Telugu pillalu devulu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
॥ రాన ,
) డషళో య . యం చు ౧ ల జ్
. శీ గహజెకని మట్టా న (నా స్తో ళన! ఫ్ / తు ఆనంద్ర్య్య్య బవవాక్ర్ర నీకీ / " ॥ చ్తుగ్యూం్క , ణ్ న - మల్లి మ ర్న నౌల క్ట
లి గాజుర్ట్ యం 26 హో “కన్లావణయు ష్ట్ర 1 మర్హాలా ౯/ / /2000 అల్తుళు = డప్ర్రైళ్ళు ర్ం హా (ఫ్ర మాతృదేవోభవ పితృదేవోభవ గురుదేవోభవ (మికుదేవోభవ) గురుకుల విద్యాలయంలో ఛదువుతున్న ఆర్నుగురు పిల్లలు-- దున్నపోతు బారి నుండి గురు దంపతుల్ని రక్షించాలని దున్నపోతుతో పోరాడి కొండ మీద నుండి కింద నున్న కొలనులోకి పడిపోతారు యమకింకరులు ఆ పిల్లల్ని, ' యమలోకం తీసుకెళ్ళిపోతారు!!! ఆ తర్వాత-ా????
ఇ1౬౧౬౮-0౯/౮ఓఓఆ పై ఛతీ కెటకఉలి క్వారలజం2కే 2 వలే 3541722 696911 వ 433067, 4359314 కం గం౪0] 125 066% $5611411566 129 ఇంకక టా పప 1999 తీరే 250 కెం8ై4లం6 10 $01001 మరే!2 01106 స &330012(100, ౮180121. మ ల్ (ప్రధమ ముద్రణ సం జనవరి , 2000 (| ల్శ/ ల$ రు, 950.00 లా ॥ గిల సఫా గో టు ఆలో జ సూ వైటు ర డో వచం 3కు శత 2964 01053 50664 2400 0, పే |. 212821 6౬ సలీక-600 035
41 86 7౬4౧ ౦5 ౧౮౭౬104710 1 సఉకజ7220 561168 గాం182 3001 మం. 4కి నాలుగున్నర దళాద్దాలు తెలుగు తమిళ, కన్నడ, మళయాళ. ఒరియా, హిందీ పారకల్ని ఉ(రూత లూగించిన ఉవదమువవ్ పిలలు _ దే వుళ్ళు ష్. 8181464౪41 ౧౮98౬104౧110%18 నల 14 226 ౧౦55 8661 224 6. 1. గొ, 2840 ౬ గు[4ఉక-600 035
44-64 ర్. ఈ నవలతోపాటుం విడుదలలం విశ్చపసాద్ సరికొత్త నవలలు శీ మాల్ న జల భాయ కా సుససేశకోప3 ఏల అధో వార్ జేప్క్చంండ్ మాస్టర్ జేమ్స్ బాండ్ అటో న!
ఈ, లఅలు=దేవళుః పి క్ర వ్ర సి నగరానికి దూరంలో 6గొల్డ్ హిల్ ఏ అని పిలనబడే ఎత్తయిన పర్వతాల.'సమూహం వుంది. ఆ పర్వతాల మధ్యలో మరీ ఎత్తయిన (పదే శంలోోరోజా హిల్ స 'ఆనే కొండ న్తందిం ఆ (ప్రదేశనుంతా ఎటు చూసినా పచ్చని చెట్లతోను, రంగురంగుల గపూలమొక్కలతోను, గల-గఆ పాళఠే "సెలయేేర్గతోను, పతులు, చేపలు, చిన్న చిన్న జంతువుల శేరింళలతోను, (ప్రకృతి శోభలతోను రమణీయంగా, మనోహరంగా, ఆహ్లాదకరంగా వుంది. ఆ (ప్రకృతి శోభల మధ్య వుంది విద్యాసాగర్ గురుకుల విద్యా లయం తెటగు, సంస్కృతం, ఇంగ్లిషు, హింగీ ఉర్దూ భాషలు, గణితం, భూగోళం చరిత్ర, సాంఘిక, నైతిక ధార్మిక ఆధ్యాత్మిక శాస్త్రాలతోపాటు .భిత్రలేఖనం గాను నృత్య సంగీత కళలు కూడా తమ విద్యార్థులకు టోధించడం ఆ పాఠశాలలోని (ప్రత్యేకత! ఇవికాక వేదాల్లో, కధలు, దేవతలకు, రాక్షసులకు, ఇతర దేవుళ్ళకు సంబంధించిన గాధలు, అఆడుతూ-పాడుతూ విద్యాస్థలకు తెలియజేయడం అ విద్యాలయంలోని మరో విశేషం!
6 విశ్వప్రసాద్
ఆ గురుకుల విద్యాలయానికి (ప్రధానోపాధ్యాయులు విద్యాసాగర్. ఆయస భార్య సుమతి సహకార (ప్రధానోపాధ్యాయురాట, ఇద్దరూ ఆ విద్యాలయానికి తమ జీవితాలను అంకితం చేసిన త్యాగమూర్తులు,
శ వ్ వ్ శ్
సోమవారం వేసవి సెలవులు పూర్తికాగానే పారళశాలలు తెరిచిన పర్వదినం.
రెండు మూడు రోజులముందే కొత్త పాత విద్యాఖ్టలంతా వచ్చి హాస్టల్లో చేరారు
అందరూ ఉదయం ఫలహారం చేస్తి పాలు తాగి, యూనిఫామ్ వేసు కుని, తొమ్మిది గంటలకు ముందే హాస్టల్ వరండాలో నిబచున్నార,
సరిగ్గా తొమ్మిది గంటలకు స్కూల్ బెల్ మోగింది.
అదే సమయంతో ఆ పరిసరాలు (పతిధ్వనించేటట్లు దూరంలో వున్న "వినాయకుని గుడిలోని గంట గణగణ మోగింది.
ఆ బెల్ వినగానే ఒక వైపునుండి విద్యార్థులు, మరో వైపునుండి విద్యార్థినులు (ప్రార్థనా స్ధలం దగ్గరకు వచ్చిం (క్రమబద్ధంగా నిలుచున్నారు
ఎనిమిది, తొమ్మిది తరగతుల్లో వున్న నుధులత, లిన్లీఫ్లవర్, షీరీ బేగమ్ '“నందేమాతరం'” (ప్రార్థనాగీతం ఆలపించారు
విద్యార్ధలంతా వారికి వంతపాడారు,
(ప్రోర్టను పూర్తయింది.
(ప్రధానోపాధ్యాయులు విద్యాసాగర్ రెండడుగుల ముందుకు వచ్చాడు.
“ప్రియమైన విద్యాష్టలారా! మన విద్యాలయం (పారంభించి సుమారు ఇరవైఐదు సంవత్సరాలపుతుంది. అప్పటినుండి ఇప్పటివరకు ఏ క్లాసులోను, ఏ ఒక్క విద్యార్థీ ఫెయిల్ కాలేదు పన్లిక్ పరీక్షల్లో కూడా నూటికి నూరుమంది విద్యార్థుల పాసయ్యారు
గత ఇరవై ఐదు సంపత్సరాల్లో విద్యాశాఖవారు (పతి సంవత్సరం నాలుగ్దై దుసొర్లు వచ్చారు. మన పారశాలలోని విద్యాద్థల దీక్ష (క్రమశిక్షణ, అంకితభాపం చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. “టెస్ట్ స్కూల్ ఆఫ్. ఆంధ్ర
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 7 1పదేశ్' అని (ప్రశంసావష్యత్రం యిచ్చి, వార్తా పత్రికల్లో కూడా (ప్రచు శించారు.
తతృలితంగా విదేశాలనుండి చాలామంది విద్యాద్ధలు వచ్చి: మన విద్యాలయంలో చేరారు.
మన విద్యాలయం నుండి వెళ్ళిన విద్యాష్థలంతా డాక్టర్లుగా లాయర్లుగా, ఉపాధ్యాయులుగా, శాస్త్రవేత్తలగా, ఐ.ఎ ఎస్. ఐ,పి.యన్ ఆఫీసర్లుగా, వాణిజ్య నిపుణులుగా, రాజకీయ వేత్తలుగా, (ప్రజానాయకులుగా (స్ణసిద్ధికెక్కారు.
వాళ్ళలాగే మీరంతా రాబోయే కాలంలో కాబోయే మేధాపులు, మహా వ్యక్తులుగా' (పసిద్ధికెక్కి, జీవితాల్ని సార్థకం చేసుకోవాలి.
“ఈ గురుకుల విద్యాలయంలో చిన్నప్పటినుండి చదువుతూ కణ- కణానికి, దిన-దినానికి మీ విజ్ఞానాస్న్ అభివృద్ధి పరచుకున్నారు మీర
ఈనొడు కింద తరగళుల్లో ఉ త్తీర్డులె జీవితంలో నురో శిఖరం పైకి ఎక్కారు మీరు.
మీ అందరికీ నా అభిసంవనలు, అఆశీస్పుట, గుడ్లక్ ”
అని తన ఉపన్యాసాన్ని ప్తూ ర్తివేశాడు,
సుమతి ముందుకు పచ్చింది
“విద్యార్థల్లారా! ఈ సంవత్సరం ఎనిమిదవ తరగతీలో, ఇంగ్లీషులో నూరు మార్కుల వచ్చిన లిల్లీని అభినందిస్తున్నాను లిల్లీ, కమాన్!” అంది,
విద్యార్థులు కరతాళధ్వనులు చేస్తుండగా, బాట్జ్ హెయిర్ సవరించు శుంటూ ముందుకెళ్ళి నిలుచుంది లిల్లీ,
అ పాపకు పూలమాల సేసి (ప్రశంసాపటతం యిచ్చింది సుమతి, తిరిగి దశ దిశలు (ప్రతిధ్వనించేటట్లు చప్పట్లు కొట్టారు విద్యార్థులు. తర్వాత---- 7 మేధమెటిక్స్లో నూరు మార్కుట వచ్చిన రసూర్కి, జాగఫీలో పంద మార్కులు సంపాదించిన షేరీక్కి హిస్టరీలో నూరు మార్కుల లఖిం
- ప్ర విశ్వ(పసాద్ చిన రాబర్డ్ కి, సైన్సులో సెంట్ పర్పంట్ తెచ్చుకున్న మధులతకు, జస రల్ నాలెడ్జ్ లో వంద మార్కులతో పాటు యితర స్జెక్టులలో 97, 9, 99 మార్కుల వచ్చిన రాజారాంకి పూలమాలట వేసి, (పశంసాప(త్రాట యిచ్చింది సుమతి, విద్యాష్థల కరతాళధ్వనులతో మరోమారు ఆ (ప్రాంకోనుంతా మారు (మోగిపోయింది. 9 న్ ఖ్ వ వ్ సాయంకాలం నాలుగు గంటలయింది. స్కూ గంట గణ--గణ మోగింది. విద్యార్థులంతా--- మాతృదేవోభవ పితృడేవోభస గురుదేవోభవ మితుదేవోభవ అని పాడుకుంటూ క్లాస్ రూముల్లోంచి బయటకు వచ్చారు. రిల్లీ, రసూర్, షీరీ, రాబర్డ్, మధు రాజాట వోస్టర్ గదుల్లోకి వెళళూ, మర్రిచెట్టు కింద ఆగారు. వాళ్ళు ఆరుగురు (ప్రాణస్నేహితుట. ఒకరంటే మరొకరికి ఎంతో అభిమానం, , నా ఆరుగురూ ఓకరి నొకరు అభినందించుకన్నారు. చేతులు కలుపు కన్నాను. డిగజారివోతున్న కళ్ళజోడు సవరించుకుంటూ నిలుచుంది మధ్య, తన కళ్ళజోడు తీసి తుడుచుకుని, మళ్ళీ పెట్టుకున్నాడు రసూల్, “ఓ నెల తర్వాత కలిశాం. _ హాస్టల్ కెళ్ళి బట్టలు మార్చుకుని కొండ్ర చినరరు పికారుకు వెళదామా” అని అడిగాడు రాజా (గాయింగ్ బుక్తా సెన్సిట పట్టుకుని, మౌత్ బర్షన్ వాయిస్తూ తన సమ్మతిని తెలిపాడు రాబర్ట్, మిగిలిన నలుగురూ.
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 0 “పదండి” అన్నారు ఉత్సాహంగా. న! శి ఖ్ వ
'నైమ్ నాలుగు పదిహేను నిముషాలయింది.
ఆరుగురూ బట్టలు మార్చుకుని తిరిగి మగర్రిచెట్టు దగ్గరకు వచ్చారు...
“ఎటు వెళదాం అడిగాడు రాజా
“వన రోజా హిల్స్ చివరివైపు కెళదాం” అంది షీరీ కేప్ సవరించు కుంటూ.
అఆ పాప మాటను అందరూ సమర్థించారు.
మరుక్షణంలోనే ఆ ఆరుగురు విద్యార్థులు రోజ్లా హిల్చొ మీద ముందుకు నడవనారంభించారు,
వి
రోజా హిల్స్ మీద విద్యాలయానికి మూడుపందల ఘీటర్ల లో విద్యా సాగర్ కట్టించిన వినాయకుని గుడి వుంది.
“గణపతికి ఓ నమస్కా_రరి బేసి వెళదాం” అంది లిల్లీ,
“పదండి” అన్నాడు రసూల్,
ఆదగురూ విఘ్నేశ్వరుని విగ్రహం ముందు నిలుచున్నారు.
“విద్యల దేవుడా వినాయకా! మాళు బాగా చదువుట చెప్పు" అని అంతా ఏక కంరంతో (ప్రార్థించారు, గంట మోగించారు. నమస్కా_ రాట చేశారు అక్కడినుండి ముందుకు నడిచారు. *
ఆకాశం నిర్మలంగా వుంది.
పదల 'స్వేచ్భగా ఎగురుళున్నాయి.
కొండ పక్కనున్న కొలనులో చేసలు ఈదుతున్నాయి.
లేళ్ళ, నెమబ్ళ, కుందేళ్ళు, -జింకలు మొదలైన జంతువులు ఆనం దంగా తిరుగుతున్నాయి.
ఎంతో ఆహ్లాదకరంగా వుంది (పకృతి.
మధులత, లిల్లీ ఫ్లవర్, షీరీబేగమ్, రసూల్, రాబర్ట్, రాజారాంల ముందుకు సడుస్తుండగా-
10 విశ్వ(పసాద్ దూరంలో, నగరానికి దగ్గరలో పుస్న మసీదు కనిపించింది
కొంత సేపు మోకాళ్ళమీద కూర్చుని. “అల్లాహో అక్సర్” అంటూ ఆరుగురూ నమాజు చేశారు.
మరికొంత దూరం వెశ్ళేనరికి నగరానికి మరోవైపు చర్చి అగు పించింది.
అంతా ఏన్ముపఘవుకు నమస్కరించారు.
మౌత్ ఆగ్గన్తో (ప్రార్థనలాంటి చిన్న పాట పాడాడు రాబర్ట్
ఆ తర్వాత ముందుకెళుతూ,,, నగరానికి నలువైపుల కనిపిస్తున్న 'దేవాలయాల్లోని దేవుళ్ళను, దేవతలను 'పేరు-పేరున తలచుకుని (ప్రార్ధనలు చేసి ఒక పెద్ద రాతిమీద కూర్చున్నారు.
ఎదురుగా* ఓ రాతిమీద “అగస్ట్య మహర్షి" అన్న సినిమా పోస్టర్ పుంది. గడ్డం, మీసాలతో వున్న ఓ మహర్షి చిత్రపటం చుట్టూ విశ్వంలోని వివిధ గోళాలు, మండలాలు, లోకాలు వున్నాయి
“*ఏవరా అగ ఫ్య మహర్షి?” అడిగాడు రసూల్.
“ఈ అద్భుత, అనంతవిశ్వంలోని గోళాలు, మండలాలు, లోకాలు, విశ్వసృష్టిలోని చిత్రాలు, విచిత్రాలు, రహస్యాలు తెలిసిన గొప్ప మహర్షి” చెప్పాడు రాజా,
“అయికే అతనితో అర్జంటుగా (ఫెండ్షిస్ చేయాలి” అన్నాడు రసూల్ ళన కళ్ళజోడు సవరించుకుంటూ.
“దేనికి” అడిగాడు రాబర్ట్,
“అలాంటి గొప్ప మునీశ్వరునితో స్నేహం చేసుకుంటే, విశ్వం లోని ఎన్నో ఎన్నెన్నో చిత్ర విచిత్రాలు చెబుతారు ఆయన” వివరించాడు రసూల్,
అగస్ట్య చుహర్షి చిత్రం (డాయింగ్ బుక్లో గీస్తూ-
“విష్ యుగుడ్ లక్ .” అన్నాడు రాజా,
“దూరంలో మరో రాతిమీద “యమ్, ధర్మరాజ్' అన్న సినిమా పోస్టర్ చూసింది షీరీ, *
- “బాబోయ్! యముడు ఎంత భయంకరంగా పున్నాడో చూడండి"
పిల్లలు-దేవుళ్ళు క్ష] అంది కేప్ సవరించుకుంటూ.
అంతా ఆ పోస్టర్ వైపుకు దూశాలు
“ఆయన అసలయిన యముడు కాదు-, నూనవుడే! సినిమా కోసం యముడిలా వేషం వేసుకున్నాడు” అంది మధు
“జమ్ జట్కా! ఆయనలా దుష్టపా(త్రలు 'వేసేవాళ్ళను ఇంగ్లీష్లో ఏమంటావు?” అని లిల్లీ న్లి అడిగాడు ఇంగ్లీషులో కేవలం పాస్ మార్కులు తెచ్చుకున్న రసూల్.
“విలన్ _ అంటారు” చాట్ట్ హేర్ సవరించుకుంటూ. చెప్పింది లిల్లీ.
“తెటను లేవోయ్ విలన్ అంటారని "” అని, తన ఇంగ్లీషు నాలెడ్డిని మ్మితులముందు (పదర్శించుకోవాలని “ఆ విలన్ వున్నాడు చూడండి- అతను మానవుడు కాదు- అసలైన యముడు అతనే! ఇందులో సందేహంలేదు” అన్నాడు రసూల్.
“కరెక్ట్ యూ.అఆర్ కరెక్ట్” అన్నారు మధు, షీరీ రాబర్జ్ట.
రసూల్ వంక చూస్తూ మూతి తిప్పింది లిల్లీ,
కొన్ని క్షణాల అంతా (ప్రకృతిని చూస్తూ మౌనం వహించారు.
అంతలో---
“ఇటు చూడండి. ఇంద్రవైభవం *” అంటూ అందలి దృష్టి మరో 'వైపుక మీరలించాడు రాజా,
అంతా అటువైపుకు దృష్టిని సారించారు.
దూరంలో మరో రాతిమీద "ఇంద్ర వైభపం' అన్న మైటిల్తో పాటు ఇందుడి చుట్టూ రంభ, ఊర్వశి, మేనక, తిలోత్సనులు తిరుగుతూ నాట్యం చేస్తున్న సినిమా పోస్టర్ కనిపించింది
"ఇంద్రలోకం వాలా వైభవంగా వుంటుందట!” అంది మధు జారి పోళున్న కళ్ళజోడు సవరించుకుంటూ,
“ఇం(దుడు చాలా గొప్పవాడట! విశ్వంలో ఏ లోకంలోనూ, ఏ గోళంలోనూ లేని రుదికరమైన * పంచభక్ష్య _పరమాన్నాలతో భోజనం "సెడకాడట , ” చెప్పింది లిల్లీ,
పసొద్ 12 విశ్వ( “అంకేకాదు- తస లోకంలోకి వెళ్ళిన వాళ్ళందరికీ సుఖ స్ సంతోష వినోచాఇతోపాటు సమస్త భోగాలు కలిగిస్తాడట "” అం ష్, ఇ “ఇం(ద్రా ఈజ్ వెరీ గేట్” (ప్రశంసించాడు. రాబర్ట్ మౌత్ ఆర్షన్ "మోగిస్తూ. కంద “ఆథనకంపే గొప్ప దేవుళ్ళ వున్నారు” అన్నాడు రాజా వేస్తున్న (డ్రాయింగ్ ఆప్పజేసి. “ఎవరు వార” (ప్రశ్నించాడు రాబర్డ్, “ఇహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరుల ౫” “ఎక్కుడుంటారు వారు “బ్రహ్మ (ద్రిహ్మలోకం అనే సత్యలోకింలో, విష్ణువు వైకుంఠంలో, శివుడు శైైలాసంలో వుంటాపవ కాని లోకాలు పేరైనా ముగ్గురూ అన్నదమ్ముల్లా కలసి మెలసి వుంటా ఈ విశ్వంలో ఎక్కడ ఏ సమస్య వచ్చినా వ్వుగ్గురూ. కలిస సంప్రదించుషని పరిష్కరిస్తారు. ” చెప్పాడు రాజ్ఞా అర్గన్లొ పాపప్ ఆర్ వెరీ గ్రేట్ గాడ్స్. అన్నాడు రాబర్జ్ మౌక్ కకంతో గొప్ప దేవుళ్ళే.” లిల్లీ, మధు, షీరీ ఏక ఆలోచిస్తూ తరిగి కొంతసేపు అంశా మౌనం పహించారు. ఠి శ ఖా న! ఉన్నట్లుండి “చిన్న డౌట్ * అన్నాడు రసూల్, ఏమిటది” (పళ్నించింది మధు 4వ విష్ట్ర మహేళ్యరుల్లో గొప్పు చేష్పచెదరుం” ఎవరికీ స్టరొట్' అ ముగ్గురిలో ఎవరు గొప్పవారో నిశ్చయించడం ప్రార్థిస్తన్సాట పోస శక రికా న్న హొజిస్తున్నాం,. ఏసు ప్రభువును ఓక దేవుడే కంచే వరో ఉనన మొక్కుకున్నాం. కనుక, వుడు గొప్పవాడని చెప్పలేం, ఎవళు నమ్మిన
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 13 దేవుడు వారికి గొప్పవాడు. నన్నడిగితే-- మానవులందరికీ దేవుడు ఒక్కడే--ఆయనే ఈ విశ్వాన్ని సృష్టించిన మహా శక్షిపరుడు ఆయన అనుమతి లేనిదే ఈ విశాల విశ్వంలోని ఏ ప్రాణీ ఒక్క అడుగుకూడా ముందుకు వెయ్యలేదు యస్ పేపీల కాది (బ్రహ్మపర్యంతం ఆయన అజ్ఞ మీదే నడుస్తున్నారు అయితే ఆయన పేరేమిటో తెలియదు. ఆయన ఎక్కడ వుంటున్నారో తెలియదు ఆ మహా శక్తిపరువైన భగవంరుని గురించి మానవులకు ఏమీ తెలియదు, తిటసుకోలేరు ”
“పెద్ద డౌటే ” అన్నాడు రసూల్.
“ఏమిటది?” రాజా (ప్రశ్నించాడు.
“నువ్వు చెప్పిన ఆ భగవంతుడు చాలా మంచివాడు చాలా గొప్ప వాడు చెట్లను, మొక్కలను, "సెలయేర్ల ను; నదులను, కొండలను, పశు పటిలను, వివిధ జంతువులను, జీవరాశులను; మానవులను సృష్టించాడు, పుట్టించాడు గాలి, నీరు, వెలుతురు, ఆహారపదార్థాలు యిచ్చాడు. కాని, ఆ మహాశ క్రిగల భగవంతుడు ఎవరికి పుట్టాడు ?” అని అడిగాడు రసూల్,
“ఆ మాత్రం తెలీదా” ఆ దేవుడు వాళ్ళ అమ్మకు పుట్టి ఉంటాడు.” అంది లిల్లీ.
“ఓట. శే. వాళ్ళ అమ్మ -ఎవరికి పుట్టింది. *” తిరిగి అడిగాడు రసూల్.
“వాళ్ళ అమ్మకు ” అంది షీర్మీ
“ఆ (గ్రాండ్ మా ఎవరికి పుట్టింది?”
“వాళ్ళ అన్ముకు ” వెప్పింది మధు “గుడ్ ఎన్నో యుగాల (క్రిందట, కోటాను. కోట్ల సంవత్సరాలకు పూర్వం--మొట్ట మొదట జన్మించిన అమ్మ ఎవరికి. పుట్టింది?” తిరిగి అడిగాడు రసూల్, “దేవుడికి ” అంది లిల్లీ, “ఆ దేవుడు ఎవరికి పుట్టాడు?” కళ్ళజోడు సవరించుకుంటూ మళ్ళీ దే ఫశ వేశాడు రసూల్,
కే4 విశ్వప్రసాద్ సమాధానం దొరక్క అంతా ఆలోచనలో మునిగిపోయారు శ ఓ ఖి శ
కొన్ని క్షణాల అనంతరం రాజా లేచి వాళ్ళకు ఎదురుగా నిలచున్నాడు.
“మైడియర్ (బదర్చొ అండ్ సిస్టర్స్! దేవుడు ఎవరికి పుట్టాడో, మొదటి అమ్మ ఎలా జన్మించిందో ఎవరూ చెప్పలేదు మున్ముందుకూడా చెప్పలేరు,
“చీనులు, దొమలు, ఎలుకలు, ఏనుగుట, చేపలు, పక్షులు, తోది తర జంకువులు, మానవులు మొదలైన కోటాను కోట్ల జీవరాశుఖ ఎలా సృష్టించబిడ్డాయో, ఈ సృష్టి ఎందుకు జరిగిందో, దీనికి మూలకారకులెనరో పూపహించలేము రసూల్ భాయ్!
“అసలు దేవుడున్నాడా?”
“ోంపే ఎక్క_డున్నాడు??”
“ఎలా వుంటాడు???”
“ఇలాంటీ (ప్రశ్నలకు ఎవరూ సమాధానం చెప్పలేరు.
“సృష్టి అనేది ఓ అద్భుతం, అనూహ్యం: అభేద్యం అనంతం.
“ఈ విశాల విశ్వంలోని ఏ (ప్రాణీ వూహించ లేనిది, ఛేదించలేనిదే సృష్టి,
“ఓ మహా శక్తి ఈ సృష్టికి మూలకారకురాలని కొందరు చెబుతారు. బి
“అయితే ఆ మహాళ క్రి లేదా ఆదిశక్తి, వలా పుట్టింది? అన్న (ప్రశ్నకు సమాధానం లేదు.
“భూతదయ, పరోపకార బుద్ధి; తల్లి దండ్రులను, గురువులను, మిత్రులను, మాతృదేశాన్ని పేమించేవారు దేవుళ్శకంిటే గొప్పవారని చెప్పారు మన సార్, మేడమ్లు ..
“తల్లి , తండ్రి, మి(తులు, గురువులే మనకు (ప్రత్యక దైవాలు” అని, తనకు తెలిసున్న వేదాంశాన్ని వివరించి చెప్పాడు రాజా.
అతని హేతువాదం, హితోపదేశం విని, జీర్మం చేసుకోడానికి
పిల్లలు-దేవుళ్ళు క్షే
(పయళత్నిస్తూ చాలాసేపటిపరకు 'అంతా మౌనంగా వుండిపోయారు.
అదే సమయంలో---
ఎవరో కెవ్వున అరిచినట్లు దశ దిశలు (ప్రతిధ్వనించాయి.
ఆరుగురు విద్యాణ్థలూ ఉలిక్కి పడి ముందుకు చూళారు.
దాదాపు రెండు వందల మీటర్ల చూన్యంలో సునుతి, విద్యాసాగర్" లను-- ఓ దున్నపోకు తరుముకొస్తున్న దృశ్యం కనిపించింది వారికి
ఆ దృశ్యాన్ని చూసేసరికి ఆరుగురు పిల్లలు ఆపాదమ స్టకం కంపించిపోయాను మపక్షణంలోచవే వార శరీరాల్లో ఆ(గహా వేశాలతో కూడిన రక్తం పొంగిపోయింది.
“వెంటనే రాజా, రాబర్జాలు దున్నపోతు వైపుకు పరుగెత్తారు.
వారి వెనకనే రసూల్, షీకీ, లిల్లీ, _మధులు బిగ్గరగా అరుస్తూ పడుతూ, లేస్తూ దున్నపోతు దగ్గర'కెళ్ళారు.
అప్పటికే-- భయాందోళనలతో, ఒకరి నొకరు కౌగిలించుకుని అటు యిటూ పరుగెత్తుకున్న సుమతి, విద్యాసాగర్లను ఆక్రమించుకుని కొమ్ములతో కుమ్మడానికి సిద్ధంగా వుంది దున్నపోతు,
అదే సనుయంలో రాజా, రాబర్జాలు ముందుకు దూకారు. కొంత "సేపు దున్నపోతుతో పోరాడి, చివరకు దాని 'ముందు. కాళ్ళికు చుట్టుకు పోయారు
కౌని, వాళ్ళ ఒత్తిడి చీమకుట్టినట్లు కూడా అనిపించలేదు దున్న పోతుకు. కోపంతో చిన్నగా అరిచి ముందుకాళ్ళు విదిలించింది.
రాజా, రాబీర్ట్లు పైకెగిరి
“మాతృదేవోభవ
“పితృదేవోభవ
“గురుదేవోభవ'
అంటూ రోజా హిల్స్కి వంద మీటర్ల కిందనున్న కొలనులో పడిపోయారు.
ఆ దృళ్యాన్ని చూసేసరికి మధు, షీర్సీ, లిల్లీ, రసూల్ . దుఃఖాన్ని
16 విశ్వప్రసొడ్ కోపా(ట్రేకాలను అణచుకోలేక, ఒక్కుమ్మడిగా దున్నపోల మీఓప దుమి కారు. కొడుతూ, గుద్దుతూ, తన్నుళూ దున్నపోరును ఎదుర్కొన్నాటు!!!
వాళ్ళు కొళ్లు దెబ్బల గిలిగింతలు పెట్టినట్లయింది దున్నపోరురు. మరోసారి తన శరీరాన్ని యుపించింది. ఆ ఒత్తిడికి దాని పక్కనున్న మధు, షీరీలు కొండ పక్కనున్న కొలనులో పడిపోయ్యారు సలుగురు విద్యార్థులను దున్నపోతు కొలనులోకి విసరడం కళ్ళతో చూస్తూనే వున్నారు విద్యాసాగర్, సుమతిలు, కాని, ఏమీ చెయ్యలేని నిస్సహాయ పరిస్థితిలో ?లాప్రతిమల్లా కొండరమ ఓ చిపర నిలబడి పోయారు!!! , అంతలో లిల్లీ రసూర్లను కూడా కొమ్ములతో పైరెల్తి కొంను లోకి విసిరేసింది దున్నపోతు కొండ మీద నుండి కొలనులో పడుతూ మాతృదేవో భవన పితృదేవో “ఫీన మ్మితుదేవో భవ గురుదేవో భవ అంటూ దశదిశలు , (పతిధ్వనించేటట్లు నినాదాలుజేహ్తూ ల్భృ్దగాః సంతోషంగా కేరింతలు కొట్టారు లిల్లీ, రసూలొల, ఆరుగురు విద్యార్థల్ని కొలనులో పాలేసి తర్వాత తిరిగి కొండ చివరిలో వున్న విద్యాస్నాగర్, సుమతిల మీదవ విజృంభించింది దున్నపోతు. వాళ్ళిద్దరినీ ఒకేసారి ఢీకొనాలని, భయంకరంగా అరుస్తూ ముందుకు పరుగెత్తింది, అది దగ్గరకు రాగానే యిద్దరూ మెరుపులా పక్కకు తస్పు కన్నాడ,
- తను వేగాన్ని _ అదుపులో ెట్టుకోలేకపోయింది దున్నపోతు. ముందుకు పరుగెత్తుతూ కొండమీద నుండి కిందపున్న లోయలోకి పడి పోయింది.
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 17
జరిగిన' సంఘటనలకు, దుర్చటనలకు కొన్ని తణాల స్థంభించి పోయారు సుమతి, విద్యాస్తాగర్లు!
అంతలోనే తమను తాము సముదాయించుకున్నారు. ఆ ఫరిస్థితిలో తామిద్దరూ ఏమీ చెయ్యలేమని నిశ్చయించుకుని. (పజల సవాయంకోనం తమ పారశాలవై పుకు పరుగెత్తారు,
తొ
“అరెయ్, రాజారాం! బైటకు రారా[[”
“ఒరే, రాబర్జ్! ఫైకి లేవరా!”
“అబే, రసూల్ బచ్చా! గట్టుమీదక రారా!”
వోజ'సేవ్ షీరీ! రావే, పైకి!”
“లిల్లీ బుల్లెమ్మా! సీళ్ళలోంచి పైకి లేవపే "”
“అసేయ్ మధులతా! కొలనులోంచి గట్టుమీదకు రావే 1
ఎవరో తమ 'పేర్లుపెట్టి పిలిచేసరికి ఆరుగురు పిల్లలూ కొలనులోంచి గట్టుమీదకు వచ్చారు,
గట్టుమీద వరుసగా నిలబడిన భయంకరమైన ఆరు ఆకారాల్ని చూసి స్టంభించిపోయారు. నిర్నిమేష నేత్రాలతో ఆ అకారాల్ని నఖ-శిఖ పర్యంతం పరీక్షగా చూస్తూ కొన్ని క్షణొలపాటు మొనంగా వుండి పోయారు.
... ఆ ఆకౌరాల్లో ముగ్గురు పురుషుల్లాగు మరో ముగ్గురు స్త్రీల లాగా 'వున్నట్లు అనిపించింది లిల్లీ కి తనలో తాను సర్దుకుని “ఎవరు మీరు? అని అడిగింది,
“డూతలం ” ఓ ఆకారం చెప్పింది.
“దూత్రలా? కోతులా?” హీళనగా అన్నాడు రాబర్ట్,
“*యను-దూతలం యమ-కింకరులం , యమ-భటులం మరో ఆకారం చెప్పింది,
18 విశ్వ(పసాద్
“యమ-దూతల్యో, ,కింకరులో, కొండముచ్చులో పోయి అద్దంలో మీ ఆకారాలు చూసుకోండి---ముఖంనిండా మచ్చలు, చింపిరితల, బైట కొచ్చిన కోరలు, తలమీద మొలిచిన కొమ్ములు---ధూ, రాక్షసుల్లా పున్నారు *” అంది మధు కళ్ళజోడు సవరించుకుని, వాళ్ళవంక తీక్షణంగా చూస్తూ.
“మేము రాక్షసులమే!” అంది ఇంకో ఆకారం.
ఎక్కడనుండి వచ్చారు?” రసూల్ (ప్రశ్నించాడు
“యమలోకం నుండి” అంది ఓ రాక్షసి
“ఎవరు పంపించారు" షీర్ అడిగింది. శేవ్ తలమీద సెట్టు కంటూ,
“మా ఏలిక-.యమ ధర్మరాజు,” చెప్పాడు మరో దూత.
“ఎందుకు పంపించాడట యిక్కడికి” తన _బాట్ట్ హేర్ మెల్ ఇిప్పుతూ అడిగింది లిల్లీ,
“మిమ్మల్ని తీసుకురమ్మని “” సమాధానం చెప్పింది మరో రాక్షసి.
అ యముడు ఏం చేసుకుంటాడు మిమ్మల్ని?” అడిగింది నుధుం
“మాకు శెలీదు ఇద్దరు-ముగ్గురు దూతలు ఒకేసారి అన్నారు.
- మరి, మీకు తెలిసున్నదేమిటంటి” నిలదీసి అడిగాడు రాజా.
ఒం౦య్, ఒసేపి, అరేవ్స, అసేయ్-అని కాకుల్లా- మృగాల్లా అరవనుని
చెప్పాడా మీ యముడు? అతనికి మర్యాద, సభ్యత నాగరికత తెలియదా?”
సమాధానం చెప్పలేక ఓకరి ముఖం మరొకరు చూసుకున్నారు దూళలు,
ఓ దూత సాహసించి “న్బక్రూ! అసలు-చి(తగుప్తుడు యిచ్చిన: చిట్టాలో ఉన్నవాళ్ళ- వీశ్ళేనాగొ. మొదటి దూతను ఉద్దేశించి (ప్రశ్నిం చాడు. |
తన మొల్లోంచి-వస్రంమీద రాసిన అజ్ఞానతాన్ని తీశాడు. దానిలో
ఖ్ వున్న ఒక్కొక్కరి "పేరు చదివాడు, ఆ అరుగురు పిల్లల సేళ్లే పత్రంలో వున్నట్లు దృఢంగా నిశ్చయించుకున్నాడు.
“అనుమానంలేదు, పొరపాటులేదు, వీళ్ళనే చ్యితగు ప్తడు. మన
.పిళ్లలు-దేవళ్ళ క్ష ఏలిక తీసుకురమ్మన్నారు” అని చెప్పాడు మొదటి దూత,
“అయితే పదండి.” అన్నాడు ఆరో దూత,
మరుక్షణంలోనే ఆరుగురు దూతలు తమకు కేటాయించిన "పేర్ల గల పిల్లల చేతులు పట్టుకున్నారు.
“నడవండి ముందుకు !” అన్నారు,
ఆరుగురు పిల్లలు దూతలను అనుసరించారు
గా జ గా! వ
“రాజా! యమలోకం అంపే ఏమిటి?” అడిగింది మధు.
హఠ విశ్వంలో పధ్నాలుగు లోకాలున్నాయట, అందులో అదొకటి, దీన్ని *“నరకం' అని కూడా అంటారు.”
“యమలోకం ఎలా ఏర్పడింది”
“మన భూలోకంలో---రష్యా, అమెరికా, ఇండియా, చెన్నా (బిటన్ ఇటలీ, జర్మనీ, జపాన్ మొదలైన దేశాలు పున్నశ్లే- దయ్యాల దేశం, రాక్షసుల దిబ్బ, భూతాలదేవి, పిశాచాల నగరం, శంథిణీ రాజ్యం, ఢాకినీ దేశంలాంటి మరికొన్ని దేశాలు కలిసి యమలోకం అయి వుంటుంది” అన్నాడు రాజా,
అలా మాట్లాడుకుంటూ దూతలతోపాటు నడుస్తూనే వున్నారు పిల్లలు, క్ష
కొంతదూరం వెశ్ళేసరికి కాళ్ళ నొప్పులు పుట్టాయి లిల్లీ కి బేలగా రసూల్వంక చూసిరీది.
ఆమె బాధను అర్థంచేసుకున్నాడు రసూల్, “లిల్లీ!” వాహనాన్ని ఇంగ్లీష్లో ఏనుంటారు?” అని అడిగాడు.
“వెహికిల్ ౮”
“తెలుసులేవోయ్ నాకు,” అని తన చెయ్యి పట్టుకున్న _రాక్షసిని ఆప్పజేశాడు.
(పళ్నొర్థకంగా అతనివంక చూసింది ఆ రాతసి,
“అసలు మీ "పేర్లు ఏమిటి” అడిగాడు రసూల్.
“నా పేరు సింగోడీ . వీళ్ళ 'పేర్లు- లంగాఢీ, డుంధున్కి లింగఢ్యా
26 విశ్వప్రసాద్ జంభూఢా, మిండకుడు "” అంది ఆ రాక్షసి.
“మీ పేర్లు (బ్రహ్మాండంగా వున్నాయి. కాన్ని మీ యమధర్మరాజుకి శీధాఢుల్లాంటే వెహికిల్స్ ఏమీలేవా” అని అడిగాడు రసూల్,
అతని (సశ్న అర్ధంగాక "మిగిలిన ఐదుగురు దూతోట కూడా ఆగి పోయారు ,
కళ్ళజోడు తీసి చొక్కాతో తుడిచి మళ్ళీ పెట్టుకున్నాడు, “టు వీలర్, త్రీ వీలర్, ఫోర్ వీలర్లాంటి వెహికిల్స్ ఏమీలేవా మీ యముడి చగ్గిరోో ఆ వాహనాలు ఎలా వుంటాయో, ఎలా నడపాలో నటించి చూపిస్తూ అడిగాడు రసూల్,
శల అడ్డంగా వూపారు దూతలు,
“కనీసం విమానాలు, హెలీకాఫ్టర్ల యినా లేవా?” షీరి అడిగింది.
మరోసారి త్రం అడ్డంగా వూపాథ దూతలు,
“సేమ్ షణ ప్ర యముడు చ్రాలా పూర్ ఫెలో, అలాంటి వీద వొడి దగ్గరకు రావడం, టైగౌ సడిచి రావడం మాకే సిగుగా వుంది” బిగ్గ రగా మౌక్ ఆర్గన్ వాయిస్తూ అన్నాడు రాబర్లొ, గ్
“యన్! షేమ్ షేక్సు * అన్నారు మిగిలిన పి లల.
వీనిని మనోభావాల్ని (గ్రహించారు దూతటో వాళ్ళు తమ ఏలి న రసమానిస్తున్నట్లు కావించారు. ఆ పిల్లలమీద చాలాకోపం వచ్చింది. వహ ఉక నంచకని, తమ ఆకౌరాల్ని పదిరెట్లు "పెంచు దూ ట్ అరగుడీవ తరచెయ్యి తెరిచి ముందుకు చోపారు, "ఆరుగురు
మరుక్షణంలోడో చి కీ తమ అరవేత్రుల్లో నిలబెట్టుకున్నారు, అకాళంల్లో3గ ప్రయాఖం రన్, వన్న దూతలు పిల్లలతో. సహా
సమన భల బమ్యనారంభింకారు! గ్ల చూస్తూ, 6 ఎంతో అందంగా వుంది". అంది మధు కిందకు మరొకటి న వో త్రి విశ్వంలో భూలోకంకం'పే అందమైన లోకం ఇ డు రాబర్ట్స్, ల
శో
సూర్యుడు అ స్పమిస్తున్నాడు,
సుమతి, విద్యాసాగర్ ల పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, ఒగరుస్తూ విద్యా అయం గేటు దగ్గర ఆగిపోయారు. "
ఆ పరిసరాల్లో ఆడుకుంటున్న పిల్లలము, ఉపాధ్యాయులు వారి పరి స్థితి అర్ధంగాక గబ-గబొ వచ్చి వారిని చుట్టుముట్టార
వాళ్ళను దూసేసరికి---అంతవరకు అణచువన్న బాధ పొంగిపొర లింది, దుఃఖాన్ని అప్పకోలేక "గేటు పట్టుకుని భోదన ఏడవనారంభించారు సుమకి, విద్యాసాగర్ లు,
“ఏం జరిగింది” వయసు, అనుభవం గల ఉపాధ్యాయుడు, ఆచారి నెమ్మదిగా అడిగాడు.
కొంత సేపటికి బాధను, దుఃఖాన్ని నిగమింగుకున్నాడు విద్యా సాగర్. తన్లను తాను తమాయించుకున్నాడు. గద్దదస్వరంతో జరిగిన దుర్దటనట వివరంగా చెప్పాడు,
అతను చెప్పిన, మాటలు వినేసరికి అక్కడ గుమిగూడిన విద్యార్థులే కాకుండా, ఉపాధ్యాయులు కూడా దుఃఖాన్ని ఆపుకోలేకపోయారు ఒక్క సారిగా అంళా గొల్లున ఏడవసాగారు.
వారి ఆ ర్హనాదాలతోను, ఏడుపులతోను ఆ పరిసరాలన్నీ (ప్రతిధ్వనిం చాయి,
(పకృతి కూడా తన ఆవేదనను అణచికోలేకపోయింది.
(ప్రళయం రాబోతున్నట్లు- నలువైపుల సుడిగాలి చేలరేగింది.
తల విరబోసుకున్న శోక దేవతల్లా చెట్లకొమ్మలు వూగిపోతు
4 న్నాయి!!
(ప్రాణాలు పోతున్నట్లు రెక్కలు కొట్టుకుంటూ, ఎగురుతోన్నాయి పతులు!!!
మృత్యువు తరుముకొస్తున్న ట్లు అరుస్తూ, అటు-యిటూ. పరుగెత్తు తోన్నాయి- చిన్న చిన్న జంతువులు!!! న
ర! విశ్వ(పసాద్ చిటపట చినుకులు పడుతోన్నాయి!!!
కొన్ని కణాల్లోనే భయంకరంగా మారిపోయిందీ వాతావరణం.
ఆచారి తనను తాను సంబాళించుకున్నాడు. పక్కనున్న ఓ ఉపా -ధ్యాయుని భుజం మీద చెయ్యి వేశాడు.
“ఆఫీసు రూషమ్లోకి పదండి” అన్నాడు.
ఇద్దరూ ఆఫీసు గదిలోకి వెళ్ళారు. పోలీస్ వారికి అగ్నిమాపక దళం వారికి, 'నెక్యూరిటీ ఆఫీస్మర్లకు జరిగిన దుర్దటన గురించి వివరంగా ఇప్పారు.
“పది పధిహేను నిముషాల్లో మేము రోజా హిల్ళొకింద వున్న కొలను దగ్గరకు వస్తాము, మీరు కూడా అక్కడకి రండి” అన్నారు అధికా రులు,
ఆచారి మరో ఉపాధ్యాయుడు బైటకు వచ్చిం ఆ విషయం ఆక్కడ పన్న వారందరికీ చెప్పారు,
నరుకణంలోనే విద్యార్థులు ఉపాధ్యాయులు సుడిగాలిని, సర్షపు చిను -కుల్ని చీల్చుకుంటూ, పడుతూ, లేస్తూ రోజా పాల్చ్కు వంద మీటర్లు కింద నున్న కొలను వైపుకు పరుగెత్తారు!!
న! ణి జు ఖ్
సూర్యడు అ స్పమించాడు.
నలువైపుల చీకటి తెరలు అలుముకున్నాయి.
విద్యార్థులు, ఉపాధ్యాయులు ఒగరుస్తూ: ఆయాసపడుతూ. గుట్టలు మెట్టలు దాటి కొలను దగ్గరకు చేరుకున్నారు.
అప్పటికే పోలీసువారు మోటారు 'నైకిళ్ళ మీద, జీపుల్లోను వచ్చారు. కొలనుకు రెండు వై పులొసెర్బొ డైట్లు వేశారు.
ఫైర్ సర్వీస్వారు, నెక్యూరిటీ డిపార్టుమెంటువారు, ఎన్నెన్నో పరిక్ష
రాలతో అక్కడికి నచ్చి చేరారు,
కొందరు పోలీసువారు, మరి కొందరు అగ్నిమాపకదళంవారు,
ఇంకొందరు 'నెక్యూరిటీవారు- దాదాపు యిరవై మంది కొలనులోకి దుమి కారు.
పిల్లలు-దేవున్ళ 23 విద్యాద్ధులు, ఉపాధ్యాయులు నిస్సహాయ పరిస్థితిలో విలపిస్తూ ఏడుస్తూ ఒడ్డున నిలబడిపోయారు.
“ఆ పిల్లలు మా కోసం తమ (ప్రాణాలు అర్చించారు. వాళ్ళంతా త్యాగబుద్ధిగల బాల పీరులు, అలాంటి విద్యార్థులు చదువుతున్న మా సూలు, వాళ్ళకు విద్యను బోధిస్తున్న మా జీవితాలు ధన్యమైపోయాయి. వొళ్ళ కోస౦ మేము మా (ప్రాణాలు యిస్తాం” అంటూ దుఃఖాపేశాలతో ఎన్నోసార్లు కొలనులోకి దుమకటోయారు సుమతి, విద్యాసాగర్ లు,
*'అప్పటికే వారి బాధను ఆపేదనను, ఆత్మార్పణ (వయళ్నాలను గమనించిన ఉపాధ్యాయులు, పోలీసులు వారిని పట్టుకుని బలవంతంగా అపు జేశారు.
కొంత సేపటికి ఓ పోలీసు ఉద్యోగి షీరీ దేహాన్ని పట్టుకుని ఒడ్డుకు చేర్చాడు.
అగ్నిమాపకదశ్రం ఉన్నతోద్యోగి- రసూల్, లిల్లీ!ీల శరీరాలను పైకి తీసుకు వచ్చాడు.
"పెళ్యూరిటీవారు రాబిర్జ్, రావారాం, మధులతల 'దేవోలను కొలను గట్టు మీదకు చేర్చారు, /
ఆ దేహాల మీద పడి విద్యాష్టలు ఉపాధ్యాయులు. గొల్లి గొల్లున ఏడ్చారు. రక్షణశాఖవారు;, అగ్నిమాపకదళంవారు, "సెక్యూరిటీవారు అతి (ప్రయత్నం మీద విద్యార్థుల్ని, ఉపాధ్యాయుల్ని సముదాయిస్తూ: ఓదార్చారు,
“సార్! పిలవగానే పచ్చి మీరంతా చేసిన సహాయానికి జీవితమంతా కృతజ్ఞులమై వుంటాము మేము ”" అంది సుమతి.
“థేంక్యూ మేడమ్! ఇది మా ఉదోోగధర్మం. మానవసేపే మా ధ్యేయం” అన్నారు మూడు ఛాఖల అధికారులూ, ॥
వారిలో ఓ పోలీసు ఆఫీసరు “సార్! మీరు అనుమతిస్తే ఈ ఆరు దేహాలను పోస్టుమార్దంకి తీసుకెళతాం” అన్నాడు.
“నో నెనవ్వర్ ప్లీజ్ పీళ్ళంళా నా వీడ్డలు కత్తులు క త్తేరలతో పీళ్ళ శరీరాలకు నొప్పి కలిగించనద్దు బాధించవద్దుః”
“అభం, శుభం తెలియని ఈ చిన్నారులు ఏం అపరాధం చేళారు?
ఏం పాపం చేశారు? ముక్కుపచ్చలారని ఈ నసికందులకు అప్పుడే ఆయుష్షు పూర్తయిందా?? లేషంటే వాళ్ళకు యింత పెద్ద శిక్ష ఎందుకు విధిం చారు??? ల
“మా పృల్లలకు (ప్రాణాలు ఫొయ్యండి. లేదా నుమ్మల్ని మా పిలల దగ్గరకు చేర్చండి. అని మేము అల్లాను, ఏస్యుసభును, దేవుళ్ళను, దేవ తలను అడుగుతాం, వేడుకుంటాం, (ప్రార్థిస్తాం, పోరాడతాం. ఈ విషయంతో వాదోపవాదాలు వద్దు ప్లీజ్ నో అర్గమెంట్స్ మవ్మల్ని మా మార్గంలో వెళ్ళనివ్వండి” అని, రాబర్ట్ రసూల్ల దేహాలు భుపౌల మీద వేసుకున్నాడు విద్యాస్తాగర్.
చుదక్షణంలోనే షీరీ, లిల్లీల శరీరాలు ఎత్తుకుంది సుమతి.
రాజ్సా మధుల దేహాలను భుజాల మీదకు చేర్చుకున్నాడు ఆచారి,
ఆడుగురు విద్యాద్ధలను ఎత్తుకున్న ఉపాద్యాయులతోపాటు విద్యా ర్థులు తదితర ఉపాధ్యాయులు బాధతో, ఆవేదనతో గుండెలు పగిలేటట్లు ఏడుస్తూ, అక్కజినుంచి ముందుకెళుతుంపే రశక దళాలనారి హృదయాలు (దవించుసపోయాయి.
త్
ఆకాశంలోను, మేఘాల్లోను, యితర(త్రా గోళాల మీద (ప్రయాణం చేసి-చేసి యమలోకం ముఖద్వారం దగ్గరకు చేరుకున్నాడు యమ దూతలు, అంళవరకు అరచేశుల్లో వున్న పిల్లల్ని కీందకు దింపారు,
“జమ్ జట్కా లిల్లీ! యమలోకాన్ని యింగ్షీషులో ఏమంటారు” అడిగాడు రసూల్ కళ్ళజోడు సపరించుకుంటూ,.
“యమలోకాన్ని 'నరకం' అని కూడా పిటసారని రాజా చెప్పాడు. నరకం అంటే 'హెరో , " అంది లీ. క్
లం
“తెబనులేవోయ్? యమలోశాన్ని నరకమని, నరకాన్ని "హెర్" అని అంటాప తెటసులే . ఒక్కమాట అడిగితే ఓ లెక్చరిచ్చి వంద మాటటబ చెబుతున్నావ్?” అన్నాడు షర్ట్ దులుప్పకుంటూ రసూల్
పిల్లల-దేవుళ్ళ 25
“ఏమిటి . . మీ యిద్దరి మధ్య మళ్ళీ ఏం వచ్చింది?” రాబర్ట్ అడి గాడు,
“ఇవాళ కొత్తకాదు ఎప్పుడూ వుండే న్యూవెన్సే'” అంది లిల్లీ నవ్వుతూ. |
“*శేన్లు నీకు న్య్యూసెన్సొగా వున్నానా?. మళ్ళీ ఆ మాఏ అన్నావో సీ ముక్కు కొరికేస్తాను” అన్నాడు రసూల్.
“ఇంతకూ విషయ మేమిటి” అడిగింది మధు.
“వెరి సింపుల్ ఈ యమలోకాన్ని “హెల్' అంటారు మీరంళా. థై ర్యంగా వుండండి. ఈ హెర్, యముశు యమదూతలు మనల్ని ఏమీ చేయలేరు. ఒకవేళ మనకి కీడు తలపెట్టారో ,. అవసరమైతే నేను యము డితో మైట్ చేస్తాను. మీరంతా యమ దూతలకో పోరాడండి ఈ హెల్ని చిటికలో స్మాష్ చేసేద్దాం” చొక్కా కాలరు పైకి లేపుకుంటూ. చెప్పాడు రసూల్.
“గుడ్. వెరీ గుడ్. మేము. రెడి” అన్నారు షీరీ మధు, రాబర్ట్, రాజులు,
కాని లిల్లీ తన అభిప్రాయం చెప్పలేదు.
“ను వ్వేమంటావ్ లిల్లీ ?” అడిగాడు రాదిర్డ్,
“రసూల్కి పిచ్చెక్కింది * నీ ముక్కు కొరికేస్తాను', యముడితో ఫైట్ చేస్తాను;' “'యమలోకాన్ని స్యాష్ చేస్తాను అని డందాలు కొడుతూ, పిచ్చి పిచ్చిగా మాట్లాడుతున్నాడు.
“అర్జంట్ గా ఇతన్ని మెంటల్ హాస్పిటల్లో చేర్చండి” అంద్భి లిన్లీ కోపంగా
“ఇక్కడ పిచ్చి ఆసువ(త్రి ఎక్కడుందో తెలీదు, భూలోకానికి
సవెళ్ళిన తర్వాత నేను దగ్గరుండి రసూల్ని మెంటల్ హాస్పిటల్లో చేరు స్తాన” అన్నాడు రాజా చిరునవ్వు నవ్వుతూ,
“మనం మీ భూలోళౌనికి వెళతామా?”
తను అనుమానాన్ని వ్య క్తంచేస్తూ అడిగారు-మధు, పేరీలు.
వాళ్ళ (ప్రశ్నక సమాధానం చెప్పటోయాడు రొజా.
26 విశ్వప్రసాద్ _ ఇంతలో --- “ముందుకు నడవండి అని గద్ధించారు యమ దూతలు,
ఆరుగురు పిల్లలు రెండడుగులు ముందుకు వేశారు.
అదే సమయంల్లో--"“ఆయ్మ్య్ “అంటూ ఎవరో బిగ్గరగా ఆవిస్తున్న శబ్దం ఆ పరిసరాల్లో భయంకరంగా (తతిధ్వనించింది.
ఆరుగురు పిల్లలూ ఉలిక్కిపడ్డారు. భయం-భయంగా యమలోకం ముఖద్వారం వైపుకి చూశారు,
ద్వారానికి ఇరవై మీటర్ల దూరంలో యాభై మీటర్ల ఎత్తు, అరవై మీటర్ల చుట్టుకొలత, పెద్ద బొజ్జ, ఒంటినిండా బొచ్చు; మచ్చలు, చిన్న తల చింపిరిజుట్టు-అచ్చం వెయ్యిటన్నుల గుమ్మడికాయలా వున్న ఓ భయంకర మైన అకారం కన్పించింది.
“హే ఖుదా! రొక్షసిలా వుంది” అంది షీరీకేప్ సవరించుకుంటూ,
“మామూలు రాక్షసికాదు-(బహ్మ రాక్షసిలా పుందొ అన్నాడు రాబర్ట్ మౌత్ ఆర్షన్ వాయించడం అపుజేసి. -
“బాను! అత్షరాలా (బ్రిహ్మరాకుసే *” ఇప్పింది సింగోడీ.
“ఆ రాక్షసిగారికి ఎంతమంది పిల్లలు?” అడిగింది షీరీ,
“పిల్లలు లేరు” అన్నాడు జంభూఢ,
"పెళ్ళయిందా?”
“లేదు *”" అంది మరో రాతసి.
“ఆ గేటు 'దగ్గర కూర్చుని ఏంచేస్తుంది?” అడిగింది మధు జారి పోతున్న కళ్ళజోడు పైకితోస్తూ.
“ఇతరులెవరూ త్లోపలికి (ప్రవేశించకుండా, సింహద్వారం దగ్గర కౌపలా కాస్తుంది” అన్నాడు మరోద్దూతి.
“బాప్రే! చాలా భయంకరంగా వుంది, మన “ఆం(ధ్రాలోని గూండాల కంటే, రౌడీలకంచే మహా భయంకరంగా వుంది. అలాంటి రాక్షసిని బతక నివ్వకూడదు. తుపాకితో కాల్చి చంపేయాలి" అంది షీరీ.
“అది చావదు” అన్నాడు ఓ దూతం
“*ఫ్వీండ్ బాంబ్ విసిరితే” అడిగింది మధు.
'పిల్లలు-దేవుళ్ళ 27
“"బాంబులకి; ఫిరంగులకి చావదు ఆ రాక్షసి, అంతేకాదు-ముక్కలు ఘుక్క_లుగా నరికి లక్ష ముక్కలు చేసినా ఆ (బ్రహ్మరాక్షసి చావదు. పది క్షణాల్లో ఆమె శారీర భాగాలన్నీ కల్సిపోయి, తిరిగి యధా[ప్రకారలగా ఆ గేటు పక్క కూర్చుంటుంది”
“వెరీ డేంజరస్. డెవిల్” అన్నాడు రసూల్.
“అంకేకాదు. ఆమె శ్వాస విడిస్తే, మీరంతా పది ఆమడల దూరం వెనక్కి ఏగిరిపోతారు” అంది లంగాడీ,
“శ్వాస పీల్చుకుంయే ఇొ రాజా (పష్నించాడు,
“ఇంకేముంది? మీరంళలా ఆమె నాసికా రం(ధ్రాల్లోంచి కడుపులోకి వెళ్ళిపోళారు.”
“ఏసు(ప్రభూ'! నువ్వే మమ్మల్ని కాపాడాలి” అంది లిల్లీ .
లగ్దే సమయంలో (బ్రహ్మరాక్షసి చిన్నగా అరుస్తూ, డీర్హ శ్వాసను తీసుకుంది.
మరుక్షణంలోనే ఆ పరిసరాల్లో నున్న పాములు, డేగలు, రాబం దులు, గుడ్డగూబలు, నక్కలు, ప్నలులు, సింహాలతోపాటు ఆనుగురు పిల్లలు ఆ (బహ్మరాక్షసి నాసికా రంధధ్రాల్లోంచి కడుపులోకి వెళ్ళిపోయారు,
ళు
పిల్లల దేహాలను వినాయషని గుడి దగ్గరకు తీసుకువచ్చారు -సుమతి? విద్యాసాగర్, ఆచారి, తదితర ఉపాధ్యాయులు, విద్యార్థులు.
తమ ఉద్యోగధర్మం (ప్రకారం ఆ పిల్లల దేహాల ఫోస్ట్ మార్టమ్కి సంపించాలి పోలీసులు.
కాని, దేవాలయం లాంటి విద్యాసంస్థను నడుప్పతున్న సుమతి, విద్యాసాగరొల కోరికమీద తాత్కాలికంగా" తమ బాధ్యతను విరమించు కున్నారు,
అయినా, దుఃఖావేశాలతో ఎవరు, ఏమి అఘాయిత్యాలు చేసుకుం టారో అన్న అనుమానంతో విద్యాలయం ఉద్యోగులు, విద్యార్థులతో పాటు పోలీసులు, అగ్నిమాపక దళంవారు, నెక్యూరిటీ డిపార్టుమెంటు వారుకూడా
వినోయకుని గుడి దగ్గరకు వచ్చారు.
పిల్లల శరీరాలు వినాయకుని విగ్రహం ముందు పడుకోబెట్టారు- సుమతి, ఆచారి, విద్యాసాగర్లు,
- ఆ దుర్చృటనను; ఆ దృశ్యాన్ని చూడలేక విద్యార్థట, ఉపాధ్యా యులకు, "పెద్దలు గొల్ల-గొల్లున ఏడుస్తుండగా---
“విఘ్నేశ్వరా! సీఏ్ పిల్ల లంచే ఇష్టమని, వాళ్ళకు ఎదురయ్యే సకల విఘ్నాలను తొలగిస్తావని, వాళ్ళకు విద్యాబుద్దులు చెప్పి, వంద నంవ తరాల _ఆయుస్షు (వసాదిస్తావని, నీ గుడి యిక్కడ కట్టుకుని (ప్రతిరోజు నిన్ను (పొర్థిస్తున్నాం, నీకు పూజలు. చేస్తున్నాం, ఇంతవరకు పెద్దన్నగా మా పిల్లలందర్నీ- కంటికిరెస్పలా కాపాడావు. కాని ఈ రోజున పిల్లల - సీ తమ్మున్ళ ఏం పాపం చేశారు? వాళ్ళను మృత్యుదేవత ఎందుకు కబళిం చింది” ఇంత అన్యాయం జకుగుకుంపే నువ్వు చూస్తూ ఎలా వూంయ కున్నావు?”
పిచ్చిపట్టినట్లు, పూనకం వచ్చినట్లు వూగిపోతూ పదే పదే (వ్రళ్నిం చింది సుమతి.
“వినాయకా! మన పారళాలలోని పి శ్రరందరికీ నువ్వంటే ఎంతో యిష్టం, నిన్ను తము అన్నలా భావించి గౌరవిస్తున్నారు భక్తితో పూజల చేస్తున్నాడ, అలాంటి ముద్దుల తమ్ముళ్ళకు, బెల్లెళ్ళకు, దుష్టశక్తుల వలన అన్యాయం జదగుళుంపే ఎలా సహించావు? ఎలా భరించావ” ఎలా క్షమించావు??? ్లీ తమ్ముళ్ళ మీద చెల్లెళ్ళమీద (పేమలేదా? వాళ్ళకు అన్యాయం చేసిన దుష్టశక్తల్ని ఎదిరించే క క్రి లేదా? ఇసలు నువ్వు సర్వ శకి సంప్రన్నుడయిన వినాయకుడి వేనా, లేక కేవలం రాతి వి[గహానివా??? చెప్పు చెప్పు నిన్ను సమ్మిన నీ చిన్నారి తమ్ముళ్ళకు చిట్టిచెల్లెళ్ళకు యింత అన్యాయం జరుగుతుంపే-నోరులేని మట్టిబొన్ములా ఎలా పుండగలి గావ్???” అన్నాడు ఆవేదనతో విద్యాసాగర్,
వారి వెనక్కి వచ్చాడు ఆచారి. ఇద్దరి భుజాలమీద చేతులు వేశాడు, “సుమతీ, సాగర్ జరిగిన దుర్హటనకు విఘ్నేశ్వరుడు. బాధ్యుడు కాడు అయన్ని సంజాయిషీ అడగడం భావ్యంకాదు* అన్నాడు ఓద్దారుస్తూ,
షిల్లలు- దెవుళ్ళు 29
“మరెవరు బాధ్యులు” అడిగింది సుమతి.
“ఆ పిల్లలే బాధ్యులు” చెప్పాడు అచారి,
“అం'పే, వాళ్ళు దుర్మార్గులు, దుష్టులు, పాపులా? పది-పన్నెండు సంవత్సరాల వయస్సులోనే వారి ఆయుషు తీరిపోయిందా?” పొంగి పొరట లున్న దుఃఖాన్ని అణచుకుంటూ (వళ్నించిండి సువతి.
“అది మనం తెలునుకోవాలమ్మా!” అన్నాడు ఆచారి.
“తెలుసుకుందాం, పదండి. దేవుళ్ళందర్నీ అడుగుదాం. వీళ్ళు చేసిన పాపాలేమిటో ఇంత చిన్న వయసులో వీళ్ళు ఆయుషు ఎందుకు పూర్త యిందో (పతిదేపుణ్నిః, (ప్రతి దేవతను అడుగుదాం” అని రసూల్,
" రాబర్డ్ల శరీరాలను భుజాఅమీద వేసుకున్నాడు విద్యాసాగర్.
లిల్లీ, నుధుల డేహాలను ఎత్తుకుంది సునుతి.
రొజా, షీరీల శరీరాలను తన భఖుజాలమీదకు చేర్చుకున్నాడు ఆచారి,
వొళ్ళు ముందు నడుస్తోంపే-పారశాల విద్యార్థులు, ఉపాధ్ధ్యాయులు వారి వెనక నడప నారంఖించారు.
వారిని ఆ దుఃఖ సమ్ముదంలో విడిచిపెట్టి వెళ్ళలేక పోలీసువారు, అగ్నిమాపక దళంవారు, సెక్యూరిటీ డిపొర్దమెంటువారు---వారిని అనుస రించారు,
ఫ్ గా! షా ఖే
పిల్లల్ని ఎత్తుకుని మసీదు దగ్గరకెళ్ళారు. అంతా దీక్షగ్గా అంకిత భావంతో నమాజు చెళారు, తమ పిల్లలకు జరిగిన అన్యాయాన్ని సవరించ మని అల్లాను వేడుకున్నారు.
అక్కడినుండి చర్చి దగ్గర కెళ్ళారు. తమ పిల్లలకు న్యాయం చెయ్య మని ఏస్ముప్రభువును (ప్రార్థించారు.
ఆ తర్వాతీ నగరంలో నలుమూలలనున్న దేవుళ్ళను; 'దేవతలను దర్శించుకుని తమ విన్నపాన్ని వినిపించాలని ముందుకు బయలుదేరారు సుమతి, సాగర్లు, "
విద్యార్థులు, ఉపాధ్యాయులు, అధికారులు విచార వదనాలతో వారిని అనుసరించారు.
భ్
(బిహ్మరాక్షసి కడుపులో కెళ్ళిన పిల్లలు రెప్పలు రెప-రెప లాడిం చారు,
చీకటి ఎటు చూసినా చీకటిగానే వుంది. కంటిముందు ఏమున్నదో కనిపించడంలేదు.
ఒక్కొక్కలరి.'పేరు పెట్టి పిలిచాడు రాజా.
ఆ ధ్వనిని అనుసరించి ఐదుగురూ అతని దగ్గరకు చేరారు. ఒకరి నొకరు పేర్లు పెట్టి పిలుచుకన్నారు, చేతులు కలుపుకున్నారు. ఆరుగురూ వున్నట్లు నిశ్చయించుకుని సంతోషించారు.
“వెరీ హేపీ * అంది మధు.
“మననుంళా క్షేమంగా వున్నాం, కౌన్సి అది వెరీ డేంజరస్ డెవిల్” అంది షీరీ కేప్ సవరించుకుంటూ.
“ఎస్ వెరీ వెరీ డేంజరస్ డెవిల్! తుపాకులతో కాల్చినా కత్తు అత్తో ముక్కలు ముక్కలుగా నరికినా యిది చావదట” అంది నుధు కళ్ళ జోడు తుడుచుకుంటూ,
“అయితే దీనిని చంపడమెలా?” అడిగాడు రసూల్,
“ఇలాంటి రొక్షసుల ప్రాణాలు వాళ్ళ శ రీరాల్లో వుండవట ” అంది షీరీ,
“మరెక్కడుంటాయట?” (వళ్నించింది లిల్లీ,
“చిలుకల్లోనుు పిచ్చుకల్లోను, పక్షుల్లోను వుంటాయట అఆచిట కనో, పిచ్చుకనో చంపేతే ఈ రాక్షసి చస్తుంది” చెప్పాడు రాజా.
“ఈ (ద్రహ్మరాక్షసి (ప్రాణం ఏ పక్షిలో వుందో, ఆ పక్షీ ఎక్క డుందో ఎలా తెలుసుకోవడం?” అడిగాడు రాబర్జ్.
“మనం యిక్కడ కొన్ని (టిక్సు, జిమ్మిక్సు చేసి ఈ రాక్షసిగారి (ప్రాణం ఎక్కడుందో తెలుసుకోవాలి. లేదా ఇక్కడినుంచి మనం బైటకెళ్ళి ఆ రహస్యం తెలుసుకోవాలి” అన్నాడు రాశా.
“ఏలా?” అడిగింద్ర షీరీ,
పిల్లలు-దేవుళ్ళు 3
“సామ-భేద-దండోపాయాలు వువయోగిద్దాం.”
“అంపే.?”
“ముందు (బ్రహ్మరాక్షసి గారిని వేడుకుందాం. తర్వాత రకరకాలుగా హెచ్చరిద్దాం. లేదా పోరాడదాం. .” చెప్పాడు రాజా.
“మైగాడ్! ఈ రాక్షసితో పోరాడి గెలవగలమా?” గుండెల్ని సవ రించుకుంటూ అంది లిి.
“మెడియర్ బదర్స్చ్ అండ్ సిస్టర్స్! ఏది ఎలా వన్న? భూత వర్ధమాన కాలాల్లో నీతి, న్యాయం, ధర్మాలే జయించాయి. భవిష్యత్తులో కూడా యివే జయిస్తాయి. ఈ న్యాయాల కోసమే మనం ఈ రాక్షసితో పోరాడాలి, భగవంతుని ఆశీర్వాదాలు కూడా పొందాలి” అన్నాడు రాజా. (డ్రాయింగ్ బుక్కు, పెన్సిల్ వూపుతూ.
“ఓ.కే. మేము రెడ” అన్నారు మిగిలిన పిలు.
వు వ్ వ వ్ల
“హలో మిస్ (బహ్మరాక్షసీ!” బిగ్గరగా అరిచింది లిల్లీ,
“హహ్హహ్హ్హ " అంటూ అటు-యిటూ వూగుతూ ఆ రాక్షసి చేసిన వికటాట్టహాసం భయంకరంగా వినిపించింది.
ఆ ధ్వనికి, ఆ రాక్షసీ కదలికకు ఆపాదమస్తకం కంపిస్తూ, అటు- యిటూ వూగిపోయారు పిల్లలు,
కొన్ని క్షణాలకు రాబర్ట్ తేరుకున్నాడు.
“రాక్షసిగారూ! మేము ఆరుగురు పిల్లలం, మీ కడుపులో వున్నాం, ఏటు చూసినా అంధకారం , గాఢాంధకారం మీ కడుపులో కరెంటుగాని, టార్చిలైట్లు గాని, కిరోసిన్ డీపాలు గాని, కనీసం ఆముదం (థమిదలుగాని లేవా?” అనడిగాడు.
“హహ్హహ్హా మీకు వెలుతురు కావాలా?” ఎవరో హేళనగా నవ్వి అడిగినట్లనిపించింది.
“యన్ మేము చీకట్లా వుండలేము. చీకటి బతుకంపే మాకు అసహ్యం” అన్నాడు రసూల్,
మరుక్షణంలోనే ఆ రాక్షసి కడుపులో పది ట్యూబాలైట్లు వెలుగు
32 విశ్వప్రసాద్ శున్నట్లు 'వెలుకురు వ్యాపించింది, ॥ న్ ఆ వెలుశురులో ఒకరినొకరు చూసుకుని ఆరుగురు పిల్లలూ ౩50 తలు కొట్టారు, ॥ “అద్దిర బన్నా!!! భలే. భలే బలేగుంది- ఈ వెలుకురు, రాక్షసి గారి కడుపులోని "పేగులు, ఎముకలు అన్నీ కనిపిస్తోన్నాయి” అన్నాడు రాబర్బ్ మౌత్ అర్గన్ వాయిస్తూ, “రాక్షసిగారూ! మీ పేరేమిటి? అడిగించి మధు జారిపోతున్న కళ్ళజోడు సవరించుకుంటూ, “హీమ్--హూమ్--విష్. * ఎక్కడనుండో స్పష్టంగా విని పించింది, “హీాహూలాహా గారూ! మీకు చాలా యిష్టమైన దేమిటి?” షీఠీ అగ్గింది, “నరమాంసం , పిల్లల "లేత మాంసం అంసే నాకు చాలా చాలా యిష్టం” అంది రాక్షసి, “మీకు యిష్టమైన పిల్లలు. ఎక్కడున్నారు” అడిగింది లిన్లీ, “నా కడుపులోనే వున్నారు.” “అంపే మేమా? “హహ్హహ్హా. మీరే మిమ్మల్ని నమిలి తినేస్తాను ౫ “మేము నములుడు కాము” అంది మధు, "మిమ్మల్నీ, మీ కాత ముత్తాతల్ని.కూడా కర-కరా నమిలి మింగేయ గలను అంటూ వికటాట్టవోసం చేసింది హీ--హూ---వా, ఆ రాక్షసి అలా నవ్వేసరికి దాని కడుపు డాన్స్ చేస్తున్నట్లు అటు- యిటూ వూగంది, ల కదలికకు పుటొనాలొలా ఎగిరెగిరిపడుతూ చెల్లాచెదురై పోయాడు పిల్లలు!!! అ రా శ్రి ఆరుగురు పిల్లల దేహాల తీస్టుకుని “పెద్దమ్మ. గుడి దగ్గర కెళ్ళార్డు
షిల్లలు-దేవుళ్ళు 33 పిల్లల్ని ఆ దేవత ముందు వదుకోబెట్టాప- ఆవారి, సుమతి, సాగర్లు,
“అమ్మా! అమ్మలందరికీ అన్ముః "పెద్దమ్యా! లేత పయసులో ఏ పాపం ఎరగని ఈ విడ్డలక అన్యాయం జరిగింది కరుణించు తల్లీ! వీళ్ళకు జరిగిన అన్యాయం సవరించు త ీ,- 'ెద్ధమ్మా!” అంటూ, అవిరశధారగా కన్నీళు క్షాలుస్తూ వేడుకుంది సునుతి,
“తల్లీ, పెద్దమ్యా! వైడమ్మాః సంతోషమాతా, మరిడమ్యా, నూకా లమ్మా, పోచమ్మా, గంగమ్మా! మీరంతా దేవతలు. అదిశక్తుట, మహా భక్తులు మీ శక్తికి మించినది, మీకు అతీతమైనది ఏమీలేదు, ఈ చిన్నారు లంతా మీ ముద్దుబిడ్డలు పీళ్ళకు న్యాయం చెయ్యి తల్లీ!” అని (ప్రార్థించాడు విద్యాసాగర్
మిగిలిన ఉపాధ్యాయులు, విద్యార్థులు సెద్దమ్మ తల్లిని రకరకాలుగా వేడుకున్నారు.
ఫలితం కనిపించలేదు
ఖే ష్ ష్ షా
పెద్దన్ము గుడినుండి ఆంజనేయ స్వామి మందిరానికి పచ్చారు.
“ఆంజనేయా! గుండెలు చీబ్బుకుని రామలక్మణులను చూపించ్న భక్తా(గేసరా! సీతను రావణుడు ఎత్తుకెళ్ళడం ధర్మవిరుద్ధమని, ఆ అన్యా యాన్ని, అధర్మాన్ని ఎదుర్కోవాలని రాముడికి తోడ్పడిన పీరాంజనేయా! “వీళ్ళంతా సీ తమ్ముళ్ళు, చెల్లెన్స ' అభం శువం తెలియని పసికందులు వీళ్ళకు అన్యాయం జరిగింది. న్యాయం ఇయ్యి” అనీ (ప్రార్థించింది సుమత్సి
అవ్నటికే మానసికంగా అలసిపోయిన విద్యాసాగర్ ఏమీ మాట్లాడ లేక- నిస్సహాయ పరిస్థితిలో మౌనంగా నిలబడిపోయాడు,
వారి దుఃథా కేశాలను అర్థం జేసుకున్నాడు ఆచారి. రెండడుగులు ముందుకు పచ్చిః “ఆంజనేయ స్వామీ! అను(గహించు తండ్రీ! ఆ పిల్లలకు న్యాయం చెయ్యి, మహానుభావా!” అని వేడుకున్నాడు.
కాని సమాధానం దొరకలేదు.
వ వే స ష్ ఫ్ర "
క! విశ్వ 'పసొద్ అక్కడీనుండి అంతా మరో భగవంకుని గుడి వెదుక్కుంటూ ముందుకు బయలుదేరారు.
దారిలో ఓ శవాన్ని వ్మశానానికి మోసుకెళుతున్న కొందరు వ్యక్తులు ఎదురయ్యారు
“ఎవరు చనిపోయారు” ఓ పోలీసు అధికారి అడిగాడు.
“శివరామకృష్ణ బాలాజీగారు. సార్!” అన్నాడు శవం వెనక వెచళున్న ఓ వ్యక్తి,
“ఏం చేస్తుంటాడు- అతను?” మరో అధికారి అడిగాడు
“ఆయన చాలా- చాలా వ్యాపారాల చేశారు, సార్!”
“ఏమిటవి?
“దొంగవ్యాపారాలు చేశారు, వేశ్యా గృహాలు నడిపారు, అ్యకమంగా అక్కడక్కడా వేలకొద్ది ఎకరాలు ఆక్రమించుకున్నారు. అంతేకాదు--- రౌడిగా- గూండాగా పేరుమోసి- సింపుల్గా వంద రేపులు, రెండువందల హత్యలు చేశారు. ఈ మధ్యనే అకస్మాత్తుగా మంతి అయిపోయారు. ఆ తర్వాత లెక్కలేనన్ని కంతీ పనులుచ్చేసి, (ప్రభుత్వంలోను, (పజల్లోను చాలా- చాలా పెద్ద “పేరు' సంపాదించారు సార్!” చెప్పాడు అతను,
“ఎంత వయసు ఉంటుంది.”
“జస్ట్ , డద్నై, ఎనభై ఏచృంటాయి సార్!” అని ఆ వ్యక్తీ ము౮దుకు సాగి పోయాడు.
వ వ ః /
కొంతదూరం వెళ్ళేసరికి ఓ శన'పేటికను తెస్తున్న వ్యష్తలు కని పించారు.,
“ఆయనెవడ?” ఓ మనిషిని ఉద్ధేశించి (ప్రశ్నించాడు ఆచారి.
“*సూటికి నూరుపాళ్ళు ఏసుుపభువు భక్తుడు.” చెప్పాడు ఓ వ్యక్తం”
“ఆయన ఏం చేస్తుంటారు?”
“చర్చిలో పూజలు, (ప్రజోవకరమైన యితర(శ్రా ఎన్నెన్నో పవి(త్ర మైన కార్యక్రమాలు చేస్తుంటారు.”
“ఆయన్న పేరు?”
పిల్లలు- దేవుళ్ళు ఏ5
“ోసఫ్,”
“ఆయన వయసెంత?”
“ఎనఖై సంవత్సరాలకు పైనే వుంటుంది” అని ముందుకెళ్ళి పోయాడు ఆ వ్యక్తి.
ఖా ఖ్ జ్ వ్
మరికొంత దూరం వెళ్ళేసరికి ఓ మహమ్మదీయుని శవం ఎదు రయింది.
ఆ శవాన్ని మోనుకొస్తున్న ఓ వ్యక్తిని “చనిపోయిన ఆ సాహెబ్ గారి వయస్పెంత”” అని, అడిగాడు ఆచారి.
“దాదాపు తొంతై ” అన్నాడు ఆ వ్యక్తి.
“ఆయన పేరు?”
“షరీఫ్” అని చెప్పి వెళిపోయాడు
జోసఫ్, షరీఫ్, శివరామకృష్ణ బాలాజీ శవాలను దాటుకుని, సిక్కుల 'దేవాలయంవైై పుకు బయటడేరారు. సుమతి, విద్యాసాగర్, తదితర విద్యా ర్థులు, ఉపాధ్యాయులు, పోలీసువారు; అగ్నిమావక దళంవారు, 'నెక్యూరిటీ వారు!!
తి
(బ్రహ్మరాక్షసి చేసిన వికటాట్టహాసానికి పిల్లలంతా దూరం-దూరంగా చదిరిపోయారు.
రాతసి కడుపు బొడ్డు దగ్గగకు చేరాడు రాజా.
తనచుట్టూ తానే తిరుగుతూ నలువైపులకు చూశాడు, వెలుతురుగా ఉన్నా ఒకరికొకరు కనిపించలేదు. కంగారుగా. “ష్షీం! లిల్లీ! మధూ!” అని పిలుస్తూ గట్టిగా అరిచాడు.
“ఇక్కడే ఉన్నాం” ఎక్కుడెక్కడినుంచో సన్నటి కంరధ్వనుల వినిపించాయి.
“రాబర్డ్ + రసూల్ ” మళ్ళీ పిలిచాడు రాజా.
“యస్ క్షేమంగా పున్నాం” అన్నాడు రసూల్,
36 విశ్వ్యససాొద్ "అంతా మళ్ళీ ఒకేచోటుకు చేరాలి” అన్నాడు రాజా, “పేరుపెట్టి పిలుచుకుంటూ దగ్గరకు చేరుకుందాం.” అని మౌత్ ఆర్షన్ వాయించనారంభించాడు రాబర్డ్,
అలాగే ఒకరినొకరు పిలుచుకుంటూ అఆరుగురూ ఒకచోటకు చేరారు. పరస్పరం కరస్పర్శ చేసున్నారు, వలా. కఈ రాక్షసికి ఏదో ఆశపెట్టి రెచ్చగొట్టి మనం బైటకెళ్ళాలి” అంది”, మధు
“కరెక్ట్ ” సమర్థించింది షీనీ,
“రాక్షసిగారూ! మీకు కధలం'పే యిష్టమేనా?” అడిగింది లిల్లీ.
“ఓట. చాలా చాలా యిష్టం ..” అంది హీహూహా,
“అయితే వినండి ...” అంటూ చెప్పడం మొదట పేట్టింది మధు,
“మా భూలోకంలో జంబూ ద్వీపంలో భారతఖండం అనే దేశం
వుంది, ఆ దేశంలో హైద్రాబాద్ అనే హైటెక్ సిటీ వుంది. ఆ సిటీలో మీకం'పే పెద్ద (బ్రహ్మరాక్షసి వుంది మేమంటే ఆ రాక్షసికి ఎంతో ఇష్టం. మేము కూడా ఆ రాక్షనిక్ స్నేహంగా ఉంటూ, మేము కూడా అఆవిడగారితో చాలా స్నేహంగా వుంటూ, ఆంటీ అని పిలుస్తాం
హై(ద్రాబాద్, సికింద్రాబాద్ల నుండే కాకుండా, ఆంధ్యసదేళలోని ౨౨ధ వట్దణాలు-వల్లెలనుండి భక్తులు వచ్చి కోళ్ళు, మేకలు కోసి ఆ అంటీకి పూజలు చేస్తి నై వేద్యం పెడుతుంటారు. ఆ నై వేద్యంతో తృ ప్రిపడక ఒక రోజున యిద్దరు పిల్ల ల్ని నమిలి తినేసింది.”
“లా (ప్రకారం హత్యానేరాట మోపి పోలీసువాప మౌ ఆంటీని తీసుకెళ్ళబోయారు, కాని అంత పెద్ద శరీరాన్ని వేనొలోకి ఎక్కించడం పోరీఘువారికి సాధ్యంకాలేదు.
“అక్కడికక్కడే కోర్టుపెట్టి, అంటీకి మరణశిక్ష వేశారు న్యాయ మూర్తబ, వెంటనే ఉరితీశారు-జైలు అధికారులు.”
“కాని, ఆంటీ చాసలేదు.”
“తుపాకులతోను, రివాల్వర్లతోను, ఫిరంగులతోను కాల్చారు, “హేండ్ బాంబులు విస్తిరారు. శరీరాన్ని ముక్కలు-ముక్కటగా నరికేశారు,
పిల్లలు- దేవుళ్ళు ప
అయినా ఆంటీ చనిపోలేదు. చలించలేదు.
“ఇహ చేసేదిలేక కోర్టువారు. పోలీసువాప మౌనం వహించా ప,
ఆ సాయంకాలం మేము ఆరుగురం ఆంటీ దగ్గర'కెళ్ళాం.
ఆంటీ! ఎన్నివిధాల (ప్రయత్నించినా కోర్టువారు, పోలీసుబు జైలు అధికారులు మీ (పాణాలు తియ్య లేకపోయారు. యు అర్ వెరి గేట్” అందీ ష్రీ, న!
“నా (ప్రాణాల నా శరీరంలో లేపు నన్ను చంపడం వీళ్ళ తాత తరం కాదు” అంది ఆంటీ.
“ఒప్పుకంటున్నాం౦, ఆంటీ! కాని మీ ప్రాణాలు మీ శరీరంలో కాకుండా మరెక్కడున్నాయ్ి?” అని అడిగింది లిల్లీ.
“ఆ వెట్టుమీవద నున్న తుమ్మెదలో” అంది ఆంటీ
“అలా చేప్పిందా ఆ మూక్టురూలు *” హీహూహా గర్జిస్తూ అడి గింది.
“అక్షరాల అల్లాగే చెప్పింది. అయితే ఆ రహస్యాన్ని మింగేయ మన్నది. మేము ఆరుగురం మింగేళాం: ఇంతవరకు ఎవరికీ చెప్పలేదు ”
“అది బతికే పుందా?”” అడిగింది హీ-హూ-హా,
“లక్షణంగా వుంది. ” బెప్పింది షితీ
“దాని రేసేమిటి? హొ-హూ-హే ” అంది మధు.
“హా-హు- హే. ..?” రెట్టించింది హీ-హూ-వా,
“యస్ విగ్ ఆంటీ ! అంతేకాదు, మీుు-అంపే హీమ్-హూమ్- హోమ్ తన అక్కగారని కూడా ఛెప్పింది” అంది లిల్లీ.
“దానా *ొ ఆశ్చర్యంగా (ప్రశ్నించింది హీ-హూ-హా.
“భాను బిగ్ అంటీ! అంతేకాదు- మీ (ప్రాణాలు మీ ఎదురుగా చెట్టు మీదివన్న రామచిలుకలో వున్నాయని కూడా చెప్పింది” అంది నుధు.
మాట్లాడలేదు ఆ (బ్రహ్మరాక్షసి,
“రామచిబకలో కాదు- ఆ పావురంలో ఉందని చెప్పింది” అన్నాడు రసూల్, పేలుపెట్టి ముందుకు దూపిస్తూ.
“అబ్బే! అక్షరాల హీ-హూ-హా ఆంటీగారి ప్రాణాలు (ప్రవేశద్వారం
38 వశ్వ(ప్రసాద్ పక్కనున్న కుందేలులో వున్నాయని చెప్పింది” అన్నాడు రాబర్డ్,
“కానేకాదు. నా (ప్రాణాలు రామచిలుకలోను, పావురంలోను, కందేటలోను లేనేలేవు. ” అంది హీహూ-హా,
“విగ్ ఆర్గిటీ! మ్రు అబద్దం చెబుతున్నారు?” అంది ప్రీ.
“నాకు అదిద్ధాలు చెప్పే అలవాటు లేదు.”
“*చాలా-చాలా సంతోషం, బిగ్ ఆంటీ! మేము చెప్పినవట్నీ తప్పు లయితే సవరించండి మీరు నిజం చెప్పండి. మీ (ప్రాణాలు మీ కళ్ళలో వున్నాయి. బొనా? రాక్షసిని రెచ్చగొడుతూ అడిగాడు రసూల్.
“కాదు, న!
“మీ గొండెల్లో వున్నాయి” అంది లి ల్లీ
“కానే కాదు
“అయితే, మీ బొడ్డులో వున్నాయి” అన్నాడు రాజా దృఢ కంర స్వరంతో.
ఉలిక్కిపడింది హీ-హూ-హి “నీకెలా తెలుసు?” అనడిగింది,
“మీ చెల్లెలు హీ-హూ-హీ ఆంటీ చెప్పింది అన్నాడు రాబర్ట్,
“ఓరి దేవుడోయ్ .. వీళ్ళ సామాన్యమైన పిల్లలు కాదు! అఖం డుఠ, అసాధ్యులు, మవి తెలివి పరులు” అంది పీ-హూ-హా
“అళ్ళరభ శరభా అల్లి ల్లఖీరా” అని శేరితలు కొడుతూ. ఆ రాక్షసి (ప్రాణాలు బొడ్డులో వున్నట్లు దృఢ పరచుకున్నారు పిల్లలు.
అయితే ఆ రాక్షసి కడుపులో పుండిగాని, బయటకు వచ్చిగాని దాని బొడ్డు దిజ్టలు కొట్టడమెలా?? ఇదే ఆలోచనలో మునిగిపోయారు ఆరుగురు పిల్లలూ. పిల్లల దేహాల్ని భుజాల మీద వేసుకుని, హై(ధ్రాబొద్లోని వీధి వీధి తిరుగుతూ- కా అల్లా! విస్తు (వళూ! 'దేవుళ్ళరా! దేవతలారా! |
.పిల్లలు- దేవుళ్ళు 39 ఈ పిల్లల మీద దయ చూసండి. వీళ్ళకు (ప్రాణాలు (ప్రసాదించండి
అని వేడుకొంటూ, విలపిస్తూ: సుమతి, విద్యాసొగర్, ఆచారి, విద్యార్థులు, ఉపాధాగ్థయులు, రక్షణశాఖవారు ముందు కెళుతుంకే ఆ చుట్టు పక్కలనున్న పురజనులు, (ప్రముఖుబు వారిని అనుసరించారు.
అంతా విచారవదనాలతో, భరించలేని దుఃఖంతో గురునానక్ మందిరం దగ్గరకు వచ్చారు.
ఎనిమిదో తరగతి చదువుతున్న ఓ చాలిక రెండడుగులు ముందుకు వెళ్ళింది,
“భగవంతుడా! ఎన్నెన్నో మహివమలుగల గురుదేవ పుణ్యాలు జేసిన వారు పాపాలు చేసిన వారు కూడా డెభై, ఎనఖై, తొంఖై ఏళ్ళ వరకు (దికుకుతున్నారు. దుర్మార్గులు, దుష్ణులు కూడా నూరేళ్ళు జీవిస్తు న్నారు,
మా తోటి విద్యార్థులు ఏ పాపాలు చెయ్యలేదు. ఏ దుర్మార్గాలకు పాల్పడలేదు.
అభం, శుభం తెలియని పిల్ల లం 'మేము.
ఈ చిన్న వయసులోనే మా మి్యశులకు ఎందుకింత అన్యాయం జరిగింది? పదేళ్ళకే వీళ్ళు నూరేళ్ళు నిండొయా? ఈ అన్యాయాన్ని ఎదు ర్క్కోవలసిన బాధ్యత లేదా మీకు?
భగవంతుడా గురుదేవా! మా మిత్రులకు న్యాయం చెయ్యండి” అని 'పేడుకుంది.
మిగిలిన విద్యార్థులంతా పదే పదే (ప్రార్థనలు చేశారు.
అక్కడ నుండి ముందుకు బయలుబేరారు.
జైనుల గుడి-మహావీర్ మందిరం దగ్గర కెళ్ళారు.
ఆ దేవుడికి. నమస్కారాలు చేశారు. _తమ బాధను, ఆవేదనను చెప్పుకున్నారు,
అక్కడి నుండి మళ్ళీ ముందుకుసాగారు,
గా గ వ గ
4౦ విశ్వప్రసాద్ అంతా హై(ద్రాబాద్లోని వెంకపేశ్వరుని దేవాలయం దగ్గరకు చీకారు.
“వెంకన్నడాబూ! నువ్వు 'డేశ జేశాల (పజల ఆరాధ్య దై వానివి, భారతడేశరిలోనే కాకుండా ఎన్నెన్నో యితర డేళ్ళాల్లో.. నీకు గుళ్ళు కట్టి పూజిస్తున్నారు, ఆరాధిస్తున్నారు. పిల్ల లు పరీక్షల్లో ఉత్రీర్టలయినా, ఉద్యో గాలు సంపాదించినా మరో శుభకార్యం జరిగినో నీకు మొమ్కబడులు చెల్లిస్తన్నాప నువ్వు గొన్వ దేవుడిగా (పసిద్ధికక్కావు నీశక్తి సామర్థ్యాలతో ఈ పిల్లలసు ఆశీర్వదించి, ఆయుషు (ప్రసాదించు వెంకన్న బాబూ” అని మొర పెట్టుకుంది సుమతి.
“వెంక 'పేళ్వరా! నిన్ను బాలాజీ అని కూడా పిలుస్తారు అం కే-ా- 'మేనుంతా నువ్వు వాలల దేవుడివని వూహిస్తున్నాము, భావిస్తున్నాము, నమ్ముళున్నాము ఈ పిల్లలు నీ బిడ్డలు, శిమ్యుల, భక్తుల వీళ్ళకు (ప్రాజాణ పొయ్యి తండ్రీ” అన్నాడు విద్యాసాగర్ .
ఆచారి, తదితర ఉపాధ్యాయులు, అధికాపటలు, పురజనుకు, (పము ఖలు---అంతా ఏక కంరంతో (ప్రార్థనల చేసి-ల* పిల్లలకు (ప్రాణాలు పొయ్యమని వేడుకున్నారు.
“ఏడుకొండలవాడా! వెంళబరినుణా! గోవిందా గోవింద. |! ఈండ్రీ- వెంకన్నదాబూ! మా మ్మ[కుల్ని కాపాడు తండ్రి” అంటూ ప్రార్థిం చారు విద్యార్థులు, *
సుమతీ, సాగల్లు దుఃఖంతో, ఆవేశంతో, భక్తితో, విరక్తితో .. “నిన్ను సమ్ముషని, మొక్కుబడి చెల్లించడానికి వచ్చేవారికి. గుండు చేసిం పంవడమేగాని సీ థ క్రల్ని, ఆరాధకుల్ని ఉద్దరించే జాధ్యత లేదా నీకో అని అడిగారు,
వాళ్ళిద్దరి భుజాల మీద చేతులు వేశాడు ఆచారి. “అమ్మో సువతీ! సాగర్బాబూ ప్లీజ్ మీ దుఃఖాన్ని, ఆవేశాన్ని అదుపులో పెట్టుకోండి. జనన మరణాల సృష్టి రహస్యాలు పుట్టిన ఏ (ప్రాణీ గిట్టక తప్పదు. ఇది నిధి లిఖితం. మీస కాస్త నిగగ్రహించుకోవాలి” అన్నాడు.
“అంపే ఈ పిల్లల గతి యింతేనా?”” అడిగింది సునుతి,
పి శ్రల-డేవుళ్ళు క! “అదికాదమ్మా నా పాయింటు” అని ఏదో చెప్పబోయాడు ఆచార” “ఏదికాదు? ఈ పిల్లలకు యింత అన్యాయం జరిగితే మనం
సహించి వూపకోవడమేనా +?నో నెవ్వర్ ఇంతట్టి అన్యాయాన్ని, అ(కమాన్ని, అధర్మాన్ని సహించలేము, భరించలేము, వీళ్ళకు జరిగిన అన్యాయానికి దేవుశ్ళే కారకులయితే-ఆ దేవుళ్ళను కూడా క్షమించలేము. పదండి-మనం పూజించే దేవుళ్ళందరి దగ్గరకు వెళదాం. ఈ పిల్లలకు (ప్రాణాలు పొయ్యమని (పార్ధనలు చేద్దాం (ప్రాధేయ పడదాం, కాళ్ళకు 'మొక్కుదాం, అప్పటికీ దేవుళ్ళు కరుణించకపోతే ఎదురుతిరుగుదాం. ముఖా-ముఖీ పోరాడదాం” అంచి సుమతి.
“మీరేమంటారు ఆచారిగారూ”” అడిగాడు విద్యాసాగర్.
“సుమతి చెప్పిన (ప్రతిపాదస దాగుంది. పదండి- దేవుళ్ళంద్య ముందు మన ఆవేదనను వ్యక్త సరచుకుందాం మసక న్యాయం చెయరి మని (పాధేయపడదాం $9
ఆచారి యింకా ఏదో ఏెవ్పటోఠుండగా--
“లేదా దేవుళ్ళందరితోను పోరాడదాం పదండి” అన్నాడ విద్యాస్థ లంతా ఏక కంరంతో. అ
“వదండి ” రక్షణశాఖవారు, పురజనులు, (వముఖలు అంతా నిద్యాష్టల మాటల్ని సమర్థి 0చారు.
శో
రాతసి కడుపులోనున్న పిల్లలు ఆలోచనల్లోంచి 'తేరుకున్నారు. ఒకరి ముఖం మరొకరు చూసుకుంటూ “నిశేమైనా ఆలోచన తోచిందా?” అని ఒకరినొకరు (పళ్నించుకున్నాడ
అంతా 'పెదవి వఏిరిచి, తలలు అడ్డంగా వూపారు,
ఉన్నట్లుండి “జమ్ జట్కా! నాకు (బ్రహ్మాండమైన ఐడియా వచ్చింది అన్నాడు రసూల్ కళ్ళజోడు పైకి తోసుకుంటూ.
“ఏమిటది?” అడిగింది షీరా,
త్వరగా చెన్ను” అన్నాడు రాబర్డ్,
తై విశ్వప్రసాద్
“కాస్త ఆగండి చెబుతాను” అని లిల్లీ ఇవి దగ్గర నోరు పెట్టి “తికమక పరచడం అం'పే ఇంగ్లీ ష్లో ఏమంటారు?” అని అడిగాడు రహ స్యంగా రసూల్.
“కన్ఫ్యూజ్” బెప్పింది లిల్లీ.
“తెలుసు లేవోయ్-కన్ప్యూజ్ అని కాస్త ఇంగ్లీష్లో ఫస్టు మార్కులు వచ్చాయని ఎగిరెగిరి పడుళలూ నన్ను కన్ప్యూజ్ చేస్తున్నావ్. ఈ సంపత్సరం ఇంగ్లీష్లో నూటికి నూరు మార్కులు తెచ్చుపంటాను నేను-ఛాలెంజ్ ”
“తెచ్చుకో నూటికి నూరు కాదు- వెయ్యి మాచ్కులు తెచ్చుకో ఎపరూ వద్దనరు. కాని ఈ క్షణం నుంచి తెలుగు శద్దాలకు ఇంగ్లీష్ అర్థాలు చెప్పమని అడగకు మైండిట్” అంది లిల్లీ చిరుకోపంతో.
._ “సరేలోవోమ్ అంతలోనే కోపగించుకోవాలా? అది సరేగాని లిల్లీ! మైండిట్ అం'ే తెలుగులో అర్థం ఏమిటి” బుజ్జగిస్తున్నట్లా నెమ్మ దిగా అడిగాడు రసూల్,
ఎద్దేవా చేస్తున్నట్లు వెక్కిరిస్తూ నవ్వింది లిల్లీ.
“ఎందుప నవ్వుతావ్? తెలుగు మాటలకు ఇంగ్లీష్ అర్థాలు అడగ వద్దన్నావ్ . ఓ.కే! ఇీవ్పుడు నేను ఇంగ్లీ ష్ శబ్దానికి తెలుగు అర్థం అడి గాను, నీకు తెలిసుంటే చెప్పు, లేదా, నోరుమూనుకో” అన్నాడు చిరు కోపంతో రసూల్ కళ్ళజోడు మైక్ తోనుకుంటూ,
అతనికి కోనం వచ్చిందని (గహించింది లిల్లీ, చిరుసవ్వు నవ్వుతూ చమైండిట్ అంపే మెదడులో పెట్టుకో, జ్ఞాపకం వుంచుకో...అని ఎన్నెన్నో అర్థాలున్నాయి ” అంది.
“ఆ అర్జాలన్నీ నాకూ తెలుసులేవోట్ , ” అన్నాడు రసూల్,
“తనకు తెలియని మాటలకు అర్థాలు అడిగి, తిరిగి తనను చిన్న బుచ్చుళున్నాడని విక్కముఖం పెట్టింది లిల్లీ,
“మళ్ళీ ఏం వచ్చింది, . మీయిద్దరికొ” అడిగింది షీరీ.
“ఈ రుమ్ రుర్కాతో ఎప్పుడూ వుండే న్యూనెన్సేగాయిది” అంది లిల్లీ,
పిల్లల -దేవుళ్ళు 43 “అదో, ఆ మాసే అనొద్దని ఎన్నోసార్లు చెప్పాను నీకు, ఈసారి మళ్ళీ అన్నానో నీ ముక్కు, పెదవుట, నాటక కూడా కొరికేస్తాను” అన్నాడు కోపంగా రసూల్. “అది సరే నీ మైండ్లోకి వచ్చిన (బ్రహ్మాండమైన ఐడియా ఏమిటో త్వోరగా చెప్పు” అంది మధు, లిల్లీ ఏదో అనబోయింది. “ఉష్ ” అంటూ ఆమె నోటి దగ్గర చెయ్యి అడ్డం "పెట్టాడు రసూల్, చెప్పాలనుకన్న మాటట చెప్పకుండానే మధ్యలో ఆగిపోయింది లిల్లీ, లా చొక్కాకాలర్ పైకెత్తాడు, “సిష్టల్ మధులతా!' నా (బెయిన్లోకి వచ్చిన ఐడియా ఏమిటో చెప్ప మన్నావ్. జొనా?” అని అడిగాడు రసూల్, “బాను జొను జొను ఈ సన్ఫెన్సొ, జెన్షన్ భరించలేక పోతున్నాం త్వరగా చెప్పు” విసుక్కుంటూ అన్నాడు రాబర్ట్ “వెరీ సింపుల్ మన మంతా కలసి ఈ రాక్షసి (చెయిన్-అం'పే మెదడు: కన్ఫ్యూజ్ చెయ్యాలి. అం'పే తికమక పరచాలి కళ్ళజోడు తీసి తుడుచుకుంటూ చెప్పాడు రసూల్. “*ఎలా?” మధు అడిగింది “అలా అడుగు చెబుతాను. మన మంతా పాటలు పాడదాం, డాన్స్ చేద్దాం, ఒకరితో మరొకరు పోట్లాడుకుంటున్నట్లు సటిద్దాం వికటంగా సప్వుదాం. బిగ్గరగా ఏడుద్దాం. దానితో రాక్షసిగారు కనొపూ్య్యూజ్ అయిపోయి భళ్ళున మనల్ని బ్లైటకు కక్కేస్తారు” అన్నాడు తిరిగి కళ్ళజోడు పెట్టు కంటూ రసూల్. “నృడ్ష్ వెరీ గుడ్ 'భలేగావుండి నీ ఐడియా” సమర్థించాడు రాజా మరుక్షణంలోనే “రాక్ రాక్ రాక్ రోళల్ రోల్ రోల్ రోల్ రాక్ అండ్ రోల్" అంటూ డాన్స్ [ప్రారంభించారు పిల్లలు ఆ తర్వాత షీరీ ఓ పాట పాడింది ఆ పాట ననుసరింవి మౌత్ ఆర్గన్ వాయించాడు రాబ్ర్ట్. ఆ పాట (పకౌరం పిల్లలంతా ఉధృతంగా
డడ విశ్వపసాద్.
డాన్స్ చెయ్యడంలో మునిగిపోయాను.
వాళ్ళతోపాటు (బ్రహ్మ రాక్షసి నాసికా రం(ద్రాల్లోంచి కడుప్పలోకి పచ్చిన నక్కలు, పాములు, డేగలు గుడ్డగూదకు, రాబందులు, పులులు కూడా డాన్స్ చేయనారంభించాయి.
“అబ్బో, అవ్చో మీక యమగా పొడతారే? ఆడతారే "” మెచ్చుకుంటూ అంది రాక్షసి హీహు హోం
ఆ పొగడబు వినేసరికి పిల్లలు. రెట్టించిన ఉత్సాహంతో గంకులు 'వేళశారు, గొంతెత్తి పాడారు నటరాజులా. డాన్స్ చేశారు. రకరకాటగా నటించారు భోలున ఏడ్చారు!! గలగలా నవ్వారు!!!
తన పక్కకు చూసింది షీరీ. ఓ పులి ప్పి తనతో పాటు డాన్స్ చేస్తున్నట్లు అనిపించింది ఆ పలి పిల్లను పెకి లేవదీసి ఎత్తుకుంది.
లొ ర్ం ॥
ఓ రాబందును చూసి మువ్చట పడింది మధు
ఇ రాదిందును తన భుజాల మీద కూర్చోబెట్టుకుంది
ఓ పామును మెళ్ళో 'వేసుకున్నాడు రాబర్జ్
అలాగే మిగిలిన ముగ్గురు తమకు యిష్టమయిన పక్షులను, జంకువు లను ఎక్తుకుని పాప్ సాంగ్ ఆలపించారు.
పాట ననుసరించి అంతా సుడులు తిరిగిపోతూ డాన్స్ చేస్తుంకే “భలే భలే ” అంది రాక్షసి మెచ్చుకుంటూ.
ఆ తర్వాత కథాకళి భరతనాట్యం జీశారు ఆరుగురు పిల్లలూ,
తన భాషలో ఏదేదో అంటూ; చాలా చాలా మెచ్చుకుంది (బ్రహ్మ రాకసిహీ హూ హి,
కాని ఆ పిల్లలు అనుకున్నట్లు తోవల నుంగి రాక్షసి బొడ్డు బద్దలు కొట్టడంగాని, వాళ్ళు బ్లైటకు రావడంగాని జరగలేదు
మళ్ళీ మళ్ళీ సాబల పాడారు, డాన్స్ చేశారు. వాళ్ళతోబాటు చదల, జంళుపులు కూడా ఆడుతూ పాటట పాడాయి అంతా కలసి రాక్షసిని సంతృ ప్రివరచారు.
కాని, వాళ్ళ ధ్యేయం శెఠవేరలేదు!!!
“ఇప్పుడు ఏమిటి చెయ్యడం?” అడిగాడు రాబర్ట్,
పిల్లలు-దేవుళ్ళు థ్
“అసలు ఈ రాక్షసి బొడ్డు ఎంత దూరంలో వుందో, ఎటువైపు వుందో తెలియడంలేదు. భగవంకుని మీద భారం వెయ్యడం తప్ప ఈ పరిస్థిత్తిలో మనం ఏమీ చెయ్యలేము.” చెప్పాడు రాజా.
“అంహే?” అర్ధంగాక అడిగాడు రసూల్,
“నున లోకానికి మనల్ని పంపించమని అల్లాను, ఏసుువభువును, దేవుళ్ళను, దేవతలను (ప్రార్థిద్దాం. దీక్షతో, భక్తితో, అంకిత భావంతో తఈవస్సు చేద్దాం. యజ్ఞం చేద్దాం” అన్నాడు ఉదేకంగా రాజా,
“యస్. నువ్వు చెప్పిందే కరెక్ట్ రాజా మనం ఎంతో బుద్ధి బలం ఉపయోగించినా ఈ రాక్షసిని చంపలేము. (ప్రస్తుతం దేవుడే మనల్ని కాపా డాలి, భక్తి ఒక్కటే మనకి వ్యజాయుధం” అంది మధు. కళ్ళజోడు సవరిం చువుంటూ,.
మరుక్షణంలోనే “అళ్ళరభ శరభా! అల్ల ల్ల భీరాగొ అని (ప్రారం ఖించి---
“హే అల్లా! ఏసు (ప్రభూ!!! దేవతలారా! దేవుళ్ళారా!! వుమ్ముల్ని కరుణించండి మా లోకానికి పంపించండి
అంటూ, పిల్లలతోబాటు పతులు, జంతువుల కూడా యజిం లాంటి తపస్సులో మునిగిపోయాయి!!! కో
శ్ఖి-
షిర్జీ సాయిబాబా మందిరం దగ్గర ఆగారు-- ఉపాధ్యాయులు, విద్యా
చ్థలు, పురజనులు, _
తను భుజాల మీద నున్న _ ఆరుగురు పిల్లల్నీ బాబా కాళ్ళ ముందు
“పిటారు. ఆచారి, సుమతి, విద్యాసాగర్ ట. ౨ ఏడోళ్లాన్ చదువుతున్న ఓ బాలుడు ముందుకు వచ్చాడు. “బాబా! షిర్టీ సాయి బాబా! మానవునిగా పుట్టి, దైపత్వాన్ని పొందిన మహామహుడవు నువ్వు. ఛెవిటి వాళ్ళకు వినికిడి (ప్రసాదించావట! గుడ్డి
గగ విశ్వ(ప్రసాద్ వాళ్ళకు దృష్టిని యిచ్చావట. కుష్ణు రోగులను ఆరోగ్యవంతులుగా చేశావట! నువ్వు చాలా గొప్ప దేవుడి వని అంతా చెబున్నారు. నీ మహిమలన్ని వుపయోగించి, మా మిత్రులకు [ప్రాణాలు పొయ్యి బాబా!” అన్నాడు "ఆపే -దనతో.
ఎనిమిదో తరగతిలో వున్న ఓ బాలిక దుఃఖాపేశాలతో బాజా విగ హము ముందుకు వచ్చి నిలుచుంది.
= బాబా! సత్యసాయి. బాబా! షిర్డీ సాయిబాదా! “మాతృదేవో భవ, పితృదేవో. భవ, గురు దేవో భవి అన్నారు పెద్దలు, ఆ ఆదేశం (ప్రకారం మా మిత్రులు గురు దంపతుల మీదకు వస్తున్న దున్నటోతును ఢీ కొన్నారు ఆ సమయంలో గురువులను దున్నపోతునుండి కోపాడాలనే ధ్యాన తప్ప _ దున్నపోతుతో పోరాడలేమన్న విషయం మా మితుట పట్టించుకోలేదు. తను క్రీ సరిపోయినా, చాలకపోయినా గురువులను రక్షిం చాలనే ధ్యేయంతో అ దున్నపోతుతో పోరాడారు. గురువులను రక్షించ డానికి (ప్రయత్నించడం తప్పా? అది నేరమముతే 'పెన్టట,. పండితులు చెప్పిన-- “గురు దేవో భవ ఆచార్య దేవో భవి అన్న మాట లప విలువెక్కడుంది?” అంది ఉ(దేకంగా, అ
“బాబా! సర్వ శక్తి సంపన్నుడివి నువ్వు, నిన్ను ఆశ్రయించిన (పతి వ్యక్తికి మంచే చేశావు సీ కక్తిత్సో మహిమలతో ఈ పసికూన లప (ప్రాణాలు (పసాదించు తంథడ్రీ! . ” అని వేడుకుంది సుమతి,
అప్నటికే వేలకొద్దీ పురజనులు వచ్చి, వారితో కలిశారు. అంతా ఫీకమై, అక్కడి నుండి అయ్యప్పన్ గుడికి బయలుదేరారు
ఖు వి వే న!
“అయ్యప్పా. శరణం శరణం అయ్యప్పా! దేశంలోని (పతి పల్లె పట్టణ౦లోను కూడా సీ మందిరాట వెటస్తున్నాయి. నలుమూలల నుండ్రి భప్తలు వచ్చి, నీ శరణు కోరుకున్నారు. విలాస పురుషుల, వ్యసనాలకు బానిసలయిన వారు భాగ్యవంతులు కూడా నెలరోజులపాటు సర్వ వ్యసనా లను విడిచిపెట్టి, పళ్ళు, కాయలు తింటూ, పాదరక్షలు కూడా లేకుండా నడుస్తూ: కటిక నేల మీద పడుకుంటూ, నిన్నే నమ్ముకుని, నిన్నే ఆరాధిస్తు
న్నారు. పెద్దలు, పిన్నలు కూడా “అయ్యప్పా శరణం* అన్న (వతి భక్తుడికి ఆయురారో గ్యాలు, ధన కనక వస్తు వాహానాలు (వసాదించి;. ఆశీర్వదిస్తున్నావు తండ్రీ! శరణం అయ్యప్పా! ఈ పిల్లలు *గురుదేవో భవ అన్న వేదాంతాన్ని జీర్చించుకుని- గురువుల్నికాపాడాలని దున్న పోతుతో పోరాడి (ప్రాణాలు విడిచిపెట్టారు. ఈ పిల్లలకు (పాణాలు పోసం-. (బకికించు అయ్యప్పస్వామీ” అని (పార్ధించాడు విద్యాసాగర్.
“అయ్యప్పా శరణం ..”
“శరణం అయ్యప్పా ”
అంటూ పిన్నలు, పెద్దలు భక్తి పారపశ్యంతో భజనలు వేశారు. నా శ ఈ ళ్
అయ్యప్ప గుడి దగ్గర నుండి “శివ-విష్టు-(బహ్మ' మందిరం దగ్గ రకు వచ్చారు.
అది చాలా (యసిద్ధికెక్కిన మందిరం.
ఆ మందిరంలో నవగ్రహాలు, వినాయకుడు, నాగేశ్వరుడు యింకా ఎందరెందరో దేవుళ్ళ విగ్రహాలు, పార్వతి. లక్షి, సరస్వతి మొదలయిన "దేవతల పేరు వేరు గుళ్ళు పున్నాయి.
తను భువాలమీద వున్న పిల్లల దేహాల్ని ఆ దేవుళ్ళ మధ్యలో పడుకోబెట్టారు సుమతి, ఆచారి, విద్యాసాగర్లు.
గురుకుల విద్యాలయంలోని ఉపాధ్యాయులు, విద్యార్థులు, పోలీస్ ఆఫీసర్లు: అగ్నిమాపకదళం వారు, "సెక్యూరిటీ డిపార్ట్ మెంట్ వారు, "వేల కొదీ పురజనులు, [ప్రముఖులు వారి వెనక నిలుచున్నారు.
ల “దేవుణ్య్శారా! దేవతలారా! ఎందరెందరో దేవుళ్ళను (పార్థించాము. పదే పదే పేడుకున్నాము, కాని ఎవరూ మా మొర విసలేదు, మీరయినా కరుణించండి. దియచూపండి. ఈ పిల్ల లకు (ప్రాణాలు పొయ్యండి” అంది. సుమతి.
“చేవుళ్ళారా!' మా పిల్లల్ని (బితికించండి. లేదా మమ్మల్ని కూడా మృత్యువుకు గురి చెయ్యండి” అన్నాడు కోప్రోదేకాలతో విద్యాసాగర్.
“అవును ' మాతృదేవోభవ, పితృదేవోభభ:ు గురుదేవోభవ--
త్ర విశ్వప్రసాద్ అన్నారు పెద్దబు మా గురుషల విద్యాలయంలోనీ పండితులు “మిహ 'దేవోభవి అని కూడా మాప బోధించారు మా మిత్రులు, మూ గురుషల కోస్తం (ప్రాణాలిచ్చారు . మా మి్యితుల కోసం మేము (పాణాలివ్వ డానికి సెద్ధంగా వున్నాం మీరు దేపుళ్ళయితే, దేవతలయితే మా మిగరుల్ని (బతికించండి, లేదా మమ్మల్ని కూడా చంపేయండి” అంది ఓ బాలీక,
“యస్ మా మి[్రోల్ని (బితికిస్తారో, మా (పాణాబ కూడా తిస్తారో నిశృయించుకోండి. మీ నిశ్చయం వినేంతవరకు మేము సత్యా (గ్రహం చేస్తాం” అన్నాదు ఓ బాలుడు,
“అంతేకాదు. మీరు న్యాయం చెయ్యకపోతే మేమంతా అమరణ నిరాహార దీక్షలో వుంటాం” అంది మరో బాలిక,
“అవును అంతే మా మిత్రుల కోసం మా (ప్రాణాలిస్తాం.”
అని విద్యార్థులంతా సత్యాగ్రహం మొదలుపెట్టారు
ఆ పిల్లల నిర్ణయం వినేసరికి ఉపాధ్యాయులు, పుర (వముబుట, అధికారులు-అంతా స్థంభించిపోయారు,
శత
యజ్ఞంలాంటి తపస్సులో మునిగిపోయి “బహ్మ-విస్ణు-మహేశ్వరు ల్లారా! సరస్వతి, లక్ష్మి, పార్వతీదేపీ! - విఘ్నేశ్వరా' నాగేశ్వరా! వెంక "పేళ్వరా! పీరాంజనేయా! అయ్యప్పస్వామ్! సాయిబాబా! సంతోషిమాళా! మరిడమ్మ తల్మీ! గంగమ్మ తల్లీ! ్రీపెద్దమ్మ తల్లీ! హే అల్లా! ఏసు (పళూ! మా లోకానికి మమ్మల్ని పంపించండి” అని వేడుకుంటూ) (పార్టిస్తా పాటలు పాడారు, తాండవ నృత్యం చేశారు. తిరిగి కరిన తపస్సులో లీనమై పోయాడు పత్తులు, జంతువులు, పాములతోసహా పిల్లలంతా.
వాళ్ళ తపస్సులోని తీవ్రతను భరించలేకపోయింది (బ్రహ్మరాక్షసి, “*దాలించండి మీ ఆటలు” అంటూ చిన్నగా అరిచింది
కాని పిల్లలు మాట్లాడలేదు. కళ్ళు తెరిచి చూడనైనా లేదు తమ శపోదీకలో నిమగ్నులై పోయారు,
పిల్లలు- దేవుళ్ళు శ్రి కణ-కణానిక్ వాళ్ళ తపోబలం పెరిగిపోయింది.
రాక్షసి కడుపులో సుడిగాటలలు చెలరేగాయి.
"పేగులు, ఎముకటు కదిలిపోయాయి.
మరి కొంతసేపటికి అగ్నిజ్వాలలు అలుముకున్నాయి.
ఈత మంటల్లో పేగులు, ఎనుకలతోపాటు కడుపంలా కాలిపోతు న్నట్లయింది రొతసికి.
అంతలోనే పిల్లల తపస్సులోని శకి మకీ పెరిగిపోయింది.
దానితో కడుపులో దున్నపోతులు చిందులు తొక్కుతున్నట్లు, పాములు కాశేస్తున్నట్లు, రాబందులు పీకుతున్నట్లు, ఎవరో శూలాలతో పొడుస్తున్నట్లు, ఏదో మహాశక్రి తనను చిత్రవధ చేస్తున్నట్లు అనిపించి, ఆ బాధను భరుచలేక “ఆపండి మీ యజ్ఞం” అని అరిచింది హీ-హూ- హా,
ఆ రాక్షసి కడుపులో సుడిగాలులు, అగ్నిజ్వాలల చెలరేగినాః దున్నపోతులు ఆ రాక్షసిని పొడుస్తున్నా, శూలాలు గుచ్చుకుని చిత పొంసలు ెటతున్నా. పిల్లల మీద ఆ హింసల (ప్రభావం పడలేదు, ఆ సేడలు కూడా కోకలేదు పాలసము[ద్రం మీద వున్న పద్మాలపైన కూర్చు న్నట్లు తను తశస్పులో లీనమయ్యే వున్నారు.
“అరేట్ పిల్లలూ! మీకు ఏంకావాలో చెప్పండి యిస్తాను” అరిది రాక్షసి.
ఆ మాటు పిల్లల చెవుల్లోకి సోకలేదు, వాళ్ళ ధ్యాసలో, తప స్సులో త ల్లీనుక్రపోయి వున్నారు.
క్షణ-తకొనికి పెరుగుతున్న తాపాన్ని భరించలేకపోయింది రాక్షసి. బిగ్గరగా అరుస్తు సుడులు తిరిగిపోయింది.
అ ఒతత్హికి పతులు, పాములు, ఇతర్ర జంతువులతోపాటు ఆరుగురు పిల్లలు ఒక్కు-నుడిగా వచ్చి రాక్షసి బొడ్డులోకి శూలాల్లా చొచ్చుకు పోయారు,
ఆ శాకి4కి బొడ్డు బద్దలై పెద్ద పర్వతం విరిగినట్లు కిందపడి
ఖ)
వ్0 విశ్వప్రసాద్ పోయింది (బ్రహ్మ రాక్షసి హీ-హూ-హా.
మెరుపులా బొడ్డులోంచి బయటకు వచ్చారు పిల్లలు, ఇ
ఖు ణి జ్ ఖ్
(బిహ్మరాక్షసి బొడ్డు బద్దలయ్యేసరికి యనులోకం దద్దరిల్సి పోయేటట్లు "పెద్ద శబ్దం అయింది.
ఆ బొడ్డులోంచి వచ్చిన పక్షుల్ని, కూర జంతువుల్ని, పిల్లల్ని చూసి, ఆ పరిసరాల్లోనున్న వేలాది యమదూతటు, కింకరులు రాక్షసులు భయాందోళనలతో కంపించిపోయారు.
మృత్యు దేవతే తము మీదరు వస్తున్నట్లు ఒకరినాకు కౌగిలించు కని పుండలా చుట్టుకుపోయారు.
“ఒసేవ్ డుంఢుఖీ! యమలోకం పుట్టినప్పటి నుంచి సింహ ద్వారా నికి కాపలా కాస్తున్న హీంహూ-హా (పాణాట దొడ్డులో పన్నాయని మన ఏలిక యమధర్మరాజుకు కూడా తెలియదు ఈ (దిహ్మరాక్షిసి చనిపోరుం దని, దీనికి కూడా మరణం పుందిని మన ఏలిక వూహించనై నా వూహించ లేడు. ఆ యమ రహస్యం ఈ కర కుంకలకి ఎలా తెలిసిందా” తన కౌగి లిలోనున్న డుంఢుఖీని ఉద్దేశించి అడిగాడు మిండకుడు
“అదేరా మిండకా!' యమ ఆశ్చర్యంగా వుంది ప్ళ్ళు సామాన్య 'మైన పిల్లట కారు యమధర్మరాజుకి నాయనమ్మలో, చాతలో, ముత్తాతలో యముడికి యముళ్ళో అయి వుంటారు ” అంది డుంఢథభి.
“నిజమే! పీబ్ళ మన ఏలిక కంపే భటికులే ” అన్నాడు జంభూడా, శ్
“మన లోకానికి ఏవో చెడ్డ రోజులు దాపురించాయి చిరకాలం నుంచి వుంటున్న హ-హూ-హా-నే చంపిన ఈ చిచ్చర పిడుగులు మనల్ని, మన లోకాన్ని కూడా 'భస్యం చేసేస్తారు” అంది లంగాడీ.
“జానొను. పదండి, ఈ దుర్దటనను మన (ప్రభువుకు చెబుదాం” అంది కంగారుగా సింగోఢీ,
మరుక్షణంలోనే, .
దూతలు, కింకరులు, రాత్తసుట ఒక్కుమ్మడిగా సింహద్వారం నుండి
గరం. పిల్లలు-దేపుళ్ళు నా గ. | లో ్జే లోపలకు వెళ్ళడానికి సిద్ధమయ్య చవి పై దలాల్
అదే సమయంలో వాలే
“ఆగండి” అంటూ బిగ్గరగా అరిచాడు రాజా.
మమ ధర్మరాజే అరిచినట్ల నిపించింది వాళ్ళందరికీ. భయాందోళన లతో ఒకరిమీద నుకొకరు పడుతూ, తొక్కిసలాడుతూ కాళ్ళకు సంకెళ్ళ పడినట్లు చటుక్కున ఆగిపోయారు. -
“మమ్మల్ని భూలోకంలోకి తీసుకెళ్ళి, విడిచిపెట్టండి” ఆజ్ఞాపిస్తు న్నట్లు కప్పాడు రాబర్జ్.
“మావల్ల కాదు” అన్నారు దూతలు,
“పోనీ భూలోకానికి వెళ్ళే మార్గం చెప్పండి. మేమే వెళతాం .” అన్నాథి రాసూల్,
"ఆ నూర్గం కూడా మాకు తెలీదు” అన్నాడు మరో దూత
“మరెవరికి తెలుసు?” జారిపోతున్న కళ్ళజోడు మైక్ ఎగదోస్తూ, అడిగింి మధు,
“మా యమధర్మరాజుకు మాత్రమే తెలుసు” చెప్పింది సింగోడీ,
“మార్గం తేలియకుండా మీరు భూలోకం. ఎలా వచ్చారు” (ప్రల్నిం చింది రీ,
, “చదరంగంళ్లోని పావుల్ని నడిపినట్లు. ఎప్పటి కప్పుడు మా ఏలిక తన థష్ట్యప్రకారం మమ్మల్ని నడుపుతుంటాడు. ఆయన ఆజ్ఞ (ప్రకారం మేమ్మ అడుగులు వేస్తుంటాం, ఆయన ఆజ్ఞనే పాటిస్తాం మరుక్షణంలోనే అన్నీ మరిచిపోతుంటాం” వివరంగా చెవిఖ్బడు మరో దూత,
జమ్ జట్కా! లిల్లీ వీళ్ళు యప కింకరులు కారు. మరకింకరులు... ఐ నీన్ మధ మనుషుల్ని నునం ఏమంట్లాము” అడిగాడు రసూల్,
“*రోబర్దు .. ” చెప్పింది లిల్లీ,
“తెలుసుకోవోయ్ మరమనుషుల్ని, రోబర్ట్పు అంటారని *” అని కాల్డ్ సపరించుకుని “డియర్ (ఫెండ్స్! వీళ్ళంతా ర్లో్బర్డ్స్ వీళ్ళను కంగోల్ చేసే ధిమోట్ యమధర్మరాజు చేతిలో వుంటుంది, ఆ యముడు గారుతన యిష్ట్మ్యప్రకారం ఈ రోబర్డ్స్ను నడుపుతుంటాడు, కనుక మనం'
వ్ విశ్వప్రసాద్ మైరెష్టగా యముడి దగ్గరకే వెళ్ళడం మంచిది” అన్నాడు రసూల్,
“*గుడ్ వెరీ గుడ్! చాలా కాలానికి నీ (బెయిన్లోంచి ఓ మంచి అడియా వచ్చింది రసూల్ భాయ్!” అని అతని భుజం తట్టి “డూతోల్లారా! మమ్మల్ని మీ యనుధర్యరాజు దగ్గరకు తీసుకెళ్ళండి” అన్నాడు రాజా
ఆ పిల్లల ఆజ్ఞను తిరస్కరిస్తే హీ హూహా ను చంపినస్థే తననూ చంపుతారని భయపడి “పదండి ” అన్నారు దూతలు,
డుంఢుని, లంగాఢీ, సింగాడీ, లింగఢా, జంభూఢా, మిండకులతో పాటు మందుకు నడిచారు పిల్లలు, క
శ్
యమ భటులతోపాటు సింహద్వారం దాటి, యమలోకంలో ప్రవేశం వారుపి న్త్లుం ఇ పొదాటు వెనక్కి తిరిగి ముక్కు, ముఖం సరిగ్గా తెలియని పదిమంది
స్త్రీలు వాళ్ళ దగ్గరకు వచ్చారు ఓమారు ఆ ప్కిల్టల చుట్టూ తిరిగి “మేము అందంగా లేమా?” అని వెక్కిరించి ముందుకు వెళ్ళిపోయారు.
“ఎవరు వాళ్ళు?” మధు అడిగింది.
“దెయ్యాలు ” సమాధానం బెప్పింది లంగాఢీ,
మంకొంత దూరం వెశ్ళే సరికి పతులో, జంతువులో, మనుషులో తెలియని అస్పష్టమైన ఆకారాలు గల నాబగయిదు నీడలు వాళ్ళ ఎదుటకు 'వచ్చాయి. నక్కట అరుస్తున్నట్లు, కుక్కుట మొరుగుళున్నట్లు రణగొణ ధ్వనులు జేసి పక్కకు తప్పుకిన్నాయి.
“ఏమిటివి?” రాబర్జ్ (పళ్నించాడు,
“భూతాలు. " అంది డుంఢుభి,
మరో పడి అడుగులు వేసేసరికి ఆ చుట్టుపక్కల చిన్న చిన్న మంటలు లేస్తూ, ఆరిపోతూ, డాన్స్ చేస్తున్నట్లు కనిపించాయి.
“అ వేమిటి”" లిల్లీ అడిగింది,
“కొరివి దెయ్యాల” అంది సింగోధీ.
"డర్టీ (శ్రీచర్స్... ” అసహ్యించుకుంది షీరీ,
పిల్లబ- దేవుళ్ళు 53
ఆ దెయ్యాలు, భూతాల గురించే మోట్లాడుతూ నురికొంత దూరం ముందుకు నడిచారు పిల్లలు,
ఇంతలో ముఖాలు కనిపించకుండా, తలలు విరబోసుకున్న పది- పదిహేన] వికృతాకారాలట- మనుషుల కాళ్ళు, చేకులు విరిచి తింటూ, ఎము కలు సటిపట నములుతూ "కేరింతలు కొడుతునట్లు కనిపించాయి.
'వాశ్ళేవరు?” అడిగాడు రసూల్,
'పిశాచాలు *”" అన్నాడు జంభుథా.
“మీరు మా (సశ్నలకు “భూతాలు, దెయ్యాట' అని ఒక్క మాటలో సమాధా?లు చెప్పారు, అది కాదు మాకు కావలసింది వీశ్ళివరో, వీళ్ళ పూర్వహంపరా లేమిటో ఎందుకిలా అయ్యారో వివరంగా చెప్పండి” అన్నాడ రాజా ఆజ్ఞాపిస్తున్నట్లు.
నతని కంరధ్వని విని దూతలంతా ఉలిక్కిపడ్డారు. చేరులు కట్టు కుని నిగామగా నిటబచున్నారు, “వాళ్ళంతా భూలోకం నుంచి వచ్చిన స్త్రీలే, జీవితంలో కోరికలు తీరక ఆయిషు పూర్షికాకుండానే అకస్మాత్తుగా చచ్చి యిలా నీయ్యాలు, కొరివి దెయ్యాలు, భూతాలు, పిశాచాలగా రూపాలు దాల్ని.కొంతో కాలం భూలోకంలో'నే వున్నారు. అక్కడ మనుషుల్ని రక- రకాలుగా పీడించారు. ఆ తర్వాత వాళ్ళ అయువు మూడగానే మా లోకా నికి తీఫకువచ్చాం.”
“దెయ్యలు, భూతాల గురించి మేము చాలా కధలు చదివాము, అసలువీచ్ళు యిలా ఎందుకయ్యారో ఇప్పండి.” అంది లిల్లీ.
“చెబుతాము. కాని, మీరు-” అంసే మీలాంటి చిన్న పిల్లలు అర్థం జేసుక లేరు” అంది లంగాడీ
“* ఈజీగా అర్థం _చేసుకుంటాం, చెప్పండి.” అన్నాడు రసూల్ - కళ్ళ జోడ! సంవరించు కుంటూ,
“వీళ్ళలో కొందరు వయసులో వున్నప్పుడు (గేమలో పడి-ఆ "పేవీ నెరవేరక, మరి కొందరు సేదరికంతో , ఆకలి దప్పికలకు తాళ లేక,యింకా కొందరు పృరుషులు చేసిన దౌర్టన్యాలక- పురుషజాతి మీద తిరగుడి (ప్రతీకారం తీక్చుకోలేక- ఆయుషు పూర్తికాకుండానే బలవంతంగా:
5డీ విశ్వప్రసాద్ చచ్చారు. అలా చచ్చి కొంత కాలం భూలోకంలోనే దెయ్యాలుగా- భూతా లుగా వుండి తమకు అన్యాయాల చేసిన వారిని రక-రకాలుగా హింసించి- ఆయువు తీరగానే యిక్కడికి వచ్చారు. ఇక్కడికి వచ్చి కూడా దెయ్యా ల్లాగం చూతాల్లాగే వుండి యిలా పిచ్చి-పిచ్చిగా (పవర్షిస్తున్నారు ” విన రించింది అంగాడీ
“జమ్ జట్కా!” చిలిపిగా లిల్లీ వంక చూస్తూ చనువ్వు దెయ్యమో, భూత మో, సిశాచానివో అవుతావ్,” అన్నాడు రసూల్
కోతుల్లా వెక్కిరస్తూ దాబ్డ్ హేర్ మెలితిప్పింది లిల్లీ,
డిష్ సడవండి " అన్నాడు రాబర్జీ మౌత్ అర్లన్ వాయిస్తూ
న! గా గా గా
మరికొంత ముందుకు వెళ్ళేసరికి పెద్ద బావిలాంటి పొయ్యి: దాని మీద రెట్టింపు పెనం కనిపించింది పిల్లలకు
“అదేమిటి” అడిగింది షీరీ,
“అది పాశ్తీలత విమోచనం కలిగించే పెనం, అందులో నూనె కాగుళుంటుంది. పాపుల్ని దానిలో వేసి శిక్షిస్తార” జంభూఢా బెప్పాగు.
“ఆ పెనంలో ఏ మున్నదో, ఎవరున్నారో మేము కూడా చూస్తాం. మన్ములి మీ భుజాల మీదకు ఎత్తుకుని ఆ పెనంలో ఏం ,జరగుతున్నదో, చూపించండి” అన్నాడు రసూల్.
వెంటనే ఆరుగుకు దూతలు ఆ పిల్లల్ని తమ భుజాల మీదకు ఎక్కించుకున్నారు.
తను దష్టిని పెనంలోపలకు సారించారు పిల్లల,
"పెనంలో సల-సల కౌగుతోంది నూన్మె
కాగుతున్న ఆ నూనెలో ఓ వందమంది పి న్లిల- వడియాల్లా వేగు తున్నారు,
ఆ దృళ్యాన్ని చూసేసరికి .
“ఓ మైగాడ్
లజ అల్లా ః చ్
పిల్లలు- దేవుళ్ళ క్5్
"రానునామా
“*;ిచన.నా ”"
“ఏసు (భూ 99
“అయ్యా భగపంరుడా. !"
-అంటొా ఆ పరిసరాల (ప్రతివ్వనించేటట్లు అరిచారు పిల్లలు,
ఆ అరుపులు విని ఒణికిపోయారు దూతలు.
అంతలోనే కోపో(దేకాలతో, వాళ్ళ భుజాలమీద నుండి కిందకు దుమి కారు పిల్లల
“ఆ పిల్లల్ని ఎందుకలా హింసిస్తున్నారు” అడిగింది మధు,
“వాళ్ళే అబద్దాలు చెప్పారు, దొంగతనాట చేళారు, ఎగురుప్తులను, తల్లి దం(డ్రుల్ని ఎదిరించారు. మి(కుల్ని మోసగించారు చాలా చాలా
ఈప్పులు చేళిరుొ
“చ్చేసా” అంది మధు,
“వాగ్శ్ తప్పులకు శిక్ష యిది” అంది సింగోఢీ.
“*వథీరు వేశారు ఈ శత”
“మి ఏలిక-యమధర్మరాజు 4 చెప్పాడు జంభూడా.
“ఇత చిన్న పిల్లల్ని నూనెలో చేయించి, హింసించిద నికి మీ ఏలిక-మనఫస్పలా అంగీకరించింది” అడిగింది షీరీ
“ఆయనకు తప్పు వేసిన పిల్లల చేహాబ వేయించుషు తినడనమం టే చాలా ఇష్టు” చెప్పాడు ఓ దూత,
“ఆయనకు సెళ ఛయిందా?” (పళ్నించింది లిల్లి
“అయినళ్లు వుంది” ఒణుకుతూ సమాధానం చెప్పింది లంగాఢీ.
“పిల్లలున్నారా” సూటిగా అడిగింది మధు,
“టేనళ్తే వున్నారు” వినయంగా అంది సింగోఢీ.
“గేమ్, డర్డీ "ఫెలో! అర్జంటుగా మన్ముల్ని మీ యమధర్మరాజు దగ్గ రకు తీసుకెళ్ళండి, ఆ యముడుగార్ని ఈ “'పెనంలో వేసి వడియంలా
'పేయిస్తాం. ఆ వడియాన్ని మేము ఆరుగురం తిని, ఈ పిల్లల ఆత్మలకు శాంతిని 'కలిగిస్తాం” ఆజ్ఞాపిస్తున్నట్టు అంది నుధు జారిపోతున్న కళ్ళజోడు
వ్గ్ర విశ్య్శపసాద్
సవరించుకంటూ.
ఉలిక్కిపడ్డారు దూతల ఎదురుబెబితే ఆ పిల్లట తపనే నూనెలో వేసి, కేయించి తినేస్తారన్న భయంతో “పదండి-సదండి” అన్నారు
క్
భార్యామణి క్యామల 'గంగాళంతో ఇచ్చిన మదిరాన్ని సేవిస్తూ ఆనందంలో మునిగి వున్నాడు యముడు. మధ్య మధ్యలో వికటంగా నవ్వుతూ పెద్ద పెద్ద పళ్ళెరాల్లో వేయించి పెట్టిన పిల్లల దేహాల, ఎము కలు నములుతున్నాడు.
ం చక్కా అలంకరించుకుని అతని పక్కనే కూర్చుంది శ్యామల,
తన అందాలతో యముడ్ని ఆకర్షి చుకోవాలని, అప్పటికే ఎన్నో విధాల (ప్రయత్నించింది.
మదిరం 'సేవించడంలోను, మాంసం తినడంలోను లీనమై తసను తాను మరచిపోయిన యముడు ఆమె గురించి పట్టించుకోళదు కనీసం ఆమెవైపు చూడనయినా లేదు,
విసుగెశ్సిపోయింది శ్యామలకు అయినా, ని(గహించుకునీ లేచి నిట చుండి చేతినున్న గాజుల గలగల్లాగిందింది. కాలికున్న గడ్జెలు ఘట్లు ఘల్లుమనిపించింది. క
అయినా యముడిలో చలనం కలగలేదు.
చిన్నగా ఓ విరహగితం ఆలపించి, నాట్యం చెయ్యనారంభించింది శ్యానుల,
గీతం చరమస్థాయిని అందుకుంది,
అప్పటికీ యముడి దృష్టి మారలేదు. తన ధ్యాసలో తాను మది రాన్ని సేవిస్తూ, మాంసం తింటూనే వున్నాడు.
విపరీతమైన కోపం వచ్చింది శ్యామలకు నాట్యం చేసి-చేసి మదిరం వన్న గంగాళం మీదకు వెళ్ళి వెల్లికిలా పడుకుంది
గంగాళం ఎ్హి నుదిరం తాగదోయిన యముడికి శ్యామల శరీరం అడ్డం వచ్చింది. మత్తు మళ్తుగా అటు -ఇటూ వూగుతూ, రెన్నలు రెప-
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 57 'రెనలాడిస్తూ కళ్ళు తెరిచాడు. గంగాళం మీద అడ్డంగా సడువన్న శ్యామల కడుపు, బొడ్డు చూసి తన్మయత్వంతో “వారెవ్వా! మా హృదయేళ్వరీ ఛ్యామలాదేవీ! దాసోహూ౦” అన్నాడు. "
“ఇప్పటికి కనిపించానా నేను?” చిరుకోపంతో అంది శ్యామల,
“ఇప్పుడు కనిపించడ మేమిటి (పాణసఫీ! అహర్నిశలూ నువ్వు మా హృదయంలోనే వున్నావ్ మా కళ్ళల్లోనే కదులుతున్నావ్.”
“నమ్మమంటారా*” అడిగింది శ్యానుం.
“విశ్వంలోని సమస్ట గోళాలు, మండలాలు, లోకాల, (గ్రహాల సాక్షిగా చబుతున్నాము నువ్వే మా [పాణానివి నమ్మితీరాలి.”
“సంతోషం! మరి నా కోరిక ఎప్పుడు తీరుస్తారు?”
“చెప్పు! నీ కోరికేమిటో? తప్పకుండా తీరుస్తాం.”
“నాకొళఠ కొడుకు కావారి"” చెప్పింది శ్యామ్టల,
“ఒక్క డేరి ఖర్మ? వంద కొడుకుర్ని ఇస్తాం.”
“వందలూ వద్దు, వేలూ వద్దు-ఒక్క కొడుకు చాలు.”
“నీ కోరిక నెరవేరుగాక "తాగిన మైకంలో తల వూపుతూ, చెయ్యి పైకెత్తాడు యముడు ఆశీర్వదిస్తున్నట్లు,
“అలా ఎన్నో, ఎన్నెన్నోసాళ్లు చెప్పారు. (ప్రతిసారి నేను విని మురిసిపోయాను. కాని నాక బిడ్డలు కలగలేదు. నాధా! (ప్రాణనాధా! ఈ ఈ వంధ్యా జీవితాన్ని భరించలేను నేను” _ అంది బాధతో, ఆవేదనతో శ్యామల.
“ఒద్దు! ఈ గొడడాట జీవితాన్ని భరీంచవద్దు. సీకు త్వరలోనే పత్ర సంతానం కలిగేటట్లు మళ్ళీ మళ్ళీ ఆశీర్య్వదిస్తాం” అని ఎదురుగానున్న "పెద్ద పశ్ళెరంలోంచి వడియంలా వేగిన ఓ పిల్లవాడి దేహాన్ని అందుకుని తినటోయాడు యముడు,
“అతని చేతితోంచి ఆ మాంసాన్ని లాక్కుంది శ్యామల, “ఇలా మీరు పిల్లల్ని తింటుం'కే, మనకు పిల్లలెలా పుడతారు?” అందధ్ధి నిష్టూరంగా
“ఎందుకు పుట్టరు?” ఎదురు (ప్రశ్న వేశాడు యముడు,
“పిల్లల్ని తిట్టడం కొట్టడం, హింసించడం, వాళ్ళ మాంసం
విశ్వ(పసాడ్ వ ౯ హా పాపం” త్డం వ చేశాడు యముడు. “శ్యామలాదేపీ! మా (పాణసశీ! పాపం అన్నది సునకు లేదు. మన దగ్గరకు 'కూడా రాలేదు” అన్నాడు సగర్వంగా క
“కానే కాదు మీరయినా, నేనయినా -(బ్రహ్మ, విష్ణు, సుహేశ్యరుట అయినా పాప ఫలం అనుభవించవలసీందే ₹
“ఏమన్నావ్?” ఉలిక్కిపడి (ప్రశ్నించాడు యముడు,
“నిజం చెబుచున్నాను, మీరు పిల్లల్ని తినడంవల్ల నే ఆ పాపనంతా మనకు శాపమై పిల్లలు పట్టడంలేదు.”
“బౌనాాో ఆశ్చర్యపోతూ అడిగాడు యముడు.
“బాను బొను బాను ౫ ఒత్రి వొత్రి చెప్పింది శ్యామల,
ఉలిక్కిపడ్డాడు యముడు. గంగాళం మీద నుండి శాామలను పెకి లేవదీసి తన తొడమీద కూర్చోబెట్టుకున్నాడు. ఆమె కుడిచెయ్యి పట్టు కున్నాడు, ఆమె కళ్ళకింద వున్న కాటుకను ఆమె చేతిలో రాశాడు “ఫ్రీంఘూం-[భ్రూం భళిరేభళి.భళ్భీ! ఎక్కడున్నావ్?” అనడిగాడ్లు,
కౌటుక రాసిన శ్యామల కడిచేతిలో ఓ పెద్ద రాక్షసుడు కనిపిం చాడు, తల వంచి “మీ "సేవలోనే పున్నాను ఏలికా” అన్నాడు
“ఎలా వుంది మన యమలోకం?”
“అంతా మీ ఆజ్ఞ (పకారమే యధాతధంగా నడుస్తూ ప్పంద్రి నాయకా కాని ” అని మధ్యలో ఆగప్రోయాడ్త భక్భళీ,
“నీ అనుమాన మేమిటో చెప్పు” గద్దించాడు యముడు,
“అనుమానంకాదు ఏలికా! మన లోకంలో కొన్ని దుర్తటనలట జరి గాయి, ఇంకా జరుగుతున్నాయి” అన్నాడు భళీ, ఘు
“ఏమిటవి?” కంగారుగా (ప్రశ్నించాడు యముడు,
“మన దూతలు భూలోకం నుండి ఆరుగుర్ష పిల్లల్ని తీసుకొచ్చారు. వాళ్ళు మన సంహద్వారం దగ్గర కౌపలా వున్న హీమ్-హూక్షు.క్సై కడుప్పలో కెళ్ళి ఆమె బొడ్డు చిద్దలుకొట్టి దియటక్ష వచ్చాడ * జని ఆగాడు భళీ,
షిల్లలు- దేవుళ్ళు క్థి
“తర్వాత ఖం
“బొడ్డు పగిలి చచ్చిపోయింది హీంహూ-హి " చెన్నల్టేక చెప్పాడు భళీ
“నీజమా!” నెత్తిమీద పర్వతం పడ్డట్టు అదిరిపోయాడు యముడు.
“ముమ్మాటికీ నిజం ఏలికా! అంకేకాదు-ఆ క్యరమంకట మన "పెనం దగ్గర కెళ్ళారు. పెనంలో వేగుకున్న పిల్లల దేహాబు మూసి మీ ఆజ (వకారమే వాళ్ళు అలా శిక్షించబడుకున్నారని తెలుసుకున్నారు , వెంటనే ఆ పిలబ్లు ఓ నిశ్చయానికి వచ్చారు,
- ఏమిటా నిశ్చయం?”
“ చెవ్చలేను ఏలికా "
"చెప్పు! నువ్వు మా విశ్వాస ప్యాతుడివి నువ్వు ఏమి ఇప్పినొ మేము తప్పు పట్టము భళీ "
“మిమ్మల్ని ఆ సపెనంలో వేసి, వడియంలా వేయించి తినాలని ఆ పేల్లలు నిశ్చయించుకన్నారు
భళ్భశీ రాక్షసుడు చెప్పిన మాటబ వినేసరికి కోపో(దేకాలతో వాగిపోయాడు యముడు “ఇప్పుడు వాశ్ళెక్కడ వృన్నారు” అని “అడిగాడు,
“మీ పగ్గరర బయబడేరి దున్నపోతుల నునుషుల్ని తొక్కురున్న (ప్రదేశం దగ్గరకు చేరుకున్నాట” వివరించి చెప్పాడు రాక్షసుడిలాంట్ ఆ భటుడు భక్భశే,
“సే నువ్వు వాళ్ళు కదిలికట గమనిస్తూ వుండు. మేము చిత గుప్తడ్ని సం్యప్రచింది వివరాలు తెలుసుకుంటాం” అని శ్యానుల చేతిలోని కాటుక చెరిపేసి ఆమెను దూరంగా తోసేశాడు యముడు!!!
శ్
“హే అల్లా! ఓమై గాడ్!!, అయ్యో భగవంతుడా!!!” అంటూ చిన్నగా అరిచారు షీరీ, లిల్లీ, మధులు,
“ఏమయింది?” జడిగాదు రాజా,
60 “ విశ్వప్రసాద్
“అలా చూడండి” అంటూ ఓ సక్కకు చూపించింది షీర్రీ,
రసూల్, రాబర్బ్ రాజాలు అటువైపుకి దూశాయ,
దచూరంలో---
కొందరు మగవాళ్ళను కింద పడుకోబెట్టి, దున్నపోతులతో లొక్కిస్తూ సంతోషంగా గెంతులు వేస్తున్నారు పదిమంది యమకింకరుల
ఆ దృశ్యాన్ని చూడలేక, మౌక్ ఆరన్ వాయించటం ఆపుజేసాా- తల విదిలించుకుని “మై గాడ్ హారిబుల్" అన్నాడు రాబర్ట్
“అన్ బేరబుల్” అన్నాడు రసూల్.
పరుగెత్తుకుంటూ ఆ కింకరుల దగ్గరశెళ్ళాడు రాజా కోప్రోోదేకాలతో.
ఆ మనుషుల్ని ఎందుకలా చిత్రహింసలు "పెడుతున్నారు?" అనడి గాడు.
“వాళ్ళంకా ఎన్నెన్నో తప్పులు చేళాం ఘోరాతి ఘోరమయిన 'నేరాల-పాపాట చేశారు" జంభూడా సమాధానం చెప్పాడు.
అప్పటికే మిగిలిన అయిదుగురు పిల్లల అక్కడికొచ్చారు,
“వాళ్ళు చేసిన నేరాబ, తప్పుకు. పాపాట ఏమిటి” తీక్షణంగా (పత్నింవింది షీరీ తలెగరేస్తూ,
“వాళ్ళలో భజనొలాల్ అనే పడ్డ వ్యాపారస్తుడు తనను నమ్మిన వాళ్ళందర్నీ మోసగించాడు "పేధవాళ్ళ ఇబ్ళు, భూముట, బంగారు నగల మీద అప్పుల యిచ్చాడు, వడ్డీలకు వడ్డీలు, చ్మకవడ్డీలు కట్టి ఆ ఆస్తులన్నీ స్వాధీన పరచుకున్నాడు ఇంకా ఎన్నెన్నో తప్పులు చేశాడు ఆ భజన్ లాల్ పక్కనున్న వ్యక్తిపేరు దయానిధి- పెద్ద పోలీస్ ఆఫీసరు మాకం'పే గొప్ప రాక్షసుడు” అపరాధాలు చెయ్యని వాళ్ళను కూడా దండించాడు లంచాల తీసుకుని పంచించాడు, ఎన్నెన్నో మానభంగాలు చేశాడు అతని జీవితమ౦ంఠా తప్పుల తడకే” విపరించాడు లింగాడా
“తర్వాతి” మరికొందరి వివరాలు చెవ్చనున్నట్లు అడిగాడు రాబర్డ్.
“వాళ్ళ పక్కనున్న మనిషి పేరు సన్యాసిరాజు అంపే సన్యాసం తీసుకున్న రాజు కాడు--స ప్త వ్యసనాలకు బానిసైన మహారాజు” అన్నాడు మిండకుడు.
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 61
“అంపే .?” రసూల్ (పళ్నించాడు.
"జూదం. మద్యపానం, శ్రీలోలత్వం, జీవపాంన, (పజాపాంను బుతరుల్ని నిందించడం, దొంగతనాలు-దోపిడీలు చెయ్యడం-ఇంకా అనేక మైన నేరాలు చేశాడు” సమాధానం మిచ్చాడు లింగాడా.
ఊఊ 6 తర్వాత?” అడిగింది*లిల్లీ.
“ఇంకో వ్యక్తి ఎంతోమంది కన్నెసిల్లల్ని చెరిఛాడు. వసిపిల్లల్ని గొంతు పిసికి చంపాడు. ఇంకా ఎందరెందరినో హత్యో చేశాడు, హత్యోలు వేయడమే తన వృత్తిగా "పెట్టుకున్న పాపాత్ళుడు వాడు ” అన్నాడు మెండకుడు.
“అలాగా?” ఎగతాళి చేస్తున్నట్లు అన్నాడు రసూల్.
“అంతే కాదు---వీళ్ళందరూ దుస్తులు, దుర్మార్గులు క్యూర్ముజు పాపాత్ములు అందుకే వీళ్ళను ఈ విధంగా శిక్టిస్తున్నాం ” ఇప్పాడు జంభూడా.
“అది సరే మీరు వాళ్ళను ఈ విధంగా శిక్షించడం, పొంసించడం కస్పుకాదా? నేరంకాదా??? పాపంకాదా””? మీరు చేస్తున్న ఈ పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా మిమ్మల్ని ఈ దున్నపోతుల చేతనే తొక్కించాలి మీ ఒళ్ళు పచ్చడిలా అయ్యేంతపరకు కుమ్మించాలి "” అంది మధు కోపో(దే కాలతో.
అఆ పాప మాటలు విని అదిరిపోయారు దూతలు. కొంతసేపు ఒకరి నొకరు చూసుకుంటూ, గుండెలు సవరించుకున్నారు. అంతలోనే ఉలిక్కిపడి చేతులు కట్టుకుని నిలుచున్నారు.
“మాట్లాడరేం? మీరు చేస్తున్నవి తప్పులు, నేరాలు, పాపాలూ కావా?” రెట్టించి అడిగాడు రాబర్ట్.
“ఓరి నాయనోయ్! ఇలాంటి అపనిందలు, అపరాధాలు, అభాండాలు మామీద 'వెయ్యవద్ధు. మేము నిమిత్తమా[తులం నాయనోయ్ ” అంటూ చిన్నగా అరిచాడు జంభూడా
“నాయనా లేడు, నాయసమ్మా లేదు- నోరు మూసుకోండి” గద్ధిం ఏంది మధు-కళ్ళజోడు తీసి చేత్తో పట్టుకుని,
॥ విశ్వ(ప్రసొద్ ఎవరో వీపుమీద చరిచినట్లు ఉలిక్కిపడి, చటుక్కున నోర్లు మూను కున్నారు దూతలు.
ఎగిరి గంతేశాడు రసూల్.
"జమ జట్కా! లిల్లీ! నీకు నేను ముందే చెప్పానుగా!” అన్నాడు.
“ఏం చెప్పావ్, జమ్ జర్థా 1?” ఒత్తి ఒత్తి అడిగింది లిల్లీ -దాబ్దు హేర్ సవరించుకుంటూ,
“నో గౌట్! పీళ్ళంశా రోబర్ష్సే” ఇని-“మిష్టర్ యం దూత్లారా! మీరు నిమిత్త మ్యాశ్రులన్నారు ఓకే కాని, పళ్ళను ఈ ఏధంగా శికించమన్న పాపాత్కుడెవడు?” అని అడిగాడు రసూల్ కళ్ళజోడును ముక్కుమీదకు తోసుకుంటూ,
“పాపాత్ముడు కౌడు---పాపాత్యుల్ని శిక్షించే మా ఏలికా-యను ధర్మరాజు చెప్పాడు లింగాడా.
వ అద్దిరదిన్నా! డియర్ (బ్రదర్స్ అండ్ సిస్టర్స్! మరోసారి చెప్ప క్ వ్యమంవిసండి, పీళ్ళంతా రోబర్జ్-మరకింకరుట పళ్ళను కం(టోల్ న! యముడి చేతిలో వుంది, పీళ్ళంళా ఆ యముడు ఆడమస్నట్లు రర: పాఠమన్నట్లు పాడుకున్నారు నో గ్రాట్! పీళ్ళంకా 0శ్రాలు? మర దూతలు” అన్నాడు రసూల్ ధాలెంజ్ చెస్తున్నట్లు, షి అర్థంటుగా అ యముడి దగరకు త్రీన విషయాలు అతని దగ్గరే శేబ్బకుందాం. కటీ కు తీసుకెళ్ళమనండి. అన్ని “అదే కళెకొ అంది మ అఆ పిలల మాటలు య్ కళ్ళజోడు పెట్టుకుంటూ, లతో తలవంచా-ోవదండి అర్థ చేసుపన్నారు దూతలు, వినయ విధేయత హ్ళబ ఏలిక దగ్గకప తీసుతళశా్. అన్నారు క! ఫి ణా ఆ పరిసరాలు పరిశీలిస్తూ ముందు సున" చూసినా -మానవుల్ని కిస్తూ. హింస నడుస్తున్నారు పిల్లలు. ఎటు మరో నాలుగు అడుగులు జేసీ జ వాలే రన్చిస్తున్నాయి,
- చిన్నగా అరచి చటుక్క్కన ఆగి
పిల్లల- దేవుళ్ళు 63
పోయాడ పిల్లట
ఎదురుగా కొందరు స్త్రీలను స్థంభాలకు కట్టి, శూలాలతో పొడు స్తున్న దృశ్యం కన్పించింది. అది చూసేసరికి పిల్లల ధమనుల్లోని రక్తం కోపో(దేకాలతో పొంగిపోయింది
“ఘోరం మహా ఘోరం ” అంది షిరీ.
“దారుణం మహా దారుణం” అంది లిల్లీ తల పీక్కుంటూ
“ఆ స్త్రీలను హూలాలతో ఎందుకలా. పొడుస్తున్నారు”. గర్జిస్తూ అడిగింది మధు
“వాళ్ళు దాలా వాలా సనీచుట” అంది డుండుభి,
“ఏం చేశారు”
“లడవాళ్ళు చెయ్యకూడని సనులన్నీ' చేశారు”
“అం'పే?” అడిగింది షీరీ.
“మీరు చిన్న పిల్లలు వాళ్ళు వేసిన సీచమైన పనులు చెప్పినా మీకు అర్ధంకాదు” అంది సింగోడీ.
“అర్ధమయినా కాకపోయినా వింటాము-చెప్పండి” అంది లల్లీ
“వాళ్ళ వ్యభిచారం చేశారు సృష్టిని వ్యతిరేకించి గర్భనిరోధక చర్య లకు పూసుకన్నారు ఒ3 వేళ గర్భంవస్తే మందులు వేసుని వివృన్నం చేసుకున్నారు. అదీ వీలటకాకపోతే (ప్రసవించిన వెంటనే, ఆ పసికిందుల నోట్లో పడ్డగింజల వేసి చంపేశారు లేదా అమ్ముకున్నారు అంతేకాదు- "పెరిగి 'పెద్దవాళ్ళయిన తను చెల్లెళ్ళను, కూతుళ్ళను బలవంతంగా వ్యవిచార పృ్తిల్లోకి దించారు విన్నారా? శరీరాన్ని అమ్ముకోవడం నీచాతి నీచమైన పని అందుకే వాళ్ళంతా అలా చిత్రహింసలకు గురి. అవుతున్నారు" లంగాడీ వివరించింది.
ఆమె చెప్పిన మాటలు వినేసరికి విపరీతమయిన కోపం వచ్చింది నుధుకు. “శరీరాన్ని కొనుక్కోవడం నీచమయిన పని కాదా” సూటిగా (వళ్నించ్చింది.
“అది మరీ నీచం ” అన్నాడు లింగథఢా.
“ఒక ఆడది ఒక మగవాడితోనూ, ఒక మగవాడు ఒకే ఆడదాని
64 విశ్వ(పసాద్ తోనూ పుందాలి, అంతేగా?” తిరిగి (పళ్నించింది.
“దాను” అంది డుంధుఖి
“మీ యముడికి పెళ్ళయింది కదూ?” అడిగింది లిల్లీ.
“అయినశ్హే వుంది.”
“ఎంతమంది భార్యల”
“ఒకే భార్య---శ్యామలాదేవి.”
“ఆమె కాక మరో స్త్రీని పెళ్ళి చేసుకోలేదా మీ యముడు?” షిరీ (ఫశ్నించింది కేప్ సవరించుపుంటూ,
“ఆ మహారాజును మరో 'పెళశ్ళిందుకు?! ఆయన 'కూ' అంపే, కోటి మంది స్త్రీల చుట్టూ చేరతారు. ఆడతారు, పాడతారు, ఆయన్ని ఉయ్యా లలో పడుకోబెట్టి వ్యూపుళాలు” చెప్పింది సింగోఢీ.
ఆమె సమాధానం విని అంతవరకూ మొనంగా వున్న ముగ్గురు అబ్బాయిలు ఒకరి ముఖం మరొకరు చూసుకున్నారు.
“సరే... సీకు పెళ్ళయిందా?”” సింగోఢీనీ వుథ్ధేశింది అడిగింది లిల్లీ,
“పెళ్ళాం నాకా?--లేదే!” ,
“ఎందుకని చేసుకో లేదు?”
“మేము "పెళ్ళిళ్ళ చేసుకోముగా.”
“కన్యలుగానే వుండిపోతారా?”” మధు అడిగింది.
“భలే చితకుయిన (పశ్న వేశావే! ఇంతమంది హేమాస్తేమ్టు అయిన కింకరులు రాత్తసులు వుండగా మాళు 'పెశ్ళెందుక? మేమ కన్య లుగా ఎందుకుండాలి? రోజుపు ముగ్గురు మొగుళ్ళతో వోయిగా గడుప్పత్రాం, అలాగే మా మిండగాళ్ళంతా పూటకో ఆడదానితో ఆనందిస్తారు.”
“షటప్ " పరిసరాలు (సతిధ్వనించేటట్లు అరిచింది మధ్య,
ఆ చుట్టుపక్కల నున్న రాక్షసులంకా అదిరిపడి “అంటే ప్రమ్సిట్ర) అన్నట్లు మధు వంక (హ్చొర్థకంగా చూశారు,
“నోరు మయ్యండి” అని తన చేత్తో నోరు మూసుకుని చూపించింది మధు,
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 65 ఆర్మీ కమేండర్ ఆజ్ఞ విన్నట్లు, చుట్టుపక్కల నున్న కిరాతకులంతా అ చిన్నారిలాగే నోరు మూసుకుని నిలుచున్నారు.
“డేమ్ డగ్తీ ఫెలోస్! మీకొక చట్టం, మాకొక _చట్టమూనా? మీ కొక న్యాయం, మాక మరో న్యాయమా? మీరు "స్వేచ్చగా చేస్తున్న
“తప్పులే, మానవులు చేస్తే తప్పా?? మీరు చట్టబద్ధమని, చేస్తున్న అవినీతి పనులు, అ(కమ చర్యలు, ఘోరమయిన పాపాలు మీకు తప్పుకాదా? మీరు చేస్తున్న రాక్షసకృ త్యాట్లో నూరోవంతు తప్పులు కూడా చేయని మానవులు పొపులా, అపరాధులా”” కోపో.దేకాలతో అడిగింది మధు.
అ పాపమాటలు అర్ధంగాక ఆపాదమస్తకం ఒణుకుతూ నిటారుగా నిలుచున్నారు రాక్షసులు.
“పెళ్ళి చేసుకున్న భార్య వుండగా మీ యముడు కోటి మంది శ్రీలతో ఆడుదూ, పాడుతూ, ఉయ్యాల లూగడం తప్పుకాదా? మీ మగ .వాణ్ళ రోజుకు ముగ్గురు లడవాళ్ళతో ఆనందించడం అపరాధం కాదా? మీ ఆడవాళ్ళు పూటకో మగాడితో కాపురం చేయడం పాపం కాదా? ఆవే శంతో అడిగింది "షేర్.
మౌనం వహించి నిలుచున్నారు దూతలు.
“కనుక ఇన్ని అపరాధాలు చేస్తూ:- చేయిస్తున్న మీ యముడ్ని, మిమ్మల్ని ఈ స్తంభాలకు కట్టి శ్లూలాలతో పోడి చేయాలి” అంది లిల్లీ.
ఆ చిన్నారి మాటలు అర్థం చేసుకున్నారు రాక్షసులు.
“జంభూఢా! వీళ్ళు సామాన్యమయిన పిల్ల లుకారు-యమపిడుగులు. ఎంతో అనుభవం వున్న ఆరిందాల్లా వయసుకు మించిన మాటలు మాట్లాడు తున్నారు. ఎదురు తిరిగితే మనల్ని శూలాలతో పొడిచి, కాల్చుకుని తినేసే టట్లున్నారు” అంది భయం భయంగా లంగాడి.
“నిజమే మనందరికంపే తెలివి ₹ క్రిులహీ. హో హానే చంపేశారు. ఆ నువారాక్షసి ముందు మనమెంత? వీమల్ని నలిపేసినట్లు సలిపి చంపేస్తారు 99
అయితే ఏం , చేద్దాం” అడిగింది సింగోడీ.
క్స్
ళ్ విశ్వప్రసాద్ “*లొంగిపోదాం” సలహా యిచ్చాడు జంభూఢా. అతని సలహాను రాత్తసులంళా ఏకగ్రీవంగా అంగీకరించారు. వెంటనే “బాలకులారా! బాల్షికలారా? మేము చాలా తప్పులు, నేరాల, పాపాలు చేశాము మీరు ఏ కక్ష విధించినా అనుభవించడానికి సిద్ధంగా వున్నాం” అన్నాడు జంభూఢా. “క్షిన్టల్ర నుమ్మల్ని శిక్షిస్తే ఈ సమస్య పరిష్కారం కాదు మీరు నిమిత్త మ్య(క్రులని చెప్పారుకదా!” అని మధ్యలో అడిగింది లిల్లీ, “కనుక మీ యముడి దగ్గరరు తీసుకెళ్ళండి, అతన్ని, మిమృర్ని కలిపి శికీస్తాం” అన్నాడు రాడా. “ కింకరులంళా గుండెల సవరించుసంటూ, ముందుకు అడుగులు 'పేశారు నక యమభటులతోపాటు పిల్లలంతా మరికొంత దూరం ముందుకెళ్ళే రికి భరించలేని, ఘోరాతి ఘోరమయిన దృశ్యం కనిపించింది. వాళ్ళ కళ్ళకు, వదురుగా--- _ యమదూతట _ ఎంతోమంది స్రీ-ఫ్రరుషుల చేపల రంపాలతో కోస్తూ, కత్తులతో ముక్కల ముక్కగా సరుకుతు ్ష న్ ఠా న్నారు .వాళ్ళను ఆ విధంగా చెస్తున్న కింకరులు వాళ్ళ శరీరాల్లోని భాగాల్ని పోట్లా పోట్రగా లాక్కుని ఎంతో అనందంగా తింటూ, ఎముకల్ని కర-కర నములు తున్నారు ఆ వీభత్సకరమయిన దృశ్యాన్ని చూసి శెవ్యున అరిచింది లిల్లీ, అ పాపకంపే బిగ్గరగా పొలిశేక "పెట్టింది పరీ, 7 హే భగవాన్!” అంటూ సృహ తప్పిపోయింది మధు, ఆ దృశ్యాన్ని చూడలేక కళ్ళు మూసుకున్నాడు రసూల్, శిలా (పతిమలా నిలబగిపోయాడు రాబర్. ర్ట ః పొంగి పొరలళున్న ఆగ్రహ వేశాల్ని అణచుకోలేక "అశేయ్
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 67 రాక్షసులారా! మీరంతా సీమబు, దుమ్షఒు, దుర్మార్గులు పాపిస్లుబ! వీళ్ళంద రినీ ఇన్ని విధాల చిత్రహింసబపెట్టి; తింటున్న మిమ్మల్ని నరికి-నరికి ముక్కలు-ముక్కటగా చేసి నమిలి తినేయాలని వుంది అన్నాడు రాజా
“దేవరా! పళ్ళు చాలా పాపాలు చేశారు” అన్నాడు మిండపడు.
“ఏం చేశారు వాళ్ళు?” రసూల్ (ప్రశ్నించాడు. ॥ “దొంగతానాబ, ద్రోపిడిలు మానభంగాల, వందలకొద్దీ హత్యట చేశారు. పసి పిల్లలను, కన్నెపిల్ల లను, దేవుని విగ్రహాలను ఇతర దేశా లకు అమ్మారు _దేశాన్ని ఉద్ధరిస్తామని ఎన్నో అబద్దాఎ. వెప్పి, ఓట్లు "వేయించుతుని, నుంగకులై ఎన్నెన్నో కంథత్రీవన్లు చేశాడ. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే. పీళ్ళ చేయని 'నేరాబు పాపాలు, ఘోరాలు బేనేలేవు, అందుకే వీళ్ళను ఈ విధంగా చిత్రహింసల పెట్టమని మా యమధర్మరాజు ఆజ్ఞాపించారు” అన్నాడు జంభూఢా. |
“ఇలాంటి. శిత్షలే " యముడికి _వెళయ్యాలని మేము నిశ్చయించు కున్నాం పదండి, అన్ని నిషయాలు ఆ యముడి దగ్గరే తేల్చుకుందాం” అన్నాడు రాజా
ఇంతలో యముని ఆంతరంగిక సేవపకడు భళ్ భళీ అక్కడకి వచ్చాడు. "|
“ముద్దు విడ్డల్లారా! మీకొక చిన్న విషయం చెప్పాలని వచ్చాను” అంటూ రాబర్జ్ భుజంమీద"చెయ్యి వ శాడుం
అగ్నిపర్వతం మీద పెట్టినట్లు భగ్గున కాలింది అతని వెయ్యి. ఆ వేడికి అతని కళ్ళ వెంబడి సీళ్ళ వచ్చాయి
చెయ్యి తీసేసి, బరగమూతి “పెట్టుకుని నిలుచున్నాడు.
అతను చేయివేసిన భుజాన్ని దులుపుకుని, అతనివంక చూసూ “ఏమిటది?” అని అడిగాడు రాదిర్డ్, ప
“ఈ సమయంలో మా యమధర్మరాజు తన విశ్రాంతి భవనంలో "వుంటారు. ఏదైనా అత్యవసర పరిస్థికుల్లో ఎవరయినా మా ఏలికను కల వాలం పే చ్మితగుప్ణుని ద్వారా కబురు చెయ్యాలి” అన్నాడు భయపడుళూ భీ
68 విశ్వప్రసాద్ “ఎవరా చితగుప్పడు?” రసూల్ (ప్రశ్నించాడు “వా ఏలికకు అన్ని విషయాల్లోను సలహాలు యిచ్చే ఆంతరంగి కుడు” చెప్పాడు భళీ
- “అంపే పర్శనల్ సెకటరీ అన్నమాట” అంది లన్టీ
“నువ్వెవరు?” ష్నీర్రీ (ప్రశ్నించింది
“ఆయన ఆంతరంగిక సేపకుణ్ని నా పేరు భకభళీ”
“అంటే, పర్వనల్ సర్వెంట్ అన్నమాట” వివరించింది లిల్లీ
“శతెబ్బలేవోయ్! *సతి మాటను నువ్వు ఇంగ్రీష్లో చెబితేనేగాని మాకు అర్థంకాదనుకున్నావా?” అన్నాడు రసూల్
వెక్కిరిస్తూ మూతి ముఫ్పైవంకర్లు తిప్పిరది లిల్లీ,
“జమ్ జట్కా! నువ్వు అలా మూతి తిప్పుతుంటే అచ్చం లిల్లీ ప్లవర్ లాగే వున్నావు” అన్నాడు రసూల్
"చటుక్కున చిళునవ్వు నవ్వింది లిన్లీ,
“అదిసరే! మార్గాన్ని ఇంగ్లీష్లో ఏమంటారు?” బుజ్జగిస్తున్నట్లు “అడిగాడు రసూర్.
“రూట్” చెప్పింది లిల్లీ.
“పధ్యవ ర్హిని?”
= “మీడియేటర్.”
“శెబసులేవోయ్! దారిని, మార్గాన్ని ఇంగ్లీష్లో రూట్ అంటా రని ఇద్దర మనుషుల్ని కలిపే మధ్యవర్తిని మీడియేటర్ అంటారన్ని నాకూ తెటను” అన్నాడు రసూల్,
“ఏమిటి మీ గోలి” అడిగింది షరి,
“ఈ జమ్ జట్కాాతో ఎప్పుడూ వుండే న్యూసెన్సేగా యిది.”
“అదో, ఆ మాటన్నావో నీ పీక కొరి'కేస్తాను” అన్నాడు కోపంగా రసూల్.
“రసూల్ భాయ్! నున భూలోకానికి వెళ్ళాక మీరిద్దరు స్థిమితంగా పోట్లాడుకోవచ్చు. ఇప్పుడు యముడి దగ్గరకు ఏలా వెళ్ళాలో ఆలోచిం చండి” అన్నాడు రాజా,
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 69
“అలా అడుగు చెబుతాను డియర్ సిస్టర్స్ అండ్ (బదర్సొ ”" కళ్ళజోడు సవరించుకుంటూ లాయర్లా చెప్పాడు రసూల్. “హాతోకంలో నయినా, మరో లోకంలోనయినా ఎవరితో కలవాలన్నా, మనకు మనం వెళ్ళి కలవలేము. మననం కలవాలనుకున్న అవతల పెద్దననిషికి, మనకు మధ్య (గ్రహాలు, ఉప్యగహాలలాంటి అడ్డంకులు వున్నాయి. ఆ అడ్డంకుల్ని దాటించ్చి మనం కోరిన వ్యక్తుల దగ్గరకు తీసుకెళ్ళే దళారులు, మధ్యవర్తులు-అంకే _మీడియేటర్స్ వున్నారు. వాళ్ళు చూపించిన"మార్గంలో అంపే-రూట్లో వెళతే కరెక్ట్గా నునం కలుసుకోదలచుకున్న వ్య క్తిని చేరకోగలం.”
“అంపే? నువ్వు చెప్పదలచుకున్నది సూటిగా చెన్సు” అంది లిల్లీ,
“వెరీ సింపుల్! యముడిగారి పర్పనల్ సర్వెంట్లాంటి ఈ భళ్- భళీతో కలిసి యముడిగారి అసలు "సెక్రటరీ చిత్రగుప్తుడి దగ్గరకెళదాం. ఆ తర్వాత యముణ్ని కలిసే కరెక్ట్ రూట్స్ ఆ చిితగుప్పుడే చెబుతాడు " అన్నాడు రసూల్,
“వెరీగుడ్ రసూల్ భాయ్! అప్పుడప్పుడు నీ (టెబున్లో (బ్రహ్మాండ 'మైన ఐడియాలు వస్తాయి. గుడ్. . వెరీగుడ్” అన్నాడు రాజా,
“అప్పుడప్పుడూ కాదు! ఎప్పుడూ నా (బెయిన్లో (బ్రహ్మాండమైన ఐడియాలే వస్తాయ్, మైండిట్” అని సగర్వంగా చొక్కా కాలర్ _ప్రెకెత్తి లిల్లీవంక చూశాడు రసూల్,
రెండు చేతులు భుజూులవరకు ఎత్హి, వేస కదుప్పుతూ, కోతి చేష్షలు చేస్తూ వెక్కిరించింది లి్లీ, న
ల క6 ల గ
దూతల్లారా! భటుల్లారా! కింకరుల్లారా! మిస్టర్ భశ! ముందు మమ్మల్ని చిత్రగుప్తుడి దగ్గరకు తీసుకెళ్ళండి, అక్కడి నుంచి అతనితో కలిసి, అందరం యమధర్మరాజు దగ్గరకు వెళదాం” అన్నాడీ అజ్జాపిస్తు న్నట్లు రాజా, ఖ్
“బలే. బలే ముద్దువిడ్డలారా పదండి వెళదాం" అన్నాడు. భళీ,
రాబర్ట్ మౌత్ ఆర్గన్ వాయిస్తుంచే పిల్లలంతా భళీని అనుసరిం చాట.
క్తి యమృుని విలాస మందిరంలోకి (పపేశించి- “(ప్రభువులకు నమ స్కారాలూ" అన్నాడు చిత్రగుప్తుడు. “రా గుప్తా! సీ కోసమే. ఎదురుచూస్తున్నాం”... అహ్వానించాడు యముడు న న 99 వేరులు కట్టుకుని నిలుచుని “సెలవివ్వండి (ప్రభూ అన్నాడు గుప్పడు = యముని మంచం పక్కన నిలుచున్న శ్యానుల కలగజేసుకుంది--- “పెద్ద విశేషమేమీ లేదు గుప్తా! మన భటులు భూలోకంనుండి ఆరుగుడు పిల్లల్ని తీసుకువచ్చారట ఇక్కడ నున దూతలు నరుల్ని శికిస్తున్న విధా' నాలు చూసి, ఆ పిల్లలు రక-రకాలుగా ఎగతాళి చేస్తున్నారట” అంది “అలాగా!” ఆశ్చర్యపోయాడు గుప్తుడు “అంతేకాదు! మన ెనంలో కౌందరు పిల్ల ల్ని వేయిస్తున్న దృశ్యం చూసి, మన (ప్రభువులను కూడా అదే పెనంలో వేసి, వడియంలా వేయించి తీనేస్తానున్నారట” చెప్పింది శ్యామల ,. చెవలు మూసుకున్నాడు గుష్పడు “వ $వా! హరహరా! గోవిందా-గోవింద! (ప్రభూ! ఇంతవరకు యితరుల్ని శిక్షించడమేకాని---- ఇతరుల మిమ్మల్ని - ;క్షించలేదు మచ్చలేని మహానుభావుల మీరు నరులు, పైగా చిన్నపిల్లలు మీ మీద తిరగబడటమా? ఇది మున చరతలొనే లేదు” అన్నాడు, న “అదిసరే! దీనిక తరుణోపాయం ఏమిటి” అడిగాడు యముడు, “వాళ్ళకు విధిచచోయే ;క్షను వందరెట్లు పెంబేద్దాం ” గుప్తుడు ఇచ్చిన సలహా విని మురిసిపోయాడు యముడు ' "సెభాష్! స్ తెలివి అమోఘం, అద్భుతం” అన్నాడు “వందరెట్లు కాదు! వెయ్యిరెట్లు $క్ష విధించగలరు ఆ పిల్లల్ని రక-రకాలుగా చిత్రహింసలు "పెట్టమని దూతలక్ష ఆజ్ఞాపించగలరు, కాని అని మధ్యలో ఆగిపోయింది శ్యామల, ॥
పిల్లలు- దేవుళ్ళు (1
“ఆగిపోయా పేల) తర్వాత చెప్పు?” అన్నాడు యముడు
“వ్వన్పితే మీకీ కోపం నస్తుంది,”
“రాదు-చేప్పు.”
“ఆ పిల్ల మీ దూతలవ ఎదుతుతిరుగుతారు ”
“వ్పేము దగ్గరుండి 9క్ష అనులుపలుస్తాం.”
“మీ ఆజ్ఞను, మిన్యుల్ని కూడా లక్ష్యుపెట్టన వాళ్ళం ఇప్పటికే కోపో(ద్రేకాలతో రెచ్చిపోయి పున్నారి.. మిమ్మల్ని ఎచ్చూస్తే నురీ రెచ్చి పోతారు. మీ మీదవడి రిక్కేస్తాటు కొరికేస్తారు, నమిలేస్తారి” వివరిస్తూ చెప్పింది శ్య్యానుల,
అమ మాటబు విని ఉగుక్తై పోయాడు యముడు, “మా కాలపా కంతో ఆ ఆరుగురు పిల్లల్ని బంధించి, ఒకే స్తంభానికి కళ్టుస్తాం” అన్నాడు.
“వాళ్ళు మీకు చిక్కరు, దొరకరు "
వొళ్ళిద్దిరి వాగ్వివాదం వింటూ మౌనంగా నిలుచున్నాడు గుప్తుడు,
“ఏమన్నావ్” ఆ పిల్లల్ని సమర్థిస్తూ నువ్వు కూడా మౌకు ఎదురు తిరుగుళున్నావా శౌ శ్రమలాదేపీ”
“లేదు నాధా! నిజం చెబులున్నాను, ఆ పిల్ల అసాభ్యుఒ, మహా కుధాపులు (ప్రాణనాధా! నురోసారి ఆలోచించి మీ మనసు మాద్ళు కోండి, ఆపిల్ల మీ మీఎ తింగబడినా, మిమ్మల్చి హింసించినా 'నేను చూడలేను, భరించలేను ”
“అలాగా! నిజా నివాము తెఐసుసంటాం. నువ్వు ఇటు రా” ఆజ్ఞా పిస్తున్నట్లు అన్నాడు యముడు.
భయపడుతూ అతని దగ్గరకు పచ్చింది శ్యామల,
ఆమెను తస నమంచం మీది కూర్చో బెట్టుకున్నాడు, ఆమె కంటి లోని కాటుక తీసి అరచేతిలో రాశాడు. “ఘీం-(ఘూం-(ఘ్రాం వళిరే-భశీ, భక్భళీ” అని పిలివాదు యముడు.
అంజనం వేసిన శ్యామల చేతిలో భళీ కనిపించాడు.
“ఎక్కడున్నావ్?” అడిగాడు యముదు,
“మి లజ్ఞ్మ్యపకారం పిల్లల్ని కనిసెట్టురుని, వాళ్ళ పక్కనే వున్నాను
792 విశ్వపసాద్ ఏలికా” చెప్పాడు భళీ,
"ఆ పిిరలెలా వున్నాప?”
“వాళ్ళు పిల్ణటకారు. ఏలిక! విచ్చురపిడుగుట నయసు మీరిన ముదుసళ్ళులా మాట్లాడుతున్నారు ”
“ఏమంటారు”
“మీ వద్దకు తీసు కెళ్ళమంటున్నాడ* షూనవుల్ని ఇలా హింసెంచ డాసక కారణాలేమిటని మిమ్మల్నే ముఖా ముఫీ అడుగుతారట.”
“వాళ్ళ అలా అంశేదిష్టి బొమ్మలా చూస్తూ వూరుకున్నావా నువ్వు? వంటనే వాళ్ళ పబ్శ పీ3ెయ్, నాబకలు కోసియ్ అన్నాడు ఆగ హా వేశాలతో యముడు
“క్షమించాలి ఏలికా! ఆ పిల్లల ఒంటి మీద చెయ్యి పేస్తే భగ్గున కాలిపోతోంది. వాళ్ళలో ఏదో మహాశక్తి వుంది ఏలికా!”
భళీ మాటలు విని అదిరివడింది శాష్టమల,
“అంపే ** ఏదో అడగబోయాడు యముడు
అంత పరక మౌసంగా నిలబడి, వాళ్ళ మాటలు వింటున్న గుప్తుడు కలగచేసుకుని “అంపే, ఏమీ లేదు? ప్రధా! ఇక్కడి హింసలు, చి(త్రహిం సట చూసే స్వక్రి వాళ్ళ శరీరాల అగ్ని పర్వతాల్లా అయిపోయాయి” అన్నాడు,
“అంతే ఏలికా! చ్యితగ్తుప్తులవారు సెలవిచ్చినశ్లు జరిగి కంటుంది” అన్నాడు భీ,
“ఇప్పుడు ఏమిటి. చెయ్యడం?” గుప్పణ్ని వుద్దేశించి. అడిగాడు యముడు,
“వాళ్ళను కటసుకుని నిజానిజాలు తెలుసుకుందాం, న్యాయ విచారణ జదడపుదాం” చెప్పాడు గుప్పడు.
“సరే భళీ! మేము దర్బారుకు వస్తున్నాం ఆ పిల్లిల్ని కూడా అక్క డికి తీసుసరా” అని శ్యామల చేతిలోని కాటుక బెరిపేసి, మంచం కుద నుండి కిందకు దిగాడు యముడు.
“నేను కూడో దర్భారుకు పస్తాను” అంది శ్యామల,
పిల్లలు-దేపుళ్ళు 73 ఆమె మాటలు వినిపించుకోలేదు యముడు. చి(శ్రగుప్పనితో సవా తన దర్చారుకు బయలుదేరాడు. ల్ శా
“భక్ భళీ యితర దూతలతోబాటు ఆరుగురు పలలు యమధర్య్రై రాజు కొలువులో ప్రవేశించారు. ల
ఎదురుగా సింహాసనం మీద కూర్చున్న యముణ్ని చూస, అక న్లన్లో నిలబడి "సెల్యూట్ చేశారు పిల్లలు,
“గుడ్ మార్నింగ్: గుడ్ ఆఫ్టర్ నూన్, గుడ్ ఈవెనింగ్ సార్!” అన్నారు అది ఉదయ మో-నుధ్యాహ్న మో- సాయంకాలమో వూహించ లేక.
వాళ్ళ చర్యలు, మాటలు అర్థం కాలేదు యముడికి. (పళ్నార్థకంగా గుపుని పంక చూళాడు.
చా” “చ్చ. షేమ్ ఆ మాత్రం ఇంగ్లీష్ మాటలు కూడా రావా మీకు?” ఎగతాళి చేస్తూ అన్నాడు రసూల్,
“మన స్కూల్లో చేరమను. ఇంగ్లీష్ దాగా నేర్చుకోవచ్చు” అంది లిల్లీ.
౯ “ఈయన్ని ఏ క్లాస్లో చేర్చుకోవచ్చు.”
“ఫోర్తలోనో ఫిక్స్లోనో " అంది లిల్లీ.
“న్లో. మన మేడమ్ ఈయన్ని ఎల్.కె.జి లో కూడా బేర్చుకోదు.”
“దు రెలా””
“నర్సరీలో బేరమను” అన్నాడు రసూల్.
వాళ్ళ మాటట తమ యమ భాషలోకి తర్జుమా చేసి యముడుకి చెప్పాడు గుప్తుడు.
మెరుపులా సింహాసనం మీద నుండి లేచాడు యముడు. “ఇంగ్లీష్ ఒక్క,కే కాదు- మాకు చాలా చాలా. భాషలు తెలుసు” అన్నాడు గద వూపుతూ.
“ఎందుకు తెలియవు? తెలిసే వుంటాయి. అది సరే గాని, సార్!
*(పసొద్ 74 వళ ఫి పేరేమిటి?” అడిగింది షేరీ. వెంటనే ఆమె అడిగిన (ప్రశ్నకు తమ భాషలో యముడిక్ వివరించి చప్పాడ సన్టద యమధర్మరాజు” అసి, తిరిగి రీవిగా సంహాసనం మీద న్నాడు కూర్చెన్నాడు అంపే, మనందరి పేర్లు యమధర్మరాజేనా?" “కాదు కాదు , మ్య పేరు మాతమే ” “అంపే- మనిద్దరి "పేర్ల మాత్రమేనా? రెట్టించింది సరీ, “కానే కాదు ఏరి పేరు సొ(త్రమే యమధర్మరాజు”. బొటన 'పేలికో తన గుండెల వైపుకు చూప్పశూ చెప్పాడు యముడు “లిల్లీ! చిన్న డౌట్" అస్నాడు రసూల్. “ఏమిటిది?” “ఈయన అసలు యముడేనా డూప్టకేటా?” “ఏందుకొచ్చింది సీ కా అనుమానం?” “అలా అడుగు చెబుతాను, మన మాటలు ఈయనకు అరం కావడం శేదు. చిత్రగుప్తుడు తమ భాషలో తర్ణమా చేసనా, ఈయన సమాథానాట చెస్ప లేకపోతున్నారు. 'పైగామనం భూలోకంలో ఛూసిన యముడికి ఈయనళ్న పోలికలే లేవు * నో,డౌట్ లిల్లీ! ఈయస "సెంట్ పర్పంట్ డూ ప్లేట్ యముడే. " అన్నాడు రసూల్, “శ్చేదో. డూప్టి కేటో- నువ్వే 'తెలపుకో” అన్నాడు రాబర్ట్ “తెలుసుకుంటాను. నేనే శేలుసుకుంటాసు” అని రెండడుగులు ముందుకు వెళ్ళాడు రసూల్, కళ్ళజోడు సపరించుకుని, లాయర్లా ఫోజు సెట్టి “మిస్టర్ యమా! మీకు చాలా భాషలు వచ్చునని డబ్బాల కొట్టుకుంటు న్నారు. కాని- మీకు ఏ,లి,సిడీ లు కూడా రాపనిమా గ్రాండ్ మా పిస్పుడో చెప్పింది. ఆ సింహాసనం మీద కూర్చునే అర్హత రాడా మీకు లేదు. చిగండి కిందప * అంటూ గర్జించాడు
అతని భాష అర్థం కాకపోయినా అతను చేస్తున్న ఆక్షన్ చూసి షాక్ తగిలినట్టు సింహాసనం మీద నుండి" లేచి, ఓ 'మెట్టు కిందకు దిగాడు
పిల్లలు -దేవుళ్ళు ౯5
యముడు.
“ఆ గద పక్కన పెట్టండి ఆ కిరీటం తీసెయ్యండి" అన్నాడు రొబర్డ్, _
మం(తముగ్దునిలా జేతిలోని గద పక్కన వుంచి, కిరీటాన్ని సింహా సనం మీద పెట్టాడు యముడు,
అతను సింహాసనం మీద నుండి దిగడం, గద, కిరీటాలు పక్కన "పెట్టడం, 'రెండు- మెట్లు కిందకు దిగడం చూస ఆ దర్పారులో నున్న భటులు, చిత్రగుప్త నితోబాటు సింవోసనం వెనక నిబచున్న శ్యామల కూడా ఆపాద మస్తకం కంపించిపోయింది
షి్లల్ని ఉద్ధేశించి ఏదో చెప్పబోయాడు యముడు.
“ఆగండి .. మీ మాటలు మేము వినం మీలు దుష్టులు, దుర్మా ధ్గు, ప్లాపులు అని మా (గాడ్ ఫాదర్ ఎప్పుడో చెప్పాడు”అంది మధు;
“నేను దుష్పుణ్ని కాను, దుర్మార్యణ్ని కాను, పొపినీ కాను ”" యింకా ఏదో చెప్పబోయాడు యముడు,
“అబిద్దిం కావోమ్ అదిజ్షం ఈ యహుడిగారి మాటలు ఎనరూ నమ్మకండి” మధ్యలోనే చిన్నగా అరిచాడు రసూల్,
పిల్లలంతా ఒక్కసారిగా రెచ్చిపోయారు.
“మిస్టర్ యమా! చిన్న పిల్లల్ని నూనెలో వేయించి తింటున్న మీరు చుష్పుబు కారా?” అడిగాడు రాబర్ట్,
“మనుషుల్ని దున్నపోతులచేత తొక్కిస్తున్న మీరు దుర్మార్గులు కాక సన్యాస్థలా-” కోప్లో। చేకాలతో అడిగింది ష్నీర్రీ
కళ్ళజోడు ని “ఆడవాళ్ళను స్పంభాలకు కట్టి, శూలా లతో పొడిపిస్తున్న )లు కాకపుణ్యార్ములా?”
అలి ప్ర శ
“యమా! ముక్కల ముక్కలుగా తింటున్న మిమ్మల్ని పాపిష్టి నుహారాజ్ ఫణ్యపులుము డనాలా?” నూటికి నూరుపాళ్ళు మీరు దుష్పులు, దున్మాష్షాణు పాపుల, పరమ నీచులు” అన్నాడు ఉద్రేకంగా రాజా,
పిల్లల మాటబ వినేసరికి మహా కోపం వచ్చింది యముడికి. అంత
విశ్వప్రసాద్ 76 పటుకు = కిరీటం తీసి తల లోనే తమాయించుపన్నాడు గద చేత్తో పట్టుకున్నాడు ౦ తీసి, త కన్నాడు, సింహాసనం మీద'కూర్చుని చిన్నగా మీసాలు దువ్వు కున్నాడు. బుము ఇస్తున్న పాక్ డగాల రై నరులంతా ఎన్నెన్నో తప్పుట, అపరాధాట, దుండగాలు, కాదు. ఆ ర. మా వివ పాపాలు వేశారు అందుకే వాళ్ళను అలా *క్షిస్తున్నాము. ఇదిమావి మా ధర్మం ” హుందాగా చెప్పాడు. కీ 3ళ. కాని వాళ్ళను ఆ విధంగా శిక్షీస్తున్న మీకు నుహా దుర్యా ల రఫి ర్లులు, పాహీత్ములు, క్యూరులు అన్నాడు రొజా, *... “పమన్నావ్”ో కోపోదేకాంతో చిన్నగా అరిచాడు యముడు. “యస్ ... మీ లాంటి పాపాళ్ళుడు ఏ లోకంలోను లేడు " ఒయి ఆర్ మోస్ట్ డేంజరస్ యూనివర్సల్ క్రీమినల్ ” “కనుక _ మిమ్మల్ని వెంటనే దున్నపోతులచేత కమ్మింబాలి.” “శూలాలతో పొడిపించాలి *" “సీం శరీరాన్ని ముక్కలముక్క_లుగా తరిగి, ఆ ముక్కల్ని సల- సఠఅ కాగే నూస్సెల్రో వేయించాలి.” “వడియాల్లా వేగిన ఆ ముక్కల్ని మేము తిని ఘూ మానవుల ఆత్మ లకు కాంతి కలిగించాలి” “ఇది మా విధి” “కది మా ధర్మం. దట్ఫాల్ ॥ అడగరు పిలచి. ఒకరి తర్వాత మరాకళు గునపాలు. విసురు నస్తిట్షి. నిదుగులు వేస్తన్నట్ల మాట్లాడేసరికి. చిన్నగా. ఒజికాడు ఖః మౌ (గాండ్మా చెప్పింది కరెక్ట్, మీకు ఆ సింహాసనం మీద కూ బ్లడొనికి అర్హలుకాదు. గర పక్కన పెట్టి కిరీటం తీసి కిందకు దిగండి సింహకిళోరంలా గర్జించాడు రసూల్, పో పక నప చదెంలోనే మం్రమగ్ధునిలా వృర్ర సారి గదు. క్రిరీటాట గ్ నభో నేనంమీద నుంచి కిందికి దిగ నిలుచున్నాడు యపష్నడు, ఖ్ గ్! గ
పిల్లలు- దేవుళ్ళు
గదిగబా సింహాసనం దగ్గరకు పరుగెత్చ్వ్వా _ కా
సింహాసనం పక్కన మహారాజులా స్వాబ్య ఎని
“దూతల్లారా! ఈ యమ మహారాజుగార్ని దర్చాచులోంచ టంయయి= తీసుకెళ్ళండి దున్నపోతులచేత తొక్కించండి, టాలాలతో ొడదీచేయండాం ముక్కలు షుక్కలుగా నరికి నూనెలో వేయించండి. ఇదినా ఆర్డర్ (డ్రాయింగ్ బుక్లోని'ఓ పేపర్ చించి “యమ- డిస్మిస్ అని రాసి, భటుల మీదకు విసిరాడు రాజా.
ఉలిక్కిపడి సింహాసనం వెనకనుంచి ముందుకు వచ్చింది శ్యామల, పిల్లల చేతులు పట్టుకుని , “బాబులూ! పాపలూ! కొంచెం శాంతించండి. (పభువులను మీ మాటలతో చిత్రహింసల పెట్టొద్దు" అంది వేడుకొంటు నట్లు,
“ఆయన మా మానపుల్ని హింసించవచ్చా?” అడిగాడు రాబర్ట్స్
“అది ఆయనకు (పకృతి సిద్ధంగా లభించిన అధికారం.”
“నో ఈ యముడుగారికి ఈ లోకాన్ని పాలించే అర్హత లేదు. ఆయన్ని పదవిలోంచి దిగమనండి” అంది లి ఖ్లీ,
“మాకు లో 'పేమ్లిటి?” మీసాలు దువ్వుకుంటూ అడిగాడు యముడు.
“ఒక లోకాన్ని పాలించాలంటకే ఎంతో అంగబలం, ఆర్థిక సంపద, తెలివితేటలు, లోకజ్ఞానం వుండాలో అంది షీరీ
“మూ (ప్రభువులకు కానలసినంత లోకజ్టానం, తెలివితెటలు, అంగ బలం వుంది. ఇహ ధనానికి అసలు లోపే లేదు. కోకల్లలు ” చెప్పాడు గుప్తుడు.
“సరే! ఆ ధనమంతా తీసుకుని మీ (పభువులను భూలోకానికి వెళ్ళ మనండి పదిరోజుల్లో ఫకీరుల్లై తిరిగివస్తోరు” అన్నాడు రాబర్ట్ హేళన చేస్తున్నట్లు మొత్ ఆర్లన్ వాయించి.
“పదిరోజులు కాదు! రెండు రోజుల్లోనే తీసుకెళ్ళిన డబ్బంకా అయి ఫోతుంది మూడోరోజు అపమానంతో, ఆకలితో పరుగెత్తుకొస్తారు, మ్యూర్” అంది మధు కళ్ళజోడు ఫైకి తోసుకుంటూ. న
“ఎందుకనీ?” శ్యామల అడిగింది,
78 విశ్వప్రసాద్
“యమధర్మరాజుల వారికి డంజాట, డాంబికాట, భేషిజాలు, అధి కార దాహం, గర్వం ఎక్కువ ఇలాంటి ధన నుదాంధులు, అధికార దాహంగల వ్యక్తులకు కాకాపట్టి అయిదు నిముషాల్లో మొత్తం డబ్బు విరతి కర్పూరంలా హరింపజేసే హేమా హేమీల వున్నారు మా ఆంధధ్ర (వదేళ్లో. ఈయన ఆటలు మా లోకంలో---(ప్రత్యేకించి ఆంధ(పదేశ్లో సాగనే సాగవు” చెప్పాడు రాజా.
“ఏయ్ పిల్లలూ! మీరు నుమ్మల్ని వాలా అవమానిస్తున్నారు ఒక్క రూపాయి కూడా తీసుకెళ్ళసండా, మీ ఆంధ్రప్రదేశని, భారతదేశాన్ని. మొత్తం భూలోకాన్ని దున్నిపారేస్తాం” అన్నాడు యముడు తల ఎగరేస్తూ
“సారీ మిస్టర్" యమా! ఏ లోకాన్ని ఏలాలన్నాః దున్నాలన్నా ఓర్చు, నేర్చు-పీటికితోడు నటన తేలిసి వుండారి” అంది షీరీ,
“ఓడ్పు నేను నేర్పుతాను నటన నేర్చుకోవడం ఎలా?” అడిగింది శ్యామల,
“హై(ద్రాబాద్లో వీధికొక ఫిల్మొయాక్టింగ్ స్కూల్ వుంది ఆయన్ని వెంటనే వెళ్ళి ఓ స్కూల్లో చేరమనండి, ఫిల్మొనగర్ లో ఓ బిల్డింగ్ అద్దెకు తీసుకోనునండి. ఓ టాటాసుమో; మరో టాటాసిరీ కౌర్లు, రెండు "బెలిఫోన్లు, ఇద్దరు లేడీ అసిస్టెంట్లు ఇద్దరు మేల్ "సెక్రటరీలు, నలుగుదర్చ గన్స్ 'మేన్లు, బ్యాంక్ చెక్కాబుక్కులు ఏర్పాటు చేసుకోమనండి ..” బెప్పింది లి
“గనొమేన్లు ఎందుకు?” అడిగింది శ్యామల
“పాణ రక్షణకు ఈ రోజుల్లో ఆంధధాలో కోటీశ్వరులప, పార (శ్రామిక వే శ్ఞలకు, రాజకీయ నాయకులకు, నటులకు-చివరకు పోలీస్ప (ప్రముఖులకు కూడా రక్షణ లేదు. ఇంట్లోంచి బయటకు వెళ్ళినవారు తిరిగ ఇంటికి వస్తారన్న గ్యారంటీ లేదు” అంది నుధు,
“ఎందుకని?” చిత్రగుప్తుడు (పశ్నించాడు.
“తనము ఆశయాలను, సిద్ధాంతాలను వ్యతరేకించే జాళ్ళందర్నీ న్డ్తి బజారులో నిలబెట్టి కాల్ఫేస్తున్నారు గూండాలు, నక్సలైట్లు ఈ యముడి (ప్రాణాలు కూడా తీసేస్తారు. నో డౌట్" అంది మధు
పిల్లలు -దేవుళ్ళు 1
“మునకు (పాణ భయమా? లేనే లేదు అన్నాడు సః యముడు.
“భూలోకంలో (పత్యేకించి ఆం(ధ్ర(ప్రడేశాలో నక్స్లైస్తే కౌదు= వాళ్ళను మించిన హంతకులు వున్నారు నుంచి-ముంచి* వాళ్ళనే నుర్లర్ చేసేస్తారు. మీరొక లెక్కా?” అన్నాడు రాబర్డా,
“అదిసరే! యాక్టింగ్ కోసం మీరు చెప్పిన ఏర్పాట్లన్నీ చేస్తాం . తర్వాత ఏం చెయ్యాలి?” అడిగాడు గుప్తుడు.
వెంటనే రసూల్ అందుకుని “ఆ (పశ్న నన్ను అడగండి చెబు తాను (పతిదినం ఉదయం ఐదు గంటలకు లేవాలి. ఆరుగంటలయ్యేసరికి టిప్టాప్గా (గెస్ విసుకోవాలి. కొన్ని పూల మాలలు, పళ్ళబుట్టలు, స్వీట్స్ పాకెట్స్ తీసుకుని, గన్ మెన్లను వెంటబెట్టుకుని బయలుదేరాలి..” అన్నాడు,
“ఎక్కడికి దేవాలయానికా?” (సళ్నించాడు ప్పుడు.
“కాదు! డై రెక్టర్లు: (ాడ్య్యూసర్ల. ఇళ్ళకు” చెప్పాడు రసూల్.
“వెళ్ళి ఏం చెయ్యాలి?” కుతూహలంగా అడిగాడు గుప్పుడు.
“వాళ్ళ మెళ్ళో పూల మాలలు వేసి, స్వీట్స్, పళ్ళబుట్టలు ఇవ్వాలి తర్వాత వాళ్ళ కాళ్ళమీద వడి వేషం ఇవ్వమని (పావేయపడాలి. మీరు మీ పిక్కర్లో వేషం ఇవ్వకపోతే ఆత్మహత్య చేసుకుంటానని చిన్నగా బెది రించాలి లేదొ కన్నీళ్ళు కార్చాలి 99
“ఆయ్! నరుల కాళ్ళు పట్టుకుని కన్నీళ్ళు కార్చ్నవలసిన అవసరం లేదు మాకు” చిన్నగా అరిచాడు యముడు.
“జమ్ జట్కా! కాళ్ళా స్లేళ్ళొ పడినా ఏ (ొడ్యూూసర్, ఏ డై క్టర్ వేషం ఇవ్వరన్న సంగతి ఈయనకు అర్థం కావడంలేదు "* లిల్లీ చెవిలో చెప్పాడు రసూల్.
“ఎక్ స్టా9 కేరెక్టరయినా ఇప్వరా”” బాట్ట్ హేర్ సపరించుపంటూ అదిగింది లి ట్లీ,
“ఏదీ ఇవ్వరు” అన్నాడు రసూల్.
ఇంళలో “పిల్లల్లారా విన్నారా? మేము నరుల కాళ్ళ పట్టుకోము.
76 విశ్వప్రసాద్ లోనే తమాయించుకున్నాడు గద చేత్తో పట్టుకున్నాడు. కిరీటం తీసి, తల మీద పెట్టుకున్నాడు. సింహాసనం మీద కూర్చుని చిన్నగా మీసొౌట దువ్వు కున్నాడు. “మేము చేస్తున్నది తప్పుకాదు, అపరాధం కాదు, దుర్యార్గమూ కాదు. ఆ సరులంతా ఎన్నెన్నో తవ్వులబ, అపరాధాట, దుఃడగాటు పాపాలు చేశారు -అందుకే వాళ్ళను అలా శికిస్తున్నాము. ఇది మా విపి, మా ధర్మం "” హుందాగా చెప్పాడు “కరెక్ట్. కాని వాళ్ళను ఆ విధంగా శికీస్తున్న మీనము మహా దుర్కా రులు, పాహీళ్ళులు, క్య్థూరులు శ అన్నాడు థౌజా. “ఏమన్నావ్?” కోపో(ద్రేకాలతో చిన్నగా అరిచాడు యముడు. “యస్ మీ లాంటి పాపాళ్ళుడు ఏ లోకంలోను లేడు" “యు ఆర్ మోస్ట్ డేంజరస్ యూనివర్సిల్ (క్రిమినల్ “కనుక _ మిమ్మల్ని వెంటనే దున్నపోతులచేతో కుమ్మించాలి ” “ళూలాలతో పొడిపించాలి “మీ శరీరాన్ని ముక్కలుముక్కలుగా తరిగి, ఆ ముక్కల్ని సల- సల కాగే నూనెలో వేయించాలి.” “వడియాల్లా వేగిన ఆ ముక్కల్ని మేకు తిని మా మానవుల ఆత్మ లకు శాంతి కలిగించాలి. ” “ఇది చూ విధి” “ఇది మా ధర్మం--- దట్ఫాల్ ” ఆరుగురు పిల్లబ---ఒకరి తర్వాత మరొకరు గునపాట విసురు తున్నట్టు, పిడుగులు వేస్తున్నట్లు మాట్లాడేసరికి చిన్నగా ఒణికాడు యముడు. గా లలా ల్ల “మా (గ్రాండ్ మా. చెప్పింది కరెక్ట్, మీరు ఆ సింహాసనం మీద కూర్చోడానికి అర్హబుకాదు. గద పక్కన పెట్టి, కిరీటం తీసి, కిందకు దిగండి” సింహకిళోరంలా గర్జించాడు రసూల్, చురుక్షణంలోనే మంథత్రముగ్ధునిలా మరోసారి గద, కిరీటాలు పక్కనపెట్టి, సింహాసనంమీద నుంచి కిందికి దిగి నిలుచున్నాడు యముడు.
పేల్లలు-దేవుళ్ళ 77
గబగబా సింహాసనం దగ్గరకు పరుగెత్తారు పెల్లలు,
సింహాసనం పక్కన నుహారాజులా నిలబడి-
“దూతల్లారా! ఈ యమ మహారాజుగార్ని దర్చారులోంచి బయటక తీసుకెళ్ళండి దున్నపోతులచేత తొక్కించండి, శూలాలతో పొడిచేయండి ముక్కలు ముక్కటగా నరికి నూనెలో 'పేయించండి. ఇదినా ఆర్జర్ (డ్రాయింగ్ బుక్లోని'ఓ "పేపర్ చించి 'యమ- డిస్మిస్' అని రాసి, భటుల మీదకు విసిరాడు రాజా.
ఉలిక్కిపడి సింహాసనం వెనకనుంచి ముందుకు వచ్చింది శ్రమల, పిల్లల చేరులు పట్టుకుని , “వాబులూ'! పావలూ! కొంచెం కాంతించండి. (ప్రఖువులను మీ మాటలతో చిత్రహింసల పెట్టొద్దు" అంది వేడుకొంటు నట్లు.
“ఆయన మా మానవుల్ని హింసించవచ్చా?” ఆడిగాడు రాబిర్ట్-
“అది ఆయనకు (పకృతి సిద్ధంగా లభించిన అధికారం.”
“నో ఈ యముడుగారికి ఈ లోకాన్ని "ప్తాలించే అర్హత లేదు. ఆయన్ని పదవిలోంచి దిగమనండి” అంది లిల్లీ
“మాకు లో పేమిటి?” మీసాలు దువ్వుకుంటూ అడిగాడు యముడు.
“ఒక లోకాన్ని పాలించాలం పే ఎంతో అంగబలం, ఆర్థిక సంపద, శెలివితేటలు, లోకజ్ఞానం వుండాలొ అంది షీరీ
“మా (సభువులకు కానలసినంత లోకజ్ఞానం, తెలివితేటలు, అంగ బలం వుంది, ఇహ ధనానికి అసల లోటే లేదు. కోకల్లలు "” ఇప్పాడు గుప్తుడు.
“ “సరే! ఆ ధనమంతా తీసుకుని మీ స్రభువులను భూలోకానికి వెళ్ళ మనండి పదిరోజుల్లో ఫకీరుల్తై తిరిగివస్తోరు” అన్నాడు రాబర్జ్డ్ హేళన చేస్తున్నట్లు మౌత్ అర్షన్ వాయించి.
*పదిరోజులు కాదు! ర౦0డు రోజుల్లోనే తీసుకెళ్ళిన డబ్బంతా అయి పోతుంది మూడోరోజు అవమానంతో, ఆకలితో పరుగెక్తుకొస్తారు ష్యూర్” అంది మధు కళ్ళజోడు పైకి తోసుకుంటూ,
“ఎందుక సి?” శ్యామల అడిగింది,
శ్ర విశ్వప్రసాద్ “యమధర్మరాజుల వారికి డంజాల, డాందీకాల, భేషిజాల, అధి కార దాహం, గర్వం ఎక్కువ ఇలాంటి ధన మదాంధుట, అధికార దాహంగల వ్యక్తులకు కాకాపట్టి అయిదు నిముషాళ్లో మొత్తం డబ్బు వారతి కర్ప్చూరంలా హరింపజేసే హేమా హేమీల వున్నారు మా ఆంధ్ర దేశ్లో ఈయన ఆటలు మా లోకంలో---(ప్రత్య్యేకించి ఆంధ్రప్రదేశ్లో సాగనే సాగవు"”*చెప్పాడు రాజా. “ఏయ్ పిల్ల లూ! మీరు నుమ్మల్ని చాలా అవమానిస్తున్నారు ఒక్కి రూపాయి కూడా 'తీసుకెళ్ళనుండా, మీ ఆం(ధ(ప్రదేళ్ని, భారతదేశాన్ని - మొత్తం భూలోకాన్ని దున్నిపారేస్తాం” అన్నాడు యముడు తల ఎగరేస్తూ. “సారీ మిస్టర్ యమా! ఏ లోకాన్ని ఏలాలన్నా, దున్నాలన్నా ఓర్పు. నేర్చు-ఏీటికితోడు నటన తేలిసి వుండాలి” అంది షీరీ, “ఓర్చు నేను నేర్పుతాను నటన నేర్చుకోపడం ఎలా” అడిగింది శ్యామల
“హైద్రాబాద్లో పీధికొక ఫిల్మాయాక్సింగ్ స్కూల్ వుంది ఆయన్ని వెంటనే వెళ్ళి ఓ స్కూల్లో చేరనునండి. ఫిల్మ్నగర్ లో ఓ బిర్లింగ్ అద్దెకు తీసుకోనునండి ఓ టాటాసుమో, మరో టాటాపిరీ కార్డు రండు "'చలిఫోన్లు, ఇద్దరు లేడీ అసిస్టెంట్లు, ఇద్దరు మేల్ సెెకటరీలు, నలుగురు గన్స్ మేన్లు బ్యాంక్ చెక్క్ బుక్కులు ఏర్పాటు చేసుకోమనండి ,.” చెప్పింది
న “గన్ మేన్లు ఎందుకు?” అడిగింది శ్యామల
“పాణ రక్షణకు ఈ రోజుల్లో ఆంధ్రాలో కోట్శ్వరులకు, పారి (శ్రామికపే త్హలకు, రాజకీయ నాయకులఫు, నటులకు-చివరకు పోలీసు (ప్రముఖులకు కూడా రక్షణ లేదు. ఇంట్లోంచి బయటక వెళ్ళినవారు తిరిగి ఇంటికి వస్తారన్న గ్యారంటీ లేదు” అంది నుధు,
“ఎందుకని?” చిత్రగుప్తుడు (ప్రశ్నించాడు. _
“తమ ఆశయాలను, సిద్ధాంకాలను ప్యతలేకించే. వాళ్ళందర్ని నడి బజారులో నిలబెట్టి కాల్చేస్తున్నారు గూండాలు, నక్సలైట్లు ఈ యముడి (ప్రాణాలు హడా తీసేస్తారు. నో డౌట్ "* అంది మధు
పిల్లలు-దేవు ళ్ళు 7/9 _ “మనకు (పాణ భయమా? లేనే లేదు * అన్నాడు సగర్వంగా యముడు.
“ధూలోకంలో (ప్రత్యేకించి ఆంధ(పదేక్లో నక్సాలైస్లే కాదు వాళ్ళను మించిన హంతఠులు వున్నారు. మంచి-నుంచి- వాళ్ళనే నుర్దర్ జేసేస్తారు. మీరొక లెక్కా?” అన్నాడు రాబర్డ్. స
“*అదిసల్! యాక్టింగ్ కోసం మీరు చెప్పిన ఏర్పాట్లస్ని- జీసాం తర్వాత ఏం చెయ్యాలి?” అడిగాడు గుప్పుడు. శ లా
వెంటనే రసూల్ అందుకుని "ఆ (పశ్న నన్ను అడగండి చెబు తాను (ప్రతిదినం ఉదయం ఐదు గంటలకు లేవాలి. ఆరుగంటలయ్యేసరికి టిప్టాప్గా రెస్ చేసుకోవాలి. కొన్ని పూల మాలకు, పళ్ళబుట్టలు= స్వీట్స్ పాకెట్ తీసుకుని, గన్ మెన్లను వెంటబెట్టుకుని బయలుదేరాలి..” అన్నాడు,
“ఎక్కడికి దేవాలయానికా?” (వళ్నించాడు గుప్తుడు.
“కాదు! డై శెక్టర్లు (ప్రొడ్యూసర్ల. ఇళ్ళకు” చెప్పాడు రసూల్.
“వెళ్ళి ఏం ఇయ్యాాలి?” కుతూహలంగా అడిగాడు గుప్పుడు.
“వాళ్ళ మెళ్ళో పూల మాలలు వేసి, స్వీట్స్, పళ్ళబుట్టల ఇవ్వాలి తర్వాత వాళ్ళ కాళ్ళమీద పడి "వేషం ఇవ్వమని (పాధథేయపడాలి. మీరుమీ పిక్చర్లో 'పేషం ఇవ్వకపోతే ఆత్మహత్య చేసుసుంటానని చిన్నగా బెది రించాలి లేదొ కన్నీళ్ళు కార్చాలి 99
“ఆయ్! నరుల కాళ్ళు పట్టుకుని కన్నీళ్ళు కార్చవలసిన అవసరం లేదు మాకు” చిన్నగా అరిచాడు యముడు.
“జమ్ జట్కా! కాళ్ళా స్టేళ్ళా పడినా ఏ (పొడ్య్యూసర్, ఏ డైరె కర్ వేషం ఇవ్వరన్న సంగతి ఈయనకు అర్ధం కావడంలేదు "లిల్లీ చెవిలో చెప్పాడు రసూల్.
“ఎక్ స్టా? 'కేరెక్టరయినా ఇప్వరా?” బాబ్ హేర్ సవరించుకుంటూ అడిగింది లి ల్లీ.
“*ోద్టన్రీ ఇవ్వరు” అన్నాడు రసూల్.
ఇంతలో “పిల్లల్లారా విన్నారా? మేము నరుల కాళ్ళు పట్టుకోము,
80 సి పాళసాం"” అనా సగర్య్శంగా యముడు. షు కొన్ని పిక్న్లి లీసి వం అ గరు ఒక్కమాటలో “తిసి పారేయపద్దు, మీ దగ్గరే అశ్లే పెట్ట లర్ దగరకు ఇప్పాలంపే అహంభావం, అహంకారంగల మీలాంటి వాళ్ళను ( రు. వ పర్మిశమ, ఒకవేళ బలవంతంగా చొరబడినా రాణంచ రానివ్వదు చిక పరి | శ్ర యు ఆర్ అన్ఫట్ మిస్టర్ యమా” అంది మధు, రం ఆ బాలిక చేకులు పట్టుపంది శ్యామల “పాపా! మరో మార్గ తల్లీ?” అని తీడిగింది ల లేదా జారిపోతున్న కళ్ళజోడు పైకి తోసి కొన్ని క్షణాలు _లిలోచిస్తూ వుండిపోయింది మధు, తర్వాత నెమ్మదిగా “ఉంది! మరో ఆల్జంషన్ కూడొ పుంది. కొంచెం ఓపిక పట్టండి చెబుతాను” అంది, న జ ఖి జ
మధు ఏమి చెబుతుందో. వినాలని యముడు, శ్యామల, చిత
గుప్తుడు, యమదూతట._అంతా ఆ పాప్రవంశ్తే చూస్తూ నిలచున్నారు =... “భూలోకానికి వెళ్ళి ఎలక్షన్స్లో ఎష్,ప,గానో, ఎమ్ ఎర్ ఏ గానో మున్సిపల్ కౌన్సిలర్ గానో నిలబడమనండి” అంది.
“డీ . మేము సిద్దమే” అన్నాడు యముడు. ం
వెళ్ళండి! డిపాజిట్లు కూడా దక్కకుండా అవభ్యాతి పాలపుఠారు హేళన చేశాడు, రాబర్ట్,
“అలా జరగనే' జరగదు మేము భూలోకానికి వెళకాం. అక్కడ భారతదేశంలోని మ్స పౌ(దాబాద్లోన్సే దిగుతాం, రాజ్యసభ శాసనసభ ఎన్నీకల్లో పాల్గొంటాం మేమేకాదు--మా అనుచరుల్లో నాలుగువందల యాభైమందిని ఎంపి లుగా నిలజెడశాం అంతా ఏకగివంగా గెలుస్తాం, ఆం(ధ్ర రాష్ట్రాన్ని, భారతదేశాన్ని తర్వాత మొతం భూలోకాన్ని పాలి స్తాము పేలుస్తాం, దున్నేస్తా, మాత్ర డాకా చూపిస్తాం "* అన్నాడు మీసాలు దువ్వుకుంటూ యముడు పి
“ట్రాష్ మిస్టర్ యమా! కౌలం మారిపోయింది. మీ తల దన్నే వాళ్ళు మా భూలోకంలో లక్షలకొద్దీ వున్నారు, వాళ్ళు తలచుకుంపే, మీఠల పుచ్చకాయలా పగలగొట్టి, పధ్నాలుగు లోకాల్లోక్ర విసిరేస్తారు....పే శేర్..”
పిల్లల- దేపుళ్ళు 81 అన్నాడు రాజాం
చిన్నగా నవ్వాడు యముడు, చూస్తారా మా తడాఖా” అన్నాడు మీసం దువ్వుతూ.
“చూస్తాం... కాని, మా భారతదేశంలో మొన్ననే ఎలక్షన్స్ అయ్యాయి మరో ఐదు సంవత్సరాల పరకు ఎన్నికల వండవ ల” అంది మధు
“అంతవరకు మేము నిరీక్షించలేము మేము వెంటనే వెళ్ళి అవిశ్వాస తీర్మానం పెట్టి? ఇప్పుడున్న (ప్రభుత్వాన్ని కూలగొస్తేస్టాం. కొత్తగా ఎన్నికలు పెట్టింవి, మొత్తం సీట్లన్నీ మేమే కొశ్హుస్టాం, ”
“డ్స్! ఏ పార్టీలో చేరతారు మీరు” అడిగాడు రసూల్.
“వంచి జోరులో వున్న పార్టీలో చేరి హో రె త్తించేస్తాం” చెప్పాడు యముడు
“కాని, ఏ పార్టీవారు మీక టిక్కెట్లు యిన్వరు” అంది లిల్లీ,
“ఎందుకిప్వరు?” ఎదురు (్రశ్నవేశాడు గుప్పడు
“ఆంధ్రదేశంలో (పతి పార్టీలోను మీ [పభువుకంటే పెద్ద-పేద్ద రొతీలు, గూండాలు, హంతకులు, కీరాతకులు, దుర్మార్గులు వున్నారు వాళ్ళ ముందు మీ (ప్రభువుల హారి భుజబలం, బుద్ధిబలం, లర్థిక బలం. [కూరత్వం, రాక్షసత్వం ఎందుకూ పనికిరావు” చెప్పింది షీర్రి
“అప్పుడు మేమే ఓ కొత్త పార్టీ పెడశాం” మీసాల దువ్వుకుంటూ అన్నాడు యముడు,
“ఇప్పటికే కుక్కగొడుల్లా లేచిపోయాయి- కొత్త పొళ్టీలు మీరు నురో పార్టీ "పెడితే నుర్నాడే గాలి బుడగలా 'పలిపోటంది”" అన్నాడు రాబర్జ్,
“అసంభం. అలా జరగనిన్వం,”
"సరే. మీ పార్టీ గుర్తేమిటి”
“దున్నపోతు మా పార్టీ గుర్తు.”
హోన్పడ్ష్! (బ్రహ్మాండంగా పుందీ.” అన్నాడు దసూల్
ర్స
విశ్వప్రసాద్ జండామీద కూడా దున్నపోతునే సేస్తా మా అనుచరుల గాలమీద, టోపీలమీద కూడా దున్నపోతు గుర్తే పుంటుంది. సా శాసేసరికి ఓటర్ల గుండెలు దడ-దడ ల్తాడిపోశాయి. అంతా పరుగెత్తుకుంటు వచ్చి, మాకే ఓట్లు వేస్తారు. ఎన్నికల్లో మేము ఘన విజయం సాదిస్తాం. ఆ తర్వాత మం్యకతులమై, మంచి-మంచి కంత్రీ పనులుంచేస్తాం.
యముడి మాటలు విని ముక్కుమీద వేట వేసుకుంది మధు.
“బాన” అంది ఆశ్చర్య పోతున్నట్లు
“బాను, జొను, బాను అశేయ్ దూతలూ! ఎన్నికల్లో ఐదువేల గంగాకాలతో మదిరాన్ని, జోషాజాలతో ధనాన్ని తీసుటీని మా వెనక భూలోరం వచ్చి, (ప్రజల్లో ఘాటుగా (ప్రచాం౦ చెయ్యండిరా” అని ఆజ్ఞా పించాడు యముడు.
“ప్రాణనాధా! నేను కూడా మీకో వస్తాను” అంది శ్యామల పిల్హల చేతులు విడిచిపెట్టి,
“స్వాగతం . శంథిన, ధొకినిలాంటి లక్షలకొద్దీ (ప్రియరాళ్ళు పున్నా నువ్వే మా ప్రాణసఖివి నిన్ను అడ్డం పెట్టుకుని, ఎన్ని చెడ్డపనులయినా చెయ్యగలను” అని శ్యామల చెయ్యి పట్టుకుని, ముందుకు బయలుదేరాడు యనుడు,
వాళ్ళ ఎదుటకు వచ్చి అడ్డంగా. నిలుచున్నారు ఆరుగురు పి న్గిలూ. “ఆగండి” సింహ కికోరంలా గర్జించాడు రాజా,
కళ్ళకు సంకెళ్ళ పడినట్లు ఆగిపోయాప యముడు, శ్యామలలు
అదే సమయంలో "నారాయణ, నారాయణ!” అంటూ తంబుర మీటుతూ, చిడతలట వాయించుకుంటూ వారికి ఎదురు వచ్చాడు నారదుడు,
అతన్ని చూస్తి శిల్యాపతిమల్లా నిలబడిపోయారు యముడు, శ్యామ. లలు!
“ఎపరాయన*?” ష్షిక్రి (సళ్నించింది,
“ఆయన ,పేరు నారద మహ వ్ల ఆయన గురించి మన్యం
థలు చదువుకున్నాం ఈ విశాల విశ్వంలోని సమ స్టలోకాల్సు శకరలోని వారలు మరో లోకాన్సిక్రి అక్కడి వింతలు యిం"
పిల్లలు-దేవుళ్ళు 83 చెర వేస్తుంటారు ఏ దినమైనా. ఏ సమయంలోనై నా, విశ్వంలోని సమస్త జీవులకు, దేవుళ్ళను, దేవతలను కలుసుకునే అర్హత ఈయన ఒక్కరికే వుంది ” అన్నాడు రాజా.
“అలాంటి మహానుభావుడే ఇప్పుడు మనకు కావాలి.” అంది లిల్లీ.
మరుక్షణంలోనే ఆరుగురు పిల్లలూ అజెన్షన్లో నిలబడ్డారు. "సెల్యూట్ చేస్తూ “గుడ్మార్నింగ్, అంకుల్ నారదా!” అన్నారు
వాళ్ళు ఇచ్చిన మర్యాదకు మురిసిపోయాడు నారదుదు “నారాయణ, నారాయణ! పిల్లల్లారా! మీకు శుభం కటగుగాక!” అని ఆశీర్వదిం చాడు,
“థేంక్స్ అంకుల్!” అంటూ తిరిగి ననుస్కారం చేశారు ప్ాలు
“నారాయణ, నారాయణ! యమధర్మరాజులవారు అనుచర బృందంతో సతీసమేతంగా బయలుదేరారు- ఎక్కడికో?” అడిగాడు నారదుడు.
“భూలోకానికి భారతదేశంలో (ప్రస్తుతం వున్న (ప్రభుత్వాన్ని పడ గొట్టి తిరిగి ఎన్నికలు పెట్టించి, ఆ ఎన్నికల్లో మేము నిలబడబోతున్నాం .. అంతేకాదు- ఎన్నికల్లో గెలిచి, మం్యలమై భూలోకాన్ని మొత్తం పాలి స్తాం, దున్నిపారేస్తాం” చెప్పాడు యముడు,
"అక్కడికి ఆపండి, మీ ప్రగల్బాలు” అని “అంకుల్ నారదా! ఎన్నికల్లో నిలబడాలన్నాః నాయకులు మంత్రులు కావాలన్నా కొంచెమైనా లోకజ్డానం వుండాలా, అక్కర్లేదా?” అడిగింది షీరీ.
“ఉండాలికదా మరి అక్కడి భౌగోళిక పరిస్టితి ఆచ్రార వ్యవ హారాలు, నునుషుల మన స్పత్వాలు"చర్మిత, భాషలు- అన్నీ తెలిసి వుండాలి కదా మరి ” చిడతలు వాయిస్తూ తంబుర మీటుతూ అన్నాడు నారదుడు.
“కాని, అంకుల్! ఈ యమగారికి భూలోకం గురించి ఏమీ తెలీదు” అంది మధు
“మాకు తెలియంది ఏమీలేదు ఈ విశాల విశ్వంలో అన్ని విష యాట క్షుణ్నంగా తెలుసు మాకు” సగర్వంగా అన్నాడు యముడు
“ప్రభువుల్లు అన్నీ తెలుసునంటున్నారు మరి మీరేమంటారు? పిల్లల్ని ఉద్ధేశించి అడిగాడు నారదుడు,
విశ[పసాద్ 34 వలా
“భూలోకంలోని కొందరు వ్యక్తుల గురించి కొన్ని విషయాల గురించి మేము కొన్ని (ప్రశ్నలు అడుగుతాం, బొటిక్ సమాధానాట చెప్పి భూలోకానికి వెళ్ళి, ఎన్నికల్లో నిలబడమనండి."
“అడగండి, చెబుతాం”
“మేము పది (ప్రశ్నల అడుగుతాం. ఒక్కొక్క (ప్రశ్నకు కరెక్ట్ సమాధానం చెబితే (ప్రశ్నకు పదిమార్కులు ప్లస్ అవశాయి తప్పుచెప్పినాం అసలు సమాధానం చెప్పలేకపోయినా పదిమార్కుట మైనస్ అపుళాయి. అంగికారమేనా?” అడిగింది షీరీ,
"ఓ! అంగీకార వే" అన్నాడు యముడు,
“ప్రభువులకు అంగీకారమేనట, మీరు పశ్నృట అడగండి ” అంటూ పిల్లల్ని రెచ్చగొట్టాడు నారదుడు,
వట్ట కొన్ని శణాలపాటు పిల్లలంతా తనులో తాము సం్యప్రదించుకన్నారు, కొంత సేప్ప తర్జను భర్దనల చేసి ఓ నిశ్చయానికి వచ్చారు. హుషారుగా మౌళ్ ఆర్షన్ వాయించి “మిస్టర్ యమా! గెట్ రెడీ!” అన్నాడు రాబర్ట్, గె “ఆయన సిద్ధంగానే వున్నారు. మీరు (ప్రశ్నబ అడగండి” (ప్రోత్స హించాడు నారదుడు- తంబుర మీటుతూ, “భూలోకం జనాభా ఎంత?” 'మొదటి(పశ్న కేసింది. నుధు. అ బాలిక ,వళ్నను యను భాషలో అనువాదం చేసి యముడికీ చెప్పాడు చిత్రగుప్తుడు, సమాధానం తెలియక అటు యిటూ చూశాడు యముడు అతని పరిస్థితి గమనించి “మ్సిబ చెప్పండి” అన్నాడు నారదుడు- చిడతలు వాయిస్తూ, “సిక్స్ బెలియమ్స్- అంశే అరు శతకోట్లు-అంపే ఆరు పందల కోట్లు 4 న్ వివరించి చెప్పింది నుధు కళ్ళజోడు సవరించుకుంటూ, ఏయుగంలో 9? అడిగాడు మ్ముడు,
పిల్లల- దేవుళ్ళు [5
*ఈ యుగంలోనే 16 జూన్ 1999 నాటికి భూలోకం లోని జనాభా సరిగ్గా ఆడనందిల కోట్లు” మళ్ళీ చెప్పింది మధు
చప్పట్లు కొడుతూ యముడిగారికి పది మైనస్ మార్కుల” అన్నాడు రసూల్,
“తర్వాత. ? రెండో (పశ్న అడగండ” (ప్రోత్సహించాడు నార చుడు
“స్తుతం భారత దేశపు జనసంఖ్య . ఎంక?” లిల్లీ (వల్నించింది- బొట్స్ హేర్ దువ్వుకుంటూ,
జవాబు దొరక్క. భుజాట గోక్కుంటూ నిలబడి పోయాడు యముడు.
“నేనే చెబుతాను వందకోట్లు” అంది లిల్లీ
“మూడో (ప్రశ్న (దిహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు ఎవరికి పుట్టారు?” మధు అడిగింది.
దేలముఖం వేసి, _గుట్బనివంక చూశాడు యముడు
“నువ్వే చెప్పు” అన్నాడు నారదుడు,
“ఆది శక్తికి ” చెప్పింది మధు.
“మిస్టర్ యమా! మృత్యువు రాకుండా వుండాలండె ఏం చెయ్యాలి?” అడిగాడు రాజా,
అసంభవం సృట్టినవారు గిట్టక తవ్బ్చదు ఎవరైనా మరణించ వలసిందే, ఇది శాసనం యమ శాసనం " మీసాలు దువ్వుకుంటూ చెప్పాడు యముడు
“అమృతం తాగితే మరణం రాదంటాడ కదా"”అంకుర్? అన్నాడు రాజా
“అంటాప కదా మరి” నంతపాడాడు నారదుడు,
“యమరాజా! చూలోకం "నుండి చంద్రమండలం మీదకు వెళ్ళిన 'మొదటి వ్య క్తి ఎవరు” అడిగాడు రౌబర్డ్,
యముడికి నోటమాట రాలేదు,
“నేనే చెబుతాను. ఆరమ్ స్టాంంగ్” అని హుషారుగా మొళ్
క6 విశ్వ(వసాద్ 0చాడు రాబర్డ్, అర్షన్ తపరకు “మీము అడిగిన ఐదు (పశ్నలకు మీరు సమాధానం చెప్పలేకపోయారు సో, యమా! మీరు ఏభ్లై మార్కులు మైన డి గాడు రసూల్ మీసాలు కిందకు దించుకున్నాడు యముడు. అతని వేరిస్థితి చూసి శ్యామల, చిత్రగు ప్తలు కంగారుపడ్డారు. కాని ఏమీ చెయ్యలేక- నిస్సహాయ పరిస్థితిలో నిలబడిపోయారు. “భూలోకంలో అమెరికాలో నున్న బిల్గేట్స్ మహా ధనికడు" ఇప్పాడు రసూల్.
“ఏడో (వశ్న- అలెగ్జాండర్ ఎక్కడ పుట్టాడు ఏ దేశాన్ని పాలిం
చాడు?? అతని ఆశయం ఏమిటి???” అడిగింది షీరీ,
యముడినుండి సమాధానం రాలేదు,
“మీకే చెప్పండి" అన్నాడు నారదుడు.
“అలెగ్దాండర్ మాసిడోనియాలో పుట్టాడు. (గ్రీకు దేశాన్ని పాలిం బాడు, (ప్రపంచాన్నంతా జయించాలనుకున్నాడు, కాని అతని (ప్రయత్నం ఫలించలేదు "” అంది షీరి,
“నెపోలియన్ ఏ దేశస్తుడు? ఏ దేశాన్ని పాలించాడు” అడిగాడు రాజా,
అటూ-ఇటూ దిక్కులు చూశాడు యముడు.
“నెపోలియన్ కాన్నికాలో పట్టాడు. (ఫ్రాన్సొను పాలించాడు” తనే నమాధానం చెప్పాడు రాజా,
"యమధర్మరాజా! సోనాలీ గుష్ట అనే భారతదేశపు మహిళ ఇటలీ “దేశీయుణ్జి పెళ్ళి చేసుకుంది. భర్తకి అనుకూలంగా పేరు, మళం మార్చు కంది. పదిహేనేళ్ళ [క్రితమే ఇటలీ పౌరసత్వం తీసుకుంది. ఆ దేశానికి (పధానో, (ధ్రెసిడెంటో, (ప్రీమియరో కావాలనుకుంది అయ్యిందా?” మధు అడిగింది.
మరోసారి మీసాలు కిందకు దించుకున్నాడు యముడు,
పిల్లిల- దేవుళ్ళు 87
“కాలేదు. కనీసం మునిసిపల్ కౌన్సిలర్గా పోటీ చెయ్యడానికి కూడా అర్హత లేదని డిక్లేర్ చేసింది ఇటలీ (వభుత్వం . అర్ధమయిందా?” అంది నుధు,
“లాస్ట్ అండ్ ఫైనల్ - పదో (ప్రశ్న హిట్లర్ ఎక్కడ పుట్టాడు? అతని ఆశయం ఏమిటి?” ఆ ఆశయాన్ని నెర వేర్చుకున్నాడా???” అనడి గొడు రాజా
తల తిరిగిపోయింది యముడికి, కిరీటం తీసి ౪౦డు చేతులు తల మీద పపెట్టుపన్నాడు.
“హిట్లర్ ఆస్ట్రేలియాలో. పృట్టాడు. జర్మనీ దేశానికి అధిపతి అయ్యాడు (ప్రపంచాన్ని జయించాలని కలలు కంటూ, ఎన్నెన్నో దేశాల మీన బాంబులు కురిపించి భయ పెట్టాడు. (పంచం మొత్తానికి మోనార్క్ కావాలనుకున్నాడు. కౌని అతని ఆశయం నెరవేరలేదు”. అన్నాడు రాజా,
“మిసర్ యమా' సేమ్ సేమ్ మేము అడిగిన పది (పశ్చళల్లో ఏ ఒక్క (ప్రశ్నకు. సమాధానం ' చెప్పలేకపోయారు. సారీ మీకు సెంట్ పర్పంట్ మైనస్ మార్కులు వచ్చాయి ధూలోకం వెళ్ళి మీరు ఏమీ చెయ్యలేరు. యు ఆర్ అన్ఫిట్ ఫర్ ఎనీ జాబ్, ఎసీవేర్ ” అన్నాడు రసూల్,
“అంతేనా? కొంచెమైనా ౮: అవకాశం లేదా?” విచారాన్ని సటిస్తూ అడిగాడు నారదుడు.
“శ్రేచేలేదు అంతేకొదు- ఒక దేశంనుండి మరో దేశం వెళ్ళి పాలిస్తా మంటే, ఏ దేశీయులు అంగీకరించరు. అలా ఇతర దేశాలకు వెళ్ళి పాలిం చిన శాసకులు కూడా ఆ దేశానికి మేలు చఇెయ్యలేదు పైగా అధికార దాహంతో- ఆ దేశపు (సజల్ని కూడగట్టుకుని, 'దేళశదేశాలమీద దండెత్తి రారాజులు కావాలనుకున్నారు. కౌని (పజల వాళ్ళకు ఎదురుతిరిగారు. చిత్తు చిత్తుగా వాళ్ళను ఓడించారు. ఒక దేశం వారు మరొక దేశాన్ని పాలించ డమే సహించలేని మా భూలోకవాసులు- మరో లోకం నుండి వచ్చి, మా లోకాన్ని పాలిస్తామం టే, సహించరు, భరించరు, తృమించరు” చెప్పాడు
విశ్వప్రసాద్ న! న లాగా రహాల్ వయ లాగా ఆ వేశపడపద్దు. స్థిమితంగా ఆలోచించండి. యను ధర్మరాజులవారు పరిపాలనాదక్షత కలవారు, తరతరాలనుండి, యుగ యుగాలసుండి కోటాకోట్ల పాపాత్ముల్ని శికించారు శతకోటి ఘనకార్యాలు చేశారు. ఇంతవరకు ఎదురులేకుండా ఈ యమలో కాన్ని పాలిస్తున్న రాజాధి రాజుటబు. ” అన్నాడు నారదుడు. “అది సరే, అంకుల్! ఈ మహారాజు ఎవరికి పుట్టాడు? ఏలా పుట్టాడు”? ఏ లోకంలో పుట్టాడు???” సూటిగా అడిగాడు రాబర్ట్ యముడి జన్మరహస్యం తెలిసి కూడా ఆ ప్మిల్లలకు చెప్పడానికి యిష్టంలేక, తంబుర మీటుతూ దిష్కలు మాడసాగాడు నారదుడు “అల్స్ రైట్ అంకుల్! మీరు చెప్పినట్లుగా ఈయన రారాజు, మహా రొజు, రాజాధిరాజు- ఇంకా. చాలా చాలా గొప్పవారే కావచ్చు కాని అంపల్! హిట్లర్, నెపోలియన్, అలెగ్జాండర్ మొదలయిన వారు ఈయన కంటే యను గొప్పవాళ్ళు. యమ వీరులు యమ శూరులు, ధీరులు, మేధా వుల, మహత్వకాంక్షెపరులు. కాని ఒక దేశం నుంది సరో చేశం, ఇంకో 'దేళం వెశ్శేసరికి వాళ్ళ ఆటలు సాగలేదు. నిరాశ, నిస్ఫృహలతో దిక్కు లేని చాపు చచ్చాడు. అలాగే.ఈ యమురుగారు ఘాలోకం వెళితే దిక్కూ మొక్కు లేని యమ చావే చస్తారు" కోపో(దేకాలతో అంది మధు కళ్ళ జోడు చేత్తో పట్టుపని, “నారాయణ .. * అంటూ చెప్పలు మూసుకున్నాడు నారదుడు. ఉలిక్కిపడ్డాడు గుస్తుడ్డు, పెడుగు' పడ్డట్లు అదిరిపోయింది శ్యామల, “మా శ్రీవారికి మరణం వుందా?” అమాయకంగా అడిగింది: “లేదు. మేము మరణింఛడమన్నది అసంభవం తలెగ'ేసి సగర్వంగా చెప్పాడు యముడు, “అబద్దం బాబోయ్- అదిద్దం ఎవరైనా మరణించవలసించేనని ఇంతకుముందు తమరే 'వెలవిచ్చారు కదా” గశ్రా? చేస్తున్నట్లు అంది
పిల్లట-దేపుళ్ళు 89 “మీ నంటి (తాదల్ని, దుర్మార్గల్ని, దురాశాపరుల్ని, అహం భాపర్నీ అసజయం, మృత్యువు వెంటాడుతూనే వుంటాయి. మీకు మరణం తప్పదు "” అంది మధు “మిస్టర్ యమా! షేమ్ షేమ్- డొన్డౌనొ ” అంటూ పిల్లి లంతా నిసాదాటబ చేస్తూ, డాన్స్ చెయ్యనారంభించారు. ఏమి చెప్పాలో, ఏమి చెయ్యాలో అర్జంగాక శిలా(ప్రతిమల్లా నిలబడి పోయాప- యముడు, భ్యామల, గుప్తుడు, నారదుడు, భటులూ”కూడా. ఇంతలో గిరగిరా తిరుగుతూ, చటుక్కున రసూల్ భుజాల మీద వాలిపోయి “దర్! దాహం ” అంది లిల్లీ “నికసం కళ్ళు తిరుగుతున్నాయి” అని రాబర్జ్ చేతుల పట్టు ఈంది మధు “అన్నా, ఆకలి "పేగులు మండిపోతున్నాయ్ (ప్రాణాలు తోడేస్తు న్నాయమ్ "అని, కళ్ళు తేలేస్తూ రాజాని కౌగిలించుకుంది షీరీ, “పాణేశ్వకా! ఆకలి దప్పికలతో ప్టెల్లలు అలమటిస్తున్నారు.” అంది శ్యామల “వాళ్ళకు కావలసిన ఆహారం మేము ఏర్పాటు చేస్తాం” హుందాగా చెప్పాడు యముడు, “లంచమా” సూటిగా అడిగాడు రాజా “కాదు. మీ ఆకలి తీర్చాలని నిశ్చయించుకున్నాం.” “కాని మీరు తినే నరమాంసాలు, జంతుమాంసొలు, పక్షీిమాంసాలు పద్దు మాప” అన్నాడు రాబర్డ్. .. “మీకు ఏం కావాలో చెప్పంది. తెప్పిస్తాం” అన్నాడు యముడు “పళ్ళు, ఐస్(క్రీం, శాఖాహార భోజనం” చెప్పాడు రసూల్, ( “ఎక్కడనుంచి అంపే, ఏ లోకంనుండి శెస్పంచనమంటారు? అడి గాడు విత్రగుప్తుడు, భూలోకంలో _పై(దాబాద్లోని ఫిల్మ్నగర్ లోని స్వాగత్ హోటల్ నుంచి భోజనాలు, కోరీనుండి సళ్ళు అబిట్స్లోని అన్నపూర్ణా హోటల్. నుండి ఐస్మ్కీం ఆ పక్కనే పుల్లారెడ్డి షాపులోంచి స్వీట్లు తెప్పించండి"
ఠం విశ్వ్యపసాద్. అంది షీరీ ల “అంతే కాదు- మీ లోకంలోని మంచి నీళ్ళు కూడా "మేము లాగము. మా భూలోకంలో కృష్ణు గోదావరి నదులు వున్నాయి. ఆ సదుల్గోంచి మంచి పీళ్ళు తెప్పించండి” ఆజ్ఞాపిస్తున్నట్లు అన్నాడు రాబర్బ్
“అక్షరాల మీరు కోరిన (ప్రకారమే జరుగుతుంది” అని- భక్ భశీని, భూలోకానికి వెళ్ళిన ఆరుగురు దూతల్ని తన దగ్గరకు రమ్మని పిలిచాడు యముడు.
“భశీ ఈ ఆరుగురు దూతల్ని తీసుకుని నువ్వు భరతఖండంలోని (్రదేళ్లోని హైద్రాబాద్ నగరానికి వెళ్లు అక్కడ స్వాగత్ హోటల్లోను అన్నపూర్జాలోను, పుల్లారెడ్డి షాపులోను కోరీలోను ఈ పిల్లలు కోరిన పదా ర్థాలన్నీ తీసుకురా, వాటితో పాపే. కృష్ణ; గోదావరి సదుల్లోంచి, గంగాళా అకో మంచి సళ్ళ తీసుకురా” అంటూ మీసాలు దువ్వుకుంటూ వముందాగా ఆజ్ఞాపించాడు యమధర్మరాజు,
భళ్భళీతో సహా ఆరుగురు దూతలు యముని ఆజ్ఞను శిరసా వహి స్తున్నట్లు తలలు వంచి యమలోకం నుండి భూలోకానికి బయలుదేరారు. వమ మీరు కోరిన (ప్రకారం మా భటుల్ని పంపంచి తెప్పిస్తాం” అన్నాడు
డు.
వై భూలోకంలో అర్థర్యాత్రి ప ప భీ మ్ందపడు, జంభూఢా, లింగఢా, పెంగోఢీ, లంగాఢీః ంఢులు హైదాబాద్- సికింద్రాబాద్ సగరాలకు మధగ నున పేంక్ బండ్ మీద దిగారు, ల ధ్య నున్న
, పేక్ బండ్ మీద నున్న దేశభప్తలు, పీరాధి వీరులు, మహాకవుల వలి చూసి ఓరి లింగఢా! పీళ్ళలో కొందరిని మనం ఎప్పుడో తీసుకు కన. వాళ్ళము మన లో క సుండి స్వర్గలోకానికి కూడా పంపించేశారు. పోకూ అడిగింది లంగాకడీ, + యుక్కడికెలా చ్చా అశ్బాల్టి
ప్పిల్లలు- దేవుళ్ళు 91 “ఓసి, వెర్రిబాగుల దద్దమ్మా! వీళ్ళ (ప్రాణాలతో వున్న నరులు కారే! వాళ్ళ విగ్రహాలే లంగాఢీ ” వివరించింది లింగాణా,
అప్పటికి జనసంచాంం తగ్గిపోయింది. అయినా అప్పుడప్పుడు
స్కూటర్లు, కార్లు అటూ--యిటూ వెళుతున్నాయి
స్కూట్రర్ల మీద, కార్ల లోను వెళుతున్న కొందఠు వ్యక్తులు దుర చృష్ద సశాత్తు ఆ యవ దూతల వంక చూసి భయపడి బాబోయ్ యమ కింకరులు!” అని అరిచి కింది పడిపోయారు
మరి కొందరు వాహనాలు నడపడంలో తబ్బ్చిబ్బలయ్యారు,
నాలుగు స్కూటర్లు గుద్దుకున్నాయి.
మరో రెండు స్కూటర్లు షడన్ (వేళ్లు వేసి, పల్టీల కొడుతూ ఉస్మాన్ సాగర్లోకి జంప్ చేశాయి!
"రెండు కార్లు ఢీ కొని, కంటటోర్ తప్పి: తల్లకిందుల్లై పోయాయి.
ఆ దుర్దటనలు చూశారు యమ దూతలు. చెట్ల సీడలో ముందుకు నడవనారంభించారు
అయినా మరో కొన్ని యాక్సిడెంట్లు అయ్యాయి
“మిండకా! డుంఢుఖి! మనల్ని మాసి నరులు భయపడుతున్నారు నెత్తిమీది కొమ్ములు తీసేయండి. కాస్థ తల ళ్యభం చేసుకుని మానవుల్లాః అందంగా వుండటానికి (పయత్నించండి” అన్నాడు భళీ.
'వెంటనే అందరూ కొమ్ములు తీసేశారు. ఉస్మాన్ సాగర్లో స్నానాలు చేశారు. సింగోడీ, లంగాఢీ3 ముంథుఖీలు అప్పరసల్లా సింగారించు కున్నారు మిండకుడు, జంధూడా లింగాఢా భళ్భళీలు రౌడీల్లా వున్నా _ పెద్దమనుషల్లా, విలువయిన వస్త్రాలు ధరించారు. ఆ తర్వాత ఉస్మాన్ సాగరొలోంచీ సేంక్బండ్ మీదకు నచ్చి, హై(ద్రాదాద్ వై పుకు నడవనారం భించారు.
న జ శా వ
"పేంక్బండ్ మీద నుండి ఫిల్మ్నగర్. వెదుక్కొాంటూ కృష్ణానగర్ దగ్గరకు వచ్చారు దూతలు, అక్కడ శివ-విష్ణు-(బహ్మల దేవాలయాన్ని సమీపించి దూరంలో నిబచున్నారు.
ర విశ్వపసాద్ 'దేవాలయం ముందు ఉధృతంగా జరుగుతున్న పూజల చూసి ఆశ్చర్యపోయారు ప్ద్తో మహాళక్తి లాక్కెళ్ళినట్లు వాళ్ళకు 'తెరియవండాస ఆ మందిరం ముందుకెళ్ళి నిలున్నారు, విద్యాసాగర్ * సుమతి, ఆచా8ి, గురుకుల విద్యాలయంలోని వృషా ఛ్యాయులు, విద్యార్థులు, పురజనులు, (ప్రముఖులు, రక్షణశాఖవారి మధ్యలో (గ్రహ్మ-విష్ణు.మహేశ్వరుల విగ్రహాల ఎదుట వున్న పిల్లల దేహాలు దూసి అదిరిపడ్డారు దూతలు!
“దెళ్యూలమ్మో! దెయ్యూల. ” చిన్నగా అరివింది సింగోఢీ,
“భూశాబరోయ్! భూళాలు--” శెవ్వున శేశేశాడు జంభూఢా
“ఏమైందిరా మీక” అడిగాడు భళీ,
వాళ్ళ రూపాలు కనిపించకపోవడం వలన వాళ్ళ మాటబ వినిపించక పోవడం వలన ఎవరూ వాళ్ళను పట్టించుకోలేదు.
“అలా గూడు ఆ సలుగులు పిల్లలు 'దెయ్యాల, భూతాలుగా హారి పోయాలయ” అన్నాడు మిండకుడు, స్ట
॥ “వాళ్ళను మన లోకానికి తీసుకువచ్చారు కదా మీట”. అడిగాడు భం,
“తీసుకొచ్చాం. కాని మనకు తెలియని మహాశక్తి ఏదో వ్పంది వాళ్ళలో. మన ఏలికను కూడా ఎదిరించారు నమన లోకౌన్నే తల్లకిందుల చేస్తామన్నారు. మళ్ళీ యిక్కడ (ప్రత్యక్షమయ్యారు ఇదేదో వింతగా నుహా యను మాయలా వుంది" అన్నాడు మిండకడు,
“కంగారు పడక్షండి. దగ్గరకెళ్ళి ఆ వింత ఏమిపే చూద్దాం” అన్నాడు భళీ
దూతలంతా పిల్లల దేహాల దగ్గర కెళ్ళి చేతులు కట్టుకుని సాధువుల్లా నిబచున్నారు,
'దేహాలయంలో నున్న విద్యార్థులంతా ఏక కంరంలో
“మాత దేవో భప పితృ "దేవో భవ్న గురు డేవో భవ
పల్లలు-దేవుళ్ళు 93 మిితు దేవో భవ
అంటూ శ్లోకంలా చదివి “దేవళ్ళారా! దేవతలారా మా గురుషలను రక్షించాలని మా మి్యకులు (పా ణాలు అర్చించారు. మా మి్మిత్రులకు (పౌణభిక
పెట్టమని మిమ్మల్ని (ప్రార్థిస్తున్నాం. మీరు న్యాయం చేస్తారని ఆశిస్తున్నాం. అలా జరగలేదో ఆనురణ నిరాహార దీకలో మా (పాణాలు అర్చిస్తాం” సరాసరి మా మి(తుల దగ్గర కెళతాం” అన్నారు.
“దేవుళ్ళరా! మా పిల్లలకు (ప్రాణాలు పొయ్యండి. లేదా మౌ (పాజాట కూడా తీసి మమ్మల్ని మా పిల్ల అ దగ్గరకు చేర్చండి” అన్నారు సుమతి, విద్యాసాగర్ లు.
పురజనులంతా దేవుళ్ళను స్తుతిస్తూ హాహాకారాలు చేశారు.
సాం(బాజి, అగరుబ శ్రీలు హారతి కర్పూరాల వాసనకు శ్వాస నాళాలు స్టంభించిపోయినట్లు వుక్కిరి విక్కి రై పోయారు యమభటులు. నరులు చేస్తున్న పూజల్లోని ఉధృకతాన్ని భరించ్చలేకప్తోయారు.
పిల్లలు పెద్దల్లు పలికిన ఒక్కొక్కమాట (బ్రహ్మాస్త్రంలా,. (తిళూ అంలా వచ్చి తమ గుండెల్ని చీల్చులున్నట్లనిపించింది. వాళ్ళ నేశ్రాల్లోంచి అగ్ని జ్వాలలు వెలువడి తమమీదకు వస్తున్నట్లు స్పురించింది.
“*అలేయ్ జంభూఢా!' ఏవో శూలాలు, బాణాలు, నిప్పుకణాలు మీదకొస్తున్నాయి ఈ వేడివి, వాడిని భరించలేం ఈ పిల్లలు మన తోకంలోనూ వున్నారు, ఇక్కడా వున్నారు. ఇదేదో యమ రహస్యమే!!! ఈ రహస్యాన్ని మనం చేదించలేం షున ఏలిక చెప్పినట్లు యిక్కడ నుండి ఆహారపదార్థాలు: నీరు తీసుకుని మన లోకానికి వెళ్ళిపోదాం. ఈ పిల్లల గురించి ఆయనకు చెబుదాం. ఈ యమ విచిత్రంలోని యమ రహస్యమేమిటో ఆయనే తెటసుకుంటాడు” అన్నాడు భళీ,
“అహో, ఓహో! పదండి "” అంటూ భటులంతా ముందుకు నడిచారు.
వొడి తెల్లవారుజామున వాలుగుగంట ల్రైందిం
విశ్శ[పసాద్ ఏడ వ్ చుట్టుపక్కల నున్న వింతలు, విశేషాలు చూస్తూ. ఫిల్మ్ నగర్ చేరుకున్నారు ఏడుగురు దూతలు సరాసరి డాక్టర్ రామానాయుడు షాపిం కాంస్లెక్స్లోని స్వాగత్ సోటల్ ముందుకెళ్ళి నిలబడ్డారు ణ్ అప్పుడే హోటల్ లోపల నున్న గడియారం ఐదు గంటలు శ లుపులు తెరవలేదు, ట్టింది. కాని హోటల్ తలుపులు తెర కొట్టం హోటల్ తెరవగానే ఆహారపదార్థాలు తీసుకుని, తన బాధ్యత నెర వేర్చుకోవాలని స్వాగత్ హోటల్ మెట్లమీద కూర్చున్నాడు భశేభ$, కాళ్ళు భూమ్మీద నిలవక ఆరుగురు దూతల 'నెక్యూరిటీ గాద్టుల్ధా కాంస్లెక్స్లోని షాపులన్నీ తనిఫీ బేసి ఆఈం(ధ్రాజ్యాంక్ షట్టర్ ముందు విలబడ్డారు.
'పెకి అటు-యిటూ దొంగచూప్పలు చూస్తుండగా కింద కొన్ని నోట్ల కట్టలు కనిపించాయి. వాటిని త్రీస్తుక్షని ళన మొల్లో దోపుకున్నాడు లింగఢా.
కాకతాళీయంగా కిందకు వంగ్శి షట్టర్స్ కింద , భాగంలో నున్న శాళం కప్ప పట్టుకుని అటు-యిటూ వూపాడు మిండకుడు,
అప్పటికే కన్న శెరుచుకుని వుంది. అతను చేసిన 2 కిడకి కస్ప జారి అతని చేతిలోకి వచ్చింది, నః
ఇంతలో ఇద్ధరు సెక్యూరిటీ గార్డులు సిగరెట్లు కాబ్బకుంట్రూ అక్క డికి వచ్చారు. రొడ్డీల్హా, గూండాల్లా, వ్యభిచారుల్లా వున్న ఆ ఆపగురు చూతల్ని చూసి. “మ్లీక్వ ఇక్కడేం పని? సండ్ర బియటకు” ఆని గద్రమి గేటు వైపుప చూపించాడు ఓ గార్డు,
ఆరుగురు భటులు గేటు వైపుక్ష పరుగెత్తి రోట్టుమ్స సడి గట లోకి వస్తున్న ఓ స్టేండర్భొ వనొక్సి గుద్దుకోటో్చూ చటుక్కున ఆగి పోయారు.
కూర్చున్న శీ బ్ర గేటు దగ్గరకు వచ్చాడు, ట్ట చచ లో కూడా కొబ్బరిబొండాంలాంటి ఓ యువకుడు మరో స్వ క క్రి షీ కిందకు దిగారు, శ్. పెన్లోంచి
పిల్లలబు- దేవుళ్ళు 9క
“గురూ! వాడు అచ్చం బాబూ మోహాన్గారిలాగే వున్నాడు, డైఠె క్షర్గాడ కోరిన (వకారం ఈ వ్యక్తిని బాబూమోహన్కి డూబ్గా వాడుకో వచ్చు” అన్నాడు కొబ్బరిటొండాం.
“నో డౌట్....వాడ్నిః మిగిలిన ఆ ఆదగుర్ని వేనొలోకి ఎక్కిం చేయ్. డైరెక్టరు చెప్పినట్లు ఈ ఏడుగురు సరిగ్గా సరిపోతారు"” అన్నాడు కొబ్బరిబొండాంగారి గురువు-జూనియర్ ఆర్టిస్టుల సప్టయర్" బాషా.
ఆ దూతల దగ్గర కెళ్ళాడు బొండాం. ఏదేదో చెప్పాడు. అతని ఛాష వాళ్ళకు అర్థం కాలేదు. వేన్లో కూర్చోమన్నట్లు సైగ చేశాడు,
ఎదురు తిరిగితే ఏం (ప్రమాదం సంభవిస్తుందోనని గత్యంతరం లేక అతను చెప్పినట్లు ఏడుగురు చూతలూ వేన్లో కూర్చున్నాడు.
(డయివర్ని పుద్దేశ్ళించి “రంగసాని బంగ్లావ పోనియ్, అక్కడే గోల్మాల్ [పొడక్షన్ వారి కిలాడీ దొంగలు షూటింగ్ ..క్విక్ ." అన్నాడు బొండాం.
వతి రంగసాని బంగ్లాలోని మేకప్ రూమ్ల్లోంచి బయటక పచ్చి ఏడు గురు య్యమభటుల ఒకరి నొకరు చూసుకుని స్తంభించిపోయారు. పెద్ద కొప్పు, కొప్పు కుట్టూ పువ్వులు, మధ్యలో పజాల నాగరం, చెవులకు పెద్ద పెద్ద రవ్వల దిద్దులు, కెంపులు పొదిగిన ముక్కుపుడక, కంరం చుట్టూ బంగారు పట్టిడి, మెడలో ముత్యాలు, రళ్నాలు పొదగబడిన చేంకాడులాంటి మూడు పేల బంగారు గొలుసు, రెండు చేతులకు పదేసి దింగారు గాజులు, నుదుట పెద్ద కుంకుమబొట్టు, కళ్ళజోడు, జరీ అంచుల చీక కట్టుకుని మహారాణిలా వంది డుండుభి. అంగాఢీకి ముస్లి మ్ యువతిలా మేకవ్చేసి (డ్రన్ వేశారు, మ సింగోడీకి జాబు హెయిర్. చేశారు, జబ్బలపైకి జాశెట్టు, స్కర్టు జెస్పి హైహీల్స్ బూటు తొడిగి ఆంగ్లో ఇండియన్ యువతిలా తీర్చి దిద్దారు,
ఇహ లింగాడాకు పంచెకట్టి, చిన్న చేతుల చొక్కా తొడిగి మెళ్ళో
రం విశ్వ(పసాద్ కడియం; చెవులకు పోగులు, కుడిచెవి పక్క ఓ చుట్టు చేతిలో. గొడుగు చిన్న సంచి, కిరు చెప్పులు, నూటికి నూరుపాబ్ళ పల్మెటూరి మనిషిలా సషన్నాడు, నతు జంభూడాకు. గుండుచేసి పిలక పెట్టి అంగపస్తం కట్టి మెళ్ళో జంధ్యము, రుద్రాక్ష మాలలుకేసి, వంటినిండా విభూతి బొట్లు పెట్టి (బాహ్మ ణో త్తమునిలా మార్చారు!!! న్లాసో్ర లుంగీ, సొరల బనియను, ఎడమ చేతికి వాచీలాంటి తోలు చెబ్బు మెళ్ళో ఆంజనేయులు బిళ్ళ, బ్యురమీసాలు, వంకీల తలవెంట్రుకలు నుదుటిమీద కత్తిగాటు, ఒక చేతిలో సారా సీసా రెండో చేతిలో కొడవలి ల్లాంటి పొడవయిన కత్తి పట్టుకుని మూడు మూర్తుల రౌడీగా వున్నాడు మిండకుడు, తలమీద మిరాయి పొట్లంలా కాగితపు తలపాగా, వంకరగా నున్న (ఢెంచ్ కట్మీసం వెనక్కి తిప్పి కొడుక్కున్న కోలర్ బనియను అక్కడక్కడ చినిగిపోయి పేలాడుతున్న నిక్కరు, ఓ కాలికి ఆకుజోడు. మరో కాల్సికి చినిగిన బూటు, బుగ్గమీద రంగురంగుల బొట్లు సెట్టుకుని- జోకర్ ని, బృహన్నలని మరిపించేలా వున్నాడు భళ్ భశే గ్గ “ఓలమ్మో! మన ముభాలు-గికాలు అన్నీ మార్చేశారు-ఈ నరులు? ముందు ముందు ఇంకా ఏం చేస్తారో” అంది లంగాడీ, “ఏం చేసినా మనకు అరిగేది, కరిగేద్కి తరిగేది ఏమీ లేదు. గమ్ము నుండు” అంది డుండుభి. ఇంతలో--- కిలాడీ దొంగలు డై రెక్టరు వచ్చి అందర్నీ పరీక్షగా చూశాడు. డుండుఖిని తేరిపార చూసి కన్నుకొట్టాడు, అదేమిటో . అర్ధంకాకపోయనా తనూ "కన్ను కొటింది డుండుఖభి, ఆరోజు షూటింగు తర్వాత కార్యక్రమాలు జాలీగా జరుగుతాయని పూహించుకుంటూ -దూరంలోనున్న రంగసాని బంగ్లావై వుకి వళ్ళిపోయాడు డై రెక్టర్ (బ్రహ్మాండం, అంతలో కధ, మాటలు రాసిన రచయిత, అతని ఘోస్ట్ రచయిే
పిల్లలు- దేవుళ్ళ ౦7 యిద్దరూ అక్కడికి నచ్చారు. సింగోఢోని చూసి వంకర్లు తిరిగిపోయాడు రచయిత, చిన్నగా కన్నుకొట్టాడు.
అలా కన్నుకొట్టటం, పరస్పరం పరిచయం బీసుకోపడం లాంటివి ఆచారమని భావించి సింగోడీ కూడా కన్నుకొబ్దింది.
మురిసిపోలూ ముందుకెళ్ళిపోయాడు ఆ రచయిత, ఆంజనేయువి తోకలా అతన్ని అనుసరించాడు ఘోస్ట్ రచయిత.
మరికొన్ని క్షణాలకు- పడుతూ, లేస్తున్నట్లు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు-గోల్ మాల్ (పొడక్షన్ (ప్రొడ్యూసర్. లంగోడీని చూసె. పదిసార్లు పందె సవరించుకున్నాడు.
అతని అపస్థను భరించలేక కన్ను కొట్టింది లంగాఢీ.
తన పిక్చృరు 500 రోజులు ఆడుతున్నట్లు మురిసిపోతూ, మాటింగ్ స్పాట్ వైపుకు వరుగెత్తాడు (ప్రొడ్యూసర్ గంగూలీ,
అంతవరకు పక్కన నిలుచున్న “రింగ్ మాస్టర్ లాంటి అసిస్టెంట్ డై రెక్టర్ “పదండి” అంటూ ముందుకు దారి చూపించారు.
అతన్ని అనుసరించారు ఏడుగురు యమదూతలూ,
మేకప్ రూమ్లకు రంగసొని బంగ్లాపు మధ్య ఐదునందల మీటర్ల దూరం వంది. దానికి రెండు వై పాల యాక్టర్ల ను, షూటింగును చూడ్డానికి వచ్చిన సినిమా అభిమానులంకా “అరేయ్! అడుగోరా బాబూమోహన్...” అంటూ అరిచారు.
“సార్! ఆటో(గాఫ్. ..”
“సార్! ఓ ముద్దు. ”
“మి ఫోటో కావాలి సార్.”
“మి ఫేమిలీ ఫోటో ఇవ్వండి సార్!”
“సార్! మీరే నా దైవం” అంటూ అతని కాళ్ళకు చుట్టుకుంది మరో యువతి,
“సార్ మీరు రోజూ నా కల్లోకి వస్తున్నారు” అని, అమాంతంగా ఓ యుపతి అతన్ని కౌంలించుకుంది.
త్రి విశ్వప్రసాద్
అసిస్టెంట్ డై రెక్టర్ “మన జాబూమోహన్గారు సభ్యత సంస్కాా రాలుగల మహాన్యక్పులు, మీ అందరి కోరికలు తీరుస్తారు. ఇప్పుడు షూటిం గ్కు మైమయింది. సాయంకాలం కనిపించండి” అన్నాడు లడ్డూట నోట్లో పెడుకున్నట్లు.
అంతా సంతోషంగా, తృప్తిగా తలలు వూపి పక్కకు తప్పు కన్నారు.
రంగసాని బంగ్లా దగ్గరకు తీసుకెళ్ళి వేషాలు వేసుకున్న యను భటుల్ని లోపలకు తోసి, తన పని పూర్తయినట్లు చేతులు కట్టురుని నిలు చున్నాడు రింగ్ మాస్టర్ లాంటి అసిస్టెంట్ వ రెక్టర్ రంగా.
వజీ
రంగసాని బంగ్లాలోని పెద్ద హాటు,
విలువైన ఫర్నీచర్లోను, భూత్యపేతాల బొమ్మలలోను చక్కగా అలంకరింపబడి వుంది ఆ హాలు.
మధ్యలో భూమిలోకి తవ్విన పెద్ద కుంపటి వుంది. దానిలోంచి సాంథాణిపొగ వెబవడుతోంది.
ఆ కుంపటికి కొంత దూరంలో ఓ తూగుటుయ్యాల వుంది.
భక్భళీతో సహా మేకప్ వేసుకున్న ఆరుగురు యనుభటులు ఆ హాల్లోకి (వవేశించారు.
అప్పటికే మరో సలుగురు యువతులు చిన్న పిల్లల్ని ఎత్తుకుని కుంపటిచుట్టూ నిలబడి వున్నారు. వాళ్ళ పక్కన రౌడ్తీల్లాంటి నలుగురు మగవాళ్ళు నిలుచున్నారు.
మహారాణిలా వున్న డుంఢుభిని తన దగ్గరకు పిలిచాడు డైరెక్టర్
కన్ను కొట్టడం నమస్కారంలాంటిదో, పలకరింపులాంటిదో అని థావించి డ్రై రెక్టర్ని సమీపించి రెండు మూడుసాట్ల కన్నుకొట్టింది డుంఢుఖి.
అరికాల్లో తేలుకుట్టినట్లు అదిరిపోయాడు డ్రె రెక్టర్. ఆమె కన్ను కొట్టడం ఎవరయినా గమనించారేమోనని, భయపడుతూ అటు-ఇటూ
పిల్లలు- దేవుళ్ళ ౦0 చూశాడు. ఎవరూ గమనించలేదని నిశ్చయించుకుని శాంతి శ్వాస తీసు కున్నాడు. ఎంతో చనువుగా ఆమె భుజంమీద చెయ్యివేసి “నీ పేరుతై మహాకాళి. జ్యోతిషం చెబుతావ్, భూత వైద్యాలు చేస్తావ్. నాలుగైదు జిల్లాల్లో "పేరు, పలుకుబడి సంపొదించావు. రాబోయే ఎలక్షన్స్లో నిలబడ టోతున్నావు . ఈ ఇద్దరు స్త్రీలు నీ అసిస్టెంట్లు, ఆ మగవాళ్ళు నటగురూ సీ అంగరక్షకులు . (ప్రస్తుతం ఈ సీనులో-ాభూత(పేత పిశాచాల సోకి బాధ పడుతున్న ఆ నలుగురు పిల్లల క్షేమం కోసం మం(త్రాలు చదువు తావు, తంథత్రాలి చేస్తావ్, తాయెత్తులు యిస్తావ్ , కాని తెరవెనక చరిత్రలో నువ్వు ఇంటర్ నేషనల్ స్కగ్గర్వి . ఇక్కడి యువతుల్ని, చిన్నపిల్లల్ని, దేవుని విగ్రహాల్ని విదేశాలకు అమ్మి కోటాను కోట్లు సంపాదించావు. (పజలముందు మాం్యతికురాలిగా స్టేరుపొంది?, పరోక్షంగా స్మగ్లింగ్ చేస్తు న్నాపు. దేశ దేశాల్లోని మాఫియా గ్యాంగుల్లో తబుల్ యమ్ అంపే-మహా మహంకాళిగా పేరు పొందావు. , వీళ్ళంతా నీ అనుచరులు, నీ నీడలో (బ్రతుకుతున్న అర్భకుబ . ఈ పరిస్థికుల్లో పోలీనులకు నీ మీద అను మానం కలిగింది. నిన్ను, నీ అనుచరుల్ని అరెస్ట్ చెయ్యాలని ఆరుగురు పోలీసులు వస్తారు....వాళ్ళను నువ్వు ఈ రివాల్వర్ లో కాల్చాలి .. ” అని తన ఫ్యాంట్ జేబులోంచి రివాల్వర్ తీసి ఆమె నడుం "దగ్గర "చీరకట్టులో దోపాడు (బ్రహ్మాండం,
తర్వాత ఆమె ముఖంలోకి చూసి “అర్థమయిందా?” అనడిగాడు,
మరోఫారి కన్ను కొట్టింది డుంఢుఖి.
ఉలిక్కిపడ్డాడు. డై రెక్టర్. అంతలోనే సర్దుకుని “రెప! అంత ఎవరి పొజిషన్లో వాళ్ళు వుండండి. కెమెరా-గెట్ "రత" అన్నాడు,
కో-డై రెక్టర్, ఆసోసియేట్ డై రెక్టర్, అసిస్టెంట్ డై రెక్టర్ వచ్చి అందరికీ పొజిషన్లు చెప్పారు.
డుంఢుఖీ తూగుటుయ్యాలలో కూర్చుంది.
ఆమె తల్లోని "పేలు చూస్తూ ఆమె వెనక నిలబడ్డాడు జోకర్లా మేకప్ చేసుకున్న బాబూమోహన్ డూబ్ భభ,
మిగిలిన వాళ్ళ౦ఠా సింహద్వారం దగ్గర నుంచి. ఉయ్యాలవరకు
100 విశ్వప్రసాద్ అటు-ఇటూ నిలుచున్నారు.
“అంళా శెడీసార్” అన్నాడు అసోసియేట్,
“సైలెన్స్ ల్రైట్ఫాన్ స్టార్ట్ శమెరా ” అన్నాడు డై రెక్టర్.
అదే సమయంలో..
“ఆపండి మీ షూటింగ్ "”_అని అరుస్తూ ఓ గర్భిణీ స్తీ నట గురు పిల్ల లతోసహా సెట్ మధ్యకు దూసుకొచ్చింది.
“కట్ కట్ ల్లైట్సాఫ్ ” అన్నాడు డై రెక్టర్.
అసిస్టెంట్ డై రెక్టర్ కలగచేసుకుని “ఎవరమ్మా నువ్వు? ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావ్?” అని అడిగాడు,
గీనా 'మొగుణ్ని తీసుకెళ్ళడానికి ం
“ఎవరు నీ భర్త” కో-డై రెక్టర్ (ప్రశ్నించాడు.
గుండు, పిలక, జంధ్యము---పవంటి నిండా విభూతి బొట్టులు "పెట్టు కన్న జంభూఢా దగ్గరకెళ్ళింది ఆ స్త్రీ ఆమె వెనుకనే నలుగురు పిల్లలు వెళ్ళ “నాన్నా!” అంటూ జంభూఢాను చుట్టుకున్నారు.
“ఏమయ్యా! ఇదేమయినా బాగుందా నీక? పదేళ్శకితం తాళికట్టావు నేను గర్భిణీని అయిన తర్వాత సినిమాల మీద మోజుతో పారిపోయావు, ఆ తర్వాత సంవత్సరానికి, రెండు స్తంవత్సరాలకు ఓసారి వచ్చి, నాకు కడుపుచేసి, సినిమాల్లో వేషాలు వెయ్యాలని ఎగిరిపోతున్నావ్. ఇహ నిన్ను విడిచిపెట్టను. పద ఇంటికి . నువ్వు నాతో రాలేదో నేను, మన పిల్లల్లు
మక ఇక్కడే అత్మహత్య చేసుకుంటాము” అని జంభూఢా పిలక పట్టుకుని. పిల్ణలతోసహా ఆ సెట్లోంచి. బయటికి వెళ్ళిపోయింది ఆ స్త్రీ,
పరిస్థితి అడ్ధంగాక ఆటబొమ్మల్లా అయిపోయారు మిగిలిన ఆరుగురు యమాదూతలు,
విత దిగులుగా డైరెక్టర్ వంక చూళాడు అసిస్టెంట్ డై రెక్టర్ రంగా. “ఆ పంతులు కేరెక్టర్ లేనంతమా(శ్రాన మన షూటింగ్ ఆగదు. కమాన్....ఫ్రొసీడ్, యధా(ప్రకారం అంతా పొజిషన్స్లో వుండండి” అని
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 101 తూగుటుయ్యాల దగ్గర కెళ్ళి “ఇప్పుడు ఆరుగురు పోలీసుల వస్తారు. నేను కన్ను కొట్టినప్పుడు రివాల్వర్తో ఆ ఆరుగుర్ని కాల్చేయ్” అని యాక్షన్ చేసి డుంధుఖికి చూపించాడు డై రెక్టర్.
తలూపుళూ కన్ను కొట్టింది డుంఢుభి.
“పోలీసుల రెడీగా వున్నారా” అడిగారు డై రెక్టర్.
“ఆకీసార్! నేను విజిల్ వెయ్యగానే సెట్కి వస్తారు” అన్నాడు రంగా,
“గుడ్ ...రెడీ.. పొజిషన్ కెమెరా .. గెట్ రెడీ, లైట్స్ అన్.. స్టార్ట్ "కెమెరా... విజిల్” అన్నాడు రంగావంక చూసి డై రెక్టర్.
రింగ్ మాస్టర్లాంటి రంగా విజిల్ 'వేళాడు.
నురుక్షణంలోనే బిల-బవిలమంటూ పదిమంది పోలీసుల, ఇద్దరు "సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు, నురో ఇద్దరు జ్యూంక్ ఆఫీసర్లు లోపలకు వచ్చారు,
“మనం ఆరుగుర్ని రెకీ చెయ్యమంటే, ఈ జనాన్నంతా ఎవరు పంపించారు?” కంగారుగా అడిగాడు డై రెక్టర్.
“పొడక్షన్ మేనేజర్ మొహమాటంకొర్జీ వీళ్ళందరికీ మేకప్ చేయించి "పంపి వుంటాడు సార్.”
“కాని రివాత్వర్లో అఆదగుశ్ళే వున్నాయే ..”
“బాబూమోహన్ డూబ్ వెనక నిలబడి, మరో రివాల్వర్తో నేను కాలస్తాను నరో నాటగు సార్లు”
“*న్సడ్ల్ ఐడియా” అని రివాల్వర్ తొ కాల్బనున్నట్లు యాక్షన్ చేసి చూపిస్తూ, డుంఢుఖికి కన్ను కొట్టాడు జై రెక్టర్.
ఆమె కూడా అతనికి కన్నుకొట్టి రివాల్వర్ తీసింది. పోలీసులకు గురి చూసి 'డిష్యూం డిష్యూం' అంటూ ఆరుసార్లు కాల్చింది,
ఆమె తల్లోని "పేట చూడ్డం మానేసి, పక్క_కెళ్ళి నిలుచున్నాడు భళీ,
అంతవరకూ ఆ పరిసరాలు సరిశీల్తిస్తున్న పోలీసులు రివాల్వర్ శబ్దాలు విని ఉలిక్కిపడ్డారు.
కాని బుల్లెట్లు తగిలి ఎవరూ పడిపోలేదు!!
102 విశ్వ(ప్రసొద్ తను చెప్పిన దానికి విరుద్ధంగా జరుగుతున్నందుకు ఆశ్చర్య పోతాడు డై శెక్టర్ , శ ఓ ఇన్స్ పేక్టర్ ముందుకెళ్ళి, స్టిక్తో డుంఢుఖి చేతిమీద కొట్టాడు. ఆమె చేతిలోంచి రివాల్వర్ జారగానే ఆమె చేతులకు సంకెళ్ళు తగిలించారు కానిస్టేబుల్స్
ఓ 'నెక్యూరిటీగార్డ్ మిండకుడి దగ్గరకెళ్ళాడు. అతని మొల తడిమి ఉలిక్కి పడ్డాడు,
“ఏమయింది?” ఇన్స్ పెక్టర్ అడిగాడు.
పిడి 'మొల్లో బాంబు వుంది సార్” “అన్నాడు రామానాయుడు షాపింగ్. కాంప్లెక్స్ నుంచి వచ్చిన 'సెక్యూరిటీగార్జు,
“అలర్ట్ ల హెచ్చరించాడు ఇన్స్పెక్టర్.
వెంటనే ఇద్దరు కానిస్టేబుల్స్ మిండకుడి చేతులు వెనక్కి విరిచి పట్టుకున్నారు, /
అతి జ్యాగత్తగా మిండకుడి మొల్గో చెయ్యిపెట్టి తాళం కప్ప తీశాడు ఇన్స్ పెక్టర్,
దానిని కప చూసి “ఇది మా బ్యాంక్ శాళం కప్ప సార్!” అన్నాడు ఇద్దరిలో ఓ బ్యాంక్ ఆఫీసరు,
“ఇన్సొస్పెక్టర్గారూ! ఓ చేతిలో సారాబుడ్డి మరో చేతిలో కత్తి వీడి లుంగి, దినియను, బుగ్గమీసాలు చూస్తుంపే మీకేమనిపిసోంది?” అడి గాడు ఆఫీసర్, న
“వీడు రౌడీకాడు, గూండాకాడు--సక్కా. దొంగ , .సినిమాల్లో చిన్న-చిన్న వేషాలు వేస్తూ, దొంగతనాలు చేస్తున్న కిలాడీ దొంగ” అని చటుపష్కన ఏదో గుర్తుకు వచ్చి-దై రెక్టర్ గారూ! మీ పిక్చర్ ఉేశేమిటిో అని అడిగాడు ఇన్స్ పెక్టర్.
ళను నిశ్చయించిన సీనులో అన్ని మార్చులు ఎలా వచ్చాయో అర్ధంగాక “కిలాడీ దొంగలు అన్నాడు అన్నాడు డై రెక్టర్ అన్య మనస్కంగా, న
“గుడ్ .:.మీ ప్రొడక్షన్ కంపెనీ శేశేమిటి?”
పి ల్లబు- దేవుళ్ళ 103
“గోల్మాల్ (ప్రొడకన్సొ.”
“మీ ప్రొఢ్యూసర్గారి పేరేమిటి?
“గంగూలీ గృప్పాల్.”
“మీ పేర”
“్రహ్మాండం చిలకల ల
“చిలకల్ని అస్ముతారా, కొంటారా” ఆనీ అడగటోయి తమాయించు కుని “వెరీ వెరీ గుడ్" అని, నటగురు కాని'ఫ్టేబుల్చ్కు వైగ చేశాడు ఇన్స్ పెక్టర్,
నలుగురూ అకస్మాత్తుగా లింగథాను చుట్టుముట్టాప. అతీవి పంచె లాగేశాయ.
అతని మొల్లోంచి నోట్లకట్టలు జారి కిందపడ్డాయి,
వాటిని తీసి చేత్తో పట్టుపని “ఇన్స్ పెక్టర్ గారూ! ఈ నోట్ల కట్టలన్నీ మా బ్యాంక్లో వే! చూడండి మా బ్యాంక్ రబ్బర్ స్టాంప్ కూడా పంది” అన్నాడు ఓ ఆఫీసరు.
ఆ నోట్లకట్టలు. తీసుకుని పరీక్షించాడు ఇన్స్ పెక్టర్. అవన్నీ ఫిల్ము సగర్లోవి ఆం (గ్రాబ్యాంక్లోంచే. దొంగిలించబడ్డాయ ని నిశ్చయించు
“ఇన్బ పెక్టర్ సార్! ఈ ముగ్గురు రౌడీలు, ఈ యిద్దరు మగవాన్ళ కాక మరొకడు కూడా బ్యాంక్ ముందు నిలుచున్నాడు.”
"సెక్యూరిటీగార్జు ఇంకా ఏదో చెప్పబోతుండగా రింగ్ మాస్టర్ లాంటి అసిస్టెంటు “సీతామహాలక్మీలాంటి వాళ్ళ ఆవిడ నలుగురు పిల్ల లతో వచ్చి ఆ శ్రీరామచం(ద్రుడ్ని ఇప్పుడే తీసుకెళ్ళిపోయింది సార్ ” అన్నాడు.
" “అతని సంగతి తర్వాత చూద్దాం, ముందు. వీళ్ళను అరెస్ట్ చేయండి” "అన్నాడు ఇన్బొ పెక్టర్.
కానిస్టేబుల్స్ ఒక్కొక్కరకి సంకెళ్ళ వేస్తుండగా (పొడ్యూసర్' గంగూలీ గప్పాల్-పంచె ఎగదోబుకుంటూ. పరుగెత్తుకుంటూ 'నెట్లోకి వచ్చాడు. “సార్! ఇన్స్ పెక్టర్ సార్! ఏమిటిదంతా?” అనడిగాడు.
“డోంట్ టాక్! గోల్ మార్ (పొడతన్స్ పేరుతో కిలాడీ దొంగల
104 విశ్వప్రసాద్ పిక్చృరు తీస్తున్న మీరంతా బ్యాంకలు దోచుకుంటూ, ప్యభిచార గృహాలను నడుప్తతూ, ఇంకా ఎన్నెన్నో నేరాట చేస్తున్నట్లు మాక రిపోర్టు పచ్చాయి. ఇప్పుడు ఫిల్మొ నగర్లోని ఆంధ్రాబ్యాంక్ దోచుకన్నట్లు, ఈ ఆడవాళ్ళను పెట్టుకుని వ్యభిచార గృహాన్ని నడుపుతున్నట్లు రుజుసయి పోయింది. సో ఆల్ ఆఫ్ యు ఆర్ అండర్ అ౩ెస్ట్” అన్నాడు కోపో (బేశాలతో ఇన్స్ పెక్టన్,
విషయం అర్ధంగాక మరో మూలకెళ్ళి నిలుచున్నాడు భళీ,
“సార్! నేను కూడానా?” కంగాడగా అడిగాడు (పొడ్యూసర్ గంగూలీ గప్పాల్,
“యన్ . మిమ్మల్ని, మీ డై రెక్టర్ని, అసోసియేటు, అసిస్టెంటు లను యాక్టర్ల ను, ఇతర 'పెక్నీషియన్ల ను అందర్నీ అరెస్టు చేస్తున్నాం. నో కామెంట్స్ మరో మాట మౌట్లాడితే లారీ దెబ్బలు తగులుతాయి” అని 'హెచ్చరిస్తున్నట్లు చెప్పాడు ఇన్స్ పెక్టర్.
“సార్! మీకెనరో రాంగ్ రిపోర్ట్ యిచ్చారు. కొంచెం ఆలొ చించండి" అన్నాడు వినయంగా డైరక్టర్ (బ్రహ్మాండం,
“ఆలోచించవలసింది ఏమీలేదు. నేను బెప్పింది చెప్పినట్లు అక్షరాల జరిగి తీరవలసిందే, * " కోస ేకాలలో. చిన్నగా గదిమాడ్తు ఇన్స్ పెక్టర్,
అతని పక్కకు వచ్చి నెమ్మదిగా “సార్! ఈ సీనులో నంగా పోలీసులు వచ్చి, వాళ్ళను అరెస్ట్ చేయాలి. అదే విధంగా వ్లిర్చ వచ్చి వాళ్ళందరికీ సంకెళ్ళు వేశారు. థేంక్స్ డైరక్టర్నిః అసిస్టెంటు డ్రైర క్షర్నీ: నన్ను విడిచిపెట్టండి, మిగిలిన సీను పూర్తి చేసుకుని మ్పేమ్సు సాద్యం కాలం పోలీస్ స్టేషన్కు వస్తాం, మీకొక లక్ష (పజంట్ చేస్తాం” అన్నాడు (ప్రొడ్యూసర్ గంగూలీ గప్పాల్,
“గ్యారంటీగా పస్తారా?” టొడ్యూసర్ వంక సూటిగా చూస్తూ రహ స్యంగా అడిగాడు ఇన్, ) పెక్టర్. ల
“డబుల్ గ్యారంటీ సారొ” అన్నాడు (ప్రొడ్యూసర్ గంగ్యల్చి
అదే సమయంలో..
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 105
అంతవరకు ఉయ్యాలవెనక కీనీడలో జోకర్ వేషంలో నున్న జాబూ మోహన్ భళ్భళీ ఉయ్యాల ముందుకు వచ్చాడు.
అతన్ని చూడగానే సెల్యూట్. చేశాడు ఇన్స్పెక్టర్. “సారీ బాబూ మోహన్గారూ! మీరు ఈ సెట్లో వున్నారని తెలిస్తే మేము వచ్చేవాళ్ళము కాదు. అయినా (ప్రజలనుండి కంప్తయింట్స్ రాయడంపలన కొందర్ని తీసుకెళ్ళిపోవాలి .. మీ ముఖం చూసి డై రెక్టర్ని, అసస్టెంట్ డై రెక్టర్ని? (ఫొడ్యూ్యూసర్ని విడిచి పెట్టి మిగిలిన వాళ్ళందర్నీ తీసు కెళ్ళిపోతున్నాం. ఏమనుకోవద్దు. ఇది మా డ్యూటీ సార్” అన్నాడు.
॥ అతను చెప్పింది ఏమీ అర్థంకాకపోయినా, చిన్నగా తల పంకించాడు.
భళి,
అప్పటికే డుంఢుభి, సింగోడీ, అంగాఢీ, లింగఢా, మిండకులకు కో-డై రక్టర్ క, అసోసియేట్ డై రక్షర్కి, రచయితకు, ఘ్నోస్ రచయితకు, ఇతర అఆర్డిస్టులకు, బుక్నీషియన్స్కు సంకెళ్ళు వేళారు పోలీసులు,
“తీసుకు పదండి” చిన్నగా అరిచాడు ఇన్స్ పెక్టర్
వెంటనే పశువుల్ని తోలుకెచకున్నట్లు... సంకెళ్ళు వేసిన వాళ్ళ నందర్నీ బయటకు తీసుకెళ్ళిషోయారు పోలీసువారు, 'సెక్యూరిటీగార్జులు ఆం(ధాజ్యాంక్' ఆఫీసర్లు కలిసి.
అంతవరకు జరిగిన సంఘటనలు తలచుకునేసరికి స్పృహ తవ్పు తున్నట్లయింది డైరక్టర్ కు. చాలాసేపు ఆలోచిస్తూ కూర్చున్నాడు.
పూజారి వేషంలో వున్న అఆర్టిస్టును ఓ స్తీ తీసు కెళ్గిపోయింది. జాబూ మోహాన్ని, (ొడ్యూూసర్ అసిస్టెంట్ డై రెక్టర్ని విడిచి పెట్టి మిగి లిన నటీనటులను, కెక్నిషియన్లను పోలీసులు తీసుకెళ్ళిపోయారు. తన మీద ఎంతో నమ్మకంతో- షూటింగ్ ఆగకూడదని ఎంతో రిస్క్ తీసుకున్నాడు (పొడ్యూూసర్. దాబూమోహన్ొకి డూప్ వేసిన వ్యక్తిని నిజంగా వాబూ మోహానే అనుకుని లారీ దెబ్బలు కొట్టకుండా నిగ్రహించుకున్నారు పోలీసులు. కావి, అర్జిస్టులు లేపండా, ఆ సీను ఎలా పూర్తి చేయాలో అర్ధంగాక తల పట్టుకుని కుర్చీలో కూలబడిపోయాడు డై రెక్టర్,
“ఓ మె గాడ్! డై రెక్టర్. గారికి హొత్చెటాక్ వచ్చింది” అంటూ
106 విశ్వ(పసాద్ ఛ్లైర్ దద్దరిల్లిపోయేటట్లు బిగ్గరగా అరిచాడు రంగా,
ఆ అరుపు విని బైట నుండి ఆరుగురు కానిస్టేబుల్స్ పరుగెల్తు కుంటూ లోపలకొచఛ్చారు. “సార్! మేము రెడి” అన్నారు ఆ పిక్చర్లో 'వేషం వేస్తున్న నటులు. -
"ఎందుకు? మా తలలు బద్దలుకొట్టడానికా?” అన్నాడు విసుగ్గా రింగ్ మాస్టర్ లాంటి అసిస్టెంట్ డైరెక్టర్ రంగా.
శిల
అర్థగంట తర్వాత స్పృహలోకి వచ్చాడు డై రెక్టర్. “ఆర్టిస్ట్లు వున్నా లేకున్నా, ఏది ఏమైనా మాటింగ్ ఆగకూడదు. కమాన్ గెట్ రెడీ
పొజిషన్స్లో వుండండి. సైలెన్స్, లైట్స్ ఆన్, కెమెరా, గెట్ రడీ యౌషిన్” అంటూ అరిచాడు,
(ప్రొడ్యూసర్, పోలీసుల వేషాల్లో వున్న ఆరుగురు నటులు- అసి "స్టెంట్ డై రెక్టర్తో సహా భళ్భళీ కూడా అదిరిపడ్డాడు.
“ఓరినాయనో! ఇంత వరకు డైరెక్టర్ గారికి హార్దెటాక్ వచ్చిందను కున్నాము. ఇప్పుడు పిచ్చి కూడా పట్టింది” అన్నాడు చిన్నగా రంగా.
“నో .. నెవ్వర్ .. నన్ను నమ్ముకున్న (పొడ్యూసరొకి న్యాయం చేయాలి. మాటింగ్' జరిగితీరాలి. గెట్ రెడీ” ఆర్జర్ చేస్తున్నట్లు అన్నాడు డై రెక్టర్,
అతని మాటలు విని (ప్రొడ్యూసర్ గుంగూలీ గప్పాల్ ఎంతో సంతో షెంచాడు,
*ట,కే సార్! మీ అర్జర్ (ప్రకారమే షూటింగ్ జరుప్పదాం. ఈ బాబూమోహన్ డూబ్తోను, పోలీసులతోను, రెండు మూడు డైలాగులు అనిపించి, వాళ్ళ యాక్షన్, రియాక్షన్ క్లోజప్ల తీసుకుందోం-. సార్” అన్నాడు రంగా,
“రెండు మూడు డైలాగులతో సరిపెట్టవచ్చు. కాని, డ్లైలాగులు సవ రించగల రచనా సా్యమాట్ గండుపిల్లిని కూడా పోలిసులు తీసుకెళ్ళి పోయారే” అన్నాడు డైరెక్టర్ విచారంగో.
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 107
“ఆ విషయంలో మీరు కంగారుపడవద్దు సార్! మీరు పర్మిషన్ ఇస్తే ఆ డై లాగులన్నీ నేను సపరిస్తాను” అన్నాడు రంగా.
అతని మాటలు విని ఉలిక్కిపడ్డాడు డైరెక్టర్, “వ్యాట్? ఏమ న్నావ్?” అని అడిగాడు.
“మీక (పతి రోజు మెచ్చుకుంటున్న కధ, డై లాగులు- ఆ రచనా సామాట్ గండుపిల్లి గాని ఆయన తరపు గోస్ట్ ర్రైబర్గాని రాయలేదు సార్! మన స్కి9ప్టంతా మొత్తం నేనే రాళాను.”
ఆశ్చర్యపోయాడు శై రెక్టర్. “నిజమా?” అన్నాడు.
“ఆంతే కాదు స్తార్! ఈ సంసత్సోరం ఆయన పేరు మీద విడుద లయి వంద ఠోజుల పండుగట చేసుకున్న ఐదు పిక్చర్ల కధలు, మాటలు మొత్తం నేనే రాళాను సార్” అన్నాడు రింగ్ మాస్టర్ లాంటి రంగా
అసిఫ్రైట్ డై రెక్టర్లు. ఆఫీస్ బోయ్లు, (ప్రొడక్షన్ అసిఫైంట్ లు--- (ఫపొడక్షన్ పద్దతులు తెలుసుకుంటూ- షూటింగ్ కార్వ(క్రమాలు తిలకిస్తూ, "పెక్నికల్ పాయింట్స్ యాక్టింగ్ జీర్ణంచేసుకుంటూ (పొడ్యూసర్ల తోను, వ్రైనాన్సర్ల తోను, ఆర్షిస్టులతోను; యితర "టెక్నిషియన్స్తోను. పరిచయం పెంచుపని కొద్ది రోజులలోనే రైటరో, డై రెక్టరో: (పొడ్యూసరో, అవు తున్నారన్న (బహ్మ రహస్యం ఆ క్షణంలోనే అర్జమయింది. డై రెక్టర్ (బహ్మండానికి,
"శృడ్ వెరీ గుడ్” అని అబినందిస్తున్నట్లు రంగా భుజం మీడ చేయి వేసి “ఏం 'చదువుకున్నావ్.” అని అడిగాడు,
“కలెక్టళ్లు కావాలన్నా పోలీసు. ఆపఫీసళ్లు కావాలన్నా గవర్వమెంటు ఆఫీసుల్లోని యితర ఉద్యోగాలు దొరకాలన్నా- ఐ.ఏ.ఎస్లు, ఐ,పియస్ లు ముతర్యతా డి(గీలు వుండాలి. చిత్ర పరిశమలో (ప్రొడ్యూసర్, డై రెక్టర్ రై టర్, యాక్టరొలస డి(గ్రీలతో పనేమిటిసార్? మనసులో కోరికః నోట్లో నాలుక శరీరంలో ఓపిక వుండాలి. ఐ మీన్- తను చేస్తున్న పనిని సాధించా లనే దృఢమైన కోరిక వుండాలి, అనర్గళంగా అందరితోను మాట్లాడగల నాలుక వుండాలి. పైవాళ్ళు తిట్టినాః కొట్టినా భరించగల ఓపిక వుండాలి. అది సరేసార్! ఇప్పుడు ఫిగ్ ఇండస్ట్రీలో ఎంతమంది (గ్రాడ్యుయేట్స్న్నారు
108 విశ్వ్యసాద్ సార్? అని ఎదురు (శ్చ వేశాడు రంగా. అతని తెవిలితేటల్ని మరో సారి మెచ్చుకుని “యు ఆర్ కరెక్ష్, ముందు ఈ డ్రైలాగుట సవరించు” అన్నాడు డై రెక్టర్ షు హః షా వ్ జంభూఢాను ఓ ఆడది తీసుకెళ్ళిపోయింది. లింగధా, మిండకులను, లంగాఢీ, సింగోఢీ, డుంఢుభిలను మరెవరో తీసుకెళ్ళిపోయారు. నటుల్ని చ్మిత్రహింసలు పెట్టడం తప్ప, నరులకు లొంగి, అణిగి మణిగి వుండటం తనలాంటి యమభటులకెపరికీ తెలియదు. అసల యిప్పుడు ఆ ఆరుగురు డూతలు ఎక్కడున్నారు? వాళ్ళని కలవడం ఎలా? ఆలోచిస్తూ అడ్కిిడి పరి స్థితులు అర్హంగాక రాయిలా నిలుచున్నాడు ఛళీ, అతని వంకే చూస్తూ- పాట్ ఎక్కడ నుండి ఏలా (పారంఖిం చాలో వూహించుకుంటున్నాడు డై రెక్టర్ (బ్రహ్మాండం, ఇంతలో అసిస్టెంటు రంగా తను రాసిన డ్లైలాగుట తీసుకొచ్చి (బహ్మాండానికిచ్చాడు. అతను రాసిన సీను లోని మార్పులు, డ్రైలాగుట చదువుకుని “గుడ్ వెరీ గుడ్” అంటూ మరో సారి అతని వీపు తట్టాడు (బ్రహ్మాండం, “అంతామీ ఆశీర్వాద మే సార్” రింగ్ మాస్టర్ లాంటి అసిస్టెంటు డై రెక్టర్ రంగా డై రెక్టర్ని ములగచెట్టు ఎక్కించాడు. అతని కెలినికి వినయానికి, మాట తీరుకి తనలో తానే సంతో షించి “షాట్ రెడీ చెయ్యి .. పొజిషన్లు చెప్పు” అన్నాడు (బ్రహ్మాండం. భళీకి నలుగురు కానిస్టేబుల్స్కి పొజిషన్ల చెప్పి “హలో సార్! '౩మెరా- సౌండ్ .. గెట్ రడీ" అన్నాడు రంగా. “మేము రెడీ సార్” కెమరా మాన్, సౌండ్ యింజనీష్ల సమాధానం చెప్పారు, “సైలెన్స్. ఆన్ ది లైట్స్ స్టార్ట్ కెమెరా... యాక్షన్ అన్నాడు (బహ్యాండం. అదే సమయంలో యిద్దరు గూండాలు ఓ (పొడ్య్యూసరు, వై నెక్టరు పులిపంజా ఆ సెట్లోకి దూసుకు వచ్చారు,
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 109 “కట్ . కట్ . ” అన్నాడు కొత్తగా వచ్చిన _డెరెక్టర్. విపరీతమైన కోపం వచ్చింది (బహ్మాండానికి. “వాటీజ్ దిస్ న్యూ
"సెన్స్ . .*” అన్నాడు అవతలి వ్యక్తి చై రెక్టరు పులిపంజా అని తెలిసి కూడా.
“కోపగించుకోవద్దు (బహ్మాండంగారూ! మా 'కేటు-డూసప్లికేటు పిక్చ ర్లో ఈ బాబూమోహన్ గారిది డ్యూయెల్ రోల్ కేటూ ఆయనే: డూప్లికేటూ ఆయనే, ఈ రోజు మాకు కాల్షీట్ యిచ్చారు. ఉదయం ఫోన్ చేసి ఆయన డార్జింగ్గారి మనవరాలు పెళ్ళి అని మాకు డుమ్మా కొటారు" అన్నాడు కేటు-డూప్లికేటు (ప్రొడ్యూసర్ ష్
“సార్ ..” కిలాడీ దొంగల (ప్రొడ్యూసర్ గంగూలీ గప్పాల్ ఏదో చెప్పబోయాడు.
అతన్ని పూర్తిగా మాట్లాడనిన్వకుండా “సార్! పద్మాలయా న్గూడీ యోలో పెద్ద సెట్ వేశాము. ముగ్గురు హీరోలు, ముగ్గురు బిజీ హీరోయిన్లు సపోర్టింగ్ ఆర్టిస్టులు "సెట్లో రెడీగా వున్నారు. నిజం ఇప్పాలంపే అన లైన హీరో ఈయనే. ఇప్పుడు ఈయస లేకుంపే మా షెడ్యూలంతా అప్ "సెట్ అవుతుంది. నుళ్ళీ మా హీరోలు, హీరోయిన్లు కాంబినేషన్ దొరక డము చాలా చాలా కష్టం, ప్లీజ్! మా పరిస్థితి ఆర్థంచేసుకోండి” అన్నాడు సలి పంజా,
(బ్రహ్మాండం ఏదో చెప్పబోయాడు.
ఇంతలో పదిమంది రౌడీలను, గూండాలను తీసుకుని మరో (పొడ క్షనొ తాలూకు మానేజర్, (బొడ్యూసర్ కత్తులు, తుపాకులు పట్టుకుని ఆ "సెట్లోక్ చొరబడ్డారు.
“అడుగో బాబూమోహన్! తీసుకెళ్ళి వేనొలో వెయ్యండి. అడ్డం వచ్చిన వాళ్ళని కాల్చిపా రేయండి” అద్నాడు దొంగల్లో దొంగ (ప్రొడక్షన్ మానేజర్.
నలుగురు గూండాలు- బాబూమోహనొకి డూబ్గా, జోకర్ లా "వేషం వేసుకున్న భళీని చుట్టుముట్టి అతని చేతులు విరిచి పట్టుకున్నారు.
భళీ తలచుకుంటే వాళ్ళందర్నీ చిత్తు చిత్తుగా తన్నగలడు. కౌని,
110 విశ్వప్రసాద్ అతనికి అక్కడి వరిస్థితులన్నీ అయోమయంగా వున్నాయి నరులు ఏమి మాట్లాడుకుంటున్నారో, ఏమి చేయబోతున్నారో అర్ధంగాక శిలాాప్రతిమలా పుండిపోయాడు,
“సిర్! ఖీమాగాగ్ గారూ! అసలు ఏిషయమేమంపే . "” అంటూ కొత్తగా వచ్చిన (ప్రొడ్యూసరొకు ఏదో విపరించటోయాడు గంగూలి గప్పాల్
“మీరు ఏమి చెప్పినా వినే స్థితిలోలేను నేను. రామానాయుడుగారి స్టుడియోలో పదిలక్షలు ఖర్చుపెట్టి బ్రహ్మాండమయిన సెట్ వేశాను. ఈ రోజు శుభం సీను హీరో, హీరోయిన్లు అంళా సుమారు వందమంది సెట్లో '34గా పున్నాప, ఏ పరిస్థితిలోనూ ఈయన్ని యిక్కడ విడిచిపెట్టి ఒంట ర్గా తిరిగి వెళ్ళలేను. తన డార్లింగ్ మసవరాలిపెళ్ళని చెప్పి మా షూటింగ్ న ఇక్కడ, మాటింగ్కు పచ్చారాయన ఆయన్ని తీసుకునే వెళతాను.
జునాకభంసీను పూర్తి చేసాని అన్నాడు గ
(పొడ్యూసర్ భీమాగాడ్ 7" ఎన్ దొంగల్లి దొం!
లశద (క్ మసవరాలి పెళ్ళి అని చెప్పి షూటింగ్కు కూడా ఆయన
వ్ య. టు-డూస్టి శేటు వారికీ కూడా ఇలాగే చెప్పారట ..ఏది ఏమెనా సార్! ఈయన అసలు బాబూమోహన్ గారుకాదు ,. ఆమన హోలికలువున్న
ఓ మనిషిని తీసుకువచ్చి, డూదబ్గా వుసయోగించుకుంటునా ము” శు
శాటగా (బ్రహ్మాండం, త అన్నా
“మిస్టర్ (దిహ్మాండం!- బా ప స్ట శదేం:- బాబూమోహన్గారు మహా న్లట్రులు, సని ల్లోనే కాకుండా నిత్య జీవితంలో కూడా నటించగలరు. ఈయన ర జిమ్మిక్స్ -:.అన్నీ మాకు షీట్స్ యిచ్చి ముగ్గురుకీ ఎగ్గాటి.శేవలం శటీ పేడీ ఇ్లేల.కోసం ఆ స్వాగత్ హోటల్ 'మెలమీద్ బాసీమరం శే 0౦ వసి కూర్చుని పుంటారు....ఆయన మీకు డూవొగా పనీ చేస్తాడని మీరు తీసు వచ్చారు. కాని అసలయన బాబూమోహన్ ఆయనే ఒకశేళ అం కాకుండా ఆయనలా కనిపిస్తున్న ఈ మనిషితో మేము షూటింగ్ చేసుకుంటాం, ఇందులో మార్చులేదు, రాజీ (పసక్తిలేదు, దయచేసి మంటి ఎదురు చెప్పవద్దు” అని తన అనుచరులకు సంబ్ల జేళార్స జ్జ రౌడీ (పాొడ్య్యూ
పిల్లలు-దేవుళ్ళు 111 సర్ భీమాగాడ్.
అంతా భళీని తీసుకుని, సెట్లోంచి బయటకెళ్ళిపోయారు,
వాళ్ళను ఎదురుతిరిగితే కాలుస్తారని, మౌనం వహించి, రాతి బొమ్మల్లా నిలబడిపోయారు 'కేటు-డూస్లి'కేటు వారు, కిలాడీ దొంగలవారు కూడా!
వై
జాబూమోహనొలా వున్న భళ్భీని వేనొలో వేసి రామానాయుడు స్టూడియో లోపల ఫస్ట్ ఫ్లోర్ ముందున తీసుకెళ్ళారు దొంగల్లో దొంగ (ప్రొద్యూసరు, (ప్రొడక్షన్ మేనేజరు, గూండాల కలిసి.
'వేనొలోంచి దిగాడు భళీ,
ఫ్లోర్ బయట నిలుచుని వున్నాడు ఆ పిక్చర్ రైరక్టర్ అబ్దుల్లా బాబూమోహనొలా వున్న భళీని ' చూడగానే కోపాన్ని అదుపులో పెట్టుకో లేక “బద్మాష్! రోజుప ఎంతనుందికి కాల్షీట్లు యిస్తావ్ నువ్వు?” అని చెయ్యి పైకెత్తాడు.
'మెపపులా అతని చెయ్యి పట్టువన్నాడు (ప్రొడ్యూసర్ వీమాగాడ్. “డై రక్టర్ గారూ! ఇది కోపతాపాలకు సమయం కాదు. శుభం సీను పూర్తి చేయండి, ఆ తర్వాత ఈయన శరీరాన్ని ఛిత్రీ పట్టించేస్తాను. ప్లీజ్ ” అన్నాడు (బ్రతిమాలుతున్నట్లు.
ఎత్తిన చెయ్యి కిందకు దించాడు అబ్బుల్లా, ఈనలో తాను తమా యించుకున్నాడు. భళీ వంక చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు.
ఇంతలో ఫ్లోర్ లోపల్నుండి అసోసియేట్ డై రెక్టర్ వచ్చి అబ్జుల్లా పక్కన నిలచున్నాడు. బాబూ మోహన్గారి మేకప్ .. ” అని ఏదో అడగ బోయాడు.
“అంతా శుభప్రదంగా జరిగింది కనుక అందరికంట ముందు తిరు పతి వెళ్ళి వెంక కేశ్వరున్ని దర్శించుకుని, అప్పుడే వస్తున్నట్లు సెట్లోకి (వ వేశపెడదాం. ఈ గెటప్ యిలా వున్నా ఫర్వాలేదు. బాగానే పొంటుంది. కాని గుండుబేసి తలమీద కూడా బొట్లు పెట్టండి" అన్నాడు అబ్బా.
112 విశ్వప్రసాద్
“అలాగే సార్ నినయంగా తలవూపాడు అసోసియేట్ గణపతి రావ్.
“ముఖ్యంగా ఈ బాబూమోహన్ పారిపోపండా, మళ్ళీ ఎపరయినా పచ్చి తీసుకుపోషండా మేకప్ రూమ్ లోపలి, బయట మీరంతా కాపలా వుండండి” అని (పొడక్షన్ మేనేజర్ని గణపతిరావును, (పొద్యూసర్నిః గూండాలను హెచ్చరించి “అర్ధగంటలో అతన్ని 'సెట్లోకి తీసుకురండి” అంటూ వాళ్ళ సమాధానానికి ఎదురుదూడపండా ప్లోర్ లోపలకెళ్ళిపోయాడు అద్బల్లొం
అంళా కలిసి రివాల్వర్లు, లారీబ చూపించి బెదిరిస్తూ మేకప్ రూమ్ లోకి తీసుకెళ్ళారు భశీని,
అతన్ని పెద్ద అద్దం ముందు కుర్చీలో కూర్చోబెట్టి “గుండు చేసె నామాలు, బొట్లు పెట్టండి” అని పప్పాడు మేకప్మాన్కి గణపతిరావు.
మంగళ్ని పిలిచి అదే విషయం వివరించాడు మేకప్ మాన్,
భళీ తలమీద నున్న పకోడీల పొట్లంలాంటి, కాగితం కేవ్ తీసే శాడు మంగలి. అతని తలక బాగా సళ్ళ రాసి గుండు చెయ్యనారంభిం చాడు,
తల 'వెంట్రుకలమీద మంగలిక త్రి నృత్యం చేస్తుంపే తల్లోన్సి సరాలు మేల్కొని, ఆలోచనల్లో మునిగిపోయాడు భీ.
అక్కడి పరిస్థితులు, వాతావరణం అంతా అయోమయంగా పంది అతనికీ
నరులు తనను ఏం చేయాలనుకుంటున్నారో: ఏం చేస్తాాశ జం కావడంలేదు. ల
ఆ నరులకి ఎదురు తిరిగితే ఎన్నో ఆపదలు ఎదురు కావచ్చు. యనలోకం పచ్చిన చిన్న చిన్న పిల్లలే ఏలికను ఎదిరించి ఇెద్వ్యబ్రాప. ఇహ ఇక్కడి వున్న నరులకు తనొక లెక్కా!! తన గుండెల్స ప్రి, ఎముకల్ధి విరక్కొట్టి, తల బద్దలుచేసి కమ్మేస్తారు. అందుకే జ్యగ్లేది జరగనియ్ి అనుకుని మౌనంగా వుండిపోయాడు భళీ. అంతేకాద్సు జ్యాత్రో వచ్చిన భటులు ఏమయ్యారో తెలియక దీర్జాలోచనలో మునినిస్రోర్ట్యూడ్లు,
షిల్లలు- దేవుళ్ళు 113 ఇంతలో “(ఘం ...(ఘ్రాం ...(ఘాం|! భళిరే భి .భకభశీ” అన్న పెలుప్ప చెపుత్లో పిడుగులు పడ్డట్లు (ప్రతిధ్వనించింది.
యముడి పిలుపు వినేసరికి ఉలిక్కిపడ్డాదు భళీ.
నెత్తిమీద నాట్యం చేస్తున్న మంగలి కత్తి పట్టుతప్పు అతని నె తి మీద 'పెద్ద గాటు పెట్టింది. ఆ గాయం నుండి రక్తం కారనారంభించింది.
మంగలి' గుండెల అదిరిపోయాయి. తడిగుడ్డతో ఆ గాయాన్ని తుడుస్తూ “సార్! స్థిమితంగా కూర్చోండి సార్” అన్నాడు.
“ఏలికా! దాసాను దాసుడ్ని ... మీ సేవలోనే వున్నాను” వినయ విధీయతలతో తనలో తానే అనుకుంటున్నట్లు యమ భాషలో అన్నాడు భళీ,
ఆ మాటలు అర్థంకాకపోయినా, అతను తన డై లాగులు (ప్రాక్టీసు చేసుకుంటున్నాడని భావించారు మంగలి, పక్కనున్న గూండాలు కూడా.
కాని భళీ నె త్తిీమీదనున్న గాటు చూసి వివరీళంగా కంగారువడ్డాడు అసోసియేట్ డై రెక్టర్. గబ-గజా పక్క గదిలోకెళ్ళి “అర్జంట్ ...” అన్నాడు (సొడక్షన్ టోయ్తో.
అతను ఓ (_పేలో రమ్ బాటిల్, కోకోకోలా దాటిల్, గ్లాసు= "వేయించిన ఇరవై కోడిగుడ్లు మేకప్ ర్హూమ్లోకి తీసు'కేళ్ళాడు.
రమ్ బాటిల్ అందుపన్నాడు భళీ, బొటిల్ మూతమీద చిటికిన(పేలు పెట్టి నొక్కాడు. మూత పూడిపోయింది. ఎత్తిన బాటిల్ దించకుండా రమ్మంతా తాగి .. [పొడకనొ బోయ్ వంక చూసి, చిన్నగా కన్ను కొట్టాడు.
ఆశ్చర్యపోయాడు బోయ్. కోకోకోలా కూడా కలుపుకోకుండా రా" రమ్ము తాగిన భళీ వంక పరీక్షగా చూన ఈ బాబూమోహన్గారు మనిషా? రాక్షసుడా?" అనుకున్నాడు. అతని చేతిలోని ఖాళీ బాటిల్ అందు కుని, “వేయించిన కోడిగుడ్ల గేటు అతని పేబిల్మీద పెట్టాడు.
ఐదు గుడ్డు ఒకేసారి నోట్లో వేసుకుని చాక్లెట్లులా చప్పరించాడు. అప్పటికప్పుడే మరో ఐదు గుడ్లు తినేసి, టోయ్ వంక సంతోషంగా చూస్తూ
క్రి
114 విశ్వ(ప్రసొద్' మళ్ళీ కన్నుకొట్టాడు భళీ. ల అతను ఎందుకు కన్ను కొట్టాడో అర్థంగాకపోయినా బాప్రే, మరో జబాటిలా?” అన్నాడు ఆశ్చర్యపోతూ.
చిరునవ్వు నవ్వాడు భళీ,
ఆయన చాలా వ్యర్రీలో వున్నారు. మరో రెండు బాటిల్సు తాగినా ఆయన శరీరానికి (స్రమాదం లేదు, తీసుకురా, ఇంకో బాటిల్ ” ఆజ్జాపిం చాడు అసోసియేట్ డై రెక్టరు,
వరుగెత్తుకెళ్ళి పది సెకండ్లలో మరో బాటిల్ తెచ్చి భళీకి ఇచ్చాడు బోమ్.
మూత పగలగొట్టి, ఆ బాటిల్లోని రమ్ము కూడా గబ-గబా తాగే శాడు. పశ్శెంలోనున్న కోడిగుడ్లన్నీ నోట్లో వేసుపని చప్పడించాడు. శరీ రాన్ని అటు-ఇటూ వూపుతూ చిన్నగా తేన్నాడు. అప్పటికి కొంచెం స్థిమిత పడింది భళీకి,
కాని అతను అలా కదలడం పలన మంగలి చేతిలోని కత్తి మరో "పెద్ద గాటు.చేసింది అతని తలమీద,
అదే సమయంలో అరేయ్ భీ!” ఇపులు బద్దలయ్యేటట్లు విని పించింద్ది ఆ పిలుపు,
యముడు అంజనం పేసి, తన ముఖ కవళికలు, శరీర కదలికలు గమః నిస్తుంటాడని తెలుసు భశీకి. అందుకే యముడు తన ఎదుట వున్నళ్లే భావించి, చేతులు. కట్టుకుని, తల వంచి మళ్ళీ పెశెళ్తాడు. “ఆజ్ఞాపించండి ఏలికా!” అన్నాడు.
అతను ఆ విధంగా తలవంచి మళ్ళీ పైకెత్తడం వలన మూడో గాటు పడిండి అతని తలమీద.
“అనేయ్! మీర్లు ఏడుగురు ఆహారపదార్థాలకోసం భూలోకానికి వెళ్ళి చాలాసేపయింది. ఇక్కడ పిల్లలు ఆకలితో అలమటిస్తున్నారు * ” చిరు కోపంతో చెప్పాడు యముడు.
“క్షమించాలి ఏలికా!” అని, తాము ఏడుగురూ యమలోకంనుండి భూలోకానికి వచ్చినప్పటినుండి, అంతవరకు జరిగిన సంఘటనలన్నీ వివ
పిల్లలు-దేవుళ్ళు 15 రంగా చెప్పాడు భళీ. ఆ తర్వాత “మ్మన దూతలు ఇప్పుడు ఎక్కడున్నారో వలా వున్నారో తెలియడంలేదు ఏలికా!” అన్నాడు.
“వాళ్ళు ఎక్కడున్నారో నేను తెలుసుకుంటాను. వాళ్ళను సరాసరి మన లోకానికి రప్పిస్తాను. నువ్వు ఆహారపదార్థాలు, మంచినీళ్ళు తీసుకుని వెంటనే మన లోకానికి రా” అన్నాడు యముడు.
“ఆజ్ఞ ఏలికా! మీరు చెప్పినక్లే చేస్తాను . .చిన్న సందేహం ఏలికా ” అని మధ్యలో ఆగిపోయాడు భళీ.
“ఏమిటది?” యముడు (పళ్నించాడు,
“*న్సన ఆరుగురు దూతలు, నేను మన లోకంలో ఆరుగురు పిల్ల లతో ముఖాముఖీ మాట్లాడాము. మా మాటలు పిల్లలు అర్థం చేసుకున్నారు. వాళ్ళ మాటలు కొద్ది-కొద్దిగా మాకు టోధపడ్డాయి. కౌని ఏలికా! ఇక్కడ నరులు మాట్లాడే భాష నాకు అర్థం కావడంలేదు. నా భాష వాళ్ళకు తెలియ డం లేదు. ఇందులో ఏదో యమరహస్యం వుంది ఏలికా[” కొంచెం వివ రించండిల
యముడి నవ్వు చిన్నగా వినిపించింది. “అరే. భళీ! ఇంతవరకు నువ్వు భూలోకంలో వయసు వచ్చిన వాళ్ళ మధ్యలో వున్నావు. వాళ్ళు ఏదో రోజున ఏదో పాపం చేసి వుంటారు, అందుకే వాళ్ళు మాటలు నీకు, సీ మాటలు వాళ్ళకు_అర్థం కావడంలేదు . కాని, పిల్లలు 'దేవుళ్ళతో సమా నం... మనం ఏం చెప్పినా వాళ్ళకు అర్థమవుతుంది. వాళ్ళు ఏం మాట్లాడినా మనకు బజోధవపడుకుంది . ” అన్నాడు
“క్సాన్సి ఏలికా! మన లోకంలో- మీ మాటలు పిఖ్ధలు అర్థం జేసు కున్నారు. వాళ్ళు మౌట్లాదిన భాష మీకు తెలియలేదు. మధ్యలో చి( గుప్తుడు కలగజేసుకుని పిల్లల మాటలు మీకు వివరించి చెప్పేవారు. అలా ఎందుకు జరిగింది, నాయకా?” అని సూటిగా అడిగాడు భళీ
“అదొక గొప్ప యను రహస్యం” అని, అతని (పశ్నకు సమా ధానం చెప్పకుండా “ఇప్పుడు నీకు నేను కొన్ని శక్తులు (పసాదిస్తున్నాను. ఆ శ క్రియుక్తులన్నీ (వదర్శించి, ఆహారం, నీళ్ళు తీసుకుని త్వరగా మన లోకానికి రా” అన్నాడు యముడు.
116 విశ్వప్రసాద్ ఆ తర్వాత వాళ్ళిద్దరి మధ్య సంబంధం విడిపోయింది, ఖ్ వ జి షి ఉన్నట్లుండి భళీ తలవంచుకోవడం, మెరుపులా తల పైచె తృడం, అటు-యిటూ కదలడం వలన అప్పటికే అతని తలమీద పది-పన్నెండు కత్తి గాట్లు పడ్డాయి. రక్తం విపరీతంగా కారుతోంది. ఆ ర్క్తం చూసి మంగలి, మేకప్ చీఫ్, అసోసర్చేట్ డైరెక్టర్, (ప్రొడక్షన్ బోయ హడలి పోయారు. అదే సమయంలో (ప్రొడ్యూసర్ భీమా గౌడ్, మేకప్ గది గుమ్మం దగ్గరకు వచ్చాడు. గుమ్మానికి రెండు వైపుల చేతులు అనించి నిలు చున్నాడు. వాబూ మోహన్ హుషారులో వున్నారని, ఆయన ఎంతచెప్పినా వినకుండా అటు-యిటూ కదులుతున్నారని, అందుకే తలమీద కత్తి గీసు కందని" ఐస్క్రీం తినిపిస్తున్నట్లు చల్లగా చెప్పాడు అసోసియేట్ డై రెక్టర్ “డోంట్వర్రీ! మరికొన్ని గాట్లు నామాలు సెట్టి, త్వరగా 'సెట్టులోకి పంపించండి” అన్నాడు (ప్రొడ్యూసర్ = న “రెండు నిమషాల్లో నేను ' తీసుకొస్తాను సార్!” అన్నాడు అసోసి యేట్ గా వ యె అదే సమయంలో తన చేత్తో గుండు సవరించుకున్నాడు భ!. చేతి నిండా రక్తమయింది, గుమ్మం వైప్పకు తిరిగి చేతిని విదిలించాడు. అతని ఛేతికి అంటుకున్న ర క్తమంళా (ప్రొడ్యూసర్, అసోసియేట్ డై రెక్టర్, మేకప్ చీఫ్, పొడకనా బోయ, వాళ్ళ పక్కనున్న రౌడీల ముభాలమీద పడింది. అంతా అదిరిపడి ముఖాల మీద, కళ్ళలోన్సు పడిన రకం తుడుచు కోవడంలో మునిగిపోయారు. లూ ర అదే సమయంలో- కుర్చీలోంచి శ్చ, అదృశ్య రూపంలో మేకప్ రూమ్ నుండి బైటకు నడిచాడు భీ, అంతలోనే ముఖాలు తుడుచుకోవడం పూరిబేసిన దొంగల్లో దొంగ సినిమా వారి బృందమంతా కళ్ళు తెరిచారు. కుర్చీలో గుండు చేయించు
పిళ్లిబ- దేవుళ్ళు కంటున్న నటుడు కనిపించకపోయేసరికి గుండెలు వాదుకుంటూ “మాయ దారి బాబూమోహన్! మళ్ళీ మనల్ని మోసగించాడు” అంటూ అరవనారం' థించారు. వ్ల ఖ్ జి వో
అదృశ్య రూపంలో రామానాయుడు స్టుడియోలోని మేకప్ రూమ్ లోంచి వైటకు వచ్చి- “రామానాయుడు షాపింగ్ కాం్లెక్స్లోని స్వాగత్. హోటల్కు వెళ్ళాలి” అనుకున్నాడు తన మనసులో భళీ,
అతను ఆ విధంగా తలచుకున్న కొన్ని శకణాలకే స్వాగత్ హోటల్కు చేరుకున్నాడు.
అప్పటికి సాయంకాల౮ అయిదు గంటలయింది.
అప్పుడే అన్నం, పులిహోర, గారెలు, కూరలు, సాంబారు, పెరుగు ఈయాకుచేస్తి ఆరు పెద్ద పెద్ద గంగాళాల్లో పెట్టి వుంచారు స్వాగత్ పహోట ల్లోని వంట పనివాళ్ళు.
ఉప్పు, కారం సరిపోయాయో లేదో తెసుకోవాలని ఆ హోటల్ (పొథఫప్రయిటర్ జలంధర్ కూరలు, గారెలు స్పూన్తో తీసువని రుచి చూస్తు న్నాడు, అతని సోదరుడు (శ్రీనివాసరావు, కిరణ్, వంటపనివ్లారు, వడ్డన వేసేవారు అంతా అతని పక్కనే నిలఎచున్నారు.
ఆ వంటకాల్ని, మనుషుల్ని: అక్కడి వాతావరణాన్ని తుణ్ణంగా అత్ధం జేసుకున్నాడు- అదృశ్య రూపంలోనున్న భళీ,
గంగాళాల్లో వున్న ఆహారాలు చూసి సంతోషంగా తల వూపాడు
ఆ గంగాళాలు శెత్తిమీద 'పెట్టుపని వెళ్ళడం కష్టం,
అందుకే వాటిని కాళ్ళకు, చేతులకు కట్టుకోవాలనుకున్నాడు,
తాడు కోసం అటు-ఇటూ చూళాడు. దూరంలో ఓ మోకు తాడు కనిపించింది. దానిని ఫైకి తీశాడు భీ,
, జలంధర్, కిరణ్, (శ్రీనివాసరావు వారి హోటల్లో పనిచేసేవారు.
ఆ మోప శాడు భూమ్మీద నుండి గాలిలోకి లేచి నిలబడటం చూసి ఆశ్చర్య పోయారు, అది మాయో, మోసమో, తంత్రమో, తను (బ్రమో అర్ధంగాక కంటిరెప్పలు రెప- రెపలాడ్సిస్తూ చూస్తూ వుండిపోయారు,
118 విశ్వససాద్ ఇంతలో అన్నం వున్న గంగాళం పైకి లేచింది. “ఎవరది?” కోపంగా అరిచాడు జలంధర్ అంతలోనే మరో గంగాళం పైకి లేచింది. ఏదో ఇంద్రజాలం జరుగుతున్నదని వూహించాడు శ్రీనివాసరావు. పక్కనే వున్న కళ్లైలు కొళ్తు గొడ్డలి, మేకల్ని నరికే క్ధి తీసుకున్నాడు. కోపో్నదేకాలను పట్టలేక “ఎవ(డా నువ్వు? మా కళ్ళముందే మా ఆహా రాలు, గంగాళాలు ఎత్తుకుపోగల మొనగాడివా నువ్వు? సీతల అడ్డంగా బద్దలు కొశ్హుస్తానురా, రాస్కెల్” అంటూ ఓ అడుగు ముందుకు వేళాడు. తను వాళ్ళకు కనిపించకపోయినా తాడు, గంగాళాలు అటు - ఇటూ కదులుకుండటం పరులు గమనిస్తున్నారని, ఆ కదలికలు చూసి, వాళ్ళు 'కేకలు పెడుతున్నారని వూహించాడు భళీ. వెంటనే అక్కడ వున్న ఆరు గంగాళాలను, మరో నాలుగు పా(త్రలను అదృశ్యం చేశాడు. కాము చూస్తుండగానే పా(త్రలెలా మాయమవుతున్నాయో వూహించ లేక స్వాగల్ సోటల్వారు తికమకలు పడుతుండగా, ఆ పా(తల్ని తీసు కుని రామానాయుడు షాపింగ్ కాంస్పెక్స్ రూప్ మీద కెళ్ళాడు భశ మాన వునిలావున్న తన శరీరాన్ని మూడురెట్లు పెంచుకున్నాడు. ఆహారాలు వున్న మూడు గంగాళాలను కుడి కాలుకి, మరో మూడు , గంగాళాలు ఎడమ కాలుకి తాళ్ళతో కట్టుకున్నాడు. రెండు పెద్ద+పా(తల్ని ఎడమ బేతికి, ఇంకో రెండు కుడి చేతికి కట్టుకున్నాడు. అక్కడనుండి పాత్రలతో సహా అదృజ్యడైై అబిడ్స్లోని అన్న పూర్ణ హోటల్ చేరుకున్నాడు భళీ, వ శ జ్ జ వహర్డ రెస్టారెంట్లోన ర్మిపజ'రేటర్ తెరిచాడు భళీ, అందు లోని ఐస్ కం పాకెట్స్ తీసుకుని ఓ ప్యాత్రలో వేశాడు. రి(పజరేటర్ దానికదే తెరుచుకోవడం అందులోని ఐస్(కీం పాశెట్ళు పైకి లేవడం, అంతలోనే నవూయమవడం .. అన్నీ చ్రూనూశే వున్నారు హోటల్వార్కు కాని ఆ మాయ ఏమిటో అర్ధంగాక “దొంగ దొంగ” అంటూ అరిచారు,
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 119
వాళ్ళ అరుపులు వినిపిస్తున్నా లెక్కచేయకుండా అక్కడి నుండి పుల్లారెడ్డి మిరాయిల దుకాణం దగ్గర కెళ్ళాడు "భళీ,
అప్పుడే లోపల్నుండి వేడి వేడి మిరాయిలు పెద్ద పెద్ద వళ్ళె రాలతో తీసుకువచ్చి, షోకేసు దగ్గర "పెట్టారు షాపులో పని చేస్తున్న నలు గురు వ్యక్తుు. వారిలో ఓ వ్యక్తి మిరాయిల్ని షోకేసులో పెట్టాలని ఓ పశ్ళెంలోంచి తియ్యచోయాడు,
అతోని చేతులు సక్కకునెట్టి . ఆ మిరాయి పళ్ళెరం అందుకుని తన చేతికి కట్టుకున్న పెద్ద పా(త్రలో వేసుకున్నాడు భళీ,
అతను చేసిన ఒత్తిడికి ఆ వ్యక్తి కెవ్వున అరిచి వెల్లికిలా పడి పోయాడు.
అతనితోపాటు మిరాయిలు తెచ్చిన ముగ్గుదు వ్యక్తుణ “ఏమ యిందిరా భీనముయ్యా!” అని అతనివైపుకు తిరిగారు.
అడే సమయంలో అక్కడవున్న మూడు పళ్ళెరాలు తీసుకుని, తన దగ్గరున్న పెద్ద పా(తలో వేసుకున్నాడు భళీ,
మిరాయి వశ్శెరాలు మాయసువుతుండటం చూసిన 'షాపు మేనేజర్ “*దొంగలరోయ్ దొంగలు” అంటూ అరిచాడు.
అతని పరిస్థితి చూసి చిన్న గా నవ్వుకుని-పళ్ళకోసం కోరీ వై పుష బయలుదేరాడు భళీ
వు జ్ ఖ్ ఖీ
అరటి, అనాస పనాస ఆపిర్, బత్తాయి, జాను, దాకు సీతాఫలాల తోపుడు బళ్ళమీఏ పెట్టుకుని అమ్ముళున్నారు చిన్న చిన్న క్మురాళ్ళ, అమ్మాయిలు,
ఓ తోపుడు బండిమీద నున్న రక-రకాల ఫలాలు తీఘకని తన పాత్రలో వేసుకోనారంఖించాడు భళీ.
బండిమీది 'పళ్ళు మాయమయిపోతుండటం గమనించి “ఎవ(ా దొంగవెధవా మంత్రాలు చదివి నా పళ్ళు మాయం చేస్తావురా బేకూ? సీ [ప్రాణాల తీసేస్తానురా” అన్నాడు కోపంగా.
అదే సమయంలో-బండిమీద నున్న అరటిగెల అందుకున్నాడు భలీ.
120 విశ్వపసాద్ అ్క పైకి లేస్తుంపే కోపాన్ని అదుప్పలో పెట్టుకో లేకపోయాడు బండి క్నర్రాడు. “నా కళ్ళముందే మాయ గారడీలు చేస్తావ్రా బద్మావ్! అందూ-ఆ అరటి గలను పట్టుకున్నాడు. " జ “ఏమిటిరా, ఏమయింది?” అంటూ చుట్టుపక్కల నున్న కర వాళ్ళంతా పరుగెత్తుకుంటూ అతని దగ్గరకు పచ్చారు. అంతలోనే ఆ గెలను పైకి లాగాడు భళీ, ఆ గెల పట్టుకున్న కుర్రాడు దానితోపాటు పది మీటర్లు పైకి లేచాడు. కాని గేలను విడిచి పెట్టలేదు, దానిని పట్టుకుని డేలాడుతూనే పున్నాడు. ఇరవై మీటర్లు పైకి వచ్చాక తన పాత్రలో వేసుకోవాలని గెలను విదిలించాడు భళీ, అరటిపళ్ళు సలిగ్శి చేతులు జారి, పట్టుతప్పి ఇరవై మీటర్ల ఎత్తు నుండి కిందకు పడిపోయాడు పళ్ళ్శబండి కరవాడు. పుచ్చకాయలా బద్దల్లై పోయింది అతని తల. పక్కనున్న ఆడపిల్ల లు కుర్రాళ్ళు గొబ్లుమన్నారు. " ఆ దృశ్యం చూసి ఆనందిస్తూ విజయవాడలోని కృష్ణానది. దిగ్గర కెళ్ళాలి” అనుకున్నాడు తన మనసులో భీ, ఠి షా ఠి ణి విజయవాడలోని కృష్ణాసది ఒడ్డుకు వెళ్ళాడు భళీ, ఎంతోమంది నదిల్టో స్నానం చేస్తున్నాడు. "పెద్దవాళ్ళు, పిల్ల లు నదిలో ఈదుతూ, 'శేరింతలు కొడుళున్నారు. ల ఉదయం ఉస్మాన్ సాగర్లో స్నానం చేశాడు భ. చిన్న-చిన్న అలలతో, చల్లని పిల్లగాలమఆతో మనోహరంగా నున్న కృష్ణానదిని చూసేసరికి మళ్ళీ స్నానం చెయ్యాలనిపించిందతనికి, కౌని అప్పటికే ఆలస్యమయిపోయింది. ఇంకా ఆలస్యమయితే యమధర్మరాజుకు కోవం పస్తుండి- తనను చిత్రహింసలు పెడకాడు. ల భయంతో ఓ పాత నిండా కృష్ణా జలాన్ని తీసుపని “రాజమండ్రీ గోదావరి నది దగ్గర జెళ్ళాలి” అని కోడుకున్నాడు భళీ, న 4
పిల్లిబ-దేవుళు 121 గోదావరి నదిని చూసేనరికి రాక్షసజాతికి చెందిన భశీ హృదయం: పులకరించింది.
అంతపరర చిత్రగుప్తుని చిట్టా (ప్రకారం, యముడి ఆజ్ఞననుసరించి భూలోకం వచ్చి, మరణించిన వారి (ప్రాణాలు యమలోకానికి తిను కెళ్ళడమే అతనికి తెలుసు. నరులను (క్రూర కరోర కర్కశమైన హింపలు పెట్టడం, వాళ్ళు ఆ చిత్రహింసలు భరించలేక విగ్గరగా విలపిస్తుం ) సంతోషించడమే అతనికి తెలుసు!! నరులు విలవిల్లాడుతూ బాధపడటం ఇ సి ఆనందించడమే అతనికి తెలసు!!
కాని భూలోకం ఎంతో పవిత్రంగా వుంటుందని. ఇక్కడి సదులు వాతావరణం, (సకృతిశోభలు చాలా ఆహ్లాదకరంగా వుంటాయని, నరులు అన్యాయాన్ని సహించలేరని, న్యాయంకోసం పోరాడతారని, (ప్రాణాలయినా యిస్తారని పొహించుకునేసరికి అతని రాక్షస హృదయంలో ఎనెన్నో నుంచి మంచి భావాట చెలరేగాయి.
నెమ్మదిగా గోదావరి నదిలో కెళ్ళి తనవద్ద మిగిలివున్న పాత్రలో జలాన్ని నింపి, ఒడ్డుకొచ్చాడు భళీ,
ఆ గంగాభవాని స్పర్శలోః అతని కాళ్ళకు (థేమాభిమానాలతో కూడిన సంకెళ్ళు పడినట్లయింది. ఏదో అద్వితీయమైన మహాశక్తి అతన్ని ఆకట్టుకుస్నట్లు స్ఫురించింది!! అడుగు ముందుకు వేయలేక తను యమ: దూతనన్న విషయం, తనకు యముడు (ప్రసాదించిన మంత తంత్రాలు శెలసునన్న సంగతి మరచిపోయి, అదృశ్యరూపంలోనే నరునిలా, శిలా (ప్రతిమలా నిలబడిపోయాడు భళీ!
అచే సమయంలో.--- దూరం నుండి ఓ పెద్ద బంతి వచ్చి, అతని చేతులకు కట్టుకున్న “పళ్ళ పా(త్రలో పడ్డది.
దాన్ ష్య సక. భాయ” అనరుస్తూ అందమైన ఓ కుక్క పచ్చి భళీ ముందు నిలచుంది.
చ ర ముర వెనకనే ఓ బాలిక ఇద్దరు బాలురు పరుగెత్తుకుంటూ పచ్చి బంతి ఎటుపోయిందో, ఏమైందో అర్ధంగాక పక్క పక్కన నిబచున్నారు వాళ్ళను దూసెసరికి ఎంలో ముచ్చట కలిగింది. గంగాళాలు, పాట్ల
122 విశ్వప్రసాద్ అతో సహా మాసవుడికి మూడురెట్లు వున్న తన రూపాన్ని బహిరంగ పరి చాడు భీ,
ఓ బాలుని చేతిలో 3మెరా వుంది. సుమారు ఆరుమీటర్ల ఎత్తున్న భళీని చూసె బిగ్గరగా మొరిగింది కుక్కు దానిని సముదాయించి చప్పట్లు కొట్టింది ఆ బాలిక, “అంకుల్! యు ఆర్ వెరీ (గ్రేట్! పెద్దాపురం-కాకినాడ మధ్యలో సామర్ల కోట అనే మా (గ్రాండ్ మదర్ గారి వూరుంది, అక్కడ ఆరుమీటర్ల ఎత్తుగల ఆంజనేయుని విగ్రహం వుంది, మిమ్మల్ని చూస్తుంపే ఆ ఆంజనేయస్వామి విగ్రహమే గుర్తుకొస్తున్నది అంకుల్!” అంది, ఆ పాప మాట్లాడిన మాటలు అర్థంజేసుకున్నాడు ఛళీ, కాని, ఏమీ సమాధానం చెప్పలేదు, “అంకల్! రియల్లీ యు ఆర్ చెరి (గేట్ ప్లీజ్ మా బాల్ మాకు యివ్వండి” అన్నాడు ఓ బాలుడు. స్ట ముచ్చటగానున్న వారి ముఖాలు చూస్తి వాళ మాటల మురిసి పోయాడు భీ సి + మాటలు వివి మురిసి రెండో బాలుడు తస వదనున ఆటోమేటిక్ శ్ కలర్ నే ఫోటోతీసి అతనికిచ్చాడు, ద రు కెమెరాత్ భ తన ఫోటో చూసుకుని ఆశర పోయాడు భీ పళ్సన ఫ్ భం క ్న ఫా్యతలో ఆ బంతి పడ్డట్టు గమనించాడు అతను. కాని, వలు వ్టానికీ రం! తన చేత్రుల్తక్ర, కాళ్ళకు బంధింపబడి లని కథః చెతులు కదపటానికి పీశ్రేక్య తన" అసమర్థతని తెలియనివ్నకుండా “ని న్ ౦ నంది. అయినా 39 ఖ్ ఏ దింతి ఎక్కడుందో చూసె తీసుకోండి అన్నాడు, వెంటనే బాల్ ఏక డు ? ఫాడుందో. వెదుక వంక చూసింది అఆ పోప, అన్నట్లు పక్కవం మరుకణంలోనే అంచలవారీగా మూడు గంగాళాల మీదకు ఎక్కింది ఆ కక్క, అక్కడ నుండి వై పాత మీదకు ఎగిరింది. ఆ పాత్ర మీద
షిల్లలు- దేవుళ్ళు 123 కూద్నుని చిన్నగా మొరిగింది.
ఆ పాత్రలోనే బంతి వుందని అర్థంజేసుకున్నారు ముగ్గురు ప్గిలూ.
జాలపలిద్దరూ ఎడమ వై పున, బాలిక కుడి వైపున గంగాళాల మీద నుండి పెకి ఎక్కారు.
కుక్క కూర్చున్న పాాత మీద లోపలకు తొంగిచూసింది. పళ్ళు మధ్యలో పడి వుంది బంతి. దానిని చూడగానే “ధేంక్సు అంకుల్! మా దాల్ యిందులో వుంది” అంది ఉత్సాహంగా,
“సంతోషం” అన్నాడు భళీ,
“మిరు కొంచం కిందకు వంగితే, మా బాల్ తీసుకుని కిందకు దుము కుతాను మేము” అంది ఆ అమ్మాయి
“బంతి ఆట మీకు యిష్టమా” అడిగాడు భళీ,
“చాలా చాలా యిష్టం” అన్నాడు ఓ బాలుడు.
ఆ బంతితో ఆడుకోవడం వాళ్ళకు ఎంత యిష్టమోం వాళ్ళతో ఆడు కోవడం అంతకంపే యిష్టమనిపించింది భళీకి. “దీనికంటే నుంచి ఆట చూపిస్తాను. చాలా వినోదం కలిగిస్తాను మీక” అన్నాడు భళీ,
“ఏమిటది” రెండో బాలుడు (పళ్నించాడు.
“అంజనేయుల్లాగే నేనూ ఎగరగలను. మిమ్మల్ని ఆకాశంలోకి తీసు కెళ్ళగలను. ఎన్నెన్నో లోకాలు చూపిస్తాను. వస్తారా? "-అన్నాడు భళీ,
“బలే బలే అంకుల్! మేము ఆకాశంలో ఎరిగి లోకాలన్నీ చూడ్డా నికి రెక్ర" అన్నారు యిద్దరు జాలకులు ఏకకంరంతో.
“మా “అగర్. నేను కూడా వెడి అంది ఆ జాలిక,
కుక్కని తీసుకెళ్ళడం యిష్టం లేకపోయినా, ఒప్పుకోక తప్పలేదు. ఓ బాలుడిని కుడి భుజం మీద, మరో బాలకుని ఎడమ భుజం మీకు, జాలి, కను, కుక్కను నెత్తిమీద ఎక్కించుకుని యమలోకానికి బయలుదేరాడు భళీ,
ఆకాశంలో ఎగురుతూ అనందంతో శేరింతలుకొట్టారు పిల్లలు,
వాళ్ళ ఉత్సాహంగా వున్నారని అర్థంచేసుకుని “మీ పేరేమిటి” అని అడిగాడు భళీ.
“నా శేరు కిస్ మిస్- ఒక (బ్రదర్ పేరు హీట్, కెమెరా వున్న
లజ్బగ్రైను ఆ మరో (బదర్ పేరు హాట్ మా స్తక్క్ల "పేద శైగర్” వివరంగా చెప్పింది ఆ బాలిక.
“బలే బలేగున్నాయ్ మీ పిర్లు” అని సంతోషిస్తూ, యమలోకాన్ని సమీపించాడు.
వతి
యమలోకంలో (ప్రవేశించి ఏదో ఘనకార్యం సాధించినట్లు మదో న్మాదాలతో వున్న ఏనుగులా అడుగులు వేసుకుంటూ ముందుకు నడపసారం భించాడు భళీ,
అతను కాళ్ళకు చేతుల అట్టుకుస్నృ గంగాళాలు చూస్కిఆ పరిస రాల్లో వున్న యమదూతలు ఆశ్చర్మ్శపోయారు.
జోరవిరుచుకుని సరాసరి యముని దర్భారులోకి వెళ్ళాడు భళీ, తను భూలోకంలోని రాజమండ్రినుండి తీసుకువచ్చిన ముగ్గుతు పిల్లల్ని, కుక్క పిల్లను కిందకు దించాడు.
అప్పటికే భయాందోశనలతో కంపించిపోతున్న ఆ పిల్లలు- యముణ్ని యమ దూళతల్ని చూసి మరీ భయపడ్డారు అంతలోనే ఎదుపంగా వున్న మధు, సీర, లిల్లీ ,రాజా, రాబర్ట్, రసూల్ ఠిను చూసి కొంచెం తేఎకు న్నారు. పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి వాళ్ళను కౌగిలించుపన్నాడ,.
ఆ సమయంలో అపస్మారకంలో తన భుజం మీద తల "పెట్టుకుని వున్న శ్యామలను సముదాయిస్తున్న యముడు కొత్తగా వచ్చిన పిల్లల్ని, కుక్కపిల్ల ను గమనించి లేదు.
“ఏలికా! పిల్లలు కోరిన (ప్రకారం స్వాగత్ హోటల్ నుండి ఆహార పదార్థాలు అన్నపూర్ణ హోటల్ నుండి ఐస్ (క్రీమ్లు, పుల్లారెడ్డి స్వీట్స్ షాప్పనుండి మిఠాయిలు, కోరీ నుండి వళ్ళ, కృష్ణ, గోదావరి నదుళ్లోంచీ మంచినీఖృ తీసుపవచ్చాను” అన్నాడు సగర్వగా భళీ
““సిభ్రాష్! ఆ గంగాళాలు కిందకు దింపండి.” అంటూ అప్పటికే భూలోకం నుండి వచ్చిన లింగఢాః సింగోఢా మొదలయిన ఆరుగురు దూత
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 125 ఆశ్చర్యంగా వాళ్ళవంక చూశాడు భళీ. ఆరుగురి కాళ్ళమీద, చేతుల మీద ముఖాలమీద కంచీలతో కొట్టిన గుర్తలు చాకులతో కోసినట్లు గాయాల వున్నాయి, వాటినుండి యింకా రక్తాలు కారుతూనే వున్నాయి. తన నె శ్రమీద క ఉల్లి పెట్టినట్లు నరులే వాళ్ళను కూదా పొంసించి వుంటారని వాళ్ళ భళీని సమీపించి అతను వేకులకు, కాళ్ళకు కట్టుకున్న గంగా శాక, పాాతలు కిందకు దింపారు.
“దొండకాయ వేపుడు (బిహ్మాండంగా. వాసన వేస్తోంది” అన్నాడు రనూల్ కళ్ళజోడు తుడుచుకుంటూ,
“వంకాయ యిగురు ఘుమఘుమలాడుతోంది ఆకలిగా వున్న కడుపు తడుముకుంటూ ఆంది లిల్లీ,
“ఆ మంచినీళ్ళ అమృతంలా కనిపిస్తున్నాయి” కళ్ళజోడు సవరించు కుందూ అంది మధు.
“*జాలకులారా! జాలికలారా! మీరు కోరిన పదార్థాలన్నీ వచ్చాయి. కడుపునిండా తినండి” అన్నాడు హుందాగా యముడు,
ఇద్దరు పిల్లలు గంగాళాలవ్నైపువు వెళ్ళటోయారు.
“ఆగండి'ఓ అన్నాడు రాజా.
మధ్యలో ఆగిపొయారు ఆ పలు,
“మిస్టర్ భళీ! ఈ భోజన పదార్థాలు స్వాగత్ హోటల్ నుంచి తెచ్చావు. ఆ హోటల్ వారికి విల్లు చెల్లించావా?” అడిగాడు రాజా,
“విల్లా” ఆశ్చర్యపోతూ రెట్టించాడు భళీ,
“విల్లం యే ఏమిటో తెలియదు నీకు, అంపే- ఆ బిల్లు చెల్లించలేదని అర్థనుపుతోంది. అంకుల్ నారదా! ఆ భళీ ఈ పదార్థాలన్నీ స్వాగత్ హోటల్ నుండి దొంగిలించి తెచ్చాడు. నో డౌట్ అంకుల్ మీరు ఒప్పు కుంటారా?” అడిగింది షీరీ.
తంబుర మీటుతూ, చిడతలు వాయించి “ఒప్పుకోవాలిగా మరి" అన్నాడు నారదుడు,
గంగాళాల దగ్గరకు వెళ్ళబోయి. మధ్యలో ఆగిపోయిన యిద్దరు
యా అ్వ్యళ్టా- &ఉలె గలు వెనక్కి వచ్చారు. పలోని గె “అన్నపూర్ణా హోటల్లోని ఐన్[క్రీమ్లకు, పుల్లారెడ్డి షాపులోని ఫట్స్ళో డబ్బులు యిచ్చావా?” అడిగింది లిల్లీ. ః “డబ్బులా”” అమాయకంగా (పళ్నించాడు భళి, “ఇప్పాలేదు ఏంటున్నారా అంకుల్! ఈ భళీ అక్కడ నుండి కూడా దొంగతనం చేశాడు బొనా*”" అడిగింది మధు.
“అంతేకదా మరి!” అని చిడతలు వాయించాడు నారదుడు.
“కృష్ణా, గోదావరి సదుల్లోని సీళ్ళకు అక్కడ కార్పొరేషన్ వారి పర్మిషన్ తీసుకున్నావా” అడిగోడు రసూల్?
“పర్మిషనా?” తలపట్టుకన్నాడు భళీ,
“న. ఈ అరోరాట, నీళ్ళు మీ యముడుగారు తెమ్మంటే నువ్వు భూలోకం నుండి దొంగిలిందుకు వచ్చావు, ధూత్ మీ యముడు, నువ్వు ఈ లోకంలో వన్న గదూతట, రాక్షసుట అంశా దొంగలు, దుర్మా ర్గులు, షాపాళ్ములు మీ అందర్నీ చిత్రహింసలు పెట్టాలి శూలాలతో పొడిచి, దున్నపోతులచేత కమ్మించి, మరుగుతున్న నూనెలో చేయించాలి. లతో, న
యన్ , యు మస్ట్ వ పనిష్ట్ మిస్టర్ యనా!” బ్ర "అంకుల్ నారదా! మీరేమంటారు?” అడిగంది లిల్లీ,
“దొంగలు, పొప్పలు శిక్ష అనుభవించాలీగా మం ,, * అన్నాడ నొరదుడు తంబుర మీటుతూ,
“మిస్టర్ యమా! స్నేక్స్ స్టేన్స[* అన్నారు యిద్దరు పిలలు,
అప్పటికి రాజమండి నుండి భళీ తీసుషవచ్చిన మగ్గపు ఏం కూడా అక్కడి పరిస్థితిని అర్థంచేసుకున్నారు. “న్స తం న్
ఫ్ర ౪ స్థం యమా! గ్రా డౌన్” అంటూ శేకలేశారు. ఇ స్ట న్ ఉలిక్కిపడి పిల్లలవంక దీనంగా చూశాడు యముడు, అరగ పిల్లలకు బదులుగా తొమ్మిదిమంది కనిపించారు. తన కళ్ళ మోసపోతు; యనుకుని 'రెస్సలు రెప రెప లాడించాడు, వాళ్ళవంక నవీ.
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 127 భళీ అక్కడ ఎంతమంది పిల్లలున్నారునా?” అని అడిగాడు అనుమానంగా,
“తొమ్మిదిమంది ఏలికా” చెప్పాడు భళీ
“ఇంతవరకు ఆరుగురే వున్నారు. ఆపైన ముగ్గురూ, ఆ కుక్క పిల్ల (లా పచ్చా(రా?” అన్నాడు యముడు.
అతని కంఠధ్వని విని 'భాయ్-భొయ్' అంటూ మొరిగింది మైగర్, దాన్ని నెమ్మదిగా దువ్వి సముదాయించింది కిస్మిస్.
“నేనే తీసుకువచ్చాను ఏలికా!”
“షరి ఓరి. ఈ ఆరుగురు పిడుగులకే సమాధానం చెప్పలేక పోతున్నాం. పీళ్ళని, ఈ కక్కపిల్లను కూడా. ఎందుకు తీసుకొచ్చా వురా”” కోప దేకాలతో అడిగాడు యముడు. -
తప్పు జరిగిందని చెంపట వేసుకున్నాడు భళీ,
వాళ్ళ మాటలు అర్థం చేసుకున్నారు పిల్లలు. “మిస్టర్ ' భళీ అండ్ -చ్యక్రగుప్తా! ఈ ముగ్గురికీ ఆయుషు పూర్తయిందా?” అడిగింది లిల్లీ.
“లేదు. ” చేతులు కట్టుకుని చెప్పాడు. గుప్తుడు.
“సో . ఆయుషు పూర్తికాని అమాయకుల్ని తీసుకవచ్చి హింసిస్తు న్నారు మీవ. సీతి-న్యాయం-ధర్మం. లేని గుడ్డి (పభుత్వం మీది .యు ఆర్ మోస్ట్ డేంజరస్ (క్రీచర్సొ మిస్టర్ యమా! సిగ్గులేకుండా ఆ సింహా సనం మీద ఇంకా ఎందుకు కూర్చున్నావ్, పిస్టల్లా యముడికి గురిపెట్టి- కిందకు దిగు, దిగవయ్యా కిందకు” అన్నాడు రాబర్ట్ మౌత్ ఆగ్గన్ని.
“దాలకులారా! బాలికలారా! శాంతించండి. ఆకలి వలన కోపం ఎక్కువయింది మీకు. ముందు భోజనం చెయ్యండి” బతిమాలుతున్నట్లు _ అన్నాడు యముడు.
“ఈ దొంగతిండి మేము తిననే తినము. మేమేకాదు ..నూ లోకంలోని కుక్కలు, నక్కలు, ఇలా దొంగిలించుకు వచ్చిన నీళ్ళు కూడా శాగవు. ధూత్ ! మీవంటి రౌడీలు; కేజీలు, గూండాట, దొంగలు, దుష్టులు, దుర్మార్గులు ముల్లోకౌల్లో ఎక్కడాలేరు . యు మస్ట్ వి పనిషిడ్! అంతేనా అంకుల్ నారదా?” అడిగాడు రసూల్.
“నారాయణ, నారాయణ! అక్షరాల అంతేకదా మరి....” అన్నాడు
పసాద్ 128 వశ్యం నారదుడు ఉత్సాహంగా చిడతట వాయిస్తూ, తంబుర మీటుతు- ద వరట అతని ప్రోళ్చాహాన్నీ పురస్కరించుకుని త్మ్మదిమంది కొ పిడికిళ్ళు బిగించారు. చేతులు పైకెత్తి “మిస్టర్ యమా! 'పేమ్ గఠలేదు మిస్టర్ యమా! డౌన్ డౌన్ ఆ సెంహాననం మీద దూర్చునే త దళ మీస్. ఈ లోకాన్ని పాలించే యోగ్యతలేదు. మీకు ,దిగండి కందకు చిగండి మిస్టర్ యమా! డౌన్ డౌన్ , * అంటూ యమలోకం దద్దరీన్లై టట్టు కేకలు వేస్తూ నినాదాలు చేశారు. వీ వః షా జి భజే పిల్లల చేస్తున్న నినాదాలకు కలవరపడింది శ్యామల, అంతల్ క్ తనని తాను సంబాళించుకుంది, యముని మజం మీదనుండి తల పక్కంక్సే తీసింది, “నారద మహర! ఈ పిల్ల ఎ ఎందుకలా కేకలు వేస్తున్నాలు? అనడిగింది. ॥
“నారాయణ, నారాయణ! నా నోటితోనే చెప్పమంటారా తల్లీ “2” అయినా తప్పదుకదా సరి | యమధర్మరాజులవారని పదవిలోంబి దిగ మంటున్నారు ఈ చిన్నారుల” చిన్నగా చెప్పాడు నారదుడు.
చెవులు మూసుకుని, పైనుండి కిందకు. దిగింది శ్యామల, “ముద్దు బిడ్డలారా! మీరు చాలా మంచి పిల్లలు, కొంచెం శాంతించండి" అంది పిల్లల చేతుట పట్టుకుని (పాధేయపడుతూ,
“మేము శాంతంగానే పున్నామమ్మా! శః ఆహారపదార్థాల, సుంచి నీబ్ళ దొంగిలించి తీసుకొచ్చాడు భరీ ఆ హీంగతిండి మాకు అక్కశ్లేదు అంది షీరీ శ్రేఫ్ సవరించుకుంటూ,
ఈ యమధర్మరాజుగాిక్రి దురాశ దొంగబుదుట ఎక్కువ భూల్లోకాన్ని పాలిస్తాం, దున్నేస్తాం + అని డొంబికాలు పలుకుతున్నారు. అద్నిమేము సహించలేము.
“భూలోకం నుండి వచ్చిన క్ట ఈ యమలోకాన్ని పొలిస్తా , మం'పే యమధర్మరాజులవారు గొన్ని మీ భటులుగాని, మీరుగొని అంగీక రిసారా?” అడిగింది లిల్లీ ,
చ. ఆన్చేమేకాదు..' మరోలోకం న్సుండ్ర వచ్చినవారు మీ లోకాన్ని
పిల్లబ- దేప్పుళ్ళు స120 పాలిస్తామంటే, ఒప్పుపంటారా?” బ ఇంతో పొడుస్తున్నట్లు అడిగాడు రసూర్,
వాళ్ళ (ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పలేక మౌనం వహించింది శ్యానుల.
“ఒప్పుకోరు. పురో లోకంవాళ్ళు వచ్చి? తమ ల్లోకాన్ని పాలిస్తా మంపే ఏ లోకంవారూ అంగీకరించరు. అలాగే యమధర్మరాజులవారు మా లోకాన్ని పాలిస్తామంటే; మేము ' సహించగలమా? భరించగలమా?? క్షమించగలమా??” కంచీతో కొడుతున్నట్లు అడిగింది షీరీ.
అప్పటికీ నోడు విప్పలేకపోయింది శ్యామల.
“వఘివులు చాలా గొప్పవారు. వీరులు వీరులు, శూరులు, ఎన్నెన్నో శక్త్రలుగల మహానుభావులు, కాని, దొంగలు, దురాశాపరులు, దుర్మార్గులు, ఎన్నెన్నో (కూర కృత్యాలు చేసిన కిరాతకుడు .ఈయన భటులు-దొంగిలించి తీసుకుపచ్చిన. దొంగ తిండి తినమం పే, మేము తింటామా? మా లోకాన్ని పృాలిస్తామంే, మేము అంగీకరిస్తామా? చెప్పండమ్మా! (సభువులయ మనసులేదు. కౌని మీప మనసు వుంది .మీ అంతరాత్మను అడిగి మౌ (వశ్నలకు సమాధానాలు చఇప్పండి” శూలాలతో పొడుస్తున్నట్లు అడిగింది మధు,
మౌన ముద్రతో శిలాప్రతిమలా వుండిపోయింది శ్యామల.
“అంతేకాద్దు,.. ఈ మహారాజుకు ఇంగ్లీష్రాదు, హిందీరాదు, తెలుగు రాదు, సంస్కృృతంరాదు- ఆ మాటకొస్తే ఏ భాషారాదు. ఏమంటారు అంకుల్?” నారదుడ్ని (పశ్నించాడు రాబిర్జ్.
“నిజమే కదా మరి” అన్నాడు నారదుడు.
“ఇలాంటి అజాని, అవివేకి, అహంభావి ఈ యమలోకాన్ని పాలించడానికి కూడా 3 రడుకాడు, అంతేనా అంకుల్?” అంది షీరి.
“అంతేకదా, మల్ 1” పంత పొడాడు నారదుడు,
అతని మాటలు విని ఉలిక్కిపడింది శ్యామల,
“భూలోకాన్ని పాలిస్తాం.. దున్నిపారేస్తాం అని ఈయన కల
ఫ్ర
130 విశ్వప్రసాద్ వరించడం మేము సహించలేం, భరించలేం, క్షమించలేం” అంది కోపో (దేశాలతో మధు జారిపోతున్న కళ్ళజోడు సవరించుకుంట్లూ,
కాని ఈ యమలోకాన్ని మేము పాఠించగలం, దున్నగలం.... అర్థం చేసుకోండి” అంది లిల్లీ,
నారదుని వంఠ (పళ్నార్థకంగా చూసింది శ్యామల,
“అమ్మా! (ప్రభువులు భూలోకాన్నీ పాలించడానికి అర్హులు కాదంటు న్నారు ఈ పిల్లల పైగా తిరగబడ్ మన లోకాన్నే పొలిస్తామంటు న్నారు” కలహ్మపియుడయిన నారదుడు ఉత్సాహంగా చెప్పాడు.
“అన్నా నారదా! ఈ కప్ప సమస్యనుండి బయటపడే హార్గ మేమిటి” అని అడిగింది శ్యామల
"మన థ్రీవారే ఈ సమస్యను పరిష్కరించాలమ్మా” అన్నాడు నారదుడు,
“నాధా, (ప్రాణనాధా! ఇంతవరకు మన లోకానిక్ వచ్చిన నరుట- పిన్నలయిినా, పెద్దలయినా మీ ఎదుట నిలబడి మాట్లాడలేదు. మిమ్మల్నీ
ట్ల
ఎదిరించలేదు. కాని ఈ పిల్లలు మీ ముందు నిలిబడి మిమ్మల్ని ఎదిరిస్తున్నా
రంే మనవలన ఎక్కడో. పదో పొరపాటు ౯0౧ వుంటుంది. మీర
శాంతంగా ఆలోచించి, మనవలన జరిగిన పొరపా'పేమిటో తెలుసుకుని వెంటనే సవరించండి” అంది [పాధేయపడుతూ శ్యానుల,
నారాయణ, నారాయణ! శ్యామలాదేవి సలహా ' ఆచరణయోగ[
మయినర్శి తంబుర మీటుతూ, చిడతలు వాయిస్తూ అన్నాడు నారదుడు
న తలమీద పెట్టుకున్నాడు. మీసాల సవరించుకున్నాడు శే సడుములమీద చేతులు. వేస్పక్షని నిటిరుగు నిలచున్నాడు, రాబిర్జ్ని ఉర్ శించి "నీ పేరేమిటి” అనడిగాడు యమడ్డు ళ్త
యమపాళం .] చెప్పాడు రాబర్ట్. మాళ్తొ అర్షన్_ వాయిస్తూ-
ఆ డు విని ఉలిక్కి పడ్డాడు యముడు , “*ప్టి “పేరు?” అని అడీ
గాడు,
“యమదాణం” అన్నాడు రనూర్ర్,
“నిన్నే మంటారు?”
షిల్లలు- దేవుళ్ళు క్షే '" “యమళూలం.. ” చెప్పాడు రాజా-తన (డాయింగ్ బుక్లో వేసిన
శూలం బొమ్మ చూపిస్తూ.
“మీరెవరు?”
“*యమపిండాలం "” అన్నారు లిల్లీ షీర్తీ నుధులు,
యముడు అడగకుండానే కొత్తగా వచ్చిన ముగ్గురు పెల్లల్లో స్వీట్ ముందుకు వచ్చి---"నన్ను యనుగండం అంటారు” అన్నాడు.
“నా పేరు యమలీల” అంది కిస్మిస్.
“మా క్లాసులో వాళ్ళంతా నన్ను యముడికి మొగుడు-అని పిలు స్తారు” అన్నాడు యముడి గుండెల్లో గునవం దిగేస్తున్నట్లు హాట్,
కోప్రో(దేకాలతో విపరీతంగా మొరిగింది మైగర్
" తొమ్మిదిమంది. పిల్లలు చెప్పిన పేర్లు విని కుక్క తనను చూసి
మొరగడం గమనించి, ఆపాదనుస్టకం కంపిస్తూ, స్మహ తప్పుతున్నట్లు కళ్ళు మూసుకున్నాడు యమధర్మరాజు,
తన శెమెరాని కిక్ నునిపించాడు హాట్.
ఖతి
కొన్ని క్షణాల అసరీతరం ఉలిక్కిపడి కళ్ళు తెరిచాడు యముడు, “ఏమన్నారు? మీ శ్చేర్లు యమపాశం బాణం, శూలం, పిండాలూనా?” అని అడిగాడు,
“అంతేకాదు! యమ ఖడ్గం, యమ గునపం .. ఒత్తి ఒత్తి చెప్పారు పిల్లలు,
“ఆయ్-.. ” కోపో(ద్రేకాలతో అరిచాడు యముడు,
“యమ శాసకులం. ..యమపాలకులం---” అన్నారు పిల్లలు మళ్ళీ,
“అం'పే ఏమిటి చిత్రగుష్తా?” అడిగాడు యముడు.
“మీ మీద శాసనం చేస్తామంటున్నారు” చెప్పాడు గుష్తడు యమ భాషలో,
“అం'పే-మిమ్మల్ని తోసపారేసి ఈ లోకాన్ని షాలిస్తామంటు న్నారు, ఆడిస్తామంటున్నారు నారాయణ-నారాయణ” అన్నాడు నారదుడు,
132 విశ్శప్రసాద్
"ఆయ్ ” మరోసారి అరిచాడు యముడు.
అంతలోనే శ్యానుల కలగజేసుకంది. (వఖూ! (పాణనాధా! శాంతిం చండి, ఈ పిల్లలు దుర్మార్గులు, ప్యాపాత్ములుకారు. మనవలనో, మతొకరి వల్లనో ఏదో పొరపాటు జరిగింది. అదేమిటో తెలుసుకోండి ప్రభూ” అంది మర్లోసారి జ్ఞాపకంచేస్తూ,
“నారాయణ-నారాయణ! మనమయినా, మరొకరయినా. చేసిన తృహ్హులు సవరించుకోవడంలో తప్పులేదు. , పైగా తప్పు-ఒప్పుల పట్టికను తు.చంలు తప్పకుండా వివరించగల చ్విత్రగుస్తలవారు ఇక్కడే వున్నారు. వారిని అడిగితే అన్ని విషయాలు తేట తెల్లమవుతాయిగా. మరి....” అన్నాడు నారదుడు,
“చితగుప్తా!” అంటూ ఓ అడుగు ముందుకు వేశాడు యముడు.
ఈ పిల్లల తమ పేర్లు యమ పాశం, బాణం, శూలం, పిండం ఖద్దం గునపం అని చెబుతూ మమ్మల్ని బెదిరిస్తున్నారు, ఎదిరిస్తున్నారుః ఛిక్కరిస్తున్నారు. . మేము చేస్తున్న పోలన పాపభూయిష్టం అంటున్నారు. ఇది మేము సహించలేము, భరిరేఛలేము, కృమించలేము. వీళ్ళ' అసలు ేర్లేమిటో సరిగ్గా చెవ్చు?”
తన చిట్టా అంతా అటు-ఇటూ రెండుసార్లు తిప్పాడు గుప్తడు-ా (ప్రభూ! వీళ్ళ పేర్లు మధులత షీరీ బేగమ్, లిల్టీ్ వర్, లడారాం. రాబిడ్డ్, రసూల్...” అన్నాడు యమ భాషలో, గం
₹0త చిన్న పిల్ల లకు మమ్ముల్ని ఎదిరించే క్రి ఆత్మబలం ఎలొ వచ్చింది?, వీళ్ళ పూర్వ పరంపరాలేమిటి? మరోసాం ఫో చిట్లా వతిశీలించి చక్కగా లెక్కలు చూసి, మాకు వివరించు" అన్నాడు యముడు.
తెరిగి తన చిట్టా అంతా తిరగేసి, ఆ పేర్లుగలవారి వివరాలు చదువు కున్నాడు ...భయంతో ఒణుకుతూ పిల్లలవంక పరీక్షగా-చూసి, తల వంచు కున్నాడు గుప్తుడు,
అతని పరిస్థితి గనునించాడు. యముడు. ఏదో జరగకూడనిది జరి గిందని వూహించుకున్నాడు, “ఏమయింది చిత్రగుప్త?” అని "అడిగాడు.
“పొరపాటు జరిగిపోయింది (ప్రభూ .” తడబడుతూ. చెప్పాడు
పి ల్లలు-దేవుళ్ళ 133
“ఏమిటా పొరపాటు?”
“నేను దూతలకు చెప్పిన పేర్లు యివే కాని ఈ పిల్లలు కారు. నేను చెప్పిన మనుషులు పేరు. దూతలు పొరపాటున , తీసుకొచ్చిన ఈ పిల్లలు పేరు ”
“వీళ్ళకు ఆయుషు పూర్తి అయిందా”
“లేదు (భూ!
“పిళ్ళ చీమల్నిః దోమల్ని చంపిన పాపాలేమయినా చేశారేమో చూడు?”
“ఇంతవరకు ఏ పాపోట చెయ్యలేదు (గ్రళూ! నిప్పులాంటి పిల్టలు అంతేకాదు తను గురువ్లల కోసం (ప్రాణాలు అర్చించిన త్యాగ జీవులు ..”
కోపో(దేకాలతో వూగిపోయాడు యముడు, అఆ పేల్ళల్ని తీసుకు వచ్చిన ఆరుగురు దూతల్ని దగ్గరకు పిలిచాడు “*ష్సిర్ర ఘోరాతి ఘోరమైన అపరాధం చేశారు. మిమ్మల్ని కరినొతి కరినంగా శిక్షించటోతున్నాం” అని “*భళ్భశీ! ఈ ఆరుగురి తలలు తీసి సింహృద్యారానికి కట్టు +" అంటూ బిగ్గరగా ఆజ్ఞాపించాడు యముడు.
అతని ఆజ్ఞ విని ఆరుగురు భటుల కంపించిపోయారు.
వాళ్ళ దగ్గరకు వెళ్ళబోయాడు భీ, ,
అంతలో “ఆగండి! 'ఆ భటులను శిక్షించే అర్హత లేదు మీకు .." అన్నాడు రాబాం
“ఎందుకని?” (ప్రశ్నించాడు యముడు.
“జమ్ జట్కా! అలా అడగండి నేను చెబుతాను తప్పుమీ చిత గుప్తుని వలన, మీ వేలన జరిగింది. ముందు మిన్ముల్ని శిక్షించాలి” అన్నాడు రస్టూల్ కళ్ళజోడు తుడుచువంటూ.
“మూవలన ఎప్పుడూ తప్పు జరగదు” అన్నాడు యముడు.
చిన్నగా నవ్వుతూ: ఓ అడుగు ముందుకు వెళ్ళాడు రాజా.
“ఒక్కక్షణం. ఆగండి నేను నిరూపిస్తాను.” అని చిత్రగుప్తా!
134 విశ్వప్రసాద్ ఆయుషు పూర్తయిన ఆరుగురి పేర్లు మీరు దూతలకు చెప్పారు ...బాగుంది కాని వాళ్ళ వయసు, పూర్వ పరంపరాలు మీ భటులకు చెప్పారా?” అడి గాడు తీక్షణంగా.
మౌనం వహించాడు గుప్పడు.
"చెప్పండి చిత్రగుష్తా!” హెచ్చరించాడు యముడు,
“యభూ! ఇరవైమంది భర్తల్ని మార్చిన నలఖై ఏళ్ళ వయసుగల మధులత అనే నటీమణికి బదులుగా, ఈ బాలికను తీసుకొచ్చారు మన భటులు.
“నారాయణ -నారాయ్లణ” అంటూ చెవులు మూసుకున్నాడు నార దుడు,
“వీధి నాయకురాలిగా రాజకీయాల్లో (ప్రవేశించి, మున్నిపల్ కౌన్సి లర్, వై ర్పర్చన్, ఏం.ఏల్,ఏ, ఎం.పి. ఆయి, ఆ తర్వాత మంత పద విని స్వీకరించి ఎన్నెన్నో కంత్రి పనులు చేసిన లల్లీ ఫ్లవర్ ను తీసుకు రమ్మంటే, ఈ పాపను తీసుకొచ్చారు.”
= “దారుణం, అన్యాయం” అంది శ్యామల,
“మందుల ఫ్యాక్టరీ పెట్టి నకిలీ మందులు తయారుచేస్తూ, వ్యభిచార గృహాలను నడుపుతూ, అ(క్రమ పర్డీ ప్యాపారాలు సాగిస్తున్న అరవై ఏళ్ళ షీరీబేగమ్కి ఇదులు ఈ అమ్మాయిని తెచ్చారు...
“అపరాధం... మవి అపరాధం” ఒప్పుకున్నాడు యముడు,
“అలాగే ఎన్నో హత్యలు, మానభంగాల చేసిన అరవై ఏళ్ళ రసూల్ని; అక్రమ కార్యక్రమాల, అవినీతి పనులు సాగిస్తున్న యాఖై ఐదేళ్ళ రాబిర్ట్ను; దేవుళ్ళకు, "దేవతలకు సంబంధించిన బంగారు వస్తువులు, ఆస్తులే కాకుండా ఆ దేవుళ్ళ వ్యిగవాలు కూడా దొంగిలించిన యాఖతై ఏళ్ళ రాజారాంలకు బదులుగా---పౌరపాటున ఈ ముగ్గురు బాలకుల్ని తీసుకు వచ్చారు మన దూతలు ..” ఒక్కొక్కర్ని వేలుపెట్టి చూపిస్తూ చెప్పాడు గుప్తడు,
“సో ..మీరు భటులక ఆయష పూర్తయిన ఆ ఆరుగురి పేర్లు చెప్పారు. ఈ వివరాలు చెన్పలేదు. అంతేనా?” అడిగాడు రాబిర్డ్,
పిల్లల- దేవుళ్ళు కే35 నోరు విప్పలేకపోయాడు గుప్తుడు.
“కనుక మిస్టర్ యమా! ఆ భటులను శిక్షించే అధికారం లేదు
మీ” మరోసారి హెచ్చరిస్తూ అన్నాడు రాజా.
ఆ బాలుడి మాటలు విని ఆరుగురు భటులూ ఖుజాలు ఎగరేళాడు
“జమ్ జట్కా! నో డౌట్ మిస్టర్ యమా! చ్మితగుప్తుడు తన చిట్టాట సరిగ్గా చూడకుండా కొన్ని పేర్లు చెప్పాడు. ఆ పేర్లవాళ్ళను తీసుకురమ్మని- గుడ్డిగా మీరు లజ్ఞాపించాలు. మీరు చెప్పినట్లు ఆ పేర్లు గల మమ్మల్ని తీసుకువచ్చారు దూతలు ఇందులో వాళ్ళ తప్పు ఏమీలేదు” లాయర్లా చెప్పాడు రసూల్ - జారిపోజన్న కళ్ళజోడు సవరించు కంటూ,
“తప్పు, పొరపాటు, అపరాథధం- అన్నీ చ్యితగుప్తని వలను మీ వలనే జరిగాయి.
“మా ఆరుగుర్ని భూలోకంనుండి తీసుకువచ్చిన దూతలసు- రెండో సారి భూలోకం వెశ్ళేసరికి మా మానవీలే వొళ్ళకు చిన్న-విన్న శిక్షలు విధించారు. ఇహ, ఆయుషు పూర్షికాకుండానే మరో ముగ్గుతు పిల్లల్ని తీసుకువచ్చాడు భళీ. అతను కూడా అసరాభే .. దుర్మార్డుడే, దుష్పుడే *. కం
“కనుక; వెంటనే మీ 'నెకటరీ చ్యితగుప్తుల్ని, మీ పర్సనర్ అసె 'స్టెంటు భళీని డిస్మిస్ చెయ్యండి.”
“షేమ్, షేమ్---మీ వదవిని, బాధ్యతను, అధికారాలను సమర్థ సంతంగా _నిర్వహించలేకపోయారు. కనుక వెంటనే మీరు రిజైన్ చెయ్యండి.
“ఆ తర్వాత మీ ముగ్గుర్ని దూలాలకు కట్టి, శూలాలతో మీ శరీర మంతా చిల్లుల పెట్టి, నేలమీద వడుకో బెట్టి, దున్నపోతులచేత దున్నిస్తాం, కుమ్మిస్తాం ౯9
పిల్లలు ఒక్కొక్కరు కోపో(దేకాలతో ఒక్కొక్కుమాట చెబు తుం'పే దూతలు కేరింతలు కొట్టారు.
“అంకుల్ నారదా! మా విచారణ, తీర్చు న్యాయసమ్మతంగా ఉందా? మీమ అంగీకరిస్తున్నారా?” అడిగింది మధు,
136 విశ్వ(ప్రసాద్ '““నారాయణ," నారాయణ! అంగీకరించి తీరాలి కదా మరి "” అన్నాడు తాళం వేస్తూ నారదుదు. మరుక్షణంలోనే “యమధర్యరాజు- డౌన్ డ్న్ో” అంటూ తిరిగి నినాదాలు వేశారు పిల్లలు," వాళ్ళ కేకలు విని మరోసారి $లాాసతిసులా అయిపోయాడు యముడు, న! ష్ న! శ “నారాయణ, నారాయణ! యమధర్మరా* ! మీరు యిలా దిగులుగా వుంటే, మీ పాలనలో వున్న ఈ-యమలోకమంతా. దుఃఖ సము(ద్రంలో మునిగిపోతుంది, జరగవలసిన విధులన్నీ స్థంభించిపోతాయి” అన్నాడు నారదుడు, “డోంట్ వర్రీ, అంకుర్! శఈ క్షణం నుంచి ఆయన కాదు- మేమే ఈ లోకాన్ని పాలిస్తాం. జరగవలసిన కార్య(క్రమాలన్నీ సక్రమంగా జరి పిస్తాం” అన్నాడు రాజా, అ “అంతేకాదు. ఈలోకం. పేరు కూడా మార్చేస్తాం” అంది నుధు- కళ్ళజోడు తుడుకుంటూ, ఒక్క_సొరి తంబుర మీటి, చిడతలు వాయించి *ఏం "పేరు పెడ తారు- మరి” అని అడిగాడు నారదుడు ఉత్సాహంగా, “బాలలోకం . ." అంది షీర్, *భేన్ ,..చాలా బాగుంది” 'మరోసారి తంబుర మీటి, చిడతట వాయించాడు, “అంతేకాదు, అంకుల్! చనిపోయిన వారిని సకల మర్యాదలతో యిక్కడికి..తీసుకు పస్తాం *” = “పూల పొన్ఫుల మీద +పడుకోజెడతాం , ” పంచభక్ష్య పరమాన్నాలతో భోజనాలు పెడతాం.” “వారికి కావలసిన సకల ' సదుపాయాట కలగజేస్తాం. “ఈ విశ్వంలోని అన్ని లోకాలకంటపే ఆదర్శలోకంగా చేస్తాం. మా జాలలోకాన్ని -”
పిల్లలం దేవుళ్ళు 137 “ఈ విళాల విశ్వంలోని (పతి (ప్రాణ, (ప్రత్ జీవి 'అహో, బాల లోకం, ఓహో దాలలోకం' అని 'మెచ్చుకునేటట్లు చేస్తాం... ”
పిల్లల ఒక్కొక్కరు తమ తమ అభిప్రాయాలు చెప్పారు.
“ఓహోహో! మీ మూటలు వంటుంపేనే నా కడుపు సంతోషంతో ఉబ్బిపోతోంది . ఇహా మీరు (చెప్పినట్లు చేస్తే సమస్త విశ్వం ఆనందంతో పొంగిపోతుంది” అని తంబుర ' వాయించి, చిడతలు కొడుతూ కొన్ని కణాల నృత్యం చేళాడు నారదుడు.
మౌత్ ఆర్గన్ వాయిస్తూ అతనికి వంతపాడాడు రాబిర్ట్-
“థేంక్స్ అంకల్! మేము చెప్పిన విధులన్నీ తు.చంలు తప్పకుండా ఆచరిస్తాం. అమలులో పెడతాం. ఇందులో సందేహాంభేదు, నెంట్ పర్సంట్ గ్యారంటీ , * అంది షీరీ. నారదునితో నృత్యం చేస్తూ. "
కరెక్ట్ యాంగిల్ చూసుకుని వాళ్ళిద్దరి ఫోటో తీశాడు వాట్!
“కనుక మళ్ళీ మళ్ళీ చెప్పించుకోకుండా, వెంటనే ఆ గద, కీరీటం, ఆభరణాలు తీసి పక్కన పెట్టమని యమధర్మరాజులవారికి చెప్పండి” అంది లిల్లీ బాట్జ్ హేర్ *ఎగరేస్తూ.
“అం'పే ఆ మహారాజును పదవీచ్యుతుడ్ని చేస్తున్నారా?” అమాయ' కత్వాన్ని నటిస్తూ అడిగాడు నారదుడు.
, “యస్ ఈ యముణ్ని, చిితగుప్తుణ్న్, భళీని యమలోకం అన్న "పేరును డిస్మిస్ చేస్తున్నాం. కేన్సిల్ చేస్తున్నాం” అన్నాడు రసూల్- లాయర్ లా ఫోజుపెట్టి.
“నారాయణ, నారాయణ!” అని చెప్పలేక చెబుతున్నట్లు ఆ మాట. లన్నీ యమధర్మరాజుకు యమభఖాషలో చెప్పాడు నారదుడు. అతని మాటలు విని ఆనందిస్తూ మరోసారి గంతులు వేశారు భటులు.
తలెత్తలేక శిలా (పతిమలా వుండిపోయాడు యముడు.
భర్థ దీన హీను నిస్సహాయ పరిస్థితి చూసేసరికి శ్యామల హృదయం దుఃఖంతో నిండిపోయింది.
“అన్నా, నారదా! రధ సాఠధులు మీరు. ఘటనా ఘటన నము
138 విశ్వప్రసాద్ ,శులు.. మీరు సాధించలేని కార్యం లేదు ఈ విషమ పరిస్థితి నుండి'మీరే మమ్మల్ని కాపాడాలి” అంది శ్యామల,
“ఇప్పుడు 'నేను చెయ్యగలిగింది ఏమీ లేదమ్మా! (ప్రభువులే ఆ పిల్లి లను సముదాయించాలి. జరిగిన పొరపాటును అంగీకరించి సపరించు కోవాలి. ఆ తర్వాత ఆ పిల్లలను సంతృప్టి పరచి, వాళ్ళు కోరిన కోరికలు 'నెర పేర్చాలి” అన్నాడ్ను నారదుడు.
“నాధా! (ప్రాణేశ్వరా! ఆ పిల్లల్ని సముదాయించండి” వేడుకుంది శ్యామల,
అప్పటికి కొద్దిగా తేరుకున్నాడు యముడు. నారదుడు చెప్పిన మాటలు, భార్యచేసిన విన్నపం విన్నాడు. “బాలకులారా! బాలికలారా! పౌర పాటుజరిగిపోయింది. మీకు ఏం కావాలో కోరుకోండి---ఇసాం” అన్నాడు
పిల్లలు మౌట్టాడలేదు చాలాసేపటి వరకు, ఒకరి ముఖంవంక మరొ శరు చూసుకుంటూ పొూనంగా నిలుచున్నారు.
“దయామయులు, ధర్మదేవతలు, యమధర్మరాజులవార్హు వరాలు కోతకోమంటున్నారు. కోరుకోండి" అన్నాడు నారదుడు,
అప్పటికీ పిల్లలు నోరు విప్పలేదు.
“సందేహించకండి. ఈ విశాల విశ 0౦తో మీక్ర
ఏం-
కోండి” మళ్ళీ చెప్పాడు నారదుడు. వ్ 9-కావాలో కోరు
అంతసరకు నిస్వార్ధంగా యముణి వ
ల్ న్్ మ ఎదుర్కాన్న పి ల్లలంతా- యముడు రాజీకి వచ్చేసరికి చంటిపిల్లల్లా అయిపోయారు. యముడు రాజీకి న ఏసరికి పిరెరంకా చంటేపిల్లల్లా అయిపోయ్యారు,
బాలీకులారా, బొలికలారా! ఎ సంచేంశ ॥3 వడు! ౦దుకు సంేహిస్తున్నారు? అడిగాడు
“ఏందుకంటే, మా కోరికలు మీరు తీర్చలేరు కనుక ” ఛాలెంజి చేస్తున్నట్లు అన్నాడు రాజా,
తీరుస్తాం ఇం ముల్లోకాల్లో మీకు ఏమి కావాలన్నా తెచ్చి యిస్తాం ..
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 139
మీ కోరికలు తీరుస్తాం” అన్నాడు యముడు,
“అంగల్ నారదా! ఈ యముడిగారి .మాటలు నమ్మవచ్చా?" అడి గింది షీరీ,
నారదుడు సమాధానం యిచ్చేదానికి ముందే యముడు కలగజేసుకుని “నమ్మండి, ముమ్మాటికీ నమ్మండి” అన్నాడు.
ఓసారి మౌత్ ఆర్లన్ వాయించి “అంకుల్! మీరేమంటారు? "అని ఉపళ్నించాడు రాబర్ట్. శ
“ఆయన నమ్మమంటున్నారుగా... మరి .. ” అన్నాడు నారదుడు.
“చెప్పండి, మీ కోరికలేమిటో. ఒక్కొక్కరు. చెప్పండ్మి తిరిగి (ప్రోత్సహించాడు యముడు.
తొమ్మిదిమంది పిల్ల లకు తమ తల్లి దండ్రులు గురుపులు, మిికులు ఈమకోసం పరితపిస్తున్నట్లు అనిపించింది. వాళ్ళ మనసులు కరిగిపోయాయి.
దిగులుగా తలవంచుకుని “నాకు మౌ అమ్మ కావాలి , * అన్నాడు రసూల్, ల ల
ఉబికి వస్తున్న దుఃఖాన్ని ఆపుకుంటూ “నాకు మా నాన్న కొవాలి
“నాకు మన ఉపాధ్యాయులు, గురుపులు కావాలి” చెప్పింది" మధు.
“నాకు మా మతులు కావాలి” అన్నాడు రాబర్డ్*
“నాకు మా భూలోకం కావాలి” అంది షీరీ,
“విన్నారా అంకుల్! మా మిత్రల కోరికలు?” అడిగాడు రాజా
తోల పంకించాడు నారదుడు.
భళీ తీసుకువచ్చిన స్వీట్, వోట్) కీస్ మిస్లు కూడా అమ్మ-నాన్న +ళూతలోకం కావాలనే కోరారు. తన కోరిక రూడొ అదే అన్నట్లు తల అటు యిటు తిప్పింది కుక్కు. |
“ఆ నమండ్త్ సరి కోరికలు. విన్నాను. సరి నీ కోరికేమిటి? అడిగాడు నారదుడు.
“వ్వా సిస్టర్స్, (బ్రదర్స్ కోరన (ప్రకారం నుమ్మల్ని మా లోకానికి పంపుతూ, 'మా తల్లి దండ్రుల సన్నిధిక్తి గుగుమ్మితుల పద్దకు చేర్చండి,
140 విశ్వప్రసాద్ తల సంచుకున్నాడు యముడు,
“యమలోకం తీసుకొచ్చిన నరుల్ని తిరిగి భూలోకం పంపే అధి కారం లేదు మాకు” అన్నాడు గుప్పడు.
“ఆ అదికారం లేకపోతే మా తల్లి దండుల్ని, గురు మ్నిరుల్ని యిక్కడకు రప్పించండి. బైది చై ఈ యమలోకాన్ని- ఐ మీన్ వాలలో కాన్ని మాకు యిన్వమనండి” అన్నాడు రాజా,
అతని మాటలు విని ఎనిమిదిమంది పిల్లలు ఎగిరి గంతులు పేకారు,
పిల్లలతో పాటు మైగర్ కూడా తోక ఆడించింది.
“భేష్ ఖేష్! అంకల్ నారదా! విన్నారుగా మా తొమృండుగురిదీ ఒకే మాట, ఒకే బాట. మమ్మల్ని భూలోకానిక్ పంపినా సరే- లేదా మా బంధుపుల్ని యిక్కడకు రప్పించినా సే. అంకుల్ నారదా! మా కోరిక న్యాయ సమ్మతంగా వుందా?” అని అడిగింది కళ్ళజోడు సవరించుకుంటూ మధ్గ,
“న్యాయ సమ్మతమే కదా [మరొ అసీ చిడతట వాయిస్తూ, తంబుళ మీటుతూ, యముడి వైపువ చూశాడు నారదుడు,
ఆ స్టిఖలతో ఏం మాట్లాడాలో, ఎలా వాదించాలో, వాళ్ళకు ఎలా నచ్చచెప్పాలో అర్థంకాక దిష్టిబొమ్మలా వుండిపోయాడు యమధర్మరాజు, జ షు ఖ్ హా
బొమ్మలా నిలచున్న యముని వంక చూస జడుసుకుంది లిల్లీ, “ట్ట మై గాడ్!” అంబూ గుండెట సవరించుకుంది,
“జమ్ జట్కా! ఏమయింది నీక” అడిగాడు రసూల్,
“నాకేమీ కాలేదు. ఆ యముడిగారికి ఏమయిందో తెలుసుకో” అంది లిల్లీ _
“మిస్టర్ యమా! మీకు హారెటాక్. పచ్చిందా? పిచ్చి పట్టిందా? డాక్టర్ని పిలసమంటారా*ొ అని అడిగాడు రసూత్,
“నాకే జబ్బులూ లేప తడబడుతూ చెప్పాడు యముడు,
మరెందుకలా వబొన్ములా అయిపోయారు?” రావర్డ్ (పళ్నించాడు*
“జీవితంలో మొదటిసారిగా నాలోని బలహీనత నాప అర్థమయింది.
వ 4. న ః ఒం శ .స్లే ౨... _ పిన్లలు-దేవుళ్ళు . . . 141. , చానితో నా జవసత్వాలు కంచుకపోయాయి” అన్నాడు యముడు, . | . ' తి " “అద్దిరబన్నా! ఇప్పటికి ద్వారి కొచ్చాడు ఈ యముడు” అన్నాఢు _ " " రసూల్ మొక ఆర్లన్ వాయిస్తూ, , ॥. ం ॥ |
- “నారాయణ- నారాయణ...” చెవులు మూసుకున్నాడు. నారదుడు. ॥ " మిస్టర్ యమా!” మీరు చెప్పింధి మాకు అర్థంకాలేదు. వివరంగా, శ
- సూటిగా చెప్పండి”. అన్నాడు రాజా, గ - య “మీరు కోరినట్లు మీ = తల్లిదండ్రుల్ని: గురువులను, మిత్రులను - “ * యిక్కడికి రప్పించలేను" . ౨ "ఎందుకని?" షీరీ (వళ్నించింది. ం “ | , న “వాళ్ళ ఆయుషు పూర్తికాలేదు... ౨౨౨ . న ౧ “మా ఆయుషు పూర్తయిందా?” ఖూలాలతో పొడస్తున్నట్లు ప్రశ్నిం
- చింది మధు. . . ఎ సమాధానం చెప్పలేక తల వంచుకున్నాడు యముడు. .. | . “ప్ జటా! లిల్లీ! ఇప్పుడు పూర్తిగా. అర్ధమైపోయింది "అన్నాడు . రసూల్ లాయర్లా ఫోజుపెట్టి.. ను ల? . | ల్ “ఏమిటది?” అడిగింది లిల్లీ. _ . . “జ్చేవలం దూతల మాత్రమే రోబర్ట్స్ అనుకున్నాను. _ వాళ్ళను / | + , కంథటోల్ చేసే రిమోట్ యముడి చేతిలో వుందనుకున్నాను.' కాన్సిఇప్పటి . | పరిస్థితులు చూస్తుంపే దూతలతోపాటు. యముడు, చిత్రగుప్తుడు వీళ్ళంతా. | ,. రోబక్ట్సే.... నో డౌట్... వీళ్ళను. కంటోల్ చేసే రిమోట్ మరొకరి, . | దగ్గర వుంది. వాళ్శినరో తెలుసుకోవాలి.” | చ , “ఆ "రిమోట్ కంటటోల్ ఎవరి వద్ద వుందో తెలుసుకో” అంది లిల్లీ .. ॥ = వెంటనే “మినర్ గుపా! మీరు- మీ యమధర్మరాజులవారు- భీ. సె ం. | టి లాటి న మా.వలన జరిగిన పొరపొట్లు- తప్పులు అంగీకరించారు మేము కోరిన , _ | కోరికలు నెర పేర్చలేమని చెప్పారు. ఇంతో వరకు మాకు చొలా అన్యాయం . , . = చేశారు. ఇప్పటికయినా న్యాయం చేయండి, లేదో. ఈ లోకోన్నంతా భస్యం= " - చేసేస్తాం” అంటూ దిశల దద్దరిల్లేటట్లు అరిచాడు రస్తూల్. , స అతని..మాటలు విని చిత్రగుప్తుడు శ్యామల, థళీలతో సహా దూతలు + _
142 విశ్వప్రసాద్
కూడా అదిరిపోయారు!
తనను తాను నిగ్రహించుకోలేక స్పృహతప్పుతున్నట్లు శ్యామల మీదకు ఒరిగిపోయాడు యమధర్మరాజు.
మరుక్షణంలోనే శ్యామల దగ్గరకు పరుగెత్తుకుంటూ. వెళ్ళారు తొమ్మండుగురు పిల్లలూ. ఆమెకు అండగా నిలబడి యముణ్ని కిందపడుకో బెట్టారు.
వాళ్ళ పక్క_ కెళ్ళి నిలుచుంది టైగర్.
యముని పక్కన కూర్చుంది శ్యామల.
"అతని ముఖం మీద నీళ్ళు జల్లింది లిల్లీ,
శ్యామల్స పవిటతో అతని ముఖం తుడిచింది షీరీ!
మృదువుగా అతని'గుండెల మీద రాసింది మధు!
భళీ తీసుకువచ్చిన కిస్మిస్ అతని నుదురు మర్దనా చేసింది!
ఐదుగురు బాలకుల అతని శగీరమంళా ఒత్తారు! కాళ్ళు పిసికారు! పాదాలు నొక్కారు!
ఆ పిన్లలు చేస్తున్న సపర్యళ్తు చూసి శ్యామలతోపాటు భటులు, నార దుడు హిడా ఆశ్చర్యపోయాడు!
“షాపలూ! బాబులూ! మీరు పక్క_కురండి ఆయనకు నేను సేవలు “చేస్తానో అంది శ్యామల,
“ఫర్వాలేదమ్మా! (పేమాభిమానాలు- దయాదాక్షిణ్యాలు- భూతదయ గల జీవులం మేము”
“కష్టసుఖాలు పంచుకునే (ప్రాణులం మేము ..”
“ళకువుకు కూడా కీడు జరగకూడదని కోరుకునే మూనషలం మేము...”
ముగ్గురు పాపట చెప్పిన మాటల్లో “మేము హింసా (పవృ త్రీగల రాక్షసులం కాదు. ఈ విశ్వంలోని కోటాను కోట్ల జీవరాసుల మేల కోరే మానవులం” అన్నట్లు ధ్వనించింది శ్యామలకు.
వాళ్ళతో ఏం మోట్లాడాలో, ఎలా మాట్లాడాలో అర్ధంగాక తల దించుకుందామె.
పిల్లలు-దేవున్ళ 143
అంతలోనే సృహలోకి వచ్చాడు యముడు, కోన్ని క్షణాల తరు వాత పి శలవంక చూశాడు. కళ్ళు జలదరించాయి- ఒళ్ళు- పులకరించింది. జీవితంలో ఎప్పుడూ తెలియని, ఏనాడూ కలగని (పేమ- అనురాగం ఆప్యా యత- అభిమానాలతో అతని మనసు నిండిపోయింది. పిల్లలే దేవుళ్ళు ... అన్న మాటలు గుద్తపు వచ్చి అతని హృదయం పరవశించిపోయింది.' ఆ తొమ్మిది నుంది పిల్లలకు తన అభినందనలు, కృతజ్ఞతలు ఎలా తెలియ జెయ్యాలో అర్ధంగాక మౌనంగా వుండిపోయాడు యనుధర్మరాజు,
కాధా, (ప్రాణేశ్వరా! (ప్రేమాభిమానాలతో, భ క్షి(శద్ధలతో గురువు లకు, తల్లి దండ్రులను సేవచేసే, యిలాంటి పిల్లల మనకు వుంపే మన జన్మల తరించిపోతాయి"” అంది శ్యానుల పొంగిపొరలుకున్న నుమకార్తాన్ని పిల్లలకోసం తపిస్తున్న హృథయాన్ని బలవంతంగా అదుపులో పెట్టుకుంటూ.
సమాధానం చెప్పమన్నట్లు యమునిచుట్టూ మూడుసాట్ల తిరిగింది వైగర్,
కాని సమాధానం చెప్పలేకపోయాడు యముడు.
లొమ్మిదిమంది పిల్లణ ఆమెను చుట్టుముట్టారు. ఇద్దరు ఆమె వీపు మీద కేలాడారు. మరో యిద్దరు ఆమె. భుజాల మీద కూర్చున్నారు. మిగి లిన ఐదుగురు ఆమె ఒడిలో తలటపెట్టుకున్నారు.
“మమ్మీ! మేము మీ పిల్లలమే. మీ ముద్దుబిడ్డలమే” అంది కీస్మిన్ మైగర్ని ఎత్తుకుని,
“నారాయణ, నారాయణ!.. అలా మాటిల్లో చెబితే చట్టం అంగీక రించదు కదా! ” చిడతలు వాయిస్తూ: తంబుర మీటుతూ అన్నాడు, నారదుడు.
పిల్ల లతోపాటు శ్యామల, యముడు కూడా అతని వంక (వళ్చార్థ కంగా చూశారు.
“అధికార రీళ్యాః చట్టబద్దంగా మీరంతా శ్యామలాదేవి ముద్దుబిడ్డ లని నమోదు కావాలిగా!” చెప్పాడు నారదుడు.
“ఓ. శ్రే అంకుల్! ఇక్కడ మేము (బ్రదర్స్, సిస్టక్స్ తొమ్మిది మంది వున్నాం. మన్మలినందరిన్నీ దత్తత చేసుకోమని మా మమ్మీకి, మీ
144 విశ్వప్రసాద్. చట్టాలమ చెప్పండి” అంది మధు, పిల్ణల మాటల్లో శ్యామలను తమ తల్లిగా అంగీకరిస్తున్నారు. రనిః యముణ్ని తమ తండ్రిగా భావించడంలేదు. అన్న నిగూఢ రహస్యం అర్థంజేసువని “నారాయణ! నారాయణ” అన్నాడు నారదుడు “మౌ దత్త స్వీకార కార్య(క్రమానికి తదితర పూజలప మీ౭ "పెద్దలుగా, పురోహితులగా వుండాలి అంపల్!” అంది కీస్మిస్. “అధికార రీత్యా మమ్మల్ని దత్తత చేసుకున్నట్టు పత్రాలు కూడొ మీరే రాచూలి” అన్నాడు స్వీటీ, “ ఆ ప(శ్రాల మీద మేము తొమ్మిది మంది సంతకాలు చేస్తాం + అన్నాడు హాట్,
“మీరు సాక్షి సంతకం చెయ్యండి అంకల్! ఎందుకంపే మీ సంతకం అన్ని లోకాల్లోను చెల్లుతుంది.”
“మా విన్నపం విన్నారు కదా ఆంకుల్! దయచేసి, మన్ముల్ని ఈ మమ్మీ ఆలన పాలనలో వుండేటట్లు ఆశీర్వదించండి
తొమ్మండుగురు పిల్లట తమ-తమ మనోభావాలు చెప్పి: శ్యామల ఓడిలో తీలట "పెట్టుపని పడుకున్నారు!
ఆ, కోలువులో నున్న దూతలు, భక్భీ, చిిత్రగుప్తడు: నారదులతో సహా శ్యామల, "యమధర్మరాజు కూడా ఆ పిల్లలు చూపుళున్న భక్తి తర లకు, (పేమాభిమానాలకు ఉక్కిరి విక్కిరైపోయారు
ఆ పిల్లలకు ఎలా న్యాయం చెయ్యాలో అరంగాక కరన శాసనాలతో నరులను కృరాతి కారంగా శిక్సించి,. చిత్ర హింసలు పెడుతూ, కూరు నిగా, రాక్షసునిగా పేరుపొందిన యమధర్మరాజు హృదయంలో నుహా (వ్రళయంలాంటి భయోళ్చాతం చెలేగింది!!!
త్రిక
“నారాయణ . నారాయణ , |! యమధర్మరాజులనారు అలా చింతా (్రాంతులై పంటే, జరగవలసిన కార్యక్రమాలన్నీ స్తంభించిపోతాయి.” చిడతలు వాయిస్తూ; తంబుర మీటుతూ మీ హెచ్చరించాడు నారదుడు.
పిల్లలు- దేవుళ్ళు కేశీ5్ ఇంతలో యిద్దరు భటులు పరుగెర్తుకుంటూ వచ్చారు.
“ఏలికా! దకిణదిశలోని యిఖ్శృ, గుళ్ళు, గోపురాలు-అన్నీ కాలి పోఠున్నాయి. అగ్ని హో్యతుడు విలయలాండవం చేస్తున్నాడు.” అన్నాడు ఒర భటుడు.
మరో భటుడు “(పథూ! నముద్రం పొంగినట్లు ఉత్తర దిశలోని (పొంతాలన్నీ నీటిలో మునిగిపోయాయి. అంతేకాదు....లౌండవ నృత్యం చేస్తున్నట్లు నలువైపులకు ఎగిరెగిరి పడుతోంది గంగా భవాని!” అని విన్న వించుకున్నాడు.
అంతలోనే యమలోకం అటు .యిటూ కంపించినట్ల యింది.
అప్పటికి తనను తాను సంబాళించుకున్నాడు యముడు.
“నారద మహర్షీ! మా మనసు మనసులోలేదు ..-”
॥ అని యముడు యింకా ఏదో చెప్పబోతుండగా “అసలు నునసంటూ వుంశకే కదా!” చిన్నగా, తనలో తానే అనుకున్నాడు నారదుడు..
“ఈః పిల్ల లకు ఎలా న్యాయం ఇయ్యాలో అర్థం కావడంలేదు.” విచారంగా అన్నాడు యముడు.
“*పభూ! ఇందులో అర్థంకాని పెద్ద విశేషమేముంది?” - యముడి నోటితోనే మళ్ళీ .. మళ్ళీ చెప్పించాలని అడిగాడు నారదుడు.
“ఆ పిల్లలు కోరినట్లు భూలోకంలోని వారి తల్లిదండ్రుల దగ్గ రక, గురు . మి్యకుల వద్దకు పంపలేను. భూలోకంలో నున్న వారి బంధు మిికులను, గురువులను ఈ లోకానికి తీసుకురాలేను . శూలాల్లాంటి ఈ పిల్లల మాటలు సహ్మించలేను. వీళ్ళు పెళ్లే యమయాతనలు భరించలేను. ఇలాంటి నరకంలో 'వుండలేను ...” అన్నాడు యముడు.
యముడి విచార వదనాన్ని ఫోటో తీశాడు హాట్
“నారాయణ, నారాయణ!” అని ఆశ్చర్యపోతూ, శోరు తెరుచుకుని నిలుచున్నాడు నారదుడు.
“అంకుల్! యముడుగారు ఏమంటున్నారు? మీరు ఎందుకు అంతగా ఆశ్చర్యపోతున్నారు?” అని అడిగాడు రాబర్డ్.
146 విశ్వ(ప్రసాద్' “మీరు పెక్టుయ,..మ యా తఈ.. నభరించలేనంటున్నారు.” “బాను కదా. మరి ఈ అంద లిసప్ణ నాందుడికి వంత పాడు
తున్నట్లు.
“అంతే కాదు తన లోకమైన _ ఈ నరకంలో వుండలేనంటు న్నారు. . "
“ఆయనకు మతి (భమణ కలిగి వుంటుంది.” అంది షీరీ.
“ఆయన యమయాతనట ఈ నరకం ఆయనకు ఎదురు తిరిగి గుండెల మీద గుద్దుకున్నాయన్న జ్ఞానం కలిగితే, ఆ సింహాసనాన్ని, ఈ లోకాన్ని విడిచిపెట్టి పారిపొమ్మనండి. (ప్రతి ఒక్కరి క్షేమాన్ని కోరుతూ, శాంతి .. ఎయరలతో మేము దిగ్విజయంగా పాలిస్తాం.” అంది నుదు.
“మేను మససున్న మానవులం. మాటలతోగాని, చేష్టలతో గాని" యమధర్మరాజుల వారిని బాధించాలనే ఉద్దేశం లేదు మళ అన్నాడు రాబర్ట్స్.
“విత్రగుప్తని వలన, భటుల పలన, ఆయన వలన జరిగిన పౌర పాటు సవరించుకుని మాకు న్యాయం చెయ్యమని, మళ్ళీ నుళ్ళీ కోర్సు తున్నాం” వినయంగా చెప్పాడు రాజా,
“అయన ఆలోచన శక్తి సన్నగిల్లి ందిల మెదడు పనిపయడంతేద. అందుకే, మీకు ఎలాంటి న్యాయం చెయ్యాలో, ఎలా చెయ్యాలో అర్థంకాని నిస్నహాయ స్థితిలో వున్నారు . .” అన్నాడు నారదుడు,
“మమ్మల్ని అడగమనండి సలహా చెబుతాం” అన్నాడు రసూల్,
“నారాయణ, నారాయణ! ఈ లోకాన్ని పషారస్తున్న యమధర్మ రాజుల వారికి పిల్లల నుండి సలహా తీసుకోవలసిన దుస్థితి ఏర్పడింది. అయినా తప్పదుగా మరి...” అని రసూల్ చెప్పిన మాటలు యముడికి _వివరించాడు నారదుడు, ళ్
“బాలకులారా! ళాలికలారా! మీరు ముందు కోరిన కోరికలు మరచి పోయి, మీకు మేలు జరిగే మరో మార్షం చెప్పండి.” అన్నాడు చిన్నగా యముఢు,
“ఆయుషు మూడగానే .. భూలోకంలోని పాపాత్ముల్ని యిక్కడికి
పిల్లలు- దేవుళ్ళు కేతా తీసుకు వస్తారు మీరు రకరకాల చిత్రహింసలు పెట్టి, వాళ్ళ పాపాలన్నీ (ప్రతొళనం చేస్తారు. వాళ్ళు పవిితులివుళారు. ఆ తర్వాత వారిని ఏం చేస్తారు? అడిగాడు రసూల్,
“ఇక్కడనుండి సరాసరి దేవేం్యద లోకానికి వ పిస్తాము.” అన్నాడు యముడు,
అదే సమయంలో-_-
మరోసారి యనులోకం కంపించింది. అక్కడున్న వారితోపాటు నారదుడు, శ్యానుల యముడు కూడా అటు, యిటూ వూగాద.
కాని పిల్లలు స్థిరంగా నిలుచున్నారు.
అది గమనించి---
“జాలకులారా! బాలికలారా!! మహి పవి(తులయిన మిమ్మల్ని మా లోకం భరించలేకపోతున్నది. [పళయంలాంటి ఉపద్రవం సంభవించి మా లోకాన్ని, మమ్మల్ని భస్మం చేసేటట్లు వుంది. దీనికంతటికి మీరే కారకులు అన్నాడు తడబడుతూ యముడు.
“మీకు, మీ లోకానికి మేము ఏం అపకారం చేశాం?” అడిగింది మధు “కళ్ళజోడు సవరించుకుని,
“మీరు ఏమీ చెయ్యలేదు. కాని! మీలోని పవిత్రత వరదలుగా మారి... ఉత్తర దిశలోని మా (వదేశాలను ముంచేశాయి. మీలోని సత్యా (గహంలాంటి అగ్నిజ్వాలలు మా దక్షిణ చిశలోని వరిసరాలన్నిటినీ భస్మం చేశాయి. యమలోకం కంపిస్తున్నది. మా అనుచరులంతా ఒజికీపోతున్నారు, ఏ పాపాలు చెయ్యని మిమ్మల్ని యిక్కడకు తీసుకు రావడం వలననే మా లోకంలో ఇలాంటి అనల్ఞాలు జరుగుతున్నాయి. మీలాంటి పవిళుల్ని,
శపుణ్యాత్ముల్ని తీసుకురాపడం పొరపాటని అంగీకరిస్తున్నాను 1 అన్నాడు యముడు.
“ఇప్పుడు ఏం చెయ్యదలచుకున్నారో చెప్పండి” విసుగ్గా అడిగాడు రసూల్,
“మిమృల్ని దేవేందలోకానికి పంపాలని నిశ్చయించుకున్నాను.”
“లిల్లీ! దేవేంద్రలోకాన్ని ఇం్ట్లీములో ఏమంటారు?” అడిగాడు
148 విశ్వప్రసాద్. రసూల్,
“హెవెన్ . ” బొట్డ్ హెయిర్ సవరించుకుంటూ చెప్పింది లిల్లీ.
“తెలుసులేవోయ్- ఇం(దలోకాన్ని, దేవేంద్రలోకాన్ని, స్వర్ణ లోకాన్ని హెవెన్ అంటారని తెలుసు, మరీ బడాయిలకు పోకు” అన్నాడు రసూల్ - కళ్ళజోడు శుడుచుకుంటూ.
అతని మాటలు పట్టించుకోలేదు లిల్లీ, “అంకుల్! 'దేవేం్యద్రలోకం లోని విశేషత లేమిటి?” అనడిగింది.
“అష్ట ఐశ్వర్యాలతో, సుఖసౌఖ్యాలతో మహా వై భవంగా జీవితాలు గడిచిపోతాయిగా మరి" అన్నాడు నారదుడు,
“జీవితాలు వైభవంగా గడవాలని మేము కోరుకోవడం లేదు- మొ కోరికలు నెర వేరాలని ఆశిస్తున్నాం” అంది మధు.
“యమధర్మరాజులవారు మీ కోరికట తీర్చలేమన్నారు. ఇహం 'దేవేం్యద్రలోకం వేళ్ళి ఇంద్రుణ్నే అడగడం, మంచిది కదా, మరి . ”" సలహి ఇచ్చాడు నారదుడు. ,
పిల్లలంతా తనలో తాము సం(ప్రదించుకున్నారు. “ఓ, శే అంకుల్! మాకు న్యాయం చెయ్యమని ఇంద్రుణ్నే అడుగుతాం” అన్నాడు రొజా,
స్విట్, హాట్ట అతన్ని సమర్థించారు.
“ఇంధద్రలోకానికి వెళ్ళడానికి ప్టిఖలు అంగీకరించారు (సభూ!” అని యముడికి చెప్పి, చిడతలు వాయిస్తూ, తంబుర మీటుతూ “నారాయణ నారాయణ, "* అంటూ, గాలిలోశెగిరి మాయమైపోయాడు. నారదుడు!!!
ముగ్గురు పిల్లల్ని కుడి అరచేతిల్లోను, మరో ముగ్గుర్ని ఎడమ అరి చేతిలోను, ఇద్దర్ని భుజాలమీద, కిస్మస్ని, మైగర్ని తలమీద పెట్టుకుని యమలోకం నుండి ఇంద్రలోకానికి బయలుదేరాడు యముడు,
పిల్లలంతా ఈలల వేస్తూ, తప్పట్లు కొడుతూ విశ్వవై భవాన్ని తలచుపంటూ పాటలు పాడారు.
పిల్లలు- దేవుళ్ళు కేశ9 ఉన్నట్లుండి- “యమధర్మ౫ాజా! చః విశ్వంలో "ఎన్ని లోకా లన్నాయి”” అనడిగింది మధు.
“మూడు ..”
యముడు ఇంకా ఏదో చెప్పబోతుండగా ోటూష్! పధ్నాలుగు లోకాలన్నాయని చెప్పంది మా అవ్వ, వాటిలో ఏడు ఊర్థ్వ్యలో కాలు నురో ఏడు అదోలోకాలట ” అంది మధు.
మౌనం వహించాడు యముడు,
“ఆ లోకాల పేర్లేమిటి?” కుతూహలంగా అడిగాడు రాబర్ట్,
“భూలోకము, భువర్లోకము, సువర్లోకము;, మహర్లోకము, జనో లోకము, తఫోలోకము, సత్యలోకము- ఇవి ఊర్థ్వ్యలోకాల .. ”
“అధథోలోకాల 'పేర్లేమిటి?” (ప్రశ్నించాడు రాజా,
“అతలము, వితలము, సుతలము, తలాతలము, రసొతలము, మహాతలము, పాతాళము-ఇవి అధోలోకాట ” చెప్పింది మధు.
ఆ పాప ెప్పిప పధ్నాలుగు లోకాల పేర్లు యముడు కూడా విన్నాడు. కాని ఏమీ మాట్లాడలేదు క్షణక్షణానికి పిల్లల పచ్మిత్రత అతని నవనాడుల్ని బలహీనపరుస్తోంది. కణాలు గడుస్తున్నకొద్దీ పిల్లలు బరు వెక్కిపోతున్నారు. వాళ్ళను మొయ్యడం కూడా ఛారమనిపిస్తోంది. అయినా తోన శ క్రినంతా కూడగట్లుకున్మి మౌనంగా గాలిలో తన (వేయాణాన్ని ముందుకు సాగించసారంభించాడు.
“జమ్ జట్కా!” అని; ఉత్సాహంగా చిటిక డేశాడు రసూల్,
“ఏమయింది యమ్ యుట్కా-, నీకు?” అడిగింది లిల్లీ,
“ఈ వండర్ఫుల్ వాహనానికి టిక్కెట్లు కొనక్క_గర్లేదు. ఛార్జీ ఇవ్వ నక్క_ర్లేదు, యూనివర్సిల్ లై సెన్స్ వున్న (ఫ్రీ వెహికిల్లాంటి ఈ యను ధర్మరాజు మనర్ని మోసుకెళుతున్నాడు. దానా?”
“జాను , అయితే ఏమిటంటి"” కోపంగా అడిగింది లిన్లీ,
“ల్మిఫీ! ఏమిటి మీ గొడవ?” రాబర్ట్ అడిగాడు,
“ఈ యమ్ యుర్థా తో ఎప్పుడూ వండే మానింగ్ లెస్ న్య్యూసెన్సేగా
ఇది.”
150 విశ్వ(స్రసాద్ “అదో, మళ్ళీ ఆ మాట అన్నావో నీ నాలుక కొరికేస్తాను.” “చాలాసార్లు కొరికావ్, చాల్లే సీ డంభాలు . " అందిలి శీ “అది సరే ...నువ్వు ఏదో చెబుతున్నావట- ఏమిటది?” రసూల్ని
అడిగింది షీరీ,
“అలా అడుగు- చెబుతాను” అని లాయర్లా పి శలందరి దృష్టిని తన వైప్పక శేందద్రీకరింపజేసుకుని ఇలా అన్నాడు రసూల్, "డియర్ (బ్రదర్స్ అండ్ సిస్టర్స్! మనం భూలోకంలో ప్పట్టాం. యమలోకం వెళ్ళాము ఇం[దలోకంలో (ప్ర వేశించబోతున్నాం. బౌనా?”
“దాను. మూడు లోకాలు చూసిన ఘనత మనకు దక్కుతుంది. ఉయ్ ఆర్ వెరీలక్కీ ” అన్నాడు రాజా.
“యు ఆర్ కరెక్ట్, (దిదర్ రాజా, నో డౌట్ మనం చాలా అదృష్టవంతులం. అయిలె మనకు లభించిన ఈ అదృష్టాన్ని డబుల్ చేసు కోవాలి. .”
“ఎలా?”
“ఫ్రీ వెపాకిల్లాంటి యమధర్మరాజు మనం ఏమి చెబితే అది చెయ్యడానికి రెడీగా వున్నాడు .. ఇప్పటికే మన త్ర వీదండ్రుల్ని, గురువు అసు; మిత్రుల్ని, మన లోకాన్ని విడిచిపెట్టి, ఎంతో సహనంతో నునం ఎక్కడో-ఎక్కండో వున్నాం, మనమంతా మరికొంచెం సహనం వపాస్తే పధ్నాలుగు లోకాలు చూడొచ్చు. మనకు జీవితంలో మళ్ళీ మళ్ళీ ఇలాంటి లక్కీ ఛాన్స్ రాదు, ఏనుంటారు ?” అనడిగాడు రసూల్.
“గుడ్, వెరీ గుడ్! సీ (బెయిన్లో ఇంత మంచి ఐడియా రావఢం
_మన అదృష్టం” అన్నాడు కాబా,
నావ ఎప్పుడూ ఇలాంటి మంచి ఐడియాలే వస్తాయి” అని కాలరు సర్దుకుంటూ లిల్టీవంక చూశాడు రసూల్.
మూతి ముఫ్రైపంకర్లు తిప్పింది లి న్లీ
-_ ఆ పాప చేస్తున్న ఎగళాళిని పట్టించుకోలేదు రసూల్, “యమ
మహారాజా! చిన్న విన్నపం... ” అన్నాడు,
“చెప్పండి .. అహం? ఆజ్ఞాపించండి.”
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 151
“మేమంతా పధ్నాలుగు లోకాలు చూడాలనువంటున్నాం, అన్ని లోకాలు చూపించిన తర్వాత మమ్మల్ని, దేవేంద్రలోకానికి తీసుకెళ్ళండి" ఆజ్ఞాపిస్తున్నట్లు చెప్పాడు రసూల్.
మీరు కోరిన (పకారమే జరుగుళుంది ” అన్నాడు యముడు- మరో మాట చెప్పే ధై ర్యంలేక,
వ న! న! ఖ్
అతీలము, సుతలము, పాతాళము మొదలైన ఏడు అథీోలోకాట చూశారు. అక్కడి (ప్రదేశాలు, వాతావరణం), జీవరాసుల (పవర్తన నచ్చ లేదు పృల్లలకు, ఊర్ధ్య లోకాల్లోని ఘవర్లోకము, సత్యలోకము మొదలైన ఆరు లోకాలు సందర్శించారు. కాని అక్కడి (ప్రాణుల కదలికట, ఆచార్ర- వ్యవహారాలు, (ప్రకృతి శోభలు కూడా పిల్లల్ని ఆకర్షించలేదు,
చివరకు భూలోకంలోని క్షీతిజం మీదకు చేరుకున్నాడు యముడు,
“ఓకా! పాలు, పెమగు, నెయ్యి, తేనె పంచదారలతో చిలకరింన విడిన పంచామృతాలు, గంగు గోదావరి, కృష్ణు కావేరి, తుంగభ(దలతో కూడిన పంచగంగలు, ఘామి, నీలు, అగ్నిం గాలి ఆకాశం గల పంచ భూతాలతోో, నీతి న్యాయం, ధర్యం, భూతచయ్య, పరోపకార. దీక్షబగల మన భూలోకం- అన్ని లోకాలకం పే, వంకతో శుచిగా శుభ్రంగా, సుంద రగా, పవిత్రంగా, అహ్హాదకరంగా పుంది ”" అంది తన్మయత్వంతో లిల్ల,
న్ “యు ఆర్ కరెక్ట్! పధ్నాలుగు లోకాల్లో నున భూళలోకమే అష్ట
ఐశ్వర్యాలతో, సిరి-సంపదలతో, “సీత్రి.నియమాలతో వున్న పవి(త్రలోకం” అన్నాడు రసూల్,
రెండుసార్లు 'ెషెరొ క్రీ క్ మనిపించాడు హాట్. . ॥
మరుక్షణంలోనే “భూలోకం -వర్ధిల్లాలి ...మానవులు వర్జిల్లాలి.... అంటూ నినాదాలు చేశారు పిల్లలు.
వాళ్ళ చేస్తున్న నినొదాల్లోని అర్థమేమిటో యముడికి తెలియదు, ఆ పిల్లల్ని అడిగి తెలుసుకునే ధ్రై ర్యం కూడొ లేదు. మ
అందుకే ముక్కు, చెవులు, కళ్ళు మనసు మూసువని దేవేంద్ర
152 విశ్వప్రసాద్ లోకం వె పస బయలుదేరాడు. కొంతసేపటికి ఇం(ద్రలోకంలోని అనురాపతి సింహద్వారం ముందు ఐరావతం దగ్గగకు తీసుకెళ్ళి, తొమ్మిదిసుంది పిల్లలను, ైగర్ని కిందరు దించాడు యముడు
అంద చందాలతో, ఆహ్ల్హావకరంగామన్న ఆ పరిసరాలను పరిశిలిస్తూ “దేచేంద లోకం ఎక్కడ వుంది” (ప్రష్నించింది వధు.
“ఇదే 'దేవేంద్రలోకం ఇదే ఇంద్రుడు నివసించే అనురావలి అదే ఇం(ద్రుని వాహసం-ఐరావతి” చెప్పాడు యముడు,
ఐరావతి ఫోటో తీశాడు హాట్.
“పధండి లోపలకెళదాం” అంది షీరీ,
“లేదమ్మా! ఇం(ద్రలోకంలోకి (ప్రవేశించే అర్హత లేదు నారు మీకు వెళ్ళండి” అని తన లోకానికి (ప్రయాణమయ్యాడు యమధర్మరాజు. తితి
వివిధ పర్ణాల పుష్పాలతో అలంకరింపబడి, సుగంధ పరిమళాలను వెదజల్లుతున్నది-దే పేంద్రుని సభా మందిరం,
ఆ మందిరంలో దిక్పాలకులు, మం(తిసానుంతుట, దండనాయకలటు పురోహితులు, కుబేరుడు తమ-తను అసనాల్లోను, దేవగురువు బృహస్పతి తన ఉన్నతాసనం మీద కూర్చుని వున్నారు.
వజవై డూర్యాలతోను, నవరత్నాలతోను దిష్యవాంతులు వెదజల్లు తున్న ఇం(ద్రాసనం మీద-సర్వాలంకారో సంభూతుడైన అందాల సురరాజు- దేవేంద్రుడు ఆశీనుడై వున్నాడు,
అతని పక్కనే మరో ఆసనం మీద కూద్చని పుంది అప్పరూప అండాలరాళ?ి శచీదేవి,
చిలుకు గోరింక, పావురాలతో సభామందిర్వం కళ-కళలాడుతున్న్ది.
తన సింహాసనానికి ఎదురుగానున్న మంత్ర దర్చణం మీదకు దృష్టిని సారించాడు ఇంద్రుడు.
అతనితోపాటు ఆ కొలువులోనున్న దేవగణమంశా తను చూప్పలను
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 153 మం(త్రదర్చణం వైపు సారించారు. జ న శ ఖ
'శెగర్తోసహా తొమ్మిదిమంది పిల్లలు: ఐరావతి ముందు నిలు చున్నారు.
“వండర్ పుల్! నున లోకంలోని ఏనుగులన్నీ “నల్ల గా వుంటాయి. కాని ఈ ఏనుగు చల్లని వెన్నెలలా? తెల్లని మంచుపర్వతం౦ల్వా చలువ రాయితో చేసిన శిల్చంలా, చాలా అందంగా; మనోహరంగా వుంది. కౌళ్ళకు. 'పెద్ద-పెద్ద గజ్జెలు. మెళ్ళో పెద్ద గజ గంట ఓహ ! ఈ ఐరాపతిని చూస్తుంపే జన్మ తరించిపోతోంధి" ఆనందోత్సాహాలతో అన్నాడు హాట్-
“సం సం! ఆ ఏనుగు మీద సవారీ చెయ్యాలని కూడా అనిపించ వచ్చు కాని తప్పు ఈ,బిరావతి ఇంద్రుని వాహనమని చెప్పారు యమ ధర్మరాజులవారు” అన్నాడు స్వీట్.
“దయగల జేవుడిలా చల్లని మంచుకొండలా వున్న ఆ ఏనుగును చూస్తుంపే-దాని మీద కూర్చుని సవాకీ చెయ్యాలనిపించడంలేదు. చేతులెత్తి నమస్కారం చెయ్యాలనిపిస్తోంది” అంది కిస్మిస్.
“పదండి! దగ్గర కెళ్ళి రమస్కారం చేద్దాం” అంది నుధు,
అంతా ఐరావతి ముందుకేళ్ళారు. చేతులెత్తి నమస్కరిస్తూ “గజేంద్రా! నిన్ను చూస్తుంటే మా కళ్ళు పరవసించిపోతున్నాయి. మా మనసులు ఆసందంతో పరవళ్ళు తొక్కుతున్నాయి. మౌ జీవితాలు ధన్య మవుతున్నాయి. గజేంటద్రా! నీకు శతకోటి నమస్కారాల " అన్నారు ఏకకంరంతో.
తలతో ఐరావతి కాళ్ళు కాకీ దాని చుట్టా (దక్షణ చేసింది వెగర్.
తన సంతోషాన్ని శఇెలియజేస్తున్నట్లు చిన్నగా నవ్వింది ఐరావతి, ఈక లొండాన్ని పైకెత్తి, ఒక్కొక్కంరి తలమీద నిమిరింది. తన మెళ్ళోని గంట మోగిస్తూ అందర్నీ ఆశీర్వదించింది.
పిల్ల లంతా తన్మయత్వోంతో కళ్ళ మూసుకున్నారు.
వా ఖ్ సే న!
క్షే54 విశ్వప్రసాద్ మంథత దర్చణాన్ని ఆపుచేశాడు ఇంద్రుడు. తల పక్కకు తిప్ప, ఓ రామచిలుకవైపు (పళ్చార్థకంగా చూశాడు,
“దీవరాజా! ఆ పెల్ల అకు అయుషు తీరలేదు, విధి ప్మకించి చిత గుప్తుని పొరపాటువలన, ఆ పిల్లల్ని యమలోకానికి తీసుకెళ్ళారు యమ దూతలు. ఆ పిల్లల సచ్చరి(త్రకు, పవిత్రతకు, గత జీవితంలో చేసుకున్న పుణ్యఫలాలకు యమలోకం కంషించింది. అగ్నిజ్వాలలు చెలరేగాయి. ఆహా వేశాలతో గంగాభవాని పొంగి పొౌరిలింది. ఆ పరిస్థితుల్ని భరించ లేక ఈ పిల్లల్ని మనలోకానికి తీసుకువచ్చి, విడిచిపెట్టాడు యమధర్యరాజు అంది చిలుక.
ఆ పిల్లలు, _ఆ కుక్కు మన లోకంలోకి అడుగుపెట్టడానికి, ఇక్కడి ఐశ్వర్యాలు అనుభవించడానికి అర్హ లేనా?” ఓ పాపురాన్ని అడి గాడు ఇం(ద్రుడు,
“అక్షరాల, నిక్షేపంగా, నూటికి నూరుపాళ్ళు అర్హులే” చెప్పింది పావురం.
తన ఆసనం మీద నుండి లేచి, బృహస్పతికి సమస్కరించి "ఆ పిల్లలలోని (ప్రత్యేకత ఏమిటి గురుదేవా” అని అడిగింది శచీదేవి.
“వాళ్ళ పూర్వ పరంసరాలు చాలా పవిత్రమైనవి, పుణ్యదాయక మైనవి ..గురువుల కోసం (ప్రాణాలర్పించిన త్యాగజీవులు, తల్లి దండ్రుల కోసం, మి్మిళతులకోసం, మాతృభూమి కోసం తపిస్తున్న పసికందులు ఇప్పుడు ఆ పిల్లల్ని మంత దర్చణంలో చూశాము నునం వాళ్ళ మాటలు విన్నాము. జొనా?” అన్నాడు బృహనృతి.
“అవును గురుదేవా! ఆణిముత్యాల్లా, మంచుబిందు పుల్లా వున్నారు” 9౦ది శచీదేవి,
ఆమెను సమర్థిస్తూ తల పంకించాడు ఇంద్రుడు,
“ఆ పయసు పిల్ల లకు మన గజరాజుతో ఆడుకోవాలని, కుంభ స్థలం మీద కూర్చుని సవారీ చెయ్యాలని అనిపిస్తుంది. కాని వాళ్ళు వలాంటి వనులు చెయ్యలేదు. గజేం(ద్రునికి శతకోటి నమస్కారాలు ?ప్పారు తప్ప, తమ కోరీకలు తీర్చమనలేదు. వరాలు అడగలేదు . ఆ
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 155 సునకం కూడా గజేంగద్రుణ్ణి స్నేహం చేసుకుంది, కనుక ఆ పిల్లల వవి్యత తను, పుణ్యఫలాలను శంకించపద్దు, దేవరాజా” వివరంగా చెప్పాడు బృహ స్పతి.
ఇంతలో ఐరావతి వచ్చి, గజగంట మోగిస్తూ: బృహస్పతికి వంత పాడింది.
వెంటనే “అమృతా! ఇంద్రజా! వైభవీ” అని పిలిచాడు ఇంద్రుడు.
“వఖభూ” అంటూ-
వ(జ్రాల్లా మెదుస్తున్న ముగ్గురు సురబాలలు దేశేం్యదుని ఎదుటకు వచ్చి నిలుచున్నార్తు.
“సంహ ద్వారం దగ్గర ఓ సునకం, తొమ్మిదిమంది పిల్ల లున్నారు. మీరు ముగ్గురూ వెళ్ళి, వాళ్ళకు స్వాగతం చెప్పండి. వొళ్ళు కోరికలన్నీ తీకుస్తూ, సకల మర్యాదలతో ఇక్కడికి తీసుకురండి” అన్నాడు దేచేం- (దుడు.
“ఆజ్ఞ (పథూ!” అని తలలు వంచి నమస్కరించి ఇంద్రజ వైభవిః అమృతల అమరానతి సింహ ద్వారం వైపుకు బయలుదేరారు.
ణి ఖ్ ఫి వ
ఐరావతికి మరోసారి మనసులోనే నమస్కరించి తొమ్మిదిమంది పిల్షలు కళ్ళు తెరిచారు. "
అంతపరకు తమ ఎదుటనున్న పర్వతంలాంటి ఐరావతి. కనిపించ లేధు. అంతా ఆశ్చర్యంగా అటు-ఇటూ చూశారు.
"కన్నుమూసి తెరిచేంతలో గజేందుడు ఎక్కఢికెళ్ళాడు? ఎలా వెళ్ళాడు? ఏమయ్యాడు?” (పళ్నించింది లిల్లీ.
“ఆకలేసి ఆహారం కోసమో, సీళ్ళకోసమో వెళ్ళి పుంటాడు అన్నాడు రసూల్.
ఆకలిమాట జ్లాపకం పచ్చేసరికి సిరసంతో శరీరమంతా ఒణికింది
[క న కళ్ | లిల్లీ కి. నిలబడటానికి కూడా శ క్రిచాలక రసూల్ భుజం పట్టుకుని (దర్! ఆకలి-దాహం"' అంది.
“కళ్ళు తిరుగుతున్నాయి. కాబ్ళ తడదిడుతున్నాయి; కడుపులో
156 విశ్వప్రసాద్ "పేగుల అకుస్తున్నాయి? ఆకలి . భరించకేని ఆకలి" అని తూలిపడచోతూ రాబక్ష్ మీద వాలిపోయింది నుధు,
( “దాహం బాబోయ్ దాహం౦ి' అని హాట్, స్వీట్ల భిజాట ప స్మిస్. పట్టుకుంది లో అమృత, ఇంద్రజ, వై భవి-పక్తుల్లా 'రక్కట వూపుకుంటూ, ఎగుర్శుతూూ వచ్చి వాళ్ళు ముందు నిలుచున్నారు,
బంగారు బొమ్మల్లా పున్న ఆ సురకాంతలను చూసేసరికి పిల్లల కళ్ళు జిగేలునున్నాయి.
“బలే భలేగున్నారు ఆ అమ్మాయిల” అంది షీరీ,
“బాలకులారా! బాలికలారా!
స్వాగతం, అహ సుస్వాగతం మీ సేవలకే మా జీవితాలు, అంకితం, ఓహో, పరమాంకితం
అంటూ చేతులు కట్టుకుని నిలుచున్నారు సురకాంళలు,
“దాడణం, మహాదారుణం” అన్నాడు రసూల్,
“ఏనుముంది?” సరసంగా అడిగింది లిల్లీ,
“మన తెలుగు సినిమాలోని పాట కాపీ కొట్టారు వీన్” అని అడే పాటను మొక్ ఆర్షన్రో వాయించాడు రాబర్డ్,
“ఎవరు మీరు షీరీ అడిగింది.
. “మేము దేపకన్యలం! నా పేరు అమృత ఈమె పేరు ఇంద్రజ, ఆమె పేర్లు వై భవి” అంది అమృత.
“ఇక్కడికెందుకొచ్చారు?” అడిగింది కిస్మిస్,
“మా (పభువులు-దేవేంద్రులవారు మీ కోరికలన్నీ తీరుస్తూ, 'సకల మర్యాదలతో మిమ్మల్ని దేవసభకు ఆహ్వానించమని మమ్మల్ని సంపించారు” చెప్పింది వైభవి.
“మా కోరికలు మీరు “తీర్చగలరా?ొ అడిగాడు రాబర్జ్,
“మీడ ఆళశాపరులుకారు, స్వార్ధపటులుకాటు. ఛాలా పవిత్రమయిన వారు, కనుక మా లోకానికి సంబంధించిసంతవరకు మీరు ఏమీ కోరినా
పిల్లలు-దేవుళ్ళు 157 తీర్చగలం” అంది ఇంద్రజ,
“మేము అమరావతిలో (ప్రవేశించగానే ఐరావతి గజేంద్రులు మా కన్నులకు పండుగ చేశారు, మమ్మల్ని ఆశీర్వదించారు. ఆ గజేంద్రులవారి దర్శనం తిరిగి మాకు కలిగించండి ఆంటీ” అన్నాడు రాజా,
“అలాగే. మీరంతా కచ్ళ మూసుకోండి” అంది అనృతం
పిల్లలంతా కళ్ళు మూసుకున్నారు.
కాని హాట్ అటు-యిటూ దొంగచూపుట చూస్తున్నాడు.
“అందరూ కళ్ళు మూసుకోవాలి" తిరిగి హెచ్చరించింది అమృత,
నరుక్షణంలోనే గట్టిగా కళ్ళు మూసుకున్నాడు హాట్,
ఒక్కక్షణం అగి “ఇప్పుడు కళ్ళు తెరవండి” అంది అమృత.
పిల్లలంతా కళ్ళు తెరిచాను. ఎదురుగా, మంచు కొండలా నిలుచున్న ఐరావతిని చూసి తిరిగి భక్తి శ్రద్ధలతో నమస్కరించారు,
సంతోషంతో తోక ఆడించింది టైగర్.
ఆనందంతో తల సంకిస్తూ గజ గంటను _ మోగిస్తూ, తొండం పెకెత్తి ఆ పిల్ల అందరినీ మళ్ళీ ఆశీర్వదించాడు గదేం(ద్రుడు.
“మీరు క్షేమంగా వున్నారు . చాలా సంతోషం” అంది షీరీ,
చిరునవ్వు నవ్వుతున్నట్లు చిన్నగా ఘీంకరించాడు గజేంద్రుడు. తర్వాత సురబాలల వంక చూస్తూ ఏదో చెబుళున్నట్లు తల ఆడించాడు,
“బాలలారా! మన గజేంటద్రులహరు కూడా మీకు ఏం కావాలని అడుగుతున్నారు” అంది ఇంద్రజ,
“మాకు ఆకలిగా వుంది. పళ్ళు: పాలు కావాలి ఆంటీ!” బెప్పింది లిల్జీ,
గజేంద్రుడు తల పంచి, సురబాలల వంక చూస్తూ మళ్ళీ ఏదో చెప్పి, చటుక్కున కిందకు వంగి పడుకున్నాడు,
“ాలకారా!. మీరు కోరినట్లు పళ్ళతోను పాలతోను మీ ఆకలి; దాహం తీరుస్తాం . గజేందుడు మిమ్మల్ని మోసుకెళళానంటున్నాడు మిమ్మల్ని పైకెత్తి గజరాజుమీద కూర్చోబెట్టమంటారా?” వై భవి అడిగింది,
సరుగెత్తు కెళ్ళి దూరంలో నిలుచుంది మైగర్.
158 విశ్వప్రసాద్ తొమ్మిదిమంది పిల్లలు చెంపలు వేసుకున్నారు. “ఈ గజేం్యద్రులవారు 'దేపేంద్రులవారి వాహనం, మాకు దైవసమానం మా వైగర్ కూడా-ా గజేంటద్రులవారిమీద కూర్చోవడం తప్పని భావించి దూరంగా వెళ్ళి నిలు చుంది. మేము నడిచి వస్తాం పదండి” అన్నాడు రసూల్ కళ్ళజోడు వస రించుకుని. " సంతోషంగా ఘీంకరిస్తూ పైకి లేచాడు గజేంద్రుడు, దేవజాలలు, పిల్ల లతోసహా అడుతూ, పొడుతూ ముందుకు సడవనార౦భించాడు. తిజే
ఐరావతి, ముగ్గురు దేవాంగనలు, మైగర్, తొమ్మిదిమంది పిల్లలు కొంతదూరం సడిచివెళ్ళి ఓ మహావృక్షం కిందకు చేరుకున్నారు.
“మోస్ట్ వండర్ ఫ్పల్! (ద్రిహ్మాండంగా వంది ఈ వృక్షం” అన్నాడు స్వీట్,
“పువ్వులు కూడా చాలా అందంగా పున్నాయి” అన్నాడు వాట్.
“దింగారురేపల్లా ఎంతో నృుదువుగా పున్నాయి ఆకులు. అమాం ఈంగా వాటిని తిని, ఆకలి తీర్చుకోవాలనిపిస్తోంది” అంది కిస్మిస్.
ఇంతలో “బాలలారా! మీకు ఏయే ఫలాలు కావాలో కోరుకోండి. ఈ వృక్షం మీకు (ప్రసాదిస్తుంది" అంది ఇంద్రజ,
“ఈ వృక్షానికి పళ్ళులేవు ఆంటీ! అకులు, పువ్వులే పున్నాయి” అంది మధు కళ్ళజోడు తీసి చేత్తో పట్టుకుని,
“అసలు ఈ వృక్షం పేరేమిటి?” అడిగింది షీరీ.
“ఇది కల్పతరువు మీరు ఏ పళ్ళు కోరినా, మీ కళ్ళముందు వుంచు తుంది. మీరంతా సావకాళంగా కూర్చుని మీకు యిష్ణమయిన పళ్ళు కోరు కోండి” చెప్పింది వైభవి. ౮
“కూర్చుందామా?” రసూలొని ఉద్దేశించి అడిగింది లిల్లీ
“కూర్చోడానికి తివాసీగాని, పీబలుగాని పంపే "బాగుంటుంది" అన్నాడు రసూల్,
ఆ బాలుడు ఈ మాటలు అంటూ వుండగానే ఎక్కడినుండో ఓ
పిల్లబ- దేవుళ్ళ 159 తవా పచ్చింది. “భలే భలే ,..” అంటూ, దానిమీద కూర్చున్నారు పిల్ల లు, వొళ్ళ పక్కనే కూర్చున్నాడు గజేంద్రుడు. ఆ గజేంద్రుని పక్కన కూడ్చుంది మైగర్. “అరటి ఆకులో, పళ్ళిరాలో వుంటే బాగుంటుంది” అన్నాడు రాబర్ట్ -ఉత్పాహంగా మౌఠ్ ఆర్గన్ వాయిస్తూ. మరుక్షణంలోనే అరటి ఆకుల్లాంటి తొమ్మిది వెండి పశ్శెరాలు వాళ్ళ ముందుక వచ్చాయి. “గజేర్యదుడికి కూడా వనం వుంటే జాగుంటుంది” _ కృజోడు పెట్టు పంటూ చెప్పంది ధు. పెద వన్లైరం ఐరాపతి ఎదుటకు వచ్చింది. మీకేం పళ్ళు కావాలో కోరుకోండి” అంది అన్ఫుత క్ “గటేంద్రుడికి ఏ పళ్ళంపే యిష్టం * రాజాని అడిగంది మ్స్స్, గ “అరటిపచ్ళ ” చెప్పాడు రాజా, . “మంద అరటిపళ్ళు కొవాలి” అంది-రల్పివృక్షం పంక చూస్తూ కిస్మిస్, .. “మరుక్షణంలోనే కల్పతరువు కొమ్మలనుండి పది గెలలు అరటి పళ్ళు కిందకు జారాయి మన ముందు గజేంద్రుడికి ఈ ఆంటీలకు; మైగర్కి పెట్టే, తర్వాత నం త్రిన్వా” అన్నాడు రసూల్. ం ॥ “బొను! ముందు గజరాజుకు, ఆంటీలకు పెట్టాలి” అంది లిల్లి, రు లి... వెంటనే తొమ్మిది గెలల అరటిపళ్ళు ఐరావతి పశ్షైరంలో పెట్టా వ పదో గెలలోన్సి కొన్నిపళ్ళు 'దేవకన్యలకిచ్చిః మిగిలిన పళ్ళు చ టైగర్ తిన్నారు, పీల్. ” అంది మధు. ,చొకపళ్ళు” అంది షీరీ, దానిమ్మపళ్ళు . * అంది కిన్మిన్ మైగర్ని ఎత్తుకుని,
160 విశ్శప్రసొద్ “జ మపళ్ళ, నారింజపళ్ళు, సపోటాల, సీశాఫలాట ” అరిటో శ్రమ కిష్టముయిన పళ్ళు కోయకున్నారు మిగిలిన పిల్ల ల, పిల్ల లు కోరినట్లు కల్చతరువృనుండి దింకుల్లా. కింంగ వాటి తున్నాయి పళ్ళ ముందుగా ఐరానతిక్తి నురదాలలప "పెట్టి, వాళ్ళు తిన్న ఈర్వొాత పిల్లలు తింటున్నారు. కొంతసపటికీ పెల్టిల కడుప్పలు నిండిపోయాయి. అయినా (ప్రతి ఒక్కరూ కొన్ని ఫలాలు చేత్తో పట్టుకున్నారు. కల్చ వృవొనికి పదే పదే ధన్యవాదాలు చెప్పారు. “దాహం "అంది మధు. “పదండి ” అని, ఐరావతితోసహా పిల్లల్ని మరికొంత ముందుకు తీసుకెళ్ళి ఆగారు దేపకాంతల, అక్కడ చాలా పొడవు, ఎత్తు, వెడల్చగల _ ఓ అపు నిలబిడీ వంది. “ఓహ్! మై గుడ్గాడ్! అ ఆపు ఎంత అందంగా వుంది" అంది లిల్లీ-తన చేతిలోనున్న అరటిపణ్ళ్ గోవుకు పెడుతూ, | “లిల్లీ! అందం ఒకపేకాదు". నీలా అందచందాలతో ఎంతో హుందాగా వుంది” అన్నాడు రసూల్. “ఈ ఆవు పేరేమిటి?” అడిగింది లిల్లీ, _ “అది కాఘధేనువు. మీప తృప్రితీరా పాలిస్తుంది మీ దాహం తీరు స్తుంది” అంది ఇంద్రజ, వెంటనే--- మిగిలిన పిల్లలంతా తమ చేతుల్లోనున్న పళ్ళను కామధేనువుకు "పెట్టారు తృప్టిగా ఆ ఫలాలను ఆరగించింది కామధేనువు. “ఆ కామధేనువు నుండి పాలు ఎవరు పిండుతారు”. అడిగాడు రాబర్ట్, “ఒక్కొక్కరు వెళ్ళి, మీక కావలసినన్ని పాలు తీసుకోండి” అంది వె భవి,
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 161
“పా(తలేపి?” అడిగింది కిస్మిస్.
“మీరు పొదుగు దగ్గరకెళితే పా(త్రలు * కూడా వాటంతట అవే వస్తాయి” చెప్పింది అమృత.
“మరి గజేం(ద్రుడికో *_.-?” అడిగింది మధు.
“గజరాజుకు కూడా ఓ పెద్ద పా(త వస్తుంది” అంది ఇంద్రజ,
మరుక్షణంతోనే తైగర్తోసహా పిల్లలంతా కామధేనువు చుట్టూ చేరారు. శ్
గా గా! ఖః గా!
తన చేతిలోనున్న చివరి అరటిపండు కానుధేనువుకు "పెట్టింది మధు.
ఆ ధేనువు తృప్తిగా ఆ పండు తింటూ పుండగా---
“*గోమాతా! దాహం వేస్తున్నది. చిన్న చిన్న పొ(తల్లో మాకు పాలు కావాలి” అంది వినయంగా మధూ .
మరుక్షణంలోనే తొమ్మిది మంది పిల్లల చేతుల్లోకి బంగారు చెంబులు పచ్చాయి.
తన చెంబును కామధేనువు పొదుగు దగ్గర పెట్టింది మధు. పొదుగు లోంచి పాలు కారాయి. చెంబు నిండిపోయింది. స్వచ్భమైన ఆ పాలు చూసే సరికి ఆ బాలిక నాలుక తహతహలాడింది. కౌని తనను తాను ని(గ్రహించు రుని గజేంథద్రుని వైపుకు తిరిగింది.
గజేంద్రుని మందున్న గంగాళంలాంటి బంగారు పాత చూసి తన కళ్ళను తానే నమ్మలేకపోయింది!!! గజేం్యద్రుడికి ఆ పా(త్ర ఎలా వచ్చిందో, ఎప్పుడు వచ్చిందో అర్థం కాలేదు. అయినా తన ఆశ్చర్యాన్ని అదుపులో పెట్టుకుని అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ దగ్గరకెళ్ళి, తన్న చెంబులోనిపాలు ఆ పా(తలో పోసింది మధు.
తర్వాత ఎనిమిది మంది పిల్లలు కామధేనువు నుండి పాలు తీసుకుని గంగాళంలో పోశారు.
ముందువున్న గంగాళంలోకి చూసి తల తిప్పుకున్నాడు గజేంద్రుడు.
ఆశ్చర్యపోతూ ఆ సెద్ద పాాతలోకి తొంగి చూసింది కిస్మిస్.
162 విశ్యపసాద్ తొమ్మిది చెంబులతో పోసిన పాలూ ఆ పాత్రలో ఆవగింజంత స్థలాన్ని కూడా ఆకమించలేదు. “ఈ చెంబులతో లక్షసార్దు పోసినా ఈ గంగాళం నిండదు” అంది,
“ద్ర ఏమైనా-గజేంద్రుడు, ఈ ఆంటీలు తాగకుండా, నునం తాగ కూడదు” శాసిస్తున్నట్లు చెప్పింది షీరీ.
“అది నిజమే. కాని, ఈ గంగాళం నింపడమెలా?” అడిగింది లిల్లీ .
“జమ్జట్కాాసా- నన్నడగండి, నేను చెబుతాను.” అన్నాడు: రసూల్.
“త్వరగా చెప్పు రుమ్ రుర్జా , * అంది లిల్లీ దాహంతో ఈపించిపోతూ. ౧
మహానాయకుడు (పేశ్షకుల ముఖొల్లోకి చూస్తున్నట్లు పిల్ల లందరి వంక ఓ మాడ చూళాడు రసూల్. సాబగ్లైదుసాక్లు కళ్ళజోడు సవరించు. కున్నాడు “డీయర్ (బ్రదర్స్ అండ్ సిస్టర్స్! *ది (గేట్ గజేంద్రులవారు, ఈ దేవకన్య ఆంటీలు తృప్తిగా పాలుతాగేంత వరకు మేము ఒక్క చుక్క “కూడా ముట్టుకోము' . అని కామధేనువు ముందు సత్యాగ్రహం చేద్దాం” అన్నాడు బోర విరుచుకుని.
“గుడ్, వెరీ గుడ్! అస్పుడప్పుడు సీ మెదడులోకి మంచి- మంచి ఆలోచనలు వస్తుంటాయి.” అభినందిస్తూ చెప్పింది మధు.
“అప్పుడప్పుడు. కాదు . అవసరమైనప్పుడల్లా మహా ,..మహా, మంచి మంచి ఆలోచనలే వస్తాయి నా (గేట్ (బెయిన్లోకి" అంటూ కాలరు సవరించుకున్నాడు రసూల్.
మరుక్షణంలోనే తొమ్మిదిమంది పిల్లలు *..కామధేనువు చుట్టూ దాసీ మనమరాలు వేసుకుని కూర్చున్నారు.
పిల్ల ల ముఖకవళికలు గమనించి, సురబాలల వంక (పళ్నార్థకంగా చూసింది కానుధేనువు, |
పిల్లల మనోభావాన్ని కామధేనువుకు వివర్సించింది అమృత.
వెంటనే, అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ గంగాళం దగ్గరకెళ్ళింది కామధేనువు, తన పొదుగును అ ప్యాతపైన పెట్టింది.
పిల్లలు-దేవుళ్ళు 163 కొన్ని కణాల్లోనే పాలతో నిండిపోయింది గంగాళం.
అది చూసి పిల్ల లంతా సంతోషంతో కేరింతలు కొట్టారు. “*నగోమాత్రా వర్ధిల్లాలి గజేంద్రుడు. ॥ హిపిప్హూఢరే , .” అంటూ నినాదాలు చేళోరు. తర్వాత దేవకన్యల చేత కూడా పాలు తాగించి, మైగర్, తొమ్మిది మంది పిల్లలు తమ దాహం తీర్చుకున్నారు.
“బాలలారా! మీ ఆకలి దప్పికలు తీరాయా? ఇంకేం కావాలో ఇప్పండి” అంది వై భవి.
“మీలాగే ఇంద్రలోకం చాలా అందంగా, మనోహరంగా మహేంద్ర జలాలతో నిండివుంది. రెండు మూడు సాక్షు ఈ లోకాన్నంతా చుట్టి, యిక్కడి వింతలు, విశేషాలు తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాం, ఆంటీ!” అన్నాడు రాజాం
“*డొను . దేవేంద్రలోకం చాలా గొప్పదని చెప్పింది మానాయ నమ్మ. ఆ గొప్పతన మేమిటో మేమంతా చూడాలి ఆంటీ!” అంది మధు.
“అయితే పదండి .. "” అంది ఇంద్రజ,
“గజేంద్రుడు, గోమాతతో ” అంటూ వాళ్ళను కూడా తనుతో తీసుకెళ్ళాలన్న భావాన్ని వ్య క్తవరచింది షీరీ,
“మీలాంటి పుణ్యాత్ములకు, మహాత్ములకు "సేవా సుకూషవ చెయ్య డానికి వాళ్ళు తమ-తమ స్థానాల్లో వుండాలి” అంది వై భవి.
వెంటనే “గోమాతా! గజరాజా! మీకు శతకోటి నమస్కారాలు-” అన్నారు పిల్లలంతా.
వాళ్ళ మాటలు విని, సంతోషంతో సన్నాయి వాయిస్తున్నట్లు చిన్నగా అరిచింది కామధేనువు,
ఉల్లాసంగా అటు....యిటూ వూగుతూ, జయ... జయ ధ్వనులు చేస్తూ: తన మెడలోని గజగంటను మోగించాడు గజేందద్రుడు..
శగర్తో సవా తొమ్మిది మంది పిల్లలు నురోసారి గోమాతకు గజేంగద్రునికి నమస్క_[0వి, 'దేవకన్యలవెంట బయలుదేరారు,
తత
కొంత దూరం వెళ్ళేసరికి రంగు రంగుల అలంకరణతో పిల్లలు ఆడుకునే విమానంలాంటి చిన్న' బొమ్మ కనిపించింది.
“ఆ విమానం బఐబలేగుంది” అంది కిస్మిస్.
“అందులో కూర్చుని ఏగురుతావా?” అడిగాడు హాట్.
“సిల్లీ! అది నా గుప్పెడంత కూడా లేదు.” అంది కిస్మిస్,
కిలకిలా నవ్వాడు స్వీట్.
“ఇం్యద్రలోకంలో ఏమేమి చూడాలనుకుంటున్నారు మీరు?” అడిగింది అమృత,
_ “ఇంద్రలోకమంతా రెండు మూడు సార్లు తిరిగి ఇక్కడి (ప్రకృతి సౌందర్యం, పరిసరాలు, వాతావరణం, పళథు-పక్షి-తదితర జంతువుల మస్సుగడ, యిక్కడికి వచ్చిన నరుల పూర్వపరంపరాలు, ఇం(ద్రలోకపు వైభవం . అన్నీ చూడాలనుకుంటున్నాం ఆంటీ" అంది షీర్మీ
“సరే ఆ వాహనంలో కూర్చోండి” అంది వైభని.
“అది పిల్లలు ఆడుకునే బొమ్మలా వుంది. అందులో ఎలా కూర్చో వడం?” అంది కిస్మిస్ . మైగర్ని ఎత్తుకుని,
“నువ్వు వెళ్ళి కూర్చో సరిపోతుంది" అంది ఇంద్రజ,
“నేను కూర్చుంపే సరిపోతుందన్నావు. బాగానే వుంది. కాని; మిగిలిన ఎనిమిదినుంది విషయమేమిటి?” నిలదీసినట్లు అడిగింది కిస్మిస్.
“అది పుష్పక వాహనం . మీ తొమ్మిది మంది పిల్లలే కాదు - ఎందరు కూర్చున్నా యింకా మరికొందరికి స్ధలం వుంటుంది.”
“అలాగా! .. * అంటూ, బొమ్మలాంటి ఆ విమానం మెట్ట మీద * కాలు వేసింది కిస్మిస్.
మరుక్షణంలోనే ఆ వాహనం వెయ్యి రెట్లు "పెరిగింది:
“అబ్బో. . అట్బో .” అంటూ లోపలకెళ్ళి, తైగర్తోసహా ఓ కిటీకీ పక్కన కూర్చుంది కిస్మిస్.
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 165 ఆం-పాప వెనకనే ఒక్కొక్కరు లోపల శకెళుళకుంపే ఆ వాహనం గాలి బుడగలా పెరుగుతూనే పంది,
చిపరిలో ముగ్గురు దేవకన్యలు ఆ వాహనంలోకి వెళ్ళారు.
“*కఈ విమానానికి టాపులేదా?” అడిగాడు రసూల్.
“జీదు. , ” చెప్పంది అమృత.
“విమానం ఎగురుకుండగా, లోపల కూర్చున్న వారు కళ్ళు తిరిగి పడిపోరా*”” మధు అడిగింది.
“అలాంటి (ప్రమాదాల జరగవు. మీరంతా నిర్భయంగా ఈ వాహ నంలో కూర్చుని ఇం(ద్రలోకపు వైభవాన్ని స్పష్టంగా చూడొచ్చు” అంది అమృత,
పిల్ల లంతా సర్దుకుని కూర్చున్నారు.
"మీరు. 'సరే' అంపే, ఈ పుష్పక వాహనం బయలుదేరుకుంది” అంది వై భవి.
“పైలెట్. .ఐ మీన్ . విమాన చోదకులు రావాలిగా అంటీ!” అన్నాడు రసూల్.
“మీ మనసే ఈ వాహనాన్ని నడుపుతుంది... నెమ్మదిగా? వేగంగా, కుడివై పుకు, ఎడమవైపుకు- ఎలా కోరితే అలా ఈ వాహనం ఎగురుతుంది” ఇప్పింది ఇం్యద్రజ.
“డేంజర్!” చిన్నగా అరిచాడు రసూల్.
“ఏమయింది యుమ్ రయర్జా?” అడిగింది లిల్లీ,
“డీంజర్... వెరి డేంజర్! . ఫర్ ఎగ్జాంపుల్... ఎడమవైపుకు వెళ్ళాలని నువ్వు మనసులో అనుకుంటావు. కుడివైపుకు వెళ్ళాలని ష్నీర్రి కోరుకుంటుంది. నెమ్మదిగా పోవాలని రాబిర్డ్ శేగంగా. వెళ్ళాలని మధు అనుకుంటారు! కిందకు దిగాలని రాజు- ఇంకా పైపైకి ఎగరాలని 'నేను వూహించుకుంటాను. ఇలా మనం తొమ్మిది విధాల కోరుకుంటే, ఎవరి కోరిక తీర్చాలో అర్ధంగాక ఈ పుష్పక విమానం పిచ్చిద్రై పోతుంది...” అన్నాడు రసూల్ లాయర్లా కాలర్ సవరించుకుంటూ.
“అదీ నిజమే....” అంది లిల్టీం
166 విశ్వప్రసాద్
“నేనెప్పుడూ నిజమే చెబుతాను. ..” అన్నాడు రసూల్.
“అదిసరే! ఈ సమస్యను పరిష్కరించడమెలా?” అడిగింది మధు,
“అలా అడుగు చెబుశాను-” అని గొంళు సవరించుకుని “బ్రదర్స్ అండ్ సిస్టర్స్! మనందరం-మన లోకంకాని లోకాలకు వచ్చాం, మున్ముందు మంచి జరుగుతుందో, చెడు జరుగుతుందో తేలియదు. కనుక నునమంతొ కలిసి మెలిసి వుండాలి” అన్నాడు రసూల్,
“బాను. మనమంతా ఒకే మాటమీద వుండాలి” అంది మధు.
_ “ఒకే బాటలో నడవాలి” అన్నాడు రాబిర్స్,
మిగిలిన పిల్ల లంతా తలలు వూపారు. “యస్! మనది ఒకేనూటు ఒకే.బాట,” అన్నారు ఏక కంఠంతో,
“సో పైలెట్గా మనలో ఎవరో ఒకరే వుండాలి. మిగిలిన వొళ్ళంతా ఈ లోకంలోని వింతలు, విడ్డూరాలు చూడటంలో లీనమై పోవాలి కరెక్టేనా?”
“యస్ , కరెక్ట్!” అన్నాడు రాజా,
“కనుక, సువ్వు ఈ పుస్పకవిమ్టూనానికి “రిమోట్ కం[టోల్*లాంటి పైలెట్గా వండు, మేమంతా. వింతలు చూస్తుంటాం” అన్నాడు రసూల్.
మిగిలిన పిల్ధలతోపాటు దేవకన్యట కూడా చప్పట్లు కొట్టారు.
జక్క తృణం కళ్ళమూసుకషన్నాడు రాజా. “పూజనీయమైన పుష్ఫక విమాసమా! నమస్కారాలు, భవనాలథై నుండి నెమ్మదిగా, నిశ్శబ్దంగా ఎగురుళూ, దే వేంద్రలోకమంతా చూపించు మాకు” అన్నాడు.- మరుక్షణంలోనే విమానంలాంటి పుష్పక వాహనం గాలిలోకి లేచింది, తి
తొమ్మండుగురు పిల్లలు మైగరొతోసహా. పుష్పక వాషానంలో కూర్చుని అటు యిటూ చూస్తున్నారు. అక్కడి పరిసరాల గురించి వింతలు విడ్డూరాల గురించి ఏవైనా అనుమానాలు వస్తే దేవకన్యల్ని " అడుగుతు న్నారు. వెనువెంటనే వాళ్ళ సందేహాలకు సమాధానాలు చెబుతున్నారు-
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 167 అమన్మత, వ్రైభవి, ఇం్యద్రజల.
ఉన్నట్టుండి “రసూల్! అటు చూడు” అంది లిల్లీ.
ఆ పాప వేలితో చూపించిన వైపుకు దృష్టిని సారించాడు రసూల్. తెల్లని మళ్లెమొగ్గ ఆకారంలో ఏదో పెద్ద పర్వతం గాలిలో, తేలుకున్నట్లు కనిపించింది.
“జమ్ జట్కా! నీ బాట్ట్ హెయిర్లో పెట్టుకోడానికి ఆ మళ్ల మొగ్గ
0 ల 'తెమ్మంటావా?” అని అడిగాడు. “అది మళ్లైమొగ్గ కాదు. పర్వతం కాదు- నుళ్లేమొగ్గ ఆకారంలో న. మ! గక. వున్న "పెద్ద భవనం"”' అంది లిల్లీ,
“అలాగా!” అని “ఆంట్! ఆ భవనం ఎవరిది?” అమృతను అడి గాడు రసూల్,
"వైప భక్తితో, ఎన్నో పుణ్యకార్యాలు చేసిన ఓ మహాత్మునికి- మళ్లెమొగ్గలాంటి ఆ భపనాన్ని సృష్టించి యిచ్చారు 'దేచేం్యద్రులవారు చెప్పింది అమృత.
“ఎపరా నుహామ్నుడు?”' కిస్మిస్ అడిగింది.
క ప శయ
“అహర్నిశలూ భగవంకుని కొలుస్తూ, సమస్త జీపరాళుల | స్పును కోరిన సుహాత్ముడు. శతృవులకు కూడా కీడు జరగకూడదని -భావెం చిన పుణ్యాత్కుడు దేవునితో సమానమైనవాడు” వివరించింది ఇంద్రజ.
“నుక్ష్! ఆయన కధేమిటి ఆంటీ?” అంది లిల్లీ.
“చాలా "పెద్ద కధ " అంది వైభవి.
వోచెప్పు ఆంటీ! వింటాము” అన్నారు యిద్దరు ముగ్గురు పిల్లలు ఒకేసారి.
“ఆయన 'సేరు లింగేశ్వరుల, (పజా (శేయస్సుకోసం ఎన్నో పుణ్య కార్యాలు, దానధర్మాలు చేసిన మహావ్యక్తి. “మానవసేవే మాధవసేవ అని నమ్మిన విజ్ఞాని, 'వేదాంతి-ఎన్నోో ఆసుపష్యతులు, అనాధ శరణాలయాలు, పారళాలలు, దేవాలయాలు కట్టించిన దానకర్ణుడు. తర తరాలనుండి తనకు వచ్చిన ఆస్తులు, తన సంపాదన- సమస్టం (వజా(శ్రేయస్సుకు అంకితం నేసిన త్యాగమూర్తి”
168 విశ్వప్రసాద్
“సరే ఆంటీ! ఆయన చాలా గొప్పవారని ఒప్పుపంటాం, ఆయన చేసిన ఓ ఘనకార్యం చెప్పండి” అంది షీరీ.
కొన్ని క్షణాలపాటు గతాన్ని గుర్తు చేసుకుని యిలా చెప్పింది వైభవి.
“లింగేళ్వరులు నిష్ణాగరిష్టులై తమ స్వగృహంలో రా్యాత్రింబపళ్ళు పూజలు, దానధర్మాలు చేస్తుండేవారు. అంతేకాదు. తవు ఆవరణలో నిర్మించుకున్న శివాలయంలో. ఉదయం, సాయంకాలం, భక్తుల మధ్య ఓ రాతిమీద కూర్చుని పర మేళశ్వరుణ్ని పూజిస్తూ, తపస్సులాంటి ఏకా(గతలో మునిగిపోయేవారు. ఒకనాడు---
అర్థరాత్రి కావస్తోంది, భప్తలందరూ వెళ్ళిపోయారు. మందిర ద్వారాల బంధించి పూజారి తన యింటికి వెళ్ళ్గపలసిన సనుయం కూడా దాటిపోయింది. (పతి దినం ఆ సమయానికి తన భవనంలోకి వెళ్ళిపోయే వారు లింగేశ్వరుల. కాని, అనాడు బాసీమరం వేసుకుని, కళ్ళుమూసుకుని దీర్చ నిమగ్నతలో మునిగిపోయారు, ,
దీక్షలో, తపస్సులో నున్న ఆయనకు అంతరాయం కలిగించడం యిష్టంలేక్క తలపులు దగ్గర చేసి ఈన ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు పూజారి.
కొన్ని క్షణాల అనంతరం భళ్ళున తెరుచుకున్నాయి. గుడి తలు పులు,
ఆ శజ్దానికి తపస్సులాంటి దీక్షలో వున్న లింగేశ్వరులు కళ్ళు తెరి చారు,
అప్పటికే ఓ యువకుడు బాణంలా లోపలకు దూసుకువచ్చి, ఆయన కౌళ్ళముందు మోకరిల్లి వున్నాడు. అకోనినంక పరీక్షగా చూళారు -లింగేశ్వరులు, ఎవరో కత్తితో పొడిచినట్లు ఆ యువకుని భుజం నుండి ర _క్తం కారుతోంది. ఎవరతోనో పోట్లాడినట్లు అతని బట్టలు చినిగిపోయి వున్నాయి. ముఖ౦ అలసిపోయి వుంది. చలికి ఒణికిపోకున్నాడు. | తను కప్పుపన్న శాలన్హాతీసి- “జాబూ! ఎవరు నువ్వు? ఈ గాయా లేమిటి? ఏం కావాలి నీక” అని అడిగారు లింగేశ్వరుట,.
ప్విల్లలు- దేవుళ్ళు 169 నా పేరు త్యాగి. అలియాస్ మిత్ర అనే సమతారాపు... సమ సమాజ స్థాపసనకోసం కలలు కంటున్న ఆశళాజీవిని. అక్రమంగా ధనార్జన చేసిన ధనికుల్ని నిలువునా దోచుకుని పేద (పజలకు పంచిపెక్టు వారధిని. గొప్పవారిమని చెప్పుకుంటూ దొర్జన్యాలు చేసే దుర్మార్గుల గుండెల్లో గున పాలు దించే న్యాయవాదిని-” అన్నాడు ఆ యువకుడు,
“_-ళప్పు చేసిన వాళ్ళను శిక్షించావు. ఇందులో సీ తప్పేముంది?” లింగేశ్వరులు అడిగాడు,
“నేను తీ(వ్రవాదినని, నక్సలై టునన్మి దొంగతనాలు, దోపిడీలు చేస్తున్నానని రత్షక భటులు నేన్ను వెందిడిస్తున్నారు. "రెండు మూడు కణాల్లో ఈ దేవాలయంలోకి చొరబడతారు. నన్ను బంధించి “చిత్రహింసలు "పెడళారు” అని చెప్పాడు యువకుడు.
“సరే, ఇప్పుడు నీకు ఏం కావాలి”
“మీ శరణు కొవాలి. గర్భగుడిలో కెళ్ళి శిపలింగం వెనక దాక్కుం. టాను నేను.”
“సరే” అన్నారు లింగేళశ్వరులు ముక్తసరిగా.
“మరుక్ష్తంలోనే శివుని, వ్యిగహం వెనక్కివెళ్ని దాక్కున్నాడు ఆ యుపవపడు.. .” అని చెప్పి మధ్యలో ఆగిపోయింది వైభవి,
ష్ ఖ్ జి వ
“తర్వాత ఏమయింది ఆంటీ?” అని అడిగాడు రాజారాం- న్రైభవిని ఉద్దేశించి. ॥
“ఆ తర్వాత కధ నేను చెబుతాను” అంది ఇంద్రజ,
“చెప్పండి ఆంటీ ...” అంది షీరి.
“మందిరద్వారాట తెరుచుకుని ఎందరో రశ్షకభటులు ఆ యువకుడ్ని 'వెదుక్కొంటూ లోసలప వచ్చారు.
ఎంతో గౌరవంగా లింగేళ్వరులకు నమస్కరించి “ఓ దుర్మా ర్లుడు, హంతకడు ఈ మందిరంలోకి (పేశించాడు. ఎక్కడున్నాడతను?- అని (ప్రశ్నించాడు ఓ అధికారి,
అబద్ధం చెప్పకూడదు. కాని నిజం చెప్పలేని. పరిస్థితిలో వున్నారు
170 విశ్వప్రసాద్ లింగేశ్వరులు, ఆందుకే సమాధానేం చెన్నకుండా మొనం వహించారు. రక్షణ శాఖవారు దేవాలయమంళా గాలించారు. కాని గర్భగుడిలోకి “వెళ్ళలేదు, మరో అధికారి లింగేశ్వరుని దగ్గరకు వచ్చాడు. “అపరాధం చేసిన ఓ యువకుడు ఈ దేవాలయంలోకి వచ్చినట్లు హూ ఛటులు దూప. కనుక అతను ఈ మందిరంలో ఎక్కడో దాష్కన్నాడని అనుమానంగా పంది మాష్త, మీస మహాత్ములు- అబద్ధం ఆడరు, ఆ అపరాధి ఈ దేవాలయంలో ఎక్కడున్నాడో దయవేసి చెప్పండి” అన్హ్నాడు, “మీరు దేవాలయమంతా వెదికారు. ఇహ మిగిలింది గర్భగుడి ఒక్క_పే “అక్కడికి కూడా వెళ్ళి చూడండి” అన్నారు లింగేశ్వరులు, రక్షణాధికారులు, శటులు ఒకరి ముఖం మరొకరు చూసురున్నోప, కాని ఏ ఒక్కరూ లోపలకి అడుగు పెట్టలేదు, “కర్భగుడిలో దేవుడే వుంటాడు. దొంగలు వుండరు” అన్నాడు ఓ అధికారి, మౌనం వహించారు లింగేశ్వరులు, రక్షక భటుల్లో కొందరు మరోసారి సింహద్వారం దగ్గర కెళ్ళారు. నలువైపుల పరీక్షగా చూశారు, సింహద్వారం తలుపుల మీద కపు మర కలు కనిపించాయి, లా రక్షక భటులు ఆ రక్తపు మరకలు చూడటం గమనించారు లింగే శ్వరులు, వెంటనే తన గుండెల మీదకు చేయ సపెట్లాప, మెడలో రుద్రాక్ష మాల కింద వేలాడుతున్న శివలింగాన్ని పట్టుకున్నాడు, ఆ లింగంతోను, రుద్రాకలతోను మోచేతిమీద రాపిడి చేశారు. చర్మం పగిలి రక్తం విర జిమ్మింది, అదిమి పట్టుకున్నారు లింగేశ్వరులు, ఇంతలో సింహద్వారం దగ్గర కెళ్ళిన భటులు తిరిగి అక్కడికి వచ్చారు. సింహద్యారానికి రక్తపు మరకలు వున్నట్లు అధికారులకు చెప్పారు, గ ముగ్గురు అధికారులు లింగేర్వరుని వంక తీక్షణంగా చూళారు. శాంత గంభీర ముద్రను వహించి మోచేతిమీద నుండి చేయి తొలిగిం
పిల్లలు- దేవుళ్ళు [71 చారు లింగేశ్వరులు,
రక్తం కారుతున్న ఆయన చేతిని చూసి రక్షణాధికారులు వి(భాంతు. అయ్యారు.
“స్వామీ! మీకు సత్యా హింస శాంతి సిద్ధాంతాలుగల మవాత్ములని ఎన్నెన్నో పుణ్యకార్యాలు, దానధర్మాలు వేసిన మహా దాతలని మేము విన్నాము. కాని మా ఉద్యోగ ధర్మాన్ని విన్మరించలేక మీ ఏకా(గతకు భంగం కలిగ్రించాము దయచేసి మమ్మల్ని క్షమించండి” అని రక్షక దళం వారంతా ఆయన కాళ్ళమీద మోకరిల్లారు.
చిరునవ్వుతోనే వారందరినీ ఆశీర్వదించారు లింగేళ్వరులు,
పదే పదే ఆయనకు నమస్కరిస్తూ రక్షణశాఖ వారంతా బైటకి వెళ్ళిపోయారు.
కొంతసేపటికి గర్భగుడిలోంచి చైటకి వచ్చాడు సమతారావు అనే యువకుడు. లింగేశ్వరులు కూర్చున్న బండరాతి మీద తల బాదుకుంటూ--- “స్వామీ! మీకు చూపిన సహనం-త్యాగం- అనూహ్యమైనది. మీలాంటి మహాళ్ళుల్ని నేను యింతవరకు చూడలేదు. నా జీవితాన్న (పతాళనం చేసి- 'మోకొన్ని (పసాదించండి స్వామీ” అన్నాడు.
“*_-యువకా(గేశ్వరా! సను సమాజ స్థాపనకు యజ్ఞం చేస్తున్న _ నుహ తపస్వవి నువ్వు. కాని ఆ లత్యుసాధనక యితటల్సి హింసించవద్దు. సత్యా హింస శాంతి సిద్ధాంతాలతో నీ గమ్యాన్ని చేరుకోటానికి (పయ త్నించు. అదే సీ జీవితానికి మోక్షచాయ: మైన మార్గం” అన్నారు లింగేశ్వ శ్వరులు, ఆయన కాళ్ళకు వురోసారి ననుస్కరించి అక్కడి నుండి వెళ్ళి "పోయాడు సమతారావు.
ఇలాగే ఎంతోమంది జీవితాలను ఉద్ధరించిన మానవోత్తములు ఆయన.
అందుకే ఆయన మరణించగానే దేవేంద్రలోకానికి పంపించారు యమధర్మరాజులవారు.
“ భింగేశ్వరుల పుణ్యకార్యాలకు పురస్కారంగా ఆ "స్వేత భవనాన్ని సృష్టించి. యిచ్చారు దేవేం్యద్రులవారు. ఆ భవనంలో అష్టఐశ్వర్యాలూ
[172 విశ్వప్రసాద్
వున్నాయి” అని చెప్పింది ఇంద్రజ. .
ఆమె చెబుకుంపే లింగేశ్వరుని గాధ తమ కళ్ళ ముందు జరిగినట్లు అనిపించింది పిల్లలకు.
“ఇలాంటి పుణ్యపురుషుల కోసం సృష్టించిన భవనాలు యింకా పున్నాయా?” అని అడిగింది లిన్లీ,
“కోకొల్లలు” అంది అమృత,
ఆనందంతో పిల్లలంతా చప్పట్లు కొట్టారు.
ఆ లింగేశ్వరులులాగే చిత్త పద్ధితో, దైవభక్తితో (ప్రజాసేవ, సమాజ "సేవ, దేశసేవ చేస్తాను నేను” అన్నాడు రాజా,
“ఆయనలాగే దైవభక్తితో నా జీవితాన్ని గడుపుతాను. లాయరునైై అమాయకుల్ని, అవి వేకుల్ని చట్టాలనుండి కాపాడతాను”అన్నాడు రసూల్.
లింగేళ్వరుని పవిత్రమైన జీవిత గాధ పిల్లల హృదయాల్లో నాటుకు పోయిందని అర్థంజేసుకుని ఎంశో“ఆనండించారు అప్పరసటు.
త్
పాపపుణ్యాల గురించి "సత్యా హింస శాంతి సిద్ధాంతాల గురించి చర్చిస్తూ. ఈశ్వరుడు అల్లాః ఏస్ముకీస్తు. మహావీరుడు. మహమ్మద్ (్రవశ్త- గురునానక్- గౌతమ బుద్ధుడు మొదలయిన వారి గురించి తర్జన భర్ణనలు చేస్తున్నారు ఐదుగురు "మగపిల్లలు. ఆ దేవుళ్ళను, మహాత్ములను స్మరించుకుంటూ (ప్రార్థనలు చేస్తున్నారు నలుగురు అడపి నుం
వాళ్ళ వేదాంత ధోరణి? తార్కిక జ్ఞానం, మేధాశక్తి చూసి ఆశ్చర్య పోయారు వైష్ణవి, ఇంద్రజ, అమృతలు,
ఉన్నట్టుండి “కిస్మిస్! అదో వ్లయింగ్ సాసర్ మన భూలోకం నుండి చూసుకువచ్చి యిక్కడ తిరుగుతోంది” అన్నాడు హాట్.
“ఖది ఫ్లయింగ్ సాసర్ కాదు... ముద్దనుందారం” అన్నాడు స్వీట్
ట్.
పిల్లలు-దేపుళ్ళు 173
“నో అది స్లయింగ్ సాసరే .” ఛాలెంజ్ చేస్తున్నట్లు చెప్పాడు హాట్,
“నెవ్వర్ * సెంట్ పర్పెంట్- అది ముద్దమందార మే” అన్నాడు దృఢ కంరస్వరంతో స్వీట్,
వాళ్ళ వాదన విని “ఆంటీ! అది ముద్దమందార మా? వ్రయింగ్ సాసరా?ొ అమ్మృతను అడిగింది కిస్మిస్,
“అవి రెండూ కాదు .. అదొక మహా భవనం” చెప్పింది అమృత
“భవనమా? అందులో ఎవరుంటున్నారు ఆంటీ?” అడిగింది కిస్ మిస్.
“అటు చూడండి . మీకే తెలుస్తుంది" అంది ఇంద్రజ,
పిల్లలంతా ఆమె చూపించిన వైపుకి దృష్టిని సారించారు.
కింద కళ్ళకు విందు చేస్తున్నట్లు -పెద్ద నండనోద్యానవనం కనిపిం చింది. ఆ వనంలోంచి నవరత్న ఖచితమైన ఓ స్టికీ వైటప వచ్చింది నలుగురు దేవదూతలు ఆ పల్లకిని మోస్తున్నారు.
అందులో ఓ స్త్రీ కూర్చుని వుంది బంగారు ఛాయలతో వ్యజంలా “మెరిసిపోతోంది. ఎంతో అందంగా, పాలరాతి విగ్రహంలా బంగారు బొమ్మలా, ముద్దుగుమ్మలా వుంది.
ఆమె సౌదర్యం చూసి పిల్ల లరీతా ఆనందంతో చప్పట్లు కొట్టారు.
ఉత్సాళూంగా మౌొత్ ఆర్షన్ వాయించాడు రొబర్డ్*
“ఆంటీ! ఆ పల్లకీలో వున్న ఆంటీ ఎవరు?” అడిగింది లిల్లీ,
“ఆమె మహా పతివ్రత, పవిత్రతకు; పుణ్యకార్యాలకు మారు పేరు అమె.”
“ఆ బోయీ ఎవరు?”
“దేవదూతలు , " అంది ఇంద్రజ.
“భూలోకంలో పుట్టిన ఓ మానవ స్తీని- పల్లకీలో కూర్చోబెట్టి, ఇం(ద్రలోకంలోని 'దేవదూతలు మొయ్యడమా?” ఆశ్చర్యపోతూ అడిగింది మధు,
“ఆమె చేసుకున్న పుణ్యఫలాల వలన ఆమెక ఆ మర్యాదలు, వైభ
174 విశ్వప్రసాద్ వాలు కలగజేశారు దేవేంద్రులవారు.” ం
“వెరీ గుడ్! ఆ మహాతల్లి చేసిన ఘనకార్యాలేమిటి ఆంటీ” అడి గాడు రాబర్డ్
“ఆ దేవత పూర్తీ వివరాలు చెప్పండి ఆంటీ” అంది లిల్లీ.
“ఆమె పేరు సంజీవిని ఆమె తండ్రి శిఖామణి , ఆయుర్వేదంలో మహా పండితుడు ఆయన. మరణావస్థలోనున్న రోగులు కూడా ఎంతెంతో దూరంనుండి వచ్చి, ఆయన యిచ్చిన బొషధాట సేవించి, సంపూర్ణ ఆరో గ్యంతో తిరిగి వెళ్ళేవారు,
“సంజీవిని చిన్నప్పట్నుంచి తన తండ్రి దగ్గర. ఆయుర్వేదం నేదృ కుంది, ధన్వంతరిని మించిన వై ద్యశాస్త్రాన్ని జీర్షించుకుంది. అంతేకాదు తన మేధస్సుకు పదునుపెట్టి శస్త్రచికిత్సలో కూడా (ప్రవీబురాలయింది. అంధులకు నేత్రదానం, అంగవైకట్యలకు అవయవాలు సరిచేయడం, గుండెజబ్బులు, తదితర అవయవాల ఐలహీనతలను శస్త్ర చికిత్స ద్వారా సవరించడం, కాటుగాని, చెయ్యిగాని విరిగినా, తెగిపోయినా తిరిగి అతికించ డంలో (పసిద్ధికెక్కింది” అని అగింపీ ఇం(దజ,
“వెరీ భటటస్టింగ్....” అంది కిస్మిస్,
" “ఆమె జగదేకసుందరి. ఆమె అండాన్ని, ఆప్యాయతను, వృత్తి మీద భక్తి శ్రద్ధలను చూసేసరికి సగం రోగం నివృ త్తి అయ్యేది వ్యాధి (గస్తులప....
“ఎన్నో అనాధశరణాలయాలను, అంగవై కట్యల కోసం ఆ(శ మాలను, సయోపృద్ధుల కొరకు విశ్రాంతి భవనాలను, శిళుసంరక్షణ శకేందా అను మహిళాభ్యుదయ సంస్థలలను, కళ్యాణ మెంటపాలను నెలకొల్చిం ఏ:
“వూనవసేవకోసం తన మనసులోని అశయాలు, కోరికలు కౌర్య రూపంలో పెట్టిన తర్వాత దేశరక్షణ శాఖలోని మృత్యుంజయ అనే ఓ ఉన్నశాధికారిని వివాహం చేసుకుంది.”
“గుడ్, వెరీగుడ్,...” అంది మేరి,
“కాని, విధి వ్యకించింది. స్వదేశ సంరక్షణకోసం విదేశీయ శతు వుతో పోరాడుతుండగా మృత్యుంజయ రెండు కాళ్ళు, రెండు చేతులు శెగి
పిల్లల-దేవుళ్ళ 175 పోయాయి. కాళ్ళు, చేతులులేని మృత్యుంజయ మొండాన్ని తీసుకువచ్చి, సంజీవినికి అప్పగించారు . ,దేశ రక్షణొధికారులు .. వెంటనే తన కుడి చెయి కుడికాలు నరికి మృత్యుంజయునికి అతికించింది సంజీవిని!”
“మెగాడ్!” పిల్లలంతా ఒక్కసారిగా అరిచారు.
“అంకేకాదు---తన ఆస్థి పాస్తులన్నీ (వహీ డేయన్సువ అంకితం: చేసి, ఒక కాలు చెయ్యి లేని సంజీవిని-కాలు, చెయ్యి లేని భర్త మృత్యుం జయునికి సేవా సుశ్రూషలు చేస్తూ, చివరిదశలో తన ఒంటిమీదనున్న బంగారంతోపాటు మంగళసూ(త్రాలు కూడా అమ్మీ ఎంతోమంది కన్యలకు వివాహాలు చేసింది . అందుకే పరోపకారం, త్యాగబుద్ధిగల _ మహా పతి (వ్రతః పుణ్యవతి అయిన సంజీవినికి ఆ వైభవాలు, నుర్యాదలు (ప్రసా దించారు దేవేంద్రులవారు” చెప్పింది ఇంద్రజ.
సంజీవిని చర్మిత పిల్లల కళ్ళలో సుడులు తిరిగింది.
“ఆ మహాతల్లి పాదాలకు మా నమస్కారాబొ అని ఆమె రూపాన్ని మననులో తలచుకుని నమస్కరించారు పిల్లలంతా,
సెసంజీవిని మూతలాగే డాక్టరునై: రోగులకు సేవచేస్తాను నేను” అండి లిల్లీ.
“ళస్రచికిత్సలో పెద్ద డిగీ సంపొదించి, చక్కని రూపాన్ని ఇస్తాను నేను "” అంది షీరీ. .
“మిలటరీలో జేరి కెపెనో్ అయి విదేశీయ శత్రువుల నుండి మన దేశాన్ని కాపాడతాను నేను అన్నాడు రాజా.
మిగిలిన పిల్లలంతా సంతోషంగా తప్పట్లుకొట్టారు.
తతి
పున్నక వాహనం పిల్లలు కోరిన (ప్రకారం గాలిలో అటు-యిటూ ఎగురుతోంది, వాళ్ళ ఆజ్ఞ మేరకు మధ్య మధ్యలో నిలిచిపోతోంది, అప్పు డప్పుడు కిందకు దిగుతోంది.
అప్పటికే ఎగురుతూ, ఆగుతూ, దిగుతూ రెండుసార్లు ఇం(ద్రలోక మంశా తిరిగారు పిల్లలు,
176 విశ్వప్రసాద్ మూడోసారి తిరుగుతుండగా విశాలమయిస ఓ ఆటస్థలం కని పెంచింది పిల్ల లకు, అందులోనే ఓ ఆహారళాల కూడా పుంది, అంళా తొంగి తొంగి కిందకు చూశారు. కింద చిన్న ఛిన్న పిల్లల, పయసు మళ్ళిన వృద్ధులు ముసలమ్మలు రక-రకాల ఆటల ఆడుకున్నారు, = ఓ వృద్ధురాలు, పదేళ్ళపాప చదరంగం ఆడుకున్నారు. పృద్ధురాలి రాజును, మంత్రిని బంధించడానికి (ప్రయత్నిస్తోంది పాప. “చిట్టీ! మా రాజు, మంత్రి చాలా గట్టివాళ్ళః నువ్వు వాళ్ళను బంధించలేవు” అంది ముసలమ్మ. అంతలోనే ఓ పావును ముందుకు జరీపిటోనీ రాజు అట కట్టు .. అంటూ చప్పట్లు కొట్టింది పాప, ఆ పాపను ఎత్తుకుని ముద్దాడింది వృద్దురాలు. మరోచోట ట బాలుడు, వృద్దుడు మల్తయుదం చేస్తున్నారు. ఇంకోచోట ఇద్దరు పిల్లలు క[రసాము చేస్తున్నారు! మరికొంత దూరంలో కసరత్తు, క త్రిసాము చేస్తున్నారు పిన్నలు- పెద్దలు!! కొందరు అమ్మాయిల కళ్ళకు గంతలు కట్టుకుని దొంగాట అడు తున్నారు! మరి కొందరు బాలురు “గుడు . గుడు గుడు ” అంటూ చరుగిడి ఆడుళున్నారు! ఇంకా కొందరు వాటరు, బాలికలు కలిసి వైకుంఠ పాళీ ఆడుతున్నారు! కొందరు ఆడుతూ, పాడుతున్నారు! వాళ్ళ ఆట పాటలు చూసి ఉత్సాహంగా మౌత్ ఆర్షన్ వాయించాడు శాబర్ట్, “వైకుంఠానికి నేను ముందు వెళతాను” అంది ఓ పొప. “సీకంపే ముందు నేను వెళతాను” అన్నాడు ఓ బాబు, ఓ. “మీ ఇద్దరీకంపే ముందే నేను వైకుంఠాన్ని చేరుకుంటాను” అంది మరో పాప-వైకుంఠపాళీలోని పావు కదిలిస్తూ. మొదటి పాప అలిగినట్లు మూతి బిగించింది.
పృట్లల- డేపుళ్ళు క్షే?
ఆమె ముఖకివశికలు గమనించి, వాళ్ళ వెనక నిబచున్న ఓ సృద్ధుడు “అమ్మా! ఏ అఆటలోనైనా జయాపజయాలు 'దై వాదీనాటు శాంతించు” అన్నాడు.
వాళ్ళ ఆటలు, మాటలు అన్నీ అర్థంజేసుకున్నారు పుష్పక వాహ నంలో నున్న పిల్లలు, “స్టాప్ స్టాప్...” అంటూ చిన్నగా అరిచారు.
కింద జలుగుతున్న ఆటపాటలు చూసి మైగర్ కూడా సంతోషిస్తూ తోక ఆడించింది.
నురుక్షణంలోనే పుష్పక విమానం గాలిలో నిలిచిపోయింది.
“జమ్ జట్కా! నాకు చెరుగుడి బాగా తెలుసు. ఆ అటలో ఇంతో పరకు ఓడిపోలేదు. కిందకెళ్ళి చెరుగుడి ఆడుతున్న ఆ పిల్లలందర్నీ చిత్తు చిత్తు చేసేస్తాను” అన్నాడు' రసూల్ -కాలరు సవరించుకుంటూ.
“రుమ్ యర్కా! మన స్కూల్లోనే కాదు... ఆం(ధ్ర(సదేళ్లోని జూనియర్ చెస్ 'పెయిల్స్ కాంపిటీషనొలో వరుసగా మూడు సంవత్సరాలు గెలిచి హే్యేటిక్ చేశాను” అంది ఉత్సాహంగా లిల్లీ]?
“*క[రసాములో నన్ను మించినవాడులేడు” అన్నాడు రాబర్ట్,
పాటలు పాడుతూ, డాన్స్ చేస్తూ వాళ్ళందర్నీ ఓడిస్తాను” అంది మధు.
“క త్తిసాములో నాకు ఎన్నో బహుమతులు వచ్చాయి” చెప్పాడు హాట్,
“కసరత్తులో నాకంటే వస్తాదులేడు” అన్నాడు రాజా.
“వై కుంఠపాశీలో ఇంతవరకూ ఓడిపోలేదు నేను .. ” అంది షీరీ,
“పదండి వాళ్ళందర్నీ ఓడిద్దాం” అన్నాడు రాబర్డ్
“ఆంటీ! ఆ ఆట స్థలంలోని ఆటగాళ్ళతో ఆడాలని, వాళ్ళను ఓడించాలని మేమంతా ఉవ్విళ్శారుతున్నాము, పుష్పక వాహనాన్ని కిందకు దించండి” అన్నాడు రాజా.
“దింపుతాం! కాని కిందకు వెళ్ళిన తర్వాత వాళ్ళతో ఆడ్కి వాళ్ళను ఓడించాల'నే భావం కలగదు మీకు. వాళ్ళ చేతిలో ఓడిపోయి. ఎదుటివారికి
2
178 విశ్వప్రసాద్ తృప్తి కలిగించి తరించాలనిపిస్తుంది. ఆటగాళ్ళంత్నా ఒకరి చేతిలో మరొ కరు ఓడిపోవాలని డఉవ్విళ్ళారుతారు . పవిత్రమైన ఈ ఇం(ద్రలోకంలో త్యాగం, ఆత్మార్పణ తప్ప మరో భావం కలగదు” అంది ఇంద్రజ.
“అలాగా! అయితే వాహనాన్ని దింపవద్దు. ఇలాంటి విచిత్రాలు ముందు ముందు .యింకా ఎన్నెన్ని వున్నాయో చూద్దాం పదండి” అన్నాడు రాబర్ట్.
తికి
ఇంద్రలోకంలోని భపనాల 'పైస నెమ్మదిగా ఎగురుతోంది. పుష్పక వాహనం.
నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని, అటు-ఇటూ చూస్తూ ఇం(్రిలోకంలోని వింతలు గమనిస్తున్నారు పిల్ల ట. అప్పుడప్పుడు కొన్ని విచిత్రమైన వ్వార్హలు చెబుతున్నారు దేవకాంతలు. మధ్య మధ్యలో “పాట కావాలా? పళ్ళు కావాలా?" అని కూడా అడుగుతున్నారు.
“మనకి కళ్ళున్నాయి-చూస్తున్నాము "మనసుంది-ఆనందిస్తున్నాము మధ్యలో వీళ్ళ గోలేమిటి-” అన్నాడ్డ విసుగ్గా రసూల్.
“మసన భూలోకంలో విమానాల్లో ఎయిరొహో స్టెస్లు వుంటారు. అలాగే వీళ్ళ ముగ్గురు ఈ పుష్పక వీమానానికి ఎయిర్ హో జ్టైన్లు” అంది లిల్లీ, |
“గేస్ కొట్టకు, నువ్వెస్పుడయినా విమానంలో (ప్రయాణం చేశావా?" అడిగాడు రసూల్,
“నేన్స చెయ్యలేదు. మా అంటీ ఇండియన్ ఎయిర్ ల్లైన్స్లో ఎయిర్ హో స్టైస్గా పనిచేస్తోంది
“అలాగా!” అని ఓడిపోయిన లాయర్లా మరోవై పుకు తిరిగి పోయాడు రసూల్ చొక్కా కాలర్ దింపుకుంటూ.
ఫ్ వా వ
“అబ్బో-అబ్బో” అంది సంతోషంతో కిస్మిస్.
“ఏంట్లబ్బా ఆ విచిత్రం?” అడిగాడు రసూల్.
పినల్లలు-దేవుళ్ళు 179
“ఎంత పెద్ద పువ్వో అలా చూడు అంది. కిస్మిస్ వేలితో చూపిస్తూ.
గర్, హాట్లతోపాటు మిగిలిన పిల్ల౦0కా అటువై పుకు చూశారు.
చిన్న వూరంత పుష్పం వాళ్ళ కళ్ళకు విందు చేసెంది. పొద్దు తిరు గుడు పువ్వులా "అది గుండ్రంగా తిరుగుతుంచ్కే "రంగు రంగుల విద్యుత్ కాంతులు నలువై పులకు వెలువడుతున్నాయి. ఆ పుష్పాన్ని అందులోంచి వెలువడుతున్న కాంతులను చూసేసరికి పిల్లల మనసులు సంతోషంతో పొంగిపోయాయి.
“వండర్ ఫుల్ ప్లవర్” అంది లిల్లీ
“కాని అది లిల్లీవ్లవర్ కాదు” ఆ పృవ్వ్నకంటే నుజ్వే గొప్పదాని వన్నట్లు నూచించాడుు రసూల్.
అతని పొగడ్త విని మురిసిపోయింది లిల్లీ.
“ఆంటీ! ఆ పువ్వు పేరేమిటి?” అని అడిగింది ఇం(ద్రజను ఉద్ధేశించి,
“పారిజాతం” చెప్పింది ఇంద్రజ,
“ఆ పారిజాతం 'మా (గామంలోని పెద్ద చెరునంత వుంది. ఆ పృష్పాన్ని తల్లో పెట్టుకోవాలంటే, మూడు నాలుగువేల మీటర్ల ఎత్తుగల అమ్మాయిలు వుండాలి. ఆంటీ! అలాంటి అమ్మాయిలు ఇం(ద్రలోకంలో వన్నారా?” అనడిగాడు రసూల్.
చిన్నగా నవ్వింది వ్లై భవి, “లేరు . ” అంది,
“మరి ఇంత పువ్వు దేనికోసం, ఎవరికోసం సృష్టించదిడింది....?” జారిపోతున్న కళ్ళజోడు పట్టుకుని అడిగింది మధు,
“దేవేంద్రులవారి సతీమణి శచీదేవి అప్పుడప్పుడు ఆ పారిజాతం మీద నృత్యం చేస్తుంటుంది. ఆమె పాట, కాలిగజ్జెల మోత విని దేవరాజు కూడా ఆ పుష్పం మీదకు వస్తారు. ఇప్దరూ అడి, పాడి, అలసిపోయి; ఆ పారిజాతం మీద నిద్రపోతారు” చెప్పింది వై భవి,
“లిల్లీ! అర్ధమైపోయింది” అన్నాడు రసూల్.
“ఏమిటి అర్థమయింది?” అడిగింది లిల్టీ |
“*వెరీ సింపుల్! మన స్కూలు ఫిల్లిలంతా పిక్నిక్ని వెళ్ళినళ్లే,
180 విశ్వ(ససాద్ అప్పుడప్పుడు శచీద్దేవి, ఇంద్రుడు ఆ పారిజాతం మీదకు పచ్చి. కికెట్టో: పుట్ బాలో ఆడుకుంటారు” అన్నాడు రసూల్,
“అలాగా” అంది లిల్లీ వెక్కిరిస్తూ.
పుష్పక విమానం ముందుకు సాగురుంపే దారి పొడవునా చిన్న చిన్న పారిజాతంలాంటి వేలకొద్దీ పుష్పాట తోరణాల్లా వేలాడుతూ కని పించాయి,
“అవన్నీ ఏమిటి ఆంటీ?” అడిగింది కిస్మిస్.
“అవి కూడా పారిజాతాలే” అంది వై భవి,
“దేచేంద్రలోకంలో ఒకే ఒక పారిజాతం వున్నట్లు మనం కధల్లో చదువుకున్నాం. ఇప్పుడు ఇన్ని చిన్న చిన్న పారిజాతాలు ఎలావచ్చాయి?" అమాయకంగా అడిగింది కిస్మిస్,
“అప్పట్లో ఆ పారిజాతానికి పెళ్ళి అయి వుండదు. ఆ తర్వాత "పెళ్ళి చేసుకునేసరికి ఈ పిల్ల పారిజాళాలంతా పుట్టి వుంటారు” అన్నాడు హాట్, ౯
ఆ బాలుడి మాటలు విని అక్కడున్న పిల్ల లతోపాటు ముస్గుట్ దేవ కాంతులు కూడా చిన్నగా నవ్వారు,
శీలి
విమానంలాంటి పుష్పక వాహనం (పశాంతంగా ఎగురుతోంది.
తొమ్మిదిమంది పిల్ల లు ఉత్సాహంగా ఇంద్రలోకంలోని వై భవాన్ని చూస్తున్నారు.
వాళ్ళతోపాటు ఆనందంగా అటు-ఇటూ చూస్తున్నది మైగర్.
చిత విచిత్రమైన (ప్రదేశాలు, పక్షులు, వృషెలు, జంతువులతో అందంగా, ఆనందంగా, ఆహ్లాదంగా, మహాన్టై భవంగా వుంది డీవేంథో లోకం ఎటుచూసినా ఆ పిల్లలు కనీ-వినీ ఎడుగని వింతలు, విద్డూరోలు కనిపిస్తున్నాయి.
వాటి వివరాలు దేనకన్యలను అడుగుతున్నారు పిల్లలు,
వాళ్ళ సందేహాలు ఎప్పటికప్పుడు తీరుస్తున్నారు సురబాలలు,
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 181 ఇంతలో .కింద ఓ పెద్దప్యాత కనిపించింది,
“మెగాడ్! మా వూళ్ళో వున్న కిలోమీటర్ వై శాల్యంగల రామా- లఅయమంత పెద్దగా వుంది పాక *” అన్నాడు హాట్,
“పెద్ద పా(త్రలా వుంది, అదేమిటి ఆంటీ?” అని అడిగాడు వాట్.
“అది అత్సయపా(త” చెప్పింది అమృత.
“*అంపే ఏమిటి ఆంటీ? ఆ పొథటతలో ఏముంటాయి?” అని అడి గింది కిస్మిస్,
పోజీవితావసరాలకు కొవలసిన ఆహారపదార్థాలు: యితోర వస్తు... వాహానాలు, ఎవరికి ఏమి కావాలన్నా అ అక్షయపా(త్రలో వుంటాయి” అంది అమృత.
“*ఆ అక్షయ ప్యాత్రను అలా బహిరంగ (పదేశంలో వుంచితే, అందులోని ఆహార పదార్థాలు, తదితర వస్తువులు ఎవరైనా తీసుకెళ్ళి పోళతారుగా"ి అంది కిస్మిస్.
“ఎవరికి కొవలసిన వస్తువులు వారు నిరాటంకంగా తీసు కెళ్ళడానికే ఆ పాత్రను అలా బయట పెట్టీ వంచారు చీచేం[దుల వారు ” చెప్పింది వైభవి.
“సడ్! కాని, ఆంటీ! అందరూ. వచ్చి అందులోని పదార్థాలు వస్తువులు తీసుకెళ్ళిపోతే. ఆ పా(త్రంతా ఖాలీ అయిపోళుందిగా'” అంది లిల్లీ , ( |
గ చిరునవ్వు నవ్వింది వై భవి. “ఏవరు ఎన్ని వస్తువులు తీసుకెళ్ళినా, మళ్ళీ వెను వెంటనే అలాంటి వస్తువులతో ఆ అత్షయసా(త నిండిపోతుంది" అంది.
“భలే. బలే.” అంటూ లిల్లీ తో పొటు పిల్ల లంతా చప్పట్లు కొట్టారు
ఉత్పాహంగా తోక ఆడించింది గర్.
రిమోట్ కం(టోల్ లాంటి తన (బైణున్తో =. విమానంలాంటి ఆ పుష్పక వాహనాన్ని నడుపుకున్న రాణా కూడా. ఆ ప్యాతను చూశాడు. పిల్ళిలతోపాటు ఆ బాలుడు కూడా దానిలోని (ప్రత్యేకతలు (ప్రత్యక్షంగా
122 విశ్వప్రసాద్ చూడాలనుకున్నాడు. వెంటనే “పుష్నక వాహనమా! మా మిత్రులంతా ఆ అక్షయపాత్రను చూడాలనుకుంటున్నారు. ఆ పాత్ర దగ్గర కొంత'సెపు ఆగుదాం” అన్నాడు.
మరుక్షణంలో'నే పుష్పక వాహనం అకయపా(త ముందుకెళ్ళి ఆగింది,
పిల్ల లతో పాటు దేవకన్యలు కూడా ఆ వాహనం లోంచి కిందకు దిగారు
అక్షయ పాత "చుట్టూ ఓ మారు (పదక్షంణనేసి అలట -పైకెత్చి చూశారు పిల్లలు,
“మనకంసపే రెండు వందల రెట్లు ఎత్తున్నది ఆ పా(త. లోవల ఏమేమి వున్నాయో, ఎలా వున్నాయో చూడటమెలా?” రసూల్ని అడిగింది లిల్లీ.
“వెరీ సింపుల్. ..ఊపిరి బిగబట్టి పైకెగురు. లక్షణంగా ఆ అక్షయ
పాత్రలో వడతావ్ ,..” అన్నాడు రసూల్,
మూతి మూడు వంకర్లు లిప్పింది లిల్లీ,
“రసూల్ భాయ్! మళ్ళీ ఏం వచ్చింది మీ యిద్దరికీ. ...?” అడిగాడు రాజా,
“ఈ లిల్లీ పైకెగిరి ఆ పాత్రలో పడళాసంటుంది. అలా జరిగితే నేనేగా బైటకు తియ్యాలి....సరే తీశాననుకో....మరుక్షణంలోనే మరో లిల్లీ పుడుతుంది... అలా పుడుతున్న ఓ వందమంది లిల్లీలను బ్లైటకు లాగితే, మళ్ళీ ఓ లిల్లీపుడుతుంది. ఈ ఒక్క లిల్లీ గారి న్యూసెన్సే భరించ లేకుండా వుంచే, వందమంది లిల్లీలను ఎలా భరచాలో చెప్పు '(బదర్!” అన్నాడు రసూల్--లాయర్లా కళ్ళజోడు అటు యిటు 'సద్దకుంటూ.
ఆ బాలుని మాటలు విని రాజాతోపాటు సురబాలట కూడా నవ్వు కన్నార్ను
ా “మీలో ఎవరై నా అక్షయపాత్ర పెకి వెళ్ళాలనుకుంటున్నారా?” అడిగిందీ అమృత.
“బొను. మేమంతా వెళ్ళాలనుకుంటున్నాము” అంది లిల్లీ.
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 183 మరక్షణంలోనే తొమ్మిది నిచ్చెనలు అక్షయపా్య[త ముందు (ప్రత్యక్ష నుయ్యాయి.
ఐదుగురు దాలురు నిచ్చెనల మీద నుండి ఎక్కనారంభించారు.
“మీరూ ఎక్కండి.” అంది వైభవి.
“అంత్ష పైకి మేను ఎక్కలేము” అంది కిస్మిస్,
“సకే, చిగిరి అకయపా(త్ర మీదకు వెళ్ళాలని మనసులో తలచు కోండి.” అంది అమృత,
ఆ సురవాల చెప్పినశ్లు తసు కోరికను. వెళ్ళడించారు నలుగురు జొలికలూ.
మరుక్షణంలోనే శైగర్తోసహా నలుగ్రురు బాలికలు బాలురుకంటే ముందుగానే అకయపా(త్ర అంచుల మీదకు వెళ్ళి కూర్చున్నారు.
కొంత సేపటికి అతికష్టం మీద నిచ్చెన మెట్లన్నీ ఎక్కి. ఐదుగురు బాలురు- బాలికల్ని చేరుకున్నారు,
శీ జీ
ఇంద్రుడు, శచీదేపీ, బృహస్పతిః రరభు ఊర్వశీ మేనక, తిలో త్తమలు మంగత్రదిర్చిణం ముందు నిలబడి తదేకధ్యాన్నంతో చూస్తున్నారు,
ఫి గా భి ఖి
తొమ్మిదినుంది ప్ల్ల లుం కుక్కపిల్ల = ముగ్గురు అపవ్పఠసల అక్షయ పాత్ర అంచుల మీద కూర్చున్నారు. ॥
పాత్రలోకి తొంగి చూసింది నుధు, ఎన్నో వస్తువులు, వాహనాలు కనిపించాయి. “నేను పడుకునే పుట్బాల్ కావాలి." అనుకుని తిరిగి ఆ పా(తలోకి చూసింది.
ఆ పాప ఆడుకునే పుట్బాల్ ఆ పాత్రలో కనిపించింది. దానిని తీసుకుంటుండగా ఓ కుంకుమ భరిణె ఆ పాపను ఆకర్షించింది. దానినికూడా అందుకుని కళ్ళ్శకద్దుకుంది. అ(యత్నంగా మళ్ళీ ల పాతలోకి చూసింది. మరో బంతి, కంకుమ బరిణెలు మిలమిల మెరుస్తూ. కనిపించాయి. మీరు కోరిన ఏ వస్తువు తీసుకున్నా: వెనువెంటనే అలాంటి మరో వస్తువు ఆ
184 విశ్వపసొద్ పాత్రలో వుంటుంది" అని వైభవి చెప్పిన మాటలు గుప్తపపచ్చి తనలో శానే నవ్వుకుంది మధు. వక
"కేప్ సవరించుకుంటూ, తన దృష్టిని పా్యాతలోకి సారించింది బలం రంగురంగుల గాజుబో కనిపించాయి. మురిసిపోతూ కొన్నిగాజులు తీసుకుని తన జేతులకు వేసుపంది.
మరుక్షణంలోనే ఆమె తీసుకున్నన్ని గాజులు పాత్రలోకి చేరు కున్నాయి.
లిల్లీ తల పిన్నులు, కిస్మిస్ మైగరొకి (డెన్సు కోరుకున్నారు. మ
ఐదుగురు బొలురు*బూటులు, సాక్ఫ్ళులు, కేప్ల, వాచీలు, సతి గొలుసులు ఆంజనేయుని బిళ్ళలు తీసుకున్నారు
తర్వాత ఒకరి నొకరు చూసుకున్నారు. ం
“వెరీ సారీ! మనకు కావలసిన అసలు వస్తువులు మరచిపోయాం అన్నాడు రాజా, లా
“ఏమిటవి” అడిగింది మధు.
“ఎన్ని ఆటలాడినా, ఎన్ని పాటట పాడినా, ఎక్కడెక్కడ తిరుగు అన్నా చదువును నిర్హ శం చెయ్యకూడదు అని పదే పదే. చెప్పింది మన మేడం, గుర్తుందా” తీక్షణంగా అడిగాదు రాజా,
“వెరీ వెశీ సారీ బ్రదర్! మనం స్కూ్యూబ. విడిచిపెట్టి ఎన్ని సంవత్సరాలయిందో, ఎన్ని యుగాలు గడిచిపోయాయో తెలియదు , అల్లాః ఏస్ముపభూ, దేవుళ్ళారా, దేవతలారా! ఇంతవరకు మేము చదువు విషయం మరచిపోయినందుకు క్షమించండి" అంటూ పిల లంతా చెంపటు వసు కున్నారు, ౯
వాళ్ళకు తను గురువులు, చదువులు గుర్తుకు వచ్చాయని (గ్రహిం చారు సురజాలలు, “మీకు కాపలసిన పుస్తకౌలు తీసుకోండి . యిక్కడ చదువుకోవచ్చు” అంది అమృత.
వెంటనే పిల్లల తనుకు కాపలసిన పుస్తకాలు" నోటుబుక్కులు, పెన్నులు, స్కూల్ బేగొలు, యూనిఫాంలు తీసుకున్నారు,
“ఇంకా ఏం కావాలి అడిగింది వైభవి.
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 185 పలక, బలపం బ్యాగ్లో పెట్టి చానిని మైగర్ మెడకు శేలాడదీసి “ఇంకేమీ సద్దు.” అంది కిస్మిస్
వాళ్ళ మనసు మార్చాలని “అదుగో, అలా చూడండి ” అంటూ దూరంలో వున్న ఓ పెద్ద గిన్నె వైపుకు చూపించింది వై భవి.
పిల్లలంతా అటువై పుప చూళారు.
“ఏమిటది”” ఆశ్చర్యపోతూ (ప్రశ్నించింది షీరీ,
“అది అమృత కలశం ౫”
“అందులో అమృతం వుంటుందని, అది తాగితే ' మరణం వుండదని మా (గేట్ (గాండ్ఫాదర్ చెప్పారు. ఆ కలశంలో వున్నది ఆలాంటి అమృత'మేనా అంటీ?” అనడిగింది మధు.
గ. “దాదాపు అలాంటిదే” అంది ఇంద్రజ.
“పదండి చూద్దాం” అన్నాడు రసూల్,
పూజ దగ్గర 'పెస్టే రాగి గ్లాసులాంటి చెడవులా వన్న ఆ అమృత కలశం దగ్గరకు వెళ్ళారు పిల్లిం౦తా.
కిందకు మెట్లన్న దిగునుబావిలా ఎంతో పెద్దగా వుంది ఆ అమృత తోఈలశం,.
లోపల పాలో, సీక్ళ్, అమృత మో తెలియని తెల్లటి (ద్రవం చిన్న చిన్న కెరటాలను లేపుతూ అటు-యిటూ వూగుతోంది.
_ దిగుడు మెట్లున్న చెరువులాంటి ఆ అమృతకలశాన్ని చూసి పిల్లి లంతా ఉత్సాహంగా గంతులు వేశారు.
“మేము మా లోకం. విడిచిపెట్టి ఏన్ని సంవత్సరాలయిండో, ఎన్ని యుగాలు గడిచిపోయాయో మాకు తెలియదు. కనుక అంటీ! ఈ అమృత కలశంలో స్నానం చేసి శుచిగా శభంగా ఇంద్రుని దర్శనం శేసు స్రోటాము” అన్నాడు రసూల్,
“మీకు ఈత వచ్చునా?” అడిగింది అమృత.
“ఈత కర్రసాము, కత్తియుద్ధం, నుఖ్లయుద్ధం, నృత్యం, గానం-= అన్నీ వచ్చును” అన్నాడు రాబర్డ్.
“అయితే స్నానం చేసి రండి" అంది వై భవి,
186 విశ్వ(ససొద్ తమ చేతుల్లో వున్న పుస్తకాలు కొ త్తబట్టలు అమృతకలశం చుట్టూ "పెట్టి- పిల్లలంతా మెట్లమీద నుండి బావిలోకి దిగారు.
వాళ్ళతోపాటు మైగర్' కూడా కిందకు దిగింది,
వ ఫి ః్ ష్ |
ఎదురుగా పున్న ఇం(ద్రదర్చణంలో ఆ పిల్లల మనోభావాలు, పవిత్ర
మైన ఆశయాలు అర్థం చేసుకున్నాడు ఇం(ద్రుడు. తను పంపిన దేవకన్య లకు తోడుగా మరికొందరిని పంపాలనుకున్నాడు.
“రంభా! ఊర్వశీ! మేనకా! తిలో త్తన్లూ! మీర నలుగురూ, మరో యిద్దర్శ్ని కూడా తీసుకువెళ్ళి, మీ నృత్యగాన కళాసౌందర్యాలతొ ఆ పిల్లల మనసు రంజింపజేసి, సకలమర్యాదలతో యిక్కడికి తీసుకురండి” అని ఆజ్ఞాపించాడు.
శీలి
అమృతకలశంలో తృప్ప్టిగా _స్నానం చేసి పైకి వచ్చింది లిన్లీ,
ఆ పాప శరీరం తుడిచి, కొ త్తదిట్టలు ఇచ్చింది ఇంద్రజ,
తర్వాత షీర్కీ కిస్మిస్, మధులతలు పైకి వచ్చారు.
వాళ్ళకు తలలు దువ్వి, బట్టలు తొడిగారు దేవళ్లిన ఖలు.
ఆ తర్వాత ఒక్కొక్కరుగా ఐదుగురు జాలకులు పెక వచ్చారు.
వాళ్ళందరికీ దుస్తులు. వేసి పుస్తకాల బ్యాగ్లు వాళ్ళ భుజాలకు శగిలించారు.
ఒకరివంక సురొకరు చూసుకుంటూ ఉత్సాహంగా అందరూ ముందుకు బయలుదేరారు,
అదే సమయంలో రంభ, ఊర్వశి, మేనక, తిలో త్తమలు ఆడుతూ; పాడుతూ మేళతాళాలతో ఎదురుపచ్చారు.
వాళ్ళ ఆట-పాటలు చూసేసరికి పిల్లల్లో ఉత్సాహం పొంగిపొరలిందిం గొంళు సవరించుషని వాళ్ళతోపాటు పాడుతూ, ఆడనారంభించారు.
షీరీ పాట పాడింది.
రాదిర్చ్ మౌత్ అర్గన్ వాయించాడు,
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 147
తైగర్ తోక ఆడిస్తూ డాన్స్ చేసింది.
(ప్రశ్నల్లాంటి మాటలతో, మాటల్లాంటి పాటలతో అప్పరనలు, ప్టిఖలు పోటీపడుతూ, ఆడుతూ పాడుతున్నాటి. "
నృత్యం చేస్తూ అలసిపోయినట్లు రసూర్ మీదకు తూలింది రంభ.
అమెను పట్టుకున్నాడు. “మా నాయనమ్మ కూడా నీలాగే వుండేది. నడుస్తూ-నడుస్తూ నీలాగే తూలి నా మీద పడుతుండేది.. .” పాట పాడు తున్నశ్తే అన్నాడు రసూల్,
"కెమెరా క్రిక్ మనిపించాడు హాట్,
“నేను మీ నాయనమ్మలా కనిపిస్తున్నానా?” షాడుతూనే (పళ్నిం చింది రంభ.
“నిన్ను మా నాయనమ్మతో పోల్చుకున్నావో: ని నాలుక కొరిశేస్తా, హా మ్లూ (గ్రాండ్ మా కాలిగోటికి కూడా సరితూగదు-సీ అందం.”
మూతి తిప్పుకుంట్లూ పక్క_కెళ్ళిపోయింది రంభ,
రాబిర్డ్ని "ఎత్తుకుని ముద్దుపెట్టుకోటోయింది ఊర్వశి.
వెంటనే ఆమె ఒడిలోంచి కిందకు చుమికాడు ఆ బాలుడు- “శో... నో,..నో మా అమ్మకు, నాన్నకు, గురువులకు, సా మిితులకే పుంది- నన్ను ముద్దుపెట్టుకునే అర్హత” అన్నాడు.
ఎవరో కొరడాతో కొట్టినట్లు ఉలిక్కిపడింది ఊర్వశి.
రాజా దగ్గరకు వచ్చింది మేనకు “నా పేరు మేనక ” అంది గోముగా చిరునవ్వు నవ్వుతూ,
. “ఓహోహో, (గ్రేట్-గ్రేట్ (గ్రాంద్మా! మా ముత్తాతగారి అమ్మమ్మ సీ గురించి చాలా కధలు బొప్పేదట. ఎన్నో తరాల (కిందట విశ్వామి(తుని తపస్సు భంగం చెయ్యాడానికి భూలోకం వచ్చావట .. నువ్వు "కొప్పు అందగ_శ్రైవని, నాట్యగ శ్తేవని మురిసిపోతున్నావు. అవ్వ నీకంటే (బ్రహ్మాండంగా నాట్యం చేపేదట “అంతేకాదు మూడుసొక్లు విశ్వసుందరిగా ఎన్నికయిందట ఆమె పాట పాడితే (శోతలు ముద్దల పోయేవారట .. ఆమె అందం చూసి తమ జీవితాలు ధన్యమైనట్లు భావించేవారట.”
“అయితే మీ ముత్తాతగారి అమ్మన్ములా వున్నానా నేను?” చిరు
138 విశ్వప్రసాద్ కోపంతో అడిగింది మేనక, “అలా ఏలా పుంటావ్? మా ముత్తాతగారి అమ్మమ్మ కాలిగోటిక్ కూడా సరిపోవు, ఆవిడకం'టే ఎన్నో తరాలముందు పుట్టిన పండు మన లివి నువ్వు” అన్నాడు రాజా, “మేము దేవకన్యలం. ఎన్ని తరాలు గడిచినా, ఎన్ని యుగాట గతించినా మా అందం కరగదు, తరగదు, వాడిపోదు” అంది మేనక “పోయి అద్దంలో చూసుకోండి- మీ ముసలి ముఖాలు.” , రాజా మాటట విని , వులిక్కిపడ్డారు 'దేవకన్యలు, అంతవరకూ పుత్సాహంగా ఆడుతూ, పాడుతూ పిల్లల (పశ్నలకు ఆటతోనో, పాట తోనో సమాధానం చెబుకున్నవాళ్ళు చటుక్కున ఆట-పాటలు నిలిపి ఎసి నిలబడిపోయారు. “ఒసే రంభా! నా ముఖం వాడిపోయిందా? పండు ముసలిదానిన్వై పోయానా నేను? " అనడిగింది దిగులుగా మేనక.
“ఎవరన్నారు?” అడిగింది రంభ.
“ఆ పిల్లోడు” అంటూ రాజా వైపుకే చూపించింది మేనక.
“ఏమన్నాడు?”
“నేను వాళ్ళ నాయనమ్మ కాలిగోటికి కూడా సరిపోనన్నాడు.”
వాళ్ళను అక్కడనుండి తరిమేయాలన్న భావంతో “భౌయ్- భొయ్' మంటూ అరిచింది మైగర్,
దాని, బారినుండి తప్పించుకుని, ఓ పక్కకు వెళ్ళి ముందు వచ్చిన అన్ఫుత, వై భవి, ఇంద్రజలు, తర్వాత వచ్చిన రంభ, ఊర్వః$: మేనక, తిలో త్తమలు మరో యిద్దరు అప్పరసలు అంతా కొన్ని క్షణాలపాటు తమలో తాము నం(పదించుకున్నారు.
“పిల్లలతో రాజీపడదాం” అంది రంభ
గత్యంతరం లేక అంతా అంగీకరించారు.
తొమ్మిదిమంది అప్పరసలు తొమ్మండుగురి పిల్లల మెడల్లోను పూల మాలలు వేశారు. వాళ్ళ గెడ్డాల పట్టుకుని “మీ అమ్మలు, అమ్మమ్మలు, నాయనమ్మలు, మీ ముళ్తైతగారి అమ్మమ్మలు మాకంకే అందగ శ్తెలని ఒప్పు
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 189 కుంటున్నాం ” అంది ఊర్వశి.
ఎగిరి గంతేసింది మైగర్,
“అద్దిరబన్నా! అలా దారికి రండి” అన్నాడు సంతోషంగా రసూల్.
ఉత్సాహంగా మౌత్ అర్షన్ వాయించాడు రాబర్డ్,
“ముఖ్యమైన విషయం . ” అని అగింది రంభ.
“బెప్పండి” అంది షీ,
“మా 'దేవేంద్రులవారు మీకోసం నిరీక్షిస్తున్నారు , వెళదామా?” అనడిగింది తిలో త్తమ,
“ఈ పగటి వేషాలు: దొమ్మరసాని ఆటలు, పోకిరీ పొటలు ఇవేమీ లేకుండా, మీరు ముందుగానే ఈ విషయం చెప్పివుంటే ఎంతో బాగుండేది. పవండి వెళదాం” అన్నాడు రాజా,
గా! గా. గా గ్!
తొమ్మిదిమంది పిల్లలను తీసుకుని- దేవకన్యలు సభా భవనాన్ని సమీపిస్తున్నట్లు మం(తదర్పణంలో చూశాడు ఇందుడు, “ప్రాణేశ్వరీ! సీ గర్భంలో జన్మించదగిన ఆ తొమ్మిదిమంది పిళ్లలు ఇక్కడికి వస్తున్నారు. వాళ్ళకు ఎదురువెళ్ళి స్వాగతం చెబుతూ; (ప్రేమానురాగాలతో మన కొలు వుతు తీసుకురా” అన్నాడు ఇం(ద్రుడు,
“ఆజ్ఞ (ప్రభూ!” అంది శచీదేవి,
శీల
అద్వితీయ అందాలరాశి శచీదేవి అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ తొమ్మిదిమంది పిల్లలకు ఎదురు వచ్చింది.
ఆమె ఒక్కొక్క అడుగు ముందుకు వేస్తుంటే- కాలిగడ్జెలు ఘల్లు ఘఫ్లు నుంటున్నాయి.
కళ్ళు కలుస పువ్వుల్లా కనిపిస్తోన్నాయి.
నుదుటి కుంళకమబొట్టు అరుణార్నుణ కాంతుల్ని వెదజల్లుతూ సూర్య వింబంలా (పకాళిస్తోంది.
ఆమెలో మూ ర్తీభవించి వున్న సౌందర్యానికి, ఆ సౌందర్యంలోని
తేజస్సుకు ఆమె ముఖ కసళికల్లో కళ-కళలాడుతున్న పవిత్రతకు, చిరు సవ్వుట చిందిస్తున్న ఆమె "పెదపుల్లోని. అరుణకాంతికి- ముగ్ధ్గులైపోయారు పిల్లలు. ఆమెను చూస్తుంయే, (పతి ఒక్కరికితమ అమ్మే ఎదురుగా నిలబడి నట్లయింది.
“జాలకులారా! బాలికలారా! స్వాగతం, సుస్వాగతం!!” అందూ ఆమె తమ ముందుకు వస్తుంటే, తమ తల్లే పిలుస్తున్నట్లు అనిపించి తొమ్మిదిమంది పిల్లలు పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి, సాష్టాంగ నమస్కారాలు చేశారు.
అతను యింకా ఏదో చెప్పటోతుండగా-
ఒక్కొక్కర్నీ పైకి లేవదీసి ఎత్తుకుని ముద్దులాడింది శచీదేవి.
“అమ్మా! మాతా! సీకు శత్రక్రోట్రి నమస్కారాలు" అన్నాదు పిల్ల లంతా,
“మీకు శుభం కలుగుగాక” అని, ఆశీర్వదిస్తూ చిరునవ్వు నవిఇంది శచీదేవి | మ్ వ్ వ్ ఈదుకున్నట్లు పంచభక్ష్య పరమాన్నాలు తింటున్నట్లు అనిపించింది ప్ల అకు, తన్మయత్వంతో నిర్నిమేష దృష్టితో ఆమెనే చూస్తూ శిలాప్రతిమల్లా నిలపడిపోయారు! ౫
“బిడ్డలారా! ల 'దేచేంద్రులవారు మీకోసం నిరీక్షిస్తున్నారు.” అంది శచీదేవి.
_ “పదండి, పదండి” అన్నాడు రాజా;
“పదండి” అన్నారు మిగిలిన పిల్లలు,
“రండి” అంది దారి చూపుతూ శచీదేవి,
ముగ్గురు ముగ్గురు చొప్పున జటపటాల్డు వేసుకుని ఆమెను అనున రించారు పిల్లలు,
వారి వెనక - సురబాలలు, రంభ ఊర్వశి మేనక, తిలో త్తమలు నడవనారంభించారు,
ఖ్ వు ట్ల వ్
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 191 రసూల్, రాబర్డ్, లిల్లీలు జంటగా నడుస్తున్నారు, ఆనందోత్సాహాలతో మౌత్ ఆర్గన్ వాయిస్తున్నాడు తాబిర్డ్. జాద్ద్ హపోయిర్ సవరించుకుంటోంది లిల్లీ, కక్కపిల్లను ఎత్తుకుని దువ్వుతోంది కిస్మిస్, తనచుట్టూ తానే తిరుగుతూ కెమెరా 'క్లిక్-ర్లీక్' అనిపిస్తున్నాడు
హాటా ఉన్నట్లుండి ఏదో గుర్తుకు వచ్చినట్లు “జమ్ జట్కా!” అన్నాడు ఉత్సాహంగా రసాల్, జారిపోతున్న కళ్ళజోడు సవరించుకుంటూ, “ఏమయింది రుక్ యుర్థా!” అంది లిల్లీ. (| “ఇంద్రుడు చంగదుడిలా-చాలా అందంగా వుంటాడట. “అయితే ఏమంట?” “మా (గాండ్ ఫాదర్ దావూద్మియా, దేవేందద్రునికంశే అందంగా వుండేవాడ్రట “ఉంపే ఏమంట?” విసుగ్గా అంది లిల్లీ. ఈ ఇంద్రుడు మహేర(ద్రలాగే- "షం(ద్రజారి విద్యలన్నీ మా . ౌండ్ఫాకి కూడా తెలుసట . * అవా?” అళ్బర్యపోళూ (ప్రర్నించింది లిల్లీ, యస్, 7 అన్నాడు రసూల్. “రణ ింతవరకు వాళ్ళతో జటాపటాలు వేసుకుని నడుస్తున్న రాబర్జ్ వై ల్భాయ! మి 'గాండ్ ఫాదర్లాగే. నీకు కూడా ఇం్యదజాల- =. గాంధద్రజాల విదకిలు శేలసా?” అని అడిగాడు. ( అన్లి కారంగా నవ్వి “(బదర్! ఆ తాతకు మనపడినేగా న ల్ మె లర్ పైకెత్తాడు రసూల్- వారసత్వంతో ఆ విద్యలన్నీ ఇట్లు, కూడ్షా గార్! రసూర్ భాయ్! నిజం పప్పాలంటే మా (గౌండ్ పాస్ట్ క పృ 'మెజీషీయన్ ఏన న్నో [టిక్కులు: జిమ్మిష్క్మలు: కర చేసేవాడు మ నికి వేలకొద్దీ (పేకకులు వర్షం ు.. ఆయన మేజిక్షోలు చూడ్డా ద్దీ అన్నాడు రాబర్డ్,
192 విశ్య(ప్రసొద్ “యుమ్త్ యర్ధా! మీ తాతగారు ఏమేమి మేజిక్కులు చేసేవా? రసూల్ని అడిగింది లిల్లీ, “చింపిరి తల, చినిగిన బఐట్రలు, చుప్పనాతి ముఖం వున్న సీలాంటీ రా అమ్మాయిని ళా అటి అతను చెప్పిసట్లు తన ఆకారాన్ని వూహించుకుని ఉలిక్కిపడ్డేది లిస్డి. మూతి ముడుచుకుని “దర్ రాబర్ట్! నాది చింపిరిళలా?” అని అడు గుతూ తన వాట్ట్ హేర్ చూపించింది. ఇక
“న్లో నెవ్వర్! సి బాబ్జ్ హేర్ చాలా అందంగా పుంటుంది
అన్నాడు రాబ్ర్చ్, ఃం
“నా బట్టలు చిరిగిపోయి వున్నాయా? నాది చుష్ననాతి ముఖమొ? మళ్ళీ అడిగింది లిల్లీ.
46 లం నూ
నోనో,.. ఈ అప్పరసలందరికం కే అందంగా వుంటుంది ముఖం ...” అన్నాడు రాబర్డ్,
“అయితే, ఈ రుష్ యుర్జాగారికి చత్వారం ఎక్కువయింది. ఆ కళ్ళ చాలు పారేసి, కాళ్ళ జోచ్ళుతీసి కళ్ళకు తగిలించుకోమను” అంది చిరు కోపంతో లిలీ.
ఈక, గ అక్ష నీ
వండర్ ఫుల్ జోక్స్ _..” అన్నాడు రాబిర్డ్- మౌత్ అర్లన్ వాయిస్తూ.
“కోపగించుకోపద్దు లిల్లీ ! ఉదాహరణకు నీ పేరు చెప్పాను అంతే” అన్నాడు రసూల్,
“సూ (గ్రాండ్ ఫాదర్ దావూదొమియా రోజుకో కొ త్తవూరు వెళ్ళే వారట. పూరు మధ్యలో మో, గారడీ పెళ్టువారట. (కేక్షకుల్లోంచి నీలాంటి అమ్మాయిని, తను నిలుచున్న శ్ఫేజిమీదకు తీసుకు వెశ్ళేవారట.,.” అన్నాడు రసూల్. చె
ఊరు మధ్య స్టేజీ, దానిమీద ఇంద్రజాలకుడు దావూద్ మియా, చుట్టూ (గేక్షకులు, వాళ్ళమధ్య తను, తనను దావూద్ మియా 'ఫేజిమీదకు ఠీసు 'కెళ్ళడం- తన కళ్ళముందు జరుగుతున్నట్లు వపూహించుకుంది లిల్లీ,
“తను తీసుకెళ్ళిన నీలాంటి అమ్మాయిని; ఫ్రేజిమీద కూర్చోబెట్టి
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 193 శీ "ెద్దబుట్ల మూత్ర తీ-సేవారటి...: అటు-ఇటూా తిరుగుతూ ఓ పాట పాడి ఐదు నిముషాల తర్వాత బుట్ట తీసేవారట....అందులో .ఏముండేదో తెలుసా?”
“ఏముండేది?”
“కోతి ...” |
“థూ! నేను కోతినా? జొనులే....ఆ అవ్పరసలను చూసిన నీ పాడ్డు త్ళ్ళకు శేను కోతిలాగే కన్ధిపిస్తాను....ముందు ఆ కళ్ళద్దాలు తీసి పారేయొ” అంది రుసరుసలాడుతూ లిల్లీ. _
“కోపగించుకోకు లిపీ! అవంతా మా తాత చేసిన మేజిక్....ఆ తర్వాత ఏమయిందో విను, పురి” అని కళ్ళజోడు తీసి, చొక్కాతో ముడుచుకుని, మళ్ళీ పెట్టుకున్నాడు రసూల్.
“అబ్బా! నీ న్య్యూసెన్సు:. సస్పెన్సు భరించలేను. ఆ తర్వాత పముయిందో చెప్పు” అంది లిల్లీ.
“అలా అడుగు చెబుతాను....౮ తర్వాత కోతిమీవ మష్మీ బుమూసా వది పదిహేను నిముషాలు చిన్న చిన్న మేజిక్లు చేస్కి బుట్లనుతిస వారట- బుట్టకింద---మొదట కూర్చున్న నీలాంటి అమ్మాయి కై తలతో, నుంచి బట్టలతో, అందంగా అలంకరించుకుని అప్సరసలా లేచి నిఆ బడేదట....”
“అంతవరకు ఆ అమ్మాయి ఏనుయ్యేది? ఎక్కడుండేది? ఎక్కడ అలంకరించుకునేది??---నమళ్ళీ ఎలా 'ఫ్టేజిమీదకు వచ్చేది?” ఆశ్చర్యపోతూ అడిగింది లిల్లీ.
_ “సిస్టర్ లిల్లీ! ఆ టాప్ సీ(కెట్ నేను చెబుతాను” అన్నాడు రాబర్ట్- మౌొత్ ఆర్లన్ వాయిస్తూ, స అతనివంక (పళ్నార్ధకంగా చూసింది లిల్లీ,
“నిజం చెప్పాలంటపే, నీలాంటి ఆ అమ్మాయి రసూల్ తాతగారి శిష్యురాలే _ఆయసతో ఏమీ సంబంధం లేసట్లు (యేకకుల్లొకి వెళ్ళి కూరు నేది. రసూల్ లొతగారు ఆ అమ్మాయిని (చజుకస్తాక్పు ర కుతజప్పోల ఆంటీ
104 విశ్వ్యపసాద్ బెంచీలతో ఏర్పాటు చేసిన స్టేజిమీద కూర్చోబెట్టి, ఓ బుట్ట మూతేసేవారు... ఇహ అసలు సీ(శైట్ ఏమిటంపే-ఆ ఫొప కూర్చున్నచోట ఆమె ఫ్రేజి లోపలకు దిగడానికి సరిపోయేంత చెక్క. పక్కకు తొలిగిపోయేది. అ ఖాళీ స్థలంలోంచి కిందకు దిగి, (డ్రస్ మార్చుకుని చక్కగా అలంకరించు కుని తిరిగి స్టేజి మీద (సత్యతమయ్యేది.
రసూల్ భాయ్ (గ్రాండ్ ఫా మీసాలు, గడ్డాలు దువ్వపంటూ: ఆ "పాపను (పేక్షకులకు చూపించి మురిసిపోయేవాడు. ఆ వింత చూసి (ప్రేతకు లంతా చప్పట్లు కొడుతూ చిల్లర డబ్బులు విసిరేవాడ, కాని మా (గాంద్ ఫాదర్ యింకా యింకా గొప్ప మేజిక్స్ చేసేవాడు.”
“ఏం చెసేవారు?” అడిగింది కుతూహలంగా లిల్లీ.
“| పేక్షపల్లోనుంచి నీలాంటి అమ్మాయిని స్టేజమీదకు తీసుకొచ్చే వారు. పక్కనున్న యినపరేకల పెళ్లై తెరచి "పెద్దలందరికీ చూపించేవారు ఓ పెద్ద మనిషిని 'స్టేజీమీదకు పిలిచేవారు ---పెట్టుమూసి ఆ అమ్మాయిని పెష్టైలో కూర్చోబెట్టి ఆ పెద్దాయనచేత తాళం వేయింజేవారు....ఆ తరు వాత “ఈ పాపను పావురాన్ని చెయ్యనా, చిలకగా మార్చనా, కుక్కను చెయ్యభా, కోత్సిగా మార్చనా, ప్పలిని చెయ్యనా” అని అడీగేవారు. (ఫేక్ కులు ఓ జంతువు పేరు చెప్పేవారు. వెంటనే తన పక్కనున్న పెద్దనునిష్ని చేత 'ెప్టై తాళం తీయించేవారు మా తాత, 'పెళ్టైలోంచి---౮ "పెద్దననిషి మీదకు ఎగిరేది (పేక్షకులు కోరిన జంతువు. (పేకకులంతా.ఆ దృశ్యాన్ని చూసి చప్పట్లు కొడుతుండగా ఆ జంతువుని పట్టుకుని, 88౧ "పెళ్టైలో పేసి తాళం 'వేయించేవారు....కొన్ని నిముషాల తర్వాత పెట్టి తెరిచేసరికి ఆ అమ్మాయి లేచి నిలబడేది--సంతోషంతో కరతాళధ్వనులు చేస్తూ నోట్లు విసీరేవారు (ఢేకకలు, కాని మా (గ్రాండ్ ఫా కోప్రో దేకాలకో---'నేను నిన్ను జంతువుగా మారిస్తే నా ఆజ్ఞను ధిక్కరించి మళ్ళ్ సీ రూపు దాలు స్తావా? నా ఇంద్రజాల విద్యను అవమానిస్తావా-! అంటూ ఆ అమ్మాయి తల నరికేసేవారు....తల; మొండెం వేరయిపోయీవి....”
తన తల తెగిపోయినట్లు--”*ఓ మైగాడ్!” అంటూ చిన్నగా అరి చింది లిల్లీ, "
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 195 “అదంతా మేజిక్కే....(పేక్షవలు కోరగా కోరగా-తిరిగి తలను, 'మొండాన్ని కలిపి ఆ పాపను (ప్రాణాలతో నిలబెప్టేవారు మా (గాండ్ ఫా.” అన్నాడు రాబర్డ్. “యువర్ (ౌండ్ ఫొ ఈజ్ వెరీ 'గేట్....ఆ విద్యలన్నీ నీక తెలుసా” అని అడిగింది లిల్లీ. “సాక్షొత్తు ఆ తాతగారి మనవడినే కదా నేను” అన్నాడు రాబర్డ్, ఇంతలో---- “మనం దేవేందద్రులవారి సభా మందిరంలో (ప్రవేశంచటోతున్నాం” అంది ఓ అప్పరస, కళ్ళు పెద్దవి చేసుకుని పిల్లలంతా ముందుకు చూశారు, శో ఇంగదుని సభాభవనం- దేవగణంతో నిండి వులది. దిక్సాలకులందరూ తమ తమ ఆసనాల్లో ఉపనిస్హులై వున్నారు, సురజలలు రంభ, ఈర్వశి మేనక, తిలోత్తమలు, తొన్ముండు గురు పిల్లల్లో సహా దేవేంద్రుని సభోనుందిరానికి చేరుకుంది శచీదేవి. పిల్లలో కలిసి- మెలిసి ఆడుతూ-పాడుతూ వస్తున్న శచీదేవిని చూసి దిక్సాలకులు, మం(త్రిసామంతులు, దండనాయకులు, పురోహితులు, కుబేరుడు బృహస్ప్బతితో పాటు దేవేంద్రుడు కూడా తన సింహాసనం మీదనుంచి లేచి పిల్లోలకు స్వాగతం చెప్పాడు. ఇంద్రుని అందాన్ని, ముఖంలోని తేజస్సును, చూపులోని రాజసొన్ని తిలకించి ముగ్ద్గులైపోయారు పిల్లలు, కళ్ళజోడు. చక్కగా సవరించుకుని ఆరాధనగా ఇంద్రుని వంక చూసింది మధు. | "తఈన (డ్రాయింగ్ బుక్లో- రెండు క్షణాల్లో ఇంద్రుని చిత్రం గీశాడు రాజ్రా చేతిలోని కెమెరాతో ఇం(ద్రుని-ఫోటో తీశాడు వాట్,
196 విశ్వప్రసాద్ లాయరు ఓ జడ్డివంక చూస్తున్నట్లు -నిటారుగా నిలుచుని ఇంగదుని మ్దకు దృష్టిని సారించాడు రసూల్. జ కుక్కపిల్ల ను దువ్వుతూ ఇంగుణ్ని చూసె తరించిపోయింది కస్ మిస్,
ఆనందాన్ని పట్టలేక మౌత్ ఆర్గన్ వాయించాడు రాబర్ట్,
మిగిలిన పిల్ల లు సంతోషంతో మునిగిపోయి---అని మేష దృష్టితో ఇంద్రుని సుందర రూపాన్ని చూస్తూ వుండిపోయారు.
పిల్ల లంతా తన్మయత్వంతో వున్నట్లు గమనించాడు రాజా,
6 న! ౧౦
“జై జై మహేందదా! అన్నాడు.
వెనువెంటనే పిల్లలంతా కలిసి ముందుకెళ్ళి ఇంద్రుని పాదాలు కాకి కళ్ళకడ్దుకున్నారు. తర్వాత సాష్టాంగ నమస్కారాలు చేశారు,
షిల్లల్ని పైకి లేవదీసి “ముద్దు బిడ్డలారా! మీ తోరికలు. సిద్దించు.
ణీ యు చి గే వే గాక అన్నాడు దేవేంద్రుడు.
ధన్యవాదాలు చెబుతున్నట్లు పిల్ల లంతా మరోస్తారి ఇంద్రునికి నమస్కరించారు,
అఆ సభా మందిరంలో వున్న పెద్దలందర్నీ ఆ పిల్లలకు పరిచయం
న! యి చేశాడు మహేంద్రుడు.
అందరికీ నమస్కరించి, బృహస్పతికి సాష్టాంగ (ప్రణామం చేశారు పిల్లలు,
“మీనంటి మేధావులు-ముల్లోకాల్లోనే కాదు-పధ్నాలుగు లోకాల్లోను లేరని చెప్పారు మా గురువులు.. మీకీ కోటి కోటి శతకోటి నమస్కా_ రాలు....” అన్నారు రాజా మధులు ఏకకంరంతో.
చిరునవ్వు నవ్వాడు బృహసృతి.
“మీ గురువులు మీకు బాలా చాలా విషయాలు జబోధించారని, లోక జ్ఞానాన్ని నూరి పోళశారని, మీరు (ప్రశ్నలవర్షం _ కురిపించి యమధర్మ రాజును ఓడించారని విన్నాను
అని బృహస్పతి ఇంకా ఏదో చెప్పటోతుండగా-చిడతలు వాయిస్తూ, తంబుర మీటుతూ ఆ సభావందిరంలో (సత్యక్షమయ్యాడు నారదుడు,
పిల్లలు-దేవుళ్ళు 197 అతన్ని చూసి---“అంకుల్ ! నమస్తే....” అన్నారు పిల్ల లంతా ఉత్సాహంగా.
చిరునవ్వుతోనే ఆ చిన్నారుల్ని ఆశీర్వదించాడు నారదుడు.
“నారాయణ-నారాయణ! ఈ పసికందులకు యనుధర్మరాజును ఓడిం చాలనే ఉద్దేశ్యంలేదు....ఈ పిల్ల లకంకే. తాను చాలా గొప్వవాడని-తన గొప్పతనాన్ని నిరూపించుకోవాలని, “మీరు ఎలాంటి (ప్రశ్నలు అడిగినా సమాధానాలు చెప్పగలం” అని సవాలు చేస్తూ మీసం = దువ్వారు''*'చివరశు పిల్లలు అడిగిన పది 'సశ్నల్లో ఒక్క- (వ్శ్నకు కూడా సమాధానం ఇప్ప లేక -తల[కిందులయి, చిత్తు చిత్తుగా ట్లడిపోయి: మీసాలు దింప్పకున్నారు యమధర్మ రాజులవారు....” అన్నాడు
“అది సరే, నారద మహర్షీ! ఇప్పుడు మేము కొన్ని (పశ్నలు అడుగుతాను....ఈ చిన్నారులు సమోధానం చెప్పగలరా?” అని అడిగాడు బృహస్పతి,
నారదుడు ఏదో అనబోతుండగా “అంకుల్ నారదా!-ఆ మహా మేధా వులకు నేను బదులు చెబుతాను. మీరు అనుషతి యివ్వండి....” అన్నాడు రాజా,
“నేన్స మీ అందరికీ అంకులోనేగా-మరి....నా అనుమతి, ఆశీర్య్వా దాలు ఎప్పుడూ పుంటూయి. మేకు చఇప్పదలుచుకున్నదంతా బృహస్పతి వారికి విన్నవించండి” అన్నాడు నారదుడు.
బృహస్పతి దగ్గరకెళ్ళి మరోసారి కాళ్ళకు నమస్కరించి-"ఈ విశాల విశ్వంలోని గురువులందరికీ గురువులు, మేధావులందర్నీ మించిన మేధావులు, సర్వలోక పూజ్యులు మీకు ఇష్టనుయిన (ప్రశ్నలు అడగండి. మావ తెలిస్తే మీ (ప్రశ్నలకు సమాధానాలు చెబుతాం. ఒకవేళ తెలియకపోతే మీవంటి విశ్వ విఖ్యాత మేధావుల ముందు మేము ఓడిపోయినా ఆనం దిస్తాం....ఓడిపోవాలనే కోరుకుంటాం. అంతేకాదు, మీ సమక్షంలోనే వుంటూ, మీ కాళ్ళు ఒక్తుతూ; మీ రడిగిన (స్రశ్నలకు మీనుండే సమాధా నాలు తెలుసుకుంటాం... ఆశీర్వదించండి” అన్నాడు రాజా,
వినయ. విధేయతలతో కూడిన అతని తెలివ్టైన సమాధానం విని
198 విశ్వప్రసాద్ తనలో తానే ఆశ్చర్యపోయాడు బృహస్పతి, 1౫
“మమ్మల్ని ఆశీర్వదించండి, (గేట్ (గ్రేట్ (గేట్ (గ్రాండ్ ఫా! అన్నారు నలుగురైదుగురు పిల్లలు కలసి ఏక కంరంతో.
“శుభం....” అన్నాడు బృహస్పతి. ం అంది షీఠీ.
“ఏమిటది?” (ప్రళ్నించాడు బృహస్పతి.
“మేము తొమ్యండుగురం వున్నాం. మీరు తొమ్మిది (పశ్నలు అడగండి. మేము సమాధానాలు చెప్పగలిగితే మీరు సంతోషించాలి. చెప్ప చేకపోతే మేము ఎంతో ఆనందిస్తాం .. అది అలా వుండగా, వెరీ వెరీ (గేట్ (ండ్ ఫా! మా అందరికీ అర్థంకాని (బహ్మరహస్యం లాంటి ఒకే ఒక (ప్రశ్న వుంది. దానికి మీరు సమాధానం ఇప్పాలి.” అంది మధు, కిందకు జారిపోతున్న కళ్ళజోడును పైకి సవరించుకుంటూ.
“అహహా....ఓ హో ప్త్లో....చాలా చక్కని కోరిక బృహస్పతి మహాశయా! వాళ్ళు చిన్న పిల్లలు. మీరడిగిన తొమ్మిది (పశ్నలకు వాళ్ళు సమాధానాలు చెప్పగలిగినా, చెప్పలేక పోయినా, వాళ్ళు అడిగే ఓకే ఒక (ప్రశ్నకు మీరు తప్పనిసరిగా సమాధానం చెప్పాలని కోరారు. నారాయణ- నారాయణ...ఆ పసిపిల్ల ల (ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పడం ధర్మమే కదా వరి...” ఉత్సాహంగా చిడతలు వాయిస్తూ, తంబుర మీటుతూ అన్నాడు నారదుడు.
“ఒప్పుకుంటున్నాము.... పిల్లలంతా ఒరుసగా నిలబడండి....” అన్నాడు చిరునవ్వు నవ్వుతూ బృహస్బృతి. జీత్ 'తొమ్మండుగురు పిల్లలు ఒకరి పక్కన మరొకరు నిలుచున్నారు. ఉత్సాహంగా మౌత్ ఆక్షన్ వాయించాడు రాబర్జ్ “గెస్ట్ (గ్రాండ్ ఫా! మేము చిన్న పిల్లలం.... మీ ముద్దు బిడ్డలం,,..దయచేసి చిన్న చిన్న ప్రశ్నలు అడగండి". అన్నాడు,
పిల్లలు-దేపుళ్ళు 199 “మీరు నా మనుమలకు-మనుషలకు- మనుమలే, నా చిన్నారులే.... మీ లాంటి మేధావుల్ని చూసి నేను ఎంతో ముచ్చట పడుతున్నాను. నేను అడిగే (సశ్నలకు మీరు సమాధానాలు చెప్పగలరని ప్పూర్ణిగా నమ్ము తున్నాను.” అని కొన్ని క్షణాలు మౌనం పహించి “పంచ మాతృమూర్తులు అంపే ఎవరు?” అని (పళ్నించాడు బృహస్పతి.
“తనను కన్న తల్లి, పెంచిన తల్లి, గురువు భార్య, తన భార్యను కన్న తల్లి, అన్న భార్య....ఐదుగురు పంచమాతలు.” అంది మధులత. “సంతోషం.” ఆ పొసప భుజం తట్టి, రసూల్ వంక చూస్తూ-
“పంచ పతలంటపే ఎవరు?” మరో ప్రశ్న 'వేళాడు బృహస్పతి.
“తనను కన్నతండ్రి తనను పెంచిన తంగడి, చదువు చెప్పిన గుకుపు, ఆపదల నుండి కాపాడిన మహానుభావుడు, స్వదేశమును పాలించు రాజు....పంచ పితలు” అన్నాడు రసూల్.
“థ్రీకృష్ణుని తనయుని పేరేమిటి?” అడిగాడు బృహస్పతి.
“మన్మథుడు....” చెప్పింది లిల్లీ ప్లవర్.
“అష్ట దిక్సాలకుల పేన్లేమిటి?” రాజాను ఉద్దేశించి (సళ్నించాడు బృహస్పతి.
“*ఇం(దుడు, అగ్ని, యముడు, నిిబుతి, వరుణుడు; వాయువు, కుబేదడు, శిపుడు-అప్టదిక్చాలతలు” అన్నాడు రాజా,
“అరిషడ్వర్గాలు అం'పే ఏమిటి?”
“కామము, (కోధము, మదము, మోహము, తోభము, మాత్సర్యం ఇవి ఆరు అరిషడ్వర్గాలు....” అంది షీరీబేగమ్.
“జగదీశ్వరుల వారు ఎక్కడ వుంటారు?
“కెలానంలో....” అన్నాడు హాట్,
“తికరణసుద్ధి అంజపే ఏమిటి”
“నయో అపస్థల్లు ఎన్ని, అవి ఏమిటి?”
“బాల్యము, యౌవనము, కౌమారము, (పొఢము, వార్థక్యము. ఇవి ఐదు వయో అవస్థలు....” వివరించింది కిన్ల్మిస్.
200 విశ్వప్రసాద్
“బ్రహ్మ పమారుని పేరేమిటి? ఆయన యిప్పుడు. ఎక్కడ వున్నారు?” తొమ్మిదో (ప్రశ్న వేశాడు బృహస్పతి,
“నారాయణ ....నారాయణ....” హుషారుగా నారదుని చుట్టూతిరిగి “మునులకు దిప్యజ్ఞానం (పసాదించేవారు. హరి భమ్తులు, మహాగాయనలుం సొక్షొళ్తు మా అంకలే- ఈ నారదుల వారే (బ్రహ్మప్యుళులు..... నో నారదుణ్ని పైనుండి కిందపరకు చూపించి మౌత్ అర్షన్ వోయిల్తో= ఉత్సాహంగా గంతులు వేశాడు రాబర్, త
“సంతోషం? మహా సంతోషం....” అన్నాడు 'తనందోళ్స్చాహాల బృహస్పతి.
దేవేంద్రుడు, శచీదేవి తదితపలంతా ఆనండంగా చప్పట్లు కొట్టారు. శ
“సంతోషమే కదా....మర్తి....మీరు అడిగిన రొమ్మిది (ప్రశ్నలను ఆ పిల్లలు సరిగ్గా సమాధానాలు చెప్ఫాప కదా?” “బృహస్పతిని (వచ్నిస్తున్నటొ అన్నాడు నారదుడు,
“అక్షరాల...”
“మరి, ఆ పిల్లలు ఒకే. ఒక (ప్రశ్న అడుగుతామన్నారు. అ (పశ్నస మీఠ సమాధానం చెవికే, విని మేమంతా సంతోషిస్తాంకదా--- మరి....!” అన్నాడు నారదుడు,
“అడగమనండి....” హుందాగా చెప్పాడు బృహస్పతి.
తొమ్మండుగురు పిల్ల బాబ్బహస్పతి పాదాలవంక చూస్తూ: .ేళులొ కట్టుకుని నిలుచున్నారు. కాని, నోరు విప్పలేదు!!!
“బాలకులార్వా బాలీకలొరా! బృహన్బతుల వారు చాలా తెలివైన వారు. ఈ నిళాల విశ్వంలోని మేధాపులందరికంపే మహి మేధాపులుం ఆయనకు తెలియని విషయమంటూ లేదు, మీరు ఎలాంటి క్లిష్టమైన (పశు వేసినా ఆయస సునాయాసంగా సమాధానం " ఇప్పగలరు.... సంచేహించ కండి....మీ మనసులో పున్న (ప్రశ్న అడిగి సమాధాసం తెలుసుకోండి. అంటూ “ప్రోత్సహించాడు నారదుడు,
అప్పటికీ నోరు నిస్పలేదు పిల్లలు,
పిల్లట-దేవుచ్ళ 201
“జాల మేధావులారా! మీరు అడగదలచుకన్న (పశ్న నిస్సంకోచంగా అడగండి” అన్నడు బృహస్పతి, “
లొమ్మండుగుళు పిల్లలు. గుం్యూంగా. గుమికూడారు. ఒకరినొకరు సంప్రదించుకున్నారు. అందరి మనస్ప్నుళ్లోను ఉన్న (పశ్న ఒక్కటే, ఆ (ప్రశ్నేనే పిల్లలు శాఖోపశాఖలు జేళారు, అందరి అథిప్రాయాలను తెలుసు కని, తన వద్ద వున్న (డ్రాయింగ్ పుస్తకంలో సంస్కృతంలో యిలా రాశాడు రాజా,
“సృష్టికి మూలం ఏమిటి?”
“సృష్టి ఎలా జరిగింది? ఎప్పుడు జరిగింది? ఎందుకు జరిగింది???”
“ఈ విశాల విళశ్శాన్ని సృష్టించిన వారెవరు?”
“స్త్రీ యా పదేషూగో
“ఒకవేళ (బహ్మగాని, ఆదిశక్రిగోని సృష్టికి మూల కారకులని మీరు భావిస్తే వారిని సృష్టించిన వారెవరు?”
“ఆ సృష్టి కర్తను పుట్టించిన వారెవరు?" ॥
“వాళ్ళను పుట్టించిన స్తీయోః పురుషుడో ఎలా సృష్టించబడ్డారు?”
సృష్టిని సృష్టించిన దెనరు??”
వారిని పుట్టించిన దెనరు??? %ా
ఒకటికి పది సార్లు అందరూ ఆ (వశ్నలోని వివిధ అంశాలు మళ్ళీ నుళ్ళీ చదుపుకుని తృ ప్రిపడిన తర్వాత అందరూ సంతకాలు చేసి ఆ (డాయింగ్ పృ స్పకాన్ని నారదుడికి యిచ్చాడు రాజా. “అంకుల్! మేము చిన్న పిల్లలం (గేట్ (గ్రౌండ్ ఫాదర్ లాంటి బృహస్బృతుల వారిని (వశ్నించే అర్హత శేదు మూవ. ఇందులో ఒకే (పశ్న వుంది. ఆ (వ్రశ్నకు శాఖలు ఉపళాఖలు పున్నాయి .. (పళ్నించే విధానం తెలియక మేము అడగదలచుకున్న (ప్రశ్న సూటిగా అడగలేకపోయినా బృహస్పతుల వారు మా మనసువు, మనసులోని (పశ్నను అర్థం చేసుకోగలరు," , అన్నాడు* చేతుల రట్టుసని వినయంగా.
ద్ద మిగిలిన పిల్ల లంతా “తులు కట్టుకుని తలిలు వంచుకుని నిలుచు
న్నారు,
202 విశ్వప్రసాద్
ఆ పు స్టకంలోని (ప్రశ్నః ఆ (పశ్నకు సంబంధించిన చిలవలు, పల 3ట చదువుకుని “నారాయణ, నారాయణ! పిల్లలు ఈ పుస్తకంలో రాసిన పశ్నను స్వయంగా బృహస్పతులవారు చదువుకుని, సమాధానం యిస్తే; శకభయ(తా ఆనంద మేకదా మరి" అంటూ ఆ పుస్తకాన్ని బృహస్పతికి ముచ్చాడు నారదుడు.
ఆ తశ్నః పశ్నప సంబంధించిన శాఖోపళాఖలు చూసి ఆశ్చర్య పోయాడు బృహస్పతి. మానవుల్లో (ప్రత్యేకించి అంత చిన్న పిల్లల్లో? శృష్టి,రహస్యానికి సంబంధించిన అలాంటి (పశ్న ఉదయిస్తుందని వూహించ లేదు. ఆ (ప్రశ్నకు ఏమి సమాధానం చెప్పాలో అర్ధంగాక -“(బహ్మడేవా! సి సృష్టి అద్భుతం! భూలోకంలో ఇంతటి మేధావుర్ని సృష్టించడం (బ్రహ్మ రహస్యాల్లో ఓ చిన్న రహస్యం కావచ్చు. దేవా! మహానుభావా! ఇప్పుడు నేను దిహ్మ వలననే ఈ సృష్టి జరుగుతున్నదన్ని చెదితే (బ్రహ్మను ఎవరు సృష్టించారు? అని అడుగుతారు ఆ పిల్లలు. (బ్రహ్మ ఒకానొక శక్తి వలన జన్మించాడని చెవితే, ఆ శక్తి ఎలా పుట్టింది? ఎపరికి పుట్టింది? ఎప్పుడు పుట్టింది”? అని అడుగుతారు. అసలు ఈ సృష్టి ఎందుకు జరిగింది? అని (ప్రళ్నిస్తారు . దేవదేవా (ద్రిహ్మదేవా! ఈ పిల్లలు అడిగిన (ప్రశ్నలకు సమాధానాలు చెప్పలేని నిస్సహాయ పరిస్థితిలో వున్నాను, [బహ్మదేనా! ఈ పిల్టల (పశ్నకు సమాధానం బెప్పగలుగుతాను” అనుకున్నాడు బృహస్పతి తనలో, తాను.
(ప్రశ్న చదువుకుని బృహస్పతి యోగా చేస్తున్నట్లు ఏదో ధ్యాన ముద్రలో మునిగి వుండటం గమనించి పిల్ల ల, నారదుడు, ఆ సభలోని వారు, శచీదేవి, దేవేంద్రుడు కూడా ఆశ్చర్యపోయారు.
“గేట్ (గేజెస్ట్ (గ్రాండ్ఫా! మీరు బుద్ధిమంతులు, నువో మేధా వులు, మేము అడిగిన (సశ్నళ సమాధానం మీకు తెలిసివున్నా చెప్పడానికి ఇష్టం లేకపోవచ్చు. మీ లోకజ్జానాన్ని, తెలివితేటల్ని మేము తక్కువగా అంచనా 'వెయ్యడంలేదు, మీమీద ఛాలెంజ్ చేయడంలేదు. మేము సృష్టి అనేది ఓ పరవమరహస్యం, అఖేద్యం, అనూహ్యం .సృష్టి ఎలా జరిగిందో, ఎప్పుడు జరిగిందో, ఎందుకు జరిగిందో, ఈ సృష్టికి మూల కారకులు
పిల్లలు-దేవుళ్ళు 203 ఎవరో ఇంతవరకు ఏ వ్యక్తికి, ఏ శక్తికి తెలియదు . అజ్ఞానంతో మేము (స్నించిన అ (పశ్నను దయచేసి మరచిపొంఢి” అంది మధు.
ఆ పాప మాటలు విని మరీ- ఆశ్చర్యపోయాడు బృహస్పతి ఆ పిల్లల్లో మానవ లక్షణ్తాలకం కే దైవిక శక్తులే కనిపించాయి. “ఆ పిల్లలే అసలైన దేవుళ్ళ” అనుకున్నాడు తనలోతాను.
ఆ పిల్లల (పశ్నకు బృహస్పతి సమాధానం చెప్పలేకపోయాడని, వెప్పలేడని అర్థంజేసుకున్నాడు దేవేంద్రుడు,
దిగాలుగా వున్న బృహస్పృత్తి వంక చూసి “నారాయణ * గారా యణ " అని చిడతలు వాయించి తంబుర మీటాడు వుళ్చాహంగా నారదుడు,
న]
“దాలకులారా! బాలికలారా! మీ తెలివి తేటలు అమోఘం, అద్భుతం ” అన్నాడు సంతోషంగా దేవేంద్రుడు,
“మా భూలోకంలో మాకంకే ఎన్నో ఎన్నోరెట్లు తెలివైన వారు వున్నాప” అంది కిసీమిస్ ఒక్ళోనున్న 'అగర్ని దువ్వుతూ.
“భూలోకంలో మాట్లాడే రామచిలకలున్నాయా”” అడిగాడు ఇంగదుడు,
పట - కోకొల్లలు అలాంటి రానుచిలుకలు, ఇలాంటి పావురాలు, కుందేళ్ళు, నెమళ్ళు- అన్ని పక్షులు, అన్ని జంతువులు మాట్లాడతాయి-తమ తను భాషల్లో” అంది కేప్ సనరించుకుంటూ షీరీ,
ఆ పాప చెప్పిన తెలివైన సమాధానం విని ఉత్సాహంగా తంబుర మీటుతూ, చిడతలు వాయించాడు నారదుడు.
అతనితోపాపే హుషారుగా మౌత్ ఆర్లన్ వాయించాడు రాబిర్ట్,
తోక అడిస్తూ షీరీ చుట్టూ తిరిగింది కైగర్.
అభ్గినందిస్తున్నట్లు పిల్ల లంలా షీరి వంక చూశారు.
“మీ లోకంలో మా అప్పరసలంత అందగ శ్పెిటన్నారా?” (వళ్నిం చాడు ఇంయదుడు, /
204 విశ్వ్యప్రసొద్'
“క్షమించాలి. మీరు పెద్దవారు. మీకు సమాధానం చెప్పగల తెలివి,
వయసు లేదు మాకు అయినా చెప్పక తప్పదుకదా అంకుల్ నారదా? అండి మధు.
“శ్చ అడిగిసవారు సాక్షొత్తు 'దేషేంద్రులవారు. సమాధానం చెప్పక పోవడం తప్పదుకదా మరి” వంతపాడాడు నారదుడు.
“దేవేంద్రా! భూలోకంలో ఇంగ్లాండు అనే జీశంలో లండన్ అనే మహానగరం వుంది, ఈ సహ్మసాచ్బి చివరిలో అంజే 5 డిసెంబర్ 1999లో (ప్రపంచ సుందర్ పోటీలు జరిగాయి లండనొలో, భూలోకంలోని భరత ఖండంలోని ముంబయ్, మహానగరానికి జెందిన ఇరవై సంవత్సరాల వయసు గల “'యుక్తముఖి అనే సుందరి పాల్గొంది ఆ పోటీలో . ఆమెతోపాటు వాళ్ళ అమ్మ, అమ్మమ్మ కూడా అండన్ వెళ్ళారట. “యు క్రముఖి' (ప్రపంచ సుందరిగా ఎన్నికయింది, ఆమేకాదు-వాళ్ళ అవ్వు, అమృన్ము కూడా చాలా అండగత్తెళఎ , ” అంది మధు. 6 ల 6
. ఆ పాప ,చెప్పెన మాటల్లో “మి అప్ప్బరసలంతా యు క్తముఖి అన్ను అమ్మమ్మల అందానికి కూడా సరితూగరు" అన్న శ్లేషను అర్థం చేసుకుని - “నారాయణ నారాయణ... ! అందమన్నది ఓకరీ సాతు కాదుగదా మరి” అన్నాడు చిడతలు వాయిస్తూ నారదుడు న్
“సరే, భూలోకహసుటు తేలివి పరులని, సౌందర్యవంతులని అంగీక రిస్తున్నాం, కాని, మేము చేసే ఇంద్రజాల నుహేం్యద్రజాల విద్యల మీ భూలోకవాసులు చెయ్యగలరా?” అని అడిగాడు ఇంద్రుడు,
“* అలాంటి విద్యలు వున్నాయని విన్నాము._ కాని కళ్ళతో ఎప్పుడూ చూడలేదు” అన్నాడు రాజా
“ఇప్పుడు మేము చేసి చూపిస్తాము” అన్నాడు ఇంద్రుడు!
“చూపించండి-చూసీన తర్వాత అలాంటి మంత తంత మాయా జాలాట హూ హానపులు చెయ్యగలరో లేదో చెబుళాం.-”
“మ్ ఇంద్రజాల మహేం్యద్రజాలాలు చూసిన తర్వాత మా లోకం లోని మేధావులు ఇెయ్యగలరో, లేదా మేమే చెయ్యగలమో నిశ్చయించు కుంటాము" అన్నాడు రసూల్.
పి శ్రల-దే వుళ్ళు 205 చం “మీకు ఇంద్రజాలం తెటసా. ?” ఆశ్చర్యంగా (పష్నించాడు
“వాళ్ళకు తెటసో, తెలియదో తర్వాత సంగతి ముందు మీరు చేసి చూపించాలిగా మరి ” అన్నాడు నారదుడు.
“సరే మీరంతా ఈ వేదిక మీదకు రండి” అన్నాడు ఇం(ద్రుడు.
పిల్ల లంతా వేదికమీద కెళ్ళి, శచీదేవికి ఇరువైపుల నిలుచున్నారు.
ష్ వ్ వ్ ఖ్
+&ఓమాడ (పేమాభిమానాలక్లో పిల్ల లవంక చూశాడు ఇంద్రుడు, కాని, తొమ్మిదిమందిలో ఏ ఒక్కరూ అతనివంక చూడలేదు. అంతా తలలు వంచు కుని నిలుచున్నారు,
“ప్రియమైన బాలికలారా! బాలకులారా! తలెత్తి నా ముఖంలోకి చూడండి” అన్నాడు ఇంద్రుడు.
“మీ ముఖంలోకి చూస్తే కనికట్టుకట్టి, మా మెదడును వశవరచు కుంటారు, ఆ తర్వాత మీరు ఏమి చేసినా, ఏమి చెప్పినా మేనుంతా గంగి 'రెద్దులా తల ఆడిస్తూ, చప్పట్లు కొట్టాలి” అన్నాడు కాలరు పైకెత్తి రసూల్.
“ఎవరు చెప్పారు మీకు?” ఇంద్రుడు (పళ్నించాడు.
“మా (హీండ్ఫాదర్ ” చెప్పాడు రసూల్.
“నీకు కూడా ఇం(ద్రజాల మహేం(ద్రజాల విద్యలు వచ్చునా?”
“ఆ తాతకు మనవడినేగా నేను” అన్నాడు మరోసారి రసూల్.
ఉత్సాహంగా మౌత్ ఆర్ల్గన్ వాయించాడు రాబర్ట్. “మా తాత కూడా మోళీ, గారడీ, (ట్రిక్కులు, మేజిక్కులు చేసేవాడు మీరు చేసే ఇం(ద్రజాల మహ్నేం్యజాల విద్యలు, ఆయన చేసిన మేజిక్కులు (తాచులో వేసి తూస్తే, ఎవరు గొస్పవారో అర్ధమవుతుంది . అంతేకదా అంకుల్ నారదా?” అన్నాడు.
“అంతేకదా మరి " అని ఓ మారు చిడతలు వాయించి “దేవ శాజా! మీ విద్యలు చూడాలన్ని పిల్లలు చాలా ఉత్సాహపడుతున్నారు.... (పారంభించండి మరి” అన్నాడు నారదుడు,
206 విశ్వపసాద్ “చక్కగా. సెలవిచ్చారు. నారదులవారు” అని-“రంభా! ఇటురా” అని పిలిచాడు ఇంద్రుడు, “ఈ కార్య[కమంలో అ అమ్మమ్మ దేనికి” అడిగాడు రసూల్. "ఆమెను ఈ స్టేజిమీద పడుకో బెట్టి, కళ్ళకు గంతలు కడతాను. ఆమెను పైకి లేసి ఏ అధారంలేకుండా గాలిలో నిలబెడతాను. ఆమె కళ్ళకు గంతలుంటాయి. కిందకు చూడలేదు. అయినా కిందనున్న వారి గురించి నేను అడిగితే (ప్రతి (ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పి మిమ్మల్ని అందరినీ ఆశ్చర్యపరుస్తుంది రంభ”
“ప్పి కార్యక్రమానికి మా లిల్లీ సహకరిస్తుంది. ఆ పాపను పడుకో బెట్టి మీ శకార్య(క్రమం పూర్తి చెయ్యండి” అన్నాడు రసూల్.
“లిల్లీ చిన్నపిల్ల ....భయపడుతుంది” అన్నాడు ఇం(దుడు.
“అంకుల్ నారదా! 'దేపేంద్రులవారికి ఎదురుచెప్పే వయసుకొదు నాది, ఆయన చేస్తానన్న ఇంద్రజాలం, మహేం[ద్రజాలాట, ఆయన జెప్పిన వాటికంటే మరికొన్ని కార్యక్రమాలు జోడించి మీ అందరినీ రంజింప చేస్తాను. దేవేంద్రులవారిని అనుమతి ఇవ్వమనండి" అన్నాడు రస్తూల్.
“మహేందదా! అమ్మా శచీదేవీ! బృహసృతి మహానుభావా! పిల్లట స మీద పోటీ పడటంలేదు, ఛాలెంజ్ ఇెయ్యడంలేదు. తమకు తెలిసిన )ద్యను (ప్రదర్శిస్తామంటున్నారు. అనుమతి ఇవ్వాలిగా మఠ?” అన్నాడు నారదుడు.
“నే! = మేమంతా అనుమతిస్తున్నాం. పిల్లల్ని చెయ్యమనండి” చెప్పాడు ఇంద్రుడు,
“సంతోషం! మహా సంతోషం” అని లిల్లీ ని, రాబర్జ్ను ఓ పక్కకు తీసుకెళ్ళాడు' రసూల్. లిల్లీ ఏమేమి చెయ్యాలో, ఎలా చెయ్యాలో తన మాటల్ని, సంజ్ఞలను అర్థం చేసుకుని ఎలా (ప్రవర్తించాలో వివరంగా చెప్పాడు.
తనకు తోచిన సలహాలు యిచ్చాడు రాబర్ట్,
ఇద్దరి కదలికలు, ఇద్దరి మాటలు జాగ త్తగా గమనించమని లిల్లీకీ మనీ మరీ చెప్పారు రసూల్, రాబర్డ్లు,
పిల్లలు- దేవున్ళ 207 వాళ్ళు చెప్పిన మాటలు, తను చెయ్యవలసిన (టిక్కులు చక్కగా అర్థంచేసుకుంది లిల్లీ. “డోంట్ వర్రీ! అన్నీ మీరు చెప్పినశ్లే చేస్తాను ...” అంది.
“జమ్ జట్కా! ఎక్కడైనా నువ్వు కన్ప్యూజ్ అయ్యావో మన (ప్రోగ్రాం చెడిపోతుంది. నున పరువు పోతుంది” అన్నాడు రసూల్.
“నేను కన్ఫ్యూజ్ కాను, నువ్వు కన్ఫ్యూజ్ కాకుండా చూసుకో రుమ్ రుర్ధా” అంది లిల్లీ నవ్వుతూ.
“గుడ్. కీపిట్” అని నారదుని దగ్గరకెళ్ళి “అంకుల్! మేము: రెడ” అన్నాడు రసూల్,
“సంతోషం! మీ కార్య[క్రమం (ప్రారంభించండి నురి" అన్నాడు నారదుడు చిడతలు వాయిస్తూ, తొంబుర మీటుతూ.
“*ప్రారంభిస్తున్నాం కదా మరి " అని ఉత్సాహంగా మౌత్ ఆర్గన్ వాయిస్తూ, ఆ స్టేజిమీద డాన్స్ చేసి, రసూల్ వ్లైప్తు చూస్తూ తల వూపాడు రాబర్ల్.
లా జీ 'రెండుసాట్ల అ వేదిక చుట్టూ తిరిగాడు రసూల్. నారదుడుకి, చృిహస్పతిక్కి శచీదేవికి మహేంగద్రునిక్ వినయ విధేయతలతో నమస్కా రాలు చేశాడు, “రాబర్ట్ మై హార్డ్” అని పిలిచాడు రసూల్. కోటీ పక్కనే పున్నాను గురూ!” సమాధానమిచ్చాడు రాదిర్డ్. “లిల్లీని తీసుకువచ్చి ఆ తిన్నే మీద కూర్చోబెట్టు” అన్నాడు నూల్,
లిల్లీ కి సైగ చేశాడు రాబర్ట్,
అతని వ్రైగ అర్ధంచేనుకుని ఆ పాప వచ్చి, స్టేజిమీదినున్న తిన్నె మీద కూర్చుంది. ల
“నా కళ్ళల్లోకి చూడు” అన్నాడు రసూల్.
అతని కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూసింది లిలీ"
208 విశ్వప్రసాద్ అరచేతిని గుడంగా చేస్తి అటు-ఇటూ తిప్పులూ “ఇంద్రజాల మహేంద్ర జాలాలప అతీతమైన నరుల మాయా మంత్ర-ళం(త్రాబుగల మహాకాళీ! హాం ఫట్” అని చెతిని మందుకు విదిలించాడు రసూర్ లిల్లీ తోపాటు-ఆ " సభామందిరంలోనున్న పిల్లలు: పెద్దల (పతి ఒక్కరు అదిరిపడ్డారు. తిన్నెమీద - కూర్చున్న లిల్లీ కళ్ము జోగాయి.. ఒళ్ళు స్వాదీనం తప్పింది. అటు-ఇటూ జోగుతూ, కళ్ళు మూసుకుని ఆ తిన్నె మీద ప కుంది, అ సభలోనివారి కందరికీ కొన్ని కణాలపాటు మైకం కమ్మినట్లి అయింది. మరుక్షణంలోనే బృహస్పతి దగ్గరశెళ్ళాడు రసూల్. “గ్రేట్ పౌండ్ -(గ్రాండ్ ఫా! దయచేసి మీ ఛుజంమీదనున్న శాలువా యివ్వండి అన్నాడు, మారు మాట్లాడకుండా తన శాలువాను రసూల్ కిచ్చాడు బృహస్పతి" ఎంతో దైర్య సాహసాలతో, మరెంతో తెలివితేటలతో ఆ బాలుడు చేస్తున్న ఇం(ద్రజాలం, మ హేం(ద్రజాలాలను-ఇం(ద్రుడు, శచీదేవితోపాటు ఆ సభామందీరంలోని పెద్దలంతా ఉచ్యుకతతో తిలకించసాగారు. “శిష్యా! ఈ శాలవా లిల్లీ దేఫాం మీద కప్పు” అన్నాడు రసూల్* అతని. చేతిలోని శాలువా. తీసుకుని లిల్లీ శరీరం మీద కప్పాడో రాబిర్డ్, ఆ తర్వాత మౌళ్ అర్లన్ వాయిస్తూ, తిన్నె చుట్టూ మూడుసొళ్లీ తిరిగాడు, పిడికిలి మూసి--- “*నర' నారీ శిభామణులారా! తం(తాలు తెలిసిస తల్లుల్లారా! మంత్రాలు తెలిసిన తంగడ్రుల్లారా! విద్యలు నేర్చిన గురువుల్లారా! నమో ననుః”
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 209
అని పిడికిలి తెరిచాడు. అందులో ఓ గోళీలాంటి వస్తువు వుంది, ఆ వస్తువును తిన్నె ముందుకు విసిరాడు.
చిన్న నాటుబాంబులా ధన్నుని పేలింది అ గోళీ,
అంతా ఆశ్చర్యపోయారు. అదిరిపడ్డారు.
కాని లిల్లీలో చలనంలేదు.
“మహాశయులారా! ఇస్పుడు ఈ తల్లీ ని పిల్లిని చెయ్యనా? పావు రాన్ని చెయ్యనా? కోతిని చెయ్యనా? చిఆకను చెయ్యనా?”- అని అన్నాడు రసూల్,
“విన్నాను "” అంది లిల్లీ,
కొన్ని క్షణాలపాటు మౌత్ ఆర్గన్ వాయించాడు రాబిర్ట్,
తర్వాత ఆ పాప మీద కప్పిన దుప్పటి తీసేళాడు' రసూల్.
కాళ్ళకు చెప్పులు; పంచకట్టుం అంగీ, కళ్ళజోడు, మీసాలు, నెరిసిన తల వెంటుకలతో నిటాపగా లేచి నిలుచుంది లిల్లీ,
ముసలి 'వేషంలోనున్న ఆ పాపను చూస్తి అంతా ఆశ్చర్యపోయారు. కొన్ని క్షణాల్లో ఆ పాప రూపు ఎలా మారిందో, రసూల్లోనున్న ఇంద్ర శాల (ప్రతిభ ఎంత గొప్పదో, బృహస్పతి కూడా పూహించలేకపోయాడు.
“వయో వృద్ధులు ఎహుముఖ విజ్ఞాన వేత్తలు ఇంద్రజాలం మహేం(ద్రజాల శిభామణులయిన-లిల్లీ మహారాజ్ ను మళ్ళీ తిన్నె మీద పడుకోబెట్టి శాలుపా కవ్చు శిష్యా” అన్నాడు రసూల్,
అతను చెప్పినళ్లే చేశాడు రాబిర్డ్.
“లిల్లీ మహరాజ్! శ్షేమమేనా?" అడిగాడు రసూల్,
“లక్షణంగా వున్నాను” అంది పొప.
ఇంతలో దేవేంద్రుడు సింహాసనం మీద నుండి లేచి నిలుచున్నాడు. అంతవరకు సింహాసనం వెనక నిలుచున్న శచీదేవి ఇంద్రుని పక్కకు వచ్చి నిలబడింది, ఆమె భుజంమీద చెయ్యి వేశాడు ఇంగదుడు.
అప్పటికే లిల్లీ తిన్నె మీధ నుండి పది అడుగులు పెకి లేచి గాలిలో పడుకుంది,
[4
210 విశ్వప్రసాద్ “లిల్లీ మహరాజ్! 'దేవేంద్రులవారు యిప్పుడు ఎక్కడున్నారు?” “ఆయన సింహాసనం ముందు....”
“*థచ్చిదేవి మాతో “ఆయన పక్కన వున్నారు.” “ఆ మాత కుడిచెయ్యి ఎలా పుంది” “*గుప్పిడి మూసి వుంది” కోత గుప్పిట్లో ఏముంది?” “వ(జవై ఢూర్యాలు పొదగబడిన చిన్న గొలుసు.” “ఆ మాత ఆ గొలుసు ఎందుకు పట్టుకుంది?” ॥ “పదర్శన పూర్హయిన తర్వాత నాకు బహూకరించడానికి, శచీదేవితోపాటు ఇంద్రుడు కూడా ' ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆమె తన గుప్పిడు తెరిచింది, అమె చేతిలోనుస్న వ(జ్రాలహారం చూసి అంతా ఆశ్చర్య పోయారు. “ఆ గొలసు ఆ పాపకు ఇవ్వాలనుకున్నావా?” అడిగాడు ఇంద్రుడు “బాను” అంది క్లుప్తంగా శచీదేవి, రసూల్ ఓ దేవదూత దగ్గరశెళ్ళాడు. అతని చెయ్యి పట్టుకోని “లిల్లీ ! ఈయన పేరేమిటో” అనడిగాడు. , “గజేంద్ర...” “ఈయన తలమీద ఏముంది” “ఈల పాగ...” “తలపాగా లోపల ఏముంది” “గణపతి రూపంగల చిన్న బొము.” “మహాశయా! మీ తలపాగ తీసీ లోపలున్న గణపతి బొద్ము, చూపించండి” అన్నాడు రసూల్. . గణేంథద్ర కరగాడవర్డాడు. కౌని తప్పనిసరి కావడంవలన, తలపొగొ తీసి గణపతి బొమ్మను అందరికీ చూపించాడు, చే అంకా ఆనందోత్సాహాలతో చప్పట్లు కొట్టారు. తన చుట్టా ₹ తిరిగి సభలోనున్న వారందరికీ నమస్కారం చేశాడు రసూల్.
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 211 వాళ్ళతోపాటు వచ్చిన విద్యార్థలంతా ఆ వినోదాన్ని చూస్తూ, 'మైమరచిపోయారు.
తనలో తానే చిరునవ్వు నవ్వుపంటూ, తలపంకిస్తూ మౌనంగా నిలు చున్నాడు నారదుడు.
మరో దేవదూత దగ్గరకెళ్ళాడు రసూల్, అతని చెయ్యి పట్టుకుని “లిల్లీ! ఈయన పేరేమిటి?” అడిగాడు.
“నివ విష్ణు (బిమ్మేం్యద్రులు కం
ఉలిక్కిపడ్డాడు అ దేసదూత,
“ఈయన్న దేహంమీద ఎన్ని ఆభరణాలు వున్నాయి?”
“రుదు , శి
“అవి ఏమేమిటి?”
“చెవులకు గోశీల్లాంటి పెద్ద-పెద్ద అభరణాలు; రెండు చేతులకు దండ కడియాలు, కుడిచేతికి వ(జపుటుంగరం వున్నాయి.”
“ఆ ఉంగరం ఎవరిచ్చారు?”
“ఆయన భార్య ”"
“*దండకడియాల్లు ఏలా నచ్చాయి?”
“మహేంగద్రుల దగ్గర కొన్నాళ్ళు శిష్యరికం బేసి ఆయన ఇంద్ర జాల మహేం(ద్రజాల విద్యలు నేర్చుకున్నాడు. ఆయన (ప్రదర్శన చూసి కొందరు దేవదూతలు ఆయనకు దండకడియాలు తొడిగారు.”
“ఆ కడియొల్లో ఏదైనా రహస్యం వుందా?”
“ఉంది. కుడిచేతి కంకణంలో ఆయన మాతృమూ్రి చిత్రం ఎడమచేతి కంకణంలో ఆయన భార్య చిితం వున్నాయి” అంది లిల్లీ,
ఇివ-విష్ణు-(ది మ్మేం(ద్రులను ఉద్దేశించి “ఆ కడియాల్లోని చిత్రాలు తీస్కి అందరికీ చూపించండి" వినయంగా అన్నాడు రసూల్,
"ఆ చేవదూతో చాలా సంతోషించాడు. రెండు కడియాలు తీస, వాటిలో వున్న చి్యకాలు అ సభలోని వారందరికీ చూపించాడు?
_ *హ్సర్రాయణ నారాయణ .”!” అంటూ. చిడతలు వాయించి, ఉత్సాహంగా తంబురమీటాడ్డు నారదుడు,
212 విశ్వప్రసాద్ మౌళఠ్ అర్లనో వాయిస్తూ అతనికి వంతపాడాడు రాబిర్డ్, పిల్లలతో సహా సభలోని బ్ధారంతా కరతాళధ్వనులు చేశారు. “ఆ పావన గాలిలోనే వుంది . కిందకు దింపు. ” అన్నాడు ఇంగద్యుడు, *. శోసాప కాదు- వృద్ధుడు ఎంతసేసయినా వుండగలడు- ఉండ నిన్వండి” అన్నాడు రసూల్, మళ్ళీ మొళ్ అర్షన్ వాయుస్తూ ఆ తిన్నెచుట్టూ తిరగసాగాడు రాబర్డ్, శీతి కొన్ని క్షణాల అనంతరం గాలిలో వున్న ల్శిఫీ మహరాజ్ ను తిన్నె మీదకు దించాడు. ఆ మహరాజ్ మీద కప్పిన శాలువా. తీశాడు. అదిరిపడి రెండడుగులు వెనక్కి వేశాడు రసూల్, ఆ సభలోని వారంతా వృద్ధుని వేష్తంలోంచి తిరిగి లిల్లీగా మారిన అ పాపను చూసి, సంతోషంగా కరతాళధ్వనులు చేళారు. ఎ సని రసూల్ సంలోషించలేదు.. కోపో(దేకాలతో వాగిపోతూ అహంభావీ! అజ్జానురాలా! అవిధేయురాలా!!! నేసు నిన్ను వృద్ధునిగా చేస్తే మళ్ళీ నువ్వు ఆడపిల్లవయ్యావా? నేను చెప్పకుండానే: నా అట్ల లేకుండానే సీక్ర నువ్వే ఇంద్రజాలం చేస్తున్నావా?? గర్వాహంభావాలతో వ్మిరపీగుతూ నా ఇం[దజాల విద్యను హేళన చేసావా”? నువ్వు చేసిన దుస్పాహసాన్ని నేను సహించలేను, భరించలేను, కమీంచలేను. నీ శిరస్సు ఖండించేస్తాను” అని పక్కనున్న ఓ దేవదూత వరలోంచి ఖడ్గం లీని పట్టుకున్నాడు. అది చూసి కంగారుగా అతని దగ్గర కెళ్ళాడు రాబర్డ్. “డురూ! మీ పవిత్రమైన హస్తాలకు రక్తం తగలకూడదు. ఆ ఖడ్గం ఇటీ యివ్వండీ- మీరు చెయ్యాలనుకున్న వని నేను చేసాను” అన్నాడు. “సం చేస్తావా” అడిగాడు రసూల్, “లి ఫ్రీ శిరస్సు ఖండించేస్తాను” చెప్పాడు రాబర్ట్.
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 213
“*మెండెం నుండి తల వేరయిపోవాలి” అని శాసిస్తున్నట్లు చెప్పి, కత్తిని అతనికిచ్చాడు రసూల్. న్
వాళ్ళిద్దరు ఇం(ద్రజాలంలోని మరో అద్భుతాన్ని చెయ్యబోతున్నారో, పాపను నిజంగా చంపబోతున్నారో అర్ధం కాలేధు- సభలోని వారికి, ఇర్యద్రుడికి, బృహస్పతికి కూడా,
రాబర్డ్ తిన్నెమీద కెళ్ళాడు. లిల్లీ శిరస్సు తిన్నె మీదకు సవరిం. ఛాడు, కత్తి పైకెత్తి ఒక్క ఏటుతో లిల్లీ తలను, మొండేన్ని వేరు చేశాడు,
తిన్నె అంతా రక్రమయం అయిపోయింది.
ఆ దృళ్యాన్ని చూసి, అక్కడున్న పిల్లలు ఆడవాళ్ళ శచీదేవి కెవ్వున అరిచ్చారు.
నారదుడు, దిక్పాలకులు, తదితర దేవగణంతోపాటు ఇంద్రుడు, ఎవృహస్పృతి కూడా ఆశ్చర్యపోయారు.
కొన్ని కణాలపాటు ఇ౧(దసభాభవనం స్థంభించిపోయింది.
దేవేంద్రుడు ఎన్నెన్నో ఇం్యదజాల మహేం్యద్రజాలాలు. చేస్తాడు. శాని శిరస్సు ఖండించడమన్నది అతను ఎప్పుడూ చెయ్యలేదు... పైగా భూలోకం నుండి వచ్చిన ఆ చిన్నారులకు, ఆ పాపను చంపాలన్న వుద్దేశం ఎందుకు కలిగిందో అర్థంకాలేదు.
“*భాలకా! నువ్వు తొందరపడ్డావు” అన్నాడు విచారవదనంతో " ఇంద్రుడు,
“ఆపిల్ల మా గ్నురువుల ఇంద్రజాల" విద్యను అవహేళన చేసింది. నా శాసనాన్ని ధిక్క_రించిందిం ఆ పిలవ మరణమే తగిన కొ అన్నాడు రొబిర్డ్స్*
“క్రాని అది భయంకరమైన శిక్ష ఒక్య(ప్రాణీని చంపడం తేలిక, కాని (బ్రతికించడం అసాధ్యం .. ”
" “చేవదేవా! నేను; మా శిష్యుడు పొరపాట్టు పడివుండొచ్చు. కాని ఈ విశాల విశ్వంలో మీకు అసాధ్యమైనది" ఏమీలేదు. జరిగిన -దుర్హ టనకు మేము చింతిస్తున్నాం. క్షమాపణలు కోరుకుంటున్నాము, మీకు తెలిసిన శక్తి
2 1డీ విశ్వ(పసాద్ యుక్తులతో "ఇంద్రజాల మహేం్యద్రజాలాలతో ఆ పాపకు (ప్రాణాల పొయ్యండి అన్నాడు రసూల్,
కలన ప్యలంశా వెళ్ళి ఇంద్రుని కాళ్ళమీద పడ్డారు. 'దేవకన్యలు:
శచీవేవి కూడా- లిల్లీని (బితికించమని పదేవడే వేడుకున్నారు. ప వాళ్ళు సమాధానం చెప్పలేక శిలాప్రతిమలా నిలబడిపోయా
ఇంద్రుడు, " ల్ కదా
“నారాయణ నారాయణ , పిల్లల కోరికను మన్నించా (ప్రభువులు, ” అన్నాడు నారదుడు.
తల అడ్డంగా వూపి మౌనం వహించాడు ఇంద్రుడు, ల్
“కనీసం ఆ పాపను ఆ'ప్కిల్టలు తిరిగి (బితికించగలరేమో అడగా కదా మరొ అన్నాడు నారదుడు, | ప
“బితికించి తీరాలి. ఈ విషాదాన్ని మేము భరించలేము” అన్నా సభలోని వారంతా,
“ఆ. పిల్లలు ఈ పాపను (దితికించగలరా?” ఆశ్చర్యపోతూ (ప్రశ్నిం చాడు ఇంద్రుడు.
“వాళ్ళ యింత సాహసానికి పూనుకున్నారం'పే వెనక ఏదో బలం పుండివుంటు౦ది కదా మరి. *"
ఇద్దరు పలి ఉద్దేశించి “బాలపలారా! అ పాపను బతికించ “గలరా? అనడిగింది శచీదేవి,
“ఆ (పశ్న నన్నడగండి, నేను చెబుతాను సమాధానం. ఆ లిల్లీని (టితికించే బాధ్యత మా యిద్దరిలో ఎవరిని తీసుకోమంటారు?” అన్నా శసూల్,
“మీ ఇష్టం” అన్నాడు ఇంద్రుడు,
“ధష్యా! లిల్లీ 'మొండాన్ని, తలను దగ్గరకు చేర్చి, ఆ ళొలువొ కప్పు” అన్నాడు రసూల్,
అతను చెప్పినస్తే చేశాడు రాబర్డ్,
“ఆ వౌత్ ఆర్షీన్ నాకిచ్చి, లిల్లీ ని బతికించు” అని “మమ్ముల్ని ఆశీర్వదించండి” అని మొక్ ఆర్లన్ వాయిస్తూ, హుషారుగా తిన్నె చుట్టో
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 215 తిరగ నారంభించాడు రసూల్.
ఓ మాఠు వేదికచుట్టూ తిరిగాడు. శెండోసారి. తిరుగుతూ పెద్ద లంచరికి నమస్కరించాడు. మూడోసారి తిరుగుతూ, మధ్యలో ఆగుతూ “క్షమించాలి. చిన్న వాస్తవం బెబుతాను. ఈ రోజున భూలోకంలో ఎన్నో చిత్ర విచిశ్రాలు జరుగుళున్నాయ్యి మేధావులయిన డాక్టర్లు తెగిన అవనయవా లను అతికిస్తున్నారు. మా ఫాదర్ డాక్టర్. అందుచేత యిలాంటి విషయాలు రోజూ అయన చెబుతుంటే వింటుంటాను, కాని యిష్పుడు మేము చెయ్య బోతున్న చికిత్స వైద్యశొాప్ర (ప్రకారం కాదు, మంత్ర తంత్ర యంథత్ర మాయాజాలంతో కూడిన విచిత్రమైన చికిత్స... దీనికి ముఖ్యమైన పరిక రాలు, అవసరమైన వస్తువులు- మీ హృదయాలు, ఆశీర్వాదాలే! మీరంతా ఏక మనసుతో లిల్లీ క్షేమాన్ని కోరితేనే ఆ పాస (ప్రాణాలతో కేచి నిల బడుతుంది, లేకుంటే. నేను చేసే చికిత్స ఫలీంచదు.” అని, మంథత్రాలు చదువుతున్నట్లు కళ్ళు మూసువని, చేతులు కట్టుకుని- లిల్లీ తలవైపు నిలు చున్నాడు రాబర్ట్,
సభా మందిరంలో నున్న వారంతా లిల్లీ (బతకాలనే కోరుకున్నారు. ఇంద్రుడు: శచీదేవి, పిల్లలు: బృహస్పతుల వారితోసహా అంతా మరోసారి ఆ పొప క్షేమాన్ని కోరుకున్నారు.
“మాకా శచీదేవీ! పాలు; తులసీ దళాలు కావాలి.. ఎ. అన్నాడు రసూల్.
ఓ అప్పరస లోపలకెళ్ళి పెద్ద పశ్ళెరం నిండా తులసీ దళాలు, వించెతో పాలు తీసుకునచ్చిః శచీదేవి పక్కన నిలుచుంది.
“అమ్మా! మీరు స్వయంగా అవి. తీసుకుని యిక్కడికి రావాలి" ఇప్పాడు రసూల్.
ఆ రెండు పొథటతలు తీసుకుని అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ, "పేదికమీదకు వచ్చింది శచీదేవి. ఆమెను వెన్నంటి వచ్చింది- పరిచారిక లాంటి మరో దేవకన్య.
“తల్లీ! ఆ పాలన్నీ శాలువామీచ పె నుండి కిందివరకు పోసి ఆ తులసీ దాలు అ పాపమీద వెయ్యండి” చెప్పాడు రసూల్.
2౪6 విశ్వప్రసాద్ అతను చెప్పిన ఫ్లై పాలతో ఆ పాపను స్నానం చేయించి ఆపొద మస్తకం తుఠసీ దళాలు వేసింది. రసూల్వంక చూసింది- యింకా ఏమైనా చెయ్యాలా అన్నట్లు, “చాలమ్మా! మీరు వెళ్ళండి" అన్నాడు రసూల్. శచీదేవి చేతిలోని పాతట పక్కనున్న దేవకన్య పట్టుకుంది. ఇద్దరూ అక్కడినుండి ఇం(ద్రుని పక్క_శెళ్ళి నిలుచున్నారు. ఓ 'దేవదూతను ఉద్దేశించి “కాగడా కావాలి .. ” అజ్జాపిస్తున్నట్లు చెప్పాడు రసూల్. అతను చేతులు కట్టుకుని, అనుమతికోస౦ం దేవేంద్రుని సంక చూశాడు, అనుమతిస్తున్నట్లు తల వూపాడు ఇం(ద్రుడు. ఓ కాగడా తీసుకువచ్చి, రసూల్ కిచ్చాడు ఆ దేనదూత. దానిని నుదుటి పైకెత్తి రెండు చేతులతో పట్టుకుని ఏదో మంత్రమో (పాళ్టేనో చేస్తున్నట్లు కొన్ని క్షణాలు కళ్ళు మూసుకున్నాడు రాబర్జ్, _నారాయణ-వారాయణ! ఆ పాప శిరస్సును ఖండించడమే. పెద్ద పాపం, పైగా (బతికిస్తానని చెప్పి దహనం చెయ్యడం నువాపాపం, చిన్నా రణ యిలాంటి దుండగాలకు పాల్చడకూడదు కదా నుర? అంటూ రెచ్చ గొట్టాడు 'నారదుడు. అతని మాటలు ' వినేసరికి సురజాలలు, దేవదూతలు, బృహస్పతిః శచేదేవి, దిక్పాలకఅతోపాటు ఇంద్రుడు కూడా అదిరిపడ్డాడు, తన స్వతః సిద్ధమైన అనిమేష దృష్టిని తిన్నెమీదకు సారించాడు. | తిన్నెమీద నున్న శాలువా పాలతో పూ ర్హిగా తడిచిపోర్చుంది. ఇంకొ పాలు కెందకు కారుతూనే ఉన్నాయి. ఆ పరిస్థితిలో ఆ దాలుడు అ పాపను ఎలా దహనం చెయ్యగలడు? తనలో శానే (సళ్నించుకున్నాడు ఇంటదుడు- ఇంతలో---మంగత ముగ్ధునిలా, మౌనంగా వున్న రాబర్డ్-- “అహో! ఈ పోపను సృష్టించిన జనకా! ఓహో! ఈ పాపకు జన్మనిచ్చిన జననీ! మీ బిడ్డ ఘోరంగా మరణించింది!
పి న్లలు-దేవుళ్ళు 217 ఈ బిడ్డకు పునర్జన్మ (వ్రసొదించండిలా”
_అని, కాగడొను లిల్లీ శాలువామీద పెట్టాడు
ఒక్కసారిలా భగ్గున పెద్దమంట లేచింది.
చుట్టుపక్కల వేడిగాలి వీచింది.
ఆ వేడికి కొద్దిగా కదిలింది లిల్లీ,
కాగడా కింద పడిపోయింది. శాలువా కాలుతూనే వుంది. లోపల? లిల్లీ అటు ఇటూ కదులుతూనే వుంది. ఆ పొప దేఫాం ఆ మంటలో కాలి పోతున్నదనే నిశ్నయించుకున్నారు- ఇం(ద్రసభా భవనంలోని వారందరూ!
ఇంతలో “వ్రభూ! మహేంద్ర! ఈ లిల్లీ ని సమలిని చెయ్యనా? క్రోకిలను, చెయ్యనా, చిలుకను చెయ్యనా? పులి పిల్లను చెయ్యనా?” అని అడిగాడు రాబిర్డ్_
ఉలిక్కిపడ్డాడు ఇంద్రుడు, “దాలకలారా! మీ ఇంద్రజాల విద్య చూసి మేము (పసన్నులమయ్యాము . ఇప్పటికే దేవకన్యలు, మీ శచీదేవి మాత పొప కోసం వంతో ఆందోళన పడుతున్నారు. వెంటనే పాపను (బతి కించండి చాలు .. ” అన్నాడు ఇంద్రుడు. /
“పాపను (బితికిస్తాం. అందులో -సందేహంలేదు. ఈ లోపున ఈ ,పావను నెమలిగా చేసి: ఆ నెమలిచేత నాట్యం చేయించి నూ ఆంటీలందరికీ చూపించాలని వుంది” చెప్పాడు రసూల్.
“ఆ పాప మాకంజే బాగొ నొట్యం చేస్తుంది. మేము ఒప్పుకుంటు న్నాం: ముందు ఆ పాపకు (ప్రాణాలు పొయిక” అంది రంభ.
“ఛాలువా కొలిపోతోంది లోపలి పావ కూడా కాలిపోతుంటుంది. త్వరగా కానియ్” అంది ఊర్వశి.
రసూల్ చేతిలోని మౌత్ అర్ల్గన్ తీసుకున్నాడు రాబర్జ్, లిల్లీ పడు కున్న తిన్నెచుట్టూ తిరుగుతూ; డాన్స్ చేస్తూ హుషారుగా మౌత్ ఆర్షన్ వాయించ నారంభించాడు.
బృహస్పతులవారి ఛశాటవా కాలిపోయింది. లోవలనున్న లిల్లీ దేహం కూఢా ఉడీకిపోయి వుంటుంది! కొన్ని కణాలు గడిస్తే ఆ పాప దేహం భన్మమైపోవచ్చు!!
218 విశ్వప్రసాద్ ఇదే ఆలోచనతో దేవ సభా మందిరంలోని వారంతా ఆందోళన పడుతుండగా “బాలకా! ఆ పాప కాలిపోతుంచే నీకు ఆనందంగా వుందా? డాన్సొచేస్తూ, పాటలు పాడాలనిపిస్తున్నదా?” అన్నాడు 'దేచేంద్రుడు చిరు కోపంతో,
“బాలకా! మీరు చేస్తున్న ఆలస్యానికి దేవేం్యద్రుల వారికి ఆ్యగహం కలిగింది. వెంటనే .మీ బాధ్యత మీరు తీర్చుకోవడం ధర్మమే కదానురి అన్నాడు నారదుడు,
ఇంళలో పిడికిలి బిగించి, కుడిచెయ్యి పైకెళ్తాడు రాబర్ట్,
“బహ్మోం (దిహ్మః (బ్రహ్మ (బ్రహ్మా! హరోం హర, హరి హరా!! శివోం శవ శవ శవా!!! అదిశ క్రీ" అనంతశ క్రీ సరాశ క్రీ! కాళీ మహాకాళీ భద్రకాళీ! !- పటాఫట్ ” అని పిడికిలి తెంచి చేతిలోనున్న విభూతి ఆ పాపమీద వేశాడు!!! 'నభాసదులందంి కళ్ళు మిరుమిట్లు గొలిపాయి!
మథక్షణంలోనే మెరుపులా లేచి, తిన్నెమీద నిలుచుంది లిల్లీ ,
ఆ పాప బేతిలో సుచిగా, ఛ్నభంగా నున్న శాలువా అందుకుని *" బృహస్పతుల వారికిచ్చాడు రాబర్జ్,
ఆనందోశ్చాహాలతో 'దేవ సభా 'మందిరంలోని వారంతా కరతాళ ధ్వనులతో ఆ (ట్రదేశాన్ని మారు మోగించారు!!
చిరునవ్వు నవ్వుతూ వారందరికీ నమస్కరించింది లిల్లీ. ల
శచీదేవి పచ్చి- వై ఢూర్యాలతో పొదగబడిన గోలుసు ఆ పాప 'మెడలో వేసింది.
శేశ్రి
మళోసారి చప్పట్లు _ కొట్టి- “దాలపలారా! ఈ విద్య మీకు ఏలా
అలవడింది” అని అడిగాడు దేవేంద్రుడు.
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 219
“మా (గాండ్ఫా చేస్తుండగా చూసి నేర్చుకున్నాను" సమాధాన మిచ్చాడు రసూల్,
“నేనూ అంతే...”
“పాప శిరస్సు ఖండించి మళ్ళీ ఎలా అతికించారు? ఎలా (ప్రాణాల పోళారు”” అడిగాడు దేవేంద్రుడు.
“అది యమ రహస్యం” అన్నాడు రసూల్.
“ఇంద రహస్యం” చెప్పాడు రాబర్డ్,
“బహ్మ రహస్యం” అన్నాడు రసూల్,
“చెప్పాలంటే మా తాతలు చేస్తున్నప్పుడు చూసి నేర్చుకున్నాము- ఆ విధానాన్ని టోధించగల భాచు తెలివితేటలు మావ లేవు” వినరించాడు రాబర్ట్
ఇద్దరి సమాధానాలు విన స్థంభించిపోయారు శచీదేవి బృహ స్పళులు,
చిడతలు వాయిస్తూ, తంబుర మీటుతూ- “నారాయణ -నారాయణ ఇంద్రజాల మహేం(వజాల విద్యల్లో విశ్వవిఖ్యాతి జెందిన- దేవేంద్రులవారు భూలోకం నుండి వచ్చిన చిన్నారుల నుండి మరికొన్ని విద్యలు నేర్చుకో వలసె వచ్చింది కదా! ఇదంతా కాలము కదా మరి . *” అన్నాడు-పిల్లల 'కెలివికి తనలో తాను మెచ్చుకొంటూ,
“మర్లు చాలా తెలివయినవాళ్ళు, చాలా సంతోషం” అన్నాడు ఇంద్రుడు.
భసూల్, రాబర్డ్ల మొనం వహించారు.
రాజా రెండడుగులు ముందుకు వచ్చాడు.
“వ్రభూ! ఏ బాలుడూ తలనిండా తెలివి పెట్టుకుని పుట్టలేదు, పుట్టిన తర్వాత ముద్దు-ముద్దుగా మాటలు చెబుతూ, ఆటలాడిస్తూ 'దేకడం) పాకడం, నడవడం 'నేర్చుతూ కడుపునిండా అమృతంలాంటి అన్నం పెడు తున్నారు మా అమ్మానాన్నలు. వినయాన్ని, వికాసాన్నిం విపేకాన్ని, విజ్ఞా నాన్ని, విచక్షణను రంగరించిన పంచామృళాన్ని మా మ స్తిష్కాాల్లో నింపే స్తున్నారు మా పాఠశాలలోని గురువులు, మేము మా సపెద్దలనలన; గురువుల
220 విశ్వ(వ్రసొద్ వలన ఎన్నెన్నో విషయాలు తెలుసుకుని అభినృద్ధిలోకి రాగల్లుతున్నాము” అన్నాడు వినయ విధేయతలతో, ఇంద్రుడు,
“భూ! 'దేవేండ్రా! గొప్పలు చెప్పుకునే అలవాటు మాకు లేదు. భూలోకంలోని గొప్ప దేశాల్లో అమెరికా ఒకటి. బిల్క్లింటన్ ఆ దేశానికి అధ్యక్షుడు. సర్వమత, సర్వజన పొజన్యాన్ని కోరుకున్న మహావ్యక్తీ- ఆయన ఏమన్నారో విన్నారా?” అనడిగింది మధు.
అతని అభిప్రాయాన్ని అర్ధంచేసుకుని. “వినలేదు. నువ్వు చెప్పు -అన్నాడు బృహసృతి.
సఖ్యత, సంస్కారం, సంస్కృతి, వివధ కళలలో (ప్రావీణ్యత వాన్టిపార నిపుణత, స్తహజ మేధాళ కితో (ప్రభుత్వంలోనుః విద్యారంగం లోనూ-భారతీయుట [1సముఖపాత్ర నిర్వహిస్తున్నారు. సహ్యుద్భావంతో మానవత్యంతో విశ్వశాంతిని కోరుతున్న మహోమహులు భారతీయులు అని
(పశంసించాడ క్సీ ౦టన్” అంది మధు,
“అయికే. భూలోకంలోని మీ భారతదేశం. ఓసారి. చూడాలి" అన్నాడు ఇంద్రుడు,
ల భారతదేశం ఒక్క కాదు దేవేండ్రా! అమెనికా, ఆస్ట్రేలియొ? ఆఫగనిస్థాన్, జపాన్సొ జర్మసీ, ఛైనా; రష్య్యాః పాకిస్తాన్: ఇంగ్లాండ్ ? కీ మొదలయిన ఎన్నో దేశాలున్నాయి, అవన్నీ మీరు చూడాలి” అంది యం,
“ఆ దేశాల్లోని (ప్రత్యేకతల ఏమిటి?” (ప్రశ్నించాడు ఇంద్రుడు,
చాలా చాలా విశేషతలున్నాయి. చెపితే గొప్పట చెస్పువన్న ఖ్లవ ఈుంది” అంది కిస్మిస్,
“మేమంతా సంతోషంగా వినాలనుకుంటున్నాము. చెప్పండి” అంది శచీచేవి,
“మీ పుష్పక వాహనంకం'పే శ క్రివంతమైన రాశెట్ట స్పుట్నీ
పిల్లలు-దేవుళ్ళు 221 కొలు ఫ్లయింగ్ సాసర్లు వున్నాయి. ఇవి విశ్వంలోని దూరతీరాల్లో వున్న ఏ గోళానికయినా, ఏ మండలానికయినా వెళ్ళగలవు” అంది షీరీ,
“తాము వున్న దేశంలోనే కాక్క ఇతర దేశాల్లో-ఎవరితో మాట్లాడా లన్నా ఇంటర్ నెట్లు, 'పెలిఫోన్లు వున్నాయి మీ మం(త చర్చణంలాగే మాయా మంత్ర తంత్ర యంత్ర జాలాలతో కూడిన టీవీల వున్నాయి (్రవంచంలో ఎవరు ఎక్కుడనించి మాట్లాడుకున్నా, ఏమి చెబుతున్నా టీవీలో మనం వినవచ్చు. వాళ్ళ రూపాలుకూడా చక్కగా చూడవచ్చు 99 అంది కినోమిన్.
వాళ్ళ మాటలు వింటూ -మం(త్రముగ్ధుల్లా అయిపోయారు బృహస్పతి 'దేపేంద్రులతో సహా సభలోని వారంతా,
“అంతే కాదు-కంప్యూటర్ అనే గొప్ప (పతిభాపంతమైన యంత్రం వుంది, ఆ యం(త్రంలో మామూ మంత్ర తం(త్రజాలాలే కాదు- ఎన్నో టిక్కులు, మేజిక్కులు జిమ్మిళ్ళు చెయ్యవచ్చునట .. ఎన్నో విషయాలు, రహస్యాల అందులో (క్రమబద్దంగా దాచుకోవచ్చు. ఎన్నెన్నో చిత్రాలు గియ్యవచ్చు... స్చీచ్ 'రికగ్నిషన్ సాఫ్ట్ వేర్ కంప్యూటర్లు కూడా వున్నాయి మనం "అడిగిన (ప్రశ్నలు అర్థంచేసుకుని సూటీగా సమాధానం చెబుతాయి. వాటితో మాట్లాడుతుంయే బంధువులతోనో, అత్మీయులతోనో మాట్లాడినట్లుంటుంది. పైగా మనకు శీలియని ఎన్నో విషయాలు చెబు శుంది” అన్నాడు హాట్.
“ళ్ళ, మధ్య మానప్తులు మర మనుషుల్ని సృష్టించాళు.. వాటిని రోబర్ట్స్ అంటున్నాప. దాదాపు అవికూడా యం(శాలే. మనుష్యులు చెయ్య లేని బలమయిన పనులు అవి సునాయాసంగా చేస్తున్నాయి. మన (పశ్న లకు సూటిగా సమాధానాట చెప్పకపోయినా హావభావాలతో జవాబులు చెబు తున్నాయి, మార్కెట్లో "సీల్స్ మెన్లుగా పుంటున్నాయి. "పెద్ద పెద్దవారి ఇళ్ళకు గేట్ కీపర్లుగాను; కారు (డయివర్ లుగాను కర్మాగారాల్లో బరువైన (సమాదకరమయిన పనులవేసే ' కార్మికులుగాను ఉంటున్నాయి. ఇప్పు డిప్పుడే కొన్ని కొన్ని రోబర్ల్స్ మాట్లాడటం కూడా 'నేర్చుకుంటున్నాయి” చెప్పాడు హాట్.
222 విశ్వప్రసాద్
“మా లోకంలో ఎవరూ నడిచి వెళ్ళక్కరలేదు. ద్విచక్ర వాహ నాలు, కార్లు, బస్లు, (కైయిన్లు, విమానాలు-ఇంకా ఎన్నెన్నో వాహనా టన్నాయి, అంతా హాయిగా ఆ వ్వాహనాల్లో (పయాణాలు చేస్తారు అంది కిస్మిస్,
అంతా ఆశ్యర్యంగా వింటున్నారు.
ఖా వ్ ఖ్ ఖ్
మరో విచితం--యమలోకంలోను, దేపేం్యదలోకంలోను తదితర లోకల్లోను సనాతన కాలంనుండి ఉన్నవారే ఇప్పుడూ వుంటున్నారు. కొత్త (ప్రాణులు పృట్టటంలేదు. సంతానోత్పత్తి స్థంభించిపోయింది. కాని మూ భూలోకంలో దినదినానికి- క్షణక్షణానికి జనసంఖ్య పెరుగుతూనే వుంది, (ప్రస్తుతం వున్న [ప్రజలకు భూలోకంలో వున్న స్థలం చాలటంలేదు. అందుకే సముదంమీద, కితిజంలోను భవనాలు నిర్మించటానికి (ప్రయత్నాలు. సాగి స్తున్నారు” అన్నాడు రాజా, 7
“అం తేకాదు- (ప్రకృతి సిద్దమయిన జననాలే కాక కొస్టుట్యూబ్ బేనీలతో జనసంఖ్యను అపరిమితంగా "పెంచేస్తున్నారు. మరి కొన్నాళ్ళకు భూమాత గర్భంలోంచి కూడా బిడ్డలాంటి మరో భూదేవి జన్మిస్తుంది. ఆ చిన్న భూడేవి పెరిగి పెదదయి మరి కొన్నివందల కోట్ల (పజలకు స్థావరం కల్పిస్తుంది. కాని, ఇతర లోకాల్లో ఈ అభిపృద్ధి లేదు ..” అన్నాడు రసూల్, ఉరి అ
“మౌ భూలోకంలో ఇంకా ఎన్నెన్నో విచిత్రాలు వున్నాయి. చిత విచిత్రమైన (ప్రదేశాలు, నదులు, పర్వతాలు, వాహనాలు, యం(త్రాలు మిషన్లు, వినోదాల్ని (ప్రదర్శించే కంప్యూటర్లు, సినిమాలు, టెలివిజన్లు వివిధ మనస్తత్వాలు గల మనుషులు పక్షులు, పజువులు, మృగాలు వున్నాయి మనోహరమైన (సబేశాలు వున్నాయి. అక్కడక్కడ "మహాను భావులు, మహా మేధావులు కూడా వున్నారు. ఆ (దేశాన్ని, జీవరాసుల్ని= నిచ్యిత వస్తువులను చూసి తరించిపోవచ్చు. అవకాశం వుండి కూడా ఆ శోభల్ని విచిత్రాలను చూడలేని జీవితం- జీవితమే కాదు” అన్నాడు రాబర్జ్,
పిల్లలు-దేవుళ్ళు 223
“వెంటనే మా భూలోకానికి వెళ్ళి చూసి రండి, మా మానవులంటే ఏమిటో, వారిలోని సత్తా ఏమిటో అర్ధమౌతుంది” అని. ఛాలెంజ్ బేసు న్నట్లు అన్నాడు. ్
అతని ఛాలెంజ్ విని సభలోని వారంకఠా- అదిరిపడ్డారు. 'దేవకన్యలు
కా ఢఉ విభ్రాంతులయ్యారు. నొసలు చిట్లించాడు దేవేంద్రుడు.
“నారాయణ ..నారాయణ . “* అని చిడతలు వాయిస్తూ, తంబుర మీటుతూ “చిన్నారులు మిమ్మల్ని భూలోకం వెళ్ళమని, అ లోకంలోని శోభలు చూడమని కోరుకుంటున్నారు. వాళ్ళ కోరిక మన్నించాలి కదా మరి, . ” అన్నాడు నారదుడు,
బృహస్పతి సంక చూశాడు దేవేంద్రుడు,
“పిల్లలు అంతగా కోరుతున్నప్పుడు చూసి రావడమే మంచిది” అని సలహా యిచ్చాడు బృహస్పతి.
వెనువెంటనే ఓ నిశ్చయానికి వచ్చాడు ఇంగదుడు, “*దాలకులారా! వాలికల్లారా! మేము భూలోకం వెళ్ళడానికి సిద్ధంగా వున్నాము” అన్నాడు.
“మీరు ఒక్కరే కాదు- మీతో పాటు మరికొందరు వుండాలా” అన్నాడు రాజా,
“ఎవ రెవరు?” అడిగాడు ఇందుడు.
“మ్పిడ్త, శచీదేవి, మాతః బృహస్పతులవారు; అంకుల్ నారదుడు- మీ నలుగురు కాక మరో యిద్దరు కూడా వుండాలి.”
“వాళ్ళెవరు?” (ప్రశ్నించాడు ఇంద్రుడు.
“యమధర్మరాజు: శ్యామలాదేవి , కాని యముడుగారు దేవేంద్ర లోకంలో (ప్రవేశించే అ్నర్హత తనకు లేదన్నారు. కాలం మారిపోయింది. కట్టుబాట్టలోను చట్టాలోను కూడొ మార్చులు రావాలి. మీ చట్టాల్ని కొంచెం సవరించి యనుధర్మరాజును: శ్యామలాదేవిని ముందు అక్కడికి రప్పి౦ం చండి” అన్నాఢు లాయరులా ఫ్రోజుపెట్టి రసూల్.
కళ్ళు మూసుకుని కొన్ని క్షణాలు మౌనం వహించాడు దేవేంద్రుడు,
ఖ్ వః ఖ్ |!
224 విశ్వప్రసాద్ యమధర్మరాజు, శ్యామలాదేవి దేవసభా మందిరంలో (్రపేంచిః వినయవిధేయతలతో నిలుచున్నారు.
శచీదేని కిందకు దిగి, పలకరింపుగా శ్యామల చేతులు పట్టుకుంది. దరూ ఓ పక్క_శెళ్ళి నిలుచున్నారు. _ న శేవలోర్స్లో అంతవరటి జరగని ఏదో మహా విచిత్రం జరగటోతు న్నట్లు సభికులంతా సంభ్రమాశ్చర్యాలతో చూస్తున్నారు. జేర
“భూ! దేవేంద్రా! ఇహ మీరు భూలోక యా(త్రకు బయలు వచ్చు” అన్నాడు రావా."
“పదండి” ఆజ్ఞాపిస్తున్నట్లు చెప్పాడు ఇంటద్రుడు.
“భూ! చిన్న మనవి, * అంది శచీదేవి.
“ఏమిటది”
“నేను, శ్యామలా ఈ చిన్నారుల్ని విడ్డిచిపెట్టలేకపోతున్నాము .." మెము వీళ్ళతోపాటు యిక్కడే. వుండి మీరు ఎక్క దెక్కడశెళ్ళారో ఏఏ (ప్రదేశాల్వను పఠిశీలించారో ఈ మం(తదర్చణంలో మేము చూస్తి టాము, అనుమతించండి.”
“సరే అలాగే కొనివ్వండి” అని నారదుడు, యముడు, బృహి స్పళ్రుల వారితో భూలోకానికి బయలుదేరడానికి సిద్ధమయ్యాడు ఇం(దుడు*
“పభూ! మాదొక చిన్న మనవి” నన్నాడు రాజా.
“చెప్పండి.”
"భూలోకంలో శిఖరాగాలక ఎగబాకుతున్న విజ్ఞానాన్ని అక మంత ఎత్తు ఎదిగిన వైజ్ఞానిక యం్యతాలను తిలకించండి. తో పాఠశాలలు, కళాశాలలు పరిశీలించండి. తర్వాత మా భారత దేశంల హై(ద్రాబాదుకు వెళ్ళండి. అక్కడ జ్యూఫీ హిల్స్కు కొంత దూరంలో న హిల్స్ వున్నాయి. హిల్స్ మధ్యలో రోజా హిల్స్ అనే పర్వతం వం గ్ ఆ పర్వతం మీద వుంది- దేవాలయం"లాంటి మా విద్యాసాగర్న్ గురు విద్యాలయం, ఆ విద్యాలయాన్ని కూడా చూసి రండి” ఇప్పాడు రాబౌ+
“శేవలం చూడటమ్మే కాదు- మీకు దయ కలిగితే, మీరంళా వొ పాఠశాలలోన్సు భూలోకంలోని యితర పారళాలల్లోను. కొంతకొలో
పీల్లలు- దేవుళ్ళ బ్య
ఆచాట్యలుగా వుండి, మీకు తెలిసిన మవావిజ్ఞానాన్ని మావంటి విద్యార్థులకు బోధించండి” అంది మధులత,
“నారాయణ , నారాయణ . (ప్రభువులు చిన్నారుల విన్నపం విన్నారు కదా?” అన్నాడు నారదుడు, “పదండి, బయలుదేరదాం” అన్నాడు ఇంద్రుడు అడుగు ముందుకు వేస్తూ,
నలుగురూ. బయలుదేరారు,
వారివం్ధక సంతోషంగా చూస్తూ-
“పభువులకు వీడ్కోలు "పెద్దలకు పీడ్కోలు.
మా స్వర్గ స్వర్జ న్వర్గసుఖాల భూలోకంలో
'దేవేంద్రుల వారికి జయము జయము,
బృహస్బతుల వారికి శుభము శుభము.
యమధర్మరాజులవారికి చిత్రము విచిత్రము
అంకుల్ నారదకు మంగళం జయమంగళం,
-అని పాడుతూ, ఉత్సాహంగా నాట్యం చెయ్యనారంభించారు షి లంతా!!!
తలి
ఇంద్రుడు, యమధీర్మరాజు బృహస్బృతిః నారదుడు భూలోకానికి వచ్చి, అమెరికాలో దిగారు. పదహారంతస్థుల పెద్ద భవనం కనిపించింది వారికి ఆ భవనం దగ్గర కెళ్ళి? ఓ పక్కన నిలుచున్నారు
అంతవరకు ఆ భవనం లోపల విదో మీటింగు జరిగింది. మీటింగు పూరర్చికాగానే లోపలనుండి గొప్పగొప్ప ఉన్నతాధికారులు, "పెద్ద పెద్ద పద వుల్లోనున్న స్త్రీలు ఒక్కొక్కరు బయటకు వస్తున్నారు.
కేకు
226 విశ్వప్రసాద్ వాళ్ళను చూస్తూ, ఓ కారు దగ్గర నిలుచున్నారు ఇంద్రుడు, యముడు, బృహస్పతి, నారదులు, ఇంతలో ఆ కారు గల, ఆఫీసరు కెమెరా చేత్తో పట్టుకుని అక్కడికి వచ్చాడు. ఇం(్యద్రలోకంనుండి వచ్చిన నలుగుర్నీ చూసి ఆశ్చర్యపోతూ మీరు పగటి వేషగాళ్ళా? నాటకాల్లో వేషాలేస్తారా? సినిమాల్లో నటిస్తు న్వారా” అనడిగాడు ఇంగీషులో, ఇంతలో మరో నలుగురైదుగురు ఆఫీసర్లు అక్కడికి వచ్చారు. అతని మాటలు కొద్దికొద్దిగా అర్ధమయినా- ఏమి సమాధానం చెప్పాలో అర్ధంగాక మౌనం వహించారు ఇం(ద్రలోకంనుండి వచ్చినవారు. “మికు ఇంగ్లీషు రాదా” అడిగాడు మొదటి. ఆఫీసరు. “నారాయణ నారాయణ . ” అంటూ తల అడ్డంగా వూపాడు నారదుడు, “మీరు విదేశం నుండి వచ్చారా?” మరో (ప్రశ్న వేశాడు. రెండో ఆఫీసర్ను మౌనం వహించారు నలుగురూ. “మీ దగ్గర ఐడెంటిఫికేషన్ కార్డులు, పాస్పోర్టులు. వీసాలు వున్నాయా?” ఇంకో (ప్రశ్న వేశాడు మూడో ఆఫీసరు. " ఇంద్రుడు, యముడు, బృహస్పతి, నారదులు ఒకరి ముఖం మఠొ కరు చూసుకున్నారు, కాని నోరు విప్పలేదు. అంతవరకు వాళ్ళను అనుమానించారు ఆ ఆఫీసర్లు, చివరకు వాళ్ళ ముఖ కవళికలు, మౌనం గమనించి వాళ్ళు పరాయి దేశంన్ధుండి వచ్చిన గూఢచారులో, వ్మిదోహులో కావచ్చునని నిశ్చయించుకున్నారు. వెంటనే ఆ భవనం బయట పున్న నెక్యూరిటీ గార్దలను, పోలీసో వారిన్సి తన "దగ్గరకు రమ్మని పిలిచాడు మొదటి ఆఫీసరు. వాళ్ళు తనన్సు సమీపిస్తుండగా చేతిలో వున్న కెమెరాను రెండుసార్లు ' క్లిక్- క్షీక్ 'మనిపించ్చి ఇందుల వారి బృందాన్ని ఫోటోలు తీశాడు, ప వ్ ష్ వః
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 227 మం[తదర్పణం ముందు కూర్చున్న పిలు ఆ దృశ్యాన్ని చూస కంగారుపడ్డారు.
“ఏమయింది?” ఛ్యానులాదేవి అడిగింది.
“పాస్పోర్ట్ లేకుండా భూలోకంలో ఒక దేశం వాడ మరో దేశం వెళ్ళకూడదు. అందుకే సెక్యూరిటీ గార్డులు, పోలీసువారు నున. ఇందుల వైపుకు వస్తున్నారు ఎ” 'అన్నాడు రాజా,
“వాళ్ళు వచ్చి ఏం చేస్తారు?” అడిగింది శ్యామల.
“మన లోకంనుండి వెళ్ళిన ఆ నలుగుర్నీ గొలుసులతో ఇంధించి జైల్లో వేస్తారు . ” చెప్పాడు రసూల్. "
“అంపే . శచీదేవి (సళ్నించింది
“ఓ గదిలో దింధించి వుంచుతారు” అన్నాడు రాబర్డ్,
“ఆ (పమాదంనుండి త స్పించుకోవడ మెలా?” శ్యామల అడిగింది.
“ఆ నలుగురికి అదృశ్య రూపం దాల్బగల విద్య తెలుసా?” హాట్ (పళ్నించింది.
“తెలుసు .” అంది శ్యామల,
“వారు అదృళ్యులుగా వుండి, మనకు ఈ మంత దర్చణంలో కన్ని స్తారా?” అడిగింది కిస్మిస్,
“చక్కగా కన్పిస్తారు” అంది శచీడేవి.
“ఇక్కడ మనం ఈ మంత దర్చణంలో చైప్పేమాటలు భూలో కంలో వున్న దే వేంద్రులవారు వినగలరా?” వాట్ అడిగాడు.
“లక్షణంగా వినగలరు” అంది శచీదేవి.
“పోలీసులు, “ నెక్యూరిటీగార్జులు దగ్గరకు వచ్చేస్తున్నారు. వాళ్ళు యిం(ద్రుల వారిని, యముడిగారిని సమీపిస్తేే క్యరలతోను? కంచీలతోను వారీ ఒళ్ళు హూనం చేసేస్తారు "” అంది మధు.
“అలాంటి అఘాయిత్యం జరగకండా ఆసడమెలా” అడిగింది శచీదేవి,
228 విశ్వ(ప్రసాద్
“వెరీ సింపుల్! మంత్ర దర్చజంతో 'దేవేంద్రులను, యమధర్మ లాజులవారిని, బృహస్పతి వారిని, అంకుల్ నారదుణ్ని- అదృశ్య విద్యతో: మానపులకు కనిపించకుండా, మాయమవ్వమని చెప్పండి” అంది లిల్లీ.
గా! జి షః వ
"సెక్యూరిటీ గార్జుట, పోలీసువారు-, దేవేంద్రులవారి బృందం దగ్గ రకు వచ్చి ఆ ఆఫీసర్కు "సెల్యూట్ చేశారు.
“ఈ నలగురు పర్మిషన్ లేకుండా ఏ పరాయి దేశంనుండో వచ్చి మన అమెరికాలో చొరబడ్డారు. వీళ్ళమీద నాకు చాలా చాలా అనుమానాలు .- వున్నాయి. పీళ్ళక్టు సంకెళ్ళు తగిలించి, ఈరోజు పోలీస్ కస్టడీలో వుంచండి. రేపు కోర్టులో హాజరు చెయ్యండి.” ఆజ్ఞాపిస్తున్నట్లు చెప్పాడు మొదటి ఆఫీసర్. ,
“ఆర్జర్ సార్!” అని సంకెళ్ళ చేత్తో పట్టుకుని, నలుగురు పోలీ ఘలు- ఇంద్రులవారి బృందం వై పుకు రెండడుగులు "వేశారు.
అదే సమయంలో “ప్రభూ! మానవుల చేతికి చిక్కితే మన మర్యాద, గౌరవం, (పతిష్ట- అన్నీ దిగజారిపోతాయి. మీరు నలుగురూ * తక్షణం అదృళ్యులై పోండి” అని శచీదేవి చెప్పిన మాటలు ఇం(ద్రుడు; యముడు, బృహనసృతి, నారదుల చెపుల్లో (తతిధ్వనించాయి! ॥
అంతలో నలుగురు పష్లోలీసులు ఒకరితో మరొకరు పందెం వేసు కన్నట్లు వారిని సమీపించి పట్టుకోటోయారు!
అదే సమయంలో- రెప్పపాటు కాలంలో ఇంద్రుడు) యముడు, చ్చిహస్పతి, నారదుడు మాయమైపోయారు!
వ వ న! న!
'దేేంగద్రుని బృందం వారు అదృశ్యం కావడం గమనించి కొంత సపటివరకూ తను కళ్ళను తామే నమ్మలేకపోయారు ఉన్నాధికార్లు, "సెక్యూరిటీ గార్డులు, పోలీసువారు కూడా, 'శెప్పలు శెపరెపలాడించి, నలు వైపులవ పరీక్షగా చూళారు. కనుచూప్ప మేగ్రత్రో ఇంగద్రుని బృందం వారి జొడ తెలియలేదు. అంతా ఆశ్చర్యపోతూ, ఒకరి ముఖం మరొకరు చూసు కుంటూ శిలాప్రతిమల్లా నిలబడిపోయారు,
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 2209
“ఈ సంఘటన చాలా ఆశ్చర్యంగా వుంది. “ఇన్ విజిబుల్ మేన్" గురించి మనం నవలల్లో చదివారి. స్నిమాల్లో చూశాం. ఎంజాయ్ చేళాం. కాని అలాంటివాళ్ళు వుంటారని మనం వూహించనైనా లేదు” అన్నాడు. మొదటి ఆఫీసర్ కెమెరా సవరించుకుంటూ.
“అది నిజమే! కాని ఇది కంప్యూటర్ల యుగం. ఏ ఇంజనీరో తన "కంప్యూటర్ ద్వారా ఈ నటగుర్నీ సృష్టించి వుండొచ్చు ఎ”. "ఆండో ఆఫీసరు యింకా ఏదో చెబుకుండగా, మూడో ఆఫీసడు “కంప్యూటర్ మనుమల్ని సృష్టించగలదా?” అని అడిగాడు.
“కంప్యూటర్ల ద్వారా మన మనుషుల్ని తయారు చేస్తున్నారుకదా... వాళ్ళ మెదళ్ళ ఆలోచనలు ఓ సూపర్ కంప్యూటర్ కం(టోల్లో పెట్టు కుంటున్నది కదా . అదే పద్ధతిలో ఏ యింజనీరో, 'ఫైంటిప్టో బర్జ్స్లాంటి ఈ నలుగురు మనుషుల్ని సృష్టించి వుంటాడు, ఈ పార్ల 'మెంట్ భవనానికి నాళ్ళను గూఢచారులగా పంపి వుంటాడు. మనం. వాళ్ళను అవమానించి, బంధించడానికి సిద్ధముయ్యాం. అది తన కంప్యూటర్ వలన తెలుసుకుని తన వద్దవున్న రిమోట్ కం[టోల్ ద్వారానో, ఎలిమినేటర్గ్ వలనో ఆ నటగుర్నీ అదృశ్యం చేసి వుంటాడు” అన్నాడు రెండో ఆఫీసరు. +
“నూటికి నూరుపాళ్ళు యిది కంప్యూటర్ యుగమే... ఎన్నెన్నో వింతలు, విడ్డూరాలు సృష్టిస్తున్నారు సృష్టికి (పతిసృష్టి చేస్తూ, “జీవ రాశుల్ని, మానవుల్ని కూడా పుట్టిస్తున్నారు మోస్ట్ వండర్ పుల్ .. ” అన్నాడు నాలుగో ఆఫీసరు,
“ఇప్పుడు ఆ గూఢధచారుల్ని పట్టుకోవడం ఎలా?” (ప్రశ్నించాడు శెండో ఆఫీసరు,
“వాళ్ళ ఫోటోలు తీళాను నేను. టివి.ల్లోను, ॥ న్యూస్ పేపర్ల లోను ఆ ఫోటోలు వేసి- జాగ త్తగా వుండమని (ప్రజల్ని హెచ్చరిద్దాం. ఆ గూఢ చారుల ఆచూకీ జైలుసుకోమని కంప్యూటర్ ఇంఖనీర్ల ౦దరికీ తెలియచేద్దాం. వాళ్ళను పట్టుకోడానికి (ప్రభుత్వం తరఫున కూడా అన్ని విధాల (ప్రయత్ని థైాము” అన్నాడు మొదటి ఆఫీసర్ .
230 విశ్వప్రసాద్ “నృడ్!" అదే కరెక్ట్.” అని సమర్థించి, తమ కార్లవైపుకు వెళ్ళి పోయారు ముగ్గురు ఆఫీసర్లూ. సెక్యూరిటీవారు, పోలీసువారు . అయెన్షనోలో నిలబడి "సెల్యూట్ చేస్తుండగా, తవ కారు స్టారు చేశాడు మొదటి ఆఫీసరు. న ష్ ప్ ప “భలే భలే బలేగా తప్పించుకున్నారు మనవారంతా ” చప్పట్ల కొడుతూ అన్నాడు రాబర్ట్ - మం(త్రదర్చణంలోకి చూస్తూ. “దేవేంద్రులవారు, బృహస్బృతుల వారిలాగే మన అంకుల్ నారదుడు కూడా మహి తెలివైనవాడు” అన్నాడు రసూల్. ం “మా యషధర్మరాజుల వాలే--వాళ్ళందరికంటే అమాయకులా? అని అడగటోయి ఆగిపోయింది శ్యామల, పిల్లలంతా కుతూహలంగా మం(త దర్చణంవై పుకు చూస్తున్నారు అందులో వ్యక్తులు కనిపించడంలేదు. ఏనోనీడలు గాలిలో ఎగురుతున్నట్లు అగుపించాయి.
“దేవేంద్రుల వారేరి” అడిగింది కిస్మిస్.
“అద్భశ్యంగా వున్నారు” శచీదేవి చెప్పింది.
“ఆ నీఢల్లో ఒకరు వారా" మధు అడిగింది.
“బాను...
“మేమ చెప్పే మాటలు వారికి విన్నిస్తాయిగా. ..” అని “అంకుల్ నారదా! ఇంతవరకు మీరు పున్నది పార్ల మెంటు భవనం. ఇప్పుడు మీరు అయిదు అంతస్తుల భవనం కనిపిస్తుంది మీకు, భూలోకంలో ఎక్కడొ లేని సాక్ వేర్, హార్ట్ వేర్ కంపెనీ పంది. అక్కడ ఆ కంపెనీలో. దొదొవీ పదీవేల మంది ఇంజసీర్లు కంప్యూటర్ల ముందు కూర్చుని పనిచేస్తుంటారు అ కంప్యూటర్లలో చిత్రవిచిత్రమైన ' దృశ్యాలు కనిపేస్తాయి. అశ్చర్థకీరో మైన విషయాలు వినిపిస్తాయి. మీరు ఆ కంపెసీలోళళ్ళ్ ఆ వింతలన్సీ చూడాలి” అందీ లిల్లీ.
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 231 _ “ఈ విషయాలన్నీ నీకెలా తెలుసు?” అడిగాడు రసూల్.
“మా అంకుల్ ఎమ్. పిక్ కంప్యూటర్ ఇంజనీరు, ఆ కం పెనీలోనే వని చేస్తున్నాడు. (పతిరోజు ఫోన్చేసి అక్కడి సంఘటనల, వింతలు- అన్నీ జెబుకుంటారు”. అని మంతదర్చణం వైపుకు చూసి ' “అంకల్ నారదా! మీ ఎదురుగా వున్నదే నేను చెప్పిన్ట ఫ్యాక్టరీ” అని వివరించింది లిల్లీ,
గ న గ్! గ
“నారాయణ , నారాయణ చిన్నారుల ఈ ఫ్యాక్టరీ లోపల 'కెళ్ళ మని "మనల్ని కోరుతున్నారు. వెళ్ళాలి కదానురి *..” అన్నాడు నారదుడు,
అతని (ప్రతిపాదనను మిగిలిన ముగ్గురూ అంగీకరించారు. నలు గురూ గేటు దగ్గర కెళ్ళారు. 4
అది ఇరవ్నై ఐదు అంతస్తుల భవనం, ముందు గేటు వుంది. భవ నం సింహద్వారానికి లిష్ణులా ఆటోమేటిక్ డోర్చొ వున్నాయి, వాచ్ మాన్ బటన్ నొక్కితే తలుపులు తెుచువంటున్నాథఖు. వెనువెంటనే మూసు కంటున్నాయి.
ఎటు వెళ్ళాలో, ఏమి చెయ్యాలో అర్ధంగాక గేటు దగ్గర నిలబడి పోయారు దేవేంద్రులవారి బృందం.
ఇంతలో ఓ పెద్ద కారు వచ్చింది.
వాచ్మాన్ో గేటు తెరిచాడు, ఆ కారి లోపలకెళుతుంటే, నలుగురూ అ కారుతోపాటు గేటు లోపలకెళ్ళిపోయాప.
లిష్టలాంటి సింహద్వారం తెరుచుకుంది. కారు లోపలకెళ్ళింది. చేవేంద్రులవారి బృందం కూడో లోపలకెళ్ళింది.
అది ద్వారం లాంటి లిప్టు ఇరవై ఐదో అంతస్తు 'పెకెళ్ళి ఆగింది.
ఆ ఫ్యాక్టరీలో పనిచేసేవారి కౌారులకోసం ఏర్పాటుచేసిన పార్కింగ్ "పేస్ అది. తె. ఆ కారు యజమాని కారును ఓ పక్కనపెట్టి “తిరిగి కిందకు వెళ్ళి పోయాడు.
232 విశ్వ(పసొద్ ఇరవై ఐదో అంతస్తులో నిబచున్న దేవేంద్రుడు, యముడు? బృహస్పతి, నారదుడు ఏం చెయ్యాలో, ఎటు వెళ్ళాలో అర్ధంగాక ఆకాశం, వంక చూస్తూ, శీలాప్రతిమల్లా నిలబడిపోయారు. మ ఫా ష్ ఖ్ మం(త్ర దర్చణంలో దేపేంద్రులవారి. నిస్సహాయ పరిస్థితిని గమ నించి కంగారుపడ్డారు శ్యామల, శచీదేవిలు. | “అంపల్ నారదా! మీరు నిలబడిన స్థలానికి పైన ఓ హెలీకాప్టర్ తిరుగుతోంది. అది సరిగ్గా మీరు నిలుచున్న (ప్రదేశంలోనే దిగబోతోంది. కనుక మీరు వెంటనే ఆ భవనం మీదనుండి 'మెట్లమీదుగా కిందకు దిగండి అన్నాడు రాజా, పు గ జ ఖ్ 'దేపేంద్రలోకం నుండి రాజా చెప్పిన మాటలు, భూలోకంలో వున్న ఇంగద్రులవారి బృందానికి చక్కగా వినిపించాయి. ద , వెంటనే దేవేంద్రుడు, బృహస్పతి, యముడు, నారదుడ్యుమెట్లమీ నుండి ఓ అంతస్తు కిందకు దిగాప, అది పెద్ద హాలు. ఆ హాల్లో సుమాప. శెండువందలా కేబుల్స్ వాటిమీద కంప్యూటర్ల, వాటి మిందు పర్నీలు, వొటిలో కంప్యూటర్ ఇంజనీర్ల వున్నారు, + (పతి కంప్యూటర్లోనూ ఏవేవో అక్షరాలు పరుగెత్తుతున్నారు? మరికొన్ని కంప్యూటర్ల లో రాకెట్లు స్ఫుట్నిక్ల ఎగురుతున్నారా క దమం: ఇంకా కొన్ని కంప్యూటర్ల లో రక-రకాల బొమ్మలు, చం(( లు లము సూర్యగోళం, జూపిటర్, 'పూటో మొదలయిన మండలాలు గోళొ కనిపిస్తున్నాయి." ల్ టో ఎదురుగా పెద్ద టివి. వుంది. దానిలో రక-రకాల బొమ్మలా నటిస్తూ, మౌట్లాడుతున్నాయి,. లు టి.వి, లోనూ, కంప్యూటర్ల లోనూ కనిపిస్తున్న అద్భుత దృ చూసేసరికి యముడు, బృహస్పతి ఇంద్రుడు, నారదుడు అంతా ఆశ్ళరిళ్ పోయారు.
పి న్లణ-దేవుళ్ళు 233
“నారాయణ--నార్గాయణ .. నరులకు ఇలాంటి యం(త్రాలు సృష్టించే శెలివితేదలు ఎవరిచ్చారో, ఏలా వచ్చాయో అర్థంకావడంలేదు. అందుకే ఇది కలియుగమన్నారు. ” చిడతలు వాయించటోయి అగి, బుగ్గమీద వేలు "పెట్టుకుని అన్నాడు నారదుడు.
“అంకుల్! ఇది కలియుగం కాదు- కంప్యూటర్ యుగం దేవేంద్రలోకంలో వున్న మధు కంరస్వరం నారదుని షవిలో (తిధ్వ నించింది.
“నిజమేనమ్మా! నువ్వు చెప్పింది అక్షరసత్యాలు ..” అన్నాడు నారదుడు.
ఇంతలో 'పది కుర్చీలు దాటి, ఓ ఇంజనీర్ వెనక నిలుచుని దృష్టిని కంప్యూటర్ మీదకు సారింఛాడు యముడు.
ఉక్కులాంటి యిద్దరు మనుషులు, వెయ్యిమంది నరులతో పోరాడు తుస్న దృశ్యం కనిపించింది.
మీసం మీద చెయ్యి వెయ్యబోయి చటుక్కున ఆగిపోయాడు యముడు.
“యనుధర్మరాజా! ఆ కంప్యూటర్లో కనిపిస్తున్న మనుషులఠవరో శెటసొ?” రసూల్ కంఠం వినిపించింది యముడికి
“ఎవరు వాళ్ళు?” అడిగాడు యముడు,
“మరమనుషులు, అంపే రోబట్స్ .. ! వాళ్ళ రూపాలు ఉక్కుతో తయారయ్యాయి. చాలా బలాఢ్యులు *” చెప్పాడు ,రసూల్.
మీసం మీద చెయ్యి వేసి “వృనకంపేనా?” అడిగాడు యముడు తన సహజ ధోరణిలోః
“క్షమించాలి (వళూ! మీవంటి వారిని అక్షమందిని హతమార్చగల ళక్రిపరులు వాళ్ళో అన్నాడు రసూల్.
“చంపేస్తాను వాళ్ళను .-” మీసాలు మెలితిప్పుతూ కోపో(దేకా లతో అన్నాడు యముడు,
“వాళ్ళు చావరు.”
“దుకు చావరు? ఎలాంటి (ప్రాజికైనా చావు తప్పదు,”
234 విశ్వ(పసాద్
“క్షమించాలి యమా! వాళ్ళు (ప్రాణలున్న జీవులుకారు. యం(త్రాలు-
మర మనుషులు-రోఐబట్స్ ...1965-70 (ప్రాంతంలో కంప్యూటర్ లాంటి యంక్రాలు సృష్టించదిడ్డాయి అమెరికాలో అక్కడనుండి ఈ యంత్రాలు తయారుచేసే విధానాలను విటీష్వారు కూడా తెలునుకున్నారు. తర్వాత ఈ కంపోటర్ల (వభావం-భూలోకంలోని అన్ని 'దేశాలకు పాకిపోయింది. (పతి 'దేశంవారు కంపూటర్ల ను వాటి (ప్రయోజనొల్ని బాగా ఉపయోగించుకుంటు న్నారు, ఈ విజ్ఞానాన్ని, సాంకేతిక (సమాజాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని అన్ని విధాల మనుషుల్లా వుండే 'రోబట్స్'ను తయారువేశారు, ఎలాం ఆయుధాలయినా వాళ్ళను ఎరుర్కోలేవు .. వాన మామూలు యంత ల్లాగే కనిపిస్తున్నారు. కాని యమరాజా! నిజానికి వాళ్ళ సగం మాత్రమే యం(క్రాలు. మిగిలిన సగభాగం మనుషుల్లాగ మెదబ్ళ ఆలోచనలు కలిగి వుంటాయి, అయికే అవి ఓ సూపర్ కంప్యూటర్ కంటోల్లో వుంటాయి. తమకు అప్పగించిన పని బైయ్యడమే. 'రోబట్స్ లత్యం. అప్పుడప్పుడు న్వంత నిర్ణయాలు తీసుకోగల తెలివితేటలు కూడా వాళ్ళుకు వున్నాయి. కాని వాళ్ళ ెలివి వికటించి.తోమ ఇష్టప్రకారం సంచరిస్తేః వాటిని కంట్రోల్ చెయ్యగల “ఎలిమినేబర్' సాధనం వుంది మానప్తల దగ్గర” అంది లిల్లీ ,
“అబ్బో అట్బో....! శ్ర రోబట్పు, కంప్యూటర్లు; టి.వ్నిలు చాలా గొప్పవి, వీటిని ఎవ సృష్టించారు?” అడిగాడు యముడు.
“1972లో అమెరికాకు చెందిన ఇంటెల్ సంస్థ మైకో (ఫ్రొఫెసర్ సహాయంతో కంప్యూటర్ని రూపొందించింది. ఈమధ్య మా భారతదేశపు (ప్రముఖ ఇంజనీర్లు వెళ్ళి కంప్యూటర్ యుగానికి (ప్రాణం పో ణ్ మున్ముందు విశ్వంలోని అన్ని శ క్తులకంకే, కంప్యూటరే మహాశ క్రినం మైనదిగా (ప్రసిద్ధికెక్కుతుంద్. అంతేళాదు- సృష్టికి (ప్రతి సృష్టి కూర చేస్తుంది” అంది లిల్లీ ॥
ఆ పావ మాటలు విన్న తర్వాత యముడి. గుండెలు దడదడ 'లాడాయ,
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 235 “దేవేంద్రా! ఈ నరులు మనందరికంటే శక్తియు కులుగలవారయి పోయారు. పదండి మన లోకానికి వెళ్ళిపోదాం” అన్నాడు.
అదే సమయంలో ఎదురుగావున్న టి.వి.లో “హెచ్చరిక ... హెచ్చ నిక " .” అని ఇంద్రుడు, యముడు, బృహస్పతిః నారదులవారి ఫోటోల (ప్రదర్శించబడ్డాయి. అంతేకాదు- అక్కడున్న సుమారు రెండువందల కంప్యూటర్ల లోను వారి ఫోటోలే కనిపించాయి.
ఆ యంత్రాల్లో తమ చ్నితాలు చూసి నలుగురూ ఉలిక్కిపడ్డారు.
ఆ తర్వాత “ఈ నలుగురు రోబట్బో, ఇన్విజబుల్ మనుషులో: విదీశీయ గూఢచారులో మరో దేశం నుండి వచ్చారో, మరో -లోకం నుండి వచ్చారో అర్థంకావడంలేదు. వీరిని పట్టిచ్చిన వారికీ మిలియన్ డాలర్లు బపహుూకరిస్తాం” అన్న (వకటన 'నెలువడింది.
“*డేచేంద్రా! నరులు చాలా తెలివిమీరిపోయా ప. మనం యిక్కడే వుంపే ఏదైనా కీడు సంభవించవచ్చు. నున లోకానికి వెళ్ళిపోదాం పదండి” అన్నాడు బృహసృతి.
లే వ ష్ ళ్లు
చేవలోకంనుండి ఆ దృశ్యాన్ని చూసిన రాబిర్డ్ " “దేపేందద్రా! మీరు భయపడనక్కగ్లేదు. చీమకు కూడా అపకారం చెయ్యరు 'నరులు, అమెరికా లాగే రష్యాః (బ్రిటన్, (ఫ్రాన్స్ జపాన్ జర్మనీ: చ్రైనాః ఇండియా 'మొద అయిన చిత విచిత్రమైన 'దేళాలు ఎన్నో వున్నాయి. మీరు మొదట నిశ్చ యించుకున్న (ప్రకారం ఆ దేశాలన్నీ చూసి రండి” అన్నాడు.
“సరే! పిల్లలు కోరిన (ప్రకౌరం భూలోకనుంతా. చూసే వెళదాం" అన్నాడు ఇం(ద్రుడు.
ఖ్ ణి షు వ
ఇంగద్రులవారి బృందం ఆకాశంలో ఎగురుతున్నట్లు మంత్ర దర్చ ఇంలో చూళౌరు పిల్లలు. తను సంభాషణను పొడిగించారు,
“అంకుల్ బొరదా! సాంకేతికంగా వైజ్ఞోనికంగా ఎంతో అభివృద్ధి పొందింది అమెరికా. 1892లో సైకిల్ వ్యాపారాన్ని (ప్రారంభించిన గ్రైట్
236 విశ్వప్రసాద్ సోదరులు 1903లో ఆకాశంలో ఎగిరే చెక్కల విమానాన్ని తయారు చేశారు. ఆ తర్వాత చెక్కల విషానాలనుండి సూపర్ సానిక్ విమానాటు తయారయ్యాయి.
1935లో ఎయిర్ (క్రాఫ్ట్ దిశను గురించే రాడార్ ను తయారుచేశారు అమెరికొవారు.
అంకుల్ నారదా! ఇప్పుడు మీరు (బిటన్- అంపే ఇంగ్లాండ్ చేరు కున్నారు. వీరులు, సాహవవంతులు, తెలివిపరులకు (పసిద్ధికెక్కిన. దేశ ౦ చిన్న చిన్న ప్టీ మర్ల మీద, ఓడలమీద (పయాణంచేసి, తమ శక్తి యుట్తు లతో ఎన్నో దేశాలను వశపరచుకున్నారు. 1824లో కెమెరాలు కని పెట్టారు. 1389 నాటికి సినీ శెమెరాను తయారు జేశారు. వంద సంవత్స రాల్లో ఆ మూపీ "కౌమెరాల్లో ఎన్నెన్నో మార్చులు, సాంకేతిక విలవలు ఫెరిగిపోయాయి. వాటికితోడు ఈమధ్య (గ్రాఫిక్స్ వచ్చి మూవీ కెమెరాల
(ప్రతిభను ద్విగుణీకృతం చేశాయి” అంది మధు.
ఈ వషయాలస్నీ ఫీశైలా తెలుసు” అడిగాడు ఇంద్రుడు. అంకుల్ పకృ ౦కుల్ . ఎయిర్ఫోర్స్లో పని చేస్తున్నారు. మ చిన్న యాలనీ . (౮ డ్య్యూసర్, వాళ్ళిద్దరు అప్పుడప్పుడు యిలాంళ్ళి
నై కథలు కధలుగా చెబుతుంటారు.” అని “హలో అంకుల్! మీరు చాలా, దేశాలు దాట్రి పచ్చారు" అంది మధు
గిముడు ఎక్కడ వున్నాం” ఆడిగాడు బృహస్పతి.
రష్యాలో” చెప్పాడ్సు హీట్,
ఈ దేశంలోని (ప్రముఖ విశేషాలేమిటి” (ప్రశ్నించాడు ఇంద్రుడు.
రష్యా వారు చిక విచిత్రమైన వస్తువులు: గోప్ప గొప్ప వాహ
నాలు సృష్టించాష + సుమారు ఏడువందల సంవత్సరాలక్రితం తుపాకీ మందుతో పన్సిచ్చేశ్చే రాకెట్ను క్రనిపెటాధు నె నా దేశస్తులు. అక్కడ నుండి భారత దేశంవారు, ఆ తరా త వివిధ చేశాలవారు రాకెట్ల నిర్మాణ పరిశోధనక పూనుకున్నారు 1806ో సంవృరంలో భారత దేశంలో రాకెట్లు చూసిన విలియష్క్రాన్లా (గీవ్ అనే ఇంగ్లాండు ఆయుధ నిపుణుడు రొశేట్లను
పిల్లలు-దేవుణ్శ 237 రూపొందించాడు. చైనాలో మొలకెత్తిన ఈ ,_ రాకెట్ నిర్మాణం కోసం అమెరికా రష్యా, జర్మసీలు పోటాపోటీల మీద (ప్రయోగాలు సాగిం చాయి” అన్నాడు రాజా,
“ఈ వివరాలన్నీ సీకెలా తెలుసు?” (పళ్నించాడు ఇంథదుడు.
“భూలోకంలో, భారతదేశంలో, ఆంధ్ర సదేశ్లో శృంగవరపు కోట అనే (ప్రదేశం వుంది. అక్కడ రాకెట్ నిర్మాణ కేంద్రం వుంది. ఆ, సంస్థలో మా ఆంటీ పనిచేస్తోంది. నాకీ విషయాలన్నీ మా ఆంటీయే ఇప్పింది” అన్నాడు రాజా.
“ఓహ్! భూలోకం చాలా అభివృద్ధి పొందింది. (ప్రగతి పధంతో ముందుకు సాగిపోతోంది, విశ్వంలోని సమస్త జీవరాశులకంకే భూలోకం లోని మానవులే నహా మేధావులనిపిస్తోంది” అన్నాడు అభినందిస్తూ చృహసృతి,
ఫ్ ఖ్ క! న!
ఇంద్రుడు; యముడు, బృహస్బృతి, నారదులవారు ఆకాశంలో ఎగు రుతూ దేశ చేశాలు తిరుగుతున్నారు.
వారు ఏ వెపుకు వెళ్ళాలో: ఆ త్షణంలో "ఏ దేశంలో వున్నారో) అక్కడి వింతలు-విశేషాలుగ్డే ఏమిటో వివరించ నారంభించారు మంత్ర దర్చణం ముందు కూర్చున్న పిల్లలు,
“ఆంకుల్ నారదా! మీరు భూలోకం చుట్టూ తిరిగి మళ్ళీ "కెనడా వచ్చారు. విజ్ఞానానికి (ప్రసిద్ధికెక్కిన 'దేశమది అది గీన్లాండ్. సళ్య శ్యామలమైన దేశం. జర్మనీ: జపాన్ ఇటలీ, అరబ్ దేశాలు (ప్రతి దేశా నికి ఓ (ప్రత్యేకత వుంది. సము(ద్రం మీద కొంచెం ముందుకెళ్ళండి... ఆం అది ఆస్రేలియా. వైజ్ఞానిక రంగంలో (పగతిని సాధిస్తున్న ద్వీపం...
సింగపూర్, "సీలోన్, మళేషియాలు కూడా ద్వీపాలే ? అది రష్యా. దేశపు భూభాగం చాలా పెద్దది
238 విశ్వప్రసాద్ ఒక ముఖ్యమైన విషయం అంకుల! అమెరికా సర్వనుత సమా నత్వాన్ని కోరుతోంది. ఆ దేశంలోని (పసిడెంట్ ఆజ్ఞాపిస్తే కంపట ముంద్ు కూర్చున్న ఇంజనీర్ బటన్స్ నొక్కి రాకెట్లను, స్ఫుట్న్ ల ట్ ఫ్హయింగ్. సాసర్లను పంపి (ప్రపంచాన్నంతా భస్మం చెయ్యగలడు. గ శక్తి అంతటి శక్తి రష్యాకు కూడా వుంద. కాని అమెరికాలాగే సర్వమానవ సమాసత్వం, సమ సమాజ స్థాపన కోరుకునే దేశం రష్యా .” కామెం చెబుతున్నట్లు చెప్పింది షీరీ,
“ఓ హో హో! భూలోకం చాలా గొప్పది మరోసారి అభినం దించాడు బృహస్పతి."
“కొంచెం ముందుకెళ్ళండి ఆం అం కుడివై పుకు- మర్శాక్షణం ముందుకెళ్ళండి అంతే ,.అంతే అదే మా భారతదేశం ః ఢిల్లీ, జ్ కత్తా, బొంబాయి, మద్రాసు చూసి మా ఆంధ్రదేశానికి రండి” అన్నా రాబర్ట్...
“మేము కూడా మీ భారతదేశం, (ప్రత్యేకించి ఆంధ్రరాష్ట్రం చూడా అనుకుంటున్నాము, మీరు మార్గం ఇెబుకుండండి .” అన్నాడు యముడు,
“అలాగే యమరాజాొ” అంది మధు.
మం[(తదర్చణంలొ ఇం(ద్రులవారి కదలికలు గమనిస్తూ: వారు (వయాజిస్తున్న పరిసరాల గురించి వివరించి చెప్పనారంభించింది. -మధు. “భూ! దేపేంద్రా.... మీరు ఇప్పుడు మక్కాలో వున్నారు. అది మహమ్మదీయుల పుణ్యక్షేత్రం. అక్కడ మహమ్మదీయుల దేవుడున్నాడు. ఆ(4 అంకుల్, నారదా! ఇప్పుడు మీరు అమృత్సర్లో వున్నారు. సిక్కులు కొలిచే దైవం అక్కడ స్వర్హమందిరంలో వున్నాడు . ఆ... అలాగే కొంచెం పక్క_కెళ్ళండిన..అదీ అలహాబాద్ అక్కడ గంగానది, యమునానది కలుస్తాయి....ఇప్పుడు మీరు వున్నది కాశీ .. ధీనినే వార
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 239 ణాసి అంటారు. హిందువుల పుణ్యకే(త్రమది, అందులో విశ్వేర్వరుని: 'దేవాయలం వుంది .. దేవాలయానికి పక్కనున్న గంగానదిలో స్నానం చేసి, మందిరంలో వున్న శివుని దర్శనం చేసుకంపే ఆయుషు, ఆరోగ్యం, ఐశ్వర్యాలతో, సుఖ-సంతోషాలతో జీవితం ధన్యమైపోతుందట.”
గా! గ ఠి ఫి
'దేపేం్యద్రలోకం నుండి మధు చెప్పిన మాటలు-భూలోకంలో వున్న ఇంద్రుడు, యముడు, బృహస్పృతి, నారదుడు విన్నారు, ఒకరి నొకరు సంథప్రదించుకుని, గంగానది ఒడ్డుకు దిగారు. గంగలో స్నానం చేశారు. అదృశ్యంగానే దేవాలయంలోకి వెళ్ళి ఈశ్వరుని దర్శనం చేసుకున్నారు. తర్వాత (పళాంత వదనంతో నలుగురూ బయటకు వచ్చారు.
“తర్వాత కార్యక్రమం ఏమిటి?” పిల్లల్ని ఉద్దేశించి అడిగాడు నారదుడు.
జ నా! న షొ
వారి కదలికలు, హావభావాలు, వాఠ (ప్రయాణిస్తున్న (ప్రదేశాలు. మం(త దర్చణంలో చూస్తూ తన్మయత్వం బెందుతున్నోరు శచీదేవి, శ్యామలలు.
'దేవేంద్రులవారి బృందానికి వారు సంచరిస్తున్న (సదేశాల వివరాలు: చెబుతున్నాడు రాజా,
“అంకుల్ నారదా! ఇప్పుడు మీర ఆంధ్ర(వదేళ్లోని విశాఖపట్టణం. చేరుకున్నారు. ఇక్కడ కనకదుర్గమ్మ అనే దేవత వుంది....ఈ పట్టణానికి దగ్గరలో, సింహాచలంలో నరసింహస్వామి “అనే దై వం వున్నాడు. ఆయన్ని సింహా(డి అప్పన్న అని కూడా పిలుస్తారు.
“అది అన్నవరం .. అక్కడ రత్నగిరిపైన శ్రీ వెంకట సత్య నోరాయణస్వామి-రమాదేవులు కలసి వున్న ఆలయం ఫ్లంది. |
“అది (దాతొరామం, అక్కడ భీమలింగేళ్వరుని దేవాలయం వుంది. గోదావరి నది మీదుగా కొంచెం ముందుకెళ్ళండి,
240 విశ్వ(ప్రసొద్
“*శ్రీరామచంద్రులవామ నివసించే ఆలయం వున్న భద్రాచలం అది ..
“ఆం . ఇప్పుడు విజయవాడలో, కృష్ణానదీ తీరంలో: ఇంటదకీలం అనే పర్వతంమీద వున్న దుర్గాదేవి మందిరం దగ్గరక వచ్చారు మీరు .. ఆ పక్కనే కొంత దూరంలో కోకేశ్వరుడు అనే చేపుడు కోటప్పకొండ మీద, కాళహస్టిలో (శ్రీ కోశహ స్టీశ్వరుడు; యాదగిరిలో లమ్మీనర సింపా స్వామి వున్నారు.
“దేవ(పభూ! భారతీయులకు 'దైవభ క్రి ఎక్కువ. అంతేకాదు సత్యా హింన శాంతి సిద్ధాంతాలను. నమ్ముకున్న మా భారతీయులు నీథిః న్యాయం, ధర్మాలనే వూపిరిగా భావిస్తారు మా దేశీయులు. అంతేకాదు సచ్చ్భరి(త్రకు, పవిత్రతకు, త్యాగానికి మారుపేరు మా దేశీయులు ల ్ అ .. అంకుల్! అక్కడ నుండి కుడిచేతి వైపుకు తిరగండి - ఆ అ థ్రీతైలం - మల్లికార్జునుడు, [భమరాంబలు వుండే పుణ్యతే(త్రం దానికీ అతి సమీపంలో నున్నది మహానది---అక్కడ నందీశ్వరుని మందిరం
పుంది,
“అంకుల్! అక్కడ ఆగండి .. తిరుపతిలో ఏడుకొండలు వైన శ్రీ వెంకసేశ్వరస్యామి పుణ్యక్షేత్రం వుంది. అక్కడ వెంక కేశ్వరస్వామి జగత్ (ప్రసిద్ధికెక్కిన దైవం .. ఆం అది మద్రాసు. అక్కడనుండి సొ సరి హై(ద్రాబాద్కు రండి . నగరం చుటూ శ0డు మూడుసార్తు తిరగండి అని చెప్పడం అప్పజేశాడు రాజా. ౯
న! గ్ న నా ఇం[దుడు, యముడు, బృహస్పతి, నారదులవారు హై(దాబర్ నగరంలో (పపిశించారు. అకడ ంకిసూ భీ)
- గ్రాడి వింతలు, విడ్డూరాలు తిలలల్తు కృష్ణానగర్ చేరుకున్నారు, అక్కడ బ్రహ్మ-విష్టు-మహేశ్వరుల ఆలయ? నుండి వెలువడుతున్న గంటల మోతలు, భజనలు, (ప్రార్థనలు వారిని ఆకర్షించాయి. అ
“అదృశ్యంగానే ఆ నలుగురూ ఆ దేవాలయం తోపల (ప్రవేశించారు.
లోపలి దృశ్యాన్ని చూసేసరికి నలుగురూ ఆశ్చర్యపోయారు.
పి న్లబు-దేవుళ్ళ 241 సుమతి, విద్యాసొగర్, ఆచారి, గురుకుల విద్యాలయంలోని ఉపా ధ్యాయులు, విద్యాధ్ధలు, పురజనులు, (ప్రముఖులు, రక్షణశాఖ వారి మధ్యలో (బహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరుల వ్యిగహాల ఎదుట రాజా, రాబర్డ్, రసూల్, నుధులత షీఠీ బేగమ్, లిల్లీ ఫ్లవర్ దేవీలు చూసి కొన్ని క్షణాలపాటు స్పంభించిపోయారు. 'దీేవాలయంలో వున్న విద్యార్థులంతా ఏక కంరంతో.-- “*మతృ దేవో భవ “పితృ దేనో భవ “గురు దేవో భవ “మిత్ళ దేవో భవ.
ఎాదేవ్సణ్యారాం 'దేవతలారా! మా గురుదేవతలను (సమాదంనుండీ రక్షించడానికి [సయత్నించి మా మిత్రులు (పాణాట అర్చించారు. మా మ్మితులకు (ప్రాణదానం చెయ్యండి, లేదా మా (ప్రాణాలు కూడా తీసి మా మిితుల దగ్గరకు చేర్చండి” అని (పార్థించారు.
“మమ్మల్ని కూడా వెంటనే మా పిల్లల దగ్గరకు తీసుకుపొండి” అన్నారు పిల్ల ల తల్లి దండ్రులు దుఃథావేశాలతో, ౮
“బ్రహ్మం విష్ణు, మ హేశ్వరుల్లారా! మాకోసం మా శిష్యులు (ప్రాణాలు అర్చించాడ, ఇరవై నాలుగు గంటల్లో మీరు వారికి (ప్రాణాలు పఫోసినోనరేసరి, లేకం'పే మేమంతా ఆత్మాహుతి చేసుకుంటాం” అన్నారు సుమతి, విద్యాసాగర్ లు,
ఆ పిల్లల దేహాలు, వారి మిత్రులు; గురువులు, తల్లి -డరడ్రుల ఆ(క్రందనలు వినలేక; వారి బాధ చూడలేక- దే వేంద్రులవారి బృందం-తిగిగి ఇం(ద్రలోకానికి బయలుదేరింది!
గ వి న్ వు
దే వేంద్రలోకంలో- మం(తదర్చణ౦ంలో తమ ఉపాధ్యాయులను, మ్యికులను, తల్లి దండ్రులను చూసి, దుఃథాన్ని అప్పకోలేక వెక్కి -వెక్కి ఏడుస్తూ; సృహతప్పిపోయారు పిల్లీ లంతా!
[| 16)
తవ
పిల్లలంతా స్పృహతప్పి పోయేసరికి మైగర్ బిగ్గరగా "అరుస్తూ ఏటవ నారంభించింది.
ఆ కుక్కను సముదాయించి - పిల్లలకు సపర్యలుచేసి, స్పృహలోకి రప్పించారు శచీదేవి, శ్యామలలు.
ఇంతలో ఇంద్రుడు, యముడు, బృహస్పతి, నారదుడు-ఇం(ద్రసభౌ భవనంలోకి చేరుకున్నారు!
డీవేంద్రుని చుట్టూ చేరారు పిల్లలు,
“*ఇం(ద్రా! సురేంధద్రా!! దేవేంద్రా!!! మా తలిదండ్రులు, గురువులు, మిత్రులు చేసిన (ప్రార్ధనల విన్నారు. వారి కోరికలు, ని ర్ధయాలు విన్నారు. ఇప్పటికైనా మీకు దయ కలగలేదా?” అనడిగింది షీరీ.
“నా హృదయం (ద్రవించుకు పోయింది. మీమీద ఎంతో సానుభూతి కలిగింది. కాని, మీకు ఏ విధంగానూ సహకరించలేని నిస్సహాయ స్థితిలో వున్నాను” అన్నాడు--విచార వదనంతో ఇం(దుడు.
“మా తొమ్మండుగుర్ని, మైగర్ని భూలోకం పంవలేరా?” కోపో(ద్రే కంతో అడిగింది కిస్మిస్.
“అది నాకు సాధ్యంకాదమ్మా!” అన్నాడు ఇంద్రుడు.
“పోనీ, మా తల్లి దండ్రులను, గురువులను మిత్రులను, ఇక్కడికి రప్పించండి” అంది మధు.
“అది కూడా సాధ్యం కాదమ్మా!” ఇప్పాడు ఇంద్రుడు.
“మా అంకుల్ నారదుడు-మీరేదో మ్రాక్ర న్యాయం చేస్తారని, మా కోరికలు తీరుస్తారని ఇక్కడికి తీసుకొచ్చారు మీరు కూడా ఇంత అశ క్రి పరులని తెలిస్తే యిక్కడికి వచ్చేవాళ్ళమే కాదు .” అంది నిస్టూరంగా లిల్లీ,
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 243 నారదుడు ఏదో చెప్పబోయాడు.
అంతలోనే ఇంద్రుడు కలగజేసుకొని-.
“"దాలికలారా! భాలులారా! ఇది ఇం(ద్రలోకం-స్వర్గంలాంటిది. స్వచ్చ రి్యతులకు సకల సౌకర్యాలు 'గలగజేయటం మా ధర్మం. మీరు కోరిన సమస్త వైభవాలు సమకూరుస్తాను. హాయిగా, సుఖంగా ఆనందంగా, శాంతంగా అనుభవించండి” అన్నాడు హితోపదేశం చేస్తున్నట్లు.
“దేవేంగదా! మీరు చెప్పిన (పతీ అక్షరం మాకు అర్థమయింది. కాని మేము చెప్పే చిన్న విషయం కూడా మీరు వినాలి ..” అభ్యర్థించాడు రాజా.
“ప్మ్సిట్రదిళ అడిగాడు ఇంగదుడు,
ఆజ్బస్తన్లీ జన్మ భూమిశ్చ
స్వర్గాదపి గరీయసి * అంది మధు.
“విన్నారా దేవేంద్రా! సమస్త వై భవాలకంటే, -స్వర్షసుఖాలంక పే జన్మభూమి గొప్పది. మీరు మమ్మల్ని భూలోకానికి పంపగలరో, లేదో స్పష్టంగా చెవ్పండి” అన్నాడు రాజా-కోపో(దేరాలను అణచుకోవడానికి (ప్రయత్నిస్తూ.
తన నిస్పహాయ పరిస్థితిని నోటితో చెప్పలేక తల వంచుకున్నాడు ఇంద్రుడు. ఆయన పరిస్థితి చూసి యముడు, బృహసృతి కూడా ఇతలలు దించుకున్నారు.
“క్షమించాలి 'దేపేంధద్రా! మీరు మన్ముల్ని భూలోకం పంపలేరు, భూలోకంలో వున్న మా ఆత్మీయుల్ని ఇక్కడికి తీసుకురాలేరు .. అంతే కదా!” అడిగింది మధు.
అప్పటికీ ఇంద్రుడు మాట్లాడలేదు.
“నారాయణ నారాయణ ...అంతేకదా-మరి", అన్నాడు నారదుడు తంబుర మీటుతూ, చిడతలు వాయిస్తూ,
244 విశ్వ(పస్తాద్
“మీరు చెప్పదలచుకున్నది స్పష్టంగా చెప్పండి అంకుల్!" అన్నాడు రసూల్,
“మీ ప్రశ్నట విని దేపేంద్రులవారు మొనం వహించారు. అంటే- మీ కోరికలు ఆయన నెర పేగ్బలేరని చెప్పడమే కదా మరి ” అన్నాడు నారదుడు. |
“అంకుల్! దేవేండ్రులవారు ఏదో సహాయం చేస్తారని; మా కోరి కలు తీరుస్తారని చెప్పి, మీరు మమ్మల్ని ఇక్కడికి తీసుకువచ్చారు. ఇక్కడ మన క్లోరికలు నెరవేరలేదు. యమధర్మరాజు కొలవులోను, దేవేందుని హైకోర్టులోను మాకు న్యాయం జరగలేదు. ఇహ మాకు న్యాయం చేయగల సుప్రీంకోడ్టు ఎక్కడున్నదో చెవ్పండి” అని సూటిగా అడిగాడు రసూల్
“శివుని సాన్నిధ్యంలోనే మీకు న్యాయం జరగాలి” అని అన్నాడు నారదుడు.
“భవుడు ఎక్కడ వుంటాడు*” అడిగాడు రొబర్జ్స్,
“శెల్దాసంలో”. చెప్పాడు నారదుడు. “
“పదండి-అక్కడికే వెళ్ళి మనకు న్యాయం చెయ్యమని (ప్రారిద్దాం? అని పిల్లలిందరికీ చెప్పి---“ దేవేంద్రా! యనరాజా! (గాండ్ ఫాం బృహస్పతీ శ్యామలమ్మా! శచీదేవి తల్టీ! అంకుల్ నారదా! మీరంతా మాతో శై లాసొనికీ రావాలి. దేవుళ్ళందర్నీ మేము (ప్రార్ధిస్తాము. మీరు మాకు సహకరించాలి" ఆజ్ఞాపిస్తున్నట్లు అన్నాడు రసూల్,.'
“తప్పదుకదా, మరి చిన్నారులు కోరిన ఈ చిన్న కోరికయినొ మనం తోర్చాలికదాలామరి. ..” చిడతలు వాయిస్తూ, తంబుర మీటుతూ: బృహస్బతివంక చూస్తూ అన్నాడు నారదుడు.
అంశా శైలాసానికి బయలుదేరారు!!!
త్తీ
లిల్లీ, రసూల్లను తన రెండు అరచేతులమీద నిరబెట్టుకున్నాడు దేవేంద్రుడు.
రొజా, షీరీలను తన చెతుల్లో నిలబెట్టాడు శృహస్పతి.
పిల్లలు-దేవుళ్ళు 245 మధు రాబర్డ్లను తన భుజాలమీద కూర్చోబెట్టుకున్నాడు,నారదుడు. సటొని; హాట్ని రెండు భుజాలమీద, కీస్మిస్ని, మైగర్ ని తల
మీద పెట్టుకున్నాడు యమధర్మరాజు.
“నారాయణ నారాయణ పదండి” అన్నాడు తంబుర మీటుతూ చిడతలు వాయిస్తూ నారదుడో
మరుక్షణంలోనే అంతా గాలిలో [ప్రయాణం చెయ్యనారంభించారు.
“అంకుల్ నారదా! (త్రిమూర్తులంకే ఎవరు” మధా (ప్రళ్నించింది.-
“బ్రహ్మ విష్ణు; మహేశ్వరులు ..” అని సమాధానం యిచ్చాడు నారదుడు,
“ఇప్పుడు నునం క్రైలాసానికి వెళుతున్నాం. అక్కడ శివుడు ఒక్కడే వుంటాడు కదా !” అంచి లిల్లీ,
“అంతే కదామరి . "” చెప్పాడు నారదుడు.
“కాని, (తిమూప్తల సనుక్షంలోనే మనకు న్యాయం జరగాలి, (బ్రహ్మ విషవులను కూడా శైలాసానికి రమ్మని కోరండి" అన్నాడు రాజా.
ల “అలాగే జరుగుగాక ...మీరు కూడా (వ్రార్థించండి , * ఉర్పాహ
పరిచాడు నాగదుడు.
పిల్ల లంతా చేవతల భుజూల మీద నుండి, తల మీద నుండి లేచి నిలు చున్నారు.
“ఏ కార్యాన్ని తలపెట్టినా, ముంచు వినాయకుని పూజించాలి. ఆ తర్వాతనే యితర దేవుళ్ళని (ప్రార్థించి, మన కోరికలు వెల్లడించాలి. అంతే కదా అంకుల్?” అంది మధు,
“(తే కదా మరి. 99 వంతపాడాడు నారదుడు,
మరుక్షణంలోనే దేవతల భుజాల మిద, తల మీద నిలుచున్న పిల్లలు భజన చేస్తున్నట్లు.--
శుక్లాం బరధరం విష్ణుం శశివర్థం చతుర్భుజమ్! వసన్న వదనం ఛ్యాయే త్సర్వ విఘ్నోప + శాంతయే!!!
246 విశ్వప్రసాద్ ---అని [ఫార్గించారు, తర్వాత!--- ఓం అత్ర! శీవరతాస్తోోత్ర మహామంగత్రస్య! యజ్ఞవల్క బుషిః! థ్రీ సదాశివో దేవతా! అనుష్టుప్ చృందః! థ్రీ సదాశివ (ప్రత్యశ్థ! (్రీ శివరకొ స్తోత జపే వినియోగః! ద “ాలఅని శివుణ్ని స్తుతించింది మధు, అంతా వంతపాడారు. కారా ఆ తర్వాత--- (ద్రిహ్మను, విష్ణువును, వెంక కేశ్వరుల్నిః కే యణను, సాయిబాబాను, సరస్వతి- లక్ష్మీ- పార్వతులను ఎను న అల్లాను పేరు "పేరున (్రార్ధనలు చేస్తూ, స్తోత్రాలు పాడుతూ, నృత్య చెయ్యనారంభించారు పిల్లలంతా, వ న! న్ ఖా పిల్లలు (ప్రార్థనలు జరుష్పతుండగానే “మసం శ్షైలాసం, వచ్చాం* దిగండి” అన్నాడు దేవేంద్రుడు, అంతా కిందకు దిగారు, లేవ "“యమదర్శరాజులవారు దేవేంద్ర లోకంలోనే అడుగు పెట్టి న్నాడ, ఇప్పుడు కైలాసంలో (ప్రవేశించటానికి *కూడా అభ్యం వున్నాయా?” అని అడిగింది షీఠీ, మౌనం వహించాడు యముడు,
“అంకుల్ నాళదా! యమధర్మరాజులవారు కైలాసం లోపలకు వస్తేనే మేము కూడా వసాం. లేకుంటే రాము” అన్నాడు రసూల్. ం న చిడతలు వాయిస్తూ, తంబుర మీటుతూ “నారాయణ-నారాయణ..-
అని ఒక్కక్షణం కళ్ళు మూసుకున్నాడు నారదుడు. ఇంతలో ఎక్కడినుండో గంటలు గణ-గణ మోగాయి. కం “చిన్నారులకు, పెద్దలకు- మీ అందరకూ స్వాగతం. సుస్వాగ అన్న మాటలు నలువైపులా (ప్రతిధ్వనించాయి.
పిల్లలు- దేవుళ్ళ 2త/ అంతా కైలాసంలో (పపేశిస్తుండగా “ప్రభూ! ఆ పిల్లల వలనే కదా మసకు దేవేంద్రలోకం, శై లాసంలో కూడా (వ్రవేశించే అదృష్టం కలిగింది. ఆ పృల్లిల వలనే మనం (తిమూక్తులను కూడా సందర్శించుకోగలుగుతున్నాం” అంది యమునితో శ్యామల "మనందరి కంటే ఆ పిల్లలే గొప్పవాళ్ళు” అన్నట్లు అంగీకరిస్తున్నట్లు తల పంకించాడు యముడు. గ గా గ గ
పిల్లలంతా ముక్తకంఠంతో దేవుళ్ళను స్తుతిస్తూ, పొటలు పాడుతూ, నృత్యం చేస్తూ శైలాసంలో (వ్ర వేశించనారంభించారు.
ఏసు (ప్రభువును (ప్రాస్టించావ. అల్లాను స్మరించారు. బహ్మ-విష్ణు- మహేశ్వరులను, సరస్వతి- అక్ష్మీ- పార్యతులను- సంతోషి మాతను; సాయి బాబాను తమ మనసులో వున్న (పతి దేవుణ్ని, (పతి దేవతను పదే-పదే స్తుతించారు. వారి (ప్రతిభను పొగుడుతూ, పాటలు పాడుతూ, నృత్యం చేస్తూ శె లాసంలో (ప్రవేశించారు ప్పిలైలు,
ఎదురుగా ఓ తిన్నెమీద కూర్చున్న గౌరీ శంకరులను, ల నారా యణులను, సరస్వతీ (బహ్మలను చూసేసరికి తన్మయత్వంతో తమ నృత్య గానాలను ఉధృతం చేశారు,
ఆ పిల్లల తల్లీనతను చూసేసరికి. నృత్యప్రియుడయిన శివుడు కూడా తిన్నె మీద నుండి దిగి, ఆ పిల్లలితో కలసి నృత్యం చెయ్యనారం ఖెంచాడు,
“నారాయణ నారాయణ _ సొజొత్తు పరమ శివులే ఆ పిల్లలతో
“చలసి నాట్యం - చేస్తున్న ప్పుడు మసం చూస్తూ వుండటం భావ్యం కాదు కదా మరి ...” అంటూ తంబుర మీటాడు నారదుడు,
మరుక్షణంలోనే (బహ్మ- సరస్వతి- విష్ణువు- లక్ష్మీ-పార్వతి- ఇం(ద్రుడు- శచీదేవి. యముడు- శ్యామల- బృహస్పతి- నారదుడు అంతా పిల్లలతోపాటు వంతపాడుతూ నాట్యం చెయ్యనారంభించారు.
విశ్వ్య్యపసొద్- 248 లం శ మ ల అం గోళాలు? వారిలోపాటు విశాల విశ్వంలోని సమస్త స్థుండలాలు పులకరించి లోకాల, జీవరాళులు నృత్యం చేస్తున్నట్లు లసందో ల్సాహాల పోయాయి! తోసహ్ _ "| మ్ స పాటల పాడి-పాడి, నృత్యం చేసి-చేసి అఅసిపోయి నైగర్ తొమ్మండుగురు పిల్లల సొమ్మసిల్లి పోయారు! ఖ్ శ ఖ్ ఖ్ క లా క. సీదదీరి, (9 లక్షీ సరస్వతి, పార్వతి, శచీదేవి, శ్యానులలు పిల్లలకు చ లేపదీశారు. న నమస ఆ దేవతట- దేవుళ్ళ ముందు పిల్లలు చేతులు జోడించి గ రిస్తూ, తలలు వంచుకుని నిలుచున్నారు. కో ఇవ్ విం “జాలపలారా! వాలికలారా! మీ భక్షిపవత్తులకు మేషంతా ౦డి” అనందిస్తున్నాము. మీరు చెప్పదలచుకున్నది నిస్సంకోచంగా చెలి కాని పిల్లల మాట్లాడలేదు. ఫషవ మీ మనసులోని విషయం చెప్పండి” అన్నాడు పష్పువ. అప్పటికీ మౌనంగాన్సే నిఎచున్నాడు పిల్లలు. ఈశళరుడు. “మీరు ఏమైనా చెవితే వినాలనుకుంటున్నాం” అన్నాడు స (త్రిమార్తుల ప్రోత్సాహాన్ని పురస్కరించుకుని “(గేట్ = స్రాటున భీస్ట్ గాడ్స్! అండ్ గాడెస్! ఆయుషు పూ ర్తికాకండా” బౌ ఇప్పటి యమభటుట మా ఆత్మల్ని యమలొకం తీసుకెళ్ళారు మా శరీరాలు ముగు కింకా భూలోకంలొోనే వున్నాయి. అంతే కాదు అడుకుంటున్న మ గోర రినీ చూసి ముచ్చటపడి వాళ్ళు శరీరాలతో, కుక్కతోసవో య వార్ నికి తీసుకెళ్ళాడు మరో కింకరుక్షు_ యమ ధర్మరాజు. చిత్రగుప్త రే పొరపాట్లు వివరించి, మమ్మల్ని తరిగి భూలోకం పంపమం ఖే: లంద తనకు లేదన్నారు యమధర్యరాజులవాష "* అని ఆగాడు రసూ ॥ డొ “అక్కడ నుండి 'దేవేయ్యదలోకర పచ్చాం. 'చేశేంద్రులవారు తన్ను నిస్సహాయతను వ్య క్రపరచారు 59 అన్నాడు, రాబర్ట్.
పిల్లలు-దేవుచ 249
“అప్పుడు- ఈ విశోల విశ్వంలో మాకు ఎక్కడ న్యాయం జరుగు ఠుంది సర్వోన్నత న్యాయస్థానం ఎక్కడ వుంది? మాకు న్యాయం ఇయ్య గల మవానుథాపులెవరు? అని అంకుల్ నారదులవారిని అడిగాము. శైలా సమే వున్నత న్యాయస్థానమని, (త్రిమార్తులే న్యాయాధీసులని, ఈ విశ్వ మనంళా వారి ,ఆజ్ఞానుసారమే నడుస్తున్నదని మమ్మల్ని యిక్కడికి తీసుకు వచ్చారు. ఇహ మీరే మాకు న్యాయం వెయ్యాలి” అన్నాడు రాజా.
నారదుని 'వంక చూశారు టిమూడ్తలు,
“పిల్లలు చెప్పిన విషయాలన్నీ అక్షర సత్యాలు (ప్రభూ సాక్ష్య మిస్తున్నట్లు అన్నాడు నారదుడు,
తమ చేవభాషలో ఒకరి నొకరు సం(ప్రదించుకుని, ఓ నిశ్చయానికి
- వచ్చారు-(తిమూ ధలు.
“బాల బాలికల్లారా! జరిగింది జరిగిపోయింది. ఇప్పుడు మీకు ఏం కావాలో చెప్పండి” అన్నాడు (బహ్మ.
ఓ అడుగు ముందుకు వచ్చాడు రాజా. “(బహ్మదేవా! సృష్ట ఎప్పుడు జరిగింది” ఎలా జరిగింది? విందుకు జరిగింది??? ఈ సృష్టికి మూలకారకు లెపరు”” అని అడిగాడు.
“సృష్టి- బ్రహ్మ రహస్యం అన్నారు మా పెద్దలు, కనుక మీరే ఈ రహస్యాన్ని విప్పి చెప్పాలి” అంది మధు,
చిరునవ్వు నవ్వాడు (బ్రహ్మదేవుడు. “బాల బొలికల్లారా! మ్ మేధస్సును, జిజ్ఞాసను, ఆధ్యాత్మిక భావాలను అభినందిస్తున్నాను ॥ సృష్టి అనేది అభేద్యం: అలౌకికం, అనూహ్యం, అద్భుతం _ ఇంతవరకు ఎవరూ శెలసుకోలేనిదే సృష్టి! మున్ముందు కూడా తెలుసుకోవడం, సాధ్యం కానిదే ఈ మహా సృష్టి! ఈ విశ్వంలోని ఏ శక్తీ ఏ వ్యక్తీ ఏ యుక్త, ఏ భక్తీ చివరకు పిపీలకాది '(బిహ్మ వర్యంతరం--- సృష్టి పూర్వ పరంపర్థాలు వూహించలేనిదే ఈ అద్భుత సృష్టి!!! “సృష్టి అనేది (ట్రహ్మరహస్యం' అన్నారు మీద. కాని నాకు అంటే (బ్రహ్మకు కూడా తెలియనిదే సృష్టి రహస్యం. వేను సృష్టి కర్తనే కాని, నిమిత్త మ్యాశుణ్ని * అన్నాడు.
250 విశ్వప్రసాద్
(బ్రహ్మ మాటలు విని పిల్లలతో సహా యితర దేవుళ్ళ దేవతలు
కూడా ఆశ్చర్యపోయారు. సృష్టి పూర్వపరంసరోలు తెలుసుకోవడం అసాధ్యమని నిశ్చయించుకున్నారు. _ “కనుక, వ్య క్రిగతంగా మీకు ఏం కావాలో కోరుకోండి.” అన్నారు (హ్మం విష్ణు, మహేశ్వరులు, ॥ తలెత్తకుండానే--- “మాత్సదేవోభన ,.. మా అమ్మ కావాలి అన్నాడు రసూల్,
“పితృదేవో భవ---మా నాన్న కావాలి,” అంది లిల్లీ,
“గురు దేవో భవ*. మా గురువులు కావాలి.” అంది షీరీ.
ఆశ్చర్యంగా ఒకరి ముఖం మళొకరు చూసుకున్నారు (తిమూర్తులు
_అంతేకాదు--జననీ జన్మ భూమిళ్ళ, స్వర్గాదపి గరీయసి .. మాకు మా భూలోకం కావాలి” అన్నాడు రాజా,
“బొను' . మాక మా అమ్మ నాన్న, గురుపులు, మ్యిఠులు, మౌ లోకం కావాలి.” అన్నారు ఏక కంరంతోలా మధు, కిస్మిస్, హాట్, వాట్ొలు,
(ప్రసన్న వదనాలతో (దిహ్మ, విషు, మహేశ్వరులు పడిచేతుల పై కెళ్తారు, పిల్లల్ని ఆశీర్వదిస్తూ “తథాస్తు రల అన్నారు.
త్జ్లీ భూలోకంలో--- హైదరాబాద్ నగరంలోని భ్రీకృష్ణానగర్లోనున్న, శివ, విష్ణు-(బ్రహ్మల మందిరంలో__ జ . ఆరుగురు పిల్లల దేహాల్ను దేవుళ్ళ ముందు వుంచి వారి తల్లి చంగడులు, ఉపాధ్యాయులు మిత్రులు పృరజనులు పూనకం వచ్చినట్లు
పిన్లిలు-దేవుళ్ళు 251 నాత్యంచేస్తూ, ఆ పిల్లల దేహాల చుట్టూ తిరుగుతూ, భక్తి, ఆవేశాలతో పాటట పొడసాగారు.
“హీ అల్లా! దిల్/ కే ఖుదా! మేరీ బచ్చీ కో జాన్ దో!!” అని ఓ మహమ్మదీయుడు అల్లాను (పార్థించాడు.
“*_--శౌసలాళ్య స్యుపజా రామా! పూర్వా సంధ్యా (ప్రవ రే
ఉత్తిష్ట నరశార్జూలా కృర్ణవ్యం దైవమాహ్నికం +" అని “తండ్రీ వెంకటేశ్వర స్వామీ! నా బిడ్డకు (ప్రాణదానం చెయ్యి.” అంటూ 'వేడుకుంది ఓ తఖి,
“వభూ! ఏసు (ప్రభూ! నా విడ్డకు (పాణాలు పొయ్యి.” ,అని (ప్రార్థన చేసింది లిల్లీ తల్లి. _
“శవ వ మూర్తివి గణనాధా!
నుచ్చే శివుని కుమారుడవు గిణనాధా [" అని విద్యార్థుల ఉపాధ్యాయులు, పురజనులు, భజన చేస్తూ పిల్లల దేహాల చుట్టూ తిరుగు తుండగా--
“బ్రహ్మ దేవా! విష్ణుమూర్తీ!! జగదీశ్వరా!!! మీకు శతకోటి నమస్కారాలు. , " అంటూ ఆరుగురు పిల్లలు లేచి, దేవుళ్ళకు నమస్క రించి, తమ తల్లిదండ్రులను కౌగిలించుకున్నారు!!!
వారితోపాటు కైలాసం నుండి నచ్చిన మరో ముగ్గురు పిల్లల తల్లి తండ్రులు కూడా అక్కడే వుండటం. చూసి అనందంతో వాళ్ళను చుట్టు
ఇముట్టాప.
అంతా తను తల్లి దం్యడ్రులప, గురువులకు, దేవతకు, దేవుళ్ళకు పదే. పదే నమస్కరించారు. తమ మ్మిళుల్ని కౌగిలించుకున్నారు,
వారి ఆనందాన్ని చూసి సంతోషంగా తోక ఆడిస్తూ, లటు-యిటూ తిరగసాగింది మైగర్ =
252 విశ్వప్రసాద్ సంతోషంతో ఉక్కిరి విక్కిరప్తతూ, ఒకరి క్షేను సమాభారోటు మరొకరు అడిగే అవధికూడా లేక తల్లీకఠలో, తస్మయత్వంతో లల్లి దండ్రుల. బిడ్డలు భదక్తిగీతాల పాడుతూ నృత్యం చెయ్యసాగారు. నాట్యం వేస్తూ, పాటలు పాడుతూ కొంత సేపటికి అలసిపోయి తల్లి దండ్రుల మీద ఒరిగిపోయారు పిల్లలు. మానసికంగాను, శారీరికంగాను ఆ పిల్లల అలసిపోయారని అర్థం: వేసుకుని “పదండి, నున పాఠశాలకు వెళదాం.” అన్నారు సుమతి, విద్యా సాగర్లు.
॥ “బహ్మదేవా! ఏష్ణుమూ ర్హీ!! పరమేళ్వరా!!! మీకు కోటి కోటి శత కోటి నమస్కాాడాల ** అంటూ, దశ దిశలు (పతిధ్వనించేటట్లు (ప్రార్థనలు చేసి తల్లి దండ్రులను, ఉపాధ్యాయులను అనుసరించారు పిల్లల.
వారి అనందాన్ని వంచుకుంటూ పృరజనుల, అగ్నిమాపక దళం వారు, పోలీసు (ప్రముఖల శాంతి శ్వాసను తీసుపన్నారు.
త్
ఆదివారం పిల్లల పునర్జన్మ వేడుకల పర్వదినం,
ఉదయం పది గంటలయింది.
రోజా హిల్ళొ మీద వృన్న విద్యాకాగర్ గురుకుల విద్యాలయాన్ని రంగు . రంగుల తోరణాలతో అలంకరించారు. బహిరంగ సభకు ఏర్పాట్లు చేశారు ఉపాధ్యాయులు, విద్యార్థులు కలిసి.
స్టేజి మీద ఆంధప్రదేశ్ వీధి మినిసర్, విద్యాశాఖా మంతిః (బిహ్మ-విష్టు-శివాలయ పూజారి శేదాల, ఉపనిషత్తులు జీర్ణించుకున్న
పిల్లలు- దేవుళ్ళు 253 సుచార్య' ఆదిత్య, నూరేబ్ళ నిండిన మహా పండితుడు విద్యానిధి వేదికమీద 'వేదికకు అటు యిటు సుమతి, విద్యాసొగర్లు నిటచుని వృస్నారు. డి.జి.పి కార్పొరేషన్ మేయర్, కొందరు ఎమ్మెల్యేలు ముందు వరుసలో కూర్చున్నారు. వారి వెనక సీట్లలో పిల్లల తల్చిదం(డ్రులు, బంధు మి్యతులు, పురజనులు ఆశీనుల్లై వున్నారు. పిల్లలంతా నరుసగా స్టేజిమీద నిబచున్నారు. ఉం ళా “సృష్టి రహస్యం గురించి రోజా హిల్స్ చివరిలొ తాము తోర్జన భర్జనలు చేస్తుండగా తమ గురువుల మీద దున్నపోతు అఘాయిత్యం ఇయ్యజోవడం--- గురువులను రక్షిస్తూ ఆరుగుతరూ, కొండ మీద నుండి. సెలయేరులో వడిపోవడం:, యమ దూతల తమను యమలోకానికి, తోర్వొత యముడు తమను ఇం(దలోకానికి, అంతా కలిసి వైలాసానికి వెళ్ళడం, అక్కడ మండి తిరిగి భూలోకానికి రావడం” మొదలైన అన్ని విషయాటు సంఘటనలు వివరించి చెప్పాడు - తొమ్మండుగ్గురు పిల్ల యయౌ సభికులంతా ఆనందోత్సాహాలతో కఠతాళ ధ్వనులు చేశారు, చీఫ్ మినిస్టర్ కుర్చీలోంచి లేచి మైక్ దగ్గరకు వచ్చారు, "పేరు పేరున పిల్ల లందరినీ పిలిచి... తమకు యిరువ్లై పుల నిలబెట్టు కున్నారు. తర్వాత ం “*న్సిశివర్ర సప్రోదరీ మణులారా! ెద్దలారా! (స్రముఖులారా! మీ అందరికీ నా వందనాలు, “జాల బాలికలారా! మీ అందరికీ నా అభినందనలు,” గో టవంచాన్ని చుట్టి నచ్చిన "పెద్దల గురించి విన్నాము, చదువుల కోసం దేశ .. దేళాలు తిరిగి వచ్చిన విద్యా వేత్తల గురించి విన్నాము, పురాణాల్లో మంత్రో తం[త్రాలతో కూడినీ ఎన్నో కధలు చదివాము, ఇంద్ర
25్శీ విశ్వ(ప్రసొద్.
జాల మహేంథద్రజాల విద్యలు కళ్ళతో చూశాము. ఇంకా ఎన్నెన్నో చిత విచిత్రాలు విన్నాము, చూశాము. కాని నున పిల్లలు దేహాలు (ప్రాణాలు కోల్పోయినా ఎన్నో రోజుల నుండి జీవకళతో మెరుస్తున్నాయని; వారి ఆత్మలు యమలోకానికి దేవేంద్రలోకానిక, శై లాసానికి వెళ్ళి తమ భనీ (శద్ధలతో, పవిత్ర భావాలతో దేవుళ్ళను మెప్పించి- (ప్రాణ ఖికు పొంది తిరిగి భూలోకం వచ్చి తమ దేహాలలో (ప్రవేశించి, సజీవులై: మన కళ్ళెదుట వృన్నారంపే-యిది కలో, కదో, నిజమో నిశ్చయించలేని పరి స్థితిలో వున్నాను. ఏది ఏమైనా విశ్వ చరిత్రలో యింతవరకు జరగని ఓ మహా అద్భుతం జరిగింది, మన ఆంధ్రదేశపు జాలకులు సాధించిన ఈ అసాధ్యమైన విజయాన్ని హృదయపూర్వకంగా అభినందిస్తున్నాను.” లని ఒక్కొక్క రితోను కరస్సర్శ చేసి తిరిగి తన కుర్చీలో కోర్చున్నాడు ఛీఫ్ మినిస్టర్.
విద్యాశాఖా మంత్రి “మేధావులు, దైవ స్వరూపులు అయిన ఈ
పూజారి లేచి “సృష్టి ఆరంభంనుండి యిటువంటి విచిత్రం జరగ మ్ ఇహమున్ముందు కూడా జరగబోదు. ఈ పిల్లలు. పిన్లలకౌరు-
)... అని ఓ నమస్కారం దేసి తన కుర్చీలో ఆశీనుడయ్యాడు-
అచారో అదిత్య లేచి “పూజారిగారు చెప్పినట్లు "న భుతోః న భవి ష్యతే..... ఇటువంటి అద్భుతం జరిగిందనిగాని, జరుగ్గుతుందనిగాని నేను చదివిన ధార్మిక (గ్రంథాల్లో ఎక్కడా వివరించలేదు... ఇదొక అద్భుతౌల్లో మహాద్భుతం....వూహకందని విచిత్రం... కా అన్నాడు.
విద్యానిధి లేచి “మనిషి అమరుడు కాడు. ఈ చిరంజీవులు. (బిజీ తిరిగి భూలోకానికి రావడమన్నది విచిత్రమయిన విషయం. _ ఇలాంటీ షిల్ధిల్ని కన్న తల్లిదం[డ్రులు, ఈ పిల్లలకు విద్యాథోధనలు ' చేస్తున్న ఉషాధ్యాయులకు, శ్ర చిన్నారులక్పు "నా ఖుభాకాంక్షలు, ఆశీర్వాదాలు అన్నాడు,
పి న్లలు- దెవుళ్ళు చంచ
సుమతి మైక్ ముందుకు నచ్చింది. “పూజ్యులు, పెద్దలు, మహాను భావులకు నా అభివందనలు ...చిన్నారులకు నా దీవెనలు విశ్వ " చర్విత లోనే ఓ కొత వింతను స్పఫించిన-ఈ చిన్నారులు మా గురుకుల విదాశి
క్ ల్ మె
అయంలో విద్యనభ్యసించి మా జన్మలు తరింపచేశారు. మమ్మల్ని పనీ తుల్సి చేశారు” అని ఒక్కొక్కర్ని వత్తుకుని ముద్దు పెట్టుకుంది.
“మృహాశయులారా! ఈ పిల్లలు చిన్నారులు కారు---చిరంజీవులు, మృళ్యుంజయులు . పిరతోపాటు మనందరికీ శుభం కలుగుగాక” అన్నాడు విద్యాసాగర్ ం”
మరుక్షణంలోనే సభికులు చేస్తున్న కరతాళ ధ్వనులతో. దిశదశలు మారుమోగిపోయింది!!
ఎ రుభ ౦ :-ఎ=
(ఈ నవల-రాజమం(డ్రి నుండి వెలువడుతున్న “కోస్తావాణి”
దిన పత్రికలో 1999 'సెస్టెందిరు అక్టోబరు, నవంబరు,
డిశంబరు, 2000 జనవరి వరకు సీరియల్గా (ప్రచురించ
బడింది)
టాడా. యతో ్య్య ! ఫో ఉగ, ల గా | న్న లిహెదం ” వ
విశ్వ[ప్రనాద్ తవనలు మ, స్ ఎస దల శ ఫ్మిబవరిల విడుదల నువ్వా ? నేనా? రు, 50-60 ఆక్మాభిషేకం రు. 50-00 మ ల 5౮81104 710%15 తిళఉ64టా 3క4 74 సత _ 14, 2564 0083 30664 చ ఈ. షిరిడి! ౩కస4!.600 035
గ ౨11౬4100 -వేళక [ఓర 14 పమై4క40.
- 5 శసళా2నిన2264 ఏ మంళం |
- 25 2 *ల52610 గలా 10 అలా లా క ల; ట్ 0260ల మ నముయణ. క00%మ9 ,. స్త్ శా న... స్ 70180 00 02006 ౧2% న ణి 4
” 62025. 10615. 5011 540565 - స;
స రే [గయ [6 [20405 ఖు ౧” .
వ్ 5లర్తింం[ 06 1 50414. |”, 1.
ల మురం1021021. మంకంగం2!. 0౯ జో ం . . వ 50000 2 2 మంకల్యు, | " ; ౧2000 2060 845 ఎణ0130తే స్నా? -
. సమంతల 238 000 0 16 0టో |, ంం ॥ కయం0 ఇర 001062. వే = - ఇ ) 25 ఇరగలు 12016 ఖు 55000016 1 గౌయేల్రా.
/] ర ము 2ంటంరం 9ర్వంంట 16 ఆం జగం 01224003 (1. మ ఖండే ఇంచాలయ. 580% అుంటం[21! 5ంషయటయంబ ఖుడ రయము2రం 1,
- 31026005 124 6 1016ల ౧216 10ప్రయుం ముల్ ఖర [02003 ్గే
- మం [00260 ఇంగ కుం 06 ఇల 029 6:6. ౧] . ఆష%ం6 ఇమ 2 పాగం! 206 0016 516, *హా2002526 8200060 ౫ 1 పుంయం6 00012 సు. ఖర 6 అగైై[4లుం మర 6640026605 [61 క 0266 ౪1116 ౦822108 మరు 2 అంగములు. |
గ్ [09800 115 ఇంగేం జాం 064 20512106 10 మయ 012.
॥ గస222టు, మ! జర కజు౭రేడ 206 28 115 0001 26
క లరల్రైంగ6 0062 041005 మఖ్యుళరుంం.
నే 15 0001 26 5014 1 12103 25 115 6263 ఇ2ష ఇ 28౬౯
+] అంుంం2600 101 15 అలగా 0001.
య 5౧ 11202026 125 000 5900" 204 4121082 108 0%
] [జు 2 ఢేం2లు ఈ05 ఖర 125 2150 ౦రషం6 ఖు4 ౧4019066 021 2
న ఢం2ల0 గశ2822బులు కం 5004500 11020 సెళంంయిం;
వ 45 మం4. 9%04 (యిథయలయి5 సంయుంం. 02754
న్ 6౮ట! (61106 కంయుం[రుు యాయరుంుతతు ఉ
నై ౨*గ0౮ (00421 గశంంయిుం. . 34644౫; 909104110%5, ౧౪౯౫౫41 - 600 035