Telugu samatha jyothulu ( kavitha sankalanam)_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

కనను ఎనన శ య. ీ లా ల్‌. శ్రవితొదంకలంం | | . ' సహయ. | న నా | (| | |. | ( /| స్ట్‌ క్ర ్‌ న! జ్జ - _ ల . / .] ఛి

ప! ల్తగ /5 చ. హా మ శ శవితాసంక్రలం గరలసంంసర్యా గా ణి యక వ ( శ్‌ ళ్‌ నే సగ ళ్‌ శం ళప సుందర టాక ఇల్లోటే క. క్‌ పలల బంలినకి" య గారులకో సవుతొ రచయితల సంఫుం

నమ కాజ్యోతులు (కవితా సంకలనం) వ్రిళమ ముద్రణ : ఐదు వందల వ్రతులు. సిద్దార ఉగొదీ (౫, మార్చి 1070) ముఖచి ఈం" నే యు, ఆశీ ర్వాద౦, ర? మూ ల్య ము: ర్‌ మూడు దూపాయకు రం వ మో నం న ళ్‌ (టొ స" న యం _ (గం గ్ర . ఓ న శ ఇ థె స యు వతులకు . అధ్యక్షులు " సమతా రచయితల సంఘం అమలాప్పరం . 888201 న! ద్ర అవి (శ్రీ శారదా వనర్‌ ప్రింటింగ్‌వర్కుు, భ్‌ చి వి | అమలాపురం తాలూకా.

మా సాహితీ యాత్రలో...

చైతన్యనంఠ మైన సామాజిక జీవితానికి సాహిత్యం పునాది వంటిది. ఆత్యంత సుందరమైన వార్మ్యావికి పైకి కనిపించని పునాదీ ఎంత ముఖ్యమో, మవోన్నతమైన ఆదర్శనమాజానికి సాహిక్యంకూడా అంత ముఖ్యమైనది. వ)జలలో నమ్మక్‌దృష్టి పెపొందించడావిక్సి వారిలోని లోటుపాట్లు సవరించటావికి సాపాతృముకంటే మంచి సాధనము మరొళటి లేదని మౌ నమ్మకం. సమాజంలో ఎన్నో లోపాబన్నయి ఆ లోపాలను ఎ త్తిచూవడ మేఠొక, విర్మాణాత్మశ మైన పరిష్కా-రమారాన్ని సూచించవల నీన భాధ్యత రచయిత దే. యువతరాన్ని నమీకరించి, వారిలోని రచనాసామర్థ్యాన్ని మేల్కొలిపి, వారిని చక్కని రచయితలుగా తీర్చిదిద్ది జాతికి అంకితం చెయ్యా లన్నదే మా తపన. పిజులలో న్వచ్భమైన సాహిత్యాభిమానాప్నీ, రచయికల్లో సృజనాత్మక శక్తివీ 'పెంపొందిచాలని నూ అభిలాష.

ఈ ఆశయాలతో మానమతారచయిళల సంఘాన్ని 1072లో స్తాపించి ఏడు వంవత్సరములుగొ కృష వేస్తూ, ముఖ్యంగా కోనసీమలో సాహితీసంచలనాన్ని నషి నృన్నాము, దూషశ, భూషణాల్నీ, నక్కార్క తిరస్కారాల్నీ సరినమానంగా భరిస్తూ ఈ నంస్థ పురోభివృద్దికి కృష్‌ చేస్తున్నాం. ఇన్సటికి రెండు ముద్రిత కవితా నంకలనాల్నీ, రెండు వైస్ణ నంకలనాల్నీ వెలునరించ గలిగాం ఈ సారి సాహిత్యాభిమానుల ఆద నాభిమానాలతో ఈ “నమకాజ్యోతులు కవితాసంకలనాన్ని వెలువరించగలిగాం.

సొట్యోలలోవి రోడవాసొమర్ధ్యావికి ప్రేరణ ౨ కలిగించటం కొరకు స్ఫితీవారం “వారం ..వారం .. మనం *” అనే కార్యక9మాల్ని నిర్వహస్తున్నాం. ఈ కార్యక్ర మాల్లో, పున్తకనమీక్షలు, రచయితలతో గోస్తులూ, కవితల పోటీలూ, విర్వపిస్తున్నాం అంధేకొక్క ప్రతీ నెలా ఒక సోపిత్యసభము. ఏర్పాటు చేసి కోనసీమలోవి ప్రజలకు మంచి సాహితీ కార్యకరిమాల్ని అందించటానికి కృషి చేస్తున్నాం. ఈనాడు మా నంన లోవి రచయితల రచనలు ఆనేక స్రముఖ సత్రికలలో ప్రచురించబడుతున్నాయి. ఈ ఘనత అంఠా నం స్టకే చెందుతుందని మేము చెప్పలేము. కానీ వారి సామర్ధ్యానికి నంస్థ ప్రేరణ కల్లించిందవి చెప్పగలము, వజ్ర మయికేనే మెరుస్తుంది కానీ సాన జెట్టినప్పుడే ఆ మెరుపు వస్తుంది! ప్రస్తుతము నూ సంస్థ చేస్తున్న వని అదే. ఈ వయ తర్నములో కొంకమంది మంచి రచయితల్ని సొపొతీలోకొనికి అందించ గలిగితే చూ శృషిఫలించినక్తే. మా సమతారచయితల సంఘనభ్యుల రచనలే కాక, మరికొందరి వముల రచయితల రచవలు ఈ ప్పస్తకమందు చోటుచేసుకోనటము డీది విశ స్షక- వారందరూ మూ సస శార్యక్రచూల్లో పొల్గొంటూ, మాన నిర్మాణాత్మక మ్మైన

14 బీంహా లీస్తూ, మూ పురోభివృద్దివి కొంక్షిస్తున్నవారే. ఈ పుస్తకానికి తమ అమూల్య మైన రచన లిచ్చిన _ అట్రి రచయితలందరకూ నూ కృతజతలు. ఈ ప్పన్తక ముఖ చిత్రాన్ని చిత్సించి ఈ కవితానంకలనం అందాన్ని ఇనుమడింవదేసిన చితంశారులు *విత్రలేఖనసవ్యపాచి” బిరుదాంకితులు (శ్రీ, యు. ఆశీర్వాదంగోరు ఎవరో పరాయి వ్యక్తి కొదు. మా సంస్థ ఉపాధ్యక్షులు; మా నంస్థ యొక్క ఎంబ్లమ్‌ చిత్పొంచినవి వీరే. వారికీ మా కృఠదితల,

ఈ కవికానంకలనానికి కమనీయమైన పీఠిక వ్రని నసమతాజ్యోతుల కొంతులు వలుదిశలా వెదజల్లిన థీ అద్దేపల్లి రామమోహనఠాపుగార్కి మా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞకలు, తమ అమూల్య అభిప్రాయాన్ని తెలియజేస్తూ ఉగాదీ శుభాకౌంకు లందిం చిన శ్ర 5 అశ్వక్టనారాయణ (మునిసివల్‌ కమీషనర్‌ మరియు స్పెషల్‌ ఆఫీనరు) గౌర్కి మూ రృతజ్దణు,

పావాత్యరంగమునుంచి న్యవహారరంగములోకి వస్తే “ధనమే అన్నిటికీ మూలం” అనేదీ చిర్వివాదాంశం. ఈ నాటి సగటుమనిషి జీవితంలాగే మా సంస్థకు మాడా ఎటుచూచినా అరిక ఇబ్బందులు విదురవుతున్నా యి. ఖ్దే క్రిషషమయంలో నహ దయుద్యా మానవకామూడ్తలూ ఆయిన కొందరు మాకు తారసిల్లారు. అట్టి సావాత్యా విమానులకు కృళజ్ఞతణ తెలపటం మా కనీనధర్శం. ఈ వు _స్తక ముద్రణకు ఆర్థిక పొహార్టిక శహకారము. అందించిన (శ్రీ యర్యమిల్లి నాగేశ్వరరావుగార్కి, డాః పి. చిరంజీవి రాజా డాలి.నత్యనతిగార్లక్కు (శ్రీరేఖఫల్లి సీతారామయ్యగార్కి, డాః క రొఘవేందురావుగార్కి, ్రీ వాలనాగు శ్రీరొవమమూ రిగొర్కింం ఛ్రీ నంబూరి విశ్వ నొాధంగార్కిా, విశాలాంచుజనరల్‌స్టోర్సువారికి శ్రీ మ. 7. ఏ, సూర్యనారాయ౫ రాజుగొర్సి. మా కృతజతలు. నూ వంస్థను వ్రక్యకంగానూ, పరోక్షంగానూ, పోశ్సహిస్తున్న అందరికీ మా శృరజ్ఞతలుం ఈ సృ _న్తకొన్ని సర్వాంగమందరంగా, మజడ్రించి ఇచ్చిన శ్రీశారడా వవర్‌ ప్రింటింగ్‌ నర్కుల్బు భట్నవిల్లి వార్కి మొ రృళబైతయ

భవదీయుడు. చక్కా సత్యవోరాయణమూ రీ వెకిం. సశ, వట4 అమలాపురర్క ( "దో

1. జముకా రచయితల సరమ,

జో్యోతిర్దర్శనం

తవితా చెళన్యావికి హృదయస్పందన ల్నంకిఠ మిచ్చి మవోన్నతలక్ష్యాన్నీ సాధించాలనే తవనతో పురోగమిన్తున్న సాపాతీనంస్థ ఆఅమలాపురములోని సమకారచ యితలనంఘం. ఈనాడు 'కేవలం కవిత్వాన్ని సమిష్టిగా ఆరొధించే యువతీ, యువకుల నంఘాలు ఆంధ్రదేశం మొత్తం మీదనే అల్పసంఖ్యలో ఉంటె అందులోనూ రచయి తకి ఉతే జాన్ని కలిగించే ఆధునికమెన అనేక ఆవకొళొటికి చాలానరకు దూరంగా ఉన్న అమలాపురంలో ఆక్షరాల్ని ఊపిరిగొ పీలుస్తూ, ఆవేశాల్ని ఆహారంగా వ్వీకరిస్తూ, ఖాన తంతుఏల్ని వరిచేసుకుంటూ ముందుకు పోవడం, కవికా వైతన్యంమీద ఆరాధనదృష్టి ఉంపేగాని పొనగవి విషయం, ఈసమతా రచయిల సంఘ నభ్యులు కవిత్వాన్ని వ్యాపింపదే సే అనకొశాలకోనం ఎదుకు చూడర్గు, తామే అ అనకాళాల్ని నృష్టించు పంటారు. తమ నగరంనిండా కవికాళ క్రిని వ్యాపింపజెయ్యడంలో వీరికి చారిత్రక సోోధాన్యం ఉందని నా గాఢవిశ్వానం. ఈమద్వారా వగరంలో వండిన కవితా చెత శ్యాల్ని 'అరిదిఅలణగా అంధ్రదేశపు నణమూలలా వ్యాపీంస జెయ్యాలని వీరి విరతర తపన, ఆ తవనలోంచి రూపు దిద్దుకుంటున్నది వీరి కవికా సంపుటి “ననుతాజ్యోతుల”,

ఎనీ

నమతారచయికల నంఘసభ్యు లందరూ నచనళవితోరాధపలు. వచనకవిళలో ప్రంచీనతకి ఆవళి్టారెన అంత్యపారినణు, యతులు మొదలై న కృతిగిమవద్దతుల్ని జర్‌ నకిలేని భావంలో కర్‌గిపోవడం తమధ్యేయంగా పెట్తుసున్నారు. సమాజ పురోగమనవావికి కొన్ని విర్షిష్ట సాంఘిక్క రాజకీయ వీద్రాఎకాలకి విబద్దులు కాకపోయినా, సామాజిక విగతి భావాల్ని శాస్తున్నపుడు కూడా కవిళా _చెకవ్య ముంపేనే ఆ భావాలు వృజాహృదయంలో నందన కలిగించగల వని నమ్మిన వారు.

“జీవిత జీర్ణ వస్త్రాలను

అకలఅ కేవుల్లో ఉతుక్కుంటున్నారుం

రాబోయే ఉషస్సుకోనం

ఆకల్ని లమహీరంగంగా ఉరితీసే

కస్టాం కచ్చీ డెబ్బల్ని అనపాంబతీగొ తీంటో

ఐబ్రతుకంపే యిదేనని బ్రితి కేస్తున్నారు.” ఆంటారు నగటుమనుషురి జీవిళోలనుగూర్చి కరు,

*ఈ నంకు సొగరంలో

ఆటుపోటుల అలజడి! కట్టు సేంటో

| పెలుగుకోనం కలం గునపంతో తూర్చుకొండను తవ్వేవాడే కవి” అని కవి బాధ్యతమ విర్వచిసారు మరొకరు. “లీ వన్నది లేకుండా _లెఫంతా పేని చేసి లోన్లీగా చచ్చిపోయే ఓన్లీ వన్‌ ప్రణీవి” అని కక్కపిలని వరిహూ, 'సేవాభానాన్ని పరోక్షంగా మానవత్వావికి అవ్వయిసారు వరకరు న్‌ ౯ న్నీ రానికి అన్వయిా “డేనెపట్టుకి౦ద పొగల్ని రగిల్చి తేనెటీగల వెక్కల కష్టానికి మెప్పైనా మిగల్చకుండా శేనెను వెండు9కల చీపేరిదాకా తౌగి తూలుతున్న పురాతన కిరాతకునిలా” అవి కసిక్వంతో దోపిడిని విరసిస్తారు మరొకరు. ఇట్లా సతి కవికళతీయణానాత ఇగా నివ్వవచ్చును- ఏం చెప్పినా, దాన్ని కవికానైతన్యంతో చెప్పా లని భావించడం వీరి ఉజ్వల భవిష్యత్తుని మాచిస్తుంది. సామా టికమైన భానాల్ని శ క్రినంతంగా చెప్పడమే కాకుండా మనస్సులోని సూక్ష్మతంక్రుల్ని కదలించే భావాలకి పచనకవితా దూపొన్నివ్వడంలోకూడా వీ3 సాధస వ్రిళంననీయంగా వుంది. స్పియనేస్తం అనే గేయం వియోగమాధుర్యాన్ని అనుభూతికి తెన్హుంది. “అక్షరొల అవధిలో భావజలధివి” బంధిస్తుంది. ఒకకవిమనన్సముదుంల్కో (ఎవళ్ళకీ కవిపంచకుండా ఎప్పుడూ కిరుగాడుతుంటాయి భావాల జలాంతరాములు” మరొకకవి భావన ఎంత విశాలంగా ధ్వవిస్తోందో చూడండి. “ఆమోంకాలూ, రేఖొంశాలూ నా గవాతపు చటిపు ఊచలు నా దృక్కుణ మహానముదపు అనలి గట్టును చుంబి స్తున్నాయి క్రి క్రి శవీకాపై తవ్య మనేది ఈనాడు బహుళప్కచారానికి రానలనిన విషయం, సొమాజీక వస్తువు కవిత్వానికి దూరంగా ఉంటుందనే ఆతివాదభానం గానీ, కవిత్వ మంకే ఆకాశంలో సక్షత్రాల్లా ఉంటుందనే మితవాదభానంగానీ రెంకూ నిరొకిరించ దగినవే, కిసిత్వంలో నిన్ను వేర్తైనా దాన్ని కేవలం... ఐహిరానేళంతో చెస్పేవద్గతి వేరు

క! దాన్ని కవితా చెతన్యంగా మణచుకునే సద్దతి వేరు. రెండో విధానంగూర్చి ఏమాత0ం అవగాహన లేప్‌ కవి ఏ వ స్తువుతీనుకున్నా దాని వియోజనం నెరవేరదు.

“వద్యః వరవిర్వృతి కవిత్వలక్షణ మన్నచోట వరనిర్వృతి ఆంటే కేవలం అనంద మని చెప్పకోనక్కరలేదు. ఆనందమనేదావికి ఒక విన్సష్షమెైన అర్థంవచ్చి కొంతమంది ఆవాదాన్నితిరస్త రించి, వ్రయోజనం-.అనే అంశాన్ని అనందానికి వ్యతి రేశంగావిలిపారు. కావి'పరవిర్వృత్కి అనేదానికి, మనస్సులోవి లోవలి పొరలకి ప్రియా*0 చేయిచడ మనవి చెన్సవచ్చు కవిశ్వంయొక్క వ్రధానలక్షణం ఇదే. కవిత్వంలో ఏవస్తువు ముఖ్యమైవా, భావాన్ని సూటిగా చెన్నడానిక్కీ కవికారూవంగా చెవ్పడావికీ తేడా ఏమిటంటే _మొన టిని మనస్స్పుయొక్క- పె పొరలకు తగులుతుంది, రెండోది అంత శ్చేతనక తగులుతుంది. థ్రీ థ్రీ రచించిన కవితా ఓకవికా అనే కవితలో సామాణికవస్తుపు కవికానుభూతిగా మారత మనే ఆంళం విశ్వరూవం ధరించింది.

కాదిట్రి. కవికాప్రయోజనం 'న్స్పందని అని చెప్పుకోవాలి. అంత శ్ర్రైతన్యావ్ని స్పందింప చేసినప్పుడు మాత9మే కవిఠను, కవితారూవంగా చెప్పిన విష యాన్ని పాఠళవి మనస్సు లోతుల్లోకి 100౯68 చెయ్యగలుగుతాడు. మనస్సు పెభాగంలో తాను లౌకికంగా తిరన్కరించే విషయాన్ని కూడా కవితాన్స్పందనతో 'విన్నవడొ-దాన్ని తిరన్కరించలేకపోనడమూ, తద్వారా ఒక మౌొర్పు తనకు తెలియ ఉండా తనలో రానడమూ కవిశ్వవ్రయోజనం నిజానికి అఆన్నికళల ప్రయోజనమూ ఇదేం ఈ సృయోజనాన్ని నమగ్యంగా నెర వేర్చుకోవడానికి స్పందనకి నందింధించిన నర్వ పామగీ) కవికి కొవాలి. సమతారచయితల, నంఘంవారికి ఆ లక్యం ఉంది, దానికి పాధన ఉంది. అమలాపురంలో గావి, కొకినాడలోగాని ఏనభ్యువితో నేను కలిసినా ఆ చైతవ్యదీప్పివి నేను గమనించగలిగాను. వారి లక్యసొఢనలో ఆంతకంతరూ ముందుకు పోనడం కూడా నేను గుర్తించగలిగాను. శవికాచై తన్యం మోట నట్లా ఉంచి సామాజిక నమస్యలవట్ల _ తీనవేదన నమతా రచయితలకి ఉంది. ఎగుడుదిగుళ్ళకు బలౌతున్న దీనులమీడ సానుగూత్సి వారికి పోరాటాన్ని స్పటోధించే చిత్త జద్ది వీరికన్నై. శట్సీవన పోరాటమందు గొంతెండిన బాధాతప్పు లపై సీ అమృత జలాన్ని అలిషేకించు “అన్యాయాన్ని చూస్తే అందరికీ దాధ ఫిలింగూ “మానవుల మానస వీణలకు

క. వవంకారితో కుత చెయ్యాలని ఎపీ గ్రిత్స రోదీత జమరికు వా కలంలో వతి విరాచుక్క బానటగా విలమృంది- “*మమతి, మధ, లక మా పెంపుడు కుక్కల పేరుకావు ఈ సామాజికనె తవ్యావికి కాన్తియమెన అవగాహనవీ అక్ష్య్యవిరేశాన్నీ పారించుకంపే, వీరి కస్‌త్వావికీ ఏండుతవం వన్నుంది. క్‌ ఈ నంకలవంలో నమతారచయితలు, మరికొందరు విపిదకవుల నవళారం కూడా న్వీకరించారుు ఆ కప్పల రరవ అన్నీకూడా నమ్వువై విద్వాన్నీ. కవిశావై శష్టాన్ని వ్రదర్శిమువ్న్నైం “క్యు కటిలో చీకటి ఎంతో కాలం ఉండదు వెలుగు రేకలు విచ్చుకుంటాయి పకులే మేకులై గుచ్చుకుంటాయి" అ=విద్రి గీచివ వంకరగీత ఇంశుకు గొంక చుద్దూ తిప్పుతోంది. =ఇంట్లో పిల్లి, బయబ పులి ఇంట్రో పాంవ్రదాయవార్మి బయట అభ్యుదయవాది”. “వ్రిభత్వం చెయ్యివే వే బంగారం ధర ఆకొశావి కెళ్ళింటో మొరలైవ పామాజిక భావాలనుండి “వమ్న వేము తెలమకంటాను. నరత్వావ్ని వరిప్తామ.” వన్ను నేము కలమకుంటాను. వారశ్వాన్ని వ్వీకరిపాను ” అనే జీవ్రమూల చైతన్య భావాలవరకు ఉన్నై పొమాజికలావాల విషయంలో వరై న అవగాహవు కవితావై తవ్యవిషయంతో అవ్వయ నమగ్యాక పారిరిచగలిగికే నమతారచయికణ కవిష్యత్‌లో ఉత్విలంగా వకొశిందగలరవే ఆక ఈ నంకలనం కలిగిసోంది. నో కొన్ని లోపా అన్నా ఈవంకలవం వారి పురోగమవ మార్గంలో వకవ్మృతిచిన్నాం. కాకివాడ, అదేవలి రామమో 9 ఓ8_గె | ఇ ల హవరావు

“ఛాపంచై దండయ్యాత” లాళి థీ ఆమ రావేంద్యో త. లఖ,,

స్వేచ్చగా వివారించే

నా కనుపావల నావలను

నిశ్శబృనీకంలో లంగరు వేని

గుండొపర్తుల ననుసరిస్తూ

జీ నంత నస్పీమలగుండా పోతుంళు

కో్‌క్కెల కంబల్లు చుట్టుకుని

మఖాల అంచుల్లో ఒమిపోవాలని

చీకటిడార్ల గుండా

నోట్ల మెయైక్కే మ్తున్నారు నావాళ్తు కొందకుం అశలగేన్చలో. ఉతుక్కంటున్నాగు

మరికొందరు రాబోయే ఉమస్సుకోవం

అశగ్ని బహిరంగంగా ఉరితీసే

కష్టాల కమి దెబ్బలను ఆశవాయితీగా తింటూ బుతుకంళు యిచేనని

బ)లిశేసున్నారు మురిజొందరు చావలేక పశ్చిమదిశను సవ్వళిన్తుంకే

మూాచిన నా గుండె

అగ్నిగుండంలా వ)జ్వరిల్లి

కలంతో శాలంపైకి దం డెతుతోంది అవర. వం కరస్పాండెంట్‌, మాచిరొజు వీధి అమలావరణం

[పియనేప్తం 1! ఎఖ కీమారి, (0. కారదానణి, నిన్ను చూసాను; ఆలా చూస్తూనే ఉన్నాను. జీవితాంతం ఆలా చూస్తూ గడి వేయగలను, మ నిద్దర్ని చూస్తూ ఆ రవి అలా పరిగెడుతుం శే ఎంత సేపని నిరయృంగా నీతో ఊనసులాడగలను నీ వామెతో (గోదావరితో) కలియడం 'నేచూడలే దెందుకని, బహుకౌ నీలో లీనమవ్వాలని తవించుపోతున్నందుకేమొ, నేను వస్తుంళే దగ్గరగా వస్తున్న శ్లు ఊకించి మరింత నిరాశ సాలుచేస్తూ ఎందుకు నన్ను వీడిపోకావ్‌? పీకోనం దగ్గరి కొచ్చి నిన్ను మురిపించగ నే నన్ను వదలి ఎందుకు ఆ నింగితో స్నేహానికి ఎగపడతావుః నా ఆలోచనాతరంగాలతో సీ చిలిపితనం పొటీ వదూంళు ఆ వెనుకనున్న గాంభీర్యం నాలో భయాన్ని ేఇత్తిస్తుంది. సీ లోతుల్ని చూడాలని నా మనసు పడుతున్న తవహతవాని ఎఆా అపను। వం చేయను? నా కళ్ళల్లో వీ శాలూన సీడల్నీ నింపుకోనటం తప్ప తిరిగి ధైర్యంగా నిన్ను కలవలేని నిర్భాగ్యురాల్ని అయితే నేం, కొన్ని జన్ఫులనరకు వరిసోయే అళల్ని రగిల్చి అనుభూతిని మిగిల్చిన సీ శీమివ్వను? వ మివ్వగలను? సీతో సమానమైన స్వరూపాన్ని కల్లి సీలో కల్సిపో యే వృాదయాన్ని తప్ప, ఇంకేం చేయగలను? ఈ అశరాల అవధిలో నా భావ 'ఆలధి ని బంధించడం మినహోః। అంవసుట్టిప్తూలాణ [2] * న రసం, వభ్యురాలు, 6/0, ౮ గజపకిరొవు, కె ఆగ్రహారం; అమలాప్కరం.

--అ40ఫ్రీ వీ, విం రమణమూర్తి, శేకీ గీ,

ఈ నిళ్ళళ్దాన్ని భరించ లేకపోతున్నాను

ఈ నిశీధాన్ని వరించ లేకపోతున్నాను,

అందుశే లేస్తున్నాను

సుషు పీలో సర్వస్వం కోల్పోయి

ప్రకృతి వౌ 'త్రిళ్ళలో పడున్న

బధి రాంధజీవుల్ని ఓదార్చి వస్తున్నాను,

శబ్దంకోనం శమిన్తున్నాను, "'వెలుగువోనం వెకుకుతున్నాను చెలుగసలోంచి వచ్చేశ బ్బంకోనం తపిస్తున్నాను,

అనురవా స్తంలోంచి అ జదియాలోకి జారిపడిన

జీవచ్చమవును రతీంచడానికి

అణువణువూ శోధిస్తున్నాను, అనుతణం మదిస్తున్నాను, ఉదయగిరి గవ్వూరాల్లో, ఉవమః కాం కాంత పుఠాలో

సూర్య కాంతమయుల్ని పొదిగి నిరీశీసున్నాను. గా

ఉదయించే సూద్యటేడి। ఉదజని నిర్జోమలేవీ?

శివ్చని సిగపూవు నవ్వుల్లో తారల నయన ఆారకల్లో

ఓవమధీక న్యల తనుతటిద్వలయాల్లో

హోమౌగ్ని వస్తజిహ్వాగాాలలో భూస్తున్నా_వస్తు న్నా నరవానన కిట్టని మునిముచ్చుల ముఖనుండలొల్లో

కరన్సర్జ కందని పీఠాధిపతుల దరపహోశ లేఖల్లో

మధావుల అవులింతల్లో ఈశ కాట్టుల భిమోపాత్రల్లో అన్వేషించి అలసిపోయాను, ఆయినా సడుస్తున్నా

ధూచినవే మూచిదూచి అడుోస్తున్నా

ఉద్దినించు సూర్యు జేడీ! ఉదజని నిర్దోమ 'లేవి।

కవేమాాలాలాలననడానమనాన గా వనన కక ములుప్తోతనాల లాలన భననకునననసునహనాలులులునాలునానప్రనుకనోనాలాలన్షససనులులులాయపుననాలానమూనుముుననాయన ఎపనకపువాలాయియహాటని.

ఖ తెలగు ఉపన్నానుల్యు రి, కు బో, క కళాశార్య అమలాపురం. [8]

వీ జేశపు ఎర్రజెండానో ఎగ శేన్తున్న కురాాశ్ని ఆడీగాను మానో మంాల్తోనాటు బాంబులు రాలుస్తున్న వాడ్ని అడిగాను మాకూ నుగతనం కావాలని మొగసాల కెక్కిన మాతృ

మూర్తుల్ని అడిగాను “నూ టీచరు నళించాలొో మూ ఫ్యూచరు నశించాలి, అనే కురువారసుల్ని అడిగాను, వీళ్ళందర్ని పట్టిపీడిస్తున్న శాజకీయపి కా చుల్ని అడిగాను అడిగిఅడిగి అలసిపోయాను ఆదుగిడినచో శు కళ్ళు మూసాను, వానేవా! కళ్ళు ఇస్తే చూడనివ్వనివాడు కళ్ళు మూస్తే దొరికిపోయాడు వాడే! వాడే! అబే అజే రూపు అజి అజీ శబ్బర్ష సీవారసూకవత్త, యిః ఓంకార నాదమయ మై "నే వెదుకుతున్న కాంతి నా ఎదలోనే పల్కుతోంది మన్యాసనసరోవరములో, (శ్రీమన్మ రాళ శాజం ఎ=ఎసోఒపహూం వహూంనః_ నాలో శే నెరిగిన నగ్ననత్యం, నాజూతికి శీ పంక దివ్యవరం “వ్రతివ్య శ్రీ ప్రచండభానుడు, ప్రతిశక్తీ పుణవనినాదెం,

ర్ల [4]

తూర్పుకోండ తవ్వేవాడు! వా శ్రీ కొల్లూరి సూర్యనారాయణమూర్తి కె. ౧09

ఊవాల కావిడి బుజూన వేసుకుని

నిళ్శబ్దనినాదాలతో నడిబేవాజే *కవి

విమర్శల తుఫానులను తట్టుకుంటూ

ద్వంద్వాన్థాల నొడుగులు అడు పెటుకుంటూ

(ఫి ఊఉ ల

అడుగడుగూ ముందుకు వేసేవాడే *కవి.

అభినందనల విందులు ఆరగిస్తూ

లోకంపోకడ అఆలకిన్తూ

తెల్లటి కాగితంపై

నల్లటి కన్నీరు ఏలపించేవాజే “కవి,

లతల గుండెల్లో రగిలే మంటల్ని

ఎక్కునే తీసి

వృాదయం డార్మ_రూంలో డవలప్‌ చేసీ "శనమూజం ఆల్బంలో అంటించేనాడే *కవి,

అశాశంలో చుక్కల్లా

అలోచనల అంకస్థల మధ్య

శనున్త్న మూనవ జీవకోటిమోద

దృస్ట్ర్‌ని శేంద్రీకరించేవాటే “శని,

ఈ నంభఘుంసాగరంలో

ఆటుబోటుల అలజడీకీ తట్టుకుంటూ

జలుగుకోనం కలం గునవంతో తోర్పుకోండను కవ్వేవాడే కవి,

న! న! శక 4 వ ధనం ఆధ్టపులు, అమలాపురం, [4

వికృతిలో మావవొకృతీ స గొ॥ః ఆచార్య భావన్‌, శ్రాళ రాత్రి కళ్ళు విన్పి చూస్తున్నది కనికరం లేని ఛాతి పడగవిన్సీ కాటు వేస్తున్నది నింగి నిప్పులు "చెరుగుతున్నది వు సలసల మరుగుతున్నది గాలి భో9్రధవురవ్వలు రువ్వుతున్నది ప్రకృతి సమస్తం పగతో రగులుతున్నడి 'జ్వేషంతో ఎగిరిపడుతున్నది అయినా మనిప్‌లో మానవత్వం మననులో మృదుత్వం భావంలో శాంతం శవమూాసాధనలో దీ%& ఉక పోగ ము ం. [4] 4 రెలసరెక్నరర్‌; 1 మె. కాలేజీ, విజయనగరం

వొకల(0) అలతి థ్రీ చక్యోం నత్యనారాయణమూ ర్తి ణ్‌ శీ ఉం, త వెరే, అమోంశాలూ, *ేఖాంశాలూ నా గవాశ్తవు చట్రపు ఊచలు! నా దృక్కులు మహాసముద్రపు నిజాయితీ ఎవరికీ దాసోవూం అనగు నిజం ఏ ఇజానికీ మొక్కదు నిఫ్సుని సీ గుప్పెట్లో పెట్టుకో లేలే శిన మెక్కిన కలంపోట్లు తట్ట ళో లేవు, అవసర మెతే నా కలం విశ్వరూపం చాల్చి ఆశయాల ధ్వజూ లెత్తి ఆమరాల రథాన్ని జీవనదుల తీరాల పరిగెట్టి స్తుంది, నా పొళీగుండా ప్రనహించే వతి సిరాచుక్కూ అమృతపు చినుకై ప్రాణదానం చేస్తుంది. యావత్‌ విశ్వాన్ని నా కలంకొనమై. నర్క-నుబంతిలా నిల్బగలను, అమాయకుల కోసం, అర్భకుల కోనం నా పోరాటం, ఈ అరాటం అన్యాయం మూస్తే నాగుండె పిలి గేయమై పారుతుంది, ఉప్పెనలా పొంగుతుంది. మానవతాశిఖరంపై కారలతో పోటీగా కలల జెండాల్ని కలంతో ఎగ ళీస్తాను న రవం మాజీ అధ్యక్షులు, ప్రస్తుత కార్యదర్శి, 'వెయింటు జొన్చు హైస్కూలు, ఆమ లాపరం. (7

భొవాల జలాంతర్గాములు

ఎఖ (శ్రీ పెమ్మరాజు గోపారికృష్ణ 3. ౮60౧౫. నా మునస్సముద9ంలో ఎవళ్ళీ కనివీంచకుండా ఎప్పుడూ తిపగాదుతూ వుంటాయి భావాల జలాంతర్థాములు నా మనస్పముద9ం లోంచి ఇెరలు "తెగలుగా పుట్టుకొమున్న

ట్‌ ఆశి అనందపు అలల ఆాకిడి దుడుకుగా దూశే శ₹రటాల విరిగిన కలల అలజడి జలొంతర్హాముల పరుగులకి సాధనాలు, నా మశస్సముద్ర)ములోంచి వేకువ సూర్యుళ్ళు మంటల మాటల్నీ చీకటి శాతుుల వెన్నెల పాటల్నీ మోసుకొసున్న జలాంతరాముల్ని మ్‌ా దర్శనంకోసం శాగిళాల వెన్నెల తీళాలమిద బంధిస్తాను, రండి!

శ

(014వ ర నం. నధ్యులు " కృష్ణమూర్తి వీథి; కెం అగ్రహారం, ఆమలాస్పరోం్రం

బొచ్చుకుక డై టి థీ యు, ఆశీర్వాదం అచ్చు సింవాం నీ తీరు మచ్చుకై న మాయ లేని స్వచ్చమైన చానీఏ "పింటలు సీ సింహాసనం చటలుసీ సామాొజ్యం గంజినీళ్లు సీ నవంపద చమగలాకులు సే సిరులు విశ్వానము నీ ఊపిర్పై త్తే వినయము సీ పా ఏ9ణము శావలి శాయుట నీ లకణ మెతే కాహైటై జేయుట సీ లక్ష్యం "నీడలాగ మాతో ఉండి తోడు మూ ఉంటాపు కూడు పెడితే వాలు శాటిదాకా వస్తావు నీ పిల్లల ెంపకం మనివీ. శెళ్క్ళాడిది సి మిన్న మససు (చనం రవం ఉపాధ్యక్షులు, ఆర్జిస్ట, వెయిందుజాను హైస్టూణ, అమళాప్తంం.[2]

మురికిపజీటలు నీ మితుంలు మున్సిపాలిటీ నీ శత్రువులు నునుషులంళతా సీ కేలప్ల మంచిళనము సీ లోగిళ్లు లీవన్నది "లేకుండా ఫంతా సేన చేసి లోన్లీగా చచ్చి పోయే ఓన్లీ వన్‌ ప్రాణీవి, ఛి ఛిళి చలి ఆకలి పొ తిళ్ళలో.... లా!

-- థ్రీ తటనక్రి శ్రీగరా పసివాడు తిల్లి పొత్తి ళ్ళ గుడ్డలోంచి కిందకు దూకాలని అఆనునీణం పుయత్నిస్తూనే వుంటాకః శానీ తనయుకు తన కెక్కడ దూరమె పోతాడోనని మరింతగా తన బాచుబంధాలలో ఇరికించేనుంది తల్లి వాడ్ని,

"చదవాడు ఆకలి బాధనుండి

విముక్తు డవడానికి ఎంత ష్రయత్నించినా

మళ్ళీ ఆకలి పొ శ్రిళ్ళలో శే చేరుకుంటాడు,

అందుశే ,, అవు ననుకున్నా, కాదనుకున్నా

పీదవాడికి అసలైర తల్లి ఆక లిమాతే!

అలానా లానార్ట్షర్హై చలానానానానాననా.

'అవానాకానాన్‌నా నానన నటనల భతనెలునక్తనితాలునునా లాలన నాననా కున నానతననా తాకాల నలను నన నొననకనాచా ననన. [10] ఇన రవం సభ్యులు కె. ఆగ్రహారం, అమలాస్కరం.

శశవీషాణర ఆతి (శ్రీ ౪7, చకం్రపాణిరావు, కేక శీ, సామ్యవాదపు సాములాగీది సాగుచున్నది ఉవన్యానం “ఉన్నవారని లేనివారని రెండె యున్నవి మనలొ జూతులు ధనికవర్లపు దోపిడీయీ దైన్య మంతకు మూలభూతం, వర్గపోరాటమ్ము సాగగ బూర్డువాల బొజ్బలణగగ నమనమాజం పాదుకొలుపగ్క యువకు లంతా ముందు కురికిన "జీశసంసద లెల్ల షంచుకు, చీదజాతులు బాగుపడనూ। మిట్టపల్ల ము లన్ని పోయి, పర్వసామ్యుం సిద్ధ మనదాఖొ వారు కృష్ణుడు జీను పాద్థడు సాగుచున్నది సామ్యగీతం ౨ అంఠలోనే ఎచటనుండియో "పెద్దపెట్టున వడ్చుచుండిన సాములాకీ చిన్నకొడుకు చెంత జేరీ చెప్ప నిటుల “అమ్మ యిచ్చిన యాసీలంతా అన్న యొశ న! "మెక్కి-నాడు ముక్కు యొక్కఒటి పెట్టరాౌయని అడిగినానని కొట్టినాడు అనుచు బావురు మన్న కొడుకును అక్కు జేర్చి పలికిరీగతి “వోనీ లేరశ్కా చిన్నిబాబూ | అంతకన్న "పెద్ద యావిలు సికు నేను మరోటి చ్చెద్య పోయి వెళ్ళీ అడుకోళాో నదనప్తాచమనతడడముదడండుడుటటుమతహలలాయయనమయనడపవవడుతడమతయా యాత వచముంయయెటు త తెలుగు ఉపన్మానపల్క, $. క. కె గ కాఫి ఆవలాస్తకం. ( [1]

బుజ్జగాడీనీ బుజ్జగించి పంపినాశే గాన్ని స్వామీా| కర ౦ నిచ్చి అవ్నపై, క్రి కొట్టరాయని పంవలే'బేం? మూఢమనుతినె అడుగుచుంటిని_ అన్న చేసిన దోపిడీని తమ్ము జెదిరి నిలువవలదా?” అన్ననూటకు "తెల బోయిన సాములారిని 'సెలవు వేడీ వదదదిత్రాడి వ చీమలు....శిఖరొలు చున జేశంలో మధ్యతరగతి చీమలు కన్యాకునూరి నుండి శాళ్టీరు వరకూ నడచి 'వెళ్ళగలవు కానీ హీనూలయి శిఖరాలను ఎక్యడోనీకీ క్రక్కదు లభీమలు ఎక్కువః శిటరాలు తక్యంవం తీళికి శిఖి ననన వన ననున పనన [1 ఉని ముకశశృష్ట ఈారు దినవలిిక, నిశాశ్య [8

వక్షత్తల వూలు వూస్తున్నవ్వుడు ఎన “వ పీడా ఊవితిలా తణమణమ్మూ, తల్లి తండ్రుల నరాలోని జీవాన్ని పీల్చి ఎండి, ముడుచుకొని వాలిపోయిన అరిటాకుల్లా వంగిపోయిన నడుముతో ముడతలు పడ్డ శరీరముతో చివరి రోజులు వాళ్ళని. చుట్టుముడుతుం కే వాళ్ళ బీవికాన్ని చీవురుతో గెంటి రోద్దుపక్క_ కంపు గొడుతున్న పెంటల్లా చేసి ముద్దలు ముట్టని శాకుల్ని జుసనలి కన్నీటితో చూభిన వుతురత్నంలా శేనెపట్టు క్రంద పాగల్ని రగిల్చి ేనటీగల రెకంంల క ప్తానికి మెప్పైనా మిగల్చకుండా "కేనను 'వెండు్ర0కల చిదరిడాశా తాగి తూలుతున్న భారాతన కెరాతకునిలా.___ శుంబేలమిోాద పెందుంకల్లా గడ్జిదుబ్బుల్ని మర్రిమొక్కల్ని మోస్తూ సుముష్తిలోంచి ఈన్యంలోకి చూస్తూన్న లీటలు. తీసిన సమౌాధిలాటి అశని ముఖాన్ని చరాసీయ అకాశం వ్యాసార్థాన్ని కళ్ళలో చితించుక్రుంటున్నపుక్లః వీచ్చివాడు అవి. నవ్వి దుర్వావినలు పోని పాల్‌ శాలవ్ర పోచీ నోటినీ ఆసవ్యాంగో బయట పెట్టుకుస్నాశ్ర శ భూమిలోనికి పాతుకుపోయిన అఠని బ్ర)తికున్నప్పటి రోజులకు అననా ము మయా యము నమోనమో వంటా సేణనమితనసుయు ఎస్‌ మిములండ్తేయ.....-వటమసయమాయాయియుల వమమమిఐఎటీనీ 4న, ర. నం నహోయకొర్యదర్శి కె అగ్రహారం, ఆమలాప్పరం, వర్తి పేద. పకరరంక సీతాం, [11 [

(మేులీచ్ర అతని శీర్తీవృమ మేన అళశాశంచేత నత తాల పూలు పూస్తుంకే ఆతని కవితలు అమృతానికి మారు జరని మా కళ్ళ ముందు మరో సారి అనవ్యాంగా దర్శినం ఇచ్చావ్‌. ః

ఖీ గ ళీ

జతోఒవ్మి థ్రీ కక మె కృష్ణస్వామి, 3! & శాలం కాలపాశమై నన్నీద్చుకుపోతోంది కైర్యం శెరస్టుషుమై విశావికలెపోతోంది ైశ్యం “చిరశాలనఖోలా నన్ను అల్లుకుపోతోంది షిలిన మనళ్ళ్శకలాల్లో ఆప్పుల పూర్మ బింపె"న్ని వెతుకుతున్నాను విధి గీఛిన వంకరగీత “బ్రతుకుడొ క” చుట్టూ తిప్పుతూంది నిస్పహాయ్యుి నన్ను చూచి ప్రతిపక్షం పరిహాసం భుజిస్తోంది వసంతదరపోసాన్ని కళ్ళైరు జేసిన గ్రీన్సుం శ్‌న క్లస్త్య వ్యూదయానిక్షి నన్నదుముక్రుంది నా క్రీగంట కోట్లాది 'కారలు మిణుకుమిణుకు నుంటున్నాయి శొఖ కాలి వెట్లజుట్టు ముడిలో పువ్వులై నన్చుతున్నాయి అఆకు అశాశ తారలకు అ ౪)లు వాచ లేను అందిన అశోకుసుమోలకోే పోటీ పడీ నవ్వు లేన, జ క్షన్ల 114] గ్‌ అంగ్లోఎన్కానకులు, కస 9 గె, కళకాల, లవలొాపరంం

"వేకువ విద పోతోంది ఆల “పైడిపాల” ఈ జన౦ ___ మెత్త, బడీపోయిన కంచిమేశలు నోటుకి ఓటుస్కీ నోటినీ అ మ్మేసుకుంటున్న అపరహారిశ్చందుంలు నిద్దమైన నిలువుబద్దంలో ప్రతిబింబాన్ని నమ్ముక అద్ధాన్నే శంకించేవ్తాళ్లు భవిష్యత్‌ స్వప్నాలలో వర్తమానం స్వర్గాన్ని వది లేసుకుంటున్న వాళ్లు "తెల్ల ని పాలలో నల్లని నీళ్లే ఎక్కువగా ఎరగనివాళ్లు బాధల విణాలూూ, నిత్యమరణాలూ పెదాల శరణాలూ, చరణాలూ తప్ప బు అంచు శవణానికి పట్టనివాళ్లు “రాజీ తప్ప రాజీనామా కిట్టని వాళ్లు ఎప్పుడో వెన్నెముకలు విరిగినవాళ్లు ఎక్కడా వకతాభావం లేనివాళ్లు ఎవరో అెంచపేసిన హారాల కాళ్లు శాయికీ రత్నానికీ "తేడా కెలియనివాళ్లు ఈ పట్టాలు తవ్చీన బండిని చూస్తున్నపుడు 'వేదనాశతమయుభిత కల్లోల తరంగి కాంతరంగం కడలిలా పో రినుతోంది ఆవణోదయం వరకు కువహానాసంన్క.ర్తల అటలు కాకి మూకల పాటలు తప్పవు.

• తెలుగు ఉవన్యానకులు, 5. [0 క 1. కళాశాల, అమలాపురం. (15] = పూర్తిపేరు. శ్రీ క. నత్యనారాయణరెడ్డి.

బూర్జువా మదకుంజరాల మోద విస్తవ వహర్యకం పంజా విష్పుతుంది మదివతీ మధువులతో మజూ చేస్తూ కటిక 'వేదరికళు కన్నీళ్ళలో కలంపాశీ ముంచి సాహిత్యశ స్తా న్త్ర పి యోక వీజృంభిన్తాడు ఈ కుటిలో చీకటి ఎంతో కాలం వ్రుండకు వెలుగు చేకలు విచ్చుకుంటారు వకు లే మేకులై గుచ్చుకురటాయి [నవంలరు 1918 జ్యోతీ మానవతికలో వ్రాచురించబడినది.] లికి ల! ళ్‌ కలి కవీ ఆలో చనామృఠీం చవించి భావక స్యల చాహునల్లరిలో బంధించబడిపోతాను, అప్పుడు వడలే ఉచ్భ్యాప నిశ్వాసలలోంచి వచ్చిన ఉఊజాకు ఉటూపిరి వోసి భావ అనే బట్ట కట్టిన బ్రివ్మాని “జీను కవిని....ననూజానిశే రనిని, కశక [16] జవ ర, వం. నభ్యులు, వట్టాఖి పీధి క. అగ్రహారం ఆవలావురం

స్వాతంత్య్యిం ఉవాచ ఎ=ా-ఖ ద్వా. నొ కౌన్చ, కిక గీ పిరికితనం ఎరగనివాకు వీరుడు కాలేడు చేతకానితనం ఎకుగనివాడు మంతి కాలేడు గొత్తై కసాయివాణ్ని నమ్మినంత గట్టిగా ఎవ్వర్నీ నమ్ము మంత్రులు పార్సీ ని నమ్మినంత గట్టిగా ప్రజల్ని నమ్మకు లోగుట్టు "పెకునూళ్ళ కెరుక శు బడ్జెట్లు, ప్రణాళిక ల శంకుస్థాసనల గుట్టు ఎవరి కెరుక? ఒక్క... సిరా దుక్కచాలు_లక్ర మందిని అలో చియచేస్తుంది మక్క ఫోర్బరావాలు_లవ ప్రాణాల్ని తీస్తుంది దీపానికి చీకటిని మింగి వారించుకొనే మవాత్తరశక్షి వుంది డబ్బుకి అన్యాయాల్నీ, అకమాల్నీ మింగి వారించుకొనే మవాతరశక్షి వుంది గాలి పెడుతున్న పుడే తూర్పెత్తుకోవాలి ఉనతాకు పెన వున్నపుడే ఉద్యోగాలు వేయించుకోవాలి దివాంధం వెలుగుని చూడలేదు ఇన్‌ కం బాక్ళువాళ్ళు సినీమా నటుల్నీ, మంత్రిశ్రంగవుల్నీ చభూడలేకు మోసాన్ని మాసంచోనే జయించాలి డబ్బు లొబ్చే ఉగ్యోగాన్ని డబ్బులో నే సంపాయించాలి ఇంట్లో పీల్లి; బయట పులి ఇంట్లో సంప్రిదాయవాది, బయట అభ్యుదయవాది. పిరుగు చిలికితే వెన్న రావటం నహజం పొొఫెవర్ని శాకా పడితే క్రాసురావటం శథ్యం పత తతత (4 4 లిలుగు ఉవన్యాపకులు, 8. ౯ క. మ. కళాళాం అమలాప్పరం. (17]

అగ్గి చూపిస్తే వెన్న మాటాడకుండా కరుగుతుందీ మూట చూవీస్తే ఫెలు ఆలస్యం "లేకుండా కదులుతుంది జీతిబీరలో జేయి లేదు విద్యాలయాలలో విద్య "లేదు, శిత్రిశ్రిశ్రి శ్ర శేడాలు ఎ=శ4 కీమారి ఎంవి, సుశీల . నాకు శావలసీంది వదవి కాదు ఇక సీనం పద్దులు వ్రసుకొనే ఉద్యోగరుణం నే పదేది అజ రి వాధ శాదు ఆకలి బాధ, జీను నడవలేక పోతున్నది-అఆయానం వలన కాదు _వంటినిండా 'వేకుకున్న నీరనం వలన, సుమత్కి సుధ, లత మా "పెంపుడు కుక్కల చేప్ల కావు _పెండ్లి శావల్సిన నా వెల్లే చు | మూల్గుతున్నది నే డాచిన నల్లడబ్బు కాదు _ఎముంచంలోంచి లేవలేని మూ అమ్మ. మేఘాల్లా కమ్ముకున్న పొగ మూడు అయిడులది కాదు _ఎంతకీ మండని పచ్చిపుల్లలది, "సుయ్యిన చప్పుడైంది ఓపెన్‌ చేసిన జూసీవాకర్‌ కాదు =నూనె లేని చారు తాలింపు. వింత వెలుగులు చిమ్ముతున్నది వ్‌కానో చిత్రం శాదు _పొగ పట్టిన లత్మీ దేవి వటం, న్‌ అనిరి

అలీచీప్ప వావ *4ఖ్రామణీో ఎంకుకూ పనికిరాని గుడ్డి అలిచిప్పే కచా అని నన్ను విసుగుతో అవళతలికి విసిశేయకండి ఒళ నిమేవకాలం ఈఓనీకతో నన్ను మోక క్ష చ్వారంవద్ది "పెట్టుకొని ఆలకీంచండి నానుండి మూరు అనంతకోటి సముదఘోమలను వినగలరు. నా సముద్యాన్నుండి నన్ను "వేరు చేసినా "ఆరానళకుణాా న్నంతా నాలోనే ఇముక్ఫుకున్నాను అఘోవకి మి భాష్యం "చెప్పుకున్నా తపప మునకు వతుయమతలాడాకాజయనాయే

• సొహిళ్యాభిమాని. యానాం: ఛార్జి పేరు; శ్రీ వంశీవరావు. [14]

మూర్యువీ జవోబులు అరిగిన రికార్డు సేటుమోద పటే పదే పలుకుతున్న పదాల్లా జీవితం యాంత్రికం అయిపోయింది నన్నలా "లేని ఈ వేళటి కోజు "ేఫు ఎలా ఉంటుందని చెప్పగలం? నిన్నటి నూనవత్వం ఈ 'వేళ మారటం లేదు, శీవటి జనం నాడి ఎలా ఉంటుందో ఈ వేళే ఊహించుళోవటం అమాయకత్వం రంగు లన్ని అన్న ప్రశ్నకు జవాబు దోరకటం కష్టం ఈ వేళటి రంగుకి ఏ రంగు కలిపితే శేవటి రంగు ఆవుతుందొ, ,, వచితుశారుడూ చెప్ప లేదు, నిన్న జగినదాన్ని రికార్డు జస చరిత్రశారుడు నైత్‌ం ఇుటి విషయం మాట్లాడితే నాలుకాడదు! కేజంటూ ఉండో లేదో అన్న పళ్న మనలో ఉీడియిసూనే ఉంది ప్రతీరోజూ సూర్యుడు తూర్పున ఉదయిస్తూూ టన ప్రశ్నకు జవాబు ఇనున్నాడు ఎన్నో శేవుల్ని జృీప్రీస్తున్నాడు!

444 ఈ ఈ

వువ్వువా నవ్వు 4 (శ్రీ వక్కలంక లక్ష్మీవతికొపుు 18, గ. పువ్వు నా నవ్వు వెలుు నాతల పువ్వు "వేదం నా పొదం నాదం నా వాదం నిప్పు నా కోసం నీకునా రూపం నల్ల నివాడను నీను లెల్లని వాడను నేను లాన్యవిలాసం దర్శిస్తాను స్రళయ తాండనం ప్రదర్శిస్తాను | భోగిని నేను ఇూగిని నేను ఈశ్వరుణ్ణి జీను అరగ్షనారీశ్వరుణ నేను ఛి ్ష! ఇకామవారుణి నేను ణ ఇ, శానూాశీ వరుణ శీను నర విజ్ఞాళ కా నన్ను పన గడల గలం తం జరళ్వాన్ని వరిస్తాను! , గీ నెం ॥ నన్ను నేను & క్ర", బారళ్యాన్నీ స్వీకరిస్తానా. తలల 848 నో | తీథథ తీ6ఖే గ (ఆంధ్రపతిక క్షి లీలో ప్రచురికిచలడీసీ,) 4 కలుగు వ్పధానోవ ర్యానపలు, తక, క కె. కాలేల్సీ ఆమలోపకు, (2! |

ఫీలీరగు _-* మారి త్సలికీ నత్యవతీ. శా లేజీల్లో శేస్తుఫీలింగు యూనివర్సిటీల్లో కమ్యూనిటీ ఫీలింగు ఉపన్యాసాల్లో నూత్రం సమానత్వపు ఫీలింగు వంవకాలలో సమ్‌పాతపు ఫీలింగు అన్యాయాలను చూ్నూనే అందరికీ బాధ ఫీలింగు సరీక్షలొన్నే భగవంతుడిపై భక్షి ఫీలింగు పాసయితే తను సామర్థ్యము పై అంతులేని దురవాంశారపు ఫీలింగు పొగ డ్రల కరమైన వాగ్షికి.వంతోమవు ఫీలింగు ప్రక్యం నున్న వాడికి. కలుపతుంది ఈర్ట్థి ఫీలింగ అదశ్శాలంటే అన్నయ్యకు అభిమానపు ఫీలింగు అవంకే నాన్నకు అనవహ్వూవ్రు ఫీలింపు బాళ్ళిద్దరికీ నర్ష లేక అమ్ముకు తలకొన్సి ఫీలింగు ఖీ [24న రసం, నధ్యురొలు! 6/0 14, 6. ఇ్పిదర్ను కె అగ్పుహారం, కాకా

ళలొకం౦తిరు అాజట్ర వాలాంతప్త శ్యామలరావు కక ఉం

కాని సిమెంటుకూడా తినేసి

ఇనుకతో వంతెనలు క స్పైసి

జనాన్ని నస్హేట్లో ముంచేయకు!

నీవుకూడా అవంతెన మిద

ప్రయాణం వేయాలని మళ్చిపోకు!

"= అందుకే ఓపక్క పారంభోత్సవం బోర్డు

మరోపక్క “వంతెన ప్రిమాదకరరి

వారి బాధ్యతను నెన్ట్రేస్తున్నారు!

ధాన్యం ధర పెరగకుండా

గిడ్డంగులలో చించేసి

చియ్యంథర “ంచేస్తూ

వుజల కష్టాల్ని కని పెడుతున్నారు

పభుత్వం చెయ్యి వేసీ

బంగారం ధర అకాశాని ఇళ్ళింది!

శాని ప్రభుత్వం చెయ్యి తీసేస్తే

పంచదార కరిగిపోయింది!

"జీవుడ్ని ఎలాగూ నేమనలెజ్‌ చేసాం కడా అని!

అయనకు కూడా “ఇస్సూరెన్సు చేసేస్తున్నారు |

కే జు

లలన ననన ననన ననానననిన వి పెక్రఖెీ రోటరీ క్స్‌, లెక్చరర్‌, ఈ. మ క. |. కళాశాల, అమలాప్తరం. (బ]

హీ కలం ఆగదు జా=శ విద్వాన్‌, పీ, వి, ఎన్‌, నాజి. సీ గీ. రం చిం మ కరడు గట్టిన ఈ లోగ నాపై 'మెరువు దాడులు జరిపినా నిజాల నిప్పులు కురువీంచే నా కలం ఆగదు. వీ యిజునికి భజన చేయదు, రాజకీయాలతో రాజీ పడదు, నమతళోన) నిలిచే నా కలం ఇకప అగదు, శార్మికులక్కు కర్షకులకు, చమటా*డ్చి షి చేసే శా మికులక్కు పీడిత రోదిత జనులకు, నా కలంలో ప్రతి సిరాచుక్కా. బాసటగా నిలుసుంది, అందుశే నా కలం ఇకపై ఆగదు, [24] వర్‌ నం. మాజీ అధ్యత్షణ, పొంద్‌ వండ్‌ట్‌, 'పెయింటుజాన్సు హైహ్మ-ల్‌ అమలాపురం,

ఎవరువీరంతా? నావ థ్రీకారేయ, రగిలిన బంతుకులతో వగిలిన గుండెలతో అవేశంతలో... అళోళంతో పిడికిళ్ళు ముడుచుకొంటూ ముంనుకు దూసుకొనున్న పఏీరంతా ఎవకు? వళ్యానికి దూరమైన శవాలె సమాజంనుండీ వెలివేయబడిన అస్థిషపంజరా లె పంజూ విప్పుకొని ముందుకు దూసుకొస్తున్న ఎవరె వుంటారు వీరంతా? సుశ్తెలతో, కరడు గట్టిన బండలను మలిచి నమళా సౌధం నిర్మాణానికి పరిక ఏమించే శాామికులా వీరు? నవహూనంతో రోజూ బావ లేళ సావానంతో ఒశే రోజు ఇావడానికెనా సిద్ధపడిన సామాజికులా పీరు? కలలు కరిగి ఆశలు గ కన్నీటితో కష్టాల నెదుర్కొంటున్న నాజాతి పౌరులా వీరంతా? అబవావప్తుట్టేన్తనునలు (4) * రారేయ. పొంస్క్యృతీ వమాఖ్మి కడసటిల్లా పెక్రటరీ, ముద్దనూరు. (25)

అమ త కవితొజలం౦ యము “ఫణీమిత9ో సీ కవితా శాసారాన్ని థొందరు ఈర్చ్యాసూర్యుళ్ళు కువిమర్శాకిర ణాలతో అవిరి చేస్తుంళే కుంగిపోకు! కొన్ని పొగ డ్తల మేఘాలు మెచ్చి కోళ్ళ స్వాతి చినుకులు కురువీస్తుం కు ఉప్పాంగిపోకు, ఓ యువకవి మిఠఈంమా! సీ కవిళాశాసారపు అమృతజల ఏంతో గశుమ్మంచిపోతున్న నిముపేదల జీవనలతకు వైఠన్యపుటోపిరి ప్రసాదించు. జీవనపోరాటమందు గొం లెండిన బాధాతప్రులపె సీ అమృతజలాన్ని అభిపే.కించుం. వారు నిర్మించి ఇచ్చిన కృత 'కాగట్లనముధ్య నీ కవితాకాసారాన్ని అమరంగా నిలిపి వుంచు[

శ వనాని [24% 4వనరంసం, కోళాధికార్కి కృష్ణారావువీరి, కె. ఆగహారం ఆమలాప్పరం.

“పేరు -. థీ విట్టల వెంకటసూర్యవారాయణమూ రి

ఎధెర్యం =... వా తిరుగుబాటుజెండా 4 శ్రీ పెమ్మరాజు విజయచంద. నామది వెలుగుతున్న దీపం, విదులతో నిండిన నా మదిలో "లేదు సోమరితనం, లీవు ఆడ్డుగోడలు అమావాస్య చీకట్లలాంటి, =. ఈ ననూజం శరీరులో వెలుగులు విశ జిమ్మై లసీ మానవుల మానసవీణలకు వసంతాలతో ళృృతి చెయ్యాలనీ, * 9 "జీవచ్చవాల మోద $ోటికిరణాల కాంతులు దొంతులుగా జల్లాలసీ, ,.నా అశలు, శాసీ ..ఆశల చముకుకో నిండివున్న నామది దీపానికి అన్యాయం అవృశ్యవాస్తాలతో అడ్డు తెరలు కట్టి +, _అవమోధం కల్లిన్తుంకు వాటిని చీల్చి -, వెలలేని వెల్తులతో ఆశయాల్ని తరగని పంటలుగా పుడించే ధెళ్యాన్ని "పంచుకుంటూ, ,, తిపుుగు బాటు జెండాను ఇరులమిద ఎగ రేస్తున్నాను, కటనకమూలులానానునుకుననోసులానననననునాతకనకునాతడనత నానా ననున కన కనన పకను నత మాభనమవిప్‌ కనకము ననినటన్‌నుకకనుా ననన యాననననములనాననననానాయనానానా యవన వము ననయనుషనిను. వసరనం సభ్యుడు, పట్టాథి వీధీ కె అగ్యహాకం ఆఅమలాప్పరం, [27]

కోగీతాలు = జీవితాలు జీవితం ఒళ శాగితం వయసు అనే కలంలో అనుభవాలను సిరాగా పోసి శాగతం కన్నా విలువలేని జీవితాలను వ్రాయి ం646 శాగళాలకు శీలాల్ని ఛారపోసే జీవితాలు శాగితాలతో ఓట్లు కొని గద్దె "లెక్క. దిగనంటున్న జీవితాలు, కాగితాలు ఉన్న ౦తకాలం బూ జీవితాలకు ఏ ఆటంకం "లేదని ధనవంతుల జీవితాలు శాగితొల కోసం కండల్ని కరగించే ఉదవారి జీవితాలు, క న్నెల జీవితాలను కట్నాల జా) తాలకు ముడి పెళ్టే పెద్దల జీవితాలు ఉవితం అనే పాఠశాలలో శాగిళాలకోనం చదువుకుజే జీవితాలు కాగిళాలకే విలున ఇచ్చే జీవితాలను “వర్త్‌ కాగి కాలను చీంపినట్లు చిం సప్పంటించేయ్‌. గ్‌

ఉత ఉళ శీల

[కీ ౪న ర నం, సభ్యుల్కు ద/0 స్‌ల్గా అమ్మిరోశా కోలేశీ ఎదుట అమలాస్కరం్క

ఉగాదీ....ప్వాగతం = ధ్రీ కీ ₹ వారసుబివ్మణ్యం (బాల) శఓీయుగాదీ! సీవు వచ్చి మాయందు దయచూవి మమ్ము అనందంగో యండనిసావో! "లే మాయందు అలిగి మూ యెదలో ఇశాధలు శేపుకావో జనుల, హీనుల బాధలు తొలగిస్తావో, నూ రెఠన్నలకు పన్రైడన్నం ఇట్టిస్తానో ఈరాజ్యాన్ని శేమరాజ్యం చేస్తావో యౌమరాజ్యం చేస్తానో, మమ్ము ముందడుగు జేయిస్తావో, -తవ్ప్చటడుగు 'వేయిస్తానో, మమ్ము 'పమిస్తావో, తృణీశిస్తావో వమిచేసీనా కాన్సి సీము నీకు వృాదయపూర్వక మైన స్వాగశాంజలి ఘటిస్తున్నా6! మమ్ము మనస్ఫూ రగా ఆర్థను'చేనుకొని అనండంగా తరలీళా! 4 (4 ఖీ 4న ర సం నధ్యులా పట్టాలి వీధి 3 అగ్రహారం అమలాప్పరం, కీ ||

స్వయం "ఫీవకులు వాటే ఫ్రీ ఘవశ్యామల. కీ తం

మూ 'నవభారతి మానవపిగతికి నూర్గముచూపే “కిపాలు నిరవ రాన్యత నిర్మూలించే

స్వయం సీవకుల “రూపాలు ఎడలో ఎదిగిన చీశటిచీల్బే దీపకళికలకు “తైలాలు నిరక్షరాస్యత నిర్మూలించే

స్వయంసేవకుల 'స్నేహిలు ఆలనత, మూర్చ్‌ త నంతంచేసే ఉళ్సాహానికి 'ఊపిరులు నిరయరాస్యత నిర్శూలించే

స్వయంసేవకుల 'మగసీరులుి నవాజమందున సమెక్య భావన స్థాపించేందుకు “సాధనలు నిరత రాన్యత్‌ నిర్మూలించే

న్వయంసేవకుల 'బోధనఆకి

జే జు క క [00] 4 ఫాంవ్మల్బృక వ్యధానోవర్యాసపబ, 3 1 8 చ కకాశాలి అమళోప్యరం.

విరీక్ష్తణ ఖు (శ్రీ పులనుగంటి సత్యనారాయణ (రవి)

మమతల కౌగిలిలోకి మరల వస్తాడని వందెగాలి వీచే చల్ల నివేళ నరస వల్లా మూడుపళలాడని సరనీ జలాన జీచింది కన్నె కుముదం నెలరాజు రాక కోసం కానీ ...... అతడు మబ్బుల మూటున - మగత నిద్దురలో వున్నాడని జెకవు పొరలను వీడి మరలి రాకున్నాడని “తెలియదు కలువ కన్నియకు

• వర, నం, వభ్యులు బండార్తంకం [81]

అంతరంగ ఆ ర్తి

4 (శ్రీ వక్కలంక రామకృష్ణ వి, కాజ. అంద్రమయిన సాయంకాలం ఆనందంగా వున్నపుడు అమ్మెక ల్లు కోలిషీవి కలిసేవరకూ._ఆశర్ష ణ కలసినంత సేపుుఅరాధన కలిసి వీడినంత నే-అవేదన ఆవేదన అనంత మై అంతరంగ ఆర్ని అర్ధంగాక అమె నే అడిగాను అందంగా నప్వేన ఆ వెన్నెలకళ్ళు మూగమనసుల మూగభావ లే “ప్రేమ” అన్నాయి,

శ్‌

ళో

[32] * ఆరవణు. రోటారాష్ట క్లబ్‌, భూవయష్య అగ్రహారం, ఆమలాప్కరం.

వరీక్ష

అాళి (శ్రీ వాలాంత్భపు వేణుగోపాల, కె 60%, చదివేది వడాది వ్రాసేది ఒక గంట చదువుతాను కొన్ని శాని రాలేదు అన్ని మూడు నెలలు ఫ్రీగా తిరిగి ఇాడు రోజులు నాట్‌అవుట్‌ చేసి వరీకలో గంట నిద్దరోయి అనవసరంగా వర్రీ అవుతాను శలవులులో ఫ్రీగా తిరిగి ప్యాసయితే సినీమాహాలు "ఫియిలయితే 'సెజ్ధాంబరు

క్‌

గి-8.78 ఆంధ్రజ్యోతి వారపత్రికలో వచురితము] గవ 7 వం. వద్యుం ఇరాంట్రవాక, దావద్యంళం యావ

ఈ వాటి వాసాట ఆాఖి (శ్రీ పాధనాల వెంకటసూర్యస౦కాళరావు. భారరీయ యువకులం భరతమాత పుతు్రలం తరళ రాల్ట చరిత్రలో ననముత మనుత లందరిలో పెరగాలని ఆశిస్తాం సవాన శీల మందరికీ కలకాలం బోధిస్తాం న్యాయానికి, ధర్మానికీ మేమంళా పెనినలం ఫపుణ్యమూవ్తు "లెందరికో మేమంతా వారసులం $భాః కులమతాల మూధ్యాలను ఎదిరించగ వయనిస్తాం కందుకూరి వీ*ేశం అందులే ఆదర్శం దుళాచార భావాలను జాతినుండి వెలివేస్తాం గురజాడ గాంధీ మూ కందుల శాదర్శం భా స్వార్థభావ మున్నవాళ్శ సెదిరించుట మా లక్ష్యం పజలరామ్ము దో చువాళ్లశిమీంచుట మా భయం నియంతృత్వ శకులపె కతి కటి నిలుసాం అతి షు. చాతీ ళ్లు న! పుజాస్వాన్యు మార్ధాలను చిరశాలం రత్నీసాం, 8 శ కానా ననన (8 * సాహిత్యాభిమాని, అమలాపురం,

సగటు నునిషి స్వగతం గతుకుల బ్రతుకు బాటపె వెగటు ఫుట్టిన సగటు మనసివ్‌.ని కరుగుతున్న కలలతో ప్రగతిని చూస్తున్న నగటు మనిషిని కల హర్మ్యాలు జీలకూలినా అకయ వర్షాలు శీల శాలినా _ భావిపైె శాంకమతో బ్రతుకు వేసిన ఆంకతో బతిశే సగటు మనివీ.ని నియమాలకు నిలయం లేదని అశళయాలకు ఆశ్రయం "లేదని దీన మొక గండంా బ్రతుకు బండను దారాలతో న వ్‌ చమవాలాలాలాముటాననపటతలలుతమననటులలాననడా నలత ము తయల్రతమణాణలాణాతాతానాపేత యయ నావ యున్‌ క స్కర సం: మధ్యల, మెడికల్‌రి ప్రజిం ేటేన్‌, గౌంధీఐకార్‌, అమలాపుకం, [85]

'జేవుడి ద్వైతం జ్వాలాముఖి నోట్లో "పెట్టుకుని ఎర్రటి లావాని పుక్కిలించే వాజే కోమల కరాలతో శాగిలించి కలువ వెలువ కపోలాల మీద చలున ముద్దులు "పడ తాడు, భూకంపమై, వీడుగై, సళంజనమై ములోకాలనీ అలకలోలం చేసే టు! ళా భి వాజే ఒక చెలి చక్కని చెక్కిలి చక్ళడానికి ఫ్‌ శాన్టాలు నే ఏమిన్హాడు, అతివృషితో అనావృమితో, అగ్నితో లట లి సామూ్రిజ్యూలు నమూలంగా నాశనం చేసే వాజే మాతృ గర్భంలో కూర్చుని మొగ్గలాంటి శిసవువి ములుస్తాడు, శీథీథ థథీథీ థీథీథీ (హరీంద్రు నాధ్‌ చట్టోపాధ్యాయ “6క౭4701 ' క స్వేచ్భాను పోదట్తు అలాాలాతా కొనకు నుషూలాాక నున శకమలాలాలా లారాలత నాకాను నా భకక నాలకను నోవా ననననలనానాలననలనా కోనా నానానానానాాలాతడా అననన నా నకథోకి. [8% + ఆంగ్ల ఉవన్యానకులు, ప, జి సెంటర్‌, కాకినాడ

వవయువతరం భవితవ్యం ఎఖ శ్రీ కందాళ భాస్కరరానుం, రండి ,,, రండి ,,..రండి,.. రారండీ నవయువ నిర్మాతలు శా రండీ *ఠండి” నమసమాజ స్థాపనకై శ కె, ,. కీరండీి! భారత చే అభివృద్ధికై ముందుగ మనమాతకు మొక్కంండీ భరతమాత దీవెన పొందండీ గళం నాస్తి ... భావి జూస్థి . ముందుకు సాణండీ ॥రండిఃి నాటి బాలలే ,.. రేపటి పొరులు 'జీటిబాలలే. ,,. నవభావి వీరులు శెార్యుబలం, అక బుద్ధిబలం చార నొాజిడీ ళూరులు ప్రగతికి వీకే పునాది కాళ్ళు ॥$రండీ! సీ నా అను భేదాలకు నుడికారము చుట్టకంకి నూతిలో కస్పలవలె కూర్చొన కండీ ననయున భవిళబ్యాన్ని సుఖస్రడం చేయండీ ॥రండి॥ (తంకిర్దాలీ బాలల సీంత్స్‌ర పిందర్భముగా పో్రోసినదీ) క! సెడుమేనిమలాయవపట తనునా తపనను ననన యావ యాయలనాడోప ఖవ్కర్క సరి సధ్యులు పట్టాభి వీధి ఆమలాప్పరం [౧7]

“సరసం ఎసం దేశర” జ ఫ్రీ ల నుబిహ్మణ్యేళ్వర కర్మ, 3ళ ఉ.3.20. సమయాన్ని గురిస్తూ రమణీయ ప్రపంచాన్ని పరిశీలిస్తూ! సం భమాన్ని వీడి సత్యాన్ని గోహించు! సత్య శీలుడవె వరిస్తూ! ధఎవృాదయంతో ఎదుటవారిని చూస్తూ! సంతత న్నేహలతికను "పించుళో! రసానికి జీవిత వునాదులు వేస్తూ]! రవంతకూడా నీతి విదూరుడవు కాళ సంఘములోని శంటకాలను సరి పా కుప్‌! సరసమైన శాచబాటలో దవ్వలు, శాళ్లు అడ్డుతలిన్నా తప్పించుకుంటూ! సంఘంలో అణిముత్యంలా అవిర్భవించు!? సరస రచనామృత వాహినిలో! రజస్ఫోరక శబ్బవిన్యాస రచన చేస్తూ! స్తం థానం చేయ్‌, వికసిస్తుంది “నరసం” అనే యీ “కమలథో అిననస్టీమ్తునని వ్‌ ను మనమ టు ళ లలా గ్‌ లుల 41] టక గ రి మె కణళాలం అమలాస్షరం 7

అభిపాయం కోనసీమలో వెలసిన “వమ తారచయితలి సాహిత్యసంస్థ అచిర శాలంలోనే ఉన్నతస్తాయి. చేరుకున్న విమంకము సర్వులకూ అనంద జెయకము, ఈ యువరచయితల నరళ మైన రచనలు అనన్యసామాన ప్రచారం కల అనేక ప్రతిక లలో (ప్రచురింపబడినవి, వీరు ఇంతకు ముంబే వొన్ని సంకలనాలను ప్రచురించారూ ఈ “సిద్ధార్థ ఉగాదికి వీరు ప్రచురించే “సమ శాజ్యోతులు” పారకులలో ఉత్తేజం కలిగించి నమాజ వికాసానికి తోడ్పడతాయని ఆశిద్దాను. ననుతారచయిత లందరుకూ వా ఉగాది శుభాకాంయలు, సొందవతి అశ్వత్థవారాయణ మునినీవల్‌ కమీషనశ్రా మరియు వ్పెషల్‌ఆఫినర్‌ వే మ లో ం వి జాన్ల న. ॥ / ౮ /ర6/ ర్ల న న పాడు ఇళ ఇలా లో న ర్‌