Telugu oka manavatha vrukshachayalo - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

య గె 1 _ “తీ టోటా ళ్లు ట్‌ [ర 1000 హీరిలిఖ్ల) . కక క. శంస ( కో లన ఇ ళో ని 1 న్‌. (న్న ర్‌ టీ నా 1 . - శ సో గ లె? ల్ని గే మ్‌ ఆ సే సు ] త నోట క్‌

ననే ణీశ్శ? . | నో తి రం శీ స్‌ గ్ర బన 1 లే, వ క ణ్‌ ్ర ల్‌ వస! మ స స ప. రో నం... ; న క. / యనం... క 0 చేల ఇ ఇ స ల న 0 న! న | | 4 స య్‌ ష్‌ | శ ష్‌ | న్‌ . ష్‌. వర || యి |. లి వ. ర! మ. ప | పు చ. వ . న మం ల్‌ (నా 1 టే 1 ప నా మ్ల న! 1 శ స ల! |. వి య్‌ ఈ [. యం! శ న వ ॥ ॥ శ హ్‌ (5 వ్యా మం... స్ట. కటల వ / మ. , .. ల ౮ న అతు, మ

ఒక మానవతా వృక్షచ్చాయలో , సాలంకృ్కత - నచన కవితా నంకలనం తెలుగు విశ్చవిద్యాలయం, హైద్రాబాద్‌ వారి ఆర్థికసహాయంతో ప్రచురణ సూట్లో దిన్నీంత 8ఈో అది శీ ఎగిలితే ఆాశమైనోటంది అభిలేఖినీ రచీయితీల నీంఘ్‌ం ప్రాచీన, ఆధునిక, ఆత్యాధునిక, సాహిత్య వేదిక కామారెడ్డి శాఖ - 503 111.

ఒక మాసపతా పృక్షచ్చాయలో దచనకవితాఫకలనరం రచయిత : గన్ను కృష్ణమూద్తి లా ముద్రణ : జనవరి 2006 ఆ రక ప్రతులు : 1000 వ్భ్రర్స క్ష ; రచయితవి వెల 2 రూ॥ 50/- ప్రతులకు : 1. విశాలాంద్ర డి.టి.పి. : శివ డిజిటల్‌ గ్రాఫిక్స్‌, బుక్‌ డిజ్టిద్యూటర్స్‌, హైద్రాబాద్‌ -+-- కామారెడ్డి - 503 211 2 నవయుగ బుక్‌ వాస్‌, వాటాల సెల-3348374627 హైద్రాబాద్‌. 8. రచయిత ఇనెం. 5-3-784, విద్యానగర్‌, ముద్రణ : ఉదయ్‌ ప్రింటర్స్‌, సాయిబాబా గుడి దగ్గర, వైయం,.సి.ఏ. నారాయణగూడ కామారెడ్డి-508 111 హైద్రాబాద్‌. ఫోన్‌: 040-552561885 ముఖచిత్రాలంకరణ : కల్కిట్రింటర్స్‌, గ లోపలి చిత్రాలు ; గ్ర కొన్ని రచయిత, | ా న్‌ " కొన్ని శ్రీ సూరారం శంకర్‌, సరం) * కామా ల యుయి' రెడ్డ ట్‌ డ్డ హ్‌ కొన్ని ఈనాడు, ఆంధ్రభూమి, ల హైదరాబా ఆంధ్రప్రభ, వార్త మొదలైన పత్రికల సౌజన్యంతో ష్‌

ఒక గారూజిక నేరథ్యంలో...

ఇల్లు కట్టుకోడానికి యేడాది పడితే, పుస్తకం ప్రచురించడానికి పదేళ్ళు పట్టింది. ఇది అక్షరాల కట్టడం! ఆలోచనల హర్మ్యం! ఆశయాల హరివిల్లు! ఇంట్లో నేనూ, నా పరివారం. ఇందులో నేనూ, నా ప్రపంచం. అదే తేడా.

ఇంట్లో సూర్యుడూ, చంద్రుడూ. ఇందులో నక్షత్రాలు. నక్షత్రాల్లో కళ్ళూ, కళ్ళల్లో మనిషి!... ఆకసానికి ఆవలా, ఈవలా మనిషే! మనిషంటే ఆలోచనే! ఆఅచరణే!... ఆలోచన లీని ఆచరణ లేదు. ఆలోచన లేక ఆచరణకు సార్థకతా లేదు.

ఇది అక్షరధామం. అక్షయధామం. ఇక్కడ ప్రత్యక్షరం పురిటినొప్పులు పడుతుంది సృష్టికి ప్రతీకగా నిలవాలని. ఏదో చెప్పాలని, ఏదో రహన్యవుముడి విప్పాలని, మనిషిని కాంతి రేఖలా మలచాలని, కాంతిపథంలో పయనింప జేయాలని.

జీవ పరిణామ సిద్ధాంతాన్ని ఒక శాస్త్రవేత్త చెబితే, మనిషి మేధో పరిబామాన్ని ఒక మనస్తత్వ శాస్త్రవేత్త చెబుతాడు. వీటినన్నిటినీ కలిపి, వడకట్టి, తన అనుభవాల్నీ, ఆలోచనల్సీ, జోడించి, ఒక మహత్తర సందేశాన్ని అందిస్తాడు కవి లోకానికి.

నిజమైన కవియే నిజమైన మహర్షి మహర్షి ఒక పరిపూర్ణ మానవతామూర్తి. లేదా మనీషి! ఆ మనిషియే మాధవుడు. కాబట్టి, మనిషిలోనే నూధవుడున్నాడు. అతన్ని వెదకి పట్టుకోవాలి. అదే అన్వేషణ.

పుస్తకమంటే అట్ట కాదు. కాగితాలూ కావు. అక్షరాలూ కావు. అందలి విషయం, విషయవైవిధ్యం. కవిత్వమన్నా అంతే! మనిషన్నా అంతే! చివరికి ప్రంపచమన్నా అంతే!

పెన్ను మూసినప్పుడే ఆలోచన మొదలవుతుంది. కళ్ళు మూసుకున్నప్పుడే ఒక మవావ్రవంచయా(త్ర ఆరంభమవుతుంది. ఒక కవి మరణించాకే ఆతనికి జీవితం మొదలవుతుంది.

జీవితమంటే?!... ప్రవాహంలోకొట్టుకు పోవడమే! కాలమూ ్రవాహమే. విశ్వమూ ప్రవాహమే. జీవితమూ ప్రవాహమే. అసలు ప్రవాహం కానిదంటూ ఏదీ లేదు. చివరికి ఒడ్డు కూడా పయనిస్తుంది ప్రవాహం వెంట!

గడియారమూ (ప్రవాహమే. గోడ కూడా గడియారమే. ఒక అదృశ్య ప్రవాహనికి సంకేతం. ఒక్క గోడేమిటి? ప్రత్యణువూ (ప్రవహిస్తుంది, సుళ్ళు తిరుగుతుంది తనలో తాను. ఒక పెల్ల రాలిందంటే, గోడ కూలిందంటే, ఒక సమయ సూచనే. రేపు ఇల్లు కూడా కూలుతుందన్న ప్రమాద సంకేతమే! అలారమే! ఆపై నీవు కూడా కూలిపోతావన్న హెచ్చరికే! మనిషీ ఒక గడియారమే. అది ఆకలీ, అలసటా, నిద్రా, మెలకువల్ని సూచించే గడియారం.

ఇది ఒక 'శ్రాస్‌ చెకో లాంటిది. కంటితో వ్రేలినీ, వ్రేలితో కంటినీ చూచే ప్రక్రియ. మహాశక్తి ఒక మహాసముద్రం. మహాప్రవాహం అందలి ఓ తరంగం. అందుకే, ఆలోచనా ఒక తరంగమే. ఒక ప్రవాహమే. ఆ మహాసాగరంలోంచి, మహాచైతన్యంలోంచ్చి చిందిన చినుకే ఆలోచన. ఇదే అవతరణం.

1

అంటే, హృదయంలోంచి మేధస్సులోకి, మళ్ళీ మేధలోంచి జిహ్వ పైకి లేదా కాగితపు జిహ్వ సైకిి అటునుండి కళ్ళలోకి, మళ్ళీ మేధలోకి, హృదయాంతరాళం లోకి!... ఇలా ఆవృతం పూర్తవుతుంది. ఒక విశం కళ్ళెదుట నిలుస్తుంది! విజ్ఞానమే విశ్వదర్శనంీ కా విశ్వంలో మనిషినీ, మనిషిలో విశ్వాన్నీ దర్శించడమే. అంతే కాన్సీ, దర్శనమంటే షడ్డర్శనాల్ని ముందే సుక్కూచోవడం కాదు. పు అర్జునుడొక మిషయే. కృష్ణుడూ మిషయే. భారత భాగవతాదులూ ఒక మిషయే. వ్యాసుని లక్ష్యం మనిషే విశ్వదర్శనమే. మానవకల్యాణమే. ల కవి ఆలోచనా, రచనా, మానవ కల్యాఖార్ధమే. అందుకే అది సాహిత్యం 'హిత సహితమే సాహిత్యం” కదా?. ఇదీ ఒక సిద్ధాంతమే. కానీ కవిత్వంలో సిద్ధాంతాన్ని కాదు, సిద్ధాంతంలో కవిత్వాన్ని ముంచి తీస్తున్నారు కొందరు. ఇంకా కొందరైతే, సిద్ధాంతమే కవిత్వమంటున్నారు। వెర్రి వెయ్యి విధాలు కదా?!... ఇంతకీ, కవిత్వం అంటే ఏమిటి ? ఒక పరీమళం మనస్సును పరిమళింపజేసే, వికసింప జేస్తే, శబ్దపరీమళం. ఒక విశ్వసంపుటీకరణం అలా, భూమ్యాకాశాల కలయికయే కవిత్వం, పైకి, ఇదొక పిచ్చివాని వక్తవ్యంలా కనిపించవచ్చు. కానీ, శబ్దం = ఆకాశానికి సూక్ష్మరూపం. వికసనానికి సంకేతం. అనగా ఆకాశసంబంధి. వరీమళం - భూమిక్తి సూక్ష్మరూపం. లేదా భూసంకేతం. అనగా భూసంబంధి. ఈ రెంటి కలయికే కవిత్వ౦, ఈ రెంటి కలయికే విశ్వం, అక్షరమే నాదం. కవిత్వమే పరీమళం. అందుకే కవిత్రా పుష్పం= శబ్దం + పఠీమళం. “వాగర్థా వివసంపృక్లా వాగర్ధ ప్రతిదత్తయే జగఈ పితరౌ వందే ఫార్యకి ఫరచ్సేశ్యతా (రఘు వంశం) అంటూ, మహాకవి కాళిదాసు వీనినే శబ్దార్థాలంటూ, విశ్వ ప్రతీకలెన శివపార్వతులతో ఉపమింపజేసాడు రమ్యంగా. గా ఐతే, కవిత్వం ఎలా చెప్పాలన్నదే ఒక ప్రశ నిన్నుపేమించానని చెప్పడు ప్రేమికుడు. ఒక గులాబీని చేతికందించి, కళ్ళతోనే మాట్లాడతాడు. న్సీ రక్షణ కావాలని అభ్యర్థించడు భికుడు ఒక నమసా ౮ అందజేసాడు. అలాగే, వ్పీ ఏ మ్తెటం, స్కార బాణాన్ని పడతాం * ౧కు వరమిస్తానని చెప్పడు దేవుడు సైతం. ఒక అభయహస్తాన్ని పదేతొడు అంతే. ఇదే స్రాఫ్రేత్రికం, ఇదే సాంకేతిక భాష. ఒక కళాత్మక ఏనాం క నిగూఢ వమ? కనిమైనా అంకే, తన హృదయాన్ని సాంకేతికంగా అంటీకి = కవిత్వం. అందజేస్తాడు పారకునికి, అదే అసలు మనిష్నే్న ప్రతినిధి. మాధవుడ్తే వ సంకేతం మాధవనికి ప్రతిఫల్ర్వి ప 0 ఉంది. కళ్ళల్లో పతిఫలిస్తుదు అందుకే మ్పృన్సిష్న కళ్ళే గ్రా వ్యోలు. ్క్‌ హృ 11

కనుల భాషని మించిన భాష మరొకటి లేదు. కళ్ళలోకి చూడ్డమంటే, మనిషిలోకీ చూడ్డమే! మనిషి ఆంతర్యాన్ని పసికట్టడమే!

భూమిని విడిచి, ఎవడూ సాముచేయడు. చేసినా, అది గారడీయే. అభూత కల్పనల వెనకపైతం ఒక యధార్థ భూమిక ఉంటుంది.

స్వప్నమైనా అంతే. యథార్థమైన మంచంలో పడుకుని, యథార్థమైన దృశ్యాలని గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ, యధార్థంగా కళ్ళు మూసుకోవడమే!

తాత్త్వికులకు జీవితమే స్వప్పం. స్వప్నమే జీవితం.

అందుకే, మనిషి తన చుట్టూరా ఉన్న ప్రపంచాన్ని విన్మరించి బ్రతకలేడు. మాట్లాడలేడు. వ్రాయలేడు కూడా. అందుకే, నేనూ నా చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్నీ మనిషినీ, మనిషి విశ్వస్వరూపాన్నీ చూచి, స్పందించి ల్రొస్‌న వ్రాతలే ఇవి.

మనిషికోసం సమాజం. సమాజంకోసం మనిషి. పరస్పర పూరకాలు రెండూను. మనిషిని మనిషిగా నిలబెట్టడమే, మనీషిగా మార్చడమే, మానవతా శిఖరారోహణకి తోడ్పడడమే మరోమనిషి లక్ష్యం.

ఎవరెస్టు నెక్కడం ఒక విధంగా సులభమే. కానీ మానవతా శిఖరారోహణమో!... అది ఒక యుగ ప్రయాస!

కవితా లక్ష్యమేమిటి ? దాని దిశ - దశ - గమ్యం ఏమిటి ?

విశ - మనిషివైపు - ఒక మెట్టు - మనిషిని మనిషిగా నిలబెట్టడం ప్రాథమికం.

దశ - వికసనం - శిఖరం - మనిషిని మనీషిగా మలచడం - ఉన్నతం.

గమ్యం - ఫలదీకరణం - శిఖరాగ్రం - ఒక మానవతా వృక్షచ్చాయలో విశ్వాన్ని నిలబెట్టడం - మహోన్నతం.

ఒంటి కాలిపై నిల్చి తపస్సు చేసుకొనే మహర్షి చెట్టు. చెట్టు నీడలో మనిషి మహర్షి ఐతే, మనిషి నీడలో విశ్వం కల్పవృక్షమవుతుంది.

కానీ, నీడనివ్వాల్సిన చెట్టు ఒక నీడ కోసం అలమటిస్తోంది వేడు. అదే మానవతా వృక్షచ్భాయ.

ఒకప్పుడు ఆకులు, పూలు, పండ్లతో కళకళ్లాడిన ఈ మానవతా వృక్షం నేడు అన్నింటినీ రాల్బుకొని, మోడువారి పోయింది. ఒకప్పటి రూవురేఖల్ని ఈ మోడులో దర్శించుకుంటూ, ఛాయకై అలమటిస్తూ, రేపటి వసంతానికై ఎదురుచూస్తున్నాడు మనిషి, ఇదే ఆశావాదం. ఇన్ని జరిగినా, ఎన్ని జరుగుతోన్నా మనిషి నవ్వుతూ జీవించడానిక్కారణం ఈ ఆశావాదమే.

కొందరికి ఆశావాదం రుచించదు. మానవతా వాదమూ రుచించదా. “మానవతాలాదం ఒక మహోసముద్రంలాంటిది. దాంట్లోంచి చెంచాలతో పుచ్చుకోవడమే అవుతుంది మనం”. అన్నారొకరు! నిజమే, తోడుకుంటే, మహాసాగరంలోంచే తోడుకోవాలి గానీ, మురిక్కాల్వల్లోంచి మురిక్కుంటల్టోంచి కాదుకదా ?....

11!

అలాగే, మరొకరు “ఆదీ ఒక చెత్త కుండ్‌ అన్నారుట! కావొచ్చు. సమాజం ఒక జెత్తకుండీ కాకుండా చూడ్డమే కవిలక్ష్యం. ఆకుండీలోంచే నా అన్వేషణ. అదీ, ఒక అగ్గిపుల్లకోసం. ఆ అగ్గి పుల్లతోనే ఆ చెత్తని తగిలేయడం కోసం 1

తన పాదాలతో భూమినీ, తలతో ఆకాశాన్నీ దున్నే నాగలి మనిషి. వానికి రెండూ కావాలి. భూమి యథార్థం. ఆకాశం ఒక ఆలోచన. ఒక కల్పన. ఒక విధంగా రెండూ యథార్థాలే! మరోవిధంగా రెండూ కల్పనలే. భ్రాంతులే.

ఈ రెంటి మధ్య నలిగీ వాడే మనిషి. వాడిటు యథార్థంలోనూ ఇమడలేడు. అటు పూర్తిగా కల్చ్పనలోనూ తేలిపోలేడు. వాడుభయచరం 1 వాజ్జీ పట్టివుంచే శక్తీ, నడిపించే శక్తీ కావాలి. ఓచేయూత కావాలి. అదే సత్సాహిత్యం. కవిత్వం.

నాటి తులసీవనం నేడు గంజాయి వనంగా మారిపోతోంది. మనిషి చెడిపోయాడు. నేటి మనిషి మరీచెడిపోతున్నాడు. వానికి దిగ్ధర్శనం చేసే నాథుడు లేడు. మనమంతా ఒక “సునామీ” లో కొట్టుకు పోతున్నామిప్పుడు. ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోయేవాడు మరొకరికెలా చేతినందించగలడు ? అందుకే, నేటి యువత*చెడిపోతోందంటే, ఆ భాధ్యత మనదే.

మూలాలు ఎక్కడున్నాయో తెలిస్తే, ఎవడూ ఆకులపై నీళ్ళు చిలకరించడు. కానీ, ఆమూలాలెక్కడున్నాయో మనకే తెలీదు.

కస్తూరి మృగం తనలోనే ఉన్న పరీమళ ద్రవ్యం కోనం పరుగులు దీసినట్టు పరుగులు దీస్తున్నాం మనం. వెలుగెక్కడో, ఎక్కడిదో, తెలిస్తే నీడల వెంట పడేదెవ్వడు? మనమేమిటో, మన దేశమేమిటో, విశ్వచిత్ర పటంలో దాని స్థానం ఏమిటో, ముందు మనకే తెలీదు.

అందుకే, మనవేదోవనిషత్తుల గురించీ, మన ప్రాటీన వాజ్బయం గురించీ కాసింతెనా తెలుసుకోవాలి మనం. (ా

ఈ సువిశాల విశ్వం కొలతల్సి గీసి చెప్పడం ఎంత కష్టమో, మన ప్రాచీన భారత విజ్ఞానం కొలతల్ని చెప్పడమూ అంతే కష్టం. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, ఇప్పుడున్నదంతా ఒకప్పుడుంది. వందరెట్లు కాదు. వెయ్యిరెట్టుంది. ఇప్పటి పాశ్చాత్య విజ్ఞాన సర్వస్వమంతా అందులో శతాంశమే. సహస్రాంశమే. అదంతా మన ప్రాచీన విజ్ఞాన శాస్త్రానుగ్రహమే.

“ఒక భారతీయుని దినచర్య మొత్తం సైన్సు మయమే (కానీ మనకది తెలీదు.) మనం అమాయకులం. బ్రహ్మాండమైన ప్రాచీన పునాదుల మీద పూరి గుడిసె వేసుకొని నివసిస్తున్నట్టుగా ఉంది ఇప్పటి మన పరిస్థితి”.

“నిప్పును ముందు కనుగొన్నది మన భారతీయులే. అగ్ని మన వేదకాలం నాటికే పాతది. “వర్షం” ఎలా కురిసేదీ బుగ్వేదంలో చెప్పబడింది. కోతి నుంచి మనిషన్న డార్విన్‌ సిద్ధాంతమూ మనకు పాతదే. మన రామాయణ యుద్ధం వానర యుద్ధమే. ఇక భాష విషయానికొస్తే, నంన్కృతాన్ని మించిన భాష వ్రపంచంలో మరెక్కడా లేదు. “జనని

నంన్కృతంబు సర్వభాషలకును.” అన్న నానుడి చెప్పాల్సింది లేదు. * ఆధునిక కంప్యూటర్‌ ప్రోగ్రామ్స్‌” (12142! ౬2౧0౮409 న/౦౮65581౧0) కీ మిగిలిన ప్రపంచ భాషలకంటే సంస్కృతమే అనుకూలం. టే”

ఇక 818 8౧0 000 మన 'మహావిస్ఫోటనం'నుండే. ఇప్పటికే మనం ఏదైనా విశేషంగొ, హెచ్చుగా జరిగితే “బ్రహ్మాండం బ్రద్దలైంది”. అనడంకద్దు.

మన వేదాల విలువ మనకన్నా హెచ్చుగా విదేశీయులకే తెలుసు.

“ప్రపంచ పుస్తక భాండాగారంలో మొట్ట మొదటి విజ్ఞాన గ్రంథం “'బుగ్వేద మని జర్మనీ పండితుడు “మాక్స్‌ముల్లరో కీర్తించాడు. మనకులేని సంస్కృత విశ్వవిద్యాలయం జర్మన్‌లో నేడున్నదని, ఎందరికి తెలుసు ?

“అత్రి మహర్షి వ్రాసిన గ్రహణ రహస్యాలెన్నో బుగ్వేదంలోని పదవ మండలంలో ఉన్నాయి. ఆయన “తురీయ బ్రహ్మ మునే దూరదర్శినితో సంపూర్ణ సూర్యగ్రహణాన్ని చూచిన తొలిభారత శాస్త్రవేత్త.

యజుర్వేదం జ్యోతిష, ఖగోళ్ళ గణీత శాస్త్రాలతో ముడి వేసుకున్న విజ్ఞానం. దీని ఉపవేదం 'ధనుర్వేదం". సామవేదంలో కళలకు ప్రముఖ స్థానం. దీనిలో గాన విధులూ, వాయిద్యాల వివరణా, నృత్య సంగీత శాస్త్రాలూ ఉన్నాయి. దీని ఉపవేదం గాంధర్వ వేదం. అధర్వణ వేదంలో వైద్య శాస్త్రం, సామాజిక శాస్త్రం, మంత్ర శాస్తాదులూ ఉన్నాయి.

వృక్ష జంతు జాతుల, పక్షుల, కీటకాల, సూక్ష్మజీవుల, వివరాలన్నీ మన వేద బుషులకు తెలుసు. వృక్షాలకు ప్రాణముంటుందనీ, అనుభూతులుంటాయనీ తెలుసు.

వేదాల్లో కాలమానం గురించీ, కృత్రిమ వర్షాల గురించీ. విద్యుత్తు గురించీ, సౌరశక్తి గురించీ, సౌర శక్తితో వైద్యంగురించి, బుతువుల గురించీ, గ్రహచారం గురించీ, కృత్రిమ అవయవ నిర్మాణం గురించీ, ఇంకా సహస్రాధిక విషయాల గురించీ. వివరణ ఉంది.

సామ వేదంలోని విశ్వరూప వర్ణనా, యజుర్వేదంలోని విరాట్‌ పురుషుని వర్ణనా మన సృష్టి అవగాహనకు నిదర్శనాలు.

వాళ్ళకి లింగనిర్భారణా తెలుసు. పుట్ట బోయే బిడ్డ లింగనిర్ధారణ చేయువిధానాలు నేటికీ 'కోజార్క్‌'లోని సూర్యదేవాలయం పై వ్రాయబడి ఉన్నాయి.

వేదమంత్రాలు బహుళార్థ సాధకాలు. వాటి గుప్పిట్లో విశ్వ రహస్యాలున్నాయి. అసలు మంత్రమంటే ఏమిటి ?

“ఒక విర్జిత పానపున్యం (౯166066౧౦౧) తో ఉచ్చరించబడే శబ్దతరం గాలే, మంత్రాలూ. (పాలిశెట్టి బ్రదర్స్‌)

మంత్ర శబ్దతరంగాలు చాలా శక్తి మంతమైనవి. జీవుల శారీరక, మానసిక స్థితిగతులపై శబ్దతరంగాల ప్రభావము ఎంతైనా ఉన్నదని నేడు సైన్సు సైతం విశ్వసిస్తున్నది.

విమానాల ప్రస్తావన బుగ్వేద, యజుర్వేద, అధర్వణ వేదాల్గోనూ ఉంది. భరద్వాజుడు 40 అధ్యాయాలతో 'యంత్ర సర్వస్వం' రచించాడు. అందులో చివరి అధ్యాయమే మనకు లభ్యం. దాంట్లో 36 మంది భారత వైమానిక శాస్త్రజ్ఞుల పేర్లనూ వారి 97 గ్రంథాలనూ ఉటంకించాడు.

“యంత్ర సర్వస్వం'లో రౌద్రీ దర్చణం, రౌద్రీ శక్తి, సంయోగాలతో, మారికా శక్తీ, తద్వారా విద్యుదుత్పాదన గావించే పద్ధతీ, సవిస్తరంగా చెప్పబడింది. విమానాల్లో వాడే 32 యంత్రాల గురించీ, అనేక దర్చణాల గురించీ, విమాన చలనాలను గూర్చీ తెలుపబడింది.

శ

భూమిపై, నీటిప్తై ఆకాశంలో నడిచే విమానాల ప్రసక్తీ ఉంది. 128 రకాల విమానాల వివరాలూ ఉన్నాయి. 'అల్ర్రా వయోటెటో కిరణాల ప్రమాదాలనుంచి విమానాల్ని తప్పించే విధమూ వివరించబడింది. లల్గ్టాచార్యుడు తన '“రహస్యలహరి' లో 32 విమాన రహస్యాలను వివరించాడు. 16 రకాల “ఊష్మలోహాల' (కళికైన లోహాలు) గురించి. భరద్వాజుడు వివరించాడు. రైట్‌ సోదరులు 1903 డిసెంబర్‌ 17న విమానానికి రూపకల్పన చేయడమే మనకు తెలుసు. కానీ, 1895లోనే, ముంబాయిలో, చౌపాతీ సముద్ర తీరం నుండి “శివరాం బాపూజీ తళ్వాడే' అనుభారతీయుడు 'మరుత్సభి' అన్న విమానాన్ని పాదరసం, సూర్యరశ్ముల సాయంతో అప్పటి బరోడా మహారాజు మహదేవ గోవింద రణడే ముందు 1500 అడుగుల ఎత్తుకి ఎగర వేశాడన్నది ఎవరికి తెలియదు. ఆయన మరాఠీ భాషలో వ్రాసిన “ప్రాచీన విమాన విద్యేచా శోధ' అన్హు గ్రంథాన్నీ “మరుత్సభి' విమానం ప్లానునూ ఆయన వారసులు ఆయన తర్వాత ఒక ఆంగ్ల కంపనీకి అమ్మివేశారన్నది ఎందరికి తెలుసు? నువ్రసిద్ధ రష్యన్‌ పండితుడు డా॥ ఏ. గోర్పోవ్‌స్కీ తన (గ్రంథం “బుక్‌ ఆఫ్‌ హైపోథనీన్‌'లో మహాభారత కాలం వాటి అఫ్ర్రాలు నేటి అణ్వాయుధాల కంటె భయంకరమైనవని ప్రస్తుతించాడు. మన (ప్రాచినులకు “నాళికాస్రాలు'తెలుసు. “లఘునాళికాస్తాలు' (తుపాకుల వంటివి) బులెట్స్‌ను పోలిన “గర్భఘుటికలు" ఫిరంగులను పోలిన “బృహన్నాళికలు' 'అగ్నిచూర్ణ' అనే తుపాకి మందు, 3 రకాల బాంబులను పోలిన (అగ్ని ధారణ, క్షేప్యో అగ్ని యోగ, విశ్వాస ఘాటి) అస్త్రాల గురించి తెలుసు. ఆ బాంబుల మంటల నార్చే 'పర్జన్య' యంత్రం గురించీ తెలుసు. ఇండే కాదు. మన వేదాలలో త్రుప్పు పట్టని లోహాల గురించి, సోలార్‌ కుక్కర్‌, మరుగుజ్ఞు వృక్షాలు, మాంసాహార, వృక్షాలు కాలగణనం, బీజగజిత, రేఖా గణితాలు, "పైథాగరస్‌ సిద్ధాంతం, భూచలనాలు, రోబోట్స్‌, మృతదేహాల నిల్వ పోస్ట్‌మార్టం, ప్లాస్టిక్‌ సర్జరీ, మెదడు ఆపరేషన్‌, అణువిజ్ఞానం, రసవిద్య, హిప్పాటిజమ్‌ మొదటైన వాటి గురించీ. ఇంకా అనేక విషయాల గురించీ. వివరణ ఉన్నదన్నది మనకే తెలీదు. అదంతా ఆధునిక విదేశీ విజ్ఞానమనే భ్రాంతిలోనే ఉన్నాం మనం! కూపస్థమండూకాలుగా మారిపోయాం, ఇదీ సంక్షిప్త, సంక్షుప్త మనోగత బాధామయ చిత్రం. విచిత్రం. ఇలా వేర్లు ఇక్కడ శాఖ్రోపశాఖలు విశ్వవ్యాప్తం. ఇది వేద వృక్షం. కల్ప వృక్షం. దీని పూలూ పళ్ళూ, అందరివీను. దీని ఛాయలోనే విశ్వం వర్ధిల్లుతోంది. కానీ “చెట్టి మాదే! విత్తు మాదే!” నన్న అసత్య దుష్ప్రచారమే అత్యంత బాధాకరం. (ఇంకా వివరాలు కావలిస్తే - పాలిశెళ్ట్ళ్‌ బ్రదర్స్‌ వారి “పురాణాల్లో సైన్స్‌'ను చూడండి”. శ్రీ వివేకానంద పబ్లికేషన్స్‌ - పెద్దాపురం - 2000 ఎడిషన్‌) ఇక కన చరిత్ర విషయానికొస్తే -- మనమూ మనుష్యులమేనా ? మనకూ ఓచరిత్ర ఉందా ? అనిపిస్తుందొక్కోసారి.

• స్పృష్ని చరిత మరియొక భరి శ్రాయాలనైి ఉంది పారే రత్తాన కలం ఘముంబాలని ఉంది" -- అంటూ (వ్రాసానోసారి. అందుకే. స!

యుద్దాల చరిత్రే, అణచివేతల చరిత్రే, రక్త ప్రవాహాల చరిడ్రే, మన చరిత్ర. ప్రపంచ చరిత్ర. మనిషి ఎంత రక్తం త్రాగితే, అంత గొప్పవాడు. గజనీ, తైమూర్స్‌ బాబర్‌ అక్బర్‌, షాజహాన్‌... ఒకరేమిటి ? అంతా అలాంటి వాళ్లే! రక్త పిపాసులే! నిజం చెప్పినా లోకం నమ్మదు. ముందు మన వాళ్లే మనల్ని నమ్మరు. ముఖ్యంగొ ఆంగ్ల్గవిద్యా విధానంతో “ట్రెయిన్‌ వాష్‌' చేయబడ్డ మన ఆధునిక యువత అనలే నమ్మదు. ఎన్నో లెక్కలు వేసి, ఆధారాల్ని చూపి మన వాళ్ళు వ్రాసిన మన చరిత్రని మనం నమ్మం. కొనీ, బయటి వాడెవడో వ్రాసిన నవ్రాతల్ని, వ్రాయించుకున్న వ్రాతల్ని మాత్రం నమ్ముతాం. ఇదీ మన ఆధునిక మేధావుల తీరు!... ఇంతకన్న భ్రష్టత్వం మరేముంటుంది ? ఒకే ఒక్క రోజు లక్షమంది హిందువులని చంపించిన రోజులున్నాయి. రోజుల కొ ద్ద్‌, వారాల కొద్ద, నెలల కొద్దీ మన కట్టడాలను నేల మట్టం చేసిన నన్సివేశాలున్నాయి. భర్తలను కోల్పోయిన అభిమానవతులు వేనకు వేలుగా సామూహికంగా రోజులకొద్దీ అగ్బికి ఆహుజైన ఘట్టాలూ ఉన్నాయి. మనల్ని బానిసలుగా మార్చి, అంగట్లో నిలిపి, తోలుచూపి, రంగు చూపి, వయను చూపి అమ్మి సొమ్ము చేసుకున్న సందర్భాలూ ఉన్నాయి. చివరికి బానినల సంఖ్య అధికమై, భరించరానిదై లెక్కపెట్టడానికీ కచ్చమై, చేతులు నొప్పెడుతుంటే వాళ్ళని వదిలించుకోవడానికై పర పరా గడ్డి తరిగినట్టు, నరికేసిన ఘట్టాలూ ఉన్నాయి. దాన్ని గొప్పగా? చరిత్రగా వ్రాసుకున్న లేదా వ్రాయించుకున్న మహా మహులూ ఉన్నారు చరిత్రలో. మనం ఒక్క'జలియన్‌ వాలా బాగో దురంతానికే ఇదై పోతుంటాం. చలించి పోతుంటాం. కన్నీరై పోతాం కానీ, అంతకు వంద రెట్లు, వెయ్యి రెట్లు, దారుణ మారణ కాండలు జరిగాయి మన చరిత్రలో, కానీ, దానికీ స్పందించం. ఒక తురుష్కభూపతి ఓసారి హిందువులందరినీ చంపిస్తే, రక్తం ఏరులై పారిందట |! ఎందరి చంపిందీ. భెక్కెయ్యడానికి, వాళ్ళ జంధ్యాలని ప్రోగు పోస్తే, అవి 74 మణుగులు తూగాయిట! అలాగే, ఇప్పటి ఆప్టనిస్టాన్‌ - అప్పటి భారత భూభాగంలో జరిగిన హత్యాకాండలో, కలేబరాలు గుట్టలుగా, అక్షరాలా గుట్టలుగా ఏర్పడ్డాయిట |! అవే 'హిందూ కుష్‌' (హిందువుల ఊచకోత) పర్వతాలని ప్రజలు చెప్పుకుంటారిప్పటికీ. అక్కడి ఒక్క 'హీర్రటొ నగరంలోనే 15 లక్షల మంది జనాన్ని నరికేసారని అఫ్టాన్‌ చరిత్ర కారుడు గగంగ౮2గ౯ పేర్కొన్నాడు. మరోసారి, మరోచత్రవర్తి చేయించిన ఊచకోతకి రక్తం ఏరులై పారగా, తన డేరా తడిసిపోగా, మరోచోటికి డేరాని మార్చుకున్నాట్ట! - అదీ తానే వ్రాసిపెట్టుకున్నాడు. ఓమహత్కార్యం చేసానని విర్రవీగుతూ | ఇక మరో మహారాజు ఎన్నో దేవాలయాలని మట్టు పెట్టి, బంగారాన్నీ, ధనాన్నీ, వజ్రవైడూర్యాల్నీ దోచుకొని, ఓ భారీ విగ్రహాన్ని నేల మట్టం చేసి, ఆ ముక్కల్ని నలుగురు నడిచే దారిలో పరిపించి, ప్రజల చేత క్రొక్కించాట్ట! ... ఇదీ మన చరిత్ర ! ఇదీ వాళ్ళ పరాక్రమం! క్ట! !

కానీ, విచిత్రమేమిటంటే, మేమిన్ని వరాతుకాల్లి చేయించామనీ, ఇంత రక్తం పారించామన్సీ వాళ్ళే వ్రానుకుంట్కే వ్రాయించుకుంటే్సే మన ఆర్‌సీ. మజుందార్‌ మొదలైన ఉద్దండ చరిత్ర కారులు మాత్రం వాళ్ళు మహామహులు, శాంతిదూతలు, మానవతా మూర్తులు అంటూ తెగ మురిసిపోతూ, కీర్తిస్తూ వ్రాసిన వ్రాతలున్నాయి 1 వాటిని మన పాఠ్యపుస్తకాల్గోకెక్కించి, మన పిల్లల చేత భట్టీయం పట్టించి, చదివిస్తున్నాం కదా ? అంతటితో తృప్రిచెందక, వాళ్ళని, ఆ నరరూప రాక్షనుల్ని ధీరోదాత్త నాయకులుగా, మానవతా మూర్తులుగా చిత్రిస్తూ, మొఘలై ఆజమ్‌, అనార్కలీ, తాజమహల్‌... వంటి భారీసినిమాలను సైతం తీసి, ఎగబడి చూస్తున్నాం కదా ?... ఈ నేపథ్యంలో 'మనమూ మనుష్యులమేనా ?... మనదీ ఒక చరిత్రేనా ?” అనిపించక మానదు.

ఇదంతా ఒకటా ? అరా ? ... దాదొపు వెయ్యి సంవత్సరాలు జరిగిన నరమేధ ! రక్త పాతం ! అణచి వేత ! ... ఇదంతా దేనికోసం జరిగింది ?!...

విశ్వానికి విజ్ఞానమనే కళ్ళనీ, భాషనీ, నాగరికతనీ, కళల్సీ ఆధ్యాత్మికతనీ, ధర్మాన్నీ ధర్మరవస్యాల్నీ అందించి, మానవత్వానికి భాష్యం చెప్పి, వేదోపనిషత్తుల్నీ పురాణాల అమూల్యమైన సాహిత్య భాండాగారాన్నీ అమూల్య సంపదల్నీ అందించిన మన దేశాన్ని, చీమకైనా హాని తలపెట్టని ఒక అహింసామూర్తిని పరమ కిరాతకంగా హింసించడానికి కారణం?... కారణం??... ఏమీలేదు. తన దారిన తాను అహింసా మార్గంలో బ్రతకడమే! తొను నమ్మిన మతాన్ని తాను అనుసరించడమే! తనకు నచ్చిన విగ్రహాలని తాను ఆరాధించడమే కదా ?...

ఒక్క మాటలో మతమే ! మంచి తనమే ! విగ్రహారాధనే !...

ఇలా, చేయని పాపానికి వేయి సంవత్సరాల నరక యాతనని అనుభవించింది. ఎదురొడ్డింది. ఎదుర్కొని పోరాడింది. తనను తాను నిలుపుకొంది. ఒక కొండలా నిలిచింది. ఎగియన్‌, మెనపోటేరియన్‌, అస్సీరియన్‌, అక్కాడియన్‌, లాంటి (ప్రాచీన నాగరికతలెన్నో కాల గర్భంలో కొట్టుకుపోగాా మన సంస్కృతి మాత్రం చెక్కు చెదరక, కాలపరీక్షలో నిలిచిందంటే మనకెంత గర్వ కారణం |!

ఈ సత్యం అందరికీ తెలియాలి. ముఖ్యంగా మన యువతరానికి ఆపై భావితరాలకీ. శాన్సీ విశేషమేమంటే, వేల ఏళ్ళుగా, 'వ్రపంచ దేశాలన్నీ మనదేశం పై దండెత్తి వచ్చినా, ఆశ్రమించినా, మన దేశం మాత్రం ఒక్క దేశం పై దండెత్తిన దాఖలా - ఆక్రమించుకున్నదాఖలా

• నరమేధం సాగించిన దాఖలా లేదు. శత్రువుని సైతం క్షమించి విడిచిన జాతి మనది. అప్పటికీ, ఇప్పటికీ ఆదర్శమే, విశ్వాదర్భమే మన దేశం 1

తురుష్కులు మెడమీద కత్తినుంచి, హిందువుల్ని మహమ్మదీయులుగా మార్చితే, క్రైస్తవ ప్రభువులు మరో మెట్టు సై కెళ్ళి మన దేశాన్నే మూడు ముక్కలుగా విరగ్గాట్టి వెళ్ళారు. ఒక ఆరని చితిని పేర్చి, అంటించి, అందించి వెళ్ళారు. అది ఇప్పటికీ, రగులుతూనే ఉంది. కారణాలు తెలియక |! చరిత్ర తెలియక! మనమంతా ఒక్కటేనని తెలియక |!

హక!

ఇంతకీ మన దేశులో ఉన్న మర్తాబీయులెవరు? తేక్కడి నుండి వచ్చారు? అందరికీ ఇలినిన రహస్యము. వాళ్ళంతా నూటికి తొంబైకి ఫైగా ఒకప్పటి వొందువులే! చావు భయంతో ముస్లిములుగా మారిన వాళ్ళ! మన ఛాళ్ళే ॥ మన తోబుట్టువులే | ఘన రక్త సంబంభికులే!

మనలో మనకు చిచ్చు రగిల్చి, మన వ్రేలితో మన కంటినే సెరికింప జూచిన మహామహులు, ఆటు తురుష్కప్రభువులూ, ఇటు ఆంగ్ల మహా 'ప్రభువులూను.

చివరికి, ఆర్యావర్తంలో, ఆర్యదేశంలో, ఆర్యుల చరిత్ర, అదే మన (ప్రాచీనుల చరిత్ర లేకుండా పోయింది అత్యంత ప్రాచీన నాగరికతకు కర్తలైన ఆర్యులన్తే విదేళియుల పద్దులో చేర్చి, ఆది దండ యాత్రకు వారినే పీటల మీద కూర్చోబెట్టడంతో మనకు నిజమైన చరిత్ర అనేది లేకుండా పోయింది జాతీయ వీరులను చిల్లర తిరుగుబాటుదారులుగా, నరహంతకులను మహా పురుషులుగా చిత్రించడం జరిగింది

ఆర్యులు మన దేశం పైకి దండెత్తి వచ్చిన వాళ్ళని తప్పుడు వ్రాతలు వ్రాసి తప్పుడు ప్రచారం గావించిన 'మాక్స్‌ ముల్లరే, చరిత్రకారులు నిలదీసినప్పుడు "నేనలా అనలేదనీ” వాళ్ళని భాషా పరంగానే ఒక జాతిగా చూడాలి కానీ ఆర్యజాతి అనేది ప్రంచములోనే లేదనీ బుకాయించాడు. ( ఏది చరిత్ర ? - యంవి. అర్‌ శాస్త్రి - అజో - విభో - కందాళం ఫౌండేషన్‌, హైద్రాబాద్‌ - మార్చి 2004 - పు 22, 24)

అలాగే, వేదాల విషయంలో కూడా. తమ తమ వ్రచారం కోనం మనల్ని కించపరచడం కోనం, డబ్బు కోనం, అధికారం కోనం, పనికట్టుకొని, తప్పుడు వ్రాతలు వ్రాశాడు మన వేదాలు శ్రీ.పూ. 1200 సంవత్సరాల కాలం నాటివని వ్రాసిన మాక్స్‌ ముల్లరే

• “నేనలా బ్రాయలేదనీ, నేనే కాదు ఈ ప్రపంచంలో ఎవ్వడూ చేద కాలాన్ని నిర్ణయించ జాలడాని బుకాయించాడు (ఏది చరిత్ర? పు 24)

ఇవిగో, ఈ రాతలే మనకు పప్రామాణికాలు ఇదే చరిత్ర వీటి పైనే మన మేధావుల పరిశోధనలు |

ప్రపంచం నవ్విపోతోంది, పిల్లి కళ్ళు మూసుకొని, పాలు త్రాగుతోందని |

రెండు చివరలు ఒకటేనన్నది సిద్ధాంతం 1. అలాగే, అటు ఆటవిక ఆదిమ మానవృనికీ ఏమీ తెలీదు. ఇటు నేటి మన అత్యాధునిక నవ నాగరికునికీ - (చరిత్రా సాహిత్య చరిత్రా, వేదోపనిషత్తులూ, విజ్ఞాన మూలాలూ, భాషా, దేశీయతా, జాతీయతా - మొదలైనవి) ఏవీ తెలీవు! ఇలా, మనకళ్ళకి మన గంతల్నే కట్టి, మన రహదారుల పై: మనల్ని పరుగులు తీయించడంలో ఎంత గొప్పగా కృతకృళ్యులు కాగలిగారో విదేశీ తెల్ల దొరలు ! అందుకేనేమో “ దునియా యుక్తీహై యుకానే వాలా చాహియే !” అన్నది

ఇప్పటికైనా మన సోకాల్డ్‌ మేధావులు కళ్ళు తెరుస్తారా ? సందేహమే సుమా!

ఈ నత్యాన్ని తెలుసుకున్న నాడే, కలిసి జీవించిననాడే, నాగరికతకు పరాకొష్ట! మానవతకు అర్థం పరమార్థం |

ఇప్పటికీ, ఈ అత్యాధునిక యుగంలో సైతం, తురుష్క దేశాలు, పాశ్చాత్య రైస్తవ దేశాలు మారకపోవడం, ప్రపంచం మొత్తాన్ని తము మతస్శృలతో నింపి వేయాలని, చూడడం అత్యంత శోచనీయం

| 4

నిజానికి, మనిషిని మనిషిగా, మతాతీతునిగా చూచిన నాడే మానవతకు పట్టాభిషేకం. విశ్వానికి న్వర్ణ యుగం.

ఇక మన సాహిత్యచరిత్ర విషయానికొస్తే -- ఇదీ అంతే !... దొందూ దొందే ! ... కారణం ? చరిత్ర వ్రాయించబడుతుందే గానీ బ్రాయబడదు. చివరికి సాహిత్య చరితైనా |! అందుకే, మన చరిత్రనే కాదు. కున సాహిత్య చరిత్రనీ తిరగభ్రాయాల్సిన ఆశసరం ఎంతైనా ఉంది.

నేడు రాజకీయాలే కాదు, సాహిత్యమూ రాజకీయమై పోయింది. మనిషి అమ్ముడు పోత్తున్నాడు. స్వార్థ ప్రయోజనాలతో దిగజారి పోతున్నాడు. ప్రతిభా వ్యుత్చత్తుల్ని గాక, ముఖాల్ని చూచి, పీఠాల్ని చూచి, అధికారాన్ని చూచి వ్రాస్తున్నారు నేటి ప్రముఖ విమర్శకులు కొందరు. “ఏ ఎండకా గొడుగు" అన్నదే వారి సిద్ధాంతం.

నిజం నిష్ణురమైంది. కానీ, చెప్పక తప్పదు. నేటి కవుల్లో చాలా మందికి కవిత్వమంటే ఏమిటో తెలీదు. ఏది వ్రాసినా కవిత్వమైపోతోంది. ఇక చాలా మంది విమర్శకులకి కవిత్వంతో పాటు విమర్శా తెలీదు. వాళ్ళేది వ్రాసినా విమర్శే అయిపోతోంది. అందుకే, అటు కవిత్వమూ ఇటు విమర్శా పత్రికల్లో “స్పేస్‌ ఫిల్లర్స్‌' గా మారిపోతున్నాయి. ఏదీ చేతకానివాడు. విమర్శకుడై పోతున్నాడు. అందుకే, “అయోగ్యులైన కవులే యోగ్యులైన విమర్శకులా?” (11/061006 [866 ౯085 2/8 116 3౪80655141 0403 ?) అన్న వ్యాసాన్ని వ్రాయాల్సి వచ్చింది నేను. (చూడుడు. నా *'మహాప్రభంజనం' - పుట. 95),

కారణం, ప్రతి కవీ ఒక విమర్శకుడే కానీ ప్రతి విమర్శకుడొక కవికాడు. అందుకే మాతృమూర్తి మాతృమూర్తే, మంత్రసాని మంత్రసానే 1 బిడ్డ హృదయం తల్లికి తెలిసినట్టుగా, కవిహ్మదయం మరో కవికే తెలుస్తుంది.

అంతే కాదు. అకవుల్న, కుకవుల్నీ తమ ్రాతలతో అందలమెక్కించి, వాళ్ళని మన తలలపై మహాకవులుగ్గా, ప్రజా కవులుగా, యుగకవులుగా ప్రతిష్టింప జూస్తున్నారు కొందరు అడ్డూ, అపూ లేకుండా. అలా ఒక మహా కుట్ర జరిగిపోతోంది. మన కళ్ళెదుటే | కట్టెదుటే !

ఏది వ్రాసినా, ఏది కూసినా, కవిత్వమేనన్నది నేటి విమర్శకుల అభిభావన. ప్రతి బొడ్డూడని గుంటడూ మహాకవేనంటారు వీళ్ళు !.... దీనికి బద్ద వ్యతిరేశిన్నేను.... ఎవన్నో ఒకన్ని మోయకుంటే వీళ్ళ భుజాలూ, చేతులూ నొప్పెడతాయి |! ఏదో ఒక వెధవని పాొగడకుంటే, నాలుకలు తిమ్మిరెక్కుతాయి ! రాత్రంతా నిద్రపట్టదు పాపం! అందుకే, ఏవేవో తంటాలు పడుతుంటారు.

పద్యం వేరు, పద్యకవిత్వం వేరు. గేయం వేరు, గేయ కవిత్వం వేరు. అలాగే, వచనం వేరు, వచన కవిత్వం వేరు. ఈ తేడాని గమనించిన పొపాన పోవడం లేదీ లోకం ! “దున్నపోతీనిందంటే, దొడ్డో కట్టెయ్యమన్న సామెతే అమలవుతోందిప్పుడు 1... ఏం చేద్దాం? యాంత్రిక ప్రపంచం 1! సూపర్‌ ఫాస్ట్‌ జీవితాలు!... అందుకే, ప్రతి మురిక్కుంటనీ, మురిక్కుప్పని మహాకవిని చేయజూస్తున్నారు. వీరు | అంతటి మహోదాత్తులు వీరు !

నిజానికి తన శ్రాతల్లో భాశొన్నత్యం శిఖరాగ్ర స్థితికి బేరినలాడే మహాకవి. మిగతా వాళ్ళంతా చచ్చు కవులే |!

వే

పుచ్చు న స్పైవంకాయలే 1ఆలెక్కన శ్రీశ్రీ గురజాడ, కుందుర్తి, కాళోజీ, ఆరుద్ర, ఆవంత్స... మొదలైన హులంతా ఏకోవలోకొస్తారో ప్రజలే, పాఠకులే చెప్తారు. నేను చెప్పాల్సిన పనిలేదు. క అలాగే, మనకు మరో అన్యాయం జరిగి పోయింది, జరిగిపోతోంది. మన కళ్ళెదుటే న విత్వమంటే ఏమిటో, కావ్యమంటే ఏమిటో, తెలియజెప్పింది పద్యమే మన నాల్కల క్‌ యాకులపై తాండవిస్తూ! అదిలేక మనకు, ప్రాచీన సాహిత్యమే లేదు. అలా కొన్లి తాబ్బాలు రాజ్యమేలిన పద్యాన్ని, గండ పెండెరాల్సి, స్వర్ణ కంకణాలను తొడుక్కొని ఏనుగుల అంబారీల పై ఊరేగిన పద్యాన్ని, జానపదులకు ప్రణపదమైన పద్యాన్ని తిరస్కరించింది. అ ళంగా చూచింది పథత్రికా లోకం విడ్డూరంగా !.... పదార్ధం పానీయం ముఖ్యం కానీ, త్రలెలా ముఖ్యమో, ఎంత గింజుకున్నా అర్థం కాని విషయం. తళతళలాడే పాశ్చాత్యుల గాజుపాత్రల సోయగాల మైకంలో పడి వెండి, బంగారు, నగిషీపాత్రలను పాతబడి బూజు పట్టినవన్న సాకుతో చెత్తకుండీల్లో పారవేసుకొని, మతి పారవేనుకొన్న చందాన! అమృతాన్ని ఒలకబోసి, కుళ్ళు సారాయిని అబగా తాగి, తందనాలాడిన విధాన!... ఈ దిశగా పత్రికలు, పాఠకులు మేధావులు ఆలోచించాల్సిన అవసరం, అగత్యం ఎంతైనా కంది. ఇక్కడ, ఈ సందర్భంగా మరాక్కమాట ! గుండెలోతుల్లో నుట్లు తిరిగుతూ, గుందెల్సి కెలికే తుపాకీ తూటా !... రి మన స్వాతంత్ర్యానంతర సాహిత్యాన్నంతా (1947 నుండి 2005 దాకా) ఒకసార సింహావలోకనం గావిస్తే, నమకాలీన విశ్వ సాహిత్యంతో నిష్పక్షపాతంగా: న న్యాయాత్మక తులనాత్మక పరిశీలన గొవిస్తే, శలేదేమిటి ? అది ఇంత కాలం) వి గే నీ స షై సింహపుటడుగుజాడల్లో, జాగిలంలా నీడీచి౦దే త్ర శసట కసీ ఇను సింహరాజం ఏమాత్రంకాదు, కాబో నూ ల లలత వొజ్యమనీ 1. టగ్‌ జ్ర గ | సన్నాలనే కదా 7 జ్రణ' ఓరి జాల మ్య |] ండుసున్నాలనే క్రహా -,9టో మన బ్‌న్యన్స్సీ ఠి! మహాభి దౌ తాత్తర గుండ్ల , దేశ ఏళ్ల 'యానమ్సెట్య* ఏ స్థం ?1 న్స మీద యత్వ షు ఏఎకొల ళు ఎంత వరల 1. ఇలా” శ్ర వరుగ ౩ జాతీంకుళై అలో ఉన ప్రశ్నని ఓ తపివి ఎను ఇప వనంగా, క లే కాన్ని క్త నాడు బైదంటారా ?1.. ఏపోయిన గాట్రప్తిగలరు 2 వమూసుకు పన్మే ల అ తే ఇల ఆ ముందరా ళ్‌ యచెజ్ళ్చ వ మహ 06 కాదు. నేటి సాహా ఎ పోంఎిన గాడ మహులుగా చలామణీ త్యవేత్తల్లో ఒంటికంటి రెని అడిగెనతుంం౧- కదా ?... మూడోకన్నైన మనే రాపొతునారు 1 రెండు తన్న వాళ్ళే అధికమైవొతు ౯ 0౧ గళ్ల యా అంతరార్థదృష్టి కదా ?... కూడా తెరచి చూస్తేనే పమ సేనే సాహిత్వానిక్ర న్నారు ? ర్ధం కదా? తీ అర్థం అందుకే, నేడు మని! ౧. ఇదే కోతి చేతి నిషికి అ అంతర్హ కొబ్బరికాయవుత్రో ంళగ్రార్థ టపి బె, 0ది | స్ట్‌ లేదా సమగ్ర దృవ అందువల్ల మును ఎస్‌ లోమించి. కావ, గౌరవి న బ్రాడుగా మనిషిని తల ౦చడం నేర్చుకోవాలి. జాయితిని అలవర్శుక్షో వా ఏక్‌ వాలి. ప్రతిభను వేట

ప్రతిభకి పట్టంకట్టిన నాడే సాహిత్యం బట్టకట్టి బ్రతుకుతుంది, లేదా సమాధైపోతుంది. మానవత్వం మట్టికొట్టుకు పోయి, కోకిలలు, హంసలు కనిపించకుండా పోయి, కాకులదే, రాబందులదే, రాజ్యమైపోతోంది. అందుకే '్రతిభను గుర్తించడమూ ఒక ప్రతిభే నన్న సత్యాన్ని లోకం గుర్తించాలి. ఆ మంచితనం కోనం, ఆ మంచి రోజు కోసం, మనమంతా ఎదురు చూద్దాం. ఎంతనైనా మనిషి ఆశాజీవి కదా | అయితే, మిగతా రంగాల విషయమో ?[.. ఇటుక చిన్నదే కావచ్చు. కానీ దాని నాణ్యత లోపిస్తే కట్టడం కూలి నేల పాలౌతుంది. అలాగే, సమాజంలో మూలకం, కీలకం మనిషే. అతనికి చీడ పడితే, యావత్‌ ప్రపంచమూ కృళ్ళిపోయి, కంపుకొడుతుంది. ఇప్పుడదే జరుగుతోంది. అన్ని రంగాల్లోకి చాపక్రింది నీటిలా అన్యాయం, అక్రమం, అవినీతి, అధర్మం వచ్చి చేరుతున్నాయి. ఏ వార్తా పత్రికని తిరగేసినా ఈ విషయం తేట తెల్లమవుతుంది. కొండొకచో కంచెయే చేను మేసిన సంఘటనలు మనలని భయభ్రాంతుల్ని చేస్తున్నాయి. ఇవి ప్రమాద సంకేతాలే ! మనమంతా ఒక మహాపతనానికి సాక్షులుగా నిలిచి ఫోతున్నామివ్వుడు. ఇదిలాగే కొనసాగితే, చరిత్ర మనల్ని క్షమించదు. మనిషిని ఎవ్వడూ బాగుచేయలేడన్నది సత్యం. తనకు తానే బాగుపడాలి. మరోదారి లేదు. “ధర్మోరక్షతి రక్షితః" అన్న మాటని మరువొద్దు. నేటి వీజమే రేపటి మహా వృక్షం. కల్ప వృక్షం. ఆ కల్పవృక్షచ్భ్చాయలో మనమంతా సేదదీరుదాం ఆనందంగా! ఆహ్లాదంగా! శుభం రచయిత థదొల కూర్చే కఐత్వమైతే నాపెపిలు కులోకావ్వాలు నా నాలుకే ఒక ఆశుకఐ తీసికొని లుకులు, ఉనాది అదుత్రలు, యౌకనప్రు ఉదకలు, కానేరదు కబత్వం కఐత్వం ప్రశాంత గంభిదీసాగదం దర్షసంధుర్నబకాదు, అంత సంఘస్నీల కాకాలి భునిపీకి కూడూ గూడూ, గుడ్డే కాదు కునిషిని ఘుటోత్కృప్పనిగా ములచే ఆశయం కావాలి చలికాలం కుంటలు కాదు కదిత్వం కలకాలం నిలిచేనే కఐిత్వం వగ

ప మువదరణం నకచాాృయణట్‌ నాం ఎ షమాలి స్‌ో టలు | [న

సన. గ || ా మదా వస స

య! ! ॥ ం! స వవ గ ర్‌ "శార్‌ శే స య.

స్ట న ర! న న .. న. " షు షు ల.

ప ర లు.

|! క్‌ ల"

స!

న.

పటం కింత

జీ రే జ ఫ్ర 41 సు మ

చి ఆగి

పార టట భి

ష్ట్‌స్ట సశ స్తే జష్టాళ్ళే స్ట నై

ఐం కఖిటే [లా] శా కళ్ళుమిరుమిట్టు గొలిపే కాంతితో త్రైత ధే క్షణాకాలం తళుక్కున మెరిసి, నా మటుమాయమయ్యే విద్యులతకాదు. చంరళ్తు ఎ / నా కవిత నవలలిత లలిత కుసుమలత శె గ్‌ మీ హృదయ ప్రాంగణంలో పూస్తుంది మ్‌ కమ్మని వాసనల్తో మిమ్మల్ని అలరిస్తుంది దం. పెరికి వేసినా తిరిగి మొలుచుకొస్తుంది కో జ శ నా కలం మహోన్నత పర్వత శిఖరాగ్రాలను ఎలా స్పృశిస్తుందో, పరమభఛండాలుని పాదాగ్రాలను కూడా అలాగీ స్పృశిస్తుంది నిగర్వినిద్రై రవికిరణం అట్లే, సమస్త మానవులను కాదు డు ాా సమస్త ప్రాణులనూ సమంగా చూస్తుంది ర అవవ అణఖువునూ, అనంత విశ్వాన్నీ భస్మ / తనలో లీనం చేసుకుంటుంది (| శ్‌ తన ప్రవాహంలో పునీతం చేస్తుంది సే షానా నిష్పక్షపాతియై నా కలం (శ్ర న భా వళ. గై మీ ద్‌ స సు / న అనుస (రై

(5 మావవజం వృక్షద్బాయల్‌ లం న పసమాది 7 / ళ్‌ నే జోష్టిక తస్తాల్దోని బలం నీ 9జికిట్టో తష శ్రి రో నామాూటకున్న శ్తి నీ తూటాలో లేదు నా కౌగిలింతలోని సమైక్యత 3 సిద్టెంతం లోనూ రదు 'ప్రేయించడం నేష్పుళో। పురంచాన్ని జంసంచుకో! 22

1! ల్ల. తశ "మమ ॥ ఖీ శ | న = , ట్ర (స [ స్యా, (| గ ఫై స ల టి లేర లీ ఒక మానపతా వృక్ష చ్చాయలేశే మానకత్వం ఒక చీజం దని ఛాయలోనే అది తలెత్తితే పిలక ఒక ఐశ్వ సౌభాగ్యం ఎదిగితే బెట్ట గ్‌ వుప్పిప్తే వసంతం

శో మ స సా సంకెళ్ళు. * 3 అబవేకం, అతొంకాదీం కునిషికి సంకెళ్ళు ఆలతోచకి ఆచదణ మానకతకు రెక్కలు రాత ళు 5

ద. _ ॥ సు 11

1. | గ్గ న; 101 10 ( లి 1 భం 1 స! క. | | 7! | | టో (నా శే ఇ స్‌ న. | య | న! /| ( గహ. ఇ | జ న సు (తె వపా” ఆభ్‌ వట అప్పుడూ - ఇప్పుదు రుడు 2. క్రుస్తుకు పూర్వం కునిషి వుట్టిడు క్షుస్పు తదువాత 6 డు కునిషి గిల గిలా తన్సుకు చచ్చాడు. కాదీఐం -- కునిషి దేదతగా ౩లిగాడపుడు మూనపత్వం శలుకవేయబడిందిస్రుడ్డు ర్‌

2. గన్ను పృష్టమతారి స. సకం |

గ్‌ 2 శీ గ్‌ శ్‌ స (ఓ ళీ! 1 శీ శ న. 01 న గ్‌ / | మ్‌ గ ణీ లో

న.

క: లో ో గగ - -

(1 ఇ (1 య ల గ్‌ స. గ్గ గ్‌ ల్‌ కన్యా ట్‌ క్‌ వ హమ? ర్ట: కః వ. ల! క లన. “మ్మ వ! జ . నన 2 లట! న న. (టీ భ్‌ ము...

టట. రో. గ్‌. ణే ణ్‌ న.

( ధునిషిని తెలివేస్తాం మేమే నడివీధిలో శిలుభతేస్తాం ఆ కునిపినే ఆ వదత దేప్రన్ని చేసి గుళ్లో నిలిఫి ప్రూణిస్తాం. కై

మ - 1 మ న. యం తీ ము ల శ్‌. సట లే జవం టీ టా. శ కా ఫు ష్‌ న ల జ్‌ ( 1 (ఘు కజాలతో [214 | ్‌ ట్ర (సు ల ం/ క? లు వసం స హిట్లర్‌ బుతకినంత కాలం ఖీగీతో చచ్చడు చచ్చీముందు తశ్చాత్రాదంతో చచ్చాడు గనీ చచ్చి ఆత్మశాంతి లేక చచ్చిడు ళ్‌ అతడు బ్రతికున్న దెద్రీడు ?

_వశాగాట్‌ - విను. 03-2-05 గర. గట శిశు నభా 605 టు 205 తట తం | [1/౫ (1 రం ల. డా? (నె ల్లో శే కష 0 యా వా నార 6 ట్‌ కర ॥ శ్‌ బయ తు ల క్ష జ ఈ క్ల నిప్పులాంటి నిజం కృుగంలోంబి కునిషి తేప్పీ కునిషిలోంచి క్యుగం తేస్తోంది సృష్టి చధ్రం వెనక్కి తదుగుతోంది ఐలుకలు తొాదుకూడై కూనపుడు దెనపుణై తనను తొను లొత్యీఓ రించుకుంటున్నాడివేళ పారిపోతోన్న అంతరాత్మ సాక్షిగా [కి

క్‌ న్న పృ్పమతాది ఒక మానవతా వృక్తబ్భాయలో నానన న 0 ఉమాాణాని శ నటే టం షు య 6 యం య కా. 1 ి భక జయ న ఫ్‌ ౧న అ అశ ఆత | య ర లా య ల న్‌ లి నలో? జ ర్ట వు కశత లతా ;: నంాల. హం తల ప స్‌ో వో “ఉల తం... సు నయ వంట టం చనా న నానో 2 రం స గామ! ఓ | చ దా షై లో ఇ తో స్త కనా న న్‌ బళ చ క నస్యం మ. స్ట్టలతనో మ శ్‌ ళల ] సే చ ౮ స” శ నన క్‌ ను సన ల ద అఆ తని తు కు?! (|

సువ ముానసవా సస నంట ను సమారి మం (“+ మ్ముష్టు జవితం స చ్చ (1! కోరి కోరి తెచ్చపన్నాను దిన్ని $ న. మటైా ॥ | వ! పు. శ క పం స స న! | . | 1 ( న్‌ వ. | నా యం శక అడ్జెన్న తిదీగేసి చూస్తేల్‌ తెలుస్తుంది జీఐతం దక్తమయకుని | ను ని కొంతిని తోకుచ్చకు లాతేనే తెలుస్తుంది అది చీకట్లరో పడుతుందని, కీ కొండని త్రప్ట్రకముంటూ బయల్పడి భురో కొండ దుఠతలో తలసిచు కొంటుందని ! ర్వి

ఒక మానవతా వృళ్లదబ్బాయలో మనిషికన్నా మంనవట్వేం గొప్ప ల్ప్రణై వా కుడివేక్తే ఏరిజయం కఎడి ఐప్పితే ఆబక్మసీఐం | (] 4. నేడు పుస్తకాఐబప్మనీణలు కాదు ్‌ అ బా

• ఢీలికన్ని కఐత్వం గొప్పది, పు! మ మనిషికన్ని మానవత్వం గొప్పన'న్న లలో న సత్యం అబిష్మలింధ బడాలి, జ శ “క 1 కే క కృ మంతి. న. సహా కన్తో మ త. . య మ యు వ న టం ద ప భావాన్ని తట్ట్‌ప్వులేని దం అడుగేయలేని అశ్వరాజం |

౬.ప ఫఘూునవతా వృక్షద్భాయలో ననా సను కస్తమూలి లట ట్‌ గ స మ్‌ ట్‌! నష నా | ర. మాలిక - గీతిక బ్ర స్త్‌ త్త ఈ ళా గ టీ పువ్వు పుక్కన నప్పు నళ్వు వుష్కన ఫుష్వు నడుకు నడుకు సౌదభం ఉంటేదే ఘూలిక భాకం వ్రుక్కన రకం, రకం వ్రుష్మడ భాకం నడుకు నడుకు సోయగం లఅ్పమ్తుంితేనే గితి( 12

ఈ నలల ూయహోాయాయాోయాయ మానవతా వ్వ న! య. క్‌ ా |! య (అ [మ్‌ . న. న. న న బం ఇ - స్‌ శ వ వ ( . స. మ... దాయ వ అరి స *

చు నలక తల టి కా ఒప పానవీతా వృష్ణచ్చాయలో ననన ను ట్టమరాలి టక టయ ర య న ల. స గభటనత్త 1 | చ్త స్‌ో | న్న మ 9 06 0 ట్ల న లా నే నర స న ల న! స్లో స్‌ శ 0. న్‌ | ఈ షు సా | . ర్స్‌, , షే లి న మట. క వ్య నా మ న సం మ... య్‌ జ న్‌ యాడ మ న. ర్‌... ల క్‌ వలి న్న టా. ఛి స ఉప నాక ౮ తో కష్ణ. న |... క. సు జ ఘం, న ఆర హ్‌ జ్రైగ ః| గ న తన భా. వ. ॥ ం చి. ళ్‌ | ః్‌ . || నట న స ్న న రం స సేం స్త ఉం సట నే శ స లో న. చిం? తీస మ బ్‌ో గ మ. త లుం. * ॥ ( లట మమ ర. టై ఓ ఎట స మో లీ కట లో లో ్ర్‌ లతని స శల్ని బ్‌ లీ ధో ల మో తో భష షు ట్‌ ళా మ 1 నాయానా రు. భ్‌ శ్‌ పై $ . ప టో శం ల ము న క -ా ల క ల మభ ర స న స ॥ జు | స్‌ న వ క ఖీ తలో సళ మసం +.

నిజానికి సవ్రుప్రు లోతులు ఎంపలికి తెలుసు? నకుద్రెన్ని కురో సకప్రుదం లోకి దింీతే తద్ప పన లోతులు తెలియవు. కక్చుల లోతులూ తెలియపు అనలు, గుండెలోతుల్టోి, సృష్టి రలాస్యాల్దోకి తెళ్ళినవాళ్ళు కునలో ఎందడున్నానని ? కుమ్మరి స్టిల నమ్మిన కునిషి కునిషిని నమ్మిక కుద్స్‌ 5

క మూ ౨ మానవీనా వ వా వృష్షచ్భూ సక్షయ్బాయలో ణి శ [స్ట చ వ న న థు ష్‌ రె స్ట్య్హో ణో మ్‌ మన భక ఖ్బ లీ న్‌ య ష్ట్ర టన... న స్‌. లా న, బు | " / | టో బా వం గ్ర ఎ ౧ స. వ మ్య ప న న ర! స్టా న. న ర స గ న. న్న స. య. న... |. న న న. [1 వ క పా స ను గ మ షు వ ప స్ట మా న. న చు షై రా, వ. న తిక. మ టు [ ల్‌ ళీ వ! స స శ. స నం! వసే . ల ర క ఖే మ మ! వ. క (1 న స్‌ క్‌ లో ల న మ. ర్చ ల్లీ ఖ్‌ గ్‌ న సా న్న ము | 1 |. ॥ లా య్‌ న లేల ర్ట స | త ఇష్ట క ( 0 శో హో నటన న స్‌! ష్‌ | 11! పో శే - ప మ న న! 1 మ లం ఫై ఉట్టీ వ మ ప ! షి న! జ శై. సీ ప మ. స జ ||

లగి నన్ను వృీష్ణమభాల్తి ఒక మానవతా వృక్షచ్చాయలి లై నా=నినమక ళ్‌ లై ల్‌ నా రాము నం వకసనం న న్‌ న. న ॥. అ కడాలు పూవ్రులు న న! ౮ ము లక్ష మ. అన తర టి లలు రా ర కక నే ర ర లోచకలు వరికుళాలు ప క రాం సా అ " క న. పూవు ఐకిస్తే అందం త లీ త ఆ నయ శ తాన న లిం. మనిషి ఐకఫిన్తే ఐశ్వసొందర్యం . పట్టక. (+ ల్లీ పధి 0 09, ో రం అ సి శే (౫ టట. ల న్నన -ఆళ న్న య్‌ 1౧. వ నంగ టేన నడకకు డన ల | ( యు సుమా నం న మన నిన న (న సా [స గ ల యు స న న. , ర ము ల హు టు ్తం నంట. న న! పను క... ననన! ను

కా కనపత తు దారుల డాం రే పేగులో పేగు కంటికి కన్ను ఎడమైన వేదన | గుండెలు రెండూ ఐషిఫోయిన అనుభూతి | పేగులో పేగు కలిసిోంఎనపుడున్న ఆత్మీయత ఇఐడిపోయినద్రడుండదు చ్‌ పేగుల్లోని పాద చేతుల్లోకి, చూవుల్జోని పాద కనుపావల్టోకి, పారొడే పాత పిప్రుపైకి నాలు గ లతో ఖ్‌ . పరుగెత్తే పాప అందని తకుగులక బన, | ఊయల్టోంణ వీధుల్లోకి | రెక్కలొల్చిక వష్షితా ఎ౫పపోతోంట్లో తల్లిగుండె , రెక్కతెగిన తక్షితా కొట్టుకుంటుందే కా ఓద్బ్బో హస్తం కోసం వెదుకులొడుతుండే కాని ఓ ప్రశాంత నిశీథిలా నిదురించను | చివరి కొక కోపిలా కూడా కునుకదు 18

(క మానవతా వృష్షబ్భాయలో నాలాల ను పస్పమూరి క ఇ ( సు యూ క్‌ 1 గ్‌ ఈత న త్‌ో త్‌ 1 (గగ ళ్‌ 1! క శ మో! | వాం శి లో తో ల్‌ గ |. ( / 2కళుత్‌ 0 ఒక పెద్ద బాలశిక్ష జశీలతం మైనస్‌ బాల్యం ఒక పెద్ద శిక్ష 19

సన్ను కృష్ణమారి నో టి! ప మానవతా వృ్యక్షచ్చాయలి న వానా నా ] నల. స... స | , క ర్స) మం నే యు నం... ; యు | గా, టో స్ట | [ మా మజా 11 న త ఖీ శ న న! 1 గ టీ. (|| గ ప్‌ ట్‌ . గ్‌ (7 . . సన్నజాజు భీ ఇంత బన్ని ప్రూపులో ఎంతతీి తరీకుళాలో ?

• ఉలల లీ జి ఎన్నన్ని జన్మల ' కొనన'లో కది ౭2 | ఎత [20

ఒక మానవతా వృక్షచ్భాయలో నాలు కస్తమాలి నిచ్చు బిక్చలా ఊలంచె బాల్వం

ఎక్కడ తలమీదున్న చంద్రుడు దొర్లితడతాడేమోననీ , కాళ్ళడంటుకున్న భూచఫ్రం ఊడి, 6డిపోతుందేమోననీ, వీ్రన్కో కూచున్న ఆకసం ఎగిరి, కక్షుల్లో కలిసి తోతుందేమోననీ, అక్కు పాలబువ్వ కక్సుదనాన్న 5గువ్వైనా తన్సుకెళ్తుందే మోననీ, ఊరి ఎకరి కాగులో గిజిగాడు పెట్టిన వెలుతుకు గ్రుడ్హరి దొంగలు దోచు3ళ్తారే 'మోనన్లీ, బంగకు సాయంత్రాల కుంత్రు జలాల్ని 6 గారడీ 525 దోచుకెళ్తాడేమోననీ వీడే ఆడొటం, ఆవేదక, ఆందోళకల నీకూటబోదమే చాల్యం అక్బ్యూ నాన్నత్నే కాదు భూఘ్యూూూగాల్నీ రదుగుతీంంంలిన ఒక ఆకతాయి కాలం తూనీగల తోడి వదుగురందెంలో దక్కిన రెళ్నల్ని పట్టుకుని, ఆనందంలో తేలిపోవాలన్న ఉత్మంద |

(21

21

ఒక మాననతా నృష్షదబ్భాయలో లా ము కసమూలి క స్ట్‌ ( నట్ట ష్‌ అ"“శ్తన్న - ప. క వ . శ ౮ | న ష్‌ నను వో షు. అ నెకువీకల సందుల్లో వెలిగే కులిగ్కే దీంగుల సోయగాల్ని కళ్ళతో కడచోయాలన్న కాంఛ ! చింతచెట్టు తొప్రలో ఐరిగిక గోడ అంచు శిఖదీసంబోననం మీదె, ఒక పద్దుని తల్లక్తుందులుగా దొర్లించాలన్న తృష్ట ఒంటీ నిండా కుట్టి కుట్టీనిండా తై కాలాన్ని +ంత్తిగించంచాలన్న తొందత ఈతల అాదల్టో మొండిబాఐ నీళ్ళ ల్లో బుడుబుంగల్దావననిగితేలే అనుభూతి కర్వీత శిఖరాగ్రువిోరాలు బతుకక్ము రండక్నోరం, పండగ సూల కోసం 22

ఒప మానవఠా -వృషజబ్బాయలో లాం ము సమూల ఒకపూటకి ప్రూాటంత్తా పాటలా అడికంతా కలయదిరిగిన సంబం తతంగుల కోరం, కూంజా కోరం జట్టు జట్టుగా జుట్టుతట్టుకొన్న వైఖరి, ఎడ్డబండి వెంట, బండీగ్‌రలా కరుగెత్తిన తోదగాని తకం, చెద్బెక్కైిన: పాటకోసం, దిక్కులన్నిటివీ గాలించిన ఆదొటం, క్రొత్త చడీల వ్రుచాదంలో, నోటిని మైకుగా కూర్చి ఉచిత వ్రుచాదం గాఐంచిన లీలా ఐశేషం, ఇనక గూళ్ళలోకి కాళ్ళని జొనిపి, చల్లని అనుభూతిని వెచ్చగా, తలదాకూ కస్పుకొన్ననైకం, చట్ట తీగల తెఎలత్రాళ్ళతో, దిసవెచలల్తో తరిగే జృక్షాలమై అడఐని కౌగలించుకొన్న తన్మ్యయతా భారం చర్మదంచ్రెలతో ఎండా వానన్సీ చలినీ , జల్లెడ పట్టిక ఆనందం, అంటే) అది నిష్ముఐళ్ళలా నోదూరించే బాల్యం! ఎక్కడో, కయస్పెడారిలో తప్పిపోయిన జ్ఞిదవాల ఛాయాచిత్రం ! . మట . మ్‌ గన్ను మీటడం నులభమే వ. నాల. మీటడమో ౭ | స సజ నా... కాన్‌, వెన్ను మా. బనిమ్‌ట స్తో గ తీ వెన్నులో కాదు చా వో ॥ స్‌ , | క కునిషి తముదట్లో ఉంటుంది. 23 న

న్‌ా మ ఖా ం టా (| జె (2 గ్రా స 7. ॥ న | పుంభించిన కాలం అరికాళ్ళు కారేలేక్క కడిసెత్తి కూడేవేళ, కడుర్రులో ప్రేగులు తోరెత్తే వేత, 'శీక్తూ దోమా, వ్రుదుగూ, పుట్టి, గుండెల్ని అరచేత కట్టుకు భూగర్భంలో ఐలబఐల్లాడే వేళ, చెట్టు అడఐిలోంచి కదలనివేళ, లతలు చెట్లకు చుభ్బేరుకున్న లేళ, పక్షులు గూడు పీడని వేళ, నీళ్ళనోళ్ళు ఆరిపోతున్న వేళ, బాప్రలు మేధఘాలై ఆకాశయానం చేస్టోన్న వేళ ఆకుచాటు ప్రూప్రతా మెనగ్గలా ఏందెలా ఐలబిల్లెడుత్తూ ఒకదాని కొకటి ఊరటచెప్ప్రకుంటూ ఒకదెనికొకటి అభయవిర్తం తట్టుకుంటూ. ఒదిగి ఒదిగ్మి తకులోనే తాము దెగుత్హూ తమ ఉక్తం తామే త్రాగుతూ, ఒళ్ళకు గొడుగులుగా కూద్ప్చుకుంటూ, క్షజాల్ని లెక్కపెట్టుకుంటున్న వేళ, చెట్లన్నీ బంటికాళ్ళపై నిలిలు,. అన్నిస్నాకంచేస్తూ తరస్సులో కఎనిగిక వేళ్ళ ఓ మూడేళ్ళ కుద్చుపాల” అస్త్రమ్‌* కేకతో రోడ్డున తీజింది బండ కుందుకు! మున్తుందుకు ! పొపొంన వెనకా | వెనకినకా |! లేక [24

ఒక మూనవఠా వృష్షచ్చాయలో నాననా ను. పస్తమూరి అరిటాకు పాదొలు కాలుతున్న తసిచెనగ్గ తల వాడుతున్నా, ఒళ్ళంతా కందుతున్ని ,అప్‌ప్రీమ్‌ కోరం, ఆ కుంచు కుక్క చల్లనకం కోనం, అది అందించే పాలమీగడల దుచుల కౌన్మిళ్ళ కోరం, క్షణకాలర్రీ ఉల్లాంం కోలం, నిత్వుల మీద తకుగు ! కుంటల్లో స్నానం ! వాడు వెనక్కి చూడ్చు ! అది వెనక్కి కుళ్టు ! చేతిలో ఫైసాలేదు ఫైసాయే వురంచకుని ఫొపాయి! తెలీదు ! ౨ నడక | దాని తకుగు డో చెట్బ ఫీందికి చేరడు ఓ చెట్టే అహ్హోమ్‌ | చెట్టంత అక్సోమ్‌ | పాఫాంనా చెట్టు ఫ్రందకు చేరింది ఐదబూసిన పుప్వుతా దరిచేరింది చిన్నారి ప్రూరేకుల్ని చాబింది. డు * మూఫాయి ! కూపాంి !” అన్నడు లేసంటూ చేతులు త్రిప్పింది ఫొపాంఎ వాడూ చేకులు త్రిప్పాడు." అనస్‌ ' అక్వష్‌% అంటూ ఏడుపు రెండు కళ్ళూ అస్‌ క్రుకుల్ల కారిలోతున్నాయి ఓ అల్క్రమ్‌ అన్తామ్‌ కోరం అలకుటించే దృశ్యం వొడీక్వడు అది ఐడుకదు, నేలపై కూలబడింది తాత కుట్టిలో దొర్లాడినట్టు, గౌనంతా కూసిలోతోంది . ప్రూఫు కుట్సి ఫడతపుతోంది కొడై ప్పీకుతా కరిగిళోయాడు. చేతిలో అఫ్త్రీమ్‌నుంచాడు, కాదు తనని తొకుంచొడు, పాక లేత బుగ్గల్ని కుద్దెట్టుకుంటూ. పాఠ తుక్తు ఫిట్టగా కూరింది డు గుద్తదూబయ్యాడు!తీయని అనుభూతి వొట్టి కరిగించింది కాలం స్తంభించిపోయింది. [251

న. రాలా త్త తారా, + పూవు కంట్లో ముల్లు బాల్యాన్ని మానకత్వప్ర అలమేరల దూ తదుకుకంజ |! తసి ఊతాల్ని కసి చూర్రుల కొదతలపై క్కచకంప | ఐకసించే పూవు కంట్లో కుల్టు గుచ్చుకుంటే | గుడ్డి ప్రూలు గడ్డిలో కలిసిఫోతాయి | గడ్హి పైతం వేంి వ్రేళ్ళతో ఇూయిని దక్కి శఫిస్తూ తన ఇస్సారిత శ్యాకుల నేత్రాంచలాల్లోంచి వేషి కన్నివ్‌ ఇందుప్తల్ని రాలుస్తుంది. అప్పుడు నీ బుతుకొక అడార్రైపోతుంద్ది గ్‌

ఒప మానవతా వృక్షచ్భాయలో ననన న సప నా లె లా ఖ్‌ ణ్‌ [2 యః - అక్కడలరి! ఇక్కడరిక్షా! ఇటు కులువు తిరిగే రోడ్డు ! అటు బ్రేకుళ్లేడ దూనుకెళ్ళే 5ాలొనం |! ఇటు వ్రుకూదొల! "౨దునాకూగా కూరి ఆటో |! కుధ్యక ప్రేత3డంత చంటి ! మోయలేని పుస్తకాల బదుప్రుత్తో కూస్తారి భయంతో , బహికెళ్ళు బాలుడు ! ఎప్పుడు ప్రుటుక్కుముంటుందో తెలియని బలకంలా రోడ్డుపై సన్నగా, పీలగా, బాలుడు యంత్రాల కోదల కుధ్వ్య& ఐపిరేయబడ్డ తసిత్రూతు వఓకిరోడ్డు దొట్టం తెలియదు, చేప్పు కోవాలి డికి రోడ్డు నియభూలు తెలయప్రీ, తెలుసుకోవాలి | ౨డ% కునుష్యుల కుష్మీమూ తెలియదు, ఐనా ప్రయత్నించాలి ! ఇగో

౨౫9 పాఠొవేాదు,

చదుప్రల ఉద్దేశ్యం ! ప్రభుత్వ భదమోద్దేశ్యం తెలియదు

అన్నా డు బపిశెళ్ళిలి |! చదుపుకోకాలి !

చదుపుకొని భ్రుష్బలయ్యే నిదుద్వోగుల సంఖ్యవ్‌,

సోకుకుల సంఖ్యవి పెంచాలి !

కాడు బళ్ళో చేప్పి పాఠాలు కల్ల్వైయాలి, ఆచరించ కూడదు |

ఇంట్లో చెప్పేది బుద్ధిగా ఐనాల, బళ్ళో అనకూడదు !

కొడు తన సకుస్యరల్ని ఎర్వరితో చెప్పుకో కూడదు.

చెప్పినా సకూధెనం ఆశించ కూడదు

5ాడు న్నప్పుడే బుటోనటుడు కావాలి

5కి బాల్యంలోనే యపక్వక్క కృద్ధిప్యాలదందు |

తలనిండా పుట్టెడు ఆలోచనల వ్రుకుగులు |

5సీ ఐంత లోకంలో ఐచిత్రమైన జీఐ ! (ఆంప్రభూమి 08-03-93)

ల య శ. న్న్న

[28

ఒక మూనవణా నృక్షచ్భాయలో నాల దు కుసమాం ||| (| గ్‌ గసల్లో ! 1

లా కా బో శ క్ర పన 117 జవఐవితమే ఒకఖేల [౧ జ్‌ కదలని బెంచిలపై స్ట ల్‌ో హి క కదిలే కోలాటొలం ! టు మ్‌ క్క తరగతి గది . (౯. శై క్‌ ఒకవేంద ఖల కటకృక్షం! |( : ్‌ 4. కాగితాలపై తసఐం-చిన త్త శకుక్చులు అక్షరాలు బా. కా.

ఖ్‌ గ త * తనూనాలు శిశుప్రులు . వుషృతిబడి ఒక చదువుల బడి వ నూప్ప చందు) బంతులు ఎ బుంద్ర్రులు జశిఐతమే ఒక ఖల ళీ

నోట్లో నాలుక రోట్లో రోకలి అక్షరాల్ని డూరించేవాడు ఒకడు కష్కించేకాడు ఘురొకడు ఏల్లల్ని మూనల్లో పోలీ యత్సమే బద్యొభ్యారం కూూనల్టో యిబిుడినవాడే బుద్ధికుంతుడు ఇకుడనివాడు బుద్ధిహ్‌కుడు అప్రుకు బుద్ధిహొనుల లోకంలో బుద్ధికముంతులే బుద్ధికొకులు ము

ఒక మానవతా వృష్ణ్షదచ్బాయలో లలా మి కసమూరి చదువుకన్నా చావు నయమనిఏస్తుంది పుస్తకాలు ప్రుశ్నలడగడం మొదలుపెట్టిన దగ్గర్నుంచి బడి మెట్టు గడల దెటనీయనంటున్నాంద మేస్తారి బెత్తం ఉలలో సైతం దూసుకొచ్చి , కర్షిళ్ళ ఫప్యంతం చేసేస్తోంది. సగంరొని ఎక్కాలు వెక్కిళ్ళు ప్రుట్టిస్తోంటే, అక్షరాలు కక్షగళ్ళి కారే కన్నీ ప్రకాతంలో కొట్టకు ోతున్నిం. క్యారేశీలోల మెతుకులు త్కొంచే వ్రేళ్ళ 'ప్రేదులక్‌ త్తు కుదదక ఆకలి అయోకుయంలో ఏజోతుంది. భయం నెత్తిఇక్కి కూచుంటుంది చదుపుకన్న చాప్ర నయకునిఫిస్తుంది. అస్పుడు అక్మ్మూనొన్నలో కేసాంసతనం తప్ప కదుణ కనిపించదు దేకతలే దెయ్యాటైలోంయి, ఛభయలెడుతోన్న నీన్ల్వవేశాలూ అక్కు ఒళ్ళోకూ తప్పవు | కళ్ళోకూ తప్పపు | (ఇటీకలి ఐప్యర్థిని ఐన్యెర్టుల ఆత్మహాత్యలకి జాలిపడుతూ ) ర్చి

ఒక మానవతా వృక్షచ్చాయలో లం దు అసదూిి తువాకీకె తెలీదు తుపాకి కొసని అంచు ఉన్న వ్రకూదం (ని నం. తుపాకి! తెలీదు నం ఆతుపాకీనికట్టు కొన్న చేత ౩లదు | శ సు నపిచే కునిషి కదలికల్ని నియంత్రించే |... న. ఊఫిదుల్ని ఏ2కిలించే న. సననం చాప్రని నిర్వబంచడం కష్ట (లై ు ఎకఓ భరిభాష వాడిది గ టే ఆహా౭ , ఆత్మాతాణ , వీదకురణం (చం జీత్‌ జలన్‌ శివ్‌ .అన్నఐ (క గ దొనికి కుద్వుపేర్సు ఏ పేద ఏలిబనా రీలుకుతుందది లొవ నిర్వదనం తదు పుమాదం, ఐర్లదం, యుద్ధం... ఇలా అనేక కాకూలు ...... నాకూంతడాలు | కుకం క కా ా క నం కుర్చిలో కూయునుంటే, రానా కునచేతిలో తుపాకి ఉంటే అ నన్నే న. అస్పుడు కుర్చీ చెబుతుంది యమన ఆ సన జో మనిషి తన తలని కుడిచి, / య్‌ ( చంకలో 'పెట్టకున్నంత కాలం ! హ్‌ + యూ |... ఖో స్‌ క!

(ఏ మూనవతా వృక్షచబ్భాయలో తనలా ను. కుస్తమూరి [రగా మ రర నాయ తా నాయుం ౧ సా హి ల లం న్యాగ ను

పేగుబంధం (కా కాట ళన గ్రుడ్డు లోంచి న ( మమ మ్‌ మయము! తష్షి ఎసిరి పోంననట్టు ఇఛూయిలోం-ి

ఆకసం ఎసిరిపోంసందేమో 1

అందుకు

కునిషీ అగిరిఫోకుండా

(మ లీ

భూము మునిష్ని కాళ్ల శృను తట్టుకుంటుంది

పక్షి ఎనిరి పోకుండా

పక్ష పల్ల శట్టిరడేస్తుంది

తల్లి పేగును

తల్లి మెడకే చుడుతూ !

నిలికు పారిపోకుండా

కడలి ౩దీటం బంధిస్తుంది

కీడలి ఫారిఫోకుండా

అలలు బంధిస్తాంన.

ధుంబితనం పారిపోకుండా

భూనకత్వం బంధిస్తుంది

32

గాద ళు సూల వం ఈీ ల ళం ఆభునుక ర3మంయణం ప్రతిపక్షాల చేతుల్లో మైకులు శికభనుస్సుల కతె ఐకుగుతున్నాయి. అధికాదీ స్వయంకదంలో రొకబుని మెళ్ళో ఓట్ల వదకూల ఏడుతోంది ప్రజారాజ్యం త్రిశంకు స్వష్ణమై శోతోంది ఉత్తదీ దక్షిణాల కుధ్య ఐంధ్యవప్వతంతా తాటకి కూలిపోతూ, ఉత్తరోత్తరా కలుకలేని ఐసంధిని కల్పిస్తోంది న్యాయం అడవ్రులు వళ్ళి భస్మం దశదభునిలా కూలిపోతోంది చక్కని బంగాదుతేషితా ప్రజాశ్రేయస్సు ప్రుజారాకునికి దక్మ్శనంటోంది నా

రొాకనని పొనెలు కన్పిందీక రొవబుని పాదుకలు మోస్తుర్పాదు ప్రజలు సితిరతరీబ ఘట్టంతో క్రువీఐ అందిన భములోకుటాలు వరీసతుల ఫ్రాబమానావహదీల2ై ఉద్యమిస్తున్సాను నీతి సీతలేని రాజ్యం కష్మంధగా కూలిపోతోంది నిటిమిది కుంచు కట్టడంలా నాయకుల వాగ్దానాల కూటలు నోట్లో లఅలాబజలంలో తేలుతున్నాం బీనుకుంతుని తోకలా తీక్రుకాదం ఐస్రరించి, తనయింటిని తొనే కాల్చుకుంటోంది రావణకాష్టంతా ప్రజిసకుస్య కాలుతూనే ఉంది ఇక అధర్మం మండోదరిలా నిత్యరముభుంగళ 1

తుదుతంగుం రదునాలుగేళ్ళ కనకకానం తదువాత రాముని రొజ్యుల్న రాకునికిచ్చేశారు. కాన్సీ నేడెందరో రాకుళ్ళు అడవిలో వ్రడుత్తూ అడఐలో పెకుగుతూ అడఐలో అంతరిస్తున్నాదు. కాన్సీ వాళ్ళ రాజ్యం వొళ్ళకింకా దక్కదేదు.

[34

తోక కుక్కకు తోక |! గ్ని తోక తోకకు కుక్క | కుక్క కుక్కష | తోక కొడ బప్టుత్తష్కశరతాగ్య. ల్ల | ల్లీ | 'చ్చేతకు సీటు ! పీటు ఫిట్తుకుక్వేటు న టు చే౭% నోమిటషోటు చేంకి ఓట్టు* వ. శు కొడ రోటు ! నోటు ఓటు ! లోట్లు ప్ల గ గొర్రి కొడ తోక | తోడ కొఢ శశట్టున్‌ ఇమే తరణ ల కలుగు సందుల ఎలుక ! కతుగు సం | కలుగు కలుగుకు ఎలుక ! థలుక ఎ కలన! ఎలుక కలుగు | గొర్రు తోటి రేటు |! టు రేటు గ్ర గొర్రె తోకకు నేక | చేత స్తకీపు గాత్ర ! గొత్మినేత అొల్చు ఫొల్చుగ తోం గీ కు (రోలుగ అలు! అాల్చు ! (క. శ తెనాలిరర్మెష్టట్ట కఐకి క్షమూపణలలో) 35

ఒకు మానవతా స్యక్మశ్చయల్‌ే ల య సమూల

ర మాం మా.

లాళ్‌ని పట్టుకున్న లాల !

కుల్లెప్రాలని తల్లో తురుముకున్న కుగువ

కుల్ల తీగై శోకాలని లేదు

నర్లి త్రొచైనా కావొచ్చు

గుళ్ళో కొబ్బరి కాయల్ని కొటితే

రొంన కొబ్బరి కాయగా ఘూరదు కాన్లీ,

కునిపి మైడై లోతిడు

్న

'ఒ మానవతా వృక్షబ్బాయలో నననననననతత ననన కృీష్ణమారి తుపాకిని తట్టుకున్న చుట్బకున్న తోలునంబణతా ఆయుఫనికీ అతుక్కు లోతున్నాడే తప్ప భునిషి ఆయుధం కాకడం లేదు లారీని కట్టుకున్న చేయ లారికున్న కదుకుతనాన్ని సంతరించుకొంటోందే తర్ప నేతికున్న కృుదుత్వం లారీకి సంధ్రమించడంలేదు కలంతొడు ఆక్లు కొత కసాయి కరుకు చేంచ్రేళ్ళని అప్పం చేస్తుందే కానీ, వాడు కలంలా కరిగి ఫొంగివొదీలి కదుఐను కర్నించడం లేసు దున్తసోతు మిది దున్ససోతులా ఉన్నాడే త్స దెని తోడల ఊగసోతున్నాడే తప్ప ఆ భుర్చిటున్న నిలకడనైనారంతరించుకోడంతేదు మేకులు దిగిన క్రిస్తులా కుంచికై తపించడకూ లేసు తెల్లదొక్కా తొడుక్కున్న గుండెకశాయని

నల్లజోటు కప్పుర్రుచ్చే ప్రయత్నం చేస్తుందే తప్పు ఓ తెల్లత్తులిలా కాకున్నా ఓ శల్లవిల్లిగా త్రైనా ఉకట్టో మెలసే కళ్షైపోంి వెలగడం లేదు న్యాయాన్ని తెలిగించడకూ లేదు ్న 37 తతత

(ప నహనవతా వృక్షద్బాయలో లాల ను టమలి నట్‌ రు. శ్రక్రద్షుసాక్‌. ఇని ఎస్‌న్‌ల్లి అవ్వోనీఆస్త్యి ురి థో న్‌ా శనహయలుి క స. ్‌.! జా గ/ న స మ / స ఫ్‌ తో క్‌ ఇ ను వ ంరజుకున్సకూ ల: తుక్షాగుల్నకొ ల

ఇకమమిటిల్యొ రి భర్లుననా తనినాళ్లవ స. ప ల్లో ల్‌ పక జ్దు

సున నేటీ స నం! తర హా లోలన్‌

మనిషిని అతుకనిస్తే ఒట్టు !

కూ చే౭ికి ఓెటిచ్చి చూడు

కురిషిని బ్రుతకనిన్తే ఒట్టు |

నీ వ్రేలు మా నోటెట్టినకదకం |!

కూ అొట్టలో నీ మోకాల్తో డిణనా అదకం !

కాని

పాలన పేరిట, వ్రజాతంత్రుం పేలట,

స్వేచ్చ పేరట, సమసమాజం పేరిట |

నిన్ను వేప్రీకుతింటాం |

నీ గోతిని నీ తోనే త్రుబ్వస్తాం ! ప్రూడుస్తాం | 'ఫైషి నీతులు కల్రిస్తాం |

తల్లికిలిస్తాం |

38

ల న యం... కటు. టం ల టి సక మ జాసీసత్‌ తయా హట్‌ హాట్‌ కేక్‌ ళా వనాఖా దెని ఫేకు గాకుం ణ్‌. /. మీ! గ్‌ ళ్‌ మ క ఏ స అస్పడు తొజులూ, స్ట్‌ ళ్‌ గీ సూ టి! మఖ ము ॥ ఎకరైతేనేం ? సం ' అందమూ దొన్ని వంసాధ్పివవాడు దొరక్కపోతే దారికినవాట్ని లిపి వద్చాం రాద్రుడ్‌! చపా శైఠ్రకు తినేకార్తే 2222222222 ఎనకనిటీక్‌ చేస్తాం దవ్మైని ఎంఠజబతుమలుడినా / శారంటున్నాడు మరి స | 39 |

చ శ || ప మానవీలా వృత షబ్భాయలో నంగా శ! భల ల ః" ల్‌ గి న్‌్‌ టం గ లే ష్‌ స్త న? సం 1 గ్‌ 1, స్త న! ల ల నం టల. మం. గ కే. ణ్‌ సు సి టగ్‌! న. స స్యా సాహో లై శ | మా గ ర్ట ర]. చు ల లం అడ న క చ ఉ సర ॥ స న ట్‌ ల హా రుస నో లన క న్‌ చవ 1 వ లు ఫ్రో- హే ఃే / ళ్‌ స్త ష్థై[ ళ్‌! సల్‌ ల్‌ ఇతో ఆ 'ణప్ష్నై జ చెప్పె తొలచి క . ఎన్నటికీ నిండదు జ తపు. న. తనక టం న్‌ వా సస స +తో కుంటా [కా సన సు. రక్త సూదమైనా ౩ . .... క్‌ ల అన-ఆక తే బాలి నో! ల. ల్ల ఒకాన్తాగట్‌ చా టి స స. అధికాప్పడ్‌కి క్‌ షే న్‌ నం! మ. స; గాను లన్‌ చు. ల కరం | 1. సు." |

క్‌ మాసవతా వృత్తవ్చాయలో ఆ గన్న పృస్తమూరి జ్‌. | 4 బీ యీ స ప వైర్‌ లప టు శే వప ఈశ ఇకో గ చే దో లి శళచ్చు ఇలీత్త గ న. ఖత శస ధోతీ జి స్తం ఇల్ల న వసే భశ శచీ టి లంలో ఫో అటటి ఓట త్రి ఇస ౩ పన టట ఇపెకిళ్‌ జీ ర్న తం జె త్య్‌ైబ్స న్‌ / హు (మ ఓహంక్ష్‌ ఏ జ్ర య. కన్‌ చా ఖు / (వ్ర శ స్ట. ట్‌. మ 1 (| స న థ్‌

న గోడలు గతుకుల రోడ్డు ప్రక్మడ శీటలు రిక గోడలు కాదు రక్తుక్తమై నినదించే నోళ్ళు నిలిణపోంనన ప్రగతి నినదిస్తూ గొంతు బించుకుంటున్నట్టు రొత్రింబవళ్ళ తేడా తెవీ( నినదించే గోడలు | గోడలోంచబి తలకు బయటకువెట్సీ ॥ తొంగి చూసే కళ్ళకు చెప్రలుండపు చెప్రలకు కళ్ళుండప్రు అందుకే అవి బు౭9ఫోతున్నాంం గోడల మధ్య గోడతా బలి ఫోతున్నయి లేకుంటే ఏనాడో ఉరేలుకు చచ్చేఐ | రోడ్డు ఎటు శోతుందో గోడ! అక్మర్లదు గోడ ఎందుకు కుంచుందో ఎప్పుడు తన తలపై ఏషిపోతుందో | రోద్నకిచరీదు వ్రుష్నత్రళ్మనే నికసించే రట్టబపు కునుష్యుల్హు అవఐ కూడా 6మీ ఎరీగేప్ర. ఒకదినికి నిల్చారి నినదించడం ఒకడవిలికి గుడ్డిగా పారిఫోకడం జిరిపోకడం తత్స] అందుకే ఘునిషి భూమి చుట్టు కాదు తనచుట్టు తను గిదగిరొ సిదీసిడా ఇరుగుతున్నాడు (ఆంధ్రత్రభ 14-02-939) [42

(. మానవతా వ నా

న స

ప టం.

ప న నై జట ము

ప శీ ల

ట్‌ | ం

వ. ల. వ. మ

క్‌. లం స్త న.

ప. ల. |! ల +“రట్నిరడ్‌ ఘు

ఆబ్‌. య య.

ప. మో స్ట | న. ప సైకాలా సనన. ॥

ల్‌. ప వ షస స.

న న ల కల! . | ॥

మ లం హ్‌. క త స. -

టం టై వ తపం “|

తి. ర యా త ప మం ఆ

న షం ముప పట బెట్టు వలం "అడిట£

మం 2 వ

| క. న. |“ త్‌ హం ల్ని మూలవ లీ

|. తల సత న. నన్‌. ఎ కోయాం నళ

( ప 'ఖైఖంలా పభ వ ప.

మా కల చుర్పుట న్న కమున్వ గలడా. 'జతసము కాంతిట్ర నల లో తండ్రి, ఇ

చావపండానేచాప్రకస్తుందనీ, నిండుకుండ బ్రుభ్ధవైపోతుందన్స, తన కొడుకు తనను చంలి తలకొరిఐబపడతాడనీ అనుకోలేదు పాఠం | తన చిన్నారి ఫాదదుస్తుల్ని తొత్తుకున్న వృాదయ ధలకంమిద, తూటాల నెత్తుటి ప్రష్పాలు ఐకసైస్తాయని, లపగడు పాదం 1 చేరిలోని ముద్ద నోట్టుకి దిగదరీ, గొంతులోని శ్వార నాసిక బళా ఎగబ్రాకదనీ, భోంచేఫే బల్ల తట్టరగలే శ్మశానంగా దూదుతుందనీి, ఎవదూఎదుగరు,కనిపెంచిన తల్లిదండ్రులు కట్టుకునే ప్రేయసి కుందు గడ్జీరదీకలే నన్న సత్యం వ్రుతంచానికి సృష్టంగా తెలీదు గాజు కళ్ళకి తెలీదు ఇఖకీ దుస్తులకీ ౩లీదు ఉక్త స్నానం చేలిదాా! నిజమే, తప్పంతా కాలానిదే నిక్ణీయగా నిర్జిక్షిఖ్యంగా,బూటుకాలి కుంద ికుల్ది కునిషి ఆలోచనల్ని కాలరాలునేస్తుంది | ఆలోచన చీక్తాలది?దుండె లద? ఎకుకల్టోని జీలుగుదొ? 3 డాష్టదా ఐశ్హేషెంచి చెర్పలేడు కాన్‌, వుత్రజ్రేకు, తల్లిదండ్రులపై క్యదంగా తడగబిప్పి కాటేపిన వేళాబశష్తాన, ఐశ్హేషబనే బశ్హషణ తప్పదేమో | కాని ఐలుత్తుంగా, రాజదండం కుంత్రుదండంగా కూరితే, నిజం బయటరడ్డానికే జంకుతుంది తొత్య ఒక ప్రుభూదంగా, కొందరికి ప్రుమోదంగామారుతుంది ఎకరినీ తప్పు రట్టినికీ ఏీల్లేను తప్పంతా కాలానిదే ! తెండి బూట్లకి తలలొగ్నిన తలల నలాముత్లే | న్యాయం తల్లకింద్రులుగా నడుస్తున్న తేశ్క శుకటి వగత్రై తీగలు చికట్టై ఆకాశం భూమియైై భూమి ఆకాశమైై, కళ్ళు అరికాళ్ళ! చేదుతాంం ఆలోచన అదృశ్వమై, కునిషి కృుగమైసోతాడు (నేపాల్‌ రాజ కుటుంబం హత్యకు గురియైన సందర్భంలో ) మా 44

ఒక మానవతా పృక్షద్భ్బాయలో ననా ను సమూల వం లా .. ట్‌ మ. న... టం భయమే మానవ ముఖచిత్రం అంతా అభద్రతే | అభయం భయం కుఎద్రుకట్సి, భూలు తేల నోళ్ళుతెరిఐ, కబళింప జూచే వేళ, గొడుగు పట్టే అకాశం ఫిడుగులు కురిపించే వేళ ప్రులిన వద్వతాలు అన్ని ప్రువాలోలుగా మూరే వేళ అన్నంపేట్టే చేంం అబుబాంబుల ఐసిరే వేళ, అంతా అభద్రుతే 1 అన్ని గుండేత్లోడూ భయాందోళనలే ! కటిశే చేయు 5 నీ చేయలేదు అదరే పెదఐపై 3 దమూ పాదం నిలుకలేదు ఇక అద్దంపై పెసదీగింజ నిలిచే ప్రునత్తే లేదు పొత్తిళ్ళలో అడ్డ, అాత్తిళ్ళలోనే గుటుక్కుడుని, వుటకనకు చాప్రుగా భూద్చుకుంటూ, ఒక ఖ్లైత్త తదెన్ని కాదు ఇత్త అభ్యయాన్నే సృష్టిస్తుంది భూమ్మీద కూకకత్త్వయే కాదు ౪ 3ెసలకా మనలకెత్తడానికి సాహొుంచదు [గ్‌

“సమ నం. నిచ్చెన మెట్టు అసతే కాదనీ, పెద్దపాకన మ్రింగినస్పుడ్తే తోక చేదుకున్నస్పృడే తెలుస్తుంది చప్రచ్రకుణ సిద్ధింత రతాస్యం | ఎక్సైన శఖరీష్టిద కూర్పున్నకాడు దభేలుకుని గోతిలో వజ్డాశు వాని చేతిగోళ్ళు వాని కుఖాన్ని దక్నాకే తెలుస్తుంది అంతా అశాశ్వతమేననీ, అంతా అభద్రతేకనీ వాడూహించి ఉండడు, కలగనీ ఉండడు కాళ్ళ కుంది, చికు కనురెత్సలవైకి పాపి కళ్ళల్లో శకటి వ్యటైంతచేస్తుందని, నాడీ మండలాన్ని , ఆలోచనా క్యవస్థనీ తల్లప్రిందుల చేనీస్తుందనీ బభుశు వాడెద్పుడూ సోపానాలూ శిఖరొలూ ఆకాశబవోరాలే కలగఐ ఉంటాడు ఏసి గదిలోంచి. చికటి బొరియలోకి దూరితే కానీ వానికి చకటంటే తెలిసౌళ్చింది ఓ ఘడియ సిగరెట్టు నూదకుంటే

ఓ జకన ఫెదాలవై అంటిన కుభుపుకు నాల్క చర్పరంచుకుంటే నరాల బాధేమిటో, ప్రేగుల ఐత్విలత్తయేబుటో నదస్తాంశమైనా తెలిస్రౌచ్చింది కఎఖం పైని బాధ కుఖ -లత్రుంగా, కాదు నఖశిత్రుంగా దూర్రీదిద్దుకొంది నిజమే కాదనను, ఆ వైప్రనూ నకుర్ధించను కొడూ క్యదక్కుగము | చందడదూ చాపడమే కాని వృత్తి, వ్రుష్పత్తీకు |! గదుకమూ గక్యుదూకు ! ఉడుం లాంటి మండి వట్టుతో బటాదు కొక్తుమిద కూచుని, నిక్కి, నీల్షితే ధలితంగా ౨ని బదుపుకి వొడే కూలిపోయాడు, వాని వ్రుష్మపికసకే కాని గుండిల్లోకి దిగింది కాన్సీ రొచపీనుగు చస్తూ చస్తూ దేశాన్నే బలితీనుకుంటుందన్సి, ,కుట్టికుప్పల్లోబూదిప్తుపుల్లో ప్రశాంతతను వెదుక్కోవాల్సి కస్తుందనీ, 6 తీవ్రవాది ఊహించు ఉండడు ఏ ఒక్కజఉూరో, ఏ ఒక్క వల్లో కాదు దేశాలకి దేశమే కదిలి, ప్రక్మనిలి, నకుుద్రమే వ్రకహొంచి, కొండర్సీ గుట్టన్నీ ఆశ్రయిస్తుందనీ, భూమిలోంచి వుట్సిక రంటలకై కాదు, ఆకాశంలోంచి గ్రుద్దలూ రొాబందులూ ఐసర్టించే అన్నం ఫొట్టాలకై కళ్ళు ఎదురడుచూస్తాయనీ, ఆ కళ్ళు కలనైనా ఊహించిఉండల తన తుపాకీ కొన మెరపుల్లోంణి ఆనందదిపాకళీ తెల్లిఐదుస్తుందనుకొన్న వాని అంచనాలన్ని తదుమూరై తయాంన [అమ్మ్యూ న్‌

ఆకాశంలోకి చొచ్చుకెళ్ళి, చుక్నల్ని లెక్కించిన తలకాయ, చొరియల్లోకై దూదుతుందని కటిక చికట్టలోడి పారిలోతుందని, ఏ రొడాదుకూ, ఏ అంతర్జితియ గూఢాచాదీ క్యకస్థకూ, సాంకేతిక ఏరిజ్ఞినానికి చిక్కడ తప్పించుకు పారిపోతుందవి, దెలి3ంట ఒక అభునాతక నాగరికతా ప్రతంచమే వడుతుందని, కునమైనా అనీలు ఊహించాదమూ ? తెల్ల కోటుపై ఎత్రు గులాభి దక్తం కుదంై పోతుందని, పచ్చ పచ్చని కాన్షీసం కూయని గాయమై. లోతుందనీ, పార్తమెంటు పై త్రుపష్ట్ర ఏతాకం కీక్రువాదుల ఉక్తంతో కలిసి, ఓక్తశేతనంగా కూదుతుందని, పాస్త్రమెంటు గోడల్హో తుపాకీ గుళ్ళు గూడు కట్టుకుంటాయనీ, కిభ్రువాదెనికి అర్థం, అంతరార్ధం క్రాద్రక్సు, ప్రపంచం తీక్రుంగా అన్వేషెస్తుందనీ, అవి శబ్బకోశాల్ని బదిలి, రాజకీయాల ఫాకులవుట్టత్లో బక్కుంటాయని, ఎకుదైనా ఎందుకనుకుంటాదు ౭ దిజం, ఉఊదొలకందనినే నిజం ఎవమూ నక్మునినే నిజం (న్యూయార్క్‌లో “వరల్డ్‌ ట్రేడ్‌ సెంటర్‌' ని కూల్చి వేసిన సందర్థంలో ) వ్ల వురంచతెనక ఛదవ్ష్వ్యూతాం కలత్వవెంక పొయవధతాస్తుం భ్స 48

ఒక మానవతా వృక్త్షద్బాయలో న (వనన సన్ను కృష్ణమూంి వాన జీ క నే యే శ ల వ షి స చ చట న తట వ మ. 6 ళ జ చసేష్లపశ వ” శ్‌ాచత్ర 3 (1 ఉ సశ న టా న రా న న యా వ్ర టి నేక వలో హం. మని యట చసన ఇ న్‌ తల. త న పష! క న ఓ ర్త గ్ర ధా న్‌ అటి సలి | చే న్‌. నాం టం సీ | స తూ. చతు టట టి తర లు న్న ష్‌ చ ' (మం మ ను ము మ షు! ల... ॥ ము ల్‌ స టే ఈ ళ్‌ | న న దా, , త్‌ | య్య ల నము. కా 1 ము... నం. న టల నం నూ స జీ. ఉత్త స ౧7 వీ టా | 4 ల ర్త లం య న పన ల న స యం శ్‌ నయ్‌ రే ఇ న శ కనన. స్‌ య "టో ఓ సస! టా. ఉల్‌ స్‌ు క సం టీ ఛు న పమ"... త్తి అజ స నే క 2 | (| గ్‌ నేతలా. మీ జ్య స సస ళ్‌ ఆల త సనం సుం ం సనం నా న నో పెటు. ఫై శ న ల తస. ర త ఎట ౯ నీ ల. ళ్‌ రం టీ న స. ణు వన్‌ యుత + జ ఎహే యట న క్త ఉక శ శు” ల క తో. ఖో (ఖీ హం ల నం యు రతా [స మ ల మ యా ఈ [ డట. యన | హా న 3న క ర రో స్‌; చ గ” ప 4 ట్టు భో టు! య టి న ఎంటరు గా శీ వ్‌ కప యా ల ము ళ్‌ ర్‌ షో త్‌ ను నగ నాం బీలే! [ు 22 జ (వ్‌ రతం న నో న ల న శి గ వం సూ * ల్‌ ము. " ఇ. టీ షా ర్‌ రూ శ్‌ హా న్య (= సంప స “జ క మ శ్‌ నం మే! న్‌ శమ సు బన ళం] యయ చా చ జ స్త [ప అ నాక | శ | స కచ | న య! న. శక్‌, శత సం ఎ తం మాం రి! ల నా స. 25 వా కే 11 క గ స్త భు లే క స్య న్‌ జ వంట ర్‌ నా నశ ఖని , జస, 2 . శ పము ఇ. ల ల్‌ కా. ల. నం ఆ మం జే | మ కా పా క క ల. స క్ష స. సళ భష గ జే. నా... ర .. ఇ క లీ ను చు హసన్‌ లుక్‌ (1 ల కల వక క్‌ కు సు చే లీ ల క క.

మ లం తం న. ఎంత. రు. వ న. | . స నీ ౧. గ /॥ ్ర.. ల్‌ ఖే మృత్వు ఘంటెకల్సి మోగేస్తో నేష్పుకొన్న నాలుగక్షరాలు నాలుగు మెతుకుల్ని పెట్టరేనస్ప్రడు ర్ట నాలుగు వ్రేళ్ళు నోట్లోకెళ్ళలేనప్పుడు నిరొశా నిస్పృటొత్తో గొంతు నింధ్రుకుంటున్న ఆ వ్రేళ్ళ ఉరివ్రొళ్హై తకు కండొలైనా బదునుకుంటాంయి లేదె, పులి గోళ్లై వైలకంరాత్మ్నై న కక్కి పెడతాయి మానవత్వం దెనకత్వంగా కూరి, కుంచితనం మైలబహిపోతుంది ెద్దర్రలి కళ్ళు చింతనిస్పల్ని కులఫించినా ఆకలి భయవడదు, ఆక్రందన నోటు కూయదు అస్పుడు కృుత్యు భుంటికల్ని మ్రోగిస్తూ శ్మశానాలు సైతం బబ్బంభిస్తాంద కాలే కాగడాల వెలుగుల్లో ఆత్మలు కొరివి దెయ్యాలై ఊళ్ళమిద వడతొంం అస్పుడు అడఐ కాదు దమ్మూ 80

ఒక మానవతా వృక్షట్బాయల నా ను సమం ఊదు తగలబజపోతుంది ఒకశ్తశానంలా అర్హుడు కునుష్యులక్తూ ప్రేతాలకూ ఊలకి కాడుకూ తేడా కలపీంచదు (క్కశబ్బ కోణాల్లో తప్ప ! అభికారాధిత్యదప్రు వ్రుజా౭కల పుటల దొంతర్లలో తప్ప ! చక్కటి చకట్లలో తద్ప ! అస్పుడు పెద్ద దేశాలన్నీ, వెప్ట వేషాలన్నీ పెద్ద పట్టల్ల చూడాల్సిందే ! ఫట్టలన్ని రెక్నలిప్పకు ఎన్నిరిపోతోంటే ఆకాశం చిన్న బోతోంటే నకుత్రుం శన్సివీబొట్టయి తోయి, శయం గుండెల్టో , ఐదూనాలు వదుగెడుతోంటే వర్వతాలు నేల కూలిపోతోంటో | (అమెరికన్‌ కూజీ అధ్యక్షుడు క్రింటన్‌ వ్యాసానికి ప్రతిస్పందిస్తూ కెలీటం నాకు కూదకతా కిరీటం దొరికింది 'డగడా ల కం. లేదు దర 9 నాలం కి క్ర [టయ న్‌ ఫట్టా వా 51

ఒక మానవతా వృకచ్చాయలో యం ను మూరి ళ్‌ ఆ శో టి య నా ల నం డే ల! సే | స్రచసణా వళి అరా ఈక గ తో ాంాయోోోటు ్‌ చుక్కల ముగ్గు భ్‌ ఆకసాన్ని భూష్మిది% దింతే ప్రయత్నం. 52

ఒక మానవతా వృక్షద్భాయలో నను కసమూం మ్టిమిలం భటుల. న | చాటు ద్రుకముల డటకూడదు | “శత. య గ చ పసల గ్‌ ॥ | టు చ గై సంచ హ్హా లిన [హరిని ము. 11: , లం న ఖే | న? క న య నన న! న. నం మ: .... న. గా మ!

మనిషంటే ? ఇ వివటిని ఉరిత్రుడు విడన బుతఉడమేనా జిఐతం ? అస్పిసి ఆజ్యం కాదడమేనా అబలత్వం ౭ కత్తి అంచున నిమురించడమేనా కాస్రీదీం 2 వాసనా స రుని... | వంక. న్న దు ధం (ఆ|| న న న న! 1 మ ల వట్ట రువ ఏను 9 అమ్మబడును చో త నన? హా వీడలవెంట ఠకుగేకా ప్రగతి ? ళ్‌ దెరికడ్డంగా 5జిఫోకడవేనా రాజకీయం 2 అన్నిటికీ జోతె తట్టడమేనా రాజీ ? అప్పుడు కునిషంటే ఒక జీకచ్చకమే |

క మానవతా వృష్షచ్చాయలో్‌ నాననా ను. ససమూంి న క్‌ అంతా వ! ష్‌ త్తి శ | ః క (లీ సే న ఎ సీ! / స క టచ్చు. . పాయ ఇ గ షి వ స 9 ఖా త | స స శ య లీ. భే నా? గు ర. పసం. న సం యా న ప్‌! సాం చడ. వాలను నా వ నాల బాస న యో వ స వాసం న గస క హా ర స స న. న న్‌ ట్‌ రం ల? ఖీ న న స. ప + సట మాయా? క్‌ మ . న గను డా న 2 కన క వాసు. గై పాంచ దయా 1 యుల నయా. కీ సం యో టా వా టా! నా శ శల! ల బ్‌ యం ద లే ర. | చాయం బి టాం గా... గే టా + కరగ జ శ థ్‌ 1 న రం డ్‌ ల ను . న! £ ష్‌ నాట; రం టీ న్త్మ 2 | ట్య ము క త్య యం సయ | అతని అమ్మలా చందదు అక్ముంటే అలకుర్లో బొమ్మే | శ కళే కౌొకమే | ఎత్తుకున్న కొనమే | ఎత్తేసేనా నే

కాళ్ళక్రెంద నలిపినా కౌనమే | కాల్చిన కూనమే కొన శిఖన వేల్లాడే కాకుం ఢీర్రిజ్మ కాల్వతై, కొకంగా, భూతలం ఫై అరికాళ్ళ క్రుందుగా సారేటస్సుడు కసాంను చేతి వ్రేళ్ళ హక్హాల్న కజిని పునీతం చేసినప్పుడు దుస్తుకొస్తుంది కా కరిగించి వేస్తుంది. అక్కుకి, క చాక్ముకి, తేజా ౩లీని లోకం ఆలోచించని లోడం అమ్మని కాళ్ళ ఫ్రుంది మెట్టలా. అకుష్పుకో జూస్తుంది, అక్కు ఛభుజిల ఫైకి ప్తి ట్‌, వేయాలని చూస్తుందొక బల్లి; రెట్ట "'ఫెదిల ఫై కాలి, లము చూన్తుందొక దోళుతా | నస కాన్మీ అప్ముకు అక్షులా చూడదు [50

ఆకకటిం స మన 0 స లో "వీ క నుమాధ్రపోతోంది త ఫొదలో చిక కులలీ ఇల చిక్కుకున్న గుప్పు 8 నిష షలనగిలా త ప అవ్లలా కాలం న్నుకొంట్టోంుటే ల. ని నా జ్‌ మేతే 1 న్నా న న తా ఇ ఒళ్ళంతా ఉక్త న. . 'కు్లిపిక్‌ క స్యా! లీ మ... క ళ్‌ ”్‌ ల జ్‌ సవన? నిశ్చలంగో ర్త న వనీ అనాాకుంచున్నా స. . న చం. ్ట' సు. ౨. "= “ లన కాం ర. న. . స సై. ౮ క్షు అకులారున ఉంద ( మ. | ౮ న్‌ కష సరి మన పిలల ఇళ్ళు య. . వ పంల. స . శతషల్తు వంటలకు భకుతున్ను . గుఠతడి గదడీయా తల హాం ర్న . " జీవితం రమాఖై'పో. | స్చుకొంటుక్షా న్‌

దో ఐజేశీ చొనెల్లో వ ష్స్‌ నృత్యం చేస్తూ, చేస్తూ స 1 వీఐిగా 'టీవి తదదిపై ౫. ఐల్వేసినట్టు పా ఉసిరి త. కారా! ఓసి హా నేటి నక్వంగరికతా ప్రతంచంలో ( శభ 1 తనే చెలపేసుపంటున్నిడు | క కు. చుంబనం తదొలు పెదొలు పుటలు నాల్మలు వ్రుస్తకం ప్రేయసి తతనమే నుదిస్ట్రదుంబనం | [హామకిక్యా 5,

లలితా 41 మ శ ॥| ను స్‌ [1౬ ే గ , ॥ న చ శ సన నాం ఖే. పతా... |! వ టం! ల ము. మం. - న న్న “సా స ఖ్‌ న రూ గె న. యు ఫీ న 1 జ జే స లా న. వి హ్‌ వప మ ు.. గ 1 మం. ష్‌ లా, 'మిధవారం. 16 ఫ్యైవం 209 2 డుకు ఎంగికై పోయిం ఎకడు ఏం చెప్పినా ఐంటాం గంగి రెద్దుల్లై తలలూథ్రుతాం దిశ మెలత్తో రదుగెత్తుతొం ఆలోచనల్ని మోకాళ్ళలో కుడిలి కూచుంటాం దేతోల్లోఈదే వాంఛల్చో కీటకాల్సా ఉదులాడతొం భునరు కడుక్కునే మూష్షం చూడకు బళ్ళు కడుక్కుంటాం ! క్రుళ్ళు ఓడుక్కోం ! అపును -- జీవతం ఎంగితై శోయసందిస్పుడు ప్రేబుకుల దినోత్సకం పేరిట కాదనకులమై. బజుకున రడ్డాం ! కొ

శో 1 0. & ఆటా నాన లా పై ల గాయాలు షి య క మ్మ పహ ర మ న ఇ, సు ఛ్‌ న. ( శ ఓ _ తల 4 ణ్‌ || (| ష్‌ | ఖం ఇ చళ్ళ న! సూ ఖీ న వే టా స” య! సే నై న్న్న వం నగ శ స మో [1 స్ట న. వ స "4 గ్‌ ణో ళు నీ ట్ర య ల్‌ వ స క. యీ ఉ ్ట నం లీ స - | యు స్‌ ష్‌ (స్ట 1 సచినే క్‌ న / స ఫైట ల! సై ళ్‌ తిదిిన య్మి షల సక సే నదికి న నకుద్రురు కాదు _ఉ.కుణి. గుండే నిండా తడితో

భూబు ఆోత్తిళ్ళకు తడుతుంది ఒక తల్లి తృొదయంలా చెట్పతి, పుట్టని, గడ్డిని గాదెనీ పలకరిస్తుంది గొంతులో దూరి అంతదంగాన్ని వీక్షిర్తుంది ఒంటిని కన్నీటి బందువుల కుత్యాల 'పేదుత్తో అభిషేకిస్తుంది నదికి నకఎప్రుం గక్యుం కాదు, చెదీసాల ! అక్కడ నది చళ్చానోతుంది వుజ్వలోతుంది జ్ఞాసకూలని నెకురేస్తూ క్షణాల్ని లెక్కిస్తుంది 'వెంన్య నోళ్ళతో అదుస్తుంది లక్ష చేతుల్తో ప్తార్ధిస్తుంది తన చెదసాల బక్తి కోరం కునిషి పాదిల పునః స్పద్మకోసం ఫ్రులకౌంకురొల కోసం కన్నివ్‌ చెలిమణు కోలం ఒక చెలకు కౌగిలింత కోలీం కలపంచిన చంద్రున్ని, సూర్యున్ని, తదకరల్నీ అర్ధిర్తుంది ఫ్రూడుకు శోంబన గొంకుతో, ఉప్పు పేకుకు పోయిన గొంతుతో అరిణి అరిచి, నీరై కన్లిరై కున్లీరై పోతుందే తద్ప సుఖసాగదంలో తేలదు కునిషికి కృద్ధిష్యతనా అంతే! 61

బి యా దవాప్రు మిది షూటతో ఓ కూట నడుస్తోంది | కడుద్రులో పేగుల కూట ! మూవీ మిద గుడ్డతిదుల కూట ! వట్ట పగలు ! వెన్నెల్సాంటి వెలుగు ! వెలుగులో చకటి కఎద్ధ ! 'కాకులకుద్ద | తనలో తై నప్వుకమంటూూ తనలో తే చర్చించుకుంటూ, నడుస్తోంది కససల్చి ఒంటరిదే | చుట్టు శతకోటి జకం ౩దీటాల్లి లోటెత్తినా కుసిల్లి ఒటరిదే | అంతామూయే | కానీ ఆకలి కూయకాదు ఆవేదన కూయ కాదు | కనిఫించనిదే దైజమైత్తే కలఫంచే నైజమే ఆలి | ఆకలిని మించిన వైళం లేదు ! కంకాలాన్ని మించిన దేంలయకూ లేదు. ఆమె ఫిచ్చినని లోకం ! లోకం ఫిళ్ళిదని ఆమె | బంబ త్రుతిింబాల్ల్హ ఐదాజల్లే ఫచ్చికి కూలాలు తెదకడం అఐతేకమే | ఆమె నడుస్తోంది కంకరీతేలిన రోడ్డుమీద ! దుక్సు రేగ్‌ రోడ్డుమిద ! రోడ్డు అశాశ్వతం, కుట్స్‌శాశ్వతం ! అన్న సత్వొల్ని బోధిస్తోంది కుట్సి ! కంకరీ ఎగిరిథడుతోంది కాదు రోడ్డుపై తదీఐన డాలర్హుసిరిరడుతున్నాంం. బాధని జీర్చించుకున్న కునలి పొదిలని అసహ్మ్యాంచుకుంటూ! ఐదేశీ ధన ప్రాతంలో కననినిన కఎనుల గడ్డపై, స్వదేశీ 6టొనికి అర్థంలేదు ఐశ్వామిత్రు సృష్టిలో శాలకు

త్న

రూపాయతై ఇనా సిమెంట్సై రోడ్డంన తోయి ఈ కుట్టిన, ఈ నేలని, అతుక్కున్న వేళ రోడ్డు కునఐ కాపు | చపజులు కునఐ ! శకుజలం కునది ! బుఐభాదం కునది | ఆమె నడుస్తోంది కంకాళనికి ఊపీలిపోస్తూ ! కద్టళ్ళడి చలనం అందిస్తూ ! ఆకాళ్ళకి నడక ప్రూతమే తెలును . గక్యుం తెలిదు. ఆదెక్కలకి అడుక్నోడతు ౩లును ఈఐ తెలిదు. బుద్ధుడు వేసిన రోడ్డు ! అశోకుడు నాటిన చెట్టు ! దేప్రడు చేసిన భూబు ! కునుష్యులు పోస్తున్న కంకద | తెల్లనాదీలూ నల్లదొదీలూ రోడ్డు వేన్తంనే ఉన్నాడు ! కాన్హి బుతుకులు చదురైనా రోడ్డు చదునుకాకడం లేదు, పగిలిన సైడు కాల్వలు కఎరికినంతొ రోడ్డుమీదే క్రుక్సురిస్తున్నాంను. పందులు ఏధుల్ని పెంట కుత్పలుగా భూడుస్తున్నాయి. కఎన్సిసాలిటీలకు వందుల్లో ఏంపని ? ఏన్నుల్తో వని కానీ | ఇనకనాలు రోడ్లంఎతేనేం ఛి రోడ్డు కంక్షరైతేనేం 2 ఐదేశీ సొమ్ము రాళ్ళపాలు ! కునిషి బ్రతుకు నేలపాలు | ఆమె నడుస్తోంది ! నడుస్తూ నడున్తు ఓ ఐదేశీ రాయ్‌ తగిలి బోర్లా డింది | భూటలాలీపి యంది ! కూటకూడా తజిపోయింది! మూటకూడా పడిపోయింది! ఏడిపోకడానికీ శక్తి అక్కర్లేదు ఐవేకం, ఐతేచనా అక్నర్లేభ్రు లేణ, నిలబడ్డానిశే నిలధ్తొక్కుకోడానికే కానీ | అన్నికళ్ళూ చూస్తున్నాయి ! కానీ 5 చేంయూ చేతికందించడం లేదు . కాని ఐదేశీ డాలస్రీ చ్తశాలని తొడుకున్న ఓ లారీ ఘాతం అమెరికన్‌ 'పైడులోకళ్ళ్చి ఫ్‌ కొంది కభాట $%లి ఫోయి , రోడ్డు నిండా అందరీకందరైన పేగులు | రై

కొన్ని గుడ్డ పేగులు | కొన్న అట్ట పేదులు | అన్నీ ఉలిపి తోయాయి ! 9 పేగేదో ౩లీకుండా బతికున్నంత కాలం లోకాన్ని నిలదీయళతేని పిచ్చిది చచ్చి కలేదు ట్రైఫిస్‌ని స్రంభింతజేసింది కఎళ్ళమీద నిళ్చికట్టు జనం నిల్చింది, తల్లడిల్లి తోంసంది ఏళ్ళిది చళ్చిందని కాదు, ఆలస్యం అవ్రుతున్నందుకు | శ్రకుజలం ఎకువై సిమెంటు తకు కంక తేలిన రోడ్డుపై ఆమె బీక్తం పారింది జగన బగినీ పెంచేస్తూ | ఆమేదీకు కంకదీ అతుక్కుపోంసంది ! ఆమేరకు గుంట పూడిపోయింది | జనకం కూగలేదు , కాకులుకూగాంస్త ఎదసకన్నీ దీబ్లైల్ని తత్చ్‌ చూశాయి ఏళ్చిదెని ఆత్మ ,అంతరొత్మ ,ఏకూలనిక్కుందో ఏకుని భోషిస్టోందో తెలునుకోవాలని |! ఆకలితో తఫీంచే కాకులు ! ఆకలితో తఫించీ పేదులు |! అది ఆ్కలి ఆబోదంగా కూరినలేళ | అది జీ5ర్మ వరమూరత్మల సంగకుం ! అది రోడ్డు అద్వైత కాక్యమైన దృశ్యం కన్సురు

అన్ని కద్ధికు కాలుస్తూ కాలుస్తూ

కన్సిరొలికిస్తుంది

కాలిపోతున్న కట్టిను చూచ |

[64

ట్‌ ముం న్‌ న... మంచి మనిషిగ పుట్టెినంచ్భు ! తల్మాయెంంచుకుని, గబ్బ గబ్బ నడువాలిక్కడ | ఈ గల్లీలల్హ జగుడాలు దవ్ప, శతొనాయాలు యిన్సించవు ! ఒక దిక్నె్లి రష్నాను, ఒక్క దిష్నెల్సి లమ్రికాను తల్లకిల మోస్తున్న గుంధ్రులు ! వర్షానల్ల పనంచెత్తేటి పంపులు ! ఎప్రీ జెండాల బాతు రెటరెతీలు | వచ్చ నోట్ల బాథతు ' కదీకదీలు' | ౧ఎకయికలు! భీకరకలు! కూటకు కూటా ! తూటకు తూటా ! గిదే సాంఎత్యప్రు టకూటా | కొంబుతస్పులి కళ శ్చ గుబులు గాదు గవ్రీకటిక్‌ల, దర్వొజల, తకళ్చిల ౧సత్వీలత! గుండె సప్పుళ్ళ లయాత్మడతకు. కతకు ... దర్తీకాత్శడత | పర్తకాదజత! గదంతా ఒక పెద్ద ఖత ! గిప్పుడు ఖఐతిత్మ ఒక్కలస లోయిన రొంబిల్మ! గుంపు గుద్జిది ! దిమాక్‌ లేని ఖబుట్‌మెంటూ గుజ్లదే | సబ్‌ అంధేకైైం | అళ్ళకి ఆత్మ లేజియ్‌ ? గుంప్రలల్ల కల్పిపోంఎనయ్‌ | ఆళ్ళ ఢళ్ళూ, నోల్తూ, దికూకులూ ఆళ్ళ 'సెక్ట్రుసేతులల్లలెప్వు | 'పెష్టులల్ల సేతుతాయె ! సేతులల్ల సెప్టులాయె ! ఇగ జెను ఆళ్ళు ఆళ్ళ నాయకుల రిమోటు కంటురోళ్ళకే అంకితాలు !

ఒక మూనవఫతా నృష్షచ్భాయలోే నాఆ న సమం నూడు బేటా! జందగ్ని అంకుల గాదీపి 1! అంతాల గాప్‌ ! రోడ్డుమీద అద్బులకు మైకులున్నట్సు తర్తికల్హ అర్పులకు బొప్పులుంట్రై ! నుత్వే గుంప్రల జేరిన నుత దలిత మొక్కటే ! యాత్ర తచ్చడే | ఏ గుంప్రల జేపకున్న సతియిస్రీది నిన్ను దునియా ! గందుక్షే గాంధి తాత మూడు బందర్హీ మూడు సూదీతులు తస్పించుకో | నాలుగు సేతుల్తోటి అప్రతాదమెత్తు ! ఖళ్ళూ శెప్రలూ, నోడూ ,కబాస్మో! ఇగ ౪ లైతై నాలుగోది సుత కనాస్కోని సాపు | ఈ దేశంల, ఈ ౦ఎదుకై ఒక్కీనో శతాద్ధంల కుంణ కునిషిగ ప్రట్సికంద్కు! ఇచ్చతుగ బత్కుకున్నందుకు | నా. న కాదు కదా! || జ్జ ( య. సాగారొన్ని ఫైనించి కాదు వ షే. జ్‌ క. అన్నిని కళ్ళతో కాదు న త క... చేవ్లీతిమి చూడాలి నస. యమన ల న. సము. కార్యాల్న ఫెటిల్తో కాదు . నా శ్‌ బృీన్తయాన్ని నింప్రకోతాలి ట్ట శయ్య నెభురేనీకోవాలి ణి | దవన ల! కు!

[| థో |. ఖు శ జ పంల; లక్‌ ఖై ఫ్రేం ర శీ మీక [గి నో జ్జ చ వ్‌ కాస త్త న పతితం సే జ్జ న ఇట్టా య స్స్‌ తే శ గ్‌ ణన స స్‌ |. గ లం.

క్ష గన్ను కృష్ణమూర్రి ౮ . . జే టూ | ] గ్‌ . శా 1 + స్ట్‌ క శ్‌ సే ల్‌ . ఇష శ న చ ర్‌ ను స న జ! న ళ్‌ గ. ఖత | స... ను సి గ్‌ మక గ త న్యం మ న గో ల టన న =. టట ౯ క్ట న్‌ నా జ ల టట మ ద్‌ ఉండాల్సిన తలకాయ చేతుల్లోకి చేరితే ల్‌ అది హింసకు ఫరాణిష్ట్ర మోకౌళ్ళలోకి జారితే అ; డట ది అబఐవేకతకు ఫరొకాష్ట 1 | 68

చచ కషమూలి నెన్న వృష్టమవూవు మ 1 గ్‌ 2] ఖ్‌ (1 ॥ శ 100 1] 0 111.1 గ గ్గ... 1 నం. |. . లు ల ! ఖ్‌ ల్‌ య. న! 111 సమ [1100 న ల్ల! య ల ఓ వన ళా యాం న... +] క. (స భు స | స చ. 2 క. న. సు .. (1... షి 1 క ఇ శ త. త సా న ట్‌. 11 వన్న పట ఎ టీ కే క క న్‌ న 110. స్ట 1||... సనో నా. త రల కు మ గ. | . 4. న్య. య. గై స. టి ని ల్‌ టీ. య. స (= ఎట (న స గ ఇ. న. ఖ్‌ న్‌. టం . వ. || సల ని నః ల ము . య ళ్‌ ర తట? యం. నం / న. య. 0 లక న! [సమ క న? 5... వ్‌. న ళ్‌ శక్రతంచం౦ం సిగెటెచిన (ఏ [క్ష] చవ్పరిస్తోంది తేనదు ఘీ సాయం సంధ్యి &సజాల సిలిగింతల సొక్షిగా గన నన్ను నిండా తన్నుకుని కననుగు తన్ని చలి ప్ర భలికి దౌడుతిసింది +ట్ర్ర్‌, జిబ్బతో దిగంతాల ఆ

రన స్ట నాననా ానకయయయయయయి[[ ల... స)

౩టికి కక్సుదూయి

కన్ను గిలుర్రీతోంది

రాత్రి దగ్గసప్రుతున్న కొద్ది

ఈరొత్రి * నువ్వెక్కడికి తెళ్ళాద్చ సుమా |

నామిదొట్వ" అంటూ,

చేతుల్ని అడ్డంగా చాల,

నా దొరికడ్ణంగా నిల్బంది గోడ

ముసికఎసినప్వ్వులు లోతూ,

సన్నుతో మెలివిరిగి ఫోతూ,

తలువ్రు చెక్కల నందుల్డోంచి

దూరి పారిపోబోతోంది 5౨ తెద |

నిజమే,

ఎటుచూణనా దతీశేశి ఐంలత |

బయట బాటోటంగా సిష్షిడీణ ,

ఆకాశం కౌన్నిట్టో ఇనా ॥ మేఘాల కౌగిట్లో చంద్రుడు,

గాలి కౌగట్లో రరీకుళం

సిగిడిల శోయింది ప్రపంచం

చెట్టు తొడుక్కున్న 9విటాల్పు గ్రాలు 4 వరికుళాలే 5ట్ర సుదిధ్ధ చాతుకులు ్నగ్వి

సాం త్త న! ట్‌ సో జ్‌ మ స్‌ ॥ క పూలని ఆఘాణెంచే పూవు(౬క గాలును కక) వక్షి ఆకాశంలో ఈదికంతసేద్రూ ఆకాశం ఒక నదితగే భ్వొస్తుంది. ఎత్తిన తెదీచాధలా తలెత్తి చంద్రుణంబమే తార్మాణం, తదచారవెత్తిక వాడు కనిపించడు ఏడక కంటిలో నలుసై లోడు దృశ్యాల్ని చూస్తోన్న కంటికి కంటి ౩దచార కనిఫించనట్టు కనురెప్పల్ని అతుక్కున్న కళ్ళు జెండుగా చిలిక ఒక పితికోడ చిలుక. అలుక అగ్నిరిన్తా దొని జ్డ్‌పకం కూత్ర్తుం మిసిలినట్టు, ఎగదీని కళ్ళు కోటేరులాంటి కఎక్ముబేములో ఆెళ్ళా లై

ఒక మానవతా వృక్షద్బాయలో ననన గన్ను పృస్టమోలి

తేల్తూ , రెటపెలలాడతొాయి కుక్కు ప్రూలని ఆఘ్ర్రాతీంచే పుష్వు రెక్కళడని నప్పు అది కొనంలో ఈదినా దూటకీ ప్రదుడు అోస్తుంది దూట నోవ్‌ కవీపీలో ఊతేతూట దొనివ్రేళ్ళు నాఖదూ పాడినా జెని నస్తీకం నాల్యవై ననే 1

గాన4/6ు [మూ

తా [ర్‌ (ప్రేమ పూపు కంటిది ప్రేకు న్‌ దిర్హ్మోణ్యంగా త్హొక్కి పెట్టం న ఫాదిలకు తన నువాననల్ని పలుకుతుంది. 72

ఒక మానవతా వృష్షచ్భాయలో ననన ననన ననిన ననన నా ననవన్ను న ఏససర సు /

గడ్జి రదీఉంటే న్నా వమా

అది ప్రాణం తీయదు మ న్నే

మానవుడే వాం .

కూనపత్వమే ధ్యేయం జంట

సర్వం గుటకాయ స్వాహా

వాడు నోరు తెరకడు

తెలిస్తే ప్రళయమే |

నోట్టూ తోట్టూ అధికాదమే కాదు

నిన్ను నిలువునా బ్రుందుతొడు | కొండ -అలుకలా జీర్చించుకుంటాడు | గ్‌ పాఠం ఓటే కనెఐ ఇచ్చేనో / టల ద్నె ( అంతే సంగతి! | /

నీ మెళ్ళో పలుప్రత్రిడు వేసి,

నిన్ను విట్లో కట్టేడుకుంటాడు !

అట్టు బట్టు గొ నిన్ను నకులి తింటాడు !

సో

తేలు , దెటఫెవతాడతొంస

కుక్కు ప్రూలని ఆఘ్ర్రాజించే ప్రప్వు

'రెక్కబాడని నవ్వు

అవి కొనంలో ఈదినా

దూటకి వ్రుదుడు పోస్తుంది

కూట నోట్‌ కోనేవిలో ఊతేఊట

దొలప్రేళ్ళు నఇహా ఫ్తాకినా

దొని నస్తనం నాలై ననే!

హాటే

[ర్‌

ప్రేమ

పూవు పంటిది క్రేకు

నీవు నిర్జ్యోజ్యంగా త్లాష్మి ెట్టికా

నీ ఫాదొిలకు

తన నువొననల్ని ప్రలుకుకుంది 2

"6 మానవతా చృత్షణకృయుల ననన ను కసం మ. ఫ్రాజం అోస్తుంది ! న ( ఓ జ క్ట | నై ఫ్లా ట్‌ తై టా, ప్రకృయేకాత్యం. | (పు. క్ల బూకప్రజేతంు | ఎ! ల్‌ కీ సర్వం అటకాయ న్య్వాహా 5డు నోము ౩6కడు తెలస్తే ప్రళయమే ! నోట్టూ తోట్టూ అధికారమే కాదు నిన్ను నిలువునా బుంగుతిడు | కొండ అలుకతా జీర్జించుకుంటాడు ! గ పాఠం ఓటే కదన ఇఛ్చేనో, శ్‌ సీ | అంతే నంగతి॥ ! 1 నీ మెళ్ళో పలుత్రత్రుడు వేసి, (1 నిన్ను 5|ిట్ట్లో కద్దేముకుంటాడు | 'ట్టు బట్టు గొ నిన్ను నకులి తింటాడు |

ల టి టు. య దవనము టెక సా సమం భు ల ల ల ర్య (వ న; కా న. వన నాల నలల ప నా. కా. భన క స కరన న స మ ల న (మా మ ము? మనా జ్‌ నా యా ళ్‌ ఇ య. 1 నజ హ్‌ గ్‌! ల. క్‌” త హ్‌ ఇమాంలన పక్ష కళ్యవప్తన ధలత్ర. వ న |! న యట! . ్రా ా ఆకుల సంద్రుంలో కునిగిక చెట్టు (ఒక గొలుసు కవిత) బంటిశాలనై నిల్చి తరస్సు చేసుకుంటుంది పూలు ఫౌదస్రూజ గాఐబస్తాయి 1 | ఆకాశం కదిలినట్టు ఒక జీకూతకుబోకాయనికాయం కశదుల్తుంది. భూమి తన అొట్టబంచుకు అరీచినట్టు ళ్ళ కృంతా నోళ్ళు చేసికొని ఘోషిస్తుంది సముద్రం కానిరటిి తనకు తే శాంతించిన సకుద్రుం త ఉ€ క్‌ న్‌ళ్ళకు నిలకడ నేర్పీబాస్తుంది నీ పిల్లగాలి ఇల్టు పిశ్లి రందిరేస్తుంది. న్‌టి గుర్రెన్పోస్ని: ఆకీసం మెదీప్రు కొదీడాన రుళిఫిస్తుంది ల గునిం యసకిలించదు, సిిలించదు, గాంత్రుంచదు సెంటొంలా జాలు ఐదల్ళి గర్హిర్తుంది! కొండల్లోంచి జరిన న్‌ ోంచి జారిపడ్డ తాగు ళ€ ఒక మెత్త భూమ్మీద ఒక మెత్తని పొన్సుం ఏప్పుద్డుపంటుంది త్న

జెనిమిద ఒత్తిగలి, శయనిస్తుంది పాట "* తనపాదెల్ని కునుష్యుల తలలపై మోవ్రీతూ ! పాటకున్న చడాజాలు రొగాలకుండప్రు అన్నా రాగం శంకజరాభకణమై ప్రుకహొస్తుంది |! రకుగిడుతుంది | అస్పుడుజందెప్పోదుల్ని నకరించుకుంటూ కుంత్రురరనం గాఐంచే వేసమూడ్తుల్లా కనిఫిస్తాంప కొండలు | ఆక్షణంలో కుంత్రు భోషే నకుద్రు భోషగా మారినట్టు కుకభకు స్ఫురిస్తుంది. కన్నిటి ప్రువటొంలో నులోచనాల్డో బొక్కున్న కళ్ళు కుఖంమిది తగుళ్ళు తీడిపోతాంస, వతి కరిషిపోతాంని శరిస్మి పాటతో కలిసి వ్రకహొస్తాంు ! ఒక ట్స్‌ అనుకు భూమ్మీద తన చన్సిరి పాదెన్ని మోప్రీతుంది ఆ పాదం క్రుంద ఐప్రరిస్తుందొక శతాంకుదం దొనిశేమాత్రం కుళ్ట్‌ అంటకుండా | ఇంతలో తృళ్ళితడిన గాలి చెట్టువై సోలిలోకుంది గాలి నెత్తుకున్న చెట్టు 5జపోతుందే తత్ప, గాలివజిపోదు. అదిచెట్టు గుండెల ఫైంచి నిష్టుమిస్తుంది నిప్ణయగా తడిసిన దక్షి చెట్టుపైంచి కదల్బు, వొని పాటకూత్రుం బఐశ్వవ్వుర్తకుపుతుంది భూమ్మిది పక్షులన్నీ రెక్మడుపిస్తే గ్రుడ్డుకి రెక్కలు తెఎలిచినట్టు భూమి అఎక్కడికో ఎగిరిపోతుంది _్వా మా న్న

ఒక మానవతా సృక్ష్ణద్భాయలో న ఎ ఉసమౌరి

న్‌్‌ నానా క నాన్‌ స్‌ మ్ధా నా ఇ ము గ్‌ ్ట వా! మ ఖం న. శ్‌ తా క! న త స ల తం నే! ౧ వం తల్లో

అణుబాంబుల మేద్ధుగద్ణకలకి ప్రడమితల్లి ప్రులకరించదు

కాయ్సీట్‌ భఠనాల కొమ్మల లేబిప్రళ్ళు వేయపు

తే చెట్ల ఆకులపై పంతాలు సంతకాలు చేయపు

ఇను కుళ్ళ తీవెల చపుళ్ళపై కోకిలక్సు పాదం మోపదు

లిప్స్టిక్‌ పెజెల వరీకుళాల ఆకర్షణల చుట్టు సెత్రాకోడలు తిముగప్రు

దుష కేకాదీఖ్యంలో తక్షిపొట సన్నాంఎలా మోగదు

'ఫాఫ్‌ సింగర్స్‌' గోలపాటల జోలి బుజ్జిొపాయి నిదురించదు

ఫ్యాక్టరీ గొట్టిల ధూకుమేఘాల జల్టులు తగిలిన ఫెదొలగుండెలపై

కుఐ కురిఫించప్ర,.

ళీ

కట చేఇప్రేళ్ళ 'స్నేతస్పర్మి గోప్రళాదుదు పులకించదు

ఓజోన్‌ కన్నె, . తో యిదుక్కున్న కునిషితల ఎంత గంజకున్ని ఊరదు

నదులు వాగులు సాగరొల్లో కక్మీక కాలుష్యగరీళన్న

5 పౌశ్చాఖ్య సౌంేవికా తరిజ్ఞినాషథమూ తరితరించదు

గొలిగొంతులోకి దిగక కల్యశాన్ని 6 గొంతూ జీర్ణించుకోదు

౧

సిన్‌ జగన్నాయలో నలిగిన కన్యాత్యం కుళ్ళ మొగ్గ తొడగదు

ఒక మానవణా వృక్త్షద్చాయలో నలం ను సమం

• మిస్‌కదల్డ్‌ 'పాలిండ్ర రావిళ్ళడ ఛ₹ాదతీయతా వ్రురూడం ఐకసించదు ఇఐశృంఖల మ్రీవాదనాదెల జధునాల్దోంలి ప్రుత్స్‌క శిశువు రల్దిక్‌ప్రాదద్ట్‌ కాకమూనదు. డబభ్భ్బావాలతో, వెదిచేతిలో పాశ్చాత్య ఐడ్యాఐధికంలో, ఫ్రండ్‌ సైకాలజి తో కృషభంలా అదిక బిడ్డడు తల్లి రొక్నునే క్రుక్నుకతోడు . వ్రుభుత్వదీంగ ఏరిశ్రకుల ఫ్రైదేటీకరణ వ్రేటుతో దేశం సకుస్య తీరదు అమెరికన్‌ డాలన్ర కుంభవృష్టితో బడుగుదేశాల జోలెలు నిండపు శక్చుని శిఖలోంచి, కాలుష్యపు శిఖలోకి కూరిన గంగశిఖలోకి , భూమి చేదీక తర్పదు భూగోళం జలగోళం కాకడూనదు కుళ్ళీ జనెత్రినా కునిషి కునిషి గా ఈ భూమ్మీదిక పట్టలేడు ./ గే టట వ్‌ ఖే సు మా గ్గ భ్‌ తా య సు లం న న వాలం చచ్చినా చావని చెట్టు గుండె బా వేతడవిపిడ ఒక గొడ్డలి బ్రేటు | గడియారీం కాదు చెదరని చె ని ్బు ఐఫ్పుకొన్న ముక్కలు చెక్కల దిక్కులకి బ్రలుతూ. బల, చుక్నల్ని తెక్కింబినప్పుడు ఫి ము

మవ మానవథఖా నృష్టభ్భాయుల ననన ము సమూల అడెవి నదెచొచ్చింది దర్వాజి బార్జా తెదీబ కచ్చాకు కరీండాలోకి ఏళనంది ? అడవ నా యింట్లోకి నడిచొచ్చిక దృశ్యం ! తలవొకట్టో పెద్టీ చేకులడ్డంగా చాల, సాష్టాంగా నకుస్నాసం గాబిస్తూ , గడధ | నా కుందు గదిలో నాలుక్కాళ్ళ టేబుల్‌గా కదలకుండా కూచుంది, కూర్గవతాదీమెత్తిక అది ఐప్టుప్రతా | వ్రుష్మే పర్చియ్రై, ఆదివడాటింలా కుళ్ళీ తనే | చేపలా కదిలే నన్ను కదలపీండా కూచోబెట్టి కౌయితమై కుళ్ళీ తో తనవీర్రపై తనల తదుచుక, కలమై నా చ్రేలిసందుల్టోకి దూరింది నన్ను లిఖించకుంటూ | కాదని బయట5డిత్తే నారచిర్‌ కట్బకొన్న అక్కు చేత కద్రగా వెంటబడుతూ నా కడువ్రలో తలబెడ్టి నన్ను అభ్యర్థిస్తోంది | “కొడుకా | నన్ను మరీచి ఆోదద్దంటూ + | "నా అడుగు జొడల్లో నడుచుకొక్నుంటూ *| థీ గూట్టో ఉన్నంత కదీకే అది తి లగిరిత్తే ఆకాశమై ఫ్రోక్రంది లై

స్మ పృృస్తమతాలి ఒక మానవతా వృక్షచ్భాయలో యనా ననన న్యా షే ణా / వుం | నే క్‌ య" ల్‌ ' లా. డా “ ట్‌. ల" న్‌ ॥. ! . న న టే న | మ్‌ డా డ్‌ మానా (నస టపునై ర. వాలా న. నా? మె న మ నానా బా ఈ సస సా ఎయు గో నలో కా... య! న | యన. వ నునా న ట్‌ సరేలే! అక్కడ ఏపింది డాలకు కాదు అమెరికన్‌ బాంబు | దొల్న చూణ చఅకిలించే కళ్ళతూటిల ఉన్ని ఏప్ర మీది దొని బకుపు, కష్టా తీతం . అది తెల్ల చొక్నాలక్సీ ఉంగరాల వ్రేళ్ళక్స్‌ తెండి న్పూన్ల!ీ తెలీదు న! కుట్స్‌లో *£లిసే ఒక స్వేద బందుప్ర!ి తెలిసినంతగా ము 7కి

ల మూననుణా వృక్షద్భాయలో ననన టే లాకు న టన! ద సహ సేన నానైన్షగా తం నాన్న సన్ను కృష్ణమ౮ార్రి న. రా కానా న కం న ర నేం చే దే టం, క చా స్టన్‌ నే సన్‌ వో స ర నమ నాం షా పయత టను చ స్ట ళ్ళ కం ల దు నో న్యం నో భై సా క యాులటు కం సః రపు చర ము మ్నల చాయను? నీ జ్య న న! టై ననన న టం?) త య నా కర. ణి వ టు సహా ఫ్‌ న యను రాయను! మసం యాం నటి. శ సు. హి నాను సంచ. మ నన టి ను అన(ుటాను మలల మ ట్‌ 1 నే మళ లే ధక! కలో ఎస. ప [న జ ఖై మసం సక ఏష బ్ర జమ వాన మం న పం నీ ఆనన +" క నే గజ నగ స + వలీ ర యురన. సలా న న న ౮ రసు. న్‌ ముని స జా చ య్యా . 7 స వ. ఇకా అం వు | టా న ఖ్‌ ర, యిన వా ౩ ళు ఆ న. మసన చటం. స చ! 0 ను సల ష్ణ న్‌ యై టాం ల స్ప స స్తృళ చ రనపళో ప్ప జం. ం నం క ప న బా చ్‌ వరన ర సా చ్‌ సన ర్‌ న. జతోవ నను కమా? మ పట్‌ వ 'న్హైః క. టై రు బై... ల నం టకం న నో నం. లా నం స్ట, న షా న. వె శ భలం మలు 5 రప 1 న. వ స తస లేసి ల నంత. ర ఫె పన్‌. గా షా న శ మం న న స. పప ట్‌ హా సు టా ప? స ఆపటం! న ల శ మా పత వళ నై చనన రో న్నా అన చ వాసాన న ము టం. జమా పా సనమ మయ భక ణల ము న తన సను ననన వషట్‌! మన్యు గ ట్‌ ను లా న మ చా భళా తై నే నా. మ క్ష కూ. వాటా న్‌? పాస్తా యము చే న ము చ్‌. హాహా న గ న జ యా! న డు ప య. షా యు న ర లోష్టాష్ల సే _ టో మాం న నారు స్‌. ళు మ మ శు ఫ్‌ సతర రు ను! న సు న. ఫ్‌ ను న ర్‌ స స్‌ స న ధమ తిధి. గే న నరో తా స్త గో ను వ స. స ష్‌ న మ చా న కో వ్‌! యెడో చ వా పల 1 సై గ నన న లకు క క షాన్‌ మా మ ప న సన స న ళం లు, సనా న స్‌ రం హు న ల న స మ. ర న డన్న? వ్యా వహి ని ఆపతి గి నం. చ రూ కన! చో న తటి షి పా స్ట్‌ళ సల టు అపర పాన్లా్వానిం స్‌ త నుం న ల సి న స్‌ ను హు న్‌ సం నే హే! ఎపేసా రో / హల ట్‌ లో చ ల! న నా నను న నస కా స తే, ను కప చు లా నన మండలి చా 1 పం రరన కండ దు మో రా చతస వ మం వ. వ. గ బై: శ వ. నం మప మమ ళా నం న పసం. సం టా యన ట్‌ స! మ నతన సవాలు న శన 1 స్తే మ. కా ఫం న! ప రో సం లప వా వార ర య మ తు ము పంల పు స్ట టై కున మట ల న చ క ము ర్‌ మ షస 1 క న్స్‌ లగాన్‌ గ్ర ను వేటా వహ (అమ్‌ సై ద్‌. తమా! 180

॥ న స్ట (గ (| " (| కా పం. ప ాష్టిళ్ళే 1 [న న. నువ్వూ, నేనూ ! ఉరేయ్‌ | కుప్పు చూస్తే నాకళ్ళని అముద్పుతున్నా | నా ఒళ్ళంతా తూట్లు! కలల్ని అదుగుతున్నా | లు క రేకటి నూర్యోదయం కోరం నేకు చూస్తే నీ ఒళ్ళంతా అపుళ్ళు | వీపు తొడుక్కున్న వులి చధ్మం సాక్షిగా చెబుతున్నా నీవు కునుష్యుల తలల మీంచి కషిప్తే నేకు కునిషి పొనెల క్రంద [త్వ

ఒక మూనవతా వృష్ణద్బాయల్‌ న్‌ా ననా హాయ స్తసూలి షా? వ్ర న్‌ నే... కన్నతల్లి ప్రాబం కన్నణడ్డ మిద రే సై కనబడ్డ ప్రాణం కహాయచేతుల్లో | సక క రోగ క ఏ. ౨ అనగా సర్మాసు డాష్ట్రదనే కొండ చిలువ చేతుల్లో వదికాలాల పొటు తరిఢఐల్లాల్సిన జీఐతం పురిటిలోనే ప్రటుక్కుకుంటే 6ం చేయాలో అర్ధం కాదు కునిషి మదడు తనిచేయదు పళ్చిబాలింత గుండెల్లో పాలు తల్ప కళ్ళల్లో నీళ్ళెళ్మడిఐ ? తుభుత్వ అఆనుప్రు౭లో మానకతా ఛాయలెక్కడిఐి 2 పూడుకువోంసన గొంతుక లోంచి ఏడువ్రీ కాదు కూట కూడా పెకలి రదు కబాగజికాల భాషని ఎపదర్ధం చేలుకుంటాకు ? కపాంన చేత కత్తి తర్ప ? అన్పుడేం చేయడానికీ రెక్ళంాడప్రు కాళ్ళు గునపాల్ది ఉన్న చోటే పొతుష్త్తుషోతాయి. | 02 న్‌

తసిగుడ్డు ప్రాణం కడుప్రులో తోయింది ? బయటవడ్డాశే శోంచంది 2 అనీలు-ప్తాఐమే అోనుకోలేన్‌ ? అన్నది ఏ చత్రుగున్తడి బట్టా కూడా ఐప్పిచెత్పదు. పాటం, డాస్టన్తకు జీతాలు నరిపోవ్రు నర్నాముకి ఆదాయమూ సరిపోదు ఇక దేప్రడు -- కళ్ళు ౩లస్తే, పర్నీం , తుఫాను, జిభత్సం | కళ్ళు మూస్తే కదుపూ , కాటకాలూ భూకంపాలూ, యుద్ధాలూను ! చేకుజను తల దయ కుడిసివెష్మడుంటుంది ? కుడినన్నాడ స్వాష్థం ఉండకుండా ఎలా ఉంటుంది ? స్పడల్హాా తుసిన్సా ఇంకా చేయాలనే ఉంటుంది ! బకానుదుని ఆకలికి ఎనుబోతులూ, ఎలుగ్గొడ్లే కాదు తసిప్త్రాజాల్హూ కసనలీ కనుతకల కళేబరాలూ నలకోపు వళ్చాద్రత్తం బక్తుకుంటాదు అందుకే | కునిషి కనబడితే చాలు ఆసుకత్తులకు రదకూకందం, “కళ్ళు అశొడుచుకు తిందికూ? కబాత్రపిండాల్స్ని నంబకుంనొకూ 2" పిసాల్లో దీక్తం నింవ్రుకుందాకూ 2 చంటిలిల్లల్ని కూయం చేస్టదూ? * అని ఆఫ్రురపుడు కుంటూ చూస్తాయి ! అందుకే - నర్మాడు దకాఖానా కన్ని ధశుపుల కచేత మేలేమో | అది ప్తాజాలు తీసినా చెప్పీ తీస్తుంది ! ర్‌

ఏ మానవతా వృషద్భాయలో యకక ను కస్తూరి ఎద బాటు కూగవేదనకి భాషేకాదు, ధ్వకులూ ఉండపు తృదయం రెండుగా ప్రయ్యబౌతున్న బాధ [2] న వల్లా లా ళ్‌ ౩ . ్‌ బో న యే న హ్‌ న! ॥ గ 1 శ 1 [మ జ

కను గుడ్డు ఆఐరై లోతున్న అనుభకం దక్తం నిసైపోయే సన్నివేశం. ఒక శ్రేగు కురో ప్రేగు నుంటి దూదమైనా ఒక కన్ను కురోకంటికి అడమైనా ఒక ఫెదఐ కురో వెదఐని వీడిపోంఎచనా ఒక చేయ తన జంటని కోల్పోయినా , రెండు దేశాలు కలహొంచి ఐభజక పేరిట కునిషిని నిట్టనిలువునా చిబ్బోసినా పెళ్ళి పేరిట “నిఖా” పేరిట అకబ్బులు కనుగాయల్ని కోనుకెళ్ళినా 5 ఉరమానదూ ఉతముంచతదు అఆ బాధ కష్టనా తీతం 6 దూధకంకూ దృశ్వాన్ని దూర్రీ కట్చించలేదు. అది కునిష్షిని బుప్టీలో వేపి ఆడించడమే ! ఖు ఆకాశదొష్త్యం తల మీద కూలి శోకడమే! కునిఫి కళ్ళూ చెప్రులూ కూసి, గొంతు నులిమి వేయడమే | ఎంపాల క్రుంద తునియలు తునియలు గాఐంచడమే | అది చెణజే కాదు, అనుభబస్రేనే అర్ధమపుతుంది జం జశీఐతం ఒడ కొకగ్‌తం 'స్నేతొం దెనికి భాష్యం "85

(ప మానవతా నృష్ణద్భాయలో నాలాల గను కసనూరి గ లై మనం ము. రు న ను (ర్ల న న మ వం ప్ర నట వ నన ల నన టి

యయ ఎ నటల ఎ యా సు! టర 1 నం భన. చ ష్‌ టం లో న నం ట్రం అతి వు(్రలు ! పుటత్రెలు ! ఈ కునుష్యులకి ప్రీర్తల నిండా ఆలోచనలు | ప్రతెల్ని తొలిచే యోచనలు |! ఆ తొలిలన బొరియల్టోంచి అనంతొకాశం లోకి దూసుకెళ్ళ యోచనలు | నక్షత్రిల్ని ఏడకిలించు, ఏంఓఫింిగా కూర్చే యోచనలు ! అవుకు వ్రర్రెల్తో కళాఖండాల్ని సృష్టించవచ్చు | ౩యికలత్‌ ఫాక్టరిలని నదరకచ్చు ! కోట గోడల్ని లేరకచ్చు ! భవ్యకిర్మ్యాల్ని నిర్మించవచ్చు | వ్రుత్రుల్లో బాంబుల్ని ప్రక్కిశత్తు శిఐరాల పైడి ఐనరీకచ్చు | భూమిని భు కటలం గావించకచ్చు |! భ్‌ దొనికై దబ్బుగీ అక్కర్లేదు 56

సందన్న దేశాలు. బాంకులు క్రుక్మురిస్తాంచ అసలు దబుడ్ర కూడా వ్రుర్రెలోంచి వుట్టిందే | వుతంచంలో వ్రీత్రులడీ కొదకలేదు. లాల్‌ఖెల్లా క్రుంద, తాజకుతాలు క్రుంట్క, కుతుచ్‌మినార్‌, చార్‌మినార్‌ల కుంది సోదూనాథ దేకలయం చుట్టు లండన్‌ కవ్యూజియమ్‌, ఇరాక్‌ కట్టడాలు, దప్య్యన్‌ భూమూర్లొలు, అండకూన్‌ ప్వుపాలు, ఒకటే బుటి ? ... అంతటా ప్రత్రుల నిధులుంటాయి | న పొదెల క్రుంద తలలు జొచుకొన్న పుర్రెలు ! భాఐిని పూడ్చుకొన్న పుత్రులు ! యుగయుగాలుగా భూగర్షంలో తతస్సు చేరుకొంటున్న వ్రుత్రెలు ! నకుదైెల్ని లోటెత్తించే వ్రీత్రెలు ! నునామీన్నీ, తారికేన్‌లవీ సృష్టించే పుత్రులు ! వుత్రులు త్రుత్రులు ! . వుత్రిలు వత్తులు | రాళ్ళని కకనల్తూ ఇటుకల్ని భోంచేస్తూ కుట్టికొట్టకుకోంచన చూఫ్రుల్తో , గొంతుకల్తో నీదక నిశ్శబ్ద సమాభుల్టోంచి, అనుక్షణం నిరిక్షిత్తుంటాయి !

• దేల్న నబ్మువా నక్తురున్ని, కునిపిని నష్తుడండని ” తాచ్చరిస్తూంటాంి ! చరిత్రు కషాయాన్ని నీ చేత త్రాగిస్తాయి! భూగర్బీ కాష్యంలో శితక్షరాలుగా సాక్షాత్మరిస్తాంని ! కునిషి ఆలోచనల్ని ఫోటో తీసి చూప్రీతాయి ! ఒక మూనకతాకూూర్తి చల్లని కదీన్పర్మ కోసం, క కటాక్ష వీక్షణం కోలం ఒక కన్నిటి ఇందుపు కోసం, అనుక్షణం నిరీక్షిస్తూ నిరిష్షిట్తు, నిరక్షిర్తూంటాంయి! ఎయు

[కి

వహ క నరనతళా ృష్తద్వూయంల్‌ న వాడా లం న మంటి పాలా ఆ న్ను పృీష్తమూరి శ /. న ళా కీ / ఖే న ఇ - క ల్‌ టే. లీ ్‌ 7 క్‌, న్‌ చో (| న. శ |. చం = ” న. | | చెద లి = ము ట్‌ టన! హ్‌ ణం ప్త తగ్‌ క్త క్వ రోగ్‌ + స | 85

న్స (గ స గ్‌ డా గు స్‌ స టీ య్ష నామన పనే లు హ్‌ మ ర భా న రా. ( ష్ష్‌ న్‌ | పోటు నయన ంక్షు మ పతవావ్‌ హ్‌ సి ము (స ర వ నం స న అహ నై న నంంత్తు షస్సు మన్న నా లే ల్‌ సో ల ప్ల హన బరు హు పక్షి చెట్బ కొక్ళుడి వేళ్లాదుతూ కనిఫించినా నిజానిపి ళీ అది వ్రేల్లాడేది ఆకలి కొక్సునే అది రిప్వుక అంతరిక్షంలో ౩గపినా దొని కను గ్రుడ్డు గూట్లోని తన గుడ్త మీదే! అది ఎన్ని మైళ్ళు తయనించినా వని ప్రాభాలుతొను వుట్సిక కుట్సిలోనే | (ఈ

శ 1 నన

ఖై ల “ప్న (. సు న చ య ర న! న? మన! గంటా శే ప్న. న ర. ఉట త టా.

ఐచశ్వానానికె పట్టం లు ఐశ్వాసానికి రట్టముంటూ త్తే కుక్క దేశాధినేత కాకాల్పిందే 1 కీద్తక్య్యం చాదులు తీల ళ్‌ సలామ్‌ కొట్టాల్సిందే | పిళ్చిమాలోకం |!

కునిషి లకస్ప్రలో చచ్చాడని గగ్గోలు వెడుతుంది ఫల్చి కూలోకం | కునిషిని ఆకస్టులో పెద్సీ

శ లాశస్టులో కొటిత్తే

ఢ శ లాశస్ప్రలో చాకక,

న

బయట, టీ కస్ప్రలో ఛస్తాడా ?? [ష్య

చికటెని పట్టుకుంటే ఆశయాల కొలిములో కౌలికస్పుడే కునిషి వేశ్మ్సది ఆకాశం చెవిలోకి కాంతి &దీఐం దూసుకెళ్ళినట్టు కునిషి శబ్దం గుండెల్లోంచి దూసుకెళ్ళు కాంతి ఓదీణం ఆకాశానికి శబ్బదీతాస్యం తెలును అది నిశ్శబ్దిల్ను ఛేదించి శబ్బంలోడి శబ్దాన్ని భేదించి నిశ్శబ్బంలోకి ఐనుకుతుంది ఇదే శబ్బభేని ఐద్య ఇది ఒక్క ఆకాశానికే తెలుసు త్హా దిశే ౩లును

(కో

కనురెత్పల ఆకనం చూరుఫ్తింద కనుగుడ్డు పై కనిపి నింనం అబుపుకు నమ్మిక కునిషీ అనంతాన్ని నక్తుడు అనంతానిది అబుపుల భాష రదమూబుపులే దాది రరిభాష ఇదును చుట్టు చక్రం ఇరిగినట్లే కాంతి ఇందువు నూద్యుని చుట్టు ఒకే ఐశ్వం ికుగుతుంది. బక గ్రుడ్డు చుట్టూ వక్ష తిదగాధినట్టు! 'టికటి క్షృతగాత్ర ! దొనిది చ౭కికగుండె ! 'వికటి కడుర్రీలోంచి తెలుగు వెసలకెత్తుకుంది అందుకే శ్రీరక వేదన ఉకటికి ౩లిసినంతగా తెలుతుకు! తెలీదు, వొనికి చకటి గుండెల్చోంచి దూసుకెళ్ళడతు తెలును నిలకడే జీఐతకున్న సత్యం దొనికి తెలియదు. చీకటిని కట్టకుంటే, తెలుతుకు తోక చిక్కినట్లు మనిషి తనను తాను నిలద్దొక్కుక్మున్నట్లే | నిజం నిజం కునిష్ని ఎలుక మీది వలువ వ్యా ౦2

"ఒప మానవ కాత వృక్ష శవా . ఇ పాతి పె ఆలో టల కగు ఖ్‌ | శ స శ సంస గ్గ ది య్‌; ఖా మ ఆఫ! గ్ధ మం న్‌ టి (1 ఎం! డ ల తన. న క? న్యత్షనన 9 పల జే వ. (1 మ | గ్‌ కక స ట్‌ 4 క్‌ లె గా బ్రుత ద 1 భన ్‌ అవుకు సా స్య ల! ఫ్‌. య. /స్తా న్‌ న. 7 శ బండల 2 వ... | వ అండ ॥/ గై ల గ ల్‌ ీ (| 1. ల నిండా క్‌ వు ర్‌ న 0/1 గ చరిత్ర ద్‌ హే (మ పట్‌ 11 శ [ట్‌ టు ఖ్‌ 1 ఖీ గ క తే గం న్‌ న | లై పాతి ట్‌! న 2 స గ్‌ నిజాల్ని పాతి . స వ స యా స ప నా థః ల గు గ ల? ట్‌ పని గ స! స య. జే నిజం కృళ్ళి లోగ స ఓ స 3 స శే 1 1 నా లట కున్నా ( (1 న... [స . నీ వ్‌డ . 1/1 మం. శ ను! ల "టో శ స్య సంది [| తపక , ్‌ న. శ (్‌ ఎః గ్‌ 1 శ్‌ స న న క త శ. ॥ $ లీ హక గి “ల 93 వ.

వ. న న. నం న న. ల వన్‌ మ. హు ల మ స చ లై టే! స్త న నా రం. ఇ (1! న్‌్‌ యే నీ మంట, టారు. 2 వ్‌ ళ్‌ జ న్‌ న సెట్షో " న ద స్స్‌ న్‌ రం నప ళ్‌ ల్ల గ జ్ర నత న జ్జ న లి స శ ను వ్‌ వా త. చం స * ర్‌ి వఠటి కన కు లేను. న్‌! ఫ్‌ వ న. ఇ ల్‌ో న! నన న జ గా వ్‌ ాంమి? కో వ్‌ సన. స్య న్‌ శ (60 షే న ర్న, క పసం తంపా [గ ఈశ సి ఇ ఇ యలు న వసు లా ఖా ల ఆ యం ల ఇ త్‌ సం నయం (| న ఉం చ వళ హో ౯ స ఎన | ఇ చ టీటా ల ౫ 2 ఉ పే. వం జ ఇ కం మి 20 1 సన నం న నం. న | స్ట మ్య స్‌ వ ఇ న న హ్ష్‌ శ స వం లం స 5 నతన. సఫల టే నస్టా జన | ఖా పభ నా కం ఖే వి న న కళళ 1 సి గ స , శట్ధక్లో నాస్తనం స్టైల్‌ యయ ఎ (1. 1 సు టప లసే 4 సభని కర వ మ, ం్ష య కిల. శ శ్‌ జ్ర తా జై శస వం. ట్రీ స న న ట్‌ జీ స్వా ర జా వ లనే టా. టం తంట ల సే! మ న మమ సగ ట్ర న స. న నే యము సం ళవతో న న నన్‌ టిం సనా టీ (టయ. హం వ చల న న సం. యం న న స టు. న స. [చరత సున తాలం. సాం సళ. అస్త క నన స భన న సం. న. జం టయ న ప టంట రయ వ మిం టన నట స లేటా మట క సస ల న లం మ నం త క. 94 సు!

ష్‌ మానవతా మషయపా డల సము షన ఖ్‌ క తం జ. / య. 1, " " య గచ న || [ శ _ షష. క పయో స స స్య న. /. శ ప న్‌ | ఖ్‌ స | షు సు ఓ బలో క ల్‌ _ న క +అంతలక్నేత' తజ. లీ జీఐత శిఖరద్రుంపై నిల్చి వీక్లిప్తే కాలవప్రువాలాం లో కసనకకలిడే లోకం ఒక వీడక లోళమేదో లోలకమేదో, దేన్న ఏది కదిలిస్త్రోందో, దేన్ని 5ది నజఫిస్తోందో, నిల్చున్న గట్టుకడిసితే తెలుస్తుందేమో ! [15 నై 95 |

ఒక మానవతా వృక్షచ్భాయలో నాల పృష్ణమూలి

గట్టు గుట్టు తెలిసిన భూమి కూత్రుం నప్వుతోంది

• చేక్సు వీదుగెత్తుతోంటే

నా తోక ధదుగెత్తదూ *” ౭ అంటూ

ఓ స౨ాలుని నాపైకి ఐనుదుతూ !

నాోళ్ళుతూలి భడబోయాను

కుళ్ళీ తేదుకున్నాను.

నన్ను నేను పట్టకుకుంచుంటూ |

యోబుస్తే ఏకుంది ? అంతా గడణడ!

• కంలిన వ్షుమే నిజం |!

కళ్ళు తిరిగి భూమి తిరగడమే నిజం!

తపక్కుండా నిల్చున్న భూమే ఒక చ్రుకు"

అంది తృళ్ళితడ్డ టం .

తలపేక్కున్నాను.

'దేకునుంచున్నినా ? తిదుగుతున్నానా” ౭ అనుకుంటూ

" ఇదుగుతూనుంచున్సావ్రు! నుంచుని తిదుగుతున్నాప్రు బాంగదీంలా ”

అంది కునస్సు ,

“కాదు కాదు, తిరిగే భూగోళానికి ఖగోళినికీ నప్పు కంద్రు బందుబ్వ

[07

అందినా అంతర్చేత్రుం. (ఆంధ్ర ప్రదేశ్‌ ఆగర్చ 2001

ఖ్‌ కునిషి ఒక కదిలే కృష్ణం వృక్షం ఒక నిల్చున్న ముతొర్ని 9

ల్లి న. టా.

1. ఓ

• ఛీ అవుతుంది. తన చన్సారి చేతుల్తో కొలిచి లోస్తూంటుంది కలఫించని కాలాన్ని కనిపించేతా చేస్తుంది కనుకట్టు చేస్తుంది గడజియాదం బాధల్లో చుట్టుకు తోయే కునిషిలా ఓని గుండె చుట్పకు పోతుంది బళ్ళ, తా అద్యుత్తుకు నింపి మెదళ్ళను ప్రుజ్వలిత ప్రుసూనాలుగా కూర్చే కుండలినీ శ్తిలా గడియారీం కాలాన్ని కొలుస్తోంటే

అంకెల మైలు రొళ్ళు అడ్డు రొళ్ళు కాబోవు అడ్డు గోడలూ కాబోప్రు

గడియారం నిలబడదు

నిల్చినా అది కాలానికే సంకేతం

కునిషి ఒపింత నిద్రించినా

ఒక చైతన్య భుటోత్రువాలోనికి సండేతమైనట్టు,. దెన్ని ట్టుకు నిల్బన్న గోడకూడా గఓయాదమే అప్రకుంది ఇటుక కూడా పెండ్యులమే అవుతుంది మనిషితో పాటు కునిషి ట్టి నేలకూడా పునీతమ్రైనట్టు క్పైస్తుతో పాటు శిలుదకూడా తఐత్రమైనట్టు అది ఎకరి చుట్టు 8కుగదు

తనలో తీ తదుగుతుంది

కునిషి కేంపుణందుపు కునే అయినట్టు గడీయారీత్ర కేంద్ర ఐందుప్రూ గఓీయాదమే అయినా ద్హాదదూ తెక్కిచదు

అది చరిత్ర వ్రీటల్లో కెళ్మదు

కునుష్యుల్ని నిలచేట్టే కునుష్యుల ఆనవాళ్ళు ఎంతతెదకినా చరిత్రలో దొదకనట్టు గపీయారాన్ని వట్టుకుంటే

కాలాన్ని తట్టకున్నట్టు కాదు

కాలాన్ని రట్బకోవడకుంటే

కురిషి గడీయారమై శోదడమే

క మానవతా పృక్షబ్బాయల లను కస్తమాం నాశం ల ప్ప (7 ఆహ్షుతుండి గాథ్‌! మయము న. రో వం. / - 4 (భో న శ భన నా యయా క ళాల యం కల యని ల్‌ యం ని జ త్య నే ల " పలు | ౧2 జ త నగోటు నాల్‌ చునిషి గేసిన గీతలపై ార్తా ప్రజికలోని వాడ్యంలా డైలు కదలి లోతోంది దృశ్వాలువాక్తదై ఢళ్థ 9టిక్‌ల కుందు కదలుతున్నాయి ఇృక్షాలు వచ్చ జండాల నూపుతుంటే ఫ్లాటుఫారాలు చ్రేకులు వేస్తున్నాం దునిషి గిసిక గితలపై రైలు నడుస్తుంది భులటోత్నులు గీసిన గితలపై కునిషి నడుస్తాడు గత తప్పి నపిబినప్పుడు రైలు శ్రైనా కునిపిక్సైంా భతనతే ! కళ్ళల్లో ఎద్రుజిదీ తవెత్తి5ా ఎత్రుజండా తలూఫీనా రైలు ఆగిపోవాల్సిందే | య్య [90 |

నుదుటి మీది రేఖల్లా పట్టిలు దేశభవద్యత్తును నిష్టీంస్తోంటే రైలు కునిషి అద చేతిలోని గోటివాయలా తిదుగుతోంది, గోతిలో ఏడిసోతోంది రైల్ఫో నివ్రుంచే కునిషికి కుజరీ దెటీఫోయినా తెలీనట్టు కద్తీకూనంలో నిబ్రించే కునిషికి జినితం చేజారిపోయినా తెలీదు రైలుకో ప్రత్వేఓ గక్యుం రదు ఎవరి గక్యూరికి కొరిని చేర్చడమే వాని గక్యుం భునిపికో గక్యుకముంటూ లేసు ఎందరికో తొడు గక్యుమై జీబంచడమే అతని గక్యుం (ఆంధ్ర త్రభ-15-05-9ఖ) నిళసషాలు నిరిక్షిస్తుక్నాంద గంటల్లో కలిసి పోకడాని గంటలు కదుగెడుతున్నాం రోజులుగా కూదీడానికి కాలం నిరీక్షిస్తోంది ఒక యుగాంతం దె॥ కాళ్ళని నిగడదన్నగల బక కుదిర్ని పాదదుద్రుల కోసం [60

ఖ్‌ నా నీ న. | “న్యాక్‌ | కా! వ స ధి గుండెల్లో బలము౦టే చాలు వక్ష రెక్కల్లో అఎగదద్యు ఆత్మబలంతో ఎగుదుతుంది తర్ప కునిషి అన్నంతో బుతుకడు , ఆశలతో, ఆశయాలతో బుతుకుతొడు తద్ప కునిషి భూబువైక కాదు, నిటిపైక కాదు కూటలైన నిలబడాలి. కూట నిలబడని డు దేలవైనా నిలబడరేడు డబ్బు కునిష్మిని న్‌ళ్ళలోకి నెడుతుంది నీళ్ళలో మునిగిన బకెట్టు బకుఫ్రు తెలియనట్లే డబ్బులో కుననిగిక కునికి జీఐతర్రీ ఐలుకలూ తెలియపు. (1౮1

, బనానా నైన తి అనిల వళ్ళ రైలు వట్టల్ని వేసుకోదు నః టీని అబగథ్సొక్ముడుంటూ ెళ్తు, సకాజిన్ని దూషించే వ్యక్తి సమాజ రేడు నామా ౧. న్ని నిర్మించ | థట్టించగలడు తవ్వ నమూజున్ని నిర్మించ గ ని ఫ్మించడానికి చేతుల్లో శక్తి అశ్కర్రేదు గ్లో బలకసంటే చాలు లా జండా అగరేయడానికి ళు నిషి బెంగా ఎత్తుకి ఎగరాల్సిన తనిలేదు త్రాడు లతే చాలు, జండా పైపైకి తెళ్తు గగనకుంతా బర్రరన పక సరిస్తుంది. (ఆంధ్ర వ్రుతిక. కూ పం ల్చి 09-199+) స. మ మ ఫా ర న... ల న న్‌ (1 నిపారేసిన అరటి తొక్కి కనిపారేసిన బాలునికి సాక్యుకూ ? తొక్కల 5 చెత్తపుంి లాలి ఛలో యైనా స్తుంది కానీ బాలుఓనో ?...

(క మానవతా వృక్షచ్భ్బాయలో ననన నన సమూల ప క టి నే ణి న క ము ననన న. శ వ ఎ న ళ్‌ ని స్తో ఖే వ కా పే లనమ్మటనడు ళా ” వము. ర నా ౭ మనిషికి మరోప్‌రు అన్వేషణ నివులోకూ కునిపికి ఐశ్రుంలి తేదు నిరంతర యానమే | అన్వేషతే! | జ్య ైయైాంగగాలి స పస) న్యా కలిసే చోటుని కనట్టువో జస్తాడు వ. (6 | | నక్షత్రం చుబుకాన్ని పట్టుకుని, గ 6 థలకరింద జూస్తాడు గ అవాన్తో న్నా ం న్‌ న్‌ | ళ్ళ ఓ. మై మ ప. న. |

త మూనవపాం వృక్షద్బాయలో యానల్‌ కసమూర చుజీ వ ్‌ 7 చచ్చిన వసంతం | . | యుగయుగాల అంభశాణలక |. తలుప్రలు తెదచుకున్నియి కుళ్ళీ | న న లీ! తదీ తరాల అలుకుకు | |] శ | | య. ఖీ. కదిరించుకుంటూ ! న నం గా ప్రాజిరేఖ పై నూప్యడుదంఎంచాడు ము. ల ॥॥ ఒక కృద్ధ సముద్ర తరిష్వంగాన్న _ |! య. 1,2 | / పసళ్ళపాదల ఫైంలు 1. జ న | కుళ్ళ కసంతం నపిచొళ్చింది మం శమ. (| గాయపడిన గూతాబి గుండెల్లోంచి మ! శ టల 1 కుళ్ళీ అకురొగం చ జ. గ్‌ మృకొళ్చిది. | 0. న. నో / న స స్‌ ఆకులు లేక చెట్టూ చెట్టులేక కుళ్ళు | టీ ల వ ముళ్ళు లేక ప్రూలు, ప్రూలులేక కసంతం| _-- స. అసంతం లేక సంతసకూ లేకన్న శ ప ల. నగ్న నత్యొల్న దుహొంచిడ కోల 11 ఖ్‌ శ శీ న. గ. ఒక కంటకాకృత పప్ప శీరిషంపై స్‌ _ ట్లో [ తన యఎకదుపానిన్ని మోపి |. / స్‌ 1/1. తంచకు స్వదీంతో | |. న ల. తన పాటని ఐనిపించింది. వ | య! " పూల గుత్తుల అగదముజత్తుల 46 ప్రకంవనల కుధ్య "హోళీ కళల కుధ్య కనజ్వాల నుకుసౌదభాల కుధ్య తదీంగ తురంగాల కుధ్య ఆత్లోద ఐనోదెల కుధ్య కుళ్ళీ ప్రలకించింది తోట తన శతనపార్రు శతొంకురొల శిఖిఫింఛభాలతో గ

ఒప మానవతా వృష్షచ్భాయలో యోయో యోయో యోయో య యా న ఇ మఠ సూలిడు న. ముర న. పొదొలకు ఏ భాషా తెవీదు వ వ స ననా, ను న యూ. వెలి న్లో హ్‌ హీ ట్‌ ల గో సు కా. ల ల ( ల నిశ్మబ్ద్బం గండెల మీంచి న. న! నటిలపోదడం తప్ప న. సా వ మ. గ స గమ సలల! |... మ. వ ప. యం న క (మే? న [1 ఫి స! వ చ [1 అదం ఎంత దూరంవెజే సట ల సల్‌ రో గర్‌ న. న... న. అవ్‌ అంతదూదం |! [ న. అఐ ఆగిన చోట పొదిల ఫ్రుంద క. గ షా గ సర) గ పట్టు ణ్‌ తడతాడు లై. తన పాదంతో ఫొదం కలలే కునిషి తనకన్నా కుందున్నాడనీ, శివ్‌ గుండెల మీద పాదం మోవ్రతున్సాడనీ ! అంతలోనే అతడు గల్విస్తాడు జీ లగ *5ొడ్రు నాకునకడు, నా కదీనుడనీ'

• భూమ్మీది సూర్యుడి” ! 05

తదనంత మూ్తి ॥ వె నట్టి 1 (1. నాట్యయౌను కునిషి భ్‌. స్‌ ( లం స యయ ' కత్తిఎత్తకను చాలును (సన శస లై ష్‌ గో శ | ( న. అడ్డు ఆప్ర తెప్టుబ్యు ఎయు టీ క్త . లం ల తం. య య వొడిలకే స్పూర్తి ! ఎల్లలేఐ కునుజకకిల వొడనంత ఇూర్తి | 106

నవతా వృక్షబ్బయల్‌ నకల ను సమం మనిషి సందేశం కావాలి దునిషి యాకకంగా ఉన్నంత కదీకూ ఒకరి సందేశాన్ని మోసుకు ఇిదగాల్సిందే | తీగలు ఐద్యుత్తుడు మోసుకెళ్చికట్టు | రోడ్డు పాదాలని మాసినట్టు! భునిషి నందేశం కాలాలి అస్రుడతన్ని -- వుతంచం భుజులపై వెత్తుకుంటుంది తలపై మోస్తుంది. అతడందువే -- ఒక నిదంతద చైతన్య పువాలోమై భూత భఐఫ్యక్మాలాల కుధ్య కప్తదూనమై ఐస్రరించాలి నిష్టయం ఏదైనా అతడి జీఐతానికి అతడే నియంత ! కుతొంత | లోకం కునిషి మెడలో గుదిబండ కాదు లోకం ఒక లోలకం తాకు కదుల్తూ కునల్ని కదిలిస్తుంది కునల్ని గపియాదంలోని చక్రాలనీ కళ్ళని చేస్తూ అప్పుడు కదలకుండా నిల్చిన అంకెలూ అట్ట సైతం గడియాదకుపుతుతాయి |! దన్ని మోసిన గోడ కూడా ! ఒక క్యాతెండరై అోతుంది ! [్ర

ల్‌ య న సంతి. ఆకాంక్ష వ్రీరి ఐప్ప్సిన నెకులివోతె ఇచ్చుకొననీ కలయు కునసు వృొదయమ్మే గగనమై నాల న రాను కనులు కాంతి కురియకలయు చ్య (గ్రంభాలష్య్వాన్నై 0' స (లీ గ్ల ఒక ఐరొట్టూరమ్ముగ ర్స వో ల ఉ/0.10 న్‌. ॥ జ్‌ గం / కునిషి ఎదిగి ోథకలయు శ య స్‌ వే టా న దూనకత్వమే కుతమై పౌల్స సాదరాబా ర న క. దిగంతిలు వెలుగీ కలయు 108

క మై న మ టు న ,. స స 1|| 4 న. 1. ల (ఈ ట్ట న | [1 న శీ | య న. ఎ ఎ ( స్జో టే. | ఖో న య నమన | మ. వ. /

/ ర్రీషలి [1090190009 4111919 € ప్రలి|9 | టట్టు 1౪909 ఓ లల [ఫన0టల టు | . శే లాలా సా నీ! యాం? న. ౨కమ్‌(జీక ద =... - | ఉక కలు టం