Telugu sakshi chethana - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
॥ న. గే ళ్‌ ॥ (= ల! య్‌ |. ల | ళు య నో (౧వపరమైన మూడు అష్టకములు 1 గా శ + శ ఈ ॥ శీ శ రరినంర ల కిరాయికి! ( ఇి:01. కర రంబష్టెటేస్రోక న | గుమ్ములూరు నరసింహశా స్త్రి రిమైద్ద సంస్కృృతపండితులు _ పర్షాకిమిడ్తి రాజుగారి ఆంగ్ల కళాళాల . ట్ట శ . . పేరాల భఛభరతశర్మ ఎం.ఎ. కీ సంస్కృృతశాఖ (_పధానాచార్య-పిలాపురంరాజా గవర్న మెంటుకళాకాల, గ్‌ / కాకినాడం లం ళా | పకాశకులు: న ॥ | స్త కొండయ్యపాలెం మిలిటరీరోడ్డు, కొకినాడ.8. శ 1978 | .. ఫ్‌ (| ల | . | , “టి " ॥ ॥| (| ౧ గ్‌ శ క | శి క ప. టీ ళా
ళ్‌ సాశఠ్రచెతన (ణే అద్‌ జ ఇ (నివపర మైన వరాడు అష్టకములు రింంంటారే బ్రా! వై 1 ఇ బవ 53193 2303 4% ఇ ఆ ఇ గువ్ములూరం నరసింహగా స్త్ర డా అనా. రప సంస్క్యృూతపండిపలు _ పరొకిమితీ రాజుగారి ఆంగ కళాశాల = 2 ఆ శి ళా వౌ + రె కః నలి ఎవ, జగ ఆఅరాలఅ భరతనగర్మ, ఎం, ఎ సంయ్బ్రావళాఖ (పధానావార్య-పిరాపరంరాడా గపర్నమెంటుకళాశాల, కాకినాడం వా శకులు: గుమ్యులరరుం. సత్తునారాయుణు జా కొండయ్యపా౭ం మిలిటరీరోట్టు, కాకినాడ సిం 1078 ఇల రూ, కకై/-
ఒక 6 0 ముం దు,మ్యూట ళ్‌ మూ తండ్రిగారైన (భీ సములూకు నరపింహాశా క్తి (| (వ ర్మ యాః (౮ ఇల నర ఖంహ త్రూ గారు. (181956. శ్రీ'పరవస్తు. రంగావారిగారివద్ద తర్క_వ్యాకరణనులు చదివి, ఉర్ణాం సంస్థాన ఆదిరణ పొంది నస్వ(గ్రామమైర నంగాం (పాలకొండ తాలూక ీశాకుళము రా ఉిల్ల్రాలో నంస్కృృతపారశాలను నకువుకొనుచుండి?, ఒకనాటి ఉం స్కూళ్ల ఇన్‌ స్పెక్ట్టరు తణిభలో వారళాల కంషవలసిన రి జారు వంీి పఫ్రున్తకాలమ చూపలేకపోయి8 * వనిిమాలికరవోకు అవవ ఉం ఎందుకు ? ఇెల్ల లకు 'పారాలు వచ్చినవా లేడో రీతు. చేయండ్‌ అన్నారట, ఆఎదుకు (ప్న్న ఆనాి అధికారులకు దుచింప "లేము కనుక అతకు పాఠశాల (గ్రాంటునకు అశఫపనెను ఈ ఆానంఘటనవలన సాధారణ నంసారులకు సంస్కృతము కూ+కు ల భ్యాలోట్రలేదను భావము కలి తక విల్లల ఇంగ్లీషు చదువై. థా పర్తాకిముడి చేడకొనడదలచిం ల ౧౧ ఇంతలో తనయింిి పొసినుల (భార్యావియో% ము | ఒకకుమారుని మకణము, ఇల్లు కూలిపోవ్రట) వలన స్ధల చల నము అవనరమనివట్టు కనబషెను 1915 లో పన్హాకిమిడి చేం8 అక్కడ కొన్నాల్లి తర్వాత రాజూవారి ఆదరణ దొరకాగా వారి ళం ఆంరకళాశాలలోనే నంన్కృతో పాధ్యాయులు 1920 నుండి పనిచేసి 1981లో విరమించి, ఉద్యోగములో నున్నంత కాలము సాయ ౦షమరు మంయయ దేవాలగ ములో ఫపురాణసవవ ముంచెడ్షిషి 19త/ లో పన్హాశిమివ్‌ ముండి కాపుకమె తివేస నావవరో కళ న న్‌ జ యద స్న(రలోనాకస్త్యామి) ద ట్‌. జరిన నాస్తోస్న్య( ఆనావ్యామి హారి వద్దన కుట. జరి/
- పషయడష ములక ళ్యుకోవితాలోరణికి తన అవకాశము ల శత గె య (= 7 వోబస్షేళష్రైి వేదాంతపంచనిని, +శంకర భామ్యమును ఎంవరకో ల ఛ్‌, .. ఫి అతు. అ ఎ ట్ట చూ ఆడా అల క స శ
2 బోథిరాచికిన నరన్కృృత భాళత భాగవత రామాయ ణఅములను ఇదినర శే పురాణపరనిముద్వారా బేధించియుంజిరి, గంభీర స్వరముతో విపులప్యాఖ్యలతో, వారి కథాకధనము సర్వజళ అ రంజకము*% ఉండుటవలన- వారిని. పురాణశ్మాక్తాగారు* అనే * పఠ్తామిశిలో. వీలచేనారు. భగవగ్తీతక్షై తనకు మక్కువ- ట్‌. 4౧0 6.౨ ఎక్కువ అట్వైతినిన్రాంతములను పాటిస్తూ పరమవేదాంతిగా చా ఖి టే
తెన. బీవితమును. (గృహస్థుగా నుండియూ) గడివిరి. తనకు 83 సం! నిండినవో లేవో భార్యావియాగము కలిగను మా సౌఖ్యముకొరకు తికిని తన పెండ్లి మాటను దరి" రానీ లేము, మాయింట అఆడవశకతచేని శోఎము " తుము గృవాస్థులమగు" ను స్ఫుటముగా కనఒకుదునే యుంచైను”
అంతవరకు తనలో జీర ంచుకొనిపోయిన భ కృ భావము, 'వీదాంచసారము, కవిత్వర్తూవమున వారి చివ ౩ంకుదశాల్లు లలో ఉవ్పైంవచ్చకది వందలాది అస్ట్రకముల్సు శతకములు?" దండకములు అన్నియూ. నంన్కృృతముననే శివ కేవవననాము జ్రీదము లేక్షంగ వాసి శివరామికృళ్ణశశకమ్వు -తె ల్తే స్ట్‌మి
జ ళ్‌ మీ. * న్‌ ళ్‌ (అవిరమాలగాా ఠరాఫావల్లి భ (దాళ్ధను నిత్యప్రార్థన అనో చిన్న ఫున్తకాలను నేనే (సచురిందుట జరికది, వారి భకు ర. అచ ల్సాగనీ జభ జై ఉట లలో ఇంకొకరు అష్టకావళిో (6 అష్టకములు (వచురించిం, వావ జన్మవిఫకో (రధినప్తమి) వరింతినో (శయ పై కాదశ్స్‌ ఆహాఢ ర్‌ జనా” ద శీ ఎలా ల బర నుర్ధ ఏకాదశి ఏవొళోన్నటా ముఢ్రించి (వకటింపవలెనను ఉద్రేస్యమువో నికకు మృా్గరిరాకరణమి అను శంకమును ద్‌ గ వా= డనుం౫క (అకటించినాను. గటి స ల కీ ఠ్స్‌
ఆ శ్లోకములకు వ్యాకరణ విచ్యా్యపవీణ (౮ ఆక "జేప్మూడిగారు లపు తాత్సర్యమును దయతో (వాసి యిచ్చి నాదు వాం॥। నాకృతజ్ఞరను పెప్పుకొనియుంటిని
క ఈ చీకు మాతండ్రిగారి జయంతికి. వీలువడనందున వరంతికి శ్లివ్సవిపె గల మూకు అపవ్షకాలను లీసి శ్రీ చీరాల ఉు ర లు భరతశర్మ, ఎం వ గారికి ఇచ్చి, పామకలకు కొంతయినా ఆ వ్లోకారము. తెలియున్టు న్వల్పవ్యాఖ్యానము (వ్రాయుడని కోంతిని మిక్కలి దయతో, చక్కి వాఖ్యానము. వ్రాసి ల జక, జి లిం ౧2 ఆ భో మ! లో యిద్చిరి లి 'స్రైననహికము* (దకటింపబడెన తి ల్‌ దముంణ యిది భరత కాపి కను నర౦ందా కృతజుడ్య ఆ భరతోక్ళ ర్వనా కృళసజను శివభక్రిపషరమైళల ఈ మూకు అప్షకములుగల వ్రుస్త తో %ం క్ష క్‌ న నై నే న కానికి “నావ్సీచేవనొ అన చేకు ట్రీ నవ్యాఖ్యానముగ | టింప సాపహాసించివిని ఈ ప్వున్తకమ్ముదంలోే ఇహకరించిన. థ్రీ అక్ష చంక టీశశర్శగారిళ చక్కా సర్థ్వ్బ కాలములో మ్ముపైంచి: శ్రే అంజనకుమూరక్‌ థింటక్సు అఫెనే3 [శీ భేమరా *ా38ిని నా కృతజ్ఞ ఆౌవంచనములు జా పితాణము ఈవిధరుగా కొంత తీష్చకొనుబకు తన అవకాశము లిచ్చిన ఆపక మీగ్యరునిక అంజలి ఘఎంచుమన్నాను కాళయ్నర్టి సం॥ అఆషాధ శుద్ద ఏకాదశి కాకినాడ గుమ్ములూరు సత్యనారాయణ 07. 08. అాలాయలనన్తప్త పు శస ధాక్తకనాలాలానా.
నివేదన
(ట్రహ్ముణ్యలు వేదమూ ర్తులు కీ శే శీ గుము భూము నరసింహ శ్యాక్రి గారు. 'తాత్త్వికచింతనతో పలికిన మూడు అష్టకముల సంపుటి యిది, వరమోత్త (శై చింతనమే పరమ భ్యేయ మూగల వారి రచనయందు నిగూఢములై న నృృతిశాస్హ్ర విషయములు నిశ్నీప్తములై యుండును, ఒట్టి అర్ధము. తెలిసిన దాలదు, వేదాంత బోధకములై న పదములకు సార్థకమైన బోధ కావలయును, జ్ఞానిమైన భ క్రుకముభ కై న కవీియు_ మన కీ అప్పకములలో దర్శన మిత్తుకు, కర్ణులచే చ్విత్తకుద్ధి, చి _లృకుద్ధి చే డ్ఞానము, క్లానముచే వైరాగ్యము కలుగును, సంద్రగాయ జ్ఞువైన ఈ మహానుభావుడు తన యనుభవసారము నంతయు. శ్లోకములరూపమున వ్య _కృవరపను. గంభీరమైన పద(్రయోగముచే వాల లోతుగా అలోచింపవలసిన విమయ ములను రహస్యముగా సూచింపిను వానికిగల 'వేడాంత భావ ములను స్పష్టముగా వెలువుట ఈవ్యాఖ్యల ఉద్దేశ్యము. భగ వన్లీత్క వివేకచూడామణి, గీతాభాష్యము మున్నగు వేదాంత (గంధములలోని విషయమునే వీకుతమ స్తుకులలో పొందు పరచియున్నాడు. అందుచ్చే -జటిలములై న వేడాంతవిషయ విచారణముకూడ చాల చేయ వలసివచ్చెను. ఆయా వేణాంత సూ(త్రముల వ్యాఖ్యలే (4హీంపవలసివచ్చెమ. సత్యము ఎవరు చెప్పినను ఓక్కటిలే . వేడాంతవాక్యముల వివరణము నర్వ (ఆంఫిములందు నొశీ విధము నుండును. బహు(గంథముల వీపుయ ములను పరామర్శించిన ఈకవి వాక్క_్లలకు మూలము లెన వేశాంతవాక్యములు వివరించుటకు ఆయా వ్యాఖ్యానము లను పొంచుపకచుట జరిగెను, ఈ దృష్టితో చూచినచో ఈ అష్టకముల వ్యాఖ్యాత నంపొదకుడుగా మాత్రము వ్యవహ
వ్‌ రింహెననుబు యభారము, గుణవోవములకు (వమాణము ఖు నహృదయులే మూడు అష్టకములలో దృగ్‌ రూపమైన పరమా్మ తత్త్వమును సామీగా గ్రహించుటచే ఈ నంపుటికి సామ్నీవేతని అని నామకరణము జరిగెను చేతయంకేఒనయీతిచేతనాగ_ దీనిచేత జ్ఞానయు కుళాదుడమూూన చేతని.అవాగా బుద్ధి. సాన మైన పరమాత్మృనుగూక్చిన వినేకము కలించునట్లి అష్షక రా లు ఉట (త్రయ మిది-ఇది క్రీ గుమ్ములూకు నత్యనార్హాద ణగారికి తమ వీళ్చపాదులయందుగల భ॥ తాత్పర్నమునకు , తారకాణమెన ల వని ఖీ న | యూ (వచురణము, వేదాంత త ఎర్వోనిథియెన తండ్రికి జనించిన తన యునియ ౦ దిట్టిచేతన యుండుట యొక్ష యదృష్ట్రము. ఈవ్యాఖ్య ఎ ఈ) లబ నాచే [వాయించుటకు వారికి నాయెడగల అభిమానము కార ణము నా సామరుంముకాదు లీని మనవి ఎఎ వరాల ఛభకతశరు
హర్త్షస్తుతి “జ్ఞాన మిచ్చే న శ హేశ్వరాల్‌ ” అని స్మ ల మహేశ్వ రుడు హరుడు పర్యాయపదములు ' హారతి (పళయే నరంమితి హరి పళయకాలమున నర్వమును హరించువాడు లెచా భక్రానాం ఆ ర్షిం హరతి ఇతివా'-భ కుల పీడను హరించువాడు హరుదు, ఇద హర్గస్తుల, ఎనిమిది శ్లోకములు కలవిమై అష్టక మైనది, ఇందులో కవి కోరినది దురితహరణము, దురితెమును పోనొట్టుముని హరుని (ప్రార్థించుట య్వుక్తము అందరి పాపము లను ఆయన తొలగిందునా ?* అనా ఆయన కరుణాసీంధువు గనుక అది సాధ్యమేయని. కవి నిశ్చయము. అంతేకాదు ఆయన గిరిజాబంధువు, అత్యంతము (వియురాల్లు గిరిజ అమె దయాన్వరూవిణి, జగన్నాతం అన్నిటిక ౦ తనకుతానై “హర.” అన్ని నామధేయము కలవాడు అది సార్థకము, కనుక*హర హర అనుట యోగ్యము “శం-సుఖం భవ త్వా స్‌ ఇతి శంభుః _శిమ్‌ అనా సుఖము_అది కలి_ందు వాడు కావ శంభుకు తత్త్వజ్ఞానము కలిించుటచే సుఖము
- చేహస్పువాకుం కావున ఈ స్తుతి. వారహరశంభో /రిజూ ఒంఫో . కరుణాసింధో హూరదురితవ్‌*”, అను మకటముతో సాగును ఖా
అధి అట్టి అట్టి ర డ్‌ జ్యా హరసుతి = అ షక బు నం టి అతరత్యాంత నం. శంాలా ఆవిష్షధర భూషణ 1 విషమ విలోచవ 1 విశ్వేశ్వర 1 హరివిధి వంద్య 1 హర1 హర శకంధో ౪ గిరికాజరరో 1 కటణాసింఠరీ్‌ హరదురితమ్‌.” తాత్పర్యము వ విషమును ధరించు పాములను ఆభరణములుగా చాల్చువాడా . 'బేశకన్నులవాడా విశ్వమున కంతకు క వా ఈశ గరుడా ! విష్ణువుచేతను, '(శైహ శ్ర చేతను నమక్క రింపదగినవాడా ! పార్వరీవ్రీయా , శంభూ దయా సముద్రుడా . హర. ఓహూర నాదుకితిమును హాం ఫుము. వ్యాఖ్య : విషయ ములనెడు -విమములు ధరించు ఇం([ద్రియములే పాములు, వానిని జయించినవానికి అవి భూషణము ల'సను, ఇం[దియములను జయించిన వానికంబఒబ అభ యుకు మ8యొక డుండడు, అట్టివాడే తనకు అభయ 'దదాత కాగలడు, కనుక భదక్తువైన యీకవి శివ్చవి యందలి అభయ (ప్రదానలవ్‌ు ణమును భావించి తొలుత స్వామిని విషధరభూపుణ అని నంబోధింపెను, శివా వందలబాశిలో ._ “అశినం గెరళం పవణ్‌ కలాపో వననం చర్ముచ వాహావం మహో: మమ దాన్యసి కిం కిము స్తీ శంభో తవ పాదాంబుజ భ కృిమేవ దేహీ *
హార స్తు జ.
అని శంకర భగవత్పాదులు స్తుకించుటలోని రహన్య
మిచట భావింపనగును, గరళము. (తావినది భ కుల రమ్మేంచుటక్కు పాములు డాల్చినది అభయ(ప్రదానము నకు; చర్శుము డాల్చుట నిన్ఫృహాత్వమును సూచించుట,
విషయవిషముల ధరించు తన స ర్వేంద్రియములు
స్వామికి అలంకారములు కావలెననియే. జ్ఞానిమైన
భక్తుని ఆరాటము, అనగా తన నశ్వేయ్యదియములు భగ వందచునే ఆ(శ్రయించి యుండవ లెనన్న భావన,
,. .. -ళవవాత “విషమ విలోచన. అనెను, - చీవ్టనకు
మూకు కన్నులు, అందులో మూడవకంటి చే విలష
క్క అది అగి కను, త న ణల, అది అన్నని శ్రక్కు న్ను డ్జాని న భవనా మునే శివ్రనివలన అక్థించును. కామదహనముచే పరమ వైరాగ్యమును సూచించిన మహేశ్వమని తలచికొని నంతినే కవికి ఆశ కలిగవది_.ఏమని ? తనయందలి కామ (కోధాది ఆఅరిషుడ్వన్లమును కాల్చి వేయు సాధననంప త్రి గల (ప్రభువును “విషమ విలోచన !” అని సార్థకమైన నంబోధన చేసివచో ఆయన తనకు కావలసినపని “వంటనే చేయునని, "
. ఆయన “విశ్వేశ్వడుడు”. విశ్వమునకంతకు (వపభువా! నవు నన్నుద్ధరించుటకు పూనుకొన్నచో నిన్ను కాదను వాశెవడు? అని విశ్వేశ్వర ! అని విలివను.
హార్కి విధి (బ్రహ శ) కూడ నీకు నమస్కరించి సీదయ నర్టించువాశే, నేను భవము కోరుటలేదు. 2.
సాషీచేతక స్థితి కోరుట లేదు భవబంథవిము క్రి కోరుచున్నాను. హరియు,” విధియుకూడ లయమునకు నిన్నే ఆశ్రయిం రురు శామదహానము చేసి రిజకు బంధువ వైతివి, కనుకనే “””రజాబంధో * అని వీలుతును, అంతటి దయగలవాడపు కనుక నే “కరుణాసింకో అందును, భవమును హారింపజేయువాడవు కనుకనే ఉర హార, అని మాటిమాటికి వీలదుకొంటిని, నా దురంతమును పాపమును హిెంపుము, జన శే పాప ఫలము, " అట్టి ఫుశర్జన్ము "లేనినీతిగా. నా పాపమును హాశింపుము. అని కవి స్తుకందుచున్నాడు లై దుర్యద ధుర్ష్రహ ః మజనాముగ్రహ 1 శారద సీరద భానురథో: హరః హర। ₹ంలో : రిజొదింరో కరుణా సింధీ 1 హర దురితష్‌. తావ దుర ్రదులను వంత జేరనీయనివాడా ! సుజనుల నను) హించువాడా శరత్కాల మేఘమువలె తెల్లని వన్నెతో (వకాశ్‌ంచువాడా ! ఇదిజాబంఘూ " శంభో. నా డురతమును. హరింపుము వ్యా; దుర ్రదులనగా ఇం[ద్రియలోలురు, విషయములనెడి విషములను ధరించు ఇంద్రియములకు నశమైనవారు ఆ యిర్మద్రియ ములనెడి పాముల కాటచే దుషమెన లు లువ క
హరస్తుతి -వీవము. కలిగి "అమగ్తులో “నిన్ను చూడలేనివారు, న స ఫ్‌ అ 1 ఇటా తమ సర్వేంద్రియవమపలచే సీన్ను "ఆరాఫింపవలెనన్న 'జెలివియే లేక మత్తులో పడినవారు వారిని సీవను(గ్ర హీంచుట పాప? ళం సుజకులు తీమ యిం[ద్రియ ములకు నిన్నే లవ్య “ ముగా చేసికొందురు, వా!కి నీవు సులభుడవు వారిని నీవు చేరదీసి 'వాకి యిర్శద్రియములచే నమారాధింప బకునట్లు చేసికొందువు మరియు నీవు అటి జానమును (వసాదించువాడవు టగా వ కనుక నే శరత్కాలమునందలి మఘమునందు ఎట్లు క్ష లా క త న ణా. జలము అవా జడతంమయుండదో అటి లత్షణముచే స్వచ్భమెన సతి గపణముతో.. (ప్రకాశించుచుందువు. నివు (కాశిందుచు నిన్నాశ్రయించిన సర్వమును (ప్రకా నింప శే మునువు ఓ ఇరజాబంధూ కరుగాసిధూ హర హర శరిభో $ నా దురితమును పాపసలమైన జన శ పరంపరను లయింప జేయుము, పహారుడవు గనుక హారింతువు ౩3 “తీందిరకేళ్‌ | డీగందిక. కీంబక రిపుకుదడ సంహర సాంద విభో హరి హరి। శంభో గిరిజాబంరీ కఠణానింఠో ; హారదురితమ్‌.” ఆావ ఆకాశపు శేఫపాళముగా గలవాడా. దిష్మ్లలే అంబర ముగ కలవాడా ! శంబరుడన్న రావసుని మదమణచిన గ
సామీచేతన వాడా ! అంబతో కూడి యున్నవాడా . నమృన్ఫమునకు (ప్రభువా, నా దురికమును హరింపుము, వ్యా: “అంబతే శవాయత ఇత్వంబరమ్‌ి, అవీ శట్లే అను భాలువు, ఇబ్బగుణ3 మెగుటవలన (చూయుచుండునది ఆకాశము, అకాశమునందలి ఈ లతణముచే సార్థక మన అంబరశ్‌ బమును అను[ప్రానచే మరల మరల రు యి నదింపచేస్తి కవి తన అశ్చాస్వామని మధురముగా నంబోధించుచున్నాకు, “అక్మ(వ్రకాశరాపో౭స్టిహ్యశ్మశ్యోతీ రసోఒన్న్యహమహ్స్‌ అదిమధ్యాంత హీనోఒస్ని హ్యాకాళ నదృశోఒవ్త హ్‌ నదా రూపాతీత న్వరూవో కషి శి పరమాకాశ విగ్రహః” 493 క. ( తేజోబింయూపనిషత్‌ ద్వి. అ, 10, 12 మల] అవి పర సుశ్వరుడు చెప్పినట్టు ఆయన యాక్ళృషిని న్వరాపమును ఛావించుచు జ్ఞావియెన భక్షకని “అంబర "కేశ. దిగంబర ఇత్యాదిగా నసంబోధించుచున్నా కు, నిర్షుణ పర(బహ శ్రలన్‌ణమునుండి నగుణమైన నంబకా సుర నంహార నిర్వాహక మైన శివావతొరమును భావించి వీలుచుట నగుణ నిర్దణ పర(్రుహ్ముతెక మైన స్వామ యందలి భ్‌ కా వేశము. ఈ భక్తి శంకరభగవత్పాదులు చెప్పిన భక్తి ' నూనకారణ సామ్మగ్ర్యాం భక్తి శేవగరీయనీ న్వన్వరూపానునంధానం భక్షి రిత్యభిఫీయ తే” ఖే
సొవీవేరన జీవ్మబ హై క్యానునంధాన మే భి స్వామి అంబఠక శేశుడు దిగంబరుకునై ను ఈ భక్తు వెక్కడ నున్నాడు? స్వామిలోనే యున్నాడు. స్వామి అంబరకేశువై న తానును అంబర కేకుడే, స్వామి దిగంబకువై న తానును దిగంబకుడే అవ్వూకు "శంబరరిపు మదనంహార ఓ అన్న నంబోధ నచే తానుకూడ నట్టివాడే కావలయును, శంబర మనా సుఖముగా ఆవరించి యు౨కునది, ఇది మాయా లవణము, ఆ మాయా శత్రువ్సయొక్క_ మదమును 6ంపహ3ంచినచో 'నివో౬ హూం శివోఒపహాంి అన్న (వళీతి కొలుసను, ఆ యనుభవము పరమార్హము, /! నిగమాగమ'ఏత | నిత్యవిరంజన శ నిష్కామార్చిత పాద విభో | హర, హర। శంభో : గిరిజాదింధో కరుణాసింధో ।; హరదురితమ్‌ం తా: వేదములచేశను శాశ్ర్రుములచేతను నుకింపబడినవాడా ! నిపష్కామముగా అనగ్బింపబడిన _పొాదనములు గలవాడా! వభూ ! గజాబంఘా ! నా దురితమును హారింపుము, వ్యా: “వేదములచేత శాశ్ర్రములచేత (వతిపాదింపబడిన చ + | చా గనం చీ గ ఛావము కలవాడను నేను, జీవుకు 'దేహాస్థితువై యుండగా పర షుశ్వర పాదములను నిష్కాామముగా అ" సంచినచో నని మోవ్యవదము, నకామమైనచో 6
జాకతరసుపె అాలాతే నది _స్వన్లాదిసుఖ పదము, నోశము.. గేయము. న్వర్తాది డ్రేయము, ఈ కవి చ్రేయమునే. కాంవీంచు శారా ఆ వాడు, పరమేశ్వరుని నిష్క్లమముగ నే అక్చింపవలెనని బోధెందువాకు, ॥ జనని జష్యైని తవఎద సేవా కర్మబ్‌ ధూయ్యాద్రతి రిచలా హర। హర । శంధో “జా బంరీ। కరుణాసింరో్‌ హరడురితమ్‌. తా: వఏీహరా. పతి జన 'స్రముశందును సిపద శేవాచదరణము నంబే నాకు అచంచలమైన రక్కి కలుసెాక 1! అందుకు ముఖ్యమైనది నా మరిచము తొలిసుు, చయాసా, నా పొపమును హ3ంప్పము. వ్యా: "అపహాం 'శ్రైహట్టిన్మి న్లివో౭హాం, శివః శేవలోఒ హాం ఇత్యాది జ్ఞానమున్నవానికి మరల (దలిజనుముశందును న్‌పద 'సేవాభాష్యము కలుగూాక! అను భావ ముల యుదయింపవ ఆను ? అన్నచో భగవగ్శీతలో భగివా “నుకు పెశ్చెనుగదా . ఈం చై న చను కన్లి వి రి మనుష్యాణాం నహ్మనేమ క న్చిద్యతళి స్టయి న ఫ్డో ప మశ కగు టై నా యచతతామవి సిద్ద నాంక త్రి వేతి తత్త్వతః ం [భా గ్‌ 7వ అ 38వ . "'వేయిమందిలో ఒక్కడు 'ిదికె. యన్మాంచును. అటి జ వా ట్‌ యత్నము చేయువాకిలో నే యొక్కడో నన్ను యధా ర్ధముగా తెలిఫకొనళలకు_అని. 7
సావీ చేతన కనుక తనకు సిద్ధి లఖింపనివో కవి వాంభించునది ఎన్ని జవ్వ లె ' తినను స్వామి పాదసేవాపరాయణత్వ మే | అందుకు సాధనముగా దురితహరణమును కోరు మృత్యో రమృతంగమయ మహేశ్వర తమసో జ్యోతిః పపయరో। హర। హర శంభో । %రిణా బంధీ ; కదణాసింధో । హర దురితమ్‌, శా. ఓ మహేశ్వరా * నన్ను నంసారబంధరూపమై జన్టు పరంపర యన్న అవిద్యావృతమైన మృత్యువునుండి అమృతమైన సి*క చేర్చంచుము, చీకటినుండి వెలుగును చెందింపుము, వ పాపకి 0న క మ్న్ష[ుువ, "పాానంము అవు వ్యా: ల నం ము ము వ బ్నహై స్‌ు అమృ తము, _జన్మయే అంధకారము, జన్టురాహత్యముచే ఇద్‌ ఖా బ్‌ేంల జ (ట్రహ్మావానము జ్యోపి, ఇది ఉపదిషుత్చైతిపాదీతమైన నత్యాము. ఈకవి లన నంపవల్చ్బమును పరషుశ్వరునకు నివే దిందుకొ ఇను స్‌ ఛారంకల్పయే- వేక్‌ యాగ యుకో జితేంద్రియః తధా లెంత్తదవావ్నోశి భావ ఏవా(త్రైకారణమ్‌ ” విరంతరా కన్టాభ్యానయో" యోగము కలవాడై జితేం [దియునై (బమో ఆతేేను ఛావించిన తాను (బహ 5! మునే పొందుచున్నాడు, ఛావమే కారణము, 8
పహకసుపి ఉ కే రథాదె వే చెవకే భీపుచే! మర్శన లన తథాడై పె దైవస్ఞ భీషబే ర చ త పిడిర్నవతి ఆావృళిల యావృశీఫావనా యత్ర ద్ధ్‌ర్భవ ర్ట మృన్హ్రమునందు; శీఠరచ్నే! నమునందు; దె వమునందు; ఏ శి లు = జ్యోతిష్కు లయందు, శైావమధమందు ' మన కెట్టిభావ ముంకునో సిద్ధి అందకు తగివన్షే యుండును. పున రావృ్రిరహిత శాశ్వతమా ఉను వైరాగ్య శా బస రు అట వూ న చ విద్యాం చావిన్యాంద య డ్వేవో భయగ్‌ ంనహూ, ఇ జ్‌ ఖై అవిద్యయా మృత్యుంకీన్వా విద్యయా2ఒమృతే మశ్నుతి ఇసి, విడ్యావివ్ను ఇంటిని వెలిసెకొ! చవలన స్ట్‌ స్ట్‌లను శని లిసెకొని అవి ఖ్టై్‌వల మృమ్యువును డాట్స్‌ విక్యవలన అమృతమును ఫెందు చున్నాడు, ఆ(శ్రమథధర్థు విహీతములైన కర్మలను సిప్కామువై ఆచరకించువాకు అవిదక్యయను, మృత్యు వును డాటును, విద్యచేత అనగా (బ్రహ్మ సష్షముచేత ఖా జననమకణ ధర '్రరహీతెమైన అమృతత్వమును (టబమా ఆ క్‌ ట్ర వమును పాందుచున్నాడు ఈ అవ్షకమున తీవ నోకములోగూడ నిపషాామాకిత పాదవిఖభో! అ ణం ఠా ఈ భకక్తకవి అనుటలోని తాక్సర్య మిళ్లై గోచరించును. అజయా విజయాగుణ పరిణతయా భగవానపీహా బహురూప।ః హరహర శంధో : గిరిజొబంరీ్‌ కదణాసపింధ్‌ । హరదురితమ్‌, ్ర్ర
సావ్సీ చేతన తా:నత్త వర జన్తమోగుణాత్త '్రకమైన తన మాయాలష్షణము చేత భగవంతుడుకూడ బహురూపములు పొంది లోక మున వర్తిల్లుచున్నాడు, మాయలో చొచ్చిన భగవం తునకు తప్పని ఒహురూప పరిణామము నావంటి అజ్ఞ వకు కెప్పునా? ఓ పహారా! శంభో ! కరుణానముదుడ వైన నీవు గిరిజా బంధుడవై యామెను నీలో న్రైక్యము చేశికొంటివి. నాదమురితమును హారించితివో నేనును అట్టి పికి. అక్ముడ నపటలో నంచేహములేదమ,ు నీవయ ఘూపుము. హ్యాః అవా పుకాం లోహీత ఘక్ష కృష్ణాం బహ్వీం (పజూం జనయింతీగ్‌ సురూపామి3ి సైషా చ్మిళ* సుదృ్భృథా బహ్వూంకురా న్వయం గుణభిన్నాంకవేష్వుపె గుణభిన్నా”. ఇత్యాది శ్రుతు లచే పరమాత మందు తన గుణములతోగాడ ఇమిడి యున్న న్వశ క్తి “అజా అన్న మాయా క్తగా పేర్కొన ఒడినడె, మాయానిష్టమయిన_ నత్త్వగుణోపాధియందుగల (బహా . (వతివింబము ఈశ్వరుడు, ఈశ్వరుని న్వః ్‌ మొన యీ (కైగుణాళ్ణుకమైన మాయచే. లోకమందు ఒహురూపము లేర్చడీనవి, ఈ *పణముల విభాగములు కూర్పులు తీర్పులు అన్నియు పర మేశ్వరమాయావిలన నములు_ఓ స్వామా ! నన్ను ఈ మాయనుండ్‌ నెలుప లకు. చేద్చుము. నిర్గ పర(హా స్రముందై క్యాను నంహవానము నా పరమలమ్యము, అందులకుగాను దుకత 10
హరసుఫి పారణముచే నన్ను శుద్దుని "జేయుము, జ్ఞాన మొన “వూయాంతు (ప్ఫవిం విడ్యాన్నాయినంతు. మహే శ్వరం, అస్యా అవయవభూతే స్తుతాభ్యాం నర్వం వక ల్పితమికి”.. ఇత్యాది (శ్రుతిసారభూతమైన తత్త్వనివేక ముతో కవి పర మేశ్యమునకు తన విన్నపము చేసికొనెను, రి పతితోద్దరణం శివ । తవచరణ౦ం స్మరతాం శుభదం శివనామ హర । హర । శంథో 1 గిరిణాబందరీ కరుణా సింధీ. హర దురితమ్‌, " సుభమును గవాక్కునదిం స్మృరింపదగినదె, నానుకతమును హారంపుము, వ్యా: నివా! హరా! శంభో! సీ చరణమునకు తగిలిన పతి తుల నుద్ధరింతువు. నాకు తెలియును. నీ చరణములకు _తగులునంత ఫతనము పొందినవారు ఎంత పతితులు! అంబరము (ఆకాశమ్యు శీకపాశముగాగలవాని చర ణము లంత అధోలోకముల నుండును? ఆ చరణము -.... లకు తగిలినవానిని నీ వుంచినతో వాకుంకునది చిదా కాశమునందే ! నీ నామమే సీపవము, నిన్ను స్టురిం చుట కలిగినచో ఎంత. పతితువై నను నముద్ధంప బకును, అత్యుచ్చమైన స్థానమున నుండును, అది -.. చిడాకాశము, నన్ను అట్టి పదమున జేర్పుము. నా " చురతమును హారించితివో నే నట్టిపదమునకు 'అర్హ్ము డను, శే
సాశీచేతన ఈ అష్టకమునందు మొదటి. శ్లోకమునుండి. -ఈ కడపటి ఇెనిమిదవ శ్లోకము వరకును కవి ఆత్తా స్రనాళ్ళు వివేకముతోడి చిత్తశుద్దిచే నేర్సడిన వై రాగ్యముచే జ్ఞానియైన జీవుకు ముక్త న క పా శా రూ న నంగుడు కాగోరిన విధము సోపాన(క్రమమున నున్నది, “అవిజ్ఞాతే పశేత_్వే శాస్త్రాధీతిస్తు నిష్ఫలా విజ్ఞాలేఒపి పేతచ్తే 6 శాస్త్రాఫీతిస్తు నిష్ఫలా.” (వివేకచూడామణి, (61 న్లో = ఉం పరతత్వము 'తెలియనిచో సా్ర్రములు చదివి ఫలము లేను, పరతత్వము "జెలిసినచో శాశ్ర్రములు చదువ నవస రములేమ, ఈ అష్టకము పరతత్త స్‌వే త్తృయొక్క భక్తినివేదనము, ఈ భి నస్వన్వహా పాను సంధానాత్మాక మైనది. ॥ “నూక కారణ సొమ్మర్య్యాం నే కేవ గన్‌యవీ న్వన్వమాపాను నంధాశం భ కెరత్యభిఫీయ తేల (వివేకచూడామణి. 83 శ్లో ॥ ఉం 9 12
పార్వతీశ్వర స్తుతి . .
ల
పారుడు అన్నను పార్వళశ్వకు డన్నను ఒక్కడే! హర స్తుకి చేసి మరల పార్వతీశ్వరస్తుకి యననేల? అనినచో ఒశే ట్రైవము భిన్న నామములచేత భిన్న భావమఃలకు అధిద్దైవముగా గోచరించును. తత్తముచే ఏకమైనను భక్తుని ఆర్శి ననున 60చి భగవనూ ్ర-గ్రియందు. భిన్నభావాళ్ళుకమైన లక్షణము భావితమగును, దురితము _ జన శా త్యడ్రాహిత్యమును కోరు నప్పుడు శేవల హాకుడే ధ్యేయుడు,
“పార్వతీశ్వర 1! పాపనంహర ! పాహిమాం పతితా ధమమ్‌* అని స్తుతించునప్ప్తుడు భక్తుకు పార్వతీపతియెన స్వామిని భావించుచున్నాడు. తన పాపములను నంహర8ించు టకు దయామతిమైన జగజునని (వేరణచే జగత్పితమైన స్వామి
యా జ 6.౬ తనయం _ దన్యుగహించునని భక్తుకు పార్వతీనహితువై న క శ్యాణమూల_ర్థియెన శివ్సని ధ్యానించుచున్నాడు, జ్ఞాన్యపసూ నము. లభింపజేయు తల్లికి (ప్రభువైన స్వామి తనకు మిక్కిలి తోడ్చడునని భక్తుని యాశయము. తాను పతితులలో నధము డని తలచుట భక్తుని యా"న్నత్యమునకు సూచన, [13
వొర్వతిశరసుతి ఎల ల్స అం అవాలి వారి రపుక్షైంకా. “ళర్వ క0కర । చంద్రశేఖర 1 శాశ్వతాన్యయ 1 పాహిమాం రీమ । సోమ హుతాళనార్కవిలోచనాగమ వేద్యరో ; నాగభూషణ ; భోగమోక్షద ।; యోగిమాననవాన 1 థో: పార్వతీశ్వర । పొపసంహర పొహిమాం పతిఠతారమమ్‌.” తా; పార్వతీవతియైన కొంకరసుతిపరమెన అషకమిది. చు అవల్‌ ర్లు లు ఈశ్వరునకుగల వివిధనామములతో ఆయనను మన సాక నంబోధించువు పర సుశ్వర త _త్స్వమును భావించి శరయు వేకుట కవి లవక్ష్యుము శర్వ, శంకర దంద్రశేఖర శాశ్వతుడవు, అవ్య యుడవ్చు భయంకకుడవు, చర్మదని అన్నిని సూర్ముని నేత్రములుగా ధిరించినవాడవ్హు నాగభూమణుడవు, భోగముల నిత్తువు మోశముకూడ నిత్తువ, ఇహా పర ములు ₹ెంటికి సీవే శరణ్యమవు నీ నివాసము యోగుల మాననములందు. నీవు పాపములు నంహరింతునృ, పతితులలో అధముడనై న నన్ను రత్నీంపుము, పరమ దయాన్వరూవిణి.. జగదంబ యగు పార్వతితో కూడి యున్న (వ్రభుడవు_నన్ను నికృంశయముగా పాలించువ్చ, లై “త్వం దిగంబర ఏవ తే పద ేవకొః కనకాందరాః త్వం విషాళశన ఏవ తేను విదృుష్టథోజన తర్చితాః య!
పార్వ్యతీశ్వరస్తుతి త్వం నిర్మాశయ ఏవ తే మణి సౌధరాజి విరాజితాః పార్వతీశ్వర 1.పాపసంహర ః పాహిమాం .పతితాధమమ్‌.” తా; నీవు దిగంబకుడవే, కాని సీపాదసేవకలు బంగారు పట్టుతాపితాలు ధరంతురు, సీవ్ర శేవలము. విషమునే తిందువు. కాని నీదయచే స పాదసేవకులె నవారు ఇసష్టన్ఫుష్రాన్నము లారగించురు న యా ట్‌లబ అటు న్‌ ర్న వ కు మ కానీ నిన్నాశ్రయించినవా రకమా ైము రమణీయము , లైన మణిమయ భవనములు కల్పించువు, అట్టి పార్వ -. తీశ్వర 1 పాపనంహార 1! పతితులలో అధముడనైన నన్ను రఫీంపుము, వ్యా: పర మేశర్చడుడు దిగంబరుూై యుండగా భ్క్యులు కనకాం బరధారులై నట్లు చెప్పుట పర ముశ్వరుని పిహాసించుట కాదు ఆయనయొక్క_ అపరిముయత్వమును (కొలతకు "అందని లమణమును వ్యంగ్యముగా సువించుట, ఇది వ్యాజనింద నర్వవ్యాపిమయైయుండి అంతు. జెలియని వానిని కప్పియుంచుటకు వ్‌ వన్ర్రములు చాలును? అల్ప[సమాణులు అల్బ్పభాగ్యులు నై నవారికి ఆడంబర మధికము, మూడుమూరల వన్త్రములకు ఎన్ని జరీషను లెన చేయించురకు, అందుకై నను ఆ పర షుశ్వరాన్యుగ్ర పాము లేనిచే వాకు సమక్థులుకారు, ఇక ఆ స్వామి నీషము తినినాకు, ఎందుకు?.. లోక ములను రవీంచుటకు. కాలకూట విపాన్నిలో దగ్ధము కే5
సావీ చేతన కాకుండ కాపాడినాకు, మరి తన భక్తులకో ఇష్టమృ ప్రాన్నములు కల్పించునది ఆయనయే, అట్టి భోదన లు లు | =, శ ములు ఇెట్టినను వారు చిన్ని నాపొట్టకు (శ్రారామ రతా” నుందసాని లోకమునకుచేయు. పులు ఏమున్నది? ఆ పర షుశ్వరు డందరకు అశ్రయుకు, ఆయ వకు ఆ(శ్రయమిచ్చుటకు ఎవరు నమర్థులు, ఆయన అశరి మయత్వమునకు, అగోచరత్వమువనకు సూచకమైన వాక్యమిది, మణిమయసౌొధములలోనుంకు వీరు తత్కాల తద్రేశములలో ఇముకువారు_ “రర్వాశ్రయుడవై 5 ఓ పరమశ్వరా నన్ను రశ్నీంపు” మం సోపప _తిముగా కవి అ్ధంచుచున్నాడు, క “సర్వమం”ళ మంగళా తవ వల్ల ధా, రజల అటి- మండిరం, తవసేవకో నిధివాయకళ్ళివ ధిక్షుకః చిత్ర మేవ చర్విత మీశ్వర కస్తవార్హ్యతి దేదితుం పార్వరీశ్వర ; పాపసంహ: పాహిమాం పతిఠాధమమ్‌.” తావ ఓ స్వామా. నీ డ్రియురాలు సర్వమంగళ మంగళ, నీవుం డునది. వెండికొండ ని సేవకుడు నకలనిధులకు ని కాని శివశివా . నీవు మ్యాత్రము భిముకుడవు, నీ చరిత్ర చాల చ్యిత్రమయ్యా . ఎన్వ ఆకుగగలకు ? నీవంటి స్వామౌాక పతితులలో అధముడనై న నన్నుద్ధరంప గలవా నెవరు? స్వామి. రవీంపుము, రథీంపుము, వ్యా: భితఖకుడనగా యాచించువాడు. యాచకుడు దర్శిదుషని కదా. అందుచే ఈ ఆదివిక్షఖవుకంకి దరద్రుకు మరి 16
పార్వతీశ్వరస్తుతి యొకడు లేకు ఈయన ఫార్య సర్వమంగళములకు శెలవు, అయినను ఈయన దరద్రుడే! ఈ భితు చిత్ర మైన. భిత, ఎవ్వర్నును తీర్పలేనిది కాని యాయన ॥ మానలేనిది. భ-క్టులవై న అకారణవాత్సల్యము కలవా డగుటచేత ఈభిమూవృ త్తిని ఈయన మానలేకు, ఈ యాచన చేనికొరకు? మాయను భిమగాకోరు “దేవు కీయన, తనను ఆవరించిన మాయను భగవదర్ప ణఅముచేయు భ కులకొరవై_ యీయన నృష్ట్యాదిగా తిరుగుచున్నాకు. (ప్రతివాడు తన మాయను ఇంచు కొని సంసారబంధముల చిక్కకొనువాడేగాని ఆ “దూయను ఈ యాచకునికి వదలువానే లేరు. ఈయన ఈదరిద్రము తీకునదికాదు. *మాత్యస్యాం విశ్వమితి మాయా", దీనియందు జగత్తు మితమై యుంకును, డీ కారణం జగరాం భవాన్‌ పరమాణవః (పకృతిసడాః కర్మచేతి విచక్షణా న్నివదంతి కల్పిత యుక్తః లాన్వివాదపరాన్‌ విహాయ భవత్ప్సదం శరణాగతః పార్వతీశ్వర ।; పాపసంహర : పాహిమాం పతితాధమష్‌, తా; హే పార్వతీశ్వర ! ఈ జగ త్కారణము సివని కొందరు, పరమాణువులని మరికొందరు, (ప్రగృతియని ఇంకకొం దరు, (తిగుణముల పరిణామమని కొందరు, కరుయని వేచే కొందరు. లేనిపోని యుక్తులు కల్పించి వాదిం తుద, నాకా వివాదములతో పనిలేదు. నీపదమే శరణమని వచ్చితిని, పతితులలో అధముడనై న నన్ను రథ్మీంపుము, పాపము పోగొట్టుము. [7
సాన్సీచేతన వ్యా: జగత్తునకు మూలము_వాదములచెే నిక్షయించి "తేల్చు టకు అలవికానిది, అయినను వేదాంతులు, బౌద్దులు సాంఖ్యులు, వ్రైయాయికులుు మిమాంనకులు తమతమ (ప్రమాణములు మూవీ ఈజగ త్కారణమైన మూల మును నిర్ష యించిరి, అంద ఏది నత్యమో అనళ్యనో చెప్పజాలకుగాని యీక్షవి అఆస్తికళిఖామణి యగుటచే పర మేశ్వరునే శరణు పొందుదు నన్నాడు, సంకర భగవ త్పాదు లన్నటుల “నాసిచే న్నా్టి మేహానిః అసి చే న్నా స్‌ో పహతఖి భగవంతు డున్నాడని పూజిం చాను, లేకపోతే నాకు పోయించేమిీలేదు కాని భగ వంతుకు లేడన్నవాకు మాత్రము భగవంతుడు ఉంకు "డెబ సి తింటాక్సు, న్‌ వృక్షచుక మషాశ్రితా కయుజౌ నభిత్వమపాగతౌ నాపెియోర్టిని మృత్యుఫీతిరిత్మిశుతిః ఖలు సొక్షిణీ సఖ్యమీదృళ మేవకిం సుఖముఃఖయోరన వేక్ష్లణం పార్వతీశ్వర :; పాపసంహర | పాహిమాం పతితొధమమ్‌ం తా: జీవుడనైన నేకు పరమాళ్ళవైన నీవు నికువురము ఒశే వృతమువై ఒకే శాఖ్యవై కలిసి మెలి యున్న మికు లము, ఈ మనసయిరువురెకు జన్టుమృత్యుభయము లేదని చెప్పుటకు (క్రుతియే సాత్యమిచ్చుచున్నదిగదా. మ8 యింతటి సౌాఖ్యముండగా నా సుఖదుఃఖములు పట్టించు కొవవేమ? ఓ వార్వశీవతి |! పాపసంహళ్‌ | నన్ను రక్షీంప్రము, /.
పార్వతీశ్వర స్తుతి వ్యా: స్వశ్వరాపాను నంభానముచే భగవంతుని [ప్రార్థించు
భక్షుని వాక్యములు ఉవనిషద్విజ్ఞానమయము లై యాండుట నహాజము,
“డ్వాసుపర్హా సయువా నఖాయౌా
నమానం వృతం పరిషస్వ జూతే
తయా ర్న్యః విష్పలం స్వావ్వ
_త్త్యినశ్నన్‌ అన్నోభిచాక కఫ” అన్న ఉపనిపదు_కృమైన రహస్యమును గావించి పలికిన పలుకు లివ్వి, ఒకే వెల్టువెనున్న. పెంకు పములు, జీవుడు-పరమాత్న్మ. అంచులో ఒకపన్నీ (జీవుడు కమ శని వీప్పలమును. తినుదున్నది. చెండవది. (పర మాళ్ళ) సాఖీమా(్రముగా నున్నది గాని ఆ ఫలమును తినుటలేదు,. జీవుకు నంసొరవలఖో క. పరమాతి 1 వానితో కూడీయున్నను సామీమాత్రుడు. క్లానిమైన వాడు ఇది తెలిసి తాను నంసారమునందు విరకృ్తడై పరమాత్మతో నైక్యము భజించును ఈ భక్తుడు కవి యపటచే స్వామితో తినకుగల సాన్నిహిత్యమునకు మై ఉపపత్తి చూపె ఇట్టి మన యుభయులకు “జని మృమ్యుభీతిన” అనుచున్నాడు, * నైనం ిందంతి శస్త్రాణి నై నందహాకి పావకః _ఇత్యాది గ తావమాణముచేం ఈ అక్మకు సాశములేదు, *న యో హా వై తత్పరమం (బ్రహ శ్ర వేస 'హ్మైన భవకి”. (ముండకోపనిషత్తు) “నయో హనై త దచ్చాయ మశరీర మలోహికతం కళ మషరం వేచయతే యస్తు సోమ్య?ొ (వశ్నోప నిషత్తు) ఏ విజ్ఞాని నీడలేని శరీరము లేని రజోళణరహిత
[19
సాఖీ చేతన మెన్క ఏిఘదమెక, నాశముచేని పరమాత సును "ఇెలియు యా థా చున్నాడో ఆ మహాత్య కు పరమళత్త్స్యమును. పొందు చున్నాడు. “త్మశ్రకో మోహ: కశ్ళోక ఏకత్వ మను పశ క (ఈళాా అశై శశిమును జూచువానికి శోక నూహములు లేను ఈ విజ్ఞానముతోనున్న తినకు సుఖమఃఖములనో నిమి త్తములేదు, అవి తనను అంటవు. ఎన్ను సొగినంతవరకు ఉపాధి గత సుఖదు.ఖ ములనండి నివృత్తికై భక్తుడు భగవంతుని (వాక్థిం చును ఈ సుఖదుఃఖములు ఉపాధి యున్నవనరకు తిప్పవుః లస్రి యుపాఫి తనకింళ వలదని, ఇశముందు కలుగకుండవ లెనని, 'శాత్పర్యము. జశ్చురాహీత్యము నై అభ్యర్థన. 6
“గితయా కఠితం మహేశ్వర సర్వధూత హృదిస్టితో
(కామయస్యభిలం జగత్సుఖడుఃఖడూః పథిసంతతం
దుష్పథా డ్వివివార్యమాం నయ సత్పడం నుఖౌరణం
పార్వతీశ్వర ; పాపసంహరి ; పాషిమాం పతిఠతాధమమ్‌ు”"
తా: ఓ మహేశ్వరా. నీవు నర్వపాణుల హృదయ ముశనందు నుండి నమస్త జ%చును సుఖమఃఖములలో నడప చుందువని నీత వెవ్వూచున్నది. నన్ను దుష్పుథమునుండి మళ్ళించుము, సుఖము కలించు నత్పథమును పొందిం పుము, పతితాధముడనై న నా పాపమును వోగొల్టము. రక్షింపుము, వ్వా: న్వన్వరూపాను నంధానమువకు వలసిన విజ్ఞాన మున్నది, అనుభవ మున్నది, కాని తాను పతితుడ నన్న భావము 20
పొర వీ శ్వరస్సుతి భక్షని వడలుటలేదు, అందుచేతనే తాను భగవంతుని కంక భిన్ను వై యున్నటుల తపించును. తనకు పరమాత |! తోడి మైక్యమునకు అవరోధమైన పాపమున్నచో సది (౧. మై కనిశెట్టువాడు హృదయస్థితువై యున్న పరమాత్మ యే! లో ఖఇ 6 జ్‌ కక జ వ శా, జ ్‌ే నర్వభూతస్థితం ఆఊయో మాం భజ స త్వమాస్థికః నర్వధా వ ర్తమానో౭ఒపి నయోనగీ మయివ ర్త కాం! ఆర్యాలి ఇ! (గీత-6వ అం (బ్రహ్మాకై త్రోసి శావమున (పతిస్టితుడై నర్వభూతముల వెలయు పరవమాత ను ఛజించుయోగ్ని తనయందే వర్తించుచుంకునవి పరమాత్త శ చెప్పన విష యము అనునంథంచుకొనవలను, ఆంజనేయస్వామి ఇెప్పినదికూడ గుర్తు చేసికొందము, | దేహా బున్యాస్మి డానస్పే బుా తందంగళ ట్‌ సున్చ్యా 1 శకః న్న మాం వాణి న్వ న! ర. బూ న బ్యెమువాహం ఇమే నివ్చితామళిల ఈ కవి ఈ మూకువిధముతన త త్వములతో పరమ్‌ యా అఖాహ్యా శ్వరుని సుఫించుచుండుట గమనార్తము, అవి “ఎట భూజలాగ్న మరుద్వియచ్చ? సూర్య యాశిక మూరిధి శ్చాష్టమూర్తి రితిస్కృ్రతః పురరష్టసిద్ధి ఫల్యప్రదః మృత్యురప్యపయాతి చేశ్వర । శృణ్వతోతవ నామ తల్‌ పార్వతీశ్వర । పాపసంహర 1 పాహిమాం పతితాధమం. "తా; భూమి జలము, అగ్ని, వాయువు, ఆవాశమూయజకర మి చలము అప్పు వాయవ్యుజకా య మలు సూర్యుడు చందుకు- శ ఎనిమధియ్యా వైర్యుశాపమ్య్య 7 న్‌ ళో బి న్‌ జ షమ గ త్‌ ( ళ్‌ క రర శ యం ళ్‌ జ సె శ్‌ వం లాల ౮ స సాలకాలనం కల
సావీచేతన అందుచే నీవ అష్టమ్వూలర్తివి, నీవు అష్ట్రసిద్ధుల నొనం'ప దువ, నీపేద వినినంతనే మృత్యువు పలాయనమగును, ఓ పార్వతీశ్వర! నన్ను కావ్రము, వ్యా; పంచభూతములు, సూర్య చంద్రులు, యాజ్ఞ కుడు చివ న్వరూపములని (శ్రుతులు చాటుచున్నవి, ఆయనకు అణిమ, మహిమ, గరిమ. లఘిమ ట్రావ్పి (పాకామ్వుము, ఈశిత్త్యము, వశిశగంము_వను. నెనిమి టయి నిద్ధాలు, భక్తులకు అసిద్ధులను (పసాదించు పర మేశ్వురుడు మృత్యుంజయుడు, తనను కాపాడునని భక్తుని నివేదన, జాాగతస్న్వపత శృతే పదపద్మడదూ స్మ ఫతిరన్తుమ మృత్యుకాల ఉపస్థితేపి తవ స్కృతిర్భవతాదితి (పార్టదే (పమఠథాధినాధ। న కౌంక్షయేఒన్య వరం్యపలో । . పార్వతీశ్వర ః పాపసంహర । పాహిమాం పతిఠతాధమం, తా; షపుల్కొలని యున్నను నిద్రించినను నా ధ్యానము సీ పాదపద గములంచే నిలచుగాక |! మృత్యుకాల మానన్న మైనను నీయందే నాబుద్ధి లగ్నమగుగాక ! . ఇదియే నా (ప్రార్థన ఓ (ప్రమధపలీ. మకియొకవరము. నేను కోరను. వ్యా: భగవంతుని వాక్యములందు నిరంతర విశ్వానమున్న భక్తుడు (శేయము నిళ్లే కోరును. “అంతకాలే చమాషువన స్తగన్ను వూ కళలేబరం యః (ప్రయాతి నమద్భావం యాజి నా_న్య్యత్రనంశయః” 22 శీ
న తు పొ ర్వ ల శ్వ ర స్తు ప్రి (పాణావసానవకమయ మంచు నన్ను స్థృరెంచుచు (పాణ ములు విడిచినవాడు నన్నే చేకుచున్నాడు. ఇందుకు నందేహములేమ అని భగవన్షీత (రఅ. క్‌ శ్లో లో పర మాత్మ చెప్పిన వాశ్యములండలి గాఢమైన విశ్వానమ- గమసార ము, ల్‌ “వాసనియంబులు (డావుచున్‌ గుడుచుచుక్‌ భఛామీంచువముక్‌ హానలీ లా నిడద్రామల వెందుచుక్‌ దికళచున్‌ లవ్మీంచుచుక్‌ నంతత (శ్రీనారాయణ పావపద్దయుగళీ చింతామృ తాస్వాద నంధానుండై * భ్రృడు విశ్వమునే మక5ళచుట (వహ్లాదుని అనుభవ ముగా భాగవతము చెప్పినది. వై రాగ్యమువే కలి జూనమ సంసాకమునుండి యా క్షా ముక్తిని (వసాదించునది, "పవనం మృత్యుయాయమానం విదిత్వా జ్ఞానేన విద్వాం స్తవ అళ్యేతి నిత్యం న విషళి హూవంధా తనం పనా గ్రే హ్యన్యభా తగ్య ప్ధ నం మత్వా కవిశా స్తే (దనన్నవొ నిత్యము గలుస జనవమరణకూప నంసార మృన్యు ౨ జూవముచే నరండా విడాంంస శ వ్తను డెలిసి జ్జ ముచే నర్వ విడ్వాంసుకు అళ్ళు జ్యోతిని పొందుచున్నాడు. జ్ఞానముకన్న నోవము చా నకు వేడమార్షము లేమ, జావవథమును జెలిసిన ౧ డ్‌ విజ్ఞానకవి (ప్రనన్నుడెగుచున్నాడు _ అన్న వేదాంత సూక్రి మయుట న్ఫృరింపదగనది, 23
సాకి.-అఆఅషరకపష్‌ ఆజ ట్‌ న భగవానుకు గీతలో తనను భజించువారపళాక్చ యిట్లు చెశ్చిను, “చతుస్వధా భజంతే మాం జనాః సుకృతినో౭ఒష్టున ! అ” జిజాసు రరాన్‌ జూసి చ భరతరభ క ఖథిత్షా భ న్షభ (భః 7వఅ, 6 న అపష్షు-_ (అఆపకలో చికు_కొన్మ వాకు జిజూసు సం మారన ల. క్‌ నం స, అల అభ్య ల (తత్త్వ మెలుగగోడువాకు) అర్హ్యా-(9హపరములందు ధనము సుఖము మున్నగు (ప్రయోజనములను వాంభించువాడు) జ్జానీ చ-క్ఞావియును అవా పరమాళ్ము నెజిగినవాడును, ఈ నలు య 4 జ్‌ ఇ, చి మ. న్‌ చం వపషనం షెరాఫించుచున్నాడు. వీంలో క్షాని. విశిష్తుడు, “నిత కు వకభ కెన్‌ మే. ( “పరమ వ్‌యు భ్‌ హ్వ్లఆ క్షాని ని న్ర్‌ము రమా చతొ కూడ్‌ వృవాకు ఏక నిమకు (బప న మసి ఓహ శ్రమునండే నిలుచువాకు, అటి డానికి నేవనిన వాల టా ఇమషమము, నాకకళూడ జానియవిన అత్యంత వేపి “చియోహ్‌ జ ల్‌ జ్షా రి ష్టానినో ఒత్వర్ణ మహం న చ మమ$పీయాం” (దూ, భం భసవంయని మూదును కెలిసకొనువాడుాని, తప్పించు కొనువాడదాాని ఎవ్వుకుము లేదు డానికి కపి మార్గము, ఆ శఛగవంకుని ఆశ్రయించుచే, “దూ మవ మీ (ప్రపద్యంతే మాయా మతాం తకం తె_ోఎవకు ఇకరసాథనలపై అధాక పవక నన్నే అగశ్రయింమమన్నారో వాశే ఈదు నకమప 2శ
క న
మా నుండి బయటపడుచున్నారు. సన్ను “తెలిసికొని ఈ నంసారబంధమునుండి ముక్తలసచున్నా రుల అని పరమా త్హయే వెళ్ళను,
పరమాత ను 'తెలిసిళొనుట అనగా ఏమి? ఈ (పశ్నకు నమాధానము మన వేదాంతశాన్త్రము నమన్త్నము తెలిసినన్యు "వేలునది కాదు, జీవుడనగా (మృ అంతఃకరణము (9) దాని కధి ఫ్టైనమగు అత్ర శ్‌! (3) ఆ అంతఃకరణమునందు (వతివీంవించిన చిన్రాభ్తాసుశు ( పతిబింబచె తన్యము]-ఈ మూడునుచేరి జీవకు.
ళ్‌ సా వ్‌ జం (క క జా క్ష్‌
ఆ జీవాతె (శయ పరమాత్త సే అని ఉపనిషత్తులు చాటుచున్నవి= జీవుడే (ప్రాణములకు ఆధాదడై. హృదయమునందు. జ్యోతీ రూపుడై (పకాశించుచున్నా కు,
*యో2_-యం విజ్ఞానమయ ళ్‌
[పాగేషు హ్యాది స్ఫుర ళ్యయం జ్యోతిః
కర్తా భోక్రా భవత్యు పాధిక్థః"-(వివేక చూడామణి.)
జ లు చె పో, శీల ఒం. ఆ పరమాత్త గ్‌ కూటస్థుకు, నిర్వికార సర్వసామీ. ఈశ్వర నసృర్వభూతానాం హృళ్ధే శే2ద్దుచతిస్టతి* (గీత) “నదాజనానాం హృదయే సన్నివిష్టళి (నృ ప్రఫప)-ఇత్యాది. (పమాణములచే ప్య్ళాదయ మునందు పరమాత |! న్వయంజ్యోతి స్వరాపుకుగా నున్నాడని 'తేలుచున్నది. అయినను అంతఃకరణములో నుండి నందున జీవుడని వ్యవహరింపబకుచున్నాడు, అందుచేతనే న్‌ నంత ష్‌, ఫై జగ్‌ జేవుకు నంకల్చ వికల్చాత '్రకములైన అనేకవిధములైన భావన లను 'జేయుచున్నాడు, దీనినంతయు నెకంసవాడు మరియొకడు కలకు, అతడే నర్వాధిస్టానము, నర్వవ్యాపకుడ'స ఆ పరమా 25
సావీవేతన త శ్రే శుద్ధబుద్ధితో నకలమును _ నెరుంగుచున్నాడు.. కావున “అపహాం (బ్రహ్మోస్‌ నేను (హ్మను అను - వృత్తినిగూడ "శెలియువా డొెకడుకలడు, అతడే జీవసావీ, అతడు అయరుడు,
జవినాయి “వరః సర్వాణి భూతాని కూటస్థోఒమ్‌ర ఉచ్యతే ఉత్తేమః పురుష_స్త్వన్యః పరమాత్మే త్యుదడాహృతః”
(భగవస్షీత) నమ_న్తభూతములు నళించునవి, అందులో నున్న జీవాత, £్‌! నశించువాడు కాడు, వానికి సావీమై యున్నవాడు పరమాత్త శ్‌ తరావరభిన్నుడు, కూట మనగా మాయ, అందులో నున్న వాడు కనుకనే జీవుడనియు పేర్లు, ఆ యుపాధి తొలగినవో ఆ వైతన్యముకూడ పరమాత స్ట యె, ఇ్టు నకలవ్యాపి చైత న్యము పర(బ్రహ్మమే యను జూనము కలవాడు జూసి, "జూన్‌
తా ళా ళా తాత శవ జుమతిఃొ అని పరమాత్మ వచనము, ఆ నర్వ, సావీని దర్శ్గంచుట యనగా తానుకూడ సామీ యగుటయేీం- ఆ స్థికి తనకు సిద్ధించు మార్గమున “నిత్యయుక్తుడై ” *ప్రక్షభ. క్రి” మై పరమాత్మును నర్వసావీగా ఎనిమిది శ్లోకములలో (కవి) నుతించుచున్న అప్షకమిది, సావీ_అషకము, రు వ! వారాయవవమ శరస ప్తూర్తునునాలలాలా. 26
చి అట ౬ సొాక్ర=అషకవి యు బ శాన్‌ (ఐ చటులునా వసన్‌ త్వం సృథివ్యాం నియంతాసి తప్యాః నిసా ఉద యంళాక మాత్యస్థ ముకం ఇయం తే శరీరం న చత్వం కరీరీ భవాన్‌ సర్వసాక్షి న సాక్షీ త వాస్తే” తావ ఓ పరదూళతాస్ణై . ల్సి వీ పృథివియందుండియు తన్నియం తవు నీవే తనయందున్న నిన్ను ఆ పృథివి తెలిఫవొన జాలకున్నది, ఈ నృష్టి ని శరీరము, కాని నీవు శరీ5ివి కావు. నీవు నర్వమును మూచు సావీవి, సికు సాకీ మకిలేకు వ్యా: "వేదాంతము:ంచు. కృక్‌పదారము. 1ఒహాామునియు దృశ్యము మాయ యనియు న్లిరరచింపబడికది. అవ్యా కృతము, (కృషి క్షి మాయ ఇత్యాదిగా వ్యవహ రింపబముచున్న ఈశ్వరో పాధియే అవ్యక్త మనబకును. దానికంక. విలతణుకు నారాయంబుడు "*నారముూ అనగా (వ్రపంచము, దానిని వలియానతీతి” తెలినకొను చున్నాకు కాన నారాయణుకు అనా దృటూపు డనియు (పత్యగభిన్నమస పరమాత్మియనియు నర్గ్‌ముం “నారాయణః పరో౭వ్యక్తా దణ్ణ మన్య క్త నంభవమ్‌ు అండ స్యా _న్హస్వ్రైషు లోకాస్స ప్తన్వీపాచ మదిన్‌" (ఇాంకర కతాభాష్యము-ద్వి. అ ద్వ ప త్ర క్ష సకుదార్థమస రమాళత్మును సావ్నీయని అవ్యక్త మును దృశ్యమని భావించు. వేదాంశపరమెన సుతిచే ర్లు వాటు 27
సాఖీ చేతన కవి, (్రహ్మూనిష్ట్రమెన అత్మ నివేదించుకొనుచున్నాకు, పంచభూతములందు నంకతర్లీ నువైయున్న పరమా ను ఈ మొదటి మూడు శ్లోకములలో స్తుతించును. “మయా తతమిదం నర్వం జగదవ్యక్త మూర్తినా మనని నర్వ భూతాని న చాహం "తేష్వువ స్థితః” ఈ (ప్రపంచ మంతయు అవ్యక్త న్వరూపుడనగు నాచే వ్యా ప్యమైనది. నర్వభూతములు నాలో కలవు, "నేను అ భూతములయందు లేను_లఅని ఎరమాత (1 భగవర్షీతలో రా విద్యా, రాదగుహ్యూ యోగములో పేర్కొనెను (బహో న్స్‌ది స్తంభ పర్యంత భూతముఎి (బహ్మూ కార్యములు గనుక ఒహ శ్రయందంకును. (తౌాకునందు పాము అన్న శ్రాంకి కల్పితమైన ల్లు యీ భూతము లన్నియు పరమాళ్ళు రూపములు అవి తోదుట.. సాకారమైన వస్తువు మరియొక వస్తువుతో ఆంటి యుంకును గాన్కి నిరాకారమైన (బహ (| మరియొక వస్తువుతో అంచి యుంవనేకరదు, జలము పృథివియందును స్ఫభివి జలమునందును ఉంకును, కాని (బహ శ పృధివ్యా దులయందు ఉండనేరదు, కనుక ఈ పృక్షవికంయచ్కై జలముకంక, వాయువుకంక్స ఆకాశముశం ఓ (్రహ్ముము భిన్నము-_
“యశ్‌ కృతౌ లిస్టక్‌ ప్రకృతి మంతరబొ_అను (శ్రుతు లచే వై తన్యము అవ్యాక ఫతమునకు లోపలిదని తెలియుచున్నది. “అవ్యక్తాత్‌ పురుషః పరఖి _ అవ్యాకృతముకంయె చైతన్యము గొప్పది, * ఆకాశ$ః శరీరం (బ్రహ్మ ఇత్యాది (శ్రుతులచే పర మాళ్ళ ఆకాశముశంకు అంతికుడను విషయమున నంశయము "లేము, “ఈ అఆకాగము అవ్యాకృతమునకు కార్యము, అవ్యా కృతమునకు. శరీరము. ఆత్త '్ర కార్యము, ఆత శప శరీరమున్ను
28
సాక్‌ _-అ షక క్స్‌
కానేరను, అవ్యాకృతముద్వారా ఆకాశము అఆత్చుకార్య మును ఆళ్ళ శరీరమును అఫను. అత్మువ శరీరము అవ్యా గతము, అవ్యాక స్రశమునకు శరీరము అకాశము, ఇట్టి అకా సము పృథివ్యాదులు పరంపరగా అత్కృకుకూడ సరీరమగును, కావున అత్యంతామ్రూర మైన పరమాత్త | భూతములయందు౦ డుట యనంభవము, కనుకనే నవాహంతే ప్వువస్థికళొ అని భగవానుడు చెశ్పను.” (దూ, గీతా భాప్యార్క (ప్రకాశిక
“భూత భృన్నచ భూతస్థో మమాతా గ భూత భావనా
“నా స్వరూపము భూతములను ధరించునడియున్సు పొాలించునడియును అయినను నేను భూతములయందు లేను” అన్న గీతావాక్యము నిచట భావింపవ లెను.
ఈ న్లోకమునందు అకంసడై న పరమాత్త శ భూతము లందుండకపోవుట యందలి యాచిత్యమును చాటుచున్నది" కాని అనంగుడగు ఆళ్ళ భూతముల దర్శించుట మాస్రము వీరుద్దము కాదా యన్నచో దాని కిట్టు పరిహారము చెప్పుకొన వలెనని గ్‌తాభామ్యము---
1 అకంపవైనను మాయచే భూతముల భరించు వాకు, లేదా
వ) మాయచే. భూతములను భరించుచున్నను నిజ ముగా భూతములయం౦ దుండువాడు కాడు లేదా
తి భూతములయం దుండనివావై నను మాయచే భూతములను భకించువాడు మరియు
29
నత న వ ఓ తత్వవేత్తల దృష్టిలో భూతములయం. దుండ కున్నను మూఢదృష్టిలో భూతములయం దుండుటచే భూత ముల భరించువాడు, అని భావింపవలను, నిఘ్ర్రపంచమగు (బ్రహ్మాయందు (పపంచము కాల్మ్యత్రయ మందను లేదు. (ప్రపంచమునందు (బ్రహ్ముయు లేడు. ఇది తత్త్వము, కనుకనే “భవాన్‌ సర్వసావీ, న సాథ్నీ, తవాస్తే” కోశ జలేషుత్వ మాసీర్టలానాం నియంకా న హిత్వాం విదుస్తాని యంతార 'మకమ్‌ జలంతే శరీరం న హిత్వం శరీరీ రవొన్‌ సర్వసాక్షీ న సొ తవాస్తేః శా: జలములందు నీవున్నావు, అఆ జలముల నియంతవు నీవే, కాని ఆ జలములు నిన్ను ఎకుగజాలవ్ల, జలము నీ శరీరము, కాని నీవు శరీరివికావు, నర్వమునకు స్‌వే సాక్షవి, నికు సావ్సీ ఎవరును లేరు, వ్యాః పంచభూతెములు పరమాత్ముయొక్క_ రూపములే, పంచ భూతములందు పృథివినిగూర్చి మొదటి శ్లోకమున ఇెళ్చిను. ఈ శ్లోకమున పరమాత్మ జలన్వరూపము నుపింపబడినది. క్ష్‌ త్వ మగ్నే చ వాడూ వి యత్యంతరస్ణో నియంళాసి న త్వాం విదు స్తాని నిత్యం శరీరం త వైఠానిన చత్వం శరీరీ భవాన్‌ సర్వసొ& న సొట్షీ తవా స్తే 30
సాఫీ. ఆ ష్టకష్‌ అవ సీవు అన్నియందు, వామువునందు;ు. అకాశమునందు నుంటివి, వీచే వానిని నియమించువాడవు, నిన్ను అవి కనుగొనజాలవు, సీకు అవి శరీరము, కాని నీవు శరీరివి కావు. నీవు సర్వసామేవి. వకు సామీ లేకు, డ్శీ మనో బర్భ్యహాంరార చిత్తైెష తిష్టన్‌ నియంతాపి నర్వా విదుస్తాని శంభో శరీరం త వెతాని నచత్వం ళరీరీ భవాన్‌ సర్వసాక్షి స సాక్షి తవాస్తే. తావ ఓ వభో! శంభో |! మనస్సు, బుద్ధి అహంకారమ్యు చిత్తము అను అంతఃకరణ చతుష్టయమునందు న్‌వ్రం టీవి, వానిని నిషమంచువాడవు నీవే. కాని అవి నిన్ను జెలియజాలవ్స, నీకు అవి ఉపాభులు, కాని నీవు శరీఎవి కావు ఫీవు కర్వసాసేవి. పీకు సాక్షీ ఎవకునూ లేకు, వ్యా: ఆర్శ నిమ్క్‌్యయుకుు అచలుకు, నిర్వికారుకు, ఈ (ప్రత్య గాత మనస్సు అహంవారము. శరీర్యత్రయమ్ము క శ్మేంద్రియ, జ్ఞానేంద్రియములు - పంచప్రాణములు వాని వికారములన్సు (క్రియలను తెలిసకొనుచునే యుం డును, కాని వానితో నంబంధించి ఆయా (శ్రయలను చేయుచున్ననూ ఇనుముతోకూడిన అగ్మికి నమ్చైట దెబ్బలచే ఎట్టి వికారమును కలుగనమే ఆ అర్మకు కూడ ఈ అంతఃకకణములమయొక_ |కియలు అంటవు "డిపాధి నమృస్థ వ శాత్సరాళాస్డ హ్యుపాధి ధర్మా ననుఫాతి తదన్దుణః పే
సానీచవేతన అయోనికారాన వఏకాంవహ్నీ వత్స దై కరూపోఒపి పరన్న్వభావాత్‌ అపరిచ్చిన్నుడు, అవికారిమైన ఆత్మకు ఉపాథి ధర్మము అంటవు, రవా విందు నక్షత్ర విద్యుక్చు తిష్టన్‌ నియంకాసిన త్వాం వి దుస్తే.... శరీరం తవైతే నచత్వం శరీరీ భవాన్‌ సర్వసాక్షి న సా& తవాస్తే. తా: సూవ్యనియందు, చంద్రునియందు విద్యుత్తునందు నీ వుంటివి, వానిని నియమించువాడవు నీవే, నిన్ను అవి 'తెలియజూలవు, అవి న్‌ ఉపాధులు, కాని నీవు శరీంవి కాదు, . జ కక న ఇ! శీ నే వ్యా: యడా దిత్యగతం తెజో జగ ద్భానయ చెచఒఖిలం యశ్‌ చంద్రమసి యళ్యాగ్నా త వేజోవిది మామకం” ము నం. న న ప జన ఆ సూర్య చంటడ్రాగ్నలయందుండి జగత్తు నంతటిని (ప్రకా శింప చేయుచున్న "తేజము నాదిమీ | అని పరమాళ్ము 'నీత్రలో వెప్పెను. తాను సర్వాంతర్యామియని, నర్వ వ్యాపకుడని భగవంతు. చెంత వెప్పిననూ. వినినవా "రెవ్వకు? విన్ననూ, "జెలిసికొనగలి గెడివా "రెవ్వడు ? . “త్రుళ్వాష్యనం. వేద నవైవ. కళ్చిత్‌”-విన్ననూ నన్ను తెలిసికొనగలవారు లేరు, అభగవంతుకు చెప్పి "నది నిజమేకదా ! కాని ఈకవి ఆ భగవంతుని వాక్య ములను మనసులో శట్టుకొని నదా తన్నిష్టమైన ౬ అమా 32
సావీ _అపషకము
లు
బుదితో నైఠాగ్యనిన్ట్యుడై చి తఘదితో భగవంతుని
(వరో యా ప్రమా అనాలి (ఈ. నర్వసామ్షేగా _సైవిందును, 6
మనః పాణడేహేం్యదియూణ్య్యత దృళ్యష్‌ దృగృవాన్చుస్థిక స్వ స్టిం దృళ్యకమ్‌ దృళ్య దృష్టిః పుమాన్దుఃఖ మాప్వోతి వై భవాన్‌ సర్వసాక్షీ నస సాక్షీత వాసే”
తా: మనస్సు, (ప్రాణములు, దేహము ఇంద్రియములు ఇవి
అంచి ఉండ హ్‌ క్‌
ళా యన్నియు దృశ్య్యకం సుస్థిముడవై న స్‌ు దృక్కువు, అనగా చూచువాడవు, దృశ్యముళందే తన చూపు లగ్నము చేయువాకు మాయలో చిక్కుకొని దుఃఖ మును పొంమచున్నాకు, సివు నర్వసాకేవి నీకు సామీ మొవ్వకును లేడు,
ల: “యష్షృళ్యం తన శ్యం"_కనబకునది నశిందునది అని 'వేదాంతస్తూ క్తి జీవ్లడు మనఃప్రాణ దే హేర్యద్రియముల సా్టయించుకొని తద్విషయ ములను శ్రహీంచు చున్నాకు సుఖదుఃఖములు పొందుచున్నాడు. జీవు నకు మాయాకల్చితమైన ఈ “దృశ్యము” నందు ద్భృష్ట్వి యున్నచో తన కత్యంత సన్నిహితునై యున్న పర మాళ్ళయందు దృష్టి వోదు, పరమాత్మను కనజహాలని వానికి సుఖము లేదు, కాని పరమాత్మ సావ్సీమా్రుడే గాని, తన వైపునకు జీవుని మళ్ళించుకొనుటకు (ప్రయత్ని పడడు, వలయన ఆయన నిర్వికారుము నిన్సంగుడు, సిరముకు,
ఏ3
సాశవీచేతన 7 భవాన్సర్వ వేత్తా భవాన్సర్వకర్తా భవాన్సర్వ భోక్తా భవాన్సర్వభర్తా త్వదన్య స్ప్వతం్యతోన చాస్తీహ లోకే భవాన్‌ సర్వపొక్షి న సాడీ తవాస్తే, తావ నీవు సర్వ మెరిగినవాడవు,. నీవు సకలమునకు కర్తవు నివు నర్వము ననుభవించువాడవు _ సీవు సర్వమును భరించువాడవు, నీవు న్వతంత్రుడవు ఈ లోకమున సీకంచి న్వతర్యకుకు మరిలేడు. నీవు సర్వసావీవి. నీకు సాఖీ ఎవడును లేకు, వ్యా: పరమాత్మకు కరృత్వ భో.కృత్వములు లేవు ఆయన భరించునదిలేదు, భరింపబడునదిలేదు, కాని మాయా కల్పితమైన ఈ జగత్తు పరమాత్స కార్యమని లోకము మై ళు ౪ లీ యొక్క (భాంతి, ఈ భాంతి వ్యావహారిక మైన నత్య ముగా గోచరించును, ఈ నత్యము పారమార్షిక మైనది కాదు, కాని పరమాత్మ కీక_రృత్వ భొ_క్ర్రృత్వెము ట్లు పొనగును ? అనగా మాయాధిస్టితునై న ఈశ్వ ళా అ యా రుడు; ఈశ్వరాధిస్టితమైన మాయయు ఎగత్కాార ణము, అచ్చమైన (ప్రకృతి జడము, శుద్ధమైన ఈశ్వర తత్త్వము నిమ్క్హ్యయము, మాయాఫీకుడై న ఈశ్వరుని తెలిసిఫొన్నచో మాయన్సు ఈశ్వరుని 'వేరుచేసికొనుబ సుకరము, జానియెన కవి భగవంతుని నిష్మలమైన వ చా నకలమైన తత్వమును సమివీంచి స్తుతించుచున్నాడు, 34
నొపవీ_ అవక మ్‌ ళు న జ కక్‌ త్వువాహ యత్‌జ్జగచ్చత్వ దువ త్వ దన్యన్న దా్త్రీతి వేదాన్త వాక్యం త్వ మీదృజ్న తా దృక్యథం వేద్మి శంభో భవాన్‌ సర్వపాజీ స సాక్షి తవాస్తే శా; సేవే నేను, ఈ జగత్తు నీవే, సీళంకె వేరైనది మరి లేము. ఇ3 వేదాంతవాక్యము, నీ మ్హివాడవు-లఅట్టి వాడవు కావ్ర-అను వివరము నేనెట్లు జెలియుదును, నీవు నర్వసానే.వి, నీకు సానీలేకు, వ్యా : “ఏకో "చేవన్సర్వ భూతేషు గాథ? సర్వవ్యాపీ నర్వ భూత్యా_న్షరాత్నా స్గాషీ చేత్తా 'క్రేవలో_నిన్గుణకృంల్తత్యాదిగా (యతులు (ట్రహ్మైకళ్యమ్యుకు , (ప్రతిహదించుచున్నవి. గురూప దేశము, స్వా త్మ్మానుభవము, శ్రుళులు, యుక్కలు ఇవన్నియు (ట్రహ్మైక త్వమునే జెలుప్రచున్నవి, య ః/ న జీవుడుుషర(్రుహజమే ! జగత్తు. పరమాళ్ళ స్టమాపము! నిరంతర పర్గసైహ (నుభవామ్మతనుయ నిరవధికాశంద మయ నిరావరణ పర్గిపూర్ష్మ విజ్ఞానాఖండ నత్తాపికియే జ 1 శక ఆజనిస్టు వ్చైవల్యమ్ము -శుహ్మైకత్వమే విజ్ఞానమ్ను ఇదియీ నకల వేదాన్త సిద్దాంతస్తార వ్యాక్యము, నిర్వకల్పము, “కత్యమాత్ళా (టై శ్ర్రవ ర భి ళా చచ్హ్‌ గ శ్రహట్టితై ఆక హ్యూవ నవ్‌చికిత్స్యం వ్‌
సాన్నీ వేతన త్వం (శైహ్టిసి అపహూం (టైహ్టిస్టి అవయోర్న నరం న విద్యతే త్వ పువాహ మహమీవ త్వమ్‌, * నత్యము (బహ శ్రమ అదియే అత్త స్తే నీవు గ్రహ ము. నేను (బహ శ్రమము. ఖేవములేదు నీను నేను అనునదియు కి బగ, చ్‌, జ, ఘళశే న్హే యధావో్యోమవ్యో మైవభవతి న్వయం తధైవోవాధి విలయే (బ్రమ ్రవ ట్రహ్మవిత్వయం” కండ పగిలిపోగా ఆకాశము ఆకాశముగనే యగును, ఉపాధి తొలగిన (బ్రహ బవిత్తు (బ్రహ్మము, ఇదియే సారము అనుభవసిక్హము, ఇమా ప్త ము క... అనను... నం... ల తం ” [1 / ఈం 2గరి య" ళ్న | ఓ నన న్‌ స్ట చొచకాళైన్లం శకి షే ము వన అంజసీక మార్‌ (కింటర్స్‌, రామకృష్ణారావుకేట్క కాశ8ినాడ, వె6