Telugu prabhavathie padyamulu_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

$హణతనషున

రంల రనాద్రాుం

కీ ధక నత. సాగ గ్గ ద్రాసూమునం (రాట రస 0|0,౧ [+ ము? (| [1 వేయ ౌ బౌటై! లో. షస శా ఉంసమాటూ" € వ 0 తాల స.

ఇంటింట నరన్వతీ పీఠం: నంశ/వదాయ నామాతింలీ అపూర్వ కథా కల్పనా ధురీణ వింగళి నూరన (ప్రభావతీ (పద్యుమ్నము వ సారం శ కీ శే “చార్య ధీ శివకుమార్‌ రిటైర్‌ టై శర్‌ ఆలుప డిపార్షిమింట్‌ కారరీయ “ఆన్సాలయం, పర గ పీఠిక; విశ్వనాథ నత్యనారాయణ గొరవనం౦పాదకులి బొమ్మకంటి వేంకట వీంగరాచార్య బొలాం[తవు నళినీకాంతరావు

రార శర దడి డ'యజడళ (1 మకు పా నగ ఖు నాగ అపై కం న ప్‌ / వ్‌ మవక ౪ స కత జి సరు 7 |! పం / న _ డళళకి 3 రోకో లల్లో రాళ్ల

దదదదదంంందిరట

(1 లి హె (హో

సి (లై వా

(న.

ల్లో వ్‌ హ్హ్‌

4 వ కుతే

తుక్యన్మము |

సి

వా

లేచేటేదలే లేల టటటగంలా

పష 5 గొ వస్త ౨వశం౦ బె ₹88-8 అజ 2500 543కవ2తునిత ళు కత! ఇ (342800 ౦౬488108) న్వు వళి 23447428 వి ఉలి 0జగ4న0 బాగ 6% శౌ ( ఖు వి1౫ 4వ! 50244 ౮ ర్‌! థి / జ 35ఏిక40కై4పితంఆి &ఉ ౮0 ్థి విజ గ5౦0 విం0కళ:? 3001 "గ ఫాం ౨414109 విపంవక2ంలం 1870 న్‌ ౧0797 వింతిిక్రాని తో గి తె4రిో స్ట్‌ ల! 521 7౫కు 4వ లిరళా తనె కివ[ాంతెకెలి కక4లిగెఉప్రాకి న ల! శ[[01౧4 నిఇషం౯51 800% 057౧౧90₹025, క4క11724 24721 2049 కకం0౮/08% 43459 50/100+ల6 కక 2/- 0585 వరే (608 28 3-75

విషయానుకమఖీక (ప్రకాశిక న! విశ్వనాథ పీఠిక గ! పరిష్కరణము సాఠనిర్ణయము. చతల! ('ప్రతమాళ్వానము 181 అవకారిక ఇజ్బదేనళా్టుతి ( ) అఆదికవిస్తుతి (2) కావ్య రచనో ద్దేశము (7, కృతికర్త వంశ (ప్రశస్తి (0 ష్ట్యెంతములు (8 కథా (ప్రారంభము ( 0) ఇంగదుండు ద్వారకా పట్టణ శోభను దిలకించుట ( 0) మాతలి నగర పౌందర్యమును (బళంసించుట( ), కృష్ణుండు దివిజ వల్లభు నెదుర్కొని తోడితెచ్చుట ( 8) ఇంద్రుని కశలవార్హ ( €. వజనాభ దైఠ్యుండు స్వర్గ్షముపై దండెత్తుట (4) దానవవీరుల యట్టహోనమలు ( 5) న(జనాభుని కఠోర నిర్ణ యదు ( 7) కళ్యఎముని యనునయము (8) వణుదేవుని యజ్ఞ కార్యము (18) భ్యద్రనటుని యశజ్రార్వ నాట్య కౌశలము (2/0 వటువుల విద్యా వైదుష్యము (- ) శ్రీకృష్ణుని వజపుర ప్రవేశ పదకిము (9) _ దేసహంనలతో దేవేంద్రుని మంతనము (70), శుచిముఖి యను దేవహంసీ ఇంద్రునితో వ్యజపుకీ వార్త విన్న వించుట (34) _ ప్రభావతీ స్వప్న వృత్తాంతము (40) చిత్రఫలక చ్మితిత (ప్రద్యుమ్న పౌందర్యము (29) ద్వితీయాశ్వానము 82.856 ఇంద్రుడు కుచిముఖి పొండిత్యమును (బిశంవంచుట (8). శుచిముఖి స్వీయచర్మిత (00), శుచిములి రాయబారము (84) కచి

1!

ముఖికి శ్రీకృష్ణుని సందర్శనము (85), _ శుచిమఖీ శ్రీకృష్ణుల యేకాంత సమావేశము (86), (శ్రీకృష్ణుని నిర్ణయము (80) ప్రద్యు మ్ముని శ్రీడావినోదములు (88) కుచిముఖీ (ప్రద్యుమ్నుల యన్యోన్య సందర్శనము (40) (ప్రద్యుమ్నుని పర్తిప్రళ్నము (4 ) కుచిముఖి నర్మగర్భాలాపసములు (4 ) వజ్రనాభుని వధక్షై యింధద్రోసేంద్రుల యెటక్తుగడలు (40) శుచిముఖి చేసిన (ప్రభావతీ ఫొందర్య వర్ణనము (44 నరన్వతి కుచిముఖి కవిత్వమును మెచ్చి బిరుదము నను (గ్రహించుట (48) చిత్రఫలక వృత్తాంతము (0) శుచిముఖి వ్యజపుర పపయాణము ($ ) ప్రద్యుమ్నుండు (ప్రభావతీ సౌందర్య మును విని ముగ్దుండగుట (00) తృతీయాశ్వానము త్‌8.88

(వద్యుమ్ను,డు (ప్రభావతీ మధురాకృతి నూపాంచి గాఢాను రక్తుండగుట (07) ఉద్యానవనమునః బ్రద్యుమ్నున్‌ విరాళి (8) వ్రద్యుమ్నుని (పణయలేఖను జిలుక కొనిపోవుట (6) (పభావతీ వవవిహారయు (08) (పభానతీ రాగదీ_ప్తి (౧4 శుచిముఖి (ప్రభావతి నాకట్టుకొనుట (60) _ శుచిముి భావగోసన చాతుర్యము (87) (వ్రభావతితో శుచిముఖి (ప్రద్యుమ్నుని పుట్టు పూర్వో_త్తరములను 'బ్రిశంపించుట (77) ప్రభావతీ (ప్రమోదాతిశయము (73) రాగవల్లలీ (వ్రభావతీ ప్రణయమును శుచిముఖితో ఎవేదించుట (74) కుచిములి (పద్యుమ్నుని వై ఖరిని దెల్పుట (70) (ప్రభావతీ నంకాపాతిశయము (7% వ్రథావతీ సొంత్వనము (70). చిలుక వలలో. దగులుకొనుట (8 (పఖావతికి బజయలేఖ చిక్కుట (88), శుచిముఖి చిలుకను విర్చంధించుట (86) చిలుక వ్రద్యుమ్నుని దై న్యస్థితిని దెల్చట(87) చతుర్ధాశ్వానము 90.128

చిలుక ప్రద్యుమ్నుని ప్రజయరేలఖను దెచ్చిన వైనము (81). చిలుక రాయబారనములోవి యాంతర్యము (82) చియక చం్యద్రవతీ గుణవతలకు గద షొంబులి యను రాగన్నార్హ నందందేయుట (00%

స!

శుచిముి (వద్యుమ్నుని వజయ స్మ్యతమును గూర్చి (వభావతితో ముచ్చటించుట (18), (ప్రద్యుమ్నుని రప్పించుటక్షై శుచిమువి (ప్రయ త్నము (100). శుచిములి తన యఖండ పాండితీ (ప్రదర్శనముచే ప(జ్రనాభుని మెప్పు వడయుట (101), ళుచిముఖి భద్రనటువి నాట్య వై శారద్యమును వజ్రనాభున 'కెటింగించుట (108), శుచిముఖి ద్వారక 'శ్రేతెంచుట (108), శుచిముఖి ప్రద్యుమ్నునితో. (బ్రిభావతీ విరహ మును వర్ణించుట (10%), వ్రద్యుమ్నువి యత్కంకాతిశయము. (100, థీ కృష్ణండు వ్రద్యుమ్నాడులను నటాదివేషములతో వ్య పురికి. బోవ నియమించుట (108), వజనాభుని నాట్యసందర్శనాఖిరతి (109). (ప్రద్యుమ్నుని నాట్య విద్యావినోద (ప్రదర్శనలు (110), వివిధ రూపకాభినయము (111), (ప్రద్యుమ్న నటుని ప్రొఢ వాక్సమక్కారము (112. శచిములి (పద్యుమ్నుని జాణతనమును (బ్రభావతి కడ నుగ్గ డించుట (118), సూర్యాస్తమయ వర్ణనము (114. చంద్రోదయ శోభ (11%, రాగవల్లరి (ప్రభావతిని గై వేయుట (11%. వ్రద్యు మ్నుని రాకకై (ప్రభావతి తహ తహ (119). చంద్రోపాలంభనము (129), మలయ పవనోపాలంభనము (121), సంచమాశ్వాసము 124-167

మన్మథోపాలంభనము (125), (భ్రమర రూపమున నుండు ప్రద్యుమ్నుడు సొక్షెక్కరించుట (125), (ప్రద్యుమ్నుడు (వ్రభావతిని గాంధర్వ వివాహ మాడంగోరుట (120, (ప్రభావతి లజ్జా ప్రద రృనము (126), (ప్రద్యుమ్నుని సరపో క్తులు.శ్చంగార చేష్టలు (180), వ్రభావతీ (ప్రద్యుమ్నులు రసాంబుధి నోలలాడుట (181), ప్రభాత వర్ణనము (188), (ప్రభావతిని గాంచి శుచిముఖీ చందనతీ గుణవతులు నర్మో క్తు లాడుట (187), శుచిముభి చంద్రవతీ గుణవతుల గుట్ట వట్టబయలు సేయుట (10%), శుచినుీ సహాయముతో గద సాంబులు చం్యద్రవతీ గుణివతులః గవయుట (141), ప్రభావతీ ప్రద్యుమ్నుల మనోజ్యక్రీడలు (149), (ప్రభావతీ (ప్రద్యుమ్నుల పప్రజయకలహము (14%). ప్రభావతి కోక వ్యాకులిత యగుట (147), పద్యుమ్నుని

ఇష

సాంత్వన వాక్యములు (149) _ (వ్రభావతి పళ్చాత్రాసము (151) ప్రద్యుమ్నుని చమక్కారము ( 54) (ప్రళానతీ ప్రద్యుమ్నుల పున స్పమాగమము ( 58) (పభాసతీ చంద్రవతీ గుణవతులు గర్భపతు లగుట ( 568) కుమారాభ్యుదయము ( రఫి అంతఃపుర (దోహము తెలిసి వజ్రనాభుండు మండిపడుట ( 60) యువకుమారులు దానవసేన నుగ్గునూచము. సేయుట ( 6 ), _పద్యుమ్ను+డు (ప్రభావతినుండీ యుద్ధమున కనుజ్ఞ గైైకొముట ( 6 ), (ప్రద్యుమ్నుని యవక ఏక్ర మము (182) పజ్రనాభుని సరుషోక్తులు (168) _ ప్రద్యుమ్నువి వీరాలాసములు ( 18) భయానక సమరము ( 64) సమరకోణిలో6 బ్రిద్యుమ్నునకు విందో పేందద్రులు సాయపడుట ( 64 ఎజయాభ్యు దయము (16%)

(కాళి ర్ట ఇంటింట సరన్వతీ పీఠ వ్రణాళికలో సంప్రదాయ సాపాతీ ప్రచు రణలలో (ప్రథమదశ పూర్తి అయింది. ఈ (సణాళకలో తెలుగు సంచకావ్యాలు ముందుగా (ప్రకటించడం మంచిదనీ శుభకర మనీ మా హితైషులు విద్వాంసులు, రసజ్ఞ మి్యికులు ఆదిలో మాకు చేనిన సూచన ఆమోఘాట్సుగా ఫలించింది ఆధువీక సాహిత్య రసజ్ఞులలో కూడా మన ప్రారీన కవుల రచనలపట్ల ఆనక్తి గుప్తంగా అయినా గాఢంగా ఉన్నదవపీ. వారికి అనువుగా సులభంగా అందుబాటులో వుంటే వారూ ఈ కావ్య రసాస్వాదనకు ఉత్సపాస్తారనీ స్నేహితులు వేసిన అంచనా సక్రమం అని రుజు వయింది ఈ వంచకొవ్య (_వచురణలనట్ల రనజ్ఞుల ఆదరణ మేను మొదట ఊహించి వేసుకున్న అంచనాలను మించింది ఈ సంవ దాయ సాహిత్యమాలలో తొలి (ప్రచురణ “మనుచర్మితము ” తొలి ముద్రణ (6,000 (ప్రతులు) నాలుగు నెలలు తిరుగకముందే సెలవై ఫోయి, వెంటనే రెండవ ముద్రణ ఆవశ్యకత ఏర్పడడం మిగిలిన నాలుగు కావ్యాలూ కూడా యిలాగే వరునగా మలి ముద్రణ దరిదాపు లకు వస్తూ ఉండడం.---నం,పదాయ సాపాత్యం మీడ, ముఖ్యంగా వంచ కావ్యాలపట్ల షాపాతీ రసికులలో పునరుజ్జీవితమైన అభిరుచిని వ్యక్తం చేస్తూంది ఈ పోక్సాహంతో, అనేకవిధాల ఈ సంచ కావ్యాలతో

శ

తులతూగే మరి అయిదు కావ్యాలు (పారిజాతాసహరణము. (శ్రీ కాళ హస్తి మాహాత్మ్యము వభావతీ వపద్యుమ్నము విజయ నిలాసము హర విలానము (ప్రచురిస్తున్నాము, ఈ కొన్యాలు కూడా పంచ కొవ్యాలలాగే నవసాహిత్యకులకు అభిమాన పాత్రం కాగలవవి ఆః స్తున్నాము ఈ అయిదు కావ్యాల అనంతరం వచ్చే ఉగాది నుండి కవితయమువారి “ఆంధ్ర మహాభారతము సంస్కటరించిన శుద్ధ ప్రతి యిలాగే చిన్న చిన్న సంపుటాలుగా (ప్రకటించడానికి నన్నా హాలు చేస్తున్నాయ

ఈ సంవ్రదాయ సాహిత్య (వ్రచురణలలో నవసాషపాత్యకులకు అనువైన పీఠికలు రచిస్తూ ఈ నూ ఉద్యమాన్నీ బలపరుస్తున్న పద్మభూషణ కళాప్రపూర్ణ కవిన్నమాట్‌ శ్రీ విశ్వనాథ నత్య నారాయణ గారికి ముచ్చపైన ముఖపత్ర చ్యితాలు రచించిన శ్రీ “బాపు "కి ఈ ఉద్యమాన్ని అనేక విధాలుగా పప్రోత్సపాంచి సహక రించిన మా అభిమూనులు విద్వాంసులు మితులు ముఖ్యంగా-- వివిధ (ప్రాంతాలలో ఈ _పచురణలను ఉత్సాహంగా పంపకం చేస్తున్న ఏజంట్లకీ ఆదరించిన నహృదయు లందరికీ మా ధన్యవాదాలు.

ముందు ముందు ఈ (ప్రణాశికకు యితోధికమైన (పోత్సా హాన్ని అర్ధి స్తున్న

భవదీయుడు

డీపెంబరు, 1870 యం. యన్‌. రావ.

పీఠిక

విశ్వనాథ నత్యనారాయణ

దుక్కిణీ కృష్ణుల కుమారుని పేరు (వద్యుమ్నుడు ఆయనయే పూర్వ

జన్ఫలో మన్మథుడు. ఈ మన్మథుని పూర్వము +వుడు కంటి

మంటచే తగులబెకైను అతని కిన్నాళ్లును శరీరము లేదు ఇప్పటికి

శరీరము నచ్చెను మన్మథుడు మిక్కిలి అందగాడు కదాః (ప్రద్యుమ్ను డంత యందగా డన్నమాట

ప్రభావతి వ(జనాళు డన్న రాక్షసరాజు కూతురు ఆ రాక్ష

సుడు (బ్రహ్మను గూర్చి తపస్సు చేసి తన్నెవ్వరు గెలువలే నట్లు

వరములు పొందెను అతడు న(జనాళపుర మని యొక సట్టణమును

కశ్చెను శత్రువు లైనవా కా పట్టణములోనికి పోవుటకు వీలే లేదు

శివునిభార్య యైన పార్వతీదేవి యొక్క. దయవలన నీ (ప్రభాసతి

జన్మించెను పార్వతీదేవి యీ (ప్రభావతికి ప్రద్యుమ్నుడు భర్తగా నిర్ణ

యించెను. వీరు దేవతలు వారు రాక్షసులు వ(జనాభుడు వట్టి రాక్ష

నుడు కొడు ఇంద్రునితో నెక్కువగా విరోధపడిన రాక్షసుడు. మరి

యీ (ప్రభావతికి పపద్యుమ్నునకు సెంగ్లి యెట్లు జరుగును? ఈ పెండ్లి

జరుగుటమీద ఆ రాక్షసుడు చచ్చుట యాధారపడి యున్నది దేవతల

రాక్షసుల మధ్య శవుడును, విజ్ణువును పార్వతియు విళ్హే సంబంధ

మును సమకూరర్తురు మరామర వైరము (ప్రభావతీప్రద్యున్ను మనగా వారిద్దరినీ కూర్చి (వ్రాసిన కత వారు భార్యాభర్త లెట్లయినారో చెప్పునట్ట్‌ కథ ఇద్దరును భార్యా

॥11

భర్త లగుటకు వీలు లేదుకదాః (ప్రద్యుమ్నుడు దేవతల పక్షము వాడు. (ప్రభావతి రాక్షసరాజు కూతు కఠ బుచ్చటనే మొదలు 'పెట్టీనది

ఈ న(జనాభు డొకప్పుడు స్వర్గముషీదికి దాడి వెడలి నందనో ద్యానము నంతయు పాడుచేయ నారంభించెను దేవతలు వాని నేమియు చేయలేరు. బ్రహ్మ వాని కిచ్చిన వర మట్లున్నది మరి యిప్పు డేమి చేయవలయు నని యింధద్రుడును బృహస్పతియు నాలో చించిరి.

కళ్యప ప్రజావతి కిద్దరు భార్యలు దితి అదితి దితి కొడుకులు దైత్యులు ఆనగా రాక్షసులు అదితీ కొడుకులు ఆదిత్యులు అనగా దేవతలు ఈ దితికి అదితికి భర్త కళ్యపుడు వీరు సవతుల విడ్డలు (ప్రేమగా నున్నచో పినతల్లి 'పెల్తల్లి విడ్తలు ఇంద్రుడు వ(జనాభున దగ్గరకు పోయి ఇట్లన్నాడు “మనము పినతల్లి పెత్తల్లి విడ్ణలము కలపి యున్నచో లోకము మెచ్చును నీ వీతోటలో నుండుట యేమి? ఊరిలోనికి పోదము " న(జనాభుడు వెళ్ళినాడు. ఊరిలో నీ రాక్షసు లందరికి ఇం(ద్రుడు విడుదు లేర్పరచినాడ్లు బాగుగనే పాగుచున్నది

ఇందువి యక్కట్లులు

కౌవీ వజనాభునకు తనకు బ్రహ్మ యిచ్చిన నరములవలన త న్నెవ్వడు నేమియు చేయలేడని యున్నది కడాః అందుచేత నేమి చేయును? అధికారము వెలార్చును అది నరిగా లేదు ఇది సరిగా లే దవి తగాదాలు పెంచును తనకు ఉలుపా చాల దవి,...ఉలుపా యనగా కొనుక ఇది ఉరుదు నూట వఏదియైనను తేరగా వచ్చినచో ఉల్ఫాగా కొట్టివేసినాడు అని కృష్ణా గుంటూరు జిల్లాలలో వాడుదురు. తనవద్దకు రంభను పంపలే దని తనకు మర్యాద సరిగా జరుగుట లేదని తగినంత ఆమృతము సంపలే దని__ఇట్లు గిల్లి కజ్టాలకు రాక్ష నుడ నిథ్యము దారితీయచునే యుండెను ఈ కథ (గుడ్డిలో మెల్లగా నడచుచున్నది. కొని వజనాభుని వెనుక కొందరు పెద్దపెద్ద రాక్షసులు

శ1॥1

లేరాః ఈ మాతముతో నర్దకొని యూరకొన్న వ(జనాభునకు వారు పుల్ల లెక్కించిరి.

ఒకనాడు వారందరు తను విడుదులను వదలిపెట్టి యింద్రువి నభమీదకి వెళ్లి మునులను జెక్కలుపట్టి లాగి పడవైచి ఆ యింద్ర సభలోనున్న యాసనము లన్నింటి న్నాకమించిరి ఇంద్రుడు తన ట్రికు కేమగునో తెలియని స్థతిలో నుండి వారి కొర కెక్కడ దుఃఖ పడును? ఇందు డెంత (బతిమాలినను వ(జనాభుడు ఒప్పుకొనలేదు, “పి విచ్చెడి దేమి? నేను తినెడి దేమి? నీవు చాలరోజులు రాజ్యము చేపితివి మన మిద్దర మన్నదమ్ముల మైనచో నీ వెన్నాళ్లు రాజ్యము చేనితినో నే నన్నాళ్లు చేయవలయును అని పట్టుబట్టి కూర్చుండెను ఇంగద్రు డేమిచేయునుః అతడి ట్లన్నాడు అబ్బాయీ మనమిద్దర మొక తండ్రి విడ్డలము కదాః ఆ తండ్రిని పోయి యడుగుదము ఆయన యెట్లు చెప్పినచో నట్లు విందము.

వ(జనాళుడు కొంత మంచివాడు అతడు నరియే యనెను ఇద్దరు వాళ్లు వాన్నగారి దగ్గరకు పోయిరి ఆయన అబ్బు డేదో యజ్ఞము చేయుచున్నాడు ఆ పనిమీద నుండి మీ రిప్పుడు కొదు నా యజ్ఞమైన తరువాత రండు. మీ ఠగాడా తీర్చెదను అని వజ వాభునితో ఆట్బాయీ సీవు మీఊరు పో” అని చెప్పెను అప్పటికి అ పోరు సమపినట్లు కనిపించెను

ఇ౦[దుడు శ్రీ శృన్ణునకు చెప్పికొనుట

అంతమా(త్రాన తగాదా తీరలేదు రే పా వ(జనాభు డెట్లును వచ్చును మరల దేవలోకముమిద దాడి చేయను ఈలోపుగా నీంద్రుడు తాను జేపెడి యత్నము తాను చేపితీరవలయును భగవం తుడు ద్వారకానగరమునందు శ్రీకృష్ణుడై జన్మించి యుండెను ఈ సంగతి పోయి యాయనతో చెప్పినచో నాయన సాయము చేసి పెట్టును

అందుచేత ఇంద్రుడు రథ మెక్కి అతడును అతని బండీ వారైన మాతఠలియును ద్వారకానగరము వెళ్లిరి ఆ యిద్దరుమ

౫17

ద్వారకానగరముయొక్క యందమును జూచి నివ్వెరపోయి దానివి వర్మించ నారంభించిరి

ఈ పుస్తక మావర్ణనతో (ప్రారంభించు

ఇంద్రుడు శ్రీకృష్ణుడును కలిసికొనిరి ఇంద్రుడు ్రీకృష్ణువితో సీ కథ యంతయు చెప్పెను (శ్రీకృష్ణు డతని నోదార్చెను అప్పుడు కృష్ణుని తండ్రీ వసుదేవుడు ఏదో యజ్ఞము. చేయుచుండెను *“ఈ యజ్ఞ 'మైనతరువాత నేనా వజనాభువి సంగతి చూచెదను అనీ శ్రీకృష్ణుడు చెప్పి ఇంద్రుని వంపించివేవెను

వనుదేవుని యజ్ఞములో అన్ని యజ్ఞములలోవలెనే కొన్ని వినోదములు కూడ నుండిను ఆ సమయమున ఒక నటుడు వచ్చెను వాని పేరు భద్రుడు అతడు తన విద్యను చూపించి సంపాదించు కొనుటకు వచ్చెను వాని విద్యకు మునులు సంతోషంచి వరము లిచ్చిరి ఇది లోకములో నున్నదే కదాః పూర్వము పగటివేషగాం(డ్రు ఉండెడి వారు ఇప్పటికి నేక పా్నాతావినయము చేపెడివా రున్నాగు వారు వచ్చుట, ఈ రీతిగా జనులను సంతోషింపస తేయుటయు నెప్పుడు నున్నది,

విద్యార్థల యాగడము

దీవితోపాటు ఇంకొకటి యున్నది విద్యార్థులు దుండగులుగా కొంద రుందురు వా రల్లరి చేయుదురు. ఎవరినో యేడిపించు చుందురు ద్వారకలో నట్టివారు కలరు వారు వటువులు అనగా (బిహ్మచారులు ధూర్తులు ఎవరైన నేదైన నిచ్చుబయు ఈ భద్రుడు వారిని పొగడుటగా నుండెను ఈ వటుధూర్తులు తమ గోచీలను ఆ వటునిమీద పారవేసి తమ్ము పొగడు మనిరి. పొగడక పోయినచో తన్సు వారు రద్దీ పెట్టుదురు అందుచేత భద్రుడు వారిని పొగడెము. అందముగానే బొగదెను వీరు బ్రాహ్మణజాతిలో గల మొగ్గ లట అనగా వొాహ్మణులు పూవులు మొగ్గలు కూడ వాసన వేయు నట అ వానన వేదముల వాసన భళదు డంత బొగడినను వటువులు నంతోషించలేదు. వా రల్లరి చేయవలె నని కూర్చుండిరి గాని పొగ

గా

డించుకొనవ3 నని వచ్చిరా? వా రల్లరి చేయనారంభించిరి అప్పుడు భద్రుడు తన మేశగాండ్రతో “వీరు మనసొమ్ము లేమైన నెత్తుకొవి పోయెద రేమో ఉా(గత్తగా నుండు డని చెప్పెను దాని కౌ వటు వులు కోపగించుకొని “అన్నన్నా మేము 'ముచ్చులమా? మీరురా దొంగలు మీరు వగలు వేషము. వేపి ఊరిలోని ఆనుపానులు తెలిసి కొవీ ర్యాత్రులందు కన్నములు వేసి అడ్డమైనవారిని చంవుడు దుర్మార్గ ముగా (బ్రతుకుదుకు మీరు నటకు లని మి మ్మూళ్లలోనికి రానిత్తురు అన్నారు ఈ మాటలు శ్రీకృష్ణుడు విన్నాడు వ్యజనాభని పట్టణము లోని కెన్వరును పోరాదు కదా నటు లైనచో పోవచ్చు నని (శ్రీకృష్ణ నకు తోచినది నటుల వేషములు వేసికొని వ(జపురిలోవికి పోవచ్చును ఎవరు? ఎవ్పుడు? ఈ ఆలోచనలో కృష్ణు డుండెను

ఇంద్రుడు (శ్రీ కృష్ణునివద్ద సెలవు తీసికొని న్వర్గలోకము నకు తిరిగి వచ్చెను భగవంతుడు చేసెడి ప్రయత్నము భగవం తుడు చేయుచుండును తన (ప్రయత్నము కాను చేయవలయును కదా: ఇందు డొక యూహ చేసెను ఎంతటి కట్టుదిట్టములు గలిగిన (గామ మైనను మానవులను రాసీయరు గాని పక్షులను రానీయకుండ కజ్రేయుదురా? ఆది సాధ్యమా? అన్ని పక్షులను ప్రతిచోటికిని వెళ్లును వచ్చును కొన్ని పటలయొక్క రొకయు నువికియు జనులు వాంఛిం తురు చిలుకలు కోకిలలు ఉద్యానములలో నుండినచో నందము చెజువులకు హంస లందము అందుచేత దేవతల నదియైన గంగలో హంన లున్నవి ఇంద్రుడు వావివి పిలిపించెను

ఇందుడు దేనహంవి పొహాయ్యము కోరుట

మనుజులు పకులచేత వనులు చేయించుకొందురు యుద్ధము లలో పక్షుల రెక్కలలో నుత్తరములు పెట్టి పంపింతురు మానవుడు తవ నేర్చుచేత జంతువులచేత సేవ చేయించుకొనును

ఇట్లుండగా మానవలోకములో నున్న పక్షులకు దేనతాలోక ములో నున్న సవులకు, మానపులకుందేవతలకు నున్నంత భేద

1 ముండును అవి మాటలు నేర్చినవ పొండిత్యము కలవి ఆ పకులలో హంస మరియు గొప్పది (బ్రహ్మదేవుని వాహనము హంన ఈ గంగా నదిలో నొక హంనదంపతు లున్నారు పెండ్లము పేరు “ళుచిములి”. దానిమగని పిలిచి యిం(ద్రుడు తనపని చెన్సగా ఆ శుచిముఖి మగడు తన పెండ్లమున కీ నంగతి యెక్కువ తెలియునని చెప్పెను కుచిముఖి వచ్చెను ఆది యిట్లు మొదంు పెప్తెిను స్పామీ మేము నజైనాభుని చెజువులలో తిరుగుదుము మాకు వ(జనాభుని యనుజ్ఞ యున్నది ఒక నొడునే ను తిరిగెడి చెజువునాడ్డున నొక కథ జరిగినది చాల యంద క్త యొక్కతె తన చెలికశ్తతో మాటాడుచుండగా నేను వింటిని” శచిముఖి చెప్పిన వభావతి కఠ

అఆ అందక శ్తెపేరు (ప్రభాఎతి దాని చెలికత్తెపేరు రాగవల్లరి ఈ (ప్రభావతి పజనాభుని కూతురు పార్వతీదేవియొక్కు దయచేత కలిగిన సంతొనము ఈ (స్రభావతి తనకు వచ్చిన కలనుగూర్చి చెలి క త్తెతో చెప్పుచుండెను అ స్వస్నములో పార్వతీదేవి పభానతితో “టపిసిల్లా నీ కొక మగవిని కుదిర్చితిని వాని పేరు ప్రద్యుమ్నుడు. మీ యిద్దరికి పుట్టినవాడు వ(జ్రనాభపురమునకు (ప్రభు వగును అని చెప్పి అదృళ్యురా లమయ్యెను శుచిములీ ఈ మాట వినెను అ సంగతిని దేవేంద్రునితో చెప్పెను అస్పుడు కశుచిముఖికి ఏమని తోచి నది? ప్రద్యుమ్నుడు శ్రీకృష్ణుని కుమారుడు. దేవతల పత్షమువాడు. వ(జనాభుడు రాక్షసుడు వీడు తన కూతును (ప్రద్యుమ్నున కీయడు మరి పెండ్లి యెట్లు జరుగును? అది కాక వీరికి పుట్టిన కొడుకు వజ నాభుని రాజ్య మేలును అనగా వజనాభునకు రోజులు చివరకువచ్చిన వన్నమాట

పార్వతి ఊరకే యిట్లు చెప్పుటయే కాదు. (వద్యుమ్నుని బొమ్మను గీసి ప్రభావతి కిచ్చెను ఆకల సగము కల సగము నిజము ఆ (ప్రద్యుమ్నుని బొమ్మ చూచినచో నెదురుగా (ప్రద్యుమ్నుడు వచ్చి విలుచున్న ప్లే యున్నది. అతడు మన్మథుడు కదాః అంతకంటె పరు

గా 1 వలలో నందగాం(డెన రుందురు? ఆ బొమ్మను చూచినకొలది (ప్రభా వతికి కోరిక మిక్కిలి యెక్కు వగుచుండెను.

ఈ కథ శుచిముఖి దేవేంద్రునితో చెప్పెను ఆ ఇజచిముథి చెప్పుటలో నెంతయో నేర్పుగా చెప్పెను వట్టి విషయము చెవ్పుట కాదు చిలవలు పలవలు కల్పించి రకరకాలుగా చెప్పెను ఇంద్రుడు దాని మాటనేర్చునకు చాల సంతోఎష౦చెను. సంతోషించి * టవి శుచిముఖీ వీ కింత పాండిత్య మెక్కడిదే. యనెమ

శచిమఖి పుట్టు వూర్చోత్తరములు

ఈ శుచిముఖి తండ్రిపేరు సారంధరుడు వాడు బ్రహ్మదేవుని విండీగుజ్జములలో నొకడు దానిని సరస్వతి పెంచినది. ఇంక దానికి చదువులకు లో కేమి? ఇంగ్రు డీ సంగతి తెలిసికొని దానితో నిట్లనెను “పరే చాల బాగుగా నున్నది. నీ వా (ప్రభావతీ _పద్యుమ్నులకు (పేమ ెరుగునట్లుగా చేయనలయును నీవు ద్వారకానగరమునకు టొమ్ము శ్రీకృష్ణుస దర్శించము ఆయన యెట్లు చేయుమన్నచో నట్లు చేయమని హంపివి సంపించెను ఇది పడి కదా? దర్శన మడుగ వక్కరలేదు. ద్వారపాలకు లాపరు ఎవరి యాజ్ఞ లతో విచ్చటికి వచ్చితి నని యడిగెడిది లేదు ఇది యెకాయెకి కృష్ణు డున్నచోటికే పోయెను ఆయన తన యుద్యానవనములో నొక చెజువు ఒడ్డున తవ యెనమండుగురు సెండ్రములతో సుఖముగా నున్నాడు సామా న్యముగా పక్షులు మనుజులవద్దకు పోవుటకు భయపడును ఇది యేమి. చేసినది? నదరు బెదరు లేకుండ “స్వామీ మీతో నే నొక మాట చెప్పవలయు ” ననెను ఇంద్రుడు తన్ను పంపించుట చెప్పెను కృష్ణుడు దానిమాటలు విని సంతోషించి ప్రద్యుమ్నుడు వజనాలువి చంవగరి డనియు నటుడైన భదువివలె వాని యూరిలోవికి పోవచ్చు ననియు విశ్చయించి ఆ భ్యదుని వజనాభుడు తన యూరు పిలుచు నట్లు చేయు మని శుచిముఖితో చెప్పి పంపించెను.

న!

ఆ శుచిముఖి తిరిగి దేవేంద్రునివద్దకు పోవుచుండగా. దారిలో (ప్రద్యుమ్నుని చూచెను అతడు గుజ్జము మీద నెక్కి. యొక బంతియాట యాడుచుండెను ఈ యాటను వేడు “పోలో యందురు ఈ యాట పూర్వమునుండి మనదేశములో నుండెను ఈ (ప్రద్యుమ్నుని 'స్నేహితు లందరు మెచ్చుకొనుచుండిరి

(వభావతి ర“ందమును వచిములి ద్యుమ్నునకు దెయపుట

శుచిములి “ఆతడే యీతడు కావలయును అని (నద్యు మునకు ఎనపడునట్లు పలుకగా ఆ పక్ష లన్నియు నేటవాలుగా జెక్క.. ముడువకుండ నేలల దిగి నిలబడెను (ప్రద్యుమ్నుడు వావిని చూచి ఓ పకులారా అతడే యితి డంటిరి మీ రెవరు? ఏమి పవిమీద వచ్చితిరి? అని యడుగగా శుచిముఖి “అయ్యా మే మిర్యదుని పంపున మీ నాయనగార్‌ని చూడ వచ్చితిమి దారిలో తమరి దర్శన మైనది మీ దయను నంపాదించకుండ పోవుట న్యాయమా? సీవు మీ తండ్రిగారికి కుడిబుజము వంటివాడవు మరి పెలివు” అనగా (వ్రద్యుమ్నుడు ఆతడే యీత డంటీరి కదా? ఆ మాట చెవ్పరాదాః రహస్యమాః” అవగా కళుచిముభి “వ(జనాభు డవనే యొక రాక్ష డున్నాడు వానిని చంపుటకు (ప్రయత్నములు జరుగుచున్నఎ నే నాపనిమీద పోవుచున్నా ననగా (సద్యుమ్నిడు “ఇంద్రుడును మా నాయవగారును ఊరకే శమపడుచుందురు నన్ను పంపించినచో నేను చిటికెలో వానివి చంప్పుదును అనెను అంత శుచిముఖీ జరిగిన కథ యంతయు చెప్పెను

చెప్పి _పభావతిని వర్షించెను మన ప్పస్తకాలలో శ్ర్రీవర్డన వచ్చినచో డొక్క చీలిపోయిన దన్నమాటయే అంగ (ప్రత్యంగ వర్ణన చేయబిడును

వ్రభావతి యందు వద్యుమ్ను డమరప్తు డగుట

ప్రద్యుమ్ను డీకథ యంతయు విని (_ప్రభావతియం దను రక్తు డయ్యెను అంతయు ఠన కనుకూలముగా నుండెను పార్వతీ

య్‌ దేవి తనబొన్ము (వావ్‌ యిచ్చెను కానే యామెమమగ డగు నని చెప్పెను.

ఈ (వ్రద్యుమ్నుడు ననవిహారము చేయుచుండెను చివురాకును జూచి యామెచేయి యనుకొనును పుప్పొాడివి చూచి యామెఎయ్యెద యనుకొనుము తుమ్మెదలను జూచి యామెతలక ట్టనుకొనును

పూర్వమే ఆ హంస వెడరిపోయెను.. దానిని పూర్వమే ఇది యజీగితిని కాదు, ఆది యడిగితిని కొదు-ఆని మనసులో గువ్నిసలాడో నారంభించెను చివరకు దాని కొక యుతత్తరము (వ్రాయ వలెనని (వ్రాసెను. దీని నెనరిచేడ పంసించవలయునుః

చిణకచే వఐయ లేఖ పంపుట

చెట్లను పుట్లను అడుగుచుండగా, మీరు వజప్పరము ఫోదురా? మీరు వజపురము పోదురాః అని యడుగుచుండగా, వితని యాదుర్దా చూచి యొక చిలుక నేను వజపురము పోవుచున్నానయ్యా, వేను తొండరగా పోనలయును, ఒక్క మాటలో చెప్పు మనగా (ప్రద్యు మ్నుడు తన యుతత్తర నూపక్షియొక్క.. రెక్టలలో దాచి బిగించి కట్టీ సంపించెను,

అప్పుడు కుచిముఖి వజ్రషరములో (వ్రభాపతియొక్క- స్నేహము సంపాదించుటకు [వ్రయత్నించుచుండెను

వ్రభావతి విరహ నునుభవించుచుండెను ఆమె. కేమియు తోచక పార్యతి (వ్రాసియిచ్చిన (వ్రద్యున్నుని చిత్రము తెప్పించి చూచుచుండెిను ఇంత అందగాడు లోకమునం దుండునా? ఉండడు అట్టి యందగావి టొమ్మ (వ్రాసి పార్వతీదేవి నన్ను బాధ పెట్టుదున్నది. దీని పేరు “రయి అందురా? అనుచుండెను ఆ మాటలు సంవ మున నంచరించుచున్న శుచిముఖి వివి ఆమెతో స్నేహము చేయుట కీది ముంచి సమయ మని (గ్రహించి కా వాటొన్ముమ చూచుచున్నటులు వజించి ఆ ప్వరుషని దా వెరిగియున్నటులుగా వన ర్తింప నారంభించెను శ్రమముగా సతిదయ మయ్యెను ఇచిషుఖి యట్లు చెప్పెను ఇత

౫ డెవ్వరో చెప్పనలయునాః ఇతడు శంబరాసురునితో యుద్ధము చేసి నప్పుడు దెబ్బలవలన కాయలుకాచిన జొమ్ము కనిపించుచున్నది. రతీదేవి ఇతనిని కౌగిలించుకొనగా మెడయందు అమెచేతి కంకణముల ఒరపిళ్ళు కనిపించుచున్నవి అని తాను వెళ్లైద నన్నది. వచిములి వచో వైయాత్యము

ఈ కావ్యములో శుచిముఖి (వ్రభావతికో మాటాడినను (వద్యుమ్నునితో మాటాడినను మిక్కిలి బెట్టుగా మాటాడును, వారి యందు కోర్కి. హెచ్చించుటకు మాటాడును ్రభావతికి కోరిక ఎక్కువగా మన్నదికడా శుచిముఖివి బతిమాలినది తనతో స్నేహము బేయు మన్నది. చివరకు శుచిముఖి “వారిది ద్వారక. ఆతనిపేరు ప్రద్యుమ్నుడు రుక్మిణీ కృష్ణుల కుమారుడు పూర్వ మిఠడే నున్మథుడ” మొదలైనవి చెప్పి, * సీతండ్రి ప్రద్యుమ్నునకు ని న్నిచ్చునా?ొ అనెను రాగవల్లరీ ప్రభావతులు మరియు బతినూలిరి అస్పుడు శుచిముఖి తా నిచివర కే ద్వారకికు వెళ్లుబయు. (ప్రభావతి 5థ వ్రద్యుస్నునకు చెప్పుటయు. అతడు కొంత మౌనముగా నుండుటయు చెప్పి, ఆతనిని నేను తేలేను నీవు మరి యెన్వరిని కోరినపు తెశ్త” ననెను అప్పుడు (ప్రభాపతి-పూర్వము తన తండ్రి తనకు స్వయంనరము చేయనలె ననుకొని లోకములో నున్న యందగాండ్ర బొమ్మలవ్నియు (వ్రాసి చూపించె ననియు ఇతని బొమ్మ యందులో లేదవియు చెప్పి తాను (వద్యుమ్నుని తక్క. మరి యెవ్వరిని వరించ ననెను అత డంగీకరించక పోయినచో తాను చవిపోవుదు ననెను" మరియు నిట్లనెను, “ఓప్‌ హంసీ పీపు మరల ద్వారకకు పొమ్ము నా నంగతి ఆయనకు చెప్పుము” అవి బతిమాలెను. అప్పడు శుచిముఖి యిట్లనెను “కాదన్నూః ఆతడే నీకు భర్త పూర్వము (బ్రిహ్మకును నరన్వతికిని (వ్రజయ కలహము కలిగెను. అన్పుడు (వ్రిహ్మ మన్మథుని కపించెను ఓరి మన్మథుడాః నీవు నాకీ బార కలిగించుచున్నావు గనుక నీకు భనిష్యత్తులో (నభావతి యన్న స్తీ

న!

మూలముగా నిట్టీ బాధ కలుగుగాక * యనెను ఈ మాటలు శుచినుఖి చెప్పగా (ప్రభావతి మనస్సు కొంతించినది శుచిముఖిని ద్వారకకు బొమ్మని వేగిరింవ నారంభించెను

చందదవతీ గుణవతులప గదపొంబులపై (పేమము

ఈ నమయమున ప్రక్కమన్న యొక్క చెట్టుమీద నొక చిలుక యురిలో తగుల్కొని జెక్కలు కొట్టుకొనుచుండెను (ప్రభావతి పోయి దానిని వదలించెను అది మింటి కెగిరిపోయెను అప్పుడు దాని జెక్కలలోనుండి యొక యుత్తరము క్రిందపడెను (పభావతి ఆ యుత్తరమును చూచి శుచిముఖితో నా చిలుకను పట్టి తెమ్మనెను ఆది (ప్రద్యుమ్నుడు శుచిముఖికి వ్రాపిన యుత్తరము అదియే చిలుక శుచిమువి ఆ యుత్తరము చదువ నారంభించెను (ప్రద్యుమ్ను డాయు త్తరములో (ప్రభావతి అని వ్రాయుటకు ఐదులు “ప్ర(ప్రభాభావతి” అని [వాపెను

హంన పోయి ఆ చిలుకను పట్టుకొని తీపికొని వచ్చెను. హంస బెదిరింపగా చిలుక తనకథ యంతయు చెప్పెను

ఈ వజనాళు డన్న రాతసునకు తమ్ము డొక డున్నాడు.

• అకని పేరు సువాభుడు. ఆతని కిద్దరు కుమార్తెల గలరు ఒకామె

పేరు చంటద్రవతి, రెండవ యామె పేరు గుణవతి వారిద్దరకు యదువంశములో పుట్టిన గదుడు, సాంబుడు నన్నవారు భర్త లగుదు రని నారదుడు చెప్పెను వారు తమ భర్తలనుగూర్చి విరహ మనుఠవించుచుండిరి ఈ చిఎిక వారికి చెలికత్తె. ఈ చిలుక వారి బాధ చూడణాలక "మీ కెందుకు నేను ద్వారకకుపోయి వారి సంగతి కమగొని వత్తు"నని వెళ్లి గదసాంబులతో చంద్రవతీ గుణవతుల విషయము చెప్పి తిరిగివచ్చుచుండగా నీ ప్రద్యుమ్నుడు దాని జెక్క లలో నీ యుత్తరము కట్టుట చెప్పెను

అంతట హంన ఆ చిలకవెంట టోయి అ చిలుక చెప్పిన మాటలు నిజమేనని రుజువు చేసికొనెను చిలుక వారితో గదసాంణులు

గ్‌

కక

వార్మిపేమ కనుకూలముగా నున్నారవి చెప్పెను అప్పుడు కుచిములి మీకేమియు భయము లేదు నేను _భావతికి ప్రాణసఖివి మీ కోరికలు తీరెడు మార్గము నేను వెదకెదను అవి వారితో చెప్పి మరల ప్రభావతి దగ్గరకు వచ్చి _సభావతితో విట్లనెను ఓ యమ్మ వీ కోర్కె. తీరు మార్గ మొకటి యున్నది ఒక్కటే మార్గము నేను కథలు చెప్పుటలో మంచి గడుసుదాన నవియు ఆర్ని చదువులు చదివినదాన ననియు మీ తండ్రితో చెప్పి ఆయన నన్ను పిలిపించి కొనునట్లుగా చేయము నీ విట్లు చేసినచో తరువాతిపని నేను సానుకూల పరచెదను అవి వెడలిపోయెను

జచిములి వ జవాభునికి భువి గూర్చి చెప్పుట

అంత నొకనాడు (ప్రభావతి వజనాభునితో కుచిములిం గూరు పొగడెను వ్యజనాభు డాశుచిముఖిని తనవద్దకు రప్పించుకొనెను ఈ శుచిముఖికి రానివిద్యలు లేవు కదా తర్కము సాంఖ్యము వ్యాకరణము [శ్రాతము (బ్రహ్మసూత్రములు పూర్వపక్షములు సిద్దాంతములు కొావ్యనాటకాలంకౌరముఎ.వానియెదుట శుచిముఖి చెతిగిపోవెను ఆ వ్యజనాభు డాశ్చర్యపోయెను చివరకు ఆ రాక్షసుడు నృష్టిలో నీ వెరిగియున్న యద్భుతము లేవైన యున్నవా యని యడిగెను శుచిములి యింత (ప్రయత్న మందుకోసషు కదా చేసినది “భదు డని యొక నటు డున్నాడు. వాడు చాల గొప్పవాడు గొప్ప మహిమ కలవాడు” అని చెవ్సగా వజనాభుడు వావివి పిలిపింపు మనెను,

ఇంక నేమున్నది (ప్రభావతివద్ద సెలవు దీసికొని కుచిములి ద్వారకా నగరమునకు వెళ్లెను శ్రీకృష్ణునితో సీ కథ యంతయు చెప్పెను వా రాక పదకము వేసిరి ప్రద్యుమ్నుడు భద్రుడు గదుడును సాంబుడును వానికి సాహాయ్యము చేయువారు. గదుడు పారిపార్మి కుడు సాంబుడు విదూషకుడు వీణ వాయించువారు, వేణువు వాయించు వారు రజకులు, కొందరు నాట్యక త్తెలు. వీరందరును కలివి వజ పురమునకు పోవలయును. అచ్చటికి పోయి ప్రద్యుమ్నుడు వజ

ప! నాభుని సంహారమునకు (ప్రయత్నము చేయవలయును. ఈ నిర్ణయము జరిగినది.

ఈ శుచిముఖి తిరిగిపోవుచు మరల (ప్రద్యుమ్నుని కలివికొని చిలుకచేత ను త్తరము పంపించుటయు (ప్రభావతియొక్క కోర్కె యొక్కం యతిశయము అన్నియు చెప్పి నన్ను భగనంతుడైన నీ తండ్రి వజ పురమునకు పంపించు ననియు చెప్పి తా సీకథయంతయు నిందునితో చెప్పవలయు నని వెడలిపోయెను

(వద్యున్న గదపాంబులు మాథ వేనములతో వ(౭వు౦ చేరుట

ఇంక సీ మేళము వియలుదేరినది కొన్నాళ్ళ (ప్రయాణము చేసి వజ్రపురికి చుట్టుపట్ల నున్న యూళ్ళలో మేశములు కట్టచుండిరి ఈ వార్తలు వజనాభుడు వినెను వారినీ పిలిపించెను

అవగా (ప్రద్యుమ్నుడు గదుడు సాంబుడు వజపురికి చేరిరి శుచిముఖి (ప్రభావతితో చంద్రవతీ గుణవతులతో వారిరాక తెలిపెను రాకపోకల గూఢముగా జరుగుచుండెను. వారు వేషములు కట్టి యాడునపుడు వీరు భర్తలయొక్క నటనను చూచుటకు పోవుదురు

'మొదటినాటి నాటకము జరుగుచుండెను అత డనేకనాటకము లాడెను ఈ మన్మథుడు మాయలమారి సర్వమును తన మాయ చేత కల్పించుచుండెను రాక్షసు లతనికి కానుక లిచ్చుచుండిరి

అంతఃపుర స్త్రీలు తెరచాటుననుండి వినుచుందురు చూచు చుందురు అ తెరలో నొక చిన్న నందుచేసిరి అందులోనుండి (ప్రభావతి వద్యుమ్నుని చూచుచుండును (వ్రద్యుమ్నుడు (ప్రభానతివి చూచుళుండును

ఆ రోజున (ప్రద్యుమ్నుడు ప్రభావతిని గురించి (వ్రభావతితో చెప్పినట్లు తన నాట్యములో కలిపి కొన్నిమాట లనెను. ఆవి వజ వాభునితో నన్నట్లుకూడ సర్ధము చేసికొనవచ్చునము మరియు కొను పభావతికడకు ఆ ర్యాత్రియే వచ్చెద నని యా మాటలలో చెప్పెను. (ప్రభావతి తనగుబ్దు బయటపడు నవి భయపడెను. భుచిముఖి వీ మగడు జాణ, నీకు భయము లేదని చెప్పెను.

౫17

ఇంక నేమున్నది? ఆ రాత్రికి తన మగ డైన (ప్రద్యుమ్నుడు తనవద్దకు వచ్చు నని ప్రభావతి పిద్ధపడుచుండెను ప్రొద్వ త్రుంకెను చంద్రోదయ మయ్యెమ

ఇంక (ప్రద్యుమ్న రెట్లు వెళ్లను?

(వభావతి విరహవేదన

ఒకన్ట్రీ (పభానళికి పువ్వులను తీసికొనిపోవుచుండెను ఈ వ్రద్యుమ్ను డొక వృవ్వులో తాను తుమ్మెదవలె దాగియుండెను ఇది యెవరికిని తెలియదు.

మరి ప్రభావతి మగ డెప్పుడు వచ్చు నెప్పుడు వచ్చునని ఎన్నో నూనెలు రాసుకొనును జుట్లైన్నో విధముల మలచుకొనును వంద విధముల బౌట్లు పెట్టకొనును ఆ టొట్టు చెరిపి యీ టొట్టు ఈ టౌట్టు చెరిపి ఆ బొట్టు - ఆమె సడుటాధ భగవంతునకు తెలియ వలయును ఈ గోల యంతయు పదమూడు వద్యములలో నుండెను వీనిలో బొట్లపేర్లు కలవు చుక్కటొట్ట. అవిపెయాకు బొట్టు చంది రువి లొట్టు నెలవంక బొట్టు గుమ్మగివిత్తు బొల ఇంక నగలు మైలు, పిల్లాష్ణ వీరమద్దియయి అందిఎ, మొలనూళ్ల

ఎంత పేపటికి ప్రద్యుమ్నుడు రాడు ఏమిచేయును? కావ్యములీ లోని నాయిక లేమి చేయుదురు? చంద్రుని దూషింతురు ఆరు వద్యాలు సాగినవి మరియు నేమి చేయుదురు? దక్షిణపుగాలిని తిట్టు దురు. అవి యొక మూడుపద్యాలు సాగివవి.

మరియు నేమి చేయుదురు? మన్నథుని దూషింతురు ఇక్కడ వచ్చినది తగాదా ఈ మగడే మన్మథుడు థిట్టవలెనా వలదా? ఆందు చేత వేమిచేయును? ఇది చిత్రమైన పరిస్థితి దోష మితరులయం దువ్నచో వారిని మనము దూషింతుము తిట్టుదుము వారి నెదో చేయుదు మవి (ప్రతిజ్ఞ పలుకుదుము ఆతప్పు చేసినది కొడుకో, భార్యయో థభర్తయో కూతురో అయినచో నెట్లు? ఛీయీ(ైతు కెందు కనుకొందురు పానము (ప్రభావతియు నళ్లు యనమకొని చచ్చిపోవు

న్‌ా

టకు సిద్ధపడినది అప్పుడు మన్మథు డేమిచేయును? ఆ పుప్వులోవి తుమ్మెద వెంటనే (ప్రద్యుమ్నుడై. కూర్చుండెను భార్యను కౌగిలించు కొనెను ఆమె కతడు తన మగడని తెలిసివంతవే కౌగిలి వదలించు కొవి పారిపోయెను.

ప్రద్యున్ను డేమి చేయవలయును? ఆమెను బతిమాలి తెమ్మని శుచముఖీ రాగవల్ల రులను (ప్రాక్టించెను వా ఠామెను పోయి బతిమాలిరి

ఇక్కడినుంచి శృంగారరన విజృంభణము ఇది చివరి యాళ్వాసము వాలు గొశ్వాసము లై పోయినవి

శృంగారన మనగా ఒకరియం దొకరికి (పేమ కలిగిన శ్రీ పురుషుల యొక్క (ప్రేమకథ వర్ణింపబిడగా కలుగుచున్న రనమ్ము

ఈ రనము (వ్రధానముగా రెండు విధముల శ్రీ పురుషులు కలినియుండగా చేయబడిన వర్ణన మంతయు సంభోగ శృంగారము ఇద్దరును విడిపడి దూరదూరముగా నున్నబ్బుడు చేయబడిన నిర్ణనము విపలంభ శృంగారము

'మొదటిదానికం'అ రెండవది గొప్పది యందురు విప్రలంభము నందు రన మధికముగా కలుగును నంటథోగళ్ళంగారమునందు రస మెక్కువగా కలగదు

శల్చనా $ల్చవైచితి-క్రొత్త పోకడ

ఈ కావ్యములో వీ యమైదవ యాశ్వానములోని నంథోగ శృంగారముమ దీవివై దినచో వేరొక రసము లేదు చూచితిరి కదాః అంతయు కల్పన కథలోని మెలికెలు. ఈ మాటలలోని పసందులు, శుచిముథిని మంచి గడుసరియైన రాయబారిగా చిత్రించుట ఈ కాష్యములోని (ప్రధానవిషయములలో ప్రభానమైనది శుదిముభియన్న యా యాడుహంసను చిత్రించుట. తక్కిన దంతయు నొక మోస్తరుగా నుండును

ఇంకొక విశేష మేమనగా భద్రు డన్ననటుని (ప్రవేశ పెట్టుట. అ భ్రునినుండి వ్యజప్పర్మీప్రవేశమునకు మార్గమును విభారించి నిక్ష

ప!

యించుట దీనివి ఉప్మళ్రుతి యందురు. ఇదియొక చిన్న € లక్షణము

కాన్యము మొదలు పెట్టుచునే యింశద్రుడును మాఠలియు వచ్చి ద్వారకా నగరము. వర్మించుట అదియొక చిన్న శిల్పలక్షణము. నర్జ నలలో కొన్ని కొన్ని గడుసుమాట లుండును సునాభుని కూతులు, వారికి నారదుడు గదసాంబులను భర్తలుగా చెప్పుట, ఆది మనకు మాటిగా తెలియదు చిలుకనుబట్టి తెలియును

కథ నేదియో మలుప్పలు మలగించి చమక్కారముగా చెన్సుట యన్నది ఈ కవి కెక్కువ యిష్టము

ఇది తత్పూర్వకపుల మార్గము కాదు ఈయనయొక్క_ ప్రత్యే కఠ దీనివలన నొక లాభ మున్నది ఒక నష్ట మున్నది లాభ మేమ నగా కవియొక్క కథాకల్పనా దాతుర్యము తెలియబడును న్వు మేమ వగా కథాకల్పనా దృష్టిలో వే రసమును విలువదు వట్టి కథ[క్రింద శేలిపోవును

వంభోగ శృంగార వైలక్షణ్యము

ఈ ెద్దదోష మున్నది ఈ దోషమును కవి కప్పిపత్చ వలయు నవి చివరి యాశ్వాసములో వించుమించుగా వీ నంలోగ శృంగారమును మిక్కిలి వర్ణించెను ఈ యాశ్వానములో నున్నవి రెండువందల యిరువది పద్యములు అందులో మాటయెనుబదియేడు వద్యములు ఈ నంలోగళ్ళంగార వర్ణనము

ఇందులో ననేకవిధములు మదట గర్భాదానపు గదిలోని "పెండ్లి కూతురు యొక్క పిగ్గు తరువాత రతివర్ణము తరువాత (వ్రద్యు మ్నుడు తాను దినదిన మచ్చటికి రాగలిగిన యేర్పాటు చెప్పుట ప్రాతః కాల వర్ణనము చంద్రోదయము.

మరియును చంద్రవతీ గుణవతులు తమ 'పెదతండి కూతును జూచుటకు వచ్చి యీమెయొక్క రహన్యము వారికి తెలియగా (వభా వతి భయవడుచుండగా శుచిముఖి వారియొక్క. రహన్యము చెప్పెను (ప్రద్యుమ్నుడు తన విడిదినుండి (ప్రభావతి యంతఃపురమునరకు

మ!

నేలలో పెద్దపారంగము ్రవ్వెను, ఆ సౌరంగమువెంట గదుడును పాంబుడును గూడ వచ్చున శ్షేర్పాటు చేయబడెను

నంభోగశృంగారములో నొక విలక్షణమైన విషయ మున్నది చానిని గోతస్థలన మందురు, అనగా నౌక నాయకుడు ఆ నాయికతో నులవడుచు తన్మయత్వములో కా నెరిగిన ఇంకొక స్రీ "పేరుతో దీనిని పీలుచుట ఈ నాయికకు అప్పుడు వచ్చెడు కోనము చెప్పుటకు వీలు లేదుకదా ఇది సంభోగ శృంగారములో 'పెద్దకథ ఈ సద్యుమ్నుడు (వ్రభావతివలన నులపడుదు “ఓపవి రతీ * అని పిలిచెను దానితో కొంప లంటుకొనెను ఈ నంభోగళ్ళంగార మింకను "పెరిగెను, వట్టి "రతీ * యని మాత్రమే పిలువలేదు. * మత్సాాణమా * అనికూడ పిలిచెను అ ప్రాణము (వ్రక్కమీదనుండి లేచిపోమెను దూరముగా విలుచుండి (సక్కలెగయ వెక్కి వెక్కి. యేడ్చెను

వ్రభావతి$, చంద్రవఠీ గుబవతులకు పుతోదయము

ఈ కథ యెన్నాళ్లు గడచినడో చెప్పలేము ఎందుకనగా (ప్రభా వతియు చంద్రవతియు గుణవతియు గర్భవతు లైరి. ముగ్గురకును మగపిల్లలు కలిగిరి వారు పుట్టుచునే యొవనవంతు లైరి

(ప్రభావతి కొడుకు'పేరు (వ్రభావంతుడు. చంద్రవతి కొడుకు "పీరు చంద్రవ్రభుడు. గుణవతి కిద్దరు కొడుకులు. పెద్దవాడు గుణ వంతుడు రెండవవాడు కీ ర్తిమంతుడు

ఈ రీతిగా నజ్రనాభుని కోటలో శత్రువు లార్వురు సిద్ధమైనారు

ఇవ్వుటకు వీలులేనంత యందమ

ఈ యాళ్వాసమంతయు సంథో గశ్చ్ళంగారము [క్రిందనే లెక్క ఇదియే ఈకొవ్యమునందలి మేలిమి యనవచ్చును ఇంత సంభోగ శృంగార వర్ణనము మరియొకచోట లేదేమో యనిపించును.

గన్‌ ౪111

శిల్సదృష్టితో చూచినచో వీ కావ్యమునందు. కొన్ని యొడుష్న లున్నవి

అన్నిటికంచె నందమైనది యేమనగా (ప్రద్యుమ్నుడు శుచి ముఖికి జామి (వాపి చిలుక రెక్కలలో దాచివాడే - ఆయుత్తరములో సగము తృతీయాశ్వానములో నున్నది. అవి పద్యములు, తక్కిన నగ మీ పంచమాళశ్వానములో నున్నది, ఇది ద్విరదగతి రగడ. ఈ నగము జాబు చెప్పుటకు వీలులేనంత యందమైనది. ఎంత యంద మైన దనగా ఈ కవి పద్యములకంకె రగడ వాగుగా చాయగల డేమో యన్నంత యంద మైనది,

ఈయన గొప్ప నండితుడు వర్ణనలు కూడ కొత్తకొత్త వియే చేయును ఒక (ప్రాతఃకాలమును వరించెను

నమయాభిజ్ఞత( గుక్కు=టంబు వివిధచ్భందత్తియామాంతరం తిను యామో మొదలైన పద్యమున్నది వాల గడుసువద్యము

ఒకచోట చంద్రుని వెండి జడ్డిగము ఆని యుక్సేక్షించివాడు. డ్గీగ మనగా కొయ్యతో చేసిన గుండ్రని ఒక చిన్న పీపావంటిది. దానిలో బెజ్టము లుండును రైతులు దంపస నాగలి కట్టి దున్నుచు చాలు వెంట విత్తులు దానిలో పోయుదురు

ఈయన యిట్టి మాటలను చాల వాడును “రోళ్ళా రోకళ్ళా పాడిన కథ అందురు దానిని వాడెను.

వలుకుఐడులు, యమకములు

కొన్సు ముడుచుటలలోవి యందమును చెప్పును మొగాన 'పెట్టకొము బొట్లు స్రీలు ధరించెడి నగు చెప్పును

(ప్రభావతి పిన తండ్రికూతుండడ్రుకూడ (ప్రభావతినలెనే (నవ

న

_ర్తించిరి కదా నారు తోడిదొంగ లై నారట లోకములోని మూటలను: పంకుబళ్లును మిక్కిలిగా వాడును

“డ్లానవునకు నుదయించిన దానవు గావున “*కలికీ రాగదె చిలుకలకొలిక్రీ మొదలైన యమకములు వాడును ఈ యనుకములు శృంగారరనమునకు దోహదము లని యాయన యూహ యన్నట్లు తోచును

చివరకు ఈ కథయంతయు వ(జనాభునకు దెలినెిను అత డెత్తిపచ్చెను అంతఃప్ప్కరమును ముట్టడివేపెను

ఈ వంగతి (ప్రద్యుమ్ను డెరింగెను ఆ దొంగ పౌరంగము ముండి తనభార్య కేమి యావద కలుగునో యని వచ్చి కత్తి పుచ్చు కొవి రాక్షనపేనను చెండాడెను

వీరవనికాత్వము

ఒక చమత్కార మేమవనగా ఆ యుద్ధములో ప(జనాభుడు చని పోవచ్చును (ప్రభావతికి నజనాభుడు తండ్రి కదాః తండ్రి చనిపోవుట ఏ సీకి వ్పిముగా సుండదు కదాః ఈ సంగతి (ప్రద్యుమ్నుడు (వ్రభా వతితో చెప్పగా నామెయే మూల నున్న కత్తిని తీసికొనివచ్చి యతని కిచ్చెను. కొందరు దీవిని విశేషముగా భావింతురు. అమె వీరవనిత యని వట్టి పీరవనితయే కాదు తండ్రియు, మగడు నుండగా తండ్రీ చచ్చుటకుకూడ నంగీకరించిన వనిత చంప్ప్వమన్న వవిత

యుద్ధముయొక్క_ కథ ద్వారకకు తెలిపెను కృష్ణుడుదండె త్తి రాలేదు ఇంద్రుడు మాత్రము (ప్రద్యుమ్న గదసాంబులకు రథములు పంపించెనుం

శ్రీ కృష్ణ తేజము ఇందులో నొక్కటియె చిత మున్నది. (శ్రీ కృష్ణుడు తన

2న

చ(క్రాయుధముసు (ప్రద్యుమ్నునకు పంపెను ఆతడు దానితో స(జనా భుని శిరస్సును ఛేదించెను

ఇది యొక విశేషము

్రీకృష్ణతేజస్సులో కొవ్ని వ్యూహము లున్నవి ఆది వేరే విషయము వాసుదేవుడు, (ప్రద్యుమ్నుడు, అనిరుద్దుడుంవీరు మువ్వురు నొక్కటియే వ్యూహము. వాసుదేవ (సద్యుమ్నులకు లేదము లేదు.

ఈ వ(జనాభువి రాజ్య మంతయు మువ్వురు చునుమలకు వచ్చెను,

మరియొక్క విశేష మేమనగా సీ కావ్యమును పింగళి సారన్న ఠన తండ్రి కంకిత మిచ్చెను ఇది చాల గొప్ప విషయము

పరిష్కరణము-పాఠనిర్ణయము [పశ కవితలో నవ్య (వ్యక్రియను _బ్రాదుర్శవింవః జేసి లోకో త్తర ప్రతిభా సంపన్ను. డని యశము నార్జించినవాండు పింగళి సూరనార్యు.డు. ఇతడు రచించిన మూడు కావ్యములును మూండు విధము లగు కవితా రీతులలో న్మగశేణికి. జెందినవ్నై ప్రసిద్ధి గౌంచి యున్నవి ఆంధ్ర వాబ్బ్యయమున నంతకు. బూర్వము కానరాని ద్వ్యర్థి కొవ్య విర్మితికి నీతని రాఘన పొండవీయమే తలమానికము రెండవది యగు కళాపూర్ణోదయము ఆపూర్వ చిత శల్చ కల్చ్పనములతో నలరారు *నవలి యనందగిన చమత్కార కథాబంధుర (ప్రబంధము ఇక మూడవ దగు ప్రభావతీ ప్రద్యుమ్నము రన నమంచితమై నాటక ముద్ర గల (పబంధ రాజము ఇందలి మైదాశ్వానముల నై దంకము లనవచ్చును రచన సర్వత నరస నంభాషణ రూపమున సాగినది ఈ కాన్యమున సూరన కవి (ప్రతినిధి యనందగు ళుచిములి నూత్ర ధారిజీగ ముండి రూసింప( జేసిన వాటక మియ్యది. అట్టి యీ (ప్రబంధ రాజమును వబిరిష్కరించుటలో మాకీ (కింది పళు లాధారములు

1. చింతామణీ ముడ్రాక్షరకాల, చెన్నప్పరి, (1801) £ వురాణసండ మల్లయ్య శా స్తులవారి లఘుటీక గల వతి, కాకినాడ (1010),

ఇషః

8 ఆంధ్ర ప్రదేశ్‌ సాహిత్య ఆకాడెమి (ప్రతి, హైదరాబాదు, "10800

శ వావిళ్ల రామస్వామి శొస్త్రుం అండు సన్స్‌ వారి పతి మదరాసు (800

క వెంకట్రాను గ్రంథమాల ప్రతించతుర్ధ ప్రచురణము(1802)

6 మదరాను పభుత్వ ప్రాచ్య లిలిత (గంథాలయనులోని ట్రొనుదొర వ్రాత ్రతి(డి సం 52%

పై వ్రతులలో( ఐలు తావుల విభిన్న పాఠముణు కస్పట్టు చున్నవి వాని నన్నింటిని సమీకరించి పరిశీలించి, వానిలో సరసము, సందర్శోతచిము అని తోంచిన. దానిని బ్రధాన పాఠముగ స్వీకరిం చీతిమి అల్లే సముచికనుని తోంచివ రెండవ దానిని బాఠాంతరముగ గు ర్వించితిమి. వావిలో గొన్ని

1.184 అరయ నెట్టికసిల లంతలు

సే ముద్రితా ముద్రిత (వతులయందు ' నెట్టికసీల” యనుటకు మారుగ “అటికసీలో యనియు “అట్టిసికొ అనియు బొకములు కన్పట్టు చున్నవి అట్టికసీల = గోడకు బిగించు కొయ్యమేకు, అఆట్టికిసిక = చిన్నకుండయొక్క- మూతి, ఈ యర్ధము పై సందర్భమున కంత యుచితముగ( గన్నడదు ఈ పద్యము భద్రనటు(డు వటువుల వి్యా వైదుష్యము వర్షించు. ఘట్టములోనిది పిట్ట చిన్నది కూంక ఘనము అను భావమిందు ధ్వనించుచున్నది

ఇచట సరియైన పాఠము "“నెట్టిక సీలొ యను పదమై యుండును ఇది న్నెస్టిక శల" శబ్దభవ నుని కొందణ తలంచిరి కొని యా యర్శమిట (ప్రకరణోచితముగః గన్పట్టదు. నెట్టిక యనంగా త్రీలు ధరించు నొకానొక కంఠాభరణము దీనిని 'ఆడ్డిగ యనియు నందురు అందొక చిన్న “సీల యుండును ఆ యాభరణమును

తర

దాల్భుటకును దీయుటకు నా '“సీలి యపయోగపడును సీల = మర ప్రీకకా కారా గలున్థలిగు 'వేటూరి స్రకాకరళా స్తం రో విద్ధరించిన పార మిది దీవికి. [బయోగాంతరము (కీడాథిరామములో( చున్నది ఈ న్‌ ఎట్టు

“ఆడుచున్నది చూడు మర్థాలినయము!

దాను నెట్టికసీలంత గాని లేదు” (వ 4)

నందర్భశుద్దిని బద(ప్రొరిని బరిశీలించి 'పై నవరణ మిందు గావింప(బడెను

ఒ78 వెలందీ కరంబుల్‌..... వెల(ది కుచంబుల్‌

పై ముద్రితపతు లన్నింటియందును ఈ సద్యాంతమున *వెల(ద్‌ కరంబుల్‌ ఆను పాఠమే కన్చట్టుచున్నది. (వఖభావతీ కర ములకు గెందామరలు సాటి రావు అవి గొజ్జంగి జేకులబంతు లను టలోనే సౌగను గలదు = ఆని ప్రకరణార్థము కాని బంతులతోడి సామ్యము కరములకం'జె( గుచములకే యుక్త మనుట కవి సమయ సిద్ధము “చెండ్లా గుబ్బలు” (విజయ 184) మొదలగు ఉదాహరణ ములు కావ్యాంతరములయందు బహాధా కన్పట్టుచున్నవి శావున “*వెల(ది కుంచంబుల్‌ అను వ్రాంత ప్రతి పార మిందు (గ్రహింప బడినది కవి యిక్కడ (బ్రభావతీ కుచద్వయమును రెండు సద్యము లలో వర్షించియున్నా(డు

9_క7 కజదుల పుం గిది

352 (వ) దీవి కజుదు లెంత యరుదులు

పై ముద్రిత (ప్రతులయందు “*కఅద!ః కజదు కజుదు ' అను పాఠములు గలవు, కజద = బుద్ధి కజుదు = నేర్పు ఈ పదము హాంసికీ విశేషణమై యున్నది బుద్దిగల హంసి యనుటకం'పె వేర్పు గల హంసి యనుటయే నండర్భోచితమై యుండును శబ్ద:త్నాకర

మీ

మువ "కజుదు* శబ్దమున కిచ్చిన యాకర (స్రయోగములలో “డీవి కజుదు లెంత యరుదులు * అను పై (వభానతి (యోగము గూడ నొకటి కావున *కణుదు అను పొర మిందు (గ్రహింప బడినది.

8.180 చోద్యము చూచితే యిది

పై ముద్రిత (ప్రతులయందుః బై పాఠము కన్పడుచున్నది కానీ వ్రాతప్రతిలో “చూచితె చ్యితమున్నది యను పాఠము గలదు చిత్రమున్‌ .-ఇది = చ్యిత్రమున్నిది. ఇది (ద్రుతద్విత్వ సంధిం దుష్టనంథి యని తలంచి కొంటోలును పాఠము పైరితి మార్చంబడి యుండును ఇట్టి సంధి పలుప్తరు (ప్రామాణిక కవుల ప్రయోగము

4.47 వెజఃగయ్యెడు..... ఆరుదయ్యెడు

పై ముద్రిత వ్రతులలో “వెలంగయ్యెడు ' అను పాఠము కన్పట్టుచున్నది వెబంగుళబ్దములో సాధురేఫ మున్నది (ప్రానస్థాన మున నుళయరేఫముల( (బ్రయోగించినచో “ప్రాసవైరి మగునవి యస్పకవ్యాది లాక్షణీకుల సిద్దాంతము కాని కవులు నిరంకుకులు గదాః యతి (ప్రానములలో నుళయరేఫ ఘటిత కవిప్రయోగములు వరశ్ళ్శళములు కన్పట్టుచున్నవి అయినను “ఆరుదయ్యెడు అను (వ్రాంశ(వ్రళి పాఠము నిందు (గ్రపాంచితిమి సమ్మప్రాసము నిర్చా ధకముగదా యని

4.146 నీతోడ( ెప్పండెంసీతోడం జెప్పంపండే

పై ముద్రిత (పకులయందు మొదటి పాఠము గలదు రెండవ పాఠము (వ్రా/త్యప్రతిలోనిది ఇందలి (చెప్పి. అంపండే = చెన్పం వ౭దే) క్వ్వార్ధ కేకార నంధి దుష్ట మని తలంచి కావలయును బాఠము మార్చుచెందినది. “చెన్పంవండే” యను నీ క్త్వార్ధకేకారనంధి రూప

కనన? మువే ప్రొఢవ్యాక_ర్త (ప్రామాణిక (వ్రయోగముగః బేర్కొని లక్ష్య ముగ విచ్చియున్నాండు. ((ప్రొథ సంధి=2 ) ఈ (ప్రయోగమువే మే మీందు( (బధానపాళముగ (గ్రహించితిమి.

560 త్రాగంగ నెత్తెడువట్టి యెజ్డగా. (గాంగిన మడ్డు చందమున.

ఈ సద్యమున సూర్యోదయము వర్ణితమై యున్నది [పాక్సతి ఈన పతి యగు నింధ్రుని యెదుట నిల(ఐడి తనపై నతనికి నమ్మకను పుట్టటక్లై యెత్తి పట్టిన (క్రాంగిన మడ్డు వోలె నుదయ షూర్యుండు కన్పన్లై నని పద్యభావము, కవి యీ పద్యమున వాటి యొక పొౌంఘిక నియమమును గున్తరించి యున్నాడు మగనికి€ దన మగున శీలముపై ళంక కలిగినచో నామె తన పతి యెదుట నిల(ఐడీ బాగుగా నెజ్జగాం (గ్రా౭గిన యొక యినుప గుండును జేతం దాల్చి “నిన్ను గాక యన్యుని గలలో నైనం దలంచి యుండలేదు వీవే నా సఠివి” యని (ప్రతిన చేయవలయును పతివ్రత యగునేని నామె చేయి యగ్నిఠత_స్తము కాక యుండును అప్పడు భర్త కామెపై విశ్వాసము. కుదురును విషయ మిట్లుండ, ముద్రిక (ప్రతులలో “శ్రాగగ నె త్తెడు నట్టొయను పై పాఠమే కలదు బాగుగా నెజ్టగా6 (గ్రాంగిన యిమువగుండు నంటి ఘనపడార్ధమును (ద్రాఃగుట యేమి? మరి కరంగిన దాని (ద్రాగుటయే యిందు వివక్షిఠత మన్నచో నపుడు చేతనె త్తుట కుదురదు, ఉదయసూర్య బింబముతో సామ్యము జాడ తెడును “తక్కక యె _త్తెడునట్టి" యను వ్రాతప్రతి పాఠము నందర్భోచితము, నర్ధవంఠతము నని తంంచి యా పాఠము నిందు! బ్రధానముగ పస్వీకరించితిమి.

5152 పీ మోవి చిగురుందేనియ లాను నాన

వలు ముద్రిక ప్రతులలో. వై పాఠము కన్పట్టచున్నది ఇంద్ర

గక

గజిభంగ మేర్చ్‌డి యున్నది ఇది-ట్వెళదగ్‌తి రగడ (వతి పాదము నందును బందబముగణములు నాలుగేస్‌ యుండవలయును. (వాంశ (ప్రతిలోను వానిళ్లవారి ముద్రిక ప్రతితోను గల నిర్దష్ట పాఠమిందు కృహీళమైనది.

“పి మోవి చిగురుందేనియలు (గోలెడు నాన

మేము కావించిన సవరణములు వివరణమనులు నహృదయా “మోదకము లగునని యాశయము

నంపాదకులు

హహ శన కీ .] అప ం త 1కే లవార్య హరి శివకుమార్‌ రిటైర్డ్‌ ప్రాఫె.5 తెలుగు డిపార్ట్‌మెంటొ ఖా న! కాకళ్యీయ విశ్వవిద్యాలయం, వరంగల్‌* లల్లో థ్రీ ఇల్ల [పభావ (పద్యుమ్నము వథమాశ్వానము (అవళార౦ిక - రేవతా ప్రతి - ఆడి కని మ్రుతి. కాన్య కేచరో థైలము = కృళిళర్త వంళ ,(వ్రళన్తి - మస్థ్యంఠతములు - కథా ప్రారం భము - ఇంరు(డు ద్వారకా వట్టణ కోభను దిలకీంచుట - మాతలి నగర బొందర్యమును (బళంవించుట - కృష్ణు(డు దివిజ వల్లభు నెదుడళొని లోడి కెచ్చుట - ఇంగరువి కళల వార్త = వజ్రవాళ రైత్యుండు వ్వగ్గమపై దంజెత్తుట = దానవ వీరుల యట్టవానములు జ వజవాలుని శకోర జ! యము = కళ్యవ ముని తమనయము - వనురేవుని యజష్ఞకార్యము అ ళద వనటువీ యవూర్వ బాట్య కొళంము - నటువుల విద్యా వైరున్యము నా శ ళృళ్టుని వకవుర వ్రవేశ నదకము - బేన హంనలతో దేవేంద్రుని మంఠనము _ పచిములి యను రేన హంనీ యింధ్రునితో వజవురీ వార్త విన్నవించుట -- వభావతీ న్యన్న నృత్తాంతను - చితఫలక చిత వ్రద్యున్న పొందర్యము.] అవతారిక ఇష్టేేవతా న్తురి ఉ శ్రీమ దుమా మహేళు లతిచిత నిలాసులు కారు ముళా వియో గామిత చింళ నాండొరులశై నగ వొటలు విచ్చ( దెల్పు కొం తి మహిమంబిచే( జెటి నసగంబుగ నొక్క-యొడల్‌ దరించున (శ్చేమపుదంకళుల్‌ కృథిసథిజా దవరింతురు గాత గిర్తులళా, 1 థ్‌ 1

జి (వ్రళానతీ వ్రద్యున్నను ఉ అంగజ హేశుకంబు లరయఃా మిళునంబుల (పేమ లిట్టిచో నంగజు తల్లిదండ్రు లగునట్టి యనన్య నమాన హార్ట సం నంగు లనాది దంపతులు సత్కృవ వనిత్తురు గాక సౌఖ్యముల్‌ పింగళి నూర ధీరవరు బిడ్డకు మా యమరేశమంత్రికి౯ £॥ చ, అమల నవీన హైమ నిజయాన గరుద్ద్యుతి. (బోదు సద్వప్పు ర్విమలరుచికా స్వభ క్తులకు వెండియు. చ్రైండియు' గిర్హియుకా సుతే జము, నెప్ప డప్పుడే యొన(గు సర్గవిధానము దాల్చి యున్నయ ట్ల మరెడు వాగ్విధాత లమరార్యున కి త్తురు నిత్య పౌఖ్యముల్‌. 8 వ అని నకల భువన ప్రవర్తన 'హేళతువు లైన పురాతన మిథునం బులం గొవియాడి, శ అది కవి న్తుతి గీ. ఆదికవుల! (బ్రాచేతన వ్యాన మునుల. దల(పులోన భజించి యత్యంత సరస మగు (నభావతీప్రద్యుమ్న మను (పబంర మాచరింపుచు, నొక్కంనా డాత్మలోన క్‌ శావ్య రచవోర్దేశము మ. జనముల్‌ మెచ్చ(గ ముఃా రచించితి నుదంచ ద్వ్వైతిరికా గారుడం బుమ ీరాఘనపాండవీయము( గళాపూర్ణోదయంబుకా, మటికా 'దెను(గుం గబ్బము లెన్నియేనియును. మ శ్చి(శ్రాది నంశాభివ ర్జన లేమికా బరితుష్టి నా కవి యొనర్చం జాల వత్యంతముకా 6 క “*తండ్రియ సుతులకు దైవం" ఐంగడ్రు గదా వేదవాదు లది వినియును, నే వీండ్రును వాంగడ్రును దిలెనూ తండ్రీ. బరమ పూజ్యా(గాంగం దలంవమి తగునే? 7

(వ్రఠమాశ్వానము ! మ గయలో గక (బ్రియాగ [గిరిని గంగాద్వార సీలాచలో

జ్ఞయిపీ ద్వారకలం దయోధ్య మధురకా నం స్తుత్య పుణ్యస్థలా

(గ్రియతకా వెండియు మించు నైమిళ కురుకే[త్రాదులకా దర్పణ

క్రీయచే నా పీనఠమ్ము( డెజ్జన యొనర్చెళా దండి కాహ్లాదముకా 8 క ఏనుకా విళృపూజననా

చేనైన శెద్ది మైనం జేయగ వలయుణా

గానం గృతి యిచ్చి మేదిని

పై నిలపుదు నకనికీ ర్తి. బరమేళశు కృవకా 0 వ. అవి నిశ్చయించి (వ్రభావతీవద్యున్నుంబు మద్గురుండై న యమరా

మాత్యుని పేర నంకితంబుగ "రచియింవం గడంగి, తక్కావ్య

లక్షీ శ్రి ముఖంబునకుం దిలకొాయమానంబుగ నా వనంశానకారం

బభివర్తించెద 10

స! కృలి కర్త వంళ (వళ ప్తి

ఆవె గంగ తనదు పేర గొతమీ నామవి

ఖ్యాతి. బరంగ దెచ్చె భూత లమున

"శ్రే మహాముభావు( డా మువివీంహుండు

గౌతముడు తపోధికత( దలిర్చు. [1 ఉ వాదున గెల్వ లేక పురవైరి లలాటముకన్ను సూప దాం

బాదమునందు( గన్ను (పతివక్షత( జూపెను కాస్రముకా (బ్రమా

జాది సదార్థ తత్త్వ కథనాత్మకముకా రచియించె నాత్మసం

వేదనక్షై మునుల్‌ కులవవిత్రుని గౌతము టోల నేర్తురే. 12 క ఆ గొతమ గోత్రంబున

వాగమనిధి పుశై* గోకవామాత్యుండు న

డ్చోగ క్షేత్ర స్వామ్య న

మాగతఠి( వింగళి పురాంకు(డై యక డొప్పెళాం కరి శ గొంకవామాత్యుండు క

శీ గ్రళావతి (వ్రద్యుమ్నము ఉ పే ర్వెలయంగ నా ఘనుడు పింగళి గోక బుధో త్తముంతు గం ఛర్వి నొకర్తుం “వేకి యనుదానిని దాసిగ నేలె యోగితా గుర్వోనుభావు(డై , నెణపె గోసకుమారుని అడ్గవర్జనజా బర్వపు నిండువెన్నెలలపై నెల. జూపెడు కీర్తిసంనదళలా 14 ఉ సంఠతి లేక మున్నతని జాయ నభక్తివి హూర్యసేవయ (శాంతము. శేయ(గా నక(డు సద్ద్విజు(డ్రై కల వచ్చి దొండచె ట్టింతికి నిచ్చి బాల వలియించును నీ కిది (ప్రోది చేసికా మ్మెంతయు* నంచు! బల్కె నంట యింతియు నాకల గాంచి ధన్యమై. 15 గీ పకల దిశలకు కాటోపళాలి లిడుచుం బొదలి ఫలియించు దొండయు( బోలి (ప్రదిలి, యాత్మనంతతి ప్యక బొ(క్రాది బహువ రంవరల నొప్స వెలపె భర్తయును దామ 16 మ తరముల్‌ నాల్గయి దెందు నెందు నగు. ద_శ్తద్ధ్రామ నామంబులకొ విర(గుా వంశము లెల్ల బూర్వపు నిజవభ్యాతి మాయంగ నే మరుదో సింగళినామ నుందు! జిరకాలావాసులై యున్న సు స్థిరతళా గోకనమంధత్రి వంశజులకు౯- జెన్నాందు మి న్నందుచుళా ఉ రంగుగ గొతమీ పరిపరంబులం, గృష్ట కెలంకులకా ఘను ల్సింగళి రామయాదులు లలికా బలనాటను బాకనాటనుకా వింగళి గాదయాదు లిట౯ వెంప్పు వహించిన యస్మదాదు లా పింగళి గోకమంత్రి యిలుసేరనె చాల: (బ్రసిద్దు లెల్లచోజా 18 ం న! వ అది యట్లుండె, న మ్మహా వంశంబునందు నన్మజ్జనక అవి జీవంతి కాత్యంత కమనీయం వైన శాఖా విశేషం బెట్టి దవిన 10 క గంగయ నా వెలయురు శుచి ఈం గడు ళోఖిల్లై నొకడు త ద్వంశములో

గ్రఠ మాళ్వానమ క్‌

గంగయ నా వెలయుచు శుచి

ఈం గడు ళోఖిలె. దదూర్జిత యశ శ్యీయుకా. 20 క మాంగల్య ళోలియగునా

గంగయకును ముగురు వంశకరు లైరి సుకుల్‌

రంగ త్కీ రలుమహినె

న్నంగఖా సూరవయు “గువృసయు “రామనయుఃా = “4! క కనియెళా గుష్పన నూరోన

యను పుత్తువి నతని పుళ్తుు లగు బానబయథ

(దన కుప్పార్యుల కొత్మజు

లనేకు లెజ్జయ్య పాపయాదులు ప్రాజ్ఞాల్‌ లిల్లి క. జనియించెను రామనకుకా

దనయు+డు గంగన్న గంగనకు గాదన, గా

దనకుజా బెద్దయ మొదలగు

ననేకు లీ గతి. దదన్వయము ళోలిల్లుకా జి గీ. ఇట్లు ప్యుక పొత్రాదుల నెనంగు సట్టీ

పోదరులు దన్ను మిక్కిలి నాదరింస

వలఘు పాద్గుణ్య పొభాగ్య కలితు. డగుతు

గంగవామాత్యు పూరయ కరము వెలపె. క! ఊఉ పింగళి గంగమంత్రివరు బిడ్డకు సూరవకుళా ఐదాద్దరే

అం గలకాంతికే వలచి క్లైవస మయ్యెను రాజ్యలత్మీ, దా

బంగరు కామ కుంచెలును బల్ల కియుకా మొదలై, న యాత్మ న

ర్వాంగ నమృద్ధితోడ సిరి కంబుజరేఖల (పేమ వింతయే. 25 గీ. నూర విభుఃదైన పింగళి సూర విభుని

దొరయ లోగి లే, డా వేల్చుదొరయ కాని,

యతని దానము పిరికీ వియత నిదాన

మర్జు లవ్వుడు దాస వనమర్థు లైరి. క!

క్‌ (వళావతీ వ్రర్యున్నము క సూరయ మంత్రికి. గల్‌గెను

“మారయ మం(త్రియి యనంగ నుఠరత్నము, కం

శీరవమున కెందును గం

శీరవము జనించునట్టి నియమము దో(పజాం ల ఉ సూరయ సూరమంత్రి కతిశుద్దిం దలిర్చిన యక్కమాందియం

దౌరసు లుదృనించిరి మహాత్ములు నల్వురు నజ్జన స్తుతో

దార గుణాలిరాము లయి యన్నయ భవ్యుండు మార నూరియు

స్టీరుండు వల్లశౌరియను వీతయళశస్కు-డు లింగనార్యుండుకా 28 వ వారిలోను, ణి క వల్లయ మంత్రికి. బు శ్త్రండు

పుల్లయ మంత్రి యన బుఫై, భవి లింగన కు

ళ్భుల్ల యకుండు సూరయయును

సల్లాలిత పీతి యక్క నచివుండు. దనయుల్‌ ర0 క వారలకు న్యగజుం డగు

సూరయ సూరథవ్రభుండు సుకవిత్వ నడా

చార శివభక్తి నివయో

దారత్వాదుల( (బ్రసీద్ధము!డై మించెకా. |! క వేడుక నాయన 'వెండిలి

యాడె, వెలగలేటి యమరనామాత్య సుతళా,

వీడావతులందును గొని

యాడం దగిన యమలాంబ నఖిల గుణాఢ్యకా శ? క అమల మహాగుజనిరధి యా

యమలమ హారి (ప్రకార యశమున( దనరెళా,

గమలాలయా నరన్వ

త్యును లా లలితాంగి. బోల్చ నొనరెడు గరితల్‌ తి

గ్రఠ మాళ్వానము ఖ్‌ ఉ ఆ యమలమ్మయందును గృహస్థ శిరోమణి సూరళౌరి య త్యాయతశీలురజా గనియె నాత్మజులజా ముగురకా సుధీజన ధ్యేయగుజ(స్రళంసు నమరేశ్వరమంతత్రిని, ధర్మనిర్మ లో పాయుని మల్ల నార్యు నతిభవ్యత మించిన యక్కధీరునిజకా 384 వ అందు, 85 క ఇమ్ముగ నుదయించిరి జన సమ్మతు( డగు మల్ల నకును జగ్గన యసనంగాల దమ్మయ సూరయ, చిన్నయ శిమన్మయ లన బర(గు సుతులు ధృతి బల సపాకఠుల్‌. 388 క ఆ మల్ల నకును 1జన్మము చే మంతుల కెల్ల గుణ విశేషంబులచే భూమికా జ్యేష్ట డనంగ మ హో మహ్‌ మౌదార్యు. డమర నార్యుండు వెలసె౯ా త్రి? సీ, 2చిబవన దేచిరా శెజుక మించిన బుధో _త్తముం డే వధూమణీ కాతతండీ, యనవరతము నువ్కి. నా యూరిపేరం దా వెలయు కేనయ్య మే వెలందితాత, యన్నయ్య బాపసయ్య ల(గజానుజులుగా( దిరంగు భావయ్య యే గరిత తండ్రి, జయ నయోన్నతులు కొండయ రాఘవార్యు లే సతి కన్నదమ్ములై మతులు గనిరి _ ఆ వె పృథివి నే పురంర్రి పెదతం[డ్రికొడుకు స త్కీు ర్తి కోథికుండు కేస విళుండు తనరు నే గుణాఢథ్య సినతండ్రిసుతుండు గం గయ్య బహు నహపోదరాంచితుండు 88 కే జన్నమ వీ చిలునున( దెచ్చి రాచజిక మిచ్చిన

థి గ్రళొవతీ వ్రద్యున్నమ గీ, రమ్య గుణనిధి యన్నన్ము రొచపూడి

గజపతి సువ్యతి యే సాధ్వి: గన్నతల్లి,

యట్టి యంబమ్మ( బింగశి యమరమంత్రి

"పెంపు నింపును మెోజయంగం బెండ్లి యాడె. ల$ గీ. అనఘ సౌభాగ్య వర్త నార్ధాంగలత్మీ

పింగళి యమరామాత్యు నర్జాంగలక్ష్మి,

యంబమాంబిక భోగభాగ్యముల మరువి

యంబకుమ, నంబికకు పాటి యనంగ వెలసే శ0 క. ఆ జంపతులకు( బుతుల

మై జవియించితిమి సూరనాఖ్యుండ నేనుజా

(్రాజీతమతి యమలార్యుండు

రాజీత టోధార్డనా విరతుః డెజ్టనయుఖా. శీ శ ప్లోఠముల కయ్యె సమ్య

క్పాత్రము శ్రీ 'రాచపూడి గంగని యను గౌ

వాతు(డు గలుగ(గ వంళశవన

మ్మితం బా మిథున ముభయ విధ నంఠకులళా, 42

వష్మ్యంతనులు

క అకత్షయగుణ విభ వైళా

దృక్ష కులో_త్తంనున, కనద్శక్ష విదూర

యేషస్‌ లలిళకధర్మ సు

రతెంసునకు, నురు రుచిధురా హంసునకుకా టి క. గౌతమ గో(కునకును, (బై

భ్యాకాపస్తంబ స్యూత్ర యాజుష కాఖా

ధీతి సవితునకును లో

కొతిగ నశికా జికాంత రామ్మికునకుళాో 44

(్రళ మాళ్వానమ శ క వృథు లాకాశీ సేతు

(వథ నిడుమానూరి కృష్ణరాయనముద

(ప్రఠిత్నాగహారథోగా

తిరేయ నిజ నంతకి వ్రతీకాత్ము నకుకా శీర్‌ క గంగా శుచి వృత్తికి నథి

షం గావ్యాఘాత నీతి సంవ త్థికి న

న్మంగళ గుణ ప్యాతునకును

వింగళి నూర(ప్రధాన (ప్రియ వ్యుక్రునకుకా 4 క (శ్రీమ (గ్రాజేంద్ర గురు

స్వామి స్టిరవంశ కలశ జలనిధి సోమ

త్సోమారార్య కృపా ల

బ్ఞామల శివళక్తి లోలికాచారునకుకా. శ? క అమలాంబా నందనునకు+

గమలాంబా గురు నమౌన ఘన దై ర్యునకుళా

గమవీయ మనీషి వ్యు

గమపవీయున కంబమాంవీకా రమణునకుళా ల! క మజ్జనకున కర్చిత దీ

మజ్జనకనకు, హరమతి నమార్థిత మాయో

న్మజ్జనకున కమలచి దవ

మ జ్ఞనకున, కమృతరన నిమజ్ఞనకునకుకా, శకి శ. అమరామాత్యువ కురు మ

ఈ్యమరామాత్యున కజోనయమన కృతార్ణో

ద్యమరామా త్యుపమేయా

యమతామాత్యురు గుజోదయ యళ శ్రీకికా ణి చు ఆక్షయకీ ర్తి వై భనాలివృద్ది యగునట్లుగా నేమ వమర్పింవం

బూనిన వ్రభావతీప్రద్యుమ్నంబునకుం గఖ్నాకమం వెద దనిన, థ్‌!

19 (నలావతీ వ్రద్యుమ్నమ కథా ప్రారంభము క (శ్రీ రమణీ రమణీయ మ వోరస్త్పలు( డచ్యుతుండు సముజ్ష్యల మహిమజా నే జ! ద్వారక మండ(గ, నొకనా+ చారూ ఢాదరత నిందు. డవ్విళు కడకు౯ ర్‌ి న లోకహిత కార్య వర్యాలోచనంబునకై చనుదెంచువాండు నాకంబు వెడలి యాకసంబున నడ తెంచుచున్న నమయంబున, ను! ఇందు4డు ద్వార కావట్టబ కోళను దిలకించుట పీ ధ్యాత్రీ మహాదేవి కాల్చిన మున్నీటి మొలనూలి రత్నంపు మొగ సనంగు జలధి పేరిటి పాప తలచుట్టు గల ధరి శ్రీ మూర్తి శవు చ్యికతిలక మనగ, వనర దిక్సతి కట్టినట్టి సాగర మను పుట్టందు తుది (వాంక మొగడ యనంగ, వరుణ గోప్పర బద్ద వార్టి తోరణ మధ్య గుంఫిత నవప్పవ్చ గుళ్ళ మనంగ, గీ. వివిధ మణిమయ గృహ దీప్తి విసర వినర జోవళోఖిత మగు ద్వారకా ప్కరంబు దవులం గాన్పించె. దను. జూడ దై వనిభుండు వేయి కన్నులు జాలక వెజ(గు పడంగ స! వ ఇట్లు గనుసట్టు నా పట్టజంపుసొౌంవునకు $58కంసంబు సేయు విలింపవల్లభు నింప పెంపు పరికించి క్రీంచిదుల్ల సిత హసీత విలో చవంబుల నా నహ విలోచను విలోకించి, తదీయ రతనూతుం డగు మాతలి యిట్లనియె, ర్‌

వ్రఠమాళ్వాశము క్ష మాళలి నగర పొందర్యమును (బ్రిళంపించుట క *ఏమీః యిది దేవర కను దామరలకు నింత వెటంగు దలకొలిపెడునే యే మనంగ నహహ నాక స్వామికి వ్యబ్రమగు (ప్రోలు వసుమతి. గలిగెకా. రక్‌ క శిజడనిధి యను తెర మజుం గటు వెడలి నిలిచి నట్టి యాటవెలఃదియ పోలెకా గడు నింపులు గులుకుచు. దన రెడు నీ పురలశ్మిః యవధరించితె యధిసా న! క పడమట నంథో రాశయు గడమ దిశల వన చయంబు గప్పారంగ(. దా వడుమం బురలత&్మీ గమప నైైడు హరి యురమున సుఖించు తీవి దలిర్బకా ఈ ఉ దోహద ధూస ధూమములతో( గనుపనైడు తత్పురీ వన వ్యూహము నో నమస్త విబుధో_త్తమ చూచితె యంబుపాన కౌ శూహల లంబమాన నవ తోయదరాజి విరాజి తాన్టి సం దేహ నితాంత కందళన దీపిత నై పుణీ వేపు, జూపెడుక! 60 ఉ లోగపు! జుట్లు కోటలుగ భఖథూరి కిరీట నముజ్జ్వల తృణా పూగము పౌధ బృందముగ, ఖోగికులేర్యదు( డుపేం్యదు. జాయ లే కీగతి. దాను వచ్చి భజీయించెనొకో యవకార మంచు. జే తోగతి నాకు నెంతయును డోంచురు మన్నది నిర్ణరేశ్వరాః 00 మ. అవచూడోవల దీప్తి చ్మితితములై హర్మ్యాగ విన్యస్త కే తువులం దేర్చడ కొప్పె నప్పురముపై (తోవజా మొగు శ్లే లింయిం (ద విలోకించితె యెంత నేల చని యేర్చాటయ్యె హా నమ్మరా దవి కొలాగురు ధూస ధూమ తతులో య(్రంబులో యిష్పుడుకాః శ జలనిధి (అవ్పకవి పాఠము.) -

కి (వ్రభావతీ వ్రద్యుమ్నమ చ హరిహయ చూడుమా తెలియు ట్యబ్రము డగ్గటి చూచి కానవియాం గిరసున కైన నల్ల యది కెంపుల మేడలతోడి విస్ఫుర వ్మరకత కుట్టిమ స్థలియొ మవ్వపు లే(జిగురాకు కెంపు ము మ్మరమునః దేజరిల్లు నెలణమామిడి (మౌంకులతోడి తోంటయో 1? పీ కలధొత 'కేశనగంబు కాంటోలును దనరుచున్నది శంభుతనువు లీల ఘనప్పష్ప చాంపేయ ననరాణి కొంటోలు నేలుచున్నది ప్పలితోలు సిరుల హరినీల సోపాన సరణి కా/టోలును బగటుచున్నది నల్ల పాంప పేరు! ఐవడంపు టలవ సౌభాగ్యంబి కౌంటోలు6 జాటుచున్నది జటా జూట రుచివి గీ నరసి కాంటోలు. (గాలెడు సురనది గతి నోడ కా(టోలు( టోలెడి ముడువతి కళ, వనిమిషాధివ చూచితే యల్ల ససిండి కోటనడిమి శృంగారప్ప( డోంటలోన పీ, ఆలోల శై వాల జొల లాలిత్యంబు అంగ మోద్యాన వేషము వపాంష్క రంగ దుత్తుంగ తరంగ నంఘభూతంబు నడకోటల తెలంగు నడుప్పచుండ, డిండీర మండలా ఇండ సౌభాగ్యంబు చర పౌధచయ విలాసము భజింవం శ్రీకర శీకరాస్తోక 'వ్రవర్ష౦బు కానుక ముత్యాల కరణి విరంగం గీ నగడితణ త త దోళోసయాత వాత, వళతచేత నేత త్పురవర్య వర్యు

(ప్రళ మాక్వానము జీల పషాననా ళాన నానీఠత పరప్పకీ ప రంవరా లీల నెజపెడు నింపు మీటి 84

క “పడమటి యది సొగరే' మని యెడు తజ్‌జ్ఞుల మాటం గక్కం నేఠత్సురి న బ్లడలందుః బరిఖ లెవ్వియొ జడనిధి యెయ్యచియొ తెలియ ళక్యమె (ప్రజకు౯ః- - - ౪

ఉ తను దరుణీతటి ద్విహృతి ధన్య వనావళి యింత మేట ల్కనియును మేఘ మిచ్చటి కలజ్జతం జేరెడుంగాక, చేర కే గినను గొటంత యేమి? ప్పరికిజా బువు/దేనియ సోన కాలువల్‌ జనముల పైరు పంటలకు. జాలవె యెన్నటి శ్రైన' నెన్న/గకా?

కృష్ణు(డు దివిజ వల్లభు వెడురుకొవి తోడి తెచ్చుట

వ, ఆని, యివ్విధంబున రథిక సారథులు త_తద్వస్తు నందర్శన సమయ సముచిత వచో రచనల నినోడించుచుం గొంత దవ్వున వయ్యుర్వికి డిగ్గి యన్నగరంబు చేరం జనునంత, నతని రాక వివి వనజోదరుండు (ప్రియ నవోదరుండగు సాత్యకిం విలిపించి, యద్దివిజవల్ల భు నెదుర్కొని తోడి తెచ్చుటకు వియోగించిన, నతండు. సముచిత వరివార నమన్వికుండై. యెదుర్కొని తోడ్కొని చన వేడ్క లిగురొత్తు చిత్తంబున నద్దేనోల్త ముండు నూత్న గారుత్మత స్తంభ సంభృతాభేదావలంది రంభాతరు విభూషిత గోప్తర పాఠ్యభాగం దిగు తత్పురంబు (పమేంచి, యుభయ (ప్రార్య్య సౌధవీథికానీరూఢ (పొడ విలాపినీ కటాక్ష నివహ బఐహుగుణీకృత మార్గ తోరణుండగుచు. వారిణనాళు మందిర ద్వారంబు చేర నరిగె నతండును నుగ్రసేన వనుదేవ నంకర్షణ గద్మాకూర (ప్రముఖులతో. గత్యాంతరంబులు గడచి యెదురు వచ్చి, త్యత్పవేశవిధానంజు యవోచితంబుగా నడపి, వరన్సరార్హ సంభాననంబు అ త్తంళ వం(క్రమ వంభృతంబులైై

కథ (వళావతీ (వద్యున్నను జరుగునంత( గుశల (సళ్నంబు గావించిన, నద్దివినాయకుండు జనార్జమన కీట్లనియె 87 ఇందుని కుళల వార్త గీ “ఇవుడు వీ దర్శనం వఐవియెడు కళలము కలిమి (సత్యక్షమే చెప్ప వలదు కృష్ణః యటమటను గాక యట మునుపటి కుళలము, నభథిలవిదు(డ వీ వెజు(గవి యదియు గలదె? 608 శ, ఐనను, వాచేతను విన గా నభిమక మయ్యె వేని కమలోదర నీ శే నెజి/గించెద విను మవ ధానముతో మన్మనోవ్యథా భర మెల్లళా, ౮౪ వఖనాభ దైత్యు(డు వ్వర్గమువై దండెత్తుట చ తసమున న(జనాళు! డను దై త్యుండు (బహ్మం (బ్రనన్ను( జేసిన సరి యనంగ నొక్క నగరంబును, మేరువు బొంత మారుశా తపములకుకా నిజానుమతి( దక్క-( (బవేశ మొనర్పరావి య ట్టి పన దవనర్చుదానివి ఘటించి యతం డొన(గకా, (దిదీప్పుడై వం యథేష్ట వైళ వోపటోగంబులం (ప్రవర్తించుచు, 71 ఊ. ఆతడు మొన్న నున్నత మదాంధత దాడిగ నే/(గుదెంచి యా పోఠర మేమి చెన్స నమః బూరికి, గైకొన, కప్స్పరో వధూ వ్రాఠ నిశాత పాణిరుహ వారి నలాలన నవ్య వల్లవం బై. తనరారు నందన మహావనిలో విడియించె సేనలకా 72 షీ దమ జాధిరోహ తాడన భంజనాదుల | కోర్చునే కల్పవృజో _త్తమములుః శోష్య సర్యుషిత మనుష్య మాంనంబులు పూనునట్టివియె వంశానకములుః

(వ్రఠమాశ్వానము కిక్‌ దానవ ద్విస ఘటాలానతా దురవస్థ వైరించునే హరిచందనములుః మనుజఖాది 'ప్వేద మలిన వస్త్రాదులు దాల్బ( బాలివియె మందార ఈరులుః గీ సందనమునకు నా వ(జ్రనాభ దైత్యుం డపుడు చేసిన కష్టపా టబ్దనాళ యిపుడు దల(పునః బాజ్‌న హృదయమునకు వధికతర మైన పరితాప మావహ్‌ల్లు. క! గి. వాని కెదిరించి పోర దేవతలలోన నెవ్వరును జాల* రిది బ్రహ్మ యిచ్చినట్టి వరములోసలి యదియ సంకరుహనాళ మది కలంక+జేసి మును చెవ్ప మజచినాండ య! న కొవున వాని చే/త లన్నియు న(ప్రతిహఠంబు లయి సాగుచుండె, వంత నేనును బృహస్పతియు విచఛారించుకొని యద్దరాళ్కునకు 7 గీ "అక్క నెలియండడ్ర వంతాన మైనయట్టి మనకు మనలోన నింత దుర్మత్సరంబు వలదు మా వజ్కిం నీవు, నీ పలుకు మేము జేసి బ్రదుకుట మే ల౦చుం కెప్ప6 వివిచి. 760 వ. కొంత కాంత నంరంభంబుగా, మజియు నవ్పటి తీజమి కొలంది యెంచుకొని చుట్టణికంబు నెరపుచుం విట్టణంబులోనికి రప్పించి, వావికి వాని సేనలకు ననూనంబుగా విడుదులు పాలుపెట్టించితి ముట్టి సమయంబున 77 దానవ వీడదల యట్టవానములు ప్రీ *ఠన కులుపా చాల” దని మిట్టి పడ(గ న నామదేయప్ప దై త్యునకు నడంగి, *తన విడిదికి రంభ ననునవై తని తిట్టు కిగ్గాడి యసురకు+ వేల వెఆగిచి,

కేక (వభావతీ (వ్రర్యుమ్నతు “తనకు( బెద్దజీకంబు మును పేయి సని దూంణ, నధమ రాక్షసువకు నర్చ లొన(గి. “తన కమృతము వోసి యనువి నంచు నదల్పం* వినుంగు రక్కనసునకు. (బియము చెప్పి, గీ వంకరుహనాళ యే( బడ్డపాటు లరయ _ నెందు నెవ్వరు! దిడరు వీ శేమి చెన్న “నెంత పాపంబు చేసిన జంతు వొక్కొ యింధద్రు. డగు నని యవు డాత్మ నెన్నుకొంటి 78 ఉ. వారిజ నే] యే నిపుడు వచ్చుచు నుండి యలౌకి కాద్భుత శ్రీ రుచిర త్వదీయ నగరీ గరిమాతిశ యానలోక లీ లారస దూరధూత సకలన్యత చి త్తుండవై, యభాపురా శారత సీకు. దో(చెదనొ కాని తనుద్యుతి. బాసితి౯ జుమీ 70 వ. ఆది య ట్లుందె, నవ్విరంబున వివిరోనదారంబులు నంఘటింనః వెంప్సనం (బివ ర్తిల్లుచుండి, యా చండదానపుం డొకానొకనా(డు నకల పైవిక నన్నాహ నంషదం బౌదలుచుం గడలి యే(తెంచి, మదీయ మందిరద్వారంబునః దన బలంబుల నించి నిలిచి, “మాట లాడం బని గలిగి వచ్చితి నని లోవికిం జెప్పి యనుపు టియు, నేనును ద్యత్చ్రృవేశంబు నడుసం ధగువారి నియమించిలి వవ్వూడ్కు, ఏ చ మెజియల వంటి రక్కనులు మిక్కిలి లెక్కకు మీటి, క్రొవ్వునే డ్హైజయు( దలిర్బ(గా నడివడికా దన వెంటనె ద్వారపాలురజా నెజీ చెడ మట్టికొంచు. జొర నిర్భర గర్వము నుబ్బు వింకముళా మెటజయంగ వచ్చి యా ంపీసుక్‌ మించె గుద్యగ మహానసనసస్టతి౯. చ బలిమి. దదీయు లప్పుడు సభా మువిముఖ్యుల రెట్ట పట్టి యా తలం ఐడవై చుచుళక, దమకు( దొమె యవాఠరణః దృత్తదాసనం

(వళ మాళ్వానమ క్ష? బులు గొని గూరుచుండిరి ఠతపోధనులుకా నురలుకా వెడంగుపా టొలయంగ "గుక్కుమిక్కు" మనకుండి రొదుంగుచు వక్క

డక్క-డళా. 82

ఉ యాదవసింహ నా తలంపు నప్పుడు వారలపా టొకింత యౌ గా దనుదాంక లేదు గలం బడంజొచ్చె ఖలుండువీండు పెం 'సేదంగం జుట్టుముట్టి మము నిద్దజ( బట్టిన నేది దిక్కు ప్రా

ళల ల! న! మాదిక మైన మోన మిది మన్మతి” కంచు జనించు శంకతోళా.88

వ. ఏ నప్పు డుస్పతిల్లైడు మది కలంక యెణుక పడకుండ గాంలీ ర్యంబు. దెచ్చుకొని, తనకు వస్తాాభరణాది సంభావన లొనర్బు టకు వారి వీరిం బిలిచి వియోగించుచు సం,భ్రమించుటం గను గొని 'యన్నియు వచ్చెం జాలు విలు నుని వారించుచు నిలించ విద్వేషి యిట్లనియె 84

వబవాభుని కకోర నిర్ణయము

ఆవె “వలవినట్లు దివ్య వస్తువు లెల్లవా యిచ్చ ననుభవించి వెచ్చ 'పెట్టీ (వళుత నెలవ కకట వరు( డిచ్చునందాఃక నెదురు చూచు దైన్య మేల నాకు? త్‌

క పీ మంచితనప్పు నటనల నే మొగమోడుచు నెజుంగ కి ట్లుండితి. గా శేమిటికి నాకు నీదు వృ ఖా మాధురి? యొండు వినుము తగవరి వైనకా 86

మత్తకోకిల ఎంతకాలము వీవు నాకము నేలి తింతటి నుండి నా కంతకాలము నేల బాడి విరౌజ కళ్యప మౌనిరా ట్పంతతిత్వము మీకు దానవ జూతికిజా సరి గాదె పీ వింతయు౯ా గవి రాజ్యహీనత నే(గు మెచ్చటి కేవియకా. 87

న్‌ ౨

కథ వలావతీ వద్యున్నుము ఆ. వె ఇట్లు సేయవేని యింద్ర మీరెల్లనా చేతిలోని వార చెప్ప నేలః యిపుడ పట్టి న్నిగహించెదొ వావుడు, నేను వగుగు యాతుధానుతోడ 88 ఆ. వె న్మిగహముల కేమి నీవును మేమున న్యోన్య మైత్రి. బొదలునట్టి తెలంగు చడవ వలయు. గాక యెడపి పోనాడుకో( దడవె? వేగిరింప దగునె యనఘ 89 శ్రళశ్యవముని యనునయము వ దానవేంద్రాః నీసలికినట్ల మన మిరుదెగలవారముం గళ్యపు నంఠానం దిగుటంజేసి మన యెల్ల వివాదంబులు నతండ తీర్చ నర్షండు గావున నమ్మహా మువీంద్రు కడకు నరిగి యతవి యెజుక మీంద నీకు నాకాధివత్యంబు నొనంగవలసిన నొసం గెద( గొలుకత మదీయ వచనంబులు విని యెట్టి పైరణ వహించిం తది తుదముట్ట నడపక విడిచిపెట్టు పీయట్టి గట్టి దొరకు నుచి తంబే తియ్యవి నోరం జేయు మేయుట నాయంబు గా దవి మఖణియు ననేక్మపకొరంబుల నొడంబజచి యతని యతి వ్య(గతకుం (బితివిధానంబు గానక యే నప్పుడ యప్పటికి దొరకిన బృహస్పతి (ప్రముఖులు సహాయులుగా నమ్మహా దైత్యువెంటం గళ్యపుపాలి శకేంగితి నప్పు డన్సరమ తపోధనుండు యజ్ఞదీక్షి తుండ్లై యున్నవాండు గావున మా వివాదంబులు నిజ యజనావ పానంబునందు విని తీర్చుటకు నియమంబుచేసి యాసుర విరో ధిని యథార్హ సాంత్వ నాలానంబుల శాంతుం జేసి "యిప్పుడు సీవు సీ వ్యజప్పరంబునకు( జను మని యాజ్ఞాపించిన, 90 ఉ. ఇం బడరంగ వియ్యకొవియెకా రజనీచరు డేమి భాగ్యమో యంబుజనాళ యప్పటికి నమ్ముని సత్క్బప నేము, నేమిచె

(వళ మాళ్వానము కఫ వ్పం బులినోటి కండ విడివడ్డ గతిం దలపట్టి చూచుకొం చుం, బెనుచేటు దప్పె ననుచుం దివికేంగితి మొయ్య నొయ్యనకా

చ అడరి మదోర్ధతత్వమున నద్దనుజుం డెపు డేమజీంచి పై దిడునొ యెజుంగరాదు, సురపట్టణ రాజ్యసుభాశ యేర్చడ వ్విడిచితి నింక వీవు తల నిండంగ నర్థము వోపితేని నే నడు గట్టు పషెట్టంగా వెజతు నచ్యుత నిన్నునె కొల్చి

చి యు యుందెదజా” 92 వ అనుటయు+ గర్భ ౦బులు మూసికొని వాసుదేవుండు ఫ్ర ఉ. “పాడి. దొజంగ( జన్న “యొక పట్టున( గొల్బెదడా నంచు

నెంత మౌ

టాడితి సర్వ దై వతకులాధిప యోడలు బిండ్ల వచ్చు దిం

డ్లోడల వచ్చు నొండొరుల కొక్కొాకచో నమవై న తాపులం గూడుట యిష్టదింధులకు( (గొత్తయె యితత్తతీ నంత యేటికీకా.

ఉ ఎన్న(గ( దొల్లి యీకొల(ది యే బలరక్కసు లెంద తెంద అ త్యున్నతి. (గొవ్వి (త్రుళ్లరు? విడొజ తుదిం జెడిపోరె వాం(డ్రు? వీం డు న్నిజనాళ కాలము కడుకా నికటం దిగుడుకా నలంగంజే పె న్నిను నింత నత్పురుష చిత్తము నొచ్చిన రిత్త వోవునే 85

వనదేవువి యజ్ఞకార్యము -

మ. వసుదేవుం డిపు డర్వరం టొకటి నిర్వర్తింప నుద్యుక్త మా నను. డ్లైవాం డదియుళా ద్వదర్దమ కదా నాకేశ యా కార్య మె ప్లు నమ్మావ్హం దిగు నంతనుండియు వరటప్రోల్లాని నా దుష్టరా క్షసు సాధించుటకుం బ్రయత్నము దగం గావింత మేకాగ్రతజా 96

క నీవు నుపా యాన్వేషము గొవించుచు నుండు మల్పకార్యం ఐదిగా దే వెరవునం దత్పురి. జొర6 గా వలయునా మెవ్వ రోర్వంగలరో వానీకాః 87

తలి వ్రళావశీ వ్రర్యుమ్నమ నం ఆవి యిర్మదు వీడ్కొలిపి. వేడ్క భాసిల్లు వాసుదేపుండు వసు దేన యజ్ఞ నిర్వహణ రూర్వహుం డయ్యె వంత, 08 సీ నివిల దేళాయాత నృపతి భూషాకర్ష శేణు నంపోషిత కోజీకందు మపి తావభృథ లాభ మహిమ ధన్యత్వభా గ్దలదర్శి తాపూర్వ పొష్టవంబు వర మంత తర్యత హవన్య (ద్రవ్య సాద్గుణ్య పంభృతానల నవౌజ్జ్వల్యకంబు నమ్నత సాన్నాయ్య సౌరళ్య సంపదా ఢ్యంభవిష్ణు ఫప్రపూ తానిలంది గీ హోమ ధూమానురంబిత ద్యోతలంబు నగుచు వసుదేవు నధ్వర మతిశయిల్లై భవనలీల మహాభూత పంచకమున కొక్కొక విశేష మొనంగుచు నొప్పుమీణీ ణీ శా అక్షయ్యం వఐగుపెంపు దాల్చును దపో యజ్ఞ (క్రియాదుల్‌ యదీ య క్షేమంకర వామ సంన్మరణ పుణ్యావ్యాప్తి నా పుండరీ కొతుం డచ్యుతు. డాదిపూరుషుడు (సత్యకెకృతిం దానెసం ర&ింపళా బెను పొందు యజ్ఞమునకు౯ా (బ్రాశ స్యమిం శ్ర మనకా 100 భ(రనటులి యవూర్వ వాట్య కొళశలము వం ఆది యట్లుండె, నతండు యాగనమా_ప్త సమయంబున సమస్త దేశాయాతులై న ఐంధు మ్యిశాదులం దత్తదర్శ నంభావనలచేతం బ్రీతుల౦ జేయుచున్నతటి భ్యద్రుండను నటుం డచ్చటికి వచ్చి యత్యద్భుతం బగు నర్తన (ప్రపర్తవంబునం దిరితోషంబి నొందించి, నభానదులై న ముమరచేత వివిధంబులై న వరం౦బు లును వితరులచేళశం బారితోషికంబు లైన యంవిరాభరణ ముఖ్యం

(వ్రళతమాళ్వానము న! మిలు( గై కొనుచు, వారిని వేటు వేజ యనేక (వకారంబులం టొగడుచుం ్రివ గ్రిల్లచున్నంత, న!

చ కలికి పిసాళ నవ్వు లెనంగ౯ వటుధూర్తులు గొంద తొండొరుం దలకొన నెచ్చరించి తమ దండప్పం గోలల నున్న మాలు గో చులు వెనం బుచ్చివై చి కడు పొంపులు గా బొగడించుకో( జుమీ ఈల6వ/గ నివ్వు డింత తెగుదారుల మైతిమి భద్ర నావుడుకా.!02

క్ర ఎలిన వ్యాలయంగ నాళండు కలయఃగ నవి చుట్టి వటి గంఖీరప్పం బే

న! ర! శెలు. గొప్ప “నొనోహో యని సలుమణు నెగురంగ వైచి వట్టుళు వేడ్క 08 వటువుల విద్యా వైదుష్యను

పీ వేద పౌరభములు వెదచల్ల (గల కుచి

(బ్రాహ్మణజాతి కోరకములార పరిశుద్ది పెంపొందు (బహ్మవర్చన పావ

క్‌ స్ఫూర్డిత స్ఫులింగంబులారః యరయినెట్టికసీల లంత లయ్యును వీంక

మున (బ్రహ్మశఖ ముట్టు (ప్రోడలార దంటమాటలకు ధొ_ర్హ్యమునకు నానతి

వడి పట్టినట్టి న(త్రాజ్ఞాలారః

అ వె చిన్న వడుగులార వెన్నుని వామన త్వంబు నభినయించు తం(డ్రులార మ్‌ 'పసాదగ మీది సమృద్దికార జమునా కథిలకార్యముల మహాత్ములార 104

వ అని పొగడిన నవ్వి యవ్వటుపులు దుండగమున, 105

ఇ సట్టికపీల వట్టికనిక

కి గ్రలావతీ వ్రర్యుమ్నము ఆ వె “టరి యాటకొండ యీ రీతి యఅపులా పొగడు టన(గ మెచ్చు పుట్ట దిందు మగుడ( బుచ్చుకొనంగ6 దగదు వీ నంటిన గోంయ లిప్పడు పుచ్చుకొనక చనము-” 100 ను అనుదు! దలంగిపోక యిట్టు నట్టుం జుట్టు మెట్టాడు చిట్టి వడు గుల నా నట్టు నగపునుం గోపంబు. గదుర నదలించుచుం దన 'మేళగాం(డ్ర నాలోకించి *యిబ్బాలకులు మన వాలకపు పొమ్ము లందు నేమేవియు నవహరించుటకు నత్డాడు చున్నవారు మీర లీ (ముచ్చుల నెచ్చరికం గనుపెట్టుకొని యుండు. డనుటయు నుదరిసడుచు నప్పడుచులు గడుసుందనంబున నవకవి నధిశేపించి, సీ. “ఏము ముచ్చులమెః యూపహింన (ముచ్చుదనాల పుట్టిసయిండ్లు మీటోం ప్లై కాక యాటవాం (డని నమ్మి యనుమతింప(గ నెట్టి పుర మైన నశ్రమంబునను జొచ్చి వగ లెల్ల నాటల (బ్రమయించుచును నందు గొందు లెల్ల నెజింగికొనుచు. రేలు కన్నగాం (డ్రగుచు నగళ్లు ప్రవేశించి యందు నెంతటినార లడ్డ మైనం అ వె. జక్కడంచుచు. బేను (గుక్కి.నపాటిగా నిష్ట మైన యర్ధ మెల్లి! బడసి (బ్రతుకుచునికి మీ స్వభావ మింతయుమద వృదు యథార్థ” మనుచు( దిలుకుటయును 08 మ. వనజాకుం డప్పు డింద్రకార్యముదెనజా వర్తిల్లు చి త్తంబుతో ననికిళా వజపురంబు( జొచ్చుట కుపాయాన్వేషి యై యున్కింజే సి, నిజాపేశకు నుత్తరంబుగ గ్రహించెకా “వివ్రవాక్యం జనా ర్థనో య న్మాట యథార్థమై నరగ( దద్వాక్యక్రమం బంతయుళా

(వ్రళమాళ్వానము కలి శీళ్ళష్ణువి వ(జ౭పుర వవేశ వదకము వం ఇవ్విధంబున నా విశ్వంభరుండు వటువచనంబు లుష(క్రుతిగం జేకొవి తదమసారంబున వ(జపుర (ప్రవేశంబును వజనాభళ వినాశంబును నతిసుకరంబులుగా మనంబున విశ్చయించుకొని తత్చ్రయో జనంబునకు నరుగ నరం డెవ్వఃడొకో యను విచారంబునం బ్రివర్తిల్లె నటమున్న యమరనాయకుండు దనుజాపాయంబి నకు నుపాయంబు భావించి, దేవళ్లైవలినీ విచోర మవో రన తరంగి తొంతరంగంబు అగు చ(క్రాంగంబుల రావించి నగొర వంబుగా నిట్లనియె, 110 బజీవపహాంనలతో దేవేర్యదుని మంఠతనము శ్రే “హంనవరులార మా కొక్క యవనర౦ంబు గలిగి పిలిపించితిమి మీరు గలుగుటకును ఫలము మీచేత స్లైన యీ పని కొదవుట గావున విమండు వినరింతు. గార్యసరణీ [11 కో మము వ్యజనాభుః డవియెడు నమరరిపుండు పఅచి నటి యా పాట్లు నమ _న్తము మీ రెజుంగుడురే కద శ్రమమున నవి చెప్ప నేల అగపరులారా ” [12 ఆం వె, మాకు విపుడు వాని మరి చు యత్నం౦బు గలిగి యున్నయది (ప్రకాశ మైన నెగ్గు పుట్టు. గాన వీ రహస్యంబు మీ మనసునందె 'పెట్టకొనంగ వలయు 18 క మాకంళై వాండు మునుప్పగ నే కార్యము పసేయంగలండొ యెబు(గము మీరల్‌ జోకగ( దత్పురి మెలంగుచు నా కే దొకపనికి వేగు నడపంగ వలయుజా. శ14

గ్‌ (వఠావతీ వద్యున్నము చ (ప్రతిదివసంబు వావి నగరంబున( బుట్టు విశేషముల్‌ భవ వ్మతి పన నన్నియుం దెలిసి మా కెటి/గించుట మీ ప్రయోజనం వితరులచేత( గాదిది త దిష్టము లేక చొరంగ రాదు మా రుతమున శై నం దత్సుర మొనల్‌ చొరంజాలమి చెప్ప నేటికి క- మీ రాకపోక లింపును రారాతికి/ గే? దీర్ది కొదులకు వలం కారములు మీ విహారము లారయ నేరికి నతి (ప్రియంబులు గావే * 118 వ అనుబయు నా పులోమజా వల్లభునకు శుచిముఖీ వల్లభుం డను మరాళతల్ల జుం డుల్ల సిత వదనుం డగుచు నెదుర నిలిచి. “దేవా యీ వేళకా వ(జనాభుండు _పాభవాభిమానంబున( గన్ను గానమి దన్ను. దా నెణంగ కున్నవాండు నాకు( జూడ నివ్పటికి. గా దెప్పటికి నస్పరమ తామసుం డింక నీవంకకుం గదలిరా నెజుంగ( డనితోంచయు చున్నయది యైనను దేవర చేవకార్యం బేమియు నేమణ కుండునది యిది యంతయు నింతకుమున్ను వ(జపురినుండి యేము గొందఅము వచ్చితిమి గాన గానంబడిన యర్జ బు విన్నవించితి నెంచిచూడ గించిదూనంబుగా వాని రాజ్య నంపదయు. దుదకు వచ్చినది యిది మదీయ జాయవనలన వినంబడియె. దద్విశేషంబును దానిచేత విన్నసంబు చేయించెదో నవి తన చెలువం బిలిపించి బలరిపు( గనిపించి “నీవు నాకు వినిపించిన వ్యజనాభు రాజ్యావసాన పామీన్యంబు స్వామికి వేమియుం గొజంత వెట్టక విన్నవింపు మనుటయు నాశుచి ముఖి శతమఖున కభిములియై యిట్లనియె 17 శచిముభియను దేవవాంవి యండ్రునితో వటైపురీ వార్త విన్నవించుటి చ “*ఠడపులం విట్టి యేము నతతంబును టోదుము వావి వీటికికా గడు మతి చాలమిం గడుపుకక్కుటీతికా షరలోకవాథు మా

వ్రఠ మాళ్వానము కక్‌ యెడ! గలయట్టి త ప్పిది నహాంప్పము, వకుల మౌట నొక్క వెం ఐడి నిది చెల్లెల గాక రిపుప్రాంతము చేరెడువార లాప్తులే 118 న ఏమును టోక మానెధ మవి తలంకఠు మేని, 118 పీ (గగన (వ్రవంతిలో! గల సువర్షాబ్ధంబు లందు మే లేర్చి తా నసహరించి, మాననంబు శతాత్ము మూననంబును టోలె నిస్సారనత్వంబు నెరయం బేసి విందునరంబులో( గుందనంపుం దమ్మి "సీరు లేకుండంగ( వెల్లగించి, పొగంధికొాఖ్య కాసారంబు జలమాత్ర 'శేషమై దీనక( తెందం జేసి, శే. గి మజియుం గల దివ్యనరసులు నెజయః తెజిచి తనదు శేశదీర్హి కలందు( గనక నళిన జాతు లెల్ల నాటించినా. డాఠ( డిం(ద్రః యటు చవక మే/త నడుచునే హంసములకు: 120 వ అది యట్లుందె, నట్లు వ(జపురంబునం గల కొలంకుల( దటా కం౦ంబులం గేళాకూళుల బొడ్డనవావుల సనడ్డుపెట్టు లేక విహరించు టకు న్నజనాభు ముదల యడిగి, తజ్జలాశ యంబు లన్నింటికి నన్మ దీయ సం(్రీడనంబు కలిమి యలంకారం ఐిగుట మెంచి యకం డంగీకరింప యకేష్ట విహరణంబుల నహరహంబునుం (దిన ర్తిళ్లాచున్న చయేము నిన్న గన్యకాంతఃపురంబున నొక్కనరోవ రంబునం బర/గుతటి సా్యమాజ్యలక్షీ సాజి క్కారానుకారిణీ లైన యొక్క కన్యకామణీ తన చెలికత్రియకోడం ద త్తటంబునం (గొతత్త విరిగు త్తి మొత్తంబుల నత్య౦తంబణు చెలునాండు గురి వెంద పొదరింట నొంటి నుండి యవ్వాలుంగంటితోడ, 121

కథ (ద్రలావఠతీ వ్రడ్యున్నము (వభావతీ న్వన్న వృత్తాంతము చ “*కమలదళాక్షీరో వినవుగా కల యొక్కటి గంటి వేకువకా సమధిక మైన యద్భుత మొనర్చుచు నున్నది యెన్నుకొన్న లో కమునను గన్న విన్నయదిగా దది కొంత నిజంి కొంత న్వ వ్నము నవి పల్కి. సిగ్గుకతవళా మజీ చెప్పక దాంచె దాంచినకా క “ఒ ట్టిడుకొంటివి గద వీ కెట్టి రహూన్యంబు దాన నే నని మనలో నిట్టివి గలవా యని చెలి “యశ్లే తప్పిదన విరచి తాంగీకృతియై 12 వన ఆ కలకంఠి తన కల నశలంబు నకలంక పౌహార్డంబున నిట్లని వినిపించె, $2ైకీ చ “పామగిరరాజ కన్య పరమేశ్వరి నా కల స్యువనన్నయె, విమల దరస్మితామృతము వె్లువ చెక్కుల విక్కటిల్ల నకా మమతను చేరగా. బిలిచి, మక్కువచే నను నొక్క కేల మే నిమురుచు “నీకు నొక్క మగనికా ఘటియించితి నంచు వల్కుచుకా, 125 సీ నంకల్పమా(త్ర తత్టణ సన్నిధాపితం ఐగు చిత్ర ఫలకంబునందు నొక్క పురువు నత్యాశ్చర్యతర రూప లానణ్య

• గాంభీర్య శౌర్యాది కుం దఖిల గుణముల గొమరొందు కొమరు( (ట్రాయస్సవాని (వావి, “యితండ నీ వల్లభుండు, (వద్యుమ్ను( డనియెడి (వ్రభుకుమారుండు మీకు నిద్దఆకును జనియించిసట్టి

(పథ మాళశ్వానము క? గీ, పత్తు డీ పురి యేలు నో పొలంతి' యనుచు బిలికె నంట నేను నచటి పెద్దలు గజనంగ (యొక్కి- యనిపితి నట యిందు నిక్క. మగుచుః ఐడ(త యున్నది తచ్చిత్రఫలక మిపుడు” 124 మ. అనుచుకా నెచ్చెలితోడ నచ్చెలున యట్ల త్యద్భుత స్వస్నముఃా వివీపంనకా నికటంబునజా మెల(గుచుకావింటికా నురాధీ* దా నన యే నెన్నిక విర్ణయించితి మదికజా దథ్యంబుగా వ(జనా భునకుం గాలము చేరు వౌట యిది నీ బుద్దికా వివేకింపుమా [127 సీ, ఆ యింతి. (బద్యుమ్న జాయగాం బిలికిన గౌరిమాటకు టొంకు గలుగ దనుము, దనుజవిరోధి పుత్త్రునకు నా దుష్టదై ఈ్యు(డు తనంఠ( దనూజ నొన(గ( డనుము, (వ్రద్యుమ్ను. డెట్లు. (బభాసతీపతి మైన దానపునకు( టోరు తవ్చ దనుము, న్యజప్పరము (వభావతికొడు కేలుట =... యసురకు జయమైనం టొనంగ దనుము, గీ చ్యిక్రథలకంబు (ప్రత్యక్షపిద్ధ మగుట జేసి యా కల యధికవిశ్వాన యోగ్యం మదియు వేకువం గావున నచిరభావి ఫలము, దేవేంద్ర వనీ వెంచి తెలిసికొనుము. 128 వ. ఆ కన్నియపేరు ప్రభావతి యగుటయు సది వ(జనాభుని కూంతు రగుటయు. దదీయ న్వప్నకథ నానంతర (ప్రవృత్తంబు లయిన యమ్మ త్తకాశినుల యు _త్తర (ప్రత్యు త్తరంబుల వెంబడి నెటుంగ దిడియె నవియుం గొన్ని వివరించెద భవదీయ కొర్యోపకారి మైన యంళంబు గలిగిన (గ్రహించునది' యనియా యంచ

$ి8 "వ్రలావతీ (వర్యుమ్నము

గరీత యకించి దంచిత నహజ మాధురీ ధురీణ వాణీ రామజీ

యకంబు కార్య కామనీయకంణున వినుమడించి బిరౌజు నివి

డౌజు( వేయతుండ, నిట్లనియె 1 క. “విను మట్లు తనదు కలచె

ప్పిన యాయమః జూళి, దాని (ప్రియసఖి యనయం

మిను చెలం గందుచు మెచ్చుచు

“వవితా వీ వెంత భాగ్యవతివే యనుచుళ 180 వ శరఃకంపం బొనర్చి, 18 గీ మునుపు గౌరి వరంబుచేతనె జవించి

తబల నీవు, నిన్గన్న మీ యమ్మ నేము

మట్టి దిట్టిది నా. జన్నె యగజ నీవు

వింఠ మెప్పించుకొంటి, వీ కెవ్వ రీడు 182 చ వలిమరి యాండులిడ్డ కల నచ్చి యన్యుగహూ మెంతయేవియుకా

గలుగక యిట్లు చిత ఫలికంబున వీకు లిఖించి యిచ్చునే

చెలువుని? వింత దృష్టముగ( జౌప్పెగద నొండొక పోతుటీ/గకుళా

బొలయంగరావి చోట నిది వుట్టుట నె గ్గగు వీదుతం్రిచేల 188 ఆ వె. చిచ్చు లేక చిముడు మచ్చరీ. డీ సుద్ది

వ్యజనాభుం డోర్చువాండి యకట

"యగజ పేరు 'పెట్టి యతివ మయెవ్వతొ యింత

చేసె ననుచు నమ్మ. జెండు దొలుత 184 శ ఆ చ్యక్రఫలక మెవ్వరు

తూచిత, వెలి వినరి యప్కడ నుబ్బెడు నది వీ

వే దూరు పేను జూచుట

యో చంచలనయన యింతయు నెజుంగుదువే. 185

వ్రళమాశ్వానము క్రి చ ఇతరులు రొకమున్న, యది యెక్కడ॥ బెట్టినదానవో, మశీ (ఘళఈ గొని తెమ్ము త ల్లిథితు. గన్నుల జూచిన దాక వామనం వలి ముదితంబు గా దగజ యార్‌ యెవ్వనవి వ్రాపెనో మరూ వత వన వీకు జో డయిన భవ్యుండు దూభుం డెల్ల నృష్టిలోకా *” వ అనవుడు నక్కాం౦త యిక్కడ నొక్క చిగురుం టొదరుటీఐమి విడినదాన నవి యాక్షణంది తెచ్చి నెచ్చెలియుం దాను నవ్పలక కప్పు. బావనడ యెడలించి. 18? చిత్రఫలక చితిత [ప్రద్యుమ్న పొందర్యము చ కలకల నన్వినట్ట, తెలిగమ్నుల నిక్కమ చూచినట్ట, తోం దిణుక( గడంగివట్ల , కడు భావగఖీరత లబ్బినట్ల, పెం పొలయ దనర్చి, జీవకళ యుట్టివడళా శివ (వ్రాపినట్టి యా చెలుపున కాభిముఖ్యము భణింన౯ దలంకెను దాను టోటియుకా ఉ చిత్తరు వన్న విశ్చయముచే, నెదురుండి మొగంబు చూడ మో 'మెక్తును, సత్యపుంభ్రమ నమృద్ధివి (గమ్మణు( దత్రజంది, లో నొ త్తుచు. దత్తటంబు. ద్రపయుఖా మగుడంగ నిరీక్షణేచృం టో మొత్తును భర్తచూపు దను మోచుట దోంచిన వోనరిల్లుచుల! 88 గీ వెలయు ద్రపయును లోనుగ విఘ్ననమితి గడు. గలలిపోక యుండ( దా నడుము నడంచి. యేచి చ్యితతా నిశ్చయ మెచ్చరింన వింతి క్రమమున. (బియుని రూపెల్ల జూచె 140 వ అత్తలోదరి చెలికత్తెయ నత్యంత విన్మయాయత్త చిళ్తయె యొక్కి-౦తఠ తడవు చూచి యిట్లవియె. 141

లలి (వ్రభావతీ వద్యుమ్నమ ఉ. “ఇంత బెడంగు లోకమున నెవ్వరి కున్నది యంది తా నిజా త్యంతిక నై పుణీమహిమ యం చన వ్రాసెనొ యేమొ కొక యా చింతయు గూడ, దీతని సృజించియె జోడుగ6 గోరి సుమ్ము దా నెంతయు నేర్చు మీఐ నజా( డిట్లు సృజించె నినుకా బభావతీ మ అనుబయు నక్కాంఠాతిలకంది 1ట ఉ “ఇచ్చక మాడు మాట లిఏ యెల్ల నటుండగవిచ్చి నీకు నీ నెచ్చెలితోడు సుమ్ము నథి నిక్కము చెప్పుము, నవ్రాతనేర్పుగా కిచ్చెలువంబు గల్గు ఘను. డెక్కడనే నొకం డుండె నేవి నేం దచ్చరణద్వయంబునకు దాన్య మొనర్చంగ నైన నర్త్గ నే 144 న అని మణియు/ బెక్కుచందంబులం గందర్పరాగంమి దేటనజచు మాటలం దన టోటితోడం దడపు సంభాషి౦ంచుచుండె నవియుం విదిలంబిగా( దెలినిన నమ్ముద్దియ (నద్యున్ను శీఘానయనంబు “నకు మద్యోగంబు తద్దయుం జేయుట సంభావితంబు, గావున దేవకార్యంబునకు నుసకారంబు నోలె దోంచచున్నది యని చెవుటయ నవపాత మానసుండై యాకర్ణించి, శక్‌ అఆశ్వాపాంతము శా. ధారుణ్యాభరణాయమాన బుధతాధారుండు ళూమోల్లన త్కారుణ్యామృత శైత్య విత్యదృగలంకారుండు న్నేత్రాంత గా హోరుణ్యాంకురకల్పితారి మదనంహారుండు కీ ర్హ్యంగనా తారుణ్యాగళ నౌషధాలిజన విస్తారుండు శూరుం డవిజా 1460 క. సారతర వైదిక నమా చారుడు బహున్ఫవ కృతోవచారు(డు, నిరహం కారుడు, సాంగానంగా. కారుండు నన్నుత వచఖ్నపకారుండు నభలకా న!

(వళ మాళ్వానమ న! కవిరాజ విరాబీతము జలధిగలీరు(డు శాంతవికారుండు కొస్త్రవిహారుండు సౌమనసా చల పరదరీరుండు, శశ ్వదుదారుఃడు సంహృతవై రుండు శంభుపదా చలితవిచారుండు, సాదిమసారుండు నత్పరివారుండు సర్వనుతో క్తి వ్రంగుణవారుండు నంవి దగారుండు, నంశయదూరుండు నద్విధులజా 148 గద్యము ఇది విఖిలనూరి లోకాంగీళార తరంగిత కవిత్వవైభవ వీంగళి యమర శార్య తనూభవన సొజవ్య గేయ మారయ వానురధేయ వ్రజీతంబైైన వ్రభావతీ వద్యుమ్నంబను నువి (వ్రఐంధ౦ంబునందు టక మాళ్వానము

శ్రీ పభావతీ | పద్నుమ [పభావఆ |పద్యు గము ద్వితీయాశ్వానము [ఇ0రు(డు శచిముఖీ పొండిత్యమును (బళంనించులి = బచిము॥ి

స్వత శరక - శచిములి రాయబారము - శచిములి శీ కృష్ణుని నంద రవము - భచిమఖీ | కృష్ణుల యేకాంత నమావేళము - [1 కృష్ణః విర్ధారము - [వద్యుమ్నని క్రీడా వినోదములు - శచిములీ వద్యుమ్నల యవ్యోన్య వందర్శనము - (వ్రద్యుమ్నుని వరివళ్నము - వచిములి నర్మ గర్భాలావములు - వజనాభ నధరై యింధ్రోపేందుల యెత్తుగడలు - శచిమలి కృత (ప్రభావతీ పొందర్య వర్ణనము - నరవ్వతి బచిముఖి కవి త్వమును మెచ్చి బిదదము నను[గగ్రహించుల - చిత్రఫలక వృత్తాంతను - జీచిమభి వజ్రవుర వయాణము - [వద్యుమ్ను ఈు [వభావతీ శొందర్య మను విని మర్దు డగుట ] క శ్రీచణ గొతను గోత్ర

పప్రాచీనామాత్యకీ ర్హి భామా విష్వ

(్రీచీన గమన శమ.

కాచార్యు(డు, సూరమంటత్రి యమరార్యు( డిలకా. /

ఇందు డు భచిములీ పాండిత్యమును (బళంసించుట

వ ఆ నహస్రాకుం డపేకీత (వయోజనానుకూల్యంబుకంటె నా

పెంటి రాయంచ యంచిత వచన రచనా విచక్షణత్వంబు చిత్తం

బునకు( (గొత్త యింపుపొంపు నంపాదించుచుం బెంపుమీజ

వింపు లగు మెచ్చు వచ్చెరువు విచ్చలంబులై తవర, నిట్టనియె

త్వితీయాక్వానము నీలి షీ “ళబ్ద సంస్కార మెద్చటను జాజంగనీక, వదమైతత్రి యర్షనంపదల టొదడల€ థి దలః పెళ్ల నక్సీష్టతను (బదీపితముగా(, బునరు క్తి దోషంబు పొంత౯ బోక, యాకాంకితిస్సూ ర్తి యాచరించుదును, కా ఖా చం(క్రమ్మక్రియ6. గడవ(జనక, (వ్రకృతార్థభానంబు పాడుకో నదుకుచు, నుపపత్తి యెందు నత్యూర్జితముగ గీ నొకటం బూర్వోత్తర విరోధ మొదవకుండః దృత్త దవయవ వాక్య తాత్పర్యభేద ములు మహావాక్య కొత్పర్యమునకు నొనర( ఐలుక నేర్చుట బహు తసఃఫలము గాదె క వీ వెవ్వరి కొల/దివి గా వో వరటామణీ: విపహాంగయోష వె; భాషా ప్రావీజ్యము చూడగ వా గ్లేవఠవో కాక యాకె దిద్దిన కవివో శీ ఉచిముఖి స్వీయచర్శిక క అనుటయు, “రెండవ సకం ఐవిమిషవర తస్ప దెట్టి యర్ధమును దగు ల్కొ-వ( దివియక వెలినోవి చ్చునె బుధు డూపాంచి చేయు సుకవిత్వంబుల్‌? ర్‌ ఆ మె విను సురేంద్ర పద్మజుని తేరు దిపుచు సా రంధరాఖ్యు( డగు మరాళవిభుని బిడ్డ నేను వాణి పెనువంగ. బెరిగి, త ద్విమలక్ష( గంటి విద్య లెల్ల.” 6 శన్వప క

న! (వళావఠి (వ్రద్యుమ్నువు వ అని రాజహంపి తన పూర్వం బెజింగించిన దేవేందుండు “దానం వేసీ కాదె సీ ఏంత సొమర్థ కింబునం టొలుపు మీఐచున్నదానపు మీ/ది కార్యంబునకుం ఐర్యాకులిత భావంబునంజేసి (త్రోవ గానక దీనత నున్న మాకు మాపాలిట్‌ భాగ్యదేవత యీ విధంబున నిన్ను నన్నిటికి నాధారంబుగా నమ్ముగహించెం గావున 'దేవకార్యంబు కడముట్టి నిర్వహించుటకు నీవ తక్క. నొరులు వేర రిది యంతయు నెటింగి యెంతయుం బ్రార్జించెద నంచబలఃగంబుతో నెప్పటియట్ల వ్యజపురంబున కరిగి కేశి దీర్చికల విహరించుచు! 'బ్రభావతితోడి చెలిమికలిమికి నుపాయం బొనర్చి యమ్ముద్దియకుం బ్రిద్యుమ్నునం దమరాగంబు దిలియునట్లుగా వలయుతేజంగున నకవిగుణంబు లభివర్జించి యా యిద్దరకును శ్మీఘసంగమం బెవ్విధంబున నగు నది నీవ యెజీంగి సంఘటింపుము 7 శచిమువి రాయబారము క “*ఏ నవిపితి నని ద్వారవ తీ నగరికి. బోయి వాసుదేపునితో వీ పూవిక నకలము చెప్పి, న వీనాదృతి నఠనిబుద్ధి విని, చసవలయు౯ా ల! క ఆనీ హంనంబుల నన్నిటి. గమంగొవి మీ రెల్ల దీని కార్యవిదికి న త్యనుకూలతమై నేత ద్వినియోగము నడపవలయు దేనహితముగళా " శ ఆ వె అని యనుస మరాశి యమరాళి కార్యం టొ నర్ప/ జవియె సురలు నమ్మి పొగడ? విరిగణింస విశద సక్షపాతుల (పవ _ర్తనము లెట్లు నమ్మందగక యున్నె 10 వ ఆది యట్లుండె నట్లు గదలి చవి, |

ర్వితీతూ క్వానమే లిక్‌ గీ అష్ట మహిషీ నమేతుండై యాలయోస- వన నర_స్తీర మండపవర్తి మైన కృష్ణు దవుదవ్వులనె విలోకించి తెలిసి యితని నెజ్‌/గించుకొన వేశ యిదియి యమచు' క తన యంచబలంగము. నును శుచిముఖి నభము డిగ్గి మూత్నవిలాసం. టొనరించె సరోలక్మీకి గవకొంచిత వత చకచకద్యుతిచేతళా 18 వ తదనంతరంద కా నొక్కతియ రక్కసులగొంగ్‌ చెంగటికి నల్ల నల్లన నడచి [14 శచిమభి! శ ళృష్టలి వందర్శవమే సీ తొడలు తలాడగా విడీ రుక్కిణి కజింన? ఇదమను లొ త్తుచు సక్యభామ కొలున సురటి చేకొని భద్ర శుకూష గావింన, వింజామరము మిత్రవింద యిడంగ గాళింది వేడ్కతో: గాళంజి దాల్స, జాం ఐవతి తమ్ములపాకు మడిచి యొసంగ గొడుగు పావలు కేలంగొని నాగ్నజితి యిండ క జలముల గిండి లక్షణ వవాంస, గీ [గ్రొమ్మెజుంగులతోడి కార్మాగులు నో౭ నొప్పు కృష్ణని చేపవ నోప్పె హంపీ నిండునెల రితి. దారకాన్విత నభంబు పొలుప్తం దెలిపెడి న్యైత్సమ్మి కొల్సని కెళన 116 శే. బెదరు తే కిట్లు మిక్కిలి గదియ వచ్చి యున్న తన డగిట్టఠనమున కువిద ైల్ల

న! (నలావకీ (వడద్యవ్నవ

నరుదుపడం గృష్టుంజూచి, *న న్నమకవిళుడు

వనిచె నీ కొక్కమాట చెస్పంగిననియె. 16 వ అనీ తఈదనంతరంబది 7

బచిమఖీ [ కృష్దుల యేళాంత నమావేశమ

క “తన తనయుడు రాక్షసు పై౯

జనియెడు నవి రుక్కిణీకి ననన్ముత మగునో

యను శంకంజేసీ హంపాం

గన యమేకాంళంప్త మాట గల దని పలికెళా ! క సలికినం గమలావిభు( డా

పులుంగుపడ(తి మాటనేర్చు బుద్ధి కళా కౌ

శలమును మెచ్చుచు నెంతయ

మొలక నగవ్ప చెక్కు-టద్దముల దపకొ త్తకా. 19 చ చెలుపుగ భోజకన్యతొడ/ కేశ్చిన మూర్ధము, నత్యభామయూ

రులసయి నున్నపాదములు( లోర్జితలీల( దరల్చి లేచి యు

క్జ్వల విజ పాణీసద్మమున జొందివతీ కర వాగవల్లి కా

దళములు పుచ్చుకొన్న(, (బ్రమదల్‌ చని రందజు గొంత

దవ్వుగళా. 20

శే ఇట్లు గోవిందు. డేకాంత మిచ్చి వినంగ,

హంనీ తము వి పిలిసించు టాదిగాంగ

నదటి కనుచుట తుదగా(గ నతని తమవ

చః (వ్రనంగంబు విరవశీషముగం జెప్పెం ల! న ఇట్లు చెప్పిన, లి

శ్రీ కృష్ణని నిర్ణయము

చ వడుగుల వ ల్కువ్యశుతిగ వారక మున్ను సునిశ్చితత్వముకా

దిడసిన కౌర్యపద్ధతికి.. ఐశ్షీివధూ వచన్మక్రమంబుచేం

త్వితీయా గ్వానము ల్‌ గడమ నమర్పితం ఐగుడు. గంజదళాక్షుండు నంఠవిల్లై "నే రృడియెను వజనాభవర భారవహుం డిపు డందు నాళ్మలోఃా 2 బు ఇట్లు నంతనిల్లి శుచిములి కిట్ల నియెం -లై4 చ “బలవిళ వాఖిళోలితు( డభంగుర శౌర్య ధురంధరుండు కొ వలసిన మాయలుఃా దివిజ వైరులకంయెం గరంబు నేర్చు నీ వలుకుల చంద మారయ బభావతికిం బతి గాంగలాండు ని చ్చలముగ రుక్మిణీసుతుడు, చంపు నవళ్యము వజనాభునికా 25 క ఆ రాక్షసుపట్టణ మె వ్వారికి. దదమజ్ఞ లేక వైరమునం జొరం గౌరాద(ట (ప్రద్యుమ్ను! డ వారణ( దత్ఫ్చురము( జొచ్చు వైప్ప విను మి(కళా £( సీ. భద్రాఖ్యుండగు నట ప్రముఖు. డొక్కరుండు ము న్నరుదెంచి, మజ్జనకాధ్వరమున ననయంబి గూడిన మువిసభం దన నాట్య గరిమచే మెప్పించి వరముగాఃగ6 దన కవధ్యతయు స్నప్తద్వీన గమనంబు నాకౌశ గతియు, నాట్యములయందు నెవ్వరి రూపు వసాంచె వారల యట్లు తాను ఖేదములేక తనరుటయును గీ. బడసి యేడు దీవుల వాటపన నెరప్పచుం దిరుగు చున్నాండు వానిపై దితిసుళతునకు వేడ్క పుట్టంగం జెప్పి, య వ్వీడు చొరంగ ముదల గొమ, మాత,డై వచ్చు మదము డంతో వ! వం ఇది పీకు బరమవ్రయోజనంబు, డీన నువయోగింపం దగిన యవాంళలర కృత్యంబులు. దళ్త్స డుపాయంబులు నీన యెజుం గుడు పొమ్ము. సురకారక్టిందా విర్వపాంపు'” మని వీడుకొలిసినం,

శక (ప్రభావతీ వ్రచ్యువ్నము దన మరాళ. తాలంబుతో జాలసాదనవిత గగవంబున కెగవి వజ "కరంటున కఖిముఖంబుగా! బ్రియాణంబు సలుపుసప్పుడు = ద్వారకానగర బాహ్య ప్రదేశంణనందు వాహ్యాళ్ని విహార సార ప్యంబునం దగిలియున్న (ప్రద్యుమ్నుండు, 28 (వరద్యుమ్నుని శ్రీడా వినోదములు ఛఈ తనేహృదయంబి వెందిడిన తప్పక ఘోటక మంత నంత నే వనుపడ విల్చి, ముందణకు( వాట్‌ కేలంకులకుం దొలంగి దా వెనుకకు నేంగుదెంచి కడు వేడ్క. యొనర్చశ+గ దింతి యాడెనె మ్మిని గనకంప్పంగోల న్‌డిమింటనె (తిమ్మర+ దారి కొట్టుచుకా 20 ఛ ఎగురంగ వైచి కొట్టు టది యెంత్‌ భరం ఐసీ బంతి య్యగగా మిగ వడి. బాజవై చి పుడమిం బడవీకయె దోని మీజీ చి త్రగతి హయంబు దోలుచును (గమ్మణ మీందికిం గొట్టి యాడె నిం తగ( దనచేతి రత్నమయ దండముక్షొాంత్సులు గాడి పాజ(గకా వ వెండియు నకండు మండలగతకుల నతులంబుగా(. దురంగంబది! డోలి యాడునప్పుడు, త్రి సీ తొలుదొల్త నయ్యేక తురగంబు మండల గతిచారి యగుచు నిక్కంంబు తోంచెం నా వెనుకను సరూపాళ్వాలి చెదరక చ(కాకృతిని విర్వు సరణి తోంచె, నంతట ననతి సృుటోవయవనంబుగొ నెనపి, యేకాంగ వేష్టనత తోంచెం దుద దద్విళభూషణ ద్యుతిరాజిమా(త్రంమి కొఅవి (ద్రిప్పినరీతి మెణవి తోంచె . తీ. వంత కంతకు గతివేగ మగ్గలింష తొంగ నాగ. మెళ్ళ్చరిక1_ వరాకుః భియ్య:'

చ్వితీయాశ్యానమి లి యను జనులు జిచ్చవడీ తమ నని మఖణనగ+ బరంగు నమ్మేటి నెజరౌతు (ప్రాధీకతపు 82 చఛ ఉరుజనళకాలి యత్తురగ ముల్కుకచ్యుక నయావలంవియై తిరుగురయంబుచేత నెడ్యతెన్వక కుమ్మరిసారె చాడ్పునకా బరగె. గడుకా ధృతాభినన భాండతకుం దగ నున్కి,న్వంగా( దరలక పైవి ద్వదృమణ దండగతీ౯ా హరిప్పకతు. డొస్స(గకా శ్రి వ. ఆక( డంత వ! క వల్గితముఖ గతి వంచక వల్లు విహారముల పైంధనము నలయించెజా వల్గావిభాగ కుశలత వల్ల త్కుండల మాీచి వల్లరు లెన(గతా. శక్‌ శా నానా వీథీగతి వ్రభేద విహృతికా సంతృష్తండై, క0తు(. డిం పూనళా వాగిః గుదించినకా బురుషక (పోన్న్యమ పూర్వాంగమై గావంగాంబడియె౯కా మరుజ్ఞనన మా గంధర్న మర్కాళ్వ నం శ్రాన న్పర్థను మిన్ను ఛా(కెడు క్రీయళా ద్రా నేంతయుజ జొడ్కి-కిల 06 పీ. సముపలాలన యుఠ స్కంధాంతి కాస్ఫాల దమిత తేజో మవహొద్ధత్యకంబు దంతాశికా సయం(త్రణ సమున్నామికా కుంచిత (గీవా సమంచితంబు దందమ్యమాన శ బ్ఞాయమాన ఖలీన క్‌షణ జర్డ్‌ రత సృక్వద్వయంబు ఘన ఘర్మ డిండీర ఖండ పాండురిత ప ల్యయన వర్జో్రోఛభయ ప్రాంతకంబు గీ నగు వాయసము డీగ్గెం (దిద్యుమ్ను( డంకవన్నె యొకటి సాహిణీ యవ్వది మౌందిపట్టం

రివ వ్రలావతీ వ్రర్యున్నను దన యను(గు! తెలికాండు కై గండనొనంగం (బ్రిజ సురాళించి మణులు నవ్రములు వైవ 87 బచిమభ్‌ వ్రత్యుమ్నల యవ్యోన్య నందర్శనము అఆ వె అప్పడు గగననరణీి నరిగెడు శుచిముఖి యతనిం జూచి, యల్ల యతః డీఠతండ కానలయు నవళ్య మీ వర పురుషుతో మాటలాడి చనుట మనకు మేలు " లిక క, అని యా వ్రద్యుమ్నునకుకా విన(బడునట్లుగ మరాళ విఠకులతోః ఐ ల్కి నిజోక్తి కఠండు వెలంగం ద నయంబున నవియు( చాను ధరణిక్‌ డిగ్గెలా 89 సీ మరు వశ్వగతి మెచ్చి సురలు వైచిన పైడి (వాఃక (కొమ్మడుంగు దువ్వలువ అనంగ దర్చక్లు నెఖ రౌతుతనము పేర్మికి. (గమ్ము కొను సతేజఃకీ ర్తి ఘనము అనంగ, హయ ఫేన ధావళ్య యాచ్చార్థమై వాలు

• తటీ దనుగత వి తొద్దంబు లనంగు వాజీవి[భ్రమ జీఠావ ర్తతఈల గొలకుది వ్యుల యేటి పొద్ద రేణూర్ము లన;గ(, కే గీ. గనక రేఖలతోడి జెక్కల వెడంగు చూవణకు( గను పండువై సౌంవు మీఐ, జలద సథముననుండి భూ నికి డిగ్గు హంసములు వర్ణనాసీమ నతకరించె శీ0 ప్పీ ఇట్లు గవ్పట్టుళు నేంశెంచి యంచలు వసుధచేరువ నేటవాలు గాంగ నతి విశ్చల (న్రసారిక వతత్త్రంబులై డగుచు. గాముని ముందటీకిని గొంట్‌

త్విఠతీయాశ్వానమ శ్రీకి వరి గడవంగ6 బొణీ, మరలి *టోరలు దెట్ట గిల నొక్క. కడ వంచి మలప్ప దిరిగి, యెజక రంతట రెండు వనెజయం జక్కంగల జూచి, యవనిః గా ల్మోపి తె క్కార్చి ముడించి, గీ మొగము లొకకొంత యొయ్యారముగ మలంచిం యీ౭కను విదిర్చికొనుచు, నొక్కింత తడవు హైమ రేఖా విచిత్ర విజాంగరుహ వి విర్మలతం జూడ్కులకు నింపు నింవుచుండె. 41 (వర్యుమ్నుని వరిప్రళ్నము వం అంళఠ( బ్రద్యుమ్ను( డుద్యోతమాన కౌతుకంబున వాని నువలి &ంచి 'వక్షివరులారాః తొలుత నితవితో మాటలాడ వలయు ననుకొంటి" రిచ్చట నెవ్వనితో నేమి మాటలాడ వలయు, నతనిం బిలిచి నంభాషింపు( డే (సయోజనంబున నెందు( టోపుచున్న వారలో? మీర లనో్యోపరోధంబునం గార్య విరోధంబు పైరించి యుండరుగదో యను కంకచేత నంకోచంబు బేక వేగిరించి యీ రీతి. ఐలుకవల పె గాని, భవదీయ నన్నిధాన సోభాగ్యంబుడం దవిపి కాదు మీ రూన చేష్టా వచో వికేషంలు లరయ దివ్యజాతి పతులరు గావి వ్రకృతి హంనంబులు గొ రనుటయును, నంత శుచిముఖి యఖిల జన మనోహరం లైన మధుర న్వరంబున ని ట్లనియె, కీ కచిముఖి వర్మ గర్భాలావములు ఉ. “ఇచ్చట మేము వేల మణి యెవ్వరితోడను మాట లాడ(గా వచ్చెద మచ్యుతాత్మజ దివస్పతి పంపున( గృష్టుపాలికిళా వచ్చి, యకండు వీడ్కొలున వారల యిద్దజ యాజ్ఞలుకా గరం లెచ్చరికళా ధరించి యిపు డేంగెడులా గిది యొక్క చోటికిళా. 48 న కోట: క న నన నల

న! (వళావకీ వ్రద్యున్నము ఉ ఇప్పుడు నిన్ను. జూచి, కొలు వించుక చేయ క్రికమించి పో

నొప్ప దటంచు వచ్చితిమి యోగ్య పమర్హణ మామ పెంతయుళా

దప్పు గదయ్యః యాదనవకంన నిమం గవి, నీ యన్యుగహం

వొవ్పుగ గాంచి పోవుట (వ్రయోజవ సిద్ధికి మూల మారయళా 44 క వీపలికి నట్ట యేమును

రాపగం (గీడించు దివ్య హంసములము. వీ

చూపునకు దప్పు గలదే

యే పట్టున నైనః బంకవేక్షణ కనయా?” 45 వ, ఏము కాళ్యపులము నమ్ము విందుండును మీ తండి యుపేం

(ద్రుండును నిజ పరివారంబులోని వారి(గా విచారించి యీ రీఊ

బవీ పంచి నడుప్పకొనుచున్న వారు వారిజావమునకు దడీణభుజా

దండంబునుం బోలె నఖిల కార్యంబులందు నత్యంత ధురంధరో

తంబు వహించి యున్నవాండవు గావున మా విధంబు నీక

విన్నవించుకొంటి మెల్ల పట్టునం దృష్టి బెట్టుకొని యుండునది

యేము పోయి వచ్చెదొ మనిన (బద్యుమ్నుం డి ట్ల్టవియె +48 వే. “మీర పోయెడి కార్య మె వ్వారలక్షును

జెప్ప రాబేమొ? పోనిమ్ము చెప్పు మొకటిం

“యల్ల యళ! డిత( డనుకొంటి రాది నెచట

నా ప్రనంగంబు రాం గారణంబి గలిగె? న! క అదియును జెన్పంగ వచ్చిన

యదీ మైన, నొకింత వడి ప్రయాణ త్వరయు౯ా

గుదియింప వచ్చునేనికా

బదరక నిమిషంబమి విలిచి భొషింప దగుకా, శశి చ ఆగుడు, “రహన్య మైనదియ యౌను, భవత్పరివృష్ట మెంకళ

యయుజా అనక నిమేషముం దడయ సంగతి గాదును మాకు నైన వీ

ర్వితీయాశ్వానమ జీనీ

ననగ జవార్దనుం డన(గ నారయ భేదము బేదు కావున

న్విను విముపింతు మావనియు, వీదు ప్రసంగము మున్ను కల్మి

యుజా" 40

న, అని కుచిముఠి యిట్టు నట్టు పలుక( గొంకి నలు సంకలు( వాజి

జూచుటయు నా చూపువెంటనె శంబరాంతకు చూప్ప దీవి

తైకాంఠ కొంక్షం బగుచుం బర+గిన(. దిర8ణన సమానంమిగా

మాననీయులు నాయన యున్నచోటికి గడు నెడ గలుగ దొలంగి

చని రంళఈ( గంతు నఖివీడించీ యంచచెలువ చెలువంపు(జెలువు

గులుకు కలికి వలుకుల కలకలంబు వీనుల కపూర్వు సర్వం

చిగుచు( ఐర్వుమండ నిట్లనియె త

వ(జనాభుని వధశై యింధ్రోపేందుల మెతుగడళలు

క విననయ్య వ్మ్శజనాభుం

డనియెడు నొక దైత్యుం జంస యత్నము సతతం

బును నడచుచున్న యది ఐహు

దినముల నుండియును హరికి టేవేంద్రునకుకా క్‌! క “ఠమకంటపి ముమ్ను వాండే

తమ మీ/దట నేమి కీడు దల(చునా యమచుకా

మము వారు వేగు పంవంగ

నమరాపాతు వీటి కిస్సు డరిగెద మనఘాః 82 వ అనీన విని యఠతండు రతి క “కటకట మనవారిదిదు

ర్హృటముగల గొని యెంత చింత గావించెద। ఠె

సృటి కింక నేము, మే మెం

తటి, వగయును దీర్చ లేమె తము యాజ్ఞ వసఖా క్‌॥ క. అకట తమ మపామ తా రెజు/

గకయో మజి యేలొః తెగరుగాక, మరు త్క-2

శక గ్రళావతీ వ్రద్యుమ్నము టకు! వీడ నుడంననె న న్నాకనినె పంపినను దమ వియోగము బలిమిక?*ి ర్‌ వ అనుడు. శుచిముఖి మెచ్చు నచ్చెరువు నిరవుకొన నతనిం జూచి యిట్లనీయె న! చ. “లిదురధరుండు( జ్యక్రియును బెట్టుగ దీర్ధ విచార మింత చే యుడుర(ట దైత్యు డెంళ బలియుండొ కడా యని కొంచవాట కి ట్రుదుటున వానిః [ద్రుంళు నను నొక్కని దింపిన నంటి చాలదే యుది? నెర వైన బంటుతన మిట్టిది నీక తగుళా గుమారకా 57 చ కయ్యపువేడ్క రేంచకొని క్రమ్మెడుత మెదిరించి, యేమియుకా డయ్యక కొంత సేపు పెను డాకను చేతుల కాఃటి విల్చువాం డెయ్యెడ( టోటుబంటునకు నెంతయు. గొతుకకారి కాడె నీ వ య్యసురేంద్రుతోడి యని కొన యొనర్చుట యు క్త మెన్నంగళా ఆ నె తమకు! దామె [ప్రల్లదంబునం బని లేని కయ్యమునకుం జనరు గాని తగిన దురము లైన దివురుదురు తమయంతన పిజికికండ లేని వీరుదు మగలు 50 వ ఆదీ యట్లుండె, నింక నీ ప్రనంగంబు మున్ను వచ్చిన తెజటం గును విన్నవించెడ విమము 0 ఛచిముథి చెన్పిన వభావతీ సొందర్య వర్ణనము ఛ. ఇంతకు మున్ను వజప్పరి కే/గుచు నుండుదు మేను గావునకా గాంతతరాంగి నద్దనుజకన్యక నే నొకనాడు కంటి ళు ద్ధాంత నరః(వ్రకాండ నముదంచిక కేశి. జరించుచుండి ఈ ('శ్రాంత లకాగృహంబున, వయన్యయు దానును ముదృటాత(గకా క తిర్య గ్వనితను నమ్నన నుర్యాదానంద మగ్నమళి. జేపె మహా

ర్విఠియాళ్వానమ +: శక్‌ శృర్యముగ( దద్వధూపొం దర్యం ఐప్పు డేమి చెప్ప నలినాక్షనుకాః (42 పీనె శ్తమ్ము లంచు! (గొన్నెల లంచు వటఫల . శ్రీ లంచు! దాంబేటి చివ్చ అంచు నమ్ముల పొదు లంచు ననటి కోంబము లంచుం _ బులిన మంచును సుడీ చెలువ మంచు హరిమధ్యమం బంచు హైమ కుంభము లంచు, నవమృణాళములంచు జివరులంచు మదను శంఖ మటంచు మణీదర్పణము అంచు, దబిగడ మంచును చిల్వననవన మంచు శేగీ ఫరు లంచ్చు, పింగిణు లంచ జం(ద్రతండ మంచు (శ్రీకారము లటంచు నళు లటంచు నిట్టివి గదయ్య చెప్ప/బోయిన నువమలు _ వీవి. దడవ సి గ్గొదపు న వ్వెల(ది నెంచి న! గీ. చామరంబులు వెనుకకు! జనుట నీల రత్నములు పూరి. గణచుట (భ్రమరక మని తే/టి విడ పేరడుట యా కెజన కుకుల ౬ యధికనీలిమ కోడిచూ హరికుమార 84 క. ఆకలుష నీలిమ నాక న్యక కచమున కోడి పాణీనవి యై తేంటుల్‌ మకరందార్థము తఆచుగ వికచము లగు పుష్ఫములకే వెదకుచు నుండుకా. క్‌ గి చందలీఠత ఘన ధ్వాంత సంచయమున కథయ మొసంగి వేణీభరం ఐను నెసమున దన వెనుళ వేసికొన్నది తరుణీ మొగము చంద్రుం గైకొనమి కిదియ సొకీ గాదెః 68

శీ వ్రభావతీ (వ్రర్యుమ్నవి క "కొంతతర ఫాల సంజ్జీత కంతు విజయ లేఅపట్టికొ విన్యప్తా ద్యంత (శ్రీకారము లన నెంతయు నా యింతి వీమ లిం పెసలారుకా 67 ద తిలకము సంహితోర్ట్వముల దీస్ట శర్శాగము గా(గ నాసికాం చల విలస ట్పకోష్ట సుమసాయక ముష్టి గృహీతమధ్య శా ర్హలత యనక బొమల్‌ దనరంగా నిరు గొమ్ముల (వ్రేలు వెల్లజ బ్లలగలి, నవ్వుడాలు పొదలుకా మదిరా&ీ మెటుంగు( జెక్కుులకా ఉ అంబురుహాతినాపిక, నిశొాన్వయ శతువు( జంపక ప్రసూ నంబు( గర౦ంబు గెల్ప్బుట మనంబున బెట్టి తదీయపార్శ్వ్వ యు గ్మంబున నిత్యసేవకత గ్రాలెడు సీక్షణశారకాఖ్యరో లందిక దంపతుల్‌ 'పెనువళొనళి నెంతయు నంకమించుచుకా 89 ఉ బింబఫలోస్థి కన్ను లను బేడినమీ లిరుదిక్కులకా సమా నంబుగ( బర్వుచున్న (క్రుతినాను సరోయుగ శోళ యిట్టున ట్టుం వీరువీ(కశు పేయ/గ6 గడుళా దమి నెందుకు( గాక రెంటిను ధ్యంబున వాజెడికా బరువు, లారయం జాపల మట్టిచే కదాః 70 గీ కలయ నాపాద మ్తకాం గములయందు మించి పటలీలం దరళ తోదంచిత మగు యువతి లాపజ్యమును గన్ను/గవయు నతను దంటమీల ెక్కియ మనః దనరు. జూడ ఖ ఉ "ఎన్పుడు భక్తభావమున నిం సలరకా ద్విజరాజు పాదముల్‌ దస్పక 'పేన చేయ సుకృతంబున( గాంచె. జకోరయుగ్మ మీ యొ ప్పన నొప్పు. గన్ను లవి యోలిని (గోలిన కేటవెన్నెల ల్పివ్సలునట్లు మించు సతీ లే నగవుకా దెలినిగ్గు. జూవ్వులుకా 7? ఉ పొవర మాధురీ స్పృహ వసకా చిరమో శుకమో తదీయ జి హ్వా విలన త్పరస్వతి మపానన చేయుభు. వ(గభూమి ని

ధ్వితీయాళ్వానమే శ

పానహిలంగ నేర్చి యువహారముగా నిడినట్టి పల్ల వం-

బో విమలంపు వింబఫలమో యన వా తె యొప్పు నింతికితా క మగువ యధరంబు సగడము(

జిగురును బింబిమును ఐంధుణీవకమును గ

ట్టిగ గెల్చి కన్నసత్కీ

ర్తి గతి న్నాస్యాగమణి మరీచి వెలుంగుకా [4 గీ మృదుల పననాహతి నొకింత గదలియాడు

పల్ల వము మాటునను దోచు మొల్ల మొగ్గ

దాలుగతీి/ బల్కుబడీ మోవి చాటున గన

ఐడుచు వింతి పల్వ్యరున కళా(భ్రాంతిపంణచు 78 క చెలువ సలు కమృుతరనములు

గులుకుట వీనులకె కాదు కోమల దంతా

వళి రుచి యమ శీకరప్పం

డెలి నిగ్గునః గనమ్నులకును దెల్లన చూడకా 78 శే కనక కర్ణికా ధారాళ కాంతు లదికి

బాహు లతీకలు బిరుదు సంపంగిదండ

లిరుగడల (వేల వై చిన కరణి. బగ౮ో

గంబు విజయము పచరిందు. గాంలత గకము, 77 క అరకర శర థిన్నములై

కఠ మెలమి వహించు నరుణ కమలంబులితో

బురుడింపం డగునె గొజ్జంగి

'వేరిజేకుల బంతిగములు వెల(దోీ కుచంబుల్‌ 78 ఆ వె. జీలు/గుందియ్యెద యను వలలోన సా చెల్వ

గుబ్బ చమంగన యను కోక యుగళి

• కర౦ంబుల్‌. |

శీర వగ్రలావతీ వ్రద్యుమ్నను

యెగయం జెనంగు కీతి నెనంగు (గ్రేవల జల

కృచలరీల మొబ(గు తరంగ అడరం 80 గీ చారుకర నాథి యనెడు గంభీర నరసి(

గడంగి క్రీడించు మరుని శృంగార రనప్వ(

జిమ్మనప్ప((గ్రోవి ధార నా( తెన్ను మీణం

ఐడ(తి మూగారు కన్నులపండు నగుతు. 81 చ ఠనుతర రోననల్ల రికి దా విరువంకలః "గద్దు లేదనా

సనయము మాక్ష్మ సూక్మముగ నజ్జలజానన కౌను మించి లో

చనముల కింపొనర్చు( గడు నన్నప్ప గారుమెజుంగు. దీంగె చ

క్కంని విడు వీటవాజీ కనగా బడున _ట్రతియత్నదృశ్యమై 82 క చనుఃగవ (వేంగున 'గిటగిటి

మను నెన్నడు మేమి యగునొ యనియెడి శంకళా

గనకప్ప( గట్టిడివా(డో

వనతాననుః డనంగ వనిత వకు లిం 'పెన(గుకా 88 గీ నెన్నడుముసేరి మింట నన్నెలంత బొడ్డు

పొన్నవిరి నిక్కుముగః జూచి చీన్నవోదు

ర్యభకుసుమ సౌరభ సాధనార్ధ హేతు

వా(శ్రయాపిద్ధ, మనియెడి యయ్య లెల్ల. 84 చ. నుకవులు (క్రిందు మీ! దరసి చూడక యీ తని యాడుకొన్న, వి

టక కదళీ విలాన మకటా విపరీతము గాక పాటియేః

యకలుష రామణీయక నమంచిత కోమల తద్వధూరు ల

త్మీకి నరి గావ యెంళ తలక్రిం దయినకా గరిరాజ హ_స్తముల్‌. శే. రమణి జంఘలు శాలిగర్భనులు హీర

దీప్తి జలపూ ర్తి, యొస్ప్సృు నందియలు మళ్లు,

వానిలోపల జలువకైై వచ్చియున్న

శచ్చసంబుల॥ టోలి మీ(గాళ్లు తనరు త

ర్వితీయాళ్వానము శ్రి క కెందామరలు!( జిగుక్తును సొందర్య్థశ్రీల దమకు నరి గా వని, యా యిందుముఖి పాదములు నగు గందళ దుజ్జ్యల నధాంకు కైఠన యుక్రికా ఈత శా శృంగాహికం జెప్ప “వేత తెరువుల్‌ సిద్ధింపమింజేపి, చి శ్రాంగత్రీ నిధి న వ్వధూమణిని స్టూలారుంధతీ న్యాయమా గ్లాంగికారమునళా వచించితిని జం(ద్రాద్యోసమల్‌ సూచనా భంగుల్‌ గాని యదస్ప్స్పహ్యనగుణ సౌభాగ్యంబు లా యంగముల్‌ ఉ వెన్నెల తేట విగ్గు నరవిందపు జేకు మృదుత్వముకా బదా ర్వన్నియ జాళువాపసిండి రంగు మెజుంగుల ధాశధళ్యము£ా గన్నియ రూపుగా( గరువు గట్టి, మనోజుండు పో/(త( టోయ/ టో లు న్నెజనేర్పుతో ననుట లోకుల ప ల్కిది చాల దేమియుళా 88 ఉ ఎమ్మెయి దిజ్ఞ మీఅ వయిచించెద నన్న వచింవ లశేనయ క్కొమ్మ బెడంగులోన నొక కోటితమాంశము నైన నంతమా (త్రమ్మ మదుక్తి శక్తి యనరా దతివాబ్యహిమాఢ్య నేను మా యమ్మ నరన్వతీసతి తవంతటి దానిగ వన్ను దిద్దుటకా * 88 నం అని తాను (బ్రహ్మదేవుని రఠవాహనంబై న పారంధరుం డను హంనవంశావతంసు కూతు రగుటయు( దదీయసంబంధ వశం బున నంబుజానను రాణీవానంబునందు వాణీ పెంప( బెరుంగు టయు( దదన్నుగహందినం దనకు నఖిల విద్యణం గరతలా మలకం బగుటయుం జెప్పి *మన్ముఖంబు శ బ్ఞసంస్కాంర పూతం బను మిద్ది నద్దేవియ నాకు కుచిములి యను పేరడియె నని యిట్లనియె $0 నరన్వతి జచిముఖి శవిత్వమును మెచ్చి వీదరము నమగహించుట చ. “ోనలినజు రాజణివాస మొకనా(డు ననుజా దనచేతి (పోది రా చిలుకను వాదుకుకా గవిత చెప్పఃగ చా వియమించి, యందునా వ్‌ 4

క్‌థ వగ్రలావతీ గ్రగ్యువ్నమ పలుకుల గొంత వాసి గవి భావమునకా గడు 'మెచ్చుచుకా నఖాం చలమున నాదుజెక్క నులి చక్క/గ దువ్వుడు గారవించుచుకా 01 చ (పబలము లైన కౌతుక కృపారన వత్సల తాదరంబులకా శబలితచి త్తయె యప్పడు నా *కపమాతిశయో కి కామదే ను వీరుద మిచ్చి తల్లి విత నూపురముళా భువనై కమాత య య్యబల మదం(ఘి దా దొడిగె నా వీరుదం బిది చూడు మేర్పడకా ర2 క అవి విజ నూపుర గత వ ర్జ వికాయము! ద్రిప్పి చూపి *నరాయణ నం దన యిట్టి నాదు పలుకుల కు నగమ్యము దనుజకన్య కొము రూహింవకా న! వ ఆ జగన్మోహనాంగిం జక ఫలకంబున (వాపి మైనం జూపెద నంటినేని, $04 క ఏ యంగకమును భావన చేయక వ్రాయంగ రాదు చేసిన నానం దాయ త్తత మది చొక్కు(. బ రాయ త్తపష్ప మిద్ది జెలువ నలవియె ఆవాయకా ర్‌ వ అఆదియునుం గాక 06 క ఆ_త్తరుణీమజీ రూపము( జీత్తరువున వ్రాయు నేర్చు చేకుజు నేనిలా ద్‌ త్తుల్య వనిత నెందే న త్తొలివేలుపు నృజింపండా తన వృృష్టికా 87 ీ చె అజా(తె యొక పనంగమై చెప్ప వింటి న క్కాంఠత తనదు సృష్టి గా కనికియు, నాదిశ కి శవు మహాదేవి తనరైన చి(త్రమహినుచే నృజించుటయును !

న. తం జే (వై ర్యితీయాళ్వానము స క్‌ చ క ఏను మిపు డది సంన్మృతి వద ప్ర న్‌ విని జెందెను మాటమాట వెంబడి. నెం షూ క ననుభవ భవ సంస్కారం చ్వ్యూడం0003.0 బున కుద్చోధము [ప్రనంగమున నగును గదాః 39 మ దనుజేంద్రాంగన కంవికా వర మహ త్త్వన్ఫూర్తి నా లోకమో హన జన్మించుట వింటి వెండియు! దడంగాలౌకిక (శ్రీవవ రన మూహించిన, నట్ట రెంటికి. గడుఃా దార్కాణ మయ్యెకా మనం బున కి ట్లీస్పుడు, నంన్మృతంబయిన యంభోజాత జాతో క్తి యుకా 100 క వినుము '(పభావతి యనన వ్వనితామణీ నామ మర్థవంత మృగుచుకా దనరారుచుండు ననయం బుమ యదుకుల కలశజలధి పూర్ణళశాంకా (0 చిత్రఫలక వృకాంతము గీ. ఆ (ప్రభావతి, ఈన కల నగజ వచ్చి (వాని దయ నిచ్చె నవి, యొక రమ్యపురువుం జ్నీకఫల కాభిలిఖితు నెచ్చెలియు. దాను( గరము వేడుక జూడ నేం గంటి ననఘ 102 శీ ఆ కన్న వ్రతిదు సుద్దులు మాకు మునుప్పు కలిమి(జేని మహనీయ తదీ యాకృతి పౌలు పంతయు భవ దాకృతి/ గని 'యత( డితండ" యనుకొంటి మొగిజా ” 108 వచిములి వ(౭వుర (వయాణఖము వ. అని పలికి “మాకు విక్కడ మిక్కిలిం దడయుట యుచితంబు గాదు, పోయి వచ్చెర, మనువ నవధరించితె యనుదు. దోడి

క్‌1ి నళావఠతీ వద్యుమ్నము యంచలుం దాను నప్పులు/గుచెలున యున్నర వీఠి కెగనె నప్పు డమ్మరాళంబు లరాశంబులుగాక యాకాళ భాగంబున గమన 'వేగంబునః దీంగ పొంగినవాగు మెజయు విజ గరు తృనకరేఖా మయూఖంబి లాఖండలారి దిక్కునకు నక్కజంపు పెలమిం గొనలువాటి, యుద్దీపించు (ప్రద్యుమ్న (ప్రతాపవై భవంబునుంటో లె( జాల నాలోకనీయంబు లగుచుండ; దత్పురస్సర తదీయ కీర్తి మూర్తి విశేషంమిలో యన పోయగంబున మీలీ గగన మంతయు గది+0చుటకు నొక్కు కడకు నొత్తుకొని పోవ బారలు చాంచిన చందంబున విష్పంద (పపారితంబులై న తనూరుహంబిలతోడ( జూడ నొప్పారుచు నప్పటప్పటికి నవిరళ ధవళిమ స్పర్ష నుభయ పార్శ్వభాగ పాండుర బలాహకంబుల నహంకృతి పెక్కువ నొక్కపెట్ట కలహించుటకుం బిలుచు భంగి నంఘటిల్ల నుల్ల పిల్ల వశ్షయుగళ విశేస వ్యాపారంబిలచేత నుద్యోతించుచు నొక్కొాక్క యెడం ట్రిడీనోడ్తీన నండీన యానలేద వినోదంబు లాచరించి రోదోంతరం ఐంతయు నెంతయుం గలయ మలయు తనమ యమ లంపు( డెలి దళుకు. జిలికి యది మలయజంపు. గలయంపి ఇెలువు నలరింస నందు( గుందనంపుర ంగవల్లి కొ మల్లికా మళల్లి కల యుల్లాసంబు వెల్లి గొలువు గరుదంత కౌంఠివల్ల రులచేఠత నతిశ యిల్లుచు నొక్కాక్కచోట నొండొంటి నందున సందర్శ వీయంబు లగు నలో విభాగంబిలవలన నస్థాన భాను నంభవా సనంఖేద నంభృత శబలతా విలాన భాసుర సురావగా (వవాహ నందేహ కందళనంబులకు ననుగుణం బయిన పరప్పన విడు పొంజులు గట్టి యిట్టట్టు చెదరక చదల నడచుచు, వ్యజప్పరంబు చేరి తొంటి యట్ల సకల జలాశయంబుల విహరించు చుండె నందు కుచిములి కన్యాంతఃప్పుర సరో విహార నమయంబుల, 104

పీ. జల ఖేల దంగనా కలకలంమిలికు మి

క్కిలి దవ్వు వాటక నిలిచి నిలిచి, వడ6శతు లొక్కు రొకళ్ళ పై 6 జల్లు జిలబిందు లొడలు సోకిన టోక యోర్చి యోర్భి,

ద్వికీయాక్వానము క్‌ఫ యోల లాటల తమి నొండొరు. దజము చే ల్వల ఢాక కులుకక మెల6గి మెల6గి, లీలావతీ హస్త లీలాబ్ద శేసరం బులకును బిసీ గొంచు మలపి మలప్కి ఆ వే (క్రమముతోడ దనుజ కన్యకాంత వ్వర కొంఠలకును వెదర. కింత నంళఈ+ జేరకల( జరించు టారూడఢిగా నల వాటు చేసికొనియె. బాటనమున 105 (గ్రద్యుమ్ను(డు (వళావతీ పొందర్యమును వినీ మస్ట్రఃడగట శా. (ప్రద్యుమ్నుండు (ప్రభావతీ రుచిర రూవబ్రహ్మముకా హంన యో షిద్యాథార్థ్య ధురీణ వాగువనిష త్సిద్దాంత మార్గానుపా రోద్యత్పజ్జను దిల్మణుకా మనన సంయుక్తంది గావించుచుకా, హృద్యంబై్లై యది యంత కంత కలరళా, నిల్పెకా గడుతా జీత్తముకా 100 సీ. కన డొద్ద నున్నవారిని వీరు వారని, కవిన( దదర్శ వర్తనలు మజలు, వినండు చెప్పిన సల్కె వేమణ! జెప్పక, వినిన వనే మే మంటి రనుచు నడుగు(, జనం డెత్తు లిడక మజ్జన ముఖ్య విధులకు(, జనిన(, దల్చిబ్బుగా. జలుపు. (గ్రియలు కొనండు(, నానాసేవకుల 'సేవ లెవ్వియు(, గొవిన, వీడ్పాటుగా. బనులు వనుచు, కే శచిముఖీ వాక్య దర్పణ స్ఫురిత నిరుప మాన దనుతేంద్ర కన్యకామణి మనోజ్ఞ రూపరేకా విలాన నంరూఢ మెన యాత్మ మరలింప నేరక హరీసుకుండు. 107

క్‌4 (వభావతీ వర్యుమ్నము ఉ ఉద్య దసేక్ష( ఐకీవనితో క్తుల వెంవిడి. జంచరీక చం (బ్రాద్యువమాన శోభకు సహ్వాన గుణంబుగ హెచ్చలం గేశ వ క్రాద్యఖిలాంగలమ్మ్మీ మది కందిన యంతయునుజా నయించి. యా హృద్యతరాంగి మూర్తి పౌఐ గేల్ల నొకింఠగ( జూచు నాత్మలోళా చ. మది గొవినంత మేరయును మాన కతం డుపమాన కోటి యొ ప్పిద మఖిలంబు విట్లు గడు( బెక్కు. మడుంగులుగా€ దలంచి, త త్త దవయవత్వ సుస్థితికిం దార్బ్చంగ న మ్మదిరాశీ రూప మె య్యది యదియే కనంవిడియె నచ్చప్పబుద్ధికి లే వగమ్య్మముల్‌ 00 సీ ఆ రూపు మది, జాల హె తత్తించు హ త్తించి యతివ యట్టిది గాక యనుచు మెచ్చు, మెచ్చి కనాను కోర్కి. హెచ్చించు హెచ్చించి, యంత మే లెట్లబ్బు ననుచు వగచు, వగచి, నిట్టూర్పులు విగిడించు, నిగిడించిం శదవలోకము లేని (బ్రదుకు రోయు, రోసి దాని కుపాయ మాపించు నాపించ్చి కలంక నేమియు దొరకమికి గుందు(* శే. గుంది తలపో(ఠలకు మదిః గొల్ల ఏడుచు విడిచి దరిదాస్త లేమి( బే న్వెతల నునుఃగు మునింగి యెవ్వరు పిలిచినః గినియు మిగుల హరిసుతుండు (వభావతీ విరహవశత. 110 ఆక్వాపొంతము శా ధీమంతుండు, సటుప్రతాస నయ మైతీ నిత్య నమీభవ శ్సామంతుండు సుకీర్తి మౌక్తిక మణి సగ్ఫూషి తాశానధూ సీమంతుండు విపక్షమం[్రిముఖ రాజీవ (వథోచ్చాటనా "'హీమంతుండు, సిజ_స్తవానుకలనా _హీమంతు. డత్యంతముఃా 112

ర్వితీయాళ్వానము కక్‌ ఈ ఆబ్బాంబా వరుః డఖిలక

కు బ్బాంధన రమ్య కీర్తికుండు నళినీ వ

శ్రాబ్బిందు సమ (వకృతి

క్షుట్చోధమ యాత్మత _త్ర్వ కోవిదుడు మహిజా 12 తరల.

కుముద వఐంధు నిభుండు పింగళి గోకమంత్రి యళః5ఖా

నమ దనల్పనభుండు వైదికళాస్త్ర సంధు నిరంతర

(వ్రమథనా త్తశుభుండు, సంకత భక్తి యుక్తి నమర్చిత

(వ్రమతలోక విభుండు విత్త నిరంకుళ (ప్రతిభుం డిలకా- 110

గద్యము ఇది వివిలమారి లోకాంగీకార తరంగిత కవిత్వవైభన పింగళి యమరవనార్య తనూళన నొజన్య గేయ మారయ నామరేయ (వజీఠతంలైన వ్రభావతీ వ్రద్యుమ్నంబను మవ (వ్రలంధంబునండు ద్వ్యతీయాళ్వానమ

షె న్‌ ॥ వ (5. ఫి ఓరే అగార్య వా శివకుమార్‌ ల్‌ లే పొఫెం5 తెలుగు డిపార్ట్‌మెంట్‌ కాకతియ విశ్వ-ద్యాలయం, వరంగల్‌ శ్రీ పభావతీ | పదు (వభాఎతి ఎ శమ ము తృ తీయాళశ్వానము [వద్యుమ్న(డు దవ్రభావతీ మధురాళృతి నూహించి గొాఢావ

రబ్త డగుట - ఉద్యాన వనమున ఇిర్యుమ్నువి విరోళి - (వద్యు మ్నుని వజయ లేఖను జీలుక కొవిపోపుట - వభావతీ వన వీహారము - (ప్రభావతీ రాగరీస్తి - బీచిమఖి వభావతి వాకట్టుకొనుట - వ్‌చిములీ భావగోవనీ భాతుర్యము - వళావతితో చచిమభఖి వద్యుమ్నని వుట్టు హూర్యోత్తరములను బ్రశంనించుట - (వ్రభావతీ వ్రమోరాతిశయము = రాగ వల్లరి. (ప్రభావతీ (వ్రబయముము భచిముఖితో వివేదించుట - జచిమలి వ్రద్యుమ్నని వైలరివి దెల్చుట - (వ్రభావతీ చంతాపాతశయము = (వ్రభావతీ పొంత్వనము = చిలక వలలో( దగులుకొనుట - సభావతిక (అిఐయలేల చిక్కటి - బచిములఖి చిలుకను విర్భంధించుట = చీణక వ్రద్యుమ్నులి బైన్య స్టీలివి దెల్బట ] క్ర శ్రీమ దృక్తివిశేష

స్టే మావిశ్రాంత విహిత శవత _త్ర్వ కథా

మీమౌాంసు.డు పింగళి యమ

రామాత్య వతంసు(, డపర హంసుండు దీప్తికా | వ హరికుమారుం డొక్యనా. దేకాంత వర్తియ హస్త విన్యన్త

గండస్థలుండు నగుచు, నిట్టని తలపోయం దొడంగి తీ

శృఠరీయాళ్వానము క? వ్రద్యుమ్ను(డు వ్రభావతీ మథురాళ్ళతి వూహించి గాఢానమరక్తు, డగుట

చ “*కలుగునొకో కనుంగవకు( గాంత+( గనుంగొను భాగ్య? 'మెక్కడణా గలిగెడు. దత్పురంజు చొర/ గల్మియ దొడ్డంట? చొచ్చి చూడ(గా6 గలిగిన నవ్విలాసవతి. గొంగిట( జేర్ప్చక యోర్చు పెట్లు? నా తల(పువిడిక దదాత్మయును దార్కొన కెట్లది నంఘటిల్లె డుళా?3 చ కశుచిములి మాట యొం డరనీ చూడగ నెంఠయు సానపా టొన ర్ఫృుచు మది( (ద్రిప్పుచున్నయది చూడ్కికి నన్నునె పోలువాని నా రుచిరతరాంగి చిత్తరువు రూ పొకటిక రహ్‌౯ జూడ జెప్పె. ద ద్వచనముచొప్పు నేమి నియతంబుః నమాకృతు లెందు గల్లవే. 4 చ ఇది పదిలంబుగా నడుగ కే నపు డక్కటః కోర్కి దాచిన ట్టి దొరతనంపు నీటు (ప్రకటించితి. బాపపు లజ్జ నన్ను నో రదిమె ననాదరంబు తెజ(గై యది హంవ్‌కి దో(చె నేమొ ని ల్వద మణీ యించు కైన గణువల్‌ చవిగావి కథల్‌ వచింతురే 5 ఉ ఏ నొకయించు కంత మనసిచ్చిన మాటలు సల్క కుండంగా€ గౌని, మరాళి 'య ద్దసుజకన్యకక్రై నము నొత్తి చూచియే మైన ననంగం బూను నవి యాత్మకు దోంచచు నున్న దిస్త; కొ దేని, ప్రసంగముకా దిగిచి యేల నుతించు. దదీయరూవముళా? $ మ అటుగా *కద్భుత రామణీయక గుజొఢ్యం బైన నద్వ స్తువుళా విటు వాచారపికుల్‌ _పనంగ మయినకా బారంణు ముట్టళా రసో త్క-టతళా జెప్పక మౌానంజాల రను పక్షం టొండు భావించినకా, ఘటియిల్లుకా వనితాంగవర్థనకు విక్కం బన్యలభా సిద్ధియుళా 7 చ. హరియుమ వాభవుండుః దము నంపిన కార్యము హంసి తాన యె ధరణికి డిగ్గి చెప్పి మడుద్యగ్ర మనస్థృతిం గాంచు పెన్న. నా

కథ (నలావఠీ (వర్యున్నును సురరిప్ప జంవ న వ్ననుపు సుద్దులు పుట్టంగ6 లోలు “వెల్ల డకా పరసిజనేశు దడిణ భుజంబవు వీ వని పల్కి నందునకా 8 ఉ అన్నియు నేకవాక్యముగ నారయ నానలు పెంచు పక్షమే యున్నది కొంత మించి యిది యోజనపసేయ/గ నాదురూపెయా కన్నియచేతి చ్యతఫలకంబున నున్నది యెవ్వ రట్టిచో నన్ను నెజింగి వ్రాయ ననినకా €వ (వ్రాయుట వింటి. జొప్పడళా 8 పీ *వ నన్నె వాసి యిచ్చిన సక్షమునము, లే ఖన విమి_త్తము వేట కలుగునొక్కొ తలుగు, దంతఃప్పుర కన్య కిట్టిది భర వరత డక్క ఘటిల్లు టరుదు గావ, నది యట్ల మైనము దదలీష్ట యువ పరీ జెమా(త్ర ఫలకమై జాజు నొక్కాః జోను దీశ్వరి యిచ్చె నత్క్ఫృప నని చాల వేడ్క. జూచుట. జెప్ప వింటి. గాన తే నిట్టిగతి. జెల్వ నుమ వెడ్డు వెట్టునొక్కొ పెట్ట దది తా నృజించిన బిడ్డ గాన టొంకగుచు నంత కిదియ తోప్పు వడునొక్కొా పడ దజుండు చెప్పె నని వినంబడియె గాన [0 చ మును *ఠన నృష్టి కొమి నలుమోముల వేలుపు చెప్ప వింటి నే ననుచు మరాళి పల్కు, నప్పు డక్కంట మే నడుగంగ లేకయే మని నను దిట్టుకొందు నజా( డట్టిిసపంగపు వేళ *“వవ్వరా నవకు విభుం "డితం డత( డనకా విన(విడ్డది యేమి గళ్లెనో. | ఉ. వావిరి నవ్విలాసవతి వా ర్త పట్టున నెన్ని మెన్ని (ప శ్చానసరంబు లైన నొక యర్థము వే నడుగంగ లేమి "ని చా విముఖుం డీతం'డని (వనంగము వచ్చిన మూరకుండు నే మో వరటాలలాను యిశక ముద్దియ నన్నిధి వేమి 'ఫేయుదుజా 12

చృతీయాక్వానను క ఉ పోవునొకో సరోజముఖి పొంతకు నింకొక మాటు హంపి, తా నావలనజా దదిష్టవచనం బొకకేజా గొనిపోవ( గానమిళా టోవుట నిష్ఫలం బనుచు. టోకయె మానునొ? కాక పోవునో? దైవత కార్యభారమును దద్వళశ మైనది కొంత గల్లిన౯ా 18 క తరుణీకడ కంచ యే గతి నరిగిన నాన గల దది మహావమతి, నాయాం తరగతి. గనదే? వివదే ధర్‌ “నప్రతిషిద్ద మమమతం భవతి యనకాః య! క ఏ పవియు లేక యుండిన వా పడ/(తుక( జూడ జనక హాంనీ వీలువనె ట్లోపెడును? దాని. జూచిన చూవజకును నళ మె తిరుగ జూడక యుండఃా కఫ్‌ 5 అవి భావనా బలంబిన మనమున ఘటిత మగు మగున మధురాకృతి య క్కు-న( వేర్చం గ్‌డంగి త్త మున గానక వెగడు వడుచు( టొదలు విరాళిళాం [టి ఉద్యానవవమునః (బద్యుమ్నులి విరాళి వం పొద్దుగడపుట తద్దయు భరం ఐగుడు నుద్యానంబునకుం జనియె నప్పుడు, 1! పీ విబిడంవు జిగితోడ విండు పూగు త్తులు బిగువు పాలిండ్ల యొస్పిదము నెరవ, మమంగెంపు (గక్కు. నూతవ పల్ల వందిలు కరథలంబుల సోయగంటు( దెలున,

కళళ (వలావతీ వ్రర్యుమ్నము నెలమి? బర్వెడునట్టి యెలదీ/గియల సొంపు సుకుమార బాహు విస్ఫురణ జరుప, గడు వేరెములు వాణు గండుతుమ్మెద చాలు కడగంటిచూపుల బెడంగు నడప శ్రే విరుల తెలిడాలు చిణినవ్వు సిరుల. జిలుక మధురసప్క నిగ్గు లావణ్య మహిమ గులుక, నతవి చూడ్కి-కి. జూడ నుద్యానభాగ మంతయు. (బ్రభావతీ మయం బగుచు డోంచె 8 ఆ వె యువతిపై విరా? యొక్కింత మజతునో యమచు నాన నేగి యచటనతండు _ మజచె. తదితరంబు, నెజయంగ నది సుమీ యొకటి కోర వేల యొకటి యగుట $ న ఆతం డీవ్విధంబున( (బభావతీ విభ్రమ (భ్రమ వళంబున లత లత, దపస్పకుండ( గదియం జనుచు త్రి సీ తరుణి కెంగే లంచు( దమిం బట్టి, “కటకటా చిగురాకె యిది యంచు. జీన్నవోవు వెలంది పొలిం డ్లంచు వెప నంటి, చెల్లంటో ప్రూగు త్తులే యంచు టొలుపు దజుగు., జెలున పయ్యెద యంచు జేసాంచి, 'యయ్యో వ రొగోదయమె యందు రహి( డొజంగు, రమణి వేనలి యంచు రతికాంక నొడపి "హా, కే;టిమొత్తమె యంచు! దెల్ల (బాణ, కే. *“నకట యనిమి త్తకృపం దాన యరుగుదెంచి హితవు నెరపెడి హంసితో హృదయ మిచ్చి వలుకని కృతఘ్నునకు నాకు (నాప్త మగునె యట్టి యువతి పొం” దనుచు. డా నాఠ్మ( గుందు, ల!

శృఠతీయాళ్వానము క్‌& వ అంత నంతర్గ్షతంబున, లల్లీ శ్రీ “*ఉవిద నాకు. (బ్రాపించు టటుండ నిమ్ము,

హంపి నింక నొకమటీ చూడ నబ్బునేని

నాదు కన్నులు కన్ను లెన్నంగ నేన

య్యగగణ్యుండ ధన్యాత్ము లందు నెల్ల క! అ వె వచ్చునొకొ నురారివార్త చెప్ప(గల దామ?

వచ్చి కడలం టోక యిచ్చటికిని

దెచ్చునొకొ (ప్రభావతీ కేమ వృత్తాంత

మ్యాత మయిన నంచమగువ నాకు? ర! చ విమకలిచేతనే విరహ వేదన నా మది నింత వర్ధిలెకా

గమకలి నట్లు చ్నితఫలకంబున( గాంచిన యింతి నెమ్మనం

బున( గడు నింత కెంత వరిఎూ ర్తి వహించునా? యెంత నొచ్చునో?

ఘన మని వింటి జిత్తరువు! గన్గొము (పేమయు నేమి

'సేయుడుకాః? ౮5

ఆ. వె ఆందుమీంద హంసి యరిగి, నాతోడ( దా

మాట లాడుటయును మద్విధంబు+

దెలువ నాన లేమి. దలపోపి యె ట్లౌనొ

చెలువ యకట యేమి సేయువాండ లగ మత్తకోకిల

అంచతొయ్యలి దేనతాసతి యానచొ ప్పొనరించి యేః

తెంచు అెన్నండు? దానిచేత మదీయ హృద్గతిః జెప్పి యేం

బంచు బెన్న(డు? గావునకా వెన! ఐ _త్తీకజా తిలియించియా

యంచ కిప్పుడు సంచెదకా సతి కంత దెల్బెడునట్లుగాజా” 4! వ ఆని తలంచి యా క్షణంఐబ కుచిముధిపేర లేఖ వాని యిది

గొంపోవు వా రెన్వ” రవి విన్వటిల్లెడు చింత వంకశరంగ్‌ంబు

గలంగ మద్యాన మధ్యంబునకుం (గమ్మజ నరుగుదెంచి, య న్‌!

త్‌ వగ్రభావతీ (వద్యుమ్నము నుత్తరంబు చమవాని నెల్ల మద్దేశించి, తద్దయు దుర్దమంబైన విరహార్తి కఠన వార్తాహరణ యోగ్యాయోగ్య వివేకంబు లేక యిట్ల వియె లకీ సీ *కృవ నెజీ/గింవరే కీరో త్తమములార వ(జపురికి. టోవు వారె మీరు? నదను[గహమున( దుమ్మెదలార చెవ్పరే వ(జవురికి. టోవు వారె మీరు? కరుణతో నినిపింప(. గలరె కోయిలలార వ్మజప్పరికి. బోవు వారె మీరు? కెలసరే దయ జూచి మలయ వాయుపులారో వ(జపురికి. టోవు వారె మీరు? శే చలువ లొసంగెడు మేఘరాజంబులార యమరి పక్షత నొన్సు రాయంచలార విలిచి నా మాటలకు మాజు పలుకరయ్య వ్మజపురికిని బోయెడివారె మీరుళి ణి వద్యుమ్నువ వణయమిలేఖను జీలుక కొనిపోవుట క అనీ పలుకుచున్న సమయం బున నొక శుక మ్యభ మార్గమున నేంగురు, నా తని దీనాలానంబులు వివి. కారుజణ్యమున విలిచి విస్ఫుటఫణీతి౯ా న! అ వె “ఏను వృజపరికి నేగెడుదాన, నా - వలినల గార్య మేమి గలగు పీకు? 'దెలుపు, మొకటి రెండు వలుకుల ముగియంగా' ననుచు! బలుకుటయును, యాదపుండు. 81

శృఠతీయాళ్వానము కఠి పీ “ఓ వక్షివర విను మా ప్పరి ఇచిముి యను పేరి యొక రాజహంవి యుండు నది యున్నచోటు వీ నరసి యీ వతత్త్రిక యందింపవలయు మథక్పార్హనమున నన విని యా చిల్క “*యట్ల చేసెద నహా యంబు పోయెద, మాట ౮ాడ నాకు లే దవకాశంబు లేశమా(త్రంబును నాదుపక్షంబుల నడుము లేఖ అఆ వె యొరుల కెణుకవడక యుండునట్లుగం గట్టు మళిరయంబుతోడ” ననుచు నఠతవి దండ కరిగి నిలిచె. దడయ కాఠండు వ్‌ట్లు చేపె, నదియు జనియె శ్నేఘగతిని, తి వ అంతకు మున్ను శుచిముథియును మచిత (ప్రకారంబున నట్లు తన బల(గంబినుం దానుము దానవాంతఃప్పర కొమినీ నమీస నంచార పరిచయంబు నంపాదించుకొనుచుం. (గ్రమంబున (బ్రభావతితోడి చెలిమి గలిగించుకొనుటకుం దజి 'వేచియుండు( గావున నది కను "పెట్టుకొని యుండ, నొక్క నా డక్కలకంకి తొంటి నరవి వరి సరంబునం దమంద కందర్చతాప శమనార్థంబుగ రాగవల్లరి యను నెచ్చెలియుం దానును నచ్చి వనవిహారంబు, పలిపె, నప్పుడు, 88 భావతీ వన వీహవారము సీ అతీవ మందస్మిత ద్యుతి _పసాదంబున విరుల పాండిమ యఖివృద్ధి. గాంచె, నతి కటాక్షశ్రీల సాహాయ్యకిమునం దు మ్మెదపిండు చెలువ మభ్యుదయ మొందె,

గ! (వకానతీ వ్రద్యుమ్నము జంిజాడీ కరతలచ్చవి యను(గహమునః జివురు( గెంజాయ పుష్టిని వహించె, దరుణీ నిళ్ళ్వాస గంధముపోది మలయ వా యువుల నెత్తావి వైభవము చెందె, శే నవి లకాంగికి. దోడ్లోన యా ర్తి బెనిచె( బాటిలదె రజో మాలిన్య పల్లవ_ర్త్వ చాపలంబుల కాధారమై పర.గెడు వారికిని మే లొనర్చిన వారి కెగ్గు 84 సీ విరహి రక్తముతోడి మరుని బల్లెము లన నెల్లిడ విలపిల్లు సల్లవములు( బాంథ మేదః స్నేహ భరిత కామాస్తాా? నా నొప్పు నరస (_ససూనములును భ్రానజా మిడివింటం వాణు నీలపు గుండ్ల భంగి. అరించు పృష్పంధయనములు+ జేతోజ ఐల నముద్దూత ధూళి యనంగ రాజిల్లు సుమనః వఠాగముణుము, కే. ననమసాయక జయ విరుదానళీ పొఠవర వందిజన ఘనార్భటి యనంగ గడు విజృంభథిందు కుక ఏక కలకలములు వెల(తకును గుండెదిగులు అనింప( జేపె త్ర వ ఇవ్విధంబున నయ్యింతీ తంతన్యమాన కంళు సంతాప యగుచు రాగవల్ల రిం జూచి యిట్లనియె 86 (గ్రళానఠీ రాగదీల్తి మ. “అకటా యిట్టేది (పొద్దు పృచ్చుట కుపాయంటే, విరోధం కౌ క కడుం జాలు పనాంఠ థేలన, మింకం గన్నార మక్సాణనా

తృతీయాక్యానము కక్‌

యకు రూపంబును జూచుచుండుటయె మే, లామీ6ద భావ్యర్థ మం

విక యొక్క- ర్తె యెఖుంగు. దతృలకముఃా బింటోప్టి తేవే వెసజా” వ అని తెప్పించి యప్పలకయందు నాత్మసంకల్ప వాసనా విశేష

వళంబున ననేకవిధ శృంగార లావచేష్టా విశష్టతం గనుపట్టునట్టి

లిఖితరూపు యదుకుల (ప్రదీవు నెదుర నుండియుం (గేడించియ

నిర్నిమేష యయ్యు దరనిమీలితాకి యయ్యుం గొంతతడ వనేక

భానంబు లావహిల్లం జూచి చూచి 88 చ “ఆనయము! దృ. గావలయు నంచు నజ్యనము నెంత

చూచినజా

గనుంగవ కంతకంతకును గాటముగా నొక వింతవింత యిం

పు నెరపుచుకా ననుం దరలి పోవంగవీ దింక నోర్వం జాల నే

ననుచు రసోద్ధతిం గదియ నక్కువః జేర్చె నిజేశురూపము౯ా 89 శే చేర్చి యొక్కింత తడవు నిశ్చేష్ట యగుచుం

జొక్కి, కను/గవ యరమోడ్చి శోభనాంగి

యంత బ్మితరూపత మదియందుః దో(ప(

ఆమ్మఅ(గ6 బుచ్చి కమంగాంచు( గాంక్ష లడర 40 ఉ. “ఇట్టి మనోహరాంగు! డొకణ డెం దయినకా గలండేని, గల్లియుం

గట్టిగ నా కతండు బిగికౌంగిటం జేర్చగ నబ్బెనేని నే

నిట్టటు కొంచినజా విడక యిష్టవిహారము లెల్ల. గాంక్షం జే

వట్టి యొనర్చునేని రస భావము లెట్టివి యొక్కా యత్తలణ్‌కా * శ ఆవి యువ్విబ్నారుచు మది

ననయము.( దలపోయు నుస్సురను[., గాంతాళం

బున( బొరలు నిట్లు విరహం

బున కోర్వక యవ్వధూటి బోటిం బలికెళా 42 క “"ఉమసేవ యేను నలిపెడు

నమయంబినః గర్భ కర్మ సాధన వైగు

గ్‌ 5

కఠ (వభావతీ వర్యుమ్నము ణ్యము లేమి గలిగనో యి ట్ల మితవ్యథ దెచ్చిపెక్లై నాయమ నాకుకా శ్రీ క ఇటు గాక లోకముల విం తటి చెలువుండు గల(డె? కలిగినను సుబ్బదె *యి చ్చట నచ్చటం గలం గవి? య క్క-ట నన్ని శ్లేంయు టంది కరుణ తెటంగే " ల! చచిమభి (వ్రభావతి నాకట్టుకానుట సీ ఆవి సల్కు= పలుకు లా యవసరంబున. దత్ప మీపంబునం దనురూపగతివి శుచిముఖి సంచరించుచు విని “యి శ్రవ్వీ చి త్తంబు వడని యే జెలిమికలిమి హత్తించకొనుటకు ననుగుజంబగు వేళ యిదియ యటంచు నూపాంచి మదిని దగు నుపాయంబు వితర్కించి, యపుడు య దృచ్భన పోలె నా తెజవమెదుట శ్రే నడ్డముగ నల్లనల్లన యరుగుచు నవి మర్శదృష్టిని బలుమణు మరలి మరలి చ్యితఫలకంబు వంక పీడించె. గొంత నరి గడచుదా.క నొకవింత సరణి మజ కీర్‌ క అపు డమ్మరాళిచందం బుపలక్షించుచు. గపోల యుగ్మము దరహా నప్ప(గాంతి. దనర/గా నా చపలేక్షణ తనదు [ప్రాణనఖి కిట్ల నియెజా శీ0 క శోకణుదుల పులు. గిదితానే మెజటుంగునొకో తిరిగి తిరిగి యీ ఫలకముపై( శ కబదల కజరుల

తృతీయాళ్వానము వ! వజపెడు(. జూడ్కు.ల "నానా మెజు(గుంబోండికి మరాళ మృదుమధురో క్తి ౯. 47 వచిములి భావగోవనన భాతుర్యము వ ఇబ్లనియె “నోపడంతీః సీ పలికినట్ల మాయట్టి తిర్యగ్గంతువు లేమియు నెజుంగమి యథార్థంబి, యైనను నేను నీచేరి చిత్ర ఫలకం బ(బ్రిపడి చూచుటకుం గారణంబు వినుము, ము న్నొక్కు చోట నొక్క-పురుషుం జూచి తత్సమాన రూప్పని మజి యెందునుం గానక, యిష్పు డిందు నతని కె వడి దోంచివ, నిది తదీయ రూపం బెజీంగి వ్రాసిన తెలంగో? యటుగాక యట్టివాండె వే తొక్కం దెక్కడ న్వైనం గలిగెనో? యని యించుక విమర్శించి వీఓంచితి” నన, విని ప్రభావతి యద్భుత (ప్రమోద సందేహంబులు డెందం బునం (గందుకొనుచుః గందళింప నప్పులు(గుం దప్పక చూచి యిట్లనియె శరీ శా ఏమేమీః యింక నొక్కమాటు చెపుమూ యీ వున్నరూ ఏిట్ల యోః యేమైనం గలదో విఖేద? మిటు రమ్మీ&ంపు మింకకా వచః సామర్థ్యం బరయఃా మహాత్మ నని యస్మద్బుద్ధికిళ దోఢచె దా హా మా భావము గానలేవె మదిలోః హంసీః భయం టేటికీజా:” న అనిన నది మదిరా& నీడించి యిట్లనియె 60 క “నీ వవినయట్ల యేను భ యావహులను గానివారి నాక్సతిన కనం గా వలంతి స్టైనం వీలువక యే వెళ్డినె చేర. విరువు రేకఠ మాడజాః” గ్‌! వ అనిన వెజ(గంది యాయిందుముఖి సభియునుం దానును నొం డొరుల మొగంబులు చూచి నగుచు. జెవులకుం జవులు మివుల నలవరించు గులుకు టెలుంగు గల కలికి పలుకులకె పలచి మొలదు కుతుకంబున నతి వశంవద పహ్యృదయలై, తమ కిద్దణకుం దాని

కఠి వలళావతీ వర్యుమమ "పెద్ద బుద్దులు సుద్దులు ముద్ద రప్పించుచుం దద్దయు నుర్దీవిత రాగంబు లగుచుండ రాగవల్లరి యా గణవతనంయులాగు లే గరితలందును ముమ్న కన్న విన్న యవియె దీవికజుదు లెతం యరుదులు చూచితే యంచునా యంచపై నాదరాహ్లాద మేదుర నిరీక్షణంబుల వీకీంచి “యో సక్షికుల భూషణంది నీ భాష ఇంబి నిక్కంది మీక్కిలి నక్కటిపడి వేడక (ప్రోడలగు గణువ లిరువు రేకాంత నూడుచోటి కేటికి. బోయెద రిది యట్లు గాదు గదా యే మొక్క. నందియంబు నివ ర్రించుకొనం గోరి రుత్తజ్‌ నఠ్యంతంబి (ప్రార్థనంబు గావించుచున్నవారము గావున నీ కన్న యస్పురుషుని యొవ్వు నిస్పలకపై (వ్రానివ రూవంబు చొప్పు నొక్కటి యగునో కాదో యీ దండకు వచ్చి విచ్చలంబుగాల జూచి నిశ్చయించి చెవు మిప్పడుచు నేను విట్టివా. డెందును లేడు కలం డను వివాగంబునం విన్నీదంది చజచినవారము” ర్‌ి క అమటయు(, “బందెముకొజక్రై నను వేతొక పనికి నైన నా కది తెలియం ఐవి గలదె? మీకు నాచే వినవలసిన యర్ధ మరవి వివిపింతు( దగా ర్‌కి గీ అనుచు శచిముభి తన మాట కా పడంతు లీక్షిళాన్యోన్య వదనలై “యెంత దూర మరుగుచున్నది దీవి వాక్యాశయ మనవి మివుల వెజ/గంద! గొంత చేరువకు. టోయి. ర్‌ క్‌ సవిమర్శ దృష్టి నాటిత త విధాన మొకింత నడవి, *కడు( బదిలముగా వివరించ, నతని రూపము యవు నొ విది, యిందు సందియము లే దనియకా. 65

చశృతీయాశ్వానమ కళ చ అనుబయు రాగవల్లరి మహత్తర మోద విశేష సంభ్రమం బువ( దిజతించి యప్పులు(గుముద్దియ దద్దయు ముద్దు గారవం బును జిగురొ త్త నెత్తికొని పోయి పభావతిదండ. బెట్టి యొ య్యనం గొనగోళ్ల ( దత్తనురుహంబులు దువ్వుచుః గూర్మి నిట్ల నుళా ర! ఉ. “ఆంచపు గావు నీవు మము నారపి ప్రోవ(గ మూ ర్తిము త్వముఃా గాంచిన భాగ్యదేవతవు గావి మదుక్తి తిజంగు నేండు గె ల్పించితి వే జగంబులను లే డిటువంటి మనోహరాంగకుంి డంచు. గలంచు నిజ్ఞలరుహానన చమూనక నాదుచి త్తముళా = గ్ర వ అనిన వివి (ప్రభావతి నిజ వయస్యం జూవి, 8 గీ ోరాగవల్లరి వీ వేల వేగిరించె దింఠ మ్యాత౦ది చాలునే యీస్సీకౌర్ట సిద్ద, కతని లక్షణము లీ చ్మితమూర్తి యందు నే మైనం గలవేమొ యడుగవలయుః” కళ్‌0 వ అనిన వివి యా హంపి యా చితరూపంబు నిరూపించి (ప్రభా వతి మద్దేశించి యిట్లనియె, 00 ఉ “ఆరయ నింక నే మడిగె దల్లవె, యాత(డు శంబరుం ద్రిలో కొరివి _(దుంచునప్పటి _ప్రహారకిణంబు లురంబునందునా హో రతి కంకణాంకములు నల్లవిగో మెడయందు వీరళ్ళం గారకళాఢ్యు ని ట్లితని గబ్టిగ నెవ్వ రెజింగి (వాపిరోః 41 వ ఈ లక్షణ కథనంబుచేత నతవి నామ జాత్యాదు లత్యంత (ప్రపి ద్ధంబులు మీకు మీ యంతనె మెటింగెదరు గావలయు నంతః ప్వర వాపినులు గావున నెటుంగరో యని యెజింగించెద వంటినేని, 62 చ ఎనయఃగ నెన్వ రెంళత మనపిచ్చి వచించిరి. తాను వారితో౯ వినుపడ నంతమా(్ర (ప్రతిశాషణ మాడుట యుక్త మండ్రు మీ

70 వ్రభావతీ వద్యువ్నమ కొనర(గ౯ బన్నిదంప్ప గెలుపోటలు దీర్పంగ నిస్పు జేనుతె వ్పీనదియ చాలు నింకం దలపెట్టుట చెల్లద యెక్కుడేమియుకా

గీ వీవ కద (వభావతి యన విన్ను మున్ను తరుణీ నే వింటి రాగవల్లరియె బోటి “పేరు? నీ విపు డన వింటి మీ రిరువురు వీ యమెఐక మజచెదరు సూ పోయి వత్తు” 84

ఉత్సాహ అనుచు గగన భాగమునకు నంచ మెగయం జూచినకా, _ దనుజకన్యకా లలామ తనదు రెండు చేతులకా వినయ మొప్ప! బొదుగ బట్టి వేనవేల భంగులళా దనర [బ్రియము చెప్పుచును ముదం బెలర్బ నిట్లమఠా. %5 సీ “విద్దంపు! బండువెన్నెల కాయు జెక్కల యొవ్పు చూడగ నొక్క యుత్పవంబు మెబ(గు( దీంగెల వాగు మించు వకింత హా టకరేఖ లరయ నొండొక (వియంబు€, గమనీయ మగు మహాగనున గాంభీర్యాతి విలసనం వీకింప వేజె యింప్వ। మాధుర్య ధుర్య కోమల వచనామృతం దిమభవింస(గ౬ గొతు కాంతర౦బు

గీ గలుగండేయుచు, నువ్విళ్లు గొలువు నీదు నంగతీ యొకింత గని యెట్లు జాల విడుతు వంక రాగవల్లరి పేరు నీవు నిజము ననంగ నీతో నొనర్హు నెయ్యంవుం చెలిమి 664

ఆవె [పణయ మొస్ప మిగుల 'బ్రార్జించుచున్నట్టి న న్నన్నుగపాంచి నాదుచెలిమి కొడణబడంగ వలయు నో హంసభామినీః?ొ యంచు వేండుకొనంగ వంచ పలికె 87

తృతీయాళ్వానము (1! ఉ ఇప్పుడు వీవు చెల్సికిని హేతువు గాంగ గణించినట్టి నా

యొప్పును గిప్పు( దా నెచట నుండు రహస్యవిచార విఘ్న మౌ

"సెవ్పుడు నీకు డోంచె నపు డింతయు రోసెదు దీనిచేత మీ

యిప్పటి మంతినంపు ఐవి యేమజ కంపు(డు పోయి వచ్చెదజా” వ అవిన వివి రాగవల్లరి హంసీమతల్లికం జూచి యిట్లనియె, 68 క “*పోయెద( టోయెదనంచి

బ్లో యంచలకల్లి యేల యుడ్గాడింపళా

మా యమేకాంతప్ప బినికివి

నీ యునికి విరోధి కాదు నిర్వాహకముకా 74 వ ఇదే నిమి_త్తంబుగా వీదు సథ్యంబు గావలయు నని (ప్రార్టించె

దము గాని కేవలం వైన తావక రామణీయకంబునన కాదు

వీదు పలుకుం దెరువులు పరికింప, నిది నీవును దెలియుట విస్స

ష్టంవి యైనను కద్ధాంతప్టతి డోషంబునంజేపి యేమయి యీ

మాట మాటుపెట్టక గొబ్బుసం జెస్పవనేర కున్నవారము చెప్పి

'వేడుకొనక యే సవికిని నీవు చొరమి మొదలన పదిలంబమిగా.

'దెలిపినదానవు గావున, 71 ఉం వట్టీమజుంగు! బెట్టి నుడువం బిని లే గిది యెల్ల లేరిజో

కొట్టుట కొక వి న్గెలువ( గూడునె మాటల నీవు కంటిన

న్నట్టి శుభాంగు డీ రమణి యాసల కొన్సద, మిప్పు డాళనికా

గట్టిగ నన్వయాది కథనంబున( దెల్సి యన్యుగహింపవేః: 72 కే ఇప్పు డిది చెప్ప కెడసేయు టీ లతాంగి

శొాణసంకటనజణచు టో ప&ీరమణీ

కావునను గావ వలయు శీఘ్రంబి చెప్పి

వెనుక నెజి(గింతు సీకు మావృత్త మెల్ల” 1! న అవిన శుచిముఖి వచన వ్మ్యకత చాలించి యి ట్లవియె, 74

జ్జ గ్రభావఠీ వ్రర్యున్నము ఉ “*అఆంతిపురంబుకన్య లంట యాత్మ తెజం గభిధాపయుక్తి నొ

క్కింతయు నేర్చరింపరంట *యిట్లన నిట్లని" నాకు నాకేయ

ర్థాంతరముల్‌ గడించుకొని యంజక యెట్లు యువస్తుతుల్‌ (వ్రవం

చింతు నటందు నుంటి ని(క౯ జెప్పెద మీరలు గుట్టు తెల్పుటఃా ో న అని పలికి (న్రభావతిం జూచి “నీకు మనోహారి యైన యా ప్పరుష

రత్నంబు తెటంగు విను మని యిట్లపీమె, 76 (వ్రభావతితో బచిమఖి [వద్యుమ్నుని పుట్టు వూర్వోత్తరమలను

_ ది ంనీంచుట

శ భారత వర్షమునందుజా

ద్వారక యను పురము గలదు తద్వర్జన వా

ణీ రమణున కైననుదు

ష్పార మపారము సమస్త సౌభాగ్యముల౯ా 77 ఆ వె ఏను దాని మహిమను నా నేర్చినంత వ

రి౦తు( గొంత యని తలంతునేని,

స్‌వు ప్రకృత యువ కథా విలంబమునకు

నోర్వవేమొ యది య టుండనిమ్ము * 78 కనా వీని నీ కిది చెన్పం

గా వలియునె యెందు మిగుల గత రాజవు" నీ

చో వరటారత్నమః యని

యా వనితల్ను నవ్వన వ్విహగి యిట్ల నియెకా 7 ఉ *ఆ నగరంబునజా యదుకులాళరణం ఐగు మర్త్యజన్మముఃకా

బూనిన సర్వళ్ళద్ర పరిపూర్ణుడు కేశవ డుండు నాథుఃడై

యా నలినాకు షోడళ సహ్యన్ర వధ్యూప్రియు మిక్కిలి౯ గుణ

శ్రీ నలరించి యష్టమహిషీజను లెంతయు మింతు రున్నతికా. 80 ఆ వె ఆందు నగగణ్యయై యొప్పు రుక్కిజీ

వామరదేయ యొకతె యా మగువకు

శృతీయాశ్వానము ళ్‌ బిట్టి యొకడు గలండు (వద్యుమ్న నాము డా యనఘు రూన మిది సుధాంకువదనః కి!

ఉం. కౌర్యమయుం డతండు భుజ సత్వనిధానము, కొంతిరాశి గాం ఖీర్యపు/(టోక్క, సత్కుళల "పెజాగని, రూపము ఛాల్చినట్టి యౌ దార్యము సెక్కు లేటికి నుదాత్తగుణోదయ మా యపూర్వ పొం దర్యత కెంత యెంత యుచితం బగు నంతయు గల్లి శోఖిలుళలా ”

వ అవి చెప్పిన 838

(వభావతీ వమోదాతిళ యము

శా సంతోషం దిపు డాత్మ( విక్కటిలుచుకా నర్వంఠషంటై , శరీ రాంతర్భాగము పట్ట(జాలక నిలింపారాతిరా ట్కున్య క త్యంతంబుళా వికపిల్ల యజేవె ముఖపద్మంబుకా, (ద్రపాశిక్ష( ద తక్కా.౦కారత్న మొనర్ను నట్టి యవహిశ్థా యత్నము౯ా మీణుచుకా

మ వ్రమదం బొప్పంగ రాగవల్లిరియు నా పద్మాననం జూచి “చి త్రము వీ కిచ్చిన దేవివాక్యమునకుళా దార్కా-ణగా నామ జ న్మములుకా వింటీగదమ్మ తద్వసతియు౯ నంపిద్ది యయ్యెం గదా కమనీయం బగు నీమరాళికృస నింకకా నూను నూందోశముకా

వ ఇమ్మరాళబాలిక యాలాపచాతుర్యంబు చూడ గడమకార్యంబును పాధించి 'పెట్టునట్టి దిట్టతనంబు గావిపించుచున్నది మొదలనుండియు నకల కళల సడినన్న, చదురుల (ప్రోది. బెరింగినది గాంటోలు6 గాలి పెండెరంబు నొక్కటి గలిగియున్నది యవి తదక్షరంబు రీకీంచి చదువుకొని యా బిరుదంబునకు నరుదుపడి యా హంపి వలనం దజ్జన్మ నామ విద్యాభ్యాసాదులు వివి మనంబునం గడు ముదం బిందుచుం బభావతింజోచి *యోచెలున।ః మనకొదన లన్నియుం దీర్చుటకు శరణం బింక నిదియ కాని వేజొండు గాన మనవి పలికి యా పులు(గు. జెలువకుం దన చెలికత్తె కల తెజంగు నకలంబును జెప్పి, తదాదిగా నవ్పటి తుదకు ముదిత

ఖల (వకావశీ వ్రద్యుమ్నము కొదవివ మదనావస్థ లెల్ల ష్‌వి స్త్‌ ౧బుగా వినిపించి యింతకుం దెల్లంబుగ వీ పల్లవాధర యాకౌరంబు పరికించి చూడు" మని యిట్లనియె ! రాగవల్తరి (వ్రభావతీ (వణఖయముము కచిములితో వనీవేదించుట సీ. “నెలత ముక్కరయందు వీలంి గాదు సూ తెలి దళుకొ త్తు ము త్తీయము గావ యువిద సందిళ్ల బవాహుప్పరులు గావు సూ మితి చూడ నిడిన యూర్మికలు గాని సుదతి పాలిండ్ల( గస్తురినల్పు గాదు సూః కనుదోయి కౌటుక కప్పు గాని, రమణీ కర్ణికల వ(జపుదీ ప్రి గాదునూ ప్రాంగెపందునుకల రంగు గాని శే యూర్పువేండిమి. గృశత బాష్పోదయమున గండపాండిమం ద త్తత్చకారములను గౌనంబడియెడు నో విహంగనుపుర౦దద్రి యింక వీచేత మన్న దీ యింతిబదుకు 87 చ ఆరయగ దల్లీ కక్క వెలియం.డ్రషం దక్కును గల్లినట్టి చు ట్టణీకము వారికీ౯ నెరయ డాంచు రహన్యము లీ విజాంతర స్మర వికృతి ప్రవర్తనల మాటలు వీని వినంగ నాప్తలై పరంగెడు నెచ్చెలుల్‌ చెలికి. (బ్రాణము లిచ్చిన నప్పు దీజునే 88 పీ కావున నోహంపసి వీ వెజుంగవి నలీ ధర్మంమి లేదు, విద్వజ్ఞనంబు సఖ్యంబు నెంచును సా_ప్తపదీనంణు గాంగం న ల్లౌట వేగంబ యరిగి

తృతీయాశ్వానము మ! యదుకుమారకునకు హృదయంగమముగ వీ

యతివ సౌందర్యాదు లఖినుతించి, యేక న్మనోరథం వీడేర్చ వలయు వీ” వని పల్కుటయును నా హంనరమణి

గీ. “యతనియొద్ద నీ యంగన యంగకముల చక్క6దన మెల్ల నొక్కు (వనంగవళత నేను మున్న వర్జించిన దానం దత్ర్ర నంగ మెయ్యది యంపేని నసకియ విమము 80

శచిములి వద్యుమ్నువి వైఖరిని దెల్పుట

ఉ ఏ నిటమున్ను నివ్వనరూహేక్షణం గన్గాని చన్నదాననై. యౌ నరవర్యు. గాంచి, యరుదైన తదాకృతిళోళ కెన్న జో రైనది యీ విలాసవతి యౌకృతి చెల్వమ కావునం దలం పైన వచింపంగా వలనె నాత నియొద్దం బ్రినక్తి వెంబడి 90

కం వచియించిన "నౌ. గా" దను వచనం ఐపుడేమియు నుడువక యుండె నఠం డచల స్థితి, నాకును వది య చాలు నస్పటికి వేతదర్ధ మెజుంగమిళా 8!

క అన వివి మనసు *చివుక్కురు మనఃగ౯ (బ్రభావతి వివర్శ మగు వదనముతోః గమపట్టుడు, వింతనె ముగి 'పెనె కార్యం బేల యింత చింతిల ననుభుకా శ

వ అద్దనుజరాజకన్యక నూరార్చి హంపి యిట్లనియె 90

౧ !

మ. “ఆతివా నికా వినిపించువేళ( (బతివాక్యం బేమియుజా లేమి( "ద (దతికాంతుకా వెప( దెత్తు. బంపు మని వంతం బాడుకోరాదు గా వి తగం దెచ్చెడ నిశ్చలం ఐయిన పూన్కి=ళా, పిద్ద గంధర్వ దై వఠ దైత్యాడి కులంబులం దొకవి నెవ్వానికా మదికా గోరినకా.04

క్ష (వ్రభావతీ వద్యునమ్నము

గీ 'ఠాను జేప్పినవానిని మాని, యికర " పురుషు నేం గోర నుమ చిత్తమువకు రాదొ యనవలదు భక్తపరతంత్ర కొ భవాని కరయ తవ దిష్ట మెయ్యది యదియ వపయము ఠి

వ కొపున సందిగ్ధఫలం బయిన ప్రద్యుమ్నవాంఛ విడిచి దేవ దైత్య పిద్ధ విద్యారర గంధర్వాదులందు నెవ్వాండు గావలయు నన్న నతని నతను పావక (పజ్వలన ధాయ్యా మంత్రాయ మానం బగు తావకీన పొందర్య కంప త్పహ(సతమ బాగ కథన మౌత్రంబున నపొ్త ధైర్యుం జేసి తెచ్చి నీకు! గీంకరుం గావించెద నీ వించుకయు వీ రామణీయక మహిమ యొజుంగపు గాక యిది వివిన మదన నశంవద హృదయుండు గానివా(డునుం గలండె? యదుకుమారుం ఉొక్కరుండ యనుపమేయ రూప లావణ్య గర్వంబునం గన్నుగాన కున్నవాండు గావలయు నతం డట్ల యుండనిమ్ము తత్సమాను లనరాదు గావి నానాభువన సంచారిణ్‌నైై న నాకు నక్కడక్కడ మిక్కిలిం జక్కంని కొమరు! (బ్రాయంపు. గొమకు లెంద జెంద జైనం గనంబడుడురు, హారల నందణ లిఖించి తేవలపినం దెచ్చెద నిచ్చకు మెట్చువచ్చిన వాని వరియింవు మనిన, సమ్మాటలు పెడచెవిం బెట్టి యొక్కి=ంత తడపు చింతించి కటకటంబడుచు. (ప్రభావతి యిట్లనియె $6

ట్రభావతీ నంకాపాతిశయము

మ “చిరకాలంబునమండి యేను మది గాంక్షీంవం వ్రియోదంత మి బ్ర రుదారళా వివరించి పప్రాణనవివై హంసీ తుదిక యుక్తమే విరనం వైన వచఃప్రవంచనముచే వే/ంపంగ, నిందా(క నిక వరసత్వంబున. (బౌఢ వంచు మదిలో. జాలంగ నే నమ్మితి 97

కే. వృజనాభుండు మును న్వయంవరపు విధికి నమ వియోగించి. దేవన గంధర్వ సిద్ధ

శృఠతీయాక్య్వానము. త 11 యక్ష విద్యాధరాదుల నసురవరుల విశదముగ (వాపి చూపించె మేఐవేణం 88 క వారలలో నెవ్వానిం గోరెడు నందా(5 రేదు గొలుపద యుల్లం బారస్‌ చూడ(గ నై నను వ్రారద్ధం బెట్టు లున్నయదియొ మెజుంగళకా $9 చ జనకుండు నప్పు డీ నకల సద్గుణ పూర్ణుని వ్రాసి చూవనా కనువండు [వ్రాయునంకటి సమర్థులు లేమినొ కా నెబుంగండో మనుజా( డటంచుం గైకొనడొ మత్కులవైరి తనూజ. డంచుమా నెనొ యెజు;గకా సురారి కుల నిర్మథనుం డని విందు! గేశవుకా శ అది తలపోసి కుంద దగునాః యదువందనువందు నున్ననా _ మది తెజంగుకా జగజ్జనని మాటలు! జెప్పంగ వించు శంకచే "పెదు పురుషాంతరానుమతి చేకుణనో యని నీకు నింక నా హృదయము లోంతు గానంబిడదే నెటి/గింతు( (బ్రతిజ్ఞ యొం డికళా 0 క విను (వ్రద్యుమ్నునిః దక్క-ళా మనమున నే నొరు వరించు మాట విడుపు, మూ ఘను డొల్ల కున్న జెందుదు మననీజళవి దనువు వేల్చి మజునటి మేనజా 02 ఉ. ఈ తుది పక్షమే మదికి నిన్సుడు నిశ్చిత మె ట్లటన్న, ము న్నాఠండు వించు నా కథల కట్టిటు పల్కమి గాక, తద్గళ డ్యోతిత కంకణాంక యగు తొయ్యలి నొక్కతె+ గల్గంజెప్పి తీ వే తప మాచరించెనొకొ యిందుల కా రతి (పాగ్భవంబునజా 00 వ అని తదీయంబయిన సతీవాల్లభ్యంబునకు, ముచ్చటనడుచు నొక్కింత తలపోసి 104

78 (వఠావతీ వర్యున్నము పీ *ఆ రతికి. గరంబు లైతిరే, నవ్విళు( గొంగిలింప(గ నబ్బు( గరములార యా యింతికీ/ గుచంబు లైతిరే నతనిన జో నిపీడన నుబ్బు! గుచములారః యా లకాంగికి/ జెక్కు లైతిరే నారమ్య శీలు చుంబన మబ్బు! కెక్కులార యా నెలంతకు వీను లైతిరే నా కళా విదు మంతనము లబ్బు వీనులార గీ యట్లుగా నోచ కేల నాకైతి రకటో యని నిజావయవంబుల కాత్మ వగచ్చు, వాల్యమున( దన్ను “రమణ సౌభాగ్య కలిత యనిన సాముద్రికులిమాట లరసి తిట్టు 105 వ ఇవ్విధంబునం బెద్దయుం (బొద్దు విరహవేదనా దోదూయమాన మానస యగుచు నుండి యంతట శుచిముఖిం జూచి యిట్లనియె సీ 'ఓహంసి నిన్ను నే నొక్కటి తుదిమాట యడిగెద, నీ హృదయంబునందు గలయట్లు చెప్పుమీ కల్ల లాడిన నీకు నాతోడు నుమ్ము ప్రాణనని వీవు శడయక (ప్రద్యుమ్నుకడ కింక నొక మాజు పోయి దుస్తర మైన నా యవస్థ చెప్పి, చేరిక గొంత చేయవచ్చునా రాదొ యూ దురాళశాపాశ మెందు. దెగవి గీ వింధమై, (పాణముల వెలునడంగ నీక యాఃగి పెంచెడు మదనాగ్ని నహరహంబు, సీవు దని యవుగాములు నిశ్చయించి యాశం దెగంగోయు' మదియ మక్పాణ రక్షః 107

తృతీయాశ్వానము 79 వభావతీ పొంత్వవమి వ అనుటయు నాతరుణికిం గల హరితనయ వరణానురాగం బెవ్వా రికి నవారణీయం ఐనియును, నింక నియ్యాన చెడకుండ విర్వ పాంపక తడపినం గడు నెడరు వాటిల్లు నెల్ల కార్యంబులు దప్పు నవియు నిశ్చయించి యంచ యిట్లనియె 108 చ “మదితమి. జూడ గొన్ని వెడమాటలు పల్కితి నీవు నమ్ము మే విదె భవదీకుః దెత్తు, నప్పు డేమి వరాకున మాజు సల్క(డో సుదతి యెజుంగ గౌవి యి(క€ జూడుము తావక రూపవై భవా భ్యుదయను విన్మంలికా బ్రీయము పూని యతండు విరాళ€( గుందెడుకా 100 వ దీనికి నిమిత్తంబును దైన నియమంబును గల దది విను మెటిం గించెద 110 గీ (బ్రహ్మకును నరన్వతికిని బజయ కలహ మయ్యె మును పొక్కనా. డపు డద్దభవుండు తచ్విరహపీడ వైరింపః దరము గాక వాణి. దేర్చం దదాప్తు లెవ్వారొ యనుచు. 111 క ఆరసి నమ చీలిపించెను శారద కడ నవ్పు డేను సరన క్రీడా చార నచివత్వమున సం చారము గావించుచునికి. జం ద్రనిభొస్యా కేల వ అట్లు పిలిపించి నమ్నుం దన బొలంతీ బొలయలుకం దీర్చుటకు6 బనుప్పచుండ యథ్ఞేవి నుద్రోంచి 118 పీ *నీ స్యవ్రసాద నవ్నిధి మహత్త్యమ. సుమీః విగమరాశ ముఖస మగుట నాకు వీ విలాన మచర్చికా విశ్రేషమ సుమీ: సంగీత పాపాత్య పౌరభందిు,

లికి వ్రభావతీ వ్రద్యుమ్నము

పీ కటాక్ష(శ్రీ విపాళభేదమ సుమీ

వేణు వీజాదుల రాణ లెల్ల సీ వను[గహలీల( గావించుటన నుమీ యఖిలలోక న్యవహారపిద్ది

గీ కావున నొకింత యో వాణీ నీ వలిగివ

నొక వినోదగంబు నౌదవ దే నోర్చు కెట్లు

విరహ మేకాంత దాస్య కింకరునియందు.

గరుణ లే కింత తడ వలుగంగ( దగునెళి [14 క అని, “యేం దను గడు దూటితి

నని మృత్రియకడకు నేగి హంసి వలుకుమీ

యనుచు నపు డింతకంతకు(

దనరు మనోజార్తి/ గరము తప్ప్తుం డగుచుళా 115 శ్రే ఏలరా మన్మథుడ నన్ను నింత యేం

"ఓేమి మేలు రానున్నవి యిట్టిపాట్లు

పేకు వింకం (బ్రభానఠి యను నెలంతపై వి

రాశి కారణముగ వేగిరంబు వలదు" 16 క నా విని యేను రత్మిపియ

ఖావము న ట్లపహరించు పాటిది మైనకా

పీ వవిన వనిత యెొక్కుడె

లావణ్యాదులను రతివిలాపిని కనుడుకా 7 క 'రతిరూవ మెక్కడ? (పలా

వతి రూపెక్కుడ?ః విమర్శవంళులు దెలియఃా

రతి సౌబగుకంటెను బధా

వతి పన ముమ్మడి నలుమడి వాసి మరాళ 118 వ ఆ (ప్రభావతి రూవంబును మదీయసృష్టియం దతిదుర్లభం, బది

పార్వతీ వర(ప్రసాదజనితయై పొలుపొందు వని పలికి నిజాంగనా

తృతీయాశ్వావము థై రోషంబు( దీర్చుటకు నత్వరంబుగా( బనిచిన నే నకని కాల విలంద నాసహిష్టుత్వంబు దెలిసినదానన్నై యస్పు డేమియు నడుగ వెజచి యరిగితి మజణియు( (గమ(క్రమంబున వట్టి (వభావతివి నీవ యవి నిశ్చయించితిం గావున నీ వల్లభుండు భన దాయల్ల కళరం బునం బరితప్తం డగుచు నిన్ను వరియించుటకు నీకంటెను వేగిరించు నని తోంచుచున్నయది రతివిలానంబును దదంత రాయంబు సేయం జాలదు నీవు పకలనంశయంబులు నుడిగి సుఖం బుండు మనిన విని యద్దనుజేంద్ర నందన తనడెందం బున నందియంబు నొందుచు రాగవల్లరి మొగంబు చూచుటయు, నది తదభ్నిప్రాయం బెజింగి హంపి కిట్ల నియె 19 గి. 'ఏమిటికి పాతవుగ! జెప్పి యెందు నదికి తచ్చెరువు నీదుమాట లో యంచగరిత। కౌము(డు (పభావతీకాంమ( గలంగెవేవి మన చెలియ కిష్టండు విరాశి గొనుట యెట్లు?" 120 మ. అనినకా నవ్వి మరాళి యిట్లనియె. ”జెల్వాః కౌొముః డన్వాని మీ రును విన్నారు గడవమ్యు! యా సకల న్యదూపోపమానత్వళో భనకీ ర్మి ప్రథితుండు తొల్లిటి సురూప(శ్రీ. గడుకా మించు చె న్నానరం బుట్టినవా(డు రుక్కిణీకి(, (దిద్యుమ్నుం డనకా మిత్తుందై. 121 క అని నిజ శంకల కన్నిటి- కీని దిరిహారములు చెప్పి గెంటక యుండళా దన యాన నిలువ దితిసుత తనయ రమణు( గలయ మిగుల( దమకించు మదికా 122 వ హంసిం జూచి 128 కు

గ. (వళావశి వర్యువ్నమ సీ * నీ ఛెప్పినట్ల యిన్నియు నైన మొదల ద త్పుర మెంత దవ్వా నీ పోవు పెపుడు? పోయి, వేళ యెజింగి పొనంగ నవ్విళున కీ దృశమైన నా కోర్కి. దెలుపు కెపుడు? తెలిపిన నే విఘ్నములకు లో. దబిడక నా పై నత( డనుకంప బూను పెప్పడు? పూని కా నిచటికి రా నొక్కు నెపషమున గురునాజ్ఞ దొరకించు కొనుట యెప్పడుః గి వట్టి పెను మచ్చరపు రాశి నజనాభుః డస్మ దిచ్చకు ననుకూలు( డగుట మెప్పడు? విరహ వారా! నే గడవెళ్లు పెపుడు? వలవని దురాశలను గుమారిలుపె కొక |2కీ క అని తాల్మి వదల విడుచుదు ఘనముగ (బ్రజ్వరిలు దర్చ్పక జ్వలనమునే ననయము ళోసిలి చెలిలో చవనముల వెడలించె మోవి సరసత యెల్లకా జ్‌ చిలక వలలో( దణులుకొనుట క అట్టి మెడం గన్హైదుర నొక చెట్టున నురి దగులు వడిన చిలుక వెజప్పతో నిట్టటు వెక్కలు తటతట! గొట్టుకొనుళు నెగయం లెనంగ( గోమలి కవియెళా 1124 క కవి, ఘన సంభ్రమమున ది గ్గున లేచి, దయాకులం బగు మనోవృ త్రిక దనతో( జెలియును హంసియు జనుదేరంగ దావి. జేర జనియె రయమునకాం 127

తృఠతీయాళ్వానమే న! క చనీ చిలుకల. గదలకుండ(గ

నమపునః దాః టొదుగ విట్టే యంగ(మ్ర యురి వద

ల్పిన నదిరయమనమున నాథా

మివి శ్రేల్‌ విడిపించుకొనుచు మింటికి నెగవెకా. 128 వ అప్పుడు |2$

(వలభావతిక( విజయ్‌ లేల చికష్కట

మ్‌ శుక్ల పశక్షంబులలోన నుండి తదతిజోళంబునం జాజి వ

_త్రిక వడ్డకా వెజ/గంది యిట్టు లను దై తేయాధిపాంతఃపురం

“బకటా *చూచితె చిత్రము న్నిది కడుజా హంసీ విజార్యంబు కొం

కక యిం దెవ్వరి కెన్వ రంపిరొకొ చిల్కం *బట్టి తే నోపుదే గీ. అని (ప్రభావతి పల్కిన హంసి యపుడ

కూడ. జని పట్టి తెత్తు( జీక్కువడ్‌ కెంత

దవ్వు పాజెడు ననుచు. బంతమునం బజచె

ఖ్మీఘగతి వింత నంత నా చిలుక దగిలి 181 ఉ అంత. బభావతీసతి నయస్యం గనుంగొని యింతి చూచితే

యెంతటిచోద్యముల్‌ మొదల నిక్కడ ని ట్లురు లివ్వ రొడ్డిరో

వింత యటన్న “నీ చెవికి వేడిగం బల్కుం పికొళిం బట్టే శ

&ంతు నటంచు, వేం గడంగి చేసిన త సప్పిది యొప్పు

నోర్యంగజా 182

క చిత్తము మిక్కిలి యిపడీ

పత్రిక చఛందంబ. యో (వ్రభాతాద్ద లన

న్నేత్తు యది చూత మనుచు౯ా

దిత్త్రిక పుచ్చుకొని విచ్చి భాసుర ఫణీితికా, 1388

• ద్రోద్యమచూలితేయది

లి (వభావతీ వద్యుమ్నమ సీ “థ్రీమ త్పరన్వతీ రామా కృపా నం యు 'కోవమాతిశయో కి కామ థేను" నద్చిరుదాంక దివ్య మంజీర నం కోలిత పాదకు, శుచిములికిని (బద్యుమ్ను. డూర్డిత ప్రణయ పూర్వకముగా ననిషిన యట్టి రహన్యలేఖ ్రవ్రభాభానతి నిలు తెలంగుల నీవు వచియింప ” నని చదువుచునె యుల్న్చి గీ సంతసము నాఃవః జాలక చంకనైచు కొనుచు నొక దా(టుగొని “విన్ను( గూర్చి కాంతు! డనిపినట్టి వత్త్రికయె కదమ్మ భాగ్య వతివి బీ వని చెలి వభావతిని బర్కె 184 చ సలికిన, “ోనట్ల యున్నదియె నద్తిికలో? నడకీంచెదో ననుళా? తెలి యిటు చూపుమా”” యనుచు జేర(గ6 టోవుచు. జేయి పాశచెనా యలినిళభవేణి. తత్సఖియు సట్టిటు పాజుచు, “దేపునాన యే గలయది యంతయుకా జదునంగా విను చూచెదు కాని నావుడుళకా. 185 ఉ “ఆ విధి. దప్ప కున్న! కెలియా నను( శేళొను "సెట్లు? వవలా భ్రావతి నాగ నెన్వతయొ పత్త్రిక యింకను లెన్స చూడు నా కీవల * దన్న నెన్లెజుంగవే: భవదాఖ్యయె కాదె యిట్లుగా నోవనజా& వర్ణ పనరుక్తిగ వ్రానినవాఃడు భ్రాంతిచే౯ * 106 వ. అమటయు, 13? క “*ఎట్టటు కావిమ్మది యి/క నట్టిటు పాజక మృగా&ీః యవల అదుపు, మే

తృతీయాక్వానము లిక్‌ విస్త యుండెదు నావుడు€ “గట్టిగ నళ్లేవి వినుము కడమ చదివెదకా "- 188 వ, అని, వ్రఠమ (కుతొంతంబు నందుకొవి యిట్లవి చదునం దొడంగె సీ *వప్రభాభావతి. బలుదెలంగుల నీవు వచియింస నప్పుడు నిర్వచన వృత్తి వే నుని. *కల్ల గు ట్టింతియె కొని యా యింతి యంగము లెవ్వి యెట్లు చెప్పి తవి యెల్ల నట్ల నా యాత్మ( దద్దయు బడి యచ్చున నద్దిన ట్లమర నంటి మలిచిన గతిని మిక్కిలి దృఢత్వము( జెంది వ్వగుణ సంవ దగ్గారవమున నేమొ గీ యూఃది, దిడలించు చున్నవి యో మరాళి యధరసుధం దేర్చు మనవి వేండు మా మృగాడీం నవి చదువునంత, గొబ్బున( జని సురారి పుత్రి నథిచేతి వత్త్రంకం మిచ్చుకొవియె 140 ఉత్సాహ పుచ్చుకొనుడు( వెన(గ6 బోక బోటి చేయ వదలి పో విచ్చి “నాకు. జదువ( దగద యింతనుండి మిక్కీ.లికా బిచ్చిగాంగ వనలవు తేటవజచి వ్రాసినాడొ నీ యిుచ్చ( జదువుకొనుము వెనుక, నిపుడు జాచి” నావుడుకా. 41 వ (ప్రభావతి భావంబునం గోవ లజ్ఞాలోల యగుచు లేఖ నలిపి వేయం బోయితీ రాగవల్లరి పె క్కాన లిడుచుం, *ఐడుచుందనంబును మనంబున వితత ఘనంబుగా( బూని యున్నదానవే దానవేశ్వర తనూజా వీ యోజ మేలు మేల, బాలుం బదివేలు వచ్చె నా చేతికి దెమ్ము తేవేనిం బదింంబుగా( టొదివి డాంయము మొదల

కిక (వభావతీ (వర్యుమ్నుము వీ యాకునకు నీకుం దినియేమి? యా మహామహుండు శుచిములి “సీరం మిత్తెంచినా( డీింతియ యా శకుంత కాంత చూచుకొన కుండ మనలో మనమె యడంచిన నది యొట్లుండు? మనము దాని తోడం జేపిన [ప్రాణనథఖ్యం బెట్టిది యగు? గట్టిగ వింతవట్టు నీవ భావించికొను మదియునుంగాక వీ పోకడమాలినతనం బేమి చెప్ప వల్ల భుండు వాల్లభ్యంబు నెజపి యనిపిన వ _త్త్రిక బాగ్య నతులు కులదేవతంబలె. బూజించి దాచికొనుట యొప్పు(గాక యి ట్టట్టు సేయుటకంయె నమంగళంబు గలదో యవి యదర వైచియ బుజ్జగించియ టోధించియు. వారించె నంచయు వించుక దవ్వునన చిలుకం గూడముట్టి పదంబులం టౌొదిగి పట్టిన నది యిట్లు నట్టు వెనంగుచు గిచు కీచు మని యజచుచు. జర్‌ ఇజంబులు గటచుచు, రాక చీ(కాకు పటిచిన రోసీ యోవి గడు నుం బులుంగ యొలింగించి చావక వేవేగ నావెంట రమ్ము జెక్క లలో దా(యకొని యెక్క డెక్కడి లేల లెక్కడకు నడుపుచున్న దానవుః రక్కసులజేని యాండువిడ్డ నిన్నుం బట్టి తెచ్చునందా6క నదె కదలకున్నది” యవిన నది యిట్లనియె 142 వచిములి చిలుకను విర్చంధించుట క “చంపిన జంవ్వము, న న్నటు గొంపో కుండినను జాలు. గొసర కదయతజా జంసిన న న్నాకటిన, మజీ కొంపోయిన నెంద జె ట్లగుదురో యెజు(గకా 148 వ అనుబయు, 144 త విను విడచిన 'గొంపోయిన( ఐని కొదువలు లేమి సరియె సత్త్రిక చేంజి

తృతీయాళ్వానము లి? క్కినయది వీవింక నీడిగి లిన, నొచ్చుట మీరదిమిక్కింలి వివేకింపళా. 145 శ్రీ వచ్చి తేనియు విను, వ్రభానతి మనమున కెట్టి గతివైన దయ పుట్ట నేను జెప్పి విన్ను విడిపింళు ననుచు ద వ్విడకి బలిమి గొవి చనంగ మరాళ కిట్లనియె బిలుక 140 ఉ “ఏల చలంబు? నీ వడిగెదేని వచించెడ నాదు గోవ్యముజా వేలవె యార్చి తేళ్లు. దలంభెట్టః రహన్యము దప్పు నన్నచోః దాలిమి( గప్పిపుచ్చినమ దద్గుణ మొక్కొకచో ఫలించు నా వేశం బసంచుసేయ నొకవీనము గల్లదు, హింస తప్పదుకా 147 షీ కావున, నొక వివిక్త స్థలంబున నిల్పి వినుము నా తప్పెల్ల వివిన వెనుక పీకు. దోంచినయట్లు గైకొని చేయదు గావో నావుడు హంనకాంత తనకు నప్పటి కదియ కార్యముగ వివేకించి చుట్టుపట్టుల చెందు జెట్టు చేమ లేక యొసప్పెడు నొక్క లీలా మహీధర +లరంబుపై నిల్చి, చిలుక దనదు గీ వక్షమురి. బల్మి బట్టి “యా వత్తికొప కార మేమియు వీ నింక( గడమవెట్ట కంతయును నాకు వినిపింపు మనుదు( బలికి నంచతొయ్యలి కదియు విట్లమచు జెప్పె 146 చిణలళ [వ్రద్యుమ్నువి దైన్యస్థితిని దెల్బట త “ద్వారక యను పురమున కొక కారణమున వేంగి, నేను గ్రమ్మజీ రాగాం

రథ వ్రభావతీ వ్రడ్యుమ్నువు జారుతరమూ ర్తి యొక( డొక యారామములో నతి వ్యభాకులు డగుచుకా. 149 పీ కృవ నెజింగింవరే కీరో_త్తమములారో వ(జపురికి/ టోపు వారె మీరు? నదను[గ్రహమున( దుమ్మెదలార చెన్పరే వ్యజపురికీ, టోవువారె మీరు? కరుణతో వివిపింపల గదర కోయిలలార వజప్పరికి. బోవువారె మరు? తెలుపరే దయం జూచి మలయ వాయువులార వ(జప్పరికి. టోవు వారె మీఠు? గీ. చలువ లొన(గెడు మేఘరాజంబులార యమలపక్షత నొప్పు రాయంచలార నిలిచి నా మాటలకు మాణు సలుకరయ్య వ(శ్రప్పరికిని బోయెడు వారె మీరు? 160 వ అవి కన్న కన్నవారి నెల్ల ( (బ్రార్ధించుచుండ విని దయ పట్టి "యేల పలవరించెదు? వజప్పరంబునకు వే టోయెడుదాన నావలన నయ్యెడు కొర్యంబు( జెప్పు మనిన నక్యాదరుంగై, 1601 అళ్వాపొంతము శా (శ్రొత స్మార్త సథానువ ర్తన పరిష్కారాత్మ వర్ణాశ్రమ స్ఫీకాచార పవిత్రమూర్తి శమ గాంభీర్య క్షమా సత్యవి స్టా తుష్ట్యాది గుణోరుకీ ర్తి నముదంచ వ్నీతివిద్యా మహా బాళుర్యాసర కొవ్వ్యుణ డార్యజనతా నంథధాప్యు( డఠ్యంతముకా క చారిమకారి మహత్తర గౌరిమహారి మహనీయ గాథయకు(డు, గం

తృతీయాశ్వానము తిం ఖీరిమ వారి నిషాదుండు భూరిమదారి మహిమవ్యపోహకు: డెప్పడుజా 08 వగ్విజీ ఇందు పూత(కతాయీత నూ జారరా జ్ఞాన స్వాంతథూ నైష రేళాసుతా మందపొందర్య సంస్కారకాకార నం న్పందిత స్త్రీధృతి ప్రాభవుం డేంతయు౯ా 154 గద్యము ఇది వీఖిలనూరి లోకాంగీకార తరంగిత కవిత్వవైభవ వింగళి యమర నార్య తమాళవ బొజన్య గేయ మారయ నామధేయ (వటీతంలైన వ్రకావశఠీ (వద్యుమ్నంబను మవో వ్రఐ౦ధ౦బునందు దృతీయాళ్వానము

శ్రీ అల అల (పభావతీ పద్యుమ్నము చతుర్ధాశ్వానము (చిలక (వ్రర్యుమ్నువని వజయ లేఖను దెచ్చిన వైనమ - చిణక

శాయలారనబలోని యాంతర్యము - చిలుక చందవతీ గుణవతులకు గద పొంబుల యనురాగ వార్త వంద(కేయల - పచిముభి వద్యుమ్నని వజతు వతముము గూర్చి వ్రభానరితో ముచ్చుటించుట - (వ్రద్యుమ్నుని రప్పిం చశుటకై భచిముధి వయళ్నమ - భచిముభి తన యఠిండ పొండితీ వ్రదర్శనములే వ(శ్రవాభుని మెన్వ్స వడయుట -- పచిముఖి భ్మదవటురి కాట్య వైళశారద్యముము వ(జనాలున కెటి గించులి = పచిములి ద్వారక శీ తెంచుట - శచిముఖి వర్యుమ్నునితో (బభావతీ విరహమును వర్ణం చుట = వద్యుమ్నలి యుత్కంకాతిశయము - [ కృన్దు డు వ్రద్యువ్నా దులను నటాది వేషములతో వకపవురికి! టో వియమించుల - వజనాఢువి వాట్య వందర్శ్గనాభిరతి = (వద్యుమ్నువి నాట్య విద్యా వివోద వదర్శ నములు - వివిర రూవకాభివయము = వద్యున్ను వటుని [ప్రౌఢ వాళ్ళమ క్కారము - శచిముఖి వద్యుమ్నుని జాణఖతవమును (ఐభావతికడ ల! ఉంచుట -- నూ ర్యాన్తమయ వర్ణనము - చందదోదయ కోళ - కాగవల్లరి (వళానతిని గ్రైెసేయట - వద్యుమ్నుని రాళశై వరావతి తవ తహ - ఛంద్రోపాలంభము = మలయ వన నోపాలంభముం] క (శ్రీరుచిరతరుఃడు విమలా

చార ధురంధరుండు సుకవి నముదయ గోస్టీ

సొరన్య పరుడు సింగళి

నూరన యమరార్యవరుండు, సురగురు( డుక్రీకా

చతుర్థాశ్వావమూ తి చిలుక [వద్యుమ్నుని వ్రణయ లేఖను దెచ్చిన వైనము వ ' ఆరామవర్తి మైన కుమారో త్తముండు నన్నుంజూచి యో చిలుకల కులభూషణంబ నాకు నీవలన నయ్యెడు _పయోజనంబు వినుమా వజప్పురంబున కుచిముఖి యను రాజహంపి గలదు దాని నరసి యొక్క లేఖ యందించనలయు ననియె నే నతని దై న్యాతిభారంబు భావించి కారుణ్యపరవశత ంమి నొందిన దానన్హై తక్కిన యౌగాములు లెక్కపేయక యీ కమ్మ హంపి కిచ్చు టింతియకదాః కొంచు. టోయిన నెంత ళస్పు వాటిల్లే డు నను తలంపున నియ్యకొని యయ్యాకు వత త్తంంబులోన లీనందుగా€ గట్టించుకొని వచ్చి యిష్పుడప్పువ్వు(దో(టలోని కొలంకులు కల హంసకుల కలకలాకులంబు లగుటయు( దత్కన్యకొ పరిచయం బున నున్న నిన్ను( దిరికించి, ల్లి గి. ఇచట శుచిములి యను హంస యీ గడ యొక కొంత దొరకునో యంచు న క్కుజమునండు నొయ్య నిలిచితి నంతనె యురిని దగులు కొంటి లో నైతి వీ పాట్లకుకా మరాశొ శి వ అవి చెవుటయు, 4 క తన కొార్యమ యది యగుటకు ననయము ముద మొదవ మదిన యడంచి, "యిది యెజటీం గివయది యింతియ కావల యును, దిత్చికచంద మింళ యొసరునె యనుచుకాం ర్‌ వ “కావున నింకవీప 'శ్రీకొప్రనంగంబు నిప్పారంబుగా( టోనాడి, ప్రసంగాంతరంబమున మజపించి విడిచెది నవి హంన్‌ చిలుక కిట్లవియె $ ఆ వె. “వ పేర వాన వ త్రిక యనిపెడు వట్టివాండు (ధాతు డగుట విజము

ఖల (వభావతీ వ్రద్యుమ్నమ

నా కతం డనిసిన యా కమ్మ యొ ట్లుండె

నేమి మిగుల నొరపి యేల యడుగ 7 క “నీ వా పురికిని మొదలం

బోనం ఐని యేమి చెప్పుము యథార్ధముగా”

నావుడును నీళ్లు నమలుచు

నా ఏహగము చెప్ప గొంక, నంచయు దానికా. కి ఆ వె విగియః దిట్టి యెందు బెణంకనీ కడిగె “నే

యర్థ మిందు( గలదొ యమ తలపున

జడియ కదియు( జత్తు సరిపోదు మాటసపస

ట్రీక చెప్ప ననుచు వీంక నుండె 4

4! ఆవె నవ విధానములను దవిలి యిచ్చిన న్నైన

మెడలవనీ.(ద4 గ్తీ యిడిన నైనం

జాల రనఘచరితు లేలినవారి ర

హన్య భంగమునకు నమమతింవ 10 న హంసియు దానికి మాటప ట్టిచ్చె నదియు సిట్టని చెప్పె శ!

చిలుక రాయబారములోని యాంతర్యము

క “విను, వజవాభు తమ్ముడు

సునాభు( డను ఘోర రాక్షసుంయడు గలడు, త

_త్త్‌నయలు గల రిద్దణు సౌబ

గున నధికలు, చంద్రవతియు గుణవతియు ననకా. క? చ అత డొకనా(డు నారదు విహారవశంబున వాక్క సత్సభా

గళు( డగువావి, నద్వినయ గొరవపూజల దన్చి సౌవిద

వ్రతతులః గూర్చి లోపలికి. బంచెమ. దేవులు నక్కుమారికొ

ద్వితయము (మొక్కి= రా తసన్‌ దీనన లందుటక్షై విసీతితోజ 0

చతుర్థా్వానము కఫ గ్‌ ఇవ్విధమ్మున నమ్ము వీశ్వరు బూటించి యతని యాశీర్వాద మందుటకును దన యంతివ్వరమువారిని సువాభుండు నియ మించి పంచిన దిర మేస్టిసుతుని వారును వివిధోవచార పూజలచేత నంతుష్టు జేయుచో( ఇం ద్రవతియు గుణవతీయును భ్‌క్తి( (దిణమిల్ల (4 *బతీమనో వల్లభలై. ప్యత్రవతుల రగుతు గీ. నొప్పుల డని మౌవి దీవించె నప్పు డచటి దాదు “లో మునివర్యః॥ యీ తలిరుంబోండ్ల క్‌ధిపు లెవ్వారు? వారల నానతిండు " నావుడును, గొంత చింతించి వారదుండు. శీ మ _త్రకోకిల “వీరి కిద్దజకుం (గమంబువ విస్ఫుర గ్గుణళోలితుల్‌ ద్వారకానగ రాలయుల్‌, యదువంళజుల్‌. గదపాంబు ల౯ా వారు నాథులు కాంగలా' రని వారి కానతి యిచ్చె న న్నారదో క్తికి వారు చిత్తమునకా విదారము నంధిలఃా గ్‌ గీ “కుడిచి కూర్చుండి వెత దెచ్చుకొంటి మొకటి. నెన్న నెక్కడి ద్వారక? యెక్కడి గడ పాంబు?ః లివి విన్న( లెను చేటు స్వామిచేత నసురులకు. బగవీ డట యా పురందిః” 16 ళ అవి తమలోనః. దా రడ(చి రా పలు కిందును సుబ్బకుండ న ద్ధనుజవరేణ్య కన్యకలు తానసవాక్యము విన్న యాదిగా మనమువః గూర్మి హెచ్చి, వియమంబులు నోములు దాన రర్మవ _ర్తవలుః గరంబు వనల్పుదురు తద్గద సాంబ కులంలె కోరుచుళా చ (క్రమమున లోగయోగ్య మగు (ప్రాయము విండుచు రాగ భర్పృ నం గమన మనోరథంబు వతిగాఠరము గాంగం బత్మోపవృ త్తి లా

థి॥ (వళావతీ వ్రర్యున్నమ ళము గడుదవ్వుగా నలసి బాలిక లిద్దజు( దద్దయుఃఖా గత క్షమ గుసుమాప్రవాణములం గాంతియ చిక్క(గ( జిక్కి రే మనళా; 8 చ అచ్చపలాతు లిద్దణును నర్మిలి6 బెంచియు బల్కు నేర్పియకా ముచ్చటకాపుగా+ దమ వినోదపు నెచ్చెలిగా ననుకా గడుజా మచ్చిక(. జూతు రా నతుల మన్ననకు౦ దగ టబ్రిత్యుషకియా నచ్చరిళంబు. జూపంగ నజ్యుసము నేనును గోరుచుండుదుకా 10 క కొపున వారల యప్పటి భావజ శరపీడ( జూచి, “*భామినులారా మీ వల్లభుల కుభితి నా వెరవునః దెలిని వత్తు నమ్ము(డు మదిలోకా 20 గీ మజియు నప్పటికొల(దిని మంతనముగః జేరి మీకోర్కి( జెప్ప వచ్చినను జెప్పి మాజుమాటయు. దెచ్చెద మాననముల నన్యచింతలు మానిన న్ననువుగ” డనుచు. ల్లి వన ఏను మద్విరహాసహత్వంబునంణేపి వార లనుపంజాలక యనుమూ వించినను మానక యష్మడ కదలి, ద్వారకొప్పరంబున కరిగి, నాచేత నైన పాటి గమన కార్యంబి పౌధించుకొని తిరిగి వచ్చు నప్పు డా లేఖ యెట్లు ప్రాప్రం ఐయ్యెః. దత్పకారంబుము విని పించితి నన్ను. (బ్రభావతి చూచి గుజు తెజింగెనేవి చం్యదవతీ గుణవతులకు నేమి కొజగామి సంఘటిల్లునో యని తలంకెద నవ్వవితలకు మత్పునర్దర్శనంబున కై మితిపెట్టిన దినంబు వేడ కాపున నెంత వంతం బౌరలుచున్నవారో వారికిం టొడనూన వలయు న న్నవిపి యనుగ్రపాంపుము. శే ఘన పయోవృష్టికిని జాతకములు వోలె, =. గొమరు వెన్నెలకును జకోరములు వోలె,

తృతీయాళ్వానమ న!

భ్రాన్క్మరోదయమునకు నద్దిములు వోలె

నెదురు చూతురు నా రాక కిందుముఖలు” ౭కి

, వమ అనముటయు, ల4

ఆ వె ఏను నిన్ను విడువ కిట్ల వచ్చెద పీవు

చెప్పినంతవట్టు నప్పడ౭తుల

విలిచి నా యెదుటను గల దంపిందిన

విడుతు మ దుపకార వృత్తి దెలిపి" ళ్‌

, క అనవుడు “నట్టుల క్రాని

మృ్మనుచుః దద్మాకాంతమూ ర్తి యగుచునె వెస( దాం

జని చిలుక కెళపు లరయుచు

సునాభకన్యలు వసించు కుద్ద్ధాంతమునకా తగి కఠ ఒక పౌర విటంక మళ

ల్లీక మాటుగ (వ్రాలి, లాంతి లేమ లచటం తే

రిక. బొలయకుండ నారపి

యకలంకన్వర ఈ6 విలిచె నా కన్నియలకా ల క పిలుచుడు వార *లిడే మన

చిలుక యెలుం” గనుచు నుల్ల సిల్లి రప్పుడు వీ

నుల మాందు కప్పురపుః జలు

వల బోలి వరాశి యల4త ఏడి సది తీర్పకా 28 ఆవే అట్లు సంతసిల్లి యతి సం్యభ్రమ౦ంబున

నరుగుదెంచి హంసికావృత మగు

చిలుక తెజ(గు జూచి వెలవెల( బాజుం ద్‌ శ

దృయనివృ త్తిగా(గః బలికెః జీలుక 20 క “నివు నంపినవారికి వీ

కును పాతమె యొసర్హు(* (బాతికూల్యం బొక ప

కిక వ్రలానతీ వ్రచ్యున్నము

ట్టునం జేయి ననుచు నిదివా

తు ఏజము చేపినద్కి మీరు కొంకకుండు మదిళా. 80 వ. అని తనకును దానికిం (బ్రాపించిన నంబంధంబు తెజంగునుం

చాను మాటపట్టు పుచ్చుకొని తన కార్యరహన్యంబు( దెలుప్పటయుం

'దెలిప, యేను మీ దాన నగుట మీచేత వెళ్లనాడించుకొని మీ - కుపకారం బెక్కి-౦చి విడుచుటకు వచ్చిన దని చెప్పి ఈ(క్రార్దనా

వశీకృత హృదయ యగు హంసిచేత విడువంబడి యేను

బోయిన కార్యంబు విపరించెద నవి వారల వేజు నేల పేరు

టగుచ్చియిట్లంియె .!

చిలుక చఛందవతీ గుబవతుంప గధ పొంబుల యనరాగవార్త నంద(శేయట

గీ *“చ౦ంద్రవతి సీదు ప్రాజేశ/ డిం(ద్రనిభడు

గదుండు ద్వారక నున్నాడు ముదముతోడ,

గుఅవతీ నీదు (ప్రియుడు సాద్దుణ్యరాః

తనరుచున్నా(డు సాంబు(, డెంతయు కుభళమున,. 8 క (ప్రకటీత చాతురినారా

జకుమారులతోడ మచిత నమయములజొ మ

చ్చిక చేసితి నే. (గ్రమమున

నొక డెజు(గక యుండ నొకవియొద్దకు+ జమచుకాం థ్రీ క విగితము చేసితి మీమీ

హృదయేశుల కంత మీ యఖీష్టము తెజింగుల్‌,

తుద నంతయు. దెలిపితి. మీ

(వ్రదుకుల తదుపేక్షజై క పర్యంత తయుకా. న! శే. వారు నే యపాయములను వదలక వరి

యించువా రైరి మిమ్ము, మీ శింతలోన

చకుర్థాక్వావమక కి ధృతో గడల వి ర్రులే.నాత్మృదాతియ కాక పతి హనన పాతకము కల్ల ఖ్రల్కి. డపుతుగో ఠి సీ అని చెప్పుటయు, విని యా కన్యకఎ కరం బుల( గర్జయాగశంబు మూసషికొనుచు(, దీపు కంత యే లగు. దాము దీర్చాయుర న్వితు లగుదురుగాకః యతి వియోగ ఓ వనరాశి నేమును మును(గక తదు మూట -- యాన పెన్టెప్పగా నచల మైన తాల్మి నీ/(దుచు నుండెదము తమ కన్మడీ య (పాణ సంరక్షయంగ్గు దగిన, తీ (తోవ మా భాగ్యవశమునః డోంయదాఃక నోర్చుటయ కాక తసుకింప యుక్త మగునె యని పలికి యూర కుండిన నంచచెయవ వారి కిట్లను నముచిత వాక్యసరణీ మ! క్ష మీ పతు లిట వచ్చుట కుచి తోపాయము విగుల. డదడయ కొక్కటి తగ వాపొదించెద మీరఎ నాపై దయ మణవకుండు మనంబులయందుకా తి వ “ఏను (బిభాపతికి బ్రాజసలిన్నై యుండుకుం గావున నా చేలుప పనుప్పున నీచిఎక న్ని దగుఎకొని వచ్చితి విదీ సిమి త్తంబుగా

• నైన మీతోడి మైత్రి రౌరకె. చంక నిక్కడ మిక్కిరా తడయం దగదు పోయి వచ్చెద నచ్చట నిన్నటి ధరహన్యంబు వెళివోప నీక తగినయు తరం బిచ్చి కప్పిపుచ్చెద నిచ్చలంపు మనంబుల నుండుం డని లికి యా హాటల కత్యంత సంతుమ్టాంతరంగ లగు నాయంగనల వీడ్కొని వ్యజసాభతనయోడ కరుదెంచి యిట్లనియె 88 న్‌ 7

థిత్రి వ్రభావలీ (వర్యుమ్నమ వచిములి (వద్యుమ్నుని (వజయ ఫ(త్రమును గూర్చి (వభావతితో ముచ్చటించులి

క “చెలువా నీ పౌభాగ్యపు

విలననమ కదమ్మ యెచట వీషీంచిన న

ర్మిలి సీ పతి సీకై చిం

తిలి యనిపిన లేల యఃట కదే తెలియంగజా. $0 న అవిను నక్కసన్యకారత్నంబు నవ్వుచు విట్లనియె శ క “"ఆఅడుగంగ వలసినయది యే

నడుగుదు విశదముగ మొదల నా చిలక యదె

క్కండిది? యిట దేక యేటికి

విడిచితి, నీ కడుపు కందవిక్తుగ హంసీ ” శ్రీ! వ అనుటయు కుచిముఖి యి ట్లవియె 42 ఈ “వీ పతి నీకై కుందుచు

నా “పేరము లేఖ యనిపివా( డని యిది యే

నా పులు(గువలన దెలిపి ను

దాపూర్ణ ఈ సుబ్బి, ఏడిచి యనిపితి దానికా. 48 క మన కి మ్మనుచు నకం డనీ

చిన ప ్రిక దొరకె నొరులచే ఐడ కిదియే

మనకుం బదివే, లెట్ల ట6

జనని మ్మా చిలుక, శద్విడారం బేలా?” 44 సీ. అవి, రాగవల్ల రి. గమఃగొని “యా ప్రి

శార్ట మే విన్నశ్లై యగు గదమ్మ॥ చదువుకొంటిరె?” యన్న సది తాను జదివిన యంతయు. జెప్పి, *న న్నవల జదువ

చతుర్ధాశ్వానము క్రి

వీఠ కా నొడిసి యా యాకు ఐలిమిం బుచ్చు

కొనియె నీ పడు చన, ఏవి మరాళి “యటమీ(ద దెలియ నాయము కొదు మనకున నన్య(ప్రకాశనీయంబు లైన

గీ యేమ భంగుల దా నేమి యేమి వావ

యనిపివాండొ కడుళ రహన్యంబు గాంగ

నట్టి యా కొముకువి కూర్ము లళని నతియె

చదువుకొని మోదనంపదః వొదలనిమ్ము శీర్‌ క ఓ వనిత లేఖలోన( (బై

భ్రానతి యన బోయి “వ్రప్రభాభావతి యం

చీ విధమున (వ్రాపిన భాం

శ్యావిష్టుం డేమి (వాయ! డమితపు. గూర్కుల్‌ 480 క. *ఆరుదయ్యెడు నే నవుడీ

తరుణి గుణంబులు నుతింప. దాను విర న!

ప్టిరు నట్ల యుండి, తోడన

విరహార్హుండ నైతి ననుట వివరింప జెలీ శ్ర క (ప్రాయవ్వవా. డ(ట, నదృశ

శ్రీయుక్తిం దలిర్పు బిత్తరికా వివె నంటుయ

హా యతని యాత్మ యినుమో?

తాయో? కులోంటొ? నెజీ దొజంగక యుండజాం శీర వ అఆదియునుం గాక, 49 గీ సకల పౌభాగ్య కాగ్య లక్షణ గుడై 5

ఇవి (ప్రభావతి సిద్దసంకల్ప గాక

యుండునేవి, కాఫ్రము లిన్నియును బుధులకుల

(్రిక్యయానర్హతను వృథా భరమె కావెః; " క్ట

• వెల(గయ్యెడు.

మే (వభావట.[వ్రద్యువ్నుము

వ అఆవినం (బ్రభాసతి ౫2 కిట్లనియె: శ్‌

సీ *ఇపు దేమి గంట్‌? నా 'కేక్కండి సీద్దనం

కల్స్పత? గుమ్మడి కాయలోన నావ గింజయు( బోదు హంసి నా చింకాళ రంబులో లేశమా[త్రము నుడుగుట గలదె యీ వేళకు. దలపోపి చూచిన దాదృ శాశ్చర్య పౌందఠథ్య కోమ లాంగు. డవ్విభుండు నాక్షై యెంత యలసెనో యెంత కుందెనొ యను నిట్టివెతయు

గీ నొకటి తొంటికంపె శేష మొదవె నేండు దీని. దరియింఎ నిఃక వెద్ది తెరువు చెప్పును యసురపతి యొల్ల ( డాతం యల్లు(దనము పుర మితని యాజ్ఞ లే కెట్లు చొరంగ రాదు ” 52

(వ్రద్యుమ్నువి రవ్పించుటకై బచిమభఖి చతుత్నమః'

వ అనుటయు శుచిముఖి ప్రభావతి కి ట్లనియె “నో వ్యవ్వుంబోండి నీ పలికిన యంతయు! దబ్బదు పీ ఎభుని రాకకు _నాకుఎరోరి యనుమతి సారించుటకు నుపాయం టొక్కటి. గలదు, దాని నేన యెజుంగుదు. నీకు ననువైన వమయంబున నన్ను 'నరన 5ఠా ప్రవీణ యవియుము, సకల ఏడ్యా ధురీజ యనియును, *బ్రళు వుల నుబుసుపుచ్చి మెచ్చింస నేర్చు ననియును నిచ్చకు వచ్చు నట్లుగా భపజ్జనకునకుం జెప్పి నమ్ముఖమునకు రప్పించుకొమ నట్టుగా కేయు మటమీందటి కార్యమునకు గ్రైవంబుగలదు పోయి వచ్చెద విచ్చటి కొలంకులన యుండెద/ంామీ మాట వడీన పిలిపింళు గాని” యనుదు వా రిద్దణ వీడ్కొని నిజేర్భం జనియె. (ద్రభావతియు నఫీ నహితయై గృతాంబున కరిగె నంత నక్కాంత యొక్క నమయంబున్క తి

చతుర్థాశ్యానవు - న! చ వెలుపలికొల్వు వీడొ.లిపి వకుత తేజాడ వజవాభుం డీం పలర౭గ రాణీవాసమునచాడెడి పాడెడి వువ్వుశోంత్ర 'సే వలు గొనుచుండ6 జేరి, తగు వర్తన నొప్పుచు., ద న్నతండున “త్సలతయు గారవంబు వెదచల్లెడు మాటల నాదరింఎ(గకా 54 ఈడీయ రౌత్నసించోనన నమీఎంబునర 'బవశ్తెల్లుళుల నల్లన ప్రసంగంబు దిగిచి సవవయ మధిర భాషణంబుల నిట్లనియె ఠ్‌ర్‌ క “షన టొడ్డన బావులలో ననుదినముః జించు నంచలం దొక హాంపో గన మేమి చేవ్చం. దండః కన్‌ ని నే నెండు నెజు/గ్క గవి విద్యలకుకా న చ కుచిముఖి యండ్రు దానిని వచో వివుజత్వమునందు" సత్కథా రచనలయందు నీతి .దురత్వమునందు బహంశవో..లో కచణతయందు నెందు నర్‌ గానము దానికి వేయు బేలదా వీ చతురతా వశ్రేషములు నీవ కవజా సలయుఃా వృహాత్నక్క "57 శే అనుడు, నా దై త్యవతి తన యన([నూతు మాట లొక ముద్దు పేయుదు 'లోటి/ బనిచి యమ్మ రప్పింపవే చూత వ న్మరాశి _ నఎయె, నింతియు రప్పించె హంపి నప్పుడ 8 వు రప్పించి ముందట విడుకొవి. “శుచిముఖి నీదు నిద్యాాలసనంబి విన్నవంచిన నయ్య .-నవలయు నవి వేడుక పడుచున్నవాండు శొష్త్ర పసంగంబు సేయు మవిన నదీయును థి శచిముభి తన యఖండ పాంచితీ వ్రదర్శవముచే వజవాభుని మెవ్వవడయట క వీమళికు సుధా రనముల పోనలు వర్షించు మృదుల నున్వర ఫణ్‌తిం

1606 వలావఠీ వద్యుమ్నుమ

డా వి ట్టటు (గుక్కక, వని

లేవి వృవఃసదము లిడక లీల డలిర్పతా. ఏ శా కాణాదంబును, గొతమీయమును పోంఖ్యంముకా భుజంగా్యగణీ

వాణీమార్గము, జైమినీయ మతముళా, వ్యాసోక్త కాఫ్రంబు వ

క్కా-జీంచెక, గడు. బూర్వవశములు జో/కకా. బెంచుచుకా

బెంచియ

కీణ(ప్రొఢి దిరస్కరింపుచుః దుదిజా పిద్ధాంతముల్‌ నిల్పుచుకా $ మ న్వమతి(ప్రొఢి దృఢానముమానముల నంస్థాపించు నే వేళనె

ద్ధి మఠం, విప్పుడు వానివావికి నుపాధిగస్తతా వ్యాప్తిభం

గ ముఖానేక *సుదూషణంబుల వెసం గల్సించుః దా నన్యశా

ప్రమతస్థావనవేశ, నవ్విహగి దైత్యశేస్టు. డోహో యనళా 62 వు మజియును టి గీ, కొవ్య నాట కాలంకొర గాన మదన

శాష్త్ర పరిదయమహిమంబి జాలపాద

బ్రామినీమణి నెజిపె మద్దామపటిమ

నా యసురభర్త మెచ్చి "పురే యనంగ్‌ (64 న అంత నద్దనుజ నాయకుండు శుచిముభిముఖం ఐవలోకించి “నీవును

నానా దిగంత చారిణీఏ, నీ కనిన యద్భుతంబు లే మేనియం

గలిగిన నెజింగింపు మనపుడు వా యంచ యించుక విచారించుట “ యఖినయించి యిట్లనియె ట్‌ గీ. “కవిన చోద్యంబు లెన్నియో కలవు, వాని

నేమి చెప్పుడు వందులో నెల్ల నాకు

నఠి విచ్చితమై తోంచిన యది, నిశాచ

రాధి వచింతు నొక్కటి యవధరింప్ప. 61 శవతవళంబత యావ

చతర్థాక్యానవః కళకి శచిముథి భ(ద్రనటువి నాట్య వైళారద్యమును వ[జవాభున కెజి(గించుట అ వె. నటు డొకండు *భద్రనాముండు ము న్నాక్క చోట దావన సభ నాట వేస్ప వలన మెచ్చ జేసి, వరముగా నత్యద్భు తంపు వాట్యపటిమ వెంప్ప పడపి. 67 పీ ఏతు దీవుల/ అరియించుచు మున్నవాలొ డని చెప్పి యతవి వాట్యముల వేశం గలయట్టి యద్భుతంబులు నర్వమును నవి స్తరముగ్‌ వివిపింప దానవేం్యద్రుః డాశ్చర్య కౌతు కాయ త్రాత్ము. డగుచు "నే మును గొంత కొంత యాతని తెజంగు వివి, చూడవలయు వన్వేడుక నుండుదు, వీవు (వవీణ వన్నిటను హంవి గీ. యా నటుని వీచ్చటికి. దెచ్చితేవి మెచ్చు గలదు వే కవి (పేమతోం బలికె నదియు “వట్ల చేపెది నవి దమాజాధినాథు వీడ్కొవి (వభావతిని జూచి వినయ మొప్ప 68 ఉర్పాహ. “అనిపెదే ముదంబుతోడ నమ్మ పోయి వత్తునా?ి యనుడు, నదియు. గొన్నియడుగు లనున నేంగుదేర. “నో వనపహోతీ యంతయుకా భవత్రియార్థమే సుమీ 1 మనమువందు విది యెజీంగి మైత్రి మబవకుండుమీ :” 69 జచిములి ద్వారక శే/శంచుట వ అనుత్ము గూఢవృ త్రి. దదిష్టప్రాధనవరత సూచించి యలరించి

• భరకారండు.

శిలిక్ల (వలావతీ (వద్యుఘ్నుమ యనిపిళతకొని.- ద్వారకా నగరంబునకుం టోయి కాను వజ నాభుచేత భద నామఢధేరయప నటునిం డోడ్కొంని తెచ్చుటకు నియుక్త యగుట కృృళ్ణున 'కేకాాంతంబున నెజింగించి వ్యజనాభా నుజుం డగు సునాభుని కూంతులు -'గడసాంటులకు భార్యలు గాంగల రవి నారద వచనంబుల కలిమి చెప్పే *పద్యుమ్నున కసురజయ సాహాయ్యకంబు నడువ గద సాంబు లరుగువా" రవి నిశ్చయించిన యా చృకధరుం నిశ్చూయంబు వాసవునకు పిన్న వింన దివంబునకుం జనుచుం (బ్రద్యుమ్నునింటి తరిగి, (యతం డప్పుడు (ప్రభావతీ వియోగతాపాతి భారంబున సబ్బులు రనుచు మిగుల నొగిలి తదుదంత చింతంజేసి విజాగ.ఎవంబ కోరుచున్న వాండు గావున నతనిచేత నతిమ్మాశాడర గొగవంబు వడపి యేకఠంబున నత ౦తోడ 74 ప్నో _త్తరమాలా 'నీసవ శ “ఒక చిల్కచేత( బ త్రిక య్‌ంచికే శాకు ననిచితి నది నీకు నందెనొక్కొా ? “యనుచు పెవ్వరి. గూర్చి యది వారికి జేరె “నా యింతికి శుభంబే హంసరవణీ్‌? “నా లేఖ యందుట నా మాట యనవచ్చు “ము న్నట్టికొదవ రామూల 'మెడ్ది శి “'వత్తిక కడు దైన్య పడీ వీవు పంచు టె! _ "ట్లా కౌంకపైై నెంత హా కలిమి గీ నా నతియు భవన ద్విరహాగ్ని మత గుంటె “నన్ను నెబంయట యెట్లు ముజా హంధ పేయ.? శి లిఖించి యిచ్చినది సీ చెలువుదాన? _ శేమిటికి విచ్చె? వీర్రుండు నీ కీతఈం. డనుచు య! మే అనుచుకా మాటకు మాటగా వరుసతో పూంసీకులో త్తంస మా తనికిజ చైత్యతనూజ కోర్కితెజగుం దన్మూలముం కెప్పి-యి

అశురాళ్వాషమన 3 శలిక్‌ ట్లంయె ప్నీకిది నాండె తెల్పు టకు. గాదాబేసితిలా జాల ద ద్ర నిభోఖా న్తుతిః పోవాకించుకయుల"జీ త్తం వీమి( తోలించితితో 2 శచిమఖి వద్యుమ్నునితోః (బభావకీ విరహముమ వర్ణించుట న ఆ వథాఎతి నన్ను నత్యంత పప్రియసభిం గా నడుపుకొనుచున్నది గావున దాని గుట్టించుకయు నే నెలుంగరిది లేదు కనియు అనియు సమ్తంబ్లు నాకళించిని దాన నవి యతనికి భవావీ కృతాన్ముగహ ప్రకార_బు సకలంబునుం దెలీపి యి ట్లనియె 78 చ “భవ దమలాకృతి (వతిమం ఖర్విన ంపవ్వుడు చూపు (గ్రమ్మజణ౯ా దివ మరలింప రాక సుదతికా గతచ్చ్వేత( జేసె నో యదు ప్రవరుఃండ యేమి చెప్పుదును రాగ కుతూహల స్మ యాతిగొ రవిమున నెంత (వేం గగుచు రావడి యుంణెనొ కౌని యత్తటీకా చ కొసరక చూపుచేత( గడు! (గోలిన నీ వెలాపంబి. చెల్వ-మూ వసమున నెంత మిక్కిలి ఘనంబుగ హ త్తెనొ కొని యప్పుతో రపికళథావతంన యదురత్నమ కాకరకాయఃరీతిగాల గిసలయపాణి చన్నుగ్‌ష్‌ శ్రేవ గగుర్పొడిచెం టొరింటొరకా 75 ఉ వావిరి నెల్ల(ప్రొన్దును భవి తృరిరంభణ చుందినొది సా నావిధ భోగలీలకు మనంబున 'నువ్పళులూరుచువ్కి. (వీ డావతి దెల్పె. గొన్నివశలం గను మూవినయంతమాత్ర( బై పై ఏలపిల్లా కుప్టమితీ భావవశేష విజ్బంభణంబులకా 6 ము కలలం గూడినవేళ నెట్టి పొలయల్కల్‌ పునైనోః శ్వేమి షే విలనం దప్పు వృజ్నల్హైనో మొటు[గ6 దత్స్వప్నాగ మామర్ష వి _హ్వాలిత ప్వాంతయ పోలి విద్ర నెజయకజా వర్టీంచెంబడ్యాతీ య తు లహోర్యాత్రములందు. దిద్మ కుముద స్ఫూ ర్తీకా ఐడంటింపగకా క చిత్తజ మవోగ్ని కాంకల వెత్తు దజీగి వన్నె యెక్క- నెంళయు నెమ్మే

కిలిక (వ్రలావఠీ వ్రర్యుమ్నమ న త్తరుణికీ జను లందజు “పుత్తడిటొమ్మ” యను మాట టొం కేల యగుళా॥ 78 సీ. రోలంద నికురుంది నీలిమ,శ్రీ/ బోలె వేణి ముట్టుట కడు విరన మయ్యె, నమదకోకిల శుకన్వర పామ్యమున! టోరె సఖుల సల్లాప మనహ్య మయ్యె వరిపూర్ణ చంద్రవింబ సమత్వమున బోలె, నిలుపుటద్ద మదడదర్శనీయ మయ్యె! (వ్రినవాప్ర వివిధమార్గణ వర్ణధృతి6 టోలె, రత్నళూషాళి య్యగ్రాహ్య మయ్యె శ్రే వేయు. జెవ్పంగ నేల వీ విలననంబు లుల్ల మున దలపోయుట యొకటి దక్క బహూ దినంబులనుండి యా పడతి కితర వస్తురుభు లన్నియును గాని వావి యయ్యె 79 ఈ. వెదకికొని జనె యిటురా మది సాహన మొంది కదలు మాటికి, వీరూ "పిదుట( దన కంళఈ( దోచిన మదిరేక్షణ త తృతీలుచు మగుడుళా లజ్జ౯ా ఠి క. ఆఅ పడతి యడల జేపెను జూపజ నపు డేమి చెప్పం కోషిలుచు. గడుకా, వీప _త్తిక యా నిమిషము లోపల రాదేవి. బాటిలు దకాంతరముకాం 8! వ. అనియాన _త్త్రిక యువకారంబునుం దాక్కాలిక స్థితికారణం దిగు యొక్క-టియ కావి, యక్క_న్యకు మిక్కిలిం దాసంబు ఇవించు చున్నది యె ట్రిం పేవిం 42 ఈ [క్రిందటి దినములు విరహ ద శం దా నలంగుటయ కాని, నరిగ విక్వడు నీ

చతుర్థాశ్వానము $$7 వుం దనక్రై కుందుట విని యెం దరుజీకి నింక నిమిష మేండై తోంయళా 8 ఉ భావన చేసి చూడ కణభంగుర మింతుల తాల్మికల్మి వా శ్రావల పల్ల వాంచల హిమాంబు కణంబును నంతకంటె మే ల్లావున నింక నెంత యవిలంబమునజా గృవ వేంగి (పోచెదో దేనరచ్విత్త మా నతియదృష్టము, వేయును జెప్ప నేటికి?" 84 వ అనిన వివి యతండు. 85 (వద్యుమ్నుని యత్కంకాతిశయము క గగక్కున! జని (వ్రాలుదునో జెక్కలు గట్టుకొని డివిజరిపు మేడలపై *న క్కొమ్మ( జూచు ఇెప్పు దెప్ప ఢొక్కోో యనునంత తమక మున్నది మదిలోళా 8కి కే. ఏమి పేయదు నాదైత్యు నియ్యకోలు లేక వీ డెచ్వరికి. జొరరాక యువికి యరపి, వేంగుళు నున్నాండ, నమరపతియు, హరియు దలపోయు కార్య మే మయ్యెం జెపును” 87 వన అనిన శుచిములి యతవిం జూచి “యో కుమారక వీకుః దత్స్పుర ప్రవేశచింత వలదు, త దుపాయంబు హరి నిశ్చయించుకొని యున్నవాండు వ్యజనాభవధ కొర్యంబువక నేను భవగిష్ట సాధనాను కూల్యంబు చింతించి నిన్నే యనుప్పువట్లాగా! వేసితి. వాసువేవుం డిపుడ యేతదర్ధంబు నిన్ను! బిలిపించి యనుప్కుచున్నవాండు వికి విది యెటింగించి వ్యజపురంబున కరిగి యేమను దగిన తెజంగునం డావకీశ కార్యానుగుణ్యంబు నడుపుచుండెద, నని పలికి యతని వీడ్కొని చనియె నప్పుడు. 88

198 వ్రఠావతీ వ్రద్యుమ్నము షీ ఆమరారి కరుల కుంభముఎ వ్రయ్యంగ వెన త. రమణీ-చన్నులు నఖ్యాగముల నొత్త నమద రాక్షస రథచ్యకంబు లిలం గూర్పి( గొంత శోణ్‌కి నూడిగంబు సల్ప ననురేరద్ర జయ శంఖ మవంిపై (వేయింహు గామిం కంఠంబు కొంగిలిప, .. వజ్రనాతవి ధనుర్పా ర్తలు గడతేర్చల బడ'(తి కన్సొామసంజ్ఞ( దిను లొనర్చ, గీ దైత్యు మెలుంగుం దూపు.. దళితము. సేయం దత్తనూజ చూపుల ఫలితవముం సేయ. నుదుటు(దనమును పలపు నొండొంటితోడ దంటగొవి (కమ్మ నెన్ముది .దాల్నె నతండు. 80 శ్రీకృష్ణుడు (బద్యుమ్నాదులను నటాదివేషముతో

• వ౭పురకిః పో నియమెంచుట సీ అంతట గో.౦దు. డతనుని గద సోంబు లను వబిలిపించి యలంఘ్యదర్చు వ(్రనాభుని బహ్యవర బలోద్దతుని దే వ పొళొర్థమై (తుంప పలయుటయును, దడవ్మహ_ర్తయును, దత్పట్రజ్యుపవే శం దిను్రూలకు నపాధ్యం బగుబయు. చాను మరాళిచే: డగ ఘటింపించిన తదుపాయమును విశదముగః జెప్పి. గే యందు రుక్కిణీసుతుండు భదాఖ్యురూపు, గదుంథు పారిపార్య్వకుని యాకారము మటి సొంబుఃతు విదోషకపని (పకొరంి( వాల్చి చనంగ నియమించి పంచెను దమజప్కరకి, $0

చతుద్థాశ్వాతనూ - న! ఆ.వె ఆ ముగురు పఠస్పా రాడిళన్న్వ ప్‌ యారిగనా నమాగ మానుగుణత( (బ్రమద మొంది రపుడు “ప్రత్యేక మీ యాత్ర వాడు భాగ్య ఎలసనంబూ యనుచు. ౦01 సీ మనముల ౨ ట్లుబ్బుచును నట 'నేషంజు ధరియించి తమకును దగినయట్టి వారసీమంతినీ వ్రాతంబు గొలువ వై జీక వైణవక మౌరజిక జనాది నాట్యపామ్ముగ్రి ముఖా భ్యద్రున కెట్టిది యట్టిదయై కను ఎట్టచుండం గదలి యథోచితగతి. బయనంబుఎయి వర్షిల్ల (గా వే(గి, వ్యజప్కరము గీ ప్రాంతమునను కాఖా నగరములయందు విరివి చూపప్ద 'మేళంబు ఏడిని విడిసి యతి ౨చ్మికంబు లగు తమ యాట వేర్పు లెల్ల నెజిసిరి కడు వార్త కెక్కుచుండ, $8 క దనుజేంద్రుండు తద్నా ర్తలు ఎముచుకా హృదయమున జొదలు వేడుకతో వా రీవి బిలిపించెను వారును జవి యా దనుజునకు నుచిత సమయమునందుజా క్ర వ(జనాభువి నాట్య నందర్శనాల్సిరతి- క తదు నాట్య-.ద్య చూ సమకట్టి తదర్హమైన సన్నాహ 2కే షము తోడ నేంగుదెంచి గమణ రలిర్పంగ నృత్య దంగస్థలికీణా న! వ శుచిముతి ంయటమున్న తనపలికర (క్రముఖున _పద్భి వత్రణాభుని

కకక గ్రభావతీ వద్యున్నము యాదరంబు నడసి (పవదర్తిల్లచుం, (బ్రభావతికిం జంద్రవతీ గుణ వతులకుం దత్పతుల రాక తెజం గెటింగించి వియోగ కాపంబున మిగుల నొగులకుండ( దదాళా శీతలోపచారంబున "పేద దేర్చుచు నుండి యప్పు డ శ్లేంతెంచిన ప్రద్యుమ్నునకు క్షణక్షణ (ప్రవర్ధ మాన (ప్రభావతీ రాగత్వరా వృ త్తాంతంబున నొత్సుక్యంబు( బెను చుచు నతిగూఢంబుగా రాకపోకలు గావించుమునికీం జేసి యతని తోడ “నేండు నీ హృదయవల్లభ వీ నాట్యంబు చూడ వచ్చు నవి చెప్పి, తదాగమనీయ హర్మ శ్రస్టలంబును జూపి పోయె నంత 85 (వద్యుమ్నువి వాట్య విద్యా వినోద వదర్శనములు పీ వజనాళు(డు రాజ్యవై భవం బెంతయు 'మెటసి, నానాబంధు మిత్ర సచివ సంఘంబుతోడ నాస్థాన మహా మండ వమునందు నొడ్డోలగమున నుండి, వరులదృష్టికి నగోచరమగు సంవృత స్ధలి నిళ్చి రాణీవానపు జనంబు చూచునట్టుగం జేసి పౌంపారు వేడ్కతో పావధానస్వాంతు! డగురు( జూడ, గీ, నంవిపాత రంగ మంగళాచారు. డగుచు నురహితముగ మాయానాట్య న్యూతధార వృత్తి గైకొని శంబర ద్వేషి యేన రెం బూర్వరంగ (వ్రవర్తన పొందుపజుప. 86 శా. గాంధార (ప్రముఖ స్వర్‌ (కుతి కళా గంభీర వారాంగనా గాంధర్వంబు, ఘనన్వనంబు, తతనిక్వాణంబు, వంళాది నం వింధి స్వానపరంసరా మహిమయుకా మద్దెళ్ళ ధింధిం ధిమిం రింధోం ధిక్కి- ధిమిక్కి. శబ్దభరముజా దీపింప నాపూర్ణతతా. $7

ఛతుర్ధాశ్వానము కకక సీ నరవి. జంచత్పుట, చాచపు టోర్దట్ట షట్పిలౌప్పుతక, ప్‌ంట లమర వెలయు చుండెడు సమ విషమ తాళ సనృ త్తులు నాల్గు టపస్తారకలన వలన గలుగు నానాకాళములు, యథో క్తస్ఫూరర్తిం బరగు నేలాది ప్రబంధ చయము( దత్తదర్హస్థాన దత్తపటాక్షర విరుదాది కొంగ విస్ఫురణ దసర గీ. &ఠి జతుర్ణశ మ్యద్రక గీత లేద ములు దురాసము లండ్రు వర్తిలె నవియును విఖిల కళలును గల రొక్మిణేయు శిక్ష వలన దన్నాట్య కర్మ ప్రవ ర్తనమున లి ఉ ఆఅ వనజాశనందను.డు నంతట నొంది తగం బతించి యిం పావహాలం (బరోచనయు నాముఖముం దనరార నొప్పు ప స్తావనతో ముఖాదు లగు సంధులు సాంగత( బెంపు మీణఐ గం గావతరాది నాటకము లాడె ననేకము లద్భుతంబుగకా $$ి వివిర డదావళాభివయము సీ. ఆ వాటక (వయోగావసరముల భ గీరథా ద్యాకార ధారణమును, గంగాది విమ్నగా గతియు(, గ్రైలాసాది నగకల్చనమును, నానా వనన ప్ర పంచవంమిను. బశు సడి మృగాది జం తు విశేషరూప నృత్తులును, మజియు వెరటి కెయ్యది యోగ్య మచటః ద్త్త ద్వ్‌స్తు వృష్టి, పన్నిదము వేపియును గృతక గీ. మగుట నిశ్చయింపంగ లేక య్యబ్రవడుచుః జూచి సామాజికులు తమ సొమ్ము లెల్ల

క1ఏ (వభావతీ 4క్రద్యున్నుళు నొనంగులుగ వైవ నడుపుచు నౌస్పు చుజె. రుక్మిణీసుతుండు మాయా విరూఢి మెలపీ. 00 వ ఇవ్విధంబున నాత్మీయ దీప్య్‌ మాయా (పసంచ సముదంచిత నాట్యవంచితులం గావించి నిక్రంచలుల థనసంచయంబు నూంచ ముట్టుగా దోంచుకొనుచుం. జూచు. భేచరులకు వేడ్క! బుట్టిం చుచు. (0 మ (పియకాంతామణి చూడ్కికిళా నిజవప్పుల శ్రీతోన తోంచె౯ మహా నియ మాయా నిధి రుక్మిణీసుచుండు బానా భూమిక ధారణ డయి భద్రం డయి, పొల్యువేళ నహి మాయాయా మవం భాన్యమ ప్తి యటంచుకా బుధులాడు మాట మవిః బింళింసంగ టొం శ్రేంగులా (2 శా ఆ భవ్యుం డటము న్నాకొక్క నెప మొప్పారకో మరాళ్‌ పది ష్టాలిక్షాన గవాక్ష లక్ష్య దమణాధ్యక్షత్మజా వక్ర వీ- జెళద్రంబును సారెకుం దనకు! గల్లం జేనికొంచున్కి న ట్లా భామామణీకిం (బభుస్తతి విలీనోర్ధంబుగా నిట్ల నెకా 08 (వ్రడ్యుమ్నవటుని ప్రొాఢ వాళ్ళమక్కారమ చ “నకల విశ్రేషళోధనకు. జూలిన యో పజుజాణ వసా భ కులవతంసరత్నమ (ప్రభావతి రోహిత కంటకంబు తా నకమగు చూప్పు నాసయి బ్రవర్థితరాగేళ॥ బర్వెం గాన నే ఈ్యకలుషవృ త్తి నా ధుతృత మంతయు నేయ సుమీ ఫలించుటల్‌ గీ పీకు నా మీందం గభీయట్టి నెయ్యుమును, మ హోదరము నీపు పనిచిన హంసి చెప్ప నాత్మలో నినవరత నాజన్లిపవంగ మున నిమ భజించువేడుక. ఘనడు. నాకు . 405

చళుర్థాళశ్వానమః శ్‌కలి క నను నేలికొను, మవళ్యం

బును వీ యూడీగము చిత్తమున 'కెక్కంంగ నే

నొనరింళు వే(టి తమి సీ

మనమున నెంతయు నిడుకొని మన్నింవం దగు£ా ” 06 క అన వివి కపోల యుగళము

ఘన ప్పలకితముగ మరల్చే (గ్రక్కున సాత్యా

ననము (వ్రభావతి యాలో అ

కన జాలకమునకు నెడగః గడు లజ్జమెయికాం 07 చ అపుడు తదీయపార గత యైన మరాళవరూటి దానవా

ధివ తనయం గనుంగొని *“మదిం గను(గొంటివె యాత్మనాథు వా

క్యవదవి౯ దోంచునట్టి యికరార్థము సర్వము నాననారముం

(దవ నిటు త్రిప్పి తింతి గగుదాల్చె. గపోలము చాలు నావుడుకా క “విచ్చలవిడి నమ బేర్కొనవి

యిచ్చమ గలి దెల్ల బలికి, “యిటె వేంటి వళళా

వచ్చెద ననుచున్నాం ఊక

విచ్చో నింక నర్ష మెడి యతరము దీనఃా? 100

న! చి

క ఎవ్వరు వినుటకు. గై కొనః

డివ్విళు(, డిది యేమి (భ్రాంతి మె_శ్రెనొకోః నా

శెవ్విధి ప్రాప్త మొకో యని

వివ్వైటవడి యంత తడవు నిలిచితి ఏినుదుకా. 0 వ. అనుడు కచిములి యో శకముఖి సీడించి. [1 వచిముఖి (వర్యుమ్నుని జాణతనమును (ద్రిభావతికడ మగ్గడించుట మ. అలివాః యన్నిదట జాణ వీ మగడు, వీ కా చింత యు క్రంబుగా

దక డర్భద్వితయో క్తి వీకు మచింతరై నట్టు సీకుకా, నభా

ఖ్‌ 9

కకక (వ్రభావకీ (వ్రద్యుమ్నష పతి కర్ష్యంబగు రీతి నాతనికి. దో/పళా బల్కినా( రేది వీ మతీి( డోంచెం (బకృఠంబు గామి బరు లాత్మం గానరా యర్థముకాం క సకియా నానార్థోక్తుల నొక నియమము తెలియు మర్థ ముచితం బెచ్చో టికి నెద్ది యదియ యచ్చో( బ్రికటము వారి శ్రీవిభుం డను వల్కుస టోలెజు 111 వ కావున వీ వల్లభుండు నిన్ను( బలికిన పలుకు లన్యు లెజింగిర్‌ యనుశం౦ంక విడువు, మఠం డితరులకు నాట్యానసొన సమయ నముచిత సో(త్రప్రకరణబలంబునం డోంచుచున్న యర్థాంతరంబ చేత. (బళుపు నుపచరించి యిదె యతనిచే. దన విడిదికి నవిపించ కొని చమచున్న(వా( డని పలికి శుచిముఖి యంతఠ౦ బలికినట్ల సేయు రౌక్కిణేయం జూపి తన తలంప్వ యథార్దం బగు తార్కాణించే నట్లు విహగ మహిళా రహస్య సంభాషణ రసాన భవంబున విభాసిల్లు (పభావతియు ఠాగవనల్ల రీ సహిఠతంబుగ గృహంబున కరిగి, (ప్రియసమాగమ త్వరమాణ మానన యగుళ నుండె నంత మార్యా వ్‌మయ వర్ణవము ఊఉ. “ఎవ్సుడు వచ్చు! గాంతు. డీను( డెన్సుడు (గుంకు నటంచు నాత్మల్‌ ముప్పిరిగొన్న రాగము నముక్కటమై కనుదోయి కుబ్బంగౌ దొప్పగందో(గు చూడ్కిఎని పధూమణీ సారెకు. జూడ(గా( జుమీ యి ప్పొలు బొందె నీత డన హే క్రమంబున దాల్చె ర క్రీ మళా .!! ఉం. ఆంమిధిలోని కంతటను హంనుడు డిగ్గె దినాంత మజ్జనా ర్థరిబునుటోలె; నట్టియెడ( దదత్తటి నాజ(గ4 గట్టినట్టి ర్‌

ఛతుర్థాశ్వానము కికేక్‌ శ్రాందిరమో యనంగ దనరారెః. గడుం గడనసంజకావి యం ఈం టొడనూపె దారకలు తతత నోద్గత విందులో యనళా క తోరప్ప( జీంకటు లంతకా మారోత్సన కలనమునకు మదిః బొంగుచుది జ్నారీజను లాడెడి క స్తూరి వసంతము యొష్పు చొప్పడ నెర సె౯ాం క17 వ అంత 118 క ఐరావణ కరికర ధూ త్కార వమధు రేణుపటలి శ్షై వడి. గుత్కీ లారిదిశ( దెలుప దోంచెను దారలు (అతమోళ్థ విందుతతి గతి. బరంగెజాం 10 వ. అఆనంతర౦బ, 1 చంగ్రోదయ కోల చ తివిరి (తియామకుకా సౌగసు దిద్దికొనంగ బురోదిశాళిదా గవువెన వెల్వరించు దణీకల్ప్సిత దర్పణమో యనంగ గై రవకుల బంధుమండలము రాజిలె నోలి నిలీయమానమై మివుల( గళంకలక్ష్యత( దమ్మీవ్రతిబించిము నంత నేర్పడళా 12 గీ తామరస లక్ష్మ లా చందమామ రాక గలంగుచును గుముదాళిక్షై తొలంగె నపుడు తొల(గుబావయె" కాండె తమ్ముల వరించు నట్టీ నతులకు నతడు, మున్నెట్టీ. డైన 122 ప! ట్రా మ్‌నా ఛ సమపడ వేణునాకములు( బగ్గములుం బలె గ్రిందం ఐర్వు ళో భన కిరణ్మపకాండములు భాపిల' జందురు. డొప్పె నెంతయఃా మనపిజు( రెల్ల్యప్రాణుల మనంబులు చేలుగ, రాగ వీజముల్‌ పెను జతనంబుతోడ వెద 'పెట్టెడు రౌప్యపు జడ్డిగం జనక: 28 క న్రదియమానమై న్‌ ననన

కికేఠ్‌ (వ్రభావతీ వర్యున్నమ చ నెల యను వెండికుండ( గడు నించి నిశాఖ్య చకోర నేత్ర యిం వలరంగ నంబరాహ్వయ మహానటమూర్తి మహాభిషేకముకా జలుపంగ నెల్ల దిక్కుల వెసం బవపించెడు పాలవెల్లి నొ బొలిచె సమస్తముకా జివ బొంద నమందత పొంద్ర చంద్రికల్‌ 24 చ తొలం3ెడు హానకాంతుల విధుద్యుతి. (టోచి చకోరమైడతి జో కలు మెజయించు కన్గవల కల్కితనంబున( బుష్పలావికల్‌ తలపులు కొల్లలాడి మిగులం (బమయించి యువనవజంబునే వెల లధికంబుగా( గొనుచు వేడుక నమ్మిరి పువ్వు లంగడిజా గీ. అప్పుడు _నభావతికి నొక్క. యతిన విరులు గొనుచు. బోవంగ నందు నింపున జరించు శే/టి గమిలోన( దా నొక్క శేంటి యగుచు నేంగె మాయా ఖునుండు రతీళ్వరుండు రీ వ అటమున్న పతి నమాగమోత్సవ నముత్సాహంబునంకేవీ యప రాహ్నంబున నుండియుం (ీడాభవన పర్యంకాది. నముచిత నూతన సంమ్కయా విశేష నంపాదనంబునకుం దగిన వంిచారి కల నియోగించుచున్న (వభావతి మనోరథం బెటింగి రాగవల్లరి యతి పయత్నంబున లి రాగవల్లరి ఫభావతిని కై సేయుట క చెలునకు సంపెంగ నూనెం దలయం టపి, సుగంధవానితము లగు చూర్జ ౮ మిల నలు(గు+ బెస్టై గంధా మరికం విడి చమురు దడీగిచె మజ్జన మార్చెకా లకీ చ చెలికి మెజటుంగు పావడలచే( దడి యార్చెను ధూవవాసనల్‌ దలకొలిపెళా బసూన సదలంకృతి మీజ(గ వేజువేల మె

ఛచుళ్ళశ్వానము కైక?

చ్చు లరపి కీలుగంటు జడ ఫౌళ్లెము (డేలుడుం గొప్పు

మూడుమూ

లలి విగికొప్పు పెక్కు గతులళా నిలిపెం బలుమాజు విష్పుచుజా న, అన్సు డా రాగవల్లరి (ప్రభావతి నుద్దేశించి, $్రటి చ విరివిన నొక్కయొప్పు నర వీడిన వేశతొక యొప్పు( జిక్కువా

టొరసిన నొక్కయొప్పు నది యూడ్చిన వేవొక యొప్పు వేణిభా

వరచన నొక్కయొవ్వ్సు ముడివై చిన వేతొక యొప్పు కొప్పుగా(

దిర(గిన నొక్కయొప్పు. గనువట్టక మానడు వీకచంబులకా 8 క తెజవా నందిటి నందెండు

నెటీవెంయ్యడ్రుక లాయితములు.. వీలము లివియీ

తెల(గున ముడిచిన వీకుకా

గొజ(త గలదె? యయ జట్టి గొను నీవిభుంకా తి క. అనుచు విరుల్‌ కచదింధం

మిన జెరివెడు సభిని మరలి పొల(తుక వైచెలా

దనచేతీ పువ్వుబంతిని

గినముకయు. జిజునవ్వు. గన్ను (గ్రేవల( దొల(క౯ా 188 న అంత 184 లే అఆ చెలువ యక్షకర్ణమం బాది గాంగ

గలపముల ఖేదముఎ తన వలపినస్లు

సంఘటింపించి కుంకుమ చందనాదు

లలఃది వలిపించుకొనియె మే లరవి యరసి క్‌ గీ మృగమదాదులం జుక్కటొ ట్టగీపెయాకు ల వొట్టు, పూర్ణ చంద్ర తిలకంణు, నెలవంక

విధము వామము, గుమ్మడి విత్తు నావ

మొకటి కా గని యొకటి యా యువిద దాల్బె 186

కే1ేరీ గ్రభావతీ వ్రద్యునమ్నమ శ్రే వెల(ది మ్టెలు విల్లాండ్లు. వీరమద్ది

యలును సందెలు మొలనూక్లు, నంగుకీయ

కంక ణాంగద హార కాటంక ముఖన

మస్త భూషణములు దాల్చె మార్చి మార్చి 1 క. ఒక్కొక తోయము సొమ్ములె

"సెక్కు. దెజంగు లని యునికి 'పెంపున వివి యొం

డొక్కటి మీఐచుం దన (వభ

నెక్కు. డగుటం (ద్రిప్పి క్రిస్పి యింతి ధరించుకా 188 ఉ అంచలన ట్టొకింతతడ వనదిపు మంజిడి కొంతసేపు. (గొ

మ్మించు( ఊబంగుదళ్లు గడు మేలిమి మాదళముల్‌ దివంతు.లోొ

క్కించుక యించు కంతవడి యింప్పున నొక్కటి మెచ్చ కొక్కటిం

జంచలన్నేత దాల్చె. (వ్రీియుసమ్మత మె ట్లగునొక్కొా యన్మదిజా చ తరుణి యొకింతసేపు చిణతమ్ములప్పంబిసతోడి మోవి మే

గరగరికళా విరాజిలుచు(, గమ్మలు దీంగెయు బూని వేణికా

సురలిక( బొల్చి యొక్క వరిశుద్ధపు పై కపుటొల్లి 6 గట్టి భా

సురత. గడుకా వెలార్చె. బెణ సొమ్ముల కోనమి యళా

మిషందినకాం. 140

వ వల్లభ మనన్సమౌకర్షణ కౌళలా కౌళశల వందేహంబునం జేపి

యెందును మనః స్టెర్యంబు చాలక మజణియును, 4 ఉట థీ లలి కాంగరాగములు! జీరలు సొమ్ములు నేర్చి యేర్చికా

మేలుశరంబు( దాల్చియును మెచ్చక మాళ్ళుచు నెన్నిమాణులు౯

జాలక, దిద్దినట్టిదియె సారెకుం దిస్దుచు, మించుటద్దముళా

గేల ధరించి చూచు. బరికించు. బొరింటొరి నద్మనంప్కియల్‌

చతుస్థాళ్వానమ ! మీ. కేకీగృహంబు ముంగిట గరగరిక లా లోకించు గంధాంబుపేక మరయు, 'నలుకుపూంతల వరిమళముం బరీక్షించు రంగవల్లి కల తెజంగు! జూచ్చు నకినల మంచంబి జాడ విమర్శించుః గుంకువము పరవు థభంగులు గణీంచు, హొందిట్టు తలగడ యొప్పు విచారించు నగరుధూపముఎ సోయగము రెంచు, | నలరుటోవర్లు మేల్కట్లు నంగఠాగ పూర్ణ పాత్రికలును గందవొడి బరణులు, జాలవల్లిక లాదిగా సముపథోగ పాధన్యశ్రీలు సరికీంచు సారె కబల శకి మ ఇట్లు వర్తించుగున్న యన్నీలవేణీ యా పువ్వు భాదరంబునం బుచ్చుకొవియె నట్టియెడ నిబ్దు నట్టుః జెదరి సజచు ళకుమ్మెద వదుప్పు పొదివదలి యొదింగి యదుకుమారుం డక్కుమారిక నవ రించు శ్రవణోత్పలంబులోనం గాన రాకుండ నడంగి యుండె నప్పు డవ్పడంతి షప్పరిగొనూ రాగవేగంబునః వ్రియాగమన విలింబంబు నసపాంవలేక దిహిఃప్రాజంబు అన నొప్పు కుచిముఖీ రాగవన్లి రుల నేకతంబునకుం బిలిపించి శుచిములి కిట్లవియె 144 (వ్రద్యుమ్నులి రాళతై [వభావతి తఈవాతహ శా “రాండయ్యెక హృదయేశుం తీ హృదయభారం బెట్లు వైంతుకా, కణం బేందై యున్నది యేటికిం దడనెనో యేవిళ్నుముల పువైనో వే డేంతెంచు (వయత్నమున్న నకటా వీతోడ( ”తెప్పం౦వడే? వా డీరీతి యెజీంగెనో యపుడు నజా వ్యాకుచ్చి య ట్లాడంగళా, కానాల కే. విరహ క కెన్సండె యమివ్వా(డిరీతి.

కిల గ్రకావతీ వ్రగ్యుక్నుము శా ఆహా యస్పటి కట్లు నా డలంచెం గాం శంత।ఃపురంబిల్‌ నుడదు ర్లొహంబుల్‌ పెటవారి కెట్లు చోర కళక్యం? వైనం గానీ కడుకా మాహాత్మ్యంబిన మేటి యంటి వఠనిళా దౌవార కాత్యుగ న న్నాహం బెక్కడ నుండు రావలపినకా రొలేఃడె యెన్లేనియు౯ా? క *వత్తు నవళ్యము నేం డని చిత్తము తమి రే/చి యంత జింత యొకకెపై హత్తిన నది వృథ పుచ్చిన మి ర్తురు మగవారి మాట పొసగదు నమ్మ౯ః 14? క్‌ ఆనఘాత్యకు( డత( డాతవి _ నన నే మున్నది మరీయ మైన యడృష్టం బును దూబుట గా, కెట్లది యొనర్చ నున్నదియొ చంద్రిళోగ్ర డవాగ్నిఖా?ః " 148 చంద్రోపాలంభ నము క *పీ శైత్యము నమ్మితి న త్యాశజా హిమఢధాము.డును *సురాంకు డనంగా, , నో శశధర యేలా *ఘృత కోశాతకి వయ్యె దేమి గూడెడు దీనకాః 150 క. చలువ డెబవరించి నంశణతు ఫల ముష్థత విడువు మదియ పదిపే” లింకజా / జలిసందిరి వెట్టుట కడ వల( టో మొద్తత్తమియె మాకు వసజారాతీ 161 సీ. శ్యామకంత లజాట సామీష్య పరితపస్య =. మౌానంబమిలుగ( గళల్‌ మార్చిమార్శిి పీింధూదకాంత న్పమింధన విడబాన లోగకీలల పెగ నూరి యానీ, -1

తతుర్థాశ్వావము క! వ్రత్యమావాన్య నంభవ దర్క నంయోగ కలితాధికోస్టిమల (గ్రాంగి (క్రాంగి, విప్రయోగోష్ట పొంథఠ (ప్రాణ సరిపాన థతూమజం బగు కాక పొందిపొంద కే. కాలకూటాహ్వయ భ్రాత పాలుపట్టి వుచ్చుకొను దాహకత్వంబు (పోచి (ప్రోచి యింత వేడిమి సాధించి తేమొ చంద్ర నన్ను వేయయటకే ప్రయత్నంలుతోడ. 162 ఈ (ప్రథమకళల్‌ నెలకా నెల నుపాయన మిచ్చుచు వహ్నానూర్యుల౯ా దృిథుతర మైన మైతి(/ గడు. (వీతుల( జేయుట యీదృశోష్టిమ (పథమ ఫరీభవ ద్విరహి బాధకె కానలయుళా శశాంక యీ పృథివి నధర్మి కెన్న( బరపీడయె యు_త్తమ లాభ మెప్పుడుకా 158 మలయ వవనోపాలంభవము చ చలునయె ల్రాంతిమూలము నిళశాకర యింకొకం డెన్నిదూడం గే వలవముమ వేం్యడ్రపుం (బకృతివాండవ యె ట్లనినకా జకోరముల్‌ వెలయు కడంక నీ యుడుకు వెన్నెల జుబజ్జును దానంవేసి కౌం కలినడ క్రై త్యముల్‌ మరగినట్టీవి నిప్పుల మే/త కోర్చునేః 16 లు! ఇ మ. ఇటుగా కొక్కొక కాలదోషమున నా నేమో విపర్యాన మ వ్నిటియందుా మలయానిలుండు నిదిగో నెమ్మేనికిం జాలను త్కటతాపం టొనరింప( జొచ్చె విదియుం ద్వచ్చం(దికాజాల సం ఘటనా దౌష్ట్య్రమొః రాజధర్మ మనుచుం [గ్రార్యంబు దాః బూనెనో” 155 వ అవి దకీజానిలు నుద్దేశించి, ఈ క “ఠలంవ జగ (క్పాణుండ వై వెలవిన వీ విట్లు నన్ను వేయట తగునేః

కీలక వ్రళావతీ గ్రర్యున్నమ యిల వెలుగు చేను మేసిన మలయావిల యెొద్ది కొవు నది. జింతింపకా?” క్‌? వ అని యతని వేండిమి మాన్చుటకై. యనేక(నకారంబులం దూజీయుం వ్రార్భించియు గుణంబు గానక విసివి యిట్లనియె న! సీ, అంతకొాళా సమాయాతత్వ మరసనః జలువకు వీకును జాల దవ్వు రౌద్రమూర్తిత్వ వార్తలు విచారించిన జలువకు నీకును జాల దవ్వు, దహన సారథ్య తత్పరత భావించిన! జలువకు వీకును జాల దవ్వు, (శ్రీలండ విషధరోచ్చిష్టత యెంచిన జలువకు సీకును జాల దవ్వు గీ. పలుకు లేటికి నీయందు మలయసవన చలువగల దనుసట్టి సంశయము తగదు వసుధ నెందైన( జండాల వాటీ యందు బ్రాహ్మణ గృహంబు వెదకుట శ్రాంతిగాదె 150 ఉ దకిణ గంధవాహ నిను! దన్మలయ్యదును రూఢ గూఢపా దృక్షణ నింత కెంతయు నపాయము పొందదె? పొందకుండ/గా విక్తుశరాననుండు ఏరహి శ్వనితోవచయ (క్రియకా విము _కృక్షయుః జేసె గావలయు( గాక తదుష్టత నుష్ట మెక్కం(గకా వ, ఆని మలయ సమీరు నుపాలంలించి 6

• ఆశ్వాపొంతము శా పొథోరాశి గఫీరు సద్వితరణ _పాగల్భ్య మందారు భూ నాకాస్టాన విధేయవ ర్తమ నపైనః పద్ధతీ వర్తను౯, యాథాతథ్య విధ్వపయోగ వివిరోపాయార్జిత ద్విణ్మదో న్మాఠభ్యాత సువీతికౌశటు, ననన్మార్గచ్చిదా పేశలుకా. 10.

ఛతుర్థాక్వావము ! క వ్యాచడెణ సుధీజన

వై చకణో్యోదయాథివర్థన వైద

బ్రీ చుంచు రవిజకృత మై

(శ్రీచుంచు విశృంఖలాస్టదిక్చరకీ ర్తి ౯ 18 మాలివిం

అమలమ (ప్రియసూనుకా, యామినీ శోపమానుజా

గమలభవ మనీవుకా, గణ్యవా(క్రౌడీ శేమళా

శమదమ గుజవిస్టుకా శాఫ్రచింతా గరిష్టుళా

(వ్రమథవతి సుభ కుకా, (బ్రహ్మవిద్యానమర కు, 164

గద్యము ఇది నిలింనూ౦ లోకాంగీళార తరంగిత కవిత్వవైభవ వంగళి యమరవార్య తనూళవ సౌజన్య గేయ సూరయ నామరేయ వబీత౦లైన వగ్రభావల (వద్యుమ్న౦లను మవో వ్రబంధంబునందు+ ఇళుస్తాళ్వావము.

శ్రీ అలై ల [పభావతీ [(పద్యుమ్నము వంచమాళశ్వానము

[మవ్మథోపాలంభను = (భ్రమర రూవమున నుండు (వద్యుమ్ను డు పొక్షాక్కరించులి - (వద్యుమ్ని డు వ్రభావతిని గాంరర్వ వివాహ మాడ గోడుట - వ్రభావతి లక్టా (వదర్శనము - (వద్యుమ్నుని నరసోప్తల శృంగార బేస్టలు - వభావతీ (వర్యుమ్నులు రసాంబధి నోంలాడుట - (వలాత వర్ణనము యా వభావతిని గాంచి బచిములీ చ౦దవతీ గుఖవతులణ వర్మోట్తలాడుల -_ భచిమలి ఛం[దవకీ గుఐవతుల గుట్టు ఐట్టవియలు సేయల - బచిములీ వహాయమతో గద పొంబిలు చందవతీ గుణ వతుల గనయులట - వభావతీ (వ్రద్యుమ్నుల మనోజ క్రీడలు - వధానతీ (వద్యుమ్నుల [వణయ కలహము = వ్రభావతి కోక వ్యాపలిత యగుట - (వద్యుమ్నుని పొంత్వన వాక్యములు - [వభావతి వళ్ళ్చాత్తానము - [వద్యు మ్నువి చమత్కారము _ నభావళఠీ వ్రద్యుమ్నుల వున నృమాగమము - (వభావతీ చంద్రవతీ గుఖవతులు గర్భములు దాల్చ్బుట - కుమారాభ్యుద యము - అంత పుర [దోహము తెలీని వళవాభు డు మండి వడుట - యన పమారులు దానవేవ ముగ్గు నూచము సేయట - వర్యుమ్నడు వ్రభావఠతి నుండి యద్ధమన కమస్ట రైకొనుట - వ్రద్యుమ్నుని యవ విక్రమము - నజనాభులి వరుషోట్తలు - వర్యుమ్నుని వీరాలావములు - లళయానళ నమరము = నమరక్షోలిలో( (విద్యుమ్నునకు వింధో పేందుల పొయవడుట - విజయాభ్యుదరయము ] క (శ్రీ ఫల తులసీ నక్తుఫ

లా పుల్లల్లాతి విచికీల పముఖ ద

శంచహక్వానమే 96 వ్యాఫల్గు కృతేశ్వర ఎూ జొ ఫల చిద్గణ్యు వమర నచినవరేణ్యుకాం న మన్య్మథు నురచి యా కన్యకాతిలకం౦బు వి మన్మథోపాలంభనము ఉ * భూనుత*ల రుక్మిణికి. బుట్టి మనోభవ మత్చి యత్వముకా బూనినవా(డ వీవ యట ఎూర్వపు నీ యతనుత్వ ధర్మముళా మానక యేంచుచున్న నది మామకభాగ్యవ.. ని న్నెటాడంటో! గా నెటు వచ్చునో తడవ6గా వెబతుకా గరముల్‌ మొగిడ్చెదతా.8 వ అని పలుకుచున్నస్పు డొంత కంతకుం బెల్ల యిన యాయల్లక థరంబునం బెల్లగిల్లు నుల్లంబు తొల్మీ నిల్వరంంపం జాలక యవ్బాలా లలామంబు, శీ గీ “నా(డె చవకుండ లేఖ( (బాణముయి నిలిపి యంత భరపడి వచ్చి, వే డాత్మవీక్ష నోర్వరాని నా తమికి నట్లొనర. బలికి (ప్రియుండు తుద కిట్ల. విడిచె నవ్నియును వృథగ " ర్‌ భమరరూవమున మండు వద్యుమ్ను(డు పొషవార్కరంచుల మ. ఆనుచుళా ఖెప్పలు తేలవై చుచు విళున్య తృంర యే "రుక్మిణీ తనయా మీదట నైన నీవ పతి వై తద్దర్య మీడేర్పుమీ యను ప ల్కించుక నాలుకజా దడుపుచుకా (బాణార్తి డీపింప( జ య్యనః బూ(బొన్సున (వాల! బోవుటయు, మీనాంకుండు చితంబుగకా 6 వ అతి సం్రవుంబున( గర్జోత్పలంబు వెలువడి విజరూనంబు తోడ 7 క “హా తాలిమి వదలెదు స మ్మేతెంచియ యున్నవా(డ నిదెనీపతిన

కకిథ (వళావతీ వర్యుమ్నమ న్నోతరుణీః చూడు" మనితా నా తల్పమునందు ని9ిచి యక్కున జేర్చెకా 8 మ అఆతిశీఘందున నా లభాంగియు దదీయాలింగన స్పర్శనా మృత 'సేకంబున మూర్చ దేజుచునె యున్మీల న్మృహానంద మూ రిక యయ్యెజ మగుడకా బదంపడి మదింజేష్ట ర్జైనింపంగ( దాః వఐికి( గళా జెప్పలు విచ్చి చూచి, భయకంప స్వేద లజ్బాత్మ యై ! డ్‌ క చిరకొండిత నిజపరిరం ళ రనస్థితి జొక్కి యున్న పతిచేతుం స త్వరత విడిపించుకొనియో వరిలోనికి. వాటిపోమె వనజా&ీ వడీజా (0 (వర్యుమ్నుడు (వభావతిని గాంధర్వ వివాహ మాడ(గోరుట వ (వ్రద్యుమ్నుండు శుచిముఖీ రాగవల్ల రులం జూచి యిట్లవియె, 1 ఉ “నర్వయువాధికుం డను యళం బెన(గుకా నను నేలకొన్న మ త్చూర్వ నమ_స్తపుణ్యఫల భూమిక మీచెలి యీ విలంబ మే నోర్వమి( జూడ కి ట్లరుగు టొప్పునెః తోడ్కొవి రండు పోయి గాం ధర్వ వివాహ లీలకు ముదమ్మున మీరలె పెండ్లిపెద్దలై” 12 వ అనిన వివి రాగవల్లరి నవ్వుచు నతనిం జూచి, 10 . వకావతి లజ వదర్శనమ చ “తన విరహాసహిష్ణుత విధం బిఖిలంబును వీవు వింటి గా యనయము నాడుకో(గ విపు డంచు నునంబున నెత్తు పిగ్గునళా మును(గుచు( గుందుచున్నదియొ ముద్దియ వీ తమకం బెజింగీ ని ల్వని తెజం గొక్క తస్పుగ దలంచెదు నూ చతుదుుండ వన్నిటకా 99 క్ర వం అని పలుకు నంత నతనికి శుచిముథియు విట్లవియె 15

వంచమాళ్వానమే క్‌ి? అ వె “నీవు నకలనాయికా విశేష న్వలా

పములు నెజింగినట్సి వాండ్‌ వైన

నాకు. దోఃచినంత యా కన్యచి త్తంబు

విధము వీకు ఎన్నవంతు ఏనుము 10 ఉ తా గడు వేగిరించె. గద తద్గతి నీవు నెజుంగ పిగ్గునళా

లో(గుతు నింతనుండి యశ లోనుగ నొల్లక వట్ట బట్ట(గౌ

వేంగుచుః గోరు నీ బలిమి నీప్సితసిద్దిగ " వీపు కానరా

డా(గుట” దీనిపేరు నివిడం విది బాలిక కెల్ల నాత్మలోకా. 7 న కావువ నప్పడుచు తప్పేమి కలిగిన నదియు నొక్క. యనురాగ

విలనన శేషంబ కా నెజుంగుకొని యన్నుగహంబు వదలక

పర్మిగహింతు గాని వే శొండుగ డలంచెదు సుమీ: యేము

పోయి యా ముద్దియకు దుద్దిచెప్పి యెక్తుకొవి వచ్చెదొ మని

రాగవల్లరియుం. దానునుం దత్సమీపంబునం దెర మజబుంగున

మండి తమ సఎకు లాలకీించి ఏనుచున్న యన్నెళంత పాళలికిం

టోయి యల్పన్వరంయిన నిట్లనియె 18 ఆవె ' కలిరుంటోండీ మంచిదానవు గల్లి టి

ట్లరుగు దెంతురమ్మ యదిపు మనసు

విరన మయ్యెనేని వెర వెద్ది మణి చక్క!

శ్రేయ నీవ చింత చేపి చూడు” ర వ అవిన కుచిములికి తాగఫసల్లరి యి బ్లనియె లం క అప్పటి కట్లరుదెంచుట

తప్పనరా దంత మనము దండ నునికి. దా

న ప్పడుచుందనము మానక

యి ప్పడ(తుక యంత వెళ్డి యే యింక తేయళా ౭1 వ అవి (ప్రభావతి సవలోకించి. ణి

188 వ్రభావకి 1వర్యుమ్నవు క "*వరు.ండు సమాగమ కొంశజా ద్వరితపడుచు నుండ విచటం దడయుట తగ దో వరవర్షిని రా రమ్మొక సరవిని దమి యుండ దెల్ల నమయములందుకా లి న అని శేలు పట్టి తియం టోయి, యా లజ్ఞావతిచేత చిదుల్పులం బడి నగుచు విట్లవియె క *ఏ కథం బెనంగిన నె వ్వా రెజు(గరు వీదు గుట్టు, వనితామణి రో ల్లి రోంకళ్ళం బొడిన కూరుము లిప్ప డింత( దాచుకొన్న నడంగునే క! వం అ) వెండియు నతి (ప్రయత్నంబున, ల్లి పీ *విభండు దండనె యుది వినుచున్నవా! జెంత గవ్బీవే యిది లజ్జ (కమమెొ యనియు, “నక: డిది సరకుసేయమిగ భావించిన నపు కేమి యగుదు వీ వఐల యనియ్యు “రపికశేఖరుండు సర్వజ్ఞుడు వియుండు నీ కొల(దిన నడుచు భీతిలకు మనియు “నతిగోప్య మీ శుభావాప్తి దీనికి నింత తడయు టొన్నమి యెట్లు దలంవి వవియు శ్రే మణియు నెన్నియొ బిసివిని మాట రిమర+ (వ్రీయము చెప్పియు. నదరవై చియు పిళాను వృత్తి 'దెలిపియు నొక కొంత 'మెత్త(దిడ(గ6 జేసి శే ల్వట్టి తిగిచె నా చెలువం గదల న. సీ తిగిచిన రాక యీడిగిలం ఐడుచును డ్ఞాలసత్వమున మిల్డాడీ యాడీ “విలు నిలు మొక మాట గల దని విలిపివ ల్కుట 'కేమియును లేక (గుక్క (గుక్కీ,

వంఛమాక్వానము కకం యడు గడుగునకు నత ఫంత నిర్పంధంబు నలిపెడు నందొణక విలిచి విలి౨, తెరువున నర్గళాదిక మేది చేతి కం దిన( బిట్టు విడువక "ెన€గి 'వెన(గి శ్రే ఎందుబింబాన్య కడు నలయించె జెలిని విసిఐ పోదు గదా యను వెటపు నొదవ విభుని నూతస సంగమ వేశం గరము వ(క్రములు వో పడంతుల నర్తనములు 28 క వ్రకృతిజ్ఞయు వాత నిర్వా పాకయు నగుట నల్ల నల్ల నేనుంగు. గంజా నకు దిగిచినల్ల యత్నా ధికతం జెలి తెచ్చె నాసతిం బతికడకుకా. 29 వ అట్లు తెచ్చి, తం క ఆనయము చేరిక యగు తతి ననివార్య (వీడ భయల రాకుల గతిమై తన వెనుక నౌదు(గ నౌాదుఃగగ వవితామణీ( దేర్చి తేర్చి వల్లభు( జేర్చెకా 81 వ ఇక్షు దగ్గజం దెచ్చి యజ్జలణాకీ యత్య్యూర్డిత నముజ్బిత హాస దుర్షయ లజ్లా నముద్వేగయు. నుద్దాను రోమహర్షణ "స్వీదోద్భేద సాదీత ప్రకతి మకరకొప శ్రాంగరాగయుల బుర్‌ ప్రేతి పరిళ్యాగ యత్న నసంతోభ నంచలీళవ దుత్తరీయ పార్శ_ పునః పృన రాలక్ష్య మాణ వతోజ కుంభతట విజ్బృంళ మాణాళభోగయు నగ దృష్టి ప్రసార వరిహార నియమ నియత కటాక్ష నంచార చారు కర్ట గోశ కూలంకష లోలలోచన ద్రాఘిమ ళ్లొఘనీయ ముఖసరావృ త్తి పౌవఃపున్య రన్కాయి తోభయోపాంత భాగయు, నైన యెలనాగం జూవుచువా పు .షరత్నంబుం గటాతించి 82 ల్‌ 9

190 గ్రభావతీ వ్రర్యుమ్నమ చ “వడ(తులచర్య లిట్టివి నృపాల కుమారక నే(టిదాక గు

"ట్రైడలంగ సీదు కూటమి యపేక( బడంగల పాటు బెల్ల6 దా

బిడి యిపు డిష్ట మమ్బుతటి వాజుచు! దాజుచు నే క్రియం బెనసం

గెడుం గను(గొంపె?ొ యంచు జెలికేల్‌ గదియించె రతీళు

చేతితో. 8

క (ప్రమదంబున రాకొమరు(డు

కమలా&ఓ( బరిిగహించె గాంధర్వ వివా

హముచే నయం ముహూర్త

సృుముహూర్తోఒ స్త ౦ చు గెలన శుచిములి నవ్వజా ఏ! క అపు డించుక తడ వన్యో శి

వ్య పాణి సంస్పర్శ నంభృ కానంద స్తం

భ్‌ పరీతాత్మత నుండిరి

(గ్రసంచ మంతయును మజచి పతియుకా నతియుకా 5 వ తదనంతరంబ ! క తనంెడు లజ్జా భయవా

నన లుద్చోధమున( దనర సతి కనుగొని మె

ల్ల న విలు. డని యాన లిడళా

జని రొక్కొాక నెపము చెప్పి సనకీయ లిరువురుకా ఏ! వ అప్పుడు వ్రద్యుమ్నుండు, తికి

(వద్యుమ్నువి నరసోట్తులు, శృంగార చేష్టలు

క "నిలువక యటు పోచున్నా

రలకుంతల చెలు_ నేల యానపొడిచె టే.

జెలికాండ( గానె యని పై

దలి చెవిలో( జెక్కు చెక్కు౯ దార్కొనం బలికెజా ఏ! వ అప స్సుడు 40

వంచమాళ్వానము వికె చ ఉవిద్‌ తదుక్తి కంత. జెవి యొగ్గక పో బెనఃగజా. విభుండు కే లవిలిచి చుటు నించుక యెడకా భుజముల్‌ వలగొల్సి “పొ మ్మనకాం ద ట స్స్‌వదన వెల్పడం దిరుగ శ్రోణి భుజ స్తన వేణీకాభర శ్రవా కపోలముల్‌ పతిని సారెకు సోంకుచు! దేల్చి నింపులళా వ అంత శై చ 'నశిసదళా& పిషరితనంబు గదా యని యింత చెల్లునే యలయః బివంగి త౦చు విభు డంగన హస్తము పట్టి నిల్చి, చె క్కిలి మగులం జెమర్ప 6 బులకింపంగ ఘర్మకణానకుల్‌ నఖం మిల గొవి పాజమీటుచును బొల్పుగ మే నిమిరెం గరంబునకా పీ మణీయు గపోల చుంబన సమీపత యౌొస రిత్త మంఠనము సారెకు వచించి యలివీ క్షజేచ్చ న్వమాననం బెగ నెత్తి కొవగోళ్ల ( బలుమజు! గురులు దువ్వి చనుగుబ్బి లంట ముచ్చటపడి మాటికి4 బయఃటపై నెరసులు పాట మీటే, గనయంబి ముట్టుటకును వేరకలుగ పే మాజును మొలనూలి నుణులు దుడిచి శే వెద రుడిపి వీడ జాడ్యంబు వదల జేసి కాంళ నొగి మెత్రమెత్తనం గొగిలించె వీవి తన యంతటనె జాణ నెయ్య మెజింగి పాణీ. తెక్కిలి నొక్కి. చుంబనముచేపె 44 (వభావతీ (వద్యుమ్నులు రపొ౦బుధి నోలలాడుట వ తదనంతరంబ, శ్‌ ఉ శౌరిసుతుండు బాలికను శయ్యకు. దార్చి, యదీర్ట్యయక్న ఈ ద్వారణ సంప్రబుద్ధ రనతకా దరితీప్పగ మించు బాహ్య నా

ల! (వ్రకావతీ వగ్యువ్నము నా రత భోగలల మనంబున జొక్కుచు. జొక్క6 వేసెంబో కా రత నుల్ప మల్చ్పముగ దన్మతి యోర్పుకొలందిః జేయుచుకా

గీ పౌరభమె చిక్క “లోనికి జాతె నొక్కా రాముడికి. గాక బహిరంగ రాగ మెల్ల" ననంగ వినుమడించుచు నంతరంగ రాగ మలర బెన(గిరి దంపతు లతుల రతుల శీ

వ ఇవ్విధంబున క!

చ న్వకుతుక పూర్తిగాఃగ రతి సల్పి సుషుప్తి వపాంచిరంత నా యికయును నాయకుండు. దను యిద్దణ యుగముఎకా విమిశ్ర ఖా వకలనః జిక్కు. జీరుసడ వై చిన చంపక నీలకంజ మౌ లికల తెలంగునజా బరఃగ లే/జెమటల్‌ మనుగాలి నాజంగకా 40

వ అంత 80

క ఆకుణాంశు సటటఎం యనువా నరరాజ పురోధృత ధ్వజంబు కొనజా వి స్ఫురిత మగు రత్నమో యన సురపతి దిశయందు వేగు(జుక గా వెలింగెకాం 51

చ యదుకుల చూ+?కాభరణ ష౦ంతట మేలొొవి నిద్రచొక్కునకా వదలిన కౌంగిలికా మెలపునకా బిగియిలచుచు. జెక్కు. చెక్కిటకా గదియంగ నొత్తి యొ త్తి తనకొంఠను మెల్కొలిపెళా

మృగాతీయుళా నిదుర దొజింగి చూచుచునె న్నేతము లెస్స్పటి మూసె సిగ్గునళా 52 సీ ఆంఈ( గామిని కన్ను లర విచ్చి నురత సం తుభిత వేషము పతిచూడకుండ( దనదు చెక్కిలి మొగంబున కడ్డముగ( తేర్చి పొం(బొరి నది దాన బులకితముగః

వంచ మాళ్వానను 188 గెంగేల వతవి కౌంగిలి యాలగి యెడంగొంచుం చేలాంచలము "పెజి చేత( దడవి తెచ్చి పాలిండ్ల మీందికి. జొనుప్పచు నితం బావృతి నరవి రెండన చెటంగు గీ. కటితటం బెత్తి యెల్వత్తి (క్రిందటికి. విరపి లోమగా దాని పై యంచుతో నమరంగ6 టొక్కిలి గదించి పట్టి మూఃవున నర విరి ఎదలు తుణు మామకొనుచు రేవంగ! గడ!గె. న! క ఈ చాడ్పునః వామవుపై లేచుచుః గడు వింవు గులుకు లేమ ఎలాన ఫ్రీచేం జిత్తము గరంగం నా చెలువుండు మగుడం దిగిచి యక్కున( జేర్చెళా ర్‌థ వ తదనంతరంబ కౌర్యాంతర చింత చిత్తంబునం బొడమ దన వద నంబు ముదిత చెవిం గదియించి “యో యువిద యిది మొదలుగ మావు లెల్ల విచ్చటికి వచ్చెద( గాని జేపులు దప్పకుండ మా విడిదిన యుండకున్న రహప్యభంగంది పుట్టిన మన మనో రథంబు విఘ్నాకులం బగుం గావున నిక్కడనుండి మదీయ వివాసంబుదాణక భూ వివరంబు గల్పించుకొవి పోయెద దద్ద్వారం ఐమ్యల మొబొకపడకుండు నట్లుగ సంవరణందబి గావింవు మని చెప్పి యవ్పలుకులకు నా లజ్ఞావతి యంగీకొర సూచకంబుగా( దల యెగురవైవం, మక్తప్రకారంణు విజ వికేతంబున కరిగె. బ్రిభాపతియు. దద్చిలంబు తగు తెబంగున సంనృతంబు గావించె వంతం త్‌ఫ్ర్‌ (వభాతవర్ణనము మ సమయాలిజ్ఞ త గుక్కుటంబు "వివిధం వంద శ్రీయామాంత రం తిమయామో థగవాజా బుషః, కుసుమధవ్వీ దేవతా, మానివీ

న! (వ్రలావతీ వర్యున్నమే రమణాయాం వినియోగి యంచు నిది యారంభించెః గాంటోలునా వనమరెం దద్ధ్వవి మావిమల్‌ రతికి దామై వాథులలా లై కొన ర్‌ మళజీయు నా సమయంబున వానర (పత్యాసత్తి నిమిత్త విరహ శంకొ సమంకురిత నంతాపంబమిన లోవలిపట్టు వదలి వెలికి వర్గ మీ*చు విఖిలకొముక ద్వంద్వ సముదయ హృదయంబుల చలు నలం (ద్రోవ యడ్గగించి గడ్డుజికి యో్యక్రమించెనో యనంగ దనరారుచు హార మౌక్తికంబు లత్యంత శ్రైత్యంబునం (దివ ర్రిల్లె నచిరభావి మైన భానజ వళశంవద న్ర్రీ పురుష పరన్పర పరిరంభ ఎశ్లేష ఖేద వేదనా ప్రాచుర్యంబు సూచించు భంగి నొండొంటి యంటు ఏడిచి బిరు సెడలిన దళంబులతో నతివిరళం దిగుచు మేల్కట్టు పువ్వుదండలుం దమ యంతర్లుణంబుల కొల(ది విశదంబుగా( దెలిపె నన్యోన్యసన్నిధిం జెమ్నుమీజి దంపతు లింపుసౌంపున నాదరింపసం బెంపొందు సౌభాగ్య వైళ వంబు నే(టి కదియ కదా యను హృదయౌత్సుక్య విలనన విశే షంబునం బోలె. దాంబూలంబుగా రుచుల (పచురతం బచరించె( (దిచుర సుంతంమిల జరించు మద్దామయౌవన మద మదన మకళ్త మత్తికా+నీ మణుల మణీత రణీతంబుల జోక బేకనంతన (గహాంచి యంచిత (పేక్‌ దక్షతం బరీక్ష యిచ్చు భావన మావ పొల్ల గృహో ళారికొ కీర సాఠరావత కులంబులును గల కలిఠ లయ లలితకల కాకు భానంబు దులకించు కులుకుకెలుంగు గల కలికి సలుకులవికలంబులుగా4 గులుకరింప దొరకొనియెః. (దిలి కల నవ నవాయిత ట్రౌఢథి యున మిథున రతి పరిమళంబుల! గలపడం బయి పొలు పెనంగ వికననారంభ శుంభ దంలోజ ముకుళ నుకుమార సౌరభంబు సారెకు వెదచల్లుచు నల్ల నల్లన వంచరించు చల్ల కరువలి బలంగంబిలు తెరువరుల తనువుల నవిరళంఖణుగ( దలకొనం బులకొాంకురంబులు మొలపించె గళ దివసావసాన సమయంబున జిగిషిత దేశాంతరుం డైన భాన్వంతు చేత నాత్మ రేజసృమర్చణానల్స లాలనో వ్వరస్సరంబుగా వియో

వంచచాక్వావఎ శివ్‌ గించం బడియుం దను తమ యున్న భవనంబుల నినవించు కొంచెప్పం జీ/(కటులనే కావి వానా తమోఒనీకంబులం టోకార్చ లేని తప్పు గలిగియున్నవి గావున వావేశ కానన్నం బయిన యా వానరాదీశు రాక యౌాకర్ణించి కార్యవై కల్యంబున నాకులత్వంబు నొందెనో యన నేపుదటిగి దీప కళికలు వెలవెలం బాణె విక్రమ విహారంబు ముగియించి గవువెనం టౌొదివిన కునుము కోదండు వెండిజలపో(త తళుకుటరిగ తెజంగున మెజుం గడంగి యుడు రాజ మండలంబు మా(గుడువాజ్‌ కానిపించె. డొల్లి నిజ నంతతి హీత్యానియై సురలి (ప్రార్ధింప నిలింపవిభుం డమృతం విడుట (ప్రత్యక్ష మయ్యెనో యనునట్లుగా దట్టంబగుచు శాద్వల (పదే శంబులం (బ్రికాశించు ము క్తావల స్టూల (ప్రాలేయ విందు బృందంబు వళ్చిమ రాత్రగోచర (పచార్యమాణ పకు..సరంబుల చేత గస వుతో! గూడ (గసింవంబడుచు మండ గగనముకుర వరిదృశ్య మాన తదీయ (సతిబింబ విభ్రమ దృతీకార పారీణంబులై కార కందులు [కమంబువం బలుచ గా(దొడంగె(, (వ్రాటోధికందు లైన భూపాల దేవగాంధారి (సముఖ రాగాభోగ సౌగంధ్య బంధుర గాంధర్వనాద మేదుర మృదు వాద్య-'శేష పోషిత సూత మాగ ధాది [క్రియమాణ స్యృతిపాం రవంబులు (_సభుద్వారంబుల దోరం బుల్లై సౌంప్త మీతె నపర ర్యాశత స్వాధ్యా యాధ్యయన శబ్ద స్థానంబుల నైవ యాదేశంబులుం బోలె నిర్భర కీరభార ఖిద్య మాన పీనాపీన ప్మార్యమాణ తర్జకోపసరణ రణరణక సంభ్రమ సముదిత సముత్హాన రైనుక గంభీర హంభా రావంబులు విజృం లించె. జంగద్రాస్తమయ నంభవ శ్లేశ పరిమూర్జార్హవ ధ్వానంబు 'పెక్కువను వెక్కిరించినట్లు మిక్కిలి నక్కజవుబాహుశ్యంబు నెరపు మని సందోహ దోహ నిప్వాన సాహచర్య నమదిక దధిమఠతనాది విహిత ఘుమఘుమ ఘోషంబులు 'ఘోషంబులందు గండూషెత దిక్కంంబు లగుచు( బిక్క-టిల్లై వప్పుడు, 57

కలీ (వ్రావతీ ద్రద్యువ్నమ సీ. మును విలూనంటదై న దినపాదవము మొదల్‌ మగుడ+ జిగిర్చిన చిగు రనంగ గతమ్మిద శ,కేభ కర్ట తాళాని లే రిత కుంభసిందూర రేణు వనంగ ధ్వాంతజాలము మీ(డ దండెత్తు భానుమం తుని వెలి గొల్లెన తో పనంగ మా ర్తాండపథ రోధి మందేహ ఐల పదో డ్డుళ వూర్వనగ ధాతు ధూళి యనఃగ, గీ వనజ రంగస్థలివి నాట్యమునకు వచ్చు పి5కీ6 బ్టిన కెందిట్టు తెర యనంగ బ్ర్‌గ్గిశా లి ప్త మఘునృ్ఫృణాంగరాగ మనగ మెజ సె నసరుజోదయపు దీప్తి మింటి కెలన 58 చ. అనుదిక సూర్యహోము లగు యజ్వల (ప్రజ్వల దగ్నిదీప్తు లొ ద్ద నమరు సోమిదష్మల మిథఃకషణోల్ల సిత నంబులకా దనరుచు గేలి సేన గడు! దత్సమయా త్త పరన్పరోప గూ హన రసరంగ దంగక రథాంగ పతంగ తతారుణ ద్యుతికా 00 ఉ ఏంగలనై న నొండెజుంగ పీవ నభుండవు సందియంబి నా పై గలధదేని చూడు మని పార్టి గొతమ దార జారునిజా దా గడు నమ్మంజేయుటకు! దక్కక యె _త్తెడువట్టి యెబ్డిగా( (గ్రాలగిన మడ్డుదంద మెన(గజా గనుప,ై వినుండు నుష్టతళా 60 వన అప్పుడు గ్ర పీ విగువు. గొంగిళ్ళ చే. వ్రియు బాహుప్పరు లొ త్రి కుమ్మెలు వోయిన కుచతటములు వరుమేన నొజవి పోవ(గ( జిట్లి నట్టి గం దప. బేంట్లతో నొప్పు నథివదముణ, క. యన పొరవము 1. (ద్రాగ గవెత్తడు

వంచనూళ్వావవి కలి? రమణు కుండల పీడనముల రేఖలు మాయ కలరుచున్న కపోల వలకములుమ, (బ్రొశేశ దళన కోరక +*ఖా నంనర్ల మువః గందివట్టి కెమ్మోవి పరులు శే విఎపుటద్దారి చేువ నిలిచి నిలిచి పలుమఃజబను జూచువనుచు నా బాగు సడల జేయ జాలక తడపె దై తేయకన్య ప్రాత రుచితాంగ సంప్కియా పరత రేక 602 (వభావతిని గాంచి చిములీ చందవతీ గుబవతులు నర్మోప్తలాడుట వ అంత నచ్చటికి కుచిములీ రాగవల్లరు లరుగుదెంచీ యా చంచ తా&ీ యున్న చెల్వు దవ్వు దవ్వుల నవలోకించి నవ్వుచు 88 ఉ “పుక్కిటితమ్ములం బుమియు (పొద్దును గాదొ కదమ్మ వేంయమా యక్కం_కు, నివ్పుడి ట్లి టం (వి మంబున. జూడ/గః గల్గె జాలుమా కిక్క-డ కేంగుదెంచుట పఖీష్టరతిళా వవివాళ్లు వాడు వీ చక్కనిరూవముకా, నిదుర చాలని కన్నులు, జిట్లు గందముకా ” వ అనుతు డగ్గణ నేతెంచి, ట్‌ పీ “పలుగజ సేయక పసుపుము నలిపించు కొనక మొగంబు మజ్జనము లేక, పరిశుద్ద వష్తంబు ధరియింపక, కచ౦బు లొగి. జిక్కుపుచ్చి క్రొత్తగ ముడువక, ప్రత్య్యగ తిలక ధారణ మొనర్పక నవీ నముగ( గాటుక లోచనముల నిడక, తగునట్టి సొమ్ములు డాల్చ్పక దీనముఖ నియమ పుణ్యంబు లెవ్వియా/ జలునక

188 (వభావతీ వ్రర్యున్నమ శే సీవు తడయుట చోద్య మో నీరణాడి ఘనము గా(బోలు (శమ మట్లు గాక రతుల చిన్నె లింపున. జాచుకొం చున్నదాన వేమొ విఘ్నమై వచ్చితి మెజు(గ కేము. " 66 న అని పరిహాన గర్భంబుగాల దిఎకుచు లజ్ఞారోష భూషితంబు లయిన యాయోషా రత్నంబు చేతి యదరు్శవేంతఎయ తమకు నూత గెత్సవంబు లగుచు. గొతుకం బొనరించుచుండ. వివరిల్లు చున్నంత( జం దవతీ గుణవతు లంటమున్ను నిజవల్లళ నమాగ మంబునఖు నుపాయంబు గానక శుచిముఖితోడి విచారంబు గోరుచు నుండుటం జే. యమ్మరాళి. దమ నిలయంబున కెల యించుకొని పోవుటకు నుద్యోగించి ప్రభావతీ దర్శన మిషంబున క లలిత [పియ సంలోగా కుల వేగము చక్క దిద్దుకొన నెడ లేమిం గళవళపడుచు( (బభావతి యలుగం, నతర్క్య్యగతి వచ్చి రచటి కిరువురుజాం 68 పీ ఈ తెజంగున వచ్చి యా తరుణీమణి చందంబునకు. గొంత సందియంబు మదిలోన గందళింప(గ ఆమంబున విమ రించి తదాకార చేష్టితముల కళమున( బురుషు సంగతి కల్మి( బదిలంబు గా నిశ్చయించి య క్కా౦తమీంద భావ నంసూచన పొండిత్య గంధి వి లోల కటా జొవలోకనముల ఆ వె. కలిమి మొలకనగవు తశుకుతో( బలుమణ నగుచు నొకరొకళ్లు మొగము చూచి యంత గనిని యర్ధ మాంపలే కిట్లని పలికి రా నథి విన జలజములులుం 040

వంచ మాళ్వానము కేశ9 ఉ *ఎంతయు మేన వింత పస లేర్పడుచున్నవి యవ్ప కంటయ త్యంతము న్మిద చాలమియు నక్షుఎి తెల్పెడు ర్యాతి యెద్దియో కొంత ఎ౨శేష మబ్చివది కోమలికీజా మము టోంట్లకుకా గడుకా నంతసమే కదాః తనదు జవ్వన 'మెవ్వలనకా ఫలించినజా్క” 70 వె అని మర్మంబు దాక నాడులు నా (వీడావతి మొగంబు. అొచి,?! క 'ఏమైననయ్యె వికనే లా మీజీన పనికీ! విట్టి యంళతిపువములో నో ముద్దరాల యే గతి సీ మహిమ గడించుకొంటి? ఏది వెజంగు కడుళ 72 సీ అవి యుల్లసము దో(ప నాడు మాటలకు వె ల్వెల! బాజుచును దై త్యవిభు తనూజ కలంగి రహన్యభళంగ భయంబుచేత( (ఐ త్యుత్తరం బేమియుః దోప కునిక్‌ నిట్టటు (గుక్కుచున్నట్టి లాగరపి యా యతివకుః దన చెలియం'(డ్ర గుట్టు దియలు సేయక యున్నం బాయ దీ వెడ(గుంా టనియు, వారికి విది యభిమకార్థ ఆవె విద్ధి హేతు వనియు జీ త్హంబులోవర పీతి సరణి. బరిగణించి చూచి యా సునాభసుతల కంచపడంతి యి ట్లఏియె నుచిత ఫజీతి యతిశయిల్ల య! పచిములి చంద్రవథీగుణనతుల గుట్టు ఐట్టబయలు సేయుట క 'ఇది యెంత ఫేర్చెదరు మీ చదివన యాకుననె తామ జది.నయది మౌ మసదతికి మొదల ఫలించెను దదలిిము, పెద్ద పిన్న తరముల వనరునకాం" 74

కె46 (వ్రలావతీ వ్రగ్యుమ్నమ వ అనుటయు దెలివొంపన మొగంబుతో( బభావతి యా ఎహిగిం

జొచ్చి 7 క “*ఎకైైట్టూ మును వీరల

గుస్తును నీ పోంగునకు. దగుల్పడినదియే

యె ట్రుందె నకై చెప్పుము

గట్టిగ నాపుడు మరాళకామిని నగుచుకా 74 వ తను 3ధఎ భయ లక్హా నమాకులచి త్త లగుచుం గమపసన్నల

వారించుచున్న చం ద్రవతీ గుణఎతుఎ వింకం గనుంగొనవి చెప్పం

గొంచించుటయు న _కృంచర రాజనందనయు దనమీంద నాన లిడుచు

నడిగినం మిఎఃగు ఎడంతి తదనుజల నవలోకించి 77 ఆ వె “మీర లూర కుండ రీరు దుంగ బీను

వచ్చు ననుట ఏనరె వనీతలార

యాన వెట్టి యడుగ మానరా ది జెప్ప

నలసె మీ రహన్య .._ర్తనవఐలు 78 వ అని పలికి (ప్రభావతితోడం (ప్రద్యుమ్నలేభాహరణం బొనర్చిన

చిలుక నుస్తులు మొదలుకొని వారి ఎయత్నంబు సకలంబునుం

కెస్పిన నవ్వుచు నా పువ్వు(టో(డి (వ్రీడావనక వదనలైన

యమ్ముద్దియల వీ&ీంచి, 70 క్‌ మునిముచ్చులార మీచే

సినపని యటు గట్టి పెట్టి శేకొని దీలా

నను దజీమితి? రి(5 నేమియు

ననకుండు నాతోడి దొంగ లై తిరి మీరుకా * 80 వ అనిన నాయింతికి శకుంతకాంళ యిట్ల వియెం 81 శేగ “లలన మెంతటివారు గావలయు నెందు

నైన నీతోడివారు గొః నంత కిపుడు

వంచమాళ్వానను క! (ప్రియనితో( కెస్పి నీవు రప్పింప కున్న వీరలకు నెక్కడిది నిజ విళలుల రాకః 82 ఉ ఎల్లియు నేడు నీకు హృదచేశ్వరు నెద్దియం బల్క సిగ్గుచే నుల్లము గొల్పదేని ఏకచోత్పలలోచన యేన నేండునీ వల్ల భుతోడ౯ జెప్పెద నవళ్యము వీ చెలియం(డ కోర్కి సం దిల్లైడునస్లు గాగ, భవదీయ నియోగ మహ త్త్వళక్తిచేల" 88 వ అని ఈన్నయన చేష్టా వెశేషంబున నంగీకారంబు వడసినది యై సునాభ తనూభళవల నఖివీ&ించి "యీ వ్రభావతికిం బతి మైనవా6 డతిలోక మహిమ మహనీయుం డైన యొక్క దివ్య పుకునుండు గొవునం ద దనుగహంబునం ద్క్క-( దక్కిన యుపాయుబుల వీ యంతఃపురంబు మీ వరులకుం జోరనలఏ గా దని తలపోపి యిట్టి వీతి నిశ్చయించి పలికితి నని పలికి ..ట్లనియె 84 క మది తహతహ విడిచి యి(కజా ముదమున సతులార కొంగు ముడివేసి కొనుం డిదె నేటి మాపటికి. గూ రెద వాలాయముగ నేను (వియులను మిమ్ము౯ా 85 క ఆవి హంపి షృదుస్మితళశో గనుపట్టు వారి నిండ్లకు నవిపించె విశాచరేశ్వ రాళ్ళ జచేతకా 86 శచిములీ నవాయముతో గదసాంబులు చందివతీ గుబవళుల గవయుట వ ఇఎ్వధంబున నవ్వదూమణుల నమ్మించినని మై య-చటోటి వాంటి ర్మాతి యాదవుల డిదికీ, బోయి. యేకొంతంబున( (బ్రిద్యుమ్ను గద పాంబుల మువ్వురం గూర్చి, న్‌!

కేతకి (వళావఠీ (వద్యుమ్నువ క 'సాకల్యంబున మీ (ప

శ్ర్యేకపుం బను లైన గాని, యెద్దియ వాకుణొ

బై కార్యము దెలియదు నా

శాకస్సా్యామికిని జెప్పి యనుపుట కనుడు౯ా 88 ఉ “ఆందణకుఃా దలా యొకటీ స్వార్ధము కల్గుట దోవబల్కె సం

క్రందనకార్య వర్తనము గొకయు నాకును వోలె నెన్వయే

నిందు నిజార్జముల్‌ కడమ యిద్దణకుం గల వేమొ యంచునా

త్మం దలపో/త పూవనిరి నమంచుగ నప్పుడు వారు మ.వ్వురుకా వ కళుచిమువియు వారి భావంబు భావించి, ఖ0 క మీమీ ప్రత్యేకార్హము

జేమియు నొక రాక రెజుంగరేమొకొ విను డత

చా మువురకు మువురకు€ గల

గేమవకుల తెజంగు వారింపేఘులు దెలిపెళా ఫ్ర వ తెలిపి ప్రద్యుమ్నుని జూచి, 02 క "పీ వొకడవు మాయావివి

గావున (వియ బొందు. గంటి గాని యితరుల

క్యావిలరృతి మన్నాారి

షావా పీకి6 దోవ గాన, కాత్మలలోనళా ఖై

ళు శాన వ. “కావున పీరల యఖిమతపిద్దియు భవ దదీనంబ యిందులకు€ దగిన

యుపాయం బూహింపు మనియె నప్పు డా మువ్వురుం బరస్ప్సర

రహస్యకార్య _పకటనంబునకు నప్వుచు సుహృద్భావ సుభగం

భావుక నర్మ నంవర్మిత వచనంబులతో నొండొరు మొగంబులు

గమంగొనుచు స! క. “వీ వచ్చు తీవి. గవి "యొ

రా వానవకార్య సరత” యమభచుంటి(. గటా

వంచమాళ్వానము క4లి “సీ వీకెట(గే యన '*మటి వీవో యన, “నీవా యవంగ నిగిడె౯ు నగవుల్‌ రిక్‌ వ అంతః (బ్రిరు;మ్నుండు శుచిముఖిం జూచి “ప్వీక్స స్వనాభత్రనయల కడకుంజని తదు హృదదేశ్వరు లిదె వచ్చెది” రవి యూటడీంపు మవి పవిచి వానును గద సాంబుల కిష్ట సిద్ది యగునట్లుగ నాత్మ కల్నిత భూవివర ద్వారంబున దానవేశ్వర కన్యాంతఃపుర (ప్రవే శంబు గలిగించి విజాంగసం గూడి రమియించుచుండె నప్పుడు, (వభావతీ (వద్యుమ్నుల మనోజ శీడలు సీ. అననాంభోజ ప్యపావర్తనా ముహు శర్విఘ్న తాధర పాన విలసనంమిః గరకృతాంతర్జి భంగురిత కపోల చుం విన రణరజణక నం్రను భరంది (దిసభాసహృత కుచ ప్రావరణాంకుక స్టానాఖిషి క్త దో న్స _ప్తకంబుః పమపోఢ జఘనవత్త్ర (వయోజన సమా ది ష్టోరుయుగ మిఠో వేష్ట నంజు శ్రే నగుతుం దన సిగ్గు వెక్కువ యవికతంబు గరకరి యొనర్ప రాముడి. గరము కెరలు నతను రాగ వేగుంబున నఠిశ __ల్లు రమణురతి నొప్నె నొక కొన్ని ర్యాతు ఇబల. [1 వ అంత క! ఉ. సిబ్చితి మోని చేంటి నిశ జిత్తము లోపలి కొదిక్ష తీు/ అతా గుబ్బల నొత్తి దు?మును (గుర్చి కవుంగిటం జేర్చెదళా విభుకా, గొబ్బున బట్టి దంతళిల నొక్కెద మోవియు సంచుం గోరు నా గుబ్బెత రేపు లెల్ల దఠి. కొంకు నిరంకుశ లల్జ 'పెంపునకా. 00

క్షేశకీ (నలావతీ (వర్యున్నను క యాదవ. డంకఠకట రతులవి ఖేదవ.లు (కమ [క్రమాభ్యుపేతములుగ నా 'పెదలికి. గణపి, చిత్రా పొది సురత రాజ్యమునకు వ్సిము గసైకా (0 న అందు (0 క ఏ విధి! బతి వేడిన. బుం థావాదిని లజ్జ్ఞం దొట్రు వడుం గాన, తుదిణా యౌొవనప్పం బిందణ గొని భావజుసివ మెత్తి యతీన (పొడిన నెరపుకా (2 ఆ చన్ను వేగు నట్టి జఘనాొతిభరంబు ఎరోరి గాక తో రై చసలా& క పొనంగె నప్పు నముద్గమవేగ నున్నమై ఖ్రేచర చక సొద్యుధృతికిల దగ నొక్క-టి మీ(దికిం దివజా భూచర చక్ర శామ్యమును బొందె. దదవ్యము [క్రింది కీడ్చుచుకా వ తదసంతరంది 104 సీ గుబ్బ పాలిండ్లు గస్గాను వేడుకను మించు గాఢ పరీరంభ కౌతుకంటు, గొఢ పరీకంభ కౌతుకంబును మించు జఘన లోలుస హ స్ప చాలనంబు, జఘన లోఎవహ ప్ప చాలనంబును మించు దిలక మంటీన కురుల్‌ దిక్టు తమీయు+ దిలక మంటీన కురుల్‌ దిద్దు తమి౨ి మించు వాతెజ చవులాను వంపు పెంపు అ వె వాతెజ చపులాను వలపు పెంపును మించు రతుల రహియు రతుల రహపిని మంచు నధరరసము వఘటి తాన్యోన్యముగ( దత్త అీలుచు బతి రమించె జేఎయవం గూడి (0

వంశ నూశ్వానమ శేకఫ్‌ వ ఇ త్తేజంగున నమ్మ త్తకొళిని హ్యృదయేశు చిత్తంబు రంజిల్ల నుల్ల సిళ్లె. జం'దవతీ గుణవతులుణ జతులచేత నతులాగురాగ పూర్వక ౯ నిర్వ ర్విత గాంధర్వ ఎవాహూ అగుతుం, (గమ (వ్రవర్ధమాన నానా రతి (ప్రాగళ్భి నిర్భడంబులగు విశళోరంబుల వతిశయిల్లి రివ్వి ధంబున 106 సీ ఆతియత్న రుద్ద లబ్బాశ్లేష చంబిన కుచపీడ నాద్య మై కొన్నినాళ్ల. మంద మంద [క్రియమాణ నానా ప్రాతి కూ ల్యాభిరామ మై కొన్నినాళ్లు కృతక (ప్రమాదానుమత సముల్లన దసం కుచిత క్రియాక మె కొన్నినాళ్ల విరళ త్రపా తిరస్కరిణీ పరిస్ఫుర త్కుతుక సంరంభ మై కొన్నినాళ్లు గీ ప్రకట ముఖరిత మేఖలా రణీత గుణిత మణీత ఘంటార వాఘాష్యమా౭జ మసృణ కుసుము పాయ కౌద్దత్య మై కొన్నిన్నాళ్లు రతి ఆరుగ( ల్సి ర్తత్రివలు షతుల సేవ 107 వ అందు నొక్కనాండు 108

• (వభ్గావతీ, వద్యుమ్నుల [వఐబయ కలహము శా. ప్రద్యుమ్నుండు ప్రభావతీ రతి విహార (ఫ్రొడి సొరస్య నం పద్యుక్తిక గడు( జొక్కి- 'దక్కితి రతీ మత్చాణమా వీకునం చుద్య(శ్సేమ సమృద్ది బిల్కె. నది యా యోషాలలామకా శ్రవ “న్పద్యఃపాత నిశాత భూల నమ మై చా-౦గ నొంచెళా వెసజా క ధాత్రి జీరార్థిత తాదృ క్చీత మిఠఃంపేమ నుల్లపిలుచో వెరు శే మాత్రము లే కెనసిన [ప్రియ గోత్రస్థాలిత్య మోర్వ గోమలి వశ మే+ 110 క్‌ 10

కీశీల్‌ గ్రళానఠీ వమ్యన్నను ఉ. ఏ మని చెప్ప నప్పు డసురేంద్రసుతకా సకలాంగ సంప

దుద్దామ రతోత్స వానుపమ తత్ర్రథమ క్షణ నంభవ త్పుఖ “ థ్రీవయ మూర్చ! జేడ్చశంగ( జేవమ దుఃఖపు మూర్భయై కడు

న్యామల కట్టీచో సవతి నామము మారణమం్ర మౌ జామీః శే అ సభావతి కొంత పే పవ్వధమున

మాన దుఃఖ నిశ్చేష్టిత యైన వెడుక,

ముస్సు రనుచును వేడి విద్దూర్సు నిగుడ

వగల బొగలుచు. బొౌరలె మూర్మొగము గాంగ [112 తే గి ఆరిగె శయ్యాంతరమునకు నంత లేచి

“ోయతినరో. యిది యేమిః నాయందు దప్పు

గలిగెనో * యంచు దోన రాం గడంగు ఏభువి

నట్లు రాకుండ ఘనమైన యానవెట్ట 118 క వ్రద్యుమ్నుండు తా నటు చను

మద్యోగము దక్కి యుస్సు రుస్సు ళనుచు నా

హృచద్యతరాంగి వియోగము

సద్యః సరితాస మొసళ, నందేహమునజా 114 వ తనకు. గొంఠ సమనంబున నొక్క పర్యంకంబున నవ్వలి

మొగంబుగా శయనించి యున్న తయా వభావతికి! గర్భగోచరం

వియ్యెడుపొటి పరిమిత న్వరంణున నిట్ల నియె 11శ్‌ ఉ “కొసురపాక్షి నావలన ఠప్పొక 'పెయ్యది మైనం గళ్లెనో

నా మది. తాల్మి చూడగ మవంబునం గోరియొ. యల్లి కూడినకా

'టేమలు వింళఠ యింపు సవరించు నటంచునా యల్కచొప్పు గొ

శ్రీ మమువజా వనిమిత్తు మొక యించుక కళ్లెనా. లేచి పోవంగళా * క ఆనుటయు, ఘన దుఃఖ వశం

బున నొకయుత్తరము నీక పౌలంతుక విట్టూ

వంచ మాశ్వావము కి4? దమజారి సుతుండు ప్రచలితం దిగు మదితోఖా 117 శా "నాయం దేయది తప్పు దోంచినది యో నారీమణీ నీకు? దుః భాయ త్రిత్సము చూడ వక్క మిది మశ్రాణంబ వీ వెందునుకా చేయ న్నేర్తునె తప్పు వీకుః విది వీ చిత్తంబు రా దెల్పుకో డాయఃా వచ్చెద నాకు రా ముదల పెట్టంా6 దగుకా సత్క్బుపజా, వ అట్లుం గాదేవిం 110 శ్రే వవిత యుటు వచ్చి, వీవు పీ వలయు సోదె గొనుము దవ్చున్న మఠ్‌ నాకు బెన(గ( జోటు గలదె? నీ మొలమాలునం గట్టు వడుడుః బూనుదును వీపు మెడ బె. పొగడదండ ” 20 క నావుడును, గంఠ గద్గది కావికృతి యడంచుకొంచు, ఘన యత్నత వ ర్జావి యేర్పడ( బలిక( బద్రి భావతి చెవి యొగ్గి తవడు వతి యాలింపకా 121 వ్రభావతి కోక వ్యాపలిత యగుట చ “అనఘు(డ విన్ను సోదెగొమ నంతటి దాపనె యేమ? దప్పు లే దును దలపోయ నీవలస దోసమె, యాత్మను బాయకున్న వా రివ, బలు కొక్కమా అమనరించుట? మే సది వంచు నేం దొణం గవి పెను తస్పు వాయదియ కాక, పదింబదిగా(గ వెందినకా 22 ఉ. అట్టి మదీయ మైన వపు రాశయలోభ మవోనరాధమే గట్టిగ లేచి వచ్చుటకు. గారణ మైనడి. నాకు దోనముల్‌ గైడు వీ మృషాచటు వికారము జూడంగ జేషి యిష్పుడుళా దిట్టును రట్టు నర్హ మగు, దీనికి వి న్నవం జెల్ల 'దేమియుఃా. 28

న! (నభానతీ వర్యుమ్నను కే దూజం దగు నిన్ను నొకటికి దొంటీయట్ల కల్ల కూరిమి నెరపు వాక్యముల నన్ను విస్పుడును బయ ,దించె దిదియ కాదె కుటిల తడిపా/త( గుత్తుక కోయు టన(గః £4 ఈ వట్టిపియో క్త లెందు. దగవా మిములోంట్ల రనజ్ఞ కాళ్మ ను న్నట్టివ కాక? యిస్పు డివీ యట్టివ యైనను నీకు మోహప్పుం బట్టపుదేవి మైన రతి బ్రాంతిన పల్కెద వేమొ, నాథ యే గట్టిగ నా రత్మిపమద గాను బ్రభావతి యండ్రునన్నిలజా ౫ ల జ్‌ క ఆవి మాన దుఃఖి నుడ్డీ సన మొందంగ్య న వ్వధూటి (పక్క లెగయ నే డ్చెను వెక్కి వాక్కి లోలో ననె యకటా యిదియు జీవనమె నా కనుచుకాం వికీ క సాయకు(డును దాను మును ర తీ యని త్యదతుల సంగతివ వల్కిన వ ల్కా- యింకికి. గోపము రా( వేయుట తద్వచన రీతిచేం గవి వగుచుకా 27 క “రమణీ యిందా(కను డెలి యము నీ యల్కకు నిమిత్త మదియేభవదు _త్తమ రతి నే గరంగుచు మె చ్చమర॥గ నట్లంటి దాని నది తన్పగునే 128 క అనుటయు *'భవదుశ్తమ రతి యను పలు కొక్కటియె యాత్మ నంటి సతికి నా థుని పలుకులలో రతియీ సున దృథవాసిత మిఠఈరముల జొరనీదు మదికాః 2 క ఉవిదయు నాత్మగతంబున “భవదుత్తమ రతి యటంచు! బతి సలు కీర్ష్యా

వంచమాళ్వానము కెశళి వివశత( బలుమాబు( దడపవుచు నవివేకందిన( దదర్భ్‌ మరయుచు. దవనోశా 180 క “నాకంఠె నకట యుత్తమ్‌ యాకె యగుట చెప్పవలయు నాయీ గతిసీ వాకున నీదగు ప్రేమో శ్సేకమె చాటంగ” ననుటుః జీంతిలురుండెకా 81 ఈ ఇట్లు తద్దయుం బ్రొన్దు చింకాక్రాంతమై యున్న (ప్రకావతికిం బిద్యుమ్నుం డిట్లనియె 182 వర్యుమ్నువి పొంత్వన వాక్యములు క “పలుక వొకింతయు నాతో 2జిలుకవు కరుణామృతంబు చిను కొకటియు లో తిన్లులుకవు నాదగు దై న్యపు ఐలు కపగణనమున వినుచు6 ఐద్మదళాడీ కం 188 క చేరక యుండగ నా కొక 'మోరపు టాన యిడీ వీవు కూరిమి కెడయై కారుణ్య మెడలి నా వెత చేరువనే వినుచు నునికి చిత్రము తరుణీః 134 క దానవునకు నుదయించిన దానవు గావున, లతాంగి. దయ చాలదు వీ మాననమున వీ విల (బత మాన నమస్తోరుగుణ సమంచిత వైవళా 136 ఉ నీ విపు డింతపేరణుక నెట్టకొనకా ధరియించి యువ్మి నా కో వవజాడ&ి మందపవన నౌషరధినాయక ముఖ్యులుగతా 1 వలకన కొంతయ; "1. జీణకన; కిం వమలుకవ

కేక్‌ 6 (వ్రావతీ (వడ్యున్నను

పావహు లౌట చ్మితమె నిజాత్మ యనంగుఃడు నొంచుచున్నవా.

డే విధిః ట్రేమప్యాకు గివియించినవారికీ శత్రు వాత్మయుజా త్య గీ “ఆన విడువు మచ్చటికీ వే నరుగుదెంచి

యలుకం దీర్చెదం గాదేవి, జలరుహా&ీ

యాన విడువు మిచ్చటికి నీ వరుగుదెంచి

వీడు మరుర(పు మోవి తేనియలు నాకుఃొ 187 వ ఆవి యంతకంతకు: బెరిగెడు తత్పరిరంభ రాగ తత్పరతా

వశంబున, 186 ఉ. “రా(గదె యో సుధాంశుముభి రా/గదె యో కఠినోన్నత స్తనీ

రాఃగదె యో విలానవతి రాంగదె యో కలకంఠలభాషిణీ

రా(గదె యో కళాఎదుషి రా/గడె యో కలహంనగామినీ

రాఃగదె యో గుడైకవిధి రాంగదె యో లలితాంగి డగ్గరకా 88 క కలికీ రాంగదె, చిలుకల

కొలికీ రాంగదె(. లతాంత కోదండువి వూ

ములికీ రా;గదె యూరక

యలి కీరార్భటుల నేల యలంచెదు నన్ను౯ా క 40 వ ఆవి వేండుకొనుచున్నంతం, దిట్టణంబులోనం దన ఏడీది వాకీటం

ూటోధికంబు లైన వాద్యస్వనంబులు వినంబడుటయు ఎబనాళు

పడవాళ్లు పిలువ వచ్చువేశ యయ్యె. గావలయు నింతటం బోక

యున్న( గార్యంబు తప్పు ననుచు లేచీ యాత్మకల్పిత థూ వింగ

ద్వార౦ంబునశ్రై చనియె నప్పుడు, కీ క వెటపింప బోయి వెటచిన "

తెజ(గున. దా వేండుకొన( బతికా వెనుకొనియెకా

దెజవ తన యల్క కడుం గీ

డ్పటిచ్చి విజృంభించు విరహ పరికాపముచేజాం 43

వంచ సాక్వానము కక్‌& క తన రమణీ యిట్లు తము వమ కొమట మెజుంగ(ండు మురారి కొడు కప్పుడు వయో జనవళత( జనియె నతి రయ మున వాత్మ నివానమునకు భూ విపరమునళా 1 క ఆ ఎవితయు వడీ వడీవివీ లాపధిగా సరిగ, యంత నవ్వల వనపగం గా వెజచి తికిగి వచ్చెమ భావము కలంగంగ వభువి పానుపు కడకుఃా 144 హు అట్లు వచ్చి [ట్‌ (వ్రభావతి వళ్చాత్తాపము చ తనఎళు పాదవంగతివి రవ్యము లైన నువర్జపాదుకల్‌ చమగవ నొత్తకొంచు, మఠి శయ్యము రాలిన త ద్విలివ్లచం దన అవముల్‌ శరీరమున దాల్బుచుః ద క్పరిభుక్తముక్తమా ల్య నికర మత&ీ యుగ్మమున నన్హుచ్చు వించుక సేపు రంజిలె౯్‌ చ త దనుభవోదిత స్మృతి కఠంబున నవ్వభు రామణీయకొ భ్యుదయము చర్చ'పేయు సురతోత్సవ చాతురి యంచు. టేమసం వద గణీయించు, లాలన భంగులు భావన సబ్బ మిక్కింలిక వృదయమునందు రాగిలుతు వింద్రఎరోధితమాజ మాటికికా 147 ఉ “అక్కట ఎట్టి వల్లభునియందును గోవను పుట్ట నాకు ద ప్పొక్కటి యేల తోంచె సదీయుళా మణి మృద్రత గూర్చి క్ష యంటంగా€ దక్కంక తెల్పె వల్లభుడు, దానికి నర్థము నవ్వు డేను వే ఉొక్క-టిగాం. దలంచి విడ నొల్లన కోపము, దైవ వంచనజా ఉఊ ఆ యనఘుండు దాః దొలుత సంపిన పత్రికలోన నున్నయ త్యాయత రాగభంగు లరయంగ, ననవ్య నమాన భాగ గా

188 [వలావతీ వ్రత్యుమ్న న నా యది చూడ నా దయిన యఖత్కయ మూలము కొక యున్నె నాయకు డట్లు (ప్రార్థన మొనర్పఃగ శే వినకున్కి. యొప్పునే క మగవాడు! దుమ్మెదయు సరి " జగతి నదియు గాక నాటి చాటూ కుల (పే మ గురుత్వము నరి వత్తి క్‌ యు గణింపఃగ నతవియందు నొదవునె తప్పుల్‌ ” 150 వ అవి విరహ వేదనం బొరలుచుండం బభాతం దిగుటయు! బలా పతి తన గృహ దేవతయుం బోలె. బూజ లందుదు ననన్య ఏదిళ గు_ప్పందై మున్న యా పత్తికం బుచ్చుకొని శృంగారంపు! దో(ట లోనికి. జని యొక్క వి-క్త స్థలంబునం గూర్చుండి మున్ను రాగవల్లరి చదువ(గా మిగిలిన పత్రికాభాగంబు తనచేత నట మున్ను బహువార పఠితం బయ్యు నవోత్క౦ర( గలుగ జేయు చుండ నల్సి స్వరంబున దనలో వి బ్లని చదువం దొడంగె 5 ద్విరదగతిరగడ “ట్ల హంనీ నీచేత నున్నయది నా (బ్రదుకు నా హృదయ మింతి డెందము నేకముగ నదుకు కరుణ నీది పదివేలు కమ్మఎగం గైకొనుము పరగ నతితోడ నా పలుకుంగా ని ట్లనుము “ఏద్యున్నిభాంగిరో ఏనుము వీ కృప గన్న (బ్రద్యుమ్ను. డమషేరు ఫలిత నుగు వా కెన్నం ట్రైలోక్య నిత్య సాామాజ్య వై భవ మైన టోల దొక లేశమును బొలతి నీ కృపలోన గరిమ న్వెల్లెడల సీ కనునన్నలో వత్తు హరిమధ్య యే బానయైన దీనికి నిత్తు వేణా&ి విను నీ యుపేక్ష నాచెవి బడినం (వాజము హరించు విరు లా వార్త వెంబడిన వీ మోని చిగురు దేనియలు (గోలెడి యాన

మేం చుమూళ్వాన మేన ]కథి వీ మొలక నవ్వు వెన్నెల చలువ గొను నాన పీ మృదు కపోల సన్నిధిని మో మిడు నాస వీ మోహన శ్రోణి నిముర( గల్లెడు నాన సీదు పాలిండ్ల నావెడు వక్ష మను నాన సీదు శృంగార కళ నెలవు లంటెడి యాన సీదు మణీతామృతము నింతు6 జెవి నను నాన పీదు లలితోరువుల్‌ ఎెమ్మి నొ త్తెడి యాన నొడలిలో( (బ్రాణ వాయువులు నా కిందాఃక వెడల కుండంగ సిట్లు విన్నవించెద( గాక యా కమ్మ శవూందోట యీ తేరయల జక్లు, సీ కోమలపు గాడ్పు లీ వెన్నెల బయళ్లు తను వైదుపాళ్లు నింతక పంచి లో. గొవవె యనయంబు నివి విరపా కవకొరు లన వినవె విండు చందురుండు నీ నెమ్మొగంణు హృత్తు గండు గోయిల ఫజీతి కల భాషలకు. దొత్తు మెజ(గు( దీ/గెఎ వీదు మృదు తనూలత యంట్లు కజకు( వాయపుం దేంట్లు కచభర(శ్రీ దంట్లు కెంజిగురు. జాయ నీ కెమోనకిని దాసి కంజ వై భవము కన్గవకు నండేవాపి యువి యెల్ల వా కింపు లిల నీవు చే పట్ట విఏయె పెను దృుత్యువు లౌ కింత నీ వెడ పెట్టో నవి తన్ను గూర్చి నే నాడుబ తెవిం జొనుపు వవిత యే మనియె నది వావి వేగమె యనుపు మో రాజహంపి నీ యుల్ల మెందు నహేతు కారుజ్యు మని గట్టి గా౭గ నారసి చూతు వని చదుపుకొవ వివియె నట మున్న యేఃతెంచి వెనుకనుండి తదీయ ఏథుః డాత్మ హించి. 152

న! (నలావరీ వగ్యుమ్నమ వ ప్రభాపతీయు నిట్లు లేఖ చదువుకొని తదర్భంబు మజియు మఖియు భానంబునం ఐరామర్శించుదు న! మ “ఇవి యాదిం గల (ప్రేమభంగు లి(క నా యేంతెంచు యత్నంబున ట్టి -ది౯ నమ్న( బర్యిగహించుట విరూఢికా నే(టిదాంక౯ా రతో త్సవపౌహార్దగతుల్‌ శతో_త్తరత మించః౯ జల్పు టా భవ్వుప్రా భవరూపొది గుణ్యనజం ఐరయ నా భాగ్యంటె భాగ్యం విల౯ా క ఈ రాత్రి యకారణవుం బేరలుక( దవాత్మ కెడసి “పిరువీంకగు చొ ప్పారయ భాగ్యవిహీనల లే రెన్వరు నవని మండలికా ననుః టోలక్‌ " 155 వ అని చింతిచుచుండ 154 శ్రే రాగవల్లరి యంత నా రమణీకడకు నరుగుదెంచి యా యమవెన్కు నచలవృ త్తి బొంచి యున్నట్టి (వద్యుమ్ను! గాంచి యత౦ యక్షిసంజ్ఞచే గానవి యట్ల యుండె. 107 వ తదనంతరంబ యా యంబుతొఉ చందు బలివీకించి న! (వద్యుమ్నువి చమత్కారము చ “*పయిదలి! నే/ డిదేమి ముఖ పాండిమ యున్నది మీలి ప్రత్యుషః (కీయలః బరాకు మాన్చినది, కృష్ణచతుర్దశ నాంటి చంద్రరే ఖయు బలె మేను చిక్కినది, కాటుక కప్పదె యొప్పెడుం గుచ ద్వయి€, వీకరాజీ (మోతి6 గయివాలెదు, పోలెదు చల్ల గాడ్పు లక్నా ఉ. లోలతరా&ి యా పయి(ట లోనిది యెక్కడి లేఖ? యల్లనా( డేలిక యంపినట్టి దియె? యెయ్యిది యైనను పిగ్గు లేబః వేః డాం లివికార్థ్య మే మయిన నట్రిటు గెంటిన జూచె దేమొ యౌ టోలిక చూడ నట్ల యరిష్కల్‌ వతులందును సత్యవంధులే 10

వంచమాశ్వానము 156 క అవీ నడు. నడుమ టిద్భు మ్నుని వదనము. జూచి నగుచు మద్దియ తల్లో చన సంజ్ఞా (పేరణమున దనుజేశ్చర సుతకు మిజియు! దా నిట్లయెకా 18 క ఈ రేయి రమణు( డెంతయు గారించినవాండు నిన్ను గట్టిగ 'దెలిసెన్‌ నారీమణీ మానునె? మది+ గూరిమి దాచుకొని యుఎగ! గూడదు నీకుకా 162 క వీ ఎలిగెడు దాకనులే డో వనికాః దూట మానవి యొడ్డించుకొనం గావలపె ఎభుని యఎయకల చే వరహాకులితవై కృశించితి వదిగో 18 ఉ తా నటు లల్క తెచ్చుకొని ధైర్య దిలంబున రాక తక్కె వీ దైన వియోగ తప మృదితాకృతి చూడ(గ నప్పు డిస్ట మో మానివి తాను నోర్వ డతిన్తూత ఎయుక్తికి 5ప్ప మాన్సు వీ కా నెణజాణ యోగృకరుణామృతవృష్ణ ఎయోగఖేదముక”. 64 వ. ఆనిన రాగవల్ల రికి. బ్రభావతి యిబ్లనియె” 685 పీ “అట్టి యసత్యంపు టలుకలు కల్పించు కొని .యోగవ్యథం గుంద జేసి కాంతల మా రూపు గనుంగొను వేడ్కంి రాగుండెతోడి నిర్జ్ణయులయందు నంఖ..౦చునొ కావి వనత్కృపారాళ మ (శ్పాణేశు. డే పనోదమునక్రైన నమ జిన్నపుచ్చ కన్గొానంణాల(, డొక విమే షార్ధమాత్రందు నో యందితాడీ!

కెకి6 వగ్రఠావతీ వక్యుమ్నవు గీ నేంటి ర్యొత్రి తెజంగు నా నేరమువ జ

నించె నది యొక్క మాట కే నెమ్మనమున

నలిగి తేజన యే నెన్ని ప్రార్థనముల

దావీచే నెంత యెడసెనో రవుని మనము” 166 చ ఆన ఏని రాగవల్లరి సమంకురితస్మిత కోమ లావలో

కనముల నా ప్రభావతిని గగ్గౌనునబ్ల తదీశ్వరుం గనుం

గొని బళ గోపపుత్ర రసికుండవు వీదగు ధౌర్త్య మింతిపై

ఘన మనుమూ నవీనసుర గాంచి చవుల్‌ గొనుగోర్కి కోర్కియే ? క నా విని *యోసి తుటారిద

యావారిధి నధిప్ప గూర్చి యనకు మొకటియు౯ా

నా వెళ్లి కినుక యింతకు!

దానల మని చెప్ప వినవె తరుణీ యనియెకా 68 వ. అవి "యో రాగవల్లరీ నీవు నాకు బహిః ప్రాణందిపు గాని నలీ

మ్యాకంబవు కొవు నీకు దా(పురంబు సేయ నేల మాతెఅంగు

వినిపించెద విను మని తనకోసనిమి _త్తంబును వ్రీయుండు తన

తోడన రాకుండ నాన వెట్టి తాను శయ్యాంతరంబున కరుగు

టయు 'మొదఎకొవి ప్రియ నిర్గమ పర్యంతంబుగా౬. దమవృ త్రాం

తంబు సకలంబునుం జెప్ప(దగిన (ప్రకారంబున( జెప్పి యిట్ల వియె క “కాంతుం డా గతినాయ

త్యంత కలోరతకు నాత్మ యండు ౨జిగి యో

వింత యగు విరహ దళ కువ

కాంతి యరపికొననొ లేచి చనియెకా బెలుచళా 170 క తజి నంత వేండుకొన విన

నెజుంగని నా నిష్టురతకు నేడు విజుగులిళా

విణిగెనొకొ ప్రియునిచి త్తము

విజుగకయున్నం డ్యజించి వెన నేల చముళః” 1?

వఠచమాళ్వానమే శక? ఉ “వ్రీడకు మాననంవదకు వెల్తిగదా యిది యంచు నెంచ, శే గూడంగం బాజీ పట్టటకు గొబ్బున నప్పుడ సాహపించితికా జేడియ దాపనేర కిది చెప్పెద బాణ... వీవు గావున గూడంగలేక, యంత గడు. గుందితి ఘోరవియోగవేదనకా 172 ఊఉ ఆ పరిపాటి కంత( గడు నల్గుచు, నట్టివిభుా దథావిధా లాప విచ్చితతం *దుర విలంఘ్య వియోగదవాసహత్వముకా జూపుచు జేర వేడు వివకుంగయికోక కఠోరవృ త్రి బెకా పాపము గట్టుకొన్న గతభాగ్యకు నా కివి పాసు నెచ్చెలీ. 178 _పీ నెజప కే లున్నవి నెత్తలి రీటెలు తమవా!డి యెల్ల నా తనువుమీ(ద(? ఐజస కే లున్నవి పరభృత (శ్రేణులు శుతులలో( దమ పల్కు నూదు లెల్ల? నుణవ కే లున్నవి నెజయ రైర శంబును గందంపుమల కోడెగాడ్చ్పు గములు? విజణవ కే లున్నవి వెస నంబఐ. బటొదఎవ పుర్మహాళ( ఐరాగ ముర్మురములు? శే నమ్న నొక భూమిలోపలి నాతిగా(గ( దలంచి వే చంప కి ట్లోర్చు దాల్చినవితొః తెగి తెగని చిణుక 8 కోంతగ వరించు టుచిక మని యోలి నీక్లుంచు చున్నయవియొ ” 74 చ అని విరహంబు సే రలంత నాశితచంటద్ర శ+లాతలంటు మీ( చ నొరగుచుళా నథిం దిగిచెః దిన్వి 1రోదిశ కై చదంకముం దనకు. దలాడగ ( గొనంగః దద్‌జ్ఞత టోటియు( దక్కియా (వవ 6 _ర్తనకుః డదీకు! దార్కొ లిప్‌ తాః దనయింటికి. బోయె నవ్వుచుకాం 1గ్య

• దృరీపలళగ్‌ం

ల! వ్రలావతీ [వ్రర్యుమ్నమి గీ ప్రాజనఖి యిట్లు వన్నిన పన్నుగడలు

తెలియమింజేసీ యప్పుడు దై తేయకన్య

తనకు సంకోపధాన మ ట్లనువునణచి

యాలకాంగియ యున్నది యను తలంపున్‌ 176 ఉ “ప్రాజసీ నినుకా నెరయం బాసి చనకా దజి వచ్చె నాకు! గ

ల్యాణీ తలంపమీ సు సమయంబులన న్నని (పేమపెంపునకా

బాణీ మెడం దగిల్చి తన పైకి/ దదాస్యము వంపం బూని సు

శ్రోణి నిజేశు మోమగుట చూచి శ్రపాద్భుత మోద

మగ్నతకా 77

క ఒక్కింత తడపు చేష్టలు

దక్కి. కనంబడియె! జక తనువును బోలె౯్‌

మిక్కి-లి కమనీయత సతి

దక్క కురు_స్తంభ నంగతత్వము కఠనకా 78 వ అప్పుడు ప్రభావతికి. _బద్యుమ్నుం డిట్లనియె, [170 చ “వెజంగు పడంగ వేల యలివేణి భనత్సతిం గానె యేను వీ

విరనత మాన్పలే కపుడు 'వే(గుచు, నంతటిలో( బ్రియోజనాం

తరమతి నేంగి, నే(టికిని దాన్మివసంగము లేమి వచ్చితికా

దిరిగి వసించితికా వెనుక దిక్కున ఏ విధ మెల్ల6 జొచుచుకా ”

వ్రభావతీ (వ్రర్యుమ్నుల వుననృవాగమము

చ అని యిరుక్తేలం (గ్రిందటిగ నా సతి బొహులు సట్టి యెత్తి వెళ

వెనుకకు రా వెనకా దిగిచి వేడుక నంకకృతోపవేశ( జే

వీ నెజులు దువ్వె. కెక్కిటను జెక్కిలి చేళ్చెమ మోవి చుంబనం

టౌనరిచె. జన్ను లంటి! గర యుగ్మము ప్రక్కల బాజ(

జొన్పుచుకా 18!

వంచ మాళ్వానమే కిక 9 మ. “సుములీ మెన్నండు నింక నల్ల వమ" మండుళా నొక్కి వన్లైకా నభా టముల౯కా దంత€ఖళా గుచాధరము లాకాంతుండు ఈతక్కాంఠత యుజా “న ముఖాః యెన్నండు వల్లంతేయ నను మంచుకా మోనితానట్లనా క్కి. మనోవాథు గగిష్ట విష్ణర కుచ $ిష్టాంగు. తేనెకా దుదికా 82 చ అలుక యెకింత కాలము మహత్తర సేతువు రీతి నాంగి, ఖే దిలి తొల/గకా నహ సగుణత్మీవత చూపెను దొంటికంపెనా ఈల యసమాన వమావిత సరస్పర కేళి రనసవాహ మ గలీకణ దదు తరంగ రతికర్శ విచితతం జెప్ప ళకమే 88 వభావతీ చందదవతీ గుణవతులు గర్శవతులగుట వ ఇవ్విరంబునః ్రద్యుమ్ముండు _సథావతిం గూడి జహు కొలంబు యశేష్టభోగంబు. లమభవించుచు నస్పటిప్పటికీ వజనాళుని నపూర్వ నర్తన వర్తనంబుల పశవ ర్తిం జేసికొమచుం చివరర్రిల్లె గద పాంబిలును జంద్రవతీ గుజవతులతోడం గూడి ర్మాతు లెల్ల రమించుచు నాట్య సమయంమిల బ్రద్యుమ్నునకు విదూషక పారిపార్శ్వకొది కృత్యంబుల సహాయత్వంబి నడుప్ప్తచు దైత్య విభువి చిత్తంబు నజసి రంత, 84 శ రమణ దలిర్బ(గా బుతువు రాకలు దక్క. నొడళ్లు చిక్కెల, జీ ట్టుము అుదయించె. వేవిశు లనూనత మించె., గపోలసీమం బాం డీమ గమఎ,టెం జన్మానల వీలిను వ్పదై, వలగ్నముం గురు త్వము పొర 'పెళా వళుల్‌ విరిసె దానవ కన్యలకుకా _గమందబినళా పమారాభ్యురయము క నవ మాసానంతరమున బ్రివిమల కుఠదినమునకా బభావతి గాంచెకా

160 వ్రలానతీ [వశ్యుమ్నవు శ గుహానీ గాందు వ్రైవడి నవని. బ్రభావంతు( డన(గ సమం౦ెడు శనయుఃఖా 86 క. (ప్రణతగుణ చంద్రపతి దిన మజణీనిభు( జం ద్వప్రభుం గుమారువి గాంచెకా గుణసతియు గాంచె నీరువుర గుణవంతుని గీ ర్తిమంతు( గోర్కులు పొదలణ౯ా 87 వన ఇట్లు గాంచిన కుమారు లుదయించుచుం డోడన పరిపూర్ణ యౌవ నులును సకలవేద వేదాంగ పారగులును ధనుర్విద్యా సంపన్నుల నగుచుం గన్యాంతఃప్పరంబున( (బవ ర్తిల్లుడన్నంత, నౌక్కునాండు త దక్షణాధికోర ౯నలన వారల యువికి నిళ్చిళంబుగా విని, వజ నాభుం డాగహోద గుం డగుచుం దస సభానదులం గలయం గనుంగొనవి, 88 అ౦ఠ।వుర ద్రోహము తెలిని వజనాళు(డు మండివడుట ఉ& “కంటీిరె కాలన(కత _ప్రకొరము దానవముఖ్యులార నా యింటికి [దోహముం దలంచి యాస్ట్రసుఖాప్తికి ముచ్చు లిటు. నూ బ్కొా-ంట దలంప శేషపణి కోజుల ,వేలిడి గో(కు కోంగ ము = క్క-ంటీ వెలుంగుకంటః అణకంబులు 'వేంచుకొవంగం ఖూనరేః 80 గీ వాండ్రు సురవంశ భవు లైన న్వర్షమునకే+ (బ్రశయనమయ మిస్పుడ, నాగకులజు లైన నాళళాలంబు త ద్భృుసనమున కిదియ, _వరులయిన నంత్యదళ వేండ ధరణీ కెల్ల 196 గీ. ప్రాణములతోడ నిట హండ్రం బట్టి తెచ్చి తెలిసి తల్లోకముము గడకేర్పవలయు నీవు చవి వట్టి తె మ్మని నిజప్పరంబు పెద్దతలనరిః దాః ఇంచె వీమబలుని. ర

వంచమాళ్వానమ _ కేతకే గీ వాండు చని తిరుగక యున్న వరున దంత నాయకో _త్తములము దళవాయి( బనిచె, వారు దిరుగ కుండిన దదనస్థః దెలిపె నరులు కోటకొమ్మల( గట్టి నట్టితలలు 1292 యువకమారులు దానవపేన మగ్గు మాచమ సేయుట వ వజనాభుండు కా నత్యంత కోపాటోస దీపిత ముఖం డగుచు( దవ తమ్ముండు సునాభుండును నకల మితామాత్య వర్షంబులుమ రథ తురంగ మాతంగ పదాతివాత పాద ఘాతంబులచేత భూత్‌ లింబు వడవడ వడంక నద్భుతోత్సాహంబునం బేర్చి కొలువ నలువు మిగిలి కన్యకాళభవన ప్రాకారంబు చుట్టు ముట్టుకొనియె నప్పుడు తమఏడుదుల నున్న (వద్యుమ్న గద సొంబుఎ “మన మీంతట నంతఃపురప్రవేశంబు సేయక తడసిస నీ బెడిదంపురక్కసుని యక్కజంపు వికమంబి కుమారులకు నోర్వ్య శక్యం గాదని పూర్వ విషిత మహీతల వివరద్వారంబున వా క్షణంబ (ప్రవే శించి లీతివశంబున నొక్కచోటనే చేరియున్న తమ కళతంబుల యుత్తలపాటు దీర్చి తత్పూర్వ కృ్త దైత్యగాతంబుల నెత్తుటం జొ త్తిల్లిన యాయుధంబులు తమ చేతులన యుండ సంభభ్రమంబునం జనుదెంచి (మొక్కిన కుమారుల పంళ్లాఘా వచనంబుల నలరించి రట్టియెడ4 బ్రద్యుమ్నుండు ఇవథావతిం జూ? యిట్టవియె _ 188 (వద్యుమ్ను(డు ట్రలావతినుండి యుద్ధమున కమజ్లి లైకొనుట ఆ వె “మగువ వినుము మిగులందెగి విక్రమింవ మీ తండ్రీ కదలివచ్చె దర్చ మెనగ, మనకు వచ్చు. గడు. బమాద మే మింతట యుద్ధమువకు. దెగక యూరకున్న 104 క కుడుముల వేటాటలుగా వుడురాజానన రజంబు లూసపాం౧న వెం తి 11

16కి వ్రఠావతీ వర్యుష్నమ బడి రా వే మటు తొడరినం దొడింబడ నెవ్వా(డు బిట్టు (ద్రుంగునొ మాచేజః క్‌ ఊఉ చేడియ నీమనంబునకు. జింత యొకింత జవించెనేని నే జూడగ జాల వీజనకు చొప్పు దలంప హతుండు గాక తా గీడు చలంబు మాన౯ డనికిజ జొర కొండొక (తోవ (దొక్క(గా6 గూడద యేమి పేయుదును ఘోరవిదారము పెశై నాత్మలోకా” చ అని, తను గూర్చి దానవకులాధివుపై ( దెగలేవి చింత నే యునధిపు( గోటు లగ్గలకు న్నుగత డగ్గణు భూరిపై న్యు. దం (డిని బరికించి, యింతి విభునిం దము గాచికొనంగ వేజ (తో వనెమకి కాన, కంత( వితృవత్సలభఖావము! బాణ నూకుచుకా 07 క తాన చవి మూల మన్నయ మాన తదీయాపి( దెచ్చి యొస(గి "గెలుపుమీ దానవసతి. దక్కిన యను మానము మాను మని పలికె మానవతి పతికా 88 (ప్రద్యుమ్నుని యనక్ర విక్రమము చ పలికిన సంతసిల్లి హరిసట్టి గదాదుల నార్వురకా వధూ నిలయములోవి కావలికి నిల్చి రయంబున నొక్కరుండ కా వెలువడి కోట క్యుగఐల వేష్టనము౯ా విడిసించుచుకా నిర ర్లళగతి. జుట్టునుం దిరిగె అగ్గనిహార పటుత్వ దీప్తుండై 108 ఉ కాంచనదీ_ప్రిచే/ బపిండిగట్టు తెజంగు నగళ్ళకోట నూ చించఃగ( దాను భాస్కరుని చెన్ను వహించెను దాని! జట్టే రా సంచరణం టొనర్చ్భుచును శౌరితమూజా(డు, కోట చుట్టును డించిన దైత్వ్యపైన్యము వడిం దమముకా వలె విచ్చి పాజంగకా శ లగ్గలకు నట్లు కోటకు దగ్గణు తన మొనల నెల్ల దజిమి తజిమి సే

వంచమాశ్వానము కధకి రగ్గలిక చూపు మరుపో టగ్గించుచు, వ(జనాభు( డతని నెదిర్చెళా బి01 వ ఎదిర్చి యిట్లవియె, 202 వజనాభువి నరుషోప్తలు ఉ “ఎవ్వ(డ వీవు? నా ముదల యించుక లేక చొరంగ రాదువీ 'డెన్వరిక్టై న బ్రహ్మవర మిట్టిది యే గతిం జొచ్చి తీవ? కా నివ్విధి నాకు! గల్ల వర మిచ్చిన (బ్రహ్మకు శిక్ష సేసెదళా, (గొ వ్వడంగించి వి న్నిపుడ కొవైద వీకుల మెల్ల రూవజకాంొ _ వ్రద్యుమ్నుని వీరాలావములు న అఆమటయు నతండు, 204 క “నిను వేడు తిరగి చవని చ్చిన. గద బహ్మకును 4క్ష సేయుదు నీదు ర్జ్‌నతలె కావే మము జెజి చినవి యసతోో క్తి (బహ్మ జిహ్వకు గలదే? 205 క మొదలను బురి. తొచ్చితి వీ ముడలన భద్రనట వేషమున, హరి సుతుండ౯ా భయదుకులజు(డ6 ిద్యుమ్ను.ఢడ, మదిచ్చం గైకొంటి వీ కొమారిత పొందుకాం 206 ఉం. కోరిక దావకానుజువి కూంతురికుకా ఐతులై సవారు మా వారలె, నాకు వారికి నవారస్థిబలుల్‌ సహణాత యౌవనో చారులు గల్లి రాత్మజులు. తల్లుల రత్షకు మున్నవారు ప్రా కారములోన వీ డొర లగణ్యుల( ఐల్వుర( దిన్న మృత్యువుల్‌ శే. హరికి దేవేం్యదునకు నీవు శరణు చొచ్చి కేని సీ ప్రాజముల కెందు నేమ దెగను,

164 (వ్రభావతీ వగ్యుమ్నము శరణు చొరచేవి నా వాల కరుణ గిరుణ యెటీంగినది కాదు వీ వది యెజింగే దిపడ” 208 గీ అనిన విని యోరి నీ వేమి యనిన! జెల్లు నేను నా దృష్టియెడుర ని న్నింత తడవు "పెట్టుకొని యుండుటకు నని బెట్టిదంపు ట్ధంపవానలు గురిపె భయంకరముగ ౨0$ భళయానళ నమరము క, తనవాలునః దచ్చరములు దరునుముచు., (బ్రద్యుమ్ను( డతవిం దునుము కడంకళా ఘన రయమువనం జనం దాఃకిరి సునాభముఖ్యు లగు రాక్షసులు ఐలములతోజాం 210 క ఆది యంతయు గని మనముల గద సాంబులు గివిపి, కోట గవ(కులం దెటసీం చి దురాధర్షాటోవత నెదిర్చిరి సునాళ ముఖుల నింద్రాహితులికా ల్ల నమర వోజిలో( బ్రద్యుమ్నునటు చిందోపేందరుణు పాయపడుట శా ఆంతం గేశవ్ప డంచ వేగరులచే నా దైత్యు నం(గ్రామ వృ శ్రాంతంబుకా పివి శార్జ్యవాహనుండు చ(క్రాద్యాయుధ (పోల్లస క్కాంతి (కాంత దిగంతరుం డయి, వడికా డా వచ్చె నత్చోటికీ౯ా నంతోషంబున వజ్రి సత్వరగతిళా నంధించి 'నీవింపఃణాకా 212 వ. అస్పుడింద్రుండు ధనురాది నకల'హేతి 'సేమేతంబును మాతలి సారథికంబును నైన తన దివ్య రథంణు (వ్రద్యుమ్నునకు నవిపి గద పొంబులకు ననన్య దుర్ణయంబు లైన దివ్య న్యందనంణుల న! మూ

వంచమాళ్వానము కక్‌ వినిచె. దాన నపూర్వోత్సాహంబునం బొదలియు, యదుకుమారులు (వ్రతిళటుల మించం జాళక సత్వర౦బున టోరుచుండి తయ్య వవరం౦ంలున4 గృష్టండు, 2|తి క సాహసము నాహత (వ త్యాహత నై పుణను నొక్క. యంతగ నుతుతో నాహవ మొనరించు మవో క్సాహ నిధి వ(జనాభ దైత్యునిః. జూచెకా లిక విజయాభ్యుదయము గీ చూచి, "యి శ్లైన నెన్నండు సులభ మగును విజయ" మని మరుచేతికి విష్ణుం డనిపెః దనదు చకము నత(డును ద్యత్పయోగ మునను అండించె నవజనాభుని శిరంబు. 215 క గడ పొంబులు తద్విజయా భ్యుదయము. గవి పొంగి, విహణవి ధో(గ్రావ్రములఃా జీదురుపలుగ నొనరించిరి కడిసి సునాభాది దనుజగణ దేపాంమిల్‌. ల!6 వ అప్పుడు, 2? శా మందారద్రుమ పుష్పవృష్టి తతులుళా మందద్రస్ఫుర ద్లేనతా దుందుభ్యారవ సంవ్రవర్తనలు, నప్తోకొప్స్పఠో నర్తనా మందోల్లాసము, దివ్యగాయక అనన్మారుర్య గావంబి నా నంచోత్సేకము విచ్చె లోకులకు మింటకా జాల దీసంరులా 218 వ. అంత నభ్యుతుం డనాథత్వ దైన్య దశాపన్ను లగు పౌొరజనుల ననేకవిధ లాలనా చాతుర్య శీకల వతనామృతంబిన శవగతాశేష

కేరళ (వధావతీ (వ్రద్యుమ్నము శోక వరిశాపుల, నపూర్వ సంభృతానంద వి'శేషుల( గావించి, వజ నాభుని రాజ్యంబు నర్వంబును జకుర్భాగంబులుగా విభజించి తదాధిపఠ్యంబునకు( బ్రభావంతువి(, జంద్ర్యవభుని గుణవంతుని గీ ర్తి మంతునిం, బిట్టాళిష్‌ ప్తలం గావించి కొడుకులం గోడం (డ్రనుం దమ్ముని మజందలిని నత్యంతవిభవంబు మెబయం డోడ్కొనుచు ద్వారకానగరంబున కరుగుదెంచి, దెవేంథద్రునిం దదీయస్థానంబున కిచి, నకల సామ్రాజ్య విభవంబు లనుళ వించుచు, నిరంతర కరుణానలోకనంబుల భ_క్తజనంబుల నవలో కించుచు మహానందంబునం టొలుపొందుచుండె నవుడు, 210 క వావఏరి. (బ్రద్యుమ్నుండు వ భావతీతో నిష్ట కేశి పరిపూర్ణత నిం పానహిలంగ వ ర్తిల్లెను (శ్రీవరుః దమళండ్రి. దగ భజించులు ఘనుండై. 220 గీ ఆఘ హరణ హరివంశ కఠతాశయంబు నార్మవ్యుత గుణ స్తవ నాంకితంబు నై నయీ కావ్యమునకు మహా ప్రసిద్ది నిచ్చు. గాపుత( గరుణ అత్మీశ్వరుండుః 2! ఆశ్వాసాంతము శా (శ్రీరాజేంద్ర గురూ _త్తమాన్వయ జనుర్విభ్యాత సౌభాగ్య సో మారాధ్య(ప్రభు సక్కృపా చతురనుత్యావీత ఫాలాక్షభ శ్తారబ్ధ వ్యువగూహనాతి సుఖితాత్మా స్త క్షమా కాంతిన దై వ్రరాగ్యోదయ బోధముఖ్య బవుసంతాన (వ్రసిద్ధుం డిల౯ా.222 శ. నర చామర మిషవృతది క్కరటి శ్రుతికీ ర్తి పామ్యకొమ్యక్కృృతి గో

వంచ మాళ్వానీము కేథధ? చరి కాభిలవిద్వత్కు-౦ జర కర్దుండు, కర్దు. డీంగి చాతుర్యమునళా 228 ణి ణి వనమయూరము భృత్యజన పోషణుండు పింగళి పురాంకా మాత్యకుల భూషణుండు, మార్దనమహీయ న్పత్యశుచి భాషణుండు సాధుజనతా నం వ త్యుదయ పోషణుండు భవ్యకృప సేర్మి౯ లైలిథీ గద్యము ఇది విలిలనూరి లోకాంగీకార తరంగిత కవిత్వవైభవ పింగళ యమరవార్య తమాళవ సొజన్య గేయ మారయ వామరేయ [వజీళంటైన వ్రఠావతీ (వర్యుమ్నంబను మహా వ్రవింధ౦బునందు ఐం మాళ్వానము. సంపూ ర ము

ఇంటింట నరన్వతీ పీఠం తెలు/గు నలుకుల తల్లి వెలయు మో యింట తెలు/(గు తేనియ వళ్ల తలలేని నంజు / ఎమెస్కో నంపప్రదాయ సొహితి తెలు(గు కవుంకు ఆది బేశిక(త్రయం నన్నయ - తిక్కవ - ఎట్టా (పెగ్గడల ఆంధ మహాభారతము (తెల/న జాతీ నకలార్ట నంవన్న ఖని) సంన్కంరించిన శుద్దప్రతి ఫోశెట్‌ బుక్‌ వై జులోనే అనువైన, మురువైన చిన్ని చిన్ని సంప్కటములుగా విరోధికృత్తు నంవత్సరాదికి ఉస రరయ్య్యా శక ప్రరంతం గా న్న

• (161౫01 పేఠ్రఇ0ంల్న ం) ్షైాహా స్ట్రీణ్యాటర్స్‌ * 2అంధ్రవదేశ్‌ బుక్‌ డిస్ట్రిబ్యూటర్స్‌, రాష్ట్రవతి రోడ్‌, పికిందద్రాబాద్‌.

(౮ ఖా పరలచరటేసంళ క (హా ఫ్రం యవన? శ భృంగార రపాధి దేవతలు రతీ మన్మథుల అపరాన | కీ కాడల - దివ్యవరా భేద్య దర్గన్గు, డగ చండదైళ్యువి తనయ - రైక్యారి తవయఃడు- వాయికా. వాయకులుగ - భ్‌ దుప్పార ప్వాన్నీక [పణయహఫల్యమువ దేవహంవీ ' శచిములీ చతుర దూత్య వెైయూత్యాదులతో - అనల్ప . శల్చ కల్పనల రనవన్నాటక రూప మహా (ప్రబంధము |. 'కతరావి వీంగళ నూరవ వ్రభావతీ వద్యుమ్నమ తీలనునో ౧ ఇసముట్‌ చ రం న్ను “ఈ ట్రం చా! ౧ టైము