాన సమాధులను శీలించుటకు శక్తుడు కాలేకపోతున్నాడు. సత్త్వృగుణము కలవాడు ఇంకను అమానిత్వాది గుణములయందు శాస్త్రజ్ఞానంనందు

• వేదపారాయణమందు, సత్సంగమునందు వుంటూ తృప్తిపడి మోక్ష మార్గమునకు రాలేకపోతున్నాడు. ఆఖరి గమ్యమైన జన్మరాహిత్యాన్ని వదులుతున్నాడు. ఇంకను రజోగుణము గలవాడు, బాహ్యాఢంబర కర్మలచేత దృశ్య వస్తువులలో గల అనురాగము చేతను, పేరు ప్రతిష్టల చేతను, విషయ సుఖముల చేతను బంధింపబడుచున్నాడు. పూర్తి అజ్ఞాని తవోగుణము గలవాడై అజాగ్రత్త - బద్ధకము, అతి నిద్రవలన జీవుడు బంధింపబడుచున్నాడు. ఇంకను దేహమే నేను అను భ్రాంతి చీకటిలో నుంటున్నాడు. ఆత్మను నేనే అని తెలిసికోలేకున్నాడు. రంగు, రంగు కళ్ళ అద్దములు పెట్టుకొని చూచిన ఆ రంగుగానే కనిపించినట్టు మానవుడు ఏ గుణముల యందు వున్నవారికి అదే యధార్ధముగా తోచును. కాబట్టి త్రిగుణ స్వభావములు తెలిసికొని వాటియందు తగుల్కొనక విడివడుట చాలా ప్రయాసముతో కూడిన పని. ఓ అర్జునా ! రజోగుణము, తమోగుణముల కంటే - సత్త్యగుణము అధికముగా వున్న రజో, తమో గుణములను అణచి సత్త్వగుణ గుణకార్యములే చేయుచూ జ్ఞాన మార్గమునకు వెళ్ళుదురు. ఇట్లే ఏ రెండు గుణములకంటే అధికముగా వున్న గుణములు ప్రకారమే మనుజుడు ప్రవర్తించును. ఇంకను గుణముల బట్టియే ఆహార నియమములు - వ్యవహారములు, సన్నిహితులు, వారు చదువు గ్రంథములను బట్టి వీడు సత్త్వగుణము కలిగినవాడా ? రజో తమో గుణములు కలిగినవాడా అని తెలిసికొనవచ్చును. అయితే విశుద్ధ సత్యమునకు వచ్చినవానికి ఈ మూడు గుణములువుండవు. కాని కొన్ని దేహ గుణములు సాత్తికములై వుండును. రావణ - కుంభకర్ణ - విభిషణాదులు గుణములను చూచిన మనకు తేటతెల్లమగును. రావణునిది రజోగుణము, కుంభకర్ణునిది తమోగుణము, విభిషణునిది సత్త్యగుణము. కుంభకర్ణుడు : ఏ ఒక మంచి లక్షణము లేదు. అతి నిద్ర, అతి తిండి వీనికంటే రావణాసురుడు ఒక మెట్టు ఎక్కువ.

౩౩92అఅంఅంఆఅత॥ శీ కులయాళ సద్నరు గ్రంభికళి - సారంశకు ౨అఅఅఅంంఅలలణఅ రావణాసురుడు : రావణాసురునకు తీవ్రమైన భక్తి వున్న పర స్త్రీ వ్యామోహము, రాక్షస గుణములు | వున్నవి. -విభీషణుడు రాక్షస వంశములో పుట్టినా సత్త్వగుణ సంపన్నుడు, శ్రీ లక్ష్మీదేవి భక్తుడు, ధర్మప్రవక్తుడైనవాడు అన్నకు .హితము బోదించెను, , ఓ.అర్జునా | సత్త్వగుణము అధికముగా నున్నప్పుడు జీవుడు మరణించినచో ఉత్తమ జ్ఞానము గలవారు, పొందు స్వర్గాథిలోకములను పొందును. ఇదియే సన్మార్గమైన భక్తునకు లభించు ప్రతిఫలము. ఇట్లే తమో, రజో గుణములు కలిగినవాడు మరణించిన ఆయా గుణసంస్కారమగు జన్మములే వచ్చును. అదే గుణాతీత స్థితిని పొందినవాడు మరణించినవాడు పరమాత్మ స్థానమునే పొంది జన్మరాహిత్యము ' కలిగించుకొనును... | దీనికి -దృష్టాంత్యమేమన- నవధాన్యములు తీసుకొని భూమిపై చల్లిన ఏ విత్తనమునకు ఆ మొక్క . వచ్చినట్ట్లు మనము ఏర్పరచుకొనే సంస్కార వాసనలే మరణించునప్పుడు మనకు మరలా వచ్చు జన్మలు. అదే ఏ గుణములు లేక ఏ కోరికలు లేక, ఏ పాపకర్మలు లేక సంచిత ఆగామి, (ప్రారబ్ధ కర్మలు లేని . సత్కర్మానుష్టానపరుడు జీవన్ముక్తిని పొందును. మంచి 'చేవగల చందనపు చెట్టు ఎంత గాలి తోలినను తుఫానులు వచ్చినను విరిగిపడదో అట్లే సముద్ర , మధ్యమున వున్న కొండ అలలకు ఎట్లు చెలించదో అబ్లే ఆత్మనిష్టలో నిలకడ గలవాడు ప్రకృతి గుణములచే ' చలింపబడు గుణాతీత స్థితి ఇదియే. ఇంకను గుణాతీతుడు మట్టి, బంగారము, ధనము, అధికారము ఇవి యెవి ఆత్మనిష్టకు పనికిరావని 'ఒకే భావములో వుండును. పంచదశాధ్యాయము - పురుషోత్తమ ప్రాప్పియోగము సంసారమును తల్లక్రిందులుగా 'నున్న అశ్వద్ధ 'వృక్తముతో పోల్చిరి. ఎందులకంటే అశ్వద్ధ వృక్షము [ భూమిలోపల వేళ్ళు పాతుకొని మరలా కొమ్మలు అన్నీ వూడలు దిగి ఛేదించుటకు కష్టసాధ్యంగా వుండును. . కష్టసాధ్యమే కానీ అసాధ్యము మటుకు కాదు. అయితే సంసార వృక్షమును కూడా దృఢమైన కర్మ, భక్తి, జ్ఞాన,

• ధ్యానములనెడి దృఢ అబ్యాస-వైరాగ్యములతో ఛేదించవలెను. తల్లక్రిందులుగా వున్న వృక్తముతో ఎందుకు ' పోల్చీరి. అంటే నిష్కామ పుణ్మకర్మలు చేసిన మరలా మానవజన్మే ఎత్తుదురని - పాపకర్మలు చేసిన నరకలోక, పొతాళ లోకములకు పశు, పక్షి మృగ జన్మలకు కూడా వెళ్ళెదరని తెలియచెప్పెను. అబచి, అనిత్యము దుఃఖమయములైన అనాత్మను సద్గురు కృపతో నిత్యమైనదియు, శుచియైనదియు, , సుఖముతో కూడినదియు అగు ఆత్మను తెలుసుకొనవలేను. జీవునికి అవిద్యా మాయవలననే అనాత్మయగు దేహమందు ఆత్మబుద్ధియు కలుగుచున్నది. ఎట్లంటే రోగాదులచే అరుచి పొందిన నాలుకకు మంచి ; పదార్థములన్నియు చేదుగా వుండును. అట్లే త్రాచుపాము కరచనివానికి విషం బాగా ఎక్కినప్పుడు వేపాకు తినిపించిన తియ్యగా వుండును. ఇది ఎట్లు విపరీత భావముగా నుండునో మాయా మోహము వలన అజ్ఞానము వలన జీవునికి అనిత్యకమైన దేహము నిత్యమైనదిగాను భావము కలిగి నిత్యమైన ఆత్మను అసలు తెలుసుకొన లేకున్నాడు. |

ఆ9అంణందంందలిలంండ శీ కులయాళ నద్నురు గ్రంథికళ - సారంశము ౫ంఅంఅంఅలఅలఅనలు | కూకటి వేళ్ళతో వృక్షమును తీసివేసి నాశనము చేసినట్లు సంసార వృక్షమును కూడా సమూలముగా నాశనము చేయవలెను. అట్లే ముముక్షువులు సామాన్య పుణ్యకర్మలు చేతకాని, భక్తిచేత కాని, వైరాగ్యం చేతకాని, యోగసమాధి నిష్ట చేతకాని తృప్తినొాందక మూల ప్రకృతి నశించువరకు ప్రయత్నము చేయవలెను. ఇట్టి అవిద్యానాశనము బ్రహ్మ సాక్షాత్కార జ్ఞానంచేతనే నిర్మూలమగును. ఈ సంసార వృక్షమునకు కూకటి వేరు ఈశ్వరుడు. ప్రక్క వేర్గు,.జీమలు. లేక వాగు చేయు కర్మలు. ఈ వేళ్ళే భూలోకములో పైకి కిందకు ప్రాకిపోయినవి అని చెప్పుటకు కారణం ఇట్టి సంసార వృక్షమును అభ్యాస- _ వైరాగ్యమనెడి కత్తితో ఛేదించి పునరావృత్తి లేని బ్రహ్మపదవిని పొందవలెను. సామాన్య ధర్మకార్యం చేసినవారికి . కొంతకాలమునకు స్వర్గలోకమునకు ఇంకా దృఢమైన యజ్ఞ యాగాదులు సలిపినవారు. స్వర్గ లోకమునకన్నా పై మంచి లోకములలో జన్మించుదురు. పుణ్యము క్షీణించిన వెంటనే మరలా జన్మ వచ్చును. అదే యోగ. సమాదులచే ఇంద్రియ నిగ్రహము కలిగి నిష్ట కలిగినవారికి హిరణ్య గర్భుని స్థితి కలిగి మరలా బహుకాలమునకు జన్మకు వచ్చిదరు. కాని బ్రహ్మ సాక్షాత్కార జ్ఞానము అంటె ఆత్మసాక్షాత్కారము కలిగినవాడు జన్మపరంపరను తొలగించుకొనుచున్నాడు. వృక్షము యొక్క పెంపునకు మొదలులో పోసిన నిరు ఎట్లు, కారణమో జీవుడు చేయు సత్వాది _గుణములే మంచి జన్మలకు కారణమగుచున్నవి. అట్లే పాపకర్మలు జీవుల జన్మలకు కారణమగుచున్నవి. జీవుడు దేహమును వదలివెళ్లునప్పుడు వాయువు ద్వారా మంచి చెడు వాసనలు వెళ్ళునట్లు జీవునితో వాని సంస్కార వాసనలు కూడా' వెళ్ళును. ఈ పాత సంస్కార' వాసనలు కూడా వెళ్ళును. ఈ పాత సంస్కార వాసనలే మరో జీవుని చేరి జన్మించెదరు. అందులకే మానవుడు దైవగుణములను: ఆశ్రయించి దైవభావంతో ప్రాణము వీడిన ఉత్తమగతిని పొందుదురు అనెదరు. ఆత్మతత్త్వ జ్ఞానులకు తప్ప' జివుడు ఏ అవస్టలోను ఇతరులకు కనపడడు. బాహ్యదృష్టి వున్నవారు: ప్రకృతినే చూచెదరు. అదే అంతర్‌దృష్టి కలిగి వున్న జ్ఞానులు దేహములో జీవుని చూడగలరు. అద్దమును ప్రకృతి వైపునకు త్రిప్పిన ప్రకృతి కనపడునట్లు మనస్సును విషయ వాసనలవైపు తిప్పిన మాయామోహుడై భ్రష్పుడగును. అదే అంతర్హస్టి కలిగిన జ్ఞానులు తనవైపునకుత్రిప్పిన అద్దములో తన ప్రతిబింబమే కనిపించినట్టు తనలో వున్న ఆత్మ బిందువును అంటే ఆత్మసాక్షాత్కారమును పొందును. ఇట్టి సాక్షాత్కారము పొందుటే తిరిగిరాని బ్రహ్మసాక్షాత్కారము. ఓ అర్జునా ! సమస్త ప్రపంచమును ప్రకాశించు సూర్యుడును, చంద్రకాంతిని, అగ్ని తేజస్సును నేనే. సమస్త భూతములను ధరించు భూమిని, సన్యములను వృద్ధిపరచు చం[ద్రుడను నేనే. ఇంకను సకల ప్రాణులయందు, వైశ్యానరుడను పేరుతో జఠరాగ్ని స్వరూపుడనై ప్రాణపాన వాయువులతో చేరి వారు భుజించెడి ఆహారమును పచనము చేయుచున్నాను. చతుర్విధ ఆహారములను 1) దంతములతో కొరికి తినెడి భక్యములు, 2) నమలక నాలుకతో చప్పరించి తినెడి క్షీరాన్నాదులు, 3) నాలుకచే చప్పరించకనే భుజించెడి పచ్చడి మొదలగునవి. 4) నాలుకతో చప్పరించకనే తినెడి క్షీరాన్నాదులు. ఇవి అన్నియు వైశ్యానర రూపమున దేహమునందు వుండి పచనం చేసిన అహారమును ఎముకలకు - కండరములకు - రక్తమునకు కావలసిన శక్తిని ఇచ్చి శరీర పోషణకు ఉపయోగపడుచున్నది.

322౭౨౨౨౨అఅిఅ9కథీ కులయాళ సద్నరు గ్రంథికళి - సారంశము ౨ం౭అఅఅలఅఅఅఅ . జడములైన దేహములకన్నా, బుద్ధుడైన జీవుడికన్నా ముక్తుడగు ఆత్మశ్రేష్టుడని తెలపటమైనది.

త్రిగుణములతో కూడినప్పుడు జీవుడు, త్రిగుణములను దాటినప్పుడు ఈశ్వరుడు.

క్షరుడనగా చతుర్వింశాతి తత్వములను అతిక్రమించి అక్షరుడగు జీవునికంటే 'శ్రేష్టుడై లోకంనందును, వేదమునందును “పురుషోత్తముడు” అని ప్రసిద్దడయ్యెను.

షోడశాధ్యాయము - దైవాసుర సంపవద్విభాగ యోగము

ఓ పార్థా! దైవధనం గలవాడు దైవమును పొందును. జిజ్ఞాసువులు పరమ భక్తులు. దైవగుణములు ఇలా వుండును. భయము లేక చిత్తపద్ధి కలిగి జ్ఞానయోగంనందు వుందురు. దానపరులుగా, బాహ్యేంద్రియ, అంతరిర్రిదియ శుద్ధి కలిగి వుందురు. యజ్ఞములు చేయుచూ నిరంతరము ధ్యానపరులై ఉపనిషత్‌ గీతాపారాయణములను నియమ ప్రకారముగా చదువుచుందురు. వాటిలోని సారాంశమును గహించి ఆచరించెదరు. తపస్సు చేయుదురు. కపటము లేక వుందురు. సత్యప్రవర్తకులై వుందురు. పరులను సకల జీవులను హింసించకుండా వుందురు. కోపము లేకుండా శాంతస్వభావముతో వుందురు. త్యాగబుద్ది కలిగి వుందురు. ఆపతృమయములలో కూడా ధైర్యమును విడనాడరు. ఇట్టి లక్షణములు గలవారు బ్రహ్మతేజస్సుతో వుందురు. అదే అసుర గుణములు గలవారు డంబము, గర్వము, కోపము, పరుష వాక్కులతో ఇతరులను పీడించు స్వభావము కలిగి మితిమీరిన కోరికలతోను, నీచ ఆహారమును తినుచూ - నీచ దేవతోపాసనలు కూడా చేయుదురు. ఎవరైతే ప్రయత్న పూర్వకముగా .కామ,' క్రోధ, లోభములను, విడచి దైవ సంపత్తి అయిన దైవభక్తి దేవకారుణ్యము, ధ్యానాదులను చేయుచున్నాడో అట్టివాడు సర్వోత్కృష్టమైన మోక్షమును పొందుచున్నారు.

రాజ్య శాసన పరీక్షలో ఉత్తీర్ణులైనవారికి ఉన్నత పదవులు, రాజశాసనము అతిరక్రమించినవానికి రాజదండన ఎట్లో అట్లే పుణ్యకార్యములచే స్వర్గప్రాప్తియు, పాపకర్మములచే నరకప్రాప్పియు, విరక్తి మార్గముచే మోక్షమును, విషయ నివృత్తిచే సంసార బంధము తొలగును. ఎవరు శాస్త్రప్రకారము అనుష్టానమును, పుణ్యకర్మలను చేయుదురో వారికి తగిన సద్గతులు కలుగును.

సప్త దశాధ్యాయము - శ్రద్ధాత్రయ విభాగ యోగము

భగవంతుడు శ్రద్ధను మూడు విధములుగా విభజించి ఏ శ్రద్ధ కలిగి వుండువారు, ఏ ఏ ఆహారము తీసుకొందురు. వాని నివాస స్థలము వారు యెట్టి గ్రంథములు చదువుదురు. వారి ప్రవర్తన ఎట్లు వుండును, మనుజుడు రాజసిక, తామసిక గుణములను ప్రయత్న పూర్వకముగా విడచి సత్వగుణమును అలవరచుకొనిన వానియొక్క లాభము జ్ఞానము కలిగి జీవబ్రహ్మైక్య యోగము సిద్ధించును.

ఓ కృష్ణమూర్తి ! ఎవరు శాస్త్రోక్త విధానమును అవలంభింపక భక్తిశ్రద్ధలతో దేవతారాధనలు చేయువారిది రాజసమా |! తామసమా | సాత్త్వికమా |

ఓ అర్జునా ! శాస్త్రము తెలియకపోయినను ఉత్తమ శ్రద్ధాభక్తితో యనుష్టించువాడు శ్రేష్టుడే. ఇట్టి త్‌ద్ధ శాస్త్రము చదువుటచే వచ్చునది కాదు. అది వారి పాతజన్మ సంస్కారముచేతనే శాస్త్రము ద్వారా తెలుసుకొనక పోయినను సాత్విక గుణములు కలిగి సత్కర్మలనే చేయును. కాని శాస్త్రము చదివి తెలిసియున్నను సదాచారాను ష్థానము చేయనివాడు వర్థుడే. ఏ గుణములలో వున్న మనుజులకు మాయవలన తాను చేయు పనులే మంచివిగా తోచి అబ్లే చేయుచున్నాడు.

9౨అ9అఅఅంంఅాో శీ కులయాళ నద్నకు గ్రంథికి - సారంశకు ౫అంంింంింంింింిలల వాచక తపస్సు అని, మానసిక తపస్సు అని, శారీరక తపస్సు అని మూడు విధములుగా వున్నవి. వాచక తపస్సు అంటే వాక్‌ ద్వారా ఇతరులకు దుఃఖమును - భయమును కలుగజేయనిది, ఇతరులకు ప్రియము కలుగచేయు సంభాషణము - సత్యమును పలుకుట, గీతాది పారాయణములను - ప్రణవాది మంత్రములను జపించుట, ఇక మానసిక తపస్సు అంటే నిరంతరము పరమాత్మను స్మరించుటయు - విషయచింతనల నుండి మనస్సును మరల్చి పరమాత్మ చింతను చేయుట - ప్రశాంత చిత్తుడుగా వుండుట, ఇక శారీరక తపస్సు, భగవత్సేవలు చేయుటయే శారీరక తపస్సు.

పరబ్రహ్మను పిలుచు పేరే “ఓం” అనియు “తత్‌” అనియు “సత్‌” అనియు బ్రహ్మదేవుడు వేదములలో నామ నిర్ణయము చేసెను. జిజ్ఞాసువులు, భక్తులు, బ్రహ్మనష్టులు తాను చేయు అధ్యయనమునందు కాని, కర్మానుష్టానమందు కాని, స్వర్గ, వర్గ, క్రియాలోపం వుండినచో “ఓం తత్‌ సతొ” అను భావముతో కూడిన ఉచ్చరణ వలన తప్పు వచ్చినా కూడా శుద్ధములగును. భావం లేకుండా ఉచ్చరించుటయు, ఫిరంగిని 'పేల్చువాడు గుండుపెట్టకుండా వట్టియందు పెట్టి పేల్చినట్లు వుండును. ఢాం ! అని శబ్దము వచ్చునే కాని అనుకొన్నదానిని ఛేదించదు. అట్లే ఫిరంగులో గుండు పెట్టి పేల్చి లక్ష్యమును సాధించినట్లు “ఓం తత్‌ సత్‌” ను పలుకునప్పుడు పరబ్రహ్మ స్వరూపమునే ఉచ్చ్భరించుచున్నాను అను భావము వుండవలెను.

ప్రత్యుపకారము కోరి చేయు దానము, ఇష్టం లేక ఇచ్చు దానము రాజసదానం క్రింద వచ్చును. అర్భ్యపాద్యాధి సత్కార పూర్వకముగానిదియు, తిరస్కార భావముతో నిచ్చునదియు, దానార్హత లేనివారికి ఇచ్చునది తామసదానము క్రింద వచ్చును.

అనారోగ్య, అనావృష్టితో బాధపడువారికి, బ్రహ్మనిష్టులకు, ధర్మబోధకులకు, దేవాలయ, విద్యాలయాలకు చేయు సాయము సాత్సికదానమనబడును. ఇట్టీ దానమును ప్రతిఫలము కోరక చేసిన సర్వేశ్వరునికి ప్రీతిపాత్రులగుదుము.

ఓ పార్థా! శ్రద్ధ లేని యజ్ఞము, దానము, తపస్సు వ్యర్థమగును. క్షీరాన్నము వండవలెనన్న దానికి సంబంధించినవి అన్ని సమకూర్చుకొన్నను, వండునప్పుడు శ్రద్ధ లేనిచో ఎట్టు పాడవునో అట్లే శ్రద్ధలేని సత్కర్మలన్నియు కూడా వ్యర్థమగును.

అష్రాదశాధ్యాయము - మోక్ష సన్యాస యోగము

మోక్షమును కూడా సన్యసించుటయే మోక్ష సన్యాస యోగమననె. ప్రతి మానవుడు బాధ్యతలు తీర్చుకొని చివరి దశలో గృహమును వీడి వానప్రస్థమునకు వెళ్ళవలెననియే పాండవులు ద్రౌవది పరీక్షిత్తునకు రాజ్యబాధ్యతలను వదలి తపమాచరించుటకు అరణ్యమునకు వెళ్ళిరి.

అట్లే రోగము, బుణము, బంధము, కొారాగారవాసము అను ఈ నాల్గింటితో బాధపడవారు అవి తొలగిన యెట్లు విముక్తి కలుగునో అట్లే విషయ వాసనలు, కోరికలు నశించుటయే జనన మరణ బంధము తొలగుట, మోక్షము కావలయునని కోరిక కూడా అక్కరలేదు. ఇదియే మోక్షమును కూడా సన్యసించటయు సర్వసంగ పరిత్యాగమే. గీతయొక్క అంత్యోపదేశము.

ఓ పార్థా! ఇహ సుఖ, స్వర్గసుఖము కొరకు చేయు కర్మకామ్య కర్మ దైవకార్య కర్మలను ఈశ్వరార్చణముగా | చేయుట కర్మఫల త్యాగము. ఇంకను ధర్మ కార్యములు చేస్తూ భగవదర్చణం అని నిష్కామముగా చేస్తున్నాను.

౨౨అ౨అఅఅఅంఅగ.శీ కులయాళ సద్నుదు గ్రంథికళి - సారాంశకు ౫౨99అంంంంంణను అను భావమును కూడా చేయకుండుట పైరెంటికన్నా అధిక శ్రేష్టమైనది. దీనిని జీవన్ముక్తులు మాత్రమే చేయగలరు. రెండవదానిని పరమభక్తులు మాత్రమే చేయగలరు. మొదటిది సామాన్యులు చేయుదురు. దైవకార్యములు చేయుట, పరప్రాణులకు మేలు కలుగచేయుట మాత్రమే. కర్మయోగమని కొందరు తలచెదరు. శ్రీకృష్ణపరమాత్మ తపస్సు కూడౌా కర్మయోగములో చేరినదే అని తపస్సు అగ్నివంటిది. అది జన్మ జన్మాంతర పాపమనే కట్టెలను త్వరగా భస్మమొనర్చుననెను. తపస్సు వలననే బ్రహ్మమును తెలిసికొనవలఠెను. తపస్సు బ్రహ్మస్వరూపము, ప్రస్తుతము ప్రపంచములో యజ్ఞ, దానములతోనే తృప్తిపొందుతున్నారు. ఇప్పటి | కాలములో తపస్సు చేయువారు అరుదైనందున పూర్తి జ్ఞానులు కరువైపోవుచున్నారు. రాజస, తామస, సాత్త్విక కుర్మల' యొక్క రహస్యము యేమన విధిని తెలియక చేయవలసినదానిని . చేయకపోవుట తామసమని, తెలిసి శ్రమ చేయలేక విడుచునది రాజస గుణమని, విధి తెలుసుకొని అంతఃకరణ శుద్ధి కలిగించుకొని ఫలితము కోరని భగవత్సంబంధ అనుష్టానము సత్యం, దయ కలిగివుండి చేయుకర్మ సాత్త్విక కర్మ 1) సత్త్వగుణ స్వభావము గలవానికి ఈ జన్మలోనే విశుద్ధ తత్త్వము కలిగి ముక్తి సిద్ధించును, 2) రజోగుణ స్వభావము గలవానికి మరణానంతరము మంచి జన్మ కలిగి మోక్షమునందు ప్రవృత్తి కలుగును. ౩) తామస స్వభావము గలవాడు ఎప్పుడో సత్కర్మయందు మంచి బుద్ధికలిగి అటు పిదప అంతఃకరణ శుద్ధి కలిగి అనేక జన్మలకు ఆవల మోక్షప్రాప్తి కలిగి ముక్తుడు కావలసి యుండును.

1. సత్త్వగుణము గలవాని హృదయము శుద్ధమైన తెల్లచిమ్నీలయందు వెలిగెడు దీపం వలెను, 2) రజోగుణము గలవాని హృదయము ఎరుపురంగు చిమ్నీలోని దీపమువలెను, 3) తమోగుణము గలవాని హృదయము మట్లికుండలోని దీపంవలెను నుండును. ఓ అర్జునా ! సత్త్యగుణముచే స్వర్గలోక నివాసము రజోగుణముచే భూలోక నివాసము ! తమో గుణముచే అధోలోక నివాసులుగా జన్మింతురు. , ఈ మూడు గుణములను - మూడు లోకములను దాటి ముక్తుడు జన్మరహితుడు కావలెను. ఓ పార్థా! జనులు వారు చేయు పనుల వలననే వర్ణములు ఏర్పరచిరి. అదే తక్కువ కులములో వాడు బ్రాహ్మణ వైశ్యకుల గుణములను పాొందినను కూడా మన భారతదేశము పూర్వం గుర్తించనందువలనే వెనుకబడి స్వరాజ్యమును కూడా కోల్పోయినాము. అర్హతను బట్టి ఉద్యోగములను ఇచ్చినచో దేశము పురోగమించును. ఓ కుంతీపుత్రా! ఈ పరమ రహస్యమైన ఈ గీతాశోస్త్రమును ఎవరు నా భక్తులకు చెప్పుచున్నారో వారు | సంశయ రహితుడై భక్తితో నన్నే పొందుచున్నారు. ఇట్టి వీరికంటే నాకు ఇష్టులు ఎవరు లేరు. ఈ సంగతి ఢంకా మోగించి చెప్పుము. ఓ అర్జునా | నేను చెప్పిన ఈ గీతాశాస్త్రము నిశ్చల చిత్తముతో (గ్రహించితివా ! నీ అజ్ఞాన దేహభావము ' పూర్తిగా నశించినదా! ఓ పరమాత్మా ! నీ అనుగ్రహము వలన నా అజ్ఞానము వదలి జ్ఞానము- కలిగినది. సంశయములన్నీ నశించి సుస్థిర జ్ఞానము కలిగినది. మీ అఖండ బోధతో మీ విశ్వరూప సందర్శనముతో స్కృత్‌కి వచ్చినది. | స్వరూప జ్ఞానము కలిగినది.

ఆ౨౭౭౭99ంఅంఅంఅంఃశీ కులయాళ నద్నరు గ్రంఖకళ - సారంశకు౫ంంంంింంింలకల నంజయుడు ఇట్లు పలికెను :

| ధృతరాష్ట్ర మహారాజా ! శ్రీకృష్ణార్ణునుల సంవాద రూపమైన ఆశ్చర్యకరమైనదియు, పులకాంకురమును కలుగబేయునదియునగు ఈ సనాతన సర్వోత్తమమైన ఈ గీతాశాస్త్ర సంభాషణమును నేను వింటిని. వ్యాసమహర్షి యొక్క అనుగ్రహము వలన అతి గోప్యమైన శ్రేష్టమైన ఈ యోగశాస్త్రమును యోగీశ్వరుడగు శ్రీకృష్ణభగవానుడు స్వయముగా అర్జునునికి చెప్పుచుండగా నా భాగ్యము కొలది ప్రత్యక్షముగా వింటిని. '

ఓ ధృతరాష్ట్ర మహారాజా! శ్రీకృష్ణార్దునుల యొక్క ఆశ్చర్యకరమైన, పవిత్రమైన ఈ సంభాషణను

వినిన - నేను తలచి తలచి మాటిమాటికి నిరతిశయానందమును. పొందుచున్నాను. దేవతలకు కూడా చూడసాధ్యము కాని విశ్వరూప సందర్శన భాగ్యము అర్జునుని నెపమున నేను చూచినందుకు పరమానందమును పాందుచున్నాను.

ఓ మహారాజా |! యోగులకు ఈశ్వరుడగు శ్రీకృష్ణుడును - గాండీవమును ధరించిన అర్జునుడును ఎచట నిలిచియుందురో అంటే ఎవరి పక్షమున నుందురో వారినే రాజ్యలక్ష్మీ-జయలక్ష్మీ-ఐశ్వర్యలక్ష్మీ వరించును. “భం శ్రీ సట్టురు అరట్రహ్మోర్చీలుస్తు 'ఓంతత్సన్‌ ఓం | ఆలోచించండి - అధివహించండి

ఓ మనుజులారా ! ఆలోచించండి ఆ తర్వాత అధివహించండి ! ముందుగా మానవుడు ఆలోచనాపరుడు కావాలి. ఆ తరువాత ప్రపంచ సృష్టిని దానిలో వున్న సృష్టి, స్థితి లయలను తనయొక్క స్వరూప స్వభావాలను ముందుగా తెలుసుకొనవలెను. సకల-ఛరాచరాల ఉత్పత్తి ఎట్టు.జరుగుచున్నది ? మన ఈ శరీర రూపమునకు ముందు ఎట్లు వున్నాము ? దేహము నశించినా తరువాత ఏమైపోతున్నాము ? పంచభూతాలను,. సృష్టి, స్థితి, లయలను ఎవరు నడుపుచున్నారు ? మానవులలో కూడా జ్ఞానులుగా, అజ్ఞానులుగా, ధనవంతులుగా, బీదవారుగా ఎందుకు తారతమ్యములు కలిగివుంటున్నారు ? దినికి కారణమేమి ? చావుపుట్టుకల మర్మమేమి ? మానవునికి రకరకాలుగా గుణస్వభావములు ఎట్టు కలుగుచున్నవి ? వాటికి కారణకర్త ఎవరు ? ఎవరి సంస్కారాను

, గుణములుగా మరలా జన్మలను ఎవరు ఇచ్చుచున్నారు ? వీటన్నింటిని నడిపించు శక్తి యేది ? మన ఇంద్రియము "లను నడిపించు మన నేత్రమునకు కనిపించక అజ్ఞాతముగా ఎందుకు వున్నవి ? దానిని చూడవలెనంటే మార్గమేది ? సంస్కారము వాటికి సంబంధించిన వాసనలు ఎట్లు మనకు కలుగుచున్నవి ? ఇవి యన్నియు తెలుసుకొను మార్గమేది ? ఎట్లు తెలుసుకొనవలేను? తెలుసుకొనవలెనన్న వీటన్నిటిని పరిశోధించి అనుభవైక జ్ఞానముతో శాస్త్ర ప్రమాణములుగా గ్రంథస్థము చేసి వుంచినారు మహాత్ములగు మన పూర్వీకులు. యధార్ధ ' అనుభవ పూర్వకముగా శోధించి శాసించునదే శాస్త్రముగా మనముందు వున్నది. ఇది మనకు మాతృమూర్తి వంటిది. దీనియందే మానవునికి సంపూర్ణ విశ్వాసం వుండవలెను. ఎట్లంటే బిడ్డకు తన తండ్రి ఎవరో తల్లి ' చెప్పినదే నమ్మిక - ఆఖరుకు భర్తకు కూడా ! యధార్థము తల్లి ఒక్కదానికే తెలుసు తన బిడ్డకు తండ్రి ఎవరని. అట్లే బుషులు ధ్యాన-జ్ఞానముల ద్వారా అనుభవపూర్వకముగా తెలుసుకొన్నదే వేదశాస్త్ర - వేదాంత ఉపనిషత్తులు.. అదియే మనకు ప్రమాణములు - తల్లి వంటిది. | "ప్రస్తుతము ఇప్పటి సైన్సు పరిశోధకులు కనిపెట్టిన వస్తువులను ఎన్నిటినో మనము అనుభవించు చున్నాము. టీవీలు - రేడియోలు - చంద్రమండలమునకు వెళ్ళుట ఇలాంటివి. |

9999999993 శీ కములయాళ నద్నురు గ్రంథికళ - సారంశము ౫అంంంంఅంఅంలణల

ఇట్టివన్నీ మన పూర్వ బుషులు ధ్యానానుష్టాన తపశ్శక్తితో సృష్టి కార్యములను తెలుసుకొన్నవాని ముందు ఇది ఎంత స్వల్చ్ప ఆనందము.

అట్టుకాక శాశ్విత ఆనందమగు ఆత్మానందమును పొందు స్థితిని చెప్పునదే మన వేదగ్రంథముల సారమైన “భగవద్గీత” !!

అజ్ఞానిగా వున్న మానవుడు అనుభవ జ్ఞానిగా ఎట్టు మారవలెను. దుఃఖమే లేని ఆనందమును ఎట్లు పాందగలము. భీమనుండి బ్రహ్మదేవుడు వరకు సుఖమునే కోరుకుందురు గాని దుఃఖమును ఎవరూ కోరుకోరు. కాని దుఃఖమునిచ్చు కర్మలనే చేయుచున్నారు. దుఃఖపడుచున్నారు. అట్లా ఎందుకు చేస్తున్నారు. అంటే మంచి చెప్పు తల్లివంటి వేదశాస్త్రమును తెలుసుకొని సొధన చేసి సాధించనందుకు అనుభూతమును పొందనందుకు.

కొందరు పూర్వ జన్మలోని సంస్కార బలముతో దైవచింతన గలిగి పుణ్యకర్మలు, దానధర్మాలు చేయుచూ సత్వగుణములతోనే వుంటున్నారు. కాని పై గమ్యుస్థానమైన మోక్షము కొరకు ప్రయత్నించుట లేదు. 'భగవద్గీత' యందు పరమాత్మ చెప్పినది ఇదియే. ధర్మార్ధ కామములను కోరుచున్నారు. ఇట్టివారు నా భక్తులే మంచివారే కాని మోక్షమును కూడా సంపాదించువాడే నేను - నేనే వాడు. మా ఇద్దరికి భేదమనునది లేదు. ఇట్టి వేదవాక్కును కూడా సంశయించువాడు ఎప్పటికీ బాగుపడడు. బాల్యమున తల్లిదండ్రుల శిక్షణ ఆ తర్వాత గురువుల (ఉపాధ్యాయు) శిక్షణా పొందని జీవితము పశుప్రాయము. పుట్టిన క్షణము నుండే నేర్చుకొనుట అనునది ప్రారంభమగుచున్నది. సృష్టిలో పసిపాపడు దగ్గర నుండి పశువులు, మృగములు, పక్షులు భూమిమీద పడిన దగ్గరనుండి ఆహారమును సంపాదించుకొనుట నేర్చుకొనుచున్నవి. ఎట్లు నేర్చుకొనుచున్నవి అంటే క్రితజన్మలో అభ్యసించి వచ్చినదే ఈ జన్మలో కూడా చేయగలుగుతున్నాయి, అభ్యాసము పాతదే.

. మానవునకు అధికముగా జ్ఞానము వున్నది. కాబట్టి వురుష ప్రయత్నముతో తనను తానే ఉద్ధరించుకొనవలెను. తనకు తానే ఎట్లు ఉద్ధరించుకొనవలెనంటే శ్రీకృష్ణపరమాత్మ చెప్పిన “భగవద్గీత”ను పఠించి దానిలో చెప్పిన విధముగా సాధనానుష్టానములను సలిపి, ఆత్మానుభవమును పొందుటే మానవ కర్తవ్యము. శాస్త్రమే మనకు నిక్కముగా ప్రమాణము తరించుటకు వేరుదారిలేదు. గీతయందు నిష్కామ కర్మయోగము, భక్తియోగము, జ్ఞానయోగము అను 3 రకముల యోగములను తెలిపెను. రకరకాల రుచులు, అభిరుచులు కలిగివుందురని ముందుగానే మనుజులు తరించుటకు మూడు రకముల యోగములను చెప్పెను. దానిలో దేనినైనను నిష్కామబుద్ధితో ఆచరించిన తరించగలరు. తెలుసుకోవలసిన విషయములన్ని గీతలో వున్నది దీనిని ఒక్కదానిని ఆశ్రయించిన ఇక తెలియవలసిన విషయము ఏమి మిగిలివుండదు. జిజ్ఞాసగల ముముక్షువులకు గీతయే సమాధానము. సృష్టిమూలము, సృష్టి కారణములను సంపూర్ణముగా తెలుపును. “భగవద్గీత” ఎవరి గీత బాగుపడునప్పుడే వారికి గీతాజ్ఞానము కలిగి విజ్ఞాన దృష్టిని కూడా సంపాదించి యధార్థ జ్ఞానపరుడు అగును. జన్మరహిత మోక్షమును పొందును. మానవులారా ఆలోచించండి |! గీతామృతమును గ్రోలి - అధివహించండి |! కలియుగ మానవులు సులభముగా తరించు మార్గమే “భగవద్గీత”.

మన భాగ్యగీత ! అంతులేని పురాణాలన్నీటియందు వున్న సారమును సంగ్రహించి ఒక్క పూలమాలగా గుచ్చినదే. “భగవద్గీత |” అందులకే మహనీయులందరు ముందుగా శ్రీకృష్ణపరమాత్మ ముఖరావిందము నుండి బయలు వెడలిన “భగవద్గీత”కు హారతి పట్టుచున్నారు. దీనిని తెలిసికొని - అనుష్టించిన తెలుసుకోవలసినది -

౪99౭99 అఅఅంంండనశీ కులయాళ సద్నరు గ్రంథికళ - సారాశకు ౫ఆఅంంంంంింంంణను అనుష్టించవలసినది, పొందవలసినది ఇక యేది మిగిలి వుండదు. ఇది యధార్ధము | యధార్ధము | యధార్ధము॥॥! అందులకే మానవులారా ! ఆలోచించండి. “గీతామృతము” గ్రోలి అధివహించండి అని మరలా మరలా చెప్పుచున్నారు ఆత్మసాక్షాత్కార యధార్థ జ్ఞానులు. ఇట్టి దీనిని సనాతన ఆధ్యాత్మిక విశ్వవృక్షము అనిరి. ఆధ్యాత్మికము అంటే “ఆత్మస్వరూప బ్రహ్మమును తెలుసుకొనుటే ఆధ్యాత్మికము. ఈ సనాతన ఆధ్యాత్మిక విశ్వవృక్షము యుగ యుగాల సర్వ సమత్వ వృక్షము. కృత, త్రేతా, ద్వాపర, కలియుగ జ్ఞాన విజ్ఞాన వృక్తము యుగాలు, వాటిలో ఉద్భవించిన సకల చరాచరములు, మానవులు, దేవతలు జన్మల బీజముగా వున్న సనాతన విశ్వవృక్షము. ఇదే ఈశ్వర వృక్షబీజము. సకల నదుల గమ్యచరమ స్థానము సాగరమైనట్టు సర్వ మతముల స్థానము ఈ ఈశ్వర వృక్షస్థానమే. వృక్షమునకు వున్న శాఖలవంటివే మతములు. ఒక బీజము వృక్తమై అనేక వృక్తములకు స్థానమైనట్లు అనేక జీవులకు - ప్రకృతికి మూలము ఈశ్వరుడే. వృక్షము నశించినను ఆ వృక్షము యొక్క విత్తనములు అనేక వృక్త్షములకు మూలమైనట్టు - ఈ సనాతనమును చెప్పబడు సిద్ధాంతమే హిందూ మత ధర్మ సమన్వయము. అనేకానేక వస్తువులకు మూలము. ఆ వస్తువుల ముడిపదార్థమే అని తెలిసినట్లు - ప్రకృతి అంతా బ్రహ్మములోనిదే. ఆ బ్రహ్మస్వరూపమే మీరు. ఇది తెలియక - తన శక్తిని తాను తెలియక మానవుడు దేహభ్రాంతి విడువక ప్రథమ స్థితిలో వున్న పూజా - పారాయణములతోనే కాలము వెళ్ళబుచ్చుచున్నాడు. తన చర్మ చక్షువులతో ప్రకృతినే చూస్తున్నాడు. కాని సద్గురువు ద్వారా వచ్చు జ్ఞాననేత్రముతో తన నిజాంతరాత్మను చూచుట లేదు. దేవుడు - దేవుడు అని ఎక్కడో ప్రాకులాడ అక్కరలేదు. నిత్య చైతన్యముతో మనలో వున్న శక్తిని చూడవలెను. మనలో వున్నదే సనాతన బ్రహ్మము. దేహములో నుండి ప్రాణశక్తి తప్పుకున్నప్పుడు తెలుస్తుంది. మన దేహములో పనిచేసే ఇంద్రియములు కన్ను, చెవి, ముక్కు, నోరు, మనస్సు, బుద్ధి అను ఇంద్రియములేమి పనిచేయటము లేదని దేహము ఒట్టి జడమే. మనలో వున్న “ప్రజ్ఞ” తప్పుకున్నప్పుడు శవము అనే పిలువబడుచున్నది. కాబట్టీ యధార్థ అనుభవము మనకు కలుగుచున్నది. ఆరంభదశ విగ్రహారాధన నుండి పైకి ఎదిగి మనలోనే వున్న సనాతన పరబ్రహ్మను చూడవలెను. ఇట్లు పరబ్రహ్మను చూచినవారిదే యధార్ధ అనుభవమును శాస్త్రపరంగా మనకందించినారు. తనను తాను చూచుటయే ఆత్మసాక్షాత్కారము. ఒక బీజమే అనేక వృక్షములు అయినట్లు ఒక బ్రహ్మమే అనేక దేహములుగా ప్రకృతిగా రూపములను పొందుచున్నది. దేహములకే మార్పులు కాని 'దేహికి కాదు. ఈ 'దేహినే సనాతన వృక్షమనుట ఇట్టి ఆత్మను శస్తాదులు ఛేదించలేవు. అగ్ని కాల్చలేదు, నీరు తడుపలేదు, వాయువు ఎండింపలేదు అని శ్రీకృష్ణపరమాత్మ గీతయందు ఇట్లు తెలిపెను. “నైనం ఛిందంతి శస్త్రాణి నైనం దహతి పావకః । నైచనం శ్లేదయంత్యాపో నశోయతి మారుతః॥ ఆహార పదార్ధములను ఎవరి రుచికి తగినట్లు వారు భుజించునట్లు వారి వారి అనుభూతికి తగినట్లు వారు వారు మతములు ఏర్పరచుకున్నారు. ఎవరు ఏ ఆహారము తీసుకొన్న క్షుద్భాధ తీరినను మూలము ఆహారమే అయినట్టు సర్వులకు ఆత్మసాక్షాత్కారమే మూలస్థానము. మతిని శుద్ధము చేయు ప్రక్రియలే మతములుగా వచ్చినవి. దేనితో శుభ్రపరిచిన శుభమే ప్రధానమయినట్లు ఏ మతములో వున్నవారైనను ఈ సనాతన విశ్వవృక్షము

ఎక్కవలసినదే. ఎప్పటికైన అన్ని మతాలు కలసి ఒకే త్రాటిమీద విశ్వమానవ మతముగా వర్ధిల్లాలి. ఈనాటి ప్రజ

మతకలహాల పేరిట కార్చిచ్చు రగుల్చుచున్నారు. భావాతీత ధ్యానము ద్వారా అంటే ఎవరిలో వున్న ఆత్మను వారు చూచునట్ట్లు చేసుకొనేట మానవ కర్తవ్యము గాని బావిలోని కప్పలాగా నాది హిందూమతము, నాది క్రీస్తు

౨అ9౯అఅఅంఅి9కోశీ కములయాళ సద్నుకు గ్రంథకళ - సారంశకు అ9౨99అం9అఅలఅలఅఅ మతము, నాది ముస్లింమతము అని భావే ప్రంచము అనుకోకూడదు. సముద్రమంతటి విస్తారమైన భావన చేయాలి. అన్ని మతముల సామరస్యములఅను ఒక్క వేదికపైన కేంద్రీకరించి విశ్వగీత పాడాలి. మా దేముడు గొప్ప మా గురువు గొప్ప అనుటకంటే పంచభూతాలతో కూడిన నిష్కామ ప్రకృతినే తీసుకొని, మనము కూడా ప్రకృతిలాగా ఫలితము కోరని దైవారాధన ధర్మకార్యములు - దైవధ్యానము చేయు స్థితికి ఎదగవలెను. అనంతశక్తిని-

| అల్ఫ్భకోరికల కోసం యాచించక - అనంతశక్తి స్వరూపమున మనలోనే వున్న ఈశ్వరశక్తి బీజాన్ని చూచే దృష్టి అలవరచుకొనవలెను. కాని ప్రతిబింబ సుఖమునకై అజ్జులు చాచవద్దు. బింబమునే చూచుటకు ప్రయత్నించ వలెను. ఇదియు ధృక్‌ను చూడక - దృశ్యమునే చూస్తున్నారు దేహభ్రమ గలవారు. అద్దములో మన ప్రతిబింబము యధాతథముగా కనిపించినను ఏ కార్యమునకు ఉపయోగపడనట్లు దేహభ్రమ వదలి “దేహి”ని కాంచవలెను. అనంతశక్తి స్వరూపమున మనలోనే వున్న ఈశ్వర బీజాన్ని చూచే దృష్టి అలవరచుకొని - దానినే దర్శించవలెను. దానికోసమే నిరంతర ధ్యానము సలుపవలెను. బింబమునే కోరవలెను. కాని ప్రతిబింబ సుఖమునకై అజ్జులు

| చాచవద్దు. అంటే దేహమే నేనను భ్రాంతిలో నుండవద్దు. సంసారములో వున్నాను. నీటిలో వుండి నీరంటని | తామరాకు మాదిరిగా జీవించాలి. ఆ పరమేశ్వరుని చిన్నపిల్లవాడిలాగా చాక్లెట్లు లాంటివి కోరి ధనము-పదవులు- సంతానముతో తృప్తిపాందక నిరతిశయమైన సచ్చిదానందమునే కోరుము. ఈ సచ్చిదానందము పొందిన ఇక పాందవలసినది ఏదీలేదు. మహర్షులు తపస్సంపన్నులు, స్తోత్రియ బ్రహ్మనిష్టులు. మన చెవిలో ఇల్లు కట్టుకుని

| పోరుతున్నది. జీవుడు - దేవుడు ఒక్కటే అని ఈ సిద్ధాంతాన్నే (ప్రపంచమంతా గుర్తించవలెనని పరమాత్మలోని బిందువులే జీవాత్మలు. పిల్లవాడు మందు త్రాగునప్పుడు తల్లి చాక్లెట్లు ఇచ్చి మందు త్రాగించినట్లు వంటిదే దైవప్రార్థనలు - దైవపూజలు. ఎవరు ఏ రూపముల ద్వారా పూజించిన ఏ మతమున వున్నా అందరినీ

అనుగ్రహించేది ఆ ఒక్క పరమాత్మయే.

మనలో వున్న ఆత్మను మరచినా మనము గుర్తించలేకున్నా దొని పని అది చేసుకుంటూనే పోతుంది.

కాని దానిని దర్శించకలడము మన '్రతిబింబమును మనము చూచుకొన్నట్లే. నేను అనునది శరీరము కాదు. శరీరాన్ని అధివశించి వున్న “ఆత్మను అని ఎప్పుడు గుర్తిస్తాడో అప్పుడు 'ఆత్మ ప్రకాశాన్ని తెలుసుకొన్నట్లు ఇట్టి వానీకే “సర్వం ఖల్విదం బ్రహ్మ” అను దృష్టి కలుగును. చీమనుండి శివకేశవుల వరకు ఒకే చైతన్యము వెలుగుచున్నదను జ్ఞానము తెలుస్తుంది. ఆత్మ సృష్టించబడని వస్తువు. కాబట్టీ దీనికి నాశనము లేదు. ఏదైనా ఒకదానినుండి సంయోగము అయితే అది తప్పకుండా వియోగము పొందుతుంది. ఓ మానవులారా ! దేహగుహల నుండి విడువండి దేహభావమును వదలండి., మీరు జడప్రకృతి కాదు. నశించే శరీరాలు కాదు. మీరు చేతనా

1 ప్రకృతి, మీరు అమృతన్వరూపులు, ముక్తాత్ములు. కాబట్టి దుఃఖ మరణములను బంధముల నుండి విడుదల పొందండి. దానికి మార్గము ఇదియే ఓ జగదీశ్వరా ! నేను ధనమును కోరను, సంతానమును కోరను, పదవులను- అధికారమును కోరను. నీయందు అహేతుక భక్తిని మాత్రమే కోరుతున్నాను. మోక్షమును కూడా కోరుట లేదు. | నా ప్రారబ్ధకర్మ ఎట్టున్నను దుఃఖించను. పుట్టుక లేని- నశించని నాలోను - అందరిలోను వున్న “అత్మ స్వరూపాన్ని చూడదలచితిని. వెలుగులకు వెలుగైన పరంజ్యోతిని చూడగోరుచున్నాను. సనాతన “ఆత్మను చూడగోరుచున్నాను అని ప్రార్థించవలెను. అనేక జన్మలుగా పాతుకొనిపోయిన సంసార వృక్షమును అభ్యాస వైరాగ్యములతో కర్మ భక్తి, జ్ఞాన, ధ్యానములతో సర్వభూత దయ కలిగి భేదించనున్నాను. దయామయుడగు సర్వేశ్వరా ! నీవే మాకు తల్లివి-తండ్రివి, గురువవు, దైవానివి, ప్రియమైనవాడవు నీవే కాబట్టి నన్ను అనుగ్రహింపుము అని మనః

౨9అఅఅఅఅఅఅింశశీ మలయాళ నద్నురు గ్రంథిళ - సారంశకు అంంంంింింంిలణం ప్రాణములను ఒడ్డి ప్రార్ధించవలెను. మనకు వేదములు - సద్గురువులు ప్రకటించే సిద్ధాంతము అధ్యాత్మిక సార్వభౌమస్థితి ఇదే. అంతియే కాని ఎవరికి వారీ మా మతములోని వారే తరించుదురు. అనువారిని సంఘదూరులన వచ్చును. ఎట్లంటే ప్రకృతి స్వరూపాలు అయిన - నిష్కామ కర్మదేవతలైన సూర్య, చంద్ర, వాయు, అగ్ని భూమ్యాకాశములు సర్వ సకల చరాచరములకు వినియోగపడుచున్నవి. అవియన్నీ సమానముగా ఎట్లు అనుభవించుచున్నారో అట్లే ఎవరి 'ఆత్మను వారు పొందుటకు అభ్యంతరమేల వుంటుంది. అన్ని మతములు నదులు లాంటివి. అందులకే నదులు మాతృస్థానమై సాగరము చేరునట్టు ఏ మతములోని వారైనను తన నిజాత్మను దర్శించనంతవరకు జనన మరణ చక్రమున తిరుగాడుచుందురు. మహోత్కృష్టమైన మానవ జన్మమెత్తిన ప్రతివాడు తన నిజాత్మను దర్శించనివానిదే నిజమైన చావు. అందులకే మల, విక్షేప, ఆవరణము దోషములను ప్రయత్న పూర్వకముగా తొలగించుకొనవలెను. స్థూలదేహము పూజా, అర్చన నామాలతో మలదోషము, సూక్ష్మదేహముతో జష-ధ్యానాలు చేసి విక్షేప దోషము, అత్మానాత్మ విచారణతో ఆవరణ దోషము తొలగించుకొన వలెను. గీతలో చెప్పినట్లు క్షేత్ర-క్షేత్రజ్ఞుడు యొక్క జ్ఞానము తెలిసి ధ్యానించిన కాని నిజాత్మ సాక్షాత్కారము కలుగదు. బీజము వృక్షమైనట్లు నీ ఆధ్యాత్మిక అనుష్టానమే ఫల పల్లవ పుష్పాదులుగా మారును. ఇదియే ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానవృక్షము. జ్ఞాననేత్రమును పొంది తాను ఆనందించుచూ ఇతరులను కూడా ఆనందభరితులను చేయవలెను. శ్రీకృష్ణ భగవానుడు “అహమాత్మా గుండా కేశ సర్వభూత శయస్థితః” అని “ఈశ్వర సర్వభూతానాం హృద్ధేశేర్డున తిష్టతి” అని క్షేత్రజ్ఞం చా పిమాం విద్ధి సర్వక్షేత్రే సుభారత” అని “సమ్మోహం సర్వభూతేషు” అని ఎన్నో విధముల తన యొక్క ఈశ్వరాంశయే అన్ని భూతములందు ప్రతిష్టితమై వున్నదని తెలియపరచెను... బిడ్డలకు తల్లి ప్రథమ గురువు. అయితే తల్లులు బిడ్డలకు, దేవునికి నమస్కరించు. నీకు ధనము, చదువు ఇస్తాడు అని, పెద్ద అయిన తర్వాత మంచి భర్త వస్తాడని - అదే మొగబిడ్డకైతే ధనము, విద్య వస్తుందని చెబుతారు. వారికి కూడా అంతే తెలుసును కనుక అంతే చెబుతారు. అదే సద్గురువు మలయాళస్వామివారి శిక్షణ పొందినట్లయితే భగవంతునికి నమస్కరించు మంచి దేహాన్ని - సకల వనరులు కలిగిన ప్రకృతిని మనకిచ్చినందుకు కృతజ్ఞత తెలుపుమని - ఇంకా కొంచెము పెద్ద అయితే, కేవలము దేహమనే నావతోనే - నీలో వున్న చైతన్య శక్తిని చూచుటకే - తెలుసుకొనుటకే ఇతర యే జాతికి లేని తెలుసుకొని ఆచరించు జ్ఞానమ్ము నీకు వున్నది కనుక నిన్ను నీవు ముందుగా తెలుసుకో ! ఇంకను తల్లులకు వేదసారము ముందే తెలిస్తే చిన్నతనం నుంచే భగవంతునికి నమస్కరించటము, కోరికలతో మొదలవ్వక భగవంతుని ఆరాధించటము, కృతజ్ఞత తెలుపుటతో మొదలౌను. ఇంకా కొంచెము పెదైన తరువాత దేహములు - ప్రకృతి శాశ్వితములు కాదు. దేహము లోషల వున్న చైతన్యమే సకల చరాచరములలో కూడ వున్నది. అదే ప్రాణశక్తిగా కదలించు శక్తియే శాశ్వతము, సర్వ, వ్యాపకము, ధృడము, అచలము, కూటస్థము అని అర్థమయ్యేటట్లు - ఉపమానాలతో చెప్పి - దేహమునందు సంస్కారమునందు నిమిత్త మాత్రముగా వుంటూ “దేహీ” భావము కలిగి ఎప్పటికైన - ఎన్ని జన్మలకైనా “దేహి”ని అంటే మన

౩౨౨౨౨౨౨౨౨అప6.శీ మలయాళ సద్నరు గ్రంభికళి - సారొంశకు అంంఅంఅంఅంంంలఅల దేహాలలో వున్న “ఆఅత్మ”ను దర్శించుటే మానవజన్మ సార్థకత అని - దేహసంబంధ విద్యలు - దేహభోగాలు దేహమున్నంతవరకే కాని ఆ తర్వాత అంటే మరణించినప్పుడు ఈ మానవ దేహముతో చేసుకొన్న పుణ్య- పాపములు కొంత ఈ జన్మనందు మరికొంత మరుజన్మనందు అనుభవించెదము. కావున విచక్షణా జ్ఞానం కలిగి దుఃఖభూయిష్టమైన భయంకరమైన నరకబాధలు ఏ ఏ పాపము చేస్తే అనుభవిస్తామో బాల్యము నుండి తెలుసుకొని సుఖశాంతులనిచ్చు ముఖ్యముగా జన్మరాహిత్యమును కలుగచేయు పుణ్యకర్మలనే నిష్కామముగా అంటే ఫలితము కోరని భగవదర్చితమను కర్మలనే చేయవలెనని తల్లియే మొదటిగా సంస్కరించవలెను. ఆ తదుపరి కూడా బాల్యం నుండియు పాఠ్యగ్రంథములతో పాటు తప్పనిసరిగా ఆత్మతత్త్వమును సుఖదుఃఖ కర్మలను బోధించినట్టయితే మానవ జన్మలు సార్ధకమవుతాయి.

ఈ కలియుగమునకు భగవదవతారమైన మహర్షి నద్గురు శ్రీ మలయాళస్వామి అలనాటి వ్యాసభగవానునివలె గ్రంథముల ద్వారా ఈ తరమునకు రాబోవు ముందు తరములవారికి ఉపయోగపడునట్లు వేదాంతసారమును మన అదృష్టము కొలది నిక్షిప్తము చేసినారు. ఈ గ్రంథములను పఠించి మస్తకమునకు ఎక్కించుకొని - ఆచరించిన యడల జన్మరాహిత్య మోక్షమును పొందెదము. వారు నిష్ణాత్ములను చేసిన గురుపరం పరాశక్తియే. ఇప్పటి మనలను నడిపించుచున్నారు. వేదములకు చివరివి అయిన ఉపనిషత్తులను బోధించు శ్రేష్టమైన సంస్థ ఇదియే.

ప్రకృతి రూపమగు పంచభూతములు తారతమ్యములు లేక ఫలితము కోరకుండానే మనకు ఉపయోగ పడుచున్నవి. అట్లే మానవులు ఫలితము కోరని సత్కర్మలు చేయు స్థితికి వచ్చినప్పుడు మోక్షము అరచేతిలోనే వుండును. ఈ జన్మ (ప్రారబ్ధ కర్మ అనుభవించినందువలన మరణించిన వెంటనే జన్మరాహిత్య మోక్షమును పొందుచున్నారు. ఇట్టి బోధనలను ప్రకృతి దోషము పడని బాల్యము నుండియే దృఢముగా నాటుకొనునట్లు చేసిన రామరాజ్యమే కదా ! ప్రపంచ దేశాలు అన్నీ కూడా తల్లిలాంటి వేదశాస్త్రాన్ని అనుసరించి- ఉగ్రవాదములను నశింపచేసికొని పూర్ణ శాంతికాముకులై ఆనంద రాజ్యమును సంపాదించిన కృత, త్రేతా, ద్వాపరయుగముల కంటే - కలియుగము చాలా గొప్పది కదా అని చరిత్ర పుటలలో చిరస్థాయిగా నిలిచెదము కదా !

శుభ సూచికముగా భక్తి ఎంతో పెరిగినది. కాని జనపెంపుదలతో పాటు దుర్మార్గ, దౌర్జన్య, నరహంతకులు కూడా పెరిగారు. మతము పేరు చెప్పుకొని ఒకరిపై ఒకరు కారుచిచ్చు రగల్బుకొనుచున్నారు. ఇట్టి చిచ్చు అనునది పుట్టిన తరువాత ఆర్పుట సామాన్య విషయముకాదు. ఇంకా విచిత్రమేమంటే ఒక మతములలోనే శాఖలు కలిగి ఒకరిని ఒకరు ద్వేషించుకుంటున్నారు. ఇది ఇంకా శోచనీయము. విష్ణుభక్తులకు శివుడు ద్వేషి, శివభక్తులకు విష్ణువు ద్వేషి. ఇట్టి గురువులు ప్రవక్తలమని చెప్పుకొనుటకు సిగ్గుపడాలి. భక్తులు రకరకాల దేవుళ్ళను మారుస్తుంటే శక్తి పెరగదు. అందరి దేవుళ్ళు ఎదురైనప్పుడు ఆయా పండుగలకు పూజించినా ఒక మంత్రోపదేశము పొందినవారు దానినే అనుష్టించవలెను. ఈ దేవుని మంత్రం కొన్ని రోజులు - ఇంకొక దేవుని మంత్రము కొన్ని రోజులు చేయకూడదు. సద్గురువుని మార్చకూడదు. కాని వేరొక దేవుళ్ళను కాని మతములను కాని నిరశించమని కాదు.

సాధుగురువులమని చెప్పుకుంటూ శివకేశవులలోనే భేదభావము చూపించు గురువులను ఏమనుకోవాలి. శిష్వులతో విశ్వగీతి పాడించాలే కాని గురువులే భేదభావము చూపకూడదు. ఒక సిద్ధాంతమును నమ్ముకొని

ఆఅఅఅఅంఅంంంింింం శీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంథివళి - సారంశము ౫ఆ999ంంఅంింంలల స్థిర చిత్తుడైన శీఘ్రముగా గమ్యస్థానమును చేరుదురుని తెలుపవలెనే కాని బావిలోని కప్పలాగా ప్రవర్తించరాదు. భక్తులను అట్లు ప్రవర్తింపచేయరాదు. మహర్షి సద్గురు శ్రీ మలయాళస్వామి మతము అనుదానికి దివ్యమైన వాక్కులను తెలిపి తన శిష్యులతో రెండుపూటలా పారాయణానంతరము సభలయందు - యజ్ఞములందు ప్రతినిత్యం వారే వ్రాసి మతము అంటే సరియైన భావన తెలిపి పఠింపచేయుచున్నారు. అదియే ఈ విజయ ఘోషలు. విజయఘోషలు దైవమతము ప్రతిష్టితమగును గాక | కరుణామతము వృద్ధినొందునుగాక (| శాంతిమతము స్థాపితమగును గాక ! సత్యమతము స్థిర ప్రతిష్ట నొందునుగాక ! ఇదియే విశ్వగీతి ! ధర్మమతము ఉద్ధరింపబడును గాక ! బుషిమతము వర్థిల్లునుగాక | స్వాతంత్ర్య మతము జయించును గాక! జ్ఞానమతము వ్యాపకమగును గాక | అట్లే శ్రీ సాయినాథుడు ఏ దేవతారాధన చేయువారికి ఆ దేవతలాగే కనిపించి ఆ దేవునియందే ప్రీతి కలుగునట్లు చేసిరి. ముందుగా ఎవరు ఏ సాంప్రదాయములో వున్నారో దానిని విడచి నన్ను స్మరించమనలేదు. పాత అలవాటు మరచి తొందరలో తన దగ్గరకు వచ్చిన భక్తులను సర్వాంతర్యామి కనుక తెలుసుకొని మీరు పూజించే దైవారాధన వదలి నా దగ్గరకు వచ్చారు. అట్లు చేయవద్దు అని వారి వారి యొక్క పాత నిష్ట చేసిన తరవాతనే రండి అని పంపించేవారు. ఇదియే సర్వేశ్వరుని దృష్టి ఎవరి ఎవరి ఇష్టదైవముల రూపములలోనే వారిని తరింపచేసెడివారు. ఇదియే మత విద్వేషాలు లేని సర్వాంతర్యామి భక్తి. అంతేకాని మతము పేర్లు చెప్పి రాజకీయ స్వార్థపరులే వాళ్ళ పదవులకోసము మనలో మనకు ద్వేషభావములు రేపి శాంతిభద్రతలను చేతులారా చెడగొట్టి - వారు పదవిని, ధనమును సంపాదించుచున్నారు. ఈనాటి మత విద్వేషాలకు కారణము ఇదియే. ఈ పద్ధతి మారవలెనంటే నాయకులే కాక ముందుగా ప్రజలు కూడా ఓటును అమ్ముకొనన మత, కుల, విద్వేషాలు లేక అందరము ఆ సర్వేశ్వరుని బిడ్డలమే. మన సంస్కారములు బట్టియే అంటే మనము చేయు పనులను బట్టియే వర్ణములుగా స్థిరపడినది అని దృఢనిశ్చయము కలిగి రాజకీయ ఎలక్షన్‌ ఖర్చు తగ్గించవలెను. ఎవరికి నచ్చినవారికి వారు నిస్వార్థముగా ఓటు వేసిన రాజకీయ అవినీతి ఖర్చు తగ్గును. ఇద్దరూ కలిసి వేస్తేనే చప్పట్లు. ధనము ప్రవాహము లాగా ఖర్చు అవుతుంది. ఇది ఇద్దరి బాధ్యత. కాబట్టి మనుజులు ఏ సన్యాస, వానప్రస్థ, గృహస్థాశ్రమాలలో - రాజకీయములలో వున్నను నీతినిజాయితీలకు అన్నిటికంటే ప్రాధాన్యమిచ్చిన రామరాజ్యమే కాదు - అంతకంటే గొప్ప రాజ్యమే అవుతుంది. | కాని అవినీతి వేళ్లు పాతుకొని వున్నది. అన్ని రంగములలో ఇంకా శోచనీయమేమంటే సంస్కరించి మంచి మార్గమున పెట్టవలసిన వారే సాధు వేషమున ధనసంపాదనాపరులై అతి తేలికగా భగవంతుని పేరు చెప్పుకొని

౨౨౨౨౨9అఅంఅఅఅకశీ మలయాళ సద్నరు గ్రంథికళ - సారంశకు అవబ్రింఅంంంలలలంణల ఘనముగా మోసము చేయుచున్నారు. భక్తులు చాలామంది మంచి మార్గమునకు రాదలచి ఆరోగ్యము కోసము ఆత్మసాక్షాత్కారము కోసము ధ్యానసాధనలు చేయవలెనని ముందు ముందుకు వస్తుంటే సాధు సన్మార్గము అంటూ ముసుగులు వేసుకొని అమాయక భక్తులను మోసము చేయుచున్నారు. భక్తుల దగ్గర ధనమును అపారముగా స్వీకరిస్తున్నారు. భక్తులు మంచి మార్గమునకు వచ్చెదమని తలచి మోసపోవుచున్నారు. ప్రజలను నిజముగా జ్ఞానమార్గమునకు తీసుకొనిరావలెనని తలచి తనయొక్క తపళశ్శక్తిని - కాలమును ధారపోయు మహనీయులు కొలది మందిగా ఇంకా వుండబట్టే - కొంతమంది సంస్కరింపబడుచున్నారు. గురుభక్తి ప్రభోద ప్రభంజనము

ఒక గురువు శిష్యుడు వ్యాహళికగా వూరి చివర స్మశానముమీదుగా వెళుతున్నారు. అచట వారికి మూడు పురైలు కనిపించినవి. అవి చూచిన గురువు ఆలోచనలో పడి శిష్యునకు ఒక సందేశమివ్వదలచి ఆ పురైలను తీసుకొని రమ్మని శిష్యునకు చెప్పెను. గురువు ఏ పని చెప్పినా ఆలోచించకుండా ఆ పనిచేయుటయే తన కర్తవ్యముగా భావించిన శిష్యుడు ఏమి సంకోచించకుండా ఆ పురైలను తీసుకొని వచ్చెను. అంతట గురువు తాను ధరించిన వస్త్రము నుండి కొన్ని దారము పోగులు లాగి శిష్యునికి ఇచ్చి ఒక పురై చెవిలో వేయమనెను. ఆ దారము ఆ చెవిలోనుండి ఇంకొక చెవిలోనికి వచ్చెను. రెండవ పురై చెవిలో కూడా అట్లే దారము వేయమనెను. ఈసారి చెవిలో వేసిన దారము నోటిలోనికి వచ్చెను. అట్లే మూడవ పురై చెవిలో కూడా వేస్తే ఈసారి చెవిలో వేసిన దారము పురైదాటి క్రిందికి వచ్చెను. అప్పుడు గురువు శిష్యుని ప్రశ్నించెను. మూడు పురైల చెవిలో వేసిన దారము మూడు విధములుగా వచ్చుటకు కారణము ఏమిటని ్రల్నించెను. శిష్యునికి అట్లు ఎందులకు వచ్చినవో తెలియలేదు. అంతట గురువు మొదటి పురైలో వేసిన దారము రెండవ చెవిలో కుండా వచ్చుటకు కారణము మంచిమాటలు ఏదన్నా విన్నా ఈ చెవితో విని ఆ చెవితో వదలివేయును. రెండవ పురైలో దారము ఈ చెవిలో నుండి నోటిలోనికి వచ్చు కారణము ఈ చెవిలో విన్న మంచి మాటలు అంతటితోనే వదలివేయక ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత ఉపన్యాసముతో సాధుగురువు ఇట్టా చెప్పినారు. అని ఆ మాటలను ఇంటిలోనివారికి ఇతరులకు చెప్పును. ఇతను మొదటివానికంటే కొంచెము మెరుగు. ఇక మూడవ పురైలో దారము చెవిలో వేసిన దారము పురై దాటి క్రిందికి వచ్చెను. అంటే వీడు విన్నదానిని మొదటివానిలాగా వదలివేయక - రెండోవానిలాగా ఇతరులకు చెప్పి వూరుకోక దానిని మనము చేసి హృదయస్థానమున భద్రపరచుకొని ఆచరించి తరించువాడు మూడోవాడు. అదియే ఈ మూడు పురైల కథ అని శిష్యునికి బోధించెను. అటువంటి ఉపమానాలతో - లౌకిక పరమైన వాటిని కూడా ఆధ్యాత్మిక ప్రబోధముగా మలచి శ్రీ సద్గురు మలయాళస్వామి వారి శిష్యులను తీర్చిదిద్దిరి. వీరి సభలలో ఎంతో క్రమశిక్షణ కనిపించేది. స్త్రీ పురుషులు వారి వారి స్థానములలో నిళ్శబ్దముగా వచ్చి పద్ధతి ప్రకారము బారులు తీరి కూర్చొని “ఓంకార ప్రణవము"ను ఎంతమంది వున్న ఉచ్చస్వరముతో ఏక కంఠముగా పలుకు తర్భీదు ఇచ్చి తీర్చిదిద్దినారు. ప్రీలను అమ్మగారు అని తప్ప పిలచెడివారు కాదు, ప్రీలయందు యనలేని మాతృప్రేమ చూపించెడివారు. వారు ఎంతో కృషి సలిపి తీర్చిదిద్దిన మహిళలే ఈనాడు వేదికలపైన ఆనాటి గార్గి, మదాలస, మైత్రేయి లాగా ఆధ్యాత్మిక రంగమున నిష్టాతులైనారు. ఆంధ్ర దేశమునకు ఇట్టి భిక్ష పెట్టినవారు మన మహర్షి సద్గురు శ్రీ మలయాళస్వామియే. మన భాగ్యము వలననే కేరళ నుండ్తి ఇచ్చటకు వచ్చి మనలకు జ్ఞానభిక్ష పెట్టినారు. గుమ్మడిపాదు వున్నచోట నుండి ఎంతో

౨అఅం9ంఅంంణంకశీ కులయాళ నద్నరు గ్రంభికళి - సారొంశకు అంంంింంింణిలలల దూరము పోయి పుష్పించి కాయలు కాచినట్ట్లు. శ్రీ మలయాళస్వామి దూర రాష్ట్రమైనను మన ఆంధ్రావనికి వచ్చి జ్ఞాన బీజములను వాడవాడలా వెదజల్లినారు. బాటవేసిన తర్వాత ప్రయాణించుట తేలికే. కాని ఆ బాట వేయుటకు ఎన్ని కష్టములు - ఎన్ని అవాంతరాలు - ఎన్ని ఎదురు దెబ్బలు. అవి అన్నీ వారే తట్టుకొని కష్టించి రాచబాట వేసినారు ఆంధ్రులకు. శ్రీ సద్గురువు బోధించిన భగవర్గీతాసారము - నా అవగాహన :

1. యంత్ర తంత్రములు మనలోనే గలవు మంత్ర సిద్ధులు మనలోనే గలవు మాయలు మహిమలు మనలోనే గలవు ఇది పరబ్రహ్మ లీలా ప్రసాదమే శ్రీకృష్ణా 1
2. సృష్టి ప్రకృతులు మనలోనే గలవు | స్వర్గ, నరకములు మనలోనే గలవు సృష్టి, స్థితి లయలు మనలోనే గలవు | ఇది ఈశ్వర లీలా ప్రసాదమే శ్రీకృష్ణా !
3. ధర్మ, అర్ధ, కామ, మోక్షములు మనలోనే గలవు | ద్వైత, విశిష్టాద్వైత, అద్వైతములు మనలోనే గలవు! భక్తి, జ్ఞాన, ధ్యాన, వైరాగ్యములు మనలోనే గలవు! ఇవి అన్నీ ఆత్మలీలాప్రసాదమే శ్రీకృష్ణా 1
4. వాదాలు, వేదాలు మనలోనే గలవు! రచనలు, రగడలు మనలోనే గలవు ! దేవుడు, దెయ్యము మనలోనే గలవు! ఇది సృష్టి లీలా రహస్యమే శ్రీకృష్ణా !
5. కర్మ అకర్మలు మనలోనే గలవు | జ్ఞాన, అజ్ఞానములు మనలోనే గలవు | ధర్మ అధర్మనులు మనలోనే గలవు | ఇది కాలచక్ర లీలాప్రసాదమే శ్రీకృష్ణా !
6. శబ్ద, స్పర్శ, రూప రసగ్రంథములు మనలోనే గలవు! కామ, క్రోధ, మద, మాత్సర్యములు మనలోనే గలవు | బాల్య, యవ్వన, వృద్దాప్యములు మనలోనే గలవు! ఇది మానవ మనుగడ లీలా ప్రసాదమే శ్రీకృష్ణా !

9౭౭౭99౪9అ9అ9ఈశీ కఘులయాళ నద్నురు గ్రంభ6? - సారాంశకు అంంంంంంింలిలల 7) మనస్సు, బుద్ది, అహంకారములు మనలోనే గలవు! పంచభూత, ఆత్మ, పరమాత్మలు మనలోనే గలరు! బ్రహ్మ విష్ణు, మహేశ్వరులు మనలోనే గలరు ! ఇది జగతిలో నున్న లీలాప్రసాదమే శ్రీకృష్ణా ! | 8) సాధనలు, అభ్యాసములు మనలోనే గలవు ! జన్మరహితములు మనలోనే గలవు ! క్షేత్రములు, క్షేత్రజ్ఞులు మనలోనే గలవు ! ఇది తెలిసిన లీలాప్రసాదమే శ్రీకృష్ణా ! 9) రాజస, తామస గుణములు మనలోనే గలవు సత్త్య గుణములు మనలోనే గలవు ! బంధ, మోక్షములు మనలోనే గలవు! ఇది జన్మరహస్య లీలాప్రసాదమే శ్రీకృష్ణా ! 10) సోమ, శివులు మనలోనే గలరు ! నరుడు, నారాయణుడు మనలోనే గలరు ! ఆది అంతములు మనలోనే గలవు! ఇది అంతయు భగవత్‌ లీలాప్రసాదమే శ్రీకృష్ణా ! కోహం ! నేనే ఎవరు ? నేను ఎవరు? ఎట్లా పుట్టాను అని ప్రశ్నించుకుంటే ఎవరైనా నీవు ఎవరు ? అని ప్రళ్నిస్తే నేను అని మొదలుపెట్టి చెబుతావు. నేను అనేటప్పుడు జాగ్రత్తగా గ్రహిస్తే మన దేహములో వున్న ఏ అవయవమును నేను అని చెప్పుట లేదు. ఆ అవయవములను నేను అని చెప్పలేము. నేను అనే శబ్దం ప్రతి దేహములో హృదయస్థానము నుంచే వస్తుంది. అచటనే పరమాత్మ వున్నాడు. ఎట్లా వున్నాడు ? ఏమి చేస్తున్నాడు అంటే? ఆ పరమాత్మ హృదయస్తమై వైశ్యానర రూపమున జీవులు భుజించిన అన్నము నాయా భాగములందు విభజించుచూ పై భాగమునకు క్రింది భాగమునకు ప్రక్కలకు వ్యాపించి వున్నాడు. అతని కిరణములే శరీరమంతటా వ్యాపించి అగ్నిరూపుడుగా దేహమునకు ఉష్ణము కలిగించుచున్నాడు. ఇంకను అజరుడుగను, చిన్మయుడుగాను, సనాతనముగాను, దృఢముగా, దేహమునందు కాంతివలె అచట పీతవర్ణము కలిగి సూక్ష్మాతి- సూక్ష్మ అణురూపముగా ఒక జ్వాల గలదు. ఆ జ్వాలయందు పరమాత్మ గలడు. ఆ పరమాత్మయే బ్రహ్మము, రుద్రుడను, విష్ణువును, ఇంద్రుడును, నాశరహితుడు అగు పరమాత్మయే ఒక్కటే అయి అద్వైత భావముగా ఎకరూపముగా సకల జీవరాశులయందు ఉపాధి భేదముగా వెలుగుచున్నాడు,. కాని వేరుగా లేడు. బంగారము నుండి ఆభరణము, వచ్చినట్టు, ఆ పరమాత్మనుంచి సృష్టి యావత్తు దానినుండి ఉత్పత్తి అయినదే. బ్రహ్మనుంచే

ఆఅఅఅఅఅంంంింం.శీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంభికళి - సారాంశకన ఇ బంణందింంంంణను ఎవరి కర్మలను అనుసరించి వారికి జన్మపరంపరలు వస్తున్నవి. డొక్టర్లు నశించే దేహానికి చికిత్స చేస్తున్నారు. అవయవాలు మార్పిడితో దేహములో నుండి చెడిపోయిన కిడ్నీలాంటి మార్పిడి, హార్ట్‌ బైపాస్‌లు ఇంకా అనేక శస్త్రచికిత్సలు చేస్తున్నారే కాని సూక్ష్మాతి సూక్ష్మమైన పరమాత్మ చైతన్యాన్ని చూడగలుగుచున్నారా ! ప్రకృతిలో “| వున్న శక్తినే సైంటిస్టులు పరిశోధించి అతి స్వల్బ్పముగా కనిపెడుతున్నారే కాని క్రొత్తగా ఏమి ఉత్పత్తి చేయుటలేదు. ఎంతో ప్రగతి సాధించాను అన్న మానవుడు భూమి స్వరూపము సంపూర్ణముగా తెలిసికోగలిగాడా ? ఆకాశ స్వరూపం సంపూర్ణంగా తెలిసికోగలడా ? ఏదో కొంత కనిపెడుతున్న మానవుడు తన దేహం గూర్చి కూడా పూర్తిగా తెలుసుకోలేడు. ఒక్క అంతర్జృష్టితో తపస్సు చేసిన యోగులకే ఇది సాధ్యం. అందులకే పూర్వకాలం బుషులు బహిరంగంగా వున్న ప్రకృతిని వదలి అంతర్జృష్టితో 'ఆత్మ” సాక్షాత్కారము పొంది అద్వైత భావాతీత ధ్యానముతో వారి గమ్యమైన పరమాత్మలో ఐక్యమైనారు. వారు తపస్సుతో సాధించినదే ముందు తరాలవారి కొరకు ఉపనిషత్‌లుగా, వేదములుగా - వేదాంతముగా గ్రంథస్థము చేసినారు. వీరే తత్త్ప్వదర్శులు. యధార్థ అనుభవము గలవారు. వారే మనకు ప్రయాణము. ఇది నిశ్చయము - యధార్థము. పూర్వ కాలములో ఎంతోమంది మహర్షులు - తపశ్శక్తి సంపన్నులు వున్నారు. ఈనాడు ఆ అనుష్పానము శక్తి లోపించటము మూలముగానే లోకం ఈలాగున వున్నది. మనకు ఈనాడు వున్న మహర్షులను, మహాత్ములను గుర్తించి అనుసరించి అనుష్టించవలెను. భగవత్‌ సాక్షాత్కార సంపన్నులు స్తోత్రియ బ్రహ్మనిష్టులు అయిన శ్రీశ్రీశ్రీ మలయాళస్వామి (ఏర్పేడు) అనుష్థానమునకే ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇచ్చి ఎంతోమందిని మోక్షగాములుగా చేసిరి. వారి శక్తి మూలముగానే శ్రీ వ్యాసాశ్రమ పీఠాధిపతులు అద్వైత భావసంపూర్జ్ణులు అనుష్టానపరులైన శ్రీశ్రీశ్రీ విద్యానందగిరిస్వామివారు ఉత్తమ పీఠాధికారులైన సకల శ్రేయోభిలాషి, శ్రీశ్రీశ్రీ పరిపూర్ణానందస్వామి భక్తులను తరింపచేయుచున్నారు. ఇట్టి మహానుభావులు మహనీయులు అయిన వారిని శరణుపొంది తరించుటకు ప్రయత్నపరులము అవ్వవలెను. అట్లే ఆనాటికి-ఈనాటికి భగవస్వరూపులైన “షిరిడి” సాయినాథుని కొలచి, తలచి, ధ్యానించి మోక్షగాములుగా - జన్మరహితులుగా భగవత్‌ భక్తులుగా తరించారు ! తరిస్తున్నారు ! తరిస్తారు" భగవద్గీతలో పార్టుని నెపమున మనలో వున్న “ఆత్మ స్వరూపాన్ని ఈ విధముగా తెలియపరిచారు శ్రీకృష్ణ పరబ్రహ్మ! మనము ఏ తెలివిచేత నడుచుచున్నామో, చూచుచున్నామో, వినుచున్నామో, త్రాగుచున్నామో, ఆధఫఘ్రాణించుచున్నామో, తినుచున్నామో, నిద్రించుచున్నామో, శ్వాసించుచున్నామో, మాట్ట్లాడుచున్నామో, మల మూత్ర విసర్జన చేయుచున్నామో ఆ తెలివే “ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ” ఆ ప్రజ్ఞచేతనే ఇవన్ని జరుగుచున్నవి. ఆ ప్రజ్ఞ మనలో నుండి తప్పుకున్నప్పుడు ఈ దేహం - జడం. చైతన్యమును కోల్పోతుంది. ఆ ప్రజ్ఞానమే ఆ ఆత్మయే ఇంద్రియములకు తెలియ శక్యముకానిదియు అయి వుండి నిర్విరామముగా, నిత్యమైనదిగా, కూటస్థముగా, దృఢముగా వున్నది. అనాదిగా వున్నది. దీనికి (ఆత్మకు) చావు పుట్టుకలు లేవు. పుట్టితే గదా నశించేది ! ఈ ఆత్మ స్వయంప్రకాశము వలన చైతన్యం వలన అన్నిటిని చూడగలుగుతున్నాము. జగత్తు నడుచుచున్నది. వేరే దీనివలన కాదు. అంతటికి - అన్నిటికి ఆఖరుకు సూర్య చంద్రప్రకాశము - పంచభూతాలు నడిపించుచున్నది. ఈ ఆత్మ చైతన్యశక్తీ.

౩29999999994.5ీ మలయాళ సద్నురు గ్రంథికళి - సారంశకు 2అఅంఅంంంఅతఅతం దైవాన్ని తెలుసుకొనుటకు - ధ్యానమొక్కటే చాలునా?

ఆధ్యాత్మిక సంశయాలు ఎన్నో వస్తుంటవి. వాటిలో ఇది ఒక సందేహము. భక్తునకు దైవాన్ని తెలిసికొనుటకు ధ్యానమొక్కటే చాలునా ? ధ్యానము చేయువానికి పూజా పారాయణలు తీర్ధస్థానము, దేవాలయములకు వెళ్ళుట, వ్రతములు అక్కరలేదా అని ?

భగవత్‌ సాక్షాత్కారము అంటే ఆత్మసాక్షాత్కారము కలిగినవారికి పూజా కార్యక్రమములు, వ్రతములు అక్కరలేకపోయినను ఆత్మయజ్ఞము నిరంతరము చేయుదురు. భగవ సంబంధమైన కార్యములను కూడ విడువరు. ఎందువలనంటే మహాత్ములే అవి అన్నీ చేస్తుంటే మనము చేయకపోతే ఎట్టా అని భక్తులు వారినే అనుసరించుటకు ప్రయత్నించుదురు. కనుక పండుగలకు, ముఖ్య తిథులందు వాటి వాటికి సంబంధించినవి చేయుచూనే వుందురు.

సంసారములో వున్నవారు ధ్యానమనేది ఒక గంట లేక కొంత ఎక్కువ బైము చేయుదురు. మంచిదే ధ్యానము. భక్తిమార్గములో అగ్రస్థానమే. కాని ఆ కొద్ది టైము చేసి విరమించుకుంటే ఎట్లా మనము సాక్షాత్కారము పాందినవారము కాదు కదా ! మిగతా టైము మొత్తము వదలిపెట్టి వ్యర్థపరచుకొనక మన నిత్య దైనందినీ కార్యక్రమములతో పాటు పూజా, ఉపనిషత్తుల, పారాయణము, జపము, గ్రంథపఠనము, అవకాశమును కల్పించుకొని విశేష దినములతో ఇతర బైములలో దేవాలయమునకు వెళ్ళుట, సత్సంగము కలిగి సామూహిక పారాయణ కార్యక్రమములలో పాల్గొనుట, మహాత్ముల ప్రవచనములు వారి దర్శన భాగ్యము కలిగివుండుట, శీఘ్రముగా మోక్ష సోపానమునకు దారి.

నౌకలో వుండు దిక్సూచి ఎల్లప్పుడు ఉత్తర దిశకే చూపి సురక్షితముగా గమ్యాన్ని చేర్చినట్లు పరమభక్తుని మనస్సు నిరంతరము భగవత్సంబంధ కార్యములలోనే వుంటూ సంసారమునందు నీటిలోని తామరాకులాగా నిమిత్త మాత్రముగా వుందురు.

ఒక ధ్యానమే చేసి మిగిలిన టైము వ్యర్ధము చేయకూడదు. ప్రేమ వున్నవాళ్లు జపము, నిత్యదీపారాధన, భగవద్గీత, విష్ణు, లలితా సహస్రనామములు, వేంకటేశ్వర సుప్రభాతము ఎవరికి దేనిమీద డ్రేమ వున్నదో దానిని తీసుకొని నిత్యము నియమ ప్రకారము పఠించిన ఎంతో మేలు కలుగును కదా! అగ్నికి వాయువు తోడై అధికముగా ప్రజ్వరిల్లినట్టు “భగవత్సంబంధ కార్యములన్నియు ధ్యానబలమును సపెంచునే కాని తగ్గించవు కదా ! ఒకని దగ్గర ధ్యానబలము లాంటి ధనసంపాదన లక్ష రూపాయలు నాకు వున్నవని ఇంకా ధనము నాకు అక్కరలేదని ఎవడు సోమరిగా కూర్చొనడు. ఇంకా ఇంకా ధనమును అధికము చేయుటకే ప్రయత్నించును. అట్టి కొద్ది మొత్తములే జపము, పూజా అర్చనాదులు, దానధర్మములు, సద్ధంధ పఠనములు, వ్రతములు, తీర్థస్థానములు, దైవదర్శనములు అయితే పునాదిలాంటి దైవకార్యములలోనే జీవితమంతా గడపక అన్నిటికంటే శక్తివంతమైన ధ్యానము కూడా చేయవలెను. ఎట్లంటే లౌకిక పరముగా వ్యవసాయము, వ్యాపారములతో ఊద్యోగస్తులుగా అనేకానేక కార్యక్రమముల ద్వారా మానవులు జీవించినా ఒకదానికొకటి తారతమ్యములు కలిగి హెచ్చుతగ్గులుగా వున్నవి. మానవులకు పాపపుణ్యములు సుఖదుఃఖములు ఒక రకముగా వుండుట లేదుకదా! అట్లే భగవంతుని సేవించు విధానమును బట్టియే మనుజులకు అనుగ్రహ భాగ్యములందు

ఆ౨౯౨అఅఐఐంంంండశీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంథి - సారాంశకు ౫ఐంంంంింంంింణల తారతమ్యములు వుంటున్నవి. అది మనము చేసుకొన్న అనుష్టానమును బట్టియే వుండును. కాని భగవంతుడు ప్రపంచమునందు అన్నిటికంటే అధికమైనది ప్రతి మానవుడు పొందవలసినది భగవంతునికి ప్రీతి పాత్రులుగా వుండుటయే భగవంతుడంటే భక్తి, భయము చాలామందికి వుండును. కాని భగవంతునికే ప్రీతిపాత్రులుగా వుండవలెను. “యేతు ధర్మామృతమిదం యధోక్తం పర్యుపాసతే |! శ్రద్ధ ధానామత్పరమా - భక్తాస్తే తీవ మే ప్రియాః ॥ త్రా॥ ఎవరైతే ఈ అధ్యాయమందు చెప్పిన అద్వేష్టాది గుణములు కలిగివుందురో ధర్మమునుండి తొలగనిదియును, అమృతమును అయిన ధర్మసముదాయమును శ్‌ద్ధ గలవారై పరమాత్మనగు నన్నే పరమగతిగా తలంచుచు ఉపాసించుచున్నారో అట్టి భక్తులు నాకు అత్యంత ప్రియులగుదురు. ఇదియే శ్రీకృష్ణపరమాత్మ ద్వాదశోధ్యాయమున చివరి శ్లోకమున చెప్పెను. ఇట్టి స్థితికి రావలెనంటే సద్గురువులను శరణు వేడి వారు చెప్పినది అనుష్టానము ద్వారా పొాందుటయే ఏకైక మార్గము. భగవంతుని దగ్గరకు చేర్చు అనుసంధానమే సద్గురువు. సద్గురువు ద్వారా తప్ప వేరు మార్గములేదు. తరించుటకు ఎట్టంటే లౌకికపరంగానే గ్రంథములున్నా కూడా ఉపాధ్యాయుల అవసరము. ఎట్టున్నదో అట్లే ప్రతి పనిని ఒకరి దగ్గర నేర్చుకొని ఎట్టు చేయుచున్నాయో మరి భగవంతుని చేరుటకు - దారి చూపుటకు గురువు లేని యడల ఎట్లు చేరగలము. ఏ కొంచెము మనస్సు పెట్టి విచారించినా ఇది అందరికీ తెలియును. కాబట్టీ మానవునికి మానవుడే గురువై రావలెను. మానవ భాషలో చెబితే కాని అర్ధముకాదు కదా ! అందులకే పరబ్రహ్మ కంటే - గురుబ్రహ్మ గొప్ప అనుట ఏ పారాయణము ఏ పూజా కార్యములు తలపెట్టినా “గురుబ్రహ్మ గురుర్విష్ణుః గురుర్దేవో మహేశ్వరః గురుస్సాక్షాత్‌ పరబ్రహ్మ తస్మయిశ్రీ, గురువే నమః” అని ప్రార్థించుట సాంప్రదాయకముగా వచ్చుచున్నది. మరల మరల చెప్పునది ఏమనగా ధ్యానము చేస్తున్నాము. మాకు ఇక ఏ భక్తిమార్గములు అక్కరలేదు అని అనుకోకుండా వీలైనంతవరకు భగవంతుని యొక్క కార్యక్రమములో నుండి శీఘ్రముగా పరమ భక్తులై మోక్షగాములుగా - జన్మరహితులుగా అవ్వవలెను. ఈశ్వర సాక్షాత్కారమును జ్ఞానజ్యోతికి భక్తియను తైలము, వత్తియను యోగము, వైరాగ్యమను పాత్ర, గాలిలేని ఏకాంతస్థలము కావలెను. జ్యోతి వెలుగుటకు ప్రమిద, వత్తి, తైలము, గాలి లేని ప్రదేశము ఎట్లు అవసరమో బ్రహ్మ సాక్షాత్కారము నొందుటకు అంగముల వంటి ఈ సాధనలు అంతే అవసరము. తైలము జ్యోతిగా ఎట్టు మారునో పరాభక్తియే - జ్ఞానజ్యోతిగా మారును. దైవసాధనలన్నీ అంతఃకరణ శుద్ధి కలిగించు సాధనలే. ఎట్లంటే సూర్యబింబము నిర్మల జలమునందు ఎట్లు స్పష్టముగా కనిపించునో అట్లే దైవసాధనమైన ధ్యానము వలన అంతఃకరణ శుద్ధి కలిగిన మనలోనే వున్న

• ఆత్మప్రకాశ కాంతి కనిపించును. కాబట్టి ఎవరు ఏర్పరచుకున్న అనుష్టానమును వారు విడువక మనలోనే వున్న ఆత్మజ్యోతిపై వున్న ఆవరణను జ్ఞానము ద్వారా తొలగించుకొనవలెను. ఇట్టి ఆవరణలు మనకు ఎట్టు ఏర్పడినవి అనిన ప్రకృతి గుణములతో మనకేర్చడిన తమో, రజో, సత్త్వ గుణములే ఆవరణలు. ఇట్టి ఆవరణల మూలముగానే మనలోనే అతిసమీపమున నున్న నిర్విరామముగా వెలుగుచున్న ఆత్మజ్యోతిని చూడలేక పోతున్నాము. ఈ జ్యోతిని చూచుటయే ఆత్మసాక్షాత్కారము ఈ ఆఅత్మసాక్షాత్కార జ్యోతిని చూచుటకే ఆధ్యాత్మిక దైవసాధనలు. కావున నిర్మలమైన భక్తి నిర్మలమైన జ్ఞానము ఒక్కటే. నిర్మలమైన భక్తియే జ్ఞానజ్యోతిగా మారును.

:329299అఅఅలఅలంగ.థీ్‌ కములయాళ నద్నదు గ్రంభికళి - సారాంశకు అంందంంంింఅంింలల శరీరములో శిరస్సు ప్రధానమనిన ఇతర అవయవములతో అవసరము లేదా ! అట్లే ధ్యానము శ్రేష్టమైనను పూజా, జప పారాయణ అవసరము. ఇవియే తొలి భక్తులకు పునాది. అంతస్థులు కట్టదలచిన పునాది ఎంత అవసరమో - పునాది లేని అంతస్థులు ఎట్లు నిలువవో - అంతస్థులు కట్టినా కూడా అంతస్థులకు పునాదియే ఆధారమైనట్లు భక్తిలేని ధ్యానము ఎట్లు నిలుచును. కాబట్టి ధ్యానముతోపాటు సాధనా కార్యక్రమములైన జప పూజా వ్రతములను పూర్తిగా విడువరాదు. వీటన్నిటికి మూలమైన సత్సంగము ముఖ్యము.

విచారణ వ్యవధిలో కనిపించే రూపము

మనము మనసేంద్రియాలతో సబుద్ధితో నిర్మల అంతఃకరణములతో భక్తులు పూజా పారాయణాలను ఏకాగ్రముగా కేంద్రీకరించి “ఆత్మ” వైపు మలుపవలెను. ఎట్లంటే పూజార్చనలు చేస్తున్నప్పుడు మన పంచేంద్రియ ములను తనయొక్క హృదయ స్థానమున సూక్ష్మాతి సూక్ష్మముగా మనలో వున్న బీజ బిందుకాంతిని అంతర్హృష్టితో చూస్తూ నిలుపవలెను. అట్లే మన భావన “ఆత్మ” యే నేను అని చూచుటయే స్వస్వరూప సాక్షాత్కారమని అట్టి “ఆత్మ” సాక్షాత్కారాన్ని పొందిన ఇక సృష్టిలో పాందవలసినది యేది వుండదని భావించి “ఆత్మద్రష్ట” కావలెను.

“యద్‌ భావమ్‌ తథ్‌ భవతి” జ్ఞానభక్తుడు ఏమి భాషించిన, స్మరించిన, భావించిన, బంధించిన, అర్పించిన, తధాత్మముచెందినా, అనుసరించినా, అనుకరించిన ఏ రూపనామములను పలికిన సంసార, సన్యాస, బ్రహ్మచర్య, వానప్రస్థములలో వున్నా క్రిమికీటకాది, మృగ, వృక్త మానవ దేహాలను చూచినా పంచభూతాత్మకమగు ప్రకృతి లలామను చూచిన గాన నాట్య, శిల్చ సౌందర్యాలను చూచిన, అద్భుత మానవ విజ్ఞానాన్ని చూచినా, జనన మరణములను చూచిన సృష్టి స్థితి లయలను చూస్తున్నా భగవంతుని రసరంజితాలే అని ఆనంద - ప్రళయ 'ప్రభంజనాలు అని విశ్వేశ్వరుని విశ్వలీలయే అని జగన్నాటక సూత్రధారి వాడే అని సకల దేవతల, త్రిమూర్తుల సృష్టి, స్థితి లయలు - కార్యాకారణాలు ఈశ్వర “ఓంకార ప్రణవంలోనివే అని జ్ఞాన నేత్రముతో చూస్తాడే కాని చర్మ చక్తు నేత్రములతో చూడడు. సుఖదుఃఖములను దేహసంబంధము అనుకొనును. కాని ఆత్మకు ఆరోపించుకోడు. ఆత్మ నిత్య శుద్ధ, బుద్ధముక్తుడని, స్వయం'్రకాశుడని, సర్వవ్యాపకుడని, సర్వసాక్షియని, సర్వాంతర్యామియని, సర్వే సర్వరూపుడని, సకల చరాచర హృదయ కమల బిందువని, అగ్నిరూపుడని, పీతవర్జుడని, జ్ఞానరూపుడని, జ్ఞానతేజమని, గీతా హృదయమని తలచి తలచి ఆత్మధ్యానము నొందును. ఇంకను ఒకే సూర్యుడు, ఒకే అగ్ని, ఒకే వాయువు, ఒకే ఆకాశము సృష్టిలో నిలిచినట్లు ఒకే “అత్మ ప్రకాశముతోనే మణులయందు పుష్పములందు వున్న దారములాగా పరమాత్మ వున్నాడను అనుభవ జ్ఞానమునకు వచ్చును. మూల మెరిగిన అత్మస్థితి జ్ఞానము కలుగును. ఇట్టి జ్ఞానస్థితికి ఎదుగవలెనంటే నిర్మలాంతకరణ, సత్యవాక్కు, ధర్మనిరతి, ధర్మాచరణ, గురుదైవములందు అనన్యభక్తి, అద్వైతభావము, దయార్ధ హృదయము, నిరంతర అనుష్టాన సాధన, అచంచల దీక్ష సాహసోపేతమైన దృడసంకల్పము, వివేకముతో కూడిన విచారణ, స్వధర్మాచరణ, అభ్యాస, వైరాగ్యములు వుండుటయే ఇంకా వివరముగా తెలుపవలెనంటే ఒకే సద్వవస్తువగు బ్రహ్మమునుండి ఉత్పత్తి అయినవే. ఒక బ్రహ్మములోనివే. బ్రహ్మ చైతన్యము లేనిది సృష్టిలో ఏదీలేదు.

భూమి నుండి అనేకానేక పాత్రలు వచ్చినట్ట్లు - సువర్ణము నుండి అనేకానేక ఆభరణములు వచ్చినట్టు, దూదినుండి అనేకానేక వస్త్రములు వచ్చినట్టు - లోహమును౦డి అనేకానేక ప్రయోజనాలు పొందినట్లు ఒక

ఆఅంఅ౭అఅంంఅంఅదడశీ మలయాళ నద్నరు గ్రంథిమళ - సారంశము అ9999అ99ంఅఅలల

సద్వస్తువగు శుద్ధ బ్రహ్మము నుండి సృష్టి కర్మము అంతా జరిగినది. మానవునకు ప్రకృతినుండియే సత్త్వ, రజో, తమో గుణములు కలుగుచున్నవి. శుద్ధ బ్రహ్మలో నుండి జీవునిగా మారునప్పుడు తమో, రజో, గుణ సత్త్వ గుణములు ఐక్యమందుచున్నవి. బ్రహ్మములాగా సువర్ణము శుద్ధితో నుండినను ఆభరణములుగా వచ్చునప్పుడు రాగిటంకము కలిపిన కాని అందమైన ఆభరణముగా రావటము లేదు. మరలా సువర్ణమును శుద్ధిపరచవలెనంటే వస్తువును ద్రావకముల ద్వారా కరిగించి, రాగి టంకమును తీసివేసి శుద్రపరచవలెను. అట్లే ప్రకృతి గుణములతో బంధింపబడ్డ జీవుని సాధనానుషానముల ద్వారా శుద్ధపరచిన - ప్రకృతి గుణములు నశించి శుద్ధ బ్రహ్మయే మిగులును. అప్పుడు శుద్ధమైన జీవాత్మ - పరమాత్మలో చేరును. నూనె నూనెలో తేడా లేకుండా కలిసినట్లు.

ఇట్లు తెలుసుకొను స్థితికి ఎదగవలెనంటే ప్రయాణించు రైలును ఎవరు ఎంతమంది కలసి ఆపినను ఆగదు. అట్టుకాక రైలు ఆపు తాళమును త్రిప్పిన అంత తేలికగా ఎట్టు ఆగునో అట్లే మనకు అంత సమీపమున వున్న పరమాత్మయగు “ప్రజ్ఞ” ను గుర్తించి అనుస్తాన గుణళీలుడుగా ఎదుగుటే తాళము త్రిప్పి రైలును ఆపినంత తేలికగా చూడగలము, తరించగలము, ఆత్మసాక్షాత్కారము పొందగలము. ఇట్టి స్థితికి ఎదిగినవానికి పుష్పమును నలిపినంత తేలికగా ఆత్మదర్శనము చేసుకొనగలుగుననుట. యధార్థ విచారణ చేసినట్లయితే దేహములోని “శివం” తప్పుకుంటే శవం అవుతున్నాము. ఆ శివమే “ప్రజ్ఞ” శివమగు “ప్రజ్ఞ” తప్పుకొన్నప్పుడు అప్పుడు ఇంద్రియములు కాని, మనస్సు, బుద్ధి, నేను అను అహంకారము ఏమి పనిచేయుట లేదు. శరీరమును కాల్చినా, పూడ్చినా నెప్పి అని కాని - నావారు- నేను అని కాని నా అన్తులు - అంతస్తులని కాని అనుటలేదు కదా ! అంటే శరీరములోని 'ఆత్మ ప్రజ్ఞ తప్పుకుంటే అన్ని నిర్వీర్యము అగుచున్నవి. అట్టి “ఆత్మ” మనలో వున్నప్పుడే ఈ ఇహములో వున్నప్పుడే శాస్త్రమును అనుసరించి గురుదైవ భక్తికలిగి ఇహము నుండి పరలోకమునకు పోగలరు. ప్రకృతిలోని ప్రతి అణువులో వున్న శక్తులన్నీ మానవుని శరీరములో వుంచాడు సృష్టికర్త బ్రహ్మ: దేహ నిర్మాణ ఎదుగుదలకు కావలసిన గ్రంథులు, ఆమ్లములు శరీరములోనే వున్నవి. అవి తగ్గినప్పుడు శరీరమే వాటిని తయారుచేసుకుంటున్నది. పంచభూత నిర్మితమే ఈ దేహము. దేహములోని చిత్ర విచిత్రములే ప్రకృతిలోను వున్నవి. ప్రకృతిలోని ప్రతి అణువు శరీరములోను వున్నవి.

మానవుడు ప్రపంచాన్ని చుట్టివచ్చి భూమి కొలతలు చెబుతున్నాడు. గగన మార్గమున వింతలు, విశేషాలు తెలుసుకొంటున్నాడు. కాని అద్భుతమైన మానవ శరీరములో వున్న శక్తిని స్వల్పముగానే తెలుసుకొంటున్నాడు. | భూమివలన దేహ నిర్మాణము అంటే ఎముకలు, మాంసము, జలము వలన, రక్తము అన్నీ ఏర్పడినవి. జలము కూడా మన శరీరములో వున్నది. అగ్ని కూడా వున్నది. వాయువు కూడా వున్నది. ఆకాశము వలననే శబ్దగుణము వచ్చినది. కావుననే పంచభూతములతో నిర్మితమైన ఈ దేహము చనిపోయినప్పుడు గుణములన్నీ పంచభూతములలో కలియుచున్నది.

మానవుడు సృష్టించినదే వేదగ్రంథములు, దేవాలయములు గాని మానవుని శరీరము బ్రహ్మదేవుని యొక్క సంకల్ప సృష్టి. మానవుని సృష్టికి, బ్రహ్మదేవుని సృష్టికి ఎంత తేడా వున్నదో గ్రహించగలము. ఇంకొక గమనిక బ్రహ్మం వేరు. బ్రహ్మదేవుడు వేరు. బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులకు కూడా సకల చరాచరములుగా వారికి కూడా ఒక కాలపరిమితి వున్నది. “బ్రహ్మం” అంటే ఈశ్వర శక్తియే స్వయంప్రకాశం, “ఆత్మ'"ప్రకాశం. |

' ప్రళయములో అంతా ఈశ్వరశక్తి బ్రహ్మములో చేరి మరలా మరలా క్రొత్త సృష్టి జరుగును,

౩౨౨9౭౭అఅఅఅఅఅకశీ మలయాళ నద్నరు గ్రంభెకళి - సారాంశకు “అంఅఅంిలంతిలణఅఅ

ఒక ప్రభుత్వము పడిపోయి - క్రొత్త ప్రభుత్వము వచ్చినప్పుడు కొత్త ప్రధాని - ప్రెసిడెంటు - మంత్రులు- సర్పంచ్‌లు ఏర్పరచుకున్నట్లు ప్రళయకాలాంతరము ఈశ్వర శక్తినుండి - కొత్త సృష్టి జరుగును. మరలా త్రిమూర్తులు

• ఇంద్రుడు, దేవతలు వచ్చి క్రొత్త పాలన చేయుదురు.

ముడిపదార్థమునకే మనము నామము రూపము ఏర్పరచినట్లు అంటే మన్నుముద్ద నుండి ఒక బాన అనే ఆకారములను తెస్తున్నాము. బాన అను నామమును ఏర్పరచిన అది మళ్ళీ పగిలినప్పుడు నెమ్మదిగా మట్టిలోనే కలయును. మాతృస్థానమును చేరెను.

ఉపనిషత్తులు వేదము - ఆధ్యాత్మికముగా ఏది చెప్పినా లౌకిక విద్యలాగా కాకుండా మరలా మరలా పలకా బలపము పట్టి దిద్దించినట్లు చెప్పెదరు. సద్గురు శ్రీ మలయాళస్వామి మన మస్తకములకు ఎక్కించు ప్రయత్నమే ఇది. ఇలాంటి విచారణ అంతా నేరుగా శాస్త్రములద్వారా నేర్చుకొనుట కాదు తత్తదర్శ్భులగు మహాత్ముల వలననే ఆత్మ తత్తజ్ఞానమును పొందవలెను.

భగవర్గీత యందు శ్రీకృష్ణ చైతన్యులు ఓ అర్జునా ! నేను దుష్ట సంహాఠమునకు - ధర్మ సంస్థాపనకు వచ్చిన శరీరము కనుక నేను చెప్పిన ఇట్టి జ్ఞానము యధార్థ అనుభవ జ్ఞానం పొందిన తత్త్వదర్భ్శుల ద్వారానే నీవు నేర్చుకొనవలెను. అని ఎంతో అగ్రస్థానాన్ని బుషీశ్వరులకు ఇచ్చినాడు శ్రీకృష్ణపరమాత్మ పరమాత్మ ఏకరూపము కనుకనే చూచేవాడు - చూడబడునది - చూస్తున్నది అని వేరు వేరుగా లేదు. ఆత్మ స్వయంప్రకాశము కాబట్టే దానిని వేరొకటి ఎట్లు చూచును. దానివలననే ఇవియన్ని చూడబడుచున్నవి.

ఇదియే భావాతీతము. ఇక నీకు ఇంతకంటే చెప్పదగ్గ విషయము లేదు. తెలియని విషయాన్ని తెలుసుకొంటున్నామంటే తెలుసుకొనేది వేరుగా వున్నట్లే. ఆత్మకంటే అస్యముగా ఏమీలేదు. ఏకరూపము అనునప్పుడు అంతా బ్రహ్మమే. ఆనందస్వరూపమే. కేవలం “ప్రజ్ఞానము చేతనే యీ బ్రహ్మమును పొందును.

దృశ్యమనునది వేరుగా లేదు. బింబమే యధార్థము అనునట్లు బ్రహ్మమే యధార్థము. ఈ దృశ్యమాన జగత్తు బింబములోనిది చూపబడు ప్రతిబింబమే. బింబము లేనిది ప్రతిబింబము ఎట్లు లేదో, బింబమే ఎట్లు యధార్థమో అట్టే 'బ్రహ్మకన్నా అన్యముగా లేదు. ప్రతిబింబము అట్లే బ్రహ్మకన్నా అన్యముగా వేరుగా లేదు.

వేదాంత శాస్త్రమగు ఉపనిషత్తుల యొక్క శ్రవణము ద్వారా మహా వాక్య విచారణ వలన మాత్రమే మోక్షము కలుగునని వేదాంతము ఘంటాపథముగా చెప్పుచున్నది.

అయితే భక్తిచేత - నిష్కామ పుణ్యకర్మలచేత, ధ్యాన, తపస్సుల చేత, సాక్షాత్కారము కలుగుననునది యధార్థమే. ఎట్టంటే ప్రతి మానవునికి మల, విక్షేప, ఆపరణ దోషములనే మూడు దోషములు కలవు. నిష్కామ పుణ్యకర్మల చేత అంతఃకరణ శుద్ది కలుగును. భక్తిచేత మలదోషము అంటే పాత జన్మలలో చేసిన పాపకర్మలు నశించును. ఆత్మా నా ఆత్మ విచారణ చేత జీవునికి - ఆత్మకు వున్న అడ్డు తెర తొలగి ఆత్మజ్ఞాన దీపమును చూడగలము. కాబట్టి మూడు దోషములను తొలగించుకొంటే కాని ఆఅత్మసాక్షాత్కారము - అంటే స్వస్వరూప సాక్షాత్కారము కలుగదు.

ఇల్లు కట్టవలెనన్న ధనము ఒక్కటి వుంటే ఇల్లు రాదో దానికి కావలసిన భూమిని ముందుగా పొందవలెను. దానికి కావలసిన సామాగ్రిని పొందవలెను. నేను ఇల్లు కట్టుకొనుచున్నాను. ఫలానచోట అని పంచాయితీలోనే, మున్సిపాలిటిలోనో అనుమతి పత్రమును పొందవలెను. ఏ పనికి ఎవరు కావలెనో వారినందరిని తీసుకొని

ఆ౭౨౭౭అ౨9అఅఅఅింశీ కులయాళ సద్నదు గ్రంథికళి - సారంశకు ౫ఆం9ంఅం9ంంంంింిణల

పనిచేయించుకొనవలెను. ఇల్లు కట్టుటకే ఇంత విషయము వున్నప్పుడు జన్మరాహిత్యాన్ని పొందుటకు ఎంత కార్యక్రమము వుండును.

జలము ఎప్పుడు పల్గమునకే ప్రవహించి నముద్రములో కలియును. అట్లు వ్యర్థపడకుండా వుండవలెనంటే ఆనకట్టలు కట్టి ట్యాంకులు ద్వారా నిల్వచేసి యంత్ర సహాయముతో మనకు ఉపయోగపడునట్లు ఎట్లు చేసుకొంటున్నామో అట్లే స్వప్రయత్నముతో ధర్మమార్గముగా, భక్తిమార్గముగా, ధ్యానమార్గముగా, జ్ఞానమార్గముగా ఊర్థ్యముఖముగా పురుష ప్రయత్నముతో నడుపుకొనిన వాని జీవితము అమృత తుల్యము.

ఇంకను శరీరమును భూమిగాను, ఆత్మను పరమాత్మగాను ఎజుంగవలెను. బీజము వృక్షమవ్వవలెనంటే ముందుగా భూమి కావలెను. బీజము వృక్షము అవ్వవలెనంటే సంరక్షణ చేయవలెను. అట్లే హృదయములో భగవత్‌ నామబీజమును పెట్టి సంరక్షించి పెంచవలెను. అప్పుడే ఆధ్యాత్మిక బీజము మహావృక్షము వలె వృద్ధి నొంది పరమాత్మస్థానమును చేరును. ఇట్లు చేరువరకు నిరంతర కృషి సలుపవలెను. జీవుడు ఈ దేహమునందు వుండియే బ్రహ్మనిష్టల చేత - బ్రహ్మవిచారణ చేత జీవత్వము పోయి శివత్వము పొందవలెను. ఇట్లు పాందవలెనంటే పంచభూతముల సహాయముతో వృక్షము 'పెరుగునట్లు - సాధనానుషానములతో - నిర్మల హృదయముతో అత్మను పరమాత్మలో చేర్చును. శుద్ధ వస్తువే - శుద్ధములో కలియును. నూనెలో-నూనె, నీరులో- నీరు ఎట్లు తేడా లేకుండా కలియునో పరమాత్మ శుద్ధ స్వరూపుడు కనుక మన శుద్ధాత్మనే శుద్ధ పరమాత్మలో చేర్చినప్పుడు ఒక్కటిగానే కలిసిపోవును.

ఎవరియందు ఈశ్వర గుణములు వుండునో - అట్టివారు నా యొక్క స్వరూపులుగా ఎరుంగుమని శ్రీకృష్ణపరబ్రహ్మ తెలిపినాడు. ఓ అర్జునా ! సకల ప్రాణులలోని చైతన్యము నేనే. ఇట్టి జ్ఞానము కలిగినవాడే

ఓ పార్థా ! అజ్ఞానములో వున్నవాడు దేహమ తాననుకొనును. శాస్త్రజ్ఞానము గల పండితుడు జీవుడే తాననుకొనును. ఆత్మజ్ఞాని పరబ్రహ్మమే తానని దృఢనిశ్చయముతో వుండును.

దేహ జ్ఞానము గలవాడు బంధమును పొందుచున్నాడు. జీవజ్ఞానము గలవాడు భగవత్‌ జిజ్ఞాస కలిగివుంటున్నాడు. బ్రహ్మజ్ఞానము కలవాడు బ్రహ్మ స్వరూపమే తానై వుంటున్నాడు. ఇట్టివాడు పరమ సుఖమును అనుభవించుచున్నాడు.

పరమాత్మ నుండి విడివడిన తుంపరులే జీవులు. దేహమునకు మనము పెట్టుకొన్న ఆవరణల బట్టే వేరు వేరుగా కనిపించినట్టు జీవులయొక్క సంస్కారముల బట్టి సకల చరాచరములు ఏర్పడినవి. అట్లే మనుజులలో వర్ణములు-గృహస్థ, వానప్రస్థ, సన్యాస, బ్రహ్మచర్యాశ్రమములు ఏర్పడినవి. ఇంకను లింగభేదములు ఏర్పడినవి. కాని వీటన్నిటిలో వున్న ఆత్మస్వరూపములో ఏ మార్పు లేదు. ఇట్టి జ్ఞానము కలిగినవాడే పండితుడు, ఆత్మజ్ఞాని అందురు.

ఒక్కొక్క యుగమునకు ఒక్కొక్క సృతి ఏర్పడినది. ఒక యుగమున వున్న ధర్మము - ఇంకొక యుగమున పనికిరాదనే ఆనాటి మహాత్ములు ఏ యుగమునకు ఆ యుగమునకు పనికివచ్చు ధర్మములను ఏర్పరచిరి. యుగముల బట్టి ధర్మములు మారును. కాని సత్యము మారదు. అన్ని యుగములకు సత్యము ఒక్కటే. కృతయుగమునకు మను మహర్షి వ్రాసిన స్కి, త్రేతాయుగమునకు గౌతమ మహర్షి వ్రాసిన “సృతి”,

౩299అఅ9అ9అపగ.శీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంభికళి - సారాంశము “అంంఅింంింంంణల

ద్వాపరయుగమునకు శంఖలిత మహర్షి వ్రాసిన “సృృతి”, కలియుగమునకు పరాశర మహర్షి వ్రాసిన “స్మృతి” ”' ని అనుసరించుచూ వచ్చుచున్నారు. ఇట్లా ఒక యుగమునకు పనికి వచ్చినది, ఇంకొక యుగమునకు పనికిరావటము లేదు. అంటే కాలమాన ప్రమాణముల బట్టి ధర్మములు మారటము సహజము.

ఒకనాటి సహగమన ధర్మము ఇప్పుడు లేదు కదా | అట్లే బాల్య వివాహములు చట్టవ్యతిరేకతగా వచ్చినది కదా ! ఇంకను స్త్రీకి పునర్వివాహము ధర్మమైనది కదా ! పురుషునకు భార్య బ్రతికి వుండగా విడాకులు తీసుకొనకుండా ద్వితీయ వివాహము చట్ట నేరము. క్రింద వచ్చినది. ఇట్లా ఒక యుగములోనే ధర్మము మారినప్పుడు అన్నియుగాలకి ఒకే ధర్మము ఎట్లు వర్తించును.

మన భారతదేశము పరరాజులగు ఇంగ్లీషు ప్రభుత్వము క్రింద ఒక 100 సం॥లు వేరేవారు 700 సం॥ రమారమి 1000 సం॥ పరాయివారి దాస్యము క్రింద బ్రతుకుటకు మన దేశస్థులకు తెలివితక్కువయ్యా ? కాదు మనకంటే ఎదుటివారు ఉన్నతిగా ఉండకూడదనే మత్సరముతో మనకు మనమే మనతోటివారిని క్రిందకు దింపటానికి పరదేశస్తులతో చేతులు కలిపితే వారు లాభము పొందినారు. మొదట నీ శత్రువుని నాశనము చేసి

• ఆ తర్వాత నిన్నే నాశనము చేసినందువలన సర్వము నాశనమైనది. ఇంకను ముఖ్యముగా అగ్రకులస్తులు కొత్త శాస్త్రములను గ్రంథములకు కెక్కించి పూర్వ చరిత్రను కప్పివుంచి వర్ణసంకరములు అని - బ్రాహ్మణేతరులని స్త్రీలను వేదశాస్త్రములను చదవనీయక కులమునకే (ప్రాధాన్యమిచ్చి వారే సాంత లాభము పొందినందువలన జరిగిన నష్టమే మనకు మనమే అణగద్రాక్కుకొనుట అయినది. ఇదియే మన తిరోగతి బ్రాహ్మణ జాతివారు. బాహ్మజభేతరుల దేశ సౌభాగ్యమునకు ఇచ్చిన బహుమతి ఏమిటంటే పరదేశీయుల పాలనలో (మగ్గునటుల చేయుట.

అట్టుకాక అందరు అన్ని విద్యలు నేర్చుకొను అర్హత కల్పించినట్టయితే అనాటి దేశసొభాగ్యము వేరుగా వుండేది. ఇతర దేశస్తులులాగా పురోగమించేవాళ్ళము. ఏ వర్ణమునందైనను - బ్రాహ్మణత్వము కలిగి కొందరు

• క్షత్రియత్వము, థైర్యసాహసములు కలిగి కొందరు వాణిజ్య ప్రతిభ కలిగి కొందరు సేవకావృత్తి నేయు స్వభావము కలిగి కొందరు వుందురు. కాబట్టి ఏ కులవ్యవస్థయందైనను అర్హతను బట్టి వారికి ప్రభుత్వము 'పోత్సహించినట్లయితే మనదేశము కూడా ఆనాడు పరరాజుల పాలన అయ్యేది కాదు. ప్రస్తుతము మహానుభావుల వలన - మహాత్ముల వలన అట్టి స్థితినుండి బయటపడినాము. మన మహాత్మాగాంధీగారు స్రీలను అన్య వర్ణములవారిని పైకి తీసుకొనివచ్చి వర్ణభేదము పాపమని చాటిచెప్పి ఆచరించి చూపించిరి. స్త్రీలకు ప్రదాన పాత్ర ఇచ్చిరి. తల్లియే బిడ్డలకు ప్రథమ గురువని వారిని వంటింటికి పరిమితం చేయరాదని “అషింసా సిద్ధాంత' ' వ్రతమును పూని స్వాతంత్ర్యము తెప్పించితే మన సద్గురు మహర్షి శ్రీ మలయాళస్వామి స్వరాజ్యమును అంటే భవబంధాలను తెంచి ఆత్మసామ్రాజ్యాభిషిక్తులను చేసిరి. వీరు ఇద్దరు స్వరాజ్య-స్వారాజ్య విలువలను తెలిపి పరదేశియులను ఒకరు వెడలగొడితే ఎన్నో జన్మలనుండి వెంటాడుచున్న భవసాగరము దాటించి ఆత్మసామ్రాజ్యాధిపతులుగా తీర్చిదిద్దుచున్నారు శ్రీ స్వామివారు. ముందుగా కర్మ, భక్తి, ధ్యాన, జ్ఞాన మార్గములు తెలుపుతూ శాస్త్ర సమ్మతమైన జ్ఞానమార్గమును చేర్చుచున్నారు.

భక్తి జ్ఞాన, ధ్యానములు కలిగినవారు ఎప్పుడును దుర్మార్గ దౌర్దన్యములకు పోరు తమో రజోగుణములను ఏనాడో విసర్జించి - సత్త్వ గుణ సంపన్నులై - గుణాతీత స్థితికి చేరు సాధనను చేయుదురు. అమృతపానమును

9999999అఅఅఅిశశీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంథికళ - సారంశకు ఆజంంంంరిరింింికం చేసినవారికి - దురాచారములన్నా - నిషిద్ధ ఆహార వ్యవహారములన్నా ఏ మాత్రము ఇష్టత వుండదు కదా ! పోతనామాత్యులు తెలియపరిచినట్టు “మందార మకరంద మాధుర్యమున దేలు - మధుపంబు బోవునే మదనములకు? నిర్మల మందాకిని పీచికలదూగు - రాచంచ చనూనె తరంగిణులకు? లలితరసాల పల్లవ ఖాదిలై చొక్కు కోయిల చేరునే కుటజములకు ? పూర్ణీందు చంద్రికా స్ఫురిత చకోరకం బరుగున్‌ సాంద్రనీకుహారకములకు ? నంబుజోదర దివ్య పాదారవింద - చింతనామృత పాన విశేష మత్త, చిత్తమేరీతి నితరంబు జేర నేర్చు ? వినుత గుణశీల మాటలు వేయునేల ? ఇన్ని మాటలెందుకు స్వచ్చమైన పాలను త్రాగు రాజహంస - మురుగునీరు త్రాగునా ? అట్లే పరమపావన గుణము గలవారు ఎప్పటికి నీచస్థితికి దిగజారలేరు కదా ! ముముక్షువులు ఎల్లవేళలా పవిత్ర హృదయము కలిగి తన ఆత్మయందు దైవమునే ప్రతిష్టించి మనన చింతనలతో భావన చేయవలెను. కాబట్టి మన భావన శుద్ధమైనవి. కనుక శుద్ద సంకల్పములు - శుద్ధ కోరికలు, శుద్ధ ఆచరణే కలిగివుండును. దానికి దగ్గ స్థితినే పొందును. క అదే అశుద్ధ సంకల్పము వుండిన దానికి అసురగుణమైన కార్యములనే చేసి నరకలోక పాల్పడును. ఎవని హృదయమందు నారాయణ స్మరణ యుండునో వారికి అధికృత యుగమువోలే నుండును. అట్టుకాక ఎవని హృదయమున నారాయణ స్మరణ లేదో అది కృతయుగమైనను కలియుగముతో సమానమే కాబట్టి ప్రతి మనుజుని హృదయములో భగవస్సంబంధమైన దివ్య నామములు వుండవలెను. నామి (అంటే దైవము) కంటే నామమే శక్తి గలది అని వేదశాస్త్రము. నామమే నారాయణుని సన్నిధికి చేర్చును. యుగములో లేదు గొప్ప గుణములలో వున్నది. సత్యం, దయ, తపస్సు, దానము కలిగియున్నవాడు కృతయుగ పురుషుడు. దయ, తపస్సు, దాన గుణములు కలిగినవాడు త్రేతాయుగ పురుషుడు. తపస్సు, దానము గలవాడు ద్వాపర యుగ గుణములు కలిగినవాడు. కేవలం దానగుణము మాత్రము కలిగివున్నవాడు కలియుగ పురుషుడు. ఈ పట్టికను చూస్తూ ముముక్షువు పయనించి కృతయుగ పురుషుడు కావలెను. పందెములో పాల్గొనువాడు మొదటి బహుమతే కావాలనుకొనును కదా ! కాబట్టి కోరిక అనునది వుంటే సాధనా సాధ్యాలు నీ చేతిలోనివే. . జీవుడు తెలియక దేహమే తానను భ్రమలో వున్నాడు. సద్గురువుల ద్వారా - శాస్త్రము ద్వారా నీలోనే వుండి నీ దేహేంద్రియములను ప్రకాశింపచేయు “ప్రజ్ఞ” యే నీవు అని నీ నిజరూపము చెప్పినప్పుడు దేహభ్రమ వదులును. అన్నిటికంటే అతి సమీపమున తనలోనే వున్న తన నిజాత్మను దర్శించు సాధన చేసి సాధించును. ఇంకను తాను నిత్య సుఖస్వరూపుడనే కాని లేశమంతైనా దుఃఖము లేదు. అని సత్యమును తెలుసుకొనును., | కాని ఈ విషయము అందరికీ ఎందులకు తెలియుట లేదు. ఎందుకంటే అజ్ఞానమనే మాయ జీవుని. అక్రమించుకొని వున్నది. దానిని తొలగించి చూచిన నీ నిజాత్మను దర్శించగలవు. అద్దము లేనంతసేపు సీ. మోమును నీవు చూడలేవు. అదే అద్దము వున్న నీ మోము చక్కగా కనపడినట్టు జ్ఞానప్రకాశమను అద్దమును' నీవు పొందినట్లయితే నీ ఆత్మను నీవు అద్దములో చూచినంత స్పష్టముగా ఆత్మసాక్షాత్కారమగును. ఇట్టి జ్ఞాన ప్రకాశమును పొందవలెనంటే భగవంతుని దర్శించుకొను మార్గము “ఓంకార ప్రణవధ్యానమే' ఇది ఒక్కటే ప్రాణశక్తిని ఊర్థ్వ్యముగా తీసుకొని వెళ్లును. ఈ “ఓంకార ప్రణవమే” భగవంతుని పిలుచు -

999999599599ం.శీ కులయాళ నద్నరు గ్రంథికళ - సారశకు ౫ఆంంంంంంంలిణన సాక్షాత్కరించుకొను నామము సకల లోకములు - లోకేసులు ఓంకార శక్తిస్వరూపులే. అర్హతను బట్టే తారతమ్యములు కలుగును. “ఓంకారమే భగవానుని నామము ! ఓంకార స్వరూపమే సకల జగత్తు ! ఓంకార శక్తే బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు ! ఓంకార తేజోకాంతే సూర్యచంద్రులు ! ఓంకార రూపమే భూమ్యాకాశములు! ఓంకార ధ్యానమే శ్రీ మహావిష్ణు యోగనిద్ర ! ఓంకార ధ్యానమే శ్రీ పరమేశ్వరుని అర్థనిమీలిత రూపము ! ఓంకార జపధ్యానమే చతుర్ముఖుని పద్మాసనము ! ఓంకార ధ్యానమే సాధుమహర్చ్నుల కఠోర దీక్ష ! ఓంకార గానమే పరమభక్తుల కథాగానము ! ఓంకార ధ్యానమే ముక్తిసోపానము ! ఓంకార ధ్యానమే మోక్షసాధము ! ఓంకార ధ్యానమే జన్మరాహిత్యము ॥!! కాబట్టి ఓంకార ప్రణవ ధ్యానమే పరమాత్ముని సాక్షాత్కరించును. అందులకే వేదాధ్యయనము ప్రారంభించునప్పుడును - ముగించునప్పుడును ఉచ్చరించుదురు. పఠించునదంతను అమృతపానమగుటకును దేనిని పఠించినా ఓంకారమే అని గుర్తు చేసుకొనుటకును నిత్యమును “ఓంకార ధ్యానము చేయువాడు పరబ్రహ్మమును పొందుచున్నాడు. అయితే భావనతో పఠించవలెను. ఇది మరవకూడదు. భావలేని ధారణ గింజ లేని వూక వంటిది. బీజోత్పత్తి జరుగదు. ఇట్టి “ఓంకారము” తనంతట అదియే సిద్ధమైనది. ఈ “ఓంకారము” నుండియే సకలము జరుగుచున్నది. “ఓంకారమునకు” అన్యముగా తృణమైనను లేదు. భారతీదేవి ఆత్మసాక్షాత్కార అన్వేషణ భారత వుణఖ్యభూవిం వువోత్ముల నిలయవుగు కేరళ రాష్ట్రమందు విఖ్యాతి కలిగిన రాజకుటుంబమునందు శ్రీమతి రామేశ్వరమ్మ రామచంద్ర నరేస్హ్ర యను దంపతులకు కలిగిన సంతానమే బాలయోగిని గా ప్రసిద్ధి చెందిన మన భారతీదేవి. పువ్వు పుట్టగానే పరిమళించును అనునట్లు సంస్కారవంతుల తలిదండ్రులకు జన్మించుటే కాక బుషి సంతతిలోని బాలికలాగా బాల్యమునుండే నియమ నిష్టలతో అనుష్టానముతో గడుపుచుండెను. తల్లిదండ్రులు కూడా సాత్వికాహారమును మితముగా నియమిత కాలములలో ప్రట్టుచూ మంచి క్రమశిక్షణతో పెంచుచుండింి. శాస్త్రములో చెప్పినట్లు క్రిత జన్మలో ఉత్తీర్ణ దచశయందు దేహము ఎడి మరుజన్మనందు విడిచిన స్థానమునుండే ప్రారంభించుదురు అని చెప్పినట్లు భారతీదేవి నడవడికను చూచి చెప్పుకొనేవారు ప్రముఖులు. ల వివాహము చేయ నిశ్చయించిరని గ్రహం నం త్రో ద్యాభ్యానము ార్తి అయినది. యుక్తవయస్సు వచ్చినది అని 'ెంచిరి. మీ గర్భమున జన్మించినందుకు ధన రు కలిగ నన్ను కడు జాగురూకతో శ్రేయోమార్గముగొ " శత నొందితిని. కాని నేను వివాహము చేసుకోదలచలేదు. కుమార *౦భవములో ఈశ్వరుని గూర్చి పార్వతీదేవి తపంబొనర్చినట్టు నేను కూడా తపస్సు చేయవలెననే కోరిక గ్రబలమిగా వున్నది. కాబట్టి మీరు విచారించక నన్ను సంతోషముతో తపమాచరించుటకు అనుమతి ఇవ్వవలసినది. నేను తపస్సులో ఉత్తీర్ణురాలైన యెడల జనని జనకులైన మీరు మన పూరకులు కూడౌ తరించెదరిననంతటినే తల్లి మూర్చిల్లినది. తండ్రి అనంత దుఃఖమును పాంది పూర్వీ ము తెలిసిన తరువాత చేయునది లేక ఉపేక్షి ందిరి. కాని బిడ్డ దృఢనిశ్చయ ఎక్షించి వూరకుంటిరి. కొంత ఆశ చావక కయ నర్మంచితిమ ట్‌ పరులు అమ్మా భారతీ నీకు సంతోషము కలిగించుటరు ఇచ్చటనే ఆశ్రమమును డి పకా రాజ గలు, భక్తులు రూడా వచ్చి నీ శిక్ష్భలో జ్ఞాన, ధ్యానములు

ఆ౨౨అఅఅంఅంంంింండ శీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంథ? - సారాంశకు ౫ఆంంంంంణంంణంణల

వేదపారాయణములు నేర్చుకొనుచుంటిరి కదా ! నీ సంతోషము కొరకు ఎన్నో కుటీరములను నిర్మించి భోజన వసతులు కల్పించితిమి. నీకు ధ్యానము చేసుకొనుటకు ఆటంకము లేకుండునట్లు ప్రత్యేకముగా కుటీరమును నిర్మించితిమి. కాన నీవు మమ్ములను విడచివెళ్ళిన మేము ఎట్లు జీవించగలము. నీకు దూరముగా వుండలేక నిన్ను ఒక యోగ్యునకు ఇచ్చి మా దగ్గరనే వుంచుకొందాము అని తలచుచున్నప్పుడు నీ నిర్ణయమును యిట్లు తెలుపుచున్నావు అనినంతనే భారతీదేవి తల్లిదండ్రులారా |! మీ అనుమతి తీసుకొని వెళ్లదామనే నిశ్చయముతోనే మీకు తెలియపరచినాను. ఆమె దృఢ నిశ్చయము తెలుసుకొని చేయునది ఏమి లేక వూరకుండి అయితే మాది ఒక విన్నపము నీతో వుండిన రత్నమాంబను తీసుకొని వెళ్ళవలసినదని కోరితిరి. అమ్మా రత్నమాంబ శరీర దారుఢ్యము ఆహారనియమము యోగమునకు అనుకూలముగా లేదు. ఇంకను సర్వసంగ పరిత్యాగులు ఒంటరిగానే తిరగవలెను అని శెలవిచ్చి అచ్చటనుండి వెళ్ళిపోయిరి. ఈ వార్త ఆశ్రమమునంతటను ప్రాకిపోయెను. రత్నమాంబ వచ్చి భారతీదేవి పాదములపై పడి దుఃఖించెను. నేను నా వాళ్ళందరును విడచి మిమ్ము ఆశ్రయించినది. మీరే తల్లి తండ్రి, బంధువర్గము, గురువు అంతా నాకు మీరే మీరే అని మీ రక్షణలో వుండి సేవించుకుంటున్నాను. నన్ను విడనాడిపోయిన నేను బ్రతుకలేను అని దుఃఖించెను.

అంతట భారతీదేవి నీవు నిద్రించునప్పుడు నీ పరిస్థితిని చూచితిని. రగ్గులు కప్పుకొని పరుండినావు. ఇంకను ఎన్నిమార్లు పిలచినను పలకలేదు. తట్టి లేపవలసి వచ్చినది. యోగధ్యానములు చేసినవారు సూక్ష్మ శబ్దమునకే మేలుకొనెదరు. వారు నిద్రించుచున్నను ఆదమరచి నిద్రించరు. బ్రహ్మ భావనలోనే వుందురు. ధ్యానయోగపరులు ఆహార నియమమును కలిగివుందురు. జీవించుటకే తినుదురు కాని - తినుటకు జీవించరు. అందులకే యోగులు జిహ్వ గుహ్యములను నిగ్రహించి వుందురు. నాకు తపస్సు చేయవలెనని కోరిక వుండబట్టే ఆహారమునదు ఎన్నియో జాగ్రత్తలు తీసుకొని వున్నాను. కొన్ని రోజులు జొన్నన్నము, కొన్ని రోజులు సజ్జ అన్నము, కొన్ని రోజులు తైదజావ - కొన్ని రోజులు వరిఅన్నము తింటూ, కొన్ని రోజులు దుంపలు తింటూ శరీరమును ఏ ఆహారము తినినను శరీర మార్పు కలగకుండునట్లు ఆరోగ్యము చెడకుండునట్లు నేను మలచుకుంటిని. నేనే మంత్రోపదేశము తీసుకొన్న గురువుని తల్లిదండ్రుల ద్వారా ఆహ్వానించినప్పుడు వారికి నా సందేహమును వెళ్ళబుచ్చితిని. అది యేమన ధారణా ధాన్యముల వరకే తనకనుభవము కలిగినదని - సమాధి స్థితి ఎంత ప్రయత్నించినను లభ్యముకాలేదని - త్రిపుటి రహితముకాలేదని శివ, జీవ, జగత్తుల ఐక్యము లభించుటలేదని కాబట్టి తన సాధన పూర్తియగు మార్గమును తెలియపరచమన్నాను. ఇంకను త్రిపుటి రహితముకానందున జనన మరణములతో కూడిన సంసార దుఃఖము నశింపదనియు - పునర్జన్మ నుండి విడివడి జన్మరాహిత్యాన్ని పాందు అర్హతలేదని అట్టి అర్హత సంపాదించు మార్గమును తెలియగోరితిని,

ఇట్టి వాక్యమును వినినంతనే గురోత్తముడు విస్మయము కలుగుచున్నది. నీ అనుష్టానము చూచి నీ అతీత్ర వైరాగ్యమునకు - నీ అనుష్టాన అనుభవమునకు నాకా ఆశ్చర్యము కలుగుచున్నది. నేను బ్రహ్మచర్య | వ్రతదీక్షతో 30 సం॥లు తీవ్రనిష్ట వలననే ఇప్పుడు నీవు పొందిన స్థితికి రాగలిగితిని. కాని నీవు 6 సం॥లలో సాధించితివి. ఇది కేవలము జన్మాంతర పుణ్యవిశేషము వలన నీవు ఈ స్థితికి వచ్చితివి. తల్లీ ధ్యానము పరిపక్వ | స్థితికి వచ్చినట్టు ధ్యానమే ధ్యేయముగా మారి ధ్యేయమే సమాధి స్థితిగా మారును. పిందెగా వున్నప్పుడు వగరుగా | వుండి కాయగా పులుపుగా వుండి పండినప్పుడు మధురముగా తయారవును కదా ! అట్టే ధ్యాన పరిపక్వ స్థిత్రి

౩౭౭౭9అఅఅంంండ శీ కములయాళ సద్నుదు గ్రంథధికళ - సారాంశకు ౨౩౭999999ంఅణల అని తెలియపరచి వూరకుండెను. అప్పుడు నేను గ్రహించినదేమనగా వీరు జీవన్ముక్తి స్థితిలోనే వున్నారనియు - విదేహముక్తి కలుగలేదని అట్టి స్థితి పొందుటకు దేశయాటన చేస్తూ సద్గురోత్తములను దర్శించుకొంటూ గమ్యాన్ని చేరవలెనని నా మనస్సు తొందరపెట్టుచున్నది అని శెలవిచ్చెను. కాబట్టి నీవు ఇచ్చటనే వుండి నేను లేని లోటు నా తల్లిదండ్రులకు ఆశ్రమమునకు, భక్తులకు కలిగించవలెను అని చెప్పి అచ్చటనుండి బయటకు వెడలెను. ఆ తదుపరి తన నిష్టను తీవ్రతరము చేస్తూ ధ్యానమందిరములోనే ఎక్కువ కాలము వుంటూ వచ్చిరి. ఒకనాడు తండ్రి భారతీదేవిని కలుసుకొని రత్తాంబను మాత్రము నీతో తీసుకొని వెళ్ళవలసినది. నీవు కోరినట్లే ధనమును కాని యే ఇతర సహాయములు నీవు తీసుకోవద్దు అని కుమార్తెను ఒప్పించిరి. భారతీదేవికి కలిగిన వైరాగ్య చింతనతో శరీరము శ్రుష్కించెను. శరీర కాంతి తగ్గి వడలిపోయి కాంతి హీనముగా కనిపించుచుండెను. అమెను చూచి తల్లిదండ్రులు, శిష్యగుణము ఈమెకేమైన యోగము వక్రించి మతిభ్రమణము కలిగినదా అని వ్యాకులపడిరి. భారతీదేవిని మీ ఇష్టప్రకారము తపస్సు చేయుటకు ఇల్లు విడిచెదనన్నను ఒప్పుకొంటిమి గదా ! దేనికి విచారించి ఇట్లు శుష్కించుచున్నావు అని అడిగిరి. ఆమె ఏమి బదులిడక మౌనముగ్లానే వుండిరి. నియమ ప్రకారము స్నాన భోజనములు కూడా చేయకుంటిరి. దృష్టిదోషము తగిలెనా ? లేక భూతడ్రేతములు ఏమన్న ఆశ్రయించినదా అని తలచుచున్నారు. అంతట భారతీదేవి మౌనమును వీడి పూర్వమువలే నేను వుండకపోవుటకు కారణము ఏ దోషములు నన్ను అంటలేదు. నాకు సమాధి విషయమై, శివ జీవైక్య విషయమై తెలియనందువలన నాలో పెద్ద వ్యధ ఏర్పడినది. అదియే బీజము వృక్షమైనట్టు నాలో తీవసంచలనము కలిగించటము వలన దాని ప్రభావమేనా శరీర మనస్సులపై బడుచున్నది. అందులకే గురువు ద్వారా పరిష్కరించవచ్చునంటే అదిన్నీ వీలుకాలేదు. నా అంతర్మధనమునకు పరిష్కారము దొరకలేదు అని సెలవిచ్చిరి. కొద్దికాలము గడిచేటప్పటికిని భారతీదేవిగారికి సిద్ధులు కలిగి తాను భక్తులకు ఏది చెప్పిన అదియే జరుగుచుండెను. ఆర్తితో వచ్చిన భక్తుల కష్టములు ముందుగానే తానే చెప్పి పరిష్కార మార్గము తెలిపెడివారు. అట్లే ఎవరు ఏ ఏ కోరికలు కోరుదురో అది అన్నీ నెరవేర్చుచూ వచ్చెను. దానితో తీర్ధప్రజాలాగా జనము పెరిగి ఆశ్రమ ప్రశాంతత తగ్గెను. ఇట్టయిన ధ్యాన, భక్తి, జ్ఞానశక్తి తగ్గునని తన గమ్యమును చేరుటకు విఘ్నములని నేను ఏమి చెప్పినను జరగకూడదు అని పరమాత్మ ప్రార్ధన చేసినకొలది రోజులకు జనప్రవాహము తగ్గెను. భారతీదేవి తల్లిదండ్రులు ఇద్దరు పుత్రికారత్నం దగ్గరకు వచ్చి తల్లి నీవు తీర్థయాత్రలు చేసి ఎప్పుడు వచ్చి మాకు ఆనందము కలిగించెదవు అని ప్రశ్నించిరి. తండ్రీ పెద్దలు పూజ్యులు - జననీ జనకులైన మీతో అసత్యము పలుకరాదు కదా ! అందులకే మీకు దుఃఖము కలిగించు విషయమైనను సత్యమునే చెప్పుచున్నాను. పూర్వులందరు నిర్వాణపదము పొందుటకు భగవత్‌ సాక్షాత్కారము కొరకు ఆత్మసాక్షాత్కారము కొరకని గృహమును వీడి లక్ష్యమును సాధించిన తరువాతనే పునఃదర్శనము కలిగించిరి. నేనును నా దృశ్య సంకల్పము వీడువరకును, సంకల్ప సిద్ది కలిగి - నిర్వికల్ప సమాధిని సాధించిన కాని వెనుదిరగను. లేనియెడల అచటనే మరణించెదను. నా దృఢనిశ్చయము కూడా ఇదియే అనినంతనే బాణము తగిలిన లేడులవలె వణికిపోయిరి. తల్లిదండ్రి చేయునది ఏమీలేక దుఃఖమునకు నిగ్రహించలేక ఆ స్థలమును విడచి వెళ్ళిరి. రత్నమాంబతో భారతీదేవి నీవు ఇక గీతాపారాయణములకు వెళ్ళకుండా రోజునకు ఒకసారే ఆహారమును స్వీకరించి మధ్యాహ్నము రెండు గంటల వరకు ధ్యానమును చేయవలసినదని సంకల్పించిరి.

ఆ౭౨౨అఅఅంంణఅండ శీ కులయాళ సద్నురు గ్రంభికళి - సారాంశము ౫౨99అ9ంంంంఆఅనలు ఇంకను ఇట్లు సెలవిచ్చిరి. నిద్రకొరకు పరుండువారు సంసారులు. నిద్రవచ్చిన తర్వాత పరుండువారు సన్యాసులు, తినుటకు జీవించువాడు సంసారి, జీవించుటకు తినువాడు సన్యాసి, ముందుగా భోజన పదార్థములను తయారుచేసుకొనువాడు సంసారి, ఆకలి కలిగినప్పుడు మాత్రమే భోజనమునకు ప్రయత్నించువాడు సన్యాసి, కాబట్టి రత్నాంబగారు తమరు ఇప్పటినుంచే ఇట్టి అలవాట్లు అన్ని అభ్యసించిన మనము కలసి ప్రయాణించుటకు వీలగును.

భారతీదేవి తండ్రిని కోరిన కోరికను జ్ఞాపకము చేసెను. తన సాధు సందర్శనా యాత్ర సంగతి అంతట రామచంద్ర నరేంద్రుడు నేను మీ తల్లి కూడా నీతోపాటు తీర్థయాత్రలకు వచ్చెదమనెను. భారతీదేవి దానికి అంగీకరించలేదు. ఇంకను ధనమును కాని, వాహనములపై కాని, జనులను తోడు తీసుకొని గాని నేను ప్రయాణము చేయను. పూర్వము తపస్సు చేయ సంకల్పించిన మహర్షులు ఎట్లు కట్టుబట్టలతో వెళ్ళినారో నేనును అట్లే వెళ్ళిదను. రత్షమాంబను మాత్రము తీసుకొని వెళ్ళుటకు నిశ్చయించినాను అని శెలవిచ్చెను. చిలుకను పంజరములో పెట్టి కాశి తీసుకొని వెళ్ళిన అది ఎట్లు ఆనందించునో అట్లే రైలులో వెళ్ళిన దేశ కాల పరిస్థితులు ఎట్లు సంపూర్ణ అవగాహన అవుతుంది. ముఖ్యముగా దేవాలయ తీర్ధస్నానముల కొరకు కాదు నేను బయలుదేరునది. ఎచ్చట మారుమూలలో నున్న తపోధనులను - మహర్షులను, మహనీయులను దర్శించి కొంత కొంతకాలము వారి శిష్యరికము చేసి ధ్యాన - జ్ఞానములను వృద్ధిపాందవలెనని కదా నా సంకల్పము. కాబట్టి మీరు చేయు ఏ ప్రయత్నములు నాకువద్దు అని మీ ఆశీర్వాద బలమే నన్ను రక్షించును. మీరు భక్తులకు, అభాగ్యవంతులకు చేయు సేవ సత్య - ధర్మనిరతియే నన్ను ఎల్లవేళలా కాపాడుచూ వచ్చును. అనన్య చింతతో ఆ పరమేశ్వరుని నమ్మినవారికి కష్టమేల కలుగును. “భగవద్గీత”లో శ్రీకృష్ణపరమాత్మ “అనన్యాశ్చింతయంతో మాం యే జనాః పర్యుపాసత్‌ | తేషాం నిత్యాభియుక్తానాం యోగక్షేమ్‌ వహామ్యహమ్‌ !! ఓ అర్జునా ! పరమేశ్వరుడైన నన్నే నిరంతరము అనన్య భక్తితో చింతన చేయుచూ నిష్కామ భావముతో "'సేవించువారి యోగక్షేమములను నేనే వహించుచుందును అని తెలిపెను కదా ! కాబట్టి నా యొక్క “క్షేమము'" 'ను ఆ పరమాత్ముడే చూచునని దృఢనిశ్చయము కలదు నాకు అనినంతనే తల్లిదండ్రులు చేయునది లేక మౌనమును వహించిరి. మేము కూడా ఆ పరమాత్మనే వేడుకొందాము. ఇంతకంటే మార్గము లేదు అని నిర్ణయించుకొంటిరి.

ఓ తండ్రీ |! నేను సాధనానుష్టానముతో - యోగ, జ్ఞాన ధ్యానములతో ప్రకృతితో యుద్ధము చేయదలచినాను. కాబట్టి దేహబంధుత్వాలను మనన్బునందును తలవను అను దృఢ దీక్షవూని ప్రయాణమయ్యెదను. ఇంకను కార్యనిర్వహణ, ధర్మానుష్టాన కాలమున నా హృదయము వజ్రముకన్నను కఠినమై వుండవలెను. ప్రాణికోట్ల దుఃఖశాంతి నొనర్చుటలో అతి మృదువై మల్లెపువ్వు కన్నా మెత్తనిదై వుండును. ఇట్లు ప్రవర్తించినందువలననే బుద్ధ భగవానుడు తండ్రిని, భార్యాపిల్లవానిని వదలి హృదయమునందు కాఠిన్యము తెచ్చుకొని అంతఃపురమును వీడెను. ఆ తదుపరి మృదువైన హృదయమైనందున ప్రాణిహింసను సహించలేక అడ్డుపడెను అని శెలవిచ్చెను.

ఇంకను మన రాజవంశములో జన్మించిన పరమ భక్తురాలగు మీరాబాయి మంచి యవ్వనదశలో అంతఃపురమును వీడి తన్మయ భక్తితో శ్రీకృష్ణ ధ్యానముతో బృందావనమును చేరి తరించలేదా ! అలాగుననే |

ఆ99అ999అఅంంో శీ కములయాళ సద్నరు గ్రంఖిక? - సారాంశకు ౫ఐంివింంింంింంణల రాజకన్య అయిన సులభయోగిని లేదా | అట్లే బ్రహ్మచర్యమును వహించి గార్గి - వానప్రస్థములో మైత్రేయి, నిష్కామకర్మ నవలంభించి ధ్యాన జ్ఞానములతో మదాలస సాధించలేదా ! మహర్షులలో ఎన్నదగిన పౌతసి మహాయోగిని ఆత్మసాక్షాత్కారము పొంది సర్వసంగ పరిత్యాగి అవ్వలేదా ! ఏ దేహ కష్టనష్టములకు ఓర్వకుండానే అతీతజ్ఞానము తీవ్రవైరాగ్యము కలిగి పరమాత్మ సాక్షాత్కారము పొందగలరా ! ఎంతో పుణ్య జ్ఞానసంస్కారము కలిగిన మీ బిడ్డగా జన్మించినందువలననే నాకు ఇట్టి జ్ఞానపిపాస కలిగినది. మీరు పుత్రికా వాత్సల్యముళో (భమపడుచున్నారు. కాని కాలమును వెనుకకు తిప్పి చూచిన మీరే నన్ను బుషి ఆశ్రమములోని బిడ్డకు క్రమశిక్షణ ఇచ్చినట్లే పెంచితిరి. ఆహార-అనుష్టానములలో కాని సాధువృత్తితోనే నన్ను తీర్చిదిద్దిరే కాని రాజవంశములోని రాణిగా నన్ను పెంచలేదు. అందులకే నాకు ఇట్టి సంస్కారము అబ్బినది. తల్లీ | భారతీ అన్ని ధర్మములు తెలిసినదానవు. తల్లిదండ్రుల బాధ్యత వదలి క్షోభపెట్టిన నీకు ఎట్టి సిద్ధులు కాని గొప్ప స్థితి కాని ఎట్లు కలుగననెను. అంతట భారతీదేవి మాతాపితరులను దేహసౌఖ్యముల కోసము గాని శుత్రూష చేయవలసి వచ్చునని కాని వెళ్ళిన దోషముకాని తల్లిదండ్రుల వంశములకు కీర్తి ప్రతిష్టలు తెచ్చిపెట్టట యందును, ఊర్ధ్వలోక ప్రాప్తి కలిగించుటయందు దోషము లేదు. ఒక సాధువు తయారైన 62 తరాల వంశస్థులు తరించుదురని వేదశాస్త్రము. నేను భగవత్‌ సాక్షాత్కారము పొంది జన్మరాహిత్యము కలిగి నిరతిశయానంద బ్రహ్మానందమును అనుభవించెదను. అట్టి స్థితికి రాలేక మరణించినను భ్రష్టత్వము కలుగదు. ఊర్థ్వలోకప్రాప్తి కలిగి ఆ తదుపరి నిరాటంకముగా నుండెడి బుషుల వంశములో జన్మించి మోక్షగామినగుదును. మహిళామణులందరూ తల్లి భారతీదేవి నిరంతర దైవ చింతనలోను ఎక్కువ సమయము ధ్యాన జ్ఞానములందుడు మీరు వేరుగా తీర్థయాత్రలు చేయవలెను. మీ శరీర సౌష్టవము మీ ముఖవర్చస్సు చూస్తుంటేనే యోగి మాతగా మాకు దర్శనమిస్తున్నారు. ఏ పూర్వ పుణ్యఫలము వలననో మీ సమీపమున వున్నామని ఇట్టి అదృష్టం మాకు కలిగినందుకు అనేక దేవతలకు నమస్కరించుచున్నాము అనినంతనే భారతీదేవి ఓ అత్మ నేస్తములారా ! బావిలోని కప్పలాగా ఇచటనే వుంటే ఈ ఆశ్రమమే ఉన్నతముగా ఉన్నది. నేనే గొప్ప యోగినని అను సంకుచిత భ్రమలో వుందుము. అట్టుకాక విశ్వజ్ఞానము కలుగవలెనన్న సిద్ధ పురుషులను, యోగులను, సాధనాపరులను అనేకానేక ఆశ్రమములను విదూషీమణులను, దానశీలురును, నిష్కామ కర్మయోగులను, అనన్య అతీత భక్తులను వారియొక్క ప్రభావశక్తిని చూచిన కాని విశ్వగీతి నాలపించలేము. ఈశ్వర శక్తిని అనుభవించలేము. అతీత ఆనందమును పొందలేము. నాకు శిష్యులు మీరుగా - మీకు గురువుగా నేను వుంటే అల్బప్రయోజనమే నాకు - మీకు అని వారు ఇక ఏ సమాధానము చెప్ప వీలులేకుండా మాట్లాడిరి. మునకు బక చేచూణమునకు ప్రై ిక్తయము చేసుకొని రత్సమాంబగారితో రహస్యముగొ తెల్లతుండ్డు, శుద్ధమైన విభూది, కుండువు ల జపమాలలు, ధ్యానము చేయుటకు తెల్లకంబళ్ళు: క కన ] ) లములు, భగవద్గీత, మాండక్యోపనిషత్‌, కఠోపనిషత్‌, బ్రహ్మసూత్రములు, కైవల్య కరముండక ఇవి అన్నియు విడివిడిగా జోలెలలో ఇద్దరికి సర్దివుంచండి అని చెప్పి మనము ఉత్తరాయణకాల మాఘమాసమునందు శుక్లపక్షము శుభదాయకమని నిర్ణయించినాను అని తెలియపరిచెను. అంతట రత్షమాంబగారు శుభకరమైన ప్రయాణమునకు ఆనందపడి ఎవరికిని తెలియకుండౌ సామాను సర్జుటకు వెళ్ళెను.

ఆ౭౬అఅఅఅంంఅింండ శీ కులయాళ నద్నురు గ్రంభిళ - సారాంశము అంంంంంంఅంఅఅలు ముందు నిర్ణయ ప్రకారము మరుసటిరోజు అర్థరాత్రి పశ్చిమదిశగా త్వర త్వరగా నడుచుకొంటూ సూర్యోదయమునకు చాలా దూరము ప్రయాణము చేసి తృప్తిపడిరి. వీరి ఇద్దరిని చూచిన జనులు నారబట్టలు ధరించి, విల్లంబులు చేబట్టిన అనాటి రామలక్ష్మణులను తొలిసారిగా చూచిన హనుమ సుగ్రీవులలాగా భారతీదేవి

• రత్నమాంబని అట్లే చూచినారు అచ్చటివారు. వీరు క్షత్రియ కన్యలలాగా అవయవ సౌష్టవము, రూపురేఖలు తెలుపుతున్నవి. కాని వస్త్రాలంకరణ చూస్తే నారబట్టలు, విభూతిధారణ, రుద్రాక్షమాలలు తికతికమక చేస్తుంది. వీరిని చూస్తుంటే అని తలపోసినారు. లేక దేవతా కన్యలు తపస్సునకై భూ లోకమునకు వచ్చిరా అని సంభ్రమాశ్చర్యములతో చూచినారు. వీరిరువురు రాత్రివరకు నడచి దానశీలతో కట్టించిన అన్న సత్రమునకు వచ్చి విశ్రమించిరి. ఎచటికి వెళ్ళినను అన్న సత్రములో కాని దేవాలయములందుకాని వీరినెంతో ఆదరించుట చూచి మన భారతదేశమున సాధనాపరులకు, సాధువులకి ధనవంతులు ఏర్పరచిన అన్నసత్రములను చూచిన మన భారతదేశము ధర్మభూమి, వేదభూమి, కర్మభూమి, సర్వజనాశ్రమ భూమి, కర్మ భక్తి ధ్యాన, జ్ఞానభూమి అని మనసారా శ్ఞాఘించిరి. తీర్థయాత్రాపరులైన భారతీ రత్నమాంబలు, వీరు ఎచ్చటను ఒకేరోజు లేక రెండు మూడు దినములకంటే ఉండి బంధము సపెంచుకోలేదు. అధికముగా వున్న వచ్చిన పని నెరవేరదని అపరిగ్రహ వ్రతమును సర్వదా కాపాడుకొనుచు ఎచ్చట ఏ ఆహారము దొరకని ఒక పూట దానినే భుజించుచూ వుండిరి. అతిథి మర్యాదగా ఎక్కువ పదార్థములు వండినను వారి నియమమును తెలుపుతూ ఒక కూరతో మాత్రమే భుజించుచుండిరి. ఇట్టి దృఢ దీక్షలేని యెడలనే తపశ్శక్తి ఓటికుండలోని నీరులాగా క్షయించుచున్నదని తలచి పూర్వ తపోధనులు లాగా అనుష్టానమును ఆహార నియమమును కాపాడుకొంటూ ఎవరు ధనసహాయము చేయదమన్నా సర్వేశ్వరుడే మా యోగక్షేమము చూచెదరు. ఇప్పుడు. మీరు ఆదరించినట్లే ఎల్లవేళల సర్వేశ్వరుడే సమకూర్చును. మాకు వేరుగా ధనము అక్కరలేదు. అట్టి ధనము మాకు హాని కలిగించును అని సున్నితముగా తిరస్కరించెడివారు. ముందు ముందుకు సొగుతూ పండరీపురమునకు వచ్చి పాండురంగ విఠల్‌ దర్శనము - రుక్మిణీమాత దర్శనము చేసి ఆనాటి తన్మయ భక్తులైన మీరాబాయి, జ్ఞానదేవులు, తుకారాం సమాధులను దర్శించిరి. ఇచ్చటివారు శ్రీ విఠల్‌, శ్రీ విఠల్‌ అనే నిరంతరము తలచెదరు. ధనవంతులు - బీదవారైనను నిరాటంకముగా హృదయానందముగా తన్మయత్వముతో శ్రీ విఠల్‌, శ్రీ విఠల్‌ అని నృత్యగానము చేయుదురు. ఇచ్చటనే చంద్రబాగా నది ప్రవహించుచున్నది. ఇచ్చట అనేక మఠములలో వుంటూ అనాటి సంతుల భాగవత భక్తిని తలపోస్తూ గడిపి దీనికిముందు ఉడిపిలో విష్ణుమతమును బోధించిన శ్రీమధ్వాచార్యులు సంస్థలను - వేదపాఠశాలను, సంస్కృత కళాశాలను చూచిన తోడనే సంస్కృత భాషయందు మక్కువ కలిగిన భారతీదేవికి ఆనందభాష్పాలు జలజల రాలినవి. వీరికి సంస్కృత భాష పాండిత్యము నున్నందువలననే హిందీ భాష మాట్టాడు ప్రాంతములో సంచరించున్నను ఇబ్బంది కలుగలేదు. సంస్కృత భాష వచ్చిన యెడల ఏ ఇతర భాషలు కూడా సులభముగా నేర్చుకొనవచ్చును. ఇచ్చట కుమారస్వామి మందిరము కావేరి ఒడ్డున వున్నది. ఇచ్చటనే “ధర్మస్థలము” నకు వెళ్ళిరి. ఇచ్చటకు వెళ్ళి చూచిన ధర్మస్థలమని ఎందుకు ఎరు వచ్చినదో అర్థమవును. ఇచ్చటనే శంకర నారాయణ స్థలము కలదు. శివమతము - వైష్ణమతమని కలహపడేవారికి కనువిప్పు కలుగును. యతి కన్యలిద్దరు పండరీపురము నుండి గోకర్ణ పుణ్యక్షేత్రమునకు వచ్చిరి. ఇచ్చటి సముద్రము వుష్పాంగుచూ “ఓంకార” నాదముతో ఘోషిస్తూ మహాబలేశ్వరుడును అందుకొనుచున్నదని చూపరులకు

౩౨౭౨అఅ౨అఅంఅింఅక.శీ మలయాళ నద్నరు గ్రంథికళి - సారంశకు అుంలింంణంిణంణల

నేత్రానందము కలిగించును. ఇదియే రావణాసురుడు తల్లికి కానుకగా శివుని మెప్పించి ఆత్మలింగమును తెచ్చునప్పుడు దుష్టుడి బారినుండి ఆ లింగమును విఘ్నేశ్వరుడు అచ్చట నిలిపినట్లు - అది ఎంత తియ్యబోయి నను రావణాశురుని శక్తి చాలలేదని ఆ లింగమే గోవు చెవి ఆకారముగా నుండుటతో గోకర్ణ క్షేత్రమని పేరు వచ్చినదని చెప్పుచున్నారు.

ఇచ్చట శ్రీ ఆదిశంకరాచార్యులు మఠములనేకములు గలవు. ఇచ్చట కూడా గొప్ప “సంస్కృత” కళాశాల కలదు. ఈ సంస్కృత భాషయే దేవభాష. ఈ ఉభయులిద్దరు దత్తాత్రేయులు తపంబొనర్చిన “గిర్నార్‌” పర్వతమునకు భూమికి వచ్చితిమి కదా అని పరమానంద భరితులైరి. ఇంకను ఇద్దరు మన స్వస్థానమును వదలి వచ్చినందుకు కదా! ఇన్ని పుణ్యక్షేత్రములు - పుణ్య నదీస్నానములు, మహాత్ముల - మహర్షుల తపోభూములలో సంచరించు భాగ్యము కలిగినది. ఇప్పటికి తపస్సు చేస్తున మహనీయుల సందర్శనాభాగ్యము కలుగుతుంది. యాత్రికులకు ముఖ్యముగా సాధువులకు సాధనాపరులకు అనుకూలములగు సత్రములు, మఠములు, భోజన వసతులు వున్నందువలన కదా ! మనబోటివారకు రక్షణనిస్తున్నవి అని ఆనందాతిశయమును పొందుతున్నాము అని ఒకరికొకరు చెప్పుకొని హర్షమును వెళ్ళబుచ్చుకొన్నారు.

ద్వారక, బృందావనము, దర్శించి అచటి తన్మయ భక్తిని చూచినవారికి ఒక మధారనుభూతియే ఒకరినొకరు పిలుచుకొనవలెనన్న - అడ్డు తొలగమని చెప్పవలెనన్న “రాధాకృష్ణ” అని వారి పిలుపు మాధుర్యము- రమ్యత చూచినగాని ఆనందించలేము. ప్రతి ఇంటా చిన్నపిల్లలను రాధా-కృష్ణుల అలంకరణ చేసి వుంచుదురు. ఇంకను రాధాకృష్ణుల నృత్యము కూడా చేయుచూ కనపడెదరు. సాక్షాత్‌గా శ్రీకృష్ణపరమాత్మ పాద ధూళి సోకిన స్థలము అని తలచుకోగానే మనము కూడా మధురానుభూతిని పొందుతాము. ఉత్తర దేశములో ఎచ్చట చూచిన సాధనాపరులకు సాధు మహాత్ములకు, భక్తులకు మంచి ఆదరట లభించుచుండుట చూచి భారతీదేవి ఇది జ్ఞానభూమి అని తలపోసినారు. ఇతర ప్రాంతములలో లాగా సోమరులు భిక్షకు రారు. అందువలననే గృహస్థులు పవిత్రభావంతో ఎప్పుడెప్పుడు సాధు మహాత్ములు భిక్షకు వచ్చెదరా అని ఎదురుచూచి అట్లు వచ్చినరోజు పుణ్యదినముగా భావింతురు.

యోగినీ మాతలిద్దరు హరిద్వారము వచ్చి సాక్షాత్‌ వైకుంఠమని పిలువబడు బదరీనాథ క్షేత్రమునకు వచ్చిరి. ఇవి యన్నియును గంగాతీరమున వున్నవి. ఇచ్చటనే దయానందుడు ఏర్పరచిన విశిష్టమైన మఠములు కలవు. ఇచ్చట కుల మత భేదాలు లేవు. వేద పఠనము - అగ్నిపూజా సర్వులను చేయవచ్చును. ఎక్కడను లేనటువంటి గొప్పదైన కన్యా గురుకులము చూచి సంభ్రమాశ్చర్యములకు లోను అయిరి. హరిద్వారంనందు శేండువారికి వేదమే ప్రమాణము. శ్రీ వేదవ్యాసులు రచించిన బ్రహ్మసూత్రములు శ్రీ ఆదిశంకరులు చేసిన భాష్యము శ్రీమద్భగవగీత ముఖ్య ప్రమాణములు. భారతీదేవి రత్నమాంబలకు, హృషీకేశములో ఎచ్చట ధ్యానమునకు కూర్చున్నను మనస్సు నిలకడ కలిగి తొందరగా ధ్యానస్థితిలోనికి వెళుతున్నారు. ఇచ్చట ప్రతి అంగుళములోను మహాత్ములు తపస్సు చేసి వుండుటయే కారణము. ఇలాంటి మఠములు - ఆశ్రమములు సాధు మహాత్ములకు ఆంధ్ర, కేరళ, కర్ణాటక, మహారాష్రములలో నుండకపోవుట వలననే కదా | దేశ నలుమూలల నుండి వచ్చి ఇచ్చటనే తపస్సు చేయుటకు కారణము. అందులకే ఇది జ్ఞానభూమి. ఆత్మసాక్షాత్కారులు నివశించిన తపోభూమి అయినది. దక్షిణ దేశపు రాజులు-జమీందారులు వందల ఎకరాలలో స్ఫ్ఫూలరూపముగా

ఆఅంఅఅంఅంలంంంశీ కులయాళ సద్గురు గ్రంభెకళి - సారాంశము 2 ౭699ంంంణంణంణల

దేవాలయములకే ధనమునంతా ఖర్చుపెట్టిరి. వాటికి తగినంత అన్నసత్రములు లేవు. తపస్సు చేసుకొనుటకు అనుకూలత లేకుండా అయినది. అదే ఉత్తర దేశీయులు సూక్ష్మదృష్టితో, ఆత్మదృష్టితో దేవళములను చిన్నవిగా కట్టి అన్న సత్రములకు సంపూర్ణ నిధులు ఏర్పరచినందువలన సాధనా చతుష్టయపరులకు ఎంతయో అనుకూలించుచున్నది. ఏ వందమంది తపస్సాధనాపరులు అయిన సాధువులలో ఏ ఒక్కరు అయినా సంపూర్ణ స్థితికి వచ్చిన లక్షలమందిని తరింపచేసెదరు. అటువంటివారే శ్రీ రామకృష్ణ సరమహంస. మన శ్రీ మలయాళస్వామి వంటివారు ఇప్పటి కాలమున మన కన్నులతో స్వయముగా చూచినవారు. "

మన భారతీదేవి సమాధి స్థితియందు తనకు కలిగిన సందేహమును ఒక మహాత్ముని వినయముతో అడిగెను. అంతట ధ్యానములో కొంతసేపు నిశ్చలముగా వుండి శ్రీ తిరుమల గోగర్భమునందు కేరళ దేశస్థుడగు ఒక తపస్వి వున్నాడు. మీకు ఉత్తాన స్థితిని చేకూర్చు యోగి పుంగవుడు ఆయనే అని మౌనము వహించెను.

హృషీకేశములో గల స్వర్గాశ్రమము వీరిని ఎంతో ఆశ్చర్యపరచినది. ఇది ఒక రాజస్థానములో వుండదగిన గిడ్డంగి కలదు. దానిలో వేలకు వేలు గోధుమ, కందిపప్పు, పంచదార, నేతి డబ్బాలు - ఇతర భోజన పదార్థములు వుండెను. ఇచ్చటికి దగ్గరిలో వున్న ఆశ్రమము లన్నిటికి ఇచ్చటనుండే పోవునట “కాల్లీకంబల్‌ బాబా” అను ఒక మహాత్ముడు ఇచ్చట కొన్ని సంవత్సరములు తపస్సు చేయు సమయమున ఆహార విషయమున ఇబ్బందులకు గురియైన కారణమున కలకత్తా, బొంబాయి వంటి మహానగరములకు వెళ్ళి అచ్చట తన తపోమహిమతో రాజులను, జమీందారులను ఆకర్షించుకొని శాశ్విత నిధులను సమకూర్చుకొని ఎన్ని వేలమంది తపస్సు చేసుకొనినను ఆహార పదార్ధములకు కొరత లేకుండా చేసెను. వీరి ఆలోచనా కృషి అమోఘము, అజేయము. ఇట్టివారు ఎంతమంది తపోధనుల ఆశీస్సులు పొందును. ఇదికదా మహోన్నత జీవితము. ఈ కాళికంబల్‌ బాబా “పక్షపాత రహిత అనుభవ ప్రకాశ్‌” అను గ్రంథమును కూడా రచించిరి. వీరు హరిద్వార్‌, హృషీకేశ్‌, బదరికా క్షేత్రముల మధ్య కొన్ని మఠములను కూడా నిర్మించిరి. ఇచ్చటనుండి హిమాలయ పర్వత పంక్తులకు వెళ్ళిరి. ఈ పర్వత పంక్తులలో సూర్యోదయ, సూర్యాస్త్ముయములు చూడవలసినదే. మాటలలో చెప్పనది కాదు. భగవంతుని అనంతసృష్టిని చూచి అనందించకలమే కాని ఇంతా అని కొలువసాధ్యమా !

కాలీకంబల్‌ బాబా బదరీనాథ యాత్రికులకు కూడా సత్రములను, భోజన సౌకర్యములను నిర్మించి సమకూర్చెను. శ్రీ వ్యాసభగవానుడు తపమొనర్చిన స్థలము ఇదియే. శ్రీ మద్వానుచార్యులు వ్యాస సూత్రములకు భాష్యము వ్రాసి శ్రీ వ్యాసులకు జూపిన ప్రదేశం ఇచ్చటనే గలదు. శ్రీ ఆదిశంకరులు కూడా భాష్యమొనర్చిన స్థలమిదియే. అట్టి పవిత్రమైన స్థలములో బ్రహ్మ సూత్రములను పఠించుచూ కొన్ని రోజులు కాలము గడిపిరి. శ్రీ శంకరులు భాష్యమొనర్చునప్పుఢు అక్కడి శీతలమునకు శిష్యులు వోర్వలేనందున అగ్ని గుండమును పేరుగల వేడినీరు కలిగిన తీర్థమును తనయోగ మహిమతో ఏర్పరచిరి. మహాత్ముల దివ్యశక్తి ఎటువంటిదో కదా ! అది ఇప్పటికి వున్నది. ఇచ్చటనే స్నానమొనర్చి శ్రీ బదరీనారాయణ దర్శనము చేసుకొని బ్రహ్మకపాల తీర్థములో పితృతర్చణములు వదలిరి. ఇచ్చట ఏది సంకల్పిస్తే అది తప్పకుండా జరుగునని అందరును ఏ ఏ కోరికలు వున్నవో అవి అన్నియు సంకల్పించెదరు. అందువలన భారతీదేవి ఉచ్చస్వరముతో నాలో వున్న ఆత్మయే సకల చరాచరములలో వున్నది కనుక ప్రేతాత్మలకు తర్పణములను విడుచుచున్నాను. అవియన్ని తరించును గొక అని సంకల్పము చెప్పినప్పుడు అచ్చట వున్న బ్రాహ్మణులు, సన్యాసులు, బైరాగులు అందురును

ఆ౨౨౨౭అఅఅాఅంంః శీ కులయాళ నద్నుదు గ్రంభికళి - సారాంశకు ౫9అంంణనిణంణణల సంభ్రమాశ్చర్యములకు లోను అయిరి. ఎంతోకాలము నుండి వున్న మనము ఇటుంటి సంకల్పము చెప్పి తర్పణములను విడచినవారిని ఇప్పుడే చూస్తున్నామని సంతసించిరి. ఇచ్చటనే పది దినములు వుంటిరి. వారి పూర్వీకులగు శ్రీరామచంద్ర వంశము ఇచ్చటనే వున్నది అని ఇప్పటికి ఒకరాజ ప్రసాదము వున్నది. ఇంకా అనేకమైన గుర్తులు కూడా కనిపించుచున్నవి. శౌనకాది మునులకు అష్టాదశ పురాణములను శ్రీ సూతమహర్షి చెప్పిన నైమిశారణ్యము ఇదియే. ఇది గోమతి పుణ్యతీరమునందు కలదు. తదుపరి కాశీ క్షేత్రమునకు వచ్చి మణికర్ణికా ఘఠములో స్నానమాచరించి కాశీ విశ్వేశ్వరుని, అన్నపూర్తాదేవి, విశాలాక్షీదేవిని దర్శించుకొని సొంతముగానే అర్చించి ఇచ్చటి సంస్కృత విద్యాలయాలు పండితులు, అన్నసత్రములు, సన్యాసులు ఎక్కడ కంటే ఎక్కువగా వుండుట గ్రహించిరి. ఇచ్చట తపస్సు, యోగ ధ్యానములకంటే పాండిత్యము గలవారు సూత్రభాష్యమును అద్వైత సిద్ధాంతమునే ఎక్కువగా చెప్పుచుండిరి. ఇచ్చట కేవలం సన్యాసం ధరించిన సరిపోదు. బ్రాహ్మణులకు అతి ముఖ్యమైన రహస్యమైన “ప్రవర” చెప్పమనెదరు. ఇట్టివారికి ఏ లోటు లేకుండా ఏ సత్రమునందైనను ఆదరింతురు. ఇట్లు లేనివారు భిక్షావృత్తిని స్వీకరించవలసినదే. ఇచ్చట చాతుర్మాస్యము నాలుగు నెలలు వుండి గయకు బయలుదేరిరి. అచ్చటనుండి శ్రీకృష్ణ చైతన్యస్వామి జన్మించిన నవద్వీపమునకు చేరి అచ్చటి నిర్మలభక్తికి సదా కలికల్మష నివారణియగు “హరే రామ, హరే కృష్ణ” నామమును పలుకుదురు. ఇచ్చట ప్రీల ఆశ్రమములే పెద్దవిగా వున్నవి. ఆ తదుపరి వర్ణదోషములు లేని - అందరు సహపంక్తిన కూర్చొని తిను సర్వ జగన్నాథుడని పేరుగాంచి పూరి యాత్రకు వచ్చిరి. అచ్చటనుండి సింహాచలం, శ్రీశైలము జేరిరి. శ్రీశైల అడవులలో కూడా ఇప్పటికి మహాత్ములు తపస్సులు "చేయుదురు. అనేక ఆశ్రమములు కలవు. కాశీలో లాగా ఇచ్చట కూడా మల్లికార్డునస్వామికి అభిషేక పూజాదులు సలిపి భ్రమరాంబికాదేవిని దర్శించి అచ్చటినుండి దక్షిణ దేశయాత్రకు బయలుదేరి అరుణాచలమును చేరిరి. ఇచ్చట అరుణాచలేశ్వరుని దర్శించిరి. అరుణాచలము నుండి విష్ణుకంచి, శివకంచియను పుణ్యక్షేత్రములు గల కాంచీపురమునకు వచ్చి శివకేశవులను దర్శించి ఆ తదుపరి శివచిదంబరము జేరిరి. ఇది సువర్ణ మందిరము. ఇచ్చటనే గొప్ప భక్తుడైన “శ్రీనందనార్‌” ప్రజలందరూ చూచుచుండగానే యగ్నిలో ప్రవేశించి కర్పూరము జ్యోతిరూపముగా మారి ఆకారమును కోల్పోయినట్లు పరమశివునిలో ఐక్యమును పొందినది. ఇక్కడనే శ్రీ నందనార్‌ తపించుచూ శివదర్శనమునకు వచ్చి ఇంత కష్టపడి వచ్చిన నాకు అడ్డు వున్నావు తొలగవా అని స్తోత్రము చేసిన వెంటనే నంది కొంచెము ప్రక్కకు జరిగెనట. ఇప్పుడు మనకు అట్టే కనిపించును. నందీశ్వరుడు ఇంకను సనకాది మహర్షులు, పాణీనీ మహర్షి శ్రీ వ్యాకరణ శాస్త్రమును సాక్షాత్‌ పరమేశ్వరుని ద్వారా ఇచ్చటనే పొందిరి. అందులకే శ్రీ వ్యాకరణ శాస్త్ర శ్లోకములు చివర “ఇది మహేశ్వరాణి సూత్రాబ్వణాది సంజ్ఞార్ధాని” అని వుండును. శ్రీ పరమశివుడు తనయొక్క ఢమరుకమును ఆకాశమార్గమున 14 ధ్వనులు కలిగేటట్లు వ్రాయించిరి. అవియే 14 సూత్రములుగా ఏర్పడినది. అల్లే భారతయుద్ధము నుండి శ్రీకృష్ణపరమాత్మ 18 సూత్రములుగా చెప్పినది. దివ్య దృష్టితో వినిన శ్రీ వ్యాసుడు చందోబద్ధముగా వ్రాసినది 18 అధ్యాయములుగా ఏర్పడినది. ఆరవ దేశములో విష్ణుభక్తులలో “ఆండాల్‌” శివభక్తులలో “కారక్కాలమ్మయు ప్రసిద్ధి చెందిరి. వైష్ణవులు వేదములకన్నను దీనియందే మక్కువ అని కలిగివున్నారు. విష్ణు క్షేత్రములో శ్రీరంగ క్షేత్రము ప్రసిద్ధి చెందినది. క్రమముగా అన్ని క్షేతములను చూచుకొంటూ ప్రసిద్ధి పొందిన కుమారస్వామి క్షేత్రమగు పళనికి వచ్చిరి. ఆంధ్ర

ఆ౮99అఅఅంఅంఅంఅం శీ ములయాళ సద్నురు గ్రంథికళి - సారాంశము ౫ఆ9౭9999999న ప్రదేశమున నున్న తిరుమల తరువాత ఈ క్షేత్రమే ప్రసిద్ధి చెందినది. ఈ క్షేత్ర మహిమను గూర్చి అనేక కథలు వున్నవి. ఇప్పటికి సిద్ధపురుషులు నడయాడుచున్నారు. గుప్తముగా వున్నారని చెప్పుదురు. ఒక్కొక్క క్షేత్రమున ఒక్కొక్క ప్రత్యేకత వున్నట్లు ఫళని - పంచామృతము, తిరుమల-ధనము, జగన్నాధుని-అన్నము, పండరీ-భజన లోక ప్రసిద్ధం. ఇచ్చట మోక్షమునకే ప్రాధాన్యత నిత్తురు. నిరంతర అన్నదానం జరుగును. ఇచ్చట ఏ సమయమున వచ్చినను భోజనము పెట్టెదరు. ఇదియే వీరి నిరంతర యజ్ఞము. అదియే స్వామికి ప్రీతియని చెప్పుదురు. వీరికి ఇక ఏ నిష్ట నియమములు లేవు. ఇచ్చటనుండి ప్రసిద్ధి పొందిన మధురమీనాక్షి - సుందరేశ్వరస్వామి వున్న మధురకు వచ్చిరి. ఇంత సుందరమైన మండపము ఎచ్చటను చూచియుండలేదు. ఏ కళాదృష్టి లేనివాడు కూడా శిల్పసొందర్యముతో వున్న ఎత్తైన మండపము చూచి సంభ్రమాశ్చర్యములు పొందవలసినదే తదుపరి శ్రీరామేశ్వరమునకు వచ్చి శ్రీరామచంద్రుడు తన దివ్య హస్తములతో ప్రతిష్టించి పూజించిన శ్రీరామేశ్వరస్వామిని దర్శించి జన్మ ధన్యమైనది. శ్రీ మహావిష్ణువు అవతారమైన శ్రీరామచంద్రుడు భూలోకమున ప్రతిష్టించినది కదా ! అని మరల తలచి సాష్టాంగ నమస్కారము చేసిరి. త్రివేండ్రము నుండి తెచ్చిన తీర్థమును శ్రీరామేశ్వరునికి అభిషేకించి పరవశించిరి. అచ్చట నుండి శ్రీకాళహస్తి వచ్చి వాయులింగేశ్వరుని - జ్ఞాన ప్రసూనాంబను 108 శివలింగములను దర్శించి తిరుచానూరులో నున్న అలివేలు మంగమ్మను ముందుగా దర్శించి తిరుమలకు ప్రయాణమైరి. వైకుంఠమునకు వెళ్ళవలెనంటే ఏడు ద్వారములు దాటి గాని శ్రీ మహావిష్ణువుని దర్శనము కానట్లు ఇక్కడ కూడా ఏడుకొండలు ఎక్కితే కాని శ్రీ వేంకటేశ్వరుని దర్శనము కాదు. జ్ఞానమార్గమునకు రావలెనంటే ప్రయాసపడి కర్మమార్గము దాటి రావలసినట్లు మొదటిది కష్టము కలిగించు మోకాళ్ళ పర్వతము అధిరోహించిన కాని నులభతరము కాదు. మిగతా ఆరుకొండలు ఎక్కుట అంత వ్రయానము వుండదు. భక్తులందరు | కర్మసంచయమను మూటలను మోస్తున్నట్లు ప్రయాసపడి వైకుంఠధామమనే శ్రీ వేంకటేశ్వరుని సన్నిధిని చేరలేము. జన్మ జన్మల కర్మసంచయమును ప్రోగుచేసి నశింపచేసినట్లు ఎన్నియో నెలలు శ్రేశములను పెంచి అవి అన్నీ మొదటనే తొలగించుకొని పరిశుద్ధులగుటకు స్వామి పుష్కరిణి స్నానము చేసి వైకుంఠవాసుని ద్వారము దగ్గరకు వచ్చినామని గోవిందా ! గోవిందా ! అని ఉచ్భస్వరమున పిలుచుచూ దర్శించెదరు. శ్రీనివాసుని శ్రీ వెంకటేశ్వరుని, బాలాజీని ఇట్లా అనేక నామములతో అంతా నీవె అని తెలియచెప్పుటకే ఎవరికి ఇష్టమైన నామముతో వారు పిలిచెదరు. కలియుగ వాసుల అదృష్టముకొలది దివి నుండి భువికి దిగిన “తిరుమల తిరుపతి శ్రీ శ్రీనివాసా నీకు జేజేలయా ! భక్తులకు అభయంబు నొసగు ఆపద్భాంధవుడగు నీవేనయా ! అదినారాయణుడవు - ఆదిలక్ష్మీ సమేతుడవు నీవేనయా ! సప్తగిరులపై వెలసిన కలియుగ దైవము నీవేనయా నీవు లేకున్న మేమెట్లు నిలువగలమని బ్రహ్మాది దేవతలు - దివినుండి భువికి దిగినారయా ! వైకుంఠమే మా కనులముందు నిలిచెనయా! సప్తగిరులపై వెలసిన కలియుగ దైవము నీవేనయా ! నీవు లేకున్న మేమెట్లు నిలువగలమని బ్రహ్మాది దేవతలు- దివినుండి భువికి దిగినారయా ! వైకుంఠమే మా కనులముందు నిలిచెనయా ! మనసార నీ వైభవమ్మును గాంచి అన్నమయ్యు - కవితాను కీర్తనలు ఆలపించినాడయా ! నీ బ్రహ్మోత్సవ తిరునాళ్ళు వైకుంఠమునే మరిపించెనయా ! నీ తిరుమల వైభవమ్ము చూడ కన్నులు చాలకుండేనయా ! దండాలు ! దండాలు ! గోవిందా అనినంతనే కోరుకున్న వరములు తీర్చు వెంకటరమణుడవు నీవేనయ్యా ! శనివార వ్రతములు చేయ శనీశ్వరుడనే

౩౨౨౨౨౨౨౨అఅఅకశీ కులయాళ సదురు గ్రంథకళి - సారంశము అం౭అ౭అలలఅఅఅఅ

పారద్రోలువాడవు నీవేనయా ! భరతభూమికే వన్నే తెచ్చిన వజ్రకాంతివి నీవేనయ్యా ! వైఖాసనా సాంప్రదాయ అర్చితామూర్తివి నీవేనయా ! సనాతన హిందూమత సాంప్రదాయ అర్చితామూర్తివి నీవేనయా | సకల పుణ్యతీర్థ స్వరూపము శ్రీ తిరుమలేనయా ! శ్రుతి, స్మృతి, ఆగమపురాణ, ఇతిహాస స్థానము నీవేనయా ! నిత్య కళ్యాణ పచ్చతోరణోత్సవమ్ము నీదేనయా ! తరిగొండ వెంగమాంబ నిష్కామముగా నిన్ను సేవించి తరించినదయా |! ఆదిశేష పవళితా అనంతానంద దైవమా - నీకు కోటి, కోటి జేజేలయా ! అని శ్రీ మహావిష్ణువుయే శ్రీ వెంకటేశ్వరునిగా నిలచిన కలియుగ వైకుంఠాధీసుని నేత్రానందముగా, ఆత్మానందముగా, జ్ఞానానందముగా చూడబోవుచున్నాను. ఆత్మసాక్షాత్కార మహనీయుని కలిసి నా గమ్యాన్ని చేర్చు ఆ తపోధనుని దర్శించబోవుచున్నాను అని తలపోయుచూ ఏడు శిఖరములను దాటి తిరుమల క్షేత్రమునకు జేరినారు. శ్రీ వెంకటేశ్వరుని దర్శన భాగ్యమును పొంది శ్రీ వైకుంఠవాసుని కన్నులారా గాంచుచున్నాను కదా ! భక్తులందరికి ఎంత నేత్రానందము కలిగించుచున్నారు అని తలపోసి మహానందమును పొంది దారి అడుగుచూ గోగర్భమును చేరి ఆ రమణీయ సౌందర్యమును చూచుచూ ఇచ్చట ప్రతి అణువు అణువులో నేను దర్శించబోవు కేరళస్వామి తపశ్శక్తి కనిపించుచున్నది. జలదారను చూచినా- వృక్షముల హోరుగాలి విన్నా ఓంకారశబ్దము వినవచ్చుచున్నది. మనస్సు-బుద్ధులు తెలియకుండానే ఏకాగ్ర మౌతుంది. ధ్యానస్థితిలోనికి మనస్సు లాగుతుంది అని రత్నమాంబగారితో చెప్పుతూ సాధు దర్శనమునకై మనస్సు తొందర పెడుతున్నా సమయానుకూలముగా ప్రవర్తింపవలెనని వారు తపస్సు చేయు గుహయందు నిరీక్షించు చుంటిరి. అంతట ఒక సాధువు విషయము తెలుసుకొని స్వామి దర్శనమునకు రమ్మని పిలిచినంతనే ఒడలు పులకరించి పోయెను. తడబడు అడుగులతో తపస్సు నుండి లేచిన అర్ధనీమిల నేత్రుని గౌంచి ఆనంద పారవశ్యముతో కన్నులనుండి ధారలు ధారలుగా ఆనందభాప్పము జాలువారెను. తనయొక్క సంకల్పము వెరవేరు సమయము ఆసన్నమైనది అని ఆనందపారవశ్యము నొంది మరల మరల స్వామిని నేత్రానందముగా హృదయానందముగా చూచెను.

స్వామి కూడా ఎవరు ఈ వనితలు - రాజకన్యలా - దేవతాకన్యలా వీరు అలంకరణేమో బుషికన్యలని తెలుపుచున్నది. ఇంకను దేహకాంతి - ముఖవర్చస్సు తపస్వినులని చెప్పకనే చెప్పుచున్నది. వీరిని చూస్తే జ్ఞాన విదూషీమణి అయిన గార్గి తలపునకు వస్తుంది. ఇంకొక విధముగా రాజకుటుంబములో పుట్టి యోగిని అయిన చూడాల గుర్తుకు తెచ్చుచున్నదని తలపోసి తల్లి ! ఎవరు మీరు - ఎచటనుండి వచ్చినారు అని ఎంతో ఆదరముతో సౌమ్యదృష్టితో చూస్తూ పలకరించెను.

అంతట భారతీదేవిగారు వారి ఆదరణ హృదయానందాన్ని కలిగించి తన్మయత్త్యములోనే స్వామి నేను ఆధ్యాత్మ మార్గమున పయనించుదానను - పాదచారియై దేశయాటన చేస్తూ మీకడకు వచ్చినాను. నేను కేవలం దేశయాటనం - తీర్థయాత్రలు చేయు సంకల్పమున బయలుదేరలేదు. ధ్యానములో ధారణా - ధ్యానముల వరకే వెళ్ళగలిగితిని. కాని దృశ్యము విలయమొందుట లేదు. ఈ దృశ్యము విలయమొంది సమాధి స్థితి కలుగుటకు ప్రయత్నము చేసినను నాకు సాధ్యపడక దీనిని సాధించుట కొరకే బయలుదేంతిని. ఒకటి-రెండుచోట్ల తిరుమలలో వున్న కేరళ దేశికుడగు సాధుపుంగవుడు - జ్ఞానతపస్వియే నీకు మార్గమును చూపును. అతడే నిన్ను గమ్యాన్ని చేర్చు సద్గురోత్తముడని తెలియబేసిరి. అందులకే మిమ్ము నాశ్రయించితిని ? అని సాష్టాంగ నమస్కారముతో - వినయ విధేయతలతో తెలియజేసిరి. శ్రీ సద్గురు వరేణ్యా నాకు ధ్యాన సమయంలో దృశ్య

ఆఅం౭ంఅఅఅఅంంంాంోశీ కులయాళ సదురు గ్రంఖెకళి - సారాంశము ౧ అంంంలంంంంణను భావన విడువకున్నది. ఈ దృశ్య భావనపోయి తూరీయ జ్ఞానసాగరములో విలయమొందునటులబేయవలయును. నా తాపత్రయాగ్నిని చల్గార్వవలయును. ఉత్తరదేశ మహనీయులకు నా సమస్యను చెప్పిన మీ నామంబునే చెప్పి నన్ను ఉద్ధరించగల సాధుపుంగవులు మీరే అని తెలిపిరి. మీ దర్శన భాగ్యంబు కలిగినంతనే నా గమ్యమునకు చేరు కాలమాసన్నమైనదని పులకాంకితురాలనైనందుననే నేను స్పృహ తప్పుటకు కారణమాయెను స్వామి. అమ్మా భారతీదేవి ! నీకు ఒక దైవిక మంత్రమును ఉపదేశించెదను. ఆ.మంత్ర ప్రభావముతో నీకు తగిన యోగ్యుడైన రాజకుమారుడు లభించి నీవును నీ తల్లిదండ్రులు తృప్తిగల జీవితం గడిపెదరు. వంశము వృద్ధియై మీ పితృలోకములో నున్నవారు కూడా తరించెదరు. లేని యెడల ధనాభివృద్దికొరకు నీకొక మంత్రమును తెలిపెదను. దీనిని దీక్షతో మండలము రోజులు చేసినచో యనలేని ధనమును పొంది సౌఖ్యమును బడసెదవు. అదియును అక్కరలేదన్న సంతానమును కలిగించు మంత్రమును కాని, లేక భూతడ్రేత పిశాచములను పోగొట్టు మంత్రమును గాని తెలిపెదను. ఇందులో నీకు ఏది ఇష్టముగా నుండిన దానినే ఇచ్చెదమని తెలిపెను. అంతట భారతీదేవి వినరాని మాటలను వినినట్టు బాధపడి యమధర్మరాజు నచికేతుని పరీక్షించినట్టు నన్ను పరీక్షించుచున్నారు. ఏ ప్రలోభమునకు లోనవుదురో అని పరీక్షించుచున్నారు. ఇప్పుడు గాని నోరు విప్పకపోతే నా జీవిత లక్షమే దెబ్బతింటుంది అని ఓ యతీంద్రా ! మీరు నన్ను భ్రమపెట్టాలని చూస్తున్నారు. ఇవియన్నీ నశించునవి, క్షీణించేవి ఏవి నాకు అక్కరలేదు. లేశమైన దుఃఖమును కలిగించనది సచ్చిదానంద బ్రహ్మానంద ఆత్మానంద స్థితిని పాందవలెననియే మిమ్ములను అశ్రయించితిని. అది తప్ప నాకు ఏ ఇతర కోరికలు లేవు. ఇదియే నా దృఢసంకల్పము అనినంతనే ఆ సద్గురు మహర్షికి యనలేని ఆనందము కలుగుచున్నది. తల్లి మిమ్ము చూస్తుంటే గార్గిమాతను తలపింపచేస్తున్నావు. ఇట్టి నీకు గురువునగుట నాకే ఆనందదాయకము. తప్పక నీ కోరిక నెరవేరును. ప్రస్తుతము మీరు తరిగొండ వెంకమాంబగారి ఆశ్రమమున 'స్వేదదీరండి అని సెలవిచ్చిరి. తరుణీమణులిద్దరు తరిగొండ వెంకమాంబగారి ఆశ్రమమునకు జేరి వారి ఆదిత్యమునకు మనస్సులోనే కృతజ్ఞతలు తెలిపిరి. ఎప్పుడెప్పుడు స్వామిని కలుసుకొని జ్ఞానానందాన్ని అనుభవించుదునా అని తెల్లవారి స్వామి సన్నిధిలో సమయమును బట్టి సందేహములు అడుగుచు వినమ్ర అయి మెలగుచుండెను. అమ్మా భారతీదేవి ! నాలుగు వర్ణములలో ఎవరైనను మోక్షము పొందవలెనన్న జ్ఞానయోగము లేనిది సిద్ధించదు. కాబట్టి యోగమును ముందుగా అనుష్టించి ఆ తర్వాత జ్ఞానాభ్యాసము జేయవలసియుండును. బుషిత్వము పొందవలెనన్న బ్రహ్మచర్యము, ఏకాంతవాసము, ఆహార నియమమును పాటించవలెను. ఇంకను ఎట్టివారికి ఇట్టీ ఉపదేశమును చేయవలెనన్న ఇహలోక - పరలోక విషయములందు విరక్తుడైనవానికే ఈ యోగము సిద్ధించును. ఇట్టి యోగసిద్ధి కలుగవలెనన్న గురుదైవ - అనుగ్రహమును సంపూర్తిగా పొందినవాడే అర్హుడు. స్రీలలో సులభ గొప్ప యోగిని, శృతశ్ళంగ పర్వతమున సేవచేసి తాను సంకల్పించునట్లు దేహమును పొందు శక్తి కలిగినదైను. ఆమె బ్రహ్మచర్యమును పొందిన రాజకన్యయే సులభ కూడా రాజకన్యయే. సంసారములో వుండి కూడా సిద్ధులను పొందిన మహిళ. భార్యదగ్గర యోగ విద్య పొంద ఇష్టంలేక తపమునకై అరణ్యములకేగినపుడు కుంభముని వేషమును ధరించి బ్రహ్మజ్ఞానమును ఉపదేశించెను. కాబట్టి యోగమహిమ కావలెనన్న అదిని పొందవచ్చును. లేనియెడల నిర్వికల్ప సమాధి స్థితిని కావలెనన్న అదిని పొందవచ్చును. కాబట్టి యోగసాధన ద్వారా ఆత్మజ్ఞానమును ఆ తదుపరి ఆత్మసాక్షాత్కారమును పొందవలెను.

౩౨౨౨౨అఅఅంఅఅఅగ.థీ మలయాళ సదురు గ్రంథికళ - సారంశకు అంంంలింంిలంఅఅల

కాబట్టీ శాశ్విత - అశాశ్వితమును, నిత్యా నిత్య-వస్తు వివేకమును, జ్ఞాన-అజ్ఞానమును తెలుసుకొని శాశ్వితమైన - సనాతనమైన - నిత్యమైన సర్వవ్యాపకమైన, స్వప్రకాశమైన పరబ్రహ్మ సాక్షాత్కారమును పొందవలెను. శ్రీ ఆదిశంకరులు శెలవిచ్చినట్టు చైతన్యమైనది ఏది - జడమైనది ఏది అని జ్ఞాన-విజ్ఞానములతో తెలుసుకొని జడమైన నశించే ప్రకృతిని సకల చరాచర దేహములను వీడదీసిన వీటన్నిటిని నడిపించే చైతన్యమే అజ్ఞాతముగా వున్న ఈశ్వర శక్తియని ఆ ఈశ్వరశక్తి మూలముగానే సృష్టి, స్థితి లయలు కలుగుచున్నవని తలచి తన దేహములోనే వున్న చైతన్యశక్రియైన “ప్రజ్ఞొను అంటే “ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ”ను సాక్షాత్కరించుకొనవలెను. క్రొత్తగా మనము ఉత్పత్తి చేయుటలేదు. ఉన్న చైతన్యము పైన అజ్ఞానమనే ఆవరణలను తీసివేసుకొనుటయే మేఖము తొలగిన సూర్యుడు కనిపించినట్టు. కాబట్టీ మన ఆత్మపై వున్న ఆవరణలను కర్మ భక్తి, జ్ఞాన, ధ్యానము లనెడి సాధనలతో ఆవరణములు తొలగించిన నిర్విరామముగా వెలుగుచున్న అంతర్యామిని దర్శించగలము. ఇదియే ఆత్మసాక్షాత్కారము మోక్షమనునది. మరణించిన తర్వాత పొందునది కాదు. దేహముతో శివచైతన్యము వున్నప్పుడే బంధనములను విడదీసుకొనవలెను. ప్రకృతివలన కలిగిన తమో, రజో, సత్వగుణములను తొలగించుకొని గుణాతీత స్థితికి రావలెను. ఒక జీవిని తమో, రజో, సత్త్వ గుణములనే గొలుసుతో కట్టబడినప్పుడు ఎట్లు బంధములోనే వుండునో మనకు తెలిసినదే ఎవరు ఎవరు ఏ యే గుణములతో వున్నారో గ్రహించుకొని ఒక్కొక్కటి దాటి గుణాతీత స్థితికి రావలెను. సత్తగుణము మంచిదే కాని ఇది బంగారు గొలుసుతో బంధించినట్టు సుఖభోగములకు అలవాటుపడిన దేహమును తపో, ధ్యానాదులకై కష్టపెట్టలేక బంధింపబడుచున్నాము. కాబట్టి ఇది కూడా బంధనమే. విడిపించుకొనవలసినదే మోక్షము. మోక్షము అంటే మాటలతో వచ్చునది కాదు. అంచంచల భక్తి అతీత వైరాగ్యము కావలెను.

ఓ మనోవికాసిని | ఏ ఆత్మశక్తితో జీవులయొక్క 'ప్రాణాపానములు నడుస్తున్నవో ఆ ప్రాణమే ఆత్మశక్తి, అట్టి ఆత్మశక్తిని దర్శించుటకే యోగధ్యానము ద్వారా ప్రాణాపాన వాయువులను నిలుపచూస్తున్నాము. చలనమును నిలుపు శక్తియే నిర్వికల్ప స్థితి. అందులకే ఉన్నాడయా |! దేవుడున్నాడయా ! సకల జీవరాసుల హృదయ పంజరములో దాగివున్నాడయా | దాగివున్న దేవ దేవుని కనుగొన్నానయా ! ఏమి తెలియని ధ్యానస్థితిలో నిర్విరామముగా వెలుగుచున్నాడయా |! వెలుగులకు వెలుగు నిచ్చే పరంజ్యోతి ఇదియేనయా |! భక్తియనే నీటితో తడిపానయా ! విద్యలన్నిటికి ఆవల వున్నది ఆత్మ విద్యయని కనుగొన్నానయా ! దేహభావమును వీడి ఆత్మభావము కలిగివున్నానయా! కనులోన జ్యోతికాంతులు వెలిగేనయా |! బ్రహ్మానంద-జ్ఞానానంద-ఆత్మానందలతో తెలియాడేనయా అని బ్రహ్మస్వరూప తెలిసిన ఆత్మగీతి ఇది.

జిజ్ఞాస స్వరూపా | కొంతవరకు గురు, దైవ అనుగ్రహమును పొంది వున్నందువలన యమ, నియమ, ఆసన, ప్రాణాయామ, ప్రత్యాహార, ధారణా, ధ్యాన సమాధులను - సాధనను చేసివున్నాను. కాని ఉత్థాన దశను చేరలేదు. ఇదియే నా చింతకు - నా అన్వేషణకు కారణము. దృశ్యవాసనలు కాని, వృత్తులు కాని, సంస్కార దశలు కాని సంపూర్తిగా విడువలేకపోతున్నాను. కాబట్టి వీటిని తొలగించుకొని ఉన్నత స్థితిని పొందవలెననియే తమను ఆశ్రయించినాను అని అవకాశమొచ్చినప్పుడల్లా తెలియపరుస్తూ వస్తుంది. భారతీదేవిగారు ఓ మహర్షి జ్ఞానము ఒక్కదాని చేతనే తొలగునని మహర్షులు ఉపనిషత్‌లు తెలుపుచున్నవి గదా స్వామి | దృశ్యమెప్పుడైతే వున్నదో చూస్తున్నామనే సంకల్పము అగు దృక్కును యుండితీరును కదా ! అప్పుడు ఏకరూప స్థితి కలుగదు

ఆఅ౨౭అ౬౭౨౭౨అఅ౨అఅఈ.థీ కులయాళ నద్నురు గ్రంఖికళ - సారాంశకు జఆంఅంంఅంంంలిలల కదా స్వామి. ధ్యాన సమయమున దృశ్యము వుండిన శాంతి ఎక్కడిది. చూచువాడు - చూడబడునది, చూచునది వున్న పూర్ణ స్థితికాదు కదా ! ఇట్టి మూడుగా లేని న్థితియే. పూర్ణస్థితి గదా ! అట్టి స్థితి కలుగకనే వ్యాకులపడుచున్నాను. మహాత్మ ధ్యానస్టితిలో కొంత ఉత్తీర్ణత పొంది శాంతిని బడసినను - ధ్యానస్థితిలో నుండి మామూలు స్థితి అంటే దృశ్యప్రపంచము - దేహసంబంధమునకు వచ్చినప్పుడు గుణములు కలిగివున్న జ్ఞానాగ్ని చాలలేదనే కదా ! “జ్ఞానాగ్ని దద్గకర్మాణి” అని శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ తెలియపరిచినట్లు బాగా ప్రజ్వరిల్లుచున్న అగ్నియందు సమస్తము ఆహుతి చేయునట్లు సంపూర్ణ జ్ఞానియందు అన్ని గుణములు, వృత్తులు, దృశ్యములు నశించును. అగ్ని బాగొ రగుల్కొనని హోమమునందు - సెద్ద కట్టెలను కాని పచ్చికట్టెలు కాని వేసిన ఎట్లు దద్గము చేయలేదో మనోలయము - వాసనాక్షయము కలుగని యెడల పూర్ణ ఆత్మస్థితిలో నిలకడ చెందలేడు కదా ! అట్టి పరిస్థితిలోనే వున్న నన్ను సంపూర్ణ స్థితికి వచ్చు జ్ఞానము తెలుపుము. బ్రహ్మసాక్షాత్కార తపోధనుడా! ఓ పుణ్య సంస్కారిణి |! మన చర్మ చక్షువులకు కనిపించే జగత్తు కాని జీవదేహము కాని శాశ్వితము కాదు. వీటికి విలక్షణుడుగా వుంటూ వీటికి చైతన్యశక్తినిచ్చు బ్రహ్మమే సర్వకాల సర్వావస్థలయందు వున్నదని జ్ఞాననేత్రము పొంది తెలుసుకొన్నవాడే “సర్వం ఖల్విదం బ్రహ్మ” అను స్థితిలో వుండును. ఇట్టి వీనికి చెత్తపరక నుండి బ్రహ్మదేవుడు వరకు బ్రహ్మ స్వరూపమే - ఆ పరబ్రహ్మ స్వరూపమే అను సంపూర్ణ జ్ఞానము కలుగును. ఇట్టివాడు దేహము వున్నను ముక్తుడే-మోక్షగామియే సంపూర్ణ జ్ఞానియే. (ప్రపంచములో వున్నందువలన సత్త్యగుణములు కలిగి లోక కళ్యాణమునకే పాటుపడును. సమాధి స్థితిలో వుండి ఆ ఆనందము నుండి బయటపడలేక వున్నట్లయితే తాను ఒక్కడే అనుభవించును బ్రహ్మానందమును. అట్లు తనవరకే ఆనందమును పరిమితము చేసుకొనక పదిమందికి పంచువాడే సర్వశ్రేష్టుడు. ఇట్టి యోగి నిర్ద్షన అరణ్య ప్రదేశమున వున్నను ప్రపంచ జనుల మధ్య వున్నను ఆత్మస్థితిలో నిలకడ కలిగియే వుండును. ఎట్లంటే తాబేలు నీటిలోను, భూమిమీద ఒకే విధముగా జీవించినట్లు జీవించగలడు. ధ్యానము చేస్తూ చేస్తూ రాగా ఎట్లు దృశ్యభావము తగ్గుచూ మనస్సు ఆత్మయందే లయమగుచూ వచ్చునో అదియే సమాధి స్థితి. ఇట్లు చేయుచూ రాగా నిర్వికల్ప స్థితిలోనికి వచ్చినవానికి వాసనాక్షయము తొలగును. మనోలయము కూడా తొలగును. మరల మరల ఆత్మ ధ్యాన స్థితిలోనికే పోవుచుండును. ఇట్టి స్థితి పొందుతున్నవానికి కరచరణములతో చేయు భగత్‌ కార్యములందు ప్రీతి తగ్గి ధ్యానమునందు ప్రీతి అధికమగును. ఇట్టి స్థితిలోనే ఆనందముగా వుండును. పోను పోను అదే తన అసలైన స్థితి అని అనుభవ జ్ఞానము కలుగును. అట్టు కలుగుచున్న కొలది దేహభావము ప్రపంచ వాసన క్షయించుచూ వచ్చినందువలన నీటిలోనే వుండి నీరంటని తామరాకులాగా - మజ్జిగలో కలియని వెన్నలాగా, బురదనంటని కుమ్మరి పురుగులాగా వుండును. ఇట్టివాడు శ్రీకృష్ణపరమాత్మ గీతలో చెప్పినట్టు నడుచుచున్నను, నిద్రించుచున్నను, మాట్టాడుచున్నను, శ్వాస పీల్చుచున్నను, తినుచున్నను, మలమూత్ర విసర్జన చేయుచున్నను ఇవియన్నీ దేహేంద్రియములు వాటి పని అవి చేస్తున్నవి. నేను వీటి అన్నిటికి విలక్షణుడగు సాక్షిని అనియే తలపోయును. తొమ్మిది ద్వారములు గల కోటలో రాజు నిశ్చింతగా వుండినట్ట్లు అట్లే మనదేహము నందు కూడా నవద్వారములు కలవు. శిరస్సునందు ఏడు ద్వారములు - మల, మూత్ర ద్వారములు క్రింది భాగమున వున్నవి. ఈ ద్వారముల లోపల పరమాత్మ విలక్షణముగా వెలుగుచున్నాడు. ఇట్టి రాజు దగ్గరకు వెళ్ళవలెనంటే ద్వారములందు కాపలా వున్న ద్వారపాలకులను

3౨99౨అఅ99అిఆక:కీ మలయాళ సదరు గ్రంథికళి - సారంశకు అంంంంంితలింంణఅఅల జయించి రాజు దగ్గరకు వెళ్ళినట్లు మన నవద్వారముల యొక్క ఇంద్రియములను జయించి “ఆత్మ” రాజదర్శనము చేయవలెను. స్వామి ఏకరూపముగా బ్రహ్మమునందే నిలకడ గలుగు ఉపాయమును కలుగచేయవలెను. తల్లి నీవు చెప్పినట్లు జ్ఞానమొక్కదానివలననే మోక్షము కలుగును. శాస్త్రప్రకారము ఉపనిషదాది పఠనము వలన కాని, పుణ్యకర్మల వలన కాని, యజ్ఞయాగాది కర్మలవలన కాని మోక్షము కలుగదు. ఇవియన్ని అంతఃకరణ శుద్ధి కోసము, పైరు వేయవలెనంటే భూమిని దున్ని కలుపు మొక్కలను తీసి ఎరువు వేసినట్లు కేవలము విచారణా జ్ఞానము వలననే మోక్షము కలుగును ఇట్లు అన్నారు కదా ! మేము పై సాధనలన్నీ చేయకుండా - శ్రమపడకుండానే విచారణ చేసి జ్ఞానము పొందుదుమనిన లాభము లేదు. శుభ్రపరచిన అద్దంనందు మోము కనిపించినట్లు దీపము వెలిగించవలెనన్న ప్రమిద, నూనె, వత్తి కలిగివుండి వెలిగించిలేనే జ్యోతి వెలిగి చీకటిని తొలగించి ప్రకాశము ఇచ్చునట్లు సాధనద్వారా, జ్ఞానము ద్వారా ఆత్మజ్యోతిని దర్శించవలెను. పరిపక్వ స్థితి కలిగిన కాని తపస్సు నశించినందువలన జీవత్వము పోయి శివత్వము కలుగును. ఎట్లంటే ఆవములో కాలిన కుండ నీటిలో ఎంత తడిసినను చెడనట్లు అనుష్టానము ద్వారా చిత్తశుద్ధి కలిగినప్పుడు ఆత్మ" తత్త్వజ్ఞానము చెప్పినది చెప్పినట్లు హృదయములో నిలుచును. ఆత్మజ్ఞానమును నేత్రములు గలవాడు సర్వత్రా ఆత్మస్వరూపమునే గాంచును. అదే జ్ఞాననేత్రము లేనివాడు గ్రుడ్డివానితో సమానము. గ్రుడ్డివాడు సూర్యుని ప్రకాశము చూడలేనట్లు నీ నేత్రముల శక్తి ఈ పంచభూతాత్మ జగత్తునే చూడగలదు. ఈ సృష్టినంతా ఎట్లు సృష్టించబడెనో - ఎవరు సృష్టించినారో - ఏ శక్తితో నడుపబడుతుందో తెలియదు కదా | అందులకే నీ ఇంద్రియములు ఆత్మశక్తితో నడుపబడినప్పుడు ఇంద్రియములతో అత్మను ఎట్టు చూడగలవు అనుట నిద్రనుండి మేల్కొనినవాడే నిద్రించువారందరిని లేపకలిగినట్లు - ఆత్మసాక్షాత్కారము పొందినవారే అనుభవ జ్ఞానము తెలిపిన అది యధార్ధ జ్ఞానము అగును. ఇట్టి వీరే మరల అజ్ఞాన నిద్రనుండి మేల్కొలిపి ఆత్మజ్ఞానమును పొంది దారి చూపగలరు. తల్లీ భారతీదేవి 1 ఇప్పుడు మనము విచారణ చేసినంతా ఏకాంతమున వుండి ధ్యాన తపస్సు ద్వారా అనుభవ స్థితికి రావలెను. కాబట్టి ఏకాంత ప్రదేశమున విషయ వృత్తులు నశించి ఆత్మజ్ఞానము కలుగువరకు తపస్సు చేయండి అని శెలవిచ్చిరి. యమధర్మరాజు నచికేతునికి జీవాత్మ-పరమాత్మల స్థితిగతులు తెలుపుట పూర్వము వాజశ్రవణుడు విశ్వజిద్యాగము అను గొప్ప యాగము చేసెను. ఇట్టివారు కొందరు ఎంతో వ్యయ ్రయాసల కోర్చి చేయుదురు. కాని కొన్నిటియందు దాత్రుత్వ స్వభావము లేకుండును. అట్లే ఈ వాజశ్రవుడు యజ్ఞ పరిసమాప్తి చేయునప్పుడు వట్టిపోయిన గోవులను దానముగా ఇవ్వదలచెను. ఇదియంతయు చూస్తున్న విజ్ఞత కల్గిన వాని కుమారుడైన నచికేతుడు తండ్రి చేయు పొరపాటును సరిదిద్దదలచి తండ్రి ఈ యజ్ఞమందు సర్వము దానము చేయవలెను కదా ! నన్ను ఎవరికి దానమిచ్చుచున్నావని ప్రశ్నించెను. అంతట తండ్రి నిన్ను దానమివ్వటమేమిటని కసిరి తన పనిలో నిమగ్శమయ్యెను. నచికేతుడు వదలక పదే పదే తండ్రిని ఆ మాటనే అడుగుతూ విసిగించుచుండెను. పనిమీద ధ్యాస వున్న వాజశ్రవనుడు పిల్లవాడిని తప్పించుకొనవలెనని ఆలొచించని స్థితిలో పరాకుగా నిన్ను యముడకు దానమిచ్చెదను అనెను. కాని అనాలోచితముగా అనెనే కాని

ఆ౭౨౭౭౨అఅఅంఅఅింండశీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంధికళ - సారాశకు అంంంంింింిందిణల

తాను అన్నమాట తనకు ఏమాత్రము గుర్తు కూడా లేదు. ఇదియే సమయమని తలచి నాన్న నన్ను యమథధర్మరాజునకు దానమిచ్చినావు కదా ! నేను వానిదగ్గరకు పయనమగుచుంటిని ఆశీర్వదించుమని వేడుకొనెను. అంతట తండ్రి బిడ్డడు ఏమి మాట్లాడుతున్నాడో కూడా తెలియలేదు. జరిగిన సంభాషణ నచికేతుని ద్వారా విని అది యధాలాపముగా మనస్సుకు తెలియకుండా అనినానేమో ఎవరైనా కుమారుడను దానమిచ్చెదరా అనినంతనే - నచికేతుడు ప్రాణంకంటే మాట నిలుపుకొనుట ముఖ్యము. కాబట్టి పితృవాక్య పరిపాలననే నాకు శిరోధార్యము. ఎప్పటికైన నశించే ఈ దేహబంధము కోసము సత్యవ్రతము తప్పుచున్నావు. అట్లు తప్పినచో మనము దేహముతో వున్నను నిర్జీవులమే అని తండ్రికి హితం చెప్పి యమపురికి వెళ్లెను. అచట యమధర్మరాజు లేని కారణముగా వాని ఇంట నిరాహారియై మూడు దినములుండెను. ధర్మనిరతుడైన యమధర్మరాజు ఈ సంగతి తెలుసుకొని విచారపడి ఎంత అపచారము జరిగినది. అతిథి అన్నపానీయములు తీసుకొనక తన గృహద్వారమునందు వున్నాడని అట్లు వున్నందువలన యజమాని పుణఖ్యమంతా నశించునని తలచి నచికేతునకు క్షమాపణ చెప్పి తన తప్పిదము క్రింద మూడు వరములను కోరుకోమనెను.

ఓ సత్యసంధుడా ! నేను మరలా జీవించి నా తండ్రి కడుకేగునప్పుడు అతడు నన్ను గుర్తించి కోపగించక నన్ను అక్కున చేర్చుకొనునట్టు వరమివ్వమనెను. రెండవ వరముగా మనుజులు తరించు అగ్నికార్యము అగు విజ్ఞానమును విపులముగా విశదీకరించుడని వేడెను. అంతట యమధర్మరాజు సంతసించి మొదటిగా కోరిన దేహసంబంధ కోరికను నెరవేర్చితిని. ఇక రెండవ కోరిక అయిన అగ్నికార్యమును తెలిపెను. ఓ నచికేతుడా మొదటిగా అగ్నిదేవుని స్తుతించి శాస్త్రనిర్ణయ ప్రకారము హోమగుండము ఏర్పరచి మంత్రోచ్చరణలతో ఘృత, సమిదలతో అంతా బ్రహ్మస్వరూపమే అని భావన చేయవలెను. ఎట్లంటే యజ్ఞం చేస్తున్న నేను, చేయిస్తున్న ఆచార్యుడు - హవనక్రియలు, అగ్నిభట్టారకుడు అంతా పరబ్రహ్మ స్వరూపమే అని భావన చేస్తూ యజ్ఞమును నిర్వహించవలెననెను. ఇక మూడవ కోరిక కూడ కోరుకోమనెను సత్యసంధుడు. అంతట నచికేతుడు లౌకికపర కోరిక - దైవపరమైనది. కోరి ఆ తదుపరి 'ఆత్మ'ను గూర్చి అడిగెను. ఓ యమధర్మరాజా ! జీవుల ప్రాణములను హరించువాడవు నీవేకదా ! కాబట్టి దేహమును వీడిన జీవులు ఎట్టు వుందురు. ఎచటికి చేరెదరు. అసలు వుందురా. లేక నిర్వీర్యమై పోవుదరా ! మరలా జననమొందెదరా ! ఎట్టు పొందెదరు. మరలా జీవులుగా ! ఏ ఏ జీవులుగా పొందెదరు. ఇవి అన్ని తెలుసుకొనవలెనను కోరికగా వున్నది. నీకంటే ఎవరు ఈ జనన మరణముల వివరములు విశదముగా చెప్పలేరు. నా ఈ కోరిక తీర్చవలెనని తన మూడవ కోరిక ఇదియే అని సెలవిచ్చెను.

అంతట యమధర్మరాజు ఇట్టి పరిణామమును ఊహించనందువలన దిగ్భమ చెంది వాని అర్హతను పరీక్షించదలచి దేవతలు కూడా తెలుసుకోలేనిది అయిన కోరికను కోరుచున్నావు. ఇది తెలియపరచ వీలుకాదు. జీవులయొక్క అంతిమ శాశ్విత స్థానమిదియే. ఇది జనన మరణములు లేని పరమాత్మ స్థానమును చేర్చు వివరణ ఇదియే. ఇది సామాన్యులకు చెప్పుట వీలులేనిది. కాబట్టి నీవు సార్వభౌములకే సార్వభౌముడుగా భూమండలము ఏలునట్లు కావలయునా లేక అపరిమితమైన ధన, కనక, వస్తు వాహనములు కావలెనా ? లేక అప్సరసా స్త్రీలను కోరెదవా ! లేక స్వర్గలోక బ్రహ్మలోకములను పొందు ఇచ్చ కలదా ! ఇది యేవి కోరినను తీర్చెదను. నీవు అడిగిన మూడవ కోరిక మటుకు తీర్చుట దుత్సరము అనినంతనే ఓ మహానుభావా ! నీవు ఇచ్చెదనన్న బ్రహ్మలోక, స్వర్గలోక పర్యంతము మరలా భూలోకమునకు తిరిగివచ్చుదురు. మరలా ఏమవుదురు.

ఆ99999999994శీ ఘులయాళ నద్నుకు గ్రంభికళి - సారంశము ంంంఅంఅంఅంంంిల ఇది తెలుసుకొనుటయే నా దృఢనిశ్చయము. కాబట్టి నన్ను ప్రలోభపెట్టవలెనని ప్రయత్నించవద్దు. నాకు ఇక యే కోరిక లేదు అనెను. ఓ యమధర్మరాజా ! మరణానంతరము ఈ ఆత్మ ఉన్నదా ! లేదా ! అని దేవతలు కూడా సందేహమే. వారికి కూడా ఈ రహస్యము తెలియదు అని చెప్పుచున్నావు. కాబట్టి నేను దానినే తెలుసుకోగోరుచున్నాను. అంతట యమధర్మరాజు సంతసించి సనాతనము - శాశ్వితము అయిన ఆత్మ చైతన్య బిందువే సకల చరాచరములలో వుండబట్టే ప్రాణశక్తితో కదలుచున్నవి. అట్టి చైతన్య ఆత్మజీవుని నుండి విడువడుటయే మరణించటము. ఇట్లా ఆత్మ ఒక దేహమును వీడి మరో దేహమును సంస్కారానుగుణముగా పొందుచున్నవి. పుణ్యకర్మ వలన ఇంకా మంచి జన్మలకు వస్తున్నాడు. అదే పాపకర్మలు వలన ఇట్టి మానవ జన్మకు కూడా రాకుండా హీనజన్మలకు పశు, పక్షి క్రిమికీటకాది , వృక్ష జన్మలకు కూడా వెళ్లును. పుణ్యకర్మలు ఫలితము కోరి చేస్తే ఇహపరములకు ఉపయోగపడును. అదే పుణ్యకర్మలు నిష్కామముగా భగవదర్చితముగా చేసినట్టయితే అంతఃకరణ శుద్ధియైనందువలన జ్ఞానబుద్ధిని కలిగించి ఆ తదుపరి జనన-మరణములు లేని భవ-బంధములు లేని జన్మరాహిత్యము కలిగినందువలన జీవబీజము నశించినందువలన ఆ పరబ్రహ్మలోనే లీనమవుతున్నాడు. ఆ బ్రహ్మమే తానవుతున్నాడు. నదులు వెళ్ళి సముద్రరూవం దాల్చినట్లు ఇట్టి వేదాంత బోధనే ఆత్మసాక్షాత్కారపరులు బోధించుచున్నారు. ఇట్టి బోధను విచారణ ద్వారా ముందు తెలుసుకొని తదుపరి అనుష్టానము ద్వారా భక్తివైరాగ్యాల ద్వారా జీవాత్మను పరమాత్మలో చేర్చవలెను. నచికేతునికి - యమ్మధర్మరాజు చెప్పిన బోధయే ఆత్మసాక్షాత్కార అనుభవజ్ఞానులు మనకు మరలా వేదముద్వారా - వేదాంతపరముగా తెలిపిన మార్గము ఇదియే. నాలుగు వేదముల సారమైన బోధ ఇదియే |! మహా వాక్యముల చతురార్థములు ఇదియే! “జీవుడు మారాలి - ఆత్మను చేరాలి ! ఆత్మయే పరమాత్మయని తెలియాలి ! “తత్త్వమసి” అనే దేహీేభావము పొందాలి 1 “ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ తానే అని అనుభవజ్ఞానం కలగాలి ! “అహంబ్రహ్మాస్మి” అను స్థితికి ఎదగాలి |! “అయమాత్మా బ్రహ్మా” అనే స్వప్రకాశ బ్రహ్మరూపం చూడాలి | విజ్ఞానజ్యోతి వెలిగించాలి. “తత్త్వమసి” అనే దేహీేభావము పొందాలి. జ్ఞానప్రగతిని సాధించాలి “ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ” తానే అని అనుభవ జ్ఞానము కల గాలి ! ధ్యానపురోగతిని చేరాలి “అహంబ్రహ్మాస్మి” అను స్థితికి ఎదగాలి ! స్వయంప్రకాశకాంతి దర్శించాలి “అయాత్మా బ్రహ్మ” అను స్వకాంతిని చూడాలి 111 - రచన : శాంతాదేవి కాబట్టి నిరంతరం ఆత్మగీతం పాటలు నేర్చుకోవాలి. అనుభవ పూర్వకముగా తెలియాలి. ఎట్టంటే పుట్టిన ప్రతి జీవి మరణించుచున్నది. మన చర్మ చక్షువులకు కనిపించే ప్రకృతి కూడా కాలపరిమితికి లోనై నశించుచున్నది. అట్లే దేవతలకు కూడా కాలపరిమితి కలదు. చీమనుండి శివకేశవుల వరకు - సకల లోకములు ఈశ్వరశక్తి అయిన ఆత్మశక్తితోనే నడుచుచున్నది. అట్టి శక్తిని దర్శించవలెనంటే “ఓంకార ప్రణవము” జపించుటయే అట్టి “ఓంకార” శక్తిలో నుంటే త్రిమూర్తులు-దేవతలు- ప్రకృతి సకల చరాచరములు సృష్టించబడి-పెంచబడి- లయించబడుచున్నవి. కాబట్టి నిరంతరము “ఆత్మ” ధ్యానపరులు అవ్వాలి. ఆ ఆత్మశక్తికే సంస్కారానుగుణముగా దేహాలు వచ్చెను. కాని ఆ దేహములు నీవు కాదు ! నీవు ఆత్మస్వరూపానివి. నీ ఆత్మ న్వరూపిానికే చుట్టుకుంటున్నవి. విడిపోతున్నవి దేహాలు ! మాసిన బట్టలు విడచి, క్రొత్త బట్టలు చుట్టినట్టు !! “నీ ఆత్మపై అజ్ఞానముతో నీవు పెట్టుకొన్న ఆవరణలే కాని - ప్రయత్న పూర్వకముగా తీసివేసిన - నీలో వున్న నిజాత్మను దర్శించగలవు ! ఇదియే స్వస్వరూప ఆత్మ సాక్షాత్కార దర్శనము ! ఇదియే ఆత్మానంద ఆనంద రవళి |

ఆ౩౭౨అ౨అఅఅంంిణంఃశీ ములయాళ నద్నుదు గ్రంభికళ - సారాంశకు అంంంంంంింంణను కాబట్టీ ఒక పరమభక్తుడు 'ఆత్మానందము' గూర్చి ఇట్లు పాడుచున్నాడు. రటన : శాంతాదేవి -

1. దొరక దొరకక దొరికింది - అమృతబాండము - చేరుకో నా స్వామి చేరుకో - అంతరగిరి రాయుడి ఆత్మ దర్శనము ! 2) ఇది రారాజుల భోగభాగ్యములు కాదు - రణరంగ చతురత కాదు - రమణీమణుల సౌందర్యలహరి కాదు లౌకిక సంపదలు కాదు ! 3) స్వర్గలోక భోగములు కాదు - సత్యలోక బ్రహ్మభారతి సన్నిధి కాదు, ఉమామహేశ్వరుల దర్శన భాగ్యము కాదు - ఇది లక్ష్మీనాధుని వైకుంఠము కాదు, 4) లోకాలన్నిటికి అతీతమైన బ్రహ్మానన్ల ఆనందరవళి - ఆత్మదర్శన అమృతభాండము, 5) యుగయుగాలు మారినా - మారని ఆనంద శక్తియే అంతరగిరి రాయుడి ఆత్మశక్తి - ఆ శక్తినుండే లోకాలు లోకేశులు వచ్చిరి. ఇదియే కాలమానాలలో కలిసి చేరేది మరలా ఆత్మశక్తిలోనే | ఓ నచికేతుడా ! ఏ ఆత్మ వినుటకును, విననను తెలిసికొనుటకును నలవిగానిదో అట్టి ఆత్మను గూర్చి చెప్పువాడను - తెలిసికొనువాడును అరుదై యున్నారు. మానవులలో వేల సంఖ్యలో ఒకడు ఆత్మజ్ఞాన సిద్ధికొరకు యత్నించుచున్నాడు. వీరిలో కూడా ఒకానొకడే అత్మసాక్షాత్కారమును పొందుచున్నాడు. ఇట్టి ఆత్మ తత్త్వ జ్ఞానమును వాచా వేదాంతముతో పాొందునది కాదు. నిర్మల భక్తి, అనన్య భగవత్‌ చింతన, అతీత వైరాగ్యముతో పొందవలెను. ఎట్లంటే భూమియందు నీటిని, నువ్వులయందు నూనెను, పెరుగునందు వెన్నను ఎట్లు ప్రయత్న పూర్వకముగా తీయుదుమో అట్లే భగవంతుని పొందవలెను. భగవంతుడు అతి సమీపమున తనయొక్క హృదయములోనే దాగివున్నాడు. రచన : శాంతాదేవి - “బ్రహ్మజ్ఞానము తెలిసికోరా, గురువుని దగ్గర జ్ఞాన బోధ సలుపురా ! దూర దూరం పోయి పోయి వెదకురా దూరమే లేని హృదయములోన దేవదేవుడు కలడురా, హృదయ కుహరములోన దాగిన ఆత్మదేవుని కనుమురా!! కాబట్టి నచికేతుడా ఆత్మపదవిని అంటే సాక్షాత్కారమును పొందితే ఇక పొందవలసినది ఏమీలేదు. “విశ్వమంతట దేవ దేవుడు ఒక్కడేరా - జగన్నాటక సూత్రధారి ఇతడేరా ! ఎన్ని ఎన్జి ఆకృతులు దాల్చిన సువర్ణము ఒక్కటే ! ఎన్ని ఎన్ని రూపాంతరములు చెందిన అగ్ని ఒక్కటే 1 ఎన్ని ఎన్ని వస్త్రములు తయారైన దూది ఒక్కటే ! ఎన్ని ఎన్ని ప్రాణులు వున్న ఆ బ్రహ్మస్వరూపము ఒక్కటే ! జగమునంతట నిండి వున్నది (బ్రహ్మరూపము ఒక్కటేరా ! నీవెవరో ముందు తెలిసికోరా | నీవెవరో తెలియక ఏమి తెలిసిన లాభముండదురా! స్వస్వరూపము తెలిసికొనిన మోక్షధామము చేరినట్లే మోక్షధామము పరమ సుఖమురా ! “ఓంకార మంత్రము జపము చేయుమురా 1! జగమునంతట ఓంకారనాదము నిండి వున్నదిరా ! సూక్ష్మదృష్టితో తెలిసికొనిన ఆత్మ భాస్కరుడు ఉదయించునురా ! దీపకాంతితో వస్తుజాలము చూచినట్లు జ్ఞానదీపముతో అత్మజ్యోతిని గాంచరా! బ్రహ్మజ్ఞానము తెలిసికోరా గురుని దగ్గర జ్ఞానబోధ సలుపరా |! ఉపనిషత్తులు చదువుకోరా బ్రహ్మస్వరూపము దానియందు తెలియునురా ! తెలిసికొన్న స్వరూపము అనుభూతమునకు తెచ్చుకోరా ! చీము, నెత్తురు, మలమూత్రములతో, రాగద్వేషములతో నిండి వున్నది ఈ దేహంబని మరల మరల తలచి నీవు పంచకోశములోన దాగిన ఆత్మదేవుని కనుమురా ! క్షేత్రము నేను కాదు క్షేత్రజ్ఞుడను నేను అని తెలుసుకోరా ! దేహము నేను కాదు బ్రహ్మము నేననుచు వెలిగెత్తి పాడరా ! పంచభూతములతో నిర్మితంబైనది ఈ దేహమురా ! దేహ వైభవమ్ము క్షణభంగురమురా ! బ్రహ్మమే అన్ని కాలముల్లో శాశ్వితంబురా ! ఆ బ్రహ్మమే నీవై యుండగా భయమేలరా | బ్రహ్మతత్త్వము ఇదియేరా ! యమధర్మరాజు నచికేతునికి చెప్పిన ఆత్మతత్త్వము - ఆత్మస్వరూపము ఇదియేరా! దీనినే మన సద్గురు మలయాళస్వామి బోధించిన ఆత్మజ్ఞానము ఇదియేరా || 99౭౭౨౭౨౭౨౭౭౨అ౨అఅఅఅఅఅళ్ష అలం ంలింంఅింఅంంింితంంఅఅఅ

౪999౯౯౯౯95 :శీ మలయాళ నద్నుకు గ్రంఖికళ - సారాంశకు జఅంంంంంంంణంణల మన దేహములో ఆత్మ ఎట్లు వున్నదో సద్గురు మహర్షి శ్రీ మలయాళస్వామి తెలుపుతున్నారు. “నవరంధ్రాల గూటిలో నవరసాలొలికే - ఆత్మతేజమా | కర్మఫలాన్ని భుజించే జీవుని చూచె - సాక్షితేజమా |! ఆత్మబిందువుని నిలిపి చూపె - కాంతితేజమా ! జీవులు దేహాలు మారినా నిర్విరామముగా వెలిగి - సనాతన తేజమా! -రచన : శాంతాదేవి దేహతత్తాల కందని దొరకని - స్వయం(్రకాశ తేజమా 1! భక్తుల హృదయాలలో (ప్రమరసామృతాన్ని గ్రోలే అమృత తేజమా ! జడదేహాలు నశించినా తాను తానుగా వున్న దృఢ తేజమా ! ప్రళయ కాలానంతరము తిరోభావ కర్తగా వున్న ఈశ్వర తేజమా 111 శ్రీ సద్గురు స్వాములవారు బ్రహ్మచర్యమును గూర్చి ఎంతో విపులముగా తెలిపినారు శ్రీ ఆదిశంకరులు, శ్రీ యేసుక్రీస్తు, నైష్టిక బ్రహ్మచర్యులు. శ్రీరామానుజులు, శ్రీ గౌతమబుద్భృడు మొదట గృహస్థాశ్రుమమున వున్నను దానిని త్యజించి బ్రహ్మచర్య వ్రతమును పూనిరి. శ్రీ మధ్వానుచార్యులు నైష్టిక బ్రహ్మచర్యులే. ఎప్పుడైన పూర్జా బ్రహ్మచర్యము గలవారీ ఆధ్యాత్మ రంగమున ఉ(రూూతలూగించినవారు శ్రీ అంజనాపుత్రుడు మహాసముద్రమును సైతము అవలీలగా దాటినాడంటే నైష్టిక బ్రహ్మచర్యమే. తైలము నశించిన దీపము ఆరిపోవునట్లు బ్రహ్మచర్యములో లేనివానికి వీర్యనష్టము కలిగినందువలన శరీరమంతను ఎంతో శక్తిీహినమగును. వాహనము నడుచుటకు పెట్రోలు-క్రూడాయిలు ఎంత అవసరమో బ్రహ్మనిష్టునికి అంతే అవసరము. ఇట్టివారు నిరంతరము బ్రహ్మములో చరించుచుందురు. అంటే నిరంతరము ఓంకార ప్రణవ ధ్యానపరులై వుందురు. సాత్వికాహారపరులుగా - లోకకళ్యాణపరులుగా, ఆత్మధ్యానపరులుగా వుందురు. అంతేకాని కేవలము స్త్రీ సంగమమునందు దూరముగా నుండుట ఒక్కటే వున్నా ప్రయోజనము లేదు. ఆత్మధ్యానపరుల బ్రహ్మచర్య దీక్షే మోక్షగామిలను చేయును. ఇట్టివారు భగవంతునికి ఇష్టమైనవారు. భగవానుడు పంపిన ప్రవక్తులు ఇట్టివారు. ఎంత కష్టమైన పనియైనను సునాయాసముగా చేయుదురు. ఇక గృహస్థ బ్రహ్మచర్యమనిన వివాహము ముందు కాలమున విద్యను అభ్యసించి బ్రహ్మ నిష్ట కలిగి ఆ తదుపరి వివాహానంతరము బుతుకాలమునందే భార్యాభర్తల సత్‌ సంతానము కోసమే కలియుచు శాస్త్రప్రకారము గృహస్థ ధర్మములను పాటించుట, గృహస్థ బ్రహ్మచర్యమున బడును. స్త్రీకి కూడా ఇదియే వర్తించును. ఆధ్యాత్మిక నిష్టగలవారు. ఏ ఆశ్రమమునందు వున్నను భగవంతుని పొందుచున్నారు. జీవించి వున్నప్పుడే ఆధ్యాత్మిక స్థితి కలిగి పూర్వజన్మలలో - ఈ జన్మనందు వున్న కర్మలరాశిని భగవన్నామసరణతో దద్గము చేసుకొని మోక్షసోపానమును అధిరోహించవలెను. ఈ మానవ జన్మము నందే బ్రహ్మవిచారముచే అజ్ఞాన వ్యాధిని నివారణ చేసుకొనవలెను. పరలోకమున అది సాధ్యము కాదు. వైద్యుడున్న దగ్గర వ్యాధి నివారణ చేసుకొనక - లేని ప్రదేశమునకు వెళ్ళిన యెట్లు నివారణ అగును. అట్లే ఈ మానవజన్మనందే ప్రయత్నపరులై జన్మరాహిత్య మోక్షమును పొందవలెను. అంటే బంధములను వదిలించుకొని - కోరికలను నిర్మూలించుకొని ఆత్మసామాజ్యాభిషిక్తుడు కావలెను. భార్యా-భర్తలలో ఎవరు మరణించినను - బ్రహ్మచర్య వ్రతమును కాపాడుకొనిన కూడా గృహస్థ బ్రహ్మచర్యయే అగును. ముఖ్యముగా దైవభక్తి, జీవకారుణ్యము విషయ విరక్తి వుండవలెను. ఇంకను గృహస్తులు సంసార పోషణకోసము న్యాయ సంపాదనగా వుండవలెను. అతిథి అభాగ్యులను ఆదరించునట్లు వుండవలెను.

ఆ౪9అఅం9ంఅంంంాో.శీ కములయాళ సదురు గ్రంథివళ - సారాంశము ఆంంఅఆంఅంఅంఅఅఅంఅల

శాస్త్రపాండిత్యము - ఆత్మతత్త్వ జ్ఞానసంపన్నులుగా వుండవలెను. క్రమశిక్షణతో వుంటూ బిడ్డలతో అత్త, మామలయందు, తల్లిదండ్రులయందు ఆ బంధువర్గమునందు ప్రేమ- శద్ధ కలిగి - తన స్వధర్మమగు, గృహస్థ ధర్మమును పాటించవలెను. మహాత్ములను సేవించవలెను. గృహమునకు ఎంతో మేలు జరుగును. సత్స్పాత్ర ఎరిగి దానధర్మములు చేయవలెను. .

మనుజుడు తనయొక్క జీవితకాలమును నాలుగు భాగములుగా విభజించి మొదటి భాగమగు బాల్యవస్థయందు విద్యను - ఆత్మజ్ఞాన విద్యను కూడా అభ్యసించి ఆ తదుపరి 25 సం॥లు యవ్వనకాలము నుండి 50 సం॥లు వచ్చువరకు గృహస్థాశ్రుమున శాస్త్రప్రకారము నిర్వహించి పుత్రునికి పుత్రుడు పుట్టిన తరువాత వారికి అప్పజెప్పి ఏకాంత ప్రదేశమైన వనమునకు వెళ్ళవలెను. అచ్చట దొరకు ధాన్యమును, ఫలములను, కందమూలములనే భుజించవలెను. అది దొరకని ఎడల ముని వృత్తి గల ఆశ్రమములలో స్వీకరించవచ్చును. ఇంకను అది కూడా దొరకని యెడల ఎనిమిది ఇళ్ళలో మట్టి పాత్రలో కాని సారకాయ బుర్రలో కాని, ఆకులో కాని భిక్ష స్వీకరించవచ్చును. కేవలము తపస్సు వలననే యోగసిద్ది కలుగును. ఈ తపస్సు వలననే అంతఃకరణ వాసనలు నశించును. మనో నిర్మలత్వము కలుగును. ఈ ప్రస్తుత పరిస్థితులలో అట్లు వీలుకాని యెడల గృహమునందే అనుష్టానమును చేయవచ్చును. నియమము తప్పకుండా, సాత్వికాహారమును మితముగా భుజించుచు, మనోనిగ్రహము, వాక్‌ నిగ్రహము కలిగి “ఓంకార ప్రణవ జపమును - ధ్యానమును చేస్తూ ఆ తదుపరి ఉపనిషత్‌ పఠనము, వేదపారాయణము చేస్తూ వీలైనంతవరకు గృహబంధములను వీడి “ఆత్మ ధ్యానపరులు కావలెను. ఇదియే ప్రస్తుత కాలములో ఎక్కువగా వీలైన పద్ధతి బ్రహ్మముహూర్తమున, సంధ్యా సమయమున ధ్యాన, జపములు చేస్తూ మెత్తని ఆసనముపైన జింక చర్మమును వేసికొని తనలో - సకల చరాచరములలో వున్న ఓంకార ఆత్మబిందువును ధ్యానించి సాక్షాత్కరించుకొనవలెను. ఈ వానప్రస్థ స్థితిని దాటినవాడు ఇష్టపడువాడు సన్యాసాశమమునకు రావలెను.

ఒక గృహము నిర్మించవలెనంటే శ్రద్ధ, ధనము, దానికి సంబంధించిన సామాగ్రి పనిచేయువారు. ఇన్ని వుంటేనే గృహనిర్మాణము జరుగును. అట్లే లౌకికపరముగా ఏ పని చేయవలెనన్నను వ్యవసాయము, వివాహము, వంట చేయవలెనన్నదానికి సంబంధించినవి అన్ని స్వీకరించి శ్రద్ధతో చేస్తేగాని సరియైన ఫలితము వుండదు. | గృహస్థాశ్రమము హీనమైన సృష్టి కూడా ఎట్టు జరుగును. అందరూ సన్యాసులు అయిన సన్యాసులకు ఆశ్రమ మఠములు - ఆహార వస్తాదులు - దేవాలయాలు ఎట్లు వచ్చును. న్యాయ బద్ధముగా - శాస్త్రబద్ధముగా - ధర్మబద్ధముగా సంసారమును సాగించవలెను. అప్పుడు సత్యబుద్ది గల నత్సంతానము కలుగును. శ్రీరామచంద్రుడు పడియొక్క ధర్మమును, రాజధర్మమును, పితృవాక్య పరిపాలనము అయిన అన్ని ధర్మములను విశిష్టముగా నిర్వహించాడు. కాబట్టే సీతామహాసాధ్వి తనకు ఏర్పడిన గృహిణి ధర్మమును అన్నివిధములా పాటించినది. అట్టుకాక నేను మగవాడిని, నేను ఎట్ల్టయినను ప్రవర్తించవచ్చును. కాని - నీవు మాత్రము పతివ్రతా ధర్మమును పాటించమంటే స్త్రీలో వ్యతిరేక భావములు కలిగి ప్రవర్తించును. అట్లే ప్రీ తన ధర్మమును తాను సక్రమముగా నిర్వహించితేనే భార్యయందు గౌరవభావము కలిగి తన బాధ్యతను గుర్తించును. సత్‌శీలము ఇద్దరి దగ్గర సమముగా నుండవలెను. రచన : శాంతాదేవి- “ఆలుమగల మధ్య పోరు ఇంతింత కాదయా | నేను లేకున్న ఇల్లు గడువదు - నేను లేకున్న ఇల్లు నడువదు అనే పోరయా ! పోరు పోరున మధ్య మతి తప్పి

99999అంింంంోశీ కఘులయాళ సద్నరు గ్రంథికళి - సారొంశకు అ999999అంంణం

సృతి తప్పునయా ! సృతి తప్పిన వీఐపలుకనట్టు ఆలుమగల మధ్య పోరు ఇంతేనయా |! కాడికి రెండెడ్డు కావలసినట్టు సంసార సాగరమునకు ఆలుమగలయా ! ఎవరు లేనిది ఇల్లు గడవదయా - సృష్టి కూడా జరగదయా!

ప్రకృతి పురుషులు స్త్రీ-పురుషులేనయా - సృష్టిమూలము - సృష్టి బీజము వీరేనయా !॥ ఈనాటి కలియుగ ప్రభావము ఇట్లానే వున్నది. మనదేశ స్వతంత్రము తెప్పించినది గాంధీ మహాత్ముడు. ఆంధ్రావనికి తొలుతగా స్వాతంత్ర్యము (ఆత్మసాక్షాత్కారము) కలిగించిన సద్గురు మహర్షి శ్రీ మలయాళస్వామి ట్టు ముందుగా మేల్కొంటే గృహములో వున్నవారినందరిని మేల్కొలిపినట్లే అని అసలు రహస్యము తెలుసుకొని స్త్రీలను ముందుగా జాగృతపరచిరి. ఇంకను వేళ్ళు పాతుకొని వున్న పురుష ఆధిక్యత స్త్రీని అణగద్రొక్కుతూనే వున్నది. మంచిమార్గముగా సంస్కరింపబడు ఆధ్యాత్మిక మార్గమునకు వచ్చువారికి ఎన్ని ఎన్ని ఆటంకములు పరుస్తున్నారో ఇల్లాలు ముందుగా సంస్కరింపబడితే జ్ఞాన నేత్రమును సంపాదించితే మూడు వంతులు సంస్కరింపబడతారు. ప్రతి రంగములో లోటుపాట్లు వుంటవి. సమస్యలు వుంటవి. మంచి చెడులు వుంటవి. కాని పెండ్లిళ్ళు చేసుకొంటే సమస్యలు వస్తున్నవని - విడిపోతున్నారని - పిల్లలకు వివాహాలు చేయుట మానుకోలేరు. వ్యాపారములు చేస్తుంటే తగాదాలు, నష్టాలు వస్తుంటవి అని అవి చేయకుండా మానుకోలేరు. పిల్లలను కని పెంచి పెద్ద చేస్తే వారివలననే కష్టాలు వస్తున్నవని పిల్లలను కనుట మానుకోలేరు. అట్లాగే దేవాలయ మందిరాలలో అవకతవకలు వుంటున్నది అని మందిరాలు - దేవాలయాలే కట్టని యెడల మానవుని మనుగడకే తీర్చలేని నష్టము వాటిల్లును కదా | ఒకటి - రెండు కాకుండా నాలుగు పాదములు కుంటివి అయి నడువనట్లే అగునుకదా!

• రచన : శాంతాదేవి వరణ కాబట్టి ఓ మానవా ! “సాధు గురువుల-మందిర దేవాలయ ధర్మకర్తల - లోటుపాట్లను విమర్శించే ఓ

శర్ట(యేలాప హేతువాది | క్‌ న వవకము ను కొరకు లోటుపాట్లు లేని కార్యము చేసి చూపరా | నీ సత్‌శేలములను - నీసదేసత్‌ కాదురా నలల ్న్‌ ఖు రూపముచేసి చూపుమురా | ఒడ్డున కూర్చొని నీటిలో రాయి విసిరి కల్లోలపరచటము పలుకకురా | ఆ ప్రయోజన-పరోపకార పరాయణుడవు కారా |! రచ్చబండమీద కూర్చొని వ్యర్థ ప్రలాపొలు ఫలితముగా | శ చ్‌ుటా ఒక్కరితో అన్న మంచి అనిపించుకోరా ! లౌకిక-ఆధ్యాత్మపరంగా - కృషియే తప్పులెంచ్వాం ష్‌చేయ, ఓ సోమరి - నోరు వున్నది కదా అని వాగకురా |! నీవు కృషి చేయవు కృషి చేసేవారిని కావాలి అని అంచ రా |! ఇకనైన పనిలోని సాధక బాధలను గుర్తించి తెలుసుకోరా ! నాకు న్యాయం తపాల ప్పుడు - నీవు ఎవరికి న్యాయం చేసావో ఆలోచించరా ! తప్పు లెంచువారు - తమ ాలెరుగరు. విశ్వదాభిరామ వినురవేమ! స్థితికి తట సాధు బరు - ఆచార్యులు - బోధకులు ఎట్టి ప్రమాదము రాకుండా లోకము విమర్శించే ముందుగా నివారు - వారిని అనుసరించేవారిగా వుండుట ప్రథమ కర్తవ్యము. తనను తాను ఉద్ధరించుకొని, నమస్కరించుకొని, ధర్మనిరతులై జ్ఞాన నేత్రమును సంపాదించి తాను తరించి ఇతరులను ఉద్ధరించవలెను. గ్‌

• ఏ రృంచాష ప్రమాణాలని ఇట్టి యుగధర్మాలు కొన్ని మారినా మన కంటూ ఒక నిర్దిష్టమైన మార్గాన్ని
• బహోత్ములు అదియేమనిన -

ఆఆంఅఅ౭౭9అఅం994శీ కులయాళ సదురు గ్రంభెకళి - సారాంశము ౫999999అ99అ9అను

1. స్వధర్మాన్ని ఆచరించటము నవీనం - స్వధర్మమును నాచరించకపోవటం నవీనం కాదు.

2. చట్టప్రకారము పెండ్లి చేసుకోవటము నవీనం - పెండ్లి కాకుండా తల్లి కావటం నవీనం కాదు |!

3. ఉపాధ్యాయుడి గౌరవించటం నవీనం - ఉపాధ్యాయుడి ఎదిరించటము నవీనం కాదు!

4. ధర్మమార్గములో సంపాదించటము నవీనం - దుర్మార్గముతో సంపాదించటం నవీనం కాదు!

5. తల్లిదండ్రులను ఆదరించటం నవీనం - తల్లిదండ్రులను నిరాదరించటం నవీనం కాదు !

6. మేలుచేసినవారియందు ఎల్లవేళల కీడు చేయుట నవీనం కాదు |!

7. దైవమునకు అన్యముగా వేరు లేదు అనుకోవటం నవీనం-దైవాన్ని నిరసన చేయటము నవీనంకాదు!

8. దైవమార్గములో పోయేవారిని ప్రోత్సహించటము నవీనం - దైవమార్గములో పోయేవారిని ఆటంకపరచుట నవీనం కాదు! -రబన : శాంతాదేవి

కనీసం పైన చెప్పిన సన్మార్గమున పయనించటము నేటి శ్రేయోమార్గము.

ఇక నాలుగవదగు సన్యాసము గూర్చి తెలుసుకొనవలెను. ఈ సన్యాశ్రమమునకు పురుషులైనను, స్రీలైనను ఒక్కటే. సన్యాసమనిన బావ్యా చిహ్నములు కాదు. ఎవరైతే అనుష్టానమును కలిగి కేవలము భగవత్‌ సాక్షాత్కారము కోరుతూ తూరీయ పదవికి వచ్చెదరో వారే మోక్షార్టులు. జ్ఞానము ద్వారానే మోక్షము కలుగును. అట్టి జ్ఞానము ఆత్మా-నాత్మ విచారణ వలన కలుగును. అట్టి ఆత్మానాత్మ-విచారణ తపస్సు చేత సిద్ధించును. అట్టి తపస్సు గురు, దైవ అనుగ్రహము స్వప్రయత్నము వలన కలుగును. అట్టి ప్రయత్నపరులు అగుటకు సత్సంగములో చేరవలెను. అట్టి సత్సంగములో చేరి గురు, దైవములను శరణుపొంది గురు శాస్త్రములలో చెప్పినట్లు నడవవలెను. సత్సంగము యొక్క మహిమ ఇదియే. రచన :శాంతాదేవి- “సత్సంగమే మన అభ్యోన్నతి | సత్సంగమే మన ఆత్మజ్ఞాన సంపద ! ఆ సత్సంగమే మన ఆనందరవళి ! ఆ ఆనందరవళియే - మన అత్మోన్నతి ! ఆ ఆత్మోన్నతియే - మన ఆత్మసాక్షాత్కారము, అ ఆత్మ సాక్షాత్కారమే మన జన్మరాహిత్యము |!

ఒకానొక ఉత్తమ శిష్యుడు తన గురువును మనసు ద్వారా హృదయానందముగా పాగడదలచి ఎవరితో పోల్చుకొని తన గురువును అంతటివాడని పొగెడెదనని ఆలోచించి ఇట్లు తలపోసెను. రచన : శాంతాదేవి ;

“గురుప్రార్థననే చేసితిని ! గురునామమునే స్మరియించితిని ! శ్రీ మలయాళ యతీ[ర్రదాయ ! ఓం శ్రీ మలయాళ యతీంద్రాయ!

“ఓం గురుబ్రహ్మ గురుర్విష్ణు గురుర్దేవో మహేశ్వరః ! గురుస్సాక్షాత్‌ పరబ్రహ్మై తస్మై శ్రీ గురవే నమః॥!

1. గురువే బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులని వేడితిని ! గురుశక్తి ప్రభావమును పొగడెదనని నా మదిలో తలచితిని | 2) సహనశీల అయిన భూమాతతో నా గురుదేవుని పోల్చితిని. ప్రళయకాలంలో నశించేదని తలచితిని !
2. ప్రపంచానికే నేత్రద్వయము వంటి సూర్యకాంతితో నా గురుదేవుని పోల్చితిని |! దినమున సగభాగమే వున్న కాంతి అని తలచితిని 1! 4) అందాలు చిందే ఓ జనశక్తితో వున్న చందమామతో నా గురుదేవుని పోల్చితిని ! మనస్సును నిద్రింపచేసే చంద్రునకు పూర్ణశక్తి లేదని తలచితిని |! 5) పెరుగుట తరుగుట లేని - నిశ్చల సాగరునితో - నా గురుదేవుని పోల్చితిని. మణి మాణిక్యములతో పాటు మృత్యులోయలున్నవని తలచితిని !

౨99999999ంంం శీ ఘులయాళ సదురు గ్రంథికళి - సారాంశకు ౫ఆం9ం9ం99ం9ం9ంఅంఅల 6) సృష్టి, స్థితి లయ కారకులైన త్రిమూర్తులతో నా గురుదేవుని పోల్చితిని. త్రిమూర్తులకు కూడా కాలపరిమితి కలదని తలచితిని |! ప్రళయములో అన్ని నశించినా - గురుదేవుడు ఇచ్చే ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానశక్తి తాను తానుగా వున్న ఈశ్వర శక్తియే నశించని శక్తియని నా మదిలో తలచి “ఓం శ్రీ మలయాళ యతీంద్రాయ నమః అని గురుప్రార్థననే చేసితిని. గురునామమునే స్మరియించితిని 1 ఇట్లు సద్గురోత్తముని స్తోత్రము చేసినంతనే విముక్తిని బడయుచున్నారు. ఇట్టి అర్హత గురువుకి వుండవలెను. అట్లే గురువు చెప్పినట్లు నడుచుకొని జ్ఞానార్హత శిష్యునికి కలిగిన గాని గురుదేవుని అనంతశక్తి శిష్యునికి తెలియదు. ఇట్టి స్థితికి రావటమే గురు బుణము తీర్చుకొనుట. భక్తుని - భగవంతుని దగ్గరకు చేర్చు వారధి సద్గురువే ! ఈశ్వరశక్తిని గూర్చి సద్గురువు బాధించినది గపొంచిన శిష్యుడు తనయెఎక్క ఆత్మానందముగా, బ్రహ్మానందముగా, జ్ఞానానందముగా ఇట్లు పాడుకుంటున్నాడు. తనవిదీరా ! ఆ విశ్వరూపుని యొక్క అనంత విభూతులు. ఓ వాసుదేవా ! పురుషోత్తముడవు నీవె - పురాణ పురుషుడవు నీవె | పలికించెడివాడవు నీవె - పలికెడివాడవు నీవె ! ధ్యానము నీవె |! ధ్యేయము నీవె ! దేహము నీవె - దేహివి నీవె ! పురుషుడవు నీవె - ప్రకృతివి నీవె 1! కారణము నీవె - కార్యము నీవె ! జగన్నాథుడవు నీవె - జగతివి నీవె ! మాధవుడవు నీవె - మానవుడవు నీవె | సూర్యుడవు నీవె - కాంతిని నీవె |! చంద్రుడవు నీవె - ఓజస్సువు నీవె ! అగ్నివి నీవె ! తేజస్సువు నీవె ! భూమివి నీవె ! గంధము నీవె |! మంత్రస్వరూపుడవు నీవె ! మంత్రము నీవె | శాస్త్రము నీవె - శాసించునది నీవె ! పరంధాముడవు నీవె- ప్రగతివి నీవె | పరమాత్మవు నీవె - ఆత్మవు నీవె ! దృక్కువు నీవే - దృశ్యము నీవె | బింబము నీవె - ప్రతిబింబము నీవె ! సృష్టివి నీవె - స్థితిలయములు నీవె ! ఈశ్వరుడవు నీవె - జీవుడవు నీవె! వాణీవి నీవె - వాక్కువు నీవె |! కాలుడవు నీవె- కాలము నీవె | ఆకాశము నీవె - శబ్బగుణము నీవె | బ్రహ్మము నీవె - ప్రజ్ఞము నీవె | అనంతశక్తివి నీవె - ఆదిమధ్యాంతుడవు నీవె |! చతురాసుడవు నీవె - చతుర్ముఖుడవు నీవె! జననం నీవె - మరణం నీవె | వేద వైద్యుడు నీవె - వేదసారము నీవె | కారణము నీవె - కాఠిన్యము నీవె! దేవుడవు నీవె - దేవేరివి నీవె | సత్సంగము నీవె ! సాధకుడవు నీవె 1 ద్రష్టవు నీవె - దృష్టివి నీవె ! జ్ఞాననేత్రము నీవె - జ్ఞానము నీవె | మనస్సువు నీవె - బుద్ధివి నీవె ! ఉపనిషత్‌లు నీవె - వేదలు నీవె ! శివుడవు నీవె - కేళవుడవు నీవె ! బ్రహ్మము నీవె - బ్రహ్మాండము నీవె ! కామధేనువు నీవె - కల్పవృక్షము నీవె | చింతామణివి నీవె - చింతింపదగినవాడివి నీవె | బీజము నీవె - ఉత్పత్తివి నీవె ! పరమాత్మవు నీవె - పరబ్రహ్మవు నీవె ! ఓంకారము నీవె - సకల మంత్రములు నీవె ! శక్తివి నీవె - శక్తిమంత్రములు నీవె ! త్రిమూర్తులు నీవె - త్రిశక్తివి నీవె ! సాధ్యము నీవె - సాధకుడవు నీవె ! క్షేత్రజ్ఞుడవు నీవె - క్షేత్రము నీవె ! మోక్షము నీవె- బంధము నీవె దేవుడవు నీవె - దెయ్యము నీవె ! అద్వైతము నీవే - ద్వైతము నీవే ! ఆదివి నీవె - అంతము నీవె ! నారాయణుడవు నీవె - నరుడవు నీవై | మహిమవు నీవె |! మాయవు నీవె! స్వర్గసుఖము లిచ్చువాడవు నీవె - నరకబాధలు ఇచ్చువాడు నీవే | జ్ఞానము నీవే - విజ్ఞానము నీవే ! భక్తి జ్ఞానముల నీవె - జప, ధ్యానములు నీవె | జ్ఞానము నీవె - విజ్ఞానము నీవే | వేదము నీవే - వాదము నీవే ! సద్గురువు నీవే - సర్వోత్తముడవు నీవే ! కర్మభక్తివి నీవే. జ్ఞానధ్యానములు నీవె | ఆదిపురుషుడవు నీవె - సనాతనుడవు నీవే | ప్రకృతివి నీవే - వికృతివి నీవే | సకల లోకములు న్సివ _ సకలము నీవే 111 = రభన :; శాంతాదేవి

ఆఆఅఅంఅంం౭ంం9ంఅం9౬ థ్‌ మలయాళ సదురు గ్రంభెవళి - సారాంశకు ౫ఆ9999999అంంనలు సద్గురు మహర్షి శ్రీ మలయాళ యతీంద్రులవారు యనలేని సూక్తులు చెప్పినారు సభలో. అవియే గ్రంథస్థము చేసినారు. వాటిలో ప్రథమ సూక్తి -

1 దయగల హృదయమే భగవన్నిలయము.

2. ఉత్తమ గురుసేవ చేతనే సాధుధర్మము గోచరించును.

3. అధర్మ మార్గ సంపాదనతో మధుర పదార్థములు భుజించుట కంటే ధర్మమార్గములో గంజినీరు త్రాగినా ఆనందదాయకమే.

4. శాంతముతోను - ప్రీతితోను మాట్లాడుట అమృతముకన్నా సమానమైనది. ఇట్లు వున్న మానవుని జీవిత గమనమే శ్రేయోదాయకముగా నుండును.

5. విశ్వాసముతో మానవుడు సాధించనిది యేదీలేదు.

6. సోమరులు - ఇహపరములలో దేనిని శ్రేయస్సుగా పొందలేరు. _

7. ఉన్నత స్థాయికి వచ్చినవాడు పూర్వ స్థితిని ఎప్పటికీ మరువకూడదు.

8. తినుటకే పుట్టినాము అనుకున్నవాడు బంధములలో చిక్కుకున్నవాడు - అట్టుకాక జీవించుటకే తినవలెననుకున్నవాడు ఆత్మసామ్రాజ్య సోపానమునకు శ్రేష్టత్వము కలిగించుకొనును.

9. ఎవరు “లోకాసమస్తా సుఖినోభవంతు” అని లోక కళ్యాణమును కోరుదురో వానికే ఆత్మశాంతి కలుగును. బంధవిముక్తుడగును.

10. భావశుద్దియే - ఆత్మపుడద్ధి అదియే జ్ఞానసిద్ధి.

11. తాను చేయవలసిన అనుష్టానము సరిగా చేసిన యెడల - తాను పొందవలసినది సరిగానే పొందును.

12. స్వాతికా హారమే మనస్సును శుద్ధపరచును. మనస్సు శుద్ధముగా నున్ననే మోక్ష సోపానమునకు అర్హత కలుగును. ఆ అర్హతలే అనుష్టానము వైపునకు మళ్ళించును. ఆ కృషియే జన్మరాహిత్య మోక్షమును కలిగించును.

13. మితముగను, సాత్వికముగను, న్యాయవర్షితముగాను, భగవదర్పితముగాను, నియమిత కాలసేవితముగాను వుండవలెను.

14, గురువాక్యయందును, శాస్త్ర వాక్యమందును, పరమార్థ సత్యములందును విశ్వాసము, శ్రద్ధ కలవానికి జ్ఞానప్రాప్తి కలుగును.

15. మానవుడు జీవిత చక్రాన్ని తొలగించుకొనుటకు ఈ జన్మమునందే సమకూర్చుకొనవలెను. పుణ్యకర్మలు కేవలము మంచి లోకములకు చేర్చును. కాని పుణ్యము అయిపోయిన తర్వాత మరలా భూలోకమునకు రావలసినదే. దూరప్రయాణమునకు అన్ని ఏర్పాట్లు చేసుకొన్నట్ట్లు - జన్మ జన్మ బంధాలను తొలగించుకొని మోక్షస్థానమును చేరు అనుష్థానమును ఈ మానవజన్మములోనే సమకూర్చుకొనవలెను.

16. మోక్ష ప్రయత్నములో ముందుగా కోరికలను - క్రోధమును జయించవలెను. ఇతడే పూర్ణ సుఖి.

17. ఏ మనుజుడు భవసాగరమును దాటదలచినాడో శ్రీకృష్ణపరమాత్మ “భగవత్‌గీత 'లో చెప్పినట్లు ఆచరించుటచే సుఖముగా చేరగలడు.

ఆ౨అఅఅఅంంంంింఃశ్‌ మలయాళ నద్నదు గ్రంఖథెకళి - సారాంశకు అఐంందదింంణలణంణలల

18. మన కంటికి కనిపించకుండా మనస్పేంద్రియములను నడిపించు. “ప్రజ్ఞ” ను దర్శించవలెనంటే భూమియందుండు జలమును, నువ్వులయందు నూనెను, పెరుగునందు నెయ్యి, అరుణలయందు అగ్నిని ప్రయత్న పూర్వకము తీసినట్టు మనలోనే వున్న “ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మను చూచుటయే ఇదియే - ఆత్మ సాక్షాత్కారము.

19. బాధ్యతలు తీరిన తర్వాత బ్రహ్మచింతన చేయుదుమనిన అవి ఎప్పటికి తీరవు. దేహమున్నంతవరకు 'పెరుగునే కాని తరగవు. ఎట్లంటే సముద్రమున్నంతవరకు అలలు వుండును. తరంగములు తగ్గిన తర్వాత స్నానము చేయుదుము అనుకొనిన సాధ్యము కానట్లే సంసార-చింతలు-బాధ్యతలు సమియించుట అనునది వుండదు.

20. ప్రమిద వత్తి, చమురు కలిగియుండి గాలిలేనిచోటయే జాతివారు దీపము వెలిగించినను అది వెలిగి ప్రకాశమిచ్చి చీకటిని హరించును. ఆ రీతిగానే యే జాతివారైనను సర్వేంద్రియములు నిగ్రహించి విశుద్ధ హృదయముతో యోగానుష్టానము చేయువానికి ఆత్మసాక్షాత్కారము కలుగును.

21. తైలమేలాగున జ్యోతిగా మారునో ఆలాగున శుద్ధమైన భక్తియే జ్ఞానజ్యోతిగా మారును.

22. గాలి సర్వత్ర వీచుచున్నను జనులు తమ హృదయములను తెరచాపలను దైవోన్ముఖులుగా చేసిననే కాని జీవిత నౌకలు పురోగమించవు.

23. ఇనుమునకు త్రువ్వు ఉండినచో నూదంటురాయి దానినాకర్షించదు. అట్లే మనస్సునందు విషయమాలిన్యము, దృశ్య దోషములు వున్నచో భగవంతుడు తనవైపునకు దానిని ఆకర్షించుకొనడు.

24. కర్మలనునవి పెద్ద దూది కప్పలు వంటివి. కోట్లకొలది జన్మలందు చేయబడిన కర్మ అంతయు కూడ

| ఆత్మజ్ఞానమును ఒక్క నిప్పురవ్వచే భస్మీభూతము కాగలదు.

25. ముందుగా గ్రంథములను చదివి ఆ తదుపరి హృదయమును చదువవలెను. అంబే హృదయేసుని దర్శించవలెను,

26. నాలుగు వేదములు చదివినను, సమస్త ధర్మశాస్త్రములు చూచినను, బ్రహ్మతత్త్వము సద్గురుని ద్వారా తెలుసుకొనవలెను. లేని యెడల అనేక వక్వాన్నాదులలో తిరిగెడు గరిటే దాని రుచి ఎట్లు తెలుసుకొనజాలదో అట్లు వీడున్నూ ఆ గరిబెకు సమానమే.

2/7. అందరికీ నీకు కలిగినది దానముగా ఇవ్వు. కాని కీర్తికాంక్షతో మాత్రము ఆ దానాలు చేయుట శ్రేయస్కరము కాదు. నీవు నీ సంపత్తిని అంతా ఇస్తున్నాననే భావముతో కాకుండా సర్వవ్యాప్తియగు ఆత్మనాకందించినదే మరల దానముగా ఇతరులకు అందిస్తున్నాను అనే భావముతో కనుక నీ కర్తవ్యాన్ని నిర్వహించావనుకో దానివల్ల ఆత్మానుభూతి లభిస్తుంది.

28. పరతత్వము అంత తేలికగా అలవడునది కాదు. కేవలం సాధు సేవవలన బుద్ది అభివృద్ధి నొందును. అట్టి సాధుసేవ వలననే జ్ఞానం సిద్ధించును. అట్టి సాధు సేవవలననే పుణ్య పాప సంచయము సమపర్డిపాకము కలది యగును. అట్టి పుణ్యపాప పరిపాకము తటస్థించిన తోడనే భగవంతుడు గురురూపమున ప్రసన్నుడై మహా వాక్య తత్వార్థము నుపదేశించి కృతార్ణుని చేయును. ఆ తదుపరి అనుష్టాన అనుభవ పూర్వకము ద్వారా మోక్షం లభించును.

ఆ౨౭౨౨అఅంఅఅఅింఆ శీ ములయాశ నద్నురు గ్రంథికళ - సారాంశము అ9ఆంఆఅఆంఅంఅలలలు

29. సాక్షాత్తుగా కనిపించెడి గురుదేవుని తెలిసికోలేనివాడు - శాస్త్రం ద్వారా జ్ఞానం సంపాదించదలచినవాడు. చేతిలో గల జలంను పారవేచి మేఖములో గల జలమును పానం చేయుటకు యత్నించువానివలె మూఢుడగును.

30. చిన్ననాటి నుంచి భర్తలేని ప్రీ - అట్టే లే ప్రాయములో తల్లిలేని శిశువెట్లో అట్లే గురుదేవుడు లభింపని మానవుని జీవితము నిరద్ధకము. రెండు కాళ్ళ పశువునకు ఇతనికి తేడాలేదు. ఎందులకంటే ఆకలి దప్పులు, నిద్రా, కామసుఖాలు, పిల్లలను కని పెంచడాలు ఒక్కటే. ఒక్క మానవజన్మకే తెలుసుకొని ఆచరించు జ్ఞానం అధికముగా వున్నది. కాబట్టి సద్గురుని పొంది జన్మరాహిత్యమును పొందవలెను. అట్టు పొందని యెడల జన్మయను రంగుల రాట్నమున తిరుగాడవలసినదే.

31. పుణ్య కర్మలన్నియు అంతఃకరణ శుద్ధిని కలుగచేయుచున్నవి. బ్రహ్మ సాక్షాత్కారము మాత్రము నిరంతర బహ్మవిచారణ ద్వారానే ఆత్మసాక్షాత్కారము అయిన బ్రహ్మసాక్షాత్కారము కలుగును.

32. సూర్యుడు సర్వత్ర సమానముగా భూమియందు '్రకాశించుచున్నను స్వచ్చము కాని గోడ, మట్టీ, రాయి మొదలగువాటియందు ప్రతిబింబించుట లేదు. నిర్మలమైన అద్దము, నిర్మలజలమునందు మాత్రమే ప్రతిబింబించుచున్నది. ఆలాగున ఈశ్వరుడు అందరి హృదయాలలో వున్నను రాగద్వేష విషయములు నశించిన శుద్ద, బుద్ధియందే ప్రత్యక్షమగును. కాబట్టి పుణ్యకర్మల వలన బుద్ధిని శుద్దపరచి రాగద్వేష - విషయ వాసనలను నిర్మూలించుకొని - నిరంతర బ్రహ్మవిచారము ద్వారా తనలోనే వున్న “ప్రజ్ఞ”ను దర్శించుకొనవలెను. మన చర్మ చక్షువులకు కనిపించని “ప్రజ్ఞా” శక్తివలననే మన ఇంద్రియములు వనిచేయుచున్నవి. కాబట్టే మనలో వున్న ఈశ్వరళక్తి తవ్వుకున్నవ్వుడే మనస్సేంద్రియములన్నీ నిర్విర్యములగుచున్నవి. దేహముజడమగుచున్నది.

33. “సాధునాం దర్శనం పుణ్యం-స్మరణం పాపనాశనము! భాషణం కోటి తీర్ధపుణ్యం, వందనం మోక్షసాధనమ్‌॥

34. దైవమునకు అన్యముగా పరమాబణువైనను లేదను జ్ఞానము కలుగుటయే పూర్ణ దైవసాక్షాత్కార జ్ఞానమగును.

35. పుట్టిన ప్రతి జీవికి సంచిత ఆగామి, ప్రార్ధ కర్మలు వుంటవి. సంచితకర్మ అనగా గడిచిన అనంత జన్మలలో చేసిన పుణ్యపాప కర్మల రాశి ఆగామి అనగా ఈ జన్మలో చేసి ముందు రాబోవు జన్మలలో అనుభవించవలసిన కర్మలరాశి. ప్రారబృము అనగా సంచితములో కొంత భాగము ఈ జన్మమునకు తగిన ఫలమీయ ఆరంభించిన కర్మలు. నేను నిష్టియమగు ఆత్మను అని అనుభవము కలుగగానే సంచిత ఆగామి కర్మలు నశించిపోవును. ఇక ప్రారబ్ధ కర్మ ఈ జన్మలో అనుభవించినందువలన ఇకయే కర్మలు లేనందువలన ఈ దేహము నశించిన వెంటనే బీజము నశించిన విత్తు మొలవనట్లు - ఈ దేహము జీవత్వము కోల్పోవును. కోల్పోవుట అంటే జీవాత్మ పోయి తన మాతృస్థానమైన బ్రహ్మములో లీనమవును. ఇదియే మానవుడు జన్మచక్రం నుండి విడుదల పొంది జీవన్ముక్తిని పొందుట.

36. విత్తనమును భూమిలో పెట్టి నీళ్ళతో తడుపుచుండిన ఏలాగున విత్తనపు లో భాగం నుండి చెట్టు పుట్టునో - చెట్టు పుట్టునప్పుడు విత్తు ఏలాగున చెట్టుతో ఐక్యమగునో ఆలాగున సాధనచే జీవునియందు గల శివత్వమును అగునప్పుడు జీవత్వము శివత్వములో ఐక్యమగును. లేక స్వప్నములో గనిన కలలు

ఆ౪౨౨౭౨౨౭౨అ౨అఅ956౬ీ కులయాళ సదురు గ్రంథికళ - సారంశము అంంంంంఅంలలల జాగ్రత్త అవస్థలో నెట్టు మిధ్యారూపములై పోవునో ఆలాగున అజ్ఞాన దశలో గల భ్రాంతులన్నియు జ్ఞానోదయ కాలములో తొలగిపోవును. ఇట్టి జ్ఞానము కలిగిన జన్మ జన్మల కర్మలరాశి అంతయు దద్గమగును. కాబట్టి జ్ఞానికి ఏ కర్మ అంటవని భగవద్వాక్యము. 37... శ్రీ ఆదిశంకరులు చెప్పినట్లు మనుష్యత్వము, ముముక్షత్వము, మహా పురుష సంశ్రయము ఈ మూడును దుర్లభములు - దైవానుగ్రహముననే కాని లభించవు. 38. గురు, దైవ అనుగ్రహము వలననే అష్టాంగ యోగము - జ్ఞానసిద్ధి కలుగును. 39. రోగము గలవారికే బెషధము ఏర్పడినట్ల పాపం గలవారికే అది పోగొట్టుకొనుటకు జ్ఞానము ఏర్పడినది. 40. అగ్ని సంపర్గముతో కర్పూరము ఏలాగున ఆకారమును కోల్పోవునో - జలస్పర్శతో ఉప్పుగడ్డయేలాగున ఆకారమును కోల్పోవునో - అట్లే మనుజుడు నిరంతర “ఓంకార ప్రణవజపము”తో జీవత్వమును కోల్పోయి పరమాత్మలో లయమగును. 41. నావచే సముద్రమును దాటునట్ట్లు - విచారణ జ్ఞానంచే సంసారమును, ధ్యానముచే _- మాయను, యోగముచే - మనస్సును, ధైర్యముచే లోకమును దాటవచ్చును. 42. వర్షముచే దావాగ్ని శమియించునట్లు - భక్తిచే తాపత్రయాగ్నియు, ('ప్రేమచే ద్వేషబుద్ధియు, అమృత తత్త్వముచే - మృత్యువును, జ్ఞానముచే - అజ్ఞానమును శమియించును.

43. ప్రకాశము చేత - తమస్సును జయించినట్ట్లు, కరుణచే - కాఠిన్యమును, త్యాగముచే - లోభమున్ను, విరాగముచే - రాగమును, దయచే - భేద బుద్ధియు జయింపదగినది.

44. నీళ్ళచే నిప్పును - చల్గార్చునట్లు, శాంతముచే - కోపమును, సత్యముచే - అసత్యమును, ధర్మముచే -

. అధర్మమును, శ్రద్ధచే - ఆలస్యమును జయింపవలెను.

45. దీపము వస్తువుల కంటే వేరుగా వుండి వస్తువులను ప్రకాశింపచేయును. తాను ప్రకాశించును. అటులనే ఆత్మ దేహేంద్రియములను ప్రకాశింపచేయుచూ - నా దేహేంద్రియముల కంటే వేరుగా వుండి వానిని ప్రకాశింపచేయును. తనకు తాను ప్రకాశించును (స్వయంప్రకాశము గలది ఆత్మ.

46. ఒక కుండనుచూచి దానిలో వున్నది మన్ను అని నిర్ధారణకు వచ్చినచో అన్ని కుండలలో వున్నది మన్నుయే అని జ్ఞానము ఎట్లు కలుగునో-అట్లే తనయొక్క దేహేంద్రియములను ప్రకాశింపచేయునది “ఆత్మ” శక్తియే అని తెలిసిన యెడల - సకల జీవరాసులలో వున్నది కూడా తనలో వున్న “అత్మ'స్వరూపమే అను జ్ఞానం కలుగును. ఇంకను పంచభూతాలు - సూర్యచంద్రులు - సర్వలోకాల శక్తి ఈ “అత్మ' శక్తియే అని తెలియును. ఇంకను విచారించి ప్రపంచమంతా ఒకే గాలి - ఒకే అగ్ని - ఒకే సూర్యచంద్రులు- ఒకే ఆకాశము ఎట్లు వున్నవో అట్టే ఒకే ఈశ్వర శక్తివలననే లోకాలు - లోకేశులు కూడా ఏర్పడిరి.

47. మానవుడు శమదమంబులు మొదలగు గుణసంవృత్తి కలవాడై - సాధనా చతుష్టయ సంపన్నుడై,

గురుశుశ్రూష మొనర్చి - తత్వమస్సాది వాక్యంబులచే జీవాత్మ- పరమాత్మల ఐక్యజ్ఞానము గలవాడైనచో సంసారిక సంబంధమైన భ్రాంతులన్నియు నశించి ముక్తుడగును. ఆ జ్ఞానము ఉత్పన్నమగుటకు ముందు కొంతకాలము మంచిపనులు చేయవలెను. అ పనుల వలన చిత్తశుద్దియు, దానివలన భక్తి

9999999994 :శీ మలయాళ సద్నురు గ్రంభికళ - సారంశకు ౫౨9999999౪99 జ్ఞాన, వైరాగ్యంబులను, దానివలన ముక్తి చేకూరును. అందుచే కొంతకాలము సత్కర్మానుష్టానపరుడు కావలెను. అనేక జన్మలందు మంచి పనుల నాచరించిన గాని ముక్తికాంత లభింపనేరదు.

48. పుణ్యకర్మలచే, వ్రతానుషానముచే జీవులకు పాపము నళశించినప్పుడే భగవద్భక్తి యందును, ఆత్మజ్ఞానమందును, ప్రవేశము కలుగును. పాప జీవులైనచో పుణ్య కార్యములలో, దైవ జ్ఞానములలో వారి మనస్సు ప్రవేశించదు. అట్టి వాక్యమును కూడా వినుటకైనను భాగ్యము కలిగివుండరు.

49. రోగము కలిగినప్పుడు ఆహారము చేదుగా వుండును. అదే రోగము తగ్గినప్పుడు రుచి తెలియును. అట్లే పుణ్యకర్మల వలన పాపము నశించినప్పుడు జీవులకు పుణ్యబుద్ధి కలిగి - ఆ తదుపరి జ్ఞానబుద్ధి రూడా కలుగును.

50. చాతుర్మాస్య వ్రతము చాలా పవిత్రమైనది. లోకోద్ధరణకు హేతువైనది. ఇట్టి మహత్మ్యము వినవలెనను కోరికయు పూర్వ పుణ్యం గలవారికే కలుగును. పుణ్య హీనులకు వినవలెనని కాని - ఆచరించవలెనని కాని సంకల్పమే పుట్టదు.

51. పుణ్యకర్మలు చేసినట్టి మనుష్యులలో ఎవరికి పాపము అయితే నశించుచున్నదో అట్టివారు శీతోష్టాది- ద్వంద్వ మోహముల వలన గలిగెడు సుఖదుఃఖ రూపమగు అజ్ఞానముచే విడువబడినవారును, దృఢమైన | వ్రతనిష్ట గలవారునునై నన్ను భజించుచున్నారు.

52. పట్టుదలతో యోగధ్యానము చేయువాడు అనేక జన్మలనుండి అనుష్టించుచూ వచ్చినందువలన - జ్ఞానసిద్ధిని పొంది మోక్షగామి అగుచున్నాడు.

53. నువ్వులను గానుగాడించినందువలన నూనె బయటపడును. భూమిని త్రవ్విన నీరు బయటపడును. పెరుగును చిలికిన వెన్న బయటపడును. అట్లే ృదయాంతరాళంలో దాగిన 'ఆత్మ' శీతోష్ణములను సహించి - వ్రతములు- ధ్యానసాధనలు - అనన్యభక్తి కలిగినందువలననే తనలోనే గల అమృతపానము చేసి ఆత్మానందమును - జ్ఞానానందమును పొందును. ఇట్టి స్థితికి వచ్చినవానికి లోకములో పొందవలసినది ఏమి వుండదు.

54. పవిత్ర జీవితము గడపదలచినవారికి శాస్త్రములో తెలిపినట్లు యమనియమములు వుండవలెను. అవి యేవి అనగా 1) అహింస, 2) సత్యము, 3) దొంగలింపకుండుట, 4) బ్రహ్మచర్యము, 5) దయ,

6. బుజత్వము, 7) క్షమ, 8) ధారణాశక్తి, 9) మితాహారము, 10) బాహ్యాభ్యన్తర శుచి. ఈ పది యమమనబడును.

55. 1. తపస్సు, 2) సంతోషము, 3) అస్తిక్యము, 4) దానము, 5) ఈశ్వర పూజనము, 6) వేదాంతము,

7. లజ్జ, 8) నిర్మలమనస్సు, 9) జపము, 10) విత్తము ఈ పది నియమమనబడును.

56. ఈ యమ నియమములు నిష్కామ, భక్తి ధ్యాన, జ్ఞాన యోగులకు నలుగురికి సమానమే. ఈ నలుగురికి అనుష్టీయములే.

57. ఆత్మశుద్ధి కలిగిన దానియొక్క గురుతు అనాత్మ వస్తువులో అరుచియు - ఆత్మజ్ఞానమందు రుచియు | ఎప్పుడు కలుగునో అప్పుడు అంతఃకరణము శుద్ధమైనదని తెలియవలెను. ఇది పూర్వ పుణ్య

౭౭౭౨౭౨౨౨౨9 శీ కములయాళ సద్నుదు గ్రంభికళ - సారాంశకు ఐంంంంణంంింంలల జ్ఞానముగలవారికే సిద్ధించును. దీనివలన చిత్తమున కేకాగ్రత లభించును. ఇదే వ్రతాధ్వనుష్టానములచే గలిగెడు ప్రయోజనము.

58. మనుష్యులకు బ్రహ్మమార్గమునకు విషయాసక్తి రూపమగు కామమే గొప్ప ప్రతిబంధకమగుచున్నది. అందువలన ధీరుడు ఈ కామమునే ముందుగా త్యజించవలెను. అట్టయిన మాత్రమే మోక్షము నొసగెడు జ్ఞానమును పొందగలుగును. దీనియందు సంశయము లేదు.

59. వ్రతానుషానముల చేతను, పుణ్యకర్మల చేతను మానవులకు పాపక్తయము కలుగునప్పుడు ఆత్మజ్ఞానోదయము కలుగును. నిర్మలమైన అద్దమందు తన రూపము ఎటుల స్పష్టముగా గోచరమగునో ఆలాగున ఆత్మయందు పరమాత్మను దర్శింపగలుగును.

60. ఆత్మనిష్ట గలవాడు లోకయాత్రా స్వభావమును పూర్తిగా విస్మరించవలెను. మోక్షము గలిగించెడు ఉపనిషద్విద్యను మాత్రమే పఠించవలెను. ఇతరములగు ప్రాపంచిక వ్యవహార గ్రంథములను చదువకూడదు.

61. వ్రతానుష్థాన నిష్ట గలవాడు తన అనుషానమునకు తగినంత ఆహారమునే గ్రహించవలెను. మిక్కిలి ఆకలిగల వానికి మిక్కుటముగా భుజించినవానికిని సమాధి నిష్టయందు మనస్సు నిలువజాలదు.

62. జీవులకు ఈ కామమే (కోరికలు) బంధమై యున్నది. ఇట్టి కామబంధము నుండి అంటే కోరికల నుండి విడువడినవాడు తిరిగి జన్మించనే జన్మించడు - అనగా ముక్తుడగును.

63. ఆత్మశుద్ధి లేనివాని సమస్త సత్కర్మలు నిష్ఫలమగుచున్నవి. అదెటులనగా కళాయిలేని రాగిపాత్రలో వండిన పప్పు పులుసు వంటిది.

64. అస్థలిత బ్రహ్మచర్యము, వాక్సుద్ధి అంటే సత్యభాషణము గలవారికి మహత్తరమైన ఫలము కలుగ చేయును. బ్రహ్మచర్యమనిన భార్యాభర్తల సంబంధము లేకుండుటే కాదు. నిరంతరము బ్రహ్మ భావనలో వుండుట - బ్రహ్మములో చరించుట కూడా కలిపితేనే అస్థలిత బ్రహ్మచర్యము.

65. చాతుర్మాస్యాది వ్రతములు ఆచరించువారు 1) బ్రహ్మచర్యము, 2) అహింస, .3) సత్యము, 4) మాంసవర్జనము అను ఈ నాలుగు నియమములను తప్పక పాటించి దైవానుష్టానమునే చేయవలెను.

66. దైవానుష్టానము చేయకపోవుట చేతను - నిషిద్ధ కార్యములలో ప్రవేశించుట చేతను ఇంద్రియ నిగ్రహము లేకపోవుట చేతను మనుజుడు పతితుడగుచున్నాడు. సాధనాపరులలో ఎవరైన పతితులై పోయినచో ఈ మూడింటిలో ఏదో యొకదానివలననే వారికి పతనము కలిగివుండును.

67. సాధకుడు తనకు సమానమైన స్వభావము గలవారుండు స్థలములో వుండవలెను. అట్టు సమాన గుణములు లేని స్థలములో ఒకప్పుడును వుండరాదు. నిర్మల శీలమును, పుణ్య స్వభావమును, తపస్సును గలవారుండు ప్రదేశమే యుత్తమము.

68. అనుష్టానమునకు మించినది మూడు లోకములోను మరియొకటి లేదు. ఇది సత్యము, ఇది సత్యము, ఇది సత్యము, ఇది నాయొక్క మనఃపూర్వక సూక్తి,

69. అనుష్థానపరులు ఒక ముహూర్త సమయమైనను ఉపద్రవము గల స్థలములో నివసింపరాదు. అట్టి స్థలంలో వుండిన మనస్సునకు, ధ్యానమునకు ఆటంకము కలిగి సమాధి స్థితియందు నిశ్చలత కలుగదు.

౨అ9ం99ంఅంంంందాడ శీ కులయాళ నద్నురు గ్రంథి5ళ - సారాంశకు ఐంంంంింంంంణల

70. పరమోత్కృష్టమగు మోక్షము జ్ఞానము చేతను కలుగుననియు - అట్టి జ్ఞానము అనన్య దైవభక్తివలననే సిద్ధించవలసి యుండుననియు - అట్టి నిర్మలమైన భక్తి - నిష్కామ కర్మవలననే పొందుదురు. మనుజులకు మల, విక్షేప, ఆవరణ అను మూడు దోషములు గలవనియు నిష్కామ కర్మయోగముచే మలదోషము, అనన్య భక్తిచే విక్షేప దోషము, ఆత్మవిచారముచే ఆవరణ దోషము తొలగునని అనుభవపూర్వక బుషులు తెలియచేసిరి.

71. ఓంకార మంత్రమును చాలాకాలం అనుష్టించి ఒక బుషి సిద్ధిపొందెనో అట్టి పవిత్ర మంత్రమును ఆ బుషి ద్వారా శిష్యులు గ్రహించి యనుష్టించి పవిత్రులగుచున్నారు.

72. గీతాపారాయణము చేయుటయే కాదు - గీతామృతమును పానము చేయవలెను. గీతాపారాయణులు గావలెను.

73. మానవుల బంధ మోక్షములకు మనస్సే కారణమగుచున్నది. విషయములతో కూడిన మనస్సు, బంధము, విషయరాహిత్యము గల మనస్సు -నిర్విషమ స్థితిగల మనస్సు మోక్షము.

74. ఇనుమునకు స్వయముగా కాల్చు శక్తి లేకపోయినను అగ్నిసంపర్కము వలన కాల్చునట్లు ఆత్మశక్తి వలన మనోబుద్భులు పనిచేయును. ఆత్మను వేరు చేసినచో ఆ మనోబుద్భులు పనిచేయవు. అదే జేయ బ్రహ్మము.

75. పరమాత్మకు అన్యముగా ఒక్క తృణము కూడా లేదనియు అంతయు ఆ పరబ్రహ్మమే, ఈశ్వర స్వరూపమే, భగవత్స్వరూపమే, పరమాత్మ స్వరూపమే.

76. నీ ఆత్మను నీవే ఉద్ధరించుకో. నీ ఆత్మను నీవు పతనము చేయకుము, ఉద్ధరించినచో నీ ఆత్మయే నీ బంధువు, మలినాత్మయే నీ విరోధి.

77. ఈ జన్మలో అనుష్టించినదానిని దాటి మరుజన్మలో అపై పై స్థితులకు పోయెదరు. అంతేకాని క్రిందికి రారు. వారు సప్త జ్ఞాన భూమికలలో ఏ భూమిక నుండి అనుష్టించుచు శరీరము పోయినదో ఆ శరీరములో నున్నప్పుడు గలిగిక ప్రతిబంధములు లేనిచోట అనుకూలమైనచోట పుట్టుదురు.

78. ఈ సృష్టి అంతయు మూలప్రకృతి నుండియే పుట్టెను. దీనికంతకు మూలప్రకృతియే కారణము. అట్టి మూలప్రకృతికి కారణం నేనే అని తెలుసుకొన్నవారే గొప్పవారు.

79. జ్ఞానులకు జ్ఞానమే దైవం. ప్రపంచములో వున్నవారికి ధనమే దైవము.

80. ఉపనిషత్తులను సర్వయుక్తంగా చదువవలెను. ఆలాగున చదువలేరనియే కృష్ణపరమాత్మ స్వరమును తీసవేసి శ్లోకరూపముగా భగవద్గీతను చెప్పెను. ఉపనిషత్తులు వేదములు, చెరుకుముక్కల వంటివి. చెరుకుముక్క పండ్లున్నవారికే ఉపయోగపడును. చెరకు పిండిన రసమైనచో ముసలివారికి - పిల్లలకు అందరికీ వుపయోగపడును. అట్లే గీత అందరికీ ఉపయోగపడుటకే చెప్పబడినది. ,

81 ఓంకార పూర్వకముగా వాసుదేవ, ప్రద్యుమ్న, సంకర్షణ, అనిరుద్ధ నామాలు నిశ్చలమైన భక్తితో ఉచ్చరిస్తూ కృతాంజలియై, మంత్రమూర్తి, మూర్తి శూన్యుడు అయిన యజ్ఞ పురుషుణ్ణి పూజించే పురుషుడు ఆత్మద్రష్ట అవుతాడు.

ఆ౩౭౭అ౨అ౨అ9అఈశీ కులయాళ సద్నురు గ్రంఖికళ - సారంశకు అంంఅంంంంలింణల

82. ఆత్మశుద్ధి కలుగువరకు నిష్కామకర్మ ఫలమగు ఫలత్యాగమున్నూ ఆత్మశుద్ధి కలిగిన తర్వాత నిర్విషయ

బ్రహ్మ సాక్షాత్కార జ్ఞానము కొరకు కర్మత్యాగమున్నూ విధింపబడెను.

83. ప్రకృతి నుండి విముక్తి కలిగిన జీవన్ముక్తుడు నీటిలో వుండి నీరంటని తామరాకులాగా, బురదలో నుండి బురద నంటని కుమ్మరి పురుగులాగా, మజ్జిగలో వుండి కలియని వెన్నలాగా వుంటారు ప్రపంచములో.

84. మనుజులు శరీరముతో నిష్కామకర్మ, వాక్కుతో ప్రార్ధన, కీర్తనాదులు, మనస్సుతో ధ్యానము చేయమని శ్రీకృష్ణపరమాత్మ తెలియచేసెను. ఈ మూడు తపస్సులు చేసినట్టయితే శుద్ధాత్ములు అగుదురు. ముక్తిని బడయుదురు.

85. నవద్వారములు మనుష్యులకే కాకుండా జంతువుకు కూడా వున్నవి, మానవునికి అధికముగా రెండు ద్వారములు వున్నవి. అవి ఒకటి బ్రహ్మరంధ్రము - రెండు కుండలిని ప్రబోధము. ఈ రెండు ద్వారములు ప్రయత్న పూర్వకముగా తెరువబడలేదో అంతవరకు మానవులు పశుతుల్యులే అనియు తెరిచినవారు జ్ఞానులని తెలిపిరి.

86. దేవాలయములు మానవుని సృష్టి జడము, దేహము, దైవనిర్మితము చైతన్యమైనది. కనుక నీ ఆత్మలో ఆ పరమాత్మను ధ్యానం చేసుకో. అప్పుడు నీకెట్టి బంధాలు వుండవు.

87. ముముక్షువులు సంసార సాగరము దాటుటకు శక్తిగల గురువును సమీపించి వారి యుపదేశము నావగా చేసుకొని అభ్యాసనా శక్తిచే సుఖముగా భవసాగరమును దాటుచున్నారు.

88. ఎంతవరకు హృదయమందుండు సమస్త విషయ వాసనలను విడువలేదో అంతవరకు పరమాత్మ దర్శనము సిద్దింపదు. సమస్త కోరికలను ఎప్పుడు విడుచునో అప్పుడు పరమాత్మ మాత్రమే మిగిలియుండును.

89. చరాచరాత్మకమగు ఈ లోకత్రయము ఓంకారము వలననే పుట్టినది. హృదయకమలమందు “ఓమ్‌” | అను అక్షర స్వరూపము కలదు. గురు ప్రభావము నిజాత్మ దర్శనమెట్టుండుననగా అద్దము ఎదురుగా అద్దము వుండునట్లు వుండును. దృశ్యమేమి వుండదు. అదే అద్దమందు ఏ వస్తువు ఎదురు వున్న ఆ వస్తువు ప్రతిబింబించును. అట్లే మన అంతఃకరణలో ఏ విషయ వాసనలు - దృశ్యములు వున్న ధ్యానస్థితిలో అవి వచ్చుచుండును. అట్టుకాక అంతఃకరణ శుద్ది కలిగి దృశ్యము సంపూర్ణముగా విలయమందిన నిర్వికల్ప సమాధి స్థితిలో అద్దముముందు అద్దమున్నట్లు తిపుటిలేని బ్రహ్మాకారములో విలయమందుదురు. శుద్ధ వస్తువు తేడా లేకుండా శుద్ధ వస్తువులో కలియునట్లు వుండును. నూనెలో-నూనె, నీటిలో నీరు కలియునట్లు ఆత్మను-పరమాత్మనిలో చేర్చును. పరమాత్మయే తానగును. నదులు పోయి సముద్రము చేరినంతనే - సముద్రరూపము దాల్చినట్లు నదిరూపముగా ఇక తిరిగి రానట్టు. అజ్ఞానమును మంగెడు బ్రహ్మయే గురువు. అజ్ఞానము అంటే '“గు'-'రు తేజస్సు అజ్ఞానమును ('మింగివేయువాడే గురువు. జన్మ జన్మల నుండి వచ్చు అజ్ఞానమనే చీకటి జ్ఞానమనే జ్యోతితో పారద్రోలువాడే

౨౭౭౭అఅఅంిలింశీ కులయాళ నద్నదు గ్రంధికళ - సారశకు అంంఅింంింింింణల గురువు. దేహభావమును వెడలగొట్టి “దేహీ భావమును కలిగించువాడే గురువు, ఆవరణలను తొలగించి మనలోనే వున్న ఆత్మజ్యోతిని చూపువాడే గురువు, రాజరహస్య విద్యను బోధించువాడే గురువు, సత్య, ధర్మ యములను బోధించువాడే గురువు. నిజాత్మ సాక్షాత్కారము కలిగించువాడే గురువు. మాయ మోహములను తొలగించువాడే గురువు. సత్యదర్శనము చేయించువాడే గురువు. జన్మ పరంపరను తొలగించువాడే గురువు. జ్ఞానామృతాన్ని, అద్వైతామృతాన్ని బోధించువాడే గురువు. భవసాగరమును దాటించు నావయే గురువు. భక్తునికి- భగవంతునికి వారధివలె నిలచి దాటించువాడే గురువు, దేహాలు నళించినా తాను తానుగా నుండు స్ధితిని తెలుపువాడే సద్గురువు. అట్టి సద్గురువే మన శ్రీశ్రీశ్రీ మలయాళ యతీంద్రుడు. గురువులలో కెల్లా సద్గురువు. కలియుగ ప్రభావమును పారద్రోలువాడే మన శ్రీ స్వామివారు. మానవుని మాధవునిగా మార్చు గురు, దైవ స్వరూపమే మన సద్గురు మహర్షి మలయాళస్వామి ఇంకను సద్గురువు - మీనము వంటివాడు. పక్షి వంటివాడు- కూర్మము వంటివాడు, ఎట్లంటే చేపగ్రుడ్డను పెట్టి దృష్టితోనే పిల్లలను చేయును. చేప దృష్టి తగలని గుడ్డు పిల్లలు చేయక ఇతర జలజంతువులకు ఆహారమగును. అట్లే కోడి మొదలగు పక్షులు గుడ్డను తన యొక్క స్పర్శచే పిల్లలను చేయును. అట్లే తాబేలు (కూర్మము) గుడ్డను ఎక్కడో పెట్టి తాను ఎక్కడో కూర్చొని ధ్యానం ద్వారా పిల్లలను చేయును. అట్లే సద్గురువు మీనములవంటి దృష్టితో, పక్షుల వంటి స్పర్శతో (అంటే పాదస్పర్శతో) తాబేలు వంటి ధ్యానముతో అంటే ఎక్కడో కొండ గుహలలో, నిర్ణ్షన అరణ్యప్రదేశములో వున్నను ధ్యానము ద్వారా తన శిష్యులను - లోకమును కాపాడును. నేటి విజ్ఞానము ద్వారా ఫోనులు, టీవీలు, కంప్యూటర్లు ఎట్లు పనిచేయుచున్నవో మనకు తెలిసినదే. ఇట్టి లౌకిక విద్య ద్వారానే ఎన్నియో చేయగలిగినప్పుడు ఆత్మ ధ్యాన దృష్టితో చేయుట విశేషమేమి కాదు. ఆనాటి తపళ్ళక్తితో బుషులు సాధించిన ప్రగతిలో ఇది ఎన్నో వంతు. లౌకిక విద్యలకే ఉపాధ్యాయుల అవసరము వుంటే సూక్ష్మాతి సూక్ష్మముగా వున్న - సకల చరాచరములలో - సర్వసృష్టిలో వ్యాపించి వున్న ఆత్మశక్తిని తెలుసుకొనుటకు అనుభవపూర్వక యధార్థ జ్ఞానముకలిగిన సద్గురువు ద్వారానే సృష్టి మూలము - సృష్టి బీజము తెలుసుకొనగలము. మనలోనే బీజ బిందుశక్తిగా వున్న పరమాత్మను చూడగలము - సృజించగలము - అనుభూత మొనర్చుకొనగలము. ఇందులకే “సాధునాం దర్శనం పుణ్యం - స్పర్శనం పాపనాశనం భాషణం కోటి తీర్థ పుణ్య వందనం మోక్ష సాధనం అనునది. కాబట్టి మానవుడు గొప్పదగు మోక్షము (జన్మరాహిత్యము) పొందవలెననిన ఎల్లప్పుడు గురుభక్తి కలిగి వుండవలెను. అయితే కేవలం గురుభక్తి మాత్రమే సరిపోదు. నిర్మల హృదయశుద్ధి - చక్కని అనుషానము వుండవలెను. ఎట్టంటే సారవంతమైన భూమి

• మేలైన విత్తనము నీటితో కూడిన శ్రద్ధ వుండిన కాని అధిక ఫలసాయము 'పొందనట్టు ఇదియును అంతే. సాధకుడు గురుమంత్రము తీసుకొనినంతనే ముక్తి కలుగదు. అనుష్టానము వుండవలెను. కలుపు మొక్కలు లేని భూమిలాగా విషయ సంకల్పములనే బీజములను తీసి శుద్దపరచినట్టు దుష్ట గుణములుగ లేక సత్య- ధర్మ నిరతుడై వుండవలెను. పొలము సారవంతముగాను వుండవలెను. బీజములు మేలైనవి గాను వుండవలెను. రైతు తగిన శ్రద్ధ కలిగివుండి సంరక్షించవలెను. పురుగు పట్టినప్పుడు మందులు వాడి నివారించినట్లు నిష్టను తప్పుచున్నప్పుడు వెంటనే సరిచేసుకొనవలెను. సత్య, ధర్మములను సదా సంరక్షించుకొనవలెను. ముక్తులకైనను-ముముక్షువులక్రైనను బొందిలో ప్రాణమున్నంతవరకు వేదాన్తశాస్త్ర విచారము - అచంచల గురుభక్తి, ఈశ్వరుని యందు దృఢథవిశ్వాసము వుండవలెను. ఆచరణ - అనుష్థానములే మనుజునకు

9౨౭౭౭౨9995 శీ మలయాళ సదురు గ్రంఖక* - సారంశకు అంంంంంంలింంణల

ఆత్మప్రాప్తి పాందవలెననిన నిత్యము - నిరంతరము ఓంకార ప్రణవార్ధము జపించవలెను. ధ్యానము చేయునప్పుడు = జపము చేయునప్పుడు - మనన నిధి ధ్యాసలు చేయునప్పుడు - వేదపారాయణము చేయునప్పుడు - నిత్య దైనందిక పనులు చేయునప్పుడు కూడా ఓంకారమునే కదా జపించేది. ఇట్టి నిరంతర ప్రణవధ్యానము వలననే కీటకము భ్రమరమగునట్లు శరీరమనే గూటిని వదలి ఆత్మను పరమాత్మలో చేర్చుదురు.

మనుజునకు కొంత విషయమాలిన్యము వదిలినప్పుడే పుణ్యకర్మలయందు ఆశక్తి - ఆ తదుపరి జ్ఞాన- విజ్ఞానములను సంపాదించవలెననెడి ఆకాంక్ష కలుగును.

అపరంజి బంగారమైనను రాగి, ఇత్తడి కలిగి వున్నప్పుడు విలువ తక్కువై పోవుచున్నదో - మరలా దానిని పుటము పెట్టి రాగి, టంకము తొలగించిన విలువ పెరుగునో అట్లే “ఆత్మ” శుద్ధముగా వున్నను ప్రకృతి గుణములతో మాయా మోహములతో కలిసినప్పుడు మలిన లోహములతో సువర్ణము యొక్క విలువ తగ్గినట్లు అవి తొలగించిన శుద్ధమైన సువర్ణ మేర్పడినట్లు మనుజుడు గురోపదేశమును పొంది ధ్యాన-తపస్సు, వేదపారాయణముల వలన విషయ దృశ్య మలినములను నొదల్బుకొని శుద్ధ బ్రహ్మమే యగును.

సృష్టికర్త దేహ సౌఖ్యముల కొరకు ప్రకృతిని - పంచభూతములను ఆఅత్మసొఖ్యము పొందుటకు వేదమును నిర్మించినాడు. అయితే మానవుడు నేరుగా వేదములోనికి పోయి తరించుట సాధ్యము కాదు. లౌకిక విద్యకు కూడా పాఠ్యగ్రంథములు వున్నా ఉపాధ్యాయుడు ఎట్లు అవసరమో - ఆధ్యాత్మ విద్యకు కూడా గురువు అంతే అవసరము. బ్రహ్మదేవుడకైనా గురువు లేనిది బ్రహ్మవిద్య తెలియదు. అనిన సామాన్యుల విషయము వేరుగా చెప్పవలెనా ?

చిత్తపుద్ధికారకు ఫలాభిలాష లేని యజ్ఞము, దానము, తపస్సు పవిత్రములైనవి. కాబట్టి వీటిని విడువరాదు. అందులకే శ్రీకృష్ణపరమాత్మ అర్జునుని నెపమున కర్మలను చేయుట యందే నీకు అధికారము కలదు. కాని ఫలమును కోరుటయందు కాదు. కాబట్టి సత్కర్మలను - ఫలితము వదలి చేయమనెను.

ఓ సాధనాపరుడా |! సంసార బంధమునుండి విడుదల పొందవలెననిన దైవభక్తి దృఢముగా గలిగిన మాత్రమే ద్వైత ప్రపంచ బాధ నశించును. గ్రహణము వలన మేఘమువల వలన సూర్యచంద్రులు కనబడనట్లు

• అవి తొలగిన కనిపించినట్టు అద్వైత ఆత్మభావన కలిగిన వెంటనే ద్వైత భావము తొలగును. “సర్వం ఖల్విదం బ్రహ్మ” అను స్థితికి వచ్చును.

బాహ్య ఆచారముల వలన అంతఃకరణశుద్ధి కలుగును. అంతఃకరణ శుద్ది వలననే ఆత్మకు వున్న

ఆవరణలు తొలగును. ఆత్మ ఎప్పుడు శుద్ధమే. కాని మనకు మనము ఏర్పరచుకున్న ఆవరణ వలననే మసిబారిన చిమ్మీలోని దీపంవలె ప్రకాశము తెలియక వున్నది. ఇంకను కొందరు కుండ బోర్లించుకున్నట్లు తీవ్ర అజ్ఞానాంధకారములో వుందురు.

ఆత్మశుద్ధి లేని యజ్ఞ, దాన, తపో వ్రతాది కర్మలన్నియు నిష్ఫృలము. అత్మసుఖము కలుగవలెనన్న రాగద్వేషములను తొలగించుకొనవలెను. పాపశేషము లేని అంతఃకరణ శుద్ది ఎప్పుడైతే కలుగునో అప్పుడే అనుష్టానములన్నీ పూర్ణముగా ఫలమునిచ్చును. విఘ్నములు కూడా తొలగును.

ఓ ముముక్షువా ! తైలమెలాగున జ్యోతిగా మారునో పుష్పమెలాగున ఫలముగా పరిణమించునో - అట్లే అనన్య అచంచల భక్తియే జ్ఞానమగుచున్నది. తరించవలెనంటే అనుష్టానమే ముఖ్యము. ఆకలి ఆకలి

౨౨౭౨అఅఅఅంఅంకనశ్‌ కులయాళ నద్నుకు గ్రంథికళ - సారాంశకు ౫అం9ం9ం9ంంంింింణల అంటే ఆకలి తీరదు. ఆహారము తినినంతనే ఆకలి తీరును. అల్లే చీకటిలో నుండి ఎన్ని ఎన్ని సార్లు దీపము దీపము అని పలికిన చీకటి తొలగదు. దీపము తెస్తేనే చీకటి మటుమాయమగును. అట్లే జన్మచక్రమును తొలగించుకొని ముక్తిని పాందవలెనంటే ధ్యానము అని కాని, తపస్సు అని కాని, వేదాంతమనిన కాని' సాధించలేము. వేదాంతములో చెప్పినట్టు సద్గురువు ద్వారా అనుష్టానమును తెలిసికొని ఆచరించి తరించవలెను. వేరుమార్గము లేదు. గురువు ద్వారా మంత్రమును పొందినను వారు చెప్పిన అనుష్టానమును చేయని ఎడల ఎట్టు గమ్యాన్ని చేరుదువు. నీవు వెళ్ళవలసిన వూరు దారి అడిగినంత మాత్రముననే వూరుచేరవు కదా !నీ సాంత ప్రయత్నముతో ప్రయాణించిన కాని గమ్యాన్ని చేరవు. ఇహలోకమునందు పొందు వాటికి గాని - పరలోకములో పొందవలసిన వాటికి గాని - పరమాత్మలో ఐక్యమగుటకు గాని కృషియే ఫలితము.

ఓ జిజ్ఞాసువా ! తైలమెలాగున జ్యోతిగా మారుచుండునో, పుష్పమెలాగున ఫలముగా పరిణమించునో

• అట్లు అనన్య భక్తియు జ్ఞానమగుచున్నది. భగవత్‌ భక్తుడు బంధమునుండి తొలగిన పశువువలె - వలనుండి తొలగిన మత్సమువలె ప్రకృతి గుణములగు త్రిగుణముల నుండి విడుదల పొందును.

జలము సమస్త ప్రాణులకు ఆధారమై వున్నదో అట్లే సమస్త జ్ఞాన మార్గములగు ధ్యాన, తప, వేద పారాయణములకు భక్తి జీవనాధారమై వున్నది. భక్తిలేని తపస్సు లేదు - యజ్ఞము లేదు. ధ్యానము లేదు, వేదపారాయణము లేదు. అన్ని అనుష్టానములు భక్తిలేనిది వృధాప్రయాస అగును.

సత్కర్మానుష్టానము ఈశ్వరార్చణ బుద్ధితో చేయుటవలన భగవత్రీతికరములగు భక్తి కలుగును. అట్టి భక్తివలననే జ్ఞానము వల్లనే జీవన్ముక్తి కలుగును. ఇదే సమస్త శాస్త్రములయొక్క నిశ్చతాభిప్రాయము.

ఓ పార్థా! ఎవడు అచంచలమైన భక్తియోగముచేత నన్నుపాశించుచున్నాడో వాడు సత్త్వరజోస్తమో గుణముల నుండి - అంటే బంధముల నుండి విడుదల పొందినవాడై బ్రహ్మసాక్షాత్కార జ్ఞానము కలుగుటకు అర్హుడగుచున్నాడు. అందువలన భక్తియే భగవత్స్వరూపము తెలిసికొనుటకును - ఏ రీతిగా వున్నాడో గ్రహించుటకున్ను మోక్షమును పొందుటకును కారణమగుచున్నది. భక్తిలేనిది పైన చెప్పిన యోగ, జ్ఞాన, తపస్సులు లేవు కాని - యోగ, జ్ఞాన, తపస్సులు లేని భక్తి వున్నది. ఇట్టి భక్తిని సర్వులు ఆచరించుటకు సులభమార్గము. ధనముతో కాని, జనసమూహముతో కాని పనిలేనిది. భగవన్నామస్మరణ - నామజపమునకు ఆటంకమేమున్నది. ఎప్పుడు గుర్తు వస్తే అప్పుడు స్మరించదగినది. ఎట్టి పరిస్థితిలోనైన విడువకుండా జపించదగినది. ధనముతో కాని - ఇతరుల సహాయముతో కాని పనిలేనిది. ఎవరి అనుమతి అక్కరలేనిది - ఎవరు ఆటంకపెట్టలేనిది.

ఓ మనుజులారా ! అంతఃకరణ శుద్ధి కలుగుటకు నిష్కామ కర్మ యోగమున్న్సు, చిత్తశుద్ధి కలుగుటకు దైవధ్యానము - మోక్షము కొరకు బ్రహ్మవిచారము చేసి తరించవలెనని వేదఘోష.

కేవలము అనుష్టానము ద్వారానే అన్నమయ, ప్రాణామయ, మనోమయ, విజ్ఞానము, ఆనందమయ కోశముల యొక్క ఆవరణములు ఒక్కొక్కటిగా విడిపోవును. ఎట్టంటే అరటిగెల నుండి అస్తములు బయలువెడలునప్పుడు దానిపై గల ఆచ్చ్భాదనము - అంటే ఆవరణములు ఎట్లు వదలిపోవునో - అట్లే 'ఆత్మ పై వున్న ఆవరణలన్సీ అనుష్టాన నిష్ట పెరిగినకొలది దేహములో ఆత్మపై వున్న కోశములన్నీ తొలగిపోవును.

పరమాత్మ స్వరూపమగు “ఆత్మ నుండి అవ్యక్తము - అవ్యక్తము నుండి ఆకాశము, ఆకాశము నుండి వాయువు, వాయువు నుండి అగ్ని, అగ్నినుండి జలము, జలము నుండి పృధ్వి ఏర్పడినవి.

వ3ంంలంంంింంింండ.కీ కులయాళ సద్నదు గ్రంథికళి - సారాంశకు అంంంంంంంలణల మరలా పృథ్వ తత్త్వ్వమగు భూమి - జలములో లయమగుచున్నది. జలతత్త్వము అగ్నిలోబరుచుకొని వుండును. వాయువు - అగ్నిని లోబరుచుకుని వుండును. వాయువును - ఆకాశము లోబరుచుకుని వుండును. అట్టి ఆకాశము అవ్యక్తమునకు లోబడి వుండును. అట్టి అవ్యక్తము “ఆత్మకు లోబడి వుండును.

• మరలా జలములో - మన్ను కరిగిపోవును. అగ్నిని-జలము ఆర్బును, అగ్నిని వాయువును, వాయువును ఆకాశమున లీనము చేసుకొనును. అట్టి ఆకాశమును అవ్యక్తము స్వాధీనపరుచుకొనును. అవ్యక్తము ఆత్మలో వుండును.

పృధ్వీ, జలము, అగ్ని వాయువు, ఆకాశము, అవ్యక్తము అన్నీ ఆత్మనుండి పుట్టినవే. కావుననే ఘనీభూతమగు లవణాదులు - జలములో లయమందుటకున్ను, అగ్నిచే జలము ఆవిరైపోవుటకును, గాలిచే దీపములు ఆరిపోవుటకును, వాయురూపమగు పాొగ-ఆకాశములో లీనమగుటకును, ఆకాశము-అవ్యక్తములలో లయమందుట కును, అవ్యక్త తత్తమగు మూలప్రకృతి పరమాత్మలో లయమందుటకును కారణమగుచున్నది. స్తూల దేహముతో ఎట్లు దేవతార్చనలు, యజ్ఞములు చేసుకొనుచున్నామో శుద్ధిపరచుచున్నామో, అట్లే సూక్ష్మాతి సూక్ష్మమగు మనస్సు - బుద్ధిని శుద్రపరచవలెను. స్థూల దేహముతో దైవకార్యము దేవ సేవ చేసినట్లు

• సూక్ష్మమగు మనస్సు-బుద్ధులను ధ్యానతపస్సు ద్వారా శుద్ధపరచి ఆ తదుపరి విశుద్ధ సత్త్వమగు ఆత్మలో జీవాత్మను లఅలయపరచవలెను. విశుద్ధ తత్వమునకు వచ్చినవారికి సంకల్ప సిద్ధి - వాక్సుద్ధి కలిగి వుందురు. ఇట్టి వీరు శరీరములను కదల్బకయు - వాక్కుతో చెప్పకయు వారియొక్క మనో సంకల్పములను నెరవేర్చుకొందురు. - విద్యుచ్చక్తి మన కంటికి కనపడకపోయిను ఎన్నిటినో వెలిగించుచున్నది. ఎన్నిటినో త్రిప్పుచున్నది - ఎన్నియో పనులు చేయుచున్నది. దీపాలుగా వెలిగించినా ఫెనులుగా త్రిప్పినా, ఫ్రిజ్‌, ఏ.సి. ల ద్వారా చల్లదనమును ఇచ్చినా, హీటర్లు లాగా వేడి పరిచినా, బలమైన యంత్రములను త్రిప్పినా, నీటిని ప్రవహింపచేసినా మూల చైతన్యమైన విద్యుచ్చక్తి మన కంటికి కనిపించకపోయినా వీటన్నిటిని నడిపించేది విద్యుశ్ళక్తియే అయినట్లు సృష్టిని యావత్తు నడిపించుచున్నది. ఒక్క ఆత్మశక్తే దీనినే భగవంతుడుగాను, యోగశక్తిగాను, పరాశక్తిగాను, ఈశ్వరశక్తిగాను, పరమాత్మ శక్తి అన్నను ఒక్కటే. ఒకే నీటిని వేరు వేరు భాషలలో, వేరు వేరు నామాలతో పిలచినా ఒక్కటే అయినట్లు - ఈశ్వరశక్తి ఒక్కటే. అంతా ఒక్కటే |! అంతా ఒక్కటే కంటికి కనుపించే ప్రకృతి అంతా భగవానుని దేహమే ! అవయవాలు వేరు వేరుగా ఉన్నా అంతా మానవుని దేహమే 1 నేత్రాలు రెండు అయినా చూచేది చూపు ఒక్కటే ! చేతులు రెండుగా వున్న చేసే పని ఒక్కటే ! పాదాలు రెండుగా వున్న చేరే గమ్యము ఒక్కటే ! భక్తిమార్గము లెన్నున్న ముక్తి మార్గము ఒక్కటే !

9999అంఆంంంండ శీ మలయాళ సద్నురు గ్రంభికళ - సారంశకు ఆంంం9ంంణంంిణని గీత, బైబిల్‌, ఖురాన్‌ లెన్నున్న బోధ ఒక్కటే ! మనసు మనసుకు తేడాలున్న మమత ఒక్కటే ! భగవానుని తెలుపు భాషలెన్నున్న భావమొక్కటే ! దేశ దేశాల పేరులెన్ని వున్న భూగోళమంతా ఒక్కటే ! మతము లెన్ని వున్న మానవుని కర్తవ్యము ఒక్కటే | వేద వేదాలు ఎన్ని వున్న అన్నిటిలో వున్నది ఓంకారము ఒక్కటే |!

• రచన : శాంతాదేవి అంతా ఒక్కటే కాబట్టి నిరంతర ధ్యానముతో దేహభావము వదలకొట్టుకొని “దేహి”ని అంటే 'ఆత్మను సాక్షాత్కరించుకొనవలెను. ప్రకృతి గుణములను వదిలించుకొని అంటే మాయావరణలను వదిలించుకోవలెను. నిరంతర ధ్యానము వినరా | వినరా |! మన అనంతశక్తి ! ప్రకృతి శక్తి మాయాజాలమే వినరా |! చీమనుండి శివకేశవుల వరకు ఒకే చైతన్యశక్తి వెలుగుచున్నది రా ! ఆ చైతన్యశక్తే సృష్టి మర్మము సృష్టి మూలమురా ! సకల చరాచరాల లోపల వున్న చైతన్యశక్తే - నీలో కదలని నిశ్చల బ్రహ్మం ! నీలోనే శాశ్విత ఆనందస్వరూపము వున్నదిరా ! అదే నీవురా ! వచ్చిపోవునదే నీ దుఃఖము - తరుగనిదే నీలోని ఆనందమురా |! ధ్యానయోగముతో యోగమర్మము తెలుసుకొని నీలోని ఆనందబిందువుని చూడరా ! ప్రకృతే భగవానుని దేహమురా ! నీలో వున్నది ఆ భగవంతుడేరా ! ప్రకృతి దోషాలతో మాయ నిను బంధించుచున్నదిరా ! బంధము నుండి విడువటే మోక్షమని తెలిసికోరా | దేవతలని - గుడిక్షేత్రములని నీవు సృష్టించినదేరా ! నీవు వుండి అంటేనే ఇవి వచ్చినవిరా ! నీ మానవ దేహమే బ్రహ్మసంకల్చ సృష్టిరా బ్రహ్మస్వరూపమే నేను ! నేనే బ్రహ్మస్వరూపమని నిరంతరము తలచుమురా |! నీ నిరంతర మనన ధ్యానముతో గొంగళిపురుగు తుమ్మెద అయినట్లు ! నీవు పరబ్రహ్మములో ఐక్యమయ్యదువురా ! ఇదియే భగవానుని మయా సృష్టిజాలమురా ||!
• రచన : శాంతాదేవి

౨9999ఐఅంఅంంండన్‌ కులయాళ సదరు గ్రంఖికళ - సారంశకు అంంం9ంంంంఅణఅ ఇదియే శ్రీశ్రీశ్రీ మహర్షిసద్గురు మలయూాళస్వామి బోధరా! ఓ మనుజులారా |! వేదగ్రంథములతోనే తృప్తినొందక యోగసాధనతో హృదయ (గ్రంథిని తెరువవోయి ! కోటానుకోట్ల పాపకర్మలన్నియు, ధ్యానయోగముతో దద్గము చేయవోయి ! వ్యాయామముతో దేహబలము సమకూర్చుకొనునట్లు ! దైవధ్యానము కొరకు కృషి చేయవోయి ! నిప్పురవ్వ - అగ్నిరూపముగా ఎట్టు మారునో, పరాభక్తియే ఆత్మజ్యోతిగా మారునోయి ! నవీన విజ్ఞానము వలన నేత్రమునకు కనపడనివి, ఎన్నో తెలుసుకొని నిరూపించినట్టు, ధ్యానానుష్టానముల వలన ఆత్మసాక్షాత్కారము పొంది సృష్టి మూలము, సృష్టి బీజము తెలిసికోవోయి || = రచన : శాంతాదేవి కాబట్టి సద్గురువుల ద్వారా ఆధ్యాత్మిక రాచబాట వేసుకొనవలెను. అధ్యాత్మిక - రాచబాట మనస్సును సద్భావనలో వుంచుటయే మానవుని రాచబాటయని 1 నియమే నీడయై, సేవయే శక్తియై, సోహమే ముక్తియైన - రాచబాటయని |! యోగసాధనే - ఆఖరి గమ్యమైన రాచబాటయని ! ఓంకార ప్రణవముతో కుండలినీ శక్తిని - మేలుకొల్పుటయే జన్మరాహిత్య రాచబాటయని | సడ్భీక్రాలను దాటి సహస్ర హారములను వెలిగించుటయే ఆనంద రాచబాటయని ! ద్వాదశ దళాలలో వున్న హృదయ బిందువును చూచుటయే, ఆఅత్మసాక్షాత్కార రాచబాటయని తెలిసికొని, ఆధ్యాత్మిక రాచబాటయందు పయనిస్తాడు ధ్యానపరుడు ! ముక్తికాంతను పాందుతాడు ! జన్మరహితుడు అవుతాడు || - రచన .: శాంతాదేవి ఓ ఆత్మస్వరూపా 1! కేవలము విచారణతోనే కోశములు తొలగవు. ఎట్లంటే - దీపము కనిపించవలెనన్న దానిపై బోర్లించి వున్న కుండ తీయవలెను అను జ్ఞానము కలిగినంతనే దీపము కనపడదు. కుండతీసివేసిన దీపము కనుపించునను జ్ఞానము కలుగును. కాని ప్రయత్న పూర్వకముగా కుండతీసిన కాని లేక పగులగొట్టిన

ఆ౨౭౨ఐఅఅంణందాడ శీ కులయాళ నద్నురు గ్రంథికళ - సారాంశము ౫౭9ంంంంంంణనలు కాని దీపము కనిపించదు. అట్లే ముందుగా చేయవలసినది విచారణ ద్వారా తెలుసుకొని అనుష్టానమును ఆచరణ ద్వారా కాని “అత్మ” సాక్షాత్కారము కలుగదు. జ్ఞాని దైవభావముతో చూచును. అజ్ఞాని కోశభావముతో చూచును.

స్టూలదేహము స్టూలాగ్నితో దహింపబడును. అట్లే సూక్ష్మదేహము వైరాగ్యముతో దహింపబడును. కారణదేహము జ్ఞానముచే దహింపబడును. కాబట్టి మనుజులు భక్తి, జ్ఞాన, వైరాగ్యములతో స్టూల, సూక్ష్మ కారణదేహములను దద్గము చేయవలెను. అప్పుడే బీజము నశించిన విత్తులాగా దేహనిర్యాణాంతరము మరలా జన్మకు రాడు. ఎందువలనంటే బీజమునకు పై వూకపొట్టు వుండిననే కదా మొలకెత్తి వృక్షమగును. పై బెరుడు శ్రీసినగింజ మొలవదు కదా ! అట్లే దేహములోని కోశములను విడగొట్టుకొనిన మరుజన్మకు కారణము కాడు. ఎందువలనంటే విషయవాసనా రూపమగు సూక్ష్మ శరీరము తొలగినందువలన - అజ్ఞాన కారణమగు కారణదేహము తొలగినందువలన బీజరూపమై తల్లిగర్భములో చేరడు. అగ్నిసంస్కారముతో కాని భూమిలో సమాధి చేసినకాని స్టూలదేహాన్ని నిర్మూలించగలుగుతున్నారు. కాని ప్రాణవాయువుతో సూక్ష్మ కారణదేహములు వాయువుతో సుగంధ-దుర్గంధమగు వాసనలు వెడలిపోవునట్లు దేహమును వదలిన ప్రాణముతో పాటు సంస్కారానుగుణముగా జన్మలెత్తుదురు కదా ! ఇదియే ఉపనిషత్‌ సారము.

ఓ ఆత్మజ్ఞాన జిజ్ఞాసువా ! యోగసాధనము లేని యెడల - జ్ఞాననిష్టుడైనను, ధర్మశీలుడైనను, ఇంద్రియ నిగ్రహము గలవాడైనను విరక్తుడైనను మోక్షమును పొందలేడు. ఎందులకంటే జ్ఞానము ఒక జ్యోతి వంటిది. జ్యోతి చలించకుండా వుండవలెనంటే గ్లాసు అనే ఆవరణ ఎట్లు అవసరమో - అట్లే మోక్షమును పాందవలెనంటే పైన నున్న ఏ సాధనా జ్ఞానులైనను యోగధ్యానము లేనిది జన్మరాహిత్యమైన మోక్షము కలుగదు అని యధార్థ అనుభవ యోగధ్యానపరుల వాక్కు. ఇదే మనకు ప్రయాణము. మరల మరలా చెప్పుచున్నాను. యధార్థ యోగపరుల వాక్కే మనకు శాసనము. శాసించునది కూడా అదే. యోగసాధన లేనివారు అవ్యక్త దేహులనియు

• యోగసాధన కలవారు పరిపక్వము గల దేహదారులని చెప్పబడుదురు. కాలని పచ్చికుండ, యోగసాధన లేనివారైతే కాలినకుండ. యోగసాధన కలిగినవారు కాలినది - కాలనిది ఒకే రకముగా కనిపించినను కాలని కుండ నీటిలో పెట్టగానే ఆకారమును కోల్పోవును. ఇంకను ఉపయోగపడదు. అదే కాలిన కుండ నీరు తగలినకొలది గట్టిపడి వుపయోగపడును.

కుండ క్రింద దీపము తెలియనప్పుడు అది తెలిసినవాడు కుండతీయుట కాని పగగొట్టిన చీకటిపాయ్యి వెలుగు వచ్చునని చెప్పి చీకటిని తొలగించునట్టు మనలో వున్న అజ్ఞానమనే మాయా చీకటిని గురువు వచ్చి అనుష్టానమును చెప్పి పగలగొట్టించును. పగల గొట్టించటము అంటే నీలోనే ఆ పరంజ్యోతి గలదు. అందువలననే నీ ఇంద్రియముల ద్వారా చూడగలుగుచున్నావు, వినుచున్నావు. గ్రహించగలుగుచున్నావు, నేర్చుకొనుచున్నావు. మొదట శిశువుగా, యువకుడువుగా, వృద్ధుడుగా మార్పు చెందుచున్నావు. నీలోని ఆ పరమాత్మ జ్యోతి తప్పుకున్నప్పుడు జడమౌచున్నావు. కాబట్టి నీలోనే ఆ పరమాత్మ వున్నందువలన నీ లోపలే వెదకి దర్శించు, సృజించు, అనుభూత మొనర్చుకొనుము అని చెప్పి జన్మ జన్మలనుండి వెంటాడు అజ్ఞానమును తొలగించి దివ్యజ్యోతిని నీలోనే చూపెట్టును గురువు.

మనకు పాతజన్మల పాపమెంత వున్నదో తెలియదు. కాబట్టి బ్రహ్మభావంతో నిత్యం ప్రఇఖవమును జపించు - స్మరించు, ధ్యానించు, ఇట్టి ప్రణవ రూపమైన ఓంకారమును ఇట్లు నిత్యం చేయుటవలన జన్మ

౩999అ999అంంఃశీ మలయాళ నద్నుకు గ్రంభెకళ - సారాంశకు అంంంింంిలంంిణన జన్మల పాపరాశి నశించుటే కాకుండా విఘ్నములు కూడా తొలగును. ఇట్టి ప్రణవము పాపమనెడి కట్టెలను దహించుటలో అగ్నివంటిది. సంసార సాగరమును దాటించు ఓడ వంటిది. ఆ పరమాత్మ దగ్గరకు చేర్చు వారధివంటిది, వాహనము వంటిది.

ఓ భగవత్‌ భక్తుడా ! నిరంతర ధారణా, ధ్యానముల వలన ధైర్యము కలిగి అన్యగుణము నశించి - సద్గుణాలరాసియైనందున తనలోనే చైతన్య ప్రవంతి బయలుదేరును. నిద్రలేచినది మొదలు పరుండువరకు లౌకిక వ్యవహారము ఏమి చేస్తున్నా - తన నిష్టను వదలక సదా భగవత్‌చింతనలోనే వుండును. ఇట్టివాడు ఏమి మాట్లాడినా, ఏమి చేసినా, ఏది తలచినా, భగవంతుని యొక్క సేవా కార్యక్రమములలో వుండును. అనుష్థానములో నిరంతరము కాపాడుకొనుచుండును. ఇట్టివాని భక్తి ఆత్మశుద్ధి కలిగినదై, నిర్మలమైనదై, సత్యః ధర్మములు కలిగినదై, దయా-దాన గుణములు కలిగినదై వుండును. ఇట్టి భక్తునికి తెరచాటున వుండి దర్శనమిస్తూ నడుపుచుండును. ఇట్టి భక్తుడే భగవంతునికి ప్రీతిపాత్రుడు. శ్రీకృష్ణపరమాత్మ అందులకే జ్ఞానే నేను. నేనే జ్ఞాని. ఇట్టివాడు నాకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రుడు అని భేరి మోగించి చెప్పమనెను పార్ళుని.

నువ్వులయందు నూనె, భూమియందు నీరు, పెరుగునందు వెన్న వున్నను ప్రయత్పము చేయునది ఎట్లు రాదో అట్లే పరమాత్మను పొందు ధ్యానానుష్టానములు చేయనిది - ప్రయత్నించనిది భగవద్దర్శనము ఎట్లు కలుగును- మోక్షము ఎట్టు కలుగును. కాబట్టి ఓ జీవ దేహమా | నీ దేహమునకు ప్రాణము ముఖ్యము! ప్రాణమునకు ధ్యానము ముఖ్యము ! ధ్యానమునకు ధారణ ముఖ్యము ! ధారణకు స్లిరచిత్తము ముఖ్యము ! స్థిరచిత్తమే సమాధి స్థితికి ముఖ్యము ! సమాధి స్థితియే ఆత్మసాక్షాత్కార సోపానము 1 కాబట్టి భగవంతుడు అంటే “కృష్ణస్తు భగవాన్‌” భగవంతుడు అని స్తుతించబడిన ఆ పరబ్రహ్మ బోధించిన

గీతాస్రవంతి” ఇదియే. యుగానికో మహా పురుషోదయమే భక్తుల హృదయాలలో మహోదయము ! జానోదయము |! కర్మఫల సన్వాసమే భు శరలమే ఆధ్యాత్మ తత్త్యసోపానము ! భగవత్వ ము! వేదకాండ (త్రయమే జిజ్ఞాసువుల వజనటూ ఎమోచనము ాగధ్యానమే మోనుల ముక్తిధామ య రాజగుహ్యము |! విశ్వరూప సందర్శనమే పరమా నము కణ పరబ్రహ్మము. రాజర్డుల వ ! క్షేత్ర - క్షేత్రజ్ఞ జ్ఞానమే బ్రహ్మత్యైక జ్ఞానము | వ గై! భక్తుల పారవళ్యమే సులభ భగవ జ్ఞానమే పురుషోత్తమ జానమ. త స క్వ రజో, తమో గుణరహితమే గుణాతీతము ! శివ మ ఆత్మజ్ఞానము | యోగసాధననే మాన ఇ౧ాతమే దైవ గుణధనము | పంచభూతాత్మకములు నో దేశి సొభాగ్యములు 1 వుల భానోదయము | యుగానికో మహా పురుషుల అవరతామ శ్రీకృష్ణమూర్తి ఆత్మ తత్త్వ వేదాంత బోధ ః -రభన : శాంత త్త జ్ఞానాన్ని పొందు. శత సందంాన్న అంతా తెలిపి చివరకు కేవలం గురువు ద్వారా అత్మ త్తు స గసంస్థాపనకు వచ్చినది. ఈ కతియ జ+ చినప్పుడు సాధు సజ్జనులను కాపాడుట కొరకు నాకు నేనుగాన గ సా చపాము ధర్మము నకం పిస్తాను అని పార్టునికి చెప్పెను. సాధువులకు అగ్ర ఫీ రమని అవతరిస్తాను. లేక నా అంశగలవారినైనా పంపిసో యక పరమాత్మే ఇచ్చెను,

9౨ఐఅఅఅఅ9అ9ంా శీ కులయాళ సద్నుమీ గ్రంభికళ - సారాంశకు ౫అంంంంంంంంణను

ఒకానొకనికి యోగము సాధ్యము కానిదగును. ఒకానొకరికి జ్ఞానము సాధ్యము కానిదగును. ఇదివారల జన్మాంతర సంస్కారమును అనుసరించి వుండును. అందులకే భగవానుడు సృష్టి ఆదికాలము నుండి రెండు యోగములను ఏర్పరచెను.

యోగనిష్టులు ఏ స్థానమును పొందుదురో - జ్ఞాననిష్టులు కూడా ఆ స్థానమునే పొందుదురు. యోగ జ్ఞానము రెండు ఒకే ఫలమును పొందునని తెలిసినవాడే యధార్ధ జ్ఞాని తెలిసినవాడు.

జీవాత్మ పరమాత్మ అగుటయే మానవుడు - మాధవుడు అగుట. అంటే జీవాత్మను - పరమాత్మయగు మాతృస్థానములో చేర్చుటయే మానవుడు - మరలా మాధవుడగుట శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ - మానవుడుగా రామ, కృష్ణ బుద్ధ ఇట్లా అనేక అవతారములు ఎత్తుట, ఇదియే గీతయందు తెలిసినది. మూడు గుణములతో పరమాత్మ

• ఆత్మయైనది. మూడు గుణముల నుండి విముక్తి బొందినప్పుడు ఆత్మయే పరమాత్మయైనదనియు చెప్పినదానిని ముముక్షువులు సదా తలచుచుండవలెను. మరలా మానవుడు మాధవుడు కావలసియుండిన గొప్ప అనుష్టానమును కలిగి వుండవలెను. రాయి దేవుడు కావలసియుండిన శిల్పి యెంత పనిచేయవలెనో ఆలాగున జీవుడు శివుడుగా తయారుకావలసి యుండిన ఎంతో శ్రమ చేయవలసి యుండును. లౌకికపరంగా చూచిన పెద్ద పెద్ద కర్మాగారములు - ఇండస్ట్రీస్‌ - భవంతులు, ప్రాజెక్టులు నిర్మించవలెననిన ఎంతో శ్రమ చేయవలసి యుండిన ఎన్నో జన్మలనుండి వెంటాడు కర్మ రాసిన - జన్మ పరంపరను నిర్మూలించుటకు ఎంతో పరిశ్రమ సలుపవలెను కదా ! ఇట్లు అన్నారని భయము చెందవద్దు. ఎప్పుడైతే భగవత్‌ పిపాస - చేయుటయందు ఆసక్తి కలిగి ఆచరించుచుందురో “ఆత్మ శుభోదయమునకు నాంది పలికినట్లే., ఇట్టివారికి కొంత పరిపక్వత వచ్చి శాస్త్ర విచారణయందు - ఉపనిషత్‌ పఠనమునందు శ్రద్ధ కలుగును. ఈ అనుష్టాన శక్తివలన సద్గురువును పొందవలెనని తీవ్రకోరిక బయలుదేరును. ఇట్టి స్థితికి ఎదిగినప్పుడు సద్గురువు తనకు ఎదురుపడును. అంతట సద్గురువు ఉపదేశించిన మంత్రజపమును విడువక రోజు రోజునకు అనుష్టానమును పెంచుకుంటూ పోవలెను. ఇంకను గురువు చెప్పిన సత్కర్మలను చేయుచూ వారు మన కోసము ఏర్పరచిన చెప్పిన సత్య-ధర్మములు పాటించుటయందు కాని - ఆహార వ్యవహారములందు కాని శ్రీ సద్గురువు చెప్పినదే పాటించవలెను.

కర్క భక్తి, ధ్యాన, జ్ఞానములు

శ్రీ సద్గురు మలయాళ యాతీంద్రుని దీక్షా కంకణము కూడా ఇదియే ఆయన మహోన్నత ప్రచారము కూడా “భగవర్గీత”యే శ్రీకృష్ణపరమాత్మ చెప్పిన కర్మ, భక్తి ధ్యాన జ్ఞానములను నాల్గింటిని తాను పాటించి తరియించి ఇతరులతో కూడా అనుష్టింపచేసి తరింపచేసిరి. వీరు బ్రహ్మ, జ్ఞానబోధ ముఖ్యముగా బోధించినను వారు ఏ కార్యక్రమములు - సభలు రిపినా నిత్య దీప యజ్ఞము, ధ్యానము, జ్ఞానము, అన్నదానము | మిళిత్రమై వుంటుంది. ఉపనిషత్‌ పారాయణములు ముఖ్యము. కర్మ భక్తి, జ్ఞానముల మూడింటికి ధ్యానం కూడా క్రల్రిస్తేనే అవిద్యారూప ప్రపంచములో పరమాత్మను కనుగొ నజాలడు. చిక వెం అనం దీపమే | శరణ్యమయినట్లు - అజ్ఞాన తమస్సు నశించి ఆత్మజ్ఞాన జ్యోతిని న ర్‌ క 0 ద |

. | 9౨99౭౯౨9999ఈ శీ కులయాళ సద్గురు గ్రంథికి - సారంశకు అంంంంంంంంిణను ఆత్మ - దీపం

1. ఆధ్యాత్మిక కృషిలో సాకార ధ్యానమైన అర్చనా విధానము ప్రధమము. అంటే దీపజ్యోతులను వెలిగించి | పుష్ప, ఫల, పత్రాదులలో, నైవేద్యాలతో, మంత్రోచ్భారణలతో సేవించటము తొలి దీపమును వెలిగించినట్లు.
2. నియమ నిష్టలతో వేదపారాయణము చేయటం, సద్ధంథ పఠనము రెండవ జ్యోతిని వెలిగించటము.
3. ఓంకారముతో శ్రీ నారాయణ, శ్రీరామ, శ్రీకృష్ణ, శ్రీ శివ, మంత్రజపము, తులసి, రుద్రాక్షమాలలతో చేయుట మూడవ దీపమును వెలిగించటము. |
4. నామ రూపములు లేని సకల సృష్టి మూలమైన - ప్రణవ స్వరూపమైన “ఓంకారము”ను ధ్యానించుట నాలుగవ దీపమును వెలిగించటము.
5. సద్గురువుల ద్వారా ఆత్మానాత్మ విచారణ చేసి గురువు “ప్రజ్ఞానాం బ్రహ్మ” “తత్త్వమసి”, “అయమాత్మా | బ్రహ్మ, “అహంబ్రహ్మాస్మి” అని చెప్పినప్పుడు వెంట వెంటనే ఆవరణము తొలగి “ఆత్మ” ప్రకాశదీపమును . చూడగలము. తనలో - సకల చరాచరములతో “ఆత్మ” దీపమును చూడవలెనంటే సద్గురువునందు, శాస్త్రమునందు దృఢ నిశ్చయము కలిగి ఆచరించుటయే తప్ప వేరు మార్గము లేదు.

• ఒక ఆఅభరణములో వున్నది సువర్ణమని తలచి చూచి తెలుసుకొంటే మిగతా అభరణములలో వున్నది . ఈ ఈగ సువర్లమే అని తెలిసినట్లు అట్లే తన ఇంద్రియములను ప్రకాశించు తనలోనే వున్న 'అత్మ' ప్రకాశమే . '| సకల చరాచరములలో - త్రిమూర్తులలో - దేవతలలో కూడా వున్నది ఒక్క స్వరూపమే అని దృఢ నిశ్చయమునకు య. జ ఇట్టి స్థితికి చేరవలెనంటే గ్రంథములు చదివి ఓ ఉపన్యాసములు విని చెప్పే వాచా వేదాంతము వ . శ కాదు. కేవలం అనుష్టాన కృషి ఇది ధర్మార్థకామములను దాటి మోక్షమార్గమునకు రావలెను. భవసాగరమును న న. గ్‌ దాటవలెను. జన్మ జన్మల బంధములను తొలగించుకొనవలెను. ప 7. ఆత్మస్వరూపము న. ॥ | ॥ ఓం గురుబ్రహ్మ గురువిష్ణుః గురుదేవో మహేశ్వరాః | ప. /ఎరుస్సాక్షాత్‌ పరబ్రహ్మ తస్మైశ్రీ గురవే నమః ॥ న వ. . ఓం కిం జ్యోతిస్తవ భానుమానహాని యే

1. న న. ల 1. (| కిం జ్యోతిరాఖ్యాహియే | .. పం ( | న చక్షుస్తస్య నిమీలనాది సమయే నాం ట్ర కిం దీర్థియో దర్శనే | | కిం తత్రాహమతో భవాన్నరమకం నం. . జ్యోతి స్త దస్మి ప్రభో ॥ న్‌ య. . యల్‌. , ం

ఆ99అంఅఅఅఅఅఅంఅం శీ కులయాళ సద్నుకు గ్రంభికళి - సారంశము ౫99౭అఅఅఅంలల తాత్పర్యము : నాకు ప్రకావమెద్ది ? పగటియందు సూర్యుడును రాత్రియందు చంద్ర దీపాదులను అటులే కానిమ్ము కాని, ఆ సూర్య ప్రదీపాదులను ప్రకాశింపచేయునదేది ?

నేత్రము : నేత్రము మూసికొనునప్పుడు నీకు ప్రకాశమెద్ది ? బుద్ధి - ఆ బుద్దిని ప్రకాశింపచేయునదేది (తెలుసుకొనునది) నేనే (ఆత్మయే) కాన ఆత్మస్వరూపుడవగు నీవె అన్నిటికంటెను పరమగు ప్రకాశమైయున్నావు (శిష్యుడు) ప్రభో! ఆ పరంజ్యోతి, నేనేయై యున్నాను. (ఇచట గురుశిష్యుల సంవాదరూపమున “తత్త్వమసి. (అహంబ్రహ్మాస్మి అను మహా వాక్యార్థము బోధింపబడినది) (స్తోత్రమంజరి లోనిది)

వ్యాఖ్య : వగటియందు ఎవరి ప్రకాశము చేత ఈ పనులన్నీ జరుపుకొంటున్నాము అని ప్రశ్నించుతున్నారు? పగటియందు సూర్యప్రకాశం వల్ల ఈ పనులన్నీ జరుపుకుంటున్నాము అని లోకములో అనుకుంటున్నారు. అందులకే సూర్య నమస్కారములు చేస్తారు. సూర్య ప్రకాశం వల్ల జరుగుతుంది అన్నారు.

మీరు ఒప్పుకుంటారు మరి. సూర్యుడు లేనప్పుడు కూడా జరుగుతుందే మరి అప్పుడు ఎవరి ప్రకాశము? | సూర్యుడు లేనప్పుడు చంద్రుడు దీపాలు అని అన్నారు. సూర్యుడు అస్తమించగానే లైటులు వేసుకున్నాము. వెంటనే ఆ లైటు పోయినది. అప్పుడు ఎవరి ప్రకాశం అని అడిగితే ? నా శబ్దం వస్తూనే వున్నది. మీరు వింటూనే వున్నారు. నా శబ్దమే మీకు కావలెను గాని సూర్యుడు అక్కరలేదు, చంద్రుడు అక్కరలేదు. దేనివలన ఇప్పుడు జరుగుతుంది. శబ్దప్రకారము వలననే జరుగుతుంది. శబ్దప్రకాశం వల్ల వ్యవహారం జరిగితే పొరపాటున - ముందు సూర్యుని వలన అనుకున్నాము. ఆ తర్వాత చంద్రుడు, దీపాలవలన అనుకున్నాము. సూర్యుడు వెళ్ళిపోయినాడు. లెటులు పోయినాయి. అయినా జరుగుతుంది. వ్యవహారం జరుగుతూ జరుగుతూ వుండగా నేను చెప్పుట మీరు వినుట జరుగుతుంది. వెంటనే నేను చెప్పటం మానివేసాను. అప్పుడు ఎవరి ప్రకాశం ? నేను చెప్పటం మానివేసినప్పటికి సూర్యుడు వెళ్ళినా? దీపాలు పోయినా ? మీరు నేను లేమా అప్పుడు ఎవరి ప్రకాశం మేము వున్నాము. అప్పుడు ఎవరి ప్రకాశం మనోప్రకాశం మనము వాటి వాటి ప్రకాళం అనుకున్నాము. తీరా చూస్తే ఈ వ్యవహారము జరగటానికి మనోప్రకాళశమే కాని ఈ బాహ్యమైన పంచభూత ప్రకాశం ఏ మాత్రం కాదు అన్నారు. ఇంకా విచారిస్తే మనస్సు కూడా లేదు అన్నారు. మనస్సు కూడా లేదు. అప్పుడు ఎవరి ప్రకాశమయ్యా అంటే ఆత్మప్రకాశం అంటారు. మనము ఒక వస్తువు చూడటానికి సూర్యుడు వుండాలి. నేత్రం వుండాలి. అప్పుడు ఈ వస్తువులు చూడటానికి వీలు అవుతుంది. నేత్రం లేకపోయినా - సూర్యుడు వున్నా ప్రయోజనము లేదు, సూర్యుడు వున్నా - నేత్రం వున్నా ప్రయోజనము వుంది. ఈ రెండు వున్నా చీకటిలో లైటు వుండాలి. సూర్యుడు నేత్రమునకు సహకారం.

/ నేత్రం సూర్యునికి సహకారము ఈ రెండు కూడా వున్నా చీకటిలో వ్యవహారము, జరుగదు. చీకటిలో లైటు కావాలి. ఈ మూడు వ్యవహారములు వున్నవి అనుకొందాము. కాని స్వప్పము యా సించము. మనస్ఫుకు ఆధారము వుంటేనే కాని వ్యవహారము చేయలేదు. మనస్సుకు సూర్యుడు కావాలి, ఇర్ర౦ గ్‌ - అయితే కలలో ఈ సూరుడు లేడు కదా, కలలో ఈ నేత్రములు లేవు కదా ! ఇంత్‌ ప్రపంచాన్ని పట్టపగలుగా చూచింది కదా | అప్పుడు ఏనత్తాచేత జరిగింది అంటే. సూర్యుడు లేడు, నేత్రములు లేవు. అయినప్పటికి ఇంత సంసారము ప్రత్యక్షముగా చూచెదము. అంటే ఎవరి ప్రకాశం అంటే కేవలం అత్మప్రకాళమే. నప దృష్టాంత్యము నుంచి ఏమి గ్రహించాలి. అంటే ఆత్మ స్వయంధ్రకాశం, ఆత్మకు ఇంద్రియాల అవసరము లెదు. ఆత్మకు సూర్యుడు

ఆ229అఐంంింింంా శీ కులయాళ నద్నకు గ్రంభికళ - సారంశకు జఅంంంంంంంంణన అవసరము లేదు, కర్మేంద్రియములతో కూడా పనిలేదు. ఆత్మ స్వయంప్రకాశం, అది భాషించుతోనే వున్నది. అది వెలుగుతూనే వున్నది. ఎంత దృష్టాంతమో చూడండి. స్వప్నములో ఆత్మప్రకాశం వల్లనే మనస్సు ఇంత | వ్యవహారం చేస్తుంది తప్ప. మరి ఏమి కాదు. స్వప్నంలో ఆత్మ వున్నదా అంటే స్వప్నములోనే వున్నది. స్వప్పములో వున్న ఆత్మ జాగ్రత్తా అవస్థలో లేదా అంటే స్వస్నములోనే వున్నది అన్నారు. అయితే జాగ్రత్తలో ఆత్మ కలసిపోయినది కనబడుట లేదు. స్వప్ప అవస్థలో కేవలం ఆత్మబాగా కనబడుతుంది. ఎందువలన ఇంద్రియములన్నీ లయమై పోయినవి. ఒక మనస్సు యే పనిచేస్తుంది. ఆ మనస్సుకు ఆధారము సూర్యుడు అనుకున్నాము. ఆ సూర్యుడనేవాడు లేడు. ఆత్మప్రకాశము అని స్పష్టముగా తెలుసుకొన్నాము, ఆత్మకు రెండోదాని - సాహాకారము అక్కరలేదు. ఆత్మ స్వయంప్రకాశము అని నిర్ధారణ కావటానికి మీకు స్వప్ప దృష్టాంతము, స్వప్ప దృష్టాంతము నుంచి ఇంకొకటి కూడా చెప్పుకొనవచ్చును. ఆత్మకు ఈ స్వప్న దృష్టాంతమును బట్టి మనము ఏమి అర్ధము చేసుకోవాలి. ఈ జన్మ రాకముందు మనము అనేక దేహాలందు వున్నాము. పుట్టకముందు వున్నాము. సుషుప్త దృష్టాంతమును బట్టి ఆత్మకు కర్శృత్వ, భోక్షృత్వము లేవు అని అన్నారు. స్వప్న దృష్టాంతమును బట్టి ఆత్మలో రెండవది లేదు అన్నారు. ముక్త దశలో ఆత్మశేషించి వుంటుంది అని గుర్తించమన్నారు. వేదాంతమంటే మూడు అవస్థలు, మూడు దేహాలు, పంచకోశాలు వేదాంతమైనది. దీన్ని చెప్పాలి. అనేక రీతుల సూర్యుడు ఎక్కడ వున్నాడు ? అని జనకమహారాజు యాజ్ఞవల్కు్యని ప్రన్నించుతున్నాడు ? సూర్యుడు ఎక్కడ వున్నాడు అంటే అక్కడ వున్నాడు అని చెబుతాము. కాని నేత్రం ముందు వున్నాడు అన్నాడు. ఎక్కడ వున్నాడు సూర్యుడు ? నేత్రం ముందు వున్నాడు. రూపాలు ఎక్కడ వున్నవి ? నేత్రంలందు నేత్రం ఎక్కడ వున్నది ? మనస్సునందు. మనస్సు ఎక్కడ వున్నది ? బుద్ధియందు బుద్ధి ఎక్కడెక్కడ వుంది ? బుద్ధి ఆత్మయందు. ఆత్మ ఎక్కడ వుందో అనుకొనకండి. _ __ వడ్జానం బ్రహ్మ” ఏ తెలివిచేత బుద్ధి నిచ్చ ఇస్తుందో ఏ తెలివిచేత మనస్సు ఆలోచించుతుందో, ఏ సత్తాచేత ఆయా ఇంద్రియములు పనిచేస్తున్నవో ఆ సత్తయే ఆ దానిపేరే “ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ” ఏ ప్రజ్ఞచేత తింటున్నామో, ఆగ్రాణించుచున్నామో ఆ ప్రజ్ఞనే ఆత్మ ఆ '్రజ్ఞనే బ్రహ్మము. ఆత్మ ఎలా వున్నదో వర్ణిస్తాము' ఆత్మ పురుష తంత్రమా? వస్తు తంత్రమా అని వాదన వున్నది. చాలా విలువైనది. పురుష తంత్రము, వస్తుతంత్రము అని రెండు మాటలు వినండి. పురుష తంత్రము అంటే అర్ధమేమిటి అంటే ? బుద్ధిని ఆధారము చేసుకొనేది. వని రంళమునా ప్రరుష మ. తంత్రమన్నా ఒక్కటే. వస్తుతంత్రమని ఒకటి వున్నది. వస్తువ దీనికి పురుష తంత్రము లేదా బుద్ధితం తము లేదా కరః చ సునను బుద్యానుసారం మలచుకొని చూ క దరనవు వ. లి గాలోమ లేదా [ఈంత్రము అంటారు. ఇప్పుడు మనకు వస్తువు యొ బ్రహ్మము అని అంటున్నారు. ఇదే తేడా ఇక న భం ద టగ్మాము అని అర్థము. మీరు దేవుడు అని ఇక విధముగా వున్నదో ఆ విధముగా చక క యొక్క బగము కలుగవలెను. ఇక్కడ వుం ్కగా తెలుసుకొంటే వస్తువు మన అనుభవానికి వసుంది. వస్తువు ఒకో వుంటే ఒకలా గుర్తించితే వస్తుజ్ఞానము కలిగినటేనా ? కలి లర కావాలి ఆ కథ ఏమిటి అంటే ఒక వస్తువును దరి ంచాలి లను. ఇప్పుడు దీనికి ఒక పెద్ద కథ లో నేత్రములు స్తు 1ంచాలి. అంటే నేత్రం కావాలి. వస్తువూ కావాలి. వస్తువు వుం ఈ చూడగలము. వస్తువు వున్నా నేత్రములు లేకపోతే నిష్ట్రయోజనము. వస లి. నేల ల ] . వస్తువు వుండాలి.

9౨౭౨౨అ౨౭౨౨అ౨అఅఈ శీ మలయాళ నద్నకు గ్రంఖికళ - సారంశకు ౫అ౭౨అ9అంఅంఅలఅలలను వుండాలి. అలాగుననే బ్రహ్మమనే వస్తువు వున్నది. అందుకొనే బుద్ధి వున్నది. బ్రహ్మము వున్నది. మరి అందుకోవాలి కదా ! సూత్రమేమిటి ఇక్కడా ? నేత్రం వుండాలి, వస్తువు వుండాలి. వస్తువు వున్నదో నేత్రం వున్నదో దాని అనుభవము కలగటానికి అభ్యంతరం లేదు. అయినా ఒకచోట మాత్రం ఈ వస్తువున్నా ఈ నేత్రంలు వున్నా చీకటిలో దీపము ఎట్లా కావలెనో మీరు అందుకోవటానికి మీ బుద్ధి సిద్ధముగా వున్నా బ్రహ్మము వున్నది. మీ బుద్ది సంసిద్ధముగా వున్నా అది అందదు ? ఎందువలనా ? నేత్రములు వున్నా - వస్తువు వున్నా చీకటి వుండుట వలన యే విధముగా అందలేదో ? ఇక్కడ బుద్ధి సిద్ధముగా వున్నది. బ్రహ్మం వుండనే వున్నది. ఎందుకు అందటము లేదు అంటే ? అక్కడ చీకటి వుంటే కనబడనట్లుగా బ్రహ్మ ఎట్టి లక్షణాలు గలదో మీకు ఆ వాక్యము అందితే కాని బ్రహ్మదర్శనము అవుతుందే కాని లేకపోతే కాదు. బ్రహ్మము వున్నామీ బుద్ధి సంసిద్ధముగా వున్నా బ్రహ్మమును పొందలేరు ? బ్రహ్మము యొక్క లక్షణాలు మీరు చక్కగా విన్నప్పుడే బ్రహ్మము మీకు అర్థం అవుతుంది. అయితే ఇప్పుడు మీకు ఏమి కావలె ? కేవలం వాక్యం కావాలి. గురువు కావాలి అని అర్థము. ఈ విధముగా ఆ వస్తువ వర్ణన చేయగానే వెంట వెంటనే ఆ బుద్ధిలో ముద్రబడినదో అదే విధముగా విష్ణువు అనగానే విష్ణువు, శివుడు అనగానే శివుడు, బ్రహ్మ అనగానే బ్రహ్మదేవుడు ముద్రబడినాడో ఆ నిరాకార బ్రహ్మము యొక్క లక్షణాలు తెలుపగానే వెంట వెంటనే ముద్రబడిపోతుంది. ఆ ముద్ర శ్రవణము చేయటము ఎంత అవసరమో చూడండి. దీనిని ఏమి అంటారు. అంటే వస్తువు వున్నది వున్నట్లు గుర్తించటము వస్తుతంత్రము అని అర్థం, వస్తువును తన బుద్దిద్యానుసారంగా మలచి చూచుట పురుష తంత్రము అంటారు. కాబట్టి పురుషతంత్ర జ్ఞానము యధార్థము కాదు అంటారు. వస్తుతంత్ర శాస్త్రమే యధార్థము అన్నారు. ఈ విధముగా విచారిస్తే ఈ బ్రహ్మము ఎట్టిది అని విషయమునకు వస్తే ఇప్పుడు మీకు గుర్తు చేస్తాను. కేవలం కొన్ని ఉపనిషత్‌లలోనే వున్నది, బ్రహ్మము యొక్క వర్ణన 840 ఉపనిషత్తులు. ఈ లోకము గురించే వర్ణిస్తున్నాయి. 232 ఉపనిషత్తులు లోకాలు, దేవతలు గురించే వర్ణిస్తున్నాయి. శ్రేవలం 10 ఉపనిషత్తులు మాత్రమే బ్రహ్మాన్ని గూర్చి వర్ణిస్తున్నాయి. కాబట్టి ఉపనిషత్తుని ఆశ్రయించు. గురువును ఆశ్రయించు అని అర్థము. ఏమిటయ్యా ఆ వాక్యాలు ? పరబ్రహ్మను వర్ణించే వాక్యాలు ఏయో చెప్పండి అని వినగానే మాకు వెంటనే ఆ జ్ఞానము కలగాలి కదా! “సత్యవాక్య అనత్తం బ్రహ్మ ఏకమేవా ద్వితీయం బ్రహ్మ నేహ నానాది కించనా - సర్వం ఖల్విదం బ్రహ్మ వీటిని గూర్చి చాలా చాలా వినాలి. ఎంతో విస్తారముగా చెప్పాలి. ఈ నాలుగు వింటే ఈలాంటి లక్షణాలు గలది బ్రహ్మము అని అనుభవానికి వస్తుంది. అనుభవానికి రాగొనే ఇంతటితో సరిపోదు. మరొక్క నాలుగు | వాక్యాలు వున్నవి. మళ్ళీ అవే బోధించాలి. ఏమిటి అవి అలాటి లక్షణాలు గల బ్రహ్మం ఎక్కడో లేదయ్యా నీలో | వున్నది, నీవై అని బోధిస్తున్నవి. వాటి పేరే మహా వాక్యాలు ఈ బ్రహ్మముని బోధించే నాలుగు వాక్యాలు. | ఉపదేశించాలి. అట్టి బ్రహ్మం నీవె అని చెప్పటానికి “ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ”, “అహం బ్రహ్మాస్మి , “తత్త్వమసి”, | _చీయమాత్మా బ్రహ్మ” ఈ నాలుగు బోధించాలి. ఈ నాలుగు బోధించినా కొంత సందేహమే వుంటుంది. మళ్ళీ ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ” ప్రతి జీవాత్మ పరమాత్మ అనగానే సందేహము వస్తుంది. వెంటనే దానిని చెప్పాలి. “బ్రహ్మ ప్రజ్ఞానం”, “ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ”, 'అహం బ్రహ్మాస్మి, “బ్రహ్మవాహస్మి”, “తత్వమసి , త్వందదసి , అయమాత్మా | బ్రహ్మ, బ్రహ్మాత్మా ఈ విధముగా విచారించినట్లయితే అది ఎలా సాధ్యము అంటే. ___

ఆ౨౨౨అఅఅఅఅఅంంగ.శీ ఘులయాళ నద్నరు గ్రంధికళ - సారొంశకు అంంఅంంఅంఅంఅణఅ ఉదా : ఒక చెట్టు వున్నది. ఈ చెట్టుని కేవలం చెట్టుగా చూడవచ్చు. ఆ చెట్టయందు రెమ్మ కొమ్మలు విశేషముగా చూడవచ్చు. లేకపోతే ఒక్క చెట్టుగానే చూడవచ్చు. ఈ మనస్సుకు సాకారంను చూచె శక్తి వున్నది. నిరాకారాన్ని ధ్యానము చేసే శక్తి వున్నది. ఒక చెట్టును అనేక విధములుగా చూచెను. రెమ్మలు కొమ్మలు పుష్పాలుగా చూచెను. వెంటనే ఒక చెట్టుగానే చూచెను. చెట్టు యందు విస్తారముగా చూచెను. చెట్టయందు ఒకటిగాను చూడవచ్చును. ఈ చెట్టును వనముగా చూడడము సామాన్యము అయితే ఆ వనమును విస్తారంగా చెట్లను చూచుట విశేషము.

అట్లాగే భూమిని మట్టిగా చూడటము సామాన్యం. మట్టియందు కుండలు అవి చూడటం విశేషము. సామాన్య జ్ఞానం అర్థం అవుతుంది. విశేష జ్ఞానం అజ్ఞానం అవుతుంది. బంగారంగా చూచుట సామాన్య జ్ఞానం అయితే బంగారంనందు నగలు చూచుట విశేష జ్ఞానం. విశేషముగా చూస్తున్నామా, బ్రహ్మాన్ని సామాన్యముగా చూస్తున్నామా ! నా స్వరూప రహితమై కేవలం చైతన్యముగా మాత్రం వున్నదాన్ని సామాన్యముగా చూడడం సామాన్యమైన బ్రహ్మాన్ని ఆ మహా బ్రహ్మాన్ని అనేక రూపాలతో విడివిడిగా చూస్తున్నాము అంటే అది అజ్ఞానం

| అవుతుంది.

ఈ విధముగా ఒక చెట్టుగా చూడవచ్చు. చెట్టును రెమ్మ పువ్వులుగా చూడవచ్చు. రెండవ విధముగా ఒక వనముగా చూడవచ్చు. ఆ వనములో అనేక చెట్లను చూడవచ్చు.

ఇక మూడో విధము : భూమిని ఒక్క భూమిగా చూడవచ్చు. ఈ భూమియందు పర్వతాలు నదులు, పుట్టలు, గుట్టలుగా చూడవచ్చు. ఇంకొక విధముగా మీ యందరిని ఏకముగా చూడవచ్చు. అందరినీ విడివిడిగా చూడవచ్చు. అందులో స్త్రీలను చూడగలరు. అందులో బ్రాహ్మణులను చూడవచ్చు. అందులో శూద్రులను పశు పక్ష్యాదులను చూడవచ్చును. ఇన్నిటిని విడివిడిగా చూడవచ్చును. ఏకముగా చూడవచ్చును.

ఈ విధముగా పంచభూతాలకు శబ్ద, స్పర్శ, రూప, రస, గంధాలు ఐదు వున్నవి. ఈ ఐదింటిలో ఐదు చూడవచ్చు. ఐదులో ఒకటి వదలి నాలుగు చూడవచ్చును. మూడు చూడవచ్చు. రెండుగా, ఒకటిగా కూడ చూడవచ్చు. కేవలం ఆకాశంనే చూడవచ్చు. ఈ ఐదు భూతాలు ఎక్కడ వున్నవి. ఈ నాలుగు భూతాలు ప్లస్‌. ఈ కనపడే చరాచరము అంతా ఎక్కడ వున్నది ? ఆకాశంలో వున్నది. ఆకాశంలో వీటన్నిటిని చూడవచ్చు. వీటన్నిటిని తీసవేసి ఒక్క ఆకాశంను చూడవచ్చు. మీకు అప్పుడప్పుడు అనుభవము అవుతుంది. ఏమి గోచరించకుండా కళ్ళు మూసుకొని కూర్చుంటే ఏమి రెండో వస్తువు లేకుండా కేవలం తానే వుండవచ్చు. కాబట్టి ఈ మనస్సుకు సాకారంను ధ్యానం చేసే శక్తి వున్నది. నిరాకారాన్ని ధ్యానం చేసే శక్తి వున్నది. అది సామాన్యమూ అయిపోతుంది. విశేషము కూడా అయిపోతుంది. కాబట్టి ఈ మనస్సులో నానాత్మాన్ని తీసివేసి - మహా సామాన్యాన్ని భావన చేయమన్నారు. కాబట్టి బ్రహ్మాన్ని పొందటానికి ఆకాశవతే బ్రహ్మం అన్నారు. మీరు బయట ధ్యానము చేయగా చేయగా బయట ధ్యానము చేసేది మనస్సు. ఈ బయలు లక్షం ఏమిటి స్వచ్చముగా వున్నది. వ్యాపకమై వున్నది. సూక్ష్మమై వున్నది. ఇట్టి లక్షనాలు మనస్సుకు వున్నది. మనస్సుచేత ఈ బయలు భావన చేస్తే మరి లక్షణాలు ఏమిటి ఆకాశమునకు ? స్వచ్చమై, సూక్ష్మమై, వ్యాపకమై వుండే ఈ బయట ఇట్టి లక్షణాలను అయితే మనస్సు ధ్యానము చేసిందో ఇట్టి లక్షణ స్వరూపమైనట్టి అత్మ వెంటనే స్ఫురించుతుంది. బ్రహ్మ లక్షణాలు చెప్పగానే వెంట వెంటనే బ్రహ్మాకారాన్ని చెందుతుంది. మనస్సు దీనిని గూర్చి గురువుగారు బోధించునపుడు బ్రహ్మ లక్షణాలు వర్ణిస్తున్నప్పుడు వెంట వెంటనే సూక్ష్మబుద్ది గలవానికి ముద్రపడుతుంది.

ఆ౭అంంం9ం9ంంంండ శీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంధకళ - సారాంశకు అంంందింింింంణలం

మీలో వున్న సూక్ష్మబుద్ధి మీకు అందిస్తుంది. ఈ గురువులు బోధ అందించేరవరకే. అందుకే రమణమహర్షి అంటారు. రమణమహర్షిని ఒకడు స్వామి నన్ను మీ శిష్యునిగా చేసుకోండి. గురోపదేశము చేయండి అన్నాడట. నాకే గురువు లేడు. నిన్ను నేనేమి శిష్యునిగా చేసుకుంటాను అన్నాడట. నీ మనస్సుకే నీవు గురువివి. అట్లా చేయి అన్నారట. నీ అంతరాత్మ నీ గురువు అని చెప్పెను. గురువులు రెండు రకములు. ఒకడు ఆత్మలో వున్నాడు. అత్మజ్ఞానము కలిగిస్తాడు. కాని బాల్యగురువు లోపలికి నెట్టుతాడట. లోపలి గురువు లోపలికే అట్లా లాగేసుకోవలెనట. బయటి గురువులు నెట్టేవరకే. అసలు గురువులు లాక్కోవాలి లాక్కోవాలి అంటే ఏమిటి ? ఆత్మసుఖం చేయాలా, గురుబుద్ధి విశేషముగా పరిశుద్ధమైన మనస్సుతో అలా లాగేసుకోవాలి. ఈ విధముగా విచారిస్తే మీరు వినండి అన్ని విషయాలు తప్పులేదు. ఆత్మజిజ్ఞాస వింటున్నారు. మీరు చేసేటటువంటి జపతపంబులు చేస్తూ వుండండి. ఇది కూడా వింటూ వుండండి. రాను రాను అంతఃకరణశుద్ధి అవుతుంది. ఇట్లు బ్రహ్మజ్ఞానము కూడా కలుగుతుంది. దీనికి స్టేజీలు ఏమీ లేవు. శ్రీకృష్ణుడు అర్జునునకు అన్నీ ముందు పెట్టినాడు. నీ ఇష్టము అన్నాడు. నేను చెప్పటం తప్పా ? అన్ని యోగాలు చెప్పాడు. నీ ఇష్టము అన్నాడు. ఆ విధముగా అందరు వుంటారు. అన్ని తరగతులవారు వుంటారు. అన్నీ చెజుతారు. మీరు మీ శక్తికొలది అందుకోవాలి. ఇది వస్తుతంత్రము, పురుషతంత్రము వున్నది వున్నట్టుగా గుర్తించటము వస్తుతంత్రమైతే, వున్నది నీ బుద్ద్యానుసారము మలచుకొని చూచుట పురుషతంత్రము.

ఒక ఉదాహరణ : సాలగ్రామమును మహావిష్ణువు అంటున్నాము. ఇది సాలగ్రామము అని, ఇది రాయి అని గుర్తించముట వస్తుతంత్రము. ఇది యధార్థ జ్ఞానము. దానిని మహావిష్ణువు అని చిత్రీకరించుట వుండే ఇది ప్రవజ్ఞానం అంటారు. వస్తువుని వున్నది వున్నట్టుగా గుర్తించినవాడు, రాయిగా గుర్తించినవాడు అది మహావిష్ణువుగా భావించినవాడు, నిజంగా వస్తుజ్ఞానము కలిగినవాడా ! అని రాయిగా గుర్తించినవాడే వస్తుజ్ఞానము గలవాడు. కానీ అది మహావిష్ణువు అని గుర్తించినవాడు భ్రమ చెందినవాడు. కాని భ్రమ జ్ఞానమే కానీ సమజ్ఞానము కాదు. అంటే అర్థము ఏమిటి ? నామరూప సహితమైన వాడ్ని నామరూపముగా భావించాడు. అంటే భ్రమే అవుతుంది. కాని అది సత్యము కాదు అన్నాడు. మరి ఏంటి స్వామి ఇది అంతా |! మాపని ఇంతేనా అంటే ? నీవు రాయిని మహావిష్ణువుగా భావించినందునా నీకు చిత్తశుద్ధి అవుతుంది. చేయి మంచిదే చిత్తశుద్ధి అవుతుంది. జ్ఞానమునకు దోహదమవుతుంది. ఏకాగ్రత కుదురుతుంది. అది చేయవలసినదే. కాని అది యధార్థము కాదు అన్నాడు. వస్తుతంత్రము పురుష తంత్రము అయిన విషయాలలో ఈ వస్తుతంత్రమైన బ్రహ్మాన్ని అందుకోవటం ఎలా?

ఒక ఉదాహరణ : కర్మ అనగానే పని అని అర్ధము. కర్మ చేస్తే నాలుగు ఫలితాలు వున్నవి. మీరు ఇల్లు లేదని ఇల్లు కట్టుకున్నా కర్మయే లేదు. పెద్దలది బాగుచేసుకొని ఆ యింట్లోకి వెళ్లినా కర్క్మయే అలాగే కర్మకు ఫలితాలు నాలుగు. కర్మచేయటం అంటే ఏమిటి ? క్రొత్తదానిని వుత్త పత్తి చేయటం - రెండవది ఆప్తి ఆప్తి పొందుట అంటే దగ్గరకు తీసుకొనుట. ఇక మూడవది సంస్కృతి అన్నాడు. పరిశుద్ధం చేయుట అన్నారు. నాలుగవది నాశనము అయిపోవుట. ఇది కర్మ విషయము. వేదాంత సిద్ధాంతమంత ఈ నాలుగు మాటలుమీద కొనసాగుతుంది. ఇప్పుడు ఆలోచించుదాము. ఇప్పుడు మనకు ఏమి కావాలి ? బ్రహ్మం కావాలి. అంతే కదా! ఇప్పుడు బ్రహ్మము కావలెనంటే ఈ బ్రహ్మము వున్నది వున్నట్లు తెలుసుకొంటే బ్రహ్మం తెలుస్తుంది. అంటారా!

ఆ౨అఅఅిణంింింంంః శీ కులయాళ సద్నుకు గ్రంభెళి - సారాంశకు ఆఅఆంంంంంంంలలల ఈ బ్రహ్మం తెలియటానికి ఏదైనా కర్మ చేయాలా 1! బ్రహ్మము గుర్తు చేయలేనిది కాబట్టి దానిని ఉత్పత్తి చేయటేము. కర్మ చేసేపని ఉత్పత్తి చేయటం కాబట్టి బ్రహ్మం అది స్వస్వరూపము కాబట్టి దానిని ఉత్పత్తి చేయలేము. కాబట్టి కర్మ పనికిరాదు. కర్మ ఫలితమేమిటి. దగ్గరకు తీసుకురావటం. బ్రహ్మాన్ని దగ్గరకు తీసుకోవటమా ! అది సర్వవ్యాపకమైనది. కాబట్టి దగ్గరకు తీసుకోవటానికి అంతకన్నా అవకాశము లేదు. దాన్నే శుభ్రము చేద్దామా మలినమున్నది అని అంటే శుభ్రము ఎట్లా చేస్తాము. అద్దము అయితే మలినపడితే శుభము చేస్తాము. నామ, రూప, రహిత బ్రహ్మము శుభ్రము ఎట్లా చేస్తాము ? పోని నాశనము అయినా చేద్దాము అంటే దానికి రూపమే లేదు. నాశనమే చేయలేము. పుట్టలేదు కాబట్టి నాశనము చేయలేము. కాబట్టి కర్మ బాహ్య ప్రపంచములో పనిచేస్తుంది తప్ప బ్రహ్మముమీద పనిచేయదు అన్నారు. కర్మ బ్రహ్మందగ్గరకు కూడా వెళ్లలేదు అన్నారు. ఎందువలన ? ఈ నాలుగు లక్షణాలు వుండుటచే సరే స్వామి స్థూల కర్మచేత బ్రహ్మము పొందలేము అనుకుందాము. సరీ అయితే సూక్ష్మమైన ఉపాసన అయిన భక్తి వున్నదే దానిచేతనయినా మేము (బ్రహ్మమును పొందలేమా ! దానిని ప్రయత్నము చేస్తే బాగుంటుందేమో. స్థూలమైన కర్మయే - సూక్ష్మమైన కర్మయేనయ్యా. ఉపాసన వలన కూడా వస్తు జ్ఞానము కలుగదు. దీనికి ఒక ఉదాహరణ వున్నది. ఉదాహరణ : ఒక కుండ వున్నది. కుండను చేసినావు. అప్పుడు ఏమి అయినది. ఉత్పత్తి అయినది. ఆ కుండను ఇంటికి తెచ్చుకున్నావు. ఆప్తి అయినది. తర్వాత ఏమి చేసినావు. శుభము చేసినావు. ఏమి అయినది. సంస్కృతి అయినది. చివరకు బియ్యం పోసినాము. ఒకరోజు ఏమి అయినది టక్కున పగిలిపోయినది. ఏమి అయినది, నాశనము అయినది. ఉత్పత్తి, అప్పి, సంస్కృతి, నాశనము, స్థూలమైన కుండకు చరగవచ్చును. కాని సూక్ష్మమైన ఉపాసనకు అలా సాధ్యమా అని ప్రశ్చించితే ? సాధ్యము అన్నాడు. ఎలా అంటే చూడండి. తిరుపతిలో వున్న వెంకన్నబాబుని నా భూమధ్యమందు తెచ్చుకున్నాను. ఇప్పుడు ఉత్పత్తి చేసుకున్నామా లేదా! ఇక్కడ ఉత్పత్తి చేసుకొన్నాను. రెండవది ఇప్పుడు ఏమి చేసాను. ఎక్కడో వున్నవాడిని ఇక్కడకు తెచ్చుకున్నాను. ఉత్పత్తి చేసుకొన్నాను. నా దగ్గరకు తెచ్చుకున్నాను. ఉత్పత్తి, ఆప్తి రెండూ అయినవి నాకు ఇష్టములేని హంగులు తీసివేసి నాకు ఇష్టమైన హంగులే పెట్టుకున్నాను. ఏమైనది. సంస్కృతి అయినది. ఈ విధముగా ఉత్పత్తి చేసుకొని భూమధ్యమున పొంది ఆ తరువాత సంస్కృతి చేసుకొని ఇలా ధ్యానము చేస్తూ చేస్తూ చేస్తూ వుండగా పారిపోయినది. ఇప్పుడు ఏమి అయినది నాశనము అయినది. ఇటు కర్మ చేతకాని, ఉపాసన చేత కాని నాలుగు ఫలితాలు సంభవించుతాయి. ప్రపంచములో వర్తిస్తుంది. సాకారములోను వర్తిస్తుంది తప్ప ఆ బ్రహ్మ విషయములో ఈ కర్మ యే మాత్రము ఉపయోగము చేయదు. నేను రామా అనగానే మీ మనస్సులో ముద్రపడతాడో అదే విధముగా బ్రహ్మ ఎట్టిది అని నేను వర్ణించగానే ముద్రపడాలి. ఎట్టిది అంటే మీకు చెబుతున్నా ఎట్టిది అది. జ్ఞానస్వరూపము, తత్‌ స్వరూపము, ఆనందస్వరూపము అని వాక్యాలు ఉపయోగించగానే వెంట వెంటనే స్ఫురించవలెను. నిమిషమన్నా నీవు (ఈ ప్రపంచాన్ని మరచి ధ్యానములో వుండు అదేనీ స్వరూపము) శంకరుడు అంటాడు. ఈ జగత్తులో బుఖమనుకుంటున్నారే సుఖము - సుఖము ఈ భార్యాపుత్రులు వలననే సుఖము వుంటే వాళ్లలోనే సుఖము వుంటే వీళ్ళందరిని వదలి నిద్రను ఎట్లా ఇష్టపడతారు. సౌందర్యమైన భార్య వుంది అనుభవిస్తున్నాడు. వెంటనే నిద్రపోతున్నాడు. ఐశ్వర్యము కోట్లు వున్నది. పోతే పోయిందని నిద్రపోతున్నాడు. దేనివలన సుఖం, సుఖం అని

ఆ౨9అఅఅఅఅఅ9ం54:కీ కులయాళ నద్నరు గ్రంథికళి - సారాంశకు ౫అంింంంింింంింణల భ్రమిస్తున్నాడో ఆ సుఖాలకన్నా మిన్న అయినది ఆత్మసుఖము. అంతేకాకుండా నిద్ర సుఖం కాబట్టి అన్నిటిని వదలి నిద్రపోతున్నాడు. ఇలాంటి లోకములో సుఖము లేదు కాబట్టి సుఖమున్నది అని భ్రమ చెందుతున్నాడు. లోకములో సుఖము లేదు అని నిశ్చయము చేసుకొని నిద్ర సుఖాన్ని కోరుతుంది అని గమనించాడు. వస్తు వాహనాలలో సుఖమే వుంటే జీవుడు నిద్రను ఇష్టపడడు. ఇవి అన్నీ దుఃఖమని తెలిసేదానికి దుఃఖము వుందని, కాబట్టి నిద్రపోతున్నాడు. మీరు ఎప్పుడు దుఃఖముతో వున్నాను అనుకుంటున్నారు. అలా ఎప్పటికీ లేరు అని శాస్త్రకారులు అంటున్నారు. ఎలా అంటే ఎప్పుడు వుండేది ఆనందము. వస్తూ పోతూ వుండేది దుఃఖము. అందుకే కలకాలము ఈ దుఃఖాలు వుండబోవు అంటారు. దుఃఖం పోయింది. మిగిలినది ఆనందమే. ఆనందమే లేకపోతే ఈ జీవుడు ఇంత సుఖముగా వుండలేడు. అందుకని మనస్సుతోనే పొందాలన్నారు. దీనికి కారణం ఏమిటి అంటే స్థూలమైన, చంచలమైన మనస్సు పనికిరాదు. గురూపదేశ బుద్ధి వున్నదే. దానిచేతనే పొందాలన్నారు. నేను అన్ని ఖండన చేయటము మిమ్ములను ఏమో భ్రష్ణుడని చేయటానికి అని అభిప్రాయము కాదు. సత్యం తెలిస్తే ఇలా వుంటున్నది తెలుసుకుంటారు. అని భావముతో చెబుతున్నాను. మీరు ఇరవై పాతిక సం॥ల నుంచి ఉపనిషత్తులు వేదాలు చదువుతున్నారని తెలిసి చెబుతున్నాను. మీరు తెల్లవారుజామున లేవండి, మీ మీ గురువులు చెప్పిన మంత్రములు చదివించండి. సైకిల్‌ ఎక్కి కదలకుండా కూర్చుంటే కదలదు. సైకిల్‌ ముందుకు త్రొక్కుకుంటూపోతే మధ్య మధ్యలో ఆగినా అది కదులుతుంది. అంటే ప్రతివారికి మంత్రము వుండవలెను. అని పదే పదే చెబుతున్నాను. ధ్యానము చేసేటప్పుడు మీ వెన్నుముక నిటారుగా వుండాలని చెబుతున్నాను. భూమధ్యమునందు కూడ దృష్టి పెట్టవలెను. ఒక్కసారి ఆ రాముని విగ్రహాన్ని కళ్ళు తెరచి చూడండి. చూస్తూనే రామా రామా అని పెదవులతో పలుకుతుండండి. ఇలా రాముని చూస్తూ చూస్తూ రామ అని పలుకుతూ ఒక వారం పదిరోజులు అభ్యాసం చేయండి. ఆ తర్వాత మెల్లగా కళ్ళు మూసుకొన్న రాముడు కనపడాలి. ఏ భాగమన్న కనపడుటలేదు అంటే మళ్ళీ మళ్ళీ పూర్తి విగ్రహము కనబడేదాకా అభ్యాసము చేసి నేత్రములతో చూచినది మనస్సులో ముద్రపడాలి. ఈ వాక్కుతోనే అనటం మొదటి పద్దతి. మనస్సుతో చేయటం రెండవ పద్ధతి. మొదట కళ్ళతో చూస్తున్నాము. వాక్కుతో అంటున్నాము. కళ్ళతో చూడటం మాని, వాక్కుతో అనటం మాని కేలవం మనస్సుతోనే అనటం మనస్సుతోనే చూడటం చేయాలి. మనస్సుతోనే ధ్యానము చేయండి. ఇలా అభ్యాసము చేయగా చేయగా మనస్సుకు నిలకడ వస్తుంది. రామకృష్ణ పరమహంసగారు ఇలా పూజ చేయగా ఆ దేవిముందు కూర్చొని పూజ చేయబుద్ధికాలేదు. అదండి. ఆ దేవిని మనస్సులో లగ్నం చేసుకొని దర్శనము చేసుకొన్నారు. చివరికి ఎక్కడివరకు వెళ్ళినది. ఆ దేవికి చేసిన ప్రసాదాలు తానే తినటం మొదలుపెట్టినారు. దేవికి అలంకారము చేసేవి తన మెడలో వేసికొనటం మొదలుపెట్టినారు. ఈ విధముగా మనస్సులో ముద్ర పెరిగినకొద్ది క్రమేణా వృద్ధి చెందుతుంది. నేను తీసివేయమనలేదు కదా ! తొందర తొందరగా అభివృద్ధి చేసుకోమని కాలం విలువ తెలుసుకొనమని చెబుతున్నాను.వస్తు విషయాల కోసం, భార్యాబిడ్డలకోసం మీరు ప్రతిక్షణం తాపత్రయపడుతూ దైవము కొరకు రోజుకు ఏ కొద్ది క్షణములే వినియోగిస్తే ఎట్లా మనిషికి సుఖము కావలెను. సుఖము కావలెనంటే బ్రహ్మజ్ఞానము కావలెను. బ్రహ్మజ్ఞానము కావలెనంటే ప్రాణం వుండాలి. ప్రాణం వుండాలి అంటే అన్నం కావాలి. అన్నం కావాలి అంటే కర్మ చేయాలి అని వరుస కాని చూడండి. , ఎందుకు బ్రతకాలో చూడండి. నీవు కర్మ చేయాలి. అంటే పాపము అయిన కర్మ చేయకు - పాపం లేని కర్మ

39దంంంలింింింం శీ కములయాళ నద్నుకు గ్రంఖికళ - సారంశకు ౫అంంిందింంింంలల చేయి. కర్మ ఎందుకు చేయాలి. ప్రాణము నిలుపుకోవటానికి ఎందుకు నిలుపుకోవాలి ప్రాణం ? ఆ భగవత్‌ తత్వాన్ని తెలుసుకోవటానికి ఆ భగవత్‌ తత్త్వాన్ని ఎందుకు తెలుసుకోవాలి ? దుఃఖం పోవటానికి దుఃఖం పొందటము ఎవరికైన ఇష్టం వుంటుందా ! నీకు దుఃఖం పోవాలి అంటే తత్త్వజ్ఞానం ఆర్జించు తత్త్వజ్ఞానం ఆర్జించాలి. అంటే ప్రాణం వుండాలి. ప్రాణం వుండాలి అంటే అన్నం వుండాలి. అన్నం వుండాలి అంటే కర్మ చేయాలి. నీవు తత్త్వజ్ఞానం గూర్చి కర్మ చేయి. కొందరు కర్మ అర్ధం తెలియకుండా చేసి జన్మ జన్మలు తెచ్చుకుంటున్నారు. గవర్నమెంటు మనకోసం పంచవర్ష ప్రణాళికలు వేసి ఉద్యోగాలు ఇచ్చే మనకు కావలసిన వసతులు చేసి మన అభివృద్దికి పటుపడినట్టు మనము కూడా 60-70 సం॥ల కాలాన్ని ఒక ప్రణాళిక వేసుకొని మొదటి సం॥ ఇదే ప్రారంభము అని అనుకోండి. బోధ విని నాలుగు పాదాలలో మొదటి సం॥ మూడు పాదాలు సంసారానికి ఇవ్వు. ఒక్క పాదమే భగవత్‌ చింతనకివ్వు. రెండవ సం॥ ర0డు పాదాలు సంసారానికి, రెండు పాదాలు భగవత్‌ చింతనకి ఇవ్వు. మూడవ సం॥ మూడు పాదాలు భగవత్‌ చింతనకు ఒక పాదమే సంస్కారానికి ఇవ్వు. నాలుగో సం॥ నాలుగు పాదాలు ఇటే ఇవ్వు. ఇంకా నా బాధ్యతలు చాలావరకు తీరినవి. ఇంకా కొంచెము వున్నవి. ఈ సం॥తో తీరినా తీరకపోయినా నేను ఈ బాధ్యత నుండి తొలగుతాను. అని ఇలాంటి ప్రణాళికలు వేసుకొంటేనే బయటపడతాము. కాని ఇక్కడ తప్పేమీ వచ్చినది. భగవన్నామము చేస్తూనే వున్నాను కదా | జరుగుతూనే వున్నది కదా అంటే జరుగుతూనే వున్నది అన్నా - అంటూనే వున్నాను కదా. అంటే మంచిదే కాని ఈ జన్మలోనే కడతేరవలెనని కృషి చేయవలెను. కాని మనము ఏమై పుడతామో అనుకూలముగా వుంటుందో లేదో ఇంకో జన్మ కాబట్టి ఈ జన్మలోనే కడతేరవలెను. తూరీయాతీత స్థితి ఈ సృష్టిలో ప్రతిదానిలో జీవించే శక్తి - మరణించే శక్తి వున్నది. మానవులలో సకల చరాచరములలో జీవించే - మరణించే శక్తి వుండబట్టే పుట్టటం - గిట్టటం జరుగుతుంది. భూమిలో ఉత్పత్తి అయ్యే ప్రతి ఖనిజసంపద పంచభూతాలు సృష్టి, స్ధితి, లయలు కలిగి వుంటుంది. సర్పములో ప్రాణము వున్నది. విషయము వున్నది. సర్పము ప్రాణము గ్రహించి విషమును విడచును. అట్టాగే మానవుడు మంచివాడు అవ్వవచ్చును. చెడ్డవాడు అవ్వవచ్చును. రెండూ అతని చేతిలోనివే. పాము తనలో వున్న విషాన్ని గ్రహించకుండా ప్రాణాన్ని గ్రహించినట్లు మానవుడు సత్యాన్ని గ్రహించి చెడును విసర్జించవలెను. మానవునికి తనలోనే వున్న కామ, క్రోధ, మద, మాత్సర్యాలను జయించే శక్తి కూడా వున్నది. మానవుడు మానవతా ధర్మాలను తెలుసుకోకుండా పతనమవుతున్నాడు సోమరిగా. ఏడు అనేదానికి సృష్టిలో ప్రత్యేకత వున్నది. ఏడు అనే శబ్దం జగత్తుకంతటికి వర్తిస్తుంది. సప్తలోకాలు, సప్త బుషులు, సప్త భూమికలు, సప్త ధాతువులు అని. ఇంకా ఆకాశానికి ఏడు పొరలు అట్లే మానవుని దేహానికి ఏడు పొరలు. అధ్యాత్మిక దేహసాధనలో ఏడు చక్రాలు. అకాశం ఏడు పొరలు కలిగి ప్రకృతి కంతటికి గొడుగులాగా నిలబడి వున్నది. ఆకాశమునకు సప్తపొరలు లేకపోతే సూర్యుని దాటికి భూమిమీద ఈ జీవులు ఏమి బ్రతికి వుండవు. అట్టాగే మన దేహానికి ఏడు పొరలు వున్నవి ఆకాశానికి లాగా.

౨౭౨అఅఅంఅంణంిలిండనీ మలయాళ నద్నుడు గ్రంథికళ - సారొంశకు ౫ఆంం9ంఅింింంంణల సూర్యుని సప్త అశ్వములు అంటే సూర్యుని గోళాలనుండి 7 రంగులుగా వస్తుంటవి. దీనికి చక్రం ఒక్కటే. ఆ చక్రానికి 12 కర్రలు వున్నవి. అంటే 12 మాసాలు, 6 బుతువులు కలసి సుప్రతిష్టమైన కాలచగక్రము నడుచుచున్నది. మనము నడిపే బండ్లకి రెండు చక్రాలు, నాలుగు చక్రాలుగా వుంటవి వాహనాలు. అదే _| భగవంతుడు నడిపే బండి,ఒకే చక్రమంతా వుంటుంది. భగవంతుని మాయాశక్తికి సాధ్యము కానిది కాదు కదా! సప్తభూమికలు - సత్ప ధాతువులు, షడ్భక్రాలు అన్ని మానవునిలో వున్నవి. మానవునిలోని శక్తిని రెండు భాగాలుగా తీసుకొంటే ఇంద్రియాలు కోరే కోరికలని ఒక చక్రం ఇచ్చా శక్తితో కోరికలను అదుపులో వుంచి సాధనతో సహస్రహారము చేరుటే రెండవ చక్రము. ఈ సహస్రారములో వెయ్యి దళాలు వుంటవి. మానవుడు ధ్యానములో తెలియని స్థితికి రావాలంటే క్రింది చక్రం 1) మూలాధారము నుండి యోగశక్తి ప్రారంభము అయి, 2) స్వాధీష్టానం నుండి మణిపూరకము, 3) అనాహతం, 4) విశుద్ధ చక్రం నుండి, 5) ఆజ్ఞాచక్రం దాటి ఈ ఐదింటిపైన వున్న సహస్రహారములోనికి యోగశక్తిని తీసుకొని రావలెను. ఇక్కడకు వచ్చినట్లయితే ధ్యానములో తెలియని స్ధితి ఏర్పడుతుంది. సహస్రారము దాటితే అక్కడ యుద్ధం జరుగదు. మనము మనకు తెలియకుండానే మాయాశక్తితో గెలుస్తాము. కోరికలనేవి నాభిస్థానములో పుడతవి. మూలాధార స్వాధీష్టానాలలో జీవుడు పామరుడుగా వుంటాడు. మానవుడు తాను బ్రహ్మమనే జ్ఞానం మరచి మాయవలన ఇంద్రియములు - ప్రపంచము - దేహము ఇవే యధార్థమని సత్యమని అనుకుంటాడు. దీనినే బ్రహ్మగ్రంథి అంటారు. ఈ బ్రహ్మ గ్రంథిని బేధించటముతోనే జ్ఞానం కలిగి నేను ఈ కంటికి కనిపించే స్థూల శరీరము కాదు అనుకుంటాడు. తరువాత మణి పూర-అనాహతాల్లోనికి యోగశక్తిని బ్రహ్మాదండము ద్వారా తీసుకొని వచ్చినప్పుడు నాకు వెనుకా ముందు ఎన్నో జన్మలు కలిగినవి. నేను సూక్ష్మశరీరాన్ని. అందువలననే నా మాతృగర్భములో సూక్ష్మంగా ప్రవేశించి స్టూలాకారానికి పెరిగాను అని తలచి వేదశాస్తాల మీద విశ్వాసము నమ్మకం ఏర్పడి సాధనము తీవ్రతరం చేస్తాడు. అనాహతం నుండి విష్ణుగ్రంథిని ఛేదించి నేను జీవుణ్ణి కూడా కాదు. జన్మ పరంపరలతో నాకు సంబంధము లేదు. ఇవి అన్నీ నిద్రలోని కలలవంటివి అని తెలిసికొని. అక్కడినుండి విశుద్ధ ఆజ్ఞాచక్రములోనికి వచ్చి నేను ఆత్మస్వరూపాన్ని - స్వయం్రకాశ స్వరూపాన్ని అని దృఢ నిశ్చయానికి వచ్చి ఆత్మానందాన్ని కొంత అనుభవించే స్థితికి నిశ్చలతత్త్వానికి వస్తాడు. ఈ అజ్ఞా చక్రమే రుద్రగంథి - దీన్ని ఛేదించగలిగితే జీవుడు పైన వున్న బ్రహ్మరంధ్రములోనికి అంటే సహస్రారములోనికి చేరుతాడు. బ్రహ్మాన్ని నేనే అనే జ్ఞానస్థితికి వస్తాడు. సత్‌, చిత్‌, ఆనందము మూడు నేనే అంటాడు. ఈ సాధన గురువు ద్వారానే రావలెను. కొందరికి చేసే పద్ధతి తెలియక పిచ్చివాళ్లుగా అనారోగ్యముగా తయారవుతారు. మానవుని యొక్క రసం తెలుసుకోవాలంటే (శక్తి) యోగ రహస్యము తెలుసుకోవటమే. రసం తెలుసుకోవటం పరిశోధించి తెలుసుకొనేది రసం. ఇదే దేహచక్రాలతో యోగసాధనతో సాధించేదే “అత్మ దర్శనము. యోగులంటే యోగశక్తిని సాధించి రసం తెలిసి కేవలం లోకరక్షణ చేసేవాడే. స్వార్ధంకోసం సాధువేషము వేసి లోకభక్షకులయి ప్రజలను తప్పుదోవన అజ్ఞాన స్థాయికి దించేవాడు కాదు.

౪999999అ9అింిం శీ ములయాళ నద్నుకు గ్రంథికళ - సారాంశకు ౫ఐ౨299999అణల మానవునిగా జీవిన్తున్నా ఈ భూమికలను దాటినవాడు పరమానందము పొందుతుంటాడు. పరమానందాన్ని పొంది తూరీయాతీత స్థితికి వచ్చినవాడిని కూడా మాయాశక్తి మరల క్రింద స్థాయికి దించుతుంది. ఎందుకంటే సృష్టి జరుగుటకు నీవు వుంటేనే గాని సృష్టి జరుగదు. అందరూ ఈ ఆనంద స్థితిలో వుంటే క్రిందకు దింపుతుంది. అప్పుడు మళ్ళీ మానవుడు ఎప్పుడూ అది తింటాను. ఇది కొంటాను అని దీని మాయలో పడితే (. కష్టము. భావాతీత ధ్యానము చేస్తున్నా దానిలో నిలువడు. సహస్రానికి వెళ్లి కూడా క్రిందికి వస్తాడు. ఏమి రామయ్య తాగుతున్నావా అంటే ఇవ్వాళే తాగుతున్నాను అంటాడు. నేర్చుకొన్నదంతా పోగొట్టి. దృఢసంకల్పము ఆచరణ మీకు వుంటే సహస్రారము వరకు వచ్చారు. కాబట్టి మీరుమీ ఇళ్ళకు వెళ్ళి కూడా సాధనా స్థాయిని తగ్గించకండి. ఇప్పుడు సహస్రారము దాకా వచ్చినాము. కాబట్టి మీలో వున్న వ్యాధులన్నీ నశించిపోతవి. ఇప్పుడు మీరు 5 లక్షలు కట్టాలన్నా మీ దగ్గర 5గురూ లేకున్నా ఆందోళన పడకుండా కట్టకలుగుతారు. క్రిందికి వచ్చిన తర్వాత కూడ ఈ లోకాలు కూడ తెలియకపోయినా వీడు బాగానే నిమిత్త మాత్రముగా జీవిస్తాడు. సహస్రారము మన మాడుకు అంటుకొని వుంటుంది. మానవునికి భార్యాపిల్లలు వున్నా ఏమి నష్టాలు- కష్టాలు వస్తున్నా హాయిగా చెట్టుక్రింద కూర్చొంటాడు. కాని సంసారానికి పనికి వస్తాడు. సంసారములోనే వుంటాడు నిమిత్త మాత్రముగా 1 “హంసోహం” అంటే స్వంత ఆత్మ “సోహం” అంటే ఆత్మ “సోహం” ఎల్లప్పుడు మన ప్రమేయమే లేకుండా నడుస్తూనే వుంటుంది. దాని నడకను గమనిస్తూ ఆ “సోహం” ఏ నేను నా స్వంత “ఆత్మ' అని ఎల్లప్పుడు నిరంతరము భావన చేయి “స్వహ ఆత్మ అనేదే స్వంతమంత్రము. “స్వంతమంత్రం యదా పశ్యేత్‌ ” మనసుతో దానిని ఎల్లప్పుడు చేస్తుండు. తూరీయాతీత స్థితికి చేరిపోతావు. “ఓం” అనేదే “సోహం” ఇదే శక్తి, ఓజస్సు, తేజస్సు ఆ శక్తే ప్రకృతిలోనికి వెళ్ళి సృష్టి చేస్తుంది. యోగులు ఈ శరీరాన్ని వదలదలచినప్పుడు సహస్రారము గుండా క్రాకు వస్తుంది. దానిద్వారా ప్రాణశక్తిని వదులుతారు. యోగి తేజస్సు రూపముగా టార్చిలైటు రూపముగా కావలసినచోట కావలసిన పనిచేస్తాడు. మీరు జనక మహారాజులాగా నిత్య జీవితములో వుంటూ కావలసినప్పుడు మరణించవచ్చు. మోక్షము అంటే ఇదే. ఐదు నిమిషాలు తెలియని స్థితిలో వున్నట్లు - 5 గంటలు కూడా వుండవచ్చు. ఇట్టా ఎంత టైము అయినా వుండవచ్చు. జీవుడను నేనే, బ్రహ్మాన్ని నేనే. శబ్బరూప వినాశమే నేను తప్ప ఏమి లేదు. ఏదైనా వున్నా అది బ్రహ్మే సృష్టి వుంటే జగత్తు వుంటుంది. జగత్తు వుంటే సృష్టి వున్నట్టు. మానవుని గుణాలు - జీవుని గుణాలు దాటినవాడు అంటే దేవుని గుణాలతో వున్నాడని. యోగస్థాయి ఇదే. ఈ స్థితిలో కొంత నిలచినా భావాతీత ధ్యానస్థితికి వస్తావు. ఇట్లాగే యోగశక్తిని పెంచుకుంటూ పోపూర్తి . భావాస్థితికి రా. ధ్యానములో ఏ రంగులు - కాంతులు - వెలుగులు - దృశ్యములు దాటిన స్థితియే బ్రహ్మస్థానము. లైటు వెలుగులు అంటే యోగశక్తి ఉపయోగించేవాళ్ళు దాన్ని ఉపయో . ౨) అవివద్దు. లైటు భావము

ఆఅఅ౭అంఅఅంఅిం శీ కులయాళ సదురు గ్రంభివళ - సారంశము ఆ999అ99అ9అంఅలలు

వద్దు. ఏమి చూడకు. ఏమి చూడాలి అని కూడా అనిపించదు. సాధనలో ఏమీలేని స్థితి వస్తుంది. నీవు ప్రపంచములో మెలుగుతున్నా - సంసారములో వున్నా మానవధర్మం - దేహధర్మం. సంసార ధర్మములు అని అనుకుంటావే కాని ఆత్మకు ఆరోపించుకోవు. ఏ ధర్మాలలో వున్న నిమిత్త మాత్రముగా వుంటూ తన నిజస్వరూపము అయిన అత్మస్వరూపములోనే వుంటాడు. దానినే చూస్తాడు. ఆనందిస్తాడు. తాత్యము చెందుతాడే కాని అత్మకు ఆరోపించుకోడు.

ఇంకను నేను సత్సంగములో వున్నాను. నేను జీవిస్తున్నాను. నేను పనిచేస్తున్నాను, నేను సాధన చేస్తున్నాను, నేను ఉపనిషత్తులు పఠిస్తున్నాను అని అనుకోడు. నేను అత్మస్వరూపాన్ని, నేను అనంద స్వరూపాన్ని, నేను సర్వములో వ్యాపించి వున్నాను అని అసలు స్ధితి అంటే తనయొక్క నిజస్థితిని అనుభూతికి వచ్చుట వలన ఆత్మానందములో వుండును. ఇట్టి స్థితికి వచ్చిన దాని సాధన డైరెక్టుగా విమాన ప్రమాణము వంటిది. క్రింది సాధనలన్నీ మిగతా వాహనముల గమ్యాన్ని చేరినట్టు.

ఇట్టివానికి తన దేహము ఈ జగత్తు అశాశ్వితము అని ఎప్పటికైన నశించేవి అని తన ఇంద్రియములను ప్రకాశింపచేసే ఆత్మయే శాశ్వితమని. అట్టి ఆత్మ ప్రకాశశక్తియే. పరమాత్మ శక్తియని. ఆత్మ-పరమాత్మలోని బిందువే. కాబట్టి ఆత్మస్థానము అదియే అని యధార్ధ జ్ఞానము కలుగుతుంది.

తన్మ్యయ భక్తుని స్ధితి

“మాతృదేవో భవ, పితృదేవో భవ, ఆచార్య దేవోభవ, అతిథి దేవోభవ అని ఇంకను వైద్యనారాయణో హరి” అన్నారు మహర్షులు, మహాత్ములు. మానవుడే మాధవుడుగా, జనుడే - జనార్థనుడుగా, నరుడే - నారాయణుడుగా భావించి మాధవసేవ చేయాలి. శారీరక స్పృహ లేకుండా, తన్మయత్వంతో ధ్యానం చేయాలి. ఇట్టి దీక్షా కంకణుడు ఇహలోక సుఖము కోరడు. పరలోక సుఖము కోరడు. మోక్షము కూడా కోరడు. తన్మయ భక్తుని నిజముయమైన వాంఛ భగవంతునిలో ఐక్యం కావాలనేదే. అనురాగం, మమత, ప్రీతి, ఆసక్తి ప్రత్యేకంగా ఏ వస్తువుపైన వుండదు. (ప్రేమ భావముతో గుండె పండి తైలధారవలె హృదయములో భక్తిరసం ప్రవహిస్తుంది. బాహ్యేంద్రియాలు, అంతరేంద్రియాలు సర్వదా భగవత్సేవలోనే నిమగ్నమై వుంటాడు. ఇట్టివానికి భక్తిరసం సదా ప్రవహిస్తూ వుంటుంది. చర్మ చక్షువులతో బాహ్యంగా ఏది చూచినా “సర్వం ఖల్విదం బ్రహ్మ” అనే తలుస్తాడు. భగవత్సంబంధ సాధనానుషానము ఏమి చేసినా తనలో వున్న “ఆత్మనే ధ్యానిస్తాడు. బ్రహ్మం విన్నా ఏదీలేదు. అంతా బ్రహ్మములోని దృశ్యమే - బ్రహ్మములో నుండి వచ్చినదే. కాని తృణమైన దానికి అన్యముగా లేదు అనే తలుస్తాడు. బ్రహ్మమే బింబము - సకల సృష్టి - సకల చరాచరములు బ్రహ్మలోని ప్రతిబింబమే అని భావిస్తాడు. ఇట్టి భగవత్సంబంధమైన ్రేమరసం నిజంగా అమృతం అది అన్నిటికంటే మధురాతి మధురం. ఇది ఆత్మామృతము. ఇది ఎప్పటికి వూరేదే కాని నిండేది కాదు. ఇట్టి నిర్మల నిశ్చల (ప్రేమామృతాన్ని అస్వాదించినవారు అమర్హ్యుడు. ఇట్టివారే భగవంతుని సన్నిధిని చేరుదురు. ఇట్టివారినే విశ్వ (ప్రేమమూర్తి అక్కున చేర్చుకుంటాడు. ఇట్టివారి హృదయములోనే ఆనందముగా చిందులు వేస్తూ ఆస్వాదిస్తుంటాడు. ఇట్టా భగవంతునిలో చేరుటే అమరత్వము ఇట్టి నిజమైన భక్తిగలవాని ఇంటిముందు కామధేనువు కల్పవృక్షము - చింతామణి వాటి అంతట అవే వచ్చి చేరును. సేవ చేయును. కాని ఈ భక్తునికి ఇవి అన్నీ సముద్రములోని ఒక బిందువులాంటివి. భక్తిరస తన్మయుడైనవాడు ఈ సృష్టి, స్థితి లయలను చూచి సంతోషించడు - దుఃఖించడు.

999965 5ంంింింశీ మలయాళ నద్నుకు గ్రంథికళ - సారంశము అంంంంంంంంణల శ్రీసద్గురు - వాక్యామృతాలు

ఇంద్రుడుని జయించిన ఇంద్రజిత్తును - ఇంద్రియాలను జయించిన లక్ష్మణుడు ఒకే బాణముతో కూల్చినాడు.

అట్లే ఇంద్రియాలను జయించి సయ్యక్‌ పరచాడు. కాబట్టే సంజయుడు వ్యాసభగవానుని అనుగ్రహముతో శ్రీకృష్ణార్దున సంవాదరూపమైన 'భగవద్గీత'ను విను వాక్యము - విశ్వరూపము చూడగలిగిన భాగ్యము కలిగినది.

2. జంతువులు తెలియక గోతిలో పడతవి. మానవుడు తెలిసి గోతిలో పడతాడు. ఇతనికి వివేకమున్నా తాత్కాలికమైన సుఖాలను ఆశించి విషయాలలో తగుల్కొని, పాపకార్యాలు చేస్తూ గోతిని ఇంకా లోతు చేసుకుంటున్నాడే తప్ప దాన్ని పూడ్చే ప్రయత్నం చేయడం లేదు. శరీర పతనానంతరం తనలో వున్న జీవుని గతియేమి ? అని ఆలోచించడంలేదు. ప్రారబ్ద కర్మను అనుభవిస్తున్నా కూడా భావితరాలకు ఉత్తమోత్తమమైన రాచబాట వేసుకొనుట లేదు ఎందరో 1! 'అహం'తో కాలము గడుపుచున్నాడే కాని “కోహం' అనే ప్రశ్న వేసుకోవటం లేదు.

ఆత్మరూపము

3. సమస్తానికి సూర్యుడే అత్మయని - ఆత్మవాయురూపకమని - భావనాత్మకమైనది “ఆత్మ” అని

దేహాత్మలు రెండూ ఒక్కటే అని - ఆత్మ మానవాకృతిలో సూక్ష్మ వాయు ద్రవ్యతత్త్వమని - శ్వాసవాయువులే ఆత్మ అని కొందరనుదురు. “ఆత్మ ద్రవరూపమైన శుద్ధ చైతన్యమని అగ్ని-శ్వాసల సంయోగమే ఆత్మ అని అంటారు. ఇలా భిన్న రూపాలలో ఆత్మను వివరించారు.

ఉపనిషత్తులలో ఆత్మ అంగుష్టమాత్రమగుమని - యవ ధాన్యపుగింజంత అనీ, అణువంత అని ఏమైనా అది చిద్రూపమై - కర్మ ఫలాలకు అతీతంగా వుందనీ కొందరంటారు. మరికొందరు యాతనా శరీరమే “ఆత్మ అని దానికి కర్మఫలితాలు అంటుతాయనే మరుజన్మలో వాటిల్ని అనుభవించవలసినదే కాని - ఆ ఫలము దేహానికి వర్తిస్తుందని, ఇదే కర్మయోగమని అంటారు. నేను అనేది 'ఆత్మకే చెందుతుంది. కాని దేహానికి కాదు. నిత్యమైన జ్ఞానమే ఆత్మ అది స్వయంసిద్ధం. స్వయం ప్రకాశకం. తీవ్ర మోక్షేచ గలవానికి పరమాత్మ చతుర్విధ మోక్షాలలో వాని అర్హతనుబట్టి ఏది ఇవ్వాలో అది ఇస్తాడు.

వ్వైతము - అద్వైతమా - విశిష్టాద్వైతమా ఏదైనా కావచ్చు. మన “ఆత్మలను వుద్ధరించుకోవటం మన కర్తవ్యం! ఈ జనన మరణ ప్రవాహములో తగుల్కోకుండా వుండాలంటే జన్మరాహిత్యం కావాలంటే ఆత్మోద్ధరణ చేసుకోవటం అత్యావశ్యకం. ఆత్మ స్వరూపాన్ని తెలిసికొన్నప్పుడే ఈ స్థితి వీలవుతుంది.

ఈ ప్రకృతి యందు మానవజన్మ ఎత్తుట దుర్లభం. మానవుని ఆయుర్దాయములో సగభాగం నిద్రలో తరిగిపోతుంది. మిగిలిన సగంలో బాల్య యవ్వన కౌమాదులలో గడుస్తుంది. మిగిలినకాలం ఇంద్రియాలచే బంధింపబడి దురవగాహమై అరిషడ్వర్గముచే చిక్కుపడి విడువడు సమర్థత లేక ప్రాణాలకంటే దేహసౌఖ్యములైన ఆశలకు లోనై - పాపకార్యములు చేస్తూ వాటి ఫలాన్ని అనుభవిస్తూ వుంటారు. ఈ చేత్తో చేస్తూ - ఆ చేతో అనుభవించుచుందురు. దీనిని విడువడు మార్గమును అన్వేషించుట చేయుట లేదు..."

ఆ౭ం౭అఅఅఅఅఅఅిఆ౬శ్‌ కులయాళ నద్గురు గంభివళ - సారంశము 99999అఅంఅఅాకాలు అట్టుకాక గురు, దైవముల వాక్కుని నావగా తీసుకొని భవిష్యత్తును భగవన్మయం చేసి ఆధ్యాత్మిక జీవన సుధను ఆస్వాదించి అమరత్వాన్ని సాధించాలి. ఇది వాచా వేదాంతముగా వచ్చేది కాదు. ఆరాధన, పొజా, తపస్సు, జపధాన్యాదులు అవసరం. దైవ, భక్తి, పాపభితి, జీవకారుణ్యం, నిష్ట నియమం, పవిత్రత, త్యాగశీలత కావాలి. మనిషి పుట్టుకకు, గిట్టటకూ మధ్య ఎంతో దూరం లేదు. మరణించిన - పది మాసములలో మరలా జీవిస్తాడు.

పరమేశ్వరుని యందలి గాఢ గ్రేమయే భక్తి. దేహకుహురములో దాగి వున్నది చిత్తము. దీనిని లోబరుచుకొనుటకే ఆధ్యాత్మిక సాధనలు దీనిని లోబరుచుకొన్నవారు కోరికల నుండి విడుదల పొందుతారు. వ్యర్థ భాషణాల్తో కాలాన్ని దుర్వినియోగం చేసుకొనక సార్ధక దైవసంభాషణ, దైవ కార్యములు, దైవసాధన చేయటమే మోక్షసోపానము. ఏ విత్తనములను భూమిలో చల్ట్డుతామో ఆ పంటే మనకు లభ్యమగును. అట్లే మన సన్మార్గ పయనమో - దుర్మార్గ పయనమో అదే కదా మనకు లభ్యమయ్యేది.

4. చిత్తముంటే అన్ని లోకాలు వున్నట్లే అది నశిస్తే కాని అన్ని నశించినట్లు కాదు. కనుక మొట్టమొదటిగా చిత్తానికి సరైన చికిత్స చేయాలి.

గాఢనిద్రలో (సుషుప్తి) చింతాదులు మనల్ని ఎట్లు బాధించవో అట్టి నిర్భాధాకార స్థితిని జాగ్రదవస్థలోను (మేల్కొని వుండునప్పుడు) తేగల్లటమే మోక్షము. ఇదే ద్వందాతీత స్థితి. సంసార-సన్యాస, వానప్రస్థ బ్రహ్మచర్యములను నాలుగు ఆశ్రమములలో వున్నను నిమిత్త మాత్రముగా నుండుట. పరమాత్మను చూడాలంటే తెలుసుకోవటము, దర్శించటము, అనుభవించటము లేని స్థితియే అంటే త్రిపుటి ఏకం కావాలి. అంటే నేను అనే దేహముతో ధ్యానిస్తున్నాను, చూస్తున్నాను, అనుభవిస్తున్నాను అను ధ్యాస నశించుటయే దృక్కు, దృశ్యము. ధ్యాత. ఈ మూడు లేని స్థితి ఎట్లంటే అద్దం మన మోము వైపున్న అదే కనిపించును. ఏ వస్తువు వైపునకు త్రిప్పిన అదే కనిపించును. అట్ట్లుకాక అద్దము ముందు అద్దమును పెట్టిన ఏమి కనిపించదో చేస్తున్నాను, చూస్తున్నాను, చూడబడుచున్నాను అని లేని నిర్వికార స్థితియే.

5. జడమైన శరీరమును అనుభవించుట - శ్రద్ధ చూపుట మన లక్ష్యముకాదు. మహా సాగరమును ఓడతో దాటి ఆవతలి తీరం చేరినట్లు శరీరమనే ఓడతో ఆత్మను - పరమాత్మలో చేర్చుటయే మన లక్ష్యం. జీవాత్మకు స్వరూపము లేదు. కాబట్టి మహోత్కృష్టమైన మానవ జన్మ అంటే జ్ఞాన జన్మ వచ్చినందుకు తరించుటే మన ప్రథమ కర్తవ్యము. అందులకే ఈ దేహముతో ఆత్మ సామ్రాజ్యాన్ని చేరు. అంతేకాని మరలా క్రింద జన్మలకు వెళ్ళుట లేక జన్మ చక్రాలలో తిరుగుటో కాదు. మన దేహ సార్థకత, సాధనతో మెట్టు పై నుండి మెట్టు ఎక్కుటకే ప్రయత్నించుకొని - క్రిందికి దిగజారకు. అందులకే మహనీయులు తస్మాత్‌ జాగ్రత్త, జాగ్రత్త అని 'హెచ్చరించుచున్నారు.

6. మహాత్ములు నిరంతరము జ్ఞానదీపముతో హృదయ గుహలో వుండే పరమాత్మను దర్శిస్తూనే వుంటారు. భగవంతుడు లోపల ఆత్మరూపంలో వుంటూ బయట మనరూపముతోనే ప్రకాశిస్తున్నాడు. అందులకే దేవాలయములో దేవళము పెద్దదిగాను - దానిలోని దేవుని విగ్రహము చిన్నదిగాను వుంచుతారు. అట్లే మన దేహము పెద్దదిగా - దానిలోని “అత్మ సూక్ష్మముగా వుంటుంది.

2౨౨9౨999 శీ కములయాళ నద్నురు గ్రంథికళ - సారాంశకు ౫ంంంంంంంంణని భగవంతుడు లోపల ఆత్మరూపముగా వుంటూ బయట దేహాలుగానే ప్రకాశిస్తున్నాడు. అయితే కరచరణాలతో, రక్తమాంసాదులతో కూడిన ఈ శరీరాన్ని భగవంతుడుగా విశ్వసించటం - దర్శించటము కష్టము కనుక బాహ్యాన్ని వదలి లోపల వున్న ఆత్మనే పరమాత్మగా దర్శించడం ముఖ్యమని మన పెద్దలు సూచించారు.

7. ఆత్మ వస్తువు బింబము. జగత్తు ప్రతిబింబము. బింబ భూతమైన ఆత్మను వదలి ప్రతిబింబ రూపములగు దృశ్య పదార్థాలకై ప్రాకులాడుట ఎంత అవివేకము. ఎట్లంటే బింబమంటే మనము - ప్రతిబింబము అద్దములో కనిపించే మన మొఖము ఏ కార్యము చేయవలెనన్నా దేహముగా వున్న మనము చేయగలము. కాని అద్దములోని ప్రతిబింబము ఏమి చేయలేదు కదా ! అట్లే ఆత్మను ఆశ్రయించుటే మనకు శ్రేయోమార్గము. మాంస పిండమైన ఈ దేహము - మంత్ర పిండముగా మారాలి. “ఓంకార ప్రణవ ధ్యానముతో హోరెత్తించాలి. శరీరము కాదు నేను - శరీరిని అని నిరంతర ధ్యానము చేయాలి. ప్రకృతిని వదలి పరమాత్మనే శరణు వేడాలి. ఇంద్రియములకు దాసుడవ్వక - వాటిని ప్రకాశింపచేయు వానినే శరణు పొందాలి.

8. కోపము ఒక మానసిక తరంగం. ఒక సుడిగాలి. అది మొదట్లో చిన్న గాలిగా పుట్టి సుడిగాలిగా మారి క్రమముగా తుఫానై - జీవుణ్ణి అధోగతికి తోస్తుంది. కోపము వివేకాన్ని చంపుతుంది. వళ్ళు మరచేటట్లు చేస్తుంది. జ్ఞాపకశక్తిని మరుగుపరుస్తుంది. అందువలన బుద్ధిబలం తగ్గుతుంది. దానివలన జ్ఞానం దరికి చేరదు. అందులక్రి కోపము నిగ్రహిస్తే వివేకము కలిగి ధర్మా-అధర్మము, సత్య-అసత్యములు తెలిసి స్థిరముగా ఆలోచించు శక్తీ వచ్చును. జ్ఞాన-విజ్ఞానములు కూడా తెలుసుకొని ప్రవర్తించును. భక్తివలన 'అహం' నశించును. నిర్మల బక్తీ అలవడును. భగవంతుని శక్తి సామర్థ్యములు అవగాహన అవుతున్నకొలది వాని మహిమను కొలుచుట అసాధ్యమని తెలిసి తనను వాడే కడతేర్చును. అను దృఢ నిశ్చయమునకు వచ్చి భగవానుడు తెలిపిన సాధనానుష్టానమును నిష్కామముగా చేయుట కూడా అలవరచుకొనును. కాబట్టి మనుజులు ముందుగా + కోపము నిగ్రహిస్తే దానికి అనుబంధమైన మదమాత్సర్యములు కూడా లోబడును.

9. భక్తులు వాజ్యయమును పాటిస్తే దాని ప్రభావముతో తక్కినవి అన్నీ తోకముడుచుకొనును. వాక్కును ఉపయోగించుట తగ్గిస్తే లౌకిక - ఆధ్యాత్మికపరంగా ఎంతో మేలు జరుగును. భక్తునికేమో - వ్యర్థ సంభాషణమును తగ్గిస్తే యోగ ధ్యానమునందు ప్రీతి పెరుగును. లౌకిక వ్యవహారములలో జగడములు వచ్చినప్పుడు వాక్కును తగ్గిస్తే శత్రుత్వము సమసిపోవును. మాట పెరిగినకొలది తగాదాలు కోటలు దాటును.

10. దేవుణ్ణి చేరాలనే ఆసక్తి మహా మాయావలయముతో తగుల్కొని - తల్లక్రిందులు అవుతుందే కొని దాన్ని ఛేదించుకొని గమ్యాన్ని చేరలేకపోతుంది. మరి భక్తి, జ్ఞాన, వైరాగ్యాది ఆయుధాల్లో ఆ వలయాన్ని ఛేదించినవారు ఆనంద కేంద్రాన్ని చేర్తారు. అట్టివారు తిరిగిరారు. ఇట్టివారు జన్మచక్రములో తిరిగేవారుగొ కాకుండా త్రిప్పేవానిలో లీనమవుతారు. అందులకే మన పూర్వులు ఆధ్యాత్మిక నియమాల్ని ఏర్పాటు చేశారు.

ఈ దేహం ఎవరిది ? కన్నతల్లిదా ? తండ్రిదా ? తాతదా ? అంటే ఎవరిది కాదు. ఇది పరమాత్మది. ఈ దేహం కేవలం జడం నశించేది. ఇట్టి దేహాన్ని నేనుగా భావించి సత్యం-నిత్యంనైన 'ఆత్మను మరచిపోతున్నాము' మరచిపోవటమే కాదు. మనను చైతన్యవంతముగా నడుపుతున్నది ఆత్మయే అను సంగతి కూడా తెలియకుండొ తిరుగాడుతున్నాడు. తల్లి ఎవరో తెలియని బిడ్డలాగా ! ఓ మానవా ! నీవు దేహం కాదు 'దేహి'వి. నీవు శరీరం కాదు. 'శరీరి వి. నీవు క్షేత్రము కాదు. 'క్షేత్రజ్ఞడ'వు. ఇట్టి సత్యమైన '“దేహి'ని - నిత్యమైన “ఆత్మను - పవిత్రమైన

౨999అఅ99ంఅంఅంశీ మలయాళ నద్నురు గ్రంఖివళ - సారంశము ౫౨అఅంఅం9ంఅంంంంలల

'క్షేతజ్ఞుడ'ను విడచి అపవిత్రము గావించుకొంటున్నాము. స్వప్రయత్నముగానే కర్మల్లో ఇరుక్కొంటున్నాము. మనము అనుభవించే అన్ని దుఃఖాలకు కారణం “ఆత్మను మరచి కేవలం దేహాభిమానముతో వుండుటయే ఈ మమకారం తొలగించుకొని, అహంకారమునకు తిలోదకాలు వదలి భగవంతుని సన్నిధికి చేరితే అంతా ఆనందమే. అయితే ఈ ఆత్మను ఆధారంగా చేసుకొని అధేయమైన దేహముతో జగత్తును అనుభవించటానికి కొన్ని రకాల కారణాలను కల్పించినాడు భగవంత్రుడు. భమలను కలిగించినాడు, సృష్టించినాడు. ఎట్టంటే సువర్ణము మొదట “బ్రహ్మం” లాగానే శుద్ధముగానే వున్నది. దానిని ఆభరణముగా తయారుచేయవలెనన్న కొంత రాగి - టంకము కలిస్తే కాని అందమైన అభరణముగా రాదు. మరలా దానిని శుద్ది చేయవలెనంటే ద్రావకములో కరిగించి రాగి- టంకములు తీసివేసిన కాని శుద్ధమైన బంగారము అవ్వదు. అట్లే భగవంతుడు జీవాత్మ మొదట పరిశుద్ధముగా వున్నను జగత్తులోనికి వచ్చి అనుభవించునప్పుడు రాగి-టంకములు కలసిన ఆభరణములాగా ప్రకృతి గుణములగు తమో, రజో, సత్వ గుణములతో అహంకారముతో వస్తున్నాడు. దేహరూపములో ఇట్టి మనుజుడు మరలా శుద్ధపడవలెనంటే ఆభరణములోని రాగి-టంకము తీసివేసినట్టు సాధనానుష్టానముతో - జపధ్యాన - తపస్సులతో దేహభావమును వదిలించుకొనిన పరమాత్మ స్వరూపులే అగుదురు.

బండి వున్నది - ఏర్పరచినది ప్రయాణించువానికోసం. అట్లే దేహము ఏర్పడినది. ఆత్మను పరమాత్మ స్థానమును చేర్చుటకు ఈ దేహి అనే ఆత్మ ఈ దేహమనే రథాన్ని ఆధారము చేసుకొని గమ్యాన్ని చేరుటకు.

ప్రయాణమునకు కావలసిన వస్తువులు - టిక్కెట్టు కొనుక్కొని కావలసిన ధనమును ఎట్లు తీసుకొని వెళ్ళెదవో నిశ్చింతగా - అట్లే మన దీర్ధప్రయాణమునకు కావలసిన జ్ఞానమనే ధనమును - సాధనానుష్థానమనే టిక్కెట్టును ధర్మార్ధ కామ మోక్షములనే వస్తువులను పొందవలెను.

అసత్య దోషము - దేవతలకి తప్పలేదు

అసత్యదోషము - ఎంతవారికి తప్పదు !

అసత్య దోషము మనుజులకే కాక దేవతలకు కూడా తప్పదను ఒక గాథ కలదు. అదియేమనిన ఒకసారి బ్రహ్మదేవుడు-విష్ణుదేవుడు పోటీబడిరి. సృష్టి చేయు నేను గొప్పవాడిని అని బ్రహ్మ అంటే అట్టి సృష్టిని రక్షించు నేను గొప్పయని విష్ణుమూర్తి ఇట్లు వివాదము పెరిగి పరిష్కారము కొరకు పరమశివుని దగ్గరకు వెళ్ళిరి. అంతట శివుడు వీరిద్దరికి ఒక పరీక్ష పెట్టెను. అది యేమన మీ ఇరువురిలో ఎవరైనను నా శిరమును గాని - పాదమును కాని ముందు చూచినవారు ఈ పందెములో గెలిచినట్టు - అట్లు మీకు సాధ్యము కావటములేదు అనిన వెంటనే మీరు ఇచ్చటకు వెంటనే రాబడెదరు అనినంతనే బ్రహ్మదేవుడు హంస వాహనరూఢుడె శివుని తలభాగమును చూచుటకు పై భాగమునకు వెళ్ళెను. అంతట విష్ణువు శ్వేత వరాహరూపము

' దాల్చి శివుని పాదమును చూచుటకు బయలుదేరెను. ఇద్దరు ఎంత వెదికినను పాద-శిరములు

చూడలేకపోతున్నాము. మావల్ల ఈ పని అవ్వదు అనుకొనినంతనే శివుని సన్నిధిలో వచ్చి నిలచిరి. పరమశివుడు

• విష్ణుమూర్తిని నా పాదములు చూచితివా అడిగినప్పుడు కనబడలేదు. నేను వితల, పాతాళాది లోకములవరకు వెళ్లినను జ్యోతిర్మయుడు అగు నీ పాదాంతము కనబడలేదు. భూమిని త్రవ్వినందుచే నా శక్తి అంతా నశించినది | అని తెలియపరబెను. అట్లే శంకరుడు బ్రహ్మదేవుని అడిగినప్పుడు నేను మీ యొక్క శిరమును చూచితిని అని |

ఆ౨౭౨౨అఅంందింత శీ కులయాళ సద్నుదు గ్రంథికళి - సారాంశకు అంంంంంంంంంల

అబద్ధమాడెను. దానికి రుజువేమిటి ? శివుడు ప్రశ్నించ దొంగసాక్ష్యము చెప్పుటకు బ్రహ్మదేవుడు కామధేనువు, కేతకీ పుష్పములతో సాక్ష్యము చెప్పించెను. కాని కామధేనువు తలతో బెను అని సాక్ష్యము చెప్పుచూ తోకతో కాదు కాదు అనే అర్ధముతో మూడుసార్లు తోకను అటూ ఇటూ త్రిప్పెను. అసత్యమును పలికినందుకు బ్రహ్మదేవుని ఐదవ తలను గోటితో త్రుంచివేసెను సభికులందరి ముందు. పరమేశ్వరుడు కేతకీ పుష్పమును నీవు పూజార్హత కోల్పోయినావు అని చెప్పెను. అబద్ధము సాక్ష్యము చెప్పినందుకు గోముఖముచే మలభక్షణము చేసేలాగునను

• ముఖమున జ్యేష్టాదేవి నివశించేలాగునను - సత్యము పలికిన తోక దగ్గర గో పూజలు చేసేలాగునను నిర్ణయించెను. అందులకే నిద్రలేచి గోముఖమును చూచిన వెంటనే మల మూత్ర విసర్జన చేయు పృష్టభాగమును చూడవలెనని సత్యము చెప్పుటచే నీచస్థానము కూడా పూజార్హమైనది. అందులకే గోమయ-గోపంచకములతో యజ్ఞ యాగములందు శుద్ధిపరచుదురు. ఇంకను శివుడు బ్రహ్మదేవుని శిరము ఖండించుట కాకుండొ భూలోకములో బ్రహ్మదేవునకు పూజలు, వ్రతములు జరగకుండేటట్లు శపించెను. అందులకే బ్రహ్మదేవునికి గుడిగాని పూజావ్రతములు కాని జరుగకపోవుటకు కారణము. విష్ణుమూర్తి సత్యము చెప్పినందుకు సమస్త యజ్ఞాది క్రతువులకు ఫలభోక్తగా వుండేటట్లు దేవాలయ పూజలు, వ్రతములు, యజ్ఞములు, పారాయణములు జరిగేటట్లు విష్ణుమూర్తికి అర్హతనిచ్చెను. చూచితిరా త్రిమూర్తులలో ఒకరైన బ్రహ్మదేవుడే అసత్యం పలికి పూజార్హతనే కోల్పోయనని తెలిసినప్పుడు మనుజులు ఎంత జాగ్రత్త పడవలెను.

“నా సతో విద్యతే భావో నా భావో విద్యతే సతః ।

ఉభయోరభి దృష్టా ఒన్త న్వనయో స్తత్త దర్శిభిః ॥

కంటికి కనిపించక - చెవికి వినిపించక మనకు అనుభవమునకు తెలియదు. బ్రహ్మం తత్త్వదర్శులు. తాము చూచినది - అనుభవము ద్వారా తెలుసుకొని చెబుతారు. అదే యధార్థము. అదే సత్యమైనది - స్థిరమైనది. అదే మనకు ప్రమాణము. అంతేకాని మనము చూచే జగత్తు, దేహాలు అన్నీ వుళక్కే.

ఇక సత్‌-అసత్‌ల గూర్చి చెప్పుకొందాము. పై చెప్పిన భావాన్ని తత్త్వదర్శులు తెలిసికోగలిగారు. సత్యవస్తువు గూర్చి ఆ తర్వాత అసత్య వస్తువు గూర్చి చెప్పుకున్నాము. నీకు తెలియకపోయినా - కనబడకపోయినా సత్యవస్తువు వున్నట్లే. సత్‌-అసత్‌ల విషయముల గూర్చి తెలుసుకొని తత్త్వదర్భులు దర్శించుచున్నారు. కనీసం ఈ విషయాన్ని ముందు తెలిసియుండాలి. కొంత అక్షరజ్ఞానం, కొంత ఆత్మజ్ఞానము కలిగివుండాలి. ఇది అందరూ చెప్పలేరు' ఇది అందరికీ తెలియదు అని ఈ విషయాన్ని గూర్చి ఇంత శ్రద్ధగా వినేవాళ్ళు లేరు. మంచి అవకాశము వచ్చినప్పుడు ఉపయోగించుకోకపోతే క్రొత్తగా వచ్చే అవకాశము కూడా పోతుంది. ఉత్తమోత్తమమైన విషయము శ్రద్ధగా వింటే జ్ఞానశక్తి కలుగుతుంది.

తత్త్వదర్శనము గూర్చి వున్న విషయము వున్నట్టు, లేని విషయము లేనట్లు తెలిసికొంటాము. మొదటి వాక్యములో మనకు కనిపించినది చెప్పినారు. రెండో వాక్యములో ఈ కనిపించని దానిగూర్చి, సత్యమైనది చెప్పినారు. ఈ సత్యము గూర్చి చెబితే నమ్మ వీలులేకుండా వుంటుంది. సత్యాన్ని తెలుసుకోవాలి అనే కోరిక శ్రద్ధ వున్నవారికి ఎన్ని ఎన్ని సార్లు అయినా ఎంత కష్టపడి అయినా చెప్పవచ్చును. ఈ విషయాన్ని నమ్మకపోవటానికీ కారణం ఆత్మానుభవము లేకపోవటం, వున్నదేదో ముందు తెలిస్తే ముందు యధార్థ జ్ఞానము సాధన ద్వారో తెలుస్తుంది. అత్మను గూర్చి తెలుసుకోవాలి. అంటే ముందు నమ్మిక కావాలి.

౨99999అఅఅిఅిం4శీ కులయాళ సదరు గ్రంథికళ - సారంశము అంంంంంంంంిలల అనుభవ పూర్వకముగా తెలిసిన పెద్దలు ఆత్మను గూర్చి - అనాత్మను గూర్చి చెప్పారు. ఆత్మను గూర్చి చెప్పినది మనము పదే పదే మననము చేసి దృఢపరచుకొనవలెను. ఇది తెలియాలంటే ముందు అహంభావమును వీడి సత్సంగములో చేరి స్తోత్రీయ బ్రహ్మనిష్టులను ఆశ్రయించి వారు మనకు ఉపదేశించిన మంత్రమును అనుష్టించుచూ రాగా కొంత స్థిరత్వము ఏర్పడుతుంది. నిష్కామముగా సత్కర్మలను ఈశ్వరార్ప్చణ చేస్తూ ఆచరించితే హృదయము శుద్ధమవుతుంది. నిర్మల అద్దములాగా ! శుద్ధమైన హృదయములో భగవంతుడు నిలుస్తాడు. శుద్ధమైన అద్దములో మన ప్రతిబింబము స్పష్టముగా చూచినట్లు. అరుంధతి నక్షత్ర దర్శనము చేయాలి అంటే నక్షత్రములలో సూక్ష్మమైనది ఈ అరుంధతి నక్షత్రము కనపడదు. మనకు చూపేది, పెద్దదైన వశిష్ట నక్షత్రము. దానిని చూపిస్తారు. పెద్దదైన వశిష్ట నక్షత్రం చూస్తుంటే దానిక్రింద సూక్ష్మ నక్షత్రమైన అరుంధతీ నక్షత్రము కొంత చూడగలుగుతాము అని. ముందు తెలుసుకొనవలసిన భావమును తెలుసుకొనుట. ఆ తర్వాత దానికొరకై ప్రయత్నించుట. అసత్‌కు భావమనేదే లేదు. అసత్‌కు ఉనికి అనేది లేనేలేదు అని అర్ధము. అసత్‌ అంటే మనకు సత్‌ లేనిది అనిపిస్తుంది. బ్రహ్మణః - అంటే బ్రాహ్మణుడు అని, అబ్రహ్మణః - అంటే బ్రాహ్మణుడు కానివాడు అని స్పష్టముగా అర్థమౌతున్నది కదా ! అసత్‌ - అంటే ఈ దృశ్యమానమైన జగత్తు - విశ్వమానమైనది. అంతా అసత్‌ అయినట్లే - లేనిది అయినట్లే. ఆత్మ ఒక్కటే సత్తు అని చెప్పినట్టు. దీని మూలముగా ఆత్మ తప్ప మిగతావన్నీ అసత్‌ అని చెప్పటమైనది. ఒక వ్యక్తి ఒక గ్రామానికి వెళ్ళవలసి వచ్చినది. కుమ్మరిబజారు నుండి వెళ్ళవలసి వచ్చినది. బజారునిండా మట్టికుప్పలు వున్నవి. అతను వెళుతూ మట్టి - మట్టి అనుకుంటూ వెళ్ళాడు. కొంతకాలమునకు ఆ దారినే వస్తూ వుంటే మట్టి లేదు. కుండలు కనబడుతున్నవి. ఇప్పుడు కుండలు వున్నవి, కుండలు వున్నవి అనుకోవాలి. కుండలలో వున్నది మట్టే, వునికి లేనిది కుండకే కాని మట్టికి కాదు. కుండయే అసత్‌ - మట్టియే 'సతో కుండలో వున్నది. మట్టే కుండకు నామము - రూపము వచ్చినది. అట్టాగే నామ-రూపములు కల్పితము అని చెప్పుకుంటున్నాము. ఈ నామరూపములను మనము కల్పించినాము. ఈ నామ రూపములు వాచా వేదము, మట్టిలో నుంచి కల్పితము జరిగినవి. బాన కావలసినవాడు అది చేసినాడు. కుండ కావలసినవాడు అది చేసినాడు. కుండ మట్టి రూపముతో సత్యమే కాని కుండ సత్యము కాదు. నామరూపముతో కనపడేదే కాని సత్యము కాదు. అట్లే కండువా వున్నది. దీని మూలపదార్థము మాత్రము కనపడదు. జాగ్రత్తగా తీసి చూస్తే అడ్డం నిలుపు పోగులు కనబడతవి. పోగులలో వున్నది దూదే. కాబట్టి కొంత ఒప్పుకున్నాము. కండువాగా కనపడుతున్నా సాక్షాత్‌ దూది ఎప్పుడూ వుండేది. ఎప్పుడు లేనిది వస్త్రము అంటే వస్త్రములో దూది దృష్టే కుండలలో - మట్టి దృష్టే. ఇట్లాగే జగత్తును బ్రహ్మముగా భావిస్తూ మన అనుభవ పూర్వకముగా చెప్పాలి. ఇట్టీ అనుభవపూర్వక ఆత్మస్థితికి రావాలి.

2౭౨అఅఆంఅఅంంుంగ శీ మలయాళ సద్నురు గ్రంథికళి - సారొంశకు ఎ బంంఅంఅంలఅలణఅల

“బహ్మజ్ఞానము తెలిసికోరా !

గురుని దగ్గర జ్ఞానబోధ సలుపురా !

విశ్వమంతట దేవ దేవుడు ఒక్కడేరా - జగన్నాటక సూత్రధారి ఇతడేరా |!

ఎన్ని ఎన్ని ఆకృతులు దాల్చిన సువర్ణము ఒక్కటే |!

ఎన్ని ఎన్ని రూపాంతరములు చెందిన అగ్ని ఒక్కటే |!

ఎన్ని ఎన్ని వస్త్రములు తయారైన దూది ఒక్కటే |!

ఎన్ని , ఎన్ని ప్రాణులు వున్న ఆ బ్రహ్మస్వరూపము ఒక్కటే |

జగమునంతట నిండి వున్నది బ్రహ్మరూపము ఒక్కటేరా |! - రచన : శాంతాదేఖి

ఈ శరీరము తీసుకొంటే ఈ శరీరములో మట్టి వున్నది, వాయువు వున్నది, అగ్ని వున్నది, జలము వున్నది, భూమి కూడా వున్నది. ఈ పంచభూతాల నుంచి వచ్చినదే దేహము.

మట్టిని కొంచెము తీసుకొని నీటిలో వేస్తే కరిగిపోతుంది. అంటే మట్టి దాని మాతృస్థానమైన నీటిలో కలిసినట్టు, ఈ మట్టి నీటిని పాయ్యిమీద పెట్టినట్లయితే ఆవిరై పోతుంది. అంటే నీరు మాతృస్థానమైన అగ్నిలో కలిసినట్లు అట్టాగే దీపమును గాలిలో పెట్టినా - నోటితో ఆర్పినా ఆరిపోవును. అంటే అగ్ని మాతృస్థానమైన గాలిలో కలిసినట్లు ఒక్కొక్కసారి గాలి స్తంభించినప్పుడు ఆకు కూఢా కదలదు. అంటే గాలి ఆకాశము అయిన మాతృస్థానములో లీనమైనట్లు.

అన్నము వుడికినది లేనిది ఒక్క మెతుకు చూస్తే తెలిసినట్లు - లడ్డు కుదిరింది లేనిది ఒక్క లడ్డు తినిచూస్తే తెలిసినట్లు - బ్రహ్మమును గూర్చి కొంత తెలుసుకుంటే అంతా తెలిసినట్టే. మట్టి కుండగా నామము రూపము ధరించి కొంతకాలమునకు నళించి మాతృస్థానమైన మట్టిలో కలిసిపోయి మట్టే అయినట్లు - ఈ కంటికి కనిపించే జగత్తు కూడా ఎప్పటికైనా మాతృస్థానమైనా బ్రహ్మములో లయించవలసినదే. ఆ బ్రహ్మ పదార్థమే ఈ జగత్తు అని తెలిస్తేనే యధార్థ జ్ఞానము కలిగినట్లు బ్రహ్మసాక్షాత్కారము అయినట్లు. ఇట్లా విచారించి తెలుసుకొని ధ్యానములో ఆత్మానుభూతి పొందవలెను.

సముద్రము నుండి వాయురూపముగా మేఘము ఏర్పడి వర్షించినది రూపమై ప్రవహించి ప్రవహించి మరలా మాతృస్థానమును చేరి సముద్రరూపమునే దాల్చును. అట్లే పరమాత్మ నుండి విడువడి ప్రకృతి గుణములతో జీవాత్మలుగా ఏర్పడి, సంస్కరింపబడి ఎన్ని జన్మలకైనను మరలా మాతృస్థానమైన పరమాత్మ స్థానము చేరి పరమాత్మ స్వరూపులమే అయ్యెదము. ఒకసారి పరమాత్మలో చేరిన మరలా జన్మించము.

ఉదాహరణకు నదియే పరమాత్మ అనుకుందాము. ఆ నదిలోని నీటిని కొన్ని పాత్రలలోనికి తీసుకొన్నప్పుడు అది నదిలోని నీరే కదా - వేరుకాదు కదా ! అబ్లే పరమాత్మలో బిందువులే సకల చరాచరములు. కాబట్టీ మనము పరమాత్మ స్వరూపులమే. ఇది అందరికీ ఎందులకు తెలియుటలేదు అంటే - అజ్ఞానమనే మాయ ఆవరించి వుండుటవలన నేను నేను అంటున్నావు. శరీరాన్ని భావించుచున్నావు. కాని శరీరములోపల అనంత సృష్టి క్రమము దాగివుంది. ప్రకృతిలోను పంచభూతాల శక్తి నీలో ఇమిడి వున్నది. ఇది నీవు ఏర్పరచుకున్నావా | నీవు తిన్న ఆహారమును నీవే జీర్ణము చేసికొని రక్తమాంసములకు, ఎముకలకు నీవే

9౭9అఅఅంఅంఅంఅండనశీ కములయాళ నద్నురు గ్రంథికళ - సారంశకు ఆం౭ం99అంంిలలిలని శక్తినిస్తున్నావా ! అనవసర పదార్థాన్ని మల మూత్రముల ద్వారా నీ ప్రమేయముతోనే బయటకు వచ్చుచున్నావా! కాదు. భగవంతుడే సూక్ష్మాతి సూక్ష్మరూపములో వైశ్యానర రూపములో వుండి మనము భుజించిన ఆహారమును జీర్ణింపచేసి రక్త్రమాంస-ఎముకలకు ఎంత ఎంత శక్తి నివ్వాలో ఇచ్చి సారహీనమైన పిప్పిని, మలమూత్రముల ద్వారా బయటకు పంపుచున్నాడు. నీ శరీరములోనే వున్న సూక్ష్మాతి సూక్ష్మ పరమాత్మ శక్తిని నీవుకాని నీ శరీరమునకు శస్త్రచికిత్స చేయు డాక్టరు కాని చూడలేకపోతున్నాడు. ఆ ప్రాణశక్తిని సామాన్యులు చూడలేరు. అయితే ఎవరు చూడగలరు. అంటే సామాన్య నేత్రమునకు కనపడు ప్రకృతి గుణములను వదిలి అంతరదృష్టితో తనలోనే “అత్మ”ను సాక్షాత్కరించుకొన్న బుషులు చూడగలిగిరి. వారియొక్క యధార్ధ అనుభవ జ్ఞానమునే వేదము ద్వారా గ్రంథస్థము చేసిరి. పంచభూతములగు పృథ్వి, అగ్ని, జలమే మన నేత్రములకు కనిపించుచున్నది. కాని గొలిని నేత్రముతో చూడలేము. స్పర్శ ద్వారా తెలస్తుంది. ఇట్టి గాలి కంటికి కనిపించలేదని లేదు. అనలేము కదా ! అట్లే ఆకాశము అంటున్నాము. నీలిగా వుంటుదంటున్నాము. పైపైకి పోయి చూచినా అచ్చట నేత్రమునకు ఆకారముగా కనిపించనందువలన లేదు అనలేము. వీటినే మనము చూడలేనప్పుడు సకల సృష్టిని నడిపించు సూక్ష్మాతి సూక్ష్మమైన శక్తిని ఎట్టు చూడగలము. అతి చిన్న విత్తనముగా వుండి శాఖోపశాఖలు కలిగిన మర్రివిత్తనము లోపల చూచినట్లయితే శూన్యముగా మనకు కనపడును. ఇదియే చూడలేనప్పుడు సృష్టి బీజాన్ని సామాన్యులు చూడలేరు. ఆత్మ అజ్ఞాత శక్తిగా వున్న ఈశ్వరశక్తి. అది ఎట్లు వున్నది అంటే ? అజ్ఞాత శక్తియే ఈశ్వర శక్తి సకల చరాచరములలో చర్మ చక్షువులకు కనిపించని నడిపించే శక్తే అజ్ఞాతశక్తి - ఈశ్వరశక్తి | పంచభూతాలను - నవగ్రహాలను, సృష్టి, స్థితి లయలను నడిపించే శక్తే అజ్ఞాతశక్తి - ఈశ్వరశక్తి 1 మానవుని “ఓంకార ప్రణవనాదం” ద్వారా కుండలిని, నడిపించే శక్తే అజ్ఞాతశక్తి - ఈశ్వరశక్తి సృష్టిలో ప్రతి తిరిగే వస్తువును నడిపించే శక్తి, తిరుగని అజ్ఞాతశక్తి - ఈశ్వరశక్తి 1 జన్మ పరంపరలను - సృష్టి ప్రళయాలను నడిపించే శక్తి అజ్ఞాతశక్తి - ఈశ్వరశక్తి 1 దైవశక్తి - యోగశక్తి - ఆధ్యాత్మిక శక్తి అజ్ఞాతశక్తి - ఈశ్వరశక్తి ! బీజశక్తి - బిందుశక్తి - ఓంకార శక్తి అజ్ఞాతశక్తి - ఈశ్వరశక్తి ! -రబన : తాంతాదేది కాబట్టీ ఓ దేహధారి |! మూలము తెలిసినది కాబట్టి “ఆత్మ” ధ్యానసోపానమునకు ప్రయాణించును.

౨౭౭699౯౯9౪ శీ మలయాళ సద్నకు గ్రంథికళి - సారంశము అంంంంంింింింిలల ఓ జీవ దేహధారి విగ్రహారాధన అనే అక్షరాభ్యాసముతో నామజపమనే క్లాసులతో పురాణమనే కథలతో ఉపనిషత్తులనే కంఠస్థములతో ధ్యానమనే కాలేజీలతో సత్సంగమనే ప్రాకారముతో భక్తియనే సోపానముతో యోగధ్యానమనే సాధనతో ముక్తికాంతను పొందరా ఓ జీవదేహధారి | ఒకానొక భక్తుడు మన మనస్సును - దేహమును ఒక సరోవరముతో పోల్చుచున్నాడు. మార్గమూ చూపించుచున్నాడు ! భక్తియనే నావ మన మనసే ఒక మానస సరోవరం | అందాలు - అఘాదాలు మన మనస్సులోను మానస సరోవరంలోను వున్నాయి ! సరోవరంలోని నీరంటని తామరాకులాగా సంసారమును దాటవోయి ! లతాపుష్పములతో నిండినది సరోవరం అయితే, బిడ్డపాపలతో, బంధుమిత్రులతో, సంసారము నిండి వున్నదోయి ! సరోవరంలోని కలువ-తామరలు సగదినమే వుండినట్టు, మన మనస్సులోని సుఖదుఃఖాలు ఇంతేనోయి |! లోతు కలిగిన సరోవరంలాగా సంసార సాగరము ఇంతేనోయి పక్షులు, క్రిమికీటకాదులు ఆశ్రయించిన సరోవరం లాగా, ప్రేమ, భక్తి మమకారము ఆశ్రయించినదే మన మనసోయి ! విషసర్పములు, మృత్యుభయం వునన సరోవరం లాగా, కామ, క్రోధ, మదమాత్సర్యములు వున్నదే మన మనసోయి ! సంసారసాగరము దాటుటకు - భక్తియనే నావనుపయోగించవోయి ॥ చాతుర్మాస్య వ్రతము అన్ని వ్రతములలో మహోన్నతవమైనది. పూర్వము వశిష్ట, విశ్వామిత్ర, వ్యాసభగవానుడు మొదలగు బుషులు చేసిన వ్రతము. ఈ వ్రతము చేస్తున్నారంటే ఎక్కడెక్కడనుంచో బుషులు, రాజులు, ప్రజలు వచ్చి పాల్గొనెదరు. ఈ వ్రతము ఆషాఢమాస ఏకాదశినందు ప్రారంభించి కార్తీకమాస

౨౨9౨అఅంఅంంంండశీ మలయాళ నద్నురు గ్రంఖికళ - సారంశకు ౫అం౨95998అణల శుక్లపక్షమునందు సమాప్తి చేయుదురు. నాలుగు మాసములు చేయు గొప్ప వ్రతము. కొందరు రెండు మాసములు కూడా చేయుదురు.

ఈ వ్రతము శ్రీమన్నారాయణుని కొరకు ఆచరించేది. శ్రీమన్నారాయణుడు ఆషాఢశుద్ధ ఏకాదశినాడు శయనించి - ఆషాఢ శుద్ధ ద్వాదశినాడు లేస్తారు. ఆయన నిద్రపోతుంటే పూజ చేయుట ఏమిటని అనుకోవద్దు. ఆయన యోగ సమాధిలో వుండటము, ఈ సమయములో మనము కూడా పూజలు, వ్రతములు, యజ్ఞాలు, దానధర్మములు, జప ధ్యానములు ఎక్కువ ఎక్కువగా చేస్తాము. ఇతర రోజులకంటే అధికాధిక శక్తి కలుగునని, యింకను నిష్కామ బుద్ధితో ఆచరించవలెను. ఈ వ్రతము ఏ నిష్టతో చేయాలి అంటే శ్రావణమాసములో కూరగాయలను, భాద్రమాసములో పెరుగును, ఆశ్వీయుజ మాసమున పాలను, కార్తీకమాసమున పప్పు దినుసులను వదిలివేయవలెను. భగవంతుని ప్రీతికొరకు ఈ వ్రతమునందు అన్నదానము, జలదానము, భూదానము, వస్త్రదానము, ధనదానము చేయుదురు. అక్షర లక్షలు జపము చేయుదమని-ధ్యానస్థితిని 'పెంచుకొనెదమని, వ్రతములు పట్టుదురు. ఈ సమయమునందు ఉపదేశములు కూడా పొందుదురు. భక్తుల ఆరోగ్యస్థితిని బట్టి ఒక్కపూట భోజనము, నేలపడక, దిండు లేకుండా పరుండుట, గృహస్ఫులైతే బ్రహ్మచర్యము పాటించాలి. దుర్మార్గపు పనులు ఎప్పుడు నిషేధమే కదా ! ధ్యాన జపములు చేయమన్నారు అని మహాత్ములు చెప్పు అత్మబోధను వినకుండా కాదు వేదము ఎక్కువసార్లు వినాలి - ఆ తదుపరి ఆచరించాలి. ఆచరణ ముఖ్యమని అందరికీ తెలిసినదే కదా!

ఇట్టి మహోన్నత వ్రతమునే మన శ్రీ మలయాళ సద్గురువు ప్రతి సం॥ ఆశ్రమమునందు కాని, ఇతర ప్రదేశమునందు కాని జరుపుదురు. పుష్కర సమయములలో విశేషముగా మహోన్నతముగా జరుపుదురు. ఇట్టి చాతుర్మాస్య వ్రతమును 1992 సం॥ కృష్ణ పుష్కర సందర్భముగా విజయవాడలో శ్రీ విద్యానందస్వామివారు జరిపించినప్పుడు నేను (సూరెడ్డి శాంతాదేవి) జ్ఞానామృతముగా - ఆత్మానందముగా అనుభవించిన చాతుర్మాస్య వ్రత వర్ణన ఇట్లు వ్రాసుకొన్నాను. ఇంకను శ్రీశ్రీశ్రీ విద్యానందస్వామి ఉపన్యాసములను కూడా ట్రాసుకొని గ్రంథరూపమున ముద్రించి శ్రీ విద్యానందస్వామివారికే అంకితమిచ్చి సద్గురు అనుగ్రహ పాత్రురాలనైనను నా మొదటి గ్రంథము ఇదియే వ్రాయవలెనని కోరిక కూడా ఈ సందర్భముననే కలిగినది. ఇంకను మహర్షిసద్గురు శ్రీ మలయాళస్వామి అనుగ్రహ ఆశీర్వాద బలముతో ఈ ఉపాధి వ్రాసిన ఆధ్యాత్మిక గ్రంథములు “సన్మార్గ సూక్తులు అంకితం. సద్గురు మహర్షి శ్రీశ్రీశ్రీ మలయాళస్వామి వారికి, 'గీతామృత వచన కావ్యము" అంకితము. పూజ్యశ్రీ పరిపూర్ణానంద స్వామివారికి వజ్రోత్సవ సందర్భముగా ఏర్పెడులో అంకితం ఇచ్చినాను. “గీతాసారము అంకితం. సద్గురు మహర్షి శ్రీశ్రీశ్రీ మలయాళస్వామివారికి 2-7-2004 కృష్ణ పుష్కర సందర్భముగా విద్యానందస్వామి కరకముల ద్వారా ఆవిష్కరింపబడటము - నా జన్మసార్థకత అయినది. అట్లాగే “భగవద్గీతా శోక క్రమాణిక పూజ్యశ్రీ శ్రీశ్రీశ్రీ పరిపూర్ణానంద స్వామివారు ఆవిష్కరించటము నా ఆత్మానందము. శ్రీశ్రీశ్రీ ప్రణవానందస్వామివారు నా తొలిగురువు. 'నా హృదయకమల గీతం' దీనిని శ్రీ చైతన్య ప్రమోదగారు ఆవిష్కరించారు | కారంచేడునందు నా తొలిగురువు. “సన్మార్గ సూక్తులు” అను చిన్న పుస్తకమును శ్రీ మలయాళస్వామికి | అంకితమిస్తూ హైదరాబాద్‌ సనాతన సభలో పంచినాను.

3జంఅంంంలంంంింండశీ ములయాళ నద్నరు గ్రంథికళి - సారంశకు ౫అంంంంంంంంణల | నా సృతి పథములో - చాతుర్మ్హాస్వ మహా వైభవము 11-77-92 నుండి 10-11-92 వరకు శ్రీకృష్ణా పుష్కర సందర్శ్మము

చాతుర్మాస్యము ప్రారంభమైనది. సాధుపతాకముతో, దైవప్రార్థనతో భక్తుల కోలాహలముతో, భోజనశాలతో, భక్తుల కుటీరాలతో, గురుదైవ పూజలతో, సాధు మహాత్ముల సందడి సంభరములతో శ్రీశ్రీశ్రీ విద్యానందగిరిస్వామి ఉపన్యాసములతో శ్రీశ్రీశ్రీ పరిపూర్ణానందస్వామివారి పర్యవేక్షణతో ఆనందోత్సాహములతో మొదలైనది. ఉదయం శ్రీ విద్యానందస్వామివారి పతంజలి యోగ సూత్రాలతో సాయంత్రం శ్రీ భగవద్గీతా వుపన్యాసములు.

ఈ సభలో ఎందరో మహాత్ములు, సాధుమాతల ఉపన్యాసములవలన జన్య ధన్యమైనది. మంత్రోపదేశములు, మహావాక్యములు చెప్పుట శ్రీదండిస్వామి, శ్రీ ప్రణవానందస్వామివారి ఉపన్యాసములు, శ్రీ మాధవానందస్వామి వారి సమర్థత, శ్రీ సద్గురు ఆధ్యాత్మిక గ్రంథాల సౌరభము, పుష్కరాల సందడి, నిత్యము స్వామి పాదపూజా వైభవము, తులాభార నేత్రోత్సవము, ఏకాదశి వ్రతములు, దేవీపూజలు, ద్వారకా కృష్ణమూర్తిగారి పరిచయము, మాతృశ్తీ చోడేరవణమ్మ గారి గీతామహత్య ఉపన్యాసము, పెనమలూరు శ్రీ శంకరానందస్వామి ఉపన్యాసము, ఎందరో స్వామి భక్తులను చూడగలగటము శ్రీశ్రీశ్రీ త్రిదండి చినజియ్యర్‌ స్వామివారి ప్రవచనము. స్వామి శారదాప్రియానంద వారి ఉపన్యాస భాగ్యము ఏమని చెప్పెద నా ఆనందము.

కుటీరాల అందాలు వాటిముందు తులసిమాతా కటాక్షము, భక్తిగీతాలు, భజనలు ముఖ్యముగా శ్రీ మాతాప్రశాంతనందగిరి వారి ధర్మసత్రభోజన వసతి గృహము, భగవద్గీత నేర్పటము, ఆసనాలు నేర్పటము, మేలుకొల్పులు, దైవప్రార్ధనలు, శాంతిమంత్రములు, విజయఘోషలు, ధ్యాననిష్ట, జపతపస్సు, భక్తుల భిక్షల కార్యక్రమము అన్నదాతా సుఖీభవ |! గోకులాష్టమి, సంభరము, గోదానము, సువర్ణదానము, జలదానము, అన్నదానము, గీతాదానము, జ్ఞానదానము ఆహా |! ఏమని చెప్పెద.

“చాతుర్మాస్య మహా వైభమున్‌

ఆత్మతత్త్వ బోధా ్రవంతిని

పూర్వ పుణ్య వశంబున నా పాలిటి వచ్చిపడినది

ఇది ఒక జ్ఞాన గంగ, ఆధ్యాత్మిక ప్రవాహము, పుణఖ్యసంస్కారాలను పెంచి ఇచ్చే చింతామణి, కామధేనువు, కల్పవృక్షము, భవరోగాలన్నిటిని భస్మము చేసే ధన్వంతరీశాల, గర్భ నరకాలనుండి దూరము చేసే గురుబ్రహ్మశాల, పరబ్రహ్మశాల, సర్వదుఃఖాలను లేశమైనా లేకుండా చేసే బ్రహ్మానంద సాగరశాల, పరమభక్తుల కుటీరశాల బ్రహ్మజ్ఞాన బోధామృతశాల, బుషుల సాంప్రదాయశాల అనుష్టానపరుల వేదాంత పర్ణశాల, సాధుమహాత్ముల నివాసశాల, ఆహా ఏమని చెప్పెద చాతుర్మాస్య వైభవము. శ్రీ విద్యానంద స్వామి ప్రబోధ ప్రవాహము ఇంకేమున్నది. నాలుగు నెలలు అయిపోయినది. స్వామి సన్నిధానము భక్తుల నేత్రానందము, కర్ణానందము, ఆత్మానందము మళ్ళీ మామూలు సంసార దుఃఖము, జరాదుఃఖము, జాయాదుఃఖము. ఇది నేను వ్రాసినది కాదు. స్వామివారు భావనా తరంగిజణిగా వచ్చి వ్రాసిరని నా అనుభూతి.

ఆ299అఅంఅఅంఅంఅందడశీ కఘులయాళ నద్నురు గ్రంథిళి - సారంశకు అంంింంింిలింంిణల మరలా ఇప్పుడు విజయవాడ శ్రీకృష్ణ పుష్కర చాతుర్మాస్య వైభవము మొదలైనది. 2-7-2004 నుండి నవంబరు 2వ తారీకువరకు ఈసారి 5 నెలలు వచ్చినది చాతుర్మాస్యము. నిర్విరామ కృషివర్యులు, సత్యసంధులు శ్రీ శివరామ్‌స్వామిగారు కార్యదీక్షాదక్షులు. వారి పర్యవేక్షణలో అనేక సౌకర్యములతో మొదలైనది. చాతుర్మాస్య ఆనందోత్సాహ జ్ఞానసాగరము. ఈ చాతుర్మాస్య మహావ్రతము జ్ఞానమూలము వేదాంత బేరి నాదమున్‌, మహా ఫలంబులన్‌ ఈ వ్రత కంకణదారి అయినవారికి జన్మ, జన్మ పాప సంచయము తొలగి జ్ఞానధనము లభించున్‌, భిక్షలు చేసి పుణ్యంబు నార్జించుయున్‌ ఈ పవిత్ర జ్ఞాన యజ్ఞములో సద్గురు దేవుని దివ్యానుగ్రహ పాత్రులు కావలయున్‌ || భారత పుణ్యభూమియే - నాదేశం నా దేశం ఇది నా దేశం - భరతుడు పుట్టినదే మన భారతదేశం | నా దేశం ఇది నా దేశం - చదువుతల్లి శ్రీకారము చుట్టినదే నా దేశం ! నా దేశం ఇది నా దేశం - దేవలిపి అయిన సంస్కృతము పుట్టినదే నా దేశం ! నా దేశం ఇది నా దేశం - ఉపనిషత్తులే భగవద్గీతగా ఉద్భవించిన నాదేశం! నా దేశం ఇది నా దేశం - వశిష్ట వ్యాస, విశ్వామిత్రులు పుట్టిన తపోభూమి నా దేశం ! నా దేశం ఇది నా దేశం - అనసూయ, సావిత్రి, అరుంధతి వంటి పతివ్రతలు పుట్టిన నా దేశం! నా దేశం ఇది నా దేశం - ద్వైత, విశిష్టాద్వైతములే పుట్టిన నా దేశం ! | నా దేశం ఇది నా దేశం - శ్రీ ఆదిశంకరులే పుట్టిన నా దేశం ! | నా దేశం ఇది నా దేశం - శ్రీ దత్తాత్రేయుడే పుట్టిన నా దేశం ! . నా దేశం ఇది నా దేశం - రామ, కృష్ణ అవతార పురుషులు పుట్టిన నా దేశం ! నా దేశం ఇది నా దేశం - శ్రీ బుద్ధభగవానుడు బోధించినదే - నా దేశం |! నా దేశం ఇది నా దేశం - భగవత్‌ సాక్షాత్కార సంపన్నులు పుట్టిన నా దేశం ! నా దేశం ఇది నా దేశం-తెలుగునాట నన్నయ, తిక్కన, ఎర్రన్న, శ్రీపోతనామాత్యులు పుట్టిన నా దేశం! నా దేశం ఇది నా దేశం - పురాణ భారత, భాగవత, రామాయణములే పుట్టిన నా దేశం |! ' నా దేశం ఇది నా దేశం - శ్రీ మహావిష్ణువే తిరుమలలో వెలసిన నా దేశం ! నా దేశం ఇది నా దేశం - శివపార్వతులే, కాశీ అన్నపూర్ణ, విశ్వేశ్వరులుగా వెలసిన నా దేశం ! నా దేశం ఇది నా దేశం - శ్రీరామచంద్రుడే భద్రాద్రిలో వెలసిన నా దేశం ! నా దేశం ఇది నా దేశం - పవిత్ర గంగా, యమునా, గోదావరి పుట్టిన నా దేశం !

౪2999అఅఅఅంంంకశక్రీ కులయాళ సద్నుకు గ్రంథికళి - సారాంశకు అంంంంంంంంణల నా దేశం ఇది నా దేశం - సామ, అధర్వణ, బుగ్వేద, యజుర్వేదములు పుట్టిన నా దేశం ! నా దేశం ఇది నా దేశం - కాలజ్ఞానం వ్రాసిన పోతులూరు బ్రహ్మంగారు పుట్టిన నా దేశం! నా దేశం ఇది నా దేశం - త్యాగరాజు, రామదాసు, మీరాబాయి, సదాశివ బ్రహ్మేంద్రులు పుట్టిన నా దేశం ! నా దేశం ఇదినా దేశం - భక్తాగ్రగణ్యులు, ఆళ్వారులు పుట్టిన నా దేశం ! నా దేశం ఇది నా దేశం - భగవత్‌ సాక్షాత్కార శ్రీ మలయాళస్వామి పుట్టిన నా దేశం ! నా దేశం ఇది నా దేశం - అహింసా సిద్ధాంతీ గాంధీమహాత్ముడే పుట్టిన నా దేశం |

• రచన : శాంతాదేఖి గురుశక్తి - ప్రభావము గురుప్రార్ధననే చేసితిని |! గురునామమునే స్మరించితిని ! ఓం శ్రీ మలయాళ యాతీంద్రాయ ! ఓం శ్రీ మలయాళ యతీంద్రాయ ! ఓం గురుబ్రహ్మ గురుర్విష్టు గురుదేవో మహేశ్వరః | గురుస్సాక్షాత్పరం బ్రహ్మా తస్మైశ్రీ గురవే నమః ॥ గురువే బ్రహ్మ విష్ణు మహేశ్వరులని వేడితిని |! గురుశక్తి ప్రభావమును పొగెడెదనని నా మదిలో తలచితిని | సహనశీలి అయిన భూమాతతో నా గురుదేవుని పోల్చితిని |! ప్రళయ కాలముతో నళించేది అని తలచితిని ॥ ప్రపంచానికే నేత్రద్వయము వంటి సూరణాంతితో నా గురుదేవుని పోల్చితిని 11 దినమున సగభాగమే వున్న కాంతియని తలచితిని ॥ | అందాలు చిందే ఓజశక్తితో వున్న చందమామతో నా గురుదేవుని పోల్చితిని 1 మనస్సును నిద్రింపజేసే చంద్రునకు పూర్ణశక్తి లేదని తలచితిని 11 పెరుగుట తరుగుట లేని నిశ్చల సాగరునితో నా గురుదేవుని పోల్చితిని | మణి మాణిక్యములతో పాటు మృత్యులోయలున్నవని తలచితిని 11 సృష్టి, స్థితి లయ కారకులైన త్రిమూర్తులతో నా గురుదేవుని పోల్చితిని ! త్రిమూర్తులకు కూడా కాలపరిమితి కలదని తలచితిని ॥ ప్రళయ కాలంలో అన్ని నశించినా - గురుదేవుడు ఇచ్చే ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానశక్తి తాను తానుగా వున్న ఈశ్వరశక్తియే నశించని శక్తియని నా మదిలో తలచి ! ఓం శ్రీ మలయాళ యతీంద్రాయ నమః - ఓం శ్రీ మలయాళ యతీంద్రాయ నమః అని గురుప్రార్థననే చేసితిని - గురునామమునే స్మరియించితిని 111

౨౭అ99ఆంఅంఅంఅఅంకనశీ కములయాళ సద్నరు గ్రంథికళ - సారాంశము అంంంంంంంంణల భగవానుని నామము ఓంకారము ఓంకారమే భగవానుని నామము |! ఓంకార స్వరూపమే సకల జగత్తు ! | ఓంకార శక్తే బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు ! ఓంకార తేజోకాంతే సూర్యచంద్రులు ! ఓంకార రూపమే భూమ్యాకాశములు |! ఓంకార బిందుశక్తే సకల చరాచర బీజోత్పత్తి ! ఓంకార స్వభావమే సృష్టి, స్ధితి లయలు |! ఓంకార ధ్యానమే శ్రీ మహావిష్ణు యోగనిద్ర ! ఓంకార ధ్యానమే శ్రీ పరమేశ్వరుని అర్థనిమీలిత రూపము |! ఓంకార జపధ్యానమే చతుర్ముఖుని పద్మాసనము |! ఓంకార ధ్యానమే సాధుమహర్షుల కఠోరదీక్ష ! ఓంకార గానమే పరమభక్తుల కథాగానము ! ఓంకార ధ్యానమే ముక్తిసోపానము ! ఓంకార ధ్యానమే మోక్ష సౌధము ! ఓంకార ధ్యానమే జన్మరాహిత్యము || గీతాచార్య శ్రీకృష్ణ భగవానునికి స్వాగతం స్వాగతం సుస్వాగతం భగవత్స్య్వరూప గీతాచార్యునకు స్వాగతం |! స్వాగతం సుస్వాగతం ఆత్మతత్త్వ గీతాబోధకునకు స్వాగతం ! స్వాగతం సుస్వాగతం స్వయంప్రకాశ తేజోరూపునకు స్వాగతం |! స్వాగతం సుస్వాగతం నిష్కామకర్మ యోగివర్యునకు స్వాగతం |! స్వాగతం సుస్వాగతం విష్ణ్వాంశ సంభూతునకు స్వాగతం | స్వాగతం సుస్వాగతం శ్రీకృష్ణార్దునులకు స్వాగతం |! స్వాగతం సుస్వాగతం సులభ భక్తవత్సలుడికి స్వాగతం ! స్వాగతం సుస్వాగతం సచ్చిదానంద దివ్యాత్మునికి స్వాగతం ! స్వాగతం సుస్వాగతం ఓంకార స్వరూప శ్రీకృష్ణభగవానునికి స్వాగతం !

ఆ౨9అఅఅఅఅఅఅఈశీ కములయాళ సదురు గ్రంభికళ - సారంశకు ౨అంంంలిందలింంఅలల విసుగు విరామము లేక విసుగు విరామము లేక నిరంతరము భక్తులకు దర్శన అభయంబు నొసగి అలసి సొాలసితివా వైకుంఠవాసా! నీ ముందు బ్రహ్మాది దేవతలే నిరంతరము కొలువుతీర నారద తుంబురాదులే గానంబు చేయ |! శ్రీ సతియగు శ్రీలక్ష్మియే పాదంబులొత్త - దేవాదులే వింరూయఅలు వీచ |! మహా తపస్సులే స్వస్తివాచకములు పలుక - ఇంద్రాది దేవతలే మంగళహారతులు లివ్వ |! పరమశివుడే నీ నామంబు మహిమ పార్వతికి తెలుప ! భూలోక వాసులు గోవిందా ! గోవిందా ! అనుచునీ దర్శనంబు చేసి ! సాక్షాత్‌ వైకుంఠమే మా కనులముందు వున్నదని ఆనందపారవశ్యము నొంది ! తిరుమలేసుని చూడని నేత్రములు నేత్రములు కావు ! వానికి నమస్కరించని హస్తములు హస్తములు కావు ! వానిని స్మరించని జిహ్వ జిహ్వ కాదు అని, ఆనందడోలిక లూగుచున్నారు భక్తాగ్రగణ్యులు 111 వైకుంఠవాసుడా ఎచటనో నున్న వైకుంఠవాసుడవో || మా భాగ్యము కొలది మా కనులముందు వచ్చి నిలచినావో ! తిరుమల క్షేత్ర వైభవమ్ము వైకుంఠవాసమునకు ధీటుయే కదా |! బ్రహ్మ నారదాది సకల దేవతలు - తిరుమల క్షేత్రవాసులై వుండగా ! సప్తబుషులు “ఓం నమో వెంకటేశాయ” అని నామస్మరణము చేయగా ! కలియుగ భాగ్యంబు ఏమని నలవగును ! బ్రహ్మదేవుడు జరిపించు బ్రహ్బోతవాలు - భక్తుల కర్మసంచయము తొలగిన అర్చితామూర్తి అయిన శ్రీ శ్రీనివాస - పద్మావతీదేవిని కొలువ ఆనందపారవశ్యము కదా ! తిరుమల శిఖరాలో బుషిపుంగవుల ధ్యానతపస్సులు, వెంకటేశుని సాక్షాత్కారము కొరకే కదా ! భగవద్గీతా గానము గీతయే - నా ప్రాణము ! గీతయే - నా ధ్యానము ! గీతయే - నా జ్ఞానము ! గీతయే - నా అంతరంగము ! గీతయే - నా జీవనము [ గీతయే - నా పరబ్రహ్మ ! గీతయే - నా నిలయము 1! గీతయే -నా గమ్యము ।! గీతయే - నా విజ్ఞానము ! గీతయే - నా పఠనము ! గీతయే - నా ఆనందము ! గీతయే - నా గురుబ్రహ్మ 1|| గీతయే - నా హృదయము ! గీతయే -నా శ్వాస! గీతయే - నా యజ్ఞము ! గీతయే - నా జపము!

ఆ౪అఅ౭౨౭౨అఅఅ౨౭౬శీ కులయాళ సద్నరు గ్రంభికళ - సారాంశము 9ందంంంంంణలు ఓవెంకటేశ! ఓ వెంకటేశ |! ఓ తిరుమలేశ ! ఓ శ్రీనివాసా ! నీ దివ్యరూపము చూచినంతనే మదిలోని కోరికలన్ని ఎగిరి ఎగిరిపోయె ! నీ నామంబులే చూడాలా ! నీ అభయహస్తములే చూడాలా ! నీ పాదములే చూడాలా ! నీ సుందరాలంకరణే చూడాలా అని తికమక చేస్తున్నావు ! మరల మరల నీ సన్నిధానమునకు చేర్చుకుంటున్నావు ! కర్మఫలాల్లో నుంచే భక్తిఫలాన్నిచ్చి, జ్ఞానఫ లాన్నిచ్చి నీ దరికి చేర్చుకొంటున్న భక్తవత్సలా నీకు అనంతకోటి జేజేలయా | నిను నోరార స్తుతియించని జిహ్వ నాకేల, నిను కనులారా చూడని నేత్రాలు నాకేల, , నీ - నా అంతరంగ స్మరణ చేయని - మనసు నాకేల - అఖిలాండేశ్వరా నీ అనంతరూపాన్ని అర్చించని హస్తములు నాకేలయా ! వైకుంఠాధీసుడనై నీవు ఆదిలక్ష్మీ సమేతుడవై తిరుమలలో వెలసినావయా ! నీవు లేని దేవలోకములు మాకేలని సకల దేవతలు - నీ ఆనతికొరకు వేచి వున్నారయా ! పరమభక్తులైన ఆళ్వారులు బ్రహ్మానందముగా నిను ధ్యానవర్ణనచేసి తరియించినారయా భరతఖండ ఖండాంతరవాసులు యనలేని నీ కీర్తి కొనియాడుచున్నారయా ! మహర్షులు, మహనీయులు, మహాత్ములు నిను సేవించి తరియించుచున్నారయా | తిరుమలేశునకు శ్రీరామానుజుల అర్చితా సేవ మహోన్నత స్థాయినందుకొనగా పరంపరగా శ్రీ త్రిదండి రామానుజ చినజియ్యరుస్వామి దేశ విదేశాలలో భేరి మైగించుచున్నారు కదా! శ్రీ సాయినాథామృతము సాయి చరితము చదివినంతనే - ఎంతో గుర్వానందము |! సాయి సచ్చరితము చదివినంతనే - ఎంతో విజ్ఞానము ! సాయి లీలామృతము చదివినంతనే - ఎంతో ఆనందామృతము ! సాయి పాటలు పాడినంతనే - ఎంతో వుల్హాసము ! సాయి మహిమలు తెలిసినంతే - ఎంతో శిక్షణ ! సాయి సత్సంగములో చేరినంతనే - ఎంతో జ్ఞానము ! సాయి దర్శనము చేసినంతనే - ఎంతో నేత్రానందము ! సాయి కథలు విన్నంతనే - ఎంతోఆత్మానందము ! సాయి స్మరణము చేసినంతనే - ఎంతో హృదయానందము |!

ఆ౭అ౨అఅఅఅఅఆంఅగ.శీ ఘులయాళ సద్నదు గ్రంథికళి - సారాంశకు ఉపహహహహహన న్‌ా వైకుంఠ వాసుడా పాల జలధిలో విహరించు వైకుంఠవాసుడా |! శేషసాయినే పానుపుగా చేసికొన్న ఆదినారాయణ |! శ్రీలక్ష్మీ సమేతుడవై పరమ యోగులకు దర్శనంబు ఇచ్చు శ్రీ మహావిష్ణువా ! అఖిలాండ బ్రహ్మాండంబులన్నీ నీ కుక్షియందు నిలుపుకున్న ఆదిమధ్యాంతా ! బ్రహ్మ నారదాది, సకల దేవతలకు వరములిచ్చు కాలాతీతుడా ! యోగులకే యోగేశ్వరుడవైన సకలలోక ఓంకార స్వరూపుడా | శంఖ, చక్ర, గదా, పద్మము ధరించిన అనంతకళ్యాణ గుణాతీతుడా ! అర్జునుని నెపమున “గీత”ను బోధించిన భగవత్‌ స్వరూపుడా 1 పరమభక్తుల హృదయాలలో సాక్షాత్కరించు హృదయ నివాసా | లోకేశ్వరుని ఆత్మశక్తి ప్రకృతివి నీవె, పురుషుడవు నీవె - ప్రకృతి పురుషుడవు నీవె | మాయవు నీవె, మర్మము నీవె - మాయామర్మము నీవె | దేహము నీవె, జీవము నీవె - జీవదేహము నీవె | కాంతి నీవె, సూర్యుడవు నీవె - సూర్యకాంతివి నీవె | జీవుడవు నీవె, ఈశ్వరుడవు నీవె - జీవేశ్వరుడవు నీవె | ఆత్మవు నీవె, పరమాత్మవు నీవె - పరబ్రహ్మాత్మవు నీవె | సకలము నీవె, చరాచరములు నీవె - సకల చరాత్మ స్వరూపుడవు నీవె ! వేదము నీవె, బ్రహ్మము నీవె - వేదబ్రహ్మము నీవె ! దేహము నీవె, ఆత్మవు నీవె - దేహాత్మవు నీవె | ఆదివి నీవె, అంత్యము నీవె - ఆది అంత్యములు నీవె! లోకములు నీవె | ఈశ్వరుడవు నీవె - లోకేశ్వరుడవు నీవె ! వేదగానము వేదమే నా నాదము - వేదమే నా ప్రాణము - వేదమే నా అంతరంగము । వేదమే నా నియమము - వేదమేనా కాలగమనము - వేదమే నా జీవనము 1 వేదమే నా పఠనము - వేదమే నా ఆనందము - వేదమే నా యజ్ఞము |! వేదమే నా జ్ఞానము - వేదమే నా విజ్ఞానము - వేదమే నా అత్మసోపానము ! వేదబిందువే నా నాభిస్థానము - వేదకమలమే నా హృదయస్థానము |! వేద శిఖాగ్రమే నా సహస్రారము 1 వేదమే నా దైవము - వేదమే నా భక్తి - వేదమే నా సద్గురువు 111

9౨9అఅఅంంంంంో శీ కములయాళ సదురు గ్రంధికళ - సారంశకు ౫ఆ౨౭9అ99అంణల

ఓంకార శక్తిరీతం

అ, ఉ, మల శక్తి - ఓంకారమే !

శివశక్తి, విష్ణుశక్తి, బ్రహ్మశక్తి - ఓంకారమే

ఆత్మశక్తి, ఆదిశక్తి - ఓంకారమే !

మననశక్తి, జపశక్తి - ఓంకారమే !

మంత్రశక్తి, తంత్రశక్తి, యంత్రశక్తి - ఓంకారమే |!

గురుశక్తి, శిష్యశక్తి, దైవశక్తి - ఓంకారమే !

బీజశక్తి, బిందుశక్తి, ఆత్మశక్తి - ఓంకారమే !

వేదశక్తి, జ్ఞానశక్తి, విజ్ఞానశక్తి - ఓంకారమే !

ధరణీశక్తి, జలశక్తి, అగ్నిశక్తి - ఓంకారమే !

వాయుశక్తి, ఆకాశశక్తి చైతన్యశక్తి - ఓంకారమే |!

గీతశక్తి, బైబిల్‌శక్తి, ఖురాన్‌ శక్తి - ఓంకారమే !

బుద్ధశక్తి, గాంధీశక్తి, మలయాళస్వామి శక్తి - - ఓంకారమే ! అద్వైత - భావన

పాపమనే భావిలోన పడకురా ?

భక్తియనే నీటిలోన మునగకురా |

వికట వాదులతో కలిసి వుండకురా ?

సోమ భక్తులతో చెలిమి చేయుమురా |!

అజ్ఞానమనే చీకటిని పారదోలుమురా ?

జ్ఞానమనే జ్యోతిని వెలిగించరా !

భిన్న భావముతో వుండకురా ?

అద్వైత భావనే కలిగి వుండుమురా ॥1 గమ్య మార్గము

మదమెక్కిన ఏనుగును అంకుశముతో పొడిచినట్లు 1

పరుగులెత్తే గుర్రమునకు కళ్ళెము వేసినట్లు |

ప్రజ్వరిల్లే అగ్నిని నీటితో చల్తార్చినట్లు !

పొంగిపారలే నదికి ఆనకట్ట వేసినట్లు !

పదహారేళ్ళ వయస్సుకు వివాహము చేసినట్లు !

కర్మదేహమునకు ఆత్మసాక్షాత్కారమే గమ్యమార్గము 1!

999999అఅంంఅండశీ మలయాళ సద్నురు గ్రంథికళి - సారాంశకము ఆంంంంంంంంణల కవ్వించకే ఓ మనసా కవ్వించకే ఓ మనసా ! కవ్వించకే ఓ మనసా! విషయ భోగాలలో ఇరికించకే ఓ మనసా! బాహ్య తపనలు వదలి - ఆత్మతపనలో వుంచు ఓ మనసా | యోగసాధనతో ఆరోగ్యమును పొంది శాంతిసొాధముల నెక్కు ఓ మనసా ! బ్రహ్మానందమును బడయుము ఓ మనసా! జన్మరహిత మోక్షంబు కలుగును ఓ మనసా! కవ్వించకే ఓ మనసా | విషయ భోగాలలో ఇరికించకే ఓ మనసా ! ఉన్నాడయా - దేవుడున్నాడయా ఉన్నాడయా ! దేవుడున్నాడయా ! ఉన్నాడయా ! దేవుడు వున్నాడయా ! సకల జీవరాశుల హృదయ పంజరములో దాగివున్నాడయా ! దాగివున్నా దేవ దేవుని కనుగొన్నానయా |! ఏమి తెలియని ధ్యానస్థితిలో నిర్విరామముగా వెలుగుచున్నాడయా |! వెలుగులకు వెలుగనిచ్చే పరంజ్యోతి ఇదియేనయా |! భక్తియనే నీటితో తడిపానయా ! ముక్తికాంతను తెచ్చుకున్నానయా ! కనిపించే ప్రకృతి నశించేదని తెలిసేనయా విద్యలన్నిటికి ఆవల నున్నది ఆత్మవిద్యయని కనుగొన్నానయా ! దేహభావమును వీడి ఆత్మభావము కలిగివున్నానయా | కనులలోన జ్యోతికాంతులు వెలిగేనయా ! బ్రహ్మానంద - జ్ఞానానంద - అత్మానందాలతో తేలి ఆడేనయా 1 చిలుక - గోరింక మనస్సు అనే చిలుకతో బుద్ధి అనే గోరింకతో ! హృదయమనే సరస్సులో ఆటలాడితిని - పాట పాడితివి 1 'రేచక పూరక నడకలతో - కుంభకమనే అమృత భాండముతో |! సహస్రారమనే వూరు చేరితిని - జిలిబిలిమనే మణుల కాంతిని చూచితిని ! ఆనందానందాలతో ముక్తియనే సౌధము నెక్కితిని 11

ఆ౨౨95అఅంంింండ శీ కులయాళ నద్నదు గ్రంభికళి - సారాంశకు ఆఅంంంంంంంంణలు భక్తాగ్రగణ్యుని హృదయం పరమభక్తుని హృదయం - భక్తిరస హృదయం | మధుర హృదయం - మానస హృదయం ! సత్‌ హృదయం - సర్వజన సుఖః హృదయం |! ఆత్మతత్త్వ హృదయం - అమృతానంద హృదయం |! స్వేచ్చా హృదయం - సర్వవ్యాపి హృదయం ! _ గీతా హృదయం - ఆత్మజ్ఞాన హృదయం ! మధుర హృదయం - మహోల్ద్లాస హృదయం |! లాలస హృదయం - కరుణామయ హృదయం | గురు శుశ్రూష హృదయం - సర్వానంద హృదయం ! సత్వ గుణ హృదయం - గుణాతీత హృదయం | నిష్కామ కర్మ హృదయం - కర్మరహిత హృదయం |! దీక్షా హృదయం - గుణాతీత హృదయం |! సామవేద హృదయం - భావాతీత హృదయం |! అన్నమయ్య హృదయం - రామదాసు హృదయం ! గార్గి హృదయం - యాజ్ఞవల్క్య హృదయం |! భక్తుని హృదయం - భక్తిరస హృదయం | ఇది ఉపదేశ హృదయం - గురు మంత్రోపదేశ హృదయం |! మానసపూజా హృదయం - మనన ధ్యాన హృదయం ! జ్ఞాన తేజ హృదయం - జ్ఞానాగ్ని దయం ! బ్రహ్మ జ్ఞాన హృదయం - బ్రహ్మరూప హృదయం ! గృహస్థ హృదయం - గురుభక్తి హృదయం | దైవగుణ హృదయం - దైవసాక్షాత్కార హృదయం : ఇది జ్ఞానహృదయం - విజ్ఞాన హృదయం |! ఇది మానస హృదయం - మానవత్వ హృదయం ॥| సోమనాథ మంత్రం మధురం మధురం సోమనాథ మంత్రం - మధురాతి మధురం |! గితం గీతం సోమనాథ గీతం - మధురాతి గీతం |! భావం భావం సోమనాథ భావం - శివతత్త భావం !

౨౨౨అఅఅఅఅఅంఆ3.శీ కులయాళ సద్నురు గ్రంథెకళి - సారంశకు అఅఅంణణంంఅణల

హృదయం హృదయం సోమనాథ హృదయం - ప్రణవనాథ హృదయం !

రూపం రూపం శివశక్తి రూపం - బహుదివ్య రూపం !

నృత్యం నృత్యం నటరాజ నృత్యం - భవతేజ నృత్యం !

యోగం యోగం సోమనాథ యోగం - ప్రణవనాథ యోగం |

బీజం బీజం శివనాథ బీజం - శివశక్తి బీజం !

శక్తి శక్తి శివనామశక్తి - శివయోగ శక్తి

ఢమ ఢమ ఢమరూక శక్తి - ఢమ వ్యాకరణ శక్తి !

త్రిశూల శక్తి - త్రిసంగ శక్తి - త్రినేత్ర శక్తి |

రుద్రుని శక్తి - బుగ్వేద శక్తి - బుషియోగ శక్తి |

స్మశాన శక్తి - సదాశివ శక్తి - సదాయోగ శక్తి !

గంగా గంగా - శివజటాధర - శివార్చన గంగా

ప్రణవం, ప్రణవం - ప్రణఖవంనాద ప్రణవం - పరాశక్తి ప్రణవం 1! ఒకే అనంతశక్తి

భూగోళమంతా ఒకే సూర్యుడే వెలుగుచుండె |

అనంతసృష్టినంతా ఒక ఆకాశమే మోయుచుండె .

దిశ, దిశలు తిరిగేది అంతా ఒకే వాయు సంచారమేనంట |

ఏ చోట వెలిగినా ఒకే అగ్నిశక్తియే నంట |!

ఎన్ని ఎన్ని ఆకృతులు దాల్చిన ఒకే మన్ను అట !

ఆకృతులు ఎన్ని మారినా ఒకే లోహములోనివే నంట |!

ఏఏ శబ్దాలు వచ్చినా ఒకే ఆకాశ శబ్దమే నంట |!

కోటాది కోట్ల మంత్రములన్ని ఒకే ఓంకారములోనివే నంట |

దేవతలు - దేవుళ్ళు అందరూ ఒకే బ్రహ్మమంట !

సకల చరాచరములలో వెలిగేది ఒకే ఆత్మస్వరూప మంట |

అన్నిటిలో అంతటా వున్నది. ఆనంద బ్రహ్మమే నంట !॥ వందేమాతరం

వందేమాతరం 1! వందేమాతరం ! వందేమాతరం అని భారతమాత గీతి పాడవోయి

ఇచట వున్న ఎచట వున్న మన భారతీయ సంస్కృతి విడనాడకోయి !

ఇదే మన భారతీయులు నిధి నిక్షేపాలోయి |! మన బుషులు సంపాదించిన ఆధ్యాత్మిక - ఆత్మజ్ఞాన సంపద ఇదేనోయి !

ఆఅంఅంఅంఅంఅంంంఅంశీ మలయాళ సద్నుకు గ్రంథభికళ - సారంశము అంంంంఅఅలలఅలలల

మన గీతకోసం - భగవద్గీతనే పాడి పాడి అనుషించవోయి !

అభ్యాస, అనుష్టాన - శిఖరాగ్రమే ఆత్మ సాక్షాత్కారమోయి !

మన పురోగతియే - దేశపురోగతియని దేశపురోగతియే |!

భారతీయులు ఆనంద రవళియని చాటి చెప్పెవోయి !

నాయకుల-ప్రజల సత్సశీలమే దేశోభ్యోన్నతిని వెలిగెత్తి పాడవోయి !

ఎందరో మహానుభావులు అందరికీ శతసహస్ర వందనములు తెలుపుతూ మనదైన వేదసారమును గ్రహించి అనుష్టించుచూ ప్రపంచ దేశాలకు యనలేని ఆధ్యాత్మిక సంపదను శాంతిని పంచవలసిన బాధ్యత మన భారతీయుల భుజస్కందాల పై వున్నది. మన అదృష్టం కొలది మనకు దక్కిన ఈ ఆధ్యాత్మిక సంపదను వృద్ధిపరచుచూ శక్తిలేనివారు దానికై కృషిచేయువారికి ఎవరికి వీలైన సహాయము ఉడుతా భక్తిగా చేస్తూ సహకరించవలెను. ఇదియే భారతీయుల బాధ్యత |!

ఓ జీవుడా!

ఓ జీవుడా !

దేహముతోనే ఆధ్యాత్మికము చెందకు ఓ జీవుడా !

దేహం సౌందర్య ఇంద్రియ పటుత్వము చూచి మురియకు - ఓ జీవుడా !

దిన దినమునకు క్షీశించుచున్నది ఈ దేహనావ - ఓ జీవుడా!

ఇంద్రియశక్తి కలిగివున్నప్పుడే భవసాగరము దాటు - ఓ జీవుడా !

అనన్య భక్తియే ఆత్మానంద స్వస్వరూప దర్శనము కలిగించును - ఓ జీవుడా !

తరించుటకే ఈ మానవ దేహము వచ్చినది - ఓ జీవుడా !

దేవతలు కూడా తరించుటకు ఈ మాప్‌ దేహమును కోరుదురు - ఓ జీవుడా !

శ్రీరామ

శ్రీరామా !

నీ నామస్మరణతో ధన్యత నొందితిని రామా !

జనకుని పౌత్రినే - చేపట్టిన రఘురామా 1

దుష్ట రాక్షస సంహారమునకై అవతరించి అడవులకేగిన దశరథ రామా |!

నీ నామామృత మహిమతో భవసాగరము దాటెద కోదండరామా !

నిరంతరము నీ నామస్మరణే మారుతిని - చిరంజీవిగా చేసెను భద్రాద్రిరామా |!

జీవుని పరమ పదమునకు గొనిపోవునదే - శ్రీరామ నామము జానకీరామా 1!

229999అఅఅిఅఅక్రథీ మలయాళ సద్నరు గ్రంభెకళ - సారంశము ఆఅంలఅంిలలలలఅఅ నీవు లేకున్న - ఏదీలేదు నేను నేను నా దేహము అని ప్రాకులాడెదవేరా | ఈ జన్మ ముందు ఏ జన్మనుండి వచ్చావురా |! వచ్చి చచ్చిపోవునది ఈ దేహమేరా |! ముందు, వెనకాల ఇప్పుడు నిలచి వున్నది నీ ఆత్మస్వరూపమేరా | ం ఆత్మనే నేనను ధ్యానంబు సలుపురా | ఆ ధ్యానంబే నిత్యసత్యంబురా ! నీవు వచ్చి సృష్టించినదే జగములు - వేద గ్రంథంబులురా | నీవె యధార్థంబురా - నీ సంకల్ప సృష్టే నిద్రావస్థరా ! మేల్‌గాంచగానే కలకరిగి పోవునట్లు | మానవుడు లేకున్న మహినే లేదురా | మహిని సృష్టించేది మన మానవుడేరా ! నీవు లేకున్న ఏది లేదురా | నిష్కామ కర్మదేవతయే - పుడమితల్లి ఏమని తెలిపెదనో ! ఏమని తెలిపేదనో | నేనేమని తెలిపెదనో నేనేమని తెలిపెదనో |! ధరణి తల్లి మాతృడప్రేమను నేనేమని తెలిపెదనో - నేనేమని తెలిపెదనో |! మానవుని వనరుల కోసము ఖనిజ సంపదలిచ్చిన భూమాతను నేనేమని కీర్తించెదనో నేనేమని కీర్తించెదనో! ప్రతిఫల మెరుగని నిష్కామ కర్మదేవతను ఏమని ప్రార్ధించెదనో నేనేమని ప్రార్థించెదనో | సకల చరా చర సాగర - నదీనదాల - కొండ కోనల భారమునే, మోస్తున్న పుడమితల్లిని ఏమని పొగిడెదనో నేనేమని పోగిడెదనో | వేదసారమైన భగవర్గీతనే శ్రవణం చేసిన తొలి అదర్శయోగినిని ఏమని వేడెదనో నేనేమని వేడెదనో !॥ జగన్నాథుని ఓంకార గీతం జగతిలోని జగన్నాథునికి ఓంకార ప్రణవ గీతిక పాడితిని | మానవుడే దేవుడు - దేవుడే - మానవుడని వేదసార ప్రణవ గీతిక పాడితిని 1 షడ్భక్రాలను దాటి బ్రహ్మరంధ్రమునే చేరి ఓంకార ప్రణవగీతిక పాడితిని 1 అంతు తెలియని ఆకాశ సౌధలోని నక్షత్ర చందమామలనే ఆటవస్తువులుగా జేసి అనంతగీతిక పాడితిని! ధరణి తల్లి ఒడిలో వున్న నదులు - నిధులు, కొండకోనలకి ప్రకృతిగీతికలోనే పాడితిని

9౭౭౭౨౭౨అఅఅఅఅఈ4:శీ ములయాళ సద్నురు గ్రంథికళి - సారంశము అంంంింంింంింణల ఓ అత్మస్వరూపా!

ఓ ఆత్మస్వరూపా ! నీ కోసమే కట్టాను పూలమాలలను ! నీ కోసమే చుట్టాను - మామిడి తోరణాలను |! నీ కోసమే తిరిగాను - మందిరాలకును ! నీ కోసమే భక్తులకు సేవ చేస్తాను !

! నీ కోసమే సత్సంగములో చేరాను ! నీ కోసమే నేర్పాను - గీతాపారాయణమును ! నీ కోసమే చాతుర్మాస్యములో పాల్గొన్నాను ! నీ కోసమే విష్ణుసహస్రనామాలు చదివాను ! నీ కోసమే అభ్యాస వైరాగ్యములు కలిగివున్నాను 1 నీ కోసమే రచనలు వ్రాసాను వాదాలు చేసాను! నీ కోసమే సాధుమహాత్ములను దర్శించాను ! నీ కోసమే పాదపూజలు చేసాను! నీ కోసమే కాదు కాదు నాలో వున్న నిన్ను చూచుటకు 11

మానవుని జీవితము మానవుని జీవితమే మహా గొప్పదని |! దేవతలకి కూడా దొరకనిదని ! మన భరతమాతే - కర్మఫలదేవతని | నిత్య పూజలే నియమంబైన మార్గమని | యజ్ఞయాగాదులే దేవతలకిచ్చు అవిస్సులని ! జపధ్యానములే ముక్తి సోపానమని | సద్గురు దేవుల ఆశీస్సులే మోక్ష సొధమని 1 యోగసాధనే జన్మరాహిత్యమని | పలుకు పలుకున పలికే ఆధ్యాత్మిక యోగసాధకులు ॥ స్వాత్మ మంత్రం - సొంత మంత్రం

అలలలాంటి నీ మనసు జతన పరుగులిడకోయి ! మనలోనే మనస్సు నిలుప మహాదేవుడవు నీవేనోయి ! | మనస్సు బుద్ధులను ఏకాగ్రపరుచుటయే భక్తి-ముక్తి సోపానమోయి !

ఆ౭౨అఅఅఅఅఅఅింగ.శీ మలయాళ సద్గురు గ్రంధిళ - సారొంశకు అంంంిణంణంంంణల మతములన్నిటి పరమార్ధ సత్యము అత్మసాక్షాత్కారమే నోయి ! పతంజలి మహర్షి యోగసాధనే మహిలోన గొప్పదిలే ! “సోహం”ను “హం సోహం”ను నేనే అని వెలిగెత్తి పాడవోయి | స్వాత్మ మంత్రము - స్వంత మంత్రము ఇదియే నోయి [11 ఉదయాస్తవములు దిన దినంబున తూర్చున దివ్య భానుడుదయించె 1 పడమర దిక్కున నియమ మార్గముగా భానుడస్తమించె | ఉదయాస్తమించెడి కాలగమనమున నీ ఆయుషు దిగజారుచుండె |! మహోత్కృష్టమైన మానవ జన్మలోనికి వచ్చిన ఓ మానవతా | భక్తియనే నీటితో - నియమమనే నీడలో - సేవయనే శక్తితో సత్సంగమనే ప్రాకారముతో, ధర్మకార్యములనే పుణఖ్యసంపదతో, ప్రకృతిలోని అనంతశక్తులు కలిగిన దేహమనే క్షేత్రములో, యోగసాదన అనే ప్రణవ బీజముతో, బుద్ధిని సంరక్షించే దేహమనే అశ్వత్థ వృక్షాన్ని జ్ఞానమనే ఖడ్గముతో జన్మపరంపరా బీజాన్ని ఛేదింపవోయి |! జన్మరాహిత్యాన్ని - ఆత్మసాక్షాత్కారాన్ని పొందవోయి 1|| మేటి అయినది - సాటి లేనిది కత్తి కంటే కలము పదునైనది 1 దేహము కంటే దేహి స్థిరమైనది 1 నేత్రము కంటే జ్ఞాననేత్రము తేజోవంతమైనది | బాహ్య ఆచారము కంటే ఆత్మశుద్ధి మేలైనది | కులము కంటే గుణము గొప్పదైనది | కన్నతల్లి కంటే భూమితల్లి మిన్నయైనది ! ఫలితము కోరుట కంటే ఫలితమెరుగని దానమే మేలైనది | సూర్యతేజము కంటే అత్మతేజము ప్రకాశవంతమైొనది |! హారముల కంటే సహస్ర హారములు కాంతి కలిగినవి ! శివుని కంటే శివతత్త్వ్యము శక్తి కలిగినది లౌకిక విద్య కంటే ఆత్మవిద్య గొప్పదైనది !

ఆ9౭9అఅఅంంంంశ శీ కులయాళ నద్నరు గ్రంభికళి - సారంశకు ౫౨౨౭౨౯9౯99 మచ్చ వున్న చంద్రుని కంటే మచ్చ లేని హృదయకాంతి తెల్లనైనది ! జపధ్యానముల కంటే మనస్సును గెలిచే యోగసాధన సాటిలేనిది ! వేదసారములో గతాసారము బ్రహ్మతేజమైనది ! పరబ్రహ్మ కంటే గురుబ్రహ్మ గొప్పనైనవాడు !॥

మనసులోని మనసా మనసు తెలిసి మసలుకో ఓ మనసా । మనసునే తెలిసికో ఓ మనసా |! మన మనసునే హృదయములోనే వుంచు ఓ మనసా ! మనసు నిలుప - నీకు ఎవ్వరూ సాటిరారు ఓ మనసా! మనసును నిశ్చలముగా నిర్వికారంగా వుంచు ఓ మనసా! అనిర్వికార నిశ్చలత్వమే ఆనంద ఆత్మసాక్షాత్కారము ఓ మనసా | జనన మరణ బీవ మర్మము జీవమర్మము - యోగమర్మము తెలియగోరితివా | సద్గురువునే శరణు శరణు అనయా |! కాలమర్మము, సృష్టిమర్మము ఓంకార మర్మము తెలియునయా ! జనన, మరణ, జీవమర్శ్మము తెలియనయా ||! భగవత్‌ చైతన్యశక్తి జాలువారిన కవితా సుధ ఎవరిదో ! మదిలోన ఊహల ఊయాల లెవరివో | భావమును తెలిపె భాష ఎవరిదో | కనులలోన నిలిచే యోగకాంతులెవరివో | కమనీయ కంఠావళి ఎవరిదో ! హృదయ కుహరములోన సవ్వడులెవరివో | నిశ్చలస్థితిలోన నిలిచిన మది ఎవరిదో ! శిరములోన జిలిబిలి కాంతులెవరివో ! గోచర, భూచరీ ముద్రలలోని శ్వేత వర్ణ నీలి నీలాలు ఎవరివో ! ఇడా, పింగళ, సుషుమ్న ప్రసరణ ఎవరిదో | ఓంకార ప్రణవ ధ్యానమును నాలోన నిలిపిన అత్మసాక్షాత్కారానివో ||

౪929999999994శ్రీ మలయాళ సద్నుదు గ్రంఖికళ - సారొంశకు అహంంంంంంంఅంణఅ భగవటీతా సారాంశము - మహనీయుల అనుసరణ శ్రీకారమును చుట్టి “ఓం” కారమును పాడితిని 1 తొలినామమే గణనాథుని స్మరియించితిని 1 పార్గ్థుని వ్యాకులతే గీతకు నాంది పలికినది ! గీతలోని నిష్కామమునే గాంధీలో చూచితిని 1 కర్మమార్గమే జనకునిలో గాంచితిని ! . జ్ఞానమార్గము తెలుపుటకే అద్వైత శంకరాచార్య జననము ! జ్ఞాన విజ్ఞానములను (ఢ్రంకా మోగించి దేశ దేశములు చాటెను వివేకానందుడు ! ఓంకారాక్షరనాదమే పరమాత్మ ఐక్య విద్యయని వేదఘోష ! ఆత్మవిద్యయే - రాజవిద్య - అతి రహస్య విద్యయని చాటెను శ్రీకృష్ణపరమాత్మ ! భగవంతుని మహిమలనే పరమ భక్తులంతా కథాగాన రూపములో చాటిరి ! విశ్వరూపమునే చూచిన విజయుడు - మహాత్ములు విశ్వశాంతినే కోరితిరి 1 పరమ భక్తాగ్రగణ్యుల భక్తిరసామృతమే ఆఅత్మసాక్షాత్కారము ! క్షేత్ర-క్షేత్రజ్ఞుల స్వరూపమునే తెలిపెశ్రీ వేదవ్యాస ప్రణీత 1 త్రిగుణములనే దాటి గుణాతీత స్థితికి ఎదగండని బోధించె భగవద్గీత | శివ-జీవైక్య జ్ఞానమునే బోధించె - పురుషోత్తముడు 1 దైవగుణములుదైవత్వమును అసురగుణములు రాక్షసత్వము కలుగజేయునని దేవ దేవుడు పలికె ! రాజస - తామస శ్రద్ధలను వదలి - సాత్త్విక శ్రద్ధనే అవలంబించండని పాంచజన్యమును పూరించె హృషీకేసుడు ! మోక్షమే జీవునికి ఆఖరి గమ్యమని ప్రబోధించె “కృష్ణస్తు భగవాన్‌ 111” మల, విక్షేప, ఆవరణ దోషములతో వున్న ఓ జీవాత్మ! రజోగుణ, తమోగుణ, సత్వగుణములతో వున్న ఓ జీవాత్మ! బాల్య, యవ్వన, కౌమారదశలు కలిగివున్న ఓ జీవాత్మ! అధి, భూత, అధిదైవ, ఆధ్యాత్మిక తాపాలు కలిగివున్న ఓ జీవాత్మ! దోషాలు, గుణాలు, దశలు, తాపాలు తొలగించుకొని జీవాత్మను పరమాత్మలో ఐక్యము చేయరా జీవాత్మ అనే ఓ నరుడా !

9999అంంంంంం4శీ మలయాళ నద్నదు గ్రంథికళ - సారంశము ౫ఆ99ంంలలింింంంణనల దేహమే దేవాలయము మానవుని దేహమే ఒక దేవాలయము ! ఆ దేహములోని హృదయమే భగవానుని స్థానము ! ఆ స్థానములోని బిందుశక్తే సనాతన బ్రహ్మం ! ఆ హృదయ దళాలలోపల ఉన్న పరమాత్మయే అగ్నిరూపుడై దివ్యతేజమై వెలుగుచున్నాడు ! ఆ సర్వాంతర్యామియే బ్రహ్మాండమంతా నిండి నిబిడీకృతమై ఉన్నాడు ! సూర్యచంద్ర అగ్ని తేజములై పరమాత్మ వెలుగుచున్నాడు ! వాయు, ఆకాశమై సర్వత్రా వ్యాపించి వున్నాడు ! నదీ నద సాగరములై, సకల జీవరాశుల ఆధారమైనాడు ! ప్రకృతియే స్త్రీయై పరమాత్మయే పురుషుడై అనంతసృష్టికి కారణమైనాడు ! పంచభూతాల కలయికతో జీవులయొక్క దేహములై మనస్సు, బుద్ధి, అహంకారములతో, పంచ జ్ఞానేంద్రియ పంచ కర్మేంద్రియములతో శబ్ద, స్పర్శ, రూప, రసగంథములతో పరమాత్మ చైతన్యశక్తితో - జీవులు కర్మదేహాన్ని అనుభవించుచున్నారు ! ఈ కర్మ దేహాన్ని జన్మ పరంపరను తప్పించుటకు ధ్యాన, జ్ఞాన నేత్రుడవుతున్నాడు మానవుడు ! దుఃఖరహితుడు - జన్మరహితుడు అయి కర్మ బీజాన్ని నిర్మూలిస్తున్నాడు ! గీతా - నవనీతము వేదమనే భాండములో గీతయే నవగితము | ఆ నవనీతమే ఉపనిషత్‌ సారము ! ఆ ఉపనిషత్‌ సారమే శ్రీకృష్ణగానము ! ఆ శ్రీకృష్ణగానమే నిష్కామ కర్మయోగము |! ఆ నిష్కామ కర్మయోగమే అంతఃకరణ నిర్మూలనము ఆ అంతఃకరణ నిర్మూలనమే ఆత్మసాక్షాత్కారము ! ఆ ఆత్మ సాక్షాత్కారమే జన్మరాహిత్యము |! ఆ జన్మరాహిత్యమే భగవద్వైక్యము |! | ఆ భగవద్వైక్యమే భవసాగరము దాటుట |!

ఆ౩౭౨౨అఅఅఅఅఅఅక:నీ మలయాళ సద్నరు గ్రంథివళి - సారంశము అంంంఅంలంఅంఅఅ ఓ మనసా! సాధనతో అభ్యాస వైరాగ్యములు కలిగి ఆత్మతత్త్వము తెలుసుకో ఓ మనసా ! పరవిద్య కంటే పరమాత్మ విద్య సారమైనది అని తెలుసుకో ఓ మనసా | జగముల కంటే జగన్నాథుడు మిన్న అని తెలుసుకో ఓ మనసా 1 ప్రకృతి కంటే పరాశక్తి గొప్పదని తెలుసుకో ఓ మనసా ! దేహము కంటే “దేహి స్థిరమని తెలుసుకో ఓ మనసా । జపము కంటే ధ్యానముపై గమ్యమని తెలుసుకో ఓ మనసా | రసము తెలిసిన యోగము రసము తెలియని యోగమేలరా, రసము తెలిసిన భోగియయిన మేలురా | సున్నలెన్ని వున్న ఏమి లాభమురా ! ఒకటి ముందువున్న సున్నలన్నిటికి విలువ పెరిగేనురా | భగవన్నామము లెన్నెన్ని పలికిన ఏమి లాభమురా | ఓంకారముతో మొదలైన శక్తి పెరుగునురా | విలువైన పదార్థములు ఎన్నివేసి వండిన కాని, ఉప్పులేని పదార్ధమునకు రుచి ఎక్కడుండురా | ఉషర క్షేత్రములో ఎన్ని ఎన్ని మేలైన బీజములున్న జలము లేనిది మొలకై మొక్కవచ్చునా ! జన్మ జన్మ లెత్తుట ఏమి లాభమురా |! జన్మ పరంపరను త్రుంచుట మేలైన పనిరా ॥| పయనం - గమ్యం ఎచటికో నీ పయనం - ఎక్కడో నీ గమ్యం ! గమ్యము తెలియని ఓ బాటసారి | గురుని ద్వారా పయనించవోయి నీ దారి! నీ ఆఖరి గమ్మ్యమేదో చేరవోయి 1! దేహమనే బ్రహ్మదండ దారిలో నీ పయనమని తెలిసికోవోయి ! సహస్ర హారములను చేరుటే నీ అసలు మజిలీ అని తెలిసికోవోయి 1

ఆ౨౭౨౨అఅఅంంింంిండ శీ మఘులయాళ నద్గురు గ్రంభికళి - సారంశకు ౫అంంింంింలింంిణకల తిరుగులేనిది భగవత్‌ శక్తి భక్తి వున్న నిన్ను ఎవ్వరేమి చేయలేరు ! తాటాకు చప్పుళ్ళకు కుందేళ్ళు బెదరునా | వనములో ఎన్ని మృగములున్నా - రాజసింహముకన్నా మిన్నయా ! ఆధ్యాత్మిక తత్త్వ శిఖరాగ్రమున వున్న నీకన్నా అందరు దిగువే ! పాంచభౌతికమైన దేహమే నేను నేననుకుంటున్నారు |! ఆత్మసాక్షాత్కార మహనీయులను తెలుసుకోలేక ! అందరూ ఆషాఢభూతులని - వేషధారణ సన్యాసులు అనుకుంటున్నారు ! మందిరాలకు వస్తేనే మయల బడిపోతాము అంటున్నారు ! రోగాలకే ఆసుపత్రులు అయినట్లు - భవరోగులకే సత్సంగాలు ! ఆరోగ్యవంతులకు డాక్టర్లు మందులేల ! అనారోగ్యవంతులకే కదా మందుమాకులు |! నామభజనలే చేసి - గురుమంత్రమును పొంది ! శివనామ మాలలే త్రిప్పి - భావాతీత ధ్యానంచేసి, ముక్తికాంతను పొందురా ఓ-నరుడా ! ఓ దేహధారి 11 నవరంధ్రాల దేహములో - ఆత్మబిందువు నవరంధ్రాల గూటిలో నవరసాలాలికే ఆత్మ తేజమా ! కర్మఫలాన్ని భుజించే జీవుని చూచె సాక్షి తేజమా | ఆత్మబిందువును నిలిపి చూపె కాంతి తేజమా ! జీవుని దేహాలు మారినా నిర్విరామముగా వెలిగె సనాతన తేజమా ! దేహతత్తాల కందని దొరకని - స్వయంప్రకాశ తేజమా |! భక్తుల హృదయాలలో (ప్రేమరసామృతాన్ని గ్రోలే అమృత తేజమా ! జడదేహాలు నశించినా తాను తానుగా వున్న ధృడ తేజమా ! ప్రళయ కాలానంతరము తిరోభావ కర్తగా వున్న ఈశ్వర తేజమా |! సృష్టి బ్రహ్మాండము బంగారము నుండి ఆభరణములు వచ్చినట్లు | భూమినుండి పాత్రలు వచ్చినట్లు ! దూది నుండి వస్తువులు వచ్చినట్లు |

౩౩౨౨౨అఅఅంఅంఅఅఆకశీ మలయాళ సన్నము గ్రంఖికళ - సారంశము ౫౨9999999999

ప్రకృతి నుండి పంచభూతాలు సకల జీవరాశులు

నదులు, నిధులు, కొండలు, కోనలు వచ్చినట్లు

బ్రహ్మాండమనే గ్రుడ్డునుండి అనంత సృష్టి జరిగినది 1||

పూర్వ యుగములు - కలియుగము ఆనాటి త్రిమూర్తుల - రామకృష్ణ అవతారముల వంటివే, ఈనాటి బుద్ధ, క్రీస్తు అవతారములు |!

ఆనాటి భృగు, వశిష్ట వ్యాస-సాధుపురుషులు అవతారముల వంటివే

ఈనాటి శంకర దత్తాత్రేయ, రాఘవేంద్ర అవతారములు |

ఆనాటి బ్రహ్మశ్రక్తి అస్తాలే ఈనాటి మజతుపాకులు, మిషన్‌గన్‌లు |

ఆనాటి విశ్వామిత్ర సృష్టే ఈనాటి మానవ విజ్ఞానసృష్టి |

ఆనాటి నరకలోక బాధలే ఈనాటి రోగాల వైద్యము |!

ఆనాటి పాతాళ గృహమే ఈనాటి టెర్రరిస్టుల అండర్‌ గ్రౌండ్స్‌ |

ఆనాటి గురుకులాలే ఈనాటి విద్యాలయాలు |

ఆనాటి గురువులే ఈనాటి ఉపాధ్యాయులు |

ఆనాటి దేవలోకాలే ఈనాటి విదేశాలు |

ఆనాటి కైలాసమే ఈనాటి హిమాలయాలు |

ఆనాటి ఇంద్రదాసీలే ఈనాటి సినీయాక్టర్లు |

ఆనాటి ఇంద్రుడే ఈనాటి గవర్నరు |

ఆనాటి పావురాల సందేశాలే ఈనాటి తంతితపాలాలు |

ఆనాటి ఆకాశవాణి పలుకులే ఈనాటి రేడియో పలుకులు 1

ఆనాటి దూరప్రాంత దివ్యదృష్టే ఈనాటి రమోటు కంట్రోలు |

ఆనాటి రాక్షసులే ఈనాటి దుష్టులు |

ఆనాటి దేవతలే ఈనాటి లోకోద్ధారకులు |

ఆనాటి నాలుగు పాదాల ధర్మమే ఈనాటి ఒంటిపాద ధర్మము |

ఆనాటి బహుళ ధర్మప్రచారమే ఈనాటి స్వల్ప సాధుమహాత్ముల ప్రచారము |

ఆనాటి ప్రాధాన్యతే సత్సం ఈనాటి ప్రాధాన్యతే అసత్యం |

ఆనాటి పతివ్రత ధర్మమే ఈనాటి సమానత్వ ధర్మము |

అనాటి సతీసహగమన ధర్మమే ఈనాటి స్త్రీ ద్వితీయ వివాహము | ఆనాటి పురుష బహృళ వివాహ ధర్మమే ఈనాటి పురుష బహృళల్ళ వివాహము చట్టనేరము ఆనాటి తాళ, పత్రగ్రంథములులే ఈనాటి కలము, కాగితము .

ఆనాటి రాజుల భోగవిలాస్తాలే ఈనాటి ధనవంతుల భోగములు | /

౨౭౭౬౭౭౬౭అఅఅఅఈ౬శీ కులయాళ నద్నుకు గ్రంఖెకళ - సారంశము 1అ99ంఅఅఆఅంఅలల ఆనాటికి ఈనాటికి తేడా లేనివి

ఆనాటి పంచభూతాలే ఈనాటి పంచభూతాలు ! ఆనాటి నదులు, నిధులే ఈనాటి నధులు, నిధులు ! ఆనాటి సూర్యచంద్రులే ఈనాటి సూర్యచంద్రులు !

ఆనాటి నవగ్రహాలే ఈనాటి నవగ్రహాలు |!

ఆనాటి మానవులే ఈనాటి మానవులు !

ఆనాటి ఆకలిదప్పులే ఈనాటి ఆకలిదప్పులు !

అనాటి పశుపక్షులే ఈనాటి పశుపక్షులు !

అనాడు వున్నది - ఈనాడు వున్నది

ఆనాడు బ్రాహ్మణులు - సూర్యనమస్కారాలు, గాయత్రీ మంత్రపఠనము |!

ఈనాడు శూద్రులు - సూర్యనమస్కారాలు, గాయత్రీ మంత్ర పఠనము !

ఆనాడు పతివ్రతా ధర్మము ఎక్కువ - ఈనాడు పతివ్రతా ధర్మము తక్కువ !

ఆనాడు రాజులు, రాజర్నులు, ధర్మప్రవర్తనాపరులు |

ఈనాడు మంత్రులు, జనులు, అధర్మ ప్రవర్తనాపరులు !

ఆనాడు రాజులు '్రజాక్షేమము కోరేవారు ! ఈనాటి మంత్రులు ప్రజాభక్తకులు |

ఆనాటి ప్రజకు రాజభక్తి, తథరాబా తధా ప్రజా ! ఈనాటి ప్రభుత్వ వ్యతిరేకి తధారాజా, తధాప్రజా ! ఆనాడు పురుషాధిక్యత ఎక్కువ - ఈనాడు పురుషాధిక్యత తగ్గినది !

ఆనాడు యజ్ఞయాగాదులు ఎక్కువ - ఈనాడు యజ్ఞయాగాదులు అతిస్వల్పము !

ఆనాడు వేదపఠనము ఎక్కువ - ఈనాడు వేదపఠనము తక్కువ !

ఆనాడు తపస్సాధనులు ఎక్కువ _ ఈనాడు తపస్సాధనలు అతిస్వల్పము ,

అనాడు భక్తులకు భగవంతుడు సాక్షాత్కరించేవాడు " శునాడు భక్తులకు ఛాయామాత్రముగా సాక్షాత్కరించును. ఆనాటి మానవ ధర్మం వేరు - ఈనాటి మానవధర్మం వేరు !

కాల(క్రమమునుబట్టి ధర్మం మారును! "

ఆనాటి వేదసాఢనలే ప్రగతి - ఈనాటి దౌర్జన్య " దుర్మార్గములే తిరోగతి !

అనాటి మానవుడే - ఈనాటి మానవుడు

ఆనాటి దేశం రాజ్యపరిపాలన _ ఈనాటి దేశం ప్రజాపరిపాలన !

ఆనాటి రాజ్యం వారసత్వ పరిపాలన - ఈనాటి రాజ్యం ఓటు పరిపాలన ! ్న

ఆనాటి రాజులే భోగలాలసులై ప్రజాభక్తకులైతే _ తిరుగుబాటులో ప్రజాపరిపాలన వచ్చినది-అనాడు నీతితప్పినది రాజులు! ఆనాడు దేశభక్తుల ఎందరి రక్తతర్పణ కృషిఫలమో _ ఈనాడు దేశానికి స్వతంత్ర పరిపాలనా హక్కు వచ్చినది - కొని ఈనాడు అందరూ ఇంటిదొంగలే! ___ |

౨ంాగ:థీ కులయాళ సద్నరు గ్రంఖికళి - సారంశకు ౨99999 ఈనాటి మన మార్గము ప్రగతి మార్గమున - సత్యమార్గమున - ధర్మమార్గమున శాంతిమార్గమున - యోగ మార్గమున పయనించుదాము | ఇదే ప్రపంచ దేశాల అభ్యోన్నతి - ఇదే భారతీయుల సంస్కృతి ! మన మహాత్ములు, మహర్షులు, మహనీయులు కోరుకున్న రామరాజ్యం |! తథాస్తు ! తథాస్తు ! తథాస్తు |! సృష్టిమర్మము - శూన్యంబు - సూక్ష్మాతి సూక్షమ్ము

శూన్యంబులో నుండి శబ్దంబులే పుట్టె శబ్దంబులో నుండి గోళంబులే బద్దలై ఆ తునాతునకలే గ్రహాలుగా మారి ఒకదానికొకటి ఆకర్షణా శక్తితో నిలిచె |

సృష్టిమూలము ఓంకార శబ్దము |!

ఓంకారములోనే సర్వసృష్టి జరిగె

సర్వంబు ఇదియే తెలిసికో పామరుడా |

నిన్ను నీవెరుగవులే సర్వంబుగా

పాంచభౌతిక దేహమే పంచభూతాలుగా

పంచభూతాలే ప్రకృతిపరముగా

ప్రకృతే పరమాత్మ దేహమురా |

బ్రహ్మమనే ముద్దలో నుండియే

సృష్టిబీజాలు మొదలై - బ్రహ్మాండమయ్యరా

బ్రహ్మాండములో నుండే సకల చరాచరముల పుట్టెరా

ఆ బ్రహ్మాండమే మన నేత్రాలముందుండెరా

ఆ బ్రహ్మబీజమే శూన్యగా కానరాకుండెరా

సృష్టి మూలము - సృష్టి బీజము ఇదియేరా మానవ |

నీ యింద్రియముల ప్రకాశశక్తి ఇదియేరా |

తెలిసికోర పామరుడా - తెల్రిస్పిక్టోర న్లీ సృష్టిబీజము 1||

9౨56అఅఅిఅితిఆంకశ్‌ మలయాళ సదరు గంఖికళ - సారంశము ౨999౭99999 నీవు చల్లిన విత్తు నీవు ఏ విత్తనము చల్లిన ఆ మొక్కే వచ్చినట్లు ! సరత నంద జన్మ సంస్థార్థమే - ఈజన్మ సుఖదుఃఖాలు |! న్‌ ల స ఆగామి కర్మనీ మరుజన్మ సుఖదుఃఖాలు . $ ప్రారబ్ధృము తీరితే - మరుజన్మలేని బ్రహ్మసాక్షాత్కారము ! సోహం - చిలుక దేహభ్రాంతులు వీడి ఆత్మభావము కలిగివుండుము ఓ చిలుకా ! సర్వత్రా ఓంకారనాదము ప్రతిధ్వనించుచున్నది ఓ చిలుకా | నీటిలోని తామరాకు పోలి సంసారసాగరము దాటివేయుము ఓ చిలుకా | నీది నాది అని మమకార బంధాలను దాటి బ్రహ్మధామము చేరు ఓ చిలుకా | సంసారబంధాలు అడ్డురాకుడదూ అత్మానుభూతికి ఓ చిలుకా! మతములన్నిటి పరమార్థ సత్యము మోక్షమును పొందుంటే ఓ చిలుకా ! స్వధర్మాచరణయే మానవునికి శ్రేయస్సు ఓ చిలుకా ! నేను ఎవరు ? అని తెలిసికొనుటే నరజన్మ లక్ష్మము ఓ చిలుకా |! ప్రకృతిపరమైన చైతన్య స్వరూపశక్తే మానవ దేహమని తెలుసుకో ఓ చిలుకా | సృష్టిమర్శము - సృష్టియోగము ఎదుగు బొదుగు లేని నిస్సార జీవితము సీకేలోయి ! ఆధ్యాత్మిక యోగసాధన - ఆనందజీవితము నీ ముందు వుందోయి ! ఎచటికో నీ పయనం - ఎక్కడో నీ గమ్యం తెలిసికోవోయి ! షడ్భక్రాల బ్రహ్మదండదారిలో నీ అత్మస్వరూపమోయి ! ఏ దారిన వచ్చిన నీ దారి - ఈ దారేనోయి ! ఏడుకొండలపైన వున్న షడ్భక్రాల పైనున్న నీ దారి ఇదేనోయి ! నిమగ్నములు - ఆగమాలు పలికిన దానిలోని మర్మము ఓంకారమేనోయి ! సప్తబుషుల, సప్తధాతువులు, సప్తభూమికల శక్తి ఓంకారమేనోయి ! యుగ యుగాల సృష్టిమర్మము, సృష్టిమూలము ఓంకారనాదమే నోయి !

1. మానవుని దారి ఏ దారి? భగవధ్యానమే మానవుని దారి! _

ఆ99999999994శీ మలయాళ సదురు గ్రంభికళ - సారాంశపు అంంంంంంంంణల 2, రసములలో ఏ రసము మేలైనది ? భగవన్నామరసమే రసములలో మేలైనది. 3. కాంతులలో ఏ కాంతి ప్రకాశవంతమైనది ? ఆత్మప్రకాశ కాంతియే కాంతులలో ప్రకాశవంతమైనది. 4. సాగరములలో ఏ సాగరము లోతైనది ? భవసాగరమే సాగరముల కంటే లోతైనది. మానవుడా! ఓ మానవుడా!

1. మానవుడా ! ఓ మానవుడా - మానవుడా ! ఓ మానవుడా ! ఎవరవురా 1 నీవెవరవురా - ఎవరవురా ! నీవెవరవురా |
2. భూమి, జల, అగ్ని, వాయు, ఆకాశమును నేనేరా ! అంతా నేనే వున్నానురా ! నాలోనే అంతా వున్నదిరా ఓ పామరుడా !
3. పంచభూతాల అంశమేరా ఈ దేహచక్రము ! సత్యమే తెలిసికొంటే నీలో వున్న చైతన్య బిందుశక్తే పరమాత్మరా - ఓ పామరుడా |
4. నీవు అంటేనే భూలోక, భువర్గోక, స్వర్గలోకాలురా ! తెలుసుకోరా పామరుడా ! దేహమనే యంత్రములో సృష్టి, స్థితి లయములున్నవిరా 1 నీలోని చైతన్యశక్తి బిందు ఆధారమే సృష్టిమూలమురా 1 మూలాధారమైన బీజశక్తి అంశమే ప్రకృతిరా |! ప్రకృతే నీ శక్తి స్వరూపమురా ! ఇదియే నీ గురుస్థానమురా వేరెవరు గురువులు లేరురా ఓ పామరుడా !
5. బ్రహ్మాండమే పెద్ద అండమై శబ్దముతో బ్రద్దలైతే ఆ తునాతునకలే గోళాలుగా మారి - ఆ శబ్దమే బిందునాదమై సృష్టిమూలమాయెరా |! తెలుసుకోరా పామరుడా |! నీవెవరో తెలుసుకోరా పామరుడా !
6. వేదాలు, వాదాలు |! రచనలు, రగడలు అన్ని నేనేరా ! నీవు చేసిన మట్టిబొమ్మ కాదురా దైవమంబటే నీ ఇంద్రియముల ప్రకాశ శక్తియే దైవమంటే 1
7. “సోహం”ను “హంసోహము”తో జతచేసి పాడరా ! ఆ పాటలే ఇడా పింగళ ఆటలై ఆత్మసాక్షాత్కారమవునురా |! ఇది నీ రచనేమి కాదురా ! ప్రకృతిలోనిదే తెలుసుకొన్నావురా !! మానవుడా !!

999999999994 శీ మలయాళ నద్నరు గ్రంథికళ - సారంశము అంంం9ం999999 మానవుడు, మానవుడు : మా - మానవుడు న - నవవిధ భక్తి కలిగి వు - ఉపనిషత్‌ సారము గ్రహించి డు - డమరశబ్ద ఓంకారములో కలియవలెను 1 తాత్పర్యము : మానవుడు నవవిధ భక్తి కలిగి - ఉపనిషత్‌ సారము గ్రహించి డమరశబ్ద ఓంకారములో కలియవలెను. అత్మతత్వ - బోధాస్రవంతి ఇంటికొక మతమనేరు |! మనిషికొక గురువనేరు | నాకొక దైవమనేరు | మూడునాళ్ళ ముచ్చటైన ఈ దేహమునే నేను.నేననేరు | బాల్యమున నేనే అనేరు ! యవ్వనమున నేను అనేరు ! ముదుసలిగా నేను అనేరు ! ఈ మూడింటిలో నేను అనేది ఎవరో తెలిసికో | కన్ను నీవా |! కాలునీవా ! మోము నీవా! నేను ! నేను |! అనేది ఏది ? పాంచభౌతికమైన దేహాన్నా | ఏ జన్మ ఎత్తియో - ఈ జన్మకొచ్చావు ఈ జన్మలోనుంచి - పైజన్మకెళ్ళావు ! జన్మ జన్మలలోనే - దేహాలు మారేను కాని | నేను నేను అనేదేనీవు -నీ అత్మస్వరూపము |! ఆత్మయే నేను అని భావమ్ము సలుపు నీ భావంబే నిత్య సత్యంబు | రూంకారముగా ఓంకారమును పలుకు, ఓంకారనాదమే సృష్టి మూలము |! ఏమి తెలియని ధ్యానస్థితిలో నిన్ను నీవు తెలిసికో | జాగ్రత్స్‌ స్వప్పృ సుషుప్తి అవస్థల మూడింటిలో నీవు వున్నావు ! మూడింటిలో వున్నది నీ ఆత్మస్వరూపమని తెలిసికో | నేను అంటే ఏమిటో తెలిసికో ! నీవు లేకుంటే ఈ జగతియే లేదు - ఈ జగతికి మూలాధారము నీవె | మూలమెరిగి త్రెంచువాడే మహనీయుడు ! జనన మరణములు లేని ఆత్మయే నేను కాని, అవయవములతో కూడి నశించే దేహాన్ని కాదు 1

99999999అిాకశీ మలయాళ నద్నురు గ్రంఖికళి - సారంశము అం9ం9ంఅంంంంంలల హృదయ కమలమున నున్న ఓంకార శ్వాస బిందువుని నేను కాని, గతులు తప్పే - స్థూల శరీరమును కాదు |! హృదయ వుండరీకమున నున్న రాజాధిరాజును నేను కాని, అజరుడను, చిన్మయుడను, వైశ్యానరుడను - నేను కాని, అగ్నిరూపుడను, సూక్ష్మరూపుడను, పీతవర్జ్ణుడను నేను కాని, మలమూత్ర, రక్త, మాంస, దుర్గంధమైన ఈ దేహమనే మేను కాదు నేను కాదు || ఓ నరుడా! ధ్యానయోగము చేయరా ఓ నరుడా ! నిష్కామ కర్మయోగము సలుపుమురా ఓ నరుడా | ధ్యానమనునది బాల్యమునందే నీకు తెలియును ఓ నరుడా ! నీకు కొవలసినది తలచి పొందుటే ధ్యానమ్మురా ఓ నరుడా ! అట్లే భగవత్‌ సాక్షాత్కారము కొజకు తలచి, తలచి, ధ్యానయోగమ్ము సలుపుమురా ఓ నరుడా | ఇహపర సౌఖ్యములు పొంది కడతేరుదువు ఓ నరుడా ! నిరంతర ధ్యానముతో గొంగళిపురుగు భ్రమరమైనట్లు ! నీ నిరంతర భగవధ్యానమే భగవద్వైక్యము కలిగించును ఓ నరుడా ! దేహసౌఖ్యములు పొందుటకే నరజన్మ అనుకోకు ఓ నరుడా ! ఏ జన్మకు లేని జ్ఞానమ్ము నీకు ఇచ్చినది ఓ నరుడా ! నిన్ను నీవు తెలిసికొని ఆత్మను పరమాత్మలో కలుపుటకే ఓ నరుడా ! ముక్తి అనేవూరు నేను! నావారు! నా వూరు అనే మమకార బంధాలలో వున్న నీ అసలైన ఆత్మసాక్షాత్కారమనే వూరు ఎన్ని జన్మలకు వచ్చిదవోరా ! నా సతి సుతులని విలపించేవు - జీవుడు పోయిన దేహముతో నీవెంట ఎవరు రారురా ! నీ పుణ్య, పాపకర్మలే సూక్ష్మబీజాలుగా జీవునితో వెళ్ళి మరో దేహము పొందునురా !. ధరణిలో నీతనువుండు వరకేరా భవబంధాలు అన్ని అని తెలిసికోరా ! కోరికలే గుర్రాలైతే అదుపు అనే కళ్ళాలు వేయరా ! నేను అనేది ఎవరు ? నా అసలైన వూరు ఏది అని తెలిసికోరా ! బహిర్‌ దృష్టిని వదలి నీలో వున్న 'నేను'ను తెలిసికొని ముక్తి అనే వూరు చేరుమురా !॥

౮౨౭౨౨౨అఅ౨ఐంంంక థీ ములయాళ నద్నుకు గ్రంధికళ - సారాంశము ౫అంంంంంింంంణను భక్తి సాధనము భక్తియే ఇహపర సాధనరా ! . భక్తియే ముక్తి నిచ్చునురా ! . భక్తియనే జ్యోతితో - హృదయకాంతిని చూడరా ! హృదయమనే క్షేత్రములో - జ్ఞానమనే బీజాన్నుంచి భక్తియనే నీటితో - జ్ఞానధనాన్ని సంపాదించరా ! జ్ఞానధనముతోనే ఆత్మను పరమాత్మలో చేర్చురా ! భక్తాగ్రగణ్యుల దివ్యగానమే భగవదర్శనము రా | సృప్టిరహస్యము శాస్త్రమే - వేదము, ఆ వేదమే - ధర్మశాస్త్రము ! బ్రహ్మయే - బ్రహ్మం, ఆ బ్రహ్మమే బ్రహ్మాండము ! ప్రకృతియే పంచభూతాలు - ఆ పంచభూతాలే సకల చరాచరములు ! సృష్టియే అనంతము - ఆ అనంతమే ఈశ్వర మూలము ! ప్రపంచమునకే ఒక సూర్యుడు ఆ సూర్యుడే ఈశ్వరకాంతి ! ఆత్మయే పరమాత్మ ఆ పరమాత్మయే అనంతసృష్టి ! జ్ఞానమే - విజ్ఞానము - అ విజ్ఞానమే - ఆత్మసాక్షాత్కార సోపానము భక్తియే.ధ్యానము - ఆ ధ్యానమే ధ్యేయము |! ఆ ధ్యేయమే సమాధి నిష్ట - ఆ సమాధి నిష్టయే కైవల్య ప్రాప్తి ! బ్రహ్మమే విష్ణువు - ఆ విష్ణువే పరమశివుడు ! సృష్టియే స్థితి, ఆ స్ధితియే లయము |! కాలమే దైవము - ఆ దైవమే మన గమ్యము ॥ నా హృదయగానమే శ్రీకృష్ణగానము శ్రర! ఏ పూర్వ పుణ్యఫలమో కాని స్వామి - నిరంతరము నా మది నిను బాయకుండె ! ఏ సంకల్ప బలమో కాని స్వామి - భగవద్గీతయే చదువ నామది వుండె | ఏ సంకల్ప శక్తియో కాని స్వామి - నీ రచనలే వ్రాయ నా మది వుండె! ఏ సత్సంగ ప్రభావమో కాని స్వామి - ఆత్మసాక్షాత్కార శ్రీ మలయాళస్వామియే నను నడుపుచుండె ! ఏ పూజా పుణ్యఫలమో కాని స్వామి - నాకు అనుకూల వాతావరణమే కలుగుచుండె ! |

ఆ9999అఅఅింంం శీ మలయాళ సద్నను గ్రంధికళ - సారాంశము అంంబంింంంంణలఅ ఏ జప ధ్యాన దీక్షయో కాని స్వామి - నాకు బ్రహ్మజ్ఞానమే కలుగుచుండె ! ఏ జ్ఞానోపార్టనో కాని స్వామి - దేహభావమే వదలి “దేహీ”భావము కలుగుచుండె ! ఏ భగవత్‌ శక్తియో కాని స్వామి - ఆత్మధ్యానము నందు ప్రీతికలుగుచుండె 1 ఏ జన్మ ఆగామి కర్మయో కాని స్వామి - ఈ జన్మనందే బంధవిముక్తి కలుగుచుండె ! ఏ మహాత్ముల ఆశీర్వాద బలమే కాని స్వామి - శ్రీ మలయాళ సద్గురుని పాదసన్నిధి కలిగివుండె ! ఏనాటి అదృష్టభాగ్యమో కాని స్వామి - శ్రీ విద్యానంద స్వామియే - నా ఉపదేశ గురువు అయి వుండె! ఏ యుగ ప్రభావమో కాని స్వామి - ఈనాటి కలియుగ ప్రభావమ్ము పలాయనమగుచుండె ! ఏనాటి జ్ఞానప్రగతియో కాని స్వామి - ఈనాడు విజ్ఞాన జ్యోతిగా వెలుగుచుండె ! ఏ గురుబ్రహ్మ మహిమయో కాని స్వామి - ఈనాడు పరబ్రహ్మ కరుణించి వుండె!!! నాధువు - సంసారి సాధువులు మహర్చులని అగ్రపీఠమిచ్చి పాదపూజలు చేయుదురు, దక్షిణలు దండిగా ఇచ్చుదురే కాని, వారు మనవంటి మానవులే అని - సాధనతో వారాస్థితిని బడసిరని ఎందుకు ఆలోచించవు మానవతా! సాధువులకంటే సంసారియేల తక్కువని తలచెదవు ! మఠములు, పీఠములు సంసారుల దాతృత్వ పోషణే |! సంసారములో వుండి సాధించు రాజయోగము । సాధుగురువులకు - అతిథి అభాగ్యులకు బిడ్డపాపలకు - తల్లిదండ్రులకు రక్షణకర్తవు నీవేరా 1 ఆరోగ్య - మనశ్శాంతి - ఆత్మసాక్షాత్కారమునకు యోగసాధనరా 1 అరువది నాలుగు కళలకు పోషకుడవు - నీవేరా ఇది మరచి కొందరు మానవులు, అధికార దౌర్జన్య నరహంతకులవుతున్నారు నీవు చేసిన కర్మనీ వెంట వచ్చునని తెలివితెచ్చుకోరా మానవతా | నీది సన్మార్గ పయనమో - దుర్మార్గ పయనమో, తెలివి తెచ్చుకొని ఆలోచించరా ! రాముడవో |! రావఖుడవో ! నీవే తెలిసికోరా । నరహంతకుడవో ! నరదేవతవో ఆలోచించరా | వచ్చిపోవు జన్మలు - దుఃఖములు నాకేలని సంచిత, ఆగామి, ప్రారబ్ధ కర్మలను దద్గము చేయరా! అపుడు నీవు భగవంతుడవే అని తెలిసికోరా 11

999అఅణంంంంంండశీ కులయాళ నద్నరు గ్రంభివళి - సారొంశకు ౫ఆ999999ంఅణఅ సృషప్టిమూలము దేవాలయమే - మానవుని సృష్టి మానవుడే - మాధవుని సృష్టి బ్రహ్మాండమే - బ్రహ్మసృష్టి (బ్రహ్మయే - పరబ్రహ్మ సృష్టి !! మహా వాక్యముల చతురార్థములు జీవుడు మారాలి - ఆత్మను చేరాలి | ఆత్మయే పరమాత్మయని తెలియాలి ! “తత్త్వమసి” అనే దేహీేభావము పొందాలి | “ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ” తానే అని అనుభవజ్ఞానం కలగాలి ! “అహంబ్రహ్మాస్మి” అను స్థితికి ఎదగాలి ! “అయమాత్మా బ్రహ్మ” అనే స్వప్రకాశ బ్రహ్మరూపము చూడాలి !!! జీవుడు మారాలి - ఆత్మను చేరాలి ! ఆత్మయే పరమాత్మయని తెలియాలి ! విజ్ఞానజ్యోతిని వెలిగించాలి “తత్త్వమసి” తానే అని అనుభవజ్ఞానము కలగాలి ! ధ్యాన పురోగతిని చేరాలి “అహంబ్రహ్మాస్మి అను స్థితికి ఎదగాలి | స్వయంప్రకాశ కాంతి దర్శించాలి - “అయమాత్మా బ్రహ్మ” అను స్వకాంతిని చూడాలి ! చతుర్ముఖ - బ్రహ్మస్తుతి కలలోన నినుగాంచితి కమల నయనా |! శ్రీ వాణితో నిను చూచి పారవళ్యము నొందితి జల జనాభా ! సంకల్ప దృష్టితో సర్వము సృష్టించితివి చతుర్ముఖా ! వేద వేదాంగములన్ని మీ నోట సుస్థిరము గావించితివి బ్రహ్మా భారతి | సర్వులకు సులభమగు జపయజ్ఞమునే స్థిరము చేసితివి శ్రీ విష్ణుతనయా |! ఆదిమ లక్ష్మినే మాతృదేవిగా పొందితివి వేద వేద్యా ! సర్వ విద్యల నాసంగు సరస్వతీ మాతనే ఇల్లాలుగా చేసికొంటివి బ్రహ్మదేవ అమ్మ వీణానాదముతో నిరంతర ధ్యాన స్థితిలో నుండెడి పితామహా | నారద, సనక, సనాందాదులనే మానస పుత్రులుగా జన్మింపచేసితిని సృష్టికర్తా ! శ్రీ మహావిష్ణువుకే తిరుమలలో బ్రహ్మోత్సవాలు జరుపుచుంటివి నాభి తనయా !11

99995999 9ఈశీ ఘలయాళ నద్నదు గ్రంఖక* - సారాంశము ౫ంంం9ం9ం9ంంంఅల భక్తి-ఆత్మ తత్ప్వజ్ఞానము సులభ భక్తిమార్గమే - సర్వులకు కల్చ్పవృక్షమైనది ! ఆత్మ తత్త్వ జ్ఞానమే - ఆత్మసాక్షాత్కారమైనది !1 స్రీ వురుషులకు భూషణములు పురుషునికి స్రీ భూషణము |! స్త్రీకి పురుషుడు భూషణము | భర్తకు భార్యయే వెలుగు ! ప్రీకి భర్తయే వెలుగు |! బిడ్డలే ఆనందము ! తల్లిదండ్రులే అండ ! బంధువర్గమే హంగు | గురువే దారి । దైవమే శక్తి 1 ఆత్మదర్శనమే బ్రహ్మానందము |! బ్రహ్మసాక్షాత్కారము 1 ఆత్మవుద్ధి లేని ఆర్భాట పూజలేలరా |! మూలమెరుగని మౌనధ్యానమేలరా ! శివతత్త్వం తెలియని శివార్చన లేలరా ! గురుశుశ్రూష చేయని శిష్యులేలరా | 2. బాధ్యత తెలియని సంసారమేలరా |! భక్తులు లేని భగవంతుడు ఏలరా ! భగవంతుడు లేని భక్తులెట్ట్లుండురా ! మనస్సు లేక మనిషి ఎట్టుండురా ! 3. దేవుడు లేక జీవుడెట్లు వుండురా ! ప్రాణము లేక దేహము ఎట్లు నిలిచుండురా ! దేహము లేక కర్మ ఎట్టు చేయుదువురా! కర్మలు చేయక జన్మరహితుడవు ఎట్టు అవుదువురా |

౪౭౭౭౨౭౨అఅఅఅంంఃశీ కులయాళ సద్నుకు గ్రంథికళి - సారంశము ౫ఆంంంంింలింంిలల 4. పాత్రలేక నీరు ఎట్లు నిలుపుదువురా |

దేహము లేక జీవుడు ఎట్లు నిలిచుండురా !

నీవు లేక నీలో దైవ మెట్లు వుండురా !

నీవు లేని సృష్టి ఎక్కడుండురా !॥

కలియుగ పురుషుడువా - పురాణ వురుషుడవా ? ఓ మానవుడా ! పురాణాలలో పురుషుడవా |! కలియుగ పురుషుడవా ! నీవు పురాణ పురుషుడవైతే - ఆ కాలం నాటి దైవ సాధనానుష్టానము ఏది? ఈనాటి కలియుగ కల్మష పురుషుడవు నీవై - నీ సతిమటుకు పురాణ పతివ్రత కావాలంటావు ! నీవు దుష్టపనులు ఏమి చేసినా ఎదురాడకూడదు అని తలుస్తావు. ఇదెక్కడి న్యాయము ! ఆనాటి గడపదాటని స్రీ ఈనాడు అన్ని రంగాలలో విద్యావేత్త అయినది సంసార బాధ్యతలు అధికమైైనవి - స్వతంత్ర జీవనాధికారి కూడా అయినది ఈనాటి మహిళ |! ఆలుమగల సంసారము యుగధర్మ - సృష్టిమర్మ నాటకం ! ఈ జన్మ నాటకంలో ఎన్ని ఎన్నో సుఖదుఃఖాలు - భవసాగరాలు ! ఈ సంసారము దాటుటకు కాలం గడుపుటకు సమాన రథచక్రాలు ఆలుమగలు ! ఏ చక్రము లేకపోయినా బండి కుంటినడక అయినట్లు - కుటుంబగతి ఇంతే ! ఇది తెలిసి తెలీనట్లు వున్న ఆలుమగలులారా మీ బాధ్యతను తెలుసుకోండి ! మానవత్వముతో మానవధర్మ పరాయణులు కండి ! ఆలుమగలు విడిపోయిన ఇద్దరికి తరగని దుఃఖం తరగని అశాంతి 1 జగన్నాథుని జోలపాట

జగతియనే వూాయలలో జగన్నాథునికి ఓంకార ప్రణవ జోలపాట పాడితిని ! తిరుమల కొండలోని తిరుమలేశునికి బ్రహ్మోత్సవ తిరునాళ్ళ అన్నమయ్య జోలపాట పాడితిని | శిరిశైల కొండలోని మల్లికార్డునకు ముక్కోటి ఏకాదశి జోలపాట పాడితిని |! భద్రాద్రి కొండలోని రామభద్రునకు నవమినాడు త్యాగయ్య జోలపాట పాడితిని ! ఇండద్రకీలాద్రిలోని కనకదుర్గమ్మకు నవరాత్రుల నవగీతికల జోలపాట పాడితిని ! వారణాసి కొండలోని అన్నపూర్ణ-కాశీవిశ్వేశ్వరునకు విశ్వరూప జోలపాట పాడితిని ! షిర్ణీలోని సాయినాథునికి శ్రీరామనవమినాడు చందనోత్సవ మేళాగానము పాడితిని !

₹౩౭౨౭అఅఅఅఅఅఅంగ.శీ కులయాళ సద్నదు గ్రంథికళి - సారంశకు అందబందబంఅంంలణల మానవుని ఆరాధన మానవుడు శ్రమదంబుల గుణసంవృత్తి గలవాడై ! సాధనా చతుష్టయ సంపన్నుడై | గురుశుశ్రూష - తత్త్వమస్వాది మంత్రద్రష్టుడై ! జీవాత్మ పరమాత్మ ఐక్య జ్ఞానము కలవాడై |! సంసార సంబంధ విచ్చిన్నభ్రాంతుడై | సత్కర్మానుష్టానపరుడై ముక్తికాంతా పరుడగును |! పతంజలి మహర్షియోగసాధన - భవరోగ నిర్మూలన చిలుమెక్కిన పాత్రను చింతపండుతో తోమినట్లు ! మలిన దేహమును సబ్బు, సున్నిపిండితో శుభ్రపరచినట్లు 1 దుమ్మూ ధూళి వున్న ఇంటిని నీటితో కడిగినట్లు | మల, మూత్ర, దుర్గంధ, మాంస రక్తముతో వున్న శరీరమును యోగసాధనతో శుభ్రపరచవలెను పొలములో వున్న కలుపు మొక్కలను తీసిపారవేసినట్లు | మనలో వున్న దుష్ట గుణములను ప్రారద్రోలవలెను | దేహపోషణ కొరకు వ్యాయామములు చేసినట్లు ! భవరోగములు తొలగించుకొనుటకును - జన్మరాహిత్యము కలిగించుకొనుటకును, పతంజలి మహర్షి యోగసాధనే మహోన్నత స్థానము !॥1 జీవ దేహధారి విగ్రహారాధన అనే అక్షరాభ్యాసముతో నామ జపమనే క్లాసులతో పురాణాలనే కథలతో ధ్యానమనే కాలేజీలతో సత్సంగమనే ప్రాకారముతో భక్తియనే సోపానముతో యోగధ్యానమనే సాధనతో ముక్తికాంతను పొందరా - ఓ జీవ దేహధారి 11

ఆ999అ9అంఆంఆంంండశీ మలయాళ నద్నరు గ్రంథివళ - సారంశము అంంంంంంంంలల నీ దర్శన భాగ్యం నీ దర్శన భాగ్యమునకు రావాలంటే పక్షివాహనమే లేదు కదయ్యా |! నీ నామ స్తోత్రములు పలికెదమంటే - కోకిల కంఠములేదు కదయ్యా ! నీ భావ తుంపర రచనలు చేద్దామంటే - తాళపత్ర ఘంటయు లేదు కదయ్యా ! నీ విశ్వరూపము వర్ణన చేయాలంటే - జ్ఞాననేత్రమే లేదు కదయ్యా ! నీ పరమ భక్తురాలిని అని అనుకోవాలంటే - మారుతినందనుని కాదు కదయ్యా |! నీ దివ్యరూపము చూడాలంటే - తపస్సాధనలు చేయను కదయ్యా ! నీ సాక్షాత్కారము కొఅకు ఏ దారిన వచ్చెదనయ్యా ॥ గుణత్రయము దానమే ధర్మగుణము ఓర్పుయే సహనగుణము నిశ్చలస్థితియే ఏకాగ్ర గుణము దైవభక్తియే దైవగుణము వినరా సాయి

1. ఎన్ని ఎన్ని సూక్తులు వినిన ఏమి లాభము ఆచరణ లోపమున్న కలుగు మేలేమిటి ? నీతి నియమములను మించిన భక్తి ఏమి వున్నది ? ధర్మనిరతిని తప్పినవాడు ఎన్ని ధర్మక్రార్యములు చేసినా ఏమి లాభము సాయి |!
2. కారణము లేనిది కార్యముగా రాదు కదా! శుద్ధ సంకల్ప కార్యమే కారణరూపమై, నిన్ను ముందు ముందుకు పురోగమింపచేయును వున్న సదవకాశమును పోగొట్టుకొనిన కొత్త అవకొశములకు కూడొ దూరమవుదుము కదా సాయి !!
3. నియమమే నీడయని - సేవయే శక్తియని “సోహం” భావనయే - ముక్తియని కాలమే దైవమని - ఆ దైవమే మనలో వున్నదని నిరంతర ఆచరణ భావనయే ఆత్మసొక్షాత్కారము కదా సాయి ॥
4. మెట్టు పై కాలు పై మెట్టుకు వేసి మేడపై భాగమునకు చేరినట్లు నిరంతర గురు, దైవ అనుష్టాన కార్యములన్ని ఆత్మసాక్షాత్కార మోక్షమును చేరుటకే కదా సాయి ॥

ఆ౭అఅఅఅంంంింంంశీ కులయాళ నద్నదు గ్రంథికళ - సారాంశకు అంంంిందంంంణల ఓ మానవుడా

1. ఎందులకు మానవ జన్మకు వచ్చితివో ఇందేదైనా కారణమున్నదా అని తెలిసికొని మృగ పక్షి క్రిమికీటకాదులకు లేని జ్ఞానమ్ము మనకు ఎందులకు వున్నదో తెలిసికొని మనుగడ సాగించరా ఓ మానవుడా |!
2. మానవ జన్మను మాధవ జన్మగా మార్చుకొనుటకే ఈ దేహమనే ఓడను సంపాదించితిమని వేదము ఘోషించుచున్నది ఈ ఘోషనే హోరెత్తించి గొంగళిపురుగు భ్రమరమైనట్లు నీ నిరంతర ఆత్మభావనలో ఆత్మసాక్షాత్కారము పొందుము ఓ నరుడా !!
3. ఎదుగు బొదుగు లేని మరల మరల తిరుగాడు మానవజన్మ చక్రము నుండి బయటపడి తిరిగిరాని స్థానములో చేరుటే నా గమ్యమని తెలిసికో ఓ నరుడా 1
4. నీకు తెలుసుకొను జ్ఞానమ్ము వున్నది కనుకనే ప్రగతిని సాధిస్తున్నావు అని తెలుసుకో తెలిసీ తెలీనట్టు తిరుగాడక తెలివి తెచ్చుకొని నీ జన్మ స్థానమునకు చేరు ఓ నరుడా 1
5. నేను అనేది ఎచటినుండి బయలుదేరినదో అచటికి చేరుటకే నీ పయనంబు కాని కేవలము దేహ సుఖంబులకే వచ్చితినని మురిసి మురిసి వృకృష్టమైన గర్భనరకములలో మరల మరల చేరునట్లు బేసుకోకు ఓ మానవుడా |
6. మానవుని జన్మ మాధవునిలో చేరుటకే కాని మానవుడు మరలా మృగజన్మ ఎత్తుటకు కాదు నీ నిష్కామ పుణ్యకర్మలే నీ మోక్ష సోపానములు నీ దుర్మార్గ దౌర్జన్యములే నీ జన్మల తిరోగతి ॥

ఆ౨అ9అఅంంంంిండశీ కులయాళ నద్నరు గ్రంధికళ - సారంశకు ౫ంంంంంంంలిణల ఆత్మగీతం 1-ప్ర. పలికించెడువాడు ఎవడు ? పలికెడు వాడు ఎవడు ? పలుకు పలుకున వున్నది ఎవరు ? పలుకు తప్పుకున్న పోయేది ఎవరు ? 2-జ. పలికించెడువాడు ఆత్మ!

పలిఆడువాడు ఆత్మ! పలుకు పలుకున వున్నది ఆత్మ! పలుకు తప్పుకున్న పోయేవాడు ఆత్మ ॥

3. ఆ ఆత్మశక్తికే సంస్కారానుగుణముగా దేహాలు వచ్చెను కాని - ఆ దేహములు నీవు కాదు, నీవు ఆత్మస్వరూపానివి - నీ ఆత్మస్వరూపానికే చుట్టుకుంటున్నవి - విడిపోతున్నవి దేహాలు మాసిన బట్టల విడచి - క్రొత్త బట్టలు చుట్టినట్టు |

4. బాల్య, యవ్వన, వృద్ధాప్యములో నీవు వున్నావు క్రిత జన్మ ఈ జన్మ రాబోవు జన్మ నీవు వున్నావు నీవు చేసిన పుణ్య పాపకర్మలే బీజాలై నీవు చుట్టుకొంటున్న దేహాలు కాని నీ అసలు రూపము సచ్చిదానంద అనందరూపము లేశమైనా దుఃఖములేని ఆనందసాగరము ॥|

5. నీ ఆత్మపై అజ్ఞానముతో నీవు పెట్టకొన్న ఆవరణలే కాని ప్రయత్న పూర్వకముగా తీసివేసిన నీలో వున్న నీ నిజాత్మను దర్శించగలవు ఇదియే స్వస్వరూప ఆత్మసాక్షాత్కార దర్శనము ఇదియే ఆత్మానంద ఆనందరవళి !!

6. ఎందరో వచ్చినారు మహాత్ములు ఎందరెందరో వెళ్ళిపోతున్నారు మహనీయులు ఎందరు వచ్చి ఎందరు పోయినా నీ సంస్కారమే నీ వెంట వచ్చునని మరువకురా మానవా ॥

7, దేవాలయ మందిరములలో భక్తులమని చేరి స్వార్థముతో సొధు దైవములకే ఎసరు పెట్టుచుచున్నారు '

౩999999599ఈ4శీ కులయాళ సదురు గ్రంథికళి - సారొంశకు ఇది పురోగతికో - తిరోగతికో తెలిసి తెచ్చుకొని నిష్కామ కర్మ మార్గమునే అవలంభించిన స్వార్ధము పలాయనమనవును కదా | ఆ నిస్వార్ధ సేవయే - మన ముక్తిసోపానము కదా || 8. మంచి చెడులను - స్వార్థ నిస్వార్రములను ధర్మ అధర్మములను - జ్ఞాన అజ్ఞానములను కర్మ అకర్మలను - ఆత్మ తనాత్మలను తెలిసికొని పయనించుదామా పరమ సోపానమునకు ॥ 9. ఎవరి నీడ వారి వెంట వచ్చునట్లు నీ నడవడికే - నీ వెంట వచ్చును కదా |! నీ పయనము నరకమునకా, స్వర్గమునకా మానవజన్మకా - మాధవ జన్మకా ఆలోచించరా ఓ మానవుడా | అధిగమించరా ప్రగతి సోపానమునకు || దేహరథం బంగారు బాటలో రతనాల తీరులో నడిచింది నడిచింది షడ్భక్రాల దేహరథము ! “సోహం, హంసోహం”లతో రాచబాట ఎక్కింది యోగసాధనా రథము | ఇడా, పింగళా ధ్వనులతో సాగింది పంచభూతాల రథము | ఆనందానాందాలతో ఏడు మేడల శిరులు చేరింది రథము | ఆత్మసాక్షాత్కార గృహమొచ్చెనని రథికుడు ద్రిగె రథము | శ్రీ సోమనాథా శ్రీ గమూథా | నిను వర్ణించుట నా తరము _ నినుగాంచుట నా తరమా | అంతులేని ఆకాశ సౌధం కొలుచుట నా తరమా | లోతు తెలియని సాగరుని వెదకుట నాతరమా। అనంతసృష్టి బీజము గాంచుట నా తరమా | శిశుజననము గాంచుట నా తరమా | యముని దండము నాపుట నా తరమా . ప్రకృతి సృష్టించుట నా తరమా | సూర్యభానుని రప్పించుట నాతరమా। . 'ప్రకృతిలోనవి తీసుకొని బ్రతుకు బాట నడుపుట నా తరము | సోమనాథా ॥|

ఆ౨౭౭౭౨౨౭అ౨౨అఆఅశీ ఘలయాళ సద్నురు గ్రంభివళి - సారంశము అ౨9౭999699999 వద్దు వద్దు ఉగ్రవాదం 1 వద్దు! వద్దు! ఉగ్రవాదం మనకు వద్దు ! వద్దు ! వద్దు ! ఉగ్రవాదం మనకు వద్దు ! 2. ఉన్నదాంట్లో ప్రగతిమార్గం ఎన్నుకో ! నిన్ను నీవు తెలుసుకో - శక్తిసామర్ధ్యం "పెంచుకో 1! ॥ వద్దు ॥ వద్దు ॥ 3. లోకమంత వెలుగుకాంతి - ఆ కాంతిలో నిన్ను నీవు ప్రకాశింపజేసుకో పరహితమే పుణ్యమని - పరపీడ పాపమని తెలుసుకో ॥ వద్దు ॥ వద్దు ॥ 4. కావాలనుకొన్నది నీవు పొందలేదని - ఉగ్రవాదం హింసాకాండ పెంచుకొని ఉన్న శాంతిని కూడ పోగొట్టుకుంటున్నావు - సంబంధములేనివారిని కూడా ఆర్తనాదాలు 'పెట్టించుచున్నావు ॥ వద్దు ॥ వద్దు ॥ 5. నీ నీడ నీవెంట వచ్చినట్లు - నీ పాపకార్యములన్ని అనుభవించు కర్తవు నీవె ! ఉగ్రరూపం దాల్చి అడవులపాలైన - నీ జీవితం తిరిగి తెచ్చుకోలేవు ॥ వద్దు ॥ వద్దు ॥ 6. ఉగ్రవాదంతో మేలుచేయాలి పదుగురికి అనుకొని - వందలమందికి కీడు చేస్తున్నావు ముందు నిన్ను - నీవు దిద్దుకో - ఒక ప్రాణికి కూడా హానిలేని భవ్యమార్గములో తోటివారిని నడపవోయి 1 7. భరతమాత బిడ్డలం - భావిభారత పౌరులం ! సమత, మమత కాముకులం - విశ్వశోంతి స్ఫాపిద్దొము !!! సకలం - బ్రహ్మం ఓ మానవుడా ! సకల దేవతలు - ఆ బ్రహ్మస్వరూపమే ! సకల చరాచరములు - ఆ బ్రహ్మస్వరూపమే ! సకల లోకములు - ఆ బ్రహ్మస్వరూపమే ! సకల మంత్రములు - ఆ బ్రహ్మ స్వరూపమే ! సకల మతములు - ఆ బ్రహ్మ స్వరూపమే ! సకల వేదములు - ఆ బ్రహ్మ స్వరూపమే | సకల ఉపనిషత్తులు - ఆ టహ్మ స్వరూమమే ! సకల హృదయములలో - ౪ టహ్మ స్వరూపమే ! సకలము నీవే - నీవే సంకల్పము - ఆ పరబహ్మ స్వరూపము నీవే ! సకలమును నీవే నీవే తైలుసుకొనగలవాడవు నీవే | నీవే ! నీవే |!

౨౭౪౭౭౭౭౭౭౭ శీ మలయాళ నద్నురు గ్రంథికళ - సారాంశము అంంంంంంలిలంలల

ఓ పరాత్ప్సరా।!

రాగము నీవె ! తాళము నీవె ! నృత్యము నీవె !

పలుకు నీవె ! పదము నీవె ! పల్లవి నీవె !

దృశ్యము నీవె ! దృక్కు నీవె ! ఆత్మము నీవె!

విధము నీవె ! విజ్ఞుడవు నీవె ! విధాతవు నీవె !

బాహ్యము నీవె ! ఆంతర్యము నీవె ! అంతర్యామిని నీవె !

| చూపు నీవె ! చూచెడిది నీవె ! చూపించేవాడివి నీవె |

అవిద్యవు నీవె ! విద్యవు నీవె ! ఆత్మవిద్యవు నీవె !

అజ్ఞానము నీవె ! జ్ఞానము నీవె ! జ్ఞానస్వరూపుడవు నీవె !

బ్రహ్మవు నీవె ! విష్ణువు నీవె ! మహేశ్వరుడవు నీవె!

ఆత్మవు నీవె ! పరమాత్మను నీవె ! పరబ్రహ్మాత్మవు నీవె | బుధ్ధి ఆ అబుద్ధి

బుద్ధిమాలిన్యమే - కలి కల్మష కలియుగమవుతున్నది |

సత్య, ధర్మ - సాధనానుష్టానమే - కృత, క్రేతాయుగములగుచున్నది !

హింస - అహింసలే - ఇహ, పర, కష్టనష్టములగుచున్నవి |

నిష్కామ, దానధర్మములే - అంతఃకరణమును శుద్ధి కలిగించుచున్నది !

శుద్ధాంతకరణమే - ఆత్మసాక్షాత్కారమునకు సోపానమగుచున్నది !

నీ స్వలార్థ లాభమే - భవబంధములను తెచ్చిపెట్టుచున్నది !

కర్క భక్తి సోపానమే - నిన్ను పురోగమింపచేస్తుంది !

నీ నాస్తిక వాదమే - నిన్ను అధోగతిపాలు చేస్తుంది !

జ్ఞాన ధ్యానములే నీకు ముక్తి సోపానాన్ని కలిగిస్తుంది |!

తమో, రజోగుణమే - నిన్ను జన్మచర్రములో బిగిస్తుంది !

సత్త్వ, గుణాతీతమే - నీకు ఆత్మసాక్షాత్కారాన్ని కలిగిస్తుంది | ఆఅత్మధ్యానము

ఆత్మధ్యానము చేయండి - ఇహ, పర సాక్షి ఇతడేనండీ ।

కాలచక్రములో తిరగండి - కాలుని మాత్రం మరువకండీ 1

దేహ భోగములలో వున్నా - ముంచేవాడ్ని - తేల్చేవాడ్నీ గమనించండి 1!

జన్మలెన్నెన్ని మారినా - ఆత్మఒక్కటే అని తెలుసుకోండి

ఆ99అఅఅంంంంంండ శీ కములయాళ సద్నదు గ్రంథికళి - సారంశము ఆ౭౭౭౭౯౭లఅ9౪౨ ధనరాశులు ఎన్ని ఎన్ని ఉన్నా - శాంతిలేనిది సౌఖ్యమే కరువండీ ! భిక్షపాత్ర, గోచీగుడ్డా వున్నా - ఆత్మారాముని ఆనందమునకు సాటియేదీ లేదండీ | దేహమే తాను అనుకున్నవాడు - కర్మచక్రములో తిరుగాడునండీ ! జీవుడే తాను అనుకున్నవాడు - భగవత్‌ జిజ్ఞాస కలిగివుండునండీ |! బ్రహ్మజ్ఞానము గలవాడు - బ్రహ్మస్వరూపమే తానై వుండునండీ ! ఇతడే దేహముల నుండి తప్పించుకొని - తన నిజస్థానము చేరునండీ |! దొంగలున్నారు జాగ్రత్త! దొంగలున్నారు జాగ్రత్త ! అంటే దొంగల బారిన పడకుండా సొమ్ములు దాచుకొనే ప్రయత్నము చేస్తామే కాని - సొమ్ము సంపాదించటము మానుకోము. అట్లే భక్తి మార్గములో మోసాలు ఎన్ని ఉన్నా వాటి బారిన పడకుండా తప్పుకొనే ప్రయత్నమే చేస్తాము కాని - జ్ఞానసముపార్దనను మానుకోము ! ఏ రంగములో లేవు వ్యవహారాలు మోసాలు - దాని కారణముగా ఏమి మానుకోనట్లే - సన్మార్గము నేనా మానుకోవలసినది. మానుకోవలసినది - దుర్మార్గాన్ని - అశ్రద్ధను, అహంకారాన్ని, మోసాన్ని, హేతువాదాన్ని - అపకారాన్ని మానుకోవాలి. అంతేకాని సంపాదించుకొన్న మంచి సంస్కారాన్ని రక్షించుకోవాలే కాని ఇతరుల గూర్చి భయపడి మంచిని వదులుకోకూడదు. ఆధ్యాత్మిక శ్రద్ధను - భక్తిని - యోగాన్ని, గురుదైవాల్ని స్మరించటము, పూజించటము అసలు వదలరాదు. తప్పుకోవలసినది ఏదంటే దైవముసుగులు వేసుకొని ధనము దోచేవారిని గమనించి తప్పుకోవాలి. నిరత - నిరంతరము నే నిరతరము నిన్నే అర్చించెదర - నీ నిర్గుణ రూపమును ధ్యానించెదరా | నే జపధ్యానములనే చేసెదరా - నీ నిరాకార రూపమునే తలచెదరా ! నే నిత్యము వేదమునే పఠియించెదనురా - నీ బ్రహ్మస్వరూపమునే గాంచెదరా ! నా సగుణ ధ్యానమునుండే - నీ నిర్గుణ ధ్యానమునకు ఎదిగెదనురా ! | నీ గురుదైవ ధ్యానము నుండే -ని దర్శనభాగ్యమును పొందెదనురా 111 |

ఆ౨౨౨అఅఅఅఅఅఅక.నీ మలయాళ సద్నరు గ్రంథికళి - సారంశకు అంంంంంఅంంంణక సత్యధర్మ ఆచరణయే పురోభివృద్ధి

1. నీ నమ్మకమే నిజమనుకోకు సత్యమును తెలుసుకొని నమ్మకము పెంచుకో సత్యానికి ఎంతో దూరములో ఉన్నావు దూరాన్ని తగ్గించుకొంటూ సత్యానికి చేరువవ్వు [|
2. నీవు సూర్యప్రకాశమును యధార్థముగా అనుభవించినట్లు, అనుభూతిని పొందేటటువంటిదే ఆత్మానందము ॥|
3. నిజము నిలకడమీద తెలిసినట్లు - నిలకడ కలిగినదే నిజాత్మ దర్శనము !
4. పాపభీతిలేని - భక్తిప్రదర్శన లెందుకు ?
5. బ్రహ్మము ఒక్కటే - దానిలోని రూపాలే అనేకము |!
6. ప్రపంచాన్నంతా ప్రకాశింపజేసేది ఒక్క సూర్యుడే - అట్లే సకల చరాచర హృదయాలను ్రకాశింపజేసేది బ్రహ్మమొక్కటే.
7. వేషములకు లేదు విలువ - సత్యనిష్టులకే విలువ ఎక్కువ |!
8. నీ భావమే - నీ తిరోగతి పురోగతులు 1
9. ఒక వృక్షానికే కొమ్మరెమ్మలెన్నో - అట్లే బ్రహ్మమునకే సృష్టి అనంతాలెన్నో !
10. బీజములోనే వృక్షము ఇమిడి వున్నట్లు - బ్రహ్మములోనే సృష్టియావత్తు ఇమిడి వున్నది. 11 దేహమునకు అవయవములు, రక్తనాడులు ఎన్ని ఎన్నో - అట్టే బ్రహ్మములో పంచభూతములు - సకల చరాచరములు ఎన్ని ఎన్నో!
11. క్షేత్రములో బీజములు వేస్‌ పంటలను పండించినట్లు - హృదయ క్షేత్రమునందు మంత్రబీజముతో అధ్యాత్మికానుభూతి ఫలితముల పంటలు పండించుకోవలెను.
12. అన్ని ఆనందములు ఆత్మానందములోనివే.
13. నీ మనస్సే నీ మందిరము - నీ మందరిములో నున్నదే నీ ఆత్మస్వరూపము |!
14. నీ హృదయమును యధార్థముగా విప్పిచూపు - నీవు విప్పిచూపినదే నీ సంస్కారము |
15. నీ సంస్కృతే నీ సంస్కారము అయితే - ఆత్మానందములో అలలారుతావు !

9౩9అ౨9అ౨౨అఅ9ంఃశీ కులయాళ నద్నురు గ్రంథికళ - సారాంశకు ౫ంంంంంింంింణలల 17. స్వార్ధములేని నీ సంస్కారమే - నీ పురోభివృద్ధికి మూలకారణమవుతుంది ! 18. సంసారము నిన్ను పట్టుకోలేదు - నీవే సంసారాన్ని పట్టుకున్నావు ! అట్లే చెట్టు నిన్ను పట్టుకోలేదు - చెట్టునే నీవు పట్టుకున్నావు ! 19. సంసారులంతా సన్యాసులు అవ్యక్కరలేదు తరించుటకు - తారకమంత్రమననమే తరించుటకు మార్గము! 20. ఎప్పుడూ శిష్యునిగానే ఉండాలని కోరుకో - గురువు నౌదామని తలచిన అనంతభారమును మోయవలసి వస్తుంది. 21. నీరంటని తామరాకువలె సంసారములో వుండు - సంసారమే నీ గమ్యమనుకోకు ! 22. ఏ దేశమేగినా మంచి నేర్చుకో - మనస్సు చంపుకొని బ్రతుకకు ? నీ మాతృదేశ భక్తిని విడనాడకు ! అవకాశము వచ్చినప్పుడల్లా నీ జననీ జనకులను - నీ జన్మభూమిని స్మరిస్తూనే వుండు | 23. కన్నతల్లి కంటే భూమితల్లి మిన్ననైనది - పంచభూతాలతో కలిసిన దేహము కంటే - ఆ కలిపిన ఆత్మ మిన్ననైనది! 24. మనిషి సృష్టించిన గాలికంటే - వాయుదేవుని గాలి మిన్ననైనది - మానవుడు సృష్టించిన గాలికూడా - నీటిధారల విద్యుచ్భక్తే - ఆ విద్యుచ్చక్తి పరమాత్మునిదే కదా 25. పంచభూత సమ్మేళన దేహమును - ఆడించేదెవరో చూచుకో - చూచావంటే చూడవలసినది ఏదీ వుండదు నీకు సృష్టిలో | 26. నీ స్వప్పలోకము, నీ దుఃఖము ఎట్లు యధార్థమో - స్వర్గలోకము, నరకలోకము అట్లే యధార్థము | 27. ఆడేదెవరో, ఆడించేదెవరో తెలుసుకున్నావంటే - నీ దేహాల ఆట ఆగిపోతుంది - అప్పుడు మిగిలేది దుఃఖమేలేని అనంతానందమే |! 28. మనిషిగా జన్మించిన ఓ జీవా - ఈ జీవాత్మను పరమాత్మలో చేర్చుటకే - ఇదే నీ అసలు స్థానము |! 29. కారణము లేనిది - కార్యముగా రానట్లు - నీ దేహ కార్యమునకు కారణమేదో తెలుసుకో ! 30. ఆత్మలేని చోటులేదు - ఆత్మకన్యము లేనేలేదు | ఆత్మనేత్రమే - సృష్టి సకలము | ఇంద్రియముల ప్రకాశమే - ఆత్మ! 31. చలించేది జలము - దానిలోని కొండ చలించదు - అట్టే చలించేది దేహేంద్రియములే కాని దేహములో ఉన్న ఆత్మకాదు ! 32. జలములో వున్న కొండకు రాకపోకడలు లేనట్లే - దేహములో వున్న ఆత్మకు రాకపోకడలు లేవు _ అయితే కొండజడము - ఆత్మ చైతన్యస్వరూపము ।

ఆ9399ంంఅఅంఅంం శీ మలయాళ సద్నరు గ్రంథా - సారంశము ౫9999అంంంంణం 33. నశించేది దేహేంద్రియములే కాని - ఆత్మ నశించదు ! ఆత్మలేని దేహము నిలువదు కాని - దేహము లేని ఆత్మ అంతట వ్యాపించే ఉంటుంది.

34. అన్నిటికంటే సూక్ష్మమైనది - అన్నిటికంటే పెద్దది ఆత్మయే - అంటే “బ్రహ్మమే”.

35. నీ గుండె గడియారమునకు కీయిచ్చి శ్వాసలు ఎవరు నడుపుతున్నారో తెలుసుకుంటే - అన్ని గుండెల చప్పుడు నీకు తెలుస్తుంది !

36. ఒక ఆభరణములో ఉన్నది బంగారము అని తెలిస్తే అన్ని ఆభరణములలో ఉన్నది బంగారమే అని జ్ఞానము కలిగినట్లు - నీ దేహములో ఉన్న ఆత్మను తెలుసుకుంటే - సకల చరాచరముల “ఆత్మ స్వరూపము నీలో ఉన్నది ఒక్కటే అని తెలుస్తుంది !

37. ఒట్టి చేతులతో జన్మించినట్లే - జన్మ చాలించేటప్పుడు ఒట్టి చేతులతోనే పోతావు !

38. నీవు అనుభవించేదంతా భగవంతునిదే - నీ అనుభవమే నీవు సంపాదించుకొన్నది.

39. నీ వారు అనుకున్నవారు క్రితజన్మలో ఎవరివారో - ఇకముందు జన్మలో ఎవరివారో కదా !.

40. ఈ దేహములో చేరకముందు ఎక్కడినుండి వచ్చావో ? ఈ దేహాన్ని వదలినప్పుడు ఎక్కడికి పోతావో తెలుసుకో? తెలిసీ తెలియక తిరుగాడక -నీ స్వప్రయత్నముతో జీవాత్మను పరమాత్మలో చేర్చు!

41. శాస్త్ర సద్గురువుల బోధయే నిన్ను పురోగమింపచేయును |!

42. సత్య ధర్మములను వీడిననే నిన్ను నీవు తిరోగమింపచేసుకొందువు !

43. పాపులను (్రోత్సహించకు - పుణ్మాత్ములను ్రోత్సహించు నీకు సన్మార్గము దొరుకుతుంది !

44. అందరివాడిగ నీవుంటే - నీకు విశాల స్థానము ఏర్పడుతుంది.

45. అంతర్యామిని ధ్యానించు - సృష్టిలోని ఆనందమంతా నీదే అవుతుంది ! భీరీతీరూత్‌ బిజ్ఞంం 1! రూచ్చోదేశ రీక్షడులం 1 అయేకాని ఛక్షమంం కాకూడదు 1

ఆ9అ999అఅంఅంఆంంగ.శీ మలయాళ నద్నురు గ్రంఖెకళ - సారంశము “౨9౭99999999 శ్రీ శివకాశీ క్షేత్రములో శ్రీ చాతుర్మాస్య వ్రతము శ్రీ చాతుర్మాస్య వ్రతము జరిగిందండి - కాశీ క్షేత్రమున శ్రీ విశ్వేశ్వరుని సన్నిధిన ! శ్రీ అసంగానందుని చాతుర్మాస్య పతాకము - ఎగిరిందండి శివక్షేత్రములో ! శ్రీ పరిపూర్ణానందుని పూర్ణతతో - పుణ్యక్షేత్రమున జరిగిందండి ! శ్రీ శివరామ్‌, జయరామ్‌ స్వాముల కృషితో - వైభవోపేతముగా జరిగిందండి ! శ్రీ పరమాత్మా - అఖండానంద స్వాముల ప్రబోధములతో శ్రీ చాతుర్మాస్యవ్రతము జరిగిందండి |! శ్రీ విమలా, విద్యానందుల ఆశీస్సులతో - నడయాడిందండి కాశీక్షేత్రమున శ్రీ చాతుర్మాస్య వ్రతము ! శ్రీవారి భక్తులంతా తరలి తరలి వెళ్ళారండి - శ్రీ చాతుర్మాస్య వ్రతమును వైభవమ్ముగా చేసారండి ! శ్రీ సాధుమాతలు వెళ్ళారండి - సభావేదికకు వన్నె తెచ్చారండి ! శ్రీ స్వాములకు అన్నదానములు, సన్మానములు - భక్తులు ఎన్నో చేసారండి ఆత్మానంద హారతులు ఇచ్చారండీ! శ్రీ బోడేపూడి పరిటాలవారు వెళ్ళారండి - శ్రీ హనుమాన్‌చాలీసా చేసారండి ! శ్రీ మణికర్ణికా ఘాటులో పుణ్యస్నానాలు చేసారండీ - శ్రీ విశ్వనాథుని అభిషేకించారండి | శ్రీ మండలేశ్వరుల, మహా మండలేశ్వరుల - బోధలెంతో ఆహ్లాదముగా విన్నారండి ! శ్రీ అన్నపూర్ణ, విశాలాక్షీ అమ్ముల ఆదరముతో చాతుర్మాస్యము పరిసమాప్తి అయ్యిందండి | శ్రీ నైమిశారణ్య యాత్రతో చాతుర్మాస్యము ముగిసిందండి || శ్రీవారి భక్తుల ఆనందడోలిక

శ్రీ మలయాళస్వామి శిష్యులము మేము - ఆనందడోలికలము మేము ! శుష్కవేదాంతమే లేని బోధనలే మావి - అనుష్టాన నిష్టయే మా ప్రగతి ! శివ కేశవుల భేదమే మాకొద్దు - అన్యమతాల విమర్శలే మాకు లేవు ! ఇదియే మా శ్రీవారి బోధనలు - అదియే మాకు దక్కిన సంస్కారము ! ఎవరువురా నీవు అంట - శ్రీ మలయాళస్వామి బిడ్డలమని ఆనందముగా చెబుతాము ! ఏమిరా మీరు పొందినది అంటే - ఎనలేని ఆత్మానందము అంటాము ! ఎట్టున్నారు మీరు అంటే - సంసారములో ఉన్నా నిమిత్తమాత్రులమే మేము ! మీ ఆదర్శము ఏమిటి అంటే - మోక్షాన్ని పొాందుటే మా ఆదర్శము !

ఎంతటివాడు మీ గురువు అంటే - స్తోత్రియ బ్రహ్మనిష్టుడే మా గురువు అంటాము |! ఎచటి నుండి వచ్చారు అంటే - కేరళ రాష్ట్రమునుండి వచ్చారు ! ఎచట ప్రబోధము గావించారు అంటే - ఆంధ్ర రాష్ట్రములో అంటాము ! ఎటువంటివాడో మీ గురువు అంటే - సత్యధర్మాల ప్రతిరూపమే మా గురువు అంటాము | ఏ మతమురా నీది అంటే ద్వైత, విశిష్టాద్వైత, అద్వైత సమ్మేళనమే మా మతము అంటాము |

99౭99అ9అంఅంఅఅండనశీ ములయాళ నద్నురు గ్రంధికళి - సారాంశము అంంఅంంఅంఅణలఅ

ఏ నియమ నిష్టలురా మీవి అంటే కర్మ భక్తి ధ్యాన, జ్ఞాన నిష్టల కలయికే మాది అంటాము |

ఏ జ్ఞానాన్ని నేరుస్తున్నావు అంటే - ఆత్మజ్ఞానాన్నే నేరుస్తున్నాము అంటాము !

మీ సందేశము ఏమిటి అంటే - విశ్వశాంతియే మా సందేశము అంటాము

మీ ప్రధాన గ్రంథమేమిటి అంటే - “భగవద్గీత” యే మా ప్రధాన గ్రంథం అంటాము !

శ్రీ మలయాళస్వామి శిష్యులము మేము - ఆనందడోలికలము మేము !!!

• జయమంగళం అఖిల లోకములకు ఆదిగురువైనట్టి భోళాశంకరునికి ॥ జయమంగళం ॥ నీలకంఠుడు - త్రినేత్రధారుడు అయినట్టి విభూతిధారునకు ॥ జయమంగళం ॥ అర్జాంగికి అర్థశరీరము ఇచ్చినట్టి - ఆదర్శంతునికి ॥ జయమంగళం ॥ గంగా, గౌరి సమేతుడైనట్టి కైలాసవాసునికి ॥ జయమంగళం ॥ కోరిన వెంటనే కొండంత వరములొసగేటి పార్వతీ తనయునకు ॥ జయమంగళం ॥ భగీరథుని ప్రయత్నమును సఫలమొనర్చిన నందివాహనునికి ॥ జయమంగళం ॥ సనక, సనంద, సనత్కుమార, సంజాతులకు మౌన గురువైనట్టి దక్షిణామూర్తికి ॥ జయమంగళం ॥ ఓంకార స్వరూపుడైనట్టి రుద్రాక్షధరునికి ॥ జయమంగళం ॥ స్ఫటిక వర్ణము కలిగిన శశిధర చంద్రమౌళికి ॥ జయమంగళం ॥ మహర్షిసద్దురు శ్రీ మలయాళ స్వామికి మంగళారతులు శ్రీ వ్యాసాశ్రమ పీఠాయ |! వ్యాసరూపాయ ! శ్రీ మలయాళ గురువరాయ ॥ మంగళం ॥ ॥ విశుద్ధ సత్వాయ ! నిష్కామ కర్మయోగాయ 1! భక్షప్రియ గురువరాయ ॥ మంగళం ॥

సచ్చిదానంద నిర్మలాయ ! తపో ధ్యానరూపాయ ! త్యాగ గుణ గురువరాయ ॥ మంగళం ॥

• భవరోగ నిర్మలనాయ ! విరక్త స్వభావాయ ! ప్రియభాషణ గురువరాయ ॥ మంగళం ॥ నిర్మల గుణ గణాయ ! నిరాడంబరాయ ! అసజ్ఞానంద గురువరాయ ॥ మంగళం ॥ సంసారమోహ విచ్చేదకాయ 1 ఆత్మతత్త్వ బోధకాయ |! సాధు సార్థక గురువరాయ ॥ మంగళం ॥ ఆత్మ తేజఃప్రకాశాయ 1! ఆత్మబోరైక రూపాయ | శిఫల్సి జ్ఞార్య శిష్య గురువరాయ 1 మంగళం ॥ ముక్తిప్రదాయకాయ ! సర్వాంతరాత్మనే ! స్థిత ప్రజ్ఞ లక్షణ గురువరాయ ॥ మంగళం ॥

సర్వశాస్త్ర జెపాసనాయ |! గీతాప్రచారకాయ ! యోగశాస్త్ర గురువరాయ ॥ మంగళం ॥ కర్మ భక్తి జ్హావళైోగ పరాయ ! అద్వైతామృతకందాయ |! పరమేశ్వర గురువరాయ ॥ మంగళం ॥ శం టు ్గి బడుట భి శీ ప్నట య్యర్యోకయిస్తు వ్ర 1 ల్‌ షో ఛం లోకాస్పమస్త సుజినోఛరీయ క

గోవా బై గి న. మం శా ౫ వ్‌ శ్ర న్నే _ సు గస తత న్నన. న్య తంగ సస... నె , (కా || హయత్‌... శ్ర కళ్ళు శ్‌ శ్‌ నే 1 ఈకఆాత్రు 8 కూకృత్ర కటి. వలా వసా ౧ శ్రీ సద్గురు మహర్షి మలయాళస్వాముల వార్షి 20వది గ్రంథముల సారాంశమే ఈ [గంథము. దీనిలో శ్రీ స్వాముల వారు ఆంధ్రర్శాష్టమునకు ఎట్లు జ్ఞాన బిక్ష పెట్టి జాగృత ] 'పరచిరో పొందుపరచినాను. ఇంకను శ్రీ భగవద్గీత సారము వచనముగా, బాల యోగిని కథ, ఏరు, శిష్యుల పశ్ళోత్తరములు, గురుస్తోత్రములు, అనేక వ్యాసములు, ఉపనిషత్‌ సారమైన పాటలు, శ్రీ స్వాములవారి అనుష్టాన నిష్ట సత్య, ధర్మ నిరతి పాటలలో-మాటలలో వ్రాసినాను. వంకను చాతుర్మాస్య వివరములు, అనేక రకముల గీతములు నా సాంతరచనలుగా వ్రాసినాను. ఈ (గ్రంథముల పోటీలో తృతీయ బహుమతి పొందినాను మహిళగ, తూర్పు గోదావరి జిల్లా ఏమలాపురం సనాతన సభయందు సన్మానింపబడి రూ॥ 10,000లు శ్రీవ్యాసాశ్రమము ద్వారా 'సాందినాను. యనలేని ఆత్మానందాన్ని అనుభవించాను. ఆం రచనలు 1 గీతా సారము, 2. సన్మార్ల సూక్తులు, ౩. శ్రీవిద్యానంద బోధామృతము, 4. గీతామృత వచన కావ్యము, ॥/ 5. నా హృదయ కమల గీతం, 6. గీతా స్తోక క్రమిణిక, ₹. సోమనాథ స్రవంతి, 8. మహాత్ముల దర్శనసూక్తులు, 9, శ్రీ సద్గురు గ్రంథావళి సారంశము, 10. హృద్యగీతి క్యాసెట్‌ (వీడియో & అడియో) (5!