Telugu sambhashana - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

నందిని నధోాంజ్లాా 7 / | కలి | గే , శ. ఖీ శ, |

సళ తటే [2

. వ్యా న ౧ ఉక ఎ క కఛ

(| . సల్లే చ |క|.

వా. న్‌ా. న న దా. ॥ ల 1

ము భం లేక్‌ ఆ ని (1. ్‌ే ౯

య. నట సి? వ లాం - _ త్రం స... యా ఇ

మంజీరా రచయితల సంఘం ప్రచురణ నందిని సిథారెడ్డి సంభావణ

/ చ్‌ గికీ కిట రటఉగిగ నిం 0౪ ౪141101 30%426907 ళు 1464 199) ముఖచ్యిలోం ః్‌ లీగాంగ్స్‌ ఆరేళ్ళుచెనా బాల చితకాడుడు ముదదణా నవోకారం ఖ్‌ వాసిరెడ్డి నవీన్‌ లోకి పంధాలయి నా రూ. 12/- గ్ధ్‌ంత స ల / వే జ షా మ. క ల గ పారవ్తాత్ర న! 6 గ్ర మంజీరా రచయితల సంఘం, మెదక్‌ జిల్దా వై ॥ కార్యదర్శి మంజీరా రచయితల సంఘం, 7-8-181, హెడ్‌ పోస్టాఫీను పక్క సందు, ఇధి సిద్ధసీట 502 103 గణ రురీ పాయెటీ సర్కిల్‌ (0 6=1-711, ఖైరతాబాద్‌, హైదరాబాద్‌ 500 004 | ( లేజర్‌ "టైప్‌ సెట్టింగ్‌ శి యస్‌.కె. లేజర్‌ గొఫక్స్‌ చిరాగ్‌ అలీ లేన్‌ (ప్రాసెసింగ్‌ ॥... స్వామి గ్రాఫిక్స్‌, రెడ్‌ హిల్స్‌, హైదరాబాద్‌ ముద్రణ శి వంశీ ఆర్ట్‌ ప్రింటర్స్‌, ఖైరతాబాద్‌ పైదరాబాద్‌

వివాహ వ్యవస్ద అమానసువత (0 హత్య చేస్తే

ఆత్మహత్యల చెరువులో తేలిన కామేశ రికి ...

మంజీరా రచయితల సంఘం, మెదక్‌ స్టడీ సర్కిల్‌, ఎ,పి.టి.యఫ్‌, రురీ పాయె[టీ సర్కిల్‌, (ఫీవర్స్‌ ఫ్రంట్‌, రంజని, విరసం జనసాహీతి సంస్థలకూ సృజన, (ప్రజాసాహితి ఆంధ్రపత్రిక ఆంధ్రజ్యోతి ఆం[ధభూమి, ఆంధ్రప్రభ ఉదయం పతికలకూ

క్త స్పృతజ్ఞతలు

సంభావణ బాలుని ఆత్మ గీతం

నన్నానవాలు వట్టులేదా సార్‌

గుండ్యీర్లోని చిరిగిపోయిన పాతో అంగీ

ఆయిలూ వుట్‌పొత్‌ మట్టీ అలుక్కుపోయిన నృల్దటి లాగూ

శుచీ ఖ్యభం లేని జిడ్డు మొవిమూ చేతులూ

సాద్‌ / మ్ల్‌రెనా నన్నానవాలు సట్టులేదా సార్‌!

నిజమే సార్క్‌

బీవిలం శపించి ఉండకపోతే

మీననీ తో (తికెట్టాడుకోవాల్తి )నవాణ్ణో

మీ నుజ్జీతో కాస్టాంటు కెల్లాల్సినవాళో

నుడీగొాలి వొచ్చు ందకోపోతో

అమ్మ చేతి గోరుముద్దలు తింటూ చిందులేయాల్ని ) )నవాల్లో

నన్నింకా గుర్తువట్టులోదా సార్‌ ? |

వొడావుదీగా మీరు విఐసీన్‌ మీటింగ్‌ కీ వాళ్తున్సృవ్నుడు

అబిజ్స్‌లో (టాఫిక్స్‌లెబ్టు వడి వినుక్కుంటున్హువ్వుడు

మీ కారు అద్దాలు తుడిచి

ఆఠాతొ అడుక్కున్న న్‌ వాళ్లో

అన్నుడో మరిచిపోయారా సార్‌

మీరు ఆందంగా ఆఖీన్‌కీ వాళుతున్నవ్వుడు

మీ బూజ్లుకు పాలిష్‌ వేన్తూ కబుర్లు చస్పీననాణో

పొవులా కోనం బతిమాలిన

గతిలేని మతిమాలినవాణ్ణో

ఇరానీ పోూటల్లో కప్పులు తీన్తూ న. 1

సందివి సిధారెడ్డి

మీ ప్యాంటు మీద వడ్త టీ చుక్కకు మీరు నేరు కున్న మూతులన్నీ నడ్డవాణ్ణో

చెయి జారి టీ కప్పు వగలగొట్టేనవ్వుడు

మీ ముందో

మీసాల యజమాని చేతో

చెంపదెబ్బలు తిన్న వాళ్లో

నేనా కే నేను బాలుణ్ణో

గిలడానికి బుగల్లేని వాణి

క కా. గ్‌

మరవనడానికి పాలిచ్చే తల్లిలేని వాళ్ల రాళ్ళుమోసేవాణ్ణీ

మ!

నంచులు మాసేవాళ్లి

(న్యూలుు పొనాలు మెవానిక్‌ల ద్గరికి మోసేవాళీ బస్టాండ్రలో వళ్ళమ్మే వాణీ

(టౌఫిక్‌ కూడలిలో పేన్టరమ్మే వాళ్లో

(ప్రింటింగ్‌ (పెన్సుల్లో గ్వాలీలు మోసేవాల్తో

ల్మెటీన్‌ గదుల్లో లోటూల్లో నీళ్లు వింపేవాణ్తి

మా! ళం టా

కాఫీలందించి

టీలందించి

టీలా మరిగి చల్లారిపోయిన వాళ

నేను బాలుళ్లో నేను కార్మికుణ్ణి

ళ్‌ నేను బాలం కోల్పోయిన బాయిణీ ము! నమ్మా చేయని నమ్మె తెలియని కార్మికుళీ మా!

నన్ను మీరెందుకు పోలు స్ఫకుంటాడు ?

నన్ను, మీరెందుకు గుర్తువడతారు ? పోబ్చుకోనడానికీ సీలికలే తప్పు పోలికలు లేనివాత్తో గదా గుర్తువట్టుడానికి గృుద్రనీడు తవ్ఫ గుర్తింవు లేనివాళ్లో గదా మీడు పోలు కోలేరు సొల్‌

ల్‌

నంభావణ చూడటానిక్కూడా అనవ్వాంగా కనబడే పాలిపోయిన నా ముఖంలో జాలినడటానికి మ్యాతం వీముంటుంద్వొల్‌ మీడు తాగిపొరేసిన ఖాలీనీసాలకోనం కొట్లాటులో అంగీ చింవుకున్ను వాళ్లో గోలీలాడుకోవాల్సిన వయనులో మోలీ ఆడులొన్నా నాను బలపం వట్టుకోవాల్సిన వయనులో బానన్లు కడుగుతున్నాను బడికెబ్లాల్సిన వయనులో వవవులు కొన్తున్నాను నజీవులు బొడ్డిదూజితో వళేలు చేతో తను నాలు తినేవాళ్లో బుడ్డెడు మోయలేని బుట్టుజీతగాల్లో మీ పైకీల్‌లో గాలికొళ్టేవాణ్లో ఎంతో గాలి కొట్టినా మనుషులకు గాలికొట్టుటం నేోడ్చుకోలేకపోయాను ఎన్ని వంక్సల్‌లు అతికీనా నా వంక్పుర్‌ అతుక్కోలేకపోయాను మీ బాబు ఐన్‌(క్రీం తినటంకోనం నేను ఐన్‌కీమై కరుగుతున్న) వాళ్లో దీపొవలి వండక్క మీ బాబు కాకలొత్తులు కాల్చటం కోనం నేను శివకాఠిలో కాకలొత్హైనై కాలుళునా నాను మీ జీవన సౌకర్యం కోనం సొకుమార్యంకోనం నేను మర్టూ తిరుగుతున్నాను నేను బాలుల్లో కార్మికుల్లో కాను, ఆజన్మ బానినను వెట్టోలో పెట్టోవుట్టిన వొళ్లో ధర్మభూమిలో ధర్మానికీ సోచుకోనివాణ్ణీ అడుక్కునే వ్ల్లమీద జాలికుమ్మురించే మీరు వ్ట్దీలు అమ్ముకునే నాతో వరాచికాలాడతారు 3

నందివి పిధారెడ్డి నాకు నంఘాాళ్లేన్‌ జండ్లాళ్లేన్‌ పాొర్రీలేవ్‌ తుం తటులేన్‌ ళం నాకెలక్షన్లు లేవు మీ ఎలకనకు నేనే జెకొట్లాలి ఉనా మోనా ా. మీ ప్తెళ్లిళ్లకు నేను వూలమాలలల్లాలి ఆయినా = నేనంటే మీకనవ్యాం మీరు ఛీకొట్టినహ్టే జీవితం ఛీ కొడుతుంది అయినా సార్స్‌ జీవించకుండా వుంబామా ? పెదవుల మీద అనీ ఖే వంటిగా క్లేసొట్‌. కల్లు రాలి చిరిగిన అంగీలో వడీతే ఆంతా మళ్హేకదా ఇంకెక్కడీ క్రీ ల్సీళ్లు ౯౯ నంవత్త్రరాలన్నీ లీ శావనార్హాలే సాల్‌ న్వ్వప్పాలు చిట్లిపోయి దోసిట్లోంచి జారిపోతే అంతా చీకళు కదా = బాల్యమే వ సృద్దావ్వామయితే ఇంకెక్కదీ ఆనవాలు ౯౯ ళం నన్నానవాలు నడ్‌తో మీ ఆనవాళ్లు తలకీందులవుతాయి అందుకే సార్స్‌ మీరు నను న ఆనవాలు వట్టురు వ! వట్టురు గొక్‌ వటురు ళు ఆగమ్హ 12, 1988 చెలవారుజాము భా ల!

సంభానణ రూపాయి + రూపాయి చివరకు వి ఒక్క బంధమూ మిగల దు వీ పేజీకాపేజీ చింపి పొల్లుంకట్టు విసిరేన్తుంది బస్తాల్టి తూవినబ్టు మనువుల్ని కాంటాలో పెట్టి తూస్తుంది కోట్‌వావాడు వ నవ సకానవ్న) నరికి పోగులేసీనళ్టు పోగులేసి అమ్ము తుంది చూపాయి కసాయి కసాయివాడీ (ప్రేమంతా కటేళాకీ వ్లోటంతవరకే మివను మీదికి పోయేంతవరకే ఎద్డూరెతూ అనుబంధం గద్దవాలేటంలో వరకే తండీకొడుకూ బంధం డూపాయి (ప్రవేళించేటంతో నర్‌క్షే భూమీ రెతూ నంబంధం కసాయికీ వృత్తి ధర్మమన్నా ఉంటుంది రూపొయి కసాయిని మించిందనా జ్‌ జంకు జంకుగా వచి న రూపాయి జగమెల్లా వడగ సాచిందనా గా మైల్రిమ్మలగా నమన్ర మానవ నంబంధాల్ని అంగట్లో అమ్మి చలకాయల్సి “ఆబుకు'లో నేనుకొన్తుంది కనబడకుండా కోలినన గుడు కాకుండా వ్‌ెచి 0 నడిర్యాతి గ్రామాన్ని కాలుసింది బంగారంలాంటి (గ్రామ నంబంధాల్చి

నందివి సిధారెడ్డి అజజంతదాాంలపాళతతాతటు టు ము రూపాయి కొందచిలువనా న్‌ కొండచిలువనోట్లో కొండనాలుకంతటి మవివ్ని నీమూలకు ? ముద్దు ముద్దుగా మురిపించిన రూపాయి పెటీల్ట జీవితం డొక్కలో తన్నిందన్నా ఆవులా చూసి వులిలా ఆవులిన్తుంది రూపాయి ఎని న్‌! కట్టు క్‌ట్టునా రూపాయి చేసిన రానవ్రుండు మూనలేదనా ా జలోకనీదు చావనీదు గుండొలో మంట పెడుతుందనా గ బవురూవు కనా రూపొయి &టయి వచి ) లాఠీ అయి కూచుంది బవురూవ్రుల రూపాయి సిగిరెట్టయి సారాపాకెట్టయి టెలివిజన్‌ సెబ్బయి సీవిమా అయి న్స పొడ్డరె నూదిమం్దిదొ ట్యాస్తొట్టుయి ఎద్దవఎండవై కాంట్యాక్టయి కంప్యూటరయి యూనియన్‌ క్తార్మ్నెడా నీలగిరి చెట్లుయి గ్లాన్‌ కర్టెన్‌ ఎకానమీ అయి బీవనఫలాని బ్ర లౌలుచుకు తింటుంది బవరూవుల రూపాయి మెచమీద కృత్తై మెరున్తుందనా నా హోనకారి రూపాయి కలల ఊయలవుతుంది

ఇమరుననపుననుసును మసన సంభావణ జీరిట్తొడౌ వాలసేన్‌సాగ్డ్షరె వీరోన్‌న్‌ న్‌ నీతాకోక చిలుకల్చి వేటాడుతుంది భార్యను తొకీనా బిడ్డల్సి ద్గరకు తీనుకున్నా రెండు కళలో రెండు రూపాయి బిల్లలు నం ళం గిరగిరా తిరుగుతుంటాయి ఎక్కడా వీమీ మిగల సదు దడూపొయి బంధం తవ ర్స రూపాయిని లొంగదీనుకోకపోతో మనిష్‌ రక్తాన్ని కూడా రూపాయల్లోకి మూడ్చుకుంటుంది రూపొయిని జయించకపోతో మిగిలేది రూపాయి రాజ్యమే మనల్ని మనుములుగా మననివృని వొక్టి రూపాయి రాజ్యమే అక్టోబరు 25 1988 పగలు

నందిని సిధాదెడ్డి దాచుకున్న నెమలికన్ను (ప్రాణం కన్నా తీయ్యన్తాన నా అనుభవాన్ని ఎవలో అవమానిన్తున్నారు ఎంతలో నేరు ్ర )గా అల్జుకున్ను నా పిచిక గూడును నీకీ ఎవలో చిందర వందర చేన్తున్నాడు నాజూకయిన నా నయన మైదానాల మీద అడ్డల్యూ శానాలూ దిగ్గొట్టి కనుగుడ్డు చితగ్గాడుతున్నారు వ్యాదయమన్నాంక అనుభవం లేకుండా ఉంటుందా ₹ జీవితమనా ఒంక గాయం కాకుండా ఉంటుందా ? తొంవులేవి నా కనీ ర్టిళ్లు ఒలుకుతున నా రం అక్షరాల సాక్ష్యం ముందే భంగవడ్డాయి . ఇవాల నా నవాచరుడో నా అనుభవాన్ని వరాభవించాడు ఉన అనుభవం గొవ్పది కావటం కోనం నా అనుభవాన్ని తృణీకరించాడు నను భొంగపడి అస్ట్రితో మనన్కుడ్డవైనవ్వ రుడు నా అనుభవం నాకన్నా అతనికన్నా న ఎచ్తు పెరిగి విశాలమై తన ఒడిలోకి తీనుకుని బుజ్రగిన్తుంది నమ్ముదం తబలా మీద గోలి చేతివేళ్ళ నృత్యం అనుభవం కాపొచ్చు స వంటగుందు మునిగి 8

సంభావణ చారువునిండా నీళ్లు చూసిన _రెలు మురిపెం అనుభనం కావొచ్చు అనుభవమన్నాంక ఎవర్డిదెనా నున్ని గతమే ళ్‌ మెరున్తున్న తాజా అనుభూతులకోనం త్తి ఒడీలో పాలు తాగుతున సృృప్తుడు నా వన్‌ చెక్కలో మీద జారిపడిన ఆమె కీ నటీ బొట్టును ల. కు మరిచిపోలేను వానాకాలం నా చిన నన్న రుడు మటీలో పిటగూదడుకటుకుని ఆదుకుంటున నృ్పృన్నండు ళా న! ళల అధాటుగా ఒకో పాదం వడీ అమాంతం కూలగొటీన ద సృృళ్యం యి ఇన టీజీ ఎదురవుతూనే వుంటుంది ఆరుగాలం కం కలం నుంచి కంంనుంచే ళం ం. కళ్లముందు నుంచి ఊడ్భుకు కదలిపోతున్న బందీశబ్దం ఇన ఫ్రటేకీ వినిపిన్తూనో వుంటుంది ఇవాళ నా నవాబరుడే నా అనుభవానిి గి వరాభవించాడు శరదృతు వవనంలో తీన్‌ ఊగిన నా చందన్న (ర్భును అవమానించాడు నంకెళ్లువేసి వనంతో న్వృప్వాల్ని దీభత గంగా కాల్చినవుడు నక్షులు వడీన క్షోభను వరాభవించాడు అలిని తూద్యవిరావం ఆనీ మనతుడోం మోగిన క్షణాన నా నాడుల నాదబవ్యాగవో మార్మోగిన మవోలయను అవమానించాడు నీ అనుభవం 6

నందివి సిధారెడ్డి నీకెలా నీగోడకు వేలాడే అందమైన పెయింటింగో నా అనుభవం నాకలా చిరుగుల వున్తకంలో దాచుకున న నామలికన్ను వీ అనుభవం నీకెలా నక్ష్మతూలో నొ అనుభవం నాకలా నానకురిసీన నేల కుబునం విడవని నగల అజగరం ముందు మోకర్షిల్లిన నవాచరుడా వట్టువగలు బట్టలిప్పి వీధుల్రిప్పే (నవంచంలోనో జీవిస్తున్నా గం నునం ద్చళ్చాం అధునాతనహైందిగానీ అనుభవం నూరలేదు ఖడ్గం సాంకేతికమైందిగానీ గాయం మారలేదు గాయం మానలేదు అక్టోబర్‌ 24, 1988 శెల్లవారుజాము 10

వానా సంభానలణ ( ఆ నందులోకీ అడుగుపెడుతుంటు నవరించుకుంటున్న కళ్హద్దాల మీదికి జీవితం ఉడుత దూకుతుంది నందులోంచి నదున్తుంచే నాకెందుకో బాల్యం భుజమ్మీద చేయివేసి మావ్సూళ్లో నడున్తున్న సు ఉంటుంది చెప్పొద్దూ ఆ నందు బస్తీ వ(స్తానికి కుట్టిన మాసికలా ఉంటుంది ఆ నందు పట్టణానికి నన్ఫటి చిటికెన వోలులా ఉంటుంది ఆ నందు మొజాయిక్‌ ఫ్లోర్‌ మీద కిళ్ళీ మరకలా ఉంటుంది నందులోకి చేతులూవుకుంటూ గబగబా నడున్తుంటు చీమిడీ చెంవల మీదికి తుడుచుకుంటూ చిట్టపొవడు అడ్డంవడతాడు నందులో పొదం వడగానే ఆరబెట్టిన మట్టుకుండలు ఎంతాప్యాయంగా ఆదరిస్త్రాయనీ / క్మరవలకల్లో పెళ్తలు వగులగొట్టో మట్టి చేయటంలోనే మునలమ్మ వందీపోలుంది క్షణమూ తానో లేదో గీరగిరా తిరిగే కుమ్ము! సారెమీద మట్టిముద్దను ఆ చేతులెంత జాగ్రత్తగా మలుస్తాయో ఆ మాటువేళ్లు ఎంత నాజూగ్గా కదులుతాయా కై

నందిని సిధారెడ్డి అందమైన ప్యాతలు అలాతిస్‌ ఆరబౌెడతాయి అడుగువేస్తానో లేదో బియ్యమేడుతూ ఆవిడా కుండలు నున్ఫుగా చరున్తూ అతనూ తిట్లు దరువులు వేన్తూనే ఉంటారు అరలోంచి గొంగల్లు టొచి ) వాకిట్లో లెక్కపెడుతూ చీకాకు వడుతుంటాడొకాయన ఆవిడేోమో ఉన్ని వదుకుతూ ఉడుక్కుంటుంది నందులో మూలమలుగుతుంకు అబ్బ) ల్‌ ఎండుచేవల వానన ఎంతో కమ్మగా సోకుతుందనీ....... 2 లళతళా మెరిసే నందమామలి న్‌ వాకీలి నిడో ఆరబోసి ఒవామె నేరువులూ ఉంటుంది నలలు సద్ధం చేన్తూ మళ్ళా నమరానికీ తయారు వాళ్ళు నందులోంచి నడున్తున్సంతసేవూ అచ రం వితునుతున్న వ్హ్భ జ్రుంటుంది నందులోంచి నడున్తున్నృంలతోసేవ్రూ చిన నృ సీల్లాడ్డీనాపోవాలని నరదా వడుతూవుంటా నందుదాటీ రోడ్డుమీద వడతానో లేదో మళ్ళా నా నాగరక ముఖంలో...... నా వృత్తి దాంబికంటో నేను ననే ఎప్పబ్లా నేను పాతనేనే ఏప్రిల్‌ 30, 1989 వగలు క్షైజి

సంభావణ మాకున్నవి రెండు చేతులే చుక్కుటెగి రాలుతున న్బ్రస్త న్నండు అనూయకంగా దోసిలివహ్హదీ రెండు చేతులే కనుగుడ్డలోంచి నమ్ముదాలొలికీనవ్వ నుండు అద్దుతూ ఆప్యాయంగా నముదాయించేదీ రెండు చేతులే బొట్టు కూలి తీగలు తౌగినప రండు వూలేరి కాయలోరి తోటనాటేదీ రెండు చేతులే మీ ఇల్లు నింపేందుకు మాకీ రెండు చేతులే మీ మంచం వరిచి ఒళ్లు వమ్టేందుకు మాకీ రెండు చేతులే వశళువులకు కుడితిపెట్టి మీకు నీళ్లు తోటి పాలు సీటికీ మీడు భోంచేన్తున్సువ్వుడు మీ పావనాడించి వరువులేసి వడుకోబెట్టో మళల్లైవూల్నల్లి వన్టాల వెదజల్టేంందుకు మాకున్నవి రెండు చేతులే గుడిసె తగలబెదితే చూన్తూ గుండౌల మీద గుద్దుకోనటానికీ మాకున్న నవీ రెండుచోతులే ఎందుకూ వనికిరాని ర్వాళ్రభూమిని జయ గట్టీ పంటభూమి బంగారం చేసేదీ మా రెండుచేతులే నింగీలోవి మబు లు వరదగుడీ కటీనవ ఫడు కఫ

నందివి సిధారెడ్డి

వరనకించి భజన చేన్తూ

చప్పట్లు కొళ్టేదీ మా రెండు చేతులే

మీ చెన్సులు కుకుం

మ్‌ వీడంతన్హుల మడలు కొష్ట్రదీ రెండు చేతులే

మీరు నవారీ చేస్తే

వెనక వరిగెత్తుయా

బండీ వడకుండా నట్టుకునేదీ రెండు చేతులే

మల్దెవువ్చులా మీ ఇంటికీ నున్ఫమేసేదీ రెండు చేతులే

చాటి బ్యుగ్గల్లా మీ బట్టులుతికీ ఇస్రీచేసి

నలుగుట్లో మీ దర్దా నిలబొహ్టేదీ మా రెండుచేతులే

వదిమందిలో మీ వరువు పెంచేందుకు

చెన్సులు విడిచి చేత్తో వట్టుకుని

వంగి వంగి నలాములు చేసేదీ రెండు చేతులే

దన్కతులొత్తందుకు మాకున్నృవి రెండు చేతులే _

నాగలి కూథితో

మా ప్పీల్రల నోట్లో దుమ్ము కొళ్దుందుకు మాకున్నృవీ రెండు చేతులే

ఆవును దొర్యా

మాకున న్ననీ రెండు చేతులే

మేం నమ్ముకున్నృదీ మా రెండు చేతులే

నోడు వొట్టనా కడువుకొట్టునా ఊడుకున్నాం

మా రెండు చేతులూ కష్టున్‌ కొడితే ఎట్లూ ఊరుకుంటాం ?

కలో నమ్ముదాలొలికీనవుడు

అన్నలు కన్నీళ్లు తుడిస్తే

ఆలింగనం చోనుకునేటందుకు మాళకున్నృవీ రెండు చేతులే

ఉన్నృలు అర్థాలు చెబితే

రెండు లోకాలు గిరగీరా తొప్పేందుకు మాజీ రెండు చేతులో

అన్నలు తోడుగా ఉంటు

కత్తుల్లో కాలాన్ని కడిగేందుకు

మాకున్సృవి ఆ రెండు చేతులే /

అక్టోబర్‌ 27 1988

కేడీ

సంభానణ ఉసురు ఇల్లు ఖాలీ చేసినంలో నులభంగా బీవితం ఖాళీ చెయ్యలేం కదా ఎంత భ్యదంగా నడ్డుకున్నవ్పుటికీ నీదో ఒకటి మరచిపోయినట్టు గుర్తురాని వీనుగు బొమ్మో వెంటాడుతుంది దువ్వెన ముక్కో విరిగిన పెన్ళిల్‌ ముక్కో కొంతదూరం వెళ్లాక గురుతొన్తుంది వదిలిపెబ్బులేమూ తెచు 1) కోనూలేం అయిన వ్వాళ్లంతా ఎవరి ననుల మీద వాల్లు వ్చాల్టిపోయినవ్వుడు గోడమీద ఊదీరాని మేకులా తనొక్కతే మిగిలిపోయింది ఇన్నాళ్ళూ మండీ మంజీ ఇవాళ బూడీదెత్రి అలుకు పిడుచెయ్యిని పొయ్యిలా ఆమె దిగాలుగా ఉండీపోయింది మంటులి వంటిల్లు దుఃఖ పెడుతున్సున్నుడు కిటికీలోంచి దూరొచ్చిన ఊరపేచ్చుక అందమైన ముక్కులో వలకరించి నందడి నందదీ చేసేది ఇవ్నండో! 'దీలేదు 15

సందివి సిధారెడ్డి ఐతికుందో లేదో కూడా తెలియదు ఇల్లు ఖాలీ చేసినంత నునాయానంగా జీవితం ఖాలీ చెయ్యలేం / ఇల్లు ఖాలీ చేసినంత నుతారంగా ఊరు క్యూడా ఖాళీ చెయ్యలేం వల్దెటూర్జ్లో పచ్చటి బాల్వాన్ని వీవ్రుల మీద్‌ ఆడించిన నీధుల తాతయ్యల్ని ఖాలీ చెయ్యలేం తీరొక్క ఆఅబులు నేరి క! తీయని నండ్లూలిచి పెట్టున మూడు గుంద్దకాడీ మ్యిచెట్టును ఖొళీ చెయ్యటం కష్టం క్య్హముందు కలల బతుకమ్మలు సేరే న్‌ రం! వూఅతోటలు ఖాలీ చెయ్యటం కం అని ్ఫైటీకంటు అనీ ఫ్‌ అయి తలచిక్కులు తీసిన అమ్మ ఒదీ ఖాలీ చెయ్యటమంటేు నన స్బృటీ గనవంతో గుండెను లొవు తున్న ర టుంటుంది నేరమూ ఉండదు నొత్తుడూ మిగలదు అవ్చుడవ్నుడు కుర్రాళ్లు ఊల్లు ఖాలీ చేన్తుంబారు బూబ్టు టకిటకలాడీంచుకుంటూ ఖొకీ గుర్రాలొచ్చినవ్వుడల్లా ఉఊళ్లు ఖాలీ చెయ్యటం న్నాళకు తవ్పనిన్తరెంది బీవితం ఖాలీ చేయిస్తామన న్ఫృన్న్రుడల్లా రోజులకు రోజులు ఊళ్లు ఖాలీ చెయ్యటం వ్వ్యాకు తప్పుని న్లరెంది చీకటీ వడేవేళ 16

వై రంల స యం సరసపు టరనుకుమున సము త ఎస ఆమి. సంభావణ తలువుమీద లారీతో దబదబా-బాదిన చస 1 )౨డౌలే లలల అన క్ర ౦ వదిలిపెటి కు

పరిగెత్తటం మ్యర్వాల్హందరికీ అలనాళేు న్మిదలోంచి ఉలిక్కవడి లేచి దౌడు తీయటం వాళ్లందరికీ అలవాళేు

మంచమ్మీ చి లెవ సాలేని

ముసలమ్మ లకే క్‌్హం |

లారీలు ఊవుకుంటూ లోనలఠికొచి నవుడో

(పాణాలు పోతాయి

బాలింత తల్లుల నమూనాలు పోతాయి

కేరుతున న్స తలిలేని కోడిపిఅలి న్‌

ళం మ.

మాంనం ముక్కలకింద కోనుక్తెళ్హటుం పోలీనులకలనాళు రంగులేసిన కడవ మీద

రానముచిలుకలు కిలకిలలాడ్తుంచే

ముక్కులు ఎరగా ఉనా న్య ని

చెక్క ఇంటరాగేవర్‌కీ తీనుక్షెళ్తటం పోలీనులకలనాళు ఊఈడి 0 సాను 7) జ్విన

వాక్ష్హాలోని ముడ్గుల్ని కత్తిరించి

ళం 4

వ్యాన్‌లో వేనుక్తైంం పోఠీనులకలవాళు పోఠీనులొచి |) విన ఇల్లు - ఇకొంచో / /

మనిలు మనమే పోలు 1 )కోలేం

భా

పోలీనులొచి ) న్వైల్టిన ఇల్లు

కలవనరుక్కపోయినాంకో

చౌట్టు పారిపోయిన అఆదవిలాగుంటుంది పోలీనులొచ్చి వ్లోల్లిన ఇల్లు

ఎండాకాలం వూటు

క

నందిని సిధారెడ్డి చేవలు వట్టినవ్పటి చెడువుని తలపిస్తుంది పోలీనులొచ్చి వ్లెలిన ఇల్లు లేగదూడ నెడబాసిన మునలఠి ఆవు కనుగుడ్డులా కలత వదడుతుంది ఎడ్లు వెళ్ళిపోయిన దొడ్డలా ఎలితిగా ఉంటుంది పోలీనులొచ్చిన ఊల్లో ఆకాశమ్మీ ది చందుడు కూడా వొళాత్తుగా మూయమవు తాడు మేఘాలు దభాల లి రాలి వీమూలో దొక్కుంటాయి గాల్లో తోలివచే స! కోయిల పాటు చెట్టు త్యారలో దూరుభుంది ఎక్కడా వీమీ కనిపించదు ఎన్లరెనా ఎంతో బాధయినా ఇగం వట్టించే దిసెంబల్‌ చలి ర్యాతులయినాొ ఉన్ఫృ వళాన ఊరు ఖాలీ చెయ్యాల్సిందే ఊరదించడానికి ఊరపసిచ్చుకొా రాదు చాట్టుంతో శొడుతూ రాడు ఎన్ని రోజులయినా త్తి దుఖం వొడవదు ఇల్లు ఖాళీచేసి ఊరు ఖాలీ చేసి అడవుల పొలయిన ఆ కుగ్లా మునలి తల్లుల ఉనురు ఊరకేపోదు మునలి అవ్వల ఉనురు ఊరకే పోదు డిసెంబర్‌ 12, 1989 రాత్రి 18

క ల దిష్టి, రావిచొట్టు వడలు సాచి వినగలదా రెండు నమ్మకాలు కత్తులు దూనుకుంటున్న నన్నివేళం | ఒక్కా కత్తిపోయే కాపొచ్చు సు. దగదు తిన్న గుండాలో (వమాద నూవిని వీ బరామీటల్‌ అంచనా వనేన్తుంది రక్తధార లెండి యెండి మరకలయేదాకో మనువులవడూ న్వర్భుంచని మూయకాలం మాయణజాలం ఎనరికనో శే ఎవరి చెయ్యో ఎవరిపేగో ఎగిరిసడితో ఎవరు గ్వుర్తించేది ? బరి బొద్ది ప్పార్ధి ప్టార్డి తృబ్రడ్శల్రి కేకలోస్తే ఎవరు లాలించేది ? రెండు థిలలు గొంతు వివ్టిన మృత్యో నంగీతో నభ తొగింది ఒక్కతోలే కొవొచ్చు దెబ్బతిన్న జాతిలో మరణవేగొని శ్‌ వీ వరికరం అందుకుంటుంది శరీరం గాజుకుప్పెలో [ప్రాణదీవం విలవిల్లాడుతున్న వినరీతో ద సృళ్వాలెవరిక్క.నబదతాయి భ్మదళలేని నగరంలో చిరునామా దొరకని అవయవాలు కువ్పలు నడతాయి మూసుకుపోయిన దారుల్సి పాదాలమీద మోనుకెళుతున్ను (వ్రయాణీకుడి లోకంలో ఎంతాందోళన రాతి బొమ్మకీ గుదీ కట్టుడానిక దోశవానుల గుండాల మీంచి నడిచిపోవటనునా ? జాతీయ నాయకుడి బొమ్మ రెండడుగులు వేసి చివరి నందులోకి చూడగలదా

నందివి సిధారెడ్డి అాజరాిదాాాాతటయుకకాానం వలల ల “అయ్యా దొరా నేను యిరిగిపోయిన ర్షాని చెగివడ్డ మొండాన్ని నోనావరి జోలికీ వెళ్ళిన వాణ్ణోకాదు రెక్కా-దకపోతో ఒకొప్లూ మైనా డొక్కాడని వాళ్లో నాక్షష్టంనా కన్నీల్లు నా గొడీద చాకిరీ తప ర! ఎవరి దిక్కూ చూసిన వాళ్లో వాను ఎవరిజోలిక్రీ వెళ్ళిన వాణ్ణీకాను న్నా న్‌! దుకు చంపొరు బాబూ నాదీ [పాణమే కదా” తలమీద కుర్చీని ధరించిన జాతీయ నాయకుడి బొమ్మ నోడు విప్పృదు రాజీ బేరాలకి రధయా్య(తో లాగవు శాంతియ్యాతలకు న్వ్యర్ధ కంకణాలు విరిగిపోవునుమూ ముఠా నంన్క్య ఖతని పదజుల్లుతూ నద్భావన టోపీలెవరి నెత్తిలో పెడతారు ? మొండాలకీ మాననవోరాలేసి ఇవ్వుడెవరిని తృప్తి వడుస్తారు ? ఆక్తర్ణణీయమైన నంతావవాక్వాల పాడౌమీద ఇవ్చుడొవరిని ఊరేగిస్తారు రంగులద్ధిన రాజకీయ కపోతం ఎవరి భుజం మీద వాలటం కోనం ఎగిరిందో ఎవరికి తెలియదూ జాతీయ నాయకుడీ వ్యిగవామ్మీ ద రెట్టవేసేన కాకిప్టిబ్హ కూడా కనుక్కోగలదు రత్బ్మ సింవోననాన్ని మోసే నీంవాం మాతం వ్‌ళ్ళు విప్‌ శ్‌ చూడగలదా రెండు విశ్వాసాల మీదుగా ఒకో ఆశయం ఉదయించే నువోనన్నివేశం నవంబర్‌ 30, 1990 మధ్యావా ఏ0 20 జజజాాాాాాంాాలలతాాాాలాాాాాంలంంచాాములతాలుం తట.

వ మం అఆ వబ సిపుటిముంను పసన పునముముససనునననమళు సంభావణ ఎన్తెల్లో నడవాలని ౧౬ ౧౧ చాలాసారు వెన్టాల్లో నడవాలనిపిన్తూ వుంటుంది ళం క. సావాసికంగా ఛాతీ విరుచుకుని సాగిపోతున న్న వెన్దాల్లో చేల వరిమళాల్నీ అడవి చెల్లు కువకువలి క్‌ మేల్కొలిపి ఎ(ర్రబీ విశ్చానంలా మెడున్తూన్ను వెన్నా రైల్లో లతల ఎత్తి నడవాలని వుంటుంది భూమ్మీద కాన్తున్ను వెల భూమిని కావలా కొన్తున్ను వెస్హాల భూమ్మీద వాక్కును (వ్రకటిన్తుంది రెండు వర్గాల మధ్యా రెండు ఆలోచనల మధ్యా అనివార్య యుదం (వకటించిన టు గతితార్మిక వెన్నౌల = వొస్టాల్లో నడవాలని మనను "హైరానా పదుతుంది పనా గాల్లో నడవనీకుండా విర్భంధం భయపెడుతుంది వ్యాపార వ్యవన్హ్ర మభ్యపెడుతుంది దర చక్‌ అగంధాల ర నంలో రం కలలు వ్యాపారం / ౮ ల్‌ కళలు వ్యాపారం ఖా జం. ఫ[052్ళా ॥ | ధన నంన్కృతి విషాక్ష్లణ మీద లో ఎక్కు. పెటిన సేంచా) కళ సా స క్కు పెట్టిన స్పాచ్చా ంన్క్ట్రతిక ఎన్హాలా *" తాడ్‌్ట00 ఏ. వన్హైల్లో నడవలేకపోవటం మద్‌ ఎంతో బాధాకరమైన అనుభవమో్మో,....... పెంచను ఎటట ముం ుననన టల. లైన

సందివి సిధారెడ్డి కరర నన సంస మను నను చర్యితో గతిని మార్చిన వెస్హాల సాగరాల్ని కుదిపేసిన వెన్టాల అడవిలో కాన్తున్ను వెన్నైల అడవిని కాపలాకాన్తున న్న పన్నాల అడవి మీద వాక్కును (నకటిన్తుంది పిట్టుల రెక్కల మీంచి (వ్రవంచాలు కదిలిన్తున్న వ (వ్రజా యుద్దాల వనడిఎెన్హాల వెన్బాల్లో నడవనీకుండా నిర్భంధం భయపెడుతుంది కలలు నిర స్పృంధం వళలు నిర గంధం నిర్చంధ నంన్కతి హింసాభినయాల మీద ఎక్కుపెట్టిన నమరకళ సొంన్క్ట్రతిక వెస్టాల వన్హాల్లో నడవలేక్రపోవటం నిజంగా ఎంటో బాధాకరమైన అనుభవం / మట్టుపారల్లో రవాన్యంగా వ్యాపన్తున్న నీటి అల వౌ స్బాలి నిఘాచానకే పాకుతున క నీలినీడ కదలిక సగ్భుల్‌ ఇన్తూ వాల్డ్‌రెటింగ్‌ చోన్తున్న పన్నాల వెన్హాల్లో తడున్లూ ఎెన్హాల్లో నదున్తూ కనిత్తూం చాన స ) లేకపోవటం ఎంతో బాధాకరమంకు అన్తలెన కవికీ ఆంలకంచే బాధాకరమైన అనుభవం మరోటి ఉందదు 22 జాలా

నంభావణ ఇల్మ సంక్షోభ శిఖరం మీంచి నంక్షోభ శిఖరం మీద నాజూకు వర్రమాన వువ్న స్స ం స్యాళ్చువో జలదరిన్తుంది గొయాల చర్విత గంభీరంగా వునరావ స్ప తమైనవ్వుడు ద్ధశ్చాం సి్ణుతో తఉలనంచుకుంటుంది (ప్రాణాల వదమ్యుదల్లో ఉలుల్లో మొట్టులేని చోటు మెబ్టు చేనుకుంటూ వలుకులేని చోటు పొట పొడుకుంటూ మనం ఎగబాకుతున్న మవోవర్టూతం శ్యతువ్వూహాల దీటనేటర్లు పేలి నూడు ముక్కలవు తుంది విరబూన్తున్న న్‌ యౌవనాలనీ సీ మాడీపోయి విషాదం వరిమళిస్తాయి వున న్ఫ్రమి దరి చలువచందుడు కళలు నిండకుండానే పేగు తెంపేనుకుంటాడు కనీ ల్బీళ్లు కర్చీఫ్‌ మడతల్లో దాక్కుని మూగవోతాయి గాయాలు జానకాల శిలాఫలకాల్లో మునగదీనుకుంటాయి ప 28

నందిని సిధారెడ్డి న పన అన్నీ అనంవ్లూర్హి చితొలే అనీ న అనుభూతిలేని గీతాలే అన్నీ భూమి తడవని వర్షాలే ప. నం్షోభ శిఖరం మీద వర్తమాన న్యేత్రం బాధగా భారభారంగా నంచరిన్తుంది నెత్తుల్లోడుతున్న ర్స పాదాలతో మానని దెబ్బమీద దొబ్బల్లో మనం నడున్తుంటామా మనల్ని ఎగతాళి చేస్తాడతను అతను మాతం నించున్న చోటు కాల్లాడిన్తూ నడున్తున నృ ట్టుఖినయిస్తాడు తనవేగాని గి ఎనరూ అందుకోవటం లేదని తర్భబద్ధంగా సద్దాంతీకరిస్తాడు ఉప్పాంగుతున్న నదిని కొల్త కత్తైరలో కత్తిరంచాలని ఉపాయం వెతుకుతాడు అతనికీ మన కన్నీళ్హక్క్యర్దేదు = నెత్తురక్క్యర్ణేదు - యుద్దాలకృ్యర్ధేదు జనమక్క్యర్దేదు - జవనతా న్ధాలక్కర్ధేదు = నిర్చంధాలక్క్యర్దేదు ఇవ్సవూల సౌరభమక్కర్ధేదు - కడలి వులకీంతలక్కర్దేదు అతనే అనీ ర్ట ౯ ఆతనే అందరు 7 అతను పాడతాడు = అలనే వింటాడు వత్తు ాాాలటుపయాతలాాంతములయనల

అజం ఏ ల టన. యనుతటం యుల సుం సి నంభావణ అతను రాస్తాడు - అతనే చదువుతాడు ఎక్కడా వీమీ కదలటం లేదని ఒక ఊరేగింవు తీస్తాడు ఊరేగింవు సాంతం తనొక్కడో వుంటాడు నయ్షోభ ₹ఖరం మీద మనముంభే నమయం దొరికింది కదాని అతనుంటాడు నయ్షోభం మనకు నవాలవుతుంది గాయాలు కడుక్కుని మనం తోరుకోవటం నవాలవు తుంది తురాయి వూలదారులవెంట సాగే మన నడకో మవొత్తర గీతమవు తుంది మనం ఎప్పుడొవ్వుడో ఎక్క డౌక్కడో వాదజ్ఞక్రిన మాటలనీ ల్ని అంతటా వువ్ని సంచి ఆకాళం దద్దర్శికైలా ఊరేగింపు తీస్తాయి మ్మే 1987 రాత్రి

నందిని సిధారెడ్డి నిండిన చెరువు ముందు

నిండీన చరువుముందు నిలబడ

నావద్యాం వొలసీట్టయి

మేఘాల మెట్టైక్కీ శునగునా కూస్తుంది

నిండీన చెరువు ముందు నిలబడి

నానద్యం యౌవన భరితమై

కొలికీ గజ్జలు కట్టి ఆలునా ఆడుతుంది

విందీన చెరువు ముందు నిలబడీ

నా కనుబొమలు

పంటనకాలవలయి

పొలాలకీ వచి 1) నరికీణీలు కొన్నుతాయి

నిండిన చెరువు ముందు

నీవూ నేనూ ఇం(ధధనున్సులం

నచ్చాబొట్టు పొదటీసించుకోవటానికీ

వ్యల్లెటూరు చాచిన అరచేయిలా

వుంది నిండిన చెరువు

నంధ్యవేళ

అంచుపోగులు పెట్టీ

నగంనేసిన

వద్ముశాలి మం మీద వట్టుచీరలా

వారున్తుంది నిందీన చెరువు నిందీన చెరువు మొనమ్యుదలో వున్న నృ మాదిగోల్టాడన్పులా మనలుతోంది

26

సంభానణ నింజీన చారువు నిండు గర్భిణిలా ఆయాననడుతోంది నిండీన చెరువు ముందు నిలబడి - మాటు నిలువెత్తు బీవితమవు తుంది విండిన చెరువుముందు నిలబడీ మన సద్యం నాగలి క్యరు భుజానేనుకున్న ర రెతుకూల్తీలౌ భూమ్మీ దికీ సాగిపోతుంది అక్టోబర్‌ 28, 1988 వగలు లి?

నందివి సిధారెడ్డి జ జాాలమాాండుతుంతాంలపనోన తం ల. ఎం కొంగలు తోటపెరట్లో రావిచబెటు ణా ఒంటికాలు మీద నిలు సని తవను చేన్తుంది గుడీకన్పులేని అరుగుమ్యూతమే ఊన న్‌ వానుమాంధ్లు రావిచెట్టు నీడలో విశమిస్తాడు ఊరివీధుల్లా పొడుగ్గా సాగిన చౌట్టుకొమ్మల ముద లి నూరు కొంగలు స్థావరం "పెడతాయి రావిచెట్లుకీ తలదువి 4] చు వట్లుకుచు ్ఫ్సలు 'పెటీనటు ళు ము! యు త్తొల్పగా భలే అందంగా మెరున్తుంటాయి కొంగలు వానుమాందడ్రకు ఎవరూ చందనం రాయనవ గుడు కొంగలో లొల్చచందనం అలంకరిస్తాయి ఎటువ్షల్టినా శుంవులు గుంవులుగా హ్లో కొంగలబాతి చూచ్తు ముచో () టేన్తుంది ఒక్కసారి నూరు కొంగలు ఆకాళంలోకెగిరి గొలునులు గొలునులుగా సాగిపోతుంళే వెండివోరాలు వాదజలుతున స్ప స్టే ఉంటుంది భా డూ 28 లాలస

ఇల ర నటనం సంభానృణ చారువులో నూరుకొంగలు వరునగా బారులు తీరినవ స్రండు ఎండవీ చారువున్నీ్లాలో నక్ష్మతాలు వాలినట్టు అనిసిస్తుంది కొంగలు ఆకాళంలో వెళుతుంళు చున న్బృష్విళ్తులు చేతులు గుం్యడంగా తివ్వుతూ పాటలుపాడి గదీవకింద దాచుకుంటారు కాసేసయాక చూనుకుని గ్హామీద గుడ్తులు కొంగలు వేసాయని కేరింతలు వేస్తారు రాతి వడుతుంటే రావిచెట్టు సిగలో కొంగలు రెవరెనలాడుతొయి వంచాయతి వాళ్లు రావిచెట్టు వేలం-వేసి కొచ్టేస్తే కొంగలు దిక్కులేని వక్షులయి గాయవడతాయి గూడులేక ఎవరి చెట్టు మీదవాలినా రాల్తు విసిరి లేపేనవ రుడు ళం చీకట్లో దికృంరుగని కొంగలు భంగనడి విలవిలలాడతాయి ఏప్రిల్‌ 27 1990 రాత్రి కన ల.

నందివి సిధారెడ్డి మాకెవరు నేర్చిండు తండీ....... మాకెనరు నోర్పిం్యడు తంగీ నంస్కారం మర్యాద మాకెవరు నేరి ఏ )౦డు నాయినా ఇంతలో నూన రానుకోని చక్కగ నెత్తి దూనుకోలేని తలమాసినోల్దిం మోటు మనుములం గాడిది చాకిరిలో అరచేతులు గరుకుబండ్డలెనోల్టం మీలెక్కు నున్చృటి చేతులు నన్నృబి చేతులు మాకవాక్కడుంబాయి మాకెనరు నోరి ిర్మిడు బాంచెన్‌ నంస్కారం ? వాకీల్డూ కెటవ్వుడు మీ కుక్సం మ్యూతమని చూడలేదు బానన్హు తోమెటవ క)డు పాచిన గెదరువాననవి చూడలేదు నీ బట్టులు మీ మైల ఐబట్టలు మీ పీ్రల బట్టులు మీ పిలల బయిలు బట్టులు ఉతికెటన్సుడు వాననని చూడలేదు గదన్మూ ఇన్సుదు మేం వాననొన్తం ౫ మాకు నంస్కార మెవరు నేర్బిం్యడు ల్త్టీ మేం మోటు మనునులం మర్వాదెవరు నోర్పిణ్యడు త్తల్లీ మాకు 30

సంభానణ నృల్హ తివ్ఫంగనే ళం నీళ్లు రావుగదమ్ము మాకు మేం నాదూగెటుంటం ళల ళా

ఇర్లపె గజాల లోతునుంచి నీళ్లు చేదాలి నీళ్హుయిపోతో అదే లోలునుంచి మొరం బొక్కెన చేదాలి పారవట్టో మట్టతవ్వి?

ళం ళు మట్టీ పినీకీ సాంచాలు పాయ్యాలె బటీలు పెటి

ళం వ. మీ బిల్హింగులకి ఇటుకలు గాల్లె 7 )తందుకు మా చేతులు గాలు సకోవాలౌ బండమీద మంటబెట్టి రాయి బీరాలె రాళ్లు చీరేటవ డు ముఖం మాదిపోలోది కంకర గొహ్టైబుప్త రుడు కల్లు చితికిపోతయమ్మా మేం మోబుక్ణం చేసీ మాటయినోల్డం మాకు నంస్కారమెవరు నేర్పిండు త్ల్టీ మర్యాద మూకెనరు చెప్పిండు తండీ బను లో మ కాళ్లు తగిలినా మేం మొక్కుతం గద చీ మాకు మర్వాదొట్లు చౌలున్తది / మీ నదువులు నద కలేదు మీ శాని నేర్పూలేదు నలాక్రలొంచినల్టు శరీరం పొంచుతం మీకోనం మాకు నంస్కారహెక్కంన్ను ైంచొన్తది క 31

నందివి సిధారెడ్డి మాకెవరు నేర్పండ్రు తండీ....... మాకెవరు నేర్చిం్యడు లంగ్‌ నంస్కాారం మర్యాద మాకానరు నేరి ం(డు నాయినా ఇంత నూన రానుకోని చక్కాగో నెత్తి దూనుకేలేని తలమాసినోల్దం మోటు మనుముణం గొడీది చాకీరిలో అరచేతులు గరుకుబండ్లలెనోల్టం మీలెక్త నున్చృటి చేతులు నన్చృటి చేతులు మాకెక్కడుంటాయి ౯ మాకెవడు నేర్పిం్యడు బాంచెన్‌ నంస్కారం ? వాకీల్నూ కెటవ్నుడు మీ కుక్క మ్యూతమని చూడలేదు బానన్ల్హు తోమెజవ్వుడు పొచిన గౌెదరువాననవి చూడలేదు ను బట్టలు మీ మైల బట్టులు మ్‌ పాల బుట్టులు మీ స్పీల్హల బయిలు బట్టలు ఉతికెటవ్వుడు వాననని చూడలేదు గదన్నూ ఇవ్చుడు మేం వాననొన్తం / మాకు నంస్కార మెవరు నేర్చిర్యడు ల్లీ మేం మోటు మనుమవులం మర్వాదౌవడు నోర్చిండు ళ్త్జీ మాకు 3౦0

నంభానల

నల లొవ ర్రంగనే

ల. నీళ్లు రావుగదమ్మ మాకు మం నాజ్యూగ్గొల్టుంటం ఇర్టహ గజాల లోతునుంచి నీళ్లు చేదాలి నీళ్తుయిపోతో అదే లోతునుంచి మొరం బొక్కెన చేదాఠి పొరవటీ నముటితవి రా

ళు టం

మట్టి పీసికీ సాంచాలు పాయ్వాలె బట్టీలు పెటి

తు ము మీ బిల్హింగులకి ఇటుకలు గాల్భెతందుకు మా చేతులు గాలు సకోవాలెౌ బండమీద మంటబెట్టి రాయి చీరాల రాళ్లు చీరేటవ రండు ముఖం మాడిపోతది కంకర గొౌట్టైటవ్వుడు

పా! కల్లు చితికీపోతయనమ్మూ మేం మోటుకష్ట్రం చేసీ మోటయినోల్ధం మాకు నంస్కారమువరు నేర్తి ్టంం్యడు ళ్తల్జీ మర్యాద మాకెనరు చెప్పిండు తొండీ బను లో మీ కాల్లు తగిలినా మేం మొక్కుతోం గద లీ మాకు మర్యాదెౌట్లు తొలుస్రది / మీ నదువులు నద్ధాలేదు మీ శాని నేర్చూలేదు నలాకలొంచినట్టు శరీరం వొంచులోం మీకోనం మూకు నంస్కారమెక్కన్నుంబొన్తది ౯ ం్కె

నందివి సిధారెడ్డి *2222ాాంాంంాంంాాంాాాంటమూరారా మం 2% మీరు పానేనుకోని త్వొల్లటి గచ్చుమీద ఉమ్మిచే ఆ మరకలు గుల .ఎగుతం మీ ప్విల్హలు పారేసిన అరటి తొక్కలు మీరు ఊది పారేసిన సిగిరెట్‌ పీకలు అన్నీ ఊడ్చి నేం సభం చేస్తం మీరు మ్యూతం చేసి మీరే అనవ్యాం చేసిన మ్యతశాలలు కదీగి శుభం చేస్తం మమ్ముల్ని చూస్తే వాసన రాకుండా ఉంటుందా అనవ్వాం వేయకుండా ఉంటుందా £ మలినం చేసేది మీరాయ శుభం చేసేది మేమాయె మమ్ముల్ని చూస్తే నిజంగా ఎవరికీ మ్యాతం అనవ్వాం వుట్టుదూ క మామీదా అనవ్యుమే మేం చేసే వనిమీదా అనవ్యామే మేం వవి ఆపేస్తే మీ జీవితం మీరు మోయలేనంత అనవ్యాం ఏప్రిల్‌ 24 1990 ఉదయం 32 ?యటడాయాాామమయలమాలతడట రమైన

నంభావణ ఏ ప్రిల్‌ 20 ఎండాకాలం బన్సు దిగగానే పీలిచి మంచిన్లీలిచ్చే వ్యాళ్లైవరుంటారు న్వీకోనం ఆలమటించో రాజ్వంలో అక్కడ బన్సు దిగగానే సొదరంగా ఆవొ కానించి చ్యల్చటే న్స్రీచ్చే నట్‌ చేతులు సాన్షాత్కరిస్తాయి దస్‌ కలో శరీరం యావత్తూ తపించినవ్వుడు మంచిన్లీక్లే మమహామ తం అక్కద వదిగజొలకోచోటు (దమ్ము అకొద్ది జలవేం్యదాలు జలవా ఎదయంతో వినోని న్‌! నరామర్శ్భిస్తాయి వీసిల్‌ ఇరవా ఇం్మదవల్ధిలో రుతువు మాడుతుంది కంటతడీనొత్తుకుంటూ ఒత్తిగిలులున ర్స ఇందన్నాల్లి కదనానికీ తయారవుతుంది ఎండాకాలం ముండుపెండలో ఎటూ చూసినా విరుల పరిమళాలు వేదిక్‌ నుండీ న్థూనం దాకా ఇనుకవేస్తే రాలదు ఆకొన నుండీ ఈ కొనదాక్షా (క్ష గతి నిండో మానవ అయ 33

నందిని సిధారెడ్డి జీవితం వురులు విప్పిన మవోనంరంభం లారీలు బన్ఫులు టూరిస్టులు (బూక్టర్లు జీవులు అదో ననిగా ఉద్యానవనాల్సి చేరవేస్తాయి ఎక్కుడౌక్కటే ఉద్యానవనాలో ఎగిలొచ్చి వీప్రిల్‌ ఇర్దపైన ఇం(దవ్వాల్ధి వొదీలో వాల్తాయి వేదిక నుండీ న్థూపందాకా పాటల వంతాన పొటలనంచాన మీద (వజానమూపహోలు తారలు తారలుగా కదిలిపోతుంటాయి ఎ(రటీ ఎండలో ఆంతకనా గా ఎ్యరగా ధగభగలాడుతున ర్స మృళోవీరుల న్థూపం ముందు గోండుగీతాలు మోకరిల్లుతాయి మెట్లుమీదా మెట్లు కిందా మేఘాలు తలలొంచి కనీ సళ్లు వదుల్తాయి ఎండవేడిమి తాళలేక మామిడిచెట్లు నీడల్లో సేదదీరిన జనం నద్దులు వివ ర్టుకుంటారు వీప్రిల్‌ ఇరవై ఇందవ్హాక్టిలో రుతువు మారుతుంది దృళ్ళం అరుణమే శబ్దం అరుణమే వీసిల్‌ ఇర వాతావరణమే అరుణమవు తుంది వీసిల్‌ ఇర్దవై ఇందలి వ్లల్టినిరినిన ఉద్యానవనాల ఊఈరేగింవు ఇం(దప్తాల్లి నుదుటి బరమీద ఎరటీ గీతం చుట్టి వీస్రీల్‌ ఇరవై నవాల్‌ చేస్తుంది ఏప్రిల్‌ 26, 1990 84

సంభానలా నెత్తురు పువ్వు చిగురాకు మీద కత్తిగంటు వడి మానని గాయమను తుంది చూచ్చుల నరాలు చిట్లిపోయి కంటిపావ నెత్తురు వువ్వువుతుంది ఎ్యరకోట మీదుగా ఎగిదొన్తున న్హ్ర న్మ్రతకపోతాలు నా చిటికెన వేలు మీద నాలి రెవరెవలాడుతున్నాయి భగట్‌, మా అర్టర్వాతిచితిచుట్టూ నువ్వూ ఆనందబాన్సం నువ్‌ చెక్కిన న్వ్వవ్నుళిల్పం త్యాగాలతో నునుపెక్క మూ కన్నీళ్ళు వొత్తుతుంది నున్‌ ఢ్వీర్లీ నల చట్టునభలో పేల్చిన నూర్యుడూ కోర్టులో వెదజ్ఞలిన గీతమూ ఉరికంబం మీద కురిసిన నెన్నాలా న్వష్పాన్ని మాకు చేరువ చేశాయి భగత్‌ మా నల్దిభె వనంలో బుతువుల చితి చుట్టూ నువ్వూ నుందర న్వన్నం ళ్‌ నీ న్వప్పాన్ని భుజాలమీద మోనుకొని చేలమీంచి చెట్లు నందులు రించి 35

సందివి సిధారెడ్డి మూ కంచాలు దొట్‌ కొత్తరక్రం సాగిపోతుంది ఎడారి నుంచి నమ్ముదంలోకి నువ్‌ వదిలిన నవ్వ నౌకను తీరం చేర్చాలని తరంగ వివాంగాలు అపిన్తునొ స్రయి భ్‌గల్క్‌ మా వివనరా ల అర్టర్యాతి చితిచట్టూ నువ్వు చెదరని బెదరని న్తపా సనిని ? నంకల్పానివి ఖ్‌ అవనివ్కి ఆకాఖానివి అలల నాట్యానివి నువ్వూ మా రూనివి / 36

సంభానణ

ఆత్మ [దో హం మృత్యున్పుర్థుకు భీతిలి కంపించిన పావురాయి అనంతాకాశమొదిలి చిలుమెక్కన వంజరం చేరుతుంది నేను కళాత్మకంగా తయారు చేసిన నొ వోణువు నారాగాలు నాదని శతుశిబిరంలో నోడు 1) కున్న నాగన నరాన్ని ల్బి వినిపిన్తుంది తనది కాని పాటలో తాదాత్మూం వుండదు నా విద్యా (ప్రాంగణంలో ఎదిగిన వాక్త్యమే నా నాలుక మీది వువ్రక భాండాగారాన్హి తగలబొట్టి వచి 3 బూలు రాతలు రాస్తుంది నోను కలిపిన రంగులద్దుకున్న వదచ్శితమ నా ఛాతీమీద బూటు కొలుతో లొక్కనలాడి త్యురున పారిపోతుంది నోను పాలు తాపి పెంచిన వాన్తమే నా సోటీ ముందు మూలం పెట్టి

క గ

వందిని సిధారెడ్డి తాగమని మోటుగా దండిన్తుంది అవ్ఫటికీ మనను ఓటమి నంగీకరించదు చ్యితహింసాలయాలెంత దుఖిపెట్టునా ఉఅత్మ్భుగ్‌తం ఓదిపోదు' చీడీపోయిన వాదీకీ మనశళ్చాంతి ఉండదు ఓటమిని నీద్దాంతీకరించేవాడు దీ ల్ని గౌలవలేడు విజయమ్మీద విశ్చానమున్న వీరుడొన్ల కుడూ ఓీడీపోడు అక్టోబర్‌ 26, 1988

నంభాన్నణ శరదృతుపవనమే మనిష అర్ట్రవంతమై అక్షరాలు వువ్విన్తున్న వేళ తోకలేని పాము బునకొడులతుంది వివీలి పిట్టులు క్‌ చరచి అడవంతా సింవానాదం చేన్తూ రుతువవనాలు మారున్తున్న వేళ యంతన్యేచం దారుణంగా వోీటాడుతుంది రాలిన వూల మీద జాలితో శోరువిపి న నేరానికీ కత్తుల దాడిలో మాటలు నెత్తుల్లోడుతాయి మన చుట్టూ ముళ్ల కంచా మాట్లాడో "సే చ్చ) ఉంటుంది మనచుట్టూ కత్తుల కానలా కూడా వుంటుంది కత్తుల వవారాలోనో మనం కవితో గాం అల్లాల్లి ్ట్ట వుంటుంది మాటలు తౌకొట్టు పెట్టులేను కంటిమీద కునుకులేని ర్యాతి కాగితం కాలులున ర, వానన మాటల కనుగుడ్డు మాడులున్నృ వానన ఆక్షరాలు చితిమీంచి ఆరున్తూ లేబొన్తున్న రూవ్‌కన్వార్‌లు అక్షరాలు బాఠీల చేతిలో (ప్రాణాలు కమిలిపోయిన బుడీయాలు అక్షరాలు మొనాస్త్రరీ బంద్దీలెన నన్వానీనులు ర్యాతికి ర్యాతో దవొనమై వరితపిన్తున్న గిరిజన గూడాలు కంటిమీద కునుకులేవి ర్యాతి 39

నందివ సిధారెడ్డి ఎంతలో కత్తులు కానలా కాన్తునొ గ చూల్టూడకుండా ఉండలేను మనం అక్షరాలు దిద్దించిన నోరానికి వాడు మన అక్షరాలకి ఉరి పెడుతున్నాడు ఎంగిలి మాటలు అలంకరించి బబాట్లో ట్టు చేనుకున్నృవాడు కద్దా మాటలు విలువ మనకన్నా వాదికే బాగా తొలును మనమిక్క-డుండగానే మనమాటలు అడనీ ఆకాశ నమ్మ్యుదాల వెన్నుతట్టి కదన సంగీతం పలికిస్తాయి తోకలేని పొముథి న ఆడీంచే నాగన నారాల వివ రవాస్వాలు వినిపిస్తాయి ఆందుకే నాడు నున నూజుల మీద ఆయుధం గురిపెట్టాడు మాటలే మనలి సి క్కటడ కలిపాయి మనది మాంల నంబంధం మనది నెత్తుటి నంబంధం మనది మానని గాయాల మానవ నంబంధం యంత నియంతో గ్రట్తో గంలో యంతో విధ స0నం చవ న్రదు శ్యతువు మీద మనం (గ్రకటించింది మాటల యుద్దమే అన్ని ఆయుధాలక్షీ మన నమాధానం కవిత్చామొక్క కు ఎన గ్ర టికయినా కవిత్చాాన్ని వేబాడో ఆయుధానికి అడవులే బదులిస్తాయి శరదృతు వవనాలే నమాధానమిస్తాయి నవంబర్‌ 29, 1987 శ్తీ0

సంభావణ విపణి ద ఎశ్యం ద్భశ్యం అడే నేపధ్యం అదే తలలు బలీ ఇచ్చే రంగుల (సవంచాలు వడ శిధిల నన్న నమావారం బీవిలం ఎవడు ధరిస్తాడు ? ఎవడు భంిస్తాడు ? ఉలుల ఉయ్యాల మీద ఎనడు ఊగుతాడు ఒంటరి కూల్మిరెతు లన క్ర = వివణి నీధి నేయి కోరల రాకాస్‌ అంచనాలు తలకిందులు చేస్‌ ఆయున్ఫంవద కబళించి ఎముకలు వేలం వేస్తుంది మట్టీనే నమ్ముకున్నృవాడు _ మట్టిలోంచి ఎంజో నమ్మకంలో నంట తీసిన వాడు అమ్మకం మీద నమ్మకం కోల్పోయినవ్వుడు ఆత్మా వాతిలో ఎవడు వునీతమవుతాడు విపణీ వీధి నూరుబారల ఉరితాడు నుతివాత్తని మూడు నుందర తర (నవంచాల కంఠాలకు బిగునుకుని వేదమంతాలు వరీన్తుంది జొతీయ॥;తాలాలసిన్తుంది నవోనదంతో (క్రకచం మధ్య రెక్కలు తౌగిన శబ్దచ్శితాల లఆ(కొందన ఎవడు వింటాడు ? న!

నంది సిధారెడ్డి ాాలాాాలలడయు రవాన్వ దూఖాల రాట్నం మీద ఆళల నూలు దారాల్ని ఎవడు వడుకుతాడు వీకాకీ చం్యదవంక తప్ప) = వాలినిపోయిన విలువలతో పాదం షూపీన కంవ్వూటల్‌ నేత్రం మనిన్న్‌ అనుభవాకాశాల్ని వొత్వ చేస్తుంది ద్బ్రశ్యం అదో నేవధ్యం అదే కనీ సిటీ జలలొలికే నరోనరాలు వేరు వివణి నీధిని శాసించి ద్‌ గళాన్ని ల్సి మూలో గ) టానికీ కత్తులు నూరుతున్న ఉద్యానవనాలు వేరు మార్చింగ్‌ సాంగ్‌ అవుతున్న గ త్యాగతోరంగాలు వేరు ఫిబ్రవరి 2 1988 ఉదయం త్తు

సంభావణా అనివార గం నీలాకాశం లోంచి మళ్ళా ఒక మేఘం తౌగిపోయి భూమివొడిలో రాలి వడుతుంటి కంటికీ ముంటికీ ఒకు ధార భూమికీ ఆకాశానికీ ఒకు ధార మునురు రాత ముదిమి ధాాతి చీకటితో యుద్దానికి వారిన కొడుకు ర్యతికీ ద్యాతే బూడీదయిన కలల జలతారు ల్యబ్దడ్‌ల్లుతున్స తల్లికి ఎవరు జవాబ్‌దారీ ౮ం ళం ళం రెందు పిదీక్తీల్ల నిండా బూదీదో నట్టుకుని ముద్దాడుతూ ముద్దోడుతూ న్థశానాన్ని కావలించుకుని బావురుమంటున్న దుూఖానికీ వీ నీళం జనాబ్‌దార్‌ ౯ ఆ తల్లి కన్టీళ్లు ఎవరికీ వట్టవు మనివ్నవి బూడిదగా మిగిలే గ్రే వాదీజీ మానవ నంబంధాల మవోటకోళం అర్హిం కాదు నీణామూర్భనల విలానమర్హం కాదు మునురువట్టన ర్యాతి ముదిస్థ వ్యధా ధ్యాతి జరిగింది వొల్యో కొటి విచు ్ఫృకున్న న్‌ లురాయి వూలు చెబుతాయి న్‌!

నందివి పిధారెడ్డి క

రెక్కల్లో బూడీద పాదవు కెళ్తున్న న్న ఊరసీచికలు చెబుతాయి సాక్ష్యం వింటావా మౌనంగా నించున్న వచ్చని కానుగచెట్లు సాక్షగా జరిగింది వొత్యే జరగబోయదీ వొత్వో ఈల నందీన కొంగలు మ్యాతం తపోభంగాల కధలే మ్మల్టీ మ్నుల్టీ వల్ఞిస్తాయి వచ్చని కానుగ చెట్లు సాక్ష

న! న్‌ నేరమే నెామలిఫించం ధరించింది నేమ భగవద్ధతయ్యింది నేరం దేవుని మీద (నమాణం చేసి అంతా నిజమే చెబుతుంది మునుడు వెలినీన ర్యాతి ముదిమి ముదిరిన ధ్యాతి నృ్వవ్చం గాలానికి చిక్కీన చేవయినవ రుదు విశ్చానం కంపించిన భూముయినవ రండు విషాదమే మోయాల్సి వస్తే తోప్పేదోముంది శా త్తోడ్మ్లో ల్లి శపించక చేసేదేముంది ? కంట చెలిమెల్లుపెకుబికీ కగట్లుకో తప్పేదేముంది ? విజయం కోనం వింటినారి నంధించక నీరునికి దారేముంది 9?

ఆగస్టు 22, 1988 ఉదయం

నంభాన్నణ ఇటీ త లుపుల్లేవు తట్టుటానికీ తోలువ్లుక్లోవులే రావాలనుకుంకు ఎవ్షరెనా నిరభ్యంతరంగా లోనికి రావొచు ) దిగ్గుల్లేని దిగుడు బానిలో దళనరి నీట్‌ అంచుమీద తోలే పలచటి అంగనస్తాన్ని నను వొంగిన వేవచొట్టు ఆకురాలి నన్న న్గుడు అం కదిలినంతో నుని ల్బి తంగా నిళ్ళబ్దంగా నేను కదులుతుంటాను కానాలనుకుంళు ఇష్టమైతో నను న, ముట్టుకుని చూడదొచు సగ లదీగా తగుల్తానేమో బీవితంలో తీసిన నలిల వలిపాన్సి న్‌, వో్‌దో జలజలా రాలుతుంటాను జఊిలనమాధి జాగ్రదనస్ర నా అనుభవం కొట్టై చేత్తో గుచ్చి చూస్తే శనీ స్టుల్ల మీదడుతుంది తలువ్లుల్లేవులే = ఎన్జరెనా లోనిక్షీ రావొచ్చు వేళ్లు కొంకర్లు పోయే కీతకొలం ఢీత్రల జలనరిమళంలొ జ్తీగ్‌

నందిని సిధారెడ్డి నను న్ని తాకొచు ్ట్ర) ఎక్కడొక్కడో తిరిగి అలనీపోయిన శరీరాన్ని మోనుకొచ్చే 'స్పేద వరిమళంలా రావొచ్చు స) ఎనరూ ధరించకుండానే ఎంజిపోయిన బంతిన్హూల వొననలా అమాయకంగా వీయొచు ్ట) నేనేమీ ఇబ్బంది వడను

• అనుభన వీచికలని ఆప్యాయంగా ఆదరిస్తాను ఐతే - ఒక్కటీ కాలుతున్న కాగితం వాననలా కరుగ్గా తగిత్రేనో అల్యూమినియం గొబ్లాల్లోంచి పొంగుతున న్న రసాయనాల్లా దురునుగ్గా దూనుకొస్తేనో నేను చ్యితహింనవడతాను నాజూకు ఆత్మ తోట్టుకోలేదు అవ నంద్‌కో ఎంలో మ్యాలోం లోనికి రానివ ను డిసెంబర్‌ 12, 1989 ఉదయం త్తే

అనరా పతరలపనననాాుకో పంభావణ మ ఎతు ( తటాకం

నమ్మి కలేని

అవనమ్మకో నంకేతాల ఒత్తిడికీ

ఆకుబల్లాడని క్షం అభయారణ స్భ0

భయనడి ఆ(కోళిన్తున్సు ట్టు ఉంటుంది

అవటు

వ్లుల్చలేరుకుంటున్న న్న చెంచులు

మధ్యలో ఉలిక్కిపడి ఉరుకొన్తున ట్రే ఉంటుంది

ఊహించని మంచువర లం కూలి

మరణక్షణమొకట _బైరవవురం చారువుమీద అల్టుకుంటుంది

అందమైన చాడువు

వొఠొత్తుగా ఆవులించిన

మరణ దృశ్యాన్ని చదువుతున్నాను

వరిచిత తటాకమ

అవనరాలు చూసిన తటాకము

చేజేతులా (పాణవుష్పాల్ని చిదిమనీన

విషాద దృళ్వాన్ని తలపసోన్తున్నాను

నంగనాచి నాచు ప్తాడ్రిపోను

చుట్టుకోబానికి నా అన్నల కల్లే దొరికాయా ₹

వీమీ ఎరగని ఆమాయకన్సూ)ల మొగం సెట్టీ

దామర తీగలింలో దారుణం తలపెడతాయా

అందమైన చరువు ఆవులించినవ్న టీ మరణదృళశ్వాన్ని చూస్తున్నాను

త్తి

నందివి సిధారెడ్డి నలో మునుగుతున స్‌ నవొాచరుని కోనం దూకే నీలి సావానకీరం౬ నలో మునిగిపోతున్న కడపటి దృళ్వం అది ఇద్రరు = రెండు క్‌ు క్షల్లముందో నీ పొలవుతో నీటి బుడగలి స చూన్తూ ఈతరాని దుఃఖం చెడువుచుట్టూ వ్యాదెత్తినట్టు తిరుగాడుతుంది గట్టుమీద ఒంటరి దూఖారుణ 8ిఖరం కట్టులు తొంచుకుంది = చూడు అందమైన చెడువు ఆవులించిన మ్స్రత్యు దృశ్వాన్ని శపిన్తున్నాను పాల వృ్యాదయాల్ని వదును పెళ్డు నీలికిరణం ఉద్యమం మధ్యలోనే ఊపిరొదిలితే త్యాతభాగసా + మిని ఒంటరి తలపోతలో లోలిడిల్లదా లోకం ? అభయమిచ్చిన చేయి వోఠాత్తుగా మాయమైతోే అరణ్యం ఎక్కాడని పతుకుతుంది పానం ? అంచులు దాటీన నిషాదంలో చొంచులు దవొన నంస్కారాలు చేసిన చేతుల్ని చూనుకుంటూ ఎంతని విలపించగలరు కాకులు దూలిని కారదవి కద్యా బొరబడలేని కాకులు దూలంనుంచే కాకీ శోకం (వకటిస్తాయి శ్తీర్రి

సంభాషణ మిగిలిపోయిన న్నీళ్లకుండ మెరున్తున ల! బూడిద కువ్వ మరణ బీభత్సాన్ని తలసిన్తూ ఉంటాయి అవున్వా ఇద్హర్డు మింగిన చెరువు ఇంకా అందమైందంటే ఎలా అంగీకరించాలి చెవ న్స జనవరి 28, 1989 తెల్లవారుజాము ళా త్తం

నందిని సిధారెడ్డి వలయం ఇస్తమైన కళ్ల రెండూ రెండు కళ్లు రెండు క్‌న్తుల మధ్య యుద్ద వీక్షణాలు రెండు చేతుల మధ్య యుద్ద వాతావరణం క్ష్‌క్షణ బీభత గం గాలి డునరునల్లో వతి (పాణం భయోాతా శాతం అక్కడ ప్లల్టెల్లో ఒక్కొక్కడు దృళ్వా శ్రవ్వ బీభత్తో ()వాన్యాలె దర్భనమిన్తుంటాడు ఎవ్పటికన్నుండు ఇంటిమీద పెద్దప్‌ల్టు కూచుని కూన్తున నృ ల్తు వుంటుంది త్తౌబ్దవారుజామున చౌల్పిపావురం ఎవరి అంతిమ చేనాలు మోనుకొన్తుందోనని చ్‌ ర్రలేని దిగులు వీటికాలవ్లలె ఎదలు నందడించాలి సన వాళ్లు రేలపాపై చ్తని ఎనీ బ్లుల కురియాల్సిన వాళ్లు మండలకొద్ద్ధి నాత్తురు కమ్మురిస్తే అన న్ప్రలారా మన్ని ర్స ంచబండీ వ్యర్హాగుండౌలు తబ్టుకోల్య) 1 శ్యతునలయాలు పెట్టన చిచ్చు ఫ్రలో రెండు కళ్లూ మనకబాడుతున్నాయి 50

నంభాన్నణ

రెండుతోబలూ తగలబడుతునా గాయి

క్షమించండి

బలాబలాల నిడూవణలో

బలిమిలేని పిచ్చుకలు చన్తున్నాయిం

ఆవుల కొట్లాటలో

లేగడూడల కాళ్లు విరుగుతున్నాయి

రెండు ఆకాశాల నుండీ

వంతులవారీగా

నక్ష్మతాలు రాలివడుతుంటే

నంతోషిన్తున నాడు శ్యతువు

ళ్మతువు తగువు "పెంచాలని చూస్తున్నాడు

జనంకోనం వూసిన వూలవనం మీరు

చెక్కిళ్ల మీద ఒలుకుతున్ను

దుఖాన్ని తుడిచే న్చుదుకరాలు మీరు

ఇన్సి బీభతో /)ద్భృశ్వాలు అల్లుకుంటుంళు

వత్తా తట్టుకోలేదు

మీరు పోరాటంలో (ప్రాణాల్బి వతాకగా ఎగరేసిన వాళ్లు

కాల్లు నరుక్కోటాలూ

మెడలు నదుక్కోటాలూ

ఒకోరినొకరు వరన్ఫరం కాల్యు స్ఫకోటాలూ

విక గృ తాలంకృ క్రో భాషలో విరుచుకవడటాలూ అత్యుత్సావా వాత్యోత్భవాలూ శయ్యా అయ్యో ! చబ్టుకోలేను ఛాంలరంా కతి ణ్‌ అమాయకన్నల్డెలు తట్టుకోలేవు | ఖ[ 0 ॥ం మగ్గాల రగ అన్నా ఈ వివాదృవైపరీత్యానికి స్నా _ లో " శ్యలతువు నంతోనిన్తున్నాడు కూ.

గ్‌క

నందివి సిధారెడ్డి అగ్నిలో బంగారాన్ని కడుక్కోనచ్చు ఆత్మవిమర్భలో నేరాల్ని కడుక్కోవచ్చు న. మొదట మశ్హాతీగ 'ెకలించి వువ్చును నలొపేసిన వాడు నేరస్తుడు లేగదూడను భయపెట్టి (ప్రాణగ్రవాణం చేసినవాడు నేరస్తుడు నేరవొస్తాలు అగి ిలో వునీతం కావాలి ! అన్న లారా మీ ఆ(వాం ఎక్కుపెట్టాల్సింది నున శ్యతువుమీదికి రెండు చేతులు కలిసి చస స్రట్టుకొడ్‌తో కంచెలు దున్ఫృటానికి కను స్పైలన్నీ | న్‌ద్దమే కలలు రవించటానికీ కలాలు నంసిద్దమే మార్చి 28 1990 రాత్రి 52 ఉులతలాలలానాను

వా సంధావలణ ముడుతలుపడిన అనుభవం వూయలోనని న్నై గొయాలు మూటగట్టుకుని ముడుతలు వడిన అనుభవం నడచిపోతంద గాయాల బరదువో,,,. న్పష్పాల దిడువ్నో,... వీవు కాయ గాసీంది వంగన నడుంతో ఈ మునలి జీవిలమిట్లా నడీచిపోనీ / ఆఅక్కడొకటో ఇక్కడెకటీ తాటీకమ్ము అ గుడీసె ఎద్దురె తన అనన్వురతనీ ఓబమినీ కెలికీ చూసిన్తుంది దు నేలలో అడుగులాయ దుమ్మూ పొగా మధ్య పెద్ద తోడా ఉండదు చూవు నగిలిన అద్ధమవు తుందా,.,., అద్దం మీద కమ్ముకుంటుంది దుమ్ము నడచినంతో దూరం దుమ్మే అట్లాగని నడవకుండా ఉండలేమాయ ఈ మునలఠి జీవితమిబ్లా గదచిపోనీ ౪ దూరాన మిణుగుడు వురుగూ లేదు దుఃఖాన ఫలమంతకన్నా లేదు 53

నందివి సిధారెడ్డి చవిసాచి విన్నా జీవరాశి అలికిడి కాదు అంతా ఎవలో దోబుకుపోయినట్టు ఊరూ అదివీ పెద్ద తేడా లేదు ఐటి నిళ్ళబ్ధం శ్‌ గుండా పాడువడీ కూలిపోయిన గోడయ్యిందా... కూలిన గోడమీద వీ కాకీ వాలదు ఈ మునలి బీవితమిబ్దా నదీచిపోనీ / చెట్టూ చెట్టుగ్జానైనా ఉఊంటాయి ముబ్బులు మబు స్ఫ్రలుగ్దానైనా శదులుతాయి మనుములు మనువులుగానానా బీనించలేని లోకం మనకెందుకూ 9? ప పాక్కీలి పాకిలయింది బతుకు నిలువుతాచుల బావిన నృృమ్ముకుని ఎట్లు బతుకుతాం ౯ మనుమ్థుల్లేనింట్లో అలుకు లేవింట్లో - అలికీడి లేవింట్లో ఎవ్లరెనా ఎనా గా ట్తుంటారు ₹ ఈ మునలి జీవితమిల్దూ నడిచిపోనీ బీవితంలో వండిన ఈ మునలి అనుభవం ఇట్లానే తగలబడిపోనీ ఏప్రిల్‌ 24, 1989 మధ్యావా సం ర్‌శ్ల

సెంభానణ అంబాడి నన్ను నేను మోయలేక దోసిట్లో ముఖం దానుకమున న్స ప ర్త)ండు పొడుగు పొడుగు క్‌హ్టైల మూవ్పులు బరువు బరువుగా తలమీద మోనుకొచ్చి ఇంటి ముందు నిలబడి పిలుస్తుంది ఫాషన్‌ మో (్రవపంచమ్మీద నాజూకు శరరాని న్‌ ఆరేనుకుంటుంటానా అద్దాల వజ్జోలు కట్టన అంగా జాకెట్టు లొడీగి తలమీన మునుగేనుకోని రాతాండికడీయాల అయలో రాగమందుకుంటుంది మార్కెట్‌ లోట్లో తోలబెట్టి నాకు నేనే గింజుకుంటున్నృవ్వుడు పాతబట్టులో కూరగాయలు వరచుకొని రాతిబాట్లుతో మెదకంల అమాయకంగా చూస్తుంది ర్‌5్‌

సందివి సిధారెడ్డి ఆకలి వడగలో నేను వయ్యారంగా ఒల్లు విరిచేటవ క) టీక్షీ రెండు చేతుల్లో దజదబా చరిచి ఆకాశాన్ని పెనం మీద వేసి అరచేతి మందంతో అందమైన లొట్టై కాలున్తూ ఉంటుంది రూపాయికి బ్థ్ధిలా అతుక్కుపోయి నా వృాదయన్పచ్చుతని అవమానించుకుంటుంటానా చేతులు జోడీలు కొట్టుకుని గుంవుగా నను రై చుచ్చేన్‌ నాకు రాని భాషలో పాటలు పాడుతూ ఒక వట్టాన వదిలిపెట్టడు మోటార్లు మోవారించి దూరాన్ని కొలవటానికి నేను నంశయిన్తుంటే ఏ నంళయమూ లేక రోడ్డు వెడల్పు చేనుకుంటూ కంకరనేరి 0) డొంబరు రానుకుంటూ దూరతీరాలు కలివీ సాగిపోతుంది మనిషిని చూసి నేను ఈనడించుకుంబుంచే నాకోనం నగరాలు నిర్ణించి ఇన్తుంది నిజానికి నేనెంతో కృతఘ్చుత్లో కావొచ్చు ్ట) జనవరి 29 1989 పగలు క్‌6

సంభావణ జీవనది సాయంతం లన బంగారు రెక్కలొరున్తూ మా కీటికీ ఊచం వక్కన వేలాడుతున్న నీద్దిలెటు మీద వాలింది వాఠాత్తుగా ఒక్‌ నది రెండు భుజాలమీద రెండు తోటల్సి మోనుకుని మాయింటి తలువు లట్టుంది నదికదా నన్ను, చూసీ చూడగానే (వనావావోసంతో వలకరించి అరణ్య వృాదయంతో ఆలింగనం చేసుకొంది జలన స్రర్భులో (పాణం లోచివచి ్ట) నామమును వులకాంకిత వృధ్శిా కౌలుంళు నది - నా ఎదురుగా ఆనీనమైంది నా ఎదురుగా ఆనీనమైన నది ఒక తోట గోటు తౌరచి రంగు రంగుల వక్షుల్నీ పొడనాటు తరువుల్నీ వరిచయం చేసింది మిన వ) కుండీపోయానేమో మిన న్నృంటే కొమ్ములూపి గ్‌?

సందివి సిధారెడ్డి రకరకాల పూలన్నీ మా టీపాయ్‌ మీద పరిచి వీరుకొమ్ముంది ఏ వువ్వని వీరుకోనూ ? అన్ని వువ్వులూ అందంగ్యా ఆక్తర్టణగానే వున్నాయి ధరించటానిక్షీ ధెర్యమేదీ? నా భయనంకోచాలు నేనధి రోహించలేని పర్వత శిఖరాలు వీది ముట్టుకుంటే వీమవుతుందో......... నది నను గ్‌! చూస్‌ నమంగా నవి ్న(౦ది రాలిపోయిన వక్షి ఈకల్తీ 45! వాడిపోయిన వూలరేకులీ | వీకరువు పెట్టి నది గంభీర గురర జలదమైంది తడిమి చూనుకునే నరిక్షి ప్హోంతొ తడిసిపోయి వుంది విత్తుపై పాఠ పగిలినట్టు నేను సాంతం రెండుగా నగిలిపోయాను తరుణాంకుర వాన్తంతో వ్లూలను దోసిట్టోకీ తీనుకునా నను అంతే నది అంతార్జానమైంది ఆగస్టు 10, 1989 సాయంత్రం 58

శమ ఎముంలుతాయో నంభావణ 3ెయ్యి తుశారని చాయ్యి తొసేశారని తొలిసంది చెస్తే సాకులే చీకాకు నడుస్తాయి వెయ్యి న్థాప్పాల్సి నిజం చెయ్యగల చొడ్యూని సాంతం తొసేశారనే తాలినింది గాయం కుళ్ళి సెస్టిక్‌ గా చాదబారిందని చెప్‌ రానా లూటాలు తగిలి అమాంతం ఊదిపోయిందని చెప్పినా వాళ్లో నంజాయికీలన్నీ వి అబడ్డాలో అప్పనిన్తరె తీసేశామని అన్నా ఖచ్చితంగా కావాలనో చెయ్యి నరికేశారనేదో నత్వాం చాయ్యంటు మాటలా ఎనవర్జికెనా ఒక చాయ్యి' లోకపోతో ఎంతోవస్టో ఎవరికీ మ్యూతం ఎలా తొలున్తుంది ₹ చెసా 4) పెట్టకుండా చెట్టంతో కొడుకును ఎత్తుకుపోయి అద్భళ్వం చేస్తే వీ అమ్మయినా ఎంతో ల్హుడీల్లుతుందో ఎనర్జికెనా ఎలొ తొలున్తుంది్‌ ర్‌ం

నందిని సిధారెడ్డి చెయ్యంయే ఆషామాన్నీనా? ఎవరివానా ఒక చెయ్యి కావాలంళు ఎంతో [న్రయత్తి నిస్తే మ్యాతం ఎలా వన్తుంది ₹ నేలా అక్షరాల్లోకి నన్నిముడ్డుకోనూూ.... నాక్షస్టమైన నా నవాచరుడి చెయ్యి తీసేశారు చాయ్యేం చేనిందనీ..... చమబనదులు తుదీచుంటుంది కనీ బైట చారికలు కదిగుంటుంది చెయ్యేం చేసిందనీ..... చేత్తో రెందు ముద్దలు తీసి ముద్దు ముద్దుగా తినిపించి ఉంటుంది కూటికుండల్న్హౌత్తుక పోయ కుక్కల్ని తరిమి ఉంటుంది అంతకన్నా చెయ్యేం చేసిందనీ... కష్టాలు నడబోసి కాగితం తడిపి ఉంటుంది కడువు మాడినవుడు కరవతాలు వంచి ఉంటుంది గోడమీద గోడుగోడున మన గోడు రాని ఉంటుంది నాలుగు బాటల కాదో నలుగురితో కలిని _జెకొబ్ట్‌ ఉంటుంది అంతకన్నా చెయ్యేం చేన్తుందనీ..... ఆయ్యాాా నా మిత్రుడి చెయ్యేది ? చేతులు కలిపి సే సవొంగా సొక్కుదామనుకునా ననే అయ్యో నా (పాణమ్మితుదీ చెయ్యేది నా కనబడగానే గుండొంతా చొయ్యిచోసి 60

సంభాన్నణ కానిలించుకునేది అవతలి వక్కనుంచి వళుతుంటే చప్పుట్టు కొట్టి నంబరంగా సిలిచేది కన్న త్యల్లిలా ఎన్నడూ కడువు చూసేది వూరిల్లుకష్టేది బీరచెట్లుకు పొదులు తనే స్సేది బాయిలు ఆనే సాది బర్భ్మసెట్టి బండలు వగలగొబ్టేది వంటలు కోసీ క్‌ల్లాలు నూరే టి అవ్పుదడవ్వ్నుడు ఐదో వదో ఆక్షరాలు రాసేది అయ్యో నామితుడీ చాయ్యేదీ క్‌ మెడకీందా కడువు మీదా తడిమి తడీమి నాజు 7 (రత్మీవతో చూసేందుకు నా (పాణమ్యితుడి చెయ్యేది వ్‌ మాటలు రాని వసీబిడ్డను ఎత్తుకుందామని ద్య్ణరకు పోత... చెయ్యేది ? కంటిమీద వాలిన దోమను కొడదామని చూస్తే నీదీ.... చెయ్యేదీ ఖా చెయ్యి నరికిన వాడీ చేతులు పడిపోను చోర్మిదీ శవానికి తలకొరివి 'సెడదానముంటే చెయ్యి తసేశారు గదా చెయ్యంటే మాటలా వ్‌య్యు న్దప్పాల్ని విం చెయ్యగల ఖడ్గం కోటీ రాగాలి గి వనం చెయ్యగల నంకల్పం రోట్ధను తట్టు నమ్యు(దాల్ని పోరెత్తించగల మేఘం మ!

నందివి సిధారెడ్డి చెయ్యి తొసేశారు గదా చెయ్యి తొసేసినా చలించని వీరుడే నా మిత్రుడు చిత్రహింనలో రాటుదేలిన రవాన్వ జీవితమేనా మితుడు చేత్ళుళ్లేని వాదీకి క్లో చేతులు నా మితువికిన్నుడు క్షా్హాతోనే యుద్దాఖ్యానం జులె 17, 1989 రాత్రి 62

సంభానణ కొత్త సన్నివేశం

ఇన్నుడు నువ్వూ గురించి చెవ్చుటం అనందర్భమే

దారి దొరకనక్‌ బుగులు బుగ్గులెన వూట

వూఅ వనన

మట్లో శరీరమంతా అల్లుకునిత్తల్లిలా తొల నిమిరిన జ్ఞానకం

చిలుకా గోరింకలు కవి నమయమే ఐనవ్ఫటికీ

కొత్త (గ్రీమ్మ నన్చివేళంలో వక్షి జంబను (వస్తావించటం అనందర్శ గ్సమే

చిలుకతో చెలిమి కలవక ముందు

వద్డొన్న రృచేల మీద పిసీకీల్లు మేసేది గోరింక

గుడిసె మీదా గుడీసె ముందరి యావచెట్టు కొమ్ముల మీదా

వాలిన గోరింకో

తన ముక్కు గుండె దాకా చాచి

(ప్రేమ ఢ్రేముగా కడువులో దేనినబ్బు బాగా జ్ఞానకం

నిజమే - (ప్రాణభయం మొగ్గతొడిగే

ఈ నని స్రనేళంలో నిజం చావుటనే పెద్ద అనందర్భమైంది

న

కాలినడకన వాళుతున్నృ నాకు

మధ్యావ్నామయ్యి ఎండ బాగా ముదిరేనరికీ

తొవ్ఫలో ముల్లుగా మారిన వువ్చు కనిసించింది

ఇంకొంచం ముందుకు నడిచేనరికీ

రెమ్మకు మిగిలిన రెండాకులు

చెట్టు కొమ్మును మేన్తూ కనిపించాయి

ఊరు దాటిన కాసేవటికీ 63

వందివి సిధారెడ్డి పొజ్టుకొచ్చి కళకళలాడుతూ ఊళ్లో వరిక్మరల్సి మేన్తున్ను పంటకొలన కనిపించింది పాఠిమర దొాటులు అడుగు వేసేనరికి వుట్టును పెకీలిన్తున్న చీమలు తారనవడ్డా యి అదేపనిగా నడుస్తున్న నాకు దిగులు కొరడా రుళిపించినట్హయింది.. ఉలిక్కి పడ్డాను, ఇట్లా కూడా జరుగుతుందా - అని ఆశ్చర్యమేసింది. ఈ సాదృశ్యాలేవీ కవి సమయాలుగా సాహీత్యలోకం ఒప్పుకోదని కలత పట్టుకుంది, ఖః ఫువ్వుయి జీనించకసోయినా ముల్లువె దారినలరించకు కాదీవి కాలేక్రపోయినా క్యరును ఊడదీసే (వ్రయత్చృం చెయ్యకు దారి నుగమంగానే ఉంటి వాగు నీళ్లు తాగే గోరింకా వాగండీ పోయిందని నాదులొందుకు చారి నుగమంగానే ఉంది తీగమీదే వూసిన వువ్వా తీగలాగే వని వద్దు (్రయురాలి తలలోంచి జారిన దానన త్‌, వ్రువ్వా నా (ప్రయురాలి ముఖాన్ని వరివాసించి నావొ )దయానికీ గొయం చెయ్యకు ఇవ్చటీకీ నా (ప్రియురాలు నాకెంతో ఆందమైందీ అంలకంటే ఇష్టమైంది కూడా మార్చి 31, 199] తొల్లవారు జాము ఘా!

నంభానణ ఉపోదయానికి ముందు ఉషోదయానికి ముందు ఉలువులు తౌరనాలా వొడ్డా అని అనుమానం తొరవకపోతే..... అరలో తిమిర తిమిరాల ల్తిక్షణ (్ర్‌కచాల దాడిలో తట్టుకోలేమని బోధపడింది చౌరుడ్డ్దానూః... రాజుభక్తుల రక్త నముదాయంలోంచి విరజిమ్మిన మృల్యుశెత్యాం తరుములతుంది వర్ణానంతర ర్యాతి విశాల వివ్వాలమైన 'చేకున(్రాల బోనెల్చి వొంవుదామా వొద్దా అని నందోవాం వొంవకపోతే నాజ్టాకాన శరీరం ఆఅంతంతో బరువుకీ ఆత్మవాత్వా చేనుకోదా అని జాలి దోనెంమీంచి హిమ వర్వూతాలు జారి మీదవడీ కువ్ఫకూలిపోతామని భయం వీమయినా నరే వాళ్లు ఉపషోదయానికి ముందే తలువులు తొరనడానికీ నిరయించుకున్నాడు గ మట్టుకున్న ర్సృంతో ఓవీకొ మనివికెక్కడీది!? 65

వందివి సీధారెడ్డి మనవిషికున న్బ్రృంతో దుఃఖం మట్హి గర్భం చీల్చుకు వుట్టిన చెట్టు కెక్కడీది ? యుగాల బీభత్స ఖీతావవోన్ని వడబోసిన భూమి తన లోవా శృంఖలాల్ని చూపెడుతూ ల్యల్రడ్మీలింది “బిడ్డలారా దమ్ము తీనుకోలేక్రపోతునా నాను మీరన్నా నా చెరో యిజిపీంచరా” అని (ప్రాధేయనడింది భూము గురించి మాట్లాడాలా వొద్దా అని నంళయం మాబ్గాడకపోతో త్తి తమ కళ్ళముందే. దుఃఖంలో కాలిపోతుంది మాల్టాడుదామా.... వీలినవారి కారాగారాల కర్కశ నృర్భక మూగదేవోలు ముకుళిస్తాయి అయినా నదే నాళ్లు గొలునులు తొగ్గొట్టటావికే విరయించుకున్నారు కష స చీకటీ తీగలు నల్జిక్కులా అల్లుకున్న తర్భాత అలికీడీ నద్దుమణిగిన నమయాన చౌట్టుకీ చెట్టుకీ నడుమ ఆకులు కదిలినట్లువుతుంది అడుగు ఎవ ్థుడు కాకుండా రవాన్య న్యేతాలు పాదీన్నరెఫిల్‌ రాగాలు విన్చిస్తాయి మనిమినీ మట్టనీ అన్ఫుతో నొస్తాలలతో న్న సుళించటావికీ అంకితమైన 66

సంభావణ త్వాగకునుమాలు భయం బోలువులు చౌరచి రమ్ముంటాయి. తలువులు చొరనవాలా వొద్దా భయం ఫూలబాట కోనం చివరకు ముళ్లు యేరివేయాలనో వాళ్ళు సిద్దమైనారు

• శ *

ఒకో పొవురం ఇన్‌ఫార్ముల్‌ అవుతుంది

*ఓ ఈ ఈ ఈఓ ఉషోదయానికి రెండు గంటల ముందే ఊరు వణుకుతుంది వ్వాన్‌లు జీవులు బన్ఫ్రులు అవ్రుకుని వందలాది రాజభక్తులు ఊరుని చుభ్బుముడతారు ఇండ్లూ గుదీసెలూ కొట్లాలూ దొడ్డూ గాదొలూ గడ్డవాములూ గొాలిస్తారు రాజభక్తుల విశ గ్గ్రంవాల విధ రంన హింసాచరణకీ దొడ్లో నపవులు వనుగడ దూకీ వరుగులు తీస్తాయి మనువులకైతో ఆ ఒక్క అవకాశమూ ఉండదు “అంబా “అమ్మా” అనో శబ్దాలే అంతటా అల్లుకుని ఆనొళం దద్దరిల్లుతుంది నోడు విప్పాలా వొద్దా భయం కీటికీల్లోరిచెనా కళ్ళు తరచి చూడాలా వొడ్డా వణుకు వీమయినా నదే “మీరు మనుములేనా” అని అడగడానికే వాళ్ళు తొగించారు

కో ఫో శ కః క్త ఉషోదయం తర్వాత కొన్ని క్షణాలకీ నలుగురి శవాలు మార్మోగాయి 67

నందిఏ సిధారెడ్డి నడీబజార్లో శవాలు వడుకోబెట్టి వ్యాదయాలమీద బూట్లు కవాతు చేస్తాడు బిడ్డల మీద వడి మొత్తుకుందామన్నా తల్లులకు వీల్లేదు కండ్రనీరు కంద్రల్లోనే వొల్తుకోవటం “వినండ్‌ ఎవరు నోడువిప్పినా ఇదే గతి” మైకులు గ్ధించినాకొద్దీ మనశ్తరంగం ఎగిసి వడుతుంది చీమయినో నరే శవాల్చి చూసించి భయిపెట్టినా నరే ఇని ఆమానుషృ వొల్వలనీ రాజభక్తుల కజ్టుకథలనీ లోకం ముందు ఎలుగెత్తటానికే ఊరిజనం నీకమైంది పవంబనఖ 25, 1990 ఉదయం 68

సంభావణ జీవితమే అంత కొట్రై వూలు వూన్తున్నవ్శుడోనా క కాలం కత్తులు విసిరినవృుడూ నిభాయించుకున్నా నాను మునుడు కురున్తున్నప్త $)డోనా మనిషి కనీ తో కీ స్టేళ్లు వాగ్డులె పొంగినన్నుడూ నిభాయించుకున్నాను రెవ ర్త్రలు వాఠథిపోతునా గ రెక్కలు సోలిపోతునా గ రెందు భుజాల మీద నా నురుచిర విశ్వాసాన్ని మోన్తూ గంభీరంగా నడున్తూనే వున్నాను ఇప్పుడు బఐరువేమిటి ౯ ఇన్నుడు బడలికేమిటి ౯ నరోవరం నరం విప్పి వలకరించి నవ్వ ర్షడోనా నమ్యుదం ఉప్పెనయి వేటాదినన్నుడూ నిభాయించుకున్నాను గాలి జున్చొచొట్లై తలదువ్నినవ్న గుడోనా వివవు నూదుల్లో తరుముకొచ్చినవ్చుడూ తమాయించుకున్నాను అమ్మ ఒదీలో పాలు తాగినవ గ్రండోకాదు అమ్ముల పొది మీద అమాంతం వడుకోవాల్సినన్నుడు కూడా నిభాయించుకున్నాను ఇన్వుుడు భయమేమిటి ఇంలో లోలయకి దిగాకో ఇన్వుడు ననకడుగేమిటి

వందివి పిధారెడ్డి వలనవాద నంగరంలో భూమిని బొంగరంలా తిప్పినవ్పుదు అరచేయి చాచి ఆకాళమైనవాల్ణో హింసోలయాలు చ్యితవధ చేసినా" ఆత్మువధ చేనుకోని హాల్లో చుడువ్రుముక్కలు చూూను తుఫోనులు చూవూను కరువులు చూశాను చాడువులు కొట్టుకపోయే వరదలు చూూను చనీ ముల్లు చల్లి ఒళ్లు వాయగొళ్తే చట్టాలు చూఖాను 20 గా కం వ! క. కందిరీగల దాడిలో కమిలి కమిలి కుమిలిపోయాను ఇవ్చుడు భయమేమిటి ₹ ఇవ్సుడు భ్యదతోమిటీ లి ఆప్వాయంగా లాలించిన వ స క్రాలు కూలివద్దవ్సుడు తట్టుకున్నాను పాలుతాసి పెంచిన గోవులు విలవిల్లాడుతూ ఊసిర్లాదిలినన రుడు లోట్టుకున్నా గాను కసాయి కబేళాలో తురాయి వూలు తునక్షలె చొదరి వడ్డవ్ల రుడు లోట్టుకున్నా నాను గొడుగువట్టున ఆకాశం విరిగి వదినవ్వుడు _ధెర్వంగా తట్టుకున్నాను భూమి కంసించినవుడు లోట్టుకున్నాను ఇన్నుడు తట్టుకోలేనా ౯? నువ్చూ మాట నూరిస్తే తట్టుకోలేనా ? నని చరణం మారిస్తే మ్యాతొం తట్టుకోలేనా ౯? జాం

సంభావణ చందుడు వేడొక్కులున్న న్స వేలో నూర్యజిరణం చ్వల్హబది లొంగిపోతే మ్యూతం తట్టుకోలేనా క నా జీవితమే అంతలో ఆటుపోట్లు కూడలి అలల లెవ క్ర వీంద కలలు దానుకున ల్‌ కడలి బొల్హిమబ్బులు ఉరిమితే తటుకునా నను ళం యు నృజ్హ మబ్బులు సీడుగులు రాలిస్తే తట్టుకుంటున్నాను ళం ల] ఇన నుడీ అవళబ్దాలు నాకు కొత్తేమీ వాదు ఇన కుజీ విరాగగీతాలు కొత్తమీ కాదు ఆకాళం ఎవ్వుడూ ఒకేలా ఉండదు ఆదడవంతా ఎన్నుడూ వచ్చ గానే ఉండదు వూలసొరభమంతా ఎవ్పుడూ రాగజనకం కాలేదు దేనికీ నేనంతో నులభంగా నివ్వూలించను ఇన్ని నుడీగుండాలు తట్టుకున్నాను ఈ మ్యాబోం తట్టుకోలేనా నా బీవితమే అంలో జయానవజయాల కూడలి అనుభవాల రాపిడిలో వదునెక్కే- ఖడ్ల శెలి ఏప్రిల్‌ 12, 1989 తెల్లవారురవూము ణా

అ .. కవికీ ప్రజకూ ..

చిలుకా గోరింకలు కవి సమయమే అయినప్పటికీ, కొత్త (గ్రవ్మ సన్నివేశంలో పక్షి జంటను (ప్రస్తావించడం అనందర్భమే

చిలుకలో చెలిమి కజవకముందు

వజ్డూన్నృ చేంమీద సనకీళ్ళు మేసేది గోరింక

గుదసెమీద గుదిసె ముందరి యాన చెట్టు కొమ్మ లమీద

వాలిన గోరింకొ

లన ముక్కు గుండా దాకా చాచి

(గ్రేమ (ప్రేనుగా కడువులో డేవినట్టు బాగా జ్ధావకం

విజమే = (ప్రాణ భయం మొగలొడిగో

ఈ నవ్చి వేళంలో నిజం చెన్సటమే పెద్ద ఆనందర్భమైంది.

ఎవభ్రెాలలో ముఖ్యంగా 85 తర్వాత వచ్చిన వచన కవిత్వంలో ఏర్పడిన కొత్త గివ్మ సన్నివేశాన్ని 'నేనవగాహన చేసుకున్న తీరును ఈ కవితా చరణాలు ఒక మేరకు రూపుకడ్తాయి. ఈ స్థితి90 లలో తాలగి పోయిందనుకున్నాను. కాని బహుశా 90 సెప్టెంబర్‌ నుంచి (ప్రారంభమయి 91 మార్చ్‌ నాటికి ఈ సన్నివేశం మళ్ళీ విష్ణవాభిమానం గల మధ్య తరగతి మేధావుల చుట్టూ వాతావరణంలో సలకొంటున్నది.

పక్షీజంటనే కాదు పక్షి జంటను కూల్చేసిన కిరాతకుణ్లి శపంచిన ఆదికవి ఆ(గహంతో మన కవితా సాంప్రదాయం గురించి మాట్లాడుతారు. శోకమే శ్లైకమయిందంటారు. ధర్మా(గవమే శాసమయిందంటారు. కానీ ఈ దశాబ్దిపు సయక్షిష్ట్ణత అనను గాసీ సందిగ్ర్హతతో “కడుపులో దేవిన జ్ఞాపకాన్ని కళ్ళముందుంచడానికి కవులకు చాలా కష్టనువుతున్నది. కారణం ఇక్కడ పక్షి జంట నిసల్గ(పేమకు లేదా చిలుకా గోరింకల చెలిమికి రాజ్యం ఆమోదం వుందో లేదో తెలుసుకోకుండా “నిజం చెప్పడం పెద్ద అసందర్భమై ౦ది.

ఈ నిజం చెప్పడాన్ని పెద్ద అసందర్భం చేసిన “ప్రాణ భయం మొగ్గ తొడిగే సన్నివేశం 80 లలో కవిత్వంలో అస్పష్టత చోటుచేసుకోవడానికి ఒక హేతువయిందనూకుంటాను.

“కొత్త సన్నివేశం" అనే సిథారెడ్డి కవితలోనూ కాంత అధివాస్తవిక ధోరణులున్నాయి. కొన్ని నాకు న్పవ్షం కావి సంకేతాలున్నాయి. ముళ్ళుగా మారిన పువ్వు, చెట్టు కొమ్మను మేసే ఆకు, వరి కరలను మేసే పంట కాలువ పంటి పోలిక్క పుట్టను 'పెకిలించే చీమలు కాదు. ఆయినా ఈ సాద గ్బశ్యాలు కవి ప్‌ (క్రమ పరిణామం గుణాత్మక మార్చు లోకి గెంతు వేయడాని న్న సూచించడానికి రాశాడో సుబోధకంగా అర్ధం కాదు. మొత్తానికి

దారి నుగనుంగానే వున్నది

వాగునీళ్ళు తాగే గోరింకా

నాగందిపోయిందని వాదులెందుకు

తీగెమీద వూపిన వువ్నాా

తీగలాగే వని వద్దు, ణు

కవి ఇక్కడ ఒక్షవెపు రాజకీయ సిద్దాంతాలను (ప్రస్తొవిస్తూ తాను ఆచరణ పక్షం వున్నాడని తేలుతూనే వున్నది. (గష్మ నన్నివేశంలో వాగు (ప్రవాహంలా కనుపించక పోయినా చెలిమలా వుంటుంది. గోరింక వాగు నీనే స) తాగుతుంది. ఇంక (ప్రవాహ సదృశ్యమై న పోరాటం ఎండిపోవడం ఎక్కడున్నది.

ఈ కవిత గురించే ఇంత వివరంగా (పస్తావించి ఒక పని నులభం చేనుకోదల్చు కున్నాను. సిథారెడ్డికి తాను తీగెమీద పూసిన పువ్వని తెల్సు. తానే కాదు తన తరం కవులంతా ఉద్యమం తీగెమీద పూసీన పువ్వులని తెల్పు. కాని వాళ్ళలో కొందరయినా “ప్రియురాలి తలలోంచి రాలిన దాసన్న పువ్వులయి' ఆ (ప్రియురాలి ముఖాన్నే పరివాసించే పనికి పూనుకున్నారు. ఈ కవి వాళ్ళ నుంచి కేటాగా నిలిచాడు. ఇది చార్మితక పరిణామమూ, నేపధ్యమూ లేకుండా జరిగిందేమీ కాదు.

మెదకు జిల్లాలోనా ఓర్దాయనో

సెడుకు లేని వల్లుందిలో ఓర్హాయనో

బలుకు లేని వల్లుందిలో ఓర్దాయనో

ఎమర్జన్సీ ఎత్తివేసిన రోజులలో ఈ పొట నలుమూలల మోగినప్పుడు మెదక్‌ జిల్టాలోని మెతుకు లేని పల్లెలు ఇంకా ఒక విస్త్రతమైన బతుకు పోరాటంలోకి (ప్రవేశించలేదు. బహుశా సిథాలెడ్తీ అప్పుడు కవిత్వం రాయడం ఆరంభించి వుంటాడు. తన కాళ్ళు ఆ మెతుకు లేని పల్లెల్లోనే బతుకులో నిలిపి ఆయన యూనివర్సిటీ కొచ్చాడు.

వీటీకేలంబెత్తి

ఎయివుట్లు వందించి

గంజిలో మెతుకెరగనన్నా

అని తండి మోట కొడ్లూ పాడిన జ్ఞాపకాల బాల్యం నుంచి హై దరాబాట్‌ లోని తెలుగు పండిట్‌ శిక్షణ లోనికి వచ్చినా అవ్పటికింకొ చెరబండ రాజు కాని భాస్కర్‌ రెడ్డి లాగా సిథారెడ్డికి ఇతర కవులు అనూయ చెందదగిన రైతాంగ జీవిత నేపథ్యం వున్నది. ఈ రెతాంగ జీవితంకూడా తెలంగాణాది కావడం, అందులోనూ వెనుకబడిన మెదక్‌ జిల్దాది కావడం అది నిన్నటిక్కి ఇప్పటికీ మెతుకులేని వెతల నుంచి (బతుకు పోరాటంగా మారడం సిధారెడ్డి కవిత్వానికి ఆనుకూలంగా లభించిన వనరులు ఆయన ఆ జీవితానికి చదువు జోడించుకొని ఆ జీవితం పోరాట రంగమయిన భూమికలోకి (ప్రవేశించాడు. భూమి న్వన్నం (ప్రజల సంభాషణగా మారిన సన్నివేశంలో ఈ కవితలు రాశాడు. ఇది కవిగా బుద్ధిజీవిగా ఆయనకు నిజిం చెప్పడం కష్టమైన సన్నివేశమే, కాని మనిషిగా నిజం చెప్పకుండా ఉండలేనంత స్పష్టమైన నన్నివేశంకూడా, ఆయన నేపథ్యం పల్లి బహుశా ఇష్టమైన సన్నివేశం కూడా ఈ రెండు వైరుధ్యాల సంఘక్షణ ఫలితం ఈ నంభాషణం = అని ఒక్క మాటలో ఈ కవితలన్నిటినీ నిర్వచించవచ్చు. ఈ కవిత్వ సారాంశాన్ని ఇట్లా తడిమి మళ్ళీ మ్మోషూూలోకి పోతే,

సిధారెడ్డి పల్లెటూరీవాడు. ఆయన ఏ ఇమేజ్‌0 (ప్రభావంలో పడిపోనీ, ఏ నంకేతాల మాటున తన సంజ్ఞలు దాచుకో (వయత్నించనీ ఏ (ప్రభావాలకులోను కానీ ఆయన ఆ పల్లె తల్లి "పేగును మాతం తెంచుకోలేడు.. నేర్చిన నంస్కృత పద బంధాల చాటున్తసైనా నదే ఆయన మనలుకొన్న వజ్బాన్న చేన్ల పల్లెటూరి నాగరికత పచ్చివానన వేస్తూనే వుంటుంది. భావు భాపం కృతిమమైన చోట కూడా ఆయన రెతు జీవితపు మోబుదనం నిసర్గంగా బయట పడ్డుంది. ఉదాహరణ చూసనక్కర లేకుండానే పొలాలు, చేన్లూ,' చెలకలూ, పంట కాలువలు, _రెతుల పనిముట్లు ఆయన కవితల నిండా పరచుకొని కన్పిస్తాయి. ఒక్కొక్కసారి వైవిధ్యం లేనంతగా

73

కూడా అన్చిస్తాయి. ఆయన బస్తీలల్లో కూడా పల్లెటూర్లను గుర్తుచేసే గల్లీలను వెతుక్కుంటాడు. ఆరబెట్టిన మజ్జి కుండలూ, ఉన్ని వడుకుతున్న ఆవిడా ఆరలోంచి గొంగళ్ళు తెచ్చి వాకిట్లో లెక్కబౌస్టే ఆయనా, ఎండు చేపల వాసనా - ఈయన సట్నంలో కూడా పల్లెటూరివాడిలా తప్ప బతకలేడనిపిన్తున్నది.

ఈ బలమైన పల్లెటూరి స్వభావం వల్ల భాషతోపాటు సిథారెడ్డి చాలావరకు కావాడుకోగలిగింది స్పష్టత. అర్హం కాకుండా ఉండేది ఏమీ లేదని కాదు. కానీ ఎక్కడా ఏ అస్పష్టతకూ లోను కాకుండా “ఉసురు “మాకున్నవి రెండు చేతులే 'ఉషోదయానికీ ముందు" వంటి శక్తివంతమైన గీతాలు రాశాడు.

“ఉసురు ఇవాళ మెదక్‌ బిల్హాలోని ఏ పల్లెటూర్మికైనా ఒక నిచ్టూర్చు లాంటి వ్యక్తీకరణ మామే కాదు ఒక ఊపిరి వంటి వ్యక్తీకరణ కూడా.

“ఉషోదయావికి ముందు" ఒక నిరిష్ట సంఘటనకు స్పందించి రాసీన కవిత. కవి చెప్పలేదు కనుక ఆ సంఘటన ఏమిచో నేసూ చెప్పను. కానీ "కొత్త సన్నివేశంలో బుద్ధి జీవులున్న స్థితికీ తెలంగాణా పల్లెల్లో (ప్రజలున్న స్టితికీ కొచ్చాచ్చినట్టు కనపడే తేడాను ఎంతో శక్తివంతంగా పట్టుకున్నాడు కవిఈ కవితలో

ఉషోదయానికి ముందు

లోలువు లు తెరవాలా వద్దా ఆని ఆఊనుమూనం

తొరవకపోలో......

వీనైునానరే

వాళ్ళు ఉషోదయానిజీముందే

లబువుటు తొరవడానికీ వ్లర్ణయింయకున్నా గయ.......

వాళ్ళు గౌలునులు లొగ్గొట్టుడానికే విరయించుకున్నాడు

వూల బాటకోనం

చివరకు ముళ్ళు వీరియాలనో

వాళ్ళు నిద్ధమైనారు

భాష్క భావం సులభంగానూ ప్పష్టంగానూ అర్హమవుతున్నాయంటే పల్లెల కదరికలను ఈ కవితలు పట్టిస్తన్నాయంటే ఇవి వాచ్యంగానూ వినాద్మపాయంగాన్తూ (ప్రకటనలుగానూ ఉన్నాయని కాదు. ఎత్తుగడలోనే ఓ కొత్త శిల్పంతో మొదలవుతాయి.

ఇల్లు ఖాలీ చేసినంత నులభంగా

వీవిలం ఖాలీచేయలేం కద్దా.....

ఇల్లు ఖాళీ చోసివంలో నుతారంగా

ఊడదు కూడా ఖాలీచీయలేం

కళ్ళముందు కలల బతుకమ్మలు పేర్చే

వూల లోటలు ఖాలీ చేయడం కం ఈ బాల్యవు జ్ఞాపకం నుంచి

నోరమూవుండదు

నెత్తుడూమిగలదు

అవ్పుదవ్వుడు కుర్రాళ్ళు ఊళ్ళు ఖాలీ చేస్తుంటాడు

జలే

జీవిభం ఖాలీ చేయిస్తామన్నవ్వుడల్లా లోజులకు రోజులు ఊళ్ళు స ఖాలీ చేయడం వాళ్ళకు లన్న ప )నిన్తరెంది ఈ ఖాళీ చేయడం అనే (ప్రయోగంలోని శిల్పంతో - హన్యమై న జీవితాలలోకి జీవితాన్ని తెచ్చుకోవడానికీ ఇళ్ళు ఊళ్ళు ఖాళీ చేయాల్సివస్తున్న పల్లెటూరి (బతుకుల్లోని నంఘక్షణను (గ్రహించి మనకు కన్పించే దృశ్యంలోని “ఖాళలిలో దాగిన సంచలన సారాంశాన్ని చెప్పగలగడం వైరుధ్యాలు ఆనుభవం నుంచి అవగాహనకు వస్తే తప్ప సాధ్యమయ్యే విషయం కాదు. ఇటివంటి (పయోగ్యవైచి(తిగల శిల్చంతోనే రాసిన మరొక మంచి కవిత 'తలువులు లేవు" లోట్టుడానికీ లోలువులు లేవులే రావాలనుకుంలు ఎవలెనా విరభ్యంభరంగా లోనికీ రావచు శ్‌ బిగ్గుర్జేని దిగుడు బావిలో దళనరివీటి అంచు మీద తోలే వలచటీ ఆంగవ(స్తాన్ని నేను..... ఆల కదిలినంతనున్ని లోంగా విళ్ళుబ్తంగా నేను కదులుతుంటాను........ ఆత్మ చిత్రంలా కన్పించే ఈ కవితలో తన న్వభావాన్ని చెప్పడం మౌా(మే కాదు, పల్లెటూర్నిరెతు స్వభావాన్ని చెప్పడం కూడా వుంది. పరాయీకరణ గురించి చెప్పడమూ వుంది. ఈ పరాయీకరణ నుంచి నాజూకు ఆత్మను కాపాడుకోవడమూ వున్నది. జలనమాధి వ్యాగదవస్త్ర నా ఆనుభవం కొటై చేత్తోగుచ్చి చూస్తే కన్పీళ్ళు వీడుతుంది కనుక ఈ జీవితం కట్ట చేతుల గుచ్చి చూసే స్పర్శ కోసం కాదు రక్తమాంసాల న్పర్శ కోసం తహతహలాడుతున్నది. మట్టి చేతుల స్పర్శ కోసం తహతహలాడుతున్నది. దాచుకున్న నెమలి కన్ను, అంబాడీ వంటి కవితల్లో కవి చూసిన బాల్యం విసర్గమైన వల్లెటూరి సౌందర్యానిదే. తన బాల్యం నుంచి పరిణత యవ్వనంలోకి మళ్ళీ, (వవేశించిన ఆ పల్లెలు అట్లాగే లేవు. మెతుకు లేని పల్లెలు బతుకు లేని పల్లెలుగా లేవు. జ్ఞాసకాలుగ్కా అనుభూతులుగా ఒక రకమైన నాస్ట్రాల్షియాగానూ, మెలాంకలీగానూ రానుకున్న బాల్యాలు, పల్లెలూ స్థిర చ్యితాలుగా మిగల లేదు, “నిండిన గువు ముందు నిలబడి" పద్యం “పాలపిట్టయి, మేఘాల మెస్టెక్కి గున గునా కూసే సమయానికే చెరువులోని * '*గుండాలు మనుషుల్ని మింగి మసుషుల్ని బతికించడమే పవిగా పెట్టుకున్న మనుమల్నీ మింగి “మృత్యు తటాకా'లవుతాయి. ఒక విధంగా చెప్పాలంటే సిథారెడ్డి అమాయకత్వం కనిపించే ఆచ్చమయిన పల్లె పపితనవు కవితలూ ఆ అమాయకత్వంవై మాయపారలు చీల్చే పదుసక్కిన కవితలూ ఇందులోనే వున్నాయి. ఒక్కొక్కసారి ఈ రెండు మానసిక స్థితులు ఒకే చోట తటస్టించే కవితలూ వున్నాయి. "కొత్త నన్నివేశరి (ప్రారంభమే ఇట్లా వుంటుంది. ఇప్పుడు వువ్వు గురించి చెప్పడం అనందర్భమే - దారి బొరకకబుగులు బుగులయిన వూటు వ్లూల వానన 75

మట్ట శరీరమంలా అల్లునొని ల్యర్టీలా బల విమిదిన జ్ఞావకోం ఈ తల్లి ఇపుడు తన బాల్యం వలె తలనిమిశే స్థితిలో లేదు. ఎదిగిన కొడుకు నుంచి జీవిత పోఠాట బాధ్యతను స్వీకరించే సంసిద్ధతను కోరుతున్నది. ఆ సమయానికికవి ఇసన్పటీకీనా (ప్రియరాలు నాకెంతో ఆందమనుయింది అంతకంటే ఇన్హమయింది కూడానూ అవి తల్లి నుంచి మొహం చాటేస్‌ “హృదయ గాయాల గురించి పూట్టూడాడు. ఆయన “నిభాయించుకొవి' “అనుభూతుల రాపిడిలో పదునెక్కే, ఇర్గ శలితో రాయలేదని కాడు. అంతటా ఆ]లి 'ఇడ్గం సాంకేశికప్టు ంది కనుక స్పష్టం కాలేదు. భాషలో స్పష్టత వున్నంతగా సారళ్యం లేకపోవడం, ఉడ్డిష్ణ సస్తువులో ఉండపలసినంత వెర్దిష్టత లేకపోవడం ఈ కపితల్లోసూ ఏదో ఓక మేరకు వుంది. కవిత్వానికి చరిత్ర భూగోళాలు అవసరమో కాదో నాకు తెలియదు కాని స్టల కాలాల అవసరం మాతం తప్పక వుంది. ఈ కవితలు మ్థూలంగా తెలంగాణా వల్లెచవని ఈ దశాబ్దానివని పోల్చుకోవచ్చు గాస్మీ ఇవి సీథారెడ్డీ వని కూడా పోల్చుకోవచ్చు కాస, ఇవి పళ్లె నుంచి వచ్చి మళ్ళీ పల్లెకు వెళ్ళిన సిథారెడ్డినని నిర్రిష్టంగా తేలాల్సే వుంది. బవుశా ఇందులో “బాలుని ఆత్మ'తో తల్లి ఆరాటమే కాదు, పోరాటం సంభాషిస్తున్నది. సంభాషణలో సంవాదమూ పుంది సంఘర్షణా వున్నది. పేధారెడ్డి పస్తువులో ఉద్దేశపూర్వకంగా ఎంచుకున్న అవిర్దిష్టతవల్ల, అందువల్లనే శిల్చంలోని ఇమేజరీలు సింబల్‌, ఎ వల్లి సంఘర్షణ చితం రూప్పుకల్టపళ్సినంతగా కట్టలేదు. వస్తు నిర్హిష్పత గురించి సంకోచాలు స సభొవానికి విరుద్దమై నపుడు పదబంధాలూ, భావ చిత్రాలూ ఎంతో గుస్పేంచినా కవికే త గస్తీ కలుగదు, ఇంక పాఠకుడి సంగతి చెప్పాలా. ఫలితం మాటలలోనూ, వ్యక్తీకరణలోనూ పాదుప్తూ జూగ్రత్త లోపించటం, ఆలోచనకు కూడా తనకే ఒక సృష్ట రూపం ఏర్పడక పోవడం కవి ఛీ అంతర్‌ యుద్ధరావాన్ని బాహిర పరిస్టీతులు అణచి వుంచే ఒక కృతిక నిర్భంద సీతి యిది. ఈస్థితిని కవి ఒక్కుడే ఆధిగమించలేడు. పసితసపు సల్లెల్ని (వేమించి ఇప్పుడు పోగొట్టుకున్నామని తపన చెందుతూ పరాయీకరణ గురించి వలివరిస్తున్న కవులందరూ ఆ పళ్లెల్ని మళ్ళీ ఇపుడు పోల్చుకోగల్లితే అక్కడి మొనాటనీలో, బోర్‌ డమ్‌లో వినుగులో ఇప్పుడు వోటు చేనుకున్న వేగాన్నీ 'బన్షన్నూ పట్టు కోగల్లితే 805 కవిత్వంలోని సంటెక్ట స్టీతి మండీ మసం బియట పడ్డాం. గ్‌ 7వ దశాబ్దపు కవులు ఉద్యమంతో పొటు వున్నారు. 8వ దశాబ్టపు కవులు “కొత్త సన్నివేశానిక గురయ్యారు. 90ల నాటికి కాలం చాలా ముందుకు పరిగెత్తింది. భూమి స్వవ్నం ఈ తరుకులు పరుగులుగా వున్న కాలంతో సంభాషణకు ఉవ(క్రమించింది. ఈ కాలం ఈ సంభానణ వినాలంటే ఈ స్వప్నాన్ని ఆవిష్కురించాలంకే కవి “అనుభవాల రాపిడీలో పదునెక్కే ఇడ్ల 3లి”ని అంనర్భుకోవల్చిందే. ఆంటే షన్తువు అనుభవాల రాపిడి కావాలి. రూపం ఆ రాఫిడిలో వదుస్‌క్కేన ఇడ్గధారను వ్యక్తం చేసే లి కావాలి. సిథారెడ్డి కవిత్వంలో ధార వుంది. అది దినదినమూ ఖడ్గధార అవుతున్నది. ఆది (ప్రజల పక్షం వహించి వదుసెక్కుతున్నది. అది వ్రజాపరం కావాలని టకొక్టీంచే,... న ళ్‌ ఓ భ్సంద్‌. ॥ నా! ౦0; స వీప్రల్‌ 29,91 / గ్‌ వ గ వరవరరావు తట * “76కి టి వ త్‌ే రై మలో మూ వాజ్‌ నీ

తష. మం ననన సు! నన. | శ్‌ . |. / న న. ప య. క రో నా. స ర నష ల . జు ల లో త్‌ ర (| లక తమన? ర. ళా ౮. స య నం సం... ౮ న నాం లోటా ల, ఈం సం సం ౧ వస! య... స్‌ో మ? చవట. న చాిళే ప రో '. (7 ర వ. ॥ = ల నా. న న. 1 1 శ న కర నును రం ల న. | + ప న సా న న లం ః క స పన. | వటట శ! సరస! 1. లం తన, వస సస! స్టో న్‌ ర్మ ల కడుపు! వ, న ునథు చెందు తత తంతు న ఎట పటం 2) తెంప తుటా వ మకాషన్‌ ప్లా చొదపుటిం? న క. |. / న క , ॥ ॥| క . ॥| న యో క్ష్‌ కళ్ల - + ఓ లి ॥ ॥ న యల్‌. స గ్‌ అం. ళ్‌ చీ నోటి... / గ ల వ? త స లు ల నన రప నట (టమ [| ఎ పో సస సనా స షపషతి క్‌. 1 ర సు శత హి " ర 0: ఖ్‌... శ క న. హస + న్‌్‌ వ. ఎం ఉపా! కు వ స్ట. సం ఈం, న చన నే స రయ కక కటిం చనల మా టా సును. న ౨ కిత్తలి ౩/4 సట. / "ఇ | | . ఇ 1. || / వు 4 శ 4 | | ళు శ 4 | వ క ళ్‌ ఎ ; = ం నం ఖై = న స. ఖీ * | అకు. ని జ [గా బు నా