Telugu pativrata caritramu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

మున 60792000) ౦020074 నన... వమన 0. 6) న? భట నగి 71/ణడ గ అగగణ[|ణన సల ఇలగాఃం 5 ం ఇ. ఆ౫౪శగ ణి నవ5౬లటికి కని తిని! ఒ14.. ౬.7.. (4%100, (౦౯౯౫ ౮ రంల? ఆ? నిఆతణా ప్రో? శ?లచళట్రు యడ 740 తము ఓసి నొట్నన్త్‌ ౧ ఓం ల 306౯2 (0౫42౯ సం తడల ల్ల వసం 000% లనీ తో పకింటోతిలి 1958 క

త్‌ సక్‌ గ్రా న. ర. గ వా్యాగుగకలు శంతి (దయాం 6క్క 1009611 5లఈ ఫెశీజరే?86-3, లర రోల్‌ ప్‌జ్ఞాన [ట్‌ సే గండాలఆయం (వ్యూ ₹ వ ర న ఓ శ ఖీ /

1౫2౦౨౮6101 కసం గకం9098 ౧౦౨14002 డక మిఉనున౦టునర తతర, 18 901566 02 0 మ220505106 600165 ఇ౪8112016 1 కం 1076000616 ౦౧౫౦౫41 8001907 96 సవన. వైలణరిలితక. తపతి శేంం0ా3006 యుగిట్‌ ౨ 0. 1104 ఇడి 1105. వి షం 1105198 ౧౭10 1048 మతం0కంి ౧ ఇమం కం 06౯ 18 0% 02౨62. 50100 ౧9౦౫ మజంషం౦ని€ 00%42105 50016 168 20165 1 కొం్రటయమే ఇలయ 7 వెతక ౮ వ పలా. పెంకు కం మందం జాం వనననవననశీరణా కాంతి 605టుతి ఏం 98000 01036 ఉగ 24కన౦త0[రతితంత౮ 19 2 106 60009009 12 7108648 206 ౯6 రేంంం510 96 116 బ్రంఎ0055 08 వనగున2తరుర4 "9026 115 కంబా 212 15 ఇంటి 28 ౦64 18 యం కంతి ఓ 82 006 616708 9 05168 226 మ199ముడ్ర ఇ02మ011 భుంకం 882 5002059 ఏ0 020 (760-026 5005105 2౯6 ఏక0ంంక్రమే! 10 ౧౫౨1 64101. గం మం 4 తళ రుల పాకల తకంనాడు 24 ఈక సం 11ీంబాండే వీతళం?6ళ, పా 219 5ట16 600, ముం పం కంలడి కకాలా కేం05ఏ00డ. &002 జడల వెంం5. తం ఈం కరణ! 601000 15 0 &?2 129012 14 19 యయింల! 10 9షా 2ంళా మడమ” 5002169 6 ఉర 72461 గాం కాంచే 38 0109అ్వే” మంఢిం!1648 0% విసళతేంలి. పరజితే 086 9 క్రయ నడ0120 6౨0601 0031 ఈం 2ళకంకి 85 ఇంటీ0ండి ర9 0880 అంటం 1060 02 116 మంళల! [0206 గలగల 18 36000021 12 ంటు 046 ఈయ 5 8 ఉమంం04 మింట?6 ఇవితి మొుుంకట 0 6012 కుం048 ఛ000 ఓ 0 మిటళాంయ?96 గ్రంథ ఇసవం&రే 05 026 01 115 గతేంఎ0109), 18 అం0టటట! ₹1868 డ్ర026ిం81 08 7 ఓ 02మి02 మమి1తే వీ రుం 1006 (163 10 మ! మము 1 215 రి206 & ౧౩౦ ఇం2168ే 25 2 ౧66 ౧౯01606 సేంళి యే88టటా 97 62628108 మం 690గా ౨1851 ఇరు &ల 126601069 50 894 09 0098 పంత 2 పేంయిం 01 ఏం 2125162 ఇంక, సం రికయింమల ఇంలం 20 0765 09 ఛం కషం 1065 ఎ కం కంక 08 క!9 ఇంట 2౯0 బ్రరులాండి గొంయు. మజరూ 00206, 50 ఫరాండిళండ00 జక చం కందా 01 ౨090264002 20 ఇం 0ంయమ 20308 వఏంయిః వెంళనిం కజలున పిజబ(కరన4 కింయం 50516 150 శం0మడే 12 పిలీంనంయి ఇత వమనం. (0433న వలనాంట) 98%్తఇల తి నయుపేగంనడ వాసయుుల ఇంతి కట్టాశణంలినపిల ౮జ1103 0సులాం, ఏ9 6 05006 01 జీశయుతజట ఇండ సంద ముంతకిన, ఇక కంం. ంయు వంళిశం858 కొపం కందా, ఇం30మిన1108 026 0% ఏ0మ26, మిం. పా సల 56020209 [096 08 వడ ళ8రా8 96000648 16 ఢెజ 99021 0 ౯01606 లం 116 08 పంక పం80జ04, 188 16 501706 శల ఉం మసలంనథిటిత వాటు విదాలబుతిమల కం 0326 0 ౦6 002516

కళా

కడం 15 2 01036 ౧౯8861 60 692మ6మ1 ంళీ కనంమయంనుథేడ 2కి జము. ఆ౭లమితి 0క మశంరు23క్రణ వెక్‌నననయిిణ 06 2క6 2 167 0062 కం 1147 8602165 2130. ఉ&]] 220 2పే50 20108 761 ఇగ.

రం జరాంరలిక్ర 02506 19 భ15 ఇంకేం ఇ8క 90 0761045 ౧906 ౨6 ఇ₹89 ఏం, ఈ6 మి1015ఈ62 0 & ముర 9 2206 ౮4268 ౨84604, మం ఇష ఇం ₹07906 10 211 006 220 04 0జ910కై 0008 ౨6 లం 50611 0 జ 6౫80 ఇస10ట ౨6 200804 01 మ1019688 వందు 2 5266 02164 పేఎ1షలసిర1, 6 25కయుం4 లుం కంల 01 2 ౧2౯౦9 ఇం810 2ర్ట 211 019 006041 0678 ౦ ఇాంలిరేంలి 16 ఇడక ఇంకా 59పంగాడి ఒలక 2000300776 10 015 ఏ 6780 ఏ8 2 గకగాలింతవితితి స ఏక్రం 226. 0016402309 08006 60 02వ యు 00019 ౧2౩౯౦0 &ర్రత 15 & 0105 క222]86]1 0 ప్రషయయిమ] 85 కివనళాని 07 వ్రజ! 6షకర04 ఏ 5 సపినిళట విజయాయ,

శీ మెంింయేజవల 9 800 02924464 నింగ8ై06 119 ల ష్‌ 02200 10 16 మమ, 0౯402064 50000 0020665 18 16 మడకోంళిక 5200 19 92108128 ౮% & 90000 10 ౨18 1910633 014, 16 085008 ౯28 106 పడగ 02 81 భం మంకషం కంల ౨15 902 కంఠం వరణ షె3తి 2860 08 అ] ాజ్లాం 2081606208 ఏం ౦న సంర! వారాలకి డీలా పపం నపిలలనాాళాాకరరాగకక్‌ అనంద టిశ భం 90058 601019 10డ్రంం మ205 20 006209622డ్ర వంటి4ి10ర్రం

గలం 61256 15 క%060 &౨6ే 3200016 రం 206 మ38 ౩ క క0ఐ రీరేన్‌- శఉమేసళింక. 06 ₹0)18ట066 టం 581089 &4 361003 &0€ 1364, 50906 04 ఈం ఇంకక 1ంండి 19 యం ఇంది 120 ఉం 2 22ముండట?ం 1 ప్రజంిరే& 2టుససంలి8. క00 కేరంయ66 01 ఈ6 5080 మషక(ంతం పం 8002 01202 ఇట వెడం 1020 15 20208వంని0

వలనో 15 2 14మ4ి ఓమంగం కీంళి 98ర్ట69 2మడి ౨౭3465, ఈ06 16! 01 కయ 126 9290109 06 009 1మడి10రంజ 016 96 60%0గ్వూ 18 ఓ ఇమేం!6, 1433 0006 సజల ము39 అంంక ఇ 00 య్మం704 స మనా 01 0ళూ కేంళ0+64 ఇంమంమకీం10

కళ రుజలకం ఇళం డేగం 10 వజు॥115 5213 వెళ, వడం4000క7222 ఏలు 124 రొ టడ?2జమింవమూ ఇమ0 గవిం౧తకం6 చం వంక 000, గడి ఇం 00008 బుడి 60000664 9 గక0015,

6ంళళ40మి610 య్య | కొ యటగుత4తయయటుటు

, వేడీ 9 వన ని యఖంా,

మున్నుడీ

మదరాను (ప్రభుత్వ (ఫాచ్యలిఖత ఫు స్తకభాండాగారమున నీపతి[వతా చరి[తమునకు ఆరెండు వరాల్మపకు లున్నవి అవిడి నెం 1101, 11056 అతో వర్ఫీతములు. అందు మొదటది కాగితఫుర్టబతి. రెండవది కాళష్మత శత్రపాతాకాలికనుం (బతియందు నెడనెడ (చానుదొరగారి యాంగ వివృతు లున్నవి, (గంథపాత నుభయ్మపతులందు నమానము

పతి_పతాచరి_తము పాత్మివత్య (ప్రభా వమును (బకటించు (శ స్త ద్వొపదకృతి- అందు ముప్పది ెండుకథ లున్నట్లు తెలియ వచ్చుచున్నది, శాని మూూల (పతులయందు. బదు రొకండుక థభలు లుక్తములగుటచే నిదువది మొక్క. కథలు మూత్రకు (పకటిపంబడెను

ఈ కృతిక _రనామము అతెలియవచ్చుట లేదు. కవితారీతులను బట్టి యీ తండు (పబంధకవులకుం దరువాతివాండని యూహింపవలసి యున్నది ్రంథాంత్యభాగము లేకుండుటం జేసి యీకవి యొన్నికథలు (వాసెనో తెలియ కున్నది.

పాలవేకరి కదిరీపతినాయక (పణీతమగు శుకన ప్రతి (నీచ) శృంగార కథలు గలదగుటచే. బవిత్రమగు పతి(వకాచర్మితమును (వాయతః* ౦ వీకవికిం గల్లినట్టు తోంచుచున్నది శుకన_ప్తతియందు నణిగ్వదండు. జేశాంతర వ్యాపారగతుం డ్రైనప్పుడు దూతీశా(వేరణమున సనైై వ్రగట్రనుందరి శాజునఖి మలము దీర్చం బోనుద్యమించును ఆకాంతభావ మెటింగ యయ్యింటి చిలుక బుద్ధిచెప్పి పతివచ్చునందాంక (డెబ్బది దినములు) "శీలెల్లం గథలతోం గాలహరణము వేయుచు నామెలీలమును గాపాడును పతివ కౌాచరీత్రమునం దును కథ యిజేరీతి సాగినది. ఇందలి కథలన్నియుం జిలుకయొక్క. “నదాశిన జటాజూట కలిత గంగాతరంగ ఘుమంఘుమో కుల” వెలువడినవే, ఈ శారణ ములచే నీ (గంథముకూడ శుకన_ప్తతివంటిదే, శాదు.శుకన _ప్రతియే |

కీ! ఇందలి కథలస్నియు ననెక[గంధములనుండి నంగ్రహిఎపం బడినట్టు

తోంచుచ్చుది, అవతౌరికయుం బుస్పదంతుని వృత్తాంతము భట్టసోమబేవుని కథానరి త్చాగరమందలిది నీ యెజ్ఞదూపునకుగాంగంగానన్న కథకు మూలము భారతమందలి ధర్శవ్యాధో పాఖ్యానము, పత్వియనుమకిగాంచిననతి క థవంటిది భోదరాచీయమందును గలదు సులోచనకథ సింహానన ద్యాతి౨ళతిలోనిదె యున్నది, శేయూరపాహుకథ శీయూరశ్రాహు చర్శితమునుండి యుద్ధరిం పంబడినది. అజంధతి లోపాము[ద మొదలగవారి కధలు ఫు రాణౌగ్భొహీత ములు తెల్టవార కుండశవీంచిన సాధ్వికథ సుమతికధ వంటిదై యున్న మి అట్టి కభ మార్క ౦జేయ ఫురాణమందును జూపట్టుచున్నది. ఈ కథయం దలి దు ర్శేధుండు శాశీఖండము పాండురంగమా హాళ్ళు ఫ్టముల మందలి గుణ నిధి నిగమళర్మ్శలకు సైదోడు. వికళముళ జనులు వెప్పుచుండు చేపనవ్విన కథ వులిని జంపినవానికిం బు[తికనిచ్చు రాజుకథ మొదలగునవియు_ నిందుం గొన్ని కలవు,.శయ్యాగానకక్ట న శాఖ గ్రాంజళ్లాకాకాన్లారము-

శయ్యా గానం చన్షనం ఇాదపహోసో |

వీణా వేణు: సున్షరీ యాచనారీ

నాజన్టే మలత్పిసాతురాణాం

నర్వారంభా శ్రప్పాపస్థమూలాః

ఈ కథలన్నియు ను_త్తమనంవిధానములు గలవైై రసవంతము ల్రై

(శ్రవణసేయములైై యున్నవి. అదింధతీ దేవికభయందు. నిందియ న్ని హముయొక్క_. (ప్రభావము, సావిత్రికథభయందు ్ర్రీకిగల మ, ృత్యు వుతో నై న దుక్కొానుక క్రి శాళిగుడిలోం బకినివరించిననతీకథలోం గొడుకు, పాణము" కంయె గతికి మాసమే (పాణమనునసీతి బుద్ధికర్య నృ ములకధలోం గర ్రముమొంక్క- యద్వితీయళ క్షి లోపాము[ద్రకథలోం బడంతికిలతితోడి చేలోకవును నాద రృము, నూనవతికథభయందు (న్ర్రీమానమునకు రత్తకుండు ఫురుషుండా 1. లేళ శ్రీయా యనుసనమనస్యకుం జక్కని సమాధానము, కిరాకనతికధలో నన్యదాన ములకంళే నన్న డానమునకుం. గల వైశిష్యము, (చావచీ జీవి పూర్వజన్మ కథలో (దొపది పంచవల్ల ఛ యగుటలోంగల రవాస్యము చక్కల రూవింహ

ళ్‌ బడినవి, ఇట్లు కథలన్నియు లోకవ్యవవహోర సాధనభాత ములు గంశయ విచ్చేదకములు సదుప దేశకములునై యున్నవి. చండ్మపతావుని మంట్రివరుండగు సుకీర్తి నకలకళావిశారదయంయయ మేధావి, ఇతండు దళభోజిమునీం ద శివ్యశాపముచేం జిల్క-తనముం (కావిం ఏయు. దొంటి (వజ్ఞావై భ నమును గోల్చోననివాండు,. ఈచిలుక మంజు భామల వివిభీకీదోరములు ధర్హుశాన్ర్రము లుపన్యసించుకు, అందలి రహన్య అచకరరాపకదేకరంచును. “దీని వీషీంచుటకుం బలుకలను వినుటకు మన్నీలు, దొరలు, సొమంతులుు మంత్రులు, ఎన్నికగలరాజు లే (క్రిష్కతీయు దురన్నచో చాని పాండిత్యము (పజ్ఞాకాశల మెట్టిగోకడా |! ఈచిలుక కొన్నివిషయములలో. (బభావతీప్రద్యుమ్నుమందలి శుచి ముఖికి నుద్ది యగుచున్నది. శుచిముఖ నచోనవ్రణర్వమందు, నత్కథారచ నలయందు, సీత్రివిదుర త్వమునందు, -బహు(శవావలోకచణరయందడు 'ెం దును సొటి లేనిది. వీనులకు సుధారసములళోనలు వర్షించు మృదులసున్వర ఫణితి గలది. అటు బేవకార్యము ఇటు (ప్రభావతీ,పద్యుమ్నుల సమాగమము తన (పజ్ఞాకాశల్యముచే జోడించి యింధ్రోవేం్యదుల మన్నన వడసినది పతివశఠా చరి(తమందలి చిలుకయు విద్యావైదుమ్యమునం గార్యసాధక నై వుణ్యమున శుచిముఖతో నెంతమా[త్రమును దీసిపోవునది కాదు, ధ/దర్తునికి చా నము బడు వఫోయిన తరువాత నతనివ్యాపార మళభివృద్ధియగుటకు నంగడిలోం 'రొత్తమాడ్చలు తెచ్చిపెళ్సును గడియలో వెళ్యూర్లు గడన కాంజొచ్చెను, ధనదత్తుండు ధనదునకుం దోడయ్యెను, కాని యతంజేదో మౌానసిశవ్యథ నను భవించుచున్నట్టు శుకము తెలిసికొనెను ఆతనికునూరుండు కు బేరదక్తుండు,. విీటనట వారనారీ పరాయణుడు. భార్య సౌందర్యరాశి, ఆమెను గన్ని త్తి కూడండు. చూచియే యుండ లేదు. వీరిద్దరికిం గలయిక గలుగు కెట్లు 1 వీరి గంపారము మూడుపూవులాజుకాయ లగుకెన్నండు * ఈ సందర్భమున జిలుక ఇరాపించిన నేర్పు అసమానము. కు బేరదత్తుండు ఇలువీడలేదు. ధన దత్తుండు చిలుకను దనపాలిటి 'వైవనుని తలంపని నిమునము లేదు,

స! పత్మివతా చరిత్రమందలి కవిత సరళము సుందరము మధురము, శక్తా = లంకారములపై6 గవికిం గొంత మోజు, అపూర్వములై న నానుడులు జుతీ యములు పాలుతోం జక్కెరవలె భావములతో 'బెరసియున్నవి, ఇందలి (ప్రయోగములు శబ్దరత్నాకరక ర్త (గ్రహించునంతటి (పామాణికత్వమును బడసీయున్నవి. (భూ శర, 17 పుట అచ్చాళ్ళు అచ్చము+-అళు = జంజూటము లేనివాడు. ఆళు, అన్య, జీ) కొన్నిపట్టుల (గంథాంతర సాదృశ్యములు కరాపట్టుచున్నవి, అలినీల వేణి ! " దీని కులంబేమి దీని పేళేమి యూానాతిసతీ యెవ్వం జెన్నినాళ్లాయె నిచ్చటి కరుటెంచి మేపని సేయు ఇయ్యరనిందగంధికుల మేమి చరిత్రము చంద మెంద్ది జ్సీ ెయ్యది నాథుందె వ్వండిది యెచ్చట నెప్పుడు నుండు నిప్ణు దా నియ్యెడ శేగుజేవలయా 'కేపనిసేయంగ6 బూని దీనిపై నెయ్యము కల్మి యేకొలంది నీమది కింతయు నాకుం జెప్పువూ _. _.(భ₹రళము, వి, పర్వ£౩ఆ,హ శ్రీ0) సీమంథ్రి సలత్తముండీఠకం జీనా! మవోముహుందెపో యటంచు, (హు చ, వుట 161] ఫీరెవ్వరయ్య 1! (ద్రుసదమ బోరాజులే ! యిట్లు కృషపణులయి పషట్టువడన్‌ ఏీరికి వలసెనె యవాసహ! చు జోరాబ్యను దాంధకారమది చవాసెనొళో | (భారతము. ఆది, పర్వ, (ఆ, ప 89

ఖల పల్లవ (గాసకహాయ

శలకంఠ కలకంరి గతి నిట్టులనియె (పచ వుట, 180)

నాలపల్నవ

• ఆన కపషాయకంఠ కలకంరవధూ కలకాకలీధ్వనిన్‌ , (పారిజాకాపవారణము) నాంటిలే యొక్క.తుణమ్ము గావించె, (ప చ ఫుట 176) ౫

'రాత్రిశేవ వ్యరంనీత్‌ (ఉ రా. చరిత్ర)

భరతభూమి పతి వతాకరము. హరిహర(బహ్ములం బుఠుటిబిడ్డలం 'జేసి జోలంఛాడిన ఫురంధీలలానము లేందలో మన 'జేశమును చావన మొనర్చి యున్నారు. అట్టి పఠిబేవతా దివ్వ్యచరి[(తలను జదివి వారి నాదర్శముగంగాొని తమ జీవితమును బేశమును ధన్యతమము గావించు వ _ర్తనము వనితాలోక మున కావళ్యకమైయున్నది, అట్టివారికీ (గ0థము మిక్కిలి తోడ్పడం గల దని యాశింప వచ్చును.

“య్యతనార్య మ్‌ పూజ్య నేరుత్తత (త జేవతాః”

ఈ (గంధమును. తదితర (పతులతో సరివాల్చి .ము[దణ (పతిని తయారు చేయుటలోను, పూఫ్రులు సరిదిద్దుటలోను నాకు తోడ్పడిన పండి తులుగా బనిచేయుచున్న (శీ, మ, శరభేశ్వరళర్శకి, (శ్రీ, త, శీధరమూూర్తిక నాకృతజ్ఞ్య త తేలియ జేయుచున్నాను. "

వితఉ 1958 8, చం[దశేఖరన్‌,

విషయసూచి

న్‌ వుట

1, అవతారిక గ _ ఉలతి క్షే 2, _పువ్ప్చదంతుని కథ లత జజంి లి 8. చండపతౌపుని కథ వం ఏలం 10 4ఉ. ఆరుంధతీటేవి కథ అలం ఇల 8కి క్క సావిత్రి కథ వంతల” = 6 40 6, “శరాగ్రోకంకణం” అన్నకథ . వలం క్షం గా “కయ్యాగానం” అనినవనిత కథ | ఆం క్‌ 8, పలతియనునుతి గాంచిన నతి కథ ఇ అలి 70 9. _ ెల్లవారకుండ శవించినసాధ్వి కథ మ 0 10. మాననతి కథ _ _.... ల 98 11... విధి విధాతల కథ లో లం 110 19 సులోచన కథ ు అ ఎం 126 18, శాళిగుడిలో నలి పతిని వరించిన కథ అలి 188 14, కలభాపిణి కథ తంలం శ6ం 166 15, బుద్ధి కర్మముల కథ లం ఎం 186 16, రాజశేఖరుని కథ లం క00 కేం కొండగుమ్మడి శాయల కథ - ల ఇ 66 2892 18, నీ “ఎజ్జచూవునకు కొంగలా” నన్న కథ ... లిశ్ష0 19, గంధర్వ కన్య కథ తిం ఎ అల శ్ర 80. లోపాముద కథ అం6 ఎ ళం లర6 ఏ1. శేయూర అబాహుని కథ ఎ జ విరక్త ౨౨, _శుకగాంధర్వ కథ లలల లం ౨88 3, కిరాతనతి కధ ంంం 998 4 (ద్రాపదీజేవి వూర్వ జన్నకథ అంటు 805

వతి (వ తాచరి (త ము ాాకతాా

(శ్రీమహితమవార్షి సేవ్యమై వెలయు | నైమిశారణ్యపుణ్య వేతర్రమునను శౌనకాదికమునీశ్వడలొకనాండు జ్ఞానియారామహార్ష ణిం జూచి యనసిరి మును శై లనుతకు శంభుండు పూర్వళథలు వినిపించెనని బుధుల్‌ వివరింప "మేము వినియుందు మూళథల్‌ వివరింపవలయు ననిన సూతుం డామవాద్ధల కనియె (శ్రీకర చిరతపస్పిద్ధుల భునతం జేళొన్నశిన యోగసిద్ధలచేత లోక బాంధవనిభాలోకంబుగని వి ! లోకింపందగు భ_కృలోకంబుచేత దరము చూసపెడు నిజోదరము చీంకట్లం దజుము మాణిక్యకండరనులచేత నొనరు నీలప్రభావనము లార్యాభ వనములౌ శృంగారవనములచేత నరసిజ్శపముఖశేనరములరుచి వి | నరములం బచ్చనౌ నగముల వేత డంబుగా నుడులకూటంబుల నాయి తంబుతొ రత్నకూటంజబుల చేత (పాగౌంవురంగు శెంబట్టులపరవు బాగొందనగు రచ్చపట్టులచేత సరిలేని సిదలూని నవురొందు రజత | గిరియందు శరదిందుకిరణ బృందముల వాసియించు షరమించు నంగంబువెబజయ ననమానలననూనహారినీలకాంధి గడుటెప్పు మెడకప్పూ కరమొప్పుగులుక నిడికెంపు జడగుంవు నెఆనంజుకావి తలవీంపం బలునంపదల మించు యత । కులనేత బలుభూతకోటితో.గాలువ నజముఖుల్‌ గజముఖుండాదియాదొరలు భజియింవ నొకనాండుభ (దాననమునం "'జేరోలగంబుండి భ స్రంగివోన్యంబు | భూరివోన్యంబునం (బొద్దువుచ్చుచును తుంబుడు నారదాదులపాట వినుచు ॥ శంబరాంతకుకాంతం జక్క.ందనాన నగజాలు రుదకన్యా సవాసములు | తగునూడిగంబు లెంతయు భ క్తి సేయ విలసిల్లు తనభర్త విశ్వ్వైక ర్త | ఖలదై త్యభటవార్త భనగుణోద్ధ _ర్తం గనుగొని హిమశై ల కన్యాలలామ!త నవా_న్తములు మోడ్చి తగుభ క్రి (యొక్క. మొలక లేనవుు శెమ్మోవిపై6 జిలుక | తళుకుం జెక్కుల రత్న కాటంకెడుచులు తళతళగులుక వెంతల చిల్కతనదు | పలుకుంక్కెర యంచు బాళి వహింప నినయంబు. (వియమును విస్థరిలంగ | భుననుధానుధురబాక్సాాఢి నిట్లనియె

పల్నివఠా చరిత్రము శివ శంకర నుహేళ స్థిరసర్స్రశాశ యవధారు పరమేశ యాకాళ కేశ సళలలోకములకు సాత్నీవి కర్త ! వలంకరృషం బోశు నాదిజేవుడవు ఈ 'వెటుంగనికథ లీపపంచమున | లేవుగడా కబళీకృతగరళ | యీనెన్నడునుగాని యెజుంగనియవియు | వీనులవిందు గావించునట్టివియుం గడు విచి.తములు నౌ కథలాలకింపం | బొడ మెం గాతూవాలంబు మనంబునందు _ వినదగుధర్మముల్‌ వివిధ్యవతములు మనురహస్యములు సమ _స్తతం(త్రములు నానతిచ్చితిరికడా యింక వింత లైనకథల్‌ రవాన్యంబుగా నాకు వినివింపవలెనని 'వేడుచునున్న ! తన జేవి మోనునెత్తమ్మి లీనగవు మొనయ వీవీంచి శంభుండు బోటి నీవు | వఏిననిశథల్‌ గలవే! (పషపంచమున సీవెజుంగనికథ లేమున్నవైన నే వినిపింతు. గొన్ని విశేషకథలు 'చెలంది రేపటినుండి విందుగాకనుచు | పలికి మర్నాండు ేపటిపూట గారి బంగాడ పనులయుప్పరిగపై తావి | చెంగల్వవిడులమించిన చప్పరంబు లో విడికెంపు మేల్తూలపటుయ్యాల 1 నావేళవసియించి యలరుచు గిరిజ చామొంకముననుండి వలనొప్పవినగ నామహేశ్వరుండు వావ్యాడద్వారనీమ నందీశునునిచి యెంతటివారినై న నిందురానియ్యకుమో యనిపనిచి యతివిచ్శితతరంబు లై యింపొనర్చు కతలు సెప్పందొడింగెం గడురహన్యముగ పుష్పదం౦ంతుని కథ అయెకం బుస్పదంథావ్వ్తోయ(ప్రమథ | నాయకుం డభవు నందరి గంచుకొ ఆకు వడిం వాఖుజెంచి యవ్వాకిలింజొరంగం 1 గడగిన నండి యెొక్క.డబోయొదీవు సెలమిం టబుతులనై న నిందుశానీంయ. వజదని సెలవిచ్చె చాను లేవుంచు :, జీవిేశేమొ హితోప జేశమిోవేళం | గావింవ్రచున్నాంయ శఢురహాన్యకుగ సీకులోలహాదదు చిబువుమటన్నం । బోకనిల్చి వచించె. బువ్చదంతుండు ఇడియేమి! కండీళ కొజుంగవే తమ్ము1మడవారి శయనించు మంజురల్పమూన నవవదంబుగ మవోనందుండు 'జీమ | వివిథ 1ససూనముల్‌ వి స్తరించుటజు చకశాంఠళ క్తుల మియిశ్వడునకు | మూకును సొకధపర్డమా! యిజేనుత్యు కన్నత్రు[ర్రులకన్నల నగకుగారవించి!మన్నింఛవుడుడు శుమ్ముమూమ హేళ్యతు ల9

షఫదశొచరి(త్రము షి అవి చనవరిగాన నలవువ్చదంతుం వనియెడి'పెక్కు వాక్యము లాలకీంచి యేల రెట్టించెద విదివేశగాదు | జాలు నింటికింబొమ్ము చననరివౌట ఉెంజులగనొ! సంవాదమేల నంచవలం | బొజినీని నందిశేశుని యాజ్ఞ దాట డనకుం గూడమిం బుస్పదంతుండు మజులి చని కొంతవడి కదృళ్య(ప్రకారమున వాయువునలె బహిన్ట్వ్యారంబుసొచ్చి పోయె మాయావిధంబున మోందుగనక- అతండిట్లు శంభుసేవాధికుండయ్యు | మతకరియె తనమాయ సెంవునను వారుండార్య కెజింగించువనీ యాలకించు కొకు లోపలంటొచ్చి గొబ్బున నరిగి విరిచప్పరంయబునటవేలెడు వువుర్ధి ! సరమునం ేంటిమై సయ్ట్టున (వ్రాలి వాడుండు. నాంటికి-దెల్చు నక్కఒథ లెల్ల | గుడుబుద్ధియె వూన(గుచ్చినయట్లు విని [గహియించి య వ్వేళకింటికిని జనియె శంభుండు కథల్‌ ఇాలించెం గనుక చని తన(వీయమైన జయకుందానాండు ! వినినట్టి కథలెల్హ వేడ్క.తోం జెలిపె దినడివమ్మును మవో బేవ్రుడీచంద $! మున నపూర్వన్ము లై పొనంపనత్కథలు లలనామణికి స్పప్తలతు లింపుగను ! దెలిపె నన్నియు స్వబుద్ధివి శేషమునను నెంతయుః దమి [గహీియించి యాఫువృ దంతుండు తనతలోదరి ఇతింగించె నీచంతముకం బరమేశుచే గట్టు | రాదూలి బహువిచిితకథాచయంబు విన్న దై. యెవ్వారువినని యావింత | లన్నియు నావయన్యల శెటింగించి యాశ్చర్యహర్ష ధుర్యలం జేతు ననుచు నిశ్చయించి సమాధినిమ్టుండై శివుడు నలరెడు నొక్క-.సాయంతన వేళ |! బలితంఫపు విడికెంపుషపని మేడమింద . చందురాతిన్నె పై నవరొందుమేలి | కుందనంపు మెజటుం/౧పకొట్లరాణించు నకినల పస్హైనమంచంబుపై వింత | రకయమొందు నిశరంవురాయంచగటుల పౌనువుపై( జొంకపజచివ మళ్లె ! వూనెఆతావి గుప్పునలప్ప్తూ జిలుగు చలువదువ్వలునపై సరి లేనిపుసిమి ! తలగడమింద నందంబుగా నొరశి రమణియొక్క... తె కప్పారపువిడెమొనంగ | కమలావీ.యొక్క_ తె శాశంజింటూన పెలందులు నిద్దజు ఏీచోఫులిడంగ । సాలవులాడి యొక ర్తు నురటి వీనంగను శీరవాశియొక ర్తు గిండిధరింప 1 చేరి పావడయొక్క_వెలి పూని గొలువ విజ్యాధరి యొకర్తు వీణవాయింస | గద్యపద్యముల నొక్క తె (ప్రస్తుతింపం గొలువున్నయ ధ్రేవి. గొలువ నేతెంచె | నలప్రువ్సడంతుని యంగన యపుడ

కె చళ(పతాచరిత్రము వచ్చి యగ్హేవికి వలగొని (మొక్కి- ! హెచ్చు మచ్చికను శావే!జయ యనుచు నంబ రావింపం దదంఘుల యంతి | కంబునం దగు చళొన్నుగద్దియ నుండి పడతుళ (శ్రీగారిపొాదముల్‌ తొడల నిడుకొని యొత్తుచు నెలమిం గొల్వగను చరణమ్ములొ త్తెడు జయ మోము భూచి గిరికన్య పలికె మిక్కిలి[పమోదమున వినవిన నింవుగా నింతలౌ కథలు | వనిత నీశేమైన వచ్చునే యనిన, ఏ'జీమి యెజుగుదు నీశ్వరి ! మిర | లానతిచ్చిన వింయననక యబ్బోటి పతిచేతందావిన్న బహుకథలందు | సతికి. గొన్ని[కమం'బెనంగ విన్పింప తప్పక జయంజూచి తరుణియిట్టి కథ 1 లెప్పుడు పింటి నీకేవి యెన్నీవచ్చు ననపిని జయ పల్కె- నమ్మరో ! యిట్టి | ఘనకథల్‌ పెక్కులమతులు వచ్చుననిన పవనసంచలిత దీపజ్య్వాలనోలె | శివ బుద్ధి చలియింప శీఘంబె లేచి ఆఊూగమంటపమున నున్నశంకరుని । నాగ కేయూదని నందివావానునిం శీర కందోయికెంజిగి లోహితోత్ప । లారూఢిం దెగడంటబేరలుక నిట్లనియె ఓజీవ! సీచెంతయును సత్యవాది ! వొదువు 'జీండది అంతయుందెలిసె వనితలతో మృషావాదిగావచ్చు | నని యానతిచ్చితో ! యదియును గాక నన్ను వంచనచేసి నాచ్చిత్సేమరయ నున్న యొన్నికయొ! నిన్నాకండన నేర దొరలమాటలును వెదుళ్ల పందిళ్లు శరణాగత్మవియ ! చక్కనగాటె సావిసి శంభుండెంతయు వెరగంది ! యావేళ నోబాల యీకోపమేల! నే యసత్యమ్ము నాయెడగంటి తెల్ప | వే యని శరమున నింతి రాందిగిచి తొడమిద సనిడుకొని తొయ్యలినొనట । నడరెడి ముంగురు లమర దువ్వుచును నల్లన నవ్వుచు నడిగిన (ప్రాణ | వల్లభుతో సైమవతి యిట్టులనియె గరళకంళ! యపూర్వకథలు మున్నె వ్వ రెజుంగనియవి నాకు నెటియింవు మనిన నంద తెటింగినయవి యానతిచ్చి రందున నలిగి యిట్లాడగావలసె నావిని శంభుండోనలినాయతాటీ. ! యా వీంతకథ లేవయస్యలచేత నీవువింటివి నేండు నిజముగాంచెల్చి । యావెలందిసి బిల్వనంవు మిందనిన ధవళావీ యను ఫువ్సదంతునిభార్య |! యవు జయ కీకథ లన్నియువచ్చు అది యొవ్వరితింగింప నాలకించినదొ | యదిగాన నివీ రహన్యములుగావనుచు మిమ్ము దూజెతిసన్న మృత్యుంజయుండు | నమ్ము స్ఞఖంబునకు నజ్జ్ఞయను బిల్పించి

ఫమ్మివళాచరి[(తము క్‌ ఈకథ "లెన్వారలెటియించినారు | నీకు నిక్కము దెల్పు నీలోత్సలావ్నీ కల్లలాడిన నల్క- గదురునటన్న । తల్లడపడి యది తనువు వడంక కరములుమోడ్చి యీకథలెల్లదినము పురవార ! మోిబంటు ఫుష్పదంతుండు వడున నెక్కడ విని వచ్చునో యెజుంగ | నెటింగించు నాకు పజేసి పచేసి యిరునది ముప్పది యిటుపెక్కునాళ్లు ! లెజింగింప వింటి న నేకనత్కథలు అక్కథల్‌ మాయమ స్ట్‌ యడుగలాాం గొన్ని తక్కక తెల్పితి ధవళాంగ! యనిన ఫుస్పా(స్రుదనునుం డస్పాలతుకమగని వువ్చదంతుని రయంబునం బిలివించి నీకాంతకీవు విన్సించినయట్టి ।! యాకథ 'లెక్కడ నాలించినావు కలది కలమ్సై నిక్కముతెల్పుమనిన తలయన వాండు వందననమొచరించి గడగడ వపణయచుం గాలకంధజుని | బొడంగని పలి నోభారిప్రకాశ | అశలధాతహర స మున మూయమ్మ శేకతంబున మిర లెటి/౧౦ంచుకథలు వినగోరి నేరాగ 'వెస నడ్డగించె | నను నందు శాసీక నందీళ్వరుండు మంచిచే యని పోక మాయావి నగుచు వంచనంజొచ్చితి వాయురూసనున నటుసొచ్చి సుమవితానాంతరస్స్ఫురిత । పటుమధ్యువతరీతిం (బ్రావించి యుండి నానాంటి కగజ శానతి యిచ్చుకథలు | జీ నాలకించి నా నెలతంకు జయకు దినమును దెల్పుదు దేవాదిబేవ | విని యది యంబకు వివరించెనేమొ యిది కల్ల గాదన్న నిందు శేఖరుండు | తుదమొదల్లనక తం దూజీన సతిని నవ్వుచుంజూచి మిన్నక నన్నుదూణి తివ్విధం'బెజుగక యింతి నీవనివ నా(గావకన్య మహోా(గవావ్య[గ తా(గ్ర_స్తమయై వున్నదంతుని కనియె ఓరి | దుర్శుడ ! (సమథో_త్తములందు | పేరును 'బెంపును 'బంసియుండుచును మర్యాద యెంచక మాయాస్వరూప | ధుర్యత మమ్ము దోడ్లోడ వంచించి 'యేశకశంబున నుండి యీశుండు బెల్ప । నాకథలెటువనలె నాలించినావు అంతఃపురంబు నూయాజ్ఞ్మ "లేకీటుల | దంతిముఖాది, వు(త్రకులును జొరకు కడు శివ(ద్రోహివి గావున నిన్ను కడంగి శపించెదం గస్రాళ్య గ్గు! వినుము నీవు రాతసుండవై నిర్జనారణణ్య । మావాసముగ నిల్చియాశట నొగిలి "పెద్దగాలంబు తవింతుగాకనుచు | గద్దించి శవియింపం గభళవళమంది మాఠుమాటాడ సమధ్ధండుగాళ + నీడుకన్నుల జాజి నివ్వెర నున్న

వమ్మీవతాచరి[తము వాని సఖండన వలనొంతు నల ము | హోనందు. డేరెంచి ళయంబకు (మొక్కి తల్ళి ! నిన్‌ సేమింతు చానుని విశాంద 1 సెల్లునే కోపంబాపుయ నీలీల తగిన వీచ్చిరకథల్‌ స్వామించెలుపం | డగిలి యాలింపగాడా- ! సేవకులకు అడి. కప్యుగాంగాని తరాసురయోని |! నుదయింవుమని తిట్టు జూచిన మే మికు కొంచెన్సు పనికింత కోపంబు మదిత 1! హించినం గాదద నెన్వరున్నాన కలభాలనును సేవగానించుటకను | ఫలనుటవచ్ము శాపంజొనంగుటలం తగికభ క్తుండొక తప్పుంజేసినను ! తగడె మమింప నోతల్స్నియటంచు _ నావేస మొనరించ నమ్ముతోనందు | నీత్కీంచి ముది కొప మినుముడి కాయ. కన్ను కెంజాయ గడలు ఫొనంగ | సన్న శేం[ద కుమారి యనియు నోరోరీ 'డుగన్వై నుమ్ముశిమీంప వచ్చితివె |! యొడయని సేవ కర్షుండచు గావింక సీవ్రు మనున్యుయోని జనింపుమనిన | నావేళ భయకంవితాత్తు నండి వాడు చండి! నీశ్వరేశ్వరునకు నెలల మండాడంోయిన నుజియొండం దగిలె శెన్నాళ్లు కీళాప మెడదూ మిాపాద వన్నిధింబెడం వాసి చరింయంకంగల ము. | శావతెళావంబూ (వసాదొంపునునుడు 1 నావుష్సదంక ముబోనండు లడళి వేండిలై కన్నీరు వెదలం గాపిలంచూ | వాడిన శిశ్రదు ఇాపవిమూ క్తి సింక - పీరీపై కృపయాంచి వివరింవునునినం | గూరిమిపొడమి యకో్కో-చులి యనియెో పుడమి. కత్నావతీ పురమున నైశ్యు | కొడుళవై మళీ రత్నగు_ప్తనామమున జనీయింాలి వీవు నిర్ణవవనభూసా 1 దనుజుగౌ నీ పున్పదంతుని చేత 'శోహియియుబడి వీంకు గణియించుకథలు 1 రహి వింగునందున రాతనత్వంజు విడీచి కుప్పటివ నె ఫీయ సుమున్న | యెడకునేతెంచు నయ్యేడు అతలగూ. కఠలా బిఖించి లోకముల (బఖ్యాత 1 గరి నించి శాపమోమనుం జెండి నీక. నడ దెంచె డిటకు మహానంద యనుచు గిరిజ యానతింలాయం గోల్లోయి మొగిచి కారి యనుద్ధ చే వసుధ జన్మించి | యారీఖి వర్ధిల్లి రది యెట్టులనినః బురపవురం జాక్కు. చం బుస్పుదంతుండు | వురహరనతీ శాషమున న్కొాయడనవి రక్క.నుండై నష గతం (బవ్తిలుచు | నక్క_డి చ్భృుగవటల నావాలింవుచును అకుపక్షిమనుజులం బట్టుచుం (గూర | వశం జరియించెం వదత్కాలంబునందుః గలండు రక్నావరీశటంజఖువంచు + కలపాననుండం ధర్భుగువ్వుండ న్చేరి

“చక్క దతాశరి తీయు కి అపూఠన్య నేఖరుం వొశండు థళ్ళార్ట 1 నారంభంతై. మించు నవై్వశ్యమలికి నా ముహోనందుండ యృగజశొషమున భూమిపై రత్నగుప్తుండన జన్మించి. వాలర్వముననే కపర్టిపై భక్తి 1 గీలించి శమదనూళ్ళృలతి యాతండనంగ యావనం బొశ్రవివయసపుడును ఖుభుల ॥ సేవ భూనక కులోచిర చణ్యిళ్ళ శాలియె యొకళొన్ని సమటు వర్తింబె;నాలోన శొక్కనాండయ్య యనుజ్ఞ బర దేశముల 1ఓియంపడి శొనంవగిన ! కరకులు 'పెరిశెల సాగించి గొముళఈు' నితరరభూముల వియించి యనేక గతుల లాభముగాంచి కలిగిన ధనకణ తన తంగడికడకంది ణానథర్శములు నొవరించి యనుచరవ్యూహంబు ముండు వెనక చా నొళంక నవ్వివినంలు సొచ్చి చనుచు నూర్గము దద్చి కాంభవీళ జ్ఞ రథోచళాన్వికారణ్యంబు సలి 1 నామణంబున నొక్కయశ్వత్ధ వృత శాఖల టోలు నామనముయ వీశీంచి ) కాఖముథదీర్చ నాపాలిభాగ్య శదక వీని. దో కెచ్పెనటంచుం. 1వోవ శద్దముసాచ్చి లొడిబడ (మింగః గవణిన డై క్య శేఖరవుతుండనియె | జడత కాశటగాని పాధుహింగతనణ - గావిశిపం ఇఆనువె భవమ్యములు ఖభోబ్యములు ! నీవడిగికతెల్ల వేయి తెప్పింతు- గనుదనిభకల ఛాశిగా సము సు ఖమణన 1తువి చిన మృదులాబ్న మోయన్న.!లీనుకు శతు భిడువ్రతుటన్న వన్వి రాతసుండు |! మనుజ మేదోర_శ్త నూందనుల్‌ భేకం జిక్కియురిడంగ సీని శనకీంళ , సెక్కె.త నిను విడ మపహారభులక్ర వువసాగ్గునే యట్టి ముతిహీనుండై న 1 తవచేతం జిక్కీ.నణాని వర్ణించ శాలివావికి 'జెదంగకలంచునోటు ! చాలు నీమాట లీక్షణమున విన్ను తలయిబ్చకయె 1మింగాడ నటంయుంబట్టిబలిషి నీడ్వుల వైశ్య చాలకుంఠనితొ జారబార ఖంఠ మూద్ధ్యనుం వూనందను నె యెలుక మైం జాచిభ సీశ్వ రేశ్వడంకు వెల్లు పాంజలయందు నేకార్ముంయూుచ్తు ॥ నుల్లసిల్లుచునుందు నోదాన వేం్యక+ తజవలి నకలభూరముల నీఖీ,0చు ! భునుండు సాయుణ్యమ్ముగను శిద్రవంభు 'నేనురాకున్న సీకెటుల వనీత్రుత్తు 1 మాను నించుకతుమింపదకట నీవు అని శివస్తుళణసేయల కావి గంగ 1 తిని చాభవునకు జూరినృతివొడుకు శనతలోతంజా వువృదంకాన్వూయుకినననిరకు మజోకందుంథత వైైళ్యుండనిదసు 'అెలిని చోరని యేడ్చి షీర్‌ దతని 1 కెలమిం కొయిటు జేర్చి యుట్లని వనీ॥

పరివళాచరిత్రము సోయి మహానంద మో సదానంద ! రూ యుదగుణబృండ 'ూధర్మకంబే నానిము_త్తమ్ముగా నాండు శర్వాణి తోనీవు కలహించి దూజు ఇెందితివి నొకతంబున నీళు నరజన్మయమొదవె నీకతంబున శాపనిరు స _క్రీగలుగు నాకిశం దడవేల నాండు నేవిన్న ॥ యాకత లెల్ల నీ వాలింవుమున్న నతంయను సుజ్ఞానమావిర్భవింప మతి నుర్సహించి యోమవాసీయశీల ! వడులమల కత లీవు దెల్పుటకు | 'నేడాదిపట్టు నేనెటు లన్నినాళ్లు నిరళనత్వంబున నిద్దురలేక 1 చరియింతు నీయొద్ద జడవృ త్తింజేసి మానుమజన్న సంబంధంబు వలన । నేనంటి నీమాట నీతోడ నన్లిన! " చ్‌గి ఫువ్పదంతుండన్నా 1శంకయేల యగజాకటాతు మాహీిత శ్‌ ప్రంబు వలన సీకు నాణశలి దస్పి నిద్దుర జడత | "లేకుండు నాకథల్‌ "లెన్స భయమూకొనుము. కలవీ వనంబున ఘన భూర్జపష్యత ములు పచ్చిశస్తూరి పొదలు నిప్పాడల వవిగొని నే దెల్పునట్టి సత్క_థలు సవరొంద (వాయుమా! చతురాత్ర స్మ యనుచు నన్నియు జతగూర్చి యావైశ్యు. డనదు 1 సన్నిధి నిడికొని శంక రాభిహిత న్తలతశథా (వజంబునుదెలిపె ను_ప్రలేశతండు ఏంచు లిఖంచుకొనల . నాజేడు నెలలకీ యనువున కథలు | తీజ్మవాయింప న క్రేహంబుమాని శనరూవుగని వువ్సదంతుండు (పమభథు॥లనునరించంగ విమానారూఢు-డగుచు నావైశ్యుంగాంచి యన్నా పాసముుక్తి నీవలన ఘటిల్లె నిడ్డురవోక _ చనుమింటికడకు మజ్డనభోజనంబు । లొనరించి సుఖనిద్ర యొందునుచ్చోట వారుని చెంగటికి జీ నరిగెద నీవు | ధరనిక్కథల్‌ (పసిద్ధరనందం జేసి యరుబెమ్ము కొన్నాళ్లకని (ప్రబోధించి | పర మేళు/పూర్చి తపంబుగావించి చరిళార్థయైయున్న జయతోడంగూడి | పర మోతృవంబున భవుంజేరియుండె నిటరత్నగువ్హుండు నెలమితో నాత్ర గ్‌ కటకంబునకు. బోవగడంి యా కథల పొ_త్తరల్‌ గొని బూర్లమున నొకసరసి | వా _త్తీ కృతస్నానుండగుచుం ద త్తీర వనభూమి ఫలములవ్వారిగామెక్కీ ॥! తన (శాంతిదక్కి చందశిలావితర్జి దళముల పొత్తర తలక్రింద నునిచి ।! నెలకొని శయినించి నిద్దురంజెంబె కమల సౌగంధికగంధనవికార | నముదారతర శ్రైశ్య సౌరభ్యమాంద్య గతులనెమె జ్ఞయిర్యగ ము బ్ఞమ'ర్భా స్రంబుబిందు తతులుదొలంగని(వాసాఖ్య మెంది

"వరివతా చరిత్రము తి సెలలుకొన్ని (శ్రోమింప 'నెరిదప్పి యతని తల క్రిందనున్న ప్మతములపొ _త్తరలు వదలి నబ్లిక్కుల వాయువశమునం | జెదరిన వేంటటవచ్చిన శశాధివుండు నయ్యాాకు లొకకొన్ని యనుచరనమితి నయ్యనం 'దెచ్చినం జదివి యాళథల పారస్యమున కాళ్ళ నంతోవమంది చేరువదన్దర్టిలం జెదరిన పర్గ్మ చయములు గూర్చి లతకథల్‌ సనమ[గ మయిన పల్ల కీమోింద నక్కబట్ట యునిచి తనపురంబున శేగి తత్క_థ లెల్ల ననఘుయడా శే మేంద్రుండను వమూానిచెంత నిలిపిన నాతండన్నియుం జదివికొని । భళి మంచికథలని పరితోనమంది యాశాజులబార్థింప నా లతకథలు | ఛారదప్పక నంన్యృ్భతమునం గావించె వప్పురాణము భూమి నందందు వెలసె | నప్పుడు కొన్నాళ్ళ క వై ్వశ్యనుతుని తల్మకిందనున్న ప(్రములపొత్తరలు | నలుగడంజెదర గంధద్వలుగొన్ని గతుడులుకొన్ని రాతీనులొకళొన్ని । యురగులునొన్ని సాధ్యులువజిగాన్ని యమథిలుగొన్ని విద్యాధరుల్‌ గొన్ని (కమమునం గొనుటలోకము లెల్ల నించె అంతనిద్దుర 'దేతి య వైైళ్యసుతుండు | చింతించి తలక్రింద జేర్చినకథల పొత్తరల్‌ శానక పొగులుచునున్న య _ల్తెఆంగెటింగించె నా శాశచాణి యావాక్యములు నిని యతండు వార్షి ౦చి టై వయోగమున కథల్‌ ఖ్యాతింజెందె నింతియచాలు నింశేమిటికింఠ |! నంళాపమని తన జనళకునింజేరి కొ న్నేంద్లువ _ర్హించి కులములో ఖ్యాతి గన్నవాండై శంభుకారుణ్యమునను శాపంబు దీతన స్వస్వరూపంబు (ప్రావించి పరమేశుపజ్టకు నరిగె

ననినూతు. జజటిగింప నాశెౌెనకాదు | లని రోమవోత శ్‌ మున్నంబకు లివ్సండు 'తెలిపినకథల నాదిమకథయొద్ది తెలుపవే యన నక్క-థికుం డిట్టులనియె అంబకు లోకరయోవలంబకును (త్యంబకుండాది నిట్లని సెప్పందొడగె పరమవై భవవమునంబంటవలంతి భరియించు మణిమయా-భరణం౪ణు లీల బంగారు మేడలం బరగృవాడలను శృంగారవనముల (శీతపననముల మహితతోరణముల మదవారణముల | రహిమించు వీథుల రత్న వేదులను అమోరుపేటలను మిన్నాగుకోటలను | నుమవితానముల ఇానురవికానముల భవని కేతనముల పటుకేతనముల |! జనరాం(డహేలల చం[దకాలలను అనఘశృంగములం జెన్నగు నలంగముల।బలు నై న దళముల బలుళొ_తృళముల

౮!

కే పతివ్రతా చరిత్రము అసఘుతా ఫాతుల నత్యుడారులను ననయఘారమయణుిల సదై ప్రశస్రిముణుల బహుపీరభటులను పటువీరభటుల 1! నహితులడాకల నడంచుమూంశలను దీపించు చం(ద్రానతీనామపురము | భూపాలకృత వుణ్యములకు జావురము ఆఫవురం బేలు న్యాయనునః ఇండ(ప । తాపభూపాలుంఢు దర్పితారాతి జూలవిభాళుండు సత్యధరై శశ | శీలుండు సంతతాశిత కృపాళుండు ఇ యినుండెపుడు నర్ధార్థిదారి(ద్భ 1 మూయాంధశారనంప త్తి నూయించు నారాజు విద్వజ్ఞనాలోక వికచ | శవైరనవామోద నంఘటకుండై మించు అ(్రజబానేక సత్యావనోశత్సాహ ధథీపా_ప్తభాషారతిన్‌ (బవర్తిల్లు సీరీలి సద్గుణాన్వీతుంత్తై మెలయు నాళాజచందుని యన్ధాంగలక్షీ ఇారుకీలానాము సాధ్వీలలామ 1 కౌరి కిందిరనో లె సతతంబుమెలం/ నరనికి. గలరు మహామాత్యవరులు | ద్యుతివిభావసులు నిర్జోమమానసులు కీ ర్తిమంతుండు చారుకీర్రియు బేవ | కీర్తి మజియు సత్యకీ ర్హి సుకీర్తి యలప్పథు[శవుండు మువ్న్నైన పదుండు | బల భేదిగురునిళ | పతిభలమిాణి సలలిత్మప్రీతి నచ్చండ(ప్రతావుం 1! గొలుతుకు నయనూర్లకుకలత లొడవి -_ యలిశామునకు దశనా_న్తనుల్‌నోలి యలమంగత్రులెవుడు నవోయు లై మెల కఠరవాలమొక్క_టి ఖరకఠుకరుణ | వరనుగాం బడసె నవ్వసుమతీశ్వరుంద అ మహీశలళ_ర్త యాదిత్యద_త్త |! హేనుమాలిక ధరియించి తక్కాంతి మండలం బఖిలభూమండలి నిండ రెండవ మార్తంకురీతి వెలుంగు _ అ మణిబూలిక నతని తాతకు న | భోమణి కరుణించెం బూర్వశాలమునం గావున నది కులాగత యాట నరండు | నేవేళ ఢరియించి యిలయేలుచుండు నతనిపట్టవు బేవి వావశాణింహార్చి | సతతంబు[వతములు సలువుచు వెలయః నక్కాలమున కౌర్యమడర నుజ్జయిని ! తక్కళ పాలించు ధా డుణీళ్వరుండు విశ్రమశేగరి విమకేభహగణ | విక్రశుశేగరి వేగరులొ దెలుప చండ్యవళావుని సామాజ్యలవ్నీ | చండాంశుద తృశాంచనహాఢముసిను

కకవచా చరీర్రము న! వీని నింప కనూయ విరివిగా మదిని తనచెంత కొక్కదూతను బిల్చిపలిశ 'జేగరి శారోరి వేగ నీవివుడె యేగి చంావతి శేలికమయైన చండ పకౌవుని చక్కిని నిల్చి నిండుళొల్వున్నవానికి నిట్టులనుము ఉజ్జయినీనాథుం డొడయుండు నాకు ముష్జగమ్ములం గ్‌ర్తి ముంచినాండత డు శృతిమాళి వికమశేనరి కౌర్య జత హేళి యతని గొల్చి తదీయకరుణ (శతికీన నృషతులు పదివేలుగలద ముతినిది తలబోసీ మహినాథ | నీవు శానుకగా నీదుకంఠబోరంబు | మానృపాలునకిచ్చి మన్ననగనును హోరమిచ్చిన మంచిదటుగాక రిణ వి వహోరమెంచిన నుంచిదని చెప్పిరమ్ము చనుమనన్వాంజేంగి చండ(కాప జననాభజంభారి నన్నిథియబలిశె నీకడ కుజ్జయినీనాథుండనుప 1 నాకార్య మెతితింప నడుగుదెంచితిని, అతండు నీమెడ రత్నహోారంబొనంగి (బతుకుమటంచు: దెల్పగంబంచె నన్ను అరీతి నీకున్న నతనికి సీకు ఘోరావావంబగు గోరనా నికి గొడ్డలి యేల చేకొనుము నాపలుకు గొడ్డుసేయక యన్నం గువలయేశ్వరుండు పకపక నగి మంచిపని కంపె నిన్ను వెకలిమై మిళశాజు విపరీతబుద్ధి ఇది వినాశమునకు హేతువటంచు | మదినెటుంగండు పొలుమానిసిలోలి చేలువాచిన తోలువిధమాయెనన్న |! రోలువాచిన నెంతరూపగుంజెవుము | కప్పగంతుల వార్థి గలలపనే నిన్న కుప్ప నేండాళ్లెంత కొరగామిందలంచ తన [ప్రళొపంబచెంత తానననెంత నను దనుగొలావు మన్నాంజెంతవింళ హోర మికున్న గయ్య మొనగంగు మనుట । సారంబు నూకది సంతోవనుయ్యె రమ్మును రణము ఘోరమ్మున్యుపాణ ! మిమ్మను మాచేత హేరికి భీతి (గ్రమ్మిన శరణొంది కానుకలిచ్చి | మమ్ము సేవించి 'ెము ది మను మనుము తమి నవుంసకుండు కాంతనునోరినటుల 1 కుమతియై బోరము న్యగోరె మారాజు ఇమ్మాట లెల్లమియేలినవాని । నమ్ముఖన్మూనం జెప్పి నమ్మతంటైన వనిసేయు మనుమని బహాుుమతివాని ! కనుపమభూహపాం బరాదులొనంగీ వనిచిచవాండును పతిచెంతకరిగి ।! జననాథుండాడిన చందమ్ము దెల్ప వీమలశిఖులుట్ట వమికము రితీతీందుండు మంత్రిజనమ్ము జూచి వింటిశీ సభచాతు ! విభవదర్పమున | దంటమై చండ (ప్రతకౌవుండాడీనది

పతివతా చరిత్రము వారన తంబు మేమడిగిన నియ్య నేరక తన్మపోలు నిఖలరాజ్యంబు ధనవ స్తువాహనోత్క_రముతోగ్యవాణ మునునియ్యందలచెదుర్ను ద్ధి మైయనుచు మునుకొని రణభేరి (మోయింపంబనిచి యనికి జత్తాయ త్తమై బయశ్రేరి మంతురుల్‌ దొరలు సామంతులు హితులు వఎ3ెంతలంనొలువ రాజితరత్నఖచిత "శేతన పటపటాత్క్భృతి కింకణీర వాతత ద్వాదళశవాయ హేమితో[గ ఖరతరఖుర సముత్క రభుట్టనోత్థ నిరవద్య పెటపెట నినదానుశారి భునచ్శక్రమట్క ఘర్ధరదీర్ధఘోష జని తాష్ట్రది క్సామజ్మశవోబధిర కలనా ధురంధరకాంచనరథము వెలయు వేడుక నెక్కి వీరభటాళి యార్భుటుల్‌ తౌరంగికాదభచాప +నిర్భరటం కారని నదముల్‌ మత్త కరటి ఘీంకారముల్‌ కాంచన[గావ. సురథ నిస్వానవిన్భురణమ్మ్లు లెనసి ఖానభోభాగముల్‌ బూరటిలంగ | మైనిక సింవాగర్హలు వందిజనుల సాహోనినాదముల్‌ నందడిలంగ బాహుభవాయుధ (ప్రభలు మిన్‌ (మింగ బలసముద్గత రజఃపటలి -వీశటుల | బలియింప లయ కాలనై రవస్పూర్హి దీవింపం జం(ద్రావతీపురిమింద నాపార్థివుడు వచ్చు నవసరన్మునను ారులుదెల్పంగాం జండ(ప్రతాప ధాడుణీనేత శ్యాతవురాక యెజింగి అలచారుకీ ర్తి మున్నగుమంశత్రివవల పిలివీంచి యవ్వార్త పెరిమతోం దెలిపీ వారితో పై నికవదలతో"చిదదు వఏీవలతో భట(వేష్టులతోడ గజవాయరథ సముత్కరముతోనవుడె | నిజపురివెలువడి నిర్దాతపాత ఉడణనిర్టోమధర్ష ణోదీర్ల భీరీధణంధణల్‌ "పెల్తుగా మొరయ నరినేనయాంశీన నయ్యిదవాలప దొరలును దొరలు మంతుదులు మంతురులు కౌరంగికులు మహాతౌఠంగికులును 'కేదలవాడును కేదిలనావ వారణారూఢులు వారణారూఢు లారభటులం (ూడులగు వీరభటుల వీరభటుల్‌ చాశ విచ్చుకత్తులను ళూవలై నజపచు ళూలయిలె ట్టి - పొడుచుచు సురియులంబొదవ్చచు గదల నడంచుచుం బరళున్చలడరి (వేయుచును వట్టిగరములదొ టుపజచుచుం౫శలం ! గొట్టుచు నీకెలం గూల(్రపమ్ముచును (పానముల్‌ నిగిడించి పంది బన్లెముల | (వేసి కటాడల విదళించినాంచి 'పేదలువాడుచుం వెక్కచందముల నాశెండుకెగల వారటులంోరంగను

సతివళా చరిత్రము ఇ "ఇసహాపల్‌ దిరిరందిరుగు 'ేనుగలు | నొగులు తేదలుమొగ్గినుగ్జై నభటులు ఛిన్నమ్ములగుకాళ్లు చినింగినజోళ్లు | భిన్నమ్ములగు (వేళ్లు షిిలినతోళ్లు సడలినసొమ్ములు జాడు నెమ్ములును 1 వెడగసలొమెడలును విరిగినతొడలు పాఠెడినెత్తుదల్‌ పలలాశదిశలం ! శాజెడు భూతముల్‌ భయముఘటింప పోఠడుఘోరంబై న భూపాలురిదువు | రోరనిల్లక 'ఆాంశి రగ హుంకృతులం గినుకతో విక్రమకేరియఫుడు | తన తేడచండ(పతావునిమిాందం బరవించి హయముల పదిమార్షణముల | శరపంచకంయున సారథి నొంచి ' యొకకోల నాతనియురమునొవ్చింప | మొక మెజ్టం నాటి నమూ శ్రక్టన్యుండలిగి విలునారిసారించి వీలయకాలాగ్ని | వలె నుసండై రెండు వాండి బాణముల ఆరాజుకేతనంబవనిపై ౮హాల్చి | సారథి మూండింటం జక్కుగావించి వాయములం బండైంట నవని పై హాల్చి[భయడా శ్ర) మేసి చాపము నుగ్గుంజేసి సునిశితాశ్ర్రద్వయి జోడుచించినను | దనమేన నవర_క్రభారలుదొరుంగ

'వశమశేసరి వీడని భుజప | 'రాశశమంబున ఖడ్గవాన్తుండ్రెధరకు నరగున లంఘించి చండ(ప్రతాపు ! శరములు పలకవే జడియుచుంగదిసి కరచాలమున (వేయంగడంినరాజ |! వరండు ఖడ్గము (దుంచివై చీశేజెంబు పరీయలుచేసి వైంబడి వానిలెండు ! శరములు బిగంబట్టిశాంచనరథము వెకితాగానిపోయిబలువై న్యతాళ్ళ | వీశతోబంధించి చెనం గూబరమున నంటగట్టించి జయానకార్భటుల | మింటంబతిధ్వనుల్‌ మిక్కటయుగను ' వందిమాగధుల కై వారంబులొలయ 1 ముందర పెనుక బల్‌్మూంకలు నడువ పదువుదమంథత్రులు పరమానురాగ ! మొదవగాం 'దను నుచితో క్తులబొగడ నలరుచుంబురింజేరి వార్శ్య్యవాసినులు | చెలువొప్ప ముక్యాలసేనలునల్ల జని తేదడిగ్గివాజారంబుసొచ్చి ! కనకవీఠిక నోలగంబుననుండి

విరిచికట్లనుబడి విన్ననై యున్న ! యరిరాజుగని మందహానంబుతోడ

"నేమి వి[కకమశీసరీ ! కంఠమాలి | శామణిం గామించి శానై తివిటుల పరులసొమ్ముల కానపడి దుండగములు | దొరళొనిసేయంగ దొరలకు నగుె చేతంజిక్కి.ననిన్ను ేదింపనొల్లం 1 గాతరత్వముమూాను గాచితిననుచు ఈనుగొల్బు వారలద్దయకుందద్దయును 1! దనరల్నీర్హింప నాతని విడివించి

శక్మివతో చర్మిర్రము ఛునభావమణాంబర గంధమూల్యములు నెనడుతో నిచ్చిమన్నించి పీడ్కొలిపె అట్టిదకా'బె దయాళుకానృపులు పట్టువడినవాని భంజింప రెందు ఖన్నుంజ్రై వికముశేసరి యంత కన్నవారలు శేరగాం (బోలు వెడలి ఇెన్నీది చని వాతశేష పై న్యములు కొన్ని యాడాడ తన్గూడి వొల్వంగను నుజ్ఞయినికిం బోయి యుసుకుసురనుచు సెజ్టపై మైవై చి శివశివాయింత్త యాగడంబైతిగా యహితునిచేత నేగతి స్రైదుకుదు నిశ సిస్లలేక వెత దీజం (శాయోప వేశంబుచేసి శితిమూ ర్తి కొప్పగించెద శరీరంబు _ వనియుద్య నము సేయునతేని యుద్యమము విని మంత్రనిధియను విిపపుంగత్చణణా నతని వురోహితుండప్పుడెవచ్చి ,షీతినాథ ! యిదియేమిసేయయూనితిని _ శివుండుశంభుండు నడాశివుడు మాధవుడు భవుండభవుండష నీపాలిటగలయ వారుని నమ్మిననారి కాపదల్లలనె కరమొప్పు ధర మహా కాభేళ్యురుండు - 'కారశేశుండు వియ_త్తీలమున నధికుం డారసాతలమున హోట'కేళ్వరుండు కదుంబసిద్ధుండు ముక్కంటి మూండెడల కొడయుండై భక్తుల కొనలప కోరికలు కావున (శీమహాకా లేశకుబూజ గావింవు లీపాదిగా తమానాఖథ ! ఒకయేండు గొలువునూర్యులం గూడి నీకు సకల శా(తన రాజజయమిచ్చుశివుతయ అని ఫురోహితుండు హి'తార్థంబుదెల్బ విని యన్సు స్మా హీపతి విశ్వాస మొదన నతనింటూజించి తడాజ్ఞ మర్నాండు వ్నీతిసురో ' త్తముల విశిమ్తులగహాడి | యామహాకాళేశు నాలయంబునను నేమంబుతోం దపోనిష్టువహింప జషము ధ్యానమ్ము జ్ఞ తచ్చరణవ్రాజనము. విఫులభ_క్రి నొనరు ఎ వేదో నిధిని నభినవమీర లైలాజ్యూదిశముల | నభిషేచన (క్రియ లమ్మ హేశునకు నొనరింపం బంచె నహోరాాతములును ఫనింబూని పూజించు బదియాజువగల నీరీతి నొక్క. యేం డిభచర ్రనసను 1 గూరిచి భజియింపలపంవలా ప్తధరుయ బనువనినెక్క. జా పలిచక్కినున్న కునుముకోమలి మెలుంగల రంగుగులుక వినుులాంగరుచి పండు వెన్నెలల్‌' గాయ నమరాపగామణి యాదల (మోయ మువ్వన్నెపచ్చడంబు భజ్యాగమొరయ | నవ్వలివ్వలం (బమథాధివుల్‌ గొలువ నొకనిళా వేళ నయ్యుజ్ఞయినీంద్రు. వకుః (బసన్నుండైన నవనవ (్రీత్రి భయముము విసయమ్ము భ క్రియ మెఆయ జయ కామండన్ముహీళ్వరుండశ్లై తేచి

పకివళా చరి[ర్రము పథ "పెక్కు.వందనము ఆర్సించిఫాలమునం | జక్కనంజలిం జేర్చి చతుతో కింొగజె శరణుగారీనాథ శాంతిననాథ ! శరణుచం[డకలావ వై, తన్యరూప శరణుమన గృుథళభంగ నదయాంతరంగ 1! శరణు వార్థినిమంగ సత్య(్యషంంగ నన్ను వవ్యాజవాంధవుండవై (పోవ | నన్నిథింబెన్నిథి నరణిందోంచితివి నిన్ను సన్నుతి సేయ నేనెంతవాండ |! నన్న, కంకరుండు నీయభిమతం బేమి వివరింవునునిన నవ్వి శ్వేళ్వరునకు | నవినంయయన్ఫురణ నుజ్జయినీశుండనియెం జంత(పకావుని సం(గ్రామభూమి + ఖండించి జయమందం గాంతచేసితిని ఇంతమా(త్ర మొకంగి థేని నాపాలి ! కెంతేని (బ్రవ్సీండ మిచ్చినట్లనిన వారుండు నవ్వుచు బల్కె.నక్కట నీకుం 1 గరమల్లి యేతప్పూ గావించె నతండు ఆనిశడానవి జ్వేవ. మతనిపైంజేసి |! యని నొచ్చివచ్చితి వదియునుగాక చేతంజిక్కింన నిన్ను కేడంజూడ కెలమి | చేత రథీంచె నాచీతివకో త్తముండు వారిభ క్షుం డరివై (తుండాదిత్యద_త్త శీ వరరత్న హోర భాస్తుళ ఖడ్గధరుండు అతని పట్టవుదేవి యతిసాధ్విగనుక 1 తృీత్తినెవ్వరికి వాని గెలువగాశాదు సాధువర్తనుజొట చాలంజెప్పితిమి యేధమాన బ్వేమ మెడవీడవేని గద యొక్కటిచ్చెడం గైళొనిజాని మొదట వేయక రాజముఖ్యుని సేన చేశ సీసీన నొచ్చినవేళ క్యతు జేళఠమై యతండు హెచ్చిన వేళంజూచి ఇది (ప్రయోశింవు మహీనస_త్త్వమున పొదివి వారి సమై న్యముగ సంహరించు దొలిళకాకుననె వాని. దునిమెదననుచు | బలుగదవై చినం బగతునిచేత నఢి ఖండఖండమ్ములగు సుమో యనుచం | గదయిచ్చి మదనారి కనంబడశరి” "జేవ్రండంతర్థిం జెందిన సమయమున ! నావ్మికమమృగోం[దు. డానందమంది హితులమంతులం బుఠరోహితుల రావించి | శితికంకుండెలమినిచ్చినగదంఖూపీ మయొకశుభ వేళ రణోద్యోగమూని |! నకలసేసలం వెంటం జనుజేరవెడలె నావ్నార్త వేలం వారకుదెంచితెలుసం చావిని చండ[ప్రతాషభూవిభుండు తనమంత్రివఠుల కందటి కవ్విధంబు వినిపించి యిశనొండు వినుండని పలి వహాడుంతొనంగినగద యది రిత్తసనునె ।! పఆతెంచి మననేనం బరిమాడ్చుగాక అందవ నపజయంబగు నవళ్యంబు |! వందడివచ్చినం దప్పింపరాదు ఓకయుపాయం భిప్కుడూహించి'తెలువుం |! డకలంకమతుభార యనవాధిలోన్న

పరివతా చరిత్రము

చారుకీర్తి సుబుద్ధిగంపన్నుండగుట ! ధాదణీభర్తతోం దగనిట్టులనియో మనఫురిలో నింకమణివ స్తువాహ ధనభూషణాంబరోత్కరముంపరాదు ఇచారుశీలాముఖ్యజలజలోచనలం 1 జేరకా బంధులం జెలుల నీవతణమె పగజకుం జొజరాక బహుదురగ్ల మొర్గ మగు కోహళ మహర్షి యాశ్రమస్థలిని జే రిచి మనము నిశ్చింత నేతెంచి. యారూఢి బలయుక్రి నచ్చాళిగాంగ ననికి సన్నర్ధులమై యుందమవల | ననుభవింవుదము దై వాజ్ఞ నయ్యెడిది అనిన నందజు మెచ్చి రధివుండాలాగె యమొనరింత మాని కోవాళోపాంతమునకు చాను మంత్రులునే.గ తపసిదర్శించి । యానిళ్చయము 'దెల్సి యమ్మానియాజ్ఞ! దనవారినెల్లం దద్వని నొక్క_దుర్ల |! ముననుంచి ధనరత్నములు నందె చాంచి చంటశ్రావతికి వచ్చీ చతురంగ సై న్య సాందకోలావాలస్ఫారు.డై యుండె అటుల పీక్రమసింహుండభ వ్యపద _త్త 1 పటుగదాభీలుండై. పౌదమంబమర నడనగొండల 'బెడంగునంజెలంగుక రులు వడి. బవమానుకైవడి మిదహదవలు నలరోవాణాదుల ట్లమరు తేడులును 1 (పళయశై రవ సముద్భటునై వభటులు లెక్క శెక్కువమై చలింవక కొలువ | నొక్క మహోారథంబుద్ధతి నెక్కి

చండ పకాపభూజూని పట్టణము |! దండ భండన కాంతందగదండువిడిసె చం(దావలీశుండు సముదారహీర | సాం్యదచ(క్రాష్టకోచ్చ్రయ పద్మరాగ భుటితధ్వజానేకభుంటికాచ్ళత | పటలవై దూర్యకూబరగళశోభమూాన " గాడుడోవలవర్ష కమనీయతురగ | ఇారుచామికరన్యందనం 'బెక్కి

దశదిశ లువ నుద్భట వృత్తిమం(తి దశకంబు వెనుకముందరం కార్గ్వములను బహుళ 'సీనాపరంపరలతోం. నొలువ | నహీతునివై జని యదరంట జాంకి యరదముల్‌ తుండించి హూదలఖండించి కరులం (దుంచిభట_పకాండంబు[ దెంచి- మన్నీల నొంచి సామంతులజించి | వెన్నాడీరధికులవి ముఖులం జేసి యార్చినం జెలేగి యారాజుమంగత్రు | లేర్చినభటులతో జీపగ్గలించి

వరీన తటిమిన భయమంది వార లరిగి వి్షక్రమసించహు నం చెలంజేర 'చెరవకుండని వారి విముఖతే మాన్సి | వారి శరభము చాణశు ననువునం గనలి చండ(ప్రకాఫవుని శరముల నొంచి |! శాండమొక్కటి వైచి ఖండించి నూరు - వెన వానిమం(త్రుల విముఖులం 'జేసయనసనూ్ర్ర రివు దత్త మగుగదాయుధము

పతివతా చరి[త్రము [7 చిరటిరం (ద్రిప్పి యస్పృథినీశుమోందం బరువడి వై చిన (పళయాగ్నిశిఖలు (గక్కుచు నమ్ముహాగద ప్రైకిరాణ. (గ్రక్కున రవిద _త్తఖడ్డ మంకించి గద పదిశునుకలుగా నజుకుటయు నది యమోఘముగాన నందొక్క తునుక చండ(ప్రతావువకము డాశ నతండు గండారి (కెల్లి నొక్కటం "జీరమూంద నశ్తేద గొనిపోయె హటులు శీకిల్లి యతత్తటిం గోవహాళు న్యాశ్రమంబునకు నచ్చోటి వటభూరుహంబుల నడుమ చొచ్చి గుజ్జము లీద్చుచో రథ_స్తంభ గత శేతనంబు శకాఖలం జిక్కికొన్న కతన రథంబుపోక మజసై నిలిచెం బగ్గముల్‌ (దెంచుక పరువునంబోయి.. యగ్గుజ్ఞములు కోహళాశ్రమనవిధ గిరివోంతంపీథిం గీడ్పడియున్న తెఆంగెల్ల నద్ధరాధిపు దేవి చూచి పఠిరథ్యములు తొటుపడి వచ్చెనృపతి మృతుండయ్యైునో యని మిగుల శోకించి (పొద్దు[గ్రంకిన కతంబునం దమంబడర _ నెద్దియంగానక ేడ్చుచు. బోయి వటభూడవహాముల (శీవలంబలాపంచి యట జేహముత్యజింతు నని నిశ్చయించి యొకయూడం గుత్తుక నురి వెట్టుళొనగ నికటరథస్థుండు నృపతి యాలోనం "చెప్పిరి యప్పురం[ధీమణిం గదిసి యొప్పునే యిప్పని యువిద నీకనుచు మెడ యురిం దవ్పించి మెలంత నూ'శార్చి కడుం (శేమతో కొని కదలి యాక్షుణ మెం యలకోవాళునిం జేరి యతం డూరడింప బీలములో ఫురము (ప్రావీంచి వరించి నగ్గద శకలమ్ముు లందందం డాశీ (యమొగ్లై సేనలు కొన్ని మూర్చిల్లేం గొన్ని పదుగురు మంత్రులు బలుమూర్భం బొంది పదిదిక్కు లను దూర పదములం బడిరి వారిలోన సుకీర్తి వరపుణ్యమూూ_ర్రి యారాజమం[త్రులం దగ్రోనరుండు గదతున్ను తాంకున గతప్రజ్ఞండగుచు మదమజి నాలుగామడ పోయి పడియె పడి తతర్పమిోప శాపసవనాంతరము కడం జూడ నింపైన కమలాకరంబు "చేడువ యగుటం దచ్చ్ళీకరశిశి: మారుతాంకురముల మై "సీదజేరి

యొక్కీ-త (పొద్దున కొయ్యన లేచి. యెక్కడవచ్చితి నిదియెంత దవ్వొ అక్కటా నృపతి యేమాయె నెకుంగ క్కి నమం[(తు లేగ్ధలములం బడీరొ వైవయత్నంబిది తప్పింప వళమెం యీవేళ నిటవసియించి తర్వాత (గ్రముమునం బెలిసెదం గార్యమ్ను బి లనుచుం గ మలాకరమునసోత్క-ంకు. డై మునిలి నమయోచిత(క్రియల్‌ సలిపి యాచెంత నమకు తపోవనం బల్లనం జొచ్చి

రి "|

వ! సతివతో చరిత్రము

యదిదళాద మునీం[దునా[క్ర మంబగుట![మది నెతుంగ మినయ్యమొత్యపుంగ। వుండు నాంశటిపెల్టున నచటి కవిష్ధ వమాకంద కదళిక మాతులుంగాది ఫలములు గొని భుజింపంగ నొక్కవటుండు | దళభోజి శిష్యుం డుద్ధతీనంచువచ్చి కనుగొన మిణుగుర్లు గర నిట్లనియె. చనునె ముసీశ్వరా(శ్రమములు సొచ్చి యడుగక ఫలము లాహో! కోసి నమల నొడయుండ వే యీమహోడ్యానమునక్షు సీపాపఫలమున నిక చిల్కతనము (పావించి తిరుగుము బహువత్సరములు పోరోర యని కోపమున శాప మొనగంగ నొరాదమంతి చయథ్రాంతుం డగుచ్ధ్ణ నామునితనయున కంజలిచేసి ఊమకూమహాత క ముధాయోగమ్ము కతన నెటుగక చేసిరి సీయపరాధ మరయక శవీయించు ట ఎక్షమే ! నీకు , యాపద మిందనే యాపద లొదవె శావమోతశ్షంబు (పసాదింపు మనిన శాపమియ్య నె కానిశాపంబు దీర్చ ।! నోప మద్గుడుండోపు నోమంత్రితిలక | _ యతనిం (తార్ధనసేయు మనివటుండనగ హీతళీలుడు దళాదుం జేతెంచె నపుడె వతెంచిన మహర్షి కెదు'కేగి (మొక్కి. | యాతం డవ్వటుశాప మంతయు నొడీవి యెయ్యదిగతి బుద్ధియెయ్యది యాన తియ్య వే మాయయ్య హేమాదిై. ర్య! అని 'వేండుకొను మంతి నతం డాదరించి ॥ మనికితపడ నేల మవానీయశీల

'టై వకృతం బిది తప్పింపరాదు నీవు శేవలుండవె నిర్ధులమతివి. ల నిన్ను నీనెజుంఏదు నేండాదిగాణ | నన్న యీరాజు పహోయనముల డాంక చిలుకవై మెల౮సము (్రేయమ్ము మింద గలిగెడు నని భావికార్యముల్‌ టెలిపి శుక కాల్మలికిం బొమ్ము శుకర్యూపనుని | యిశ ామసం బేల నిచ్చోట ననిన బలువైన యీంకల పంచవర్ష ములు గళము చక్కదనంబు కన్నుల తేంట . పగడంవుజిగి ముక్కు (పతిలేని ఉక్కు తగ గొప్పచిలుకమై 'తాపసో _త్తముని కరుణ జూతిస్ట ఎలి గన్నవాండగుట నుదిళ కీయొక్కియయ్యోగి వీడ్కొలుప గగనభాగమున కుత్కటనత్వరమున నెగసి కాల్మలిం 'జేరనేంగ యావెట్టు _ నడికొమ్మ నెక్కియుండంగ నంతం గొంత వడికి దిక్కుల మేసి వచ్చెం గీరములు లత్షకీ రమ్ము లీలాగున వచ్చి యశ్రీణమతిళాలి నక్కీరమాళి

పొడగని సంతోనమున (మొక్కి. మాకు నొడయుండవై యేడనుండి యిచ్చబకు

'విచ్చేసినా వని వినయమ్ముతోండ నచ్చిలుకలు పల్క_ నతండు మిోవంటి

పతిివళా చరి[శ్రము కష్ట,

బందుగుల్‌ శాడ్‌ యిప్పట్టున నునికి ముందునే విని (వియంబున వచ్చినాండ వెగులెల్లందీజేం గంటికిం గనుజెప్ప పగిది నన్‌ జేకొని పాలింపుడనుచు నాచిల్మ పల్కిన నలకి యచ్చోటి |! రాచిల్కలనియె మొరాజవు స్‌స్ర నినుగొల్చి యిది మొదల్‌ నీయాట్ఞ లోన పనివడి సంచరింపగలగల మనుచు నతిగారవంబున నన్ని చిల్మ-లును హితలీల భామీంప నెంతయు నలరి యుచితకథానోస్టి. నుండె నాలేయి | మయొచట నేగతి వసియమించిన ఫఘనుండు ఘనతచే నుండు లాఘవమొందం డతివ విను మిట్లు శాల్మలీవృతయమ్మునందుం గమియించె నొకళొంత కాల మచ్చిలుక [1పమదంబుతో శుకప్రతతి తన్‌ గొలువ, ఇందిరావతియన నెసంగు పట్టణము నందు జం[జాభరణాఖ్య భూవిభుండు చిలుకలపై 6 (శేమ చిసరొత్త మంచి చిలుకల. బట్టి తెచ్చినవాని కిము శోరినధనము పల్కు-లునేద్చు మరుని వారువం బొకటిచ్చువానికీ సూఃకు వరహా లొగంగాద వంచన లేక య8ిగలెం డనుచు భనాటులం బనుప వారు నానాశ్రైల వనదుర్గభూము | లారసి తివగగా నందొక్క-బోయ

“ బూరుగంజీలల పోబడీి యెజింగి చం యక్క-డనున్న చిలుకలం జూచి మేయంబోయిన వేళ మేకులు గొన్ని యాయెడ (గ్రహియించి యరిగి యాచెట్టు మొదటనుండియు.[(గమంబుననొమ్ల న్ఫలున్న తుదగాశ మెట్లుపొందుగనంఘటించి వై కొమ్ములకు నెక్కి బలువైన యుడులు నాకడం గిలించి యాచెట్టు డిగ్గి వాంజేగె మకువారువంబులు గుంపు గూడి యన్నియు. (బొడ్డు (గుంకినయంత నెప్పటివలెం గొమ్మ లెక్కీ యయ్యురులు తప్పక తగిలిన దపతప మనుచు 'తెక్కలార్చుచు వగరింవుచు నుండె చిక్కె నయ్యురియంబె చిలుకలదొరయు నాసమయంబుని నాచిల్క-లెల్ల నోసావి? యిది విడునుపమ యెట్లనుచుం దను వేండుకొన ననూత్యశుకంబు వలిశి వినుండు అాంధవులార! వెతం జెంద నేల కట్టిండియె వేంటశాండు వేకువనె చెట్టుక్కు-నెడ మిరు చేష్టలు మాని మెడలు (వేలగవై చి మిన్నక యుండు డొడలం (బాణములు "లేకున్న చందమున6 జిలుకలన్నియును జచ్చినవో యటంచు కలంశకంజెందుచు వేటకాం దురుల్‌ వావి ధరణి నన్నియు వేయుతతీ లెక్కదస్ప శతే౧. యందజము బిశ్సైగసి పోవుదము ఈయుపాయము మది నిడుండసి చిలుక కాయం డాడిన కుక్రతతి యట్లుండె

పతి(వళా చరితము మజునాండు బోయ సం్యభమమున వచ్చి తరువెక్కి. చేష్టలుదక్కి. యున్నట్టి శుకములం గని వగచుచు నురుల్‌ వావీ యొకటొకటినియిట్టి యుర్విపై "నేయ లతశీరములు నిలాస్థలిం బడుట నాతణమ్మున గని యవి బోయవంళ ధర జాజేపడివ చ్చెందమదొర యనుచు బర చె న్మభముచాయ [(భమచెంద బోయ. అవింతం జూచి యారా యెంతమాయ గావించె నీచిలుకలగుంపు లనుచు శబరుం డాకీరరాజముం బట్టినీవె సొబగులు నేర్పితీశుకముల కిన్ని నిన్ను జం పెిదనని నిర్వంధపజుప నన్నీ చుం జూచి శుక్యాగణి పలికె నీవేల చేలవై నేండలిగెదవు నోవెజ్టి ననునొంప నొదవునె మేలు నన్ను జేపట్టు మెంతయు లాభ మొదవు నెన్నికీరములున్న నేమి ఫలమ్ము 'శీన్ఫృపుండైన నూజీయదు లిచ్చుం. గాని నీకట నధిక మొనంగ లేకు నరుగు మి(దావతి కమ్ము మచ్చోట వారువొందు ధనదత్తుం డనువై. శ్యమణికి నతండు నీకిచ్చు సహ సనిష్కములు మతి నమ్ము మింక నామూట యటంచు మూయుళే! యీచిల్క. మంచిదటంచు బోయకు విశ్వానవుట్ట భామింప నాండింటిలో నొక నవపంజరనున 1 చాండు 'మెల్లనం గీరవరము గొంపోయి యుంచి మేంతలు వెట్టి యురుధనా'పీక ముంచ నిండ్రావతీఫురమున శీలి ధనదత్తుండున్న సద్మముం "జేరి యతని గని (మొక్కి. రాజశుకంబు భూవీనను అవైశ్యరత్న మారా యసి చిలుక నావేళం గని జెక్క. లలరి దువ్వుచును చూటలాడించిన మాధుర్యధుర చాటుగాథా సుధాసారంబు జూటిం బలుకులం గపురంఫు పలుకులం జిలుకం బలికిన నాెన మఫుట్లి యిట్లి శీరవేణ్య మిోవీతి నెందుణగలదె! సారంబు న! న పలుకు పల్కు_లబోటి పాణిపదమునం గులుకు చిల్కకు నిట్టికుశలత లేదు ఇది బేవతాశుకంబచే యని మెచ్చి వృాదయమర్శము బోయ శెజటుగశాసీక దీనికి వెలయేమి అెలుపరా యనిన నేనెజుంగుదునె సామా దీని[కయము పది వేలొసంగినం బదిలతులిడిన నిది దొరకునె ఖూమి నెవ్వారివ్లైన నీవంటి బహు భాగ్యనిధులకుం గాక యేవైశ్యులకు దీని నేనేల యిత్తు ననువేళ శుకరత్న మవై గ్యు' జూచి యనభ ! యీతనికి సహాననిమ్మములు తగుకోక లిచ్చి జెందము కందళింప నగధీర ! పనువు మింత్యప్రయల్న మేల

పతి[వకా చరిత్రము య. నాకోన మిచ్చుధనంబు నిక్కముగ. నీకొక్క మణములో జీంహార్తు ననిన నూరవ్య శేఖరుం డుత్సావా మంది శీరరాజంబు పల్కిన చందమునను బోయకు భోజనంబును గోక లొనంగి వేయినిషృము లిచ్చి ఏడ్కొ-ల్చె నపుడు తదనంతరంబున ధనదత్తు: డల్ల మదనుతేజీ గొని మందిరంబునను తనకులాంగనకును దన చాంధవులకుం ! దనపరిచరుల కాదరమున జూవీ రత్నక్రీలిత పంజరంబు బెప్పించి యర్నమ్ముతో. జిల్క- నచ్చోట నుంచి పంచదారయు. బక్వఫలములు పాలు మంచి పదార్థముల్‌ మాటిమాటికిని 'ెట్టించి ముంజేత 'బెరసిన కీర పట్టభ్యదుని మంజుభాషమలం జొక్కి యదిదెల్పు వివిభేతిపోసముల్‌ వినుచు నదమల ధర్భుశాస్ర్రుంబు లూగొనుచు నవని శేరికిం 'దెలియని రహస్యములు వివరింప నాళశ్చర్య వివకుండై చాని తోడిచే లోకమై దొరకొని ముచ్చ టాడుచు. గొన్నినా క్లలవచు నుండె నంతట నొకఖనాం చాచిల్క పలికె | సంతోవ మెనంగ వై శ్యవతంసుం జూచి నాయందు. (బేమయం.ండగ నిచ్చినావు వేయువరా లల్ల వేంటకానికిని నాయప్ప్వుతోంగూడ నమితమా(ద్రవ్య మోయయ్యా సీళ్సు నేనానంనా ర్తు నిదిగొ సీయింటిచెంత ననేకశిల్పములు మాయుకే యని (పజల్‌ మదిమెచ్చ నొక్కా

యంగడిం గట్టించి యందు: 'బెట్టిపు మంగుగా నీయింట నడవిపడ్డట్టి పట్టాంబరమ్ములు బహుభూవమణములు కట్టాణిము క్యాలు గారుడాశ ములు గురుతరవ(జ్రముల్‌ గోమేధికములు సరసిజరాగముల్‌. చందనతరులు మొదలై న సరకులు ముకురాదికములు నదిగాక తక్కుపదార్థమ్ము లుంచి పాయ కంగడినేరుపరులను లెక్క. ! (వాయువారి నమర్పు వై శ్యవం కేంద్ర | అపుడు భూచెదవు నేనాండు బేరమ్ము లిఫుడు నీతోం జెల్పనేల యటన్న నావై శ్యుం జాగాక యని చిలయనిన రీవి నంగడియుం గ ట్టించి యచ్చోట నడవులౌ తనయింటి యఖిలవస్తువులు_ నిడంబంచి తేగువారి శీర్చాటు చేసె కుశలలామం బొకశుభ వేళ విప నికరార్చన మొనర్ప నియమించి నుంచి శకునముల్‌గని మెచ్చి సంతోమమెచ్చి | సుకర్తమ్రూనరగడే టాచ్చిడూిక్య మయపీకిక వసించి మహసీయబుద్ధి యయిన్న(పై శ్యుమజంది యర్ధ్థదత్తుండు పరిపరి సరకులు పచరింపం కెంత కరణంబు ఫ్లుంటంబు కఫిలేయుం బూని

తీ పలీవతౌ చరిత్రము వసియింపం పీన యిరువంకల సకరువు రనమా స్త్రుదీమంబు లన నూసిల్లు కొమరు[యాయపు వెలగుబ్బెత లుండి (కమమొప్ప జం్యతగాతములను బాట పొడుచు ర క్రి సంపాదింపగుంపు గూడి వీనుల (ప్రజాకోటి వీమీంప ” మన్నీలు దొరలు సామంతులు మంత్రు లెన్నికగలరాజు లెలమి నచ్చిలుక పలుకులు వినుశాంశ.. బటములు రత్న ములు గొనియెడు నెపంబున నందువచ్చి యంగట వసియింప నాయాయిఘనుల నంగతో క్రి సధారనంబులం జేల్చి వశరశేయూర రత్నాంబర గంధ సార శాళ్ళీరాది సారవస్తువులు చారివాశికిని విల్వలుదీర్చి యిచ్చి వారిచ్చు రొక్క.ముల్‌ (వాయించుకొనుచు గడియలో 'వెయ్య్యార్లు గడియించునేద్పు కడశయు మాటలకజుదలు ఇరా ॥ లషాపలతు లీలాగు గడించె. నతమయమతిశాలి యక్కీరమాళి తనయింట వ స్తుసంతతు లెల్ల నషి సి ధనశాసు లొనలంహార్చె తప నుపాయమున నిది చిలం యనవచ్చునే ! నన్ను[భోవం | గదిసిన దైవంబె శాబోలు ననుచుం దనరుచు నొకనాండు ధనదత్తు: డింట కనకపందరమునం గడువేడ్క నున్న చిలుక కరాందిగిచి ముంజేత నుంచికొని యెలమి లాలింపుచు నిట్లని పలిశె నాఫుణ్యపలమున నామందిరంబు 1 (పాపీంచితివి నీవు పతగవంశేంద! సిశక్రతంబున నా కచేశనంపదలు శలేకూటె నిన్‌ నుతిసయంగాం గలనె ఐన నింకొక వేడ్క. యంతరంగమున మానకన్నది వినుమూ ! వినుకింతు తనవుతుండు కుబేరదత్తావ్వాయండు వినయ దాశీణ్య వివేకవర్జితుండు కన్నతల్లిని నన్ను గైళొనం డింట నున్నసా మొక వేశ్య కొనంపచున్నాండు ఉప్పుసేయదు భూడనొప్పదు రూపు మొసప్పె మందులనూరి మొజుకు బజారి తన వలచినవనితయె కదా రంభ యనునూట నిజమైన దడామూర్థునందు ఇంటికి నొక వేళ యీతెంచు దొంగ బంటుకై వడి. గనబడండు మౌశెపుడు సుమము లమ్మెడుచోట జూదంబుచోట _ [క్రమమేది కుంకెనక కేల యిండ్ల గందవడమ్ము నంగళ్ల్ళవసిందు. పొందుసేయును మందబుద్ధులతోడ తసయిళ్లైణ ౦గండు తనసామ్ముజూడం డనదమొ తిరిెెడు నదియునుగాక నాళోడలున్న దింటను నీవుగనవొ కాక యాబిడళేక గలదె లోకమున మదిరాడీ యది పుష్పమంజరి యనెడి చదరాలు జవఠాలు సన్మాద్గరాలు

పరివళా చర్మితము వ్ర డాని మోమెన్నండు తౌంజూచియెజబుంగల డానాతి వీనికె ట్లజుడు గూరిచనొ మొక్క-లీం డెన్లులు ముదిత మెంకాయ కుక్క-కబ్చినం జవిగొన న్యెనేర్చు నట్టిమూర్థుని సుగుణాన్వితు. జేసి యెట్లుపాలించెదో యెజుగ నీమహిమ పీన భామిని గోష్టి యెడంభాపి కూడ్ప్చు మా నయీతథని కులాంగనతోడ నని పెక్కుభంగుల నాత్మజుచంద మనువందం 'దెల్పు వై శ్యాగణిం జూచి యానసెఆజవాది మహాశ[ుకం బనియి నౌనయ్య ! యిన్ని నాళ్లయ్యె "నేవచ్చి యున్నంకు వివరింప వీవిచారంబు మున్నె తెల్పిన ముదంబు ఖఘటింతు నీకు నిప్పుదేమాయె వాడింటికి వచ్చి నప్పుడె తెల్పు మొయ్యనం జేరంబిలిచి యొకనేక్చు సేసెద నుడుగుమిో చింత లిశ నని నమ్మిళలిచ్చి వీడొలిపె నంత 'మీఘా(క్రాంతమై యొప్పె నభము నంతనం జబొనలెం గర కులకు నభము అందంద నెరసి చల్లారె దావంబు కందళ త్తీదలవ్మ్‌ గాంచెదానంబు నెనసెం బన్చిమదిశ నింద్రవాపలత జీనియించె విరహిణీనతీకి జాపలత పరివేమగతి మించె భానుబింబంబు హరియించె నిందపాభ బింబంబు తఅచయ్యె వాంసనంతతి కలజళ్లు మురువిచ్చె నెమలిగుంపుల కోలజళ్లు తమముభచే శీలీలం దాల్చి నాపగలు (భ మణంబుతో నిండి పాతె నాపగలు అట్టి వన్హావేళ నవై్వైశ్యహాళి పట్టి భోజనము సల్పంగ నొక్కనాంయ పగలింటి కఠరుదెంచి పరితుప్టి గాంగ తను భత్యుభోజ్యముల్‌ తల్లి వడ్డింప భజియించి వెలువడిపోవ నుంకించ గజకరోపమ జలోత్క_్టటధారలెనంగ నుడుములు మెరుములత్యు (గముల్‌ గాంగ కురియసాగను వాన కుతలంబు గరం నావానలో 'వెలయాలి యింటికిని బోవంహాడక మొగంబునం జెల్వి తవ్పి దిక్క_మెకంబు రీతిని సందుగొందు లొక్కటం జూచుచు నున్న యాసన్న తలిదండ్రు 'లెజిలి యా_ప్రజనంబు గూడి పలుమాటలాడి కోపమున నిట్లనిరి, వానలో నైన నిల్వంగశాదె యింట కానవా! నీతోడి భునవై శ్యసుతుల నంగడి బేరమో యగ్ధార్దనాప్ర |! సంగమో వలసిన సరకుసప్పటలు గూడ్చుటో యిదియేమిగుణ మింక నెపుడు నేర్చెదో సీజూతి సీతిష్రర క్రీ యింట నుండెడుచిల్క నిన్నినాళ్లాయె కంటివే వింటివే కటకటా! దాని మాట లీవెక్కడిమానిసి విచట | నేంటి కించుకనేవు నిలిచి కన్లొనుము

క్క పతివ్రకా చర[త్రము అని దూజతివాని నొయ్యనం దోడి'తెచ్చి | రొనరికతోం జిల్కాయున్న యంగ*డికి ఆ_త్తతి చిల్క_ హాన్యముతోం గుబేర దర్తునిం గని చాలతడవుల కౌర కంటిమిగా సెట్టిగారినెచ్చోట నుంటిరో ! యిన్నినా ల్లోహోళె ! కొంత కరుణపున్సైనొ మిశుకంబుపై నింత యరమరికై న మాకాదరువేది సీసొమ్ము నీయిల్లు నీవు పరాకు చేసి యన్యునివలె చెంగియాడెదవు తల్లి యుం దండి "పెద్దలు గృవాభార మొల్లక తిరుగ నయ్యో వనాలకుండ వె 1 పో! సీవెటుంగవె బుద్ధిమంతుండవు "నే ననవలనంటి నీకంటు వలదు అన్న ! నీతోడ నేకాంతంబులాడ నున్నది యొకకార్య మొద్దికి రమ్ము అని చెంతల వసించునందతిం బోవం బనిచి నసుధామధు[,పాయో క్రిం బల్లి అవునోయి నీవేమొ అలివేశినాక తె. దవిలి యున్నావట తథ్యమా యేమి ఏీపాటిచక్కని 'చేమిజవ్వునియె ఆ పద్భులోచన యభిధాన మేమి చారకామిని కేడవలఫపు నీవేల యోరళ తిరౌద వూరెల్లం దెగడ సీరూప లేఖకు నీససణమునకు ఇచాడువివేకి! నీజవ్వునంబునకు నక్కురూపపు వెలయాలేమి తగునె యొక్క డంబునై నీ క్రీవెళ్టమరులు అక్కటా |! నినుజూచి యంగజుకారిం. జిక్కి. సొక్కినదొక్క_ చివ్రురాకువోణి' యదియేమెొ సామాన్యురాలని నీవు ! మది నెంచంబోకుమి మనవురం బేలు శాజశేఖరుపుతి రమణీయగాశతి రాజితమణివుతి రసిక తాధాత్రి మదన లేఖానామ మహనీయధామ యది "కీబగల్‌ విరవోగ్ని చే బాగిలి నినుగూర్పు మనుచును నేనున్న యెడకుం బనుచుచున్నది తన కాలికామణుల గడియకు పదిమార్లు కలికిదూతికలు నడతు రంగడికి నన్నా ! వేయునేల నే నిన్ను గనరాళక యీమాట యెవరి తో ననరాక కుందుచునుందు మదిని నాశన్నులాన కందర్పునితోడు సీకుముడుల్‌ నాని నెలలురెండయ్యె వానకతంబున వచ్చితి విటకు గాన నీతోం జెల్పగా నందుగలిగె నిచ్చోట వసియింవు మెందజు చెలులు వచ్చెదరో చరాడు వరునతో నేండు అని ప్రబోధించిన నవై వ్రశసుతుండు మనసిజునకుం జిక్కి. మాయల దిలుక పలుకులు నిజమని భావించి నమ్మి చిలుక ! నిక్కము వలచినబె రాకన్నె '. యొన్నండు ననుజూచె నిది నిజందైన నున్న కాంతల గోష్టి యొల్ల న్‌ళోడు

బకి(వళాచరి[తము వ్ర ఎన్నండు ననుగూర్చె దిందీవకావీ. | నిన్ను నిక్క-మునమ్మి నిలతునా! యింబె అనినం గీరవతంగ మాళత్మహార్షి చి. తనయురి. జిక్కి. నితండని యెంచి యనియె నిట్లనుచు నుద్యానమార్షమునః జనుచున్న నిన్నాక గమయంబునంద గనుగొన్నదంట ! కాజకన్యాలలామ | విను మదిమొదలుగా విరహోర్షి ఇెంది దూళతిశామణుల నాతో. బెల్పంబనీదె ! సీతోడు బొంకైన నేను తెల్పుదునే లొక 'రెండుమూండునా ళ్లుండు మిచ్చోట | నకియ రప్పింతు ఏ నదనంబునకును ఎెలయాలి నిజనుగా విడిచినంగాని ।! నలినాశీ కాదిందు నమ్మిక యిమ్సు ఇదిగొ వచ్చెదరీడ కింతిదూతికలు |! పదరక భరూడు నాపజ్జ నీవుండు మనిన వై శ్యకుమూరు. జానందమంది | వినుము కీరలలామ ! వెలయాలిగొడవ విడిచితి నీయాన వెడవిల్లునాన ॥! మడికానుగశ్తులు మన్నీనియాన మొ గురువులయాన దూతం(డ్రియాన ! వేగురు వినుటేవ్ర వినుట నాబాక యనిన మంచిదియని యలని లాలించి |! తక జంత నిడకొని తగినవ స్తువలు వానిచే నమ్మించి వచ్చినధనము ।! చేనందికొనంజేని వెల్ల ! యిన్నాళ్లు ఈలాభ మెజటులలే కితరునిలీల | శాల మజ్ఞాలంథూడి గడవీతి వనుచు చూజుకువుట్టణగనొడుచును మహో క్స్పాహ భ8ితుంజేయుచు మంచి(పజ్ఞ నీదనుచు వినుతి గావింపుచు వివిధవ నువులు గొన నంగడికి వచ్చు౮లనుమకోమలుల చెవ్రలలో నొకభొన్ని చెప్పి వీడ్కొలివి | యవ్రర రాజకునూరి యతనుకటార యెంత మోహించిన దిచ్చ నీమింద | శాంతల బడిబడిగా నంపసాగో " నివుడు వచ్చిన చెల్వలెన్యరో యనకు |! చపలాశఖ్నీ, పనిచిన నకియలు సుమ్ము అని ఇెన్సి నాటికి నానాంటిలీయ | వినవిన నింఫుగా వింతతా కథలు వినువీంచి నవ్వించి 'వేడుకచీేయ తన కిన్నినా ల్లీకథల్‌ వినుములు గలుగదాయె నటంచుం గడుఖేబద మొంబె। నల సెట్టికొడు కంత నామజఆునాండు ధనదత్తుతో 'నేకశతమునం శోడలికి |! మునుమోపి సింగారములు నేయంబనిచి తోంటతెద్వున నొక్క తొయ్యలితోడ |! మాటలాడుచుం గోళిమందిరంబునకు వచ్చునట్లుగ సేయనలె నని తెలుప నచ్చతురత శాతం డచ్చేరునరదీ యటునలెం గావింప నాళులం బంచె | తటుకునం గీరరత్నము నై. శ్యుం ఆూబి జలకమ్ములాడి ఛోజుము గావించి ! చలువలు రత్నఘావమణములు జాలి

పతివఠాచరిత్రము గంధ మూల్యాద్యలం కారమ్ము లూని బంధుర(వేమ. సీపడకింటిలోన నలడుపాన్పున నుండు మంతటిలోన తొలిజాముననె రాచతొయ్యలి వచ్చు వచ్చిన యచ్చెలి వాంఛలీజేర్చి పెచ్చెర నొళశజామునేపులోం బనువు _ “మజునాండు నెప్పటిమాడ్కి. నేతెంచి మడుశీళి నినుజేల్చు మగువియటంచుం బనిచిన నానందభరితుండై మమత | "పెననొన నటులం గు బేరదత్తుండు పడళయిల్‌ పాన్చును బాగు గావించి | తొడిఫవూసికట్టి య త్తొాయ్యలి యెప్పు జేళెంచునో యని యెదువ చూడంగ నాతొయ్యలికి మున్నె యవైుళ్యునింటి ఇపెలులు నంపంగినూనెచేం దలయంటి |; యలకుచు గందంపుటటకలి "పెట్ట చలున గొజ్జంగినీట జలకమ్ములార్చి 1 వలి'పెంపుం జలువపావడం దడి యొత్రి జిగి బురుసాపనిచీర గట్టించి సాగనుగా నుదుటం గ ్తురిళేఖ దీర్చి వును జవ్వాది కప్పురము కస్తూరి మొనయు గంధము పొంకముగ మేన నలంటి యంగుగా నాణిముత్యపు మించుపనుల కంగులరవిక చన్లవనొప్పం దొడిగి_ పంజులకమ్మలు పాపటబొట్టు మంజుల నవరత్నమాలిశాతతులు " పచ్చలకడియాలు బవిరులు తీగ | మెచ్చులబుగుడలు మేలినీలంపు ముంగర బంగారు ముంగామురములు । నుంగరంబులతెగ లుదరిఘంటికల ొలసూలు మంజీరములు గిల్కు_మట్టి యలును బొబ్బిలి కాయ లాదిగాంగలుణ' భునభూమణములను గై వేసి కెంపు | మినుకుటటారతులె త్తి మృస్టాన్నభు క్రి సమకూర్చి వుష్పమంజరికి ధమ్మిల్ల 1! నముదార వువ్చమంజరికిం గప్పురము , పీడియం బొసంగుచు వెనువెంటం గొంద లూడిగం బమర సేయుచుం గొల్చిరాగ సౌొలవుతో. బడకయిల్‌ సొచ్చి యక్క_లికి!చిలుక మున్‌ జెలువుట సిగ్గరితనము నడలించి విభుండున్న చలువపానువున కడు వే? గూద్చండి కరముపై6 గరము తొడందొడపై. జేర్చి దొరకెబో ! సెట్టి | కొడుకు నేండని నన్వుకొనుచు నీవలచు శలిగంటిం బోలనైతినె ! యిన్నినాళ్లు | చలముశేసితి వెంత జాణవు నీవు నిజె నేయు చిక్కితి వెందుంచోయెదవు | మదమెల్ల 6 దీర్చెద మసలక యనుచుం గొదమగుబ్బలఆతొము మి (గుమ్మి నెమో ఆను గదియ మోమున జేర్చి శడిమిగామో శని యమొనపంట నొక్కుచు మొలక లేనవ్వు లెనయం గాయిటంజేర్చి యేమిరాసామి! వన్నె కాగా.! వలనంతభే కాచ | కన్నె యేమాయెనోగడ యనకున్న ,

పఠివకొచర్నిత్రము జ! నినునమ్మువచ్చునా 'ేండని కొనరి ఫకొననోరం జెక్కునొక్కు.చుం బొలయలుళ ఆరులవడ నవలిమోమైనం గోపంబు | నిలుపశ*ి నావిరాంద నీచి_త్త మేను "శెలియకుండితి చిల్క_ దెలువంగా మొన్న | ెలిసితి వలచితి తెజవ ! నీమిండ నని వాండు తగిన నెయ్యవుమాట లాడి | వనిత మేళొని కూడి వలవుతో వేడి శళలంటి రరిశేళిం గరంగించి చాని |! నలయించి సొలయించి యానందలీల పరవశం జేసి కాం బరవశుండయ్యె. నుతి కొంతవడికి నమ్మానినీమణియు రహిమించు పతి వునారతి కిచ్చగింప 1 సహజ కామో(జీక సంపర్క-నుంది పరిపరినేద్పల బంధ'భేదముల | బెరసి మెప్పించిన పెద్దయు నలరి యూలాగు దినదిన మింవుతో నన్ను 1 నేలెదో వెలయాలియింటి శీగెదవొ సీ యిచ్చం గలమాట నిజముగాం దెల్స్ప | రాయని పల్కు. నాఠాజీవగంధి చెక్కిలి నొక్కుచుం జెలున నిన్‌ బాసి ! యొక్కంయణంబై న యోర్వలే నింక నెప్పుడువచ్చెద ఏింటికిలోయి | చెప్పవే యని వేడుచెలువునిం. జూచి + జేంటికిం బోనిమ్ము నృపమాళి రచ్చ | కూటంబునందుండి కొలువుచాలించి యంతఃవురంబున కరుజెంచువేళ |! యంతకుమున్నె నే నందుండవలయు "ళీవు మాపటికి నీరీతి జేతెంతు | నీపడకింట నీ వెటుబోళ నుండు ముండెదనని వార యొసంగక పోవ | నొంజేల నినుబాసి మోూనాథ యనుచు పలుమాటలాడిన వానలిచ్చుచును | వలవునం బొమ్మని వాకువ్వ లేక యొట్టకేలకు సెలవిచ్చిన నదియు | నిట్టలంబగు (వేమ నిలుచాసి యవల నెల గోంటలోం జొచ్చి యెపుడు చానున్న ! నిలయంబు (పాపించి నెను గది లోన అాచిల్క.' కరమున రమణునిం గూడి ।! యాచందమున నుఖయింపరాం. గంటి లీలకింప నాభాగ్య దేవత గాని |! చిలుకగాదని నుతిసేయుచు నుంజె 'వ్రీయకాంత చనినం గు బేఠదత్తుండును శయనించి రమొకనిమిసము యుగంబుగను జోంచిన డానిసుద్దులె తలంపుచును | శాచకన్నియం గూడి రహీం కేందంగంటి జొరకునే ౦00ది 'యెంతదొడ్డవారికిని ! పరమోపకారి ౧౮ బంగారుచిలుక నాపాల' గల్లియుండగ నింతసుఖము (పావించెనని యెంచి పరితోమనుంటె నీరీతి దినదిన మింటిలోనున్న । యా రాజచించాన్య యాత్మ్మనాథునికి వగలెల్ల గానుపింపక క్యాతియైన | సొగనుతో. బడకిల్లు సొచ్చి మోవామున

కహీన కౌచరి[తను నమరలిక్రీడల సర్మిపొక్డు డాంశ | రమింగించి నిజమందిరమునకుం బోవ) రతింజొక్కి- వై శ్యవు,తకుంఢుని[దించు।!వథివ రాజకువూరి యని (శాంతుండుంచు డినమును జిలుకవడ్దికి వచ్చి చావని శనువిలాకమ్ములు దాని నుచ్చటలణు 'తెలుపల నాలని 'తెలియన్గందులకుః | జిలుక నవ్వుచు చానిం ఇెంతనుంచికొని పగ లెల్ల నంగడిపనికి లోయబఆచు | తగ్యలెంచి శేలు బి లత్తరికి లోబఆచు ఆ జేగునూనమ్ము అరిగిన నంత | కా కాజవ్యుతిచంచమున వల్ల భుని ॥ (్రమయించు నవై్వాశ్యభామిని చిలుక।[యమరిక నొకయుపాయము (పహోధింప నొక రేయి పతింగూడి యుండి 'లేనవు మొకమునం దులకించే ముద మొప్ప బలిమ్మ్మై వల్లళ ! చంద్రిశావతియను వురికి | నెల్లి నీవ్చను శీను నింపుతో: గూడి చని యట్లం దిడునాళ్లు సాగుచున్నదంట | కనుగొని న_త్తముగాక న చ్చెదకెక అనినం గు వేరనశ్తావ్వాయుం డనియె | వనజా&ీ! మాయ త్తవా రుందు రచట నిను రాజసుతం గూడి నే నండుందనిన మననున మాలకు _త్తమామ లోకుతు రె! తనువ్వుతి శేలం ఢీతండు ఫరాంగనల 1 ఠమియించి 86ౌడి రవ్వవాండనుచు దూజుచుందుతు నాకు తొయ్యలి ! యనిళ।నాళాజముఖ పల్కె. వందులశేమి యే కాజనుతనౌాట యెజుంగ'కే నన్ను |! గూరిచి నిన్నాడం గొంకుడు కాళ్ళ జడిభయకు మి/క "కీవ్రనంద్య పొద్దున కె | వడి నేను వై నమై వచ్చెద నీవ పల్గకి జతచేసి భటులతో, గూడి | యుల్లాసము వహించి యుండు మటంచుం బలికి పోయిన వై ళ్య వాలు, డామాట[చిలుకతోం దెల్చె నచ్చిలుకయః మున్నె పఫుట్టినింటికి నలపుష్పమంజరిని | నెట్టనం ఇంహగా జేద్చు చింతించి ధవదత్తుంగని యేకతమున నిట్లనియె | విను మొక్క.కన్ళు ,నీ వియ్యంకునికినిం బనువు డీ తె శేషపడ (వ్రాసి యనిన 1 బనీపె సంయవ శాచపట్టి యటంచు రాశన్నిలకు ఉపనిగారవము సేయుండు!మికన్యయనుమోట మిగుల గోప్యముగం వియ్యంకుం జెతింగి యేవిధమున వైన | నియ్యెడ మావ్రతి నేలిన; జాలం . మాయల్లునుచు నము న్ఫదము వహిం చె।నాయెడ నకిలహాదియ వై ్వశ్యనుతుండు భటులు కొందలు నొల్వం బల్లకి యెక్కి. | యట నర్తవారింటి కరిగిన వాకు ఠమ కుమారిని శాజతీనయగా నెంచి | (పనుదంబొనర్పిశా (శాంఠచీత్తునకు నీకుం (బియంలై న నెలంతమొ సుమ్ము |! మాకూంతురని య_త్తమామలు వల్క.

చత్మవకాదర కము షఫీ వాడు వేండుకపడ్‌ వారింట నుండె | నేందెనిమిదినెల లింతలోనచట జనులెల్ల నొశరాజసతి. గొనివచ్చె । మన రత్నదత్తు జామాత యటంచు నాడుకోల౮గా భయామంది యందుండం ! గూడక ధనద త్తుకొడుకు రాచిలుక పనువున మరల నప్పుడుచుతో. గూడి లొని తన(పోలికి గొబ్బున వచ్చె వచ్చి యిచ్చెలువ శే వలచియున్నాండ | నెచ్చోటికేంగక యింటి లోపలనె ఓచిల్క- ! యిది నిల్చునుషము దెల్పునున ॥ నా చి_త్తజుని తేజి యతని కిట్లనియె నీవేల యీవేళ సనెగులుచెంబెదవు కావింవు మిది శాజభామిని గాదు మదిరావీ. యలపున్సమంజరి నీదు 1 సుదతి నీవెన్నండు భూడకుండుటను శాశన్నెయని నిన్ను [(భాంతునిం జేసి ! యీకన్నె. గూర్చితి శే నుపాయనున నీసొమ్ము నినుజేరె నీశేల వంత | ౦యానుందరిని గూడి యింపొందు మనిన నడుదంది సంతోమ మావహీలంగం ! ఇెరిమ నుప్పొంగి కు బేరదస్తుండు వపలుమాలటు చిలుకను వదివేలచంద | ములం నొనియాడుచాం బున్సమంజరికి 'మేలువాండై. తనమేడలం జంద సాలలం గోళికానసదనంబులందో వివారింవుచును దనవి_త్తం'బెజింగి | గృవాకృత్య మరయుచు క్రీరంబు బుద్ధి " శా జనదడాటకళ తలిదండ్రు లలర | రాజిత సొౌఖ్యాభిరాముంకై యుండె, ధనదత్తుం డింతితోం దగువారిం గూడి 1 కనకావలీకి వర్తకము సేయనేలౌ, అవుర మేలెడియవనీశ్వరుండు | రూపమన్మృథుండు విరోధిభీకరుండు మదనసేనుం శొక మాపటిపూట ! వనలనివేడ్క.తో వావ్యూళ వెడలి విషణివీథుల వచ్చు వేళ నవ్వ్వైశ్య | చసలాశ&ీ. వువ్పముంజరి మేడమింద ఇెలులతో నుండుటంజేసీ యాకాజ |! వలకొననునిం జూచె చవాతాయనమున చూచిన యాచెల్పు సొగను బంగారు |! మైచాయ శ్‌ొమి గ్థంచుమూాడ్కి నలబ్లడల ధళధళమన నద్భుతముంభెంది నృపతి । కళవళషడి మోవాకాంచులు నిగుడ చానిబంగఠు మేను డానిలే;గాను దానికన్నులబెళ్కు. చాని నున్‌ బలుకు డానిగుబ్బలతీఅు డానినూరారు | చాని చెక్కులకీవి చానికెమ్మోవి తిలకించి వులకించి తియ్యవిల్కా-ని ! యలరుతూంవుల నొచ్చి యాచెల్వ మెచ్చి యెొన్వలొ! వీనిపేలీమొ (పాణేశుం | జెవ్వండొ! దీని కచెవ్వరియిల్లో'! 'ఆెలియగావలె కంచు దృష్టినమురల్బి కెలకుంలవారి నీచీంచు నాలోన -

పతివశాచరి(ర్రము. నలవువ్సమంజరి యా కావమెతింగి | నిలువక యింటిలోనికిం జనెనంళ ధరణీశుం డడుగం జెంతల నున్నవార లెజిగించి రధిప ! యా యిందుబిం బాన్య ధనదర్తుకోడ లు _త్తీమవై శ్యకులజ 1 ధనదులబోలు కు బేరదత్తు నాలనుచు విని రాజచం[ద్రుం డవ్విమలాంగియందు మననునాంటగ నండు మనలక యఫుడె తననగర6కిం జోయి కాంబవ్వళించు కనక సౌధాంతశరాగారమ్మునందు విరులశలక్య శయించి విరహానలంబు | దరికొనం దాలిమిదక్కీ. య వ్వేళ దూతిక నొక్క అెం దో డ్తేరం బనిచి | యాతన్వితోం దనయంతరంగంబు 'చెలుప నచ్చెలి పల్కె. జేవ! యవై. వ్యు. డిలుంఛాసి పదిపూట తెంజేనిం జనిష్ట్ట్మ చాని బోధించి మూదయ శద రాలి ! గా నొనరింతు వా(క్పౌఢిచే ననిన = నదియ మంచి యుపాయమని డానిం బసిచి![మదన సేనన్చపాలమణి మజబునాయ్‌ కొలువుండి తనచెంతకుం గుబేరదత్తుం | బిలువించి బవుమతిం(బీతిగాన్పించి యిష్టగోష్టి వసించి యిట్లని పలికె శిష్టవర్షితళీల ! స్థిరక్నీర్తిలోల ! మున్ను మణిద్వీషముననుండి మణులు- | కొన్ని జెచ్చిరి వర్తకులు మూకుం బీతి మగజాలు కెంపులు మా_క్రిశావళులు | తగు నింద్రనీలరత్నములు పచ్చలును గోమేధికాదులు గొనికేరవలయు. నానుణుల పరీత లన్నియు నీకు కరతలామలకముల్‌ గడ శేపటికిని దటిగాంచి తరియొక్కి. తరలిపొవు సనినం దప్పించుకొనరాక ఆానాకరీతి నొవ్చి యనైైశ్యముఖ్యుండు మంచి దనుచు నృషకి వీడ్కొని తనయింటికి వచ్చి కృషయండైై. చిల్కతో నిట్లని పలిఇ శుకశిఖామణి! యొక్క చోద్యంబు నీనుము నుశరాంక: నిభుండై న మనయూరీరాజు నను నేండు విలివించి నవరత్నసమితి | గొని తేరం బనిఇ నకూపారమునను బొలుచు మణిద్వీషమునకు రాజాజ్ఞ 1 చులుకనేయుట బుద్ధిచొప్పూ గాదనుచూం గోరినపని కీియ్యకొని వచ్చినాండ | చేరీతిం బోవుదు నీయింతిం భాని నిను నొంటిగా డించి నే నెట్టులోరత్తు |! ననిన వైశ్యునిజూచి యచ్చీల్క. పలి" కపటవ_ర్తనుండుభూ కాంతుండు నేండు! నెపమొక్కటి గణించి నిన్నుంబొము న్ఫృనియె పొమ్మిని దొరపల్మ_6 వోకుండరాదు ॥ కొమ్మనువాని యేగుట తగదైన నెన్నినాళ్లకు వత్తు విచటికిం జెల్పు | మన్న డదెబ్బదినాళ్ళ్ల కఠదెంతు ననుచు నతండు పల్కిన నుంచి టైననేమాయె | నతివం గాపాడెద నందాంశ నేను

సవకాచర్మోతము వ! గడువుదప్పకరమ్ము (గ్రక్కునననుచు ! నొడివిన వైశ్యుం ఇంతో సంతనించి మగువం గాపొడు మేమరక ేవగలు | ఖగరాజ! నీ వేడుగడయును మాకు చలచి_త్త లటుగాక జవళాండవగలు | "తెలిసియుందువునీకుం దెలుప 'ేమిటికి వని వుష్పమంజరి నటకు రప్పించి | తనయత్నము కుబేరదత్తుండు బెలుప పతి. చాయంజూలక పదా స్రయుతామీ | వెతంజెంది కన్నీరు వెల్లువగట్ట - వగచిన నెలలోన వత్తు నీశేల । వగపని యూరార్చి వనిత కచ్చిలుక నప్పగించి పయోరువోవీ, నచ్చిలుక ॥ కొప్పగించి శుశేందుం. డొసగుదీవెనలు బె.౯ని మంచలగ్నమ్మున వెడలి ! యాకంధిం దరయొక్కి. యవైై వ్రశ్యుండరిగె 'పతిచన్న శాచిల[= పలుకులం గొంత |! వెతమాని ధృతింబూని విరిబోణి యున్న 'మధురవాణీ ఖ్యాతి మహిమ గన్‌ దూతి | యధిపతి యానతి నమ్మదనాండు. . ఫువృమంజరి గృవాంబునకు నేతెంచి | పుష్పృవాణవ్యథా పూరితమైన జాని భావమెఆతింగి తనకు. సన్మాన :!. మానెలంతుక చేసియ క్‌ వీఠమునం. -" గూద్చుండ నియమింపం గూర్చుండి చాని।గూర్చి (వియో!క్లి నక్కోమలి పలిశ నేల జూలి వహించెజే]! ముద్దరాల. । చాలవు గోలవు పతింబాసి. యొంటి. నిలువనోపక యాలి నివ్వటిలంగ |! వలవంతం జిక్కు-భావము గానివీంచె'. పనిగల్లి పతి దూరఖారంబు చనిన.!. విను జవ్వని! వహీంచి వకరవాభారంబు'.. పాయంు సీనయో! పాన్సుపాల్సేసి! యోయక్క_ యెటువలె నోర్చెదో! యింక మచ్చిక ముచ్చటల్‌ మదినిగరంగ | పచ్చవిల్తుని బారి పడనేల నీకు... కంటి కింపైచక్కని మగవాని | నింటికిం బలిపించి యేలుకోకాటె?: .... ' అది పకఠివతల కర్ధ్రమె యనవలదు । మదిలేశణ! యవాల్య మఘవునియొల్లి . కూడియుండదె ! కార గుద నెడందాసి | వేడక చందుతో వివరింపలేజె వ్యభిచరించినడోమ ముడలిప నంమైన | నిభరాజగమనల కేటి మర్యాదం.” దిననక్షి చేసి పత్మివతాభాన 1! మెనసి గాసిలిన నీశేసాఖ్య మొదవు "నేకతంబున నీకు హితవుదెల్పుటకు ! నీకడ కీ గమనించితి నతివ నాలుగునాళ్ల ముందర రాజవీథి | బళిగా వావ్యోళి నరుదెంచుచుండి మదనసేనతుమామండ లేశ్వరుండు [..మదిళాత్‌, నినుజూచి. మదలుగొన్నాండు అలకంబులాగయ చలునగలుగట్టం 1 డెలమితో భుజియింపం డింత సేపైన'

శ్‌ -వతివకాచరి[త్రము కొలువుండుటకు మదిఃగోరండు నిన్నె । తలంపుచునున్నాండు తవిలి లేంబవలు నరనసుండు కొకో్కోళ శాత్ర్రృకోవిదుయు 1 కరియాన కళలంటి కరగించంగలదడు నిమిషమాత్రంబు మానృపతికాంగిటను డమినున్న నదియకడా జన గు ఫలము టి బూంపటికి నే నిను చిల్వవత్తు 1 వోంటి రమ్ము రవాస్యముగ రాజు కడకు నీవ చెవి యొబుగశాదిది మంజవాణి మయటుగదొ నావిధం 'బెజబులచొ "కాక అని పెక్కు.భంగుల నది (పబోధింప ! విని ఫుష్పమంజరి వికవిక నవ్వి మధురవాణివి గాన మధురవాక్యముల 1 నధికబాతురి మిజు నాడితి వివఫుకు కశలకాంతలకు మాకు గూడునె యిట్టి పలువసేతలు! రాజు పాటీదప్పి నన్హ్మ్యు పౌములు తరిమి సైంబడిన వారాశి | యే మేరందప్పిన యేమనంగలము.. నూ శన్నిటికింగర్త నూయిలువేల్పు ! (శీకరఫణితి కాచిలుక; భూయింటా- నున్న శాచిలుక సెల్వొనంగిన వత్తు | నిన్నేల వలదిన్న నేను రావెజరు, అని 'వొద్దు(గ్రుంకిన యండాంశ జరవీ ననబోణ్‌మిన్న నంధ్యానమయమున చానివెంటనె వచ్చి తనదెంత నిలువ ! నా నెలంతుకతో శుశ్నాగణి పలిశ నెక్కడ శేంబే! యిందివరాక్షి | యిక్కా.ంత ఇొవ్వ శే! యిగురాకుబోడి ఎవ్వడు వీలివించి కేమో (ప్రయత్న | మివ్విధం 'బెటింగింప వే! యని యడుగ అవున్సమంజరి యనియె నోచిలుక ూఫవురం బేఆెడి నృపతీ నన్నే మయ భూచినాండట మెంన్న చూచిన మొదలు రాచిలుకపహుమాయికారుతే బడలి నన్ను బిల్చుక రమ్మునంగ వచ్చినది । యిన్నాతి, ఫీ వానలతియ్య శేపనియు "నీను సేయముగడా ! యింకనాకు బుద్ధి యేవిం తెల్పు మటన్న నెలనవ్వువవ్వి ఛిలుక యిట్లనియె శాజీవాషీ ! నిజమె | వలికితీ విదినిన్న( బరితోమమయ్యె కల్సిలాడక మది కలదికలన్లై | పల్లవాధర ! సీవ్రు పలుకుటవలన . నిను చాలమెచ్చితి నీవ్రదూతీకయు 1 నెనసి యయా నిల్వుకొల్వేల చేసెడద పోవలసిన వెన్క. పోదురుగాని । యా వేళం గూర్చుండు డించుకపేవు కలికి రాజానతి గాదనరాదు | కలకంకులకు చేకుగడ గడా ! విభుండు . పఠిం బాసి వేలొక్కపరిం జేదిబల్ల | నతుల కర్ణమె! యిది జాతిధర్భంబె వనిత! యొన్నంతు పతిివతల నత్కథలు!వినినటానవు గాదు వినదు దూతికయు

' నేనొకకళ మాకు నెతింగింకు నివుడు | వీనులవిందుగా విందుడు గాథ

• పతీవకోచర్మితము 88 అదినుసాథ్విమై యమర నరుంధ తీజీవి కథ విన్న తీజు దోవములు " అనిన విస్త గ్ముంయమంది యాశళాజదూతి విన ఫుష్పమంజరి వినములాంగిం జూచి. చతుళాననాంగనాంచ క్సాణిపద ను గత రత్నకంకణగానానుకారి పరివాదినీస్వర(ప్రస్థితగీత్‌ సుడుటర మధురో్రి శుకరత్న మనియె

ం అరుంధతీ దేవికథ అదిమ్మాబన్మా మ కోంబుజాతమునం (శ్రాదుర్శవించె జీ పరమతసస్వి ఇాళికు (టవ్మార్సి 6 గావించె నేను । హోళమాధికుని నత్యవచోనికూఢి యురిగాధిపతి కాల్చు నురుభారమెల్ల భరియించె "నేమాని (బవా స్రదండంబు! కలశజుండు వహించు గారవంబూని తులకించె నేమవోత్తు సని కమండలువు మపానీయమాొ _ర్తండముండలద్యుతులు 41 వహియించె నేమునీశ్వరు శావిపంచె అట్టి వసిష్టమహార్షి కేఖరుండు | వుట్టిన మొదలు తపోనిష్టం బూసి బహుకాలము తవీింపం బర మేని. వచ్చి బవాుమౌాన పూర్వక ఫణితి నిట్లనియె పట్టి! నీ వుగరపః (వభానమున _దిట్టవై మముగెల్పితివి నిక్కువముగ నిను బురోహితునిగా నెమ్ముది నెంచి నను వేండె నిత్వూకునరవరో _తృముండు ఇాలింపుమింక (బ్రహ్మ చర్య(వతంబు 1 పాలింవుము గృవాస్థపరమధర్శములు ఆనఘ! పల్నీహీనుండై యుండం జనదు | నినువంటి మునివకొళి నీ విధి బెలిసి తగుశన్య నాక కె నుద్వావాంబు గము ని పొగడొం'దిదవ్రు జగమ్ము ఖ్జల నందువలన వనీ యానతిచ్చిన యంభోజభవుని గనుగొని యము సైనగామణి వలి నా నెమ్మదికీవచ్చు నాతి యేజాతి దైన నే పరిణయంబగుదు నిందులకు ననుమతి గావింపుండనిన నాలాగ; యొనరింవుముని ధాత యుడువీథి నర నా వళిష్టుండును గన్యక నరయుటకు । నావేళ పయనమై యతిశుభ మైన యినుక మౌశజెడు (గహియించి కట్టుకొని వను కువ సిద్ధ భాన్వరు లున్న వోట్లు గరుడ గంధర్వ యత శేష్టులున్న యిరవుల నిం్యడాదు లెను. తోకములం జరియించి యెచ్చ బెచ్చట+ 'ఇెండ్రి లేని! చిజుతకన్యలం జూచి చేరి యీ-యినుక వండిపెట్టరి ! యన్న వారు నన్వుచును ! ఫొం: డిదియీమి భపోనిధుల్‌ మోట

వ్‌

శ్‌ భత్క్యవ తాచర్మిత్రము

యిసుక వంటకము 'సేయింతురో కాశ సపొరలగడు మాచేత భునవ్రయనున విన్నడి లే దొట్టివింత యటన్న |! నున్నతలోకమ్ము ళొగి దిగి వచ్చి పౌళాళలోకముల్‌ పరికించి యచట జేతరుణింయు: వన కిసుకపాశంజు సేయ నొల్లమి తెలిసి ధర్మితియందు ! పాయశ తిరిగి ద్వీపము లెల్ల వెదకి యల్లానేరెడుదీవి కంతట వచ్చి యెల్ల జేశంబు లందెగం కన్నియలం _ బొడగని యావిధంబునం బల్క_రింప జడడారి యిది యేటి చాద న్త్వమనుచు సాంరెకుం గోరిన సకలజాతుల కు | మూరికామణుల నిమా స్రడికా శోధించి క! కమ్మని వెలివాడలందు | భాసిల్లు కడుచులం జతికింతు. నచుచు నూరూర వెలివాత లొయ్యనంగదిసి । యారీలి నడుగ నంత్యజుల కన్యకలు షకఫక వగుచు నొప్పని బూటలాడ ! నొఠ య(గ్రభోరవతోపాంతసీము , గశుష్ట్టు నాళ గట్టుకడ నొప్పుతాళ | వనవీథి చందాలవాటిక మొకటి యాలోకన మొనర్చి యట నాటలాడు ! వాలలం గొందజం బరికించి యయకండు... పలికె దగ్గజం కేడి భాలికళార | యిలయెల్లం దిరిగి యే నిటకు వచ్చితిని 'దెచ్చితి నినుక మితెన నెన్వతైన | చెచ్చెరం ఛాకంబునేషి యీవేళ

మూ కిదంగలర వమ్ముతిం 'జెల్పుండనిన | నాకన్యకలు' ఇాల నాశ్చర్యమంథి రెమెండొరు. బూతుచు సూరకయున్న | వండిపెట్టిద వని వారిలో నొకళ్ళు

క న్నెపాయనుది ఛక్క.నిమోము. గలథి | చిన్నారి పలుసలచిలుకం జోలినడి. యతుదెంచి యమ్మువి యడుగుల కెగంగి కరములు ముకుళించి.కడుళ్ల ని ఆలి పఠఠ_త్హ్వనిధి మితహా[ప్రభావమున స్థిరలీల నేమైన సేయ నోవుదురు “ష్య యిసుక సన్నముపేయు. 'పెంతమా్యత్రంబు | వె వంటంేసి నిచేషంతు మాట నివ్పింకుంకని చేట యొత్తుక వచ్చి | యప్పుణ్య కడ నిల్వనతయడ మున్‌ బంచె చెజింఉనం జా ముడిచిన తెల్లయినుక | పొరియాధి చేటలోం బోగిన నదియు వత్తిభ_క్రి జేలొని యర్ధత్షణంబు | సీతళీల వసియించు డీపెట్టునీడ -

నకనిలో నిదె శేను సాన్నవంభబొనర్చి శుటివంటచేసెడ మనలకలయనుచు భోరున విసగ గొంహోయి రోట నిడి | శా రోకలి (గ్రహించి రంపెదు వేళ నువ్వి ఇగక్రత నున్వి పచ్చాత | మువ్వి రభూధీక నూర్యపహఃళ

సున్వి భ_క్తవిధేలతు మగుణధారీం. నువ్విమేభుశ్యాచు సురపార్వభొతు.

పళోబ్రతాభరక్రము ఠి

తభసికై. యినసుకయే తంకులమ్ములుగ | నిపుడు పాకమునేయ 'కేను వూనికిని నాభ_క్రి నిజమైన సాపూతు వూన్కి. + యేభంగి నైనచో నీజేవ్సు మదుచు నినుక దంపంగం దవు జెరంగినం జెరిగి ! మెలలో: బోసి య వ్వెనలయు. గొనుళే కొలనికట్టను విల్పి కొలనం జా మునిగి । కొలనిసీళ్లను కచుగోరంగలడిగి

" లగన్‌ళ్లతో. వాత డాలిపైనుంచి | జగదీశు వెన్నుని నన్నుతింఛ్రచును కలయంబెట్టుచు దర్విగైళొని భక్షి గలడాననేని యీఘనుండు నాపూజ ైళలొనంగలండేనిం గకుణనన్న మగు గా కిసుక యటంచు గంధవహోాఫవ్హు కదు నేమమున 'వేండగాం గొంతవడికి నుడుకుచుం దుకతుక నోగిరంబయ్యె నెడనెడ గం చెల్ల నిగిరి థావళ్య మడర 'రావాన్నమై యటిక నిండుటయు. గన్న నంతోవీ.౨చెం గన్నియంజూచి. కన్నుల హరన్హాశుకణములు దొటదగ నవ్వసిష్టుండు తనయాళ్మ నుప్పాంగె వువ్వులు గరిసి రస్పొాలంతిప్పై సురలు అల వాల యవ్వేళ నమో. 'శని.యౌాల ! నిలిచి యన్నంబయ్యె నిర్ణలాణార భుజియింపనలవ జే (ఫొద్దుంబోయెనన నజనూతి పలికె నోయరవిందనయన ! నిన్ను 'బెండ్రాడక నీవిడినట్టి యన్నంబు భుజియించు టృర్ష్మ మే నూకు నీతల్లి దండులు నిన్నియ్యకున్న |! నేతెజింగున (గహియింతు సీపాణి వారలం బిల్వుము వడి నీడకనిన వాడును వచ్చిర వ్వా_ర్హ యొతింగి వచ్చి దవ్వుల ముశీశ్వరునకు (మొక్కి, ! యిచ్చిన్నిపడుచు మీ శీపనిం జేసె చంజాలవాటి కానవిధ'బేశమున | నుండుట రో ౦బెమిా కోమునిచం(ద | కులహీనుంముకాముగురుఢె ర్య! బవా శ్ర కులజులుమోరుమికునునూకు నెటుల ఇెలిమియా కాము భాపీంప న్షులమె తలంప లాకికవిరుద్ధంబిది యేల నా విని యమ్మునినాథుం డిట్లనియె మీివచనము మేలు మృవగాదు వినుండి ధరనెంచ జాతి (ప్రధానంబె! గుణమె కరము (ప్రధానంబుగాం గం(ద్రు బుధులు ఇది దూస్యు మనుచు మేవెణు(గకున్నామె | పది వేలసుద్దులుపలుక 'ేమిటికి ఈక న్నె మాకు మిారిచ్చిన దీని కేకొని సుపవిత్ర సేయ నోఫవుకుము ఇస్పదరో ! యట్టునిటులాడి (త్రోసి | వుచ్చాదరో |! యన్న బుద్ధి భీతిల్లి యియ్యకుండిన శనీయించు నిమ్మాని యియ్యడనిచ్చు కు హీతశార్యమనుచు దమ బరిధువులం గూడి తమవ మయోజించి విములాంగి నవ్వ చోవిభుకుమూడునకు

వకివతాచర్శితము

థారవోసిన ముహూ_ర్రంబున సుగల ! ధార (మోసెం (సూనధారతో డివిని తన కామధేనువు. దలంచి రవ్పించి | వనిత గుంధుని ఫుత్రివండినయట్టి ౯ యన్నంబు శీరధాశావళిం గూర్చి యన్నయాధ్యుండు వహ్నికాహుతుల్‌ చేసి అక్క.న్నె చోళొని యట బోయిపోయి[మొక్క_ వుణ్య వేత మొయ్యనం జొచ్చి యటం గమండలువుంచి యద్భుత ఫైర్య 1 పటుకై ర్యశీల నబ్చాల సీశ్నీంచి ౬ ఇూకన్యకామణి యొక్కి.ంతసేపు మాకమండలువుపై మరలని దృవ. యేశ్యాగమతి నిల్పి యేమరకుండు మికడ నటునోయి యేళకెంతు ననుచు జాని నియోగించి తపముగావింపస | మానససరసి కమ్మానీర్యదుడుం డర” " నక్క._న్నెయును మది నళుకింత లేక యొక్కడిపని యిది యెంత లేదనక నొంటిగా నెటుల నిందుండుదు ననక జంటగా మౌొటాడు నఖులు లేరనీకే నాంశలి దప్పల నలయక సోల క్రీకడ కతం డెప్పూుడేతెంచు ననక

గ జసింహశార్దూలగండభేరుండ భుజగాది వాధలుపొందునో యనక వానకు నెండకు పలికి గొడ్పునకు | మేనోవికొనక కంవిల్ల క్యల్లమునం

దన్న ని దం్యడిని దలంపక 'బెదర కిల్లునేవాంకిలి యెంచక యొకట ీశాాగదృష్టీ ననేకశాలంబు |! లాకమండలువు దా నరయుచునుండెం గలశంబు స్థీరదృష్టి6 గనుగొనుచున్న చచెలువకు వాయువుల్‌ వెదరక నిలిచె వాయువుల్‌ నిలిచినవరుకతోంి త్త మేయొడం జలియింప శేశ్యాగమయ్యె మనసు నిల్చినచో. (గమ[కమంబునను!దనయంత నిందియోత్కరమును నిలిచె రలంవుతో నింద్రియకతి నిగవాంబు. గలుగుబ నక్క-న్య కావతంనంబు కలళంబు లత్ష్యుంబుగా నిరీమీంప బలునివ్ట న్యుగతపంబయ్యె నదియె

మునీ కమండలువున మొననీన దృష్టి యనయంబు చలియింప కమిత కాలంబు శనగూడి యేకమై కనుగొన కితర వివిధవ ను కేశి వెగటింత లేక శ్రాయంబు మజచి యొక్కట నురల్‌ సేయు మాయల 'బెదరక మౌానంబు విడక శయములు నుకుళించి చరణముల్‌ సమము లయి మున్నునిల్పినట్లమర నిల్చున్న స్థిరమనోదృష్టి భాసితమహాయోగ పరిణతి వెలయు నచ్చాల భూడ్కులను తొలితొలిం [బభవించె ధూమసంవాతులు చెలళీ?ి పొగలతో సెగలుద్భవిం చెం పెగలతో భగభగ శిఖలుప్పలిళ్లై | గగన మంతయుం గీలిశామాలికలను

పతివళాచరిత్రము న! ధగధగధగ మండె దశదిశల్‌ నిండి ।! పొగలేని మంటలు భువియెల్ల నెరసి * తరువులుగాలె వొదల్‌ మూండి (వాలె! చెదవులు దొడవు లచ్చెఠువుగా నింశి నొపగల్‌ 'మందె మర్యావళి గుందె | 'కాపసతతి యెదల్‌ తల్లడమం'ె నురకోటి 'బెదరె నానుర పేటి చెదరి నురగాదికలోమ్ము లొక్కట నదరె న_ష్తుము(దముల్‌ నలనల నుడిక | సప్తాశ్వముఖుల కేజంబులు నుడిగె చదల సనిల్వక యుడుల్‌ జలజలరాలె |! పొదల ెళల్లెడం బంచభూతనుల్‌ సోలి అదిమఘోణివై నహిరాజు గూలె | భేదిల్లె గూర్జుంబు పృథుళక్తి తూలె (పాంచికాజతనూజభాపి.తవ్యాజ [ ఇవాంచల్యరహిత పంచమకులోద్భ్భూత కన్య కాదృన్టీ యోగమహ_త్త్వజనిత | బన్యాగ్నితులిత వై శ్వానరశిఖల జగములు పొగుల నా సకలబేవతలు దిగులొంది చని (బవ్మాటేవుని గాంచి ఆకూ భాకలరీనత శమూదయాన్వీత ఓ భ_క్తమంజార యో శుభాళార యివెకమొక్క_వడిమంట లెగసిభూమ్య్యది! భఘవనవం క్తులంగమి ఖ్ఞపొగ యింపసాగె సీ మంట లెక్క-డి వేశారణమున నసీమాడ్కి.. బొదివె నీళేడులోకములు సీ మహోప[ద్రవం 'వెడబాప కుజక స్వామివార లుపేతు కలుపంగా దగునె యిక జామసించిన నెల్లలోకముల కొళట నాపదవచ్చు నుడుగు నీనృష్టి, శాడణ్యరనదృష్టి గలయ నీదృష్టి । నారసీ యీమంట లార్పవే యనినం దమ్మిచూలి యొకింతతడవు చింతించి యమా ఆనినహితులతా నమరుల కనియె ననఘాత్ములార మహాతపోనిష్టు. డనలో మించు వసిష్టు నాజ్ఞ మ స్తమున ధరియించి యొక్క. యంత్యజవ్యుతి యిఫవుడు | నరిలేని భక్తి నద్దటి కమండలువు తిలకింపం దద్దృఢదృష్టి యోగమున బ్వలనక్షీలలు వుట్టి జగమేర్చం దొడిగె నాచేత చాని మాన్సం దరమ్ముశాదు (శీచ్యకధదనితో శివునిం (కాక్థించి బారు నేమును మూరు నడి నేంగ కన్య కారూతదృష్టియోగము మూన్పవలయు నని వారితో. గూడి యజ్ధ్ఞనంభవుండు మనసిజాంత కుండున్న మహిధరంబునకుం జని (మొక్క సద్భ_క్రీ సన్నుతుల్‌ సేసి యనలకీలలు 'బాధలార్చ వే యనిన వారండు ల క్నీమనోవారు తోడు లేక వారియింపం దరమె యాయాపద యనుచు బనువశాయని నెక్కి _బవ్మ్ళీదిదివిజ | విసరలబు తనుగొల్వ వెన్నునిం జేరి యాకన్య వృత్ర్తాంతేనముంతయుం చెలుస వైకుంఠవానుండు వారితో: గూడ

ఈ చర్మివతాచట్షతము యామణంబున గడుడారాధుల డగుచు | యశ శిన్నర పన్నగానమురసాధ్య ఇారణ గరుడ భాన్వర నిశ్వ వసు ము! హోరాజిక డ్యాదకాదిత్య రత గణములు మునులు నొక్కటం గొల్చిరాంగ | గణనీయ క్రై క్యు సంకలిఠనిక్చలిత దృష్టియోన్యకియోదిత వహ్నిశిఖల | సృష్టివృష్టీకి నస్టిం జేకూర్చుడాని" యదరక 'ఇెదరక యతినియమమున | కదలని కంబంబుగతి నున్న డాని వకొనంబు శభుము నేనుంబుదముంబూ' బూన్‌ వూనులకు నద్భుతమిచ్చు చాని. కడజాతి. బుట్టిన కన్ఫకామణిని బొడంగని వాంవారాంభోజరంభవులు జాని ముంనర నిల్చి తముపేళ్లు నుడివి 1 ఉనలినాశీ! నీయ్యానతచంబం సీ నిశ్చలవుదృష్టి నీధై ర్యమహిమ సీనిస్థలత మెచ్చి నిఖలదేవతలు | వరము లిచ్చెదమని వచ్చియున్నారు ! మరలింపు దృష కమండలం కంచ జోవునో యని భయంబు వహింపవలదు నీవు బాలిక వింతనిష్ట సనీశ్తేల! అని పెక్కుభంగుల నాండు వాక్యములు వినక వాగలదిక్కు. వెలంది గస్లానక దృష్టి మరల్చక స్థిరబుడ్ధి వడక 1 నిష్టఫల్మప్రదు లీవేల్చు లనక నరకు సేయక యున్న సకలభేవతలు | వెరగొంది నెతీలహంది వివధవాద్యములు, (మోయించి వాల సమ్ముఖమున సద్దు "'సీయించుటయు శిలాస్థితి నూరకుంగె. హరియు (టఉహ్మయు వెరగ ందియింకెటుల|మరలిం చుదృష్లియిమ్సు గగువయటంచుం వమలోనః.దమడు సంతాసంబునంచ | కమలాముండనియె నో భునకేజలార మనలం గైకొన దీకుమూరి వళిషస్టు | మునిశిఖామణి, వచ్చి ముందర నిల్చి పలుశరింపక మరల్చదు దృష్టీ యతని-+విలువింవుం డని తెల్చం (బియమందడి నలంచ్మ్మ్న యమకులః బిలిచి హేమ్మా[దికి నుత్త ! రమున మాననకరో రాజతీరమునం దహముగాపించు నుత్తనయు వసిష్షూ 1 నివుడె తో_డ్తెండన్న 'నేంి చారతన్లి గని (మొక్కి. వహరిహరకచులజుల్‌ మిమ్ము పనిగలదని విల్పుంబంవినా రిపుడం: విచ్చేయుండనిన నవ్విధమెల్ల నాతం । డిచ్చలో6 డవయోగదృష్టి చే నెళింగి యలరుచు లేచి చే యమసరంబు పలుకూరు దిప్పుచు (్రవ్మాదండంబు నారకచ్చడము కెందలిరాకువాయ మిరు పెంజడలొప్ప మేనివిభూతి తళతళమన నతిత్వర నేంఏదెంచి. జలజాతు నిటలాకు చతురాననులళు సౌష్టాంగయోగ దీమోధ్యముం డతండు సాష్టాంగములొనర్చివా_న్తముల్‌ మొగిచి

వతీవళాచరి తము 09 ముందర నిలుచున్న ముక్కంటి పలిశె । నిందు బేవతలెల్ల నేతెంచి జేండు ఘనుండ!నిన్‌ రార్థింపం గాంశ్నీంచీనారు పనుపుము మభూవ్చుదిప్పంగ నిక్కుమార్‌ క్‌ న్నులు మూయశ కడళతేర చారి! కన్నె. (బబోధింహః గదవయ్య యనిన నహారియు(బవ్మాయు సకలామరుల్‌ మునులు పరిపరి తెఆ౮పలంబ్ర నుతించుటయు నావసీష్టుడు పల్వె. నఖిలేళులార ! యీవథూమణి భావ మెజిలౌడి కొజకు నాకమండలుళు మిన్నక భూడునుంటి శీకన్ని యటుసేయ నిటలాగ్ని వొడమె భూవు వారింతు సీసుదతినె కాని | యేపడంతుల నొల్ల విది నావతంబజు నుదతి సద్వంశ(ప్రనూత+ గావించి కదిసి టై దిశలౌకికజ్ఞులు మెచ్చం బరిణయోత్సవ మొనర్సందగు నన్న | వారివార(బహ్మాదు లప్పు డిట్లనిరి వడుజన్నముల నియ్యింతి బుట్టించి । పాడిదప్పక తుది (ట్రన్మావంశమునం బుట్టించి యాచ్వాహూము ఛుటించువార | మిట్టట్టనరు జాన నెల్ల లోకులును నావిని యమ్మునినాయకుం డలరి ! యావిమలాంగి నంక్యున డాయంబోయి యిడినచూవు మరల్ప కిక-లశంబు ! పడుచ! భూచితిని మే ల్బహువత్సరములం ఉఆాూలూవాల్‌ సీభూక్కి. నడలింపు మింక కాలికామణి!యన్న భ_క్రియోగమున కనుతెప్ప లల్లార్చి కడుం శ్రయత్నమున మునిపదాబ్బములక ము సైదిత యు(యొక్కె.. (యొక్కిన చెలిజూచి మునినాథుండనియె నిక్యా-రుచిచ్చులో నిందీవరాతి, పడుము చూతమటన్న( బడియె నప్పడుచు జడదారి ళూదాదిజాతుల యండు జీడుమూరులు జనియింపంగా. జేసె తోడీమూానులు [తిమూ ర్తులు సన్నుతింప ఘనబుద్ధి పిమ్మటం గర్హమ(బవ్మా 1 కును జీనహూతీకి. గూంతురై వుట్టి యమర నరుంధతి యనునామ మంది |! సుమతియా నవ్వసిమ్రుని. బెండ్సియాతె మూవ్వుదిప్సు మటంచు సురలు (ప్రార్ధింప 1! నాపొలంతుక వసిహ్టైనుడ్డ లేమి యెంకున జడియక యేకాాగదృష్టి |! నందు టరుంధతీ యని రెల్ల సురలు నాయరుంథతి గూడి యార్యులు వినుతి ! సేయ వసిష్టండు (కేష్టుండ్లి వెలసె నీ యరుంధతికథ యెన్వారు వినిన ! [వాయించి చదివిన (వాసిన జగతి నాయురాతోగ్యభాగ్యంబులు గలిగి | కీయు"క్తులై మహాక్రేయ మందుదురు అని చిల్క_ జెల్పివ.వధికసంతోవ మున రాజదూతియు( బువృమంజరియు

విని వుణ్యకథ జేయ వివర ననుచు ! వినుతించి రద్దూతి విభుపాలి కరిగె

"ఈ 'కవశాచనీత్రము నని శివ్చం డెజింగింప న్యదికుమూరి ! భునభ_క్రి నవ్వలికథం జెప్పుమనియె ఛారుపతినతాచరితంబునం దు |! చారమై (పథమకథారత్న చుమరె. శ్రీవిశ్వపతి సమంచితమతి గౌరి శావలికథ యిట్టు లానతియిచ్చె, మటునాండు నృపదూతి మాపటివేళ | నరసో_క్షి. బువృ్పముంజరిని బోధించి తన యుపాధికి నది తనవెంట రాగ । చని చిల్క-యున్న సంజరము జాసీనను కీర మిట్లనియె నోకిసలయపాణి | యీేయి యొక్క_డి శేగనెంచితివి నిన్నటిమాటకా! నీవంటిసాధ్వి కిన్ని చవుతలంవు లివుజేలః, బుళ్లై పకిదక్క-. వేజొక్క-పడి రతియువతి | పతిమయెన సతీ యానపడునకె సుదతి రాజై ననేమి శేరాజైననేమి రాజీవముఖి వలరాడైన'నేమి వారి చెల్వము చెల్మి వలెనమె నీకు ! వేతెయొక్క-నిం గోరు వెలయాలితోలి యిల్లాలు చనునె₹ల యిళల్లెడంకాసి | తల్లి భార్య పతివతానుభావమున పతికి నాయువుగల్లు భాగ్యుంబుగలుగు. పతిని నవంచనసేయు పణంతి జేనడత వినవయ తొల్లి సావిత్రీవభూటి ! తనవిభునకు జూవు తప్పించి శాజె నటువలె నుండవద్దా | యింతి కనిన నెటువలె నాకథ యొజింగింవు నునుచు శాజదూతిశ గూడి రాజీవగంధి (భాజితమణిపీ9పై నుండి యడుగం యా జలుక యిట్లను సదాశివజటాజూట కళలితగంగాతరంగఘునుంఘుమో శ్రీ

సావి తికథ

ఆగధృతి మదజేశాధీకశుం డగుచు । తగు నశ్వపతియను ధరణీశ్వరుండు గురుతరకీ ర్తి దిక్కులం బిక్కటిల్ల సిదలచేం గడువెలసియు నాభఘనుండు నంతానళూన్యు' డ్రై నంతాపమంది యంతంతమించ గావా శెశాబచేసి వారిచే సావిత్రివ్నై భవం 'బెటింగి । కోరి యూ సావిత్రిగూర్చి సద్భ క్రిం బదు నెలిమిది యేండ్లు బలుతపంబూన నదయాత్త (మె మెచ్చి సావిత్రి యవుజు హగినీలమౌొ _క్రీకమైమ(ప్రవాళ | శరదిందువదనపంచకశాంతి వెలయ ఖండేందుకోటీరకమనీయకరుచులు ॥ నిండి (బహ్మాండంబు నిగనిగలీన భనరళ్న శేయారకంకణోర్జికలు కనకనూవుర కాంచికలు [ప్రకాశింప

వఫ్మివళాచరతము న! వరదాభయాంకుశ వనజూదికముల | తజచుగ మృదుపాణిదళకంబు మెఆియ వాంస బేవునికన్య యయ్యును దివ్య వాంనవాహనమెక్కి. యాశరాజు [మోఖ నిలిచిన నాతండెం లే గంతసించి ! బలుళ క్రి వలగొని (ప్రణతులుచేసి శరములుముకుళించి గంభీరవచన సరణి నిట్లనియెంచె జయ జగజ్జన? జయ లోకపావసి జయ సూర్యవ్యుతి జయజయ సావిత్రి సత్పుణ్యగాశ్రి న్యతంబు నర్ధిల్లుకొఆకుం గొల్చితిని । వ్యుత్రుని మన్నించి (ప్రోవవే తల్లి యనిన లోశేశ్వరి యడ్హేవి పలికె |! తనయుండు గలుగండి_త్తటి నీకు వినుము ఓకవుతి జనియించు నుజ్జ వ్రలగా(తి వీకవాణి దానినా'పేడు పెట్టుమని పలికి యావుటత్రి పభావంబు వలన గలిగెడు సుతళతకంబు నీకనుచు నంతర్థి చెందిన యాబీవిమూట లింతికిం దెలివి య కేచ్చ శాజలశరి నలరాజు భార్యయు నంతటం గొన్ని నెలలకు గర్భమై నెచ్చెలుల్‌ [పోవ నవనూసములు నిండినను శుభ వేళ ననమోవానాంగి నంధని నో్తు గనియె మాళవీ జేవి, సమ్మతి నేంటంబెంచు ।! బాలికం బూటలోపలం. బేంచె ననల నానాంటం బోవీ0ప ననవల్లి కరణి చాన వర్ధిలెం బూర్షళనిలేఖ బోకు _ సావ్మితివరమున జనియించెంగనుక | సావిత్రి యనుేరు జానకు నము నెలంతకు మతిమింద నిండుజవ్వనము | తులకింఛె మధులక్మీ తోంటకుం బోతె చానిసొందర్యంబు దర్శించి చెలులు | శాన మెక్కడ సిట్టికన్నియ ననంగ నాటలపాటల. నబ్బోటి వెలసె 1 మాటల కేటల మంచిసీటులను అటుల సావిషతికి యౌావనస్ఫూ ర్తి | రుటముగా. దల్లిదంథడ్రులు దీనికై న వతి మయొన్వంయోయని థావించుచున్న సతికి సావిత్రికి సాళ్వభూభ ర్త . యగు ద్యుమ త్సేనుని యాత్శజునందుం | దగిలే విన్కలిని చిత్తము విను నుతివ సతత యాకాయాతజసముల వలన ! నుతమతి నత్యవంతుని యందువలవ్రు ఇెలుల కవ్వరికినిం జిశ్తంబుకోర్కి. | తెలియంగసీక వర్తింవుచునుండె - అంఠటం గొన్ని నాళ్ల గిన నటకు । శాంతిమంతుండు జేవనంయమిశ్వదండు చనుదెంచి-.మ్మదదూజనపతి సేయు | వినుతిపూజనముల వేడుక సంది యున్న కాననమున నుండి యారాజు | మన్నించి కళలసంభధానణ సేయు . నంళలో సావిత్రి “యయ్య చెంగటికిం | గంతు పట్టవు జేవి శై వడి వచ్చి

థి

వర్యానరోఈరి(త్రమక 'శెలకలు దవ్వులనిల్వం జిన్నారీసిగ్గు వెలయ (హముక్కి-నం దండివేడ.తోం గాం నక్క నొ త్తీ నిజాంకనీఠమున ! బుక్కువ నిడుకాన్‌ మమత ముద్దాడ్‌ శిరము మూార్కో-ని తల్లి ళృంగారవల్లి ॥ వరభ శ్రీ నిమ్మునీశ్వటనీ శప్‌ంవు మితసి దీవన నీకు నీష్టోర్థసిద్ధి యతిశయిల్లు నటన్న నల్లన లేచి యల్ల సావి నంరయమికి (యొక్కుటయు 1 పల్లవాధర్‌ మాంచిపర్‌సీ బెం డ్హాడి చిరకాలను కభంబు శిరయముటంచు | కళుట డీవించీ భాళాంతుతోం బలిీ బాలక యిదిపెండ్లి'పాయమై యురెడ్‌ 1 నేల పెండ్తియునళ్స్‌ పెఆెలింవు నుధిన నావ్‌ని మద్రభూనాయకుం డపుడు 1! సావసి సమోసిమా నంక్రీతిం జూచి తల్లి యెవ్వస్‌సూందం దగిలె నీమనను. తెల్లంబుగో మాకుందేలుప వే యసిన తలవంచి సిగ్గుచేం దరళెయళోవీ, ! యల సాళ్వపతిపుతుండగు సత్యవలతష్తానా మననుగోరిడు నక్కుమూరవర్యునత నను 'ెండ్లిసేయుము నరనోథ యనిన నారదం జూచి భూనాయకుండనియె సారద్ఞ నీకు ముజ్దగమాలు దెలియ '- నానర్యవంతుం జీయందంపానాశడు! వాసికక్కు. 5 (వాండు!) ననుధ్‌ వర్ధిలూనె | యిత్తునా యతనికి సీచిన్నజొని | సత్తుగో6 గోల్చవేసర్వజ్ఞ యసిన - నమ్ముని యురచుక నొత్మం జంతించి | రమ్ము భూపాలఅయారాజనందనుండు. . సత్యవంతుండ యగు సత్యంబు సేర్మి | శత్యంతమతిశాలి' యోర్యనమ్తు సతు ఆతనికి ఉంకాశ్వుండను.పీకుగలదు ! సతత తేజోబుద్ధిశాంలివి వేళ శూరత్వములు పొనిసోదబ్సులు సుమ్ము సై ఈలచే. కదువసుధళ€ గోలో్పోలం తల్లి దండ్రులతోడ జోకుగౌటవుల | 'నెల్ల సిరుల్‌ వాసి యిప్పుడున్నాండు జనకుం డంధుంుగాన సతతంబు సేవ 1 యొనరించు నేకడా!మమొక్క_టి కొదువ అదీ యేమియనుచు గన్నడిగితివేని చుదిడాతు శెజిగంతు నుహినోథ! వీనుము' ఆతండు సొనితిం 'బెండ్రాడినదినము. మిలి సొక్క.యేడాది'మేర నిండినను - బంచర్విమంచు నిబద్ధి యావమాట కొంచెమాయువు మంచిగుణములే తడచు ఇళ్కొ.దువయె కోని యితరంబు లేదూ | నిక్క_.ంబస్‌న రోజు నివ్వెరగండి - దిగులున సేగులున ధృతింబానీ పలికె ! మగపొడి యిదియేమ మానెడమ్మెచ్‌న అటులైన నతంజేల నమ్మ 'వేతాక్క- 1 పటుతరాయుష్మృంతుం జతిని వరించు నావిని సావ(తి నరనాథః జూఛి-! భూనత | నోమనోబుద్ధిహాక్కాయకు ఫ్ర

వతి(వతాచరిత్రము ఓక చ్‌ర్ళంబు ఖాన్ఫపాగణియందధె.నిలిచె శ నర్చిలి దఆంవుగు నతరఃజె భ _ర్హయన్లి యితరవూతుషులు. నాకియ ఇానిశావి యతండె నాపతి పెండ్లి యాడుడు వళని "వేతాకరీతి భావింపకుండనిన ! నారదుండనియె నోనకనాఖచంగ్ర నీవుతి సౌభాగ్యనిధి భాన్యకలిత 1 యీపె భాగ్యమున నయ్యిలవాయనికిని: గడిము దీర్థాయువు గలిికం గలుగు 1 వెరవక సెండ్లిగానింపు మటంచు . నెటిలంచి మౌని య థేచ్చ నేయటయు!1మటి మవ్రపతి యొక్క- మంచిలగ్నమున నల సాళ్వనాజున్నయడవికిం బోయి ! యెలమిమోజ-గ వారలిచ్చిన యతిథి పూజలు 2. కొని ఫొసంపవాక్యముల | నోజతో నారాజు నొడంబడం జేసి యాఫత్యవంతున శార్శజు బెండ్లిం 1 జేసి యిచ్వంికిని సిరులుప్పతిల్ల . వసుపమరశ్నాంబరాభరణములు ( ఘనవ స్తుకోటులు గరిమతో నిచ్చి తన భార్యతోలఆహాడి చేనయా8శీ౧ | జనసీజనకులేంగ పానిటత్రి యంత న_త్తయు నూనుయు వంథ్లుళు గాన | వాదత్తీ ఛాగికీ పేచలాదరింప్రచును అతిపాదపేవ యేపట్ల నేమరక 1 ధృతి బెండ్లియాడిన డివసంబులెక్క- మజువక యాయుఃపమాణంబు పతికి | నెర చేతు నేండాదినిండిన సనుచ్యు దినము లేన్ను చు (ఇన _శ్లీల్లంగా నాల్గు 1 ధినములు కొదవగాం దీజెనర్సగనణ నింకనాలుగపనాళ్ల, కీవాజసుతున కంకురించును మృత్యువని నిశ్చయించి వకుసం (ద్రిరాతోపవాసంబు పూన ! నెటింగి ద్యుమ్సేను డెంతయువగళి కోడలించిలిచి యూగుణగిథి ! నీకు |! నీడ సౌఖ్యంబు లే వెంతయు డస్సి వసివాడి దుష్కుర(వతముతు అూన పొజణునె ! వలదు నాబుద్ధులతల్లి ! అని నిజాకించు పల్కా-లించి (మొక్కి. వనిత) యోజేవ |! నా్యావతమున వికాకుం గడు కుభంబగుణావి శాడు వేజూకటి |! విడుమువనలదని 'మేండిన నయ వళ్చశాకయని-యూంగె నంతట మూండు దివసముల్‌ తోడ్లో నతికమించుటయాు నాలవనాండయ కాంకానుణి సతికి ! గాలంబునేరళగా నిళ్చయించి మనమన మూఖంజు మల్లతిగొనంగ | వునత ధీరోడాత్తగాన నై ర్యమునం తనపతి. స్నాననంధ్యావిధుల్‌ డీర్చి + కొని 'జీవపూజయ్లు గుడునిష్టన కేసి _, ఇాపాగనమెటబనర్చి యరికుద్ధనియతి జాపట్ల నడవికి నళుగందలంచి పంకనషూాటధకు మ(ద్రపతి ముద్దుపట్టి + భయళ క్తుల వి కేశుష్ట్జం శగానకును

గ్‌ “౧ పెర వళాదర(శ్రము చానును బోనెంచి తమయ _త్తకెఆింగి వూని మాూమకు(యొక్కి. మునుల సేవించి వారి దీవెనలంది వారియను్ఞ | వారక పతిగూడి వనమున కఠ వింటివే ! తెలిగంటి విమలాంగి మగని ! జంటంాయక వనస్థలి కిటులేగి తనయుపవానంబు తనబడలికయు. 1! దనమది నెంచక దవ్దర్టిగా నేయి యాపతి(వత తనయాత్మలో వగవు ! తోపనీయక పతితో బల్కికొనుచుం గొలశయలు వనములు కుంజఫుంజములు | ెలువుండుదెలుస నీవ్సీంవుచు నగుచు ఫలములు వువ్వులు ప్యత్రముల్‌ విభుని । గలసి కానును గోసి కట్టగా గట్టి బుట్టలోనిడి 'వేతపొలనున నెండు | కళ్లైలు నొట్టుచు! గాంతుండు బడల గొడ్డలిం బడవై చిళొని దగదొట్టి దొడ్డచెమ్లు ర్ముట మేనందొడుగం గాసిల్లి వగరింవుచున్న యవ్వర లేజూయజూచి । మగువ, నేజెల్ల యినా స్రడోనుందుటికుం గారణంబేమి చక్క-నిసామి యనిన | నారాచపట్టి యిట్లనిపల్కె. నవుడు ఓళశామ ! నేంేమిళూ కాని తనకు ధీరతచెడి తలదిదగంగం దొడి”ె నదరుచున్నది గుంజె యడుగులునిలవు గదిసెం గన్షోయి చీకటి మేనునొచ్చె పండంబెట్టుము నీడపట్టున ననిన 1 గుండెదిగ్గన శాచకూంయుకు 'బెగడి + మగని నెత్తుక యొకమంజుకుంజమున | చిగురుపానుపొనర్చి-శీభ్రంజె చేర్చి ఠన తొడమిఃంద నాతనిశిరంబునిచి ! కొని చిగుఠాకులునాని విరడుచుకు గేళవళపడియుం (దొక్క_టోటు లేళ [పలుమాజు మోముతప్పక చరాచుచుంజె నాలోవల గొంతసేపరిగిన నటకు సీలమేఘములటోలు ెమ్మేనితోడ ం వాండికోజల మాటు న_క్త్రంబుతోడ | వేండిమిగల ర_కృఏీశలతోడ' జాశువామెజులప పచ్చనిషట్టుతోడ | కాలాగ్నియోలు ను్రగత్వంబుతోడ పౌశగడాభీలబాహులతోడ | నాశాప్రచండమనోద్యుతితోడ -- - దశీణంబుననుండి తరళావీదూడ్కి. ! కామణంబుననె మహామహుుం డొకయ గానువించిన నమ్సై కనుగొని యీతం | జేనెలవ్రుననుండి యెొచటి్షీగెడినొ కరాచెదగాకంచు నుదతి చింతింపం |! నాచాయ శాతం దుద్ధతి ేంపదెంచి ముందర నిలిచిన ముదిత భీతిలక | పొందుగా విభునిం చాన్పున నొయ్యనుస్‌చి (యొక్కి. కశాబ్దముల్‌ మొగిచి యిట్లనియె నెక్క.డనుండి మిరెండుం బోవ్రచును నియ్యెడ కీవేళ నేలఏబెంచితిరి | అయ్య ! మారె నాశానతిమ్మనిన. =

వశీ వకాచరి రను త్‌

నమ మోతు యప ల్కె యముడు నానామ మమ్మ నీవిభుండు సత్యనిధానుండగుట నితనిం దోశొనిపోవ నేన వచ్చితిని | నతీ ! వీనికాయువు సంపూర్షమయ్యె నీపదిభ_క్రిచే నేడు నన్‌గంటి వోవుణ్యశీల ! సీవు_త్తమాంగనవు శకాలంబుదీతినం గాయంబు మనుపషం 1! బోలునె! హరిహరాంబుజగత్భులకును ఆని మహో[గా కారుండై దండధరుండు ! మనుజాధినాథకుమూాదని మేనం గలయ లింగశరీరగతుండై న జీవు |! వెలువడం దీసి వేవేగం జాశమున " బంధించి తనదీర్ధ 'బాహువీఠమున | సంధించి దథీణాశాముఖుండగుచు కొనిపోవుచుండం గన్లొని మ(దపుదతి । కనుగవ శోశా(శుకణములు చొటుగ తన పతిదేవాంబు దగ పొదలోన | నునిచి రతుకుం జుట్టు నొకగీత గీచి చరణముల్‌ దొ(టిల్ల జాళువాయంటె లకుదార కుల్లుఘల్ల ని ([మోయుచుండ గమన వేగంబునం గౌనసియాడ గమనీయకంకణక్వణనంబు లెసంగ యముని వెంబడింబడి యటవేగ నరుగ యము డంతమజఆలి యయ్యతివ సీవీంచి యకావేళ నోబాల యీమహాటవుల నావెంటరా. గారణంబేమి! నీకు, నిలునిలు మింశమింద నీకు రారాదు కలకంఠకంథ అరుగమ్యు మార్గములు అఆనవిని యాబోంటి యంజలింజేసి వినయ వాకస్థంబులు వెలయ నిట్లనియో బరమధర గన్వరూపక ! ధర క రాజ కరుణానిధాన యొక్క_టి యాలకింపు

పతి పోవుచోటికిం బడంతి 'రాకున్నె మతిదలపోయ సీమన్ననవలన

నాపలిభ క్ర్‌ే నాకుంజేరంగ దు ! రాపంబు ల్గసచోటు లవనిలోం గలే అదిగాక నకలమాన్లావళిలోన గదలని ధర్శమార్ల మె 'పెద్దయగుట

నట్టి థర (ము నీకు స్వాధీనమగుట | పర్సైన ధర్ముటేవతవు నివగుట' "

సివంటి సద్దుణనిధిని దర్శించి జీవ శుభంబుల కెడవుం "జేకొనక

యూరక మజలుట యుచితమె యనిన నారామ (శౌథవాక్యములకు నలరి

యను డద్భుతముగ నిట్లని యానతిచ్చె రమణి మహోపతి(వతవ్రు నీపలుకు

చాశుర్యమునకు నేంజూాల మెచ్చితిని నాతి సీమగని (పాణమ్ములు దక్క

నితరవరమ్ము 'లేమేనిము నడుగు మతలికృప నిచ్చెదనన్న మేలనుచు |

మగువ యంజలిచేసి మామాముగారు విగతనేతుండుగాన వేండెద మిమ్ము

కన్ను లార్‌నికిచ్చి కఠుణింపునునిన ॥ మన్నించి శమనుండు మంచీ జాలా”

ఇకక "శల్యీశనాతపశ్రము

కన్నులు మానూమగారి కిచ్చితిని ! గన్ను 'ాంగరొ వీవు చమమింక్‌ కాళ అని [(సేఠతనాయకుం డటంజను దున్న 1 వవిత యింఛుక'సేవు జారక' విథిచి 'శమ్ముఆ వెనువెంట గిడలికాం జూచి[యమ్మహోత్ళుండు వల్కె. నమ్మరో సీపు నరమందితివి యేలవచ్చెద వసిన ! శకుణి యిట్లనియె నోధర్శన్వభావ దొరయ మిూావంటినత్సురుములు హింసంబొరయశు తమ చునోబుద్ధివా క్రీ.యపల 'నేరరి చీనులనెటిలి రథీ,0నం 1! జూతురు కొంచెమిచ్చుట కీియ్యళొనరు

కోరు నా(శ్రితులకుం గొదువగా నీఠ | శోరికలిత్తును కొనసాగ వెపుడు సర్వజ్ఞుండవునీవు సకలధ్మములు । భిర్వహింభణ ఢర్మృ'నేశ వై వాభ్ర

సమబుధ్ధి (ప్రాణుల సంతరించుటను | సమన్నక్రియను పేరు డదుకూరె మిజు వెచుకి భూతమసద్దల ఏియమింతు గనుక 1 యముండవై తిని దుర్శహాపారకకులు శమియింపంతకేయుట ళషునుండవెలి 1 గనులె దండధ రాఖ్య యభథదండనమున నొబేవతాగణి రొకాపఫుణ్యనూ ర్తి 1 యే జేవతలు నీకు నీడుజోడనలః ౮

"యముడు నంతోమీంచి యవ్వ నీపలుకు లమృతధారలజో తెయానందమెళలొం గావున సీమనంకాందుని కుకు | నీవు 'గాంచీంచక సీకం.డానలయు వర మొద్దియైనభు చాంభింభు నునినం |! దఠుణి (శ్రమ్మజ యొక్క. వై వ కాళాభ్య! నూ మామ కఖలసామూజ్య మేప్పంటి గోము కట్టిడంతేసి కోక్కె, .లీడేట్ప నా విని అూచ్చితి శళలివాపే, యింక 4 శానలదని ధర్శళాజూనలిచ్పె సరభగగతిం బోవ సావిత్రి నిలువ | కర నాయనబెంట శతిపల్యభ వముదునః కెక్కు లు చెమురింపం జన్నారియడుగు * లొక్కటం డదడబడ నుడువోరలతలు పాలిండ్లపై చలింపం నూర్చులడర ! బాలికామంి వచ్చుఖావంబు మాచి బడలితి వెంతయుం బద్మాయ కాశ్షీ 1 కడు దూరభూములు గడచి కానేల నిలువు నేబోవలె నెలంతరో యనిన | కలకంఠి ఇఖముయజూది కరములుమొచి ధర్భుమర్శజ్ఞ! నాతం(డి యో(ప్రథమ 1 ఛార్జికమణి చువోధర్భాత్ము లై వ నినునంటి పెద్దలు నియతధర్త ంబు గొని నడకింతుడు ఘఫోరతాపములు పరిజోర మొనరించి పరుల నోముదురు కరుణాచ్ధి నీవెజుంగనీ సీతిగలజె పఠతి యనుగమనంబు పడతతికి విడువ |! మతియొడంబడునె నామనని వెంబడినె చర తెంచుటిది నాకం బరమధర్శంబు 1 పరిహరింపకుం దన్న థానుజుం డలరీ

పత వళాజర్యాతకు' క భళి పతివత నీజుపర్మి పాణ మొకటి | పెలిగాంగ నడుగుము వేజొండు వరము ఆనవిని (క్రమ్మాణ యమానకు యొక్కి-1తనుముధ్య యను నవు(తకుండు మూత్రం డ్రి యరనికి నూదగురొర్మజుల్‌ గలుగ | హీరబుద్ధిం గడుణింపవే ! స్వామి యనిన నవర్టర మిచ్చితి నలీవ సీనింక | దవ్వువచ్చితి నిల్వు తగదు రాననిన నప్పత్మివర పత్క ననఘాళ్మ నాకు వన్పి యెక్కటడిది నీదయ కల్గియుండ నా మతి పతిహదనలినమ్ములందు 1 నేమర 'బెప్పటి ఇజులసకు సీవు పఠిం చాసివోవుట్‌ పడంలికిం దగునె |! పతియేడుగడగా'జె పద్మామలకును అదిగాక నకలధర్నాధారులగుచు 1 నదయులొ సముమునంటి నష్టనాగణుల దనహచానబుళం పాయు నకలదోషముతు | వపాియింపయుడి వారివల్ల నె కాచి ధరణి సుస్థిరలీలం దనరుచునుండు | తరణిచం(దులు గతుల్‌ తప్పకుండుదురు వారిశోముళ మేర వదలకయం.౦డు ! ధారుణీధరములః డలంశకున్ననియు పరగు నఖ్యముసన _ప్రపదముల మిలిన ॥ ఈజి నెయ్యనుగు 'జండునూట లాడినను ముజను లావగవారి. జుట్టంబులనుచు 1 నిజబుద్ధి నెంచి మన్నింపుడు రనగ నే నింతసేవు మిమ్మైెడయక వచ్చి పూని మాటాడితిం (బోవగాం దగదె! నొళోర్కీ. దీర్చి మన్నననేయు టిఫవుడు ! మికు గ_ర్తవ్యంబు మేఘ(ప్రకాశ ఇనవు(త! నీచిత్త మశ నాదుభాగ్య ! మనిన నాధర్మాత్ముం డాయింతి 'వెంచ్చి మేలంపకి[వత | మేలుమాయంయమ్మ 1 మేలు సీపతిళ క్రి మెచ్చితి నివుడు వలసిన వరమిర్తువచియింవు మనిన |! నలరుచు సావి,తి యమున కిట్లనియె శాంతుజాణను వెలిగా నిక్తుననుచు ! నింతసే పొనతి యిచ్చితివీవు ఇవ్వు జాబూట లే దేవరంపైన | తప్పకిత్తు నటంచు దయను బల్కి_తి8 వలసిన "జీమిశ వల్ల భుపోణ ! ములే దయసేయవే వుణ్యన్వరూప |! పతి లేన హీరతు శీలం (శాణంబులేల 1 పరిలేని బతుశీలం ాభవం బేల పతి లేని కతి సీందపాలగు గాన | పతియె మంగళ మం(డ్రు పడంతుల్ళొల్ల రమణి ఛలంశారరహిరయా ణాజె రమణుని. బానీన రమణీయ తేజు యూ 'శాజతనయున శెలమి దీర్టోయు | శారోగ్య భోగభాగ్యములు మన్నించి రశీంపజే ధర్మశాజ ! దయోశ | టాతువీతుణ రవీత్మాశిత యనిన ఇముండు శాసమ్ము మాయమ్మ యటంచు॥(బనముడరబుతో గాలపాకమ్సు స్ఞవిడిచి

శ్‌ వత్మివత్తాచర్వ్మితము యాసత్యవంతుని నప్పుడెయిచ్చి ! యోసతి నీవిభుం డుర్విలో నింక , నురశ_క్రియు _క్రినస్నూూ జేండ్లు '(బతుకు[సుతులసూర్ల్షురం గను శుభముఆం బొందు కరయాగములు సేయు సత్కులధర్మ 1 హితుండగు నని య్యానతిచ్చి వేంజేసె విడిచినప్పుడె సాళ్వవిభునివు(త్రకుడు 1, నొడలిలో( (బాపింప నుద్యు రండైన యంతలో సావి(తి యచటికి వచ్చి,! కాంతుని డిరము దక్కక తోడ నునిచి కూర్చున్నయంతలోం గొంతసేపటికి వర్చస్వియగు సత్యవంతుండు (బ్రదికి. (గ్రక్కు-న లేచి దగ్గతి శాంతయాచి | యిక్క-డం దడవయ్యె నే సిద్రంజెంది నన్నేల లేపవు నలినామీ, నీవు | గన్నులం గనరాని భనస్రమూ_ర్తి యొకండ్సు నను బట్టి శొంపోయినాందెవ్వరతండు కనుగొనం గలగాదు కల్లయులాదు నిక్కంంబు సెప్పవే సీ వెటింగినను 1 'బెక్కు లేమిటి కన్నం (బియశాంత పలిశ బొద్దు (గుంకంగవచ్చెం బోవలె సింటి. కద్దమ']రేయి పోననువుగా దనఘ సీవడిగినకథ నేను లేపటికి చేవ యెజింగంతు దెల్లంబుగాంగ మి తల్లి దం[డ్రులు మిడుకుచునుందు । ేతెమ్ము నావెంట నిప్పుడె యనిన జనపతిసుతుండను సత్వంబు లేదు మునుపటివలె పొదముల వడిలేదు తల్లిదం(డ్రులం శాసి తడవుంటి నిచట చెల్లంబో యింక 'నేమిసేయుదు ననుచు వగచు(ప్రాణీశ్వరు వగఫు వారించి ! మగువ కాగటంజేర్చి మగనిభుజంజు 'చెండమింద 'వేర్చుక మెల్లన నడిచి యడవియెల్లను జాటి యాశమంబునకు వచ్చె నంతట దృష్టివచ్చిన సాళ్వు 1 డిచ్చలో నల్గుకుచు నీవిశేసుంబు కోడలిమహిమంబొ శొడుకుసత్యం బొ పొడిదప్పని శనభాగ్య మో యనుచ్చుం గొడుకు గోడలి వెదకుచువచ్చి యెదురు పడినవారలం జూచి పరితోమమందె అవృద్ధులకు (యొకి? యతివయుంబతికి సేవసేయుచు వలసిన ఫలాదులను అశలి తీర్చి అానళనంబుగొని (వ |! కాకలనం గృ తార్థమై మకునాండు అకథ యాద్యంత మ_త్తమామలకు 1! (పాకటస్థికి 'చెలుసల మునులలరి ఫుట్టినయింటికి బాలతిసే చొచ్చి ! సట్టియింటికి శుభంబయ్యి నీవలన నీవు సావిత్రివే నిజమని పొగడి శా వేళ సాళ్వ పూర్వామాత్యవడులు పరళెంచి దేవర! పగవారలెల్న | పొరించొరి తమలోనం బోరాడి దివికి. జోయిరి సీరాజ్యమునకు రమ్మనుచు | నాయన్న నొక మదవా_న్హి నె్కించి: ,

వహీశ్రాతాజికత్రయ టు చరతురంగబలమణి క్రి నత్యదంతుతును ! నతియు సావి(త్రియు నం (ప్రీతీతాతః పట్టంబా గట్టి భార్యతో శాన 1 పట్రియు నకలనంషడలం కెన్నొంటె సొసి(త్రి తండ్రియు కతవు(త్రవంతుం 1 డై ఇెలసెను వింటినా! యివ్విభంః.. 'శావున నెప్పుడు కమలాయతావీ, ! సామ్మితినలె నీవు సౌశీల్య మాని చతిభ_క్రి సలువ్రము భాగ్యమంల్‌ గలుగు. | నిరరజోధలః విననేల నీకనొన - అఫవుష్పమంజరకి యంటోన నలె | ఖూపమాతియ.6 జిల్క.6 జొగడుచు నరో గ౭ితు సీసొని(త్రికథ వీన్నలలూన 1 సిరులు దీర్ధాయిత్ర (శ్రీవారికటిణ. (వాసినవాళికి వనజాయతాశ్‌, ! పాసిపోవును మృత్యుభయము అటంచు పరమేశ్వరు. బెల్పః చార్వతీ దేవి కవథణతో నవ్వలికథః దెల్పుండనియొ నరస పక్కివకాచరితంబునందు. 1! గరినుతో ెండవకథ పూర్తి కెంటే నని కౌనకాషినున్తామునీం[దులక్‌ ? వినివించె సూతుండు నిపులజా(క్చొథి, “కరా గేకంకణ 0“అన్న కథ (శీవిశ్వపతి సమంచితలీల గారి / శావలిశథ యిట్టులని 'తెల్పందొడలో నాజీలుదొర మజునాంతు లౌదలచి ! నాండు గావున దినాంతమున దూఠిం గని

• నొండు శేయను శాక నన్నేంచసా” | నాడువారలలోన నది చాలంాకు “శయనా నైనళిని ఇవు కాళ సీండనంగుం డటలచు నృవుయ వీడ్కొలుప దూళిక వచ్చి తన్‌ దొరచేసి విలువ | నాతిరాం గనుగొని నగి కీరమనితి ముం కేతికంకణలబు దృశింపజూచి. యుం జెల్లునో కోవమూనం దంత యనా జనజీతో నని చిల్కచందంబువెందు |! తనపలి జాందిన జాసిచరిత ” ,వింతమై యుండు నవ్విధ వెంజింగింతు శాంత యూళొను మాదొకాలంబునంటక బంగాళభాషిలో. బరగుశ్చింగాలో రంగమున్‌' వురను (శ్రీరమణి కావురమాూ అపురంబేలు మహానీనుం డను ధ | రాపాలి భుజసరాశ్రమకళాాలి యలనికి జంద్రిక యనువేరి వుణ్యు | సతికి. గర నుతుండు చండ్రనీనుండం' జనకుండు కీ_ర్లిరేజనకుం డావు(త | కుని బహువిధ కళాకుళలు జీంించి శి

[హః పక్కివకాచరితము

చై శవంబుననె (ప్రక_స్త శస్తాంత్ర్రు ! కాశల్య కల్యుని గావించి పెంచె నతనికిం బఠిపూర్త యావనలత్షీ | యతిశయించిన వివావాంబు సేయుటకు తలంచి నముహాసేనధరణీశ్వురుండు నలుదిక్కులందుం గన్యల విచారింహం దగుచారిం బనిచె నంత నుధాముండనెడి. జగతీశుసుత సుదర్శన రూపశేఖ ఇెలువొందు జిల యాశీతిపాలు నడుగ పిలివించి యాలాగె "పెండ్లి సేతునని పలి నమ్మాట భూపాలునితోడం దెలివీరా "పెద్దలు తేట తెల్లముగ

నా సుఢామునిసుత్‌ యందచందములు కానుతుం డాలించి శాగంబు మించి తమళం[డి మూగధథరణీశుమియ సమరంబునకుం జన్న సమయంబునందు శిల్పిచేం బైండి (వాజిని 1) సేయయబనిచె | నల్పేతరసీతి నవ్వీతి నెక్కి. సకేూమవతీపురి కేగద ననుచు | వ్యోమంబునకు సూ(త ముద్ధరి నెగయఃం , బట్టినం వప్పి యప్పట్టణసరణి6 ( బట్టక యది 'దైత్యభామ కిమై తే ఫున్నాగకాంతారమున శేంగ యొక్క. పొన్న పై వడి(వాలెం (బొడ్డు (గుంకునెడ ఆవనంబున లోహికాశీయన్‌ శాక నీవరంసమ్ము వసించిన దగుట కృతశ్శాదిపై నుండి కృతిమతురగ గతుండైన రాచూలిం గాంచి విశాళి "పాచ్చి పదాతేండ్ల యెలనాగయగుచు పచ్చవిల్తుని చాలంబవాసింపం జూలు 'ఇెలువంబుతోం దళ్కు. చెక్కుటద్దముల దులకెంచు మిహికమ్మడోయితోం జావి యుప్పతిల్లెకు జాదులూని కాణించు. గొప్పపెన్నెతికప్పు నొప్పుతో సొగసు నపంమోము. మొక్కుతో నారెంపవు మోవి చిగురాకుతో గబ్బి ప్రిష్ననప్తుగ్లుబ్ను చన్నుల నొట్కింత జాజుపయ్యంట | చిన్నెతో హొన్నుతోం జెలిమి రువ్యేపా వన్నెతో-నిడునాలు వాలుగు లనలో | చెన్నాందు కందోయిజిగితోడ వచ్చి శేధీసరముచెంఠం (గీడింవుచున్న | క్రీలుగుజ్జము పొన్నం గీలొన్నకతన_ , లివియగూడక వచ్చి దిగువకు నచ్చి సువిలాసవతి జానిజూాచి మోషాంచి ఇెంగటి శేతెంచు మీరిపాలసుతుని | నంగజాకృతిం జూచి యది యుట్టులయె నెక్కటడినుండి నీ విందునచ్చితివి |! చక్కనిసామి ! యీ సంచెప్రొద్దునను నొంటిగా నిచ్చోట నున్నలాశేమి | వెంట నెన్వరు లేశ విపిన దేశమునం జరియింపనేల! నాసౌభథాంతరమున కరు దెమ్ము సీసేవ యాచరించెదను థరధీర ! శేను గంధర్వశన్యకను- నారిణాతీ యనుపేర ననరినడాన_ _

షక్మివకాచరి[త్రము కే శీదు వివాహంబు లీలామనోజుం |! డా! దొరబిడ్డ నిన్నరయుచుండంగదను నా నోముఫలమున నాకన్నుగవకు | గానువించితివీవు కాంత లీడీకె నీనామ మెయ్యది సికులంబేమి యానతీవలె నన నతండిట్టు లనియె శృంగారరంగవురీ భ_ర్తనుతుండ | శృంగారవతి ! చంద్రసేనుండ న్వాండ కృషరిమహయమువై నెక్కి. యాగాడ ధాతి వింతలు జూడందలంచి వచ్చితిని సీ చిన్ని(ప్రాయంబు నీ చక్కందనము | చూచినప్పుడె మనోజుంకు ఛెందమ్మి దోదుమి నిదే (గ్రమ్మి దొమ్మిగాం (గ్రుమ్మె సదయ నామాంద నిలుపవే యనుచు నామాయదారి యొయ్యారంబు మాటే మోము మోమున జేర్చి ముద్దులాడుచును 'ీశా! నా పడకింటికి రాక | సామిగా యిని గుబ్బ చన్నొనలొరయ ం ,శాగలి వదలక కనకసౌధమున ఇొగొందు విరవాది పానుపునందు ం నారాళోమోోణడేన్చి్యయధరంబు నొక్కి. యీర! వుకిటివిడె మేను దక్కితిని "కొని చేలా బంధళేదముల ? మేళొట్సి. కవి...బెక్కుుమింటి గాటముగం, 'జెనిలోనం బావురా జిలిఏలిరొదలు కవకివల్‌ గొణింగి బంగకుసామి! యాథ నీధాటి శే దాళనేర్తునే వొడ్డ తూధవు మన్న గుథయుద్ధమందనుచు రతిళ క్రిం బొగడుచు శాగాచ్ధి ముంచె నళకని గరంగించి యా గట్టివాయిం కజివునంబడినట్టి కానళళన్న 1! యరిదివస్తువు గన్నయటుల శీంబవలు శామరూవీణిమొన గట్టిప్రాయంపు కామసీచరి యది తనతోడం గూడి "బక్క చాయకయుండి భమ్యభోజ్యాదు "లెక్ష్కుడు తమి దెచ్చియిడుచు భోగింప జనొకకొళెరాణడి తల్లి దం్రులను డానున్నయూరును దనపేరు నుజిభె , హేమావరీవురాధీశుని వుత్రి |! మై మించు నక్కన్య నటమున్నె మాుడె ధరణీశనుతుండు కుందనవుగుజ్తింబు మజ చె నిక్కరణి సమ_స్తంబు మజిచి - చానవి నుడి జవదాటక యుంజె నానందమున. బొక్కి. యాజుమూనములు ఆతం ఇగనకయుండ నపరంజి'తేజి | నతివ యొక్కెడడాంచి యతనిజవ్వనము వుంభావసంభోగములం జుంబనైక | గుంభనమ్ములం జూజంనగొనుచు లీడింజె నంతట నొక్కు దినాంతమ్మునందు 1 కాంత ర్వొప్పుటి-నిజాష్సారంబు పూని వంట సేయుచునున్నవాండ న్రైపడక గోటి పోరణగంట నేర్పడాంజూచి. పడ వాకినో-లేంటి బలుమొద్దువంటి | లేంద్గిపడు చన్ను ఆాగులా్యోంది -

జ జకిగ్రశగ చమకము

అయస్టయ్యు అది దరవ్యనుని భీరిం ఇెంది యయ్యెడం గృ(త్రిమువాశయను వల్గ్లడల 'వెరకి కానక ముడి వేలుప్రగొమ్మ 1 గతి మన్న (ఒమిసితిం గటకటా యగుచు మిక్కి.లివెతం 'జాన్పుటాండ మైవైచి 1 1సుక్కంచుతున్న శాసురుది ఆంగటికి నిక్కటందు కెజుగంటేనెలంత చండమున / నక్కసటనికాటి కుకు కెంచి తని చిన్నయోయికి వేని ఉనిపాలరసంకు | యిన్నెగలొంకుట ీటిశాక్రణడూ శాయుసినరూప్ర గైశొవనేవ్చ 1.శావిధం థెజీరి జెందమునం గుందెనన శాచకాపిణతాటఖ చరవథూలః లేమేనులై న వహింతు శాటఆలకు - కిముక శిటాలవేంయసక్‌ భోలసకున + కళను దెమ్మసని వాని నా్తమ్మూం అట్టి - తోకొనిపోయి చతుర్విధాన్నముణ కాళానీ యిన నొక్కకహి కు క్రింటేసి పలలాశళికాను విద్యంధింప చతండు,! చలసియొల్లములుగా వంరాచశేలి . కలువ్రడు సెళ్ళడదంపునో యనెడి 1 తలగనన నిక్క జు తగిలినట్లుంతెంలల్య శాహావ్ర '[సింబంపళరా విలకించి 1 యూహం ఈజరనెడి యుదుకాజు చోతె పీ ంచి అసన్నంబు వివదిగ్ధమగుట 1 శకణసేయ నొప్పనిచాని పిడి శల[కంద భుజగ ' ెంఠకయు బునొట్ట 1 శలంగికంటికి సక్రగానని చాటి

పరుకన పౌలలోల 'బాదకనంణు 1 పిరిచిన్మకియ దాని వికృతంప్రకూపు ౩౫ పరికించినదిజజదల్‌ భావంబు గలదో | వెజుచి యెొప్పుడుడీని నిచిడిలోడునని రజివేచి నుంది బంఠట జానిొజుకు! పుఘాముం. చనువాజం జవం పేనం నాడి ఇను జూసజచ్చిన జానలి కాజ | నవయుని మెడ వొచధపుయ్వ్‌మెటెషమ్షి చుట్టిన శాచిల్య్క-సాటాన దహీంచె! నై పంజరములో నాచిల్న్య్యత్తుకట్కనా కొడుకు ఇెదుర్కొని కూర్చిమిజులర | భడుగుల 1వాలినయతని శీవించి , యుక్తి శౌళటనెౌ ల్సి ఇంటిలో మనిచి | యత్తనయుయ వచ్చినట్టి సుకడిని శాదిల్బ. చుజనె నాకామోసి ల్ల 1 రాచబిద్దంయ సుజరంలు వేబెజలి శీరమైయాన్క... నింగీ గుద్దమించి. 1 చేరె నుభాముండన్‌ వీతిపాలుప్రకము “సూదూావరీవ్రరం బీరీలిం తేరి + యాచునోవారక మువు చించ్రమిాటు

నల్ల సుకర్శన ఈూశామురీడు 1 వల్లనదళవున్చ వలముఅటెలయు నహశారమహిళువా 'శాఖసై నెక్కి. నువానీయరత్ళల మధాకసం జొక్కి జసువచోవై చి(్రి భాసిల్లు నేక 1 చహాళామంబల్‌. 'సెళ్కునుంది శస్లాలువ

హివ్రకాచిక్రము. శకి అలన:కావంబుతో నం్యముల ఇపందోయలునిజార్భటుల కాయం చఅం చిలువ గప్పుశీల్లొవ్యూతో; గత్ముశ్రొవ్వికుల!నొప్పు తావులు భృంగంహాధంలు బిలువ చికిలి లేనత్ర్టతో. జగుతుకటెర్మావి | నికరంవుజిగి పిశీనికరంజుం బిలావ కళలూరువోూయముతో కండచక్కె.కలు[గిలుకు నున్‌ బలుకు కాచిలుకలం విలు తలిళాకుజోణి నుదర్శనావామ 1 జలజాతీ, యన్వనస్థలముం కవాపించి చెలుతార యెడుటం జూచితిర కు పొగడ యలరులు విలసిళ్లై నరిముప పొగడ జీలాఅతఖ (మోల నిదియేలం బాడ్‌ ॥ నేలా! లలనలక్లి యీావేశయాడ నవమాగా౯ గాచియున్నవి లికుచములు 1 తవిలి కశ్ళలలీలం జ” మో కుచముఆ ననిచియొప్పెడు వింిండములం కోనరము 1 బీనె కం శేళి యూతలుల ఇళలానరడన "సెనుపొంటె సనలం జాం పేయసాలంబు 1 కనునొంటిలే జానికడ రసాలంజు అ రసాలమజోత్చు.వ్రబి చూడరమ్మ / సార నుధారసాసారంజు గమ్య న పలొడు వొక చిల్క. (పొఢినుచిల్కు. 1 శింరింద.అలమునవెలటలు రాచిల్క వగడంచు ఇని జక్కుుపజచనౌ ముకు(/పొగడొంచె పలువర్ష్మ ముల దీని'లక్కు ఎంథండి వచ్చెనో యెజుంగ మిత్తోంట!కందుకొందమె చూటలాడి యచ్చోట ఇది చ్కో.కేచాలదే మేయునేల 4 పదక సొడువ్రుండు ష్టుడీ వేళ అని చెట్ట్యూకంపో వరిగి యాజాల 1 యనియె నచ్చిల్క.తో ననుకాగలీల చ్య్టై వెవ్వరిం శేరకిట్లున్న 1 నెట్టబ్బు ముఖము సీహితనూ_క్రి విన్న సీరూవుగనుగొన్న నెమ్మి జనించె 1 కాఠాబె యనయం గరంబు భామించె కల పరంకారాకర్లుంచినంకం 1 బులకిం చి మేను నిన్‌ జోలిన కాంళ గలదె యెచ్చటనై వం తాంతులు చూన | శలమి అేందికి గార వేనత్తు. జాడ! 'యెన్సు రర్థించిన సీమిక్యయోక 4 ఆకువర్టల వేయక యరమరలేళ శ0టికి గనుజెప్పనలిం బోచెటేని | చంటియుం డెద నండింయము తెల్ల దూ" చ్యిక్రంజుకా( నథల్‌ చెప్పంగనేడ్తు 1 గాత్రంబునని పొడి కఠ మింపొనర్తు పొలడు శహానవతుడంబున బరాకైన 1 పొలంతీ నిన్నె డందాపీ పోవళ దూ నీకమయంజొట్బ టే యన్న నుపచు 1 నామదర్శన పల్కె.. నాక_క్లనసహము నిన్నింత కొనియాడి నే వేయ కెల్ల + శన్నత పేయుటకా ౪ ఆకమ్ము చెల్ల! ననువమ్ము మది దప్ప శాకన్నులాన + నిను జ! వేరబోఈణాను

| వక్నిన కాఛచర్యితము అనిన నుం జేవాలినట్టి రాచిలుక గొని ముదకువులు కన్లోనల నొలుక "వేద సపెన్నిధిగన్న పెరిమ నుస్పాంగి |; యాదటం దనమేడ 87; లతాంగి మెలంతలతో నిట్లు మేడపై శేంగి చిలుక ముద్దాడుచు చేరి చె లేగి షకవులారిది మంచి పళ్వఫలాళి రసవంతమగు చిక్కె.రయు నిడి వాళి జిగివిగిగుబ్బలం జేర్చి లాలించి. వమగచిల్క యనియంచు మాటలాడించి పరిపోసకథలు ెల్స్ప బళీ యటంచు | తడుణీమణులం గూడి కాం (బవాసింతు ఆతివ పంజరము 'ెను న్న చేశాని ౧ సతతమ్ముజొమ్ముదించదు (వేమంబూని శుకరత్న మన్నాతిం జూచి సంటీతి 1 నిశయేమి తనరీతియేం జల్కనైతి దీనికోనమెగచా బేశంబు విడిచి ! చానవిచేంబడి ర్రైర్యంబు గడచి చిలుశన్వై యుండియు జేరితి దీని | నలమెడి మేలెన్నండబ్భునో కాని వీమిసేయంగల నీమీన ననుచు కామిని శృంగారకళలు గన్గానుచు నలిమోహమునబింబమనిమోవినొక్కు. నతివగుబ్బలు నఖావాతీంజెందంద్రొక్కు- తరుణి నెమ్మోమునం దన వము చేర్చు చిడబూతు కవకివల్‌ చెవిలో నొనర్భు నుగపోడుములు చిల్క. నూటికీరీతి | తగిలి సీయలో నద్భుతముసెంది నాతి ఒకనాండు చెలులెవ్వ రొద్దలేనితరి శుకము నుంజేత నుంచుకొని మెనివిణి! యిది యేమినీ శయ్యు లెటిలింపుమునుచు ముద్ర మొప్ప నడుగు మోమమాగ్ర్యా_ చు గళలగ్నమైన సూత సవుందీలత శాఖది నలనొన్నదిది కంళవనలయమై మించి యిది 'తెల్పుమిని మెల్ల నే తీసినంత ! మదనావతారుంతై. .మద్దావిమితొనికు నిలిచినయతని మాసితవిలానంబు ॥ బలు కరబుకంఠంబు బవిరిగడ్డంమిి నిడిశన్నుంగవజోక నిటలంబుేక వెడందనతము వీశ వెన్నెలగాక శేజు నవ్వులసౌరు శెమ్మోవితీరు | జారుమబ్బునుమిోజు కచములపొరు నిండుపాయముం జూచి నెరి దలయూచిం |! యండజవరయాన యప్పుడె లేచి కరములు ముకుళించి కరముపోశామి ॥! నెరయ నివ్వెర నిట్లనియె నేవిసామి యిన్నాళ్లు చిలుకవై యింపొంది నీవు (కొన్ననవిలుకాని కొమడు గన్నావు ఇవు డద్భుతంబయ్యె నిది తెల్పవలయు చపలాములకు మోహసగంపద వెలయు సీరూవు గనుగొన్న నిజమని వేడు నారాజముఖకను నలకుచు చాండు శృంగారరంగపురీభ ర్త నుతుండ 1- బంగాళ రాజ్యనంపత్‌ కళాన్వితుండ

పమ్మీవతాచరీత్రము కథ నరనవిద్యలం బరిశ్రమను గన్నాండ 1 సివల నొప్పెడు చంద్రసేనుం డన్వాండ వినుకలి నీరూపవిభవ మాలించి. కనకాళ్వ మెక్కి. ద్యోగతి కుద్గమించి యిందు వచ్చుచు సూ(త్రమే తప్పంబట్టి ! నందున నది లోహితా&ీ, యున్నట్టి వున్నాగవనములో జోరున (వాల నన్నిశాటి విరాళి యడర నవ్వేళ నను [భమయించి కొన్నాళ్లు భోగించి | యనిమిషాంగనరీలీ నది కాళి ముంచె చానీ వైక్స్ళత మొక్కతజి నేను గాంచి | దీనికూటమి యనీతి యటంచు నెంచి జోజి రానున్న నానన్న యెజింగి యారక్యసి యొకానొకప్పుడు మొజిలి చిలుకగావించి యుంచెను షంజరాన | వలసిన నెప్పటివగ యేనుబూనం శేయు-నూయావిమై వెడుగది చానిం ! ాయుట ీను రేంబన లెన్ని యెన్ని ఉతలంవులు దలయ నంతట చానిపట్టి బలముతో శా వానిపై (పేనదొట్టి మజచె శన్వివషచూర్తంబు బట్టి | యదభబెంచినాండ సీయం దిచ్చపుట్టి "ఉ సైడతీవ గనంజేసె దైవ మేశుర శీకి.సగల్లిడ్నుమ్తుమల్రీన' జనిబూని లత రాథ్రి పదిలంబునేయు మనినం (బమోదించి యమ్ముహోపాయః లాలితాకారంబు లలితాంగి మెచ్చి వాలుజూపవుల మక్కువ నివాళి యిచ్చి భునకుచలికుచముల్‌ కానుక'పెట్టి | తనమోవితేనెలం జాపంబు నెట్టి నామేను నీసొమ్ము నాజవ్వనమ్ము (పేమ నీకిదె సమర్పించితి నమ్ము పగలెల్ల జలుకనై (ప్రాజేశ కేలు ! మగచాండవై యేలు మదిని నామేలు వెజిలి- వచ్చితి విదియే (బహ్మభుటన కురులు గూడనినాండె గుడుకీర్హినటన శికానశ్రంనథుపముల. తెలంగ | నదలెంచ వలచితీ నవమోవానాంగ ! అని తీల ముంకేత నతివ కట్టికొని | వినయంబుతో వానివెంటం బెట్టుకొని తనయేచం జేరి కాంతల కన్మాఆంగి యనురాగమునం బొంగి యనయలి'పెనంగి యామిని సురత సౌఖ్యాన్థి నోలాడు |! మోము మోమునం జేర్చి ముచ్చటలాడు కెలకెలవార న్నల్హీంగె గీలించుం జెలువునిమెడ రాతసిని బస్తుతించు. - జిలుకయావిభుని ముంజేత నుంచిళొను;నలరి యాతీ స్రయభాగ్యము గణించుకొను పగ లిట్టులుండి యాభామ యామినులు మగనితో/డపు వమా సాయ కామినులు గాన ెవ్వ రెజుంగకయ యుండ వన్నె ! కాని కాంగిలియాని కలసి రాకన్నె వివారింపం జూలొదివెను గొన్నినాళ్ల । కవావా యి జేమియో యలిన వేనిళ్లం

జి పకన శాచర తము బారలెడి ననుచు గురివులుగూడి సఖులు ॥ జెలగంది రవ్వా ర్త వీకచాన్తముఖులు కొందజు "వెలువ నూళొనీ డానిజనకు.శడంవమూయి మజేమి యక్క_ట తజతు పగవాంయ జనీంయించె కాలచందాన |! కెగ్యవేయ కిత'కెట్లు తీ వెంచాన వుట్టి: వగయంచుం జూలంతి సౌధేమున $ కై యుద్ధతొనేయి యదడ్శ(క్రోన్లమున చిలుక ముందేనుంచి చెలగి ముచ్చటలు తెలుస నాశర్షించు 'అెలిగంటి నటల గని యోర్వళనియె నెక్కి జానవీవ్ర!తనునుధ్య భూల్దాల్చి తలశకున్నావ్చ - నిన్ను నొంపక తీరునే యషసకీర్సి । యన్న నక్క. న్నె అకాయంచితేకకా ల్ల ఘనతేం గకాశకంకణము వరించి |! యుణు గోపమూనేత వుచితో క్రి దించి పవరుతు లీ పదింటదిగ శోధించి ! కద! యయిల్లవలలకు నిక్కము నేర వెంంచి: వెనుకముండర మొకనిఫప్రంచు నుంగిం 1 దునిమిన కథయా. చుక్తుండంయి. కనంగ కునకంబః జంవీన నుభటుని కథయు!విన వె! మున్‌ సావాసోనృ త్తిచే వ్యథయుల౬ శాపంబు భుటియిల్లు. బలుమాట లేల / భూపాల లుకాచల్క. బోధించు జాలు వింతతొ కథలని వినుమః గూడ్బ్చండి కాంతితోడ నటలచుం జతుఠ యాదుండి వొంకకాడిన బనకు. గను ముంచేతి / కంకణంజరసియుం గనలు శనితో జనక యంచు శగంబుచదిని ఆాల్లోక మున కర్థమేనిం (ప్రబోధింతుగాళ .. అనవిని యళజ్యంతి యని యె నోయయ్య!నను డెల్పుకునుటు భుభంజటవయ్య! యకలంక వేదవేదాంకార్థనిధుల్కు సకలక బ్హజ్ఞాన చతుకులొ బుధులు _ సీజళమున లేరె! నెన్న. బిల్పించి। యాదృతి శ్లోశాళక్ట నుడుగ్నన్తష్ణిల్నద్మ్మి వారె కెౌల్పెనరు తళ్వాత గసంచియము | తీఆ విాశన్న స్యూరీక దృ ఖాన్తప్తము లిన్‌ (వయా _క్రీయు$ని గారవించి! లల రాయం జాస్థాన మాలని (_వావించి. తజేశనున (బోలం దనక జూనుచుల | ననుషమ వేదళాస్తా)గ్థుఖాసుకుల " నాయ నుర్నాంట మన్నన విల్వంబంచి పాటించి బాడురా భక్తి. బూజించి యాచిశాననమ్ముల నరిచి పోలామి. | నూచర్శొాతులార యిళ్లోకార్థ మేది యానరీవలయుం గళాశో యటన్న ! దీనిఫొవము నూకు జెలియకంయున్న = ెలరుభారంఆ మూందిగదా! యటంచు. । బలుకుచు వినయసంవన్నతే మించ భూనాథుగని శ్లోకము పఠింపదచ్చు | దీనిభొవము శర్స తెలియు సీ హెచ్చు ఇధిగన నొన్నినా శ్లెడలుచ్చి తేని ! నది నీకంటౌల్పెన మనిన భాజూని - -

పతి(నళాచరిర్రము క యడుగు(తోయగ 'శామి నాధీరతతికి గడువిచ్చె నలునెలల్‌ గర్భ మానికి నడరిన కారణం బరయందలంచి ! గడువులో. దప్పకాగతి యుగ్గడించి ఇెల్పిన మాకు న శేషధనంబు | లిన్పింతుం దప్పితిలేని మనంబు భునదోషదూవమ్యమా కావున నాజ్హ యొనరింతు డాన మొళొదవు నవజ్ఞ అని శాజు వారితోనని భీతిముంచె నెనలేని మృష్టాన్నమిడి యాదరించె నావిప్రవరులు శ్లో శార్థంబు గనిరి ।! భావంబు గనరాదు బహుకష్ట మనిరి గడువును దివనమొక్క-టి దప్పనిండె ఫవుడమిజేం జెదవిని పొక్కు.చునుండె ఆశేయి శివశర యను వ్నిపమాళి ధీరుండు తమవారి బెనజూచి జూలి ధరణీసుదులకపు నిందజికి నంఘాత । మరణంబు లొదవె నివు గ్ఫ్రహి'నేత చే వేలాగు మనళని యెదం దాల్మితటిగి యాలోన కౌచార్ధియై యేటిళరిగి యొక పొదినాణజముతుండ్రెడి వేళ వికటదంస్తాాభీలవికృ కాన్యలీల స్క్మృసండౌ (్రవ్మాదై త్యుండు శావి నుండి య(గ్రస్థరొజోరాదాళకభినవచండి 'యన మించుం దనభార్య కనియె నోశాంత వినలేదె యయూ్యూర వెలసినవింత పలుమంది వి(ఫ్రులంబట్టి హింసించం | గలండు “శీపటికి నాగవాము శట్టించ మ్మోరమణుతడు కలుగానుగల్‌ వేసి |! నారప్పుడే వారి నంజుళ్లుమేసి మసనచ్చు మనకన్న మనుజాశి భార్య యనియె నిచేమయ్య యనమానధై ర్య పౌరుల నేటికి భంజించ నెంపె | నీరాజు వారియం 'జీరప్పుగాంచె! శానతీయియ్య వే యన నప్పలాళి | దానితో ననియి శాంతరొ నన్నెనాసి గలానథానపొసొకొళళూవవ్యక వెలయు. చెలునంబుచే నది (శ్రీబేని గాలయు శృంగోరవుర మేలు వీతినాథనూతి ళ₹ ఫంగారనిథి చం(దసీనుం డన్‌ ఖ్యాతి గన్న శాళొమరుం డిక్క-న్యం గాంటీంచి హోొన్ను తేజీ నెక్కి యుడువీథి మించి చనుడెంచి తోవ శాశసిమాయం జిక్కి. వెనుకం గీశాకృతి వెలయ సాంపెక్కి- యూారాజసుతం 'జేరె నిది వానిీవ |! వేరొక్కతరిం దీసివేయ న్రుభాన మాని కాళ్ళతిం బూన మ౫పన వర్షించి | వానితో ీలెల్ల వలచి క్రీడించి తెల తెలవారినం దీగ యొప్పంటి | వఠె వాని వెడంజుట్టి వదలకయంటి చిలుక యావాని ముంజేత ధరించు | చెలులెంతుెప్పటి చిలుకకయటంచు వది లలు ఫుడుషుండా నతనితోం గలసి |! ముదమందలా గర్భము జనిందె బలినీ

8

క్‌ పతిబ్రలౌచరి(తము ఆకుది తంగడి యెతేలి మహారోషుమె త్తి!యిదిచేమియని చేవసహించె బల్‌కత్తి పదరకుమనుచుం. గోపను సివారించి ! చదరాలుగా సుదర్శన తం డి7గాతచి- చోచెల్ల! శరముననున్న కంకణము చూచియుం గోషగించు టి'జేమిగుణము ఈయర్థ మెవ్వరి నేసియు నడిగి నాయందు నేరమున్న వభింపు గడంగి యన సుధీజనుల నయ్యర్థంబు నుడువు!డని నాల్గుమాసంబజు లతండిచ్పె గడువు గడువునుదీతె శ్రోకముభాన మొెకుంగం | బడవయ్యె గాన కోసము "పెచ్చు పెడన నామనీషుల నొంతునని యున్నవాండు భూమిాశకుం జాయర్థము వినంగ లేలడు సళితింగంచెన నెలంత యూకొనుము. చేకొని చిలుకయా. చెలంవుని చినతిి ముంజేతి కంకణంబుగ ధరియించి. రంజిలం గనియు జేరము లూగ్గడించి కినియ నేటికి వృథా కీరంబువలన ! తనకుం జూలొదవె నత్యంబను లఅజ్‌ భావ మెన్వండు గణింపల లేండయగాన | నీవా ర్ర నోప్యమై యిట్లుంతె కూన? అని (బహ్మరాతునుం డాభావమెల్ల వినిపించ శివశర్శ వేడ్క సంధిల్ల ల్‌శార్థ 'సంలికగి మచ్చుచు. వేగంజోయి వ్యాకులషకః తనవారి నాలేయి యరకారజిల్లంగ౬ బల్కి. యూడక అెల్ల । వారిన నృపతి శావైఖరి యెల్ల = చెన్పిన విని చంద్రసేన శాచిలుక. యొప్పున నిన్ని నాళ్లుండి మాశలుక యమొదవించితని తీం7 యొయ్యనం దియ్య మదనునివలె నక్కునూరుం దకత్షయ్య ఉజాదవయోరూపకాలిమై కాను 1 2౧686 (మొక్కిన భనరరపేను -- నతని నక్కు.నం జేర్చి యాశాజు కూర్చి! నుకను ముచ్దిదకమ్మమట్రకనమ్‌.వేర్మి గల మి[తులెన్న నక్క-న్యకామణికి నల ఈజోసీననృ పాళ్ళ '్ర్యక్రటేసీనాలాలా.. షరిణరరుం బొనరించి (నావా జో _త్తముల[కరమర్థిం బూజించి కనకాదికనుంల *నియించి వీజ్కొ-ల్సి తనయ కల్లునకు పనితరూపవిలానపం చళల్లునకు _ భునఘావణాంబర(గామూదికములు |! కనకరథంబులు గజతురంగముఅం అరణంబుగా నిచ్పె నలనుదర్శనకు దరదంబుకువాదళాతతసుడర్శ నకు - నావిళ్ళవించెం జం(ాంకుండన్‌ నుతుండు | భావజరులిత సౌభాగ్యసంయుతుండు నరితోడ నునుతోడ సె న్యంబుతోడ 1 నతంజేగాం దనయూంరి కనుర కి తోడ అఆళోహి కౌవీయు నతనివాయంబు! నెలమి నిచ్చి యొనర్స్చె నెం తేళ్ళబియంబు శుకదాప్పుండగు ని జేశు స్యరాపశలన | నుకుమారతనకం జేసి సుభగ యాలలన

పడ్యవళాచరి[తము ఠి యరనిం జెంచ్లాడి మవోసౌఖ్యమందె 1 పతిభక్తి నెంతేనిం (ఖ్యాతి ఇెండె సత్రియన నదిసుమి ! సౌజన్వవసతి | యితివోసవింది కోర్కె లిచ్చు నోనుజతి! యని...దిల్మ- తెల్పిన నలరి యక్క-లికి జనపకినఖ నంవీ చనియె లోపలికి ఆని యాసతీచ్చిన నవుడప్పురారిం | గని యేమి యన్వలికభయ నె గారి నరసపత్మివకాచరితంబునంధు గరిమతో మూండవకథ వూర్మ మయ్యె ఇయాగాన్య౦” అనినవనిత కథ ఇఛ్రీవిశ్వపతి సమంచితమతి ౫ారి కావలికథ యిట్టులని తెల్పందొడంో శారా చ శెసామిముడై వెంటవచ్చి నరన నిల్చున్న యచ్చపలాతీ.. జూచి శావక్క కూర్చుండరాదటవక్క. | యిశ్రను.తూతియుతినప్పుట వమచు గురురత్న వీకులం గూద్చుండంబనిచి | సుకుచిరవాక్సాాఢి శుకరత్న మనియె. నోఫపువ్పమంజరి ! యొడునింగామింప | "ేపట్లను (బమాద మెంతవచ్చినను బరమపషతి[(వకతాభరణంబు లట్టి | "ఇజంగెంచు నొకకథం జెలిషెడ వినుము "తెలిగంటి ! పాంచాల దేళమ్మునందు కలిమిచే విలసిల్లు గాంవిల్యపురనణ ఆపురంబుసుచం[ద్రుండనుభూత అేం(దుంచాపూర్షగుణ సాం దుండ్లై యేలుచుంత “చత్రనికి విజయ సేనాఖ్యకుమూరుం 1! డదతిమోహీనాకారుం డ(దిథీరుండు వుణన్థబశరరోనొకాకాత్వు బుధాఛి | గణ్య దాతీణ్యశృంగారనై వుణ్య శాలిరై నాహు[పచంవపతాప | పేళియై గురునాజ్ఞ నెల్ల విద్యలును నయశాలియను మంతినందనుం ఉొద్టి!కయి మెలంగలోనేర్చి యాయుఢా భ్యాన పరతంత్రుండ్రై ధనుః పొండిత్యమహిమ । నకుందె కాంబోలుననంగ ననంగ వారుక్కప శార్యసై వ్యాజార్యగతుల హఠువొంది కొన్నేండు లరిగినవిదప పరివూర్ష యావన(భ్రాజిస్తుం డగుచు | నెజచందు సిరిజిందు నెమ్మో్ళైముతోడ చిగురు వా కెఆతోడం జెలువొందు నతని సొగసు గనుంగొనినుదతు లెన్ను దుడు సకఅవిడ్యావిచతుణత నీరీతి స్వకుమారకుయ నయశాలితోం గూడి చరియింవంగాం జూచి ఇనకుం డుస్పాంగి పరిణయం బింక నొనర్నంగగవలె నంచు

శక వత నతౌ-చరి(త్రము దన మంత్రియగు నీతిధనుతో విచార మొనరింప న ల్తెజిం గుడిగముల్‌ చెలువ విని మం(త్రిసురునితో విజయ సేనుం డను । ననఘ! పెండిలిసేయ నాలోచనంబు గావించెదరు రాజుగారు "పెండ్లెన పోవరా దెచటి కిప్పుజె యిరువురము వాలంజములపై నెక్కి. యరుగుద వెచటి. కయిన భూస్థలి వింతలరసి విమృుటను చనుదెంతమని సల్క_ సచివకువూడు. డనుకూలుండై. మంచిదని నవ సతించె నిరుఇెనీ వినకుండ నిటుల నేశాంత!'। పరత మం(త్రినుతుండు పార్థివసుతుండు మృగయావినోదార్థ మేంగద మనుచు. జగలీశుతోంటెల్పి శరచావఖడ్ల కలితుల్టై జవనకంఖాణంబు లెక్క. వలయుధనంబు లవ్వాారిగా. గొనుచః బోరున నొకనాండు ఫురినిగ్ల్షమించి. దూరంపుటడవుల దూరి యాడాడ మృగముల 'నెగుచుచు మృగములనెంటం దగిలి రానియ్యక దవ్వులనిలికే వాయముల: బరవీ మహారణ్యవీథి రయమునం జని త'ంగిణుల్‌ గడచి . ానుముల్‌ దాంటి పక్కణములు దూరి జీమూతముల[గాలు జీమూతపటలిో- (శ్రమయించిబహునగరములు త్తరించి ।! యమిత బేశములుఘోషాదులుగనుచుం బని రెండునూండునూననులకు నెడుర | ౫ని రుదక్పృథమున గాంధారనాము "జీళంబు ధనధాన్యదీ(ప నన్య్యవ జేశంబు గాంచి తద్దేశవై భవము ' తవములోనం బొగడుచుం దనుగత(శ్రాంకి నమధిక నవిధ శాసారకల్దార కమలమకంద సంగరమందవకాడు % తములు వాపంగ సమ్మదమున నచ్చోట నవురొందు పానీయశాలం (వావీంచి |! జవనాశ్యములుడిగ్లి ఉపమనయాన్యణనిక యన్నపాసీయంబు లమరికసేయ నన్నెలవున నావ్హు లి ఫొంతసేవ్రకోను వసియించి లేచి యన్వానెవ్వళేలు | వనుధయో యిది నన్యవై భదంబొంది మురువొందుచున్నది ముందర6 దగిన వురమున్నటె వసింపుటకు మూకు ననిన నాఠాజనుతునితో నాయనవ్వ పలిశే కారుణ్యనదన గాంఛార దేశ మిది రయొళ చోూజనముమేజ నున్నది రత్న మకుటుం జేలెడునట్టి మందారవురము. అందు మిరరిగిన నది వసియింప 1 నందము గృవాములినై నను గలవు " శుభముగెడి నీకు మీణీశతనయ యభినవమందనుండ ననుచు దీవింప నాయవ్వ ళొకళొంత యర్థమర్పించి ! యాయమ వీడ్కొ ని యశ్వంబులెక్క- ముందర! జన నర్యముండు పశ్చీమాళ్ధి యందుం (గుంకె తమంబు లొనె దిక్రటుల

పతి(వళాచరి[తము ష్‌! ఇఉాడనంధ్యాదణచ్భాయలు మించె ] కారక లంబరస్థలిని రాగణీంచె ఆెేయిం బురిజొచ్చి యగగగా లేక చా రొకళ కాళి కావాసమ్ముం 'జేం నన్నిధి. గొలంకులో సంధ్యాదినిష్ట. ! లన్నియు దీరిచి యంబకు (మొక్కి. జయ భ(దశాళి యీశ్వరి మహాజేవి జయ శాంభవి మృడాని జయ నీలవేణి మమ్ము రత్మింపవే మముగన్నతల్లి నమ్మి సీశ్రీచరణములు ఛేరిలిమి అని [పస్తుతియొనర్శి యధ్ధేని పాద వనజనన్నిధిని దివానులు పరచి యిఠువుడు శయినించి యీశ్వరీకథలు గుడుభ క్రి నొడువుచుం గొంత సేపటికి నలసి నిద్దురపోయి రానిశా వేళ అల రత్నమకుటుని యాత్మజయమొన కమల లేఖానామకన్యకామణిని మనుత మేన_త్తకొమారుని కొసం “శమకట్టియునికి యాకాంభవి యెతిలి కమలరేఖ నిజాంఘీకమలముల్‌ నమ్మి వరములు బిపొతమేపవాస్రముల్‌ వూజ అతినిష్టు నలువుచు నంబ |! సౌందర్భ చాతుర్యగాంభీర్య శౌర్యాదిగుణ న ₹మభంతకాకహర్తనివన్నాన నెమ్మి ననుచు . దను మదినునిచి నిత్యంబును వేంయు కొనుచునుండుట కృపాగుణమునం డలంచి యాపెండ్లి కొడుకు విద్యావయోన్ఫాద్య | రూపషహీనుండౌట రోసి వీండేని - కమల ేఖకుందగుకాంతుంజే!ే యనుచు నమలొంగిశాంభవియాముహూ_ర్తమున నామేనవాని సయ్యన నాత్మధామ సీమం,దివాసిపై ౬ జేర్చి యిచ్చోట నిదురంజెందిన చం_ద్రనృపతి కుమాడు మదనొవతారుం _బేనుమునం గొంపోయినా అప్పండ్లి కొడుకు పర్యంకమ్ముం జేర్చి 1 యొబ్ప్వైలాడికి వీజెయొప్పునంచల'లె ఆన్టంకలకిననొరాల్త.వము+గన్నమగుట నూతఃవురమ్ము ఖ్ఞలో నఖిలకాంధవుల హితులు పురోహితులెల్లను శీఘు గతి మంగళస్నాతం గావింపుం డనుచు దివరింప నిదురంజేందెకు సుచం(దాత్త శ! వు లేపి కాళకాంబా ప్రభావమున వింతచాండనుచు వివేకింప లేక |! యంత సంవగినూనియను దలయంటి జాజిశకాయటకలిం జల్లి పన్నీటి న! జలకములొర్చి జిలుగు (కొంజలువ వలువ లొనంగి సువాసనల్‌ చిందు కలపంబు లలంది చోొక్క_పుభూనణముల వాడవొందం గై నేసి యలదులుచుట్టి వారిలేతణలు కొంద జారతు లెత్తి యుడిగంబు లొకళొన్ని యొనరింపంబెండ్లి గొడుకువై భవమురళ్కొ_నంభెండ్లి చవిక చేరి మాణిక్యవీచిత్రపీఠంబు ! పై రహీ నున్నంత ఫాలిశానుణిని

ళ్‌ పతివ్రకాచరిత్రమా పరిపరి సొనమయాలేర్పడంగం లై సేసి కరరాజగమనలు కమలలోచనలు తోకొని తెచ్చి రత్తాయ్యలి వెంకుంణ లాకడ సీకఢ వారిదంతరములం శాలు మెకులపల కొమరున నెరసె సక్కల్కి రత్నఖాషూంశువు లెనసి గమ్మని వాసించు కలికికస్తూరి మె కమ్ము రకముస్ధన కల్యాణ వేది వసియించినంత వె వాహికకియలు | సొసంగం గులోచితన్ఫురణ భూసుడలు 'సీయించి లాదలవేత హసోముంబు + 'సేయించి శిఖ్యవదవీణము సేయించ సంతఃవురనం 'సేరినంత బున్వంపు+ బంతి సాగించి రప్పట్ల శాసుతుణకు నిదురనుబ్బగుట పెండ్లి మవోత్సథంయబు పొదలె నిజేవి ఆయద్భుతపున్వష్ట్మల్లాక్ష్మ్నై నిక్క వంబో యని నివ్వైరంజింది యొక్కట భుజియింస కూరగశయుంగడె నతండు భుజించినాండని కూర్శినకియ 1 లతనిం వోళొనిపోయి యవరంజిమేడ జాగైన సకీనల పర్టైమంచంబు సైం గుల్కు.ను ల్లెపూంబానుఫవు మోద బజాదిన జిలుగుదుప్పటి మెప్పులెనయం బరగు ఈలాడలు బటువుబిల్ల లును గల సెబ్ద శయినించగా నియవింంచి | చెలువం దోకొని తేరం ఇెలు లేంగిరంత తలయంటికొనుశుమి కానంబి'జేమి, కలపంచిబేని యిక్క.డం బెండ్లి చేంవిం యిచమిష్థ చునలిహాడ "బే కాళికాంబ పదనన్నిథి శయించి బడలియాండితిని ఆంశలి తజ నై నదని తలంచుచును | కాకొమరుండు ని(వావశుండణ్యు అఆంకలో: జెలిక త్తెలరిగి రాక న్ని ($, నంతయు బోధించి పౌచ్చువైఖరుల సీంగారయొనరించి చి_త్తజురథనుః |! సంగతి. గొనితెచ్చు చంద్లాన్ష వవ మయొకభంగిం బడకలయిల్లాయ్యసం జేర్చి యొశళొక్షర్లరిగి రొక్కొక నైప్మ్మవను. చెలులు హపోయినవెన్కం జిగురాకుజోణి | ఉలుగుపాన్సున ని[దంజెందెడు వాని "కెంలకపాయమువాని ముఖవిలానమునం గిలకిల ఫూశ్చ్ణేండు- శోరెదువాని తళుకుంజెక్కులవానిం. దవనీయరుచుల నఖనొందు వకఃకబాటంబువాని విజయ సేనునిగని నిన్సయంబంది. గజయాన యితండు జుగన్నోవానుండు శామేనపొవ యింత విలాసనంతుం | జీ మిక్కిలి కురూవియందురు వాని నతంజెయీతండని యనవచ్చు నెటుల | నితం జెన్వరో పరమేళ్వరి కదుణ నచు వరింపంగ వచ్చినాండని రలంచి ! యనురాగ మిగురొత్త నతని లేపకయె నరన వైచిన చిటిచాపప్వైనుండి పరివాదిని (గహించి ఇాగుమోజంగ

పతివకొచరి[ర్రనూ' న! గాయలు తనకుచకలశంటు లొరయ కాయిగా మిటి నోటను దంత్రులెనయ గరకంకణమ్ములు భులుఘల్లు మనంగ 1 పరిపరి జిలివిలిపొాటలు వొరయ రంపుగా వీణవాయింపంగా నిదుర మంపుమాని నృపాలమణికునూరకుండు కనువిచ్చి కవుల లేఖ మొగంబుభూచి కనకపొంచాలియో కమ్మవిల్కా-ని నవమోవానార్ర్రృ మో నాతిరూపమున[5వగొందు శృంగార ఇచాతుర్యళయొ వనజాతీ వల్లకీవాద్యసంగతిని అని గణింవుచునున్న యోభావ మెటింగి శయ్యయు గానంబజు చఛాడుహోనంబు మయొ్యొప్పనలందిన మంచిగంధంబు పీణయు వేలువు ఏీశీంప-దగిన | యేణలోచన గల్లు టిదిభాగ్యు మనుచు సగము శ్లోకంబు పొనంగంబాడినను జగతీకసుతవిన సగము ల్లోకమున నాన్ఫపాలకుమూరుండను ముత్పిపాన | లానినవారి కోయలిసీల వేణి యివియెల్ల నెళిత్రణ.. వైల్ల సాంవులును భవి దండుల(ప్రస్థమూలముల్‌ సుమ్ము నా విని యాశట సలగినాండనుచు + భాకంజువ, .నెటిర్టర్సి పద్మాయ కాత అతివేగమున లేచి యాశట బడలి వతియున్నవాండని పసిండిషల్లెినున నరనభత్యములు భోజ్యములు చోమ్యములు పరిపరి కూరలు పచ్చళ్ల తెగలు పానీయములు దెచ్చి భ_క్రి నవ్విజయ సేనున కవియెల్లం జెలున వడ్డింయు బరితుష్టిగ భిజించి పాణిపద్ద కములు ॥ పరిమళోదకయుల. (బమయాళితములు గొవించికొని శయ్య (గక్కునంజేరె.! నావేళ నతి గిన్నియలు పభ్లైరముఖు గడీగి పానువ్యుకిందం (గన్నన నునిచి యొడయుని పొదంబు లొత్తుచుం గవుర బారా ాంగాణు వేళ మార్శాట | లాడక నృపసూనుం డలసి ని(ద్రించె నిని లేపగం దగ దీవేళ ననుచు పతిచంత శయనించి జాల ని(ద్రించె కెల్ల వారకనున్న దేవి శ్మీఘమున 1 నళ్ల మేనల్లుని నతివపొనుపున పడదైచి పాంచాలపతిసుతు తభదు. గుడిలోన నిడుకొని కొమ్ముచి త్తంబు తెలియుటక్షై మాయదీవింప నుండె నలపియే జేవిమహూత్త్వంబు దెలియ నంతకుమున్నె పడ్శాసన లేచి యంఠఃపురంయున కళశగి వర్తించె నరుణోదయము వేళ నమ్మంత్రిసుతుండు 1 వరనాథసుతు శోభనవిలానకళలు తీలకించి యిదియేమి తెలుపు నీమేని 1 కలపంబువాననల్‌ కడలం [గ మొడిని రత్న హారంబు లీమైనుపటము-! లీరమ్యుమాల్యాదు. లేడని నీకు

శో పతివకాచరి(త్రము. నెక్కడిశేగితి వెజటింగింపు మనిన 1! నక్కువమూారుండు వానికనియె నవ్వుచును ఏ నిన్ను నెడంబాసి యూీయి నొంటి గా నెందుంజన నింబెకద! మేనులొరయ శయనించియుండి యే స్వప్నంబుగంటి నయ శాలి విను నముదంతయును 'దెల్పెదను ఆని శేయి తనవివాహ[శ్రనుం బెల్ల | వినవినవింతగా వినిపించి వెలంది చదివిన శ్లోకంబుసగమును డాను | చదివిన క్లోశంబునగమును జెప్పి అందున నన్ను మథాతురుం డనుచు నిందువించానన యిుచ్చలో సెటిల్‌ పసిండిపన్లేరమున బహుపదార్థముఖు | వెసం దెచ్చి పెట్టిన వేడ్క. భుజించి చేశులువార్చి దెచ్చెర హంనతూత్తి | కాతల్పమున (శాంతిగదురం గూర్కి-ట్లివ్న్మి ఆలోనం జెలి యిచ్చినట్టి వీడిముము. మేలికర్పూరంపు మించు డావులును ఫుకిం ట నున్న దిప్పుడును గన్గొనుము | పకళ్కలోనుండి యాఖాల నన్‌ గూర్చి 'యేమనిపలిశెనో యెజుంో నిద్రాత । మోమయాత్ముండనౌాట మూఢభావమున నిన్నియు నిజమని యించాంకనుంటి నన్నియు దబ్బరలయ్యె నీవేళ | మంత్రివ్యుత యిబేమిమాయయో దైన తంత్రమో యటువంటితరుణి నావంటి భాగ్యహీనున శేలగ్యబాపించు నవని మృగ్య మూచెలిరూప మింశం జూడగలనె! అని విమోహాంధుండై యాడు రాకొనురు. గని మర్యతియనియె నోకల్యాణశీల! యిది కల్లయనలోరా దిదినిక్కువంబె | యిది నివర్శనమణగు నిమ్శహాబేవి కరుణించి పెండిలిగావించె నేమొ | మరుగకు మిచ్వోట మవలంగాం దగదు అవలం బోవుదమనసి లేచి పైన మై వాండు త్వరసేయ వాయముపై_ నెక యామంధత్రిసుతుం గూడియవ్వలంజనియె భూమిళశతనయుండు ఫు *ఐ' “ ట్రన్రైము _ అరిగి శేదాలేశు వాతనతశ్లేశు కరుణానివేశు నర్కళత[పకాశు ఛజియించి యచ్చోటం బడిపూటలుండి గజచర్శవసను గోకస్టేళుం గాంచి "ెద్దలౌ ద్వజుల కళీష్టధనంయబు । తద్దయు ళ _కితోం దను రొసంగుచును నెలకొని రవ్వీటినృపతి మన్నింప నెలవూట లిచట మానినికథ వినుము మఖునాంటి లేయి కోమలి మేనవషావ పరిణయావసరవై భవ మొకింతయును జెటులకుంటినొ యిదియేమియో యనుదు నెరపరికము లేక యింతి సౌధమునం జలువపానుపుమోంద శయనించియున్న చెలులు తో_జేర బొచ్చినదై లతాంగి నిజశయ్య శయనించి నిదురించువాని । గజచర ్రనంగళాంగళముల వాని

షరఠి(వళాచరి[తము క వనరంబు నగవాని జలుగోని కడుపు ! పగమించువాని నేర్పడక యొరడొంటి నొరసి యట్టయాపొట్ట యొకమైనవాని | కణకు జుంజురు వెం్యడుకల తలవాని కనుగొని యాశ్చర్యకలితమె చెలులం గనకాంగి చూచి యెకటడివాండె వీయ నలినలోచనలార నాపాన్పుమింద 1! నళుకు లేక శయించి యలకుంభకర్డ "పెనుఫపున గురకలు హ్టైచున్నాండు 1 రనువెజబంగండు పాడితక్కి. యావెడంప నరుని చెంగటి శేల నన్నుదో డ్రెచ్చి ! తిరి తెల్పుండనిన భీతియా నద్భుతంబు నగవును 'బెననొన ననబోణు లని తగునటవమ్ము! యాతని నిట్లుపలుక " నిన్న రే నీదు పాణి్య[గ్రహగాంబు పన్ని ముత్యప్రందల( కా ల్యోసి నిన్ను వలపించినాతం డీవగశాండె కాండె ! యలిగ పల్కెదవేమె వారిణాయతాశవీ యిీాతండెన్వండని యెంచక పదరి మాతోడనన్నట్లు మూతోడ ! నీవు నెజుంగ కాదెదుసుమి! యేరితోనైన పరివాసింపుధు రషప్రథ యుప్పతిల్లు నసూరశి పతింజేరి యుండుముటన్న । వారి గోవించి యవ్వారిజబాకాన్నీ వెలుపలి కరుదెంచి విరిబోణులార | తెలినిదప్పిన మిీకుంబెలుప నానశమె చిన్ననో చిజుతనో ! శివీంప నెజుల | కున్నా నె పతిగానియొడుని నేనేల నంయెడు పొండన్న నకల్కి. పల్కు. లింటిలోపలి తల్లి మొజిం "కీ వచ్చి నుదతి! మిోమేన_త్తసుతుని సువేగు | మొదటనె మిారం[కీ ముదమొప్ప సిటకుం బిలిపించి (వ్రజమెచ్చ. అెండ్లి చేసినది 1! తెలియ నె యివుడు బుద్ధిచలించి నీవ్ర యితండెవ్వ "ేనెవ్వ రే యని చెలుల నతకరించితివట యది నాయనుగునే యిమ్మ్శాట మిీకం[ది యించుకవినిన నెను సుది6 గోపించు నిన్నని నలుక నెక్కడి దుర్చోధ లీవు చేసెదవు । తక్కరిపల్క_ కె తకుణి నావలుకు - ఇతండ నాపలిమైన నెజబుంగనో రాత్రి కతలును నడచిన (శ్రమము లన్ని యాను నడిగిమూడుం డితం డందులో నొకటి | నొడివిన నవుడు నన్ను తిరస్కరించి నిందింవ్రండనినం దంయడ్రియు నంతలోన । నందువచ్చి యి'జేనియని యవ్విధంబం విని తీనవ్యుతి వివేకసీరత్న మనృతంబులాడ దీయన శాత్రిపనులు నెజులపనో యెకుంగడో యిదియడుగుదము పర తెండనుచు నెల్లబంధుల హీతంల వియ్యంపువారల వి(ప్రపుంగవుల 1 నెయ్యంబుతోంహాడి నిజంభాస్థలికి నా నువేగునిం బిల్వనండించి మణిను | యాసనస్థుని. కేసి యలమూాచు వలి

ధి

ణ్‌ పతివతౌచరితము- నిన్నటిలీయి "పెండ్లి మహోత్సవంబు | గన్న వాండవుగదా | కనుగొన్న వెల్ల వివరింపు మప్పటి నివిధభూపమణవయ' | లవిరళగంధమాల్యాంబరావళులు నీయందుగాన మన్నియు చాంచినావొ!ఓయన్న 'తెలువు ముహూ_ర్ధకాలమున నడచిన 'వేడ్నలన్న నతండు కాళి | గపడిలోన లేయెల్ల 6 గూర్కుచునున్న కత న నేమియు నెజుంగండుగానంబెండ్లి కత యొక్క_టియు నెటుంగనటంచుంబలిళ కమల ీఖాకన్యకను "బెండ్రియైన | విమలాతు సాం దెన్వండో “వేంయవవేళ నువిద సౌధంబుననుండి యితంజె ! భవనాంగణమునకుం బర కంచె ననుచు వియ్యపువారెల్ల వికటో క్తలాడ [౧ నయ్యెుడ నక్క-న్య యయ్య కిట్లనియె మేడపై వల్లకిమోటుచు జీను | పొడినపాటకుం (బ్రత్వ్యు_త్తరంబు లిచ్చినాం డాశలియటింగి యన్నంబు | "తెచ్చిన భుజియించి తృ _న్రీగన్నాండు చక్క.నివారిలో. జక్క-నివాండు చుక్కలదొర నాసించుమొగంబు వాణు అరాజతనయుం డెందరిగెనో శాక యీశాసుతుం జఇెతుంగం డిందొక్కఒటియును అనుమూట లాలించి యాగభం గొంద జనఘు లీళాల నువోవుణ్యశీల శల్గలాడదు కాళిశ్యాపసాదమున | వల్లంభుం జెన్సండువచ్చి పెండ్లాడి పోయెనో యని శేయిపురుముని నేయు పాయంబునను (గహింపనగునో యనుచు గొంద జాడంగ నట్టికొలువులో వియ్య । మంద వచ్చినవార లలుక వెట్టుళొని పోవగా గాంభఛారభూపాలంం జేల | నీవేళం నోవించి యేగెద రిటులం బదిపూటలు నహించి పదరక నిలువుః డిదిలెన్స కోధింత మింతలో ననుచు వారి నిల్పినతరువాత మర్నాడు. కూరిమినుతం గనుంగొని తంగడి పలికె నచ్చిన మేనఖావను (దోసివుచ్చి యిచ్చోటం గనబడ శేగినవాని వల్లంభండని (పేమువహియించియున్న చెల్ల లో యతండిందుం బేరెడి చెటుల నాలాయమును కేతివానిని విడిచి ! శాలివానిం 'చెనంగుకత యయ్యై ననిన నాకన్యకామణి యనియె నోయయ్య 1 నాకడ కిఫుడు కొందజ ద్విజన్ములను రప్పీంసవ లెనన్న రాజు వేవేల |! రప్పింహం గన్నె వాగలకెల్ల (మొక్కి. యాకడం జిట్ల 'శయ్యాగాని మనెడు ! శ్లోకంబుసగము భానురలీల వాసి వెయ్యాడు చీటు లావివప్రల కొనంి | యయ్యలాళశా ! దీని శవలియర్థంబు చదివిన వుతుమని జూతియు నీతి |! నదనంబు బెలిసి యాజనుని మాయింటం

పత్స్మివతాచరి[త్రము 67 "బరిణయంలై వైండిపల్లెరం బీవు వహారియించి తిదిధర్దుమగునె యటంచు నిడుబంది పెట్టే యూరెల్ల నెజుంగ జడువువుట్టించి యిచ్చటికిం దో _డ్తెండు 'తెచ్చినవా!ి॥ి భేనుసవా[న మిచ్చెద నిమ్మంబు లిచ్చెద "వేయి యని (గ్రాసముల కిచ్చీ యనిచిన వాడు చని బహు జేశరాజనభాంతరముల నలుగురు కూడియున్న (పేశములను జలిపందిళుల స్మతశాలలయందు సగముక్లోకం బదిచదివి యామాంది సగము నచ్చునె మిరు చదువుడా యనుచు వడిగి యెవ్వరికిరాదని వారలనంగ ఫుడమియెల్ల 6 జరించి భూసుడు "లెల్ల మగుడగా వారిలో మహిసురు లిరువ్రు రగణిత వేదళాస్తా)ర్థకోవిదులు గోకర్ణమున కేల్‌ కొన్నినాళ్లుండి యాకడ నొక్కనాం డంగడివీథి నయ కాలిశాజనందనుండునాండొరుల శయముల్వ్ట4హియిం చిచతురవాక్య ములు పలుకుచు నగుచు నంభమముతోం జనంగ దిలకించి యాళీర్వదించి యాద్విజులు వెంబడిం జని చదివిరి శ్లోకమున గ | గంబుచదువలో నాకర్షించి రాజ తనయుండు మం తినందను చెయింజఆచి. పెనచి 'బెట్టుగ నవ్వీ "పెక్కునాళ్ల కును వింటి మిళ్లోకంబు వీరిచే వాలు గంటి నాండటు లొకకలలోన వీశా లోపల బాడిన శ్లోకంబుగాదె 1 యాపంకజూవీ. యేమమయ్యెనో యనుచు . వగవ శ్లోకము కొదువసగంబు చదువం దగునని భూసురో త్తములు (పాక్థింహ బులకలు మైంర్వ భూపాలనుతుండు నలలితన్నీతి దాను చదివిననగము చదివిన ఘంటం బొసంగి యానగగము వదలక చీటిలో (వాయు డటంచు (నాయించూొని ధఠావరనుతుం బట్టి యాయవనీనురు తౌనోయి శాజ ! మాయింట భుజియించి మాపల్లెరంబు న్యాయంబుడించి మిన్నక (మచ్చిలించి కొనివచ్చి యిటః జెలంగుచు నున్నవారె ఘసతచే నున్నారు కటకట మీరు తగునె! యీసీచకృత్యంబు లటన్న | జగతీశతనయుః డానతి పళ్లెరంబు కడిగి పానువు[క్రిందగాం 'బెశ్సైనవుడె 1 నిడుబందె వెళ్టైద లేము దొంగలచె మిరు భూసురవరుల్‌ మిము దూజరాదు మా రేమియాడిన మోకుం జెల్లుబడి నావిని విపనందనులు నవ్వుచును భావింప బంగాడపల్లింబె శాదు ఎడవుపెట్టిన సొమ్ము లెల్ల నెర్తుకొని పరువె _త్తివచ్చుట (పభులతణంజె అనిన నెవ్వరు పెట్టు మని రెద్వుసామ్ము లని రాజసుతుం డమాత్యకమారుం డనంగ

టి పఠీవళాచరీ[త్రము వని తలయారు లన్విధము రాజునకు ! వినిపింప వారల వెసం బిలిపించి విజయ'సేనుని గారవించి మరెంత సనిజముపల్కిన నిది నిక్కువం బనరు వీరితో గాంధారవిభు (ప్రోలుం జేర 1 తీరిచికొనుండు సం 'జేవామ్ము లెల్ల మూనంటివారికి మిథ్యాపవాద 1 మాూనహిల్లుట తగదని యతం డనుప ద్విజులవెంబడిని మంత్రికునూరుం గూడి | విజయసేనుండు మామవీటికి. జనియె నరనిరాళ ద్విజన్ను లఫవు డెతిగంప! మతి రంజిలుచా రత్నమకుటభావిభుయతు హిరులతో వారల కెదురుగాంలోయి!కుతుకంబుమిఆందోడ్కొ-ని తెచ్చినిండు ఖొలువులో నవరత్నగురుపీకి నుంచి కొలందిమాజిన(పేమం గుశళలంబు అజిత కమల లేఖాకన్యకను నాంటొకీయి ! సుముహూ_ర్హమున నీవు మోణీశతసయ సరిణయంవై. కనంబడక వంచించి మజునాండైె పోవుట మర్యాద యగునె అందున మోకు వియ్యంపువారికిని ! నందళ్లువుత్తై మిజాడ యొుజింగి తోశొనిలేర మళత్చు(త్రిక నగము న్లో కంబు (వానీ నల్చోట్లకుం బనిచె నాకారణన్మున నగవడినారు ॥ నోకర్గ వురి మిరు కొదువలు రీ మీ దేశమెక్క_డ మిరం(డ్రి యెన్వ 1 రీబేశమునకు మాకేల వచ్చితిరి మికులం'బెయ్యది మోనామమేది ।! యీకుమోరకుం జెన్వం డీదిగాశ మీరు యాశా(తి యెటుల మాశయంతఃపవురంబు 1 చేరితిరి వివాహాసిద్ధిం 'జన్నాంది వెలునడిపోవు కేవిధ మిదియెల్ల 1 తెలుపగావలయు సందియములు దీఆి ననిన గాంధారధరాధినాయకునిం గనిపల్కె. కాంపిల్యకట కేశసుతుండు జననాథ! నూది పాంచాల జేశంబు ఘనుండు నుచం[దుండన్‌ శాంపిల్య విభండు వినుండు మజ్జనకుండు విజయసేనాఖ్య ! దనరుదు నితండు (పధానినందనుండు నాజనకుండు పరిణయము 'గాపింప |! యోజనవేసిన నూవహా నెటింగి సలి వరించిన గాళ్లనంకెల యిఫుడె శీతియిల్ల. జూచినచ్ప్చెదగాక యనుచు నీమం(తితోం గూడి యేరీళోం 'దెలున ! శీము వేటాడంచోయెద మని రాజు వారితో నని వేగవత్తురంగముల | నారోహాణముచేసీ యఖలీశముల తిరిగి యా?గాంధార బేశంబు వేరి ! యడగుదెంచికిమి నంధ్యానమయమనున, శాళికశాం బాగ్భహోాంగణమున శచట | 'మేలై ననరసి నమ్మైయి నంధ్యవార్చ నిదురథెందికి మంత నృప! నిశావేశ | నదియేమొ కాళినూవోళ్ళ ష్టంబు నల /

వత్శవశాచరి[ర్రము 6కి సీయంతివురిలోన నీవుత్రిం బెండ్లి । మై యందుభుజియించి వార్షించి నటుల కలగంటికనుగొంటిగ, ంధమౌల్యములు పలుభూపణములుమైంఛాయ కుండుటలం "'కెలతెలవారిన బేవినన్నిధిని నెలకొని యితని కిన్నియు నెటింగింప నిది బేవిమాయ నీక్రీయంబ పెండ్లి | చెదరని కరుణతోంకేసె. గాబోలు నయిన నిందుండరా దరుగుబెము గ్హైనుచు నయ కాలి పలుక మైం0ధవముల నెక్కి. యావలం బోయితి మవనీశ యనిన ।! భూవరుం డాత (|! నద్భుతము వహించి "జీవి మహానూయ 'ెలియరాదనల | నావేళ నిట్లనె నాకాశచాణి జననాథ నీకన్య సౌజన్యధన్య యనుపమసౌందర్య యగుట వీమీంచి యలసుండు మతిహీను. డతిచంచలాతు జ్జ డల నువేగుండు తగండనియంబ తలంచి తనుగూర్చి పెక్కు(వతంబులు చేసి | తనకు గాంభీర్య సౌందర్య చాతుర్య కమనీయుండగు భ_ర్తగావలె నన్న 1! కమలీఖాకన్య కాంచలీడేర నిజపాదనన్నిధి నిదురింపుచున్న ఏజయసేనకుమూరు వెగం గొని తెచ్చి యిప్పెండ్లికొడు కున్నయెడ నుంచి యతనిం దప్పక గొనిపోయితనగుడి నుంచె మజులం గన్యాశేళిమందిరశయ్య _ నిరవొందు నిమ్మేటి నెప్పటిచోట నిడి సుమేసని గొనియేంగి యప్పడుచు 1 పడకింటిలోం దగుపాన్సున నునిజి 'జీవ సీకన్య పత్మివతాభావ మివగ శోధింప నింత గానీంచె పొాంచాలసునుండె సీచాలకు భ ర్త! యించుశేనియు నంశయించకు మధిప శమల'రేఖకుం బునఃకల్యాణ ముత్స వమునం గావించి శేవలవై భవమున వారి యా8ికి. బంవీ వలసెనేనియును 1 వీరశీతుండన చెలయు నీయనుజు కూరివింనుత నువేగునికిచ్చి పెండ్లి ।! యారూఢమతి వెలయనొనర్పు మనిన నాకాశవాణి వాక్యము లాలకించి | భూకాంతమణి నుదంబుధి నోలలాడి (శ్రమ్మజం గమలేఖను పెండ్రి-జేసె | నెమ్మి 'జాంచాలణా నేతవుతునకు నల నువేగున కనుజాల్మజ నిచ్చి ।! చెలువొప్పం 'బెండిలిసేయించి పనిబె నయశాలిక (బధానినందన సుముఖ | (వీయపూర్వశంబునం 'జెండ్షి గావించె బహుచతురంగముల్‌ బవాపదార్థములు। జహావిధాంబరములుబ హుభూ వణ ములం నరణంబుగానిచ్చి యమ్మాామ పనుప | తడుణితో ముం తితో. వనహరీ కటి

ఫి పల్మీవకాచరి[తము వారి కౌంగిండ్లు దీవనలును బడసి | యారూఢయాన రాజ్యపదస్థుం డగుచు విజయసేనుండు కీ_ర్తినిభవంబు లొంటె | గజయాన కమలశేఖయు బేవికరుణ నెనమం।డ్రుప్కుకుల “ెలమితో. గాంచి ! తని భూపిం బత్మీవతారత్న మగుచు సీపతివతకథ యిష్టార్భ మియ్య ! నోవు రవిజ్యోతి యొప్పున నమిత పాపరమి[సముల్‌ 'బావు సజ్జనులు = చాఫులే యన నిచ్చు బహుళనంపదలం అని ఫల్మశుతి 'దెల్ప నమ్మించుబోణి విని పుణ్యకథ నేడు వినగఖై ననుచు చిలుకకు నభినుతిచేసి లోపలికి ! సెలమితో. జనియె రా జేంద్రదూతికయు కతలకారిని చిలుకను బొగడుచును | త&ీతినేత కక్క.థం జప్పెనటంచు. శంభుం డందభవాచాబ్భ్బంభనూణ గంభీరగుంభనల్‌ గడలుకొనంగం 'జెలివినం 'వార్వతీ దేవి సంతోవ కలితమై యవ్వలికథం టెల్పుడనియె - సారపతి[వతాచరితంబునందు । నాజన కథయిది యతిశయంబయ్యె చతియనునముతి గాంచిన సతికథ శ్రీవిశ్వపతి దయాంచితసూ_క్రి గౌరి ! కావలికథ యిట్టు లానతియిచ్చె మజునాండు దూతినెంబడివచ్చు వైశ్య తరుణి గన్లొని చిల్ల తతనూ_క్రి- బలికె కలికి మనోవచఃకాయకర్శముల _ వెలువుని వంచససేయక క్రీర్తి * వలను జెందిన పతివతకథ యొకటి |! గలదు తెల్పిద విను గౌళ చేశమున మనూలినియను ఫపురమణి యొప్పు నంశు మాలినిభ రవార్యప్రభాచ్భటల నాలింగననము 'సేయునట్టి దప్పోలు ! పాలించు. గువలయాభరణుం డన్‌ రాజు అతనికి గర్నూరహోసిని యనెడి | సతగభై (శీవారి శుభకటాతుమున చీన్నప్పు డాకన్నె చెలువలంగూడి | చిన్నిలవన్నెల సింగార మెనల నాటలాడ్యుచునున్న నయ్య వీథీంచి | బోటిం జెంతకుంచిల్చి బుజ్జగించుచును మన వురోహితుని కుమూాడునియొద్ద | ననబోణి చదువుకొన్న ఫలంబుగలదు ఇయ్య్యాటల విశే మేమి 'లెమ్మనుచు 1! సయ్యన గోవిందళర్థుం బిల్పించి సభ్యు లెంచగం డనూజాతకు నతు 1 రాభ్యాన ముత్పనమమరం కేయించే నాశాజోన్యక కనుగులౌ నృషకు | మూరికలను పదంపడి జతచేసి

పర్మివశాచరి[తను ణా "చదివించె గోవిందళర్శ నానాంట | చదివె నక్క-న్యయు జదువులు గొన్ని వపాటలాధర శావ్యపాటవంబూనె | నాటకాలంకార నై పుణ్య మెనెసె (క్రియా కౌముదీపాండిత్యమున న తి(క్రమించె నుధీసుధీ చమత్కృతులు చి_కాశువిస్తరస్థితుల మూధుర్య పాతత్రంబుగా రచింపలనేర్చెం గవిత రీతి గుణంబులు [కియ పాకవృత్తి చాతుర్యశయ్యారనంబులు గులుక భావనిభావానుభావసంచారి ! భావసాత్తి రక భావపద్ధతు "లెనయ గద్యపచ్యాదులు గల్చ్బనసేయు విద్యాధికులు 'బాల్యవృ త్తి వహీంచు భారతీయేమొ యీభబాలిక యనుచు సాలరెకుం గీర్తింప జంత్రగాాతముల నంగీతవిడ్యావిచమణ యయ్యె సంగ తానేకలార్య పౌఢి మెజసె చదువున సామున సంగీతమునను గొదువ లేళొప్పు నక్కువలయేక్షణకు నామోదహేతున్హై యావనం బొదవ శాముదీవై భవ(క్రమ మొందె నగవు ఓప్పెం (బబోధచం(ద్రోదయస్ఫూ క్రి ! నప్పొలంతి ముఖాబ్బ మలివేణి వేణి వెలసెం గృవ్మవిలాసవ్నిభమంబూని తళుకొ కె నభినయదర్సణ శ్రీల మానినిచెక్కులు మత్స్యపురాణ మానితద్యుతి గాంచె మగువ "నేత్రములు అతివ నున్‌ బలుకు కర్షామృతరీతి నతిశయించె లతాంగి యధరోష్ట కాంతి నిరసింపసాశ] మణిన్ఫురణంబు హరిణావీ, రదము లప్టాంగయోగాప్లి చెఆసీ మించెను కురుల్‌ మేఘసం'జీశ పరిణతి శ్రీరామపద మంబెచెవులు ననబోణి చనుగోయి నగ మంజరులను ననువొంబె నమరసింహనిచూఢి కాను రమణీయ శృంగారరస కళాగరిమ కొమరయ్యె నూగారు గురుకటి జగతి గతి మించె పెందొడల్‌ కడు మిటారించె 1 తత సువర్గోద్దండదండకన్ఫురణ శాగేంచెం గూర్మవురాణ తేజంబు గోణిజీసె కృశోదరి (పపదములు తరిమి జారావళిం దలిఠకాకుబోశి చరణనఖాంశువుల్‌ సకలవిద్యలను తగినది గావున. దదవయవనములు | పొగడొంటె నత్క-శాస్ఫురితంబ్ను లగుచు - సీలీల రమణీయహేలావిలాన | శాలిత గన్న యాజవశాలిమిన్న రొకనాండు గురుసుతు నొద్దికివచ్చి 1 (ప్రకటవిశ్వ్యాన మేర్చడ(మొక్కి.. నుదుట బటువు ముత్యాలపాపట సటియింప ! కటి మేఖలాఘంటికాధ్వను లెసంగ నలను జిక్కి.న జక్క_వల "పెక్కువలర | జిలుగుహోన్‌ రవికలో సీబ్చెంపుగచ్చి

య! వలతివళాచరిశర్రను తగటుచెరగు పయ్యెద యొకింతజాజ 1 బిగిగుబ్బచన్నులు పీక్కటటిలంగ నురుళారహారంబు లుబ్లూతలూలయ। మెకుయ చెక్కుల కమ్ము క్‌ మించులుదొలంక చెంగట నిలుచున్న శృంగారవతి గ 1 నుంగొని యాద్విజన్ముండు త_త్తరమున శావే మిటారి దర్చకుని కటారి (కేవ గూర్చుండు మి[కియం గొంకనేల ననిచెంత నివసింప ననుమతి యొసం/ం గనకాంగి యతేనిచెంగటనె కూర్చున్న మగువ నేనొక్క- నమన్యు నిచ్చెదను సొగసుగా రచియింపు శ్లోకంబటంచు పరిపూర్ణ యావన(భాజితమైన తరుణి శృంగారంబు దర్శనీయమను నర్థంబుగల సమన్య మయొకండొనంగ6 "బార్థివసుత సిద్దపడి తలవాంచి , గురునాజ్ఞ (దోవక గూఢార్థకలనం దరుణి శ్లోకం బాశుధార రచించె అందున ముదనుంది యవ్విప్రుం డనియె నిందుబింబాన్యతో -జీశతంబుగను కురులు కూడసినాండె కోమలి నీవు పరిచర్యసేయుచు భ_క్రి మావలన నకలవిద్యలునేర్చి చతుఠతంగంటి. వింశం జదువుొనంగ నిటరావు మాకు సారమైన దథతీ,ణణ యింయక్యక యారక ! వితపుచ్చి సోవుట విహితమే యనిన కరములం'మొగిచి యక్క_న్యక పలికి | ధరణీసురో త్తమ దఖీణయీక యే 8 శ్తవోదునే యేమిగావలయు | కోరిననిచ్చెదం గోరళొండనిన నతండు మోూనులర సిట్లనె నీవు పసిండి (ప్రతిమచందంబున బాగొందంజూచి మరుందైన వలంచు నస్మాదృశు లెంత గుడుండ వురోహీతుకొడుక నాితుండ నిన్నె కోరినవాండ నీమింద మరులు గొన్న చిత్తము (తోయగాడదు తనకు నేకతంబునం గౌంగిలించి యొక్క-పరి | చేకొని నన్నేలు చిగురాకువోణి యిదిదక్క.. దత్సీ,ణ యే 'నేమియొల్ల సదయత నాఠోర్కి. సమకూర్చు మనుచు మోవాదై నస్యంబులు ముడీవడ నడుగు కూపహాకు నతనిగన్లాని కస్య పలిశ _ గుదురాయ! మీ రెబుంగుదురు సర్వంబు | నెరవాదితన మెల్ల నేర్చియున్నాళు వీ నెంతదాన మీ శెదురుమూటాడ | కాసికార్యము మిరు కాంథీంచినాడు ఇందునం గన్యాత్వ మెడయు దోషమమగు।నిందయుం (భావించు నియతి తొలంగు అయ్యకు లేదు కన్యాదానఫలము | వెయ్యేల యివుడు నన్‌ చేండినమాట గైలొని మిపొందు గావింపంజూల | ధీకంజభవ యొండుబెలిపెద వినుండు నను నొకరాజనందనునకు. "బెండ్లి యొనరింప మాయయ్య యూహించీనాయ

షమ్మివరాచరి రము. 78 నల రెండునెలల పెండ్లి ప్రయోజనమగు వలదునందియ మే వివాహమై విదప మి కోర్కి-దీర్చెద మిథ్యగాదనిన ! నాకలకంలితో నళం డిట్టులనియెం బొలివోని యావనంబున మించు నిన్ను వలచి "ీనడిగిన వాంఛ పవోనడిచి ధవు నొక్క-నివరించి తరువాత నన్ను నవునకె పొందెదనని మందలింప వుతుషుని గలసినప్పుడె క న్నెజికము |! దొర” సారమడంగె. దొళల్‌జవ్వనమున నదిగాక పరకీయవైతి వికైన ముదిత్‌ యప్పుడునిన్ను ముట్టనేరాదు కేటియంటిన వువ్వుతెజుల్హాన నిన్ను ! పాటించి కూడిన ఫలమేమి చెవుము నను గూడినంత గన్యాచానఫలము జనకుండు గనండని చర్చించినావు చానప్యాత్రుం దైన ధరణీనుకునకు మేనొసంగుట దోమమే ముద్దులాడి శన్నెయా కుంతి భాస్మ్కరు. జేరలేదె ! కన్నెటికము దానం గడతేరె నోటు నామాట యశ వేళొనక.యెంచితేని నేమగునో జేవా వెబుంగరాదలివ యింతకన్నను దోస మేమున్న బేల సంతంబు సేసెదె బంగాడుబొమ్మ , ఒక పెండ్లి కోడుకు నిన్నారంగస మంచెన్న టికిపచ్చి యడుగు తండియుందల్లి యొప్పి యొన్నయ పెండ్లి సేయింతురు నీకు కన్నెపాయము కొల్లగా పతి కొసంగి ,యితడుల వంచించి యేరీతి వత్తు వతివ యొన్న౮టికి నన్నాదరింపుదువు జీల దూర(కియ లిది వట్టిజోలి (-జాలింవు మనిన నద్దలజాథీ. పలికి పదర నేమిటికయ్య! (కాహ్మాణ(్రవర 1 యిడె పెండ్లి సాగెడి నే పతితోడం +గలకయము న్నె సీకాంతు గణించి. సిలవురైకొనియ వచ్చెదం గల్ల కాదు నామాట నమ్ముడన్న భయంబు-జెంది ! యామహీసురుండను నలిన! మేల్ళేలు ఇప్పనిం జెప్పీతి వేని సీనాథు. డొప్పునె నిన్ను కోవో[(దేశమునను న్రా(యాచు దన్ను మన్టింహందలంచు. దగ దీవిచారంబు దలిరువిల్కాని బారిచే నిప్పుడే (పాణముల్‌ చనంగ నేరీతి నోడుతు నే నన్నినాళ్లు సీకును నాకు బోని యొసంగుం దుదను నీకావురముచెడు నిక్కమ్ము సుమ్ము గోర నౌపని శీల గొడ్డలి. గొనగ సీరహస్వపుం. బను 'లెవ్వరితోడం 'దెలుపకా జెటువలె దెలిపెదు పతికి బళిబళి న్ర్రీబుద్ధి ప్రశఠ్రయాంఠ మనిన గోవిందశర్మ కళక్కో.మలి పలి* నీవిజబారములు నిాేలం జేసెదరు అయ్య విళాకునునాకు వోని రాకుండ ! నొయ్యన పఠితో హిత్తో క్రి బోధించి శం

ట్య పతివతాచరి[(త్రము శయ్యుం జేర్చకమున్నె సరగ 'జీతెంతు. నెయ్యంబునిడక మన్నిరిచు నన్నతండు నలుకనీయు నటంచు నానతియ్యుకుండు | పలికినపలుకు దబ్బరగాక యుండ మిీపాలి కరుదెంతు మోిపాదమాన [శ్రీపతియాన గారీపతి యాన అనిన సేమోయని యనువూనపడు-చుం జనియె భూసురు. డాక ్రసదనంబు నకును అంతం గొన్నిదినమ్ము లరిగిన పిదప శాంతుండు నుగుణని శాంతుం డుత్తముండు ధవళాళశ్వుండనుయుగంధర ధ'రావిభుడ భువనమోతానక ళాద్భుతనూ _ర్రియనంగ6 గర్పూరహోసినీకన్యావిలాస _ మేర్పడ విని మోవా మిచ్చ నెచ్చంగను "బెద్దల నంపీంచి పెండ్లి కక్క_న్య నొద్దిక గావింప నుత్చాహమంది కువలయాభరణుని కూంతుం బెండ్లాడె ధవళాశ్వనృపతి చాంధవులు మేలనంగ వలరాజు రతిని ఏవాహమైనట్ల ! బలభేది పాలోమి. బరిణయంబై న లాగున విమ్లుండు లవ్మ్మీం జేపట్టు | శాగున వారల పరిణయంబమరె సీలీలం 'జెండ్లిమై వృపనూతి యతడు కళ కాగ్భృహపరిష్కృతరత్న ఖచిత పర్యంశమునం బువ్వుంచానువు మింద భార్యాగనూన క్ర భావుండైై యుండె నంతలోం గద్పారహోసిసీకాంత వింతవింతగ బహావిధభూపుణముల కనకాంబరాదుల గంధమాల్యముల తనచెలుల్‌ వ్రైసేయ తనుగతసార . సౌరభంబులు నల్‌ దెనల (గమ్ముకొనంగ వారించి తనచెంత వచ్చు నచ్చెలులం బనిచి కానాంటిగాం బరిసేజ్బ చెంత వినయంబుతో నిల్చి వీజెంబాగంగి చేలొని వ్యజనంబుచే కొంతవీన8ి, యూకడం దొడనుంచి యతనిపాదములు కరపల్ల వంబులం గడుభ_క్రినా జ్తి మెజటు(గారు చిటిచాపమిోందం గూవ్చండి యింఫుగా వీశావాయించిన మెచ్చి. కంపితంబార ! చొక్కంబయ్యె కావి స్వరములు మేల్‌ (శ్రుతిచాతురి మమ్ము! పరిపరి తానముల్‌ ఇాగని విభండ అలకుపానువు డిగ్గి యతిన (క్రిందటనె నిలనేల! రమ్మని నిజచాహుయుగళి నక్కు.న గదియింప నతివయు లేచి. (_మొకి[. కరంబులుమొగిచి యిట్లనియె (పాణేశ యొకవిన్నపంబు గావింపం బూనితి వెఆచికెల్పుదునొ నాలోన వెజవులేకయ విన్నవింతునో యనిన విరిబోణిరో నీకువెరవ నేమిటికీ నెజింగింపు మప్పని యేనొనరింతు వొరకొని యది యొంత దుర్ధటంటై న అని బుజ్జగించి రాజూర్మజుం డడుగ భఘనవేణి శంక లేక మృదూక్రి ననియె

పతి(వతాచరి(్రము క్ట నకలవిద్యోప జేశ మొనర్చినట్టి యకలంకుండు మదీయుండగు పురోహితుని తనయుండు నను గురుదనీ.ణ యొనసంగు మనిన గోరికబెల్పుమన నన్నెళోరి కోరిన మిోకిట్టి కుత్సిత్యక్రియలు ! కారాదనుచుం బెక్కుగతులం బెల్పితిని పతి యనుమతి లేక పరునిం (భావింప సతి కన ర్హంబు నాస్వామితోం టెలివి సీచెంత కరుదెంతు నిజమని యల్ల నాదార్యనుతుమోండ నాన వెట్టితిని వృాదయేళ నానత్య మిడదేర్చుకరుణ యొదపిన ననుమతి యొనంగు డాదృతిని వల్ల భ |! యటుపోయి వచ్చెదననిన నల్ల 'రాజకుమారు. డాశ్చర్యమంది పతితోడ నెటువంటి భామినియైన నితరుని భోగింపనేంగద ననుచు! 'జెలువునొ ఎయిదియేమొ దీనిభావంబు సెలవిచ్చి పొంచి యిచ్చెలి వెంటనేంగి ఇూూచెదగాక యా వోద్యంబటంచు 1 నాచెల్వకనియె మహాభాగ్యమాయె భాసుడుతోంబల్కి. జొంకగాం వగునె నీనత్య మి వేళ నిలుఫపుకొమ్మను ము ననుమతి యిచ్చిన నరమర లేని మననుతో నక్కొ.ంత మగని ఏీడుకొని జాళువా బంగారుకాలువు పైని మేలిముసుంగిడి మెజుపుతీలగ వలె తళుక్రుతళుక్కని తన మేను మెఆయ నల 'మేడడిగ్గి యుద్యాననూగ్లమున బయలుజేరి వురంబు బహిరంగణమున రయమునం జనంగ నా ఠకాజనందనుండ నెలంతచంద మెభుంగ నెమ్మదిందలంచి పఫొలంతివెంటనె మేలి బూర్నీసు ముసుంగు సపెట్టుక చిజుత యు 'బెద్దక త్రియును బట్టి షద(్రముల్‌ పదముల మెట్టి యంతంత కనంబడ కరుగుచునుంజె. సింతియుం బురికోట మిటువలె గడచి ఆ(గవోరము[(తోవ నరుగుచున్నెడ ను ద(గవనస్థలి నశ్వత్థ కాఖిం 'బాయక వసియించు (బహ్మరాతునుండు కో యనియాక్సుచుం గుంభిని కురికి యా(త్రోవంజను కాంత కడ్డమై నిలిచి । య్శతాసవృ త్తి సీయర్థరార్రమున జెందుంబోయొద వొంటి నిందుంజిక్కితిని యిందుబింబాన్య! నీకెటు పోవవచ్చు నాశలినొన్న నా కాహోరమైతి చేకొని నిన్ను భశథీ,పకమాన నని నోరుదెజచుక యట (మింగవచ్చు. దనుజునిం గనుగొని థె ర్యంబువిడక పౌాణియుగ రము మోడ్చి పద్మాతీ. పలిశె పాణితమాధుర్య భాపానిరూఢి రవితేజ యదాసగరంబు పాలించు. గువలయాభరణుని కూంయర నేను శొ త్తగాం జెండ్రాడి గురునకు (మొక్క... నిత్తజి నచటికి సంగద ననఘ]|

కః వర్మవరౌచరిత్రనజ అతనిచెంగటి కేల యతసనిం బూజించి యతని వీడ్కొ-ని వేగ నరుగుదెం చెదను నుజలివచ్చి మదీయమాంనర_క్తములం | బరితుక్టిసేతు నిబద్ధిగా నీకు నామాట మృషగాదు నమ్ముమటన్న ! కౌమినింగని వాయ కవకవ నగుచం జీటమాటలు పల్కె. దింతి నాచెంత |! బూటకంబులునేయం. బొనంగగదు నీకు విడిచిపెట్టిన నీవు విప్రునియిల్లు విడిచివత్తువె (మింగి వేయు నాకడకు నా విని యబ్బోటి నరభో క్త కనియెో। నావచనం బేల నము నవు 1 వీవ్ర (బవ్మారాతసుండవై పాపంబుశతన ఆకాహ్మణుండటె యిట్లు పభవించినావు కనుగొన్నయప్పుజే కానగాళాదె ! యనృతవాదుల- సూనృ కాతాపపరుల. చదువులు నేర్చి కాజకునూరి నగుచు నుదయించి నే ననతో క్త లాడుదకే భూమి తిర్యగ్టాతియిట్టిన బహుళ 1 కామభేనువురీతి ఖ్యాతి గైళొనటె! ఆకథ వినవెనీ వాగమజ్ఞాండవు నీకు సందియ మేల నేంబోయి యివుడె యాపి(ఫ్రుతో మాటలాడి నచ్చెదను పోవని మ్మిటులాక పోయితి'నేని పతిని వంచినసేయు భామిని గతిని ! నతతంబు బుధుల సనెంచనిచాని గతిని గురువుల నిందిచుం గులత్పితగతీని “వారు డేవి గొలువని యంగనగతిని వావి దవ్పినయట్టి వనజామీగతిని । దేవతా_దోనా మొందినవంట గతిని యొగ్గుసికైజటులని యెళ్చెట్టు గతీనీ నొగ్గి పాపమెసేయు యుజ్జారి గతిని గొణుంగుచుం దనుతిట్టుకొను చెట్టగతిని |! వృణముగాం బతిందిట్టు 'తెక్క.లిగతిని వింటిని ము గాదెవగా నిడు మొ'ప్పె గతిని!ళొం కొయి నుదిర్యతాగు గరాను గతిని పొందుదు సత్యమెప్పుడు దప్పవిడున నిందుండం నాబొంది యది సీకువిందం -, ఆని బహుళపరో కు లాయింతి పలుక విని దై త్యుడోయమ్ము వడిచితి నిన్ను ఇెచ్చెర రమ్మనిెళ్చి కౌగ్యనోవ 1 యిచ్చిన నచ్చెలి యిచ్చలో నలరి _ అడ్దెత్యు వీడ్కొని యవ్వలంబోయె 1 పెద్దోల్సులికిం దన్సిన లేడి పగిది - నాయద్భుతము ధవళాశ్వుండు నూచి!మాూయుళీయిది "పెచ్చుమానిసియనుచు నింతటంతటం జనియెడువేళ చాల |? కొంతదవ్వేగ వంఘుల నందియలును 'మొలనూలిగంటలుం. మొరయ మైతావి నలుగడ నెరయ నెన్నడ ముద్దుగురియ నారామ చనియెడు నారామసీమం జోరు. డొక్కడుతు జుంజురు సిసయందు ముడిచిన మందుల మూలిక వేళ్లు |! కడు నల్ల నగు మేను కన్నంవుగ త్తి

పతవకాచర్నితము ళా

దోపన టల్‌దట్టి తోలుచల్లడము వేవుల వాకట్టు వివిధాషధములు

బలు సొక్కు.పొడిబుజ్జ (భ మ'రాలకోవి ములుజోడు బలపంబు మోటుక _త్తియును గుడిశేలః దగు నుక్కు.గుదియయు నుదుట!నిడిన కాటుకబొ ట్టదృశ్యంవు జాతి గలిగి భయంకశాకారుండై (తోన నిలిచి ముందరవచ్చు నెలంత నీీంచి నరిలేని రర్నభాప.ణనులు పూని | యరిగెడి నొంటి నియ్యంగన యొడలి తడవు లన్నియుయుట్టి దోంచెన వెంట | నడ లెంచువారు గనంబడ రంచు నక్క-న్య శడ్డమై యలివేణి యొంటి. నెక్క-డి శేగెద వేగక నిలుము

సీమేని సొమ్ములన్నియు. నిచ్చితేని ! యేమిసీేయక పోవనిచ్చెద నిన్ను ఇమ్మట్టు మల్లాడి తేని నిన్‌ బట్టి సామ్ములుగొందు జీ సాడ్డుగా కివుడె గుట్టున దోపీమ్ము కొమ్మ ! న్యేముచ్చ నెట్టిదిట్టలనైన 'ీపడంగింతు

నని ముట్టుకొవవచ్చు నమ్ముచ్చుం జూచి కనకాంగి యెచటనసంగడమాభి!వీం వీనిరాయిడిం. బడీ వెతంజెంద శాదు : ఏీనికి సొమ్మ్మిక వీడు పోనీండు సొమొ్మ్మునంగెదనని నూన్ఫతో క్తులను నమ్మించి యేలౌద నాగురు కడకు నని యాత, ఇ“జింలించి యబల యాదొంగ కనియ నేశాజకన్యను (గొత్త పెండ్లి కూంతుర నోయన్న గురునకు _మొక్క- వితతి వచ్చితి నిదె పోయి మఆిల నతుదెంచి నాసామ్ములన్నియు నిత్తు హకియింపవల దిప్పు డాభరణనులు నావిని యాదొంగ నగుచు నిట్లనియె నీవు (శమ్మఆఅపచ్చు కెక్కడ నాకు సీసొమ్ము లిచ్చుట యెక్కడ నడుగు ! బౌసిన నక్కఅవాసె నటన్న

వా_ర్హ యెజుంగవే! వనజాతీ. నీవు |! ధూ ర్గవు నన్నిట్లుదొనంపలం బెట్టి తప్పించుళొనంజూ చెదవు జూదగ శె ఏిప్పలుభూయ లే నెజలుందు గొన్ని |లలితాంగి మినువిల్లకు నింత నేర్ప వలెనె యీగచ్చు లెవ్వరితళోడ ననుచుం చెడచాటుగొగ్సైడు తిక తేరకాని | పరుపోక్తు లాలించి పడంతీ యిట్లనియె అన్న స్‌తో కల్ల లాడీ “ీనవవలం 1 జన్న నేమిఫలం బనత్యంబు కంఘె

కలె పపము జూవగ శ్తె నటంచుం | బలికినాండవు నీన్వ భావంబు గనుక సీటిబుగ్గనుబోలు నెమ్మనికొఆుకు 1 నేటి కనత్యంబు లెన్నేని వదరం ॥ గను “నాన్ఫతాత్పాతకంపరి మనంగం 1 జను మహోళ్లోకార్థనంగి తీ గొంత యిీాశాళ ర్యాతియు నీభూమి బేవి ! యాకాశబాణియు నారినారాదులును

78 సతి(వ్ర'శాచరి( తము నకలభూతంబులు సొవీ,గా నిదిగొ యొకటి బెల్పెద నిను ముర్వీసు కేంద్రం గని వచ్చినవుడె నాకలసామ్ములెల్ల | నినుంజేర్తు వలదు సంచేవా మటంచుం బలికిన యక్క-ల్కి. భావసంశుద్ధి -బెలిసి తస్కరు. డను చెజవ నీవిన్ని జబరవసంబులు పల్కంబౌడియె (దోవ నరుగుము వేగ (శ్రావ్మాణవీథి కనుచుః (తోవ యావలయజూవీ దొంగ నేమింప నావెలందియు న్యగనోరంబు సొచ్చి _ వినుకలిచేత నన్వి'పగృవాంబు దనమది నెతింగి తద్ద్వ్వారంబు సేరి తలుఫుదట్టిన విప్రతనయుండు సిద | జెలిసి యెన్వరటన్నం దెలిగంటి యవుడు తన పేరుసెప్పి వెం_త్తనియెలుంగడర ననఘాల్మ తలువుదీయందగు ననిన వనుధామరుండు మేను వడవడ నణశ నసమాంగి యీవేళ నరు బేరం దనన అపక్రీకీక్సి కిదిమూల మర్ధరా(త్రమున |! చపలావీ. యీసాహసంబు సేయుదురె ఆని శల్పుకెజచి యయ్యతివ లోపలికి. జనుటెంచి _మొక్కి-న నత్రుత్రవతివి గమ్మని దీవించి కన్నుల నీకు (గమ న్‌ నవ్వి[పళిఖామణి పలికె నమ్మ! సీ నత్యనూాహళ్మ ఫ్ట్‌ంబు వలన నెమ్మదిం ఆావీంచె నిశ్చలత్వంబు సీవె నాఠల్లివి నీవె నాతోడు సీస నావుత్రివి నిక్క. మామాట - - మగువ నాతోనన్ననూట చెల్లించి పొగడొందితివి నత్యమున నతీత్వమున నీకు సాటిగలా రె నీపతింటాడి ీకొను మిష్టార్ధసిద్ధు లనంగ పంచనుబొంచి భూపాలుం డావివు నంచితవాశ, వ్టంబు లాలించి యలరి వెలంది యమ్మి(ఫ్రుని వీడ్కొని యిల్లు వెలువడు కదలిక వేగంచె తెలిసి యవలంబని డాగ, నంతలో వెడలి జవ్వని గుడనివాసంబున నుండి _ యొంటిగా నెటులొదో యిశం టల్లి వెంట నెన్వరులేక వివినమార్గమున నని వగచుచునుండె నవ్వి(ప్రనుతుండు. వనితయు వేవేగవచ్చి రస్కరుని గని పల్కె. నామేనంగల సొమ్ము లెల్ల . గొనుమన్న యిచ్చితి గొబ్బున నన్న నాదొంగబంటవుకా! సత్యమని [ప్ర మోదంబు నొంది యము స్ఞైదితకు (యొక్సి.. నీళ్ళ మాయక్క-వు నేనహోదరుండ బేవి సీసొమ్ములు తిరుగ నిచ్చితిని చను మిం నగరికి జాగుసేయకును. వననములోనని వెప్పి వాండటు చనియె వవ్వింత గని ధవళాశ్వుం డయాలె జవ్వని సత్యభాపామువా త్త స్రమున కరుణ యన్‌ పేరెజుంగని మోవకునకు కరుణ జనించె రక్క_సిచారి యెటులం

పఠిివకాచరిత్రము గ్గ గడచునో యీసాధ్వి కడపట ననుచు నడిదంబు మళజువక యరుదెంచుచుండె నావేళం గర్బూరవోసినీ జీవి ావిపై6 దగు (బ్రవ్మారాతసుం శం శ్రనెట్టి గాశ్రమిచ్చితి భుజియింప | రావయ్య! తుథయెంత రగులుచున్నదియొ తడవు చేసితినన్న ద్రైత్యుం డుస్పాంగి వుడమికి దిగివచ్చి ఫూబోణి: బొగడి చాగుళే' నూతల్లీ సాధ్వమళల్లి నీ గరుభ క్రియ నీ నత్యమహిమ సీపతిభ_క్రియు నేర్తునే పొగడ శీవుణ్యమునం వాపనిర్ను క్తుం జేసి నన్ను రథీంపవే ననుగన్నతల్లి యన్న నచ్చెలిపల్కె- నజ్ఞానవతిని నిను నిరఘునింజేయ నేనెట్లునేర్తు తనువు భుజింపగాం దలంచిన నీందుం జనుదెంచితి మథాగ్ని. దల్లార్చికొనుండు తనచేత నొండువిధంబు లెట్లగును అనవిని రామసుం డయ్యింతికసియె జనయిత్రి సీసత్యసంపదలోన నఆఅపాలొసంగిన నభుములు వాసి యరుగుదు దివ్వుండనై దివంబునకుం దరళాశీ, దశరథధరణీశు చేత సురథునిచే గయటుణీశు చేతం (గూరచానములు గైకొని యిట్టులై తి నోరామ విను "పెక్కుుయుగనముల నుండి శాషమనత్వంబు తీరక యున్నవాండ రథీంపందగునన్న రమణి యిట్లనియె నగ మియ్య-జాల నానత్యంబునందు నుగుణనిధాన యిసుద్దు శేమిటికి పరక పాలిచ్చెదం బట్టుండటంచు. తడుణి జలంబుతో జారవోయుటయు ననురభావము మానియమరు.డై యతండు వెనదివంబున కేగి వెలంది నెన్ను చును నచ్చోటు వాసి యయ్యలివేశి మరలి వచ్చెం శేళలీసొధవాగమ్మునకును అంతకుమున్నె దై. త్యత్వమ్ము వాన్ని య౫౦తి వానికి స్పుక్షమిచ్చిన తెఆిలు కని యిట్టిమహిమ 'లెక్కటడంగాన మనుచు దనుమధ్యంబొగడుచు ధవశాశ్వనృవఠి యామేడమిందికీ నరిగి తన్త కహి లీమియు నెజటుంగన క్రైనయని నిద చెరయగా గురుకలు పెట్టుచునుండె తరుణియు విభుండు చి_త్తంబున నేమి తలంచెనోయని యాల్మం దలంకుచు వచ్చి వెలువుని చరణ రొజీవయుగంబు మెల్లనం బుణికిన మేల్క-న్నయటుల వల్లభం జెన్వే వనిత వచ్చితివె ద్విజానికోరిక తీర్చితే యని యడుగ గజయాన -జీవర కరుణానశమున మహిమకుళో నన్నమాటం జెల్లించి బహుమతి వచ్చితిం (బాణేశ యనిన నాసతిగుణమున కానందమంది (శ్రీసతి కెనమైన చెలునవు నీవు

జ వకివళాచరి(త్రము నాభాగ్యవశమున నాభార్యవైతి వోభావమ యింక నిష్టోపభోగములు గై కొని సుఖయింతుగా కనిపలికి | పాఠారి పాలోమివాళి నేలళొను "తఇఆజంగన వివిధరతి[పసంగములం గరంగించి సకలసౌఖ్యములొంది యతండు తనపురి శేగి కాంఠామణితోడ జనులు మేలనం బాజ్యస్యామూాజ్య మేఠెం పరమపతి(వతాభావంబు వలన దరళావీ. కీమహూ_త్త్వంబు (పావించె కర్పూరబోసిసీకాంత చారిత్ర మేర్పడు వినువా౭ి క్రీస్సీ తార్థములు 'చేకుజునని చిల్క- చెప్పిన వైశ్య 1 శా శేందుముఖ యనురాగంబు జెంది యాతన్విం బొగడుచు నరిగ లోపలికి |! దూతిక యాళథ దొకఠతోడ. నత్నె వని శంభుండెతింగింప నవ్వలికథలు వినివింపుండని గారి 'వేడ్క.తో నడిగొ ననయపతివతాచరితంబు నండు | భునన్తూ$ నప్తమకథ సాంగ మయ్యె 'తెల్లవారకుండ శోపించిన సాధ్వి కథ శ్రీ విశ్వపకి నమంచితమతి గారి । శావలికథ యిట్టులని తెల్పందొడలొ. మనుకేశుం డనుపః (గమ్మఆ దూతివిలువం 1 జనుబెంచు వుష్పమంజరి విలోకించి శాచిల్క_ పక్కె. సారసగర్భ భావిం నీచారు పరివాదినీనినాదమున తఠుణి పతివతాధర్శధూర్వ్యవాత కరము దుమ్కర మెట్టికాంతల నైన నొదవు తద్గుణ మొశానొక పుణ్యనలికి నుదతి జన్నసహా(ననుకృతంజు వలన మగండ మన్నించినమన్నింపకున్న ! చుగువ పాత్మివత్యమహినుంబు విడదు ఇందుల కొకకథ యొటింగింతు వినుము చందనగంధి నిశ్చలబుద్ధి మసచు మ(ద్రదేశంబున మణిమతీపురము * భ(ట్రేభరథవాయభటయిు_కిః దనరు అపట్టణమున విజ్యానిధియను ము వోవుణ్యం డొకభూనసుర్మాగణి గలండు అతండు సదాచారు. డధ్యాత్త వే త్త యతనికి డుశే స ీధుండను వురుం డొళండు (ప్రాదుర్శవించె నచ్చాలుం బోమీంచి మొజేండ్ల కతకాభ్యానంు చేసి జనకుండు 6ండువత్సరనులలోన భువ కావ్యములు నాటకళంబులు నేర్సె గర్యాష్టకమున దక్కక యుపనయన ముర్భకున కొనర్చి యారకువాఈ

పతివ ఇెచరిత్రము తే జదినించె 'జుగ్య జపములు శాశ్ర్రుములు పదునాలుశేండ్లలోపల జెటింగించె స్వకులోచితము లై న నకలధర్భుములు నుకుమూథునకు నిట్లు సొలవక చెప్పి కులమూపగుణములు గురునివేకంబు గల సుళలీలానామ కన్యాలలామం దనకుమూరునకు నుద్వావాంబొనల్చి ననసాయకున కెన యని బుధులెంచ6 నొన్నాళ్లు లావుత్రకుండు సుకీలుండని యెన్నంగా దుళ్శీలవృత్తులం బోక నినుం డుదయాచలం 'బెళ్కకమున్న చని వుణ్యనది దేరి స్నానంబొనర్భి తగు నిష్టథోడ సంధ్యావిధుల్‌ దీర్చి న్వగృవాంబునకు వచ్చి సప్తార్చి గూర్చి యాపాననముం జేసి యటం బితృళ క్రీ యేపార (మొక్కి ఛారెలని దీవింప (శుతులుకా(స్రుము"ఎశిమ్యులకు. దెల్పుచును (వతిభానమ(గుండై పండికుల్‌ పెశ్చం జతురో క్షి విద్యా్యషంంగముల్‌ సేయు నతిథిపూజాపరుండగు తంగడి యలరం (గ్రమమొప్ప మూధ్యాహ్నికము "జీవఫూజ యమరం గావించి విద్యాద్థలః నాడి జనని వడ్డింపంగా జనకునిబంతి ! ననునంద భుజియించి యపకరాసహ్షావేశ __. , మొనసి మాన్య వేతమును గృహారానము మును బశునందోహమును బరికించి సాయంతన(కియల్‌ సలిపి నద్గోన్టీ.. శౌయక సద్దంథధపారీణుం డగుచు " (గమియించు "శీ లి శ్రెజంగున నలంయడు శ మదమౌొన్వితుండయి చరియించు నంత దురవాం[కియలకు బంధువు విశారాంబు పరిపూరితాంధువు పాపభాయిష్థు మోాహలకానాలను నుదాన్వితము దు రూవోస్పదము మన్శథోల్లానములకు పాళి మూదార(పభావరసాల |! సాలకుళార మా కావనిసురఖి నురతవాంఛాబుదస్తోమనభంబు ! గుడువి వే జ్ఞానకుధరదంభోళి | అసతీహృదంబుజానాన;-రోదయము | మనృణకామ (క్రోధ మాత్సర్యవసతి నిండుజన్వనము సంధిల్లె నానాంట నొండు సల్కి ఏ౨యలయం దుళ్సాహ మెడ లె పొద్రె్కెా చదియీవిం పొమ్మని యింటి యొద్దనె సంధ్యాదు లొనరింపసాగె ననువొందసేతు నాజ్యాహుతు అెల్లి 6 కనుఛు శాపాననంబతండు చాలించె తన కాస్థ లేమి నిత్యము జేవపూజ ! యొనరింప విడ్యార్థినొకని నేమించె _ తలికం[డ్రు లిదియేమి తామసంబనిన నలిగి వారల శదురాడంగాం దొడలా పరేశులకు వన్నపానీయదాన గరిను లేదని వారి గద్దించి తరిమెం రళాచందమున దుష్టహృదయుండైై నిజకు లోచిళ[కియ లెల్ల నుడిగి వెండియును కైక

89 పతివకాచర్మితము

గొళ్కో-క మిదియని కొంచులంహార్చి యక్క వారి కయ్యుర్థముల్‌ "'చెలువు ఈజంత చిత్తిని యీనాతి వాసి సీజాతియని వీథినెలతలం జూచు

బుతు వైనం దద్దోసుమెడయ జే యితర రతి సేయుండని యన్యరమణుల నడుగు శనుగొనమే 'న్వర్గకామో య జేత”' యనంగ వేశ్యాయు_కి నఘమేమి యనును దగటబె *నర్వంఖల్విదం_బహ్మ” యనం దగని కాంతయు గలదా యని పలుకు తన ఫురాకృతదుహ్కృృతమ: తన్ను జుట్టి వొని బెట్టు (ేశేప గుణహీనుండగుచు పరిబోసకులయొద్ద బలువలయొడద్ద విరిబంతు లమ్మెడి వెలందుల యొద్ద జూదంబు లాజెడిచోటులం జంద ! నాదు లము సచునున్న యంగళ్ల యజ వగలుేలును నెడంబాయక తిరుగు | తగు నటవిటబేటతతులను గూడి యేవేళ నింటికినేంగునో యెపుడు. గావించునో భు_క్రి గనబడ దతండు ఇంచుకసేపైన నింటిలో నిలన |! హీంచక దినదినం ఓటులం (ద్రిమ్మరుచు నవిశెవుధోవతుల్‌ జూళునానరులు ! చెనవ్చలధరించిన చికిలిభుంటీలు - శాకట్టుపని యుంగరములు ముత్యాల చౌకట్లు వన్‌ బట్టుశాలువు మొలను గనుషట్టు మలిబంగజ్‌ 'మొలకిట్టు గొనబుగుండ్లు మెజురగుకుచ్చుల పసౌాచ్చు నన్న నూర్యవుటంవునంచి బల్‌ వెండి | సున్నవుకాయయు సొగసుగాం బూని వీడికింటనిండి ళోభీలు కెల్లటాకు లెడనెడ మడిచి సొంపెనయ విడెంబు చేయుచు నొకనాండు చెలిశాండడ జంటం పాయక శీరి లోపలి శేగ నచట నవరొందు విటవిదూవకగాయకాదు లవురార నాముద్దులయ్య వచ్చెనని పొగడుచు వీథిలోంబొనంపనే యిచట జిగిబిగిగుబ్బల చిన్నీ(పాయంవు ననవోణి యొక తెయున్నది భరాతుగాక [చనుదెము ననుచు నొక్క-చాన యింటికిని తోళొనిపోయి-యింతులమేలిబంతి యకాకుందరదన నీశీ తగు ననుచు- చానింగీ"ర్తించి చెంతలనిల్ప నదియ నానోములు ఫలించె నాభాగ్యమలళ్‌ నావుణ్య మాజీరె నాచక్కనయ్య ! నా పడకింటిలో నవనీయకుసువు - శయ్యయుండల: జిటిచాపపై నిచట |! నయ్యలు నివసించుట ర్మ మే యనుచు నరసో క్రీ శుష్కోపదారముల్‌ గొన్ని తరచుగా నొడివి క్రైదండ రమొసంగి పానువుపై నుంచి పజ్ఞ్జ మేనొరయ 1! డానుండి కవురనెత్తావ్‌ బాగాలు మరులు హెచ్చంగనిచ్చి మడువు లొక్కొ కటి. పరమవినీతి నేర్పడం జట్టిచుట్టి

పతి[వతాచరి(త్రము న్‌ యిచ్చుచు బిగిగుబ్బ అెగనెత్త మెల్ల (గుచ్చి కాణిటం జేర్చికొని మోవి నౌక్కి- పచ్చవి ల్తునిశేళ. వైళొని వలపు ముచ్చటాడుచు మోము మోమున జేర్చి యొక్క ముద్దొనంగ ఠా యోరి (పాణేశ | నిక్కమ్ముగా "జీను నిను మొన లేను 'వెలకొమ్మ ననకు సీవే భర్రవనుచు పలికి కళల్‌ ఆచి పరవశుంజేసె 'జానిపై మరులెత్తి ధరణిసులేంద సూనుండు తనయింటిసా మ్మొకకొంత కోకలు రూకలు గొనిపోయి యిచ్చు నాకె నెచ్చెలులకు ననుణసదము గాలకుం దను చానిగూర్చిన అవి కాయ్యడకును దనివిదీఆ(గం గోరు.దవ్యంబు నిచ్చు తల్లి దండుల నొకింతయు. గాననీక న్నిల్లెల్ల చెనంటిగా నెల్ల వస్తువులు శొనిపోయి నటవిటకోటి కిచ్చుటలు జనకుడు విసి కోపనంళాపచలిత వ్యృూదయుండ్రి తనయింటి కేంగి పెట్టియలు వెదకి తాండాంచిన విశ్తాదికములు భొన్ని గానక జూలిగుంది ముంగిటనె యున్న భార్యనుబిల్చియోసి! యిబేమి ళ్రైలలో దాంచిపెట్టిన ముడువు లిఫ్రుల విడిలిన వేది? తద్ధనము ఛావళుల్‌ పట్టువన్ర్రుములు శాలువలు వి! నీవెబుం/గక యెందుబోయినవి కుల ముద్ధరించినకొడుకు 'వేండికొన నొళువరిన్నై నీవె యొనలితో 1 లేక వాంజె కొంపోయినో. వంచకుండగుచు. నేంజెటింగితిమి వాని నువ ్ధ వ్ర్‌మెన్లి వేదకాత్ర్రంబులు వెల్లింలో విడిచి వై. దిశాచారమ్మువమ్ము గావించి "ఇెలిగంటి యుంట్మిప్రతిష్ట. బోకార్చి వెలయాం[డ యిండ్లలో వివారింపసాగ నా నరివారిలో నగుబాటు వచ్చె నీ నడికోర్చి నేనిక నిల్వంజాల

నర్వంబు వర్చించి సన్న్యాసి వగుచు | నుర్విం జరింతు నీవిొంజాడవలదు ఊరకుండునుటన్న నువిద ఖీలిల్లి తోరంవుగన్నీరు దొరుగ నిట్లనియె (పొణేశ యిశ్లుల పదరి యిల్వెడలి పోనెంచెదరు. చెల్లబో! యల్క_తోడ నలిగి యిల్‌ చిచ్చిడు మనువారు గలరె కులనాపకుండు వాండుళొడుక! తలంప జీమోయనుచు నుంటినిది జే నెలుంగ నీమాట మిీరానరియ్యగా వింటి నిలువెడలంగంగొట్టు. డిశరెంటమూటం దిలకించి నేను బోధించిన వినక హుతకరితనములు మూనంజేనియును. (బతికెడి, మాశేలం బరేశనురుగ

నని _యమొక్కి-(పార్థించి యకోో-సమణంచి వనిత చాంజెప్పుడువచ్చునో యనుచు జెదువదూచుచు నున్న యెడం దండ్రి లేని కదలికంగని ముచ్చుగతి నిల్లుని"చ్చె

క కరవ శాచరి తము

చనుటెంచిన కునూరు జనని వీవీ,చి।!కనుదోయి మిణుంపరుల్‌గదుర నిట్లనియె నోరి పితోహి ఈూరి నీచాళ్ళ | కూరి దురాదార యుచితమే నీకు పగలుళేలు (ప్రయాసపడి తండి చీమ! పగిది. గూర్చినసాము స. పట్టాంళుకములు కొనిపోయి గొంటవై కొంకెరండలకు | ననుదినం బిచ్చి శామాంధకారమున€ దిరౌదవే మంచిది మజేమి యేటి | కరుదెంచి తింటికి నరుగు మచ్చటికి _ తోడి బాడబులెల్ల దొరకొని శేరం ! గోజెపాయపఫు నుత్తుగొని చరించెడవు తులువవుగాన నీగోయిట్నిపాల | యలనాగ యిశాజేరి యింట నుండంగను. అకన్య నొకజనాడ్డా నలగన్నా ది! చక(యాడ్‌వు జుష్టనంగతి మరల... నిరతంబు చ6రియించు నీచర్య లెల్ల. 1 సెటింగ్‌ మారండి నేండింటికివచ్చి, | చెడుగనా నిన్నుడాచిన డోవమనుచు 1! నెడంద నా్యాగవహము నహీంపంగా లేశ సన్న వ్ర్‌సింపంగ డంగం జూలం రార్థించి | దై న్యంబుమిఆం- బాదనులపై - బడిన€. గినుకమొనక నన్ను గలయుచుం జనియె | వినగదరోరి ! వివేశవిహీన

అని "పెకష్కు-దుర్భాష లాడుచునున్న | జనని గనుంగొని శంక లే కతండు

అకల్లి ౯. పదముల'కననతుండగుచు | జేతులుమొగిచి నీల్చిమృదూ క్రి ననియె జననిరో! వనుమొక్క నవహావానదోప | మున నట్టిదుర్లుణంబు జనించెం దనకు 'దెలిసె మారిపుడు బోధించుటం కేసి ! కలనైన నట్టిమార్గములశేం జనను . నీమాట జవదాట నిక్కువంబనిన । నామాత కృపచేత నంగీకరించి "

మమత నెప్పటియట్ల మజ్దనభోజ |! నను లమరించి యున్నా! బుద్ధిగలిగి మిీాతం[డి మనసు శా మెలల౮స చుటన్న | నాతం డజౌగాకని యవుడింట నుంజె ఉన్నమా్శతమె కాని యూనాలోలో8 | చిన్నారిపొన్నారి జెలునల యండు గుమినాని వెంటాడుకొంచబులయంటు 1 (థమణమందుచుందొ(టకడుచున _ర్తించె కొడుకు నిక్కముమంచిగుణి యూయొ ననుచు! కడునమి గతం డియఃం గన్న తల్లీ యును చుంచిలగ్నమున సమ _ర్హశోళన ము | దంచితమతింజేసి రక్కునూరునకు కోడలికిని బందుగులు మేలనంగ 1 వేడుకల విాజంగా వివిధవై ఖరుల--

(వ్రీతిలేక సను_ర్హపెండ్లికుమూర ; ఇాతుర్యవతిగాదు జడురాలటంచు. . వలసియొల్లక యింటివారి నిర్బంధ | మొలయంలాం జేరసాల నున్న చందమున గట్టి వేసినయట్లు కక్కూక్రి నిట్ట 1 నట్టు పోలంహాడమి నాకేయి గడమె '

పతివళొాచరి.త్రము 65 తన తండ్రితో నమిత్పగవాదికములు | గొని తెత్తునని సానికూంతురి నొకతె నాతెరువునం జూచి యట చేరిశెంపు ! శాతియుంగర మిచ్చి రమియించి వచ్చె తులసి కే శటంోయి దొమ్మురిపడుచుం. దిలకించి 'కాను రాతిరి నుల్లెవిడిచి కొన్న మాడలలోన. గొన్ని యొనంగి |! పొన్న పూంొదలోన భోగించి వచ్చె ఉజూనిమిటారికి జక్కు.లవారి ఇానకుగనియారజంవుబి త్తరికి కూతాడిచానికి గొంకక వలచి |! యాతం డీంట్టగహించు నర్థంబులిచ్చి తళుకు గెందమ్మిపొందళవు బల్‌రవుతు కలన వినోదించి కమ్మ్మకొవ్విడులు కొన్ని పొట్లములతోం గొనివచ్చి యింట నున్న విద్యానిధియొద్దం దా నునుచు నొక వేళ ముడువులోనున్న మా ళ్లెచ్చ।టికి. బోయెననుచు! దం(డిగణించి యడుగ నల్ల యంగడి సెట్టి కవ్పిచ్చినాండ | మల్లి సెట్టికి నూజుమా ల్లి చ్చినాండ నంతలో నున్న వసంత సెట్టికిని ।! నొంత యొగంగితిం గూడినవడ్డి యిజె కెచ్చియిచ్పెద 6విగా! పత్రములు! చదువుకొండనుచు నిజముదోపం బలికి -తబ్బరదీటులం తండికియూవి | యఇ్భారిగడచి వాండటునిటు జుణుంగు 'నేనేణు చిజుతని ! యింటిసామ్మేల6 1 బోనిచ్చెదను పావబోతనా మికు నం-ీహామీలని జననిజనకుల |! మంబెమేలంబున నునగస్పి యింటి

" వీగాముల్‌ సొమ్మును 'బెళ్టైాకాశములు ఆతాగాని వలసినధనముం బో కార్చు నిల్లుహాంిలి ధనంబెల్లను నిడి చిల్లర వెచ్చముల్‌ "సీయక బుద్ధి గలిగియుండిన (ఎతుకంగల వింటి కులకాంతతో ధర్శకుశలుండు వగుచు గార్డు స్థ ఫ్రమువహించి ఖ్యాలిం జందుమని య వ్‌ భంగి గణించి ఈలతం డిళొంత

, గాలంబు చన జరా శాంతు.డై నొగుల ! నాలోన నతని భార్య (కమించె మున్నె నతిచన్న యేటిలో జనకుండుస్వర్ల గతుండైైన నగ్ని సంస్కా_రాది విధులు

• గావించి పరవధూశాంతులు విడక నావిిపతనయుండు నావంశపరక (0) ఇాటును దీజెనన్‌ సోమెక తనకుం |! బాటిల్ల వలసిన పగిది వర్తించె నిది తగు నిదితగ దిదిచెట్ట యనక | కదియు నెవ్వతెకై నం గామాంధుండగుచు నది కారణంబుగా నాద్విజాధమున కుదయించె (వణహాధ లుత్చారముగను నెడలేని 1వణకాధ నిటువలె మూలం బడిన భర్తను జూచి భార్య దుఃఖించి యన్నినా ళ్లతండు (వయమునేయ మిగిలి యున్న కొంచెవుధవం బువిద (గహించి

$ిక పతివాచరి[త్రము పరమపఠి(వఠాభ రణంబు గనుక ఫురువుని దుర్లుణంబులు 'లెక్క-నొనక తగిన వై ద్యులందెచ్చి త్మద్వణహరము లగుమందు లిప్పించి యనువుగాం బథ్య పానీయము లమర్చి పాటుపడంగ మానె వణంబులు నుతి కొన్నినాళ్ల కతండట్లు (వణవాధ లనుభవించియును నతి డాగరించి వెచ్చమునక్రై యున్న హాణలుగ”౦పోయి వేశ్యలకిచ్చి దుష్ట ! గుణమున గడియించిళొనెఘోరడుజలు గడియించిళొని వాండు గాసిపడంగ ళం ఇ శం అలల నొదవిన [వణచేష్ట లొడల సూూరంగ పదియెడుమూరు లుబ్బలపడి లేచి ('శ్రీగోఫి వరానవిం జేతులల్లాళ్ల_ మైం గానంబడె పొడల్‌ మాటికి రనమ్లు_ చిప్పిల్లి నెత్తురుచీములు వడియ [1 గొప్పవుండ్రయ్యె. బె కొ నెం జెడుకంశు నూలనొప్పులు మించ [సుక్కు.చుం గుక్కి.. కూలి లేవగ లేక కొరలుచునుండె రొనలు గారెడు వుండ్లు రోయక కడగి మనల కందులకగు మందులు జరిమి కూలికిదంచ. జేకుజు తండులంబు లా వేళంబెచ్చి చయ్యనవండి తనకు నొడికంబుగా. 'బెబ్బ నొకళొన్ని నాళ్లు 1 గడ పె నయ్యధముండు శాంత పోవునను అలు కూలికిడంచి కకున్నందువెట్ట | సీలాగు కుంటియై యింటిలోనుండి రమొకనాండు తనపల్ని నొద్దికి బిలిచి శుకవాణి! నినువంటి సుగుణలు గలళె కాపాడితివి పెద్దగాలంబు నన్ను నీపట్ల మానై నే నడిచితిని అదియేల నివుడెంచ నాస యొండున్న యది మది నదియేమి యని యంటినేని విను దొల్హ నేంగూడి వివారించినట్టి కనకాంగియను వేశ్యగల దీవురమున ఉానితో నొకసారి. దమిగూడియున్న గాని మనోవ్యధ గడ తేర దబల నీవు దానింటికీ నిప్తూుజెపోయి.. నావిధం జెజింగించి నను ేంటిలేయి పిలిచి యే లెకునట్లు (వ్రీయములు బెన్సి యెలమి తోజెముపై డి యిచ్చిరమ్మనిన పఠిమాట దాటక పద్మాయ తాట, హితబుద్ధినను పైండి యేమున్నదిపుడు గళమున నొక్క మంగళనూ(త మున్న జెలనాగ కదియిచ్చి యియ్యకొ ల్పెదను మది మిరు సంశయింపక యుండుండనుచు. జెదరని పతిభ క్రిచే నాసుశీల పురింజుట్టి పేటలో. బొనలౌడి శీర కరిగి యక్క_డం గనకాంగి యిల్హడిగి వడిం బొచ్చిపోవ నవ్వామాశ్ని మేని | ఇడం కన్ను లతళ్కు ెద్దపిజుందు బిగి గుబ్బచనునోయి చించాధరంబు తొగలశేనిశేరు ముద్దుమొగంబుం జూచి

పతివకాచరి[తము 8 యింత చక్క నికాంత యొన్వరో మూసి యెంతయు లేమిజే జశేలపదెంచినది శమలయో పార్వతీకాంత మో యజుని రమణి యో యిందునిరాణియో శాక యిలనున్న కాంతల శీరూవుళశేఖ ! గలదె యం చెదుళేంగి కనకాంగి యపుడు శావమ్మ మాయమ్మ రతనాల బొమ్మ యావేళ నీవేల యిందువచ్చిళివి నీనామ మెయ్యెది నీభ_ర్ధ యెవ్యం. డీనలశున చెంద జీమికారణము " పనవు శాటుళ బొట్టు పదివేల సొమ్ము లసమౌంగి నీవు (వావ్మాణకాంత వేమొ అనియెంచి లోపలి కయ్యింతిం దోడు కొనిపోయి. మణివీకిం గూర్చుండంబెట్టి తగభ క్రి గర్పూరతాంబూల మొనంగ మగువ యిట్లనియె కోమంజులవాణి పీకు సుకీల నావ్రీయుండు దుర్శ్మీభు. డూరిలో దొరలెల్ల నుపచిరింపంగ మనిన విద్యానిధి మా మామగాటి కనకాంగి వచ్చినకార్యంబు వినును నమూ యింటియాయన ముగువ*నిన్‌ దొలుత చబాయకున్నాండట బహుదివనములు నీమిందివలపున నిను నేంయదలంచి కోమలి యాీయి కూడియుండుటకు శాహ్‌ంచి పనుస నిక్కడికి వచ్చితిని నా మనవిది విని నావెడ వుసైై వైఉశిగాంగొని వీలు (పాణేశు, నడువ లేండు నేందెచ్చెద లేమ! యిందనిన నా పతిభ_క్షికి నాశ్చర్యమంది హాఫుశే! సనీసాటిపడంతులు గలరె కలకాలమును నీమొగంబు భూడక యె తులువయై తిరిగె నద్దోసి చోపండు పొలంతిరో యివుడు ముప్పుల కవ్వనైరి ! కులకశాంత నీవ్రగల్లుటగడా! బతికె నెందజెందటి కిచ్చె నింటిధనంబు ముంద రెజుంగ6 జేమును జెన్సి చెప్పి వేసరితిమి సుమి విమలాంగి యింత గాసిలం జేసెగాం గడపట నిన్ను శనాదోనశారి మోమైనను జూడ రాదమ్మ ! నీవిందుశా నానింణిల్వ సమ్మ తించితి నిదినత్యమ్ము జ్ఞ సుమ్ము కొమ్మ యీేయి తోడ్కొ.నిరము ల్హ పొమ్ము నూలయకక్క-_ నీచెడ మంగళసూ[త మియడంగొన నంతీయెజుక మాలితి ని! వలవదు పొమ్మని వనిత యావిఫ్టు చెలువకు రవిళయుం జీరయు నిచ్చి పరిమళ (ద్రవ్యముల్‌ బాగాలు నిచ్చి వకునదప్పక తలవాకింటి జాం కావచ్చి పనిచిన డాన సంతోష నూవహిల్లల నింటికరిలి యాత్మేశుం గాంచి యివ్వీధమెల్ల గ్యగమమాగాందెలుప మంచిదంచు నతండు మది నుర్సహిం చె వెలయాలిమున్న యవ్వి(వ్రురిచేశ వలువలు నూళ్లు నవ్వారిగా మున్ను

థి పతివ్రతాచరిత్రము

దోచినదగుట సద్గుణమునహించి |; యాచెల్వ చెప్పినయందుల క” స్పె నంతనిక్క డ సుశీలాంబుజాతాకీ, ! కాంతుని తలయంటి కాంగిననీళ్లు

శాంగుల నిడి యటకలింభెట్టి పుండ్లు శేగకుండంగ శరీరంబు గోమి

జలము సయ్యన సుఖోస్టముగం దొర్లించి జలకమారిచి మున్నె నవరగా నుకికి యొండ వేసిన పస్రుమిడి తడియొ త్తి నిండుతాొవుల దిశల్‌ నించు గంధంబు నల వెలయాలిచ్చినది మేన నలంది బలువుండ్ల నీగలు పట్టకుండుటకు చలువబట్టలు గట్టి శయములగం్మగుచ్చి. చెలువు నెత్తుకువచ్చి స్ట్‌భ _క్రీ పాచ్చ మున్ను వండినయంున్నమనును గూరగాయ | లన్నెలంతుక వెట్టి యతండారక్మిల్నిమ్మ్య గరములు పాదముల్‌ గడిగి పానువున సిరవొందనిడి విడె మిచ్చి వాండనుస ధవభు_క్త శేషుంబు శాను భుజించె | రవి యంత జరమాంబురాశి. (నావించె చరమదిక్కా-మిని నంజకెంజాయ సీిరిదొట్టి కెంబట్టుచీర ధరించె గాటంబుగా నిశాకాంత ధరించు శాటుకయనంగం జీశటి దిళ ల్డుంచె బారుగా గగన వాణ్యామ ధరించు ! కారతిరనులొ నా ఆాగకల్‌ మించె బలుళ్యాతి యగు సీమెపలకకొ నింశేటి పొలుపనిన ట్లబ్జములు ముకుళించె కలశాలమును రాషత్రి గాగలదనుచు వలనొంబెనన గలువలు వికసించె జారచోతుల మానసము లుతృహించె సారెకు జక్కవల్‌ జగత వహించె పతి తన్ను(బేలేపం బడతి యూంేయి.. ంకుతని వీఫునంబూని యం(ఘ్రీద్వయంబు కరములనుదుగా [గహియించి మించి సరగ శేరిమిటారి సదనంబుచేరి పౌాచ్చరించన సై గయెతజిలి యచ్చాన వచ్చిలె రమ్‌ నాని వా+డప్పుడున్న కెఆటంసను మున్పటిస్థితియును దలంచి వారవారా యెంత లోనైతి పలోన అంటవ తె! (శీమటోలత్నే శ్రలీల నింటిలోల గులకాంత మూమెద._ర్రిలంగ సీభాగ్య మటులుండె నీ శేమిగలిశె | లాళంబు గణికావిలానంబు వలన నిచ్చిన రమ్మండు మేమిలేదనిన | విచ్చలవిడి నిల్లు వెడలం (దోయుదుము. మౌామింది నురులేల మాన విప్పటికి సీమేని గవులేంది నీయున్కి. యంది వాలు లెమ్మనిపల్కి- శయ్య పై నతని యాలు మెల్లనె డీంచి యవ్వలనున్న కనకాంగి డగ్గంకి శాంయలీజేర్చి ! చనుమని పనిచిన శయ్యపై నున్న

పతిని మెల్లన వీవువై ౯ కాల్చి భక్షి | యతిశయిల్లంగ గాంభాంథధ కారమున

వత్శివ కాచరీతము ణి “జెడ వొకీంచుకతప్సి ద్యిగ్భుమం జెంది | యరుగ శ్త గృ శానంబు నందొక్క-చోట ననపళాధిని. వలయారులు దెచ్చి | కనలువుట్టల ధరాకాంతుతోం జెప్పి చా౦9 బల్‌ొర్రిపై వైచుటంజేసి | (పాణాంత వేదనం వాల్పడివాండు తనువు వీడంగనున్నతతి నవ్వుధూటి శనళ ర్హకాల్‌ కొ ర్రిదాం 'వేగమున నరు జేర వాండా క్తుందై కొజ్టుదాశీ కరళరింబెట్టేన కష్టుడీ బొద్దు పొడుచునప్పుడె చచ్చుంబొమ్మని తిట్టి విడిచెం (ఛాణంబులు వింటివె బోంటి అమ్మాటప్‌ని భూసురాంగన "బెదరి యమ్శ నేంజెల్ల! మాయాతండు (పొద్దు పొడువం జావగనేల వుడమి వైధవ్య నుడరం డానతిదై నృ మందగా నేల యినుం డుదయింపక యిది మొదల్లాంగ ఘనత మోవృత నిశాశాల మొాగాక మీను ఎతి(వతనేని లోకమున | భానురశ్ములు గానంబడ కుండుగాక అని శాపవించ్చి యయ్యంగన విఖిని!గొని యింటికరిగి యెక్కుడుభ_క్రి నతని పరిచర్య సేయుచు. సాయకయుండె ! ధరయు దిక్కులు వియ త్తలనును నిండి కటికచీశటి సముత్క-టముగా నెరసె నటభానుం డుదయా+[దియా[త ఇాలించె కనశా[ది నషంవ్యగతి (గవ్మశేణి వెనుకముందరలుగా విసువుచుం దిరిగొ శాలనుర్యాదలు గడ లేతెగనుక | నాలోనం జందదోదయంబు గాదయ్యె శమలగర్భుని దినకల్చ్పమో యపనంగ | తమము (గమ్మినదని తల'శీరి నమురలం మునివరుల్‌ నత(త్రముల వీధు లరసి యనువేదీయుండుట కచ్చెరుపడిరి యిట దీర్ధదళ నొందె యినిశ దైవ భటన మెట్టిగొయాని కలంగిరి నరులు స్నా నసంధ్యావిధుల్‌ జపహోమనిష్టు 'లేనలువున భుటియింత నుటంచూ 'బెక్క.ండుగూడుక పెద్దల నడిగి । రొక్టట (వానా శౌ లూ కార నవుడు దీవికల్‌ వెలుగలా జేశ చేశముల భూపతులడిగిరి బుధుల రావించి యిది శకాళరా్యతి యా'నేని లోకముల నుదధులేటికి ముంచకున్న వటంచు ద్వీపాంతరముల వద్తిలు పెద్దలాడి రాపట్లల జెలీగియాడె భూతములు నసుధం బిశాచముల్‌ వ్యాపించు ననుచు | నునలక రుుదుండు మసనముల్లా బె చం(ద్రసూర్యాదులు సకలసంయములు నింధ్రాడిచేవత లెల్లదిక్సతులు నిదియేమి యుశ్చాత మిపుడుధాతకును నిదురపట్టినదొ!యన్వేషింత మనుచు నండణు గుమిగూడి యరిగి కొలర్టన్న ! బృంచారక జ్యేష్ట పృథుయోగనిష్టు క్వి

న! పకినకాచరి తము కడణాగరిష్టు నత్కా.ంతివరిష్టు 1 పరమేన్థి గాంచొ నద్భ _క్రి సేవించి కరములామొగచి గద్గదకంకు అగుచు | పరిపరివిధములం (బ స్తుతుల్‌ చేసి యో మృదూ_క్రికనాథ! యోలోకనాథ యా మహ*నిశవుట్ట 'ేమికారణమం రవిచం్యదులకుందీతె శరాశయులోక ! యవని గాధ"ంధక్తారావృత మయ్యె" వావదీతు లాడి" 'శాహవా స్రొనివ్య లణలగొ వావిరంశములు లేక యడలుచున్నాము విపరీత మిదియేమి వివరింపనలయు 1 గృపనన్న రాయంచనెక్కి. వద్మజుండు వైలానమునశేంగి గరళకంధరున | కా లాగెతింగింప నఠండును వెంట గిబ్బత_ల్తడి దుమికించవుడు కాంగ 1 లిచ్చిగుల్చెతం. గాంతిలించి యేచేశ - వదలని తమింజొక్కు. వై కఘుంరవానుం | గదిసి (మొక్కి. యి జేమి కటికచీంకటులు ల్‌మీ గిన తెఆంగన్న గలకల న్వ్‌ యమ్ముకుందోండుపల్కె. నజడు[దులార పరమప$కి[నతాభరణ మొక్క_రిత | వరు (వాణహోని యోర్వక భానుండెవుకు బరు బేరకుండుగాకని శాసమిచ్చె నొరు లెజుంగడు దీని నొకకొన్ని యేండ్లు (శవింయించె నిశ జూడు గౌవింపంజునదు 1 (పమ డాళికోముణొసాలి కందజను పోద మిప్పుకెయని' భోదన గనుల 1 3 దండ యియ్యుణా (గ్రక్కున లేచి యాదండనున్న ఖగాధ్యము నెక్కి. 1 వేదండవర దుం డవ్వేల్చులః శూదీ మణిమతీపట్టణమహి6 జేరి యువతి |! మణి నుళీల వసించు మందిరాంగణనుం (వావించి యోపతివ్రతలమేల్చంతి | నీపాలి కీదెజీంయ నిఖలజీవతలు సక లమునీశ్వరుల్‌ చనుదెంచినాడు | శుకవాణి మొగ మె త్తి చూడరావమ్ము , వారి నేను వూరుండితం డతండుపద్ధృజుండు సుర రాజితండు వారునురలు నన్గునునున్నా. వాంశిటు నిదె యున్నవార ముటన్న | నాకాంత భయభ క్తు లమర వే లేచి పతి యనుస్ఞ ను వారిపాలీకి నేగి | నతులుపెక్కు. లొనర్చి నయనాంబుజనుల. నన్ముదా(శులుజాఅ శయములుమొగిచి | యము స హామనాల నిట్లుని వినుతించా వారికి దోమమ బేభవారికి దయాల | వారికి నీకుం (ైణామనుయ్య ! లశ్నీళ భవునకు వితతవై భవునకు విగత | భవునకు నీకి జ పణతి గారీశ నురశరాజ నిర్జి తాసురరాజ ! ళఠరణు | నురలార కీ 'ర్రిభానురులార! వినుతి నను పెద్దంజేసి యిందు నీందువచ్చి కనుదోయివిందుగాం ₹నుపించినాతు మిముగూర్చి తొల్లి యేమితపంబు జేసి తిమొ దంపతులమేము స్థిర రేజలార

వతి వ కాభరి త్రము న!

"అనాంతోగముల జాధకడి లేవ లేక1గృటా యింటనున్నా ౭కు గృపదూడరయ్య నా మొటజ వినరయ్య ! ననుగావరయ్య నామిందం గరుణచించలోం జొడరయ్య అనియమెలక్కి.. (ప్రార్థించు నమ్ముహోసాధిం | గనుగొని వారహారకమలజు లనికి అక్కరో! సూర్యోవయము గాశయుండ | నివైవడి కవింతుళే |! యెవ్వరైన (తిభుననముల గాఢతిమికంబు గప్పె సనభళయులై 5 మవోనికా(పా_వ్తి జనులు కర్త 'నిహ్టలుజాజె (శతువులుదీతె థర్త నమా 1 నీకిప్వోధం 'జోచరింప - నిను. డుదయింప సెల్వింక నీడయదము న్‌ యనిమిషోదుల కభయ మొకంగవము ప యనిన (గమ లకి (యొక్క. యళ్కొమ్త పలికె భునులార! నేనూరక శదింప లేదు తన యున్నకొ ర్తి నాధవు నం[ఘీజాంకె నని కెల్లవారినయనవుడె యీజనుండు శడ లేజునని ళూలగతుంజాడం (బొద్దు పొడువకుంజెడుమని పూని జీనంటీ పతి[పాణముళు 'వడంబాన్‌-జీనెిటుల |! (బతుకుదు విధవనై భవ్యాత్ములార | కొతితి. గాలినవాని కుటిలశాపో క్తి ! పరివారించి మదీయపరి కొప మడంచి నానాథు నాయురున్నరుంజేసి (పాణ | హోని పోొందకయుండునట్లుగా మూరు వర మోనంగిన వివస్వంతుండు పొడము పరమౌార్థమిదియన (బహ గదు -ఆలరీ యా పతిివతంజూచి యని రోపురం(ధి! నీపతి కూలా(గనివాతు శాపమునం వపనుండు తోంచీనంత ౫ _పాణకెండలి | యవుజె లేచి నమున్న తాయుశారోగ్య శాలియై నిజజంధునజ్ఞనాంభోజ 1 హేళియై పరలోకహితపుణ్యకర్య న్‌

పాళియె యాచారపరతం/తవి,ప |! మూాళిమై విహితధర్వ (శ్ఞంబులు విడక

వై దిశాచాఠక్యవవర్ధనుండగుచు | నా జేవబుమీవిత్య-ణాదులు దీర్చి కులకాంతవగు నిన్నుగూడి నత్పు[త్ర ! కులం గాంచి యాగముల్‌ కొన్నగ్గావించీ వెలయాం[(డళశమిని గావించిన కలుపు ! ములను బశ్బా తాపమున నివారించి కలివియు భోగభాగ్యంబులు గలిగి చెలువరో 1 'జేశవసీద్ధుండై వెలయు నీకతంబున గుణాన్విరుండై తసర్చి 1 నీకతంబుక థర్శనిష్షుండై వెలసె

పడంతి సౌళీల్యనంపద నీవ్రంబతియు. గడపట (బ్రవ్మాలోకంబు కేరెదరు

అనిన నంతోమించి యప్పుణ్యసాధ్వి యినుండిప్పుదే యుదయించుంగా కనియె అనినంత నుదయా(ద్రియను రాజు మౌళి గనుపట్టు పద్మరాగకిరీట మనంగ రోదోంతరమున. గార్కొ.ను తమఃపటలి భేదించి పద్మిశీబ్బందంబునకును |

కి వత్మినకాచరి[ కను

నావెోోండ మొదపించి యర్క-.౦డు పొడ పెం భూమివారలకు నింవఛుతు సాంపెనంగ నప్పతి[వతమింద నలరులు గురిసి | రప్పుడుప్పాంగుచు నఖల జేవతలం

నావేళ (శానా స డపగత(పాణు. డ్రై వసుంధర(వాలి యమ్ముహూ రమున 'జీవశాను[గ్రహదృష్టి-చే (బతికి శీవల జేహారు న్ష్మే-శము ల్యాసీ మునుపటికంశ₹ు సంవూర్మ్మప్రకాశ మును కశాంతిడాంతులు బుద్ధివై ఖడులం గలిగి వేల్పులయంతికమునకు వచ్చి | వులకితగ్యాతుండై భూమిపై (వాలి ఆమితసాష్టాంగమ్ము లఫుడాచరించి |! నమధికళ క్రి నంజలిచేసి పలిశి కనులామనోహరం కములాయతాతు మమన్బతస్వరూపిణ మవా నూ(శ్రయాని శతునగ ర్వాపవాం చంటద్రార్థజోట । మమలను హేళశ మనాం భావయావిం భారతీవల్ల భం పద్మాననస్థ మారూఢ లేజర మనిశం భజూమిం

యని (ప్రస్తుతించిన నతని సుమేధుం డని పిల్చి తద్భార్య నపుడు కీర్తించి యన లేని సికులతో నిలమింద వెలయు! డని యదృశ్యతం జెంది రమ్మహోమహుల్తు చాత లేగినరరువాత నాద్విజుయ |! కాతుణ్యవతియైన తనధార్యం బొగడి యర్యనుర క్తుండై యావెతోంగూడి. నిత్యకర్శంబును నిష్టందీర్చుచును అస్టవ్యుతులంగాంచి యజ్ఞముల్‌ చేసి శిష్టవ_ర్హనలతో సిరులొంది వెలసె సీసుశీలాఖ్యాన మెంతేనిభ_క్తి (వ్రాసినం జదివిన వరునతో వినిన

వారికి నకల దేవతల కారుణ్య గారవంబునం గల్లు కామి'ఆార్థములు

అని క్రీరతనుధారి యగు మహానూత్య జనమౌళి వువ్ననుంజరి కెజింగింపం గీరమా! నీవుపల్కి.న పల్కు_ లెల్ల |! సారంబులిని నుధానారంబు లనుచుం బొగడుచు నింటికి:లోయె నవ్వైలంది. జగలీశుదూతియుం జనె నగరికిని

ఆని శంభుండెజి(౧ంప నవ్వలికథలు వినివింవుమని గారి వేడ్క.తో నడి సారపతవతాచరితంబునం దు దచారమైం యొన్మిదియనకథ వెలసె

అని *"నకాదిమహోముసీంద్రులకు వినివించె నూతుండ విఖ్యాతలీల

నూనవతికథ. (శ్రీవిశ్వపతి నమంచితమతి గారి శావలికథ యిట్టులని శెల్పందొడలొ దూతిశాసూత యా తొయ్యలిం జూచి యాతరువాతం గీరాాగణి పలిళ వతులును సుతులును (భాతలు హితులు సతుల మొనముగావ శ కృలుంగారు తమ యభిమానంబు తామె కాచిళొను రమగులెపో పతి(వత లిజ్జగమున నిందులళొకకథ యేర్పడియున్న దిందుముఖమణి యొజింగింతు వినుము మొహుకీవురమున మణిశీతుండనెడి సావాసోద్యగుండు జనపతి గలండు ఆనళీం[దునకు దై నాన[గపామున మానధనుండన్‌ కుమాఠుండు పొడ మెం నతండింతమయై యంత యై వృద్ధింబొంది చతురవిద్యాభళ్యానశాలియె వెలసె వుశ్రుని యావనాభ్యుదయంబు. జూచి ఛా(ల్రీశుం డతని కుచ్వానాంబు'సేయ నమకట్టి బంధుశాజన్యకన్యకల 1 నమరింప ముదుసళ్ల నంపెడుచోటం దనమాన మేతలోదరి ఆానెశాచి ! కొను చానిగాని తక్కు-వెలంది. 'బెండ్లి యాడ నొల్లనటన్న నార్శజాజూచి తోడిచాంధవులు మంత్రులువినం దండశీ పలిశె నిదెక్క_డిపల్కు. పల్కె.దవు |! లలన మానంబు వల్ల భుంజేంయగాక తనమాన మెటునలెం చాను గాచిళొను వనిత, యిందులకునవ్వ రె ! యెవ్వరేని అనవిని యటువంటియతివ లేకున్న మనుజేశ యస్పెండ్సిమూనుట మేలు నిల నిట్టిసతి గలజేమొ నే వెదకి ! తెలిసి వచ్చెద సన్ను ్ఞతించి మోరిపుడు అనుమతి యిచ్చిననని ఫ్యుత్రుండనిన జనకుండువిని మవోనంతోవనూయె సీవెంటవచ్చు మంత్రిసుతుండు తగిన తీవితో విభవపట్యిషుంద్యవగుచుం జి నీవు జేశ దేశంబుల నరయు మని వీడుకొల్పిన నమ్మాానధనుండు ఆయానృపాల నభాంతరము ఖ్ఞలకు6- బోయి యనూ ఎ దెల్పుటయును నగుచుం దనమాన మెందై నం డానెశాసాడు కొను శాంతగలదె! యెక్కుడుళ క్రీ మగంత వగలునుేలు శకాపాడకయున్న మగువకు మూన మేమర్యాద నిలుచు నటువంటి రాజకన్యక గానమిచట | నేటకైవంజం కళెనేని శోధించి పరిణయంబగువని పలికిరి రాజ । వరులు కొందటిజీమి వా_ర్తలాడెదరు కులము రూపును మంచిగుణమును గలుగు నలివేణి వెదకి పెండ్లాడి పోఠాటె ఆని కొండచాొడి రిట్లఖలజేశముల | జననాథులాడ వేరట లేక యలండ

క పలివ్రకాచరి త్రము వివిధ ీశాధీశవితతుల నడిగి యనల సౌరాష్ట్ర్రశాజ్యమునం ఇన్నాందు భువనమోహానమను పురము (పావీంచి ! జవనాశ్వుండనుళాజు నసభం జేరి యతని చేత బూజలుగొని స్థిరబుద్ధి మంత్రి (ప్రీతి విాకన్య నవేవీంచి యిటకు మా శరాజవుతుం డీనూనధనుండు చేరవచ్ప్చెసటరంానుం జెప్పినందులకు - ననురూపముగం దనయభిమూాన మేంది కొను కన్య కామణిం గోరి వచ్చితిని అని శానుదెల్పిన నారాజవరుండు తనక న్నెయున్న యంతఃవురంబునకు దగువారిం బంచినం దద్వచనములు । మగువకు జెల్పి రమ్మాగున వార్షించి శామినిమొన మొక్క -:ంకు గావగలండె|[ ఖూమవాట యతిసూత్మ మెంబ౮ంవాకనక్ష్మ జీనె జో నామాన మేలెడిదాన 1 సీనుడి తెలువుడా నృపకుమారునకు అని చెప్పిపంచిన నన్మూట మాన | ధనునితోం దెల్పిరి తండ్రియు విసంగ వనితనామము నూనవతియని తెలిసి కొనుట నత_తానుళకూల్యంబు లరసి పరిణయలన్న మేర్పాటుచేసిలొని నురల రాజసుతుండు నూహురీవురికి చనుదెంచి హితబంధునచివా ప్తలకు క్తి'జనకుం దోడ్కొనివచ్చి నరలోత్సవముట నూనవరీవధూమణిం బెండ్లి యాడి యానాల్లుదివనంబు లరీగినవిదప - శారాదు (శ్రీగనమాగమ మాలునెలలు ! దీుక రొజకవతస్థితి యిదియనూతు మూమగార8కిందెల్పి నముణిశేతుతోడ నామానధనుంజే నాత్మీయవురికి నరణమ్ముగొన కిట్టులరిగి యేడాది జరిగినవీమ్మ్‌ట జనకుననుజ్ఞ పడంతిందోడ్కొ-నియిదెపర తెంతుననుచు। నొడివిమి(,కా_పసందోవాంబునొాలువ సౌరాష్ట్ర భేశంస్టు నరగునంజేరి వారల నొకచోట వసియింపం బసిచి | నవరత్నఖచితకుండలములు చెవుల | నవురొంద నిటలజీళమున జూపట్టు పన్హైవర్ధనముపై 6 బక్సైడమతలు | "పెట్టి జన్నిదనులు వీడికెడుపూని వలిప నీర్కా_.విధోవతి వింజపట్టి ! తళుకుటంచులు (పపవసులానం గట్టి సరిగకున్తాయిమ_స్తమున ధరించి సరి లేనిహోంబట్టు శాలువుగవ్సి ఘన విద్వబా కారగరిము శోఖిల్లం దనచంక నొక్కపు న్తకము వహించి (బవ్మావర్చస ముట్టిపడ 'నేసుదెంచి (బవ్మాయో యితండని పొరులీమీంప సీరీతి ద్విజగూపమేపార మూమ |! గారి వురోహితా(కణియింటి కరిగి యతని! చ్హ్షి సాష్టాంగం బొవర్చి యతనిచేః బూజతుండ్లై య కళ ంగి

వలి వఅలొచరి[ త్రము . కిక వనిరెజ మనోత్శ యార్యావ_ర్హ జేశ / ముననుండి వచ్చితి మురహాిళర్శ్మ నాపేడీ చదివికొన్నాండ (శుతుల్‌ మ | వోవుళాణజ్ఞుండ నదిగాక శాస్త్ర వై దుమిగలదు శ్రీవలతీర్థవాంఛ 1 సీదిక్క్సు.నను జరియించి మూపురికిం జనం (దోవగనక యిచ్చటికి వచ్చితిమి యనిన రాజవురోహితా గణి పలిళ (శమము దీఆంగ స్మప్రాణించికొనుండు మము గృ కాద్ధలసేయ మాగ స్టపాంబునళు జీతెంచితిరి కా యిటభు క్రి నలివీ యాత లేం్యద్రునిం జూడ మూపటివేళ ఆంచాంకం జనుదెంచి యాళీర్వదించి | నందీ ప్తళా(మ్ర(వనంగంబు గొంత గానించి యతనినక్కారంబు వడనీ పోవలెనన మంచిబుద్ధి మాళేమి యానతిచ్చిన నట్టులాచరింతు నని 1 యాన్ఫషతనయు. డాయన నివానమున నాలు మష్టనళోళనము లొనరించి | నాడేలు రాజుచెంతకు మొవటింత నాసాధునుతితోడ శకి పెంబనవు | పూసీన కొంశాయంబూని నమిోాప గతుంకై న నాశాజుకనునొని- కేచి-! యతిభ_క్రి స్మముండై యర్హాననమున నివసింప కేసిన నెన్మినసించి | వివిధపూజలుగాని 'నేదమం[త్రములు ననువొందం బశియించి యాళశీర్వదించి తనచేతిలెంకాయ తరువాత నిచ్చి సంగతో క్తులు సొంపొనంగ శా్యస్ర్యప సంగలబు గావింప జూల వాక్షించి యల్లుంఖె " మెటులక యతండు మనీవీ, 1 నల్ల భుండనియెంచి మముభేశ్వతండ నతని నామము ేళ నుల్లపురోథ యళనిచేం చావిని నన్సైఆింగింప భాగ్యమాయె మేమి (బాన్నాణ(ప్రవర। యోగ్యుండవదిగాకయు క్రీిమంతుండవు రవితేజ! భారరరానూయణములు | వివిధఫురాణముణ్‌ విన నిచ్చలలదడు విఖాభేత వినియెద. విారిందనిలిచి | వాణాజకతం డెల్పవలెనని వేండి ఆ భనన(త్త్రభూపణోత్కగము లర్పింపం1నొని సము తింది యక్కు.వానాద్విజులిడు ఈస ఖార్యచి త్తంబు తాను శోధించు | షనిక కము వురాణపకనం బటంచు మంచిలగ్నంబున మజునాందె యుత్స హించి శానాయణం బెలమిం కెల్సుటకు పూని (ప్రంగింప భూపాలునాజ్ఞ |! మానవతీశాంత మూతయుం తెలులు తాను నవ్వలనుండి తగుళ _శ్రీ వినగ 1 వానాంటి కాశఠండన్నగరి లోపలికి పోవుచు వచ్చుచు. శొలంతులు వూజ | గానింవ వింతలేక చరింపుచుంజె నంళఃపురమున నిట్లతండు వుశాలు ! మెంతయ.. (కాఢీను నెలింగింప్రచున్న

౫ వనివ్రాకాచరిశ్రము కొన్నిమాసముల శక్కు.వలయాధీకుం | డంన్న(పోలికిని ముతోత్క...టుండ నెడు చరసి మేనల్లుం డుద్యదనేక పై న్య యుతుండయి దిక్కులనున్న భూవిభుల బలిమిసిక్షించి కప్పముల్యుగహించి యల మేనమామకన్యను మూనవతిని పరీణయంబగు వాంఛ భరియించి వచ్చి వురబాన్యూగత వనభూమిని విడిసి జవనాశ్వుదెంతకు నచివునింబంప | భువనమోనవురంబున శాతం డరిగి 'చేరోలగంబున్న పృథివీశుం శేరి ।! యాశాజు మన్ననలండి సొౌంఫొంది యుచిళాననమునం గూర్పుండి యిట్లనియె (పచురవి[క్రచుండు మౌ భాగినేయుండు అల ముగోత్కటుండు నానావనీశ్వడుల గెలిచి దిగ్భాసితకీ _ర్తిటేం బాధిటి! మాననతీకన్య మమతం 'బెండ్లాడ గావెంచి మానముఖనునకు నన్ను బనిదె మేనల్లుండు పటుబలాధికుడు భఘనవావాభోగ భాగ్యధురంధరుడు అతనికంయె సమర్థుం డడ్హ-డౌనట్టి పతి గలండోటు! నీవాలిక కనినం జలినవ్వునవ్వ్‌ యాతీతినాథు. డనియె నెజటుగతో నావ్ముతి నేడాదినాంి మానధనుండను మహినాథనుతున । శేనిచ్చి పెండ్లి సేయించిన తెజింగు పరిణయంవై యున్న బాలిక మరలం 1 బరిణయార్థము వేండు బాంధవుల్‌ గల తనళు గానలసినం దానల్లనాండె 1 నను బల్క_రించి కన్యకం బెండ్లి యాడి పోవలదంటినె! పొలంచులు తనకు । వేవేలుగలరు నున్‌ వెలంది నిమ నైనుచు నడిగించెనే యెన్నండైన నిాజేని. కడపగ (మింగిన కళ్ల కుం జవులు 'వేయ'నే యెటువంటి వెళ్తీవాండైన | నేంజేటిచింత- మిన్ఫృపళిఖానుణికి శ్చ కార్య మెటింించి యిటకుందో డ్తెము శ్‌ 1 శాక దవ్వుల లాంతిరాజు చందముత్ము వుర బావ్యూమున వసింపుట పొడియగుని! యరనురసేతుకీ యని మంతిమణికి గంధమాల్యాదు లొక్కటనిచ్చి నీతి । బంధుండన్‌ మంత్రి వెంబడి ననువుటయు నతనింగూడి మదోత్కటామూాత్యవరుండు | చతురో క్షీ జవనొశ్వజన పాలమాళి బలికినపలుకు లేర్పడంబెల్ప నాతం డలిగి నాయెజుకలే కన్ఫభూపతిక గన్నె నేగతినిచ్చెం గలిమియు బలిమి యెన్నండయ్యను మామ యిదియెట్టులో క్తు నవమతిభేసె న న్నతని[ప్రో లతని భవనంబు ముట్టుకోల్‌ పట్టి కాజ్యంబు ైళొన శేసూరకయ యేలపోదు నీ కార్యమెటింగింపు మివని పలుక జవనాశ్వభా పాలు సచివ డిట్లనియె నవినయో కుల నీభుజాశౌర్ఫమహిను

వత్మివతాచరి[తము క్‌ మాతువైజూపుట మర్యాదయగు నె | ధీషంతుండవు నీకుం జెలియనిదొకటి యున్న జె] సెడిపుమోయన్న యొక్క. కన్నియళకొరకింత భూత సేయుదురె యిన్ని నాళ్లాయె నీ పీకన్నె నొనంప | మన్నది గలజె ? నేందాత్మ నిదేమొ యొకచింతవాడమిం తెంపూన నెంచెదవు |! వికటభాొవము మాని వీటికి వచ్చి య _శ్తనమూమలంగని యందుండి. వారి | చిత్తంబు లల8ించి నిడలుప్పలిల్హ " బహుమూనకాలుగాంచి పజ తెంతుగాక మహినాథ యనిపెక్కుమాటలుదెలుప నవివిని పసైపక యతని గద్దించి యవి వేకమతిగాన ననలం (ధ్రోయించి శక లాటఘోటఘూర్ణర సింథధుశాజ నికరంబు వినంబళల్కె. నేంటళశేపటన జవనాశ్వు వురము "రాజ్యము గొనవలయు జవనాశ్వకరికథసహితులై మిడి కోట సల్లడల వంకుల నానిళొనుండు చేటుపామెజుంగం డీవశీతిపతి యనుచు ఉజారుణనిస్పాణధణభాంఛణతు.'! వోరావములు మొర్చ శ్వావళిజనిత తతధింధిమింధిమిధ్వానముల్‌ కంఖ. ॥ శతకభుంభుంభూం[పచండఘోవమములు శేరనపటపటోత్కృతులు తురంగ జాతహేవలు మద_్తంచేరమో[౫ చటులఘీంకారముల్‌ న్యందనన్ఫురిత పటుఘంటికార్భటుల్‌ భటసించానాడ పటలంబు (బవటండభాండమ్ము నిండ నటం గోటనలుగడ ల్యాక్రమించుటయు నామూర్థు వృర్తాంత మంతయు తుంచి జే మున్నువిని కొంఠచింత వహించి జవనాశ్య మేడినీశ్వజుం డా ప్తబంధు నివవాంబుగూడి దీని కుపాయమేమి = కలినచిత్తు డు ముగోత్కటు: డావ్లు లెల్ల శకులు నుహాచమానమితితోంహాడి బహు దేశముల దొరల్‌ వజ తెంచినాటు |! గవానంబు వారితో: గలహింప మనకు నుచిళో క్రి వేండిన నూకొనం డతంకు కుచరితుం డికనేమొకో యనుచున్న వేళ వేళాకదూత వెనలుల్పి మూదు | పాలికిం బనిచె నప్పరుపుద_ర్తనుయు పనిచిన జవనాళ్వుపాలికి వచ్చి యనియె దూతమనుష్యుం డవనీశ ! విచుము మేనల్లునకును గూర్శికుదూ ర్తె నిచ్చి 1 తేని ళోటముమోని యాషణంబుననె నేనలం డివియంబంటి స్వచేశమునకు | దాను బోయెద నిది తథ్యం బటంచు 'దెలుప్రచున్నాయిడి స్థిరబుద్ధి దలంచి పలుకు మిమ్మాటకుం (బత్యు త్తరంజు నావిని నభికులంబ ఆిబేటిమాట. లీ కసుంధర నిన మిట్టిదురు క్రి " యొకనిం 'బెండ్లాడినయుత్పల్యూంధి -నకట! 'నోలెడు దుర స శాంధుఅః .గబరె

క్షి

పరిణయ్యశీగన్న 'అాలిక నెటుల | ధరణీశ్వగుయొనంగుం జానెట్టు లెనయు నని "పెక్కు.వధముల నందజుంబలుక 1 విని దూతంగని ధరావిళుం డిట్టులనియే గారానిపనింయూని కజకులుపలుక | సీరానివ స్తువు లిచ్చుటయొట్లు! పరశాంతగోరిన పాపవ_ర్తనుండు । దురములో విజయ మొందుట దుర్గభంబు నెజంయగనయ్యెడి నికనేల "రేపటికి ! నదుశోదయమువేళ ననికి వచ్చెదము ఇన్మూట మిోదొర శతింగింవుమునుచు | నమ్మహీశుండు భూవమణాదులొగంగి. దూత నంపించె నద్దూతచే నతండు | నూతులు నుడి విని మనలక యుండజె నాయి మూపటిఫూట నరనాథపుత్రి | పాటి యొజుంగని చావ దుర్గయమ్మ్య; వాని కాయిడి!ి నోర్వని తంగ్రికలంక | కా నదివిని యేకతంబున నున్న జనకునిపాలికి. జని్యయమొక్కి. యతని |! యనుమతి శయ్య చెంతను గూడుచుండి నానిమి_త్తంబఎన నరనాథచం[ద యిీనెగులొదవె మికిందుల కేల వనటంజెందెద రొళవంచనోపాయ ముస ముదోత్య-టుగర్వము వారించుడాన నాపనివ్లై మురహరిభట్లం గొంత | సేపు నాచెంత వసించునట్టుగను ెలవియ్యనలయు నాసీయు కార్యంబు ! తెలిసెద కవల నందియమేల యనిన నమ్మ! శానిమ్మని యప్పుళాణస్ఞు ! సమ్మతిం చిలిపించి స్వామివారింత తడవు నావు(త్రిచెంత వసింవుండనుచు |! కడం టరక్టించినం గానిమ్మటంచు నాపద్మనయనతో నంతఃవురంబు లోపలికరిగి తళ్కుుకదాని పనిండి గద్దియనున్న యాఖునుని ెంగటికి । ముద్దియవచ్చి శేల్మాగిచి యిట్లనియె సద్యః(ప్రనన్నతానన్నస్వభావ! । విద్యానిధాన! నావిన్నపం బొకటి యాలకింపంగ వలి నల మవోత్కటుని పా ళెంబునకు మోకపయన'మి కదలి యారవుకాని నేకాంతంబునందుం | జేరి యీశళీయి నచ్చిగురాకుబోణి నినుగూడి నర్హించు నీవిందు నిలక ।! చనవలి మణునాండె వై న్యమ్ముతోడం బరకాంతనగుట నీపని రవాస్యముగ _ నెజీంగింపంంచితి నిది మనంబునకు సమ్మతంలై న నిశావేళ వత్తు | నమ్మికయిన్ము దుర్గయము నేయనని - యిమ్మిట యొవ్వరి ఇెటి/గింపనలదు నెమృదినిడుమని ేంల్కినట్టి వలుకులుగా: బల్కి. భాహా[పమాణ!ములునొని యతి వేగమునను రావలయణ బనిపం'పె నీరాచపడుచని కోప | మునుపకుండెడిదని యుపచరించుటయు

పడవకాచర్మితము క్రి మనసు-కలుక్క_న మాయాద్దోజుండు ! వనితల చమ్ముగావచ్చు నే -యకుట తననూన మెప్పుడు జూంాచిళాందు | వనియె సత్యం బేడ దనృలోదఠులకు నిది జంతయన నేల వ్పస్కి.యెల్ల.దుదముట్టంగని మాందదోంచిన యటులు నాదచరించెదనని యలయ్యుంతి వాము" | కరాచి యాకంభఖాసురుం డట్టులనియె మంచియుపాయబ్ము ముదించలంచిటివి-! శాంచనగాళతి ! యర్యాక మమునం గాని యి చెప్పరముదీట దీమాటపిన్న నీజేరెం దనకోర్కు లె నబంచు ఇందూంధుండగు మదోత్కటుండు హార్షి ౦చు[నేమినమ్మక మిప్పుడిచ్మున్న నిచ్చు వానిచెంతకు' జోయినచ్చెద వనుచు | దాని పీడ్కొ-ని' 'వేవధారి కానుంచుతు.. తటుకున నమ్మదోత్క-టుదంకుం జేరి![పటకుటీరంబులో బహున్ఫవుల్‌ గొలువ గొలువున్న వాని గన్లొని రెండుజంభ ఫలము లాళీర్వాదపరిణతి నొవంగి వగ్గతి కుకుబవంట యతండణ సూద్‌ | వగ్గుడవళిళాతి ఆఉందుం గాక్చుండి మను జేశ! విరామేవమామగాకింట ! చనవువిశాజణం బురాణసంహిథ అెల్ల దినమును వినివించు ద్విబాండ మొటాడం బనిగలదు రనాస్యపద్ధతి ననిన నక్కువానాద్విజన్నాగణితోడ 1 శ్రైాక్కున నొక్క_ యేకాంత జీశంబు చేరి యేనూనతిచ్చెద కానతింకు |! ధారణీనురకులో _త్తమ |! యన్న నతండు మానవరీశాంత నూటులువెలుప 1! నానందమంది షాండనికియచడాలా నొకయింతసేపు నాయొద్రలహూరక్పుండి. నకి నుచ్చటాడిన నకలసె నము డివియించి లేషెనా జీశంబః జేర నవనీనురో త్తమ! యరిగెద నిజము నాగుకువుల యూన నాతండ్రి తోడు | వేగమ్మెతో _డెమ్ము విదులాంగి ననుచు ఇాపలుపెక్కులు పచరించి క త్తి | వేసిడాయటిన వార్ష వివ శాత్కుండగు్ళఈ పడకిం* విరిమశ్లెపాన్పున శొంటి నుడిగంబు లెన్వరినుండగానేక యలబలం బడచి యేశాంతఖావనమున నిలువుముచ్చెలి నవార్నిశి. శోడి లెత్తు సీణిఇ్కలీడేడు నేండని పలి యాకించొసంగు రతళ్నాంబరాభరణ: నగంధమూాల్యాదులు గైకొనివచ్చి ! వింధురయాన కాఫ్థ్రితియెల్ల, 'జెలిపె తనపోయనకంజిక్కె. డదర్పాంధుండనుచు!గనశాంగి యలరి యాభననితోంబలిక నీయ (ప్రాల్‌మాలక నిర్దురమాని ।! జొండున్నయొడకు "బీవరవారు సన్ను వోడ్యొ-నిపోయి యందులవింరలెల్ల | వేడ్క.తోయిాచి నావెంబడీ మరల

1 పతివ్రకాదర్నితకుఖ శాన లెనంచుం (ార్థనచేశ మనల ! కావేళశ జలకంబులాడి' శ్రొంజిలుగు చలునవల్వ ధరించి సముచికాభరణ1ములు దాల్చి యంతకమున్నె యేర్పటిచి లాహిరివ స్తువు ల్బలువుగాం గూర్చి ! జేవాంబు మజవించు తియ్యనిమదిర నింజారం బసిండిగిండిని నించి మూసి![యుండుట నదివేతె మొకచే (గ్రహించి కవటభూసుకు వెనుక నె పోయి పాళి-! మవుడు (ప్రవేశించి యల మేనబాన పడకిల్లుం జొచ్చిన బరితోమమంది 1 వెడవింటిమన్నీండు విరితూంవు లేయం గడు సొమ, ససిలిణాని గబ్బిపాలిండ్లు నొడలి(కొమె సుజులపలు నుదుటుబూపులును దిలకించి వులకించి 'తెలిగంటికోక్కె. |! ఫలియించె సీవిందు: బఆ కెంచినంత రమ్మని కపటవి[ప్రన మీతమైన | యమ్మానవతిం 'జేరనరు'జేర నగుచు బావ! సీవెప్పటిపొన్చ్సున నుండు 1! మోవి(పనరునితో నిప్పీటలందు 'జీము గూర్చురొడెద వింంచుక నేవు సీమదితమకమ్ము నిలివిగొమ్మనుచుం (చీమగన్ప్సడ నాడి పిండ్తాడియున్న కోమలి నియ్యక కూడదటంచు మామవై జెండెత్తు మహిపతుల్‌గలరె! 1! యేమనవచ్చు నీయెజుక యటంచు దగు నేరువునం గొన్ని తచ్చనలాడి ! వగకాండవాదు బావా ! భోజనంబు చేసీవీవే! దప్పి చెందితి వేమొ భాసిల్లు చక్కె.రసానకం బిదిగా యనువొందంబుచ్చికొము స్హునిగిండియొ నలం గొని యమ న దాంధుండుకుత్తుక మోన ం ('దానె నక్ముదిర యంతయు నిమిసుమున నావేళ నిదురమం పావహ్హిల్లుటయు లాహిరిం జొక్కీ. మొల్ల లశయ్య (వాలి మోనాంబు తలశెక్కి. మూర్చిల్లి నటుల నీవింతం జూచితి ళే! మహీ'ేశ |! కౌనశేణ్య యటంచుం దరుణి నవ్వుచును నొడలెజుంగక పడియున్న యబ్ద్బడుని |! కడశీగ, తలయంవీ గనుపింప నంప పొది క_త్తివాతియమ్ము బరీనం దిగిచి ! కొదకళ మిానముల్‌ గొప్పగడ్డమ్ము తలయులేవ్రలువాజణం దడయకగొరిని ! సౌలవక మసిబొట్లు నున్నంవుబొట్లు మొగముననిడీ వీనిమూస్థత కిట్టి | వగ "సేశువలెనుమో! వనుధామ ేం(ద! ముగిసె మోనలు గడ్డము వికారమయ్యె 1 సిగపోయె నికవీయ శథ్నీతిపతీ ననుచు నలుగురిలోనున్న నగుకాటుగాజి కెలకెలవార నిశ్రేశమ్ము విడిచి 'యేశాకిమైపోవు నెక్క-డిశేని నీకడ నిలనేలయేగుదెండనుచు “ మహినుకాకృతినున్న మగనిం దోడుకొని | రహిమిటి నప్పతి[వత యింటికరిగె

పతి వళాచరి(ర్రనుః క్షేధ

జాని పతివ కౌధర్జుంబు చూచి మానధనుండు సమ్మదవార్థిం బేలే "ఇెలకెలవారగా ేహంబు తెలిసి |! యల మజాంధుండు నిల్వుటద్దంబునందు తనమోను గనుగాని తవాళవాం జెంది! చెనంటి యంతయు నే ర్చిం జ్‌ లల్ల! యిట్టి మైక్ళతంబున సరివారలు గోర | నేకై వడిం జరింతునింక నటంచు పరిపరివగలం కేడ్పడి యస్పైలేచి మురిమురిచీంకటి మునుల వేసిొని కలంకతో నెవ్వరుగానక యుండం | దొలంి యప్పుడెపోయె దూర ేశంబు తనువున భూతిపూంతయు మెడలింగ మును గానిబట్టలు మొలనుధరించి కకపాలమూని జంగమువలి వాండు సకల బేశమ్ములం జరియింవుచుండె వానిగానక జెల్ల వారిన వెనుక సై నికుల్‌ హిగులును నకలభూపతులు మూమ యింటను బరామర్శించి యచట | 'లేమియు దెలిసి బల్మిదొరంగి వురికి పోయినో! దొర లేనిపోశేుల మనల । క్రీయెడనని తమయిచ్చగాం జనిరి తనవు(తిచే మదోత్కటుండు నిగ్గజుట | విని జవనాళ్వుండు "వేయశం జేంది వెనుకంజిక్కి.న సేనవెన్నాడి తజిమి భఘనభూమణాంబరక రర థాశ్వములు

కొని గెల్పుంజేకౌని కూయరి బొగడి | కొనుచుం బుఠరాణసద్గోఫ్టి రంజిల్లే తనభార్య హృద ముళోధన మాచరించె గనుక వేండుకంహాడి కలంక పోనాడి మానధనుండ్తు కోమలి నేలు కాంత ।! మాననమునం బొడము నృపాలుతోడ భూపాల ! యూరికిం బోయివచ్చెదను నీపష్ట నుఖముభెందితిం గొన్నినాళ్లు అనుమతి యియ్య వే యనియాతం డొనంగు కనకఖభూవణవ ప్రంధమూాల్యములు నెలమిం వై కొని వురోహితున కొసంగి ! యల మానవతికి. దదంబకుః 'బెల్పి చని తనవారున్న స్థలనుంం (ాపించి. భన గజరథతురంగము భటావళులు + నిదవంకం గొలువగా నెప్పటిరూవు. ధరియించి నవమన్ఫృథవిలాసుం డగుచుం గొన్ని దినమ్ములకును దనమామ యున్న (ప్రోల్‌చేరి చాజ్యేద్యాననీమ విడిసిన నవ్వా ర్తవిని జవనాశ్వుం డడరెము వేడ్క. మహానై భవమున

నల్లున దు 'లేంగి యతిభ_క్తి యుప్ప | తిల్ల నాతండు(యొక్క_ దీవన లిచ్చి శవుగిటం గదియించి భునరథారూఢుం. డవు నమ్మవోత్మో తో న్తాల్మీయపుర్తను౫ శేరి భ్రాననాసీనునిం జేసి | వారి కూగమేమవ్వాత్తోకు నఢిగి” యంతఃపురంబున కతనితో నేలని | యింతికి. గూతుకి కింపునలిథిల్ల

1ళికి పపి్యతణాచర్యత్రన్సణ జామొతతోడ్‌ మద్దనభోజనాదూ' ! లామహీశుం డొనర్చె జత్యోదరమున సీకీతి కల్తునినింట నుంచిలొణ | యో శాజబే వేయదు. డట నొక్క.నాలయ, " ఆ మాసధనునితో నార్శబ గూర్పశగామంచి తగు నిపేకమూనూ ర్త మెకటీ హిరపురోహితునిజే శేర్పడః జెలిసి ! యతిలై భవముసః (బయర్నంజాం జేసి యమిత చొనములు ( బాహ్మణభోజనమాలం1క్రమ మొప్ప శేయించగా సాయొరేయి బంగారు మేడపై జడకీంటిలోనం | జెంగఅ్వపాన్పునకి చఉలిం గరంగించి పరిపరిఠతులచేం (బౌఢం గానించె |! వరున కానతి వమదూండువలవులు వలచె రతిమన్నథుఅవలె రమణియు రమణుం డిర కేతర(పేను నినునుడిందలనం గొన్నాళ్లు వివిధళంగుల వినోదించి 1 రన్నా౭ిః దోత్కొాన తాల్మీయవురికం జన నిచ్చగించిన జామాత తలంపు | గనీ ఇకనాశ్వుండు కశరరథవారులు పరిపరివ స్తువుల్‌ పరిమళ సీటు లరణంబుగా నిచ్చి యాలత్మృజామణికి పసువు నిమ_త్సమై షంగల యూళు లొనలి డానీదానయూధంబా: తోడ ఖహుహాిజన వీరభటనవా(నములుక 1 రహినిచ్చి మూయన్ము! రతనాలబొమ్ము బుద్ధుల(ప్రోడవై భూహలోరోడు (ప్ర । సిద్ధి ఇెందును సీ సుశీలనంపడల "పెక్కం0డ్రుతనయాలం (బేమళోగాంచి. చక్కగా నేలును సామాజ్యమనుచు 'శాళినైం దీవించి పనుపం గన్లోయి. జూలువాలెడ న(శుజలఖార తోడం కన్నతల్లికి (మొక్కి. కౌలిలివడసి । యన్నాతి వఏీశ్కొ-ని యాల్మేశుంగూడి కనకరథంబెక్కి. కటకంబు వెడలి వెనుకముంతర సె న్యవితతులు గొలువం చనుదుండిలొకదివసంబున శాజి |! తనయు. జానతిజూబి తవుణి యిద్దనం నువ్వ్పైశ్ళ్రవముం బోలు నొళ తేజి నెక్కి. ముచ్చటాడుము 'నీన నుందరం బోవ పెనుకంోవగ( జూలవేజుక పునై | ననినం గానిండని యడిగమ్బతించె - నంతట శాజాజ్ధ నంకొళ్క. సారి వింతీ కాంతులనింంచఃు విడిశంవ్రరనల జిగి పాచ్చు క్ర ళ్యంబు చికిలివజాల 1 మొగశుట్టు నుప్పాణిముత్యెంత్రంబనుబ మెచ్చోనజానంబు చుటికిరీటి | పచ్చరాపల్ల ౦బ బంగాతుతరటు నొనబునీలముల రక్కొ-నుతలాటంబు | ఘనమైన గోహీథిక వుదృష్టిడరడ మినుకు వై దూర్యంవు మేలంకవన్నె యనువందు న్‌ంగాణీ య;శ్ర్రనంవూర్మ తూణంబు సరసబంధురగతుల్లా గలిగి శాణించు నొళయశ్వరర్నంబ డెచ్చి,

పతివకాచరి(త్రను 108 ముందరనుంచి శీల్ళొగిచిన శాజ నందనుం డరవించనయనతో నెక చీనల ముందరం జెచ్చెరం బనిచి | మానినితో. దగుమవూట లాడుచును "వెనుక నొంటిగయోయె విధివశంబెవరి కిని. (దగోయశాదు పంశీజాశీ,! వినుము ఈరీతి నడవిలో నిద్దజుయినలో 1 సౌరసొశ్సీకి డప్పిజనియించి నీళ్లు శావలె ననిన నక్క-డ నింతి డించి యావలితరువున నళ్వంబు గట్టి బంగరుగిండి చేపట్టి నీ గ్లాకు రంగట నరయుచు రానుతుం డరి” పతి యొంటిం దనుడించి బలుకానం జొచ్చి యతిరయంబునం జన్న నలిన భీరిలుచు (వాశేశు నేనేలం బనిచితి నొాంటి గా ేలనిల్చితి! గవానంబునందు కటకట దప్పియెక్క,డయిళన్లై ! దైవ | ఘటన యేమో! బుద్ధికలలాడి ననుచు నడలుచునుండగా నచ్చోటి కొక్క గడునుకి వాతుండు శామాతుడుండు భల్లాముం డనువాండు పఆలెంచెం జేత | వి సనమ్ములు పూని “వేం వేంవులును జనుజేర, వచ్చి యూసౌందర్యవతినిం ! గనుగొని యాశ్చర్యకలితుండై పలిశె 'ెవ్వరిదాన వే! యిగురాకుబోణి । యివ్వనంబున నొంటినేల యున్నావు సి నామమెయ్యది సీకులం బేమి | నీనాథుం జెవ్వండు నిజముగా నిపుడు వినిపింపునమనిన నవ్వెలంది సౌరాష్ట్ర జననాథు కకూంతుర సౌవీరన్ఫపతి మానధనుండు నామగండు మానవతి నొనొప్పుదాన నానాథుం డిచ్చోట జల కాంచీ.మై పోయె జతురంగబలము లలబలంబులు నూర నరిగెడి నవినొ యిబెవచ్చు నాపతి యీవెన్వరనిన మదమత్తుండ్రై వాడు మదిరా&ీ. దనకు నిక్కట్టునను జక్కె- నిప్పుడె దీని |! [గక్కు.నం గొనిపోయి కలియుదు ననుచు నుల్లంబునం దలంచి యువిద! నాపేరు | భల్లాముండండ్రు నాపాళె మిచ్చటనె ఇల్ల కిళాతుల శెకిలూడ నేను | పల్ల వాధర! భోగ భాగ్గనంగతుండ బహుధనాఢ్యుండం (శాణపదముగా నిన్ను రహ్‌ నీలుకొనియెద రమ్ము నావెంట వని పట్టికొనిపోవ నండకు రాంగ ॥ దన పతియునురాక తడసె సేనలును దూరంబుచనె మడాంధుండు వీని నిచట | వారింపం గలిగినవా రిన్వరనుచు నలివేణి తలంచి నన్నంటక యవల । నిలువుము వచ్చెద నీవెంట ననుచు గాంత ధీరోదాత్త గావున నానిం | జెంతం జేరగనీక చెచ్చెరం 'జేజి సె%్స. వాటకుందోల నెడచొచ్చి బోయ | యెక్కడి శీగౌద వింతి! నీవనుచు

పతక పట్యళోచరిశ్రకు

ఖన్తులాణనను వో (గహియంతి పొదల[మొత్రంబులోం బతి మెొంజకుదనానం 'జెట్టులూ గట్టులు చిలలు హాగససలుంను 1 బుట్టలుగడచి కొంపోయి- 'శానున్న పాఖెంబు చేర్చిన బణతి చి _త్తేమునం జాలిమివీగక లల్లడిపడక్‌ . వానితో ననియే నోవనచర(ప్రజీర! | నీనిలయమున న 'న్నిలుపగా వలదు

ఏ నొకవతము వహించి యుండుంటును | గాన వనస్థలిగాని శోహమున వసియింపనొల్లే న్నోవత మూతుసిలలు వినునవక శాకుం గాపింపలా వలయు జికవారము భుజియింతు వోవివ్యు ॥ మేశా్యగనిషస్ట వహించి నిత్యంబు (శావ్నాణవూజ సల్పయగవలెం దనన 1 గ్రూహ్నాణజునసపర్య ము సేయయవల తకు. ఇాకీవరంబిది 8డతేముబాశ 1 కోరికం బుదషునిం డగా తౌడు చందనమూల్యొములే సమహర్సవలరకు. 'నిందలు (టైహ్మలణు లేంగటెంచినను నంపటి శిష్టమృష్టాన్నముల్‌ పెట్టి. పొందుము కడపట భోగ భాగ్యములు బలిముచేనీత్‌ వేని. బాణముల్‌ చిడుతు తెలియుము నావతస్థితి సూతినీళ్లు వెళ్లువంటోనె! నీవీంటిలోం జిక్కి. 1 నల్ల 6బజొ! యశనెందుం జేరెద ననుచు. బలుకం జఆళిందభూసతి నమ్మించి | ₹కులనాగం డనయింటి యొులదోంట నునిచి నలసిన ధనథాన్యవ స్తువు లొనంగ 1! పలుమంది ద్విజాలను (బావ్మాణ స్ర్రీలం బలివించి వారి కభీవ్టవ స్తువులు |! పలుమారు నిచ్చుచు భత్యుభోజ్యములు శిరయ మృష్టాన్న ముల్‌ పెట్ట చు నిటుల|జరిపెం గాలము (వత చృలమున నతిద అంత నక్క_డ నీళ్లకరిగిన*యవని । కాంతకుమారుండు గవానాంతరమున బహుదూర మరిగి యప్పట్టున నొక్క నుహిశాంబుపూగ్ణమా మడువు వీఖ్నీంచి యానిర్శలోడీకం -బలంయోం (బ్రావి. 'ానకు గిండితో జలములు గొనుచు పరువునవచ్చి యప్పట్టున సతిని తురగంబు. గానక తుందుడు కొజహేం 2, - చని చూతునని యొల్ల జాడలు వెదకి కనుపడకున్న నకథడ (తోవంగన్సి (శాంతిందుచుం గాడుపడీ నలుగతల | నెరతయుం దికుపచు నిమ్మహాటవుల నెరట్‌ని శోధింతు నెక్కడ శేల యిందునిభానన నీశింతు నేను ముందరయిను మై న్యముల జూడం బట్టి "చందవగంధి శాం బనియెనో యనుచు. నమ్మార్గమునం జని యటంజను భటుల నెమ్మి నీషీంచి కంటిలె. చాలుగంటి యచ్నోోటి కళుబెంచెనే యని యకుగ.! వచ్చుట లేదు భూవల్లభ |! 0టకు

వతి(వకాచరిత్రము కే0క్ల్‌ మివెబ్ధడంబాసి యమ్మైఆతయొందగినె. 1 నిమ్మహాటఖి సన్న నెశిలింతు షూూక్కు వెనుక మోరరుగుంయ వెసవని) చారిం | బనిచి సౌళాస్ట్రభూపతి యశావనేరి యక్కడి (ప్రజలచే నల్ఫివేణి లేమి 1 నికంబుగా. విని నెగులొండి?కుండ్సి యిశ నేమిసేయుదు. నింలిని. మాసి |! యకట యొ-టిి నూరి కరుగంగణాదు మామయింటికి జన్న మాటలు వచ్చు కోనులి నెవ్వండు గొనిపోయె నొక్కొ సతి నొంటిగా డించిదనిక కాభువుని కతయయ్యె మోన మేఘనులకు వచ్చు జెవ్వరి చెంత శీనేల పోయెదను |! నవ్వ శే! వినువారు నాబుడ్ధి కనుచుు _ నారాజనురుండు బే కాంతరంబరిని. నాకూూఢగతి భితఖశాక్చృతిం బూని మునువుగాంబని మై న్యములు బూనధనుండు వనజానీ,గానక వనములోః దిచుత్కు చందంబు మూహూరీక్వరునకుం బెలున | నందను వెడుకల నగొందజణంబంచె నతండ. జవనాశ్వుండును వుత్రి జామూత నరయ !. నవని నల్లడలకు. ననిపె జాడలను అంత నాలంగనెజ అరిగినవీదప |! కాంత లుస్థకునింట 6 గలధనం జెల్ల 1వతదంభమున వి(ప్రవరులకు నొసల యతనియిల్‌. శుద్ధకూన్యంబ$ గావించి, కుడంవక కట్టక కూర్చినథనవణ పడత్తిపాల్‌ చేసితి భాంతి చే ననుచు చాండును మదిలోన వగచుచునుండె నాడువాశికి (బమయనివాళు గలరె! ధనహీనుండై న లుబ్ధకు కొల్వువిడిచి 1! చసిరి బోయలు పరస్థలముల కపుడు భల్లామనింట శోభనగా్రి రాజ 1 పల్లచాథర చిక్కుపడి యున్న తెజుంప- అయింతి యన్న జానాడి దానముల | సేయుచు వబ్బోయం జెండకయున్న సౌళీల్యమును వి(ప్రజనులచే హూణ జేశాధిపతి బలద్విపుం జాలకించి వైరిగావ్రన వానినధియించి యప్ప తెకారువనోననం 'దెత్తు నుదర్భి త్తి ననుచుం జతురంగబలయు క్రిం జని యొక కేయి!'యతని పాళెము. ముట్టి యహితులు గొట్టి. పా లెంబు: కూజలుపట్టించి వాని | యాలయంబును గొల్ల లాడించి పొంచీ ష్టుజోయినం బట్టువడక వాండులికి యశ్షై సండులంబట్టి లఈపుడవిలోః బజచె చానిగానక హూణవసువేశ్వరుండు. మొనవతీనఘాతుణి -యున్నయట్టి _ యొలవోంటకేి (ప్రాలేశ్వరి వగుచు. నెలనాగ నన్నేలవే! యని బలిమి సేయడదచ్చిన నోరనిలి యోయో. కాన! | జాయకు నన్ను వృఢ(నకతి బొకటి కల జాజునెలనలై నం గచలేదు వీదప | ఫలిరింందు. సీకోళ్కె. పదరకు మనుచు.

క!

16- వరిచ్రశాచర్యత్రమ్లు నల జబోయతోడ మున్నాడి నట్లాడ ! వలపున నన్నియణ చాందొన్పిళొనియె మేలి యాణి సుపాణి మెలు(గసముత్యముల । పొలకిమాంద నచ్పాలిక నునిచి కొనిపోయెం డానేలు ఘోట్టాణపురికి. ! గొనిపోయిదాని నిమ్క్మ-టవీధి నిలిపె ముకురాస్వపై గల మోహంబు వలన | పకలంబు గోల్పడీ కబరంాలీల సాలింబువిడిచి పెన్‌ భయమున జోగి వాలకంబునం బోయి వసుధంజరించె వూూయణుని తోంటలోనుండి యక్కీర |! వాణి నానాంటికి వానింటం గలుగు భనముల మణుల గోధసములం బుచ్చి | కొని ధరాదేవతాళోటి కర్చించె జంగారుచేటలు భఛభవ్యబోరములు చెంగావికోకలు చీనాంబరములుం - సలలిత రర్నభావణ నహ(స్రములు | మలయజ మృగముద నూల్యాదికములు పర మేశ్వరీసమర్పణముగా నిచ్చు 1 వరునతో ముశ్రైదునలకు నీమనున చజ్న చాననునకు నారాజువీట నున్న యాగాణంబు లూచమాుట్టుగను గొని సెల్వుటేసె నెక్కుడుదానములకు మునుకొని బొక్క-నంబులు రు_త్తం జేసె భ(ద్రమా సీకని పొరులకొనంగి భ(బేభ శాలలు పొడుగావించెం గనక రథాశ్వముల్‌ గడను గాకుండం |! దను నాశ్రయించు పెద్దలపాలు స్‌సె నుత్తతిత్తిగ నిట్లు వూణేశు నగరు ర8త్తగావించె నార్నెలలకు మునుపె ధనహీనుం కైన యాధరణీశు విడిచి చనిరి రాణువువారు సరిపోవు నెడకుం గలిమియు బలిమియు గడతేర్చెంగనక నలివేణి హూణుని యదటణఎగింహం వలపోసి తమయఃరం దగువ్మివ్రు నొకనిం చిలివీంచి జవ రాళ్వప్పథివీశు పేరం దనవాల జూ బేశకరంబున(వాసి | పనిచిన నతండు భూపతికి నొనంగె ఆ కమ్మువలన నిజూశ గజ "తెలం భూకాంతుంజెటింి గొబ్బున శనతోడ ఘోట్టాణవురి. జేరి కోటలో. జొచ్చి |! పట్టణంబంతయుం బౌడు గావించి హూలేశుం బట్టంగ నుద్యు క్తండైన (శాణ లేవి నతండు తలం] ముందరనె తన వశంబుగ హూణధరణీశు జేశ | మును వురంబును గొని పఫు(తికయున్న ముక్కంటి నతిగృవాంబునకు రాజూచి యక్క-న్య తనతం।[డి కానసతయెన అక్కున నిడుకొని. యమ్మా! నీకెంత యిక్క-ట్టువచ్చెనే! యేంజె సీవిభుండు ుక్క-డిశేగానో యిది టైవఘటన | థర. కెన్వరికై నం దవ్పింప వళ టెం వీవు (వ్రాసినకమ్మ 'ీంజధివికొని ! యీవివరం బెల్ల నెజియియున్నాండ

పతివకాచరిల్రము 10 మంచి 'దెక్క్‌.డనేల మనవురంబునకు | చంచలేమణ నీవు చనుదెన్సుటంచు€ గన్య రథారూఢం గావించి వివిధ ! సై న్యనమేతుండై.-జవనాశ్వుం డలిగి తన (ప్రోలుచేరి యాక్షృజ నాదరించి 1 పనిచె నల్లునియున్మి-6 బ8కింపయిటిల నల హూణవిభీండు కాజ్భుము నోలుపోయి | చెలువేది జంగమై నీమపై నరో వింటివే! తరువాతి వృత్తాంత మతివి। దంటనాం జను మదోత్క-టు. డనువాయ భల్లాతయనామలుబ్ధకుండును హనాణ 1 వల్లభుండును నిట్లు వైభవం బెడలి జోగులై ముగురును 'చోణిం ద్రిమ్మకుచు జోగులంగని మనంబున దు॥ఖపడుచు శివరాత్రి యేలేర (శ్రీవైలమునకు మువురును జని జంగములవలె నునికి వోరవారా! యని మల్లి శార్టునుంొగడి వారభ క్తు లొనంగు భియోదులం దనిస్‌ యుక్కరొక్కల చై వనయోగంబు కతన నొక్క-దిక్కు.న6 గూడి యోసరించక ళ్‌ పజ తెంచియొక మంటపసమున('హార్చున్న 1తజిమో నధనుండు ముంతర నెయచ్చోట 7 జంగమాళ్ళతినున్కి. నవిధజేశరబు ! నం గూరుచుండి ఖన్నళత నున్న జారి గని యాత-డనియె నెక డనుండి యిటకుం జనుటెంచి రీగురుస్వామి యెవ్వాండ లింగముల్‌ సిగలందాలిచి భూతి యలంది | జంగములౌాటిది సం్యప్రదడాయంజొ ొత్తటీకమొ యెొజుంగుట కడిగితిమి | చిత్తంటులం “దల్క సేయకుండయ్య అనినం దొ_ల్తం బకీరిమైన శీకోయుండు 1! తను వినుమని మానధనుని కీట్లనియె అనఘాత్మ! నేం శోళయచోణి యేలు ఘనవిక్రముడ మదోత్కటుం డనువాండ నా మేనమామ నందనమొ శనర్చు | వామలోచన మొనవలియను కన్య - మానధనుండను చూహురీశ్వరుగి నూనుని. 'బెండ్లాడీ సౌంపొందుచున్న స్థితి యెజింగియు బుద్ధిచెడి నన్నుమాని 1 యితరుని కీవచ్చు'నే' దీని ననుచు " మదలె_త్హి దండెత్తి మామపాలించు 1 ఫవురము తోధించిన. బొలంతి యాలీయ ముందర నొకోవిపముఖ్యునిం బనిచి 1! పొందు చేసెదనంచు బొంకి సారాయి - తెచ్చి _కాగించిన జేహంబుమటచి ।! చచ్చినచందాన శయ్య పై6 బడినం గత్తివాయమ్మున గడ్డంబు మిన 1 లుత్తరించిన దై మదోద్ధతి తీజ " సిగగోసి మోమునం జెక్కులయండు | వగవగ బొట్రిడి వడి నింటిశేగోం "బెల్ల వారినం దన దేవొమ్ము 'జెలిసి । కల్లరియై యది గావించినట్టే దుడుకులు- గాంచి-తుందుడుకు నహించి।సుడింబడి యెవ్వరు చూరురో[యనుచు

108. పర్శివకాచరిల్రము

మునుంగిడి వేంగుజామున లేచి మైన్య | వికరంబు రాజ్యంబు నిభవంబు విడిచి

యిీరీతి జోగినై. యిలం జరించెదను నారీతిలకమిట్టి నవగుశాటు చేసె

నా 'కిఆంగిదియన్న నగి రాజక్‌నయుం | డాతలనున్న భల్లాషు సఏీశీంచి సీవిధంబేమి విన్సింపుమటన్న నా వనచరభర్త యతని కిట్లనియె

నా మొనవతియను నలినయె వివిన ! సీమ నొంటిగంబేజి ఇెంతం గట్టికొని "'బాటలోనున్న నప్పథమున నేను “వేంటాడివచ్చుచు వెలంది చెల్వంబు గనుగొని (భమసి చక్కనివొర యీయు ననతూంవులకు లొంగి నయము దొరంగి యొన్వతె వొంటిగా నేలయున్నావ్రు జవ్వని యివ్యనస్థలమున ననిన

జలము జే విభుండేగా సైన్యముల్‌ ముందె యలబలంబులు చెంది యరిగెడి నదినో వరుం డిబెవ చ్బ నెవ్వండవు నీవనిన మరులెలత్తి యొంటి నిమ్మగున చిక్కెనని యల శత్రేబిపై నెక్కి. యవ్యులంటోవ చలమునం బోనీక సరగున వాగె పట్టీ తో జ్తెచ్చితిం బా ళెంబుచేర సట్టులం జేరి యుద్యానంబులోన ెలకొను [నతమను నేమంబుయబూని । యిలు గుత్తచేసె నింశేమనువాండ నంతలో సహూణ దే శాధీశ్వరుండు కాంతక్షై వచ్చి నాకటళంబు సొచ్చి చెజటియు. జాజయుంబట్టి చెలిం నొనిపోయ నెజబుంగ నవ్వలికథ యేనిట్టు లైతి ననిన హూశేళ్వురుం డతనివా_న్తమ్ము మునుకొని తనవా_న్తమున నప్పళించి పకపక నగి బోయపాళెబువారి యొకిమోడవా! మజీ యేమి వాగాయి సీవు వెడ్డటుల హూగేశుండు చెడియె | నావలిశత విను వతండెపో! తాను _ (వత మాజు నెలలని వచియించి యల్ల నతి ధనధాన్యముల్‌ నకలవ స్తువులు పౌవలపా ల్వేసి భ్‌ మయించి తండి గారి రవ్పీంచి నాఠకటకంబుతోడం గలరాబజ్య మంతయు. గట్టించి వుట్టి నిలు-జేరె పగజచే నేం బట్టుపడక తవ్పించికొన్నది దైవంబె యెజుం/స చె్పోడిదేమి యా సీలు్సలక శ్తె మొగమాయలకుంజిక్కి. మోసపోయితిమి ముగురను గూర్చిగా! ముండదై వంబు దక్కీ.నయట్లుండి తటవటల్‌ చేసి |! చిక్కక మనలను జెటిచె నజ్జ్దంత చెంతం 'జీరగకాదు 'చేనంటరాదు | జంక గాదది మవోసాధ్వీమతల్లి చానిం 'జెండ్తాడిన ధవుడెంతవాడా వానిచే భాగ్యంబు వానిజే భునత అని వాడి దెలుప నిజాంగన తెఆుగు 1 విని మానధనుం డాత (వికసింప బలిళెం

పదివళాచర్మితము. 109 బరశాంతం నోరిన పాపళర్థుమున ! సిరులు దొలం౫ నిచ్చేటు హటిళ్లె నింక మికు శుభమ్ములెనయు నెవ్వగల నింకకుండన మువ్వ రెలమి నిట్లనిరి ఇనతేజ ! నీనామ మేమి నీవెన్వ ! రునికి యెక్కడ నేడనుండి వచ్చితివి సిరులు మూకింక నెట్లుచేకూడు ననిన దరహాుమున మొనధనుం డిట్టులనియె మాొనవతీవధూమణి శేను టియుండ డానింబాసితి వనస్థలి నొంటివిడిచి నతించాసి యూరికిజనలో శంకించి । వెతంజెంది తిరిగౌద వివిధజేశముల - మీరు దెల్స్పంగవింటి వెంలంత శ్నేమంబు |! మీరు హితుల్‌గాళ మో క్రీయలంత యా కాంతకతమున నై నది గనుక మికు రాబ్యములిచ్చి మిము (బోందిసీతు నని వారినూరార్చి యాంేయి గడవీ తను వావిపొగడుచుం దనవెంట శాల మటునాండె వైనమై మాహురీవురికి నరిగి యము జ్ఞగురితో నయ్యకు (మొక్కి- వారు చెందిన దురవస్థయాుం దన యొ యారి పాతివత్య మంతయు. 'దెలుప గుణవతియగు తనకోడలి మహిమ | మణిశీతుం డాశ్చర్యమగ్నుండై పొగడి అ నుదోత్కటుని భల్లాము హూణేశు (వేమ లాలించి వారికి. గ బ్రనిచ్చి యలంతందీతిచి భోజనాదు లమర్చి పొలుచు నెప్పటివేపముల వారు గొలువ మణి కేతున్ఫృపళిఖామణి వుతుంగూడి | గణుతింపరాని మూంశల జోక గూడి భువనమోవానవుకంబున శీల యచట జవనాళ్వనృపతి పూజల సంతసించి తన మాన మక్షృ రె తాం గాచికొనియె యనభు నీసుత సాధ్వియని (ప్రన్తుతించి యా మగువ నిమిత్తమై యా_ర్డిం జెంది ! రీముగురని వారి నేర్చడం టెలివీ యిదిగొ! నీమేనల్లుం డీమదోత్క-టుండ్తు ! ముదితచే నవమతి మొనసి కీడ్సడియో ధవళాశ్వుండెడి నీతమ్మునిపుత్రి నననీశ! పెండ్లి సయలగవలె ననుచు నాయన క మ్మ్మోవానాంగినిం "బెండ్లి సేయించి 'రాద్యమిచ్చి బహూకరింహ బనిచి భల్లాయుని పొళెంబానంగి ధనకనకాదులం దనియించి పంపె ఘోట్టాణవుర మేలిళొను హూణబేళ | పట్టభ(దుండవ్లై ప్రబలు మటంచు నల బలద్వివుని వ్యృాష్టాళ్ళునిం జేసి | కలిమిబల్ళీ యొసంగి కరుణ వీడ్కొ-లి'పె గొడుకునుగోడలి-గూర్చిగంతోమ మడరంగంగొన్ని నాళ్ల చ్చోటనుండి * వియ్యపుళాజుచే వీడ్కొల్పు వడని | యయ్యావసీశ్వరుం డఖల సె నస్యములు గొలువ మాహురిశేం౧ కొడుకు రాజ్యమున నిలిపి కోడలింజూచి నెలంత! నీవలనం

11601 '“సరివ్రణాబరి తమక బుట్టినింటికిః శీ_ర్రిపొదలి వీచొచ్చి 1 నట్టియింటికి మహోఖ్యారియ' గల సతి యొక్కంరిత నుహీక్వరుంజెంది ఖ్యాతి! సలిశయంజొంటె సీ వావిడ వలసి నతియను పీకు పో స్తంబు గాలో 1 శ్నీతి. వెలసిరి వతి(శ్రీనిధులై న " వుత్రులతోని కుభంబులు ఇందుమనుచు। స్తోత్రంబు గావించి సుఖమున నుంజె + అ దంపతులు నాయుశాకోగ్యలాగ్య 1 శాజికుతై. పుత్రరాజితో మనిరి" యిాకథ వినువారి కిష్టోర్థసిద్ధి 1 చేకుటు హడుకృపభే నని చిలుక కరహో, క్రి వుష్వ్పమంజరి కెటీంగింప | నజుదంది యక్కాంత యర” లోపలిక్‌ దూతికచసని రాజుతో నెజింగిందె | నాతతి సీయికిహోం బటంచూం బరశేశ్వరండ దెల్పం చార్వతి యలరి।తకువాతకథం 'దెల్పందగు "జీవ! యనియె . సనయవళవతా చరితంటబునందు ! ఘనత జీశాదశకథ పూర్మమయ్యె విథివిధాతలకథ శ్రీవిశ్వుపతి దమయాంచితమతి గారి |! శావలికథ యిట్టులని కెల్పండొడగా - నుజునాండు దూతి వెంబడివచ్చు వైశ్య తరుణి వీవీంచి చి త్రజుతేజి పలిశ పఠన: వాసియు చూనభంగంబు ₹శ | (బలికిన నతుల యుపాఖ్యానతతులు ' వినందుపు వినుతొల్లి విధివశంబునను | దనపఠతియెౌసి వృథానిందం కెండి యలమటంబడి శుద వత్యంతసౌఖ్య | మ్లైలసిననతి కథ యొక్క-టి గలదు అది యొట్టులన్న నాళ్యావ_ర్రభూవిః ఫొదలు రమానృదపుర మప్పురమున€ గనకథ్వజుండచు మ్మోభర్త గలయ | భును-జాతనికి గుణాకరుం దరిధ్యాంత-' వారణోగకరుంతు. రత్నాంగదుం డనంగ 1! బరగు కుమూడుండు భౌసిల్లుచుండు ఆరాజనుతుండు స్వయంవర వేళ | ళూరసేనాధీశసుతను శుభాతని " వరియించి రతింహాడి వలనొండు మరుని ! కరణి శృంగారనంగతులం జెలంగి వారిర్వురికి నరివలవులు గనుక | కూరిమి ముచ్చటల్‌ కొరడమాటలును జలివిలినవ్వులు చిన్నారివగలు | కళలంటంవారువులు శలికిచెయ్యాలును ' వినికాశలింతలు 'చెళకుదరూపులును! సొగసు వై ఖడులును సౌలు మొక్కు.లును

పతి[వతాచరి(ర్రము. క్ష

కలియొక్కు.చిన్నెలు కాళొట్టువగలు 1 మితిలేనిమురువులు మెలిగొన్న మేలి తనువులహెచ్చరింతల వింతభూవు | లునెరయ 1 బళోరా(తులును వివారింప వినువీధి. జనుచున్న విధియు విధాత యును చారినుముత లోహో ల! యటంచు. గనుగొని రిట్టిసంగతు ఇెందుంగలవె | యనువిధాతకు విధియనియె నవ్వుచును నింత మోపహామువహియించి యీకాంత నంతత:బును వఏిడంాలకయున్న శాళొమబినికి నీరసము పుట్టించి. సీకు మేప్పొనరింతు నిజముగా ననిన నలివేణి వెతందీర్చి యధివుతోం గూ రు |! గలదె పన్నిదమన్నం గలకల నగుచు అవిధి పలికె నేనతినను రట్టు గావించి పతిసుతిం గలంచిన వెనుక సీయింతిం బతింగూర్చి తేని నినొవినుతి సేయుచు దీనికిచ్చెదం బుతప్యత

. ధనకనకశాదులు తగువై ఛభవములు | నని పతిజ్హ యొనర్భ్చి యరిగి రిడురుును అంతం గోన్ని దినమ్మూ లరిగినవీవప | శాంత శుభాంగి శృంగారము సేయు "వేళ నద్దములోస విధివశంబువను జోలుమొగంబు జుంజురువెండుకలును కడుమిట్టనుదురు నంకరబుజ్ఞముకు[- మిడ్మిగుడ్లు కొంకరమిోానముల్‌ సొల్లు గాతెడిసెలవులు కడులొట్టిపెదవి శారుమేనును మరకటపుమూంలియును . నుని గడ్డము వెలికురికిన పండ్లు + పిల్లికన్నులు (మక్కి-బిగిదక్కియున్న _ చెక్కులు బలుదొప్పచెవులును గలుగు నొక్క వీనుగురూప ముడుగకందోప 'వెరగంది యదిచూడ వెజచి యస్దంబు పరకటవైచి యేపడంతుల తోడ నాచందమెజేంగింప కలివేణి యట య ధోచితస్థితి నుండె నొగిం గొన్ని నాళ్లు అవ్షంబు చూచినయఫవుడెల్ల నిటుల మూద్దియకు వికారముఖను గాన్సింప , వేశాకయద్దంబు వీతీంప నందు | నారీతిం గన్పించునందున నులికి యిది యేమిపాపమో! మయేమిగానున్న యదిరయొ యిందున నిట్టి యద్భుతంబెందు కనివిని మయెొటుంగ నెక్క డనుండి తనకు గనబడియెడినొ!య5ాకష్టంవు మోము ఇాళి నద్దముజూడం వాసె నటంచు | జూలి చెందుచునుండె గతి తనలోన విపరీతగతి చెంది విధి యేపందలంప 1 నపనయింపంగ శక్యమా! యెన్వరికిని బలవద్వగోధులపై దండుపోవం దలంచి రళ్నాంగధరణీకుం డవుడు మెజుంపఏబోణి వసించు మేడపై కరిగి విరులపాన్పుననుండి వెలంది నెమ్మొగము మొగమున గదియించి ముద్దిడుకొనుచు | వగలాడి ! దండుసోవలసిన దిపుడు

13+ పమవళోచరి[త్రము

జెలపడిపూటల జశ్‌ందిదెంతు | నిలువనోవుచునబ! నిన్నెడంయాసి- పరిళాపము నహిాంశ్త పటుబుద్ధి ననుచు | తరుణినూఆడంబల్క్‌. తల్లి దం్యడులకు నాళార్య మటింగించి ఈతంకు దండరిగ | వీశ వనీకినినితతి తన్గాలున

పతో దండుపోయినం బడంతి వియోగ' | వతియాటం దాలిమివదలి చింతిల్లి

_ జలకధటులాడక చలువలుగట్ట | కలికభాగమునల జెన్నలరం గస్తూరి రిలకమ్ముదిద్దక తిళ్నంగావీణ పలికింప శెలదోంటం బరికింపయినక చలులముచ్చటం కెవించే్పేక కలికి | చిలుక లాలించక చిగుదుపానుపున నొడలుచేరిచి యసురుసురని యెపుడు | వెడవింటి దునెదారి విరవాది ఆక్మల్షష్థ. జడీకిం "జేంటులయలజడీకి లేగాడ్చు |! వడికి. జలలనోరువంళల నుడికి విరహోగ్నిసుడికి నోనిభుం జెన్నండింక | బజలెంచునో! యంచు బడలుచునుండె నాఠతవవాత రళ్నాంగదధరణ్‌ | నేత శాతకృపాణనివాతి సరాతి జాతి నుస్గానరించి సంగ్రామరంగ | జేతమొ జయలల చేత నుబ్బుచున నీళేంచె తనపురి శెల్తస్తామంత జూరయబు తన డయబు సం నుతులొసీయ- పతిశోశేవిని (వియంపడ్‌ శుఖొంగియును | వెతమాలి య వ్వేశ వేకంబన్నీటా” జలకము న్యలాడీ మేలనరీగ పై ళాణి జిలుగువల్వ ధరించి చికలిముళ్యాల గొనబు కట్టడపు కంగుల మేలిరవిక యును దొడీ కస్తూరి హొయలుగా నొసటం దిలకంబుదిద్ది యందియలు మునై్నైన పలుసోమ్ములూని వై పై గువాళించు భఘనసారమిళితమా కలభంబు లలంది తనరుచు నిలువుటద్దంబున నీడ చూడగా మునుదోండు చోద్యంవురూప | మాడనుండియు జకీలన దిగజూటీ బడుగుదనంబునం బడిన నప్పడంతి గడగడ వణంకుచుం గన్నీరుదొరుగ అబ్బు నేజెల్ల! యీయద్ద మందుండీ యిమ్మెయి నిప్సీనుం గెక్కడవచ్చె నెవ్వరి కతింగింతు నంశనేవిం సేతు నివ్విధం బరసిన నేమను విభుండు బంగారువంటి నాాబదుకు శటైవంబు | భంగ మెొందింప నిప్పనిం జేసనేమొ అని వీన్ననై నాథుందకుదెంచు వేళం | గని చిటిజాపలో. (గక్కున శవనుం చుట్టి గోడను'క్పో శోభనగ్యాత్రి ! పట్టభ(ద్రున శెదుర్పడి చెలుల్‌ తెచ్చు బోరరులేత్తీ యాయన కారసాచి | కూరిమి తనుగనురగొని కాంగిలించు కవ్రగింటితో సెజ్టకడంజేరి యచట | నినసింపల బేదపెన్నిధి. గన్నయా్లు

పతి(వకౌచరిత్రము 118 నొడిమూయినిడుకొని యుదుటుచన్లుబ్బ ॥ తెడందం తేరిచిొని యెలనవ్వు జేర వుాటి విడెమిచ్చి పొలకతి! నిన్చాయ | నొక్క-నిమేమంబు యుగమయి తోంచె నీవెట్టులుంటివో! నెలంత నన్‌ చాసి యావఆజళని పల్కు నెడ దయ అేని పొపంఫువిధి (తోయ బడుగుమేనట్టి *దాపలోనుండియు జజ్జున జూతె జాటీన మొయంఫపుశవము కాల్కేలు కారుమబ్బునుబోలు కాయంబుం జూచి

యింతిమోమిోక్షీ,0చియిది యేమియనుచు। నంత మోవాముమటియంతరోవనుగ గద్రించి యడిగిన గడగడ వణంకి యొద్ది ము ననలేః పొచ్చినళీతి .- నూరకయుండిన నుక్ఫీశసుతుడు. డారుణకో పాగ్నిదందహ్యుమాన మూననుండై యోసీ మటుమావులాడి![యా నీచమానవు నిందు. బెచ్చికొని యిన్నాళ్లు భోగించి యేవచ్చువ్నార్త | విన్నప్పుడే పట్టి వీనివధించి చాపలోయాట్టి చకచ్వటి నోవకకాలు 4 ఉశాపెట్టి భీధియ్యింళ్లయు. లేక నాకు నెదురువచ్చితి నివాళలీయంగం దొ_ల్త! యెద నిన్నునమ్మెైడి దెట్టుల ననుచు ఈూరసేనవృ పాలసుతవని యేరి కోరి వరించితిం గుటిలబుద్ధివని యుఅులగోక మోనహోయితినోసి! దోసి యొరపరికములీక మూనీచనవుని పొంటెట్లుగోరితె వొలంతుల మొఆెల్‌ 1 యిం బెట్లు'తెచ్చితి వే ! వీని నశట కరఖత్షమున నిన్ను గడికండలుగను నటికి వేయక తీరునా ! కోపమనుచు లరవాడు వరమాసి తరుణికంరయబు నతిక నుంకీంచి యంతట బైవవశత నొక శాంతి ఫుట్టిన నొర కత్తినై చి. చకిరమృగీవిలోచన నింటిలోన ననుచితంబు వధించుటడవిలో. దీని/దునిమివేయ.టకు మంత్రుల బంతు ననుచు ఆ మేడదిగినచ్చి యయ్యకుం "'జెలివి |! భామిని నొనిపోయి బలుకానలోనం జంపిరండని మహానచివుల భటుల నంవిన వారువార్శ్య్యము (ప్రవేశించి "లి యేడు జేనలు జేనెడ్డైయడంగ. నిలలేక నిలువుననీవుణాం గరలి నేలపై. బడియున్న, నీశేజభవుని + (వ్రాలు దప్పించలగా వశవమూానె! యనుచు సకలభూాషణమాులు నడలింపంబంచి | యొక కన్ళైమంద మందుని నుంచికొని వురజనుల్‌ ఫురవురం బాక్కి. వాహోవ గరిసింహ కార్దూలగండ భేవండ గండకకలకల్యఖడ్లాదిజంతు 1 శాండ(పచండమా /కాననం బొకటి చేర యచ్చోట నచ్చివుఠరాకుజోశి నా రనుణీకుణి నానీల వేణి

కేర్‌

కేశ పతిివకాచరి(త్రము

నా జగన్మోహిని నాసాధ్విం జూచి 'యేజూడ నిన్నాతి కీయపఖ్యాతి

వచ్చెనో దీనిభావము దైవమెజటుం/ు నిచ్చటం జంపరా దీనతి ననుచుం డవులోనం దలంచి ప్రధానులు గొంద । అమలాంగి నొక్కమహోశిల నుంచి భానురో ! నీవాతఫల 'మెట్టులుం డె నామాడ్కి.6 జరియింపుమని యందు విడిచి యువిదం జంపితిమని యొకమృగర_క్త మవనీళసుతుకడ కవుడె గొంపోయి కూవిన నతండు సంమభికాత్న్ముండగుచు నాపద్శముఖయొ యిట్లవగడమశ*త్న్మె నితరకాంతలం జెప్పనేల యటంచు మతి నివాబాపేశమాని వ ర్రించె నారీతిం దను మహో[గ్రాటవి విడిచి చాడపోయిన తరువాత నన్నాతి యామహోన్నత శిలయందువసించి. వో మనోవార ! వో శుభాకారధుర్య హో మేరుగిరిధీర హో క్రీర్తిసార వో మహోచార! నాయందలి(వేను మజఅవీంచెగా నేయు నూయదైవంబు | దరిడావులేక యీతను వోముకెట్లు ఎవ్వరిజడానన్తై యిందు వర్తింతు | నెవ్విధి (బతుకుదు నెందుం జొత్తునని వాపోవగా దైననశమున నొక మ హపహోపవనము పాదపావళి గూల

పుట్టలు ఏరియంగం బొద లిట్టునట్టు గొట్టుకపోవ దిక్కుల డుమ్ము1గత్ముం జెడువులుదెగ నేరు చీకాకుపడల | కరిసింహశరళభముల్‌ గడగడ వణంక వినువీధి మేఘముల్‌ విచ్చిన్నములుగ పెనుగట్టులను శిలల్‌ 'పెడపెడ జాజ నుద్ధతివినరి యయ్యుత్పలగంధి వ్యృాడ్భాటి గొనిపోయి యించుకలోన వున్నాగవతింయను ఫురనీధి వైచె నన్నన్న ! విధి కసాధ్య[కియల్‌ గలవె1 యాలీల ఫురవీధి నెలనాగ 'కేలి గాలిచేం దూలి యక్కడముూర్భ సోలి కూలి యుండంగ గనుంగొని తక్పురంబు | పాలించు సురథభూపాలుని ల్సి తనయొద్ది వెలులంగౌందజల జూచి వీధి. గనుగాంటినే "ెినుగాడ్పునం దూలి యెక్క-డనుండియో యిటవచ్చిపడిన దొక్క: చక్కెరబొము న్స యో కొమ్ములార పరవళ భానంబు పాయగాంజేసి తడుణిం దో_ధైండు చూతము మూటలాడి యశవిని నృపరూత యనుమతి నపుడె చని చెలుల్‌ శిశిరోపచారనంగతుల నతి నూర్భదెలిపి యోసఖ రాజమాత మయతికృపం దోడి లెమ్మనె నిర్నురమ్ము మావెంటనని నసుధామధురవాక్యముల నా ఏమ లేందువిం బాన్య దగోడుగొని తమ దొరసాని ముందర నిల్స్పవినయ మమర కుభాంగి యాయమ పదాబ్బముల

పతివ కాచరిితము 115 'వ్రోలీ కన్నీరుజాఅంగ నిల్చియున్న | యాలేమం జూచి యిట్లను రాజనూకత గాలికొట్టినం బడి కలికి యిచ్చోట | గూలి తెవ్వతెవు నీకులమేమి సీకుం 'బేశేమి యెవ్వని(వ్రియుశాల వేల నీరు కన్నుల్యగమ్మ నీవడ లెదవు - వీర్పడ నెతిగింపవేయన్న మై చె మర్సం గేలొ ఇగిచి యమ్ముగువ యిట్లనియె "జీవి నేను వగంతతిలకాభిధాన దై వనుభేశుల యంగనలకును సవరొందం గై సేసి సైరం(ధినగుచు | నివసింతు వనవీథి నేండొంటి రాంగం జెడుగాలి నొట్టి నన్‌ జేడ్పడంజేసి పడగదోచె నిచట నీపంవునంజెలులు (బతికింప సీనమిపంబు ఛేరితీని | హితమతీ ననుమతి యిచ్చిరి వేని మినగర వసించి మికన్నెలకును నేను శృంగారింతు నేర్పుదలిర్ప మగవారి పనికి బంపక యొంగిలిడక తగవొప్ప నన్నన స్రుంబు లొనంగి నంతరింవుము సివె జనరుంశి ననిన - కలతఠకతింథున. దన్మబ్మారసం 'బెనంగం దరుణి! నీతెజగాల్ల డాచి చెప్పెదవు పరుల కెవ్వరును నిబద్ధి జెల్పుదురె మైన నందులశీమి యకిన మానగరి లోన సెరం(ధికొల్వు వహించి నిలుము చామ! నీకన్నవ శ్రుము లేమికొదవ సీముది కింపై ననియతి నుండుమని లాలనచేసి నిల్బగ నామెయొద్ద నాళీకశనయన కొన్నాళ్లు వర్తించె పతింబాపి నిందలపా ల్పేసి యితర సతులం గొల్పించి సీచత నంభుటించి గాసిబెట్టిన విధి కాంతపై: గిరణ ఇాసి విధాతతోం బలిశె నిట్లనుచు నింతియకాదునునిా యింతశేను ! వింతబన్నము లొదవింతు నీవెటులం దప్పించెదనొ చూచి తప్పింపుమనిన నప్పుడావిధి కిట్టులనియె విధాత సృయేమేమి యాపజ లీవుచేసిదవొ | యామహోాపదలెల్ల వట్టునిట్టనక యిప్వుడెగావింపు మింకమిోంద నేను దప్పించువిధ మిద్భుతముగం జూచెదవు "అనినం గానిమ గ్రని యవ్విధి వేతె తీనమది నొకకుల్పిత్మకియం దలంచి | యాశాజుభార్యకు నలశుభాంగికిని గూరిమి మిగులనెక్కు. డుగా నొనర్చె పగలుశేలు శుభాంగిపై శాజపత్ని యగు కళావతికి నెయ్య ము తియ్యమగుట జలకంబు వేళ భోజన వేళ వీణ ములమిరూకైుడు వేళ నెలదగోంటళీగు వేళ నిద్దురవోవు వేళ శుభాంగి తోలియ్య మై సురథు వధూటి యుండె నరమర లే కీద్వురటుల విల సుకథునిసతి యొక్క. శుశ్రవారమునం

116 సరివకాచరి,త్రము

దలయంటంగ తుఖాంగి. దటుకునభిలిచి[కలభఘ"నమణములు (గకటన సడలించి యూామెబేతికొపంగి యవి చాచుమనిన గోమలి నట్టింటిగూటిలో నుంచె అతివకు. దలయంటి యాటకలి పెట్టి 1 చతురత. అన్నీటజలకమ్ము లార్చీ తడియు త్తి ఛిక్రవ శ్ర మొనంో "తిలక మిడి కలపమలుంది పాచ్చుక్రావ్విదల నరులు 'వేనలింుట్టి నతి ధరియించు. గురుభామణమను లున్నగూటి వెంగటికి నాసాధ్వి చనుచున్న యటమున్నె గోడ (వ్రాసినలుట్టి సీఠాబేవి చెడ్డ విధిపనుపున మింగి వేయుట వలన నభికరత్న స్ఫురికా ధరణమూలు కనుపించకున్న [1తొక్కటపడి యిచట!నునిచిన సొమ్ము లేవరా శాన నునుచుం దల్లడించగ "శాజతరుణి యిజేమి | వెల్ల నీచేకికిచ్చిన భూవణములు నీవెజుంగకయుండ సెందుంబోయినవి యీానజకును లేని యిచెడ్గతనము రాజీల టోంటి ఆయూరక గుట్టుగా-ళ మానితాభరణముల్‌ మసల కిమ్నునుచు నయభయన్కులువోయ నరనాథుబేని | యయిన కశావతియనిన శుభాంగి చెరాము వెల్వెలంబోవ ముకుళితవా_స్త మై చేనుగంపింప నడలుచుం బలి* బోంటి 'ాసొమ్ము ఇప్పుడె నడియింటి. గూటిలోపల శుషచిననబ్బున నీకు దల యంటవచ్చి యింంచా(క నీకడనె నెలళొనియుంటి సీనిలఅయంబు జీను వేరితినసీ యింత సేవు వన్నిపుడు మిరు సొమ్ములకుయంపీన వచ్చిగూటి కడంజూచి సొమ్ములుగానక దిగులు. పడీ ముంచు వెనుకదోంపళక యున్నదాన చనవరిన్నై యుండి జడియక ొప మనకయో! యిట్టిదోహంబు సేయు.డునె చెడుబుద్ధీ నను రట్టునీయంగాందలంచి గడును లెవ్వరు సొమ్ము భఫహియించినారొ ఆది పరామరిశింపు మది”ాక చైవ మదయమై మునుజేసినందుకు గోడు ౨4 నిఫుజీోమి యితుమల నిడందలంచినదొ. కపటంబు (దోవాంబు కల్ల నావల్మంి గలుగ దిక్క డం గెంతకాలంబు మెల బెలిసియుండుదువు నాస్థితి నీవటంచు పలుకు నక్కో మలి పలుకుల కలిగి వెలువ! నీమిీందమోసీన గందియంయబు : నగరిలోందికుగు నందజీమిందం 'బెట్టం దగపౌానె! యీదొంగతనము లెన్వరికిం గలుగవిచ్చటం బెట్లకట్లను బడక చలముసేయక సొమ్మొనంగు మూరకయె ముదితరో! ముచ్చుకె మూరెడునోరు | గద! సొమ్ము లెత్తుక కాజులాజెదవు ఆని గున్వకరినొని యంతఃలు (గమ్ము కొని దినంతులుగొట్టం గొమ్మ మాజొడ

పతివళాచరి(త్రము 117 శరో ధృతిదూలి నిర్వణ్సయగుచు |! నూరకయుంజె నెంతోముగ్ధ గనుక వారినందడి రాజవరుతల్లి విన్న ద్రైరయంబునం బిల్వనంవీ యిబేము నద్దని కూరిమిసకియల నడుగ నశ్హేవితోంబెల్సి రదివిని వగచి యలవెలిం బిలిపించి యంతరంగమునం 1! బలికె నేటికి రట్టువడీయద నబల' చెల్లబో! వేతికిచ్చిన సొమ్ములొడిని![యిల్లు(వింగనొ యశ్పై యెగసి యెందైన తెక్కలువచ్చిపారెనా! విన్నవాళు నిక్కమానందురొ నిన్ను నమ్ముమరొ! యొక్కడ చాచినా వెజిలింవు మురక 1 నక్క_టటా యిదిసె చునా కాజువిన్న (పాణంబుపైవచ్చు పొపంబుసొమ్ము. చే శేమియగు నిది సిగ్గుచేటిం తె దిక్కు. లే కొంటి ఏీధినిబడి యున్న కళ్కొనుకరుణచే నిన్ను బెన్పించి చూటదరించిన ఫలంబంతయుం గలి” సీదుక్లుణమెకాబె నిన్నింత చేసె చని పెక్కు.భరయపలానాకాజమాత !-శనుంద్రైనైధించిమ్వద్రను వెల్ల వదశ నడలుచువచ్చి యయ్యమ్మ పొదములం బడి దీనయగుచు నప్పడంతి యిట్లనియె నోయమ్మ నాయుస్మి. నొర్వలా లేక మాయవువిధి యిన్నిమతకముల్‌ పన్నె నొరుల పంచల బడియిండం కేసియును గ8కర మాన కీగతి నేచసాగె 'లెక్సి.ంపరాని బల్వెలగల సొమ్ము ల్సి! దక్కు.నే యది తన్చిదారి డాంచినను “ నిమ్ముగా సౌమ్మ్లొక యెడమశ్నం ల! నమ్ముమి యొకచోట నాటియుండు నను మూట నీవెజుంగవే మాయమ్మ యనుచు మాటిమాటికి బోంటి మనికితపడంగ నమా స్రటలాలించి యలరాజు బేళశ (దిన సరి యిది సీలి దీని శెక్కడీది తగవ్చును ధర '్రంబు దబ్బరదాసి మొగమోడియుండిన మొజకుదసంబు _ మాని సొమ్మిచ్చునే మనకని కినుకం బూని దుర్విధివళంబునం గృపమౌని దీమనంబున. బట్టి తెప్పించి తిట్టి గోమునంబెరిగిన కొవ్వు గు కోమలవు ' శరములు రెలడు వెన్మకుం దివియించి క ఆకుముస్నిరి తాళ్ల గదియకట్టించి తరటులంగొట్టించి తఆచు సెత్తురులు దొరుగ పేయనియేడ్చు తొయ్యలిం గినిసి యోసీ! మాసొమిి సజ్ఞచ్చి యూరక యిల్లు వాసి పొమ్మె బ్ఞటవై.నం (ౌణంబుతోడ సామ్మొసంగక వడి సుళ్లం 'బెట్టివను!ముమ్మురన్ముగ మేను మురియంగొట్టింతుం

జెళ్కీి.ంతుంగండలు చి(దుపలుగాంగ (గ్రక్కింతు దెత్తుడుల్‌ గారలంబెట్టి కూడునీల్సిడక మిక్కుటవుటాశటను నూడింతునని యవనూన పూర్వముగ

క16 వతి(నతాచరి్నరము దుర్భామ లాసురథుండు పల్క_ అాల | నిర్భరశోశాగ్ని నెతీదక్కి- (స్రుక్కి. మాతాడకున్న నమ్మాాన వేశ్వరుండు | శారాగ్భృహమున సంక లెలం బెట్టించి దినదినము న్తును బట్టితెప్పించి కొట్టు | చును బెట్టువాధింప సొమ్ము “ేనెజుంగల జంపినంజంపుండి నడిదీఆ ననుచు గంవితగాతియె కాంత వాపోయె నిటుల నాలుగునెల లెల్లయాతనలు | భటియింప డప్పి నాంకటం గుందికంది నంశెళ్లంబడి చెజసాలలో నొగిలి పంకనిర్భగ్నయకా పద్మినివోలె గాసిల్లత విధాతంగని విధియ నెడు దోనకారి పతిస్టదోంప నిట్లనియె కంటివె యావాలుగంటిని రాచ యింటిలో వెచి శనేచిన తజ స్వైరణీయనునింద సమకూర్చి పతికి 1 సీరనంబొదనించి యిల్లెడంబాపి యడవిలోం బడర్గదోచి యాయాన పెట్టి కడపటందెచ్చి యొక్కనృ పాలు-నింటం బనులుగావింపం ఇాల్పజచి పె దొంగ తనము మోపనొనర్చి రక్కారణమునం బలు తిట్లనొట్లను భంగయొందించి యలమటంబెంచి శారాగారనీమ సంకెళ్ల వేయించి జాలింగుందించి బింకంబడంచి డవ్పికి నీళ్లు, గుడువల ' గూడు, నొక్కపుడు చేకుజంకేసి (ప్రకిన యీడేర్చుకొంటి సీవిశ డీవిచూంగ , తనముమానిచి నిందం దలగించిమగని నెనయం జేయుము భూత మివుడు నీనుహిము ఆనిన నవ్వి విధాత యవ్విధికనియె గనికరం బేంది యీకల్యాణి కకట యిడశాని యలమటలిడీ 'పెక్కు-వెతలం బడంజేసితివి దుస్స్వభావంబు తోడ నింతియకాకింక నేమైససేయం శంతించితివా తుదంజెందెనో! (ప్రతిన "'కెలియంజెప్పుమటన్న శ్రీ కింతకంళలు కలబె! దుర్దశ సీేయగల సేంత లెల్ల 6 "జేసితి ఆంకు (ముచ్చిమి కల్ల జేసీ యిీసతిం బతిగూర్చు చపయానమను విధినిజూచి విధాత వెండియుంబలికే నధిక సౌళీల్యగుణాన్వితయైన మె౮తజంకున్నుముచ్చిమియుందొలంగించి చెలువుగూ, ర్తునొకింత సేపులోయూడు + మా దంపతులకోర్కె. లీడేర్తు ననుచు | గాటె తొల్తం (బతిజ్ఞ గావించి తీవు నది మజునకయుండు మరుగుబెము న్యునుచు నదయుంజ్రై యవ్వీట నకలదుఃఖముల పాలి చెలంౌడు బాల లాలింప నాలోచన మొనళ్చి నమ్మజునాండు సురథునితల్లియు సురథునిసతియు |! సురథభఘాపతియును జుట్ల నెచ్చెలులు పరిచర్య సేయ నప్పటసాల చుండి వారిరాణి. బూజించు నవసరమ్మునను

వతిన కాచర్నీతము 19 అఈరదు గోడను (వాయనమరు (శీబేవి యందజుంజూడ శుభాంగి మున్నిడీన మేలిసొమ్ములు దిగ్యమింగిన దణుట నాలోన ఖంగుఖంగన వెళ్ల గాసె నిది కళావతి సొమ్ము లెల్ల మున్‌ (మింగి నదియేమొ (్రీజేవి యన్నియు మజల గరుణించెనని చెలికత్తియల్‌ దెలుప ధరణీశ్వరుండు వానితల్లియు సతియు వెరంగంది ానందవివశు లై రంఖి ఫపురములో. గలసతుల్‌ పురువు లందటును నిందీవరాథీ,! సొమ్మామీంచి యలరు నందనుగని నునంచాబేవి పలికె పర జేశముననుండి పజతెంచి మనల నెఅనమ్మియిచ్చోట నెలకొన్న సాధ్వి వె దొంగతనమిడి పాపంవుసొమ్ము క్రై దుఃఖ పెట్టితి మయ్యరో తరచు మొదట నవి శ్వానములకు నిధాన మదిగాక కొలలకు నాలవాలంబు తల్లివిడ్డలనె భీదమునేయు సెలవు ! కల్లలశెల్ల నాకరము ధనంబు ఒదిగి కన్సడక సౌెుకచోట నున్న [చుడు కాథని క్వాడయొక చోట నుండు ననిమున్నె నాతోడనాడె నబ్బోటి వినియును 'దెలియ కివ్విధిం గలంచితిమి పట్టభ (దుని కూర్చిపట్టికిం గాక యిట్టి సౌందర్యాదు లితరశాంతలకు శ గలుగునే! నిడువాలుగన్నుల 'బెళంకు తళుకుచెక్కుల"బక్కు. చానిశే యమక చిలుకగో రెడు పల్కు చిలునవ్వుుగుల్కు. తలిరుమోజెడు మోవి దాని శే యమరు సీ రాజుబేవియో! యిచ్చోటి శేవి శారణంబున వచ్చి గాసిం జెందినదో తలిరాకుబోణికా! తరటుల సెట్లు చిలుకలకోల్కికా! చెజసాల నున్కిి చంద. గంధికా! సంకెళ్ల్ళతగలు | ఇందుని భాన్యశా! హేీయంపుం దిట్లు దొరసానికా! కూడుదొరకని మనికి కరిరాజగమునకా] కడ లేని నెగులు పట్టింప కిటునంటి పాపంబు గట్టి కొంటి మీగద "ఫల్విగూడి యింకవైన బందిగంబునం గాసిపడు కుందరదన నిందు రన్పింపుమోయి కుమూర యనినళ దన్లి మాటలువిని తల్ల డపడుచు నల్ల భూవల్లభుం డప్పుకె లేచి చెలులు కొందజుగ్‌"ల్వం జెజసాల ేంగి.4 వెలందుక సంకెళ్లు వీడంగొట్టించి బయలు బేరిచి గాసివడి నూసి దీన యయితలవారచి చిట్టడలుచునున్న యాయి.ంతి గనుగొని యకటనీమహిమ లోయక్కః! "తెలియ లేకూరక నిన్ను జాధలంబెట్టి పాపము గట్టికొంటి వేధ మున్‌ (వోసినవేధ నిట్లయ్యె నింటిలోపలికి రమ్మి/కనని వాలు గంటి యచ్ఫైల్తులగంగతి వెంటరాగం

పే0 పతివతాచరి(త్రము వోడొలది "నచ్చివ తొయ్యలిం జూంచి | వేడ్క_ సునందాడి విమలాంగు లెల్ల నెదుశేగి కాలిటనిడీ లుజ్జగించి | సడయత నామాకు జలకమ్ము లార్భి చరసాన్నపాసీయనంతుష్టం జేసి | కరములు వార్చంగాం గవురంపు విడెము శైరవ ళ్లుదదుఖొన్క.రు లంంచి మయొనంగ్‌ నేరంబు స్రపవే! నీశేజగంధి శామ! నట్టింటి సీరాజేవి వలన సీమబోపద జనియించె నీకనుచు నా సొమ్మువచ్చిన దంతయు: డెలుప నానడి తీఆగా! నాకంత చాలః౬ నమ్‌ సృలార! దభసటంచు నామె నెము నునము!నిమ్ము స్ముళించంగ నుంజె నెలవూట లచట నాతలః గొన్ని నాళ్ల6ిగిన వైరి 1 జేత రత్నాంగదశీతినేత షకల దిక్కులు గెలిది క్రీ ర్హిద్యుతుల్‌ ఏఈల (స్రక్కులవలె నబ్దిశలు (గమ్ముగొ్న్మ్య్మ్యా వన బాంచయగు సురథకీతీశ్వరుని. దనడు కూరివిరహోదరి౬ గఖౌవలిని గనుగొనం దలంచి తక్క టకబాంనశీిప. వనమునం దన పరివారంబు నిలివీ తగు ముంగశ్రినకులతో. చా "నేంగుజేర 1 నగరాఖాహ్యమున కన్నరపతి వచ్చి యతనిం గాంగిటంజేర్చి యా_ప్త్రసామంత హిత బంధుమి్మిత నమేతంబు గాగ వ్రున్నాగవతికి సొంవునం గొనిపోయి యున్నత చంణిపౌధ యాాధంబు చేతం బొలుచు నంతఃపురంబున .వళాన్ను వనులందళుళొత్తు నొక్కుసౌధంబున నుంచి నివినోపదారముల్‌ కేడ్క్నంగావించు నవనరమ్ముున సునంచాన్విత్‌ ఈగుచ్మ్ము అక్క కళానతి యళుజేర లేచి (గక్కున (మొక్కిన. గాతూవాలమున నక్కునం జేర్చి రత్నాంగదు వార లొక్కట దీవించి రుచితవాక్యముల నంతటం గుశలమ్మ్లులడిగి యుండుదులు కొంతసేపచ్చటం గొలువుగా నుండి (పొద్దుబోయెను లెమ్ము భోజనమ్మునకు నొద్దివాఠలకు సెళ్వూనలు మటంచు పల ఇావతెలుప నాయన మంథత్రులకును సెలవిచ్చి యమే ఖడం జెచ్చెక. శక్షిగి జలకమ్ములాడి భోజనశాలం జొచ్చి యలరు బంకని దదమయప్ప వడ్డింపం బరిపరి కూరల ఛత్యుభోజ్యనుల పరితుష్షులె పాణిపద్ధముల్‌ చార్చి ఫురతశా స్హిముఖాణముల పై 6 దివాను లొడుగుబిల్త్లలు గల యొక పటసాల నిరవొంది యిఠువంక నివ్రురాకుబోండ్లు సురటీలు మేలి పీచోపులు పూని యూడిగంబు లొోనర్ప నొక ముద్దులాడి ఏడియం బొనఃగల బల్వేడుక నున్న తరి శుఖాంగీఫామ తద్రళ్న్శథామ పరినరంబున కొకపని నెపంబూని

చక వళాచరి(త్రము కేవ ఛేస్‌-కెంటె నిరండు నాపతియొ ీళాకండొ పరికింతు నివుడను భావంబుతోడ పజతెంచి యరనిం దప్పక చూచె నొక్క. మజుగుననుండి కోమలి యిట్లుకూచి యితంజె నాఫాణేశుం డిన్నాళ్ళకార యితనిం గన్లొనల లై నెదళాప మణలగో మరుయు (చేేేపనిమృు స్ఞ్రహీపతి ొదుటి కఠిన నలనాంటి యవగడం బెంచి యలుగునో!యలుక లేకదియేమియనుచుం దెలియ నన్నడుగునో! తెలిసిన వెనుక నిెలమి లాలించి నన్నేలునో శక యిలువెడలిన నతి యికనేల యనుచు విడనాడి మోడిగావించ నో! యిటుల | నెడయంజేసిన దైవ మింకమింద _నెన ' గృపయుంచి హఠిం/బార్చి యీ మనస్తాప మపనయిలచక యున్నె! యా-శంక యేల నావల్ల నేరమున్నగడా తొలంగి పోవలి నెదుటికి. బోయినం జూచి 'యేమనునునో చూత మిప్పుడపోశ | తొనుసించినమిోందం దప్పు గార్యమని యూలోచనమొనర్చి 'యల్లన భూమి శాబాలమారికుపముయుషవంబు. లోన నరుగుచునున్న రత్నాంగదుం డ్రై । పరికించి చివ్వెరపాటు వహించె ; వులకలు మైయర్వం బూంబోణి పాద ములనీటు మింాళ్లమురువు నన్నంపు నడుము ీదటికంబు నాభి పొంకంబు గడుసు పాలిండ్లబవింకము బాహులతల ప3లువంబు తళుక్రు లేంబెక్కుల క్కు సాలంవు వోలు మెజుంగుం జూవుల కైవు _ కనుబొముల్‌గన్న చక్కందనంబునుదుటి గొనబుడ్తాల్‌ నగుమోమునోము వెమ్మేని మించు రాయంచలమించు నెన్నడల 1 నంచు వేదురుగాంచి సౌందర్య మెంచి యిండువించాన యిదెవతో దీని యందంబుకన్న శుభాంగి యట్లమురె నచ్చొ త్తీనటుల నయ్యతినమై వుణికి పుచ్చిళొన్నటుల నిప్పొాలంతీ యొప్పెడీని ఓనాయింతి..యానాండె యడవిపాలయ్యె. నీయెడ కదియెట్టు "లేంుబెంచినది చాని చక్క ందనంబు శాని లేయచాయ మి గెలంగేకుం గల్ల సీవ్సీంచినవుడె యవుర!తోయె శుభాంగియను సంశయంబు భివిలేరె భూనిసిబోలు మానసిసులు నింత చి.తిలనేల రూము వృత్తాంత మంతయు వినియెద వప్పవే ననుచుం దన 'చెంతనున్న సోదరిమోముం జూచి | యనియు నిచ్చెలో యెనవ్వ కలినీల వేణి దీనికులం బేమి దీనిపేళీవి యీనాతి పతియెన్వం పేన్ని నాళ్లాయె నిచ్చటి కరుదెంచి యేపనిసేయు. నిచ్చం(ద్రముఖ తెల్పు మిదియెల్ల ననిన నక్క-ళావతి పల్కె. నన్న! యిక్కాంఠత యొక్కడినుండియో యివురవీధి 16

123 పత్మివతాచరి(త్రము గాలివాటునం బడంగని మనయ తృ | చాలంగహూరిమి నఖభీజననుటే దీసిం బిలివీంచి యూ-ేమి వేళేమి యనిన | జలజాఖీ, మైరం(ధికాతి జా ననెను తల్లి దం(డ్రులపేరు తనవయూంరి'పేరు 1 వల్లభుం దెలుప ేవగను వేండినను - అనాంటినుండి యియ్యలివ సైరంధి మై నన్ను 'బడంబాయ కనికంబు వెలలం గన్నెత్తీదూడ దెక్కడ మగవారి | నిన్నెలంతుక భుక్షి యేకవారంబె దీని ఫొళీల్యంబు దీని సద్దుణమ్ము లేను నెచ్చెలులతో సెపుడు వనర్శింతుం. దిలకించెదము పెక్కు.దినముల నుండి తెలియంగ6 బరమపతి్శివత యిదియె యిడి యెస్టురనుచు నన్నీ వడిగీలివి యిదియేమి గుర్తేజు కేమైనం గలదె పలుమారు దీనిం దప్పకచూదు కేమి |! కలదు లేదింత నిక్కము డాంచలద్త్య్న్న నీకు నాతోడు విన్పింపుమటన్న | నాకూర్చితోడుతో నతండిట్టులనియె అక్క_ 'శే మును వివావాంచ్రైన యట్టి యక్క_న్యను శుభాంగి యందురు దాని చిన్నెలునన్నె లీచివురాకుబోణి కున్న నిన్వెరపడి యురక కస్తానుచు (భమసి నిన్నడిగితి. బరవురుషాభి 1! గమనంబు జానివంకను గానంబడిన నలిగి యమాత్యుల నంపితి నడవిం 1 బొలియింపుండని యట్ల పొలింజంచి వార్ము చెలియరో నెత్తురుచీర 6 'బెచ్చిరది తీలకించి యా[భమ దీతి యుండితిని నిప్పుడానతి హావ మిూకాంత యందు. దప్పక కనుగొని తహతహ. జెండి*శ్స్ను యిది యేమిపొలీసిన దెటులందోోంచినదొ యదిగాదొ యిది లేక యన్య కామినియొ అని వితర్కి. 60చెదనని యయ్యుదంత మనుజుండు 'దెల్ప్బంగా నక్క-జం బంది యక్క- యిట్లనియె నన్నా నీయమాత్యు లిక్కాంతను వధింప నేమిటి కనుచ్చు నడవీలో విడిచి నీ కామాట మజుగు పడం బెల్పిలేమొ యీ పద్మ్భాయకాఖథ్కీ పరవ్సరుషా వేష భావంబక నందు. | బొరయ దొకప్పుడు బుద్ధి నూహీంప_ జ్ఞా చీ కందియంబేల యీకాఠితమునకు 1 నీనతిం బీలివించి యీవడుగు మని యనుజుని భర్మవార్శ ృమునకుం బనిచి జనపతి'జేవి యాపై రంధి. బిలిచి యలి'వేశి యీమేడకరిగి శ్మీఘమునం గలపంబుగిన్నెయా గమ్ము(క్రొవ్విరులు గొని కెమ్ము పొమృన్నం నోమలి మంచి దని పతితో రవాస్యముగ మాటాడ నెడ గభేనిపుడని యెంచి ఏధాత 1 కడు. దొరసేయ నొక్కట మేడయెక్కి. వినయంబం భయమును విశ్వాస మెనయ!తన(పాణవిభుని ముందర నిలుచుటయు

సతి(వతా చరిత్రము 19కి శకమెర నుది[గమ్మ మెలంత్‌ నీశ్నీంచి యరమర 'బెరయ నాయన యిట్టులనియె యెవ్వరిదాన వే! యిగురాకుబోణి యెొవ్వ'లెవీవు వేరెయ్యది సీక్త్ర సీవిభుం జెవ్వోండు నీకులం బేమి యీ వంతయునుటెల్పు మిావంత మౌని యూఃచక వాంచక యున్న కార్యంబు చాంచక కెల్పినం దగవరి వనుచు నిన్ను మెచ్చగవచ్చు నిజముగా ననినం గన్నీ రుమాన్నీరుగా వెక్కి వెక్కి యడలుచు నధిఫుని యం(ఘీపద్ద గృృములం బడి యశువుల నర్ధృ ఫ్రపాద్యంబు లిచ్చి మకులుతో నవి్శస్థినమగువను నన్ను ! మజువంజేసెను గదా మాయద్రైవంబు నాపాలి పెన్నిధానంబవు నీవు | నాపేద మజుచిలె ! న్యాపాణనాథ శీ శుభాంగినిగానె నిన్నెడంబాసి గ్షేశమంటెద నన్యగృవహామున నుండి తొలిజన్మమున దంపతుల నెవ్వరెవరిం. జెలిమినూనిచి పొయం జేసి యుండికినొ అపాపఫల మిష్పుడనుభవించితిని | నీవ బొబ్బములానోనినుకూమింయిల ర వుఠువుని నేస్వస్నముననై నందలంప పరమేశ్వరుండె సొటీ, పలుమాట లేల . శరుట్టి పత్శివతవై నచోం జూప । చుట్టి నాండొకవురువుని చాంచుకుమి యని యడిగితి వేని నాకథ వినుము వినిపింతునని తనవృత్తాంత మెల్లం బడంతుక తెల్పి నేం బడరాని బాధ పడి నేండు మిీపాదపద్ధము బ్లంటి ? ది యథార్థము నమ్మ రేని మున్‌ నీత సొదంబొచ్చి నట్లగ్నింజొచ్చి వచ్చెదను శూర నేనన్ఫపాలసుతనై జనించి యీరట్టతోం (శ్రాణమెటుల ధ6ింతు శాన లేమిటికని వాటింప కలుక చేసితి లేని మోీ పాదయుగళి 'జీదవ విడివెద జీవంబనంగ నారాజు మదిసందిథయము దీర కపుకు ,వెరగంది యుండగా విధితో విధాత | యరుదెంచె నవరత్నహారాళి తోడ మణికిరటముతోడ మాళశ్తాండతులిత భృుశి ధగద్ధగిత శారీ రాళ తోడ పరిపూర్ణ చం(బింబ నమానవదన దరహాస శందికాధవళిమ తోడ పజ'తెంచి యతనికిం (బ్రత్యతమైన | నదదంది లేచి సొష్టాంగముల్‌ చేసి హేమాననమున నయ్యిద్దతి నునిచి కై మోడ్పు ఫీటలభాగంబునం జేర్చి భవ్యవచః(పౌఢిం (బ్రన్తుతుల్‌ సేయ నవ్యావాశ్రై శ్వర్యమ స్తు భూపాల యీ మెవ్వర మొ యని యీవెంచవలవ దీమూండుజగముల హోెద్చు(పాణులకుం బొలుచు శుభాశుభంబులు వుణ్యపాప | కలనచే భుటియింపంగల జీవతలము

క24ీ పత్మవతౌ-దర్నీత్రము

ఈ కాంతవిధి, వినుమీను విధాత నేశ్నాగమళిం జరియింత్తు మిష్టగతి

సివు సినతియున్న నెవరు మోహంబు భావించి ఏీరలం చాయగా చేయం

దరమౌొనె! యనిన మద్వచనంబు మెచ్చ!కరరె! యిదెంత కార్యము ఏ8 నిదినా

జుడంఛచాయగాంజేసి యిశ సీలళాంగి నిడుములం బడంజేతు నీషీంవు మనుచు సీవిధి నాతోడ హెచ్చు(ప్రతిజ్ఞం గావించి యద్దంబు గనుగొను నపుడు కనంబడం జేసె వికారంపుకవూవు 1 వనిత నందున నీవు సైైరిణి యనుచు _ నిలు వెడలించితి విచటికివచ్చి యలమట పడంజేసినది విధికృతము

ఈ యపనమ్మిక లిల్లనడంచి | తోయజముఖని నీతోం గూర్తు ననుచు విధితోడం (బతినగావించితి నేను మధురభాషిణి యిది మహసీయశళీల్మ్మ ఆతివ నీతో నిప్పుడాడిన మాట । తీతినాథ! సిద్ధంణు సిద్ధంబు నమ్ము మానాంటి శవవూప మాయెొడ మీందం గానివించెనె నీవుగంటివే మరల నదిమాయగన కదృశ్యంబయ్యె నవుడె యిదిగొచూడుము దివ్యదృష్టీ యిచ్చిళోమి అనిన ర త్నాంగదు౧ ఉడానందమంది ! తనలోనంజూచి యెంతయు దబ్బజగుట "తెలిసి వారలకు విధేయుంకై పూజ సలిపె నప్పుడు విధి నంజేరం దిగిచి యకుూనం గదియించి యక్క. నావలనం బెక్కాపదలుడా సెం (వీయు నెడంఖా .. యలమటంబొందితి వడలకు మింక నలలెద వైదువవై పెక్కునమలు బహుయాగకర్తమై (ప్రబలు నీభర్త బహాుఫుతకులం గాంచి. పరగెద వీవు బహు భోగభాగ్య సంపదలతో వాకు వహికెక్కుడని పెక్కువరము లొనంగి యా రాజసుతు బావ నలకఖౌవతిని వారి జాంధవులను వారినెచ్చెలుల - నందఆం బిలివించి యాళూరసేన నందని చరిత మందతు వినం బెల్పి యఫుడె ఫునర్చివాహాంబు సేయించి | కృషతో విధివిధాత లే-గి రవ్వేళ - సావి(త్రిశెనమైన సతింగూశీ మోపహా మావహిల్లంగ రత్నాంగదుం డపుడు అక్కయు వావయు నొదృతిసేయ నక్కడం గొన్నినా ల్లధివసియించి వారి ఏీడ్కొని బహువాహీనుల్‌ గొలువ!నావూఢ మహిమ రమాన్ప్సచదపురము శాం జేరి తల్లి కిదం[డికి (యమొకె- వా జగన్నుతశీలమైన శుభాంగి యత్తనూమలకుం (బియంబున నెఆంగ్‌. యు_త్తమసతివమ్మ యువిద నీవనుచు వారెంచ నెచ్చెలుల్‌ వర్మ నసేయ శూర సేనుండువచ్చి సుముఖుండ్లై వొాగజె

పతివతాచరి(త్రము 125 జలమును గొటిత లే శెల్ల సాఖ్యములం జెంది భ_ర్తనుగూడి సికులొంది. వెలొసె ఏశుఖాంగిచర్మిత నెలమితో వినిన థీవిశాలులకు సుస్థిరభోగ భాగ్య మహిమ లిష్టార్థసంపదలు చేకూరు |! మహనీయళీల లై మగువ లొప్పుదురు ఆని కీరమణి తెల్ప నలరి యారమణి | వినంగథై నత్కథ 'వేయుక ననుచు నాచిల్క-ం బొగడుదు నరిగలోపలికి నాచరిితకము దూతి యధిఫుతోం జెలిపె నని శంభుండెటి/గింప నవ్వలికథలు వినివింపుమవుని గౌరిచెండియు నడిగె నరనపర్మివతాచరితంబు నందు ఘనమై పటేనథకథ వూర్మమయ్యె

నులో చచనంశ థం (శ్రీవిశ్వపతి సమంచిమతి గారి । శావలికథ యిట్టులని 'తెల్పందొడలా జోంటిరో! మఠునాంటి( పొద్దు మాపంటి పూంట దూతికవిల్వం బువుగుత్తివేరి చెలువ చెంగటికి వచ్చిన నాదరించి యలచిల్క_ నును తేనియలు చిల్క_6 బలిళ దన భ_క్రినిజమైన బైవంబువెంచచ్చు ననుమవూట కొకయితిహాసము నై గలదు అది పతి(వతకథమై యొప్పు వినుము మదిరానీ./ గాళభూమండలం 'బేలు 'తరణిలేజుండు కీ_ర్రిధాముండన్‌ రాజు ! పరవీరనంహారపటుచబోహుబలుండు అతనికి మణికేఖయను భార్యయందు సుతయొక్క తె జనించె శోభనగాత్రి _అకన్యకు సులోచనావ్వూయం బిడియె మో ్రకమనుండు నులోచన కాంతిం జూచి ఇూపులోచన చారు లనిశంబు (పోంది చేసి పోవీంపలగాం జిగుదవిల్కాని చికిలి (కొవ్విరితూంవు చెలువున మించె నుకుమార తనువిభా శోభిత యగుచు నయిేండ్ర నతశరాఖ్యానవిలోల యయి నేర్చి నేడేండ్ల నఖిలవిద్యలును సంగతవిద్య సామోశ్కారమా త. ఆంగున జంత్రగ్యాతము లభ్యసించె పాట లాగతిండలిర్పంగ నాట, నమర పాటలాధరలకుం (బతి యన మించు శా నభ్యసించు విద్యలలో మురారి పూనిన (త్రిభుదనాద్భుతవిలాసములు గనిప్‌ని యతేనిపై గాంకు జనించి వనిత (శీహరిన వివావామాదు నసి హరిశథ లె పఠించు వారినే తలంచు | వారినానుమె స్తృరించు హరిని భజించు

126 పతివకాచరిత్రము వబూంపాహ్‌ి లమ్మీశ మాంపాహి కృష్ణ మాంపాహి గోవింద మూంహహి కౌరి యని యెన్మి బేండ్ల 'ప్రాయముగన్న మొదలు వనజనాభని నిట్లు వర్షనవేయ వినితం(డి యిదియేమి విధము మాయమ్మ ్టై కనకాంబరునిమింద ఘనభ క్రి (గమ్మ వతని గణించెద వాశయంగేమి! మతిదాంచక గణింపు మాతోడ ననుచుం దొడమాంద నిడుకొని తోరంపురబేయ. నడిగిన. జెలి మందహానచందికలు + తన ముఖపూర్ణ్మ సుధాక రు నందుం గనుపవింపం బల్ల వగాగన కషాయ కలకంఠ కలకం$[ిగతి నిట్టులనియె 'ఇలిపెద వినుమయ్య ధృతిజితాహోర్య! శ్రీలవీ శ్ర నెడందనుంచిన మభోమహుని నీలమేఖభుముంోలు నెమ్మేనివాని తళ కటీతటబద్ధ తపనీయ వనను నతత(తిలోకరతణ గుణోల్లనను హరి ను,గదై త్యేభవారిని, సుధాల హరిని శోరుమృదూూ_క్తి నలరువాగరిని వలచి పెండ్తాడగా వలెనని యెవుడు దలంతు నాభాగ్య మేడారి నున్నదియొ యనిన గాళనృపాలుం డలథినవ్వూలయః దన ముద్దుకూంతును దప్పకచూచి తల్లి సీవిదియేమి తలంచితి ఫౌత్త ణ్‌! చెల్ల! నిన్నెటువలెం 'జేపట్టు శ్వ ఫాలామం డజుడును భావింపలేరు. సీలవర్లునిజూడ నీ నాతరంబె ఛాలవుగావున [భమపుమ్లై నేమెం యేల చాలింపవే యీమాట లనిన కన్నళఠంగడ్రిని. జూచి కలకల నప్వి యన్నీల వేణి యిట్లనియె నోయయ్యా! జ. హారి నీవువెప్పినయటుల దుక్షభుండు । పరమాత్ముండ*స కనంబడం టెన్వరికిని నైన నమ్మినవారి కతిసులభుండు వీనులవిందుగా వనువింతు వినుము , నోపాలబాలికల్‌ గోరిన వారి (వేవళ్లెం జేపట్టి విహరకింపలేదె . నయగుణబ్బంద బృందను జలలేజె దయ పదియా్వేల తరుణులు తన్ను వలచిన బెండ్లాడి వారిత్తోంగూకి యలరంజే! నునుగంధ మర్పించెననుచు = మున్నుగుబ్దను మోవహమున నేలికొనండె వెన్నునిచర్యలు విన లేజె కృతుల నతని భజింపంగా నస్ముభపేతు హీతమతి నొనంగూర్చ్స శీల వోవిడుచు ననిన మాయమ్ము! మహాభాగ్య మాయె నని సమ్మతించి యాయన డాని మెచ్చి ముద్దిడుకొనియె నమ్ముదిళకు నంత సద్దిరా యనం బూర్శయావనం బొవొబె గచనిచయము మధుకరకుచిం గోలి. కుచములతీరు లికుచముల మిీతె ఇెక్కులు బంగారుచెక్కుల మించె పొక్కిలి నునుపొన్నపువ్వు వాసీంచె

పదివతాచరి,తము 197 వము వూగ్లేందుగోము నిశాకరించె శాముని మేలొతూంవు గ ర్హ్మించెం జూవు బింబంబునకుం (బతిబవింబమై మోవి | డంబూనె భూమివిడంబిం చెం పీజుందు గగగనంబు సాబగు (గుంగల నయ్యె కాను చిగురుల నడుగు లీచి గురుత్వ మందె జాని లేర్యబాయంబు దర్శించువారి శానందకంగమై యతిశయం బంట నంతట నొక్క-నాం డలినీలవేణి కాంతలు "పెక్క_౦ఢడ్రు గదిసి కొల్వంగను “నొక్క యుప్పరిగపై నోలగంబున్న చక్కి-గ౧విల్తు మెచ్చని వన్నె కాండు కశమలాకరుండను య్ళోసురసుతుండు కమలానవూన నక్కన్యను జూచి యిది రతియో ! లేక యిందుని సతియొ యదిగ! కృంగాకరసాధి జేవతయొ యల్ల మోహినియొ ! రంభాదులన్రైనం జెల్లంబో, యటువంటి చెలునంబు గలటె యని మోాహవిఖాంతు:డై యింటికరిగి మనసిజ(!శరపరంపఠలచేం గరలగి వి;వాతాపంబున, వేదురగొన్న |! నరుని తెజంపకతటబుకుమునుగి ! యాచిత్యకియల్‌ మాని యూరకయున్న యచటికి దత్సఖుండగు పురోచనుండు ప్రవిశ్వకర్భకులుండు వివిధశిల్పముల విశ్వజనుల్‌ వుచ్చ 'వెలసినవాండు | చనుటెంచి యతండున్న చందంబు గాంచి యనియె నిట్లని కమలాకర |! నేండు

' సీవ్రన్నవగయేమి నీశీల వచ్చె నీవెత, నేంగల్ల శేల యీజాలి

” యెంత దుర్ధృటమైన నే భటియింతు. వంతం జెందక్ర/ వేగ వచియింవు మనిన

' దనమోము తెలిసి యాతండు వేగలేచి నెనవైన సఖుండవు నీకు దాంవుదునె

_ యేపనిమైన నీవేర్పడ వినుము | భూపాలు నదనంబుపొంత వచ్చుచును

| చులుప్పరిగవిశాంయ మెలలుచునున్న బాల, సులోచనాభామను గంటి

ఉకనుగొనివప్పూడె గా్యతంబు మజచి ననవిల్తునకుంజిక్కి. నలశవ మక్కి. యిటునలె నున్నాండ నేమందు ననిన | బటుబుద్ధి సొన్నారిపలికె నిట్లనుచు నా శాజకన్య (శ్రీవారిందక్క- నితర | వూరుషులను జాను బొందనటంచు బాలత్వముననుండి (ప్రతినపట్టినది (ప్రోలెల్ల నెజుంగ ,/నెప్పుడు నీవ్రవినవె నిన్నేలం గామించు నృషక న్య మొన నున్న దిందులకొక్క. యుపమ యూకొనుము నీయింటిధనమును నీకున్నమణులు | నాయింటిసొమ్మును నారత్న చయమను నొక్కటంలహార్చి నేనొనరించు గరుడి | నెక్కి. వెన్నునివేసు మివు ధరించి వనజూవీ, మేడపై (వాలెడి నటుల నొనరింతు నూ(తతప్రయోగంబు వలన

నే

196 పతిజాచరి'త్రము - సందున నిమ్న (శీవారియని మెంచి మందయాన వరించు మదలావహిల్ల, దీమసమ్మున సొమ్ము దెమ్మని యత౦ హేమరళక్నానళు లెల్ల (గహించి తన యింటిసా మ్మైల్ల ౧ చానొవగూర్చి కచకమయంబుగా గరుడి నొనర్చి మకరకుండలములు మవానీయరత్న వమకుటయి కా స్తభముణివశిరలత యః. గంకణంబులు భుజూంగదనూలవ్రురములు కింకిణీజాలనంకీర్ల కాంచికయుం గరయొప్పం గృ(త్రిమకరముల్గు "రెండు దరచ[క శార్జగదానందకములు కనకాంబరను శిల్చ్పకలనం గల్పించి దనుజారహాఫపు (ప్రత్యతమైనట్లు గావించి మజియు సింగారించి జూళు 1! వానన్నెవ్రులులఏపైై వాని నెక్కించి యిరవొంద వినువీధిశెగిరెడు సూ(్ర 1 మెటిగించి జడియక యేలంపమట్యక్త్షము బలికిన సూతంబు పాణిందెమల్చి వినువీధికెగసి యస్వోప్రనందనుండు ఛాలిశయున్న యవ్పకిగపై (వాలి నాలోనం జెలు లమ్మ! వారి వచ్చెననుచు " భయళభ క్రి వినయగం[భమభయు క్రిం దెలుప రయమున లేచి యా శాజకుమూరి ముంగురుల్‌ సెదర నెమ్మైము ఫెమర్ప[నంగముల్‌ వణంకనళాన్నందియల్‌ మొరయ్న శంగుల రవిక పక్కన (నక్కలుగను కృంగారరనమెల్లం జింద నేతెంచి బలుకాంతి దిశ లెల్ల బంగాళుసేయ ఛలవైనతేయుపై సవరొందు వాని కరగతశంఖచ[కంబులవాని, వానవొందు కా న్తుభబోరమ్ము వాని - వలెవాటుగాం బడార్వన్నె జృచ్చడము చెలువొప్ప ధరియించి చిగురు కమ్మోోని చిజునవ్వువెన్నెలల్‌ చిలిశెడువాని । నెజచందు నిరసించు నెమ్మోమువానిం గనుగొని యితెండె సాయోద్విన్లుండనుచుం దనువెల్ల బులకింపం దటుకున త్త పన్నీటః దత్పిచాప్టంబులు గడిగి కన్నుల జాన్హాశుకణములు దొరల దన పటాంచలమున6ం దడీయొ త్తి బత్తి చనర నాదండ శై దండ యొసరగిిలు పడకింటిలో. బున్వుబాన్సున నుంచి తడయ శాతసనిరాక తం।డికిం "దెలుప నతయను హార్షించి నారీ అరుల్లుండాయె గృతక్ష స్టతేస్సతే భుటిల్లె నివుడని తలంచి తగువారితోనచ్చి దర్శించి పెక్కు | వగల బూదలొనర్చి వై కుంఠవాన | శేశవ ! మాధవ కృన్ల నుకుంద యిీశ వామీశేశ యిభ రాజవరద! నాకోళ్కె. లీడేరి నాతపంబలరె | నాకులం బతిపావనంబయ్యె ననుచు వంకి వై వడీ పెక్కుువగలం్భగీ ర్రించి. చందనగంధి నబ్బవరాలిమిన్న

పతిివతాచరి(తము 199 ఇందలోబొన సులోచన ఉారనోసె 1 నారూఢఛ క్రీం గృషహ్షార్వణంబనుచు నందున నానందమంది యూద్వ్ధిజంయ మందవశరమున నమ్మను జేశుం జూచి తొలిజన స్హమున మికారు దొడ్డతపంబు 1 నలువుట నేను సాతమోత్క-6ంచికిని నీకూర్చితనయ యిందిర యంశమునను | నీకుం గల్లుటంజేసి నే వరించితిని నకల చేళాధీకసమితి జయించి ।! యిశ సుఖస్థితినుండు మిలరాయ! యనుచు నా మామ వీష్కొల్పి యకులగుణాఖి | రామ నులోచనాఠామం 'కేపట్టి యలరుంచాన్పునం జేర్చి యంగజు కేళి నలరింఛి వివిధసౌఖ్యము లందుచుండె వారి యిల్ల టఫుటల్లుం జాయెనటంచు. గరముద్ధతి వహించి గాళభూవిభుండు కురుమ[వ గాంధార కుకుర కాళ్ళీర కరవోట మరవిట కన్తాటలాట శకభోట చోళపాంచాల సాళ్యాది నకలేకోధీశకమితి ₹ కొనక పల్ల దంబులుపల్కి. (ఫాభవరాబెరంగ 1 నుల్లానమూనాహాడాకర్వేఈ లెల్ల జతగూడి గౌళజీళశవిభుంకు మనల మవాతినించుశళలదక మ త్రిల్లి నాండు శారి యల్లుండాయె నటంచుశౌర్యమున వెరవకో యందజ వేధింపం దొడలౌ హారిమైననేల భఛభయముంజెంద మనకు వారిచేతజచ్చిన నపవర్ష మొుదవ్సు 'చావక సాళభూజాని కెల్పిన దు బోవిభవఖ్యాతు లబ్బు నీశవ్షణ మెం యని వితర్కించి నమ_న్తభూపతులు 1 భునగజకథతురంగ భటాళిం గూడి బహాతరాటోహిణీపరివృతులగచు 1 నహితభీకరుంతైన యగ్గాళవిభని వురి చుట్టువిడిని యార్సులు నింగిముట్ట 1! మురజ "వాది(తీగోముఖ కళంఖపటహా భరీధణంధణల్‌ వీక్కటిలంగ 1 వీరహుంకారముల్‌? వి _స్తరిల్లంగ అని యొనరివ రమ్మని దూతనంప విని క్రీ ర్తిధాముండు వెలవెలంబోయి వివిధ బేశాధీశవితతి నొాశండ బవరంబుంజేసి నేబటంార్ప్చంగలనె।

'వతయేల నాయింట వెన్నుండున్నాండు జితదై త్యుం డళనికి శీరిపతు లెదు!

హరి ₹తింగించెదనని లేచి యంతి వురమున కరుగునపవ్వుడు రవాఃశేళి

చెలియాకుముడంవు లిచ్చినం బంటంగొటికి వెలంది'యీి+ఃదగునంచు వేంజెడు వానిం

గపటమురారి వైఖరి నొవ్వువానిం ! జపలత్‌ గడియ కాజలజూట&ీ. బిలువ

నాయింతితమయయ్యయ దెవచ్చె ననుచు వాయన కెటింగీంచియరుగు దెంచుటయు.

బరన్ఫవుల్‌ బహుమై న్యపరివృతులగుచుం బురింజాట్టుకొన్నా రుఫపూబోడియఫుడు క్ష? ల

180 పతి వజాచరీ్యత్రము ఈమాట మురవై 5 శెటింగింపు మనిన భూమిోశుమాట లప్పాలంతి దెల్పుబయు విని గుండెదిగ్గన విప్రనందనుండు వినిశితాశ్త్రము చెవి వేసినక్రైన దిగులొంది యొక లేనిదిటవు దెచ్చికొని మగువ! దై త్యులయద్రుంచుముచ్చ(శ్రమునకు నీనరాధము లెంత యిందఆి నిపుడె నేను శిసీంతు మిన్ఫపతి ర&ీంతుం గనుగొందుగాకని గక్కున లేచి ! కనకమయాకారగరుడుని నెక్కీ వలమురి డాశేల వలయంవుంగ్యత్తి వలశేల ధరియించి వడి దివంబునకు నల నూ(త్రమెగయట్టి మైరణ్య కాంతి కలితగడుచ్చటల్‌ గగనాంతరమున ధగధగలీనంగం దనుకుచు నాత్మ జగతీసుదండు విచారిపం దొడగా నిక్కఒంబు హారినని నృపతికుమూరి నివ్హ్కైవడి వరించి యిన్నినాళ్లుండి కడపటం బగవారిలని భీతిలారి. విడిచి పోవగశాదు విడిచిపోకున్న నీళాజుల జయింప నేసమర్ధుండనె యూరక పోనేలీ యుడువీధి నుండి హరివిదుడులు కొన్ని యభినుతుల్‌ చేసి వెరవించి చూచెద వీవపోకున్న మటిమిాంద నేనొకమార్షంబు పట్టి పజచెదగాకంచు భావంబునందు యోజన గావించి యగుండ్లై,.యల్ల రాజుల జూచి దుర్వారో క్షి బలిశె నోరోరి! దుష్టగముద్యములార యోరిదుర్దుదులార! యోరాజులార! యుటేలెజిగియు మిర లేనసీయించు పురము జుట్టుకొనంగయోలునే చెవుకు నాక_క్రి వినలేదె! నాచ్యకధ్యోర నాశమొందిన మురనరకాది బై, త్య ఏీవులకంశును వీుులె మిరు వేరెగాలము మికు సిద్ద మిమాట యిందజి నొక'పెట్ట నిదె గణాహతిని (మందింతునో! లేక మత్కరోద్దండ కోందడనిడ్ము క్రఘోం కాండముల 1 ీదింతునో! మహ+సితఖడ్డధారం గడికండలుగం కేసి గండడంవుదుకొ ॥ కడువడి నివుడె చక్రము (ప్రయోగించి, మితలల్‌ ఖండించి మాటోళ్లుతోళ్లు చేతులు డొక్కలు చించి (వేయుదునొ. " పలుమంది నూరక పరకూడ్చుళేుమి ఫలమని కృషతేటపడం 'జెల్సినాండ నామౌాటవిని పోయిన శోభంబు గలుగు హోమికం బోకున్న ననుభవించెదరు మ'న్ను_ వాంజదువులు[ముచ్చిలించికొని మున్నీ రుజొచ్చుసోముకనిరదుంచితిని కూర్శవై ఖరిం దటిగొండన్నెత్తితిని దుగ్త సదు. గనకావుర్యడుంచి యీభామిం

• గిరినై ధరించితిం గినిసీ హీగ్షగ్యు నరసింవోనుూ ర్తినై నఖనములం జీఆి

పత్మివతాచరితము కలి యతని నందనునిం (బన్లోదు నేలితిని శతమఖుకొజకు యాచనంకేని బలిని గొలిచితి మూండడుగుల ముబ్దగమూఖ | నిలమన్న రాజులనెల్ల 64 (శోధమున ముయ్యేడుమారులు ముట్టి కీంటడిచి ! యియ్యనా! వి,వ్రల కీధర యెల్ల దళరథ రాజనందనుండ నై వఫొడమి | దశకంకఠకుం[దుంచిన శతృ్మథ వినం! - బలరావమ్నూలర్తినై పాపకర్ములను | గెలిచినకడీిమియు. గృన్నరూపమున బూనిచేసిన మహాన్భుతకర [క్రియలు | ఏీనులనిడెలేమొ వికటాతు ృులార! బుద్ధరూపమునం (ద్రివురదై తృవృాతి న | మిద్ధ తేజము గూర్చ నే! కషర్టికిని గలికినై యిశమిద ఖలుల నడంపం గల (కమంబెకులరె ! గర్వమింశేల నన్నెదిరించి యెంతటివారిక్షై స | మిన్న కపోశాదు మి ర్తిచేం బడక (పాణముళల్‌నలనినం ఇారిపొండనిన | నావరేం్యదులు దుర్శడాంధులై యనిలి జలవాత! సీచేతజుచ్చినం దమకు6 1! గలుగు నె సాకలోకుసవా్య్రువంబుగను నివాలోక నొఖ్యంబు లేము వర్టించి యహిశాయి! నీతోడనాజి యొనర్ప 'జలనీవచ్చితిమి జేవరచ[క్ర మనివి | గెలువు మందతజినంచుం గోకలువైచి. - పరశు పట్టిన గజా (పాన శరాస శర ముద్గర కృపాణ క క్తి తిళూల చడ్రాది బబావిధ సాధనకోటి | విికభుంబుననై చి వీంకం జూవుటయాు ఫిప్రకుమూరుండు వెలవెల నగుచు నాపహరణముల కళు కావహిల్లం బొడవుగా జంగారువులులం నూత్రమున | నుడుఏీధి శెగంబట్టి యో జేవబేవ! ఆఊూనందనంనన! యోనదానంద! నానిగుళ్‌ దీర్పవే నలినాయళాడ! .+ వారియోడెం బగవారి కను నపషకీ ర్తి | వారియించికొమ్మని హారి స్మృరింవుచును నొనారిసోనల జలంపం బద కలో లాడి నారాయణుండు జగన్నాథుం డా వేళ | నల్ల వై కుంఠమ్మునందు ద్యూత్మకి యోల్లాసిమైళయుండి యొకనన్వు నవ్వా నగిన వెన్నునీజూచి నలినావీ, లఖ్షీ ఖగచానా! నవ్విన శారణం బేమి యానతీవలె నంచు వాన్తంబుంబట్ట (శ్రీనివాసుండుషన్కె జెలునకో | వినుము గౌళభూవిభు హూర్శికన్య నులోచ ! నాలలనామణి నన్నె కామించి యితరుల "బెండ్లాడ 'నేనొల్ల ననుచు సనతిభ_క్షి దలంపగా నక్క-న్యం జూచి నలచి వివ్రంజొకండు న్వర్మ శారకుని |! వలన గాంచనపశ్నీ వర్యు6 బడి మచ్చిన్నాములె పూని మణిసౌధమునకు । వచ్చి(బాలిన ధరావరవు(తి వరాచి +

లవ. పది[వతాచర౭త్రము యలరె నేనని వాని నాత్మందలంచి 1 తలిదం్రులవందెల్చి తదనుణ్ఞ వడసి యావ్నిపసుతుం జూచి హర్షింపుచున్న | కావరంబునహింట గాడభూవిభీండు అల్లుండాయె ముకుందుండనిధరావిభుల నెల్ల దూపీంపుచు పాచ్చియుండంగను నారాజుపై వచ్చి యవసీశు లెల్ల వీరత్వమునహోెచ్చి విడిసి మాతోడ పోరికిరమ్మన్న భూసురాతృ్మజుండు 1 పారివోవుచును న్నావ భారమిడియె నడివిని సన్విగిననిన శ్రీజేవి | భృాదయేశ! యవ్వి(పుండే మిరటంచా నెరనమ్సి వరియించె నృషఫు(తి యతండె హరియని ఫూజించి రత్తమామలును పగతుశకెల్ల నితంజె పద్చాతముండనుచు 1 జగడంబుగావింపం జను డెంచినారు ఈ వేగ మిరింత కృపయుంచి విప్రం గావకుండిన నపఖ్యాతి మాకొధత్తకని. హరి యోడిచనెనను నషక్షీ కర్రి యడంగ | కరచ(క్ర మనుపవే ఖలుల ఖండింప నా నునవాలించి నలినాయ తాత! భూమి భారమ్ము జావుము వేగ ననుచుం గడవ న్నె పొందమ్మిగద్దియ నుండు 1 పడంతి బెల్పినవిన్నపం బాదరించి కనకాంగి! యిదిమంచి కార్యంబు 'దెల్సి తని పల్కి. యాదినారాయణస్వామి తనచెంత శతకోటితపవపిస్ఫూ ర్తి యొనర వ క్తించు నాయుధచ్యగ్రవ ర్తి ఖలదానవచ్చిడాగతదివ్యకీ ర్తి చలిఆాల్రి (శీసుదర్శనమూూర్హిం జూచి + యోసుదర్శన టేవ! యుద్ధతి నిఫవుజె భూసురాత గ్స్‌జుని పంపునం జోయినటాలోకట్న బోయి గాడనృపాలుపురిం జుట్టికొన్న దాయల నందజు దగ్ధంబుం జేసి పజ తెమ్ము పొమ్మనిపనిచిన నదియు ఖరక రఠత కోటి కాంతులతోడం (బళశయకాలాభీల పాథోదజాల గళదుగగ్ర దీర్ధనిర్హాత నిర్ధోమ పాటిత (ట్రహ్మ్టీండభాండ (పణాళ | నాటోపయుత మనీపాయత భీత భూతజూతస మీర భవనాద్భుతావ దాతేగడుద్వీతి దర్పకారాతి ఫుడుహూతముఖనుత స్ఫుటవిస్ఫులింగ తరళీకృతాపార తారకంబగుచుం బజ తెంచి వినువీధి (శాన్మాణసుతుడు.. వెజగందం దత్పాణి విడివడినటులం గనుపించి ఫురిచుట్టు గలహించుచున్న మనుజనాథుల తణమాత్రంబు లోన పరిమౌర్చి రథముల ఛస్మీకరించి కరులం గీటణగించి ఘనతురంగములం జెండాడి సుభటులం జీకాక్షచేసి ! దండిశజోదులంగహాల్చీ ధ్యజముల (వాల్చి ఛ(్రచామరములం జక్కు-గానించి |! గా్యాత్రఖండముల నల్లడల నిండించి

పతివ కాచరిత్రనము క్షం8 ఇెత్తుటుకురు లన్నెలవులం బరపె. గత్తులజేనికి గలదె! దుర్చటము ఈరీతి విమతులనెల్ల మగ్షించి । యాకూఢరుచి సహ్మాసారంబు మరలి యావ్నివు వలగొని యందజు! జూడ _ శ్రీవల్ల భునిచెంతం జేరి నవ్వేళ వారికళ దిర్ధిజవు(త్రునందు వర్థించె సిరి శోభగా విలాసినియందు నిలిచె ఛావనాశ క్రీచేం బతి విమ్టంజేసె । నావనితకుసాటి యవనిలోం గలరె! తల్లి యుందం(డ్రియుం దగినచుట్టంబు | లెల్ల సులోచన నెంచి రక్వేళ వారిమూ_ర్తియై కమలాకఠుం డలరె । గరిమతోం దనకుం జము పంవుసేయ ధరయెల్ల ౧ బోవీంపం దనమాము నునిచి. హరి యకారణకరుణాతిశయంబుం బొగడుచు(. 7గాంతతో భువిసౌఖ్యమంది ఖగవాహు. (బౌపించెం గడపట నతండు (శ్రీలవ్షి ఛో (బవేశించె నాలేమ వాలుగంటిరొ! పతీవత నులోచనయె యిీసులోచనకథ యొన్వతు వినిన | [కీరత్‌ బోరరొటొస్థరరరానారాలు...... వారికరడుణయు గల్లునని చిల్క_టెలుపం బొరింబొరి హార్షించెం బువష్పమంజరియు ననీ కంకడుండుదెల్ప నవ్వలికథలు వినిపింపుమని గారి వేడతో నడి” నరనపతివతాచరితంబునందు | గరిమ. బదాఆవకథ సౌంగమయ్యె 'కాళిగుడిలో నతి పతిని వరించిన కథ (భీవిశ్శపతి నమంచితమతి గౌరి శ్రావలికథ యిట్షులని 'తెల్పందొడంౌ "ెజనోరోసంధ్యాసననుయమున రాజ వదదూతి వెనువెంటవచ్చి నిల్చున్న రంజితహానవ్శి భమజితపుప్పు ! మంజరి నప్పుష్పమంజరిం జూచి చీలుక వల్కులందేని చిలుక నిట్లనియె కలకంఠి! పతి దైవగతి నెడంబాసి నలంకువం బడియు మానము నిర్వహించు వలను చేం గామించువారి వంచించి (క్రమ సైఆిం దనభ_ర్తంగలిసి వర్థిలిన । కొవు న్య నత్కథయొండు కోవిదుల్‌ వెలున వినియుందు నదిసీకు వినువింతు వినుము 1 వినవిన వీనులవిందుగాం దొల్లి భోటచేశీమున నపూత్వనంపదల సీటాందు మూణిక్యనిధి యన్‌ వురంబు నుమనోవిలాన భాసురభోగ కలన | నమరావతినిబోలు నమ్మృవోపురము

కళ పతన లౌచరి(త్రము.

అలఘు పుణ్యాల నేశ్వరానంద “గళము 1! నలకాఫ్రరముబోలు నప్పట్టణంటు ఉరుతర(శీవుడుపో _త్తమఖ్యాతి హరిఫురి కెనవచ్చు నన్నగరంబు

ఘనులు శత(కతుక_ర్రలు ధనదు | లనంగ సత్వసమ్మగు లై శ్వర్యపరులు గలుగుటవలాన నెక్కడ సీడులేక | వెలయు నప్పురమేలు పీరసేనుందు

విన కౌత్ముపన పరవీఠ సేనుండు | ఏ అఉ ఉం ఠం కళల నావీరసేనున కన్టాంగలవ్మీ | యై విభాసిలుశోభనాంగి యన్‌ భామ అభొము వారా హరుభామం బోలి యా భామనోజ్ధయై యతిశయం బందు పౌలోమియాయని పాక శాననుని. బోలిరోహీణిగూడి పొలుచు వూళ్టేందు (శ్రీయ నోడు కోభనాంగీనంగలోలుగడయినుఖంచియ నపఠ్యేము లేమి _ వ్రత్తక్షు జూలింబెంవణగ నయాస్పమఃడను నుంత్రి ఓ 'ేంల చింతించెద విందువం కేంద యిందు శేఖడంగాల్వు మిచ్చునీవలచు 1! నందను ననిన చెంవముశందళింప దినదినమ్మును జార్వతీపతిపూజు |! లొనరింందొడం మహోత్సవం 'బెసంగ నంతటం గొన్ని నాళ్ల రగిన నౌక ని | శకాంతంబునందంం జం(దావళంసంబు నల్లని వెడకప్పు నందివాహనము 1 కెల్ల ని మైదా. దేపేనతేత . వానోంగభాగమ్ము వలనొప్ప వచ్చి | (శీమహాబేవుం డాక్షీతిపరి [మోలఅ నిలచిన నతండు నెంతేభక్రి వినయ కలితుందై బహునమస్కా.రముల్‌ వివిధార్చనములు గావించి శీల్ళొగిచి | యవిరళఫ్రులకాంకు రాంకితుం డగుచు భవనాథ। విభవానుభవ! నాగబోర | భననాశ! వై లాసభవనాఢ్య! శ్‌రంు రాజీవముఖరూపరాజీవరాశీ, | రాజీవపూజ్య పరాజీవ శరణు

శరదరద్యుతి! మదాశర దఠాపాది శర! దక్షహవదావళరద ! పరాకు నందనా వేత. డెందమునందుం జెంది | నందున వేండెద నపవర్ష మొనయ్ల గలనిన్ను కల్పవృక్షముఃజేరి కాయ ! నలెనన్న వేదురువతె సందులకును నిందు'కేఖర! నగ శ్రీయవే యొక్క. నందను సుగుణయా నందని నొకతె ఖలుల నొంచంగల కరవాల మొకటి | నరయు మన్నింపవే! వరద యటన్న నలరిశంభుండువముంచిదటువ లెగలుగు తొలుదొ ల్తంబం[దాంగదుండనుసుతుండు జననాథ! యామాందం జందళేఖయను దనయ గభ్రైడి నడిదం బడిగితివి యిదిగొ యిచ్చితి గొనుపుది పాపమకులకుదళించు వు శావిమలనూనసుల

పతివతాచరి(తము 196 నటికిన తెగదందున నెజటింగికొనుము |! నరుల పౌపములు పుణ్యము లనికెలిపి తరవారియొసంగి యంత ర్హితుండై న 1! హరుక్ళప కలరుచు నారాజవరుండు తనయింతి కాశంభుద_త్తవరంబు వినిపించి సముచితపృ త్తి న_ర్రిలంగం గొన్నాళ్ట్ళ కారాజకొమ్మ గర్భంబు చిన్నెలు నహియించి శివు కృపాన్ఫూ క్తి నవమమానమున నందను.ంగాంచె నొకని రవిభం[ద్రకవిగుర్ముపముఖ[గహములు _వదునొళశండనచోట భౌనిల్లువేళ | నిది నుజారకమని హితు లార్యులెంచ వహికెక్క-6 బుతోత్సవంబు గావించి. మహినేత జూతకర్శము మొదలై న శుభకర్శము లొనర్ప నుతుండు వర్థిల్లే నభినవ(శీలం జం(ద్రాంగదుండనలం గనకాంగి చం(ద్ర రేఖానామకన్యం. గనియెం గొన్నాళ్ల కాయ్ముపకికాంత కలశాచ్ధివీచిక గున్నహిమూంశు కళయొ! మాధవలశ్మీగన్న 'చాంపేయ కళిక యో! నవనుల్లి కావళిగన్న యలరుగు త్రీ యమోరాసాలారరాకళాఖ శాంచినచిపరాకొ! ఖనిగన్నమణియొ యంచితకవిజివ్వా నగు సూ_క్రిరమయొ గొదంచినీగర్భగతినుండి దోచు సౌదామనీలకాచ్భాయయో 1 యనంగ నాలీల నుదయించి యాభాల “పెర% | చాలచం[దునిశేఖ (ప్రబలు చండాన ,నడలునేరిచెం గొన్నినాళ్లకుం దొొటు |! పడుచుం డా జిలిబిపలుకులు జేర్చి నాటలాడంగనేర్చె నటమిద ముద్దు పాటం ఛాడగశేర్చి (పతిళ వహించి చదువుకోనేర్చె విశ్వాసంబుమదిని. బొదున మూధనళకర్య గ్రపొంత నక్క-న్య యన్నివిదృలు నేర్చె నాచందకేఖ యన్న చం(ద్రాంగదుం డలడువిల్కాని చెన్నున యావన్రీ తులకింప గన్నతం[డి. (బమోదకలితుండై చూచి సొకాళీరైకని వుత్రి మల్లి కాగంధి (శీలొప్పం 'ెండిలిచేసెం బుతునకుం 'బెండ్లాడి తండడిచెప్పినరీతిం గొన్ని యేండ్లు మిామాత్య హీతబంధుయు క్రీ వెలసి డోశ్ళ_క్రి దిగ్విజయంపొనర్చి కలిమియు బలిమియు గలిగి వర్తిలంగ నాసువుతునకుం బట్టాభిమేకంబు. చేసి యంతట వీరనీనుండిట్లనియెం (టజలంభాలించుట పరమధర్శంబు సుజనుల మంత్రుల జుట్టాల హ్‌తుల నెజిగి పోవంపవుమేయెడం (బమాదంబు. బొరయకు మాద్యలబుద్ధుల వినుము నీ కూర్మిచెలియలి నీలోత్సలాతీ. [శ్రీకాంతకెనయో నుకీల నేమజక యరయుము "పెండ్తి(పాయంై న వెనుక సిరులుల్ల సలం జం[దసేనుపుతునకు

136 పతివ కాచరి[త్రము 'హేమవచ్చునకె యిమ్మిట ఘనసార నామఫురం బౌజన స్తుతుం జేలు నని తెల్పి ఖార్యతోనతండు తపంబుం । బొవరించుటకు వనభఘామికి జనియెం దల్లి యుండం(డ్రి ముః దపమున కరుగ 1 నల్ల చం్యడ్రాదగదుండర్శిలి తోడ నురునిచెంగట నేర్చకొనె విద్య లెల్ల పరిపరియాటలు పాటలు నేర్చి బౌలయయ్యును గళా(ఫొఢీము వెలయ | నాలేమ కుదయించె నంతజవ్వనము గమ కూవిబుయబంగరునాయగొండలు కొమరొందుపెందొడల్‌ కోలుకు నెన్న డలు సరనవిలానముల్‌ సారెకయూచి మరుళొంది యొకనాండు నూధవశర్చ 'యేకతుబున నున్నయింతి కిట్లనియె. నీకుల్కు. నీపల్కు- నీమేనితళ్కు సీయిఎపు నీపెంపు నీమోము సౌంపు | నీరొబడల్‌ నీతొడళ్‌ సీచిన్ని సద్హల నిచక్క_దనమును సీదుజవృనము చూచిన దమిమించె సొలపగ్గలించె మూారుండు [కూరుండు మదినిల్వనీండు చేరశరావే. నేడు చిగురాకుబోండి ఫుక్కిటివిడెమిచ్చి పూంపచస్షోయి. యక్కున గదియించి యధరామృుతంబు దయచేసి నానునస్తాపంబు దీర్చి (వియానిగా! నేలవే చింబోస్టీ! యనుచు బలిమితోం గెంగోలుపట్టిన నదిగొ | చెలివచ్చెనని. యళ్కుఛెందించి శేలు విడిపించికొని _మొక్కీ- వెనువెనః- కేల్‌ పడంతి యిట్లనియె నో బాహ్మణప్రవర ఓ సకలవేచంబులు నకలశా్యస్రుములు నకలపురాణముల్‌ చదివిన విదాకు సీకుచ్చితవుబుద్ధి యీల జనించె మూకూంతురనుగానె | మికు నన్‌ గన్న వీఠసేనునకును వేజింత గలబె! ఘోరపాతక మెంచికొన కల్పనుఖము కొకు రద్దాడిగట్టికొనం దగదయ్య గురుసార్వఖౌమ ! సద్దుణివి గదయ్య్మ్మ్య పదరక నావిన్నపము వినవయ్య _ మది. గోపతాపముల్‌ మానగదయ్య! యని నయవినయశ యాఖాపకరణిం. దను వేడుచున్న నత్తరుణ్‌మై నలిగ్న్మి యా దుర్విచామండిట్లనియే నోపషడుచ! ! నాదు ముచ్చటదీర నన్నుగైకొనక - వెడంగుబుద్ధులు నొడి వెడ వే వె యిట్టి చెడుమూట లెన్వరిచే నేర్చినావు న్‌ు గల్లినబుద్ధి నివెంచుని మాకులేదకు యోసి | మటుమూాయలాడి మంచిది నిను దుష్టమతియని తప్పు లెంచి కాజుడవిం దదోయించక యున్న యేను బావా శ్రైడనే యిఃకమిాందం బెలియ నౌనది నీకని యవీ,గోళముల చిటచిట నిప్పుకల్‌ చెదర దంతములు పటపట గొజుకుచు. (బతినగావించి జ

పత్యవతౌ-చరిత్రము 187 ఇసచ్చోటావాసి-చయ్యాన లేచిపోవు ! కుచ్చితు నతనింగస్థొని చంద్రరేఖ శరములు ముకుళించి గద్గ్దదకంఠ | పరిణతన్వంమునం బలి* నిట్లనుచుం దగవుదప్సినపని తలంచిన మిమ్ము ! తగదన్న నింత(క్రోధము పూన నేల! దూయన్నతో దుష్టమతియని బెల్ప్సి (తోయింతు నడవులందు నటంచుం (బతిన చేసితి రీరేమిచేసిన, మిరు డాసీన చెవరితోడను బెల్పనేను నా భాగ్యమిటులుం డె నన్నేమిసేయ | నీభూమి విధిసృజియించనో![ యటుల ననుభపింపంవలె నన్యులు చేసి రననేల! మిశరాడినందుకు వెజచి

' కలుసంవుంబని కొడిగట్టగాగా నోప నలుక మి శేమిసేయం దలంచినారొ 1 యవియెల్ల గావింవుండనిపల్కి యతని కవనతమొ కన్య యర లోపలికి రయొడుపుదన్పిన నర్పమోయన వి(ఫ్రం జెడంద ఘూర్షిల నింటిశేగా నంతటను వనలశ్మీ (ప్రథమర్షువై భవం 'బెనయు. ననువునం గొన్నాళ్ల శాచం(దశళేఖ (పశమడ్తువై న వారంబు కారయును దిథియు మంచిదిమైన 'తెజంగెజింగియును మది మచ్చరము(గమ్ము మాధవళర్మ ! యిది శ(బదిన మనియె నృపాలుతోడ ననుదవై (బేముడి నమ్మాట సరకు గొనక రాళొమరుం దెక్కుడుగ వేడుకలు సేబమించెం జెలినిగై సేయించె సదయుం డై యెంచె తలిదం(డ్రులనిన వాశ్య్ళములం "శెండనపరియును బుతునయ్యె చంద మండలానన యొక నుంచిలగ్నమున నదియును గారానిదని రాజుతోడ |! నదయుండై యొజింగించె నాద్విజాధముండు ఇందునం గీండేమి యెజింగింవు మవని బృందారశేంద! యీవినరుహగంధి

' తగుపతిం 'జెండ్రాడి తనయులం గాంచి పొగడొందడా! యన్న భూపాలసుతునిం గని యేశకతమున నాకష్టాగ్భుం డనియె మనుజేంద్ర ! చెలి (ప్రథమ ర్తుదినంబు వారంబుతారయ వచియింపళాదు ! [కూర మిదినమంతకును విపత్క_రము ఛసవస్తువావాన ధాన్యాదికముల ! కినతేజ ' వోనియా నిదియింట నున్న నిది నహోదరియని యింటనుంచికొని |! యదవదం ఇెందక యతివ వంచించి యడవిలో విడిచిరమ్మందున సీకుం గడుశకుభంబస కల్ల గాదు నొపలుకు ఆన గుండెదిగ్గన నతండుశోకించి యనియె విఫ్రనిజూచి వారివారి! యెంత పాపంవుం బనిసేయం బనిపెద వకట | నీపల్కువేకొని నెనరింత లేక ఆ ఇళ్లైలి నడవిగదోసిన విన్నవానుి | చెల్లంో |! దూవణసేయకుంయడుదురె .

క్షే8ి

18 " భక్మేవలొచరి( త్రము చూూచకొందము మింద టోణీసుళేంద యాచెల్వచే నేమిహాని యయ్యెనని సీవేళశ మి8౦టి శీసండటన్న ! రావి వండు గలరిగి యవనీశతనయ! ల" పొలంతిప కోపంబుపొడమి 'తెల్పితినె! ! కలిగిననూట నిశ్కూనుగం జెప్పితిని యనభు! బంగరుక త్తియని మెడేంగోసి కొనవచ్చు నె! యిజేమి కూర్చి చెల్లెలని యాపద కొడంబడనగునయ్య! యనుచు 1! జూవీమోపి యతందునుద్దులుగొన్ని చెప్పన నొకళొంగచేపు చింతించి ! చయొప్పీనముననుతో నుర్వీశనుతుయ | అలాగె +ీపు 'వేంటాడువ్యాజమున | చాలం గోణశొనిపోయి భయదకాంతార సీమలో దీంచివచ్పెద విరాకుందెల్వ్పం 1 జచామసించుటలింళ తగవుగాదనుచు _ నావి(శ్రు వీడ్కొ-ల్పి యరిగె లోపలికి ! టైవికం బొకరికిం దప్పింపవశ మా! మజునాండ ప్రొద్దున మహిపాలసుతుండు ! కరియానః జంధద లేఖను శీత పొలంతిరో! మజ్బనభోజన[క్రియలు | నలివీ నేవేటాడంజనియెద నివుడు వచ్చెద వే! చూచివశ్తువుగాని ! యచ్చటి మృూగయావిహోర వై ఖరులు అన వని చర్మది కేఖాంభోజవదన | తనమనంబున విపదందళూకంబం జేమిజోధించెశో! యెన్నండాలేని ! దీరూట యితండాడ -"బీనుకారణము శై వగంకల్పంబు తవ్పించికొనల 1 నావశ మే యని నగుమొగంటజె ర్తి అన్న! మవాభాగ్యనాయె నీవేటం | గన్నారం గనుగొనం గడు వేడ్క.గలదు , పోయిన _్తము రమ్ము బోరన ననుచు |! నాయన కటు ఖభోజనాదు లముర్చి కొనును భుజియించి తగు వ(శ్రుఖభూవ గానూన గంధమాల్యమూుల౬ జెల్వొంది చరజ్రాంగదునితోడ జవనాళ్యు మెక్కి. !చం(దాననామణి చనియెం గానలకుః పని పొదల్‌ చదులును 3 లనముల్‌ గుహలు వవములు కొలయులు నల్మీకములును జూచుచు శరనుల సూటిదద్సకయొ 1! రాచూలి మృగముల రంత డంచంటకు మెచ్చుచు ఫలనుం లర్శిలి కన్న కోసియిచ్చినః బవిగొని యింపుం జెందుచును శారికల్‌ సద్యముల్‌ చదువ నూకొనుచు. కీరికల్‌ పలుకం గోకిలములుగూయం దుమ్మెైవల్‌ (మోయ నంతోమించి వినుచు గమ్మను వాసనల్‌ (గమ్ము పూంబొదల చెంతల నిలునుచుం జెలి యన్న తోడం | గొంతసేవు చరించె ఘఖోశాటవులను నెండచే వనివాడి యిగుళాకుబోండి |! యండంవాయక తుఠరంగాకూఢుండై న _ యన్నం గన్గాని డర్చియయ్యెడి నిచట | నున్న బేని. దటాశ మొకటి చూపుమని

వతివకాచరి(త్రము 89 కకుమిన్‌ సోజరి నరండు వీమీంచి ! పడంతి! దస్పితివిడె పద్మాకరంబు నిక్క_డనున్న చేనెణుందు ననుచు | నక్క-న్యతో నొక్క- యంబుజాకరము 'చేం గుజ్టముడిగ్గి చెలియలి డించి | నీళు నిర్శలమిది చెలత! (శావునుని పలుకం గొలంకులోపల డిగ్గి పాటీ । ములకాంలి మెట్లు ఇంపులమెట్లు గాల నిడువాలుంజూవుల నిగ్గులందడరి | యెడ నెడం గలునల నినుమడి సేయ దన గుబ్బచనుడోయి తమ బంధుజాతి 1 యనుచు జక్కవవీప్ట్‌ లఘ్లై వై శెగయ నీమాడి;- డిగ్గియ కింవుతో డిగ్గి ! భామిని కరపద(ప్రతైళనంబు గావించికొని యుదకము దప్పిదీఆం ! (చావి యందమకు కెందానురల్‌ రెండ కరదీ_స్తి కెనయాటం గైకొనె ననల ధరియించి వెలువడి రటభూది నిలువం వరువుల (శ్రీనీడం దళుకు తీవాసి 1 పజచి మున్సుగం బొంకపజచినవాండు గావున యన్న యకభరొ। యింతసేవు సీవిందు శయనింవు నీ శాంతి దీఆం దరువాతం బోద మిద్దఆ వదారి కనుచు 1 తరుణికిం. గవురంపుతావి వీడియమను 'వియమున నొనంగ వోన్‌ బెడలస తివాసి[పయి శయనించె నప్పద్యా స్తం రామ యంతలో హూయికీంయోయనులుం(ఆాగించి! శాంతిదీతిచి కానుజలపాయియగుచు నలదులతో జడయల్లు దంభనునం 4 జలియలి నిదురబుచ్చె నృ పాలనుతుండు ఆడవి బేరెండలో నటునిటు దిరిగి ॥ బడలి నిద్దురవోయె బడంతి మైనుఆచ్‌ / మంచి నిద్దురంబోవు మానిని శాంచి | వంచకుండగు వివ్రవచినంబు లెంచి చెల్లబో! నాకూర్మిచెల్లెలి నబల కల్ల 'లెజుంగని కమనీయళశీల పల్లవాధర గోల జాల నీలీల । నిల్లుంబాని దయావిహీనభానమున నొంటి నిక్కా.నలో నుంచి నేనెటుల 1 నింటిశేలపదు నిద్ర యింతలో. బెలిన్‌ నను చెంతగాన కన్నా] యెందుయోయిం. తని యెంతగుందునో! యతిభీలిచేత జెకళడి కరుగునో ! యొవ్వరిచేతం | జకులనో ! యడవిలోం జెలి దిక్కు- లేని _యొడలిదియేలని యూహలోః గలగి విశుచునో! (ప్రాణముల్‌ వివీనమొర్గముల నయ్యయొో! పెండ్లి పాయనుదాని నొళని క$య్యక యడవిలో నిటు లొంటీడించి చను నన్న గలండె! భూర్థలిం జానుదక్క-[నని పెక్కు వగల నాయన వితర్కి-ంచి యడవిలో విడిచి రమ్మని చెప్పె ద్విజుయ | విడునక సోరాదు విధి (వాసినటుల నిది మెలంగెడు గి యితపంయూనని1తుడకు నొంచించుట డుస్కూ-ర్య మనుచు

శక0 పతిివశాచరిత్రము నాడద్యులు 'జెల్చుదురసి నిశ్చయించి శైర్యంబుపెంచీ సోదరి నందు డించి శకరవాలమకాని యాకడ నాలుగడుగు లరిగి పోవుటకు. గాళ్తాడళ 86 పజఅెంచి నిదురించు బాలనీవీ.,0చి. మరలి లేజీ నొక్క(మాశునం గట్టి యిాలేజిపై నెక్కి. యెక్కడినై న 1 రాతిరిలోవచ్చు రమణి కటంచుం దనలోంవలంచి యూతండుచన్న వెనుక వనిత నిద్దుర లేచి వాలుకన్టోయి విచ్చి నల్టిక్కు- లన్వేషించి యన్న ! నచ్చోటం బజొడగాన కశతిభీతిం జెంది కొలయల గెలల కుంజపుంజముల ! ఫవులినభాగంబుల భూరువాచ్చటల చేరువ తోంపుల శిఖరిజేశములం | జేరుచు బెట్టుగాల జీరుచు పేద యడుగులు దొ(టిల నశుపూరములు జడిగొని చెక్కుల. జాలువాజు.గను నన్న చం(దాంగద, యయ్య రా యడవి నన్నొాంటి డించి మిన్న కపోవ జనన నె పగచాననా యేమి పలుకవు దైవ మగచాట్లం బెట్టి నన్నడవి పాల్సేసె నెక్కడ 'వెదకుదు నెక్క.డ?జొత్తు | నిక్కా.ఆడవి నొంటి నేనెట్లునిలుతు వమా! విఫ్రుండు వలంచిన యటుల | గావించి శాకండెగాబోలు! సీవు శాకున్న( (బతిన యాఖలుః దూనినటుల | సీకానలోన నన్నేలం (దోసితివి యని సెక్కుభంగుల నార్తయై వనరు | నసరుహనయనకు బామాంగకములు చలియించె మజి శుభశకునముల్‌ గొన్ని తుళకించినవి బూచి తొయ్యలి మదిని "వేరగొంది యివిగొన్ని వింతలుపుక్లై |! హరు వరంబునం బుట్టినట్టి నాశీట్టి యడలు పఫుట్టంగ రా దయ్యాశ్వ రాజ్ఞ ( బొడుమునో యిశ మేల్యుపాద్దు[పంకెడిని కనువెలుంగున నె యెక్క-డివై నం బోవం | జను తేజిపై నెక్కి. “రూ” పరమేశ యని వాగె గదలింప నది యేపథమునం జనియెడినో యందే చనియెద ననుచు దన యన్న వేషంబు తాను ధరించి వనిత యశ్వమునకు వలగొని (మొక్కి. యెక్కి. వాజి గదల్ప నించుక నిలక జకం దూరుపువాట జరౌ నంతటను రవి యృస్తమించెం దోరపునంజకాని చివ్రురుకింజాయ పన్చిమవీధి నించె కటిక చీంకటులు ది క్తటు లావరించెం బటుకాంతితోడ నంబరవీధి ముంచె 'ఛైవమే శరణని తరళాయళకావీ, | యావేళ( బేజిపై నటయలోవంోన నడవిలో ముంధట నందొక్క-చోట ! మిడుంగురు పురుగుల మెటుం/ప లేకముగ వెలుంగొందుగతి నొక్క_వెలు/ు గాన్సింప నలివేణి యిదిసన్నమగు దీపరు:చియొ

పతి వళాచరి[త్రనము క్షేశ్త1ే ఖన్యోక శాంతిగా! గదియంగం జోయి![యిీిద్యుతిం గనుగొందు నీశనని తలంచి పరువున నశ్పంబుంబఅవి యచ్చోటి ॥ కరిగిన నొక శాళికశాయతనంబు పొలుచు చతుర్చ్యారముల మించు బోరు తలువులతో సుధాధవళ కాంతులను శాశ్రేందునగు గోవురములతో గొప్ప 1 (పాశారములతో నభస్థృలి నొరయా6 దోరంవు సాం(బాణి ధూపవాననల తో రమ్యుదీపపం కుల మించు గర్భ గృహాము వాకిళ్లతో "కేవలవిభవ | మహిమతో నటలోనంబడిన వార్షించి యాశ్చర్యరసమగ్న మై తేజి డిగ్గి ! పళ్చిమద్వారా(గ్రభాగంబు నందు దీవించు కొలనిలోం టేజికి నీళ్లు | జోవి తానును బరిశుద్దాం(ఘి పాణి కమిలమై స్వాదూదకంబులు (డావి | రమణి తృత్తటమున రాజిల్లు తోంపు లోన గుజ్తముగట్టి లోపలి కరిగి । యానందమున గాళికాంచిక కెరంగ్‌ వాస్తృముల్‌ ముకుళించి యసోకఫణితిం | (బ స్తుతిం చెం బరాకు భర్ల్ష(పోయాల! సాష్టాంగ మంబ! మహాబేవి! శరణు యిష్ట్యప్రదాయిని | యిశ్వరి వినతి తల్లివినీవె నాతంశడివి నీవె యొల్ళబంధులునీవె 'యీలిక ఏీవె క యనదనై చేరితి నంబ నీపాద వనజముల్‌ నన్నెటువలే మనిచెదవో యన్న నన్నొాంటి కాఆడవుల విడిచి చన్నాండు ననుగన్న జవనీజనకులు మున్నెపోయిరి వాల్యమున నిట్టియెడరు గన్న నన్నికం (బోవగదవె! మాయవ్ము యని దీనమైగయొక్కి. య(శ్రుపూరములు గనుగవ దొరుగ గద్దదకంఠి యగుచు నజిలుమునున్న నయ్యంబ కారుణ్య మడరం బువ్వులుకాల్చె నట దీపమునను గాళిక (రేవ గాళియుం బలిక మేలగుపద్ధతి మెలంత బేవామునం బులకాంకురమ్ములు పొడ మెం బూజారి యల జేని. బూజించి యంతకు మునుపె చేడువం దనపళ్లేం కేడుటం జేసి । యాలేయి నెవ్వారు నట లేమి కేసి విజనస్థలంబని వెజచుచు జేవి భజన మేముటిక నున్‌ బౌవ్యానిబద్ధ వాజిపైనున్న తిచాసు మున్నుగను ఉచాజనంబున. బెచ్చి తద్గర్భగ్భవాము వాకీటం బఆచుక వరుసతో నాల్లు | వాకిళ్లు తలువులువై చి బిగించి అంబయె నాకు సవోయం బటంచు నంబుజముఖి దివ్వైలారిపోకుండం జక్క-గానిడి తనశయ్య శయించె | దిక్కుమాలినచోట బేవుండే దిక-. ఆ-ళీయి ఘనసారమను వురంబేలు | (శ్రీరాజితుడు చం(ద్రసేనుని సుతుండు

కేశి పతి్యవళాచరి(ర్రము 'హేమనర్భుండు నువోమృగయా విశోద | శామిమొ మంత్రి కేఖరపవుురుందైన యచలునితోలిషూడి యడఏికి నేం |! యచట నజేకమృగావళి నొంచి యిరువురు నొక్క చో నినలుగల్పించు | కిరుల రెంటిని విలోకించి నీవొకటి యీనొళటిని వధియింత్‌ మటంచుం ! దాను (పధానినందనుండు నేర్పాటు గావించికొని తురంగములపై నెక్కి. ! యావరానానుల నుద్ధణి వెనుళొనిరి యొకటి దవీ.ణమున కుటికన మంటి । నుకుమారుం డలిజవన్ఫురణతో. డటిమె తూర్పంబట్టిన పందిందునిమెడుం దమి ద | లిర్బ కాజనుతుండు లివ వెంబడించెం జరమదిగ్వివిన బేశం బదివేర్శ సరి? భూవరసుతుం డట రవి (గుంకె పాళెడి నదెయిదె పందియటంచు నారాజసురుంకు గాఢాంధకారమున' 'బాటయొక్కటి కనబడిన నాబాట |! ఘఫోటకారగూధుండై కొదళక చనియెం జని మూండునాల్లు యోజనములు గడచి | కనియె ముందట దీపికాప్రకాశంబు గని యందుదీసంబు శాననయ్యెడిని ! జను లెన్వరైన నచ్చట నుందురనుచు వాయము నిబ్బరముశా నటం దజీమిళొని!(వియ మున గాళికాగృవాభూమిం జేర చేరి తూడువు సరసీతటంబందు 1! వారువం బతేండు సక్వరమున డిగ్గి , యలపె గుజ్జంబని యంబువుజోవి ! కొలనిచెంగటి తోంట గుజ్జింబుగట్టి తవ దర్పీదీఐ నందలిసీరు (గోలి | చనుటెంచి శాళికానదనాంతరమున తలువుసండున దివ్వె తప్పకచూచి | జలకాశీ గాజులచప్పు డాలించి విరిబోశి యల్కు_డు వీనంబడుచున్న | దిరవొందినా రీ నెవ్వరో యనుచు దలంచి స్వాంతమున గొంత భయంబుగదుర నెలులౌ త్తి యటులనే హేమర్ముండు ఎవ్వు రీగుడిలోన నివుడున్న వుణ్యు 1 లిచ్వాకిలివుడొకయింతం డీసీనను గొంతసేపిచ్చటంగూర్కి నే వేగి వంత శేగెద మూరికని పల్కరింప నొంటి నున్నదిగాన నుక్పలగంధి । కంటికి నిదురళాక భయంబువలన గుండె దిగ్గనవడంకుచు. నేట్నిబతుకు ! | కొండొకజాననైై కూర్చి నెచ్చెలులం శాసి దాదులటభాసి (భాతనువాసి |! భూసుడుకతమునం బొగిలెద ననుచుం గలికి నంద్రమునీళ్లు గరికెలంగొలిచి కొలిచి వేదనంగుంది కంది లోంగంది యున్నదిగాన ద్వారోఫాంతనీమ ! విన్నయెలుంగుతోం విలుచురాసుతుని _ పలుకులు విని మాణుపలుకక యున్న నగుకుం జెందియుం ఇంద కతండుపల్భారు

సక్మివ కాచరి.త్రము 148 జాలి. శకర్ర. ఇన్వ్సుకు వుణ్యులార! |! కాహొమదండంగాని శాకాసిగాను అడవిలో. గాడ్పడి యరుడెంచినాండ |! బవలినానని "పెక్కుభంగుల వేడ నాపల్కు- లాలించి యలివేణి యితండు శాపట్టిననియె నేరాజనందనుండొ

“తెలిసి వాకిలి మతిం దీసెదననుచు | నలసి నిద్దురలేచి నటువఠె లేచి

వాకిట నిటం బిల్చునార లెవ్వారొ! నీకుం బేళీమి యీనిశ నొంటి నిటకు శాం గారణంబేమి శాజఫుటతతుండవె । నాం గల్మితో కాజనందనుం డనియె ఫురుషుండవో లేక పొలంతినో తెలియ | దెజింంతు నావిధం బెల్ల నూళొనును (ప్రాచ్య జేశ తమమూపతి చందసేమం ! డచ్యుత పకభ క్తుం డతని శ్రీసుతుండ హేమవర్శాఖ్యుండ నిట వేంటటవచ్చి యూీనమపోటవిం (దోవయెజుంగక తిష దీపంబువెలుతురు దిలకించి యలరి | యాపబ్బం 'జేరితి నెంత లేదన వాకిలిందెజచి నావంతః జేలిచిన | నీకు మేలగునన్న నెలంత హర్షించి తనతం।డి తెలివిన ధరణీశనుతు;జె |! చనుదెంచె నిజ్రేవి సత్కృప ననుచు నందెలు ఘలుభుల్లుమనం గరకంక | ణాందోళనార్భటు లందంద నిగుడ

వడి లేచివచ్చి యవ్వాకిటితలుపు గడియలు తినిచి రాలగదవతయ్య! యనుచు నతండు తోసలికిళా నంతటిలోన ! నతివ వాకిలిమూసి యవ్వల నిలిచి 2 సిలిచిన డాని పెన్నెణికప్పుం నొప్పు | తళుకుంకెక్కు.అు మోదువమ్మి మెలుంగు ఇమ్మోవికావి పొక్కిటి చక్క.దనను 1 నెమ్మేసిణాయ లానృపనూలి చూచి యిదిభ (వశాళీయో యిది "జీవనరియొ! యిది మోహినిరరెం' లీేకయిీవిలానములు శలుగు'నే! మూనవకాంతల కనుచు ! దలంచి భంయంబునం దనువువతంక నూరకనిలు మన్న నుర్వీకసుతు నొ1యారంబు మెొంగముసోయగము 'వేరురమూ విరివియు: దనుకాంతివిభనంబు బాహు. పరిభుల నిడివియు. బలుచనిమోని వారువును భఛిడికటనడగొడు నడుము | మురువును జెవులతో ముచ్చటలాడు , నిడువాలుంగన్ను ల సీటు పెండొడల;బెడంగను బలునూరుం (వియమొప్పం జాచి తనువల్లి పులకించ దదుకంబుమించ ॥ ననవోణి మోహీంచి నాన వహించి యితండె నాపతియైన జీనెశా! భాగ్య 1 వలతినంచు సూహించి వడయచునున్న యితని భీతి యడండు వింశనని యెంచి |! యతివ దగ్గఅచేరి యతనినే నున్న జముశాణ మచ్చోట ననరొందంబజచి | (భమమాని కూర్చుండ పొర్థివరనయ!

కేతకీ కతి(వతాచరి[ర్రము బడలికదీఆం గ(్రపువీడె మిదిగొ 1 జడియక కొనుమని నరసో క్తి నొసంగి నన్ను గన్లొనినయంతనె చిన్నటోయి యున్నాండ వదియేమియో!'యని యడుగ కలంగిన హృదయంబు గట్టచేసికొని పలికె రాకొమరుం డోపద్మాయతావీ, ! సరిలేని రర్నభాషణములు పూని నరిప్రొద్దువే? సీశాంభవి యొద్ద నొంటిగానున్న నీయున్మి.. గన్లొనిన । ₹ంటదే! ధ్రైర్యంబు గిరిభేదిక్రై న నెన్వతె వీవు పేరెయ్యది నీకు | జవ్వని యెక్కడ జన్ము దేశంబు తలిదం[డు లేవ రొక్రింతయు భీతిలేశ నిలువం గారణమేమి నేండీస్టలమున దబ్బ చావక యధార్థము "దెల్పుమనిన ! నబ్చినరుహూగంధి యతని కిట్లనియె జనవంద్య! భోట జేశం బేలుశాజు వినయనిధానుండు ఏర సేనుండు నాజనకుండు మజ్జనని శోభనాంగి శాజేేఖరుని వర్మ[పభావమున జం[డ్రాంగదుండను నత్కుుమారకునిం [ జం[దశేఖాభిఖ్బ నవరొందు నన్ను గని సెంచిరంత నాగాదిలియన్న |! ఘనయావనస్ఫూ ర్తి గాంచి వ_క్రిలంగ నతనిం బట్టముగట్టి యర") మాతం(డి యతివం దోడ్కొంని తపం బాచరించుటకుం డలినం[కులేంగిన తరువాతం దండి నలెం (బోచెనను గారవమున మాయన్న యీజేరినట్టి నన్‌ 'హేమవర్శునకు "వేండుకం బెండ్లి గావించెద ననుచు మాతం(డి యనునమతినవూయన్న దలంచు నాతండవో! లేకయన్యుండో! యెజటుగ నింయ నేనచ్చిన హేతువు వినుము మందరధీరుండు మాయన్న నేడు వేటాడ రాం బూడ వేండుకవుట్టి ఘోటకారూఢనై్నై కూడి వచ్చితిని అల మపహోాటవిలోన నశ్వంబుడిగ్గి । కలుమెకంబుల వెంటంబడి యూతండరిగె నతనిగానకయొంటి నడవిలోనుంటి నతిభీతి రవి్నిగుంకినండాంక వినుము అన్న కాండాయె నేడవిలో నొంటి నున్న క్రీడగునని యు_త్తమాశ్వంబు వై నెక్కివచ్చి యాభవనంబు చేరి యేనున్నడాన నాన్ఫత్తాంత మిదిగా |! అడవిలో దిక్కు-లేడాయెగా యనుచు. గడు ఖిన్నమతి నుండగా నింతలోన సీవ్ర వచ్చితిగాన నెదభీతి మానె | నావిని చంద్రసేనతసూజుం డలరి యయ్యింతితోడ నిట్లనియె సొశ్రీల యిమయ్యొడ నంచేవా మిందీవరాశీ 'హేమవశర్శాఖ్యుండ 'సీనె నామింద సీమదియున్నది నే నెజింగితిని తడ వేల యింక గాంధర్వతం(త్రమునం ॥ బడతతి ! నన్నిపుజె చేపట్టగా కాబె

వఠవకాచరి[రము కేన్‌ యరకుశోడయము వేశ నకంటు నెక్కి | వురమునశే తెమ్ము పోద-మిద్దజను 'మూయన్న బలళాలి మృగభీతి. జెందం ! జాయననై ఖేదమంద 'నేముటికి నని శేలు[గహియింప నతివ లజ్జించి ! చనునె! మహాకాళి సన్నిధానమున నటువంటి పనులుసేయలో నుత్సహింప | గటకట సనీవెటుంగని సీతిగలడజె సీభార్యనే సీవునిజము నాపతివి 1 యిీిభ[దశాళిక-యెదుటనిల్పినది నాభాగ్యమునం గన్లొనంగళె నిన్ను శోభనోత్సవముల సొంపొండలగలము నీ యధీనంబు నానెమ్మేను నిండు ! (ప్రాయంబు తోంచినపషగిదిం జేపట్టి ౯" 'యేలుకొమ్మని బాల యేర్పడంబలుక | గాళిశాంబాసమ్ముఖమున నాతండును దగువాసలిచ్చె నంతట నవ్వధూటి | మగవేవమమూని యమ్మహిపాలనుతుండు 'శేజినెక్కి.నం దనతేళి తానెక్కి. ! రాజీవసఖుయ వూర్వసగా(గనీమం గనుపించకయమున్న శాళిక మొక్కి. ! భునసారవురికి నాఘనుంూాడి చనియె "కెదువున వింతలుదెలువుచు నతండు 1! సరపోక్తులాడుచు న్వపురమౌొర్గమున నక్క-న్య' దోళొని యరుగుచునున్న 1 దవీణణంబుననుండి తన్సం శ్రిసుతుండు ఆడ్డబాటను దురంగారూఢుండగుచు దొడ్డ వేగమునను (దోవళు వచ్చి దొరిదిక్కు.జూచి యెందులశేయి యెచట నిరవొందిలివి శాత్రి యే నిన్ను వెదకి శానక దంష్ట్ర) చిక్కకపోవ నొక్క- ! శాన చిల్చితి నంధకారంబు నెరయ మరల నిన్‌ గనుగెన్న మదిఖేద మణంలో | నెటీలింపు మిాఘనుం జెన్వండటన్న నా రాజసుతుండను నచల(ప్రధాన! | యిీరాతు నోనఖుం డిడువుర కొక్క శాళిగేవామున సఖ్యము సంభుటిల్లె | జాళితో నన్నెడంాయంగ "లేళ యరుటెంచుచున్నవాం డర్ధరా[త్రమున నిరవుజూపె నితండు హితలీలుండనిన నది నిజంబుగ నెంచి యమ్మం'త్రి వెంటం | గదలిరా భఘనసారకటకంబుం శే యార్మాతి శుభలగ్న మూర్యులుదెలుప వారిజాటీని హేమవర్శ సపెండ్లాడె మజునాండు మంథత్రికొమాకునితోడ । నెటిగంచె నక్కాంత వృ త్తాంతమెల్ల సీరీతిెండ్డాడి హేనువర్శత్‌ 1! మారమణుం జారమణితోడం గూడి పరిపరివిధముల బంధభీదముల । నురతశేళినిబేలె సుఖలోలుండగుచుం శోళి సౌధములందు. గృత శా్యదులందు లీలావనములందు లేంజిగురాకు శయ్యలయందు: గాసార దేశముల ! నుయ్యూలలందు మేలుప్పరిగలను 10

శ్రిత వతివ్రారాఛరి త్రము జం(డ్రశాలబయకందుం జలువలంచిందు |! చం(దాళ్ళ వేదికాస్థలముల యందు సొలక కొండొదయాచు సొలయథుడాాపులకు | అలిచిలివవ్వులు భేరికల్‌ గాయ గమఃీంచు రమ నిండుకాంగిలింతలకు ! గనమరస వై ఖరుల్‌ నహజబానములుగం గళలుట్టిపడు తమ కలయిళలకును 1 గళరవన్భురణం'బె కై చారముగను మురువులూజిన తము మోవినొక్కులకు ! సరననీత్కా.రంబు నంబంధులుగను దనుకంబునందన దృతమముచ్చటలళు మనముఖచుంబనగళుల్‌ చుట్టమ్ములుగణు నిరవురుం 'బెననాను నింఫపుబాంపులకుం. ! బరవళభావంబు బలుఖాషణముగ ఇెక్కు.లు గొనగోళ్లం జెనకనిచ్చుటకు | వుష్కిటివీడియంబులె లందముల్య నొక్కటంబొలయల్క లుడుగంజేయుటకు నొక్క నై (మొక్కు. లేయాంయవళ్‌ గ నమ్మరుం డాడించునట్టి జంత్రంపు | బొమ్మలో! యనురాగములె వమావరుల యాకళృ్ళతుల్‌ జాల్చెనో యన 'వేజులేక ।! యీకనైవడి రమించి కేదుగాలలజు అంక దాహ్ఫృాదనతియయ్యె నయ్యువతీ | కాంతుంకు సంతోవకంధి నోలాడ నంతకుమున్నె చర్గడాంగదధరణి | శాంతునిపేరిటం గమ్ము (వాయించి హేమవర్ముండు వంట సెలమి నాలేఖ నాదుహీశకుదూడుం డటం జదివళొని తససోదరికి మున్నుదలంచిన విభుందె | యొనగూడె నిది దైవరొరూగంబు గాబె నావుణ్యవకమున నాతోడు మంచి | కాఫురం బూను టాకర్ణింపంగలి] శెడుబుద్ధి వి(ప్రుంతుచెప్పిన గోల | నడవిలో విడిచితి నదయభావనున మఠ్స్ళవోవరి (పథమ _ర్తుకాలంబు | కుల్సితంబని చాలంగోధించి తెలిపె నాచంత మరసెననని రహన్యముగ | ధీచతుడు ్ఞటునై న ద్విజుల రవ్పించి _ శతనసజోదరి సమ_రృదినంబు బెలుప విని చారలిది నముహావిభ వ(పదంబు అకన్య భోగభాగ్యములభే ధన్య ! మొ కుమూరులలగారచి యఖభివృద్ధా చెందు మగండెల్లపుడును (బేమమున లాలింప జగలిలో బహాకీ_ర్రినంపద లెనయు 'శెలలి కండని యిదిచెప్పిన యట్టి ! ఖలు లెవ్వరని చాకు భన శాస్రువిదులం గావునం బెలువ నాకర్ణించి పటురు |! షూవేశ చలిశాత్ళుండై వురోహిశతుని తప్పిదం జొకచాది తన కేకతమునం 1 జెప్పిన విప్తులుచెదరం గన్లొనల నావి(వ్రరప్పించి యలిగి కొట్టించి । వేవిధంబులం దిట్టి వెళలం గుండించి యిలుముట్టుకోల్‌ వట్టింతాయళారనుండ। వలదుపొచ్చుని వెలువడంగొట్టం జనిలెం

పకి వకాచరిర్రము 147

బ్యురమి[రళళ(కములతోడం గూడి | భా(త్రీజనమ్ములందజు నిందసేయ నహీ ర్తిగంది జేశాంతరంబంటె ! నిపరీతనుతిశెంము వెతలందకు న్ని!

యటుల మాధవళర్మ్శ నా ర్రింగుందించి | తటుకున మజందికిం దనననోదరికి బహూురత్న భూపమణాంబర వస్తువావా । నహితంబుగా నొక్క-జాబు (వాయించి యనిచిన కరహయస్యందన నముళభట | జనకన్య కానవనంబులం నొనుచు నరసనిమంధత్రి సునీతి యరుటెంచి యుచిత గతి హేమవర్భునింగని యరణరిబు మాఖావ మిోకుం.బంపెనటంచుం బలికి! జాబొనంగిన నంతసముంజెంటె. నఈంకు నలచం[ద్రలేఖయా ననుంగునెచ్చెలులం 1! గలసి మొధవళర్న (ఖై గాసి చెందినడి వారు చెల్పంగ విని వనుధామతునక | మో! ఆట్టు(ప్రావించెనోటు నొమింత నురక ్వేవించి నన్నూర8కి. బాష! మొఆకుల కాపదల్‌ 'మొనయస వే యనుళు నన్న విదారించినందుల కలకు | చున్నంతం గొన్నాళ్ల కర్పలగంధి నవమానములు నిండిన కువూరునొకని!।ధవుండురంజిలం గాం చెం దవనంతరముక చాదులు మికి?లివయ డయివారక $ నేంద రానుతుండు ెందేంద్గవాంతమయ్యు మాణిక్యపురినుండి మరకతవ(జ | మాణిక్యములు గొంచు నుణిమర్శవిదులు కొందజు భఘనవ_ర్తకులు చమదెంచి | యిందు శేఖాసమన్వితు హేమవనర్ము గాంచి చర్యదాంగదత్యూవల్ల భుండు । పంచిన మణులు తప్పక యొప్పగించి యతని లేఖనొనంగ నదిగొని చదివె ।! పతిచెంత నక్కా.ంత బహుమాదఫణీితి నందలివక్కణ యధివుం డాలించి । యిందుముఖమణి నీశ్నీంచి పలిశె

దనకు రాందీజు కి త్తటి నీవుగనిన తనయుని సినుజూడండలంచి మూయన్న పరివారయు_$ గొబ్బనం దనఫవురికి 1 సరుగు దెమ్మని వాసీయంవీంచెం గాన పోయివచ్చెదవె! పూయోణి నీహృదయ మాయెడ నెటులున్న బెటింగింవు మరిక నన్నాతి యిటుజనె నధిప!ీ మొవదిన | నన్నను గనుగొన నాశాంయగలదు కరిరథహయభటోత్క రము నావెంట | బజకేర మూయన్న పట్టణన్మునక జని యట నొక్కమాసము నిల్పిమరలం | జనుదెంతు మిపాదజలబసన్ని ధికి నని త్వరంజేపిన నౌగాక యనుచు దనఖార్య వెంటం (బధానినందనుని పొమ్మని సెలవిచ్చి భూరిచిితాంబ | రమ్ములు మణినికరమ్ములు నీవిధ

వ పువాహనము లవ్వారిగా నిచ్చి ! సుస్తసీరర్నంబు సుతునితోం గూడ

18 పత్మివతాచరి(రము

ననుపమబజల్యంకి కారూ+ఢం జేసి | పనిచెం బరుర్వధబలములతోడ

బనిచినం బతియాద్ధ ౯ (బముదాలలాము | ఘనససారనగరంబు (గ్రక్కున వెడలి

చాదులు నెచ్చెలుల్‌ జ్వారంపాలుగు భ 1 టాదులు శనవెంటనంటి యేతేరం

గొన్ని(గ్రామంబులు కొన్నిపల్మియలు | కొన్నిపట్టణములు నొన్ని యేజులును (్రమియించి మొకనాంటి రాతిరిపూట | (ప్రమద యందొక రెడ్డిపా శెంబుం శే సయ్య్య్యూరు చండ్రాంగడాధీన: మగుట నయ్యెడం దగుకాంవు లతిభ క్రియుక్రి సనదురుగావచ్చి యయ్యింతికిం దగిన ! సదనంబు విడిదియొసంగి కావలయు నులుపాలు పట్టించి యున్న సేవలకు |! వలయాం బదార్ధ్థముల్‌ వరుసనివ్పించ్ల్విల్న యాదరంబొనరింప నచలుండన కంతి 1 యాజేవి సౌందర్య, మాసె చిన్నా? 'పాయంబుగని మోవాపరవశుండగుచు । నేయనువున దీనినెనయుదు ననుచు? బురి వెడలిన మొదల్‌ బుద్ధిమూహించు పరమద్యునుండాట వై టిచావడిని దుపుగుజిశాండతో. చానువసించి 1 తెగువమై నేంటిరాతిరి యెట్టులై నం బొలంర్రీం (బబోధించి భోగింతు. గదిసి బలిమిగావింతు నొప్పకయున్న ననుచు వలసి నిదించు నాయకులను భటులం | దిలకించి సేన లందికమున లేవి కరవాలహా స్తు,జ్రై (గ్రక్కున లేచి తర౭వేచి డద్యారముల్‌ డాటివచ్చుటయు వాకిటిగొల్లండు వై భేయుం డతని | శాకంగన్రాని నత్వరమున లోపలికి సీవేళవచ్చుట కేమికారణము' ! బేవి భోజన వేళ జే మతెవ్వరికిం జనరాదు నిలుమన్న, సచివుడిట్లనియె 1! నను నివారించునంతటి బల్లిదుండ వె జఆజావారకాఫము తలంిపొమ్మృనుచు | కావరంబున నొరకర్తి దూయుటయు నంతఃవురము గాచునటువంటి నన్నా కింతం గైళొనక నీ వీనికావేశ శాణివానముం జొచ్చి రావలదనం గృ _పాణంబు దూసితేపాటి దీబుద్ధి ! భూలేము నజకుమంచును జోరనీఠ | యాతండు గద (తోవ కడ్డంబువై చె నడ్డంబువై చియు నశ్సై డాచేయి యొడ్డిన నాతని యుప్పలవాయి నజ నమ్మం(తినందనుండు కరాసి సారిగి వాండిల౧హాలెం జొటజొట నచటం దొరలౌ దోరమగు నెత్తుకుశాల్వ లిటుల | నటికి లోపలి కేల నరనాథుబేవి సకియ వడ్డింప భోజనముగావింప |! నొకయింత యళుకులే కు ధిరినాండు మగువచెంగటి పశ్హైమంచంబు మిందం | దగవేది కూర్చుండి దర్పించిపలి"*

వతివాచరీ[త్రము $49 భోనాలివుడశు వువ్వాదుబోడి! ! శాజులే: జేమికార్యముగ నించాశ. - జాగు చేసితివి నీజవ్వనంబునకు 1 నీగుణంబునకు నీ జఆతనంబునకు _ 'హేమవద్ముండు తేగం డే వన్నెకాండ ! నీమింద దయవాండ నీచిత్త మెజిలి " శామతం్శతంబుల గరంగింప జీర్తు ! భూమికి బొక్కునంబునకు నే విభుడ * నీవు నన్‌ కేపట్టితేని యీకమణమ ! భూవిభుం బడంబెట్టి భోగింతు నిన్ను - దొరసానింజేసి, నాదోః[ప్రళాపంబు | తరుణి! సీవెజుంగ వెంతబలాధ్యుం కైన గడికండలుగం జేయంగలం బజోంలోన | నెడసేయ కివుడె నన్నేలికొమ్మనుచుః "లై బడవచ్చినం బకపక నప్వి ! యాజబాల వండు కామాంధకారమునం -" = దగవును ధర్జుంబు తవ్పియున్నాయ | తగదు కోపింప ని త్తటిం (లియో క్తులను దప్పించికొనుటగదా! నేశుపనుచు | నప్పుడు చింతించి యా[దోహి కనియె పదం నేమిటికోయి! (ప్రజ్ఞానిధాన ! మొదటనే మవవఠీ మోవానాంగుండవు నెఅమంగత్రి వదిగాక నెలంతలభావ ! మెతింి మసుల్‌కొల్ప నీవె నేనుతువు' సీవంటి సరనుండె నెటిదక్కి. వేండ | భావజుం డలుగులపాలు సేయలను వలదనంగలరి యీవనజామయునైన | చలచిత్తులకు మాకు సత్య మెక్క-డిది పనై మంచంబుపై6 బవళించియుండు. మిట్టట్టనకం చాల్మి నించుక నేవు యిటె భోజసంబాయె నే లేచివచ్చి ! కదిసి నీకోరికం గడతేర్తు ననుచు '" వలపువుట్టంగం బల్కి- వాని వంచించి | చెలి భోజనమొనర్చి చేతులునార్చి కడువడి నినుపపెక్‌ గడియల నమరు!పడకయిల్‌ సొచ్చి యెప్పటిం గవాటములుం బీగియించి యదరక 'బెదరకయున్న | వగలాడిం బేర్కొని వాండిట్టులనియె వంచనచేసి కవాటంబుమూసి పంచాన్త్రచేం గాసిబండ నన్ను దోసి యిచ్చోటువాసి సీవేలినం బోవ | నిచ్చెదనే! యోసి యివుడని డాసి " తలుపుదట్టివ నఖీద్యంబ్లై యొకింత 1 చలియించకున్న నచ్చటః సాసిచనళ వనిత వాశిలి తెరవక నన్నునరకు | నొనకుండి లేని నీకొడుకు నీతణమ కరఖడ్లహతి గడికండలుగాల 1 నజకుదునన్న నన్నాతి భీతిలక ఆోరి! స్వామి[దోహి! శఆూరిన్‌ చాత శ! జారుణ[కీయలకుం దలశక నీవు శిశువాత్య 'నేసినసేయుము (కోధ ! వశుండవై యిట్టి దుర్వా ఫ్టపారఫలము ెచ్చెర ననుభవించెద విశమింద ! మచ్చికగల నెరమంథత్రి వటంచు "

రేక పకి్యవొచర్యిర్రము

నినునమ్మి నావెంటు చృకుంమూరుండు | పనిచిషంతయుగ,ల్థిం ఇలుమౌట "తేల! 'యేలినపతి కటు తెగ్గానరించు ! కూళల నెందులకన్లొన మిావుదక్క-

నినువు నీచేత (మండిన (మందుగా | యొనలపందు'నే! మూన మో౭1సీకనుచుం శ₹లస్‌ తిట్టగ వాండు కినిసి చేకత్తి | జళివించ వో! సావాసంబేల కాలు డాయకునునుచు నడ్గమువచ్చు డాదిం! (గోయుచుం గణంతల దోఃకృపొణంపు చరుజునల బొడిచి కోపమున. దిట్టుచును బరవకంగావించి బంగారుల్‌ొట్ల నిదురించు బాలుని నిశితఖద్గమున |! నడయుండై. ఖండించి యచ్చటంబజలు కొందజు వడిలేచి కూంతలుపేయ నందుండవెజటచి వాండరిల. జూవడికి సావడినాయకుల్‌ నండడియేమి రికావేళననిన వాంజేమి అేదనియె జ వాండం ఫోయినతరువాత నప్పువ్వు బోడి లోపలియిలు భోరన వెడలి పటసాల కడుదెంచి పడియున్నదాది. నట ఖందితుండై న యర్శకు నవలి వాకిటం (డెళ్లినవై భేయుం జూచి | యిీకుటిలాత్ముని హితుండని యెటుల నమ్మెనో! శాజనందను.డని వగచి | [శమ స్హుణళ బతిపమ్ముఖమున శామణవెం చననెంచి (సు త్తచూశ్వము'జేర పాధ్వి పనిచి వనోొన్సరిగంచుపాగ ధరించి పడదలోః గత్తి కచ్చాయి మున్నైన ఉఆడియూలములను శాతంగి వహించి ధనరలత్నభూమణోత్క-రము లేమజక | "పెనుమూటగాలట్టి పెరటిలో మున్నె సొడియుంచిన నిజాశ్వముమిోంద వైచి. యాదటం డక్కు.పదార్థంబు లరయు వొఆకింటిలోపలం గొంతసేఫున్న 1 సరిపప్రొద్దగుట డస్సి సాధ్వి ని(డ్రైెంచె అంతలో నాకఛోడుం డాయింటి వెళుక నంతకుమును పె (దవ్ఫుము (ముచ్చిలింప దజి వేఛియనికి దత్తడివిరాంది పెరిక | వారియింపల కేరినయవుడె యక్కాంత నరగునంతనుదెంచి సాహిశియనుచు.. డురగంబుకడ నున్నదొంగను జూచి యోరి నాహీణి! మనయూరికిం జోవు ! ఛారీదప్పకయె ముండ నీవ్రచనుము నసీవెంటయఆసెద నేనేజి ననిన శావంధకుండు మంచిదని ఛాజిం బట్టి మఘనసారనగరమార్ష్గంబు దవ్పించి శవయూంరిశేంఏ వాటను బట్టిచనియెం దలంతు వాకక మహశోద్యమముల నరులు!తలంచినయటు లేల దై వంబుతలంఛు! తప్పుుదోవను (ముచ్చు దనుగొనిపోవ ! నిప్పగిది లతాంగి యిది తన(వోలి 'కెనవనిచనిచని కెలతెలవారం | 'ెనుతోలు కుళ్లాయి పెట్టిన కలను

వతివళొచరి[ర్రము 161 మూందోోతుడి కొటినులసీన సెనతయనం 1 గం బెనచాయయు. గలమేసీవానిం శని నీవుసాదివిగా వేటివాండ 1 | వెనసిగపబ్టము వెంట 'నయలవచ్చిలిని 1 యిప్పుడీనచ్చిన జేయూరి(లోవ 1 చెవ్పళా! యని సెరినించి గద్దించి యడిగినజానికి నవ్వాండు గొంత | జడిసి యిట్లనియె కీజార్యంబువలోన (శగోకుడు నలరెడ్డిపా లెంబులోన 1 చెత దీటం గన్నంబువేసి యనేశక - ధనము 1గహించిపోందలంచి మియింటి |! వెనుకనుండెడి నన్నువీకించి సాటి మన యయమూరిత్రోవ నిద్యూవు (గహించి ! చనుమన్న మూయూరిజాడ కేపోశ శెరమిటిమా యూర తోవ గెచ్చితిని!దురగంబు,నన్న 6దుదుండుకు, జేరదియాను గలికి ధీకోజూ_త్తగోవున మదిని. గలంకచెందక చోరుంగని యిట్టులనియె నోరి! నీయుండెడి యూరిమూర్లమున్‌ 1 వారువమ్ము శోహీంచివచ్చితీ జేసిన సంతోవమరొగ్య నిచ్చటికి నీపళల్లె ొంతదూర్‌ముగల టెటింగింపు మస్‌నం బగటికి నేనున్న ప్లెకుం బోవ 1 నగు ఠావలయునన్న నౌనుగాదశక్‌ - పూని'వెంబడీ. నోంతవడిం జని యెండ | మైన ముఠజరం గమలాళరర జఊోకటి. వనపీధి. గనుగొని వానితో ననియేం జన బెండలోజలోవ సరగున సీల్సు - నియ్యంతికవులేట శేగిశావలయు | చియ్యాంబు పప్పును 'బెరుగును నేరులి- - మొదలై నవి పదార్దములు గొనికెమ్ము. వదల కిక్కడ నేను వంటనేతు న వానిచేలికి నొక్క.వరహోిి యొకంగం 1 బూస్‌ జౌండదినోనిపోయె 'పేటకును నంతలో సిశ్కా.౮త్‌ యాశ్త (్రగూసమునం 1 జెంతనున్న కొలంకుం జేరి స్నానరంబు గావించి మటి భ(దికాళిం దలంచి | జీవి కొక్క_ఖలుండు తెగటాళ్చే నుతునీ సీవొనంగేన బెడ్డనికి వోనిఫుట్ట ! గొవచ్చుజీ యనికరములు మొగిచి. - + జీవించి (ఫొర్థ్‌నసేయంగా మునుపె | జేవి మంత్రి కరాసిం బెగిన రత్పొతున గదిణతో (బరికించి (గక్కునవాోని | పరిగరస్థునిం జేసి పొాలింపుచుంటే అ ెడ్డిపోలెంబూనం వచలాఖ్యా. | జారాజమంగత్రియు నఖభిలసైనికలు - "తెల్ల వారకమున్నె దిగ్గనలేచి | యల్ల రోజవధూటి నభ్యంతరమున 'వెరకి కానక లొట్ల వెల్లానంగొన్న | నుతునిర క్రముంజొచి చోద్యంబు నంది సతి యేది!సుతుం జెండుంజనియెనో!యనుచు! వెత జెందనమ్మాం (త్రివికటార్కుండగుట హోరితోననియె నిన్వునజావీ, నిజము | జా శాజనతిగాడు శాళీగ్సృవామున

1కి పఠివతాచరి[త్రమయు

గని నడుకేయి నిక్కము రాజకన్య | యని విశాచినిం బెండ్లిమై మనరాజు (బమసెగడా! కాపవురముచేసె కొన్ని[నమ లిందుందెలిసె రాతసియిది యగుట తనకుమూారునిం బట్టి కానెళనీంచి | తనద్వార పాలుని చాదిని గొట్టి పడవైచచి చనియ నిబద్ధియిమ్మాట _ ఫుడమిజేనికిని 'దెల్పుదము రండనుచు సేనలతో:గూడి 'చెచ్చెరం బోయి |! మానవేం[దున కా[కమంబు దెల్పుటయు వళండు మోహమున జోహోకార మెసంగ సుతునెంచి నతీమంచిసాబగు వర్షించి యడల, వాండనియెదయ్యముగూర్చి జాలి బడశకేల? భూపాల! భార్యయంచనివ నది దయ్యమైనం జందాంగదుంజేల! |! ముదిత హై దోడని ముదమొప్ప మాక్షు నరణంబుననుచు రత్నాభరణములు క8రథాదులు, బోనగ త్తియ శీల కె యడలెద!ీ రక్క మమ్ముందజుం బాసి కడు గూర్శిమాని యొక్క_డి కేగి తనుచు నిదమిత్ధమని నిశ్చయింపరా దనుచు ! నదవదపడంగం గూహకవుమాటలను దొర వంతమాన్నె నద్దుష్టమూాననుండు । తరువాత గొల్లయు దాదియు నచట జనములు సేదేర్చంగ మూర్భదెలిసి కొని గాయములుమాని కొన్ని నాళ్లకను దమయక్క- ఏభినిచెంతకు. బోక యొందు | గమనించెనో యని కడుఖేద మంది యరిగిరి దేశంబు లందరయుటకుం | గరియీన చం[దశేఖ తెజంగు వినుము చోడుని. బేట కచ్చొప్తువ ననిచి వారిజానన నకోవరతీర వృత శాజికలోన వార్వము గట్టివైచి ।! వాజిపై బడ్వ లవ్వలివంక డాంచి

యొక పొదరింటిలో నున్న. జోరుండు సకలపదార్థముల్‌ నయ్యనం నొనుచుం బటి తెంచిపాదలోనంబదివన్నె నన్ను 'వెకకుంగలు మైంబర్వమిటాందుదాని తళుకుంచక్కు.లదా! 6 దలిజువిల్కాని కలికి గేరెడుసోయగము గలదాని నలకాంత నళికాంతరాాకాంత చంచ | దళికాంత నై ల్యభాగల కాంతం జూచి యిది తలోదరియాట యెటుంగక్రీవజకు మది నళ్కియుండితి మగవాండట౦చు వగవేల! ధనమణ్శివజముతో నివుకు జిగిబిగి గుబ్బలచేడియ దొర నీనన్నెలాడితో నింటికి నేయి శేవల[శ్రీలొంది (క్రీడింతయు ననుచుః

'జేరవచ్చిన వానిచి_త్తం 'బెటింగి యారాజవదన యిట్లనియె నీశ్రీల |

వెరగంద, నేరాచవెలందుక నౌదుం । దొరకితి నీచేతం దుందుడుకు డిగి యూోయి!నన్‌ గొనుచునీయూరికింొము జ్ఞ పోయినప్పు డెయిత్తుపాసంగమన్ధవము

వడ్శవకాచర్మితము కకక నాటీని శబకుగంతయు సంతసించి | సీవచ్పోనయట్ల నే మెలంగెదను .. నంజేవహామొందక చనుబెము ్ఞటంచు | మందలించిన మంచిమాటల వాని నమ్మించి పోక యన్నమువేసి కాను | నెమ్మి భుజించి వానికిం దుష్టిగాయ /. నన్నంబు వెట్టి రౌతంగు వహించి ! యన్నళినదళాతీ వహాయముపై నెక్కి. భాను-డు చరమాబ్ధింబడి మున్గువేళ వాని వెంబడిందయడావానంబుం జేర చేరి 'యశ్వముడిగ్గి చెంతలట్టించి ! భారముల్‌ డింపించి పడకయిల్లొాకటి. వాండుసూపిన నందువసియించి మంచి ! వేండిపాల్‌ చక్కెర వివిధపఫలములు "శెచ్చి యర్పించినం దృప్రివహించి + యచ్చోరుండిలుసొచ్చి యరు బేరం జూచి వానితోననియె నీవలవు నే సతము | గానమ్ముటకు శంకగల దొండువినుము నీసొమ్ము శాసొమ్ము నీవ్చనేననెడి 1 యాసలు భేదమ్ములడంచినంగాక మననురంజిలదు సీమదివేజు లేక |! యెనయంగో రెదవేని యిదిగొ నాధనము సీచెంతనుంచెద నీవ్రుగడించి ! జాంచిన సొమ్ముతో చాంమ్‌మితణమె. - యనినం నోమలిమాట లన్థాతుడుండు । గనుశవాంయదూళొని కడుసంతసించి తనయింటి ధనమెల్మ దాంచక తెచ్చి ! వెనుకుప్పగాం బోసె బెత్తరి యెదుట పోసినం దనసొమ్ము (ప్రోయతోం గలిపి! యీసొమ్ముచాంవు మి వెచ్చోటనైన మిద నీకొకటి నెమ్మి గణింతు ననిన।నా దొంగబంటు భాగ్యంబాయె ననుచు నా గృవోంగణభూమి యటం ద్రవ్వి'పెద్ద! కాంపలో మణులు నిష్క.ములునుబోసి ._ జబామూంతం కేసి యేర్చడకండం జాతి[యామన్ను పై. గప్పి యరుగు దెంచుటయు "భామినీ యాదొంగబంటును బిలిచి ! యిీమెలుి సీళొక్క. హితము 'దెల్సెదను గోడచేవ్పు తలావు(కోటి (క్రింంటను 1 ఇైండికరాటంబు పాతి వచ్చితిని ఆఅందులోపలం బది యూజు నజములు!పొందుగా నుంచి యెప్పుడుడాంచి రకుందు నవి (పాణతుల్యంబు లందొక్క_టొకటి | భువియెల్ల చేయు నిప్పుడె నీవు పోయి శీపు మాయటికిం జేరి గృహోాంతరంబు | కొఫవులు గనకుండం గన్నంబు జేసి భరణి గైకొనివేగ పజతెమ్మ టన్నం | బరితోపు మొప్ప నప్పాటచ్చరుండు తన యింటియాసపె క_్తతరళాశ్నీ. జూపీ ! మనదొరసాని యమ్ముగువపైై భి గలిగి యీయింతికిం గావలసినవి | యొలమితోం గొని'తెచ్చి యిన్ముని చెప్పి యా యర్ధర్మాతంబునంటె వాం డర”|్యతోయ నే క్తు రె! పొాలంతులనూయ జనులు 20 ,

కేకకీ పతివశాచర్మిత్తట్రు అరాజవడనలబ నావఢు”రేయి..! చోరునినతి నిదచొక్కున నుండ నరగున లేచి యాఫకలధనంబు | పెరికలో వైచి మోవిక తేజిమోంద నల్లన గుంచి రౌళకంగు వహించి ! యల్ల గుజ్జము నెక్కి యనిలవేగమున 'నేమని ఇెప్పుదు నింతి యగ్గలిక! ! యామద్వయమున నాణానుడం జనియె సంత సూర్యోదయం బగుటయు నవని కాంతకుమూరునిగతి (తోవం బట్టి చనుచున్న నొకవణిస్దనుండు తన్నార్ల ! మున వెంబడించి యేభూపఫు(తుండవు ఎక్క-డిశేగెద వీలేజి నెక్కి | యొక్కరుండవు భటవ్ల్య్యూహంబు లేదె యవన విని మాసేనలన్నియు వెనుక ! చనిదెంచుచున్న వెచ్చటిశేంగె దీవు వజాతి నీది పేరెయ్యది యనిన నా జలజావీతో నవ్వ్వైశ్యుం డనియె అనఘ! నే వైశ్యుండ నర్థద త్తాఖ్యం ! దనరుదు కావు సౌదానపట్టణమకిణ సరకు ఖమ్ముటకు నిచ్చటిపేట కరిగి మరలి ఫోయెద రమ్ము మాయూరిత్రోవ సకలపడార్థముల్‌ సమకూూదర్తు ననిన । ముకురఠాస్య మంచిది ముందర నీవు (త్రోవ జూవ్రుచుం బొమ్ము తోడ నేతెంతు[నీవెంట నని పల్కి. నిబ్బరంబుగను వల తేజం బజస మధ్యాహ్న మగుటయు నలినానీ జడలి ముందర నొక్క సరసి వనమధ్యమునం జూచి వై శ్యున కనియె చనగూడ దవల నిచ్చట నిల్వవలయు నలంత వుక్సైడు తండులాది పదాక్థ ములు నొని యతిశీ[ఘముగను రాగలవే యిట భోజనము చేసి యే/ుద మనుచు. బటుబుద్ధిగొకళొంత పైకం బొసంగ నావ్వైశ్యుం డొకపళ్లె కడగి వంటకును గావలసినమ్మెం (గక్కునం దెచ్చె నంతతళతో మగచేవ మాయింతి మూని యంతికనరసి స్నానాదులు దీర్చ నావై శ్యనందనుం డక్సై వీషీంచి యిీవింత కని విని యెజులగ మెచ్చటను సిందాశ్ష నృపవ్యుతుండే యని యుంటి |! నిందుముఖమణి యిది మోవానాంగి దీని. జూచినం జూలే యిం[ద్రపదవి మొన నిరర్ధకం బది యెంచ నేల! యని నోరు దెఆచుక నక్ష చదాడణయను | వనిక (శ్రేగన్నుల వాని సీతీంచి (మానిమద్వున నుండి మది వోద్యషడుచు[మానక చూచుట మర్యాదయగు నె జలములాడంగ, రాచజాతి ఫోమచిిని వలదు నందియమంద వె శ్యకువూర! వంటవాడువు లైన వడి భుక్తి సలివి | యింటికి దోళొని యేంపము నన్ను సీవేంటం జనుదెంతు నీకోక్కెం దీ ర్థు-1 నావిని వై. శ్యుం డానండంబుం జెంటె

ఫొభాతి. మున్ను జాతు భోజన(పీకులు + బలిని పూడువ వేమ నంగతి గన్న యంగవ ఠేజివై నరుచేడ తునసు | చెంగలింవల వాయ బేకె మందిరము మందిరమ్మువః జోతు నుసగప్పినటుల | నింధుముఖమణి యింటిసొమ్మెల్ల దవసామ్ముతో గూర్చి తగుపెళ్సై నునిచి | విను మిది సెల్వు గావింపగా రాడు నీచేమి వొనగెన శేను ముమ్మూల | జాచెక్కడవు టుంగరం బొకటివుడు అదిగొని మణిదత్తుం డలరెడు జాల | వద మను నగరంబు (పొవీంచి యతని చేతి కొనంగు షూన్చినవేశ మేతిలి 1! యాతంయ సూజువే లప్పుడె యొనలపు నది గొనిరమ్ము పొమ్ము సని వీడుకొలంన + నదనమా ధనకాండ శయ్యుంగరమ్ము గొని వేలపజామున గొబ్బునం గవనలి | చని రెండుజాలకు జాలపదమ్ము 'ప్రావీంచి య్రంగడిబచ్చులలోన 1 జీపొందు మణివత్తుండితండని యొజిలి చెంగటం నూడ్చుండి వేతియురిగర మొ ! సంగిన నది చూచి గంజేహమంది యిీాయుంగరమ్ము నీకెళ్ళటడ దొరికె । నోయి" వై శ్యకుమాళ యున్న దున్నటులం 'చెలువుము వొంక క బేశాధినాథు. డలఘువి[కముండు చం(డ్రాంగదనృపతి ధరియించు భామణో త్తమ మిది యనిన వేఆచి వై శ్యుండు వణిగ్విభున కిట్లనిరయేా నెవ్వరిడో యిది యెజుంగ శే నిన్న | జవ్వని యొక్క. తె జవనాళ్వ మెక్కి. ” మాయిల్లుం జేరి కా మణిభూష. మొనల, । నీయొడద్ది కది గొని నేంజె పొమ్మునలో వచ్చితినన నవిశ్వాసంబు మదిని ! పాద్చం నోములియిన్వ! రెటుల నీసొమ్ము నీచేతి ఓచ్చె నందీహోన్సడంబు | రాజవారల యుంగరము గొనువాణి

గలరె పోబడి యొజబుంగక నీవు పోవ | నల టోండు నుని తలవరులకుం జూపీ అూనై శ్యనందచు నప్పగించుటయు | దైవమా యని వాండురల్ల డింవ్రచును వెటసాలనుంటె నచ్చెలి నాంటిలేంి. | నరిప్రొద్దుకడ లేచి జవనకంఖాణ - “ రల్నంబుపై ముల్తిణంగుల భనము | యఠత్నంబుతో' వె చి బాయుమారూఢ' గతి దశీణవుంద్రోవం గైకొని చనం | లతకూన యెదుట భల్లాతక్రీవనము గనువించుటయుందురంగముచాల దస్పీ!యునికీయుబలుతమం బుత్క-టం జగుట కెదవు గదోంక యున్న తెజిలపను జూచి | తడసరంపరలోన6 దత్తడి డిగ్గి బరువులు డీించి నిర్భయవృ్తి నుంజె-! పరమేశ్వరీ! సీవె (ప్రావుదాయనుచు నా యరణ్యమ్మూతో నశ్వర్థతకువు 1 పొయకుండెడు నొక్క. (బహ్మ'శాడనుడు

156 పఠ్నివళాచదరి(శ్రమ్లు తనచెంత నున్న కాంతమొగంబుం జూచి ।! యనియె నిట్లని వింటివా! వాలుగంటి చితపఫురం బేలు థీతిత లేశ్వడుడు |! చ్యితవావానుం డు(గ్రసింవావి(కముండు ఆరాజు *ేపు వై చ్యావళినెల్ల శారుణ్యరహితుండై కలుగానుగలను పడవైచి హింసించు పనిటూసనినాండు కడుపాఆం దినవచ్చు (శ్ర వ్యంబు "మెదడు నిక్కునం బనినవానికి వానిభార్య యక్క-జపడి పల్కె- నయ్థయో! రాజు పొరుతా _వైద్యులం బట్టి చంపింపం. గారణం "'బేమయో! గణియింపు మనిన ఆ (బ్రవ్మారాతసాధ్యముం డిట్లనియు | న(థ్రాశిగంభీదందై న యాతనికిం గలకంఠి చిత్ర ేఖానామ ఫామ 1! గల చావధూటి కుత్కటశిరోఫార త్‌ వేదన యావిర్భవించె నందులకు. గా "జీళమున నున్న ఘనవైద్యూ వరులం జెక్కండ దొగ విలిపించి యీనొసప్పి యక్కఆపడి తీర్చునట్టి ధన్యునకేః సాము న్యాపాజ్య రాజ్యఎబులో నిత్తు శ్రీమించ నేలింతుం జిత్రపురంబు జనులెంచ నంచు పాజారం౭ఎనందు |! ఘనత భాషాలేఖ గట్టించినాడు అయ్యాశ (_పేళీప నావధం బెకులఏం నయ్య్వలందతు వచ్చి మయొదాటు నెలల గడువు పెట్టుక నొప్పి గడతేర్ప్చ చాధ పడుచున్నవా ేమిపలెద నతివ! గడువు నిన్ననె తీతెం గల్లుగానిగలం | బడవేయ ధారుణిపతి పూనె ననంగ నానొల్సీ యెందున నావిర్భనించె దాని కెయ్యది చికిత్స యెొఃకుంగ వలయు నీడ నెవ్వాడు లే కెటేంగింపు మనిన వాండును నన్నొప్పి వచ్చిన తెఆంగు "తెలిపెద వినుము పార్థినకాంత మున్ను ! జలజాకరంజున వఖులతోం గూడి జలశేళిం బేలెడి నమయంబు నందు ! జలజమొక్క-.టి గొని నతి మూర్కొనంగ జెలగ యొక్క-టి (ప్రవేశించెం దన్నాన మెలంత కపాలంబు మెదడంం (అావించి "పెల్లుగాం బిల్లలం ెక్సై నానాంట | వీల్లలు మటి పెక్కు-పిల్ల ల నీనె గులగుల తల నిండుకొని మెదడెల్లం బలపలగా నవి భవీంపం దొడంగె నందున నొన్సీ మహాఘోర మయ్యె నిందులకుం జికిత్స నెజేంగింతు వినుము ఇెప్పుతట్టాకు బెచ్చి రసంబు విడిచి ! యొప్పుగా నూనెతో నొకపరి కాంచి నాసికావుటమున నన్యం బొకీంత్‌ | చేసి యాతైలంబు శిరమునం బోసి యుప్పుటాకునం జూర్మ్మ మొనరించి చేల గప్పి యప్పాగ వేయగా ముహూ_ర్తమున జలజల జలగలు జాజు వేవేలు | తల నుండంగహాడ దాత్రైలంబునలన

" వప్వోసకనోళ్ళకనను నిలున 1 కష్పుడే పదు కేల నవియెల్ల పడినం దల చుల్క-నగు నొప్పి తగ్గి హోయిమని 1 వెలికి నిద్దుర వచ్చు సిద్ధ మామాట యనిన నీ[క్రియ నెవ్వరై నం గానరొళొ | యని (బవ్మారాతుసునంగన పలి నావార లది రాత్రియగుట నాలించి । భూవరకాంత గొబ్బున బు నె్క్క యావివినము దాంటి యటు పోయిపోయి జే వేం[దుదిశ [గహాధివుండు గాన్సింహం జి[తవురాంతికనీవకు నేల | శాతిళా నాబ్రవ్మారాకశాశి వలన వినిన యామధములు వెన సంగహించి కొని వై ద్యవేమంబు కొమరొప్పండాల్చి "యిలకాయల ఫురోధ యిలు సేరి యతని!వలన రాజును గాంచి వై ద్యులనిణాంద నలుగ జీంటికి గాజు! యజనిమేవమునం డలంగింతు నీ జీవితలనొవ్పి యనుచు నాచికిత్స యొకింతమొనం దప్పకయె |! యాచరింపల దదీయఘాణవీధి దొర౫”; జలూకలు తోరంబుగాంగ | పరిపరిరూపుల బహుసనా(నములు జెలగ యొకటిమయెనం జిక్కకయుండ వెలువరించిన శిరో వేదన దీటి యాయిందుముఖ సహోయిమని ని(దం బోయె నీ యద్భుతవు వై ద్య మెక్క-డనై నం గ లదెయటంచుభూ కాంతుండు మెచ్చి పొలంతియాబజటులకపురుముంీచునుచు సిరులొప్పం బట్టాభిపేకంబుం కేసి పురముతో సాామౌజ్యమున నగం బొనల జి(తవఫురం బేలెం, జి(త్రవావానుండు | చి_తాంబరాదు లాచెలువ కొనంగి యవల జయాన్పదంబను వురినుండి | వువుబోణితోం గూడి భువి యేలుచుండె పగలెిల్లం బుదపరూంపబు వహించి మగువ కొల్వున నుండి మహిజనం బలగ 'రాజ్యంబు పాలించు రాతిరిమొన 1! (పాజ్ళు విలాసనంపద కాంత యగుచు నంతఃపురంబులో నది వసియించుం । గొౌంతళాలం బిట్లు కువలయనయన (శమియించి పతిం లౌసి కటకట యిటుల కమలావీ, బదుకుట కడుకష్ట మనుచుః దలంచి యా పట్టణద్వారంబులందు ! నలుగడల స్వశ్రీయ నవనీయరూప కలితలౌ [పతిమలం గావింవం బంచి |; యలవాకిళుల నిలుంండని నియోగించి భటుల నాయాద్వారపాలురం జూచి 1 వుట భేదన చ్వారములం జొచ్చి వచ్చు వుకుషు లెవ్వారైన బొమ్మలం జూచి | పరితవించిరయీని బవుమతి వారి గొబ్బున నిటకుం దోడ్కొని రండటంచు | నబ్బురరబుగం జెప్పియంపిన వారు 'ౌచ్చరికైై యున్నయెడ నొక్కనాండు ॥ మచ్చరం బుడివోయి మాధవశర్శ

తన యాలుబిడ్డలు దనవైంట్ల శాశ జమదెంచెం బరి 1పాడ్టి శా ద్వారవీధిః జొచ్చి వే వేగవచ్చుచ్తుదళ్కు. లొలుక। పాచ్చుబొమ్మునుజూచి యూయింతివ్రలన్న గాబె వి్రద్దశ భటియిన్లైం ధనకు. నీదెగ శాయింతి యెటుల వచ్చినదొ* యిచ్చట సీబొమ్మ ఛే నిల్నిరొఖో! 1! యచ్చున వేసిన ట్రమరియున్న దని సమసి ఫల్క యగ డ్వారసాల్డు రాద్విజుని 1 (ప్రమద చెంతక్తుం బదంపడి కొనిపోవ నతని కన్లొని లేచి యవనతయగుచ్చ్ను. నతిభ క్రీ నర్ధష్రపాద్యాదు లొవంగి యాఛికాననంబున నునిచి వేమంబు గుచిరోటక్తి వేండి గురుండు మా కనుచుః దవ సభచాారి కంధటికివిం దెలిసి ధనధ్యాన్యవస్తువుల్‌ దనియంగ నొనంి య్గన్తిచిన వెళ దీభియుండె నాద్యిజయ | వన్నిత్తసౌశీల్యంబు వర్శించికొనుచు _ నంతటం గొన్నినా శ్ఞరిగిన షెనుక నింతి యక్క-_ట! యేఢకేగెనో యన్సుచు నల్ల గొల్జయు డద్తాధి యిప్పురి. జూడ నుల్మంబ్లునం దలంచి యు _త్తరద్వార భాగంబు సొచ్చి యాబంగారుబ్తామ్ము వ్రాగు విలోశించి వాపు రే! యిడిగా మృనయక్ష[-ంల్లోలు బొమ్మునుగంటిమనుచ్వః గన్సవోయిన (శ్రులుగార నేడ్చుచును గన్తుగూనుచున్న నక్క-డ్విభటుల్‌ చూచి ! చనుదెండ్లు మ్యారాజునన్నిధి కనుచు వారి దోడ్కొనిచన్న వ్లారి సీమీంచి । వారిజానన వార్దవారిధిం బేల గాయముల్‌ మాని యేశై వడి (బతికి ! యీయెడ్తం జేరితి శేమయ్యెమంతత్రి 1 మన ధరానిభుండు సేమమ్మున నున్నాండె ననుగూర్చి యేమనె' నాంటి శార్యములు వినియందు రే య్రన్న వెలంది కేశాంత మున గొల్ల యనియెం శ్రేలొ శ్రిచి నం్రీతి నమ్ము! వరార్భిల్ని గాయనులతో నున్న మమ్ము గాపాడి (గ్రామస్థులా నులు పనిచిన మ్లునస్రార్వ పట్టణమ్మునకుం 1 జని వికాడ్డు లేకున్ననన్న యెతింగి యాదుష్ట్రమంధత్రి కృత్యము లెల్లం 'దెల్స. ! రాదు రాభానకని రంతు సేయక్షయె తిరిగి వచ్చితిమి నిన్‌ బేశదేశముల నరయుటకొఆకన్న వతివ హార్షించి వారి లాలించి భూవవనితో మంట్రి దారుణ్యక్రియలెల్లం దప్పక "తెలుప నున్నాద్న గదీ మోర లుడుశేభయనుచు | మన్నింఛి వారి నెమ్ముడి చల్ల జేసి 'యుప్పటివలె చెంత నిడుళొని (ప్రోచె | నప్పద్దులోచన యంతటం గొన్ని దినములు చన (ముచ్చు ేశ దేళశముఖ కనశ్రాంగి వెదకి యెక్కడం. గావ లేక్షం నచ్చి(త్రప్రరమున కట నొక్క_నాండయ. నచ్చి శాంబళ్నీమద్వార జేశమున

పతివళాచరిత్రను 169 నిలికనజొహ్యు' కీ (శ్రాంతుం డసుచుందిలకించి యిటువంటి "కెజవయెకాదే తనసొమ్ము లైళొని తను గాకువెసి ! చనియె మొల్లో యని జూలి చెందుటయు వాని దుఃఖముగని ద్వారపాలకులు భూనాభుకడకు గొబ్బున రమ్మటంచుం దోకొనిచన్న నాదొంగ వచ్చుటకు 'ఠరాశేందుముఖ చాల రంజిల్లి పలిశి నేమోయి! నాయండ నిన్ని నాన్లేల । కౌమసించితివి రత్నము లబ్బెనోటు సీసొమ్ము నాసామ్ము నేను దెచ్చుటకు 1 గాసి ఇెందితివేము కటకటా! నిన్ను వనటం గుందించితి వ్యర్థంబుగాల వినుము నీసౌము న అవీసమ్ము వోడు అంతఃపురంబులో నది దాంచియున్న ! దంతయు నొనలౌద నడలకు మనుచు వాని నూఆడం బల్మ్కి. వస్తాదు లొనంగి ! నానాంటి కళనంబు నగరం బెట్టించి ళఅరూదరింపంగ వా: డమ్మ! నీవనుపం గాదన కారా గమనించి రెడ్డి పాళెంబు చేరి యాపడకయిశ్లేల్ల 1! గాలించి వ్యజముల్‌ గానక తిరిగి - వచ్చితీ నింటికివనిత! నివ్నార్త | వెచ్చారంటెలుపన్‌ సీమలదిరిగి దిగులొంది వచ్చి నిన్‌ దిలకించినపుడె! నెగులెల్ల . డీజె మై నిలిచెం (బాణములు అని వాండు 'తెల్పంగా నతివ లేనగవు తన నెమ్మొగంబునం దళుకొత్త నున్న తతిం గొన్ని నాళ్లే కాదథీణడ్వార సరణి వైళ్యసుతుండు చనుదెంచి యచట అలుపొందు బంగాద బొమ్మ నీవ్లీంచి ! కళవళం బొదవ గద్దదకంకుం డగుచు చేరి నాయాలు చక్క--జేసిన యమ్ము ! గౌరి నిచ్చటం జూడలోల్లెగా ! యనుచు కన్నీరు మున్నీరుగా నేడ్చుచున్న |; యన్నగరస్వామి యా_ర్తి వారించి ఉారరపాలకు "లేలవగ వెదు రమ్ము [ మారాజుకడ కని మనలక యతేసి నభకుం దోకొనిపోయి స్వామి పరాకు సభయు-కై యా సెట్టి చనుబెం చెననుచుం " బొడ గనుీించినం బొలయంతి లాలించి యడలళ కూర్చుండు మని సెలవిచ్చి వానితో ననియె నోనై క్యకుమార నీనిలయముంజేరి నీ యింటిధనము సకలమ్ము దెచ్చి యిచ్చట జాచినార । మొకటియు సెల్వుగా దోడకు మన్న నొరుల వంచన చేసి యున్న సొమ్మెల్ల వారియించి తెచ్చిన యది యేమి" యనిన గల దిందులకు నొక్క. కారణం బదియుగబెలియనోొ మీశెల్హ దీమనంబుననే యది యటులుండె నీ వానాండు జూల | పదమున కేంగినపని యేమీ యయ్యు నెజింగించు మనిన వాండిట్లను నచటే ! కరిగి యుంగరమియ్య నలవ_ర్తకుండు

1460 పతన తాచర్నితము

"చెజనుంచె నిది రాజుచేతి సొమ్మునుచు 1 దొరయా నీసామ్మేడ దొరకి నటన్న నెలనాగ యొక్క- తె యిచ్చిన దింట ! నెలకొన్న దనిన నానృపతియు నిన్ను 1 పరికింప నుభటులం బనుప నిలొచేరి మటి నీవు పోయినమాట యాలించి యది జగజంత యొందరిగెనో మేము వెదకెద విగావును వెదకు మటంచు పోయి రవ్వారలు పోయిన వెనుక నీయుస్కి. తెలియక నిఖల దేశములు తిరిగి యిచ్చటి కఠడుదెంచితి ననిన । హరివారి! నీనెంత యార్షి. జెందితివి నాకతంబున నని నలినాఖీ యతని యాశలియును దప్పి యడంగ మృష్టాన్న పానీయము లమర్చి (క్రాతవు నీవు నీనిఖలార్థంబు సీవొరంగెదను

ఈచోట వెతంబడ కిరవొందు మనుచు నాచిత్రవావాను నతని జేవేరాో మజునాండె విలివించి మై(తితో నంతి వురమున నుంచి యాభూపతిం జూచి సతి యాదినుండియ.. జతురో_క్రిం దనదు కత దెల్పి మనవి యొక్క-టి వినవలయు మాయన్న పేరం (బేమమున జూబొకటి (వాయించి యతని శీఘమున నిచ్చటికి రప్పింపుం డవలికార్యము మతి మిందం | జెప్పెద ననవిని చిత్రవావానుండు చాని పతీవతా ధర్శంబునకును ! డాని యోర్పుసకునకును దాని నేద్పునకుం దన వధూమణియును దాను మెచ్చికొని తనయవుసీ వేము తల్లి దం(డ్రులము తలంకకు చం(ద్రాంగదథీ,తీశ్వరునిం బిలుపింతు. గమ్ము పంవీంచి యిీాశణమె "హీేమవర్నుని నిట శేంులివించి నీమది రంజిల్ల నినుగూ ర్తు వనుచు గారవించి [వియో క్రిం గమ్మ (చాయించి యారాజసుతునకు నంవిన వతండు తన సహోదరి దీనదశ గని వగచి తన బంధుమి[తనంతతిం గూడి వచ్చె వచ్చిన భోటభూవర కుమూరునకు నచ్చి(తవాహనుం డవుడెదు కేంగి యనుర క్రీ దోడ్సెచ్చి యంతఃవురమున ననుజ ముందర నిల్చ్ప నామె శీ ఘుమునం జనుదెంచి యన్నకు సద్భ క్రీ మొక్కి. ! కనుదోయి శాటుకకన్నీ డు దొరుగం నడలంగా సూళార్చి యన్నాతి చెంత నిడుకొని యనియె నాప్పథివీశసుతుండు అక్కరో! నేం బిల్వనంవీనం (దోవ ! నక్కటా యక్కుటిలాతు స్థని'చేత: వనయుం గోల్చోయి దుర్ష శల (నుక్కితివి కనుగాంటి నిను తొంటి ఘనవుణ్యగ రమ వగవకు మని చితవావానుం జూచి. జగతీశ! శుభ లేఖ నయ్యన నివుడె (వాయింవు మాహేనువరు స్తన కనిన నాయన నాపు(తియగు హేమగాతి

పహలెవ రాచరి[తిము న!

• నిను మరుల్‌ గొన్నది నికు వివాహ మొనరించెదము మంత్రయుతముగ' అేపె శావలయును ముహూర్తము సమిోవీంచె భూవరాత్భజ చితపురమున క నెడీ యరిదివక్క-ణ నేగుపమర (వాయించి. సరస వార్మిదాళ సమకూర్చి పెండ్లి శుభము దె ల్పేడుకమ్ము సూత్మబుద్ధియగు నుభటుచే నిచ్చి పంచుటయు వాండరిగి ఘనసారవురము (గక్కు-నం జేరి యచట | ఘనసారనిభకీ ర్తి గర మొప్పువాని నాల స్థజాయా వియోగాగ్నిచేం గంది యాత గ్గ జూకృతి నెంచి యార్తడౌొవానిం (గని (యొక కమ్మ చెంగటనిల్పం జదివి కొని సంతనించీ యగ్గురుశుళవా_ర్హ

• నభవారి శెటింగించి సపరివారముగ నభినవోద్వాహ లీలాన_క్రి నర్శె తనకు. ఖాటిలుకీండు చాంగాన లేక. జనియె నమ్మం(త్రియు జననాథు వింట సీరీతిం దనసేన ెల్లను గొలువ 1 భేరీమృదంగ గంభీర ఘోమముల నచ్చి[త్రవురము డాయంగం బెండ్లి కొడుకు వచ్చిన విని చితవాహానుతోడ నెలమి. జం(ద్రాంగదుం జెదురుగాం బోయి సలలితో కుల నుపచారముల్‌ బేసి తో/ణొని "తెచ్చి బందుగులతోం గలసీ యాకు చ్చతపుమంతి యరు బేరం జూచి త్మూనాథ! నీమంథత్రీన త్తముం డీతం జనా! మహామహుండే పో యటంచు వలుకతో. బలుకుచు నంత।ఫురంబు చెలులు నివాళింప (శీలొందు నొక్క భవనాంగణమున క్రీపగిదిం దో_డ్తేచ్చి నవరత్నఖచితాననంబున వేడ్క నునిచి శామందజు నుచికాసనముల ననుపమస్థితి నుండి రాసమయమున నవుడు చం(ద్రాంగదుం డాడినమౌట | విపరీతగతిం దమ వీనులసోక _వెగడొంది దిగులొంది విముఖుండై యుండె తగవుమూలినయా[పథానాధముండు ' గొల్లయు చాదియు. గొలిచి వెన్వ్యెంట నల్ల నం జను జేర నాచం(దరేఖ భునభూసుణాంబర గంధమాల్యముల । తనకాంతి దిక్కు.లం దళతళలీన తనవల్లభునిం గాంచుతమకంబు మించం | జనుదెంచెం దనుజూచు సచివుని గుంటె దిగ్గుమనంగ నీతీజున వచ్చి యగ్గుణవతి పతియంఘుల (వ్రాలి దళోరని 'యేడ్చె నయ్యుర్వీశ్వరుండు జాజు న(శ్రువులతో సతిం జూచి యడలి నీచందమున దైన్య మెనసినవారి | నా చిత్రవావా చం్యడాంగదుల్‌ సూచి యడల వారించి యాయతివ కాంగన్న కొడుకును దిని కాళిగుడి దయ్యమగుటం జనెనని నీమహాళచివుండు 'టెలుప | వినియది నిజనుని వేదుకుంబట్టి ం

కి పతినకాచరి(క్రనః యితని మన్నించితి హితవరి యనుచు మళికాలి వితని[క్రమం చెల్ల నీవు 'హేమవర్నుండ! విను మోగొల్ల చేత నాముద్దిచేనని యనియెడి వారి పలుకులువిని గొల్ల పతినమ్ముఖమున నిలచి పరాశయ్య నృపపార్వభఖౌమ ! చనవరియని నమ్మి నరివెంట నిశనిం బనిచితి రల 'రెడ్డిపా ళెంబు నందు ఇావడిలోనుండి సరిబ్రొద్ధు వేళ నీవంచకుండు వేగ నింటిలో. జొచ్చి వచ్చిన లోపలిచాకిలి నుండి యిచ్చోటి శ్రీవేళ నేల వచ్చెదవు 1 శాతిరిపూటను శాణివానసమున 1 శేలేరం బనియేమి 1! యిట నిల్వుమనిన నొజదూసి సకరాసి నుప్పలచాయి | నటక మూర్చిల్లితి నరనాభయనుత్ను నవ్వలంజని యీాతం దాచరించినది ! యవ్వ యీయమ తెల్పు నవధరింపుండన * నాదాది చయ్యన నటకరుగంచి చేవోయి ముకుళించి శితిషతి కనియె గొల్లను నజుకి యీకుటిలుండు జడియ | కిల్లుచొరంబడి యేతెంచు వేళ నోరాజ! భుజియింవుచుండె నూయక్క.. ఏజి.డిమయై వీడ వినయంబు మాలి సతియొడద్ది పట్టిమంచమునం గూర్చుండి ! యతిగర్వమున నిప్పుడా! భోజనంబు ఎలనాగ ! యిండొంశ నేమిచేసిలివి | చెలువుడు లేం జేమిచేసికోం గలవు బాల! నన్నేలు భూపాలు ముక్చించి యేలింతు నీచేత నెల్లరాజ్యమ్ము అని ఫొన్నిదుర్భాషలాడి వైంబడలం జనుబేర వారించి నతి యోసరించి తటిగాదుగానం [గోధము లోననడంచి తొరిమోజు లేచి చేతులు వార్చియ కై పడకయిల్‌ చొచ్చి లోపలితల్పు శనూసి గడియలు బిగియించి గద్దించి వ్‌నిం బలుతెజంగులం దిట్టం బలుతల్పు (దోవ నలవిగాకున్న వీజ్యాగవాం 'బెసంగ వాకిలి తెఅవక వలచిననిన్ను ! గైకొనకున్న నీ గాదిలిసుతునిం గరఖడ్డమునం గడికండలు చేసి | యడగుదునన జడియక నీపురంధ్రి ఊో8! స్వామి[ద్రోహి యులుక॥క నీవు |! దాదణ[కియ లెన్ని తలంచి బేసినను మూనమిత్తునె నీకు మర్యాదనూని ॥ హీనాత్మ! చే సెడిదెల్ల సేయుమని పలికిన దొట్లలోపల ని(వ్రవోవు |! నలపట్టి తలపట్టి యడిదంబు దూసి నజుకవచ్చిన వాలునటకి నీవేల 1! నరకుండా! కూలెదు నరకాగ్ని ననుచు నడ్డమై బిడ్డనినాణిన నన్ను డొడ్డకోపంబునం దోసి చేక్తి ఎుబికం. తలంటి వేపొడిచి నజికెను రెండుఖండములుగ నుతుని

భశ యని యదిచూచి యక్రంబుదొరుగ|1నోయయ్య మూర్చిల్లి యుర్వి గూలితిని దదనంతరమున సీధ ర్మేత రాళ్ళుం | డడయ..డై యచటం చాయకయండ వేజుచి యరిగినతెజం మబూయక్కయొణుంగు | ధరణీశ! యాపెచేత వినుండటంచు చాది తెల్పిన నశుధారలు దొజుగ । నాచేవి సభవార లరుదందః బలిశి తనయుని నజకుట డాసిమూర్భిలుట గనుగొని యచ్చోటం గలదాసి జనులు కుయ్యొ మొట్టో యని కరాంతలు వెట్ట నయ్యెడనిలక వీండరిా వెల్సలి! పడిననొల్ల ని మూర్భపాలే న చాది పొడగని యందుండం బోవదటంచు సీవిధంబెల్ల మికెటింగింపం దలంచి । యావేళం బైనమై యక్వరత్నంబు

• జశ్తాయితముసేయం సాహిణిం బనిచి ! యు_త్తమమణి భూామణోత్క రం బెల్ల 6 గట్టి య'శ్తేజిపై. (గ్రక్కునవైచి ! యట్టిట్టు వలయుపదార్ధముల్‌ నొనుచుం జనుదెంచునంతలో సాది నిదించె ।! మనుజేశ' యీదొంగ మటుచూయలాండు ఎక్కుడినుండియో, యేతెంచి పొంచి ! జక్కి- చెంగటనున్న సాహిణి యనుచు దిమిరమ్ము[గమ్ముట 'తెలియగాలేక నమర 'నేమున్నె కొతంగు వహించి వచ్చి 'తేశనెక్కి- వాగెంగదల్చి ! పాచ్చరివ్లై యూరిశేగెడు కాట - తప్పక నీవుముందటి జేంగుమనిన నొప్పి యీతస్కదం డూరకతప్పు "తెవవునం దనయూడుదిక్కుగాం బోవ | నరడుణోదయంబై న యంతటవానిః జోరునిగాం దద్వచోరీతి నెతింి |! యోరి నేవత్తు సీయూరికి ననుచు వానివంబడి- బోయి వానినంచీంచి. యేనుబోయిన జూడయెల్లను మికు ఏీంజె యింకిట విన్నవించు నటన్న వాండు చేతులుమోడ్చి వసుభేకుం బలో సూయమ్మ చెప్పినమాట నిబద్ధి । తూయయ్య'! మగరూప ముడిగి యీాయమ్ము తరుణియై సరసిలో స్నానంబుసేయ. బరికించీ మోహించి వాకంబుసేయం గోరుపదార్థముల్‌ గొనితెచ్చి యిచ్చి యీరాను వెంటరా నింటికిోయి నాసొమ్ము నీసొమ్ము నా వేజబుగలదె ! నీసొమ్ము జెమ్మని నెనరు గాన్సింహ బలిశి నాయింటిలోపలి ధన౭టెల్ల 1 సొలవక నొని తనసొమ్ములోం గూర్చి ధరం (ద్రవ్విపాతించితన్క.ర! యొకటి మజుచివచ్చితినిన్నమాపటి పూట - బడకింటిలోం దూడ్పుభాగంబు నందుం బుడమి మంచము ([క్రిందం బూడ్చినచ్చితిని పదియాజువ(ద్రముల్‌ పరుగున బోయి సదనమ్ముంజొచ్చి వ(బ్రములు 'దెన్ము స్హనిన

క్షైక4 పఠ్మీవకాచరీ[త్రము

నే నిల్లుపెడంాసి యేగనయంత | నూనిని సొమ్మెల్ల మవలక కొమచుం దురగమ్ము పై నెక్కి. తొరమిాజు నరిగె ! ముజునాంటి "కే యల్లమందిరం బెల్ల గాలించి న్యజముల్‌గానశ మరలి । యాలయన్మునకు శా నంతకు నునుపె ధన మెల్ల 6 గొనిపోయె కాటోటుక లె యని యింటియాబిడ యడలంగం దొడల౫ె నదివిని వశదై వమా యని యడలి ! యెదబడి బేశంబులెల్లను వెవకి యీాయూరం జూచితి సయమ సవారి వమూయింటి నెడ(బాసి మజియెందుం జనెనొ ఇొజుల నవ్వలికథ యేనన్న వైశ్య వరుడ శేల్మొగిచి భూవరున కిట్లనియె శాతువేసమున సీరమణి బూయమ్ము ! యేతేరం జోరు నళ్లునున్యుబమసి మనసుచలింపంగా మత్స్పురంబునకు. | గొనిపోయి. నేమున్నుగూర్చిన ధనము నీయమ్మ ధనములోనిడి "పెళ్టైునునుప | నయ్యెడ శీమంచిదని సమ్మతించి + యువిద యాే మమొకయుంగరం బొనలో నవనీశ! యదిగొని యల జాలపదము బచ్చు చేతికొనంగి బందిగానం బడి. ఆకుచ్చట బడలి చందాంగదువలన. దప్పి యింటికివచ్చి ధన మెల్లంగొనుచు 1 నిప్పద్దలోచనయేంిన జంప నింటివారలు 'జెల్చ్బ్ప నెదబడి యడలి యొంటిగా ధరయెొల్ల నుడుగక వేదకి యిచ్చోటం బొడగంటి నిజ్రేవి నవల నెచ్చోటి శే౧నో యెజుల నేననిన నాచెల్వ యనియు "నే నర్ధరాత్రమున భూచరభఖేచరాద్భుతకరంటై వ జడితోపొళటి ఏీతీంచి భీతిలక యాడనే వసియించి యతదంపతుల

వలన వింటిని చిత్రవాహను జేవి తలనొవ్పికగు నెమధ(కియ లెల్ల

నిని వై ద్య వేమంబు వెసధరియించి. కొని యిమ్మవోరాజు కొమ్ముయాదలను నెలకొన్న జలగల నిమిమమా(త్రమున | వెలువరించిన శిరోవేదన దీజి యలరెడు నతిజూచి యవనీశు డితండు పలుమారు మెచ్చి యిీపట్టణంచిచ్చి నగము'శఠాజ్య మొనంగి నంప్రీతిం (బోవ మగతనంబూని సా్యమౌజ్య మేలెదను వంచనవేం జోరవైశ్యుల ధనము గొంచువచ్చిన ేమిగుణ మదియనిన నంచింపకుండిన వాడు మోహము వ |! హించినవారాట నెడంయాసి చనథడు వారిచే నాగుణవైఖరుల్‌ 'బెలయం 1! గారణం బిదియని కపటమార్ల్షమున నిటువలెం జేసితి నిది నావిధంబు కుటిలుడా సీమంత ఫఘోరకృత్యంబు గావింప నినుంబాసి భుననిపద్దశల నీవగ బడలితి నిన్ని రాళ్ల నుచుం

పరి వళాచరిత్రీము కే66 జోన జేవి "తెలుప నద్ధరణీశసుతుండు 1 కనలుతో నమ్మంత్రింగని ధిక్కరించి చెంగటిభటుల నీత్నీంచి యిీదుష్టు నంగుని నీదురావారునిం (గూడు సీ యగమ్యాగంత సీశాలవాంత నీయధమాధము నీమహాచపలు పట్టి వొంపోయి బల్‌ బండపైంబెట్టి | వొట్టి కండలు కోసికోసి గద్దలకు శాకములకు శునకములకు వైచి ! యీాకష్టు నోటి కందిం డుప్పుదల్లి యంత ఖరారూఢుండగు వీని నగర 1 మంతయు( (ద్రిప్పి కుక్కచ్చులం బొడిచి వెడలంగొట్టుండటన్న విని వీఠరభటులు | కడుగిన్క సమ్మహోక మునిం గట్టి కొనిపోయి కండలు కుక్క_లకిడినం దినవయ్యె! (గద్దలెంతే యోకిలించె నరయ స్వామి[దోహి యగువాని యెజచి యడుచివుట్టక తినునా కక్క-లైన శాజుచెప్పిన య త్తెఆంగునం జేసీ భూజనుల్‌ నిందింపం బురమెల్ల. (దివ్పీ వెడలంగొట్టిన వాండు వివకశుండై యొక్క [యడవిలోంబడి పోయి యట హోనింజెంటె చోరు?ిధనము వై శ్యునినొమ్యా గ మఆల | నారాజనుఖ తనయన్నయు విభుండు గని మెచ్చ రెట్టంవుగా నిచ్చి తగిన ఘనభూపణాంబక గంధ మొల్యములు కరుణించి ననుగూర్చి కడుగాసిం బడితి రరుగుం దూళ్లకు నన్నలారా యటంచు చారివీడ్కొ.ని గురుస్వామిం బూజింప 1 గా రాజసుతు భదకాళి య వ్వేళం "జెచ్చి రమొప్పింప నజ్జేవికి (మొక్కి. |! యచ్చం(దరేఖ నిజాధీశుం గూడి భయళ_క్రియు_ కీ సపర్యలు సేయ | దయంజూచి యక్కా-ళి ధరణీశుం బలిఇ హేమవర్శనృపాల యయాచం[ద్రళేఖ | సామాన్యయని తలంచకు మహాసాధ్వి య౫ాకాంత సౌళీల్యమెంచ నశక్య మా కుమారుని మంటి హీనుండై తునిమి నపఫుడె నేేబదికించి యధిప యిన్నాళ్లు నుపలాలనము నసేయుచుండితి సుమ్ము సతిగూడి నుతుతోడ సకలసౌఖ్యముల ( నతిశయిల్లు మటంచు నోనతిచ్చుటయు నాహేమవనర్శ హస్తాబ్బముల్‌ మొగిచి | శేహిసీయు క్రీశ కీని (బస్తుతించె నళ వార లెల్ల నాశ్చర్యంబు నొంద । నభినన శృంగారహోారిణి మొన * యా కాళికా'జీవి యంతర్థిం ఇంటి. భూకాంగుం డింతితోం బుత్రుని మరలం బడసీ కృళార్ధాంై జాంధవుల్‌ పొగడ గడు వేడ్క. నక్క.టకమునం గొన్నాళ్లు నాచిత్రవావా చం్రాంగడ నహితుం ! డై చం[దళేఖతో నధివసియించి చార వీడ్కొ-ని పై న్యవక్షంబు గొలున భోరున భునసారపఫురమున శేంి

86 పరివళాచరిత్రమా ఇొనలేని భోగంబు లంరితోలహాండి |! యనుభవింపుచు నుఖిమొః (బవ ర్రిల్లే సీళథ వినువారి | కార్థములు 1 చేకుటు ననుచు రాచిలుశక 'బెల్పుటయు విని పుష్సమంజరి వెరగండె దూతి |! యును చిల్క6 బొగడుచు నుర్చీశుం జేరి యాకథ వినిపించెనని చం[ద్రథరుండు 1 నూశామినికిం చెల్ప మణి తరువాత శీర మేకథ యొటింగించె నొళో! యొ | యారి కక్కథ తెల్పుండని యడుగుటయా సదయపకివ రౌచరితంబునందు. నిది పెేడవకథ యిల ఖ్యారిడెందె 4 (శ్రీవిశ్వపరి దయాంచితమతి ౫6 కావలికథ యిట్టులని యానలిచ్చె. కల టబాషిణి కథ 'శ్రీవిశ్వపరి సమంచితమతి గౌరి ! కావలికథ యిట్టులని 'తెల్పందొడలో నవ్వలినాలటి సాయంతన వేశం |! బువ్వుగుత్తి యభిఖ్యం బొరసిన బోటి యవ్వతోం దనుకేర నడుజేరం జూచి నవ్వుచు గీరరళ్నం బిట్టులనియెం శలి నునమును బల్కు- సేత యొక్కటిగం! జెలుచుని పరిచర్య సేయు సాధ్వికినిం (్రుఖ్యాతిగల డివాపర లోకములను సౌఖ్యముల్‌ గలుగు వాననపుత్రి తొల్లి శంక రాజనుతునకు నొద్దికై మనుజు డగసట యొట్టుల భ_ర్తయగుం దనకనక విలసిళ్లె నక్క_థ వినిపింతు వినుము | కలదుర్వి శృంగాటకంబను పురము అఫవురంబేలు రళ్నాంగదుం డనెడు భూపాలుం డతనికి బు ఆాష్టకంబు *శపళవించె నందులో వాగు నహించె సభినవమన్స న్హుభురో డష్టనమసుతుండు అతనికి 'బెండ్లేసీయం డలంచి తండి ! నుతు లేర్గుదును రూపనుందరీమణుల వరియించి కింక వివావాంబు నీకుం 1 బరమోత్సవము డలిర్చ నొనర్పవలయా ెటువంటి కన్యక నిచ్చయిం చెదవు 1 తటుకునం దెల్పునూ తనయ యంచడుగ శతం డిట్టిదిట్టిని యన కూరకున్న | నతని య(గజు లేడ్డు రపహాసింవుచును = నయ్యతోం అలి! రియ్యభినవమదనుం డ్‌య్య యిం[దకుమూరి యళ్చిన6 గాని యితరకన్యల డరీయింప నటంచు | [వరవణానినా. డండువలన ముత్తరము

సల్మిన కాచర్మితము $47 మూ శియ్యకున్నాండు మిన్నక యనిన 1! నాఫొడుకులకు రత్నాంగడుం డినియె పొలంతుల చిత్తంబు వుదముల భాగ్య | వలవియె! "తెలియ (బహట్టదులకై న వరయ నీఠరనికి భాగ్యము గల్లీయున్న దొరకకయున్నె యింధదుకుమూరి యెంక తరణికుమారియా తపతియన్‌ తడణి వరియింపలేదె గంవరణునిం దొల్లి యమర ,గంధర్వ విద్యాధర నాగ | రమణులు తొందళే! రాజనంకనులం బరివాసింపని కేల బాలుని మీర | లురకయం చలతనయుల నదలించె నయ్యపల్కి.స యుచిశానులాపమ్ము |! లయ్యన్నలను పరివోసో క్తు లెల్ల నారాజనందనుం డాలించి యఫుకు | మాటుమాటాడక మౌని యట్లుంతె యిటువ లెనుండి యయ్యుడ (భాతృకథత పటుత రారుంతుద భామణా(స్రునములు మదినాట నిద్దురమాని యాేయి | యొదవిన కినుకతో నొకరీతిం గడవి మజునాండు (పొద్దున మనలక లేచి | శళరళాప ఖర్రాది_పొ ధనోద్ధారి యగుచు నుదబ్బఖుండై జోయిపోయి | జగదడ్భుత తపఃపస క్రీ వర్తించు తృణభుజుండను రాజబుపీ తపోవనము గణచేతర (దుమోత్క ర లకాభవన భాసిళ పల్లవ్యపనవ మరంద చవాసనానూన పక్వఫల (పతాన పరితుష్ట పరభృత (భమరకీరాది ! భరితగీతవిభీత పాంథధావనము పరికించి హర్షించి పబుతపోనిష్టు |! భరియించి మించు నప్పారికాంచీకిని గరము భ_క్రిని నపస్కారముల్‌ చేసి కరములు మొగిచి చెంగట నిలుచున్న వాని సౌంపర్యంబు వానిడ్రైర్యంబు । వానిగాంభీర్యబు వాని కౌర్యంబు గని మెచ్చి కూర్చుండంగా నిరెరూగించి | మునిపల్కె.. నోశాజముఖ్య కుమార చీమి దలంచి సీవిందు వచ్చితివి నీమనోభిష్టంబు నిదడముగా మూకుం 'చెలుపుమటన్న ఛాట్రీనాథనుతుయు | పలికె మాయన్నలు బలభేదిసుత నె గాని వేతాకకన్కకను బెండ్లి యాడం | గా నొల్లండితని కడంగి మాతండడి నన్నిధిం దెగడినం జాలగోపుమున | నన్నలు నవ్వినయటు లిం[ద్రనుతను వరియింతువని యిందువచ్చి మిాపాద ॥ నరనీజంబులు గంటి నంయమి(ప్రవర కలదె! యిం[దునకుం జక్కంనికన్య యివుడు ! గలిగినగాని జీక్లై వడి నైనం బైళలొనుపాటి భాగ్యము నాకు గలదె!॥మాకుం దెల్లముగడా మా యోగదృన్టి నరసి యానతి యియ్యనగు నయ్య యనినం | గరుణళో నమ్ముని[గామణి పలిశి

1ట& పతనకాచరిత్రము నరస్‌ వచ్చినవాండ వవసీశతనయ! ! నిలువుము మాయొద్ది నేటి కటంచు వతిథిపూజ ఘటించి యలంత వారించి యతినితో ననియె నాయన మలునాండు జాయుభుక్క-.ను మునీశ్వరుండు మాయన్న కహోయియిాడకు దళ యూబజనదూర వనమున నున్నాండు వడి నేం యతనిం గని నన్నువేండిన క్రమమున నడిగి శర మన్యుక న్యక చందంబు బేలియు మఠం డుపాయము ెల్పునది లభించుటకు నా విం యతనికి నతిజేసి కదలి యా వాయుఫోజను నాశ్రమంబునకు మబజునాంజె యభినవమన్ముభుం డరిగి సదళభ నతనిలోన్లొని (పణమిల్లి యాల్శృచరిత్ర్‌ మాద్యంఠంబు 'దెలుప. నాల్ళ రంజిల్లి యయ్యతి వాని కనియె నితరుల కలవిగా దిప్పని. బూన్‌ శీతినాథసుత నీవు జిష్ణుకుమూరి శామిరచినది సౌచ్చుగలదు కారణము సామౌాన్యులకుందలం చ వళంబె యిటులం (గ్రతుకుల్కయను జీన శామినీమణికి కశతమన్యునకు మున్ను జనీయించీ వెలయు మదననుంజరియ క కునూ6 యొక్క రిత ! యది జగనో స్‌హిని యామంజువాణి సీకు లోంబడం జేయ'నేర్చు మూయన్న లోకవంద్యుండు దయాళుండు నూర్యభోజీ యత డున్న వని పదియామడ దూర | మతివేగమున ే(గుమని వీండుకొల్ప _భాగ్యమాయె నటంచుం 'ఇార్థివనుతుండు ! బుగ్యజుపాది వరిష్ట మానీం[ద జనశరణ్సంబును జాతివైరములు మొనయని ఖగమృగంబులకుు నాకఠము పరనుపావనమునై. ఇానిల్లు నూర్య | కరణభుగ్వనము నీక్నీంచి సా త్తెంచి యతలి యం(ఘులకు సాష్టాంగం బొనర్భి యతండు దీపవింపంగ స శాంజలి యగుచు! దన యభిలాన మంతయు వీన్నవింప విని యెంతపని యిది వీర్యాగగణ్య! యిక్కఒన్య నీకు లోనగు నుపాయంబు నిక్కంబు ెలిపెద సీవది వినుము నకులతో మదనమంజకి శీళినలువు |! నొకసరోవరమున నురువడి నీవు చని 'పొంచి చాని వస్ర్రువిభాషణములు! గొనికమ్ము సీవేంటం గునుకుపర్వునను అదివచ్చి కొన్నివాక్యము లాడు దాన 'జెదరక తిరిగి యా బిసరుహూనయన దిక్క-జూడక చనుబేర సీన్వలచు ! నక్కీడి కిపుడె నీవరుగు మటంచు శజీణావీ, కోలజున శీగెండు (తోవ 1 "వేలుకాంతారంబు పిథమును బెలివీ పొదలేప మొకంగి పనిచిన నరిగొ నాదిత్యు. డుదయించు నవ్వుడె లేచి అకురిగి 'కానుకుండు మధ్యాహ్నామో నంత నరుటైన “వేయుముబ*టనిం జూచె

పతి[వళాచరి[త్రము న! ' ఈచి యవ్వాకిలి సొచ్చి యవ్వలికి ! నేచినతమి నేగి యింతులం గూడి దీర్ధ్సిక బలశేళి. బేలెడిదాని | దీర్స్స విలోల దృగ్దీప్తు లడానె కళుకునెమె శ్థయిచాయంగమలాక రమునం బాలుచుబంగ రురంగుపొనంగించుదాని చెలులు దోయిళ్ల ముంచి జలమ్ముంజల్ల 1 నళుకక చల్లుపో రాడెడిడాని భావజు మోసాన బాణమో యనం | యావనలవీ చే నలళారచాని మదవమంజరి. గాంచి నూటున సొంచి ! పొద నదిదాంఛిన భూమణావళులు రవిక పానడయు జర్తారూచీరయును 1 జవమున (గహియించి చంక నుంచిళొని ' పరువిడం జూచి య్యామిని చెలులు | నరగున మదనమం౦ంబరి అాచియనిరి _ జవ్వని వ(న్రుభూమణ సుచేలాడు | లెవ్వండో! గొని యదె యేంపచున్నాంయ భోరున వెనువెంట బోవక యున్న |! తీఆదు పొమ్మన దిగులొంది శనృ స్వ కరనరోవా 'వ్భాదిత నుకుచ | లికుచయు వివులనాళీక బలాశ బద్ధ కటీరభూభాగయునై వి | దుద్ధభొమణముల రోవమ్ముదో.శం గొలను వేవెడలి సోకుము రాకుమాూర నిలునిలు మనుచు వెన్వెంటట కాయంచ వైవడినడ మించం జగానుచలించ । సౌనర్శరుచి తనుద్భాయ శాణించం బలి నెక్కడ నిట్టిపారుమ[క్రియలు | గలవె! కాంతలు జలకములాడు పే వచ్తు'రే మగవారు వచ్చిన డొలళగ | కిత్తెజింగున వల్వ త్తు శేగతుర! యే దుష్టబుద్ధి సీకిది (పబోధించె ! మిందనా వోని యేమియుగాన వకట ఇొంత దవ్వరిగెద వీవు మూనవ్చ్హండ ! నింతలోనివె నుర లెటిల, కాగలరు చెడివోక నానూటం జవినిడి విడుము | తొడవులు కోకలు దుడుకు లిం బేల! అని బెదరించి మొటాడు నవ్వెలంది. | గనుగొజె నిలిచి భూకాంతనందనుండు నిలిచి కన్లొనువాని నెలంఠ శవించె | బలుశిలవై యిందు పొదుకొమ్మనుఈ వెలరళాషమున డాని విభూామణములు |! వలంవలు: బడవై చి వాండుళాయయ్యె తన భూమణాంబరతతి ధరియించి ।! యనిమిహాంగన వయస్ఫ్టులణహాడి చనిళయె నిలువురామొ చాండు నేల. 'చాంతుకొనినిలచియుండలగ మాని నిజశిష్య నొళనిం గనుగొని యదియేమొకాని శాసుతుండు ! చను దేరండయ్యె వానవవు్యతి బెట్టు కనలి కూటాడినం. గడుభీతి తరలి ! కనుగొని శాపంబు గాంచినాంజేయమొ |! 'కెలియుదనుని కజూగదృగ్టీ సీకీంచి | నిలువురాయైన వాని కెజిం సెటింగ్‌

170 వత్మివకాచరి[ తము. వగచి నునిషఘ్రండన్‌ వరశిమ్యుం బిలిచి జగతీశనుతుండు పాషోణత్వ మందె ఇారూప మణంగించి కరారూపమర్చి | భోరునం దో_డ్తెమ్ము పొమ్మని యవుడె జల నుభిమం[తించి చయ్యనయినుపం ! గలశంబు చేకొని (గక్కు.నన నరిగి శిలమొన వానిమై. జిలికించినంతం | జెలంగె నెప్పటిలీల ఖీ.తిపాలసుతుండు జటిల కశేఖరు మంత _క్రి నెప్పంటి ! పటురూషను ధరించి పజ తెంచె మరల నా నూర్యభుజునకు నభినుతిసేయ ! నొసన్న గతుం కేసి యతం డిట్టులనియె జీను 'దెల్పినమాట జేలపాల్సేసి నొనిని నేటికి మరలి చూచితిని 1 తిరిగిదూచిన నది తిట్టశేలుడుగు | వెఆతుే. కాంతల వికటభామలకు జెనిమిది దినసన్మూ లిచ్చోటనుండు ! మనిపెదం చిమ్మట నతివ యున్నెడకు .. నిన్నని తనచెంత నృషపు[కు నునిచి కొన్న నుంజెనతండు కొమ్మ చెల్వంబు చిన్నిపాయంబును జిలుకపల్కు.లును జిన్నెలునన్నెలు చింతించికొనుచు చానవపు(త్రియు వాసిశృంగార ।! హోన విలాస. హలాదులు దలంచి 'జెఠంటెందెం జక్క-నివిభునిం గన్గాన్న + యళివ మనోజూ_ర్త యగు టబ్బురంజె తదనంతరంబున దపనాంశుభుక్కు. ।! సదయుండై యెదుట 'రాజకుమారు బిలిచి భృగువానరము నేడు పృథధివీశతనయ | నగలాడి యల నరోవరమున నిపుడు నకులతో జలశేళిసలువుచు నుండు నకలంక మామ!కీనెపధళ క్రి , నిప్పుడె నీవేలగి యించుక కొంచ | కప్పడంతి విభామణాంబరావళులు గైళొని యదియెన్ని కజకు.లాడినను వీశతో బెదరించి వేఆపుం జూవినను దీనత నెరవినం దిరిగిచూడక యః హీన సత్వేరమున నేం/ఏదెమ్మనుచుం ఖునిచినం జని వురోభాగమ్మునందు | వినువీథి ముట్టిన 'వేణుకాననము గని కవాటము నిరర్లళత ఇీదించి |! భునఖడ్డవాస్తుండై. (గక్కునం జొచ్చి ఫొంచి సరః(ప్రాంతమున శేగి యచట । నుంచిన వస్తాదు లొకట (గ్రహించి చనుచున్నమదనమంజరియె బూత్నీంచి యమంప నె చ్చెలులతోననియెనవ్వుచును జెలులార! సొమ్ములు చీర లె త్తుకొని యలనాంట్మిముచ్చు నేండదె పోవందొడంా పాషాణరూపంబు. వాసి యాల్మీయ | వేమ మెట్లందెనో వీడమ్మ చెల్ల! - వారికశోరమురీతి నతిజవన్ఫూూ ర్తి | పడువు-ాజెడు వీనియట్ట నాతగంవెం భఘయిన నీతతిం ఖూరనుని మునుషట్ల ! బయలు దేరి తదీయపద్ధతిం బట్టి

పతీ[వకాచరత్రము గ కొంతద వ్వేంగి శాకొమర! యిజేటి | వింతంజేసెద వాళ్ళ 'వఆవీంత లేక సురసార్వఖౌముని నుకుమూరి ననుచు | నెజులవే. మొన్న నీ ఏీదుండగంబు: చేసి పాపాణతం కేందుట మజచి | తే సాహనక్రియ లియ్యెడందగునె! మగువల వలచినమగలు వ(నశ్ర్రృములు 1 వగవగ సొమ్ములు వహి నొనంగుదురు క ట్రినళోకలు కలభూమణంబు లిట్టుల సీవలె నెత్తుశేగాదరి! నానుడి వినక మిన్నక సోయెబేని | నేను దిట్టకమూన నిశనని శెరలి పలుకుచు వేంబడిండి వచ్చుడాని పలుకుల కళుకక ప్పార్థివసుతుండు మునివరుని నిచేశమున ధైర్యమూని 1 చనుచున్న వాని నిళృయమాత్మ నెజింగి _ననబోణి వాని సౌందర్యహాపాభి | జన శార్యగాంభీర్య ఇాతుర్యములకుం గరము సంతోపి.౦చి కాముని కునుము ! శరపరంపర నొచ్చి సరసో_క్రిం బలి నేల జాలియొనర్చె దెజుంగవు తగవు 1! జాలల వలవించ్లు (పొఢిను యిదియె! యలసితి వురక బిట్టరుగక నిలుము | వలచితీ నీకు భావజుపాద మూన నాకన్నులాన చెంతకు నేను వచ్చు డాం పరాబ్ముఖత్వంబున నైన నెలకొను మచ్చోట నీవు గణించు. పలుకులు విని ఏదుపనువు చేసెదను మిీయయ్య యాన సుమి యింక మించి పోయి లేని నృపాలపుంగవ' యనుచు నాన వెట్టిన నతం డవలిమో మగుచుం | జూన గస్లొనక నిశ్చలనృర్తి నుండె అతనికి నెదురుగా నరిగి యబ్బోంటి ।! యతిమోహాపరవళ మై తనగుబ్బ చనువోయి యతని వతస్థృలి నొరయ మొనసి కౌంగిటంజేర్చి మోమున మోము

. గదియించి నీవీయకాంతగా నన్ను | గొదకక యిఃక నేలిళొమ్మని పలికి యకరండొనంగిన భూషణాంబర మాల్య(శతులు సుగంధముల్‌ ధరియించి మించి యొక్క పూంబొదరింటి కొయ్యన నేల చక్కగనిలుతుండె సాశీగా నతని వలచి గాంధర్వనివాహకమమునం | గలసి మన్హుథ రాజ్యక_ర్హనుం జేసి యిాజన్మమునకు విన్మీ వే నావిభుండ 1 వో జగన్మోహన, యూటుడు మింంకం దడవాయె వచ్చి మత్సఖు లల్నకొలని । కడ నున్నవార లక్క_డికిం బోనలయా మక్కువతో నన్ను మజువకు మనుచుం బుక్కి టివీడియంబు [గహించి యతని యధ రామృతమ్ముగోలియలంతందీర్చికొని మధురో క్తీలాడునమ్ముగువ నెమో శ్రము . ముద్లిడుకొని (వ్రీంళంబున నఠతండనియె | ముద్లియ'! ననుఇాసి ముదిరల గాసి '

1౧. పత్యదకాచరిశ్రము యివు నీవీటికి నేలిన నెటుల 1! జీ వసియింపుడు నిట నొంటిగాగ బశయన'(తితయి మి(కాదులం బాసి |! యాయాస మొందితి నబల] సీకొజకు నిన్నాళ్లవలెగా దొకించుక శవు | నిన్నుగాననయున్న నిలవు పాణనులు బియాన గబయాన! నిజ మిదియసిన ! నాయింతీ చరవాసితాన్య యె పలి₹ అభిననమదన! నీయందంబు గనిన |! యాళభయాన యొటు రలీశుభయానం బడక 1పౌణముల్‌ వహియించి బదుకనిన్నాసి! యేనునీవ లెగా దె యెటులోర్వంగలను! ఇందుల కొకచంన మెజింగింతు వినుము 1! చింద శునొకటి నీ చేతి కిచ్చెదను అది చున్వరముగ నీవమర నొందినను కొదకక వత్తు సీకోరిన యొడకు నా శంబువు దలంచినప్పుడి వచ్చు | సీకరంబున కది సీవు పొమ్మునిన నాకంటున కరమణంబులోం. బోవు 1 నీకు దూతికయిదె నేండె పొమ్మనుచు జీల శంఖమిచ్చిన నతండు (గహించి | తలంచిన యవు డతిత్వరత రమ్మునుచుం గంబువుతోం గంబుకంధరి నసిచీ తయంబుజా_ప్తకరాశనా,శమంబునకుం జనుదెంచి యమ్మునీశ్వరునకు (మొక్కి. 1! జననాథతనయు. డంజలిచేసి పలి స్వామి! జేవరకటాతుమున నసాధ్య | యా మహేం(జకుమూరి యజ్బె నాకివుడు నొకోర్కె. లీజేశి నావంత డీతె లోక స్తుతులు వయాళువు శై నయట్టి శ్వాదృకుల భజించువాడు కృ రాద్ధ తౌడురన్‌ మాట యథార్థంబు గాచి యనిన సంతోమించచి యతని నమిప | మున నుంచికొని నూర్యభోజనుం డనియె వలువయెత్తుక నీవ్రవచ్చుచో వెంట 1 నెలనాగ కావచ్చి చే మొటలాడె తిరిగిదూడక చానిదెు సీవుకాయగం | దదణి యెట్లగపడి తమకించి కలసె వినివింపునునిన నొవృత్తాంత మెల్ల | మనుజేశసుతుండు (కమంబునం జెప్పె నొక్క కంఖమొనంగి యూదిన వర్తు |! నెక్క,డనున్న సనీయెడకన్న నుడియు 'జెలివీన (శ్రౌంరిచెంది మునీశ్వకుంతు | తెలినియు. దన నిర_క్రియా అి_త్తచేసీ అ శంఖమిన్ము మూ కవనీశతనయ యేశ(తుకోటుల'నేనిం గీటదంచం గల గచాడండ మొక్క-టీ యిత్తునీకు నిలయెల్ల నందున జేలగాల గలవు నొకళాంతవలన నీకొడవు మేలేమి సుకునోర'ీయనిన 'శొసుతుండు చీంతించీ "కెళ్ళ.లినూని మర్నిభమం కెందె | నక్కంట! భూచికె! యంగన అనిన ఆ. కడియాలు లీవీలి. లలల. “ఎ బాాంంటలు ఎకుంటలంట అదు జాల టం దా

'వీనియెడగాకనీ వెండియుంబలి' ! ననఘ' యాగద శ(తుపాతింజేని మరల నెవ్వరింజేరు నా శెజిగంవు మనిన |! నవ్వాయాభోజను నన్న యిట్లనయె" సీగద శ్యత్రుల నేపణలించి | వేగంబె నినుంజేడు వినయం బొడదవ - గదయిత్తు శంఖంబు [గక్కున నూంది ముదిత రప్పింవు నాముందజి కనిన నా రాజనసుతుం డిందజార్పితశంఖ మారవం బొనరింప నతివలం గూడి” " దివ్ఫ్భయానంబుపై, "దేవి వచ్చుటయు । భవ్యమా దానిదాపముః జూచిమెచ్చి గదయిచ్చియతనిశంఖనుంబుచ్చుకొనియె. మాద్రైత్రంప్పుడు వొమునుడిపాటుతోడ నాన్ఫపాత్మజున కుపాయ మొకండు | తా న్మేతనంద్ద చేతన తెల్పి చనియె నాయుపాయ మెంజింగి యతియు ననుజ్ఞ | సేయ వీడ్కొని రాజశేఖ5నుతుం కొంతదవ్వేలి యక్కుటిలనిదాద |! కంతు వేవకం దీర గదచేశ కచుచు లిరబిరండిన్సి య'స్పెనుగడ వైవ ! దురునుగా నదివచ్చి దుర్భావుండై న

ముని కాళ్లుసేతులు మోమును దలయు | మునికొని తాంశిన మూర్చిల్లి యతండు కొంత తెప్పితి చాలు కొమ్మ యటంచు. జెంతదాంచిననంకుం జెచ్చెరవిడిచె సంకుతో గద తనశయము (శాపింపం | నంకిలిదీణి 'రాజూత్మజుం డవల వాయుభోజను తపోవనము6 (బావించి |! యాయనయడుగుల కధినతుండై న పోయినపని యేమి ఖాపాలవ్యుత! | శకాయమొో పండో! నిక్కము జెల్పుమనిన స్వామివారలదయాంచత్క_టాతుంబు మామిందంగలుగగా మత్ప్స్రయోజనము" శాయయాొ నే! పండుగాశ యటంచు నాయన శటి/౧ంచె నక్కార్య మె ల్ల సెతింగింప సరిజూడ బువీ. వేడ నతండు దరమూ౭దినంత(గాంత యుమింటందోంజే నా రూషంంపద 'కాకండు (భమసి | యోరాటనుత ! శంఖమొసంితి వేని నతయకంథ సీకర్పింతు ననిన 1! నాషణంబున శంఖ మాతని కొనంగి యతయశంథ భుజాగమం దనుర | నోశీ.లీశకుమూరు. దవ్వలంజోయి

గద మానిపై6 (యోగముదేసిసంత నది మోదె ముక్క మోనుంతయుంబాపల చందున భీతుంక్రై యమ్ముసీశ్వరుండు | చిందంబ! మూళాజుచేతి పొమ్ము తరళశాశవ్నీ నెయ్యంబు దయ్య మెజుంగు | నెటుల కషయకంథ నిచ్చితినేను తమయన్న (భమాసి గణాదండ విచ్చి ! తమి మోనపోయినచారి నటంచు " దరముతో దరము ముందర బనుచుటయు | శరణార్థి నతని సొంచక గద మరి

క్రే4 పతీవఆాచరిత్రము గదయు శంఖనముంజేర(గహియించి యతండు!ముదముతో దృణభోజీ ముండరిక రిగీ (యొక్క కరంబులుమొగిచి నిల్చున్న | మక్కు.వ దీవించి మహిపకుమూర ! సీఫీక్కా ఫలియించెశే! నుద్ముగజాండు | నీకుపాయము దెల్పె నే! యిం(ద్రకన్య సీవశంవదయయ్యె నే! యనియడుగ |! నావా_ర్తలన్నియు నరనికి-దెలివీ యునిద శంఖారవాహూతమొ నచ్చు | సవిధంబునకు మునీశ్వర! యన్న నరండు నాశంఖ మూందునున్నా! యెటునంటి దో శక్రతనయ కన్షోయి రంజిలంగం గనుగొనియెదనన్న ౬ గాసిండటంచుం | దనచేతిళంఖ మాతండు సవర్శముగ నూయిన నగుచు నయ్యుత్చలగంధి ! (ోదిని సాకారయయ్యెనో. యనంగ భునపడలవ్నీ సామోళ్కారమయ్యె | ననగ నంగజాని మోహన వాణక క్రి ఊీదూపమైోచనుదెంచెనో యనంగ సౌరశాంతామణి స్వర్షవిమాన మానితమై కనంబడిన మోవోంధుం 1 డ్రై నీతిదలంపక యన్నలు పడిన పాశుటుంగక తృణభచముణుండగుట బోంటిచకథదనంబు భుననమోవహనము నిది వచ్చుటకు శంఖమిచ్చితి 'శేని । వదలక పాదు కాద్వంద్వ మిచ్చెదను ఎందు నీవరుగ నూహింపుదు వార్మ | నందు. గొంపోయి నయ్యన నిన్నుడించు నిది తపళ్ళ_క్రిచే నేను సాధించి ! నదిసుమిా రాజనందన |! యని యొనల గరమువేడుక పాదుశలునొని యశతండు కరముననున్న శంఖము మాని కొసలి నురరాజుసుత తన్నుంజూచి మెచ్చికొన | నరిగి యొక్కె.డనిల్చి యగ్గదవై చె నది గదవలె మౌని కా_ర్తిగల్ప్సింప | నిదిగద తన బుద్ధిహీనత యనుచు కకపాల నున్నశంఖను విసర్జించి | వికలతం దనక్రీర్రి విడిచినయటుల శంఖంబు, గదయును సన్నిధియెన శంఖంబువే గదాషయకంథలొదపవె కూగవాగలుగళై నొదవె నిష్టార్ధ | మేలెద వలసినయెడ కిశననుదు నాళునుం డూహించి యమ లేం్యదకన్య | గా ఘన_స్తనయుగ భట్టితాల్తీ సయ వతుఃకచాటుంైై వలసినప్తురము 1 లీథీంపుచును మది కించవైనయెడల - సనెలపదిపూటలు నిలుచుచు ధనము 1! వలసినవారి కవ్వారిగా నిడుచు. బాదు కాద్వంద్వ (ప్రభావంబు నలన | నాదట నెంతదవై ్వనం లోవుచును నిందుకాంతంబన నింపొందు ఫురము ॥ సందర్శనము సేయం జాల వాంధించి న టా!

పఠివలాచరి(త్రము ల! /(ప్రాించి కీనమేని బడలిక తీఆం | చావింఛ కురవక చాడివిానకుక , పనన తిందుక పారిభ(దాది వృత భఘనలతావృత నరఃశమల కల్హార గంధబంధుర శీతగంధవావూములు | మంధరగతిం బూన్స మనను రంజిలంగ నిరవొందియున్న నయ్యెడ కొక వేశ్య విరిబంతిగొని గుడివెడలి యేతెంచి - యా రాజునందను నాకృతిం గాంచి । శీరవాహుండొ! యని శీల్లోయిమోడ్చి శరగతంబగు బంతికానుక యిచ్చి | తరుణీమనోజ్ఞ! యేస్థలమున నుండి యేంటెంచితిరి పేరెయ్యది మికు నాగవాసమున నున్నది నుంజునాణి యాట పాటలమేటి యబ్బోంటినాటి బోంటి లే దిందునివురములోనై న నది రూపవతియను నభిధాన మూని | నిదురకు వెయ్యేసీ నిష్కముల్‌ దివియు మిమ్ముంజూచిన నదిమెచ్చి రమించు రమ్ము చూపెద నీకు రమణిగేహూంబు: ఆనిన మంచిదియని యబ్బోంటి వెంటం | జని రత్నఘంట వాజారమ్మునందత గని యది వాయింపంగా విని వేళ్ళ 1 జనసి కుచేష్టీత సౌజన్యరహిత * 'చేంచీదయల్లుండం కేరి కానీని | దూఖ మండులమారి దుడుకుబజారి మదిరచొక్కు-.నం బెక్కుమాట లాడుచును | వదరుణోతని విటవర్గముల్‌ రోయ జాజి మోకాళ్లపెం జన్నులు (వేల | సూరెల సెలవులం జొల్లు గాజంగను పట్టిననోల భూపడ నమ్మగారి ! పుట్టంబు గానివీంపునం గొంతజాజం బుక్కీ-టితన్ము చప్ప్వుడుమోఆం దినుచు | నొక్కట వాకిటి కుద్ధతినరిగి శాకఠకమూరునింతేరి 'రానయ్య మన్శ థఛాకోర మూాకుం (బత్యతమైవట్టి భాగ్య 'బేవతవని పలుమాజుం బొగడి యోగ్య మె! యిచ్చోటనుండ నీయిల్లు సీవాకలియ్యింతి నీసొమ్ము ఏంత గావింతుళే!యింత భునకీ ర్రిమంత + విచ్చేయామన నవ్వి వేయివరాలు | పచ్చనిబట్టతో చాగుగాం గట్టి యాముద్ది కొప్పించి యతినలు వెంట రా మందిరముసావ్ప రాజనందనుండు నా సురూపవతీలతాంగియు నెదురు | గా నఖభజనులతోం (గక్కున వచ్చి యొనయంగాం గై దండయిచ్చి బంగారు | పనుల రంగగు మేడపై 8 దగోడుళొని పోయి (పాలౌెంపులబోదెలు చందు | జాయరుగులు నుగ తాకాశిగలును సక నెలపన్రైమంచము దోమ 'తెఆయు జికిలి నూర్యవుటంవుజిగి తలగడలు బలునౌొ చశువ్షస్టీబంధచి(త్రములం దళుకొత్తునోడలు తగు పదార్థములు

శ్ర వతివళాచరి[త్రము

గలిగి చందనమాల్య కలితవాననల 1 విలసిల్లు పడకయిల్‌ వేడ్కళోం కేరి చలువపొన్సుననుంచి నరనకద్పార | వింళిత తాంబూలంబు మెప్పుళా నొనలయి చక్కెరవిలుకాని చక్క ందనంబు | వెక్ళనక్కె.ములాడు నేలికవీళ్చ నాప్రుణ్యవశమున నాొనివానంబు | (ప్రావించితివి కోర్కె.ఫలియించె ననుచు నుచితవాక్యంబుల నుపచరింవుచును ॥ (బచుర వీశావాద్య పాటవం బూని పాటల మాటలం బరవశుం జేసి |! నాంటిళే యొక్క-తణమ్ము గావించె నభినవమన్మథుం జారూవవతికి. (బభవింపంకేసె నపారహమోవాంబు సీరాజు నెడంబాసి యెొటువలె నిలువ నేరుతు ననుబాళి నెలంతకుం బొడమి పదివూట లిటు లెడంచాయక నన్ను |! మదనశీళళ నేలి మన్నింవు మనుచు మనవిటెల్పిన జానిమాట లాలించి మనుజేశసురుండు నీమాతకు దినము 'బేయివరాలీక వెలంది సీపాన్సు ! జాయంగానీదన్నిటను జూణనీవు

నినుచాసి యన్వల 'ేంోనం జాల వనజాథఖీ! పదివేలవరబోలం జెచ్చి సీరల్లికొప్పించి నినుగూడి యుందు | నాతి సీమేడపై నాళొక్క-విడిది శమకూదడ్పు మచట నాసశలపజార్థ నముదయం బునిచి స్వేచ్చం జరించు ననిన అలివేణి కడు భాగ్యమాయె నటంచు | నలళానసుతున కొక్క్యయజం దల్లియాజ్ఞ 6 జూవీ యచ్చోటవన్తువులు జాంచికొని భూపాలనుత! నన్ను భోగింపు మనిసం దలంచినయవుడు జెంతలనిల్చు గదయు ! వలమురియును చాంపవలవదడపీ గొన నంతర్థింజెందించి యాశాజనుతుండు | గంతయు ఇోూూగవాగలు చాంచి యునివె అంతటం నొన్నినాళ్లరిగిన నవని ! కాంతకుమూడు రొక్కవు వీిబజ్బంభణము గని లంజకల్లి యేకతమునం బుదత్రి కనియె సీవిటుంయ మవోధనాఢ్యుండు నిని వస్తువులెల్ల నీయింటనునిచి ! మతి నమ్మియున్నాండు మనల జెల్లవుండు పీనినంచించి యివి_త్తంబినానంల | జీనొక యుపమ చింతించినచాన

నది వానితోండల్చునపు డనుకూల | వృాదయవై వేండికొమ్మివు నటంచూ దొలుత గా రాబుకూంతు5 బందోగట్టి యల ముదిలంజు యొక్క వుడు రానుతుండు నుల్లాసము వహించియుండెడి వేశం | గొర్లకొళ్లున వగ్గిగొనుచు నీతెంచి యతండ_త్త రమ్మని యావృతి సయ హితసూ క్రి. బొగడుచు నిట్లనిపలొకి లాలు లీ ఆమునీ. ఆఆవందయారువులను |. 1 కాకాను. ఆయు యీయపామి

'మమొక విన్నపముగల దూకొనవలయు | సకలోకముల నసాధ్యముల్‌ మికు లేవని యెజులపదు లీలామనోజ! । జేవతా్యపార్థనం దీర్చుట లెంత! నాగలోకమున సనంతతముం జెలంగు | భోగవతీనది పొంతవసించు హోట శేశ్వరునకు యామ్యుఖాగమున నీటొందుం గారుణ్యనిధి పేమదుగ్ష సిరులిచ్చి దురిత ముల్‌ చెజుపునాయమకు * చెరుపు లై దుదినాలు సేయిుంచుమునుచు (యొక్కుకొంటిమి పదుమూంజీండు లాయె నక్కా-_ళి లేయి నృపాంతరము బ్ఞలను బొడసూవీ బెదరించి పోవుచునుండు. గడుదూర మటకేము గదలీ పోలేమో సీశెంతపని యిది నేంయేసటనె | యా కాళిగృవామున కరిగి మూ మొక్కు నెర వేర్చిన సురూవీణికి మహాసౌఖ్య కర మగుననుచు నకగల్ల రి చొల్లుం బొల్లుల కనురూపముగ బోంటిదెలుపం । దల్లిచిడ్డల కుచ్చితం శాతం జెతింగి యిది మవాభారమా! యొల్లి(పొద్దుననె ! కదలి పాతాళదుగ్గను జేరంబోయి పూజించి యునిమిది పూటలలోన ! నిజముగా మేడ శీనే౮సదెం చెదను

నా దివ్వప న్తునంతతు లిందు డాంచి |! పోందలంచితి బోని పొందకయుండం బదిలంబుగా మిరు పరికింవుండనిన ముదితయు నమ్ముదిముండయు ననిరి బీగంబువేసి యసప్పెట్టియ నిడిన మిీాగురున స్తువుల్‌ మేను (పాణముగ మనుత నెప్పుడు పరఠామరిసింవుచుండె ! దము శంకవలదు మూర్థన్యకుమూర! సెను గదితో గమనింవు. డటన్న సమ్మతించినవానిచందాన నతండు

నమ ృృవచ్చునె' జఎలనాతుల చెలిమి మర్శదుమ్మర్భుజన్నస్థలుల్‌ వీడు

నా పదార్థములు మిన్నక కొనందలంచి |! యిీపని+ జెల్సీరింతే దవ్వుంబోవ వీరి వంచనంజేసీ వెడలెద ననుచు ! నారా(త్రి శంఖగదాదులు పనిచి

"పెక్టైల కాళ్లను బెళ్లలవైచి గట్టిగాగట్టి బీగములుబిగించి

వాకిటివీగంబు వైచి శీఘ్రముగ | వేశున లేచి ఇావితదివ్యరత్న

పొదు కాద్వంద్వ ఏభాసిత నజవ | పాదపయోజుంజ్రై పాతాళగంగ నృరణగావించి యచ్చట డిగ్గి సకల దురిత వారాంబు చిందు పరీతశీత వాశపోతనులు పై వ్యాపింప చాన | వీత నూతన తనుస్వేదుండై యలరి

యా మహానది గొనియాడి సేవించి సొమనస్యంబున స్నానంబువేసి

వ చెడువు - ఆపదలను జెలువుటకుంకేసిలొన్న (మొక్కుబడి _ వలి

కే8 పతివళాచరి[త్రము శాలోచిత్యకియల్‌. గావించి ఈందు. జాల నూటగు వికన్వర నవ్యకుముద రూటంబు హాటకాబ్బములు (గ్రహించి | వోటశేశ్వరుని గేవాంబున కేల యాలింగమునకు సాన్టాంగ మొనర్చి శేలుదోయిమొగిడ్చి కెందమ్మివిరులః 'జెంగలువల పూజచేసి చపారాయ గంగాధరాయ దుష్మర్భ ్రవారాయ శంతభ్తార్లు నమో౭ఒఒస్తు సద్భ _కృజనవ కంకరాయ యటంచు సం స్తుతింపుచును నా టేన్హ్లత్తేన్నిధి నధివసియించి శ్రీదనర జపంబునేయుచు నుండె "పెళ్తులలో రాళ్లు "పెళ్లలు చూచి. తిట్టుచునుండి ర_ల్టెలణన లిద్దజును అంతట. గొంత'"సీపరిగిన నటకుం గంతుసమ్మోహన కాండంబులనంగ 'మెలుపొందు తొలకరి మెజుపులో యనగ కళ లెటింగిన చం[దకళలో యనంగ రతిదాల్చు రత్నదర్పణములో యనంగం (బతి లేని యపరంజిపకిమలో యనంగ నలఘు శృంగారరనాధి చేవతల నలువున నెశమం్యడు నాగకన్యకలు హరినీలమేణులు హరిణలోచనలు కరిరాదగమన లొక్క్టట నేంగుదెంచి భోగవతీజలంబుల సీదులాడి 1! వేగంబె నెలువడి వివిధాంబరములు _ మణిభామలును గంధమాల్యమాుల్‌ దాల్చి ఫణిహారు పూజకు ష్యత్రముల్‌ విరులు గొని భ_క్రియుక్రితోం గోవెల సొచ్చి | మవసిజహదని నుమామనోవారుని శీవించి పూజించి శివ మహాజీవ 'బేవ 'సుకీలంపతిం జేహి' యనుచు రాక్థించి తత్పురోభాగస్థుండై న। య న్రైశసుత సనమానాశారఘనుని అభినవమన్మ్శథు నగ్హై దర్శించి యిభయానలెల్ల మోహించి మోములను గళలుట్టిపడం బులకలు మేనంబొడమం. గులుకు సిబ్బెవుగబ్బిగుబ్బ లుబ్బగను గనుచెప్ప లల్లార్చి గదిసి యొండొరులం ! గనుగొని బలుతమకమున నిట్లనిరి యిీమన్హుథాకారుం డీముహోచారుం. డీమహీశకుమారుం చెక్క డనుండి యిచటికివచ్చానో యేణాఖులార యచలకన్యాభ_ర్త వోటశేశ్వరుడు చునమిోందం గృపయుంచి మరునకు మరలం | దనువిచ్చి తన నన్నిధానంబునందూ నిలువువొన్నాండా వింటిమె యిట్టివావు గలభచెలువుని. బొడంగంటివె యెందు మన మందటజుము వీని మగనిగాం చేని కొని 'పెద్దబయనుద్ఞ ౧ గూడియుండుదమె. యితండె వల్ల భుండైన నీడేదం నోడ్కు | లతులసౌఖ్యము లబ్బునని నిశ్చయించి యారాజనుతు జడాసి యంజలుల్‌ చేసి ఫోరికల్‌ దొలకం బల్కులం జీనెలొలుక

పతివకాచర్మితము ్ష/9 పలికి రోనవపంచబాణావతార!' చిలునకన్నెల మేము చిన్ని పాయంటు ఫొలినోక చెలలొడు వువ్వుబో:డులము వలరాజు నగు నిన్ను వలచివచ్చితిమి మా శెనమం[డకు మగండవై మమ్ము 1 వేని యిష్టాన్థసిద్ధి గాంచుమని మనవిగాం బెల్పు నమ్ముందగామినులః 1 గనునగొని యభినవకందర్పుం డనియె నహికన్యలార మిీయందముల్‌ గనిన వహియింపండే (పేను వలరాయండై న మిముంజూచి నేను గాముంచుట లసుదె? కమలలోచనలార! కాదన నొకటి యెజేలించు మి పెద్ద లెజుంగకయుండ మరిగి మిమె స్ఫైనయుట మర్యాదయగునె! మిీలతం[డ్రులెవ్వడు?! మికుం బీళ్లేమి! ।! యీ తెజం గిండ్లలో నెజిగించి వారి యనుమకి ననుం 'బెండ్లి యాడిన మంచి దీనిన నాతనిసీతి కలివేశు లలరి యల శరాజసుతునితో నసి ₹ందంగన్య 1 కలకు న్వతంగత్రంబు గలుగదు గాన యాడితి వీమాట మైరావకాహి | చూడామణికి మేమునుతల 'మగరనుం అఆమలయుం గమలయు హరిణియు ధరణి సుముఖయు నను పేళ్ళ సొంపుచెం బెదము యిది ధృతశాష్ట్రఫణీశ్వరపు.తి 1! మదవతి యిది సుకుమూరి యన్‌ వేరి కోమలి కర్కో-టకుని కూర్చివుతి వామాత్సీ, యిది రక్షవర్తునిప్యుతి = నుభగ మేమెనమం[డుసుదతుల మెలమి | నభినవమదన నిన్న భిలపి.౦చితిమి మాతలిదండ్రులు మౌామిచ్చవచ్చు 1! నారనిం 'బెండ్రాడ ననుమతి మున్నె యిచ్చినారది నమ్మ వేని నూకంథడ్రు లిచ్చోటి కిప్పుడె యే౮పదెంచెనరు అని తమశండ్రుల సహిసుతల్‌ దలంప. జనుదెంచి యాఫణీశ్వరు లాతమణమున శివునిసన్నిధిం 'బెండ్లిచేసి యల్లునకు । వివిధభూపణ రత్నవితతి హొగనంగి నర్శవార్శ ్యముల నిన్నాతులం గూడి । కూర్చి బే వేం్యద్రునికూంతురి మందం గల వేమమున నేలగాందగు ననుచుం బలికి మామలుచన్న పార్థివాత్శజుండు అమలాది కమలాయకామయులం గూడి సనుబుద్ధి నంవజి సౌఖ్యాఫ్ధిం జేళ్చి మెలపుతోగళలంటి మిక్కిలిసొక్కి. 1! చలియో ద్ద వె(వాలం జె్కిలినొక్కి. మునుళొని మోమునమోమును జేర్చి ! యెనసి పఫుక్కి-టివిజె మిచ్చి లాలించె నరనత నిరువురిచను మొన లలమి |! పరిపరిచెయ్యుల భావంబు గఆంచె నక్కల నిద్దజ నక్కున మంచి | చశె-రకెమ్మ్లోని చవులాని మెచ్చె సీరీడి నాతం డహీం[ద్రకన్యకల నూదునిశే? వేనూడును గూడి

శీ80' పత నరొచరిత్రము యిచ్చకువచ్చిన ట్లిటులం (బీడింప | నచ్చతురునిం జూచి యహివధూనుణులం నొకనాండు పలికి రోయుర్వీశతిలక నఠలవనావళి. జరియింతుగాని పడమటితో ంటలపద్దకు చముము నై 1 నెడంచాసి యేంగకు మేంగిలతివేని మైకృశంబొదవు మొవచనంబు లాళ్ళుం 1 'జేఫొనుమనిన మంచిదియని యతండు అం జేమినింఛలో యరెసద ననుచు నందటి వంచించి యరిగ; నొక్క దును సరసాాగగణ్యుం డాజాడన తోంట కరిగి చంపకతరు లచ్చోటం జూచి కనక(ప్రనూన మ్యూూఘ్రాణించినంత మను జేశనుతుం డొక్కమర్క-టంబయ్య వానరత్వమునకు వ్యాకులపడుచు ! నాన రేంద్రకుమూరుం డవ్వలనరిగి మళ్లైప్రూందోంట సం భమమునంజొచ్చి మళ్లెవువ్వొక్క-టి మరలమూర్కొనియె నామల్లికా(ఘాణజానందవళతం డా మున్సటట్ల సుందర వేషుండయ్యె నిది యద్భుతంబని యిచ్చ నెంచుచును బొదలు వేడుకం జొచ్చెం బున్నాగ వనము పొన్నపూవొకటిగొ బ్బునంగేలంజేదిమి యన్న లేం దకునూరుండ క్రైమూర్కొనిన వికృత వేషుండయ్యె వినికనియెజుం( నకట యద్భుతము లీయారామములను గనయుడె నిశనేమికలవొ శోధింతు నని శీరకీవనం బవ్వలంగాంచి కోరి గోదంగిపువ్వు గోసి మూర్కొనినం | జారునిజాకారనంపడ గలి నందున నానందమంది యారాజ నందనుం డీవిరుల్‌ నాలుగుతెగలు గహీయించి కొనిపోయి గణికలం బ్లవగ 1 మహిళలం గావించి మానంబడంచి: శీ శొకళోగినై యిళ్లిళ్లం (దిప్సీ ! దీనతం బొందింతుం బెగడ భూజనులు, నన్ను వంచనండేసి నాసొమ్ముగొనంగ | నెన్నిన జంతల నిటుసేయకున్న యలుక యేగతిం దీణునని యాత్త స నెంచి యలసం పెగలు మల్లియలు పొన్నవిరులు వోొన్నుశేదలివికు లొకకొన్ని కోసి |! యన్నియు నొకరవాన్యస్థలి డాంచి నొగకన్యలం జేరి ననబోణులోర!' | యేంగంటి పడమటి యెలదోంటలందుం గొన్నివింత లజీమొకో! 'ఇెల్సుండనిన | నన్నెలంతలు పల్కి_. రయ్యగో! నీవ్రు పడమటిశీంగి శాపగ_స్రవనులు పొడగంటివో యేమి భూహుమార! మున్ను చంపకగంధి మున్వ్నైన చిలున కన్నెలు తపములక్కడ సేయుచున్న తొడిబడ దైత్యులు దుడుకులువేసి | పడసిరి కీశరూప కురూపకములు సంపెగ మూర్కొన్న శాఖామృగత్వ మింశుసాంవు దొలంగ నెవ్వలే నొందుం

పపీవతాచరీత్రము న! బొన్న మూర్కొ-ని కురూపుండగు మళ్లై 1 క్రొన్ననః శేతకీకునుముంబు నలన నావికృతులు దీజునని యను(గ్రహాము_ గావించి శావుణ్య కాంత లట్లగుట నందుంబోవంగ వలదంటి మటంచు | మందయానలు టెల్ప మను జేశసుతుండు నాడు మళర్నాండుండి నాగకన్యకల | తోడ నిట్లనియె నోతొయ్యలులార యిందుకాంతింబన నెనంగు పట్టణము నందొకపనియున్న దట శీగవలయు జీ నాత్మ్శందలంచిన నెనమం(డ్రు మోర లేనున్న చోటికి 'జీ౧సచేనలయు

“నని వారివీడ్కొని యాపొచ్దె కదలి 1! జననాథతనయు. డాచం[దశాంళాఖ్య (పురి. చాదుకా యోగమున (బవేశించి జరర యిలటికినే౧ సౌధాంతరమునం చగు రూపవతింగన్న తల్లి చిడ్డలకు దిగులుప్పతి లె జీయటబెంచెగా మరల సీ రాజనుతుండని, యెదుదగానేంి 1 (క్రూరచి_త్తలుగానం గొంకుచు (మొక్కి- యల్ల పాతాళదున్తాంబకు (మొక్క... వెల్లించి మగిడివచ్చిలె! సామి! యనుచుం "జెచ్చికోల్‌. మచ్చిక దివిరిభూమింప నచ్చతుకుండు మోర లంపీనపనికి6 జోయి దున్తాంబికం బూజగావించి $! యాయవు శ పాదము లందలివ్‌ రులు కొనివచ్చినాండమూర్కొనుండనిముక్కు. లెనయ సం పెగలుంచె నిచ్చలోనగుచు నంపెగవిరుల వాసన లానినంతం 'బెంపరి తల్లియుబిడ్డ్ణయు నపుడు హఉందుకోంతీవిధంబు (పాయంపుంగోతి దండి జూపట్టిరి తాను పున్నాగ , కుసుముమూ (ఘాణించికుత్సితాంగంబు పొనంగ శ్రోతులరాళ్ళంబొదివిబంధించి బలు భూతిపూంతయుం కాములపెళ్లై | "తెలినంకుం/గడెము సందిట. (బకాశింప వంశరమైజోగి వాలకం బూని | చంకకళోలయు నాగనర మొక శీలం కొని ఏథివీథులం (గ్రోతుల ెంటిం. గునిసి యాడింపుచు గుంపు లై జనులు చూచుచు నవ్వుచు నూరెలనడువ నీచిన్ని[క్రోంతి యెంతే నిద్దురకును వెయ్యేసివరహాలు విటులచేం గొనుచు | నియ్య్యూరః బేదవహించిన లంజె యిప్పండు[కోంతి యయ్యింతితల్లి యని చెప్పుచు (జలెంత చి[తంబటంచు! వెరగంద నయ్య్యూర వివరింపుచుండె | తరళా షి వింటివె' తత్పుశాధివుండు ఇం(దసేనుండు కౌర్యవృతపరధారు. ణీంద్రసేనుండు దర్పమెచ్చ నిచ్చలును సరిసాటిన్ఫఫులు మెచ్చక గడిమన్నె ! దొరల నెంచక ఏీకతో. (బవక్తిలగ బరనృపాలురు సహింపళ బహు'జేళ 1! ధరణీశ్వరులంగార్చి దండెత్తినచ్చి

1జి పనతాచరిిత్రము పటుతర నిస్సాణ భాంకృతు లెసణగ పుటభేదనము చుట్టు భోరన వికిసి బవరంబునకుంబిల్వ బంధుసామంత నివహూుంబుతోడం జింతించి యాన్చవుండు థీగులై ఛప్పన్న చేశాధిపతులు ఏఠత్వమున దండువిడిసియుండంగమ ఏరితోం బోశాడి విజయంబునొంద నాడు(దునకునై న నలవిగాబేమి . కర్తవ్య మెటింగింపగదరయ్య యిన ధూర్తత్వమెసనంగ నేదొరలం 'జేకొసక మనము చరింప నివూ డి ఏళశెల్లం జనుదెంచి రిందుం బొసంగదు సంధి ఇచ్చెర 'భేదంబు సేయగాంతూడ _ దిచ్చితీజదు కలహింపగా లేము

శ యుపాయములు నాల్లి చ్చోటం జెల్ల వోయిం[ద సేన! యింకొక యుపాయంబు గలదు నీవ్వుతిక కలవాంసయాన కలభావి.ణీనాము కాంతాలలామ

యా నరనాథుల నేపణంగించు వాని కిచ్చెదనని వాద్యముల్‌ (మోయ నిప్పురి జూటింప నేర్పాటుసేయు. మప్పుడె యొకవుణ్యుం డరుబేరంగలండు అని మంత్రిసామంతచు లాన్హులు దెలుప విని మంచిదని భేర్మివేయించి నృవుండు ఈపగతుఆం బోర హింసించు దోఃప్ర తాపశాలికి నిర్తుం దనవ్వుత్రి ననుచు జూటింపం బంచినజను లెల్ల నట్టి యాటోపవంతుం డీయవనిలో6 గలజె 1 యిం(్రాదులం దొకంజేతెంచె నేని నిం్యద్రసేనునిపూన్కి. యీజేద్చు ననుచు గుమిగూడికొని యాదుకొనుచున్న మాట లమితవి[క్రమశాలి యభినవాంగజుడు విని [క్రోతులను గట్టివేసిన్నతాడు తనచేతం బూని ముందర వెన్క (బజలు చనుజేర ధరణీశునభం జేరవచ్చి యనియె గంభీరవాదాడంబరమున జననాథ నీకన్య సౌజన్య _నెనరుతో నాకుం బెంక్రియొనర్చె దేని నరనిమేసమున నీయరిసేన నెల్లం బరిమార్హు నిజము నీపాదంబులాన

యన సనిందసేనుం డాయన కురూపంబుం. గనుగొని వీని శేకరణి నాసుతను బరిణయం బొరింతు. బధజాతివాని కరమర లేక కన్యక నీయదగునె 1

యని వితర్కి.౦పంగా నతనిభావంబు | గనిన సువేదియన్‌ ఘనమంశతి పలికె 'నేశారణముననో యితంయడ వ(శ్రాంగు. డై కానివించినాం డవనీశతిలక మహిమ లేకిటులం గుమారి నిము క్ఞైనుచు మహీనాథ యోడక మాటాడం డితయడ అనుమాన ముడిగి చయ్యనం బులినిత్తు ననుమూటతో శ(త్రువాతికి సెల్విమ్ము నావిని (వియమంది నరనాధుం డతని | రావించి యాళ 'లుశాజుల నెల్ల

పతవళాచరి[త్రము =కేప్టల్ర _ శీటుడంచితి వేనిం శేవల(వ్రీతి ! పాటించి నీకు నాపట్టి నిచ్చెదను " 1నభలోనం జెప్పితి సత్యమిమాట । శుభమొం దెదవ్రు 'వేయిసుద్దు లేలనిన 'వభినవమన శ్ళథుం డటులై న నధిఫ | సభనున్న యీమంశత్రిసామంత బంధు గణముతో నీవ్రమొగ్గరమున నిలిచి.! రణము ఏత్నీంపు మూజటంజెంద ననిన. నానందకందళి తౌత్సుండై యింద | సేననృపొలుండు సేనలం గూడి కోట యాళ్వరికట్ట గొబ్బుననెక్కి. ! ఘోటక రథళభట కుంజరచ్భ్చటల . నలుగడల్‌ నిండియున్న విరోధిబలము | తీలకింపుచుండె నెంతే నంభమమున: , శభినవమన కుభుం డంతలో నొక్క । సుభటుచే నొకకమ్మచుట్టి యొనంగి దతీణదిశనున్న తనయ్యగజులకు | నీతయణంబున నిది యిచ్చిరమ్మునిన నతలివేగగతిని వాండరిగి యాలేఖ ! యశతనియ్మగజుల ర త్నాంగదాలత్మజుల ' వినవేజులను గాంచి యిదిలెన్స చదువు ! కొనుండని యిచ్చిన గొబ్బున వాకి యగగ్రజుండగు సుధన్వాఖ్యు డందుకొని । జ్యాగదతయరపం క్షీ చదివే నిట్లనుచు. శ్రీమదనంత విశేషుగుణాభి |! రాములళైన కళాధురంధరులె న - శ్రీనిధులైన రాజతక్షీర్రిళాలు |! లైన సుధన్వనముఖ్య నృపా[గణులకు తమతిమ్ము6 డభినవదర్చకుం జెలమి ! యమర ననేశసాష్టాంగదండములు చెట్టి సీయంగల విన్నపం బేను 1 నిట్టలంబగు విశాసమిద్ధ కటాయ ఎ మహిమ నీవజకు సేమమున నున్నాండ |! వహిమించు మోపేమవా గలు మాకు (వాయించి పంవీించవలె మిరు తడవు | సేయ కీకమ్మంజూచిన యాశతణమున'. శొలంగిపొం జామడదూర మవ్వలికిం 1 ెలిసివిమ్మటం జనుదెంతురు గాక యిదియ నిన్నపమన హెచ్చువక్క.ణలు | చదివి సుధన్వుండు నహజులం గూడి తనసేనలును దాను తలంగి దూరంబు | చనియెనంతట నొక్కచక్కి. (కోతులను గట్టివేయుచు నవకండద్పుం డై | యట్రాలకంబెక్కి. యరిసేనం జూచి ('ప్రచుర ఘనాఘనార్భటి నిట్టులనియె | నిచటికి మిరింద జేలవచ్చితరి? ఓశాజవడులార! యుర్విప్రై (బదుకు । వారైన మిమిా నివానభూములకుం దీసిపొండీరాద బేవేం్యదు మింది ! యీను దలంగిపో కిందుంటి లేనిం గాలమృత్యువుం బోలుగద యిబెవచ్చి ! యాలమ్ములోన మిము నందం గూల్చుం జెవ్పితి నీమూటం జెవి: జేర్చివినినం ! దప్పుమృత్యువు సూనృతంచిదియనుచు

1840 పరివతాచరిత్రము

బలికిన నాతనిపలుకు లాలించి కలంగ కాన్ఫవు లెల్లం గలకలనవ్వి నంకరచేతులనాం డొళరుండు కొంకక కోటపై. గూరద్చుండి మనల 'బెదరింపుచున్నాండు పెనుగద యొకటి యిబెవచ్చి మిమ్మె గిల్లు హింసించు ననుచు సీవింత గల్పించె నింధద్రసేనుండు తా వచ్చి మొనసి యుద్ధము సేయలేక మంచిది చూత మోమాగ్గ మటంచు కొంచ కందజు గుంపునూడి రోషమమునం బటవా గోముఖ ళంఖ పణవాది వాద్య పటలార్భటుల నభోభాగంబు షగపల నట్టహానములు సేయంగ నవ్వి రాచ పట్టి గట్టిగం జలపట్టి బిట్టదరి యగ్గదాయుధను దా నాత్మం దలంప నగ్గలంబగు కాంతి నది చేరవచ్చె చేరవచ్చిన (యొక్క. చేకొని డాని నీ కరాజకోటుల నెల్ల నేపణంచి పఆి'కెన్మునుచు ఘఫోరభంగి మంగతించి చిరబిరం (ద్రిక్సి దర్చించి వై చుటయు నదియును (బళయకాలార్క-బింబంబు. బొదివెడు పరివేషము విధంబు దో/ప గిజగిజిం దిడుగుచు గిరిజేశ ఫాల భరితదృగ్గీప్తుల బయ లావరింహం

గడలేని సంవ _రకాలమేఘములం | బొడము (క్రొ మ్మెజుంగలం బోలి భూస్థలిని నిండి బల్మంటలు నెరయంగం గాల | దండ పాణింధమోద్మగత నచ్చి యరదంబుల నడంచి వా_స్తియూఫముల | నుణుముసేని హయాళి నుగ్గానరించి భటుల గ్యాతంబులు (బద్దలువావీ ! కుటిలరావాత్తుల గొంతు లగల్చి

రథికుల నొంచి సారథుల వధించి (ప్రథనోర్వ మాళ్టీల పలలంబు నించి జొరల ఖండించి శ్రేతువులం దుండించి. శర శరానన పట్టిన (పాన ముసల కరవాల ళూల ముద్గర భిండివాల పరశు తోమర గజా ('ప్రముఖాయుధముల బొడిపొడిచేసి గుంపులమిోంద నురికి కడికండ లొనరించి కలహోర్వి యెల్ల, ఆొర్తనెత్తువలం వా/సలువాజం జేసి! యత్తటే దివిజలొరా! వింత యనంలగం జాళెంబులన్నియు భగ్నంబు నేయ | నేలపాలైరి భూనేత లందజును గొందజు పజచిరి కొందజు వెఆచి యిందు కేఖరుండేమొ! యీజోగి యనుచు శరణుసొచ్చిన వారి సదయతం (బోవ ! మరలి యగ్గద రాకొమరుచేత నిలిచె నామహాత్మునిం జూచి వాన్షాద్ధిం 'జీలి (శ్రీమంతుం డయ్యిం[దసేన భూవిభుండు తన ఫు(తమి(త బాంధవులతో. గూడి |! చనుటెంచి కపట వేషమ్మున నున్న తకాజలాలు కాకక వంజలివేసీ | పీరాగగణం! నీవేషమమ్వు గన్న

వక్మివకాభరి[తైెము తనా

“నం జేవామొదవే నీచండప్రశాప ! మెందు హీనులకుం చానెట్ట్లు గశ్లెడిని! అని [గుచ్చి(గ్రచ్చి తన్నడిగిన నతండు తనరూషమిది యథార్థంబని పలి"... నందునం జింతించు నధివుచందంబు |! మందయానలు తత్కుమారితో. దెలుప నక్క-లభామీణి యయ్యనుం జేరి! (మొక్కి. కరంబులు మొగిచి యిట్లనియె నీమవోలత్మకు బాప మివు నీక్సించి | యీనూడ్కి( జింతింపనేల! భూపాల! యితం జెట్టివాండైన నేని! ముందరనె । యితని శిచ్చితివి నన్నితంజె నావిభుండు జాతిహీనుండైన జడమతిమైన | సీతిదప్పిన నిక నిందింపంయుపనె!

యిదిగొ! వరించెద సీతని ననుచు మదిరాశీ యభినవనున గుభుం 'తేరి పన్నీట నాతనిపాదముల్‌ గడిగి పొన్ను వువ్వులదండ యురనమున నైచె చాని పర్మివతాధర్థుంబుం జూచి ।! యానందమంది రత్నాంగదనుతుండు

ఈన కుకూపము వాయ దట్టిలో నున్న గొనబు గోదంగి తేక నొని మూర్కొనియె నందున భువనమోవానమూూ_ర్తి మైన | మందరధీరు నమృహీపకుమాడుం గని మామ మొదలుగాంగల బంధుజనులు భొనియాడిరంత నక్కుశలనూననుండు తనయూరు తనచీదు తననూమతోడ వినిపించి నంతోవమ వివశాత్ముం జేసె నప్పు డావ్హులంబంపీ యన్నల నెల్ల | రస్పింప నయ్యూరికాజు వారలకు నెదుళేంగ బహుమూన మెలమింగావించెం దదనంతరమున నుద్వాహలగ్నంబు మణునాంటి'లేయాన్కి.మహిసురుల్‌ దెలుప వురముత్రోందనయంతివురము కై సేయం బనిచి లగ్నము నమిపంబై న రాజ ! తనయునిం గూర్జినండన నందనుగను శృంగారభంగి రాజిలంజేసి రత్న రంగవన్లికల విఠరాజితంబై న

బంగావు చవిశెలోపలం బెండ్రిపట నంగజనిభు నవీనాంగజు నునిచి స్వకులోచికాచారనరణి నాధన్యు । నకు డారవోసెం గన్యక నవ్విభుండు నకల(ప్రజానురంజనమహోత్సృవము లొకట నాల్లుదినంబు లొప్పె నవ్ఫరికి మూమయు 'జాంధవుల్‌ మంత్రులు వచ్చి యామహామహుం జూచియభినవమదన! ప౦డు(క్రోంతియు నిండు(,పాయంఫవుంగ్రోంతి | పెండిలిలోం దమపెంవు దొరంగి యలమటం బడంజేయు ట ర ౦జి! యింకం దిలకింవుం గ రుణార్జ శదృష్టీ ఏీ8ి నని మనవి చెప్పిన నవ్వి మను'జేళ! వీరు । చెనంటుల్రై నంచనచేసిన కతన, .

నీగతి చేసితి నింక నెప్పంటి | లాగు వహించి మెలంగం జే సెదను ,

14 పెళ్ళావఆ-చిర్యశ్రము కనుగొనుండని మల్లికాసనూఘాణ 1! మొనరింపం బంచిన నుగ్శలులే 6 వారిద్దజును వచ్చి వలగొని (మొక్కి- 1 'జీరంబుపై చి మన్నింపవే. యనుగుం జాలం (బ్రార్థించిన జడియక యేంగుం. ! జాలయంబునకని యనిచి తర్వాత నురుశంఖరవసమామవూతయౌొా నమర |! పరివృఢకన్యను ఫణివరాత. బలం దలథున రప్పించి తక్పహావాన | కలితయా కలవాణిం గలసీ నెయ్యమునం గొన్నినా క్లామాను కూరి న బూజింప నన్నెలవున నుండి యరణమ్యు ఖ్హం నొనుచు నన్నలు వెంటకా నన్నులంగూడి. నన్నాహమున బహుమై న్యంబు గొలువ శృంగాటకపురంబు చేరి తల్లియు న। నుంగుతం[డియుః దన్‌ గనుంగొని యలర వారికి సాష్టాంగవందనంబు లిడి వారిచ్చు దీవనల్‌ వరునం ₹. కొనుచు దన యన్నలును దాను దల్లిదంద్రులకు |! ఘనవ స్తువావానోత్క_రము లర్పించి పదుగురునరులతోంబాజ్యసామౌబ్య పదవిగబో చుచు నిం్యదుషగిదింజెన్నాండె నాకలభౌసీణి యభినవమదను ! వై కృతంబు నహించి వరియించెః గాన సీకథ వినువారి కీస్సితార్థములు 1 చేకుజు ననుచు శాచిలుక తెల్సుటయు నావుష్పముంజరి యానందకలిత । మొ పోయె లోపలి కరి] దూతికయు. అని శంభుంజెటిగింప నవ్వలిశథలు | వినివింవుండని గారి వేడ్కతో నడి నరసపతి(వతాచరిరంబు నందు | నిరువదియొకకథ యిది సాంగమయ్యు బు ద్ధి క్‌ రము ల్మకథ . శ్రీ విశ్వవతి నమంచితమరి గారి ! కావలికథ లిట్టులని 'తెల్పందొడలో మంజుభావీ.ణి విల మజునాండు వుప్ప |! మంజరి సంధ్యాశమయమునం "జేర వచ్చినం బీటల వసియింహ బంచి | యచ్చిల్క_ నునుచేనియలు చిల్క_. బలి వనిత తావలచిన వల్లభం జంత | యనదమైనం గురూవియొన దై వగతి నంగహీనుండై న నలనుండ్తైయున్న ! వెంగలిమైన సాధ్వీమణి విడదు పాయదడు వెతనహింవదు కలనైన | సేయ దవజ్ఞ లో జిడిముడి పడదు శల దిందులకు నొకకథ యది నీకుం + బెలిసెద సీవేళ స్థిరబుద్ధి వినుము

బరీన లొచరి[తము కళ! 'అరట్టజేళశంబునందుం 'జెన్నొందు | భూరివై భవపళాగా తేందప్రురము నూత్న నభోరత్న నుతదీ_పియుక్త । రతర్ననోవురము భ(దావతీవపురము అఆప్పురంబేలు చేలా క్రీర్తికలనం ! గప్పురంబు హూసించు కమనీయనణన్నా ర్తి భఛ(ద్రసేనుడు రణ[హిహాకారాతి |! భదసేనుండు శుంభ[దసేనుండు అదిధీరుండన నమరు నాయనకు | భ(దశేఖానామ భౌమిని గలదు అ భ(దళశేఖతో నవని ఛాలించె । సౌభ[దశేఖ వద్దనపాలమాళీి - అద్ధళాపతి కమౌాత్యవ రేణ్యు: డగుచు 1 బుద్ధికరీయండన్‌ బుణ్యుండు వెలయా నతనిచేం జతుకుపాయములు పంచాంగ గతులు షొడ్గుణ్య వైఖరులు నప్తాంగ. తీతు ెటింగి డుర్టీతి డొరంగి ! యిీతి బాధ లదంగి యిల సొంపు'ెందం (జలం వాలింపంగా బహాుశాలనునకు 1! మజనుల పూజచే సొనుకేఖటని భజనచే నిళ్యాన్న పానీయదాన 1 నసృజనచే భొగ్యవి శేమంబు వే నిలజేని యువతి దాహవృదవతీయయ్యు ఫలియించె మకృ్ళతముల్‌ (పభుమాళికనుచుం బరిచడుల్‌ వురజనుల్‌ (ప్రస్తుతిచేసి । రరి3; నెలల్‌ వొన్ని య_త్తరువాత నవమమానసమున కాంతామణి కనియి | నవమన +ఛశౌకాడు నయగుణాఢాడు సుకుమారు నొకని రాజు (పమోదవార్థి నొకటం జేలుచుం దత్సుతోదయ వేశ జూరకర్శ మొనర్చి సకలభూ టీవ | జాతకమ్ములకు నొనంగిన ధేను ధన వస్తునావాన ధాన్యంబు లిన్ని |! యని (వ స్తురింప లేం డహిళ_ర్రయైనం బు(తోత్సవంవిట్లు భూపతి చేసి 1 పాత్రదాత యనంగం (బఖ్యాతిజాసి శృంగారనిధియనం జెలంగు వ్వుతునికి శృంగారనిధి యనియెడు వేకు వెట్టి యలడుఛు నున్నంత నక్కుమారకుడు చలునపార్తుల మించు జూళునా మేలి షి డోల దాడులు జాళితో నునిచి । తను-ఖాడి పోవీంచ తనుకాంతి మించ సిరపడ్‌మున వృద్ధింజెందు నుధాంశు ! గతి వృద్ధింబొంచె నక్క-డ నొక్క_నాండు శై వజ్ఞాం డొకంయ శాత్రురవాన్య వే త్త! భూవిభు సమ్ముఖమ్మున శేంపదెంచి యతనిభేం బూజతుండైై కూడుచుండి 1! వీతినాథ! టై వజ్ఞ శేఖతుం తనలో ఖ్యాతి చెందినవాండగాన నీనుతుని | జాతకమ్ము లిఖంతు సమ్మతిమైన "సెలవొసంగుండంటన్న ౧ వెంగటి మంతి | నిలజేయ గనిన మేలిది కాజచం[ద! యాలా'౫ (వాయించు డందునం గీడు | మేలు సెకుంగనె మూందనా శుభము

138. పతి(వళాచర్నీరత్రము

నాయుఃప్రమాణమ్ము నరయవచ్చు నన నా యవనీళ్వరుం డవుగాశ యనుచు , ననుమతి యిచ్చిన నతండుకునూడు. జనననత్త(త్ర ముచ్చ(గ్రవాస్థితులు తప్పకమకాచి జాతకము లిఖించి 1 యప్పార్థివ్రనకు రవాన్యంబుగాణగ

వినిపింప మంతతితో విని ధరావిభుండు తనయుండు పదు నెన్మిదవయేట నకట! చోరశిమ్‌ భుటిల్ల (సుక్కునటంచు. ధారుణీనురకులో త్తముండు లిఖంచె

నని విన్నన్తై యున్న యమ్మంత్రి పలికె । మనుజేశ యవలి[(కమం బెల్ల వినుము దండితుండయ్యు నీతనయుండు విదప నిండువై భవముల నిఖిలోర్వి యీలు నని (వాసినాండన్న నతనికి. డగిన | ధనభూమణాదు లద్ధరణీశుం డిచ్చె బాలుండు నానాంటం ్నబబలుండై పెరిగి ।; యాలోన నకలవిద్యలు నభ్యసించె శౌమ్రముల్‌ సృతులును సత్పురాణములు శస్తా)(స్రుపాండిత్యసంపదల్‌ నేర్చి పదియురెంజేడుల (పాయంబు చెంది | పొదలు విసీతీతోం బ్యుత్రుండు మెలంగ భవసేనుండు చూచి వొలుండించే యు ప్మదవంబులకు లోంబడి (సుక్కునొళ్కొ! కన్నుల నది భూడంగా నోపననుచు | విన్ననై మంతి కవ్విధమెల్లం టెలిపి పట్టాభిపేకంబు పట్టి కొనర్చి | యిట్టి తీర్ధములాడి యే వత్తుననుచుం

దన భార్యతోంాడి తాను (పోల్‌ వెడలి | తనయుని మంత్రికి చా నప్పగించి తల్చియుల దం[డ్రియుం దనుంబాసి చనిన నల్ల బుద్ధిళరీరు నాజ్ఞ శాసుతుతు అవనిం బాలింపుచు నర్థరా(త్రముల 1! భవనంబు వెడలి కృపాణంబు పూని దట్టిచల్ల డములు డాలిచి నీలి ఫట్టు మునుంగిడి పట్టణం బెల్ల 6

జరియించి మెటి 'వేలపజామున నెవ్వ రెజులగకుండంగం బడకిల్లు (పాపించు నడు రేయి వురశోధనం బిట్లుసేయం దొడరుట శాత్రి నిద్దురలేవి నతండు కొలువున మంటత్రితోం గూద్బండి యుజక ! పలుమాథు నావులింపలో విలోకించి యామంత్రి యిటులేల నావులించెదవు |! భూమిశసుత! నిదపోవటో! కాటి యెందు: జరింపుదు! 'వేమి నీచర్య సందియంబాదవె దొంచక తెల్పు మనినం బురశోధనంబు నల్పుదు రాత్రులెల్ల దరితవిదూర! యందున ని(దలేమి నావులింతలు తజిచయ్యె నటన్న భూవరసుతుం జూచి బుద్ధిశరీరి

అన్న! ర్యాలి చరించు టర్హ్రంబుగాదు. వీన్నవాండవు వెంట భృత్యులు లేశ అవ 1కింు చి అరు. ము టీంటొలులమలునకం ర కవలలకు నషి నక ంిలయంకాలల "ఉంటి మొదలు

పతివతాచరి(త్రము కంచ జోశాజనందన* యుడుగక లీలు । జారులు చోరులు నంచరింపుదురు . మొనయ భూత(వేతములు వీశాచములు దనుజులు తిరి7ెడితతి చరింపుదు లి! అదిగాక యొకరహస్యము గలదవల నొదవు వోని యెజుంగ వూరకుండుమని పలిశెడు నమ్ముంధత్రి పలుకుల కశెదురు ! పలుక కూరకరయుండె పార్థివనుతుండు తరువాత నగరళోధనము చాలించి సరిపొద్దు దనుక శార్ర్రుంబులు చదువ్చ తమిపుట్టి యొకనాండు తనజూతకంబు | ఈ మమెల్ల నొళవు న్తకంబునం జూచి యారార పదు నెన్మిదవ యేటం దనకు జోరదండనము వచ్చునటంచు బుధులు (వాసిరి మృషు యసవచ్చు నే! దీని (దోసిఫవుచ్చు జెజంగ దొరకదో యనుచు దన బుద్ధిమహిమ చేతను గొంతతడవ్లు మనమున. జింతించి మజియొక్క. యుపమ గౌంచి మర్నాం డోలగంబున శీంగు [ దెంచి కోల్వుండి బుద్ధికరీరుం బలి ఘనళీల! యొకవు_స్తకమున మదీయ _జననపతిక చూచి చదివితి ర్యాత్రి పదు నెన్మిదవయేటం బాటచ్చరునకు నొదవు దుర్షశవచ్చు నుడుగ కటంచు (వాసీనా రదిగాంచి వందురి చానిం | (దోసివుచ్చుట కొకదొడ్డ చింతనము గావించినాండం దత్క్రమ మెటింగింతు. నోవివేకనిధాన యూళొందుగాక అల శీ.రగిరిప్తై నదానందనామ. కలితుండౌ యోగి యొక్కరుం డున్నవాండు అతని చెంగటిశేయి్‌ యతనిశుళూపు. లతిభ_క్రిం గావించి యతనిం (వార్ధించి తదను[గవహముసను_త్తమహక యోగ |పదవిం( కావించి యప్పటుమహ త్త వ్రమునంి గర్భనిర్నూలనతుముండన్నై పరమ _శర్చుంబులొంది నేం జనుదెంతుం గనుక శాజ్యరత్‌ణ మేమఆిక సేయుమయ్య! పూబ్యమౌర్గమున నన్‌ బోననీవయ్య! వలథని యడ్డకాల్‌ [వై వకుమయ్య! |! యలఘుబుద్ధికి నసాధ్యం 'బేడదయ్య! యని దైన్యమున వేడ నారాజసుతునిం । గనుగొని మంతి కేఖరుం డిట్టులనియె నీమాట వినియేశా టే! భవజ్జనకుం ఊోమహోళ్ముక! యిీడనుండక చనియె నీవ్చ దలంచినదిది మంచితలంఫు | భూవరాళ్ళజ యాళ్ళ స్తుబుద్ధియే సుఖము బుద్ధిచేం గర్భుంబు అొలియింపరాదు బుద్ధిచే యోగంబుం. బోరయంగానచ్చు యోగాగ్నిచే నాశ మొందుం గర్గ ములు యోగంబునకు సాటియున్న దెయొకటి యాయోగ నుధిక(ప్రయానసాధ్యంబు ! నాయాసమున నెట్టు లభ్యసిం చెదవొ! ఏకు. బదాజేంద్లునిండె చేకూరు |! గాక నీకోర్కె. మార్క.౦జేయమాని

శ00 పత్మవశాచరి(త్రీము

వరునకులఅి పోయివచ్చె,జే! &ీర | గిరి సదానందయోగి కటామమంద

నిను నొంటిగాంంచి నేనెట్లు రాజ్య | -మొనరింతు ఇాలుండ నొళచోటి కరిగి యాయానపడగలవా! యని వగచి యాయన త్వరభూచి యనునుతి యిచ్నె నీయనువున సెలవీయం 'బెండ్లికిని ! బోయెడుచండాన భూపాలసుతుడు అమంత్రి వీడ్కొ-ని మైదునాళ్ల కును (శ్రీమహితంటై న &రాబ్ధిం జేరి యందొకగుహులో మహాయోగనిష్టం జెంది కావ్యము మటిచి సుఖంచునాని నుట్టిపడ్డట్లాత్మ యోగసామౌాజ్య | పట్టాభిమీ క్తుండై భాసిల్లువానిం

గరువలితో మనోగతులు బిగించి | యెజుక నంతర్లమ్య మిటీ.ంచువాని నాసదానందనుహాయోగిచం(దు | జాసి సాష్టాంగదండము "పెట్టు వేళ శాదుగావున హూ_్తకములనముల్‌ మొగిచి యాదట నిలుచుండె నారాజసుతుండు అంత నొక్కముహూల_ర్త మరిగిన శాంకి మంకుం డాయాగి సమాధి చాలించి శెలనం జూగిలియొకిగ శేల్లోయి మొగిచి నిలుచున్న శృంగారనిథి నక్రుదూచి శావోయి! యారట్టఠాజకునూర! 1 దీవించికిమి నీకు దీర్ధాయు వొదన వుట్టుభోగివి శాజ్బుభోగముల్‌ విడిచి యిశ్టేులవచ్చితి! వింతదవ్వనిన విసయవిశ్వానముల్‌ వెలయ నారాజ | తనయు. డిట్లనియె నోశాపన్నపవర! మిపాదములునొల్చి మిళకటాతమునం వాపనుల్‌ తాపముల్‌ పొవుకోందలంచి చేఠవచ్చితి నన్ను శిష్యులలోనం 1 గూరిచి రథీంచికొండని మరల (యొక్కీ.నం గాడుణ్యమున శీవనె త్తి ! నిక్కంబు కృంగారనిధి చాదువోయి! యేకోడ్నగోరి మవి్య్మావు చేరితివొ ! యాకోర్కె 'చేకూడు ననుమాన మేల! ఫురుమనికర గ్తంబె బుద్ధిం (శేశీచి ! పొరయించు సుఖదుఃఖములు గాలవశతం బను లెంచినటులౌను (వాపించు సిరులుంజను “ఫలం భాగ్యానుసారి” యనంగ సీళాగ్యమున యోగనిష్టతో సకల | వైభవంబులు గల్లు వగవకు మనుచు నతని నూఆడంబల్కి. యమ్మహాయోగి యతని శ్రీక్రమమున యమనియమములు నాసనజయము (ప్రాణాయామపరత | యా సాధకత మనోవ్యాపారహారణ పొటవంబును మడెబ్బవిలోకన([్రి । యాటోపమును నాడి కాధిశోధనము వూరకకుంభకన్ఫురణలు శీచ | శారూఢతయు నుమున్నూ భ్యంతరమున త? కయకకంయు అె కంమె చొయ- మెలువ కుండలిశ క మేలొాబల్ను వెరవు

పత్మివకాచరి.త్రము [91 కలిగించి వారయోగకలితమార్గమున 1 నెలకొల్పం గాళికానిలయంబునందు "శీలు వసించి నిదించుట లుడిగి పొలోగిరము గురుపభుని యోగమున నంబంబూజించు (ైహ్మణుండిడ దినది నంబు భీజించుచు నలంకున లేక అశాజనురుండిట్లు హఠము సాధింపం ! గా రెండువర్ష ముల్‌ గడచె నీరీతి యెన్ని యోగములు నపాంచిన విద్య లెన్ని నేర్చిన భక్షి నెటువంటి బుధులం గని కొలిచిన తనకర (ఫలంబు 1 లనుభవింపక తీఆదవ్వల వినుము పదు నెన్మిదవయేండు (ప్రాపించి నెలలు పదియైనవిద్ముట పార్థివసుతుండు నొకనాంటి శే. యాకత ్ర యోగనమాధిం (టకటమ్ముగా గాళిభవనంబు నందు సిద్ధాసనమున వసించి యుండంగ | నద్ధరాధరమున కానడిలేయి కొండకు దొంగలు కొదకకవచ్చి | యందలి జీవికి నందయు (మొక్కి.

"జీవ! యీఘోట్టోణ దేశవల్ల భుని యాచానమున సొమ్ము లబ్బె నేనియును నందులో సగము నీ కర్పించువార మిందున సంబేవా వెంచకుమము న!

అని వేండికొనిచని యల్ల ఘోట్టాణ | జనపతి పాలించు సౌవర్శ్శవురము (పాపీంచి నగరిలోపలికి. గన్నంపు తూవరంబునం జొచ్చి దొంగలు "హెచ్చి బొక్యనమిండ్ల తల్పులుమిోంటి ధనము | పెక్కునుణుల్‌ గొని పృధివీశుకన్య యగు మదాలన భ ర్థృవార్యంబు సొచ్చి |! మగువ స్వయంవరమణిహారనల్లి యావెస్క. (గహియించి యా'మీడడిగ్గి ! యావలంజని కాళికాం బాగ్భవాంబు 'పావించి జీని కర్పణముగా వినరి । యాసటునుణివోర మగ్గుడిలోన

వైచి తలారులు వచ్చుట బెదరి 1 యాచోరభటు అీం౧ రచలంబు డిగ్గి తమకు లభించినధనము సామునకు | నమమని బహురత్నసంగతం బగుట బాకు తీవంబుగా వేచిన రత్న |! హోర మచ్చోట ఊోగాభ్యాననిష్టు మొనయు రాసుతుకంఠమునందగుల్కొ_నియె వినునుంత నచ్చోరపిళతి వెంటాడి ఘోట్టాణపతి భటుల్‌ కొందు జూడం | బట్టుక వచ్చి కాంభవిగుడి చొచ్చి కరదీపీకలు వెలుంగలో మూలమకూల | లరసి యందొక చోట నజుతహోరంబు (వేల ూగాభ్యానవీవశుంక్తై యున్న | యాలోకనుతశీలు నారాజబాలుం గనునొని వీంజెతస్క-రుడు చిక్కె.సని కినుక నందజు 'రెండు(కీవల నిండి మన నుదాలన కంకనూలిక వీండు | తనమెడం డగిలించి తపసివేమంబు

కై92 పతివ్రకాచరి[త్రము "మొనయందా కన్నులు మూసికొన్నాండు ధనమెల్ల నెక్కడ డాంచియున్నాండొ!, వీని బట్టుకపోయి విభుచెంత నుంచి ! యాన శీంద్రుండు వెప్పినట్ల 'సేయుదము అని మాసముననున్న యతనిం బట్టికొని పెను తాళ్ల చే జుట్టి పెడ చేతులంటం గట్టి కొంపోయి రా కలకలం 'బెబుంగ | డిట్టలంపు సమాధి నెనసి తద్దురుండు: శృంగారనిధియు నంచితయోగనిమ్ట 1 భంగపామెజుంగ శెప్పటియట్ల యుండె పరమమౌొన(వతు "బాలు నీరీతి మొజకుతనానం గొంపోయి యారెకులు "జీవ! (ముచ్చును బెచ్చితిమటంచు సర్వ జీవదయాపరు చెంత నిల్సుటయు దివిటీలవేలు౮ఏనం దిలకించి యతని | కవసీశుండనియె మొటాడంగదోయి! సీనామమెయ్యది! నీకులం బేది? ! యానవ్యమణిహార మేీరీతి దొర? తోడిదొంగలునేర? తోరంపుమూన | మిడకుం గొటుగాది జేమి? నీయునికి యని "పెక్కువిధముల నడిగిన యూగ మునం బల్బ.ల౧హాడక మూంగచందమున నూరకుండిన దొరయొడద్దివా 8తంజె. చోడుండు మునిముచ్చు జూటు 'ఆాటోటు చఛలమునం జంపినం బజంపనిమ్మునుచుం | బలుకకున్నాండని పలుమూాటలాడ వారిమూటలు విని వసుభేశ్వరుడు ! హారంబు మెడనున్నయవుడె ('ముచ్చళయ్యు కరపదచ్చేదంబు గావింపుం డితనిం ।! గొఆత్యవేయకుండన్నం గొనిపోయి భటులు నగర 'బాహ్యమున నున్నతవధ్యశిలను జగతీశసుతు కరచరణముల్‌ దునిమి పదవై చి పోయి రప్పట్ల నెత్తురులు | వడియగాం గరపదద్వయమునం బెట్టు తీవులు దియ్యగా 'జేహంబుటెలిసి వ*! పరమేశ్వరా! యా(వాంతఫలము తప్పునే' యని యోగచార్థ్యంబు వలన ! నొవ్చి దలంప కెంతో 'ఆాల్చినుండె నావే౮పజామున నయ్య్యూరిలోనం 1 గోవిద_స్తవనీయగుణధుక్యుం డనలోం వనరుచుండెడు ధర్మదత్తుండన్‌ వై ళ్య |! జనశిఖామణి విదుల్‌ శంభుపూజకును శహియించి స్నానంబునావించి నగర | బహిరంతదద్యాన భాగస్థుండై న ళూలి సేవించి వచ్చుటో కిల్లువెడలి యాలోన మడిసంచి యంస బేశమున వహియించి చనుచుః [దోవనుతాతిమింద బపుర_క్షధార లు(ప్రవహింప మేను మటజిచియు మటువక మాటిమాటికిని । వార పరమేశ మహాజేవ! యనుచు , న్మరియించువాని సౌందర్యసంపదల మరుమించువాని నెమై ఆతా ్తహొన్ను నిరసించువాని. నాన్సపసుతుం జూచి | వెరగంది డగ్గటి విమ లేందుేఖ

పతి(వథాచరి[(ర్రము శరత ముడలొందునతనిమోమునం జూడ్కి-ంజేర్చి 1 ౧౭ ఇం యేజేశ! మేజూతి! యెంస్యడినాను! ! వూూదుర్టశ ముటిల్లు కేమి శారూనము నిన్ను. గన్లొరిన నెంతేదుంఖ మొదనె | నన్న నీస్థికిందెల్పుతుని వేండుచున్న . యాశైశ్యమణిం జూచి యారట్టటేశ ।! పొవశుండనియె శో భవ్యచారిత్ర! భదావతీనామువట్టణం జేలు + భ(ద్రసేనుని జూర్మిపట్టిని కోను పడు నెన్మిదవయేటః (జాడించు దొంగ | కొడవ్రు కీడని యార్యు లుగ్గడించివడి విని యది కతం(వోసివేసెన ననుచాం ! జనువెంచి నీ శాద్రిసంయవిని కేరి యాయనకృప యోగ మభ్యసింపుచును 1 శాయక కాళి కాభవనంబునండు నిపసించియున్న యీన్ఫఫు వీరభటులు వినఈంతనా నన్ను తెగయుట్టి "ఇచ్చి కరపదచ్శేదంబు గానించిేమి ! యరసిరో! యడియాల మచి శే నెుంగం గర్భుంబు యోూగమాగ్గమున జయించి | వేర్ళింఇెంబెవని పెనుజాధ పదంగం బాలై తినని గణింహగ ధక్శదర్తొం ! జేల శోకంచెద! వినలేజ నీకు - శుకుకటాసేమున నేకొదువయు లేదు | వెంవకు హాఠుందు నీవెత దీర్చుకనుచూం బరిపక్పజంబీరఫలములు నూనె 1! నరగునం జెక్పించి జ్వాలనార్చిం (గాంచి కర చరణంబు లాభుటమునం గొంత చులుకుచుట్ట్యగ నుంచి శోమ వారించి తనుగతనవర _క్త్రధారలు గడిని + నునుచల్వం గశ్చి యాండోళిక నుంచి తసయింటికవుడె సర్క-.రుణ నె త్తించి!నొనిఫోయి మేర పై. గొమరొందు నొక్క. యరలోన మృదులళయ్యాస్థలి నునిచి ! శరసాన్న గోథీరళర్క రాడులను నాంశలి దీతేచి యగరయుచునుంధె 1 నీకరణి, చివేకుఖెంచ నవ్యాజ శారుణికులుగదడా!' కరిరాజగతున! | యాశాజసుతుం డిట్టు లతవిసౌధనూన విసియించు టద్ధరావల్ల భం చెటిలి |! యనమూనవముతిశాలి యసి ఖ్యాతిగన్న ధక గదరత్తుండు (మయాచ్చుణవయింటిలోన6 గూర్మినాందుచునిల్పికొనియున్న భాండం అది యేమి తనకు మర్యాదయే' యనిన హృదయాళుండనుమంగత్రి యిట్లని పలిశె గదిసిన జడునైవ ఖలునై నం (బోతు | రెద వివేకంజబు వహించు సజ్జనులు అనమిచ్చి రొబళువరిమై శానియబోవె | షనందప్పె నిఠండవి కొవించితేమొ! అతండు సద్దుణమరయక చానింళబోవం 1 డితిపు మొకటున్న దిందుల కధిప! విను తొల్లి గాడభూవిభుణడు సుద్యుమ్ను1గను చాజుగలండు దువకీ _ర్థిధనుయ లే

కే9కీ పతి(వతాచరి(త్రము ఆరాజు బొక్కసం బరయుచునాన్తు.1 డై రాజిలు నుపణ్యుండనువై శ్యుండాకండ నతనిమూటల శెదురాడండు రాజు ! భృరివెట్టు రాణువశెల్ల నాఘనుండె ఆవైశ్యుం డూరి బావ్యామునం బూంయోంట కై వాలయము మసహానరనీ గట్టించి మన ధర్శదర్తునిమూడ్కి. 'వీకువనె చని తోంటవూలె త్తి సరసిలో మునిం గుడిలింగము భజించి గురుని దర్శించి | యెడపక జాములో నింటికీవచ్చు సీరీతి చెలగుచున్నెడ నొక్క నాయ! చోడుండొక్కయడ కాతళూలాగగతుయడు నరసికిబను వై శ్యచందునిం జూచి ।! కొజ(పాణములం దన్నుకొనుచున్న తనకుం బుడిసెయజలములు పోయవే యనుచు గడుదీనుండై వేండం గరుణాబ్ధి యగుట వానితోననె గురుస్వోమిం (శార్థించి | యేనొక ఘనమం(త మెజింికొన్నాడ నది పఠింవుచునుందు నట నీళ్ల కరుగ | మదినెడ మంత్రంబు మజచిపోవుదునా నీ కదితెల్చెద నీవది మజచి పోక నేవచ్చినప్పుడె చెప్పుమనుచు శివనామ మొక్క-టి చెప్పిన బాండు | శినయని పరనమ్ము 'నేయుచునుండె నంత ధోయను తెచ్చి యానుర్మత్‌ మడుగ నెంతయుభ క్రి వాండేర్చడం బలి పలికి తోయము(గ్రోలి పాణముల్‌ విడిచి యల మం(త్రపరనమవా త్త స్రంబు వలన నథుంతై దివ్యాభరణ దివృమాల్య కమనీయ దివ్వాంఛుకములు ధరించి శివవిమాసంబు నచ్చిన నెక్కి చనక | దివినుండె గురుహితస్థితి. నోరికొనుచు శునకమొక్కటి వగర్భ్చుచుః (దోవంూలి తనువు వీడయగనున్న. దదై సృశ్యుండరసి శివశివా యని డానిచెనిలోనం బలుక | శివఛటుండయ్యెం జచ్చినకుడ్కురంబు అది విమానుబెక్కీ వానువీటి కడుగం గదిసి శై వత్వంబుగన్న (ముచ్చనియె తగునెో* యీగుడునకు దశ్నిణ యియ్య కగజేశు నన్నిధి కరుగంగ నీకు నిచట నిల్గుముపరుహితముగావించి యచలవై భవమొంది యరుగుద మనుచు గాచుకుండిరి కొండెగాండ్రంతలోన | నీచులై గౌళభూనేత కిట్లనిరి మన సుషణ్యుని మిరు మెంచివిశ్వాసి యని యుండితీరిగడా! యతండిటె నేయ (ముచ్చున కొళువిచ్చి (ముచ్చు లాలించి [ముచ్చుతో చేశాంతములు కొన్ని పలికి చచ్చిపోయెడు వేళ జలములు బెచ్చి. యిచ్చినాండని పల్క_ నెంతయు. గినినీ భవనమంతయుం జూజంబట్టి యాసెట్టి నవివేకి తోడితెండని వీరభటులః బనిచిన వారట్టిపని చేసీ సెట్టి. | గన మింటనని రంతశకయె మున్నతండు

వతి(వళాచరి[త్రము 196 శునకతన్క_రులకు శుభజాయి యగుచుం | జని నరోవరమున స్నానంబుచేసి శివదర్శన మొనర్చి (శ్రీగుకుచరణ | సవిధబేళశము, చేరి నద్భ_క్రి (మొక్కీ- యతండు తత్త్వరవాన్య మానతీయంగ హిరతబుద్ధి వినుచున్న యింతలోపలను భవనంబు ముట్టుకోల్పట్టి యాభటులు శివ జేవళములోన సెట్టి యుండుటలు విని నల్వురతని నుద్వృ త్తి బట్టుళొనం జనుజేర శునకతస్కరు లుగలీల శాలకింకరసమాకారులైై గదలు | శేల ధరించి వాకిట నిల్చి వారి గుడిం జొజనీకున్నం నోపించి భటులు పొడువవచ్చిన గడాన్ఫురణ నిద్వరినిం బడంగొట్ట నిర్వురు పజచి తెల్చుటయు. ఃఅడమి అేం జెళమం(డం బొమ్మని పనిచె నెనమం(డలో నల్లురీల్ల. బదార్లు. ! 6ని. బంచె నెనముంథడు రూపరి రందు వారిం బంచిన వీరవరు లిట్లు బెగిన |! భారుణీషతి బలోద్ధతిం చానె వచ్చె వచ్చిన సేనల వధియింప తి | హెచ్చి కోవేలంబొచ్చి యేలి భూవిభుండు గుడువెంత సెట్టిగన్లాని పాదములకు | నెఆింగిన నిదియేమి! యేమి భూరమణ! నాకు (మొక్కి-నశారణముం 'దెల్పుమనిన నీకూర్చుభటులు కంఠీరవార్భటులు నాపై న్యముల నెల్ల నాశంబుం జేసి యిీసున ననుజంవ నేతేర బెదరి శరణుం జొచ్చితి నిన్నుతుమియింవు తప్పూ కడుగాద్ధి యనిన నక్క-జపడి యతంయు గురునితో రాజుతో గుడివాకిటికిని. బఅ తెంచి పటుగదాపాణులై రాజు భూరిసేనల నెల్ల 6 బొలియించి కినుక నార _కలోచనులై న యిరత్వరినిల గని మిీరలిద్వ రిక్కార్య మిళ్లుల యొనరించితిరటన్న నురుభ_క్రి మొక్కి- శునకచోరుల చెవుల్‌ సోక మంత్రంబు వినిపించి పరమేశు వీటికి మమ్ము. బనిచిన గుకుసార్వభాముండ వగుట నినుం గాకుసేయు నీనృపతి సై నస్యముల ఘనగదావాతి నొంచి కాకుచేసితిమి విను మీను చోరుండ పీండు కుర్మురము జలమిచ్చి మంథ్రమొనంగి (వోచినది తెలియక యొళవిచ్చి తీదొంగ కనుచుం గొం డెగాంకతియంపనోవీంచిభూవి భుండుమి-ధనధాన్యములుచూజల్‌” నియె మిముంబట్ట భటులనంవీన నడ్డగించి తిని దానంబుళ్షై విద్వేషం బటన్న మంచిది సేనల మరల రవ్నీంపు. డంచు వై ళ్యుంయపల్క నామణంబునను శివమం[త్రమున నీళ్లు చిలికించినంత | నవనింగూలిన సీనలన్నియు లేచె నాయిరువురు శ్రైవ్రు లతనిక్ని మొక్కి. ! పోయిరి కై లానమునకు భూపాల!

కే96 పత్మకకాదరితము నీసద్దుణ మెజుంగనేరక తప్పూ | 'జేసితినని రాజు సెట్టినిం బొనడి. ... యయొత్తిన [దవ్యంబులిచ్చి యనేశ | విత్తంబు మణులును వినయోక్రీ నిచ్చి అొప్పటివలెం జనవిచ్చి మన్నించె | నిష్పగిదిం జరింతు రల మహోత్సకులు వాడి భావ మెటుంగవలవ చే? యనిన |! నారాజు పహృదయాళు నానని పౌగడె వంతథటి నొక్కనాం డాశాజరనయుం డెంతయు విశ్వాన మెసంగ వై శ్యుండు కంటికి. గనుణెప్పగతిం దన్నుం(బోవ | మింటితో నొంయు నమ్మేడపై నుండి పండు వెన్నెలగాయం "ానుపుమోంద ! నిండు వేడుక శయనించి యాహిరిని హరిహార(బ్రహ్హదులై న కర్శంబు | వారియింప లేరను నర్థంబుగలుగు శ్లోకంబు వీమలుసొగయం '"ాడుటయు | నారర్మ నమొనర్చి యారాజక న్య లావణ్యవతి మదాలస కూర్శిచెలులు | 'వేవుడు గొలువగా విడ్‌కెంపుపనుల గొప్పయుప్పరిగపై గొాలువ్రున్నదణుట నప్పాట కతివిన్సయా(కాంత యగుచు నెవ్వండి సాడేటి యీవేగకాండు జవునులార! వైశ్యవ శేణ్యు నింట గాయకులున్నా 5% గంధర్వుంజేమెం |! యీయెదం శెలిసిరాలే! యనిపలుక వారిలో నొకచం(ద్రవదన వేంబోయి |! యా రాకొమరుజూచి యప్పుడె తిరగి నచ్చి మజాలసావామావీ, కనియె నిచ్చ నేనెన్వండొ యిత-డని యుంటి వంచన నీస్వయంవరహోర మది (౫ | హించి కంఠమున వహించినాండనుచుం గరపదచ్శేదంబు గావిం బంచె | దొర వాని ధర్శదత్తుండు చూచి కడుణం దనయింటనుంచి యేందగ నుండి వావును జనియించి న్లోకంబు' జదివినాంజిటుల జెలియ వానికి. గాళ్లుసేతులు నున్న వలరాజు గోయి శేవలకాజనంబు గల కాసుతుయగాని గాండన్యక లుండు. కలికి! వానిమొగంబు గలువలజేనిం . గలక లనవ్వు సింగారమ్ము లెల్ల 6 'జెలున రాశిగంజేసి నృజియిం చెనేమొ! విసి (బహ స్టయటంచు వివరింప, వారి జూనన వానిసోయగము (పవాయంబు కనంగొననలయు నిక్కడికి. బెండనినం గనకాంగియను చెలిక పె యిట్లనియె దొర తొ లనే వాని దొంగయటంచు. గరపదంబులు గనోయంగా నియోగింవె నేవగింవుచునుండె నెటువలె నతని నీవ్ర 'బెప్పించెది విచ్చోటి కనినం బలిశె మదచాలన భయమేల? రాజు | సెలవ్రునం దోడి తెచ్చెద నీడ కతని నీవేళ నని యిప్పుడే లేచి నర్వ జవదయాపరు చెంగటి శేంగి

పకి వకాచరిత్రము క్లి్ర్ర?

గన్న ళల్లియు నురండం గరములు మొగివీ యున్న చీన్నికుదూరి నౌయ్యనందిగచి చేరువ నిడికొని చెక్కిలినొక్కీ. + కూరిమి శిరముమూర్మ్కొ-ని ముద్దు లాడీ

' యావేళ వచ్చిన జేమి! 'తెల్పినది 1 గావింతుం 'నఆటిగంవు కమలాశీ,! యనిన నయ్య! పరాకు మి రలనాండి నాకు । సెయ్యంబుమిజం 'జెండ్లిరమొనర్పం ధలంబి ధరగల రాజనందనుల నందఆఅను | "బెరిమగల్లినవా!ి. చిల్వ నంవీంచి

మాసిన నాఠశాజనుతులలో నొకని రూవైన వెచ్చక రోసినట్లున్న -ననుజూచి సీనెమ్మెనమున కింపైన | ఘనునిం బెండ్లాడు మేలగాదన నిను రమణి! స్వయంవరరత్నహారంబు రమణీయమహిమ నిర్మాణం బొనర్చి నీకొనంగెద నది నీ వేమనోవా |! కాశారు మెడనుంతు వతందడె నీమగండు అని యిచ్చితిరిగాణా! యూళత్నవోర + మనఘుండొక్క.ండు కంఠళమందు ఛరించి హాడువొంద, (ముచ్చని యాష్ట్రసేయించి. తి గరంకు మనవై కళ్చతిలకంబు మేత నెలకొన్నవాం డతని వ యోవిలాస।ములకుం జొక్కి-తి నిజంబునం 'జెంద్లి యాడు వలంచితి నతని నింతటినుండి చెంత 1! నెలమితో నిడుకొన నెదం గనోణొనెడ . సెలవియ్యవ లెనన్న., జిన్నికుమారి 1 పలుకులు విని తంగడి పరితాపమంది యక్క-టా! నినువంటి యంగనామణికి 1 నక్కించు మొండిచాండగున 1! తల్లి! వాండతిసౌందరవంతుండౌ నీవు । నాండె వేండిన డండనంబు సేయకయె సీకుం "బెండ్లి యొనర్స నే! కాలుగోలు | లేకయుండెడివాని లేను కోడుదుల? మాయనమ్ము! నుగపొడి మానె డమ్మెడినె? పో యి జేటితలంపు!పొసలదు వానిం దలంపకుమన్న న త్తరుణీలలాము కలకల నగి తం్రిలం(ని యిట్టులనియో మనసున దలంచికి నూటల నతండె యనువైన మగండని యంటి నీతోడ నింశ నీతనిమాని యితర. జెందెదన! శంకించె-జీటిక! జవనాథ! యనిన దిల్లి యిట్లనె దీని తల్యవావీనటుల 1 మల్లంబునం దలంచె నుడుగు మటన్న నుడుగ బెంతవిమోవామున్నదొ! వాని । యెడ సెలొం్రరంగు వింంశేల బాగనిన నారాజు విని విననట్టు నీబుద్ధి 1 శేరీతిం దోంచె నట్టింక వర్థిలుము శాదవమసిన నక్క-న్య తండికిం (బబ! మోదంబుతో (మొక్కి. ముదితలు గొలువ జని ధర్ముదత్తుని నదనంబునందు. 1! దనరు రాజకువమూటి భాడుణీవిభుయ తోడి తెమునుచు నాందోళిక యంవి ! నాండని యవ్వైళ్యునకుం 'జెల్పబనిచి

య! వతివలా చరితము - యరండంప నాందోళికారూఢుం జేని యశతనిందెప్పించె సౌధాంత రంబునకు సీలీలం చెప్పించి యిందిరాసుతునిం ! బోలు నాతని రూషమున కరుదంది ఇొందునం గొదువ ేశింపొందు నతని | నిందంబొండించి యన్నీ చవిధాత కరపదహీనునిం గావించె జేమి కొజటంత యుండెనొ! యయ్యగో వింత యనుచు వగచి యుప్పరిగవై వలిపె కొంజలువ | సొగసుపాన్పున నుంచి నురటిచే విసరి నాసామి! నినువంటి నవమన్మృథునకు 1 నీ సడి వచ్చెగా 'మీమందు విధిని నాఖాగ్యమహిమ (ప్రాణములతో మిరు శోభిల్లుట లె చాలు శుభము గ థెడిని ఆని చల్వపావడ నతని నెమ్మేన మొనయు చెమ్మట హరింపుచుం గప్పురరిపు విడియంబాసంగుచు వినయంపఫునూట ! లాడుచు! బరమ యోగాభ్యానమునకుం తగిన వినికృవితర్చిక నిడుచు |! మగువలనందడి మాన్చుచుం జెంతం జేర శుళూమలు సేయుచు యుత్తు 1 దీఆ శీ.రాన్నముల్‌ శెచ్చపెట్టుచును బగలురేలిటు లెడంాయక యున్న | మగువ శ్రారాజకుమారుం డీట్లయెః గరపదహీనుండుగా! యీతండనక | తరుణి! నాయెడం జాల దయచడాన వగుచు 'సేవచేసెదవు నాభే నేమిసౌఖ్య | మావహిలళ్లెడిని! నీకైన నీళ క్ర మహిమే సౌఖ్యగంపద దై వవించ్చు!మహిం బత్మివతలసామర్థ్య్యముల్‌ విన మె! నీశతంబున నాకు నిజము మేలొదవు నాకత వినుమని నరనాథసుతుడు తన పుట్టుపూర్వముల్‌ చానితోం దెలుప | విని యది మిక్కిలి విన్మయంబందె వృద్ధ(శ వోముఖుల్‌ విన (బ్రవ్మూకడను బుద్ధికర్య '్రములకుం బోరాట మొకటి యక్కా-లమునం బుట్ట నజునకు బుద్ధి 1మొక్కి- యిట్లనియె వాళ్ళాహనాశార! ఘనర నాజేయని కర్శంబు కలవా । మొనరించె నాతోడ నోదళే! యిజేమి! నీవెంత! నాధెంత నేదొడ్డడాన | నావిధం ెజుగ వెన్న విరండమేల! తక్కు.వయెక్కు.వల్‌ ఛాశనే యడిగి | యొక్క_టం దెలియుద ముఆక రమ, నిన నిదె కర్మ మరుదెంచె నీవాద ముడుషం గదవయ్య యన వారిలోని (బహ్మ సహక మూవాద ముడిగించు మిన్నక యొక్క | భూవరతనయుండు భూమికి. జనుండు ఖభోట్టాణనాథుని కూంతురి యింటం | బట్టిమంఛంబుపవై. బవళించినాడ శృంగారనిధి శాళ్లుచేతులు లేమి | నంగన(ప్రావున నటుల నున్నాండు ₹ెలిచినవాడు కాల్‌ శేలు నొనంగి ! యలరింవు. డతనిం బొండని వీడుళొల్ప

వత్శివకాచర్శాతము శాం

బుద్ధికరముతం- శ్రీశనవరూపనుల + నద్ధరావఠనూతి వార్మ్యంబు చేరి తమ ేహకశాంతులు దళదిశ లొరయ |! రమణీనమేతుంయా శాసుతు నెదుట నిలిచిన నతండు నెంలేళ క్రి లేచి! చెలి (పయత్నంబున తిం జాగ మొక్క (యొక్క యర్ధృ వ్రముపాద్యమును దుపపూజ లక గాన్యచే చారికవుడు సేయించి యున్న శాసనముల నుండెడివారి ! కన్నృ పాళ్ళజుం డోదయానిధులార!

మీ బేహడుచులివి మిన్నునసింజె 1 నేదేవతలొ! వికారలిటం చిచ్చుగుంటు పయిని భాగీరథి పాటినట్లయ్యె 1! దయ నన్ను గదియు కే ధన్యుండ నయితి నిందు మిరరుదెంచు శేమన్న! రాజ | నందనుతో బుద్ధి నవ్వుచుః బలిళె నేను బుద్ధిని గర్భమీయన యొక్కుం | జేనన నిళంయడు తానే యెక్కుండనలో నిక్కైెవడి వివాదమినసి మాపాచ్చు |! తక్కువల్‌ దెలియ నిద్దజను నీడకు వచ్చినారము వచోవల్ల భుం డనువం | జెచ్చెరం బెలువు మిచ్చెదము మేలనిన రాళొమరుండు పల్కె. రావమ్మ! బుద్ధి నీకున్న ఘనత వర్శింపనే రాదు అన్నిటనేద్ప నీయందున్న వైన ! నిన్ను గర్శమునకంయెను హెచ్చటంచు జీన ననోప నజేమిటి కనిన । నానెగుల్‌ వినిపింతు నయమొప్ప నినుము కర్మంబువలన రాంగలక్రీడు బుద్ధి | 'పేర్చిచే నేను దవ్పించికొనంగం

దలంచి యోగాభ్యాసనవళ 6 'బెక్కు.దినము $ లలసీతి బుద్ధిసాధ్యంలై న శజాగ గరిమచేం గర్భంబు గడచితినోటు! 1! కరచరణంబులు ఖండించి డుజక శావునం గర ంబె ఘనము కర ంతు 1 (దోవం దప్పింపశే ర్తరో వారిహరులు పోీల! మీాకింక బుద్ధి కర్మాను 1 సారణి గాదె! చుజాడం గర్శుంబు తిగుచు నాజాడ బుద్ధి చరించు బుద్ధి కగపడునే కగు మూకర్మమునకు నగపడు బుద్ధి నత్యంచిది యనిన | నగి కర్మ మూారాజనందను మెచ్చి బళిబ€! బుద్ధి దర్పంబడంచితివి 1 గౌలిపించితివి నన్ను. గోల్టోయి. పాద వనజంబు లెప్పటివలె వచ్చి శత్రు | జనహా_ర్తవై (పాజ్యసాామాజ్యభోగ పరుండవై యిీపన్మష్యకావీ.6 గూడి వారిలోలి కరుణాసమగుండ వగుచుం '(శ్రవలం బాలింవుమో బహుకాల మనుచు బుజుమతినస జనియించె నాతీణవెం కరచరణమ్ము లొక్కట లేంజిగుళ్లు | కరణి సరోజరాగ(్రీల బెరసి పాణిపదంబులు (ప్రళవించినవుడె ! రాణితోంహాడి యాశాజేంకసుతుడు

ఆయిడ్వరికి (మొక్కి యన్హ్యాదు లిచ్చె[నాయడ బుద్ధి యిట్లనియెనో యనభు!

వర మొసం]ద నేమిబలె వేండునునిన 1 నరలక బుద్ధి ధర్మమునండె పెంలల

వలయునంచతండన్న వాని కవరిరము కలిమియు బలిమియు6 గడుణించె సవుడ (త్రీలేదహాక్సతుల్‌ చెందినవారి ! నావు రాధీశ్వకుం చతివతో వచ్చి

సేవించి వారలచే నినె నల్ల | కోవెల జపనిష్టం శూడ్చున్న రాచ

కొడుకు కంఠంబున గురుహారవల్లిం | బడనై చి దొంగలు పజచనవిథమం ఆదిచూచీ (ముచ్చని యాష్ఞ వెట్టినచి విదితంబుగా విని వేళంజింది యతసి నాదరించిరి వేల్పు లంతర్థి.కెంది రాదట భ(దపేనాత్మజుం దలరి

తవమంలిం బిలిపించెం దలిదం్యడ్రులల8+చను దెంచి రతని మేల్‌ నసంయముల్‌ దెలంని6 తల్లి దం(ఢ్రులసేవం దనువుచు వారి |! యాల్లంబు రంజిల్మ నొకమువూ _ర్తమున నాముడాలనం 'బెండ్లిమైె యరణముగ మూమ యొసంగిన చుణిఘాషవాములం చతురంయబలము లనంఖ్యలు వెలంక | నతండు భ(దావతికరిగి మంటభ్రియాును జననియు జనకుండు సంధ్రీతిం బనుప 1 వనుపమ శ్రీల బట్రాభి పేకమ్ము వహియి.౦చి సర్వనర్వంనవోభార 1! సహిత దవీణభుజా_న్తంభుండై వెలసె నతని పట్టపు జేవి యమ్ముదాలసయుం | బలిభ క్షి నెల్ల శోళనములు గలిగి భునుభై న సుతులం బెక్కం(డను గాంచి!తనరె చాంధవులెల్ల వను (బ చుతింప సీపత్మివతకథ యెవ్వరు వినిన (శ్రాపించు వారికి బహువై భవములు నని కీర మెటింగింప నలరి యూరవ్వు వనిత లోపలి కేం పనుధేశుదూతి చనెనని శంభు డీసత్కథ టెలుప | విసి గారి యవ్వలి వృత్తాంత మేమి యానతి మియ్య వే! యననిని తెలిపె శొౌనకాదికులు మెచ్చంగ సూతనుతుంకు సననయపతి(వతాచరితంబునందు ! ఘనత నిర్వదితవకథ వూర మయ్యె

రాజ శేఖరునికధ

(శ్రీవిశ్వపతి సమంచికమతి యువతి | శావలికథ యిట్టులని యానతిచ్చె మజునాంటిశ్యారి యవ్వ ఖ్ధవానీయగా త్రి ॥ స్థిర కాంతి మణీవు(తి శృంగారధాతి యల కాజడూతితో నణుజేకం జూచి | వలరాజు మల్య్యాడువం బిట్టులనియెొ

పత్మవకాచరి(త్రమూ వంతి శడుబుద్ధులు గణేంచి శీలప్రతిష్ట | లడలించి పరవుకుహెనురాగంబు వొడమించి పతిభ క్రిం బొలియించి చెటుగు శెడయజాయ కబలల నిటువంటి కపట జరఠాంగనలు వీ[రహావాన మగునె! తెఆన నీవంటి పతివతామణికి నిటువంటి దుష్కా.ంత 'లెంతసెప్పీనను ! బటుభ_క్రి గుణముదప్పరు సతీ వరలు దీనిలోలిన యొక్క-ద్వజకాంత తొల్లి మ్నొనాథు నొక్కనిం జంవీ తత్సతిని 'వేళొక్కనృవు నింట విడిచి భూజనుల చే రట్టువడి మందెం జెప్పెద నీకు నా కథావృత్తాంత మాలింపుమని మ హేకీరమణి పల్కె. నమృతంబుచిలుక లాటోర్వ లక్మీవిలానమ న్చురము నీటొందుం గలిమికి నెలవిది యనంగ నా నగరంబేలు ననమౌానకాంతి భానుముంతుండగు భానుమంఠుండు ఆ జనాధిపు వ్వుతుండై క్షానవిభవ | రాజ శేఖరుడొప్పు శాజకేఖరుండు ఆ కాజరనయుః డగ్గార్థిపోమణ ద యారాజితనయు(డై యఖలనిద్యలను జతుడుండై శస్తా? (శ్ర సాధన (క్రియల నతిలోకుండై పూర్మ యావనస్ఫురణం 'జెలునొందం దండి రంజిలి "పెంద్లిసేయం దలంచిన నారాజు తలం పతం డెటిలి యుదార్పహా మొనరించి యువ రాజుం జేసి విద్వద్గణేయు- కై వెలయు మాతం యిపటుభారంబు నిఫవుజె నాతలను మోపనెంచెను బుతమోసంబు కతన నిది కూడదనలగళరా దివుడె యెందైనం గదలిపోయి ధరథ్రింగల విశేషములు భూచి వచ్చెదనటంచు. దలంచి యొకం౫ యీచెలికానితో నెబుకసేయకయె ఒకనాండు మృగయానముద్య మో త్సావా మొకటితం।డికించెల్పియూరు వెల్వడియె 'వేలువడి హయముపై వివినమౌార్ల్షమున విలునమ్ములు ధరించి వేటటలాడుచును జనుచున్న యారాజచం[(దుని యెదుట 1 ధనురాది సాధనోత్కరము ధరించి మృగయావశ ౦బున మృగములంజంవీ మృగయుల వేత నామృగ నూంన వెంల్ల( బురికిబుచ్చి (శ్రమంబువొందిన యొక్క 1! ధరణీశతీనయుని. చా విలోకించి యతని చెంగటిశేగి యశ్వంబు డిగ్గి 1 హితనచోవై చితి నిట్లని పలికె నెయ్యడి సీ-జేళ? మెవ్వండు తండి? ! యయ్యు సీచీ-ేమి యడవిలో మెలల మృగములనేల చఛంపెదు! తెల్పుమనిన |! నగశాజధృతికి నాయనకతండనియె ననఘ! యుకీనరావ్వాయ-జేశ మేలు1ఘనుండు సుధన్వుండక్‌ కూత లేశ్వరుండు, ఆయనసుతుండ జయంతుండ న్వాండ |! మాయయ్య కీమృగమోంనమ్ము లంద

902 పత్మవళాచరి(త్రము

నరుచిలే 'దెపుడెంతయైన భుజించు | నెజుచి దెమ్మనుచు నన్నేవేళ వడవి “'వేటలాడంగం బంఫపు వినుమన్న యొక్క- నాంటిచందమున దినంబు మృగాళిం దునుము ళక్యంబె! యిందున (శాంతిచెంది | చనియెద నెటక్రైన జనకునిసేవ ఇాలునటంచు వేనరియున్నవాండ నాలాగు వింటినన్నా! నిన్నుంగన్నం గనుపండువయ్యె నెక్కడికి బోయెదనవు' నినుం గొల్చివచ్చెద నీవెంట నేను నన్ను దోకొనిపొమ్మనంగ నంతసించి యన్న రేంద్రుుమారుం డతని కిట్లనియె జనకుని నెడంబాసి చనియెడు నాకు నిను దోడుకొనిపోవ నీతిగాదైన 'వేసటపడి నీవు వెంటనద్తు నన |! దోసి పొమ్మనరాదు దొరబెడ్డ వగుట వెంబడి రన్మున్న విని జయంతుండు (పి | యంబున నీవె మాయన్నవు నేను నీయనుజుండం జుమిో! నెనరుంచు మనుచు నాయనతోంబల్కి యలరుచు నల్నౌ నిద్దణు సీరీతి నేంఏచు రెండు. పొద్దుల కొకమహోద్భుతవనం బెదుటం

గవి చొచ్చిపోవ నక్క_డ నొక్క_-రాజు తనయుండు వింట న(స్తుములు సంధించి గుజు లేసి కడుడస్సి కూర్చుండంబడిన తజిం జేరి భానుము _త్తనయా డిట్లనియె నెవ్వరివాండ? వీ వేమి నీనామ! మివ్వని గుజులేయనేల? యొంటిగను అలసితి వూరికి దదుగంగవలదె? | "తెలుపుము నా వాండు "తెజంగొప్పం బలిశె సౌవీరన్ఫప తసూజాతుంండ నేను ధీవిరాజిత జయక్సేనుం డన్వాండ నడుణోదయము వేళ నార్యుల యొద్దం బరిపాటి కాస్ర్రముల్‌ పఠియింవుచుందో జూమైన గరిడిలో సాధనసేతు నామిోందం గావింతు నస్తాాభ్యననము మాపటివూట శుంభచ్చబ్దగుంభ నాపారగద్యపద్యములు (వాయింతు చల్లకీ డిండినుస్వర మండలాదు లెల్లను ేలు వాయింతు 'వేర్వేజ సీవిద్యలం దొకయింత తప్పినను భూవరుం డదయత్వమునం గొట్టుందిట్టు నొక్కింత స్పేపెన నూఆటంగాన నెక్కడిశేని. బోయెదనని మదినిం దలంచియున్నాండ నీ తహతవా కోర్వం | గలనె? మూ వెంబడి. గదలివచ్పెదను నన్ను. దోడ్కొ.నిపొందు నా నతండనియ నన్న విద్య లెజుంగు మనుట(క్రమంజె! జనకునివిడిచి మాజూడ నీవెటులం జనుటెంచెదనిన నీనవావాసమునను సకలవి శేనముల్‌ సమకూరు నాకు విళటోక్తులాడక వెంటంబెట్టుకొని ఫొండన్న భానుమత్సు(త్రుండు వాని నిండువునంబున నెమ్మి లాలించి

పతీవ కాచర్మితము క0కీ ఢోోకారిదన జయంతుండు జయల్పేను. డీక్లైవడిని వెంట జప ేరంగ నారాజ శేఖరుం డవ్వలం జనుచు నాజవనాం డొక్కయడవి లోపలను ఇెక్కి టం జెయిచేర్చి చింతాభరమున నొక్కటం బరితాపమొందు శానుతుని నొక్క నిం గనుగొని యొయ్యనం జేరి ।! యెక్కడ సీఫురం! 'బేమినీ పేను! జనకుండెవ్వాండేల జూలి చెందెదవు! వినివింపుమనిన నద్వినయవాక్యముల నారాజసుతుం డను ననఘ |! చేదీశు. డా రత్న శీతుధరాధీశసుతుండ విజయుండందురు నన్ను వినుండు నా తెటంగ (పజల (బోవలగ నన్ను ంబట్టంబుగట్టి మాతండ్రి వివినసీమకుం బో:దలంప నీతలమో పేల! యివుడె నాకనుచు జనకు వంచించి యెచ్చటిశేనిం బోవు పనిపూని యిటులం 'జేడ్పడి యున్నవాండ మి 'రెవ్వ 'రెచటికి మారు పోయెదద? మిరు దయాళు లమేయవి[(కములం నన్ను. దోడ్కొనిపొండు నాయన్నలార! యన్న లాటధరాధి పాళ్శజుం డనియె "నేను మువ్వురము వించు! రాజతనయ! యీనాడ్కి.6దం[దడు లకెజుక సేయక యె వంచనచేసి వేల్వడి బేశములం జ రించనెంచితిమి యీరీతి మావెంట నలమటకోర్చి నీవడుచేరం గలవె! వలదన మరుదెమ్ము వచ్చెద వేని వంచన లేక శేవలమైతి ఛ్యాతి సంచరించంగ సీశ్వరకటాతుమున 'జీమిగల్లిన నదియె విశేమమునుచు. ధీమహిమ (గహించి తిరుగుద మనుచు నతనిం దోకొనిచనె నంత దిగంత గతదురంత ధశ్వంతగ 8మకు. 'బెరిమం జూవీ జక్క-వకవ శోశాన్ధి ముంచి యాపద్దినీకాంత కలమట పెంచి "పెనునూనికములేని ెట్టియ వోలె! వనజభవాండమ్ము వన్నెదొరంగం

• జరమాచ్ధి్యగ్రుంకె భాన్కరుం డట్టి వేళం గరుణాచ్ధి శాజశేఖరుండు రాజేండ తనయుల మువ్వురం దనవెంటం దోడు కొని చని కెలంకునం గెలశొండు సూచి చరమసంధ్యా[కియల్‌ సవరించి యచటం బరమేళ్వరి వసించు భవసంబుగాంచి భయభ_క్తులమర నంబకుం (బణమిల్సి జయ జగజ్జనయితి జయపుణ్యధాత్రి శివ! (పణామము సదాశివపల్ని! వినతి హవఫలదాయిని! సాస్టాంగమనుచు వీవించి యశ్హోవిచెంత జపంబు గావించి తత్కటాతుమున నర్చకుండు ననువొందు భ మ్యభోజ్యూదు లొసంగం | గొని భుజియించి నల్లురు తృ వ్రీచెంది యందటు నొళకచో నుఖానీనులైన | నందు లాకుశ్వరుం డనియె వారలకు

వి0కీ పతీ(వకాచర(త్రము

నరనాథసుతులార! ననుంహాడి మిళం నంచరించిన మేలొసంగు సీళ్వరుండు విను డొక(పలిన గాఏంచెద మూకు మునుపుగాం 'జెండ్లిండ్లు ముగురికిం జేసి కాని నేనాకకన్యకను నరియింప | హోనిదృద్ధులకు లోనై మిరు నేనుం జరియించువార మిోశ్వరి సమ్ముఖమున నెజీగంచితి నటన్న నెలమి వారనిరి అన్న! సీవూహించినటుల నే మూళ్త సు నెన్నుదు మిది నత్య మిీాబేవి సాక్షీ సీతోడివారము సీమేలు దలంచి మేతెంచుచున్నార మేల! సందియము అని జేవిసన్నిధి నగ్నిసాశీ గను జననాథసుతు లిట్లు సఖ్యమ్ముసేయ మంచిదియని బహుమానో_శ్సే వారి నెంచి మోరలసితి 8ఫు డన్నలార! నిదురింపుండని పల్కి నృపసుతుం డంబ పదపద్హుచింతన భక్తితో నలుప నానిశా వేళం (బశ్యశ్‌మై "జీని యోనృపాలకుమూర యుల్లంబుసందు తలంచినయర్థంబు దయతోడ నిత్తుం దెలియ. బల్కుమటన్న "జీవికి (మొక్కీ- యా రాజ శేఖరుం( డనియె నోయంబ? కోరనపనులు చేకూరు నట్లుగను గరగతఖడ్డసంగతిం (వాణతతులు చరియించునక్లును సముచితరీతిం బలికినపలుకు నిబద్ధియా నటుల బలిమియుం గలిమియు. (ాపించునటుల గరుణింపవలెనన్న( గాలి యందొసలి కరవాల మొక్కటి కట్టడం జేసి యీక _త్హీ తళతళ లెడసిన యఫుడె. నీకు బోనిఘటిల్లు నెటి నెప్పటట్ల 'మెజులప వెట్టిన నీ వమేయ(పకాశ భరితగాతుండవై (బదుకుదు వనుచు నంతర్థింజేందిన నత. డొళకమంట పాంతరస్థలిని నిడాన_క్షులెన

చెలికార్మడ చెంతలంజేరి న్మిదించె శలువలు ముకుళించె కమలముల్‌ మించె ఒజక్క-వల్‌ రహిమిోజె జూజెం జీశటులు దిక్కులు జిగిరబోచె దినరాజు దోంచె నంతకుమునుపె నిచ్రానక్తులా జ యంతాదికుల లేపి యందజం గూడి యన్వలం జనియె 'రాజాత్త జాం డీటుల మువ్వురు దనుంగొల్వ ముందరనొక్క వురము గన్లొని తోవం బోయెడివారి. బరికించి యేమి యీపట్టణాహ్వాయము! భూలోక నాకంబు. బోలు సీపోలు పాలింవుచున్న భూపతి నామ'మేమి 1 యనిన యుంపాప్పురం బందుగు దీని ననఘ సువికముండను మహారాజు పాలించు నిదియని పథికులు దెలుప నాలించి ఫురిసొచ్చి యందు వర్తించు నొక ముద్దియింటి! నొయ్యన నేం | సుకుమారడు. డా రాజసుతుం డిట్టులనియె.

పతివకాచరి[తము వి0క్ర వవ్వ! నల్వురము మేమాకట సాలసి యివ్వీటి కరుదెంచి యెవ్వరికైన నాకలిం దీద్సదువని నిన్నువిశి ము పహోకాంతయ నీయింటి కరుగు దెంచితిమి వలయు నర్థముగొనివంట సేయు మని పలికిన నము సద్ది పార్థివతనయ! వంట సేయుటేమి* వండెద నివుడె యింటిలో మంచినీల్లిన్నియు లేవు ఊకొను మాయూరి కొక్క. శుచావి యాకడ నొకచ్యా్యఘు మధివసించినది వురబావ్యా మగుటందు. బోయినవారి. బొరిగొనగా రాజు పోటరికాం[డం 'బెక్కుంగడ్రం బంచినం 'బెంపేది వాసు చిక్కిరి ఫులిచేతం జె వ్పిడిబేమి! పులి బావిచెంగటం బొంచియుండుటను గలుగవు మధుఠోదకంబు లియ్య్యూర నుష్పునీళ్ల ను డప్పియుడుగునే? యనిన నప్పల్కు- లూకొని యనియె రానుతుండు నాలుగుకడవలు నలుగుర మూని |! వాలాయ మివుడె యావ్యా(ఘ్రంబు జంపీ మంచిజలంబులు మనలక ెత్తు మంచు బల్మిన ముద్ది యలరి యిట్లనియె వులిని. జంపగనోపు భూరిశౌర్యునకు | నెలమితో. దనవుతతి నిచ్చెదననుచుం జూటించంబంచె నీజగదీశుం డట్టి పోటుబం టీఫురంబున లేండొకండు మిలోన నొక్క-_6 డామృగవాంత 6 జంపం జూలినవాండున్న తణములోః జెంక్షి యతనికిం గావించు నాత్మజ నిచ్చి ఉ&తివుం డిమ్మూట (పసిద్ధ మిందనిన మాలోన నొక్క. డమా, శ్‌ ఫపులిజంపం జాలు సందియ'మీల చనియెద మిపుడె యని కడవలుగొని యాజయంతాదు లనుచద్నలెై శాంగ నల్నపోలు వెడలి వులియున్న యలభావి ఫొంతకుం బోక | బలు పొదమూాటునం వాయక నిలిచి యాజయంతునిం బిల్చి యన్న! హెచ్చరిక తోం జని బెబ్బులిం దునియలు వేసి నీ వికశముముజూప నృపమౌాళి 'పెండ్లి గావించునీ కాళ్ళుకన్యక నిచ్చి యనిన బెండ్లి కింలోవు నటు లుత్సహించి యనుపమ కేఖాజయంతుండై(, యలడు నల జయంతుండు వామవాన్తంబునందు బలితంవు టొజదూసి చాకు ధరించి వలశేల సితకరవాలంయు పూని మొల దట్టి చల్లడంబులు డంబుగులుకం గిలకిల నాడ్చుచుం (వలం బొంచి | పులి నెదిరించిన భోగున నదియః గొటగొటధ్వనులు మిక్కుటముగా దిశలు పటపటంబగుల నుద్భటవృ _త్తిందోంకం దటతట.: బలుమాజు ధర: జజచుచును మిటమిటం జూచుచు మిూనంబు లదుర వైకిరాం దెజనోట వాకు వేందుటిమి | చేకద్తి (గ్రుమ్మి విబృంభించి మశియుం

త06 పఠీవతాచరి(తీము బొడిచిన బలుజాకుపోటు లంగిటను బెడిదంబుగా నొచ్చి ఇిన్నాంగ మగుచుం బులి (ఆెళ్లె నదిగాంచి పొదం బొంచియున్న యలరాజసుతుండు జయ ర్సేనుతోడ విజయునితో వచ్చి వీరుండ వీవె ! భుజళ_క్రిం బులి బడంబొడిచితి వనుచు నాజయంతునిం నొనియాడె న వ్వేళ శాజ శేఖరునాబ్ఞ రయమున నతండు ఫులితోశ తుదనఖంబులు జెగంగోసి బలు దట్టిపార నుంచి పనివడి దాంచె నలుగురు రాసుతుల్‌ నాల్గ్లుకుంభముల జలములునగాని ముదుసలి యిల్తుచేరి ఫులినిం జంవీన (కమంబు గణింప నామె యలరుచు వండి మృష్టాన్నంబు లిడీన భుజియించి తద్గృవాంబున (శ్రాంతిదీజి బుజుమకుల్‌ వారు నిద్రించి రావేళ నానాంటి మునుమాపె యయ్యూరి భూమి జూని దుకూలముల్‌ చలువలుసేయు ఇవ్హాక్రి "పెద్దసుతుండు స్వచ్భాంబకుండు కోళలు మూటలు కొన్ని ఖరాళి పై వైచి దొర వలిపంబుల' నూట దా పీవున ధరించి త్వర వచ్చుచుండి దూరస్థుండగుచు శార్దూలంబు వావి "చేరవ నిఫుడు వసించిన బేమొ! భూచెద ననుచు నచ్చో నిక్కినిక్కి- 1 భూచుచుండంగ వాని చుట్టంబులనిరి యోరి శుద్ధాంబర'! యోడక నీవు చారుణవ్యాఘంబు దటుమునో యనక యాదిక్కె. భూచె దీ హామిక యేల! పోదము రమ్మన్న బోవక వాండు వారి నిల్వంగయబంచి నటవృత. మొకటి జారిలోనున్న నత్వరమున నెక్కి 'ావిచెంగటం గూలంబడి కాకజంబు | కావృతమై యున్న యప్పులిం జూచి యిది డింకివేసిన బేమొ! భీలిలక గదిసి సిబధ్ధిగాం గనివత్తు నమచుం దనవారు వలదనం దరువు వే డిగ్గి చని పొంచి యల్లన ళార్దాలమున్న యునికి తప్పకభూూచి యోడక చేరి । తన తుప్పుపట్టిన తరవారిం 'బెతికి వులిమేన6 బలుచోట్లంబొడిచి బల్‌ గాయ ములు చేసి కావరంబునం గిలాద్బుచును బులిం బొడిచితి నహో వురజనులార! యిలం (దెళ్లినది మూండుడీ! యని కూసెం గునిసి మెత్తనిచోట గుద్దలివాడి యనుమాట నిజముగా నటునలెం గూయు కరాంతలు విని రజకులు పారుదెంచి ! యాతెజంగు నిబద్ధియసుట వీకీంచి జొర! యీఫులి నెట్టులణంచి! తీవెంత ళూరుండవని వాని న్తుతియించి మించి ఛాళలివారెల్ల సంతోష. మెసంగ మరాంశ లై బహువాద్యములు సెల్లు మోయం బొడవడంగిన కోలువులి నీడ్తి తెచ్చి. పడవై చి రాభూమిపాలు వాకిటను

పతివతౌచరి(త్రము ఏ0 ోశ్రడవై చి మాచిన్ని బాలుండు 'వెండ్లి 1! కొడుకయ్యె నీరాచకూంతున కనుచు వాని సింగారించి వలిపెంపుం జలువ 1 పానువుపై నుంచి 'బాడులు దీరి 'మేళశాళములతో మెజయుచునున్న నాలో నృపాలుం డయ్యాశ్చర్యవార్త విని చాకివానికి వ్మికమ[కమను జనియించుకేమొ! యీజాతిహీనునకు నాముద్దుకూంతును నలినప్మతావీ, | నేమాడ్కి. నొసంపదు నివ్వార్త విన్న సరివొరల్‌ నవ్వరె! శార్దూల మెచటం బజలెంచె! నేనేల (పతినచేసితిని! పౌచ్చిన యిీవెత శీమిసీతునని ! వెచ్చ నూద్బచునున్న వేళం దన్మంతత్రి యగు నయార్ష్మ వడు సయ్యన నేంగటెంచి జగతీశుంగని పల్కె జూలి యేీమిటికిం జాకీ యెచ్చట మహాకాద్దాల మెచట నీకార్య మపసత్య మిది నమ్మ రాదు చాకి నొక్కనినై న సాగి యెక్కడికి. బోకుండ నడ్డగింపుండు పనిగలదు కల్లయు నిడమును గాననయ్యుడిని తెల్ల వారిన వెన్క 'జీవర కనుచు నతండు టెల్పుచునున్న యాసమయమున నతివలు చని శోభనాంగి కవ్వార్ట యొజింగింప వీణవాయించుట మాని । తరణి నివ్వెరంజెంది తవాతవాం గుంది కళవళింపుచు. జెలిక త్తెల కనియెం । బలుకులు తొట్రిల్ల భావంబు గలంగం విన్ననై నెమ్మోము వెల వెలంబాఆం గన్నుల శో కా[శుకణములు జాజి ననువంటి చెనంటి యెన్నటికి నీజగతి | జనియింపవలన దోజలజాములార! నిండుజవ్వున మేల? నెరనీటు లేల! । పండె నాతవమింక. బలువమూట లేల! గరగరికలు కళాగరిమలు జేబ్ప । లొరవులు వగలన్నియును గల్లంజేసి కడపట మొటజకు చాకలివాని యింట బడుమని [వాసెంగా! (బహ శె నానొనట నేల? వితా జాలి యీరట్టుం జెందం జాల 'చీహంబు వినక్టింతు ననుచు బొగులుచునున్న నప్పూబోణులేల | నగచెదవమ్మ మవ్వపుం బువ్వుంగొమ్మ! సీపాలిదై వమ్ము నీకింపొనర్చు భూపాలసుతుం గూర్చు బొంకుగాదనుదు నూటజుడింపుచునున్న నొక్కింతలోన నారాజవుతికి నాఫ్పురాలగుట ౩ నరుదెంచే సప్పేదరాలి పెద్దమ్మ | తడుణికి శ్లోభనోత్సవవార్త జెలుప సరుగు దెంచినముడద్ది నటం జేరయులిచి వికులపాన్పున నుంచి వెలంది యిట్లనియె అవ్వరో! వింయె నాదైన యభాగ్య మెవ్వండో! మయొకచాకి యాయూరివాణగె వులినిం జంపితినని పోటుబంటు వెం | బలిశెడునంట! వానిపలుకు లాలించి

808 వత వతాచరి(తము పీనుని శెటువలె నిత్తుబుడత్రి నని | భూనాయకుం డాత్మం బొగులుచున్నా4డు ఇంతకు నోంచితి జేమండు ననుచు వంతంజెంబెడి దాని వదనంబుం జూచి యావ్యద్ధకాంత యిట్లను నవ్వుకొనుచు నోవెజై నీశేలి యూఆక వగవ వీదండై పులి, జంపివేసినవాండు. వేతె యున్నాండు నావీటీలో ననుచు నారాజసుతుల వృత్తాంతమ్ము చాక వారి యాగడమును వరునతో. దెలుప నామెకు( గనకాంబరాదు లొనంగీ యామాట తమతం(డి కప్పుడె తెలుస 'జెలులం బంచిన వారిచే విని రాజు భళి యని నగరిలోపలి శేంగి ముడ్డి వలన రాజకుమవమారవదల ెజంగు | దెలిసి నయార్ష్మవు దీమనంబునను బనిచిన నయ్యవ్వ భవనంబులోనం దనరు రాసుకుల నందటిం దోడి తెచ్చె దశరథరాజనందనుల చందనమున దృశల కింపుజనింప దీపించువారి నలువురంజూచి జెందము గండళింప నల సువి[క్రముండు నయ్యగలేచి వారి నక్కున గదియించి యర్హ్మవీళముల మక్కువళో నుంచి మధురో క్రిననియె నేదేశమున నుందురెన్వరతనయు 1 లీదేశమునకు రా నేమికారణము! నలువుర కెయ్యవి నామంబు? లిచట నలవునం బులిం జంపినత6 'డెవ్వరనిన! నారాజ శేఖరుం జానుపూర్విగ సు భారనలసదు క్షి. దమకథ యొల్ల నారాజునకుం దెల్పి యయ్య 'బెబ్బులిని ఘోరాసీ నజకిన గురుబలాధికుండు నితం డుశీనర దేశ మేలు సుధన్వుు సుతుండు జయం తాఖ్య శోభిల్లు ఘనుండు మంచినీళ్లకుం బోయి మౌాపటింతల నొ | కించుక కొంచక హింసించెయబులిని వులినఖంబులు వాలమును బెచ్చినాండు. తిలకింపుండని సభాస్థితులెల్ల (6 జూడ ముందరనిడ ముదంబుధి నోలలాడి ! రందలిజనులు జనాధీశ్వరుండును జచ్చినపులి. డాను జంపితిననుచు నిచ్చాకి భయములే కీరట్టు చేమెం దల కొట్టి వేయు! డిద్దారణకద్డుం 1 దలంక నీరజకుల దండుగల్‌ గొనుయతు అని సెలవిచ్చి నిజాల్ణుజామణికి మనువు మంచిదిగ తై మనభాగ్యమహిమ నని మజునాంటిలే యంచితలగ్న మున జయంతునకు నము సద్దుంగూంతునకు నానువి[కముండు కల్యాణోత్సివంబుః జేసి 'రాజ్యమున నిచ్చెను నగపాలు తనచెలికాని క్రీదారి. గల్యాణ మొనరించి కొన్నినాళ్లుండి యచ్చోట నాజయంతునిం జూచి యనియెం (శేమమున। రాజ శేఖరు. డోయి 'రాజకునూర!

పఠె[వ శాచెరి[ఈము ఎ౮లౌ “కం 'బెండిలియయ్యె నృపకన్యం గూడి యీకడ నీవుండు మేము ముందరను జని జయ న్చేన విజయులకుం బెండ్లి మొనరించి విదప నే నుద్వావాలీల వహీయించి మావేమవా రలు ఏకు | నహితభీశర! తెలియంగం జేసెదను ఆలన్య మేల'* చయ్యనం బంఫపుమనిన నాలోన 'బెగడి జయంతుండిట్లనియెం దల్లి దండ్రులంభాసి తగిన చుట్టముల _ నెల్లను నెడంబాసి హితులను బౌని ఘనళీల నిన్నేడుగడ యని నమ్మి ! చనుచెంచు ననువిడి చనం ఇాటియగు నె! జీను నీవెంటనె యేంగబెంచెదను 'రానియ్య వే యేల రవ్వ చేసెదవు! తమ్ముని నని య(శ్రుధార కన్టోయి.. (గమ్మం చాదములపై (వాలిన నతని శెత్తి కాగిటంజేర్చీ యేల చింతిలెదు? (కొత్తపెండ్తికుమూరిం గూడి నుఖంచు శాలంబునం దిట్లు గాసిల్లి తిదగ నీ లాభ మొనగూడు -నేందెల్పుబుద్ధీ వినుము మూర్థించి నావెంట శావలదు పనియున్న దిచటనే పాయక నిలుము నామేలు గోరుమన్నా! నూరి యొకటి శ్నేమంబుదెల్పు నిచ్చెద నీకటంచు నారాజనుతుండు జయంతున కొక్క నూరకత్తి యొసంగి సనుముఖు.డై పలిశె సీక త్తి మెటులార కెన్నినాళ్లుండు నా కన్నినాళ్లు పాణము సుస్థిరంబు జిగిదపస్పీ క త్తిమాసినం (కాణహోని యగుట ఆుటింగె యళ్య్యూపద గడప నేనున్న నగర మన్వేషించికొనుచు మ్మోనాథసుత నివ చయ్యనరమ్ము వచ్చి నాచేక్తి వన్నెలేకున్నం జెచ్చెర మెటుంిడి జీవంబు లిమ్ము |! ఈరవాస్యం బేరి శెతింగింపవలదు ధీదిండవై సుఖస్థితి నుండు మనుచు దనచేతి హేతి యాతనిచేతి కొగంి. చనె జయత్సేనవిజయులతో నతయ చెలికాండలో రాజకేఖడుం డిటుల | నిలం జరింపంగంజన్న నిట జయంతుండు నతనిమిందిదె బాళియై సూరికి (ప్రతిదినం బరయుచుం జలు మేలనలో న_త్తమానులకు మవోహ్లాద మెనగ న _త్త్‌న్విం గూడి రాజ్యము చేయుచుందె కొమరుంంవ్రాయపు ముద్దుగుమ్ముతోం గూడి సమరన్రీడలు సలుపగాం గలిగి సరిలేని (పాజ్యరాజ్యసుఖంబు గలిగి మజువండు చెలికాని మది జయంతుండు ఇలలో జయంతున కెనమొన సఖులు గలరె! యవ్వలికథం గలకంలి! వినుము అరాజ శేఖరం డటువలెం బోయి | కారడవులు సొచ్చికటకముల్‌ గడచి ళా

చీ1ే0 పతవతౌచరి(త్రము యేదలుదాంటి యనేక శైలముల దారి మించి ముందర నొక్క చోటం గనియె మహోత్తాల భఘననీలసాల | కనకగోపురము శృంగాటకవురము అపు8. జొచ్చి స్వయంపాకచతుర యా ీదరాలిపెద్దమ యిల్లు చేరి అవ్వు యాశలిగొని యలసివచ్చితిమి మువ్వుర కివ్రాన్నములు పెట్టుమనిన నాఠాజసుతున శాయమ యిటులనియె నోశాజులార యాీాయూరిలో వంట ఇజకులు లేవు తెచ్చిన స్వయంపాక మరనిమేషంబులో నాచగింతు నన 'జేల పుట్టవు కక్సై లిటనని' యవని పాలపుతుండు వేడ (శూవ్మాణి పలిశె నోరాజతనయ! యీయూరి చెంగటి మ హారణ్యమున కొక్కయసుర యేతెంచి క క్చైలుకొట్టంగా గమకించు వారిం | బట్టి పొట్టలుచీటి భశీింపం దొడగె వాని ₹ల్వంగ నిక్కువలయేశుం శోప కశ్రీనిశాటుని వధియింపంగా నోవు బలియునకిత్తు నాపట్టి నటంచుం బలికె రాజ్యము సగపాలుతోం గూడ నుముఖ వానికి లభించు నటన్న రాచ కొమరుం డాజరఠం గన్లొని యిట్టులనియె బల్లి దుండగు దైశ్యు భంజించు వాని కిల్లాలిగాం బుత్రి నిత్తునటంచు (పతినగావించె భూపాలకుం డంటి |! నతివ నాయనుజు. డీయన మహాబలుడు ఈత్‌ణంబునం బొలియించు శాతసుని నీఖ్నీరిపతి తాన యెజేగౌడి ననుదు "వేడ్క- జయ క్సేను విజయకునూరు. గోడ్కొనివోయి దైత్యుం డున్నయడవీ జొచ్చి యిద్వరు నొక్కచో డాగియుండి ర చ్చెడుదైత్యున కావాసమైన యవనీడువాచ్చ్భాయ కాజయల్సేనుం డవిరోత్సావాసమ్మగుండై యేం యట్టహానముచేసి యావాం 'బెసంగ ధట్టించి రాశసాధమ! నిన్నుంబట్టి చట్టలుచీటి యిచ్చటి గృధములకుం 'బెక్టైద విందు చూపెట్టుక యున్న పట్టణజనులకుం (బమదంబు వుట్ట నీట్టట్టు వదరళ యిందురారోరి! యని నారిసారించి యస్త్రాననమున ఖఘనశరము జలు ఫూన్పలాయాచి యసుర గిటగట్‌ రదములు గీటుచు లేచి | చిటచిట నిష్పులుచెదరం గన్గొనలం బటుళూలవా స్తు-డై పఆెతెంచి విలయ | చటుల మేఘార్భటి నంధిల్లం బలికె నోరి రాజాధమ' యోడక చేరి | కాజులాడెదవు నిక్కము బంటువలెను నీవిశశ్రమముమౌన్ని నిను సంహరింతు నీవేళనని యాగహించి యనేక “ల యం అంగనా చంక ఆం ఏఏ. వాక నీళకమారుండ (ననంవాతుల

పతవాచరి[త్రము £్‌111 తనవి ఇరూర్మ ములుచేసి మైదు'నాణముల | దివిజారి ళభూలంబు "తెగనేసి యార్చె శూలంబు తునియ రక[ోవీఠుం డలిగి సాలమొక్క-టి వైవం జక్కు- గావించి వాని బాహులుకెండు వాండిబాణములం బూని ఖండించి నగొబ్బున శరంబొకటి వింట సంధించి యవ్వీర కేఖడుండు దంటమొ వానిము_న్తకము ఖండించే కోటపై నిలుచుండి కువలయాఖ్యుండు ని శాటసంపోరు మహాబలోదారు కరధృతకోదండు కదన(ప్రచండు హర౭ివాయ(ప్రతిమాను నా జయ ల్ఫేను గని సంతసించి యెక్కడనుండి యితండు చనుబెంచెనో-యని సచివులం గూడి వెగ నెదుర్కొని లాటఏిభు తనూజూతుం. డనమతేజుండు విజయయకుమారుతోడం 'జేరకయై జయ ల్సేనుండు రాల | నాఠాజుం బొడగన్న నతం డాదరించి యెవ్వరు? మీదేశ మెచటం 'బేళ్లేమి యిప్వనంబునకు మోాలేల వచ్చితిరి, చెప్పీ యన రాజకేఖరుం డనియె నిప్పలాళను వధియించిన యతండు సౌవీరజేశరాజన్యుని సుతుండు. ధీవిశుతుండు జయ త్సేనుం డన్వాండు ఇతండు వివావశర్థ మిట కేగుటెంచె | సుతనిచ్చి సగపాలు షోణియు నిచ్చి నీయొద్ద నెనడుతో నిల్పుకొమ్మునిన నాయి లేళుండు భాగ్యమాయె నసటంచు నల లాట చేది రాజాత్మజస్థితులు తొలుతనే విని వారితో జయ ల్సేనుం దన నగరికి మహోత్సవముతో. దోడు కొనిపోయె నతనిబాగు నువర్మ సౌధ వాసినిమై చూచి వలచి రంజిల్లు భానురాంగి (పఫ్టుల్ల పద క్ధప్యతాశీ నుముఖి పూర్మ శ శాంక సుముఖ నానేయి నమర నాయనకుం గల్యాణం బొనర్చి నగపాలు రాజ్యమొసంగి తత్సఖుల కగ జేయ రతల్నభాషాదు లర్చించె నా విజయునితో జయళ్సేను విడిచి పోవంజాలక లాటభూపాల నుతుండు కొన్నినాళ్లుండి మక్కువ విజయునకు నన్న! సపెంద్లియొనర్ప నరిగెద ననిన విని జయ త్పేనుండు వెతతో జయంతు ననువున వెనువెంట సంటిరాం దివుర నొళవిధంబున వాని నొడంబడం జెప్పి వికచాబ్బమాలిక వింతగా నొనంగి యిప్పదమాలిక యొప్పుడు వాడు. నప్పుడె నన్నరయంగ రమ్మనుచు వానితోంజెప్పి యవ్వలనేగె విజయు తో నయా-ఢ్యుం డతండు తొ్య్యలి వినుము తనభెలిశాం్యడ మేల్తనమే లటంచు మనసులో నల భానుమత్సుతుం డెంచి విజయునితో. గూడి వెననేగి యవల | గజరథతురగవికమఘాోరవీర

షి పరివతాచరి[త్రము భటనంకులంబై న పద్ది ేసీనామ ఫుటభేదనముం జూచి పొగడుదు జాని కలిమి త(డాజమార్షంబునం జనంగల |! గలశధ్వుజుండను కటకేశు కూర్చి తనయ సులవమణాధవళావీ. చేది | మనుజాధినాథకుమారుని విజయుం గనునాని వానిచక్కందనంబు వలచి ననవిల్తుతూంపుల నలుగుచునుం డె నావేళ లాటజేశాధీశతనయు: డీవీట వంటలయి శ్లేకడననుచు నక్క.డి జనముల నడుగుచుం బోయి. యొక్క శ్రై వాలయం బొప్స్పెడి వీధిం గడు పేదముద్ది యగారంబు చేరి యిడు మన్నమవ్వ మాయిద్దతే కిఫుడె యన్న మహాభాగ్య మందులశేమి యన్న శానలసినయన్న మే నిడుదు నీయూరి కొశఘోణి యిరుతలల్‌ గలది |! కయి యేతెంచి చరించు నెల్లెడల; చ్వారముల్‌ -వొరంభాజు తలుపులువిలుచు. గోజులం జీజు గన్లొాన్న పౌరులను నింగితో నొరయు దానిశరీర మార యం గూడ బెంతబలాఢ్యున వైన మును శంభునియనుద్థ మూపి.కానురుండు ఘనతవోనిష్టుండై గాండీవియున్న యా యిం(దకీలా[ది నగలించినట్టు ! లీయూరు చొరంబడి యెద భీతి లేక శాయిడి వెన్సైడి రాశాసియేమొ. హాయి 'లేదయ్యెం బౌారాళికి డాని చేత శేలని ముద్దిచెప్పిన నూట + లాతండు విని వరావాంబన నెంత ! యిచిన్నవానిచే సీర్యాతి దాని సీచంబడంచి చంవీంచెదం జూడు మెల్లి వేకువను నీవే మెచ్చవలయు. దల్లిరో. యన ముద్ది తనదచుం బలిశె చండవరావాంబు జడీయక యితండి ఖండించెనేని యాకలశధ్వజుండు అనుంయలంలహాంతుడుతోడ నర్ధరాద్యంబు నెనరుతో నిచ్చు సంజేహంబు లేదు ఈపని యిప్పుడె యెఆింగింతు నృపతి కోపార్థివకుమూర ! యోగిరం బాయ భుజియింప లెమ్మని భోజనం బిడియె విజయున కతనికి వినయోక్తు లమర నిష్టమృష్టాన్నంబు లిటుల భుజించి తుష్టింజెంది (శమంబుదొరల నిర్వురను నాయింటిలో నుండిరప్పు డమ్ముద్ది ! పోయి నులకతణపూ శ్టేందుముఖికి, నారాజసుతుల సావాసమహోద్యోగ "మేరుపాటుగం చెల్స్బ నెంతయు నలరి తనమది విజమయునిం దలంచుచునుండే నినుండు[గుంకెం దమంబులెనసె దిక్కులను ఆశేయి లాటచేశాధిశనుతుండు ఏరాధిఏ దండా విజయునిం జూచి యయ్య మాయాఘోణి యరుదెంచువే? యయ ధనుర్చాణహ స్తుంశవగుయూో

పఓవళౌచర్శిత్రము వైపేక శీవచాడులు. ఢరించి కదలి రమ్మేను ! భవదీయశార్యసంపద గనుంగొనుచు నంతనింతం జరింతుననిన నీశరుణ | కొంతగల్లినంజూలు ఘోణి యబెంత యనుచు జత్తాయ_త్తమై బయశ్రేరి తనశౌర్య మాధశాధవుండు సౌధమున నెలకొని ఫప్యుతితో నెమి బం గన్లొనల బలియుండీతండు పందిం బడ వేయు ననుచు బురజను లిండ్లతల్పులు బిగియించి | కొరలుభయంబున గునగున లాడ నిటుల బయశళ్హేరి యెల్ల వీథఘులను | జటుల మహాోధనున్చ్యాఘోమ మెనంగం జరియించుచున్న నిశావేళగ యందు బజతెంచె నలఘోణి పదహతమోీణి పజతెంచి యారాజఖాలునిం జూచి. పొరింబొరిం జుజుకుచూవుల నిప్పులురుల గురుతరధ్వనులు దిక్కులం బిక్కటిలలగ బడపదంష్టాాంకుర(ప్రభలం జీశటులు విరియ. ైంబడిరాంగ విజయుండు నవ్వి శరపరంపకలు వన్షంబుగాం గురిెసి కురిసినళరములు కోజలంజీజీ నరభనగతి మీటి చనుదెంచు జారి గనిరాసుతుండు రెండు కొండముల్‌ దొడిగి తుని మెదంప్ట లు నాల్డుతునియ లై రాల నాతని బలుతూంశు లంగరోమముల | చేత నల్లడలను జెదర విదిర్చి కాజు మొగిల్యోలెం గడు రొప్పికొనుచు మోర(త్రోపునరాగముంగాళ్లు దుని వెం తునిమితూఫులురెండుతొడితలల్‌ రెండు వినివాతంబులుచేసి వెగం బేర్చియా ర్చి గిరిశృంగములు గూల్చు గిరిభేదిరీతి కిరిమ_స్తములు గూల్చి శ్రవలోద్ధిని విలసిల్లు విజముని విజయంబు పొగడి ।! యల భానుమత్సు(త్రు. డక్కునం జేర్చి కీరిరూపము డొరంగి ఖేచదుండగుచు వరనిమానంబెక్కి. వాండిట్టులనియె నోవమలాకార! యూమహాళూర! యోవిజయకుమూర మయొకమాట వినుమూ కనకాంగదుండను గంధర్వవిభుండ |! మునుదళాదుండను మునిశాపమానను "బెనువోణి నై తిని బృధువాణనిహళి. జననుత నాఘోరశాపంబు దీతె పోయివచ్చెద సుఖంబున నుండుమనుచు నీయాప్తులందకు నిర్ణరాంశజులు గావున నెచ్చెలిశాండైై్రఎతి రనును ॥ ఖావికార్యముదెల్ప్సి పతకం బొనంగి కనకాంగదుండుచన్న ౬ గలళధ్వజుండు |! మనమున నలగుచు మంచిలగ్న మున మజునాంటె కూర్చికుమూరి నాయనకుం బరిణయం బొనరించి (పొద్యరాజ్యనున నగమును గరివాయస్యందనసహిత 1! ముగ నరణంబిచ్చె ముద మెదంబొదల నల లాటనృపనూతి కంబరాభరణ | ములతోడ బహుఎుమానములు పెక్కు. జేసె

నక్కూరి గ్నిసఖునిం చాయంగ లేశవిజయుం డెక్కడం దనుబాసి 'యేగునో యనుదుం గోరి పెండ్రాడిన కోమలింజీరం |! డారయ మమత యొంతని యెంచవచ్చు సీరీతి నహారవాం 'బెడంబాయకున్న యారాజసుతుం జూచి యట నొక్కనాయ భానుమత్సుతుండను (ప్రాయంఫుంగొమ్మ నౌనె యేలక రాత్రులటునిటు దిరుగ నతివచి_త్త మెటింగి యనుర_క్రి నెరఫు మతకరింపకు వేమమదియును గాక సివ్రు నన్‌ బాయలీ కిటునిల్పుకొన్న నేవగం 'బెంశ్రియా? నిటమిోదం దనకు సీకు నాశ్నేమంబు నిజముగా బెలియుం. గైకొను మీనిచ్చు కల్హార మనుచు నిచ్చి నెచ్చెలిశాండ యిది వాడినవుడె ! వచ్చియన్వేషింపవలయు నన్నచు నెట్టశేలకు వానియెద వంతందీర్చి యన్షై శాంబయనమై యవ్వలి కరిగె నిటువలె నవ్వల నేగి యందొక్క ! యటవిలో. జరియించు వారిణదంపతులు దురపిల్లం దణుము ఇార్దూలంబు శనాొకటిం బర8కించి యడ్డమె చాణాననమున సౌాయకంబొక్కటి సంధించి యేయం గాయంబు దూసి వ్యా్యఘము నీలంహాలె హరిణదంపతులు మహర్షి దంపతుల కరణియై రాజకేఖరు వెంతశేగి దీవించి యోబలాధిక! వ్యాఘ్రభీతి | నీవలన దొలం సీవుధన్యుండవు ముందర బహాుశుభంబులు నీకుణగలుగు | నెందుంజూచినం బరహితచర్య నీది మూూలికయిది (గహింపుము ముత్పిపాన లాలన్యరోగాదు లడంగించు ననుచు నొక మూలికారత్న మొనంగి వారరుగ విశసితహృదయారవిందు. డై యతండు నరగున నవ్వులణాని యొకచోటం గరి మోద లంఘీంచు కంరీరవంబు నుద్యచ్భరంబున నుదుటార్ప నదియు నిద్యాధరాకృతి వెలయ నిట్లనియె రాజ శేఖర దృథఢ(వతుండన్‌ దపస్వి నాజడబుద్ధి శెంతయు€ గోషగించి పంఛాస్యరూపంబు (ప్రాపించుమని శ పించి నేవేడ నీపే రుగ్గడించె నీకతంబున శాపనిద్ము క్రి యయ్యె _నాకూర్మికన్ఫక నవమోవానాంగి భువనసుందరియను పువ్వారుబోణి | నవనీశతనయ నెయ్యమున నీకిత్తు హింగుదీపుర మేలు నిలజేనివుత్రి ।! యంగనామణి మోవానాంగియు నీకు పర్నియానవుడె "చేపట్టుము యువతి రత్నంబు నాసుత రాజేంద్ర యనుచు నొఠ రత్ననూలికయును దివ్యశ_క్రి యొకటియు నతనికి నొనలి వాండరిగె పరహిత చరితులౌ (ప్రభువుల కిటుల సిరులు తమంతనె చేహూరుచుండు

వడ వళాచరి(త్రము వక్‌ శమయునియుగంబిచ్చిన మూలికామహిమ మున మ(డసాన్నముల్‌ ముందరనిలునః బరిశుద్ధుండై మెకి!- పాటలీవకుళ కురవకమందారకోవిదా రాది తదచయచ్భ్చాయలం దనుగత[ శాంతి మరుదంకురంబులు మూన్స నొకింత జ+యింజెందంగ విననయ్యె కుయ్యో మొ తో యిందు దిక్కు. లేదాయను కూంత అయ్యా ర్ధరన మళశండాలించి లేచి చయ్యన ధనురాది సాధనోత్క-రము ధరియించి 'బెట్టుకూంతలు పెట్టు చోటి కరుదెంచి యటం దన్క-రావళిచేత గడగడ వణంకుచుం గన్నీరదొరంగ 1 సుడివడి నలుగడల్‌ చూచుచుల బజల శాక గోశెడువాని రతనాలనంచి యిక "పెనంగుచు నీడ్సులం బడెడి వాని నొక్క-ని వృద్ధవై శ్యునిం జూచి హో నిలునిలుండని యట్టహానంబు సేయుచు వారిభర్చించి యింకెందు. బోయెదరని రోనమున నడ్డగించి శరవాల మొరదూసి కడికండలుగను నటికెం జోరులపదుం[(డ నొకింతలోన (ముచ్చుల నివ్విధంబున వధించుటకు | నచ్చెరువడి వైశ్యుం జానందమొంది యారాజతనయుని కంజలిచేసి భూరివాగ్గుంభనంబుల నిట్టులనియెం గరుణ (శీవారివొ? విక్రమమున వారివొ! యుడు తేజమున హరినో1గనంబడదు బలవాదండవొ! భాగ్య పటిమ రౌ(ద్రమున నల హరుండవాొ? తెలియందరంబుగాదో ఆ కుమారుండవొ! జయ్యా_ప్లి చెల్వమున (శ్రీకుమారుండివొ? వర్శింపంగారాదు వులిగుంవులోంజిక్కి. పొలుపరియున్న యల లేడిబోలి తా నడలుచునున్న శడువడి నాకస్పికంబుగా వచ్చి యడలార్భి ఆచయోూడకుమని గారవించి _ చోడలం (ూడల ళూడుల దుర్వి చారులం (ద్రుంచి నాజాలి త్రీర్చితివి నాయిలు వేల్పవో ! నాదుపెన్నిధినా. నాయాత్మురంజేల్లు నాగవోరుండవొ |! సీరీకిం గననేక నిష్కారణోప కారిని నీవందు గణియించు వేశ్యుం " గనునొని శాజశేఖరుం డాదరించి ।! యనియె నుధామధుకాలాషములను జెక్క-.డ నీఫురంబేమి నీజూతి యిక్కడి క వేళనేల వచ్చితివి! నీనామమెయ్యది? నీవృ_త్తియేమి! యానుపూర్విగం 'దెల్పుమన నాతండని యః బుధవంద్య! హింగుదీవురమను నగర | మధికవై భవమున నమరు నిచ్చిటికి నామడదవు్టున నప్పురం బేలు ॥ భఛామార్యముండు సితధ్వజుండను రాజు కల చాన్ఫపకి కొక్కకన్యాలలామ | లలి తాంగధాను హేలానతీనాను

క16 పతివతాచరితము

యారావు విహరించు నారామనీమం జేరి నిశా వేళ ఇలుజ "యొక్కరిత యూరక విలపించుచుండుకు బెల్ల నారినదాశ సెవ్వరికి గన్పడదు

చాని శోకముదీర్చు ధరణీశసుతుని. గాని యన్యునిం బెండ్లిగానోప ననుచుం (బతినవేసినది భూపాలకుమూరి | యితడుల కలవిగా దింతి యేడ్పుడుపం - గొంద ఆుద్ధతులు శాళొమరులు వచ్చి యందు సుందరి/గాన కయ్య్యా _ర్తరవము 'బాపగా లేక విిభాంతులైై పోయి తోవుణ్యపురుష! నీవోవు దప్పనికి

నల యింతి వెతదీర్చి యవనీశపుతతి నెలమిం బెండ్లాడి నేనిచ్చెడు నుతను సుభగం గల్యాణమై సుఖమొదడు మయ్య కుభ లీల 'నేనువై శ్యుండ నసంఖ్యేయ ధనయుక్తుండడ హీరణ్యదత్తుం డన్వాండ ధనద త్తజుండ సితధ్వజాని యాసఫ్తు డను నచ్చినవా రియ్యనగు నర్థమడుగ నిచ్చోటిపేట శేనే తెంచి మగిడి /| వచ్చుచో (ముచ్చులువచ్చి (ప్రాణములు పుచ్చుకో! దివిరినం బొదివి యేదితివి 'పాణదాతవు భయ్యత్రాతవు నీవు దీనశరణ్య' సీతెజంఏ నేవినగం దగువాండ నేసి. గొంతగణింపుం డనగ నగుచు నారాజనందనుం డిట్టులనియె నూకవ్య శేఖర! యుచితజ్ఞుండవు మ బోరాజవరులకు నాప్పుండ వీవు

వివ నర్షుండవుగావె' వినుము నాచర్యు యని తీనవృ తాంత మంతయు బెలిపి హింగుదీవురమునశేగె నవ్వె రే వుంగవుతోంాకి భూపాలసుతుండు ఈరీకి నప్పురి కెలమితో నేగి యాకాజశేఖరుం డనుర కుండైన యూరవ్యమణీ యింటనుండె హీతోప చారంబు లతండునిచ్చలు నొనర్పలను నతని శౌర్యపతాపాదు లయ్య్యూరి త్నీతిపతి యవై్వాశ్యుచే విని యలరి యందలం బనిచి చయ్యనం బిల్వనంప 1! నందుపై నెక్కి. పాఠరావళి పొగడ రాజుచెంగటిశేగ రాజు వూజింప | రాజితమణిపీ!ి రహిం గూరుచుండెం గూద్చన్న యారాచకొడుకును దివ్ఫు వర్చస్వి గని సితధ్వజుః డిట్టులనియె రాజశేఖర] పరాకమచిద్విలాస | రాజశేఖర మహాకాజవు నీవు సీశనయెన్వారు నీకూపుళేఖ | మా కుమూరితదూచి మరులువెందినది ఆలకన్నె ప్రతిన యొక్షైన నీజేర్చ | వలయు నీక్రవ్వింత వచియింతు సనుము దయ్య మో? లేకభూత మొ! 'బేవసతిరమమొ యయ్యింతి తెలియరాదయ్య! యెవ్వతియొ! నడు లేయి యేడ్చుచున్నది తోంటలోన। బొడగానంబడదందుంోయి భూచినను

సకివళాచరి[త్రము &ి17 ఎక్రాని కోధించి పోందజణుము మాజీతం 1 గాని యన్యులచేతంగాదు నిక్కముగ ననిన మహాభాగ్ఫ్థుమాయె నీలేయి ! చని దానితెఆి/ప విచారింతు ననుచు నగరిలోననె యుంజె నరనాథసుతుండు మగువ హేలావతి మదిని రంజిలంగ నానడుకేయి యుద్యానవనంబు 1 లో నొక్కయేడ్సు సపెల్లుగ వినంబడిన దిగ్గన లేచీ యుద్వ్భృ _త్తీకో ధైర్య మగ్గలంబుగం జం[దహానంబు పూని పర మీళ్వరి. దలంచి భసిశంబు నొనట ధరియించి య శై యుద్యానంబు సొచ్చి యొక నూధవీమంటపోపాంతనీమ ముకురాస్య నొక జగన్నోహనగా'తిం బట్టి ఇట్టుగణొట్టి జాధలంబ్వ్యె కట్టిడి రాతల గని యాగహించి చెంగటిశేగి యోసి దురాత్నురాల శృంగారవలినేల చెనకెద వనుచుః జే సూరిక త్తి దీసి భిరీన ముక్కు. గోసివేసిన నది కుయ్యో ! యటంచు నచ్చోట నిలువలే కటుపారిపోవ నిచ్చటి కిళవచ్చి తేని నీశిరము నసిధారం చెగవేతునని వెంటనంటి 1 వెనం దరిమిన (మొక్కి. వేడుచు 'బెగడి పరువే ల్హె నెన్నండీపడంతిం జేరనని మజులి యేడ్పుడిగిన మౌనినిః జేర యడలకుమని క రుణాబ్ధి యాభునుండు జడుఫుదీరిచి (ఉేమసంధిల్ల బలి₹ె నెవ్వతెవీవు! పేళేమి? సీతండి యొవ్వండు! సీవిటశేల వచ్చితివి! యిీదై త్యురాలు నిన్నీల బాధించు! జేదిహేసువు దీని కెటీంగింపు మనిన6 గన్నీ కు[గుక్కు-చుం (గక్కున లేచి యన్నాతి 'యొక్కీ- యిట్లని విన్నవించి నో యభినవమదనోజ్ద ఏలాశార యో యనాథజనావనోత్సు కాధార | నాకథవినుము గంధర్వులలో మ వోకీర్తికాలియె యమేం[దు నొద్ద నలరారు మణికంధరాఖ్యగంధగ్వ తిలక మాయనకు సతీరత్నమగుచు నమరు విభావతియను జేనకన్స | కమలాతునకు రమాశామినిం బోలి వారికీ నిటువలె వనరెడు నేను గారాబుబిడ్డనై కలిగితి నధిప! యిందు-ళేఖకు సాన్యు వెన్నుదు రనుచు నిందు ేఖానామమిడి (పోందిసేయ కలితగాంధర్వాదికళ లెల్ల నేర్చి | యెల్యాయము వహించి యేనొక్క-నాండు చెలువలతోలహాడి మీతి మెలంగుచును బులహోశమమునకుం బోయి యచ్చోటి తలిడులు నలరులు తఆచు గిల్లుచును ఫలములుకాయలు వట్టి కోయుచును దీవెలు.తెంచుచుందితుగు తత్పుట్రిం శేవల్షై ళవ్యక్రీడల నచట

న! సతనతాచర్మిత్రము

నాడుచు నుముందిట్ట నలిగి కొట్టితిమి | యేడిచెనది చానియేడు పాలించి

యప్పులహుండు వచ్చి యలుక కన్లొనల | నిప్పులురాల నన్వీతించి పలిశె నోసీి దుర (దు రాల! 'యోడకపట్టి ।! యీసున నాపట్టి నేలగొట్టితివి! యీనేరమున ఏవు హింగుదీపురి మ వోనిశాటవధూటి కగపడి శేలు

నయ్య యో![యనువార లచ్చట లేక ! న య్యయోముఖి కొట్టి యాపదంబెట్ట జీజాది గాసిల్లు మిదివిని దొడ్డ వాడొక చాచూలి వచ్చి నిన్‌ బరచు

నాసుకి నదలించి యసిదూసి ముక్కు. గోసివేసిన నదికూయుచుం బరచు వానిచేం దీరు నీవంత సీకతంజె ! పో నాభుండగు నిశంబొమ్మని చనియె నమ్మాట శెదురాడ సళికి నన్‌ గన్న యమ్మయు మాతండ్రి యడలుచుండగతు.' సీ యయోముఖ కారు లీడిచికెచ్చి । సేయు బాధల బేమి చెప్పంగారాదు తీర రాకాసిచేతి యుషద్రవము ల కారణకారుణికజనా(గ్రగణ్య!

యని పల్కు_-చున్నెడ నక్క-న్నె. గన్న జననియు జనకుండు చదలెల్ల వెలుంగ “సౌచ్చు వినొనంబు లేక్కి. శీ ఘ్రమున వచ్చి యాఘను (ప్రభావము లెంచునపుకు తనపుతత్రి భువననుందరిని. దోడుకొని ! భనోడు విద్యాధరాాగణియు నేలెంచె నంత సితధ్వజుం డరుణశోదయమున | నంతఃవురము వురం బతివై భనమునం లై సేయం బనిచె నొక్క. ముహూ_ర్హమున నె భూసురానుజ్ఞ నా భూపాలతుండు హేలావతీకన్య నిందలేఖా వీ కాలాప జ్యోతిర్వు ఖల శ్ర మొన భువనసుందరి వై శ్యవుత్రియా నుభగ నవిరళోత్సవకాలియై పెండ్తియాడె మణినవా(సము లిచ్చె మణికంధడుండు గుణశాలి జ్యోతిద్మటఖుం డిచ్చెం 'బెప్కు వగల సొమ్ములుసితధ్వజుం డిచ్చె నెమ్మి సగము రాజ్యముతోడం జతురంగబలము వివిధాంబరములతో వెలలేని వస్తు ! నివవాంబు లయ్యల్లునికి వైశ్యుండిచ్చె శాజకేఖరుం డి త్తిఆంపన నల్వురు ప । యోజగంధులం (గమంబొప్పం బెండ్లాడి మామలు (వీయమంద మణిమయసౌధ నీమల వారతోం జెలంగి [కీడించెం బుక్కి-టివి డెమిత్తు. బొలంతి రమ ననుచు జిక్కి.0చుకొనియొక్క. చెలి మోవినాక్కు దిర్రైదం గస్తూరితిలక మంచొక్క- ముద్దులాడి ముఖాబ్బమున మోము జేర్చు గంధం బలందెద కలికి యంచొక్క | చందనగంధి బల్‌ చన్నొన లలము ఫనియున్నదిటురమ్ము బాల! యంచొకన ! ఖినిం జేరంబిల్చి బిగ్గరం గాంగిలెంచు

పత్మవాచరీ(ర్రము £!9. బీటు లొనవోఢల నేనని పాంచాల | విటశిఖాముణి లాటవిభుతనూభవుండు విహరించు నొకవేళ విద్యాధశాయి | దవాలోచనాకుచాాదుల. బవ్వళించి , యిరవొందు నొకపూట నిందుళేఖాంబు ధరకచాధరసుధాధారలం జొక్కి లి యొక్కెడనల్పు కృతకాద్రిగతన్ఫ | పాల బాలాన్యచుంబనగుంభనముల నుల్లుసిల్లు నొకప్పు దూరవ్యకన్య కోల్ల సన్నర్భుమర్శో క్తు లూకొనుచు నిచ్చవచ్చినరీతి నిటుల వర్షిలుచు న చ్చతురాత్మకుం డటనొక్క.నాండు తననూమను హిరణ్యదత్తునిం జూచి. వినయో_క్షి వింతలు వినంగోరిపలికె మూమ! మో రీయస్ధిమధ్యాంతరీప భూములు 'జేశముల్‌ పురములు వనులు గనునొని యుందురుగా బేరములకు. జనుచు మిారెజటుంగని స్థలములు లేవ్ర గన్నవి విన్నవి గలవె చోద్యంబు ! లన్న హిరణ్యదశ్తావ్వోయుం డనియె వినవయ్యా మరకతద్వీపమన్‌ ద్వీప మున రతనవ్తుబేరములు చసేయందలంచి నావపై నెక్కి. కొందజు వణిస్దనులు నావేంట రాబోయి నవ్యరత్నములు నలదీవి గొని యూరి కరుదెంచువేళ బలుగాడ్పుచేం గొట్టువడి (తోవంచన్పి యూడ యద్భుతమైన యొకదీవింజేరె. పైంికోటలు గానంబడియె నచ్చోట బహునోపురంబులు బహుసౌధములును బహాురత్న భ వసముల్‌ పరికించి యచట జీనివేసిన యోడం జెచ్చెరడిగ్గి యానికటమునం బద్భాశకరం బాకటి గని యందు వంటలు గావించికొనణగం జనుదెంచె నటకొక్క_ జూలరివాండం చనుదెంచి యిటశీల చనుదెంచినాడు దనుజాధిఫుండు వ్యజదంష్పు). డన్వాంఢు నిక్కోటలోనుండు నిది వేల్పులైన నిక్కి చూడంగలేడు నిక్క మామాట నరులుమిోరెంత! వంటలుచాలు వేగం | బరువులెత్తుం డుదై. త్యపతి సింవాలేళు తనయః (బభావతిం దనపుత్రిగాంగం. 'బెనుపుచుం దనతోడం 'బెనంగి జయింహం గలవానికిత్తు నక్క_న్య నటంచుం 1 బలికినాండనుచుం జెల్స్పంగ వానిమాట విని మేనుళభయమంది వెసవంట లుడిగి । చనుటెంచిలిమి నావం జయ్యన నెక్కి మనుజేశ! దాని నిర్శానున్యనగర | మని చెప్పంగావింటి మను వైశ్యుజూచి యారాజసుతుండను నద్దీవి "కీగి | పోశాడి దనుజునిం బొలియించివాని "పెంపుడుకూంతును బెండ్లాడి వత్తు నంపవేయన మాను యల్లుని కనియె నిలరాయ' భువనమోహినులు గోహినులు నలుపుడు నీపాదనలినంబు "లెపుడుం

ష్రలి( పతివకతాచరి(త్రము జాయంజూలక (వీయంపడి యూడిగములు సేయ శాషమసవు(తిం జంతిషనేల కొంచాన నిక్టింపంగూడునే వాని | నెంచగూడని నవూయ లెజబులప నయ్యసుర యనిన వబ్దనకుం డయ్యసుర నెక్షైనం దునిమి (ప్రభావతిం దోడ్సెత్తు ననుచు నల్ల భూపతి వేడ నవై్యైళ్యుం డతని యుల్లంబురంజిల్ల యోగీం[దుం డొకండు మును దవకిచ్చినమూలికల్‌ మూండు | నెనరుతోనిచ్చి వింటివె శాజతనయ యిది యదృశ్య[క్రియ యిది ఖేచరత్వ మొదనించునది జయంబొనలపంగయ్యముల ఖచరమూలిక పాదుకలంబెక్కి. యెక్కి యచటికి. జను మదృ శ్యాకృతి ననుచుం 'జెలివిన నొశరత్నదీవిక సుభగ _శెలమితోనిచ్చి యోయింతి "యూారత్న డీషపకాళం'బె తెలువు నామేము మేపాలంతులక్షిది యెటింగింపవలదు అతిశీభుమున వత్తుననిచెప్పి వైశ్య పతి శుభో క్తులంబంపం వాదుశల్‌ మెట్టి బుద్ధి నిర్మానువ్యపురము దలంచి యద్ధీరం డసురక న్యక మేడ (వాలె 'మేడపై(వాలిన మిహిరుంోల్‌ వానిం. జూడ వేడుక యైన సొబగులవాని మొలకనవ్వులవాని ముద్దు నె మ్మొగము కళలం బూర్ష సుధాంశు. గరసించువాని నారాజనుతుం జూచి యచ్చెరువంబు కూరిమియును గడల్‌కళొనం 'జేరవచ్చి యా(పభావతిపల్కె- నంజలిచేసి యోూ(ప్రభాకర తేజ యోమహారాజు! 'యొక్కటడనుండుదు" రెద్ది మోూనామ? మిక్కిడి శేరీతి నేగుదెంచితి8! నాముచ్చటలుదీర్చ ననుంజేద చంద మామ యల్లుండవని మనసునం దోంచె నని యొప్పనడీగిన నచ్చెలి కతండు తనతల్లి దం్యడుల తనయూంరివేరు సంగతో కులంబెల్పి చతుదండ్రై పలికె హింగుదీవురినుండి యింతి నిన్‌ జూడ వచ్చితి మెచ్చితి వలచి నీచెలున | మెచ్చటః గనివిని యెజుంగనిసాటి మరువంపుమొలకవో? మన గృుభుం డెక్కు నొజఫురాచిలుకవో? యొళ్య్యూరి నీవు జళొన్నునలాకవో! యుల్లాన మెసలం (శొన్నెలళేఖవో! కోమలి నీవు సీలవేణీనుణి నీచిన్ని మొగము చాలదు నీనొప్ప జళుకుంగన్ను లకు తరుణి మద్విరహోన్ధితరణి నై జూలి నారియించి గాంధర్య్రామను వివాహమున+ 'జేకొని కాలగిటం జేర్చికొమ్మనిన నాశన్ని సిగ్గున నౌాదలవాంచి నామీను నాజవ్వనంబు సీసొమ్ము సామీ! చిత్తముసకు నరిపోవునటుల నయ'సేయుండనుచుం గై దండ యొసంగి | వపీయమునం దనశేళిగృవామున కతని

వతివతాచరి[త్రము క! కోకానిపోయి చెందోవలపానువున | జేకా(ముతీ నుంచి యింపువహించి కప్పురవిడెమిచ్చి గమ్మను తావు లుప్పతిల్లెడి గంధమొప్పుగా నలంది సురటి వీచుచునున్న సుదతినిః దిగిచి యురమున నిడీకొ నె నుక్విశ్వరుండు నురము కుమ్మెలువోవ నుత్చలగంధి 1! గుదకుచ్యాగంబు .6 (గ్రుమ్మి వై యాడి కుమె సలునో రొమ్ము(గుమ్మిన ముద్దు గు మి చెక్కి.లిమిో క నోట భూవిభుండు చెక్కిలి కొనంగోరం జీరిన విభుని చక్కెర కెమ్మోోవి నరిపంట నొక్కి. గెమ్మాావి నొక్కిన కిళలోస్టి వోూము ముమ్మురంబగు(పేమ ముద్దాడె నిభుండు యమొలకనవ్వుల మోము ముద్దాడు మగని గళమున నఖర లేఖలు నిల్చి నెలంత గళమున గోరుంచు కలకం8 నీవి । చెలువుండు జార్చిన చెలువ సిగ్గునను (గ్రక్కున గరములం గనుదోయి మూసి | పక్కలో నొదిగిన. _బెకొని యతండు శలరవస్ఫురణల గళరవం 'బెనల వలిగుబ్బలలముచు విలపు రెట్టింపం గళలంటి కరగించి గాఢపుంభావ కలనం (బాఢనుజేసీ కడు గారవించె నీరీతిం దనుంగూడి యెడంచాయకున్న యారాజు నొక్క. యేశ్రాతసౌధమున నునిచి యచ్చెలి యుచితోపచారంబు లొనరింపుచుం జరింప నొకకోంత వడికి జామసధరుం డళిత్వర నేగుదెంచె నేమి చేసెదవము శ యింటిలో ననుచు నతివ మజ్దనభోడనాదు లమర్చి ! యతని శెప్పటియట్ల మోము సౌధమునం జలువపానువుంబన్న శయనించి కొంత యలంత దీరిచికొని యక్కన్నెం జూచి కోకిల మెనయని [కొమా బవిచిగుడు | టాకు శ్లైవడిం దేంటి కందగాళాని పూవుగుత్తివిధంబు. బొరసి యిన్నాళ్లు నీన్చంటి వివుజేమి నెంత నీమోము వాడిన దెవ్వండువచ్చి సీతోడం గూడినాం డెటీంగింపు హొంకక యనినం దెలిగంటియను హింగుదీవురి నుండి బలవంతుం ఉొరరాచపట్టి యిచ్చటికి వచ్చినాం డతనిచెల్వము చూచీ వలచి యిచ్చ నిన్‌ దలంచి నీవేమి సేయుదువొ! యనుభీతిచే విన్ననైయున్నదాన | ననిన బెట్టుగనప్పి యసులేందుండనియె కామిని! ననుగెల్బికదమటి నిన్ను. |! గామించందగు వానిం గనుగొనవలయాం విలుచుకరమ్మిన్న బింబాధరోప్టి 1 యల రాజసుతుంజేరి యవ్వా_ర్తం డెలుప దానిచే నటమున్నె టైత్యుని బలిమి యాన లేం[దకుమూారుం జాలించి యుని | నతివేగమున లేచీ యటవచ్చి నిలువ నతనియుద్ధతిం జూచి యసుర భకిల్లి

వతి సతీవళాచరీ[త్రము యితండు నాతోం గలహీంపంానోవు |! ధృతిశాలియానని యెద నిశ్చయించి . శావోయి'కూడ్చుండు రాజకువూర! యిీవు నన్‌ మార్కొనియెవుడు పో రెదవు! పోశాడి గెలిచి నాఫుత్రిం లై కొనుము | నా రాజతనయుం డోన క్తంచళేంద! ఇల్లీ (పొద్దునలేచి యీవును నేను జెల్లుగా యుద్ధంబు సేయుద మనుచు. నొడంబడంజెప్పి యందుండి యాళశేయి గడచి శాంతయనుజ్ఞ (6 గదిసిన యనుర నిద్దురమాని యాసనృవుం డాజిం బోరి పెద్దనిద్దురం జెందెం బృథుఖడ్గనివాతి నివాతుండై యాదైత్యనేత భేచరత శుచి యోనియను మునీశుండు స్నానమునకు నదికి వేకువనేగ నవ్వలశేను పొదనుండి గగ్జింపం బొలందిండి ననుచు వెఆచిపారల లేచి వికవిక నగిన | నెజిగియోరి సుకంర యిదిముచ్చమైన మూడు వేలబ్బముల్‌ 'మొజకురక్కసుండ వై డాక లోకుల కా_ర్రిసేయుచును జరియింపుచున్న జేం జాలం (ఛాక్థింహ గరుణించి రాజ శేఖరునిచే నొచ్చి యెప్పటిరూవు వహించెద ననియె నప్పుడాడినయట్టు లడంగె శాపంబు ననుమతిచ్చిన నమళీం(ద్రునిపురికి. జనియెద నాయెడ సౌవోర్ష మునుపు నా వుతితోంహాడి నరనాథ బహువి । ధోవభోగము లొోొందుచుండు మిప్పురిని అని య్యాపభావతీి నతని కొప్పించి చనియె నుకంరుడు జంభారిపురికి భనవ నువాహన ధాన్యాదికముల నెనలేసి యప్పురి నింతీతోం గూడి నిఖలభోగంబులు నెమ్మిం జందుచును సుఖయింబె సురరాజుసాబగున నతండు ఈరీతి నలరుచు నిలరాయః డాతం జారామతోంగూడి యారానుశేళి నలువుముచ్చటలు పౌచ్చంగనొక్కనాండు. నెలకొన్న వేడ్కనంతివురంబు వేడలి ఫురి పశ్చిమమున నంభోరాః్‌ చెంతం ! బరగు సరోవర పొంతవన్యలను మెల౮లపచు వింత లామెలంతకుం (చేమం జెలుప్రచు (శాంత్రీచెందిన యింతింహాడి యక్కొ_లంకున శీగె నపుడు (పాంౌంపు చెక్కడంవు మెజుంగు చికిలిపాదుకలు 'మెట్టుక మగరాలమెట్లపై డిగ్గి తొట్టిన తృషదీజం దోయమూుల్‌ (డాని, వనజావీ. వెలువడి వచ్చుచో జాజి | చని యొకపాదుక జలములో. బడియెం బడి రత్నమయనూొటం బాదుక మునింగి ! కడువడి సోపానగతి దూరమరిగెం బడిన పాదుక యెత్తుపనింబూను మగనిం బడంతిమా న్పె[పయాసపడ నేల యనుచు రవి యస్తగిరింజేరె రమణితోంగూడి భఛవనంబుంజేరి నా పభుళిఖామణియుం

వతి[వజాచరి[ర్రము ఫకికి “జుక్కా.లమున శకంధరభర్త రివువి పత్కరుండు హిరణ్య బాహుం డన్‌ రాజు తనవ_ర్తకు మహోర్థదత్తుని మణులు | గొనితేరం బనుషం (గ్రక్కున నోడయొక్కి. పొనంప మణిద్వీపమున'కేగి యచట నసమౌానమణులకు నర్థంబు లొసలి కొని యోడయెక్కి- (గ్రక్కున వచ్చివచ్చి కనియెసనిరా బ్రనువ్యకటక మౌొజాడం గని వెరగంది యకడ నోడడిగ్గి వసజూశరము చేరువకుం బోయివిడిసె నోడకళానులం దొప్పెడి నరసి నేడయూచిన లెక్కయిడరాని మోలం జూచియొండొారులంబిల్చుచు పాచ్చువలలు వై చితియ్యంగల్యబభానతివామ పాద పాదుక చిక్కి నం బరికించి యెత్తి మోదంబుతో వై శ్యుముందర నిడిరి అది వాండుదాచి నిజాధివుచెంతం | బొదలు వేడుక నుంచి పొడయగన్న యవుడె యప్పాదుక శకంధరాధినాయకుండు. తప్పక కనుగొని తనసభవారిం బిలిచి పూడుషుః డం ఘీంబెక్రైడి నదియొ+ మెలంత పాదంబున మెళ్లైడి నదియె! యిప్పావ యువ్వరి 'దెతింగింపుం డనిన | నప్పు డూరకయుండి రానభచవాడు అంత నచ్చటికి శిల్పాచాడ్యు. డొకంయ వింతగా వచ్చి భూవిభున కిట్లనియె నిది కాంత మిన్పైడి దిలరాయ . ఫురువు | పదఘట్టితముగాదు భావించినాండ నా విని సతి చరణంబున మెట్టు 1! పావయే యింతసౌభాగ్యంబు గాంచె చానికూపెట్టిదో తర్కింపదరమె! నా నప్వి శిల్ని యన్నాతిళూపంబు వోళొన్ను నురతనంబులొనంగినంబ్రతిమ పన్ని తెచ్చెదజూడు[పభుచం(దయనుచుం దన నేద్స మెఆసి కుందనమున! (బతిమ యొనరించి ముందరనునిచినం జూచి కడుమెచ్చి శిల్పికిం గాంమీతంబిచ్చి 'వెడవి ల్తునకుం జిక్కి- విభాంతుండగుచు నిబ్బామ్బుం బోలినయింతి యున్నెడకు గొబ్బునంజని డానిం గొనివచ్చు భునుండ గలిగిన వానికి ఘనత నాయీలు | నిలలోన సగమిచ్చి యేలింతు ననుచుం జాటింపంబంచిన జను లాలించి । యేటి(ఖౌంతి జనించె సీతని కనుచు ననుకొని రెన్వారు నప్పనికొప్సీ । కొనరై రిది నుళాధ్వకునుముం బటంచు (భాంతి పాచ్చహిరణ్య బాహుండాకాంతం. జింతనేయు చునుండెవీ,తిపరియిటులం జాటించినది విని జరభి విశాచి । కాటోటుగ తె ఖభాతరకివంటి గొంటి కల్ల రి జూటు బికారి కరాళి ! చుల్లకురాలు ముచ్చు తుటారి బడుగు "వెడుగు బజారి కుచ్చితుకాలు నీలి 1 గడుసు టక్కరి జోగి (గక్కీ.నముడుసు

మటునూయల పెడారి మందులనూరి । కుటిలాతు రాలు 'వెక్కు.వు తక్కులారి ? యిప్పాపజాతి యంచెల్లరు రోయ | నప్పురి దుళ్సీలయను వృద్ధవిధవ పాయంబునాండెల్ల . బలువి కారములం బోయి కావలనీన బొజుంగులం గూడి పలుగూల్లు గుడిచిన పావిమియగుట _కొలువున కేగి సంకోచంబు లేక పలిశ నోయి హిరణ్య వాహుండ! నీవు వలచిన సిండుజవ్వని "వెదకుచును బోయి నిర్శానుష్యుపురము. (బావీంచి యాయింతి నెలయించి యెడాజు నెలల లోపలం దెత్తు నేలుదుగాక డాని నీపనిచేసిన నేమి యిచ్చెదవు! నిజముగాం దెల్పుము నీవన్న భూమి భుజుం డును ముద్ది! యప్పాలంతిం దోడుకొని యరు జేర నీకిత్తు నర్ధరాజ్భుంబు | నరగునం జనుమంచు జతమైన యోడ మూాలిమికాని వెంబడి నెక్కంబనుప నాయోడయెక్కి. చయ్యన దీవింజేరి యందు కళాసులకనియె నేవచ్చు నందాక మరుగుగా నబ్ధిలో నావ నిలువుండి జీని గంధించి యటంచుం | బలికి రేవునడిగ్గి పద్మాకరంబు కడం గొంతతడవుండి కమల 'బాంధవుండు పడమటివార్థిలోపలం (గుంకు వేళ నాకోట డాయ నొయ్యనం బోయి తూర్పు వాకిటిగ వనిలో వసియించె నొదిగి కడపలో వసియించి కపటకోకంటు | గడిబించికొని 'బెట్టుగాం (బలాపించె ఆ(్రలాషము విని యననీశతనయు. జో(ప్రభావలీ యెవ్వతో తూడ్పగవని వాకిటినుండి యేడ్వందొడం]; వించ' రాకాసియో+ ముష్క రఫుం విళాచంబో జాని శోధించి తోదనమువారించి నేను వచ్చెదనన్న నిందీవరావ్నీ 'శానును వెంబడితగిలె నిద్వవను | చానిం జూడ. దలంచి తలువులుదెజుచి యి సందెపొద్దున నింజేల యేడ్చె | దీ సీమ నీవెన్వ రెజిగింపు మనినం గన్నుల మిథ్యాశుకణములు దొరంగ నన్నీలికాన యిట్లనియె నేడ్చుచును ధరై శీనిభులార దంపతులార! 1 నిగ (స్రలమతులార'! నీ వ(ప్రనతిని అల శక చేశంబునందు వర్తింతు కలండొకపుతుండు ఘనరూపయుతుండు బాండు నన్నెడంబాసి వై శ్యులంగాడి యేడకుం బోయెొనో యేనది యెజులో నున్ను మణిద్వీషమున వాసింగంటి । మన్న నై శ్యులమాట యాలించి నమ్మి యోడ యాదీవికి నొళ్క్ళటిపోవ. జొడంగల్లునొా కూర్చిసుతు సీడ ననుచు నా నావపైంలోయి యారసి నుతునిం ? గానక యడల నక్క-డివుణ్యుం డొకండు

పత్మివ ₹"ాచర్మఠతిమొు శవిథా

సీయోడ యొక్కించి యిద్దరిం జేర్చి పోయిన నిటువచ్చి పొగిలెద నిటుల మాసీమయోడ (క్రమ్మజ వచ్చుదనుక మిసగదనంబున మెలగొద ననుచు దయదోపం గడుదీనదశ వేండుదాని (వీయవాక్యములు విని 'బేల్వోయి పణతతి మంచిదిలే ముద్ది! మాయొద్ద నిలువు మంచు నూరడయల్క_ నారాజసుతుండు నిదిచాల జగజంత యిలుసేర్చ వలదు మదిరాశ్షీ! యనుచుం బల్జురు "'బెల్బవినశ యనదడ యిజేమి సేయంగల దనుచు వనితం ధదోడ్కొనిపోయి వాకిలి తెజచి కనకాంగి తకానొంటిక_త్తియ యగుటం బనిపాటలకుం దోడుపడు నిది యనుచు విధివశంబున గారవించి యద్దుష్ట విధవ మంచిదియంచు వీటిలోం జేర్చి నగరిట్లుసేరినంత నె శార్యమాయె నగమని యాజంత సంతనం బంది యనుర క్త్రవలెః దిరుగాడు వారలకు. | దన కపటం బొకింతయు/ గాననీక యప్ప యీపని సేతునాయని తానె చెప్పని పనులందిసేయంగాం బోవు నతివినయము సేయు నారాజు. గనిన | సతియిది ధూ_ర్తలతు:ణమని తలంప నలివేణి. దలయంట్‌ యటకలి వెట్టి జలకమారుచు మంచిచలువ లందించు తిలకంబు కస్తూరిదిద్దు. గీలుజడ నలరుసరుల్‌ చుట్టు నద్దంబుచూపు నిరువురు౮హార్చ్పుండనిజె యారతెత్తు పరిపరివగల శోభనములు పొడు

రాజు మన్ముథుం డీవు రతివి పూ న్ఫేందుం డీజనవల్స భుండీవు రోహిణివి హరియితం డీ వమహాలవ్నీ వనుచుం గరుణవుట్టంగ నిచ్చకపు మాటలాడ నాదంపతులళది యాను రాలయ్యె నేదుర్థుతులు వెంత నెనసి యుండినను విశ్వసింతురు నీలవేయులు నృపులు విశ్వస్త నటుగాన “వేలటుసీయకయె నెనరుసేయలో నాల్లు నెలలయ్యె నంతం బనియేమియునుజక్క్య ౧బడదయ్యె వనుచు వెతంబడి యద్దుస్తవిధవ యొక్క-వుడు సతింజేరి యతిరహస్యముగ నిట్లనియె పతిమర్శు మెజుంగని పణతతికి ధెర్య గతులెక్కిడివి? సౌఖ్యగరిమ లెక్కడివి! మగువ! నీపకి (పాణమర్శ మేశ్రాంత మగువేళ నడిగితో? యడుగనె లేదో! యడుగకుండిన వెట్టేవని పబోధింపం బడంతి యానుడి చెవింబడిన భీతిల్లి గుండెబల్ల నం బలుకులు దొ్మొటువడంగ దండమోయన్వ! యింతటి దుష్టమతినె *సిశ్తీరుపని తెల్పు నృవుమగ్శు మడుగం | గాకుపనుల్‌ సీయంగడగి వచ్చితివొ! యడుగకు మిటువంటివని యదలింప వెడవెడ వెజచినవిధము పొటించి

యలంంగకుమమ్న! నీకపాతంబు సేయం ధలంయనమ్మ హింఠబెతలంచి చెప్పతిని యనికొన్ని వెడమాటలాడె నజ్జరఖి | వనిత యారాతిరి వసుభేశసుతుని పక్కలో మక్కువ బవళించియుండి | యక్కు-టిల దురుక్తు లాత శృలోందోంచి యడిగద నొకనూట యలుకసేయకయె నుడునగావలయు మనోవార!' యనిన (శాశేశ్వరివి యింత ్రార్థింపనేల 1 యేణీవిలోచన! యేమడిగెదవు? ఆడుగుము దెల్పెదనన6 (కాణమర్శ | మడిగెం గోమలి యాతం డడిదంబు. బాయ డొజంగినం శూణముల్‌ దలంగునంచనిన |! వెఆంగందినతి పొంచివినియె నాజంత విని నాడు నురునాండు వెతవీతి యుండి జననాధువా లొక నంబదెవేళం నొని ఇ₹మొకనొందిలో దాంచియునిదయు.బతియు సుకముని[దించుచోజొక్క మా వేళ " నక్క త్రిగొనిపోయి[పొయ్యిలోవై చి [కుక్కాబూడిదలోనంరహారాళ్ళయగుచు వడిదంబు జిగిళాయ ననువులువిడిచె పడంతి కెగిటిలోన భానుమక్చుతుండు వెలందియు దీపంబువెలుంఏన నతనిం దిలకించి వోనాథ ! తేజస్పనాథ! నన్నేలుకొనుసామి నాముద్దులంజ్సు యెన్నిక కెక్కిన 'యేశాంగవీర!

నను నొంటిడించిపో నాయమే నీకు! నినుంగూడి వచ్చెద నేను నీనెంటం ధోణొనిపొమ్మని దుఃఖించుచున్న నాకష్టురాలది యాలించి యలరి ఆేశెంచి యేమియు నెజబుంగనిదాని రీతి నిట్లనియె నోశ్చంగారవల్లి

యేల యేజ్చెద వేమి యితండున్నలాగు నా, లోలనయన వంతయు రోస మడర నాపాపజాతితో ననియె నోజంత నాపతిం బడంబెట్టి నాకాపురంబు

వెఆచిన వెడుగవు చీ నిన్నుజూచి. యొజింగి నావిభుం డప్పుజే దీని నిల్లు 'ఇీరసీయకుమని చెప్పె. జూటించి | యారాజు నుడి విన కయ్య యో? నిన్నుం 'జేకొన్న ఫలమెల్లం జేసీతం గుడివీ తీకడ నిలనేల యుటశీనిం బొము స పలితోడవహ్నిలోంబడియెదననుచు సతిమోదుకొనుచు బావృకణంబులురుల బెట్టుగా విలపింపం (ముడి కలిగి నట్టివిధాన నమ్ముది 'చేరవచ్చి కరవద్దుములుపట్టి కన్నీరుదుడిచి పరవళత్వముమాన్ని పలికె నిట్లనుచు నీపతింజంవీతి నేనని నింద మోసపెదవేటిశే మోహనగాతి'

ఛథ జేశమున నొక్క-సన్యాసి గలండు | సకలజ్ఞుం డాతండొనంగిన భూతి యితనిఫాలమ్మున నిడన బే బతుకు |! లతకూన! తప్తతై లకటాహాముంను

పతవళౌచరీతమ్ము ప్రీ? "బతి-జీవాముంచ్‌ నాబడి యేగుదెమ్ము వేతందీ త్త నామాట విశ్వసింవుమని యాన లొట్లును బెట్టి యది మనగవ్సి మానిని నాక_తిమాట యేమరిచె శై లఘటంబున ధవుజేహ ముంచి | యూలయద్వారంబు లన్నియు మూసి ఫురి దశీణద్వారమున బయశ్లేరి | యరి౫; విధ్శిపేరితాత్ళక యగచుం దరుణి యివ్విధమున దనవెంట రాంగం దరణివారరయ నత్తాటోటుక శత్తె వేడుకల దనకొంగు విసరినం జేర్చి రోడ సయ్యోడవై నువిదయయుం చాను నెక్కి శకంధరాధీశుని (పోలు (గక్కు.నంజేరి యక్కాంతం నొంపోయి యునిచె హిరణ్య చాహునిచెంత నతండు కనకాంగి రూపళేఖావిలానములు విన్నయట్లనె చూచి ఏస్మ్మ్యయంబంది మన్నించీ జరతికి మహి నగంబొనంగి యక్కా_ంతం గేళివార్శ ఫ్రమునకుం బిలువ॥్యగుక్కు చుం గన్నీరు వొమ్త సు యిట్లనియె నోరాజ యొక[వతంబున్న డా(వతము దీఆకో వురడుషములబెనం జూడ రాదు ఆలునెలల్‌ సై ఫు మందాంశం కేళి కారామమున నుందునని తోంటలోన వనితయు నంత నంచ్యావతవ్యాజు | ముననుండె (వాహ్మణపూజ నేయుచును పతి _పాణనంతుండై. (బదికి యెప్పంటి గతి వచ్చి వొనిపోవంగావలె ననుచు నలగారిం (ాక్థించి యంబరాభరణ ముల గాంత దంపతీపూజ లొనర్చె నంత జయంత జయశ్సేన విజయు లెంతయురహి నఖుండిచ్చిన క్తి శమలమాలిక హల్ల కము కాంతిమాసి ।! కమలిన దీథీంచి కడు వితర్కించి ముగురును జతగూడి ముందర బోయి. దిగులుతో నల హీంగుదీవురిం జేరి యందలి వై శ్యుచే నారాజు చనిన చందంబువిని రర్నసందీపకాంతి మలంగినదని తత్కుమూారి దుఃఖమునం దెలుపంగా మూలికాదీప్రపాదుకలు నాయూరుజుం. డొనంగ నలరి మేట్టుకొని పోయి నిర్శానుమ్యవురిం (బవేశించి యంతఃవురం బెల్ల నరసీ యందొక ని శాంతంబుగని యానిశాంతంబు నందం వై లకటాహంబు దర్శించి నిర్గ ! కాలోకుండై చేష్టలన్నియు మాని యందున్న చెలికాని నలకునిల్కా-ని ! యందంబు గలవాని న క్రై వీవీంచి హో రాజశేఖర! హో మహాతేజ! | నీరాజసంబును నీప్రతాపంబు నెటుపోయె నిఫుడని యేక్కుచు నతని 1 పటుఖడ్ల మందలిభవనంబు లెల్ల 6 బరికించి శానళ పాళశాలికల | నధసి యందొళ (పొాయ్యియడుగున నెరయ్యు

226 స్రరివకాచరిత్రము భసితంబులో. జిక్కువడి కాంతిమాసి పనందప్పి కడు నల్ల ంఎడియున్న కి గని వేదలర్థంబుగనినట్టు "లెత్తు | కొని దానిమ ప్పైల్ల. గోకను దుడిచి చమురిడి తోమి స్వచ్భముంజేసి కొంతి యమర సానను బట్టినపుడె రాసుతుండు నిదుర లేచినయట్లు నెజిమోర లేచి. (దికించితిరి (పాణబంధువులార అన్న! జయంత జయత్సేన నిజయ! నన్నరయుచు వచ్చినది పాచ్చు మీరు అని బయ ్రేరిన యటకలిం బెట్టి యనువొంద జలకంబులాడించి వారు ఘనవ(స్రుభఘామణగంధమాల్యముల మొనసి కై చేసన మూలికామహిమ నిష్టమృష్టాన్నంబు లెల్లను గలుగం దుష్పిమిాజుంగ వారితో భుజియించి (పాసాదమున కేగి పడంతిని గాన కోసఖులార! మహోద్యోగమూని యేను "బెండ్రాడినయింతిని గాన మాసిలికాన (యావ్మాణి యలయించి యెచటికిం దోజొని యేగనో యదియ యచలద్యుతులక త్తి యట (ముచ్చిలించి (ొయిలోన నిడి శాల్చిపోయిన దనుచుం బయనంబుగాం ఉఊానువచ్చిన కథయు దనుజుం జంపినయడది తరళొవీ,ంగూడి యునికియు (కొవా స్ఞణి యొక తె వచ్చుటయు నది మాయదారి యాననియును దెలుప విదితంబుగావిని విజయూదను లనిరి ఆ(ప్రభావతిం గొని యళుకింత లేక | విపభామిని యెందు వెడలిపోయినదొ! చెదకుద మరు దెమ్ము "వేషముల్‌ వూని యదనిదియని మొటలాడుచు నున్న నచటి కారాజు మున్నసుకత మానస్ప ఖచరతనున్న సుకంరుం జేతెంచి వాడు పూజలొనర్ప వారి దీవించి చారుర త్నాసనస్థలినుండి పలిశ ాజీనమితనిర్భర తేజ ! రాజ కాజీవతంన నీ రాజవింబాస్య నాావీయనందన సలినష్మతావీ, య్మాపభానవతి జరకాహూత యగుచుం బోయి సుకంధరవురి నున్న దంచి కాయత్మవతనిష్ట నారామనీమ నాతునెలల్‌ (వతంబని యెడంబెక్షు |! నారాజు వలచి సమ_న్తవస్తువులు పనుపంగా విప్రదంపతులం బూజించు కొనుచునున్నది మేలుగోరుచు నీకుం జనుం డందు. భాదుకాశ కిదే ననుచు జననుతు లాలా” చనియెద మనుచు నతని వీడ్కొ-ని పాదుకాగూధులగుచు. హిళులు వెంబడిరాలో జే” నప్పురికి సీరీతి నప్పురిశేగి లాటవ | మారమణకుమారముణి తన రమణి . యెలదనోటలో నసియించి భూజేవ | తల సైదునల కిష్టధనము లిచ్చుచును

పతివతాచరి(త్రము వ్రక్షర్త బం దీజినలొందు వా గ్రలాలించి ! యారామ సౌళీల్య మూయింతి కాల్చి తలంచి సంతోషించి తాను నకూూంర్శి చెలికాండ్ర నొక్క.ట వీతిసురాకృతుల ధరియించికొని వనస్థలి చేరి యందు పర మేశ్వరీపాదపద్దముల్‌ మదిని నెలకొల్పి తద్వ్రతనిస్టల భుక్రి సలుపక ఫలదళాశనవృ_ట్ధి మేను మిగులం జిక్క_లగం దనమేలు గనోదచును దగు శమవమముల. దపశికన్నె వలే నున్న (పభావతీయోహాలలాను కన్నులురంజిల్లం గని (మోల నిలువ వారిలో: దనభ_ర్త వైఖరి దెలిసి జోరున న।శ్రులు సోనల్లై కురియ వడిలేచి పదముల్నవాలి కన్నీటం గడిగి మువ్వురకు నర్ధ్ఫంబు లొనంగి యున్న తాసనముల నుంచిపూజించి యన్న ఖపాత్త సృజాలకు నంబలి సేసి నానోములు ఫలించే నాభాగ్ఫు మమరి నోనాథ [కన్ను స్ఞణనొప్పు నీకూవు గనునొన నోచితిగావున ననుచు. జెనంటియోా జరరచేసిన కృత్య మెల్ల నుడివి శకంధశేం[దుని యింటందెచ్చి యిడిన నాతనింజేర కెడసి తానున్న విధమునుదెల్సి యావిధవను బట్టి వధియింపు. డఫ మిందునలన రా దధిప యను (వీయురాలివాక్యము లాలకించి ఘనబుద్ధి రాజశేఖరుం డామిటారి 'పరదీర్చి యళల్లోట 'వలువడిపోయి. హీతులతో యాజించి యిీదుమ్షుఠాలి తనయు వేపంబు నేందాల్స్పెద మిరు చనుదెండు విప్ర వేషములతో ననుచు బలికి యప్పురి వెలుపటితోటం జేరి ! మొల కావిధోవతి మూరస్ధదేశమున బలితేంపుటోవీయు ఫాలఫొగమునం దళుకొత్తు సితభసీత తిపుండంబు గళమున ర[దాయకంరమాలికలు వొలువొందుకావడి బుజమున బూని నచ్చెలికాం(ద్రతో నరుజేర వేగ వచ్చి ఫురో_త్తరద్వారంబు చేం యచ్చటిభటులతో ననియె నీసుతుండు. వచ్చినాడంని రాజవడు (పాపుగన్న యవ్వతో: టెలివిరండని పంప వార లవ్వా ర్హ పరునెత్తి యాపెతోం 'టెలుసం బరమవా క్షాబ్టిలోపల నోలలాడి |! యరశే కువూరకుం డగ్ధరాజ్యంబు చేకూడినప్పుడె చేరె నాభాగ్య మే కదా యిదియని యిల రాయని!ని నావా_ర్త యెటింగించి యందలంబెక్కి. ! వేవేగ బహుసై న్యవితతి తన్‌ గొలువ నతండు నిక్కముఫు(త్రుండని యెదుర్కొనిన నతిభ_క్రిగలవాని యటుల నజ్జరళి యడుగులపై (వాలి యమ్ము చిన్నపుడె యిడంబౌసిచని కంటి నిపుడు నిన్ననని

వ90 పరి్మివతాచర(త్రము నకు[మౌరుని నెత్తి యక్కు,నం జేర్చి చక్కనితండి. యిచ్చటినుంటివీవు నిన్నాళ్లు నినుగానశెంత గుందితినొ యన్న నేండావెత లన్నియు. దీఆె సగమురాజ్యము నాకొనంగె నేంజేయం దగు నుషకృతికి నెంతయు మెచ్చి రాజు ఈ రాద్యభోగంబు లెల్ల భోగింపు మిారాజకేఖరు లెల్ల నిన్నెంచ నని యందలంబుపై నతని నుంచికొని చనె తనయింటికి నంపదమెజుసి తనచెలికాం[డును దాను నచ్చెనంటిం బనుషం బోయి హిరణ్య బాహుని గాంచి యతండు మన్ననసేయ నారామసీమ (ప్రతనిష్టందగు (పభావతీ విలోకించి ముందరిపని [కమంబునం 'బెల్పుండనిన నందజాలోచించి యలివేణి కనిరి యదరముల్‌ మూండు వియత్తలం బొరిసి పరగునట్లుగ నౌొనర్పంగవ లె ననియు+ నరద మొక్క_ంటికి నతివలు మువ్వు రికవొందనిడి ముద్దినెక్కి0౦చి దాని సుతు హిత్యతయముతో శోభిల్లనుంచి థీతినాథ నీవునెక్కిన మంచిదనియు మంగళ(ద్రవ్యసమాజంబు గొనుచు నంగజపహగ రాణి యావానమున్న వురఖాహ్యువన్యకుం బోవలె ననియు నెజీంగింపు మిప్పురాధీశున కనుచు హిశులతో. బతి తన కేర్పడం బెలుప సతి మంచిదని ముద్ది సరగం బిల్పించి యవ్వి శేషములెల్ల నధిఫునితోడ నవ్వ! తెల్పుమటన్న నది "తెల్పనతండు - ననిచె నాతణమె శిల్పాచార్యవడులం బనిపూని వాడు భూపతికుమారకుండు చెస్పినచందానం జేసిరి రథము | లప్పుడె సూ(తంబు లమ8ించి రొకట నాన్తూతమర్శుంబు లాఫవ్హులు జాను | రాసుతుంజెటింగి నం్యభమలీల నుండెం దన యన్నదమ్ముల తనయల రాజ తనయలంవొమ్ముం[డ్ర ధరణీశుండీయ మువ్వురుక న్నెలు ముదితయు. దాను ॥ నప్తిజయుం డెక్కి. రందొక్క_ "లేవ అజయంత శకంధరాధిప కన్య శా జవర్యతయ ము క్రిగనె నొక్క తేరు అల జయశ్సేన వృద్ధాంగనా కన కలతోడ నెకతేరు గరము శాణించె ధరణీశసుతులు సూత్రము "లెగయట్ట నరిశె నంబరవీధి కారథ్యత్రయము అడుగుచో చేవాలయముజారి కొండ 1 చరియున్కి. నందులో జరరను బట్టి పడం్మదోసె సౌవీరపాక్థివత నయుం | డొడిసి హిరణ్య బాహునిం బట్టితోసె నడరుకిన్క, జయంతుం డాచరిలోనం బుడమిజనంబు లద్భుతమంది వరూడ నిజయ(ప్రభావతీవృతుండ్రై స్వకీయ భుజనులుప్పొంగ భూభుజుడు హార్షించ

పతి[వ కొచర్మితము వర్షే దీగువకు స్యూతముల్‌. దిగంబట్టి కాళి నగరివాంకిట నర్భందనంబులు డించి యల్ల జయంతజయ క్సేనవిజయు. లుల్లాస నుంది రయ్యుర్విశుం గూడి యా(ప్రభావతి బేవి కర్చనలిచ్చి వివ్రులు దీవింప విలసిళ్లైనంత నాచేశ మావురం బమరపూర్వేభ వాబేశను (గ్రహించి యాలాటనిభుండ' ముగు లేసికన్సల ముదముళతో నిచ్చి ముగురికి నఖులకప్పుడె పెండ్లి చేసె ఖచర గంధర్వ శేఖర దత్తరత్న ఖచిత విమానముల్‌ కడు వేడ్క నెక్కి యా(పభావతితో జయంతాది సఖులు నవియపత్నులై చనుజేర నేగి దీమనంబున హింగుదీఫురిం. జేరి తాము హిరణ్యసితధ్వజు లలర హలావరీకాంత యిందుళేఖావీ కాలాప జ్యోతిర్వు ృఖొత్ముజ సుభగ (పాణముల్‌ (గమ్మజంబడసిన యట్టు లానందపరవళ లై యున్న వారి గారవించి హిరణ్యు శాదిలినుతు మ వోరత్నుని శకంధర్రాధీశుం జేసి (ప్రజల నెక్కించి నిర్మానుష్యనగర మజరేం్యదపురనిభం బరయుండీ యనుచు నాసితధ్వజుం బల్కి. యతనికుమారు. డౌ శిఖధ్వజునకు నప్పురం బొసలె నయిదుగురింతులు నాసప్తులునగొాలువ వాయ గజరథ సుభటావళిం గూడి చని విజయాదుల నతులతోం గూర్చి కొనిపోయి తప్జనకులచెంతం జేర్చి యాదొరల్‌ తసగుణం బభినుతుల్‌ సేయ నాదటం దమఠతండి నతిభ క్రి జేరి యతనిపొదములకు నభినుతుల్‌ చేసె సతులశో నతనికి సంతోవ మెనం%6 గోడంటడ దీవించి కొడుకు నెత్రికొని చూడం థైను నేడు సుకుమార! నిన్నుం గన్నులకజు వెల్త ౧గడయజాతె ననుచు నెన్ను చుం సాంగిటనిడి గారవించి యానంన ఛాప్పధారావృతుం జేసె నానరేందుని భాగ్యమలవియె పొగడం దల్లియు కోంధవుల్‌ తననఖుల్‌ హితులు సనెల్లద వార్షి ప నెనలేని సిరులు నాజయంకాదినహాయులం గూడి రాజులనెల్ల ను రణ నూమి గెల్చి వారిజాయములలహాడి వసుధం ఇాలించె నారాజశేఖరుం డలివేణి! వినుము వనితలలోం (బభావతి పుణ్యశీల గనుక ముజ్జగముల ఖ్యాతివహిం చె సీపత్మివతకథ యెవ్వరు వినిన. (శ్రాపించు వారికి భవ్యసౌఖ్యమ-లు అని చిల్క- వినివింప నవ్వైశ్వశాంత విని వింత యిీశథా వృత్తాంత మనుచు బొగడుచుం. దన యంతిపురమున శీ జగదీసందూతియు. జనియె నింటికిని

253 పఠ(వళాచరి(తైెము అని కశంభుండెజింగింప నవ లికథలు వినివింవుండని గారి వేడ్యతో నడి” పరమత్శివతాచరితంబు నందు వరుస నిర్వదిమూండవకథ చెన్నొాందె

కొండ గువుడి కాయలకధ

జాల్రీ

శ్రీ విశ్వపతి సమంచితమతి గౌరి శావలికథ యిట్టులని చెప్పందొడంగె మరనాండు దూతితో మాపటిపూట నరుపదెంచిన కల్కి. కచ్చిల్క పఠ్కె తన వలచినభ_ర్త ధనహీనుందైన నభ క్రి జీకొని కలిమియు బలిమి " యొస్‌గూర్చి సౌఖ్యంబులొందించు సాధ్వి వినుముట్టి నతికథ వినివింతు నీకు బాహుదాపురమను పట్టణంబునను_ శ్రీవారిశర్శనాం జెలువొందు నొక్క ధరణినుశేందుం జాతనికి నేకుగురు వరసుతుల్‌ గలరు శీవల బాల్యయుతులు తనయాలికిని మజితనకు నచ్చిన్ని తనయాలికిని మహోడార(ద్యమునను గుడువంగాడును గట్టంగోకయు లేక యడలుచుబడలి దైన్యమున నాద్విజుడు దినదిన మేమూళ్లుదిరిగి (గ్రానంబు గన లేశ ధనకాంషగదురం జింతించి రమొకనా.డు (పొద్దున నుచితకృత్సములు (పకటించి తౌందిరిపమునకు వెడలు తజి నందు స్పప్తమద్వారచేశమున నురుతరధ్వనితోడ నొకగాళి పలుక కలంకదీరంగ వామగాళి యీవేళ పలపలంబలిశె నిప్పటి నిమి త్తమునం బలుసిడుల్‌ తనకుం జేపడును నేండనుచు నలరుచు ముందరనరిగి యచ్చోట జనకుండు రణభూమి శ్యత్రులచేత మును నమసిన వహ్నిముఖమున నతని కాంతయు. బరలోకగత మైన కతన నంత।పురంబులో నడలుతత్పుతుని శజాలుని సుకుమూడుం బరికించి వారి పాల వర్తించు గోపాలుండు చెచ్చి తనయింట నికుకొని తద్దయుం గూర్చి పెనుషపంగా యొావనన్ఫీతుండై యతండు పనులమందలకుం చాంగ ర్తయై యతని నినువనం గొన్నాళ్లు నెగడె నానాల్ల పరలోకగతుండ్రై నం బశువ్రల శెల్లం బరిపాలకత్వంబు (ప్రావించి తానె న_క్రించుంగావున వానిపాలికి ని జా ర్తి. బాపంగలండని యల్ల ద్విజుండు సడుదెంచి పొడంగాంచి యశీర్వదించి హరిశర్మ పలికె నోయవనీశతనయ!

వతి(వళాళరి[ఈను వెకెల్‌ తాల శుయద్దాలోక కవు తండవు వై విళరబున గోపరనయుండ వైతి నీసురూపమునకు నీబుద్ధిమహిమ 1 శీసొఖ్యకరమగు నీపకురత! నీకరపదముల నిజము నుళేఖ ! లాకీళ్ల గతి నున్న వదిగాక సీకో బంచకల్యాణంబు బవాురాజ్యలఫ్మీ క (పాంచితై శ్వర్యంబు (పానీరచంగలతు నామాట నెజినమ్మి నరనాథతనయ'! | నీమండ నాకిచ్చినే (వాసీయిచ్చు సీవీటి రైకొనియేగు ముత్తరము | చూచెదవవుడు నా శుభవాక్యగరిను చనిజచో నేవిశేషము లేకయున్న(1జనుదెంచి మజల గోచయము గై కొనుము ఆనవిని నుకుమారుం డనుమూన మంది | యును వారిశర్శ సత్యో క్తులు నమ్మి తనడొడ్డిపనుల నాతని॥ి నర్పించి భునభక్రి నలచీటి గైకొని యరిగె మందచేకూరిన నుహినుర్యప్రవడుం డందున నుుగ్రానమంది నుఖంజె సుకువారుండాదీటి సొంపుతోం గొనుచు శక జేళమున శే” సర్వరగతిని నా టేశభూనాథుం డణంటం జేసి | మోదంబుతో నుంత్రిముఖ్యుండు తొ శాజక్వము వహించి కాబ్యమేలంగ 1 నాజబూడ హవూణబేకాధీకుం చెతింగి " యలమంత్రి పైవచ్చుటది విచారించి | తలంగిపోవ నతండుదలంచి యారీంయ మానసీయాశారమవానియ మొన 1! మాన వేశునివు(తి మదిని గామించి సంశేతమొక్క టి సరగ బోధించి 1పంకజవదన గొబ్బున రాత్రివేళ నటకు రమ్మని చెప్పి యరిరాజభీతిం ! బుటఖేదనముం బానిపోయె నవ్వు గం త్రి పోయిన నమ్మర్మాతిబుద్ధిక రోసి యాయింకి యారాత్రి వాయనుంస్రై నెక్కి యెొచ్చటికై నం బోయెన6 దుదజైన | మిచ్చినపతి వరియిం'చెన ననుచు దనకు గావలసిన ధనమణిభూవ । లనువొందం కొని వారువైన మంచి మావుపై. వేశాక్క_.మార్లమ్ము వట్టి ! పోవ నందొక వటభూరడువాద్భాయ గొంగడి. ఖై గప్పికొని నిద్రవోవు |! నంగజాకారుని నారాజనుతునిం గనుగొని తేజిగక్కున డిగి చాన | చనినంత మేల్కాంచి సవిధ దేశమునం దనమేనిశాంతి రర్నవిభానణాళభ | భునరమఃపటలంబు గడంగ్గదోయు దాని నిజసీటుజే రతినిరసించు సౌగను | జెజికప్పుకొప్పు (కొన్నెలళేరు నుడుకు మొలక లేనవ్వులు ముద్దు ముగంబు1రలికు మ్మో వియుం దళుకుం బెక్కు.లును నిడువాలులన్ను లు నీలాలకముకు | కడగి నవ(క్రీల గభుముకర్ణ ములు ఖగ

లఫకీ పతివకాచర్మిరము శతివంకబామలు చక్కనిపలువరున నరసచంపకనాన చాడుకంఠంబు జిగిబిగిగుబ్బలు చిన్నారికాను ।! తొగరాద చేతులు తోరంవువిజుందు - పొగడుపాయము నునుఫొన్న పొక్కి-లియు జిగిబేరు నూలారు చికిలిపెందొడలు ఇిలకించు పులకించు ీహాంబుతోడం ! బలుకరించం దలంచు భావం బెటింగి వాని లేగబాయంబు వానిసోయగము | మానిని ఏ&,ంచి మరులాంది పలికె యొన్వరివాండనోయి. మనోవహరాంగ! యిన్వని నొంటిగానిటు పవ్వళించి గొంగళి. టైంగవ్పికొని యుండుకుమి? శృంగారనిధివి నీస్థితి. బెల్పుమనిన నాసుకుమూరు. డిట్లను నోలతాంగి' । నే సుయజ్ఞుం డనునృపతి ఫు్యతుండను గురునియాజ్ఞ వహించి కుంభినిం దిరుగ | నరుగుదెంచితి నన్ననతివ వాక్షించి శక బేశ మేలు భూజూనికుమారి నళదూర! నేవిమలాంగ్‌ యన్‌ దానం దల్లిదం[డ్రులు లేమి. దగుపతి నరియు నుల్లంబుతో నీవాయోలత్తమ మెక్కి. వచ్చితి నిచట దైవముచూపె నిన్ను | మచ్చిక పెవై్చై న మైజిగి. గన్న శన్ను: వేపట్టి వున సథ రాజ్య మీలు మిన్ని కెల్పంగనేల సీవేళ ననుచుం డామదెచ్చిన పదార్థముల భత్యుముల నాని బడలిక యమ్మాృనిని దీర్చి క్ఞాలళయంబున జవనాశ్వ మెక్కీ | యాతణిం జనిచని యతిశీఘగతిని జాం'పేయపురము న్రైమధ బేశవరము | సొంవునంజొచ్చి యచ్చో నొక్కయిల్లు అక్రైకుంగొని నిల్చి యాశాజసుతుని ముద్దియ గనుగొని ముదమొప్పం బలి నాభాగ్యవశమున నవిమోహనాంగ ॥ సీభార్యనైతి మంత్రి యుపాధి దీరె చాం వేయవుర మేలు చంపకధ్వజుని నింవుతోం బొడగని యీవేళ నీవు 'వెలయంగ జేతికి వేయివరాలు _ బలుజీతమిమ్ము సీపంపొనరించొం బోరానిచోటికి. బోనేర్తు ననుము తేరానివ స్తువుల్‌ తేనేర్తు ననుము పొమ్మని పనిచిన భూనాథవ్వుతుం | డమ్మానవతి పంప నటువ లెం బోయి యరిభయంక రఖడ్గహస్తుండై (మొక్కి. ధరణీశ జేచాహుడాపతి నుతుండ నుకుమూరుండనువాడ ళూర కేఖరుండం 1! (బకటించి నీవెందుం బనిచిన నంద బోనేర్తుం బోవచ్చుం బోవరాదనక | లేనేర్తు నేదైనం చేంహాడదనక 'సెలనిమ్ము వేవరాల్‌ చేతిశటన్న 1 నలరి భూపాలకుం డటువలె నిలిపె నంతటం గొన్ని నాళ్లరిగిన వీదప | వింతగా సుకుమూరువెలంది యంవంబు

పత(వతాచరి[(త్రమం వికిక్‌ బోనగ శ్రిలు చూచిపోయి భూపాల! | యానిర్శలాంగి మోవానవిలాగములు గనివిని యెజుంగ మెక్క.డ ేవకన్య |! యని తోంెనని ఆెల్ప నప్పై మోహించి శామాంధుండ్రై చంపకధ్యజుం డవుడె | యామహీవరవ్వుతు నటకు రప్పించి సుకుమార! యోనుహవాళూరావతార! |! యమొకండ వేచ్చటివై న నోవుదు నదగం బీశానివన్తువుల్‌ తేన్తేత్త నంటి । కోరికతోం గొండగుమ్మడి కాయ యెన్నాళ్ల లోగెత్తు వెటితింవు మనిన మూూన్నాళ్లుగడువిడి_మొక్కి.రాసుతుండు తనపత్ని శెటింగించి తద్విధం 'బెతిల్‌ |! భునభత్యుములు "పెరికలంగొని యరిగి గండభేరుండ పకాండంబు లుండు కొండకు. బోయి యక్కొండపై నుండి చిలువయొక్క టి నిక్కి. చెగ్పైక్కీ. చనంగం | దిలకించి చానిలత్తినం చెగనటికి భరుండశికువులం (చేమ రత్సంచి | భూరిళశ్ష్యుంబు లప్పుడు మెక్క-నిడినం జవింజొక్కి.. రాతిరి జననీజనకుల కవిటెల్ప నప్పము లతని లాలించి కవ్వంవుగొండకుం (గక్కు.నం బోయి |! మవ్వంవు కొండగుమ్మ ముడి కాయ “కెగలు "వే వేలు తెచ్చిన వేడళో నెడ్డ। పై వైచి కొనితెచ్చి పతి కొప్పుగించె భళిరె మూన్నాళ్లలోపల మందరా(ది ఫలములు 'జీనోవు బలియుండు గలండె! యని మెచ్చియునుమెచ్చకారాజు మరుని ననతూంవులకుంజొక్కి న్యాయంబుదక్కి- ॥ యల శరాజనుతుని సభాంతరంబునకుం ॥ బిలిపించి మంత్రి చెప్పిన యుక్తి ననియె ఫులిజున్ను గావలె భూపాలతనయ! తెలువు మెన్నాళ్లలోం జేనోపు దనిన సెనిమిదినాళ్లలో నేనది తెత్తు ననిఇెప్పి వీడ్కొని యలివేణి కెలువు హీతబుద్ధి నీలాదదిశేగి యచ్చోట సుతపుండన్‌ ముని భజించుటకు నెత్తమునం జనుచోట నొఠచిలస్థలిం (బవ ర్రించు దనుజవీఠరుండు మదోత్క_టు: డనువాండు అడ్డమై యొటువోయిదని చేతిగండ గొడ్డలి నైచిన ఘోళరాసిధార నది[దుంచి వాంజేయనట్టి నాలనులు విదళించి తల మొక్క. వేంటటున నజ నందున నంతుష్తులె కొనియాడి ! రందున్న వనచరు లచటిసంయములు నుతవుం డాభూపాలసుతుని దీవించి । హితళీల! యిటకు నీవేల వచ్చితివి! యొజింగింవు మిడేర్తు నేశోర్కె యైన | నరగున ననిన రాజకునూరుం డనియెః బులిజన్ను నన్నేలు భూపాలకుండు ! వలెనన్న నిను నొల్వవచ్చితి ననిన నగిమొని. యొక్క-మంతము సరవాన్య ! ముగం టెల్పి యీనిన వులిగుంవు లెల్ల

వ9ి6- పతివళాచరిత్రము

నీవరటం జనూదేరచు సీవుపొను స్హునిన(1బోవుం బాలు (పవావాములకగబర్షించుం * జనుమన్న నమ్మం(త్రశ "శ్రీ సయ్యడవః ! దనరు చ్యా(ఘ్రీనముత్క_రము దోడుకొని వురముసొచ్చిన జనరంబులు భయ[గ్రాంతీం/బజుచి ఆళ్లైెడలకుం బనులం దోడుకొని వచ్చీనచందాన వదసతోం బులులం | బొచ్చె నీతండెంత 'కెగుదారి యనుచు వెజంగంది నృపతి వేవేగ నిప్పులుల మరలనంవుము సుకుమార! చాల్‌ చాలు వులిజున్ననిన మహోద్భుతమం(త్రశ క్రి 1 వులిగుంవు నామణంబునం బ్లోవ నసిటి " జననొథు౮€ డమ్మం[తళ కిక 'వెంచ్సీ 1! పనిచెనింటికిం దగుబహునూన మొగలి + యంతటగ గొన్ని నాళ్ల 8౧న “జెనుకం | గాంతవై- (భాంతి నాఘనుం బిల్చిరాజు అన్న! (శాంచాండన్ము లౌమధంబునకు! నెన్నాళ్లలోః బెర్తు 'వెటింగింపు మనినరో బదిహేనునాళ్లులోవలం బెత్తు ననుచుం | బదిలుండై తనభార్యపంవున నేగి గరుడ్న్యాదిచేర్‌ యక్కడ మోవానాంగి 1 నరనమాఖ్య వహించు వనచరకన్యం జూచిననది వానిసాబగున కలరి యోచెల్ల! యెక్క డనుండి వచ్చితివి! కడుబాలకుండ. వేమిగాన లె! ననూచుం | బడంతుక యడిగి తాం బలిఈండన్నస్హాని గంధర్యనతియందుం గన్నాండునన్ను సింధుసేనుండను చెంచు నన్‌ బెనిచె నన్నుః జేవట్టుము నరనాథలీచయ! నిన్ను సౌఖ్యంబు లొందించెద ననిన - గాంధర్వమునం డానిలలసి క్రీడించి గాంధర్వితోంాడి కదలి యాతణమో వాంసొనువ_ర్తినియను తటాకమున సాంననీడములం ాంచాండముల్‌ గాంచి యవిగొంచు చెంచెత నలగకుడ్యాది ! నివసింప నియమించి నెమ్మివహించి చంపకధ్వజుని 'జేశమునకు విచ్చి కెంపుమోజంగం జాను తెచ్చిన (గుడ్లు ముందరనిడిన నమ్మ్మూర్ధన్యు- డలరి |! యెందునుబొడగాన మిటువంటివాని భళి! నుకుమూర'! నీబలజవోన్నతులు। తెలి సెటూవనిపూలు "తెచ్చి యిమ్మానిన వమానద్వయంబున మసలకతెక్తు | నీగనమ్ముఖమునకు నిజమని పలికి మానినీమణియిచ్చు. మంట్రవిఘాతి పూని యామణికల్ణువురమున కేగి

ఉట వేదళాలి పెద్దను మ్మ యిల్‌ చేరి. కటకటపకు చానిలని యిజేమనిన సాంపచ్వపలిశకె నన్నా! యూీవురాధి | నాయకుండై మించు నయగణాధికుడం- చణికర్ణుండతనికుమూరిమై వెలయు[గణనీయ చంపకగంధి యిన్‌ కన్య

ఆది పుట్టిపెరిగి పజాతేంద్ల్య ప్రాయ! 'మొదపిన- మేడపై నువిడలం గదీ.

పతివకాచర(త్రమః క. ప్‌కురపోవల మహానిశం జెంకేలహూరడ్కు.1నుదతి యదృశ్య మొ: కూవత కడరప,. దినదిన మొక్కొ.క్క. తెజవ యడంగ!నిసి తండ్రి యిదిచేయిలింత యో యనుచు. చానినింటను నిల్పందగదని యాకర్తు ! లై నమంత్రులు 'కెల్ప నౌగాక యనుచు౬. బురాహ్యవనసౌథమునం బువ్వుసెజ్ట | నిరవొంద నిలయ నయ్యింతి యెల్ల వుడు నిదురమబ్బున కయనించియేయుండు |! కదలదు మెదల -జీశారణంబుననొ సుత యొంటినున్న జచ్చునొాయని నృపతి! వెతంజెంది యకారెల్ల వివలం జూటింప నసూరివా రింటింటి కొకరొళ రరిగి ।; యారాజకన్య శయ్యానమిషమున దినదినము శయించి ెల్లవారినను 1 గవంబడ రధిపో యాగక్రమదున జనులు నడపలాం జనుబెంచె నాయిలునగున | కొదుకు నంపంగలేక కుంటెదననిన నాలించి సీపట్టిన్లై 'నేనెపోయి |! తూలింతు నచ్చటి దుష్టార్ము ననుచు నాయవ్వయిడివ మృష్టాన్నంబు మెక్కి. ! పాయని తుస్టి నప్పార్థివసుతుంకు వని వురచావ్యూ జేళని వేశ మొంది |! ఘనశయ్యపై నిద్రం గైైళొన్నదాని

కుురుని మోవానబాణమహిమంబుచెంది మురువొండు సౌందర్యమునమించుదాని రుుణికథాపుణాంబరమాల్యసుగంధ 1 గణసీయమూ _ర్రియె కర మొప్పుదాని నదంపకగంధి నచ్చటజూచి నిదుర ! మంపొందు నవ్వధూమణి పకథలోన6 కాయగా దనవిల్లు చలువదువ్వలున 1 సాయకుండంగలం జుట్టి వై రుమూల్‌ గట్టి ప్రకుషుండు పండిన పోలిక నిలిపి ! పరుల కదృశ్యుండై. భసిత్య్రరద్తీ చెకుచక్కి. నున్నచో వెసదాని నాసి | కను వెలువజె రెండుకాలసరృములం క్‌నువు మానవుడని దంప్టి)కాహతుల నినుమూరు ముమ్మారు నిటునటు గఆచి మురిలిపోవలో నుకుమూారుం డాలోనల |! గరఖడ్గమంకించి కశడిందినసర్పములం జెగవేస రెంటిని దీనునంబునను 1 బగణయూని యంతలో (్రుహ్మరాతమయ మాచుకుండనువాండు రోపభీమణత | రాడఖండై వింటికి వానస్తంబుసాప కరఖడ్ల్గముంనం గోలుఖండించి" వాని | దజిమిన భీతిల్లి దై త్యుండు పజబె

నల్ల చంవకగంధి యలయిక తీర్చి |! యల్లన సుకుమారుం డామణికర్ల వెంకకుంని ఫణిచ్ళేదనక్రనుము | ఏంతగాందెలుప సివ్విధమేమొ యనుచుం జింతింప నళరీరిచెప్పు గంధర్వ | కాంత సీసుత చందకళికాభిధాన

శలులతో నొళవనవ్నీతిం జరింవుచును | దిలకించ నచ్చోట దీప్తాంగుండనెతి

లిళక్రి పతి(వతాచరిత్రము . తపసిం. దపోనిష్టందగు వానింశేరి ।! చపలత పూందీ్‌”? శయమునకజిదినిం- యది రెండుగాంజేసి యమ్మాని మోము1గదియించి పాములగఅచే నిన్ననుచు “అెదరింద నాయన బిట్టుల్కి-- చూచి 1 కొదమ[ప్రాయంపుటుక్కు-సం జెలేగి ఇెడుగవై మమురవ్వపేయ వచ్చిరివే! । పడుచ! నీవు వృపాలవాలనైై వుట్టి సేముక్కు.లో రెండు నీలావాలుండి 1 భామశకో! సీచెంత(బండినవారిం గఆచి వోనియొనర్చులగాక నీవెంట | నరుదెంచి నవ్విన యాన ర్తకుండు డనుజుండై తతృణిదష్టమానవునిః దినిపోవునని 'బెట్టుదిట్టిన నడలి శాపమోవంబు (పసాదింవు. డనుచు 1 నాపడంతియు నటుం డడుగుల (వాలి "వేడిన బాహుదావిభువు(త్రుం డగుచుం | బోండిమిచెందిన భాపాలసుంతుడు పాములనజికి శాపముదీర్చు దై త్యుం | జామహోత్మునకు నిజార్శజ నిచ్చి కర వాలనివా కొత్త (్రకరముం 'శాపీంచి మతి శాసము క్తుండా మదనుద్ధ ననుచు బసిచిన నాలేమ పట్టియై నీకు జనియించెదీని నిచ్చతుశాత్త గీకునకె యిన్ముని యశరీరి యేర్పడందెలుప | సమాన వేశ్వరుం డాశ్చర్యమంది యాకన్నెనీవె పెంద్లాడు మటంచు.. కేకొని పెండ్లిచేసిన వేడ్కంజెంది యట నాల్లునాళ్లుండి యాఠ్యోపదిష్ట వటభూడువాముచేరి వసుభేశసుతుండు నౌమజ్తేలొజ్జలోనటం (బవేశించి భూమిశతనయుండు పోయి ముందగిను నొళఠ మహోాకాసార మొప్పుగాం గాంచి | నికటవృమయంబెక్కి. నీళ్లలో దుమికి చనిచని యచ్చోట సౌవర్షరత్న భఘనవురం బొక్కటిగని చొచ్చిపోయి యది నిర్శనుష్య మహోవురం బగుట మదినెంచి యొక రర్న్వమయసౌధ మెక్కి- యందుంజెన్నగు నొక్క శురవిందముఖని మందగామిని సుకుమూరాంగి. జూచి వెజంగంది యొంటి నిర్వమలసౌధమునం 1 జరియించెదేటికి చం(ద్రవించాన్య! యని దానినడిగి శుభాంగియన్‌ పేరి దనుజుని సుతయాట దానిచే నెటిలి యామహాోరాతును హాన్తం బొసంగి । మామగారని తర్కునూ8. బెండ్లాడి యత6 డ కవీద్యానహాయతేం బూన మతినుబ్చి యొకళాట మనలకయరిగి శనియె స్వర్శవురంబు కలితనోవురము ! జనియి న్వర్గ ధర్రజా నదనంబునకును పగడసాలాడి తత్ప్రభుని నోడించి ! డుగదిగయని తాను దొడ్డుగాలి క్కు చేనినం బున్సవోసిని నవెగగనుక | జోసోదితంబులై యలరులుగురిసె

పతి[వరౌచరి(త్రము వరకి చూనవ్యకునునుందా లవుజ (గ్రహించి | చాని.వివాహమై 'ధనవ న్తుకోటి నాన ేందుండొసంగ నయ్యింతిం గొనుచు! సేనానమేతుండై చెల యవ్వలను అల దై త్యవ్యతి శుభాంగిం దోడుళొని | పలలాశిగొలునం జంపకశేతు ఫవురిని విడిచి చంపకగంధి వేడ్క-తోం/ాడి ।! వెడలి రథా క్వేభవీరుల తోడ గడుడాగదిశేగి యక్క-డం జెంచురాజు | పరిపరివస్తువుల్‌ పడుచుతో నొనలో నామోవానాంగీ మున్న గుసతుల్‌ నలువు। రా మోచమునం గొల్వనతివై భఇవమున౬ జాంపేయనగర'రాజము [ప్రవేశించి |! యింవుతో సతినవ్వ నెనలినపూలః పూయకపూంచిన వూలివి యనుచు | నాయవనీశున కర్పించుటయును వీని కసాధ్య ముర్విని లేదటంచు నానరేంద్రుండు కుల్సితాత్కుండై యవుడు తను వీఠాళ్లనుజూచి తడయక రమ్ము ! (పమదంబుతోనని బహు లేఖ లొసంగ నవిగొని సరియుపాయంబున నగ్ని ! జవమునం జొచ్చి భూస్థలిబిలం బొంది ననబోణి దివ్యమం(తమవా తృ్యమునను దనయింటినుండి వీళాళ్లంవినట్టి శమ్ములటంచు వక్కణలిడి (వాసి | యమర్శాండునెల లేగ నగ్నికండమున 'వెలువడివచ్చి భూవిధుం బొడగాంచి 1 యలచొప్ప మిాపితాళ్లందజణు మిాకు కమ్మలు వే ర్వేఆం 'శమమొప్ప వాసి | యిమ్మహి కనిపినా రివినో యటంచు నతని మంతీవురోపాతా ప్త సామంత చతురనేనాధిప జనములకెల్ల 6 గమ్మలొనంగినం గడు వేడ్క వార 1 లమ్మాాడ్కి.. పెద్దలనరసి వ_త్తమని యపలకుండములలో నటందొచ్చి చచ్చి చనిరి దుర్ణ్షనులకు సౌఖ్యముల్‌ గల బె! సుకుమారుండును శకటోణీశుకన్ని | యకు వశ్యుండై మోవానాంగి మునై్నైన నలువురు. గన్ను సన్న లం బకుల్‌ సేయం గలిమియు బలిమియు ఖ్యాతియుం గలిగి నకల జేశములకు స్వామియొ వివిధ । నుకృతంబు లొనరించి సుఖలీల నుండెం , బతికి హితంబు నంపాదించినట్టి ! నతి విమలాంగిం (పశంసింపం దగటె యిీవుణ్యకథ యెన్వ రింపుతో వినివం (క్రావించు వారికి భవ్యసంపదలు అని చిల్క- తెల్పిన న్నవ్వైళశ్వశాంత విని విస సృయమునొంది 'వేగినయంతం దనయింటి కీగ భూధవుకడ శే” । తనపూసిృ వితగాల దాదియు నవుడు అని మహేశుయ చెల్ప నవ్వలి కథలు | వినివింపుండని గారి వేడతో నడి” సరన పతివతాచరితంబు నందు గరిమ నిర్వదినాలుగవ కథ వెలసె

లీకథి షతివతాచరి[తము

నీ “ఎజ్టమాపునకు కొంగలానన్న నతి కథ (భ్రీవిశ్వపతి డయాంచితడుతి యావతి | శావలికథ యిట్టులనియానలతిచ్చె దూతితో సందెపొద్దున వజనాయ 1 నాలి-శా' నక్కారణశుకంబు వలిశె భూరభావి భవర్ప భూత కార్యములు | నాతీ ప్రురం(ధ్రీజనములకు. బెలియు వళకల మిన్సైజిటిన సోధ్యిచరిత్ర కల] టున్న "'దెజీలింతు నూకళొందుగాక యవని విజ్యాకరంబను నగహార మవితథ ద్విజనికాయం బొప్పు ఉటొల్లి అఆయశ।గ్రపోరంబుకం' దొక్క_ద్వొజాయ (శ్రీయిక్తుండై యాండు (క్రీధరుం శనం శా విఖార్యముఖొళ్య యవింతశోభార్య । భావికార్యభపర్య భవ్య సౌందర్య వెలయు (శ్రీసతియన దినయవివేశ ? నలలిత డాథీణ్య సౌజన్యవనతి పలి ఇదురాదదు హకంలనిందింప ! దతిభులం ఖజూజించు నాడదు కల్ల యలుగడు కలనై న వఖలతికొంధత్రులు | భళలియనందగు నింటివనికి వేనరదు పతియె బైవంబుగా భావీంచుం “దగిన 1 (వతములు పతిహితవొంఛ నొనర్సు గలళచెండని శరళ్కాలంటు కొలని |! వలెం చిలిభక్రిచే స్వచ్భతం గన్న చిర్తంబుతో విలసిల్లుచు నున్న ! మత్తకాళినికి సమ్యగ్‌జ్ఞాన ఏమొదవె ఈనయంత 'జేయట్‌ తలంచిన దోంచు. మనసున సాధ్వికి మలినత లేని యద్దంబులో నీకంకుటునలె నిట్టి ! ముద్దియ శెనమైన ముదితలు గలరలె 1 ముజ్జగరబులనని మొనసి యెంతురుసు | వ్చాజ్జను లయ్యింతి నెంచ శక్యం అక్కా-లమున నమ్మబో[గవోరమున కొళ్ళ_విప్రవరుం డసగేరాత్రపఠిత 'వేదవేడాంగుండు విషాతా(శమశకి । యాదత్సముతి కౌళిశాభిధానుండు చనుదెంచె వినుము భిమోవృ తిం బూని తనుయా(త జరువుచుం దరలక యుండె నతండు నిళక్టరబు కల్యమఃనన లేచి | పారమతి వారి స్థరియింపుచూం బోంి కొలనిలో మునింగి కమెక్కు-డునిస్టు నాళ్ళు 1 వెలయ సంధ్యాదిక విధు లొనరించి జాములర్యంతంబు జపము గావించి. యామిందం దపనున కభినుతుల్‌ చేసి కృతక్ళత్యుండై శావి[్రింద నేశాంత | మకి నుండి పదము (శ్రమంబు గుణించి మభ్యాన్నా మైన నేమంబున లేచి ।! యధ్యయనము వాన కగజోరంబు చొచ్చి యింటింట భిషుకన్న త్తిం 'బాల్లీ | యిచ్చిన భిన్న మెలమి భుజించే

పత్నివకాచర్శితము క! మమొకమరంబునం బండియుండి'ేయెల్ల _ నికటస్థులై న వర్షి_కేమ్టులకును 'ఛాడియు. బదముతప్పక చెప్పిళొనుచు నేడుకాలము [కమియింబె నీరీతి నంతట నొకనాం డహర్ముఖవిధులు శాంతి నొనర్చి యానసద్ది స్‌ో _త్తముండు ఘనతరుచ్భాయను (గమము గుణించి కొనుచున్న యతనిపై. నొక్కెర యొకటి "రెట్ట వెట్టినం గోపదృష్టి నక్కొంగ నస్టై చూచినయంత నది నేలంబడియెం బడినకొంగను జూచి _బాహ్మణుం డాత్మ నడలుచు నిటులేల యలిగి చూచితిని వేసబెంచ శేల హింసించితి దీని నేటితపం చిది యేటిపజంబు? ఎక్క-డి క్రమపాఠ! మెక్క.డిళాంతి? యెక్క-డ్యివతనిష్థులివి యని పొగిలి యొప్పటివలె భితమెలత్తికోం దలంచి యప్పారుల డయ్వ(గహార వీధులను నింటింట భియోన్న మె త్తి యవ్వాైలుం 1 గంటి యిల్‌ చరి భిమోంచేహి యనిన నప్పతిివత భియ మతని కొసంగం | దప్పక పాతశోధనమూ 'సీయలను అంతలో (శ్రీధకుండను తద్విభుండు ఆాంతుంజై వచ్చిన నతి విలోకించి యాపసాతత యటువై చి యధిఫుని శమము. ఇావి స్నానమునకు బలుకాగులోనం 'గ్రాలౌడు జలములు గడు వేగం దెచ్చి మింగాళ్లు జానువుల్‌ మేను దోముచును జలకమారిచి సువ(శ్ర్రంబు లర్పించి పొలంతి వమాధ్యాహ్ని కంబునకు నీళ్ళ్లొానంగి జేవపూజయు వై శ్వజేవం బతండు గావింపండాను పాళము చేసినట్టి ఇాశాదికములు భోజ్యములు వడ్డింప నాంకలిదీఆగా నతండు భుజించి కరములు వార్చుకోంగాం ఛాన్సమర్శ్చి తరుణి వీడియమిచ్చి 'శాళవృంతమున వినరుచు నకిఖి నవ్వేళం దలంచి మనలితి నక్కటటా! మహిసురుం డెంత యలిగెనో యనిభయంబడర భిమోన్న మెలమితోం గొనివచ్చి యింటి వాశీటను నిలిచి యుండెడి నతనికి నిడలబోవ | నలఘురోహారుణితాముం డై యతండు పలుకులం గలంకదోంపగ నిట్టులనియె భళి! సాధ్వి నీవెంత భ_క్రిశాలినివి యెంతసేపాయె నేనిచటికి వచ్చి (శాంతుండనగు నన్ను సరకుసేయకయె జూగువేసితి విది సౌజన్యగుణమె! నేం గనుంగొన నెందు నీవంటి సతిని కలిగిన భిత్‌ (గక్కు_నం బెట్టి పంప వలయు లేదినివెప్పవలెం గాకయున్న నించేసియును లేక యింటిలోపలను నందడి నీవ్రన్న సతి! యెట్లు తెలియు! వరునిమై మమళొ?యావనగర్గమహ్‌. మొ! తెఆివ! యిందున్సం గాని త్రెల్రియన్రోయనుచు (

ఖే

వీ పత్మివతాచరి[రము

బలునూటలాడ నా్యవావ్మూణో [త్తమునిం | దిలకించి యవ్వధూరిలక మిట్లనియో సిష్ట పల్కినపల్కు_. నిజము తామసము గావింపంజనదు భిమోంచేహి్‌ యనిన ననఘ! నీవచ్చినయపఫుడె భియోన్న ! మునకు వాత (గహింపంబోవు నాలోన నాషతి వచ్చె నెంతయు (శాంతుండగుచు నొవుఖ్యునకు భోజనాదు లమర్చి బడలికతోనున్నం చాను పమర్శ్చి విడెమిచ్చి సురటిచే విరుచు నుండి యప్పుడు జ్ఞాపకంబయిన నిన్‌ దలంచి. యిప్పుడు "బెచ్చితి నిజె భితనొనుము కోపంబు చనదు నీకు మవోలత్మ నీదు కోపదృష్టిని జావం గొంగనుగాను

తమ లీని తపసికి పౌఖ్యముల్‌ గలవె! చమియింపవలయు వేనరక యిందులకు శమ లేక యొకబవ్మాచారి పూర్వము న[సుమతియన్‌ వాండు చచ్చుటనీవు వినవె?' యాకథ యెొటులన్న ననభు కృష్ణాన దీకూలమున నుక్టీర్హినృపాలు చెంత గలం డురు[కవుండను త్మూసుడుండొకండు సులలితమతి శాలి సుమతి తత్సుతుండు నాయింటిపారుగు. బావా శ్రనికుమారుం టై యొప్పుదుద్భద్ధియనువాండొకండు గోడావరీశటి గోవిందళర 1 నాందగు విద్వజ్జన( శేష్టు వెంతం

జదమువ వాండడుగంగా జతచేసి సుతుని. జదువుకొము ఖని యురు[శవుండును బనిచె వీండు బౌలుండుసుమో వీనికి దోడు నీడవై నీవు మన్నింపు మటంచు జనకు(డీరీతి. బంచంగ వాండు మంచి దని తోడుకొనిపోయి యాచార్యు. "జేర యిద్దణు సాష్టాంగమెఆంగిన నతండు పెద్దయు లాలించి (వ్రీతిదీవించి యన్నవ(స్రుములిచ్చి యాత్శజుల్లేక యున్నవాండగుట నెంతో వత్సలతను జదివించె వేదశాశ్ర్రములు దుర్భుద్ధి చదివె నాసుమతి యాచార్యు శుళూమ సీయుచు గురుపత్ని సెస్సిన పనులు సేయురుం దగుళ _క్రి సేయుచు నుండె గురుని దోవతు లుదుకుచు వేగి లేచి విరులును దులసియు వి _నరాకులును ఫలసమిత్కు.శలును బచ్చి లేగనవు పొలపగూరలు దినంబును 'చెద్చుచుండుః బొనంగ దూడలను మేఫవుచు సందె వేళం బసులనుగట్టి తప్పక కసువిడంను ' ఆఅవులపాలు నిత్యంబును బిదుకు । కావలసిన వంటకట్టియల్‌ తెచ్చు సీవిధమునం జనులెల్ల గావింప గోవిందశర్శ యగ్గుణనిధిం జూచి

చదువుకో కిప్పనుల్‌ సతతంబుం జేసె దిదియేమి తోడివాండిదిగొ వేదంబు ఛదివెం గావ్యములందుం జతురథం గాంచె నది నీకుంనిలేటె! యన్న వాండనియె

పకివకాచరి(త్రము తి4రీ కకూకవ గల్గిన మిరసత్యవచన 1 లమీకంబుగా వచ్చు నెల్ల విద్యలును నా శేమికొదువ యన్న గురుండు మెచ్చె నీకిటువలెం దోంవెనే వత్స యనుచు నంతట నయిబేడు లరుగ దుద్భద్ధి కొంత'వేదము మటికొన్నీ కాన్ర్రములు తనకు వచ్చుటం జేసి తద్గుకుస్వామి. కనియె నొక్కదినంబునం బేకతమున గురుశాయ మికృపం గొన్ని శాస్రుమ్ము. లెజిగితి దడవయ్యె నిట శేము వచ్చి ఏని తల్లి యు దండి వెతం జెందుచుందు ఆీనేర్చినది యూరి కేగిన వెనుక జెప్పెద సుమకికి శీఘంబె యూరి | కప్పనవెట్టుం జేమరిశెద మనిన గురుం డాకుబుద్ధిం గన్లొని మంచిశార్య మరిగెద రీవిమూఢాతు స్మైనిం నాడి యూరి శేగినమిీా/ద నుపజేళ మిము శై కూరిమి నీనేర్చికొన్నవి యెల్ల . బనివినుం డీశుగ్టపంచమినాంటి కని మూండునాల్లు నాళ్లటు మితివెట్టి యాళా్రి సుమతి నిజాయ్యఘులు తొడల జేరిచి యొ త్తగాం జర్తౌబ్బమలర వానికిట్లను 'వేకువనె లేచి నేను స్నానంబు గావించు సదికీవు వచ్చి నాకంబమున్ను స్నానముచేసి సంధ్య యేశా(గమతి వార్చి యీవు నవా(న గాయి జవీయించి ఘనళభ _క్తీనిఫ్టం చాయక నావెన్క_6 బరివసింపుమని యానతిమిుచ్చిన నట్లగావించె నానిర లాల కుం డంత జామెక్కె. నాగురుమూర్ధన్యు. డంతకుమున్నె 1 కా గుడునిషఘ్ట నంధ్యావిధుల్‌ దీర్చి శువ్నాగాయ త్రి బషంబు గావించి (హ్మోణి నవదాతపడ్నాననస్థ నతుల (పవాళనవ్యు కర్యప్రవాళం దతకటీర నిబద్ధ ధవళదుకూల బశరకర్పూర నీవోరడిండీర తారేశ కారాథ తరణశరీర వాణి వినమ్రగర్వాణి వినీల | వేణి భావమున భావించి (పాక్థింప నాతత మం్య్రమా(_కాహూత యగుచు నాతని మోలం _బర్యతమై నిలిజె నిలిచిన భారతీనీరజాతానీ, |! కలడుచు నతయడ సాష్టాంగం బొనర్చి యంబలిచేసి యాయర్భకుం గఠుణ | రంజిల్లం జూచి సర్వకళ్యాప్రవీణుం జేసి రథీంపవే శ్రీశారడాంబ! |! భాసురోడునితంబ! భక్తావలంబ! యని తనవెన్క- నున్నట్టి యర్భకునిం గనక గర్భునిశాణి కన్నుల యెదుట నిలిపిన వాండు వినీతుండై యొక్క 6 దిలకించి యింకవీండు (తిభువనములను వెలయు. జతుష్టష్టివిద్యాథ్యుం డగుచు గలిమియు. (బతి లేని ఖ్యాతియుం గాంచు

నని వానినాల్య- బీజాతరటత్రయము._ నెనరుతో (వాసి యన్నిఖలై కమాత యంతర్థిం జెందిన నర్భకుం డవుడు వింతయా సూక్తి నోవిందశ రా సి దగు గురుం బొగడె శతళ్లోకములను మిగుల వేడుకయు గూర్చియు గారవపంబు ముప్పిరిగొన వానిమోము ముద్దుగొని యప్ప సీవిద్య బయల్‌ సేయ నలవ దిచ్చోట మిాయూరి ేగిన వెనుక నిచ్చక్షై నటుల విజ్బంభింవు మవుడు వినిపింపంబోకు విరావిధము దుర్శతికిం జన్నుతోన వానితో జర్చసేయకుము అవని విద్యకు వినయం'బె భూషణము | లివిరి యీసభల వాదించంబోకు మని కొన్ని బుద్ధులు సెల్పీ గురుం డింటికరి” నన్నయాథ్యుండు వెంట నరుగుజేరంగ మురునాయడు (పొద్దున మంచిలగ్నమున గురుం డయిస్టిరువుర నక్కున గారవించి చలిదియు బల్తెంబు ఛాల నొసంగి యల సుబుద్ధిని వాని కవు డప్పగించి సీవిద్ధలెల్ల ఏనికి నేర్పు నుునుచుం (దోవ నింత ను. జానుదూరంబు పోయి వారి వీడ్కొని విప్రవర్యుండు మజలె వారిద్దటును గొన్ని వాసరంబులకు మలలును నదులు (గానుంబులు జేశ ములు డాటి చనిరి (పమోదంబు మిజి సుమతి యేవెజుంగక శుంకుండాయెనను (ప్రమదంబు కుమతికి (బభవించె మదిని వీని మించితింగడా విద్యల ననెడి యానంద ముదయించె నల సుమతికిని నిటువలె నలరుచు నిరువురు నే” యటవిలో నొక్కనాం డాశట బడలి యొక వెట్టు(క్రిందంహార్చుండి యున్నఫుడు వికటాత్తు నాయ కుబుద్ధి వినరో౭ిసుమతి! 'సౌచ్చె దాహము తోయమెచ్చటంగలదొ!? యిచ్చట వెదకి తె మ్మూమణంబుననె పాలుమూలక లెమ్ము బడలికం బూని ! యీలాగు నీవున్న నేశార్వ్య మగును అనిన సుబుద్ధి యన్నా! నిన్నుంబలెనె వనవీధి నడిచి శేవల మలసితిని యించుకసేపవు నహింపుము వెదకి కొంచు వచ్చెద నీళ్లు గొబ్బున నెనిన వాండల్లియిపు డెన్నినదరెడ వోరి వేండుకొంకే చాల విజ్ఞవీెదవు బొక్క-పాలవు ౮4) పొట్టపొడిచిన నొక్క యక్క-రంబు నెటుంగ వతివిమకాఢుండవు లేచివొ మ్మూరక లేచిపోకున్న జూచెదు నాచెయ్యి శుంఠ యటన్న€ చాళుళ్లో లేక్ష విద్యాగర్వమహిమ కాలు డిట్లనియె నోబద్ధకి! నీవు విద్యాధికుండవై న వేండికోనేల 1 సద్యః(ప్రభూతమౌొ నలిలవ్రూరమున సీదన్సి దీద్చుకో నేర వే యనినం । వాందుల్కి-పడి విద్యనచ్చువారలకు

పతివతాచరి(త్రము లీక్‌

జరటానీఆట్టు వచ్చుశాడియనినం + గలకలనగుచు నాఘనుం డిట్టులనియె -నీను మూఢుండలగదా నింగిబొంగెడి మ పవోనదీజలములిం చావీర్భసంహం 'జేసెద నపుడు మెచ్చెదవె! నన్ననిన నీసుతో వాండను నీవె మున్నీటి జలము టెచ్చెదవేని సామోన్టహేశ తులితుండవని నిన్ను _స్తుతియింతు ననిన విధినియోగమున గర్వించి యానుమతి యధికళభ _క్రిని గుడు నభినుకుల్‌ చేసి కరములు ముకుళించి గంగా(నవంతి గరిమ నుతించె ల్లోకచతుష్టయమున నాక్లోకములు దీఅునంతట ఘుమము మశ్లాఘనీయ సమగ నిర్టోమ

చలిత దికావకాశంబై సుధాచ్చ సలిల్మప్రవావాంబు జగతికి డిగ్లి యక్కు_.మారుని(మోలనతలంబునొరిసి హొక్క-టంర్యబవహింపనోహో రె యనుచు నల్ల కుబుద్ధి మహోశ్చర్యమంది | చెల్లు సీకని న్తుతింజేసివాండంత స్నానంబొనర్చె నాసలిలంబునందు వానితో నుమతియు వరభ_క్రీమునింగె యన్నీట మాధ్యాహ్ని కాదులు దీర్చి యన్నాదికములు నయ్యన నాండొసర్చి యన్న రమ్మలసికివని ముద్దుగాంగ నన్నంబువెట్టిన నతండు భుజించె వాండును భుజియించివచ్చి ని(దింత | మిడ నించుకతడ ఏవ్రు జీ ననుచు నరని నిద్దురంబుచ్చి యక్షై తొమ్మెక్కి. సితఘంటమున శిర శ్ఫేదంబు జ్‌యం బూన నిద్దుర లేచి భోరున సుమతి యానీదు వారింప నలవిగాకున్న మాతం।డి నాదు త్నేముం బెలుంగుటకు (వాతు నే నాల్లషమరములని వాని 'చేభుంటమున “న(పశిభఘు”యని యాకు లో ఖఘనత్వర (వాసి లోంబడి యుండె భంటంబు చేకొని కంఠంబు గోసి | కంటకవృ త్తి నాఖలుండు తీ వముగం దనువు ఫూడిచివై చి తనగ్రామమునకుం 1! జని యల్ల లేఖ తజ్జనకున కిచ్చె నాయర్థి వెంజుంగక యవనీశుం జేరం బోయి తెల్ప నతేండు పురి సుధీజనులం బిలిపించి యడిగినం బెద్ద లంద౭బను ెలివి నార్నెలలకుం దెలుప లేరై6 అందునం గోవించి యధిఫుంయు వారి నందటిం బెగటా ర్జునని వెదరింప వారిలో నొకవిప్రవర్యం డశ్వత్ధ ధారుణీరువాము ెంతల నున్న నొక్క బవ్మారాతునుండు ఛార్యకుం జేటపజవె (బావా స్రైణలేనయుండు (ప్రాణాంత వేళ వడి న్యపశిఘ యని (వ్రాసి తన్‌ జంపు చెడుగు చేతికొనంగ వీ౭ిపతి చాని య్థ్‌ మేమనిన 'మవోద్విజుల్‌ డాని | యర్థ వెంుంగక యతిఖన్ను ల్రైరి

న! పఠ్శివశాచలీత్రము వారల దండించువాండై. నృపాలుం డారంభ మొనరించె వదియేల యనివః దనపఫు(త్రి నాద్విజాత్మజునకు నొసంగ మనసునం దలంచి 'వేమటు వాని రాకం గోరుచుండుటంజేసి కువితుండాయే నన నారక్క-నుని భార్య యయ్యర్థ ముడి] నడుగం * జతుష్పాదమైన శ్లోకమునం బడంతిరో పతిపద (పథమాతరములు తనె న్య్రశిఘ యన దానియస్థ్రంబు | నిగదింతు వీనిచే నీవుతకుండు వనమున న్న్‌దింప వాండిఘంటమున. ! దునుమగాంబడె శిఖ(దొక్కి- పట్టిగొని తల, యని యున్న దీళార్సర్య మనిన నల (బావ్మాయండువిని యది మకునాయడ నృపతికిం దెలుప వాని వధించినట్టి చపలునితో: జని చంపీనచోటి ధరణిలో. బూడ్చిన తనువును జూప | ధరణీశుండును వాని తల్లి దండ్రులును బరిళాహిిఖం (గ్రాగం (బాజ్ఞ లిట్లనిరి సరగున గోవిందశర్శ నిచ్చటికిం బిలువ నంనీంచినం (చియళిష్యు (పాణ ములు వేగరవప్పీంచు భూనాథ! యనిర నాలాగె పీలువింప నమ్మహామ హుండు 1 వేళంబె యచటికి వేంచేసి సుమతి (పాణంబు లిన్పించె భారతిజీత వానికిం బ్యుతి వివాహంబు చేసి యానందవార్ధి నోలాడె నుకీర్సి ! యానందనునిం జూచి యక్కు.నం జేర్చి తఖిదండ్రు లలరి రాడాదణహత్య | వలన దుర్చుద్ధి జీవవిము క్షం డయ్యు నోవిందళ రా శ్ర ఖ్యగుదనిం బూజించి భూవిభుం డిష్టారములం దన్సెం (జలం గావున తమమాని గర్వంబుబూన నావహిల్లు విపత్తి యవనీసు రేంద నతులకుం బతిసేవ నలువుట నీకి । యతిథిపూజనము జేవార్చనారతులు మూశీల నింకొక్క-మాట ఇెప్పెదను ! జేకొని యటువలి ఫేయుము నీవు లలితమానన! మిథిలానగరమున ! నలరు ధర్మవ్యాధుం డనుబోయ యొకండు ఆతండు సీకెటింగించునట్టి ధర ముల | నతిశయిం చెదవు పొమ్మని యన్నమిడిన యప్పత్సివత ఖెల్వి కాశ్చర్యమంది యప్పుడే మిథిలకునరిగి కాశికుండు పొలనమ్ముకొనియెడు బోయాను జేరి |! తెలిసి యాఘనుండు పతి(వత నిన్నుం బనుపంగా నీతోఢ భావీంపవలసె | జననియు జనకుండు నంతాపమంది నినుగాన కడలుచెందెద రంధవృ త్తి. జని వారి. (లభోవుము సద్భ _క్రియు_కీం శిఖానూ[కమ్య పా జీన భఘంశళన నిహకఠం శిరః ॥

దల్లి దం[డ్రులకంయె దై వముల్‌ గలరె! యెల్ల బంధువులు వా"కేనుమి యనఘ తలిదం(డ్రులను బూజం దనరించి యందు వలన నాతృజ్ఞానవంతుడ నైతి నని తనవితరుల నతనికి. జూపి | యనుపమత _త్త్వరవాస్యముల్‌ టెలివి పనిచినం గాళికఛావృాణోత్తముండు తన తలిదండులం దడయక శేరి వారి శోకముదీర్చీ వై వాహిక కి యారూఢి ధళర్మాత్ముంకై సౌఖ్యమంటెం గానికుం డీతెళ్వి గను టప్పతి[వ కాశిరోమణి పూర్మ దయచేతం గాదె! యిీాసతీమణికథ యొవ్వరు వినిన (వాసినం జదివిన వై భవం బొదవు పాపషముల్‌ దొలంగు నిబద్ధియటంచు 1! నావువ్సమంజరి కలచిల్క. బెలిపె ఆని శంభుండెతింగింప నన్వలికథలు వినిపింపుమని గారివేడ్నతో నడిగె సరన షకివతాచరితంబు నందు | వరున నిర్వదియైదవకథ చెన్నాంటె గంధర్వ కన్య కథ (శ్రీ విశ్వపతి సమంచితమతి గారి శావలికథ యిట్టు లానతియిశ్చె నావలినాంటి సంధ్యావేళశ దూతి తో వచ్చు ఛెలికి. గంతుపటాని పలిశెం బరిహానమునకు ఇజాపరిమయా తన్నుం॥ బరిణయం బొనరించి (టఅవ్నాచారికని ధరణీసుపర్వవు(త్రకు లేగ నతని |! వరియించిన సుపర్వవనిత చరిత్ర నోయము వ్‌ 'ఇెలిపెన నూళొందుగాక మాయాఫురము వెంత మణీసార మనెడు న్యవోరము తొల్లి యమకు ధరాకు ! చాగబోరమురీతి నంచిత్రీల నాయూరనుండు మహాప్రజ్ఞనామ | భీయుండు నకల (శ్రుతిన్మ లరోవేత్త అమహామహు! డు: యుంతై యచటి | భూమి జేవవళేణ్య వుతుల శెల వేదకా్ర్రంబులు ము 1 నాదరంబునం జెప్పి టం క్ట గావింపుచుండ నక్కడికొక్కవటు.డు' బీవశ ర్యాఖ్యం జేతెంచి సేవించి "జీవీ నోదావరీతీరవానుండను | జే వేదళా్ర్రృముల్‌ నేద్చకోం దలంచి వచ్చితి విాపాదవనజముల్‌ గొలువ ! నిచ్చ మచ్చిక హెచ్చ నిదిమొదల్‌ నన్ను

వ48 వతవతాచరి(తత్రము 'జేపట్టి శిష్యుంగా నికీంపుం డనిన నావుణ్యూం జాగాకయని సమ్మతించి శారుణ్యమున శిమగావింప (బహ్మా | ఇారియు వేదముల్‌ చదువుచు నుండె నాగురుం డనుప మభ్యాహ్న కాలమున 1 నేగి భిమోన్న మింటింటం "జెచ్చికొని భుజియించు దిన మొక్క పూట నద్దురుని భజన మేమరక "శీబవ లాచరించు నందున నతండు విద్యావంతు! డయ్యు నెందును విశ్వానమే ఫలప్రదము అంత నచళ్చట్‌వి(వ్రు లాల్మీయసుతుల 1 శెంళతయు వేడ్క-.వహించి సెండ్లిండ్లు చీయింప వారువచ్చిరి పెండ్లికొడుకు లై యుపాధ్యాయుల కభినుతుల్‌ సేయ వచ్చి (మొక్కి-న శిష్యవడుల దీవించి హెచ్చినళలిమి మిారెల్ల గృహస్థ భావంబు గంటి రీ (బహూ జౌ యయ మయో వివాహములేక యొదిగి యున్నాండం (పాపుడావులు లేక పరిణయం బగుని యిీపేదకుం గుమారి నెన్వం డిచ్చునని యకనివై ంగృప గురుం డాడంగా వినుచు. (బతి పల్క-కుండి రా బాలు రందటును మజణునాండు విప్రకుమూరకు లెల్ల సరసిలో స్నానాదిన్మత్కియల్‌ దీర్చ సరిగిరి తమవెంట నా(బహ్మచారి యరుబేర వింటివె! యంతకు మున్న లలిళాబ్ద చేఖా కళావతు లనెడి ! చెలులు మువ్వురుగొల్వం జి(తరథాఖ్య గంధర్వుకూంతురుకనకళీఖ యను సింధురయాన రాజితకళాధీన యల సరోవరమున కరుదెంచి యచట జలే చెలులతో నలుపుచునుండి యావి[ప్రతనయు లల్లంత రాం జూచి ! పావడల్‌ కోక లాభరణముల్‌ మునుపె తట నికుంజాంతరస్థలి డాంచియునికి నట్షేగ ననువుగా కతినత్వరమున నీటిలో నశై మునింగి జాపతిమ సీటొంటె నదిచూచి నెలంత లశ్మైరి జాతిపొమ్మలరీతి రమణు లీభాకి లోశత్రేన యానీళ్లలోడాగ వారి కచభార ముఖ విలోకన కంఠ శాహు |! కుచ రోమళేణఖకా గురుజభునోరు చరణా్యగములు భృంగ జల జాండజాబ్ద వరబిన చ(క్ర శెవలలతా వులిన కరికర కూర్చృవై ఖరులు వహించి. సరసి. (బావించి యిచ్భా(దథిమమున (4) ఇారూపులైరొనా రమణు లట్లున్న ధారుణీనురసుతుల్‌ కాంనబు సేయ అొమ్ములబంటి నీశు చొరంగ మొదటి బొమ్మ నొక్క-ండుదాణి బోరునం బట్టి బయటికిందెచ్చి యా(పతిమ రూపంబు నయనాంబుజనుల. శానందం బొనర్పల జట్టునుం డెడి నహా(శ్రోతలం బిలిచి యిట్టి చక్కఒనిబొమ్మ నెక్కడనై నం

ఎల్నావ ఆ "చరం(లముూ తళా ౫కీటికు!? యిదియ బేక్కము బోంటిమయొన।వెంటనంటంజె తుంటవింటిదంటయిన మన బేవళర్థు కీమానినిం "బెండ్లి యొనరింతమే? నిన్న నొజ్జలు మనల దూజిన దెజుంగలే' తొడిబడ నివుడె యారంభ మొనరింతమని వారినెల్ల (శేశేచి రమ్మని (వియమున (బవ్మా చారినిం సైనేసి సమిధలు దర్శ గంధంబు పువ్వు లతుతలు దెప్పించి యందు ముందుగను నమావ_ర్తనాఖ్య పహనోమంబు నేయించి యుచిత మంతి యామవా త్త ్యమునం గన్యావరణంబు తలంబాలు కంరసూ(త్రము మొదలుగను వలసిన వన్నియు వన్యవన్తువుల భటియించి యగ్ని ముంగల వెలుం/గాందం దటుకున విహితకృత్యము లెల్ల ందీర్చి యనల[పదథీ.ణం 'చాబొమ్మతోడ నొనరింపలామించి యుద్వావా మయ్యె (్రవ్మాచర్యం బిశం బనిలేదటంచు ! (బవా బచారిీిం బెల్ప్సి పరివోసభంగి చాలు శాశీర్వదింపంగ చారిబలిమి |! నాలోలచిత్తుండ్లై యతం డూరకుండె ొ_త్తపెండ్లి కునూరకుండు బేవళర్శ యు త్తమగ్భహమేధి యూరిలో నెల్ల నీచా_ర్తదెల్పుద మింకనని (ప్రతిమ నావేళం దోయమధ్యంబున నుంచి చనిరందజును బహ్మృచారియు గురునిం గనుగొని యక్కో-డిగములు దెల్పుటయు నందం గని మా([వియమునకుం దగిన చందానం బరిణయోత్సవము నల్పితిరి (పాజ్ఞు లౌననుచుం గోషముంజేసె నొజ్బ లడ్జ్మత నవ్విలిమనిరి వారెల్ల నక్క-డం గనక లేఖాబ్బష్మతాతీ, | మొక్క-లివగ ద్విజన్ములసుతుల్‌ తన్ను నన్వటునకు వివాహముచేసి చనిన ని వ్వెరపాటుతో నిజరూప మూనం దమతమ రూపముల్‌ డాల్చి నెచ్చెలులు రమణికి వస్త్రాఛరణగంధమాల్య వితతిం గ సేసి యోవెలంది. నీవంటి యతిన కీవడుకవాండమ! మనోవారండు ఇాగాయె మజకియేమి పడుచులంగాడి యాగడం బొనరింప నది నిజంబనుచుం గలశ చెందంగనేల కానుగకాయ గళమున నేటికి. గడవేయం గదవె! యిక్క_డం దడవేల రుంతి విమాన మెక్క_వే మనయింటి కేగుద మనిన నాచెలువలః జూచి యతివ యిట్లనియె నీచందమున వచియింప మికగునె 1 'వేదమంథత్రములచే వి(పకునూఠు లాదృతినై న హాస్యంబున నైగ6 గట్టించి రజుత మంగళసూగత్ర మనుచు నెట్టు విసర్టింతు నిది శాయయగునె! యిదియెబంగడుపు సె యితరునినింక మది నెంతు నస యగండె నుత్స్రియుండనుచు ఇట

నలఘుపాతి(వత్య మంతరంగమునం 1 జెలంగ విమాన మచ్చెలులతో నెక్కి. తనలోకమున కేగి తల్లిదండ్రులకు వినివించె నప్పెండ్లి వృత్తాంత మెల్ల వారది విని ధాత(వాసిన వాత | యీరీతి నుండేనే యింతి! సీ కనుచు 'చేదో_కృతం(త్రంబు విడిపించ రర శకాదందుకే వివేక జ్గులు (శ్రుతులు ఆరాత్రి తలిదండ్రు లనుప నయ్యనుప మారూఢ యావనోదయ హేవలేఖ ఇలులు శ్‌ సేయ నంచితపదార్థముల 1 నలువొందు మణినిమానంబుపై నెక్కి యలరుచుం జని య(గహోరంబునడుమం | బొలుపొందనొక్క వి(ఫ్రని యింటి(ప్రక్క నొక పంచపాకలో నురువుగా వాశి ! టికి. 'బెనుతడిక గట్టిగ చిగియించి తఆచుటల్లి కలచేం దగు నారిశిడవు విరిమింద దోవతి వి స్తరించికొని ॥ శయనించి చదివిన(శమముచే నుఫ్పు. డయియున్న ద్విజసూను నవసరం 'బెజింి తన విమొనము వంచి ధరకు లంఘీంచి తనుశాంతులటం బర్వం వడిక గదల్చి వనిత వాశిలి ెజవగగోయి యనిన విని యెవ్వరని వాండు వేడ -శీపాడి బొట్టు గట్టినయట్టి పురుముండ వపుడె యొట్టుల మజచితీ వేను గంధర్వు కన్నెను గనకశేఖను నేనునికు నన్నియు. బెలిపెద నవల రానిమ్ము నావిని తడికం (గన్ననవాండు దివియం డావిగుబుల్కొనం దరుణిలోపలికి జని వాశి లెప్పటీచంచాన మూసి 1 తనుదీ_న్తీ నయ్యంధతమనం బడంచి తనుంజూచి వెఆచు నాతని భావ మెటి౧ కనకకంకణములు ఘలుఖుల్లు మనంగ జడియకుమని వెన్ను చజచి నామేని కొడయుండవని స్వకీయోదంత మొల్ల 6 జెస్పి గంధమలంది సిగ విరుల్‌ చుట్టి యొప్పుకోకలు భూపులొనలి కె నేసి 'శాను దెచ్చిన పదార్థములచేం దృఫ్హుం దైన వానికి విడియము (వేమ నిచ్చి యయవీద నవోఢ యయ్యాను (బౌఢకాంత | సవరున ముస్థండా" యమ్మూనురసుకుని మేకొల్పుటకుం జక్కుమిోంటి నున్‌ నోటి సోకుల దమిశలేచి సాంవు వుట్టించి వుక్కిటివిడె మిచ్చు పొంకంబు నే్పె (యొక్కులుతక్కుతంలు ముచ్చటల్‌ సీర్చె శాకొట్టి కాణిట రహిమిటిం 'బెనంగి. పైళోనుమని "వేడు (ఫౌాథిమ నేళ్చి సీరీతినాతి యేమెజులని (బవ్మా చారిని వలరాజు సాృమాజ్యమునకుం బట్టంబుగట్టి లే్యచాయంబు కొల్లం బళ్షై నాతండును నేర్పరి యయ్య రతుల నేను వచ్చినరాక యెవ్వరితోడ నైనం జెప్పెదునుమి! యాల్మేశ! యనుచు

వత వకౌచరి్మితము ! 'జోవకూడి ేలిట్లు (క్రమియించి 'జేగు ॥ నవసరేంబున వేగు నాత్మీయఫురికి నీలీలం నొన్నినా న్లైలనాగ యతని శేలెల్లం గోర్కెమిోరి రమించి చనంగ నాదేవశర్శు బేవామున సత్కా_ంతి (ప్రాదుర్భవించెం దప్తన్వర్శ్మ భాతి మొగముపూ స్థేందసౌంవునిరాకరిం చెం బొగరు._ప్రాయవువన్నెపాలువుఏహించె నావింత గని యొడ్డ లాశ్చర్యమంది యావిలాసములకు హేతు వేమనుచు దినదిన మడు% నింతియనుజ్ఞ లేమి వినివింప వేజచె నావృత్తాంత మతండు టచ్చి(గ్రచ్చి దినంబు గురుం డిట్టు లడుగు టచ్చెలి శెటింగించి యనుమతి గాంచి యానుప్రూర్విగం బెల్సె నతం డవ్విధంబు వీనులవిందుగా విని గురుం డలనె నొడ్డలు బోధింప నొక్కనాం డాతం డజ్బలజాటీతో నరిగి స్వన్గాది లోకంబులెలు నాలోకించి యంద నేకసాఖ్యములు చెందెడి ధర్ముపరులం గనుగ్గొని సంతోమకలితుండై దాని కనియె మాయొబ్జల కలిలేణి నుగతి కలదొ లేగోయన్న6 గలదనె నదియు నలరి నంయమనసిం దా నరయంగం బోయి నత్పురుషులు గాంచుం సౌఖ్యముల్‌ గనుచుం దత్పురి జ సీణద్వార జేళమున6 'బేడకుస్పలు "రెండు సపెనుగట్టు లట్లు చూడం జోద్యమ్ముల్లై చూపట్టం జూచి యతరం డివియేమి తొయ్యలి 'తెల్పుమనిన సతిపల్కె- నీగురుస్వామి కుమారి విధవ యున్నదిగదా వినుమది మునలి బధిరు. డంధుంకునా తపస్వి యొక్క రుడు భితువేడిన పేడంబెట్టిన మరిగ యీశ్నీంచి కడుగక యొగ్లైతనాన నందులోం గొనివచ్చి యన్నంబు వెళ్లు ముందరయకయున్న మోనంబు రాదె! యదిగాన కంధసన్యాసి భుజించి మదిలపంబె నంత నోమయ మింతయయ్యె నిది తినుమని దాని నీడిచి తెచ్చి వొదుకక యమభటుల్‌ కొట్టనున్నారు నింకమిాందట నన్న నేణావ్సీవదన పంకజం బీఖీంచి (గ్రావ్మాణుం డనియె నిప్పేడకుప్ప లింశెటువలి నమయు? నప్పాప మణలప నుపాయ మేలాగు! నెటింగింపవే. దాంచనేల నీకరుణ గురువుతి నుగతి చేకొని యేగుంగాక యనిన లేనవ్వుతో నక్కాంత పలికె. ననఘ! దై వతరవాస్యము లడిగెదపు అడుగ నీకునుదగ దదితెల్ప నాకు. గడు హానిపదమగు కారాని దీవు దీనత వేండగాం దెల్పక తీర దానెలత యుపాధు లణంగిపోవ్రటకు నొళఠ యుపాయము గల దూళొందుగాక నిశ ేపుమొదలుగా నిందీవరాథీ

వీరి పరివతాచరిత్రము చలువకోక ధరించి సాయంతనమునం | జెలల తాంబూలంటు చేత ధ6ంచి యొవ్వం డడ్డంచైన నీమోయి! యనుచు | నవ్వుచు నవ్వల సడచుచు నొంటి నొకచోట నిలువక యూరిలో నున్న !॥ సకలజనుల్‌ వ్యభిచారిణి యనంగ నెగ్గులేక చరించెనేని యిప్పేడ | తగ్గిపోం దశ్రైండుతన్రైండు దిగిచి వైతురు నిందించువారి శాభటులు | నాతి నిష్కలుపమై నాకంబు చేరు మది తగుల్‌పొరయక మగలతో నగిన | సుదతి నిశ్చలయాట సోకదు క్రీండు సీరహాన్యము దెల్పుమిావు సీగుడునిం | జేరి యంచు గణించి చెళ్చెర నతని నురువిమానస్థు నయ్యూరిలో డించి ! సురకన్య 'శానున్న చోటికి. జనియె మరునాండుగురున కము న్ధృహినుముల్‌ జెలివి! గురుపుతి నూరిలోరగుమ్మురలనుపళ నచ్చేవకర్శ వాక్య(ప్రకారమునం | (బొద్దు్యు[ంకిన నీటుపూని యవ్విధవ యూరెల్లం దిరుంగ న మయ్యో! గురుఫుత్రి | యిీరీతిం జెడిపోయెనే యని కన్న వాళెల్లం దూమీంప వడిసె నానాంటి ! కారాసులౌ గోమయం బద్భుతముగ నంత సంయమనీవురాధీశుండై న |! యంతకుం డొక్కనాం చా్యతోవ వచ్చి కోటవాకీటం బేడకుప్పలు గాన |! కాటోపమున దండవా స్తుండై. గణికుం బరికించి పేడకుప్పలు గాన వేమి! | యెటింగింవుమనిన వాండిట్లని పలికె "జీవ! గంధర్వపుతత్రిక హేమరేఖ 1 'జేవశ ర్భాఖ్యుడా ద్విజునిం ఇెండ్లాడి తన విమానంబుమిందనె వాని నుంచి |! కొని చేవలోకముల్‌ కొదుకక చూవి , యిీలోక మంతయు నీక్షీంపం జేసి ।! యాలోలమతి వాని యాచార్యవ్యుతి కొఆకు చాంచిన పేడకుప్ప లడంగు | వేరవు బెల్బంగ నిది విధవ పొల్‌గాక నయ్యూరి(పజల పాలయ్యె నటన్న | గయ్యాళి యిది యెంత కార్యంబు చేసెం జూచితే! యని యర్క_సూనుం డార_క్త।లోచనుండై మును ల్పుభటులుగొలున _ నమశేం[దు కడశేగి యంజలిచేసీ ।! కమలాశీ. కనక రేఖానామ భాను చ్చితరథాత్మజ 'భేసిన యవ్వి చ్నితకృత్యంబును జెప్పిన నలియి యాచి[తరథుం బిల్పి యగఖేది పలికె | సీచన్వభావమై నీకన్నపట్టి మమొకద్విజుం జేపట్టి యూర్ధ్వలోకముల | సశలదై వతరవాస్యములును దెలివీ చెప్పినదట యదిచేసిన యట్టి ! తప్పూ దలంచినం జాళదుమనను జడగతి నృప్తయోజనదీర్ధృశిఖరి ! యడుగునం ఛాషాణమై యుండులాక

పతివలౌచరి[త్రము ఏకి శరికిటనని య హా మంకురింపతోం గంవితార్తు నదె యతండు నా నిలింపాధీశు నడుగులు శరణ్‌. దీనుండ్రై (ప్రాక్థించి 'జేవ! నాసుకకు ఇశాపమోతుంబు (పసాదింప వలదె! చేపట్టి తుద వీడంజెల్లునే యనినం బాకళాసనుండను బల్ముపయశత్నమున నాకొండ భేదించి యందలిశిలల: (శాకారగోవుర 'వాసాదతతుల ॥ నేకదీర్ధికలు సేయించి యా,క్రిందం గనుపించు రాతి లింగ మొనర్స నందు జనియించు నీవుతి న్వస్వమాపమున నని యిం[దుండాడిన నచ్చి(తరథుండు తనకుమూ!౬క కవ్విధం 'బెటింగించి "జీవమగ శ్రములీవు ద్విజనకుం దెలుపం గావచ్చె నియ్యా ర్తి గడ(దదోయ వశమె! మొన నొక్కయుపాయ మావ్శిపసుతుని తో నీవుచెప్పి వైద్యుని "వేవమూని చత్రవురంబేలు చి(త్రధ్వజాఖ్య ధాతత్రీకళు చెంతకుం బంవు మనుచు నొక్క. మందులసంచి యొకంగి కువూరి నక్కు.న గదియించి యడలుచుం బనిచె ననిచినం గనుదోయి నశువుల్‌దొరంగ గనక లేఖ ద్విజన్ముకడకు నారాత్రి యరుదెంచి ఇావృధారావళి నతని చరణనుల్‌ గడుగుచు జంభానురారి శాషమిచ్చినకథ నకలంబు బెలివి తాపంబుచెంద నతండు వ్సైర్యంబు వదలక గంధర్వవనిత కిట్లనియె మదిరాకీ. నీకేల మదిని గుందెదవు మాగురుస్వామి కీమాట విన్పించి వేగంబె దేవతావిభుని రవ్పించి నీశాపసమణంగించు నేర్పు నంధింతు నీశ వాణీళ లక్నీశుల వైన భునమంత్రళ క్రి నాకర్షింపనోపు ననఘుండు మద్గురుండన నింతి పలికె నాపని గావింపుండది వలదనను । నీపాలి కనుపుచు నేడు దూశండి ఇొుజితంచిన యుపాయ 'మీర్పడ వినుము సరగం గాథ జేశంబున శేగి చితపురం బేలు శీతినాథు పద్ద ప్యత్మా శ గుల్టంబుం చాపలా నోఫు నౌావధంబుల నంచి యమర ధరించి ఖైవమజ్య మొనరించుపని యావహించి వైద్య వేషమున నవ్వసుభేశుం గాంచి యుధద్యదాపధశ క్షీ నువిదరోగంబుం ాపెద నిక్కొండ (బద్దలుచేసి గోవుర (పాశారకోటి గట్టించి శివలింగమా్షింది శిలను సేయింవ నవునె! నీచే నని యతం డొడంబడిన నానొవ్పి యప్పరమావధళ క్రి నూనుపు మని చెప్పి మందుల నంచి యాయనకొప్పించినోనాథ! నిన్ను, బాయం జే సెనెవిధిపగల భి(9 (పగంబూసని)యనుత్తు

కీరథీ పఠీవకాచరి[త్రము

వెక్కి.నె క్కీడ్చుచు విభుం బాసి పోయి యకథల్కి. కొండతాయె యుండె నంత చైవ మించుక దయ దప్పిన బాసి పోవకుండుదులె (స్త్రీపురుషు లెందైన? నానాతీ యీరీతి నరిగిన భీతిం 1 (తాణేశ్వరీ! యెకంాసితే నన్ను

నినుంగాన శెటువలె నే నిర్వహింతు నిను. బాసి యీలాగు నిలుచుం (శ్రైశములు నని జేనశర్శ దుఃఖాతురుం డగుచు. జని తనగురున కాశాషకమంబు వినిపించి వగచిన వెత 'చెండ నేల! ననిమిషపతిశాప మతిశ్నీఘ గతిని

దీర్చి వేసెదం జనుదెమ్ము నావెంట సర్భింత మిందుని నా త్మాంబుజమునం గాళిందిదరి కని కదలి (ప్రభాత | వేళ నన్నదిం (గుంకి విహితసత్కీంయలు నవుడె యొనర్చి జంభారిమంటత్రంబు | జవియింపు మని జేనళర్య కు నొడివె నామం మతండు మధ్యావ్నాంబు చాక నేమయబు భ _క్రియు నెరయ జవీంప దివిజాధినాథుం డెంతేం బీతి నిక్కు. చెవులనీలని నెక్కి. చెచ్చెర వచ్చి యాయన(మోలం (బత్యతమె నిలిచి సీయభష్టము దెల్పు నెరవేర్తు ననిన వడి లేచి సాష్టాంగ వందన్యతయమను శడుభ కి నొనరించి కరములు మొగిచి యా వి(పప్రవరనూనుం దళినుతుల్‌ చేసి యో విశ్వజనరతుణోపాయదశ్ష! నాపాలం గలిగి గంధర్వకుమార కొపంబు దీర్చవే సరగున ననిన వ(జాయుధుండు పల్కె. ననుధామ రేం[ద వ(్రతీళ్ణత కాసివారి టంకముల నిలిపెద గిరిశిలానికరంబు లెల్లం బలు తున్క-లగు దానం బదిరెండు నెలలు గోవుర(పాశారళోటులు కొలత లాపిమ్మృటన్‌ విను మైబేండ్ల కగును భవలింగ మెనసి స_ప్తమవత్సరమున నువిద వెల్వడివచ్చు నుజ్జ్వలాకృతిని నతి నీకుం బెల్సిన చండాన వైద్య 1 గతిని (బయత్నంబు గావింపు మనుచుం 'దెలిపి యంతర్థి మెదిన "జీవశర శ యలరుచు గురువుల యనుమతి వడసి రత్నకుండల ముదురత్నహారములు రత్నాంగుళలీయక రాజిధరించి నిలువుటంగి ధరించి నెమ్మే నెసంగ | కళుకుబంగరుపట్టు కబ్బాయి దొడిగి మిహి బురుసొపాగ మింద నెంతేని రహి ము_ల్సియంవు- డురాయి రాణింప మంచి నూర్యవుటంపు మందుల నంచి యుంచిన నజికట్టు హొయలు మిజుంగ గొడుగు వాండును భటుల్‌.గుజ్జంబు వెంట నెడంబాయ శేలేర నడపంబునాండు గొనబుపావడవాండు కుంచియవాండు. గునుకుపద్వన రాల గొబ్బునం బోయి

వలి[వ రొచరి[త్రము కోర చిత్రశేతుని పూడ చెంది కూడ్చుండీ ధాశ్రీశ! యభినవధన్వంతరి యనం బరగు వ్రైద్యుండ తమయాపస్నారకష్థు | శరద(్రభంజన జంరగూూనిలుండ జ్వర శాషగుల్మా/ది శతకోటి యందు ఆులసము నాచేత నింపొందు మందు నీశాంతగుల్మంబు జలలోనం దీర్తుం కేొని నాపూస్మ్కి- చెల్లింపు గలవే! యని స్ప్తరూూజనొయత శ్రైలభేద మును గుళ్లు శోవురంబు లొనర్చుపనులు శివలింగము (ప్రతిష్ట సేయుకార్యంబు వివరింప నతండొన్సి 'వేడ్క- నిట్లనియె నోవై ద్యకులచం[ద్ర! ూదయాసాం[ద యావుసెస్పిన పనులెల్ల 6 'జేసెదను సగము శాద్య్ఫుంబు నొసంగెద నీకు మిగువరోగము మౌన్చి మూవెత దీర్పు ఖ్యాతియు నందునం గలిగెడు ననిన నాతనినాతికి నామధం బిచ్చి పదునై దుదినములం బాపె ఠరోగంబు మది నుచ్చి నగము సామౌాజ్యంబుతోడం జతురంగబలముతో సగంభాలు నిచ్చి ! &ీతిపతి యానై ద్యసింహు. డన్నట్లు ధరం గాసివారి నందథిం విలిపించి దొరళొని యక్కొండం దొలుచం బంచుటయు ధరవై6 తరవారి ఛారానిశాత తర భూరిటంక (పళాన నిర్షళిత శిఖరి శిలాకోటిచే విష్ణుశంభు ముఖ బేవతాగ్భృవాంబులు గట్టి రంత నాజేండ్ల శాశిల్పు లటులదిం గొట్టి యూరూరం గో వెల లురుగోవురములు కడు నేర్పున నృజించి కడనెజ్ఞనై న యడుగుతాత నొనర్చి రభవలింగంబు నాలింగ మశదిక న్యామణికృత దృ థాలింగ యొక హరకువా -జీవళశమున నుంచి పూజలు నేయుచున్న నందుడీ | శాంచన కేఖాఖ్య గంధర్వకన్య చంచలానిభతనూచ్చ్భాయ వెల్వడియెం బంచా న్త్రు మోవానలాణమో![యనలో వాగుజటాచ్భటలకం పధశరాధరమునం | బరమేశు నెలకు బాగు నెన్నుదుట కుదగాంగతరంగరూపంబు వళుల న(ద్రిజామాతృకంశాభ వేనలిని భవవా_గ్తవారిణ విృభమము చూఫవులను శివ్రహారవల్లి కాలీ రోమ రాజి ళూలివామేకణస్ఫురణ వెరామునం గ | పాలిపాండుకబేవా( పభ లేనగచున సంధిల్ల శివవిలాసములతో నిటుల | గంధర్వకామిని గానివించుటయు విరహోగ్ని. దపియిలచు వి(ప్రనందనుడు పరితోమవార్థిలోపల నోలలాజె శాంతుసి దర్శించి గంధర్వసతియు. |! గంతు కాపమునకుం గడచీటిం బంపి చితరథానులు సేవింప నవుడు | న్ముతాముం డరుపేంచె సురల సన్ని థికి

పరమోత్సవమున నా(బవా శవంశ్యునకు 1మరలం బెండ్లి యొనక్చి చూనినీమణిని చిశ్రశేతునృపాలకేఖకుం డాత్మ పుత్రియా నుగచి నప్పుడె పెండి చేసె బలభేదికరుణచే బహుభోగభాగ్యు |! కలితుండై కనక గేఖయు సుడుచియున బరిచర్యలొ"నరింప (శావ్మాణో త్తముండు చిరశ్రాలము సుఖంచె సీరు లుల్ల సల్ల 6 గావునం బతిభ క్రిగల సతిమణుల | శేవెఆఫులు గల్ల వీప్స్పితం బొదవు

సికథ వినువారి కెల్లనంపదలు చేకులు శీవ్రుకృపాంచిశదృష్టి ననుచుం

జిలుక 'తిల్పె నటంచు శివుండన గరి ! యలరి యవ్వలికథ యానతిం డనియె పరమపణివతాచరితమం దిరువ | జాజువకథ యిది యనురో క్రి నమరె ననుచు నూతుండు శౌనకాదిసూనులకు వినిపించె నీకథావృ త్రాంత మెల్ల

శ్రీ విశ్వపరి సమంచితనూ_క్రి గౌరి 1! కావలికథ యిట్టులని 'తెల్పం దొడలొ నలినాటీ.! విను మరునాంటి సాయమున సలదూతితోడ వై శ్యాంగన వచ్చి చెంగట సనెలిచినం జిలుక యిట్లనియె ! బంగారువీటపై6 బడంతి కూర్చుండు దూతికతో నీవు తొంటి పరివ ! తారిలకముల కథల్‌ వింటి గాటె!

యింక నొక్క-టి వచియింతు నాలింఫు మంకించి పేర్కొన్ననది పాషహారము అనఘ మి(కావరుణామోఘతేజ |! మున కలశంబున మున్ను జన్ని గ్బంచి (బ్రహ్మచర్యమునం దపంబు గావించె (బవ్మావర్చస ముట్టిపడ నగ్తు ట్టిండు దివినుండి వచ్చిన దివుని: జూచి | శవపలాశిత మాన్చి సౌఖ్యం బొనంగె ఇకాలకీయాది రామయసుల కిమ్ళైన | యిీిలవణా్థి నీరెల్లం డాం గ్రోల మత్తుండై. తనకవమానం బొనద్భ్బు (కొ _త్తవేలుపురాజు కొవ్వు వారించె నామునిమహిమ లెనై్నైనను గలవు | భామిని 'పెక్కేండ్లు పకిణయా పేతు చెందక వై రాగ్యళీలుంత్సై భూమి ! యందెల్ల దిుగుచు నంకొక్కనాండు అడవియొక్క-టి చొచ్చి యాసట్టనడుమ | పడియం బండొక్కటి పరికించి శం

పతి[నకౌచర కము న! తోటితునదీని కెంపకోయు లే కృ గొళాంగునై గరిళవే క్ల్‌మరం బట్టికొని (వ్రేలుచుంజెడి తపోవృద్ధులం జూచీ | యేల తపించెద! రీది 'ీటిరతపము! నాకిది తేలుపుం డొనర్హు నేదు నన ! నాకొలకజుం జూచి యమ్మును లనిరి ఇది విను తషముణా చేమియుః గాదు । పొదవిన వెత నధోభువనాంతరనులు (ప్రావించు కెద విది భవ్యార్శ! మేము. సీపిలృవకులము సీవ్ర పెండ్లాడి వ్యుతులం గాంచళ భూమిం (దిమ్మరంగ్‌ | మిసకాల్మేజుం డిశమింద మమ్మెల్ల నెరయ డఃఖములు పొందింపం దలంచి |! హూతెంచి నూవకభావంబు గాంచి యీడాది కొక్కవే జెడపకం గొలుకు |! నాండు జీండిటువలి నలంకున చెంది సీతోడంటెల్పం జింతించి యుండంగ 1 శేతెంచితివి కోర్కె లీజేరి మాకు నాలన్యు మొనరింప కనువై నచోట | బాలికం 'బేండ్లాడు (పభవించు సుతుడు అని వర్ళ బేవత లర్థిం (బార్థింప | వినతుండై భుటనూతి విమలాత్ములార 1 మిరు సెస్పీనషని మేళొని చేతు | వైరాగ్య మింశవికాంద్‌ వదలెద ననుడు “ వారి వీడ్కొ-ని చని వసుధం (దిన్ముకుచు 1 ధారుణీశుల నభాన్ధలముల కరిగి కాను 'బెండ్లాడలాగాం దగుకన్య నడుగ | నేనరేం్యద్రులు తముయింట లేదనిరి ఆంతవిద ర్ఫేశుం డగురాజాం జేరి | యొంతయు రహి నాతండిచ్చు పూజలను జేొని కన్యని చ్చినం 'బెండ్రియాడు । నాకాంత వచ్చితి ననఘార్శ! నీళుం

గన్నెయుండిన నిత్తుగా కన్న భక్తి | వన్న ేందుతయ పల్కె.. నట్టిభాగ్యంబు గలహాండంగాను నీశకుణచేం బుధత్రి ! గలిగిన బెండిలిగావింతు నీకు ననిన గానిమ్మని యతేం డిష్టి యొకటి ! జననేతచేత సాశ్షణమ సేయించి యనల(ప్రద క్ట పాయసము తచ్భార్య కనుర_$ నిచ్చిన నామె రూలయ్యె సీజేవియందు జన్మించిన కన్య 1 నాదిసు మ్ముని మునినాథుండు చనియె నవమమాసమున వందన నోర్తుం గనియె ! ధవళాయతాథీ, విదళ్ళేశురాణీ యటులం బుట్టిన పట్టి కాకాశవాణి పటుగుణోన్నిద్ర లోపాము[ద యనుళఈ సహామభేయ మొనర్చ నవమోవానాంగి । యాముద్దుకన్య నిజాంబ సోమింస సవరొందె శుద్ధపకు నుధాంశు-లేఖ | సవరున నానాంథ నర్క_.ళలో మెచ్చ శై శవంబు (శ్రమింప జవ్వనం బొదవే | నాశశిముఖ, కేగ _న్త్వ్యమునీందుం డలరె సీరులు తుమె్ళెదగడు లిండ్రనీలముల 1 సరులు గారోలు నీజ్వునిపరులు

వక

వ5్‌8ి వమ్మివతాచరి[ర్రము జెలశేక బలుజోకనిరసించు దీని | యళికంబు భళో కంబు వౌర! కోంరంబు "వెళుకుమూఢుచుం గడా 'బెళుకు బేడినలం | గలకంఠి జళుకు వాల్లన్నుల చాలు' నుదిరిబంగరునక్కూ లువిద లేం జెక్కు.1లదిర వూన్హేందసోయగ మోము మోము _చివుడరీవి వాసించుం జెంగావి మోవి కనజక్కవల కెక్కు- గడచు చంధోయి నలచీనుపరి మోజు నాతీనూంగాడు కలదొ లేగో కాని కనరాదుకొను 'పతిబింబ ముర్వికి భామనితంబ మతివపెందొడలు హొన్ననంటుల తడలు శాయంచనడల నౌరా మయెొంచదింతి ! యాయానవైైఖరి యొందైనం గలదె "అని కనుగొన్నవా రిభినుతి, సేయ మనసిజ (ప్రాజ్యస్మామాజ్యలమ్మీవలె నాయక గుణ రాశియె మించె నిండు ! పాయంపుకలిమి లోపాము[దయవుడు, ఘటజున కలికి యాకలికి నిమ్మునుచు 1 నట రాజులెవ్వరు నడుగ రార్సైరి శాంత యీదేరుట గన్తు ఫ్రండు నెజీతి నంతసించి విదర్భజనపతిం జేర యతనిపూజలం దృష్తుండైై. యిట్టు లియె &&ీతినాథ! సీపుత్రి శృంగారథాత్రి యిాజేరినవుడె నూకిచ్చెద నంటి | వీడేరెగడ పెండ్లి యిం 'జేయందలం తె పలుకే బుధులు శుభన్యశీఘమసి మలయజగంధికి మాకు సీర్యాతి గావింపు పెండ్లి లగ్నము మంచి దనిన | నావిదర్భాదీశుం డాత్మం జింతిలుచు నంతఃవురంబున కరిగి పట్టంవ టింతినిం చిలివించి యిట్లని పలికె -శేలళజాం జేలెంచి.కన్నెనిమ్మునుచు బలవంథ మగుతమిం బలుకుచున్నాంయ ఎటువలె నొనంగుదు నీపువ్వువోణి జటిలున కిచ్చిన సౌఖ్యముల్‌ గలవె1 అంటినం గందు నియ్యతివమే నితని వెంట నెట్లు చరించు వివినభూములను మేలి కాజూన్నముల్‌ మెనవెడు ముద్ద రాలెట్లు కందమకాల్తాదులు “వెంక్కు.6 గనకాంబరంబులు గట్టులతాంగి _వనట వల్కలము 'లేవగ ధరియించఛు నీపంకబ్యానన నీమోవానాంగి 1 సీపస్తవాధర నీమంజువాణి . _నీవేదతపసికి నీజటాధారి శేపాలువున నిత్తు! నియ్య లే ననిన శవీయించిపోవు నీనంయమిశ్వరుండు తపసికి ముక్కుమిోందనె కోప మెనయా ననిన్న నాతని దేవి యమ్మనేంజెల్ల ముని కిచ్చుకుట్లు! నాముద్దుకుమారి __ _నిప్పు డియ్యం బొసంగ దింతి నటంచుం 1 కెప్పిరమ్మా మునికేష్టున కనుచు బలిశెడిపలుకు లోపాము1ద శెలన ! నిలిచి యాలించి తండికి మొప్కి- హె

వత వతాచరి(త్రము శక9 రుది యేటియోబజన లివుడు చేసెడదీ | మొదట నిచ్చెన నని మునివరుతోడ -నీవు పల్మి-తివంయట యెజుంగ వే! పెండ్లి గావింవు మనిన వక్క-ట! బొంకం దగు'నె! యామహామహాని ముభా_త్త్వంబు వినవె! యేమిశొఅంత! యీబు పీ, కేఖడునకు నత్తపోనిధికి వయ్యూ! నేను పూర్వ! దత్తనై వేజొళ్క్ళధవునిం జెందుదు నె యతండె నాాపాకేశుం, డలిచ్లా నాదైవ | మతని కిప్పుడ వివాహము సేయుం డనిన నయ్య సంతోపీ.౦చె నంబ మెచ్చికొనె నయ్యెడ మునిపాలి కరిగి భూవిభుడు అనఘ. కన్యాదాన మాచరించెదను జనుటెండు లగ్ననిశ్చయము గావించి ఆసనిన నగ_స్ట్యమహర్షి యాకాత్రి యనుకూలలగ్న మున్నది యనెం గనుక పురము నంతఃవురంబు నలంకరింప | వెరవగులగువారి వేవేగం బంచి వఆచుగా శోభన(న్యముల్‌ గూర్చి ।! పరమోత్సవ మొనర్చి బంధుల నఖుల హీతుల.నుంగతులం బురోహితుల కానించి[సుత "పెండ్లి కూంతురై సౌంవు వహింప భునభానణాదులం గై సేయం బంచి మునికి మెశాభ్యంగములు మద్దనంబు నౌతేళం గావింప నలరి యాలరయడ స | నూవ_రృనాఖ్యదోమం వాచరించి శనమామ కన్యను దారనోయుటయు ననుర_క్రి ఫాణ్మిగవాణము గావించె స్వకులోచితాచారనరణి నీరీతి. (బకటవిఘాతి లోపాము[దంబెండ్హిం జేసి యల్లునిం లూజచేసి రంజిల్లం | 'జేసీ.కుండినభ_ర్త &రినురాధులకు ధనకనకాదులు తనియంగా నిచ్చె ! దినములునాలం గీతీరునం గడని కలళోద్భవుయ శాజకన్యకం బిలిచి ! వెలువ. నావెంట వచ్చెదవేని మేన నీవుధరించిన నిఖలభ్లూపణము ! లీవేళ సడలించి యింటిలో వైచి కాటిబొట్టును గమ్మకాటలు దాల్చి ॥ వోంటీ నావెంటను భోరున రమ్ము ఆనిన స్వామి(ప్రసాద మని యప్పురం(ధి | తన మేనిసొమ్మ్లు ల త్తజి నడలించి ముని గణించిన్మకనుంబున నారచీరె[యును బూనె మెడపు_స్టైయును వీనుదోయి శంుంపకన్ము 'లెనంగ మిక్కి-లిళభ_క్రి | నెరయం దల్లి కిని దంగడ్రికి నెచ్చెలులకుం బెప్పియు6 కిప్పళక చెచ్చెరరాంగ 1 వప్పుడంతిని జూచి యతం డిట్టు లనియె వలి వేణి! ననుం బెండ్లి యాడినఫలము | గలిగెందోడ్తోడ నేగరినన్న వినుము ఇావదుకూలముల్‌ సడలించి నార చీర గట్టంగనణ్యు చెలువ నీకటిని తొడిగినతొడవులం దొడిబడ ననబం జఇడసైై చి నరుశేదపడుచు చంనమునం

వ60 వతి[వతాచరి[తము గరములం గాచకంకణములు పఫుస్తై | యజుత్‌ నల్ల లువూబ్‌“నయ్యెనీకరణి ఇందన నీడెంద వెంత కుందినదొ! |! యిందుముఖీమణి ! యిసొమ్ము లూస్త “యింట నుంజెదొ! వెంట జేగుదెంచెదవొ! 1! జంటగా నీకెద్ది నరిపోవు ననిన నక్క.న్య భయముతో వా_న్తముల్‌ మొగిచి మిక్కిలి మధురో క మించనిట్లనియె స్వామి! మిపాదదర్శనము సేకుతిన. నేమియు నేటికి! నీసొమ్ము. లేల! శలిదంథడ్రు లేల! సందడిసేయు వెలుల | వలన 'నేమగు నిం వారి నేనొల్ల మోవెంట వచ్చుకె మిగుల భూషణము | మివచనము విని మాపనుల్‌ సేయ గలుగుకు యుభయలోళ నుఖపదంబు నెలమి మి రున్నచోళు (త్రిదివంబు పరమేశ్వరుండవు నాపాలికి నీవె ॥ పరికింప సీవె నా (పాణబంధుండవు అనిన నంతోవీ.చి యము జ్ఞనీశ్వరుండు | తన య_త్త్సమామలం దగవొప్పం బిలిళి తపనుల కిండ్లలో. దగదు వ ర్రింప | విపరీతమై తోంచు వెలంది. దోడుకొని యడవికి నేగద రూత్త సజ. దలంచి | యడలకుం డని చారియా ర్తి వారించి వురి వెలువడి దూరముగ నేగి యచట । నిరుతోవ వీథీంచి యింతి కిట్లనియె నలివేణి' యీ(ళోవ నరిగినం గరులు[వులులెలుంగులు సీంవాములు ముళ్లు రాళ్ల గలవ్ఫ శార్చిచ్చుశాక లు హెచ్చి యుండు | నలయిక జనియించు నతిదుగ్గమంబు ఎలనాగ! యిటు చూడు మోాతోవం జనినం జలువలు వెదంజల్లు చల్ల "తెమ్మెరలు చవూంచి శాంచి ఫలించి పొదలు వృతుములు 1 జీదక్కి-. జూచిన నింపావహించు పన్నీటి శాల్వలు పచ్చశ్‌ప్పురవుం 1 దిన్నెలు కిన్నర(స్ర్ర్రీ వితానముల 'శానముల్‌ గానముల్‌ దగు నివ్విధమున | మానక పోదనూ మజి త _ల్త నేను 'ఛెన్పినత్రోవనె చెలున పోవుదమొ యిప్పథద్వయి నేది యిష్టంబు నీకు 'దెలుసవే! యనిన న్హోవి యిట్లనియె । నలము తపస్యామహ_త్త్వ నిధాన యిీిత్రోవలందు మి శేది యభీష్ట మా(త్రోవం జనుండు నన్నడుగ నేమిటిక! స్వామివా రకుగు(తోవయొ నత్పథంబు నా మునినాథుండు నగుచు నందొక్క- నరనసపథంబునం జని పూర్వదిశను గరము రంగారు గంగాద్య్వార 'చెంనసి యందుం దపోనిష్టు నభలుండై! యుండె మందరి యలయక శ్యుకూమ నలుప సాయమ మృదుఖామ.లావెళు(కూపు ।! లాయమ్మపలిభ_క్రి యలవియె వాగడే సీరితి బెక్కీడు లేకా(గనియతి ! ఘఫోరతసంబు గ కొని బేసిచేసి

పతి[వకాచరి[తము 801 “ఛాలించి యొకవేళ సన్నిధి నున్న | నాళేమ నవయాననాస్థాననీమం గనునగొనియా మెమొగముచక్క_ందనము! నునుమోనువాటివుకన్ను లబెళ్కుమురువు కప్పాదేతెడి కొప్పు గబ్బ్చిపాలిండ్ల | యొప్పు నన్నవుణాను బోన్‌ జాయ మేను దళుకుచెక్కు.లల కక్కు. తన కనుళాగ | విలననం బొనగూర్చ వెడవింటివాని 'శారికి జిక్కి. విభాంతుండై సొక్కి ! హేరాళ మగుతమి నిట్లని తలంెం గనిశరంబున దీని గౌలిటం జేర్చం |! జనుదోయి నాయరస్థ ఎలిం (గుమ్మలేమొ! చిక్కి.ంచిళొని దీని చెక్క.లి నొక్క. |! చక్కరలొలుక ముచ్చటలాడజేమొ 1 'మొనపంట దీనికెమ్యూవి నొక్కినను 1! గనుగవ మొగిచి సీళ్కా రము సు లెనంగ నా మయెదమై (వాలి నను రతింజీల్చి | యీయెడం దగసబాళి నేలుకోజేమొ! అని యెంచి వై దర్భిహ_న్తంబుం బట్టి | కొనిన నచ్చెలి మానికోరిక యెజియి కరములు ముకుళించి కడుభ క్రిం బలిశి । వెలచి వచింతునో వెజనళ మికు విన్నవింతునొ! నద్వి వేకనిధాన! |! యున్నది మది కోర్కి. యొక్క-టి వినుండు కృత కాచలమ్ములు శీళికాగృవాము. లతులసౌధములు లే వాభరణములు చారుదుకూలముల్‌ (గకృందనాది ! సౌరభ్యములు లేవు నఖులును లేడు తగు వాంసతూలిశాతల్పముల్‌ లేవు సొగసువింజామరల్‌ నురటీలు లేవు భజియించుటకునొక్క. ఇటు ఊఈను లేయ భుజియించుటకుళ మ్యభోజ్యముల్‌ లేవ ఎట్టుల సౌఖ్యమా సీనారచీరం | గట్టి జటీభూళనై శిక నగుచు 'నేపోడుములు లేక వృాదయేళ! మిమ్ము 1 సీపర్శశాలలో నెనసి ్రీడింప నిది మూడు సరిపోవునేని మేళొనుండు ! మది నాకు. దోంచినమాట అెల్పితిని అదిగాశ భువనమోహనమరకా ర్తి చాల్చి |! సదమలవ;స్రు, భూషణ గంధమాల్య భారివె రత్నసౌధముల నన్‌ గూడి | భూరిభోగమ్ములు పొందుట "లెన్స యిీముచ్చటలు దీద్చ "బచ్చుగా దరయ మిానుహిను కటంచు మెలంతుక దెలున నాముగ్ధకోరిక లాలించి నగుచు | ధీమంతు: డామునితిలక మిట్లనియె 'చెలున నీయిష్టారసిద్ధి గావింపం | దలంచిన నాతపోధనము వ్యయంబు చీయంగావలయుం గించిద్యోగములకు 1 నాయాణపడి చేసినట్టి తపంబు వ్యయ మొట్టుగావింతు వనజావీ,! విషయ | చయవాంఛ వదలిన జటిలుండ 'నేను కైన సీకోరినయటులం గావింతు 1! నేను యాచకచేని యిలయెల్ల. దిరిగి

విర్రర “చర్నీనకాచరీత్రము నందాంక:400ఖదుండు- బని ముని :భతంబం | నొాందజితోడునాంతోమలి శనిచి చరిబఎతుశాజంబు +చనకముందరని-! ఇకుతివేగదయున వత్తు చనునిశ్చయమూన -యాచదగానిందనలి నె -కుంళజయ 1 శగాచ(కమబన ఘునంబుగ థనరిజున్న యవనీశు కివ్వరో యని వెదకుతును “శివశివ! మమెంత లేనీ 'మహార్ళులకును నడుగలాగ్తదలాను న శైస్టనా పేతు ట-విడునళ క్య మె? క్కు. వివయాతురులను 'విటాల -శగ_స్లి యనేకభూడులకుం 1 జఇటుగతిం జని (కురపర్వుండన్‌ -కాజం గని. రాణంవకు నీకు (గాన మేశాది 1:కివిగల్లం జాచి మిగిలియువ్న ధనము మయాకొగంగు మటన్న 'మహివాధుం చనియె-! మాశీల నొచ్చోట మిగిలిన జేమి ఇెంగులకురజిన నేమి దిళోకుం ₹గాంటీంప ఓ చూప -ధనంబిచ్చేద వదిగొని చనుయ నానిని యమ్మునినాథుం డీట్లనియోం ! గావలయు. ధబంబు శళ్కు క్రిం కేసీ “శొనివోవరాను నీకు. గలంతధనము వినుగణీకులం బిల్చి విదలంపుడునినం గరతంబు- ఆనిరి బాక్కననమమున ధనచు 1? నయీంప చున్నది వడిమాూసనములకుం జలనుొాకుడమూసల6టాల కనిన | నౌ శేనిదొరచ్చా పేవేనినిన్ను 'వేధింప రాడు శావెంటనె/రమ్ముు | సాధుపీడ-రొమొవర్సం జన దని యతంతు నరనితో. వజ్రిస్యుండిను ఇకాజుం శేరి ॥ శ్రురంస్వు నడూనచొప్పున చడుగ చోూనసీంట్ర! తొ'మ్చిదిచూనంబులకషను 1 నాదిఆయ *విన యన్నది ధనం బని నీవు దరిద్రుండ వేమింంచ్చెదని 1 :యోవసుభేకుంయ ననుచళుం ,డగుచుం గోలిచికా ముని వుడవీక్సబమారు 1.విలయంలుం జేరి యాన్యవ్రల విర్వురను ఆేదినిన ట్లోరీని నడుగ బొక్క.నముూం ( ఊడవి మీడాదికి ధనము అేదకఘ! “యొుశసెల శొడునగా నున్న డటన్న । పశవకనగి భుట(పభవుండు వారి ముశ్వ్యైకం గని ఢధనంజు సమ్ముగమాగ ము | ఇివ్వనికున్నది మొతీతింపుం దనిన చస్వామి! వాకావీయిల్వలుం డశు మైళ్ళు | లీమణియత్సురం +జేలంచున్నారు వారు. ఈతళఈోధనవంఠతంలం వారి గేరిన నివ్రార్థసిప్టయా మాకు ననిన నరతోషించి తశరూనృవుల్‌ వెరటం ఇనుజేర దనుజాల నదనంబూనకును భుటనూతి 'పోయినం గని బార లలరీ | పటటుఖ ! వర్భ స్టంబు"*పాడ్యంబు నొసంగి యళయ్యు! యిప్పుక్షు విలతవై వచ్చిశాండ | వియ్యిలాధిపులతో శీవ్ర మాయింట భోజనం టొనరించిపొనం చచ్చిన(బగయోజనంలు గటిలచి యొనగూర్చికొనుము

వత్నివకాచరి[తము ఏ4లి ఇకనిక భోయముకకమ్ముని యొన్సి | గొనియె వాశావిని గొడ్టెను జేసి యజవలా వెడం గోసి యయ్యిల్వలుండు పరిపక్వుముగ వండె భ్‌ త్య భోజ్యముల తోడ నమ్మాాంసంబు దొర లదియెటింగి. వీండు దుర్మార్లుండు విందులు చెల్సి వాలావి వేంటటగా వధియించి విప | జూరులకిడి వారి. జంపి యాపొలను తన్ముండు చానును దగిలి భఇశీంచు | నమ్మరా దీభోజనము మానని వీని నడిగి వీండీచ్చు మవోర్థంబు గొనుచుం గడు వేడ్క... బోదము కటకంబులకును నావిని వాతావీ నన్నేమిసేయు | నో వీయ సేయు డంభోపాయవిధులు సకూతము మైచు డంచు నగ స్త్రి పలికి ! వాళావీమూంన మిల్వలుండు వడ్డింప భోజ్యముల్‌ బహుభత్యునులు చోస్యుములుగ నాబ్యధారలతోడనశనంబునొనియె నారగించి నుతుమ్హుండై యగస్తుండు | వారిధారలం గకద్వయి వార్చి యొక్క "వేదిపై. గూర్చున్న వెన నిల్వలాఖ్యుం । డౌదానవుం జామహోత్ముని మహిచు యెజుంగక వాఠాపి యేగుదె మన్మినం | జికునవ్వుతో మహర్షి ప్రవరుండు తనపొట్ట నివిరి వాతావి జీర్ణించె | నని (తేన్చి జఠరాగ్ని శాహులి చేసె నిల్వలుం డదియెల్ల సనెటింి భీతిల్లి నిల్వరా దితని నన్నిధి నశెనేని దద్ధంబు సేయు నెంతటివాని నైన | స్నిగ్ధలేజా డటంచుం కేతులు మొగిచి స్వామివా రిచటికి వచ్చిన కార్య మేమి! సత్కృప నానరతియ్య వే! యనిన వానితో నమ్మునివల్ల భుం డనియె ॥ సీనళేంద్రులు ధనహీనులు వీరి ధనికులం జేయుము తరువాత మాకు | ధనకనకాది వ(స్తువభూమణములు తఆజచుగా నిమ్మాన్న 'దైత్యుండు పసిండి ! యరదంబు బహుధనం బమ్మునికిచ్చె నతండు 'తెల్పినయస్టు లవసీశ్వ రులకు ! విదిళార్థరానులు వేశ్వేజ నొరలొ మణులు భూనణములు మహిళాంబరములు గణనీయవ స్తువుల్‌ గై కొని మౌని యామువ్వురు నృపాలు రతిభక్తి గొలిచి శా ముణిన్యందన గాజంబు నెక్కి వ్వై దర్భి యుండెడి వనము (ప్రావించె | నాదొరల్‌ వివిధవార్శ్య్యములు సౌధములు పటసాలలు విచ్శితభవనముల్‌ గట్టు నటులం కేసి మకోహరాంగసంగతుల జెలులవేవేల నిచ్చిరిని దళ్ళేశు. డలకుమారికి వివిధాభరణములు చిశాంబరములు నెచ్చెలుల నొసంగె ధాత్రీశు "లేగరి తమ జేశములకు మతి దలంచినయట్ల మహితనంపదలు | పతి య్య్యినర్న, లోపాము[ద యలరి

వక పతి్యవకొచర్మితము త్‌ొడి శట్టి ఖభోసీ అుంతో(పశాశంప జడదారి తద్దృగుర్సవమూా ర్తి దాల్చి వింతితోం శేళిళా గృవాములయందు | మంళనంబునం వైడి మాడువులందు శృంగాళవనులందుం జతబంధముల | నంగజ(పాజ్య రాజ్యము మొని యేలె నందున గర్భిణిమై సంతసమున | సుందరి వెయ్యేండ్లు చూలు ధరించీ శనియెళ్భ తాశ్వుండక భునపు(తునొకనిం దనరనాతండును వేదములు శా త్ర్రమూలు శల్లిగర్భమునందె తా నభ్యసించి |! ముల్లోకములం గీరి మోనయ రాణించె నతినికి 'జేజస్స్వి యనుపట్టి వొడమె | వీతరులు సద్దతుల్‌ 'బెరసి రందునను అేలంది లోపానము'(ట పెంబడిరాంగ |! నలమాని వింధ్యాది నడయణిపోం (దొక్కె6 దరుణి పక్నివకాధర్శంబువలన 'మేరసెం దై 9లోక్యంబు వెంచ్చ నమ్మాని తపసి కీ లేమని త లిదం[డ్రులనలం | గువితయై వారించి కుంభసంభ వునిం వెట్టబట్టంగ నోచిన పఠిివతల పట్టంవ్వందల్లినిం బణుతింపం దగబె 1 యిట్టి లోపాముద్ర హితగుణోన్ని.దం దొట్టినఛ_క్రితో సో, ఠతంబుసేయు వారికి దర్క_థ వర్మించువారి శారోగ్య భోగ భాగ్యములు సిద్ధించు నని చిల్క- తెల్పిన నవ్వైశ్వశాంత | తనువల్లి పులకింప దనయింటి కరిగె చిలాక నెంచుచు దూతి వ్వీతిపతింకేరి | తెలిపి నక్క.థ నుధాధికమృదూ క్తులను అని కంభుండెటింగింప నమ్వులికథలు " వినిపీంపు మనీ సౌరి వెండియు నడి ననయ పతి[వతాచరితమం దువ | దెనీమదియవపకథ హీతనూ'క్షీ నమరె కేయూరచాహవాుని కథ (శ్రీ విశ్వషతి సమంచితమతి గారి ! శావలికథ యిట్టులని "అెల్పం చొడంో దూతితో నురునాడు తొడయిట్టుజాతి నాతి చేరినం గోరి నగి కీర మనియె వువ్సమంబరి! దుష్టబుద్ధులౌ "చెలులు ! దున్పురుషులు తప్పుత్రోవం జూవినను ఆత్రోవం జనరు మహోపతి(వతలు 1 స్తోత్రపాత్రచరి[త ధూర్యవహలగుట ఇందుల కొకొకథ యొుత్‌గంతు వినుము । మంజారమకరంద మాధుర్యధుర్య భారా వాకళ్ళమళక్కొర మింవూర | సౌరపూరుజ్ఞ వ్రలసౌళాగ్య మహిను

పలి వ ళలాచర్మితము 3ర5 నవరౌ ((రిగ_ర్త దేశమున శృంగార గభవసమనే వరము భూభామనూఫపురము నావురవర మేలు నహితఘాపప్ర | శాప చావొనలతొప న్పి్షరణ చాజిణ శరవర్ష ధారాధరుండు | భూరిచీణిం డను వుణ్యమాననుండు ఆళోజవద్య భార్యామణి యగుచుం | జారుశీలానామసాధ్వి రాణించు నతనిచెంత నుక్తీ ర్తి యనుమంత్రి గలడు 1 చతురబుద్ధి వివేక సౌదన్యధనుండు అమంత్రితోం గూడి యఖిలభూప్రజల | సౌమననస్యంబున నతతంబు (పోచుం దనయాబ్డ విమతు లౌదలం ఉొల్ప విశు తనయా వెలయు నద్ధరణీశ్వరుండు తనయులం లేకున్కి. తవాతహా చెంద ! మనుజేశుం జూచి తన్న కంత్రి యిట్లనియె మనయకారి శాళికాంబను గొల్వు మిచ్చు ఘనుండైన తనయాని గాంభీక్యధనున్‌ ననిన మంచిది యని యారాబజవరుండు 1! దినదిన మమ్మావో బేవిం బూబజింపం గలలోన నొకనాయ కాళికా బేవి | యలరాజనుణికి (బర్యవతమై యొక్క యాణిముత్య మొనంగి యధిప నీకూరి క్‌ ॥ శాణిగర్భమున నీరత్నంబుంబోలం పట్టి జనించు దోర్చలశాలి యట్టి ! పట్టికిం శీయూర'ఖాహుం డన్‌ వేడ "పెట్టి పోమింవుము భీకరానురులం | బట్టి మర్చించు వై భవమున మించు నిది నిజంబని తితోహితమైన రాజు |! ముద మందీ పర్ని కమ్ము_త్రియం బొనలో నటి శిరోరత్న మై యవుర నళ్హోవి | తదనంతరంబునం దాల్చి జాహృదము గర్భలతణమాలు గని సంకసించి | నర్శకుం డుదయిలచు ననువేడ్క. నృకత్‌ పదునొకండవలనెలః (బభవించె శుభము | నొదవించు శావులనుండి సురేజ్య కవిబుధళశిముఖ (గవాముల్‌ శుఖీమ్‌ ! ననలోకనము' చేయునపుడు ఫుత్రకుండు ఆ వేళం బుతోర్సవాడు లొనర్చి 1 మ్మైవడుం జఉజానండజలధి నోలా'డెం + బట్టికిం ఇీీయూర వాహుండన్‌ పీరు 1 ఇట్టి శాం ధ వియోడ్డ బృధ్వీశ్వరుండు అతంయు జన్మించిన యయిదవనాండె ! ధృతినంతుండగు నుక్షీ ర్రికిం గుంభి వుస్తో చాండు వుక్సైడువేళ వ[్రించీ (గవాము | లేడును రెండు (కూరీక్‌ నీత్షంచె జీంటం బెంచినవాని నెలవింతో నొక్క |! పూట బెంచిరటన్న పొలువు దీవింప జాడు లారాజనందనుని. బోమీంపం 1 (బోందిచెందె నలండు వున్ననునాయ కళలచే విలసిల్లు కలువలళాజు | 'చెలువునం గళ లభ్యోసించె నానాంట గరిడిసాధబ నేర్చెం గారు సక విద్య 1 లెతిగా వాయన్యంద నేభానరోవో ష్‌!

266 పక్కన తాచరి(తము గుల యుద్ధము సేయు కదలికల్‌ వొరసె! చతురుండై యావనసంపద వెంజిె సీరీతి లేబాయ వెంససిన నృపకు । మారుతో. గూడి యమ్మంశత్రినందనుండు. కుంఛి సౌళీల్యాది గుణకుంభినీజు కుంభి తాను నెటింగికొ నెం గొన్నికళలు కుచ్చితుండని మం(త్రికొడుకు నెణుంగ కచ్చిన్ని రాజు వాండావ్లుం డటంచు నెనరుతో నెఫుడు మన్నింఛు నవిిప మున నుంచికొని తాను భుజియించువేశ విహరించునెడ నెల్ల వేళల (యందు | బహామైతి నిటు "లెడంగచాయక యుండి మొకనాయ నగంఇ్రాహ్యాడ్యాన భూము లకు వానితో నరాళము పోవం దలంచి లలిత చతుర్పధాలంకార మ్హూర్సు గలలపుూ కాణాన+ససోాయక- ఖేటకాది వివ సౌధనసమన్విత పొణ్బూలగ్గుచు (జవన్లాశ్వుముులూ రభనంబున నెక్కి యిరువురు చనిచని శ్నృంగారవనులు, . నసకముతుం శీళిశా శెలముల్‌ నదులు గాంచాచు ముందరంగాంచి కుత్తుంగ_ శకాంచన్నపాశైౌళశ భటితకాట ధవళగోవుర విచిత్రధ్వజ ర్రత్న,! నివన్నా శగేరటీ కవకాన్వీత.వాత్యాన చలదళి ధుంకార శారంజాకీర.! కలకఇఠ.శలనాఢ. కలనా విశాల లీలానన్యబు కాళీభవనంబు _భ్లూల్సనత్క;వనంఖు బుధజీవనంబు తాంచ్చి పురోపధిం గనువిందు క్లాలనిన్సఖయం ల," వెకిటన పోయముల డిగ్గి సరనీజఖముల (బ్రమైళితహ స్త్ర 1. చరణుమై, వెలువడి శాంభవీ బేవి తోప్రుళ్షద్వారరీబు గురుళ కిం కేరి .14రాపట్ల కుఃఖి చయ్యానం గూరుచంండ్సి శాళినప్పుడె కనుగొంటి నోఘామి.! సౌళనందనీ *జాలబడలియున్నాండ నీగుజ్జముల చెంత జీవసియింన్లు | వేగ సజీవ ివీవర్యనంటా వేసి రమ్మనిస 'కుంచిదియని యత్పై. వాసుతురు-డానోపుఠరద్వోరమున నె కరముల 'మోడ్చుతో6 గన్నుందామ్తుఖ డొకగు మట(శ్రుబిందువులతో భక్తి పరవళ త్వంబుతోం (బలిపదోచ్చర్షిత 1, భరిత జేచీస్తోతజకవరబి తోడ నలళుచు' నవ్వలినరిడి ముమ్మారు 1 వలగొసా, బేవి జేవళము” పాపించి భావించి సేజించి (వాళజలి యగుచ్తు.! .నావిశ్వమాత నిట్లనిసవస్తుతించె ” ఇనిరలేష్ట్యువషుూ జయ జగత్కారణి బం ధయాధరణి!-జయ దృుశావాజికానర సాల కరిణి జయ సీలగొత్రి చానజనేష్ట డాత్రి.! జయ చిబ్ల కార్యాతి జయ “కాళరాత్రి

పతివళాచరి[త్రము శ్రీ? నట్టాక్టాశు క్రైల్లనారకనిం తళా సోంక అయీ గల్ల కశిశారతే జయ నిత్య శాంతే సీళాంతి -నీకాంతి నేర గణింప | నాశాన్యదాముని యని శతానంద వారవారాదిక నిర్పరాళికీబింప ! నరసిగత్నీంచిన యాదయయింత నామెడ నిడి యేదినన్‌ గ్నీర్షికల్ల | జేయని గణియించి యేశాగగ్రనిష్టు నౌవల గర్భగ్భవా (పదవీణము | గావింపుచున్న నకండ నొక్కచోట దట్టమౌా శెంజడల్‌ తలదిండుగాలం | జ్యూ విభూతి నచ్చుగం 'దివుండంబు ఫాలభాగంబునం బజంస రు(డదావ మాలిళల్‌ తలచుట్టు చుణిబంధములను గళమున విలసిల్ల శ జపనసగము. చెలునొంద గోడ జేర్చిన (తిళూలంబు కడం గకపాల చొక్క-ఫు భూలినంచి నికుదలాతము మణినివవామ్ము "పెట్టి దీవించ నాపా(గదృష్టితో స్వస్వ గాప చింతా సుధారుచిం జొక్కుడాని విగత చతుష్టస్టివిద్యా సపద్య చతురశాన్ఫూ కక్లిచే నడినన్న దాని నొక సిద్ధయోగిని నుక్కంఠం జూచి ముకుళితవా స్లుండై ముందరి శ యతి క్రి మొక్క. నాయన జెప్పలె త్తి యతని నీమీంచి మాయశ్న! రావోయి భారిపేణకుమూర! వుణ్యనంచార! | చేరి కూర్చుండు మిచ్చెద నభీష్టములు సీజేవిక్సప జనియించినాండవు శు | భోదముండవు గాన నొదవు 'ేయములు బేవియాజ్ఞ హాతోప దేశంబు నీకుం 1 గావింతునని కును కరమున నిమిరి విను సీస కస్తా్రా(శ్ర్రువిద్యలు చాల కునికి కృళా న్త్ర్రుసేయుటకు వచ్చితిని సకలదివ్యా త్‌త్తను లొనంగెదను ! నికట కమండలు నిగ అగోునుి మనుచర్య శుద్ధాచమానంబు చశీమి | మున నాతండటువలి నాచరించుటయు వలనొప్ప మంత్రపూర్వముగ దివ్యా్త్ర ములును దివ్యాయుధంబులు (పసాదించె బహకవచములిచ్చె(బావా శ ఛౌటా త్త [నహిరతంబుగాంగ వైష్టవవాణమొనలో నిటులం (బత్యశమా హేశ్వరి.యగుచు. నట గానుపితీచిన నథ్హేవి వలన " చారుణాన్నోయ వైవస్వత సౌర 1! మూరుత కౌబేర మానవాస్ప్టములు గారుడ పైశాచ భఘనతమః పర్వ తోరగోండా సుఠాగ్యు.గ జాణనులు నాదిగా: గలుగు దివ్వాన్త ముల్‌ వడసి యూదిత్యుల కజేయుండై యాఘనుండు నుడుభ_క్రి తత్ప్రయోగోపకంహార 1 గరిమ లెల్ల నెటిరీగి క్రమ్మజ మొక్కి. కరములు మొగిచి చెంగట నిలుచున్న మజుల వయో్యోగినిమణి యిట్టు లనియె

మ! పరీవళాబరిత్రము కేవీళ్ళపాదృష్టి దివ్యా ర్రవిద్య ! లీవు శేర్చితివిది యొవ్వరితోడ నెటింగింపలబోకనినూ యాకుళలభితోడ! మజుచి తప్పియు వభింపకుచీడు చెడుగు తలయులో శస్తాాన్తతతు లినియెలంప కలన రక్కమలం బెక్కం నుక్కణంచి ' బహుభామల నరించి బహుభోగ భాగ్య మహిమనిం(దుసింలోలి మహి యేలగలవు ఊరక: శొమ్ము మేళొదవు నీకనుచు. నాశాజనుతుం బల్కీ యంతస్థి చెంటె మాూయన్నుమయైన కాంభనిరమె కాంలోలు 1 నీయమ్మ గాకున్న నీమవోామహిమ యితర తొోూగినులరం టెగంగునేయనుచుం (బతికూత్వమూనియ[వతిమాన కాంతి దనరు వశ్టేగకి దండప్రణాడు | మొనరించి శేవళం జొయ్యన వెడలి గోపుర ద్వూరస్టుం గుంవినిం కేడి కాపోద వారికి రవి (కంకవచ్చె తడయునేలనిన నాతం డింతసేపశ్రు 1! గుడి నుండు పేరం? శాకొమర! నీవనివ నచ్చటి చోద్యము లచటిచి త్తడువు | లచ్చటి గర్భ గృహోంతర స్ఫురణ లచ్చటి మంటపాయత విణానమ్ము 1 లచ్చటి చందుతాయరుగులు గనుచు నిను వజంచికినయో షీవు రావైతి వని తనకొదవు డిన్యా స్తలాభంబు వానితో. జెప్పక వంచి-చి వాజి వై న్కు ఛాంకు వేంబడి నేగుజేరం దనరేజి కౌనెక్సి. ర్వరనికాజః బురికి ! జఫ చుఖస్థితినుండె జనపాలసుతుండు అంట నొక్కనాం దమ్మంతిసుతుని మంళనమ్కునం జూచి మమజేందనసూతి "వేంథాడం జోదమే! విపిన దేశముల | శాటవికులు మొచ్చనని మందలించి మందురలో నున్న నంబి యశ్వముల1యం బేశ్సజచి యొక్కహయముమై నెక్కి. ఘోటకావాధుండ్రై కంభిలు కామ పవోటోపమున నేని వారికరి కరళ కల కల్యఖడ్గాది సత్త్ష్వనంతతుల. | బూలియించి వశాంతి పొంది యందొక్క- సాలభకచ్భాయ శయనించి యున్న । యూతోన నచ్చోటి కవతిమారమువం జరమడికృథనునం జతురంగపై న్య పరివృకున్నై మహాబాహు వి(క్రమాలు 'రాజకునూరులు రథషఘులనూండ వాజులవై మదావళముల మింద నాందోళికల నిాంద సతిచిత శకటి |! సంపోవాముల విరావ సం(పితి నెక కరిఘీంకృతులు రథభర్ధరధ్వనులు వారిహేమితములు భటార్భటుల్‌ సెలణం జటుల బలోద్ధూత జగతీపరాగ |! పటలంబు దఠదిళాభాగత్మూ లొరయం గడల్లిపోయెగి వారింగని'శ్రుంభిం జూచి పవపడీ శీయూర బాహుం డిబ్లనియె

వతి(వళాచరి[త్రము వె “పజనందను *లట”కిపచున్న. 1“ బొరలౌగ కో మై న్యవర్గంటిం గూడే

వీరచంచము నీవు విశదంబుగా వి! చొరించి యిజ్వజే చకుబె్మ్సు పొమ్ము నా విని ఆకుమ్మంగశ్రినందనుం డరిగి | యిా'వేళ 'నేక్క-డి "కసచున్నారు మోరని యడిగిన మృదువచోరజన 1 పొరిలో నొళమం(తివకం డిట్టులనియె తీరా గ్‌! 'బాస్తాక బేకంబు నందు | సారసుత్‌ంటు. నొణిను వరయేలు వికమసేనుండన్‌ ఏపులాధినేళ 1 క(కనకమోనుం జాజగతీశ్వరు నకం గలము కృంగారేఖాసాము కన్య సలలికగుణకూన్య సొజన్యధన్య యావిలానిదికి స్వయంవరోత్సీవము | గావించు వార్త లాకగర్షించి శల భూపొలనందనుల్‌ పోవుచున్నారు | లీవ్రనాంపటికి జేరెద మండటంచు నెన్వని కబ్బునో యంచీవశాక్ని । యువ్వచ్చుదొరలలో 'నెన్వం చెలుంగ్‌ కలిమియుం ఇెలునంబు గలవా నేను | జబలనఫు(గుండ "నేను (పొజ్ఞుండ నేను నన్నేవరించు నన్నాతి యటంచు | నెన్ను చుబోమిక లెనలో నొండొతుల వెచ్చక వీరెల్ల మెలతపై పూవా మెచ్చ నేసెడి త్వర యయాసీరపు ననిన నామంత్రిబాక్యంబు లాలించి కుంభి ఆామసించళ "యీగి కమరాజనుతుని తోడ 'జాహ్లిశరాజ దుహికృన్వయంవ రాడంబకాలోకసార్టులె నకల జననాథతరనయులు చనియెవ రనుచు | వినికింప నారంకు విసి సంతసించి చునమును-జోదము మంత్రికునూర! | మున రోజువారో మన పయ'నంటు వినివింపంబనుతము వేంటశాం(డ నని యనిచె నాషణ మె హాయాదొధుండనచు దనుగూడి మర్యత్రినందచుం డశ్యమెక్కి. ! చను”జీళ నుండరం గలసేనం గలసి పోవుచునుండింగా -ూపాలతనయు " లా విప్రలోరస్యూ... నాదీస్ధ బాహు నామనుథాశాళు నై వీఫీంచి |; యామహీశకుమూళటుం జేవ్వడో వీని శారీర కాంతు లిచ్చట నెల్ల నిండె 1! నౌర! లేగవాయ మయ్య్యారో సోయనకు వీనిఆాచిశ శాంత వేలాక్క. వన్నె కాని. గామించునె! కంటిమే యుట్టి యందచందడను లింళ ననుమూన మేల నిందువించాన్య బాస్తాకళోజపు(త్రి వీని డరంచు వేవేల శాసురులు | డానిం గామించిగజా మోహాసోత దూకఖౌరము లేగం దొడగి రటన్న నారాజనందనీక జామాట కెల్ల విని యెలనవ్వుతో వెంబడి చనియం ! బనిపూని బోవు జేశపరు లిస్వుధముకః

270 వత్నినలౌ-చరిత్రము

'జేరిరి వికమసేనుని ఫపురనఃు | వారిరాక యెజింగివారి కందణికి

నులుపాలు ఏిడుదులు నొనగూరడ్సి కలిమి 1 వెలయ లాహ్హికధరాఏభు. జాదరించె వారిలో జారులావణ్య నైవుణ్య పారీలు. గేయూర ఇొహునిం జూచి" తగిన నన్నానముల్‌ తప్పకేసె జగతిలోం గల రాజనంభంబు లెల్ల జేలయీనిన భంగి నిలిచె నాపోల నాలో స్వయంవరా ర్మ దినంబు నందు శృంగార మెల్ల 'రాశిగం 'జేసినట్లు బంగారుబొమ్మ న్యప్రాణ మైనట్లా

అంగజు మాయ (ప్రక్యతమైనట్లు |! శృంగార లేఖ నెచ్చెలిగుంవు గొలువ నమకు బంగతుగచ్చుటరి గెల "నీడ 1! రమణీయగతిం జేరె రంగమంటపను చాని చక్కందనంబు డాని బేగనాయ | నూన శీం[దకుమూరు లుదలు కూచి (బమసి మాదడుని కాలిం బడియున్న వేళం శమలలోచనం జేరి కలకంఠి యొకతె యా యానృపాలుర యన్వయ నామ $ భేయ 'తేజోబలస్థితు లెతింగింప నెవ్వరిపై దృష్టియిడక యబ్బోంటి యవ్వులవ్వలంబోయి యగ భాగమున మంచెప్పై వసియించు మవాసీయరూప | పంచాస్తుం శోయూర బాహునిం జూచె భూచినప్పుడె డాని సుమధన్వి యేంచె నాచెల్వ చెలున మాయన ఇరాచి యలరె నొండొరులకుం (ేమలుత్పన్న మగుట"! నిండెం (గెంబులకలు నెమ్మేనులందు నితండె నాపతియని యిందీవరాథీ. ! యతని :వెంగటికేగి యలడం బన్నీటం నడుగులు గడిగి వరూహామ్ము రెట్టింప సిడెం గంకమునం బె డియిప్పపూదండ "శీయూర బాహు నీక్రీయందరియించి |! యాయింతి లోపలికరిగిన వెనుక నచ్చటి నృవులెల్ల నలరి శచ్చెలున కిచ్చెలువుండు దస నిచ్పెలువునకు నచ్చెల్వ దగుసని యాన్గాలిేయి |; పౌచ్చులగ్నంబున నెలమి నిర్వురికిం గావించెం 'బెండ్లి వీక్రమసేన నృపతి -యావివాహోత్పన ములవియె పొగడ వచ్చిన ఛాదుణీశ్వరులకు నెల్ల | నిచ్చి భూమణములు హేమాంబరములు దినములు నాల్లు ని_త్రెలలపన బంధు జనులు మెచ్చంగ మహోత్సవములు జరి పె మాముగారింట నమ్మను జేశసుతుండు | కోమలితోం/హాడి కొన్నినాళ్లుండి. . యరణ మిచ్చిన కరిహగ్‌ రథనుభట | పరిచారికాంబళాళభరణాదికములు - గైకొని జవనకంఖాణంబు మీద | నాకన్య నిడుకొని యఖిలసై న్యముల ముందర విజపురంబున ేగయినిచి ! చెందినరహి కుంభిచేడువ శాల.

నొక పయనమున నయ్యుగ్భలితొడ నకలరళగతి మాటలాడుచు శాల 'వెనుళ వచ్చుచు గుంభి వికటాత్కుండగుటం గనశాంగి మేని శృంగాగంబు చూచి యిీరాజు వంచించి యేభంగి నైన | నీరాజబింబాస్య నెనయుదు ననుచుం దగవు ధర్మముమాని తలంచె దుష్టాత్ము (లగువారి నమ్ము కెట్లాన్సు లటంచు సీచందమున మది నేమేవెపే తలంచు | నాచెడుగు తలంవు లాతంజేమియును 'దెలియక రాజవు(త్రికిం 1దోవల్లోనం గలావిరేయమబ్ధ'లొక్కటం జల్పికొనుచుం తోెంక్లదవ్వరిగి కన్లోనియె ముందర-వి గంతఠ ఉఊనధా[రా ఛబూరఘోర

కరటి బృంపిత రవాకర్ణనో ద్వేగ 1 పరిగఈ ళరాడాన్య శటురవ (శ్రవణ సరభసోయాతోగ శరభనినాదు పథుభ శ్నాషుతినయుద్భవ రుహోద్దరడ

గండ భేచుండ (ప్రశాండఘో, (ప్ర, ఛండమారా శొక వనస్థలి మవ్విధమునం

గని చొచ్చిపోవ నక్కడ నొక్క_చోట్ల 1 నవజదెశి దురగళ్చృంగ గతా నంభు చంచల చ్చంచలా చ్భాయ్యాపపంఛ 4, చవిచ కధిత్య శాస్థలమైన రమొక్క సీలొచలంబు డాన్‌ యుపత్యశా మి శాలనూర్గంబుక్ల - జివనకంఖట్రాణ

'రాజంబు జరహ7ా రాజకువూరి యాజగజ్ఞవ రంజసొక, ఎలి చాచి | విధివశంబునం బల్కె. వినుము ప్లోోశ యిక వైైనడిజావో ముంబువు లిచట దొరక్రవో మర్యత్రిపు(త్రునిం బంది సీళ్లు ।! పరణన 'దెప్పించొగాంతి తీద్చండన నామంజువాణి వాక్యము లాలకింది & దీమగంబుక మర్యశ్రిందిలకించి యతంఢ హయమునిల్వం- బట్టియని యెనిప్పద్ము| నయన వావమున'నెంతయాైాంతీ. ఇెం దె నడవి నెక్కడనై న నంబువుల్‌ వెదకి కడుతేగం-దెక్భుందుల్‌గదలక నేను నుండెదననీవం గామో(బీక మాత్త స్మ ,ఓనిండి ముంతుటెంజేసీ నీచుండ్రై వాండు శీయూర బాహు నీథ్నీంచి యిట్లనియె ఓనోయి కాజకుమూ! యమొకయడు గిడ6ంగల జాల మొభళోపథ( కాంతితో. జాలం 4 దూలియున్నా -డ+3రతోబుప్పీ మింజె నడవిలో నేందిరుగాడ నోపుదుని కడయతో-వుానస్లుడి' “కొని నీవె విపినభామిని పీళ్లు వెదకి. వేంచెచ్చి [ యపనయిలపునము-టావామన్‌ దీనవృ కి వంచకుందై) పలుజ వాని సీథఖీ,చి.6మంచిషి సళ్ల శేకునఆకయేగి "తెచ్చెటీ'శౌజవుత్రిక సమ్యిపమునె 1. పాచ్చడి కై (యాడుబుడె వత్తు ననుచు నా రాజతనయుండు హయముపై -గున్నణ.పీరజా,మీ నిచించొనకట భూడహము

కిని వతివశాచరి.త్రము నీడ నిల్పుణం బంచి విజయం(త్రినుతుని । నాడం గావలిపెట్టి యర” సీళ్లకును పీటికందువం బట్టి నృషనూతి యన్ము ! చోటవిం కొచ్చి యట్లరిగ్‌న వెనుక కుంభియన్‌ నుష్టాళ్ళకుం డొంటినున్న | కుంభికుంభ_స్తని గొబ్బున శం శనుకంబుతో. బల్కె.. దరుణీలలాము! |! సుముఖవి నుగుణవు సుమతివి నీవు తగనె సీషీలాధముయ రాజనుచు | నిగురుబోణీరొ! మది నెంచినావేమొ కులహీనుం ఢచిగాశ గుణవిహీ+నుండు | జలచి వృఖా వీని వరియింంచి తీవ్ర "తెలియా మేకులగుగాధికుండ నమస్త ! కళలం (బపీయిండ ఘనుండ వన్‌ గూడి శోరికలీజేర్చికొమ్వు సని మురుని గావారికి నరయాచు బటువు సిబ్బెంవు బలు గుబ్బ చస్చోయి పయ్యంట జార్చం | దలంచి శేల్చాచినం దలలి యాలేమా యావల నిలచి జోవోకాఠ మెరంగ | నీవింత [దోహివౌ 'జటుంగక నిన్ను శాచెంకనిడి శాజనందనుం డరిగి సీశెడ్డపని శేల నిచ్చగించితివి కటకటూ! నిశ్వానఘారంకనృ త్తి | నెటువలె నొడిగెట్టి ఆజటుగవే బుద్ధి జలనులు దెమ్మన్న: జనక నీవిందు | నిలిచినయవుజ నంజేవాంజు దోంచె పరుషాత్మ! నినుగన్న ౭ జాతకం. బొదవు | కరఠకలిం అెట్టక కడనుండు మనినం గామాంధుంగై నీతి గడద్రోసి భీతి 1 యేమియులేః! వాం డెలనాగ డాసి జడలంట్టి తీసి ఖభాస్థలిం (గోసి మిదం 1 బడ దగమికించినం బడంతి నెన్నడును గడగత వడం నంగము చెమ్మరింపం | గడు భీరిుించ నొక్కట మోదికొనుదు జోరముల్‌ తెగి రాల బోనాథ! యిట్టి | (క్రూరక ర్ముని చెంతం గూద్చుండం జెట్టి యెందు. ఖోయితిని రాజే! మానవోసి | సొందకుండంగ్‌ నన్ను6 (ోతువు గాని శీనేలం బొము నంటి సళ్లకు నిన్ను ! నానోట శనియుండె నాసామి ! యనుచుః గాటుకకన్నీరు కాల్వ తై.పాజి | గాటంవువెత బెట్టుగా మొజంబెక్షై నామొజయాలించీయచటర శ్రావ్‌ | నాముండెరామన నాథు-డొక్కరుండు గిరిగువా నుండి నింగికి నుగ్గవించి ! పఅితెంచి యయ్యింతి పైంబడం డివురు పాటకర్మునిం గుంభిం బవహకిః దన్నెం! గోవంబుతో "రెండు[కోనుల మేరం బడ నిట్లుదన్ని యప్పట్ల గుజ్తములం | విడివించిళొని పొణి వికవిక సగుచం దకు ఘోరరూపంబు' దర్శించి భీతి ! మునింగి మూర్భిలిన యమ్ముదిత నెత్తోళని శజశెంచె నుదువీథిః బం_క్రికంధరుండు ! ధరణిజల గొని వియద్గతి నేగిన్లూ

పత్మ్శివతాచరి(ర్రము వక శృంగార రేఖ సీరత్‌ నె ల్తికొన్‌ | నింగికి కెగీ యన్నిశిదరో త్తముతయ అకొండగుహు నున్న యాల్మీయవురికి । శాశాను లకుదంద రతయమున నలిి మును చెజంటెచ్చిన ముదిశల చెంత | నునిచి కావలియాన్న య్య్యుగరావనుఖ నెచ్చరితై యుండుండీ యసి వెప్పి | యిచ్చ వేడుక హెచ్చ నేగి లోపలికి యంతఃవురమున కిట్లరిగి యయ్యనుర ! చెంతకువచ్చి నిల్చిన తనభార్య సీలాంగిః జూచి వింటివె వాలుంగంటి! 1 శ్రైలాంతికమున లేజవ్వని యొకతె షసునివే నిటు పట్టువడి 'బెట్టుగూయ ॥ నరుదంది వినిలేచి యచటి కేంటోయిం వాని గూలంగందన్ని వనిత బెచ్చితిని | మానవాంగనల శామహికలావణ్య విభవంబు గలుగ దవ్వెడవింటివాని యభినవ సమ్మోహనాగ్త, మట్లమ'రె తొయ్యాలుల్‌ తొంబనిలొమ్మిదిమంది ! యయ్యుండి రిన్నాళ్ల కళ్కొవం దీర్చ నూహింపలూ దైన మొనగూర్చి నిమ్మ | నోవారగా(త్రితో నూరుగు రరి వీరి నేనొక శుభ వేళం బెంక్లాడి యూశామ! సీదాన్య మొనరించు నటులం 'జేసెదం (వాభవస్థితి నుండుమనిన నానురాహితు మాట లది విని పోయి శారాగ్భహంబునం కన్నీనుజాఆి | నూరళ యేక్చుచునుండెడు దాని శృంగార రేఖ నీక్సీంచి యచ్చెలి తి ఆఅంగది తెల్ప సర్వము విని మజలం బతింజేరి పలిక నోపాణేశ! దాని | పతి మేటి శీయణారబాహునాముం దంట శాంభవీ కరుణాప్రసాదంబు వలన | నంభవించిన మషాచారుమూ రి యంట వివిధశస్తాన్త కోవిదుండంట. వాని । ఖవరంబులో జయిందం దరంబు గాదు వనితంగొంపోయి యవ్వనములోడించి చనుదెమ్ము బహోవధూబజములుండంగను దీని వీడివం గాంవదీఆఅ జే మున్ను ! ఖావకీచే లంక నమసినయట్లు నిక్కా.ంతబే నశియించు నీవురను ! రక్క-సుల్‌ తెగుదుగు రణభామిలోన నోనాథ! మదిమదినుండి యేమిటికి । జోని చెందెదనన్న ననుశేంకుం డనియె పటురనూ భఘటితేంద్రహెల_స్త్య నేత్ర | వుట భేదనంబు వావుట భేదనంబు నమరభీకగరము నా నతిశయం బొంటె ! నమరానురుల కశశ్యము దీని. జొరంగ శరభసింవా వ్యాభ్ర పై రభ వ్యాళ 1 కరిముఖావరణముల్‌ గల వెన్మిదిచట నీవాకిళులు చాయి ౧శాపురి సొచ్చి 1! శా వశ మే! యొక్క కాజవ్యురునకుం దప్పి వచ్చిన మ్ర్రథానుల నెదిరి ! మొప్పగిది జయించు నిందఆ గెలిచి

కతగ్‌

వచ్చేపో నన్నోర్యవశ వెం! నీదృష్టి. ! పాచ్చ నిచ్చునె కౌర్యమెల్లం గై కొనక యింతి! మోతంశడిసీకి చ్చినవర మ | బెంతయు మఆిచితివే జాలియేల నూరకుండు నుటన్న నువిద నూతాడ | నేరక యార్మం జింతిల్లుచు నుండె నంత నక్యృడ నరణ్యాని శానుకుడు. కాంతకై. స్వాదూదకంబులు గొనుచు వచ్చుచుం (వోవలో నడిదక్కిః యలఆ ఏ । యచ్చరజ్వేవీ పాడాహతి నొచ్చి పరవగుండైై సేలం బడియున్న కుంభిం బరికించి మాశ్చర్యపడి చేరంబోయి శినిరోపదారముల్‌ చేసి యస్నిచ ! దశ మొన్చి యల్ల న చావాంబు దీజి బంగారు గిండిలోపలి జలంబొనలి । శృంగారళేఖ నోయి! యొంటి నడవి డించి నీవిచటనేంటికిం గూలినాండ! వెంచీచూచిన హేతు వెయ్యది లేదు ఈయ నీకిపుడేల వాటిల్లె! నాయింతి యేమాయెనని యదుగుటయు దీనముఖుండై విభేయుని మాడ్కి. ! సానీచమానసుం డతని కిట్లనియె నయ్య! నీవిచటికి నరుదెంచినంతం దొయ్యలి చెంత నెంతో పయశ్నమున హెచ్చరిక్షై యుంటి నిచ్చటినుండి ।! వస్చెనో కరిమబ్బు వన్నియవాండు నిడుద కోఆలవాండు సీల్యోదికంయెం బొడవైనవాంకు నిప్పులకుప్ప లొలుకు చుజుకుభూపులవాండు శోణాభ వెంకయు కఆకుజొంజురు పేండుకలు గలవాండు గిరలిలంబునం జిల్వ(క్రియ టెల్పునట్లు ॥ కెఆనోట నాలుక్రిప్పెడు వాండు నాకనం బగలించు నట్టహాసమున నాకస్మికముగ ఫఘో రానుకుం డొకండు పడువునవచ్చి యప్పణతతి "శ్రేనడ్డ మడు దేరం గశినాం[ఘీవాతీం జబాజందన్నె. దన్నినచో నింతదవ్లల (ది యున్నాండం నొనిపోవ కుండునే చెలిని నాకట్టిండి నిశాటుండన్న! నీవచట లేకున్కి. (గొ త్తపెండ్లి కుమార యసుర పాలయ్యెనని వాండు పలికినపలుకు లాలించి ోధశోశా,కాంతుం డగుచు నారాజనందనుం డాపదయిడియు. ధీరుండై యమూ, అక దిలకించి పలికెం దురగంబుతో ధనుస్తూణముల్‌ చనియె నరయంగావలెం గానలం దటుగాక బో౭టి నెతుక యెందు-జోయెకో యల ని! శాటుని వెదకి జీండవనిం గూల్పక యొ 'ేనన్నము భుజింప నీవె చూచెదవు మానెన నావి[కకమ,శమం బనిన నక్కుటిలవీ చారు డను యనతరమే! ! రక్క-నుల జయింప రాదకుమొర! యీయా(గసాపొనం బేల! -చేందప్సి 1 పోయిన పూంబోణి పోలునే మజుల

వతి[వకాచరి[రము 87% సాధనా మాళంణకాశ్రానంనునాసా?-ళకథి చస్వమించి కోధించి వాని బలములతో గెల్చి భామం జేళొనల | నలెం బదరిన వోనివచ్చు నిక్కముగ శానణుపైై రఘురాముం డొంటరిగల 1 జోవక [కోంతిగుంవులం నూదిచనందె! యని కొన్ని వో క్తులాడిన వానిం | గినిసి మిక్కిలి వివేశివి దాలుచాలు 'చెఆనున్న భార్యడించి వురంబుంజేర |! నరుగుెన్ముని పల్క_ నర్హమే సీకుం బాలుమూలినం బొమ్ము పట్టణమ్మునకు । బాల శోధింప కప్పలలాళిం బట్టి పరిమాక్స శీనేల పజ తెంతు జనుచుం | ద్వర నొంటినేగు నాతని వెంటనంటి యక్కు-చ్చితుండు నేగె నవుడరణ్యమున కాళ్ళ-దిక్కున దై వయోగంబు కతన ధనుఠాది సాధనోతృరముతో హయము 1 గనుపింప రాచూలిగని సంతసించి వాస (గక్కు.నంబట్టి వదనంబు నిమిరి 1! శాంగన్న కొలనిలో జానిదాహంజం దీ సీర మూజోవీ దిగ్భ్రాంతి నూన్సి![యారోవాణమొనర్చి యఉవుడు కౌ నింతి నుంచిన చోటి కతుద్ధతిం బజవీ | రునిగిన గాజులతునుకలు తెగిన వోరముల్‌ నెరసీనయలరులు వావ ధారల వడిసినధరయును జూచి చేరినవానితోం వెలువ వోకాదు | లీరీతిం బెగిరాలు కుమిరోూ యనినం జానొనర్చిన యకృత్యము వాంయడుదెలంప కానిశాచరుండు శాయడిసేయ జూణె వోరాదు లిచ్చోటనని తెల్స్ప వగచి | హీ! కాజముఖ 'శంతయానడ వచ్చె ననువంటి రాజనందనుం బెండ్లి యాడి | దనుజ. ాోంప ధాత లిఖంఇె జీమొ?

__ యరివ ఫాలమ్ముననని కొంత సేవు |! మకిలోనం జింతించి నుం(తినంవనునిః

గని భూత మొకసన్న (గామంబు చేరం జనుబెమ్ము నోనెంట జడీయక యనుచు బలికి యగ్గరి యుదగ్భాగంబు వెదుక | బిలము బ య్యెతం గానువీంపక యున్నం దూడువుకడం జూచి తోరంవుం. జుబులం 1 శేరంగారాని దశీణవుదిక్కరపి చజులగట్టున నిజాశ్వముడిగ్గి వాగె |! కరమునంబట్టి రమొక్యంావిధాచ జరిగి తడయక పడనుటితట్టు (పావించి 1 యెడనెడ “హలున్న వే మొ యటంచు నాజాదడ ళోధించి యంశాక[. చెట్టు |! నీడ నాఖలుతోడ నిలిచె ఛానుతుండు శడు (శొంచంండయ్యును గార్యభౌరమున ! బడలిక యెఖుంగ క ప్పార్థివసుతులక అయరణ్యాని నుధ్యమున నుండలగను | చోయలు కొరదజు భూరిమాంననముల శావళ్లువూని కీఘమున నేతెంచి ! భూనరరనయుసిం జొడగని ంయపనిరి

తి6 పతి వ రౌచరి[తము యిం జేలవచ్చితి! 'రెన్వరువిరారు! | బృండారకుల క్రై నం బారయరా దొందు గ) రశ్తామండను పరి రామనుం డతుల | శ_క్రిసమ(ఏం డీకె లమధ్యమునం | గరయొప్పు నమరభీకరమను ఫురము | పరిపాలనమొనర్చు. (వాభవం 'బెపలో సీచెంతలను జేర రెంతవానైన | రాచచిడ్డలొ! యిందురాం గతం బేమి! యెజుగక వచ్చితిలేమొ! మాయం | బడువెత్తుం డీతోవంబడీ యింకనై న జీబూల వేసిన నేతెంతు రసురు | లీచమొంనభారమ్ము లెన్తుశ పోవ నావిని యారాజనందనుం డనియె నోవనచరులార. యొశమాట మిమ్ము “కెలియలగనడిగెదం తెలివిపొండనినం 1 బలలభారంబు లప్పలభోజనులకు నొప్స్పంచి వచ్చెడ మొకళొంత దూర | మిప్పుడుచని నిల్వుండిచ్చోటు నిడిచి యనిన గుజ్ణంబుతో నలకుంభిం గూడి మను జేందసుగుం డొక్క మాటున నుండె నాకోొండగువా వాతికరిగి కిఠరాతు లేక కంఠమ్ముగా నీలవెట్టుటయా గుహవాతితాయి(గక్కునలడందోసి బహాురాతసులువచ్చిపలలముల్‌ గొనుచు వాకిటనెప్పటివలె ణాయ్యిదోసి యాకడశీగిన సవ్వనచరులు పట తెంచి. శేయూరసాహానిం జేరి | రెబుకలందున ముదియెజు కొక్క-రుండు ఛారిలోమేటి యవ్వసుమతీశ్వర కు | మారునిం గని నీవు మమ్మీమి యడుగం దలంచితి వడుగుతు తత్క.)మంబేను | జెలిసిన దంతమూం దెలిపెద ననిన నాన్ఫవుడనియె నీయనుఠ యొవ్వాని సూనుండు ఏని తేజోమవా_త్త్వంబు ప్‌ని ఫురస్థితి ఏనికిలలుగు | సేనల వినందలంచితిం జెల్పుమసనిన నావృద్ధశబరుం డిట్లను మయనవ్ముతుం | ....40+*-4 యీతండుండుటకు యిగ్గిరిలో నృజీయిం చెం బో లాతం డగ్గిరిఖేది వో లదియెంక యనంగ నది (త్రి మోజనదీర్ధ నుంతియ వేడలు | పెదిరించు వైరుల కీపీంపరాదు అమరఖీకరము నా నమురు నప్పురికి నమబలుల్‌ వేవురు నచివులుగలరు పదివేల రాతసుల్‌ పాయక ళొలుతు | రదిగాక కరి కిరి హరి శఈరభాహ సై రభ చ్యా(ఘ్రాగ్నినమితి పాలించు ! చ్వారంబు లెనిమిది తేగు నిబ్వారమున నవ్వాంకిళులు డాంటి యరిగిన నుండు | నవ్వల నీలాంగియనువాని భార్య చానిదృక్పథమునం దగిలినతు[దుం ! డైన దుర్చలుండగు నన్యు లేపాటి యది భరాడకుండిన సవళం బోవచ్చు. | ఇదియవవాం్శశీట బలసి వ్తిల్లు

“ద వరా దాకానాలా భంజరదటాంస+-కతవమూవఖ్లు వారిం గదియరా దవల మంతురుల్‌ వేవు రమద్తల నైన | నొంతున మనుజాశనులు వారిచెంత మొనవుల్‌ నిలుతురె మనుజేం్యదచంద! । యిీనిలింపవిరోధి కీవుడొక్కం బుద్ధి బనియించె నెటులన్న జగతిలోం గలుగు 1 మనుజాధినాథకుమూరి కామఖణుల జెఆెపట్టి తెచ్చి యాంచినవాయ నూరు[గురికి నొశఖటవధూటి కొదువమై యున్న ఉజండొకకన్వు నన్వేమీంచి తెచ్చి | నాండంట వఏీరినందజి నొక్కనాండె వరియింతునని యున్నవాండంట సనేండు ! తరుణిం దెచ్చుటకు నద్దనుజుని భార్య యడరిబుద్ధులుచెప్పెనంట వాండువినక కడుం[ బే లెసంటయిందుంగలనవి కేమముఅం అడవిలో నొక దైత్యు నడుగలా చాండు నొడివె డాపక వాండునుడివిన [కముము సీకుం జెల్పితినన్న నృపవు(తుం డలరి | యాకిఠాతు నుతించి యన్శృద్వధూటిం ఇజంబెచ్చినాం డీనిశీథినిచడునిం ! బొరిగొందునని యిందుం జబొంచియాన్నాండ. నెనిమిదివాంశిళ్లు నెనలపఏ స త్తర్పములం | దునినిం నీలాంగి కన్షోయి భేదించి చాకురసేనతో రశ్తాముం (ద్రుంచి |! రశీంతుం జజనున్న రాజకన్యకల ధనకనకాదులం దనింయితు మిమ్ము ననుంొడుమనిన నందలణు గెల్వుమనిరి కుంఖి చెంగటం దనగుజ్ఞంబు నిల్పి | ఇాంఛపీ యోగినీశ్వరిం (బళంసించి. . సవిధతీగ్ధంబుతో స్నానం బొనర్చి | శివమం్యత్రము జపించి శ్రీకాళికరుణం గన్న దివ్యాంబర గంధమాల్యములు | నున్నత మకటశీయూక హారములు ధరియించి కవచ ముత్క-టలీలం దొడిగి న్మరణాగతామోళు శస్తాాస్త కోటి వినయంబుతోం గొని విల్లు సబ్యముగ నొనరించి కవదొనలూని యాల్మీయ తనుకాంతి దిక్కులం దళతళ లీనం |! దనుజూచి నుర అద్భుతము చింది పొగడ సీమహానుహిమ వీడెట్లాందె ననుచు | నామూర్ధుం డెడబడి యశ్షై కన్లొనంగ నిచ్చోట గుజ్తంబునిడికొని యుండు | వెచ్చటి కేగక ఇఖుదెవత్తు ననుచు వానిశోనపం జదద్వయిం బద్యత్రనులు | పూని ఫదాతియై పురవాంతుకాను - శామౌాంతకునిం వోలి ఖరుసేన కడళు | కామునివలె నవ(శ్రపరా(త్రమమున ఖ్‌ నసహాయళకూాడుంద్రే యరిగి యొక్కరుండె యనుర గుహాద్వార నములుకతోం జేరి కోదండశింజినీ గుణనినాదమున | రోడసి షగుల నాడ్బుచుం బెచ్చు పిజీగి _ కులిశ బాణమున నగ్గువావాతి జాయి | పలుతునుకలు'చేసి బలువిడిం జొచ్చి

మః సకిన కాచరతము

కరులు ఘీంకృతులతోం గోదిస్‌న చాని | కరములు శిరములు గాళ్లును జోలళ్లు

ఖండించి యచ్చోటుగడచి వరోవా ] కోండముల్‌ పొదివిన కాండ(ప్రశాండ ,

హోరులకోజులు (దుంచీయంగముల్‌ చీందీ ! గతులడంగించియాశటవిదృంభించి కవాకజోర్భటుల సిం%ములు మై కళుక | సహియింప కతిఘోర శారభాస్ర ములం టకంల డొక్కలు పదములు రదణూ।లొక్కుటా జుశ్కా-డి జంంకార మెరంగ నవ్వలంజనీ శరభాసీక మజర | (గొన్వట గండభేరుండ జాణములు

వఆపి నున్గాదరించి ఆహువ శాచములు నురగంబూ లవ్వల పుుంశారఘోర ఉఆటాంళపూ త్కారముల్‌ పరగట్లైే ఎడలయ!నహిదూంకుక రములనన్పి శాచముల గండడంచి మహో(గ శారుజో స్త్రములంగుండలి పచయంఖజుం గూల్చి పెల్తార్చి పై రిభరూపుళలై చనుదెంచు వసుర వీరులం (ూరుల అస నిరోధించి పరశు తోమర కుంత పట్టిర్శపాన | పరిఘాదుల వఖించి పటుళ క్తి మించి న _ప్తమజ్య్వూర'జీశము ేకి యచట ! దీప్త గలోథార డీధితుల్‌ నెజయ గొట టధ్వ్యబలలోగగోల్పాలుల్‌ పాయం! జిటచిటమిణుల6డుల్‌ చెదరలన్ను లను జలు జొల్ల గసేసనీ తజ్యో ఫ(థుకోటిం బొలియిరబె నొక్క-టిం జోవనీ కవల నీరీతి బులులను హింసించి యెవలి | జ్వారంబు చొరంబోవం డత్ప్స) జేశమున భుగులుభుకుల్ల నం బొగలుప్పతిల్ల 1 ధభగమంట లెంతయి వి స్థరిల్లీ "సగలతోమిణు!ురుల్‌ చెతరిది_క్షటులం పగూల్యమోరూ చ హీమపర్వ తాకృతుల సీప్పులవప్పశ్రై నెగడం గోలాన్నీ ! యొప్పున మందఊచునుండు దావాగ్ని గని నవ్వుచును గార్సుకగుణంబు డీటి మనమున యొోగినీమణి నంన్బృరించి చబారణవాణంజు వడి బయోగింప 1 నాతి గుప్పున వహ్ని యచ్యారిధార జర్ధలనోర్భి యిాలీలం జల్లార్చి ౮ఈదలి | ఇెలవున చుణిపీకి నీలాంగి యుసికి యొటిర బారునం కెంత శీగక గోడ 1 మజుగుననుండి డీనునమున రెండు శరమూల జాని లోచనకులు శేండు | వారియింప కగోరున నడలుచు నదియు శయములం గన్ను లాచ్భావంట కువీత | ఆకుల తన న్యేత్రంబు లడందిన ఖలుండు కరపద హీనుజొగాక యార్నెలలం । నరుగక ముందర సని శాపమిచ్చె నా లేమ శాపో శి నాలించి ధరణి ॥! పాలకుచూరుండు. బలిశ చులేదిం పరభామలను జెజిల్‌ వస్సైడు సీట్‌ | చరిరుని నతిపౌట శాస వించ్చితివి

పతివళాచరిత్రము వి79 మిసేయు కర్ణంబె మిముంబట్టి యిట్టి | సాస్‌ నౌరదించె నొక్క-66 దిట్టనేల! నీ చెంతతిట్టిన నీపతిం బట్టి యీవేళం దునుముక యేజేలవిడుతు ననిన మాటలువిని యందుండ వెఆచి |! దనుజకాంతలం గూడిదానవి చనియె చని సౌధగతుయా నిశాచరవిభునిం । గని న్మేతగత ర _కకణముల వాని యడుగులు దడుపుచు నడలుచుం బలిశె చెడుగాల మరుసుబెంచిన నా సుబుద్ధి వినక బలాఢ్యుతో జ్వేమంబు చేసి కొని వృథా కులమెల్ల గూల్ప్చ బూనితివి యివనాల్లు వాశిళ్ల నిభకిరి సంపా | శరభాది మృగములం జంవీ దావాగ్ని యార్చి కీలార్చి రెండ స్పముల్‌ దొడిగి । తీర్చి జూచితివె! మదీయ నేత్రములు మును శళూర్చణఖ ముక్కు. మొదలంటంజెక్కీ. దనుజులం దునిిన డాశరథివలి మనవాంకిళులు డాంటి మనుజాశనులను దునుముట కీతం డుద్యోగించినాంయడ ఆఅరనితోం బగయేలయ వైవీ నిచ్చి (బ్రతుకుము వాపల్కు- పొటింవ్రమయ్య!! య వేడుచున్న సీలాంగినిం జూచి దనుజేందుండనె నేల తల్ల డిల్లెదవు! పదివేల కనుజా లుదృటకౌర్యధుగ్యు లిదె వాని బరినూర్చి యేగుటెంచెదరు యూరక చనుమని యుగ్శలిం బంబి | యార_కృలోచనుండై. యా(గవామున , నార_క్షలోచనుం డవుడు వేవుర మ పహోశాశసులం బంచె నరనిం (ద్రుంవుండని వాకు శస్త్రా్యన్దదుర్వారులై వచ్చి ! యాశరాజనుతుం దాంకి యసిగదా మునల పరశు తోమకముఖ (ప్రవారణతశులు పఆవీన నవియేల్ల భంగ వెబందించి శేయూర బౌహుం డాగ్నీోయలాణమునం 1! బాయ కయ్యసురుల ఛన్మీకరించె ః నావార్త విని దై త్యుడత్యు.[గకోప | మొావహిల్లంగం ఖంచె నపుడాటు వేల న క్తంచడుల వాన నరనాథనుతుని । శ_క్రితిళూలాది సాధనకోటి ముంచిన నవి చరార్శములుగం గావించీ | పం చాస్యతులితుం డాపార్థిన సుతుంయ' తనవింట యోగినీద త్త కౌద్యాన్త ! మనుపంద సంధించి యశ్షై యేయుటయు చాన ననే కాయుధమ్ములు వొడమి | నానాముఖముల చానవనేన నడంబె వాతశేషు లదితెల్బ నద్దె్యవిభండు ధృతి మింద నని. బంచెం (ద్రిసవాన్రభటుల నౌాభటు ల(భతుల్యార్భటు లగుచు భాభ ర్హపె శ్చెలములు వృశీములును గుజిసిశలెరలి నుగ్గుగంజేశ యతంకు మకిద స్తఎమునవారి మహింాల్చి మార్చి పదివేల దైత్యు లీవగిది- గూలుటకు ! మది నచ్చెరువునంది మనుజాకనుండు

వీథి పక వకాచక(త్రము తన' 'వెంతనున్న (పథానిశీఖరుల |! ననలాతు యూపాతు పారిదయముఖుల వేవురలని మూదు జేనేగ జో 1 యాబిమశున్‌ం (మంచి యరనిమొంనంబం పలలాళనుల కిచ్చి కజితెండు పొండ ? కలనొసన్నద్ధు లై కడిమితో ననిన స్వామి యానతియని వాడు రథాశ్వ | సామజ కరిసింవా శాద్దూలకరభ శారశాదుల నెక్కి. ఖద్గ్దదీధితులు వాసరపభు విభావై భవం బడయం బఅ తెంచి కేయూర బాహునిం జారీ ! శరపరంపరలుం వర్ష ంబుగాం గురియ నవియెల్ల. తునుమాడీ యామ బాణకుంక 1 డినిజలుమెచ్చ వార్చించె చారలను దవవద్ది వై త్యులందణు విట్లువడిన ! దనుజాధినాథు. జెంతయాు నా(గహించి కనకరథం బెక్కి కనదొన లూని | ధనునాడి సాఢనోర్కరముతో వచ్చి శ్రేయూర భాహు సీతించి యిట్లనియె | నోయి కాజకునూర! యుగావహావమున నసువలం గొందణి నడంచితి ననుచఃం | ఒఇనంగ డవాంగృతిపూన నాచెంత నిలువుము నాయ వ్రనివాతి కటంచు | విలునారి సారించి విలయకాలార్క. కిరణనిభా న్తముల్‌ కిక్కి.తీయుగం ! బజివీన నవి తన శాణసంవాతుల ఖండించి రశ్రాముకవచంజు నిశిత | కాండ కాండముల నొక్క.టం జెక్కుసేసి ధనువ్హ్మమంచినవేజెధనువె త్తివాండు ! నునిళి కా స్తముల్యు వెచుటయాందుంజించి తురగ శేతన సారథుల నుగ్గుడేసి | యురమునాంటగ నొక్కు యు(గ్రాస్త్ర మేసె నండున వినకుండ యపనిన్సైం (టెలీ ! బృచారశారి మొకింతలోం దెలిసి మూయావిమై నఖోమాొర్గంబుం కేరి నూయలం పన్నిన మును జేశసుతులకు ఆఖిల నూయాధ్యంననాకుగం బకల | శిఖలు (గమ్మంగ వైచి చితవై ఖ౭ని మాయలు మాయింప మతివిట నిఏఎవ శాయనురాధీనుం తవనికి డి శీజెంబు కర్తియుం గోలలీలించి | రకాడక వెశీరా నుంకించుట నూను బలక యః గ ల్తీయః- బాణ క్వయమున 1 నలవుమ ఖండించి యైం(డాన్హ మీనీ మకుటకుండల వీవ్యృకూనమా మన్త। మొకట నుద్దారించి యుర్విపై శాళల్చె నప్పుడు గురియించి రమళులు వికులః |! మెప్పుగా నాడిరి మింట వనచ్చరలు నొప్పి నుగంధి వాయు[పచారములు | తెప్పలుగా మోసె జేవదుందుభులు *నజిచిరి దుఃఖత లై దైత్యనతులు । పజచిరి వాత శేష పలలభోజనులు గోలభుండను లుబ్ధకుడు బహు శబర ! జూలంబుతో. జేఠం జాల మన్నించి

వతి వశాచరితనజ వెతక] వాన ధానామాఅచ్వారిణా-సద్పి-+-శాన వేంటద్రని. యింట ఢన కనకముఖం (1పతిలేని భూవమణాంబర టవావన్సు 1 తతులు మోపడలబేం దన వురరిబునకుం బనుప నుద్యోగించి బరువు లమల్చి 1! తనశాంఠ బవుళాజతనయల తోడ ఇజాాల బడి జాలొచందుట లెజిలి ! యరిగి యచ్చట టై న్య మాళృతిగన్న గళి నడలుచునున్న కాంత నూళాళ్చి ! వెళందీర్చి తన రూపవిభమఖుం జూచి శామించిన నృపొలకస్యల సెల్లం 1 'జేను లాలించి ఛార్‌ ము_త్రింయపంపు పాలకు లొనలహల్చి భార్యతో డముజు॥ప్రోలు వెల్వడి మం్చర్రివు,తువిం గాంచి మన సేదంగలసీయామగునందోకొనుచు. ! జనుచుండుమి బెనేనుజను తెంతు మెంట, నని (వియురాలి వొయారాథం కేసి + వనిచిదం నుంభి పొజపథయత్నయి శాంరుతో విపరిండలాగా నజ్జగాక | యి౭ఠీ యూర చనియె వూయంబమింద మునుకొని పల్లకీల్‌ మోపర్ల మంది 1 చనియెం (దిగ_ర్త చేశము జూకంబట్టి చని ముద్దియటంబోవు మైన్యంబు గ లసి|కొనియా నిక్క-డ రాచకొడుకు చానవుని భననంబులో నున్న బహువడార్థములు 1 వివిధ రళ్నాంబరవికతులు శకలక శోటిచే మోయించికొని జయశ్రేరి | వాట చని తసపల్ని పోయెనని పల్లకీల్‌ చన్నుతోవ పట్టుక చనియె ( నల్ల కుంభి దురాళ్ళుం తంళకమున్నె శృంగార-లేఖ 'లేజమింద నెక్కి. 1! యంగనల్‌ చను(తోవ నకుగుచుమున్న పోనీశ యడ్గహై పొలంతి ! నానూట | వీనుల నిడ శందు వెడలిపోమొడపు ఇరువుర మేగెద మెటశేని రను । నురులొంచె బహువధూనశజల మై వితఈండు సరకుసేయండు నిన్ను నకియ! 'జీనెవుడు నురముపై డిండక యుంచి యేలెడను అని వాగాంబట్టి చయ్యనం థప్పుత్రోవం | గొనిపోన వాని+ గన్లొని పరియచట లేవని. జల్ల క ల్మించిపోవుటయు | నాకల్కి. యెటిల్‌ యిట్టట్టన రాడు శనితో నూరక వెంబడి నంటి | రానిచ్చి మాతం।డి రాజధానికినిం జనిన వీమ్ముట పీనిశాసింప. బనుతు.! సనియెంచి చానితో ననియె నవ్వుచుతు నాలాగా నావెంట నరు లెమ్ము నీకుం |! బోభలినదంచాన భోగింతు గాక (శోవలోం గొజిగాని దుడుకులు సేయ | రావలదని -శ్రేజి.రయవమణనం బజి పెం (బొద్దు(గుంకళణున్నె వోయె వీటికి | దద్దయావడిం తపంభి వానినేంఖగిని -

ప! వతి్యవతాచరి(తము వగరింవుచును ౧సక్కవలె వరుగ త్తే | మగువపై మోవాంబు మట్టుమిఅికిగ సీరీకి దమయింటి "క యబ్బోంటి $ (కూదండై చనుదెంచు కుంఛి నివ్వలి! శానీనండనుచు .డ్వారవులతో. జెలివి | ఆానేగె వేగ నంతఃవురంబునకు నిళయ వెంబడివచ్చు ుమి? నీవొంటిం ! బతియాసి యిటునలెం బజ తెంచుసుమిం! యెతేలింపునుని తండ్రి యేర్చడ నడుగం ! దరుణి యాకుంభి వైదము లెజింగిం చె సీన్ఫృళంనుని మార లేమియు ననకుం | జాన రేం(దకునూరుం. డరుదెంచుణాంశ వెలుపటితోంటలో విడిది గావించి 1 నీలువుండు బహుమాన నిరతిచే ననినం గానిమ్మనుచు వాస్తాక శతుమావరుంయ ! వాని మహోద్యాన వనభూనిం నునిచి భటుల సొందజం గొల్వంబనిచి మన్నింప।నటనుండె నాండు రాజల్లుండ ననుచు నంత నక్క-డం (దిగర్తాధీశసుతుండు. సంతోష. మెసంగ రామ్‌ను నింటిసొమ్ము నళలమ్ము(గహియించిసాగించి పంచి శక, టోష్ట్రములు మహోశుములు మోపర్డు చను పథంబునం చాను జవనాశ్వ మెక్కి. |! చనిముందుగా నేగు సె న్యంబు గలపి వల్గకీ 'లేగుట పరికించి యలరి | యల్ల సై న్యములోం (బియాంగన వెదకి యుక్కడం బోయనో యిందీవరాథీ, 1యక్కు.ంభియును లేంయయాక! ముందుగను బురమున ేగిరో! పో లేక వెనుక 1 నఠుదెంచుచున్నారొ! యలనమయానమున నని వితర్కి.ంచి నిజాప్తుల నకుగ | జనవంద్య! వార లిచ్చటికి శా లేదు వెనుక (జక్కి.రొయన్న వినిమంచిదన్ని యానుగాననయ్యెడినాకముహూ _ర్హృమునం బదుండని శృంగారభవనంబుం జేరి । కొదదుపాయవు ముద్దుగువు కృలతోడం గరవాయ రథభటోత్కరములతోడ | నరిలేని రర్న్వభూపషణ రాజతోడ ధనముతో నమితనోధనముతో చాన | జననముతోం గనకభాజనములతోడ మరకత వై దూర్య మరకత వ(జ | కురువింద విదుము గోమేధకాది ఘన వేటికలతోడం గన్నతండికిని । జనయి్యి(త్రికిని భ_క్తి సాగిలి (మొక్కి- రమణీయ రళ్నాంబరనులం బూజింహం * (బమదంబుతో. గూర్షి న్సిషట్టి 'దీవించి యక్కు.ననుంచి వోరంగంబు నిమిరి |! యెళడం జోయిడి- విన్నాళ్లు వత్స! యిీకాంతో లెవ్వార లీధనం 'వెచటం ! జేకూరె. జెలువు మాచెవుల కింపుగన పేనియెదమని (శీమ వేయ బారలకుం:1! దనకథ యొల్ల నాతండు వినినించె శృంగార"ేఖ 'జాహ్తికళాజసుతం దు ॥ రంగమెక్కించి పురంబున కవుడె

చక్మవకాచరి. త్రము తాం

బిగొదరిగాజంభిలసుం బటి రేరంయమయ్యెంనన తాంగి మఆల నెక్క.డం జక్కునడెనొ | యిీవిచారము మదిసాచ్చె నటన్న 1! భూనడుం డయ్యింతి వుట్టినింటికినె చనెనేమొ తెలియును చానలం బనిచి ! యని వేగువారల ననివె నామయణమె తొంబదితొమ్మండ్రు తోయజాములను | ౨.4 144 “6౮2

తగు సౌధములనుంచి తలిదంథక్రు లలర జగతీజనులం తనకొర్యంబు పొగడ జనకునికడనున్న సమయంబు నందు | జనుబెంచి వారితోం జూడు లిట్లనిరి అవధారు "జీవ! నీయాన్హుండొ కుంభి | చివ్రురాకువోడి నాశ్ళంగార-లీఖం ఇామించి యేమేమొ శాటులాడంగ 1 నామిటారి నహింప కళ్వమ్ము నెక్కి-

తన ఫుట్టినింటికిం దరలిన వెంటం | జని రాజ! నేనె నీజామాత సనుచు చంచన శృంగారవననులోపల జ ₹ సించినాం జాయింతి చెడుగు వీంజేడ -నీయల్లుం డున్నాండు నిశిచరాంతకుండ 1 శేయూర'బాహాండు కీ_ర్రివర్ధనుండు ఐన నాతండు వచ్చునందాంశ ఏీనిం 1 బోసీకుండని రాజపూగవుతోడం

బలికీన నారాజు భటులం గొందజను 1! గొలువ చియమించి కుంభి నేమరళ నిలివిశొన్నాయడ వాని(పప్రభుత్వ మెంచ |! నలవిగా ీనె కాజల్లుండ. ననుచు నంధలంఖెక్కి. వాబ్యోళిగా, వీథు ।! లందు నందిజనమ్ము లభినుతుల్‌ నేయు జరియించు నొక వేళం జననీయం డంతి ! ఫవురనున కారాజు పూంబటోణి మదిని బొగులు దున్నది నిన్నుంచబొడంగానకునికిరదగదు మరింక నిందు జానుసింపగను జేంబ శేపటం బోయి నీచు. డాకుంభి |! యాటోప మడయించి యలివః బోడుకొట్ల శావలెననివ తెజంగెల్లం దండి ! తో వివరించి యా దోర్చలాధికుడు - నొకదినంబున దైవయోగంబు కతన | నొకరుండె చేత నాయుధ మేమి.లేశ (పచ్ళన్న వేషుండ్రై పజ తెంఛం గుంఖి | తుచ్ళత శోభింపం డోయ్యలి. వినుము శాతసాంగన పత్కవతగాన చాని | యకీణకావో_క్రి యటులం (కేరేసం బురబావ్యూమున నచ్చు భూపాలవ్నుత్‌ |! వదని నరాశంబు వచ్చిన కుంటి పరికించి తనయొడద్ది భటులతో వీని | కరపడచచ్భేదంబు గావింవుం డనుచుం బనిచి కానిల్వక పట్టణమ్మునక 1 జనెం గృతఘ్నునకు డోమవిచార మేల! నామూార్థుం డనిచిన యటుల నబ్భటులు భూమిళ సుతునిం గొంపోయి దవ్వులను నెలదోంట చెంగట నిరవొందు వధ్య ! శిల నుంఛి కరపద చ్చేడం బొనర్శా

వీకిత్ర ఇ9వళాచరిద్రము పడదవైచి ఫోజు వావజలాశిదాజు: 1 సడణి- శాషమున దుర్చలునట్టు లవఆ౧.. వసపాటుం ధృప్రు శ్రార్ధువనితల్లో వచ్చి 1 కనుగొని యతవి శృంగార వైఖరికి వివ్వఖసతి ఇదు తేధంటుం జేసి! శిఫ్విఫి వ్యథనొలద నేమిశారణదుః. రాజవ్యుళుండ వేమ్లై రమణీయ దేజ! యే.జనుం డొనరిం చె నింత యశ్రమమః! నెంిరంపునునిన రాతేండగ్రపంువమకు |! హళసారా! యెన్వరిననం బనియేమి 1 కుంఖిఘాకుమున. నాషఘవోశతంపునిథి 2 + బృజభించి ౫టువ లిం చేసున్న నావనస్తోలుండు వళసయని వగచి 1! వేవేగం వనభార్న విపణికి ననిచి నూన్ఫెను నిమ్మపండుళును. డెప్పించి | పూని మోదకముఖంబును గాంచి. రొయొబ్త్తి యానొఫ్టి శ్లర్బి శముద్యానననంబం: | లోనున్న తవయింటిలో నొక్క శయ్య మైనుంచి ఫోషీంచె బపూుదివనములు వాలని మయమొక్కంయ సేయ నరయు నొళ (రుండు అలితల సరముల, నప్పటివ్పటికి ! నల కాజరనుజాత కవ్వనపాల. శామిని గొనిపోవ్రంావున నతని ఓ కావెచెందెడు. పిరహము టెల్పు చుండు తాకు లేసప్సు డొవదుకుమి 'శానె | యాఠయుచుండు నయ్యవనీశనుతుండు నెక్టవిల బరనీకు యొఖుంగిచ్చుచుండు ! నివ్వగ నెలలు నాళ్లేగిన వెదుక డొశనాంటిలేయి మహోక్షంబు నెక్కీ-. ! మక రాంక వేర నిర్మల జేహరుచులు టెలసి..దిక్కు.లు వండువెన్నెలల్‌ గాయ | జిలంనకా తాళీలజిగి జేరు కణులు శ్రగథభగ వేలులం ముందర వెన్క. (బమభఖు లగ జేశ! శంకర! హర! పరాకనుచు మాచ్చరించంగః జండీశుణు శేలి ! పచ్చ(బద్దనె బరాబకులం గావింప రపేంం సెంజఢలం నాంధ్య రాగంబు శార్చ ! బహు కుదకన్య కావతతి చ్‌నింప బామాూాంకమున హైమవబతినుంచి చూజెం వెకాముగన్లాసి( పేమముచ్చటాడుచును నావనడూర్షంబునంము. రా శివుని ॥ డేవి కస్తాని మహాజేవ! పళాకు ఈవనం బకిరచ్యు మించుక సేపు | నీవు నే నిదట నెంతే. వేడ్క.నుండి యనలం బోదమటన్న నౌణాక యనుచు | శిధ్రండు (ప్రవేశించి శృంగారవనము 'జేవియు గేవ్రం డీతీడున ననము | లోవచ్చి డిగ్గు టాలోకించి యతందు పూఖయుంబు వులకింపంగా మళీ నద్దు ! సేయక సెద్ద చెచ్చెర డిన్లి నేలం బడి/,వొరలుచుర బోయి. బలుబొవరింటి |! కడ మానువఠతె కూలి శదలకయుంటె

'శక్యవాకాచరి శ్రవణ తజ శంభినితోగాహాడి- కాలాథటీ భవి? రకథా్యత్రు. జంటలు కరంటకాలోక? పనన వధూ విప్పల పొరిజూత ! కనకాది తగనముత్క_ఠనుతో నెనయు మాలతీ మల్లికా మూధవీలతల | నేలకితీలాల నెలమిం గన్గానుళు నల పొదరింటిచాయకు వచ్చి యచట | శిలవలెం బడియున్న మీఠివరాత్యజని వీపనం బదముంచి విరులునోయంగ | నావట్లం బులకింటి నతని నెమ్మేన అందున దెలిసి యయ్యంబ యెన్వాండ[విం జేలం బడియాంజె దెజీయినివు మనగ నంతలో. బరమేశుం డచటికి వచ్చి | యుంతి! నీననకుం డీరాజనుతోని వెజటుగ మే యెజిటలియా నెజులనియటులం గదణదూడక వేడగ౮ాజీలి యనిన చిరిజ నయ్యనడిగ్గి శీయూరజావా! 1 'జవక లివుని సేదించికొమ్మనిక- మెొంద్దుచేతులు రయంబున 'బారసాళ్‌ 1 యశ్రేవ'బీవ్రని యం(ఘ్రంలు శిరము గదియించి “ఓంనవాళరళకంశాయ ! సదయాండతరంగాయయ నస్వేశస్తారాయ శంభవే ళూలిజే కనిశేఖతాయ | దంభూాత చామాంగధారిణే పాహి పాహి” యటంచు నద్భ క్రిం గీర్తించి 1 జీహినే కరపదద్వికయం నుహేళ! తవ దర్శనా జపం ధన్యోస్మి యనంగ 1 ళివ! కటాతీంచి యచ్చిన్ని బాలునికి గరపడ యగళముల్‌ గరుణింవుండనిన । వారుం డట్టులౌగాశ యని వరంబిన్వేం జిగురుటాకులలీలం జేతులుగాళ్లు | నగ జేశ్వరులకృప నాబిర్భవింహ (గ్రక్కున లేచి యగ్గౌరి యంఘులకు 1 (మొక్కి. వాస్తంబులుమొగిచి య'నేక విధనుల వినుతించి విను: డొళమనవి 1 యుధిక చార్సల్య కల్యార్యు జీ మూత శావలసిన వేళ గరము లంఘుూలును | ఠావలి వలడన్న శాకండవలయు' నటు (ప్రసాడింపే! యన్నం దలంచి | నటుల యౌానని వారలంతర్థిం గనిరి మళణనాంటికీయి నమ్మను కేశ సుతుయః | విరులు కాన్మ్యగహించి వింతగా బంతి కట్టి పంమిన రాజకన్యక కిచ్చె 1 నన్షై యన్వనపాలికాబ్బప( కావి యిావింత పూబంతి యెవ్వరు గట్టి;రో! వెలందుక! యన్న నొక మొండివాడు వనింజీరి యున్నాండు వాండిట్టు గట్టి! పనిచెనటన్న నళ్చాలిశ పలి (మొదట నే యంటివి మొండివాండగుచు | నిదియెట్లు గట్టినాం బీల మొండళ్యు! వినివింపువునిన న వెర్పిలంది. యిట్లనియె |! వనబోణి! కుంభి యన్వాాం డ కారణము కరపదహీనుని గాదిందె నకండు 1! చిజుర్‌ పాయవుళాండు శృంణారమూ ర్తి

యతని నొప్పీ వారించి యశసితి మేము!సతి! యన్నయూబంతి సడలించి యందు శేతక్రీదళ వంలిఖక వర్శవం_క్రి ! యాతలోదరి చూచి యది చదివిళొని యతం డార్శవిభుతొాట నప్పుడెతింగి 1 వితృనమిపమునకు భీత మై యరిగి యాచీటి చదివి రశ్రామోది బహుని శాచరవీరుల నమయించినట్టి -* గురువికమాధ్యుం డీకుంభిచే సిటులం | గరపదహీనుండ్రై గాసిల్లె ననుచు నడల విక్రమ సేనుం డాకస్య శోక । మడంచి మిత్రులు మంత్రు లాప్తులు గొలువ బాలిక దోశొని భార్యయుం చాను | గోళలీవనముసొచ్చి ్రేయార ఫాహంం గరపదహీనునిం గని చాలవగచి 1! యెజులుక నిల్పిఠి మికుంభి నకం బరమావ్లుండని యెంత పాపాత్నుం డనుచు[గరమల్లి వానినక్క_డకుం బెల్బింప నరుదెంచె భటులు హేయపుమూట లాడం | బరిభవం బొడవ బే! పాపిఫ్టి కిటుల వచ్చి యచ్చటం డలవాల్చి నిల్చున్న ! యచ్చెడుకును జూచి యలరాజశన్య పలికె నిక్కు,జనుండు బాటలో నన్ను! డలంబట్టి పడంనగోయం దమకించి మిండ బడిరాంగ వేభయంపడీ మొణముడినం ! గడు వేగవచ్చి రాశసుండు ముంగాల నీమూర్ధం దన్ని నన్నెత్తుక పోయె | నామాండం దేజిపై నర్శొడు నన్నుం బోనీక యెటశేనిం బోదము రమ్ము 1! మానినీశతము నీమగని కుండంగను నిను నడ్డసేయునే! నెజనీటుకాండ నను వరింపుమటంచు నానావిధముల వదరుచుం దప్పుతోవను నొనిపోవ నిది తజిగాదని యెంచి మూఫురికిం

జను దెమ్ము సీఫోర్కి గరఫలమూా నచట నని వాగెవదలించి వాయము దోలభి"ని వచ్చితి నిచటికి వై భేయుండెదిగి ! వచ్చె నానెంబడి వడి నిట్లువచ్చి

కాని జామాత నీధరణీశ్వరునకు 1 (శ్రీనిధి తనభార్య శృంగార లేఖ

యని వదరుచుః దిరుగాడు నిప్పురిని ! నిను నెంటిరాం జూఛి నెనరింత లేక తునిమిం చెం గాళ్లు చేతులు (కూరుండగుచు | గనివిని యెణుంగ మేకడ నిట్టిఖలుని నీకృతఘ్ను నిం బట్టి యెంతచేసిన ధ । రాశాంతతనయ. తీఆదు కోస మనుచు నందజువినం దినయంగన పలుశ | ముందరనున్న య మొలకు నీత్నీంచి శేయూర బాహుం డాశ్నేవీంచి పలి । నోయి కుంఫీ యెంత య్యకళ ద్మండవు శెలిశాండవని విశ్వసించితి నిన్ను! భళిభళిరా! యెంతపని చేసివావు నీతోడం జలికిన నీను. గనుంగొనినం ! ఛాతకం వొదవు నిబద్ధిగా ననుచుః

పఠ్మివళాచర్మితము ఏవ? బలికొనాహ్లావభూమిపతి యాగ్రహించి,) త్రులువ నాణును వీనితో మాట లేల! నెదురుగాం జెంగట నిడుకొని యనుచుం గుడియంగం గట్టించి క్లూలం ద్రోయించి బండిపై నిడి వీనిబలుకండ లెల్ల 1! ఖండించి కాకులు (ద్దలు దినంగ, | (వేయుండు కళ లేత్తి (వేయుండు తునిమి+ (వేయుడు కరపదద్వితయంబు ననుచు ెెలవొనంగిన నట్లచేసిరి కొంత బలవంతులగు వీరభటు లంతలోనం గరపదములు కోయంగా వలదనముచుం గురుణతో రాజ శేఖరుం డద్దురాత్ము. విడివించెం గాకాదివివాగముల్‌. వాని ! యొడలి కండలు తిన ళోకిలించికొనె ధర నట్లుగాటె కృతఘ్ను ర_క్తంబు కొజగానిదని (శ్రక్కుకొనుం గుక్క లైన గడురోసీ సిగనోసి కన్నులుదీసి విడిచిన వాండొక వివీనంబులోన. , బడిపోయెం గేయూర బ్రాహుని సంత | నడరు వేడు బాహ్లిశావసీశ్వురుండు | పచ్చల పల్లకిప్పై నిడికొని ఛ్‌ | టోచ్చయంబులు మంత్రు లుర్వీజనములు గదిసి కొల్వంగం దనగాశాబు పట్టి వముదవతులొ నొలువంగా మగనిం (గ్‌మ్త ఖుజను గనంగ్థభినని కౌతుకంబు వహించి జననితో ననుచురాం జని ఫురిజొచ్చి మగతాల మీడ జూమూాతను నిలిపె నగణిత గుణగణ్య యారాజకన్య కరపదహీనుండుగా యని యాత శ! "నెఆజబటీకము లేక యెంత లీదనక పాలునూలక వెతంబడక పోవణల | కాళీజనముం ఖంప కవారవాం బెనసి మమతతో నతని జేమరక పోవీ౦చెం (గ్రమ మెటింగిన పతి్మివతగాన యిటుల స్థిరబుద్ధి నొకనెల నేవలుసేయం.! దరుణి భక్తికి మెచ్చి ధరణీశసుతుండు "నేకళ్య్వబున దానికిట్లని పలికె సనీశేమిశానలె సీలోత్పలావీ! యొజెంగింవు మడిగిన నిచ్చెద ననిన నరవిందలోచన యానందమంది నమ మెద్చిలేని మానవనాథతనయ' మునుపటివ లెంగరంబులు పాదములును వహియింపుమని యెంగావలసిన్సనో ర్కె మహీమాధ్యుండవుతు చృనునుజు. మొడ్కి- నిట్టులుండుట పాడియేయని వేడు పట్టంవుదేవి నున్‌ బలుకుల కలరి నీతలిదండ్రుల శీనహోదరుల సీతోడినకియల సీబంధుజనుల. చిలివీంపుమిచటి కంచిక కృపాకలనం 1 బెలిగంటి స్‌ు పొత్మివత్యమహీమం గరములు చరణముల్‌ గలిగెడు ననినం దరళాఖ్సీ వారినందజం బిలివించె వ త్తమూమలు మొదలై నవారలకు జిత్తంబు రంజిల్ల ఓీరివ రాత్మజుండు

య! వకవ కాచరి(త్రము వారహాశ! శేంభీతీ మపోటీవ! తనుచు!న్మరీయింహ గరపదాబ్దము బుద్భవిరోటే నోయద్భుతము భూటే యచటివా ల్ల శేయూరటావానిం గ్న్‌ర్తించి రవుడు అ_త్సమానులు బంధు ల త్రీలోదకీయు | బ_త్రిసేయంగ శోఛనలీల నచట గురుతరోత్సవములం గొన్ని నాళ్లుండి । తీరళావీ. దోడ్కొ-నీ తనయూని కరిగి తొంబదితోమ్మం[డ్రు తోయజాతులం (బీ | యంబునం 'బెండ్లాడి యందజలహాడి యొందునం గొదువ లేకెల్ల భోగములు ఇెంది తండ్రియనుద్ఞ తే8ిం (బ్రోచుటకును బట్టాభిమి క్తుండై ప్రద జయవెట్ట ! నిట్టలంచగు (వేమ శృంగార రేఖ వలన బు(తులగాంచి వన్నయువాసి!గలిగి శౌంభవి కటాయమున సోంపహూంటె శృంగార రేఖాచరి[త్రంబు వినిన ! సంగతం జదివిన నత్చుడుషులకు నాయురాకోగ్య భాగ్యంబులు గలుగు (శ్రీయుప్పతిలునంచుంజిలుక తెల్పుటయు నాఫుస్పమంజరి యలరుచు నే" లోపలి కలనృపాలుని దూతి చనియె నని శంభంజెటియింప్‌ నవ్యలికథలు | వినివింపుండని గారి వేడ్కతో ననియె సరన్‌ పతిప్రతాదరితంబు వండు నరయ నిర్వదిళొమ్మిదవకథ యమరె శళుకగాంధర్వకథ శ్రీ నిశ్వపతి గమంచితనూ క్రి సౌరి | శావలికథ యిట్టులని కెల్స్పందొడ్‌ల వెలి మజునాండు పశ్చిమదిశా కాంత 1 బలు సంజకెంజాయపట్టు ధరీంచు "వేళ దూతికవిల్వ వెనుకొని వచ్చు | ఇాలలగన్లొని చిల్లపల్కె నవ్వుచును బతిని వంచన జేసి భామలు చెడిన కతలవీ యెశ్ర్మైనంగల వెంచనేల నతిరవాన్యం వైన యర్థంబు టెలివి । పతిగుట్టు దెల్సిన పడంతి చరిత మొక్క-టి గలదది యూఖొందుగాక | యక్క. పరాకులే కాదికాలమున వంగ'రాజ్యంబున వాసంతికాఖ్య | రంగారు సౌకనగరము రమూకరము నింద్రుండు దివించోలి యేలు నప్పురము | చం[దధ్వజుండను జగతీశ్వరుండు అదొరకు వరాంగుండను కుమారకుండు | (పాదుర్శవించె రూపజి శొంగజాండు

షక్మావలౌచరి[ త్రము వడలి అతనికి ఇరిపూర్ల య్రావనోల్లాస 1 మలిశయింపకమున్నె యయమ్మవోరాళజ్లా గావించెం ెండ్సి చక్మ-నిదాని మత్స [ భానల్లభుని ఫుట్రిం బున్నాగగండ్సి శక్కన్యకను 'బెంద్రియాడిన మొదలు!చక్కం జూడంజెకచా న్వగృషామ్మునకున్ను దోడి తెమ్మని నిజాన్హులం బంపుడొక్క-1న్వాండై నం బుట్టినింటనె యాండె నదియు ఫుట్టినింటనె యున్నం బొలంతిపాయ ముది | యెక్టైనొయన్సి సంళశయింప కీరీతి రాచూలి యున్న. బరద్వారయయ్యు. | నోచెల్వ! యిదిమిండ నుగ్గడిం చెదను అవ రారగకుండిట్లు యావనోద్ద్వలిత | యావరాజ్యమునకు నభిమి క్తుండగుచ్చు దమతండ్రినుడి జవదాటక యున్న | సమయంబున వివేకళాలియా నొక్క ద్విబకునూరుండు దూరదేశంబు లేగి | స్వజనమ్ములున్న వానంతికశావురికి నరు'దెంచ్రి మొక్క.నాం జానరాంగక్షునిం |! బరిజననహితునిం (కాభవోన్నతుని నభలోవంగని లెండు జంబీరఫలము । లభినవాద్భృతి నిచ్చి యాళీర్వదించి అపరనిభన్ననగాంచియ ర్హవీకమున | హితగోష్టి నుండి యోయివ రాంగ' సుతులు గలరె నీకవి చెలికాడౌట నడుగ | నెలనవ్వుతో నమ్మహీళనందనుండు బొట్టుగట్టిన మొదల్‌ పూబోణిముఖమ। దెట్టులుండునొ! భూచియెజులో నటన్న నల కమలాళశుండను పీన్నవయసు :। నలినాథ్సీ.. బుట్టినింటనె నిల్బ్పనగునె! పొగథిం. (వాయపుటాలిం బుట్టినయింట | దిగవిడిచిన కుబుద్ధికి నొక్క లిట్టు తనవనం బన్యుచే దాంచగానిచ్చు । చెనంటికి నట్ల చెచ్చెరం డానుపోవు పనికి వేజొక్క-నిం బనిచిన పాల సున కొకతిట్టను నుజనో_క వినవె 1 నిన నుళాంగుండన్త్హైన నప్పూరికిం 1 జని చానిశోధించి చనుదెంతు ననుచు భోడునంమి ముత్స్యవురి గోపటేవను | థారియె మొక వై శ్యుధామంబు చేరి వానివేతికి నూజువరబోలు చాంచం | గానిచ్చ నగరివెన్నను గగేశ్వరుని గుడి నున్న చో (జొద్దు(గుంకిన నాల్లు గడియల శయ్య్యూరుగాంఛు తలారి కొడుకు పావలుమెట్టుకొని కత్తీ చంక ! నిడుకొని తెలికునూ లిమ్మ్భుగాం గట్టి వలిషముప్పటి వలెవాటుతో నీటు | గుఖుశ నుద్ధతివచ్చి గుడి నెవ్వరనుచుం బలుకరించుటయు గోపాలక'వేమ ! మొలసిన నృషనూనుం డోయన్న నేను వరయీశి నొల్ల౦డం ఇంకియున్నాండ | వరుగ లే నెళ్క_డికనిన వాండోరి! యాశాయి నడింద్రిన్సీ యువ్వులంబెట్టి | శార నావెంట శీఘ్రంఖున ననినం

87

క్ర పఠివతాచరతము

బిళశ్లారిముందరం 'బెనురాయి తిగిచి | యల్లన కడంబెట్టి యందొకచిలము గనుగొని యిశనేమి గావింతు ననినం | దనచేతి విరిగనరుల్‌ కావిగంధంబు వక్క-ఒలాకులు నిచ్చి వాండు నోవెంట నిక్కడి కరుగుదె మ్మివిగొని యనుచు నన్నేలమాళి?; యకతనితోం జొచ్చి ! ఫున్నాగగంధి పాన్సునమిసషమునను నవియుల్ల ౬ 'బెట్టించు-నప్పుడయ్యింతి । యవలికి నత్తలయారినిం బిలిచి పీగావ్వడని శీతివేడిన గొల్ల + వాం జీలవెజ చెదు వగలాడి! యనుచు నిటువంటిళావుల క్రీవింతవాని | నెటువలి తోతెచ్చి తెజటుంగవే బుద్ధి” యిప్పుడే చంవించు మీవేషభారి ! తవ్ప్సిన మనలకిద్దతికు మరూనమగు ననునెడ డానిశాజూత జి యనుచుం ! గనుంగొని కెలిసి భూశాంతునిసుతుండు నిది తజిగాదని మేమసకుంజె ! నొదిగి తలారి యయ్యూువిద పంపునను నారాజనుతుతో బయశ్రేరి వీధి 'ఇాడులై చను తనభటుల కందజకు “గమికాడయినవానిం (గ్రక్కనం బిలిచి నిమిషంబులోన వీనిశిరంబు (అెంచి యల వధ్యశిల నుంచి యరుగు దెమ్మనుచు! సెలవిచ్చి రయొప్పగించి బిరీనం జని యెం 'జెడుగులౌ కులటలం కేపట్టినట్టి | జడుల 'కాపదలిట్లు సంధిల్ల కన్నె! అగమిశాండు వశొరగకు సెట్లు | వేగం "పెను(ఆాళ్ల విటిచి కట్టించి కొనిపోవ వారికి గూరిమివుట్ట వినయో క్తులాడి యోవిమలాత్శ సీకు శతనిష్కములు చేనొనంగడ నివుడె!(బతికింపువుని చాలం (శ్రార్టించి యొక్క వరవీరభటు నంవీ వై. శ్యుండు నూజు + వరహాలొనంగెడి వడిగం చెమ్మునుచు ననిచిన వై శ్యుంాయన నవ్వండెణుంగు!నిను నెవ్వండెజులస కంటివెవరాలతండు నాచేతి కొంగ మిన్నక పొమ్మటన్న శాచలిడ్డని కశ్తేజంప వాయ దెలిె "జెలిపిన నొఠునివేతికి నర్ధమొసలు | ఖలునకుం దిట్టన్నకత నిజంబయ్యెం బుట్టినయింట నంభోజూవీ, నిడిన యట్టివానికి నట్లయగుట కాన్సించెం దనపని కొరునంపం దగదనితానెి ! చనియెం దలారులు జతగూడీ రాంగం

జనీ కెట్టిచేతి నిషృ.ము లన్షైపుచ్చు ! కొనీ తలారికొనంగి గుట్టునవాండు వురబావ్యూమున డించిపొమ్స్తు నన్న నవల । నరిగె తూద్నున భాను. డంతటందోచె నరుణోదయమున సంధ్యావిధుల్‌ దీర్చి తఠుణిపై (గ్రోధమశ్సరములు పౌాచ్చ మామచెంగటి కేగి మామ! కన్లొనును | నీముద్దుకూంతురి నిలయం బటంిచు

పమ్మివకాచరి[త్రము వలి] నాకేలనూళిగ యతనికిం జూపి | దానిక (వియుండై న తలయారికొడుకు "తెఆంకును డాను రాలిరగన్న విధము నెజిగంప నతండ్నుగహించి తలాది కొడుకు నాశ్షణమునం గొర్త వేయించి | పడుజును నూతిలోపలను (చోయింలి యతనికిం డమ్ముని యాల్ఫృజునొనంగ | తుతినెంచ నద్ఫుతింపక యూరి కేగి ద్విజసుతు. గని నిశ్చ తెల్పినజెల్ల ! నిజచూయె నని యతని బహూకరించి మగువలసింక నమ్మంగళాదు వారి + తగు లొల్లనని విర_క్తస్వాంతుం డగుచం బరిణళస్పృహావపీాలిపక వ్వ రాంగసం[డుిక యుండంగండం (డ్రి యునకుం (త్రినరులు నీజేరిన మిటారి నిశనీవుపెండ్లీ |! యాడవేనియు నుపోయము వినుమెంకటి యనివారలొళ యుపాయము దెల్పమంచి దని సమ గతించి చయ్యనం దమళండడి యనుముత గర్భిణులగురాజా సతుల | నెనరుగల్లీన వారి వెమ్సిం చిల్సీంచి నగరిలో నిడికొని నానాంటి కుచిత | మూపకీతింషబనవ వర్యంతంబునరయ వారిలో. జేవీ భూవరకాంత రెయమొకకు | దూరిని గనియె మనుథు వశిక్క-టాలిల లోలినదాని నాభూవరసుతుయ కూళిమైం కేకొని భర్ష సౌధమున నేశతంబుననుంచి యొవ్వరి నటకు | రాకుండ 'నేమించి రాతిరిపగలు కనికరంబునం (బోవంగా వాదినొకెం | బనిచి కా నప్పటప్పటి శీగి యేమి వలసిన నిచ్చుచు నాకువ్వశరాని | యెలమితో. ోందిసేయించె. గొన్నాళ్లు నేడెనివిందియేండు లేగిన "నేడు | మేడల కవ్వలిమేడపై నుంచి జాదిని రాసీక చానికి మజ్జ | నాదులు భోజనం వాదిగా గలుగు వనులెల్లం దానెరప్పక యొనర్పచును. 'బెనుతల్పులన్నియు బీగముల్‌ వేసి బయలు జేరకుచు. బాట పదమును జడువు!(వీయ మొప్పం జా నెచెప్పి నిరంతరంబు నించియు మంచియు నిడుచు నలంక | ర0చుడు రర్నపరిష్కూ-రములును వలువలు ఆవిక పావడ గంధమాల్య ! ములు దెచ్చియిచ్చుచు మూలనే చాంచి నోరూర చాని మనోరమ యనుచుం 1 జేదుచుం కజెక్కిలింజేరుచు వెరాము ముడ్దికుళొనుచు సొంపున నదితెలువు సుడ్దు లాలింపుచు నుముఖుంై యుంటె హమమంజరికిం జావినుడిసిన కీవి |! కొమురుపాయమునచ్చె కోమలి కపుడు వెలండి కొప్పునకొక వింతకస్పాదవెం | జెలికన్నుంగవకు మెచ్చి అెనింతబగకు కలికి ఫెక్కు.లకు. జక్క.నిశాంతి మెొునస నెలంత మోమున కొళనీటు వాటిల్లె ,

న! పతివకాచర్శితము

"బాలిక గచ్చీగుబ్బల కుబ్బువొడవెం ! సీలవేణికి మేన నెజమించు మించె! నాతి వాతేఆశింవు నాడెంబుగాంచె |! నాతలోవరికిం 'బాంపవువన్నె మించె సీలీల నెలయవాయ మెనసిన డాని 1 జాళువా మేడకై సకినెలకోళ్ల పజ్షైమంచము మింద బజచిన విరుల దట్టంపుం జాన్సుపై దమి యగ్గలింప వలరాజు సామీగా వనిత గాంధర్వ కలనం జేపట్టి యంగము వులకింపం గలసి మన్నథ శేళికాలోలుం డగుచు ! నలరెం దాంబడిన [పయాస మంతయును ఫలియించె నివుడని పార్థివసుతుండు | దలంచి రేలెల్ల నత్తరుణితోం గూడి క్రీడించు. బగలు వాంకిల్లైల్ల మూసి | వేడుక నొలువులో విభనంబు వెఆజయు మసలక వసియించు మధ్యాహ్నమైన ! వెసం బోయి వా+శిళ్ల వేసిన. యట్టి బలుబీగములు దీసి భవనముల్‌ సొచ్చి తలువులు గడెలు భ్యద్రంబుగా వేసి కశ్యూంతరంబులు (శ్రమియించి చని మృ గాత్యునురాగ లోలాతు మాం డ్రై యుండు నంతట నొక్కనాం డలినీలవేశి శాంతుండు సేరోలగమునకుం జన్న నొంటిగా మేడపై నుండగా లేక యింటి చెంగట నొప్పు నెలదోంట నడుమ చెన్నాంచు మరపొాన్న చెట్లలో (వేలు చున్న బంగరుతూలప టుయ్య్యాల లోన బికములు తన జిలివిలి శేటపాట | లకు గుంవుగూడి కెలంకుల మెలంగ నెరయ ముంగుకులతో నెక్కౌని నుదుట సారువుగాం జేర్చుక్క. యల్ల లనాడం గంగుల ఆవికపై గచ్చిపాలిండ్ల రంగారు రత్నవోరములు చలింపం గరకంకణధ్వనుల్‌ శాంచికార్భటులు చరణ నూపుర రుళంరుళ లై క్యచుందం బక్క-నీ నెమ్మేనిచాయ నళ్రినలం 1! (నొక్కారు బల్‌ వెంబుంగుల రంగు గూర్చం ేళి నల్పెడుడాని కిలీకించితాది | హేలలు వినువీధ 'నేగుచునున్న కనకాంగదుండను గంధర్యవిభుయ కనుంగొని యాశ్చర్య కలితాత్ళుం డగుచుం చన విమానము వియ_తృలమున నిలిపి వననల స్నీయో! యిది వలఠాజునతియొ! యనిమిపాంగనల క్రీయందముల్‌ గలవే! | యని చదానిచెంగటి కరుదెంచి పలి నొంటిగా నుయ్యాల లూగెడు వాలు | గంటి! సీవెవ్వరికాంతవు! చెపుమ కళలీను నీనెమ్మొగము గనుంగొనినం ! బొలతతి! ముద్దాడనే బుద్ధిపుగైడిని వనజాశ్షీ! నీశంపువాతెజుం గనిన | మొనపంట నొక్క-నే ముచ్చటయ్యెడిని , కలికి! సీదిగిచన్నుంగవం జూచినంత 1! నలమి కౌంిటంజేర్చ నాస్యమ్మె డిని

విళ్ళువశాచరెలిము తనలా చెలువ! బంగరుబొమ్మ జిగింబన్ను నిన్ను | డిలకింప భోగేచ్చ తీవపెగ్షైడిని చిలుకల: దఠుము నీచిన్నారిపలుకు । వెలంది! నావీనులు విననె కోరెడిని పలుక వే కపురంవుంబలుకులు గులుకం దలయెత్తి చూడవే! ధవళాయతావీ.! యనిన గంధర్వుని యాకారేఖం | గనిమరుల్లొని తనకథయొల్ల 6 జెప్పీ టైవంబె నినుందెచ్బ ధవుడు మధ్యాహ్న | మావేళ నిటువచ్చు “నంచాత నీవు ననవుతో నాజవ్వనము ళొల్లలాడు | మని వానింజేగొని హర్త (ఫంబుం తేరి చలువపానువుమోంద శయనింపం బంచి 1 వెలంది కర్పూరంవు వీడియం చిచ్చి తమిం 'బెనంగొని వేరెదను గుబ్బలొ త్తి నమరన[క్రీడలం జతురత చూస గడుమెచ్చి వాడను గళలంటి చాని | నుడివోని సురతసౌబ్యోదధి 'జేల్చె వలచె గంధర్వుం జావనితయు మకాండు | వలవులు వలబె సీవగ దినదినము 'ీండు వచ్చిన వేళనే వచ్చి నన్నుం ! గూడి నుఖంపు మేగుము నేంటి కీదిగా పగలయ్యె నాపతి పజ తెంచి కన్నం | బగలయ్యెడు నటంచు బాళితో వాని మోము మోమునంజేర్చి మోవి (నగోలుచును గామిని పనిచిన గంధక్వుండరిగె చిలువంబు నేవ్పలు చిన్నెలు గలిగి కళల మర్త [ మెతుంగు గంధర్వసుతుంయ వచ్చి భోగించిన వలవకయున్నె యొచ్చం[దముఖియమైన నిదియేమి యరుదు పగటిదాంక నెలంతం ఇచాయకయుండి |! గగనయానంబున గంధద్వుం జేగ - వాశిళ్లు దెజచుకవచ్చి యావెనుక భూకాంతతనయుండు భోగించుదాని సీరీతి. గొన్నినాళ్లేగిన నాడు | క్రీరంబనై రమ్ము ఖేచర యనుచు వాని నియోగించి వగలాడి తోంట లో నాడుచిల్క పొల్పున వాండు మెలల వగపుతో. జేదోడు వాదోను లేక నగరిలో నొంటినుండ వళంబె యనుచుం బతియూచి యీచిల్క-6 బట్టియిమ్మనిన ! నతండు కానిమ్మది యాడుచిరై శ్రానం బట్టియిచ్చెదనని పలికి శోధించి | పెట్టమైయాునికి నం(ప్రీతితోం బట్టి యిచ్చే నచ్చిలుకయు నెప్పుడెప్పుడని | యిచ్చ నెందుటంకేసి యిటునటుం జనళ చెచ్చెగ నాయనచేతికి జిక్కె. | కుచ్చితుల నెజుంగలహాడ "జెవ్వరికి నాకపటోపాయ మొరయలే కి ! లాకాంతుండది నిజాలకుం జిల్య యనుచు దీని నెప్పుడు తొమ్ముదింప శీదుమని । యానీలళికొప్పించి యరిగ కొల్వునకుం గలక్రలనగి కల్కి. గంధర్వ! యెవుడు చిలుశను అొమ్ముదిం చెదు సుమా! యనుచు

ల9ిశ జర్నినథా చరి రము

సొలవిన్పాం బలీ యట్లచేపెద రమ్ము 1 కలుదపాన్సున కని గంధర్వుండైన వానితో: దన యిచ్చవచ్చిద యటుల నానొవిధక్రీడనముల రంజిల్లెం జలివచ్చువరంతాంథ పరిరీతి ఖచర | పరిచాను నదురతి(పొధీనం జేల్చు

పతి యిల్లుచేరినం బుంజరకీరి. గతిం గల్కిపఆ్కుల గంధర్వుం డలరుం

గరివయార్ట్యయులిట్లు గడ పె గంధర్వ | మఠం -చాబునోరనమూనువతిని గూడి ర క్కోలమున నభాస్థలిలో చరాంగుం | దుత్క.9ళ నొక్క-నాం దోలగంబున్న అలుచేప నొకటి కంబడివాండ్రు దెచ్చి కెలళశున నుంచి (మొక్కిన వాశిజూచి మగమానొ?యిదియాడుమత్స్య మో! తెలిసి |; మగవిరాన మైనమామందిరంటానకు సొనిఖోక్సు. చనినం బక్కుునం జేప నవ్వె | విని నభాగదు లెల్ల వినుంయపడిరి చచ్చినచేస ంవాసభ నేలనవ్వే?! నిచ్చిిత మూహించి యెటింగింప రయ్య యని వొర మం్యత్రులనడిగిన వారు |! జననాథ! యిదితెల్ప శక్యమే ంఖజఫపుడు అలోచనమా చేసి యందఆ'మొక్క. 1! వేళ మీతో వచ్చి విన్నవించెదము గడు జూకు నెల లియ్యలాాన లి ననిన । నొడండ ళొకరీతి నొప్పు భూవిభుండు ఆ నుంకు లై డుగుర 'గపధానుం + డౌ మహాబుద్ధి గృవాంబున కరిగి యోజన సేయుచు నున్న నాని త | చూజుడౌా శార్యవంతుం డిజీమి మూరు చింతచే సెదరన్నం జెప్పి రాశార్య[నుంత ము గడువుతో నమ్ము న్యం (త్రివళులు కాలోచిరల్డుం చాశునుం డదివ్‌ని య దేల యొవ్పితిర! నూతేయలకై నం 'కేప నవ్విసనవుు చెప్ప కక్యంబె | యిీపని తెలియుట శేడాదిడాశం బట్టు ఘూపలికి నప్పని 'తెల్పుండనుము నై వారునుడాడు నవసీశుం జేరి ఇఈలాది గడువియ్య శిప్పని తెల్పం 1 7సాడదటంచుం బల్కు.టయు నా రాజు

• చొకగతి శొప్పిన నున్న యమౌాత్య సిోరలంబు నిల్పి తండి ఇరనుజ్ఞ వడసీ యనసమానమతులౌనహోాయులంగాడి 1 వసుధళదివ్సు స్మార ార్యవంతుయచనియెం శని మ్లేద్భ బర్బర శక శుళిలిచాది |! జనపదంజులం డాంటి సౌగంధి కాఖ్య ఫురవర నుమ్మాాగ్గమున నౌంకుగాంచి | పరిగరోర్వి రసాల పొటలీ వకుళ కురవక యకువళ కోవిదారాది । తఠువుల మొనయు నుద్యానంబు: జొచ్చి ఈూ వనపీథధి వళకన్యలం గూడి. పూవులుచిదిమెడి వువ్వారుబోణి 'కలకలనను నెమ్మొగము గలవాని | గులుకు గుబ్బలడానిం గోశీలానీక

ననుచరనహికుండై యా(తాశమంబు చన నొక వటం రొచ్చాయి ఐనా ఆ నాలోన నేడాకులనంటుల లోన | నాళీనమేతయై యక్కన్య మెలంగ బాలనాగము మెట్టంబడి మెట్టదమ్మిం |! వోలు చానిపదంబు భోరునం గజచె కజచినంత విపాగ్ని(కమ్మిన "జీవా | మెజటులగక నూూర్చిల్లే నిగుళాకుబోణి యది'చూచి జనులు బోవ*కార మెనంగం |! గదిసి చిట్టడలంగాం గార్యవంతుండు నచ్చోటి కరిగి మహోామం[తళ క్రి | నచ్చెల్వం (బతికించె నర్భత్‌ణమున

(కిక దిగ్గన లేచి సెల యమ్మం'త్రి నుతుని చక్కందనంబు బూచి మోహీంచె నక్క-న్య (బతికిన దయ్య యొతింగ్‌ ! (గకు[ంన బిలివించి శార్యవంతునకం బరిణయం బొనరించె. బరమోర్సవముసం దరుణితోంగాడి యతండు నుఖంబె నంతట నొక్కనాం డనఘుం డక్కా_గ్య వంతుల డప్పురావ్యా వనవీథి మెలంగ నొక వన్యగజము మహోోద్ధతిం దరుమం జకిళాతు సంత " భీతిం జారుపణ్యండను నూరవ్యుండొకండుకు య్యో మొలోయనుచుం | బాలు రేఆంగవడ్దపడివ నేభంటుం గరము కరాసి నొక్కటం జక్కుచేసి | పొరిగొని వైశ్యుని. బోచె నవ్వేశం (ాణదాతకు నీకుం (బత్యుపకార |! మేను సేయంగల బేమున్న దనుచుం జారుషణ్యుం డిమాత్యజన శిఖామణికిం | జారుగా(త్రీనామ సత్పు(తి నొనలౌ నవనీశవు.తియు నచ్చారుగా(తి సవినయస్థితిం బరిచర్యలు సేయం

బదినెల లయ్య్యూరం బాయళ నిలిచి తుద మత్స బ్రవాసన హేతువు గాన లేశ పరితవించుచు వణిగ్బాలతోం 'చెలుప నెకుగనయ్యెడిం (త్రోవ యిం బేల ముసల టయన మైరండుమిోపట్టణంబునకు దయం[బోచుమిమ్ము.గా క్యాయనియనుచు నశ్హేవి నోము లెనై నను నోమి | తద్దయు భక్తిచేం దగిలెను గనుక

బని 1బలోదించి బూపతిచే ననుజ | నతయగాంచి రథేభ హాయ భటావళులం

కక్‌ వరి(వలాదర్శి తము

నృపకోన్థయ్‌ి జరండు సీద్దురహోవ | నపుడు అేచియ యుందె నవై ్వశ్యకన్యు ఫళీక్రాంబో యటింళక రుణావీలతెబ- పోలి కొర్యకుంటుంబ భవకైలశంబః నామగర జొకొమూను శవ్విన హేతు 1 వేమియు? దెలియ తే కెద గలంగెకిని ఆహేతు వెజిలించీ యదలార్పవమ్మ!(కాహీ 'పొాహి యటంచు చాస్యంబొన ర్లు నీ చేడుకొనుచురడే గంతకుమున్నై | తనవెంట భూతబేతాళ విశాచ

శాకినీ భాకన్‌చయములు గొలువ | నోకాళికొంబ సళర్యున బజయశ్లేరి స్వారిగాంయినీ వేగుజోయమున మఆలి | జాడుణార్భటుల భూతములు న్‌ ్తిరివ నరుదెంచి కోవెల నీవై ్వ్యశ్యకన్య | వరునితో నునికి భావమున నెటింి, నాభ క్తశాలుగాన టయంటు లేశ + యాభననంటాలో నిరవొంది నన్ను

నల చేవ నప్వోనయట్టే శోరణము | వెలంపవే! యనుచు (ఖార్థిం(గాం దొడలౌ “దీనీ కవ్విధమెల్ల - జెలిపెద ననుచు ! నమూననంబున నెంచి మందిరణ్వార భఘటేకీ కవాటంబు కఠరమాలంజతచి!లిట 'సెవ్వరని యా(గహించు భూతముల వారించి యేశ్చేజీవనె ఈ కొలని తీఠంబునందు వ_ల్రించి నెయ్యంవు నకయ నొక్క. కెంాంబి శాంభవీజీవి | (వకట వచోవిజబ్బంభణ మొప్పం బలికె మాళ్ళకామణి వినుమూ! వంగళొబ్య 1 జీరమైన వరాంగనృపతి 'ేపటికిం దన మంథక్రివరులి కందట నొజ్ఞ నీయణ | ననిన మొతృకపల్కె. నంబ! బి దేమి పసికి మేం(తింలం జంజంబనుచు విభుండు | పినికింపన లెనన్న నిశ్వ్వైశజనని యాశాళి వై ళ్యకన్యక వినవలసి |! యాకర్గదము సేయుముని బోంటి కనియెం దొలుత్‌ సళ ౧ బ్రనృపాలు దుహితం 'బెరిజ్తాడి'చలచి ళ్తమయెన యానతి నుష్టెగించి చుట్టంవునతీ గన్న నుంబీరి నొకతెం 1 బుట్టినప్పుడె గొని పోమింపం బనిచి యాసాోతి నిండుపాయను సెంద నతండు ఇాని వరించి సౌధంబుపై నంచి బోలుతల్సులు బీగములు బిగియించి | మయోలగంబున దినంబుండు నట్లున్న యా లేమ యుంటి నావార్థ్య్య మందుండు | నాలోన నొక్కనాం జాశాశ వీధిం జను నొకఖచడుం డొజవ్వని రూవు | గని విమోహాంధుండైై కదిసి నేరుపున మేకొల్పి హాని రమించి మాయాశు | ఉజృతిం బిమ్మట నధివు ననుజ్ఞం బక్కబాయకం “లీయుం బవలు వ ర్తించె!నక్ర్కై.తవ మెజుంగం జారాజవడుయ శా వచ్చినపుడు గరధర్వుండె-చిలుక “మొ -వసించుట సాధ్వియని డానినమ్మె

చచ్చిన బలుమోను జూలదుల్‌ కభకుం 1 'దెచ్చిన యచ్చ్వేపం చిలకించి యతండు మగమిానొయిదియాడుమత్స ్య మో ెలిసి మగమిన మైనమామందిరంటు నకం గొనిపోవ వలదన్న: గొలువువారెల్ల । వినలగం జచ్చినచేప విశవిక నవ్వైం తన విమూఢతేకిట్లు దైవంబు నగిన | మనుజేశుం జెలుంగక మంతులం జూచి వెప యేటికినవ్వెం కజెప్తుండటన్న ! నాపని దెలియలే కమ్మం(త్రివరులు ేడాదిలోపల నెటిగంతు మనుచు | వేడిన గడువులో వినివీంపళీని నందజం బొరిగొందునని 'జెట్టిడము): 1 మందలించిన వారు మంచిదటంచు సమ్ముతించిరి నవ్వుజాడ యొజుంగ కుమ్ములించెద రిప్పుడుడివోయె గడువు వడాది తప్పిన హింసింతునన్న వోండు గావున కాజు వారి నందఆను బట్టి బందిగమునం బడ్‌కై'చిసాండు ) గట్టిగా శీపొకళకార్యంటు నడచు నీమర్శ 'ఇువ్వరి శెజుంలనౌ ననిన నాభూరృశామణి యాళ్చర్య మంటె చారు పణ్య కుమారీ శాంభవీనూ క్రి నోరహస్యము విని యు గ్లేవిం బొగుడి కొలని శావలం గాభాాలువున్న యజ్ఞ 1 దెలిసి భర్తను నీవలిని లేవకొనుచు గుడి వెన్క. దగుసేన గొలువ వేకువనె । పడమటిలెడువునం బతి1పోలు చేరె గడువులోంజనుదెం చెగార్యవంతుండని వుడమి తేనికహితుల్‌ పోయి తెల్పుటయు నావరాంగకుండు మహోమాత్య వరుల | తో వచ్చి కార్యవంతుని నాదరించి యారసి వచ్చితినకె చేపనగిన | శారణంబనిన నక్కా_ర్యవంతుండు శాళి తెల్పెలం జూరుగాత్రి యాహేతు చాలించినానని యటండ్రోవ ననలణ విన్నవాండగుట నవ్విమలాంగి నిలిచి | యున్న య_శ్రైజచెంత నుర్వీశు నునిచి యాచంద వెంజియింవుండనిన ఖేచరుండు. రాచిళ్క_మైన లెజంగు రేవగలు పక్క_ఆాయక యున్న లౌళియు. బెలిపె నక్క-ల్కి., యదివిని యతండు కోపంబు శాపంజు వేజగును దనమదిం బలొదల నాపడంతికి భూవణాదు లొసంగి కార్యవంతునిలంహాడి గంధర్వనుతు చ।వార్య కౌర్యుంబున వధియింతు ననుచుం దలుఫులు తెఅచుక కావచ్చు కాశ తెలిసి గంధర్వుం డ _త్ర్తెజననె త్తికొని ఘనవిచూనం 'జెక్కి. గగనమాగ్గమునం |! జనియె వకాంగుండు సంకాషనుంటేి "నతని కౌవముదీ_ర్జునని కార్యవంతుం | డతుల మంత్రనిరూఢి నమరవల్ల భునిం గూర్చి జవంబు నాల్లుడినంబు లూని |! యర్చింప వ(జి (ప్రత్యవమై నిలచి

88

వర పకవ ళాచంరము _ యావరాంగుని: బిల్చి యలుగకు మాత్మ 1 భూవర! గంధర్వప్కుతుని విాంయం గారణం జటులుందెంగద (తోవవళపెం యారామకంయై మహారూపశేఖ . గల సులోచనయను గంధర్వకన్య _ నెలమి నివ్పెదనిది యెం తేని సాధ్వి

దీని వరించి సుస్థిర థై ర్యశౌగ్య మూననీయుల సత్కుమూరులం బడసి

భర యేలుమనుచు గంధర్వకునూ3. | బరిణయం బొనరించి బలశేది చనియె చారుగ్యాతీశాంత సౌశీల్యమహిమ 1 పౌరులు ధీరులు (పణుతించి రవ్పుడు పతిని వంచించిన పాపంబునలన ! నతిన మనోరను యాతనః బడియె, జారునితోడ మత్స స్థనృపాలవ్యుతి తీటినకథయు సాధ్విగొ _వింటిగాదె! పతిభ_క్రిగల చాదపణ్యకుమూరి కత జాని స్తాశీల్యగరిమయు వేడ్క. వినినవారికిం గల్లు వివిధసాఖ్యంబు లనినం జిల్కను నొనియాడి పూబోణి యావ్రవృమంజరి యరిగె లోపలికి భూపాలదూతియు; బోయె నింటికిని

అని గిరీకఘుండుటెల్ప నమ్ముహా బేవి 1! యనభ. యవ్వలికథ యానతిమ ననియె ననయ వత్మివతాచకితంబునందు | ననఘమొ, ముపష్పదియన కథ వెలసె

కిరాత సతికథ

శ్రీ విశ్వపతి దయాంచితమతి ౫ొరి | శావలికథ యిట్టు లానతి యిచ్చె చిలుక మళర్నాండు వచ్చిన వై శ్యపసతిని 1 దిలకించి పలికి దూతికయును వినల అక్క_.! పత్మివత లగువారి కథలు పెక్కు-పాపంబులం జెడంజావ నోపు

పతి దేవతామణుల్‌ పరదైై వతములు | శ్నీతి వారివలన రతీతమొ తనత్చు "నేకులంబున నుదయించిన ఘనత | యే శాక సాధ్వికి హీనత లేదు వినుమింక నొకకథ వినివింతు నీకు ॥ గనకాంగి! మున్ను శీకయ జేశమునను జం[ద్యపభా పురస్వమిమొ వెలయు | చందసేనుండను జనపాలహాళి యతనికి శుభమతియను సషి కలదు ! సతిబోలు గుణవతి సౌదన్సవనతి భార్యతో సీశ్వరోపా_స్లి యొనర్చి ! యార్యవర్షి తుం డతం డచీరకాలమున బడసె నుచం(దుండన్‌ పట్టి నొక్కగుని।ఃజడతయు శఠతం గాంచని వుణ్యధనుని

పతివకాచరి[త్రము ఏ99 సకలకళాభ్యాన చతేజండ్రై యాతండొకెట నొచ్చెములేక యొప్పుచుండియును నూత సృధర్భుం బే మొ శోధింపవనలయు | లశ్షీ త్రీ గారీశులకుం దక్క-నట్టి వర నూత్మ్మధర్శ మెవ్వారికిం 'జెలియు. ధరణిలోం దిరిగి యేతద్వి శేషంబు "తెలిసి వచ్చెదనని దృఢబుద్ధిం దలంచి తలిదండ్రులకు నొక్క_తతిం 'చెల్దుటయును జనకుం డానుడి విని ఛబూలం జింతించి |! యనియెం గుమారకుతో నన్ని ధర్మములు గదు (శేష్టతరములుగా నెంచు (శ్రుతులు వుడమిరద్రిమ నర నేల!బుధు లిందు లేరె! వారొనొక్కుటలహర్చి వారిచే నీకు |! జాడున టెలివింతు ధర్మ్హునూత్ముంబు పరిణయం బొనరించు పనింబూని మేము | పరికింపుచున్నాము పడుచుల ననిన గురునిమూటకుం (బతికూలంబు లాడ | దొరకొన కాతం డాందోళింవు చుండి యొకనాండు వేటాడు నుత్సాహా మూని | యొకండును జనిచని యొక వనవీధిం దవసినొక్క నీ శమదమకాలిం జూచి 1 కృప ధర్భునూత్ష్మ మెజీంగింప్పుం డనిన నాయోగి యను నుత్తరాభిముఖుండ | వై య్‌ మందొక్క. యడవిలో సీకుం బటు సూత జ్రధర్భ మేర్ప్చడం గానివీంచ్‌ నిటునటుం దిద్‌గాడ నేమిటి కనిక స్వామి! హాసాదని చాంిలి (మొక్కి. ! యాముని వీడ్కొని యతం డాషణమున ధనువు భుజంబునం దగిలించి వీపు నను దూణయుగ మూని నాగ్తెంపు పసిండి పరుజుచేం దుళకించు బలుపన్షైనంబు చితుతకక్రైయుం బూని చికిలిధట్టియును- బలుచల్ల డంబును బాగొప్పం చాల్చి తల బొమిడికవు క్రొందళుకులు-7సలుకో నుత్తరాయణమున నొదవు భానువలి నుత్తరాపథ మంచె నుర్వీశసుతుండు నదములు నములును నానానరములు పొదలును పల్లెలు ఫుట్టలు గిడులు చెడువులు దొడువులు శృంగారవనులు తెదువునం జూచుచు దిగార్భ్రతి లేక వారణానీ పథవర్హియె చనుచు | నా రాజసుతరత్న మట నొక్కనాండు (ొద్దున లేచి గొబ్బున పోయిపోయి | యళ్లైన విభాంతుండై (తోవందల్సి బలుకానలోంబడి వాటయుం గాన ! కలనుటం గండ్లుముండ్లడు బైన పొదలు గట్టులు పుట్టలు గడిచి నందీని వెట్టులగుట్టలం జీశాకుపడుచు బడలికతో. దిగ గ్గ భానుండు మింటి నడీిమికి వచ్చునంచాంక చరించి యెడయిీని పొడలు చెట్టింతలింతలుగ | 'బెడిదంవు టడిదంవు పెక్కువ నటికి (తోవ గల్పించుక్‌ దుకునుగొం బోయి | యావల నొక్కబయ ల్లానువింప

800 పతివతాచరి[(త్రము నిచ్చోట నీళ్లు లేవేమొ యటంచు హెచ్చిన డప్పి నోరెండి నల్లడల నరయుచు" జనిచని య్మగభాగమున |! యరుణ వర్షంభచైన యచలంబుం జూచి యప్పర్వతము[పకథ హరువొందు చలువ |! చప్పరంబును జూడ సాకర్యమైన యిల్లును సున్నంపు మెజమంటి పక్షై లుల్ల సిల్లంగ నిదియొక విపగృహ మొ! చళివెందరయొ॥ చేరి (శాంతిం బాసికొని యలరకుచు శీపటి కరిగెద నవల నని యాగృవాను చేర నరుగుచునున్నం గనకాంగి యొక్క తె గజురాజయాన పసఫు శాటుక బొట్టు పచ్చని అవిక కుసుమగర్భితవుం గిల్కొప్పు మెప్పాహుగం జిన్నారికానుతో ఇేరలం తేసి...కన్నులత్తో. పోయగవు-.మెదొజుతదేడ సరిగంచు చీరయు నందిడండలున +గరకంకణంబులు కడియముల్‌. మెజియ నుదకముల్‌ గొనితేర నొకకుండ చంకం గుదురుగా నెళకకుండ కుతికలం బూని చదు-జీర నెదురుగాంజని రాజసురుండు వినయంబు గావించె విప్రకాంత యని యక్కాంతయును వాసి యాకారళేఖ తక్క_క గని తీనతమ్ముని లీల సన్నాండ వెక్కడనుండీ వచ్చితివి! యన్న! సీజేరేమి! యయ్య యొవ్వాయడు! ఎడలినట్లున్నది వాట దప్పించి | చెడు లెరువున నెట్లుచేరితి విందుం- ఎసివిడ్డండవు మన్న(ప్రజలను వాసి 1 దెసచెడి యడవులం డికుగ జేమిటికిం! బుట్టుభోగివి నిన్నుం బొడగన్న నెట్టి శట్టిండివైనను గరుణ రాకున్నె! యెంచెాణ శాకమనోటి శేగ కిటలసి యింయేబ చనుదెంచి తిది. మొపభామి మనిన రాళొనురుం డిట్లని యెం శోల్మొగిచి కన కాంగ[ మాయమ్మ॥ రణి నున్నావు గూసురకన్యనో! భూపకన్యకవొ! సీసుశీలత్వంబు సీేఖం గన్న వెజిగయ్యె నిచ్చోటి విషయ మింజీల యరుదెంచితని పల్కితా విధం బేమి? చం[దసేనుండను జనపాలసుతుండం 1 జం[డాన్య నేను సుచం్మదుం డన్వాండం దల్లి దండ్రుల. నాసి ధఠ వారణాసి యొల్ల ెంచలగం జూచునిచ్చ వచ్చితిని ఉదశాయలమున ండొశయూరు వెడలి |! పదరి కాజిడవిలోంబగి (తోవం ద్పో కరపదములం గంటకములు గాడంగను | ఖరకిరణుని యెండకాంకల (గాంగ్‌ మియిలుం జూచితి మెలంత నీనామ భేయ మేమందు! రెద్దియు మికులంబు? (ప్రాణేశుం జెవ్వం డేర్చడం దెల్పుమనిన | నానీల వేణి యిట్లనియె నాయనకుః .. గలం డీయడవి న్వాఘాతుకుం డనం | వేంయు కిరాతుండు వి(క మోన్నరుండు

పతివళెచరి[(త్రము 801 అతని శేవాంచిది యనఘ! నేనతని ॥ సతీని జూబిలియను శబరాబ్దముఖని నిందొంటి నీవురా నీశ్లీంచి జాలి చెందితి 'ేలన్న చెప్పెద వినుము జనులెవ్వర్రైన సీజాడం బట్టుకొని ! చను బేరం గనెనేని నర్వఘాచుకుండు పడం(గుమ్మి వై నున్న బట్ట స్రైతముగ | వడి దోంచుకొను పాపవ ర్తనం బనండు అతని దుుమ్కీయ లెన్నియని యుగ్గడింతుం1బతినింద సేయుట పడంతికిం దగదు నిన్నిందు. జూచిన నేండేమి నేయ నున్నాండొ యొకనాంది నొదిగి యుండుమని కదణళో గద్దదళంఠి యె పలుకు | తరళాఖీ. గని రాజతనయుం డిట్లనియె అక్క-! యిందులకు జశీనళుక దాపొామున 7 'న్రుక్కితి నుదక మిచ్చోటః గ్‌ బ్లినను జూవీలేనియు నుహాసుకృతవమూా జీవా 7 'శొవంబు దీటిని తదవార-నవళి వని జూచికొనియెదం బదరకు మనిన 1 వనిత భాగ్యంబాయె స్వాదూదకళ ములు సీక్ష. జూపెద రమ్ము నృపవు(త! యనుచు | నొకడ నెజ్జని యచలంబు చెంతం (వహించు నిమలనిర్భ్భర వారిం జూపీ నవీఛామలక తరుచ్భాయలం గొంత వడి వి[శ్రమింపుము వనినుండి విఘయ తడయ కింటికివచ్చు తేణే యయ్యై నిలునం జనదసని కుండల జలములు ముంచి కొని యుసిరికపండ్లు గోసి రానుతుని చేతి కొనంగుచు. జెళ్చిరం జనియె నాతటి రానుతుం డామలకనులు " భశీంచి యమృతంబువలె నున్న నీర మశీణకాంత్‌ డావానూదీఆం (దాని యాదరి తోంవులో నటు శయనించి + నేదజీరరగలస్యాబతెంది నంతటను_ అక్కడ శబళీంద్రు; డడవి వేటాడి | “పెక్కు నృుగంబుల పీచం బడంచి శావడితో మాసంఖండముల్‌ గొనుచు వేవేగం దన గూగివీంవు చలింప , మిడి(గపడ్డుకెంజాయమిాకముల్‌ దో నె కడువు జేగురుబల్‌ మొగముబొక్కి.తొమ్ము మసిరాసి నగు మోము మైలచల్ల డము పసరంబుతోల్‌ కాసె బలుమోటుక త్తి కజకు జుంజురు వెండ్రుకలు రెండుకాళ్లు. |! బొరసిన కారెనుబోతు చందంబు గలిగి యింటికివచ్చు కాంతునిం జూచి | యెలనాగ బేక్‌ ్రి నెదుదగాం బోయి శావడి వడిడించి కలకోదకముల చే వానికాళ్లు మచ్చిక హెచ్చం గడిగి పయ్యదం దడియొ త్రి పాణి హించి. చయ్యనం దోకోనిచని చప్పరంబు వడిచక్కి. తిన్ని నందంజా తివాసి | కడ మించుతలగడల్‌ గలచోట నుంచి సురటిచే విరుచు సొలవువాల్బూపు మరుతూపు నిరసింప మృరులు ఫుట్టించి

802 పతి వళాచరి[(త్రము

బలుతావి కశవ్పరంపుబాగా లొనంగి ఇెలి యాకుమడువులు తిన్నగాం నొన్ని మడిచి యొసంగుచు మమత గాన్పింపం | బొడలని వాండును బోంటి! నీవేమొ మనవి దెల్పంగవచ్చు మూర్గంబు దగోంచె. వినిసింవు నీవేమి వేడిన నిత్తు కల్లగా దీమాట శ్యాకేనియాన | చెల్లుగా సీలోర్కె. చెప్పవే యనిన నాయింతి వానికి వా_న్తముల్‌ మొగిచి నాయండా నేండొక్క నరవాథనుతుండు నా తమ్ము/గుజ్జి చందమున నున్నాడు | భీతిల్లి (త్రోవదప్పి కడిండి డవ్పి గూరి యింబేతెంచెం గూరిమి నతని శ్తేలుసూపితి నీరమిదినొ 'గోలూమని యసుదసురై డస్సె నాశటిచేత నుసిరక తోంవులో మన్నువా-డివుడు అకని యరాంకలిదీర్చి పున్నం బొసుు | మకినుక్ళతఫలంబు లబ్బు (పాళేళ ! 'జేమందువో విని యీమాట కనుచు నానుదిలోన సించాశ కొంకితిని అనినం బుళింధుం డత్యానంద మండి వనిత! సీతమ్మునివలె నున్నయవుడె యతండు ఇావనమటింది యయ్యె నింశేల మతి శంక తోడి తెమ్మా! వేగ నిటకు వడి చెడి యింటికి వచ్చినవాని. యెడం గీడుదలంచు. గ్రోహ్‌ ధరిత్రిం గలండె! యనుమానపడ!ళ పొమ్మని త్వరసేయ ! నవబోణి వానిచే నవిజ్ధర-వడసి- యారాదసుతుండున్న యారామసీమ. చేరి లేవన్న! రాజితగుణోల్పన_.! నిను దోడి తెమ్మనె నీబావ వచ్చి చక లెమ్ము నావెంటః జయ్యన ననిన అక్క_! మహాభాగ్యమాయె నటంచు. (గ్రక్కున లేచి యాతెర్మావరన-తుండు తన యంపదొన లాయుధము విల్లు గదయుం గొని యామెవెంబడి కొంచ శేతేర నెదురువచ్చి కిరాతుం జెంతేని మమత నెదంజేర్చి వైదండయిచ్చి తోడుకొని పోయి యాజముఖాణమున నుంచి వినుతి సేయుచు సేనౌనర్చిన నుకృతమున నాయింటి కరుదెంచినాడను పండు । గాయ జీంజేను గృతార్ధుండ నైతి నోళాజనుత! వట్టి యుపచారములను | దీలునే యాశలి దీమసంబునను లెమ్ము వండుకొనంగ లీలొమునోద కొమ్మ పదార్థముల్‌ గొనితెచ్చు నటకు నని కాంతంజూచి తొయ్యలి! నన్నచబియ్య మును కందిపప్పును బాలును 'బెరుగు తగు కూరగాయలు తప్పెలల ళ్‌! మగు పదార్థంబులు నన్నియు. గొనుచు నత్తోటలోపలి కరిగి వండికొన | ని త్తరి పొయిలు నీవేర్చాటు చేసి యింగలంబును రాజనిడి వంటమైన 1! నంగత నురఖిళ నద్యోఘృతంబు

పతవతౌచరి[త్రము 806 భోదన గొనిపొమ్ము భాపాలరనయు. ! జాళగింపకయ నే నశనంబు సొనను ఆనిన వ త్తెఆలపన నతివ యమర్సె | ననువుగా నరండు న్వయం'పాకి యగుచుం బదునై దు కూరలు పప్పాపాయనము। మొదలుగా బహుభశ్యుములతో నొనర్చి యప్పుడు గాంచిన యావులనెయ్యి |! కెప్పలుగా నామె తెచ్చి యియ్యంలను 'మెచ్చుచు భుజియించె మింగడ "పెరుగు! పెచ్చిన తన(కాంతి యెల్ల = బచాపగను నతండు భోజనము సీయందొడం”గె ననుచు ! గతి కెల్ప మతిపోలు జుశయులాడి - చలుజలు ధరియించి జాయ వడ్డింపం గలమాన్న భృతమాంగ కలితంబు గాల భుజియించె నంతలో భూపొలనుతులయ!భుజియింపం దచ్భేసములు గొంచు వచ్చి శబరశ్రామినియు భోజన నూచరించే |! శబరండు నరనభోజాన తుష్టుండగుచుం దను జేకవచ్చిన ధరణీశనుతునిం 7 ఈనునొని- ముణిపీఠిక వనింపం జీని --- ఇునలాకాళాళ్ళీర గంధసొరములు |! తనువున నలంది పూదండలు సెక్కు సిగయందుం జుట్టి మంచిరుమాలు చుట్టి వగవగ సొము స్టైలు వ(స్రంబు లొనంగి కర్పూర వాసనా కలిత తాంబూల మర్పించి యభ్యరకశాగార నీచం గనుపట్టు మణినోలిశను శయనించం | బనిచి వీవనఫూని భామిని వినర నుయ్యల చెంగట నుండి యూంచంగ | నయ్యెడ నిదురించె నారాడనుతుండు సొఆతిథికి నిబువలె నాతిథ్య ఇెబనలి. ! కృతకృత్యు-డ్లై బోయ యింతియుం చాను స్థిరబుద్ధి నద్దిన శేమంబు గడె 1 చుటి భానుః త_క్తమింపణ న్మికలేచి యాళాజసుకుండు నంఛ్యానిధుల్‌ దీర్చి ! వారి చెంగటం జూను వసియించి కొన్ని కగరలు చెల్పుచు శేయి గడపంగా నంత శతమఖుదిశ॥ దోంవె జలజబాంధవుండు చలువలు వెదంజల్ల సాగి తెమ్మెరలు బలియురుంకృతులతోంబర ౫ తుమ్మెదలు కలువల జిగిదీతె కములముల్‌ మాత తెలివి జక్క.నగూరె తిమిరంబు జాతే నంతకమున్నె (పప్రయాణనన్నావా । వంతుండై. లేచి భూవరకుమారుండు అక్క_కుం బెలివి బానా! నన్నుంబనుపు ! మెక్క-డ పరుసపోయెడు కాశిలెరువు నావిని శబరుండన్నా! నేండు నిలిచి ! పోవరాజే యన్నం బోవలె నిచట దడవు సేయంగరాగు దయయుంచు మనుచుం గడు త్వరంజేసినం గానిమ్మటంచు నరండు మాగ్గము చూప నరుటెందె వేంట సితఖడ్గ్డ మొక మైనం శీతం బట్టకయె బోయముందర నిట్లుపోవంగా వెంటం ! బోయె శానురుండును భూరి వేగమునం

ల్‌ో వలావళ"చరత్రైయు

-బరువునేల శ్రమించి బడలి కిళాత వరుండు నీరిటె (శావి వచ్చెద గనుశు శాచెంతం గొలసికి నరిగె కీఘమున | శాచకొమారు మార్గంబున నిలిపి శొలనిలో శసేరుకాలపచునున్న. గోలు |! వులి ఘుటఘుట రవంబున వచ్చి వాని గళ మశైై విటిచి ర్వక్పము(దావి చనియె. నలవియే తవప్పింప వో! దైవఘటన చడియసే పల్లమార్షంబున రాచ కొడుకుండ నిదియేమొకో శామసించె -శావ యటంచు గొబ్బున గుంటశేగి యావల శార్దూలహతుండైన వానిం గని గుండెదెగ్గనం గన్నీరు దొడుగం | బనవుచు నిటువంటి బలవంతునకును చచ్చెనే యూక్రీడు వ్యా(ఘంబు చేత | నిచ్చంద నూమెతో వెటు లుగ్గడింతు నాళొజు కడుదెంచి ననులైట నుంచి యీకొలనికి వచ్చి యిటులైైతీ వకట! నేనేల వచ్చితి నీవున్న చోటి । కీనెగు లెటులో ర్లు నేమిసేతునని

వగచుచుం బరువునవచ్చి యవ్వార్ష వగ దొట్టికొనంగ నత్తరుణితోం టెలిపి శన్నీరు మున్నీరుగా జేలనవాలి | యున్న కాళొమరుని నొయ్యనం జేరి జూవిలి పలికి విచాం చేమిటికి | నాబోయ రాజు శృ తార్థుం దవైనాండు నీకతంబున నాతనికి శుభం బొదవె | సీకొండగువాలో న నేకధనంబు బహురత్న రాసులు బజాఘాపశణాములు/బహుపదార్థములు నాపతి దాంచినాయ "ఇెకువాటు గొట్టి సాధించిన ధనము లెజుంగమిా ధనశరానులెల్ల సీవళశము పరుల పొల్లాకుండం బాలించి దీని ధరణీశనుత! బహుధర్త ్ఞంబులకును

విని యోగములు సేయుపినువకయిపవుడె ।! వనచతో _త్తమునితోవహ్నింజొచ్చెదను జనుదెనుం న నావెంట నహాూజుండ వీవె | మనమున భేదంబు మూనుమటంచు నతండు రానింటి పడార్థన్ము "లెల్ల | నతి గువాలోనుంచి చట్ట బిగించి కొన్నికోకలు మణుల్‌ కొంతధనసంబు నన్నుతగాత్రి సుచం(ద్రుచే నిచ్చి

యివి క్రానిలో వసీయంంచు నైదువల | కవనీసుళేం[ఢుల కర్పింపు మనుచు వివరించి యళతనితో కేగం (కాణేశు |! కవముచెంగటి శీగ సాధ్వి కన్షోయి తడింబెట్ట కీమహాధర్మంబు చేసి కడలేతెతినిగడా శాంముండా! నేడు పరహితచర్య న్వష్నంబున నెన | నెజుంగని నీకుదయిుంచె సద్చు్జి

అందున. దెలిసితి నప్పుడె నేను ! మందిపోవు నితండు మనండని మతిని నాజన్ము మోూకేరె నాథ! యటంచు. శాజవుత్రునిం జూచి రమణి యిట్లనియె

షతి్యవకాచరి(తిను తాప సౌద చేర్చవఆయా ని క్పోట నాడాత ( వెదకి శాన్టంబులు పెనం గహార్పవన్న యీనును దోద్పడియెడ నని యడవీం ! చానును గాష్టనంతతు ఇీర్చి శెచ్చె నమ్ము! నావలన నీయగచాట్లు సీకు[(గ్రమ్మైగా యని సొద భుటియించె నతండు ననలమ్మ్లు "జెప్పించి యటం (టఎజ్వరిల్లి ! నొనరించి నడలించి యొడలి సౌమ్మెల్లం గొలనిలో మునిగి (గక్కున వోొన్నుపట్టు![వలువ ధరించి పావకునకు (మొక్కి. చితి. జొచ్చి నలుగచడ శిఖ (పజ్వరిల్ల | బతి'జీవా మెజంకేర్వి చడిీ-రానుకూనా- బిలిచి యిట్రినియె నోప్పథుధర్భనిరత' తలంచినాండవు నూత స్థుధర్భుంబుం 'బెలియ నిందునం దెల్కౌజ వింకం శాళింజేరి ! యందుండి యొక్క_యేం డారాజు తోడం బలుకుము నీకళొక్కపట్టి వ్రషునని + చలికినట్టుల రాజభార్య గర్భంబు ధరియించి -ఈతి-కొజూకణాాకాకాళ్ళాలా? సానుతోలగను వదొనానరములను రకకక్య్యాకన్లో డబ్బుడుతని-భడిగి ! మటువక నూత్త స్టుధర్మ వెంజింగిగొనుము అతండె కెల్పెకు మదీయస్థితి శాశి పకిపుడి నీకిక భార్య కాగలదు అతండు వు(తులు లేమి నడలు కు నుండ వెతందీర్స నీవందూ వేగం బొమ్మనుచుం బలికి శిఖజ్యాలం (ఛాణముల్‌ విడిచె | నలరావసుతుండు పోనోకార మెనంగ నన్నీటిలోం (పంకి యశము సొమ్ము ! లన్నియు గొని శాళికరిగి యచ్చోట "ుణికర్ణి కావారి మజ్జసం బాడి + మణులు సొమ్ములును గోమలి చెన్పినటుల ద్విజదంపతుల కిచ్చి వీధి జేకేఠ-! నజ'ళేం[దనుతుః జోల వరని బావంబు శాళిరాజు కునూరి గాంచి మోహీించి!యాకౌరిసుతు క కానాతిం డాల్మి డించి యున్న చందము తల్లి యును దండి యెటేలి యన్న ేం[దకుమూడునవుడె వీల్పించి బహుమూన మొనరించి బాంధవ్య మెటింగి మహిక వై భవ!మత్కుమారిని చ్చెదను పరిణయం బగుమన్న౭ 'బార్థివుం జూచి | ధరణీశ! యేడాదిదాశ పెండ్తాడ వింతలో సుతుండుదయించు నీకొకండు చింతదీతీనం బెండ్లి నేయుము మొకు "జీవకామహీమచేం బెలిసిన వాండ | నీవిధంబింళ నంశయింపంగా వలదు అనవిని కా?ిరా జాశ్చర్య మంది । తనవద్ద వాన్ఫపొత్ఫేజు నుంచికొనియె - నంళ 'రెండవనెల నక్కా-శిరాజు | కాంతాశిరోమణి గర్భిణి యయ్యె జెలలు తొలి స్థదియును నిండిన వెనుక | లలికాంగి యొక శుభలగ్నంబు నందుం గనియెం శుమాడు నొక్కని శుభాశాడు |! జనకుండు సంతోమజలరాళిం జేల న.

$06 బకివళాచరి[త్రము ఫురుడుచ్చునప్పు డప్పుత్రుని యొద్ద నిరవొంది శేకయాధీశ నందనుంయ జనులు దాదులు మహోత్సవముల వెంలం చుసికి నేకతమాట నోయి కుమూర! మహి నెద్ది నూత ధర్మము దెల్పుమనిన నహహా'యనుచునవ్వియాబాలుండనియె నొకవూట నీకన్న మొసంగిన యట్టి సుకృతనైైభవమున నుజనులు మెచ్చ సకలధోమమ్ములు తషణములోం వాసి!నుకలుండనై మహాశుభమరా ర్హి నగుచు సీ శాశిలోపల నీఫురంబేలు భూకాంతునకు నేను వుత్రుండ నైతి సర్వఘాతుకుండను శబడుండం గానె యుర్వీశతనసయ నీవూహింపు మాళ్ళ నాశొని నచ్చిన యతిఖికి నన్న | మే కాాగమత్రి నెవ్వండిడు వాండె సుమ్ము పరమవుణ్యండు మహావాప నిర్ము క్త డెతుంగు మిందునం బోల 'వేధర్మములును వీరి. 'బెక్కు(క్రతువులు చేసిన నేమి | యతిథిపూజను ఖోల వాయజ్ఞ్ఞృతరులు ఉతిం దీర్ధయా[త్రలు చేతురుగాక |; యతిథిప్రూజను బోల వాతీర్థతతులు ౮ 'శ్రుతు తేల న ఎతులేల శోధన లేల నతిథిపూజను బోల వవియెల్ల 6 గూడి యకిధిపూజ మహ్య మరసితి వింత 1 &ీతిపాలసుత! పూజసేయుము వారి నవని జూబిలికిని ననుజుండ వగుట । వావవైతివుడు నిబద్ధిగా నాకు _. నాకాంత కాళ్ళీరమను "జీశ మేలు | భూశ్రాంచునకు నింకం బ్యుతియె పుట్టి నన్ని పెండ్లాడు సంశయు నిశమిాందం | గన్నారం జూడంగాంగలవు నీవను్చం బలికి యూరకయుంజె జాలకం డింకం |! బలుక నీతోనసి, పద్మాటీ! విం యామాత్మ్మధర్మ మాయన విని యలర8 | భాసుఠాంగిని: గాశిపతి కువూరికను ధవళావీ,. బెండ్లాడి తలిదం్యడ్రు లలర వివిధ వై భవముల వెలసి యూ వెనుక6 దమతం(డి శేకయధరణీశ్వరుండు | విమలచిత్తుండు కాళివిభుండును గూడి ళ్‌ తనవెంట రా శోణధరమున శీగి ।! వనచరు ధన మెల్ల వారికి జూపి చలివెందరలు నతకాలలు చేవ నిలయముల్‌ తోంపులు నిర్ణలస్థలులుం జెరువులు దోడువులు ఖవీతిసురపూజ ! లకుదుగా సేయించె నవని నెల్లెడల శబరశామిని మహాసాధ్వీలలామ. చిబుఢ నర్మితధాము విఖ్యాతిసీమ యై శాల్సీరళాజార్భజ యగుచుం 1 బుట్టి సుద్యుమ్నూఖ్యం బుట్టిన విధుని శాళీశ్వ రాల్త గజా భనతం బెండ్లాడి | యూ శచీజేవి యట్లలరుచు నుండె వింటివే యాసాధ్వి విళ్ఞానమహిను ! కంటివే యెందై నం గాంతలయండ్యూల"

సత్యవకాచరి[త్రము రీ?

యి సతీముణికథ యొువ్వదు వినిన |! (వాసినం జదివిన వారికి శుభము (పావించునని చిల్కపల్కి.న నలరె |! నావుప్పమంజరి యని మకేశళ్వరుండు నానతి యిచ్చిన నవ్వలికథలు | 'పాణేశ! వినివింవుమని గారి యడిగె

సనయ పతి[వతాచరితంబు నందు ! భునత ముష్పదియొక కథ సాంగమయ్యె

._ ఆౌపదీజేవి పూర్వజిన్త కథ

"శ్రీ వశ్వపణా శకం భకక కిక కావలీకథ' యిట్టు లానతి యిచ్చె వాచేనోససొయంసమయమున దూతి నరణ్‌ రాం బువ్సమంజరికనె చిలుక వనిత యింకొక పతి్మవతకథ నీకు | వినివింతు వీనులవిందుగా వినుము మున్ను మౌద్గల్యుండన్‌ మునివరుం జొళండం సన్నుత్యవతతపస్యాళాలి కలండు వలిగాలి యెండయు వానయుూ నుంచు | గలజవేళల: జలించక జపం బొనద్బు యమ నియవకా నినాద్యష్టాంగ్‌ ఈూగ సమధికనిషస్టల నతతంబు మెలల “కను దరూదిక గుణసంప త్రి సొ_త్హి యమనస్క_ నియతి (బవ్మా స్తభా్రన మూను శోకమూవాములను మృుత్పిపానలను గాకుచెందండు వృద్ధికార్మ ్యంబు లొలయాు తనువుపై మమక యింతయిన వపాంపం డనయంబు పూజించా నభ్యాగతులను అమహోాత్మునకు నాలాయనీ నామ ! భామాశిరోమణి భాగ్యమై వెలయు _నాభామ యుమ నంబుజాలయన్‌ బోలు | నాభామ కిం[దసేనాఖ్యయుః గలదు ఆయింతి పతిభ_క్రి కామె (వీో_క్టి శాయమ యనుర_క్రీ శకామాని యలరి గృవామేథియై (పవర్డించెం బెక్కేండ్లు విహిత నత్క-ర్మముల్‌. విడువక నియతి ననుకూలవతి మొన యతివ కావలయు పను లొనరింప నేపట్ల న్మేకియలు గావింపవలయు. దత్క-ర్శముల్‌ చేసి యా వివలవీిచావం డలతిశయం బంబె నంతం (క్రారబ్ధ కర్శా_ప్తి నమ్మువికిం ! గొంతశాలమునకుం గుష్టురోగంబు “సాపింప మేనెల్ల ౧ బగిలె ననహ్యా మే ఫూతిగంధ మంఠతంతకు మించె

చీము సెత్తుకు వడిసెను (వేళ్లుదునిసె । పామ జనించెం వై పె గోళవలసె

809 పకవళాచరిత్రము కరచరణంబులం [గ మ్టుం బనుళ్లు మురికి గాజింకొడం.” ముదిరెం జర (్రంబు కడువివర్థ ంబయ్యెంగార్జ్యంబుమొన సె వడియడం? మొగంబువాచెగహార్చున్న యెడ లేవలేండయ్యె నెందుండె నందె | విడునసాగె నేమి విషఘ్టాజలములు నావిశారము 'లెన్నియని యుగ్గణించు | జీవచ్చవము రీతి. జేరరా కుండె దజఆచైన ముదిమిచేం డలయుల్ల నరసెం బొరసె ముంగోపంబు పొదలె నికర్రయత యట్టి వెతల్‌ చూచి యల్లవురంధి యిట్టుండెగా నాయదృష్టం బటంచు నప్పతింజేరి రోయక లేవనెత్తి యొప్పుగా వేన్నీట నొడలెల్లం గడిగి = మందులు సూటి వేముజు మైనలంది । గంధంజం పూసి దుర్షంధంబు మాన్ని సారెకు నోటికిం జవిపుట్టం గూడం |! గూరయు గావించి కొద్దిళొద్దిగను వడ్డించి చెంగట వసియించి వేగ | సడ్డిపేయక సామియారగింపుడువముుుల4 నారగించిన నోరు హూస్తముల్‌ గడిగి | నేరువుతో నెత్తి నికట సంఘటిత - మృదుతల్బమున నుంచి మేనెల్ల నిమురుం బదములు తొడనుంచి భ క్రితో నొత్త్తు నొకమాజురెండునోర్లాసంగువీడియము 'మొంుకము (ద్రిప్పక మలమూ(త్రంబు లెత్తు బడలక వేనటంబడక లీంబనలు పడంతి యిట్లుపచరింపలగ నొక్క నాండు ముని భుజింపంగ నన్నమునం జీముతోడ | పెన్యువేలు పడె వీడి బింబోవి. చూడ నాకూడు భుజియింప కతండు లేచుటయు ! రాశేందుముఖ వేగిరమునన (వేలషం- కడవై చి రోంత లేక భుజించె భర్త విడిచిన యశ్నంబు విం వాల్లంటి అయద్భుతము చూచి యమ్మా సని మెచ్చి మాయుశరే! గుణవతి మళ్ళ సాధ్వి సీ మనో(ద్రఢిమకు నే మెచ్చినాండ | నేమికావలెం గోరు మిచ్చెద ననిన నవనతవదన మై యతనికి (మొక్కి. | యువిద యిట్లనిపల్కె. నోమహోభాగ! మదననంజీవని మహనీయసౌఖ్య పదవి మనోరథ (సాబల్యధ్యాతి నక లేందియానంద సందోవాడా (తి స్వకన (ద్రవిణలోభ వల్ల్యసిపు(తి శామోపళోగనంగతి గాన చాన । మామశపహృదయంబు మగ్న మెయుండు 'జేనుశరీరంబు లీవూన వలయు నానాంటికి (వియంబు నాటికొనంగ నభినవవుదన మోనాన విలానమున శుభకరాకార విస్ఫురణ వహించి నావాంఛ దీర్చవే! నాస్వామి! యనిన | ఖభూవినుతుం డాతవోనిధి పలిశె నీవాంఛ యెజుంగుదు నీలేదగంధి! _ యీవు గోరినకోర్కె. యీడేర్తు నిప్రతె

పతివశాచరి(తము 809

(ప్రారబ్ధ మనుభవింపక తీఆటెంత | చారికిం గాన సీవ్యాధి త్రోయకయె యిన్ని నాళ్లును గృశియింపణా వలసె।! నన్నెగుల్‌ తీత శుద్ధాత్ముండ నైైతిం గంతునిలోరు శృంగారంబు డాల్చి ! యింతటనుండి నిన్నెనసి (శ్రీడింతు నంగన! వెతమాను మనుచు నాకాశ | గంగా తరంగిణీ కనశారవింద

సంగత మకరంద సౌరభాభం*% | రంగ త్తరంగ పారంపరి శెగసి యరవిందబాంధవు నపరంజూవాయ । యరదంబువై నెక్కి. యతిభక్తేం బొక్కే యందు గృతస్నానుండై దుర్వికార ! సందోవాముల నెల్ల జాడించి విడిడి మనసీజోపమ భానమూన విలాస | ఖనిమై మకోవార గంధమాల్యములం బహురత్నభూమణాంబరములుదాల్చి |! మహనీయమహిమతో మహి శేగుటెంచి జాలాయన! భక జరా కరగ నూాపుశ కట్వార మలయజు [శ్రీలు -కళల్లారొలొకాననో. గలన్‌ ింళొన కల్పక మంచార ఘన పారిజాత హరిచందనాదుల కానస్సకం బగుచు పహూరవొందు నందనోద్యానంబు నందు శశధరకిరణ (ప్రసార విస్తార శిళిర స్థలములందు సింధుతీరీములం

గై లానగిరియందు. గన కొ[దియందు గీలొాచలమునందు నిషథా [దియందు మందరగిరియంజు మూల్యవంతొంబు 1 నందు. శజై(తరథంబునందు ననేక "కూలముల్‌ సురత సౌఖ్య రసొంబురాశి | నోలలాడుచు దాని యుదుటుపాలిండ్ల కవుగిలింతలు శై లకటకంబులందు ! నువిద వాళిజు కేనసెయాట (కావుళ్లు కుసుమ మరంద భాకుంజమ్సులందు |! ననమూంగి నునుచెక్కు-. టద్దంవు నొక్కు వేడుకల్‌ శశికాంత వేదికలందుం ! జేడె కల్లడవేట్ల చొన్నెలు మత్త

నుధుకర నికర సమ్మర్షవల్లి కల । విధుముఖ ముచ్చట వినికి కందర్ప

వావా వికస్వరన్వర భాన్వరాతి మోహన మూాకందముల సిడలందుం దెక్కులాడి కటీఠటీ వివోరముల | యెళక్క-వల్‌ మిన్నేటి యినుకతిన్నెలను నహియించి శృంగారవనుల దీవులను బహు నవ్శాసాబ్బముల్‌ భావింనిం గూడీ ఏహెరించి మనమున విసివి యమ్మాని ।! సహజ చిదానంద రురములో. జేలి (్రైన్మ్ట్‌దులునుతింప బ్రహ్మ్లీనుభవత (బవ్మాభూాయుండయ్యు బహ్మ-జ్యాండగుటం (ఆాణంబు చాసిన పతిమేను డాసి ! యేణీవిలోచన యేడ్చుచు నతని బరిరంభణము జేసి బాప్పాంబుధార।దొరుగ వో (ప్రాజేశ! తొలంగిపోయితివె!

౬0 పతి[వళాచరి(త్రము

చాలించి నాతోడి జంజాట మెల్ల | శేలీల నిశ నిర్వహింపుడు నేను నినుంబాసి నీతోడ నేండగ్నీం బొచ్చి |! కనియెదం బరలోకగతుని నిన్ననుచు సొదపేర్చి పతిమేను సొదమోాందం జేర్చి సుదతి యగ్నిజ్వాలం జొచ్చి యాశ్షణవెం చిరతర ధ్యానవి శేషంబు వలన బరమౌత్ముం (శ్రూపెంచెం బతిభ_క్రి యసజె! తనువు వీడెడు వేళం దషణిభోలేచ్చ తనమదిం పాయని తత్కారణమున నాకళ కాశిరాజూత్ధుజ యయ్యు సౌవమార్య విలాసంపదల్‌ హోెచ్చ

నతివ దౌర్భాగ్య మేమనవచ్చు రాద సుతుం డొకండై న నీసుదతి నిమ్మ్శానుచు వడుగరాండయ్యి నయ్యయె యిత్తుసనిన నొడంబడ రెవ్వరిట్లాక కొన్ని యేండ్లు కడచిన నక్కన్య కడు వేత నొంద్వి _తడయక ప*శాంవ్‌ తనుం దీవరింప

నొక తపోవనమున న్నుగునిం గూర్చి, _యకలంకభ_క్షి మహోన్షిష్ట్యట్యావి. ఘోరతపంబు గైకొని సేయుచుండె నారామకడకు ధర్మానిలళక " నానత్యు లొక్కొకనాండు వేశ్వేణ నానతో వచ్చి జీహాంతరంబునను దమికిది పక్నిగాం దజనని తలంచి. గమనించి రది కొంతకాలంబు జలము గాలి యాహారమ్ముగా6 గొని కొంత | కాలంబు పర ఛభతణ మాచరించి _ పనివడి కొన్నాళ్లు పంచాగ్నిమధ్య మున నిల్చి యొకపాదమునం గొన్ని నాళ్లు నెలకొని కొన్నాళ్ల నిరశన య'పచు సలిపె న్యుగతపంబు సంయకుల్‌ మెచ్చు... నాయు(గతపమున కభవు డింపొంది. శాయజ భసితి రంగని తోడ గాలిమేపరి పదకంబుల తోడం గాళిమ గులికడు కంఠంబు తోడ మొజకులం గెడఫ్రు ముమ్మొనవాలు తోడం బరిచర్య సలి పెడు (ప్రమథుల తోడ నందివాహన మెక్కి. నగుమోము తోడ 1! ముందర నిలిచిన ముదిత వార్షించి కరములు ముక్షుళించి కడుభ క్రి మించి ! పొర నీలకంఠ! ముహాజేప! రుద! శంకర! భ_క్తవళశంకర నాగ కంకణ ధృతగాంతు 1 కంకణ ళరణు

"జీవన మే కృపకూ పతిం (షచేవ్యాన్య థా వాంభితం నా స్తి ధవళాంగ!ీయనుచు నామాటయే బోంటి మైదుమార్లనిన వామ ేవుండు నవ్వి వామాతీ, కనియె మగలు నీకపరజనృమున నైదుపరు |! వగవక పొమ్మన్న వనిత యిట్లనియె మగవాని కెందజు మానినులున్న( దగుగాక బహుపతుల్‌ తగుదురె సతి! నీవరం బేనొల్ల నిధచక్శవనన _ నావుడు శివ్రండనె నలలినాయతావీ.!

పతి(వ లాచరి[తఈము క11

యేనుమారులు పతినిన్ముని కాంత | తో నన్నువేడి తైదుగురి సిచ్చితిని నీవేల వగచెదు నిన్ను నిందింప | రీవనుముతి వార లిశమిోాంద నీకుం బతు లనుర క్రులై బహువీధ సౌఖ్య 1! గతు లొనంహా ర్తురు గలు భాగ్యంబూ (ప్రత్యేక సహవాన పరిణతు లొదవు 1 నిత్యకుమారీత్వ నియతి వింం చెదవు పచులపై భ _క్రీసా భాగ్యంబు గలిగి; యకిశయిం చెదఫన్న నది సమ్మతించి ఖని యనుజ్ఞ చే జిన్ణునిం బిలువ ! ననలం బోయి నుళాపగాంతికభూమ్‌ ---' సంవొని యేడ్వం గన్నితు నువర్శ 1! జలపహోకృతి గాంగ జలములం జీల డాని తపోమనా_త్తంబున కద్భు ౯ కౌనంద కందళిళార్ముండై వచ్చి వాసవుండిం చేల వగచెద వతిన! | నీసోయగముగన్న కెన్ముది యలరె సీవిధం బెతొంక్రూనినోకకాణాణ కనా లాజాబల జను చాకు కాళళోశీంసద !

నోటరరన్య్వానుక' కటాతమున్న ? సావిని జానివెంటణి నచ్చెవ(జి వచ్చియక్కొండ పె వరుణరూపంబు | హెచ్చం వార్వతితోడ నేకాగవృ త్తి నె ర్త మాడుచునున్న నీలకంధకుని । నత్తటి గనుగొని యీలిగి వాకవు డు నిదియేమి వరుణ నీకీగర్వ మేల । యుదయింభే నెగ్వ మియుమ తోడనాడం దగవాని కొండనెత్తంబున నుండి ! 'అెగడవు లేవవు వేర్ళి నన్‌ జూచి

ఖ్‌ ఎం ఆం. *? ఘునబౌానాం వి(శ్రమ(క్రమను గల్లివను "పీలుచ సేశిఖరంబు ెల్లగింప్రమని ॥ పలికిన నిం్రుండు పటుమవోసత్తప్‌ పర్వతశిఖర ముత్చాటింది ౨౨. $ ౨౨ 666 త ఠ6 == ధరళ్ళంగకుహూర మున నల్వుడున్న యద్భుతమంది రుతండు వీరెవ్వరోయని వికశలతం జేంద నాడుదుండనియె మిారైదుగు రుర్వి

ఆం ఉం ంఠం 1 పతి నియోగించిన నభవుని యాజ్ఞ ననుపమాక ఖతి ని్యదు లై దుగు రలను | వ్రైవన్వ తానిల వాన వాశ్వినుల పొవనాంశములతో. బాండురాజునకు ముగువలౌ కుంతికి మూధద్రికిం బొడమి పొగడొంది రాయిం9 భూ రేకు. దనుప (శ్రీమూ ర్రియై యాజ్ఞ్యనేని యనంగ |! హోమానలంబున నుద్భృవం బండి ావదీనామంబు ధరియించి వెలసె | నాసాండవులు ధర్మ రాజూదు లేవు రాపణంశి!ి. బతులై (ప్రవ్వ్తిలిరి | భూపాలు కెల్ల నద్భులేమంది చూడ

ఇర్రజం కక జ నల యర్జునుండు మర్సయంగతంబు నేసి విలసిళ్లెం గర్తాదివీదల నోరి పాండవులకు ధర్శపల్నిమై యాయ | ఖండ పొతివత్య కలిత పాంచాలి నూరు ననుగవామువ నతిలోకకీ ర్తి భరియించె వారికృప బడసి రంజిల్లె నతితపళ్ళ _క్రి దూవ్యత లేక 'వేలసె | నితరకామినుల (యందీ శ క్రిగలదె 1 శౌరవుల్‌ మొనభంగమ సేయం దివుర శౌరి యశయవ(్రు) (శాలినింజేసె పాంచాలి సౌళీల్యపరిణత గాటె 1! యెంచ నద్భుతమైన యిాకథ వినిన వారికి జదివినవారికి [వాయు | వారికి "జేళూరు వరకుభోన్నతులు ల అని చిల్క- తెల్పెనసంచ భవుండు బెలుప వనజాటీ, గారి యవ్వలికథ యడియె నని కౌనశాది మహాముశీందులకు విసిపించె నూతుండు విప్రలవాక్సాాఢి నరస పతివతాచరితంబు నందు వరున ముప్పదిరెండవకథ్ళ మ్రైన్నాంద్లె

(శ్రీ. (శ్రీ శ్రీ,

శం] 2!

శుదప (తి క్‌ థి పుట పంక్తి తప్పు ఒప్పు 1 20 విశ్వైార్త విశ ్యకభర్త 91 16 "సప్పందొడీంగె సెప్పందొడంగె శ్రీ క్షే వలగొని,యొక్కి- వలనొని(మొక్క- 6 విశ శాపమునన్కొయడవి కాపముననొక్కయడవి ఠి ఆఫ " నాహరింవుచును... నావారింవుచును జా “స్ట 'రత్నావతీశటంబు రత్నావలీశటకంబు రం రి రాజురార్థింప రాజు(పార్థింప క్ర క్‌ కింకణీ కింకీణీ 13 1! శై రవస్స్పూ ర్తి ఖై రవన్ఫూ ర్తి 7 రి గిరిజబోంతర వీథి గిరిగువోంతరపీథి 19 28... వెట్టక్కునడ చెగ్టైక్కనెడ వ క్షే మి(దావతి మీ౦(దావలీి ఏ8 18 నింద్రపాళ నింద్రగోపాభళ ఖం కక చం[దసాల చంద్రశాల య! 19 కింపై చక్క-ని కింపైన చక్కని న! 19 బలివ్‌ంచి బిలివించి న! వీ చలువగలుగట్ట చలువలుగట్ట రఫ్‌ క నమ్మోని('మౌల నమ్మాని_మోల తే ల్లీ కంతుపట్టవు జేవి కంతుపట్టవు జేని శకి 7 వెజంగింవు . 'వేజింగింవు / 46 కేశి నాటేవతాగణి నోచేవకా(గణి క 16 దులశెంచు _. దులకించు

కిడేడ. పతి[వళాచరీత్రము సప్రట పంక్తి “తష ఓప్పు క్‌ వే గీలొన్నకతన గీల్కొన్నకతన ఫ్‌4 16 ముదర్కొచు ముూార్కొ-నుచు త జిలుకనై. బీలుకవై. 18 -ెలయు ఇెలియు

జ్య” ఛి శయాహాగాభ్యత లు థ య్య్యాగానం' చక్షాడు 95 అభినవమందచుండ అభినవమదనుండ " ఓడ" క అగన్యోవాతురదు జగన్నోవానుండు వ! ఎ య్‌-పపంపానాతంక్ల తమో ౨+-చోతుర్యకళయొ కశ ౩11 జర్‌బిం ” చరిమి

న! కేల వణార్థ్స్‌ చై ముూార్థు నె

ఏవ! విగ్‌ యిమ్మ్‌్‌ట యిమా శు శై04 శం బలిపించి. - - విలించి

శే08 శే0 -.. =. డినెనల్వు--4ల2.. డిటెవచ్చు

శై] వక - రత్నాంగథరణీకుు రశ్నాంగదధరణీళు శేపేటి శి “దుఃఖిపెట్టితి అ. దుఃఖపెట్టితి | 191 త నిచ్చెతి!- , నిచ్చెలి

క్షేరిన్తీ వ్‌0 నందనీి “+ నందన " 181 ఢ్రీట వర్యులుడసి " వర్యునింబడసి న! వలి నందని - " నందన

124 త్రి ఛం దాదగ చండాంగ

కీల? డ్రా నొల్లయితని: నొల్లండితండని 189 1] కరనరోవూ కరసనరోకునా క76 ఖా నపారపో నపార

188 - క్షేత్ర కశాజథే రాజిత

186 కేం శానాత్తుల శాచాస్తుల

వత్మినతాచరి(కఠను కె16 వుట,- " పంక్తి తప్పు ఒప్నుీ శ్రీ99 వశీ _వనుధేశ గుడు వసుభేళ్వరుండ్లు ఏ2 18 మెనయనస్లా. మేయని ౨92 8 ననియమె.... వని లివిత్స 1... తక్కులార్తి . ఈఖత్రాండి 298 6 యటకలి. వటకలి 2298 7... వైచేసిన ప. 229 ల! వచ్చినాడంని వచ్చినోరక్లన్న &29 | నీ అ్థనాజ్యంబు అర్థ రాణ్యం4 అ బు యిడంబాస్తి యఅుడంాసి 229 వి? నిన్ననసి నిన్ననిన $8299 ఏ6 జఖి జజిల్సి, విగ్ర ర! ద్విజుండు ద్విజుడు ౨48 9 మొదిగి యొదిగి 258 ఏ? యాయన యాయన 2 లాడ. ఇచాభష్టము యళీష్టము 269 18 నృవుల నవల ౨66 8 మూరు మూరు 274 విత్త జతుక జెర్తుక 276 వి శౌలమధ్య శైలనుధ్య _ 978 18 నొటటధ్వనుల గొటగొటధ్వనుల వ70 కేటీ బంబి బంచి లాం లికి జానవనేన చానవసేన $79248 నవహ్వన నహనవ్ర* ఏఏ] స | శాన వేంగదుని జాన వేందుని ఏ89 16 నిజావుల నిజాప్తుల . ఏ88 ఫ్‌ జగతీ జగతీ

జ ఆట న్‌ లాం న. 7 న్‌. వాయ నాలా, వం ముత గా స గ్‌ కనే. జ ; వ్‌ ' శత. శ్త ే ల, చ నార కస్‌. టై , శ నో టయ కాణ్‌ ల నెం జ య వం మం | | వ. రన టాం కైక ల్‌ కం డం ల ల చు కల క్‌ వవ కాపు చపుతా న న. | | ప. వ తలం టం నాం ట్‌ త తాం ఖని 1. వ్‌ నయన స లం లత కలోయూాుాస్య టలు అనై 2 స. న్‌ న క ల్‌ వమ్ము. , _ నక | ॥ ః క టే శం. వ మాసరాా 2 ల కం వాలు నం న న్‌ జ 1. లను నయన్‌ మలం. త గ నన స తపన బత సము ళ్‌ లా డాలు ' “పా క్‌ క యన ఇ ష్‌ త... సక ర ప | | అథ పంల టన వట. వు సా ళ - | న్‌ న సట న. న జ స తాత హా* ను కునే... తాన యా -

• క క నా మ ల ॥ చ న. _ ఇ. ఉతర ర్నాకు న... వా ం ” గా యాట హా వై ఆఫ్‌ " పం ాంచ్నన లు . _ ౬ మం - చా నుం గా మ 1 న ల న్‌ ష్‌ 1 నం వం. ( మ! నక య ౪ సత -... వం నై క ర నాకా స్‌ న. వాం / నస 1 ఇఒ ఇక సహన్షప, మం... ల్‌ న ల ష్‌ (|. వా క. నం ల వ హా మ వ న. టా సఖ న స సు ముం 4 న వు న న. వ్‌ ను మ... కర్మ. స పా ల క వ ల క్ష స న టు. లై మ నన్‌ యా ద. సన... సుర 1.1 జే న క రామా ల మా న క నా స. - + సు ను సన్నని. కు. నకు. చ |. ల. లి న కయ ర టా అ తంట ముకు. ను 2 బే.
• కన న న మ పతకం ము న క ల సూ లా నా స వ వ్య మం. లై ర నన ఇ. వా భు గా. న జ్‌ శ గ | | కలం ము న ల నాం సట నో టం. టమ! క మ య... సతాం పంచు ( . టా న న టం కా ల. . తాల్లో న మాలా ల క లం ల ్య | _ సాన ననా టకం. జలు స క బా "అలన నస క న త్తు." న న ర క - (| న. శా నన యంంఆధటక నన ర ల. ం చల్‌ క్‌ు క న. చే ను - వాలకం న. ల్‌ మం ము... న ల న శ వ స... నస పా న క్‌ న్‌

లారా. | | ఉక శ్‌ లై ॥ తో / ణి / శ్‌ శ జినో కీ | 1 ॥ (1 య (| |! +| . . క న చ్‌ జట . వం. న?! సు | చని ! నత. " స తా సు లే వ న

• న నాన న వ్‌ పప నన. న స. = టన . నేషనల్‌ న యా పట ఆ న క. నం. న లాం టన” పంల హన డట గ ళ్‌ న్‌ 1 నా హా శం హా . హం క. జ - వ సహసా... ॥ ర గ టా. " ం . ను! న్‌ు లా ఖే వ. వ లో రం | తే (| వయా పయన యా ననవకాంకానానకకకన యు. చు 3. వు నల ట్‌... ... న న ఆ నన్న