Telugu sapthathi oka lipthagaa - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
య. ఫ్‌ ఆ. | సహజ క్రవిమ్చృల్ల్వ్య్ట్యా " 1. (.. నగ / న. శి _మనస్పువడ్రి మక్ష్మృవృత్హ్వా సేకరించి | , శ | స ఇ. 5 శ్ర పుస్తకాన్ని సాహిత్యము కోసం . న . న స ట్‌ సుందరయ్య విజాా కేంద్రాన్సిక్రి మము అల ల ॥ ర్‌. 4 క నాశ ఈ' స గ | "ల “. _అఆనంధ్రంత్రు బహూకరిన్తున్మ్యం న క న. = మల్లెమాల కట్ట /. నం ఖ్‌ . | స గ ర్‌ం ౪. | క = | లం రెడి ౨౩. సె. నారాయణ రెడ్ది వక దా!సి.
సప్తతి ఒక లిప్తగా అదో (డెబ్హై కవితలు) డా. సి.నారాయణరెడ్డి వరేణ్యా క్రియేషన్స్‌ హైదరాబాద్‌
2షగే ఇళ పే నిగా ర5॥014401 04% [7౧4064 07 0౧ 0. [22/40 ౧666 [౯1566౬61100: 29 ౮4% 2001 4 నా. య... ఆ 62088 పం కు మ 1106: కం. 50/- (టి 05 రం. తి కయ" ౧౦౪౪1 ౦ట120: క2020 1016 ఇల హైదూవా ర క్రైం ౦౧163 ల్న ట్ట గ శన. 0056 శి€ 4-1-435. 32% 5601. ,! శగతై20 న. /6అ2014-500 00౧3౩ గ జర 16 310106 2౧0 +%జలు2 ౧6౦0౧9 [001 గం48, 000324 ౦10% +001]66 1119, 4026-5000 034 ఆ0%00966 &4 0౧౫ 44 6౯20110 5. 0.3-1!3- క. 140 202004004006-13 0006 70351 96. వెంం6ే 26: 1121 ౮౧౫0266౯ నలంగ6ం4ట రందాజ్రాంలిదా 4 44040 604477 ద్రోణ 2222వ 212022, కారల2024 - 500 044 వ016 : 767 3309
అశ) నకుస్తే నాపేరు కరేఖ్య నేను డా పి. నరాయబరెడ్డి గారి మునికునకరొల్ని మూ అక్కు ఫేదు మఘనప్విని. నాన్న పేదు నుధాశర్‌రెడ్డ, నేకు 21-7-2000 సం॥లో శ్యూజెర్సీ (యు.ఎస్స)లో వ్రుట్టకు. నా కళ్హ ముందే వ్రట్బియ ఈ ఫ్రస్తకంలోని డెబ్సై కవితలు. నోకింకా కూటలు రాలేదు. నా వేళ్ళు అక్షరాలతో ఇంకా ఆడుకోలేను. ఇలా తలుకుకున్నది నా కునపే, నా షుత్తిత నారాయణరెడ్డిగారికి డెచఛ్సె యేళ్లు నింటీన సందర్భంగా ఈ కఐితా సంద్రటిని మీకు అందిస్తున్నాడు. స్వీకరించండి. ఉంటాను. మీ శ ల; శ నరేణ్య 'ఫైదరాబదు 29-7-2001
కృతజ్ఞతలు
జ్ఞానపీర పురస్కార (గ్రహీత డా. సి. నారాయణరెడ్డిగారు జూలై 29, 2001న 70వ సంవత్సరంలో ప్రవేశించారు. 70కి పైగా (గ్రంధాలు రచించిన ఆ మహాకవి సమ్మగ సాహిత్యాన్ని (ప్రక్రియాపరంగా వర్గీకరించి విశ్వ్శంభరా విజన్‌ పబ్లికేషన్స్‌ వారు 18 సంపుటాలుగా ప్రచురించారు. సాహితీ జగత్తు డా. నారాయణరెడ్డి సమ(గ్ర సాహిత్యాన్ని విలువైన కానుకగా స్వీకరించింది. డ్లా. సి. నారాయణరెడ్డిగారు ఇటీవల రచించిన 70 కవితలను 'సప్తేతి ఒక లిప్తగా" అనే పేరుతో సంపుటీకరించి జూలై 29, 2001న జరిగే సప్తతి పూర్తి మహోత్సవం సందర్భంగా (ప్రచురించాలని వరేణ్య (క్రియేషన్స్‌వారు సంకల్పించారు.
ఈ గ్రంథానికి ఆర్థిక దోహదం చేసినవారు దీక్షాదక్షతలకు, స్నేహ సౌహర్జాలకు, సేవాదాతృత్వాలకు మారుపేరుగా నిలిచిన కర్నాటి వెంకటేశ్సరరావు గారు... ఆయన గుంటూరు జిల్లా చింతపల్లి [గామ వాస్తవ్యులు. కోటయ్య తులసెమ్మ పుణ్యదంపతులకు సెస్టెంబరు 17 1961న జన్మించారు. వెంకటేశ్సర రావుగారు. బి.కాం పట్టభ్యదులు. ఆయన ఆంగ్లచితాల పంపిణీదారులుగా వ్యాపారరంగంలో (ప్రవేశించారు. విశాఖపట్నంలో మట్‌ ధియేటర్‌ కొని, దానిని నయన మనోహరంగా తీర్చిదిద్ది మెలోడి ధియేటర్‌గా నామకరణం చేసి, దానికి విశేష [ప్రజాదరణ సమకూర్చారు. చి(త్రపరి[శమలో 'మెలోడి వెంకటేశ్వరరావు గా ఆయన అందరి అభిమానం చూరగొన్నారు. మెలోడి మల్టీమీడియా సంస్థ ద్వారా ఆయన కొన్ని చక్కని చిత్రాలు సమర్పించారు. ప్రతిభ, కార్యశీలత మూర్తీ భవించిన వెంకటేశ రరావుగారు పాలీసాస్ట్‌ టెక్నాలజీస్‌ ఆంధా సీ పోర్ట్స్‌, ఉఎక్స్‌ఎన్‌ సర్వీసెస్‌, బివేర్‌. లాజిస్టిక్షో మొదలైన 'సంస్లలను స్థాపించి, స్వల్పకాలంలోనే వాటికి గణనీయ స్తానం సంతరింపజేశారు. అనేక దేశాలు పర్యటించి విశేష పరిజ్ఞానానుభవాలు సముపార్షించుకున్నారు. వితరణశీలంతో ఆయన నిర్వహిస్తున్న అనేక ధార్మిక సాంఘిక సేవా కార్య[కమాలలో భాగస్వామినిగా ఆయన ధర్మపత్ని [మతి నవతగారు. అధిక (శద్దాసక్తులు చూపుతున్నారు. డా. సి, నారాయణరెడ్డిగారిపట్ట తమకున్న గౌరవాభిమానాలకు సూచికగా సప్తతి ఒక లిప్తగా" కవితా సంప్పుటి (ప్రచురణకు ఆర్థిక సౌజన్యదాతగా శేన్నందుకు కర్నాటి వెంకటేశ్వరరావుగారికి వరేణ్య (క్రియేషన్టోవారు కృతజ్ఞతాభి వందనాలు తెలియజేస్తున్నారు. న ౯
(ప్రచురణల విభాగం
వచన కవితలు
వె సప్తతి ఒక లిప్తగా ఆ లిప్తలో అలా ఎప్పుడూ పీలుస్తున్నగాలే ఒకోసారి విశ్యాన్నే పీల్చుకున్నట్టుగా ఉంటుంది. సముద్రాలు చెమటచుక్కలై కర్చీపులో ఇంకిపోయినట్టుగా ఉంటుంది. కొమ్మలు ఫలభాషలో మాట్టాడుకుంటాయి. కదలని వృక్షమూలాలు తమలోని గుప్త్రచలనశీలాన్ని గురించి మాతృధరిత్రికి (ధ్రువషతాలు సమర్ప్చించుకుంటాయి. అజ్ఞ్జాతకంఠాలు ప్రసరించే స్ముశ్రావ్యస్వరాల స్పర్శ్భలతో పరవశించి శైలశ్చంగాలు నిశ్చలంగా తలలూపుతుంటాయి. తీరాలులేని గగనార్హవాల్లో తిరిగితిరిగి విసిగిపోయిన మేఘాలు గరికపచ్చ మైదానాలై 'ప్రవహించాలనుకుంటాయి. అన్నీ నిత్యం చూస్తున్నవే. అనుభవాల పుటల్లో ఏ రోజుకారోజు ముద్రించుకుంటున్నవే.
డాఃసి. నారాయణరెడ్డి శ ఐతే -
పురివిప్పే స్పందననుబట్టి తెరుచుకుంటుంది
సరికొత్త అనుభూతి గవాక్షం.
క్‌ సప్తతి ఒక లిస్త్రగా ఖాళీసంచి ఇప్పుడది ఖాళీసంచి. దాని ఉనికంటూ తెలిసేది ఫ్లోర్‌ తుడిచేటప్పుడే. ఒళ్లంతా ఉబ్బివున్న రోజుల్లో అది ఎంత దర్జాగా వుండేది. పట్టలేనంత ఆత్మతృప్తితో కుట్టు తెగుతుండేవి, ఆ నునుపును చూపులకెక్కించుకోవడానికి ఎన్ని [ప్రాణాలు కొట్టుకునేవి. తన సరుకుల్ని అది అంగట్లో ఒలకబోస్తుంటే అందుకోలేని ఎన్నెన్నిచేతులు ఆశలబోలెలై ఎగిరెగిరిపడేవి. అప్పుడది ఎత్తైన ఒత్తైన సంచి. బజార్గో తాను పక్కలూపుతూ నఢుస్తూంటే ఎదురైన తలకాయలన్నీ పండి వాలిన గుత్తుల్లా వేలాడుతుండేవి. బారులుబారులుగా నిలబడ్డ పర్సులపెదవుల్లోంచి ప్రశంసల కోరస్‌లు ప్రసారమయ్యేవి. దశ దిగిపోయింది
-... సరుకైపోయిన ఆసంచి
డాఃసి. నారాయణరెడ్డి 6 ఓ మూలలో చతికిలబడి నిట్టూరుస్తుంది.
మాట వరసకైనా పలకరించేవారు లేరు.
చారెడు సానుభూతిలోంచి
నాలుగు చుక్కలైనా చిలకరించేవారు లేరు.
బౌొను.
వెలిసిపోయిన మబ్బుకు వెలకట్టేదెవరు?
సెగకున్న విలువ పొగకుంటుందా మరి.
ఎవరైనా అంతే,
ళా సప్తతి ఒక లిప్తగా సహయోగం
ఒకప్పుడు
వాతావరణం (ప్రశాంత సరోవరంలా వుంటే ఒంటికి సరిపడేదికాదు.
కేరింతల గులకరాళ్లతో చెదరగొట్టాలనిపించేది కేకల 'ప్రతిధ్వనుల జూలుపట్టుకుని
అదిలిస్తూ
దూరాలను నిమిషాల్లో చుట్టి రావాలనిపించేది. ఇప్పుడలా కాదు
గాలి హోరెత్తినా ఆ కుత్తుకను నొక్కివేయాలనిపస్తుంటుంది.
ఉన్మత్త (ప్రలాపాలను
కిటికీ ఆవతలే నిలువునా పాతేసి
గదిలో ఏకాంతం ఉలితో
శబ్దశిల్సాలను నిశ్శబ్దంగా చెక్కాలనిపిస్తుంటుంది. ఎడాపెడా నిలిచిన పరస్పర విరుద్ధదళశలివి.
ఒకటి ఆకతాయి
రెండోది సంయమన స్టాయి.
ఒక బహిష్కరణ మరొక ఆవిష్కరణ కాదుకదా.
రొఃసి. నారాయణరెడ్డి 8 రొదలమధనంలోంచి మౌన నవనీతం ఉదయించాలి. నిశ్ళ్శబ్దగిరిసానువుల్లోంచి నాదజలపాతం సముద్గమించాలి. కాలం పటంమిద కుమ్మరించిన
రకరకాల (ప్రవృత్తుల రంగునీళ్లు కలిసిపోయి
ఒకే వర్ణాతీత చిత్రంగా రూపొందాలి.
గిర్రున పరి(భమిస్తున్న విశ్వమానవ మనోగోళం
ఓ క్షణంపాటు
ఆ దృశ్యంలో మునిగిలేవాలి.
యోగమంటే మకేమికాదు.
విభిన్నశక్తుల (క్రియోన్ముఖ సహయోగం.
9 సప్తతి ఒక లిప్పగా మబ్బునై పుడితే
చిన్నప్పుడు
సన్నవాగు ఒడిలో మోకాళ్లు దించి
పిచ్చిగా ఒళ్లంతా చల్టుకున్న ఇసకే
ఇవాళ
నా తలమోద కురుస్తున్న ప్రశంసల పూలజల్టు. రిక్కలు విచ్చుకున్న పక్షి
ఎంతెంత ఎత్తుల్లోకి ఎగిసిపోయినా
అది పుట్టిన పుల్లలగూడున్నది
చెట్టుమాదే కదా,
ఇప్పుడవి విదేశస్పేలతో గుబాళించే
చేతివేళ్ళైనా
పసితనంలో బురదమట్టిని పిసికినవే.
పుటను చించేసినట్టు కాదు
గతాన్ని ఒదులుకోవడమంటే.
మన ఉన్నతాశయాల సైవ్‌స్టార్‌ భవనాలు బలంగా నిల్చున్నది
ఆ అనుభవాల గుప్తమూలాలపైనే.
పోగొట్టుకున్న స్మృతులు గాలిని గాలిస్తే దొరకవు
10 డాః సి, నారాయణరెడ్డి మెదడును తవ్వితీస్తే తప్ప ఏకాంతాన్ని మధిస్తే తప్ప, ఉత్త ఆవిరిపోగులా అగుపించే మేఘం ఎంతటి కారుణ్యమూర్తి. తన జీవనిధులను అట్టడుగునేలకు ధారపోసి సమస్త అస్తిత్వాన్ని సంతృప్తిగా మార్చుకుని వెళ్లిపోతుంది. “ఒక్కనీటి చుక్కయినా నీకు మిగిలించుకోకుండా ,. ఆలా వెళ్లిపోతున్నావేమిటే మబ్బుతల్లీ” అంటే ఏ తల్లయినా తన పాలు తానే తాగుతుందా నాన్నా" అంటూ అదృశ్యవాణిలా ఆర్రంగా పలికింది. నా గుండె అంచుల్ని తడిపింది. ఎంత బాగుండేది నేనూ ఆ మబ్బునై పుడితే.
11 సప్తతి ఒక లిప్తగా ఊర్పున్నప్పుడే
చుట్టూ ముసురుకుంటున్న మసకగాలిలో దిక్కుతోచక నిట్టూర్చే కొాలనులా వున్నావు.
కాసేపట్టో తూర్పు కిందికి దిగొస్తుంది.
అప్పుడు
కిరణచుంబనంతో నువ్వు పరవశించి పోయేటప్పుడు ఆకాశాన్ని గుర్తుంచుకో.
పారవశ్యంకూడా (ప్రమాదకరంగా పరిణమిస్తుంటుంది. అన్నీతానే అంతటా తానే.
అది ఏ ఆనవాలునూ మిగలనివ్వదు. పంచేంద్రియాలను ఏకకాలంలో ఆవరిస్తుంది
పచ్చని పొదలను మంచు కప్పేసినట్టు.
అలుముకున్న సుఖానుభూతిలో
సర్వప్రపంచం
దూదిపింజలా తేలుతున్నట్టు అనిపిస్తున్నా
నువ్వు నిండా మునిగిన పూర్వావస్థను నెమరేసుకో. వాస్తవాన్ని మోస్తుంటే ఎవరికైనా
గుండె కాస్త బరువెక్కొచ్చు.
పూల పరుపుల్హా ఉన్న అలలే ముక్షైపోవచ్చు.
డా॥ సి. నారాయణరెడ్డి 12 ఊర్చంటూ ఉన్నప్పుడు నిట్టూర్పు తప్పదు.
(క్రమం తప్పని సమదృష్టితో
భూతవర్తమానాలకు వేసుకున్న వివేకసేతువు
సమన్సయఫల్నప్రాప్తికి మౌలికహేతువు.
13 సప్తతి ఒక లిప్తగా గుండెసైజు గుడిసె
దిగజారడమంటూ జరిగితే
అట్టడుగులోయ మాత్రం ఏం సరిపోతుంది. (ప్రాణాల్ని అంటుకుని మానంగా ఉండాల్సిన నీతికి ఇప్పుడా స్థితి పట్టింది.
పతిత నీతి తాకిడికి జలదరించిపోయి లోయకూడా ఒళ్లు దులుపుకుంటుంది.
మనిషికీ మూల్యాంకనం చేసేవి స్విస్‌బ్యాంకులా? కొనుక్కుని బతుకుచాక్కాకు తగిలించుకున్న హంగురంగుల బిరుదుల బ్యాడ్జీలా?
ఫౌంటెన్‌లా ఉవ్వెత్తుగా పొంగులెత్తే ప్రతిభకు ఆకాశం వంగి సలాం చేస్తుంది.
అవకాశాలు తమంతతాము తరలిరావాలి కిటికీలోంచి గదిలోకొచ్చి పలకరించే వాయువీచికల్చా,
తవ్వగలిగితే జలలూరేది చేదబావి.
అస్తమానం వెంటపడితే కడకు మిగిలేది ఎండమావి.
దురాశ బుసకొట్టడం మానుకోదు
14 డాఃసి, నారాయణరెడ్డి
పీక ఎండిపోతున్నా
తోక వూడిపోతున్నా,
పక్కవాల్బడానికి చుక్కలమహలే కావాలా?
గుండెసైజు గుడిసె చాలదూ.
15 సప్తతి ఒక లిప్తగా అచంచలంగా
చెట్టుత్మారలాంటి ఏకాంతనిలయంలో తలవాళల్ళి పడుకోమంటే నా వల్లకాదు.
షాక్‌ తగిలినా సరే
కరెంటు తీగమోద కూచున్న పావురంలా బహిరంగంగా ఉంటాను.
ఎన్నిదిక్కుల వార్తలు గాలిలో కొట్టుకొస్తుంటాయి ఒక్కొక్కటే పీల్చిచూస్తాను
అబద్దం వాసన కొడుతుంది.
తడిమి చూస్తాను
నెత్తుటి తడి తగులుతుంది.
అ[క్రమాలూ (ప్రత్యక్ష హత్యారూపకాలూ
ఎంత ఘనంగా ఊరేగుతున్నాయి.
దిగులుపడి ఎగిరిపోతాననుకోకండి.
డేగల ముక్కులను తిప్పికొట్టిన
పదునుగుండె పావురాన్ని.
ఎన్నిరకాల మనుషులు
అరిగిన రబ్బరుచ[క్రాల్హ్లా దొర్లుతూ పోతుంటారు
16
డాఃసి. నారాయణరెడ్డి గడప దాటగానే ఆ చెవుల తలుపులు మూతపడిపోతాయి. అందుకే ఆ కీలు మనుషులు హోరెత్తే కార్ల హారన్ల మోతలపైనుంచి
రా లా హైజంప్‌ చేస్తూ పోతుంటారు. అంతటా బుసకొట్టే అసూయ ధూళి పారల్దా కమ్ముకునే దురాశ. వాతావరణ పటం నిండా నీతికాలుష్యం వేసిన మసిము[ద్రల మరకలు. తలతిరిగి పడిపోత్రాననుకోకండి విషగుళికైనా సరే వటమిన్‌ టాబ్లెట్‌లా మింగేసే మృత్యురధారోహకుణ్ని.
7 సప్తతి ఒక లిస్తగా సజీవ మౌనం
అంతా గుబురుగా ఉంది
గూఢచారి నివేదికలా వుంది.
ఆకుల సందుల్లోంచి కనిపించే ఆకాశం తునకల్లా ఏవో కొన్ని లీకేజీలు లేకపోలేదు.
అడపాదడపా పొడిపొడిచప్పుళ్లు రాలుతున్నా మొత్తానికి నిశ్శబ్దంగానే వుంది.
సాగరతీరాన్ని కోసుకొచ్చి
ఇక్కడ నాటుకుంటే బాగుంటుందే అనిపిస్తుంది. నిశ్శబ్దం చెవిలో (శ్రుతుల రహస్యాలూదే
కెరటాల కిన్నెరల సంగీతంలో
నిలువెత్తు స్నానాలు చేయాలనిపిస్తుంటుంది. ఒంటినిండా నురగల్ని తొడుక్కుని
నడిచొచ్చే ఎండ
ఆత్మబంధువులా చుట్టేసుకుంటుంది.
అవ్యాజ పరిష్పంగంలోని మైత్రీమాధురి లఘుమతులకు అంతుపట్టదు.
రంధాక్షులకు గిట్టదు.
కదలగలిగితే
18
డాః సి. నారాయణరెడ్డి
అంతటా కనురెప్పల పలకరింపులే.
ఎవరి అనుభూతిని వారు నిక్షేపంలా పదిలపరచుకుంటారు.
ఏకాంతంలో వెలికితీసి సైకెగరేసి
రామ్ముమాద ఆడించుకుంటారు.
ఉన్నచోటనే విగ్రహంలా నిలబడి వుండడంలోనే (ప్రశాంతత ఉందా?
జనసందోహం మధ్య ఆగోచరంగా కలిసిపోయి అడుగుల్ని వెదజల్లడంలో వుంది రొదలమూపులమాద
సజీవమౌనం స్వారీ చేయడంలో వుంది.
శం సప్తతి ఒక లివ్త్రగా అంతా అకస్మికంగా ఆలోచన ఆలాపన కావడానికి ఎంతసేపు పడుతుంది మొగ్గ పువ్వైనంతసేపు మధనపడే మబ్బు చిలికిన వానచినుకు నేలచెక్కిలిని తాకినంతసేపు. గంటలకొద్ది ఈడ్చుకుంటూ పోయే సోమరినిద ఎందుకు. ఒక్క కునుకు చాలు స్వష్షశిల్పం చెక్కడానికి. మెరుపుతీగ ముహూర్తం చూసుకుని ఆకాశం అవతలి అంచుదాకా దూసుకుపోదు. అది ఆకస్మిక నిర్మయం. మట్టిమాటున అణిగిన విత్తనం కడుపు ఏ అజ్ఞాతక్షణంలోనో పసిమొక్కను (ప్రసవిస్తుంది. రోజుల తరబడిగా రూపుదిద్దుకునే రహస్యోద్యమం ఒరలోంచి పెరికిన ఖడ్గంలా హఠాత్తుగా ఉద్గమిస్తుంది. ఒడ్డుమోద నిల్చుంటే నిమిషాలమోద
డాః సి, నారాయణరెడ్డి 20 తరంగఘోషలు
తమంతతామే మన చెవుల్లో నిండిపోతాయి.
శరీరం ఇచ్చే అనుమతి కోసం కాచుకుని ఉండవు శ్వాసలు, నాసికొద్యారాల్లోంచి నిరాఘాటంగా చొరబడతాయి. చుక్కలకొండ చేరుకోవడానికి
చూపులు ఒక్కొక్కమెట్టే సైకెక్కిపోవు.
తారాజువ్వల్లా రివ్వున ఎగిసిపోతాయి.
అటు శాస్త్రద్డానికైనా
ఇటు (బ్రహ్మజ్ఞునికైనా
పరిశోధన తపః ఫలాలు పరిణత రూపాలందేది తళుక్కుమనే ఒకే కాలబిందువులో.
చళ్ల సప్తతి ఒక లిప్తగా క్షణం పెడికిట్లో
అది క్షణమే కావచ్చు
విశ్వమంతటి అనుభవాన్ని పిడికిట్లో బిగించి
నిర్లిప్తంగా చూస్తుంటుంది
కోట్ల సంవత్సరాల గుప్త్రపాదాల సం్యభమణంలో చెరిగిపోని అస్రిత్వము[ద్రను
భ్యద్రపరుచుకుంటుంది.
అన్నికాలాల్లోనూ మానవుల ఆనవాళ్లు
అదృశ్యరేఖలుగా అమూర్తబింబాలుగా
మిగిలిపోతూనే వుంటాయి.
రూపకమేదైనా పాత్రపోషణ అనివార్యంకదా.
చీకటి అద్దం నిండా
తొలిపొద్దు ముఖం ఆక్రమించడం అద్భుతదృశ్వం, సాగరం విసురుగా దూకుతూ
భ్తూమి నడుమును పట్టుకోవాలని ఉరకలేయడం అనియంత్రిత వాంఛాతీవ్రతకు అభివ్యక్తీకరణం.
ఇవన్నీ మనచుట్టూ ప్రదర్శించబడుతున్న
విలక్షణ సన్నివేశాల విన్యాసాలే.
చూపుల కొలమానాలను బట్టీ ఉనికి నిడివి తెలుస్తుంది.
డాఃసి. నారాయణరెడ్డి 22 పైకి విసిరేసిన బంతి ఒక్కొక్కసారి
నిలకడలేని గాలిపారల్లో కలిసిపోయి
పోగొట్టుకున్న చిరునామాను వెతుక్కుంటూ పోతుంది. మనిషీ అంతే.
ఎప్పటికప్పుడు గుట్టుచప్పుడు కాకుండా
తన నీడను తానే వడబోసి చూసుకుంటాడు. తప్పుకున్న (ప్రశ్నపాదులోంచి
ఆశించిన (ప్రత్యుత్తరం విత్తనంలా పొటమరించే వేళకోసం నిర్‌క్షిస్తుంటాడు.
(ప్రపంచమంతా
తెరిచిన కళ్లు వాకిళ్లుగా ఎదురుచూసేది
అనుక్షణం ఆ క్షణం కోసమే.
23 సప్తతి ఒక లిప్తగా జ్ఞానయానం
ఇలా వెదజల్టుతూనే పోతుంటాను
అనుభవాల రాపిడిలో రవ్వలుగా వెలుగుతున్న జ్ఞానకణాలను.
నాకు తెలుసు
దారి పొడుగునా విచ్చుకున్న నోళ్లతో ఎదురుచూసే చేతులుంటాయని
జ్ఞానకణ తర్పణంతో అవి
సాఫల్య తీరాల్లోకి న్నిష్కమిస్తాయని. దృశ్యాలు మారినా
గాలితీగలా సాగిపోయే నా గమనం
అలాగే కొనసాగుతుంది.
ఈసారి ఎదురయ్యేవి ఖాళి చేతులేనా?
కావు.
తొణికిసలాడే పూర్షకలశాలు.
మెదడు సంచినిండా వున్న జ్ఞానకణాలను
ఏం చేసుకోను?
నా మోద నేనే చల్లుకుంటూ పోతాను.
అప్పుడు శరీరశయ్యలోని సుషుష్తాణువులు
24 రాస్‌. వారాయణదెడ్డి విచ్చుకుంటాయి దీప్రచైతన్యదళాలై. వర్షం మంటిమోద కురిసినా ఒంటిమోద కురిసినా తరగలెత్తేద్రి తాదాత్మమే. కురొసేమోతాదును బట్టి ఫలితం. జ్ఞానమూ ఆంతే, అది సమగత్తిలో (ప్రవహిస్తే ఆలోచనలు తేలిపోతాయి జాలులోని పూలరేకుల్డా. విషమగత్రిత్రో కల్గోలిస్తే మానవీయ మూల్యాలు అడుగంటిపోతాయి కడలిగర్భంల్రో ఆనవాళ్లు చిక్కని పడవల్హా 'ర్రాఫైనా జీవితాశైనా గణనకెక్కేది సరితూకంలోన్న, పైకం కష్పని మస్తిష్కం ఒకటే,
25 సప్తతి ఒక లిప్తగా తొలిబిందువులమై
రోజులు లెక్కపెట్టుకోవాల్సిన అవసరం లేదు
అవే వచ్చి పడుకున్న మూలాల్లో చొచ్చి
టపటపా రాలిపడుతుంటాయి.
ఒక్కొక్కటిగా ఏరుకోవడమే మన పని. జ్ఞాపకాలన్నీ ఆలోచనల చేతులకందవు. పారిపోతుంటాయి కొన్ని పాదరసగుళికల్దా. మరికొన్ని
అలంకరించిన గది స్వాగతం చెబుతుంటే
ముఖం చాటుచేసుకుని తప్పించుకు పోతుంటాయి పంజరం వాసన పసికట్టిన చిలకలా.
ఏ పరుగైనా ఎందాకా?
కాలం తొలిచివుంచిన లోయ అడుగులోకి జారిపడేదాకా,
మనకు తెలుసు
ఆఅహంకరించిన మోడుబు[రలు
మన నమస్కారాలను కూడా స్వీకరించవని. అయినా ఆశ కలుకుతుంటుంది
ఎదుట మెరిసే దృశ్యాలన్నీ
డాఃసి. నారాయణరెడ్డి 265 కొమ్మల్లా తలలు వాల్సుకుని రిసీవ్‌ చేసుకోవాలని. అక్కడెక్కడో మిరుమిట్టు గొలిపే
ఆశయాన్ని అందుకోవడమంటే
రివ్వున విసిరే గాలికి
మగ్గిన పండు రాలి ఒళ్లో పడ్డట్టు కాదు. విరామంలేని ఇంద్రియశక్తుల విజంభణలోంచి అడుగడుగునా ఆవిరులెత్తే తీక్ట తపనలోంచి ఆరిపోని ఓ జ్వాలాచిత్రం ఉద్భవించినట్టు. నిరంతర జృలనశీలి
తన గుండెలో నిత్యం ఆరబోసుకునేవి
అలాంటి ఉజ్బల సన్నివేశాలే,
మనందరం కోరుకునేది
ఆ వరసలోని తొలిబిందువులమై చేరిపోవాలనే.
27 సప్తతి ఒక లిప్తగా మనసు పాత స్‌ ఎంత నింపుకున్నా ఈ మనసుప్మాత ఇంకా కాంత ఖాళిగానే వుంటుంది. నాకేమో అది తాణికితే చూడాలనివుంది అదేమో పరమలోభి. అన్ని అనుభూతుల రసనిధులను ఎక్కడ దాచుకుందో, ఉద్వేగం పాంగులెత్తినప్పుడు ఒడ్డుదూకిన కెరటంలా సంచలించిపోతాను. అంతలోనే కుదించుకుపోతాను. సమస్తసృష్టిలోని దృశ్యసస్వాలన్నిటినీ కోసుకొచ్చి వాకిట్లో రాసులు సోసుకుంటాను. అనుభవ పారవశ్యంలో గగనాల తం[తులు తెగమాటుతుంటాను. నిజానికి ఉన్నచోటనే వృక్షమూలంలా ఉంటాను. అప్పుడు నాకు కుదురుతప్పని కదలికలో సరికొత్త స్పందనల స్వరస్పర్శలు స్పురిస్తుంటాయి. సంతృప్తి 'మెట్టుమెట్టుగా సాగిపోతుంటుంది. రెక్కలెత్తిన ఆశలకు ఎంత ధీమా. గహనశూన్యంలో తమ ఆనవాళ్లను పోగొట్టుకోమని.
డా సి. నారాయణరెడ్డి 28 చీకట్ట వలలను తప్పించుకుని
క్షేమంగా తమతమగూళ్లకు తిరిగొస్తామని.
ఎంత విస్తరిస్తున్నా ఊహలకందని అద్భుతసీమలెన్నో రెప్పలు వాల్చకుండా నిరీక్షిస్తుంటాయి.
ఇంతకూ పరిపూర్ణత ఎక్కడుంది
పదార్ధ సిద్దిలోనా పరిణత బుద్దిలోనా?
ఇన్నిన్ని దూరాలను
కాలిగోళ్లతో ఎగజిము గతూ పోతున్నా
ఏదీ ఆ గమ్యమని ఆరాటపడొద్దు.
ఎంతకూ నిండని మనసుపాత్రను నింపుకోవడమంటే సమ్మగజీవిత సాధనకు ఉద్యమించడమే.
29 సప్పతి ఒక లిప్తగా మౌలికానుభూతి కాలం కాగితం మోది జేదీల మరకలను తుడిచిపారేయాలనిపిస్తుంది. నిజాలకు గుర్తులెందుకు? అవి సాం్మద్రంగా నీరం[ద్రంగా పరుచుకుపోవాలి. వాయుధారకు మజిలీలుంటాయా? అది అక్కడక్కడా ఆగి మోకాళ్లమోద ముఖాల్ని దించుకుని కరిగిపోయిన దూరాలను నెమరేసుకుంటుందా. (ప్రమాదాలుండేది 'ప్రవాహాలకే పాతుకుపోయిన బండరాళ్లకుకాదు. స్వేచ్చాగతులకు విధించే తోహనియతులతో కలిగేది వికాసం కాదు వినాశం. గడియారం బోనులో చిక్కుకున్న ముళ్లు పురుగుల్జా పాకుతుంటాయి. 'సెలయేళ్లలా దూకవు. పిడికిలి విప్పితే అదొక ఎల్లలులేని 'ప్రపంచంలా విస్తరించాలి.
డాఃసి. నారాయణరెడ్డి వం కళ్లు మూసుకుంటే
నక్షత్రాలు రెక్కలుతొడుక్కుని ఎగిసిరావాలి.
వాస్తవరేఖలతో ఏర్పరచుకున్న సమయ పరిమితి
అనంతంగా పరిణమించడంలోనే వుంది
అక్షరాల చక్షువులకందని
(ప్రగాఢ మౌలికానుభూతి.
31 సప్తతి ఒక లిప్తగా గమన గంధర్వులు
ఆగండి ఓ క్షణం.
చుట్టచుట్టుకు పోయిన అవయవాలను విదిలించి ఒంటినిండా తొడుక్కుని వస్తాను.
కాలం పుట్‌పాత్‌మోద
వాకింగ్‌స్టిక్‌లా దర్జాగా నడిచొస్తాను.
నిలబడి నమస్కరించే చెట్ల గ్రీన్‌ (గీటింగ్స్‌ను నిలువెల్టా నింపుకుని
లయతప్పని అడుగులతో ప్రవహిస్తాను. దారిపొడుగునా మెత్తగా విసిరే చిరునవ్వులను కళ్లచేతులతో అందుకుని
గుండె అంచుమోద పొదుగుతూ పోతాను. ఏమండోయ్‌
మనం కలిసే నడుద్దాం.
నామోద కురిసే ఆప్యాయతల జల్టుల
చివరి చినుకులు
మో ముఖాల్నీ పలకరిస్తాయి.
రోజంతా చల్లుకున్నా తరిగిపోని తరళస్కృతులను మిగిలించిపోతాయి,.
22 డాః ఫ్మి నారాయణరెడ్డి ఆ గంటసేపూ మనం గమనగంధర్వులం. కుటిల వ్యాపార వ్యాసంగాలకు కుత్సిత రాజకీయాల మంత్రాంగాలకు మన మెదళ్లలో (ప్రవేశం నిషేధం. స్వచ్చమైన వాయుమం౦ండలం సహచరుడిలా మనతోపాటు కదిలొస్తుంది స్వచ్చందంగా (ప్రసరించడంలోని స్వాభావికసుఖాన్ని ఆవిష్కరిస్తుంది. మన శిరస్సులు ఎత్నైన ఊహలను ఎగరేసే పతాకల్లా రెపరెపలాడుతూ వున్నా పాదాలు మాత్రం అట్టడుగు మట్టికి ఆత్మబంధువులు. ఇక సెలవు ఇల్టొచ్చింది మళ్లీ కలుసుకుందాం రేపటిలోకం పీల్ళే వేకువ ఊపిరిలో.
33 సప్తతి ఒక లిప్తగా జలాంతః పురం
అప్పుడప్పుడు ల్డ్‌ వింతదృశ్యం
హృదయాన్ని చుంబిస్తుంది.
అనుభవాల గాలాలకు చిక్కని ఓ చిక్కని అనుభూతి మోనంలా ఎగిరాచ్చి ఒళ్లో వాలుతుంది.
ఎప్పుడు చూసిన సముద్రమే కదా అనుకుంటే
అది అంతలోనే
ఆకుపచ్చని చేనైపోతుంది.
'పైర్త కరటాలమోద
గాలిపడవలో విహారం చేస్తుంటే
పారవశ్యం పెదవిపైన కొత్తభాష మొలుస్తుంది.
నీటి అడుగులోకి చూపుల్ని విసిరేసుకుంటే
అవి రంగురంగుల శిలాజాల చిత్రాలై
పైకి తిరిగొస్తాయి.
అదో జలాంతజపురం.
హరితష్మతాలూ మత్స్యగా(త్రాలూ మేలిముసుగుల్లోని రాచముఖాల్లా
మెత్తమెత్తగా మెరుస్తూవుంటాయి.
చెయ్యి సాచాలనిపించదు
డాః సి. నారాయణరెడ్డి తశ వేళ్లకందని ఆ అపురూపరూపాలను గుండెనిండా నింపుకోవాలనిపిస్తుంది. స్థలకాలుష్యంలేని నిర్మల సలిలనిలయమది. శబ్దపారుష్యంలేని
సహజగంభీర స్వరాల సంగమమది.
ధూళికి దూరదూరాల్లో చెలరేగే చిరుతుంపరల చల్లని ఆవిరి దుమారమది. తెరిచినకళ్లలో తెరలుతెరలుగా కదిలిపోయే కరిగిపోని ప్రత్యక్ష సత్యమది.
ఆ స్వష్నాన్ని భదపరుచుకుంటాను
జీవితం ఉంగరంలో పొదిగిన వజంలా. (లక్షద్వీప్‌లోని సమ్యుదాన్లి చూసీ)
3ె5్‌ సప్తతి ఒక లిప్తగా అనుభవాల వేళ్లతో
మెడ వెనక్కి వాలిస్తే
ఊర్హ్యదృష్టి ఉబికొస్తుందనుకోవద్దు. - బుద్ది బురదగా వుంటే
ఎటు చూసినా మిగిలేది నేలలో దిగబడే చూపే.
బతుకంటే
నిలువుటద్దం ముందు నిలబడడం కాదు.
ఆ అద్దంవెనకవున్న శూన్యయవనిక మోద
సమస్తశరీరాన్ని చూసుకోవడం
మనసుతోసహా.
ఎక్కడో సముద్రాల అవతల ఊపిరిపోసుకున్న
శిశువు కేరింత
టెలిఫోన్లో ధ్వని చిత్రంగా అగుపిస్తుంది.
ఆ కేరింతలోంచే
కిలకిలనవ్వుల వీడియో దృశ్యాలు తరలివస్తుంటాయి అనుకోవడంలో వున్న వింతతిపి
అందుకోవడంలో వుందా?
అనుభవాల వేళ్లతో నిమురుతూ వుంటే
చిగురాకుల్లాంటి కోరికలు
36 చాఃసి. నారాయణరెడ్డి గరుకుగరుగ్గా తగులుతుంటాయి. సాఫీగా సాగిపోయ్‌ శ్యాసక్కూడా (ప్రయాణమన్న్షప్పుడు కుదుపులు తప్పవు రెక్కల్లా విప్పారిన ఊహలతో ఎగిసిపోతున్నా. సమయం రానీ అంటారు. అది ఎపుడో వచ్చి అరికాళ్లలో చొారబడుతుంది. కలిగే కదలికలన్నీ కాలం తిప్పిన ఆ స్టీరింగ్‌ ఫలితాలే. వాలులో పడిపోవఢడంలో లేదు (ప్రయోజకత్వం (ప్రతికూల సంఘటనలకు ఎదురీది ఆశయాల అంతిమతీరం చేరుకోవడంలో వుంది.
37 సప్రతి ఒక లిప్తగా మనసు జారొద్దు
చూపుజారినా మనసు జారొద్దు.
తీర్చిదిద్దిన అవయవశిల్పాలపైన
చెయ్యి వేయాలనిపిస్తుంది.
జలలూరే మాదకసౌందర్యాన్ని
దోసిళ్లకొద్ది తీసుకుని జుర్రుకోవాలనిపిస్తుంది.
ప్రలోభాల ఆఖరిపేజీ (ప్రమాదసూచిక.
మోపే అడుగు
కొండఅంచును దాటిపోయిందా ,
శరీరం చిరునామాను వెతుక్కునేది లోయ అట్టడుగులోనే. వలలు వలలుగా కము శ్రక్‌స్తుంటాయి
స్వష్షుగంథిల సుఖభ్రాంతులు.
ఒళ్లు విదిలించుకుని చూస్తే
నేలనిండా పొడిపొడిగా నవ్వుతున్న
ఇసుక కణాలు.
చాలాసార్జు అనిపిస్తుంటుంది
మబ్బుల షామియానాల కింద కూచుని
పగళ్ల షహనాయీలపైన
నిశాస్వరాలను పలికిస్తూ ఉండిపోవాలని.
368 డా॥సి, నారాయణరెడ్డి ఆ క్షణంలో తలలేకాదు తలగడలూ పారవశ్యంలో ఊగిపోతుంటాయి. అనుభూతుల పానపాత్రలు ఊరిపోతుంటాయి. కనురెస్పలారిస్తే ఆ దృశ్యం అదృశ్యం, ఊహలకు పునాదులుండవు బుడగలకు మూలాలు లేనట్టే, ఎవరైనా సరే చెట్టంత ఎత్తుగా ఎదగొచ్చు గుట్టంత కుదురుగా నిలవొచ్చు వేళ్లపట్టు సడలకుండా వుంటె
39 సప్తతి ఒక లిప్తగా వరూ నీవెవరూ?
“వరూ నీవెవరూ?”
“ననా?
నువ్వు వెతుక్కుంటున్న పసిముత్యాన్ని.
చిన్నప్పుడు నీపెదవులమోద పలికిన
కిలకిలనవ్వుల కింకిణిని,
నాకు తెలుసు
నీ అడుగులు ఎదురుచూస్తున్నాయి
నా బుచ్చినడకల్లోని లయలను ఏరుకోవడానికి.
నీ మాటలు ఆరాటపడుతున్నాయి
నా పచ్చిపదాలతో (శుతులు కలుపుకోవడానికి. కీర్తిభారంతో వంగిన నీ మూపు
కాచుకుని వుంది
నన్నిక్కించుకుని గృురంలా కదను తాక్కడానికి, జౌను కదూ!
ఇప్పుడు తెలిసిందా తాతా నేనెవరో.
ఏమిటది?
ఇంతలోనే నీ ఒళ్లంతా వెన్నముద్దయి పోయింది
నీ కళ్లనిండా తడిచుక్కలు తళతళా మెరుస్తున్నాయి. జనంలో నువ్వు అమ్ములా దూసుకుపోతుంటావని సభలో నీ ప్రసంగ (ప్రవాహానికి చిన్నపలుకుపరక అడ్డొచ్చినా
డాఃసి. నారాయణరెడ్డి శం హెచ్చరిక చురక పెడుతుంటావని
ఆ మొన్ననే నాకు అమ్మమ్మ చెప్పింది.
ఐనా నువ్వు పసివాడివే అంటాను.
కాకపోతే
నా ఫోటోముందు నిల్చుని కేరింతలు కొడతావా. మైకేల్‌ జాక్సన్‌ ముడుచుకుపోయేంతగా
ఒంటివిరుపులు చూపెడతావా.
ఎవరు నమ్ముతారు నీ వయసు వాలుతున్నదని తాలిపొద్దులా అది నిత్యం నిటారుగా పొడుచుకొస్తుంటే. “వరూ వరూ ఓ వరేణ్యా
నిను గన్నతల్లి ధన్య.”
“విన్నాను తాతా
సారీ డియర్‌ ముత్తాతా
విన్నాను.
రేపోమాపో ఎగిరొస్తున్నాను
నా ఒడిలో నిన్ను లాలించడానికి.
మళ్లీ నీ అమూల్య బాల్యనిధిని
నీ చేతుల్లోనే పెట్టడానికి,
వేట్‌ వేట్‌
అమెరికాకు ఆం(ధకు ఎంతదూరం?
ఫోన్‌లో స్వరాలు తీగసాగినంత దూరం.”
(అమెరికాలో వున్న నా మునిమనవరాలిపేరు 'వరేణ్య” )
త్తే సప్రతి ఒక లిప్తగా మూలాల్లోకి వెళితే
సూర్యబింబం అప్పుడప్పుడు
శూన్యం అరచేతిలోని అద్దంలా వుంటుంది.
ముఖం చూసుకోవడానికి (ప్రకృతికి భయం. చూడగలిగితే
ఒక్కొక్కకిరణం ఓ కుంచె.
ఎన్నెన్ని కాంతిరీఖలను సమగ చ్యితమూర్తులుగా మలచి చూపుతుందో అది.
లోతులు ముట్టే ఆలోచనలే వుంటే
అద్దం సముదమవుతుంది.
అంబరం స్తంభించిపోయిన కెరటమవుతుంది. రెక్కలు
అంతరిక్షానికి అంటుకుపోయే దూది నురగలవుతాయి రివ్వున విసిరే వాయువీచికతో
నక్షత్రాలు పుష్పగుచ్చాల్జ్లా జలజలా రాలుతాయి. సూర్యఫాలంలో (ప్రతిఫలించే విశ్శాంతరాళం
ప్రగాఢ తీక్ష్మ చింతన ప్రజ్వలింపజేసే
జ్ఞానే దియమవుతుంది.
పరమ సూక్ష్మాణువులు
తై డాఃసి. నారాయణరెడ్డి
బహుళార్ధ బోధక నిఘంటువులవుతాయి.
శమ చుట్టు తామే నిక్షీతలయలో చం[క్రమించే
మేధామండలాలు
అజ్ఞ్జాతసమాచారలహరులను ప్రసారం చేసే
ఉపగహాలవుతాయి.
చూపే చూపులోనే నిక్షిష్తంగా ఉన్నాయి
సృష్టిలిపిని పదిలపరుచుక్షున్న అమ్ము[ద్రిత (ప్రతులెన్నో.
త్త సప్తతి ఒక లిప్తగా మోటగలిగితే
చుక్కల్ని కోసుకొచ్చి పెరట్లో నాట్టు వేస్తే
అవి సూర్యబింబాలై మొలుచుకొస్తాయి.
ఇది క్షైతజ్ఞుల మతుల కొలమానాల కందని సూక్ష్మాంశం.
నాటే చేతులకు వెలుతురు చూపులుండాలి వీచేగాలులకు వేణునాదాలున్నట్టు.
శిలలకు సిజేరియన్‌ ఆపరేషన్‌ చేస్తే ఉదయిస్తాయి శిల్పశిశువులు.
ఆ కోత జరిగేది అభినవ సృష్టికే.
వినాశనమే శాసనమై అహర్షిశలు ఊరేగే
విలయ విద్యాంసులకు
నిర్మాణ మధురిమలు ఒంటపడతాయా? మొక్కకు తాలిచిగురు తొడగడమంటే
గొంతుక కొత్తస్వరాన్ని పొంగించుకోవడమే. మంచుపొద్దుతో లతల తలలను నిమిరితే అవి పట్టరాని పారవశ్యంలో
స్వప్నాల బాష్పాలను రాలుస్తాయి.
మోటగలిగితే
వేణీ డాఃసి. నారాయణరెడ్డి సుప్రజీవనరహస్యాల్ప (శ్రతిమయకృతులై మేలుకుంటాయి విశ్వాన్ని శాలువలా కప్పుక్సుని సాగిపోతాయి. అది కంప్యూటర్‌ బొమ్మే కావచ్చు (ప్రాణం పోసుకుని ఎదుట నిలుస్తుంది తువులను కల్ఫనమాటున వున్న స్వాభావిక జీవధా ఆవిష్కరిస్తుంది, గత చరిత్రలు నిప్పుల్నీ బూడిదనీ కలగలుపుకున్న కుప్పలు. దొదగలిగితే నిశ్చలంగా మిగలిపోతాయి (స్రబ్బలించే నగ్గసత్త్యాల్స, చెటికేసే ఆయఫలాలు ఒళ్లో రాలవు సాముదార్బిక్ష స కల్పం ఉద్యమకంశ్రంత్రో ఉరిమితే త ప్ప. 'వేవాహాలక్కు అస్తేత్తం గట్టగీట్లన్సు దొటిషోనంత్రవర్రక్త (ప్రవచనాలక్షృ సార్దక్యం ('ప్రగల్ఫాలుగా మారిపోనంత్ర్వ రకే.
శ్తర్‌ సప్తతి ఒక లిప్తగా వివేకనేతాలు స్‌ ఇలా తలవంచుకు కూచున్నానంటే ఏవో శిఖరాలు ఉబికొస్తున్నట్టే. రూపం గీటురాయి కాదు అంతశ్చేతనకు. మూసుకున్న కళ్లలో కనిపిస్తాయి రంగురంగుల దృశ్యచిత్రాల తరంగాలు. సాగరగర్భ గుప్తవేదికలపైన మోనాంగనలు ఎన్నెన్ని తరళభంగిమలను ఆవిష్కరిస్తుంటాయని. చిప్పల్లో పురుడుపోసుకునే ముత్వాలు కలవరిస్తూ వుంటాయి తాను ఎదిగేదెప్పుడా అని కంరహారాళ్లో ఒదిగేదెప్పుడా అని. చప్పుడు చేయకుండా ఫడివుంటే చచ్చురకం అనుకోవద్దు. నిరసనల ఆయుధాలు పదునుపెట్టుకునేది మౌనమనే కర్మాగారంలోనే. వెచ్చగా గుచ్చుకున్నప్పుడే తెలుస్తుంది నిట్టూర్పు ఉనికి, తన నాభిలో రగులుకుంటున్న దుఃఖం బద్దలవుతుందని
ళం డాఃసి నారాయణరెడ్డి పర్వతం ఎలా పసికడుతుంది? టుంది. సెగలకన్నీళ్లు చిమ్ముతూ బావురుమం తన ఒళ్లో నిలుపుక్తున్న బిడ్డలను తి తానే కబళిస్తాన్సన్సి అనుకుంటుందా భూమి తల్లి వళ ఈగలే శవాలను తలచుకుని ఏలవిలలాడిపోత్రంది. అగోచర్రగ్గా జరిగే ఉద యాస్తమయాలు ఉత్ణాస్త పతనాల్రు (పకృత్రిల్రోి పరస్పర విరుద్ధ దిశాంచలాలు. అవి (ప్రత్యక్షంగా అగ్పప్పించేద్రి
త్త సప్తతి ఒక లిప్తగా అజ్హాతనేపధ్యం
నువ్వు వెతుకుతున్నది పోగాట్టుకున్నదెప్పుడు? యుగోత్పత్తికి ముందు.
నేను వెతుకుతున్నదీ అదే.
సహజన్ములమే కాదు సమగమనులం. మరిచిపోయావా,
స్మృతుల పొరలు తిరగేసి చూసుకో.
మనం ఒక్తే మట్టికుదుట్ల్టో పుట్టిన
రెండు శ్యాసాంకురాలం,
ఆవరణం అదే
శరీర వరణం వేరు సంచార వలయం వేరు. ఏం చేద్దాం
అంతిమయత్నంగా
పొడుగూ నిడివీ ఎత్తూ లోతూ అంతుపట్టని అవ్యక్త శూన్యబిందువులో
అన్వేషణ కొనసాగిద్దాం.
అక్కడికి నన్ను రావద్దంటావా
ఒక్కడివే వెళతావా.
ఓహో
తలే డాఃసి. నారాయణరెడ్డి హాన్యార్దనంలో కూడా స్వార్ధస్వామ్యమే అన్నమాట. ఐతే నువ్వటునుంచి వెళ్ళు నేనిటునుంచి వెళ్లా ఎక్కడో ఇచ్చితంగా డీకాంటాం ఇద్దరం. ఎవరెవరని తడుముకుంటాం. (క్రిముల్లా ఒకరిపై ఒకరు పాక్రులాడుతుంటాం అప్పుడు రోదసినిండా పగలబడి నవ్వుతుంది ఎవరు? సృష్టికి రూపం పోసిన అజ్ఞాత నేపథ్యం అదే మనం జారవిడుచుక్రున్న మౌలిక సత్యం.
ఉం సప్తతి ఒక లివ్రగా నగ్నయధార్దంలా
ఎంతకాలం ఇలా కలల్ని కప్పుకుని పడుకోవడం నగ్న్హయధార్థంలా నడిచిపోదాం.
ఎత్తిచూపే వేళ్లకు మాత్రం ఆచ్చాదనలున్నాయా
అవీ కదిలొస్తాయి మనతోపాటు
అన్యోన్వతకు ఆనవాళ్లుగా.
చెట్లకు మాత్రం
జీవితాంతం అలా పాతుకుని ఉండాలని వుంటుందా? లేచి రావాలనే వుంటుంది.
మూలచ్చేదం అస్తిత్వానికే ప్రమాదం.
అందుకని ఉన్నచోటనే వుంటూ
కొమ్మల తలలూపుతూ మనల్ని సాగనంపుతాయి. దారిలో మనకెదురవుతాయి
పుట్టినప్పటినుంచి
ఏ తొడుగులకూ అలవాటుపడని (ప్రవాహాల దేహాలు. మనం వాటితో కలిసిపోదాం.
కొండలూ కోనలూ
మన పాదాల్ని ముద్దుపెట్టుకుంటాయి
ఎంత స్వచ్చంగా ఉన్నాయో అంటూ,
50, డాఃసి. నారాయణరెడ్డి
అప్పుడు మనం నదులమవుతాం.
ఇక తిరిగిపోలేం
కృతిమ స్వాప్షికదృశ్యాల గుడారాల్లోకి.
రై సప్తతి ఒక లిప్తగా రాతసతి ప్‌ ఇదికాదు నా శరీరం. పంచేరయద్రియాలుగా రూపుదిద్దుకున్న ష్టాస్టిక్‌ తొడుగు ఇది. మరి అసలు శరీరమేది? (ప్రాణాలను అక్షరాల్లా కూర్చుకుని టేబిల్‌ మోద ఒదిగివుంది రాతప్రతిరూపంలోవున్న కవితాసంపుటిగా. ఈ సంపుటికి ఎప్పుడూ ఆరాటమే ఎగిరిపోవాలని, అనంతవాయువుల్లోకి కాదు ఆ|ర్రభావుకత మూర్తీభవించిన నేత్రాల్లోకి. ఓ సహృదయ పాఠకోత్తమా అప్పగిస్తున్నాను నా కావ్యశరీరాన్ని నీకు అది నీ చూపుల (ప్రచురణాలయంలో వేలవేల (ప్రతుల జన్మలెత్తనీ, న నో చ నా ళో శ నా
52 డాః సి. నారాయణరెడ్డి అష అష ప్రయాణదశలో ప్రశ్న ఏ ప్రతిబింబమైనా ఎంతోసేపు నిలవదు. నిశ్శబ్దంగా పేలిపోయే నిమిషాల మధ్య కౌనవూపిరి లెక్కించుకుంటుంది. తన ఉనికి ప్రశ్నార్థకమని తెలిసిపోగానే స్మష్కమిస్తుంది శూన్యనివాసంలోకి, అసలు రూపమాతృక అస్తిత్వమే అస్థిరమైనప్పుడు 'ప్రతిరూపాకృత్తి ఎలౌ కుదురుగా నిలవగలుగుతుంది. రూపానిక్తి చలినముంటేనే కద్రా నీడ పారాడేది. చెట్టు పచ్చదనం రహస్యమేంటో వేళ్లకు తెలుసు. కనిపించని జీవనిధులు కళ్లలో పట్టనన్ని దృశ్యాలను ఆవిష్కరిస్తుంటాయి. అవి తాముగా చూపులదారాల్లోకి ఎక్కవు. పా(తలను పలికించే సూ(తధారుల్దాంటివవి. ఊరేగింపుల్లో అందలాలపై జిగేలుమనేవన్నీ మౌలికబింబాలు కావు ఆ లక్షణాలను ఒంటపట్టించుకున్న నకళ్లు.
ర్‌ సప్తతి ఒక లిప్రగా ఇంతకూ విశ్వసృష్టిని నడిపే నిరంతర మానవుడు
బింబమా (పతిబింబమా?
ఈ (ప్రశ్నకు సమాధానం
ఇంకా ప్రయాణదశలోనే వుంది.
54
డాఃసి. నారాయణరెడ్డి
అప్పుడే వద్దు
ఏమిటిది
ఈ శరీరం అప్పుడే ఆకులు రాలుస్తున్నది
లోతుగా నాటుకున్న రక్తిమూలాలను సన్యసిస్తున్నదా?
ఓ పిచ్చిదేహమా
సఫల జీవిత రూపకాలన్నిటికీ
చరమాంకం కాదు సన్యాసం.
ఎక్కవలసిన స్వాభిమాన సోపానాలెన్నో వున్నాయి
అప్పుడే అహాన్ని తుంచేస్తే యెలా?
ఆత్మీయత లోతుల్ని తట్టీరానిదే
ఈదడం అపేస్తే ఎలా?
ఎదిగిపోతున్న కోరికల సీరియల్‌ ఫిలిం
ఇంకా కొంతకాలం ధారావాహికంగా సాగనీ. ఇంతలో మునిగిపోయేదేమి లేదు.
నరాలను విద్యుత్తరంగితం చేసే ముగింపుకోసం ఎదురుచూసే ఆ నిమిషం రాన్సీ,
సరైన భరతవాక్యం దొరక్క
అదృశ్యరూపక రచయిత తబ్బిబ్బైెపోయి
ర్‌5్‌ సప్తతి ఒక లిప్తగా మరికొన్ని అంకాలను పొడిగిస్తూ పొడిగిస్తూ పోనీ.
అది గమనించి
ఓరయ్యో ఇక లాభం లేదని
సన్యాసమే సన్యాసం పుచ్చుకోనీ.
ర్‌ం డాఃసి. నారాయణరెడ్డి
అగణిత గతిలో
అంకాల్ని విసిరిపారేశాను
అఆవినా బు(రచుట్టూ ఇనపకంపల్లి నాటుతున్నాయి. అక్షరాల్ని గుండెకు హత్తుకున్నాను
అవి నన్ను బంతిలా ఎగరేస్తాయి
మౌననాదాల్దా పరుచుకున్న మైదానాల్లోకి.
కృతిమ శ్వాసలతో
అతుకులు అతుకులుగా బతకడం నాకు సరిపడదు. ఒత్తుగా పీలిస్తే ఒక తోటంతగాలి
ఊపిరితిత్తుల్లోకి చేరుకోవాలి,
ఉరకలేసే పరిమళాల చరణాలమాద
శరీరాన్ని (ప్రవహింపజేయాలి,
స్వేచ్చకు స్వచ్చందరూపమివ్వాలి.
క్షణక్షణం
ముడులు వేసుకుంటూపోయే సంశయాలమధ్య ఎన్నాళ్లని ఈడ్చుకుపోవడం
కుబుసాన్ని వొదిలించుకున్నప్పుడే పైకిలేస్తుంది కొత్రపడగ. మనసుకు మొలిచిన రెక్కలకు హద్దులు విధించే
ర్‌ సప్రతి ఒక లిప్రగా ఓ యాంత్రిక వ్యవస్టా
నా దరిదాపుల్లోకి రాకు.
ఎగిసిపోనీ నన్ను
అందుకోవాల్సిన ఆశయాల గగనాల్డోకి
అగణిత గతిలో.
కరి
డాఃసి. నొరాయణరెడ్డీ
లక్ష్యం శీర్షికగా
ఉన్నచిక్కంతా నిర్దిష్టలక్ష్యంతోనే.
అది కంటిపాపలను అంటుకునే వుంటుంది గానీ
ఎగిరొచ్చే రెక్కలను దగాచేస్తుంది.
ఎండమావి కాదది
ఊటతప్పని చేదబావి.
చేతికందుతుంది
నాలికకొస తాకేలోగా నవ్వుకుంటుంది
వాలిపోయిన సంకల్పాన్ని
వేలెత్తి చూపుతూ,
దువ్వితే ఒదిగుండడానికి
పావురం కాదు లక్ష్యం.
అర్జిస్తే దోసిట్టో వాలడానికి
(ప్రసాదం కాదు లక్ష్యం.
శబ్దంలా దూసుకుపోతే తప్ప
అది దద్దరిల్లదు.
తానే ఉరికొచ్చి మన కాళ్లముందు
'మోకరిల్లదు.
కం సప్తతి ఒక లిస్తగా బషీ
అదీ ప్రశ్న
నా లోలోపల
మౌనం గునపంతో తవ్వుకుంటూ పోతున్నాను. తరచుకుంటూ పోతున్నాను.
చెమటలు ఆవిర్ల్షవుతున్నాయి. కాలధూళికణాలు ఎగిరిపోతున్నాయి.
చుట్టూ కుప్పలుగా రాలిపడ్డ
అనవగాహనల పెళ్లలు,
ఏదీ ఏది
అనర్హరత్నంలా దాచుకున్న ఆ నేను" ఎంతకూ దొరకదే.
పట్టుతప్పి అరిచేశాను
ఏమిటీ దుర్భరస్థితి అని.
అశరీర స్వరం లీలగా వినిపించింది
“ఆ 'నేను చేజిక్కితే
నువ్వు నువ్వెలా అవుతావోయ్‌” అని.
60 డాః సి. నారాయణరెడ్డి అవేచాలు కిటికీలోంచి పైపైకి అదే పనిగా చూడాల్సిన పనిలేదు. నా చూపులు అడక్కముందే ఆకాశం తనంత తానే నక్ష్మతాలను అక్షరాలుగా మార్చి రాత టేబిల్‌మోద రాల్చిపోయింది. ఇక ఏరుకోవడమే నా పని, ఏ అక్షరాన్నని కలంమొనకద్దుకోను. ఒక్కొక్కటి ఓ రహస్య విశ్యగర్భిణి, ఎన్ని కాంతిపుంజాలకు పురుడుపోసిందో అది ఎన్నెన్ని అనూహ్య సృష్టిదృశ్యాలను ఆరవేసిందో అది. నా తలలో వీవిధలయాత్మక్ర (గ్రహగతులు. తట్టుకోలేక అభ్యర్థించాను అంబరాన్ని తానిచ్చిన కాల్పనిక నిధులను తిరిగ తీసుకెళ్లమని; పుట్టుకతోనే నా నరాల్లో నింపుకున్న అ ఆలే చాలు చాలని,
రక సప్తతి ఒక లిప్తగా ఎడారి వాకిట్లో
పక్షి కొట్టుకుపోయింది పాటలోయలో.
పాట పక్షిలా ఎగిరొచ్చింది
ఆకాళం గూట్లోకి,
మృత్యువు జీవితమై ఉబికిరావడమంటే అదే. పచ్చిక 'మొలకంటూ ఉండనిది
మధ్యలో గీసిన గీటులోనే,
కళ్ళు మూసుకుని చూస్తే
మనసు మైదానం నిండా ఒత్తుగా పరుచుకున్న పచ్చదనమే.
ఎంత గొప్ప సన్నివేశం!
(ప్రపంచం ఒక ఆకుపచ్చని బంతిలా వచ్చి ఎడారివాకిట్లో వాలడం.
గ! డాఃసి. నారాయణరెడ్డి జోషీ జ్‌ అప్రతిహతంగా చప్పున ఉపసంహరించుకోవడానికి అభ్యర్థిషత్రంకాదు స్థిరసంకల్పుని జీవితం. అది మహాపర్వతం లాంటిది ఒంటిపైనుంచి నిరాశలు శిలల్దా దొర్రిపడుతున్నా ఆ అడుగు చెక్కుచెదరదు. సుడిగాడ్పుల దెబ్బలకు నడిమికి విరిగిపోయ్స్‌ చెట్టుకాదది. అ(గ్రశిఖరాన్ని శిరసుగా నిలుపుకున్న అచంచల మూర్తిత్యం దానిది. అకస్మాత్తుగా ఎక్కడో ఓ ఉరుము ఉరిమితే ఇక్కడ మూసుకున్న నోళ్లలోంచి అరుపులు చిమ్ముకొస్తాయి. ముడుచుకు పడుకున్న కాళ్లు రోడ్లను పట్టుకు పాకులాడుతాయి. పర్వతంలాంటి వ్యక్తిత్వం మతం తన కుదురులోంచి కదలదు. అవకాశవాద వాతావరణం తనకందించే
రళ3 సప్తతి ఒక లిప్తగా సంధిష్మ్యతం నూద సంతకం చేయదు.
రాటుదేలిన కాలం పెట్టే పోటీ పరీక్షల్లో
'ప్రధమశ్రేణిలో నిలిచే
ఆ అప్రతిహత జీఎతానికి అభివాదం.
6 డా।సి, నారాయణరెడ్డి సమ్మర్హం ఇది ఏకాంతమెలా అవుతుంది ఎన్నెన్ని ఊహల సమ్మర్షం ఈ ఒంటి ఇంటినిండా. స్వస్వరూపాలను విసర్జించిన మానవాకృతులే ఈ ఊహల్పు, పెదవులమిదినుంచి అనాలోచితంగా రాలిపడే కుశలప్రశ్శలతో అపరిచితుల్ని సుపరిచిత్రులుగా ఒంటికెక్కించుకునే కరచాలనాల కసరత్తులతో ఒకే కోలాహలం ధారావాహిక్రల్రా, మధ్యమధ్య శవనిశ్ళబ్దం ఇంటర్వెల్‌లా. అంతలో నీడల అడుగల అలికిడి. ఏ చెయ్యీ తట్టకుండానే చప్పున కనురెప్పల్హా తెరుచుకునే తలుపులు. గుప్పిలి విప్పిచూస్తే ఏముంటుంది ఎగిరిపోయిన శూన్యం పడుకున్న పక్కగుర్హు. తడిమిచూస్తే మాతం ఒక్కశరీరం తగలదు. ఐనా గదులు పగిలిపోయేంతటి అగుపించని ఒత్తిడి,
65 సప్రతి ఒక లిప్తగా ఈ అరూపదృశ్యాల అభినయాలకు
తెర వాలేది
మనసుపొరల ఖాళీలు సుషుప్తిలో భర్తీ అయినప్పుడే.
ఈక డాఃసి. నారాయణరెడ్డి అర్థవిరామచిహ్నం ఎంతసేపని ఇలా అతుక్కుని కూచోను ఎగిసిఎగిసి పోవాల్సిన గంటలు నిమిషాలమడుగుల్లో దిగబడిపోతుంటే ఎలా చూస్తూ ఊరుకోను. చలనశీలానికి విశ్రాంతి సమాధికారాదు మ అది సరికొత్త సంభమాత్మక సన్నివేశాన్ని మలుపుతిప్పే అర్హవిరామ చిహ్నం కావాలి. ఆకులు ఎప్పుడోగానీ వ్మిశమించవు వీలున్నప్పుడల్లా గాలి గ్యురమెక్కి ఊగిపోవాలని ఉవ్విళ్ళూరుతుంటాయి. చెరలాంటి కుర్చీలో ఖైదీల్దా పడివుండే అమాయక చరణాలమిద చిటొిడంత జాలిని చిలకరించాలనిపిస్తుంటుంది. సువిశాల వాతావరణమే వేదికగా ఒక్కొక్క కార్యకమం ఒక బృహత్తర భూమికగా యధార్థజీవితఘట్టాలను అభినయించే నిత్యజాగృత చైతన్యులకు తెరవాలదు మగతపాొర కమ్మదు.
67 సప్తతి ఒక లిస్తగా పూర్వరంగం
చాలాసేపటినుంచి గమనిస్తున్నాను ఎదురింటి మేడ కొప్పుమోద ఒంటరిపావురం. మెడ ఆగదు
చుట్టూ తిరుగుతుంటుంది
తల గబుక్కున పైకి తేలుతుంటుంది కిందికి వాలుతుంటుంది.
ముక్కు రెండు రెక్కలనూ మాటిమాటికీ చక్కదిద్దుతుంటుంది.
అడుగుదొటని ఆంగికాభినయం.
ఏ పిలుపుకోసమో ఎదురుచూసే తత్తరపాటు. ఎందుకా సంరంభం?
చెప్పనా
గగనరంగ (ప్రవేశానికి అది
పూర్వరంగం.
ళ్‌
డాః సి. నారాయణరెడ్డి
కొలత
కొలిచికాలిచి చూస్తున్నాను ఏళ్లకొద్ది.
ఫలితం అందుతున్నట్టులేదు.
కొలమానం కురవైపోయిందా?
ఎలా అంచనావేసేది నిడివి అంతు.
నన్ను నేనే ఉన్నదున్నట్టుగా
ఆ చివరి అంచుకు విసిలేసుకుంటే
మొదలు కోల్పోతానేమో.
నాతోపాటు నా మూలాలూ కదిలొస్తున్నప్పుడు
ఆస్తీత్వానికి ఏ ప్రమాదమూ లేదు.
చూపును వెనక్కి పంపితే కబురందింది
కొలిచింది అంకెలకందడంలేదని.
కొలమానాన్ని శంకించాల్స్చిన పనిలేదు.
అసలు విషయం తెలిసిపోయింది
ఉన్న కిటుకంతా
ఎప్పటికప్పుడు తన అవధుల్ని విస్తరించుకుంటూ పోయే “దూరాళ' లో ఉందని.
గ! సప్తతి ఒక లిప్తగా జలచక్రం
గి(రున తిరుగుతున్న మౌన జలచ[క్రంలా వున్నావు. నిత్యచైతన్యమయీ
నా (ప్రాణ సర్వస్వాన్ని
నీ లయ్మకమంలోనే తిప్పుతున్నావు.
జలజలా నాపైన రాలే చినుకుల్ని తాకి చూస్తే తడితడిగా పలికేవి నీ చూపులే.
అప్పుడే ఆ చక్రం ఆగదుగదా.
అయితే నా గుండెకు మినిమం గ్యారంటీ,
ఇప్పట్లో ఆగదు.
70
డాఃసి. నారాయణరెడ్డి
పిలుపు
నొక్కితే ఉక్కుతీగ పలుకుతుంది.
ఒత్తితే విత్తనం పలకదు
మెత్తగా దువ్వితే తప్ప.
మట్టి తల్లిదైతే
పలికే ఆ పలుక్తు
మూగ మొలకదవుతుంది.
71 సప్తతి ఒక లిప్తగా దృశ్యాలై జీవిస్తాయి అన్ని చూపులూ దృశ్యాల ఆతిథ్యంతో తృప్తిపడవు కొన్ని దూసుకుపోతాయి అగోచరసీమల్లోకి. అందని సుదూర వినీల స్టావరాల్డోకి. దృశ్యం లేనిదెక్కడ? నేత్రద్వారాలు రెండూ బిగించుకున్న ధ్యానయోగికి సాక్ట్షాత్కరించే నిరాకార శూన్యమూ ఒక ఆకారమే. గమ్యం అగమ్యమవుతుంటే నిశ్చయం నిస్ప్రహగా మారుతుంటే ఊపిరాడని చూపులు పరుగుపరుగున వెనక్కితిరిగొస్తాయి. తల్టుల్లాంటి కళ్లఒడిలో తలలు వాలుస్తాయి. ఆ చల్లనివేళ్త లాలనల రాగాలాపనలతో సేద తీర్చుకుని లేచి చూస్తాయి. ఆహ్వానించే హృదయంగమ దృశ్యాలతో ఆప్యాయంగా కరచాలనం చేస్తాయి. తన్మయిస్తాయి. తామే నిసర్గదృశ్వాలై జీవిస్తాయి.
72 డాః సి. నారాయణరెడ్డి సూర్యఉవాచ సూర్యగమనం మరీ మందకొడిగా ఉంది. రథం మబ్బుల బురదలో దిగబడిపోయినట్టుంది. చేటలకొద్ది నిప్పులు చెరిగిన సహసకిరణునిదేనా ఈ చప్పబడ్డ ముఖం. ఆ చుట్టూరా పరమరహస్యంగా తిరుగుతూ మిణుగురు చుక్కలు నవ్వుకుంటున్నాయి. భూమ్మాద వెలిగే కరెంటు కళ్లకూ ఎగతాళిగా వుంది. అంబరానికి దిక్కుతోచడం లేదు. సూర్యుణ్ని తన ఒళ్ళోకి తీసుకుని అయ్యో బాబూ అంటూ ఓదార్చు వూర్చులతో తల నిమరాలనుకుంది. అంతే- చేతికి చ్యురున అంటుకుంది. అలా చురుక్కుమనిపించిన సూర్యస్వరం వినిపించిందిలా. “నడవలేనివాణ్ని కాను ఉడుకు తగ్గిపోయినవాణ్నీ కాను
లం! సప్తతి ఒక లిప్తగా పరిస్టితుల పక్కనూర్చిళ్లను పరిశీలిస్తున్నాను చివికిపోయిన అనాదికాల రధాన్ని విసిరేస్తున్నాను అంతర్‌ గహాల మ్యూజియంలోకి.
ఓ మిణుగురు చుక్కలూ
కరెంటుకళ్లతో వెలిగే ఓ ధరిత్రీ
నా పాత మారింది
ఆ రధయాత్ర తీరింది.
ఎప్పటిలా మోరు తిరుగుతూ వుండండి నా చుట్టూ మోతల తిరిగేట్టు.
నేను నడిపించే శక్తిగా నిలిచివుంటాను చీకటిగోళాలకు నా జీవకాంతినందిస్తూ
నిశ్చలంగా వెలుగుతూనే వుంటాను."
5 డా॥సి. నారాయణరెడ్డి
పరిణతి సూచికలు
చెట్టుమాంచి రాలిపడ్డ మగ్గినపండుమోద
జాలి చిలకడమందుకు?
వయోదళశలన్నిటినీ దాటిన నిండుదశ దానిది.
అణుమాత్రం సాఫల్యం లేకుండా
ఆశయాల కొమ్మలను పట్టుకువేలాడేస్టితి మా[తం
దయనీయం.
పురోగామి జీవితం
(ప్రభంజనంలా దూసుకుపోయేదేగానీ
గిరిగీసుకుని తిరిగేదిక్షాదు.
సాగరంలో కలిస్తే త్రన అస్తిత్వం తుడుచుకుపోతుందని
పారే అడుగుల్ని ఆపుతుందా నది.
పెట్టిన గురి తప్పీపోతుందేమో అని
వేసిన బాణం వెనక్కి తిరిగి చూస్తుందా.
చిట్టకపోతే
గుడ్డులోంచి పసికందు రూపాొందదు.
మోకాళ్లు రాసుకుపోక్రప్రోత్రే
ఎత్తయిన పర్వతశిఖరం చేతికందదు.
నిశ్చలంగా సాగే ఆ రెపరెపలకు జోహార్లర్పించాలి.
75 సప్తతి ఒక లిప్తగా లోతుగా చెక్కిన శిలల్లోంచే
ముమ్మూర్తులా ఉబికొస్తాయి చిరునవ్వుల చిగుళ్లు రెప్పలార్చకుండా చూసే విప్పారిన కళ్లు. మధనంలోని మధురిమ
మెలితిరిగే మేఘగర్భానికి తెలుసు.
అందుకు (ప్రత్యక్ష సాక్షులు
నేలపైన ఒక్కుమ్మడిగా విరుచుకుపడే వానజల్టులు. పరిణామాలకు జడుసుకోదు
అసలైన పరిణతి.
(ప్రతికూల పరిస్టితుల ఇనపకంచెలను ఛేదిస్తూ అప్రతిహతంగా సంకల్పపదం సొగినప్పుడే
అది తిరుగులేని ప్రగతి.
76 డౌః సి. నారాయణరెడ్డి ఆస్వాదన అవి కొద్ది చినుకులే కావచ్చు నేల ఒంటికి ఆ పూటంతా ఆరిపోని పులకలు. కమ్మని పలకరింపు క్షణమాత్రమే కావచ్చు అది మిగిలిపోతుంది మననపేటికలో చిరకాలం దాచుకునే మాటముత్యంగా. భూమికి వయసుకాదు ముఖ్యం అది ముసలిమట్లి అయినా పదునంటూవుంటే ప్రసవిస్తుంది పసరుమొక్కలను. అనాహతంగా తరలిపోయే హరితలహరులపైన కంటిచూపులు నురగల్ల్హా తేలిపోవడం చెరిగిపోని అపూర్వదృశ్యానుభూతి. కోట్టకుసుమాలు పరిమళనినాదాలను ఎగరేస్తూ ఊరేగేది ఆ నయనోత్సవంలోనే. దిగంబర శబ్దశరీరాలు మౌనాన్ని కప్పుకొని ప్రచ్చన్నంగా విహరించేది అప్పుడే. ఎంత దుర్షిరీక్ష్యంగా వెలిగే తెలివిపొద్దుకైనా వ్యవధి ఆవసరం. వ్మిశమణం నిష్కృమణం అనుకోరాదు.
77 సప్తతి ఒక లిప్తగా అది పునర్‌ విజంభణకు కావలసినంత
శ్వ్యాసభాండాగార సమాకరణం.
పారవశ్యాన్ని కొలిచి చూపే పరికరాలు లేవు.
అన్ని దిక్కుల్లోకి ఏకకాలంలో ఎగిసిపోయే
దాని రెక్కల్లో
ఆనంత రోదసి చిక్కుకుని వుంటుంది.
మనం చేసేది
ఆ అఖండ తన్మయత్యాన్ని
బొట్టుబొట్టుగా ఆస్వాదిస్తూ పోవడమే.
గన
రాఃసీ. నారాయణరెడ్డి
గతి శీలం లేనిదే
సముద్రం కంటె లోతైంది జీవితం
ఇది మనిషి పుట్టకంత చిరకాలీన సత్యం. జీవితం లోతులు ముట్టిచూసి
జీవరహస్యాలను వెలికితీసే జలాంతర్లాములేవి? సమస్యలతో ఎంత హాయిగా ఆడుకుంటాం ఆటబంతులు విసిరి
ఆకలిని తరిమికొట్టే పసీవాళ్లలా.
కెరటాలతో కరచాలనం చేస్తూ ఉరకలేయడం తప్పు మునిగిచూసే ఓప్పక్ర మనకెక్కడిది?
అన్వేషణ క్లేశం సగటు ఒంటికి సరిపడదు. ఆణిముత్యాలెగిరొచ్చి ఒళ్లో వాలాలి. స్వర్షపతకాలు ఇంటిముంగిట్లో
తోరణాలుగా వేలాడాలి.
అస్తమానం స్వకీర్తన వలయ[భమణమేనా? తొడుక్కుని ఊరేగిన కవచాన్ని
గదిలోనైనా ఒదిలేయకపోతే ఎలా సముదాయ(ప్రవాహంలో రోజంతా కొట్టుకుపోయి ఏకాంత సరోవరంలో కాసేపైనా మునిగితేలితే
79 సప్తతి ఒక లిప్తగా (ప్రాణాలు నాదాలై రుంకరిస్తాయి.
తృప్తిని కొలిచే కొలమానమింకా పుట్టలేదు.
అది ఎప్పుడూ అసంపూర్తమే,
పడుకోగానే మనసును నిద్రపుచ్చే
ఆ కళ్లకు జోహార్జు.
హఠాత్తుగా మేలుకోవడమంటే
సూర్యుడు తలుపుతడుతున్నాడనే మానసిక స్పృహ
పురివిప్పుకోవడమే.
ఎప్పటికప్పుడు పదును పెట్టుకుంటే తప్ప జీవనచ్శకం అంచులు మొండిపడిపోతాయి.
పడక దిగని పాదాలు రబ్బరు ము[దల్హా ఉబ్బిపోతాయి.
గతిశీలం లేనిదే చైతన్యవికసితం కాదు
శరీరమైనా
80 డాఃసి. నారాయణరెడ్డి కాలకణం ఈ క్షణంలో ఇక్కడ తడిసిన యెండలో కూచున్నట్టున్నది. ప్రాణవీణపైన పారవశ్యాన్ని పలికించినట్టున్నది. చిక్కని అనుభూతి అక్షరాలకోసం వెతుక్కోవడంలేదు. నిళ్ళబ్దంగా నిలిచిపోవాలనుకుంటున్నది చిగురాకుమోది హిమకణంలా. ఎంతసేపని అలా? పుటలు తెరుచుకోని పుస్తకంలా ఉండిపోతే యధార్థజీవితాన్ని చదివేదెలా? చలనంలోని అనుక్షణస్పందన శయనంలో ఉంటుందా? కదలకుండా పడివుంటే అది కడలి ఎలా అవుతుంది? కాసేపు నిళ్ళల 'జీవముద్ర సుఖంగానే ఉంటుంది కుదుపులేని కునుకులా. అంతర్జోషలను అలల్లా ఎగరేస్తూ
81 సప్తతి ఒక లిప్తగా ('ప్రవహించడంలోని మాధుర్యం
మగతలో దిగిపోవడంలో లేదు.
ఏదైనా సరే ఊది చెప్పాలి
చెవిలో కాదు శంఖంలో.
కత్తిమెన అంటుకుంటే చాలు నెత్తుటికుత్తుకలో నిరసన స్వరం మోగుతుంది. అభివ్యక్తి తీవ్రతకెత్తిన ధ్వజమది.
ఈ క్షణంలోనే ఇక్కడే అనిపిస్తున్నది
తడిసిన యెండను తలకు చుట్టుకుని కాలాన్ని బెత్తంలా పట్టుకుని
జళిపిస్తూ
జడజాతకులను జడిపిస్తూ
వాయుచ(క్రంలా విశ్వాన్ని చుట్టి రావాలని.
82 డాః సి. నారాయణరెడ్డి అసంకల్పితంగా ప్రతీది చెప్పిరాదు. ఆహ్యానపతం పంపినా రాని న్మిద ఏ క్షణంలోనో నిళ్ళబ్దంగా చేరుకుని రెండు కళ్లను ఆ(క్రమించేస్తుంది. ఏమిటీ ఆలస్యమని నిలదీద్దామంటే చేతకాని సుప్రచేతనులంకదా. వయసుమాత్రం ఏం తక్కువనేర్చింది (ప్రతినెలా చించేసే క్యాలెండర్‌ కాగితంవెనక దాక్కుని ఏడాది పూర్తికాగానే ఎగిరిదూకి వెక్కిరిస్తుంది “నీది పెరుగుదలకాదోయ్‌ తరుగుదలి అని. విడారుల్టా అంగలార్చే చెవుల్లో హారాత్తుగా ఏ మారుమూలలోనో పొంగిన సన్నాయి రాగం
83 సప్తతి ఒక లిప్తగా ధారలా చిమ్ముకొస్తుంది.
ఎండుటిసుక గుండెలో
ఆర్షస్వరాలను ఆరబోసి న్మిష్కమిస్తుంది. అర్జీలు పెట్టుకుంటే అందేదా అది.
ఏవో కొత్తఊోహలు రాల్సాలని
కలాన్ని తెగ పిండుతుంటాం.
అక్షరం చుక్క రాలదు.
హస్తసన్యాసం చేసి
శరీరాన్ని వీధిమందలో దొర్లిస్తూ పోతుంటే తళుక్కుమన్న ఓ మెరుపు
మెదడు పుట మోద
ముత్యాల పంక్తులను మ్ముదించిపోతుంది.
84
డాఃసి నారాయణరెడ్డి
తాత్మ్యాలికమే ఐనా
విస ట్రతి మృతి చిహ్నం కాదు
పసితనానికి పునళ్ళరణం.
విశృంఖల భావాల అనుచితోద్వేగాల మొసళ్లనోళ్లలో న్యాయం చిక్కుకుని గిలగిలకొట్టుకునే విషమస్థితికి విముక్తిదశ అది. మెదడు అద్దం మాది మచ్చల్ని తుడిచేసే మెత్తని దూదిలాంటిదది.
దేన్ని తుడుస్తున్నా గీట్టు పడొద్దు.
స్వస్వరూపం పాలపెదవిపైని బోసినవ్వులా స్వచ్చంగా 'మెరవాలి.
ఇరుకు ఇరుకు అరలూ తెరలూ తాలిగిపోవాలి. ఎవడూ సుగుణప్రపూర్జుడు కాడు.
వంక ఉన్నా నెలవంకలా ఎదిగేదే
నిత్యవికాస శీలం.
రోజు రోజుకూ
అదుపులేని సమ్మర్హం మరీమరీ పెరిగిపోతున్నది అంగళ్లలో ఆలోచనల ముంగిళ్లలో,
అంతటా అవినీతితీరాలను ముట్టే బేరసారాలే.
85 సప్తతి ఒక లిప్టగా ఎలా దోపుకుంటారో
చుట్టలు చుట్టిన మురికి జ్ఞాపకాల టేపులను,
ఆ రంగురంగుల మరకలన్నిటినీ కడిగేసుకుంటే
మిగిలేది నిష్కళంక ధవళయవనిక,
అక్కడ సాగవు
అక్రమ (ప్రవృత్తుల (క్రయవి[కయాల విక్రీడితాల
ఛాయా చిత్రాలు.
అదే అసలైన విస్పృతి.
అవాంఛనీయ చేష్టాము[దల తాత్కాలిక బహిష్కృతి.
86
డాఃసి. నారాయణరెడ్డి
తప్పుకోండి
“ఉష్‌
పాము పాము
తప్పుకోండి తప్పుకోండి”
“ఏమిటండీ , నడిరోడ్డుమోద అలా 'హెచ్చరిస్తున్నారేమిటి? “ఉష్‌ _ పాము పాము”
*“ఆఅదా-
('ప్రమాదమేమో లేదు.
మనం నిత్యం జీవిస్తున్నది
నాల్కలను తేనెలో అద్దిన -
పలికే పాముల మధ్యనేకదా”
87 సప్రతి ఒక లిప్ట్రగా దుణఖ్గుంరుచి
ఎప్పుడైనా దుఃఖం రుచి చూశావా?
తొణికే కన్నీళ్లను దోసిట్టో నింపుకుని ఒక్కొక్కచుక్కే చప్పరించి చూశావా?
చూస్తే సరి.
లోతులు ముట్టినంత సంతృప్తితో
ఊపిరి పీలిస్తే సరి.
పగిలిపోయిన గుండెలు ఎగిరొచ్చి
నీ కళ్ల మ్యూజియంలో
సజీవంగా తలదాచుకుంటాయి. కునుకుకోల్పోయిన ఆవేదనలు
నీ యింటి (ప్రహారీగోడ చుట్టూ (ప్రదక్షిణిస్తుంటాయి. చెట్లను పోగొట్టుకున్న పండుటాకులొచ్చి
నిన్ను గట్టిగా చుట్టేసుకుంటాయి
వరదలో కొట్టుకుపోయే [ప్రాణులు
కరెంటు స్తంభాన్ని పట్టుకున్నట్టు.
నిర్భాగ్య జీవితాలకు నువ్విప్పుడు రక్షాకవచానివి ఓదార్పులగాడ్పులు వీచే అనాధ్యాశమానివి,
ఆరని మంటలకే తెలుస్తుంది
డా1సి. నారాయణరెడ్డి 88 పచ్చిగాయాల పొరల్లో భగభగ రగిలే క్షోభ.
నీ నాలుక కొస ఆట్టిపెట్టుకుంది
చ్యురున అంటుకున్న దుఃఖ తీవ్రతను.
ఆ అనుభవం నీ అణువణువులో కలిసిపోయింది. ఎలుగెత్తిపాడే కోకిలగొంతును
ఎక్కడో ఏ కొమ్మకో ఉరితీస్తే
ఇక్కడ నీ రక్తం కెవ్వున అరుస్తుంది.
నిండు మనసులా కదిలిపోయే నదీ(ప్రవాహాన్ని
ఏ కొండరాయో గుద్దుకుంటే
నీ మోకాళ్ళు రెండూ చిట్టిపోయినట్టవుతుంది. నువ్వు అప్పటి నువ్వుకావు.
ఇప్పుడు నువ్వు
ఆకాశమంత విస్తరించిన దుఃఖం నిడివిని
కొలిచి చూసిన' వాడివి.
చూసిన విషాదమయ ఛాయాచి(త్రాలను చిరునవ్వుతెరమాద చూపుతున్నవాడిని.
౪9 నప్తతి ఒక లిప్తగా పరిణామధార
సూర్యుణ్ని సజీవంగా పాతిపెట్టాలని రకరకాల ఎత్తులువేస్తుంది రాత్రి.
(ప్రతిసారీ పరాజయమే.
పొద్దున లేచిచూస్తే తూర్పున కళకళలాడేది ముద్దలాంటి ఆ [ప్రాణరూపమే.
అణిచేస్తే ధరణిశ్వాస ఆగదు.
అది నిరంతర జీవధార.
కడలిరొమ్ములమోద కదిలే కెరటాల పైటలు ఆ శ్వాసావిష్కరణలే.
ఇరుకుగుహలో చిక్కుపడిన గాడ్పు
ఓపిక కట్టు తెంచుకుని
గోడల్ని ఒరుసుకుంటూ బయటపడుతుంది. శాసిస్తే విత్తనం
మట్టిపారల్లో చచ్చుగా పడివుంటుందా?
వీలు చూసుకుని మొక్కై తలెత్తి నిలుస్తుంది. పక్షుల సుతిమెత్తని రెక్కలు
పగలంతా గగనాన్ని తెగ ఈదుకుంటూ చివరికి తమ గూళ్లతీరాలను చేరుకుంటాయి.
డాఃసి. నారాయణరెడ్డి 80 న్యాయం గొంతు పిసికి చంపేయాలని
కుతంత్రాలు పన్టే ముష్కర హస్తాలు
ముక్కలు ముక్కలుగా విరిగిపోతుంటాయి.
ఇది
విమోచనదిశలో జరిగే నిత్యప్రయాణం.
(ప్రకృతికైనా
మనిషికైనా
(ప్రగతిశీల పరిణామం,
త సప్తతి ఒక లిప్తగా అరికాళ్లు మూపులమిద అప్పుడప్పుడు అలా కురుస్తూనే వుంటుంది పట్టలేని దుఃఖం ఆకాశం కళ్లలోంచి. కురవడం నేలవల్లకాదు
మింగుకోవడం తప్ప.
అందుకే అది సర్వం సహ
తీగల్దా బిగించుకున్న నరాలు నిరీక్షిస్తుంటాయి మోటే పలకరింపుల వేళ్లకోసం.
రోడ్డునిండా పరుగులుతిసే గొంతుకలే.
ఏ ఒక్కటీ ఆగి చూడదు.
ఇదుగో ఇక్కడ
సలపరిస్తున్న పచ్చిగాయాలున్నాయి.
నాలుగు ఓదార్పు చినుకులు చిలికిపోదామని ఏ ఒక్కరికీ అనిపించదే.
ఎవరో కాలాన్ని హత్యచేశారన్నంత
హడావిడి.
అరికాళ్లను మూపులమోద మోపుకుని దొర్లిపోయే (ప్రాణులకు తెలియదు తమకళ్లలో అతికించుకున్న చిరునామాలు
92 డొఃసి నారాయణరెడ్డి
రాలిపోయాయని.
రంగురంగుల స్వప్షుగోళాలు పేలిపోయాయని.
పైనుంచి కుండపోతగా
దుఃఖం వర్షిస్తున్నా
ఆ శరీరాలపైన తడినిలవదు
గడ్డిపోచంత సానుభూతి మొలవదు.
లోపల తలలూపుతున్నవన్నీ
స్వార్థం అంటించిన సమస్యల అవిర్లే,
అవతలి ఒడ్డును
ఎలాగైనా పట్టుకోవాలనే జిల తప్ప
ఆ అలలమందలకు
సహమానవ సంబంధాలు ఆనవు.
ఆకాశం కురుస్తూనే వుంటుంది
అవని భరిస్తూనే వుంటుంది
మధ్యలో మాత్రం
ఎన్నెన్నో వ్యక్తిత్వ రహిత్ర వ్యాసంగాల
వేరి వెరి తుళ్లింతలు,
త సప్తతి ఒక లిప్తగా పదును తగ్గని పరుగు
కాలం తల నెరిసిపోయి చాలాకాలమయింది అయినా ఆ పరుగులో పదును తగ్గలేదు. చెట్టతలలు పండుటాకులైపోయినా
చిగురుకోరికలు పొడుచుకొస్తూనే వుంటాయి. భూచ్మక్రం ఎప్పుడైనా అలిసిసోయిందా? నిర్విరామ్యభమణంలోనే అది
నిత్యనూతన చైతన్యాన్ని రీచార్జి చేసుకుంటున్నది. చతికిలబడుతూపోతే
సహచరుల పాదాల్టోంచి సానుభూతి పలకదు. తెగిన రెక్కలతో ఎగిసిపోయినప్పుడే
ఆకాశం మన అడుగుల్డోకి దిగొస్తుంది.
చెవుల్లో రొాదలవరదల తాండవకాండ జరుగుతుంటే కొట్టుకుపోయిన [శుతికోసం వెతుక్కోవద్దు. మనసునే కొత్తస్వరంగా మలచుకోవాలి.
జీవితం
మాటవిడుపులేని సుదీర్హ వాక్యం.
సాగే ఆ జీవరురికి పుల్‌స్టాప్‌ పెట్టాద్దు.
అస్తమయం 'సైన్‌బోర్డు అగుపడేదాకా
డా॥ సి. నారాయణరెడ్డి క సూర్యకిరణాలు విశమించవు.
ఆకుపచ్చని మైదానాల్లో
కాసేపు వెల్లకిలా పడుకుని వెళ్ళొచ్చుగదా అని
అవి అనుకోవు.
స్తంభించి పోయినట్టు అనిపించే గాలి
మన శ్యాసల్లో
లయాత్మక సంచారం చేస్తూనే వుంటుంది.
అలా నిశ్చల ధ్యానయోగుల్లా కూచుంటాయి గానీ పర్వతాల మెదళ్లలో
ఎన్నిన్ని ఊహల సంచలన చి(త్రాలో.
గజళ్ల్తు
97 సప్తతి ఒక లిప్తగా క!
ఎన్ని అనుభవరాశులో పరిచేసుకో ఒక్కొక్కటే
ఏవి నకిలిరవ్వలో ఏరేసుకో ఒక్కొక్కటే.
వలచి వచ్చిన గౌరవాలను నిలుపుకోకుంటే యెలా
తలకు మించిన బరువులను దించేసుకో ఒక్కొక్కటే.
మనసు చంపుకు బతికితే ఆ మనుగడకు విలువేమిటోయ్‌
చెదిరిపోయిన మమతలను (శ్రుతిచేసుకో ఒక్కొక్కటే.
ఏమిటో అంతటి హడావిడి ఎవరు తోస్తున్నారని
రేసుగుురం పరుగులను ఆపేసుకో ఒక్కొక్కటే.
పొద్దుమాపూ నిశిత బుద్దికి పారలుకమ్మే ఘటనలే
మాసిపోయే స్మృతులు పదిలంచేసుకో ఒక్కొక్కటే.
శిలలు తప్పులు చేయవోయ్‌ చేసేది మతిగలమనుషులే
ఏవి మరకలా తెలుసుకుని కడిగేసుకో ఒక్కొక్కటే.
ఎన్ని కృతులను పొదుగుకుంటే ఈ తెలివి పురివిప్పైనో
ఓ 'సినారే' ఒంటరిగ నెమరేసుకో ఒక్కొక్కటే.
98 డాఃసి. నారాయణరెడ్డి ణు
నన్ను నేనే పాటగా ఫలికించుకుంటాను
మిన్నులను నా ముంగిటికి పిలిపించుకుంటాను. ఎన్నికోట్టున్నాయి నీకని ఏమిటా ప్రశ్న
ఉన్న నిధి ఒక స్నేహమని ప్రకటించుకుంటాను. అదుపు తప్పే ఆశలను మొదలంట తుంచేసీ ఆత్మతృప్తిని నిండుగా పండించుకుంటాను. (ప్రాణతంత్రుల మాటగలిగే పలుకు వినబడితే పారవశ్యం అంచులను చుంబించుకుంటాను. పెరుగుదలకు నిదర్శనం సమదర్శనం కాదా భేదభావం వేళ్లతో పెకిలించుకుంటాను. ఇహపరాలను మేళవించే విజ్ఞులెదురైతే
అహంకారం సమస్తం అఆర్సించుకుంటాను.
అసలు అంతం ఓ “సినారే అపలేరివరు
మోసల్టి వయహున్ధ పసితనం ముద్రించుకుంటాను.
త్తం సప్తతి ఒక లిప్పగా 3 తీపిమాటున వున్న చేదును తెలుసుకుంటే మంచిది కలహమేనా జీవితాంతం? కలుసుకుంటే మంచిది. ఎన్నాఎన్నోశాఖలుగ వ్యక్తిత్వమెంతగ ఎదిగినా తల్లైవేరును పాద్దుపొద్దున తలచుకుంటే మంచిది. 'మోడులాగా పెదవి తలుపులు మూసుకునివుంటే యెలా రసికతను చిలికే ఛలోక్తులు విసురుకుంటే మంచిది. అప్ప్సరసలే వలచి నీకాహ్వానప్యత్రం పంపినా నిన్ను నిలబెడుతున్న పేరును నిలుపుకుంటే మంచిది. వయసు పైబడుతోంది రక్తికి స్వస్తి అను ఇల్దాలిని ('ప్ర్రయతమా అని జామురాతిరి పిలుచుకుంటే మంచిది. అంతుపట్టని వాస్తవం మనసంత చలి పుట్టీించగా కనులనిండుగ కలలదుప్పటి కప్పుకుంటే మంచిది.
డాఃసి, నారాయణరెడ్డి 100 తలపులూరే తలకు కొమ్ములు మొలిస్తే అది ప్రమాదం
అహంభావం పగడలెత్తితె అణచుకుంటే మంచిది.
పిచ్చిమూకల రొదలు చెవులను పేల్ఫివేస్తే 'సెనారే'
మౌనమే నీ ఖడ్గభాషగ మలచుకుంటే మంచిది.
101 సప్తతి ఒక లిప్తగా న! ఎదురుచూపులు ఫలిస్తాయని ఎగిరిపడకే హృదయమా వలపుజంటల చిగురుకలలను నలిపివేయకె కాలమా. ఎవరి బతుకులు వారివైతే ఏమిటా పెడకూతలు పచ్చపచ్చని తోటకడుపున చిచ్చుపెట్టకె లోకమా. ఏ సిరులు ఎన్నెన్నిమరులూ ఎగిరి ఒడిలో వాలినా రంగురంగుల (ప్రలోభాలకు లొంగిపోకే "స్నేహమా. అట్టడుగువర్గాలపై వ్యత్యాసదృష్టి అమానుషం అన్నిమొగ్గలనాకే రీతిగ ఆదుకోవె వసంతమా. అమ్మలాంటి మనస్సునీదని నమ్ముకున్న ధరొి(త్రిపై కొంపలార్పే పిడుగుజడులను కురవబోకే మేఘమా. అమ్ములాగా దూసుకుని గమ్యాన్ని చేరక ఊరక గది అనే పొదిలోన మూల్నుతు ఒదిగిపోకే దేహమా.
డా॥సి. నారాయణరెడ్డి 102 ధర్మపీరం చుట్టు ముచ్చులు దగాకోరులు ముసరగా
ఏమిగంతలు కళ్లపై విప్పేసుకోవే న్యాయమా,
పరువుగా తన పరిధిలోనే పెరుగుతున్న 'సినార ను
వింతవింతల రుచులతో కవ్వించకే వ్వామోహమా
103 సప్తతి ఒక లిప్తగా క్‌
జీవితం ఒక స్వప్నమైతే జేబులో దాచేసుకో
కరిగిపోయే ముందుగానే కళ్లలో నింపేసుకో.
తీపికలయిక ఎన్నడూ విడదీయరానిది నేస్తమా
చిరిగిపోయే అంచులన్నీ చెలిమితో కుట్టేసుకో.
అనుభవించిన నరకయాతన ఆర్చివేసేదెవ్వరు
పచ్చిపుండ్డు మిగిల్ఫిపోయిన మచ్చలను కప్పేసుకో.
ఎన్నితప్పులు దొర్లితే నీవున్నదశ (ప్రాప్తించెనో
మనసు తొక్కిన అడ్డదారులు మనిషిగా నెమరేసుకో.
జలధి అంచున నిలిచి హోరును తలచి ఎందుకు విస్మయం
అలిసిపోయిన ఆశయాలను అలలతో (శ్రుతి చేసుకో,
ఏమి మనుషులొ ఓ 'సినారీ ఇంతలొనే నటనలా
ఆత్మసాక్షిగ నిలిచి ఆ ముడులన్నిటిని తెంచేసుకో,
104 డౌొః సి. నారాయణరెడ్డి
65
మనసులోనే పాడుకుంటే మౌొనరాగాలు
కనులతో మాటాడుకుంటే ప్రణయకావ్యాలు. తోట విరిసేదెప్పుడని ఆరాటమెందుకులే
వసంతం కొసవేళ్లు తాకితె కుసుమచి(తాలు. కలికిమొగ్గలు గాలిసోకితి జలదరిస్తాయి ముట్టుకుంటే జడుసుకోవా ముగ్రహృదయాలు. ఎక్కుపెట్టిన పదునుచూపులు రెక్కలార్పగనే నేలపైనే వాలిపోవా నీలగగనాలు. ఉద్యమించే రక్తశక్తులు ఉరకలిడుతుంటే దూసుకుని ఒడిలోకి రావా దూరతీరాలు. ఏమి పదవులొ ఓ 'సినారే' ఏటి నురగలులే జీవితాంతం ముడులు విడనివి స్నేహసూ(త్రాలు.
105 సప్తతి ఒక లిప్తగా క్‌ అంతరంగం మసకపడితే అంతటా శూన్యం ఆశయం చెలరేగితే ఎదురౌను తుదిగమ్యం, తీరయ్యాతలలోని ఆ పరమార్హమేమయినా ఆర్తులను ఒడిచేర్చుకుంటే అది పరమపుణ్యం, ఒదిగివుంటే చచ్చురకమని ఉపేక్షిస్తారా? ఒడ్డుదాటితె తరంగానిది ఉ(గ్రవైతన్యం, ఏవాఏవో అరలతో గడిపేది ఎన్నాళ్లోయ్‌ ఎప్పుడూ పురివిప్పుకొను ప్రతిభే (ప్రథమ గణ్యం. (ప్రతిఫలం ఆశించి చేసే పనులకేం గానీ స్వార్థమంటని సాధనం అసలైన సౌజన్యం. (పేమపాకం కాపురంలో పెరుగుతూవుంటే చిలకరించే అలకలో ప్రతిచేష్ట అతిరమ్యం. వ్యక్తి ఉన్నతి ఓ “సినారే' వయసుతో కాదోయ్‌ చివరి ఊపిరిదాక ఎదిగే జీవితం ధన్యం,
106 డాఃసి. నారాయణరెడ్డి 8
ముడుచుకు కూచోమంటే కడలి ఊరకుంటుందా అసలు నిజం కుదిపేస్తే ముసుగు జారుకుంటుందా. ఆస్తులు అంతస్తులు ఏ ఆంక్షలను బిగిస్తున్నా పోటెత్తే పడుచువయసు గీటు దాటకుంటుందా. ఉరిమిపడే న్యాయాన్నే స్వరం అణచుకోమంటే
ఉరితాళ్లను తెంచుకునీ ఉద్యమించకుంటుందా.
ఈ దురవస్థకు అంతం ఏనాడని ఉసూరనకు
కాలం తానే గుణపాఠాలు నేర్చకుంటుందా.
ఎప్పుడూ ఇలాగే వక్రించదులే ధర్మదృష్టి చరిత్రగతులను రేపటితరం మార్చకుంటుందా. చట్టాలే అక్రమాల చుట్టాలై పోతుంటే
తిరగబడే జనఖడ్గం తెరలు చీల్చకుంటుందా.
రక్తం పోటున్నది జాగత్తసుమా అంటున్నా
ఓ 'సినారె' కొత్తగజల్‌ ఉబికి దూకకుంటుందా.
107 సప్తతి ఒక లిప్తగా ల కలుసుకోని దిక్కుల కలిపేసేదీ మనసే కలిసివున్న ఆత్మల చీల్చేసేదీ మనసే. కాలం చెక్కిన విధులని కళ్లకద్దుకుంటూ వీలుకొద్ది గాలికి వాదిలేసేదీ మనసే, ఉన్నదంత కోల్పోయి ఉసూరంటువుంటే ఊపిరిలో ఆశను శ్రుతి చేసెదీ మనసే. భద్రంగా పదిలపరచుకున్న నీతి నిధిని మ్ష[దవాంఛలకు ఆహుతి చేసేదీ మనసే. అహంకరించిన కుర్చీ అడుగు కదులుతుంటే అయొ్యొ పాపమంటూ నవ్వేసేదీ మనసే. సహనం కుత్తుకను ధూర్తశక్తులు పిసికేస్తే అహం రగిలి నిప్పులు చెరిగేసేదీ మనసే. మనసులోతు (గ్రహించడం మాటలా “సినారే” మండత్రివరులనే మంత్రించేసేదీ మనసే.
108
డాః సి. నారాయణరెడ్డి
10 మేను కోరుకుంటుంది మెత్తని బులుపు మనసు కోరుకుంటుంది మౌనం పిలుపు. రంగులహంగామాలకు పొంగిపడొద్దు మచ్చలేని నిజంరంగు అచ్చం తెలుపు, ఎంత పుష్టి ఉండాలో అంతేచాలు ముంచేస్తుందోయి తలకు మించిన బలుపు. ప్రతి తిరుగుడునూ నవ్యప్రయోగమనకు రేపటిగమ్యానిక్రి చేర్చీదే మలుపు. కలుషమతిని మాటలతో కప్పిపుచ్చినా దాగదులే గుండెల్లో దాచిన నలుపు, పైపై తీయని నటనలు చూపుతువున్నా ఆపై తెలియకపోదోయ్‌ లోపలి పులుపు. ఎన్నా గావుకేకలు వింటున్న “సినారే' అణచబడీన కంఠాలదె ఆఖరిగెలుపు.
109 సప్తతి ఒక లిప్తగా గగ
నక్షతాలను ముంగిట నాటాలని వుంది నవనాడులు వీణలుగా మొటాలని వుంది. తప్పుడు వాగ్దానాలకు చప్పట్టిక చాలు నిప్పుగొంతుతో నిజాన్ని చాటాలని వుంది. జడిపిస్తే ఆగదులే నడిచే చైతన్యం
పడగలు పొంచిన హద్దులు దాటాలని వుంది, అనుక్షణం కీర్తిమూర్తి ఆరాధనలేనా?
అసలు సరుకు లోతు తరచి చూడాలని వుంది. పస చచ్చిన ఉత్తతీపి బతుకంటే విసుగు విషముసమస్యల విషాన్ని తాగాలని వుంది. తాతలు ఊదినవన్నీ తలకెక్కించాలా?
పాత నీతులుతికి ఆరవేయాలని వుంది.
డాః సి. నారాయణరెడ్డి 110 రాతలన్ని రాతలా సిరాపూతలుగానీ
రక్తం పలికిన గాధలు రాయాలని వుంది.
ఒలికిపోతె తిరిగి చేతికందని స్నేహాన్ని
ఓ “సినారే' బతుకంతా దాచాలని వుంది.
111 సప్తతి ఒక లిప్తగా 12 ఎక్కడుంది సత్యమనీ (ప్రశ్నిస్తున్నావా ఎండమావి చిరునామా శోధిస్తున్నావా. పసలేని విధానాలకు ఫలితాలెక్కడివోయ్‌ పచ్చియిసుకతో మేడలు నిర్మిస్తున్నావా. మనిషికి అసలైన మత్తు మమకారం కాగా మతితప్పే రుచులను ఆస్వాదిస్తున్నావా. చావని మంచికి ముందే సమాధి కడుతుంటే ఏవో భజనలమాటున జీవిస్తున్నావా. ('ప్రతీతరం నవస్వరం ఎగరేస్తూవుంటే చితికిన గత గాథలనే వల్లిస్తున్నావా. తెలివిరెక్క (గ్రహాలనే గిలకొట్టే దశలో తలుపులు మూళ్లే గదిలో నివసిస్తున్నావా. పారే కాలం ఒడ్డున కూచున్న 'సినారే' మారే తరగల రంగులు గమనిస్తున్నావా.
112 డాః సి. నారాయణరెడ్డి 13 మనసు గాయపడినప్పుడు తొణుకుతుంది కన్నీరు మాట మూగవడినప్పుడు పలుకుతుంది కన్నీరు. కనిపించని కల్గోలం గట్టు తెంచుకొస్తుంటే పెనుగాలికి తీగలాగ వణుకుతుంది కన్నీరు. పశుతత్వం అసహాయులపై బడి తొక్కేస్తుంటే పట్టలేక మౌనంగా ఉరుముతుంది కన్నీరు. పెరిగిన అనురాగతరువు పెళ్లగిల్లిపోతుంటే బొట్టలోన వెల్లువలను పాదుగుతుంది కన్నీరు. తల్లిరొమ్మునే చీల్ళే దగాకోరు ఎదురైతే తనలోతానే తుకతుక ఉడుకుతుంది కన్నీరు. పరిసరాలు అజ్జానతమస్సులోన పొరలుతుంటె పరమయోగి ఆత్మలాగ వెలుగుతుంది కన్నీరు. తన విలువను గుర్తించే మనుషులు లేరని “సినారె కనుపాపల లోతుల్లో మునుగుతుంది కన్నీరు.
113 సప్తతి ఒక లిప్తగా 14
గిలకొట్టేముందే కలవరపడుతున్నావా పులివనుకున్నాను చలికి భయపడుతున్నావా. బతుకు బంతులాటకాదు పరీక్ష అని తెలిసీ ఫలితాలకు అంతలోనె త్వరపడుతున్నావా. అవినీతిని పాతేస్తానని రంకెలువేసీ అక్రమార్దనల రుచులకు ఎగబడుతున్నావా. కులాసాగ కూర్చున్నది కుర్చీ అనుకుంటూ అగుపించని ఊబిలోన దిగబడుతున్నావా. వెలకందని నిజాలు రాసులుగ ఎదుటవుంటే కరిగిన కల తలచుకు సంబరపడుతున్నావా. వ్యసనాలెన్నో నీలో ముసురుకు వస్తుంటే వదలని నీ నీడతోనె కలబడుతున్నావా.
ఏ పొరలో ఏముందో ఎరగడా 'సినారె'
పైపై మెరుగులను చూసి [భ్రమపడుతున్నావా,
1114 డాః సి. నారాయణరెడ్డి 15
ఉదయించే (ప్రతి పొద్దుకు కాలం చిరునామా ఎదుగుతున్న ప్రతిమనిషికి శీలం చిరునామా. సొగసులు చిలికే దేహం చూస్తూ మురిసేవా చిగురించే ప్రతి నవ్వుకు అధరం చిరునామా. కంటిని ఆకట్టిందే ఘనమని అనుకోకు
కలిగే (ప్రతి అనుభూతికి హృదయం చిరునామా. వరాలేవా ఏనాడూ కురిపించదు శూన్యం
వర్షించే (ప్రతి జల్లుకు మేఘం చిరునామా.
మతి తప్పిన అరుపుల్లో (శ్రుతీగతీ లేదు మధనపడే (ప్రతి మనసుకు మౌనం చిరునామా. బులిపించే ఆకర్షణ నిలవదు కలకాలం
కలిసిన (ప్రతి జంటకు అనురాగం చిరునామా, స గమ్యంలేని ఉనికి ఎందుకో 'సినాడేి
ఎగిసీపడే (ప్రతి అలకూ తీరం చిరునామా.
115 సప్తతి ఒక లిప్తగా 16 'పై బిలుగులతో జత కలుపుకునే పరిచయాలు ఇక చాలు ఆత్మలమ్ముకుని తెగ ఊరేగే అందలాలు ఇక చాలు. (ప్రకటన చేస్తే వాస్తవాలకది ప్రమాణమై నిలవాలి ఇసుకను చక్కెర అని చాటించే ప్రసంగాలు ఇక చాలు. రంగంపైన ధరించే పాత్రలు రాణిస్తే జేజేలు అనునిత్యం బతుకంతా చూపే అభినయాలు ఇక చాలు. ఎప్పటికప్పుడు లక్ష్యతరువు కుసుమిస్తేనే ఉల్దాసం సరుకంటూ లేకున్నా జరిపే సంబరాలు ఇక చాలు. కణకణ రగిలే బిగువుంటేనే కార్యసిద్ధి జరిగేది భగ్గునమండి గబుక్కున ఆరే పౌరుషాలు ఇక చాలు, దమ్ముంటే కుమ్మే దౌర్జన్యం కొమ్ములు విరిచేయాలి బలహీనులపై గుప్పించే బలపాటవాలు ఇక చాలు. శి
ఒక ఒప్పందం కుదిరిందా అది ఊపిరిగుర్తు “సినారే సంతమెప్పులకు చేస్తూ పోయే సంతకాలు ఇక చాలు.
డాః సి. నారాయణరెడ్డి 116 17
మనసును ఆచ్చాదించే మగతలమంచుకు వీడ్కోలు
అగాధముందని జడిపించే గిరిఅంచుకు వీడ్కోలు.
ఎప్పటికప్పుడు పసి ఊహలతో ఎగరాలనుకుంటే
వద్దంటూ తెగమూల్లే అలిసిన వయసుకు వీడ్కోలు.
అనుకున్నదేదొ ధారాళంగా అంటేనే మేలు
అసలు నిర్ణయం తేల్చని సుద్దుల ముసురుకు వీడ్కోలు.
మంచిని చెడునూ గుర్తించని ఆ మనిషీ మనిషేనా
వివేచనను తొక్కేసే ధూర్దుల విసురుకు వీడ్కోలు.
అందరిలో తానూ ఒకడై ఉన్నపుడే సాఫల్యం
శిరసును పైపైనే నిలిపే ఆ పరువుకు వీడ్కోలు.
ఖరీదైన వడ్డనల లోగుట్టు పొరలు విచ్చుకుంది
వెన్నెలముంగిట జరిపే చీకటివిందుకు వీడ్కోలు.
ప్రశాంతి గొంతును నులిమేసే ఆ బతుకొద్దు “సినారే
గుండెను పిచ్చిగ కుదిపే కోర్కెల గుంపుకు వీడ్కోలు.
[17 నప్తతి ఒక లిప్తగా 18 ఆశలదాహం ఎపుడొ ఒకప్పుడు ఆరకపోతే యెలా సన్ననిపైట ఒకేక్షణమైనా జారకపోతే యెలా, నలుగురి లోపల చూసీచూడని నటనలు చూపించినా దొంగచాటుగా చెలియగుండెలో దూరకపోతే యెలా. శక్తి కలిగినా చచ్చుగ బతికే సహనం ఎన్నాళ్లని? దేవుడినైనా అపుడప్పుడు నిలదీయకపోతే యెలా. జడప్రకృతి ప్రతినిత్యం మార్పును శ్వాసలాగ ఫీల్చగా మనిషన్నప్పుడు కాలగతులతో మారకపోతే యెలా, 'సైపైనే తడుముతుపోయే ఆ చూపెందుకు మిత్రమా మోడుగుండెలో చిగురుబొమ్మలను చూడకపోతే యెలా. బాబ్బాబూ అని దువ్వితేనే మన పనులన్నీ జరగవోయ్‌ 'మొండికేసి పడివుండే గొడ్డును మోదకపోతే యెలా. న. ౯ శ్‌ ర, కంటికి అందని శిఖరాలెన్నో కవితల్లో పొదిగినా శా. (| కద శి లోక్‌ గీ 6,40.. (02 జీ చిలిపిగజళ్లను ఓయి సినారే. చిలకకపోతే యెల . మ్మ్యమహైదరాబాదేనంం ననన న
[ప ఆం ఆ కాన్‌ [9 రక్ష ఖీ కేళీ పాషన్‌ క. శః _ । వ. . న క . 5101114111 010 [1011686461 | 70120016 0 0603 అ అలన అలారం? సం. (స శీ ల! న్‌ నం .. హు తన న. సల న. | | మ ర జ సీ... ॥ న |. శల ళం ల. యు. నం టో అబ టో న ల! న. ఇ తారయ, క రే న. య. ణీ మ. ! గ గ్‌ శ్‌ య. న. ఫే. న | ॥ న స . వం. . పప ల ,₹ న, తట సం. |. నా ల ట్‌ స! | / కల +. | ? సు మ క. టం రట పతన టి టై. వ 11 1 111 న... న స ఫ్‌ స సు న. చ లు | ్‌ . సలుల కం నం. నళ . ష్‌ (1
- 66/60/61౧6 [6644