Telugu navvula kathaluo_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

/ ఇ గ మ ” రై . య్‌. క ల న శ ష్య గ డ్‌ శ ॥ చ్‌ అథ 1 ఖ్‌ ! ల జే , జ = - 2 [. క. ॥ వట 4 న్ని ॥ సే |] + బం వ. ల టి + ॥ ॥| " య నై లీ! | - కస్‌ * ళా గ్‌ ॥ న్‌ ॥ ల శ

1. ఫి జ్‌ త నా స . ము. సే | | కస స “ " గ ం ॥ స్థ సం ఉల ను | బట తో ల - శే షా - త క రట క్‌ ష్‌ శ గ స్ట స ఇష్ట లో

• ణె వ్‌ 4 ఖు 3 (1 యా జ యి 1 క త్న జ ల ఖ్‌ ళీ | | న న ఆం ల స య. ల . క. లు - వే టై. స న. గే

ఫి సౌజన్య శో ఉప! ఎతార పాన్‌ ఓ పవార్‌ లి డా షా శచానావానో 1 వా. యో శ్‌ వఖతరణ్య.విభిదిచిధ.

(గ్రచురణ నె. 9? ధ్రథవావ్లుదా ఫిబ్రవరి 12606 లద. ల్‌.00

( సలు వ్యోతి | పెన్‌, కాంగైన్‌ అఫీస్‌రోడ్‌ విజయవాడం-౭ి

డా పము ఢ" ఇ ర్రంరాలయ న్నా ( ఫా

• (యింపటిలు క గా ్‌ా డే ళో హదర ఇలినో చప్పుడా ఇ శుయతాంనిగాన. ధాసాత్రరాయో . సలున్నచచనేన గాం నముంకో్యా నం? 5 క్ట టీ ళ్‌ ఈజ్‌ వ్య లి న ర వే. తాడిదన్సు వాని తలదన్ను వాడు గ్‌ య్‌! జ పచాంషావులో వెచ్చ- తీనుకుంటున్న శ శరయ్యకు, దుకాణం లోని జక మూలలో విడ్డి'ట్రింన్న వళెముఃటి కనిపించింది. ఏదో అనుమానం వచ్చి నమ్మదగా అది వున్నచోటి8 వెళ్ళి దాన్ని పరిశీలించి చూడగా ఆది ఎ గారవు పళ్ళెమని తెళిసి.ది. అజ్యాగ శగా దాన్ని అలా పడేసి ఉ చినతిరు చూసే ఆ కొట్టు ఛాడికి డాని విలువ ఏమా తెలిసినట్టు లేదనవించిందతనికి, భి

నవ్వులక6థలు అంతలే కొట్టువాడెక పఫిల్తిని అక్కడకు వష్టుకువచ్చి అ పొళటతలో పాలుపోసి దాని ముందుంచాడు. శంకరయ్యకు తలలో మరిబాకటి మెరిసి ది, *షావుళారుగారు' |! ఈ పిల్తి ఐశే ముద్రొన్తున్నడండి | దిన్ని నా కమ్ముళారా ?” అనడిగాడు కోమటిని. *మ రంతగా అడుగుళుంకే 8"దగగలనా ? సరి ఒక డూపాయిళ్చి దాన్ని తీసిశెళ ౦డి" అన్నాడు కొపుటి. శంకరయ్య వెంటనే డబ్బు యిచ్చి పిల్లిని చుక బెట్టుకుని "అన్నట్టు దీనికి యీ పళ్ళెంలో వె పూలూ అనీ కాగడం ఇంవాటులా ఉంది. అ_దుకని దాన్ని కూడా యిచ్చేద్దురూ, ఊరి౪3 పడుట గరా అన్నాడు తేలిగ్గా. “అబ్బే దాన్ని యివ్వడానికి పీల్లేద- డీ.” *ఏం? ...... పోనీ ఊరికే వదులెండి దానికి కూడా యెంతిమ్మన్నారో చెప్ప-డి.” ఆజ్రపస్రుల్రు చాన్ని అమ్మ భలుచుకో లేదంది" అమ “అ'దేమలా ? .. వెధవది ఈ మర్రిపళ్శాన్ని అమ్మన:టా న్‌ శీ, *ఎందుకంకే దాని సవ రో యంతో యింతవకకూ నలె ల్నోూ మూడు విలుల్ని అమ్మా న్నేను" తా అన్నాడు కోమట. లే ఖ్‌ ఖు

వ వ్వులకథలు లాయరు ధరా, నాయుడి ఆ లి కున్న డఉాక్షరు రామావానరావూ ఒక శ .1 నెల రోజులగా కబ్బులకీ నింష్టూలకీ న్‌్‌ కలిని తిరుగుతూవచ్చారి కొ-కాలిలో జే వాళ్ళిరరికి పెళ్ళవుతుందని అంతా అను లూ ౮ కుంటుండణగా యింతలో ఏమయిండో సే ఏమో (క్రమక్రమంగా వాళ్ళు నిర్షిచోవ ఖ డం జరిగింది. బజారులో ఒకళ్ళ కొళళ్ళు ఎదురు బగా వలకరిందు కోకపోవడమూ అసలు గర్తు పట్టనశ్రు తప్పుకుపోవిడమ్మా చేశారు, అలా పండగా ఒకనాడు రామ్యోహనరావు ఏకో ముఖ్య యమెన విమయయమె ధర్భయ్య నాయుడుగారితో మాటాగడా” 8! ఆయన యింటికి ఎళ్ళాడు వరండాలో వంటరిగా కూచుని చదువుకుంటున్న నళినిని చూసి ఎవరో తెలియని మనిషితో మౌట్టాడినట్టు 'లాయరుగాడు యింట్లో వున్నారా? -అని అడిగాడు పెట్టుగా *లేగ్సు బజారుకి వెళ్ళారు ఉహు. నేను వారితో మాటాడే వనుండి వచ్చాన, శేకు తర్వాత వస్తాను కాని, వారు వచ్చాక వే నిలా వారికోసం వట్ళ వెళ్ళానని చెప్పండి * అంటూ వెనక్కు ఆరిగాడు - తన వెట్టనరి [వవర్తనకి వాంగిపోతూ,

శ్రి 4 నవ్వులకథలు “ఆలాగే చెబుతాను మరి, మా పేరేమిటో చెప్పండి అందా అమ్మాయి ఖ్‌ ఖ్‌ వ్‌ ఛావు స్ధితిలో ఉన్న వ్యాపారనుడొకడు ఈన భాగస్వామిని పిలిచి యిలా -న్నాడి నీవు నన్ను క్షవి స్తానంకే ఒకసంగతి చెబు కాను. నేను సీ ఎంతో అన్యాయం చేశాను, దొంగ ఇభ్ధలు చూపించి నీ 8ళ్ళుకప్పి కంపెనీ అబ్బులొ ఏఖెవెలుకాజేశాను * *ద్రాని కేం పోనిద్దూ నేని శేవిన పనితో పోలిస్తే నీవు జేసిన చేమంతి? అలు నీకు విష (వయోగం చేసింది నేనే అంటూ చముచాయించాడు ఖాగన్వామి న! శ ఖః విలువగల భార్య క్క సమ-శరుంలో మొ ఆడది ఛ గీ వాతో ఉంకే ఎంత బాగుంజేది [ి న్‌ అన్నాడు తాగుబోతు శివా రెడ్డి, న ఈ తప్పక అమె యిష్పుడెక్కడ న్‌ ఇ ఉంది ? అని అడిగా ఉత మితుడు. ఆహోరునయేడు వీ.డు సాళాలుకి దాన్ని అమ్మె: నుల] *ఫ్రోర్నీ ఎంత బుది తక్కువ పని చేశావయ్యా ఇప్పుడు తెలిని వనున్నదం గాబోలు అయ్యకు అంయే నీ మననులో ఆ చుమ నువ్వు చాలా యేం ఎ వాడీ ఎన్న మాట "

నవ్వుల కశ

శస్పింగ్గినాదమేం కాదూ! ఇప్పుడు మళ్ళీ ఆాగుదామం కే చేతిలో చిల్లిగవ్వలేదు" అంటూ బెంగవడ్డాడు శివారెడ్డి

న! న! ఖ్‌ ఆఅనుపుగానినోట నధికుుల మనరాదు

ప్టేషన్లోంచి కద లున్న బండిలోకి వరుగు పరుగున వచ్చి మయెొళ్కాడు పంచాయతీబోర్డు యెస్‌ డెంటు నూర్యనా ాయణగారు తీరా చూస్తే అఆ కంపార్టు మెంటు నిండా విచ్చి ఆస్పతి మనుషు లున్నారు. చేసేదిలేక కా సేపట్లో తను దిగాల్సిన స్టేను వన్తుంది గచా అనుకుని ఓ (వక్కకు తిరిగి మెదలకుండా కూచున్నా జాయన,

ఇంతలో అ పిచ్చివాళ్ళ జాక్షరు కంపార్టు మెంట్‌ లో అంళా భద్రంగా ఉన్నారో లేవోనని వాళ్ళను లెక్క పెట్టడం (పారం ఛించాడు

కట్టి రెండు మూడు నాలుగు .'* అంటూ నూర్యనారా యజగారి దగ్గరకు వచ్చి అ ముఖం పరిచయి యమెనదిగా కనిపించక పోవడంతో "నీ వెవరవు?ి అవి అడిగాడు. తనంతటి వాడిని అ డాక్టరు ఏకవచన సంబోధన చేయడంతో అయనకు కోవం వచ్చి *ఎవరినా ? కొత్తపేట వంచాయతీబోర్డు (పెసిడెంటుని అంటూ తీక్షణంగా చెప్పాడు.

*ఆల్రాగా ? పడేలే!1...” అంటూ ఆయన్ని కూడా "క్క పెటుకుంటూ పోయాడా డాకరు.

ణు య ఖ్‌ న! ఖ్‌

10 నవ్వులకథలు

వు(డో విల్సన్‌ అమెరికా (పెసిడెంటుగా ఎన్నెకెన కొ తలో చూగవు చూట్టాన్న జఒకావిడిను చూడ్డానికి అమె యింటికి వెళ్ళాడు. అమెకు కొంగ చముడు చాలాళ*లం తర్హాత ఆయన కనబడ్డం నిల అమె అపేక్షగా *ఎలా వున్నావు నాయనా? ఇప్పుడేం జేస్తు న్నావు?ి అని అడిగంది.

కనను (వెసి డెంట్‌ గా ఎన్నిశ్రైనానత్తా” అన్నా డాయన.

కస్ట టన్నావు ళీ

“నేను (పెసిడెలట్‌ వెనాగత్తా అన్నా డాయన మళ్ళీ ఆమె చవి దిగర నోరు .టి,

(€ న!

*పెసిడెటా 1 దేనికి (పెసిడెంటు?"

*ఈ దేశానికే [పెసిడెట్‌ను అయ్యాను) అన్నా డాయన గట్టిగా, గర్వంగా,

యు

అది వి? శాస్పేషయనవంక అనుమానంగా చామ్తా *ఏి కడవు బంగారంకాను. ఎం కబుర్లు చెబుళావురా ![ అఆందావీడ నవ్వుతూ.

ప 4 వ స్వయం ప్ర(తిళ

“పెళ్ళికి ముందు మా ఇంటాయన తాగుడికి అంత బాగా అలవాటు ఒడ్డారన్నమా కేగాని, పెళ్ళయాక మ్మాతం ఒక్కసారి గూ" సొర యి వాననచూని యెరుగరుి అంటూ గర్వంగా తన మిఈరాళ్ళతో చెప్పుకుంది (వభావతమ్మగారు.

నవ్వులకడలు కటి అందరూ అంతటి న్మిగవాం చూపించలేరు నుమండీ, పట్టు దలంకే అలా ఉండాలి అంటూ మెచ్చుకుందొళామె 'హ్పం మఎనా వటుదల అంక ఎమనుకున్నారి శి ఆంది 1వభావళశిమ గార . ఖః ఖ్‌ న! శి క సీవస్తాదొకడు తనని గురించి గొప్పులు చెప్పుకుంటూ ఇలా అన్నాడు *పోయినయేడు ఒంగోలు నరసనయ్యతో ఇస్తీ వటిపప్పుడు "నేకు వాణ్ణి బలే భయిశటానులే. అఖరి పట్టులో "నేను *ంద వడి పోయి కదలబేకుండా అయిపోవడ చూసి, నేను సద్చిపోయా- 3మో నని ఆడిలిపోయాడు యెదవి లే ఖు ఖా యేమించిన మనిషి లత్తూఫికారి శివకామ:ర్య౨ఎ తన స్క ౧౦ండొె ఎర -గుమిణి అ. కే చెప్ప న ౪/6. మమత ఒకి ఎయ్యి రూఎయిలు పెట్టుకుని మా 1 బజా రుకు వెళ్ళాదంకు మళ్ళీ తిరిగి వచ్చే ణ్తీ శ్ర) టప్పటికి అమె దగ్గర ఒక్క పెసా కూడా హో ((/ ( , ఉండదు. అ దుబారా తనాన్ని అయక మయెవ్వుడూ గ రంచ లేదు. చా తని వీలునామాలో తన మరణానంతిరం శా ఆనీ అంతా అష బం దేటట్టు రాశాడు, దాఎకి ఆయన పీడరు “నేమై.వయయ. మెలో ఉన్నారు గాఒట్టి 'తిరిగి పెళ్ళి చెనుకేని పందర్భింలో' కక

కి నవ్వుర కథలు అస్తి అమెకు సం[క్రమినుందని ఒక షరతు పెట్టడం మంచిదని గ ల! నలహి యిచ్చాడు. *చేన్సుకోనిదూ. అప్పుడు అ చేసుకున్న వాడెవడో వాడిదగ్గర చి గనక డబ్బులేక పో తే 65నకు చాలా యిబ్బ దయి పోతుందిగదా [ అన్నాడు శివకామయ్యగారు. న! ! ఖి ల్‌ మెహ ఎడమవెవు రెక్కలోంచి వస్తున్న బాగలు చూనిన విమానం లోని వయి-జీకులంతా హడిలిపోయి, వణకడం మొదలుబెట్టారు. అంతలోకి పారచూట్‌ కటు కునిఉన్న పైలట్‌ యింజన్‌ గది తలువు తీసుకుని [వయాణీకులు కూచుండే భాగంలోనికి వచ్చాడు, "మా రేం కంగారుపడకండి. రక్షణకు యేర్చాట్లు చేయడానిః వేను

నవ్వుల కథలు న! వెడుతున్నానుగదా 1 అుటూ అభయం వలికి, విమానం తలువు తీనుకుని బయటకు దూ కిశాడు, ఖః నే వ దగాపడీన తమ్ములు మోతుబరిరెతు రంగఎ్య వట్నా-$8$ పనిమాద వెళ్ళాడు. వని ముగించుకున్నాళ, ఏదన్నా సినిమాకు వెడదామని ఇయలు దెరిన ఆతనికి తన బపకు దగ్గర్లో నె ఒక మంచి జూదశాల ఉన్నదని ఆతని మి్మితుడెళడు చెప్పాడు. “అయితే అక ,డ షండాలు మరీ అణాలూ, పావులాలూ కాదు కాఎట్టి - వెళ్ళేమువీదు కాస అలో చించుకు మరీ వెళ్ళు అని కూడా అ మిటశుడు హెచ్హరించాడు. దానికేం లెమ్యంటూ తిన్నగా అ జూదిం జరుగుతున్న చోటికి చేరుకున్నాడు రంగయ్య. అక్కడ అటలొో$ దిగేవాళ్ళు ముందు తమ డబ్బుని ఇత్తడ బిళ్ళలల కి మార్చుకుని అ బిళ్ళలతో అడే పద్ధలి ఉన్నది, అది గమనించిని రంగయ్య నేరుగా ౪ ఉబ్బు మార్చు కునే కౌంటర్‌ దిగ్గరకు వెళ్ళి, జేటులోనుండి వందిరూపొాయల శౌటు తీని అక్కడివాళ్ళళందరకు వినబడేటట్టు బడాయిగా అన్నాడు. “ఇక్కడేదో పెద్దపెద్ద పందాలతో అడితున్నారట. చూదాం. ఏదీ _ యీ నూరు రూవాయలక్రి ఎన్ని బిళ్ళలు వస్తాయో ఇవ్వు" అ కౌంటరులోని మనిషి అతి నిర్తక్ష్యంగా అ నోటును శీనుకుని ఒ'కే ఒక విళ్ళను రంగయ్య ముందుకు విసిరాడు, శి శ ఖ్‌

|4ీ నవ్వులకథలు చిన్న వేషం వేయడానికి బుక్‌ “యజడ్డ అరుణకువాడి ౮౫% బొమ్మని వె / బెట్టుుని గగ] ( ఉు స కా (టాకు రాయడానికి టాడ్యూనర్‌ గారి ఆఫీ నసుకు వచ్చింది శ్లో బిరాలాడంలో తనగశన్న కెకల్యాస-తా యత కూషగద్టుకుని తయ్యగా నవ్వుతూ రెపు థసర్‌ (స్‌ యిలా అన్నాడు * "ండు వందలం కు వ"ాటలు “; జాదు. సపెగా యిందులో “షఘమెశ. నటన / చేయాళ్ళో- జేమిందు వదో యీ వేపానికి | ల్తీస ని రూవురేలలు బాగా సరిపోయాయినీ, సీ మిద (వగ;క అభిమానంవల్లా యింత ఎక్కువ యున్తున్నాను. సమ్యుత మేనా? ॥ అంతలో అర ణకుకూరి బామ్మ (ప్రక్కకు వంగి మకుమరాలి చెవిలో వీఎటో చప్నింది (పొడ్య్యూనది చూసి *రెండొందలంకే మికు తపష్కువ అనిపినున్నట్టన్నిగ. ఏం చేసాం ఐకము వందలు. నరీవా?ి ఖ్‌ అని అన్నడు, మళ్ళా ఆ ముసలావిడ అరణకుమూరి చెవిలో ఏమటో చెప్పింది. తొందరపడ ఎ అన్నట్టు అరుణకుమారి సెగ ఇసింది. “బాగానే ఉంది. మారు యింత పట్ట ఎకు వాళ్ళని తెలి యదు. సరే, ఎనిమిది వందిలు వేసుకోండి అన్నాడు మళ్ళీ (పొడ్య్యూపరు వాళ్ళవంక అనువు నంగా చూనూ. మునలావిడ్‌ మళ్ళా మునుపటిలా గే గునసున లాడింది.

నవ్వుల కథల శ్‌ *నాక్సు తగ్గ వాన్మే దొరికారు మారూను, ఇంక ఆపండిం చివరి మాట చెబులున్నాను.. వెయ్యి, ఇష్టం అయి ణీ యిక్కడ వంతకం చెయ్యమ్మాయ్‌ి అన్నాడు ,పాడ్యూసర్‌ పెన్‌ తీసి యిస్తూ, అరుణకుమూరి మారు మాటాడకుండా సంశకం చేని పెన్‌ చిరిగి యిచ్చేన్తూ తమ్వూ బామ్ముకు దప్చిక వేన్తున్నదళ ౧డీ. పీ ముడు మంచినిళ్ళు తెప్పిస్తారా * అంది క ।ః ఖః ఖ్‌ ఎందరో మహానుభావులు కాము పంపే (పతీ వార్తా ఖచ్చితమెన ఎవరాలతో కూడి ఉండాలని ఒక సంపాదకుడు తన ప్యళకా విలేఖరులకు ఆదేశ మిచ్చాడు. దాని పకారమే ఒక విలేఖరి ఒక నాటక [పదగ్శనాన్ని గురించి వాసిన వ్యాసంలో ఒక వాక్యం ఇలా ఫుంది, *చివరి ఘప్టిం జరగిన ఇరవై నముషాలసేపూ హోలులోని నాలుగు విల అరు వందల 'రవ్కైమూడు క్యూ "సేజిమాదికే కేయ్యకరించబడ్తొయి ళ్‌ మొనా న! 2 వంపాదకుడది చదివి “సరేగాని యీ సంఖ్యమాతం నాకు తప్పులాగా కనిపిస్తున్నది ఎ దుకంకే మనిషికి రెండేసి కళ్ళు శొప్పున కళ్ళ సంఖ్య నాలుగువేల అరు వందల 'డెబ్భె రెండు అకో చాలుగువేల ఆరు వందల డవ్రై నాలుగు అనో ఏదో సరి సంఖ్యే వుంటుందిగాని యిలా వేసి సంఖ్య ఎలా ఉంటుంది? అని అడిగాడు. ౨౪ రెండువేల మూడు వందల ముపె ఖ ఎనిమిది మంది (సేక్షకుల్లానూ ముగ్గురు ఒంటికన్ను వాళ్ళండీ. ఒకతఠనికి

16 నవ్వులకథలు వుట్టుకనిందీ ఒక్క కన్నేనట, "రెండో అతనికి దెబ్బలాటలో ఒక కన్ను పోయిందట, తక్కిన అమెకు ఎడిమ కంట్లో పూవు వేని ఆరు నెలలయిందిటి అంటూ మరిన్ని పవరాలు చదివా చా విలేఖరి వ వ వ

చాల పశువులతో నిండివున్న ఒక వ చ్చికబీడు (వక్కగా ఎక్స్‌(పెస్‌బండి వేగంగా పోతున్నది. బండిలో కిటికీ (పక్కగా కూచుని ఉన్న ఒకాయన బయటకు చూస్తూ "అబ్బ! వీటి యజమాని యెవరోగావి, ఒకేసారి రెండువల ఆరువందల డెఖ్ళె అయిదు వళు. వులను పెంచుతున్నాడు అన్నాడు.

అది విని ఆయన (పక్కను కూచునివున్న అసామి ఎంతో అశళ్చర్యపడ.తూ *చితంగా ఉందే; అ పశువులు ఎావే. మారు చెప్పి కట్టు నరిగ్గా అవి రెండువేల ఆరువందల డెఫ్సె అయిదు. అయితే మరింత తొందరగా లెక్క బెట్టి చెప్పడం చాల అద్భుతంగా ఉంది"

ళు

అన్నాడు,

మొదటి ఆయన శేలిగ్లా నవ్వేన్తూ "దీన్లో పెద్ద విశేషమే ముందండీ ముందు అ పశువుల కాళ్ళను లెక్కబెట్టి, అ వచ్చిన నంఖ్యమ నాలుగుతో భాగిప్తేపరి అన్నాడు.

థి ఫు ని

నవ్వ్యులకథలు క యు ౫ ' ఫి 2 స్ట ష/ భర్లలాశ ల్లో, వో గ్‌ా గ్గ గ్త్‌ గ్లో డా (శ3ట్‌ అట చూడ్డానికి వెళ్ళిన చందశేఖకానికి అల్లంత దూళాన తన మరదలు వాసం 9 కనిఏంచింది. అ మెపక్క నే కూచుని అవెతో మాటాడుతూన్న చాలా ఆందంగా ఉన్న ఒక అవిడ మిద అతని కన్ను పడ్డ . 06లో ఏదొ పనిమూద అవిడ మరో వేపుకు 'వెళ్ళడంచూని, అదే సమయ మనుకుని, ఒక చిన్న చీటిళో 'అబ్బం చూన్తు, కే కళ్ళు చెరరిపోతున్నాయ్‌[! ఎవరామె?” అని రాసీ ఒక కురాడిద్వారా తం మదిలు దిగ్గరకు వంపాడు. _ వె.టనె వచ్చిన జవాటులో యిలాఉుద్య *ఇం కెనరు బావా! ననే గ ఖు ఫ్‌

$8 నవ్వులకథలు

విడాకుల కోస౦ అఆకీ

ళు

"పెట్టుకున్నా మె జడీతో యులా గ్జీ

న జ రె ఇక చెప్పుకుంది. | క్‌

“నా భర్తకు యెప్పుడూ మా షొ గురాల్ని గురించీ గుర త వృందాలనురించీతప్పు మరో న్‌ (01 ధ్యా, ₹దండి నా విషయం స్స టాక ట్ల విమో పటించుకోరు ర్మాతిం ము స్వ 'ఈ[%ఓ

ప! ల్‌ బవట్య్ళూ ఒకే ల క్కను కోత గృురాల్న గురింది మాట్రాడుతూ నాకు పి వృక్కించేన్తున్నారు. అ వందల విషయాలతో అయన బుర ఎంతగా నిండిపో ముం దంకే చి“రకు మాకు పెళ్ళి అయిన తారీఖు కూడా ఆయనకు జ్ఞాపకం త్తే లేదు...

ఆ మాటకు అమె భరి జక్క ఉదుటునగేచి *ఆ చివరి మాట మాతం వర్ధి అబద్రిమండి జడ్జిగారు" అరోజు నాకు జ్ఞాప: ముండక హోవడమేం | మెసూరు ఎ్యగగ్యురం పూనా పందాల్లో గెలిచివ రోజీేమా పెళ్ళి అ...౮ది అన్నాడు.

లే లే జి

నవ్వల 8$ఖలు ణీ 4 సౌజన్యం ఈ కీ ఫే ఆచార్య హరి శివకుమార్‌ శ్ర(గ్ల రివర్‌ ప్రొఫెసర్‌ తెలుగు డిపార్ట్‌మెంట్‌ "న కాకతీయ విశ్వవిద్యాలయం, వరంగల్‌ 6 ఫుడ! వమా

ఎయర్‌ "హో సైన్‌ (కెయ్‌నింగ్‌ ముగించుకుని ఆ రోశే 'తెగ్యులర్‌ డ్యూటీలోక్రి విచ్చిలరది విద ఫమ3 విమాఎఎ పోరు వడ లిన పది "మువాలకి *నా అసిసైంట్‌ బులా రమశ్రనండ” ఇం మైలట్‌ ఆమెతో అన్నాడు.

• *అకె. అయన "వానిం యె ప 3: నేను చూళ్యద-1 | చూడగా ఆయన 4 *"ంబలోనే దగబడిపోయినట్టం.” అది ఎద్యా మతి గాభరాపడుతూ,

*ఇలీపనిచేశా రే. విమానం ఒబయలే రేముందు అంతా లోనికి వచ్చినట్టు నిర్ధారణ ఇసుకోవడం మఘోా ముఖ్య కర్తవ్యాల్లో ఒకటి. దీన్నె మారు మరచి పోజే యింశేముంది * అంటు కోపంగా

• మాట్లాడాడు _పెలట్‌,

• కాని అ అసి సైంటు విమాన౦ ఒయలుశేరకముందు ఎవరూ చూడకుండా విమానంలో తన గ-క్రి (ప క్యేకంగాపన్న ఈలువుగుండా యెక్కి తను వుండవలసిన చోట కూచున్నాడు,

ణు నవ్వులకథలు విమానం హై దాబాదులో అగీ ఆగగానే అ తలువుగు-ండా నే మళ్ళా బయటకు వచే సి, వయాణీకులు దిగడంకోసం విద్యామశి ఈల'వుతీయగా నే పరుగెతుకు టూ వెళ్ళి అమె వళ్ళోవడి సోళలిపోతూ "అబ్బ, ఏం పరిగెట్టానవాబాబూ $! అసలు అందుకోగలననుకో లేదు అన్నాడు, ఖ్‌ వ వ న (వక్కవట్నంలోని అక ఛా గొప్పవారిఇంట పద్రయెత్రున ళి 1 పిళ్ళి ఉఅరుగబోతుందని తెలినికొన్న వ్యతికా పంపా అఆ పెళ్ళికి సంబంధించిన వివ రాలు సేకరించుకు రమ్మని విలేల€రి నూర్యారావుము ఆదే శించాడు. నూర్యారావుకు ఎందుకోగాని అ వూరెళ్ళడా:కి యిష్టం లేదు. అయితే అ విషయాన్ని బయటకు తెలియ నివ్వకుండా “అలా గే వెళతా' నని చెప్పి అఫీస్‌ లోంచి బయట పడ్డాడు, ఇటో కూచుని ఆలో”ంచి మామూలుగా పెళ్ళిళ్ళలో జరిేే విశేషాలన్నిటినీ ఓ రెండు ళావులనిండానింవి ఇవ్వాళ "ెళ్ళనగా, దానికి తరువాత రొజు వాద్దున్న ఒకళడిద్వారా పవతికా శాఎ్యాలయా కి పంపాడు. అయితే దురద్శష్టవశాత్తూ కొన్ని కారణాలవల్ల అ పెళ్ళి అ రోజు జరుగలేదు కాని సూర్యాం+వు పంవిన రిపోర్తుమా్యాతం అ రోజు ప్యశికలో అచయిపోయింది. ఫలితంగా ఆ ప్రక చాల వవ్వ్చులపొలయి పోయింది.

చనవ్వులకథలు |

ఇది జరిగిన వదిరోజుల తర్వాత, అతి జాగ త్రగా, ఏమా చవుడు కాకుండా, నూర్యారావు వతికా కార్యాలయంలోని! వచ్చాడు. ఎలాగో అతని రాకను వసీగట్టిన సంపాదకుడు తుఫా నులా అతని ముందుకు ఉరికి, నిప్పులు కక్కుతూ *ఏం స్వామా | తమ రింతకాలం ఏం చేస్తున్నారు * అంటూ ఘర్దించాడు,

" అబద్దవు వార్తలను (వచురించే మీ పటికకి విలేఖరిగా ఉండడం చిన్నతన మనిపించి యింతకాలమూ ఎవరికీ మొహం చూపించుకో లేక పోయాను" అని జవాబిచ్చాడు నూర్యారావు.

లే ఖి లే

లెక్కల పంతులు సోమయాజులుగారు ఆడా మగా శలిసి

చదివే వద్దతికి వ్యతి రేకి. మ.

*కానులో అడపిల్లంటబూ ఉండగా వీ కురాడూ (శ్రద్ధగా చదువుకో లేడి అన్నా డాయన్మ

'క్స్యరాళ్ళందరూ అం కేననకండి. చుట్టూ ఎలాంటి ఆకర్షణ లున్నా వాటికి లోనుగాకుండా దీక్షగా చదివెవాళు కూడా అక్క దక్కడా ఉంటారు గడండి అన్నారు మరొకరు,

“నిజ మేనయ్యా. కాని చెప్పగా చెప్పగా, అలాంటి చచ్చు పీనుగులకా చదువు చెవ్పడం ?*” అంటూ చీదరించుకున్నారు సోమ యాజులుగారు.

య ఖు వ (లి

భు నవ్వ్లులకథలు

/ గ్‌ కొత్రవాలెల విరథ్యద్రయ్య

క అమో మెన జాపకశ కి గలవాడని

పేరుపడాడు. ఏదో పనిమిద

ఆ ఊరు వెళ్ళిన ఒకాయన ఆ సంగతి

విని దానో నిజమెంతో తిలిసికోవాలనుకుని వీరభ్యదయ్యను కలిని కొన్నాడు.

ఖా జ్ఞాపక శిక్రిని గురించి అంతా గొప్పగా చబుతున్నారు. అవ. తే చెప్పండి పోయిన సంవత్స్‌రిం, హా రోజుఐ, సంగ్లా యీ సమయానికి మూ రెం చేస్తున్నారు ?* అంటూ అతను _ఎళ్నిం చాడు,

*వుకుడు పోనుకోడానికి వుట్టింటికి వెళ్ళన మా అవిడ దగ్గ ర్నుండీ వచ్చిన ఉత్తరాన్ని చదువుకొంటున్నాను" అన్నాడు పర భ్యదయ్యం 7

“ఆది నిజమో కాదో నేను తెలుసకోలేను గదా అని ఏడో నోటి కొచ్చినటు చెప్పాడు తప్ప జావకశ కి కాదు చటుబండలూ

ళు (వే అత్‌ ళు

శారు అనుకుంటూ తేలిగ్గా నవ్వుకుంటూ వెళ్ళ్ళిపోయాడా వ్యకి.

ఒక ఎనిమిదేళ్ళ తరువాత అతనే బన్సులో మరో ఊరు వెళతూండగా కొత్తపాలెం బస్‌స్టాండిలో వీరభ్యదయ్య కవి పించాడు. ఊరికేనే పలకరిభ్తా మనుకుని అతన్ని చూసి నవ్వుతూ *వీమండి ! ఏవిటి సమాచారాలు ? అన్నా డతను

' తనక ఆడవిల పుటినటూ చిడా తనూ కులానాగా ఉన్నట్టూ

నన. అలుకయము న! న! అ ఉతరంలో (ాసింది అంటూ జవాఓచ్చాడు వీరభద్రయ్య శ ఈ గా

నవ్వులకథలు న!

వండగపూట బజారులో పోతున్న రామారావు ళారుకు ఎదురుగా వచ్చి *ఈ పిట్టను మోడండి దొరా! ఎంతనోగ్గా ఉందో! ఇది వదిరకాల బాసలు మాటాడుద్ది మా వొంటివాం యింట్లో ఉండాల్సిన పిటదొెరా [1 అన్నాడు పిటలవాడు

మి న!

*ఎంత ?ి అన్నాడు రామారావు.

*పాత్రిశ్ర రూవాయలు దొరా. మావొంటి వ్వా కిదో లెళ్కా

సరేనని రామారావు ఆ పిట్టనుకొని తెళలిసీంవా డెకడి చేతి కిచ్చి తన యింట్లో యిమ్య్యని వంపాడు.

తన పని ముగించుకుని యింటికి రాగా నే భార్యను పిలిచి ఈవీ సరూ! పిట్ట యెలా ఉంది? అది నీజ నా పండగ బవాు మానం అన్నాడు రామారావు హుషారుగా.

ఈప్పెంచి విష్టేనండి ఇప్పుడే ఆ కూరలో మసాలా వళాను. ఉడుకుతున్నది అన్నదతని భార్య.

అధి విని తశ్తరపోతూ "ఏవిటీ, అయ్యో రామ! దాన్ని పెంచుకోడానికని కొన్నాను నరూ! అది వదింళాల భాషలు మాట్టాడుతుంది కూడాను" అన్నాడు రామారావు.

*ఏమో నాకేం తెల్సు! అలా అనీ అది ఒక్కమాట చెబితే పహోయేదిగదా $ి అందా యిల్లాలు,

ఖ్‌ నే న!

బాగా డబ్బున్న ఆసామి ఒకడు తన తోటలో మూడు

స్విమ్మింగ్‌ పూల్స్‌ కటించి ఒక దానో చన్నిళ్ళూ ఒకదానో వేత్తీళ్ళూ న! ళ్‌ వ్‌ ళా

వ నవ్వుల కథలు వచ్చేటట్టు ఏర్పాటు చేయించాడు. మూడో దానిలోకి అసలు నీళ్ళు వచ్చెఏర్చా కేమో చేయించకుండా అలా ఖాళీగా వదలి వేశాడు.

తన స్నేహితుడొకడికి వాటిని చూపిన్తూ *'సాయం[తాల ప్పుడు మన మి్యితబృందం వాళ్ళు పరదాగా గడపడానికి కట్టించాను వీటిని. ఎలా ఉన్నాయంటూ అడిగాడు.

“అంతా బొగానేఉంది గాని, యీ మూడోదాన్తో నీళ్ళు లేకుంజా యిలా ఖాళీగా వదిలేశావేం?"”

*ఓస్‌ అదా, మనవాళ్ళలో జోగారావూ, రామ్మూక్రీలాంటి వాళ్ళకు ఈకతకొట్టడం శతిలియదుగదా,. అది అలాంటి వాళ్ళకోన మన్నమాటి అని జవొబిచ్చాడా ఆసామి.

ఖః ఖ్‌ ఫా

చనిపోయిన భార్యకు దవహనసంస్కారం జరిపి యింటికి వచ్చి యేడున్తూ కూచున్నాడు పోలయ్య. అతని 'స్నేపాతు డొకడు అళని (వక్కనుశేరి *అయిం దేదో ఆయిపోయింది. ఇంక ఇలాఏడున్తూ కూ చోడంవల్ల లాభ మేముంది జెవ్వ? ఆయినా ఒక అ రేడు నెలయే తలికి యిదంతా మరిసిపోళావులే మల్లీ, మరో నుబ్బరమైన పిల్లను ళట్టుకుని పహోయిగా వుంటావు కూడానుి అంటూ సముదాయించ బోయాటదు.

చనవ్చుల684లు ణ్‌ “ఎల్లరా! అరు నెల్ల తరవాత సంగతి సెప్పాచ్చావు! ఈ రే4కి నా మాకేంటి? అంటూ కనురుకున్నాడు పోలయ్య, వ వ ష్‌ కొండమార్షంగులడా కాలి నడకను మఠో ఊరు వెళుతున్న వీరన్నకు నడిచి నడిచి కాళ్ళు పీక్కుపోతున్నాయ్‌. అయినా - అలాగే యీడ్చుకుంటూ వెళుతున్నాడు. చీకటి పడిపోతున్న సమయంలో అల్తంత దూరాన ఒకే ఒక చిన్న యిల్లు కనబడింది. కష్ట్రపడి అ యింటిని జేరుకుని, ఆ యింటివాళ్ళను తన్ను ఆ రాతికి అక్కడ వడుకోనిస్తారా అని అడిగాడు. వాళ్ళు వెంటనే దానికి ఒప్పు కున్నారు. అంతే కాకుండా సుష్టుగా భోజనంకూడా పెట్టారు. అకలి బాధ తీ రేటప్పటికి వీరన్నకు నది ముంచుకు వచ్చింది. కండువా నేలమోద పరచుకుని అతను పడుకోబోతుండగా ఆ యింటి యజ మాని *అహ, ఆతిధిగావచ్చిన మిమ్మల్ని నేలమోద పడుకోనిస్తానా। ఒక్క పది నిముపాలు పిపీక పట్టండి. మంచంమాద పడుకుందురు "గాని" అన్నాడు. *“అబ్బె చ్చే. ఎందుకండీ నా కుమంచం! పెగా మా యింట్లో ఉన్నది ఒక్క మంచ మేకదా?ి అంటూ మొవామాట వత్తాడు వీరయ్య ఆ యింటి యజమాని అ మాట లేవీ వినిపించుకోకుండా 'నేలమాద ఒక (పక్క వేసి, ఒక అయిదు నిముషాల తర్వాత మంచం "మిద పడుకుని ఉన్న పిల్లలు న్మిదపోయినట్టు రుజువు చేనుకుని, వాళ్ళ నా నేలమీది (పక్కమాదకు చేరవేసి వీరయ్యను మంచం మిదకి వెళ్ళమన్నాడు. ఎంతో ముపామాట పడుతూ నే వీరయ్య మంచ మెక్కాడు, కా స్సేవటికల్లా మత్తుగా నిదపోయాడు.

ఫ్లై నవ్వుల 8థలు ఎఎం లర షే ఆకా వ్‌ వననినిననననననలలే వా శే | శ న్న డు [గ న్‌ు

తెలతెలవారు తుండగా అతనికి మెలకువ వచ్చింది. కళ్ళు వివి చూడగా తను నేలమిద ఆ యింటివాళ్ళ విల్ల లతో పడుకుని ఉన్నాడు, మంచంమాద భార్యాభ ర్తలహాయిగా న్మిదపోతున్నారు.

నే ని శః

ఒకీ గొప్ప _రెలు [వమాదాన్ని గురించి ఆచూకీ తీయడానికి వచ్చిన కమిటీవాళ్లు వంతెన ద్‌గ్గర కాపలా ఉండే గంగుల్నిలా అడిగారు ; *వంతెన కూలిపోయినట్టు 'తిలునుకున్న వాడివి .రెలు బండిని ఆపడాని కెలా [వయత్నించావో చెప్పు?

"కన్ను పౌడునుకున్నా కనిపించని సీకఓన్న మాకేగానండి. దబ్బుమని శెబం అయ్యూళలికి వంతెన పని అయిపోయిందని పని గక్టేసానండి. అమునా యెంటో సంగతి నూధ్ధారని యిలాగ గట్టు దిగుతున్నానో లేదో అప్పుడే బోరుబోరుమంటా ఎగసపెసల్‌ బండి వచ్చేత్తావుంది. ఆది సూనీతలికి నాగుండె లడిరి పోనాయి.

నవ్వుల కథలు | అయినా గూడా అలాంటప్పుడు నేను యేం జేయాలని చెప్పారో అది మరిసి పో నేదు. గమ్ముని గుడి సెలో ఇల్లి అెటట్టుకొచ్చి రెలు గట్టుమాని నిలబడి అదేపనిగా ఊవుతూ నుంచున్నానండి. మరి అ డయివరుగారు ఏమనుకున్నాడో ఏమోగాని బండిని ఆపకుండా అదే లెక్కని పోనిచ్చేసాడుి అంటూ చెప్పాడు గంగులు,

“సరే, నీ జాధ్యత నీవు నెరవేర్చావు. నీ తప్పేమి లేదంిటూ కమిటీవాళ్తు వెళ్ళిపోయారు. వాళ్ళు పోయాక (ప్రాణం లెనుట్టు కూలబడిపోయిన గంగుల్ని చూసి అతడి భార్య *ఇంకా బయ మెందుకు మావా[ నీ తప్పేమా లెడని అళ్ళ వొవ్పుకున్నారు గంద [" అంది.

*ఆఅవుననుకో. కాని నేను ఊపిన దీపం ఆ సమయంలో యొలి గించి ఉందా లేదా అనిగాని అడుగుతా రెమోనని సెద్డ భయపడి పోదా నే పిలా అన్నా డతగాడు.

ఖః ఖ్‌ ఖ

“నన్ను నిలువునా పాణం తీయకు కమలా! నిజంగా నువ్వు ళ్‌ నన్ను సపెళ్ళాడకపోయావంకే నా తల గోడకువేసి కొట్టుకు చచ్చి పోతా. మరొళసారి ఆలోచించు.

అ స్థితిలో నన్నాకసారి ఊహించుకో | ౨, నా తల బద్దలయిపోయి, నా

రక్తమూ, మెదడడూ “దంతా చిందర శ్‌; వందరగా పడిపోవడమూ.... * వ

య! నవ్వులకథలు “అద్లదీ. నీవా పరి చెయ్యి మోహన్‌. కలా గనక చేశావంకే మా నాన్నకు మనం గొప్ప ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించవచ్చు. ఎందుకంకేే వీ బ్యురలో మెదడు లేదని తను రొజూ నాతో చెబుతుంటాడు" ఖ్‌ వః జ నిరుపేదలు నివసించే వీధిలో ఒక గుడ్డివాడు బిచ్చం అడు క్కుంటూ ఉన్నాడు. అ దారినే వెడుతున్న ఒక పెద్ద మనిష్‌ ఆతనికి ధర్మంచేన్తూ “ఇలాంటి చోట్లోకం కే అలా బజారువేవుకి వెళితే నీకు యింకా ఎక్కువ డబ్బులు దొరుకుతాయి గదా 1 అని ఆడిగాడు.

“నిజ మేననుకోండి కాని నేను యిక్కడే అడుకో్కోడానికోక కారణముంది. పేద వాళ్ళకి తమకం కే తక్కువ స్టీతలోఉన్న నాలాంటి వాడినిచూ ప్రే తమ న్టితే మెరుగ్లా ఉందని ఓదార్చు ఠలుగుతుంది అందుకని నేను వీళ్ళదగ్గర్నిండి ధర్మం వాందినవుడల్లా, దానికి ఫలితంగా వాళ్ళకు కొంత అనందాన్ని యిన్తున్నట్టు తృవివడతాను" ఇని జవాబిచ్చా డా గుడ్డి వేదాంతి,

టా! ఖ్‌ శ వు

ఇద్దరు వ్యావ రన్ఫులొక పోోటల్లో కలునుకున్నారు.

“ఆగ్ని (వమాదిం సందర్భంగా వచ్చిన యిన్‌న్యూ రెన్స్‌ డబ్బు వనూలు చేసుకోడా9కి యీ వూరొచ్చానండి అంటూ తను వచ్చిన పని గురించి చెప్పాడొకతను.

“నాలాగే నన్నమాట. వరద (వమాదంవల్ల వచ్చిన ఇన్‌ న్యూ ఆన్స్‌ డబ్బు పట్టు కెళ్ళడానికి వచ్చా న్నేను* అన్నాడు రండో అలరను.

నవ్వులకథలు ఖు “అలాగా అయితే వరద (_పమాదాలు రవ్పించడ మెలాగో శాస్త చెబుదురూ అంటూ 1ఇతివు'లాడు మొదటతను క క 4 'పెద్రబజార్తో వేగంగా కారు నడువుకు పోతున్న రామ (బహ్మంగారిని (టాఫిక్‌ యిన్‌ స్పెక్టర్‌ అవుచేసాడు జేబులోంచి నోట్‌బుక్‌తీని ఆయన పేరూ అ(దసూ అడిగాడు. రాం[పివ్మాం గారు వెటకారంగా నవ్వుళూ అఆ వివరాలు చెప్పి “అన్నట్టు, ఇన్‌ స్పెక్టర్‌ గారూ | మికు తెలీదేమో, ఈవూరి మున్సివల్‌ కమా మనరు నాకు బాగా తిలునులెండి అన్నాడు, అధి విని కూడా ఏమీ అపకుంం*? ఆ ఇన్‌ స్పెక్టర్‌ అలా రానుకుంటూ నే ఉండడంచూసి, రాంబవ్మాంగారు గొంతు పెంచి “సర్కిల్‌ యిన్‌ స్పెక్టర్‌ దేవానందంగూడా నాకు బాగా స్నేహి తుడుి, *పెగా మేజస్సేట్‌ నుబవ్మూణ్యం నా తోడలుడు కలా అు ణా అన్నాడు మళ్ళా. ఇన్‌ స్పెక్టర్‌ మాతం ఏమా తొణక్కుండా తను మట్టుకు తను వివరాలన్నీ రాసుకుని, నోట్‌బుక్‌ వేబులో పె క్రునుకుంటూ నెమ్మదిగా యిలా అడిగాడు. *సరే గాని, మీకు చేకూరి జనార్థన రాజు తెలుసా ?ి “ఉహు. తెలియదు .. ఎవరతను? *మోరు అతన్ని యరిగి ఉంకే ఇంత గొడవే లేకటోయేది. 'వేనే ఆతన్ని" ఆంటూ వెళ్ళిపోయాడా ఇన్‌ స్పెక్టర్‌. వు ఖః ఖః

ఖు నవ్వులక ఉలు అ 'దెకు ఉంటున్నతను అన్నాడు . *ఇంటికప్పంతా చిల్లులు, ఈ వరాలకి యిల్లంతా మడుగులా ఉన్నది. ఇంకెంతకాలం “పరాకాలంపోయే వరకూ ఆం తేననుకుంటానండి" అని జవా బిచ్చాడు ఇల్లు గల అసామి. లే ఖః లే ళ్‌ అకీ ఆ 6౮ జో క్‌ శ్‌ బడ శ కాటా? “రాఈళ్ళు న్మిదపట్ట్రడం లెదంటున్నారు. మరి చానికోసం యేమన్నా మందు తీసుకుంటున్నారా ? *మందు కాదుగాని రోజూ పడుకునే ముందు ఒక ౭₹౦డు "ెగులు (బాందీ తీసుక.ంటున్నా నండి.” (౮ *బాందీ తీసుకోవడ మేమిటండీ విడ్డూరంగా. దానివల్ల నిద పడుతుందా యేమన్నానా ? నిద్ర పట్టడం లేదుగాని, దానివల్ల మెలకువగా ఉండడమే వరదా?గా ఉంటున్నది.” ఖ్‌ ఖ్‌ ఖ్‌

చవ్వల కథలు త్ర “ శ 7 “గంట సేపటి నుండీ అంతా

ళ్‌ ష్‌ ల్ని చే ఖ్గి నా గురిం మా ట్టు డుతూ “త (1 కూచున్నాంగాని యిక మా | గుర౦0చి మాటాడదాం౦

గి యు

పట్టండి మాకు నా కొత్తచీర

ఉ్రీసో నచి,లదా ₹ి

టబ ల ఖ్‌ లే లే ణి (ిటిష్‌ రాజకీయవేత్స సర్‌ విన్‌స్టన్‌ చర్చిల్‌ తంగడి = 'లార్తు రండాల్స్‌ చర్చిల్‌ - చాలా మర్యాదన్తుడని పేరు పడ్డాడు. ై టా! అలతి స.

ఒకసారి ఆయన క్తబ్‌లో కూచుని ఉండగా ఒక వాగుడు శాయ అయన్ని తగులుకున్నాడు. అ మనిషి చూటలు ఒక పది నిముషాలు వి నేటప్పటికి రండాల్స్‌ చర్చిలకు ఇక ఆక్కడ కూచోడం కష్ట్రమనిపించింది. వెళ్ళిపోతున్నందుకు క్షమాపణ చెప్పు శుంటూ లేచి, దగ్గర్లొ ఉన్న బోయ్‌ నొకజ్ణి పిలిచాడు. “ఈయన వీదో మాటాడుతున్నాడుగాని, అ మాటలు అయిపోయే వరకూ

న నవ్వుల కథలు శాస్త నా బదులు వింటూ కూచోమని వాడికి వురమారి.౦చి, అయన మరో చోటికి వెళ్ళిపోయాడు. ఖ ఖ్‌ వ గొప్ప హాష్యనటులుగా పేరుపడ్డ మార్క్స్‌ సోదరులు నిత్య జీవితంలో కూడా వాళ్ళలో వాళ్ళు తమాషాలు చేసుకోడానికి అలవాటు పడ్డారు. ఒకనాడు చిపోమార్క్స్‌, తన యింటినుండి అన్నయ్య (1గూచోకి ఫోన్‌ చేశాడు. ఆదీ, యిదీ మాట్లాడుతూ మధ్యలో అగి హోయి *ఇప్పుడే వస్తా నుండు అన్నాడు. వెంటనే ఫోను బల్లమీద పెక్రేసి, యింట్లోంచి బయటకు వచ్చి తన కారెక్కి తిన్నగా 1గూచో యింటికి వెళ్ళాడు. చప్పుడవకుండా యింట్లోకి వవేళించి, సంగతేమిటో తెలియక ఫొను పట్టుకుని కూచున్న (గూచోకి వెనగ్గా వెళ్ళి అ6... ఏవిటి చెబుతున్నానూ . అంటూ సంభాపణ కొన సాగించాడు. ఖః వః వ్‌ విచ్చివాళ్ళను పరీక్షిస్తూ ఒకళ్ణి యిలా అడిగాడు డాక్టర్‌ | నీవు "నేను అశోక చక్రవర్తిని అని చెప్పుకుంటున్నావు గదా |" అలా అని నీ కలా తెలును?ి "అలా అని స్వయంగా భగవంతుడే నాకు చెప్పాడు” అ మాటకు (పక్క గదిలోని విచ్చివా డిలా ఆరిచాడు . “వట్టి అబద్ధం. 'నే నలా యెప్పుడూ చెప్పలేదు.” ఖ్‌ నే ఫ్‌

చవ్వల కథలు య! రోడ్డు మలువు తిరుగుతున్న కారును వెనుక వస్తున్న లారీ . గుద్దుకుంది." కొత్తగా కారు నడపడం నేర్చుకుని అ కారును నడుపు తున్న కమలాబాయి నిప్పులు గక్కుతూ బయటకు వచ్చి శర్ఫిక్ట ఇళ్ళు కనిపించడం లేదా ఏమిటి? ఎడమ వైపుకు తిరుగుతున్నట్టు నేను చేతో సంజ్ఞ చేశాను గదా!" అంది లారీ డ్రైవరుతో. ౨మ్వార్రు చేతిని బయ టకు పెట్టారు. బప్పృుక్తుం (( ॥ టాను, ముందేమో (| (€ే కిందకు వేలాడేశారుం అ” క ] శరువాతి పెకి ఎత్తారు, అలుకుతున్నట్టు చేతిని గ / గుండంగా తిప్పారు. అ ్వు శం గీ తర్వాత చేతిని బార జాపారు. ఎడమవైవుకు తిరిగేటప్పుడు బెయ్యిచూపే పద్దతి యిదేనా ?" అని అడిగాడు లారీ డెవరు.

*బ్బ(ర లేకపో తేసరి, మొదటి రెండుసార్లూ తప్పుసంజలుచేశా నవి, తర్వాత వాటివి చెరిపేసి, చివరకు సరిగా చేయిజూపించాను గదా! అమా,తం అర్ధంచేసుకో లేవూ ? అంటూ కనురుకుంది శమలాబాయి.

ఖ్‌ ఖు ఖః

శార్గ్త రద్దీతో ఛీకరంగాఉన్న వీధిని కంగారుగా దాటుకున్న విమలకు హోలీన్‌విజిల్‌ వినిపించింది. తలతిప్పిచూడగా ఆ పోలీస్‌ తనవైవుకే పరుగుపరుగున వన్తూండడం కనవడి, తనుచేనిన

జీ నవ్వుల కర్గెథలు ళో! 7 నే చప్పేమిటా అవి అ అమ్మాయి భయపడిపోయింది ఇంతలోకి "అ పోలీస్‌ ఆ మెదగ్గరకు చేరి *మరేం కాదుగానండి మీరు తొడు. క్కున్న జాకెట్టుగుడ్డ యెళ్కడకొన్నారో చెబుకారా! మా ఆడదానికి గూడా యిలాంటిది తీద్దామని ఉంది” అన్నాడు. ఖ న! ఖి పెడ్‌మాస్టరు నుబఖ్బరామయ్యగారు (కమళిక్షణకు చాలవిలువ. యిస్తాడు గాని తనకు కానుగా నీతినబోధలు చేయడమం కే ఎంతో వినుక్కుంటాడు. సంవత్సరమంతట్లో ఏ స్వాతం[త్య దినోత్సవం వాడో, పారశాల వార్షికోత్సవంనాడో ఒకటి రెండుసార్లు మృాతమే మాటాడకాడు. ఉు ఆలాంటి ఒక సందర్భంలో యిలా ఉపన్యాసం మొదలు. చెటాడో లేదో చాన్ని ముగించే సెయ్యాలని అప్పుడే బద్దకం వేసే తు ళా సింది “అన్నట్టు మళ్ళా మళ్ళా "నేను ఇలా చేయండి, అలా చేయండి” అంటూ మికు సలహాలు యివ్వాల్సిశన అవసరం లేదు.

నవ్వుల ళథలు ణ్‌ ఎందుకం పే పోయిన సంవళ్సరం వార్షికోత్సవంనాడు "నేను యిచ్చిన సలహాలలో ఎన్నో మీచేత అచరణలో పెట్టటడకుండా అలాగే అనవనరంగా పడి ఉన్నాయి. వాటిని జ్ఞాపకం తెచ్చుకుని ఉవయో గంలో పెట్టడానికి (వయత్నెంచలడి" అనేసి తన ఉపన్యాసం ముగిం చాడాయనం ఖ్‌ జ ఖ్‌

దంత వైద్యునితో రమా దేవి అన్నది. *నా పంటిలోని రంద్రాన్ని ఒంగారంతో నింపాలని మొన్న అన్నారుకదూ! ఇదుగొ యీ ఉంగరాన్ని కరిగించి ఆ పనికి ఉవయోగించండి"

అమె అందించిన ఉంగరాన్ని వరీక్షించి దంత వెద్యుడా మతో అన్నాడు “చూడగా ఇది చాల ఖర్నీదెన ఉంగరంలా కనివిస్తున్నది. అంద”॥కని దీన్ని అనవసరంగా పాడు చయకండి మా పంటిని నింప ఉజాగికి వేరే బంగారం ఉపయోగిద్రాంలండి."

ఆబ్బ, అ పనికి దయచేసి ఈ ఉంగరా న్నే ఉపయోగించండి. అలా చేయడానికి ఇక కారణ ముందిలెండి అదెమంకశే. మూ ళ్ళ [కిళం మా వారు చనిపోతూ, తను పెళ్ళినాడు నాకు "పెట్టిన ఈ ఉంగరాన్ని 'నా జీవితాంతం నేను దీన్ని ధరించి ఉంటా ననమని నా చేత (పమాణం చేయించారు. అయిశే యిప్పుడు నేను యింజ వీరు ధ్యదేశ్వరావు గారిని పెళ్ళి చేనుకోబోతున్నాను గదా! ఈయ వైతే పెళయాక తను యిచ్చే ఉంగరం మాతమే నా చేతిని వుండా లని జక కండిషన్‌ పెట్టారు, ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో వేనుయీ ఇద్ద రికీ యిచ్చిన మాటను నిలబెట్టకోడానికి యిదే ఫైన పద్ధితి గదా (

లే ఖ్‌ వ

భు నవ్వులకథలు , అసలుసిసలైన వార్తల్నే (వచురింబే పతికగా పేరు సంపా దిం?శ సత్యవాణి'లో ఎలా పడిందో ఒక అబద్రపువార్త ల డాక్టర్‌ చెన్న శేశ్వరావు అనే అయన చనిపోయాడని-పడిపోయింది. ఆది చూనీ నివ్వులు ॥ గ గక్కుతూ ఆఅ చెన్నశేశ్వ[ రావు | గారు అ పథిళా సంపాదరుడి మోద కొచ్చిపడ్డాడు. ; *మా షృతికలోవడ్డ వార్త అసత్య మెప్పటికీ కాదు. దాన్తో ఢ మారు చచ్చిపోయారని పడితే? నిజంగా మారు చచ్చిపోయారన్నమా క అన్నాడు సంపాదక భీష్ముడు. దాంతో చెన్న కేశ్వరరావు పేద్ద ఉపన్యాస మిస్తూ నాట్యం చేశాడు. అదంతా చూసీ చివరికు మెత్రబది ఆ నంపొదకుడిలా అన్నాడు "అయితే యింతకూ మారు (బతికి ఉన్నారనేగా లోళానికి తెలియాల్సింది? సరే, అయితే రేపటి పేపర్లో మా పేరు పుట్టుకల శీరక లో వెయ్యిస్తాను లెండి. వెళ్ళండి." బె నాటీ ఖ్‌ ఖ్‌ ఖ్‌ *వ్లూ అవిడతో వేగలేక చచ్చిపోతున్నానయ్యా | కంపెనీ శారులో నేను ఏదన్నా ఊరుబయలు దేరినప్పుడల్లా తనూ వస్తా నంటూ తయారాతుంది. “దాన్లో యేముందిలెద్దూ | (పయాణంఖర్చు యేమీలేదు శాబట్టి, నీకూడా సరదాగా తిరుగుతూ ఊళ్ళుచూడాలని ఆవిడ పరదాలాగుంది.ి

హో జో క వరో జ్‌!!! [కాల == క్‌ | గా)! గా డను |] జాం వక టి నరో, క్ష రతీ న ల్‌ ఇ మే వ. కో

*అంతతో పోలేదు. ఏవూరెళ్ళినా అక్కడి బెస్ట్‌ హోటల్లో శప్ప మరోచోటు దిగటానికి ఒప్పుకోదు. దానికి యెంతెంత ఖర్చవు శుందో చూడు. మొన్న లక్నో వెళ్ళినవ్చుడేమయిందో తెలుసా | మామూలుపళారం చెల్‌షియాహోటల్లో దిగక తప్ప లేదనుకో. ఓ రోజున పోొోటల్‌లాన్స్‌లే గ్యురంస్వాకీ చేయాలని ఉందని గొడవ మొదలుపెట్టింది. సరేనని ఇశ పోనీని తీనుకొచ్చేటప్పటికి చాన్ని యిలా ఎక్కబోయిందో లేదో దబ్బుమని తలకిందులుగానే "నేలమాద పడిపొయింది. పడి, రెండువారాలవరకూ మాటా వలుకూ లేకుండా ఉండిపోయింది...”

"ఆరె, రెండువారాలు స్పృవా లేకుండా పడిఉండడమా | మరపష్పుడు నీవేంచేశావ్‌ ? (4)

ఖు నవ్వులకథలు:

*ఏమ్సందీ 1 వెంటనే (పక్క నేఉన్న చవకరికం “హోటల్లోకి మళాం మా ర్చేశాను.”

జః ఖ్‌ లే జ శి క్క ప్ర శీ

ఎండలో రోడ్డమ్మట వెడుతున్న గురవా రెడ్డీ దిబ్బున వేలవడీ హైోయాడు చుట్టూమూ గిన వాళ్ళలో ఒకడు కాసిన నిళ్ళిందు కోండి. మొహంమాద జల్లుదొం” అన్నాడు.

శస్పిళ్ళుచల్ల డం శాదుగాని, కా (ాందీ పట్టి చటం మంచి దన్నో డోముసలతను,

*ఎందుకండీ |! ఒకసోడా వట్టి పే చాలిన్నాడు మరొకడు

*ఆబ్బే ఇలాంటప్పుడు (ాంకీయే ఇవ్వాలన్నాడు ముస లతను.

*ఆ-దేమైో కాదుగాని పదండి హాస్పిటల్‌కు తీనుశెళదాలి అన్నాడు మరొకతను,

అలా తలొకరూ తలామాటా అంటుండగా గురవా రెడ్డి "నెమ్ముదిగా కళ్ళువిప్పి *మైరంతా నోరుమూనుకుని, అమున లాయనక చెప్పినట్టు చేయగూడదూ ?" అని అడిగాడు.

ఫు లే వః

నవ్వులకథలు వ్‌

తనలోతా నే మాటాడుకునే అలవాటున్నళ నొకడు దాన్ని హోగొట్టుకోడానికి డాక్టరు దగ్గంకు వెళ్ళాడు.

జు ఉు రి

*మ్వారు దీనివిషయం ఏమో చింతపడకండి ఈ అల వాటునల్ల మోకువచ్చిన పెద్ద యిబ్బం దెమా లేదుగదా 1" అన్నాడు డాక్టృరు.

*ఏంంద్రుకు లేదండీ |! రోజంతా నేను చెబుతూఉ. డే చవకు కబుర్లు లినాలం కే చెడ్డ వినుగు వేస్తున్నది అన్నాదు రోగి

ఖః ఖః ఖః

అ కబురూ యీ కబురూ చెప్పి అందర్నీ నమ్వి-చశమయో అఇప్లోతే యెవణ్ణన్నా పట్టుకుని యడిపవీంచడిమో _. యివె కొండల రావు రోజంతా చేసే పనులు

అతనిదగ్గర ఒక కారున్నది. దాని స్టీరింగ్‌ వీల్‌ బయటకు లాగితే ఊడివచ్చెటట్టూ,అలా దాన్ని ఊడదీసినవ్వుడుకూడా కారును మామూలుగా నడపడానికి వీలయ్యటట్టూ 'మోశాళ్ళిదగ్గర శే బయటకు కనివీంచకుండా ఉండే ఏర్పాటున్నది దానిలో.

అ కారులో బజారమ్మట బయలుదేరి తెళలసినవా డెనడన్నా కనఒడీతే వాడిని యెక్కించుకుని అతను యిలా చేన్తుండేవాడు,

ము గ న్‌ న్‌ . వా

• / చయల? ళీ

మంచి రద్దీగా ఉన్నచోట కారును వేగంగా నడువుతూ "అక్ష

స్యాత్తుగా మూర్చువచ్చినట్టు నటిన్తూ శారును అడ్డదిడ్డంగా నడిపించే

న! నవ్వులకథలు చాడు. ఇదంకాచూసి (వక్కనున్నవాడు ళారుకుని కారును అఆవమని (్రుతిమౌా లేవరకూ ఊరుకుని “అబ్బే, మరేం భయపడకు. కాస్తంత తల చొప్పిగా ఉంది తప్ప మరిం కాదు. రెండు నిముషాల్లో సర్దుకుం టుంది గాని అందాగా కాప్త కారు నువ్వు నడువు అంటూ స్టీరింగ్‌ పీల్‌ ఊడదీసి భయంతో ఊపిరి లిగబ్సుసిన (వక్కవాడి చేతిలో పజససేవాడు. లి క! న! వః ధనరాజుగారి జీవిత చరిత్ర “జకప్పుడు అంత గొప్ప వాడని అతను పేరు పొందాడు గదా! మరి చనిపోయేనాటికి యేమీ లేకుండా ఎలా అయిపోయింది అతని డబ్బు? ౨పీన్సుంది మొదట డబ్బు సంపాదించే వ్యపనంలో అరో గ్యాన్ని పోగొట్టుకున్నాడు. మళ్ళా అ పోయిన అరోగ్యాన్ని ఆచ్చుకోడానికి వర్ణ తంటాల్లో కూడ వేసిన అ డబ్బంతా ఊడ్చుకు పోయింది * ఖ్‌ లే లే

వవ్వులకథలు క! దూర్‌ దృ ప్రి రఘువతికి వేటు న్‌ స్మెకటరీగాచేరిన ఆశాలత ఆరు వెలలయ్యే టప్ప లొ ఖ్న టికి అతని భార్య జయి సీ య కూచుంది. ౧, గ ్ర/ =. ఉబ్పప్పుడు నీవు ఖాళీ = శసిన వనికి మరొకర్ని (11 వెతళాలి” అన్నా డతనో లా! | రోజు ఆశాలతతో. 'ద్రానికేం నాకు 'తెలిసినవాళ్ళలో నే ఆ పనికి దగ్గవా ళ్ళొాక రుణ్నారుం" "అయితే యింక గొడవేలేదు. అమె పేరేమిటి?” “స్పచ్చారావు" శః ఖః వ నుదూర దృష్టి. బన్‌ స్టావ్‌లొ నిలబడి ఉన్న సదానందంగారి దగ్గరకు ఓ. వడుచుకు(రాడు వచ్చి *మెమెంతయిందండీి అని ఆడిగాడు ఆయన దానికేమి సమాధానం చెప్పకుండా ఊరుకున్నాడు. ఆ క్కురాడు. మళ్ళీ అడిగాడు. ఈసారికూడా పదానందంగా రేమా జవాబివ్వ లేదు. ముఖం చిన్నబుచ్చుకుని ఆ కురాడు వెళ్ళిపోయాక, సదానందంగారి

శై నవ్వులకథలు వక్క చే నిలబడిఉన్న ఆయన నిటతుడు *యమెమెంతయిందని అడగ చఊంలో తప్పు లేదుగదా! మరి ఆ కురాడికమా జవాబివ్వకుండా ఊరుకున్నావెం 1 ఆని ఆడిగాడు.

అదికాదోయ్‌! ఆ కురాడడిఎనదానికి సమాధానం చెబుళా ననుకో తిరువాత అతగాడు 'బాగా యెండగా ఉందికదండీ' అసో యేదో అంటాడు. అవునంటాను. కాప్పేపయాక అలా హోటలు ముందు వీడలో నుంచు౦ందాం రండి” అంటాడు. అలాగే వెళళాము. “బన్సు కావటానికి చాలెముందిగదండీ. ఏదన్నా కూల్‌ (డింక్‌ ఆాగివద్దాం పదండి” అంటాడు. అలాగే తాగవస్తాము ఇంతా అయ్యాక నామట్లుకు "నేను | మా యింటిక" మా ట్టు రమ్మని అ ఈతళ్లి అహ్వా నించాలిగదా సరీ. ఆలాగే చేసాను వసాడు.,. వచ్చి, కాఫీ అదీ ససుషింటున్న! శీ ప్పుడు ఏదో సమయంలో సరోజ అతన కంటబడు ఈంది బాన్నచూశాక అతడు యింక రాకపోకలు ఎక్కువళస్తాడు. కొద్దిరో జుల్లో (పేమాయణం (పారంభమై, పాకాన బడి, దానికి యితగాడికీ పెళ్ళిివడంతో ముగుస్తుంది. కాని అసలు నంగతి యేవమిటం కే - చేతిగడియారం కూడా. లేనివాణి అలుడిగా చేనికోవటం నాకేమా యిష్టం లేదు" తంటూ “వివరించారు చశచానందంగారు

4 ఫి శ

నవ్వుల కళకఖలు శ్రి

జరిగినకథళ

వళ్ళి టీపార్టీలో వచారంగా కూచునిఉన్న పాతికేళ్ళ

క్మురాడిదగ్గరకు వ ఎ్బారు విల్యమ్స్‌గారు. అతన్ని ఉర్సావాపరచా

లని తలచి "ఏమబ్బాయ్‌! నివు పెళ్ళికూతురితో మాట్టాడావా [1% అంటూ సంభాషణ కళిపొరు.

*ఖంకేం మౌట్లాడ్ధమండీ | ఒక వారంరోజులనుండీ తనను సరిగ్గా చూడ్తాని కే వీలేకపోయింది" ఆంటూ ఆ కృురాడు కళ్ళనీళ్ళు 'పెటుకున్నాడు.

టో! వ శ ఫి బరుగవికథ

మూడున్నకమెళ్ళ పాడుగు లగ్న సినిమా చూసివప్పెన ఒకావిడ (నే షన మరొ*శావిడితో అన్నది: *ఏమెనా ఆ తా శాని చివర్తోనూతం బలేఆశృర్యం | సడ స్తా వేన్తుందిలి.. ఎవరూ అనుకొని విధంగా కథ అంతీమవుకుంది.

'అంతగొప్ప సస్పెర్సా?

*అహ,. అదికాదు. కధనడు మున్న పద్ధితివచూప్తే ఆసివిమా యెంతకూ అవ దేయోనని (పేశుకులకు భయంవేన్తుంది. కాని చివరకుమా ఈం అడ్డ మెన మెలి కళలూ తిరిగి, చూవేవాళ్ళికి “టబతికాంలే అనిపించేటట్టు కళ్కున ఆయిపోతుంది."

న న ల

శశీ నవ్వుల కలు ఆకురాలు కాలము. ముఖ్యమెన భాగాలను కస్పుతూన్న రెండు మూడాకులు తవ మరేమా వంటిమాద లేకుండా ఉన్నట్టు చ్చితించబడ్డ ఇళ అందమైన స్త్రీ పటాన్ని అబే పనిగా చూస్తూ నిలబడ్లాడు మ్యూజి యంలో రమణయ్య. శరదృతువు వచ్చేవరకూ కదలరా యేవిటి?ి అంటూ శనురుకుందాయన భార్య. మ! న! ఖి సంపారసాగర శాస్త్రము చుట్టం చూవుగా వచ్చిన మేనల్లుడితో కలిసి భోంచేన్తున్న వెంకటరత్నంగారు “అన్నట్టు నా వర్స్‌ ఎక్కడ పెట్టానోగాని ఇంట్లో ఎక్కడా కనబడ్డంలే దే" అన్నాడు భార్య రంగమ్మతో. చాంతో అనిడి కోపంతో లా లా చిదులేయడం మొదలు హ్‌ గాడ పెటింది. వడించడం మానేసి ఎట శు 6 ఇల్లంతా గాలినూ ఆయన అజా(గత్తను గురించి పెంకు శేతం లెగరిపహోయేలా అరవడం కనటాలే- మొధలు ెట్టింది. మామా అల్లుళ్ళలాగో భోజనం ముగించుకుని లేచాకు శాంబూలం వేసుకుని వసారాలో చేరాక, శనకు జరిగిన పరాభ వాన్ని కళ్ళారా చూడవలసి వచ్చినందుకు చిన్న బుచ్చుకునివున్న "మేనల్లుడితో వెంకటకత్నంగారిలా అన్నారు.

నవ్వుల కథిలు శ్‌ *స్పివ్చు వచ్చినవుడే యిలా జరిగిందని నీవు లాధవడకు. ఒక నాలుగైదు రోజుల్లో అ వర్సెలాగూ దొరుకుతుందిలే. అవలు చెప్పాలంపే అది యివ్వుడు కనబడక పోవడంవల్ల ఎన్నో లాభా లున్నాయి. మొదటి దేనుంకే యిలా నన్ను తిట్టడానికి వీలురొర కడంవల మా అళ్తకు నోటి దురద వదలి మనను తేలిక పడుతుంది. 'కెండోది - ఈ వెతకడం వుణ్యమా అని ఇల్తుకా స్త శుభవడుతుంది. మూడోది - అ డబ్బు దొరికేటప్పటికి ఆవిడగారు కొందామను కుంటున్న ఆ వెధవ 'మిస్సమ్య చీరలు అయిపోళాయి కూడాను. అవిధంగా ఒక పాతిక రూపాయలు అఆదాకూడా అవుతుంది. చూశావా! ఎన్ని లాభాలో! ను అంటున్నదానిళల్లా నోరు మూనుకుని ఎందుకుంటున్నానో తెలిసిందిగదూ 1 దీని చ్వారా నీ వొక పంగతి జ్ఞాపకం పెట్టుకో ; ఆడవాళ్ళ విషయంలో మగ చాడు బ్ముర ఉపయోగించాలి, అంకేగాని మనంకూజా చాళ్ళ లాగే నోరువ'డేసుకోవడంవల్ల వయోజనమేమా లేదు.” వః పః వ్‌ ఉత్పత్తికి అంతరాయం 'పేరుపడ్డ రచయిత నొకాయన్ని గురించి వ్యాసమొకటి రామ ఆయన జీవిత రిశేసాలు సేశరించడానికి ఇయన యింటికి వెళ్ళాడు విలేఖరి రంగారావు. కు గ్‌ అ రచయిత రంగారావుకు ట్‌ నట్రపన శావలనిన వివరాలిచ్చి “అన్నట్టు షో గ్‌ మా మిసెస్‌ను మాకు పరిచయం పో యాన). చేయలేదని ఏమా అనుకోకండి. ౧ గ్‌ పిల్లల తొందరతో తను మేదమిాంచి ప కిందకీ దిగిరాడానిశే వీలేకుండా ట్‌ వా. ఉంది అన్నాడు.

క్‌ నవుులకశిలు

'డ్చాని కేంలెండి. ఆయిళీ మా విల్లలు బాగా చిన్నవాళ్శన్న మాటి అన్నాడు రంగారావు.

*ఆవ్రునండి. మొదటి వాడికి ఐదోఏడు. రెండోవాడికి నాలుగు. పెదమ్మాయికి మూడు, తరువాతవాడికి రెడు. చివరి పావకు వదోవెలి ఆంటూ నవ్వుతూ వాళ్ళ వయన్సులు చెప్పాడు రచయిత,

రంగారావరది వి* తొందరపడుతూ 3చి, సెలవు తీనుకుంటూ అన్నాడు *ఆరెరి క్షమించండి సంగతి ఆలయకళ మిమ్మల్ని చాల "సేవ అవువేసినట్టున్నాను.” .

ఫి వ వ విదకనులు ధి =*

6%

(నే ని రక ఆ నె ః క వంండాలో వపడక్కర్చీలో కూచునివున్న భర్తతో వుషారు వడుతూ కనకమ్మ అన్నది. “అబ్బ యిటు బజారువేవుకి తిరిగి చూడండి-కీధిలో వెడుతున్న ఊరేగింపు ఎంత చక్కాఉందోను, అమ్మవారి బొమ్మచుట్టూ ఎంచక్కా వెలిగించా6ండి లైటు. అబ్బ

వవ్వులకథలు న! అ దుకాణం ముందు వెలిగిన్తున్ను మళావాలూ, చిచ్చుబుడ్తూ చూన్తుంకే శనుల పండువుగా ఉంది.

అకశగ ఆ వర్ణనను విని, విదారంగా ఆమె భర్త యిలా అన్నాడు" తా దురదృష్టం శాకపోలే మొదట్లో "నేను పడక్కుర్చీ చాల్చుకున్నవుజే వీధి వేపుకు వాల్చుకుం కే హోయేదిగదా[

ఖీ వ గం

తండీ కొడుకులిద్దరూ రోజంతా మంచాలు దిగకుండా అలా పడుకు నేఉన్నారు.

*జ'రేనాగూ, లేచి బయట వర్షం కురుస్తుం దేమో చూనిరారా అన్నాడు ఈండి.

“అబ్బ కాసేపు కూడా కుదురుగా పడుకోనియ్యవుగదా | వర్ణం కురున్తున్నదీ లేందీ తెలునుకోడానికి నమ్న లేవగొ క్తుబదులు బయట తిరుగాడుశున్న కుక్కను పిలిచి దాని వళ్ళు తడిమి చూడ రాదూ)!” అంటూ వినుక్కున్నాడు కొడుకు,

వ లే శ

ఇలా అడుక్కుతి.టూ (్రతకడంమాద నీకు రోత వుట్టడం లదురా అబ్బీ! మురికివాసన వేస్తున్న ఈ చింకిపాతలు కట్టుకుని దొరికినవ్చుడు తిని దొరకనప్పుడు వసులుంటూ ఏడ్పడంకం కే వళ్ళు

. వంచి ఏదో వని చేసుకు (తకరాదు-"

*ష్పని చేయమంటారా! హు .. వాలాంటి చవటను పోషించ చానికి నేను పనికూడా చేయాలా?

జ వ వు

శ్ర నవ్వులకథిలు కూటికోసం కోటి విద్యలు

హోటల్లో శ్యామలరావుకు ఎదురుగా కూచున్నతను తన కడువుపట్టుకుని ఎంతో బాధపడుతున్నాడు.

*ఏమండీ, కడువునొప్పీగావుందా?ి అంటూ సానునయంగా అడిగాడతన్ని శ్యామలరావు.

*కాదండీ. ఇది .. అబ్బ. . ఇది...మౌ ... కేమ్‌...కావ్‌... వాలి అండీ” అన్నా డా మనిషి మెలితిరిగిపోతూ.

“మో శేమాళావ్‌-వాలి" వీమిటి?” అన్నాడు శ్యామలరావు అదేమిటో అర్ధంగాక.

ఎదుటి మనిషి వెంటటి నర్తుకు కూచుని మొవామాట వడు తున్నట్టు 'మొవాం పెట్టి *'నాకేమి కావాలంటారా?. అయితే పెస రట్టు తప్పించండి. చాలు” అన్నాడు.

ఖ్‌ ఖ్‌ వ కోటికోసం కుంటివిద్యలు

కొతగా (పాక్టీను పెట్ట మోహనరావుతో డాక్టర్‌ విశ్వేశ్వ రఠావు గారన్నారు: *ఇంత తెలివి తక్కువగానటయ్యా [వవర్తిం చడం ? ఇందాకవచ్చిన అ జమాందారుగారి భార్యతొ 'మోకు జబ్బుఏమీా లేదం'టూ చెప్పి పంపింబేశావు, ఇలాఅయి చే నీవీజన్సలో యిల్లు కట్టించలేవు. శారుకూడా కొనుక్కో లేవు

*అమెకు వజబ్బూ లేకపోవటం నిజమేనండి. అలాంటవ్వుడు మికు ఫలానాజబ్బని యెలా చెనృ్పమంటారు చెప్పండి ?' అన్నాడు మోహనరావు చిన్నబుచ్చుకుని.

చవ్వులకథలు శ్రి *ఆల్రా చెన్పమని నేననడం లేదు. కాని అ జబ్బులేదన్న విమ యాన్నే పెద్ద ెద్దమాటలు ఉవయోగించి చెప్పాలన్నమాట. చాంతో అమెకు అదేంటో అర్థంకాక రోజూ నీ దగ్గరకు వన్తూపోతూ ఉంటుంది. అపలుసంగతి అది అంటూ విశదపర్చారు విశ్వేశ్వ ావుగారు. ణి శ ఖ్‌ లోగుట్టు పెరుమాళ్ళకెరుక మనుమడిని వెంటబెట్టుకుని రోడ్డమృటపోతున్న మునలాయన న! గుడ్తివిచ్చగాడిని చూసి ఆగాడు. క్కురవాడిచేతికి ఒక పావలా యిచ్చి అ బిచ్చగాడికి యిచ్చిరమ్మని వంపాడు. అలాగే అ క్కురాడు యుచ్చివచ్చాక ఆయన యిలా అన్నాడు. “డబ్బులు యిన్తున్నప్పుడు నవ్వు ముఖంతో యివ్వక్ష ఆోయానవా ? “ఎందుకని ?” ధర్మం చేసేటప్పుడు అలాగే చేయాలి.” పోనీలే తాతయ్యా. ఇతను గుడ్డి వాడుగదా, "నేను నవ్వుతూ చానంచేయలేదని అతనికి తెలిసివుండదు 1" “అలా అనుకోకు. అతను నిజంగా గుడ్డివాడో కాదో [ి ఖ్‌ ఖ్‌ వః

ఫ్‌ నవ్యులకథలు ఎవరిబొధలు వారివి లావుపాటివాళ్ళు జాలిగుందెగలవారై ఉంటారని నమ్మే బిచ్చగాడొకడు శరీరభావంతో అపళాపాలు పడుతూ పోశున్న జకామె దగ్గరకుచేరి “అమ్మగోరూ | ఒక్క అణాడబ్బు లిప్పించం డమ్మా. నాలుగురో జులమట్టి సీళ్లుతప్ప మరోటి ముట్ట లేదు ళల్లీ అంటూ దీనంగా అడిగాడు అతి ఫపయానతో వాడివేవుకు మెడతిప్పి, కృళించిఉన్న వాని. శేరిరాన్ని చూస్తూ “అయ్యో నాయన! సియంతటి ని[గవాం. బాకుంకు ఎంతబావుండునురా తండ్రీ" అని నిట్టూరున్తూ వెళ్ళి జోయిందామె ణి ఖ్‌ లే వళ్యానేరంమాద ఉరిళిశ్షవిధించబడ్డ జయపాలుడిని,తుష్నలూ ముళ్ళతో నడవడానికి వీ లేకుండా వున్న బురడరోడ్డువెంబడీ నాలుగు. మైళ్ళు నడువుకుని వధ్య స్థలానికి శీనుకెళ్ళాడు ఉర ,తీసేవాడు, “ఇప్పుడు చనిపోబోతున్నానన్న బాధకంకేు, ఇలాంటి చంజ లమెన రోర్డమ్మట నడిసిరావాల్సి రావడమే నాకు ఎక్కువ. బాధగా ఉన్నది అన్నాడు జయపాలుడు “నీ సంగతి నోళంకటే నయమేగదా! నేనైతే ,మళ్ళా ఇన్ని 'మెళ్ళూ తిరిగి నడిచిపోవాలి” అంటూ బెంగవడ్రాడు ఉరి శీసేవాడు. వః షు వ

గ న న లకథలు ఎత ళం లీ! వ్వ “ుస్టులా? హో

“ఇందాక నీ దగ్గరొళ చై నమాజు. నా జీవి తంలో అలాంటి దర్శిదవుచుట్ట శాల్బలేదం కు నమ్ము"

ఒక్కటం కు ఒక్కచుట్ట కొని పెద్ద యెగిరి పడుతున్నావ్‌ శవయ్యా! అవే రకం చె త్రచుట్టలు నా దగ్గరి యింకా అయిదు వందలు వడిఎన్నాయ్‌ అమ్ముడవకుండా | వా వాధ మయెవపరితే చెవ్వ్చుళోను?"

వ జ క్ర సింహ మధ్యముడు చీటికి సాటికీ తన ఆరోగ్యాన్ని గురించీ అందాన్ని గురించీ గొప్పలు చెప్పుకోవడం శోభారావుకు అలవాటు, దీనివల్ల అతని ఈరూంమేట్‌ ఐంబులింగానికి చాల యిబ్బందిగా ఉండేది. రోజంళా అ కబుర్లు వినాల్సిరావడ మేగా 6 తనని ఈతూలనాడ.తూ ఆళగాడు అన మాటలు పడాల్సరావడం అత-కి చాల 4ఫ్యంగా ఉందేది, ల్‌ో గ" ఖా ణు ॥ 4కనాటి రాశి పడుకునేముందు ఈన మామూలు ధోరణిలో శోభాలా విలా అన్నాడు ఊపిరి తిరక్కు లడా అంత కక్కుర్తిగా తిండి తింటావు గనకనే నీ కడపు ఆలా అసవ్యూంగా బానలాగ

కై నివ్యుల కథలు ఈయాశరెండి. నా వడుముచూడు యెలా పొందికగా ఉందోను అసలు మగాడి నడుముం కే ఇలా ఉండాలి.” పౌంగవస్తున్న కోపాన్నణచుకుని ఊరుఓన్నాడు జంబులింగం మరుసటిరోజు కాలేజీకి వెళ్ళడానికి బట్టలు వేనుకుంటున్న శోభారావుగుండె ర్సుల్త్లుమంది. ఏమంకే ఉన నడుందగ్గర పంట్లాం బొత్తాలు వట్ట లేదు, “ఒక్క రాళ్రిలో యింత విపరీతంగా నడుము "పెరిగిపోవడానికి కారణ మేమిటి చెప్మా" అని అతగాడు మధనపడ సాగాడు -ళాలేజీ మానేసి, ఇంతకూ జరిగిం దేమిటంకే, శోభారావు నిద్రపోయాక చండెంమోంచి అతని పంట్లాంతీసీ, నడుముదగ్గిరి బ్‌ "త్తాలు రెండు అంగుళాలు కుడి పక్కకు జరిపిక ట్టాడు జంబలింగం, ఖ్‌ ణి న! డి క(్‌)బ్ట “పద్మ్శా! ఇన్నిసంవత్స క్క శాలు ఒక చిన్న వేదాఖిపాయు ర లేకుండా సంసారం సాగించాం కడా ర్‌ శదా! ఇవుడు ఆక స్యాత్తుగా + క్ష యొందుకిలా మారిపోయావు ౪ వ క్షే ష్ట్రో ) -నేనుచేసిన తప్పేమిటో చెప్పి + | గ్త్‌ గ్రే నన్ను ఏమన్నా అనుగాని నాతో (| (జ్య మాటాడ్డం మానేసి నన్ను ఐ*ధ ాక్పన హ్యాగాష పెట్టకు" అన్నాడోసంసారి ఈన భార్యముందు మోకళాళ్ళూనినం+ వనిచేసి,

నవ్వులకథలు క కళ్ళనిండా నీళ్లు కుక్కుకుని వెక్కి వెక్కి యేడున్తూ అతని భార్య యిలా ఆది; * నేను ఒక్క కేమాట చెబుతున్నాను. వక్కింటి సౌవిత్రివంక చూస్తున్నట్టు మరోసారిగనళ నాకు కలలో కనవడ్డా ఈం శే మనిద్దరికీ అక్కడితోసరి" ళు జు ఖ్‌ ఠి (వనవానికని ఖార్యను వుట్టింటికిపంపి ఓ 'రెండునెల్లపాటు ఏ తొందరాపడని భానమూర్తి, అకస్మాత్తుగా వీమనుకున్నాడో ఏమో, పదిగంటల రాత్రివేళ శుభంగా స్నానంచేశాడు. ెట్టడుగు నుంచి గ్లాస్కోపంచా, సిల్కులాల్ళీ వేనుకుని, సెంటు రానుకుని, నున్నగా తలదువ్వుకుని బజారువెంబడి బయలుదేరాడు. వెళూ వెళ్తూ ఊరికే లాల్చీ జేబులో చెయ్యి పెట్టగా, అకతనిచేతికొక కాగితం ఈగిలింది ఏమిటోనని తీనిచూ స్తే దానిలో అతని భార్య దన్తూరిలో యిలా (వాసివుంది: “బాగాతయా.రె బయలుదేరారు, ఏమిటి కథ? ఖి న! ఖ బిజీ(నెస్‌ మాన్‌ వ్యాపారి శేఖ్యరావుకు మాటిమాటికీ భార్యలను మార్చడం హాబీ అయిపోయింది. ఒకసారి అతనోపార్రీకి వెళ్ళాడు. అక్కడొకామె అతని దగ్గరకువచ్చి “నన్ను మర్చిపోయారా ఏమిటి ? ఆ రేళ్ళకితం సమ్న మిమ్మల్ని 'పెళ్ళచేనుక్‌' మని అడగారు. జ్ఞాపకం లేదూ 1 అంది. (శ్స్‌

| నవ్వులకథలు *ఆల్రాగా 1... అయితే నన్ను చేసుకున్నారా ర అని అడిగాడు. శేఖరావు ః వ శ కోరుకథలు బి “ఇంత [కూరమైన మనిషితొ నేను కావపరంచేయలేను బాబయ్యా. సేతో కళ్తటుకుని ఒక గెంతుతో నామాదపడి, సిగబట్టు వాటి తొట్టి కు కుని అ కత్తితో నా మొఖమంతా సీరిపడేశాడండి ...*ఆ(టూ ఉటే కంగా చెప్పుకుపోయింది గంగమ్మ, ఏ విధమెన గాటూ లేని అ మనిషిమొఖాన్ని చూస్తూ *ఇది జరిగి ఎంతకాల మెంది అని అడిగాడు జడ్జీ అనుమానంగా. ఎంతకాల మేమిటండిం నిన్నటి ర్మేతే ఠి

• పరితంగావుందే. మరి నీ మొఖాన్ని గుర్తులేమాలేవే అంటూ నిలవేశాడు జడ్డీ, “శృర్రులకేమొచ్చెలెండి. నాకు సాక్షులున్నారు సాలదా? అందామనిషి. ఖ జ్య ల! అరగంట సేపుగా. తిక్షమళ పెట్టిన వకీలు *చివరిగా అతన్ని యిలా అడిగాడు . *ఇంళకకూ మా కారు దొంగిలించినవాడు యితవనని మాకు నమ్మకంగా తెలుసా ౩ “మొదట్లో నాకు అలా అనివీంచిందిగాని మా (వశ్నలన్నీ

నవ్వులకథలు కఫ్‌. విన్నాక అసలు నాకు కారు ఉందా శేదా అని అమమానంళావుంది అన్నాడతను ఖా ఖ్‌ వః ఒక్‌ కేసులో సాక్ష్యం చెప్పడానికి వచ్చిన వాళ్ళిలో ఒక అడమనిష్‌ ఉన్నద అమె బాగా వయన్సు మళ్ళిన దెనా, పడుచుపిల్ల లాగి అలంకరించుకు విచ్చింది. చా సాక్ష్యం చెప్పడానికి అవిడ బోను యొక్కగానే అమెతో జడ్డీ ఇలా అబ్నుడు “ముందు మో వయస్సెంతో చెప్పండి 6రువాత అబద్దాలు చెప్పను అంతా నిజమే చెబుతాను అని (వమాణం చేదురుగాని" ళా = ఖ్‌ ణి ఇ చిటకొాలు జా గ్ర చె అనుకోనిరీతి = ఒక పెళ్ళి (జ్ర హై విందులో కనిపించిన మి తుడు టా ల డాక్టరు రంగధామయ్యతో లీడరు న సత్యనారాయణ యిలా చెప్పు ( షత. కున్నాడు న 2 - వమిటోనోయ్‌, ఇలా | క / పెళ్ళిళ్ళూ వాటికీ రావడమం కే

• నాకు చెడ్డ చికాకు వేస్తుంది. ఏముందీ! కనబడ్డ (వతీవాడూ తన యింట్లో తగాదా ఒకటి చెప్పి “మో సలహా ఏమ ఉంటూ చంపుతాడు. ఈ వీడ యెలా వదిలించు ళేవాలో తెలియడం దు”

ఏ] నవ్వుల కథలు *నువ్వూ నాలాగే నన్నమాట. నన్ను కూడా తెలిసిన (పతీ వాడూ తన ఆరోగ్యం గురించి సాగదీస్తూ చెప్పి, ఏదో మందు యిమ్మంటూ ఉంటాడు, అయి. శే అలాటివాళ్ళను వదిలించుకోడానికి వేనో చిటకా కనిపెట్తానులే, ఏమాలేదు. ఒకే ఒక మాటంటాను అలాంటి వాళ్ళతో, పరీక్ష చేస్తాగాని, బట్టలు విప్పు." ఖ్‌ ఖీ ఖ్‌ *నా దగ్గరకు ఒకసారి మందుకు వచ్చిన వాళ్ళు మళ్ళా రెండో సౌరి రాకుండా అ వెంకటంమణమ్ము అస్ప్యతికి పోతున్నారు. ఇందుకు కారణ మేమిటో తెలియకుండా ఉంది" అంటూ విచారంగా చెప్పుకుంది తన మితురాలితో, కొత్తగా (పాక్టీను పెట్టిన లేడీ డాక్ట అనాటి న! ఖు యు లొళామె. శచ్చిట్రీర్టాద మందురా సేటప్పుడల్లా పోవమ్మా, బలికావమ్మా” అంటూ సీ వలా కూనిరాగం తీయకుండా ఉంకేే పరిసితి చక్క బడ చచ్చు” అని జవాబు వచ్చింది. న న! ఖ్‌ ! గోరంతలూ.-కొండంతలూ “డాక్టయగారూ! మిాంరెకే నా వంటిలో పడ్డ రంధం చాల చిన్న దంటున్నారు. మరి నా నాలికకుమాతం అది చాల పెదదిలాగ అవివిస్తన్నదండి" అంది రమణమ్మ. ం 'దాని"కేముంది లెండి! “అడవాళ్ళ నాలిక గొరంత్య విషయాన్ని కొండంత చేస్తుందిన్న సామెత ఉండ నేఉందిగదా" అన్నాడు ఉాకరు, టు

కొండంతలు.గోరంతలు 'ఆంజా బాగా నేఉంది కాని వివియా! నాకూ నుశేష్‌కీ ఒక చిన్న విషయంలో అభి[పాయఖేదం వచ్చిందే, “నేనేమో! మన మిద్దరమూ ఈ ఊరినించి వేరే చోటికి పోయి రిజిస్టరు మే గేజ్‌ చేనుకుందా మంటాను. తనేమో మే మిద్దరమూ విడిపోయి ఒకళ్ళ నొకళ్ళం మరిచి పోవడం మంచిదంటాడు" ఖ్‌ ఖః ఖ్‌ గుమ్మడికాయల దొంగలు. యవ్వనంపాంగులో ఉడికిపోతున్న రవి, నౌకరుచేత (గంథా లయం యజమానికి పంపిన చీటీలో యిలా (వాకాడు. “ఈ చీటీ పట్టుకవచ్చిన వానిచ్వారా నా పేరున యీ రెండు. శు వుప్తజాలూ పంపండి.

1. వాత్సాయనుని కామనూ(తాలు ఓ. భారతదేశ చరిత అసలు నాకు చర్మితఅం కునే యెక్కువ యిష్షంలెండి" తు జ ణ్‌ ఖు వేర్వేరు పార్షీలకుబెందిన గంగారెడ్తీ నాగయ్యా వదేళ్ళిణా న! లా ఒకరినొకరు ద్వేషించుకుంటూ వచ్చారు. రామనవమకి పండుగ పవుపారులో ఒ కేకల్లు పొాకల"కి చేరిన వాళ్ళిద్దరునూ చూని, వాళ్ళను. సమాధాన వరచదలుచుకున్నా డొక పెద్దమనిషి. "ఇప్పటినుండి మ్‌ పాతపగలు మర్చిపోయి, మోరిద్దరూ వపఖ్యంగా ఉండాలి రెడ్డీ సీళ్లాను చాగయ్యగ్లానుకు ఆాశించి అతనికి

ప్‌ నవ్వుల కథలు మంచిజరగాలని కోరుకుంటున్నానని చెప్పి, అప్పుడు తాగు. ఏదీ, లేచిరా 1? అన్నాడాయన. ఏమి యెదురుచెప్పకుండా రెడ్డి మర్యాదగా నాగయ్యదగ్గ రకువచ్చి ఆలా గేజేసి *నీవునాకు యేం జరగాలని కోరుకుంటు చ్నావో నేనుకూడా నీకు అదేజరగాలని కోరుకుంటున్నాను అన్నాడు నాగయ్యతొ, “మళ్ళా మొదటికే వచ్చావుగదరా గంగిగా” అంటూ ఎగిరి చవడాడు నాగయ్య. ప! వ న! లే ఛలో కులు అణాఖి షో ఏం పూటలు పెట్టా లగ ా. వయ్యా స్వామా! ఈ ఇడ్లీ గ్లో లేమో రాళ్ళలాగ కొరుకువడ బై న్నా కుండా ఉన్నాయ్‌. పెగా (ల | బొత్తిగా చిన్నవిచేయించావు ఎస భా కూడానూ 1 అన్నాడు శర వాలా క్ర భయ్య వెటకారంగా. “రాళ్ళలాగా గట్టిగా ఉన్నవుడు, అవి చిన్నవిగా వుండటం కూడా కాస్త నయమేగదా |! అని జవాబిచ్చాడు (ప్కావయిటరు, ఖ్‌ ఖ్‌ ఖ్‌

నవ్వులకథలు ర్‌ి *న్సూశావోయ్‌. కాస్తంత మరిమ్మతుచేయింది రంగూ అవీ

వసేటప్పటికి నా సైకిలు కౌ తసెకిల్లాగ అయిపోయింది. ఇప్పుడిది

పాతదని ఎవరూ అనుకోరు అన్నాడు రాజారావు గర్వంగా.

"నిజ మేస్కీం నా మట్టుకు నేను యీ సెకిల్ని నీవు యివ్వుడే వ్వయంగా తయారు చేనుకున్నావనుకున్నాను అన్నాడితని మిశుడుి ఖ్‌ ఖ్‌ నః

వ షీ 20 క జోగారావుకి ఇందిరతో పరి లం స్య చయమె మూడు రోజులన్నా గ స శా లేదు గాని, అతడుమూ తం అప్పుడే ల అసలు సంగతికి వచ్చేశాడు: "నా / (ుకుకంళా నీకు చా నుణ్ణయి వుం లల్లీ టాను. నన్ను నిరాకరించకు ఇందూ, కన | టి నిన్ను నా భార్యగా చేసికొని, నా ఎవ ఖు. బిడ్డలకు నిన్ను తల్లిగా చేయాలనే నా [ప్రగాఢ వాంచి అంటూ వృాదయక వాటాలు తెరచాడు. *ఆర్సుతే మాకు విల్లలెంతమంది?” అని అడిగింది ఇందిర, వః ఖ్‌ ఖః షాలోక్తులు చుట్టంచూవుగా వచ్చిన ఒకాయన బర్నాళ్ల్‌పాతో అన్నాడు. ౨ప్వాక్తు పూలంకే చాలా యిష్ట్రమని విన్నాను. కాని ఏది మా యింటో ఒక్క వేజ్‌ లోనూ పూలు లేవే?ి

600 నవ్వుల కథలు.

“జక్క పూ లేనేమిటి? నాకు చిన్నపిల్లలం కేకూడా యిష్టం, అందుకని వాళ్ళ పీకలు తెగ్లోసి యింట్లో ఎక్కడబడితే అక్కడ గుచ్చి పెటను అన్నాడు పా

యము

ఖః న! గ!

ఓదా ర్చు (4 ం “మళ్ళా నా జన్మలో మొ యింటి గ న గడవ తొక్కితే ఒట్టు మి అవిడ ళ్‌ | నన్నీరోజు యెంత అవమానం చేసిందో ళ్‌ గా చిెన్చలేనుి అంటూ రొప్పుకుంటూ

త్తే ల్‌ వచ్చింది కళావతి.

లై

4ట్ర-ర్ర, ఏమం దెమిటిశి అంటూ అతృతగా అడిగాడు రమెర్‌డ్‌ ళలిక్టరు పాంబయ్యగారు.

*జంజ్దా యేమనాలండీ .. చెప్పుకోడానికి గూడా సిగ్లేస్లున్నది

*శ్చవ్పండి ఫరవాలేదు.”

*వీం చెప్పమంటారు? .. నేను వేశ్వనట. .”

*ఛ్చఛ్చ , చానికటండీ మారంత యిదౌతున్నారు. నేను రిపెరె వ దేళ్ళవవన్తుందిగా ని మా అవిడ నన్నుఇంకా'క లెక్ట రుగా'రనే అంటుంది. అ మనిషి పద్దతే అంళ అని చప్పరిం దేశా జడాయిన

న! ఖ్‌ అ ఖ్‌

కొత్తగా నినిమాల్లొ చేరిన నటుడొకడు 'త్రైకక్ట్రరు దగ్గరకు వచ్చి గోడు పెట్టుకున్నా డు; “చూశారా! ఆ ఆతెలుగుతెరి వాళ్ళు నా గురించి యెంత అసవ్యాంగా రాశారో

వవ్వులకథలు |

“అబ్బెబ్బే. అ వెధవ వికవాళ్ళు అన్నదాన్ని ఖాతకు చెయ్యకు. ఎందుకం కే వాళ్ళు స్వంతంగా తెలుసుకుని రాసేది జక్క ముక్క ఉండదు. మిగతా వాళ్ళంళా యేమం కీ వాళ్ళూ అదే అంటారు అంటూ ఉదార్చాడు రై రెక్టరు,

ల లే ఇ

అప్పయ్య శాస్త్రిగారి భకోవన్యాసం ముగియగానే వరద రాజయ్య కళ్ళనీళ్ళతో లేచి నిలబడి విలవిన్తూ లలా అన్నాడు : “ఇప్పుడు నా వృాదయం పశ్చాత్తాపంతో మండిపోతు న్నది, నే నొక ఘోరమైన పాపాత్కుడిని. నాకిళ ముక్రిలేదు. ఇన్ని సంవత్సరాలూ ఏమిచేస్తున్నదీ ఆలోచించకుండా రాతింబవళ్ళూ ఎన్నో పాపాలు చేన్తూ వచ్చాను. ఈ మహాభక్తుని పలుకులు వివే వరకూ నేనింత ఛుడాలుడినన్న పంగతి తిలునుకోలేక

అతని [వక్క'నే కూచునిఉన్న తను వరదరాజయ్యను వారిసూ *ద్షాని'కేంగాని కూచుందురూ. ఆ సంగతి ఈవూళ్ళో వాళ్ళందరికి ఎప్బటీనుండో తెలును" అన్నాడు.

ఖ్‌ ల! న!

అమెరికన్‌ హాస్య రచయిత మాక్క్‌ క్వున్‌ పటతికా విలేఖిగా వున్న రోజులో ఒక సంపాదకుడు అయన్నిలా ఆదేశించాడు : "ఏదన్నా సంఘటనన్తు గురించి (వ్రాన్తున్నప్పుడు దానికి సంబం ధించిన నిమయాల్లో స్వయంగా నిర్హారణ చేనుకున్న వాటిని గురించి తప్పు, మిగతా వేటి గురించీ ఖచ్చితమెన మాటల్లో (వాయకండి. ఉదాహరణకు : ఊళ్లో ఏదన్నా దొంగతనం జరిగినట్టు తెలియ వచ్చిందనుకోండి. దాన్ని గురించి (ాసేటప్పుడు 'నిన్ని ఊళ్ళో

౮౭ నవ్వులకభథలు: దొంగతనం జరింందంటూ ఖచ్చితంగా వాయకూడదు. దొంగతనం జరిగినట్టు తెలుస్తున్నది ఆని (వాయాలి. అలా వాయటం ఎందు కంకే ఒకవేళ అ విషయం నిజంకాదని రుజువెనపక్షంలో మనం శప్పించుకొనడానికి విలుం జేందుకు.”

అ ఆదేశంవళారం మరుసటిరోజు మార్క్‌ కున్‌ [వానుకు వచ్చిన ఒక రిపోక్ట్‌లో యిలాఉంది. "శ్రీమతి పాలీనాన్మిత్‌ అనే "పేరున చలామణి అవుతున్న ఒక ధనవంతురాలు నిన్నటిరోజున తన వుట్టినరో జువండుగ చేసుకున్నట్టు తెలున్తున్నది. ఆ సందర్భంలో శ్రీలలాగా కొందరు సన్నిపాత వ్యకు నుకుని నన్నటిరాశతి ఒక విందు చేయించినట్టూ, భోజనానంతం౦ వారితో కొంతళాలం ఆనందంగా గడివినట్టూ కూడా ఆలుస్తున్నది *

వ ఖ్‌ ఖ

ఒకసారి మార్క్‌ కేన్‌ పౌరుగూరు ఏదో వనిమాదవెళ్ళి తిరిగి యింటికిపోవడానికి రెల స్టేషన్‌ ఓ వచ్చాడు, ఆక్కడే అారట్లాడుతున్న ఆయనమితు డొళకాయనను చూసి పరుగుపరుగున వచ్చాడు.

ఈ -ద్రేమ్సుడ్తిలా కనబడ్డావయ్యా సమయానికి. మరేమి అను కోకుగాని నాకుకూడా దయచేసి మనఊరికి ఒక టిశెట్‌తీయి నా దగ్గర దమ్మిడీ మిగలకుండా ఈరోజు గుురవ్పందాల్లో అంతా ఊడ్నుకుపోయింది అన్నాడతను,

“అరె. నా దగ్గరికూడా ఎక్కువ డబ్బులేదే. ఎలాగా! నరే | ఓపనిచేరాం. బండెక్కాక నేను కూచునిఉన్న సీబుకింద దొక్కో. టికెట్‌ ఎగ్జామినర్‌కు నీవు కనబడకుండా. నేను కాళ్ళు దగ్గరగా పెట్టుకుని కూచుంటాలే అన్నాడు మార్క్‌ క్వేన్‌

చేసేదిలేక సరేనని ఒప్పుకున్నా జాయనమ్మితుడు,

చవ్వులకథిలు 6కి

కాని మార్క్‌ క్వీన్‌ మాతం మిత్రుడికి తెలియకుండా రెండు ట్‌క్క్కెట్లూ కొనుక్కువచ్చాడు.

అనుకున్నపకారం ఆయన సుతుడు బండియెక్క గానే సీటు శంధకుదూరి దాక్కున్నాడు.

వాళ్ళున్న కంపార్టుమెంటులోకి టి3ట్‌ ఎగ్జామనర్‌ వచ్చి చవుడు మాక్కక్వేన్‌ తనవద్దనున్న రెండుటిక్కటూ అతనికి చూపించాడు. ఈ రెండోటిట్‌ ఎవరికోసం ? అని అడిగాడు ఎగామినర్‌.

ప!

మాక్క్‌ క్వీన్‌ నవ్వుతూ “ఆదినా 'స్నేహితుడిదిలెండి. ఆతనికి శిళ్ళలో సీటకింది పడుకుని (వయాజంచేయడం అలవాటు అంటూ ఈనకాళ్ళు తొలగించి సిగ్గుతో చచ్చిపోతున్న తన మి(ుణ్ణీ

*' చూపించాడు, ఖః వ షః

“అడుగో నే. తాయారును | పేమిస్తున్నతను" అన్నాడుళివరావు.

*ఏడ్రేడ్తీ | ఎక్కడ ** అంటూ పనివదులుకుని వచ్చింది రామాయమ్మ.

౨అడ్తుగొ, అ నీలంచొళ్కా వేనుకుని నుంచున్నాడే అకనే

• +అయ్యో రామ. అతను దాని మొగుజేనండి అంది యెంతో

నిరుక్సావాపడ్డ రామాయమ్మ.

*ఆవ్ఫను నేనేమి కాదనలేది అన్నాడు శివరావు ముని ముని నవ్వుతూ,

ఛ్‌ ళ్‌ ఖః

పార్కులో తోవుడు బండీలొో వంటకీగా విడిచిపెటబడ ఒక చంటి € జడే శ (ఈ పిల్ల వొళణ్లి కనుగొన్న పోలిను రంగయ్య భలే! హే అ పాపడిని పోలీసు ఫ్రేషనుకు తీసు క శెళ్ళుతుండగా దారిలో ఒక క్కురా వ్‌ లగ డదిచూని ఆశ్చర్యం నటిన్తూ యిలా “అ అడిగాడు. “పె శమా తెలియక ట్టున్నాడు. ఇంతకూ వీడు ఏం తస్వు చేశాడండీ పోలీనుగారూ1ి ఖ్‌ వ నే

లింగయ్యగారి ఉపన్యాసం వినివిని సభలోనివారంతా విసిగి హోలి ఉన్నారు, అంకలో వహళాత్తుగా మెక్‌ పని చేయడం మానే సీంది. అయినాకూణా ఆయన మాతం ఈన ఉవపన్యాసాన్నలాగే కొనసాగిస్తూ “అన్నట్టు, 'వెనుక ఉన్నవారికి నా మాటలు వినబడు తున్నాయా?ి అని అడిగాడు. జకశనులేచి లేదంటూ సమాధాన మిచ్చాడు. అది విని ముందు వరసలో ఉన్న ఒకాయన వెంటనే లేది *ఇక్కడకు బాగా వినబడుతున్నదిగాని, నా సీటులో! మారు

వచ్చి మో సీటు నా కిస్తారాశ?్‌ అంటూ (ప్రాధేయవడ్డాడు

న! ఖ్‌ వః 'క్రమాలంకొరం న్మిదపోతుల బనవ రెడ్డి తన గది తలువమాద అంటించిన శీటీలో యిలా రాశాడు.

*"కేపు ఉదయం నేను చెయ్యాల్సిన ముఖ్యమైన పనిజకటుంది. గాని యెవరన్నా దయచేసి నన్ను పొద్దున్న ఏడు గంటలకు లేవండి

నవ్వులకథలు గ్ర నేను లేవకపోతే బాగా శబ్దం అయేటట్టు తలువును బాదండి., నేను లేచి బయటక వచ్చేవరకూ అలాగే బాదుతూ ఉండండి. అంతకూ నేను లేవకపోతే పదిగంటలకు మళ్ళా [వయత్నం చేసిచూడండిి ల ఖః ఖ్‌ కొండయ్యా అండ్‌ రెలెటిన్స్‌ లిమిజెడ్‌ “నిన్ను చూడ్డానికి యెవరూ యెప్పుడూ రావడం చూడ లేదు. పాపం. నీకు బంధువులుగాని స్నేహితులుగాని లేరేంంా?ి అని అడిగాడు తైలర్‌ కొండయ్యను, *ఏందుకు లేరండీ, అళ్ళంతా యీడనే నాతోకేు ఉండారుి అన్నాడు కొండయ్య పళ్ళికిలిన్తూ. ఖి న! ఫి సాహసి అందంగాఉన్న జక పర్కన్‌ పిల్ల ః నోట్లో జక లడ్డు పెట్టుకుని, ఉదురుగావద్చీన సింవాం ఒకటి ఆ లడ్డును ఈననోట్లోకి తీనుకుంటుం ఉఊఉగా అదురూ బెదురూ లేకుండా నిలబరది, (వేకకులంళతా హర్షధ్వానాలు చేస్తుండగా ఓస్‌, ఈమౌ[తం "నేనూ చేయగలను అంటూ లేచాడు లింగారావు, “అంత దమ్ములున్నాయా తమరికి * అనడిగాడు పర్కను "మేనేజరు."

య నవ్వులకథలు

“అం పెగామా సింహంకం కు బాగా చేయగలను కూడాను” అని జవాబిచ్చాడు లింగారావు.

ఖు శా జి

దీవిభావంబేమి తిరుమలేశ |

ేరుబడ్డ హోస్య రచయితలంతా రంగధామరావు గారి తోటలో

సభ పెట్టుకున్నారు ఆ సభ యెొలాజరుగుతుందో సరదాగా చూద్రా

మని రంగధామరావుగారి న (తుడు గోవిందరావు అక_2కు

వచ్చాడు కాని అతనికి అక్కడ జరుగుతున్న కార్యక్రమం ఏమా

అర్థంకాలేదు ఎందుకం కు మామూలు సభిల్లోలాగ అక్కడ ఉపన్యా

సౌలూ, ఏమీలేవు. అసలు ఖచ్చిత మెన కార్య[కమమంటూ కూడా వీమాలేదు.

ఎవరో ఒకతను లేచి *నాలుగొందల ముఫ్పెమూడు అని కూచున్నాడు, ఒక రెండు నిముష్తాలయ్యాక సభికులంతా నవ్నారు మరొకతను లేచి ఇవవైమూడు అన్నాడు. ఈసారి అందరూ ఘౌొలున నవ్వారు. మరొకతనులేచి రెండొందల 'డెళ్ళెఆరు అన్నాడు మళ్ళా అందరూ పడీ పడీ నవ్వారు.

ఎంతకూ సంగతి అర్థంకాక “ఏమిటిదంతా ?* అంటూ. రంగధామరావుగారిని గోవిందిరావు అడిగాడు.

*షురకేం లేదోయ్‌. వంగ జతేమిటంక1జు యిక్కడున్న వోన్య చయితల కందరికీ (పపంచంలోని (వ3 హోస్యకథా తెలును, “అత్తగారూ - అవునంబరు పదమూడు' అని మామూలుగా మనం కథలకు పేరు పెట్టు న్నట్టు, వీళ్ళు ఆ వహాస్యకథలకు ఒక్కొక్క నంబరు "పెట్టుకున్నారు దాని 5౯ రం ఎవరన్నా ఒక నంబరుచెబిజే

నవ్వులకథలు 6 అతను అఆ కథంతా చెప్పిన ఫ్రే లెక్క. అప్పుడు ఈతిమ్మా వాళ్ళంతా అ నెంబరు కథను గుర్తుకుతిచ్చుకుని నవ్వుకుంటారన్నమాటి అంటూ వివరించాడు రంగధామరావుగారు.

*వ-రేగాని, మరి 'రెండొందల "డఖ్రైళరు' అన్నా నంబరు విని ఆ మూలను కూచున్నాయన యింకా కడువు చెక్కలయ్యేటట్టు అలా నవ్వుతున్నాడేం ?"

"ఓన్‌ ఆదా! అతను ఆ కథనువినడం లు.బే మొదటిసారి శాబోలు ఆన్నారు 30గధ*మరావుగారు

ల ఖ్‌ ఖు

ఒకక్ష్తబ్‌ నోటీసుబోర్డులో యిలాఉంది. *మనక్తబ్‌ వార్షి కోత్సవ సందర్భంలో నాల్లో తేదీ శనివారంనాడు సాయం[తం నాల్లు గంటలకు టీపార్టీ ఉంటుంది ఆ సమయానికిగాని వానకురిపే ఆ పార్టీ అదేరోజు ఉదయం పదిగంటలకు మార్చబడుతుంది. అందరూ దీన్ని గమనించ (పానన.

ఒక "పెద్ద హోటల్‌ను గురించిన వ్యాపార (వరటనలో ఇలా ఉంది *.. (వశాంత.గా కొంతకాలం గడపాలంకే మికు మరెక్కడా యింతకంకే మంచిస్థలం దొరకదు ఏకాంతంగా శాంతి పొందాలనుకు; పపంచం నలుమూలలనుండీ వచ్చిన వారితో మా "పోటల్‌ సంవత్సరం పొడుగునా కిటకిట లాడుతూంటుంది...”

దాగిఉన్న సత్యం

*అ౬! ఈ రమేప్‌ యింత బుద్దిలేనివా డఉనుకోలేదు వనజా! నిన్నటిరో జు ఏమయిందమకున్నావ్‌? నేను ఊరికెనే రమేష్‌ నీకు వేనంకే యెక్కువ యిష్టమా? లక్ష రూపాయల మూట అంటే

స! నవ్వుల కథలు యెక్కువ యిష్టమా?' అవి అడిగాను శక్కున 'వాకు లత్ష రూపా య శెయిష్ట'మని ఒప్పేనుకున్నాడు. ఎంత తక్కు వబుద్ది చూపించాడో చూడు.” అంటూ తస స్నెహితురాలిదగ్గర వాపోయింది శశికళ. =మ్సరెతే అతను బుద్దిలేనివాడంటా వేం? అతను ఒక "చెబ్బతో "రెండు ఏిటలము కొళశ్రే నసీసలెన రకమన్నమాట?"” యము యి య్‌ కబ్ర'ద్రెల్రణప్లొ “లక్షరూపాయలు తివదగ్గర ఉన్నప్పుడు నీవు తవ్వ్పక అతని చావివే నని అతనికి తెలుసన్నమాటుి ఖి న! ఠి లోకుల్‌ కొకులు ఆప సరళా దేవిగారూ! ఇనాళ తమరు తమ క్‌ు దయ చేయలేదేంశి అన్నాడు భర్త. బ్బ వ్రాత వాది ఇంటిదగ్గరఉం డే వంతులెండి” తట్పంస్త్రే “అంక, ఇవ్వాళమౌ కబ్‌ వాళ్ళంతా నమ్నగురించి మాట్లా -జేందుకు వీలుగా నేను అప్పెంట్‌ అవాలన్నమాటి వః లే న! గుణవంకుడు *“ఎంతెలాఎటి 'పారఛూట్‌' కట్టుకుంకే మాతం, యిమౌనం లోంచి దూళాలంకే ఫభమయమేయదు మావా. రోజూ అ వని

నవ్వుల కథలు ణి శసిచేసి ఉండెమటి సీకు అ మామూలు వంగతి అయిపోయింది శావాల., ఆంతిక్‌ అలా దూకినవ్న డు అవ్వు2వ్పుమూ అపాయాలు జరుితాయిగదా 1! అలాంటి సంగతొకటి చెవ్పు. యిందాంి

“ఆబ్బో, సెప్పాలుకేు శానా వుత్నాయే కాంతం. అకస్తారెలే వేనెంక కంగారు పడిపోయానో సెప్పశేమ. యిమానంలోనించి. బయట వడ్డాక, _ ఎక్కడ్‌ దిగుతున్నానా అవి కిందకు మా పేతలికి యెంచక్కా గడ్డితో వచ్చణా

శయ వున్న ఒక పార్కులో ౬గుతువ్నావవి తెలినింది. కాని లాగా శకిందకు (1) వచ్చాళగాని అలీడులొో అట్ట ఆపి స. మాద కాసింన్న మాటలు కనబడలేదు, 1అందులో |, “దయచేస్మిగడ్డిని చత్కువద్తు" అవి రానిఉంది 1 ళా ల - వు వ జు మాటలాటలు

"పేరుఒడ్డ ఒక హొన్యరచయి తికి, ఇక సినిమా నటికి వరిగ్గా వదేదిగాదు. ఒక పెళ్ళి విందులో వాళ్ళిద్దదూ. (వక్కవకము కూచోడం సం5వించింం. మవ్యావకోనం అదీ యిదీ మాటాడుతూ రచయ్యితి వటిని యిలా అడిగింది : (9

న్‌ నవ్వుల 6 శిలలు “వను కొతగా రానివ “అవధానులనారి అమ్మాయి" అనే వుత్తిశాన్ని చదివి ఉంటారనుకుంటాను. దాన్ని గురించి మా అభి (పాయ మేమిటి జ తటి తేంిగ్లా చప్పరిన్తఅంతగా నవ్వొద్చేటట్టు లేదు అంది. ళరి తి యి శాస్పేవపయాక నటి *నేను ఈ మధ్యే సీతగా నటించిన “ఇజామాయణంి నీనిమాను మిరు చూశారా ?ి అని అడిగింది. *క్వూళ్చాన్తు” “అందులో వా యాక్షన్‌ ఎలా ఉంది 4 “అబ్బో బలే వవ్వొచ్చేటట్టుంది." న! వ శ ఖీ న్నా ళీ *కమ్సూ[! "రేవు నా పదిహేడవ ణీ వటిన రోజు పండగ చేనుకో [| ఓ బోకున్నాను.” ( గో ౨బ్రల్రాగ కు శారదా! 1 చి చాల సంతోషం. అసలు చేసు గే కోపోవడం రంకు ఇలా రెండు గ మూడేళ్ళు అల్యంగానన్నా (1 శ చేనుకోవడం మంచిదే [ి ఫ్‌ ళ్‌ వే ఖు

నవ్వులకథలు క!

ప్లీడరు ఉమామ హేశ్వ(రావూ, డాక్టరు రామరాజ కబ్బులో కలునుకుం కు చాలు వాళ్ళకి ఏదో విషయం మిద వాదం వస్తూ ఉండేది. (పకీసారీ చివరకు యిద్దరు, ఎదుటివానినీ, వాని వృత్తినీ తిట్టడం వరకూ వచ్చేది. ఒకరోజు బాగా వాదులాడుకున్నాక రామరాజు యిలా అన్నాడు.

౨ధ్ఫి ఛి, ఇతర్త తగాదాలమాద బన పీ్‌డరు (ఎతుకూ అక (బతుకేనా | పీడరు కాడానికి చదివే చదువూ అక చదువేనో ? నా కొడుకే గనుక మరీ శుంఠతగా తయారయి, వాడికి మరొక చదువు ఠరాపోతే, అప్పుడు వాడిని వ్లీడరీ చదివిస్తాను

దానికి ఉమామహేశ్వ(రావిలా తాపీగా జవాబిచ్చాడు : “దీన్నిబట్టి మా అభిపాయాలకూ, మా నాన్నగారి అభిఫాయాలకూ ఉన్న బేధం తఆలుస్తున్నది.”

న! ఖు వః దా ఓ చే / యర నా!

రమేశం, (వమిలా నంసారం మొదలుబెట్టి ఎన్నో యేళవ

వన్తున్నది గాని, యిన్ని సంవత్సరాలలొనూ వాళ్ళు ఒక్కరొజు

౭ నవ్వులకథలు తూజా పోటాడ కోకుండా ఉండ లేదు. పొద్దున బేచింది మొదలు “రాతి పడుకు నేవరకూ తెంవులేకుండా సాగేది వాళ్ళ ఛాదన.

ఒకరోజు వమోల భర్రతో యిలా అంది; క్యరోజుతో మన పెళ్ళయి పదేళ్ళు నిండుతుంది. దాని జ్ఞాపకార్దంగా మన మి రోజు -వీం చిద్దామంటారు?

“క్ష అయిదు. నిమిషాలు నిశ్శబ్దంగా కూచుందామా? అన్నాడు రమేశం.

ఖ్‌ వ్‌ ణ్‌

ఏదో సంస్థకు సనవోయంచెసే నిమిత్తం డబ్బు సేకరించ డానికి యేర్చాటు చేయబడ్డ ఒక నాటక (పదర్శనం చూడ్డానికి అమెరికన్‌ (పెసిడెంట్‌ అబవహాం లింకన్‌ వెళ్ళాడు, పద రృనశాలవానుకుని పళ్ళూ పలవారాలూ అమ్మే ఒక చిన్న దుకాణం కూడా యేర్పాటు చియజడ్డది. అయితే విదోవిధంగా డబ్బు లాగ డమే ఆశయంగా పెట్టుకుని దాన్లోని వస్తువుల కన్నిటికీ విపరీతమైన ధరలు 'పెస్హుశారు.

(వదర్శన అరంభించడానికి యింకా చాల సమయం ఉంగడం వల్ల లింకన్‌ ఆ దుకాణంలోకి వెళ్ళి ఒక కూల్‌ (డింక్‌ తీసుకుని తన దగ్గర చిల్లర లేకపోవడంవల ఒక ఉాలరునోటును (షుమారు అయిదు టాపాయలుు కౌంటరుదగ్గరున్న అమ్మాయికి యిచ్చి మిగతా చిల్లర కోవం నిలబడ్డాడు. కాని అ వీల్ల అ నోటును గల్లాపె.కైలో వెసేను కుని మాటాడకుండా ఊరుకుంది. ఒక్క కూల్‌ డింక్‌ 4రీదు డాలరు అని తెలిసేటప్పటికి అయనకు మండుకొచ్చి, వినరూ అవిల చేయి అందుకుని 'ఇంత అన్యాయమా?, అన్నట్లు ఏమిటిది?” అన్నా జాయవం

న వ్వుల కథలు [1

అ గడుసరివిల్ల ఆయవ అభ్మిపాయాన్ని గమనించనట్లు నటొన్తూ '*ఇదాండి. ఇది నా చెయ్యి. మా రేమిటనుకన్నారుళి అంది న్వ లొలక బోన్తూ.

*జహో, ఇది నీ చెయ్యో? ఇక్కడివన్నీ ఆకాళా న్నంటు తూండడంచూసి యిది నీ కాలమో అనుకున్నానుళ' అన్నా జడాయిన.

శ గ నక

గొవ్ప పేకాటగానిగా పేరుబాందిన నారాయణగారు జక రోజు సౌాయం(తం క్షబ్బులో కూచునిఉండగా *కా స్పేవు మన మిద రమూ ఆడుకుందాం ర.'డంటూ ఒక గుమాస్తా కురాడు ఆయన దగ్గరకు వచ్చాడు.

లి

అతనితో అదడానికి అయనకు ఉత్సాహం లేకపోయినా, తిరస్కరిపే బావుండదని ఆతనితో ఆట మొదలుబెట్టారు. కాని ఒకటి రెండాటలా డేటప్పటి కే ఆయనకు బాగా విసుగెత్తింంి ఎందు కంకే ఆ కురాడి ఆట ఆంత చచ్చుగా ఉంది. అల* మరో రెండు మూడు ఆటలయ్యాక ఆయన ఆ కురాజ్ణీలా అడిగారు *ఇంతడూ నువ్వు పేకాట ఎప్పుడు వెర్చుకున్నావుళి

దానికి అత డేదొ జవాబు చెప్పబోతుండగా మళ్ళా నారా యణగా రే *అహ ఇవ్వాశ "నేర్చుకున్నట్టు తెలున్తూనే ఉండనుకో. కాదు పొద్దున్నా, మధ్యాహ్నమా అని అడుగుతున్నాను అన్నారు.

ఠీ ఖీ న!

ర దేమిటండీ డాక్ట్రరుగారూ! మౌ క్కురాడికి మళకూచికం

బాగుచేసినందుకు వకంగా వంది రూపాయలు బిల్లు వ సేళారుళ

క! నవ్వుల క థ్తాలు

*వందరూపాయలే అంత యెక్కువగా 'అనివిస్తున్నదటండీ, “నెను జా యింటికి ఇరవైఅయిదు సార్లు రావాల్సివచ్చిందన్న సంగతి మతిచి హోకండి"

*ఆ మాట నిజమే. ఈయితి మా వాడు తన జబ్బును బడిలో నల్రైమందికి అంటించి మా కంత లాభం కలిగించాడో ఆ సంగతి మారు మంచిపసోకండి ”

శి ఖ్‌ ఖై వ న!

భార్యను వెంట 'ెట్టుపుని ఎమ బజారుగుంజడా జడా వీ రు ళీఓ క్‌ి మాధవరావు. వెళుతుందిగా ఇ లైన్లో చూస్తేనే వేశ్య అని తెలిసి పోయంతయెబ్బెట్టుగాఅలంక రించుకున్న స్త్రీ ఒకతి వారికి మయెదురువడి ఆయన్నుచూసి మర్యాద మాచక౦0 "గ

నవ్వుతూ వెళిపోయింది అదిచూసి అయన భార్య కోపంగా "వూ. .. ఇంతకూ

ఈవిడగారితో తమరికి పరిచయం యొలా అముందో!” అంది.

“మరీ అంత అనవసరంగా అనుమానపడకు నుశీ! వృతిరీళ్యా నాకు అమెతో పరిచయమెంది. అంతకం కు మరేమాళకాదు అన్నాడు మాధవరావు

ఉపా | ఆలాగా! మో వృత్తిరత్యానా ఇ అమె

ఖః ఖ్‌ ఖ్‌

నవ్వులకళథలు ణ

అతిచతురంగా మాట్ల-డేవానిగా పెకులడ్త అెర్చార్డ్‌ పాకు అయనమాటను అయనశే వవ్చగించిస ఘనత అయనభార్యకు దక్కింది.

మగవాళ్ళ మేధాశ క్రినిగురించి మాటాడుతూ ఆయన అమెతో యిలా అన్నా డు. * దేన్నిగురించన్నా నుంచిచెడ్డలు బాగా అలోచించి, సరెన విలువకట్టడింలో ఆడవారికంే మగవారే ఎక్కువ తెలివి శేటలు చూవతారు.ి

“అవునవును. మారు నన్నూ, నేను మిమ్మల్నీ ఎన్నుకు5 పెళ్ళాడ్డంలో అ సంగళి బాగా రుజువయిందిగది అందాయనకార్య.

వః న! ఖి

పెంవుడ కుక్కను తనతోబాటు బన్సులొనికి యొక్కిస్తూ శోభావతిగారు అన్నది: *కఈ రేమీ కంగారువడకయ్యా కండక్షరూ | వాతోపాటు ఈ కుక్కకు కూడా నేను టిక్కెట్‌ తీనుకునే పక్షంలో దీన్నికూణా మామూలు (వయాజీకు లందరిలాగా సీటుమాద కూచో నివ్వడానికి నీకు అభ్యంతరం లేదుగడా 1

=దాని'కేమండీ, అందరిలాగా అదికూడా సీటుమాద కాళ్ళు పెట్టకుండా కూచుండేపక్షంలొ వా కేవిధమైన అభ్యంతరమూ శేదు" అన్నాడు కంగకరు.

ఘు వ శి ప

బాగా డబ్బున్న ఒక వితంతువు పేదస్థితిలో ఉన్న ఒక యువ కుడిని భర్తగా తెచ్చుకుంది. పెళ్ళయిన మొదట్లో కొంతకాలం వరకూ బాగానేఉంది కాని, ఈతరుతా త్తరువాత అళతనివరాద్‌ పెత్తనం

₹8 న్‌ వ్వుల కథలు చలా ముంచడనూూ, అస్రమానమూ తిన అర్థ కస్తోమతను గురి. చి గొప్పలు చెప్పుకోవడమూ నాగించింది.

ఒకరోజున అతను ఒక మాటారుఫెకిలు కొనుక్కువచ్చాడు, ఆమె దాన్ని పరీక్షించి చూస్తూ *బాగా నేఉందిగాని, ఇదె యిక్కడ ఉండడానికి కారణం నా డబ్ళినన్నసంగశి మర్చిపోకు" అంది తన మామూలుపాట అందుకుంటు-.

ఆలాంటి మాటలతో విసిగిపోయిఉన్న అతను యిలా జవా_ బిచ్చాడు. "ఇదొక కొనన్న మాకేమిటి? నేనుకూడా యిక్కడ ఉండడానికి నీడ బ్చే కారణమన్నసంగతి నువ్పుకూడా మరచిపోకు

ఖ్‌ ఖ్‌ ఖ్‌

'వ్రాకీమూట్‌ చాలా అర్జంట్‌ గా కావాలయ్యా 1! ఎన్ని రోజులో యిస్తావొ చెప్పు అన్నాడు జాన్సన్‌.

“మూడువారాల్లో యిచ్చేస్తానండి" అన్నాడు -కైుల5.

*నరిపోయింది. అక్కమాటు కుట్టడానికి మూడువారాలా!... ఈ [వవంచాన్నంతటినీ అ్యరోజల్లో సృష్టించాడు దేవుడు. అెలునునా

“ఆవుననుకోండి. కాని ఆంత కంగారుగా ఆయన అవని చేని నిందువల్ల యీ [వపంచ పంస్థితి యిప్పుడు ఎంత అవసవ్యంగా ఉందో చూశారా 9 అంటూ ఎదురు పశ్నవెళాడు కలర్‌

శ న! వ్‌

ఫూ బాగా కాగీ తూలుతూ డగ బజారు వెంబడి పోతన్న (గ్రే (చావ పాల్‌ను అతని వతాధికారి పు ఖ్‌ 7 నిలవేశాడు "చూడు నాయనా!

ష్‌ ఎందు కిలా పావవు మారంలో

రఈ/' సీ ఆతము నాశనం చెనుకుంటు

న్నావ? నామాట విను

షమ సారాయి నీకు శథతువుి

"మళ్ళా యిలా అంటారేం ఫొదర్‌ | మొన్నటి ఆదివారమే గదా *మి శ్యతువుల్నికూడా (పేమించండి' అని బోధ చేశారు ఇ అన్నాడు పాల్‌ మత్తు తెలివితో,

"నిజమే. ఆయితే శ్యతువుల్ని (పేమించమనే చెప్పానుగాని నోట్లో పోసుకు మింగేయమని చెప్పలేదు గదాశి అన్నాడు మతాధికారి.

లే ల ఖ్‌

ఉడమిద పని చేయడానికి వచ్చిన గురునాధానికి వారం రోజులఎ'టు శిన్చణ యిచ్చాక, అళన్ని పరీక్షించ మొదలుపెట్టాడు పెన్‌.

న!

“నడి సమ్ముడంలో వెళుతున్నవుడు అకస్యాత్తుగా పెనుగాలి విచి ఓడ ఆటూ ఇటూ ఊగపోతుందనుకో, అప్పుడు సీ వేమి చేస్తావు?”

“ఓ కదలకుండా ఉంటేందుకు వెంటనే లంగరు వేస్తానండి

గ నవ్వులకథలు

*పెంట నే మరో తుఫాను వచ్చిందనుకో. అప్పుడేం జేస్తావు?ా

“ష్పుదో లంగరు వేనొన. డి'

“మళ్ళా మరొక పెద్ద తుఫాను వస్తే, అప్పుడేం జేనావుశొ

“ఇంకొక లంగరు వేస్తానండి"

“అఆగండిస్వామా! ఇంతకూ తమరికి యిన్ని అంగర్లు ఎక్కడి మండి వచ్చాయి?" అన్నాడు కెప్రైన్‌ వికటంగా.

ఆల్వాక్సృ యిన్నితుఫాత్తు ఎక్కడినిండి వచ్చాయో అక్కడి నుండే అని జవావి ద్చాడు గురునా వం

వ ఖ్‌ ఫి

వయన్సు లాగా ముదిరినా రంగయ్యనాయుడిలో శృంగార ఛావం చావలేదు. ఆతని కన్ను మంచి యవ్వనవు పాంగులో ఉన్న సీతాయిమోిద పడ్డద. పెళ్ళి వంటల వాడావుడిలో కటూ ఇటూ తిరుగుతున్న ఆ పిల్లను మచ్చిక చెసుకోడా-నికి 9తగాడు గంట సేవటి నుండీ అ మాటా, ఈ మాటా అంటూనే ఉన్నాడు. ఉవు. అ పిల్ల మె తం ఇతని మాటల్నేమి లక్ష్య సె్టిడంందు ఇంక యిదిగాదు నని అనుకొని ఎదురుగా వెళ్ళి కవితా ధోంణిలో ఇలా అన్నాడు

“నా జ్యోతీ! ఇంతకాలం నా జీవితంలోనకి నీ వెలుగును (వనరించకుండా యెక్కడ ఉండి పోయావు?”

వి జీవితంలోని మొదటి వఖై ఏళ్ళలోనూ నేమ యీ (వవంచంలోతే రాలేదు. ఇంక వీముంది చెవృడానికిళ అంది సీఠాయి.

ఖ్‌ ఖః గా

నవ్వులకథలు ఇవి నిలు సేషను వక్కనే ఎత్తెన నలంళలో కటబడ హోటలో జా అ చ 1 అడ లా దిగాడు వకాశరావు. తీరా చూస్తే ఆక్కడ నిద పోడానికి అవకాశం ఏమా కనిపించలేదతనికి, ఏమంకే రెల్వే యార్డ్‌ లో వేగనను వంట్‌ చేనూ గొడవ గొడవగా అస్తమూనమూ ఒక యింజను అటూఇటూ తిరుగుతూనే ఉంది.

అర్థరా(తివరకూ పరిస్థితి ఆలాగే ఉండడంచూసి _పకాశరావు

అ హోటల్‌ మేనేజరును పిలిచి యిలా అడిగాడు; *కఈ పోోూటల్‌ విశాఖపట్నం ఎన్నిగంటలకు చేరుతుంది ?ి

ఖ్‌ కః స

మగప్పరుషుడు మూడేళ్ళ రవి, స్నానాల కూడ గదిలోకి వెళ్ళి లోన గెడ థి పెట్టుకుని, పంవు పూర్తిగా వి ప్పెసీ స్నానం చేయడం మొదలుబెట్టాడు. న్నానాల గ గది మోళాలిలో తుననీళ్ళతో ౦౬ ల నిండిపోయి ళలువు సందు ఓ (గ గుండానీళ్లురావడంచూసి ఆ దర్గ్భోప కో విల్లాడి తల్లి తలుపుతీయమని న బయటనుండి ఆరవడం౦ మైల మొదలుబెట్టింది ఆ కురాడు -- ౩ అదేమా లెక్క చెయ్యకుండా ప న జల్మక్రీడ లాడుతూ ఉండి చఛోయాడు., ఇక వది నిముషాలు ఆరచి, ఆరచి, తన [వయత్నం

ఖ నవ్వుల ళథిలు విఫలం కాగా అమెకు మిలిపోయి ఏమి చేయ లేక యింట్లోకి బయటకూ పరాట్టడం మొదలు బెట్టింది. దారినసోతున్న ఒకాయన అమె పరుగులుచూసి “ఏమ్మా! ఎందుకలా హడావుడి పడుతున్నారం'టూ లోనిశివచ్చాడు. “అయ్యో, మా చంటివాడు చచ్చిపోతున్నాడండీ. న్నానాల గదిలోంచి ఎ*డు బయటకు రావడంలెదు. నీళ్ళతో ఆ గం నిండి పోతున్నది. విం చెయ్యను భగవంతుడుడా' అంలు- ఆమె ఏడ్వడం "మొదల. బెట్టింది. *ద్ర్సి-కేనా యింత కంగారు వడుతున్నారం'టూ నవ్వుతూ ఆయన స్నానాలగదిముందుకు వెళ్ళి నిలబడి *ఏయ్‌: ఆడవిల్లా 1 లోవల యేం చేన్నన్నావే ? అన్నాడు. అంతే. వమిరుక్షణంలో ఆ కురాడు తలువుతరుచుకుని విసురుగా బయటకువచ్చి దిసమొలతో అఆయనముందు గర్బ్పంగా నిలబడి * నేను ఆడపిల్ల నట, హుం... ఇప్పు ఉన్నా అెలిసిందా * అన్నాడు. ఖు ఖ్‌ వు చిన్న నవల సెలఫదారకర చాలాకాలంనుండి యింటికి వెళ్ళకుండా ఉన్న నీపాయి వీరన్నకు స్వ్మగామంలోని తన [పియురాలినుండి యిలా ఉకతరం వచ్చింది. (వ్రియమెన వీరన్నకు నీకోసం చూసి చూసి, యిక ఫలిశంళలేక, మా నాన్ననే పెళ్ళాడేళాను. ఇట్లు (ప్రేమతో అమ్మ ఖ్‌ ఫ్‌ ఫ్‌

మొహమాటనుడు తీ

“ఆపరేషన్‌ ముగిసీన కొద్దిసేపట్లో నే రోగి మామూలుగా

కదలడమూ నడవడమూలా.టి సనులుచేయడం త్వరా కోలుకో

డానికి సహాయం చేనుంది' ఆన్నసంగతి కొ త్రగాచదివిన డాక్ట్రరు

పద్మనాభయ్య, అ పద్దతిని త్వరగా ఆచరణలో పెట్టడానికి ఎదురు

చూన్తుండగా కడువులో బల్లతో తొాధ వడుతున్నవాడొాక డాయనకు దొరికాడు.

ఉ అతడీని ఆపరేషన్‌ ఎయెటంలోనికి భ్‌) తీనుకెడుతూ తన పద్దితినిగురించి ఉత్సా గాన వాంగా వింరించి ఆయన యిలా అన్నాడు:

ఆ *కపశేషన్‌ ముగినిన రెండుగంటల్లో నివు

న మంచంమాంచి లేచికూర్చునిి "కాళ్ళూ జా చెతులూ బాగా కదిలించాలి. మరో ( అరగంట తర్వాత మంచందిగి గోడవారగా ఉన్న అ కుర్చివరకూ నడిచి వెళ్ళి చానిమాటద్‌ క్ట” కూచోవాలి తెలిసిందా ?”

// ఎంతో ఆశ్చర్యంతో అరోగి అ మాటలువివి మొవామాటపడుతూ యిలా అడిగాడు. “ఆలాగే సేత్తానుగానండీ, ఇపే

మకా. ఆ పను జరిగేటప్పుడు నేను వడుకునిఉంకు మో రేమా అనుకొరుగంద ?ి

ఖ్‌ వు ఖ్‌

సింగారింపు “ఏమేవ్‌ ! (కెయికుకు కెమయిసోతున్నది. ఇప్పటికన్నా అ క€౫కరణ ముగించుకుని బయబటకువస్తావా రావా ?"

ఆబ్బ. యెందుకలా తొందరపెడకారు ? ఒక్క అయిదునిమి

హెలో అయిపోతుందని గంటనించీ చెబుతూ నే ఉన్నానుగదా [1 క! వ జ

*గ్రామూ | దేవుడెక్కడుంటాడో చెప్పు? అని పంతులమ్మ అడిగింది.

మా యింట్లో అద్దంముందు కూచునివుంటాడు.

'చితంగాఉందే |! అదెలా?

*ఎందుకం'కేనండీ, రోజూ మానాన్నేమో మా అమ్మగది ముందు నిలబడి *“రామచం(దా |! నీవింకా అ అద్దంముందు కూచువే ఉన్నావా ?ి అని అంటు.టాడు."

అ న! న! అసలునంగతి తన ఫ్యాక్టరీకోని కార్భికులం౦ంతా అదర్శకంత మెన వాళఠావరణంలొ పనిచేయాలని వాళ్ళకోసం ఎన్నో సనొకర్యాలు వీర్మాట్లు చేయించాడొక పార్మిశామికవే ఈ

వవ్వలకథలు మ!

*నేను, వర్క్‌పాప్‌లోకి వచ్చినవృుడల్లా మిరంతా చిరు నవ్వుతో మూ మో పనులు చెమూ వుండాలన నా కోరికి అందుకోసం మోకు కావెలసిన యలాంటి సౌకర్యాలన్నా యేర్చాటుచేయించా లని నిశ్చయించి. ఓన్నాను. $నుక దానికి సంబంధించిన వలవో లేమన్నా మీరు యివ్పదిలుచుకుంకే వాటిని చీటిలలొ (వానీ యీ "పెట్టెలో వేయండి అని చెప్పాడాయన,

అక వారం అయ్యాక అ పెకెవివ్పిచూ సే దాస్తోన్న ఒకే అక చీటిలో యిలా గాని=ఎంది. “మారి రబ్బరుజోళ్ళు మాశేసి కరుజవోళ్ళు వేనుకురావాలి*

న! న! న!

"పాపం, విరా అవిడ దగ్గుతో చాల బాధపడుతున్నట్టున్స ది, విన్న గు;లో పూఎజరుగుతున్నంత సేపూ అమె అలా విఉవటండా దర్గుతూండిడిం, అంతా అమెవైవుకి చూన్తూండడం చునసీ వాకు చాల జాలివెసింద*

“అబ్బే. మారంత విదాంపడనక్కర లేదండీ. అసలునంగతి యేమం'కే తిను విన్ని గుడికి కజ్టుకువచ్చిని చీర కొత్తగా కను క్కున్నదిలెండి."

తి అ అ

మేజరు గాగతో ఆయన భాం అన్నది; *వన పెళ్ళయి యివార్థిక ప౭ంహేను సంవళ్చిరాలయింది నాకు ఈ రొజున ళ్ళి ముందిట మున పెమ కలపాలన్నీ జ్ఞాపకం వమున్నాయ డి నాకు అవలు మొమిది అంతగా మనము కలగడానికి కారణమేవిటో తెలు ళాో

*చెవ్సు విమిటి?ి

ప! నివ్వులకథలు

“తక్కిన మగాళ్ళలాగా మా వవర్తన కృ్యతిమంగా ఉం'దేది శారు నాతో మాటా డేటప్పుడు మిరు అంతి నున్నితంగా సిగ్గు వడిడిం, మి ఒగ్గలు ఎరువు కావడలంచూ సే నాకు మనస్సు ఏమిటో లాగ అయిపోయేది, అదుగో, +యిపష్పుడు కూడా మిరు అలాగే. సిగ్గుపడుతున్నారు... ఎంత నుకుమౌరిమెన వాళ్ళండి మూరు! ...

*న కృమారమా! పాడా! శాస్పేవు గాలి పీల్చకుండా ఊపీర బిగబటడతే సరి ముఖంలోకి రక్తంచేరి, ఎవళ్ళయినా అలా నిగ్గు వడు తున్నట్టు కనబడతారు. ఈ విద్య, నేను కుర అఫీసరుగా ఉన్నవుడు వా స్నేహిత డెకడు నేర్చాడులే."

నే ఖ్‌ శః

నులభంగా లెక్కలుచేసే యంతాలను తయారుచేసే ఒక క4, పెనీవారు, వాటి (వచారం కొసమని ఒక యాఖె యం తాలను అక వోల్లో పెట్టి అందరూ చూడ్డానికిగాను ఉచిత (పవెశం ఏర్పాటు చేశారు.

అయితే ఆ [వదర్శనానికి వచ్చేవాళ్ళలో నూటి$ ఎనఫథెమంది చిన్నపిల్లలే ఉ డడానికి కారణమేమిటా అని చూడగా తేలినదిది; వాళ్ళంతా బళ్ళో తమ యింటికిచ్చిన లెక్కలన్నీ అ మెషీనులమిద శేసేనుకుంటున్నారు.

న! ఖ్‌ ఖః

విచ్చికుక్క చేత కరువబడ్డ రంగనాధయ్యకు ఆయన వీదరు లులా సలవో యిచ్చాడ ;*మ రిమా అనుకొకిండి గాని యెటుమండి ఎటువచ్చినా నిద్రపడి ఉండడం కొసం మిరు యిప్పుడే మీ వీలు చామను రాసివయడం మంచిది" సరేనని రంగనాధయ్య కాగి

నవ్వుల కథలు ణ్‌ ఈమూ కలమూ వుచ్చుకుని ఓ గంటకు పెగా ఏదేదో రాత్తూ కూచున్నాడు.

*చాలా పొడుగాటి వీలునామా రాన్తున్నట్టున్నా రే అన్నాడు మధ్యతో ప్రీడరు.

ఆక్సిల్యనామాకాదు, చట్టుబండలూ ళాదు. నాకు పిచ్చి పట్టాళ ఎవరెవరిని 8రవాలో వాళ్ళ పేర్లు రానుకుంటున్నాను* అని జతా వీచ్చాడు రంగనాధయ్య.

. ఇ 4

బాపురుమని ఏడన్తూ వంటగంలోకి వచ్చిన విని *ఏంళలా!

ఎవరు కొట్టాయం?” అంటూ అడిగింది వాళ్ళమ్మ సానునయంగా. రా. ళ్‌

ఆబ ద్రిక్రారేే నాన్నగా నేమో -గోడలో నేమో మేకు కొడుతుం "పినూ, ముత్తి తన చేతికి తగిలి ర్తం వచ్చిందమ్మా 4 అవ్వు "'దేమో..”

స్వీ నుకుమారవు మననురా నీది! ఇంత పెద్దాడి వయ్యావు. అది చూసీ యేడుస్తున్నా వా? నవ్వాల్సిందిపోయిశి (2)

మ! నవ్వులకథలు

ల రేనమ్మా. నేను నవ్వివందుకే...నాన్నేమో...” అంటూ మరింత కుమిలిపొతూ ఏజ్చాడు కురాడు.

వ శః వ

రఘుపతి మంచి అందగాడే గాని బొత్తిగా "పేదవాడు. ఉన్నట్టు"డి అతను బాగా డబ్బున్న కోతి నొక దాన్ని పెళ్ళాడాడు. అంతేగాకుండా అమెగారిని వెంటపెట్టుకుని బజారుకి హమోటళ్ళకీ తిరగడం మొదలుబెట్టాదు ,

అళని ముఖ్య వితుడౌకడు ఒగరోజున అతన్ని వంటరిగా కలుసుకుని “డబ్బుకోసం ఆచెతు పళ్ళాడావు సరేగాని అంతటి కురూవిని కూడా పెళ్చికుని న్య గరగ్గలుగుతున్నావురా?ి అని అతగాడు.

"=... *ఈమ్మాతం అర్థం దేనుకోళ పోయావురా ! అలా తననికూడా తీమకురాకుండా యింటిదగ్గ కే వదలికసాననుకో. శ్లిలవ్వుడు నేను యిల్లువదలి యిలా బజారులోకి వచ్చేఓప్పుడల్లా “బజారెళ్ళొస్తానని శెవ్పి ముద్దు పెట్టుకొవాలిగదా | అది ముంకెంత భయం: మైన విషయమో ఆలోచించు అని జవాబు వచ్చింది.

క! ఖ వు అక్సొవక్ష్‌ యూనివర్సిటీ నగకవువీధుళల్లో ఇార్వరిచీ యెంత విపరీతంగా ఉంటు దో ఆలియవేస్తూ యీ ఈమాపా చెబుతారు. గంట సేవుగా వీధిని దాటడానికి (వయళత్నినున్న ఒకతను, తనకు ఎదురుగా వీధి అవతలభాగంలో ఉన్న మరొంళన్ని చూసి

నవ్వుల కథలు న! "ఏవండోయ్‌ |! మారా(పక్కకు ఎలా చేరుకోగలిగారి అంటూ శేశేసి ఆడి గాడట.

*-నేనవుట్టింది ఈ వె వు నేగాబట్టి అని జవాబు వచ్చిందట

శవ ఇ న! కవీశ్వరావు (వానిన పద్యాలవు సక మొకటి కొని తని దగ్గరకు తీనుకొని వెళ్ళాడొకతను.

“దయచేసి ఈ వుస్తకంమూద మా సంత*"0 చేసి యివ్వండి. దీన్ని మా ఆవిడకు వుట్టిశరోజు కానుకగా యివ్వాలను కుంటున్నాను" | *

శవీశ్వ రావు పొంగిపోయి సంతకంచేస్తూ *ఈ బళుమతిని చూసి మా అవిడ చాలా అశ్చర్యవడిపో తారనుకుంటా $ అన్నాదు

“తప్పక. ఎందుకంకే, ఈసారి తనకు నేను సిల్కు జాకెట్టు గుడ్డ (వజంట్‌ చేస్తానేమోనని అవిడగారు అశపడు ఒన్నదింి

వ వ్‌ ఖ్‌ “మమ్మా. పెదయాక.. నేను ర్స న ఫాదికీనవుతా నే అన్నాడు అ రేళ్ళ జాన్‌. ం వాళ్ళమ్మ ఎంతో అనంత పడుతూ ఎందుకుఅలాగ నిశ్చయించు కున్నాపంటూ అడిగిందిం *పతీ ఆదివారమూ. గృుడితలో

స్త్ర నవ్వులకతథతలు అలా నోరుమూనుకుని నీతులూ. గీతులూ వింటూ కూచోడంకం కే అరుతూ (వసంగాలు చేయడ మే తేలిగ్సా ఉంటుంది అని అ కురాడు జవాతిచ్చాడు, ల లే ళా జారుడుబల మాద ఎక్కి మంచుమాద వరుశుల తీస్తున్న పిల్లలము చూస్తూ నిలబడ్ల మోతీలాల్‌ గారికి ఒకవక్క”గా, ఒక చెక్క పెట్టిలూద కూచుని జారణానికి వ్యర్ధ (వమాసవడుతున్న ఇక అం *+లో ఏమయిందో ఏమో అ తక్కిన ఏల్లలందరూ ఆ బీవ క్యురాడి చుట్టూచేరారు. తరువాత ఒక్కొక్క క్యురాడూ అ విల్ల వాడిని ఉన బండివిగాద యెొక్కించుకుని తివ్పడం మొదలు పెట్టారు, అ పిల్లల మంచిబుద్ధికి ఎంతో వంతోషపడుతూ అయన వరీక్షగా చూడగా కనిపించినదిది: ఆ పేదవపిల్లాడి చెక్కపెట్టిమాద వవారీ చేయడంకోనం ఆ కుగాళ్ళంతా వెరుసతీరి నిలబడి వంతుల్మవకారం ఈతమపరదా తీ ర్చేనుకుంటున్నారు. న! లే ఖ్‌ వరిగ్గా వట్టకుండా ఉన్న జా తెట్లను ఆరింటివి ఎన్నుకుని దబ్బు చెల్పిస్తున్న నుబ్బలక్ష్యి దుకాణదారునితోఆంది; *ఇలా బిగుతుగా శృన్నవాటిని నేను ఎందుకు శీనకున్నానా అని ఆశ్చర్య పడుతున్నా 'రేమో! వళ్ళు తగ్గించుకోడానికి ఈవ ధ్య వేమ మందులు తీమకుం టున్నానులెండి. అన్నట్టు చాకలికి వేశాక యివి ఇంకాన్త బిగుతు కూడా అవుతాయనుకుంటాముి

నవ్వులకథలు ఖత

“తప్పక. అం తేళాకుండా (వశి ఉతుకుకూ అని (కుంంళోయి నంత త్వరగా మారు వన్నబడగలిగి తే ఆంఈతకంకు కావాల్సిన 'దేమున్నది+”

శ న! ఖీ జాలుజూరి వంతెన మాదనుండి కాలువలో పీ కొట్టుకు జోళున్న రామాన్ని, ఎంతో సావావ.తో రన్నీంచిన రవి౨ి మెచ్చు కుంటూ చాలమంది వొడిచుట్టు చేరారు.

*వేలెడంత లేవు. ఎంత తెగంవువుందిళా రవీ నీదగ్గర! అంతటి ధర్యం యెలా వచ్చిందిరా నీకు? అంటూ అం్యయంగా అడిగి దొకావిడ.

*అలా _భెర్యం తెచ్చుకో వాల్సి వచ్చిందిలెండి. ఎందు కండే నా గొళీలు ఆ సమయంలో రామూగాడి జేబులో వుండి హోయాయి"

ళు వి ఇ

“ఇన్ని వువకాలు పంపాదించినవారిని వే నెక్కడా చూడలి దండి. మరి యింత [శమ తీనుకున్నారుగదా! ఓ డజను, అలమారాలు కూడా తెప్పించి వీటిని వాటిలో ఆకమర్చిపెడిజే యింకెంతో బొపుం డును కదండీ' అన్నాడట ఒకాయన మార్క్‌ క్వేన్‌తో.

౨బవుననుకోండి. కాని అలమరాలనుకూడా “చూసి యిప్తా నంటూ యితర దగ్గరనుండి తీనుకురావడానకి కుదరదు చూడండ.

థి యి ల!

(శా

నం గ సిం ఎంతో కోలాహలంగావున్న ఇన 'ర్రి “పార్కులో కూచుఎవున్న ఓ . రో ముసలాయన *తన వక్క నే | లై ఉన్నాయనతో “అబ్బ! నాకీ క్‌ సం రోజున నేను ఆంవైయ్యేళ్ళ | వాడి ననిపిస్తన దండీ”

చమ"

నా అన్నాడు.

లో రానే

"ఆఅలాగాండీ. వాఫపం![! మా వంట్లో బాగా లేదా 1

*ఆహ కాదు. అనలు నా వయన్సు ఉబ్భ్బయ్యండి”

వః కః ఖః

*నా కేం చెయ్యాలో తోచడంళలిద్దు. వర్షం యలా కుంద జోతగా కురున్తున్నది మా అవిడచూస్తే వద్దంటున్నా వినకండా యిరుగుపారుగమ్మ లతో కలిని పార్కుకి వెళ్ళింది అన్నాడు శిషబహ్మం.

త్త యటండ క్షం భం బ్లో స / గళ గ్రా.

“వరవాలేదులెండీ. బజార్లో వాళ్ళ బట్టల దుకాణం ముం చన్నా తలదాచుకుని ఉంటారు" ఆని ఆయన 'స్నేహికుడు _భెర్యం చెస్సాడు.

“అ దేనయ్యా నాబాధి అంటూ (కుంగిపోయాడు శివ్యబన్మాం.

వః న! ఠః

నవు;ల 8 టలు |

ర్యాతుళ్ళు సంగ్ధా ని్మిదవట్టడం “1దంటూ వచ్చినతన్ని డాక్టరు అడిగ డు,

*సక మిద పడుకున్న తర్వాత మిమ్మళ్ని చెడుతలవలు పీడుమూ ఉంట యాశి

చానికి, నగువడ తూ *పీడించడ 'మేమిటండీ మరీనూ | అళులు చెప్పాలం కే అవి నన్ను చాలా ఆనందవపరుస్తాయండీ [ అన్నాడా యువకుడు.

ఖః ఖు ఖ్‌ కి

అడిస్టేజిమోద నటినున్న ప'గేళ్ళ కూతురు భారతినిచూస్తే మంగరాజుగా? కి బాల ఆశ్శర్యం వేసింది. నిన్న మొన్నవంకూ ఎగురుతూ గెంత.గూఉన్న విలలకూ ఈ ర,గూ ఇదీ వులుముకుని, చిరసింగారించుకుని ఆరిందలాగ “టినున్న పిల లకూ ఎంతో చేడా ఆనిపించింది. *ఎంతలో పెదెంగపోళారు పిల్లలు. బారా" అను కుత్నా డాయన,

వాటకం అయిపోయాక ఇంటికి పోబోతున్న సమయంలో కూతరు ఆంది: "కాస్సెపాగు నాన్నా. గోపాల్‌ నికూడా ళానియ్యి. వెళడాంి

“చూశావా చు-శావా [! అప్పుడే వాడిమాద ఓపేను కాజోలు దీనికి బౌరా | అనుకున్నాడంయన మరోసారి అయితా ఊరికెనే “ఎందుకమ్మా! ఆ క(రాడొచ్చేవరకూ ఆగడం * అని అడిణాడు.

ఖు నవ్వుల ॥థలు

*ఆ వెధవకి బాగా బుర్జీ చెప్పాలీ నాన్నా । ఇందాక నొటకంలో వాకు దొంగవేషంలో నన్ను పట్టుకున్నవుడు చా చెయ్యిని గట్టిగా మెలితిప్పేశాడు నాన్నా. వాడి రెండుచెవులూ ఎక్కదీనీ, నాలుగు తన్నిగాని నేను యింటికిరాని అందాపిల్స.

ఖు ఖ్‌ ఖి

ఆరేళ్ళ మురళిని మ్యూజియంలోకి తీసుకెళ్ళాడు వాళ్ళ నాన్న. అవీ యి% చూస్తుండగా అల్లంతదూరాన ఉన్న ఒక వటాన్ని చూసీ ఆయన కంగారువడ్డాడు. ఎందుకంకే దాన్లో ఒక పెద్ధ అవ రణజలో కొంతమంది మనుషులు హృదగయవి దాగరకంగా అటూ ఇటూ నరు గదుతున్నట్టూ, కొన్ని సింహాలు వాళ్ళని తరిమివట్టుకుని చీల్చుకు ఠింటున్నట్టూ చితించబడి ఉన్నది.

అ బొమ్మను మూసి క్కురాడు ర్సుడునుకుంటాదేమో నని ఆయన కొడుకును నురో (వక్కకు తీనుకుపోబోయాడు. గాని, ఎప్పటికన్నా క్యురాడు అలాంటి సంగతులు నేర్చుకోవాల్సి వన్తుంది గచా శని తలది మనను మార్చుకుని కొడుకును ఆ బొమ్మ వేవుకు తను కెళ్ళాడు,

కురాడు దాన్ని చూస్తుండగా వాని భయార్న పోగొట్టడాని కీని “దాన్ని చూనీ భయవడ నక్కర లేదు, అది వతి బొమ్మే గదా అన్నాడు తంశడి,

*ఆరరె. ఇక్కడచూడు నాన్నా"

“అదుగో. అలాగే కిందామాదా అవద్దంటున్నాను. ఊర్‌ కెనే వేసిన బొమ్మరా యిది.”

“కాదు నాన్నా! పావం యిటు చూడు

వవ్విలకథలు 8 బ్ర దేరా వద్దంటున్నాను. ఎక్కడన్నా బొమ్మనుచూసీ అంత యిదౌతారాళి

శబద్రిక్రాదు నాన్నా. ఆ మూలనున్న సింహం చూడు పావం చానికి యెవరూ దొరకడం లెదు వాన్నా

గా ఖ్‌ షా

అఫీస్‌ మేనేజరు భీమారావు జ్ధం ఆరోజు మాంచి హుషారుగా ఉన్నాడు, నోటి క వచ్చిన గ్‌ జోకల్లా చెప్పకు పోతున్నాడు. ॥ ఒక్కతను ఈప్ప మిగతా గుమస్తాలూ, మెవిస్టులంకా పడీ పడి నవ్వుతున్నారు. అది గమనించి ఆ నవ్వకుండా ఉన్న అతన్ని “ఏమయ్యా! నీకు

వోన్యం వడ దేమిటి?” అంటూ అడిగాడు భీమారావు.

'మా వోస్యానికి నవ్చాల్సిన అపసరం వాకులేదు వచ్చే నెలముండి నె నిక్కడ పని వదలుకుంటున్నాను గదా[ి అన్నా శతను.

న! భి వ

గ్‌ఖూా తలనొప్పితో బాధ పడుతున్న వీశళ్ళ గోపీని క్‌ “గ్‌ శ ఖ చుం దష వాళ్ళమ్మ కళ్ళిడాకగు దగరకు అవ శబ కళ్ళ లు (ల నో య తీనుకపెళ్ళింది.. డాక్టగు అ స్కా కు రాడి నొకకుక్చిలో కూచో బెప్ర ఎదురు” గోడను 'వలాడ.తున్న అప్బమిాది ఆశ్ర రాల చదివమన్నాడు. గి పీ తల అడ్డంగా ఊవాడు. కాన "పెట్ట పెజలో అక్షం-లన్న అట్టతెచ్చి గోడను తలింది యీసారి చదవమన్నాడు డాక్టరు. మళ్ళీ తల ఊగిందాడు గోపి, ఈసారి లాగా పెద్ద అక్షరాలన్న అటనుతీసి తగిలించాడు డాకర్‌. ఇనా ళా ల్‌ త్తి వమా లాభం ₹క పోయింది.

అ తీరుచూడగా వాడిదృ్షి బొత్తిగా 'చెడిపోయిందిమోవని ఆదురుపట్ట కుంది ఆ కుురాడితల్లిక. “చూడు నాన్నా | డాక్ట్రరుణారు అన్నిటికం కు పెద్దక్షరాలున్న అటతిచ్చా[రా నీకొసమని. వరిణ్గా చూసి చిదువమ్యా* అంటూ కఅడీగింవావిడ = తన అమమానమే బుజువై పోతుందేమోనని భయపడుతూ.

“సరిగ్గానే కనబడతున్నాయిలేవే. మా బళ్ళో5ఆయితే మయెంచక్కా “అరక, పలక లాంటి అర్థమున్నమాటలు చదివిస్తారుగాని, ఇలాంటి విచ్చి విచ్చి మాటళ్నికాదు. అదుకే భాటని చదవనంకే చడివనో అంటూ కర్చీవిగిపోయా డాక్కురాడు.

వి వి ఇ

గాజు సామాను _ జ్యాగత న! చేతిలో ఒకచిన్న సెకెను వట్టుకుని పార్సెలు ఆఫీనులోకి వచ్చిన ఈశ్వరయ్య లోనికివన్తూనే దాన్ని దభాలున నేలమిద శ్‌ గి (6 స్రణు ,) న ఇ స్వ్ర/ వేశాడు. తర్వాత కాలితో ఎత్తి 5౪ రేడుగజాలదూరం వ డేటట్టు దాన్ని తన్నాడు. మళ్ళా చేతోతీనుకుని పాట్‌ఫారంమిదికి వినీశ శాడు వెంటనే దాన్ని తన్నుకుంటూ పార్శిల్‌ అఫీస్‌ లోకి వచ్చాడు, అదంతా ఆశ్చస్యంతో చూస్తున్న అక్కడిగుమాస్తా అతన్ని నింగేస్తు. న్నటుచూనూ ఏమండోయ్‌. ఇదేమన్నా ఆటస్టలమనుకున్నాల- ? న! న ఠి ఆంటూ గర్జించాడు.

"ఎలా తొ- దరవడకండి గుమాస్తాగారూ | మి కూలీలు దీన్న హేండిల్‌ చేసే వద్ధ3కి యిది తట్టుకుంటుందో లేదెనని క్‌ చేన్తు న్నామి అన్నా డు ఈశ్వరయ్య.

వ ని ఖా ఆవ ఇ సళ! వర్లెజీవులూ = పట్నవాసులూ వమ్ముదవు ఒడ్డమ్మ కి రంగారావు నడివించుకుంటు వెళ్తున్న కాళు అకస్మాత్తుగా ఇమకలో దిగబడిపోయింది. ఇంజనుజోరు

8% నవ్వుల కథిలు ఎంత ఎక్కువ చేసినా చకాలకింద పట్టు లేకపోవడంవల్ల కారు జక పిసరుగూడా ముందుకు సాగడంలేదు. ఒక్క (వక్కనపవొటు తగి లిన సము(దవు నీరు కారుకి దగ్గరగా వచ్చేన్తుండం చూపే అతని గుండె హడిలిపోయింది. ఆదరాబాదరా శారుదిగి దాన్ని తొయ్యడం మొదలు బెట్టాడు. కాని తనొక్కడివల్లా వమా ఫలితం లిక హోయింది, అలఅతలో అటు వక్కగా వెళ్తున్న వలెవాతొకడు "దెవుడలా కనిపించాడు. *ఇలా వచ్చి కాప సాయం చేయబ్బాయి అంటూ ర60గారావతన్ని పీలిచాడు.

అ మనిషి కారు దగ్గరకయితే వచ్చాడుగాన్తి ఏమి పహియం చేయకుండా కారుకు పేరబడి *ఇలాంటి సమయంలో మిక్కావలసింది సాయంకాదండీ, తెలివి తేటలు గావాల. తెలివి శేటలు!ి అన్నాడు. అని తీరిగా చుట ముట్టించుకుని కాగుళూ నిల.

రి య! న బడాడు. త్న

ఆ మనిషి సంగశతేమా అర్ధంగాక “వెలిని తటలాఇి అని (వళ్నించాడు రంగారావు.

ఆ... తెలివి తేటలు, _పెగా ఓర్పుకూడా కావాలి"

ఇంక అ మనిషిమిోద అశ వదులుకుని రంగారావొక్క జే శారుతోసే పనిలో పడ్డాడు. ఇంతలోకి నమ్ముడివునీరు కారు 'కైర్ల కిందికంటా వచ్చేసింది.

= “ఇప్పుడు కారిక్కి యింజరం అడించండి” అంటూ అజ్జ యిచ్చాడు వల్లెవాడు.

శిప్రన్సిక్రో చూద్ధామని వాడి మాట [పకారమే చేయగా శారు మనవాయాపంగా ముందుకు సాగింది.

*నూఖారా | ఇనక తడిని బిగునుకు నేతలికి సనెంత మలువై

నవ్వులకథలు ! హోనాదో |! అంయికే తెలిపీ ఓర్పూ ఉండాలన్నాని అన్నాడా వళ్ళివాడు గర్వంగా. ఖ్‌ జ ఖ్‌

వెంకన్నా, ఎల్లయ్యా పట్నం చూసి వద్రామని _రెలుబండి యెొళ్కారు. కాస్సేపట్లో వట్నం వన్తుందనగా వాళ్ళున్న పెక్రైలోకి యావిల్‌ వళ్ళు అమ్మకానికి వచ్చాయి. అంతకు ముందెప్పుడూ ఆ వళ్ళను చూని ఉండని కారణాన వాళ్ళిద్దరూ సరదాగ" చెరో వండూ కొనుక్కున్నారు.

వెంకన్న తన పండును నోట్లో పెట్టుకుని ఒక్క కొరుకు కొరికే వమయానికి వరిగ్గా బండి ఒక చీకటి సౌరంగంలోవికి (వవేశించింది. ఒ

వంటనే వెంకన్న *ఒ రేయ్‌! ఎల్లిగా! నీవుగాని అ పండుని శిన్నావా *ి అని అరిచాడు.

*లేద్రులే, ఏం?

“అయితే తినకు, నేను దాన్ని యిలా నోట్లో సపెట్టుకున్నానో లేదో నా రెండు టో పోయాయి" *

వ్‌ ఖి ఖ్‌ పట్నాన్నించి వచ్చిన వేణు, వాళ్ళ బాబాయితో జకర్యాతి

శరదాగా పొలంలో వందుకోడానికి వెళ్ళాడు. వాళ్ళు పండు కొన ఉన్నచోట బాగా దోమలు ఉండడంవల్ల దువ్పట్లు కప్పు కుని దోమల్ని తోలుతూ పడుకున్నారు.

కాస్పేవటికి అటువేవుగా చాల మిణుగురు వురుగులు వచ్చాయి.

జ్ర వవ్వుల కతలు వేణు చాటిని చూసి "జాబాయ్‌ |! ఇంక మనం తువ్ప్చట్లలో వాక్కు? లాభం లేదనుకుంటాను. అవిగో చూడు. అ దోమలు, లెట్లు పట్టుకుని మనకోపం యిలా వెదుకుతున్నాయో అన్నాడు. ఖు జ శ మొ”గటినారిగా నట్నం చూడ్డాని$ వచ్చిన నతెగ్యు ఇక ఫ్యాన్సీ గూక్స్‌ షావుముందు అగి అక్కడి వన్తుపులను ఆశర్యంగా చూసూ నిలజడ్డాడు.

ఆ పావు యజమాని అతని దగ్గరకు వచ్చి *ఏమబ్బాయ్‌! ఏడో కొందామినుకుంటున్నట్టున్నావు. అదేంటో పవ్వ్చు. బయిటకు తీని చూవస్తాముి అన్నాడు.

ఈం ఖ అదేంళాదండీ, నాకు ఆఅవనరంలేని వనువులు లోకంలో ఎన్ని వుళ్నాయా అని చూస్తున్నామి అని జవాలీ చ్చాడు

న! ఖు శవ చమత్‌ -కృతి శ్రీ అందందమాద ఘాటుగా మాట్టాడుతున్నాడు రాఘవరావ్వు *ఇంళకూ నేను మనసారా నమ్మే ః 'డేమంపే. (వవంచంలొవి (వశీ లి శీ ఒక్కొక్క అందాల రాళి, ఆలో స్మవిలోని మరే వస్తువులోనన్నా వంక ఉండదిమో గాని, తీ లో (స్కో మాతం అలాంటి చేమా₹దు,” (త్‌

వవ్వలకథలు ఫి

అ మాటతో ఓ మూల కూచునిఉన్న శ్యామల ఒకు దూకున అతని ముందుకు "చ్చి నిలబడ్డ 3. అమె ముక్కు బాగా ఆప్పిడిగానూ 'వెడల్పుానూ ఉంటుంది. దాని విషయం *మెకు ఎప్పుడూ చెప్ప అని బాధగా ఉటుంది. అప్పటి కా మనోవేదన మరీ యొక్కుని ఆయిపోవడంపల్ల ఇాబోలు తనమాద తనకే కసిలాంటిం కలిగి తర్న తావే హీనవగచుకొవా లనివించింది.

*గ4"ప్పగా సెలవిచ్చారు బానిస్వాకూ! ఇలా నా ముక్కు వంక ఓ వారి చూడండి... చూశారా? ఇప్పుడు నేను అనాకాంని శాదని చెప్పగలరా?" అని అదిగింది.

జ*%్క శ్ష్సణం సేవు అ మెవంకచూసి రాఘవరా విలా ఆన్నాడు; "తక్కిన స్త్రీ లందిరిలాగే మిరుకూడా న్పర్గాన్నుంచి భూమి మాద వడ్డ "దీవతివనని చప్పుడానికి ఏమా నందివా.లిము కా. అ వడెటప్పుడు మి ముక్కుమాద వండిమే కాస పాంబాఖె పోయింద”

న వ న! వరధ్యాన (దిహ్మలు శివరామయ్యపంతులు ఖోంచేన్నన్న నమయ లో అతని శొడుకువచి *నాన్నా నీకొోనం యె5రో వచ్చా"రని చెవ్చాడు,

ంథ్భి నరిగ్లా భోజనం పమయాని కే తిగలడతారీ మనుషులు” అంటూ వినుం,0 *నేను భోంచేస్తున్నానని చెవ్చీ అతిగాడిని కూర్చో బెట్టు" అన్నాడాయన,

భ్‌ [(. ో దం మ్‌ [ గ తీరుబడిగా భోజనం ముగించుకుని వరండాలోకివచ్చి అక్కడ కూచున్నతనితో “ఏమి అనుకోకండి మారు వచ్చేటప్పటికి భోజనం ధ్‌గ్గర కూచున్నాను. అందుకు అలశ్యమయింది. చాకు వరిగ్గా వన్నెండుగంట కు భోజనం చేయడం అలవాటులెండి అంటూ వంజాయిషీ చెపవ్పుకోబోతుండగా ఎదుటిమనిషి అందుకుని *ఆ వంగతి నాకు తెలుసులెండి. ఎలాగం'కే నిన్న నాతోమారు *గేవు వన్నెండుగంటలకి మా యింటికి భోజనానికి రండి అంటూ పిలిచి వవుడే అఆ వంగి గహించానుి అన్నాడు. న! ఖు ఖు *నోర్సతెరిచి నాలుక బయటకు చాపండి" అన్నాడు డాక్ట రుం రోగి ఆలాగే చేకాడు,

నవ్వులకతలు న. ఈబ్ర'ర్రె ఇరేమిటి? మీ నాలిఠకమాద స్టాంప్‌ ఉంది ?ి అంటూ "అశ్చర్యంగా అడిగాడు డాక్టరు. హార్నీ ఇంకా దానికోసం యిల్తంళా గాలిస్తున్నాను,. తడి చెయ్యడంకోసం చాన్ని అక! శ్రద్‌ పెట్టి, అలాగే మరిచిపోయానన్న మాలి అంటూ నవ్వుకున్నాడు రోగ, ఖు వ వ కవన్పనుగురించి పాఠం మొదలువెడుతూ జేబులోంచి ఒక పౌట్లంతీ ౯ రు రామభదయ్య పంతులు రు. మోకు బాగా అర్థకువ్వడం 4 కోసం మాకు చూపించ క్వ డానికి ఒక తపృనుకూడా స, భ్‌ తెచ్చాను ?" అంటూ గర్వపడుతూ గ్‌ ర! స్మా అ పొట్లం విప్పేసరికి దానిలో క్‌ ( ్త ఉప్మా ఉంది. ॥ [లో గ్గ గో అబదెదో జోక్‌ అనుకుని త న శాన్‌ లోని వాళ్ళంశా నవ్వుళూం | య్య డగా *చచ్చాననా బాబూ, ఇందాక టిఫిన్‌ అనుకునితిన్నది ౪ కప్ప నన్నమాటి అంటూ డోక్కుంటూ బయటకుపోయా రాయన, వ ఖ న! నవోధ్యాయుడు పొర'తీశంగారిని భోజళానికి తీనుకు వచ్చారు (ఎ ఫెసర్‌ వెంకటరత్నంగారుం (8

102 నవ్వులకశిలు

భొజనాలయాక అవీ యిని మాట్లాషకుంటుండ “న అర్ధ శా తయిపోయింది. వె.కటరత్నం గారిక ఎుతే న్మిచ ముంచుకు వస్తున్నదగాని చాన్ని బలవంళాన అవుకుంటూ మర్యాదళోపం పార్పతిశంగారు చెబుతున్న మాటల్ని ఊ౭౯ెడుతూ జూచున్నా జాయన.

జంటిగంటా రెండూ కూడా అయిపోయింది.

చూడగా పార్వతీశంగారు యిక సెలవుతీనుకె వేట్టు కనబడ లేదు. వెంకటరశ్నంగారు యిక = దకు *ట్టుకో లికి *నాకు 'రపొాద్దు చ చేయాల్సిని పనొకటుంది. కాఎట్లి ఆక ఎను పడుకొవాలి ఏమా అనుకొకండిగాని, బాగా పొద్దుబాడా పోయింద, మారుకూడా జాగ త్తగా యింటికి వెళ్ళండి. సెలవు అన్నాడు.

అది విన పెద్దగా ఆళ్చర్యపోతూ పార్న తీశంగారిలా అన్నారు, *బద్రా పంగితీ! ఇంతవరకూ యిది మాయిలె;:నికుంటూ మారు ఎప్పుడు సెలవు తీను9.ంటారా అని చూస్తున్నాను"

। ఖ్‌ వ్‌ (మానులే? దేశంలోని ఆముదము చెట్టు

పాలెంలోకి వస్తూనే అందిరికీ వినబ డేట్టు గర్వంగా అరమ్లా చెప్పాడు పెంటమయ్య. *జెయి లొఉన్న నా కొడుకు ోలిగాడికీ మంచిగా వుజ్ణంచుకు ఆరునెలు ఖెమ తగ్గిం చారటి.

*కొ డుకం కే అలా తంధడికి పేరు తెచ్చేవాడుండాలి' అను కున్నారు పాలంలోని వాళ్ళంఅ".

ళా ఖ్‌ వ్‌ న

వో విచ్చుకున్న మిస్టరీ కొ త్తగా పెళ్ళాడిన కమలాకరరావు యిల్లు పూర్తిగా పెళ్ళి శానుకలతో నిండిపోయింది. భార్యాభర్త లిద్దరూ వాటం చూని మురునుకుంటూ ఉండగా మళ్ళా పోన్టులో మె3రో రెండు నాటకం టి కెట్టు-ఫస్ట్రకానువి-పంపారు. వంపినవారు తమ పేరు తెలియనివ్య కుండా ఆ టికెట్లకి ఒక చీటి ఎతపరచి ఇవి పంపిందెవకో తెలిసీ కోండి చూద్దాం" అని రాశారు. ఎంత ఆలోచించినా వాళ్ళిద్దరికీ అవి యెవరు వంపారో తెలియలేదు. పోన్లెమ్ముని నాటకంరో జున యిద్దరూ నాటళానికీ వెళ్ళారు. హాలు లోపలకూడా అ మిస్టరీ విచ్చిలో లేదు, న! వాటకం అయ్యాక యింటికి తిరిగ వచ్చెసరికి యిల్లంతొ గులయిపోయి ఖాళీగా వున్నది. బల్లమిద ఉన్న చీటీలో యిలా రానఉంది: “ఇవ్పటికశ్నా 'తెలిసిందాళి లే ల ఖః చెవిటి మాలోకాలు ముగ్గురు చెవిటి వాళ్ళు 'రెలుబండిలో (పయాణం చేస్తున్నారు. అందులోని ఒకడు ఎదుటిసీట్లోఎ ఓక పెద్దమనిషిని *"ఎమండతీ! ఇది ఏ 'పైషను?ి అని అడిగాడు. *జంగోలండి అది విసి రెండోవాడు *ఆలాగా ననిలకా యీరోజు శని ఉజరమనుకుంటున్నాను" అన్నాడు. *అఫ్రును. నాకూ చాలసేవటినుండి దప్పికగానే వుంది. అయితే త్వరగా పీలవండి సోడాల వాజ్టి అన్నాడు మూడోవాడు. ఖ్‌ వు ఖ్‌

మాలోకం మనుషులు ౫ 4 కాఠలనాటి గడియారాన్ని బాగు చేయించడానికని వాచ్‌ రిపెయ్‌రర్‌ ద్‌ జ రకు తనే స్వయంగా మోనుకు ఇ (0) వెళుతున్నాడు నకి

ఎడు జానకిామయ్య ఆ తో గడియారం మరీ పెద్దదిగా ఉండడంవల్ల 5; చారి నరిగ్రా చూనుకుని నడవడానికి ప్న అనికి వీిలేకలవోొయింద. ఫళికంగా , దురదృష్టవళి తూ ఎదురుగా. వసున్న

జకావిడను అతిను జోరుగా ఢీకొనడం పంభవించి ది.

(శీందవడిన అమె లేచి దుమ్ము దులువుకుంటూ *ఇదేం చాదనమయ్యా బాబూ! అందిరిలాగా నీవూ చేతి గడియారం పెట్టకోఠాదూ గ అంటూ కోప్పిడ్డది.

న ఫు ఖు

(కట్‌ అట చూన్తున్న వాళ్ళలో ఒకడు ఉండుండి ఎగిరి వడుతూ "అబ్బ రాజా! ఏం కొట్టాడణయ్యా" అంటూ అరిన్తున్నాడు. అతను అలా అంచినప్పుడల్లా ముందు వరసలో కూచుని ఉన్న జక ఈను వెనకు, తిరిగ మిర్యాది పూర్వకంగా నవ్వి, మళ్ళీ ఈల అటు వైపుకి తిప్పకుంటున్నడు.

అలా ఒక పాతిక ము'ఫ్పెసారు జరిగినె.

ఇంశటో! మొదటివాడు మళ్ళా “అబ్బ రాజా[| ఏం కొట్టా ఉయ్యా |" అగ్నాడు. ముందు వుసలో కూచున్నతను యీసారి ముఖం చిట్లిచు.న వెక్కి చూన్తూ *నువ్వవరంవొగాని అలా

నవ్వులకథలు ట్‌ అరవడం యిక చాలించవయా? |! అ ప్రమానమూ అలా. వెనక్కు తిరగాలంకే నా మెడ నొప్పి వేస్తున్నది. పెగా నొ పేరు కాజా కాదు కూడాను అన్నాడు. ఖ్‌ ఖ్‌ ఖ్‌

&పీమైయ్‌ రామం! నీ మొఖం బాగా పీక్కుపోయి ఉంది రాతి రో పరిగ్గా నిద పట్టలేదా యేం శ

“నిద్ర లేకపోవడంవల్ల కాదండి. ఇంజను వేవుకు ముఖంపెట్టి. కూచుని (వయాణం చేసినప్పుడలా నాకు యిలాగే అవుతుందండి. తరువాత ఒకటి రెండు రోజుల వరకూ నిరసంగా ఉంటుందండి.”

*వ్చరి అలా అని తెలినినవొడివి నీ ఎదుటిసీట్లో ఉన్న మని షితో ఆ సంగతి చెప్పి సీటు మార్చుశే లేక వబొోయౌావా రః

*ఆ అలోచన వచ్చిందిగాని, ఎదుటి సీటో ఎవరూ లే! చోవడంవల్ల అలా మార్చుకుందుకు వీల్లేక హోయిందండింల

జి వ న!

జనాభా పెరుగుదలపల (వవంచాని$ వచ్చే నషా లేమితో మహిళామండిలి సభ్యులకు వివరిస్తున్నాడొక (పొాఫెసరుగారు.

*వన్తుతివు జనాభా “పెరుగుదల చాల అందోళనకరంగా ఉంది. (పతిరోజూ, (వతి నిముషఘూ (వవంచంలో ఎక్కడో ఒక చోట ఒక స్త్రీ [పనవిమానే ఉంది. ఇంత విపరీతమైన పెరుగు చలను అపాలం 1. మనం యమి చెచ్యూలి? జంక

వెనుక వరునలో ఉన్న రామాయమ్మగారు చెంగునలేచి “అది యెొవత్తోగాని, దాన్ని వెదికి పట్టుకుని అప్తమూానూ అలా

(్క నవ్వులకథలు (వనవించకుండా. చేప్తే సరి అంటూ నివారణొపాయం తెలియ శేసింది. జ ఖః ్స జ జర వ్యఓకా సంపావకనకి వచ్చిన లేఖలో యిలా ఉంది: “కొంతకాలం కిందట మొ వ్యఎక జక దానిలో ఇక పిమయాన్ని గురించొక చక్కన వ్యాసం చదివాను. అది నాకు యెంతో వాగా నచ్చింది. ఇప్పు డది ఏమిటో నాకు సరిగ్గా జాపళం రావడం లదు, కను: దయ వని ఆ పతిక కాపీ ఒకటి నాకు పంసవలసింది." శ వ ఖ్‌ *జం'పేశావయ్యా కూలీ! ఇనేవిటి ఒకటి నలువు బూటూ మరొకటి ఎరువు బూటూ శెచ్చావు? నా నలువబూటు ఎక్కడో మౌ ర్చనినట్టున్నావి అంటూ కంగారు పళ్తాడో పయాణీకుడు. _ *ఇదేందో సితంగాఉంది బాబయ్యా! ఈ పాద్దున్న లేసి నోరమొగం చూశానోగాని, యిలాంటిదే ముందాక మెయిలు బంతొచ్చి నవు డెకసారి జరిగంది అంటూ ఆశ్చర్యపోయా చా కూలివాడు. ఖః ఖః ణి *ఏం జలుబుపోయిందా ? లేదా" అని అడిగాడు డాక్టరు. *బం-కెక్కడ పోవడమండీ వాబూ"

ా తప్పి. ] వెన్నిళ్ళస్నానం (6 | డు శరివాత నారింజరసం తాగ ణ్‌ మన్నాను. అలా చేశాళా ? లెదా ఇ ఏఎత్రాగడమో! ఆ స్సానంనిళ్ళన్నీ కాగేటప్ప టికే పొట్టఎగింనింత వన యింది. జంక నారింజరను తాకడానికి కూడా-ఖాళీ యెక్కడిదిరి అంటూ రొప్పుకున్నాడు రొగి. జి ల! ఖ్‌ సినిమాలోకం రోజూ ఒ౩) డే వెళ్ళి ఏదో నిమా చూసివశ్చే అలవాటున్న కోటిలిగాచాంని అతిని స్నేపాతఈడు *ఏళా । నినిమా చూసొచ్చి నట్టున్నావు. ఎలా ఇంది ఇ అని అడిగాడు. *ఏం వాగాళదూ దీన్ని రెండోసారి చూడాలంకటు చచ్చే తలనొావ్చి। వేసింది ఖు ఖ్‌ వ గుణనుందరి కళ పనిపిల్ల నుందరి అంకే వరలక్ష్య్మవశ్రగారికి వలమాలిన అభిమానం, ఆ విల్ల ఎని మి'దేళ్ళ |పాయమప్పు జామెయింట్లో వనికి చేరి ప దేళ్ళపాటు కక్క మాట పడఏఖఒంజడా పనిచేనుకువచ్చింది. అక్‌

14 నవ్వుల ॥శథలు స్ఫాతుగా ఓ రోజున తను వారింట్లో పని మానుకోబోతున్నానని చెప్పింది అ పల్లం

శారణ మేమిటని అడగ్గా కా దురదుట్టం రీమని సివ్పనం డమ్మృగోరూ! పెళ్ళిచేసుకుంటాన " న్మి చిన మా మావ, అడి మాజు తీరునుకుని నన్ను న్షైటో ముంచిపోనాడు. ఇప్పుడ నాకు మూడే వెలండి. ఇంక మూ ఊళ్ళో. ఎలాగుండను ఇ అంటూ జాపురుమంది.

చానిస్టితి8 జూలివేసి, *నరేలేవే, అయిందేదో అయింది, నీవు ఊరి నే బెంబేలుపడకు మాళూ విల లెవరూ లేరుగా బట్టి నీకు వట్టిన విల్లో, పిళ్లోడో, వాడి? మేము ద త్రతచేనుకుంటాం. నువ్వు మరేమా అెంగ ఎరిక్‌ కు అంటూ అ పిల్లను ఊం౦డిందిందిం

అ వళాంమే దానికివుట్టి వలను వరలక్ష్యృమృగారు దత్తత చేముకుంది.

ఒక సంవళ్సరమయ్యాక, ఒకరోజున మళ్ళా యేడున్తూ వచ్చింది నందరి “మల్లీ మా మామ దగాలో వడిపోనానం ఉమ్మగ రూ! అవుడుయొల్సి పో..ని'డ. తిరిగి మొన్న పెద్దివండక్కి వచ్చాడండి. మలా అప్పుడులాగే నాకు అదీ యిదీ చెప్పి నన్ని మోసంచెసి పోనాడండి. నేవీ వూరువదిలి యేవకన్నాబోయి (ఎతుకుఠాను పె -వివ్చించండి."

వరలక్ష్మమ్మగారు ఈసారికళూడా అ పిల్ల ను తగువిధంగా మందలించి, యీాసారివు.కై విద్దనుగూడా ద శ్రిత దేనుతుంటాము లెమ్మని చెవ్చి ఊరుళో బెట్టింది.

ఈసారివుట్టిన విల్లు జ్లేహజా ఆవిడ దత్తత చేనుకుంది.

మళ్ళీ ఓ అకు నెలలు తిరక్కముందే *ఈసారి ఖాయంగా వని నూ నేసున్నానందమ్మగోరూ!” అంది నుందరి ఒకరోజున.

నవ్వులకథలు 18)

*ఇన్నినార్లు అనుభవమెనా యింళా నీకు బుద్ది శాలేగమే వెరి మొగచూ! మళ్ళా వాడి దగాల' పడ్డావా? అంటూ కోవంగా అడిగింద వరలక్ష్మమ్మగారు.

*'ఆఅస్స్పమంటి దేం కాదుగానంక, మొగరటో మీరూ అయ్యి గోగూఎయిడ్డి రే శాబటి నాకు వని ఆంత కష్టంగా ఉండేది౯ాదు ఇవ్వుడు మికూ, మరో యిద్దమ విల్లలకూ అనీ, అమ్మి ఇటాలం శే నా సెతులడిపోతున్నాయి. 5ందుకవి మూరు మరో పనిమణీనీ నెవ వర్షన్నా జూసి పెట్టుకోండి" అంది ముందరి, క

య! ఫు వ ఫి తెనాలి రామాూవు కథ అరోజే కొ త్తయింట్లోకి మారిన దంవతులు బాగా అలనీ హోయి నిదకు ఉప్మకమించారు.

భర్తకు నరిగ్రా న్మిదవడుతున్న సమయా:$8 భార్య అతన్ని వాడావుడి గా లేవుతూ *లివండి లేవండి. ఎవడో దొంగివచ్చాడు అ కిటికీ తీయడానికి (వయళత్నిం చిమ్తిన్నాడు" అంది.

"ఆయితే అ కిటికీని వాడు పూ రిగా తెంచే వరకూ వాడిని వెదరగాట్ర ఫు. కొతగా రింగు వసివదానివల్లొ విమోగాని, నాయం (ఈ వేను దాన్న యెంత తెరుద్ధామళ్నా నావల్ల కాలిదుి అన్నాడ. భర్త.

శ ఖి ఖ్‌ పెద్దమనుషులు

(వసిద్ధ ఇంగ్లీమ్‌ డి కెక్రిన్‌ నవలా రచయిత సర్‌ అర్థర్‌ కానన్‌ ఉజాయల్‌మగురించి యిది చెబుతారు.

కం నవ్వులకతలు సంఘంలో గాౌశవనీయులుగా (బశుకుతున్న ఓ పదిమంది స్నేహితులకు జయన సరదాగా యో విధుగా కులి గాం పగపొడు: ఆఫ్లి గుట్టుమస్టైలన్ని తెలిసిపోయాలరు . వెంటనే శేశంవదలి పాంపో అ అలి గాం ఆందుకున్నవెంటనే ఆ వదిమందీ యింగ్లండ్‌ వదలి ప రి పోయారట. ఖః ఖ్‌ ఖః నిరోషి దడ శ టా... / ఆడి క్ష్‌ లా ( గ్ల ( సనా. ఆటా తీ *జ'రేయ్‌ బాబీ; అలా పిల్తితోక పట్టుకు లాగకురా![ “నేను ఊరికే తోకను పట్టుకున్నా నే. అదే లాగుతున్నది.” వ వ న! దేవిదాను తలువు లన్నింటికీ గడలు పె్టేస, దీపం అ ర్చేయజోతూ సోం'దేమ్మగారు అరచింది ఏ *ఏంవ్యరా అతా యింట్లోకి వచ్చేసినళ్లు గదూ [$ి

నవ్వలకథలు (11 తక్కిన వాళంతా వచ్చేసిన క్షే" అని అన్నా డామె భర్త- బయటి చీకట్లో నిలబడి కిటికీలోంచి దీనంగా చూన్తూ. ఫ్‌ వు ఖః అంతా వాళ్ళ వాళ్ళే కిటకిట లాడుతున్న బన్సులో జక నడివయస్సామె “నిలబడి ఉన్నది. అమె ్మృపక,నన్న సీటో హాయిగా కూదుని ఉన్న జళ కృురాజ్జి చూసి దగ్గర్లో నే నిలబడి ఉన్న చౌదరిగారు కోపం తెచ్చు కువ్నారుం

“ఏయ్‌ అబ్బాయ్‌! ఈ పావలా తీనుకుని నీవు లేచి ఆవిడను నీ సీటో కూచోనియ్యి" అన్నా డాయనం

అ కురాడు డిబ్బులు తీనుకుని సీటు ఖాళీ చేశాడు.

అపడ కృతజ్ఞతా పూర్వకంగా “అయ్యో నా గురించి మా 6లా శమ ౪౨నకోవడ మెందుకండి అంటూ కూచుంది.

• *మక్రవిటి లెండి. స్రీు యెడల యెబ౯ంటి మర్యాది చూపించాలో యీ కురాడీక 'ఆలియ జెప్పడానికే నేనిలా చేశాను అన్నా శాయన గంభీరంగా.

దానికి అమె మర్యాద పూర్వకంగా నవ్వుతూ “డబ్బు లిచ్చి నందుకు వారికి థేంక్స్‌ చెప్పావురా బుజ్జీ ఫొ అంటూ అ క్యురాడిని డగ్గరకు తీసుకుంది.

న్‌ ఖ్‌ ఖ్‌

భార్యాల ర్త న! ర్తా స్ట (౪ ( చే చడ యమ [౨ స్నేహితులను సందర్శిస్తూ తిరిగే వాళ్ళలో "రెండు రకాల వాళ్ళున్నారు. ఒక తెగవారెతే అ వనేదో క్రుపంగా ముగించుకుని టౌందరణా యింటికి చేరుకుందా మనుకు నేవార. మరొకరు ఎక్క, డ్‌కు వెళ్ళితే అక్క లే తిష వేనుక్కూచునే రకం, న! ఉన్న చిక్కేమిటంకే: ఈ రెండు రకాల వాళ్ళూ మొగుడూ పెళ్ళాం అఆయితఉండడం. ఫి న! ఖ్‌

వీదలపాటు లౌ డబ్బుకి బొత్తిగా యిబ్బంది వడిపోతున్న *ధనలక్షీ[

ధియె[టటికల్స్‌' వారొక కొత్త ఊరు చేరుకున్నారు. ఊరొళమాటు తిరిగి చూని వస్తానని బయలుదేరిన నాయక పౌతధారిని అప్‌ మేనేజరు అన్నాడు ; *ఎక్కడెక్కడ తిరిగినా సగే గాని సాయం్ళతం అయి దయేటప్పటికల్లా బసకు చేరుకో, ఈ రోజు

నవ్వుల కథలు 11కి మనం “కృష్ణ పెమి నాటకం వేయబోతున్న పంగతి కూడా గుర్తుంచు కొ" అ +టకుయె తో సంబరపడిపోతూ *మరింక చెవృరేం?ి ఈ గెడ్డం యొప్పుడు తీయించుకోశలనా అని నేను బ”ంపడు కున్నానె. మెగయితే జక పావలా యిలా పడేయండి. హాయిగా శ్షవరం జేయించుక్‌ స్తా" అన్నాడు నాయకపా(తధారి. అదవి; మేనేజరు అదరిపణిఅయితే యీరోజు 'నిరుపేదలు నాటకం వదాంలేి అన్నాడు. టి ఖ్‌ థి ఖ్‌ తొందరపొటు మ్‌. అ రేళ్ళ ఆరుణ$ కతా పాతా లేకుండా ఆందరతోనూ చను చశుగా వమ ట్లాడేయటం అలవాటయిపోయింది, 40టికినట్బన వారితోనల్త్లా "మరు నివ్వుతుంకేు మా కళ్ళు అలా ముడుచుు హోతాగరుమ డి అనె *ఎల'%ళ శలాగ మా జడ యంతపాట్రిగా ఉందో |! అనొ మంచి బెడ్డాలిముండ" ఏదోకటి + నస్తు ఒంటి ఈ అలవాటు విషయమ అఆ విల్లతిల్లికి ఒకరోజున మరీ చయొక్కువదిగులు పట్టుకుంది. ఎవి.6 క్కు అరొజు్స; వారి టికి అళాయిన చూడ్డాంక వస్తున్నాడు, ఆయనముక్కు కొంచె ఎర్జిద, వీడోజక సమయంల” అరుణ అయిన యొదుటికి వచ్చని “ఎమ-డీ మో ము్కలా బాతుగుడ్దంత ఉందెమండిళ' అని ని అడిగే న్తుందేమోన. ఆ మకు భియింపక్ట్ర.క.ంది ఎగ” ఆ వచ్చిాఃయన చాజ శొవిష్టింకం కూడానూ, అందుకంణ అమిన మరో రెండుగ.టళలో వసారుగా అ ఇరుణని వలిచి, తిపుయింటిక ఒకాయున వచుళ్నాడని అయ. మోగా

14 నవ్వుల కి థిలు లుగా ముచివాడేగానిని తనకు వీ విధంగానన్నా కోపం తెప్పిస్తే వట్టుకు ౪ గ్లిరాముడయిపోతాడఉనీ, ఆయన ముక్కుకాస 'పెద్దదస్కీ దా గురించి ఆయనతో ఏమా ముచ్చట్లాడవద్దనీ బాలసేవు బతిమాలి ఇప్పించింది. అనకున్న సమయానికి అయనవచ్యాడు. ఫలహాంమూ అదీ పెటి ఆయనతో మాట్లాడు గున్నదన్న మాకేగాని, ఆమెకు దగ్గర లోనే కూచునిఉన్న అరుజవిషయం మనలో ెరుగు బెరుగ్గా నే ఉన్నది. అమె ఛ్యాసఆంతా ఎదుటిఆయన ముక్కుమోదా, దాని విషయం ఆరుణ అనయ్యగల మాటలమిదా ఉండిపో: ఉంవల్త, ఆయనకు తాంబూలం యిస్తూవడు తొందరలో తానే యిలా అననీంది: "మన్నం చాలిందో ₹దో చూనుకోండి మా ముక్కులో శ థి ! నేరమూ ._ శత అక కేసులో విచారణ శరలలో జకరిగా వ్యవహరించడానితి ఎందుకో వెనుకదీనున్న సీతారామమ్మ గారిని ఎలా గ ఒప్పించి తీని కెళ్ళడానికి ఒక పెద్దమనిషి అమె యింటికి వచ్చాడు. *“మోరు ఎన్నంకే చెప్పండి. ఎంతెలాంటి నేరం చేసినాగావి వ్యాయంపేరున ఒక నిండుమనిషిని ఉరి తీయించే వద్రితి నాకు ఘోరంగా అనిపిన్తుంది. అంది.కే నే ని కేను విచాంణలొ విమి పాలుశీసుకోకండా ఉండాలనుకున్నాను' అ.టూ అవు తన మనమ లోని సంగతి తెలిపింది. _ “అశ్బాళ్ళే మిరు చాల పారపాటు వడ్డారు. ఇది అంత "పెద్ద "నేరానికి సంఒంధించిన కేసేమీ కాదిండీ. ఘ్టూలంగా పంగతి యేమి చుం: ఢిన్లోని ముద్దాయి వండక్కి తన భార్యకు చీర కొనుక్కు

నవ్చుల8థలు 1[5 రావాలని య./టిరిగ్గర్ను-డి దబ్బుపట్టుకు ఇఉయలుదేాడు, ' బఖజారకు వెడుతూ బుద్ది గిడ్డితి౨ ఒకి పేకాట డిగ్గర జేర ఈ ఉబ్బంతా పోగొట్టుకుని వళ్ళి ఊల్లో యింటికవచ్చాడు ఆంతెఎ వం అతగాడు చేసిన అప్పు... అందికని ... అది విని ఎంతో అశ్స్ళగ్యపడి హముఎరుగా శనూ *అదా వం”తీ |! అయితే రూ కేషలో పని చయదాసనికి నా ఇమా అభ్యం తరంలేదు పది-డి ఇంతకాలమూ వరణ దిండి ను ఏ పంవిళు నా. ల్లోనూ విధించకూందు' అనికోవడంలో చాల పాంపాటు పడ్డాను అంద సీఠతారామమ్మ " రు. థ్‌ ళీ ఛీ చెనుక దగా అ రోజతో హనమంతరావు"%రూ, రుళ్టిణమృగా రూ పెళ్ళాడి ఇరవై ఏళ్ళయింది. దాని జాపకార్టంగా వాళ్ళు ఆ ర జన యుంటో చిన్న వి.దు శేసికొన్నారు. భోజనాలూ =వీ €య్యాక ల్‌ షి మామూలు అలవాటు (వకాంం మ ఖీ అంటన్నీ ముందు వెసుకుని ఏ గ తోమతూ కూచుంది రుక్న,ఃజమ్మ 1 గారు. అం4లో పదిహే నళ్ళ "క న. అమె కూళరు అక్కడకు విచ్చి 6 రేంటమ్మా మిగతా అప్పుడు | నరేగాని యీ రోజు కూడా నవ్పు భో౭నావగానే రులా అంటు తొమాలా ? అన్నది

110 నవ్వులకతలు

అ మాటకు మనస్సు ఎంతో ఆనందంతో నిండిపోగా రుక్ళి అమ్మగారు లేచి చేతులు కడ కో,. లోతుం& కూతురు తనమాటను యిలా పహార్తి చేసింది ; *'తకి న చిన్న +న్న వపను కూడా ముగించుకుని మేమంళా నిద్రపోయాక తోముకుంకే పోలా

థి ళీ భి

వ్యాపారాభివృద్ధి కోసం ఒక విమానం కంపెనీ వాళ్ళొక కొత వశ్శం పటారు. దాని పకారం కొంత కాల” పొటు తమ చిమానాల్లో (వయాణాలు సే మగవాగికి ఉమతోబాటు తమ భార్యలను ఉచితంగా తీనుకు వెళ్ళే ఏర్పాటు చేశారు.

కొంతళాలం అయ్యాక అళ్మిపఫపాయ సేశరణకోసం అ మగ బారి భార్యల పేరున “ఉచితంగా మావికూనాల్లో మిరు చేసిన (యాణం మికు నచ్చిందా ?* అని ఉ తరాలు పంపించారు.

చా. 8 జవాబుగా వచి*+న (పతి ఉళంరంలోనూ క్రుపంగా యిదే పశ్న ఉంది: *ఏం (వయాణం?ి

క! ళీ ళీ కల (కాని) కొదు నుమా

*త్క "రేత్రిరంకా తెడైసే తెల్లారేతలకి గొల్లపాలెం కేరుకో వచ్చు” అన్నాడు జాలరి నరసయ్య తోటి అప్పన్నతో

*దానికేంగాని వద యింటికెల్హాం. చీకటి పడ్డది అన్నాడు అప్పన్న.

*“విన్సయితేనేంగానొా లే! నాకు గొల్లపాలెం యెళ్ళిరావాళలని మణునుగాఉంది *' అన్నాడు నరసయ్య.

నవ్యులక థలు శీ!?

“ఇదేం పిచ్చిరా నీకు! సరే ని యిష్టంవచ్చినటు తగలడు అంటూ అప్పన్న "నెమ్మదిగా కిందకుదిగి చావను ఒక రాయికి ళన్రేసి తస దారిన తాను పోయాడు.

చీకటిగా ఉండడంవల్ల నరసయ్యకు అప్పన్నచేసినపని రీమా తెలియలేదు, తిల్లవార్లూ తెడ్డు వేన్తూ నే ఉన్నాడు.

కొంచెం కొంచెం తెల్లారేసరికి అతనిభార్య అక్కడికివచ్చి *ఖ్బదేంది మావా! ఏంటి "సేతుండా ఇ అంది. శా

అ మాటవిని “గొల్ల పాలెంలో నన్నెరిగిన మనిసెవరున్నా రబ్బా' అనుకుంటూ అశ్చర్యపోయాడు నరసయ్య.

ఖీ థి ఖీ

ఎంకఘాటు (ప్రేమయో |

నెత్తీ కోరూ బాదుకుంటూ హోలీన్‌ స్టేషన్‌ కు వచ్చిన వెంళాయి

యిలా చెప్పుకుంది, “నన్ను అడుకిట్టిన బూతులు ఒకటీ

"లెండూ కావండి. అ సచ్చినోడునా జుట్టుబట్టుకుని యిల్లంతా

యీడిసి నన్ను యెదురు బొంగుతో నచ్చేతట్టుకాట్టాడు

బాబయ్యా! కేక లేత్తున్నానని నా నోటినిణా గుడ్డలుకుక్కి

నన్ను గుంజశేసి రెక్కలు యిరగ్గట్రి బయట గొళ్ళెం పె క్రుసి

పోనాడండీ. "రే త్తిరంతా అ బాధకి నాకు కంటిమోద కునుకు లేదయ్యగోరూ!...*

*పబిన్‌ స్పెక్టర్‌ ఓదార్పుగా *సరేలే అమ్మా! ఎలాగైనా వాళ్లీ పట్టుకుని అంత [కూరంగా _ప్రవర్తించినందుకు వాడి! సరిగ్గా బుదిచెబుతాం లే అన్నాడు. ,

6 (క్రొ

క నవ్వులకథలు అఆ మాటకు ఎంతో తొందరపడ.తూ *ఆదికాదు బాబయ్యా! అజ్జీ ఏమీ సెయ్యమోకండి. కూడు తనకండా ఎక్కడెక్కడ తిరుగుతున్నాడోగాని, అడిని పట్టుకుని నాకు అప్ప జెప్పండి. ఎలాగో అడిని దారిలోకి దెచ్చుకుని నన్ను పెళ్ళాడేంట్టు "నేను సేనుకుం టామి అంది వెంళాయి. శ ఛీ థీ జగమంతా ఒక నాటకరంగము అకప్పుడు గొప్పునటులుగా చలామణి అయిన పాపారాపూ, చిదంబరమూ ఖభోంచేయడానకి ఒక హోటలుకు వెళ్ళారు. భోజన మయ్యాాళ బిల్లురా - నే పాపారావు చప్పున దాన్ని తీసుకున్నాడు. “ఏట |! దాన్నిలాయివ్వు. ఈ రోజున డబ్బు నేనే చెల్లి స్తాన అన్నాడు చిదంబరం. పాపారావు బిల్లు యివ్వలేదు. చిడంబరం పోటలు మేనే జరునుపిలిచి *ఈ రోజు ఇతనిదగ్గరగనక మిరు డబ్బుతీనుకుంకే నేను మళ్ళా మా హోటలుమొఖం చూడను అన్నాడు. “నేనూ అంకేి అన్నాడు పాపారావు మరింత పట్టుదలగా. “హోటలు మేనేజరు కాసేవు తటపటాయించి *తమరిదరూ ఏమి పట్టుదలలు పెట్టుకోనక్కర లేదులెండి. ఈ పూట మిఖర్చు "పొొాటలే భరిస్తుంది అంటూ సమస్యను పరిష్కరించాడు, హపోటలోంచి బయటకువచ్చాక అ నటులిద్రరూ. *మవ (టిక్కు గ.౦కా బాగా నే పనిజేన్తుందే అనుకుంటూ నవ్వుకున్నారు. థీ థీ థీ

నవ్వుల కళథలు [19

నాటకాల రాయడూ, అతని భార్యా రోడ్డుమూద బన్సు కోసం నిలబడి ఉన్నారు. ఎందుకో అతని భార్య అశన్ని తిడుతూ ఉంది-బజారని కూడా ఆలోచించకుండా.

*ధ్టి నీ మొహం చూడబుద్ది అవడంలేదు. దరిదవు మొహ మాని. మనిషన్నాక కాస్త నిగ్తూ, శరమూ ఉండాలి రోజంతా వ్యర్ధంగా తిరరండమూ, నన్ను యిలా తిప్పడమూ.. *

అ సమయంలో వాళ్ళకు దగ్గరగా ఒక మనిషి వచ్చి. నిలబడి ఉండడం చూనీ రాయడు '*అలా అంటూ వాడిని బాగా దులిపా వన్నమాట. ఇంకే మేమని తిట్టావు వాడిని ఇ? అంటూ అడిగాడు.

ఫ్ర ళీ ఛీ తీరిన కోరిక ఓక పెద్ద కం పెనీ_ మేనేజరు తన మేజాబల్ల మధ్యలో జక గాజు సీసాలో ఒక చేపను ఉ.చి పెట్టుకున్నాడు “ఏటి 3 శేషి మని ఒక రడగ్గా వచ్చిన పమాధానం యిది; *సోర్స ఉండీ కూడా, జీతం పెచ్చు చేయమని ఆడిగని జకళ్ళనన్నా ఎదురుగా చూన్తూ ఉండాలని వా కోరిక, ఖ్‌ ఖ్‌ ఫ్‌ దేశమును (ప్రేమించుమన్నా గదుల అధ్రె చవక కావడంవల్ల చాలమంది బీద విద్యార్తులు డీసెంట్‌ లాడ్జిలో ఉ.టున్నారు. ఆ లాడ్జి ఎప్పుడూ మోజళిళ్ళ లోళు చెత్తా చదారంతో ఎంతో అసహ్యకరంగా ఉంటుంది.

క్ల నివ్వుల కథలు

ఇ ప్నట్లుండి ఒ రొజున వాని స్వంతదారుడు (వవెశిద్యారం చ్‌గ్గర కాళ్ళు తుడుచుకునే కెబ్బరకివాప జకటి వేయించి ౧బ-ని॥ చగ్గర్లో నె *“దీనిమిదర కాళ్ళు తుడుచుకోండి' అని (వాని ఉన్న అట్ట

లా తు పెట్టించాడు,

అమితే ఒక విద్యార్థి అ వాక్యం ముుదు మూ మాటలు కలి పాడు : 'బజయటక వె ళ్ళేటప్పుడు '

ఖః వ్‌ వః సంసార్లూ = వెన్సారూ ద ద ఓటు వేయడానికి వచ్చిన ఒ! మొగతనూ, అడామే ఒకే సారిగా తెరచాటుకు వెళ్ళడం చూని అక్కడి అధికారొళడు వాళ్ళను అటకాయించాడు,

*షు గేం (వమాదం జరగదులెండి. మే మిద్దరమూ భార్యా భరలమే” అంటూ ముందుకు సాగబోయాడు ఆ జంటలోని మగ మనిషి,

లే వ్‌ ఖ్‌ చావు తెలివి వెంగళప్పకు ఏ సమయంలో ఎలా మౌట్లాడాలో వీమిా "తెలియదు. అందుకని ఏమి మాట్టాడి తే యే తిట్లు తినవలసి వస్తుందో నని ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా ఉండేవాడు,

ఒకరోజున వాళ్ళ వీధిలోని ఒకరి ముంట్తో జక ముసలావిడ చనిపోయింది. వెంగళన్న యింట్లో తక్కిన వాళ్ళంతా అ యింటికి వెళ్ళి ఈమె కొడుకును ఓదార్చి వచ్చారు.

అరుగుమోద నిశ్చలంగా కూచుని ఉన్న వెంగళన్చ దగ్గరకు అతని పెద్దన్న వచ్చి *మరి యింత విడ్డూరమటరా | ఇలాంటప్పుడు

నవ్వుల కథిలు 181 అలా వాళ్ళింటికి వెళ్ళి 'మా అమ్మగారు మా ఒక్కరికే గాకుండా యి" వీధిలో అందరికీ ళల్పిలా ఉండేవారు అంటూ ఓదార్పుగా ఏదో నాలుగు మాటలు అమె కొడుక్కి చెప్పిరావాల్సింది పోయి యిలా రాయిలా కూచున్నావా ఇ ఆంటూ చివాట్లు పెట్టాడు.

అదిజరిగిన కొద్దిరో జుల్లో మరోయింటో ఒకావిడ చన? పోయింద,

ఈ సౌరి అందరికంటే ముందుగా వెంగళవృ అ యింటికి వెళ్ళి అ చనిపోయినావిడ భర్తళత"” యిలా అన్నాడు. “అయ్యో ఎంత వుణ్యాత్మురాలు పోయిందండీ పావం అయిల్లాలు మా ఒక్కరికే గాక యీ వీధిలో అందరికీ భార్యలాగా ఉండేవారు*

థి ఖ్‌ న!

పేశాటనుండి రా(త్రి జంటిగంటకు యింటికి బయలుదేరిన శంకరవ్పకు ఇటీ గుమ్మందగ్గరకు వచ్చాక, అలాంటి వేళవుడు తను యింటికిరావడం తనభార్యా రత్నం వనిగడి తే చీవురుబెబ్బలు తప్ప

వన్ననంగతి జ్ఞూవకం వచ్చి ఒక్కసారిగా భయం పట్టుకుంది. వడకగదిలో కయితే తౌ ఎలాగోలా చపష్పుడవ . కుండా (పవేశించవచ్చు గాని మేడ ముటైక్కుతూ చవ్వుడు చేయకుండా ఉండడం వీలయపన గాదు. దానికి విరుగుడే మిటా అని ఆలోచించగా నై అతగాడికి జక గొవ్చ

ఉపాయం తట్టింది.

శ22 నవ్వులకథలు వెంటనే వంటగదిలోకి (వవేశించి అక్కడి 'జేళ్లాలూ, ఉబ్బాలూ ఒక తాడుకికట్టి దాన్ని తనచొళ్కాకి కట్టుకున్నాడు. వాటన్నిటినీ తనతో పాటు లాక్కు వెళుతూ, అవి నేలమాద దొర్లుతూ విపరీత మెన శబం చేస్తుండగా *అల ఇప్పుడు ఈ గోలలో నా అడు గులచప్పుడు తనకు వినివించదులే' అనుకుంటూ మేద మెపెక్క నారంభించాడు, ఖ్‌ ఖః గా కలికాలం మనుషులు ముగ్గురు కొడుకుల్ని డిగ్ల్గరికు వలచి వాళ్ళ నాన్న యిలా అన్నాడు: “ఇం వెయొకటవ యొడు వచ్చేవరకూ నేను సిగరెట్టు ముట్టను అన (పమాణంచేసిన వారొక్కక్కరికి వందేసి రూపాయలు బవామానం చేశ్తాను. వీమంటారు? (పమాణం చేసారా?" పదిహేనేళ్ళ మొదటికెడుకు “అబ్బ! పంది రూపాయలి। ఇప్పుడే (ఎమాణం చెస్తా నాన్నా” అన్నాడు- పదమూ డేళ్ళ రండో వాడు *“ఇరవయ్యుకటో ఏడు వచ్చే వరకూ అగిడం కష్టమే నాన్నా! అలొచించిగాని నెన మాటా చెవ్ప్చ లిన) అన్నాడు. వాధగా ముఖం పెట్టి నుంచున్న వేళ్ళ చిపరివాడిని చూసి *వీ వమంటావురా చిన్నీ; అని తండి అడిగాడు. *నావ్నా, నాకీ సంగళి ముందే యొందుకు పవ్పలేదు? అంటూ వాపొయాడా క్కురాడు. న! ఫే వ

నవ్వులకథలు 1జి రలు ప్రేషన్తో కూచునివున్న భుజంగఠావుగారి దగ్గరకు చిక్కి శవంలాగున్న ఖిక్షగాడొకడు వచ్చాడు. "అన్నం తిని పదిరోజులయింది బాబయ్యా! ఒక్క అణాతఉంపే యిప్పీంచండి" అన్నాడు. భుజంగరావుగారు ఒక అణాతీసి వొడికిన్తూ "ధరలన్నీ యిలా మండిపోతున్నాయి. పాపం యీ అజణాతో నీ కడుపేమి నిండు తఈతందరా?ి అన్నారు, ౨అటజ్బే తిండికోసం గాదండి. ఈ వదిరోజల్లో నా బరువెంత తగ్గిపోయిందో చూనుకోవాలి” అంటూ వెయింగ్‌ మిషన్‌ దగ్గరకు పోయాడా బిచ్చగాడు. ఖీ న! ళీ ఆ "ఏం వ" యదచారి ఫేషనొాచ్చాయండి. క ఆ పావుఎుందు నిలబడ్డ మనిషి క్మరాడో క్కరదో తెలియడం లెదు” అన్నాడు రామావ ధాని బన్‌స్టాపీలో తన (పక్కన నిలబడిఉన్న మనిషితో

“ఆది మా అమ్మా యేలెండి” అని జవొాఒటు వచ్చింది.

*౨అ్ర | శ్షమించండి. మారు అమె నాన్నగారన్న సంగతి తెలియక ఆలా,అన్నాను.” అన్నాడు కామావధాని తొందరవడుతూ.

'నాన్ననుళాదు అమ్యను" అని తిరిగి జవాబు వచ్చింది. ఖీ ఖీ ఛి

ఏడవాలా? నవ్వాలా? పట్నం వచ్చి పదివేలకు లెఫ్‌యిన్ఫ్యూరెన్సు తీసుకుని తిరిగి తన వూ రెళ్ళడానిక్రి రెలుస్టేషనుకు పచి,న దీక్షితులుగారికి తన బరు వెంతో చూనుకోవాలని సరడావేసి, వెయింగ్‌ మిషను ఎక్కాశు, అయన బరువుచూపిస్తూ వచ్చినకార్డ్‌ వెనుకభాగంలో ఉండే అదృష్ట జాతకంలో యిలాతఉంది: *“ళొతగా మిరు పెట్టిన పెట్టుబడి అతిత్వరలో నే ఎన్నో రెట్లు లాభాన్ని తెస్తుంది. వ న! ఫి ఎంప్లాయ్‌ మెంటు ఎక్స్‌ఛేంజ్‌ అప్పుడప్పుడూ అలా ఓ నాలుగురోజులు యిల్లువదలి అలా కొండలమ్మృటో అడవులమ్మటో పడి తిరగటం 'మస్తాన్‌రావుకి అలవాటు. అలా ఒకసారి అతను ఒక నిర్యానుష్య మైన (వచేశంలో పోశి.0డగా అతనికి ఒక పెద్దళాయి కనిపించింది దానిమాడ 'ఈ రాయిని తిరశేసిచూడండి” అని చెక్కి ఉంది సంగతేమిటో చూద్రామని ఒక పావుగంట కష్ట్రంచేసి అ రాయిని తిరగేశాడు మన్తాన్‌రావు ఈ సారి పెకివచ్చిన భాగంలో యీ మాటలు చెక్కి ఉన్నాయి: “మళ్ళా రాయిని ముందున్నస్థితిలా" 'పెకైయ్యి. ఎంచు కంకే మళ్ళా నీలాగ వనిలెఓండా తిరుశుతున్నవాొడికి వనిచెప్ప డానికి. గం థి వ

తలోదారీ తనకూతురు అందచందాలూ, గుణగణాలనుగూర్చి ఎంతో గర్వపడే అచ్యుతరావుగారు 'పళ్ళిచూవులకు వచ్చిన కురాడితో *మా శారదక. భర్త అయినవాడు ఒక గొప్పనిధిని సంపాదించిన వాడవుళాడు” అశ్నాడు. అఆ క్మరాడు వెంట నే ముఖమింతచేవుకుని అ నిధేమిటో కాప్ర నాకు చూపిస్తారా గి? అంటూ అడీగాడ., లే ఠః ఖ్‌ ఒక తెలుగాయన నిలన్‌ వెళ్ళాడు. అక్కడి ఒక మితు నితో తన తెలుగుభూమి యెంత పెద్దదో చిబుతూ మా శాష్ట్రింలో ఒక మూలను యీరోజు పొద్దున్న మిరు రెలెక్కి బజయలుదెరితే, మళ్ళా "రేవు యిదేసమయి"నికి యింకా తెలుగు దేశంలో శే (వయాణంచేన్తూ ఉంటారు అన్నాడు గర్వంగా, *ఏం చేస్తాంలెండి. అలాంటి యెద్దుబళ్ళలాటి రెళ్ళు యిక్కడా ఉన్నాయి అంటూ సానుభూతి చూషిచా డా సింహళవాసి. ఖ్‌ లే వః సత్యసంధుడు “నువ్వూ, చ(కపాణజీ యీ మధ్య చదరంగం అడ్డంతే 'చెందుకని ఫి "=. *“చవటఎత్తులు వేస్తూ, నివు చూడనప్పుడల్లా వి వావుర్ని జరిపే మ్తుండివాడితో అడ్డానికి నీవు యిష్టపడళావా ?"

మ! నవ్వులకళకథలు తిహు.* *ద(క్రపాణీ అంతే ఖ వ కీ చికికి దియటపడ్డవాడు కొ తగావచ్చిన క లెక్టరుగారి గౌరవార్దం సభ జరుగుళున్నది. అలళ్యంగా వచ్చిన కాసిల్హారు రమణయ్య ఖాళీగా *న్న ఒక కుర్చీలో కూలబడుతూ |పషమనన్న ఆమెను యిలా అడిగాడు: 'ష్పీట్రీ | అ మధ్మకుర్పీలోఉన్న నల్లటి ఆత నేనాండి కలెక్టరు నిం "అవునండి *ధీ కోతిలాగ అంత అపహ్య:గా ఉన్నా డేమిటండీ 1 *అహ. అలాగా | ఇంతకూ నేనెవర్నో మాకు తెలుసా? , "ఉహు" *ఆయన భార్యనే నేను అది విని అదరిపోతూ రమణయ్య అమెను నేనెవరినో మాకు తెలుసా? అని అడిగాడు. 4 ఫ్రైల్రీద్సు *“బ%*కానురా దేవుడా” అంటూ అక్కడినుండి లేది బయటకు హోయాడాయవ,. ఖః ఖీ ఖ్‌ వాఠతాఖూ పీ “ఏవ్మిటా రంగడూ! తుపాకొకటి సంపాదించి పిట్టల్ని వేటాడ్డం మొదలుబెట్టావట! సీ క దేమన్న బుద్ధిరా? అలాంటి

నవ్వులకథలు 12/ సాధుజీవుల్ని. చ.వపడానికి సీకు మనసెలా అవుతుందంట?ి కఅంటూ వచ్చింది రాఘవమ్ర,

“దీన్లో అంత విడ్డూవ మేముందత్తా తిండికోనం మనం రోజూ ఏదో విధంగా జీవహింస చేన్తూ నేఉన్నాంగదా[!” అంటూ మొదలు బెట్టి తను చేస్తున్న పనిలో తప్పు లేదన నిరూపించడానికి ఓ అర గంట సేవు ఆవీ యివీ చెప్పాడు రంగయ్య.

అతని మాటలు వింటూ నే మధమధ్యలో *ఏదెలా ఉన్నా చూన్తూచూనూ నిండి పా ణాల్ని తీయడానికి ఎంత కటిక గుండెలు శావాలి?ి అంటూ కూచుంది రాఘవమ్మ.

ఆలా అమెపీ ఏడెనిమిదిసార్లు అనడం విని యిక వినుగెత్తి గంగయ్య యిలా అన్నాడు. *సరేనత్తా! నేను కటికగుండెలు కల వాడినే ఒప్పుకుంటాను, కాని నేను వాటిమాద గుండువెసి నునా "యాసంగా పాణాలు తీస్తున్నానుగాని మాటల్లో విసిగించిమా్యతం చంపడం లేదు, అదీ శాస్త నయ మేగదా[

ల! వ ఖః బాధ్యతలు అంశమే యేమిటో విడమర్చి చెప్పాక కుర వాళ్ళను పశ్నలు వేయడం మొదలు బెట్టింది పంతులమ్మ. ౨రాజా| మా యింట్లో నీ బాధ్యత ఏమిటో చెప్పు”

“ఇంట్లో గొడవ చేయకుండా బయ4ఉకుపోయి అడుకోవడం

నా చబాధ్యతి ల! గ! ఖః

వండగ నాటకంకోసం చందా పోగుచేస్తున్న వచదేళ్ళ గోపీ

రంగయ్య గారి దిగ్గర చందా వుచ్చుకుని ఆయన చతి కొక చీటీ

120 న వ్వులకథలు యిచ్చాడు. దానిలో 'శ్రీ రంగయ్యగారు బాల నాటక సమిశతిలో గౌరవ సభ్యులు” అని ఉన్నది.

“ఓహో, అయితే యిప్పుడు నేను కూడా మాలో ఒకడినన్న మాట. ఆయితే ములా సభ్యుణయినందుకు నాకు ఏ మేమి హక్కుల్ను

|!

వస్తాయి శి అంటూ నవ్వుతూ అడిగా డజాయన.

“మళ్ళా వచ్చే యేడు కూడా చంచా యిచ్చే హక్కు దొరుకు తుందండి అన్నాడు గోపీ,

ళీ ఖి క!

“ఒరేయ్‌ బాబీ! ఇంత పెంకి చేష్ట చేస్తున్నావు గడా | మఠ

మోజ్రానికి యెలా వెళదామనుకుంటున్నావు ? హూ షె క్‌ కే లి శ క చు

“మోక్షానికా ? మరేమోనూ, ముందు యేం చేస్తానంకేే, అ మోక్షానికి గేటు ఉంటుంది గదా! అక్కడకు వెళ్ళి అ గేట్లోంచి ఊరికే లోవలకూ బయటకూ గోల గోలగా వరిగెడుతుంటాను, చా అల్లరి చూసి వినుక్కుని అక్కడ ఉంత కాపలావాళ్ళు “ఎందు

నివ్వుల కళలు 4బు కబ్బాయ్‌[! అలా అటూ యిటూ పవరిగడతావు? వెశ్తే లోపల కన్నాపో. లేపోతి బయటన్నా ఉండి అని కనురుకుంటారు. అప్పుడు ఎంచళ్చా లోవలే ఉండిపోతాను." ఫి వ్‌ ఖు వరపతిరావ్న

చదువుకాప్త తక్కువై పోవడంవల్ల గాని లేపోత కూర్మయ్య నాయుడు డిపార్టుమెంట్‌ కంళటికీ అధికారి అయి ఉండాల్సింది. ఆయన అంతటి _పతిభా, పలుకుబడి ఉన్నవాడు. ఆదీగాక అయనకు పెద్ద పెద్ద అధికార్లందరితోనూ విపరీతమన చనువుతో కూడిన స్నేహమున్నది.

అలాంటివాడు, కొత్తగా వచ్చిన రూల్స్‌ (_పకారం అఫీను విషయంలో ఒక (కెయినింగ్‌. -నామకార్ద్హ మే అయినా-తీనుకో వాల్సి వచ్చింది.

కుర ఆఫీసర్లతో కూచుని కుర ఇన్‌ స్ట్రక్షర్‌ చెబుతున్న కబుర్లు వింటూ౦ంకే ఆయనకు నవ్వు వచ్చింది. దానికితోడు అందర్నీ అడిగినట్టు ఆయన్ని కూడా అడపా తడపా (వశ్నలు అడుగుతున్నడా ఇన్‌ ప్రిక్ట ర్‌,

“ఏదో పిడుగు పమాదంవల్ల యిక్కడి మన [వభుత్వ భవన మొకటి కూలిపోయిం దనుకోండి అప్పుడా విషయాన్ని ఏ అధి

_ శారంకి ముందుగా తెలియ జేస్తారు ? అని (వశ్న.

“ఇది చాల ముఖ్యమైన విషయం గాబట్టి, నేరుగా దీన్ని "హోం సె్యకెటరీకి తెలియ ఇెయ్యాలి' అని నునాయాసంగా ఆయన జవాబు చెప్పేశాడు,

$80 నవ్వులకథలు

*క్రరెక్స్‌. మరి అప్పుడు ఆ విషయాన్ని తెలియకేనూ ఆయ నకు వ్రాసే ఉత్తరం యే విధంగా రాస్తారో చెప్పండి అని మళ్ళా మరో (వశ్న.

*అల్టులే కాసుకో అంటూ ఆఅ ఉళరాన్ని యిలా డి శైటో చేశాడు కూర్మయ్యనాయుడు. *వు-రేయ్‌ రాముడూ ![

నిన్న పిడుగుపడి ఇక్కడ మన అఫీను బిలి.గొకటి కూతి హోయిందిరా. అబ్బ రాజా! ఆసమయానికి నువ్విక్కడ ఉండాల్సిం దిరా! ఎంత నష్టం జరిగిందో చెప్పలేను .** ఈ ధోరణిలో నాగి పోయిందా ఉత్తరం.

జ వ్‌ ఖు ధనమూల మిదం జగతో

తిజ్బాం ముద్దుల రాజా!

నిన్ను పెళ్ళాడ్డానికి నిరాకరించి ఎన్నలాంటి నీ హృదయాన్ని అ రోజు ఎంతో బాధ పెట్టాను. దుర్యార్గుాలిని. ఇప్పుడు నాకు చెప్పలేని ఆశ్చర్యం వేస్తున్నది. నీ అంఠటి మన్మధరూవుణ్ణీ, గుణ వంతుడినీ, తెలివి తేటలు గలవాడిశీ నేను యొలా తింప్కరించ గలిగానా అని. నా మంద బుద్ధికి నన్ను నీవు తప్పక శ్షమిస్తావని "తెలుసు రాజా!

ఇది అందిన తక్షణం రెక్కలుకట్టుకుని నీవు యీ దీనురాలి దగ్గరలు రావాలి, నీవు లేకుండా నేను మరో శ్షణంకూడా (శుక లేను,

నీకై ఆతృతగా ఎదురుచూస్తున్న నీ రమ

నవ్వులకథలు న! తాజా కలం: అన్నట్టు నీవు లాటరీలో లక్షరూపాయల గెలుచుకున్నావని విని చాల సంతోషిస్తున్నాను, వః రమ వ ఖః ప! అరవయ్యేళ్ళు | బవ్ముచారిగా జీవితం వెళ్ళబుద్చేసిన లక్షాధికారి చలపశినాయుడు ఓ పదె౫మిదేళ్ళ చినదాన్నాకతెను చూసి మనను జూంచెటుకున్నా డు, ము యు ముఖ్యమి[తుడె కనతో తన శోడు చెప్పుకుంటు ఈ పిల్ల లేకుండా నే నింక (ఉతక లేను. ఎలాగోలాగు ఆ విలను పెళ్ళికి అప్పించాలి. నా వయన్సు విషయంలో కాన్త అబద్ధమాడి నాకు ఏ నిలభ్రిఆయి.దు ఏళ్లోఅం చెబితే ప నేమన్నా జరుగుతుం వంటా వాశి అనడిగా డాయన. “నలుబది ఐదు కాదుగాని ఎవఖె ఏళ్ళనిచబి తే తప్పక పవి జరగవచ్చు" అని జవాబవి వాాడాయన మిళుడు. క! ఖ్‌ ఖు విడాకులు తీనకోడానికి తయారౌళన్న భార్యతో ఆఖరి (వయత్నంగా భిక అన్నాడు. చూడు పార్వతీ! 'ఏదెలా ఉన్నామా విషయంలో నా కొకటి నచ్చిందంటూ ఉండేదానివి. అదిమిటో ఆ సంగతన్నా గుర్తుతెచ్చుకువి ... షంళా దాన్ని జాపకం తెచ్చుకుని ఏం లాభం! అదంతా వీనాడో ఖగ్చయి.పోయింద? దా?" అంది భార్య వః ఖ్‌ ఖీ

“వేంంపాట “ఇక అయిడురూపాయలుంకు చొ యిద్రూ ఆన్నాడు పోలయ్య తోటిగుమస్తా టై వసంతరావుతో. రో *బప్ప్రుమాాతం అడక్కు. అముము రూపాయలు ఇలా ఇచ్చానంకు అంతటితో మన స్నేహం ముగినిన క్లే, ఇంతకూ మన స్నేహం విలువ అయిదురూపాయళలే నంటావా?' అన్నాడు వసంతరావు గొవ్పగా, *ఆర్బుతే పదివ్వు అన్నాడు పోలయ్య. జ ఖ్‌ ఖః గేలంవెరరి చల్లగాలికి చెబువుగట్టుకు షళకారుకొచ్చిన నారాయణరావుకి అక్కడ గేలంవేస్తున్న ఒకడి పవర్తన ఏమా అర్ధంకాలేదు. ఏవమం'కేు అయన చూన్తుండగనే పెద్ద పెద్ద చేపలను ఐదా శింటిం పట్టి, మళ్ళా నీట్లోకి నిసి రేస్తూ కూచున్నా డామనిషి, వింతగా అతణ్ణి అయన చూన్తూఉండగా, యీసారి అతగాడు మరొక చిన్న చెపనుపట్టి సంతోషంగా దాన్ని నంచీలో వేసుకుని యింటికి బయలుదేరాడుం అతనికి అడ్డ వెళ్ళి “నంగ తేమిటంటూ' నారాయణరాశ్వగారు అడగ్గా వచ్చినజవాబు యిది; "మా కూర 'డేళ్లా చిన్నదండి.” న! అ న!

దేనికదే చెప్పుకోవాలి శై 9మ్‌(బాంచ్‌ యిన్‌ స్పెక్టర్‌ తన అసి సైంట్‌ ను యిలా అడే శించాడు; "టి వి. నరును అనే ఖూనీకోరు గురంచి మన ఫెల్స్‌లో ఏమేమి వివరాలున్నాయో చూసి ఎంటనే యిలా యివుజె ఓ వది నిముపాలపాటూ ఆదీ యిదీ గాలించిన ఆ అసి సెంట్‌ “టి శకజ్‌లో చూళానండీ. అందులో ఆ పేరుతో ఏమా ఫైల్‌ లేదండి అన్నాడు. *ఏడ్రిసి ఎ క్రై ఉంచే. ఈ (ఇ చవట ఆఫీసులో ఒక్క (౮ూ విషయం గు3ంఎచికూడా ఎవ రాలు దొరకన్‌, ఇంత ముఖ్య మె న వాటిని గురించే స ఏ ఫెలూ ల్కకపోచే యిక ఇశ్రె అ 'టి' శజ్‌ లో ఏముందటళి ॥ అన్నాడు. యిన్‌ సృక్టరు చిందులుతొక్కుతూ.

• మృధ్యాహ్నం తినడానికని నేను తెచ్చుకున్న టిఫినుందండీ" అని జవావబీచ్చాడు అసి స్టెంట్‌. అ |! అ ఐన్‌ స్టాండ్‌ ఎదురుగాఉన్న గోడలనిండా బడివిల్లలు (వాసీన బూతుమాలటలు చూసి లీలావతమ్మ గారికి వళ్ళుమండింది. ఊరు పెద్రల్ని పోగ జేసి వాళ్ళముందు తన అవేశాన్ని వెళ్ళ గక్కుతూ ఆమె యిలాఅంది; “వచ్చీ పోయే మనుషులు ఆ [వాతలు చూని మన ఊరివిగురించి యెంత చెడ్డగా అనుకుంటారో చూడండి. పెగా అ బూతుమాటల్లో టాతతప్పులన్నో ఉన్నామి కూడాను." (10) వు ఖః ఖః

ఆత్మవిశ్వానం

కుటుంబరావు వీజావాద్యంలో ఘటికుడు. ఓసారి అయన

మరొక పంగీత విద్వాంసునిమాద వళ్చిన కేసులో సాశ్ష్యం చెప్ప వలసివచ్చింది.

కోర్టులో ఆయన్ని అడిగిన (వళశ్నల్ల్తో ఒకటి యిలా ఉంది; *మ్సన 'దేశింలో (పన్తుతం (ళికిఉన్న వీణావాద్యగాళ్ళలో ఉత్తము 'డెవరు?ి

• శవ అని జవావీచ్చాడు కుటుంబరావు.

బయటకు వచ్చాక ఆయన స్నేహితుడొకడు వీవు నిజంగా గొప్ప వాద్యగాడివే గాని నీగుంంచి నివే అలా గొప్పగా చెవ్వు కోడం ఏమన్నా బావుందా?” అంటూ మందలించాడు,

*నిజానికి అలా చెప్పుకోవడం వాకూ బాగోలేదు. కాని జోను యెక్కినవుడు “అబద్ధం చెప్పను. నిజమే చెబుకాను' అని (వమాణం 'చేశాముకదా! మరలాంటప్పుడు నేనిక చేయగలిగిం 'దేముందని అడిగాడు కుటుంబరావు.

ఖ్‌ ఖ్‌ వు రహదారికొదు తవ్రోగు యింళా తెరవండీ ... అబ్బే...యింకా... తెరవాలి. యింకా ... మరికాస్త...యింకా ...* అంటున్నాడు దంతవైద్యుడు. శజ్చూడ్త?గా స్వయంగా మారే లోపలికి వెళదా మనుకుంటు న్నట్టు కనబడుతున్నది. అలా అయితే మా పరీక్షకొఠక నమస్కారం” అన్నాడు రోగి. క! ళీ శీ

చమత్‌ కారం గడియారం బాగుచేయడాని& కమె ఎంతో. కష్టవడి. గంట _బ్రంభం ఎక్కాడు గోపయ్య, రొడ్డుమోద తీరిగ్గా నిలబడి అతడు చేన్తున్న పనిని చూన్తూ ఉన్న జకామె, పని ముగించుకుని చమ్తా (టకుకుతూ అతిను కిందికీ వచ్చాక *ఏమబ్బాయ్‌ |! గడియారం బాగు జేసివన్తున్నావా యేవటి ఫ' అంటూ అడిగింది. అలనిపోయిఉన్న గోపయ్యికు ఉబునుకొకకు అమె వేసిన (పశ్న వింశ చాలా చిరాకు వేనింది. *కాదండి. నాకు కళ్ళు సరిన్గా కనబడవు. అందుకని _కొమెంత యిఃదో చూడ్డానికని అక్కడికి " యెక్కివచ్చాను” అని ఒచా బిచ్చా డతను. ఖీ ఖ్‌ భీ

చురకలు విందుభోజనాలయాక ఉపన్యాసాల సమయం వచ్చింది.

జక్కాక్క ఈరూలేచి ఇరవై ముఫ్పె నిమిహెల సేవు అడ్డమెన చెత్తంళా మాటాడుళున్నారు. దానికితోడు అధ్యక్షుడుకూడా వాళ్ళనీ వీళ్ళనీ "పేరు పెట్టి పిలిచి ఏదేనా మాట్లాడమని (సపోత్సహిస్తున్నాడు. అలాగ మొతం ఒక తొమ్మిదిమందయారు. పదోఅతను ముగించి హూచో బోతుంకు ఆక్కడితోనన్నా సభ ముగున్తుందేమోనని నభికులు అశపడ్డారుగాని వాళ్ళ అశ ఆడియాస అయింది.

ఏమం కే అధ్యక్షుడు మళ్ళా లేచి మూలగా కూచున్న ఒక తన్ని ఉద్దేశించి "నుదర్శనంగారూ! మిరు కూజా ళేది ఏదో "రెండు మాటలు వినివించిండి అన్నాడు.

సుదర్శనం లేచి వచ్చి యిలా అన్నాడు :

“ఈ రోజున నాకో చిన్న కథ జ్లావకం వస్తున్నది. అదే మంటే-ఒక మురికి బావిలో కొన్ని అస్థీపంజరాలు ఉండేవి. చేయ డానికి ఏమా పనిలేక, ఏమి తోచక అ కుళ్ళు కూపంలోవడి ఉంటూ కాలం వెళ్ళబుస్తూ ఉండేవి, అయితె ఒకరోజున జక అస్థి వంజరం మరో దానితో “మన మిక్కడపడి ఉండడం యింకెన్నా ళు? అని అడీగింది.

"లెండోది చాని కిలా జవా విచ్చింది; “ఇంకా యిన్ని రోజు లని ఏమా హద్దు లేదు. ఎలాగో గుండె _ధెర్యం చేసుకుని యీ పాడు (వదేశాన్నుంచీ బయట పడ్డానికి మనం (ప్రయత్నిస్తే తప్ప మనకు విముక్తి లేదు."

భి ఖీ |!

నవ్వులకళథలు శ8/

దశరధ రామయ్యగారికి విల్లలంశే చాల యిష్టం, వీధిలో కురాళ్ళ నందరినీ పోగేనుకుని పార్కు లమ్మటా మెదానా లమ్మటా తిప్పి అడిన్తూ ఉంటాడు. అది చూసి ఎవరో సరదాగా ఆయంకు “కమాండర్‌ దశరధరామయ్య' అని పేరు "పెట్టారు. చాను రాను ఊళ్ళో అందరికీ ఆయన్ను ఆఅ పేరుతోనే ఏలవడం అలవాటయి హోయింది.

ఓసారి ఆయనకూ, ఒక ఎం. ఎల్‌. ఏ గారికీ వీదో విమయం మోద వివాదం వచ్చింది. చివరికి ఎదుటి మనిషి వ్య కిమామణలోకి దిగాడు.

*అయితేగాని కమా-డర్‌ దశరధరామయ్యగారూ ! ఇంతకూ తమరుయు యుద్ధంలో పాల్గొన్నారో శాస చెబుదురూ!” అన్నాడు

' ఎం ఎల్‌. ఏ. వళాకోళంగా.

త్ట్టిస్ట్‌ ఆదౌ | నాకు సంబంధించినంతవరకూ మిలిటరీ విషయకంగా అ మాటకు అర్ధం పర్ధం లేదు. మిమ్మల్ని అ సెంల్లీలే “గౌరవనీయులైన సభ్యులు అని యెలా అంటారో అలాగే యిదీని అన్నాడు దశరధరామయ్యగారు అాపీగా

థీ ఛి ఛీ

మరమ్మతు చేయడానికి విల్తేంంతగా పాడైెళోయిన అక చవకరకం వాచీని బాగుచేయమని వాచ్‌ రిపెయ్‌5ర్‌ దగ్గరకు తీసు కొచ్చాడు వామనరావు

అది యెలా చెడిపోయిందో దాన్ని గురించి ఆదీ యిఏీ చెలుతూ *దాన్ని కింద జార బెట్టడం పరవా ఖై పోయింది అన్నా డతిను

18 నవ్వులకథలు అబ్బే | దాని కేమిటిగాని, కిందపడ్డ చాన్ని ఫెకి తీయడంలో ఉంది పారపాటంతా' అన్నాడు రిపెయ్‌రర్‌. ఖీ / థీ లోభి అనంతాచార్యుల కటువులోని (ద్రజాన్ని పేరు పాందిన డాక్టరొకడు అతి శ్రద్ధగా అవ రేమన్‌ చేసి బాగువేశాడు, కాని దానికై డాక్రరు వంపిన లిల్తు చూసేసరికి అనంతా చార్వులికి పాణం పోయినంత పనైంది. “ఎంత కష్టమెన అపరేమ నయితి మాతం బొత్రిగా వెయ్యి చుజా అటో రూపాయలు ఛార్జి చేసేస్తాంటండీ * అన్నా డాయన. డాక్రరు దానికి యిలా జవాబిచ్చాడు: "ఒకటి ఆలో చించండి. ఈ అవరేషన్‌ నా చేతగాక నేరే మరో డాక్టరు చేత చేయించుకుని ఉంకే ఇది ఐదు వందల రూపాయల ఖర్చుతో ఆయి హోయి ఉండును. కాని అలా గనక మీరు వేనీ ఉంకు ఈ పాటి! మా వారనులకు ఒక ఐదు వందల రూపాయలు ఎక్కువ ముట్టి ఈం డే. అలా జరగడమే మికు బాగా అనిపిన్తున్నదా ?" థి ఛీ ఇరుగ్గాఉన్న అక్‌ మార్గంగుండా వెళుతుందడ?గా డాక్టరు నుభ్యదిమ్మగారి శారు అగిపోయింది. ఏదో తెలిసినంతవరకూ అదీ యిదీ లాగుతూ తిరిగి కారును నడపడానికి అమె శాయశక్తులా వయత్నిమాఉంది, వెనుక వనూన్న కారులోని మనిష్‌ అమె అవస్థను ఏమో పట్టిం చుకోకుండా తనకు దారి యివ్వమన్నట్టు అదేపనిగా హార్న్‌ మోగిమ్తూ కూచున్నాడు.

చశ్వలళథలు 18

౬ రెండుమూడు నిముపాలసేవు అతని వాలకం చూసే టవ్పటి! నుళ్యదమ్మృగా రికి మండుకొచ్చి తన కారు దిగి అతని దగ్గరకు వెళ్ళి “కాస మిరు బయళికివచి నాకారు స్టైర్ట్‌చేని పెట్టండి, అందాకా నేను మా వార్న్‌ మాగినూవుంటానుి అన్నది,

|! న! శ్రీ

*“అఫీన్‌లో పని యొక్కువగా ఉన్నందువల్ల యివ్యాళ అల శ్యంగా యింటికి వస్తాని అంటూ వసంతరావు వరనణగా నాలుగు రోజులు యింటికి ఫోన్‌ చేశాడు. అన్నిరొజులూ ఉదాతమెన ఓర్చు చూపి అతన ఖార్య సరేనని ఊరుకుంది. మళ్ళా అయిదొగోజున కూజా అతను ఆవిధంగా ఫోన్‌ చేసేనరికి వెంటనె యిలా అడిగింది;

౩వ రేలెండి. పాపం అఫీనులో అంత వవిఉంటపే మూళేం క్షేస్తార? కాని ఒకటి మాతం ఖచ్చితంగా చెప్పండి. 'అలళ్యంగా పస్తాననే మూ మాట మాద నేను ఆధారవడవచ్చా?

! ఖి న!

నటుడొకడు నాటకమొకటి రాశాడు. జాన్నిగురించీ -జెరక్ర రుకు వివరమా 'ఈ నాఓకం చాలా కొ శ పద్ధత$క చెందిందిండీ డీవ్లో అనిలు సీనరీ ఉపయోగించనవసరం లిదు, స్టేజీలోని ఎతను భాగంలో కూచుని నేను రానుకఃంటూ ఉన్నప్పుడు, నేగు నా అఫీనుగదిలో కూర్చుని రానుకుంటున్నట్టు ( 1ేశ్షకులు అనుళోజా లన్నమాట. అలాగే మళ్ళా నేను కుడిభాగంలో$ వెళ్ళి వెల్లకిలా వడు కున్నప్పుడు అది నా పడకగది అని అనుకోవాలి...”

$40 నవ్వులశ్రఠలు

మధ్యే అపి తైగక్టర్‌ యిలాఅన్నాడు; *వాగావే ఉంది కాని, రెండొ రోజున హాలులో ( పేక్షకులున్నార నీవు అమకోవలసి వన్వంది.”

ఠీ ఖీ లి

"రేణుకా దేవి కంగారువడుళూ ఫోనులో యిలాఅంది: డాక్టరు గారూ! మీరు తొందరగా యిక్కడకు రావాల డీ మా కుక్కకు మూతిమా౧ ఏదోకుట్టి, దాని మూతంతా వాచిపోయిఐదండీ! ఆది యేమా గివడంలేదు మూలుగుళూ పడుకునుంది. మారు అర్హంటుగా విచ్చి ఏదో మందు వెయ్యండి. వెంట నేంండి.*

*వ్వార. ఆంత గాభఠా పడనక్కర లేదు. వేడి నీళ్ళలో కాప్ర సోణా వనీ వాటితో దానిమూతిని కడగండి, ఓ గంటలో ఆ వాపూ అద్‌ ఈగ్గుతుంది."

౨ఏలవి తటోచాని బాధ చూన్తుంకే నా కడువు తరుక్కు పోతున్న దండీ ఇంతకంటే త్వరగా నయమయ్యే మందు విదన్నా చెవ్పండీ డాక్టరుగారూ]! తొందరగా చెప్పండి[ి

*ఆలబ్రా అయితే అ[స్పోవావడంమంచిది, దానికొక మాతవేసి మిరు రెందుమా[6లు వెనుకోండి"

వ ఫి వ్వ

ఇంటర్వ్యూలో కి విలువబడ్డ వెంగళరావు ఒక పావుగంటసేపు తన సమర్హతనిగుంంచి ఉవన్యాసన యిచ్చి చివరగా యిలళా అన్నాడు; “ఇంతకూ వేను చెప్పవచ్చే దేమంకేు నాయుతటి దక్షత గలవాడిని పెట్టుకోవడంవల్ల మా కంపెనీ ఎంతగానో లాభం పొందుకళుంది. నా నేర్పును (వదర్శించడావకి ఒక్కసారి అవకాశం యివ్వండి, వీమంటారు? నాకు ఏదన్నా [వవేశం చూవిస్తారాళి

నవ్వుల 8 థలు శశీ!

ఇంటర్‌ వ్యూచేన్తున్న అఫీసరు ఏనుగ్గాచూన్తూ తలువువంక తన చెయ్యిచావుతూ *ఓ ఎందుకు చూవించనూ ఇ ఇదుగో (వవేశం. వెళుతూ వెళుతూ తలువుదగ్గరకు వేసి వెళ్ళు అన్నాడు.

అ అ అ

ఆరునెలలుగా మల్తికతో వళాశరావు స్నేహంగా ఉంటున్నా డన్నమాకేగాని, పరిచయమైన మొదటిరెజున ఆ మెతో ఎంత్‌ మొవా మాటంగా (వవర్రించాడో, ఇన్నిరొజల తర్వాంకూడా అలాగే అతిమల్యాదిన్తువలాగా ఉండిపోయాడు

చివరకు ఒకరోజున ఏమనుకున్నాడో ఏమోగాని _ధెగ్యం కూడగట్టుకొని ఆమెతో యిలా అన్నాడతను: మ్స రే మోనండి నిన్నటి ర్యాతీేమో, వేను మిమ్మల్నమో పిళ్ళాడనట్టు వాకు కలవచ్చింది"

ఆల్రాగా! అంక మారు మెలుకువగా ఉన్నప్పటికంకు నిదహోతున్నవుడే కాప్ర తెలివిగా వవర్తంచగలరన్నమాట 1 ఆంది మల్లిక.

ఖీ ళీ ఖి

తన అభిమాన గచముతక. కుమారి సుజూత (వాశిన లేఖలో యిలాఉ" ది: ... నాకున్ని కోర్కెల్లా ఇది ఒక కేగనుక, కొగ్పిరోజుల పాైనా జిజ్ఞానువాలెన మీ నన్నిధిలో గడి పేభాగ్యం దయచేసి నాకు (ప్రసాదించండి. అ అవకాశం దొరికితే మీకు సేవలుబనూ, మ్‌ (పతి చిన్నకోర్కెనూ తీర్చడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను. అది మయొలాంటి కొక్కైనాసరే... ...”

అ ఉత్తరాన్ని చదివిన అ రచయితగారిభార్య యిలా జవా విచ్చింది: *'రచయితగారి కోర్కెలు తీర్చేవారెవరూ అయినదగ్గర

కీల వివ్వుల కతలు లేరనుకుని బాధపడకండి. అయన యెలాంటి కోర్కెవైనా తీర్చేం చుటు వేము ఉన్నాను.” న! ళీ త . "'ెళ్ళిపందిటోని వారందరికి రామావధాని చెప్పుకుంటున్న గొప్పలు వింటుం కొ చిరాశె తిపోతున్నది. అతని వోరుమూఎయించే వర్ద తేమిటో తెలియక లేలోవలవే తిట్టుకుంటూ కూచున్నారుతా. ౨వ్రాక్రు గొవృమం(తశ క్రి గూడా ఉంేమనుకున్నారో |! నన్ను గురించి యెవవేమను కుంటున్నది (గపాంచేయగలనుి ఇఅన్నాడితని మళ్ళా *న్స్పరయుజే మాకు నిగ్గు వేయటం లేకూ రా అవడిగా డొకమవిష్‌. వః ఫు వ (వక్కవాటాలో కొతగా దిగినతనితో పరినయం చేవకో ఉానికి వెళ్ళాడు కాశేశ్వరావు. అవీ యిఏ మౌ టాడా క, జ (న జేబులోంచి. సిగరెట్‌ పేశెట్‌తీని త్ర ప్ర తనొకటి ముట్టించు ఒంటూ ఎదుటత వికి కూడా ఒకటి అందించ | _ ళోయాడు కాళశ్వరావు 'ఆహహూ. నేమ సీగరె టు తాగనండి. ఎప్పుడో ఇజక్కసారి తాగిచూశాను. దాంతో యిళ చాలనిపంచింది” అవ్నాడామనిష్‌.

నవ్వుల కథలు 148

*ప్రోశనైండిగాని సాయయల్యకం సివిమౌకువెళదాం వస్తారా శి అవడిగాడు కా ఫేళ్వరరావు,

అచ్చే. సి;ిమాలుకూడా చూసే ఆలవాటులేదండి. వా జీవి ఈంలో ఇకే జక్కసారి చూశాను. తర్వాత మళ్ళా చూడ లేదు,

ఇష్టాన్ని మా యింటికిరండి. కాస్పేవు "పేకాటన్నా ఇఅడుకుందాం.* సా

“అదీ అంతేనండి. ఒక్కసారి అడాను. దాంతో అ అటంఆజే మొఖం మొ త్రింది.”

ఇంతలోకి “నాన్నా భోజనానికిరా. అంటూ యింటోంచి అతనికొడుకు వచ్చాడు,

వాడినిచూస్తూ “మా సంతానం యీ అబ్బాయి ఒక్కతే అనుకుంటాను" అనాడు కాశేశ స[రావు.

వ ఇ న!

బొత్తిగా రనికుడిగా "పేరిబడ్డ శాఘవనాయుడితో అతని స్నేపాతుడన్నాడు: పిక్నిక్‌ కు రాకుండా ఎ గేద్రామనుకుంటు న్నావేమో. ఆ పవ్వులేమూ ఉడకవ్‌. ఆదివారం పౌద్ర్ని వరిగ్లా ఎనిమిదిగంటలకు గంటలకు కారుతీనుకుని మీ యింటికివస్తాను రెడీగా ఉండు నరేవా?ి

"మరీ ఆంత ఐలవంతంచేయకు రామం. అ రోజున అత్మవ వరంగా నేమి చేయాల్సిన వనొకటి ఉండిపోయిందిగావి, లేపోతే మాతో రావడానికి నాకు కష్టమా +” అన్నాడు”' రాఘవవాయుడు తప్పించుకోచూమా.

“దాని కేముండి లెద్దూ. అ వనేంటో నీకూడా తెచ్చుకుంకే

క్రీశ నవ్వులకథలు పోలా ? పెగా అ అమ్మాయివల్ల మనపార్ట్సీ కి కళవన్తుంది కూడాను అని పసమాధానమిచ్చా డతనిమ్మితుడు.

ఉ ఉ కః

"దేశంలోని పముఖు లందరితోనూ పరిచయమున్నట్టు చెప్పు కోవడం స్మామాజ్యలక్షిగారికి సరదా. ఏమ్మాతం పేరుతెచ్చుకున్న బాళ్ళనెనా సరే ఎలాగొ” కలుసుకుని వాళ్ళతో చుట్టరికం కలువు కోవడం అమెకు బాగా అలవాఓఉయిపోయి ది.

ఒకళసారామె ఏదో పనిమిద బాంబాయివెళ్ళి అనుకోని రీతి" అక్కడ ఒకిగొప్ప రచయితను కల.సుకువచ్చింది. వచ్చిన “రెంజేోరొజునే ఆయన కోట త్తరం రాసిపడేసింద. దానికి జవాబేమా రాలేదు. మళ్ళా రాసింది. ఫలితం శూన్యం. అయినా ఏమా నిరు క్సాహపడకు.డా మరొక ఉత్సరంధవాన్తూ యీసారి ఆయన ఇఫాటో వొకటి పంపవమిసరాసీంది.

ఈ సారికూడా ఆయన జవాబెతే రాయలేదుగాని తన ఫాటోన్మాతం పంపించాడు. ఆయితేనేం! దాన్నైనా నలుగురికీ చూవించుకోడానికి వీలేనివిధంగా చానిమొోద యీ మాట [వాని ఉంది:'బొంబాయిలో మనం గడిపిన మధురశ్షణాల స్మృతి చిహ్నంగా. డీన్ని వంవిస్తున్నాను

స ఖః న ఎర్‌ మిలిటరీ ఆఫీనరు రాజశేఖరావును ఆరోగ్యంకోనం లెండు "నెల్ల పాటు వదన్నా హిల్‌ స్టేషన్లో గడి వరమ్యని 'సెలవిచ్చివంపారు అధికార్లు దానిపకారమే అతడు డార్జిలింగ్‌ వకుతూ మధ్యదారిలో ఈన మేన్నత్స యింటిదగ్గర దిగాడు. అమెదగ్గరున్న కుక్కల్తోకల్లా

లు (క్ర ల (- 1 ॥ గ దా / అందమైనదాన్ని ఎన్నుకుని, దాన్ని తనతో తీనుకెళ్ళనిమృని 'మేనత్తను అడిగాడు. ఎప్పుడూ కుక్కలం కే అసప్యాంచుకునే అతడు అలాంటి కోర6ిక కోండంలో అమెకు మొదట ఆక్సగ్యం వేసినా చివరకు ఇప్పు కుని, దానికి యెలా పోషణ చేయాలో బాగా తెలియజెప్పి పంపించింది. ఒక పదిరోజుల తర్వాత రెలుబండిలో ఆ కుక్క అమెకు తిరిగి వంపి వేయబడ్డది. దానితోపా కే వచ్చిన ఉళతరంలో యిలా రాసీఉంది; అత్తయ్యా! ఇక అవసరం శీరిపోయి.డి గాబట్టి సీ కుక.ను తెరిగి పంపించేస్తున్నాను దీ౨ వుణ్యమాఅని యీ వూళ్ళోని మంచి మంచి అమ్మాయి లందరితోనూ పరిచయమెంది[ రాజశేఖరావు వ వ ఫు అధ ఎప్పటి కెయ్యది ప్రస్తుతము... విమానాన్ని నడిపే (కయ్‌నింగ్‌ తీసుకుంటున్న వాళ్ళకి యీ 1భశ్న యివ్వబడింద:

ఖ్‌ 6 నవ్వుల ౭ +లు *“పధానమంతిని విమానం వెనుకభాగంలో ఎక్కించుకుని సీపు విమానం నడువుతున్నా వనుకో. (పమాద వళాత్తూ ఆయన విమానంలోంచి జారి కిందపడిపోతే అప్పుడు నీ వేమి చేస్తావు ఒకని జవాబు; వీలెన-.త తొందర్లో ఎలాగో విమానాన్ని ఆపి, ఆయన [పాణజరత్షణకు యేర్చాట్లు చెస్తాను. “అత్మహత్య చేనుకుంటాను అని మరోకని జవాబు. *దెశంవదలి పారిసటోతానుి అని యింకొకడు. అయిళే అ (పశ్నకు సరెన పమాధానం ఇదట: *వెంట్రనే విమానానికి వెనుకా, ముందూ బరువు సమానంగా వుం జేటట్టు వీర్చాటు! చేస్తాను! ఖ్‌ ఖ్‌ ఖ్‌ పదివేల పొన్ను లాటరీలో గెల్చిన ఒకతిమ ఒంటరిగా కాలవ గటుమిద కూచుని 'మోకాళ్ళలో తల పెట్టుకుని కుళ్ళి కు య! శు ళు యొడున్తున్నాడు. అతని మిళు డొళడు ఆది చు"ని *ఇదేంటోయ్‌ |! నిన్ననె గదా అంత డబ్బు "గెల్పుకున్నావు? ఇప్పు డింతగా యేడవల్సిన (వమాదం యేమి వచ్చింది రి అని అడిగాడు. వ *ఏమని చెప్పను? బుద్ది గడ్తితిని అ లాటరీ _ 6_6 లొ టిక్కెట్లు ఒకటిళాదు. "రెండు కొన్నాను. ఒకదాని థు మిద' అ పదివేలూ వచ్చా యనుకో, కాని మలో యీ రెండో టి౩ట్టు వద్ధి అనవసరమెై పోయింది గదా 1 అంటూ బావురుమన్నాడు అ మనిషి. ఛీ న! ళీ

నవ్వులకథలు శస: అక ఇంగీమ్‌ వతికా సంపాదకుడికి ఒళ స్కాట్లండ్‌ దేశ స్టుని వద్దనుండి వచ్చిన ఉత్తరంలో యిలా ఉంది: వ్‌! న! అటి శూ 'దేశస్టులలో భత్యాన్ని గురించి ఈమ వతికలో ఈ మధ్య మరఠీ యొక్కువ జోక్‌లు వేసేస్తున్నారు. వాటిని (వచురించడిం మీరు మానాలి. నా మాట గనక మిరు లక్ష్యం చెయ్యక పోయా రంకేమి వ్యతికనుమా (పక్కింటివాళ్ళ దగ్గర్నుండి అరువు తెచ్చు కుని చదవడం మానేస్తాను. జాగ త. ఖః . శ ములుమీదవక అరిటాకు ల్‌ (డో తా నా (పక్క కెముకలు గాని మా మోచేతికి బాధ కలిగించడం లేదుకద?ి నూ సత్యంవధ = ధర్మంచెర డాక్టర్‌ చలపతిగారిమిద పగ తీర్చుకోడానికి చాలకాలం నుండి వేచిఉన్న పావుళారు భ(దయ్యకు తరుజం దొరికింది. ఆ డాక్టరు చేతికింద చికిత్స పాందుతున్న తిని దురఠివు చుట్టమొ8డు చిని పోయాడు. చికిత్సలోపంవల్ల నే అతిని మరిజం పంభవించిం. ౦టూ

14 నవ్వులకథలు వీరయ్య కేనుపెట్టాడు. శఈనతరపున వాదించడానికి ఒ జిత్తులమారి ప్లీడర్ను కూడా పెట్టుకున్నాడు.

కోర్టులో అ స్తీడరు డాక్టరు చలవతిగారినిచేసిన (శాన్‌ ఎగ్జా మి'నేషన్‌ యీ విధంగా కుప్తంగా జరిగి పోయింది.

*డ్తాక్ట్రరుగారూ! నేమ అడి గేపశ్నలజ ఒకటిరెండు మాటల్లో మాటిగా ఒవాబు చెప్పండి. అవధానం సీతాపతిగారి డాక్టరు మారేనా?

*అవును”

“ఆయన యివ్వు "క్కడ ఉన్నారు?

• వి పోయారు.”

*వి. ఏ. పరంధామయ్యగారూ యం. శివకామయ్యగారు కూడామోా 'పేషంళ్లు అనుకుంటాను.”

*ఆవును”

“వారివుడేం చేన్తున్నారు?"

“చనిపోయారు.

_ స్తో న యాజులు పంతులుగారు*% ఇంజనీరు ళాఘవేంద్రరావు గారుకూడా మీ దగ్గర మందు తీసుకున్నవా శేకదా+ వారిష్పు "డేమయ్యారు ?” అంటూ (బతికి ఉన్నవుడు ఆయన దగ్గర మందు వుచ్చుకుని వృద్దావ్యంలో మామూలుగా మృతి చెందిన మరి కొంవరిని గురించి అవే ప్రశ్నలు వేశాడు భదయ్య తరపు పీడరు.

నవ్వుఅకథలు 4 వారందరి” గురించీ చలపతిగారు కువంగా చనిపోయారనే జవాలు పెవ్పవలనీ వచ్చింది. అంతే, భృదయ్య కేను గెలిచింది. న! ఖ్‌ ఖి అమాయకుడు మయోమవతితో ఒక నెలరోజులు సావాసం చే సేఓవ్పటీ! జాబుళావుకు మొహం మొ త్తి నట్టమింది. కాని ప్యవవోరం నలు గురికి తెలిసీ రావడంవల్ల తిప్పించుకునే దారిలేక అతడు సంకట స్ధితిలో వడిపోయాడు. ఉక రోజున ఆ పిల్ల తండి అతన్ని నిలవేసి “ఇంకా యెంత కాలమిలా ? ఏదో సంగతి తేలి చెప్పు, మా అమ్మాయిని చెను కుంటావా లేదా ? అంటూ కోప్పడ్డాడు. అ మాటవిని పొంగిపోతూ : "అహో! అయిజే నేను ఆ రెంటిలోనూ ఏదోజ?'టి ఎన్నుకోవచ్చు నన్నమాటి అన్నాడు జాబూరావుం న! ఖు ఫి ఆనంద భాష్బాలు వేది హే నేళ్ళుగా సంసారాన్ని బరువుగా సాగిస్తున్న ఇద్దరు భార్యాభర్తలు ఒకరోజు యింట్లో కూచుని ఉండగా పెద్ద పెట్టున భూకంవం వచ్చింది, (1)

100 నవ్వుల కథలు కనురెనృ పాటులో వాళ్ళ యిల్లు తిరశబడి పోవడమూ దాని కప్పు ఊడిబోయి, ఆ దంపతు లిద్దరూ కలస్‌ కట్టుగా తమ యింటికి కొద్ది దూర-లో ఉన్న పెద్ద బజారులోకి ఎనిరివేయమబటదడమూ జరిగింది. శాని అదృష్టవశాత్తూ వాళ్ళకు పెద్ద 'దెబ్బరమా తగ కదు. మోీదపడ్డ మంటివి దులు పఫకుంటూ లేచి (పక్కనే కళ్ళ నీళ్ళతో చుట్టూ చూన్తున్న భారునుచూని " దేవుడి దయవల్ల వీ (వమాదమూ లేకుండా (శశికి బయట పడ్త ఎదుకు సంతోషించక ఏమిటంట ఆ ఏశువు ?ి అంటూ గద్దిచాడు భర్తు ఆజ్రహ్పు ఇది యేడువుళాదండి. ఇగా మని దరమూ కలిసీ బజారుకి వచ్చి పది హే నేళ్ళవుగుంది గదడండీ ? అందుకని నంతోషం పట్టలేకుండా ఉన్నాను అంది భార్యామణి అనంద ఖాష్సాలు రాలున్తూ. వ న! ఖ్‌ ఆనంత (వణాళిక ఇలాగ యేటా ఒక బిడ్డ నెత్తుకోవటం వాకూ యిబ్బందిగావే ఉంంగాని యేం చియను వొదళా [1 చివంరపిల్లాడు గాంంవట్లి పోకుండా చె మ్యుడానికి యిదొక్కి కిమ్‌ ర్జం శనిపి-చిడంవిల్త వళి యేడూ యింతఃష్టాన్ని భరిన్తన్నాని." వ జి ఖ్‌ చతుర్షళ వర (వణాళిక గన గ్‌ తరెక్టక5 వ ఇప్పుడుమ్మాతం విలా "కే హోర్షనూ యివ్వ శమ. కొంతకాలమయ్యాక జక ముసలవాడి వెం యివ్వగలను వీ పేరూ అడ్రనూ యిచ్చి వెళ్ళు,

నవ్వులకథలు లా నటుడు ; ముసలివాడి వేషమా? వయన్సులోఉన్న నాకు ఆలాంటీ పాత ఏం సరిపోతుంద. డీ,

తెరెక్టర్‌: ఆభయమయేలా సి కక్కర్ణా. అ వేషం నీకు దొరిశే టవ్పటకి అది నీకు ఎంచక్కా నరిసోతుంది.

ఖ న! ళ్‌ దియటసడ్డ బండారం చాలాకాలం తర్వాత కనబడ్డ "పేరయ్య వింకులుతో ఇళ గంట సేపు తన కష్టనుఖాల్ని గురించి చెప్పుకుంది నుభ్యదష్మ

ఈనకు తోచిన ఓదార్పు మాటలు చెబుతూ “ఇంట్లో భగవద్దీత ఉందేమో ఇలా తప్పించవ్యి[। 6ష్టసమయాల్లొ కొన్ని వాళ్యాలు ఎంత ఓదార్చు కలిగిస్తాయో చూవిస్తానుి అన్నాడు పెరయ్య వంతులు.

(వక్కనే కూచున్న ఆరేళ్ళ కూతురితో “చిట్టి, వేను (పాజ (వడంగా చూనుకునే ఆ గూట్లో.వుస్తకం యిలా ప్మటాతల్లీ!ి అంది నుభ్యదమ్మం

చిట్రది వెంటనే వెళ్ళి పట్టుకువచ్చింది = బంగారు కవఠింగ్‌ వగల "శేట్లాగుని.

ఫి ఖు ఖ

తన చిన్ననాటివిషయాలను గురించి మిళఈులతొ ముచ్చటిమ్తా ఉకాయన యిలా చెపా ఏడున

*వేను యవ్వనంలో అడుగు పెడుతున్న రోజుల్లో ఓ నాడు మౌ వాన్న నన్ను పిలిచి యిలా అన్నాడు; బారపాటున

న నవ్వులకతలు సాడా ఎప్పుడూ నెట్‌ క బ్బులలోకి వెళ్ళకు ఎందుకంటె అక్కడ నువ్వు చూడగూడని విషయాలు ఉంటాయి" అ కూట శినగా నే అదేమిటో చూజాలని వాలో విపరీతమెన కోర్కె కలిగింది. అ రా తికి ర్మాతే డబ్బులు సంపాదించుకుని రహస్యంగా ఏక ఖైట్‌ శ బ్‌కి వెళ్ళాను. వా ( - లి అయన ఛచెప్పిళ ళ్లు నేను అక్కడ చూడగూడ5 నంగతి ఒకటి శూశాను. అ దేమిటం కు; ముందువరసలో కూచుని వుపారుణా చప్పట్లుకొడుతున్న మానాన్ని న! న! ఖ “క్క కు నాకు బాగా నచ్చిందండీ, చిన్న(గామ మే అయివా ఇక్కడ అన్ని సౌకర్యాలూ ఉన్నాయి. పెగా మంచిగాలి కూడాను. అంతెందుకు? ఇక్కరికు వచ్చాక డాక్షరుకు అక్క పెసాకూడా న్‌్‌, క్‌ యివ్వలేదం'కు నమ్మండి ళి తబల్రాగని పావనం అ డాక్టరు నాతోచెవ్వుకు యేడ్చాడు తెండి అని జవాబు. ఖ్‌ వ ఖ్‌

నవ్వులకథలు ల! సౌాయంతం క్లబ్బులో విశ్వనాధంగారి ఉవన్యాను ఉంది ఈన హాస్యంతో సభికులను మెప్పించాలని తలచి అయన తన మిథ్రుడు గిరీశాన్ని పిలిచి అతనికి రెండ్యువళ్నలు యిచ్చాడు. *ఉపన్యానం ముగించాక, నేను సభికుల్ని యిలా అడుగు కాను:" నేను యింతవరకు చెప్పిందాంట్లో ఏమన్నా సందేవాలుం3. అడగండి “అని. అప్పుడు నువ్వులెచి యీ రెండు [పళ్నిలూ అడుగు అన్నాడాయన, అ రెండు (పశ్నలకూ చాల తెలివిగా, పహిన్యధోరణిలో జవాబులు ఆయన నిద్ధం చేనుకున్నాడు. అనుకున్న (పకారం ఉపన్యాసం అయ్యాక గిరీశం మొదటి (వళ్న వేశాడు. విశ్వనాధంగారు అలిగా నవ్వుతూ తను తయారుచేసి ఉంచుకున్న జవాబు చెప్పారు. వభికులు ఆయన హాస్యానికి వగలబడి నవ్వారు. రెండో(వ్రశ్న వచ్చింది. జవాబుకూడా వచ్చింది. మళ్ళా అందరూ పొట్ట "చెక్క లయ్యేటట్టు నవ్వారు. ఈసారి నవ్వించడం తనవంతు అనిపించింది గిరీ ళాని8ి. “మరిచిపోయాగాని, మూరు నన్ను అడ 1మన్న మూడొ,పళ్ళి యేమిటండీ ? అనడిగా దతను. న! జి వ రే వైకుంళయాళకా ప్పెషలిస్ట్‌ "నిజానికి మా వ్యాధి అపాయకరమైన దే. దీన్ని జ్యాకతగా అపరేషన్‌ చేసి బాగుచేయాలి. ఆలా అని మా రంతగా కంగారు పడకండి. ఈ జబ్బు వచ్చిన వాళ్ళలో నూటి$ నదిమంది మాతమే చనిపోఠారు" అన్నాడు డాక్టరు.

నో నవ్వులకథలు ఆజ పదమందిలో నే వొకడిని శావచ్చు'నేమో 1 అన్నాడు కోగి దిగులుపడుళతూ,

౨బహ అలా అననసరంగా మారు భయవడళకండి. ఎందుశం పే ఈ జబ్బుతోనే నా దగ్గరకు వచ్చిన అ పదిమందీ చచ్చితోయారుి అని అభయమిచ్చాడు డాక్ట రు.

ఛి లే ళు కనువివ్పు కో'కుశ్వ[రావు రోజంతా నవ్వుతూ ేరుతూ ఉండడం చూసి శం* శతేమిటని అఆడిగారు తోటి సీపాయిలు.

శిబ్షం0జ్రా నెమ్మదిగా అడుగుతున్నారటా. మా గారి దగ్గ ప్నండి ఈ రోజు ఎంశెలాంటి లవ్‌లటరు వచ్చిందో చూడండీ పైగ తన ఫోటో కూడా పంవించింది. ఇవిగో అంటూ ఉతరాన్నీ శౌటోనీ మి్యిితుల ముందుకు విసిరేశా డఠను.

*ఇఫాటోలో చూడండిళా 1! నా గురించి తపించిపోతూ రోజూ తలాగ నది ఒడ్డంన వంటలీగా కూచుని నా కోసం ఎదురు చూన్తున్న దటరా” అంటూ ముఖం మరింత వెడిల్పు చేనుకుని కులకడం మొరలు వెట్టాడు,

అంతలోకే యేమయిందో వీమోగాని చన్వున దిగాలువడి కాయిలాగా బిగునుకు హోయాడు. అడి చూసి కంగారు వడుతూ మతులు అతన్ని కుదిపి ఏమయిందని ఆడగా అతను బాధగా ములా అన్నాడు;

నవ్వులకథిలు 1

*"మకెధవ అబదాలూ యిీనూ. దొంగ ముండ అది వంటరిగా ఉండడమేంటి? అ ఫాటో తీసిన వాజవడో కూజా ఉన్నాకుగా?

న! ఖీ న!

చేళాన్ని నింంకుశంగా పాలిస్తున్న (పెసి డంటొకనికి తనను గురించి. (పజ లే మనుకుంటున్నారో తెలిసికోవాలనిపించి ఒక సామాన్య _రెకలాగ వేషం వనుకుని ఒక పోూటల్లోకి వెళ్ళాడు. ఈన [వక్క నె కూచుని ఉన్నతనితో మాటలు కలివి "ఇంతకూ మన (వెన్‌ డెంట్‌ గురించి మా అభ్మిపాయ మేమిటి ?ి అని ఆడిగాడు.

వెంటనే అ మనిషి నసలుపక్కలా చూళాడు, లేచి నిలబడి కనను వెంబడించివి ని వెగచిసి బజారిలోకి వచ్చెశాడు ఇద్దరూ చాల దూరం వడిచి జన సంచారంలేవి ఇక చోటికి వచ్చారు అవ్వడా మనిషి మళ్ళా చిట్టూ బఒకగసాౌరి చూసి ఎవరూ లెరవి నిళ్ళాంణ చీసికున్నాక యిలా అన్నాడు: 'నాకు మాతం మళ (యెన్‌ డెంటు మంచోడే అనిపిసూన్నంం

ఛి ఖ్‌ వ వేట

శౌంచలరావూ, రాజయ్యా వేటకని అడవికి వెళ్ళారు.

అద్సనేవళాత్తూ అక్ర తిరగక్కర లేకుండా వాళ్ళ కొక పెద్ద జింక మ వాట్‌ లే ట్‌

కనజడింది, కొండలరావు యిలా గుండు వేసాడో లేదో ఆ జింక నిలవునా సల కూలిపోయింది. వేటగా ళ్ళిద్దరూ మహా సంజర వడుతూ దాని డ్‌గ్గరకు వెళ్ళారు.

గంగా దా వి క్‌ ర] మక్‌ యా ష్య ళ్ట “ఇంత ఎత్తున వడివున్న జింళనూ, దాని పెన్టపెద్ద కొమ్ముల్నీ చూనీ కొండలరావు "అబ్బ. యీ కొమ్ముల్ని మా వరండాలో గోడకుకొట్టి ఈ తుళాకిని వీటిమయాద తగిలించి పెడితే చూడ్డానికి ఎంత (బహ్మా డంగా ఉంటుందో చూళ్కో*” అంటూ తన తుపాకిని అ కొమ్ములమాద పెట్టి వది అడుగులు వెనక్కు నీ గర్వంగా చూన్తూ నిలబడ్డాడు అంతలో హళార్తుగా ఆ జింక లేచి నిలబడింది. అశ్చర్య హోయిన ఆ వేటగాళ్ళిద్దరూ కళ్ళప్పగించి చూసూండగా ఆది చెంగు చెంగున దూకుతూ ఆ తుపాకితో వెళ్ళిలోయింది. ఈ ఖ్‌ ఇ తోడు... లోభి నాంచారయ్యు ఆఫీనుకు వెళ్ళటోతుండగా ఆయన భార్య యిలా అంది; 'వీనుండీ డబ్బు మాటాడుతుం దంటారు నిజమేనాళే

నవ్వుల కథిలు 15 బలా అని బెబుళారులే ఏం?

*ఆఆర్వుతే కొంతడబ్బు నాతో వదలి వెళ్ళండి. మాట్లాడేవాళ్ళు ఎవరూలేకుండా రోజంతా ఒంటరిగా యింట్లో ఉండడిం నాకు యిబ్బందిగా ఉంది!

ఖ వ్‌ న! విముకి అ వళ్నంలో సినిమాచూసి, రెండెడ్డ బండిలో తిరిగి యింటికి పోతున్న దొక కుటుంబరు

ఉన్నటజ్వండి క(రాడొకడు *వ్రాన్నోయ్‌! అమ్మ బండిలో శేదు. నినిమావొలు దగ్గి ర్నే దిగబడి పోయినట్టుంది" అంబూ అరిచాడు,

జ్ర నా వ్రంగతీ! అకస్మాత్తుగా చాకు చెముడు గాని వ్టు కుందేమోనని యింత షేపూ "నేను దిగులు పడుతున్నాను? అంటూ నంతోషం వెలిబుచ్చాడు అ మరాడి నాన్న.

వః ఖు న! రసీకులు వయనుమళ్శ్ళిన వెంకన్న చౌదరి తన శిష్యడీతో మిలా అన్నాడు: * నేను అడవాళ్ళమాద తగలేసిన డబ్బంళా యివ్పుడు నా దగ్గి ఉంటే ఎంతబావుండునముళి శన క్సే వీం ఇద్దురు గుడూ[!ి

ం! నవ్వులకథలు ఇంజ అనుమూన మేముందిరా! మళ్ళీ అడవాళ్ళకే ఖర్చు 'పెడుదును * వ థి న! విశ్వాపో (వయోజనమ్‌ గుడ్డివారి కూడాఉంటూ వాళ్ళను సరిగ్గా చారలో నడివంచే శిక్షణను వాందిన కుక్క ఒకటి కంటిచూవు!ని రామళాజుదిగ్గర ఉన్నది. జకరోజు ఆయన దాాతో చాలాదూరం ఏీకారుకు వెళ్ళి, తిరిగి పళ్చటప్పుడు నిటీబస్‌కోసమఏ ఒన్‌స్తాప్‌లో నిలబడ్డాడు బస్‌రాగానే అందిర్నీ త'నుకుంటూ ఆ కుం బస్సుఎక్సి ఆయన్ని లొవలకు లా”ంది లోప?" కూచోడానికి ఏమా ఖాళీరేక ండావుండిగా ఆది పొడుగాటి నీటులోఉన్న మనుషులను మూశితో అటూ ఇటూ సర్షడం మొదలు వెట్టింక, అలా శా స్సేవుబేని, బాగా యిద్దరు మనుషులు కూచి'డానికి సరిచటోయేంతి ఖాళీ అయ్యాక, రామరాజు గారిని కూచో బెట్టింది. బన్సులోని వాళ్ళంతా దాని విశ్వాసానికి ముగ్గులె దాన్ని మెచ్చుకుంటూ ఉండిగా, ఆది చెంగున అ మిగత ఖాీలోకి ఎక్కి తన గెడ్డాన్ని ముసలాయన తొడమాద పెటుకు9 నిదకు ఉపక వ! మించింది, వ వ ఖ్‌ వడ్డించిన విసరి టి గ్‌ *కం[గ్రాట్సోయ్‌ రామం, నీవు ఆ 'నాయడూ ని వైక్స'లో ఇరమ్మాయిని చేనుకొ బోతున్నావట. అయితె జఒరటిచెవ్చు, అ కవల

నవ్వులకథలు 159 లిద్దరూ ఒక్కలాగే ఉంటారుగడా | మరి మా అవిడను నీవు గురు వటడం కషంకాదూ ఇ న! కు క్‌ జ్రల్రా గుర్తువట్టడానికి "నేను [శమవడదలుచుకోలేదు శేవోయ్‌ి' ఫి ఖ్‌ న! నహాయళశీలళ ఉద్యోగం కోపం వచ్చినామెను అవీ యివీ (వళశ్నిన్తూ వయసెంత ?' అని అడిగాడు ఆఫీసరు. అమె జవాబు చెప్పడానికి వెనకా ముందాడుతుండగా (వక్క నే కూచుని వివళాలు రానుకు.టున్న గుమస్తా అమెకు నహవాయం చేయబూని యిలా అన్నాడు; *త్వరగా చెప్పేయండిమ్యా! ఎందుకం కు కాలం గడిచేకొద్దీ దాన్ని చెప్పడం యింకా కష్ట్టమె హోతుందిత ఖ్‌ శి ణి కూచోడానికి చోటు లేక బస్సు కుదువుల నన్నింటినీ విల దొక్కుకుంటూ, హాయిగా కూచునిఉన్న మగాళ్ళవంక నివన్సవొ యంగా చూన్తూఉన్న సరళకు తనవైపే చూమున్న ఒకతన్నిచూయే సీటు దొరుకుతుందన్న ఆశ మొలకెత్తింది. అంతలో అతగాడు అమెతో యిలా అన్నాడ.: *ఏమండోయ్‌ వేమ లేడీస్‌ వోస్పిటల్‌ దగ్గర దిగిపోతాను గాన, అ సమయంలో

18 నవ్వులకథలు మూరు శాస్త రడీగా ఉండండి, లేలోతే సీటు మరొకరు శొన్రేయ చతలరులి ఖ న! ఇ పుట్టినరోజు పండగ.

కొత్తగా మెపిస్ట్‌గా చేరిన లలిత మాద గుమస్తా సోమరాజు శన్నువళ-డు.

ఎక్కత లేని చొరవతీసుకుని ఆమెను సినిమాకు తీసి కెళ్ళడాని। ఎక్నోసార్లు [పయత్నించాడు గాని అమె మాతం జాగత్తగా తప్పించుకుంటూ వచ్చింది.

అయినాసరే అతడు

నిరుత్సాహవడలేదు. ఒక ఉనన్‌ గీ రోజు ఇంక చివరిసారిగా ళ్లో జ ఖు (వయత్నిధ్రామని ఎంతో (షు 25 మర్యాద వొలకబోనూ న, *క్కరోజ్లు నా జన్ఫదినం ఇాబట్రి యిష డెంా నా కోర్కె ను మన్నించి, ఈ లో ర సౌయంతం నాకు మా భ వహవాస భాగ్యం కలుగ జేయంశి” అన్నాడు. లలిత ఏకళనుందో ఏమోగాని *వకే' నంటూ వెంటనే ఒప్పుకుంది.

సోమరాజు ఎగిరి గంతేకాడు. ముందు పార్కుకి తీస శెళ్ళీడు, తర్చాత హోటలుకి తర్వాత రెండో అట సినిమా

నవ్వుల కతలు 161 ఫునాది బాగా వెయ్యఠంకోసం అంత సేపూ ఏమి తొందరపడకుండా లొత్తిగా బుద్ధిమంతడిలా ఊరుకున్నాడు,

సినిమా అయ్యాక రిళ్లాలో తీసుకువచ్చి అమెను తనళ్వార్చర్స్‌ దగ్గరదింపి. *చాలా థేంక్స్‌ మరి వస్తానండి అన్నాడు తెచ్చి పెట్టు కున్న పెద్దమనిషితనం చూపినూ.

“తొందర ఏముందిలెండి. కాస్త లోర్నీవిటా కాగి వెడుదురు గావి. లోనికి రండి. మరేం ఫర్వాలేదు అంది లలిత,

'అ(...సరే...మోరంతళా అడుగుతుంశు ఎందుక్లాదనాలి?ొ అంటూ వుషారుగా ఆతడు అమె యింట్లో! (వవెళించాడు.

మనలో మనకిక మొహమాట 'వెందుగ్గాని, మొరిలా నా వడగ్గదిలో! వెళ్ళి కోటూ అదీ వవ్చుకుని కాస్‌ విిళాంతి తిసుకుంటూ ఉండండి నే నంతిలో పాలు వచ ల బెట్టుకు వస్తాను ఆంటూ అమె వంటగదిలోకి వెళ్ళిపోయింది.

సోమరాజు తనఅదృష్టానికి పొంగిపోయాడు. *ఉ రేయ్‌ రాజ్‌! ఇలా వీ రొకై విరిగి నేతలొ వడుతుందని ఎప్పుడన్నా అనుకున్నా వురాశి ఇలా ఈమె ఇక్క వ.టరగా ఉండడయా నిన్ను లో-కి తీనుకువచ్చు యిలా పెడిగ్గదిల"కి పంపించడమూ, దిని అర్ధం నీతు తిలమంద “”దురా?ఫి అని తనతో తానే మాట్టాడుకున్నాడు. వెంటనే అమె చెప్పిన (పకారం కోకే గాక, చివరకు ంస్టువాచి కూడా విప్పేనుకున మంచంమాద తయారుగా కూచున్నాడు.

ఎంత సేపటికీ అమె అ గదిలోకి రాకపోవకంతో ఏమిటి చెప్కా పుగతి ఆనుకుంటూ ఆతడ' ఆ ఉన్న న్లితిలో నే వంట గది వైవున చీశటిగా ఉన్న వరండాలోకి వచ్చెశాడు.

ఇంకేముంది? అతడు అక్కడకు వచ్చీ రాగానే, అక,డి లైటు చప్పున వెలగడమూ, తన అఫీను వాళ్ళ తా ఒక్కుమ్యడిగా

శల నవ్వులకథలు “పిాపీ బక్త్‌జేటు యూ' అంటూ అందుకోవడమూ ఒక్కసారిగా జరిగి నైం ఖ్‌ న! వః సమరుడు అ ఇంటర్‌ వ్యూకి పిలిపించిన కృురాడిని పరిక్షిమా అఫీన్‌ మేనేజరు అడిగాడు : “నీకు ఏ యే పనుల్లో నేర్చరితిన ముంది?" కురాడు వెంటనే ఉత్సాహంగా మొదలు బెట్టాడు :

౨బంక్రు బాగా తెలిసిన వమలు ఇజకటీ రెండూ కావండి. విల్స్‌ పూర్రిచేసి ఎన్నోసార్లు ఒహుమతులు గెల్చుకున్నాను. నేను రాసిన కథలూ, పద్యాలూ చాల పతికల్లో పడ్డాయండి. ఇంకా నేమో...”

౨బ్రద్రీ కాదయ్యా! అంతకుముందు ఆఫీసుల్లో పవి చేస్తు న్నప్పుడు నీవు వేటిలో నేర్పరితనం సంవొదించావూ అని అడుగు కున్నిను.”

*-నేన్సు చెబుతున్నదీ అదినండీ. ఈ కథలూ అరీ రాయడమూ వజిల్స్‌ పూర్తి చేయడమూ నేను ఆ ఆఫీనుల్లో వృద్ది చేనుకున్నవ చండీల

ఖు ఖ్‌ వ తిరుగులేవి రుజువు

'సేషన్‌ వదలి మరో చోటికి వెళ్ళని పద-మాద సార్జ-ట్‌

ఫి ళా ఖజి అప్పారావ్యుకి నాలుగు రోజులు సెలవు దొరికింది. అదే చాలను

నవు;లకథలు ॥88ి కు” దగ్గర ఊరిలో వున్న తశ భార్యకు, అ నాలుగు రోజులూ తనతో గంపడానికి రావాల్సిందిగా ఉత్త"0 రాళాడితను. కూడా ఎక్కువ వన్తువులిమో విట్టుక ౮ావద్దం అఆ ఉతరంలో మరీ మరీ రాశాడు.

అ (ప్రకారమే అతని భార్య ఒక చిన్న సందిలో మాతం తన బట్టలూ అవీ పెట్టు*ని భర్త ఉన్న ఊరు వచ్చింది

ప్రేషనుకు వెళ్ళి అమెను 6సీవ్‌ చెసుకుని చ్‌గ్గ రే ఉన్న అళ హోటల్‌ కు వెళ్ళాడు అప్పారావు.

అయితే అ వూళ్ళొ హోటల్‌ మేనేజర్గమిద ఇక ౪శ్ష ఉన్నది. అదేమంక్షు, 'మిోీటరీ మ-షి యెఎంన్నా అన కూడా ఎవి నన్నా ఆఎమినిష్‌ తినుకు;ం హపోలల్ల' గఎ కావాలని వస్తే వాళ్ళద్దిరూ భార్మాశ ర్తలని రుజువు చెనుకునగాని వాళ్ళకు గదులు

• ఇప్పకూడిదు" అస. న! డొ టి కావాలని అప్పా శ్నా లతా రావు అడి. వెంటనె “మాఃవ్వడానిక || వీలేది అన్నాడు హోటల్‌ ,! 'మే నేజరు *ఎ.ది8౦కే, మూ! దిలు- భార్యా భిరిలాగ అనవీ చిడింలదు నాకు" అనికూడా అన్నాడు.

అ మాట £ నతప్పుటికి అప్పారావు భార్యకు అరికాలిమంట 'దెతికెళ్కి? ట్రయింది. వె.టనే రౌ": రం దాల్చి భరి ఎవుతింగి “చాళిరా | మా ఆలి. రేటల లా యడసియి. పగా కూడా పామానేమా తీసుక రావిర్షని రాయడిమొకక, పెద య6౬గా. నిగులేదూ మా మి.ఖానికి ? ఇలాంటిఎన్ని అల్‌ చించుక్‌ &ఓండా ఎంతి వ-కిమ €న మొగాడన్నా యిలా :స్తాడాః9 ఇంకా అలా

ప! నవ్వులకథలు వాజమ్మలా చూడక వదండి ప్రేషనుకి......” అంటూ భారత. విపష్పకళోతుండగా వెంటనే "హోటలు మేనేజరు అమెనీ అపి *ఈమా తం రుబవుచాలు. ఇందండి గదితాళాలుి అంటూ కాళాలందించాడు,

ఖ్‌ న! ఫి

మిటింగ్‌ ముగిశాక పంతుళ్ళూ వంతులమ్మలూ లోకాఖి శామాయజంలొో పడ్డారు.

అదీ యిదీ మాట్లాడుతూ 'తననిగురించి తనే గొవ్పగా ఊహించుకునే గుణం మగవాళ్ళికిం కు అడవాళ్ళికే ఎక్కువి అని జక మాటపడేశా డెజాయన

కబ్రద్రి వత్తి అఒదమం*టూ లేచీంది విళలబాయమ్మగారు. ౩జ్రావాలం కే అ గణం మగవాళ్ళే యెక్కువ అని యిప్పుడే రుజువు" చీసాను. ఇప్పుడు ఈ గదిలో మనతోకూర్చున్న వారిలో జక గొప్ప మేధావీ, పంస్కృకీవరు డైన ఒకాయన అన్నాడు. అంతటి అెలివితో పొటు ఆయనకు ఎంతో అహంభావం ఉండడంవల్ల తిను బట్టలు మొలా వేసుకున్నా పరతాలేదనుకుంటా రాయన. అంతందుకు యీ క్రకాన అయన చొళ్కాబొత్తాలు సరిగ్గా పెట్టుకోకు. డా కూయిని ఉన్నాడు...” అన్నదానము.

అ చివరిమాట ఆమె నోటినుండి వచ్చీ రాగానే అ గదిలో ఉన్న మగవాళ్ళంతా ఎవరిమట్టుకు వారు తమళాత్తాలు పరిగ్గా ఉన్నాయో శేదోనని తడిమిచూసుకున్నారు.

వ ఛి వ్‌

నవ్వులకథలు న!

పీ త్రంవున యెవరు వారిన్తున్నారుి అన్నాడు. జర్జీి

బాక్సు నేనే చాదించుకుంటానండి" అన్నాడు ముధ్రాయి.

తష్చరర్సు తే "చెప్పు, నీవు దోషివా కాదా 2?"

*-నేన్తు నిర్లోషినండి. దోషిజయితే నా తగవున వాదించు కోడానికి యెకర్నన్నా ప్లీ డర్ను పెట్టుకుని ఉండకపోయానండి ?"

న! ఖీ |!

క్షబ్‌లో 'పేకాటాగుతున్న గయ్యాళి "శ్రేకమ్మగారి భి రంగయ్య గడియారం అరుకొట్టగానే “యి.టికి పొోవాలం'టూ శేచాడు.

ఏం జన్మ ఎక్తావురా రంగా పి8శ8మొగమాని. ఇంతకూ నీవు మొగాడివా ? *ఎలుకవా?ి అంటు చీదరించుకున్నాడు అత:తోటి అటగాడ్రు

“మొగాడి నేరా అంటూ రొమ్మెగ'రేశాడు రంగయ్య,

అబ్బో! మొగాడట మొగాడు, ఏం? అంత ఖచ్చితంగా ఎలా చెప్పగలుగుతున్నావోయ్‌ చవటా శి

"ఎందుకం కే, ఎల కనుదూ పే మాళతంమా ఆవిడ భయ వడుతుంది.లి

న! ఖ్‌ ఖ్‌

గుమస్తా వనికి దరఖాను పెట్టుకున్న జకడిని వరిక్షీస్తూ క్ర పనికి మాకు కావంసింద ఎవర్నీ నమ్మ ఒంశా (వతీ విషయి లోనూ ఆతి జ్యాగత్రగా ఉం డీ మనిషి అన్నాడు అఫీసరు. (2

(4 నవ్వుల కతలు దరఖాస్తుదారుడు ఎంతో ఉక్సావా వడుతూ ఇలా అన్నాడు: 'అయితే మారు వెదుకుతున్న మనిషిని నేనే నండి. అన్నట్టు వా జీతం మారు ఎప్పుడూ అడ్వాన్సుగానే యివ్వాల్సి ఉంటుంది" శ వ వి ఉడతాభళ కి అణ ల! (ర్తే 81 ౮ శవమై వాపీ నై ఆ లావుపాటి అంజమ్మగారు నీటీఒన్‌లో! మయెక్కేటవ్పటిక సీట్లన్నీ ఆకకమించబడి ఉన్నాయి. నుఖాసీనులై ఉన్న మగవాళ్ళ వంక చూస్తూ కష్టంగ- కాసేవు నిలబడి చివరికి యిలా అంది: *పీమండీ |! ఆడమనిషిని విలబడి ఉన్నాను. వాకు సీటు యిచ్చే దయ ఎవరికీ లేదా ఇ

నవ్వుల కథలు 1! పీలగా ఉన్న ఒకతను వెంటనే తన సీట్లోంచి లేచి

• “వా మట్టుకు నేను కొద్ది స్తలం యివ్యగలముి అన్నాడు. లే చిథి క శ వ తండ్రులూ = కొడుకులూ “'వాన్నా! తూర్చు కనుమలు ఎక్క డున్నాయి శ” “వన్నడిగి యేం లాభంరా | పోయిమి అమ్మ నడుగు. ఈ యింట్లో పతీ ఐమ్తవూ త నేగదా ఎక్కడెక్కడో 'పెళ్లేనుం టుంది ?” ణి శ నో *జ'రేయ్‌ అబ్బాయ్‌! నీ యంత ఉన్నప్పుడు నేను అలా కన్నెత్తి అడవాళ్ళవంక చూ సెవాడిని కాదు ఈ మాట నేను నీతో యెలా చెవ్పగలుగుకున్నాకో, అలాశే నీవూ సీ కొడుకుతో చెన్చ గలవా ఇ “తప్పక చెప్పగలను నాన్నా |! ఎటొచ్చీ నీ యంత ధీమాగా చెప్ప లను." లీ ఫ్ర ఛి బడిముండి వన్తూనే నేరుగా తండ్రి దగ్గరఖు వెళ్ళి *నా (పోళ(గెవ్‌ కార్డుమాద సంతకం పెట్టడానికి బదులు వేల మద వేశావం నాన్న ?' అంటూ అడిగాడు గోపీ,

1[ నవ్వులకథలు 'సిక్సు వచ్చినలాంటి మార్కులు తెచ్చుకున్న కుురాడి తండి చదవడమూ, రాయడమూ వచ్చిన వాడంకు మా పంతులు గూడా నమ్ముడని అలా చేశానురా తండ్రీ అని వాళ్ళ నాన్న జవాబిచ్చాడు, థి శ థీ "నాన్నా ! మరీ... దేవుడెలా వుట్టాడు?ి ' దేవుడా ?... నాకు తెలీదురా బాని" “పోనీలే... టట్లు... ఎందుకని నడవవు చం ఏమోరా ... నాకు తెలిదు 'నాన్నా !...” *ఆ( ,., ఏమిటి?" ఇహ ... ఏమా లేదులే అడగరా బావీ...వంచేపాంచకు. నీకు తెలీని విషయా లన్నిటి గురించీ వశ్నలు వెయ్యి. లేశపోతే వాటిని గురంచి యెలా వేర్చుకుంటావు ?" వ వ న! మేల్కొలుప్ప సాధనం గొప్ప వ్యాఫారన్తుడిగా "పేరుపడ్డ కాంచంద్‌తో మాట్లాడే పనుండి అతిని ఆఫీసుకు ఎళ్ళిన ధర్మ్యారావుకు బల్లమిద రాంచండ్‌కు ఎదురుగాఉన్న ఫోటోమా౧ దృష్టపడింది. అది ఆతి క్రూరంగా ఇన్న ఒకి మనిషిది. అ మనిషి యెవరో తెలునుకోవాలన్న ఉత్సుకత చెలరేగి “ఈయన మా కేమన్నా అవుళారా?" అంటూ అడిగా డతను.

నవ్వుల కథలు ఫం *ఛ్శ ఛ కాదండి, నేను మొదటో ఎవరిదగ్గరె తే గుమస్తాగా వనిదచేశానో ఆ కన్హయలాల్‌ గ డీ ఫొటో యిది. అ తటి పరమ దుర్మార్గుడు మరొకడు ఉండడం కే నమ్మండి. అయితే అలాంటి ఛండాలుడి ఫోటో యెదునుణా ఎందుకు పెట్టుకుశ్నానం డే, నా వ్యాపారంలో ఏమ్మాతం తెలివితక్కువగా (పవర్తించినా, మళ్ళీ ఆ రాక్షసుడి కొలవులొ చేరాగ్సొవన్తుందని నాకు జ్ఞాపక ముండడాని$ి అంటూ వివరించాడు రాంచంద్‌. న! జ న! మాతృ “ఈ సావి తమ్మ ఉందిచూశారూ? దానికి తన ఏీల్లల్లోఉన్న ఈప్పులేమి కశబడవు. అస్తమానూ వాళ్ళనే వెన కేనుకొన్తుంటుంద ' “జక్క సావితతమ్మ అన్నమాకే ఏమిటిలేవే! ఏ తల్లికీ తన విల్లల్లోని లోపాలు కనబడవు" “అలా ఒక్క మాటతో అందర్నీ తీసి పారేయకండి, మన పిల్లల్లో తవ్పులేమన్నా గనక ఉంకే నేను తవ్పక కనిపెట్టగలిన లా భళా యు ఉందును." శ న! ఖః నలభామపాకం భర్తకు భోజనం వడ్డిస్తూ కొత్త పెళ్ళికూతురు అంది: 'అరటివువ్వుకూరా - గుత్తివంకాయ కూరా - ఈ రెంటినీ నేమ అన్నిటికం కే బాగా చేయగలనండి.” *'ఖఇర్సుతే యీ కూర అ రెంటిలోనూ ఏదంటావుఃి ఖ్‌ ఖ్‌ న!

రాగం - స్నానం . నల్లవి లొ లి ' ॥ ప్ర న్‌ సతయ ఉయ్య[. “అయితే తమరి స్నానం యివ్వృడప్పుజే అవ్వదన్నమాటి ఖః వ న! తలవని తల (వ) ౦ప్పులు “ధర్యం చయండీ బాబూ! "పేదోళ్ల అంటూ వచ్చా డో వెచ్చగాడు. అక అర్హరూపాయతీసి వాడి కిన్తూ దుర్ణయ్యగారిలా అడిగారు జాలీగా *విరా అబ్బీ! చూడగా ఒకప్పుడు బాగా బతికిన వాడివి లాగానే ఉన్నావు. ఇలాంటి స్థిత కలా వచ్చావు?" కమలా! నేను కూజా డబ్బంకే లెక్క లేకుండా వుండే వాళ్టిలెండి” అని జవా విచ్చా డా విచ్చగాడు, అ ఠి న!

నవ్వుల కథలు న!

శన పెసూనాంబకు పక్కింటి 'రేణుకదగ్గర్నుండి బొమ్మల పెళ్ళి పేరంటానికి విలువ వచ్చింది. బాగా ముస్తాబమి వెళ్ళలో తుండగా వాళ్ళనాన్న చూసి *ఎండలో ఎగరడానికి రెడుతున్నావ కే? వద యింటో!కి. బయటకు అడుగు పెట్టావం కే ఛంపేసాను జూగక్తి అన్నాడు.

అని,'పేపరు వుచ్చుకుని గుమ్మం పక్కగా వడక్కుర్చీ చాల్చుకు కూచున్నాడు. పేపరుచదవడంలో పడ్డాడం'కే అయనకు యింక (వవంచమేమిటో తెలియదు ఆ సంగతి యొరిగిన పెసూనాంబ శాసేవు దగ్గర దగ్రర్లోనే తారట్లాడుతూ అయన్ని సేవర్లో బాగా మునిగిపోనిచ్చి మెల్లగా అయన పక్కకు వేరింది.

*మరేమోనాన్నా, అ మ లేదూ ... పంటింటోనూ ... శీర్తాననం వేసి జపం చెసుఒంటున్నద నాన్నా" అంది.

“ఉహు...” అన్నాడు ఈ లోకాన్ని వదలిన అ ఏల నాన్న.

“మళ్ళీనేమో, రాజుగాడేమో... మల్లి పొదమిద తలగడా వేనుక్కూ చుని సవారీ చేనున్నాడు నాన్నా"

"టీం...

*దండెంయాదున్న ని చొక్కాజేబులో పెన్ను లేదూ.. చాన్లోంచి ఊరికే సిరా కారిపోతున్నది నాన్నా"

*తి...”

“ని వాచీకి కీ యివ్వనా గాన్నా?ి

“దీ...”

ఇలాగ కొంతసేవు ఆయన్ని అ జవాబు యివ్వడాని! అలవాటు చేశాక చివర్మివశ్న వదిలింది,

*మరి నేను రేణుకావాళ్ళ యింటికి వెడతాను. ఏం నాన్నా”

122 నవ్వుల కథలు తవ్రడ్లవి చెప్పానా లేదా * వంటింటోకిపోయి. నువ్వుకూడా మా అమ్మతో జపంచెయ్యి* అన్నాడయయన ఆకస్యాత్తు ఆ న! ఖ్‌ జ పోటల్లోని చివరి ఆంతన్దులోఉం'డే గదొకటి కావాలంటూ వద్చిన చాదప్రపు గాహావఛా 8 అటె మొదలైనవాటిన గురించి చజప్పాక గదితాళాలు అందనూ హోటలు యజమాని అడిగాడు.

“అన్నట్టు మా పెట్టి, వెడ్డింగ్‌ తోపాటు యి వేదో పెద్ద కాడు కూడా తెచ్చుకున్నారు ఎందుకని ద్ధి?

ఏ పమయ లో ఏు సనంభవినుందో చెప్ప శేం చూడండి. ఖర్భకాలి, గభాలున యీ పోోటల్‌ కే నిష్పంటుకుంటుం దనుకోండి. అప్పుడు మరొకరిమాద అధారపడ నిక రలేుండా దీని సహాయంతో ఏ కిటికీలొగుండో నురక్షిశంగా దబ టుళోడా. కని దీన్ని నాతో ఉంచుకుశ్నాను అంటూ పగర్యంగా వివరించాడు ఇకామావధాని,

*ఆల్రాగా శి ఆయితే తమరు గది అధ్రై ఎడ్వాన్సుగా బెల్లిం చడం మంచిది అన్నాడు యజమాని తొందరిపడుతూ,

థీ థీ ళీ నోటిమాటా . నొసటి వెక్కిరింపూ కవి పమ్మేళనాన$ వో జరెన పెద్రమునుషు-ంతా భోజనాలు చేస్తూ కబుర్తాడుకుంటున్నారు. అ కబుర్లు ఉండి ఉండి ఎవలి గుణాలను వారు బాగుడుళోడంలో వక్షాయి అ వంధదర్భంలో ఒకాయన యిలా అన్నాడు:

నవ్వులకథలు 70 మా (వ"ంతంవాళ్ళ నుగుణం వీమిటంటారేమో, గొప్పలు చెవృకొనక పోవచంలో మమ్ముళల్నిమించిన వా ౨వరూ లరు ఫు వి వ పాఠాలు నేర్చుకున్న పంతుళ్ళు చీటికీ మాటికీ ఏ విషయం మోిరినెాా వుంచెం కాయశ్చాక అలవాటుపడ్డ గోపీ; తన అఖీనుకు వంఫమిన హెడ్‌ మాస్టరు వెంకకు రత్నింగారు అ క్కు; డి కాస్‌ టీ3ర్‌తో చెప్పారు అ [పకారమే తన ముందు హాజురెన గోపిని చూసీ చూడు గొపీ నిన్ను చూసి బళ్ళో క్కురాళ్ళంతా యిదే అలవాట చేసేను కుంటున్నారు ప దాల కాసి మరొ;రి వన్తువుల్నీ డబ్బుల్నీ తీను కొవడిమూ, లేపోచే నిన పోగొటుకోవడ మంచి పనుల కాటు గదా శి అంటూ పాతబోధ మొదలు పెట్టా డాయన. హా ౨వీ టోనండీ, నాకు న్‌ు. వ్య మొదిటిను డీ అలా అ౬వా డు ర టయి పోయింద:డీ. ఎంత వ్ర మాన్సుుుందానున్నా కుద రటం ౪౧. వీమా అనుకో కండి గాని, మీ వీవులూట గ్గ రూఎయి కాసంత వెడల్చు వాలీ విట్టు మచ్చ ఉంద" నాకు అనివన్తున్నది ఇదుగో | ర్‌ం లా వ దె రూపాయి కాను లో న్నాను” 9.టూ గొపీ ఒ( న్న న డక రూచాయి. బల్ల్వమాద (| పెట్టాడు.

కి7కీ నవ్వుల కథలు

అంతగా ఒరితెగించిన వాడికి ఈక గుణపాఠం నేర్చజునికి అదే తగన అదనవపవి.చింది వెంకటకత్నంగారికి. తక వీవమిద వుట్టు మచ్చలేవీ లేవని తెలిసి ఉండడంవల్ల వంటనే తన చొళ్కా వివ్వి చూవీంచా జాయను

నేనే ఓడిపోయాను లెండి అంటూ అ రూవాయి అక్కడ వదులుకుని తన శ్తానికు వెళ్ళిపోయాడు గొపి

కా స్సేవయా॥ వెంళటరత్నంగారు గోపీ వాళ్ళ కాను టీచర్ను పిలిచి చూశారా! ఈ వేళతో వాడి తెగులు బాగా కుది౦ం ఉంటుందిలెండి నా వీవమాద పెద్ద వపటుమచ్చ ఉందని పందెం కాసి నాకు ఒక రూపాయి ఓడిపోయాడు వెధవ. ఇక బుద్ధి 'తచ్చుకుని ఎప్పుడూ పందాలు కాయడనుజంటాను...ఏం...మా రలా దిగు లుగా ఉన్నా రేం *ి అన్నా డాయన,.

“వం చెప్పకండి ? మి దగ్గరకు వన్తూ వస్తూ 'రెండు నీమి షాల్లో నేను హెడ్యాస్టరుగారిచేత చొళ్ళా వివ్పిస్తాను చూడండి అటూ నాతో ఐరు రూవయలు వందెం కాశాడండీ వాడు" అంటూ వాపోకాడా పంతులు.

న! వ న! సుబ్బరాజు మేస్టారు ఒక రోజున చీకటిపడ్డాక హడావుడిగా పెకలుమిద యింటికి పోతుండగా, సెకిలుకు దీపం లేకపోవడంవల్ల పోలీను పట్టుకున్నాడు. లు

ఫలితంగా ఆయన కోర్టుకి వెళ్ళాల్సి వచ్చింది.

జడ్జీ ఆయన కేనుమిద తీర్చు యిన్తూ యిలా అన్నారు "ఆయితే తమరు బడిపంతులుగారన్నమాట. ఈ రోజుతో చాల శా౭౦నుండి నా మనన్సులో ఉన్న కోర్కె అకటి నెరవేరలోతు

నవ్వలశథలు 1౧ న్నది. అంపే యేమాలేదు. నేను మాకు జరిమానాగాని, తెల శిక్ష గాని విధించబోవడం ₹దు. అదుగో ఆ మూలకు వెళ్ళి గోడ కుర్చీ వేసుక్కూచుని "నేను లెటు లేకుండా మలు తొక్కాను,. అలాంటి ఈప్పుప" యిం కెషప్పుడూ చెయ్యను అని పందసార్లు రాని నాకు చూపించండి" న! థీ న! కుంభక రుడు ణ సూర్యకిరణాలు తన గది కిటికిలోంచి యిలా పడీ వడగానే పంగళళావు తన [వక్కమిాంచి లేచిపోతాడు, అయికే అతని గది యింటికి పడమటి వేవున ఉంది లెండి. న! థీ భీ “తస్పృలెన్నువారు తమతప్పులెరుగరు 'ఏీన్సుండీ! ఎక్కడికి వెడుతున్నారు? *“పైౌదరాబాదండి అ జవాలు విని మొదటిమనిషి తన మననులో యిలా అను కున్నాడు; “వీడు తను హైదరాబాదు వెడుతున్నానని చబుతున్నాడు అంటే వాడి అనలు ఉద్రేకం తను ఢిల్లీ వెడుతున్నాడిని నేనుక "వాలి అని. కాబట్టి నిజంగా ఏడు పెదరాబాదే వెడుతున్నా డన్నమాట, వెధవ అబధ్రాలూ, వీడూనూ[” వ వ ఖ

$76 నవ్వుల కథలు

*హెర మెెదినా! ఈ సత్తెమ్మంత మోసగ త్రింి “నేను ఎక్కడా సూడలేది. నినృటి రే(తి, దానితొనేను, అ వుల్వమ్మమాద ఉతుత్తి మాటలు కల్పించి ఓ రూముసేవు సెబుళా కూపున్నా వా నొ మాటలన్నీ పచ్బ అబద్ధాలని ఆలిసిగూడా, అన్నీ వమ్మినట్టు ఎంత. బాగా నటించిందమా, దొంగముండ!”

జ ॥ ఖః

నాటకాల ఉపేందరావు కొత్తగా పట్నం వెళ్ళి వచ్చాడు ఈక్కడి విశేషాలు చెప్పమంటూ అతిని మ్మితలు చుట్టూ చేళారు

*ఏదెలాగున్నాగా నొ రే! అక్కడి మణునులుమాతం కావ్రంళ తలతిక్కవా ళృనిపించిందిరా నాకి అన్నాడు ఉపేం[దం వు

*ఎందుకని?”

ఖ తోష రుత ష్య జో జక్షగ!&్‌! ా వ యా ల్‌ు ం

“అ నాయాళ్ళకి అ'దేంబుద్రోగాని, "రతి రెండుగంటలప్పుడు శేనన్నగదినటూ జేరి తలువులూ, కిటికీలూ బడాబడా బాదటం మొదల. బెట్టారు” "

నవ్వుల కథలు [గ *ఫోచెగాఉందే! అలాగెందుకు చేనుంటారబ్బా? అయితే నువ్వప్పుడు ఏం జే శావుమరి?ి సె న్యుడానిశేముంది? యెదవలు ఆళ్ళ యిష్టం వొచ్చినట్లు అళ్ళని బాదుకోనిమ్యనుకుని, నేను మాతం అలాగే పదాలు పాడు కుంటూ ఉండిపోయాను." ఖ్‌ వ ఖ్‌ వీధిలో కొట్రాడుకుంటున్న యిద్దరు కురాళ్ళను విడదీసిన పెద్దమనిమోకాయన ఆల వత్రర్రూ ఈ తిగువు మొదలు బెట్టింది మా యిద్దర్లో ఎవరా?" అన్నాడు గద్దింపుగా, 3ఫ్పీడేనండి. నన్ను వీడు తిరిగికొటడంతో 'దెబ్బలాట మొద లయింది" అని ఫిర్యాదు చేశాడు వాళ్ళలో ఒళడు. వ వ శ *జాత్తగా పనిలోకివద్చిన మనిషితో యింటావిడ అన్నది; *న్రకేణాని దుర్గమ్మా! యింతకుముందు వెరేయిళ్ళలో నువ్వు వ) శశావుకదా! ఏ కారణాలమాద అక్కడ పనులు విదులుకున్నా వుశి *ఆన్నిన'టా ఒకే కారణమండి అమ్మగోరూ! బొార్యాబర్తల జగడాలు బరంచ వక అటిని వొదులుకున్నానండి * అలాగా పాపం. నిజమేమరి, మొగుడూ పెళ్ళాల పోట్లాటలు వున్నచోట పరిగ్గా వని చేసుకోడ'"నిక కుదరదు *సరెనమాట సెలవిచ్చారు తల్లి [| అయిళ్ళలో ఎప్పుడు జాసీనా ఒ8 కు జగడాలండి కాసిపు నేనూ యింటావిడా అయితే మరికాసేపు నేనూ యి.టాయనా. రోజ-తా యిలాగుండదండి వొరపుి ఫు వ ణి

(7/8 నవ్వుల కథలు నీళ్ళిళొళాయిలు బాగుజేపే నరసయ్య జక యింటికివచ్చి కలువుతట్టాడు. ఉిలువుతీసిన యింటి యజమాని *ఎవరు కావాలని” అడిగాడు. “ఇది శివరామయ్యగారి యిళ్లేనాండి శ” అని అడిగాడు వరసయ్యం

• వారు యింతకుము౨దు యిక్కడ వుంజేవారుగాని, మూడు జెల్ల $తమే యీ యిల్లు ఖాళీచేసి వేరేచోటికి వెళ్ళారు.”

అ *ఎం మణునులండి బాబూ! అర్జంటుగా వనుందని మమ్మల్ని పేలిపించపమూ, మేము వొద్చేలోగా మరోచోటికి యొళ్ళిపోడ ఘూను |' అంటూ విసుక్కున్నాడు నరసయ్య

శ వు ఖ్‌ కోతిచేషలు లబ శివరావుదగ్గర జక కోతివిల్ల ఉన్నది. రోజు సమానమూ ఆది లల్ల మాదకెక్కి వొడరు డబ్బాలూ, సీవాలూ అటూ యిటూ పౌ రయ్యిడం౦ చూని దానికి బాగా బుద్ధివ చ్చే టట్టు చెయ్యాలనుటన్నా డళను, అది బలయెక్కినవ్వుడల్లా దాన్ని పట్టుకుని రెండు ష్మిరలూ తాగా వాయించి, కిటికీలోంచి బయటటఖ వివరివేయడం మొదలు బెట్టాడు. అలా పది పన్నెండు రోజులయ్యాక అ కోతివిల్లకు అ వద్ధి శలో ఏదో అర్ధం కనబడింది, అప్పటిను.డీ అది ముందుణా బల తఊొాదకి దూకడమూ, అక్కడి సామాన్త న్నీ అటూ యిటూ పారేన్క్‌

నవ్వుఅ కథలు 179 వెంటనే తనవ్మిరలు చరుచుకోడమూ, అ తర్వాతి ఎగిరి గంతేసి కిటికీలోంచి జయటకు దూకడమూ మొదలుబెట్టింద. వ న! వ బూడిద '*పాలళెన [కమ యమ్‌

కాఫీ హెళాటలు శరదయ్యను వీడిపించడ మే పనిగా పెట్టుకనీ వారం రోజులుగా (వయత్నం చేస్తున్నారు అవధాని బొబటు+-రా వూను. మారని డబ్బులు అతనికి అంటగట్టడమూ, కప్పుల్లో సీగ రెట్టమనీ విదపకమూ, వాట్లోనే చేతులూ, మూతీ $6డిగే యడమూ వహాగించారు.

అయితే శరభయ్య మాతం వాళ్ళను ఏమా అనకుండా వాళ్ళతో అతి ప్రశాంతంగా వ్యవహరిస్తూ వచ్చాడు,

చివరకు వాళ్ళకే అతనిమిద ఒలివేసింద. “మాక్రుతగ్గ వొడి వే దొరికావు లే. నిన్ను ఏడిపి:చడం మా తరం కాకపోయింది. ఎందు కొచ్చిందిగాని యీ రోజునుండి మేము నిన్న ఏమా చెయ్యములే[ి అని శరకయ్యతో చెప్పారు.

*“అలాగన్నారు బావుంది. శా మట్టుకు "నేనుకూడా యా రోజునండీ మా పాలల్లో బూడిద కలపనులెండి, రోజూ అలా చేయడం వాకూ విసుగానే ఉంది” అన్నాడు శరభయ్య.

ఫి న! ఫీ

"పెళ్ళాడిన వాళ్ళ తీరు ళో *మ్సల్రి పూల దండ తీసుకుంటారా శ్‌ అయ్యగారు ఛం క మ్‌ “అక్క -రేదు 27/1 ( “మౌ (పేమకు ప్యాతుం-లెన గ అమె గారికి మి మనను తెలియ గ ఈ దో జీయడానికి యింతకు మించిన కానుక గ / జా యేమి ₹దు బాబుగారూ [1 తాల్లో “పరి. వరి పెళ్ళయిన వాడికి బాకు యింకా ఓపేమగూడానూ [” ఖ్‌ ఖ్‌ ఖ్‌ రెలుబండిలో పె వెక్‌మాద పండుకుని ఉన్న హెడ్‌ మిస్రైన్‌ అమృణియిమ్మగారు శింద పడుకుని ఉన్న అతన్ని లేవడానికి చెక్క మోద తడ.తూ పెద్దగా శబ్దం ₹యడం మొదలు బెట్టింది విను క్కుంటూ లేచిన అ మగ తను వంగ తేమిటలి అడిగాడ.. "వమా అనుకోక, కావ మా సీటుకింది బేగ్‌ లో ఉన్న చుప్పటి యిలా యిస్తారా శి అంది అవిడ, “మోకు పెళ్లయిందా ౪ లేదా శ అన్నాడు అ మనిషి అక స్య్ఫాత్తుగా. = “బేదిని జవాబిచ్చి అతనలా అడగడానికి కారణ మేమిటా అనుకుంది అమృణీయమ్మగారు. *ఆయ్సతే యిప్పుడు మీరు పెళ్ళయిన అఆమెలాగా [(వవ్తించ ఇానికి ఏమన్నా అభ్య. తిరమా ? అన్నాడా మనిషి మళ్ళా.

నవ్వుల కథలు న!

*ఇత'నెవరో నవ్విస్తూ మాటాజే నునిషి గౌబోల్లే. వరేనంతే వని జరిగిపోతుంది గదా' అనుకుంటూ అమె *అభ్యంతర మేమా లేదండి అంది.

ఆయితే కి దకు వచ్చి అ దుప్పటి స్టుశళ్ళండి అని చెప్పి

ణి అ మనిషి మళ్ళా నిద్ర కుష్య్రమించాడు, వః వ వు

సీసాలతో నిండి ఉన్న సంచొకటి భజాన్న తగిలించు నీ లలు పెపైలోకి యెక్కా డెకడు, సా ఘు

“అ యింశకెవరి కావాలండి అంటూ (వ్రసంగం (ప్రారం భించాడు. 'గొప్ప గొప్ప వనమూలికలతో తయారు చేయబడ్డ యీ యొక్క 'నవమోపిని రసాయనం' గనక రోజూ జక చెంచాడు తినుకున్నారంకే ఒక నెల రోజులో ఎలాంటి వ్యారెనా తిరిగి వడునుతనంలోక8 వచ్చేస్తారండి బాబు. నీనా ఖరీదు తూడణాలు మామే. చాల కక్కున సీసా లున్నాయండి బాబు...” అంటూ చెవ్వకు పోతున్నాడు.

అ మాటలకు జక పడుచావె "నన్ను ఈ వళంగా వదిహే 'జేళ్ళ వల్లను చేపే మందు నిజంగా ఉండాలేగాని, దాన్ని ఎంత ఖరీదైనా పెట్టి కొనుక్కొని ఉందును అంది నిట్టూరున్తూ-తనలో

శు

అమెకు ఎదురుగా కూచున్న జక సెద్దావిడ అ మాటలు పని అశ్చర్యపడుతూ *నీవు "పెద్ద పయస్సున్న దానిలిలాగ లేతు అధే మమ్మాయ్‌. అలా అంటున్నావు *” అందిం (9)

5 నవ్వులకథలు

*వయన్సు లేకపోవడ మవిటిలెండి. నా $ప్పడు వందొమ్మి చళ్ళు అంది మొదటామె విచారంగా,

*ఆభలేదానివేనే, ఇంతకూ వందొమ్మి దేళ్ళకి, పది హేదేళ్ళకీ "పెద్ద శేడా యేముందని

“ఎందుకు లేదండీ! ఒళ భర్తా, యిద్దరు పిల్లల కేడా ఉందిగా *ొ అందీ మొదటామె మరింతి బెంగవడుతూ,

న! న! వ బొారుచేయి

కందెం కాయడానికి డబ్బులేక విచ్చిపట్టికట్టు "రేస్‌ కోర్స్‌ దగ్గర తిరుగుతున్నాడు అప్పారావు. అంతలోకి అపద్బాంధవుడిలా తనకు తెళినీన సేబాక్‌ నింగిక్‌ కబుజాకరరావు కనిపించాడతనికి.

అప్పాఠావు పరుగువరుగున అతనిడగ్గరికువెళ్ళి రెండు నిము పాల్లో వందరూపాయలు అస్పు సంపాదించేసి వపందెంళా సేశాడు. అద్భృష్టవళాత్తూ ళన గ్మురం గలిచిందిం

'జేబునిండా డబ్బు కుక్కుకుని కనబడ్డ వాళ్ళందరినీ వెంట వేనుకుని దగ్గర్గోఉన్న హోటల్లో దూరి బాగా కులాసా శేమ్తన్న అప్పారావుకి, జక (పక్కగా కూచుని కాఫీ తాగుతున్న కబుణాకర కావు కనిపించాడు. క్ష

అందరూ తనవంక చూస్తుండగా అప్పాళలావుగారు ఘరానా?ా అతనిదగ్గరికు వెళ్ళి సేబులోంచి ఇక నందరూప యల సోటు తీసి అళనిక[మూ *గాయకడోయ్‌! ఇది తీనుకుని ఏదన్నా మంచి పొలాకటి పాడు. విందాం!" అన్నాడు.

భా న! వ

“పెళద్రనమున వనులు సమకూరు ధరలోన

“ఎంత ₹ష్టమయిక విమయాన్నయినా సులువుగా పరిష్కరించి వేయడంలో లక్ష్మీనారాయణ గారిని మించినవారు లేరు.

(5) 0 క్ష ర గజారం లే ళ్‌ గ నో; శ ఆ క - ర) / గాగ ల్‌ [లట / 0 ఆను టా

ఒకసారి తన 'ఫేక్టరీ కార్మికులు జీఠాలు పాచ్చు చేయా లంటూ నమ్మె (ప్రారంభించారు. 'కేటుకు అడ్డంగా కూచుని నిశా దాలు చేయడం మొదలుపెట్టారు.

బాగా రాాతిఅయ్యాకకూడా వాళ్ళు అలా చేస్తూ నే ఉన్నారు.

ఇంఠలోకి లక్రీ్మీనా రాయణగారు ఒక లారి నిండుగా కంబళ్ళు వేయించుకొని వాళ్ళదగ్గ రకు వచ్చాడు,

*నమ్మె వంగతి యెలాఉన్నా మారు యిలా చలిలో బాధ పడ్డం నాకు యిష్టంలేది అంటూ వాళ్ళకు తలొకటీ వంచిఇచ్చాడు, అంతేకాక ఒక వీపాడు సారాయికూడా తెప్పించి చాళ్ళ ముందు పెట్టించాడు. ఆ తర్వాత సానీవాడనుండి ఓ ఫాతికముంటి అత

న! నవ్వుల శక గలు వాళ్ళను తెప్పించి వాళ్ళ ముందు నాట్యం చేయజానికి కూడా యేర్చాటు చేయించాడు.

వొళ్ళంతా కుంచి రసగంధాయుళో వడ్డాక శయన ఊళ్ళోకి లారీలను పంపించి ఆ కాగ్మికుల భార్యలను ఆక్కడి! రిప్పి చి, తమ భర్తల (ప్రవర్తనని చూపి ఎచారుం

అం తే! మరుసటిరోజు అంళా మామూలుగా వనిలో చేరారు.

ణి వ ఫి

“ఎంత పెద్దజఫీసర్‌ తో కన్నా చిటికెలో ఇంటర్వూ సంపా దించేస్తారుమారు ఎంత [పయత్ని దికూడా నేను ఆఫీసర్ల పెగ్స“ల్‌ ఆసిపైైటను దాటుకుని ముందుకి వెళ్ళలేను, మూ కిటుశేదొ దెప్పి వజ కటుకోండి.

ట్రిం ళో టం

వీముందయ్యా 1! “ఆఫీసర్‌ గారిని యివ్వడు కలునుళోడాని॥ి వీల్లేవంటూ పెర్సల్‌ అసిసైంట్‌ అనగా నే నేను కోపంగా ముం పెట్ట, “ఆంత ప౦ితొందర్లో ఉన్నాడేందొర! మె జుశ+ీర్చుకున్నాడు గదూ! అంక ఎలాగోలా తిప్పించుక పోదామని చూస్తున్నాడు లాగుంది. అయితే నువ్వేవషళ్ళ మా అమ్మాయి సంగతి యేం చేదా మన కంటున్నాడో కనుక్కువచ్చి వాకుచప్పు' ఆంటాను ఉరుమతూ వెంటనే ఇంటర్‌ ర్నూశ్చ దొరకుతుంది.

ఖీ ఖు న

ఇరుగ్ధావన్న బన్సులో తకభర్త ఒక అందంగాఉన్న అమ్యాయిని తగుల ళూ కులుకతూండడం చూని ఇశ్ష్యమ్యగారు లోలోవల వళ్ళుకొరుక్కుంది,

నవ్వులకథలు ళ్‌

అంతలో పమయిందో ఏమో ఆ అమ్మాయి చివాలున వెనక్కుతిరిగి *బుద్దిలేమా, నన్ను గిల్లుతున్నావా శా అటూ లక్ష్య్మమ్మగారి భర్త వంపవ ఇెళ్ళుమనివించింది. అయిన మాటా పలుకూ లేకుండా ఉండిపోయాడు,

బన్సు దిగినతర్వాక '*నిజంగా ఆ విల్లను నెను గిల్ల లీదు ... ఇం3వరు అలా చేశారొగాని అంటూ ఆయన భార్యకు ఒడమర్చి చెప్పుకోబోతుండగా అమె ఆయన్ని వారిస్తూ *మిరుకాదని నాకు తెలుసులెండి. అ గిల్లింది నేనే అంటూ చెవ్పింది.

శః ల! ఫి

వేత కు వెళ్ళిన దొర ఇఅకడు నరమాంన భశ్షకులచేతిలో వడిపోయాడు,

తనను కోన కుతి నేందుకు వాళ్ళంతా వీక్పాటు చేస్తుండగా ఆఅఆదొర నెవ్టిదిగా అ ముళానాయకుడితో యిలా అన్నాడు *పావం మారంతా యింతగా హ-.గామా - ఇెన్తున్నారుగాని అసలు చెప్పా లంజటేనా మాంపం మో కరికి నిచ్చది; కావాలంకే మీరే శాస్త రచిచూడండి తెలుస్తుంది అని చాకుతో ఠన కుడికాల నుండి యింతముక్క కోసి అందించాడు,

నాయకుడు దాన్ని నోట్లో వేసుకుని నమిలితుప్పున ఉమ్మి వళాడు, వెంటవే అ దొరను ఎదిలి పెట్రించేశాడు.

ఇంతకూ సంగతి యేమిటంకు అ దొర తన కుడికాలు యెప్పుడో యుదంలో పోగా దానిస్తానే చెక్కకాలు పెట్టించు

థ్‌ నే లబ కున్నాడు, ఠః ఠి ఖ్‌

1 నవ్వ్చుల కథిల

నీటుగా ముస్తాబయిన ఒకతను పిచ్చానువతిలోని హెడ్‌ నర్స్‌ అఫీనులోకి వెళ్ళాడు,

“ప్తి యన్‌. (వభాకరావును చూడ్తానికి అతని బంధువులకు అనుమతి యిస్తారా ?ి అని అడిగాడు.

అ హెడ్‌నర్స్‌ అ పేరుగల మనిషికి సంబంధించిన కాగితాలు వదీకీతీసి *అ. దూడొచ్చండి అంది.

'అంయే అతను పూర్తిగా బాగయిపోయిన కే నన్నమాట.”

"అవునండీ త్వరలో నే ఆయన డి ర్చార్డ్‌ అవుతారు."

చాలా 'ధేంక్సండీ. ఈ రెండుముక్కలూ ఆ డాక్టరుద్వారా శెలిసికో వాలని నేను ఎంత (వయత్నించినా వమా లాభంలేక పోషందండీ చివరికి పాణం విసిగి బట్టలుమార్చుకుని యిలా ళ6య్యారె వచ్చాను, నేనే ఆ ఏ. ఎన్‌. పభాక(రావునుి అన్నాడు అఆ మనిషి పంతోషంగా,

ఖీ ఖీ థి

అల్లారు ముదుగా పెంచుకుంటున్న ఒక్కగానొక్క కొడుకును కొతగా బడికి తీనుకొచ్చాడు గంగాధరరావు. కాని తీరా చూస్తే బడీలో కురాళ్ళంతా మహా తుంటరి వాళ్ళలా కనబడుతున్నారు. కొ త్తవాడు దొరికితే యేడిపిద్దామని చూస్తున్నారు. వాళ్ళ మధ్య ఈన కొడుకును వదలి పెట్టడాని॥ అతని (వొణం గిజగిజ కొట్టుకుంది.

అంతలో అతనికి జక మంచి ఉపాయం తోచింది.

వెంటనే తక్కిన వాళ్ళందరకూ వీినబజేటటు కన కొడుకుతో యిలా అన్నాడు; *బావీ! బడి వదిలి పెట్టగా జే తిన్నగా యింటి! వచ్చేయేం | మన లేడిఏిల్లల సంగతి నీకు తెలునుకదా | వీవు వచ్చి నీళ్ళు "పెళ్లేవరకూ అలి అలా దాహంతో నే ఉంటాయి

నవ్వుల కథలు శఈ

అతని పధకం పారింది. అ మాటలు వినడంతోనే ఆ బడి కురాళ్ళంతా "అబ్బ, లెేడిపిల్ల లుర్నాయటా వీళ్ళ యింట్లో అంటూ వాళ్ళలో వాళ్ళు ఆశ్చర్యంగా చెప్పుకుని అఆ క్కురాడి చుట్టూ చేళారు.

''శేను 'మోస్తానం'టూ ఒకడు వాడి దగ్గర్నుంచి పలకా వుత్తకం తీసుకున్నాడు అప్యాయంగా. మరొకడు 'ఇంద తొన మం'టూ జామి పండొళటి యిచ్చాడు. అలా (వతి ఒక్కడూ యధాళ క్రి తమ స్నేహభావం వదర్శించారు,

న! వ ల!

వని ముగించుకొని ఐదు గంటలకు అఫీను నుండి గుంటికి బయలు దేరిన శ్రీనివాసరావుగారిని వాళ్ళ మేనేజరు పిలిచ్చి అర్షంటుగా అఫీను కారులో రాజమళలడ్రి వెళ్ళి చేయాల్సిన వనొకటి చెప్పాడు.

సరేనని కారు తీనుకుని, తన అ _తవారి ఊరు రాజమం డే గమక ఈన భార్యను కూడా సరదాగా తనతో తీనుశెడదామని అభిపాయ పడి తిన్నగా యింటికి బయలు బేరాడు థ్రీనివానరావు గారు.

కాసి తీరా యింటి! వచ్చి చూస్తే ఆయన భార్య ఇంటిలో ₹దు. జరు తెళ్ళిందని వపనిమనివిద్వారా తెలిసింది. బజారుకి అంయే అమె ఎవ్పతూ వెళ్ళేల అకందుకే, చీరలూ, నగలూ, టాయ్‌ ₹ట్‌ సామ్మగీ-యిలాంటివి కొనిడానికే అమె వెళుతుంది. కాని కాటికి నం అభ? వెళ్ళే పౌనలు ఒ8 కఠి వన్నె-డు ఉన్నాం?

అమెను పట్టుకు 65ాపడంకోపం అన్ని పొపులూ తిరగడం ఆయనకు అనవ (0 డ్‌ సరమైన (శమ అనిపించింది, నలభంగా ల! సమశ్యను పరిష్కరించడ చులాగొ ఇ అని ఆలోచించగా అఆ పావులన్నిటి యజ మానీ ఒక డేనన్న పంగతి గరుకు వచ్చి అెంటనేళతని కిలా ఫోను చేశాడాయన : "కరోజున సూ అవిడకు మా సాపుల్లో "చీనిలోనూ అరువు యివ్వవచ్చు." అలా ఫోను చేనీన రెండు నిముహాల్లో నే అయన భార్య అయనకు ఫోనుచేనీ *ఏమిటీ అవమానం ?" అంటూ ఏడనూ అడీ గింది. అప్పుడు ్రీనివానరావుగారు అమెకు అవలు పంగతి చెప్పి ఆమెను తిన్నగా యిటిి రప్పించాడి. క న! న! బీన నలీల (వాల్యావస్థ్ర) *ఏంర్రా వావీ! దిగాలుగా కూచున్నావ్‌ ? నీకు తోడెవరూ లేరుగదూ పాపం | వచ్చేవాంం మెడాస్‌ మామయ్య వాళ్ళ దగ్గర్నుండి జయ వస్తుంది 8దూ! అప్పుడు దానితో ఎంచక్కా రొజంతా అడుకుందువు గానిల, దాన్ని నువ్వు యింతవరకూ చూడిలేదుగాని, ఖలే మంచిదిలి అంటూ కొడుకుమ పముదా లుంచఛచింది నుగుణమ్మ గారు. _ అక్కడినుండి ,పంరోజూ _ “అమ్యూ!. జయ ఎప్పుడు వస్తుం దే ?" అంటూ సఆతృతవడసాగాడు లానీ, 'మరదలు వస్తుందని వీడీ శెంత సరదాగ” ఉంది !' అనుకుంది మగుణమ్య గారు.

కవ్వుల కథలు టు తీరా అ పిల్ల వచ్చాక దాన్ని చూసి గట్టిగా ఏడవడం *అదేంరా ?. చాన్ని చూసి యేడున్తున్నాతేం?” అంటూ అశ్చర్యంగా అడిగింది అవిడ, ఇంతకాలమూ '“జయ' అంకు కుక్క ఏలేమో ననుకున్నా వే!” అంటూ ఆ కరాడు బావురుముర్నాడు. ళీ ఖీ థి నూత్నయవ్వ నం అలెవనిణా అద్దంలోశిచూన్తూ కూచున్న పర్ధానుగేళ్ళ కొడు కును వాళ్ళమ్మ అడిగింది; *'ఏం ళా! దాన్లో ఏముందీ? అలా చూస్తున్నావు?" శిష్ట శలేదులేవే. నా మాసాలు లెక్క చెట్టుకుంటున్నాను మధ్యలో గొడవ చెయ్యకు అన్నాడు కొడుకు. న! న! న! కలలుపండేకాలం ంక్టాత్త మాటలను మన వదకోశంలోకి బేర్చుకోవడాని$ జక టే మంచిమార్గం ఉంది, అ మాటను మనసులో వదేవదే మననం శేసుకుం'పే అది జీవికాంతం మన సాత్తు అబుపోతుంది అన్నాడు శెలుగువంళులు, (1

0 నవ్వుల కథలు అదివిని వెనక బెంచీలోఉన్న కలలకన్నుల కరాడొకడు చిన్నగా తననోట్లో *స్వర్షా =+ ప్పీర్లా ... వళ్ళా... "అనడం మొదలు ఇెట్లాడు, ఖు న! న! న! కొతమోజు ల! కోత్సగా పెళ్ళొడిన వెంక కఓశ్వరావుకి తనిభార్య తప్ప మరో వస్తువు కంటికి ఆనడం లేదు.

ఓరోజున వాళ్ళిద్దరూ బీదికి వెళ్ళడానికని బన్‌ ఎక్కారు. బస్సులో కూచున్నాశకూడా తన శ్రీమఓవైెపే మూసుకుంటూ లోళాన్ని మరచిపోయిన వెం8 కేశ్వరావు, టిక్కెటు యివ్వడానికి కండక్షరు వచ్చినప్పుడు ఒక్క కే టికెట్‌ తీనుకున్నాడు, ఇ

“ఇ దేవిటండీ) ఒక్కటిక్కెక్రే తీనుకున్నా రేవిటి?' అంటూ పొడిచింది అతని భార్య,

'అ(... ఏవీటి?... ఒక్క టిక్కె ప్లే తీసుకున్నావా? .. నిజమే నరూ..వా మత మండిపోనూ!...అసలు నా సంగతే మరచి పోయాను నుమా["అంటూ భూలోకంల్‌' క వచ్చాడు వెంక కేళ్వర్షావు.

వ ఖ్‌ ఫు మొదటిసారిగా భార్యకు సముదాన్ని చూవీంచడానికి తీసుకు వచ్చిన థామి రడ్డి$ అకస్యాత్తుగా కవిళ్వం ముంచుకొచ్చింది. “ఓ గంభీర సాగరమా | “హోరు నేన్తూ, నురగలు కక్కుతూ,

నవ్వుల కథలు (0॥ మా ముందుకురమ్మా | మా పాదాలను తడువుమూ!'

అన్నాడు ఆవేశంతో ఊగిపోతూ,

*అరె! అచ్చం మారు చెప్పినకు చేన్తుక్నదండి నమ్ముదలి అంటూ అశ్చర్యంతో పొంగిపోయింది అతని భార్య,

వః న! న! గృహ స్టా శ్రమం జ

ఓ పది నిముషాలు ముందుగనక నీ సింగారింపు ముగించి ఉంపే హాయిగా మొదటి బన్సు నే అందుకుని ఉందుముక ధాఖ

*ఇంళా నీగ్గులేకుండా మాట్టాడుతున్నారా?ి మారే గనక నిన్ను అంతగా తొందిరపెట్టిఉండకపోతే యీ రెండో అన్సుకోసం యిన్ని గంటల సేవు జాగారం చేయాల్సి ఉండేదికాదు

న! ఖ్‌ కో!

*ఏముండోయ్‌! ఈ వార్త చదివారా? ఎవరో ఒక వ్‌ల్లట | వంతెనమిదికి షికారుకివెళ్ళి కాలు జారి నీట్లో వడిపోయిందట. వడి "కేకలు వేన్తుం పే ఒక కురాడు వెంటనే నీఖ్లొకిదూ! ఈ వల్లను రక్షించాట్ట., అందుకు కృశజ్ఞకగా ఆ పిల్ల అ శ్యరాట్లీ పెళ్ళి శు కుదిటి అంది నుగుణవస్దగా కు భర్తతో.

“మంచి ఇస్సి జరిగింది వాడికి అనవనరమేన వనుల్లో జోక్యం కలగపేసుకుంయపే మరింకేమువుతుండీ కి అని జబాలు విచ్చింది. ఆ

న! ఖు ఖు

దుఃఖలోజనం అయిదురుగురు అన్నదమ్ముల్లో ఒకడు గుడ్డివాడు అవడంవల్ల తశ్కన నలుగురూ వాడిని కూచోబెట్టి హోషిన్తూ ఉండేవారు. అమితే తనను గుడ్డివాడిని చేసి, తిండీవిషయంలో తనకు అబ ్యయం చేనున్నారని వాడు ఎవ్పుడూ గొణుక్కుంటూ ఉండేవాడు, గా శీ డూ శ్ర ఢి అ, దుకని ఒళసారన్నా వాడిని నంశ్నకివచాలని అ నలు గురూ అన కుని ఒకరోజున ఒక సపెదదూత నిండగా వలావు జేయించి ఒక కోడిని హాడా కోసి కూరచేయించి, వాటంశటినీ పెద్ద వశ్శెంలో వెట్టి చాడిముందు ఉంచారు. మొఖమింత చేనుకుని అతృతగా చేతిలో ఆ పదార్ధాలను తడుము న్న గుడ్డివాడి- చూసి శమ (శమకు ఫళిలిం రక్కిండిని అ నలుగురూ సంతోషంగా ఊపిరి పీళబ్చళోటోశుండగా వాడిలా అన్నాడు: “వా భాగా.కేయిత పలావూ, కూరా వశే, మి భాగాలు యింతెంత పెద్దవి వచ్చాయో 1 జి కు కల!

థలించవి (క్రమ

(వతీదాని$ మారాముబేన్తున ్‌ ల దేళ్ళళొ డుకును డాక్టరు దగ్గరుకు తీనుకెళ్ళాడు వాళ్ళనాన్న డాక్టరు అ క్యురాజ్ణి పరీశ్షచిస్‌ ఈండీతో అన్నాడు,

లది శరీ గానికి సం ఎ౦ధించిన వ్యాధేబా కాదు కొంకళాలం పాటు కుంవాడి (పతీ కోర్కెనూ కరుస్తూ వుండిండి. [క మేణా మారాముచియడం తిగ్గిపో &ంది *

అలాగేనని ఆయన కుాజ్జీ తీనుకుని యింటికి తిరిగి వచ్చాడు,

వాళ్ళు యి-టికి వచ్చీ రాగానే పూలమొళ్ళ ల్లో ఎగురుతూ ఇళ మిడత కన్పించింది కురాడి$ి,

“'నాన్నోయ్‌! అ మిడతలను శాకు వట్టియ్యి" అన్నాడు కురాడు.

శించా మాడా వడి ఎలాగో దాన్ని వట్టుకున్నాడాయన,

“అ. ఇప్పుడు దా ఇ వేవడుచేయాలి అన్నాడు కురాడు,

పౌంగివపున్స కోపాన్ని అంణచుకుని అంతవనీచేషి చార్ని చాడిము౨ది పెట్టాడు తంగడి.

“ఇద్దరమూ చెగిసగం తి. దాం అన్నాడు క టాడు సళ్ళా

ఇ తగా విధంచెడ్డాక ఫల. దక్క [మో నన్న భయంకొద్దీ అ వేసిన మిడతిను సగానికి తుంచి, శళ్ళు మూనుకుని నోట్లో వేనుకు మింగో* డు త (డి, గా

వెంటనే *వోూ:...నాకు రావాల్సిన తలం యను నీవు తినేశావూ![ి అంటూ ఏడువు లంకించుకున్నాడు కురాడు,

థి శి థి

న! న నవ్వుల కథలు

పొరుగూరు వనిమౌద్‌ అర్జంటుగా వెళుతున్న శకగోవరావుకు రోడ్డు (వక్క నే బురదలో కూరుకుపోయిన తన కారు చక్రంవంక నిప్పవోాయం౫ా చూమాఉన్న ఒకావిడ కనబడ్డది.

అ అబల స్థితి చూసేటవ్పటీక ఒక్కసాంిగా అతని మగటిమి హౌ. గ పొరలిపోయింది. నెంటనే చేతులు మెక మడిచి కారును జురదలొంచి తోయిడం మొదలుబెట్టాడతను. "ఒక పావుగంట సేవు అలా కష్టించి చివరకు కారును యెలాగో రో డైక్కించాడు.

అదిచూసి సంతోషంగా ముఖం పెట్టిన అమెను చూస్తూ. విజయగర్వంతో శనరొమ్ము యింతయెత్తున లెన్తూవండగా ఒగురున్తూ ఈ, పాక ,.. మారు... హాయిగా ...ళో...హోరు... శడువుకు...* అని ఇబుతుండగా అవిడ *వుక్‌. అలా గట్టిగా మాట్టాడక డీ వెనుక సీటో మాఆయన న్నిదిపోతున్నారు.” అన్నది కారు స్తాగ్‌ ఉమా,

ళా ముకు తానో ఖు ఫి ఖ్‌

నఠకహూంన భక్షణదేసే ఒక అడవిజాతివారికి మతాన్ని బోధించడానికి వచ్చా డో దొర. అయిదేళ్ళతర్వాత తిరిగి న్వదే శానికి వెళుతూ, తశ కృవి ఫలించిందని చూపించుకోడానికిగాను అ జూళతీలోని ఒక మనిషినికూడా తీనుకుని బయలుదేరాడు.

వాళ్ళిద్దరూ ఓడలో భోజనానికి కూచుని ఉండగా వడ్డించే అతను అక డకువచ్చి *ఈరోజు 'మేముచేనీన వంటకాల జాబితా చూస్తారా?” అని అడిగాడు. క్ష

అదేం అక్క 'ల్లీకుగాని, ఈ ఓడలో (వయాణం చేస్తున్న వాళ్ళ “పేర్ల జావిళా పట్టుఒరా. చాలు;” అన్నా డా అడవి మనిషి.

శ్‌ జి న!

మాట మంచితనం థగ రః అకట గో స్వ మద్దూరువారి కుటుంవీకులంతా గొవ్చ సాత్వీకులని పేరు వడ్డారు. ఎంతటి వినమ పరిస్థితిలోనూ వారు ఎవరితోనూ వరు షంగా మాటాడరు, వారిలో వెంక కేశ్వ[రావుగారు చదువులకీ, వ్యావి*రంమాదా విదేశాలూ కూడా తిరిగి అన్నిరకాల ఢక్కా మొక్కిలు తిన్నా అయన మాటల్లోని మంచితనం ఏమా ఈగ్గ లేదు. ఒకరోజు వారి యింట్లోకి దొంగ ఇకడు (వ వేశించాడు, ఆ సంగతి ఎలాగో పసిగట్టిన వెంక కేళ్వరరావుగారు వెంటనే వీస్టల్‌ తీసుకుని అక్క ఉదుటున దొంగ ఉన్న గదిలోకి వచ్చి, దాన్ని భాడి 'వవు గురిపెట్టి యిలా అన్నారు: *అబ్బాయీ ! నీకు చెరువు చేభ్రా మని వా ఉద్ధేశం కాదుగాని, సీ దురడ్మ్శష్ట్రం కొద్దీ వేను విస్టలు వీ ప్టలంవైవు పెట్ట సేల్చబోకున్నానో అక్కడ నివు ఉన్నావు పొఫం[” ఖ న! శభ

శ ఒక సొారాయి దుకాణంలో రి యిలా (వ్రాసి ఉన్నది : *ఈ గది పెకీ త 1 కిందికీ ఊగులాడుతున్నవుడు లేచి లో నకవజానిశి (వయత్నించకండి. ఖ్‌ ఖి వ ఆరంథళ శూరత్వం *సాద్దు న్నే శేవడమూ, చన్నీళ్ళ స్నానం చశేయడమూ-- రెండు మైళ్ళు జోరుగా పరిగెట్టడమూ---యివే అరోగ్య నూ(కాలు" "ఎంత కాలంనుండి యిలా చేస్తున్నారు * 4-కేవట్రినుండి మొదలు బెట్టాలనీ అనుకుంటున్నాను న! న! వ వగ తీర్చుకొనే పద్దతులు రంగాయమ్మగారికి నా అన్న వాళ్ళెవరూ లేరు. పొాలంబాద వచ్చే అచాయంతో నుఖంగా తింటూ, గమ్మటం లాంటి యింటో వోయిగా శాలం గడుపుతూ ఉంటుందామె, గా అయితే అవిడకు ఒక హాబీ ఉన్నది: కనపడ్డ చాళ్ళందరి లోనూ ఏదొక వంక పట్టుకుని మవ పోషిస్తున్న దానిలా తిట్టి హఊోయడం. ల్‌ జకరోజన అవిడకు తిట్టడానికి మయొవళూ దొరకని నమ యంలో నీళ్ళు మోసే రామయ్య ఈశనిబడ్డాడు, 'ఏంఠా రామిగా | కాగుడొళటి మొదలు లెటినటున్నావీ కుఠ్య. ఇంక వీవేం చెప్పినా లాభం లేదులే, నా సౌలక శళ్ళతో

నవ్వల కథలు 0? అ సారా దుళాణంముందము నీ కావడి ఉండటం చూశాను, అంతకు మించిన రుజువేం కావాలి? ..” ఆంటూ మొదలుపెట్టి ఓ పావు గంట పేవు రామయ్యను తిట్టి పోనీం దావిడిం

అమె మాటల్నన్నిటినీ అర్పుగా విని మాట్టాడకుండా వెళ్ళి పోయిన రామయ్య అ రోజు జక వని చేశాడు,

ఈన కావిడి రంగాయ మ్మగారి యింటి వీధి అకుగమాద పెట్టి అ ర్మారి అంజా ఉండనిచ్చాడు.

శి థి శి లోడ క టం | మే (కో +

టాక్సీకోనమని పావుగంటను. డీ చూన్తున్న రమాపతి! చివరకు అల్ల ంతదూరాన టాక్సీ కనపడ్డది తొందిరపడుతో అతడు దాన్ని పిలిచాడు. కాని, అదివచ్చి అతనిముందు ఆగ్‌ ఆగడంతో మరొళ "పెద్దమనిషి చప్పున తలుపుతీనుకుని దానిలో8 ఎక్కేశాడు,

పొంగివస్తున్న కోపాన్ని అజచుకుని రమాపతి *నేను పిలిస్తేనే కదూ వచ్చింది నువ్వు?' అని అడిగాడు టాక్సీ డ్రవరును (టొ

మ! నవ్వలకథలు

'అవునండిి

*ఆ్యుతే యీ రూపాయి తీసుకున్మి దానికి పరివడ్డంత సేపూ నీ టాక్సిని యీ బజారుచుట్లూ తిప్పుకునిఠరా."

సు.

అ (పశారమే టాక్సీవాడు అరడజను ార్లు తిప్పి రమావతి ఉన్న చోటుకు వచ్చి అవాడు,

లోపలఉన్న పెద్దమనిషి జరిగిన అవమానానికి ఇ(కోషంతో ఊగిపోతూ టాక్సీలోంచి బయటకు రాబోతంక్షు, రమావతి ఆతి వినయంగా తలుపుతీసి అతన్ని బయటకు రానిచ్చి, చిరునవ్వు నవ్వుతూ టాక్సీలోయెక్కి వెళ్ళిపోయాడు.

శి శవ వ

ేరుపొందిన రచయితనొకట్టి ఒక సీనిమా కంపెనీవాళ్లు నెలకు వెయ్యిరూపాయల జీశతంమాద పాటలూ, మాటలూ ఠాయ జానికీ పెట్టుకున్నారు.

శాని దురదృష్టవళ-త్తూ అయేడు అఆ కంపెనీవాళ్ళు ఏమా సినిమాలూ తీయలేకపోయారు, అంతడబ్బూ యిచ్చి పెట్టుకున్న అ రచలయుతవము యేదోపనికి ఉపయోగించాలనుకుని, తమ న్ధుడీయో చూడ్డానికి వచ్చిన పెద్దమనుషులను అంతా తిప్పిచూపించేపని అంట గట్టారు. చేసేదిలేక అతగాడు లోలో నే ఏడున్తూ ఊరుకున్నాడు,

ఒకరోజున కంపెనీ ఎలాఉందో చూడ్డానికని దాన్లోని వాటా చారులు నలుగురు బొంబాయిమనండి దిగారు, _

మామూలుపకారం వాళ్ళనుకూజా స్టుడియాలో శిప్పి చూవించేపని రచలి.తమిద పడ్డది, అ పని సమంగా ముగిశాక, అ వాటాదార్లు, అళమె. మామూలు6ం[0 గుమాస్తాయమోననుకుని అళనికి బహుమానంగా ఐధరరూపాయలు యివృబోయారు. రచయితివ సేమోరా వద్దన్నాడు.

నవ్వుల కతలు 8 నా ౩ంతుకండీ యీ బక|క్షను ? నేను చేన్తున్నవరకి నాకు నెలకు వెయ్యిరూపాయలు ముడుతున్నాయి శావాలంపే చూడండి యివిగో రసీదులు అంటూ వాటిని వాళ్ళకు చూపించాడు. అంతే, కంపెనీడబ్బును యిష్టంవచ్చినట్టు విరజి మ్యేన్తున్నా న! ము క్‌. రంటూ ఆ వాటాదార్లు వేసీన చిందులు అవడానికి కంపెనీ మేనే జరుకు తల(పొణం తోకకు వచ్చింది. వ న! శ పావలా టిశెట్టుకోసం వదిరూపాయలనోటు యిచ్చానని యీమా అనుకోకు, వెధవది సమయానికి దగ్గర యేమి చిల్లర లేకపోయింది" అన్నా డెశాయన కండక్ష్రరుతోం అబ్బే! అందుకని మూరేమా బాధపడకండి. మాకు యిప్పుడు ముప్ఫెతొమ్మిది పావలాకాసులు యిస్తానుగదా కి అన్నాడు కండక్రరు - కసిగా నవ్వుతూ. ఖీ ఛీ వ పక్కింటి విశ్వనాధాన్ని తనకొళఠసాయం చేసిపెట్టాలంటూ వాడావుడిగా తశ యింటికి లాక్కువచ్చాడు రామచంద్రరావు. *మశంచేసే వనులుచూడ్డానికి వ బుక్కడ ఎవరూ లేరుగాని, (పశ్న గ్‌ శేమి వేయక ముందు నేనుచెప్పి ఆఅ (| గగ నటు చెయ్యి ఈర్వాత మొ... యు అజా | సంగతేమిటో చెబుతాను అదుగో, రోడ్డుమూద అబోకు ల నిలబడిఉంది చూశావా? దాన్ని వే లీ! పట్టుకుని యిక్కడకు తీనుకు (కశ జు రాడానికి నాకు సాయం చెయ్యి" అన్నాడు రామచంధదళలూవు,

(| వనవ్వుఅ కథలు ఇద్దరూళలిసి చాన్ని పట్టుకుని అతని ఇంటి! తీసుకువచ్చారు. *బప్పుడు గీన్ని మేరిమోడకు తీసుకెళ్ళాలి, నీవు వెనకనుండి తోన్తూఉం దు. నేను ము-దునంచి లాగుఆ మి ఓ పావుగంట ఓష్ట్రపడి అలాగే అ అకోతును మేడి మెంసై క్కించారు.

౨ఖ్లల్రా బాట్‌ రూమ్‌ వైవుకు మళ్ళించుి

అలాగే అ గదిలాకి దాన్ని తీస. కెళ్ళారు.

ఇప్పుడు దీన్ని కూ చోబెట్టాలి.”

అ పనికూడా చేశారు 8ష్టపడి,

*ఖంక్ర చాలు వది అ.టూు చేతుల దులువుకుని అలా చేయ జానికి కారణం యిలా వివరించాడు రామచం(దిరావుః

*ఆస్రల్సు వంగశేమిటంపే, మా బావమరిది పొండురంగ డున్నాడు చూశావా? వాడు నేనువెప్పిన (పతీదానికి ఎదురు చెబు తుంటాడు. తనకు తెలిని వివయమేమి లోకంలో లేదన్నట్టు మాటడతాడి ఆ బడాయి వఏవలగొ డానికి యీ ఏళ్పొటంతాను. వీవిఒంకే యవుకు వాడు కా లేబీనుండి వచ్చాక స్నానంచేసే దుకు

అ గదిలోకి వెడకాడు గదా! అప్పుడు దాన్నిచూని హడిలిలోయి

వరుగెక్బకు నొడిగ్గంకు వచ్చీ *వావోయ్‌! ఇదేమిటి బ్యాతూన్‌లో

అటోతు కూచునిఉ ది అంటాడు. దానికి నను నిరవశ్ష్యంగా, *ఉంకే ఉండనిద్దూ, ఎందుకలా గంగవెర లెత్తుతావు?' అంటూ క్లబ్బు! వెళ్ళిపోతాను, ఆ విషయాన్ని

"నేను అంత తెలిగ్రా తీనికోడంచూని సంగతేమిటో అర్ధంకాక వా

డొక్క'జే బ్యుర బద్దలుకొట్టు నీ మధనపడళాడు వెధవ

ఛి శి ఛీ

వంవ్రయాగం౦ గలి “ఈ వంవచ్చరం మాకు పెట్టిన [క థీ వుస్తళాల్లో ఏ వుపక మికు బొత్తిగా సజ శ్ర నచ్చలేదో దానిపేరు [వాయండింన్నాడు ' వంకులు, కురాళ్ళంతా చకచకా రాసేళ ద్‌ “ఆ పుస్తకం మికు నచ్చకపోడానికి హాలో ఉన్న లోపా లేమిటో వాటిని ( గ గురింది యివుడు వ్యానం (వాయండి నో వః వ తీనుకొనడమూ చెల్లించడమూ శిక్సరి ఇప్పుడు నీవీ చీర తీనుకు టున్నావుగదా! దీనిక ఠబ్బు యెక్కడనుండి తెచ్చి యివ్వగ౭ మే? అన్నా డొళకాయన బట్టలు జేంమాడుకళున్న భార్యతో. ౨మ్వాత్రో ఉన్న చిక్కే యిది. ఒకేసారి రెండు వేర్చేరు విషయాలను గురించి అలోచించి, అనవసరంగా మా బుర పాడు శేనకుంటుంటారు* అంటూ విసక్కు౦ంది భార్యామణి, థీ ఛి ఛీ

మానధనులు తెలీక అడుగుకానుగా నొరే! మొన్న అ *అఫీసర్‌ యెయి నింగ్‌ తీనకోడానికి నీవు ఎన్నికైనప్పుడు, దాన్ని అలాగ వదులు కున్నా వెందుకని ? అప్పుడే గనక నీవు వెళ్ళి వుంశు యీ పాటికి అఫీసరుకి ఆయ్యుండేవాడివి గదా [ అన్నాడు వెంకయ్య తోటి సిపాయితో.

'జంయకీే శా అవలు ఉశ్రేశం నీకు తెలవ లేదన్నమాట, ఇలాగే సిపాయిగా ఉంటూ ఈ ఆఫీసరు గాళ్ళకు నలాములు కొట్టడ మంకే ఎలాగో చేయగలమగాని, నేను కూడా ఆఫీసర్ను అయ్యి అ దగుల్బాజీ యెదవల్ని నాతో సమానంగా చూడాలంకే నాకు న! రోత నుమా 1! అని జవాబు వచ్చింది.

ళీ ల! న! లే

పనిలో$ వెళ్ళకుండా వారం రోజులుగా యింట్లో కూచున్న కొడకుతో తండి అన్నాడు: తపి లేని మనలాంటి వాళ్ళం యిలాగ బెట్టు చేయడం ళఈగదురా. నా మాట విని మళ్ళీ వెళ్ళి వనిలో చేరు"

*ఏమెనాసరే నాన్నా! వాళ్ళన్నమాటను ఉపసంహరించు కం0'కే ళవ్ప "నేను మరి వాళ్ళ ముఖం చూడదలుచుకో లేదు

'నాగానే ఉంది నీవరస ఇంతకూ వాళ్ళు నిన్ను ఏమ న్నారు ఇ

నిన్ను డిస్కిన్‌ చేశాం. పౌమ్మన్నారు.”

ఛీ |! !

నవ్వులకతలు ప!

ఒకప్పుడు గొవ్చ నటుడిగా పేకుపొందిన వరహాలనాయిడు శాలం కలిసీరాశ తెర మరుగున పడిళోయాడు. చివరకు అతనికి ర3ెండుపూట్లా తిండి గడవడ మే కష్టమెలో ముంది

ఒకరోజు ఎవరి దగ్గరో ఒక అర్హరూపాయి సంపాదించి, అఠను అక చవకరకం హపూోూటలుకు భోజనం చేయడానికి వెళ్ళాడు,

తీరా అక్కడ చూసే, తనతో యింతకుముందు నాటకాలు వేసి, తినలా గే పెద్ద పీరు సంపొదించిన పాత మిశుడ్‌ొకతు ఆ హోోటలో అకులు ఎత్తేసేవాడి పని చేస్తూ కనబడ్డాడు,

“ఏమిటీ | వెంకట నరునూ | నువ్వా? ఇలాంటిచోట యీ పని చేసుకు 1బతుకుతున్నావా ?" అంటూ ఆశ్చర్యపోతూ ఆడి గాడు పరహాలనాయుడు,

*అవుబ్సీ నేను యిక్కడ ఆకులుతీసే వాడివని చేస్తున్నాను, శాని నేను భోజనం చేసేది మాతం యీ హోటల్లో కాదు" అంటూ గర్వంగా చెప్పుకున్నాడా మనిషి,

ఖః ఖః వ జాలి హృదయుడు నిటీబన్‌లో సింగిల్‌ సీట్లో హాయిగా కూచుని ఉన్న అప్పా రావు, అకస్యాత్తు?ా తన ముఖాన్ని "రెండు చేళులతోనూ మూ సేను కున్నాడు. పక్క సీట్లోని ఒకతను అది చూసీ “ఏమండీ? వంట్లో గాని బాగోలీదా *ి అంటూ అడిగాడు.

*ఆదగాదండీ, ఆడవాళ్ళు నిలబడి ఉండడం నేను చూళ్ళే నండీ. ఇదుగ” పొపం వా (వక్కను యెలా నుంచొని ఉందో చూడండి యీవిడ” అన్నాడు అప్పారావు యేడువు ముఖంతో.

తి అ తి

ల నవ్వలకథలు

టక లేడీకెసస్టు శోనం వతికలో వకటన వేయించి, వచ్చిన చాళ్ళని పరీక్షించడం కోసం ఒక మౌననీక తత్వళా స్ర్రజ్ఞాడిని తినతో కూచో బెట్టుకున్నాడు మోహనరావు.

అ (పకటకకు జవాబుగా వచ్చిన ముగురు అమ్మాయిలనూ అ కఠ్సిశాస్త్రజ్ఞుడు ఒకే ఒక (పశ్న వేశాడు: "రె.డూ రెండూ కలిపితే మెంత?) అని,

మొదటి అమ్మాయి 'న్రాల్పగు అందిం

"రెండో అమె *ఇరవై రెండు అంది.

మూడో అమ్మాయి, "నాలుగూకావచ్చు, ఇరవై రెండూ శానచ్చు" అంది.

వాళ్ళను బయటకూచోమని వంపి మె హనరావుతో అఆయళ యిలా అన్నాడు. *చూశారుగదూ | వీళ్ళ మన_ప్రత్వాలు. మొదటి అమ్మాయి ముక్కుకు మూటిగాపోయే. రకం, రెండో అమ్మాయి, అన్ని టినీ అనుమానిస్తూ అతితెలివిః పోరయేరకం. ఇక మూడో అమె ఏ విషయాన్నైనా అన్నికోజాలనుండీ చూసి విచారణ తేల్చేరకం. ఇస్పుడు భెవ్పండి మాకు ఎవరునచ్చారో ?”

మోహనరావు కక్కిన నమాధానం యిచ్చాడు; *నాకు అ పెద్ద కళ్ళూ, ఎ్యగిటి పెదాలూఉన్న అమ్మాయి నచ్చింది."

థి ఛి థి

రడ్డీిగాఉన్న బజారువెంబడి ముఫృెమెళ్ళకు బాగామించిన శేగంతో కారు నడువుకువ స్తున్న రమా దేవిని చౌరస్తాలోని జోలీమ అపుచేసే అమెదగ్గరకు నచ్చాడు.

నవ్వుల కథలు భన్‌ *విజం జప్పుకోండి. ముఫ్పైెదాటారా ? లేదా? అన్నాడు, *వీం చెయ్యను పోలీసూ [| ఈ చేనేతచీర కట్టుకున్నందుకు అలా సపెద్దదానిలాగ కనబడుతున్నాన ళా బోలు, అసలు చెప్పాలంకేే నాకు పాతిశేళ్ళన్నా నిండులేదుి అంటూ దిగులుపడ్డదామె, శి థీ థ మరణ వేదనవడుతున్న ఒళ మానవుడి ముఖాన్ని చి(తించిన చ్మికకారు డొకడు తనమ్మితుడైన ఒక క్రృరును శీనకువచ్చి ఆ చిశాన్ని చూసి గర్వపడుతూ *నీ అఖిపాయమేమిటి శ అని అడిగాడు, *మలేరియా అనిపిస్తున్నది” అన్నాడు డాక్టరు. థి శ థీ “ఇందాక మా అబ్బాయితోవంపిన మిక్‌ళ్చర్‌ మిరు సరిగ్గా తయారుచేయ లేదు. అదృష్టవళాత్తూ వాసననుబట్టి నేను కనుక్కో బట్టి సరిహోయిందిగాని, లేకపోతే చాలా అపాయం జరిగి పోయి ఉండును. దానిలో క్విన్తైన్‌ వెయ్యడానికి బదులు స్ట్ర్రిఖ్‌ నైన్‌ వేశారు. ఇలాగేనా చేయడం * అంటూ కోపంగా అడిగా డొకాయిన మందులపావు నుబ్బన్నను.

“అలాగా! అయితే మా దగ్గర్నుండి నాకు యింకా అర్ధ రూపాయ వస్తుంది అంటూ చెయి చాపాడు సుబ్బన్న సంతోషంగా. శీ థీ ఛి

(19)

పరమానందయ్య శిష్యుడు అడవిలోఉం'డేేఒక చిన్న వ్రేషన్లో స్టేషను మాస్టరుగా ఉన్న అనందరావు తన అఫీనపనిలో ఒకసారేదొ చిన్న తవ్పచేశాడు, అందుకని "నీవు యేం పని ₹నినా (వక్క నున్న ప్టేషనమాస్టరతో సంపదిలచిగాని చేయకు' అంటూ పె అధికారులు అతనిమాద ఒజళ ఆంక్ష పెట్టారు. దానిపకారమే ఒకరోజున అతను [పక్క య్రేషనుమాప్టరుకు చేసిన టెలిఫోన్‌ సందేశం యిలా ఉంది, “షాట్‌ ఫారంమిదికి దిగిన గూడ్స్‌బండిగార్జును ఒక పెద్దవులి తిని వేస్తున్నది, నే నేమిచెయ్యాలో తక్షణం తెలియజెయ్యండి” భి ళీ ళీ అట్‌ ఉజ్వలభవిష్య త్తు ఊనీక్సు నలఖ్రెయేళ్ళు వచ్చే వరకూ దార్మిద్యమూ, అసంతృప్తి ఉంటాయి అన్నాడు జ్యోతిష్కుడు,

నవ్వుల కథలు ల్లగ *ఆ తరువాత?" అంటూ ఆశగా అడిగాడు గవరయ్య,. *వ్రీమ్సుందీ! ఆ తర్వాత అరకం జీవిళొనికి అలవాటు పడీ హోతావుి అని జవొబు వచ్చింది. ఖ్‌ ఖు ఖః ఎదురుగొ వ్చ రోగితో డాక్టరు అన్నాడు; 'ఆస్రమాశమూ డబ్బు గుళించే అలోచిస్తూ ఉండడంవల్ల మో ఆరోగ్యం యింతగా పాడయిపోయింది. నా మాట విని కొంతకాలంపాటు డబ్బునుగురించి అపలు అలోచిం చడం మానెయ్యండి. మారలా చేసిననాడు ఒక్క చారంలో నే గుణం కనబడుతుంవని నేను వోమీ మువ్వగలను. అంతెందుకు? వదిరో జుల[కితం మిలాగే ఒకాయన నా దగ్గరకు వచ్చాడు. వీడో బట్టలపావులో అయిదువందలదాకా బాకీఉన్నాడట. అది యెలా శీర్చడమా అని బెంగ పెట్టుకుని వులలా అయిపోయాడు. నేనే అ నంగతి మరచిపొమ్మని చెప్పి ఒప్పించి పంపించాను. నిన్ననే మళ్ళా ఆయన్ను చూశాను. ఇప్పుడు పండులా ఆరోగ్యంగా ఉన్నాడు, మికూ ఆయన తెలి సేవుండెచ్చు గంగాధ(రావనీ .. క "ఆ; ఆ. తెలునులెండి. అతను బొకీఉన్నది నాకి అన్నాడు రోగి, జాకరువంక మింగే సేఉటుచూనూ. తు శు అనాటి ఖీ ! ఫి వరంధఛామయ్యకు నిగంట్‌ పొగ గిట్టదు, అందుకని అతను ముఖ్యంగా హూటలుకు భోజనానికి వెళ్ళినవుడు ఎవరూ లేని మూల అకటిచూసుకుని అక్కడ కూచుంటాడు.

ణం నవ్వురి కథలు

ఒకరోజున అతను భోజనానికి కూచునిఉండగా ఆతని (వక్క నే మరొకతను వచ్చికూచుి వెంటనే సిగరెట్‌ ముట్టిం చాడు...అ మనిషితో స్వయంగా పోట్లాట పెట్టుకోడానికి పరంధా మయ్యకు యిష్ట్రం లేక, పోటలు వాళ్ళతోనే చెప్పిద్దాం లెమ్మను కుని ముక్కు మూనుక్కూ చున్నాడు,

ఇంతలో భోజనంటిక్కెట్లు తీసుకు వెళ్ళే కురాడు అక్కడికి వచ్చాడు,

పరంధామయ్య తన టిక్కెట్లవు సకం వాడికి ఆందిన్తూ చేత్తో వాడిని పొడిచి, సిగ రెట్‌ తాగడం మానివించమన్నట్టు (పక్క మనిషిని చూపించాడు,

"ఆలా గేలెండీి' అంటూ ఆ కురాడు "రెండ.టి క్కెట్లు చింవుకు వెళ్ళిపోయాడు.

న! ఖి ఖ్‌

వయనుమళ్ళిన శమలావతమ్మగారికి తను యింకా అందంగా. వడుచుదానిలాగా కనివిన్తున్నానన్న [భమ ఉండిపోయింది.

చాలమంది, నేను మా అమ్మాయి నేమో అని పొరబడుళూ ఉంటారు అంటూ గొప్పచెప్పుకుందామె మరొళామెతో,

అ దేమన్నమాటండి ? మా అమ్మాయి మరీ అంత ముసలి చానిలా ఉంటుందా ?' ఇని ఎదురు పశ్న వచ్చింది.

ఖ్‌ జి ఫి

ర్యాతంతా గల్లులబాధతో న్మిదవట్టక కో పంగాఉన్న రాఘవ శావును "బాగా న్మిదపోయారాండీ?”ి అంటూ పలకరించాడు పూటలు యజమాని,

శవ్వుల కథలు భం

*ఆహా | తమరి హెళూటల్లో న్మిదవట్టడం కూడాను! తెల్ల వార్తూ అలా కళ్ళుతెరుచుకునే జాగరణ చేశాను [ అంటూ ఉరి మాడు రాఘవరావు.

వ్చ్‌ మరి అలా ఎందుకుచేశారు ? కళ్ళు మూనుకుంయటేనే గదా ని్యద్రవ్రది + అనడిగాడు హోటలు యజమాని,

ఖా న! ఖీ మద్యపానంవల్ల వచ్చే నష్టాలుగురింది జోరుగా ఉపనకీ సిన్నన్న పేరిశాన్తు్రులుగారిలా అన్నాడు:

(శాగుడికి అలవాటుపడ్డ మనిషి, వశువుకంకైు. ఎంత బుద్ది తక్కువగా (పవ రినున్నాడో చూపించడానికి ఒక ఉదాహరణ 'చెబుకాను. ఇవ్పుడు యిక్కడ ఒక గాడిదను తీసుకువచ్చి, దాని ముందు ఒక పాృతలో నీళ్ళూ మరోప్కాతలో సాఠరాయీ పోని పెట్టామనుకోండి. అది నీళ్ళుకాగుతుందా ? సాఠాయా స్థం

“సఫా అన్నారు సభికులు,

*అవుమ. ఎందుకని * అన్నాడు సేరిశాన్తు్రులు వుంజుకువి.

*ఇద్రి గాడిద కాబట్టి" అని వికటంగా జవాటు వచ్చింది.

ఫు న! నో

రోజంతా బేసివా తరగనిపని తనకుండగా, (వక్కసీట్తోని శృష్ణమూ ర్రి ఏమి వవిచేయకుండా యొలా నెట్టుకొనున్నాడో అర్థం కాలేదు గుమస్తా వి యన్‌. రావుకి

ఏ రోజుకూడా మారు పట్టుమని పదినిముషాలు వవిలేయడం

20 నవ్వుల కథలు నేను చూళ్ళేదు, మా సీటుకి అసలు ఉ తరాలేమారావా * అంటూ అతను కృష్ణమూర్తిని అడిగాడు.

*గ్రాక్ర హైవడ మేమిటిలెండి. కాని వాటిని సులభం గా వదిలించు కునే పద్ధతొకటి నేను కనిపెట్టాను. అదేమిటంళే నాకు యివ్యఒడ్డ వక ఉ త్తరమ్మాదా “దీనికి స్వరెనజవాబు యివ్వగలవారు నిరంజన శావుగా రే గనక ఈ ఉత్తరం అయనకు పంపించండి" అనిజక్కముక్క రాసిపడేస్తాను. అలా చేయడంలో నా వుద్రేశ మేమిటం కే = ఇంత పెద్ద అఫీసులో అ ఉరుగలవాడు ఎవరొకతను ఉంటాడుగదా, ఆతని కే అవన్నీ చుట్టుకుంటాయి అని. నా ఊహే _రెటనుకుంటాను, ఎందుకం ఉే నేను అలా తివ్ప్‌ వేనీన ఉతరా లేమా శిరిగి నా దగ్గ రకు రాలేదు ఇనీ $ిటుకుి అంటూ గర్వంగా చెప్పాడు కృష్టమ్వూర్రి. *

ఆది విని వి, యన్‌. ఠావు కోవంతో వణికిపోతూ, చొక్కా చేతులు మడిచి "అదా సంగతి * లే. వీ అంతు తేలుస్తాను. నేనే అ నిరంజనరావుని అన్నాడు.

శ న! ల!

తరంకాని పని

కొతగా పనిలో పెట్టుకున్న క్కురాడికి మొదటిరోజున

శసప్రైలుకొన్లు పని చెప్పాడు రాఘవయ్య. రోజంళా చేస్తా డనుకున్న

అ పనిని వాడు మధ్యాహ్నంకల్లా పూర్తి చేసేశాడు. మరుసటి

రోజు, ఆఅవుల్ల లన్నింటినీ మిధెమోద సపేర్చిపెళక్తు పని అప్ప

ల చి లు

చెప్పాడు. అ పనిని కూడా అతినులవుగా నాలుకు గంటల్లో

పూర్తి చేసేశాడు క్మురాడు,

1 లో సె ర్‌ శ జాలా క్త జ ల ఖీ యము యస సమయం

౮ శా వా

మూడో రోజున కాస్త ళలిగ్గా ఉంజేవని చెబుదామని రాఘవయ్య వాడికి ఒక బంగాళా దుంపల పోగు చూవించి "ఒరే అబ్బాయ్‌! ఈ పోగులోని దుంపల్లోంచి పూర్రిగా బాగున్న వాటినీ, ఒక మాదిరిగా ఉన్న వాటినీ, పా.డెపోయిశక వాటినీ మూడు వేరే వేరే పోగులు చెయ్యరా |" అని చెప్పాడు.

ఓ నాలూదు గంటల తర్వాత వని ముగినిందేమోనని చూడ వచ్చిన రాఘవయ్యకు మతిపోయినవాడి ముఖం పెట్టుకుని లాయిలా కూచుని ఉన్న పని. కురాడు కనిపించాడు.

“ఇ దేయ్యటా అబ్బాయ్‌ |! ఏదో తేలిగ్గా ఉంటుంది గచా అని యీ రోజుయీ పని అప్పజెవితే, ఏమి చేయకుండా కూచు న్నావ్‌ ? అన్నాడతను.

"ఇంత కట్టమైన పనిని నేమ చెయ్యలేను బాబయ్యా. ఏది

ఓలి నవ్వుల కథలు మంచిదో ఏది పెడదో యంచాలంకే నా బు[ర తిరిగి పోతున్నది" ౬ అన్నాడా కురాడు ఏడువు ముఖంతో. వ వ వ తక్కువ తిననివాడు ఒంటరిగా వని చేనుకుంటున్న బాంకి గుమస్తా శంభునాధం మిదకు ఒక్కసారిగా నలుగురు దొంగలుపడి నోట్లో గుడ్డలు కుక్కి, కాళ్ళూ చేళులూ కట్టి పడేశారు.

అ రోజు పనూలయిన డబ్బంతా సంచీల్లో కుక్కుకుని వాళ్లు వెళ్ళిపోతుండగా, ఈమతో అర్జంటుగా ఏదో చెప్ప బోతున్నట్టు శంభునాధం "సెగలు చేయడం చూసి అతని నోట్లోని గుడ్డలు తీళారు.

*బాబూ | విల్లలుగల వాడిని, నాకో సహాయం చేయండి. మికు పుణ్యముంటుంది. దయచేసి మాతోపాటు యీ పద్దు వస్త శాలు కూడా పట్టుకుపొండి, ఎందుకంకే నా మట్టుకు "నేను బ్యాంకి డబ్బులో ఐదువేల రూపాయలు శావేశానుి ఆంటూ (పాధేయ వడ్డాడు శంభునాధం.

వ ఫి న! స్వంత (ప్రాణం ఫుట్‌ పొత్‌మిద నిలబడివున్న రామానుజంగారు యెంతో కలవరపడుతూ ఎదురుగా వస్తున్న కారువంకచూన్తున్నాడు. దాన్ని ఒక స్త్రీ నడువుతున్నది. అ కారు తన సమీపానికి రాగానే *ఆ., యిష్పుడు ₹లడో గేరు వెయ్యి. మళ్ళా పల్గంలోకి దిగేటప్పుడు (వేకు

నవ్వుల కథలు ర] వేసీగాని శేరు మార్చకుి అన్నాడు రామానుజంగారు ఉ దేక

శారులోఉన్నావిడ “అలా గే లెమ్మ' న్నట్టు చూన్తూ నడువుకు వెళ్ళింది.

చారినపోతున్న ఒకతను ఆ తతంగమంతాచూసి వింతవడుతూ “ఏమిటండీ మారు చేస్తున్నది” అంటూ ఆడిగాడు రామానుజం గారిని,

*మా ఆవిడకు కారు నడపడం నేర్పుతున్నానులండి"

“అయితే యిదేమిటండి మరీనూ! శుభంగా మిరుకూడా అవిడతో కార్లోకూచుని లల అలం

౨ఖది నిజమేనముకోండి,. కాని సంగశేమంకు యీ కారు కయితే యిన్‌న్య్యూరెన్సు తీనుకున్నాము గాని, నాకు యింకా తీనకో లేదు.

థి శ భి పొదుపు

తను ఖర్చుపెట్టే (వతి పెసకూ పూర్తి విలువ పొందాలనుకునే గోవిందమ్యగారు, గంట సేవు 'పరమాడి జఒళ కూరగాయిల సంచిని ఎమ్నకున్నది.

"దీన్ని కాగితంలో కట్టియిమృన్నారాశి అన్నాడు దుకాణ చారుడు, (7

2[4ీ నవ్వుల కథలు *ఆహ ఎందులోనూ కట్టాల్సిన అవసరం లేదుగాని, అ కాగి కాన్నీ, దారాన్నీ, ఆ వంచిలో పెట్టి ఇలా ఇవ్వి అంది ఆవిడ, వ న! న! సద్పోధకుడు టాక్సీలో వెళుతున్న విశ్వనాధంగారికి తను కూచున్న నీటు మూలలో, విలువైన నగలు పెట్టుకునేలాంటి ఒక చిన్న పెస్టై కనిపించింది.

“ఎవరో దీన్ని యిక్కడ మరిచిపోయినట్టున్నారు" అంటూ ఆయన దాన్ని తీసి ముందునీట్లో ఉన్న డ్రవరుకు కందించాడు.

అ .క్రైవరు, ఏమీ ఆశ్చర్యం చూపకుండా దాన్ని తీసుకుని తనకు ఎదురుగాఉన్నే ఒక ఆర తెరిచి దాన్లో అ పెమ్రైను పడేశాడు. అ అరలో అచ్చం ఆలాంటివే యింకా చాలా పెఖెలు ఉన్నాయి.

ళు

సంగతేమిటో తెలియళ ఆశ్చర్యవడుతున్న విశ్వనాధంగారితో అ డ్రైవరు యిలా చెప్పాడ్యు

*నేను నా టాక్సీలో ఎక్కేవాళ్ళని పరీక్ష చెయ్యడంకోసం వీటిని ఉపయోగిన్తుంటానండి. మిలాంటివాళ్ళు నూటికి యిద్దరు ముగ్గురు మాతమేయీ పరీక్షలో పాన్‌ అవుతుంటారు. మిగతా వాళ్ళు గుట్టుచప్పుడు చెయ్యకుండా వీటిని కా జే సేస్తారు. 'పెపైలో ఏముందో చూడాలనో, లేక దొరికినదాన్ని ఉోనివ్వడ మెందుకనో అలా చేస్తారనుకుంటాను

“ఇంతకూ ఆ పెక్రైలొ ఏం పెడళావేంటి?

నవ్వుల కథలు ౭

• *దొంగతనం కూడదురా నాయనా! చెడిపోతావు[' అని రాసివున్న చీటీ పెడుతుంటాకండి

వు శ న! (పేమోద్యోగి

పీన్సండీ , మరేమోనూ... నేనూ...మా అమ్మాయిని ఇ. వ దేళ్ళనుండీ (యేమిన్తున్నానండీ ... అందుకని ...మరేమో...*

కి... అఆయిలేనన్నేం చెయ్యమంటావు?

*ప్రల్ట లేదండీ, ఏంటం కే... మేము పెళ్ళొడ్దానికి శమ

నా రింగీకారం కావాలండి"

*ఆఅమ్మయ్య- ఇంకా, నీవు పెన్షన్‌లాంటి దేమన్నా యివ్వ మంటున్నా వే మోనని హడిలిపోయానుగదయ్యా!”

వ ఖః న! పాపేత్య సీద్దాంతం ప! మూడు దినాల శ్రిళమే (వసవించి అఆస్పతిలో ఉన్న మౌలతి, ఆ రోజుతో తన పెళ్ళయి పది సంవత్సరా లయిందన్న విషయం జౌపకం వచ్చింది.

ఆ విషయమే తలపోనుకుంటూ, యింట్లో చిన్న పిల్లలతో సతమత మౌతున్న భర్తను గురించి అమె అలోచిన్తూ ఉండగా, యింటి దగ్గరనుండి పాలు పట్టుకువచ్చిన వసిపిల్ల తెచ్చిన చీటిలో యిలా ఉంది:

లల నవ్వుల కథలు నా జీవితం నిండా పూలు పూసిన నా వియమెన మల్లీ! ఈ సుదినాన, నేను ఒశేమాట చెబుతాను. నీతో గడిపిన యా పదియేళ్ళూ పది నిముపాల్లాగ గడిచిపోయాయి, (ఇక్కడ నుండి వౌ మరీ తొందర తొందకగా (ాసినట్టు అల్రుకుపో యిటు ఉంది) కాని ఈ యింట్లో నీవులేని పది నిమిషాలూ, వది యుగా ల్లాగ అనిపిన్తున్నాయి. ఖు శ న వెధవ ఫొటో శాల్విన్‌ కూలిర్డ్‌ అమెరికా (పెసీడెంటుగా ఉన్నవుడు ఒక సారి ఇటలీ దేశవు రాయబారి నొకాయన్ని తన యింటికి భోజ నానికి ఆహ్వానించాడు. భోజనానంతరం అ రాయబారికి తన భవనం అంతా తిప్పి చూవీన్తూ, ఆయన్ని జక గది దగ్గరకు తీసుకువెళ్ళి దాని తలువులు తీశాడు. చాని లోపల ఎదురుగా గోడకు కొట్టబడి కూలిర్స్‌ ఫాటో ఉన్నది. ఆ ఫొటోలో ఆయన చాల వికృతంగా పడ్డాడు, అందు వల్ల దాన్ని చూసీ మెప్పురలగా ఏ మాటలు చెప్పడానికి వీల్లే యిబ్బంది వడుతూ, అఆ రాయబారి మాటాడకుండా ఊరుకున్నాడు. కూలిడ్డ్‌ కూడా ఏమా మాటాడకుండా కాసేవు నిలబడి, మళ్ళా ఆ గది తలుపు మూ సేన్తూ 'ఆ ఫొటో గురించి నా ఉద్దేశమూ అదే” అన్నాడు క్లుప్తంగా. ఖి న! ఫి

విమర్శ శంకరరావు నాటక మొకటి రాళాడు, దాన్ని ఆడడానికి కొంతమంది అర్భకుల్ని కూడా పోగుజేళాడు. రిహార్సల్చు చూడ డానికి ఒక గొవ్చ డెరక్టరును తీసుకువచ్చి నాటకం చూసీ తన అఖి (పాయం చెప్పమన్నాడు, రివోర్సలు పూర్తవగానే *ఎలా వుందంటూ” ఉత్సాముంగా వచ్చిన శంక్యరావుకు కుర్చీలో హాయిగా ని[దపోతున్న తె రెక్టరు కనబడ్డాడు. అయన్ని లేవీ *ఏమండీ ! మీ అభ్మిపాయం కోసమని తీనుకువ స్తే, మిరిలా నిదతోయారా?' అని నొచ్చుకుంటూ అడిగాడు శంక(ావు, *ఇదీ ఒక అభపాయమే గదా |" అని జవాబిచ్చాడు దర్శ కుడు ఆవలిస్తూ. న ఇ ఫి 'న్సనం యీ లోకంలో వుట్టింది, యికర్లకు మేలు చేయ డానికే అన్న విషయాన్ని ఎప్పుడూ మరిచిపోకుకా చిన్నీ.” "సరేగాని, మరి యితగ్లెందుకు వుట్టారే ?” ఖు వ ణి

పరాజయ చిహ్నం క్షీ గో ౪ గ, గగిగ 2 (1

"పేరుపడ్డ వాద్యగాళ్ళ బృంద మొకటి రణరంగ సంగీతం వాయిస్తున్నదిం ఉండేకొద్దీ (బ్రవ్యాండ మెన గమనంతో పై శృగల ళోనికి పోతూ హాలు దద్దరిల్ల కేస్తున్నది. పావుగంట సేసునుండీ చాన్ని విటూ ఆ వేగానికి తట్టుక" లక (శోతలు కిందా మీదా అయిసపోతుండ౫గా ఎలాగైతేనేం అఆ వాదనం ముగిసింది.

'హహూరున వాన వెలిసినట్టయి, ఊపిరి పీల్చుకో బోతున్న శోళలకు, ముందువరుసలో ఉన్న ఒకాయన చేసిన పని చూస్తే బలే నవ్వు వచ్చిందిం గ్‌

అయన తన చేతికరకు తన తెల్లని జేబుకుమూాలు కట్టి ఫెకి యెొళ్తారుం

ఖః ఖు వ స హృ దయుడు

“హోటల్లోని తన గదిలోఉంచుకున్న సీసాలోని ఖరీదైన

విస్కీని ఎవరో దొంగతనంగా తాగుకున్నట్టు అనునూనం వేసి,

నవ్వుల కథలు థి దాన్ని ధృవపరచుకోడానిళని, అరోజు విస్కీ ఎంతవంకూ ఉన్నతో అక్కడ అ సీపామాద పెన్సిలుతో ఇక గీకి పెట్టాడు శేషగికి,

మరుసటిరోజు చూస్తే, ఆ సీసా కింద పెట్టబడి ఉన్న చీటీలో, యిలా కరానిఉంది; *' దయచేసి సీసామిద యిలా పెన్సిలు మార్కు పెట్టకు ఎందుకం జపే నీకు అనుమానం లేకుండా చేయడం కోసం ఇంత మంచి విస్కీలో నీళ్ళు కలపాలం కే నాకు మనను జప్పడం శేదు.ి

ఖ న! ఫ్‌ పోలికణ

పరబహ్యుంగారు ఓ రోజు సౌాయంఠం ఏమితోచక 'స్నేహితుడినాకజ్ణి వెంటబెట్టుకుని మ్యూజియాని$ వెళ్ళారు. పీ యివీ చూస్తూ వాళ్ళు ఒక పెద్ద పటంముందుకు వచ్చారు, అందులో చాలా కోతులు సోళ్లుతెరుచుకు తీశ్ష్తణంగా చూస్తున్నట్టు చ్మితించబడీ

న ర స

9 (వే

అది చూడగా నే వర్యబవ్మాంగారికి[ ఏదో! జ్ఞాపకం వచ్చిండి.

గబగబా మ్యూజియంలోంచి బయటకు వచ్చేస్తూ అ స్నేహి తునితో ౧”లభా అన్నాడాయవ;: .

తు నవ్వుల కథలు *ఇంళ సేపూ ఏదొ మరచిపోయినట్టు అనిపిన్తూనే ఉంది సుమా! శాన్‌ హాల్లో వా ఉపన్యాసముందీ వేళ ణి న! వు చెప్పుదెబ్బలు గృురంమాద షికారుపోతున్న క్కురజమిందారు,ు అచ్చు తనలాగేఉన్న ఒక పళల్లెటూరివాడిని చూసి ఘరానాగా *ఏరఠా! మి అమ్మమా దివాణంలోగాని పనిచేసిందేమిటి ? అని అడిగాడు. తచ్చ అమ్మ శాదుగాని దొరా! మా నాన్నమా[తం మోొవంట వాడిగా కొంతకాలం పనిచేశాడు అని జవాబిచ్చా శణావళలైటూరి తాడు. థి న! వు

(వళకివక్షం తరవు సాక్షిని ఎంత తిక మక పెడదామన్నా కుదరటం లేదు ప్లీడరు నుందరయ్యకి అందుకని అంతవరకూ వేస్తున్న (వశ్నలధోరణి మార్చి గంభీరంగా యిలా అన్నాడు:

*'ఆయితే డాక్సరుగారూ | మన శరీరంలోకల్లా నున్నిత మైన తలకు గట్టిదెబ్బ తగిలినప్పుడు, మెదడులోకలి గే మార్చుల్నిగురించి

యి మాకు బాగా తిలునునంటారు.ి శ 3బ్రవ్పన్ను*

*పరే ఉదాహరణకోసం జక మాటడుగుతాను. ఇప్పుడు నా తలా, జడ్డిగారి తలా గట్టిగా ఢీకోన్నాయనుకోండి. అప్పుడు మాకు మతి[భమణం కలుగుతుందంటారా

“జడ్జిగా రికి కలుగవచ్చు" అని జవాబు వచ్చింది.

ఛి న! న!

నవ్వుల కథలు ల్లా

వ ధైరమి దేళ్ళ ఇందిర అన్నది; *నువ్వే చెప్పు బాబాయీ |! ర్యాతి పన్నెండింటికి యింటికి వచ్చానని అమ్మ నన్ను అంతగా శోప్పడిందిగదా | అలా కాఫ్ర అలఫప్యంగా యింటికిరావడంలో "నేనుచేనిన త ప్పేమిటి ఛి

*“జాపకం తెచ్చుకో" అన్నాడు దేవాంకకరఠావు బాబాయి.

ఖ్‌ వః న!

మోహనరావు చూడానికయి లే పరమ అసహ్యంగా ఉంటాడు గాని, అడ వాళ్ళ వెనుకవద్ధంలో అతన్ని మించినవాడు లేడు,

అత డొకరోజు బజారులో వెళుతూూ ఎదురుగా వస్తున్న ఒక అందమై$ అవిడనుచూసి, పెద్ద యొరిగిఉన్న వాడిమల్లే నవ్వు

మూ న! లః

ముఖం "పెట్టాడు.

అదిచూని ఆమె అసప్యాంచుకుంటూ పోవడంమాసి అత శాడికి కోపం వచ్చింది. “క్షమించండి. మారు మా అమ్మ యేమో నమకున్నాను" అన్నా డతను వెటకారంగా,

“అలా అవడానికి వీలేమౌ లిదే, ఎందుకం కు నేను పెళ్లయిన చాన్ని* అని అవిడ జవాబు యిచ్చింది.

వ న! ణి శ

సాక్షని వతివాదిపక్షం ప్లీడరు అడిగాడు:

ఆఆ్ర్ప్పితేనీవు చదువుకో లేదంటావు[ి

*“అవునండి"

*మృరెతే నేనువేసిన (వశ్నల కన్నిటికీ అంతబాగా జవాబులు ఎలా చెప్పగలిగావు?ి (1)

ళల నవ్వుల కథలు

*సవట (వళ్నలకు జవాబులు సెప్పడానికి పెద్ద పదువులు పదివి వుండక్కర లేదండి"

వు వ న! వ్యాపార పాఠాలు

ఊ ళ్ళోకల్లా పెద్దదైక కీరాణాకొట్టు యజమాని భిదయ్య "శెట్టి, మరజశయ్యబాద ఉండగా అతని ఖార్యాబిడ్డలు వడున్తూ శుట్టాచేరారు.

ఉన్నట్టుండి ఆయన కర్మువిప్చి భార్యను యిలా ఆడిగాడు. “పెద్దవాడిక్క జే ఉన్నాడా?"

క తలవైవున వున్నాడు" ం

*మరి చిన్న వాళ్ళిద్దరూ?”

[ర

“ఇదుగో ఇక్క డే ఉన్నారు.”

అమ్యాయి?

*ఆసీ యిక్క 'జేఉంది ఇడిగో!"

వెంటనే ఆయన తనశ క్రినంతా కూడగట్టుకుని మోచతిమాద లేచి *అయితే కొట్టుమిద ఎవళ్ళూ లేకుండా, అంళా యిక్కడే తగలడ్డారన్నమాటి అంటూ అరిచాడు,

ఖు ఖః ఖ్‌

హోటలు యజమాని, పనివాణ్ఞాకళ్ణి గద్దిన్తూ యిలాఅన్నాడు:; *గామహోనుమిద ఏ సమయంలో ఎలాంటి పాటపెట్టాలో ఈ మాళంు తెలినికో లేకపో తే ఎలాగరా వెధవా? ఇందాక అఆ 'అభిల

నవ్వుల ళథలు జూ భారత గొడుగుల ఉత్ప త్రిదార్త సంఘం వాళ్ళ టీ పార్టీ జరుగు తున్నవుడు “ఠా నేఠరావూ! మరిక వానలు రానేరావూ!' అనే పాట పెట్టావు. నీకేమన్నా బుద్ధీ జ్ఞానం ఉందా అంట? ణు ఖః ఖ్‌ తాజాకలం౦ బోర్లింగ్‌ స్కూల్లో చదువుతున్న పదాలు గేళ్ళ రవి దగ్గర్నుంజి ఆకని తలిదండులకు వన్తున్న ఉత్తరాల్లో చాల విచారరమైన వార్తలు వస్తున్నాయి. స్పరెన భోజనానికీ, కంటినిండా నిద్రకూ కొడుకు కరువాసిపోవడం తెలిసికొని వాళ్ళు చాలా విచారించారు. అంతలో ఈ విధంగా మరో ఉత్తరం వచ్చింది.

*__.నా కిప్పుడు ఎంతబాగాఉందో చెప్పలేను. రోజంళా శా యిష్టంవచ్చిన విధంగా అడుకెడానికీ, న్మిదపోడానికీ కావలసి నంత 'స్వేచ్చఉన్నది నాకు (వత్యేకంగా ఒక చక్కటి గది ఇచ్చారు. చూనుకోడానికి బోలెడు బొమ్మల వుషళాలు కూడా యిచ్చారు, వాకు మంచి భోజనం పెడుతున్నారు. రోజూ పాలూ, గుడ్తూయిన్తు న్నారు.అన్నట్టు నొకు యీ మధ్యే కైఫాయిడ్‌ జ్వరం వచ్చింది లెండి."

తీ ఛి థి పంపాదకు డొెకనికి వచ్చిన లేఖలో యిలా ఉంది; చదు _ వరులకు మీ వ్యతిక నచ్చకపోయిన సందర్భంలో, వంవత్సరం చందాగాపంపిన మొతాన్ని తిరిగి చాపను యిస్తామని మారుచేనీన (పకిఓనను చూసి పోయిన నంవత్సరం నేనుమోా వదతిళకు చందా కట్టాను. నిజం చెప్పాలంకేే మీ పిక నాకేమీ నచ్చ లేదు

లో నవ్వులకథిలు అందువల్ల దయచేసి నా డబ్బును నాకు పంపించవలసిందిగా కోరుతున్నాను.

పోన్లైండి. అది నాకు పంపడానికి మూరు అనవసరంగా [శమ పడడమెందుకుగాని, దాన్నే వా పేరున యీ సంవత్సరానికే చందాగా జమకట్టుకోండి."

వ ఖు ఖ్‌ మధువు కాగినవారు బాగా తొగిన యిద్దరు మనుషులు, నిర్శానుష్యంగా ఉన్న శోడ్డున కారులో వెళుతున్నారు.

“ఇదిగో షూడు అ వొంతెనవస్తుంది షూళావా? ఆది చాల్నా యికుకు దానిమోద మాతరం కారుని కాస్త జాగర్తగా నడువు, లేహాతే, బద్ల్దీలకు గుద్రేసుకుపోగలదు శారు అన్నాడు ఒకడు,

*ఇ దేం్య్యటోయ్‌ నువ్వు కారునడువుతావుండి, నాకు కెప్పుకా వేంటి సరీగ్గా నడపమని" అన్నాడు రెండేవాడు.

ణ్‌ ఖ్‌ ఖ్‌ తూలుతూ మె7క్రెక్కి వచ్చిన నారవ రెడ్డి, తన గదితలుపుతాళం తీయడానికి పదినిమువష"లుగా కిందా మీదా అవుతున్నాడు. ఎదుటిగదిలో ఉంజడేలఅతను అదిచూసి "అదేంటోయ్‌! సిగరెటుపీకతో తాళం తీయబోతున్నావు. నీ మతిగాని పోయిం క "దేమిటి ?ి అన్నాడు.

"చచ్చానా బొబూ, యిందాళక నేనుకాగింది సిగరట్‌శాదు. శాళవుచవన్నమౌాటి అంటూ అశ్చర్యపోయాడు నారపెడ్డి,

కా! ః శ ఖః

నవ్వులకతఉలు యు!

తాగుడు బాగా అలవాటున్న యిద్దరమి.తులో ఒకడు తక్కిన వాణ్రిలా అడిగాడు,

లా

%ఓ "రే కామేశం, వళ్లు తెలియకుండా కాగినప్పు డెప్పుడన్నా నీ నాలుక మండిందా?

“ఎంత ఎక్కువగా (తాగిశమా[తం కావాలని నాలుకను ఎలాముట్రించుకుంటానా (దర్‌ ?* అన్నాడు మితుడు.

థీ భీ ఛీ

*క్యయనతో ఇంక నేను కావురం చెయ్య లేనండి. ఎంతపొరు పెట్టికూడా అయన తిరుగుళ్ళూ, కాగుడూ మాన్చించలేకపోయాను. నాకు విడాకులు తీనుకోవడ మొక్కే మార్గం అంది పార్వతమ్మ గారు ప్తీడరు శంకరయ్యతో.

బొత్తిగా అంత నిరాశపడకండి. మారేమా అనుకోనం కే ఒక్కమాట అంటాను. మారు మీ వారిని తిట్లతో సరిచేభ్ధామను కోవడం పెద్దతప్పు. ఆలా కాకుండా ఎంత కాగివచ్చినా, ఆయన్ని ఏమి అనకుండా ఉర్పుతోనూ, మంచిమాటలతోనూ లాలించి సేవచేప్పే చివరకు ఆయన మా మాట వింటారని నాకు నమ్మకం ఉంది. కాబట్టి నా మాట విని నేను చెప్పినట్టు కొంత ళాలం నీ చూడండి ” అన్నాడ. శంకరయ్య

సరేనని పార్వతమ్మ ఒప్పుకుంది,

అర్మాతి అమె భర్త పన్నెండు గంటలవేళ తూలుతూ ఇంటికి రాగానే, అమె ఎదురుగా నవ్వుతూ వెళ్ళి తోడురుని యింట్లోకి తీనుకు వచ్చింది. కుర్చీమిద కూచోబెట్టి ఒట్లు విప్పింది. విసన కరతో విసిరింది. కాసేపలా సేద దీంబ్చక *ఇంక వడకమాది! వదండి, ఇప్పటికే చాల రాయి హోయింది అంది లాలనగా

భజ నవ్వులకథలు *అప్పనవును. మరీ ఆలస్యంగా యింటికి వెళితే ఆ రాశ్షసి పోరు ఉండనే ఉందిగా” అన్నా డామె భర్త మక్తుగా. న! ఖ్‌ న! చిత్తుగా తాగి సారాయి దుశాణంలోంచి గుంవుగా బయట వడ ఓ పదిమంది మనుషులు అర్భర్మాకి పమయాన వీధమ్మట మత్తుగా నడచి పోతున్నారు. గా ౮ ఛా జట్టుగా వెళ్ళి ఒక యింటిముందు ఆగారు, శా స్సేవు వాళ్ళలో వాళ్ళే ఎందుకో తీవంగా వాదించుకున్నాక ఒకడు అ గుంవునుండి బయటకు వచ్చి ఆ యింటి తలువు తట్టాడు. కిటి! తలువులు తీసిన అ యింటావిడ “ఎవరు కావాలయ్యా [' అంటూ చిరాగ్గా అడిగింది. ఇది సత్తెం నాయుడ.గారి యిశ్రేనండి గ్గిం *ఖఅవును. యేంశి మిరు ఆయన భార్యగా లేనా శ

నవ్వుల కథలు న! ఆవును. ఇంతకూ యొవరు కావాలి నీకు? “అయితేమారు కాస్త బయటకు రావాలండీ. అ రోడ్డు

మాద నుంచొని ఉన్న జట్టులోంచి మా ఆయన మయొవరో గుర్తుపట్టి

ఆయన్ని వేరు చెయ్యండి అ మాతం సాయం జేళారంకే తక్కిన వాళ్ళం మౌ యిళ్ళకు "మేము పోతాము" ఖ్‌ వ వ రెండు గంటల రాతివేళ తూలుతూ వెళుతున్న మనిషెకడు అక దీప స్రంభం దగ్గరకు చేరి దాన్ని చేత్తో బాదుతూ ఉండతం జక ఊోలీను చూసి సంగతేమిటని అడిగాడు *“చూడవయ్యా | మేడమీద గదిలో లైటు వెలుగుతూ ఉంది గదా! అంకే తను మెలుకువగానే ఉందన్నమాట, కాని నేను ఎంత తట్టినా తలువు తీయకుండా ఎలా ఊరుకుందో చూడు మా అవిడ 1" అంటూ ఫిర్యాదు చేశాడా మనిషి. ఖి ళీ ! దయామయుడు “అరువు బేరం తీసుకుంటూ కూడా ఈ గుడ్డ గురించి అంత

'సేవు బేరమాడా వెందుకురా ? _పెగా నీవు దీని బాకి ఎవ్పటికీ

తీర్చేవాడివి కాదు కూడాను *అవుననుకో. కాని పావం కొట్టువాడికి అనవసరంగా

ఎక్కువ నపష్ష్వం కలుగ జేయడ మెందుకు చెప్పు చః యి ఖ్‌ ఖ్‌ ఖు

భీరులుందేచోటు

రాతి వేళ ముమ్మరంగా యుద్దం జరుగుతండగా, ముందు వరసలో ఉన్న వెంకటావుకి ఆళస్మాత్తుగా చావం కే భయం వేసింది. తుపాకీ కిందపడేసి వెనక్కు పరుగెట్టడం (పారంభించాడతను. అలా: కొంతదూరం వెళ్ళేటప్పటికి, అతన్ని ఒక ఆఫీసరు అవునేశాడు.

*హోరా హోరీ యుద్ధం జరుగుతున్నట్టు తెలుసా లేదా? అంటూ గర్జించాడు.

*తెంసండి

*మ్సరి యిలా వెనక్కు పారిపోయి వచ్చా వేం?

వెంక[టావు ఏమా మాటాడలేదు,

“జవాబు దెప్పనేం? నే నెవర్ననుకున్నావు? నేనే జనరల్‌ని* అన్నాడు అధికారి మళ్ళీ గర్జిన్తూ.

అది విని ఆశ్చర్యపోతూ *అరె, ఎంత ఏరికి వుడితే మాతం యుద్ధానికి ఇంత దూరంగా ఎలా పరిగెట్టుకొచ్చాను చెప్యా?” అంటూ నిగ్గుపడి పోయాడు వెంక (టావు.

ఖీ ఖి జ అదీసంగతి

*త్తరేయ్‌ నుబ్బూ! మా అక్కాయి॥[ ఎ న్నేళ్ళురా?"

“ఇరవై అయినమి

హగర్ని | మరి నాతో తనకు యిరవై యేళ్ళే అని చెప్పిందే. నాకే టోకరా వేసిందన్నమాట.

నవ్వులకథలు ర! ఆ దేంకాదు. లెక్క పెట్టడం €న ఐ దేళ ప్పుడు నేర్చుకుంది జు ళ్‌ గదా! అందుకని ఆ తేడా ఖః ఖీ ల! అనుభవజ్ఞానం పాతికేళ్ళుగా నంసారా న్నీదిన మాధవయ్యతో కొతగా పెళ్ళాడి గోపాలం ఉత్సాహంగా చెప్పుకుపోతున్నాడ., కం అన్నట్టు సంసారంలోని సుఖాలు నిజంగాశేఠే నుమా! నిన్న ఏమయిందనుకున్నారు? సరిగ్గా నేను యింటికి వెళ్ళటప్పటికి మౌ అవిడ ఎదురుగావచ్చి మంచినీళ్ళు యిచ్చింది. తర్వాత నన్ను కుర్చీలో కూ చో బెట్టి నా అలసట తీరేవరకూ వీవన విసరింది" ఆటు తర్వాత స్నానానికి చిటికెలో ఏర్పాటు చేసి "నేను హియిగా స్నానం ము/౦చుకు వచ్చాక, ఘుమఘుమలాడే వేవుళ్ళూ, పచ్చళ్ళతో కమ్మని భోజనం పెట్టింది .. జలం “ఇంతకూ అమె కొ తగా కొనుక్కున్న చీర నీక నచ్చిందా? లేదా అన్నాడు మాధవయ్య అవళినూ. ఓ శ క! పరకాయప్రవేశం *మేనేజరుగారూ! మారి రోజూ రెండు గ్రానులతొ విస్కీ మా గదిలోకి తెప్పించుకుంటున్నారుగదా। కాని మాతో మా గదిలో మరెవరు" ఉన్నట్టులేదు. మరి అ రెండోగ్లాను ఎవరి కోసం? 9బ వా! నేను ఒక గాను వుచ్చుకునేటవ్న టికల్లా వేరేమనిషరై పోళాను. అప్పుడు మర్యాడకోసం ఆ కొత మనిషికి కూడా కాప్త పట్టించాలిగడా! అందుకని అళనికోసమన్నమాట అఆ రెండోగ్లాను" ఖ ఖు న!

పోదాహరణం హోలయ్యకీ, గురచా రెడ్డికీ పెధ్ధావురం సంతలో దోస్లీ కలి సింది. ఒక్క రోజులోనే వాళ్ళిద్దరూ ఆప్తమితులె హోయారు.

క్వ ఊ రెల్ల డానికి, మా ఊరుమోంచే యెల్లాలి గాబట్టి, మా ఊరిలో దిగి మా యింట్లో నాలుగు రోజు లుండిపోదువు వపదిమని గురవారెడ్డి పోలయ్యను బలవంత పెటి తన యింటికి తీసు

! శు కెళ్ళాడు.

తాలుగు రోజులూ వాళ్ళు గురవా రెడ్డి ఊల్లో సరదాగా గడి పారు. ఇళ పోలయ్య సాయంత్రం వెళ్ళిపోతా డనగా గురవా రెడ్డి అతనితో యిలా అన్నాడు: *ఈ నాలుగు రోజులకీ నీకు థోజనాని జైన ఖర్చు ఆయిదు రూపాయలూ ఇలా ఇయ్యి”

అది విని పోలయ్య అశ్చర్యపోతూో* ఎక్కడన్నా ఉందటయ్యా ఇలాటీ దారుణం. చుట్టం చూవుగా పిలిచి తీనుకువచ్చి తిండి ఖర్చులు యిమ్మంటావా ? అన్నాడు.

అ దేమి నాకు తెలవదు. నీవు అయిదు రూవారులూ ఇచ్చి తీరాల్సిందే. అంకకూ నువ్వు ఒప్పుకోకపోతే మా వూరి పెద్ద దగ్దరి కలాం పద, అతనే న్యాయం చెప్పకాడి అన్నాడు

౧ చలి గురవా రెడ్డి,

సరే పదమని పోలయ్య గురవా రెడ్డితో అ ఊరి పెద్ద దగ్గరకు వెళ్ళాడు.

అఆ పెద్ద వాళ్ళిద్దరి తగవూ విని “గురవా రెడ్డికి పోలయ్య ఐదు రూపాయలూ చెల్లించాల్సిం దేనని తీర్చు యిచ్చి వాళ్ళను పంపాడు

చాఠరిలో వస్తూ వనూ పోలయ్య ఐదు రూపాయలు జేబు లోంచి తీసి *ఇంది అంటూ గురవా రెడ్డికి అందిం చబోయాడు.

“చాల్చాల్లే. ని దగ్గర నిజంగా డిబ్బు తీసుకుంటా నను కున్నావా శ” అన్నాడు గురవారెడ్డి,

నవ్వులకథలు స! “చితమెన మొగాడి లాగున్నావే! మరి యింత గొడవా చేశా వెందుకని ?ి అన్నాడు పోలయ్య అశ్చర్యపోతూ, *ఎందుకంకేు, మా ఊరి పెద్ద ఎంత చవటదద్దమ్మో నీకు తెలియ జేయడానికి అని జవాబిచ్చాడు గురివా రెడ్డి ఖ్‌ ఫా న! “నాన్నా |! యుద్దా లెలా వస్తాయిశి అన్నాడు వ్‌దేళ్ళ కొడుకు గడ ర్ట //) బ్‌ ఆ లు [గ్ర ల్‌ కాకు నిస ? చ సతద్యలరాా్తడ ల్‌ *యుభ్రాలా ? మ'రేమోనూ ... ఇంగ్లాండు "దేశానికీ అమెరి కాకీ ఏదన్నా తగువు వచ్చిం దనుకో...? అంటూ మొదలు బెట్టాడు తండి. *చాల్లూరు కుందురూ |! "అ రెండు దేశాలకీ తగువు లవలు

ణః వవ్వుల కథలు శానేశావు. అర్ధం పర్టం లేని మాటలు చెబుతున్నారు. అంటూ వచ్చింది ఆయన భార్య.

రి కనే ఉదాహారణకు చెబుతున్నా నే, మధ్యలో సీ వేమిటి అడ్డు 9 అంటూ భర్త కనురుకున్నాడు,

*సడ్రేపాయె: పిచ్చి పిచ్చి మాటలుచెప్పి, విడ్దను పాడుచేన్తూ మధ్యను నన్నంటున్నారు" అంటూ దండకం మొదలుబెట్టిం చామె"

మరో అయిదు నిముషాలయేటప్పటికి వారిద్దరి మధ్యా తగవు శాజుకుని కారాస్థాయికి పోయింది.

“యుద్దాలు ఎలా వస్తాయో ఇప్పుడు బాగా 'ఆలిసింది లెండి" అన్నాడు కుమారుడు.

శ ఖు ఖ్‌ మొదటికే మోసం

(వనిద్ర యింగ్లీ షునాటక రచయిత పేక్స్‌పియర్‌ (వాసిన నాటకాల నిజంగా కయన (వాసినవికావని సాహిత్యవే త్తలలో కొందరి అశిపాయం,

అలాంటివారిలో ఒకరు అ నాటకాలు (వాసిన అసలువ్యక్తి మొదటి ఎలిజబెత్‌ రాణి అఆ నేభావం వ్యక్తంచియగా మరొకపండితుడు "అంతటి గొప్ప రచనలను జక స్త్రీ ఎలా (వాయగలిగి ఉంటుందను

దానికివచ్చిన సమాధానమిది; “మారు విషయాన్ని నరిగ్గా అర్ధం చేసికో లేదు. అవలు ఎలిజవెత్‌ రాజీ మగవాడేనని నా నమ్మకం.

ఫి ఖ్‌ న!

బొంబొయినుండి యాోదాకాదు (ట్రాన్‌ సఫర్‌ అమింది "దీశముల్‌ గారికి.

“నాన్నా, రేపేకదా మనం _హైదాబవాది వెళ్ళిపోతాం! వెళ్ళి శోయేముంచు. మరొక్కసారి పార్కులోని శివాజీవొమ్మను చూద్దామని ఉంది. నన్నక్కడకు తీన. శళ్ళపూ ఇ? అంటూ అడిగాడు నాలుగేళ్ళ కొడుకు.

సరేనని ఆయన వాడిని తీనుకుని పార్కుకి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఉన్నంత సేపూ ఆ కురాడు విగహంవై పే చూనూ కూచున్నాడు,

చీకటి పడుతుండగా దేశ్‌ ముఖభగారు కొడుకను యింటికి బయలు'దేరదీశాడు. అ క్యురాడు కళ్ళనిండా నీళ్లుతెచ్చుకుని అ వ్మిగహంముంద్ను నిలబడి, * వైళ్ళితటోతున్నాను శివాకీ! మళ్ళా నిన్ను ఎప్పుడు మాస్తానో" అన్నాడు?

కోలా ఖా ఇ

కొడుకు 'దేశభక్రికి ఆయనమనను సంతకంతో నిండిపోయ్యి ఆనందభాష్పాలు తుడుచుకుంటూ ఉండగా ఆ గ్యురాడిలా అడిగాడు; నాన్నా... మరీ... శివాజీమాద సవారీచేసూ క+ాచున్నాడే... అతను యెవరు

ఖః ఖ్‌ లే

*“జతెరతీయగరాదా ?' అంటూ. గానక “లీలో (శావ్యంగా

పాడుతున్న కృష్తమాచార్యులు, మద్రెలకొ డతున్న - వాడొకడు నా! య్‌ ముఖం ముడుచుకుని ఉండటం గమనిందాడు-

ఏం? నీకు ఈ కృతి నచ్చదా ?9 అంటు అడిగాడతన్నిం

*ఆదిగాదఎడి. అసలు నాకు సంగీఠకమం కునే వళ్ళుమంటి అన్నా డామనిషి. _

ఖః వ్‌ నే

ప్రో నవ్వులకథలు

హాస్య రచయిత మాక్క్‌ కేన్‌ సాధారణంగా తన వేష ఛారణలో అశద్దగా ఉండేవాడు. అళరోజున ఆయన జక పేరు పొందిన రచయి (తిని చూడడానికి ఆమె యింటికి వెళ్ళాడు. వెళ్ళ టవ్పుడు కె కట్టుకోవడం మరచిపోయాడు. తిరిగి యింటికి వచ్చాళ అయన భార్య అలా యె కట్టుకోకుండా వెళ్ళినందుకు ఆయన్ని కోప్పడ్డది.

'62

అమె అన్నమాటలన్నీ మారు మాటాడకుండా విని ఆయన ఇక కు రాణీ పిలిచాడు వాడి చేతికి ఒక చిన్న ప్టెఫ్టైను ఇచ్చి తను యింతకుముందు వెళ్ళివచ్చిన రచయిత్రి యింటిదగ్ధ ర యిచ్చి రమ్మని వంపాడు.

అ రచయితి దాన్ని అందుకొని విష్పిచూడగా అందులో జక నల్ల సిల్‌, కె, దానికి గుచ్చి ఒక చీటీ కనబడ్డవి, ఆ చీటీలో యిలా శాసి ఉంది;

దినితో జతపర్చి జక చు పంవుతున్నాను. దాన్ని చేత్తో పట్టుకుని బాగా చూడంది. ఈ సాయం[తమే మా ఎదురుగా ఈ మె :ట్టుళోకుండా ఇక అరగంబసేవు గడిపాను, అంత సేపూ మీరు దీనివం3చూసి తర్వాత దయచేసి 6రిగి నాకు పంపించేయండి తిరిగ పంవించడం మరచిపోయేరు గనక వాకున్న టై యిదొక్క కి

ఛి థి థీ శతెలివికేటలు లెక్కల పరీక్ష 'పేవర్లో ఓ (వశ్న యిలా ఉంది:

*“జ-'డ అక కలమును రు॥ 4.ణీకు కొసను. దానిని తిరిగి అతడు ఈ౪2 (3 కు అమ్మినయెగడల అతనికి లాభమా? నష్టమా?

నవ్వులకథలు జ్‌ దీర్ధంగా అలోచించి కుమారి ఇండిర ఇలా జవాబు (ానింది, *“రూపాయిల్లో నష్టమూ, మైనల్లో లాభమూను" నే న! వ ఆంజనేయులు ఒక నవల (వాశాడు, అయితే యెంత అలో చీంచినా చానికి తగిన పేరతనికి తట్టలేదు.

చివరికి తను చదువుకునేటప్పుడు బాగా మొరిగిన తెలుగు మాస్టరుగారికి రాసి తన నవలకు సరిపడే రెండు పేరను నూచించ మని ఆడగాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. రెండు 'పేరెందుకం కు వ శారణం౦చేతనైనా తనకు ఒక పేరు నచ్చకపోతే తక్కినదాన్ని ఉపయో గించుకో వచ్చునని.

దానివళారమే అయనకు [వాొసిన ఉత్రరంలో ళన కఠథా వస్తువునుగురించి వివరాలు యిచ్చి చివరగా యిలా రాశాడు

4 =. కాబట్టి మారు దయతో యీ నవలకు నరిపోయ రండు పేను...

ఆ “పేర్లు అనే వదం వచ్చేటప్పటికి అతనికెక సంగతి జ్జాపకం వచ్చింది. ఆ మాస్టై రొకఠసారఠి శానులో *“పేరు' అనే మాటకు బహువచినం పేర్లు అని రాయడం వ్యాకారణరీళ్యా తవు అని చెప్పారు. దాన్ని సరిగ్గా వీమని రాయాలో కూడా చెప్పారు కాని అ సరెన వదం “పేరులు అనేదో, *పేండు' అనేదో, “పేళ్ళు” అనేదో సరిగ్గా గుర్తుకు ఠరాలేదతనికి. దాన్ని జ్ఞాపకం శేనుకోడానికి కా స్సేవు(వయత్నంచేసి యిక లాభంలేళ, అ వదాన్ని తప్పుగా రాయడం యిష్టం లేక, అ మాటను కొస్టేని యీ విధంగా అ చిక్కును పరిష్కరించాడు.

26 నవ్వులకథలు

*... కాబట్టి మారు దయతో యీ నవలకు సరిపోయీ పేరొక దానిని సూచించ పలసిందిగా కోరుతున్నాను."

మా విధేయుడు, ఆంజనేయలు. ళతాజాకలం: దయభచేనీ మరొళ పేరును కూజా నూచించండి. ఖః ఖు లే

"పెదరథం హోటల్లో భోంచేసి యింటికి బమయలుడేరిన వుకస"త్రంగారు గుమ్మం దగరి కాపలావాడికి ఏమా బక్షీస్‌ యివ్వ కుుడా రోడ్డుమిదకు వచ్చేశారు అ కాపలావాడు మాం ఆయన వెనకాలే వినయంగా వచ్చి ఆయన కారు తలువుతీసి ఆయన ఎక్కింతరువాత దావ్ని మూనిి యిలా అన్నాడు;

*జంటికి చేరుకునేలోగా మి పర్సుగనక యొక్కడన్నా పడి పోతే, దాన్ని యిక్కడ మిరు బయటకు తీయలేదన్న సంగతి జ్ఞాపక ముుఎచుకోండి సర్‌! లేపోతే అనవసరంగా దానికోసం యిక్కడ కూడా వెదళవలనీ వన్తుంది

ఖః వ క!

కళ్ళు గట్టిగా మూసుకుని ఉన్న చెల్లెలి చేయిపట్టుకు జక మధ్యాహ్నంపూట బజారువెంబడి నడిపించుకు వెళుతున్న రవిని చూసి, వాళ్ళ పంతులమ్మ సంగ తేమిటని అడిగింది.

*మేట్నీ రూడ్డానికి వె ళ్ళేటప్పుడల్లా మేము యిలా చేన్తుంటా మండి. మా చెల్లాయిని హోలువరకూ నడిపించుకు వెళ్ళడం నా

నవ్వులకథలు క! వంతూ, హాల్లోవలికి వెళ్ళాక కళ్ళు తెరిది కూచోడానికి స్థలం కను కోవడం తన వంతూ" అని చెప్పాడు రవి, ళి థీ ళీ మర్యాదస్తుడు అనాకో నీ (20, యా - సు రే వ్‌ జో రోజూ తన బస్‌లో (వయాణంచేసే ఒకాయన్ని కందక్టరు యిలా అడిగాడు, నిన్న రాతి మిరు శ్షేమం గా యిల్లు చేఠారండీ జ, చేరాను ఏం? అలా అడుగుతున్నావుి (18)

జ నవ్వులకథలు “కాదులెండి నిన్నటిరాఖతి చివరి బస్సులో మిరు యింటికి వెళుతున్నవుడు ఎవరో ఒకావిడ బస్సులో ఎక్కినవుడు మిరు లేచి మీ సీటు అమె కిచ్చారుచూశారా? ఆ సమయంలో బన్సులో ఉన్నది మీ రిదరేలెండి, అందుకని అడ.గుతున్నాను చి న! ఖ్‌ వ సమయ స్ఫూ రి అతో ఎన్నో చోట్ల ఈదులాట పందాల్లో వె"ల్లొని ఛాలా బహుమ తులు గెల్చుకున్న రఘునాధరావు, ఒక సాయం[తంపూట నిర్మాను ష్యంగా ఉన్న బీచి చూసుకుని అక్కడ ఈత కొడుతూ ఉన్నాడు బాగా నమ. (దంలోక వెళ్ళి మళ్ళా వెనక్కు చిరిగి వస్తుండగా తననుచూసి ఒడ్డున చాలమంది మనుషులు పోగ ఉరీరడం అతని కంటబడ్డది. ఒడ్డుకు చేరగా వే వాళ్ళు వేసే వశ్నలకు జవాబు చెప్ప జానకి యిష్ట్రం లేక అతను ఒక యొత్తు వేశాడు, ఒడ్డుకు కొంత దగ్గరగావచ్ళ్చి ఆక్కడళగి *ఇది ఏఊురయ్యా?” ణః ళం అని అడిగాడు. ఒడ్డున ఉన్నవాళ్ళంతా “విశాఖపట్టణం” అని ఆరిచారు. 'చచ్చాంపో]! నేను వెళ్ళాల్సింది కాకినాడి అంటూ వెనక్కు తిరిగి యీదుకుంటూ సమ్ముదంలోక వెళ్ళిపోయాడతను, న! న! ఖః తన పార్టీ పరిపాలన[కింద "దేశం ఎంత గొప్పగా అభివృద్ది చిందుతున్నదో “వివరిన్తూ అనర్హళంగా ఉపన్యసిన్తున్నాడు గరవా రక్త, అతని మాటలకు సభికులు అ'ప్త్రమానమూ చప్పట్లు కొడుతూ ఉం'ే

నవ్వుల కళతలు వ వేరొక పార్టీకి చెందిన రొజారావుకు ఉకోషం పొంగుళొద్చించి. అ కోపాన్ని అవుకోలేక తన (పక్కన కూదువికున్న ఆవిడతో *క్క గురివిగాడీని తల వగులగొట్టి చంవినా పాపంలేదండి అన్నాడు,

“ఏమిటి మాటాడుతున్నారు మూరు? నే నెవరినో మికు తెలియదులా ఉంది. ఆయక మావారే తెలుసా ?* అంది ఆవిడ విపరీత మైన కోపంతో,

అ మాటకు గతుక్కుమని, ఆందంగాఉన్న అమెవైవు చూనూ శాజారావిలా తన్నాడు; *ఆ సంగతి నాకు తెలునునండి |! అందుకే అతనంకే నాకు అంత అసనూయి

ఖు న! న! షె

పావుగంటనుండీ కాఫీకోసం తహ తహలాడుతున్న రఘుపళికి యిక తన్మపాణం పోతుం దేమోనఏిపించింది. తన శ్రీమతిని పిలిచి ఆ ఆపదను తొలగించుకుందామం కు, వక్కింటి పక్కుబాయమ్మ వచ్చి అమెతో కబుర్లు వేనుకుని ఉండడంవల్ల అతని కేమిచేయాలో తోచలేదు.

కాలుగాలిన పిల్తిలా పడకగదిలో తిరుగుతూ ,అంతలో ఓరెండు నిముషాలపాటు వసారాలోనుండి మాటలు వినబడకపోవడంతో వీడ వదలిందనుకుని *ఆ వాగుడు దెయ్యం పోయిందా ?ి ఆంటూ కే కేసీ ఆడిగాడు,

కాని దురద్భష్ట్ర వశాత్తూ అళననుకున్నట్టు నక్కు బాయమ్మ గారు వెళ్ళిపో లేదు,

అపాయాన్ని గమనించిన రఘువతిభార్య యిలా అని అ సన్ని వేళాన్ని కాపాడింది,

వం నవవ్వులకథలు

*(. అ దెయ్యం ఎప్పుడో వెళ్ళిపోయిందండి, నేను

యిప్పుడు మాట్టాడుతున్నది సక్కుబాయిపిన్నిగారితో.” ఇళ ఖ్‌ న!

తోటలో పడక్కు ర్చిలో కూచున్న శకాంతయ్యగారు తన మనుమళ్లు చేస్తున్న పనులవంక చూమ్తాఉన్నాడు. ఆ కుురవాళ్ళు జక గ్యురంపిల్ల ను పట్టుకొచ్చి దాన్ని ఎక్క డానికి (వయతళ్ని స్తున్నారు. శాని అదిమాాతం తనమీదకు వాళ్ళను ఎక్కనివ్వకుండా ఎగురుతూ వాళ్ళని కిందప జే సేస్తున్నది.

శాసేవు అదిచూనీ ఆయన నవ్వుకుంటూ వాళ్ళదగ్గరకు వెళ్ళాడు,

“క్కురకుంకలు. ఇలాంటి మొండిదాన్ని యెలా లొంగ దీయాలో మాశెలా తెలుస్తుంది. చూడండి, నేను చూవిస్తాను అంటూ అయన గుర్రాన్ని సాపించి ఎగిరి దానిపె ఎళ్కాడు. అలా ఆయన ఎక్కిందే తడవుగా వెంటనే అది చెంగునౌంతి ఆయర్ని బాగా ఐదారుగజాలఎత్తు ఎగిరి కిందవ డేటట్టు విదిలించింది.

దుమ్ము చులపుకుంటూ లేచి ఆయన యిలా అన్నాడు: “చూళశ్శారా! ఆది మనల్ని కిందపడేన్తుందని తెలియగానే నేను గెంతినట్టు అలా దూరంగా దూశాలన్నమాట,ి

క! క ఖః

భక్తిమోద ఉపన్యాసం దంచుతూ నుబ్బశాన్తిగారిలా అన్నాడు: *భగవంతుని సృష్టిలో 'దేనీలోనూ వంక అనేది లేదు

అదీవిని, గూనివాడొళకడు ముందుకువచ్చి *మరీ నా మాకు మిటి ? అన్నాడు.

నవ్వులకథలు జ! శాస్సేవు వాని గూనపంక చూసి "ఇంతచక్కటి గూసిని నే నింకెక్కణా చూళ్ళేదు అన్నాడు నుబ్బళాన్తీ ళొణక్కుండా. భీ ఛీ ఛీ ఆడువారు చెడుగుడులో గొప్ప అటగాళ్ళుగా "పేరువడ్డ *కోద్రావరీ టీము" వాళ్ళు “పల్నాడు టీము'తో ఆడిన మొదటి ఆటలో ఘోరంగా ఓడిపోయారు. వాళ్ళకు అహపోరాళాలూ తర్భీదు యిచ్చిన మే నేజరు అప్పలస్వామి అది చూసి తన టీము వాళ్ళ్గమాద కోవం తెచ్చు కున్నాడుగాని పెకి ఏమి అనలేదు, తర్వాత జరిగిన రెండో ఆటలో కూ్యతం గోదావరి టీము వొళ్ళు ఘనమైన విజయం పొందారు. అలా జరగడానికి కారణం అ రెండో అటకు తన బట్టు వాళ్ళను [గౌండ్‌లోకి దింవుతూ అప్ప ౭ స్వామి అన్న ఈ మాట ఒక్క కే: *క అట కూడా ఎలాగో ఆ డేద్దురుగాని, వదండే అమ్మా యిలూ 1 ఛీ థీ శ పాడువారు *ఆం(ధా డే' ఉత్సవానికి వచ్చిన వాళ్లు కార్యక్రమంలోని “శాస్త్రీయ సంగీతం' అన్న అంకాన్ని చూసి చాలా నిరుత్సావా పడ్డారు. వాళ్ళేకాదు, (సో[గాంలో సగం కాలానికి పెగా తీ కునే ఆ బరువైన అంశాన్ని పెట్టడానికి కమిటీ మెంబర్ల కవికి కూడా బోలెడు వరదాగా లేదు. కాని అ గాయనీమటీ భర్తా,

జి నవ్వులకథలు పక్క వాద్యగాడూ, కమిటీ అధ్యక్త్షడూ ఆయిన వరపతిరావుగారి సంకల్చబలంతో పోరాడి లాభం లేర ఊరుకున్నారు.

అయితే ఆస్వస్థత కారణంగా అ దంపతుల ఆ సభకు రాలే రని అప్పుడే తెలిసింది.

అ విషయాన్ని పభలో వెలడినూ, ఆ కమిటీ సె కెటరీ చేసిన యీ (పకటనను విన్న సభీకులకు ఎంతో సంతోమమూ, అఎళతకు మించిన నవ్వూ వచ్చాయి.

*అని వార్య కారణాలవల్ల అ పాడువారు ఈ సభకు విచ్నేయ లేకపటోతున్నారు గనుక, మన (పోగ[గ్రాంలోని శాస్త్రీయ సంగీఠం అన్న అంకం రద్దు అయింది"

న! ఖ్‌ ణి న సంకట సితి థి

నద వట్టడం లేదంటూ వచ్చిన అతనితో డాక్టరు యిలా అన్నాడు. "ఈ రోజు ర్యాతి పక్కమిాద పండుకున్నాక, నాలుగెదు సెర్తు బాగా గాలి పీల్చి వదలండి. తరువాత మా మననలో ఒక చక్కని బెలువును ఊహించుకోండి. ఆ బెబువునిండా కలువపూలు ఉన్నట్టూ, విల్త గాలులకు చిజు కెరటాలు వన్తున్నట్టూ ఊహించు కోండి ఆదే దృక్యాన్ని అలా మశమలో చూన్తూ [పశాంతంగా ఒక అరగంట సేవు వడుకున్నారంకే, మికు (బ్రహ్మాండమైన నిద

వస్తుంది.

మరుసటిరోజు ఆ రోగి వచ్చి ఆ వద్ధతి యేమా పని చేయ భదని చెప్పాడు,

క రా జాసి | టా ి కటల ను! లో థి 4 &-న్రేన్స చెప్పినట్టు కలువ వఫువ్వుల్ని చిలు కెరటాలనీ ఊహించు కున్నారా * అనడిగాడు డాక్టరు, *ఆస్నీ ఊహించుకున్నాను.” *ఆయునా మాకు న్మిద రా లేదన్నమాట *ఇంకా ఏమిని(దండీ జా క్రరుగారూ! అ చిెజువలో రేవు నిండా కళి కళ్ళాడుతూ నవ్వుతూ కేరుతూ ఉన్న అఆడచాళ్ళని చూన్తూ వాళ్ళ గాజుల గలగల శబ్షాలనువింటూ ఉం కే ఆల్లవార్లూ యమ యాతన అయిపోయిందం కే నమ్మండి" ఖ్‌ జీ ఫి

న! ట్‌ వ్వుల తశ ౬

ఆ మెరికాలో జరిగినపంగతి.

ఒళా మె రెలుబండి ఫన్ట్‌ళ్లాన్‌ కంపార్టుమెంటులో కి ఎక్కు తుండగా, ఎదుటిసీటో కూచునివున్న జళకావిడ *వీన్సండీ బావు న్నారా?' అంటూ అమెను వలకరించింది. అవ్వుడే బండి ఎక్కి వావిడకి ఎదుటి అవిడ ముఖాన్ని ఎక్కడో చూసినట్టు అనిపించింది గాని, అమె యెవరో సరిగ్గా జ్ఞావకం లాలేదు. అయివా మర్యాద కోసం అదేమి తెలియనివ్వకుండా “బాగా నేవున్నా' నని అమెకు జవాబు చెప్పింది ఎదుటిఅ మెమాతం అదేమా గమనించకుండా వెంటనే మాటల్లోకి దిగింది.

మాటల పందర్భంలో అమె తన తమ్ముణ్ణి గురించి యదో చెప్పడం మొదలు బెట్టింది. అతము యెవరో తెలిసికొం కేనన్నా అమె యెవరో తెలిసికోవచ్చునన్న అలోచనవచ్చి ఇవతలి అమె మధ్యలో “అన్నట్టు, మి తమ్ముడుగారు యిప్పుడు ఏం-పనవి చేవ్వన్నా రండీ? అని అడిగింది.

మా తమ్ముడా! ఇంకా అలా (వెసి డెంట్‌ గా వే వున్నాడండి అంది. ఎదుటిఆవిడ - ఆ మెరికన్‌ (పెసిజంట్‌ రూజ్‌ వెల్‌ అక్క.

వ ఫి న!

ఇంటినీ, ఇంట్లోని వస్తువుల్నీ శుభంగా వుంచణాని$ "రేణుకను గారు పడే (శమ అంతా యింతాకాదు. కాని యేంలాభం! అమె భర్త మ్మబహ్ముణ్యానికీ, శుభతకీ-అవమ డదూరం,

ఒకరోజున వారి యింటికి తమకు తెలిసిన దంవతుళి ద్దరు భోజనానికి వస్తున్నారు. రేణుకమృగారు అవీ ఇవీ ఏళ్నాట్లు చేన్తూ భోజవాలయాక అతిధులు చేతులు ఈతడుచుకు నేందుకు ఒక తిలటి టవలు చేతులు కడుక్కు వేచోట డండంమాద వేసింది, కాని తను వేరే వనిమోదవ్పండగా తన భర్తగాని చాన్ని ఏదో సమయంలో

వనవ్వుం త థఖభిలు ఫు మాపివేపౌటేమోనవ భయంవేసి ఒక చీటీమాద “*ఇదిగనక మారు ముట్టుకున్నాకం కే మాట దక్చదు. జ్యాగత్త" ఆన్న వాసి ఆ టవలుకి పిమ్నుతో గుచ్చింది - అతిధులు వడ్చాక అ చీటీని కీసివేయవచ్చు గదా అమకుంటూ. అావి తరువాత వనితొందరలో అ మాటే మరచి పోయింది. ఫలిత మేమం కు, భోజనాలయినా ము, అతిధులు వెళ్ళిపోయాక అ వంగతి జ్ఞావకంవచ్చి చూపే అ చీటి, దావతోపాటు మడత నలక్కుండా భద్రంగా వున్న టపలూ కవజక్తాయిం చ ఖి ళ్‌ ఖు అమెరికన్‌ (పెన్‌ 3ంట్‌ కాల్విన్‌ కూలిడ్డ్‌ ఒకసారి తన చిన్న పాటి మ్మతులను తవ యింటికి భోజనానికి పిలిలాదు. ఐద్రయెత్తున జరిగే ఫించులో వాళ్ళు అంతకుముందు పాల్లొఎ వుండకపోవడంచేత, భోజవ సమయంలో ఎలా (వవర్తించాలో తెలియక, కూలిడ్డ్‌ ఏం చేపే తామూ అదే దేద్రాంలెమ్బవ్‌ విశ్చ యించుకున్నారు. భోజనాలు దాచావు పూర్తి అయిపోయేవరకూ వ ఇబ్బండీ శేకుజా జరిగిపోయింది. అంతలో అందరికీ కాఫీ యివ్వబడ్డ:. కూలిడ్డ్‌ తవ కాఫీవి కొంచెం తాగి, మగతొది చవ సాపర్లోకి హోశాడు. తక్కిన వాళ్ళంతా అలాగే చేశారు. తర్వాత ఆయన అ సౌపర్లో కావ వంచదారా, పాలూ వేసి కలిపాడు (కా

జీ వవ్వుల కథలు మళ్ళా అంతా అలాగే చేశారు,

అవుడు కూలిడ్స్‌ కిందకు నంగి ఆ సాసరును తన వీల్లిముందు పెటాడు,

యము

ఇంక అప్పుడు ఆ తక్కినవాళ్ళ ముఖాలు చూడాలి |

ఫి ఖః వి

దిన పశికలో జక (వకటనలో యిలా ఉంది:

“నిన్న స్టేషను దగ్గర అపి ఉంచిన వా కారులో ఒళ వేనిటీ బేగ్‌ దొరికింది. స్వంతదారులు వచ్చి నన్ను కలునుకుని యీ (వళ టన చేయించడానికి అయిన ఖర్చులు చెల్లించి దానిని వా దగ్గర నుండి పొందవచ్చును.

అది ణా కారులోకి యెలా వచ్చిందో చెప్పి మా ఆవిడను నమ్మించ గలిగే సందర్భంలో (వకటనశైన ఖర్చులు చెల్లించ నక్కర లేదు.”

న! న! ఖు

న (00

చ| క శ ఇ యో అ న! అ

నవ్వుల కథలు క్తి

దనరా "సెలవులు గడపడానికని మొదటిసారిగా మేనమాను గారి యింటికి వట్నంనుండి వచ్చింది మాలతి,

బొత్తిగా ఆధునాతన పద్దతుల్లో వుట్టి పెరిగిన ఆమెకు అక్కడి ఆచారాలూ అవీ చూసే కంగారు వుట్టింది. పడుకు నేటప్పుడు ఈతను వేనుకు నే పెజామాగాని వాళ్ళు చూస్తే ఏమనుకుంటారోనని, (పొద్దున్నే న్మిదలేచి ఆన గదిలోంచి బయటకు వచ్చేముందు, దాన్ని భద్రంగా పెక్రైలో చాచి రావడం అలవాటుగా పెట్టుకుంది.

అయితే ఒకరోజు సాద్దున్న ఆదకరవున దాన్ని [వక్కమాదే వది లేసింది.

కాఫీ తాగుతున్న సమయంలో ఆ సంగతి చక్చున జావకం ీవబ్చి ఆదరా బాదరా తన గదిలోకి వరుగెట్టుకు వచ్చి చూడగా అది కనిపించలేదు. కంగారు వడుతూ గదంతా గాలినున్న మాలతి వద్దకు పనివిల్ల నెమ్మదిగా వగ్చి రవాస్యంగా యిలా అంది;

'ఉయపడ మోకండి అమ్మాయిగోరూ ! ఎవరికీ తెలవకుండా "నేనే సినబాబుగారి లాగును ఆయనగారి గదిలో పె క్రేసి వచ్చా లెండీ."

ఇ న న!

పాతిక రూపాయలుపోని ముచ్చటపడి చేయించుకున్న రంగాచారిగారి చెప్పల జతలో ఒక చెప్పు పోయింది. దొరికిన చారెవరన్నా తెచ్చి యిస్తారేమోనని, ఇక వారం రోజులు చూసి ఫలితం లేక లోకల్‌ పేపర్లో యిలా (వకటన చేయించా జచజాయన:

ఓ నవ్వులకథలు “ఇ రీదైెన కుడికాలుచెప్పు ఒకటి పోయింది. దొరికినవారు చాన్ని నాకు అమ్మనైనా అన్మండి. లేపోతే నా దగ్గరున్న ఎడంళాలి చెస్పునన్నా కోనుక్కోండి.' లే ళి ల! నుబ్బలక్షిగారి భర్తలాగే పక్కింటి నాగమణిగారి యింటా యనాకూడా బొత్తిగా బప్టళన్తుడు, మ ఢీ శీ మై క్‌ జా + ట్రీ గ

*స్స్పృబ్బూదినా, ఇంతకూ మా అన్నయ్య ఎక్కువ బద్దకన్తు డంటావా? మి అన్నయ్యా ? ఆంది నాగమణి.

“చాలూరుకుందూ |! వాళ్ళ పరిస్థితి యిపష్పటికే అధ్వాన్నంగా ఉంది. ఇవుడు నీ మాటలువిని వాళ్ళుగనక పోటీలు పెట్టుకుంకే యింక 'చెవ్చనక్క రేదు" అంటూ కనురుకుంది సుబ్బలక్ష్మి.

నీ జ శ

౪. జాగావ్చతి టో! త్రీ గ లో ఠి న! త వక్కవళ్లెల్లో భీభత్సాన్ని కలిగిస్తున్న ఒక వులిని చంపడానికి నూర్యారావూ, రంగయ్యా బయలు దేరారు. అడవిలో కొంతదూరం వెళ్ళాక రంగయ్య యిలా అన్నాడు: 'న్సువ్విక అగు. వ్‌! నొక్కశ్లీ వెళ్ళి ఒక గంటలో ఆ వులినిచంపీ తీసుకు వసౌను. నే నాపని చేయలేనని నీకు అనుమానమైతే పందెం కాయి* వందరూపాయలు నూర్యాఠావు సరేనని పందానికి ఒప్పుకుని రంగయ్యను ముందుకు సాగనిచ్చాడు, ఒళ పావుగంట ఆయ్యాక సూర్యారావు కూచునిఉన్న స్థలాని$ వెనుకగా పాదల్లోంచి ఒకవులి తొంగిచూన్తూ శిన్పివ్రేన్తా రంగయ్యతో వందెంకాసిన నూ(రావువి శి? అని అడిగింది. “అవును అన్నాడు సూర్యారావు లేచి పరుేెట్టలోతూ.

ల నవ్వులకథలు 'అయికే అతను నీకు వందరూపాయలు వబాకీఉన్నాడు అని ఇప్పి, తేనుసూ వెళ్ళిపోయింది అ వులి, ఓ న! న! వేణుకి క తశ్రగా తమ్ముడువుట్టాడు. అంతవరకూ తనొక్కడి మిద నేఉన్న అమ్మా నాన్నల (పేమలో కొంతభాగం చఛచాడిమాదికి మరలడం వాడికి కాంత కస్టం అనిపించినా దానివిషయం అంతగా గొడవచెయ్యకుండా ఊరుకున్నాడు. అంతలోకి కొత్తమనవజ్ణి చూడ్డానికి వేణూ వాళ్ళతాతా, అవ్వా వచ్చారు. ఇంట్లోకి వస్తూ నే, వేణుని ఊరికే పలకరించి పరానరి చంటివాడి ఉయ్యాలదగ్గరకు వెళ్ళారు. వేణు వెంటనే వడకగదిలో!కి పోయి వీడున్తూ పడుకున్నాడు. వాళ్ళ మ్మవచ్చి సంగ తేమిటని అడగ్గా వెక్కుతూ వాడిలా అన్నాడు; “నిన్నూ, వాన్ననీ, తమ్ముడూ నేనూ ఉమ్మడిగా ఉంచుకో ఉనికి నాకు బాధలేదు. శాని వీడు వచ్చేటప్పుడు కనీసం తన స్వంత అవ్వనన్నా తెచ్చుకుని వుండాల్సింది.” న! ఖతి ఫి ముగ్గురు అక్క చెల్లెళ్ళలో మధ్యదైెన స్వర్ణలత, తను యింట్లో అందరికం కు ఎక్కువ వని చేయవలసిరావడానికి కారణం యిలా చెప్పింది; తన్నా అమ్మ మాకు పనులుబె ప్పేటప్పడు *'మా సపెధాళ్ళిదరూ యి దై ఇల్లు ఊడవండి' అనో *'మా చిన్నాళ్ళిద్దరూ నీళ్ళు తోడండి" అనో అంటుంది. అ విధంగా నేను యెప్పుడూ పట్టుబడిపోతుంటా-ను; ఖ ఖు ఇ

ధ్హైంటయాంయన మకునర్నై షా త్‌ గే అ టీ ళా గ్గ గ్‌ా గా త ఠి న! కు[ర్ర చేష్లలు బ చిన్నారి జయ, వసారాలో వెల్లకిలా వడుకుని ఊరికే పాడే మ్తూవుంది. కాసేపయాక బోర్లా పడుకుని మరోపాట యొత్తుకుంది, అదిచూసి వాళ్ళమ్మ "ఏమిటే చస్తున్నావూ?" అని అడిగింది *గశామఫోను అట అడు తున్నానమ్మా! "నేను (గ్రామఫోను రిళార్డునన్నమాట, ఇందాక వెలకిలా వడుకున్నవుడు జక పాట పాడానా? ఇప్పుడు రెండో(పక్క తిరగోశానన్నమాట అందా పిల్ల అ ఛి తి

ల్‌ నవ్వుల కథలు మంగళం శంటసేవుగా శరభయ్య తీసిన రాగం వినలేక విసుగెత్తి పోయిన [శోకలు, అది ముగియగా వే కా స గాలి పీల్చుకున్నారు. అంతలోకి ఒక గ్రానుడు మంచినీళ్లు కాగ, గొంతు సవరించు కుని మళ్ళా తీరి కూచున్న శరభయ్య, *ఇంకేం పాడమంటారు అన్నాడు విలాసంగా, *నుంగళం" అని వెనుకనుండొళ కేక వచ్చిందా వ వి ఖి థా 9 గంరాలట్బ

• (10౫40438. *) ళ్‌ సో క మ్‌ రాబార్‌డర

శయ | వ్‌ లత న... , యేల! ! 7454 6001... = స చ తక. / " * న్‌ తీ స ౯ కా. శ ల న్‌ క్‌ క న్‌ న్‌ు లే " న సంల శతత.మాతిం 'దూస్తూలేనే నవ్వొచ్చేస్తుంది్యల్య. వ న జ సమన ము /| మె? న + | స టు చేక3లు వపటాడా? అమ* నే మే “ఇ నై సము చేవ కలే సప! హక్‌ / జ . | ( షం న్‌ నక (స సకనవాళో. పో /| క్‌. గ్‌ | గళ్ళ స మా షప మ నం న్‌ ల సక స సం ను శ ॥ ” వ శ శ అల! వం " ( ని స్‌ ను ల ఆటం కాస స్తు 11 న. కో ప్యార్‌ న్‌ బసు - లా ॥ కా! ప్‌ శ మా ల్‌ ్హ ఖు! స లై ను. | 0 ం | వ. / వ 7 క్వ న నస