Telugu raja tharanigini(pradhama tharangam) - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
(వఠథఠమ తరంగము) కల్పణ పండిత (శణీరమగు సంస్కృత నూలనునకు శ్వేచ్భానువాదము. న్న నో ఛా న్న ల ష్‌ - “స్టిర్రైయ్యా "వై ట్య శాం, ల టం ౯ య ట్‌ ॥ వ షం వ్‌. టఉగ6ర కటక. ౨ ఇం _తిద్వానీ, రెంయచింతల లక్మీనరపింహళా న, ఎప్‌. ఎ. న్‌
రాజతర౦0గిణిీ (వఠతమ తరంగము) కొల్పణ పండిత (వణీతమగు సంస్కృత మూలమునకు స్వేచ్చ్భానువాదము. రచయిత; విద్వాన్‌, రెండుచింతల లక్ష్మీనరసింహళశొన్త్ర, ఎమ్‌, ఎం జ ఇల్‌ రాజ్యల కీ శ్రీపబ్రిష ర్సు ము సా కాద్‌ = కృష్ణాజిల్లా వాక్కులు రచయికవి] [1269
( వభమ ముుదణము కలల ఫొల్దాణవణ య 2న ఉన గా తస రో ౮ ఉహథ ఆ ందే స ఉత్‌ యా / 1 త. న గ న్‌ా _ సి షీ శ వీనాయక్‌ ఆప్ట్‌ (వంటకు విజయవా డాకి
జ తొలిపలుకు పాఠక మహాశయులార్హా వే వీ(యకమతరంగడుము వూరిగావించి యిప్పటికి వాలుగేండ్లు గడచివవి. మొదట యిందిలి 1చంటి రేఖా విశాఖల” కథను మా్యశము_ వతీకారమ'' అమ వేరుతో అండకావ్యకు గా (బచుగించితివి. అందు వచ్చివ కొన్ని ఏిచుర్గకలవలన జయీ [వయత్నవహంతయు రాజతరంగిణి లోవి యితిన్యశ్రముమ కథలుగా షవాయటమే యవి లోకము తలంచు కరిసఠిలాగా, మూ౭మమ మరొకసారి జ్నాగతగా జదివి కథలో జేనివనర కీ మవీతోచిపవితన్ప వేడియు విడుసకళావ్యపౌంది ర్యమ గా వి, కాగమనమ గావి పడకుండ (వ్రఠమతరింగెనమణ నాపాంతము శెవిగించి ఇవ్వడు (వచురించితివి, న్న్వవమతరంగము విదివరకే (వాపి వచురించితిగదా : ఆ శెళకున, షన్టతీరంగమ నందలి కఠను వన్తుపుగా దీసికొని (వ్రాసివ “డిద్దాదేవి'యసు నాలుగంకమల వాటకమును వార్దేవికి వా వమర్చించు . పూజా కునువుేమూలు,
వెబ్యాకయలగా-ళామీ (గంళకు లమ అతివ, "తము కడ్డీలను. ఛ్రాషతలచు జడివిం పథేవివచో, వీళిదారు కమ లగు విందిలి య వేక విషయ ములు శమతను మవన్నృలకు హత్ర్తకిపోవు, కశ యుగారంభమ మండియు. అవగా కీ. పూ, 1908 వంవత్పరములమండియుగల చాలి(తికొశారము లీీగంఠములలో దొరుకకపొ వు పతితలు కావ్యాత్మకు సవ్నిపాతులైన కొలది కళ ప్రాళవ్యమను గుుర్రింవగణుగుదురవి వా యాిశయము.
ఈ కబృమువందిలీ గుజమంను మేఇక్ళంక రవిగమ, లోవమే లేవైవననవ్ననో *వాకగమే- భవించి మచ్నిందగోరుచ న్నామ. వేప్రమ తరింగెమునకు - లటంతిప్‌ . పో9ఠత్నామాను మ- అిల్దయే యా తంమ తరంగము నివ్వ్సుడు (వికటించుట సింభివించినది. ఒగూడి తమ యాధి రమును ఇడయగలిగెవేవి నా కృషి నివలమైవట్లుగా భావింత మ. విజియ ఐడీ, ఇట్లు విన్నఏంరు ఏరేయుడు,
19..2...69 ॥ రెండుచింతల లక్ష్మీ నవరపంహశాచ్చుం
నాలా వలనా చనునానననననా నానన ునాలానులతత తానా లకాలు ననన లఫటాలునపుకానననాల భనకు. అంకిత నుం స్వశ్లీయ వెంకట వరలక్ష్మీ శేషమాందికు పరిణయమాడినాడ చిణు బౌయమునంటె నునోజ్డ శ్‌8కీ పరిమళ గా. తిం (' జఆాణసఖింబడ '్రముఖన్‌ మఘర్మ్శహసంగ సుం దరవరవ ర్ర్తవన్‌ సురదనన్‌ కులకన్యక 'ఛీవమాంచికన్‌ మురి విముతో వెంలంగి 3మి పూవును డావియువోలె నేక మై ఇటననువీడి నేడెనటిశేనియు నేగనొయంచు నే సము శ్రటమజకోకవహ్ని విరతంబును గాగుచురుందు నా క్విమై కుటోల విధిన్‌ భయంకరుడు (కూరుడటంచుదలంతుగాని య శ్‌ ట! విధి వాఠయేరికివిగాదె యలంవ్యుముని క్‌! మూరయన్‌. సీ క్రిపుడంకితంబిడగ నేర్చితి నీ రసవత్మ్క-విత్వ ధా శా కమనీయమైనకృతి రాజతరంగిణి వంతరంగ వో శాకులత ప్రవై వనరునప్పుడు దీని బతించి కాంతివైం 'శదొనుచుందు కాతమతసీ శుసుమాభదరస్మి తావళుల్‌. యన.
రాజతర౦గిణిీ (పథ వంతదరంగవతం దెవప్రాళనము జా థి ఛా శ్రీరంజిల్ల నిరంతరమ్ము సుజన స్నేహమ్ము శ్రపాటించుచున్‌ ధీగోడాగరత బోచుచున్‌ సుజనులన్‌ దీవ్యత్క్భ్భపాసింధు వై పోరన్‌ ₹లగ జేసె వాండవుల సంపూ ర్థానుకూల్యంబునన్‌ కీ గారుణ్యామృతవృష్ట్రీనిం చెఘను మేఘశ్యాముగీ _ర్తిం చెదన్‌. చ సకలచరాచర | పకృతిసంక్షయ మొందగ చేసి వెండియున్‌ (బకటిత రై ర్యుడై తన యపారకృపాపరతం(త శీతలాం బకముల నేల జూలిన (| పభావసమన్వితు శార్యతీమనో జకరపరి గహమ్మున సుఖంపడు సీశ్వరు సంసుతించెవన్‌. క లు వాన్‌ చ విలయముచెంది ముద్దగము వి స్పృతనీరము లా కమింపా 'వెలస దదంబు మధ్యమున బిడ్డడు శావటప _త్త్రృశాయిమయై | మొలిచె దదీయనాభిపయి ముద్దులుగుల్రె డు పద మందులో గలిగితి వీవు నీవలన గల్లె సమస్తము పదగిసంభవా 1
ఠి "రాజతర౦గిణీ పూర్వ కవిస్తుతి
క. నిను సార్థించుచు వ్‌చ్యా ధనులగు తొ ల్తటికవిత్వథ" రేయుల గ లా బ్‌ల్చణ ముఖ్యాఖిల ఘన చారి! లికుల నంతు గారవబుద్ధిన్‌ *
ఉ. నన్నయ తిక్క-నాది కవినాథులు తొల్లి మహేతిహోస సం పన్నిలయూతు లె. క లి లపారముగా రచియించి రెన్నగా నిన్నవ కాలమందు రుచియించెకు నట్టి చర్మితనే రసో తృన్నముగా కథాకధన వైఖరి స్పష్టముగా రచించెదన్‌.
గురుస్తుతి అణాత
గ్‌ శవిత చెప్పడు కోరక గలలు గనిన శాలమున నాకు గురువెచు గటిపె జదున్ను నాసుఫీమణి గరిక పాట్యన్వయాంబు రాశి శశి మల్ల యాఖ్యాని (పస్తుతింతు,
చ. తొలుతస్వతం' తమా కవితతూకొన! వాసితి నేవొకబ ముల్‌ కలుగవు తొంటిసత్క్‌_వుల శాశలజీశంఎతాదు ఇందునన్‌ నిలువడు నామన౦బు నవసీరజుప త్త్రగళాంబుబిండు వై చలితవయాను నేటి కివిసాధ్యమ యయ్యె సరస్వతీక పన్‌
ఉధరమతక౦0గము థి
ఉ భావ కవిత్వమేలనొ ( తపాకలితంబయి జోమొనర్చ్భు వి
జ్యా విభవంబు లేమి నది యొావనహీకనసి బోలె బేలవం
లై వెలసీేయబోదు సభ లందున గణ్యమూగాదు భాళతీ
జీవిక పొవదూరమయి ధీమహితుల్‌ కొనియాడ కేయెడన్‌ $. పాంక్షితీ గరిమము ' పరిణతి కెక్కని
పదజాలముల నేీజటుపరచి కొన్ని
వఠితశందనిరీతి భావ మేదియొగూర్చి
(కమహీనమైన పోకడలు ళొన్ని
మృగతృపజూపి నీ లేగుముంచనురీతి
నలయి౦. జేయు పద్యములు కొన్ని
శ్వేచ స్యయటంచు నాశ్రీవిషంబుల్న | కియ
వకంఫుగతుల నివ్వటిలు కొన్ని
కూర్చి శావ్యములల్లి యొగ్గుముఘటించు
నట్టియల్పజ్ఞులౌర నాయందు గనలి
తిట్రపందురుగాకని తివిరి తిచిరి
మత్స్వయంసిద్ధకవిత శే మజలువాడ గ్‌ ఇట్లు మజలి సవీనక లే డ్య మాణ
సరసమాధుర్య కవితా పసన్నవైలి
శాటప ట్రననొక్క_ మహాపబంధ
రచన తలపెట్టి పూర్వమ్ము దణపు. ఎకుల,
శీ రాజతర౦గిణీ
క ఎక్కింటజూచి యందొక చక్కని కథగాగదోచు సద్ద్రంథంబున్‌ నిక్కు రాజతరంగిణి నుక్కు-వతో జదివి హర్షమగ్నుడ నగుచున్‌,
క్‌ పూర్వకాళీ ర టేశ కాపురుషులెట్లు నడచుకొనిరెట్టు భూలోకనాథులైరి వారివృ త్త్రముపెట్టు వఏవవాదమూల మయ్యె నదియెల్ల వివరింప నొాత్మగోరి
క చంపక సుతుడక%ు కల్పణ సంపాదిత్‌ మెనయ+*- సద్ద్రంథంబున్‌ శంపాలతావలోకన కంపితకంఠరంబు చాతకం చిత డనగన్‌.
చ. వెజవున్న గోలి తత్కవి నవీన కథాకథన (వవీణతన్‌ సరసముగామధుహూదముచాడ్పునను త్త మ్మ గంథరాజమున్‌ ధర వెలయింపనోరితి నుజారతమై బరికించి దీనిలో బారెడు నల్చదోవముల పొంతనుబోక గుణంబునెన్నుడీ
కథా (పా రంథభము
గ ముద్దగంబులలా* 'ేరుమోసె సెద్ది యమరులై నను మెచ్చగానలరు నెది
ఓ... ది చేశ డవళారమె త్తి శాదీజ్బునెద్ది యట్టి భూలోక మొప్పు సృష్ట్యాదినుండి
వఠమతరగ౦ంగము ర్‌ గీ ఆరు మన్వంతరములు హిచ్య్యూ”కువ్నీ నర్త్వవ నిమగ్న మైయున్న యవనినె త్రి కళ్యప బహ్మ్‌ సృృజియించె గరిమమిోోర స్వర్గసమ మైన శాశ్లీ ్రరవర్ష మొండు
చ తిచట వితస్థనాబడు మహానది వాబటుదదీయ పార్శ్యావం జచటనుగన్ననున్నవి యహీన ఫల్గిపగముల్‌ మహీజముల్‌ (వచకిత పశ్నీరావము లపాంపతికీడగు 'వెన్సరస్సులా విచలదభంగ భ౦గముల వేడ మెయిన్‌ విహరిం తుంన్నరుల్‌
ఇ. అ శాలంబుననా వితస్థదంి నాగాధకుడొ నీలుడు (గాశారుండు సదండకుండలమహో ద్యనూ్యూ ర్తి భూ పతా పాకీర్శ౦బుగ ీలె వాని ఫురిరమ్యంచై లస్తడత్న జే టీ కోశమ్యుముల నా కుబేరపురకో డీవచ్చుచందమ, శగున్‌-
వ. ఆరనిగాజధాని సరూపమ్మున పొపసూదనమను తీర్థము గలదు. చాని మహిమ యొట్టిదనిన,
ఉ. నాగకులము నరికి ననారతవంక్‌ వినతాత బారు స! శాగల కెధమాన్పుచును రకణమిచ్చుట కై విధాత ళా సీగతి సృష్టి జేసెనొళొ యీ పహదమున్‌ మునునాగనొప్పీ అ యాగిరి దుర్గ్షమధ్యగత మై యలరారగ న:దులోవలన్‌ ,
ఇా. (శ్రీకంకుండు శశాంకమాళి గిరిజా చి వేకుడాశాశ వీ ధీ శేళుండు నిటాలన్మేతుడు కృ తార్థీభూత భక ఘుడున్‌
శ్రీ రాజతర౦౮గిణి అశాకోదర భూవణుండు గజ చర్భావా_వ్రవస్తు)ండు సు (శీకుండై నివసింపభ 'కలకుగూబెన్‌ భు_క్రియున్‌ ము _క్లియున్‌ ఇా. వఏయేపాపము లేరుచేసిననుగానీ భ_క్రిమెవచ్చి ఆతొ మీాయంళ స్ఫున ౫ న్గువో శివుడెవారించున్‌ సమస్తాఘముల్‌
- సాయాబ్యమ్మును వచ్చునంచుజను లశ్ర్రాంతమ్యు ల్‌ నమి శం భోయంచున్‌ దలమున్థగ్రాబడుదురా పూర్వాపరా వ్లాంబులున్‌ చ. సలిలము లేని కొండపయి నంధ్య యొసరగినతయుట్టి యొక్క-ళీ తలజలధార యుంత కది తద్దయు బంన్నెము శేయావారిశే “తెలియగ నెను పాపులకు దీరికగా గనునగొన్నగూడ తా 'డెలియగ రాద యీశ్వరుని దివ్యమహా త్త స్రమెయింగ శకశేీ నీ అచట గంగో తిలో శుచియైనయట్టి ఛీడగిరి కొమ్రుమిోాద నొప్పెడు సరసున పద ్రజునిరాణి వహాంసరూపమునదోచు నమ్మువోతిల్లి దర్శన మబ్బువారి కలఘు కవితామహా త్త షి ఉశలత లొదవుం గ్‌ పారుడు వసియించు దివ్యనుండిరమునందు వేటికిని దోచు నిరా శ్రల్యనియతితో డ వేల్పుగమి పూజకై జారఏడచినట్టి చందనాగురుగంధంబు సరవిచెడక. వ. మజీయు జ[కభృతుడును, విజయేశుడు, ఆది కేశవుడు, ఈ%ానుతు అనుజేవతలచే నొప్పు నాబేశమున దీర్ధము 'ఇెలియైన (పజేశ మొక్కం నువ్చ్ధగింజ యకం తైచను లేదు:
చళనుతర౦)గళశము శస్త్రములు చేతజాల్చ॥ జయముగాం దు వారి శేభీతియుకు లేదు "-- స్తవముగ నొక్కపరలోకళీతి॥ జిక్కీయుం ధు ఆ. వేడినీటిస్నాన వేశ సంతరి చేత పూర్ణ నిమ్నునదుల మున్కొా-డి వేసగి మో్‌భనెల్ల నూన్చుళొందు జశులు. శా అకాశ్మీరనునందునొప్పెసగు నుద్యానమ్ముులున్‌ దీ సెల్‌ (శీకిన్‌ చావలమైన మేడలును వారింజిమ్ము గొట్టాలు భ (చాశారమ్ముననున్న కో వలలు మోదమై, 'నపన్నీకు _డా శూ శీేజారములున్‌ పవ్మితతర శితోస్థానుగాశాలలున్‌ న్‌. తం డికశ్యపుడిచ్హాని దనరో జేసి నసెణు మరియాదచేతనో అబ్బనఖాడు వేషమిని మాని తా కెల్ల "వేళల" దు జలనగు వెలు నిచ్చుచు నుల సిలు. క ౧ న గీ మూడు లోక్‌ములందును భువి (ప్రశస్త మందు ౫ా బేరమండల మిగునుదీచి శాఘ్య మందుగై లాసయు సమధికంఒు కాని కాళీ రమన్నిటికంయె ఘనము, గీ కలియాగారంభవుంన గడఖ్యాతోన్న వారు కారవపాఠలిడతవీరు లనగ
శ రొజతర౦గిజణీ వారికాలమునంటె కాశీ శ్రరమేలె ఘనుడు నోనందు డనియెడు త్యతియంుండు.
వ. ఆతని తరువాత నేబదియిద్రరు రాజు లీశాశ్ళీరము జీలిం శానితమదువ్నృత్యములచేవారువిస తిసాగరనిర్శగ్ను లై
న్‌ా ఈ కవ్మిబవా లచే గీ _కకాయులుగా నొనర్పబడరైరి.
చ. జలధిపరీతమౌో థరణిచ్యకము నాత ్రభుజావనీజశా ఖలెనునీడలన్‌ మనుప గల్గిన తాజపురంద + ల్‌ బలా ఢ్యులునగువారెంయిా. పకృ తియమొ క్తమ్‌హ త్వముచేత బేని క గల మగుచుందు రట్రికవికర్శము జ్‌ నుతిసల్బుచుండెదన్‌ ,
లా ౧ ౬
చ సిరిగలవారు, సౌఖ్యములచే గపకందనివారు, దివ్యసుం దరతరుణీసుశోభివితర్షి కలన్‌ గలవారు, లోకపా లుర కేనమైనవారును విలోలత జిక్కి. నృపాల శేఖరుల్‌ చరితము వౌసి స్వపష్నమునపై తము రాకు కవీం' దుడెలజేన్‌
గీ. కవులు [వాయుట లోశము కర్ణ ఫుటము లందు (గోలుట "తా జగమందుగలదు సత్మంవిపపాదలస్ధి ళా జాలజేని నంధశారావృతంబగు నఖిలజగము
ఇకా. ఆనోనందునిశకాలమంచె కురువంశాంతర హోయాద్ధమున్‌ శీనోవింద దయామరం౦ద నిర కేయోజయాభ్యున్నతుల్‌
చభఠమతర౦గము గాగన్‌ వాండవు లుంటయుంగలి”గ గాణా నాజరాసంవఫ ౯ పోగర్యోద్దతి తోడుగా గదిలె యుద్రాస క్రి _శీకృవువ థి ఎ ఆ లగా గీ అటుకదిలిమభుర కనతిచూరంబున విడియుటయును శౌరి వెద్దసేన చోడ వారిగవియ దొక[డులాట్నమె స్‌ పథనమయ్యె ఎభయపశు ములకు వ. ఇట్లు నోనంద బరాసంధు లిక్వురును పరస్పర స్నేపహానిరా కృతి వైరిరాజన్య లోకభీశకులై యుండియు శ్రీగ్చషు నోడింపంజాలక వితథ (పయత్నులై తమ తశు సెలవులకు మగిడిరి. అనంఠతరంబ గోనందుని పుత్రుడు ఉజమోదరుండు కాళ్ళీర మునకు రాజయ్యెను గీ. తం్యడ్రిపగ తీర్పనై తిగ దాయటంచు దొంటివై రముచే దత వొక్కియుండి కృమ్ణునే తాను డీళొన గోరుచుండు న్యదితటమన దలయొడ్డు నవియు బొలె చ. పరముడుదీన "ంధవుడు, పాపఫుబంకము పాలిభానుడున్‌ వరదుడునై న కృష్ణునెడ వైరముపూని యెవడు నిల్చు గా తరషరిరత్సకుం డతనిధర దయాబుజుకీలనతునూ పరతవశీకరించె నరివర్గముమై తమునన్న వింతయే. జ్‌! కుని జఉజాహోూదరు న! జీ కొంచెము లెక్క జేయ కెకసక్కి.ముతో (2)
[0 రాజతర౦గిణీ & కొనుటయు జా (గిందయి యా కృమ్ణునిచేయిమోద యగుటయు జరి గెన్‌.
వ. ఆది యొట్లనిన, .
జా గాంఛా లేశ్వరు జాత ్రసంభవకునై కళ్యాణపుంబ్న | తికన్‌ బంధుక్మో! తకులావతంసులకు రాబంపెన్‌ మరిన్‌ మానె రా శణాంధుండంచును గాళి ్రలేశు నదిసావై యాతడాశాశలన్‌ స్క-ంధావారమునిల్చి విఘ్నుములసంకల్పిం చెనా పెండ్లి కీన్‌.
సీ బండ్లపై ల సపరివారయుతముగా నరుగువారల చారి నడ్డగించు శనానినాదంబు చెవిచదూర మొరవించి వివ్వాలాత్యు లను గావించు జనుల చరిణయాగత రాజబంధువులను నిల్చు పింధునదీ కచ్చబంధనమున దూరాగ తానేక దుర్గమరాజన్య బలములపై బడి పరిభవించు వాద్యగాం్యడను కొలువుడువారడ నింక పారశాంతాసమాజంబు చారిహీర
1 రత్నమణీభూమణాదుల లంచమొసగి
యావివై చు గాంఛారము కరుగనీక.
టో అఆచామోదరుడిట్లుపూస్కి.'వెంయిక న్యా డానవిఘ్న౦బు ను "శ్చాదింషన్‌ వెత చెంది తశణమగాంధా లేళశు డాదుర్నయం
చరమతర౦గము శ చీడామోదరుతోడ దెల్పనిత డాయిార్జ్యాళువున్‌ పోరిలో చాదునా ౪ దెసుదర శె నాయుధముచేచామోదరున్‌ దర్చితున్‌
చ, ఆతడుగతించున ప్తర్‌ని యంగన గర్భము జాల్బ్చియుందుటన్‌ హీతనుతులై న మం తులు గణించియొనరి రి రాజ్టిగాసతిన్‌ (వతిఘటియించిరంత నొగవర్షమువా రబలానియోదజనం బతుకదట్టంచు, రాష్ట మయొనియీ ర్నెలలావలబ్యుశునే॥ నెన్‌
క. పుట్టిన భిఫన్ర కె ముదమున బట్టముగట్టుటయు సకలపొరులు సభలో గట్ట-వడియుండి నిరతము సెట్టన విన్పి:[ఈు కష్టనిష్టరములొగిన్‌ ః
గ్‌ పొదలీఠమువైన నీ వాలరాజు చరణమైనను మోపగా జూలడటవె ఎట్లువిను నెట్లు బనులయారట్లు తీర్చు శనెడుసందియమే లేద యచట్యి ప? కు.
గీ. ఆతడు నవ్వంగ నేదియో యర్ధమున్న దతడు కనువిచ్చిమాడగా నర్ధమున్న దతడు కేల్క-.దవింపణా నర్ధమున్న దం్యదుజాదులై వట్టి పురం ధిజనము.
గీ. ఆతని $ిడిరి వీకానుహునాహరయంబు నగుతటు రెండదగోవందు వాయె నితడు ఆతనిసంగతతిలోనివా డగుననోకు ,
డ నెడురాజు కాళీ శ్రనేళు డయ్యెనంత
[ల రాజతర౦గిణి
గీ, అతనికాలాన సుందర మైనయట్టి
త్రీనగల పట్టణంబు నిర్మింపబడియె 'శాజ్యమున కెల్ల నదియె శీంద౦బునయ్యె నొ; పటేశంబు సుందరో జ్యానమయ్యా.
చ అరనికి నందనుండయి జలోకుడు పుట్టి యశస్సుధాక రా దు ఛరీకిరణాళచే భువనముల్‌ వెలుగించుచు ధర హీనులై నతురకలన్‌ బహిమ్కృ్భృతి యొనర్చ్ఫుచు సాధులజోలి “శ్రీగశా నతరి ఫురాజులన్‌ గృపతనర్పగ గాచుచునుండె నాధురైన్‌.
ఉ అఆరనిసక్కథ్యాశవణ మాసురలై నను 'జేయనోర?7౫ా భూరలవాసు లొనృపతిపుంగ వుదర శనవాంఛ జీరగా సీతి!ి స్థానమై ధనము నిస్తులమై సురరాజవై భవ శ్రీతన రెన్‌ జలౌకుండు (_పసిద్ధముగా ధర జీలుచుండగస్‌.
చ. (పతిగనలేము తత్పురవం౦బున గల్లుమహాంభ సంబునన్‌ చతురిమచూపఫువేడ్డ నొ కిస్వర్శ మయిీండమను. వై చిచవాణపుం (బతతిని జాని దీరమును బటగ జేసెడు నేర్పుపెంపునశ్‌
సీ వీ రిపతులౌయుగ౦బులను (గ్‌డల సీతని బోలజాలికే
చ అతడు జలావతీర్గుడయి యద్భుత రీతిపణీం దలోక సం
గతు డయి శాంశ్షుమై నురగకన్యలతోర మియించివ చ్చును ద్ధతులగు బాద్ధవాదుల వితా కొనరించినయొక్క-సిన్దు స మ్‌ తగొని సత్యివాశ్యనియను౦బున దై వతపూజనంబానన్‌
మ. అసమానుండయి యొల్ల గ్రాముముల నశ్వారోహణంశివ్వర్తై
నసశేచేసిన శిత కర్ప లని యాజ్డాపించె నానాగజూ
భరమతర౦ంగము 18 తిసముక్పాద్యసహాయసఏపద మెయిన్‌ బేశంబు పాలింపు చి ద్ధసమృడ్య్ధారుస్వకీయ లేజమున బాధల్‌ మానె బారాళికిన్‌.
గ్‌ మిగుల నిగ్గానరిం చెడు మ్లేదృజాతి వారివీచ మడంటెను వోరొనర్శ్చి అంతతో బోక వారి దిగంతములకు చార్య దోలెను గాళ్ళీరవల్ల భుండు, వ అంతట. చ విడివడియున్న కేశములు ెండిముడించెసమా _ప్తకార్యు డై ఉడ. గక నేటి కాస్థలము నుజ టడింబయటన్న జీకుతో ఖా ౯ శ నుడువుదు ెల్బ వా రచటనుండ్తి యతం౦డు కనూశిపట్టణం వ మజీయు నితండు ధగగ్జమును బునస్థానింపంద* యి ధత్యా = ధ్యగుండు, థనాధ్య కుందు, కోళాధ్య గుండు, చమూపతి, అటో జీ జర్‌ చూత, పునోధసుండు జై వజ్ఞుడునను జేస్తురిని శార్యనిర్వా వాకులుగా నియమించెను. గీ దివ్యగంగావగాహన తృ_వ్రియెనలో మద్దన మొన ర్చె పోద రాంభస్సునందు దూరమన నుంటచే నదీ టూరకకుండే తఆఅచు, చేండును నిత్యకృత్యమును మానె. జమ జ్యో సీ సపీధానమగు నొక్క స్వర్శ్మభృంగారువు సనోదరజలములో చొప్పెజటుంగం
న! రాజతర౦గిజీ బడవైచి మజేరెండు వగళులావలచాని శ్రీ నగరాంభస్పులోనం జూటె నందీశ వై రంబు నందండుతానను నిశృయంబునకును నృపుడువచ్చె విజయేశ్వర౦బువ వెలయునందీకుని జ్యేప్పేకునీతండు చి త్తమందు నిలిపి పూజించుచుండె వారలమహోత్స వమున కీతం డవేక మాన్యముభాసంగె. థర పరుడా జలౌకుడు ధరణిజేల ల జనులు భూలోక జే వేందు: డనుటవింతె 1 మ, ఒకనాం డీనృపస_ర్తముం౦ండు తనభుణ్యోపార్టనాశాంతిక కర్థ్ణకు జేవాలయ మేగుచుండంగ నిత్మీ। వాందోళనన్‌ గృ తీయో రు తత్సన్నిధిం జేరి భూమివర! మన్గుద్చాధ మాన్పంగ జే సకలా రుల్‌ శమియింప జేయు దనువిశ్వాసంబునన్‌ వచ్చితిన్‌ క. అనవినిజలౌకుం డశనం బును సమకూర్చంగ ఇారి జూడగనక శిబీం (దునిమాడ్మి- నాత్శబేవాం. బున మాంసమునోసి యాయబోయె నచలుండై, వ, అంతనాళ్ళ్తియిట్లనియొ.. శ. నరవర యాంలి తీఆంగ సరసములణపండ్లా పాయసాన్ననులొ యిడన్‌
వధమతర౦గము $5
వెంనగునుగాని కొంచెము నరమాంసముమ్మా త కెట్లు నాతుధ తీలున్‌.
క. కావుననోపుదువేనీ వావంతయు శంక లేశ యామివము మదీ యావసర మెంతయంతకళు సనీవలయునటన్న నృపుడు నిచ్భామతియై.
గీ. నిశితకం వాలమున నస్ఫచ్ని వహ మొలుకం నోసితన జేహమును గృ్తి కోరినంత యాయంబోవ్రటయును నది యెడంవమెచి ఏ కృతకరూపంబు విడిచి నేం దునిదురు
వ. నిజబేవతారూపంబునం (బత్యతమై “రాజేంచా నీష్ర మున్ను వాద్ధల శొనరించినయపకారంబు విన్న జానను వారు తము విహాకంబులంబబఫు చూర్యఘోమణంభుల కలిగి సీవావిహబోర నిరూ 'శ్రలనంబు చేసితివి ఆదిశారణంబుగ బౌద్దులు నిన్ను మాయోపాయంబుల హింసింప నన్ను బంపీి కాని నీ క్యాగబుద్ధి కిప్పుడు సంతసించితిని నీవ) నాకు హితంజొనరిరిప నెట్లనుమూట యిచ్చితివి కావున చాద్ధులకు నష్ట పరివారమినలయు నని పలుక జ౮ెకుడట్ట యొన ర్హునని వాగ్జ్దానమిచ్చి యపారముగ ధనం వెచ్చించి మొక వీహోరమును నిరి ్రంచి బౌద్దులకొసర౦గను,
ఉ. వార్థక మేంగుదెంచుటయా వాహుబలోన్నతు. డై నరాజుపు ణ్యా సమస్త, తీర్థముల నాదటం (గుంకిడి వచ్చుచుండుంగా
ప! రాజతర౦గిజణీ
వమూ*ము లుజగించి పరమందున బుది లగింది యాాశ్వర
థి డి 0
స పార్థిశతో (తసంధ్యలను వ_ర్తిలబొచ్చె సతీస మేతుడై . సీ. వాహినీ నామక వరశరంగిణి పొంత
చీరమోచన మను! తముండె
నరవరు డచ్చోటి కరిగి బవుసనా
ధ్యవసితుండయి సజాధ్యానలగ్న
వమానసరిబునను నిగ మకాకవృ ్తిచే
గాలంబునెల్ద్లను గడప జొచ్చె
నందీశుస్ప ఖశీయింప డెందాన నోరుచు
రాత్యఠయిని జాగరమ్మ్శూు సలివె '" అమహాజేవునెముట నాట్యము చూచి
అమ శ హేశ్వరసో తగానామృతమ్ము ౪
(గోలి పరవశమై తారుగూడ నాడి
నట్టి నిజవధూశతము నావారున కిచ్చె.
ఉ. విన్ముట నాజలౌకుండు పవి! త్‌గిర్‌శ పడాబ్దలేణువున్‌ కిమ్మునకుండ మౌంవయిు గిలి చియీత్మ మనోవారీసమే తము గ సిద్ధబాందె చరితార్థులు జీవనసంధ్య చేరినన్‌ సమ్మతి మిరకుంద్రు పురుపార్థములూర ఏగుల టకోయనన్‌
వ. జలౌకుడు పరమపదించినతరువాత నతనిసుతుడు ద్వితీయ జామోదరుడు 'కాశ్మీరమున శేలికమై తండి యేర్చరచిన శాజ్యపాలనావ్యవస్థను పటిన్ష మొనర్చి యిహమును జూచు
చరమళకతరక౦గము నే కొనుచు బరమునుబ్దగింపక, (పజాహిరము లగుకార్య లనేశ మొన ర్బెను. టి. ఈశ్వరభ కడున్‌ ధనదం నిష్టసఖా-డును నై నవీనికిన్‌ ల! శ్వదుచార సంపదయుతంతియుచాంతియు నెక్టా నెన్‌ మన్‌ విశ్వమహాద్భుత పతిభ 'బేర్పడియురిడి యితండుగువ్యూకా ధీశ్వరయతు నాయకుల లేకువ వొళ్క-మహాళ్య కేతువున్‌ . క కట్టించి వేరు వెస్రైను గుట్టుకు దగినట్లు దీర్స గుహ్యకమనుచున్‌ బట్టణ ముకం౦ండు వెలెెను గట్టాయితమౌాచచు నచట గమనీయంబై, శః వ. జానికిని జామోదరసూదంబని*ంిడీ యారాజు పజాసుఖ జీవనోపాధికల్పించి య పజ్షాధురీణుండై యీలు చుండ గొంత శాలంబునకుయశులకు గ న్నె_అమై యీకనియరత్నములకు ఆ. ధరణి కుపరిగల్లు దశదిశావలయంటు జలమయంజానర ఎజాలునట్టి యొక్కివరదవచ్చి యార్విసస్య ములన్ని నీటి ముంప జేనియాటక బ్ర, వ. అంత జచామోదరుం డంతరంగంబులో. ఉ. వేలు ధనంబు వోసీష్పథివిరగలసిల్పుల కూలివార్యిడ జే వేలు తరల్చి తెచ్చి వనువీశల గటనజీకు వ్లుగవా 3) జా లు లు (
ణి రాజతకఠకతగిణి లము (క్యు ముంచునకు జూలకటోయము నిశీవకీకునే లీల డొలంగ జేతు నరికృళ్చవఘోరజురరిక 'శాపకూన్‌
వ, అని వొపోయి నుఆజల సొక్క దీర్దాళ (శ్రమయేకువు కట్ట నమశ మెను ఒకనా డీరొజు (ఇాద్ధకర్యకై నదికరుగు వా
భా. యా “డడుర సొందటు విభుల గాంచి వారలకుశలం బడుగ చాడు శుధా క్తుతై యురటి నునియు, భోజనలి విడు మనియు వారు (ప్రార్థించి యడీగిన.
ఉ. స్నానమొనర్ప బోయెదగు సాపడనోరుదు'ీని నుండు డి చ్చోన కృ తావగాహినయి చొప్పడ (గమలుజాకవన్ననా తేని బరీతుసీయుమతి అీవ్వున నానదినే భవల్స్‌మిోా
_ ప్లానకు దెత్తుమంచు నమ్మ సజ్జ మెయిన్‌ వెస నట్లుకేయయగా
క. ఇడి యిం దజాల మునుటకు మది నేమియుసంశయింష మూనుగ నేనా నది శేగి వచ్చువంతకు నుదిలకొనుం జేలయింతయొడుదుకుకు లనన్‌
ఉ. వారలు కోషగించుచు నవడ్డ యొన ర్తువె యిట్లు మమ్ము నో రోరిదురాత ' వమొక్క.మహోర గణూవనిశకాప మాయగా భూరమణుండు డెందమున బొక్కుచు ఇాపవిము క్రి తెల ఏగె నోరగ ఖూసురుజ్‌ నృవతికుంజరు జాచి దయార్జ్రచి త్తులె
క. మాయిరా మహోగశాషము
వాయతిగదల తేని నొకదివతింన ,శ్రీరో
వ ర ను,తరంజగ-ము నా మూయణముంయయు జడుశ్చచు.- చేయకు మిటుమిాద-వ్ని షనీశ్కా-రలిజున్‌
వన, ఆక తెల్పి యావ్విపులూ తమయిచ్చరబోరుఃి. కాని యాతా జట్లు చేతు శేరక జామాూదరసూో ద వరడు శాపోన్ల శ్వాసధూమంబుతో సర్పాశారమువ జరి౦చయుచు నిప్పటి కిని జనులకు గన్ని౦౧చును..
చ అవమతి నెవ్వ రే ద్వొజాల నారశి'బెట్టినవో యళరటబునో యువు సిరియుందొ ఆరాక “ఎ రుూలొప్పరు జా రొలూగనురతను క్కవుడగు డాయచేబడిన శే తము వెండియుబొందవచ్చుభ దివిజనిరాకృతిన్‌ మహి చ్యుతిన్‌గ నిస బడయంగ వచ్చునే
వ, ఇట్లు ద్విదీయ చామోదరుండు , చ్యుత రాజ్యవిభనుళడ్రై వా పంకమున బడుటయు నతని శరువ-ర హుక్కు. జమ్ము కనిష్కా-ది పలువురు రాజు లీకాళీ రమునేలిరి వారిలో నభిమన్యుండను నృపతిశాలంబున.
ఉ. నాగు లషార శౌర్య_.పరిణద్ధరసాతలవాససంతతో "జ్వేగులు, రత్ననిర్మితసు.వి సృతుచారు ఫశ్మాషదీ ప్పది గ్భాగులు, సరశితావన తపస్విజనవియకార్యకల్పనో ద్యోగూలు వందలాది ముదోన్న త లేోయులం వచి గ్పేరుర్వికి నోట
చుం హీను శ లోపరిసానుభాగముల వ యాశాన్యపుంది _కృటిన్‌ హిమవర్ష లబు నపొర వేగము న జావింపలిగ నేణిశా
(శ్రమళశ్‌ పూనియివంబుభూమిషపయిడిగ్గన్‌ సర్వవృశ౦బులున్‌ వమెవ్‌ మై. కుళాపాద్వు రెన్‌ జనులయొోబ స్తేబముల చేడ్వణెన్‌ 2
ణీ తాజతరం౦ంగీణీ
ఉ. ఆహిమవాధ కోడి మనజూధిపు డచ్చటువీడి మంచు తా నావృతమైనచోటును, నహస్క-_రదీ _ప్రావసారణోద్యమ వ్యావ్శాతి కేక్కుడై 'వెలయునట్టిది చార్వభిసార'జేశమం డీహిరబుద్ధి నుండె నెవరేనియులోగుదు రిము, '్రదప్పినన్‌.
కు నాగులు ఠరమువై మతిచెడి యాీాగతి శుహీనంబు కురియ వృాదయస్పందం వాగి ఈథాగతు శిమ్యులా సాగరనిర్ణగ్న నాళ చందనము గనిరిన్‌.
క, ఎడ తెరివీలేక హీమ మ ప్పూడమిని ముంపంగ బ్వరము పున్కులమై చ ప్పూడు లేశ నుడిసీ రళ్కట కడుపుతలుగు నొటి వారిగాభలు తలపన్‌.
చ. మజీయు సవాధమై తుహినవిప్పుడుజేశమునా కమింపగా నరిమురి బడ్డవారును వివోరనములాగి గృహాంగణబులం 'జెరబడియున్నవారును నిశీధములందున శీత జసాధకుం గురియయి నాలుగేన్సొరలు గూర్చిశరీరముకప్పూనవారునై ం
చ జనములు వాధతో ౫ఏమిలి చచు సృ చునుండగనాగు లావిప త్తును గని సం భమింప రసతోగమయం౦ంబయెవారిన డియ య్య నమలయా ర్తి కెవ్వరు వహింతురు వాధ్యత నట్టికష్ట వే శను నరిలోకనాకమును రతీణచేయుట శేరువత్తురో.
వ, అని భూలోకవాసులందరు తహతవాచెండుచుండ.:. ౧
చవఠమతరాంగ వే చ. (పవిమలవ_ర్తనుండును, దపస్వియు గాశ్యపనో తజాతుడన్‌ సవివయ'చారుశీలియు, విచారసచ్య గుడు చం దజీవుడన్‌ భువిదివిజండ పూన్కిగలబుద్ధిని నీలపురాణ పోక శాం తివిథి సమాచరించి జగతీవిలయంబును మాన్సనాథ్యుకై | వ. ఇట్టభిమన్నునికాలంబున నెక్కొెనిన నొగులబాధనేమరక్‌ తరువాతి రాజులు జాగతికులై యుండిరి. వారిలో దృతీయ గోవందుని పాలనంబు సవిశేషంబు ఎట్టనిన నారాజు రఘు జకలంబునకురఘుమబోరాజు వలెను, యదుకుః. ౦ంబునకుయాడ 'వేర్యదుండగు కృష్రునివలెను సత్కొా-ర్యాచరణవరుం డై ఖ్యాళి వడసెను. ఇతని తరువాత నితని పుతుండగు విఖీ వమణుండునుు అతని తర్వాత డదాత్థుజుండగు నింద జిశ్తునుు అతని యనంతరము దత్కుమారుడగు కావణుం డును అఆతలనికి విమ త్ర శతని సుతుండగు కెండవ విభవ ణు౦ండును _గమముగా రాజులై కాళీ '్రరమును బాలించిరి. తరువాత నా విభీవణుని కుమారుడు కీన్నరుడనము నామాం తరముగల నరుడనురాజు శా శ్మీరమునకు రాజయ్యె నతని శాలంబున, చ. సదముల తోయరాళియగు 'చారుసరోవరమందు సంత ఈ భ్యుదయము చెంది విశవసు డుండును నాగులకేల్ల శాజతం చెద గడుడస్సి దవ్వుషయనించుట జీసి విశాఖడన్న భా మిదివిజూ డత్తటానగల మిక్కిలి యత్తగు బెట్టు నీడలో. క. కూర్చుండి చల్ల గాలికి భ రగా ః మ జీర్చగబడ్షి జేలవిండి తినుచుండంత్లక్‌ --" ల న్‌. (4. 60,640, య. లో శ
శనీ రాజ త,6క,68 జీ ఇర్చిన. (శెమవాయగ గ చ, అది విని యవ్విశాఖు చెదురారంకగా గననై రియిర్యూ రం బుదసమకంచుకా_ప్తలు (పుల్ల, సరోజవిశాలన్మేత లా' ముదితల గాంచిభూస్నురుడుస్తాండినభి_ త్తముతోడు న క్రువున్‌- . మెదుపుటమానివ్లారి షబుని ల్నెమనం బనుద్దుక, ఎధంబునున్‌ వ. ఆంత నా యింతూలు మందచమంద గమనంబులముందునకు అ. చిలపనీటి కదటళిలిచిబీబంబులు యొలన వానిల్ల 'ెంలీవివై. చి తినుచునుండ చూచి తీరని వగచెంది యావిశాఖు దిట్టు లాత శ్రదలచె. గీ. నెలతలకు గల్లు లావణ్య నియతియేడ! ఆయ్యనాదృత వన్యఖాద్యం బేడ! సమవివమమవృత్తు లెట్లు ఇూజనములేక. (వా గ్‌ లిఖయించె నొళ్కౌె.యిా వాలలందు. గీ. అనుచు భావించి, పర్మపుట్తాంతరముత, చారి గొనిపోయి వారి _(జానంగ ఖనుపం నట్లానర్చి లతాంగు ,లల్లంత్త గూరు చుండ నాకులతో షీచుచుండి యనియె ఉ. వదొ పురాజనుస్సుకృత మిట్లునన్యున్‌ భవదీయదర్శనా. సహ్లాదిగ శేస ననాకధరశామర్సుడన్స్‌ మిషనోరుచునటినిళో *
శఉళతమళళంగము ణి శ్వవ'వై సవంశ'దియాసో వచిరపుకు మార లేల లలా ఖాడన మూటరి-పుదుకు కాయల సక్కట శదలట్టులన్‌. శే అనిన నశ్కన్య కాద్వితయమ్ము నందు నొక్క_క వచింటె విపుతో నోమునీం ద! వ్మిశవసు నందనల మేము (వీయతరఫల సంభుటన లేమి దిండు మీచ్చటికసురులు, గీ. నన్ని రావతియందు శిన్నా తి చరద శీఖ నాగనుబరగు దర్శడియు దలంచి యాయడల చెను విజ్యాధ లేం దునకును బత్నిగా నన్ను ననిపల్క. వాటుడనియె. గీ. చెళ్లైబో మికునీ ఈల జ్యేన తరమికు జల్లై సౌందర్యమును అరాహశీంఈతయను 'జెప్పకున్నార బేల యిఃా జెల్ల కటి "లేమి య -యెస్తువచ్వెనో చేమ! గీ. అనిన నాకన్నియలు తమయయ్య శ్య్యేన్హ మూసమందున నటకు విచ్చేసి తత ళో త్సవమ శన ాల్లోనేచురిడుననియ్‌ నెరులవై నుండి జోరీడ్‌నీటీవలిన' నతని గు క్తింపవీలణోననీయు' నేపూడు' 'శాము సై తమునళీని 'చేరత'నే చులంగ గలమనియు దెల్సి పజిలీరీ నెలవునకును.
క! రాజళతర౦గిజీ
శా. ఆంతన్‌ నొన్నిదినంబులేగ ఫణికన్యల్‌ పెస్పినన్లు మహా పంతోనంబున జారణాదుల పశంసాగోయనుల్‌ మ్ల్రైయగా వింతౌ తకుకు జూర6రన్‌ గనునొనన్‌ 'వేవచ్చె నాతతుకుం
౦కుల్‌వచి రి పాఠ, ౧వ రి నులటంచీఖ్నీంచి డున్‌ డి వచ్చిరి పార్శ్య్యవర్హినుల ఖీ యూవిపు,
త. నాగరాజును గదియంబజని (వీస్తావనానంతరమ్మ్లున మ్‌ జదరిశమునకు గారణం జటేమియని యడీగీన.
చ. అహికులవల్ల భుండు వసుభానురరత్నముగాంచి నీదయా మహితవచస్సువే వెత నను స్తము వాసినదోయి వి ఫుడా! మహిని వివేకి యెవ్వుడును మానుగ జాబడు జాధనొడ్ల కున్‌ విహిత మొనర్పజూడ డతిభీమణఇానన బుద్ధుడె మనున్‌.
గి. సహూజగంభీర హృదయాల "ర్య మెల్ల నాధ భరియించుళొంటలో (బబలియుండు వారికష్టములెన్నడు బయలరావు కాని పసివార్యడు శవక గుణము తెలివి మాలి నోన్హారి పరుల కేనూ[త మైన 'జెలిపికే నప్హు బదుకెిల తెల వాటు
జు క ళా
గీ. ఈ మదీయపు! తిక్‌ విర్వురిపుడు నీకు బాల్య చాపల్యమున జేసి పలికియుందు రల్చ్బమల్పముగాగ మారైననోడు చజాచు టికజూడ మాకుచిరంబుగాడు. శాన విని మాదు సంతోపకారణంబు
వఠమళశతరం౦ంగము పాత మొనర్పగ మది నుత్చహింతు వేని నట్లానర్చుము పీదప మాయంతమేహెం మే లొనర్పగలాఠరము మీకు దగగ,
వ. అని పలికి విశవసుందు మతియు నిట్లు చెపస్పందొడంగా. ఇచటికి నొంతషూరమున నిమృగునొక్క మహీజ మొప్పు చాని చలువలం దొ కానొకముసీం. డుడు నిల్చి తపంబు తోడ గూరిచి తన మంయతశ కి బెదరించి మమున్‌ మెస వంగనీడు నోటిచవియు దీర శే మిచట దిందితిమా నదిలో శవాళ్ళరిన్‌
క్‌ శాన న దినక కుహానా మానీం దుడు (వతీముసలుప మానుపలేశన్‌ మానముచెడి కూతులతో నీ నదిలో (బురిగినాడ హిలతమతి వినవే.
ఉ. ఎట్టులనైన నీవు (వతి నిక్కడపండుయవాన్న మున్‌ దినన్‌ బెట్టిన వాని క్సిచెడి బేలువడున్‌ విను మల్టుమేమునున్‌ గట్టున శిక్కు.వార మటుగానొనరింపుము మూాననీకునీ నొట్టుసుమోయొన ర్తునొకయు త్తృమమైనమసహోవకారమున్‌
గీ. నావిని నిశాఖుడుద్విగ్న తావివళుడు గాక శేయును బవలును గాచియుండె సెప్పు జేమరుపాటున నేగువాడో యి[వతి యటంచు నొన్నాళు లిట్లు జకుగ.
(4
స! రోజతర౦6గిణీ
వ. ఒక్క-నాడామాందుండు పర్గశాల వెలుసల గడు దరూరం బున నుండుట గాంచి విశాఖుకు.
అ. ఓంటి లోనజొచ్చి యుకుకుచునుర్న భాం దము లో యవోదనము నుంచి అలికికాగ (వతియు వెస డానివెసవి తా బచ్చె విిశవసుడు సంతసింప.
ఉ. ఆంకొనియున్నవాం డగుట నప్పుడుజేడ్వడగండ్తవబాన తొ నై కరిపింపనాయుదుటు కచ్చటిపక్కఫలంబు లన్నియూున్‌ (మాకులనుండి నేలబడ మస్కరియై . గహీయించివి పునో వ్యాకులపాటు ఏడి యటువాసి చనెన్‌ నిజధామమాపయిన్‌
భా. అ నాగర! దునివాసమందు సుఖయైయామవి పు డుండ౦గ న య్యేణీ లోచన నిర్వురున్‌ (| బియనుతో శీతత ఎపర్యామలం జీ నిర్శగ్నలుగాగ 'జెక్కుసమలం జీ యుండి స్వీయస్థలీ యానేచ గన్‌ ఫణిరాజు జేరజని యజభ్యర్థి ౦చెవాడుం లిన్‌
అ. నాగరాజ! సీవు నన్ను మన్నించితి "వేను నిన్ను న్నాశయించినాడ దొల్త నేను (చియముతో జేసినట్టి యా మేలు శీమి మాబజుమేలుకేతు !
మ. చిరకాలంబుగ నేను మక్పురసుఖ, శ్రీల్వాసియున్నాడ నం తరమందున్‌ బురిచేరుబాంఛ గమునోశ్సావాంబు రెట్టించెన 'చ్చెరువే నేడుత్వదీయహాొ నదముయమున్‌ సిదింప చేయ్‌ ఫణీ శ్వర! ఈలోకమునందుసూనృత | వతుల్‌: చర్భి 'స్నశేమ్య జమ!
చథకుతరంగథు [| గీ. కాన నాశేమి (పక్యువకాక్‌ విరావు జయదలచితొ చేయనా శ్రీ భుగతిని బాస నడిపీతినేని సేగాసునీకు గలుగు ననితరసా ధ్యపౌ ఖ్యమును బయనుః చం, అనుటయు బన్నశేం దు డదిశా వినగల్లీకి విఫువారిధ న చ్చిన వరుడంచు మున్నె పరిశీలన చేసితి మక్కు.మారికా _ మణుల కిలండు గానబసుునూనముతో నొనరించిపండినా మునుపటి బాసతీర్చిజన ముల్‌ కొనియాడణనుందునం చొగిన్‌. చ. తనయ నిరావతిన్‌ బిలిచి తల్గిరొపల్కు నిజంబు మోసప ర్యను గొనుచుంజెనీత డెపుడై న దురుక్రులనాడెనా వ్‌రో ధిని నొనియాడజెనా దురుపజేశము లేమయినన్‌ బొన ర్చెనా వినున భవత్క_ర(గవాణ' కీకు డితండనిశంబు వరానుడున్‌ , చ అనిన నయ్యిరావతి క ఓయయ్య | 'యేలయిట్ర న్యాయనుగా విఫుం బాల్లులోడగనీతో డీయవనీసురు డెన్నడు వాయెత్తడు మమ్ముజూచు (ాణసమముగన్‌, నీ, అరుణారుణ పభ లబ్బజా౦థమ్మున మాస _త్తకయమున్న మున్కలిడును తనమంతపూత మంజాకిన జలమును మాకిచ్చిగాని తా గైళొ నంత
శ్రీశ రాజతర౦గిజీ కృష్ణార్పణం బని యెవ్వ "శీమిచ్చిన సగముమా కిచ్చితా సగముగొనును ఆ(పాతర_స్తమయంబులు శినలీల లెన్నుచు మూచేతనెన్న జేయు వీనివలన మేము విజానవతులము శీలవతులము మారి ఫోపకూలవతుల మగుట నోతం డి! తొల్త నీయనిన వొస్పు తప్పక యొనర్చు కెంతయు దగవుగాటదె. వ. అనిన చాని మాటలకు సంతసించి వ్మిశవసు౦డు చరద *ఖం బిలిచి యీ పుంగూర్చి నీహృదయగ తాభి (పాయం 'ేమియని యడిగిన, సీ. నెలదిండిపుల్లు వెన్నెలవె రుమేయగ ! ఓ. సఖువెంట గగనాన జనెడువూడ్కి- సరసిలో విహిరించుసం భమంబున వాంసి వాంస వెంటని తానునరుగుభం౦గి అకాశవీథి స _ప్తర్షి మండలమున బతిపజ్ద నాయరుంధతివిధమున నరకసంబోరార్థ మరుగుకృష్ణుని వెంట జనెడిసత్యాబేఏచందమునను నీ సత్యయుతన్ముగా సీవిశాఖా కిచ్చితేని నన్నును వానినచ్చువిధము శాగ గాపుర మేజేయగలుగుదాన నాగలోశేం ద! కరుణాగుకాతిసాం జా!
చఛచధరధమళర౦గమతు ణి వు మా యిరువుకలో నొక్క_ర్తు నము, హీసుతో _త్తమునకు నిల్లాలిగా నిచ్చియతనియల్లుదనంబు వడయుట లగ్గని చెప్పుటయు వి శవసుండు పురాకృత నిర్శ్భయానుసారముగా 'బెద్దదియగు నిరావతిని విచ్యాధర స్వామికిని జిన్నదియగు చం! దశేఖరు విశాఖునకును నిచ్చి యతివై భవముశా 'బెండ్రియొన ర్చెను అంతర వసంళాగమం బగుటయుకు సీ కొమా వి చిగురులు నోసెక్క్‌గా మెక్కి. “హో యని కోయల కూయసా” బరిపాండురము2ై న య్‌ పాతయాకులు రాల్బి (కొత్తగా జెట్టు లాకులను దొడి” సురతాంతమున డస్సి (నుక్కినయదివోల వాహినీసతి కృళావస్థ నొంటె చులయానిలుడు మందమంద (వసారము లొలయ (ొణుల నిిదితులను కేస అచ్దినీశాంధవుని చుట్టునన్ని.గవహము లొప్పుతప్పక తిరుగుచునుండె మింట శీరకేరణుని చుట్టు ారాతరుణులు విస్తు మొగముల నవ్వులకుప్పలై రి ఉ. ఎండిన వేలు లెమ్యెడన హీనములయ్యె బవళ్ళు మింటమా రాండు దుగుుపతాపమును చాల్చెబలేచరముల్‌ జలరత్ను నుండ మహీచరము త లెటనుండగజాలక సీటిలోపలిన్‌ బండదొడంగ” ఖేచరులు పాడిరి సాధువసంతగీత ముల్‌
$శి రాజతర౦గిణీ
క, వుణముల నలరి విళశాఖుడు వన జూనన చందశేఖ వరుననె నాగం (డ్రునినన్ని శాననుందున (1 బణతుల గోవించి నిల్వబడీ యుండంగన్‌ ,
చ కనుగొనిమోద జాప్పములుకన్నుల గమ్మగవి.! కవ్ఫందనో తనపరిధానసంతతుల దద్దయు (! బీశతుల జేసి వారలన్‌ దనయుపగూహచమ్వనముదంజానరించి మనువ్యలోళ మున్‌ బన గను ఏడుళో లొసస జాలధనమ్ము నొసంగి కాన్మంగా.
ఉ. అంత విశాఖుడున్‌ సతియా నక్క-జ మార స్వకీయ పట్టగా భ్యంతరమేగి నుండిరని నాసములన్‌ సరసీతటంబులన్‌ ఇాంతలకానికుంజముల జల్ల నినీడల శలసొను ప ర్యంత వనీఘనస్థలుల రాగమెలర్చ్ప రమించి రెంతయాూన్‌.
మ. కోకిల చర్యదలేఖయా నావిశాఖుడు సారసారభపది నీ సాం దచారుసరో పరంబున జాలపాదములట్టులన్‌ ఇం్యదనీలమణి పకాశిత హేమహర 8 లాతలీ చందశాల వసించుచుండిరి సానురాగభరాలసుల్‌,
గీ, కాను ధనవంతు బిడ్డయేమైన లోన నించుకయు దర్చమును వహియింపంోదు (వీయజశుల కంతర వెంత పెద్ద దయిన సూత శ్రముగ జాతరను శుమిచోద్య వమురయు
ఉఅఠతనుళశరెం౦ంగవు ఫి
క. ఆ శీలం నాచాశము వాకోభన మాశుచిత్య మాసుగుణములున్‌్‌ భాసింప శీతవా-గ శ్రేశావల మూజీ ద్విజుడం (శీతింకెందెన్‌.
నీ స్నానార్థ మేగుచో జడచారిచేతి!ి నందిచ్చు పరిశుద మైనవాత జపతపంబులు చేమ సంసిదుడనచో నమరుచు నచ్చోటనాననరేబు బంలభ్యనూన భోజన పచార్థంబుల నింపుగా వండివడ్డించు బతికి [శమవాయ నిదుకించి రా వేియిటులనబోయి చనువుగా వ _రంచు మనసెరి౦గి శో పగింపదు విసువదు కుత్సితంపు బనుల జేయదు పతిని టైవమ్యు వలన కొలిచి తలలోని నాల్క-గా వెలగుచుండ చవానసుఖయించ సుఖంబలంచె బన్నిగట్టు.
చ. ఆటులగృవాస్థ ధర ్రమునహాయనమున్‌ మతికొన్ని యేగ ' బ స్ఫుటమగునంగరాగమునసుందరి మేలిమివన్నె చాయణో నటన మొనర్చు ముంగుకుల నవ్యవిలాసముగోడ దన్నదీ తటమునకున్‌ జలేందిరయె అనరు దెంచినదమూడి్కి.దోపగన్‌
వ, అమా నిన్‌ రత్న౦ఖు సోయగంబునకు జేవతల దిగ్భమ చెందిరి. ఇక నూనవుఆనూట చెప్పనేల!ీ రూపాభిమాను
థి రాజతర౦గిణీ లగుపలువురురాజు నీచం దశేఖ నాగా౧గనయని యెజేంగి జపతపంబుల( సుక్కు పాలు నెక్క-తంబున నిక్క న్నియ 'పెండ్లాడెనో యని శంకించుచు నసూయంజిక్కి. తదీయ ఇాపభయంబున నేమియుజేయంజాలక యూరకుండిరి. అంత రాజూధముండగు నరుండు,
మ. సుదతీరత్నమునంద చందములువి౦చున్‌ ముక్ను విభ్రాంతు డె మదిలో మన థ శాౌపమంకురిలగా మాన్యావమర్తాండులీ తదయాచిత్తుదుబవ్మాావెరి యపవాడాభీతి హేలు౦డు తొ "ఎదుకన్‌ చొచె ను పాయమయ్యువిదగావింపంగనాత్మీయగా
మ్‌, మునుమున్‌ జ తవిలేఖకాగణులచే బూజబోడి రూపయు నే శ్పెినయంగా లిఖయింప జేసి తమితో నీకీంచిన్నే తోత్సవం బొనరన్‌ మన థ శౌపమానహిల నాయున్న _త్తశీలుండుచె ప్పిన బే చెప్పుహసించువెల్తిగ బ లావీంచున్‌ దురాలాపమున్‌
గీ. తన గృపహోరామమందున్న వనమయూరి శాత దొసగను జం దరశేఖాహ్యాయంబు నానళీం దోదయంటబై నయపుడు నెమలి యాత డహితుండికుం డని యకుగునటకు
ఉ, ఆనరనామభూఫున కహర్నిశమున్‌ ఫణికన్య కా పునీ 'శానన పద్మ బింబము మహాఘమలీమసపంక సంకుల గ్లానిగ 'జేయునట్టి చెడుకాలపుటూహలు ఉజాపురింప ద నా 'శనపవారణన్ము శ్ర లలనా నవమోవానతొాసరస్సులో బూనిచరించె మూచర్థులకు బుట్టినబుద్ధులు మాన్పవచ్చునే.
చరమతరంగము త్రి
వ. అట్లు (పణయాంధ కారబంధితలో చన డ్వారండై యున్న తరి నచ్చట చందలేఖ యొగ్మ్క నాంటి (ప్రాతస్ప మయం౦బున.
గీ, భవనమున నుండి నాగహీవనముజెసకు దృన్షి బటపుచు నాయలదీగబోడ్షీ స పాంగణస్థలి నెండకారంగబోసి నట్టిధాన్యమువై పుతా నక్రైచూచె,
క ఎటునుండివచ్చెనో ఖుర కటుతర నిస్తనము లెసగగా హయ మొక్కం డుటకునుచనుదెంచి విశం కటవృ త్తిని గొలుచు మెసవగా దొడగంగన్‌.
చ. కనుగొని శకాలియందెలవి ఘల్లున | మోయ శిరోవగంకనం బును బలుమూరు కేల సరిబుచ్చుచు 'వెట్లనుడిగ్గి (కిందికిన్‌ దరదగుజేహాకాంతి సవిఫ్య్థలి నంత వెలుంగ జేయగా గునగునవచ్చి హ _స్తమున గోకిన నేసె నదల్స్బియింతియున్‌
నీ చాన జాం౦ంబూనదాభస్తమున వేయ నదియె బంగరుము దగా నయ్యెవాజి కంత నటనిల్వ కదిపాజు చరి” నరుని యతికమునకు నాతడాయంకము గని
చ. ఎటు లిదివచ్చెనో యెజుగ సీవాయరాజుకశీర మందును " న్నిటగలయప్టు దీని కిదియేమియులేదు విచ్చితమయ్యు నం
(5)
కి రాజతర౦గిణి చటగలంచారులన్‌ పిలిచి యారసిఠరరడనజోయివాకరు తీ మ్థుట జనుదెంచిరాజుకుసము స్తము విని రుపోద్యలంబుగన్‌ చ. మదవతి చేతిమ్ముద హరివైబొడగాంచిననాటి నుండియు భ్యుదిత మనోజ రాగమున నువ్విళులూరుచు రానరుండున మృడిబరు వె శక్‌ దూ లుచునమాళ్యునిబిలి ఏయుపాయమేదియీ యడనుననా నత౦డుభయమండి వడంకుచుబల్కె- నీగతిన్‌ క్ర శాజేంద 1! సమన మి ఆ డఉాజవరాలిపయిలగ్నమగుట యటు౦డన్‌ "కేచోవంతుడు వొౌడబు తో జీవించుటను విందు దూతలవలవనన్‌, గీ. ఫణిఫణారత్నమును జొందవచ్చునేని భీకరజణావానలము చొచ్చి వెడలవచ్చు నేని గరళము (గలి జీవింపవచ్చు ని నాచర్మద ళ్‌ఖ (1 'బేమింపవచ్చు. వ. అదియునుగాక గీ. అవనిలో నోవ్సలున్‌ విపు లసురవైరి శీడనగవిందు వారి కపాతముచేయ ఆయురై శ్వరములెకాశ యన్యలోక సౌఖ్యములుగూడ "చెడుట నిశ్చృయముగాజి, క కావ్రన నయోగ్యముగ స్‌ ఏవి పాపళ తి చేసి యివానును పరమున్‌
వతమతర౦ంగము శక్‌ లోవిడువకుందు ననుచున్‌ నావిన్నప మనినవకుడు నగ చునుబలి కెన్‌,
చ. ఓవో నీతుల్‌ నేర్పువాడవె పసమసోర్వీతల స్వామికిన్‌ బాహా వాఢపటుత్వవంచిత ధరాపాలానమనా శ్రైళికిన్‌ వాహిన్య్య గగతస్థిరాజసునకున్‌ భాస్వద్దిళా జేరృళా సాజాంకారునకు న్‌ సుబుద్ధివగుచురి జూలింపుమిామాటలన్‌
గ్‌ పౌపజవరాలి సిమ్మేని పసయు గదుర నేను సుఖయింపనేని మన్నీడగాను చర్మ ద కేఖాభిమండిత సాధమందు నిలువంజాలనయేని నే నిలువజాల,
గ్‌ శాన జేళభంగినై న నాకమలన్నేత నన్ను వరియించు మార్గము శ నెన్నుమిోవు తడవువేయకుమనిన ( 'బెగ్గఢడయు నపుడ దూరఠికల విళ్చివార్షి శీరీతింగలా పె.
ఆ. చానళార పీకారు సరగుజ బోయి శీ చంద లేఖక్‌డను సతిమనం బెల్లను మజల 'ేసిరండు మరులు గొలిపి.
అ. మిళొసంగ్య బభువుకుంచిన బహుమతు లోసరింప శీగరొళ్కొయినిన నాతణంబ కదలి యాదూతిశాసమూ జంబుభూసురోటజంబుచేరి.
న! రాజతర౦6గిణీ
అ. చం దలేఖకడను జశురో క్రిభంగిమ యచ్చుపడగ నరుని వెచ్చుకొనుచు నతనివై భవంబు నతనిలా వణ్యము నెన్ను చుండుటయు ఫణీం దకన్య
శా చాలున్‌ బల్క-కు డింక ని లైరగునీచాలాపముల్‌ వుని ల్లాలిన్‌ నన్ను నలంతిగాదలచికో స్వాంతంబులం జానరుం జేలావాయెనెమోకు బొండతనితో జీ యిచ్చమైనుండుడి చ్చోబేమిట్టి,; షసంగముల్‌ వినుచు నస్తుంకారముల్‌ సేయగన్‌
గ అనిననద్దూతి కావర్ష మచటువాని చనియె నప్పటికిని గానీ సాలెసాలె కటకు వచ్చుటయును నరునందచందడ ములు పొగడుచుంటయును గని ముగుదవిసివి.
ఉ. వీ రలజూనకీరమణి జేపుచు రావణు కెట్టబట్టగా నేరుపుచుండ్షినట్టి యవినీతిపరుల్‌ సుర వై రికామినీ చారమువారలో నరుదివాణమువారలొకాక యలుటిదు శ్వారతరాన్య రాజగుణవర్ణ్మ న ఛేతురెలాతుతై నచ.
సీ. పతిభ_క్రి గలనన్ను సతిని వంచించుట శిల్చిమం బనిమైన కించవడరు పవనభుగ్విభుడు వ్శిశవసు ప్యుతిక యిీావె యన్ఫీతియైనవీ రాత శై గనరు సద్ద్విజ్య కేమ్లుని సహధర్మ చారిణి గద మన శేలన్న మడిగలుగరు
చఠతమతళతరంగము వి? వరసతీచోర దురార్యాపారశితీత పూర్వరాతసగాధబుద్ధిగావరు కటకటా | యిట్టి పోగాల "మెటులవచ్చె మూటి కిటవచ్చునీరాజు చేటికలకు ననుచు దతనా 'మకలుపీ.తస్వాంతయగుచు "జేయునది లేక చితంచే జిక్కియుంజె చ. అటమట చెందియాసతి యనంతర మాత విభుండు రాగనా జటిలునితో గటా వినళె సాధుజనవ్యతి రేకళార్య మి ప్పటికిని దోచె నియ్యుడ నృపాధముడొక్క-డువంపమాటికి చ్చటికిని దూతికల్‌ మదనశా స్త్ర పవీణలురాగ జూడరో, క వారిటకు వచ్చి కించి దూరంబున గూరుచుండి దుర్చోధనలన్‌ నోరార బల్కుచును మ ద్ద్‌రత నించుకయు చాను తెగడన్‌ కామిన్‌. కా చురచుర చూచుచు పేండియు నరనామనృపుండు తమకు నాయకీ డనుచున్‌ చిరుదులుకొన్నిటి | బేలుచు వరణీయు డటంచుదెల్బ వానికి నెల్లన్‌ గీ మానమే మందుగాగ జీ మారువలుక
- కుండ నుండు నింశను జెల్చకుండు మెట్లు
య! రాజతర౦గిణి మిీకనివచింతు మిము 6 'బేమించినట్టి నాక్‌ యగ వాటు లిన్ననినాతివగ టె
ఉ. అంతవిశాఖు జాసుడతియానన మాల్లనసనె త్తి నీకు జీ జెంరవగాయెనే మతివిపాను డొకండు వినాశకాలవి (శ్రాంతతమోనికుద్ధ చటులాంబకు డున దవా“ణోపము౦ డింతులనోప్టితో సీను వరింపగజూ జినో యెంత బేలొళో
క, కెగాముల నెటుగకగ వా ఉాగామిళు భాశుభంబు లరయక నిన్నున్‌ కాగాంధుడగుచు రమ్మన నీగారవ మింకదక్కు.. నీమ్మిఫులకున్‌
వ, ఈసరుండుమహోాపరాధి; ఏనిసెరింపనోప నిదెపోయి మళత్శాపనచనంబుల వాని యంతఃళర కాంతా జన౦ంబు నంతను సమయింపం జేతు ననుటయు నాచం దశీఖ కరుణాతరంగితహృదయయై,
ఉ. భామిను లేమిచేతురు కృపాపర! సీచుడు వాడుప౦ంపగా నోముగ వచ్చినా రిటకు గోడిగ నేయుట నింతవచ్చె నా డోమనువంశ సంభవుల క్నుగవిరోధియు ధూచు కేతువున్‌ 'శామసి వాడు సచ్చు నిది తధ్యము నాగకులముచేతిలో
వ, అని పలికి యువశమింపజేస మరునాడు నరుండు కతిసయ పరివారంబుతో నిజామాత్యు నవ్విశాఖు నంతికంబానకే బంధితత్స్పత్నిందనకిమ్థుని లజ్ఞావిహీనుండ్రై. ఆకుడిగిందుట
వచధరధమతర౦గము ణీ యును నప్పారుండు భీత చేతస్కుండయ్యా గటూ కలవారి నొవ్పీంచి కోవించి పంభుటయును వారు వోయినరునకా వృర్తాతంము విన్నవింపగా.
చ. నరుడులయాంగ శాలమగనారివలెన్‌ ధిమణో, గమూ ర్తియై శొరుకుచు బండ్ల జీమి! కనునోసల మము ను శోలిజేసెనా! దురుసుతనమ్ము మొ వెన! మృదూ కులలొంగడయేనినేడి జే కరకుశరము, లన్‌ జటిలుగర్వ మడం చెడనింతి జెచ్చెదన్‌.
వ. అనికృతశపఘుండై జీనను రావీంచి మిరావిశాఖు న్మాక మంబునకు బోయి చర దలేఖను బలాక్కా.రరబుననై న దీసికొనిరం డనియాజ్ఞాపిం చెనంర్‌,
ఉ. వాహిని వోయి భూసురునివాకిట నిల్వగ న_ల్రైరంగు మూ న్నూహయొనర్శినా డగుట నుగ లలోద్విజడొండ జారిన శ్యాహతలీల నయ్యడవియంతయు డాటి ఫురస్థవై, [శవో కేహమాచేర్ని మొక్కీ-ఫణికిన్‌ దనయాగమనార్థమం౦ఠతయాన్‌ ,
క విన దెల్ప నయ్యహీం్థదుడు విసముండాలుపుల నొరచు వెలువడ్‌ సరసున్‌ జెస లడువనాక్చు చద్ధర ణిసురునివానంబుకడకు నిఛృతాా గవత
వ అకిగి యసంఖ్యాళంబై. న నరునిశీనం గనిమాయచేగాని వీరువధ్యులు శారనీ నిశ్చయించి,
శీ$ి రాజతర౦గిజణీ సీ ర్నాతిదివము న న. రజేసడు సాజామినులు మింట సంధిలంగ నాపాదమ స్తశ మొ '్రదురమహోశని (ఐ+తమ్ము రోదసి పగుల జేయ గుండపోతిగ వృష్వి కుతలము ఇవె: బడీ నిమ్నోన్నల స్థలున్‌ నీటమునుగ మేఘావృలేంబగు మింట సూర్యుడురా ఘు నంధకార చృట ల్యాకమింప భయదని నిన్హాత భిమణధ్వాంతపటల సంభవితగాఢక5 ల్లోలజంతుజాల సముది తారవఘోర మై జగతి గురిసె నొక్కవీడుగులవాన సర్ఫో త్తముండు ఉ. అప్పిను వానయానరుని యంతిపురంబు ఫురంబుగాల్బెనే వొప్పును ఖేక వీటిజరసూన్యముగా నొనరించె, బేవుడే యొప్పరికింప నింక నెవరోపుదు రీఫురివారి గావగన్‌ చప్పగ దగ్ధమయ్యెపురిసంపదయొక్క-ముహూ = ర్తమందునన్‌ ఊఉ. శారిన న శుమవూంసములు గంగ బడంగవితస్థ యప్హు రం గారుమయూరిపించియము కై వడి నొప్పెసలారె భూమినే పారిన శల్యరాసులకు నంతును జూంతునులేదు వ్మ్‌పథి శర మొనర్చువారలకు గల్లునె మేలగుచావు లెయ్యెడన్‌ చ. నరుడు నశించె నాశనలునన్‌ బడి వానిపురంబుచెంత ని బృరమగు(జేవు లు౦ండుటను బౌగుగజూచిన దొల్లి కుడ
ఛభరమతర౦ంగము శీ! క్కరవెయి జ్మకభార మధుకైటభదై త్య శిరంబులేయ న లత్తరి దనుజూస్థులన్‌ వసుధ తా నెటులొప్పెయట్లయమొప్పీనన్‌ వ, ఇట్లు విశవసుండు శతుసంబోరంబు నిరవకేమంబుగా జేసి దుహితజామానలచే ననుగ మ్యుమానుండై నిజనివాసంబు 'జేరంజని యందు సుఖంబుండె నంకరమణియను ఉరుగల యానాగేరదుని చెల్లెలు మ. అన్చరా! యెంతటివాడొ యిరానరుడు మాయన్నన్‌ (వకళాపహోన్నతుక్‌ రవినేజున్‌ గనలింపజొచ్చె నికనేలా యూరటల్‌ వానివా వువిడాహాంజొనరింపకుందు నసయశం౦బో మృత్యువో కాకయిీ యవక్రై ర్యంబులు చెల్లు నేయహికుల వ్యాఘాత మే వచ్చు ్బచో ఫా వహోరాహోరిగబోరి గాకయితడోవళలోలొంగు వాజేమమున్‌ గారింపందొడ౫న్‌ కుతం తముల నిక్కంబంచుభావించెదన్‌ ళోరన్‌ మా(తమెసంగునాగులకుగాళోలంబు చుర్యాళికా పూరంై2ై తనువెల్ల నుండుననునభ్యు క్రిస్‌ మనంబండునన్‌ చ అనుచు బయాణ మైకడురయంబున వచి సమీ త్పకారనుం తనువిన్ని ఓేతపూర్ణ మయి ధాకుణియుండుటగాంచి యు _త్తర తణమను తిరోగమించుచు నిజ్యాగజుడే యొనరించె సర్వమే మొనరుకునంచునిం చె నిశితోవలవర్ష ముచే _బబేశమున్‌ గీ అళిలావర్ష మున కేసి మైదుయోవ ననులవరకును గల్గుుగామను లవెల 6) 9 గా (
శీల రాజశర౦గిణీ రూఫమూయగ రమణిజేసున బర్‌శును నాటినుండియు నాయరణ్యస్థలంబు
క. భరమణు జనశయంబును నురగోం: దుడు బేసి భీతియొదవినమదితనో బరితాసలోలుండయి తన యిరవును విడనాడి దూఎమేగి మచ్మో దిన్‌
చ. అరుదుగ నొక్కచోట గలభాంబుధిబోలు సరోవరంబునే ర్పరచి బసించె నేటికిని బాంధుల కయ్యమ రేశ్వరాధ్యమం జొరపుగ గానిగాబడుచునున్న ది, అయ్యహిలో కమందునే సరసు విశాఖవాసముగ సన్నుతి కెశ్కె.నొ జానినే జనుల్‌ జామును బ్లిలుకు పురాణదంపతులై ఠా భూమిసురు జొవిశాబుడు శ్రీమచ ్పం_జాభిధాననీమంతినియున్‌ ః
ఉ. రాజాలుకొంద రీజగతి రాజ్యము లేలుచు వొరరతణ వ్యాజమునన్‌ దురంతమగునట్టి పనుల్‌పొనరించు చుక నిరా ఇాజనకము, శ్రగౌ 'మెలంగి సర్వజనతుయకారులై తుదిన్‌ "శేజముహెసీ నిందబడి జేశమునాశ మొన ర్తురిమె ంాన్‌-
గీ. ధర్మమెడపక పాలించుభరణిషతులు ఈశద్దయునుబోలుదురుగ చా ధర్మరాజు నట్లుకాక బజనతయమా చరించు రాజు లన్నగ యమభధర ్రహాజులెగ ద
భఛవనకరం౧ంగమా టి ఉ. అఆసమయంబునం డటులనాళిఖగాలిన యాపురంబు భ ప్మాసుర్ముపోలి శ్రీడయి యసమ్మూదపుంము గనంబడన్‌ అసరసు"” దురూహ్యమగునట్టియ గాధమునై. చర్విత జి జూసుల శీతదీయకధజ ఇకిబెచ్చురునుండు నేటికిన్‌. షు మై- = ఆ ము ఇతిహోసంబులలో వినంబడునగా శేకొం చెమోయిట్టిమో పహతమో౦ధత్వముభూమిపాలుర డెసన్‌ స్‌ కూణమ్మ వి నాసలే నితెరం గీనరనాభూపతియెపూ నెన్‌ మున్ను రాగాంధ్రుడైై మతిహీనుండయి తీతె నాన్ఫపతికామం బిట్లుదుః ఖాఎత మై సీ. పరమసాఘవువైన (_వాహ్యూణజనుఖకు జిసానరించెడు హీనమశతులు పరీశుద్ధచింతనా చరణ స్వుభావలౌ సాధ్వుల కపకృతి సలుపఫువారు సాధులలో నాసువౌ ీశుజాతికి గీడొనఠీించెడు కృ: తిములును ఆపన్నివార ై కోపాయమతులగు వమ్ము '్రలకు చోని తలచునారు సెట్టిచేటును పొందుదడు ఠట్లిచేటు పొందెనా నరుడీలోకనుందెగాదు నూడులోకము, శ్రలనుగూడ వెళాదమొద నె నరుడునశియింప గురిెసెనునికుల వాన. టం ఆఅవరువట్రణంబుళిఖ కానుఖియయ్యెదునప్తు సిద్దుడా ఇనితనూభవ్రం ,డచట జేడు పుతాక్ళత ప్పుణ్యకర చే
న! రాజతర౦6గిశ్‌
మానుగనుం డెనొండుక డమాన్యుడు. క మజివచ్చికాంప డా జ చ వానలదద్ధపర్వతము నట్టులనున్న నరాఖ్యమాపురిన్‌ =
వ కాంచియంతరంగంబున,
ఉ ళీర్ణ గృహంబులున్‌ విజననీమలు గల్లి పురంబుసాంపఅెన్‌ నిర్ణ య మిట్టులుండె పిళృనిందయొదర్పగజాలజూల నై ననీ దుర్నయవృ త్రి బోనడిచి ధూతకళంకుడనై ఫురిన్‌ జశా శీర మొన రునంచును శిఖంజెడగాలిన ఆావ్రలన్ని యున్‌.
ల యా
క. వెస నూడ్చించి ధరోపరి నసమస్థలులెల్ల సమము లోనటు చేయన్‌ విసువక్‌ శేయుంబవలును
॥" స్వశరీరమువంచి పనులు సలివీరిజనములో.
గీ భయదడావాగ్ని గాలినపర్వతంబు దిరిగి యగిరించు మేఘుని తీరుదోప సిద్ధభూపతి తనమంచిబుద్ధినలన సహాగసపరవీంచె నానరుపటణంబు.
లు
గ సారహీన మైన సంసారపుంనోడు వలదటంచు నితడు భాగ్యభోగ విలాసనంబు లెల్ల విడిచియీశ్వరపాద పద 'శ్రభ జనపరత (వజలనేలె,
చ. అడిగనికొంద ఆలు లపచోస్య మొనరి రి శాని సదుణా
౧ స్పదు సుయశస్కు. వీతమృవ భామణు వీతధనాభిలామ న
భఠమతఠతరంగము శీర్‌ న్నదరమెయంచు నగొందఆతిన। మముగా సరసో క్తులాడిరా సదమల చితుసిద నృ“చందునియోగ్యతకుంబదిన్‌' బదిన్‌. థు గీ ధర పరు కు నాయువు తద్దయిడడు మాల్టదెవంబు నాబడు మాటరూడి యయ్యె నీత్రనియెడ నొశయర్వ బేండ్లు వరకె రాజ్యమునేసి దివము ఇచేగె గ్‌, బాందితలో మోతు మొందిన పుణ్యశాలి సిద్ధు డనునుడీ జగతి_పసిద్ధమయ్యె నతనిశేవించుచుండిన యను చరులును ము క్తి పొందిరి యతని సంస క్రివలనం గ. తృణమెమైనను బూవ్‌ పూచెనేని మనకు శిరమునను చాల్చనె ట్లవసరముగలుగు న్యాకియసిద్ధ నరపాలు ననుచరులును నతనిసంసర్గమున ము _క్రినందుకొనిరి. క్ర సిద్ధవృపాలుం డరుదుగ సిద్ధిని జాందుటయు సురలు చిత్తానండా లిద్ధారణి (యోయశేసి -లీడుదినంబుల్‌. వ. అసిద్ధనృపతికి ఉర్పలాతుంచనువచు కొడుకయ్యె, వానికి హిర ణ్యామండనువాడును అహిర ణ్యాతునకు హిరణ్యకు
శా రొజళర౦గిణీ లుండనువాొడును, వానికి వసుకులుండును, ఆవసుకులునకు మిహీరకులుండును |; కమముగా బ్యుతులై 5 అందు మిహీ
జం యా
రకులు౦డు,
కము _త్తగ జేర్య దము కియ ది గ్భిత్తుల బగులం౦గ్య వేయు వ్మి శకము మొప్పన్‌ ఎ _త్తటి (నౌణుల గెడపెడు ను _త్తరదిశగూడ బడసనో యముపతిగాన్‌.
ఠి. వరులుగట్టి వాజును మహీ-స్థలి వాని కృపాణకృ త్తమ తారి శరీర ర కములు హోయనియా రురు ఐ"నివిద్యొమ న్నారు లపారదుఃఖమున నాధులు నాకముచేరంబోవుచో (గూరత నాతడానరునికో వకుందును నిశ యంబుగన్‌.
ఉ. ఆహవదోహలుండయిన యాతని (కూరత రాసిశ్ళాతవ వ్యూహీమునేలగూలు సెడ నొవ్వుగమింటజరించు గృ్ధసం దోహముజాడచే నితడునుంగల డయ్యెడనంచు నెం్యతు వే తేహరు వేల! ఛ్యతముల వేల! బరాబరు వేల వానికిన్‌?
గీ, వడుకటింటిని మనుజకపాలతోర ణావృత మొనర్శ్చివిహరించు చశందతం౦ండు బాలులేగాని వృద్ధజనాళిగాని '్చఊలరునంగాని దుంతయు జూలివడడు.
"చ. ఆతడతికూరు డై యిటులనందఆ బాధయొనర్చు చున్‌ చుదో దతి నొశనాడు స్వీయసతి కాల్చినవై కపయిన్‌ పసందుగా థి మ్‌
చభరమతర౦గము ! నతికినయల్లి కన్‌ గని మో గవామప్పగ సింవాళాధిపుం డనులిరరీతి నీసరిగయంచున జకాదముమోపె వెట్టిడో.
గ్‌, కావరమ ఏని కింతని శాజుపట్టి శీనలను దరలించి యాసింహళేం డు ఉాకి వధయించె, మ_త్తడంళానళ౦ంబు సాధు సామాన్య గజముల జంపువమూాడ్మి- చోళ కశ్తాటలాట రాజులను జంపె.
చ చెరబడవైచె వై రినృప కేఖరు అందరినో యిత౦ండు వా రరిమురిబజడచోటు లిపుడై నను గుర్తిడవచ్చు, శీను ఘీ కరణముచే గుహల్‌ నలుముఖంబుల శబ్దముచేయ నోపకీ నరపశు వస్త మారణ మొన ర్చెను నూటుమహాగజంబులన్‌
గీ పాపులచర్మిత నుడువుట పాప మమచు మిహిరకులునాగ డమ్ముల మించినట్టి యాగడమ్మ్లలు లేనని యనుచు నావలి కథను తొనిటువచియించె గల్పణక్‌వి.
ఉ. శానొనరించు దృుమ్మియలు తప్పక సాగగలందు కీరజే వేది సుకృల్యమున్‌ సయితే మేర్పడ శేసిన జాడతోచు గా
"జీని (బతిప్పపేయుకైటు -జీవనినొక్కె.డ న్యగహారముల్‌ జానముచేయుశట్లు చ్యుత ధర్మ లో పొపులునై నవారికిన్‌
శీ శాలుచీకట్ల "కెద్దియాధారముట్టి జానళాలవల నెనులి క భయ మొసంగు
థి లాజతర౦గిణీ ఇారద శళాంకరోచిస్పు జూలపాద మునకు మోదముగూర్చు నీ పుడమియందు.
గ్‌ తుల్యశీలసంపన్ను నై తోచునట్టి జారయు ( బతిగ్భృహీతీయు జారచిలుట చాలచ్చి! తము విధివిలాసము '్రనందు మిహిరకులు చాతృతయు న స్లెమోజె జగతి.
నీ ముకో శాటిజబనముల మూలముట్టుగ బ౦ంపీ కలుపదుర్దాంత పంకమున బడియం ఈశమో్శచనార్షంబు తనశరీరము ను బనిచేసె నగ్నిలోం బడగ వెచి అగ హారాదుల నర్చించి ద్వొజులకు ముక్తుడయ్యెనటన్న సూక్తి నెగడు _ నేదియెట్లున్నను నితనినిబోలిన + (కూరు డెచ్చోటనుగూడ లేడు చర్య దకుల్యాసరిబ్బలాసారమందు స్నా నమాడంగనొాక నాడు చనెడువాడు మార్గ మధ్యము, శనం దొకమహితశిలను గాంచి కదలుపలేశ వికార మొంది.
ఉ. ఇంటికి లోయినాటినిశియిము '్రగ స్వష్నముగాంచియొక్క- వా ల్లంటి పతి_వ తామహిముగాక కదల్పగ నేర "కేకు నం దుంటవటుండుయకుడనియున్న తబోధమునంది యంతటన్‌ "ఇంటగరం౦ండువిశా రనుచు గేదుచువిలె స్ట గులాంగనాతతిన్‌
చరమతర౦గము తి ఉ. ఒక్కరుగూడ నాయుపల నొ త్రిగిలన్‌ బడవైవలేక ఓ రుక్కుసెడన్‌ నృపాలుడతిగోవమునన్‌ వధియిం చెవారలన్‌ డక్కెను గీ ర్తికుము ్రరిపడంతుక యో రుక కామెచేత నా (ముక్కఒడి రాతినొ కై డకుద్రోసినృపాలుని మెప్పుగాంచుటన్‌ ఉ. కొందజ కీదుర౦ంత మతిగూఢమనోబ్బ ముగాగదోప హీం సందలపించేతలకు జాలగరోసినవారు మెచ్చ తీ సందియమేల యా ఘనుడుసల్పిన సత్క్భృతిబట్టి జేవతన్‌ పొందిరివీని నన్నగతి భూజనముల్‌ వధియింప దీతనిన్‌. మ. చిరకాలంబు తదీయపాలనముచే జింఠాకులంబైన చా రదిర కూ మతియయ్యెనోవిధియనన్‌ రాకేందుబింబాస్యమున్‌ పరమాచారధురీణగుణము సంపన్నంబుగాబుక్షై నా ధరణీపాలునకున్‌ బకండ నెడు సద్ధర్షు డు ఫు_తుండుగన్‌, వ. లబకుండు వెద్దవాడె తనతం౦_డిశయనాకరంబు చేరంజని యందుబున్నల తోరణంబులు _వేలాడుటనుగాంచి దుఖిరతుడై శ క నావిమ్ణఃపృథివిబతి నావినబడుమూాటరి త్త, నాజనకునిచే నీవికియ సలుపంబచె జీవిధమున నింక నేల శేలంగలనో. వ. అని పరిళాపలోలుండై జనానురంజకంబుగ బాలింపం దొడంగె కాని _పబలతసిని మొదట విశ్వసింప లేదు. (7)
ణి "రాజతరంగిణి
న్నీ తీళ్షునిదాఘ కాప జాధితకజయముల భయమువాపెడు వార్డుకా। భంబుపగిద్‌ నతడు ధర్శాత్ము డై (పజూహితీ కుునర్నో (జలు మజుచిరి తొంటిదుప్పాలనంబు,
క, మొకమోటములే కక్క బశీశ్వరునిశల్పె నితడు వై భవ మొంస్పన్‌ బకవతియను నొక యేటిని సుకరంబుగ (దవ్వి జనులమోభను మోన్పెన్‌.
శ, లవనోత్సీవ మనునగరము నవనీసతి కంఠపహోర ముదలిమణిగొ భువిగట్టి యర్వదియుమూ డువసంతమువు తేలె _బజలతోజ్చాటు మెయిన్‌.
చ బకు డొకనాటిలేయితన_ పాఠంగణమందున నూరు చుండగా జకీతమృుగాశే యోర్తు కడుచక్కని రూపునవచ్చి సన్నిధిం (బకటిత _పేమభావమును మందసుఢామభరో క్రి చాతురిం జకచక జూప నాథడువశంవదు డై తనుడానె మర్చుచున్‌ ,
క్క ఎవలెవు నీవన సుదతియు సవననుకొనరింపనుంటి జనవర ! తహై భవమావు చూడదగు & య్యవనరముననీవునటకు నకు జేరంగ జీ,
చఛచశభుతర౦గ.ను క్‌! వ. అని యనునయాలాపపూర్వకయిగా బలుకుటయు బకుం డా ముగుద వట్టయనుయోగినియగు మెలుంగక యూ మెను దనప్యు తమి తశతో ఉేతంబుగవనుగమించి జేవీ చ కగబునకు బలిచేయబడెను. ఆటుపీవు టు శవాలిలోగలసిరాక యింటి కడనే యుండి | పాణములు దక్కించకొనిన బకునిదముమా రుడు శ్నీతినందనుండు కానీ ్రరమున శేలికయయ్యెను, అతడు కొంతశాలమేలిన విదప నతనికుమూరుడు వసునంద నుడు రాజయ్యెను తకు త నతని కుమూరుడు నరుడును, నరుని ప్యుతుడు అతడును, అతక్షుని తనయుడు గోపాదిత్యు డును, నోపాదిత్యుని దనూభవుడు నోళర్తుడును, గోకర్తుని యాత 'జోండు ఖ౦ంఖలుడను మారు'పేరుగలన లేం. చాదిత్యు డును, వరునగా గాశీీ (రమునకు రాజులైశి. ఆ నరేం చాది శ్యునకు యుధిషిరుడను పు తుడుదయించి రాజ్యాఖికి క్త డై యేలదొడగెను. ఎ ఉ పుట్టిననాడెచతన్నయనముల్‌ 'తబువ్నాా ప్రిని పోలుపోయి నీ ర్వట్టువడన్‌ జనంబాులిడి రంధయాథిప్టి. వామభేయమున్‌ మునువీడ కాదినరహలుర పద్ధతి రాజ్యమేల వూ ల్వెట్ట ర రాతి రాజు లఇిబృద్ధిని ఇెండిరి గోస వాససులన్‌. వ, అట్టి యా యధివ్వీరుండు | క మ్మకమముగా, నీ, సింహపీఠిక పై న జేరునంచాకను కు. ెాట్వ జిలునమ్హోవనామున ంగకేయం = మ అభిమానులౌొ జనులావలీవలమన్న్న్య / గ్‌ ల థరళొ యంచాక అల్కుంమె.కశందనము-న్య $ ] వ లో శ
థీ రాజతర*ంగిణీ విసువళ శేల్చవల్‌ | పసరించు సతృ్భృపా వీశణంబులు సరోజూవులందు, మొగమిచ్చమాటల మోసన్ను నకు జొచ్చు పరికింప డెంతటిపరిణతులను గారవానర్జులగువారి గారవించు భృత్యసై నిక పామంఠతహికులగనడు ఆంధతకు దోడు రాజ్యమచాంధ్య మెసగో నాయుధివ్యిరు డలతీశయితొవ బేవీ ఉ. భాంతగుణ పధానుడయి క్యతుల మ్యితుల నొక్కరీతిగా స్వాంతమున౦దు జూచుటను బాండవుడాయెశగజాతశ తు వీ వింతనృపుండప్మా తుల బవ్మితుల నొక్క-విధాసజూడ న శీ0ఠలు వైచి రంధు డని చ్నితముగా (బగ త్నిపవాదమున్‌ గీ శిష్టులగువార లతనివర్జించి చనగ దుర్దనులు రాజుదయకు చా తులగుచుండి "కేనవై మవ్నీకంబుఖు తెరలులాగు, సజ్జనుల దుర్దనుల నొక్కసరణి జూచు బారు యోగులుగాని భూవరులుగారు; ఇల్లదది కీ ర్రిళాములౌ శ్నీతిపతులకు, శ. గుణమెంతురు దోవంబుగ (ల వణుతియొన ర్తురు దొసగును పరముగుణముగా (బఅణయపువాగురలందున జననాధుల బట్టజూచు జనులు విటాఖ్యుల్‌, ర
చఛచళమతర౦ంగము న!
క, వారల నర క ధాదుల భూరమణుడు తొను (బొద్దుపుచ్చుచునుం డెక్‌ 'వేరుదు రాతని శేవల మూారవికారంబునగొలుపు మహీళలు సతమున్‌,
గ్‌ ఊఈగకై. నరాజు వారింపబడక్‌ దూజనాడును మర ముల్‌ దూయునట్లు ఎంచుమిథ్యాగుణంబుల విట్టిరాజు ఎల్ల జనులకు నరియాట యేమివింత 1
చ. మెలకువ వీడి రాజు ఒరిమారగ విశ్వసనీయులొ నమా త్యులు విడనాడిపోవుటయు చో హూపుజింతగ లట్టిమం తులా శల జనిజేశమున్‌ ఇ7లువజాలవేయంచును (ోత్సహింపణా వెలువడి వచ్చి రం ధమును వేచిన వై రులచేత దండ్యు డై.
న్‌్‌ యం(తపతితంబయొనట్టి యశ ్రమటుల తనస్థితిని చాను గాపాడుళొనగ లేక యేీదీగత్యంతరంబా బోధింపుడను బెగ్గడల విల్చి వారి నర్భించెనంత,
చ. చెడుతలపెంత యున్నదియొ చెప్పడునేటికపాయమందుడా బడినకళౌన దీసముగబల్కు-ను వీనివిధంబు (కొ త్తయీ నడువుడియంచుమం తులుచనన్‌ జననాధుదుసవ్య దాగ్యు డ్రై చిడిముడిపాటు చెంది ₹ెని కేర్చడ నర్థక చ్యాపసంగముల్‌.
న! నాజతర౦చిణీ
గీ. శ్యతురాజులతో జేరి సచివులంత విస్తవమునకు శూర్లమువెదకి రాజ మం౦డిర( పాంతమున కరిమండలమ్ము తమతమజలమ్ముులను శొని తరలిరాగ,
శ. నియమింపణగా హశాత్కృత పహాయహేనలు భేరికాహళాదిరుతములున్‌ మెయినకొన శేకుచ్చాయలు | వియ_త్తలము సూర్యకాంతి విశతరధముచేయన్‌.
గి ఆరినృపాలకు లే తెంచి యలమికొనగ జనుల యా కందనములు చదలముసష్టై వైరులను జడాకుటకును సక్వములేక శానలవెడలె నసంతటన యుధిష్టిరూండు.
క. నిరతము పల్యంక్షికవై " బురమువెడలురాజు నేడు పొదిమిచెడితా నరిగెడి గాల్నడ మునుపా హరియైనను నట్లచేయ నదియిట నరుజే
నీ ధూళి (బుంగినమోమాు దోర్త ఎాశాంబరాం చలమున గప్పీన సతులజూచి ఫురజనుల్‌ పొక్కుచు దరళ్శాళు లనియెడ పూజలర్పించి కారాజునకును పర్వశశిఖర నంపతిత భూజముూండ
శిలలసంవర్మ్క_బుచేత తఈకడు
వచధఎుతరోంగము ళ్‌ ఇాఖాఫలాదుల సడలెడురీతి నో రాజుపదచ్యుతుడై జితోసి త యనగ డత్పరిచారికావనకు, కోశ జారమును శతురాజులచేతజి క్కె- నంఠరదత్కా_ంత లెాకచక్కి. కరగ నతడు కరుగజొ చ్చెను వేజొకయంతరువుకుం చం నడచుచుబోయి ఫొమ శ్రసీలినన్‌ బతి నష్టముభేందు కాంతిక క్క_డ వెతచెందువా రొకరుగానికనంబడ రంతనావిభుం డడవుల చెట్టనీడల మహా ది గువాంతరసీమలందు నొ "క్కెడశయనించిలేతి పయనించుచు సీగతి నేగి ముందటన్‌. క, కాంచె నుపాంతమఃనన్‌ సము దంచితనిర రసమేతదూగు నొశగువా నా పంచకు జని నరపాలంం డించుక న్నిదించిలేచి యెదురను గనగన్‌, క. వాడిన మృణాళములతో నీడగు మెయికాంతి కలిగి యెక్కువకృశలై ఏడినకచబంధం౦ంబుల గూడగబెబ్టుచును మిగుల కొందలపడుచుక్‌. క, చనుదెంచుచుండి రంగన లనవరత యాస మారి య_శులరూపం
ణీ రాజతర౦గిణీ బున వెలికిరాగ వారును గనిరి ని జేశ్వరుని శె లకందరమందున్‌.
నీ, శుడాంత కాంతలచొ 'ప్పరింగిన రాజు వారు నాతని దురవసను బతికించి మూర్భిత్నలె శోశమున మునిగిరి శానియాతనితోడ గలహింపరెవ్వరు శవశాలమునందు గలుగు మెటచేగి ఎప్‌శీలకు వార వెల ' త్తియేడ్య౦గ బషేలై నను జాలివజందొడం7 రాజ్యమును నోలుపోయి భార్యాయుతముగ నున్నయారాజుకడ కేగి మన్ను లేడు లెందరో రమళమ మె. తికిం దగంగ సాంత్వవములాడ నతడు విచారముడిగిం
(వథమతరంగము సంపూర్ణము
శుద్ద పత్రము ణు
పుట వందక్రి తన్పు ఒవ్వు
క్‌ | బహి (నివ 4 18 శకమే శక్యమే శి శ! సుళోథి సుళోభిత ఠి $38 జఇందేన్‌ దేలడేన్‌ 9 ॥ి కతి ర! (| క్రీ కేల్కదవింవగా కేల్కదలింపగా శీలి ! నాధుడైన్‌ వాఢ్యుడ్రై 12 18 &తిపతులౌ చ&ీతిపతులే ]$ 10 నెదురు నెదుట న! |6 మౌ?వయి మౌొళివయి 17 6 వొక్క నొక్క ఓ న! పిల్చుల శిబ్చల 18 ల్లి డొలంగ దొలంగ 18 [4 వంతకు నంకఠకు |8 [7 కమొక్క క మొక 19 థి వచ్చుభ వచ్చుభూ 19 ! కతాయులు కౌయులు ౭ కేక యంవియెవారినడ్‌ యంటయెవారివీతి శ! శీ జొతుడన్‌ జాతుడున్‌ న! వి వవివయ నవివయ గ! నే! బెబ్దు చెటు 22 ! దిట్ట డిట్టు క! శశీ 'వేమలార లేమలార వికీ ! గుణము గణము
2 వట వంక్తి శస్వు ఒవ్పు కిక్‌ ఠీ దిందితి డిందితి ణీ క్‌ ముందుండి ముండుండు ణి కక్‌ విర్వుడున్‌ లిర్వురున్‌ ఫ్య కిక డురి్యితిన్‌ డర్భిలిన్‌ శ కవీ మామడున్‌ మానుడుల్‌ త ఫి శేఖను రేతను ణి ప! దడురుువశోవ డురు,పకాప ణి $$ జలేచరముల్‌ జలరత్యు జలేచరముల్‌ అలమలో న! శ మర్తాండులీ మానుండువీ ణీ శి వాగహి పవనము వాగభువవము జ్ర శ వెట్లటు మెట్లమ శ్రి క్ట వీతుల్‌ పీతులు ల! ణీ మండు మందు = కివీ నీ యగబాలు యగచాలు నే కి డొరవగ దొరప్పగ టీ శ వెచ్చుళు దెచ్చుచు ర! తీ రల కగ ఫ్ర 4 జ అవా న! శ్రి యగిరించు యిగిరించు జ 1 శౌవకుందుడు కోవకు జెందును టీ [కి ఐరుపేల ఐగలీల ల! ట్ర వేనుసీ వేన్లుకీం ఖా శ వేదినుక్కృత్యమున్‌ వేవిమకృఠత్యముల్‌ టీ శ దారచితట దారపిణట క! ణి ఐివిచేపె ఐలిచేవె ణీ ణి గేడుకు గేళుచు ల! కి వనందగలపించే వందలపించు
చే వట వరికి తవు ఓప్పు త |లి రోదిరక్ష రరిరజి మ! కఫీ ళయనాకరంబు శయనాగారంణు న! ల! రాద్యాఖిషిక్తుడు రాజ్యాలిషి క్తుడై శ్‌కీ కిక్‌ పోలపోయి గోలుపోయి జి కి వేప లేపి ణి థి ఒరిమీరగ బరిమీరగ ణి శ్రి వవ్యదాత్కుడై చవ్యథాత్ముచై ల! కక వర్శకదా వర్శకథా క కథ పొదిమి పోడిమి న! కలి పూజ లాజ రక్‌ ల! తత్పరీ దత్పరి న! ఫ్య శేతి రత క్‌5్‌ [2 విరరీ్‌ విరర ప్ర శీ వెళ, శ్రీ లెల్ల త్తి ణి 11 పాంఠత్యవ పాంఠ్వ్‌ గ ఇన దా స్వ, ౮ ళ్ళి ఇ (టి 69,6440, [| ల ఇ ఏ4 న జ్‌ క | గ్‌ యత
ఓ. 91. ౨2,12977. 0.355 5:౧101 99216 ౦గ౦6 ౮౪౧౧౯ - ల: 6-8-1955. 42 140 530: 90010 206 ₹0011016౧089 - 300189 “772- 587211 2001 డర ౧27211” [0౯ ౪86 18 $0%001- 11012563 - ౪1002855 ౦ - 6000000664. కలే: పంల సం. 911 త44664 5-7=55 0 5౧ మి. ప, 272010 0252800/ 108 కమ212 కడ1101101 61౯40860200212, 12068004, 8802 9134. గలం 300103 “₹202720 206 “2642721 ౯401130664 0 14/53 క21212110111 612064012002212, సీజ0(0002, క13008 0156 296 600౧008004 ౧౧? ౪56 10 211 16 101286 0 56000420/ 30%0019 రేల (6ం ౧150101 కంజ4 6480 గ06 ౧6046- 2566013 0₹ 211 96 560. 8010013 2౯6 96046666 460 [0701156 6 00010 1 ౧463109 0౧ 16 20076 ౨౪01198613 6601889 €601 005 గాంగ 10 ఏగై60121 14003 2౪72112016 ౪1 (6 ండ6060856ల౩. (54కి) గ ₹7£%క4కఉ కళ ఉననా, [07 501! ౦కంజా. గం 16 గజిరేర2:(ల౩ ౦0 94. 560 50%0013 ౩864ల 1౧6 6401౪1 ౨1+. 86. (౧౧౦ ౦0౦09)