Telugu naa katha vintava - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

తపనను న | వ. న శ - టై | శ శ వ ” న్న | శీ || || . | . | | స్యా | ఇ | 1 ళో శ ' _ సహజ కవి మల్లెమాల పం. క? జ... న మనసుపడి మక్కువతో సేకరించిన =. టట కి (| గ్‌ | | 1 లన్నీ. 'జ్ఞై ఈ పుస్తకాన్ని సాహిత్యాభిమానులకోసం ...2.

• శీ యు ( సుందరయ్య విజ్ఞాన కేంద్రానికి మూ గాకు, |. ఆనందంతో బహూకరిస్తున్నాం. మాలా న ణా - మల్లెమాల కుటుంబం ను _్‌ ను. ॥ ల! హస! (న ట్‌ స త న టీ. ఎ మ సు సం లం. క ర! టు [ రం రగ 1

1. ( కన ధంన న 1
2. _ యళ ర న న ల శీ టలు ను క్‌ న 7 ర న స్‌. (మ్‌ ల తస యి ర స

. (ఆంధభఖూమి సియల్స్పలిన భ్‌. ఉం యొ ప్రల నా , ల్‌ో మీ ఠా స్తు 1 (. సెల లొ సి గం నిం వో సలా | టం. గధ ౧ 1/1 కీవిజయల్‌ పజ్హోన్స్‌ దిషజయవద-520002"

జ న.

[నాం (౬ నా కథ ఏీంటావా? (ఆంధ్రభూమి సీరియల్‌ సి క్త పై కారదా అళోకవర్థ న్‌ సికిందద్రాబాడ్‌--26. (0 ఫోన్‌, 823666 ర్స

ఎన్‌ 833063 గ్ర (వధమ ము[దణ ; య్యా జూన్‌ _..19038 అలతి నలాా 1

శ ఉక్త.) *))

ముఖిచ్చితం ; గ్‌ గ. వ. రమణ ఓట్‌ స ట్‌ | హ్‌ ర్ట ింటింగ్‌ : “స్వాఖలొల్మ హైదర్‌ “వంకీకృష్టా: ॥ లా విజయవాడం-2 వెల : రూ. నిర్‌. చతల కున

శ్రీ విజయలక్ష్మీ పన్లికేవన్స్‌

శారదాలోచనం:

కొన్ని నిజాలు కల్పితాలకన్నా ఆశ్చర్యంగా వుంటాయి. అవి నమ్మడానికి వీలుకొనివిలా వుంటాయి. అవి ఆనందాన్ని కలుగజేసేవయితే మనసు పరవబ్మ్శతొక్కే. గోదావరిలా పరవించిపోతుంది. శృంగారాను ఖూతులకు సంబంధించినదయిక్కే పండుగ చేసుకుంటున్నట్టనిపి స్తుంది ఆవేశపూరిత మైనదయితే మనసును కలవరపరునస్తుంది. బాధాకరమైన దైతే గుండెను పిండే స్తుంది. భయళభ్రాంతులు కలిగించేదయికేే. వెన్నులో చలిపుట్టి స్తుంది! ఏది ఏమైనా మనిషిని ఆలోచింపజేసేదయివుండ్కి హృద యానికి హ త్తుకుపోయే సంఘటనలతో, నజీవంగా పాత్రలు మన కళ్ళ ముందు కదలాడుతున్నట్లుంకే అదే పదికాలాలు నిలిచే రచన! జీవితానికి దర్పణంల, దిక్సూచిలా తలసింప జేసేదే మంచి రచన.

ఒక చెట్టుకు పూసిన పూవులే అయిన్నా కొన్ని వాడిపోతాయి, కొన్ని రాలిపోతాయి, కొన్ని గాలిలో ధూశిలో కలిసిపోతాయి. కొన్నిమాతమే చెట్టుకే కౌలినంటి బెట్టుకుని నిలుస్తాయి. లేదా పరమాత్మ శిరస్సును తాకు కాయ్యి మగువుల శిరోజాల నలంకరిస్తాయి. అలాగే రచయిత చెట్టయితే రచనలు పూలు! అవి ఎక్కడ ఎప్పుడు ఎలా నిలుస్తాయో తెలీదు. కొంద రికి శృంగారం అందంగాఅనిపి స్తుంది. కొందరికి కొమం, శోధం, రౌదం సస్పెన్స్‌ ఇవన్నీ ధిల్లింగ్‌గా అనిపిస్తాయ మరికొందరికి నీతి సూకీ ఠి కట్టించి ఆస్తిని కతిగిస్తాయి. “లోకో భిన్నరుచి అని అందరికి తెలుసు, అయితే రచన చేసేటప్పుడు కాన్మీ చి(త్రించేటప్పుడు గానీ ఏది ఎప్పుడు 'పేలుతుండో అది నిలుస్తుందో పడిపోతుందో చెప్పడం క ష్టం!

న!

“నాకథ వింటావాగ-ాసీరియల్‌ ఆంగధభూమి. డైలీలో ధారావాసి కంగా ్యపచురింపబడింది. ఎందరో అభిమానుల ఆశీస్సులు పొందింది. బుల్లితెరకు సీరియల్‌గా కూడా ఆమోదం పొందింది.

ళా

సాభారణంగా ఏ రచయిత అయినా ఏదో ఒక సంఘటనకు స్పంది "స్తేనే తస్ప కలం పట్టడు. అందులో నేను మరీను, అక్షరరూపం దాల్చే వరకు తోచనీయక నన్ను పీడించే పీక్కుతినే స్థితికి వస్తే తప్ప తొంద రగా రాయలేను నేను, అందుకే రాశిలో నా రచనలు కుస్సలు కుస్పలుగా కనిపించవు!

... తనా కధ వింటావా నవలలా ఇద్దరు స్త్రీలు కన్పిస్తారు మనకి. కన్నెపిల్లగా జీవితం గురించి ఎన్నెన్నో కలలు కని న్యాయం, ధర్మం అంటూ పోరాడ్కి చివరికి అధర్మం చేతిలో చిక్కూకుపోయి.. అన్యాయం నిర్మించిన పంజరంలో బందీ అయ్యి చెర్యని తప్పులిక్కీ శిక్ష ననుభవించిన్నా జీనిత౦ జీవించడావికే తప్ప చావడానికి కాదు అని నిర్ణయించుకుని నమా తానికి జ౦గ్రర్ర ఎదురీదినట్టు రై ర్యంగా సొగిపోయిన యువతి ఒకామె! ఆమె చేరదీసి ఊరడించిన చిన్నారే 'పెద్దయ్యాక్క ఆమెను శంకించి నిలదీసి అడిగితే ఆ పవితమ్వూర్డి తన కథను వివరించిన ఉదంతమే. *నా కథ వింటావా” నవల 1

ఆ కథేమిటో మీగ్రూ తెలుసుకోండి! పదండి “పేజీలత్రోక పోదాం... మీ ఆజా=ఫారద్రా అళోక్రవర్థన్‌

మి ల తండో ల భం గన్ని.

గడియారం టంగ్‌ టంగ్‌ మని పదిగంటలు కొట్టింది |

సరిగ్గా అదే సమయానికి బయటి తలుపు దబదబా బాదిన చప్పుడయింది !

మంచంమీద ఠూర్చుని అలోచిస్తున్న కవిత, గబగజొ 'వెళ్ళి.తలుపు వీసింది.

దివ్య అతనికి టా....టా... చెప్పి లోపలికొచ్చింది,

౪జ్షగత్ర పొద్దు పోయేదాకా "ఎక్కడి "కిళ్ళావ్‌ దివ్యాగి అడిగింది కపిత.

దివ్య మాట్లాడలేదు. ఇవ్చులు విప్పి లోపలికి వెళ్ళబోయింది,

జన్సిన్నే....1” అంది'కొంచెం హెచ్చు స్వరంతో కవిత.

కస్పినిమాకి వెళ్ళాను.”

ఉనరితో?

కర్రోప్రి*క్ర్‌త్రో వెళ్లాను. అయినా ఏమిటీ (పశ్నలు? నేనేదో తప్పు చేసినట్టు?” విసుక్కుంటూ వెళ్ళబోయింది.

కజ్బల్రా రోజూ అతనితో సినిమాలక్కీ షికార్లకీ తిరుగుత్కే నలు గురూ ఏమనుకుంటారు? మీ ఇద్దరూ ఇష్టపడితే ఒకరి నొకరు- చెప్పండి

॥ శారదా ఆశోకవర్దనో "పెళ్ళి చేస్తాను! అంకేకాని ఇలా ఊరికే అతనితో తిరగడం, అందరి కంట్లోనూ పడికే బాగుండదు.5ి

*అందరూ.... అందరూ... ఎపరా అందరూ?” దివ (డెస్సు మార్చుకుని న్పైటీ వేసుకుంటూ అంది విసుగ్గా,

సమాజం!” శాంతంగా జవాబు చెప్పింది కవిత

ఆమెకు తెలుస్తు ఎదిగిన బిడ్డతో దబాయించి మాట్లాడిత్కే అది పోట్లాటలోకి దిగుతుందని,

“నాకు సమాజంతో పన్లేదు. నేనేమీ సమాజానికి సంజాయిషీ చెప్పు కోనక్కళ్లేదో విసుగ్గా వెళ్ళి మంచంమీద పడుకుంది దివ

కవితకి దివ్య చెప్పే. పెడసరి సమాధానాలకి కోపం వస్తోంది, కోపాన్ని అణుచుకుంటూ “ప్‌ మనిషీ సమాజానికి అతీతుడు కాదు. సమా జాన్ని కాదని తిరగడం ఏటికి ఎదురీదడం! సమాజానికి [వతివారు రుడవాత్సిందే[

“నేనేమీ తప్పు చెయ్యనంతనరకూ ఎవరికీ భయపడాల్సిన అవ సరం లేదు[ొ అక్కడనుంచి. వెళ్ళబోయింది దివ్యం

కవితకి ఆమె చూపే ధిక్కారానికి ఒళ్ళు మండుకొచ్చింది.

“ఆగు! ఈరోజున నేనడిగిన (వతి (పళ్నకీ నువ్వు సమాధానం చెప్పి తీరాలి! ఏమిటా తలవిరునుతనం? ఎందుకా నిర్లక్ష్యం?” ఆంది కోపంతో ఊగిపోత్తూ కవిత గా

దివ్య తీక్షణంగా చూసింది ఆమెవె వృ!

ఆ చూపులు తూటాల్లాగా గుచ్చుకున్నయ్‌ కవిత గుండెలో,

“ఈ సిల్లకి ఎలా చెప్పాలో ఏం చెప్పాలో అర్థం కావడం లేదు! అనలు దీనికి నేనంటే ఆంత కోపమెందుకు? ఒక్కొక్కసారి దీని (ప్రవర్తన కోపమో అసహ్యమో కూడా తెలీనట్టుగా వుంటుంది! డీన్ని

సత గారాబం చేసి "పెంచడం, తప్పు నాదేనేమో!. జీవితంలో ఏది మవ ని అనుకుని చేసిన్నా అది తప్పుగానే పరిణమిస్తోంది.నె ఆలో ఆద కీితేన్వి పరికించి చ్హూస్శి అక్కడినుంచి వెళ్ళబోయింది దివ్య,

సా కథ వింటావా ? ణా ౪ఆన్సు! సీ నిర్ధక్ష్యస్నీ, మొండిదైర్యాన్నీ ఇంక నేను భరించ లేను” అంది కవిత (పతి అక్షరాన్నీ నొక్కి చెబుతూ.

“అధైర్య పడవలసింద్రీ తలవంచుకోవలసింద్కీ తప్పుని చేసిన వాళ్ళ! ఆ అవసరం నాకు లేదు!” అంది తల్లి కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ దిన్యం

కవిత ఉలిక్కిపడింది !

నోట మాటరాక అవాక్కయిపోయింది!

దివ్య తన్లిని మరొకసారి పరికించి చూస్తి లోపలి కెళ్ళటోయింది నిళ్లక్ష్యంగా!

*ఆగ్ప! ఏమిటా పొగరు? ఏం చూసుకుని అ గర్వంగి కవిత గొంతు వొణికింద్కి మాటలు తడబడ్డాయి.

ముందుకు వెళ్ళబోయిన దివ్య, అక్కడే ఆగిపోయింది.

తళ్లి'కేసి చూసింది. ఆ చూపుల్లో వెటకారం, ధిక్కారం!

కవిత గుండె దడదడలాడింది.

ఆ క్షణంలో దివ్యని చూస్తే భయమేసింది కవితకి

“ఆమ్మా! సీ (పశ్నలకి సమాధానం కావాలా? చెబుతా విను! నొ నిర్లక్ష్యం, నువ్వు చెప్తన్న నీతులను చూసి! నాపొగర్యూ నా గర్వం, నాలోని ఆత్మ విశ్వాసాన్ని చూసి? చాలా? ఇంకా వివరంగా చెప్పాలా? ఒకొ్కంక్కోం అక్షరాన్నీ వొత్తి వొత్తి పలికింది దివ్యం

కవితకి మతి పోయినట్టనిపించింది!

గుండె ఆగిపోయి నట్టనిపించింది!

కాళ్ళకింద భూమి రెండుగా చీలిపోయి. తనని లోపలికి లాక్యూ పోళూన్నట్టనిపించింది.

కళ్ళు చీకట్టు కమ్మాయి!

అంతవరకూ ఆమెని ఆవహించిన కోపం, ఆఫిరై, కన్నీరై, జఇెంపలమీదుగా జాలువారింది. నా జా

దుఃఖంతో బాధతో గుండె బరువెక్కింది.

అంతలోనే ఏ ఘూలనో వున్న ధైర్యం 'మొండికనం వీటన్నిటినీ

క శారదా ఆళోకవర్దనొ తోసుకుంటూ ముందుకు రావడంతో ల్లీ! ద్రిని మందు . జేలగా చేను ఏడవడమా? జాలిగా అర్జించడపా? ఎవరేమన్నా లెక్క చెయ్యకుండా ఆత్మస్థయిర్యంతో ముందుకు సాగిపోయ్యే నేను నా వ్య క్తీత్వాన్ని చంప్ప కున్కి దీనిముందు కన్నీరు కార్బడమా? నో!.... నో1.. ఆలా జరగదు. అంత నిస్సహాయస్టికే వొస్తే....2 కళ్ళు తుడుచుకుంది కవిత,

నన్ను క్షమించు దివ్యా! నువ్వింకా చిన్నపిల్ల వే _ అనుకున్నాను! సీకు నా సలహా అవసరమని అనుకుంటూ, నాకు తొచింది చెప్పతూ వొచ్చాను. కాస్కీ ఆ అవసరం ఇక లేదని, నువ్వు చాలా ఎడిగిపోయావసీీ ఇప్పుడే తెలుసుకున్నాను! అయినా ఒక్క విషయం చెబుతున్నాను విను! తోకం నువ్వనుకుంటున్నంత మంచిది కాదమ్మా!

' మనిషి ఆయువును 'పెంచే ఆమృతమూూ (పాణాలు కిసే కొలకూట విషమూ రెండూ కలిసి ఒశే సమ్ముదంలో వున్నట్టు మంచీ చెడూ శ్ర లోకంలో కలబోసుకుని వుంటాయ్‌! మంచేదో "తెలుసుకుని ఎంచుకోవడం, చెడుని విస్మరించడం మన చేతుల్లోనే వుంది. మన విచక్షణా జ్ఞానంపైన ఆధారపడి వంది! మంచిని ఎంచుకుంటే జీవితమనే శ్ర వై కుంఠపాశీతో సోపానా లెక్కవచ్చు! చెడుని ఎంచుకుంచ్సే పామ్స నోట్లోపడ్డ పాతాళానికి పకిపోవలస్పి వొస్తుంది! జ్యాగత్తగ్గా ఆలోచించుకోవ్షాల్ట! ఇది వేదాంతం కొదూ వె[రితనమూ కాదు, జీవిత సత్యం! అంది ఎంతో నిదానంగా కవిత,

దివ్య తల్లి కేసి అయోమయంగా చూసింది!

మనసు గవిబిజ్రిగా వుంది!

ఏది నిజమో ఏది అిద్ధమోో ఎటో తేల్చుకోలేని స్టితిలో వుంది దివ్య.

పిచ్చిదానిలా తల్లిని చూస్తూ వుండిపోయింది]

“ఏమిటిలా చూస్తున్నావ్‌? పద_ థోంచేద్దాంల్‌. అంది. -ప్రేబుల్‌మీద 'ఫేట్లూ, గ్లానులూ "పెడుతూ కవిత,

“న్సవ్యు భోంచెయ్య లేదా? అడిగింది దివ్య,

నా కథ వింటావా? ఫి

నిజానికి దివ్య భోజనం అయిపోయింది. తనూ రోహిత్‌ కలిసి సినిమా అయిపోయాక హోటల్‌ శెళ్ళి ' భోంచేసొచ్చారు. కాన్సీ ఆ మాట చెదికే తల్లి భోంచెయ్యదు. అందుకస్కి కంచం ముందు కూర్చుంది

కానీ మెళుకు నోట్లోకి పోవడం లేదు.

కద్చిమిట్రా తిండి" "అంది కవిత,

కన్సేనూ రోహిఠ్‌ హోటల్లో థోంచేశాం1” అంది దివ్యం

లగ

ఏప్ట్స? అదీ తప్పేనా? అందరూ ఏమైనొ అనుకుంటారా?

ఈసారి కవితకి ఒళ్ళుమండి పోయింది, కంచంలో చెయ్యి కడు క్కుంని లేచి నుంచుంది. చిలకకు చెప్పినట్టు చెప్పినా దివ్య చూపే ధిక్కా రాన్ని భరించలేకపోయింది. కోపంతో ఊగిపోతూ ఒక్కటేద్దామన్నంత శోపంతో చెయ్యె త్తింది.

అంతలోనే తనలోని సంస్కారం మేలుకుందిం

ఇంచుమించు తనంత ఎదిగిన బిడ్డమీద చెబ్యు చేసుకోవడం, అవి వేక మనిపించింది. ఎత్తిన చేతిని దించేసింది.

ఏందుకు ఆగిపోయావ్‌? కొట్టు....కొట్టా....” అంటూ వీపు నందించింది దివ్య!

ఉమైగాడ్‌! నీలో ఇంత మొండితనం గూడు కట్టుకునురదని కలలో కూడా అనుకోలేదు. చెట్టంత ఎదిగిన బిడ్డని కొట్టడానిక్‌ నా సంస్కారమే నాకడ్డొచ్చి చేతులు రాలేదు. “మంచి మనిషికొక మాట! మంచి గొడ్డుకొక దెబ్బ!” అన్నారు. నిన్ను మనిషిగా ఊహించుకుని మంచిగా చెబిక్తే చాలసుకున్నాను. కానీ...”

మరి మాట్లాడలేకపోయింది. దుఃఖం గొంతుకి అడ్డు పడింది. కాస్సే పటికి గొంతు సవరించుకుని “చాలాసార్లు, చాలా విషయాలలో, నా ఊహ తల్లకిందులై దమ్మా!” అంది, "

“. కన్దా ఊహలూ అలాగే తల్లకిందులయ్యాయమ్మా[” అంది దివ్యం కవితకి షాక్‌ కొట్టినట్టయిందిం

౦ శోరదా ఆళోకవర్థన్‌ శద్ద్యక్సే సీ ఊహలు? ఏ విషయంలో తల్లకిందులయ్యాయి?” ఆడిగింద్ది విషయంలోనే మమ్మీ! సువ్వు చెప్పే మాటలకీ, చేస్తున్న పను లక్సీ నలుగురూ నీ గురించి అనుకుంటున్న మాటలకీ పొంతన కుదరక్క

నా ఊహలన్నీ తల్లకిందులయ్యాయి.”ి ,

“ది....వ్యా....!” పిచ్చిదానిలా అరిచింది కవిత!

“ఏమ్మా? వినడానికి కష్టంగా పుందా? నేను ఒక్కసారి ఈ మాటం "పేనే నువ్వు అంత బాధపడిపోతున్నావే! నేను (పతిరోజూూ బయట అడ్డ మైన వాళ్ళూ నీ గురించి కూసే కూతలు వింటూవుంకే నాకెలా ఉంటుందో ఆలోచించావా? నీలాగా అరవడానిక్కీ ఏడవడానికీ కూడా నాకు చోటులేకుండా పోయింది. ఒక్కొక్కసారి వాహ వీళ్ళూ ఆనే మాటలు వినలేక్క పడలేక్ర

చావాలనిపిస్తుంది!” "పేబుల్‌ మీద రెండు మోచేతులూ పెట్టి తల అనించి వెక్కి వెక్కి. ఏడ్చింది.

స్థాణువులా నుంచుండిపోయింది కవిత ఏం చెయ్యాలో తోచక]

కన్నబిడ్డ పాలు తాగుత్తూ రొమ్ము చీల్చినంత బాధపడింది. వెనక్ర నుంచి ఎవరో వీపులో పొడిచినంత బాధ పడింది. నీరసం ముంచుకొచ్చినట్ల యిక్తే సత్తువంతా సడలిపోగ్గా కుర్చీలో కూలబడిపోయింది కవిత, ల

ఇద్దరి మధ్యా నిశ్శబ్దం!

ఇద్దరిలోనూ మౌన ఘ్రైప్య!

ఇద్దరికీ మూగ బాధ!

ఆ నిశ్శచ్దానికి గాలి విసురు, ఫ్యాక్టరీ మోతలా వినిపించింది. భరించలేని నిశ్శబ్దం 1

దుర్భరమైన ఆవేదన!

“అమ్మా! చివరిసారిగా అడుగుతున్నాను. మా నాన్నెవరు? ఎక్క డున్నాడు? మనం ఎందుకిలా ఒంటరిగా దిక్కులేన్సి వాళ్ళలాగా బతుకు తున్నాం? ఈ (పళ్నలకి జవాబు కనీసం నాకైనా చెప్పమ్మా! బయట వాళ్ళందరూ నీ గురించి చెబుళూన్న కధలు కధలేనస్కీ నిజాలు కావస్మీ నిరూపిస్తాను!” దివ్య వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తోంది,

సొ కథ వింటావా + శ కవిత జాలిగా చూసింది దివ్యవైపు!

“ఏమని చెబుతుంది? ఎలా చెబుతుంది?” . ఆలోచిస్తూ కూర్చుంది కవిత సుడిగుండంలో పడి విలవిలా కొట్టుకుంటున్న చేపలాగా!

“ద్చెస్పవెందుకమ్మా? నేనిప్పుడు చిన్నదాన్ని కాను. ఎటువంటి సంఘటననై నా ఎదుర్కొనే శక్తీ విని భరించే శక్తీ నాలో ఉన్నాయి. చెప్పు” అంది,

కవిత మాట్లాడ .లేదు. నేల చూస్పలు చూస్తూ వుంది.

అమె గుండెల్లో సముదం పొంగినంత ఆందోళన!

“అంత నాతోకూడా చెప్పకూడనిదా అమ్మా సీ జీవితం? నీ తప్పు ఏమిలేకపోక్కే ఆ మౌనం ఎందుకమ్మా? సత్యానిక్సీ ధర్మానికీ పిరికితనం లేదు. నిజానికి బావు లేదు. నిలకడ మీద తెలుస్తుంది. చెప్పమ్మా....”

“దివ్యా....[౯ బతిమాలుతున్నట్టుగా వుంది ఆమె గొంతు.

“అమ్మా! నువ్వేమీ చెప్పకపోత్సే నీ వెనక ఏదో పెద్ద [గంధమే వుందని నమ్మవలసి వస్తుంది. ఎందుకమ్మా ఇంకా దాచి పెడతావ్‌? కన్న బిడ్డతో కూడా పంచుక్నో లేని ఆ బాధ ఏమిటో చెప్పు! నీ బాధలో నన్నూ భాగస్టురాలిని చెయ్యి! చెప్పమ్మా! లేకపోశే నామీద ఒస్లే! అంది పీడుస్తూనే దివ్య+

ఆ చిన్ని మనసులోని ఆవేదన అర్దం చేసుకుంది కవిత! ఒక్కా నిమిషం ఆలోచించింది.

“దివ్యా! ఆడుతూ పాడుతూ తిరగవలసిన ఈ వయస్సులో నా కధ చెప్పి, నీ మనసును పొడు చెయ్యిడం ఇష్టంలేకన్వే ఇన్నాళ్ళూ ఎవరేమన్నా మాట్లాడకుండా ఊరుకున్నాను. నిప్పులాంటి నిందలని నా గుండెలో దాచు కున్నాను. ఇప్పుడనవసరంగా గొడవ చేసుకుని నీ మనసు ఫాడుచేసుకుని బంగారంలాంటి భవిష్యత్తుని పాడు చేసుకోకు” లేచి వెళ్ళిపోయింది కవిత!

“అమ్మా! నామనస్సు ఇప్పుడు పాడవకుండా వుందనే. అనుకుంటు న్నావా? (పతివాళ్ళు నన్నుచూచి గేలిచేసి నప్పుడో జాలిపడ్డప్పుడో నా గుండె ముక్కులుముక్కలయి నేను పడే బాధ నీకెలా ఇెప్పన్‌? అమ్మా! మా నాన్నెవరో చెప్పు? ఒక్కసార్మి అతనెవరో ఏమిటో తేలుసుకోవాలలి

/ శారదా ఆశోకవర్దనో వుంది. అతను మన నెందుకిలా నళ్టుట్లో ముంచేస్కి గాలికొదిలేసి వెళ్ళి పోయాడో శతెలుసుకోవాలనివుంది. అతనెవరో తెలిస్తే కాళ్ళమీద పడైనా సరే తీసుకొచ్చి నీ దగ్గర వుందాలనినుంది! అమ్మా! చెప్పమ్మా అత నెవరో? ఎక్కడున్నాడో? అసలు పున్నాడో? లేడోగా

“దివ్య! ....ఇంకా హట్లాడకమ్మా! నేను భరించలేను!” మంచంమీద పడిదిండులో తలపెట్టుకుని పసిపిల్లలా ఏడ్చింది కవిత!

ఉల్తన్మ్యూ! నువ్విలా బాధపడుతూవుంప్కే చూశ్ళేక పోతున్నాను. జనం నీ గురించి నిస్థారంగా మాట్లాడుతూ పుంపే వినలేక పోతున్నాను. అమ్మా చెప్పు! ఆందరూ అనుకుంటూన్నట్లు నాన్నెవరో సీకేతెలీదాగా

పిడుగు పడ్డట్టయింది కవితకి!

కస్నీస్సు భయంతో గడ్డకట్టుకున్నట్టు ఆగిపోయాయి! నరాలు చిట్లిపోయి [పాణాలు పోతూన్నట్టనిపించింది. కవితకి! వోంట్లోని శక్తి నంతా కూడబెట్టుకున్మి మాటలు గొంతుదాటి రాకుండా వుంప్కే అతి కష్టం మీద చెప్పింది “దివ్యా! నిజంగాన్నే మీ నాన్నెవర్కో నాకు తెలీదమ్మాగిఅని!

ఈ సారి దివ్య తలమీద పిడుగు పడ్డట్టయింది!

పళ్ళు పటపటా కొరుకుతూ తల్లివైపు అసహ్యంగా చూనీంది! ఆ క్షణంలో ఆమె తనకి తల్లీకాకపోత్కే పీక్ర పన్సిక్ర చంపేసుండేదేమో! కాసీ ఆ సంబంధమే ఆమె చేతులని బంధించింది!

ఏహ్యభావంతో చూస్తి తల్లి మంచందగ్గరినుంచి జరిగి వెళ్ళ బోయింది,

ఉదివ్యా! దివ్యా! చూడమ్మా! నల్లనివన్నీ 'నీహ్ళక్రావ్యు తెల్లనివన్నీ పాలూకొవు! నా షూటనమ్ము. నేనేపాపమూ వరుగను. భగివంట మిన ఒన్హేసి చెబుతున్నాను. మీ నాన్నెవరో నాకుతెలీదు! తెలుస్తే నేనే వైళ్ళి విన్ను అతనికి అప్పగించి నా దాధ్యత తీర్చుకునేదాన్ని|7

“*దయ్మచేసి ఇంకేమీ చెప్పకమ్మా! ఇంతవరకు - విన్నది చాలు! ఇంకా ఎందుకీ సటన? ఎవరిని నమ్మించడానికి”

నా కధ వింటావా? న్ని దివ్యా! ఎవరిసీ పమ్మించవలసిన అవసరం నాకులేదు. . నటనలూ గిటనులూ నాకు చాతకొదు, అయిన వాళ్ళందరికీ దూరమై ఏకాకిగా (బతుకు తున్న నాకు ఎవరినో నమ్మించవలసిన అవసరం లేదు.”

“జ్షంక్రా ఏం చెప్తావమ్మా! నేనొక కులటకి పుట్టిన బిడ్డని! నా తం(డె వర్కోనా తల్లికే తెలీని స్టితిలో పుట్టిన అభాగ్యురాలివి!

సమాజంలో ఎక్కడి కెళ్ళినా ఈ ముది నాతోనే వస్తుంది”

జద్రివ్యా[ీంంలి

ఆప్పిర్రు దివ్యంగా పెట్టావమ్మా! కానీ నా చరిత పరమ హీనమైనన నన్నందుకు పెంచావు? పుట్టగానే గొంతు పిసికి చంపెయ్యకుండా "పెంచి 'పెద్దచేసి, నన్నీ చ్యితహింసకి ఎందుకు గురి చేశావు? నలుగురిలో తలెత్తు కుని తిరగలేక్క మర్యాదగా (దితకలేక్క చావలేక బతకలేక్క ఛస్తూ బతికే స్థితిలో ఎందుకు పెంచావు” పిచ్చిదానిలా తల బాదుకుని ఏడ్చింది దివ్య,

కవితకి మతిపోయింది! శరీరం పట్టుతప్పి తూలిపోతూన్నట్టయింది. మెల్లగా వెళ్ళి తల గోడకేసి కొట్టకుంటూన్న దివ్య చెంపమీద ఛెళ్ళుస కొట్టింది.

ఊలిక్కిపడి తలెత్తి చూసింది దివ్య,

“ఆమ్మా! చిన్నప్పుడు చెయ్యలేని పని కనీసం ఇప్పుడయినా చేసి ప్తణ్యం కట్టుకో! నన్నీ చ్యితవధ నుంచి రక్షించి ళాశ్వతంగా చంపెయ్యి!కొ చేతులు జోడించి ఆంది దివ్య (పార్టి స్తున్నట్టుగా!

కవిత చిన్నగా నవ్వింది!

ఆ 'నవ్వులో "సీలవం!

ఆ నవ్వులో అదో రకమైన ఆనందం!

దివ్య. చెయ్యి పట్టుకుని తీసుకొచ్చి, మంచంమీద తన పక్కన కూర్చోబెట్టుకుంది.

“దివ్యా! నాకు ఈ రోజున నిన్ను చూస్తే చాలా గర్వంగా వుందమ్మా! నీతో ఏ విషయాన్నయినా భరించే శక్తి కలిగినందుకు నా కృషి, నిన్ను తీర్చిదిద్దడంలో ఫలించినందుక్కు నాకు మపహాదానందంగా

[2]

శ శారదా అశోకవర్దనొ వుంది, కూర్చో! ఈరోజు అన్ని విషయాలూ చెప్పేస్తానుగొ అంటూ దివ్య తల నిమురుతూ మంచం మీద తనపక్కన కూర్చోబెట్టుకుంది.

దివ్య తల్లి కేసి ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ కూర్చుంది.

కలది నేను వి, ఏ, ఫైనల్‌ పకీక్షలు రాస్తూన్న రోజులు...౨

*4204బెబుతోంది కపిత!

దివ్య (పతి అక్షరం నోట్‌ చేసుకుంటూ వింటోంది...

జె

కళ్లు కుండపోతగా వర్షి స్తున్నాయి. ఏడుపు ముంచుకొస్తూ గొంతు లోంచి మాట రానీయడంలేదుగ తనని కాను నిభాయించుకోవడౌనికి (సయ త్నాలు చేస్తూ- చెప్పడం మొదలెట్టింది కవిత---

“లది సికింద్రాబాదు బేగంపేట దగ్గరవున్న ఒక పోష్‌ లొకాలిటీలో వున్న బంగ్లా! ఇంటిముందు చిన్న పూలతోట. పో న్టికోలో పార్క్‌ చేస్తున్న ఏరటి మారుతీ5-రు, ఇంట్లోకెళిత్మే అందంగా వున్న _ ఇంటికి అనురాగ దీపాలు వెలిగించే ఇల్లాలు సీతాదేవి! ఆమెకి అందాన్ని చేకూర్చే చిలకల్లాంటి చిన్నారులు (క్రాంత్కీ కొన్య! ఆ ఇంటి యజమాని శ్రీ ఎ. వి రామౌనంద్‌, బెటెక్‌ ఎల్‌,.ఎల్‌,విి బి. హెచ్‌, ఇ. ఎల్‌, కంపెనీలో ఆఫీనరు!

ఆ ఇల్లూ ఇంట్లో వాళ్ళూకూడా చూడముచ్చటగా అన్యోన్య దాంప త్యంతో, ఉన్నదానితో హాయిగా వుండేవారు. వీరి జంట చూసేవారికి కన్నులపంటగా వుండేది. “సీతారాములు అనేవారు! పేర్లు కోడా అలాగే కలిశాయి!

ఒకరోజున రామానంద్‌ ఆఫీసునుంచే ఫోన్‌ చేసి చెప్పాడు సీళా దేవిక, తనింటి కొచ్చేసరికి తయారై వుండమని, సినిమాశెళ్చామని,

సరేనంది సీశాదేవ్కి వెంటనే (క్రాంతిన్సీ కావ్యనీ పిలిచ్చి ముస్తాబు చేసింది. క్రొంతి ఆరో క్లాసులో వృన్నాడు. మన బూజుపట్టిన వ్యవస్థ మూరాలనీ రాజకీయం అంటే ఏమిటో తెలీకుండానే తెలుసుకునే అవ కాళాల్ని కలిగించే విద్యాప్రాప్తికి నోచుకోలేని అజ్ఞానులు ఎంతో విలువైన ఓటువేస్తి వాళ్ళు నాయకునిగా ఎవరివి ఎన్నుకుంటున్నారో, ఏటువంటి వారి

నా కథ వింటావా? కే

చేత పాలింపబడుతున్నారో, తెలుసుకోలేని స్టితినుంచి మనిషికి వ్రైతన్యం రావాలని కోరుకునేవారు రామానంద్‌!

డబ్బుతో వ్యక్తుల్ని కొని, సీతిని అమ్మేసి జాతిని తాకట్టు పెట్టి అమాయకుల నోళ్ళు కొడుతూ ఆస్తిని రెట్టింపు చేసుకునే దౌర్జన్యాన్ని 'తెలుసుకున్మి మనిషి మనిషిగా (బతికే రోజుకోసం ఎదురుచూస్తూ వుందే వారితో రామానంద్‌. గారొకరు. ఆ వైతన్యంకోసం, ఆ విష్ణవంకోనం ఎదురుచూస్తూ, తనకి పుట్టిన కొడుకులో ఆ లక్షణాలుండాలని ఆశిస్తూ, ముద్దుగా “క్రాంతి అని పేరు సపెట్టారాయన.

మన కొవ్యాలుు (పతి మఠానిక్కీ (పతి కులానికీ కూడా, సమానంగా పనికొచ్చేటటువంటి విజ్ఞాన దీపొలు! మన పంచరత్నాలు చదివితే మౌన వుడి అజ్ఞానం పటాపంచలై, ఆ చీకటితోంచి స్వచృ్భమైన వెలుగుని చూడ గలుగుతాడు. మన కావ్యాలు (పగకికి దీపాలు! విజ్ఞానానికి సోపానాలు! అంటూ, సాహిత్యం మీదున్న మమకారంతో “కావ్య అని అమ్మాయికి "పేరు పెట్టుకున్నారు. కావ్య మూడో తరగతిలో వుండేది.

సినిమా మైమయిపోయినా రామానంద్‌ ఇంటికి రాలేదు! సీతాదేవి ముస్తాబై భర్తకోసం ఎదురుచూస్తూ వుంది. ఆయన రాగానే టీఫిసూ కాఫీ ఇచ్చేస్తే ఆయన అయిదు. నిమిషాల్లో తయారై పోతారు! టిక్క-ట్లు ముందుగానే తెప్పించుంటారుల” అనుకుంద్కి పోర్టికోలోని కుల్చీలో కూర్చుని భర్తకోసం ఎదురుచూస్తూ.

ఇంటిముందు కారాగింది. సీతాదేవి లేచి నుంచుంది. (క్రాంత్తీ కొవ్యా, కారు దగ్గరి కెళ్ళారు తం(డొచ్చాడసని,

కానీ- కారు వెనక డోరు తెరిచి నలుగురు మనుషులు మోసు కొచ్చారు రామానంద్‌గారి శరీరాన్ని!

ఏం చూస్తోందో అర్థం కాలేదు సీతాదేవికి!

వాశ్ళేం చెబుతున్నారో బ్యుత కెక్కడంలేదు!

ఆ దృశ్యాన్ని చూస్తూ స్థాణువులా నుంచుండిపోయింది!

క్షణంలో ఊరూవాడా ఏకమయింది!

ఎన్నో గొంళుకలు! షవేనో అంటున్నారు!

కిం శారదా అకోకవర్ధన్‌

“స్వండైెవోటుట! మాయదారి కాలం కాకపోళ్తే డాక్టరు దగ్గతకి తీను3శ్శేలోగాా పావుగంటకూడా పట్టకుండా పాణం పోవడమేమిటిగొ

“ముసలాడా ముతకాడా? మూడుపదులు కూడా పూ ర్తిగా దాటందే!)

“కలికాలం కాకపోతే ఏమిటి? రోగవూ? నొప్పా? మంచం మీద పడున్నాడా? ఈ అకస్మాత్‌ మరణాన్ని ఎలా చెప్పాలో అర్థం కావడం లేదు....!

“సినిమాకి వెళదామని తయారుగా వుండమన్నాట్ట. _ వీళ్ళంఠా ముస్తాదై కూర్చున్నారు. ఆవిడా పిల్ల లూ! కానీ అంతలోనే ముంచు కొచ్చింది మృత్యువు, గద్దలా తన్నుకుపోయింది!”

, “పిల్ల లిద్ధరూ చిన్నవాళ్ళు! అసలు ఆ దంపళులే చిన్నవాళ్ళు! ఈ సిల్ల ల్ని "పెట్టుకుని ఎలా బతుకుతుందో ఆ ఇల్లాలు!”

ళ్‌ కు[రకుంకలిద్దరూ పెద్దవాళ్ల కావాలి- అప్పటికి తెల్లారాలి ఆమె ఐళుకు!

ఇలా (ప్రతి మాటా ఆమె చెవిలో పడుతున్నా, పలక్కుండ్రా ఉల క్కుండా కూర్చుంది సీకాదేవి!

ఆమెలో చలనం లేదు! ఏడుపు లేదు! మాటాలేదు- మంతీలేదు! కొయ్యబారినట్టు కూర్చుంది!

ళ్ప్సి వాళ్లెవరికి చెప్పాలో చెప్పండి- ఆ ఏర్పాట్లు చేస్తాం అన్నారు రామానండ్‌గారి మానేజింగ్‌ డై శెక్టరు,

. సీతాదేవి బదులు పలుకలేదు.

ఆమెని పట్టి ఊపేశారు. పక్కింటి. పిన్నిగారూ, వాళ్ళమ్మాయి సరళొం..!

ఈ గందరగోళానికి ఏడుపు లంకించుకున్నారు, క్రాంత్కీ కొవ్యా!

ఇద్దరూ తల్లి కాళ్ళని చుట్టేశారు.

అలా పట్టుకుని రాగాలు 'పెడుతూన్న బిడ్డలని చూసి సీతాదేవి గుండె చెరువయింది, భూమి బద్దలయినట్టనిపించింది. తన నెత్తిన పిడుగు పడ్డట్టనీపించింది. “విధి అనే [కూర రొక్షస్కి తన భర్తని నిర్దాక్షిణ్యంగా

నా కథ వింటావా? క్ష

పొట్టన సపెట్టుకున్నట్టనిపించింది= లేచి వెళ్ళి అతని గుండెమీద గుండె "పెట్టి, మొహంమీద మొహంపెట్టి గట్టిగా ఏడ్చింది.

దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా ఏడ్చింది.

గుండె బద్దలయ్యేలా ఏడ్చింది!

(చకృతి కంపించేలా ఏడ్చింది!

ఆ రోదన్నా ఆవేదనా ఏవీ ఏ దేముళ్ళకీ వినిపించలేదు!

కాలం వికృతంగా విలయతాండవం చేసింది.

తెల్ల వారేటప్పటికి బెంగుళూరు బస్సులో దిగారు-తన్లీ అన్నయ్య లిద్దరూ; వొదినలూ, చెల్లాయి! తన బలగమంరా ఇంటినిండా " నిండి _ పోయినా ఏదో ఏదో వెలితి! అంతా శూన్యం! కటిక చీకటి! దారి "కని పించడంలేదు సితాదేవికి!

తల్లో పూలూ నుదుటన తిలకం, సినిమాకి " వెళ్లాలని కట్టుకున్న కొత్తచీరా ఆమెని పరిహసిస్తూన్నట్టనిపించింది. ఎగళాళి చేస్తున్నట్టనిపిం చింది. పూలు తెంపి పారేసింది, బొట్టు తుడిసేసింది. కసి తీరక చీర చింపేయబోయింద్కి మత్తు ఇంజక్షనిచ్చి పడుకోబెట్టాడు డాక్టరు.

ఆ తరవాత అంతా యాంతికంగా జరిగిపోయింది.

ఎక్కడి వాళ్ళక్కడికి వెళ్ళిపోయారు. అన్నయ్యలూ, అమ్మా- ఆమెనీ పిల్లల్ని బెంగుళూరు తీసికెళ్ళారు.

ఊరు కాని ఊరు! తనది కాని తన యిల్లు! తను పుట్టి పెరిగిన ఇంట్లోనే తను గెస్టు, “ఎన్నాళ్ళు ముగ్గురు మనుషుల్ని గెన్టుగా వుంచు కోవాలి” అన్నావొదినల సమస్యలూ, ఎటూ చెప్పలేని తల్లి - దుస్థితీ ఏకాంతంలోనే (గహించింది సీతాదేవి!

! తల చెడి పుట్టింటికి చేంకూడదనుకుంది! అయిన వాళ్ళను “దేహి అని ఆడగకూడదనుకుంది. పిల్ల లిద్దరినీ చూసింది! వారిలో తన రక్తంతో పొట్టు రామానంద్‌ రక్తం కనిపించింది. వారికి తన నీడ అవసరం. తన అండదండలు అవసరం! వారిని పెంచే పెద్దచేసే బాధ్యత తనే వహించాలి. భ్నర్హ స్టానాన్నికూడా తనే పొంది ఆ షృఫ్థలకి తండ్రీ తల్చీ అన్నీ తనే కావాలి! తన బిడ్డలు ఎనరి దయాదాక్షిణ్యాలమీదా ఆధారపడకూడదు,

18 శారదా ఆశోకవర్దన్‌ భర్త కోరిక (ప్రకారం [క్రాంతి ఇంజసీయర్‌ కావాలి! పదిమందికి నీడ కల్పించే సమర్దుడు కావాలి! అతని అడుగుజాడల్లో నడిచి అతని ఆశయాలు నిలబెస్టే ప్యుతుడుగా నిలవాలి! కొవ్య పదిమందికి వెలుగునిచ్చే విద్యా (పొపప్తకి చిహ్నంగా మంచి ఉపాధ్యాయిని కావాలి! ఆమెని లెక్చరర్‌గా తియారుచెయ్యాలి. ఆదే ఆయన ఆత్మకు శాంతి! తనకి తృప్రి! వెంటనే (సయాణమైంది హై(దాబాదుకి. తల్లి నెత్తీ నోరూ కొట్టుకుంది వెళ్ళొద్దని! ఆడది తోడులేకుండా ఒంటలిగా బతకలేదంది. యౌవనంలోవున్న ఆమెకి ఆవాంతరాలెన్నో ఎదురౌతాయనస్కీ ఆ (పయత్నం మానుకోమనీ బతిమాలింది! అన్నయ్యల్తూ వొదినలూ నచ్చజెప్పారు. కావాలంటే బెంగుళూరు లోనే వేరే ఇల్లు తీసుకుని వుండమన్నారు. ఎవ్వరి మాటా వినలేదు! తనెన్నుకున్న దారిలోనే (సయాణించ డోసికి నిశ్చయించుకుంది. భర్త తరపున ఆమెకి బంధువులెవ్వరూ లేరు. హైదాదాదులో ఆమెకి అయిన నాశ్శవ్వరూ లేరు. తల్లిని వెంటబెటుకుంది తనకి తోడుగా! న ల ఆ ఇంటిని ఖాళీచేస్తి మరో చిన్న ఇంట్లోకి మారింది. (పావిడెంటు ఫండ్‌ నీ ఇతర్మకా లభించిన రొక్కాన్ని బ్యాంకులో. వేసింది. పిల్లల్ని స్కూలుకి పంపింది, క్త కానీ ఒంటరితనం ఆమెని పిచ్చిదాన్ని “చేస్తోంది. వొంటినిండా సంస్కారం విన్నా ఉద్యోగానికి పనికివచ్చే విద్య లేకపోవడంవల్ల యే పనీ చెయ్యడానికి పీల్లేకపోయింది. సరదాగా నేర్చుకున్న కుటుపనే ఆమెకి ఆధారంగా నిలిచింది. బ _ కుట్టు నేర్చుకోవడానికి వచ్చీపోయే వాళ్ళతోట్సీ బట్రలు కుటించు 'కుని పోయేవాళ్ళతోటీీ ఇల్లు గడబిడగా వుంటోంది. సిశార్వేక మశే ఆలో చనా మనసులోకి రాకుండా చేసింది! ఎన్నో క్యాలెండర్లు మారాయి! కొలం మారింది,

నో కథ వింటావా + క్షి 'పెద్ద ఇల్లు తీసుకుని పదిమంది వర్కర్ల ను పెట్టుకుంది చేతికింద. ప్రతివారి సీశ్రాదేవే కుట్టు నేర్పాలి. (పతివారి బట్టలూ అక్కడే కొట్టించు వాలి. “చైతన్యా కుట్టు "సెంటర్‌" మూడు పువ్వులూ ఆరుకాయలుగా వర్జిల్లుతోంది శే (క్రాంతి ఇంజనీయరింగు ఎంగకైన్స్‌ మంచి మార్కులతో ప్యాస య్యాడు! సితాదేవి ఆనందానికి అవధులు లేవు! “మురో నాలుగేళ్ళు! అనుకుంది. కావ్య స్కూలు పూర్తిచేసి కాలేజీలో అడుగు పెట్టింది, అప్పుడే మళ్ళీ చిన్న (డా బాకు! మనిషికి పూ్వ్తి సంతోషాన్నిస్తే పట్టపగ్గాలుండవన్కీ తననే మర్చి పోతాడేమోననీ భయమేమో, దేముడికి మధ్య మధ్య గుఢరానికి కళ్లైంవేసి 'కం[టోలు చేసినట్టు “విధిని పంపించి కొంచెం వెనక్కి లాగుతూ వుంటాడు. సితాదేవిని అంటి "పెట్టుకున్మి కంటికి రెప్పలా కాపాడే ఆమె తల్లి, కళ్ళు మూసింది, మళ్ళీ ఆమె ఒంటరిదై పోయింది! అయితే ఈసారి ఆమెని ఓదార్నడానిక్కీ ఆమె రెండు కళ్ళూ తుడవడానికీ (కొంతీ, కొవ్యా వున్నారు. ఎదిగిన బిడ్డలు తల్లిని పసిపాపలా చూసుకున్నారు. వారి శుళూషల్తో వారి మమతానురాగాలలో, కన్నతల్లి మరణాన్ని మరచిపోగలిగింది ఆమె. కానీ బి.పి, "పెరిగి రెస్టు అవసరమని డాక్టరు చెప్పగానేలా"చ్చైతన్య కుట్టు 'సెంటర్‌ని మూసెయ్య వలసా చ్చింది. మరో పంచవర్ష (ప్రణాళిక ముగిసింది. _ (క్రాంతి ఇంజసీయరింగ్‌ ఫైనల్‌ ఇయర్‌లో వున్నాడు. కావ్య బి. ఏ. ఫెనలియర్‌లో కొచ్చింది. తలి కోశిక మేరకు, తెలుగు లిటరేచర్‌ తీసుకుంది,

త్త శారదా ఆళోకవర్డన్‌ భర్తని తన దగ్గరనుంచి లాక్కుపోయిన్స్వా బంగారంలాంటి బిడ్డల్ని తనకి మిగిల్చిన భగవంతుడికి మనస్సులోనే కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుంది సితాదేవి!

ఇప్పుడామె పంచ్యపాణాలూ ఈ ఇద్దరు బిడ్డలే!

వారే ఆమె ధ్యాస |

వారే ఆమె ఆశ!

వారే ఆమె సర్వన్వం 1

వారే ఆమె జీవితం!

కాలం సాగిపోతోంది ! 1

తి

ఆరోజు తెలుగు పరీక్ష! (ఫెండ్సందరూ చీర కట్టుకుని వెళదామను కున్నారు. కొవ్యకి తసకంటూ చీరల్లేవు. ఒకటి రెండుసార్లు అమ్మమ్మ బతికున్నప్పుడు తన చీరలు చుట్లబెటి, బుట్టబొమ్మలా కనిపిస్తూన్న మనవరాలిని ముద్దులో ముంచేసింది ఆ తరవాత ఇప్పటివరకూ చేర కట్టు కోలేదు సీతాదేవి అప్పుడప్పుడు (బతిమాలినాకూడా!

“*బస్పటివరకూ మిడ్డీల్కూ పంజాబీ సూట్‌, ఇట్వే అయిపోయాయి! ఇంచుమించు డ్మగీ కాలేజీ జీవితంటూడా ఈ పరీక్షలతో అయిపోతాయ్యి ఇకనుంచి పోస్టు (గాడ్యుయేషన్‌కి ఈ జెన్సుల్లో. వెళితే హుందాగా వుండదుొ అంది సిళాదేవి!

“చ్రదువుకోడాని శకెళ్ళినప్పుడు ఏ (దెస్సయితే ఏముందమ్మా?గ నవ్వుతూ అంది కావ్య,

._ “అది నిజమే అనుకో! కాన్సీ డ్కిగ్‌ పూర్తయిందీ అంపే ఒక వయస్పొచ్చిందీ అని అర్జ్హం. ఆ ఆధ్యాయాన్ని ఆక్కాడితో ముగించ్చి పోస్టు (గాడ్యుయేట్‌ అనే ఆధ్యాయాన్ని (సారంభిస్తారు” నవ్వుతూ. అంది సిశాదేవి.

తల్లి మాటల్లోని తియ్యదనం, స్వచ్చందత్త ఎక్కువగా చదువు కోకపోయిన్నా ఆమెలో సృందే లోకజ్ఞానం, ఒక్కొక్కసారి తల్లే దేవతలా

నా కథ వింటావా ? | కచిపించేది కావ్యకి! అంత మంచి అమ్మనిచ్చిన ఆ 'చేముడికి మనస్సులోనే కృతజ్ఞతలు చెప్పుకునేది! ఒక్కోసారి ఆ దేముడిమీద తెగ కోపం వొచ్చేది కావ్యకి. అంత మంచి అమ్మని దిక్కులేని దానిలా ఒదిలేస్తి నాన్నని . తీసి 'కెళ్ళిపోయినందుకు దేముడ్ని నిందించేది. తంగడి కూడా ఎంతో మంచినాడట! అందరూ అతన్ని గురించి చెప్పుకుంటూ వుంటే, ఎంతో గర్వంగా అనిపించేది. ఆంతమంచి మనిషిని తను పోగొట్టుకున్నందుకు ఏడుపొచ్చేది. తండి గురించి ఎవరైనా మంచి మంచి మాటలు చెప్పినపుడు కడుపు నిండిపోయినట్టు_ మనను నిండి పోయేది! అతడు లేడన్న దుఃఖాన్ని తల్లి ని చూని మంిచిపోయేది కావ్య! , ఆరోజు తెలుగు పరీక్షకి అందరూ _ చీరలు కట్టుకోవాలని అనుకో వడంచేత్క తల్లి దగ్గరున్న చీరల్లోంచి ఒక మంచి చీరని ఎన్నుకుంది కట్టుకోవడానికి.' ఆమె జాశెట్టునే తీసుకున్మి . తన అఆద్యప్రకారం సరిచేసు కుంది, చీర కట్టుకుని చిలకలా తయారయిన కూతుర్ని చూసి మురిని పోయింది సీతమ్మ, “కావ్యా!” అంటూ చీర కుచ్చిళ్ళు పట్టుకుని నడవలేక నడుస్తున్న ట్టుగా ఒచ్చి నుంచుంది కళ్యాణి. ఇద్దరూ ఒకర్ని చూసి ఒకరు “నువ్వు బాగున్నాపే అంశపే “నువ్వు బాగున్నావు అనుకున్నారు. “ఇద్దర్నూ బాగున్నారు” అంది సీతాదేవి. చీరలు చూసి మురిసిపోతూ, తెలుగు పరీక్షలో ఒక భాగమెన మను చరిత కావ్యాన్ని చదువుకుంటూ కూర్చున్నారు. =ా చీర కట్టుకోగానే ఆ పిల్లల మనస్సులో ఏవో కొత్త భావాలు! వొళ్ళంతా కొత్త వొంపులు కనిపించాయి! ఆ (డెస్పులో ఆ భావం ఆటో “మేటిక్‌గా వొచ్చేస్తుందేమో! దానికి తోడు చదువుతూన్నది మనుచరిత్ర, (గ్రపంచం అంతా శృంగారమయంగా కనిపిస్తోంది కొవ్యకి. [3]

స్త్‌ శారదా ఆళోకవర్దనో “పాిక్షు!” అంటూ లోపలికొచ్చారు గంగా ఉమా, న్‌ర్మలా, రేఖా అందరూ చీరలు కట్టుకుని వొయ్యారాలొలుకుతూ వున్నారు వాళ్ళందర్నీ చీరలో చూడాలని లోపల్నుంచి పరుగెత్తుకొచ్చింది సీతాదేవి పనొదిలిపెట్టి. వంద చిలుకలు ఒక్కచోట గుంపుగూడి కూర్చున్నట్టనిపించింద్వి తియ్యాతియ్యని పలుకులు పలుకుతూ! వేయి కోయిలలు ఒక్కసారిగా 'కూసినట్టనిపించింది వారి మాటలు! మిరు పరీక్ష 'కెశ్ళెవారిలాగా లేరు, "ఫళ్ళికెళుతూన్నట్టుగా వున్నారు. అసలు మీరందరూ '"పెళ్ళికూతుళ్ళలా వున్నారు- అందరూ దిష్టి తీయించు కోండి ఇళ్ళెళ్లాకొ అందిం . అందరిలో ఏదో సిగ్గు "పెళ్ళి పేరు చెప్పేసరికి! ఏదో. పులకింత ఆ మాట వినేసరికి! అన్నమ్మ! అసలే చదిపే మూడ్‌ లేదు. నువ్వు డిస్టర్స్‌ చేస్తున్నావ్‌ మమ్మల్ని అంది కావ్యం లట! శే... కానివ్వండి. నే పోతున్నా- పని చూసుకుంటా" అంటూ లోపలికెళ్ళిపోయింది సీతాదేపి. ఆడుతూ పాడుతూ చదివారు మనుచర్శిత కౌవ్యాన్నిి పరీక్షకెళు తూన్నట్టుగా కాదు ఏదో నవల చదువుతూన్నట్టుగా. “న్సైమయింది-ఇంక పోదామే అంది గంగు *ఛ్చలో.... ఆంటూ అందరూ లేచారుం “తలు'పేసుకో మమ్మీ....” అరిచింది కొన్యం గబగబా లోపల్నుంచొచ్చి తలుసపేసింది సీఠాదేవి- “జాాగత్తగా వెళ్ళి రమ్మని” చెబుతూ. చదివింది మననం చేసుకుంటూ, మధ్య మధ్య చర్చించుకుంటూ బయలుదేరారు అందరూ బస్‌స్టాండుకి! దాదాపు అరగంటసేపు నుంచుంతే గాన్తీ ఏ బస్సూ రాదు! ఒకవేళ వస్తే ఆగదు! ఆగితే ఎక్యడానికి స్థల ముండదు.

నొ కధ వింటావా ? 23

అతికష్టంమీద తోసుకుంటూ లోపలి'కెళ్ళడానికి [పయత్నించారు ఈ "స్నేహితుల బృందం,

“ఆబ్బా! ఎవరో జడ లాగుతున్నారు” అరిచింది నిర్మల.

ఆమె కళ్ళల్లో సళ్ళు నిండుకున్నాయి.

జృవరే?” అరిచింది కళ్యాణి!

“స్పమ్స్‌,..,స్టుపిడ్‌ "ఫెలో... అంది రేఖ

*ప్ప్ష్‌,.... అలా అఆరవకండి గట్టిగా...” అన్నారు గంగా ఉమ్మా భయపడుతూ.

కావ్య వెనక్కి, తిరిగి చూసింది.

నల్లటి మొహం, ఉంగరాలు తిరిగిన జుద్జూ, తెల్లటి పలువరస్క గొరెల్లాలా వున్నాడు, వీళ్ళు అరుపులు విని వాడు వినోదంగా నవ్వుతూ వుంపే, ఒళ్ళు మండిపోయింది కావ్యకి!

“కండక్టర్‌... స్టాప్‌..4ది....బస్‌ కొ గట్టిగా అరిచింది కావ్యం

కండరక్టర్‌ బస్స్పాపొడు.

బస్సు దిగి గబగదా నడిచి వాడి దగ్గరి కెళ్ళింది కావ్య! సాచి అతని చెంపమీద. అంపకాయ కొట్టింది. దాంతో బస్సులోవున్న వాళ్ళంతా కిందకి దిగార్హు అందరూ కొవ్య ధైర్యానికి "మెచ్చుకుంటూ. వాణ్ని తిడుతూ పుండడం గమనించడమే కాకుండా ఆడదాని చేతిలో పదిమంది మధ్యా చెంపదెబ్బ తిన్నందుకు అవమానంతో పరుగెత్తాడు వాడు.

“డ్లాలా మంచి పని, చేశావమ్మాయ్‌! ఆడపిల్లలు ఏం చేసినా పడుం టారు.ఖన్న ధై ర్యంతోటే వాళ్ళు అలా చేస్తూంటారు. నీలాగా కొందరైనా తిరగబడితే బుద్దొస్తుందొ అన్నాడొక ముసలాయన్య కావ్యని అభినందిస్తూ.

కావ్య అపర కాళికా దేవిలా వుఠది కోపంతో.

బస్సు కదిలింది

మదినిండా శృంగారాన్ని నింపుకుని వొయ్యారంగా వెళతూన్న ఆ చిన్నారుల మనసుల్లో భయం ఆందోళనా చోటు చేసుకున్నాయి. కొద్ది "సేపట్లో! ౮

డ్డిథి శారదా అశోకవర్దన్‌

గమ్యం చేరుకుని ఎలాగో పరీక్ష రాశారు. ఆ రోజు కాలేజీలో ఆంతా ఇవ్వే మాటలు,

లెక్చరర్ల దాకా .. పాకిందీ విషయం 1! అందరూ కావ్యని పిలిచి సంగతులు తెలుసుకుని ఆమెని అభినందిస్తూ వొచ్చారు. ఆ రోజు కొవ్య ఆ కాలేజీకే హీరోయిన్‌ అయింది.

అంతకుముందు కూడా ఒకటి 'రెండుసార్లు ఇలాగే బస్సుస్టాండు తోన్తూ షాపింగ్‌కి వెళుతూన్నప్పుడూ మొగపిల్లలు ఎగతాళిగా మాట్లా డిక్స్కే మందలించింది మళ్ళీ మాట్లాడకుండా!

ఇంకోసారి తనూ కళ్యాణీ కలిసి బజారికెళ్ళి ఏదో కొనుక్కోటని ఇంటికొస్తూవుంకే, ఇద్దరు రౌడీ వెధవలు వెంటపడ్డారు.

కర ర్రేర్షు] కళ్ళు జిగేల్‌ మనడంలేదూ%” అన్నాడొకడు.

“ఆవును- మెరుపులా వున్నారు” అన్నాడు ఇంకొకడు.

కని మ్పెప్టాం! ఆపిల్స్‌లా వున్నారు” అన్నాడు మొదటివాడు,

అక్ధాగ్రిక్రి తినేయ్యాలనుందిగి 'రెండోవాడన్నాడు.

కళ్యాణికి వొణుకుప్పట్టింది. అడుగు పడడంలేదు భయంతో.

వాళ్లు వీళ్ళకి మరీ దగ్గరగా వొచ్చి నడుస్తున్నారు.

“కళ్యాణీ! కుక్కలు మొరుగుతూ వుంపే ఏం చెయ్యాలి”గొ అంది నవ్వుతూ కాన్య.

“చెప్పు తీసుకుని కొట్టాలికదూ! అదికూడా తెలీదాగొ కళ్యాణిశేసి చూసి నవ్వుతూ అంది.

“ఏయ్‌! కొవ్యా! ఏమీ అనశే!-వాళ్ళతో ఎందుకొచ్చిన గొడవ? ఆంది కళ్యాణి మెల్లగా చెవిలో రహస్యం చెబుతూన్నట్టుగా.

ళ్‌ చెప్పులక్రి శాండిల్స్‌ లేవు కదూ! నా చెప్పులకి వున్నాయి. చూపిస్తానుండు, దవడనంటుకున్నాయంశ్సే ముఫ్ఫైరెండు పళ్ళూ ఊడి చేతిలోకి రావలసిందేకొ అంటూ ఆగి చెప్పును కౌలినుండి తీసింది. అంతే! పక్కపక్కనే నడుస్తున్న ఆ రోమియోలు వెంటనే స్పీడు "పెంచి జనంలో కలిసిపోయారు,

కళ్యాణి కెల్ల బోయి చూసింది కావ్యవంక,

నా కథ వింటావా? 25 కావ్య పకసకో నవ్వింది!

ఉచ్చూశావ? భయపడుతూ ఉంటే భయపెడుతుంది పధవ (పపంచం. కాస బెదిరించేసరికి పరుగు లంకించుకున్నారు. కళ్యాణీ! ఆడపిల్ల ని చూ స్పే ఆశేళ్ళ వెధవ దగ్గరినుంచి, అరవై. ఏళ్ళ ముసలాడిదాకా ఒకటే పిచ్చెత్తి పోతారు. అదేం బుద్దో! ఇంత పిల్లాడి దగ్గరినుంచీ అలుసే!” అంది.

కళ్యాణికి కొవ్యని చూప్పే రూస్సీలక్ష్మిలా, రాణిరు[దమలా అని సించేది.

ఆ మాటంకే కావ్య పకపకా నవ్వేది. *ఏదీ? నాకు పీరనారి విరు దాంకితం చెయ్యి” అని విల్లంబులు పట్టుకున్నట్టు పోజు "పెస్టేది. గెడ్సం దరూ, తీరిక సమయాల్లో ఇవన్నీ- చెప్పుకుని నవ్వుకునేవారు.

కాలేజీలో ఎవరు ఎవరిని ఏడిపించినా ముందు కావ్య దగ్గరికొచ్చి చెప్పుకునేవారు.

ఆ సంవత్సరం కాలేజీ జనరల్‌ "సెకటరీగా కావ్యే "పెలక్టయింది. ఆడపిల్లలు పోట్లాడుకున్నా ఆ తగవులు తీర్చడానికి కావ్య దగ్గరికే వొచ్చే వాళ్లు. ఎవ్వర్నీ నొప్పించకుండా అందరికీ సర్టి చెప్పి, 'దెబ్బలాడుకున్న రెండు పాన్టీలనీ కలిపి నవ్వించి పంపించేది కావ్య

ఉప్టిగ్ర్‌ వుంచి లీడర్‌షిప్‌ క్వాలిటీస్‌ ఉన్నాయే! నువ్వు కాలేజీ అయ్యాక ఎలక్షన్లలో నుంచుంటే రాజకీయొల్లో ఎంతో పనికొస్తావ్‌!” అనే వారు కొందరు స్నేహితులు.

కజ్ఞక్తీ యుక్తీ ఒక్క రాజకీయాలకే అవసరం కాదు. నిజ జీవి తంలో (పతి విషయంలోనూ పనికొస్తాయి” అనేది కావ్యం

ఈ విషయాలన్నీ ఇంటికొచ్చి పూసగుచ్చినట్టు చెప్పేది తల్లికి కావ్య!

ఆత్రనపక్కన పసిపిల్లలా పదుకుని ముద్దుముద్య మాటలు పలికే ఈ విడ్డలో ఇన్ని ఆలోచనలూ, ఇంత శక్తీ ఉందా....!?” ఆశ్చర్యటోయేది సిఠాదేవి, .

ఈ మాటలు విన్న (క్రాంతి “అమ్మా! కావ్యని *లా' చెయ్యమనాలి. చక్కగా ఆలోచించి సమర్థవంతంగా తీర్చు చెబుతుంది” అనేవాడు,

26 శారదా ఆకోకవర్దన్‌

ఎందుకురా ఆ గొడవలు! వెధవది తెల్లారి లేచింది మొదలు-- విడాకుల "కేసులూ, విధివంచితుల కేసులూ దొంగల్తూ దోపిడీలూ, నేరాలూ శిక్షలూ వీటితోకే సరిపోతుంది. దొంగె న్యా దొరైనా వాదించవల సొస్తుంది. హత్యశేసుల్లో వాదించాల్సొస్తే లేనిపోని గొడవలు! యెందు కొచ్చిందా జీవితం! ఆడపిల్ల జీవితం మళ్లై పువ్వు లాంటిది. భదంగా కోసి "పెడితే పరిమళాలు వెదజల్లుతూ వికసిసుంది. లేకపోతే వాడిపోతుంద్వీ నలిగిపోతుంది.” గా ్‌్‌

తల్లి మాటలకి నవ్వేవాడు (కాంతి! “అమ్మా! అలా అనుకుంపే (ప్రపంచంలో ఆడ డాక్టర్లుండరు. ఆడ లాయర్ల్హుండరూ్తూ అసలు ఆడవాళ్ళు తిని కూర్చోవడం తప్ప్క ఇంక ఏ పనీ చెయ్యకూడదు. స్త్రీలు అన్ని రంగాల్లో విజృంభించి ప్రగతి సాధిస్తున్న ఈ సమయంలో నువ్వు కొన్ని శతాబ్దాలు వెనక్కెళ్ళి మళ్ళీ అమెని షోశేసులో బొమ్మలాగ్భా ఆ సిద్దాం తాన్నే బోధిస్తున్నావు. [పగతిశీలురు సీ మాటలని ఖండిస్తారమ్మా!” ఆనేవాడు,

“అవన్నీ నాకు తెలీదు. నాభిడ్డ మాత్రం ఏ ఉద్యోగమూ చెయ్యదు” అనేది. స

“మరయితే ఈ చదువెందుకు?ొ అనేవాడు క్రాంతి.

“చదువు విజానంకోసం. ఇలు చూసుకోవడంలోన్తూ పిల్లల్ని "పెంచు కోవడంలోన్నూ తెల్‌విగ్మా శాస్తోం) కంగా పనులు చేస్తుకుపోవడానికి చదువు పనికొస్తుంది. చదువువల్ల సంస్కారం "పెరుగుతుంది. అందుకోసం (పతీ ఆడపిల్లా కనీసం డి(గీవరశై నా చదువుకోవాలి. పతి తల్లీ తన బిడ్డలని చదువూ సంధ్యాలేని ఆయాలచేతిలో 'పెళ్హేస్తి తను ధనార్జనకోసం పరుగులు తీస్తే ఇంటికొచ్చేసరికి ఈసురోమని 'పెరుగుతూన్న వబిడ్డల్తూ అశద్దగా 'పెుగుతూన్న బిడ్డలూ కనబడితే వాళ్ళమీద విసుక్కుంటూ వాళ్ళని చీద రించుకుంట్లూ డాక్టర్ల చుట్టూ తిరుగుతూ ఎందుకా సంపాదన? ప్రతి తల్డీ తన బిడ్డలకి తనే (ధమ గురువు కావాలి! ఆరోగ్య విషయాలూ ఆహార విషయాలూ 'తనే స్వయంగా దగ్గరుండి చూసుకోవాల్సి. అందుకు చదువు

సొ కథ వింటావా + ల కూడా తోడై కే తల్లే తన బిడ్డలకి ఉత్తమ నర్సుగా, ఉత్తమ. టీచరుగా వుంటుందో అనేది.

ఆమె మాటల్లో ఎంత అర్థం ఉందో, ఎంత ఆలోచన పుందో చూసి ముగ్జులయ్యేవారు శ్రాంతీీ కావ్యం

ఉన్దేన్సు పీ మాకే వింటానమ్మా!ిఅనేది పసిపిల్లలా తల్లి ని చుక్టుస్తూ కొవ్యం

“ఆవసరమనుకున్నప్పుడు ఆడవాళ్ళు ఉద్యోగం చెయ్యడంలో తప్పు లేదు. కాస్కీ కేవలం సంపాదించాలనే తృష్టతోనే ఉదో్యోగాలకోనం. ఎగ బాకడం, నాకిష్టంలేదుో అనేది.

ఆమె ఆలోచనలు ఎంత సబబ్టైనవో తెలుసుకున్ని అటువంటి త లికి విడ్హ లేనందుకు గర్విస్తూ మురిసిపోయేవారు, (క్రాంతీ-కొవ్యా! గా

జ్తీ

కఆప్పుడేమయిందో తెలుసా?” పొట్ట చేత్తో పట్టుకుని పగలబడి నవ్వింది కావ్యం

కృల్రా తెలుస్తుంది? నవ్వయినా చెప్పు-చెప్పయినా నవ్వు౯ొ కావ్య ఆలా నవ్వుతూంటే తనూ చిన్నగా నవ్వాడు [క్రొంతి.

“బస్సాపేసి గబగదా దిగి చెంపమీద ఒక్యాటిచ్చేనరికి. వేడి వేడి చపొతీలా ఉడాయించాడనుకో-వెనక్కి. తిరిగి చూడకుండా! బస్బుళోవున్న వాళ్ళందరూ నన్ను మెచ్చుకున్నారు-నా ధైర్యానికి!

అవ్చెగ్రిగుడ్‌! ఆడపిల్ల అంఘే అలా పుండాలి. నోరు విప్పితే వేడి వేడి చపాతీలు సపెస్టేటట్టు!”

మళ్ళీ ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

ఆక్రావ్యా! నువ్వు కరఠాపే నేర్చుకోకూడదు.”

అనేనా? అమ్మ చస్తే ఒప్పుకోదు.”

ఉనేనొప్పిస్తానుగా! ఈ రోజుల్లో ఆడపిల్ల అందరికీ కరాకే రావడం ఎంతో అవసర్‌ం. ఆడపిల్లని నొజూగ్గా పెంచవలసిన . రోజులు కావివి! ఆత్మరక్షణకోసం తనని తాను ఆపదలనుంచి కాపాడుకోవడంకోసం (ప్రతీ

28 శారదా అశోకవర్దన్‌ ఆడపిల్లా కరాశే నేర్నుకోవలసి ఉంది. నేనే గనక ముఖ్యమం(తినయితే, వతి బడిలో డిల్లు నేర్చించినశ్షు కరాపేకూడా కంపల్సరీగా నేర్పించాలని రూల్‌ ప్యాస్‌ చేసేవాణ్ని! దానివల్ల పోలీస్‌శాఖవారుకూడా సంతోషిస్తారు.”

“ప్టోల్సీస్‌ శాఖవారికెందుకు సంతోషం?” “ఆడపిల్లలు ఆవదళో చిక్కుకునే అవకాశాలు. చాలా తక్కువయి పోతాయి కాబట్టి. ఇద్దరూ "పెద్దగా నవ్వారు, పని చేసుకుంటున్నా పళ్ళ సంభాషణ విన్న సిళాదేవి వీళ్ళ దగ్గరి కొచ్చి నుంచుంది. ఆమెని చూడగానే ఇద్దరూ ఆ మాటలు మౌొర్చేసి సిరియస్‌గా *ఎకనా మిక్స్‌” గురించి మాట్లాడం మొదలెట్టారు. ఆది ఆమె గమనించినా ఏమీ శెలీనట్టుగా వాళ్ళకేసి చూసింది. ఇద్దరూ తలొంచుకున్నారు, ఇకాంతీ! ఇందా కేమన్నావ్‌1 ళ్‌ . అబ్బే....ఏమీ....అనలేడే!....అసలు.... సీతో... నేను మాట్లాడనే లేదులి ౯ “నాతో కాదు బాబూ! సీ చెల్లాయితోనే! ఏం చెపుతున్నావూ అనికొ ఉస్తేన్చేం చైష గ్‌ గె 9 చెపుతున్నాను....ఆ(.... ఎకనామిక్‌ చెబుతున్నానులి “నీ ఇంజసీయ + స కం రింగ్‌లో ఎకనామిక్స్‌ ఎకూడా చెప్తారా బాబూ!” మ కరంగా మాట్టాడుతోందని తెలిసినా తెలీనట్టుగా- ఉక రాస అక్కడక్కడా చదివినది చెబుళున్నాను.” ఆరాగా చదివినదీ, అక్కడక్కడా చూసినదీ, మనేకి పనికి రావు సరిక్తద్వా అలా తెలిసీ తెలీక్షండ్రా రాస్తే జన ౨ ఉన్న మార్కులు పోతాయి! అంపే వొచ్చే మార్కులు రావన్నమాట్ర” నవుఇతూ 'వ్రతూ చెప్పింది. (శొంతి తలవంచుకునా షడు. బాబూ! తల వం: పన్లు మనం ఎప |. న్న సుడూ' "చెయ్యకూడదు. కరాశే నేర్చుకున్నా కత్తిసాము నేర్చుకున్నా ఆడపిల్హి ఆడపిల్లే! _ఆమె

నొ కథ వింటావా 1 ర్డీ

మానసికంగా దై ర్యవంతురాలే కావొచ్చు! కాన్కీ శారీరకంగా పురుషుడి ముందు బలహీనురాలే బాబూ! ఒకరు ఒక విషయంలో గొప్పవారై తే మరొకరు ఇంకొక విషయంలో గొప్పవారు. ఇద్దరూ అన్నింటిలోనూ సమ ఉక్డీ అయిశ్తే ఒకరిని ఒకరు లక్ష్య పెట్టుకోరూ, గొరవించుకోరు, స్తీ మాన సిక శక్తిని పురుషుడు హర్షి స్తాడు, పట్టుదలకు పోతే ఆమె ముందు అప జయాన్ని పొందుతానేమాననీ భయపదతాదు. అలాగే మగవాడి కొండల' ముందు ఆడది ఓటమిని అంగీకరించక తప్పదు. ఒక్కోసారి అతనిలోని ఆ శక్తికి ముగ్ధురాలై! పోతుంది కూడా! ఇలా ఒకరిలో లేనిద్కి_ మరొకరిలో ఉంటె ఒడుదుడుకులొచ్చిన్నా గొడవలు జరిగినా సర్దుకుపోవచ్చు! లేకపోతే సంసారాలు నిలువవూ- మనుగడ సాధ్యంకాదు. ఉదాహరణక్తి థార్యా భర్తలిరువురూ దుబారాగా ఖర్చుపెస్లు రకమే అయితేఆ స్తంసారంగుల్ల యి పోయి పిల్లలు "బజారుపాలవుతారు. అలాకొక ఒకరిలో అయినా పొదుపనేది వంపే, కొంచెంలో "కొంచెం మెరుగ్గా ఉంటుంది. అలాగే ఇద్దరూ తెలివి తక్కువవారే అయినా ఇద్దరూ దుష్టులే అయినా లేక ఇద్దరూ అమాయకులే ఆయినా లేదా ఇద్దరూ కొంపలు ముంచే తెలివిగలవాదైన్తా ఆ ఇల్లు సరిగ్గా వుండదు. కొన్నింట్లలో కొందరికి అసమానతలు (పకృతే కల్పించింది. కొందరిలో కొన్ని లోపాలుండడంవల్లే కొన్ని బలహీనత లుండడంవళ్లే ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకోవడానికి (సయత్నిస్తారు! గౌరవించుకోవడానికి _ ప్రయత్నిస్తారు! అందరూ సమోనులే అయిక్కే ఎవరూ ఎవరినీ ఖాతరు చెయ్యరు[ొ అంది సిశ్రాదీవి.

ఆమె చెప్పిన సుదీర్హమై న ఉపన్యాసాన్ని విన్మి ఈకొత్త సిద్దాంతం గురించి ఆలోచిస్తూ కూర్చున్నారు (కాంత్కీ కావ్య,

“క్రాంతీ! కరాకేల్తూ కుస్టీలూ నేర్చుకున్నంత మా్రాన, కొన్ని (టిక్కులూ, ఆత్మరక్షణకు పనికొచ్చే కొన్ని యుక్తులు తెలియొచ్చేమో గానీ సహజంగా ఆడపిల్లకుండే శారీరక బలహీనత ఎక్కడికి పోతుంది బాబూ” అలాంటి 'ఆలోచనలు రానివ్వకండి మనసులోకిగి అంది,

[4]

షం శారదా అశోకవర్దన్‌ ఆమె చెప్పే విధానాన్ని చూస్తి ఆమెకి ఇంక ఏం చెప్పినా లాభం లేదస్కీ ఆమె అభ్యిపాయాలు మార్చుకోదిసీ తెలిసిన వాళ్ళిద్దరూ మొనంగా వుండిపోయారు. కాస్సేపాగి మళ్ళీ అవిడే అందుకుంది- “చూడమ్మా కావ్యా! ఎంతటి దౌర్చాగ్యుడై నా అర్భకుడై నా, మొగాడు ఆడదాని చేతిలో దెబ్బ తినడం భరించలేడు. అలా దెబ్బ తిన్నవాడు జరిగిన విషయాలు ఛస్తై' మర్చిపోడు. వాడి హృదయంలో ఆ అవమానం అగ్నిలా రగులు కుంటూనే పుంటుంది. (దౌపది నవ్విందని తనని చూస్తి దుర్యోధనుడు చేసిన (ప్రతిజ్ఞ లేమిటి? వాళ్ళ పంతం చెల్లి ంచుకోవడానిక్కీ (పతీకారం తీర్చు కోవడానిక్కీ ఏమైనా చేస్తారు” ఆమెలో ఆందోళనా భయం చోటు చేసు కున్నాయి. ఆది (గహించిన కొవ్య, మాట మార్చడానికి (పయత్నిస్తూ ౪ఆకలేస్రోందమ్మా....వంటయిందా లేదా?” ఆంది చేత్తో కడుపు పట్టుకొని త్తి వంక చూస్తూ.

“అయిపోయింది. చారులో తిరగమోత సపెడదామనుకుంటూూ ఎందుకో ఇటొచ్చేసరికి మీ మాటలు వినవడ్డాయి! ఆగిపోయాను! అలా చాటుగా “వినగూడదు ఇతరులమాటల్ని! కౌస్కి ఈ విషయం నాకు తెలుసు మీరు నాతో చెప్పరని! అందుకే విన్నాను కొవ్యా! ఎందుకమ్మా ఆ రౌడీ వెధవల గొడవ మనకి. ఎందరో ఆడపిల్లలు వాళ్ళకి జరుగుతూన్న ఆవ మానాలను సహిస్తూ తలొంచుకుని వెళ్ళిపోతున్నారు. “బురదలో రాయేప్తే. మన మొహాన చిందుతుంది. మన సమాజంలో మార్చు రావాలి! మన ఆతో చనల్లో మార్చు రావాలి 1

చదువు నంధ్యలకి నోచుకోలేనివాళ్ళూ చదువుకోవడానికి బద్దగించే వాళ్ళూ ఈరోజున సినిమాలు చూసి అందులోని (పతి విషయాన్నీ అనుక. రించడానికి [(సయత్నిస్తున్నారు. అంపే మనం చూస్తూన్న సినిమాల్లో ఈరోజున అర్ధం లేని (పేమ కధలూ (పతీకారాలూ హత్యలూ దొంగ తనాల్తూ దోపిడీలూ ఇవేకదూ. ఇవి చూస్‌ వాళ్ళూ ఆ పొథత్రల్లాగా (పవ ర్తి చాలని (పయత్నం చేస్తూ ఉంటారు.

నొ కథ వింటావా? వ అటువంటి ' సినిమాలు తీస్తూన్నంతకొాలం, ఈ జనం విరగబడి్కిఆదే సరమావధిగో చూస్తున్నంతకాలం, మనకీ ఆంవోళనాా అ_స్పవ్యస్తాలూ తప్పవు. గొంగట్లో భోంచేస్తూ వెంట్రుకలేరడానికి [ప్రయత్నం చేస్తే ఏం లాభం చెప్పు?”

మామూలుగా అయికే ఆమె అంత సుదీర్చ ఉపన్యాసం ఇవ్వడానికి మొదలెట్టగానే “సుశ్రీ! సుత్తీగి ఆని ఆరిచి ఆమెని మాట్లాడనీయకుండా అల్లరి చేసేవారే (కొంతీ కావ్యా! కానీ ఈరోజున ఆమె మాట్లాడుతూన్న (పతిమాట వెనకా, ఎంతో నిజం ఉండడమే కాకుండా వగ క్తమైన జాధా, భయమూ ఆమె గొంతులో ధ్వనించడంతో మాట్లాడకుండా విన్నారు ఇద్దరూ. సీతాదేవి గబగబా లోపలి శ్రళ్శిపోయింది. చారులో తిరగమోత "పెట్టింది. ఇంగువ వాసన గుప్పున నాసికా పుటాలకి తగిల్సి వెంటనే నోరూరింది కొవ్యకి.

“నంచి వాసనొస్తోంది కదూ!” అన్నాడు (క్రాంతి.

“ఆక్రలీ! అమ్మా! .... అన్నం!” పసిపిల్లలా అరిచింది కావ్య కూర్చున్న చోటినుంచి లేవకుండా,

6ఆ్ర_,.,ఆ౭....అయిపోయింది. అయిదు నిమిషాలోవంటింట్లోంచే సమౌధానం చెప్పింది ఆమె, .

శ్రాంతి వెళ్ళి డై నింగ్‌'కేబుల్‌ మీద కంచాలూూ, గ్లాసులూ అమర్చాడు.

కప్పుడు అంతే! కాస్త తీరిగ్గా వుంగే వెళ్ళి తల్లి వెనకాలే తిరు గుతూ కబుర్లు చెబుతూ ఏవో చిన్నచిన్న పన్లు చేస్తూ వుంటాడు. “నువ్వు ఆడపిల్ల వైః అది మగాడవవలసింది అనేది సీతాదేవి.

“బ్బదంతా ఎందుకో తెల్సా అమ్మా? రేపు 'పెళ్లామొచ్చి, ఆవిడగారు మంచం దిగకుండా కూర్చున్నచోటిక్తే బెడ్‌ట్కీ అందించమంకే అయ్యగారు “యస్‌. మేడమ్‌!' అని అందించడానికి” ఆంది కావ్య

ఈ పెళ్ళి మాటలు వినగానే తల్లి జ్ఞాపక మొచ్చింది సీతాదేవికి.

“ఈ గడుగ్గాయి పెళ్ళి చూడందే చచ్చిపోనే” అనేది తల్లి.

“ఏం? అన్నయ్య పెళ్ళి చూడాలని లేదా ' అమ్మమ్మా? కొంటెగా అడిగేది కావ్య.

రై శారదా అశోకవర్దన్‌

ఉనాడ్డిక్రి తగ్గట్టు చక్కటిద్కీ ఉత్తమురాల్హూ ఎక్కడో పుష్ట పుంటుంది వాడికి పెళ్ళాంగా.” ,

జోల్తుంన్సే స్పీ ఉద్దేశం ? నాకు తగ్గవాడూ ఉత్తముడూ యెక్కడా ఇంకా పుట్టలేదనా?ొ గొణుక్కుంటూ కోపంగా అడిగేది కావ్యం

కల్టుద్రి క్రాద్రే అల్లరిపిల్లా! ఈ చిలిపిపిల్ల తలొంచుకుని పీటల మీద నిళ్శబ్దంగ్యా ఎలా కూర్చుంటుందా?”ొ అని,

సీ మెడలునంచ్హి అతను మూడుముళ్ళూ వేస్తూంపే, =, ఈ అల్లరి పిడుగు ఎలా నోరుమూసుకుని వుంటుందో చూడాలనుంది అనేది ఆవిడ ముచ్చట పడిపోతూ మనవరాలి 'పెళ్ళిని ఊహించుకుంటూ.

కద్భ్యకా] అమ్మమ్మా! ఇప్పుడే చెప్తున్నాను. నేనేమీ అలా తలొంచు కుని కూర్చోను. అసలు 'పెళ్ళంచ్తే 'పెళ్ళికొడుకూ, "పెళ్ళికూతురూ ఇద్దరూ వుంటారు కదా? మరి సపెళ్ళికూతురే ఎందుకు సిగ్గుపడాలి? ఎందుకు తలొం చుకువి కూర్చోవాలి? ఏదో తప్పు చేసిన దానిలాగా ఎందుకా శిక్ష ఆమెకి! ఒక పక్క పట్టుచీరా పూలజెడ్హా వగయిరా బరువులతో అసలే వంగిపో యుం'పే ఇంకా నిగ్గ పడుతూన్నట్టు అభినయిస్తూ మరీ వొంగిపొమ్మం టారు. అమ్మమ్మా! "పెళ్ళికూతురు కూడా హోయిగ్యా నిశ్లేపంగా తలెతుకుని కూర్చోవొచ్చు. తన స్నేహితులతో తనూ హాయిగా మాట్లాడొచ్చు. అం'ేకాస్కీ ఊరందరినీ పిలిచి ఏ ఒక్కంరితోనూ మాట్లాడకుండాతలొంచు కొని ముంగిలా మూతివిగుంచుకుని కూర్చోవలసిన అవసరం ఆమెకిలేదు” అనేది. "

ఆ మాటకి తల్లి ఎంతగా మురిసిపోయేదో తలుచుకుంపే సీత్రాదేవి కళ్ళలో సీశ్ళొచ్చాయి.

“కావ్య ఆలా మాట్లాడితే తను కోప్పడేద్పి మందలించేద్కి ఏమిటా మాటలు? ఎవరయినా వింపే యేమనుకుంటారు?” అని,

“ఎవరున్నారిక్కడ వినడానికి? అయిన్వా అమ్మమ్మా నా మూటలో యేదయినా తప్పుందా చెప్పు"ొ అనేది కావ్య అమ్మమ్మకి మరింత దగరగా జరిగి కూర్చోని, ౯

నా కథ వింటావా? 33

“నా బంగారు తల్లే! నీ మాటలు వరహాల మూటలు, ఎవరికయినా నచ్చుతాయి" అనేద్కి బుగ్గలు ముద్ధెట్టుకుంటూ.

కన్చండు మమ్మీ కోస్పడుతోంది! అనేది కావ్య అమమ్మ ఒళ్లో కూర్చుంటూ.

“్వందుకోస్పడుతుం దే? సీ మాటలు హైకోర్టుకి వెళ్ళినా అప్పీలు లేని మాటలు. నా చిట్టి తల్లి వకీలయిపోయి, కోర్టులో వాదిస్తూ వుంచే, కోర్టంతా వణికిపోతుంది” అనేది కావ్య తలని ఆప్యాయంగా నిమురుతూ ఆవిడ.

ఇదంకా జ్ఞాపక మొచ్చి, ఆమె కళ్ళల్లోంచి కన్నీరు జలజలారాలాయి. చెంసలమీదుగా.

అది చూసిన (క్రాంతి “అమ్మా! ఏడుస్తున్నావా? ఎందుకమ్మా? అడిగాడు.

కావ్య పరుగెత్తుకొచ్చింది.

ఉన్వమ్మ్మీ! ఇంకెప్పుడూ నేనలా ]పవర్హించను, నువ్వు భయపడకు, బెంగపెట్టుకుని ఏడవకు” అంది తల్లి కన్నిళ్ళ తుడుస్తూ-సీతా దేవి కావ్యని గుఠడెలకి హత్తుకుంది.

“అమ్మమ్మ జ్ఞాపకం వొచ్చిందమ్మా! నీ పెళ్ళి చూడాలని ఎంతో కలవరించింది అంది దుఃఖాన్నాపుకోవడానికి పయత్నిస్తూ.

అమ్మమ్మ "పేరు చెప్పేసరిక్కీ కావ్యక్సీ (క్రాంతికీ కూడా కళ్ళల్లో నీబ్ళ నిండాయి.

', *ఆమెది వెన్నలాంటి మనసు! ఎవ్వరినీ నొప్పించేదికాదు. ఎనలేని తెలివితేటలు, చదువుకోలేదు గానీ లేకపోతే రాజ్యాలేలేది మీ అమ్మ” అనే వారుట నాన్నగారు అమ్మ చెప్పేది!

తనూ అన్నయ్యా దెబ్బలాడుకున్సి తగువు తీర్చమని వెళిక్సే ఏదో కిటుకులేసి ఇద్దర్నీ రాజీ చేసేది. ఓరోజున్న (క్రాంత్కీ తనూ పోట్లాడు కున్నారు. అమ్మమ్మ ఏదో సర్టి చెప్పటోత్కే ,

జన్టీక్సు క్రావ్యం'జేనే యిష్టం. నారు తెలుసులౌ” అన్నాడు బుంగ మూతి పెట్టి- కొవ్య సంతోషంగా కూచుంది,

3డీ శారదా ఆశోకవర్ధన్‌ “క్రాంతీ! నువ్వు నాకన్న తంివిరా! బంగారు కొండవి. (శ్రీరామ చందుడిలా శాంతమూలర్షివి. సీ తరువాకేరా అది, ఎంతైనా అది గడు గ్గాయి[ి అంది* ఆ చివరి మాటలు మెల్లగా చెవి దగ్గర రహస్యం చెబు ళూన్నట్టుగా అంది. “మమ్మీ చూశావా అమ్మమ్మ! నా దగ్గర నా మాటా! అన్నయ్య దగ్గర అన్నయ్య మాటా అంది తను కోపంగా. “నాకు "తెలుసులేవే అమ్మమ్మ డిప్లామసీ! అమ్మమ్మ రాజకీయాల్లో చేరిక్కే రాజ్యాలు వేలేసేది[? అన్నాడు క్రాంతి. అమ్మమ్మ గర్వంగా తల్లికేసి చూడ్డం, తనని ముద్దు 'పెట్టుకోవ డం ఇంకా జ్ఞాపకం వున్న కొవ్యకి కూడా కళ్ళలో సళ్ళు తిరిగాయి. అది చూసి సీతాదేవి కావ్య కళ్ళు తుడుస్తూ “రండి! భోంచేద్దాం!” అంటూ వడ్డన మొదలెట్టింది. మ్మ నువ్వు కలిసిపెట్టు” ఆంది కావ్య. . “అవును! నువ్వే కలపాలి! నువ్వు కలిపితే చాలా రుచిగా వుంటుంది చొలా బాగా కలుపుకావమ్మా! మాకు రాదలా” అన్నాడు క్రాంతి. సీకాదేవి మనసునిండా తృప్రి! కళ్ళనిండా సంతోషం. వెంటనే ఇద్దరికీ ఒకే కంచంలో కలిపి ముద్దలు తినిపించింది. పసిపిల్లలా తల్లి చేతి ముద్దల్ని అమృత గుళికల్లా అందుకుని ఆనం దంగా భోంచేశారు కావ్య, (క్రాంతి 1 ర్‌ ఆ రోజు ఆఖరు పరీక్ష, మధ్యాహ్నం పరీక్షయిపోగా నే [ఘఫెండ్సం డరూ కలిసి హోటలుకెళ్ళి భోంచెయ్యాలనుకున్నారు. ఆ తరవాత సినిమా 'కెళదామనుకున్నారు. కాలేజీకి దగ్గర్లో వున్న చై సీస్‌ రెస్టారెంట్‌ కెళ్ళి భోంచేశారు. నట రాజ్‌ థీయేటల్లో ఏదో హిందీ పిక్చర్‌ చూశారు. ఫరీళ్ష ఫలితాలెలొవ్పంటా

నో కథీ వింటావా? వీ యోగాసీ, పరీక్షలయిపోయాయన్న సంబరం మాతం వాళ్ళని సంతో షంలో ముంచేసింది.

“ఆన్ని పరీక్షలూ ఒకెత్తూ, ఈ పరీక్ష ఇంకో ఎత్తు 1 డిగగీ తరవాత, ఎవరేంచేస్తారో, ఎవరెక్కడుంటారో 1 అందరిదీ తలోదారి అవుతుంది ౧ విచారంగా అంది నిర్మల,

అన్వనలో సగం మందికి పెళ్ళయి పోతుంది. ముఖ్యంగా నిర్మలకీ గంగకీ!.... అంది కళ్యాణి.

జన్టమో సీకూ అవొచ్చు $ ఆంది కావ్య కళ్యాణిని,

ఏనాకేంకొదు.”

అర్టన్సిచో ఆ ధీమా?”

కమా అక్కంయ్యుందిగా రత్న 1 దానిక్కాకుండా నాతెలా అవు తుంది ?” నవ్వింది కళ్యాణి.

“ఆల్రా అని రూల్‌ ఏమీలేదు ఈ రోజుల్లో ఎవరికి ముందు కుది రిత్తే వాళ్ళకి చేసేస్తున్నారు. "పెళ్ళి చూపులకొచ్చినవాళ్ళు, నిన్ను చూసి వరించారనుకో, లేదా నువ్వే ఎవరినైనా (పేమించేశావనుకో....” అంది గ౦ంగంంంం4666

ఉభ్చి,.,డోంట్‌ వి స్టుప్పిడ్‌ 1....అలో ఎప్పటికీ జరగదు. నేను ఎమ్‌.ఏ.. చెయ్యనిదీ "పెళ్ళి చెసుకోను.ల అంది ఖచ్చితంగా.

“నాకు మాతం చాలు బొబూ ఈ చదువులు. ఇంక నా వల్ల కాదు. నేను మాతం మా అమ్మకి చెప్పి "పెళ్ళి చేసెయ్యమంటాను” అంది కావ్య! అందరూ పగలబడి నవ్వారు.

"పెళ్ళి పేరు చెబితేనే వాళ్ళల్లో ఏదో గిలిగింత 1! ఒకళ్ళమీద ఒకళ్ళు జోక్స్‌ వేసుకుంటూ ఆ స్నేహ బృందం ఒదలలేక ఒదేలేక, ఒకొల్నొకర్వూ ఒకరి ఎ(డ్రసులు మరొకరు రాసుకుంటూ మళ్ళీ ఎప్పుడు ఎక్కడ ఆందరూ కలుసుకోవాలో చర్చించుకుని విడిపోయార్కు ఒకొ క్కంరూ ఒకొక్క వైపుకి,

ఒచ్చేవారం అందరూ ముందు కావ్యా వాళ్ళింట్లో కలుసుకోవడానికే నిశ్సృయమైంద్కి ఆ తరవాత్క కళ్యాణి తరవాత గంగా*.ఇలా అప్పుడే

తథ శారదా అశోకవర్దనొ

నిర్ణయాలు తీసేసుకుని విడిపోతున్నామన్న బెంగతో, “గుడొటై” చెప్పి, దియర్దేరారు. టి

అప్పటికే ఆక్రాళం' చీకట్లు కమ్మింది. ఉన్నట్టుండి మబ్బేసి, సన్నగా జల్లుకొట్టడం మొదలెట్టింది. జల్లుకొడుతూండడం వల్ల, పళ్ల లెవ్వరు దియట ఆడుకోవడంలేదు. టి.వీ.తో చిత్రలహరి ఒచ్చేళై మేమో ఆడవాళ్ళ వ్వరూకూడ్తా బయట కనిపించలేదు. దేమో [౯

కచ్చాల్రా ప్రీక్రట్రి పడిపోయింది 1 అమ్మ ఎదురు చూస్తోం - అనుకుంటూ గబగదా నడవడం మొదలెట్టింది కావ్య !

“అంత స్పీడెండుకే బుల్‌బుల్‌” చెయ్యి పట్టుకున్నాడతడు. ఆ నళ బ్దంల్కో ఆ వాతావరణంలో క హఠాత్‌ సంఘటనకి గుండె కొట్టుకుంది కావ్యకి. అతని మొహం చూడావికి భయం వేస్తోంది. చెయ్యి. విదిలించు కుంటూ “ఎవరు నువుఖొ అందే మెల్ల గా భయంగా 1 అరవడానికి గొంతు రావడంలేదు 1 మాట కూడా సరిగ్గా రావటంలేదు. వెన్నులోంచి. ఏదో నొణుక్ష పుట్టుకొచ్చినట్టయింది.

“నెనేనే బుల్‌బుల్‌ 1 సీ పాల 'మొగుజ్జి ! సీతో కాపరం చెయ్య డానికొచ్చాను రావే..,.దొంగ ముం ౯

“నోర్ముడ్షు / హెల్ప్‌....హెల్చ్‌....హె....ల్‌ర్‌ల్‌” అరవకుండా అతని బలమైన చెయ్యి ఆమె నొటిని మూసేసింది. మరో చెయ్యి పక్క నున్న సందువై పు తోసేసింది. బలాన్నంతా కూడగట్టుకుని అడుగు ముందుకి పడకుండా 'పెనుగులాడింది కావ్య 1

మోకాలితో వీపుకింద ఒక్కతోపుతొసేడు. “అబ్బా....అంటూ మూలుగుళూ అతనికేసి చూసింది. నల్ల ని మొహం, తెల్ల టి పళ్ళు ! కావ్య జడని పట్టి గట్టిగా లాగుత్తూ” దాని జేడ్‌ లాగితే నీకు పొరుషం నా చ్చి పదిమ్యదిలోనూ నన్నుకొట్టి అవమాన సరుస్తావా ? ఇప్పుడు నీ పొట్టు నా చేతిలో వుందేలం...” గబుక్కున వంగి ఆతని చెయ్యి. కొరిశేసింది కసిగా కొవ్య.

కద్రాన్రోక్ష్స | “అంటూ వాడుచెయ్యి వెనక్కిలాక్కుని నొప్పిని

సా కథ వింటావా 37 మరో చేత్తో అణిచి పెట్టుకున్నాడు. కావ్య పరుగెత్తబోయింది. దెబ్బతిన్న పులిలా వెంటపడి మెడపట్టుకున్నాడు. ఆరవ బోయింది ! అంత జరుగు తూన్నా ఆ రోడ్డు మీద ఎవ్వరూ జనం కనిపించలేదు, ఆ సమయంలో.

“భగవంతుడా ! ఎవర్నైనా పంపించు ! ఈ దరి(దుడి నుంచి నన్ను విడిపించు”. కన్నీన్శ కుండపోతగా చెంపల మీదుగా కారిపో తున్నాయి, కావ్యకి.

ఆ నల్లటి మొహం (ౌర్యంతో మరింత నల్ల బడింది, కోపంతోటీ, (పతీకారంతోటీ వాడి కళ్ళు చింతనిప్పుల్లా మెరుస్తున్నాయి. కొమంతో నిండిపోయిన వాడి శరీరం సళువులా వె[రిగా ముందుకు దూకుతోంది !

కొవ్య రాక్షసుణ్ణి చూసినంతగా _వొణికి పోతోంది. వాడి కదింధ హస్తాలనుంచి ఎలా తప్పించుకు పోవాలా అని ఆలోచిస్తోంది. వాడు క్షణంలో మీదకి దూకాడు. వాన "పెద్దదవుతోంది. జన సంచారం అసలు లేదనే పప్పాలి.

గట్టిగా పట్టుకున్న వాడి చేతులని కొరకడానికి [పయత్నించింది. ఈసారి వాడు గట్టిగా పట్టుకుని ఐలం కొద్దీ నోరు నొక్కేశాడు కొరక డానికి వీల్లేకుండా. కాళ్ళతో తన్నింది. గోళ్ళతో గీరింది. వాడిలో కని మరీ “పెరిగింది. "పెనుగులాటలో వాడు బలం కొద్దీ లాక్కుపోతున్నాడు! కానీ క్షణంలో పెద్ద తళుక్కు! మెరుపులా కాంతి వాళ్ళమీద పడింది! అది మెరు పుకొాదు! కారు లైట్లు! ఉరుములా మోగింది హారన్‌!

వాడు పట్టు వొదిలి పారిపోయాడు! కావ్య కారుకేసి సరుగెత్తింది. వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్న ఆమెకి మాట రావడంలేదు.

కనేసూ,...నన్ను....వాడూ....నన్ను*..,మూ ఇంట్లో దింసండీ...*

ఖా ప్లీజ్‌! ఏడ్చింది కాన్య !

డై9వ్‌ చేస్తున్న అతని పక్కసీటుతలో కూర్చున్నతను ళంద్దు కొచ్చిన గొడవండీ! ఇదో నటన కావొచ్చు. ఈ మధ్య మనం సినిమాల్లో

ళం

[5]

ఫ్ర శారదా అళోకవర్దనొ

చూడ్డంలేదూ? ఆడవాళ్ళు “లిష్ట ఆని కారాపడం, కార్లో కూర్చున్నాక్క. “పర్స్‌తియ్యి! లేకపోతే అరుస్తా అని బెదిరించడం. సినిమాల్లో ఏమిటి ? మొన్నామధ్య నా (ఫెండొకడిక్కి ఇలాంటి ఎక్‌ ఎపీరియన్సే జరిగింది. టాంకుబండ్‌ దగ్గర సరిగ్గా కారాపి లిస్ట్‌ అడిగిందట ఒకామె! ళక్ష్క్లడి 'కళతారు” అని అతడు కారాపి గెటిన్‌ అని లిస్టిచ్చాట్ట. “*ఆవిడ్స్‌కి పోని వ్వండి ఆటో దొరకడంలేదు. ఆందుకే సికిందదాదాదు నుంచి నడిచి వస్తు న్నాను అందిట ఆమె! “అయ్యో పాపం! ఈ ఆటోలం'శేనండీ! సమయా నికి దొరకవు! దొరికినా రామంటారు! ఒకవేళ ఒస్తామన్నాా హైదరావాదు 'కెళ్ళమం'పే సికిందరాబాదంటారు! సికిందరాబాదు "కళ్ళమంపే హైదరాబా దంటారు! మీటరు లేదంటారు వున్నా 'రెండురూపాయలెక్కువిస్తే మీటరు కంశే వొస్తాం” అంటారు. ఛీ....ఛీ....ఛీ....అంటూ ఆటోలమీద్‌ చర్చిం చేలోగా అబిడ్స్‌ ఒచ్చేసింది. “థాంక్స్‌ చెప్పి ఆమె దిగిపోయింది. కాస్పే పటికి తన పాంటు వెనక జేబులో వున్న పర్సు పక్కసీట్లో ఖాళీగ్యా కన్పించే సరిక్కి గుండె ఆగినట్టయి కారాపి చూసుకుంళ్తే పర్పులో ఆ రోజు సూపర్‌ ఐజారుకెళ్ళి సామాన్లు కొనడానికి తెచ్చిన నాలుగొందలూ, నాలుగు వందరూపాయలనోట్లు *హూష్‌ కాకి అయిపోయాయి! కచ్చప్ట లేసుకున్నాడు జన్మలో మరెవ్వరికీ లిష్టిన్వనని! జరిగింది భార్యతో చెదిశ్తే యుద్ధం జరుగుతుంది. టైగా తను తిప్టిచ్చింది ఆడపిల్లకి లేనిపోని గొడవ లొస్తాయి. అందుకని ఎవరికీ చెప్పుకోనుగూడా లేదా మానవుడు” ఇదంతా గుక్కతిప్పుకోకుండా అయిదు నిమిషాల్లో చౌప్పేడతన్సు నవ్వుతూ.

కావ్యకి కాళ్ళు ఒణుకుతున్నాయి. మళ్ళీ వాడొచ్చి వెనక్కి లాక్కు పోతాడేమో, ఈ కారు కూడా వెళ్ళిపోక్కే. ఈసారి వాడి నుంచి తనని రక్షించే వాళ్ళుకూడా వుండరు, భయం, ఏడుపూ ముంచుకొస్తూంక్సే “ఏమండీ! మా ఇళ్లు ఆ రెండో సందులోనండీ! నేను స్టూడెంటుని. ఓఫెడ్సందరం కలిని సినిమాకెళ్ళాం. నేను ఇంటికొస్తూం'కే వీడు నా వెంట పడీ...” ఏడుస్తోంది. ఎలాగో అక్షరాలన్నీ కూడబలుక్కుని ఇంతసేపు మాట్లాడ గలిగిండిం

జా కథ వింటావా? వం

డై 9వ్‌ చేస్తూన్నతడు తలుపు తియ్యబోయాడు, వెనకడోరు! ఉల్బశ్రేకై! అందరూ ఇలాంటి కథలే చెబుతా(రా! ఈ చీకట్లో, ఈ వానలో, ఈ అమ్మాయి చెప్పే మాటలు విని మనం [టబుల్స్‌లో పడితే” అన్నాడు సక్కంసీట్లో వున్నతను,

కోవ్యకి ఒళ్ళుమండి పోయింది. “మీరు మనుషులేనా? చీకట్లో, ఒక ఆడపిల్ల, ఇబ్బందిలో వుండి కాస్త సాయం కోరితే ఇంత ఆలోచనా? ఐ....యామ్‌....నాట్‌....ఎ....దాడ్‌....కౌరెక్టర్‌ =...నా "పేరు కావ్య. వి.ఏం ఫైనల్‌ ఇయర్‌ చదువుతున్నాను. మై....బదర్‌....ఈజ్‌....మిస్టర్‌ (క్రాంతి ఇంజనీయరింగ్‌ ఘఫైనలియర్‌లో వున్నాడు. మా నాన్నగారు పోయారు. అమ్మ మిసెస్‌ సీకాదేవి! ఈ వివరాలు చాలా నన్ను నమ్మడానికి?” ఆంది కోపంగా! అంతలోనే కారు స్టార్ట్‌ చేసి ఇతను వెళ్ళిపోతాడేమో? వాడిక్క 'డెక్కడైనా వుండి ఇదంతా చూస్తి కౌరు వెళ్ళిపోగానే మళ్ళాఒస్తే-ఇంక అతనితో 'పెనుగులాడే బలం తనకి లేదు! తల్లి మోటలు జ్ఞాపకం వొచ్చాయి. “మగవాడి కారీరక బలం ముందు ఆడది నిలవలేదమ్మా. అది భగవంతుడు ఆడవాళ్ళకిచ్చిన శాపం 1

అతను కారు వెనక డోర్‌ తీసి “కూర్చోండీ” అన్నాడు.

వెంటనే కారెక్కింది. పోతూన్న (సాణాలు తిరీగొచ్చినట్టనిపిం చింది. కొరు కదలగానే ఇంక వాడి చేతిలో సడతానన్న భయం పోయింది. జరిగిన దానికి సిగ్గూ, అవమానం, బాధా అస్నికలిని కన్నీరు పవాహంలా కారుతూంటే, వెక్కి. వెక్కి ఏడ్చింది.

డై9వ్‌ చేస్తూన్న (శ్రీనివాసరావు అద్దంతోంచి వెనుక సీట్లోవున్న కోన్యని చూశాడు. ఆమాయకత్యం, నిజాయితీ ఆమె మొహంలో కనిపిం చింది. " ॥ “చూడమ్మా! ఆడపిల్ల అర్జరా(తి వొంటరిగా నడిరోడ్డు మీద ధైర్యంగా నడవగలిగినప్పుడే మనకి నిజమైన స్వాతంత్యం వొచ్చిన రోజు అన్నారు గాంధీగారు! కానీ ఆ మహాత్ముడి కలలు నిజం కాలేదు సరి కదా ఈరోజున ఆడపిల్ల వొంటరిగ్యా పట్టపగలు కూడా ధైర్యంగా నడన లేకపోతోందమ్మా! అదే మన దౌర్భాగ్యం ఖె శా

40 శారదా ఆకోకవనర్డనొ అతని ఓదార్పుకి మరింత ఏడుపొచ్చింది. ఆంతవరకూ కొంచె మైనా న్మిగహించుకుంటూ వొచ్చిన కావ్య పసిపాపలా ఏడ్చింది. జరిగిన దంతా చెప్పింది. వాడు తనని పగబట్టి అలా చేశాడని చెప్పింది. దేముడు సరిగ్గా సమయానికి మిమ్మల్ని పంపి నన్ను కాపాడాడు కాన్మీ లేకపోతే ఈరోజు నేను జీవితంలో మర్చిపోలేని పీడ కలగా నా జీవితంలో మిగిలి పోయేది. అసలు నా జీవితం, సర్వనాళనమైపోయుండేది! థ్యాంక్‌ యూ వెరీమచ్‌....సార్‌!” వెక్కి వెక్కి. ఏడుస్తూనే చెప్పింది కావ్య! “యూ....ఆర్‌....లక్కీ!....నిజంగా ఆ 'దేముడే మిమ్మల్ని కాపా డాడు” అన్నాడు. పక్కంసీట్లో కూర్చున్న తను కౌవ్యనే గమనిస్తూండడం, కొవ్య చూసింది. “కారు ఇక్కడాపండి సార్‌! అడే మూ ఇల్లు! అదుగో! ఆ మూడో గేటు" చూపించింది. రా కారాపాడు (ఫ్రీనివాసరావుగారు. “క్కి శ్వేశ్రేమిటో నాక తెలీదో అంది నమస్కరిస్తూ కావ్య! నా పేరు శ్రీనివాసరావు కొంటటాక్షరొని, అతను నా ఫెండు కాశీ నొఖ్‌్‌ పరిచయం చేశాడు. ల కాన్య కాశీనాథ్‌గారి 'కేసిచూసి ఉర్పమ్పండ్ర! మీరిందాక చెప్పిన (పతి ఆక్షరంతోన్తూ నేను ఏకీభవిస్తాను. కౌస్తీ ఒక్క విషయంలో మాత్రం , ఓిప్పుకోను! వస్తువుల్లో క ల్లీ జరుగుతోందని చెప్పి వస్తువులు కొనడం మానేస్తున్నాచూ ? ఏది అస్‌లీయో ఏది నక లీయో....ఐ....మీన్‌....వది కల్తీ వస్తువ్కో ఏది కాదో తెలుసుకోవడానికి .($పయత్నిస్తాం! కొంటాం! తెలుసుకునే శ క్రీ జ్ఞానం మనలో వుండాలి కాశీనాథ్‌ గాడూ! మీమాట విని వీరు నన్ను దింపడానికి ఒప్పుకోక పోయంశ్నే ర్మ రోజు. నా జీవితం సతనమై పోయురీడేది! (ఫ్రీనివాసరావుగారూ! మి మేలు జన్మ జన్మలకీ మర్చిపోలేను!” ఆంది. తను ఎంత పొరపాటు చేశాడో ఆ అమ్మాయి. మాటల్లో ఎంత నిజం వుందో తెలుసుకొని సిగ్గు పడ్డారు కాశీనాథ్‌గార, రా

నా కథ వింటావా? ణే కనన క్షమించన్మూ! యూ....ఆర్‌....రైట్‌” అన్నాడు పళ్ళ త్తా పపడుతూ.

ఆద్రగ్నండ్తిస్తాగ్‌, మా ఆమ్మన్వీ 'అన్నయ్యనీ పరిచయం. చేస్తానూ ఆంది కొవ్యం ”

*జస్నృడొద్దులేండి. మరోసారొస్తాంొ ఆంటూన్సే కావ్య కొారుడోర్‌ తెరిచి నుంచోనుండడం వల్ల దిగారు.

కారు చప్పుడు విని పరుగెత్తుకొచ్చింది సీతాదేవ్మీ పక్కింటి సుంద రమ్మ పిన్నిగారూ!

కూతురి వాలకం చూసి *ఏం జరిగిందమ్మా! ఏమిటిలా వున్నావ్‌? . ఇలా తడిసి ముద్దయ్యావేమిటి ? వీశ్శివరూ?” అని (పశ్నల వక్షం కురి పిస్తూ, చెయ్యి పట్టుకుని లోపలికి తీసికెళ్ళటోయింది. సీతమ్మ, కళ్ళు ' తుడుచుకుంటూ.

“ఆమ్మా వీరు శ్రీనివాసరావుగార్కు వారు కొళీనాథ్‌గారు” అని పరిచయం చేసింది కావ్య =

ఉల్రోష్టల్రికి రండి ఆహ్వానించింది సీతాదేవ్తి కూతురికేసని అదోలా చూసి కళ్ళు తుడుచుకుంటూ.

“అన్నయ్యా ఇంట్లో లేడామ్మా?ొ అడిగింది.

న్సవింకొ రాలేదని నేను భయపడుతూ వుంకే, వర్షం వల్ల రాలేక ఏ (ఫెండింట్లోనయినా వుండి పోయావేమోనని గంగా వాళ్ళింటికెళ్లా ఛమ్మా” అంది.

“ఆమ్మా! ఈ రోజు...” ఏదో చెన్సటోయిన కావ్య మాటకి అడ్డు పడి *ఏమ్మా! ఇంతసేపు ఇంటికి రాకుండా వుంపే మీ అమ్మ ఎంత గాభరా పడిపోతోందో తెలుసా? ఆమె బాధ చూడలేక్క పలకరించి పోదామని ఒచ్చిన నేను అలాగే కూర్చుండి పోయాను. ఇందాకటిదాక్కా మీ అన్నయ్య బాగానే ధైర్యం చేబుతూ ఒచ్చాడు మీ అమ్మకి! కాసీ వాన మకీ ఎక్కుబ్నవె చీకటి పడడంతో, తనూ కొంచెం కంగారుపడి! అమ్మ - వెళ్ళమనగానే జయత్ధ్దేరాడు. ఆడపిల్ల, ఇంటికి రానడం ఆలస్యమైతే ఎంత కంగారుగా

త్రై శారదా అళోకవర్దన్‌ వుంటుందో తెలుసా? నువ్వు ధైర్యవంతురాలివే అనుకో! అయినా ఆడపిల్ల ఆడపిల్లే” అంది సుందరమ్మగారు.

మరొకస్పుడై తే ఎవరైనా ఈ మాటంపే "పెద్ద ఉపన్యాసం ఇచ్చేది కావ్య! కానీ అప్పుడు మాట్లాడలేదు. తలవంచుకుని నుంచుంది. ఎవరైనా అలా అన్న తక్షణం యుద్ధానికి దిగే కావ్య అలా మౌనంగా ఎందుకుందో అర్హంకాక్క ఆళ్చర్యంగా' చూసింది సీతాదేవి. ఇెరిగిపోయిన బొట్టు. చెదిరి పోయిన జుట్టు ఏడ్చి ఏడ్చి వాచిపోయిన కళ్ళూ పాలిపోయిన మొహం, ఆమెశకేదో అనుమానం వొచ్చింది. *ఏం జరిగిందమ్మా? ఏమండీ? ఏం జరి గిందీ? మా అమ్మాయి ఎందుకిలా వుంది?” అడిగింది (శ్రీనివాసరావుగారిని ఆదూర్జాగా.

తాను చూసినదంతా వివరంగా. చెప్పారు (శ్రీనివాసరావుగారు. కావ్య వెక్కి= వెక్కి ఏడ్చింది!

సీఠాదేవి గుండె తరుక్కు పోయినట్టు, కావ్యని పట్టుకుని రోదించీంది.

ఆ దృశ్యానికి శ్రీనివాసరావుగారికి కూడా కళ్ళనీళ్ళొచ్చాయి. ఇంట్లో తన బిడ్డ రూప గుర్తుకొచ్చింది.

“అమ్మా! దేముడు మిమ్మల్ని కని'పెట్టుకునున్నాడమ్మా. ఏ (పమా దమూ జరగలేదు. సమయానికి మేము వెళ్ళడంతో, కారుచూసి పారిపో యాడు స్కాండల్‌! మీరెంతో అదృష్టవంతులు! ఊరుకోండి! అమ్మా యిని ఓదార్భండి” అన్నారు. సీతాదేవి అతనికి నమస్కరించింది. “మీరు దేముళ్ళ! మీరే లేకపోక్కే ఈ రోజు నా బీడ్డ....నా చిన్న తల్లి ....వాడి చేతుల్లోపడి...” పెద్దగా గుక్కపట్టి ఏడుస్తూన్న ఆమెని అతి కష్టంమీద, ఓదార్చారు.

కవెళ్ళొస్తామమ్మా! జాగ త్త్‌గా వుండండి. అమ్మాయిని ఒంటరిగా ఎక్కడికీ పంపకండి” అంటూ బయలుదేరారు శ్రీనివాసరావుగారు.

కట్టీ శ్రా వెళ్ళండి” అడిగింది సీకాదేవి,

“ఒద్దమ్మా.... వెళ్ళిపోవాలి అంటూ దియర్జేరారు వాళ్ళు. సినిమాకి

నో కధ వీంటావా ? 4 వెళ్ళింది మొదలు, ఇల్లు చేరుకునేదాకా ఆ రోజు జరిగిన విషయాలన్నీ పూసగుచ్చి చెప్పింది కొవ్య- కావ్యని గుండెలకి హత్తుకుని వింటోంది సీతా దీవి! సుందరమ్మ చోద్యంగా ఆశ్చర్యంగా వింటోంది, కాన్య మాటల్ని !

6

ఇరుగూ, పొరుగూ అంతా ఒకకే గోల! ఆ వీధి వీధంరా, అట్టుడి డికినట్టు ఉడికిపోతోంది. “కొవ్యని ఎవరో శేవ్‌ చేశారట! ఆ...ఆ పిల్లి చెడిపోయిందిలే! ఆంత చీకట్లో, ఆ వానలో ఒంటరిగావున్న ఆడపిల్లని పాడు చెయ్యడం, ఎంత సేపమ్మా? “నన్నేమీ చెయ్యలేదు నాకేమీ కాలేదు అని కబుక్లు చెప్పగానే సరా ఇరుగమ్మ సుందరమ్మ పిన్నిగారి మాటలు, “నాకేమీ జరగలేదూ' అని చెప్పకపోతే నేను చెడిపోయానని ఏ ఆడపిల్ల చెపుతుందమ్మా నీ పిచ్చిగానీ పొరుగమ్మ శీేషమ్మగారి గొంతు.

కల్రర్యునా ఎంత తండడిలేని . పిల్లయినా అంత గారాబమేమిటమ్మా అఆ తల్లి! ఆ పిల్ల ఆడింది ఆటా పాడింది పాటా. తగుదునమ్మా ఆంటూ మగరాయుడిలాగ్యా ఆ మధ్యన ఎవడినో ఐస్సుస్టాండు దగ్గర ఛెళ్ళున కొట్టిందిటమ్మా! అలా కొడితే ఏ మగాడన్నా ఊరుకుంటాడా?” మరొక అమ్మ.

“ఆయినా సుందరం పిన్నీ! నాకు తెలీకడుగుతాను, రోడ్డు మీద- పోతూ వుంటే. లక్షమంది లక్షంటారు. అలా ఆందరినీ కొడుతూ 'హళ్ళతో పోట్లాడ పెట్టుకుంటే కురుక్షేత్రం వేరే ఆఖ్యర్లేదు. మొన్నేమయిందను కున్నారు సపిన్నిగార్హూ మా కురముండ మనమరాలు లేదూ దానికి పట్టు మని పదేళ్ళుకూడా లేవా నేనూ అదీ కలిసి మార్కెట్టు శెళ్లాం కూరలు కొనడానికి. అసలే ఆ మూండా మార్కెట్టు మనుష్యులతోళే కాకుండా ఆవులూ ఎద్దుల కుక్కలూ, జంతువులతోటి కూడా నిండి వుంటుందేమో జనం [కిక్కిరిసి వున్నారు. ఎవడో ఓ పాతికేళ్ళ వెధవ! వెనక నుంచి “నిలువవే వాలుకనుల దానా వయ్యారి హంసనడక దానా అని పొడుతూ'

శశి శారదా అశోకవర్దన్‌ మా దగ్గరగా వొచ్చి మరీ పొడ్డం మొదలెట్టాడు. పదేళ్ళుకూడా నిండని కురది సుమ గురింబా అనుకున్నాను. కాదు! వాడు ఇంచుమించు నన్ను రాసుకుంటూ తోసుకుంటూ వెళ్ళి మరీ పాడుతున్నాడు. సిగ్గుతో చచ్చిపో యానంపే నమ్మండీొ అంది సుందరమ్మ పిన్ని, “అలా అన్నాడని తిరగబడి నువ్వు నాలుగు తంతే? నీ పరుపే మైనా మిగిలేదా? వాడింకేదడో అనేవాడు” అంది ఇంకొకావిడ. “. కఆ్రసల్లు ఆ పిల్లకి పొగరులెద్దూ! మగరాయుడి వేషాలూ తనూనూ" “*ఆ పిల్లననేం లాభం, తల్లి ననాల్హి ఆ 'పెంపకానికి1” అబలా అయితే ఆ పిల్లకి 'పెళ్ళయినక్టే ఇంక.గి “నీ పిచ్చి కాకపోతే ఇప్పుడవుతుందనా? ఏ తలమాసినవాడూ ఒచ్చి చేసుకోడు.” అలా పెద్దగా మాట్లాడుకుంటూన్న వాళ్ళల్లా కొవ్యని చూసి మాటలు మానేశారు. ౪ఆశ్పేశారేం పిన్నీ? మాట్లాడుకోండి! తనివితీరా మాట్లాడుకోండి. కానీ ఒక్కటి జ్ఞాపకం వుంచుకోండి, మీ ఇంట్లోనూ నాలాంటిపిల్లలున్నారు వాళ్ళకి ఇటువంటి దుర్షటన జరిగితే? వాళ్ళమీద ఇటువంట్‌ నిందలు మోపితే మీకెలా వుంటుంది? తోటి ఆడపలని ఎవడో నడిరోడ్డు మీద ఏడి పిస్తూ వుంటేనే వెళ్ళి ఆదుకోవడం “మగలొయుడి తనమా? వోడు నా మీద దౌర్జన్యానికి తలపడితే అది నా పొగరు మైతుతనమా? ఇదేమీ పిల్ల అకీ జరిగుంపే? పైగా చెడిపోయానని. పుకార్తు వుటీసారా? ఏ పాసమూ ఎరుగని మౌ అమ్మని తన పెంపకం బాగులేదస్‌ నిందిసారా? మీరు ఆడవాశ్ళేనా? ఆసలు మనుషులేనాగొ కోసంత్రో వ్రాజ్రిక్రిస్రోత్తూ అడిగింది కావ్య! ఒక్కం- నిమిషం అందరూ అవాక్కయిన్నా వెంటనే సుందరమ్మ తేరుకుని కోపెద్దా చిన్నా లేకుండా ఏమిటా మాటలు మమ్మల్ని పట్టుకుని? చెడిపోయినదాన్ని చెడిపోయినదీ అనకపోతే ఇంకేమంటారు”ొ ఆందో కొవిడం “దెడ్రిపోవడం మీరు చూశారా? లేదూ అని చెప్పినా నమ్మే సంస్కాం రము మీలో లేదూ? చీ...ీ...౨

నా కథ వింటావా* శికీ

“భార్యాభ_ర్హలు కాపరం చెయ్యడం కూడా ఎవరూ చూడరు. వాల కాన్ని బట్టి 'తెలుసుకుంటారంతే” అంది ఇంకొకావిడ.

ర్టపకో! అయితే మీరంకా మీ భర్హలతోకే కాపరం చేస్తున్నారన డానికి గ్యారంటీ ఏమిటీ?”

ఉప్టన్సిటా పొడుమాటలు? మర్యాదస్తులు మాట్లాడే మాటలేనా ఇవ్విగొ ఆంది సుందరమ్మ పిన్ని

అమర్యాద ఇచ్చి పచ్చుకోవాలి పిన్నీ£౯

“*ప్రిస్నిలేదు గిన్నీలేదు. నీ చేత అలా పిలిపించుకోవడ మే _ నాకు కళంకం.”

*ప్పాప్ట! నా మాటలకి మీ మంగళసూ(తాలు మైలపడిపోయాయే మో? పొతికేళ్ళ కుజాడు మిమ్మల్ని చూని కన్నుకొట్టి (గేమగితం. పాడితే, మీరు ముసిముసిగా నవ్వుకుని బయటపడినప్పుడు మీ మంగళసూతత్రాలకి ఏ మైలా తాకలేదు పాపం!”

ఆప్రశ్చు! జ్యాగత్తగా మాట్లాడు పళ్ళు రాలగొడతాను ఏమను కున్నావో?” అంది సుందరమ్మ.

ఈ గొడవంతా విని కంగారుగా పరుగెత్తుకొచ్చింది సీతాదేవి ఈ శెండిళ్ళకీ మధ్య ఒక గోడే అడ్డం. అలాగే ఇటు పక్కింటిక్కీ ఆటు పక్కి౦ టికీ కూడా ఒక గోడే అడ్డం! అందరూ వాళ్ళ పెరటివైప్త గోడ దగ్గర నుంచుంప్కే ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకోవచ్చు. అక్కడ ఒక చిన్న మహిళా మండలిలాంటి సమావేశం తరచు జరుగుతూ వుంటుంది. వాళ్ళ చర్నల్లో పాల్గొననిదల్లా ఒక్కం సీతాదేవి మాత్రమే. తన పనేదో తను చేసుకుంటూ, కుట్టుకుంటూ కూర్చునేది.

కష్టిక్ర మహా పెక్కు, నూట్లాడనే మౌట్లాడరూ” అనేవారు సీతా దీవిని చూసి.

“మాట్లాడుతూ కూర్చుంటే ఎలా? బట్టలిచ్చినవాళ్ళు ఊరుకుంటారా? అర్జంటుగా కావాలి అంటూ ఒస్తారు” నవ్వుతూ చెప్పేది సీతాదేవి,

[ర్న

శీర్‌ ఇరదా అశోకవర్డన్‌ొ “అవృనమ్మోయ్‌! నా జాకెట్లు కాస్త తొందరగా ఇచ్చేసేయ్‌”ి అనే వారు వాళ్ళల్లో ఒకరు. “ఏమైంది సుందరమ్మగారూ! ఏంటా గొడవ?” అడిగింది. కఫీ కూతురి మాటలు వినలేదా? మేమంతా మా మొగుళ్ళతో కాప్ప రాలు చేస్తున్నామో, వేరే వాళ్ళతో కాపరాలు చేస్తున్నామో సందేహంట!1 ఎలా నిలదీసి అడుగుతోందో చూడు. దీని మాటలకి ఆడవాళ్ళం మాకే కోపం వస్తుంశే, మగాళ్ళకెలావుంటుంది? ఇలా 'పెశేగే ఆడాళ్ళ వెంపే తిరుగుతారు రౌడీలు అల్లరి "పెడతారు! ఇలాటమ్మాయి. ఊరికొక్క రి వుంపే చాలు ఆడవాళ్ళందరూ నవ్వుల పాలవుతారు" సీతాదేవి కళ్ళనీళ్ళు "పెట్టుకుంది. అన్టీద్రో చిన్నపిల్ల! తండడిలేనిపిల్ల! స్వతంగత భావాలతో గారాబంగా "పెరిగింది. ఎవరికి అన్యాయం జరిగినా ఎవరు బాధపడుతూన్నా చూడలేని మెత్తని స్వభావం కలది. కాబస్టే ఆ అమ్మాయిని జడ పట్టిలాగితే ఆ అవ

• మానం తనకి జరిగినట్టుగా బాధపడి, తన సంగతి అలోచించకుండా. వెళ్ళి వాణ్ని కొట్టింది. ఏది ఏమైనా మీకు దండం 'పెడళాను. తెలిసో తెలీకో అదేమైనా ఆంపే దాని తరపున నేను క్షమావణ కోరుకుంటున్నాను. వాళ్ళ నాన్నగారిమీద (ప్రమాణం చేసి చెప్పింది, తనకి ఏ అఘాయిత్యమూ జరగ లేదని సమయానికి వాళ్శొచ్చి ఆదుకున్నారని పైగా ఆ బురదలో రోడ్డుమీద ఏమైనా జరుగుత్తే బట్టలశైనా బురదంటదా చెప్పండి[” కళ్ళ నీళ్ళు తుడుచు కుంటూ చెప్పింది సీతాదేవి. కొస్సేపు ఎవ్వరూ మాట్లాడలేదు. తరువాత సుందర మ్మే అందుకుంది. “ఏమిటమ్మా ఆ ఏడుపూ ఆ మాటలూనూ? ఎవరైనా ఏింట్కే మేమే ఏవో లేనిపోనివి పృట్టిస్తన్నామను కుంటారు! ఎవరి పిల్ల వాళ్ళకి ముద్దు! కౌకి పిల్ల కాకికి ముద్దు! ఆయినా మా 'కిందుకొచ్చిన గొడవ ఇది” అంటూ లోపలికి వెళ్ళిపోయార్కు మూడిళ్ళ వాబ్మాం సీతాదేవి చీరకొంగు మొహాని కడ్డుపెట్టుకుని నెక్కి వెక్కి ఏడ్చిందిం

నొ కథ వింటావా? శౌ

ఆ దృశ్యం చూస్తూవుంటే, తన కోసం తల్లి పడుతున్న బాధలు చూస్తువుంటే కడుపు తరుక్కుపోతోంది కావ్యకి!

“త్రల్లి అచ్చటా ముచ్చటా తీర్చి ఆమెని ఎంతో సుఖపెట్టాలను కుంది. ఏదీ చెయ్యలేకపోగా, జీవితాంతం ఆమె గుండెలో రగులుతూనే పుండేలా కార్చిచ్చు పెట్టింది. ఆమె చెప్పే సలహాలన్నీ పిరికి పాఠాలుగా అర్హం చేసుకుందే తప్ప, గతి తప్పితే శృతి తప్పింది జీవితం అని తెలుసు క్రోలేకపోయింది. ఇప్పుడేం చెయ్యాలి తను? ఎలా తన తల్లిని సుఖపెట్టాలి? ఎలా ఆమె గుండెలో మండుతున్న మంటల్ని ఆర్బాలి!”” ఏడుస్తూన్న తల్లి దగ్గరికి వెళ్ళి ఆకూ] వాశ్ళేదేదో అన్నారన్న బాధతో, నువ్వు ఏడుస్తూ కూర్చుంటే ఎలా? నువ్వు వాళ్ళని బతిమాలినా కాళ్ళు పట్టుకున్నా వాళ్ళు మారరమ్మా! పైగా నువ్వు ఇంకా బాధపడేలా ఏవేవో అంటారు, వాళ్ళనెందుకమ్మా నువ్వు బతిమాలాలి? అమ్మా! నేనే తప్పూ చెయ్యలేదుం అటువంటప్పుడు భయమెందుకమ్మా. రా! లోపలికిపోదాం!” అంటూ ఆమె చెయ్యిపట్టి నడిపించి లోపలికి తీసుకెళ్ళింది కావ్య!

తల్లికి సాయంగా వంట చేస్తోంది. బట్టలు కడుతోంది. అనుక్షణం ఆమె 'వెనశే కొంగు పట్టుకుని తిరుగుతోంది పసిపాపలా! కొవ్యని ఆలా చూస్తు వుంచే ఆమె గుండె తరుక్కుపోతోంది:

“న్దాఖూ! (కాంతీ! మామయ్యలకి ఉత్తరం రాయఠా ఏవైనా సంబం ఛాలుంపే కొవ్యకి చూడమని” అంది.

౪ఆ్రల్రాగే!” అంటూ ఉత్తరాలు రాళాడు [కౌంతి,

సీతాదేవి "పెద్దన్నయ్య (పసాదరాపు ఏదో సంబంధం ఉందస్కీ వాళ్ళని వెంటబెట్టుకుని హైదరాబాదొస్తున్నాననీ రాశాడు,

పొంగిపోయింది సీతాదేవి,

కావ్యని చక్కగా ముస్తాబు చేసింది. బంగారానికి మెరుగుపెట్టి నట్టుగా, అసలే అందమైన కావ్య అలంకరణలో, దివ్యంగా వెలిగిపోయింది.

“పెళ్ళి వారొచ్చారు. అన్ని విషయాలు మాట్లాడుకున్నారు. పిల్ల నచ్చిందన్నారు. తాంబూలాలు పుచ్చుకో వాలనుకున్నారు.

కొవ్య మదిలో వెయ్యి వీణలు (మోగాయి. వేనవేల రాగాలు సలి

త్రి శారదా అళోకనర్దన్‌

కొయి తియ్యని తలుపులతో కమ్మని కోర్కెలతో, అంతులేని సంబరంలో మునిగిపోయింది కావ్య! |

కావ్య సంతోషాన్ని చూసి పొంగిపోయింది సీతాదేవి!

తల్లి ఆనందాన్ని చూసి తృప్తిగా నిట్టూర్చింది కావ్య!

వాళ్ళు సంతోషం అశ్టేసేపు నిలవలేదు! విధి వాళ్ళతో ఆటాడు తోంది, ఏదో అతీతశ క్రి వాళ్ళమీద పగ సాధించి కక్ష తీర్చుకుంటోంది.

“కావ్య చెడిపోయిన పిల్ల” అని 'పెళ్ళి వాలికి తెలిసింది. ఇటువంటి సంబంధం చూపించినందుకు అతణ్ని, దాచిపెట్టి పెళ్ళి ెయ్యాలనుకున్నం దుకు తల్లిస్కి క్రాంతిసీ నానా మాటలూ అని వెళ్ళిపోయారు, పెళ్ళివారు.

సీశాదేఏి కుస్పలా కూలిపోయింది!

కావ్య జీవచ్చవంలా మిగిలిపోయింది.

ఫ్సీక్రా! నాత్రోన్సె నా నిజం చెప్పకపోయావా? నేసే సంబంధాల 'వేటకే బయలుదేరేవాణ్ని కాదు” అన్నాడు (ప్రసాదరావు.

“అన్నయ్యా! కావ్య చెడిపోయిన పిల్ల అని నువ్వూ నమ్ము తన్నావా? లేదన్నయ్యా లేదు!ొ అంటూ జరిగినేదంకా చెప్పింది. సీకాదేవి.

స్సీక్రా! నింద నిజంకన్నా చెడ్డదమ్మా! పదుగురాడుమాట్క పొటియై ధరచెల్లు, అని అందరూ అదే మాటంపేకామో ననుకుంటారు జనం! చాలా దురదృష్టం ఆడపిల్ల ఇలా నిందలపాలవ్వడం” అని సానుభూతి చూపించ్చి వాళ్ళ వూరికి (సమాణమై వెళ్ళిపోయాడు - (ప్రసాదరావు.

ఈ వార్త తెలిశాక ఇంకే అన్నదమ్ములూ ఏ సంబంధమూ శేలేదు. తేలేమని, ఉ తరం రాసిపాశేశారు.

సీశాడేవికి పిచ్చి పట్టినట్టయింది.

కౌవ్యకి [బతుకుమీదే విర క్షీ పుట్టుకొచ్చింది.

(్రొంత్కి వాళ్ళద్వారా పీళ్ళద్వారా ఏదో సంబంధాలు ెచ్చాడు. అవీ ఇలాగే ఇదే కారణంసల్ల కుదరకుండా పోయాయి!

“అమ్మా! మనం ఈ ఊరొదిలి ఎక్కడికైనా వెళ్ళి పోదామమ్మా! ఎక్కడికి వెళ్ళినా హేళనగా మాట్టాడుతున్నారు. మనగురించి. మన సక్కన సుందరమ్మగార్యూ ఈ ఇరుగుపొరుగు. వారూ ఉన్నంతకాలం

నా కథ వింటావా? శ్ర కొవ్యకి పెళ్ళి జరగనివ్వరు. అసలు చెడిపోయిందన్న పుకారు లేవదీసిందే వాళ్ళుకదా[”

శొంతి మాటలకి దుఖంముంచుకొచ్చింది సీతాదేవికి

అజ్టాబ్తూ! విషయం తెలిశాక్క మామయ్యలే, రమ్మని పిలవలేదు. ఏవూరు. వెళతాంబాబూ! నీ చదువు పూర్తయ్యేదాకొనయినా మనం ఈ ఊళ్లో వుండాలికదా! ఆతరవాత కనీసం సీకే ఊశ్ళోఉద్యోగం ఒస్తే అక్కడికే పోవచ్చు.” ఓదార్చింది.

“నా ఫెడ్సుంతా ఒక్కొక్కరు ఒక్కొక్కంలాగ కథలు కథలుగా మాట్లాడుతూవుంయే నాకు చదవబుద్ధ్ది కావడంలేదమ్మా.” ఏడ్చాడు [కాంతి!

కనబ్రాబ్రూ! అలాఅనకు! కుక్కలు మొరుగుతూనే వుంటాయి. చినుగు పోతూనే వుంటుంది. ఎవరో ఏదోకూశారన్సి ఇంత కష్టపడి చది విన చదువు గంగపాలు చెయ్యకు,” ఏడుస్తూ బతిమాలింది సీతా దేవి.

ఈ విషాదంచూస్తువుంయే* తనవళ్లే అమ్మా అన్నయ్య ఇలా ఏడవ వలసి ఒచ్చింది. తనులేకుండాపోత్సే కొన్నాళ్ళు బాధపడ్డా ఆ తరవాతైనా వాళ్ళుదాగుంటారు* తను. బతికుంకే జీవితమంతా ఏడుపే[ అనుకుంది. ఫొనుకిచీరని బిగించి (పాణాలు తీసుకోడానికి మెడకి ఉచ్చు తగిలించు కుంది.

౪క్షావ్యా!” అరిచింది సీతమ్మ.

పరుగెత్తుకెళ్ళి ఆ ముళ్ళువిప్పి కావ్యని కిందకి డింపాడు (క్రాంతి.

జష్రాణ్రాలు తీసుకుందామనుకున్నావా? నీతోపాటు మేమూ నీతోనే ఒచ్చేస్తామని అనుకోలేదు కదతల్లీ” ఏడ్చింది సీతమ్మ.

క్రావ్యా! అమ్మనిచూడు ఎలా ఏడుస్రోందో? ఇంకెప్పుడూ ఇలాంటి పనిచెయ్యనని (పమాణంచెయ్యి?” చేతిలో చెయ్యి వేయించుకున్నాడు[కాంతి!

ఆ ముగ్గురూ ఒకరినొకరు ఓదార్చుకుంటూ బతికారు కాన్నాళ్ళు!

“క్రావ్యా!....కొవాా[ి....

-*ఆబ్న..ఏమిటాగావుకేకలు! ఒసున్నానని చెష గొ

న్‌ వుకెకలు! ఒస్తున్నానని చెప్తన్నాగా?

క0 శారదా ఆఅళోకవర్థనొ పొద్దున్న టిఫిన్‌కోసం పూరీలపిండి కలుపుతూ కలుపుతూ అలాగే పిండిచేతోి ఒచ్చేసింది కౌవ్య!

కుర్చీలోంచి లేచివెళ్ళి తల్లిని చుక్టేశాడు[క్రాంతి.

అన్పన్సిట్రాఇఖదంతా?” అంది ఆలుగడ్డలుకూరకోసం తరుగుతూ సీతాదేవి.

కావ్యనెంబరు ఫస్టుక్లాసులోవుందేమమ్మి! ఇఐ....యాౌమ్‌....వెరీ.... హాప్పీ....అన్నాడు పేపరు చేతిలో పట్టుకుని 'కాంతి.

ప్పద్రీ "పేపరిటివ్వుగ్‌ (క్రాంతి చేతిలోంచి "పేసరులాక్కు౦టూ్తూ తను నోట్‌ప్తప్రకంలో రాసుకున్న (ఫెండ్స్‌ నెంబర్లన్నీ చూడ్డం మొదలెట్టింది. ఒక్కతనక్సీ కళా్యణికీ ఫస్టుక్షాసొచ్చింది. ఉముశీఖా, గంగో సెకెండ్‌ క్లాసులో ప్యాసయ్యారు. నిర్మలకి ధర్డ్‌క్లాసొచ్చింది. “నిర్మలకి ధర్డ్‌ క్షాసెందు కొచ్చిందో! బాగానే రాశానని చెప్పిందిమర్మి అనుకుంది. ఈ నెంబర్జూ, రిజల్పూ చూస్తూవు-కే కాలేజీ వాతావరణం, "స్నేహితులూ, అల్లర్వీ ఆ ఉత్సాహం, అంళా అంచెలంచెలుగా జ్ఞాపక మొచ్చాయి. ఏదో ఆనందం ఆ గజిబిజి ఊహలలోనించి తొంగిచూసి గిలిగింతలు 'ెట్టినట్లయింది. వెంటనే ఆ ఆనందం పాలపొంగులా క్షణంలో చల్లారిపోయింది. పరీక్ష చీవర్శిరోజు జరిగిన విశేషాలన్నీ ఒక్కొక్కటి కళ్శ్ళముంధుకదిలి పీడకలలా పీడించాయి మనస్సుని! కళ్ళని పీటిపొరలు కమ్మేశాయి!

“త్రన్లు కాలేజికివెళ్ళి ఎమ్‌.ఏ. చదవలేదు: అమ్మ ఒప్పుకోదు. ఉద్యో గం కూడా చెయ్యనియ్యదు, 'పెళ్ళిఒక్కపే తనజీవితంలో మార్చు తీసుకు రావాలి. అదికూడా జరగడంలేదు, తను ఫస్ట్రక్షాసులోపాసయి ఏంలాభం?

నిర్మల ధర్డ్‌ క్లాసులో ప్యాసయికేనేం? జీవితంలో ఫస్టుక్లాసుగా "సెటిల్‌ అయిపోయింది. ఎవగో డాక్టరుతో 'పెళ్ళి కుదిరిందట. కళ్యాణి మొన్న ఉత్తరంలో రాసింది.

పొపం కళ్యాణొక్క ర్తే కనీసం తనకి ఉ త్తరాలైనా రాస్తోంది, మిగళా వొళ్ళు తను రాసిన ఉత్తరాలకి సమాధానము కూడా రాయడం లేదు. వాస్సకూడా తను చెడిటోయిందనుకుంటున్నారేమో! చివరికి నిర్మలకూడా!” ఛెంసలమీదగా జారుతూన్న కన్నీటిని తుడుచునుంది,

సూ కిథపీంటావా? ...? (సంపత వ!

“అ రోజు వావ తనిటమంపస్తప్తప్లత్తుటు హావ్యవాజ్డీకొట్టింది. దానివళ్లేకదా వాడు పగబిట్టీ ఇలా (నతీకారం తీర్చుకోవాలనుకున్నాడు.” అన్న ఫీలింగ్‌కూడా నిర్మలకి రాకపోడం కావ్యకి ఆశ్చర్యాన్న్వీ వాధనీ కలిగించింది!

కావ్య వాధపడుత్తోందని (గహించిన సీతాదేవి “కావ్యా! కూర చెయ్యడం అయిపోయింది. పూరీలొత్తియ్యవూ?” అందిం

కాన్య ఆలోచనల్లోంచి ఉలిక్కిపడింది. పిండి కలుపుతూ ఒచ్చిన చేతులు ఆరిపోయాయి. పేసరక్కడ పడేసి వంటింట్లో కెళ్ళింది.

“నీ (ఫెండ్చంతా పాసయ్యాూరా?” అడిగింది సీతాదేవి,

“ఆల....ఫన్టుక్షాను ఒక్కంనాకూ కళ్యాణికే ఒచ్చింది అంటూ అందరి సంగతీ చెప్పింది

“అమ్మా పాయసం చెయ్యి! వెజిటబుల్‌ బిరియానీ చెయ్యి ఇవ్వాళో పురమాయించాడు (కాంతి.

“ఎందుకురా? ఎవరైనా ఖోజనానికొస్తున్నారా? అడిగింది తల్లిం

_“కొన్యకి ఫస్టు క్లాసాచ్చినందుకు[ొ

ప్‌ క్లాసా-స్తే ఏం గొప్పలే[” అంది కావ్య సెదవివిరుస్తూ.

కల్తం'క్సేపై ఆడిగాడు (కౌంతి.

“ఏం చేసుకోవాలి సర్జిఫికెట్‌ని? గోడకి (ఫేం చేయించి తగిలిం చాలి[ో అంది అదే ధోరణిలో కొవ్య-

మ్యపషోో।| అంతకన్నా దానివీల్ల ఇంకే ఉపయోగమూ లేదన్న. మాట!” కావ్య మొహంలోకి చూస్తూ అన్నాడు.

కన్సాక్షు లేదు[ొ

శ్రాంతికి ఆమె మనసు అర్హమయింది, బాధ్యా జాల్తీ అతని గుంజె కరిగించేశాయి.

క్రాంతికి తెలుసు! కొన్యకి చదుపుకోవాలనుందని!

అతనికి తృల్టి మనసు కూడా తెలుసు! కావ్యని ఒక్కదాన్ని గడప దాటి పంపించడానికి భయపడుతోందని!

అందుకే ఇద్దరినీ తృప్తిపరిచే విధాసం కోసం ఆలోచిస్తున్నాడు

వ!

ప్‌ై శారదా అశోకవర్దనొ “కావ్యా! ఎమ్‌. ఏ. చేస్తావా?” అడిగాడుం కావ్యా, సీతా దేవీ ఇద్దరూ ఒక్కసారే అతని మొహంతలోకి చూళారు. అయిశ్సే వేర్వేరు భావాలతో

“కరస్పాండెన్సొకోర్సొ చెయ్యొచ్చుకదా! మనయూనివర్సిటీక్కీ వెంక "పేళ్వరా యూనివర్శిటీక్కీ అన్నామలై యూనివర్సిటీకీ అన్నింటికీ అప్టయ చేసి పెడ్తేసరి. ఎక్కడ కావాలనుపంప్తే అక్కడ చెయ్యొచ్చు. ఇంట్లో వున్నట్టూ వుంటుంది, బోర్‌ కొట్టకుండానూ పుంటుంది. చూస్తూ చూస్తూ ఎమ్‌, ఏ* డ్నిగీకూడా ఒచ్చేస్తుంది. "పెళ్ళయిన్మా చదువుకోవడానికి ఏ ఇబ్బందీ వుండదు. ఏమంటారు?” ఇద్దర్నీ చూస్తూ అడిగాడు, ఇద్దరి మొహా ల్లోనూ సంతోషాన్ని చూసిన క్రాంతి లృ ప్తిగా నిట్టూర్చాడు,

(శ్రాంతి సలహా సీతాదేవికి చాలా నచ్చింది. వృధాగా కాలక్షేపం చెయ్య కుండా పుండడానికే పిచ్చి పిచ్చి ఆలోచనలలో మనసు పాడుచేసుకోకుండా వుండడానిక్కీ ఇది “బాగానే వుందనిపించింది. గబగబా పాయసం బిరియానీ చేసే (సయత్నంలో మునిగిపోయింది. కొండంత చీకట్లోనూ, గోరంత ఆశ గుండెనిండా ధైర్యాన్నీ మనసునిండా ఉత్సాహాన్ని ఇచ్చింది.

ఆ మధ్యాహ్నం కళ్యాణొచ్చింది ఇంటికి. కాప్యకి [పాణం లేచా చ్చింది. ఆ పూట అక్కడే భోంచేసింది కళ్యాణి. ఎక్కడెక్కడి కబుర్లో తనివితీరా మాట్లాడుకున్నారు 'స్నేహితులిద్దరూ. కొవ్యకి జరిగిన అన్యాయా నికి ఎంతో బాధపడింది కళ్యాణి. కళ్యాణి యూనివర్సిటీలో జర్నలిజమ్‌క్సీ ఎమ్‌,ఏకీ రెండింటికీ అప్లయి చేసింది,

“కళ్యాణీ! ఒక రోజున గంగ్యా నిర్మలా కలిసొచ్చారే మా ఇంటికి. ఆ [కితంరోజే నన్ను చూడ్డానికెవరో వొచ్చివెళ్చారే! ఈ పృకార్లన్నీ విని, “ఈ సంబంధం మాకిష్టంలేదని' ఏదో వంక చెప్పి కబురు పెట్టారు. అది విని వాళ్ళిద్దరూ మొహమొహాలు చూసుకుంటూ మౌనంగా వుండిపోయారు. కాస్సేపు కూర్చుని వెళ్ళిపోయారు. అంతే మళ్ళీ ఈరోజు వరకూరాలేదు. బహుళ వాళ్లా నేను చెడిపోయానని దూరంగా ఉంటున్నారేమో” అంది చాధగాం

నా కథ వింటావా? శకి

జర్రావ్యా | నిజమైన 'ప్నేహం పీటిన్నింటికీ అతీతం ! భయంలేనిద్క్‌ మలినం లేనిదీ, పవిత్రమైనది స్నేహం 1 పైగా స్నేహం కోనం,. ఒక "స్నేహితురాలి కోసం నువ్వు చేసిందీ త్యాగం. ఆది గు _ర్రించకుండా స్వార్ధంతో వాళ్ళలా తస్పుకోవడం స్నేహమనే మాటకే కళంకం. వాళ్ళని మళ్చిపో 1 ఎమ్‌, ఏ. వై 9వేటుగా చదువు. వఐ....విష్‌....యూ....గెట్‌ .... 'మేరీడ్‌....సూన్‌!....” అందీ.

కళ్యాణి చూపే మంచితనానిక్సీ ఆమెలోని స్నేహ న్వభావానికీ ముగ్దురాలయింది కౌవ్యం "

జక్రల్యాణీ నువ్వైనా నన్నర్ధం చేసుకున్నావు. అదే చాలు, నీలాంటి 'స్నేహితురాలొక్కరుం పే చొలు, మనసు సంతోషంగా వుంటుంది” అందీ తృప్తిగా కావ్యం

సాయం[త్రందాకా వుందే కళ్యాణ్‌, తనివితీరా కబుర్లు చెవ్పు కున్నారు స్నేహతులిద్దరూ.

చీకటిని చీల్చుకుంటూ కాంతి పుట్టినట్టు, విషాదాన్ని నెట్టుకుంటూ కొత్త ఆశలు ఆమెని ఆవరించి, కొత్త ఊహలకు ఊపిరి పోశాయి!

తల్లితో కూడా కూడా తిరుగుత్తూ కుట్లు, అఆల్లికలూ నేర్చుకుంది ' కొవ్య ||

ఈ మధ్య సీతాదేవికి బిట్టిలు కుట్టించుకోవడానికొచ్చే వార్‌ సంఖ్య తగ్గిపోయింది.

ఉప్టోన్టి లే అమ్మా ! వాళ్ళ బిట్టిలూ వీళ్ళ బట్టలూ కుప్టే శ్రమ తగ్గి పోయిందనుకో ! ఎందుకొచ్చిన శ్రమ 1” ఊరడించింది కావ్య తల్లిని!

కక్రావ్యకి సంబంధాలు చూసి ఎలాగైనా ఈ ఏడు పెళ్ళి చెయ్యా లనుంది”” అంటూ అన్నదమ్ములందరికీ ఉత్తరాలు రాసిందీ సీతాదేవి. ఒక్కరూ సమాధానం రాయలేదు, ఆమెలో ఏదో బెంగ్య ఏదో బాధా సకమతమయిపోతోంది సీకా దేవి.

కొవ్యకి వేంక పేశ్వర విశ్వవిద్యాలయంలో ఎం, ఎ.లో అడ్మిట్‌ జేసుకుంటున్నట్టు ఉత్తరం వచ్చిందీ. సంతోషంతో ఉక్కిరివిక్కిరయింది

[7]

రీతి శారదా అశోక వర్దన్‌ కౌవ్య ! తల్లి కూడా సంతోషించిందీ. ఫీజు కట్టాడు (కొంతి. వాళ్ళు సిలబిసు కొంత మెటీరియలూ. అంకా సంపించారు. "అదంతా చదువుతూ మురిసి 'పోయిందీ కావ్య 1!

కళ్యాణికి ఉస్మానియాలో జర్నలిజమ్‌లో సీటొచ్చింది. ఆడపా తడపా కళ్యాణొచ్చి పలకరించి వెళుతోంద కావ్యని.

అ రోజా బ్లౌజు కట్టుకుంటూ కూర్చుందీ కావ్య.

క్లాసుల్లే వని కాలేజి ఎగ్గాటి కొవ్య ఇంటికొచ్చింది కళ్యాణ్‌.

“ఏమికే విశేషాలు * అడిగింద కావ్య-

“నిర్మల పెళ్ళ్లయిందీ మొన్న” అందీ.

క్రవృనా 1న

“నిన్ను పిలవలేదా ?”

“ోలేదు,,..లె

కజంద్రరూ వచ్చారు మన యెండ్స్‌! ఉమా రేఖా నిన్నడిగారుో

కౌన్య నిర్లి పంగా చూసిందీ.

“కళ్యాణీ ! నిన్నాక మాటడగనా ?” అంద్‌,

“చెప్పు 1 ఏమిటో అన్నట్టు చూసింది కళ్యాణి.

“వాళ్ళందరూ నా గురించి వమనుకుంటున్నారో చెప్పు. ఫ్లీజ్‌... నేనేమీ బొధపడను 1 నిజం చెప్పు.

కళ్యాణ్‌ మాట్లాడలేదు.

“వాళ్ళా అందరిలాగే అనుకుంటున్నారు కదూ ! కనీసం నిర్మల తన పెళ్ళికి కూడా పిలవలేదు.” కళ్ళనీచ 'పెట్టుకుందీ కావ్యం

కన్నవ్య్యూరికే వాళ్ళ గురించి మాట్లాడ్డం, కళ్ళనీబృ పెట్టుకోవడం చేస్తే నేనూ రావడం మానేస్తాను. ఎన్నిసార్లు చెప్పాను. వాళ్లు రావడం లేదని బాధపడొద్దస్కీ వాళ్ల నసలు స్నేహితులుగా అనుకోవద్దని” మందలిం చి౦ద్‌ కళ్యాణి. .

“నిజం తల్లీ | కళ్యాణి మాటిల్లో ఎంతో సత్యం వుంద. నువ్వఖ్కంర్లే దూ అనుకున్నవాళ్ళ గురించి నీకేంటి దాధ? అసలు ఆపి న్లి కోసం, వాళ్ళ కోసం, వాళ్ళతో వీళ్ళతో తగాదాలువడి, నువ్వు అసనిందల పాలవుళూన్నావ్‌ ? నెత్తీ నోరూ కొట్టుకుని చెప్పాను. ఒద్దమ్మూ ఈ

నా కథ వింటావా? ల్‌ల్‌ గొడవలు నీకూ అని. వినిపించుకున్నావు కాదు. పండంటి నీ జీవిఠాన్ని ఊరికినే బలిచేసుకున్నావ్‌ 1 దుఃఖం ముంచుకాస్తూ వుంచే, మరి మాట్లాడ బేకపోయింద్‌,

“ఆంటీ ! మీరూ ఇలా కంటతడి పెట్టుకుంటూ వుంటే కొవ్య ఎలా మరిచిపోతుంది చెన్పండిో” ఆంది కళ్యాణి ఆమెనెలా ఊరుకో పెట్టాలో తెలీక తికమకపడుతూ.

కాస్సేపు నిశ్శబ్దం అందరినీ మౌనంగా వృంచిందీ.

సీశాదేవి లోవలికి కెళ్ళిపోయింది, కాస్సేపట్లో వేడి వేడి సకోడీలతో, కాఫీలతో (ప్రత్యక్షమయింది.

పకోడీలు తింటూ, “పెళ్ళి విశేషాలు చెప్పు ?” అంది కొవ్య- పిల్ల వాడికి ఎనఖై వేలు కట్నమిచ్చార్ద. బట్టతల సన్నగా ఎలాగో వున్నాడు నిర్మల ఎలా ఒన్నుకుందో ఏమిటో” ఆందీ కళ్యాణి,

“దాగా డబ్బున్నవాళ్లని చెప్పేవుగా. ఆందుకే చేసుకుందేమో 1 సీకు జ్ఞాపళం వుందా? ఆ పిల్ల ఎప్పుడూ నగలూ, నాణ్యాలూ అంటూ మాట్లా డేది. డైమండు దీద్దులూ, కెంప్పల గాజులూ అంటూ ఆ రోజుల్లో నించే ఇవన్నీ మాట్లాడేది. పోనీలే! తన కోరిక తీరే విధంగా డబ్బున్న వాళ్ళే దొరికారుగా” అందీ కావ్య

అప్పెల్టిత్రో ప్రవేవో గొడవలు...”

“ఎందుకని ? వీదవాడి 'పెళ్ళిలో ఆం'పే ఇదుందనీ అదీ లేదనీ గానీ, డబ్బున్నవాళ్ళ "పెళ్ళిలో కూడా గొడవలెందుకు *” అడిగింది కొవ్య !

కళ్యాణి నవ్వింది !

“నిర్మలా వాళ్ళ దగ్గర 'పెద్ద డబ్బేమీ లేదే ! మామూలు కంకే ఏదో కాస! వీళ్లదగ్గర కార్లూ గీళ్లూ అంతా హోదా ఎక్కుపగావుందీ. పెళ్ళి చేసేటప్పుడు సమానతలం చూసి చెయ్యాలి ! సామెశే వుందీగా “*స్తమౌన వియ్యం సమాన కయ్యం" అని. వాళ్లంతటి వాళ్ళు చేసుకున్న పెళ్లయితే ఐ.... మ్మీన్‌....లవ్‌.... మ్యారేజ్‌... అదీ వేరు. అప్పుడు అంతస్థుల తేడా తెలీదు. లేద్యా పిల్లని వాళ్లు తాలూకు వాళ్లందరూ ఇష్టపడి కోరుకుంటే అదీవేరు, ఏక్చువల్‌గా, “కోడల్ని తెచ్చుకునేటప్పుడు తమ కంపే తక్కువ కుటుంబంలో నుంచి తెచ్చుకోమన్నారు. కూతుర్నిచ్చే

క్‌గ్ర శారదా అశోకవర్దన్‌ టప్పుడు ఎక్కువచోటి ఇమ్మన్నారు. కానీ ఇలా మధ్యవర్తుల ద్వారా ఏర్పాటు చేసిన పెళ్ళి కాహతుకు మించిన విధంగా చెద్యూలం పే, తస్ప కుండా గొడవలొస్తాయి. పెళ్ళికొడుకు డాక్టరని అడిగినంకా ఇచ్చి నిర్మల ఈ సంబింధంపైనే మొగ్గుచూపడంవ్ల, ఇల్లూవాకిలీ తాకట్టు పెట్టి డబ్బు తెచ్చారట” అందీ కళ్యాణి.

కక్రల్ఞ్యాణీ 1 నిర్మలకి ఇంకో చెల్లెలు కూడా వుందీకదూ ?”

“ఆ 1!.... ఆ అమ్మాయి ఇప్పుడు 'ట న్త్‌కొచ్చిందీ, మధ్యలో ఒక తమ్ముడున్నాడు”

“నిర్మలలో ఇంత స్వార్దం వందన్నమాట 1”

కద్పర్రి 2౫

“అడే న్నేనెతే ఇన్ని రకాలుగా డిమాండు చేస్తున్న మగపెళ్ళివారిని చూసి “నేను చేసుకోను ఈ పెళ్ళి. ఉన్నదంకా ఊడ్చి నాకే ఖర్చు పెప్టేస్తే మావాళ్ళు నా తరువాత చదువుకుని వృద్దిలోకి రావలసిన మా తమ్ముడి సంగత్కి మాచెల్లె లి "పెళ్ళి సంగకేమిటి ? “అని నిలదీసి అడిగేదాన్ని.” అంద్‌.

ఈ సంభాషణంకా వింటోందేమోో మెషీన్‌ తొక్కుతూ బ్లౌజు కుడు తున్న శల్లి, వెంటనే మెషీన్‌ తొక్కడం అపి “అమ్మా! నువ్వైతే ఆలాగే చేసేదానివి. పీబలమీద పెళ్ళి ఆగిపోయేద. అ తరువాత సంబింధాలు రాక తల్లీ తండ్రీ కుళ్ళి కుళ్ళి ఏడ్చేవారు. అన్నింటికీ నీకు ఆవేశం ఎక్కువ. న్యాయం, ధర్మం, సీతి ఇవన్నీ పుస్తకాల్లో చదీవినంత కమ్మగా జీవితంలో కనిపించవమ్మా, ' వాటి కోనం పోట్లాడి ఆదర్శాల పేరుతో, ఆపహాస్యాలపాలవడమే మిగుల్లుతుందీ నలుగురిలోనూ 1” అంద.

కొవ్యకి నోటిమాట రాలేదు. ఎన్నడూ నోరువిప్పి తన బొధే మిటో వ్యక్తం చెయ్యని వ్య క్రి ఇంత ఆవేశంకాదు, అ వేదనతోమాట్లాడు తోందీ అంటే అమెలో ఎంత బాధ ఇముడుకుని వుందో 1 ఊహించుకుని కళ్ల నీళ్ళు పెట్టుకుంది కావ్య. వెంటనే ఎవ్వరూ చూడకుండా మెలగా శుమ్మొస్తున్నట్టుగా మొహానికి చేతులు అడ్డం "పెట్టుకుని, కళ సిబృతుడుడు కంద్‌ కావ్య ! న లు

కావ్య చిన్నబుచ్చుకోవడం గమనించిన సీతాదేవి లేచి వెళ్ళి

నా కథ వింటావా? ర్‌

మంచినీళ్ళు తాగొచ్చి కూర్చుందీ. కావ్యని కళ్యాణినీ ఉద్దేశించి అంద్‌ “చూడండమ్మా! పెళ్ళిళ్ళలో పేరంటాలల్లో ఎన్నో కర్చులు అనవసరమైన నని అందరికీ తెలుసు. అయినా అందరూ చేస్తూనే వున్నారు. ఆలా చెయ్యనివాళ్ళ గురించి నలుగురూ నాలుగు రకాలుగా మాట్లాడకారనిభయం! అందుకే ఎందరెన్ని చెప్పినా మళ్ళీ ఆ ఊవిలోనే గిరగిరా తిరుగుతారు కాసీ సంప్రదాయాల "పేరిట వాటిని కాదని బయటసడలేరుల అందీ.

కావ్య ఆలోచనలు ఇక్కడ లేవు, తల్లి తన గురించి ఎంత బాధ పడుతోందో ఊహించుకుని మధనపడుతోంది! 'ఆమె ఎస్సుడూ ఇటువంటి సలహాలే ఇచ్చేదీ. వాటిని తనే తోసి పుచ్చేసిందీ అమె ఆడపిల్లకి చదువు సంధ్య లొద్దనే రకం కానీ స్వాతంత్ర్యం ఇవ్వకూడద నే భావాలు గల వ్య క్రిగానీ కాదు! కాకపోతే ఏదైనా మోతాదు మించకూడదంటుందీ. నలుగురూ నడిచే తోవలోనే నడిస్తే, [ప్రమాదం వుండదని నమ్మేవ్య క్రి! అసలు మనలో చాలామంది ఈ విధానాన్నే ఎంచుకుంటారు! తను ఆమె మాటల్ని నిర్హ క్ష్యంచేస్కి ఏదో సాధిద్దామనుకుని ఏదో అయిందే

“నం స్ప్రే ఆలోచనల్లో మునిగిపోయావ్‌ ? “అదీ కళ్యాణి కొవ్య భుజాలుపట్టి ఊప్పతూ,

“ఏంలేదు.” ఆందీ కావ్య !

సీతాదేవి గబిగబ కాఫీ కలిపి మూడు కస్పుల్లో పోస్కి వాళ్ళకి కాఫీ ఇచ్చి తనూ తాగింది.

మరి కాస్సేపు కూర్చుని, మళ్ళీ ఒస్తానే అంటూ” సెలవు తీసుకుని వెళ్ళిపోయిందీ కళ్యాణి.

కావ్య మెదడులో తల్లి మాటలు సుళ్ళు తిరుగుతున్నాయ్‌.

“*కఈసారి ఏ సంబింధ మొచ్చిన్తా తను ఎవరినో ఒకరిని చేసేసు కోవాలి ! తన 'పెళ్ళి ఒక సమస్య .కొకూడదు అమ్మకి ! అనుకుంటూ ఏవేవో ఆలోచనలతో సతమతమై పోతూ ఆంధధ్యప్రభ వీక్లీ తీసుకుని చదువుతూ మంచంమీద వాలిపోయింది కొన్య ||

8 సీకాదేవి అత్తగారి కరప బంధుపూ, కొన హోదిలో నున్న

క్‌కి శారదా అళోకవర్దన్‌

(ప్రభుత్వోద్యోగి అయిన విశ్వనాథంగార్పు కావ్యకి ఒక సంబింధం తీసు కొచ్చారు. అబ్బాయి, వి. ఏ. ప్యాసయ్యాట్ట, ఆంధ్రా బ్యాంకులో అసి 'స్టైంటుగా పనిచేస్తున్నాట్ట. వాళ్ళ ముగ్గురన్నదమ్ములూ, ఇద్దరక్క- చెశ్నెహ్ళానటి.. ఒక అన్మూయికి. 'పెళ్ళయిరది. ఇంకో అమ్మాయి వెళ్ళి కుందిట. ఇతనే ఇంటిక్తి పెద్దవాడట. తమ్ముళ్ళిద్దరూ ఒకరు, వి.ఎస్‌. సి, తోనూ ఇంకోతను ఇంటర్‌ ఫైనలియర్‌ లోనూ వున్నారట. కుటుంబం మంచిదీ.

సీకాదేవికి చాలా నచ్చిందే. “అమ్మాయి నలుగురున్న కుటుందింలో పడిక్కే పదిమంషీతోనూ కలిసుంటుందీ, ఒంటిరిగా ఏకాకిగా బతకవలసిన బాధ పుండదుూోొ అంది.

అయికే పిల్ల వాడు తాలూకు వాళ్ళంకా విజయవాడలో ' ఉండడంవల్ల వాళ్ళందరూ అన్మూయిని చూడ్డానికి రావడం కష్టమని వీళ్ళనే విజయవాడకి వెళ్ళమని సలహా ఇచ్చారు విశ్వనాధంగారు.

వెంటనే ఒప్పుకుంద్‌ సీశాదేవి. ఒకరకంగా అమెకి ఇదేబాగుందని పించిందీ. ఇక్కడయికే (ప్రతీ సంబింధాన్ని ఏదో. ఒకటి చెప్పి తప్పి పోయేలా చేస్తున్నారు ఇరుగు పొరుగులు. అక్కడయితకే ఈ గొడ వుండదు. విశ్వనాధంగారి మౌటిల్నిబట్టి కొన్య వాళ్లకి తప్పకుండా నచ్చు తుందన్న ధైర్యం కూడా వుంద. (శాంకి కూడా అలాగే ఆలోచించాడు. ఒక మంచి రోజు చూసి బియలుదేరతూన్నట్టు విశ్వనాథంగారికి 'లలిగ్రాం పంపించారు. పెళ్ళి చూపుల సంగతి రహస్యంగా వుంచారు.

మనసులోనే వెయ్యి దేముళ్ళకి మొక్కుకుంద సీతా దేవి! పెళ్ళిఆసలు ఈ ఊల్లోనే జరపకూడదు, అనుక్షంది. చేతితోవున్న పన్ల న్నీ పూర్తిచేను కని (సయాజానికి సిద్ధమైంది." _

. తల్లీ ఉత్సాహాన్ని చూస్తూవుంపే కావ్యకి ఎంతో ఆనందంగాపుంది. అమెని ఈ మధ్య కౌలంలో ఎప్పుడూ అంత సంతోషంగా చూడబేదు, కావ్య ! అమె ఆలా నవ్వుతూ శ్చేంపే కన కెంతో తృప్తిగా వుందీ.

_యొంకి టిక్కెట్లు రిజడ్వ చేయంచుకొచ్చాడ్కు విజయవాడకి కృష్టా ఎక్‌" ఎ(గెస్‌లో |

కొవ్య కోసం కా త్తగా కొన్నీ ఆదీవరకేవున్న వాటిల్లో బాగా

నా కథ వింటావా? ళం మంచినీ బట్టలు అన్నీ వేసి సర్జిందీ సీకాదేవి, ఒద్దంటున్నా వినక (పయా ణంలో తినడానిక్తీ ఆక్కడున్న నాలుగురోజులూ నమలడానికి సరిపడా ఏవేవో పదార్దాలు తయాదుచేసింది. (క్రాంత్తీ కొవ్యా సగం ఇక్కడే ఖాళీ చేసేశారు.

ముగ్గురూ ముచ్చటగా అలా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ వెళుతూవుం పే, పిక్నికొకి వెళుతూన్నట్టుగా ఎంతో సరదాగా వుంది కావ్యకి, ఎప్పుడో చిన్నప్పుడు మామయ్యల ఇళ్లకి ఆలా బెంగుళూరు వెళ్లడం గుర్తు! 'పెరిగి "పెద్దయ్యాక ఎస్సుడూ ఎక్కడికీ వెళ్లు లేదు. ఎస్పుడై నా మామయ్యలే ఒచ్చి ఏదో పనిమీద చూసి చూశ్శేవాద. అమ్మమ్మకూడా ఇక్క-డే వుండే దేమో అసలు ఇంకెక్కడికీ వెళ్లు వలసిన అపసరమే వుండేదీ కాదు, పోనీ అలో ఊరికే ఏ ఊరైనా వెళదామా ఆంపే, తనకి కాకపోతే అన్నయ్యకీ అన్నయ్యకి కాకపోతే తనక్సీ సెలవులు కలిసేవికావు. అందుకని ఎప్పుడూ ఇంట్లోనే పున్నట్టుండేది 1! అటువంటిదీ ఈ రోజున ముగ్గురూ కలిసి ఇలా (పయాణం చేస్తూవుంప్కే మనసు సంతోషం పట్ట లేకుండా - వుందీ, తల్లికి చెరోపక్కా కూట్బన్ని చిన్న పిల్లల్లా ఆమె చెప్పే కబుర్లు ఏంటూ, 'పెడు తూన్న టిఫిన్లు తింటూ (ప్రయాణం చేశారు.

విశ్వనాథంగారు స్టేషనుకొచ్చి రిసీవ్‌ చేసుకున్నారు. తనూంటూన్న హోటల్‌ మనోరమలోన్సే మరో రెండు రూములు బుక్‌ చేశారు. క్రౌంతి ఒక రూములోనూ కావ్యా, సీఠాదేవీ ఇంకో రూములోనూ సొమాన్లు సర్దుకున్నారు.

“ధోజ నాలుచేసి మధ్యాహ్నం కాస్థ రెస్టు తీసుకోండి. ేప్పొద్దున్న తొమ్మిదీన్నరకి నుంచి _బముట. తొమ్మదీ తొమ్మిదీంపావుకి బియల్టేరి వెళదాం. సళ్యన్నారాయణపురంలో వుందీ వాళ్ళిల్లు, అబ్బాయి రాతికి బిస్సులో వొస్తున్నాట్టి హైదరబాదు నుంచి.” అన్నారు విశ్వనాథంగారు.

“అలాగే బొబామిగారూ 1! మీ మేలు ఈ జన్నలో మరి,పోలేను. మా కోసం ఎంతో శ్రమ తీసుకుంటున్నారు”

“జం దులో నాదేముంది ? వాళ్లేదై నా మంచి సంబంధం చూపించ మన్నారు, మనన్మూయి గుర్తుకొచ్చింది. చెప్పాను.”

రానీ... బాదాయగారూ 1,

టి శారదా ఆశోకవర్దన్‌ “నువ్వేమీ కంగారు పడకమ్మా, అన్ని విషయాలు స్వయంగా మాట్లాడుకోండి. ఆహార వ్యవహారాలలో మొహమాటిం పనికి రాదన్నట్టు ఏ విషయంతోనూ సంకోచం వృండకూడదు.

ఆల్రల్రాగ్యేని

“హియం[తం ఎవరో (_ఫెండ్పొచ్చారు హైదరాబాదు నుంచి, పైగా నొకు ఆఫీసులో కూడా కొంచెం పొద్దు పోవొచ్చు. నాలుగింటికి మా ఆఫీసు నుంచి బండి పంపిస్తాను. ఆ జీప్‌లో వెళ్ళి కనకదుర్గమ్మ గుడి (వకొశం బ్యారేజ్‌, మార్కెట్టూ అవీ ఊరు చూసిరండి.”

“మీరూ రండి మాతోటీ అంకుల్‌ 1” అంద కావ్యం

“ఆఫీసు పనుందమ్మా ! లేకపోతే వొచ్చేవాజ్డే 1”

“ఇక్కడ కొచ్చినా ఆఫీసువనేనా ? అన్నాడు శ్రాంతి.

“వని కల్పించుకునే టూర్‌ వేసుకున్నాను కదా 1 సవ్వారాయన.

“పీ "మేలు...

'“థరవాలేదమ్మా 1.... మనిషికి మనిషి ఆ మాత్రం సాయం చేసి కోవడంలో గొప్పేముందీ ? మీకూ వాళ క్రీ నచ్చి, ఆ మూడుముళ్ళుపడి పోతే అంకే చాలు, అదే నాకు తృప్తి. షూ రామారావు ఆత్మకి కాంతి][1” అన్నార్ను విశ్వనాథంగారు లేచి నుంచుని ! సీతాదేవి కళ్లనీళ "పెట్టుకుంది.

“పదండి భోంచేద్దాంగ్‌ అంటూ ముందుకు నడిచారు విశ్వనాధంగారు. గదులకి కాళాలువేస్తి "అందరూ కిందవున్న డైనింగ్‌ హాలు వైపు నడిచారు. రా గా

భోంచెయ్యగానే అలసట తెలిసొచ్చిందేమో ని(ద్రొచ్చిందీ సీతా దేవికి. విశ్వనాథంగారు అటునుంచి అపే ఆఫీసుకి వెళ్ళిపోయారు. వీళ్ళు పైళొచ్చి, అందరూ ఒక్క గదీలోనే మంచాల వైన వాలిపోయారు. తల్లి వక్కన పసిపిల్లల్లా పడుకున్నారు క్రాంత్కీ కావ్య 1

జీపు డైగవర్‌ పైకొచ్చి తలుపు కొళ్లుంత్‌ వరకూ తెలీదు మైము అయిదు కౌవొస్తోందని. గబగబా లేచి సానాలు చేస్తి కాఫీ తాగి బియళ్రే రారు ముగ్గురూ జీపులో. ముందుధా కనకదుర్గమ్మని దర్శించుకోవాలని గుడికే బయలుదేరారు. న

(ప్రశాంతమైన వాతావరణంలో విశాలమైన గుడి (ప్రాంగణంలో

నా కథ వింటావా? య! కొలు పెడుతూం పేనే, మనస్సుకి కూడా (ప్రళాంఠత ఏర్పడిందీ సీకాదేవికి, కొబ్బరికాయలూ, పనువూ, కుంకం అగరుబత్తులూ, పూలు తట్టల్లో పెట్టి అమ్ముతూన్న వాళ్లని చూస్తే ముచ్చపేసి మూడుతట్టిలుకొని, దేవాలయ గర్భగుడి దగ్గరికి వెళ్లాడు. . నుంచుని చిరునవ్వుతో పలుకరిస్తున్నట్టు కళ కళరాడుతూ "వున్న దుర్గమ్మ మొహాన్ని చూస్తే భక్తి పారవశ్యంతో ఎవరి శై నా, కన్నీరు చిమ్ముతుందీ, క ళ్లల్లో 1 కనకదుర్గా, కొత్యాయినీ మమ్మల్ని కాపాడు. నా విడ్డల్ని చల్లగా చూడు అని వేయి దండాలు పెట్టి ప్రార్జిం చిందీ సీతాదేవి, (కొంతి పేరి అర్చన చేయించింది. .కొవ్య పేరు మీద కుంకంపూజ జేయించిందీ ఆమెలోని ఉత్సాహాన్నీ, తృప్తిని చూస్తి తల్లి ఏం చెయ్యమం పే అది చేళాడు (క్రాంత్తీ కొవ్యూ /

అమ్మవారి దర్శనం తదవాత, కాస్సేపు అక్కడ కూర్చున్సిమొ త్తం గుడంతా చూస్తి మెల్లగా బమలుదేరాట. (ప్రకాశం బ్యారేజీ పైన నుంచుని వయ్యారంగా పారే కృష్ణ వేణజమ్మ అందాలని చూస్తూ ఆ పిల్లగాలులు పీల్చుకుంటూ తనివి తీశేంళత వరకూ నుంచున్నారు. కొంతి జేబులోంచి చిల్ల రతీసి తల్లికీ కావ్యకీ ఇచ్చి నీళ్ళలో వెయ్యమన్నాడు 1! గంగమ్మ తల్లికి చల్లగా చూడమని నమస్క-లరించిందీ సీతాదేవి, ఆ తరువాత కాస్పేపు అటూ ఇటూ తిరిగి, రేడియోస్టేషనూ, మెయిన్‌ రోడ్డు మార్కెటు వీధులూ అన్నీ చూసి హోటల్‌ చేరుకున్నారు, అప్పటికి విశ్వనాథంగారు కూడా వచ్చేశారు. అందరూ కలిసి భోజనాలు చేస్తి కొస్పేపు ఆ మాటా ఈ మాటా మాట్లాడుకుని నిద్రకుస్యకమించారు.

మర్నాడు పొద్దు పేలేచి తయాఠయ్యారు అందరూ.,కాఫ్తీ ఫలహారాలు ముగించుకుని అంకా కలిసి బయలుదేరారు సత్యనారాయణపురానికి,

సుబ్బారాపుగారూ సొవి(త్రమ్మగారూ సాదరంగా ఆహ్వానించారు లోపలికి,

పట్టూ ఫలహారాలూ ఫట్టుకొచ్చారు "పెళ్ళికొడుకు చెల్లెలు పినత లి.

ళన యింట్లో జరగవలసిన తతంగం మీ యింట్లో జరుగుతోం అందీ కొంచెం సిగ్గుపడుతూ. సీశాదేవి! అమె మాటల్లో ఈ బాధలన్నీ

[8

62 శారదా ఆశోకవర్దన్‌ ఆడపిల్లవారివి. కానీ మీ ఇంట్లో జరగడంవల్ల, మీరే. ఆడ్‌పి న్తువారి స్టానంలో ఉన్నారు అన్నట్టనిపించిందీ.

“ఫరవాలేదులెండి. ఎక్కడైతే ఏముందీ ? మేమింతమందీమీ హైదరాబాద్‌. రావాలంపే పెద్ద గొడవ, మా బలగం అంతా ఇక్కడే ఉన్నారు ఒక్కవాడు తప్ప, వాడికీ ఈ ఊరు (టాన్స్‌ఫర్‌కి (ప్రయత్నాలు చేస్తున్నాం. మేమింతమందమీ ఇక్కడుంటే, వాడొక్కడూ ఆక్కడుండడం మాకిష్టంలేదు అంది సావిత్రమ్మ.

ఇలా వారి సంథాషణ అనేక విషయాలవైపు మళ్ళి ఏవేవో మాట్లాడుకున్నారు. మభ్య మధ్యలో కావ్యని చూస్తూనే ఉన్నారు. కావ్య కూడా, అప్పుడప్పుడూ తలెత్తి వాళ్ళ మాటల్ని వింటూ వాళ్ళశేసి చూసింది. ఓరగా పెళ్ళికొడుకుని కూడా చూసిందీ. బాగానే ఉన్నాడనుకుంద,. “క్రామ్సేళం 1 సరిగ్గా చూనుకో 1” వేళాకోళం చేసింది పినతల్లి, తరళ 'పెద్దవిచేసి చూడూ” అన్నాడు పెళ్ళికొడుకు బాదాయిగారు. అందరూ నవ్వే శారు. కొవ్యకి అదోలా అనిపించింది. ఏదో దోషిలా వాళ్ళముందు తలొం చుకు కూర్చోవడం, వాళ్ళంతా తనని ఒక వింతజంతువుని చూసినట్టు చూడడం, వాళ్ళందరికళ్ళూ తనమీదే ఉన్నాయన్న భావం, వాళ్ళ చూపులు తనకి గుచ్చుకుంటూన్నట్టనిపించిందీ. “*స్సువ్వుకూడా సరిగ్గా చూడమ్మా” అందొకొవిడ కొవ్య భుజంతట్టి ఊప్పతూ.

“న్లూడగానే ఏం తెలుస్తుంది. ఒకసారలా చూసి నచ్చిందీ నచ్చ లేదూ అని చెప్పటానికిదేమైనా వస్తువా? వస్తువైనా, డబ్బుపెట్టి కొనే టప్పుడు ఒకటికి రెండుసార్లు ఆలోచించి బాగా పరిశీలించి కొంటా౦. అంతకం'కే చులకనై నదా వివాహం ? ఒకరి అభిప్రాయాలు ఒకరు తెలుసు కోవడానిక్కీ ఒకరి అభిరుచులు ఒకరు (గ్రహించుకోవడానికీ ఏ మాత్రం, అవకాశం లేదు. ఇరువై పులవాబ్ళా. మాట్లాడుకోవడమే గాస్తీ అసలు 'పెళ్ళి జేనుకున్తి జీవితాంతం, కష్టసుఖాలు సంచుకున్సి కలిసుండవలసిన వాళ్ళ ఒకరితో ఒకడు మాట్లాడుకోవడానికి ఏ మాత్రం, అవకాశం లేని వ్యవస్థ ! నవ్వుకుంది కొవ్యం

ఆ నవ్వుని అందరూ అంగీకొరంగా భావించారు.

నా కథ వింటావా? 63 మరికా'స్పేపు వాళ్ళలాగే కూర్చున్నారు. పెద్దవాశ్ళేదో మాట్లాడు కున్నారు లోకొభిరావమాయణం,

కన్సర్రి వెళదామా *” అన్నారు విశ్వనాథంగారు.

ప్‌దో చెప్పబోయింది సీకాదేవి.

“అబ్బాయి అంగీకారం తెలుసుకుని సాయం(త్రంలోగా కబురు 'పెడకాంలెండి. ఆ తరువాత మిగిలిన విషయాలు మాట్లాడుకోవచ్చు అన్నారు సావిత్రమ్మగారు.

కల్రల్రాగే 1 అంటూ బయలుదేరారు.

శ న స

“పిల్లాడికి పిల్ల నచ్చి ౦దట 1 సీతమ్మా మరి మన ప్మిలకి పిల్లాడు నచ్చాడటనా ?” అడిగారు విశ్వనాథంగారు.

కద్దాన్సి మొహం దాని కేంతెలుసు బావాయిగారూ ! మనం ఏదం'పే అదే ఆంటుందదీ, నా మట్టుకు నాకు పిల్లాడూ, తల్లీదండడ్రీ ఆంతా బాగానే వున్నారు మీ అభిపాయం చెపితే...”

“ఆదేమిటమ్మా ? నాకు నచ్చేకదా చెప్పిందీ సంబంధం గురించి”

“మరింకేం ? మిగిలిన విషయాలు మాట్లాడుకుం పేసరి” అందీ సీతా దేవి. ౯

శ్రాంతి మెల్లగా ఆడిగాడు కొవ్యని. “సిక్సు పిల్లాడు నచ్చాడా” అని,

ఉన్పీక్ర నచ్చాడా” ఆందీ కావ్యం

“నాకు నచ్చడ మేమిటి ?. "పెళ్ళి చేసుకునేదీ నువ్వా నేనా? ” నవ్వాడు శాంతి.

“నా భర్హ ఎలా ఉంటే బాగుంటుందో నుప్వు చెప్పలేవా? దాన్ని బట్టి నీ ఆభిప్రాయం. చెప్పు. పైగా అతనితో నువ్వేదో మాట్లాడుతూ వున్నావుగా ! నీకేమనిపించిందీ *” అడిగిందీ కావ్యం గా

“పిల్లవాడు మంచివాడులాగే ఉన్నాడు. చూడ్డానికి కూడా బాగానే ఉన్నాడు. వినోద్‌ ఖన్నాలాగా లేడనుకో ! .... వినోద్‌ మెహరాలాగా ఉన్నా డేమో 1”

“నాకు శెలుసులే వినోద్‌ ఖన్నా, వినోద్‌ మెహరా నాకిష్టమని అలా

64 శారదా ఆశోకవర్దన్‌ అంటున్నవ్‌ ! సరే చూస్తాగా సేక్కు రేభా లాంటిదీ వస్తుందో ్రీదేవిలాంటి దొస్తుందో !” అందీ కావ్య.

ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

వీరి అభ్మిపాయాలు కూడా తెలుసుకున్న సీశాదేవి, విశ్వనాథం గారితో చెప్పిందీ. కట్న కానుకల విషయం (ప్రస్తావించమని.”

సరేనన్నారు విశ్వనాథంగాలు 1 -

ఆ రోజంకా ఆ విషయాలే! ఆక్కడ ఒక్కొక్కరు మాట్లాడిన మాటలూ వారి తీరూ, ఒక్కొక్కటి తలుచుకుని చర్చించుకున్నారు త శ్రీ, పిల్లలూ ! ఎంతో మురిసిపోయారు |

అ రాత్రి పళాంతంగా నిద్రపోయిందీ సీకాదేవి 1

గజివిటి ఊహలతో, చిలిపి శ్రలపులతో, నిద్దరతో పోట్టాడిండీ కావ్య! ఏ రూము ర్యాతికో నిద్దరపోయింది 1

రి

బేరర్‌ కాఫి పట్టుకొచ్చాడు, అందరూ ఆలోచిస్తూ మొనంగానే, కౌఫీ కప్పుల నందుకున్నార్తు,

ఫిశ్వనాథంగారు కాఫి కప్పు కిందపెడుతూ గడియారం చూసుకుని “మైగాడ్‌ 1 టైము ఎనివిదీ దాటిందీ. కౌమ్మిదీంటికి మీటింగుందీ ఇవ్వాళ ఆఫీసులో 1 వస్తామం 1 నువ్వూ బాబూ బాగా ఆలోచించుకుని, మీ అభి ఒస్తానూ 1” ఆంటూ ' హడాన్చడ్రిగ్గా వెళ్ళిపోయారు. విశ్వనాథంగారు.

ళు. ః

బైనగారి గ్రాట్యుయిటీ, ప్రావీడెంటు పండూ ఆంకా కలిపి దెబై' అయిదు *లొచ్చినట్టుందీ. ఇంతవరకూ. మనం ఆ వొడ్డీ_ డబ్బులు వాడు కుంటూ వొచ్చాంకానీ ఆజ్యల్బ ముట్టుకోలేదుగా 1 యాఖె వేలు కట్నం పోను పాతిక వేలల్లో పెళ్ళి చెయ్యాలి. సరిపోతాయా ? అదీకాక... ఈ మొత్తం డద్బు తీసేస్తే ఇఇక్రక్స్వ బర్ష వొచ్చే ఆవకాశం కూడా వుండదు. నీకు ఉద్యోగం ఒచ్భేంతవరకు ఇల్లగడవదిం. ఎలా బాబూ? ముననట్‌

/ ళా

నా కథ వింటానా? కళ్‌క్‌ లాగా నాకు బిట్టిలుకూడా ఇవ్వడంచేదు ఎవ్వరూ కుట్టడానికి” అందీ నీతొ దేవి ఆలోచిస్తూ,

“అమ్మా |! మనం ఎలాగో అలాగ బకకొచ్చమ్మా నాకుద్యోగ౦ం ఒచ్చేదాకౌ 1! కానీ ఈ సంబంధం పోజే మరో నంబింధం దొరకడం కష్టం. వాళ్ళందరికీ కావ్య నచ్చింది. మనకీ వాళ్ళంవరూ నచ్చారు. కేవలం కట్నం ఎక్కువని, ఈ సంబింధం కొదనుకుంపేే మనమున్న సరిస్టితిలో మరో సంబంధం దొరకడం కూడా కష్టమే” పెద్ద అనుఖభవజ్ఞుడిలా చెప్పుకుపోతున్న కొడుకుకేసి ఆశ్చర్యంగా చూసింది సీతాదేవి.

“మామయ్యలేమైనా సాయం చేస్తారేమో కనుక్కుంటా ఒక కవరు పట్టుకురా ఉత్తరం రాసేస్తాను” అందీ సీకాదేవి.

ఉతెస్తాన్లేగానీ అమ్మా, ఒకవేళ మామయ్య లెవరూ "సహాయం చెయ్యకపోయిన్మా మనమీ 'పెళ్ళి చేసే స్టికిలో వుండాలి.” అతని మాటిల లోని నిశ్చలత్వం ఆమెని ముగ్గురాలిని చేసింద.

“క్రాంతి చెబుకున్నదంకా నిజమే. ఏ సంబంధం వొచ్చినా పడ నీయకుండా చెడగొట్టి సంపించేస్తున్నారు. ఇదొక్కటీ దేముడి పుణ్యమా అని కుదిరిందీ. ఎలాగో అలాగ ఆ మూడునుళ్ళూ పడిపోతే చాలు. కలో గంజో తాగి బతకొచ్చు” అనుకుందీ సీకా దేవి.

“వాబూ ! సాయంకాలం విశ్వనాథం గారొ స్తే మనం ఒప్పుకున్నా మని చెప్పి ముహూర్తాలు 'పెట్టించెయ్యమని చెబుదాం. అలస్యం అమృతం విషం. ఏమంటావు * అడిగిందీ కొడుకుని.

“అపును 1” అన్నాడు (క్రాంతి.

తల్లీ కొడుకులు తన 'సెళ్ళికోసం పడుతున్న తాపత్రయం చూస్తి నిస్సహాయంగా 'నిట్టూర్చింది కావ్య, ముఖ్యంగా యాఖై వేల కట్నం ఇవ్వ డానికి ఆమె మనసు ఒన్పుకోవడంలేదు. మగవాళ్ళ: కట్నం అడగడమే కొదు, ఆడపిల్ల కట్నమిచ్చి పెళ్ళి చేసుకోవడానికి ఒప్పుకోవడం కూడా నేరమే ! అని తను కాలేజీ ఏకృళ్వు పోటీలో పాల్గొన్నప్పుడు వాదీంచి బహుమతి నందుకుందీ. ఆ రోజు తన ఉపన్యాసం విని అందరూ బాగుం దని మెచ్చుకుంటూ వుంటే, జీవితంలో తను చెప్పినది చేస్తాననీ, కట్నం.

రళ్‌6 శారదా అళోకవర్దన్‌ అడిగే వాజ్జి పెళ్ళి చేసుకోనస్తీ అన్న మాటలు జ్ఞాపకం నొచ్చి, కళ్ళు ఆ(కుపూరితాలయా్య్యాయి.

“క్క రోజున తన “పెళ్ళికోసం, ఇన్నేళ్ళనుంచీ దాచుంచిన డబ్బంతా ఒక్కసారి ఊడ్చిపెట్టినట్టు “హరి అంటూం పే ఏమీ చెయ్యలేని నిస్సహాయ స్థితిలో తనున్నందుక్కు తనమీద తనకే జాలేసింది. ఆడదిగా పుట్టినందుకు మొట్ట మొదటిసారిగా తనని తాను నిందీంచుకుందీ.

తనూ ఆ ఆబ్బాయిలాగే డి(గి పుచ్చుకుందీ.. "పెళ్ళి జీవితంలో తన కెంళక అవసరమో అతనికీ అంతే అనవసరం, ఆయినా తన పెళ్ళికి తనను కన్న వాళ్ళకి బాధలూ, కర్చులూ 1! అతనిని కన్నవాళ్ళకి ఆదనంగా డబ్బు! ఆనందం ! ఈ వ్యపస్థ ఎందుకిలా తయారయింది * ఎందరు ఆడపిల్లల తల్లిదం(డ్రులు ఈ సమస్యకు బలైపోతున్నారు? బాబోయ్‌ ఆడపిల్ల ? అని, ఆడపిల్లని కన్న తల్లిదండ్రులు గుండెలు బాదుకునే స్థితి ఎందు

కొచ్చిందీ ?

ఇప్పుడు సరకట్న౦, అప్పుడు కన్యాశుల్కం! ఆ రోజుల్లో కూడా ముసలీ ముతక్కా కాసులు కుమ్మరించేసి కన్నెపిల్లల్నెత్తుకు పోయేవారు. "పెళ్ళి పేరుతో ఆదొక పవిత్రమైన వ్యభిబారంగా ఉండేదీ ! వరకట్న 'మైనా, కన్యాశుల్క మైనా, విధవా సం(స్రదాయాలు, బాల్యవివాహాలూ, సతీ సహగమనాలూ, అన్నీ కూడా ఆడ్యబళుకుకి ప్రాణ సంకటాలుగానే మిగిలిపోయాయి 1.ఆమె కన్నీటికి దోహదం చేశాయి ! ఎందుకిలా ? ఎవరు దీనికి బాధ్యులు ?

ఒక పక్క ఆడవాళ్ళని అపరకాళి అంటూ ఇల్లాలిని ఇంటికిదిసం అంటూ, ఆడపిల్ల లక్కీ అంటూ, మరో పక్క ఈ ఆంక్షలుపెట్టి కట్టు బొట్లు విధించి సంప్రదాయాల చ(ట్రంలో విగించి ఆమె (బతుకును దుగ్గి చేస్తున్న వ్యవస్థ నేమనాలి? ఇదీ ఫోయేదెలా ? ఎలా? ఏ హక్కులూ చట్టాలూ ఈ బూజు పట్టిన వ్యవస్థని మార్చలేవు. (ప్రతి స్తీ మానసి కంగా ఎదగాలి 1! ఆరిక సమానత్వాన్ని సాధించాలి! తన కాళ్ళపైన తను నిలబిడగలిగే ఆత్మ'సెర్యాన్ని సంపాదించుకున్ననాడు, తాను పురుషుడికి పీ మాత్రమూ తీసిపోదని నిరూపించుకున్ననాడు, సిసల్హై న సమానత్వాన్ని

నా కోథ వింటావా? 6? పొందగలుగుతుందీ. తన జీవితాన్ని తానే చక్క-బెట్టుకో గలుగుతుందీ. అదొక్క- పే మార్గం 1! ఆలోచిస్తూ తనని కాను మర్చిపోయిన కావ్య తల్లి తన రెండు భుజాలూ పట్టుకుని తట్టి, మాట్లాడించే దొాకొొ ఈ లోకం లోకి రాలేదు.

౪ప్రమాలోచిస్తున్నావమ్మా 1 ఎన్నిసార్లు పిలిచినా పలకలేదు, అబ్బాయి నీ కిష్ణమే అన్నావు కదూ ! అందుకే ఎంత కిట్నమైనా సర్వే వాళ్ళడిగినంకా. ఇచ్చేస్తి ఈ పెళ్లి చేయించాలనుకుంటున్నాం! చెప్పు తల్లీ 1 నా దగ్గర దాచకుండా, నిజం చెప్పు” తల నిమురుతూ లాలిస్తూ అడి గింద్‌ తల్లి,

తల్లి మొహంలోకి చూసిందీ కావ్య! ఆ మొహంలోని సంతోషం, తృప్తీ తనిదీవరలో ఎప్పుడూ. చూడలేదనిపించింది. ఆమె అప్యాయ తక్సి తను పెదవి విన్నలేకపోతోంది ! ఎన్నో చెప్పాలని మనసు ఆరాట పడుతున్నా, ఏమీ చెప్పొద్దని, అంతరాత్మ 'ఘోషిస్తోంద,

మనసుకీ మమతకీ మధ్య పోరాటం 1

ఆశయాలకీ జీవితానికీ మధ్య ఈ చెలగాటం !

కొవ్య నవ్వి ఊరుకుంది.

“చెస్పమ్మా 1నీ కిష్టం లేవి పని నేనుగానీ, అన్నయ్యాగాన్సీ ఎన్నడూ తలబెట్టం. చెన్సు.” ఆంది లాలనగా,

ళ్‌స్దా కిష్టమే $ కాన్తీ నాకోసం ఉన్న డబ్బంఠా ఈ "పెళ్ళికి ఖర్చు

పెట్టేసి మీరు బాధపడడం, నాకిష్టం లేదు. కట్నం పేరుతో ఇంత పెద్ద మొత్తాన్ని చెల్లించడం నాకిష్టం లేదు. అందీ మెల్లిగా తలొంచుకుని కళ్ళల్లోని నీళ్ళ తల్లికి కనబడకుండా జాగ త్రవడుతూ.

సీళాదేవి 'పెద్దగా నవ్వింద్‌,.

ఆ నవ్వులో హేళన లేదు! పిచ్చి (యేముంద్‌ |

ఆ నవ్వులో బాధలేదు! వెల కట్టలేని తరగని సీదల అప్యాయ

తుందీ ! ఆనందం వుందీ!

“పిచ్చిపిల్లా ! బ్యాంకులో ఉద్యోగం! రాను రాను హోదా 'పెళుగు

తుందే కానీ తరగదు. నలుగుదన్న కుటుంబం. పెద్దగా బాధ్యత'లేమీ లేవు. మరివాళ్టుకీ ఇంకో పిల్ల 'పెళ్ళింకుదికదా! ఆ మాత్రం కట్నం ఈ

68 శారదా ఆశోకవర్దన్‌ రోజుల్లో మూతి మీద మీసమున్న (ప్రతివాడూ తీసుకుంటున్నాడు. అయినా ఆ గొడవ సీకెందుకులే 1 నేనూ అన్నయ్యా చూసుకుంటాం. మాకు మాత్రం సీ పెళ్ళయి పోయాక బాధ్యత లేమున్నాయి? లే! లేచి స్నానం చేసిరా 1 కావాలంపే అలా తిరిగిరావొచ్చు” అంటూన్న తల్లికి ఇంక సమాధానం చెప్పలేకపోయిందీ కావ్య! తన కన్నతల్లి తృప్తి కోసం, తన అభిప్రాయాలని తుడి చెయ్యడానికే నిశ్చయించుకుంది. తన వ్య క్రి క్యాన్ని మరిచి పోయింది. తన అలోచనలక్సి తాళం పెట్టి సమాధి చేసింద. సవ్వుతూ తల్లిని పసిపిల్లలా కౌగలించుకుంది.

"పిచ్చిపిల్లా 1? అని తల్లి తనని చిన్నప్మిల్సను చేసి మాట్లాడు "తూంయే తృప్పిగా నిట్టూర్చి, బట్టలు శీసుకుని స్నానానికి వెళ్ళిందే కావ్య 1 వ్ల శ చ

మర్నాడే తాంబూలాలు పుచ్చుకున్నారు. 'పెళ్ళికొడుకుక్సి బిట్టలూ పుంగరం రెడిమేడ్‌ షాపులోనే కొనేళారు,

వాళ్ళూ కొవ్యకి పట్టుచీరా (ట్రధానప్పటుంగరం పెట్టారు. (ప్రధానం జరిగిపోయాక్క తేలికగా ఊపి౦ పీల్చుకుంది సీకాదేవి ! పెళ్లిముహూ రం కూడా తొందరలోనే పెట్టించాలని కోరింది. “మీరు సిద్ధమై తే మా కేమభ్యం తరం ఖగ "అన్నాడు మొగ పెళ్ళివారు.

“అమ్మా! "పెళ్ళయిపో యేదాకౌ మనం ఈ ఊభ్యోనే మకాం మార్చేస్తే బాగుంటుందేమో 1 పెళ్ళి ఈ పూళ్ళోన్నే చేస్తే కూడా మంచిది” అన్నాడు ్రాంతి.

“*అపునురా 1! అసలు మనకి అక్కడమా[తం ఎవరున్నారు ? అ అబ్బాయిక్తి మహాడా (ట్రాన్స్‌ఫర్‌ ఆర్డర్స్‌ ఒచ్చేసేయట | అమ్మాయి పొదం చాలా మంచిదీ | పెళ్ళిచూపులపగా నే (ట్రాన్స్‌ఫర్‌ కాడా అయిపోయింద్సీ అని వాస ఫపొంగిపోళున్నారు. ఈ పూఖ్ళో వంకే దానికి దగ్గర్లో వుంటాం. సీకింళొక గ్రా ఆర్నెల్ల చదువుంది. ఎలాగో లాగించేళవా అంటే? ఉద్యోగం ఇటువై పే చూసుకోవచ్చు ! నాకూ అక్కడి జ్ఞావకొలకి స్వస్తి చెప్పి ఇక్కడ కొత్త జీవితం (ప్రారంథించాలనుండి. శేషజీవితమంతా తనకడుర్గమ్మ కాళ్ళదగ్గరే గడపాలనుంది.- విశ్వనాథంగారితో. చెప్ప, ఇక్కడే ఏదైనా ఇల్లు చూడమని చెప్పుబాబూ 1? అంద సీన్నాదేవి.

నా కథ వింటావా? 69 ఆమె ఆలోచనకూడా సరైనదే అనిపించిందీ (క్రాంతికి, విశ్వనాథం గారు మైదరాబాదు. వెళ్ళిపోతూ తన ఆఫీసు వారితో చెప్పి వెళ్ళారు ఏదైనా ఇల్లు చూసిపెట్టమని.

రెండు రోజుల్లో గాంధీనగర్‌లో దొరికిందీ. చిన్నగా చూడముచ్చటగా పున్న ఇళ్లు, ఇరుగు పొరుగూ వాగానే వున్నారు. భయమేమీలేదు. అద్దె కజ్టేసి పాలు పొంగించేసిందధి నీకాదేవి !

(కొంకి ఒక్కడే వెళ్ళి ఆక్కడ ఇల్లు ఖాళీ చేసేసి వస్తానన్నాడు. ముందు అందరూ వెళ్ళాలనే అనుకున్నా, డబ్బుదండగ తప్ప! వెళ్ళి మళ్ళీ రావలసిన ఆవసరం కనిపించలేదామెకి. అందుకే (కాంతి ఒక్కడే బయలు దేశివెళ్ళి నాలుగు. రోజుల్లో సామాన్లతో సహా తిరిగొచ్చాడు. తన పు స్తకాలూ, బట్టలూ, ఒక (గెండంట్లో పెట్టుకున్నాడు. వాళ్ళింట్లో "సియింగ్‌ గెన్తుగా వుండటానికి ఏర్పాట్లు చేసుకున్నాడు.

౯ పెళ్ళి పనులు చకచకా. జరిగిపోతున్నాయి. ఒకరోజు బట్టల షాపింగు ! ఒకరోజు నగల షాపింగూ ! ఇలా రోజూ ఏవో ఒకటి. తిరుగు తూనే వున్నారు బజారుకి

సీతాదేవి అన్నయ్యలు -వెయ్యో రెండువేలో సొయం చేస్తామని శాశారు. ఆంతకన్నా మించి వాళ్ళకి శక్తి లేదని రాశారు. న్‌

ఆసలు ఏమీ అవసరం . లేదన్కీ పెళ్ళికొచ్చి నాలుగకింతలు వేసి ఆశీర్వదీంచి వెళకే దాలనీ రాసిందీ సీకాదేవి.

కావ్య కోరుకున్న చీరా కోరుకున్న నగా చిటికలో తయారు బీయిస్తున్నారు. శ

తనకోసం డబ్బంతా వాళ్ళలా ఖర్చుపెట్టడం ఇష్టంలేక ఒద్దంపే బాధపడేదీ తల్సి ! న

చిన్నబుచ్చుకునేవాడు అన్నయ్య 1

అందుకనే కిక్కురు మనకుండా కీలుబొమ్మలా ఏం చేస్తే ఆదీ జేసేదీ వారి తృప్తికోసం, వారి అనందం కోసం ! డో

“లద్దె ఇల్లయినా మనమే వుంటున్నాంగా | సున్నాల్యూ రంగులూ

[91

70 శారదా ఆశోకవర్దన్‌ వేయించాలి” అంటూ ఇల్లంతా సున్నం కొట్టించి రంగులు వేయించిందీ, ఇంట్లో ఆంకా తెల్లని పెయింటుతో ముగ్గులు వేయించిందీ 1

వారం రోజులనుంచీ, కొవ్యకి కొన్న చీరలకీ లంగాలూ, బౌజులూ, కట్టి 'పెట్టింద్‌,

“అమ్మా 1! ఏంటమ్మా ! ఇప్పుడే ఇలా అలిసిపోతే ఎలా ? ఆయినా ఆ బట్టలన్నీ ఇప్పుడే కట్టుకుంటానా ఏంటి ? మామూలుగా కావలసినవాటి కన్నా ఎక్కువే కొన్నాం. వాటిన్నిటికీ ఫాలుకుట్టి, లంగాలుకుట్టి, జాకెట్లు కుట్టి, క్షణం తీరికలేకుండా వుంటున్నావ్‌” కోపాన్నభినయించిందీ కొవ్య! ్‌న్సా చిట్టితల్లికి ఏలోటూ రాకూడదు. చేతిరుమాలుకోసం కూడా ఎన్వ తినీ చెయ్యిజాసి అడక్కూడదు. అదేనమ్మా నాకు తృప్తి. నీకు ఏ లోటూ రాకూడదూ అంటూ కొవ్యని కౌగలించుకుని, బుగ్గలమీద ముద్దులు కరిపిం చింది, “నన్ను మరీ పసిపిల్లిని చేసేస్తున్నావ్‌ మమ్మీ” అందీ కావ్య, తి ఒళ్ళో తలపెట్టుకుని పడుకుని. *

“నువ్వెంతదానినయిన్సా సీకు పిల్లలు పుట్టాకకూడా, నాకు పసిపాప గానే కనబిడతావమ్మా. ఆసలు నాకు నువ్వెప్పుడూ చిన్నపిల్ల వేకదా !” నవ్వేసేదీ. ఆ నవ్వులు మల్లెలు విరిసినట్లుండేవి కావ్యకి !

ఆ నవ్వులు తన మనసుకి తగిలి గిలిగింతలు 'పెట్టినట్టుండేవి ! తల్లి ఒడిలో సడుకుస్త ఆమె అలా గలగలా నవ్వుతూ మాట్లాడుతూ ఉంపే ఆ మాటల్లో ముక్యాలు మూటిగట్టుకుంటూ అవ్యక్తమైన ఆనందసోగరంలో * మునిగిపోయేదీ కావ్య | వేల

(కొంతి బ్యాంకునుంచి డబ్బు తీసుకొచ్చాడు. యాఖై వేలు, కొత్త రూపాయల కట్టలని చూస్తే కళ్ళు జిగేలుమన్నాయి కావ్యకి 1

అదీ తన తండ్రి సంపాదన ! ఆదీ తన తండ్రి కష్టార్థితం ! దాన్ని ఇన్నేబ్ళా భద్రంగా దాచిపెట్టి పెట్టారు, ఈ రోజు ఆ మొక్తాన్నంకా, తన కోనం బయటికి తీశారు. దానిమీద ముగ్గురికీ హక్కుంది. కాన్మీ అన్నయ్యా అమ్మా వాళ్ళ హక్కుల్ని తనకోసం వొదులుకుంటున్నారు.

అదీ తసదీ కాదు! కెల్లారేటప్పటిక్తి తమ గడపదాటి మరో గుమ్మంలోకి పోతుంద 1

నా కథ వింటావా? ణి

“అదీ వాళ్ళ న్వంతమైపోతుంది ! ఎంత విచ్యితం [2

ఆలోచిస్తూ వడుకుందీ తల్లి ఒడిలోంచి తలతియ్యకుండా, కావ్య !

ఆలా వక్షుకుంపే ఆమెకేదో ఆనందం 1! ఎంతో తృప్రి,

నోట్ల కట్టలని కవరులో చుట్టి జాగ త్తగా' పట్టుకెళ్ళారు,. (క్రౌంతీీ విశ్వనాథంగారూ మగ పెళ్ళివారింటికి.

అక్కడి దృశ్యాన్ని చూసి నోటిమాటరాక మూగబోయారిద్దరూ !

కళ్ళు చీకట్లు కమ్మాయి [కాంతికి !

భూమి బద్దలయినట్టనిపించిందీ ||

గుండెలో బాంబులు పేలినట్టయిందీ !

(క్రాంత్కీ విశ్వనాథంగారూ మతిబోయిన. వారిలా చూస్తు నుంచు న్నారు |

10

“నేనీ పెళ్లి ఛస్తే చేసుకోను.”

“వాళ్ళని చూస్తే అలా అనిపించడం లేదు. _ గిట్టినివాన్తైవరైనా పుట్టించిన పుకార్ల యి వుంటాయి. నిజానిజాలు తెలుసుకోకుండా నిర్ణయాలు తీసుకోవడం మంచిదీ కాదు” కామేశం తల్లి గొంతు.

“ఏమండి ! మీ అమ్మాయి చెడిపోయిందటిగా ! నిజమేనా? అని మనం అడుగుకామా వాళ్ళు చెబుతారా ? పదిమంది నడిగితే హైదరాబాదులో పదీనుందీ ఇదే నూట అన్నారు. ఒకరంపే అబద్దం చెబుతారు, ఇద్దరై తే అదిద్ధం చెబుతారు. ఆందరూ అబిద్ధాలే చెప్పరుకదా ! నిస్పులేందే పౌగెందు కొస్తుంది *” కటువుగా అన్నారు సుబ్బారావుగారు.

“ఒక్కా క్కసారి నిస్పృ అక్కడెక్కడో వున్నా, పొగమాతం ఇంకెక్కడో చుళ్టేస్తుంది. ఈ పొగ చుట్టుకున్న చోటి ఉక్కిలరివిక్కిరె పోతూ వుంటారు జనం. అలాగే...”

“సావి(క్రీ ! వాడేం చిన్నపిల్ల వాడు కొదు. అన్నీ తెలుసుకునే ఒచ్చుంటాడు”, (ం

వాళ్ళ మాటలు 'వింటూ బయ'సే నుంచుండిపోయిన (కొంతి కళ్ళంట సీడు కట్టలు తెంచుకుని (ప్రవహిస్తోంది.

గై శారదా ఆళశోకవర్ధన్‌ విశ్వనాథంగారి మొహంలో నెత్తురుచుక్క లేదు,

కాపేపు తటిపటాయించ్చి “బాబూ! లోపలికెళ్లి మాట్లాడదాం పదం అంటూ ముందుకు నడిచారు,

విశ్యనాథంగారిని చూసి మండినడుతూ “విమండీ ! ఇదేనా మీ మర్యాద ? ఈ సంబంధాన్ని మాకు తగుననే చూపించారా ౫” అన్నాడు,

“విం జరిగిందని మీరు దాధసడుతున్నారు ? మీరూ వాళ్ళూ ఒక ళృతో ఒకళ్ళు మాట్లాడుకున్నాక్కే అన్నీ ఒస్పుకున్నా కే ఇంతవరకూ ఒచ్చిందీకదా ! అబ్బాయి మీరడిగినంక కట్నమూ పుచ్చుకునే ఒచ్చాడు! ఇదుగో యాఖై వేలు 1” (శ్రౌంతి చేతిలోంచి కవరు. తీసుకుని, పేబులుమీద 'పెస్టేడు.. డబ్బుకు గడ్డితినే వాళ +మనుకుంటున్నారా ? నూ అబ్బాయికి యాఖై వేలు ఎవరైనా ఇస్తారు. మాకు కావలసింది డబ్బ్చొక్కకే కాదు. దాంతోపాటు గుణం కూడా 1”

“అమ్మాయి గుణవంతురాలు కాదనా మీ ఉద్దేశం 1”

“ఇంకా ఎందుకండీ బుకొయిస్తారు ? రంకుళనం, దొంగతనం అ్టే కాలం దాగదూ,

“సుభ్బారావుగారూ |! మర్యాద యిచ్చిష్పచ్చుకోవాలి. మీ ఇష్టవచ్చి నట్టు మాట్లార్రానికి మేమేమీ మీకింద నౌకర్లంకాదు. రంకుతనం, దొంగ తనం అని ఇష్టమొచ్చినట్టు మాట్లాడుతున్నారు , అబద్ధాలు చెప్పి పెళ్ళి చెయ్యవలసిన అవసరం పూకు లేదు.” అంతసేపూ మౌనంగా వాళ్ల మాటలు వింటున్న (శాంకి ఇంక ఊరుకో లేక పోయాగు.

_అయితే మీ చెళ్లు చెడీపోయిందన్నమాట అబద్దమా ?”

“వార్త అబిద్ధం కాదు 1 కానీ చెడిపోవడం నిజంకాదు! ప్లీజ్‌ నా మాట నమ్మండి 1 అనవసరంగా ఆమెమీద ఈ నిందపడింది ! ఆ నిందే దాని [పాణం తీస్తోంది ! సశానికి నా చెల్లెలు ఎంతో మంచిది. ఎంతో శెలి వైనది! సహృదయురాలు ! సద్భావాలు 'కలద 1 చెయ్యని తప్పుకు శిక్షననుభ విస్తూ నిందను మోస్తూ, నిరాశగా వండి కుమిలిపోతూన్న ఆమె. పెళ్ళి కుదరాక ఎంఠో సంకోషంతో మామూలు మనిషయిందీ. ఆ నిందే దానిని' వెంటాడకపొళ్తే ఈపాటికి ఇంకా "పెద "పెద చదువులు చదవి ఏ ఐ ఏ.ఎస్‌. ఆఫీనరో అయ్యేది ! నిజానికి నా చెల్లెబు త్యాగశీలి | ఎవరికో సహాయం

నా కథ వింటావా? 73 చెయ్యబోయి ఈ (ససంచం స్వార్దంతో నిండిన విషవలయం అని తెలు సుకోలేక తను చిక్కుల్లోవడి బుజువు చేసుకోలేని 'స్టితిలో "తన జీవి తాన్నే బలిచేసుకుందీ.'. (ప్రమాణం చేసి చెబుతున్నాను. నా చెల్లేలు నిర్ణోషి. అమె ఏ తప్పూ చెయ్యలేదు. నిజంగా ఆమె చెడిపోయి వంటే ఆసంగితికూడాచెప్పి, దానికీ ఒప్పుకున్నవాళ్ల తో చే పెళ్ళిజరిపించుం దేవాళ్ల 0 అబద్ధాలు చెప్పి, కౌర్యాలు సాధించే రఠం కాదుసార్‌ మాది? మీకు నమ స్కారం చేస్తాను. మూ చెల్లెలు నిర్ణోషని నమ్మి, నా మాటలు సత్యమని నమ్మి, ఈ శుభకార్యాన్ని జరిపించండి 1” రెండు చేతులూ జోడించి నమ స్కరించిి (ప్రాదేయపడుతూ. చెప్పాడు కాంతి. దుఃఖంతో ఆతని గొంతు పూడుకు పోతూపుం ప్రే మాటి సరిగా రావడం లేదు. కళ్ళ నిండా నిండుకున్న కన్నీళ్లున్తి జేబు రుమాలు తీసి తుడుచుకున్నాడు.

ఇంటిల్లి పాదీ (క్రాంతి చెప్పే మాటల్ని విని తలొంచుకు కూర్చు న్నారు, సావి(త్రమ్మగారు, కంటితడి పెట్టుకున్నట్టుగా అనిపించిందీ.

సుబ్బారావుగారు మాట్లాడ లేదు.

'పేబులుమీద వున్న కవరుని సుబ్బారావుగారి చేతిలో 'పెట్టమన్నట్టుగా 'వైగ చేశారు విశ్వనాథంగారు. (క్రాంతి అ కవరుని సుబ్బారావగారికి ఆందీించబోయాడు.

6న్సో |_... నో ! మీఠు. చెప్పేదీ నిజమేకావచ్చు! కాస్కీ ఆ నిందలని మా ఇంటికీ' మోసుకొ స్తే వాటిని భరించే శక్తి మాకు లేదు. పైగా ఆ అవ సరం కూడా మాకులేదు ! మీరు మరో సంబింధం చూసుకోండి. ఆయితే ఒక్కంటి గుర్తుంచుకోండి. ముందుగానే ఈ విషయాలన్నీ వాళ్లు తో చెప్పి ఆ తరవాతే పెళ్ళి కాయం చేసుకోండ కానీ అంకా ఖాయమైపోయాక, అప్పుడు ఆసలు విషయాలు చెప్పకండి. ఇప్పుడు నూ పరిస్థితి చూడండి, ఎంత దారుణమో ! ఊళ్ళో అందరికీ చెప్పేశా౦ం. పెళ్లి కుదరిపోయిందీ అని! రేపోమాపో పెళ్లి పత్రికలు వేయించవలసిన ఈ సమయంలో, ఈ వార్త అందరికి తెలిస్తి ఈ పెళ్ళి ఆగిపోయిందీ అంే మాకు ఎంత అవ మానంగా వుంటుందో ఆలోచించండి” ॥

“*సుబ్భారావుగారూ [మీరే అలా అం'ప్కే ఒక ఆడపిల్లగా ఆమె

74 శారదా అశోకవర్ధన్‌ (బితుకూ 1 ఆమెన్‌ కన్నవాళ్లు (బ్రతుకూ ఏమౌతుందో ఆలోచంచండి” అన్నారు విశ్వనాథంగారు,

“సంఘ సేవ చెయ్యడానిక్కీ అందరి (బతుకులూ తీర్చిడీద్దడానికీ, మేమేమీ పనిలేకుండా కూర్చోలేదు మాకా కోరికా లేదు. మా మానాన మమ్మల్ని ఒదీలేస్కి మీరు మరో సంబంధం చూసుకోండి ఖచ్చితంగా చెప్పేశారు సుబ్బారావుగారు.

“కామేశంగారూ | మనం యువకులం ! ఇటువంటి సమస్యలని పెద్ద వక్ష కన్నా మనమే జాగ్రత్తగా పరిష్కరించుకోగలం. నా చెల్లెలు చెడిపో ద రందకినే ఆర్థం చేసుకొని ఆదరించమని అర్జిస్తున్నాను” అన్నాడు (శ్రాం కొ శం దగ్గరికెళ్ళి అతని చేతులు పట్టుకుంటూ. నవ్వుతున్న ప మీ మిస్టర్‌ క్రాంతీ |! ఇప్పటికే నా స్నేహితులు అన్నాడు వ కని చూసి. నా వల్లకాదు, కౌన్సిల్‌ .... దీస్‌.... మ్యారేజ్‌” పోయింద |! కోప సరిగ్సా ఖచ్చితంగా క్రామేళం. (శ్రాంతికి ఒళ్ళుమండి ఆయ్యాయి 1 యా కళ్లల్లోకి చోటుచేసుకుందేమో ఎ(రగా జ్యోతుల్లా పోవడీ అడు శదట్‌ ! అష్టరాల్‌ యాఖై వేలకు అమ్ముడు తొలగించడానికి వప సిగ్గు ఒక ఇఅమాయకురాలిపైన పడ్డ అభాండాలను పశువుని ప్రాధే్వషద్తడ నాద చీవిరాన్స్‌ అర్థం చేసుక్‌ లేసి సీల్తాంట్‌ మీదకి చెయ్యెళ్తాడు క్రాంతి, స” ఆవేశంతో ఊగిఃి కామేశం మారిపో రా (ప్రశాంతంగా వున్న వాతావరణం యుద్దభూమిలా తయూ సలార్డావగార పులిలాఅరుస్తూ, చెంపమీద ఛెళ్ళునకొట్టారు శాంతిని కుటుంబమా ?స్లి నీ ] నువ్వు ఇంజసీరువా ?) మీది. సంప్రదాయమైన పోయింద, నువ. చవ మహాపతి(వ్రశా ? నీ సవర్తన చూస్తేనే ఆర్ధమయి చెయ్యిచేసుకుంటీవా ఎనమాటల్లో ఏంత నిజంపుందో ! నాకొడుకుమీద పిల్ల ని మా మెడక్షి కటి గుండెలురా సీకు ? బలవంతంగానైనా ఆ బొక్కలోకి తోయిసాష్స్‌ పమటే ష్య] పోలీసోళ్ట ని పిలిపించి నిన్ను కుతూ మింగేచీలా చే న్న _సుద్బారాపం పే ! వళ్ళుకొరు

చూశాళు (కాంతిని సుబ్బారావుగారు,

నా కథ వింటావా? క్ర వాళ్ళిద్దరినీ వేరు చెయ్యడానికి మధ్యలో వెళ్ళి సతమకమయ్యారు విశ్వనాధంగారు,

ఆవేశంలో కామేళాన్ని కొట్టడానికి ఈను చెయ్యె త్తడంవల్లే ఇదంతా జంగిపోయిందీ. తననొక రౌడీలాగా ఊహించుకుంటున్నారు సుబ్బారావు గారు. పొరపాటుకు చింతిస్తు సుబ్బారావుగారి కేసి చూశాడు (క్రాంతి.

“ర్పిగ్రు నా తండ్రి వంటివారు. ఆవేశంలో ఏదైనా అంహే నన్ను మన్నించండి. అది నా చెల్లెలు జీవితం నాశనమై పోతోందన్న బాధతోనే తప్ప, మరే ఉద్దేశ్యం తోటికాదు. పరిస్థితులను అర్దం చేసుకోండి. ఇంత వరకూ వొచ్చిన పెళ్ళి ఆగిపోయిందీ అని తెలిస్తే, నా చెల్లెలికి. పెే కొదు.. ఇస్పటికే అమె నిందల పాలయింది. ఈ పెళ్ళి ఆపుచేస్తే ఆ నింద మాసిపోదు సరికదా మాయని మచ్చలా మిగిలిపోతుంది ! నా చెల్లె లుపెంచు కున్న ఆళలని తుంచివేయకండి. నూరేళ్ళ అమె నిండు జీవితంలో చీక టిని నింపకండి.” అతని పాదాలు పట్టుకుని పసిపిల్లాడిలా ఏడుస్తూన్న శ్రొంతిని భుజాలు పట్టుకుని లేవనెత్తారు విశ్వనాథంగారు. ఆయనకీ గుండె పిండేసి నట్టిపుతోంది.

ఇదంతా లోపలినుంచి చూస్తూన్న సొన్నిత్రమ్మగాద్యా ఆమె విడ్డలూ కూడా కంట తడి పెట్టారు.

కన్చిరెంత డబ్బడిగినా ఇస్తాను. నా చెల్లే లి జీవితాన్ని కాపాడండి” కవరు తీసి సుబ్బారాపుగారి చేతిలో 'పెట్టటోయాడు.

“చూడు బాబూ! నీ బాధ నాకర్షం కాకపోలేదు. కానీ నేనేం చెయ్య గలను ? నాకూ ఇంకొక ఆడపిల్ల పుంది, “చెడిపోయిన దాన్ని కోడలుగా శెచ్చుకున్నాడూ” అని నలుగురూ నన్నాడిపోసుకుంటూ వుంచే నా విడకి 'సెళ్ళవుశుందా ?” రే

“నా చెల్లెలు చెడిపోలేదండీ ! ఈ మాటి నేనెంత గట్టిగా చెబు తున్నానో, మామగారుగా మీరూ భర్తగా మీ అబ్బాయా కూడా చెవితే ఆందరూ నోరు మూసుకుంటారు. లోకులు కాకులు! ఒకరేనుంపే అందరూ అదే పట్టుకు కూర్చుంటారు, మనం మెత్తగా వుంటే మననే మొత్తుకారు. మనంమొ త్తి మాట్లాడిత్కే వాన మెత్తగా పడుంటారు. నా మొర అల కించండి ! కొదనకండి, ప్లీజ్‌ !” కొమేళశం చేతులు పట్టుకున్నాడు క్రాంతి,

ఢి్ర శారదా అళశోకవర్దన్‌

అతను (కంతి చేతులు విడిపించుకుంటూ “మీరు చెప్తున్నారు చెడిపో లేదూ” అనికాని మేంచూశామా? అన్నాడు. [కొంతికి ఆరికాలిమంట నె త్తికెక్కిందీ, అటూ ఇటూ చూస్తి పక్కం గదిలోంచి వీరి సంభాషణవింటున్న కామేశం రెండో చెల్లైలున్న గదీలోకి ఒక్క సరుగులో వ్యళశ్లి తలుపులు మూపేళాడు, అనుకోని ఈ సంఘటనకి, ఆ పల్లి లదోదిబోమని అరి చింది. ఇంటిల్లి పాదీ తలుపు గుద్దారు తెరవమని. ఒక అయిదు నిమిషాల తరవాత తలుపు తెరిచాడు (క్రాంతి, సుబ్బారావుగార్హూ కామేశం అతని మీదికి దుమికాడు కొట్టడానికి. ఇద్దర్నీ చెరో చేత్తో ఒక్క తోపు తోళాడు. ఆవేశంతో కాలు కాలిన పిల్లిలా నురుగులు కక్కుతూ ఇప్పుడు నేనం టాను నేను మీ అమ్మాయిని చెరివానని! ఆ పిల్ల నడగండ్కి కాదంటుందే, మీరేం చేసాడ ” ఆడిగాడు.

జ (టిక్కులూ, ఈ జిత్తులూ మాకు తెలీపు, అసలు మీసంబంధం మూ కిష్టంలేదు. మీ చెల్లెలు చెడిపోక పోవొచ్చు. మీరందరూ. చాలా 'ెద్దమనుషులే కావొచ్చు. కాసీ నేను మావాడి కసలు పెళ్లే చెయ్యదల్చు కోలేదు. ఆది నా ఇష్టం, ఇంక మీరు వెళ్ళొచ్చు ]! కణం ఆలన్యం చేసే; పోలీసులని పిలవ్వలసొస్తుంది.” అన్నారు సుబ్బారావుగారు, లి

కద్రాబూ ! 'పెళ్ళనేది బెదిరింపులతో జరుగుతుందా ? పద పోదాం ! ఇదీ ఒకందుకు మంచిదే అయింది. తూ పెళ్ళయ్యాక ఈ గొడవలాసే విడాకుల నర్వం (పారంభమయ్య్యేది. ఆంతకం'పే ఇదేనయం, వాళ్ళ బాధ వాన పడకారు, నున బాధలు మనం పడతాం! వద 1” చెయ్యిపట్టి బయటికి లాగారు విశ్వనాథంగారు. ల

“చి ! భీ! మీద మనుషులు కొరు పభవులు ? మీలో దయాదాకి జ్యాల్హూ మానవత్వం, శాల్కి ఏకోళానా లేవ, థూ ! భ్రూ గొఆంటూ నిశ్వ నాథంగారి వెనకౌలే బియటికి నడిచాడు (క్రాంతి |

(ప్రవంచం అంతా చీకటిగా కనీపించింద |!

(దిళుకంకా కూన్యంలా అనిపించింది ! ం

దుఃఖం ముంచుకొస్తూ వుంటే, పిళశ్వనాథంగారు పిలిచిన ఆటోలో ఏక్కి= కూర్చుని పసిపిల్లాడిలా వెక్కి. వెక్కి ఏశ్చాడు (శ్రాంతి. అకనిని ఓదార్చడం విశ్వనాథంగారికి చాతకాలేదు |!

నా కథ వి౦టావా ? గా ఇంటిముందాగిన ఆటోని చూసి పరుగెత్తు . కొచ్చింది నీఠాదేవి, శ్రౌంకి మొహం చూస్పి నిశ్చేన్టురాలై నిలుచుండి పోయింది. _ ఆటోవాడి డల్పిచ్చేసి లోపలికొస్తున్న విశ్వనాథంగారిని చూస్తి *“వమయిందండి ? (క్రాంతి ఎందుకలా వున్నాడూ 1” అని అడిగిందీ కంగారుగా. లోపలినుంచి కాన్య పరుగెత్తుకొచ్చి (కాంతిని చూసి అక్కడే స్టాణువులా. నిలుచుండి పోయిందీం జరిగినదంకా పూసగుచ్చినట్టు చెప్పారు విశ్వనాథంగారు. సీతాదేవికి గుండె ఆగిపోయినట్టనిపించింది. వొళ్ళు చమటలు పట్టిందీ, కళ్ళు గ్యిరున తిరిగాయి ! చీకట్లు తెరలు తెరలుగా కమ్మి ఏమీ కనిపించకుండా అయి “కావ్యా 1” అంటూ పడిపోయిండీ ! విశ్వనాథంగావ ఆమె మొహాన సిళ్ళ జల్లారు. లాభం లేకపోయింది. గుడ్లు తేలేస్తూన్న ఆమెని చూస్తే భయమేసంది విశ్వనాథంగారికి. వెంటనే ఆటోని పిలిచి తనకి తెలిసిన డాక్టర్‌ మధుకర్‌ నర్సింగ్‌ వోమ్‌కి తీసుకెళ్ళారు. డాక్టర్‌ ఆమెని పరీ కించి ఆక్సిజన్‌ పెట్టాడు. ఎమర్ణెన్సీ కేర్‌లో వుంచాడు. సివియర్‌ ' అటాక్‌ వచ్చిందనీ "పెముకి తీసుకరావడంవల్ల నయమైందన్సీ అయిన్తా నలై ఎనిమిదీ గంటలు దాపేవరకు ఏమీ చెప్పలేననీ అన్నాడు. కావ్యకి పిచ్చెక్కినట్టియిందీ. “ఇదంతా తనమూలానే జరిగిందన్న బాధ ఆమెని నలిపేస్తోంద. తను (బతికుంటే వీళ్ళందరికీ ఈ పొట్లు తస్ప వని అనుకుందీ. తను చనిపోవాలి ! కొన్నాళృ అన్మూ అన్నయ్యా బాధ పడ్డా (క్రమేణా మర్చిపోఠారు, అన్నయ్య జీవితం బాగుండాలంటే అమ్మ నుఖపడాలంపే, లను చచ్చిపోవాలి !” అనుకుంటూ లోపలికెళ్ళి అల మారలో ఎలుకల కోసం తెప్పించి పెట్టిన మందుని నీళ్ళలో కలిపి తాగ్గే సింది. అది చూసిన సనిమనిషీ గబగబా ఆటో తెచ్చి, సీతాదేవి. వున్న నర్సింగ్‌ హోం శే తీసికెళ్ళింది కాన్యని ! అక్కడున్న (క్రాంతి కావ్యని చూసి కంగారుపడిపోయి, డాక్టరుకి చూపించాడు. “ఎందుకమ్మా నన్నిలా చిత్రవధ చేస్తున్నావ్‌ ?” ఎంకపని జీశావ్‌ ?” అంటూ తల బాదుకున్నాడు, “నన్ను చావనివ్వండి డాక్టర్‌ 1! నన్ను బితికించొద్దు” అంటూనే [10]

త్య శారదా ఆశోకవర్ధన్‌ నృహ కోల్పోతున్న కొవ్యకి స్టమక్‌ వాష్‌ చేస్తి వార్డులో పడుకోబెట్టాడు క్షాకర్‌ 1 తలి, చెల్లీ ఇద్దరూ ఒకే ఆసునత్రిలో మృత్యువుతో పోరాడు తున్నారు ! తను (ద్రికుకులో కు స్తీపడుతున్నాడు, కళ్యాణ ఘడియలు ఒస్తాయనుకున్న ఆ ఇంట్లో మృత్యుఘడియలు ముదద్ర వేస్తున్నాయి. శోకం ఇల్లంతా నిండుకుంది. వీలయకాండవం చేస్తోంద్‌, (శ్రౌంతి నర్సింగ్‌ హోంలో కూర్చునున్నాడు, కటిక చీకట్లోకి కూరుకుపోతూ 1 'విశ్వనాథంగారు ఈ (క్రూర విధికి దిలై పోతూన్న ఈ కుటుంవాన్ని చూస్తు నిస్సహాయంగా నుంచున్నాడు | కణంలో కౌొలం కాచుపాములా కాపేసింద ఆ కుటుంబాన్ని. చూసు నిట్టూర్చడం శస్ప ఎవరు మాళం ఏం చెయ్యగలరు ? మృత్యు లబ వుతో యిద్ధం చేస్తూన్న ఆ తల్లీ విడ్డలకేసి చూస్తుండిపోయారు విశ్వనాథం / గారు, క! విశ్వనాథంగారు నాలుగు రోజులు ఆఫీసుకి సెలవు పెట్టి విజయవాడ లోనే వుండిపోయారు (నొంతికి తోడుగా. “మామయ్యలని రమ్మని "పలి గ్రాం కొట్టు, వాళ్ళందరిది రక్త సందింధం, నీకైనా తల్లి తరవొత మేన మామన్నాఠు, వీలవృకే మీ ఆ _త్తయ్యలూ జ సే బాగుంటుంది. అమెకి ఓదార్చుగానూ వుంటుందీ సీకు ళా స్త్‌ సహాయంగానూ. వృరటుందీ . అన్నారు. 'పెలిగ్రాము లిచ్చొచ్చాడు (శాంతి 1 పెద్ద మామయ్యా, రెండో మామయా 'పెద్ద త్తయ్యా/ నొచా మిగిలినవాళ్ళకి నీలుపడలేదని, త్‌ సక్షక్తయ్యా' చొద్చాడు కేవలం రెండు మూడు రోజులుండి పరామర్శించి వెళ్ళిపోవడానిశే వొచ్చార్య కానీ, (పేమతో పీరికేదైనా సహాయం చేదా రాలేదని అర్హ మయి సోయిందీ (కాంతికి వాళ్ళ మాటల్లో, ఐం

నా కథ వింటావా? క!

“ర్రానివాశ్ళెలాగూ రాలేదు, వొచ్చినవాళ్ళు ఏదో బాగుండదని చూసి పోవడానికొచ్చారు 1! ఈ మమతలూ, బంధుత్వం అంతా ఎలా హరించుకు పోయిందో ? చిన్నప్పుడు నలుగురన్నదమ్ముల మధ్యన గారాల ఆడ విడ్డగానే 'పెరిగిందీ తనుకూడా | కాల్లో ముల్లు గుచ్చుకుంటే తనకి, వాళ్ళకి గుక్చుకున్నంతగానే వాధవడేవారు; వారికేమైనా అయికే తనూ ఆలాగే బాధ పడేద్‌. పెడుగుతూన్నకొద్దీ ఎవరి సంసారాలు వాళ్ళ కేర్పడి, మమకాను రాగాలు కొంచెం. సన్నగిల్ల వచ్చు. ఎవరి బాధ్యతలలో వాడు తలమునకలై వుండవచ్చు, కొన్తీ పూర్తిగా అభిమానాలూ, ఆప్యాయతలు రూపుమాసి పోవుగొ !

మమతలు పంచుకోలేని మనసులు కలవని బాంధవ్యం ఎందుకు ? ఎవరికి వారు. గిర్‌గిసుకు కూర్చుంటే మనుగడకి అర్జమేమిటి ? అసలు మనుగడ ఎలా సాధ్యం?” ఒద్దన్నా వినకుండా ఆయాసవడుతూ మాట్టాడు తోందీ, సీతాదేవి.!

“అమ్మా 1! డాక్టరు నిన్ను మాట్లాడొద్దన్నాడు. ఎందుకమ్మా ఆవేళ వడళావ్‌ ? ఒచ్చిన వాళ్శొస్తారు ! రాని వాళ్ళు రారు ! ఒచ్చి మాత్రం ఎవరై నా చేసేదేముంద్‌ ? మన బాధ మనం పడవలసిందే కదా 1! ఆయినా అభిమానంతో పలకరించి నెనే వాన అయిదు నిమిషాల కోసం ఒచ్చి వెళ్ళనా చాలు, అభిమానం ఆప్యాయతాలేనిదీ చుట్టం. చూపుగా. వొచ్చి వె్లేవాళ్ళు ఒస్తేయేం ? రాకపోశేయేం ? మనసులోకి ఏ ఆలోచనలూ రాకుండా, రెస్టుతీసుకో”, అంటూ తండ్రి విడ్డని ఓదారుస్తూన్నట్టు ఓదారు స్తూన్న శ్రాంతివి చూపి. కళ్ళు తుడుచుకుంటూ “నీ ముందు నేనే వపి పడ్తలా అయిపోయాను బాబూ” అంది క్రొంతిని. నుదుటిమీద ముద్దు పెట్టు కుంటూ

జప్పల్లలు నడక నేర్చుకునేటస్ప్సుడు తప్పటడుగులు వేస్తూవడుళూ లేస్తూవుం టే; తల్లి రోం(డులు ఇెయ్యిపట్టుకుని నడక నేర్పిస్తారు పడ కుండా చూస్తారు. వయస్పొచ్చి "పెద్దవాళ్ళు నడవలేనప్పుడు- పిలిల ఆనరా కోఠుకారు. పిల్లల చెయ్యిపట్టుకుని నడవడంలోనే తృప్తి ననుభవిస్తారు, ఇద్‌. సృష్టి తీరమ్మాం” ,

ఏంళలో ఎంతనోడయి పోయూడు, మొన్నటి దాకా ఇంకాముద్గళ

80 శారదా అశోకవర్దన్‌ కలిపి, ఇద్దరు పిల్లలకీ నోట్లో పెడుతూన్నళ్షు వుందీ. అస్పుడే ఇంతగా ఎదీగిపోయి తనకే పాఠాలు చెబుతున్నారు పిల్లలు.” అనుకుని నవ్వుకుందీ.

అంకలోనే కడువులోంచి దేవినట్టయింది= ఇంత మంచి మన సున్న నా బిడ్డలకి దేమడెందుకు ఇన్ని కష్టాలు పెట్టాడు ? ధర్మరాజు లాంటి తండ్రి కడుప్పన పుట్టి, ఏ ముద్దూ ముచ్చటా అనుభవించకుండాన్నే, తం(డిలేని వారయ్యాకు. కష్టపడి చదువుకుంటూ తెలివి తేటలతో పైకొస్తూ వున్న సమయంలో, లేనిపోని గొడవల్లో చిక్కుకుని వయసుకి మించిన వాధ్యతలతోో అంతకు మించిన బాధలతో కుళ్ళు సమాజప్ప [కూర సంక ళ్ళలో నుంచి బయటపడలేక నలిగిపోడున్నారు. సతమత మైపోతున్నారు, అనుకునేసరికి గుండె కరిగి అగ్నిపర్వతం బద్దలై లావా బయటికొచ్చి నట్టు, దుఃఖం ముంచుకొచ్చిందీ. అంతలోనే టిఫిన్‌ కారియర్‌ పట్టుకుని కన్య వొచ్చింది.

“నవ నవలాడుతూ అనందంగా తిరగవలసిన ఈ సమయంలో, నవ్వుతూ తున్నతూ హాయిగా రోజులు గడపవలసిన* ఈ వయస్సులో, “మోయలేని నిందలు మోస్తూ, చైయ్యని తప్పుకి శిక్ష ననుభవిస్తూ ఎన్నో వాధలుప డుతూ, ఎంతో మసస్తాపాన్నను భవిస్తూన్న్క అ పిల్లని చూడ గాన్సే పసిపి న్లాలా. ఏడ్బేసిందీ సీళాదేవి,

“అమ్మా | ఏడవకమ్మా |] నువ్వింకా కోలుకోలేదు. డాక్టరు సీకు -రెస్టు కావాలని చెప్పాడు, మనసుని (ప్రశాంతంగా వుంచుకునేలా చూడ నన్నాడు. అమ్మా ! సువ్వు మాతో సహకరించకపొోళశ్తే సీ ఆరోగ్యం దాగవకపోతే, మాశకెవరున్నారు. చెప్ప” తల్లి చేతులో మొహం 'పెట్టు కుని ఏడ్చిందీ కావ్యం ల ౯ ల

“కావ్యా ! అమ్మని ఏడవొద్దని చెబుతూ అమె ఎదురుగుండానే నువ్వు ఏడుస్తుపుంప్కే ఆమె ఊరుకోకలదా ? లే! యూసావ్‌ ........ గ్రీయ్యింగ్‌ 1 ” అంటూ కావ్యని భుజాలు పట్టుకుని లేవనెత్తి కూర్చో బెట్టాడు థాంతి.

“బాబూ 1 చెల్లెల్ని జాగ త్తగా చూసుకో నాయనా |! ఈ వెధవ లోకం నుంచివాళ్ళని' దితకనియ్యదు 1! ఆయిందేదో అయిపోయింది కొసి, మరోసారి ఏ అఘాయిక్యానికీ పాల్చడకుండా చూడు బాబూ 1 సమయానికి.

నా కథ వింటావా? జ! పనిమనిషి చూసి నా బిడ్డని రక్షించింది. లేకపోతే... నా గుండె ముక్కలు ముక్కలై పోద్సేది” వెక్కి వెక్కి వడస్తున్న తల్లిని ఎలా ఓదార్భాలో శెలీక్క అలా అమె సీడవడం "ఆ స్థితిలో .ఎంత (ప్రమాదమో కెలిస్తి విల విల్లాడిపోతూ, “అన్మూ ! ఊరుకో అమ్మా ! సాకే ప్రమాదమూ రాలేదు, నేను బాగానే పున్నాను. నువ్వేడిస్తే నామీదొట్టు 1” అంటూ కల్లి నక్కన కూర్చుని ఆమె చేతిన్మితనచేశిలోకి తీసుకుంది కావ్య | -

కావ్య చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని “క్రావ్యా 1 ఎటువంటి పరిస్థితిలోనూ (ప్రాణాలు తీసుకోనని ' నాకు మాటివ్వమ్మా ! నా చేతిలో చెయ్యేసి నామీద ఒస్టేసి చెప్పమ్మా” ! అందీ.

“అమ్మా !”.... అరిచింధీ కొవ్య |

“ర్రావ్యా.! ఒప్టేసి చెప్పమ్మా. అమ్మని అలసట పెట్టకు 1” బుజ్జి గిస్తూ బతిమాలాడు, ఏడుస్తున్న కౌన్యని ఊరుకోబెడుతూ (క్రాంతి.

కొవ్య తలెత్తి అతని కళ్ళలోకి చూసిందీ. వాడిపోయిన పువ్వులా వృందీ ఆతని మొహం. ఈ పదిరోజుల్లో నూ, ఎంతో చిక్కిపోయి, నల్ల బడిపోయాడు ! ఒక వక్క కన్నతల్లి గుండెపోటు తో మృత్యువుతో పోట్లాడుతూం పే, మరో పక్కం తోబుట్టుపు ప్రాణాలు తీసుకోవడానికి (్రయళ్నాలు చేసి మృత్యువుతో పోట్లాడుతూ వుందీ, ఇరువులినీ దక్కించు కోవడం కోసం ఒంటిరిగా, ఎడారిలో సీటికోసం వెతికినట్టు, ఆరాటిపడి పోయిన (క్రాంతిని చూస్తే సహృదయం ద్రవించి పోయింది. జన్మ జన్మలకీ నీకు చెల్లెలిగా పుట్టే వరాన్ని కోరుకుంటాను; దేముడు (పత్యక్షమై నీకేం కావాలీ అని అడిగితే, అనుకుంటూ తల్లి చేతీలో చెయ్యి. వేసింది కావ్యం మరెప్పుడూ (పాణొళలు తీసుకునే సని చెయ్యనని తల్లికి (ప్రమాణం బేస్తూ-1

కావ్యని కౌగిలించుకుని తృప్తిగా నిట్టూర్చింది సీతాదేవి 1

“ఆమ్మా ! అన్నం చల్లారిపోకుండా రెండు ముద్దలు తిన అన్నాడు (శ్రొంతి.

కావ టీఫిన్‌ కారియర్‌ తెరిచి, మెత్తగా కలిపిన చారు అన్నాన్ని కొంచెం కొంచెం చెంచాతో తినిపించిందీ.

కడుపు నిండిపోయిందీ సీళా దేవికి 1

కావ్య అందీంచిన మందులు వేసుకున్వి, పిల్లలిద్దరూ చెరోపక్కొా

శ్‌2ై శారదా ఆళోకవర్దన్‌ కూర్చొని కబుర్లు చెబుతూ వృంశ్తే నిద్రలోకి జారుకుంది మెల్లగా ! స న స

వీధి పీధంతా అట్టుడికినట్టు ఉడికి పోయిందీ కావ్య పెళ్ళి వార్త, ముక్కూ. మొహం తెలీని (ప్రతీపారూ ఒచ్చి పలకరించి వెళ్ళారు. ఏదో పరామర్శకు వొచ్చినట్టుగా. వాళ్ళ (ప్రశ్నలకి సమాధానం చెప్పలేక ఉక్కిరి. విక్కిరై పోతున్నారు శ్రాంత్సీ కావ్య!

“ఇన్ని అభాండాలు పడి, పీటలమీద దాకా వొచ్చిన 'పెళ్ళి కాన్స లయిపోక్కే ఇంక ఈ అమ్మాయికి . 'పేళ్ళవుతుందా ? ఆ తల్లి కోలుకుని ప్రాణాలతో ఇల్లు చేపకుంటుందా 1” కొన్ని కంఠాల ప్రశ్నలు,

“ఆం... ఏదీకాదు. ఈ పిల్లకి 'పెళ్ళీకాదు. ఆ తల్లి కోలుకోదు. రెండూ కష్టమే 17 కొన్ని కంఠాల తీర్చలు,

శాంతీ కొవ్యలు ఈ మాటలు వినలేకపోతున్నారు.

“అన్నయ్యా! అన్మును డిస్‌చార్చ్‌ చేపేనాటికి మనమీ ఇల్లు మారి -పోవాలన్నయ్యా! ఈ ఇల్లూ ఈ పరిసరాలూ చూస్తే, అమ్మ మళ్ళీ జరిగిన వన్నీ తలుచుకుని మరి బాధపడుతుంది. వైగా ఈ పరామర్శలకి వచ్చే వాళ్ళకి సమాధానం చెప్పలేక సతమతమయి పోతుంది. ఆమెని ఈ'మను వ్యులు (పకాంఠంగా (ద్రితకనివ్వరన్నయ్యా 1 పీక్కుతింటారు (ప్రశ్నలతో! వెంటనే ఎక్కడైనా ఊరికి దూరంగో వుండేచోటు ఇల్లు చూడు అన్నయ్యా 1ఆంద కావ్యం (

“నువ్వు చెప్పినద విజమేనమ్మా 1 సున్నాలూ రంగులూ... వేసిన ఈ ఇంట్లో ఇక్కడి మనుష్యులమధ్య మనం పవుండలేం ! హైదరాబాదుకి వెళ్ళి అక్కడా తిరగి మొహం చూపించలేము. ఇక్కడే ఎక్కడన్నా ఎవ్వరూ తెలీని గ్రోట్రుక్రి వెళ్లి పోదాం” అన్నాడు (క్రాంతి, కావ్య ఒక్క నిమిషం ఆలోచించింది 1 “అన్నయ్యా! నీకింకా ఆర్నెల్ల చదువుంద్‌. మేమిద్దరమూ విక్కవిక్కు మంటూ ఊరుకాని ఉలో వక్కడో వడి పుండడం, నువ్వేమో హైదరాబాద్‌లో పోటలు భోజనం, ర్నీళం నిద్రా లాగా వుండడం, ఇలా తలోరకం తలోచోటూ వుండి బాధలు పడలేం అన్నయ్యా 17 కళ్రాన్య నేను చదవను | నాకు చదువుకోవాలని లేదు,

నా కథ వింటావా. "క్రిస్ర అందరం ఇక్కడే వుందాం. .నేనేదై నా చిన్న ఉద్యోగం చూనుకుంటానుి శా మాటలకి మతి పోయిందీ కావ్యకి.

“అన్నయ్యా! ఇన్నేళ్ల ఎన్నో ఠష్టనష్టాలకి ఓర్చి, అమ్మ నిన్ను. చదీవీంచింద, ఇందుకేనా ? నువ్వు ఇంజసీరువి కావాలస్కీ నాన్నగారి పేరు. నిలబెస్టే (ప్రయోజకుడివి కావాలనీ కోరుతుందీ అమ్మ. ఆంతేకానీ ఎక్కడో చిన్న ఉద్యోగం[చేసుకుంటూ అనామకంగా పడివుండడంకాదు” అందీ కొవ్యం

“కావ్యా ! నేనింక చదువుకోలేను. నావల్ల కాదు. అమ్మస్కీ నిన్నూ సుఖపెట్టాలి. నీకు...”

“అన్నయ్యా ! నాకు తెలుసు నీకు మనసు విరిగిపోయిందని |! అందుకు కారణ నేనే ! సీకు జీవితంమీద విరక్తి పుట్టడానికి, అమ్మా ఈ రోజున ఆసుపత్రిలో ఈ విధంగా పడుండడానిక్కీ నేనేనన్నయ్యా కారణం, నాదీ. దురదృష్ట జాతకం. నాన్న లేకపోయిన్సా కంటికి రెన్సలా కాపాడే అమ్మకి సంతోషాన్నివ్వలేకపోతున్నాను. దేమడిలాంటి అన్నయ్యకి గుండెలమీద కుంపటిలా తయారయ్యాను. [పాణాలు తీసుకుందామన్నా. అదీచొతకొని అనమర్జురాలిగా మిగిలిపోయాను.”

కొవ్యో....

“మరణానికి కూడా నామీద కరుణ కలగలేదన్నయ్యా !”

“కావ్యా! మరణానికి కాదమ్మా! జీవితానికి నువ్వంపే కరుణ్క మాస్‌ వక్వానికి నువ్వంపే మక్కువ, (బ్రతుకుకి నువ్వంపేపప్రాణం! సీలాంటి ఆడసిల్సిలు, ధై ర్యళాలులు దేనికీ జింక కుండాముందుకు సాగాలి! నువ్వు గొవ్పత్యాగశీలివి కొవ్యా ! సరోసకారం కోనం నీపరువును పోగొట్టుకుని నీజీవికాన్నీ;, భవిష్యత్తునీ, చీకటిచేనుకున్న త్యాగమయివి. నిన్ను హర్షించ్కీ గౌరవించేబదులు,ు దూషించి దోషిలా నిలబెడుతోందమ్మా నమాజం ! ననూజానికి కళ్ళలేవు. ఒక్క నోరే వుంది. ఆ నోటికీ హద్దులేదు. వాగే ధోరణి ఒక్కపే వుంద. మన గోడునిన చెవులులేని ఈ నమాజం కోసం మనం చావాలనుకోవడం అవివేకం. “అన్నయ్యా [ అంటూ ఆకజ్జి పట్టుకుని వావురుమందీ కావ్య !

“కన్నతం[డికూడా ఇంతగా అర్థంచేసుకుని, ఆదరించి అభిమా నింవడేమోననిసిస్తుంది అన్నయ్యా 1 నిన్ను చూస్తూ వుంప్కే నువ్వు నాకు

స్టెశ శారదా అశోకవర్దన్‌ అన్నయ్య వికొదు, నన్ను లాలించే ళండ్రివి అనిపిస్తుంది. నన్ను పాలించే దేముడివనిపిస్తుందీ.” (క్రాంతి చేతులలో మొహం పెట్టుకుని ఏడ్చిందీ.

“త్తిర్రుక్తో కావ్యా! మనం ఇలా ఏడుస్తు కూడ్చుంపే అమ్మసంగ తేమిటి? అమె ముందు మనం కన్నీరు పెట్టకూడదు ! విచారంగా కని .పించకూడదు ! అన్ప్సుడే ఆమె కోలుకోగలుగుతుంది”. కావ్యని ఓదా రుస్తూ అన్నాడు (క్రాంతి. "

“కరెక్ట్‌ ! ఇంకెన్సుడూ కన్నీరు పెట్టను. అయితే ఒక్క షరతు 1”

“ఏమిటిదీ 1”

“మనం హైదరాబాదుకే వెళ్ళిపోతున్నాం ! ఆయితే ఇదీవరకువున్న చోటికి కాదు. వేరే ఎక్కడికై నా కొంచెం దూరంగా! నుప్వు నీ చదువు పూ ్రిచేసి ఫస్టుగా పాసవుశావు ! ఈ రెండు విషయాలూ, నాకు హామీ ఇస్తే ఇంకెస్పుడూ కన్నీళ్ళు నాకంట్లోకి రానివ్వను.”

“కావ్యా జ

“నిజం అన్నయ్యా! మా అన్నయ్య మంచి ఇంజనీరు కావాలి! అమ్మకన్న కలలు ఫలించాలి! ఆమె పడ్డ కష్టాలని మనం, ఆమెని పువ్వుల్లో పెట్టి పూజించాలి. మనని చూసి ఆమె ఉప్పొంగిపోవాలి! అదే నేను కోరుకునేదీ అన్నయ్యా !”

కొవ్యా 1 అలాగే చేస్తాను, నా (ఫెండుకి 'పెల్మిగామ్‌ పంపించి హైదరాబాదులో మంచి చోటి అద్దె ఎక్కువయినా సర్కే మంచి ఇల్లుచూసి పెట్టమని చెబుతాను. అమ్మని సరాసరి ప్లయిట్‌లో అక్కడికే తీసిశెళదాం. కొ త్ర వాతావరణంలో, కొత్త ఇంట్లో కొ త్ర కంపిరి 'పోసుకున్తి కొత జీవితం కోసం. పాటుపడదాం. ఒకే!” అన్నాడు పిడికిలి మూసి బొటన వేలుని నిలబెట్టి చెయ్యి ఊపుతూ థ్రాంతి,

కావ్యకూడా అలాగే వొటినవేలుతో ఓకే....డచ్‌....”. అందిం “రెండు హృదయాలూ తేలిక పడ్డాయి. కొ త్ర ఊహలలో గతంమరుగున పడిపోయింద, బాధలు కరిగిపోయినట్ట నిపించిందీ.

అన్నా చెల్లె లిద్దరూ తృప్తిగా శ్వాస పీల్చుకున్నారు. తన స్నేహితుడిక్కి సల్మిగ్రామివ్వటానికి పోస్టాఫీసుకి వెళ్ళాడు (క్రాంతి!

నా కీథ వింటావా? య! కేని

రోడ్‌ నెంబర్‌ తీ బంజారాహిల్స్‌, హైదరాబాదులో ఇంటి నెంబరు నూటిపద్కీ డాష్‌ ఆర్హూ డాష్‌ 530డు వందలా ముప్పైనంబరు ఇల్లు ఖాళీగా వుందని రెండు గదులూ, (డ్రాయింగు రూమ్యూ, డై నింగు రూమూ, కిచన్తూ పూజ గదీ, స్టోర్‌ రూమూ, చిన్న కాంపౌండూ ఇల్లు ఎంతో

-.. బాగుందసీ అద్దె నెలకి రెండువేలన్కీ నచ్చినట్టియితే ఆడ్వాన్స్‌ ఇస్తాననీ "టెలిగ్రాం పంపించాడు వినోద్‌ (కాంతికి !

జనెలక్రి రెండువేలే !” అంది కావ్య!

“అయితే ఆయిందీ. ఇంకొక్క ఆరు నెలల్లో నాకు ఉద్యోగం వస్తుంది కదా! ఏం ఫరవాలేదు. ఆక్కడయిక్సే గాలీ వెలుతురూ. బాగుం టుందీ. అమ్మ మనసుకి ప్రళాంతత కలిగించే వాతావరణం అది. ఆరోగ్యం తొందరగా కోలుకొంటుంది. ఆదీకాక అందరూ పెద్ద . పెద్ద ఉదో్యోగన్హులూ, వాబ్లా వుంటారక్కడ బాగుంటుంది. అడ్యాన్‌, ఏ ఇచ్చెయ్య మని 'పెలి[గాం ఇచ్చేస్తున్నాను.” అన్నాడు (క్రొంతి.

“ఆలాగే” అందీ కావ్య!

వినోద్‌ ఏర్‌ పోద్ద కొచ్చాడు. టాక్సీ తీసుకుని బయలుదేరారు బంజారాపిల్స్‌కి,

ఇల్లు చూసి ఎంతో మురిసిపోయిందీ సీతాదేవి ! అదొక ఆర్మీ 'మీజర్‌ ఇల్ల వడంనల్ల ఆతను (టాన్స్‌ఫర్‌ మీద వెళ్ళిపోతూ కొంత ఫర్నిచర్‌ని కూడా వొదీలేళాడు. (ఫ్రిజ్‌ రెండు మంచాల్హూ డైనింగ్‌ "వీబులూ, అల్మారా మొదలై నవి. "

తల్లికీ తనకీ మంచాలు ఒక గదీలో సర్టిందీ కొన్య ! మరోగది (కౌంతిద్‌. అతని పేబులూ పుస్తకాలూ అతని మంచం వగైై రా, (్రాయింగు రూములో కుర్చీలను అమర్చింది, వంటి ఇంట్లో కెళ్ళి చిటికెలో వంటచేసి తయారయిందీ, ఆ పూటి వినోద్‌ కూడా అక్కడే భోంచేాడు,

కొత్త ఇల్లు కొత్త వాతావరణం్య (ప్రశాంతమైన స్థలం సంతోషంగా వుందీ సీఠాదేవికి. ఇరుగూ పొరుగూ వున్నారు. ఒకవైపు ఎవరో

(1)

క్రి శారదా ఆశోకవర్దనొ

కన్నడంవాళ్ళు మరోవైపున సిందీవాళ్ళు. శెండిళ్ళవతల టి. యస్‌ం రావుగారని ఎవరో తెలుగువాళ్ళున్నారు. అందరూ ఒక్క-సారొచ్చి పలక రించి వెళ్ళారు కాన్సీ అక్కడలాగా స్వంత విషయాలు గుచ్చి గుచ్చి అడగడం అవీ లేపు, ఎప్పుడైనా ఎదురుపడితే “సీతమ్మా అని పిలిచి మాట్లాడేవారు లేకపోతే. లేదు. సీతమ్మ ఆరోగ్యం బాగా మెరుగయిందీ. మెల్ల మెల్లగా ఇంట్లోవన్లు కూడా చేస్తోందీ. ఎప్పుడైనా జ్ఞాపక మొచ్చి పాతవిషయాలేమైనా మాట్లాడడానికి (ప్రయత్నిస్తే, ఆమని మాట్లాడ నివ్వడంలేదు (శ్రౌంత్రీ కావ్యా!

'సీశాదేవికిస్పుడు అంకా దాగానేవుంది కానీ కొవ్యని గురించిన బెంగమాత్రం ఆమెకి నిజమైన (ప్రశాంతతని ఇవ్వడంచేదు. దానికితోడు ఆమె అవేదన చెప్పుకోవాలన్నా, వినాలన్నా కూడా ఎవ్వరూ లేరు. కావ్య ముందు మునపటిలాగా ఈ విషయాలు మాట్హాడడానికి తనూ భయపడు తోందీ, కావ్య కూడా తన పెళ్ళి విషయం తప్ప ఇంకేదైనా మాట్లాడమనే సరిక్కి ఏమీ చెప్పలేకపోతోంది సీకాదేవి. +

కాలం గడిచిపోతోందీ ! ఇంజనీయరింగ్‌ ఫైనలియరు. పరీక్షలు మొదలయ్యాయి... తెల్లవార్లూ కష్టపడి చదీవి పరీక్షలు రాసి వస్తున్నాడు. రాత్రంతా మేలుకుని చదవడానికి టీ కలిపి ప్లాస్కులో పోసి గంట గంటకీ అందీస్తోంది కావ్య. తనే పరీక్ష రాస్తున్నట్టుగా, అతనితోపాటు మేలుకునుంటోంది ఏదో ఒక పుస్తకం చదువుతూ 1

పరీక్షలయిపోయాయి. బాగానే రాశానన్నాడు (క్రాంతి.

కావ్య సంతోషానికి అవధుల్లేవు 1

సీఠా దేవి తృప్తిగా నిట్టూర్చింది 1 తప్పకుండా మంచి మార్కులతో పాసవ్వగలడని (పొఫెసర్లు కూడా అన్నారు,

8జల్స్‌ నస్తాయనగాన్తే ఎన్నో చోట్లకి అపి కేషన్లు పంపించాడు శొంతి.

రెండు మూడు (ప్రయివేటు కంపెనీల నుంచి ఇంటర్వ్యూకి రమ్మని పిలుపొచ్చిందీ (క్రాంతికి. కొన్ని పల్లి కి సెకర్‌ కంసెనీలు కూడా

నో కథ వింటావా ?. 87 పిలుపును పంపించాయి ! అన్ని చోట్టకీ ఇంటర్వ్యూూలకి వెళ్ళొచ్చాడు శొంకి.

కొన్ని చోట్ల నుంచి సమాధానాలు రాలేదు. కొందరు సమయం చూసి థాళీలొచ్చినప్పుడు పిలుస్తామన్నారు.

బంజారాహిల్స్‌నుంచి (ప్రతి చిన్న వనికీ ఏదీ కావాలన్నా బస్సులో వెళ్ళడం, బస్సుకోసం గంటలు నిలబడి తపస్సు చెయ్యడం, కొంచెం కష్టంగానే వుందీ (కాంతికి. .

స్కూటర్‌ కొనుక్కోమని ఎంతో చెప్పిందీ కొవ్య! ఒద్దన్నాడు శాంతి.

“అమ్మా |! .అన్నయ్యలాగే అంటాడు, అతడెంత కష్టపడుతు న్నాడో తెలుసా. ఇక్కడ బస్సుకోనం ముందు నాలుగు వర్ణాంగులు - నడ వాలి. అక్కడో రెండు గంటలు నిలబడాలి. బస్సు దీగాక కాలేజీ కళ్ళ డానికి మరో నాలుగు ఫర్లాంగులు నడవాలి, ఇంకెక్క-డి కెళ్ళాలన్నా ఇంతే. ఇంకా అప్పుడప్పుడు వినోద్‌ లిఫ్ట్‌ ఇస్తున్నాడు. కౌబట్టి సరిపోయిందీ. ఆమ్మా 1 నువ్వు గట్టిగా చెవితే వింటాడు” అందీ కావ్య తల్లితో. సీఠాదేవికి నిజమేననిపించింది. రోజూ గోల "పెట్టడం మొద లెట్టిందీ

ఎవరో బుకొబేసి తీరా కొనడంమానేళాట్టి చివరి నిమిషంలో డబ్బుల్లే వని ! వినోద్‌ చెప్పాడు 1 సీతమ్మ డబ్బిచ్చింది. ఆ రోజూ సాయం రాని కల్లా స్కూటిర్‌ ఇంటి కొచ్చింది.

పసుప్పు కుంకంపెట్టి పూజచేసి నిమ్మకాయలు తొక్కి-ంచి పొలేస్తి కొబ్బిరికొయలు కొట్టిందీ కాన ల్‌!

కావ్య నెక్కించుకుని జూవిలీ హిల్స్‌ వరకు డై 9వొకి తీసిశెళ్ళాడు శౌంతి !

• ల్‌ల్లిని కూడా మెల్లగా కూర్చోబెట్టుకుసి కొస్త దూరం తీసికెళ్ళాడుం ఆమె భయపడుతూ ్రాంతిని గట్టిగా పట్టుకుని కూర్చుంది. నాగార్జునాస్ట్రీల్న్‌ నుంచి ఇంటక్వ్యూర్థలో సెలక్రయినట్టు ఉత్తరం వొచ్చిందీ (క్రౌంతికి 1 సంతోషంతో తల్లిని పట్టుకుని చుస్టేశాడు (క్రాంతి 1

కావ్యకి జీవితంలో ఎన్నడూ అనుభనించలేనంత సంతోషం,

88 శారదా అశోకవర్దన్‌ ఆరోజు ఆ ఇంట్లో అందరికీ పండగ, ఉదో్యోగం గురించీ జీఠం గురించీ; అన్నీ తీయని ఊహలు!

నాలుగు రోజుల్లో జాయినవ్వాలి |

కావ్య పోరపడలేక నొలుగు జకల బటిలు కట్టించుకున్నాడు.

మొదటిసారిగా “పె” కట్టుకుని స్కూటెర్‌మీద్‌ వెళతూం టే, ఏదో అనుభూతి ! ఎంతో సంకోషం |

“దేముడికి దండం పెట్టుకుని వెళ్ళు బాబూ 1” అందీ తల్లి.

కొవ్య (వ్రసాదం తెచ్చి నోట్లో వేసింద్క పటిక బెల్లం 1

గేటుదాకా వొచ్చి తల్లీ చెల్లెలూ ఇదరూ *టాటా చెబుతూంటే, తన్మయుడై స్కూటర్‌ మీద దియలుచేరాడు. 'క్రాంతి ఉద్యోగానికి 1

గ్రొంతి ఉదయం తొమ్మిదీగందిల కల్లా భోంచేసే వెళ్ళిపోతే సాయంత్రం అర్హూ ఏక్రూ అవుతుంది ఇంటి కొచ్చేసరికి. పగలంతా ఒక్క ర్లే ఇంట్లో హడ్చని బోగి కొడుతోందీ కావ్యకి. అక్కడ దగ్గరలో పున్న స్కూల్లో ఏవైనా ఫాశీలున్నాయేమో, చిన్నపిల్లలకి పాఠాలు చెప్పి వొచ్చెయ్యెచ్చు. కనుక్కోనా 1” ర్యైగంది కలిని

“ఎందుకమ్మా 1 శ్య మధ్య ఏ గొడవలూ లేకుండా హాయిగా సాగి పోతోంది బతుకు, మళ్ళా సుప్వు బయటి శక, ఏ ఉపద్రవం ఒచ్చి పడుతుందో ఏమో 1 ఒద్దులే శ్రల్షి, ప్రైవేటుగా. ఎమ్‌, ఏ, రాద్దామనుకుని పుస్తకాలు శెప్పించుకున్నాషగా. బన్సష్యళ్రా 19 అంది.

“ఆ నాలుగు రోజులూ అన్నయ్య తీసికెళ్లి, తీసుకొస్తాడు” అందీ.

“అంపే, తోడు లేనిచే తను ఎప్పుడూ ఎక్కడికీ వెళ్ళకూడదన్న మాట! అసలు ఎక్కడికీ. వైళ్ళక్ష్యల్న “వంశ వక్‌ మంచిది, మైగాడ్‌ ! పంజరంలో పక్షీలాగా వ్యద్ర సా బ్రతుకు. స్వేచ్చ కోనం తపించే నాకు ఇంత కన్నా ఘోరమైన శక్షేవ్ప్రద్ర (౫ అనుకుని నిట్టూర్చిందీ,

కూతురి మనసు త్యసినా ఏమీ చెయ్యలేని నిస్సహాయ స్టికిలో వుందీ సీకాదేవి. జాలిపడడం తప్ప ఏం చేసుందీ ?

'అ రోజు సీశాద్దేన్సి చిన్నన్నయ్య ఉత్తరం రాశాడు. “హైదరా

నా కథ వింటావా? 89 వాదులోనే చిక్కడవల్లిలో ఎవరో వున్నారట. ఆ అబ్బాయి ఏదో గవర్న మెంటు ఆఫీసులోనే కైపిస్టటి. 'పెద్దగాపున్న కుటుంబంకొదుగానీ, మంచి కుటుంబం, మీరు సరేనంపే వాళ్ళకి రాస్తాను” అంటూ.

సీకాదేవి సంతోషానికి అంతులేదు. వెంటనే కాన్యనీ (కొంతినీ ఎవ్వరినీ ఆడక్కు-ండానే సమాధానం రాసి పడేసింది ఆ సంబంధాన్ని ఎలాగైనా ఖాయం చెయ్యమని.

ఒకరోజు సాయంథతం వీరభద్రరాపుగారూ. వాళ్ళబ్బాయి గోపా (లావా వీరభ(ద్రరావుగాతి భార్య కమలమ్మా వొచ్చారు.

ఆ అచ్బాయే పెళ్ళికొడుకనీ, చిన్నన్నయ్య చెప్పిన సంబంధం ఇదే ననీ తెలునుకుని, కావ్యని తీసుకెళ్ళి చూపించారు.

ఉప్మా, కాఫీ సెద్దం' చేసిపెట్టిందీ సీకాదేవి. మాటల్లో పిల్ల నచ్చినట్టు గానే చెప్పారు వీరభ్యదరాపుగారు. అయితే కావ్య మనసులో మా(తం ఏనో ఆవేదనా, ఆందోళనా చోటుచేసుకున్నాయి.

“అబ్బాయి ! నువ్వేమైనా అడుగ్గుకావా అమ్మాయిని ?” అడిగారు వీరభ్యదరావుగారు.

“ఏం లేద అన్నాడు గోపా(లావు.

కావ్యకి ఒళ్ళు మండింది.

“ఒకళ్ళతో ఒకళ్ల పరిచయం చేసుకోవడానికీ, చూట్లాడుకోవడానికీ ఇదొక్క- పే మార్గం ఈ రకమైన పెళ్ళిళ్ళలో ! పుళుషాధివత్య మైన ఈ వ్యవస్టలో ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకోవాలన్నా అ అవకొళం మగాడికే ఇస్తారు తప్ప, “తమ్మాయి నువ్వేమయినా మాట్లాడాలా, అబ్బాయితో ణి? అని అడగరు. అమ్మాయికి మాత్రం, తాను చేనుకోబోయే అబ్బాయిని గురించి 'కుణ్ణంగా తెలుసుకోవాలని ఉండదా ? తెలుసుకోకూడదా ? ఆలో చిస్తూ ఉందీ కావ్య

“విజయవాడ సంబంధంకూడ్యా ఇలాగే ముహూర్తాల నరకూ ఒచ్చాక ఆగిపోయింది. అ అనుభవంవల్ల అన్నయ్రైనా అన్ని విషయాలూ ముందే చెప్పాలి. లేదా తను మాట్లాడే అవకాశం ఇవ్వాలి. ' ఎందుకిస్తాడు ? అన్నయ్య కూడా మగాడేగా 1” అనుకుంటూ “నేను

90 శారదా ఆళోకవర్దన్‌ మాట్లాడాలి అతనితో విడిగా మీకెవరికీ అభ్యంశరం లేకపోతే” అందీ కావ్య వీరభ్యద్రరావుగారినుద్దేశించి.

ఒక్క నిమిషం అందరూ ఆశ్చర్యంగా ఆమెకేసి చూళారు, ఆమెదో అడగరానిదీ అడిగినట్టూ, అనరానిది అన్నట్టూ, మొహంపెట్టి,

“జల్రాగే [15 అన్నారాయన.

__ తండ్రి అనునుతి పృచ్చుకుని కుర్చీలోంచి లేచి నిలబడ్డాడు గోపా(లావు.

కావ్య లేచినుంచు నిడై నింగ్‌హాలువై పు నడిచిందీ. వెనకాలే వెళ్లాడు గోపాలావు,

“ఏముడుగుతుందో. ఏమిటో 1” సీత్రాదేవి కంగారుపడుతూందీ. కొవ్య ఇంతకు మునుపు తనకు వొచ్చిపోయిన సంబంధాల గురించీ వాటికి కారణాలూ చెప్పి తనపైన అన్యాయంగా ఎలా నిందలు మోహవబిడ్డాయో చెప్పి, “ఇవన్నీ మీకు తెలీడం మంచిదీ. ఆ తరవాత గూడా మీరు నా మాటి నమ్మి నన్ను చేసుకోవడానిక్తి ముందుకొ స్తే మిగతా విషయాలు మాట్లాడుకోవచ్చు, ఆంకేకాన్సీ అన్నీ మాట్లాడుకుని చివరికి ఈ విషయాలు తెలిసి లేనిపోని అనుమానాలతో "పెళి రదుచేసుకుని రచ్చశెక్కడం కన్న ఈ పద్గతి మేలనుకుని: చస ౬6

ల ఈ పద్ధతి మేలనుకున్ని ధైర్యం చేసి ఇలా అడిగాను క్షమించండి

ఏదో చెప్పబోయింది కావ్యా.

శీ శి

“గోపాల్‌!.... గోపాల్‌ -1౨ వీరభ(ద్రరావుగారు పిలిచారు,

వెంటనే లేచి వెళ్ళిపోయాడు గోప్యాలావు.

కొవ్య అక్కడే కూర్చుసుంద్‌.

/ వీరభ(ద్రరాపుగారు చెప్పే మాటలు స్పష్టంగా వినిపించాయి కొవ్యకి.

చూడండి (క్రాంతికుమార్‌ గారూ ! మాకు కన్నికానుకలమిద పెదగా. +

లేదు కట్నం పుచ్చుకోవడం లాంఛనం కౌబిట్టి పచ్చుకుంటునా గాసి లేక పోతే ఏముందండీ కట్నంలో 1 మించే ముఫై న ్య వ

౧ ఇరుఖ్బ్క నలఖై వేలూ అలా వుండి పోతాయా ఏమిటి ? అనీ వీళ్లకే ఇర్చయిపోతాయి. కాకసపోశే అదో వేడుక అంతే!

ఇంతకీ చెప్పొచ్చేదేమిటింపే, మాక్ష ఆచారాలూ అలవాట్లు-సంవ

సూ కథీ వీంటావా + త్ర దాయం వీటిమీద వట్టిం'పెక్కు-వ. వాటికోసం (ప్రాణాలయినా ఇస్తాం! అటువంటి కుటుంబం మాది.

“ఇదంతా మీరెందుకు చెబుతున్నారో నొకర్ణం కొవడంలేదుం మాదీ సంప్రదాయమైన కుటుంబమే. నా పిల్ల లూ ఒక (క్రమిక్షణతోటీ, సీతినియమాలతోటీ పెరిగారు”.

కాసి మీ అమ్మాయి. పద్దతి మాకేమీ నచ్చలేదు.. పెద్దవాళ్లు౦, పిల్లాడి తండీతల్లీ ఇక్యడేవున్నాం. మీరూ, బాబూవున్నారు. ఆందరిమధ్య నుంచీ లేచి “నేను మాట్లాడాలి అబ్బాయితో!” ఆంటూ అ అమ్మాయి ఆడ గడం, చాలా ఆసభ్యంగానూ, అసహ్యంగానూ అనిపించిందీ. ఇన్సుడే ఇలా బరి తెగించి అడిగిక్సే చేప వాణ్ణి గుప్పిట్లో పెట్టుకుని ఓ ఆట ఆడి స్తుంది. వెళ్ళొస్తాం! ఏమీ అనుకోకండి ! మీ అన్నయ్యగాడ మాకు "స్నేహం. అతని తాలూక సంబంధం అని తెలిసి సంతోషంగా వొచ్చాం ! వెళ్ళొస్తా అంటూ లేచారు వీరభ(ద్రరావుగారు, సీకాదేవితో చెప్పి.

ఆమె నోటింట మాట రావడం లేదు. కళ్ళంట సీబ్ళ్గ కారు తున్నాయి.

6న్నడూ కన్నెత్తయినా సరిగ్గా చూడనిద్కీ ఎందుకీలా చేసిందీ కావ్యా? ఇంటికొచ్చిన సంబంధాన్ని చేజేతులా ఎందుకు పాడుచేసుకుంది?” “*క్రాంతీ ! ఇంకెలాగరా దీనిపెళ్ళి ? భగవంతుడు దీని నుదుట్క రళ్యాణగీత రాయలేదేమో 1” కుర్చీళలో కుస్పలా కూలబడిపోయి గొల్లుమంది సీతాదేవి 1

తల్లిని ఓదార్చాడు క్రాంతి. మెల్లగా. కావ్య దగ్గరి కెళ్ళాడు. “ందుకలా చేళాద్‌ ? అలా అడిగి నువ్వు సొధించినదేమిటి? నీ బాగో గులు మా కన్నా నీకే బొగా తెలుసనుకున్నావా ?) అడిగాడు,

ఆశ్చర్యంగా అతనికేసి చూస్తూ “అన్నయ్యా !.... నువ్వుకూడా జీను చేసిందీ త స్పేనంటున్నావా ? అన్నీ కుదీరాయని చెప్పడం, పిల్లి నచ్చిందనీ చెప్పడ౦, అ తరువాత ఈ వొర్త విన్నాం, ఆ వార్త విన్నాం అంటూ, అసలు సంగతేమిటో తేలుసుకోకుండ్యా పెళ్ళి కాన్సిల్‌ చెయ్యడం. ఇదంతా ఇక నావల్ల కాదన్నచ్యూ- వాళ్ళకి ముందుగానే నా సంగత౦ంకా చెప్పెయూలి ! అదీ విని అర్థం చేసుకున్నవాశ్ళే మనకి బింధువులవుతారు, లేదా అందరిలాగానే వీళ్ళూ నేను చెడిపోయినదాన్నని నమ్మితే ఇన్ఫుడే ఈ

క్తి శారదా అళోకవర్ధన్‌ నంబంధం ఒద్దనుకుంటారు. అంతేకానీ అన్నీ సిద్దమయ్యాక్క కాన్సిల్‌ అయిందని బాధనడడం కన్నా ఇదే మేలు, అండుశే జరిగినదంకా చెప్పా లనే ఆ అబ్బాయితో మాట్లాడాలన్నాను”.

శొంకి బాధగా నిట్టూర్చాడు 1

“నే చేస్తిద్ర తప్పా అన్నయ్యా? తప్పయితే నన్ను దండించు. శికించు” అంటూ చేతుల్లో తలపెట్టుకుని ఏడ్చింద కావ్య

“నువ్వు చెప్పేదీ) చేసిందీ కరెక్టేనమ్మా. కాస్సీ ఈ సమాజం మనం చేసే కొత్త మాప్చలసు హర్షించదు. కొత్త పద్దతులను ఒప్పుకోదు. నీ మనసులోపున్న (ప్రశ్నలన్నీ నాక చెనిక్కే నేను చెప్పేవాజ్డి కదా ఈ సంగతులకనికి 1౧ అన్నాడు జాలిగా |

“నీ పెళ్ళిచూసి కళ్ళుమూసే భాగ్యం నాకులేదే! దేముడెందుకో నామీదీలా పగతీర్చుకుంటున్నాడ్షుని, వెక్కి. వెక్కి ఏడుస్తున్న తల్లిని ఓదార్చే క్తి తనకి లేదనిపించింది.

.*ఈసు ఒకటనుకుంచే ఒకటయిందీ. ఏమిటో తన (బిళుకు. మంచి చెచ్యూలనుకం పే చెడు ఎదురై (పాణం తీసోందీ, చివరకి ఎవరినీ కష్ట "పెట్టకుండా (ప్రాజాలు శీసుకోవాలనుకుంచే, ఆదీ ఎదురు తిరిగింద |

గళం నిందలతో నిండిపోయింద 1

భవిష్యత్తు చీకటిగా మిగిలిపోర్నంద 1

కన్నవాళ్ళక్తి భారమై బ్రికుకునీడ్చడం ఒక్కపే మార్గంగా వుండిపోయింద్‌ 1 చావడానికి గూడ్లా హక్కులేని బతుక్షు తనదీ. బతకలేక చావలేక్క అడుగడుగ్వనా ఛస్తూ దితికే జానికాలోకి పడింది తను. తనమీద తనకే అసహ్యం పృడుతోర్వి, పేవిల్‌మీద తలపెట్టుకుని ఎంతసేపు ఏడ్చిందో ? తల్లి భోజనాలకి కంచాలు "పెడుతూంపేగాస్‌ లీ లేదు కావ్యకి !

ఈ మధ్యన సంతోషంగా (పశాంతంగా సాగిపోతూన్న “సను యంలో అనవసరంగా మళీశ గ్య ఒచ్చిపడ్కి ఆందరి మనసుల్ని పాడు చేసింది 1” అనుకుంటూ, కాస్సేపట్టిక్ర ఏదో నిర్ర యానికొచ్చిన దానిలా లేచి వెళ్ళి బట్టలు మాద్చకున్ని మొహం కడుక్కుని ఒచ్చింద్‌,

ఎవరి ఆలోచనల్లో వాళ్ళుండి మౌనంగా భోజనాలు పూ రి చేశారు ముగ్గురూ 1 జా

నా కథ వింటావా? న! క్షేతి

కావ్యలో మునపటి ఉత్సాహం లేదు! ఏ పని చేసినా ఏదో ఆలో చిస్తూ యాంత్రికంగా చేసుకుపోతోందీ, ఎవరైనా ఏదైనా అడిగితే సమా ధానం చెన్సడం, లేకపోతే ఒకమూల కూర్చోని ఏదో ఆలోచనలో పడి వుండడమోో లేకపోతే పడుకోవడమో చేస్తూవుంద్‌ !

“*ఆస్తమానం ఇంట్లోవుండి ఆలా పుందేమో 1" అనుకుంది సీకా దేవిం

కబ్రన్నయ్యతో కలిసి ఆలా తిరిగిరా అమ్మా !”

“క్ష హూ(4ల

“హోన్సి నువ్వూ అన్నయ్యా ఏదైనా సినిమాకి వెళ్ళిరండి”

కక్ష్య హూ,

“కళ్య్యాణింటికి వళ్ళొస్తావా ఖ్‌

కరిద్బు [౯

కద్చుర్రి 2౯

జన్వ్యలేదు.గ్‌ వెళ్ళి మంచంమీద వాలిపోయింది కొవ్య 1

కాన్యని చూస్తూంపే ఏదో దీగులుగావుందీ సీతాదేవికి, రోజురోజుకీ మనిషి చిక్కిపోతోందీ. గూడుకట్టుకున్న నిరశ ఆమె మొహంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తోందీ.

“*క్రాంతీ! ఏదైనా మంచి డాక్టరు దగ్గరకి తీసికెళ్ళి టానిక్కే దయినా రాసిన్వమనురా ! రోజు రోజుకీ పుల్లలా ఆమిపోతోంది కొవ్య |

ఉనా క్రేమయిందనీ డాక్టరు దగ్గరకి వెళ్ళడానికి? నేను వెళ్ళను” అందీ. ॥

“శ్రాంతికి కడా ఏంచెయ్యాలో అర్జం కావడం లేదు. అమెని సంతోష "పెట్టడానికి ఏంచె మ్యూలో తోచడంలేదు. ఏ విషయంలోనూ అసక్తి చూపిం చడంలేదు కొవ్య 1

“బంతవరకూ. జరిగిన సంఘటనలే అండుకు కొరణమనీ, 'పెళ్ళొక్కు పే ఈ సమస్యకి పరిష్కారమసీ” తీర్చు చెప్పిందీ సీకాదేవి,

[12]

నీ శారదా ఆళోకవర్దన్‌

(కాంతికూడా అలాగే అనుకున్నాడు. కానీ ఒక్క సందింధమూ కలిసిరావడం లేదు.

ఉన్నట్టుండి ఒకరోజు సీఠాదేవి "పెద్దన్నయ్య దగాడు బెంగుళూరు నుంచి. సీళాదేవిక్క "కాన్యకీ చీరలూ, (శ్రాంకికి రిస్ట్‌వాచ్సీ ఏవేవో పట్టు కొచ్చాడు.

పెద్దవామయ్యచూసిస్తున్న ఆప్యాయతకి ఆశ్చర్యపోయాడు శ్రాంతి!

“ఏదోవుంది. లేకపోతే పెద్దదమామయ్య జన్మలో పుట్టింరోజుకి కూడా పదిరూపాయ తియ్యలేదు ఎన్సుడూ. అటువంటిది ఇవన్నీ పట్టుకుని దీగా డంపే ఏదోవుంది” అన్నాడు క్రాంతి,

“పోనీలేరా ఏదో ఇవ్వాలనిపించి తెచుంటాడు. ఎంతై నా (పేమ లెక్కడికి పోళాయ్‌ ?” అంద.

• ఆరోజు రాడక్రి భోంచేస్తూ “సీతా! నీ ఆరోగ్యమూ బాగులేదు. గబ గవా రెండు పెళ్ళిళ్లూ చేసేస్కి హాయిగా రెస్టు తీసుకో” అన్నాడు.

“*నాక్షూ అలానే వుందన్నయ్యా 1 ఇద్దరికీ సంబంధాలు చూడు. కలి సొస్తే ర0డు పెళ్ళిళ్ళ. ఒక్కసారే చేసేద్దాం” ఆందీ సీఠాదేవి.

“మా అమ్మాయి ళోభనని (క్రాంతికి చేసుకో ! కావ్యకి సంబంధం వెతుకుదాం” అన్నాడు,

సీతా దేవికి అప్పుడర్ణమయింద్‌ అన్నయ్య కార్యార్డియై వొచ్చాడని,

“ఏంటమ్మా ఆలోచిస్తున్నావ్‌ ? శోభన నీ కోడలవడం సీ కిష్టం లేదా 7

౪అదీకాదన్నయ్యా 1! వొదీన నడిగావా

కన్లొద్రన్స నడక్కుండా వొస్తానా అమ్మా! శోభనకి ఈ సంవత్స రంతో బి.కాం. అయిపోతుందీ. శ్రాంతిక్స్కీ తనకీ ఈడూ జోడూ, వరసా వావీ కరెక్టుగా కుదురుతుంది. కట్నకానుకలు, నువ్వేం కోరుకుంటానో చెప్పు. రేపు మాఘమాసంలో ముహూర్తాలు "పెట్టుకుందాం. (క్రాంతికీ ఉద్యోగం ఒచ్చిందీ. ఏమంటావ్‌ ?

ఏవాణ్చే ఆడుగు, ఇక్కడే వున్నాడుగాం”

“*ప్ర్యబ్రాబూ ఏమంటావ్‌ 1”

“మందు కొవ్య పెళ్ళి కొవాలి. నా కస్పుడే ఏం తొందరొచ్చింద?”

నా కథ వింటావా? 9ఫ్‌

“ఎవ్వరూ నాకు తొందరగావుందీ 'పెళ్ళిచయ్యమని అడగరు. పిల్లలు మీకేం తెలుసు, ఎస్పుడైనా మీరిలాగే అంటారు. నీకూ కొవ్యకీ "పెళ్ళయి పోతే, అమ్మ దగులు చిటికలో పోతుందీ ఆరోగ్యవంతురాలవుతుందీ. కాదనకు. ఇదుగో శోభన ఫోటో చూస్తావా ” సీఠాదేవి కందించాడు ఫోటో.

కొవ్యకూడా వెళ్లి తల్లీ వెనకాల నుంచోని చూసిందీ ఫోటోని,

కద్దాల్రాబ్రాగుందీ. శోభన ఎంత మారిపోయిందో” అంద్‌ తల్లి జేతి లోంచి ఫోటో తీసుకుని చూస్తూ.

“అన్నయ్యా 1! శోభనని నా కోడలు చేసుకోవడానికి నాకే అభ్యంత రమూ లేదు. ముందు కావ్యకి సంబంధం చూడు.”

“*సీళా 1 ఇవ్వాళ్చి నుంచే కావ్యకి సంబంధాలు చూస్తాను 1! కుదరడం కాస్త వెనకొముందూ అయినా, అబ్బాయి 'పెళ్ళి ఆసొద్దని నా మనవి రెండింటికీ ముడిపెట్టి కూర్చోడంకన్నా, ఏదీ మూందయికే అదీ చేసెయ్య డమే మంచిది. ఒకవేళ కావ్యకి కుదిరిన సంబంధం ముందే చెయ్యమని తొందరసడ్డారనుకో, కాన్య "పెళ్ళయ్యాకే థశ్రాంకికి ముహూర్తాలు "పెట్టు కుందాం ! ఆసలు నన్నడిగితే రెండు .పెళ్ళిహృా ఒక్కసారి చెస్తే కష్టమై పోతుందీ. పిల్లలిద్దరూ పీటలమీద కూర్చుంపే సీకు (ప్రాల్లిం కాదూ! ముందు కోడలొస్సే కావ్య "పెళ్ళికి హెల్ప్‌ పుల్‌గా వుంటుందీ. లేదా ముందు అల్లుడొ స్తే క్రాంతి 'పెళ్ళికి హెల్ప్‌ పుల్‌గా వుంటాడు” అన్నాడు,

అ సలహా చాలా నచ్చిందీ సీకాదేవికి.

ఆ రాత్రి భోంచేసి మామయ్య నిద్ర పోతూండడం చూసి, (క్రాంతి తల్లి గదిలో ఇెళ్ళి ఆమె మంచం మీద కూర్చున్నాడు.

అపరం బాబూ ఇలా ఒచ్చావ్‌ ?” అందీ సీకాచేవి.

“అమ్మా ! ఇన్నాళ్ళూ మనం ఎలా వున్నామో ఏం తిన్నామో పట్టించుకున్నాడా ఈ మామయ్య, మన ఖర్మకి మననొదీలేశాడు, ఈ రోజున మనం బాగుండడం చూసి, నాకు ఉద్యోగం దొరికిందీ కనుక, పిల్లనిస్తానని ఒచ్చాడు. ఎంతస్వార్ధకకుడమ్మా....” అన్నాడు తల్లి నడుంచుట్టూ చెయ్యేసి శొంతి. -

శాంతి గొంళు విని కాన్యకూడా లేచి కూర్చుందీ.

గ్ర శారదా ఆశోకవర్దన్‌

సీకాదేవి పకపకా నన్విందీ, (క్రాంతి అర్ధంకాక తల్లి వైపు చూకాడు.

“స్వార్డం లేనిదెవరికి బాబూ ఈ (ప్రపంచంలో ! ఎంత చెడ్డా రక్త సంబింధం. తిట్టుకున్నా తిమ్ముకున్నా మళ్ళీ కలుసుకున్నాా ఇటు అన్నా చెల్లె ళ్ళం. మీరు బావామరదళ్ళూ! పైగా పై పిల్లకి ఆ మాతం ,పేమా ఆదరణా వుంటుందో వుండదో ? అయిన సంబంధం ఆయిలే కావ్యనీ సరిగ్గా చూసుకుంటారు. “తల్లి తరవాత మేనమామ” అన్నారు. కొన్య సంగతులు కడుపులో "పెట్టుకుంటారు. పరాయి పిల్లకి కావ్యమీద అభిమానం ఎందుకుంటుంది బాబూ ! పైపెచ్చు దెప్పుళ్ళూ సాధింపులు అయిక్తే అదీ భరించలేదు. నా తరవాత కూడా చెల్లాయి ఈ ఇంటిని తన ఇంట్‌గానే భావించాలంపే, మనింటికొచ్చే పిల్ల పరాయిపిల్ల కాకూడదు. “ఈ మాటలు చెబుతూ వుంప్కే ఆమెలోని సంఘర్షణ్యా దూరదృష్టి అర్జంచేసుకున్నాడు” శాంతి.

“బాబూ 1”...

ళ్‌ 1న

“ఒకవేళ. సీకు శోభన నచ్చకపోతేచెస్పు, ఈ పెళ్ళి మానుకుందాం. అంశేకాసీ ఘామయ్య మాటలూ 'చేతలూ మనసులో పెట్టుకునిమా(త్రం ఈ సందింధం ఓద్దనకు ! వాడెలా స్వార్ధంకోసం నా ఇంటికోచ్చి నా కొడు కని అడుగుతున్నాడో, నేనూ నా విడ్డప్రీ నిన్నూకూడా దృష్టిలో పెట్టుకుని అస్వార్థంతోనే బౌనంటున్నాను. అయితే ఒక్కట్‌ గుర్తుంచుకో ! పిల్లీ నీకు ఇష్టంలేకపోతే మట్టుకు ఈ సంబంధం చేసుకోవడు తలి షాటిలు నచ్చాయి (కొంతిక్తి ోక్రావ్యని బియటిసిల్ల అయికే ఎగతాళి వెయ్యొచ్చు. మనచే నచాస్టనుంటుంద పైగా శోభన బాగానేవుందీ.” అను

య ్హొత బయిష్టం ! శోభనని. చేసుకోవడావిక్కి నాకే అభ్యంత రమూ లేదు అన్నాడు. కక్రాంతిని అభీనందీస్తూ అప్యాయంగా రండు చేవలతోటీ, ఆతని తల పట్టుకుని నుదుటిమీద ముద్దపెటుకుంద.

(రొంతి వెళ్ళి తన గదీలో పడుకున్నాడు 1 = పెట్టిన కేకకి పరుగెత్తు కెళ్ళాడు, కలద్సగ్గో ఇటుచూడు ! ఎన్ని వివాహ (వ్రళటనలో 1” అంటూ మెట్రిమోనియల్‌ కాలక్స్‌ని చూపించాడు.

నా కథ వింటావా? 9

అందులో కొన్ని వాగానే వన్నాయనిపించింది. మామయ్య సలహా (ప్రకారం కొన్నింటికి అపసైచేశాడు క్రాంతి.

ఆ తరువాత కూర్చుని (క్రాంతి పెళ్ళికి కట్న కానుకల గురించి మాట్లాడుకున్నారు. *ముమై వేలు కట్నం ఇస్తామన్నాడు”.

“ఆగాగు వూమయ్యాా ! ఆగూ !” ఆన్నాడు (కాంతి.

క్ట బాబూ ఆది చాలదా ? దాని వంటిమీద ఒక పదళులాల వరకూ బంగారం వుందీ. అడవిడ్డకీ అ త్తగారికీ లాంఛనాల కింద వెయ్యి నూటిపదహార్లు ఇస్తాను. ఆంతకంటే....”

కమ్హామయ్యా! మీ అమ్మాయిక్కీ ఈ లాంఛనాలకీ ఏమిస్తానో నాకు. శెలీదు. నాకుమాత్రం కట్నంవద్దు.”

“*కొంతీ ! అలిగావా ? పోనీ ఎంతిన్వమంటావో నువ్వేచెన్సు” అన్నాడాయన,

సీతాదేవి తలొంచుకుని కూడ్చుంద్‌.

“న్లూమయ్యా ! కట్నం తీసుకోవడం నాకిష్టంలేదు. ఆదీ నా ప్రిన్సి పిల్‌ ! మిగతా విషయాలు మీరూ అమ్మా మాట్లాడుకోండి.”

“క్రాంతీ ! రేపు నువ్వు కావ్యకి కట్నం ఇవ్వవలసొ స్తే ఈ డబ్బు పనికొస్తుందీ. కాదనకు బాబూ 1”

మామభా$! కొవ్యకి పెళ్ళి చెయ్యడానికి మీకట్నం డబ్బులు అఖ్క- శ్లేదు. మాకున్నదాన్లో చేస్తాను ! నా సంపాదనలో నా చెల్లెలికి. పెళ్ళి చేసాను. అదే నాకు తృప్తి 1”

అవీ

అబ్బాబ్రూ 1 ....,నామౌటి....*

ఉప్పెళ్ళి వ్యాపారం కొదు మామయ్యా లెఖ్క-లు చూసుకోవడానికీ నా చెల్లేలు 'పెళ్ళినాకు భారం కొదు. ఇంతకీ నా పెళ్లిక్సీ నా చెల్లెరి పెళ్లికీ ముడిపెట్టి, నా చెల్లెలికి నేను కట్నం ఇవ్వాలి కొబట్టీ నేను కట్నం తీసు కుంటున్నానని చెస్పుకోవడం నాకు అసహ్యరో.

ళ్‌బ్చా ల

ఎస్టీ జ్‌ ! ఇంకేమీ చెప్పకండి. మీ అమ్మాయికి మీరేమైనా ఇచ్చు కుంటే మీ ఇష్టం. ఇవ్వకపోయినా మీ ఇష్టం, ఇస్తే గిస్తే అదీ ఆమె పేరు మీదే ఆమెశే ఇవ్వండి శొనీ అందులో చిల్లి గవ్యకూడా నాకొద్దు [9

య! శారదా అళోకవర్దన్‌

సీతాదేవి కళ్ళంట సీన్ల 'పెట్టకుంద్‌. “జ్ఞాసకం వుందా అన్నయ్యా ! ఆరోజు మీ భావగారు కూడా ఇలాగే మాట్లాడారు. కళ్లు తుడుచుకుంటూ అంద్‌.

“అవునమ్మా! సింహంకడుపున సింహ మే పుడుతుందికానీ పిల్లులు పుడతాయా ? నావిడ్డ అదృష్టవంతురాలు” అన్నాడు

కాస్సేపు ఈమాటా అమాటా మాట్లాడి (కాంతి అఫీసుశెళ్ళి పోయాడు,

“అన్నయ్యా! నువ్వెళ్ళి వదీనతో చెప్పి ముహూర్తాలు పెట్టించు. అలాగే 5 వ్యకిపూడా సంబంధాలు చూడు” ఆంది సీతాదేవి.

“అలాగేనమ్మా |! ఆంతా నాకొదలెమ్‌” అన్నాడు.

ఆ మర్నాడే (పయాణమయ్యాడు బెంగుళూరికి ఆయన,

అతను వెళ్లిపోయాక, తల్లీ కూతుళ్ల దరూ (క్రాంతి పెళ్లి మాటలే. శోభన గురించీ మామయ్యల గురించీ ఏవేవో కబుర్లు, రోజూ ఈ (వస్తా వన దీన చర్యలో ఒక కార్యక్రమంగా ఆయిపోయింది.

ఆరోజు పక్కి౦టి సింది ఆవిడ చెప్పింది. ఆ వీధిలోవున్న మాంటి సరీస్కూల్లో ఒక టీచరుపోన్లు థాశీ అయిందనీ కావ్యని పంపించమనీ. ఆమెకూడా ఆ స్కూల్లోనే పవిచేస్తోందీ,

“ఆంటీ ! నేనూ తోడుంటానుకదా ! కావ్యని సంపండి. ఇద్దరం కలసివెళ్లి కలిసొస్తాం. మీకేం భయంలేదు. మీరు సరేనంచే రేప కావ్యని నాతో తీసివెళకాను. ఢి[గిపాసై ఊరికే ఇంటో కూర్చుంపే ఏంకోస్తుందీ ? బోర్‌ కొడుతుంది ! పెళ్లయితే ఆది వేశేనంగతి,” అంటూ ఒన్బీరాని తైలుగులో సీకాదేవితో చెప్పింది, శాంకాకుందన్‌లాల్‌. మరొకస్పుడయితే సీతాదేవి కొదనేదే. కాస్తీ క మధ్యన కావ్యలోని మార్పుచూసి భయ పడిందీ. పైగా ఇంటికి దగ్గరలోనే వుంటుందట స్కూలు. అదీకాక శాంత కుందన్‌లాల్‌ పనిచేస్తున్న స్కూలే అద్ద, ఇద్దరూ కలిసి వెళతారు కలి సొసారు. కావ్యకీ కాలకేసంగానూ వుంటుంది మనస్సుకీ బాగుంటుందీ అనుకంద్‌.

“అలాగే తీసిశెళ్ళండి” అందీ కొవ్యకి పట్టలేని సంతోషం కలిగింది,

నా కథ వింటావా? క్రీ “ఆమ్మా ! నిజంగా వెళ్ళమంటున్నానా *” అడిగిందీ నమ్మ లేనట్టుగా. | | | “నిజంగానే ఆంటున్నానమ్మా. ఇంట్లో ఊరికే కూర్చుంటే పొద్దు ॥ పోవడం కష్టం! పైగా స్కూలు మనింటికి దగ్గరలో నేవుందీ. “మాంటిసర్‌ి స్కూూూలం'పే ఉదయం పదీనుంచ్చి పన్నెండుదాకానే వుంటుందీ. ఒకరెండు

(గంటలు. అంటీకో కలిసివెళ్ళి కలిసి రావొచ్చు 1 అంది.

" కావ్య మొహంలో ఆనందరేఖలు ఇం(ద్రధనస్సులా మెరిశాయి 1! 'పసిపిల్లలా తల్లిని చుష్టేసి “మంచిమమ్మీ” అంటూ ముద్దులు పెట్టుకంద్కీ ఆక్కడ శ్రీమతి శాంకాకుందన్‌లాల్‌ ఉందన్న విషయం కూడా మర్చి పోయి. (కొంతికూడా .ఈ విషయం విని సంతోషించాడు. ముఖ్యంగా స్పజ్జుగావున్న కావ్య మళ్ళీ చలాకీగా మాట్లాడడం, తిరగడం అతనికి ఆనందాన్నిచ్చింది.

ఇ ఆ ర్యాత్రి తృప్తిగా పడుకుంది కావ్య !

ఆ మర్నాడు మామయ్య ఇచ్చిన కొత్త చీర్యాకొ త్త జాకెట్లూ వేసు కుని, మిసెస్‌ కాంతతోటి స్కూల్‌కి వెళతోవుంటే, ఎంతో తృప్తి! , గులావీ పూలవంటి చిన్నారుల మధ్యన, చిట్టి చిట్టి పలుకులతో మౌట్లాడుతూ, ఆడుతూ పొడుకూ పాఠాలు నేర్పించడం, పంకో సంతో షంగా ప్కందీ కావ్యకి 1!

. “టీదల్‌ 1... టీచల్‌ ! వాటల్‌ కావాలి” అని ఒక్షపిల్ల అడిగితే. “వాటిల్‌ కొవాలా ? ఇస్తానుండు”. అంటూ ఆవమాక్తి చెన్సకుండా తనేవెళి సీబ్న అందీంచిందీ కావ్య )

. “టీచర్స్‌... నా పెన్సిల్‌ ముల్లు విరిగిపోయింది” ఆఅం'పే తనే చెక్కిస్తోంది. ట్వింకిల్‌ ట్వింకిల్‌ లిటిల్‌ స్టార్‌” ఆంటూ పిల్లలు చేసే , యాక్షన్‌ క, తనూ తన్మయత్వంతో యాక్షన్‌ చేస్తూ, ఒకటికి పదీసాడ చెబుతూ, చెప్పిస్తూ వాళ్ళల్లో ఒకర్తెగా ఆయిపోతోంది. (ప్రిన్సిపాల్‌ కావ్యని ఎంతో మెచ్చుకుంది. *మాంటిసకీ మై9నింగ్‌ పొందకుండానే ఇంత బాగా నేర్పిస్తున్న కౌవ్యని అభినందిస్తూ, నెక్ట్సియర్‌ 'శై9నింగ్‌కి కావ్య పేరు రిక మెండ్‌ చేసిందీ. "

100 ళారదా ఆశోకవర్ధన్‌

కావ్య కిప్పుడు ఏ థ్యాపా లేదు. ఇల్లూ స్కూలూ ఈ రెండే ఆమె నిలయాలు |!

కణంలో దుఃఖం అ౦కా దూరమైపోయిన ఫీలింగు 1

బళ్ళో ఆంకా పిల్ల లకో ఆటిలు |

ఇంట్లో అంశా (క్రాంతి పెళ్ళికబుద్లూ, పెళ్ళివన్లూ 1

గ్రాంతి పెళ్ళి ముహూర్తం దగ్గర కొచ్చేయడంతో, ఎన్నోపన్లు.

వట్టలు కొనడం, నగలు కొనడం, ఏవేవో పన్గు.

సిందీవా కైనా మిసెస్‌ శాంత ఎంతో సహాయంగా పుంబోందీ. కొవ్యంపే ఆమెకి ఎంతో ఇష్టం. తెలుగువాళ్ళ చీరలూ, నగలూ, వాళ్ళ అలవాట్లూ అన్నీ అడిగడిగి తెలుసుకుంటోంది. దిడినుంచొచ్చాక సగం మైము కాంతన్నా పీళ్ళింట్లో వంటుండీ లేకపోతే కావ్య అయినా ళాంకా వాళ్ళింట్లో పుంటోంది.

రోజులు ఇష్టే గడిచిపోతున్నాయి.

ముహూర్తం సమయం రానేవొచ్చేసిందీ, అందరూ కలిసి బెంగుళూరు బయలుదేరారు "పెళ్ళికి తెలుగువాళ్ళ సెళ్ళి కళ్ళారా చూడాలని శాంతకూడా వీళ్ళతో బయలుదేరింది,

క్షే

ఏ గొడవలూ లేకుండా పెళ్ళి సవ్యంగా జరిగిపోయింది. "పెళ్లి తఈతం గం పూ రయ్యేదాకా, (పతీదీ ఎంతో ఆస క్రితో చూసిందీ కాంత. “తలం (బాలు పోసుకోవడం, విందెళోనుంచి ఉలగ్‌రాలు తియ్యడం, ఇవన్నీ వింతో సరదాగా చూసింది. 'పెళ్ళయిన మర్నాడు సక్యన్నారాయణ్నవతం ఆయి పోయాక తిరుపతికి అక్కడి నుంచి మద్రాసు, కొడై శెనాలూ వెళ్ళారు (కౌంతీ, శోభనా హనీమూన్‌కి 1 లా

శోభన తమ్ముడు మనోహర్‌ని తీసుకుని సీకాదేప్కీ కావా ఖ్‌ మ్‌సెస్‌' శాంఠా, మైసూరు బృందావన్‌ గార్జెన్స్‌క్సీ చాముండేశ్వరి దేవాలయానికీ వెళ్ళొచ్చారు. (ప్రకృతి తన సౌందర్యాన్నంశా మూటిగట్టి అక్కడ పడే సిందా అన్నట్టు బృందావన్‌ గార్లెన్స్‌ వెన్నెల వెలుగుట్‌ః దీవ్యలోకొలలో వున్న అనుభూతిసి కలుగ చేసింది. పారవశ్యంతో అదంఠా చూసి కిరి

నా కథ వింటావా? 101 గొచ్చారు. మన దేవాలయాలూ ఆ శిల్పసంపదా ఎంతో నచ్చాయి కాంతకి. మనోహర్‌ సహాయంతోనే హైదరాబాదుకి తిరిగొచ్చాడు ముగ్గుకూ. కొడై శెనాల్‌ నుంచి హైదరాబాదొచ్చేస్తా మన్నారు క్రాంత్మీ శోభనా |!

దాదాపు పదీహేనురోజులు పెళ్ళి సందడితో ఇష్టే గడిచిపోయాయి రోజులు. ఇంటికి రాగానే, ఇల్లు సర్దుకోవడం, స్కూూలూ (ప్రారంభ మయ్యాయి. మరో రెండు రోజులకే దీగారు (క్రాంత్కీ శోభన. మళ్ళీ అదో హడావుడి. చుట్టుపక్కల వొళ్ళంకా ఒచ్చారు కొత్త " 'పెళ్ళిహతుర్ని చూడ్డానికి 1 బెంగుళూరు నుంచి తెచ్చిన లడ్డూలూ బూందీ, మినపసున్నీ ఫొట్లాలుకట్టి ఇచ్చిందీ వొచ్చిన వాళ్ళందరికి సీకాదేవి. మనోహర్‌ _ వెళ్ళి పోయాడు కొలేజీలన్నాయని.

క్యాలెండర్లో రెండు పేజీల మారిపోయాయి ! ఈమధ్యకాలంలో చెప్పుకోదగ్గ మార్చేమీలేదు ! కానీ కావ్య 'పెళ్ళి గురించిన దిగులు మాత్రం సీకాదేవి మనసులో ఇమిడిపోయింది. ఒకటి రెండు ఉత్తరాలు రాసింది అన్నయ్యకి ! “మంచి సంబంధా లేమీ దొరక లేదస్కీ ఏదై నా వుంపే తక్షణం ఇబుకాననీ సమాధానం రాళశాడాయన 1”

(క్రాంతి పేపర్లో చూసి అపై చేసిన వివాహ *(పకటినలక్కు సమా ధానాలొచ్చాయి ఫోటోలతోసహా 1

అ ఫోటోలలో ఒక్కటీ నచ్చలేదు కావ్యకి !

సీతాదేవికి దీగులు మరీ ఎక్కువై దీ,

మెల్లి మెల్లగా అందరితో మంచిగా మాట్లాడుతూనే పెత్తనం ఇలాయిసోంద, తననుకున్నవి సాధిస్తోంది శోభన !

కస్టిన్సిమూ శెళదామని చెప్పు మీ ఆన్నయ్యతో”ి అనేదీ శోభన !

“ఎందుకులే వొదినా ! నాకు సినిమాలమీద మోజుతక్కువ” అనేదీ కొవ్య !

“నాకోసం రాలేపూ ? బాగో ఓగో కాస్పేపు చూసొచ్చేద్దాం అనేద శోభన 1

“అయితే అడుగు అన్నయ్యని” అనేదీ కావ్య!

13 ]

10్తీ శాఠదా ఆశోకవర్ధన్‌

“అమ్మో ! నేనడగను బాబూ! నాకు భయం! నువ్వడుగూ అనేద, |

“పోనీలే” అని కావ్యే ఆడిగేద్కీ తను అడుగుతూన్నట్టుగా.

ఎన్నడూ ఏమీ అడగని కన్య, ఇన్నిసార్లు సినిమాలకన్కీ షాపిం గులకనీ అడుగుతూంపే ఆశ్చర్యపోయాడు శ్రౌంతి.

“పదో సరదా సడుతుందేమోళే 1” అనుకుని సంపించేవాడు. కానీ, స్వతహాగా ఇవ్వేపీ ఇష్టంలేవి కావ్యకి (ప్రతీసారి శోభన కోర్కెని మన్నిం ఛడం కష్టంగా వుండేది. పైగా వాళ్ళిద్దరూ అలా సినిమాలకి వెళ్లిపోతే. సీకా దేవి ఒక్కర్తే ఇంట్లో వుండేదీ. అదీ కొవ్యకి ఇష్టం పుండేదీకాదు. ఆంధుకని ఆమధ్య సినిమాకి వెళదానుని ఆడిగినస్పుడల్లా రాననేది కొవ్య 1 దాంతో మూతి ముడుచుకుని మూడేసిరోజులు మాట్లాడేదీ కాదు ళోభన 1 ఇదంకా సీతాదేవి గమనిస్తున్నా ఏమీ అనలేక చూసీచూడనట్టు ఊరుకునేది, రాను రాను విసుక్కోోవడం, చీదరించుకోవడం చేసేద. (కౌంతి ఉన్నంత సేపూ కావ్యతో ఎంతో _సేమ ఒలకబోస్తూ మాట్లాడేది. అతను వెళి పోయాక కన్నెత్తి చూ పేదీకాదు. ళోభనలో త్ర మావ్చకి సం చె్యూలో తెలీలేదు సీఠమ్మకి ! ఒక్కోసారి శోథన కొవ్యతో వాదనకూడా పెట్లుకునేదీ, క్తావ్యది తవ్పులేదని తెలిసికూడా శోభనని ఏమీ అనలేక్ర కావ్యనే కోవ

ద

ఇవన్నీ చూస్తూవుంపే కావ్య భవిష్యత్తు శోభన చేతిలో భద్రంగా పృండదనే భావన సీళా దేవిలో రెట్టింపవుళూ వచ్చింది. మరికొన్ని (ప్రకట నలకి సమాధానాలొచ్చాయి. అవి కూడా మరీ " అందవికారులో, వయస్సు మళ్ళినవారో అయిపుండడం, ఇంట్లో ఎవ్వరికీ నచ్చకపోవడం, జరిగిందీ

“అన్నింటికీ ఏదో ఒక పంకేపెటి పంపించేస్తూ వుంపే ఎలా? ఏదో ఒకదానితో రాజీవడాలి, ఇంతకీ మనకే వంకలూ లేరసోశే అనుకోవచ్చు. ఏ వంకలూ లేనవాడొచ్చిి మనకి వంకలు పెడితే ఏంచేసాం? గురిగింజ కిందున్న మచ్చ గురిగింజకి తెలీదు” అంది కోన, *

సీతాదేవికి ఒళ్ళు మండిపోయింది కోభన నూటలక్షి,

“నీకేం తెలుసని వాగుతున్నావే ? ప్రోన్టిక్ర్యు చిన్న పిల్లవి అని ఊరుకుంటూ వుంపే' నానాటికీ 'పెెపేగిపోతున్నావ్‌ 1 పోస్‌ కదా అయిన

నా కథ-వింటావా ? 103 సందింధం అని ఈ'పెళ్ళికి మేమొస్పుకున్నాం గాన్సీ లేకపోక్సే నువ్వు ఈ ఇంటి కోడలయి సవృండేదానివా 1

“ఈ ఇంటికి కొకటోతే మరో ఇంటి కోడలయివుండేదాన్ని ! కానీ మీ అమ్మాయిలాగా ఇంట్లో తిష్టవేసి కూర్చునేదాన్నికాను 'పెళ్ళికాకుండా.” అందీ.

సీశాదేవికి పచ్చెక్కినట్టియింది శోభన మాటలకి ! ఆయిన సంబిం ధం కాబట్టి తన బిడ్డని కడుపులో పెట్టుకుని చూసుకుంటుందనుకుంది కొస్కీ ఇంత ధైర్యంగా తన కశ్ళ్శెదుప్కే ఇలా మాట్లాడుతుందని అనుకోలేదు. గట్టిగా శోభననేమైనా అంపే అటు అన్నయ్యకి కోపంవొస్తుందీ, ఇంతఠంపే సరాయి సంబంధం చేసుకున్నా బాగుండేదేమో 1 దీడ్చింది.

కౌన్యకూడా కంటతడి పెట్టుకోవడం కన్నా ఏంబేస్తుందీ ?

(క్రాంతికీ విషయాలు పూర్తిగా తెలియకపోయినా కొంచెం కొంచెం పరిస్టితి అర్ధం జీనుకుని, శోభనని కోప్పడ్డాడు. ఆ రోజంకా నచ్చిమంచినీళ్ళ యినా తాగకుండా పడుకుందీ శళోథన |!

అదీచూడళేక సాధ్యమైనంత వరకూ ఈ విషయాలేవీ (క్రాంతికి తెలీ కుండా జాగ త్తపడుతోందీ సీశ్రాదేవి ! కొనీ అమెలోని మనోవేదన ఆమెని మంచమెక్కించింద్‌.

మళ్ళీ ఆ యింట్లో అవేదన్యా అందోళనా చోటుచేసుకున్నాయి.

మిసెస్‌ శాంత ఇంటికొచ్చినా సరిగ్గా మాట్లాడదు శోభన. రెండిళ్ళ తరవొత ఉన్న శెలుగువారితో. స్నేహాన్ని పెంచుకుందీ శోభన, వాళ్ల మ్మాయి, రజనీకో కలసిసినిమాలకి వెళ్లడం బిశారకి వెళ్లడం, అస్తమానం వాళ్ళి ంటిశళ్ళిటార్చోడం చేస్తోంది. రజనీవాళ్ళూ ఇక్కడికొచ్చిన్సా కౌవ్యతో మాట్లాడరు. శోభనతో మాట్లాడి వెళ్ళిపోతారు ఇంశెప్వరి లెక్కా లేనట్టుగా! రోజురోజూ కోథన (ప్రవర్తన బాధ కలిగిస్తోందే తప్ప మనశ్శాంతి నివ్వడం లేదు.

ఒకరోజు సాయం[త్రం తలుపు కట్టిన చవ్సడయితే వెళ్ళి తలుప్ప శీసిందీ శోథన. అతని పేరు రామం అని, వివాహ (ప్రకటనకి తనకొచ్చిన సమాధానాన్ని చూస్వి అ(డ్రను వెతుక్కు౦టూ వొచ్చొనని చెప్పాడు,

104 శారదా ఆశోకవర్దన్‌ “ఒక కన్ను మెల్ల! కొంచెం వంగివుంటాడు” ఆందీ సీశాదేవి అతనే పెళ్ళ కొడుకని తెలీగానే |!

ఆమెమెల్ల గా ళోభనతో అన్నా ఈ మాటలు శోభన మాత్రం, గట్టిగా అరుస్తూ సమాధానం చెప్పిందీ. మీ తల్లీకూతుళ్ళకి ఏ సంబంధం వచ్చినా వంకలు పెట్టడం ఒక్కటే తెలుసు. ఒక చెడిపోయిన దానికి ఇంతకంటే గొవ్ప సంబంధాలొస్తాయా ? ఆశశై నా ఆంతుండాలి. ఆసలు అర్హత తెలుసు కుని ఆశపడాలి-”” అంద్‌.

ఆ మాటలు అతను విన్నట్టున్నాడ్డు మెల్లగా లేచి వెళ్ళిపోయాడు. అంతవరకూ శోభన ఎన్నిమాటలన్నా ఓర్చుకున్న కావ్య, సహనం కోల్పో యింది,

వొదినా | ముందు నీ అర్హత తెలుసుకుని మాట్లాడు. అన్నయ్య నిన్ను చేసుకుని మీతో సంబంధం 'పెటుకోనూ అని "చెప్పిన రోజును అయిన సంబంధం ఒద్దనకని అమ్మే బీతివాలి ఒప్పించింద,. ఈ పెళ్ళి చేయించిందీ. లేకపోతే నువ్వూ ఎక్కడుండేదానివో 2”

నీలాగా 'పెళ్ళికాకుండా మాత్రం వుండేదాన్ని కాను. న

“అదొక్కపే నీ జీవితంలో గొప్ప విశేషం ! చదువు థర్డ్‌ క్లాసులో ప్యాసయినా అదృష్టం బాగుండి పస్టుక్షాసయిన మా ఇంట్లో పడ్డావ్‌?

“మీ యిల్లు ... ఏదీ మీ ఇల్లు ? నేను కాలుపెటనంతవరకే ఇదీ సీ ఇల్లు సీ అన్న ఇల్లు | నేనొద్చాక ఇదీ నా ఇలు! క్షి ఫస్టుక్లాసులో ప్యాసయ్యానన్నావు అఆమా[కం తెలీదూ?” ” ల్‌

“శోభనా 1... పిచ్చిదానిలా అరిచింది కావ్య కోవంతో !

“ఎందుకలా అరుస్తావ్‌ ? మనిషిబెలాగా 'జెడ్డావ్స్‌ మతికూడా. చెడు తుంది జ్యాగ్రత్త 12 ౭ "

ఇక వినలేశ పోయ్పంద్ర సీశాదేవి, ఆవేశంతో మంచం దీగొచ్చిః పట్టలేని కోపంతో చెయ్యెత్తిందీ శోభన పెన సీళి దేవి.

'దెబ్బసడకుండా అడ్డువెళ్ళిన కౌవ్యకి తగిలింది ఆ దెబ్బ

శోభన మాత్రం గావృశేకలు 'పెట్టి “బాబోయ్‌. | కొడుతోందీ.... అన్మో! నాన్నా 1...” అంటూ శోకాలు మొదలెటింద.

ఛీఛీ... వెధవ కొంప! వెధవ మేళం గ ఎక్కడో'నూ మానాన

నా కథ వింటావా? 105 మేము సడుండే వాళ్ళం ఇన్నాళ్ళూ. మళ్ళీ అనవనరంగా, నేనే నాచేతులారా తెచ్చి పెట్టుకున్నాను. ఈ గొడవంతా రెండు కళ్ళలావున్న నా కొడుకూ కూతుర్నీ చూసుకుంటూ హోయిగా వున్ననేను, నావేలుతో నేనే ఒక కన్నుని పొడుచుకున్నాను. ఇప్పుడేడ్చి ఏం లాభం ?” అయాసంతో మరి మాట్లాడ లేకపోయింది సీతాదేవి. దగ్గు తెరలుతెరలుగావొచ్చి ఉక్కిరివిక్కిరయిందే. ఆయాసంతో రొప్పతూన్న్య, తల్లి ని తీసికెళ్ళి వాంచం మీద పడుకోబెట్టిందీ కావ్య ! మంచినీళ్ళు తాగించిందీ, గుండెదడదడా కొట్టుకుంటూ “నొప్పి అని అంటూవుంక్కే ఆమె చెప్పిన మందేదో సీసొలోంచి తీసి ఒకమా(త నోట్లో వేసింది, నెమ్మదిగా గుండెమీద చేత్తో రాస్తూ.

“క్రల్లీ | కావ్యా ! నిన్ను దీక్కులేనిదాన్ని బేసి పోళానేమోనని భయంగా వుందమ్మా 1”

“అమ్మా ! వమిటిన్మూ ఆ మాటలు? ఇస్పృుడేమయిందని ? నువ్వు అనవసరంగా మనసు పాడుచేసుకోక రెస్టు తీసుకో 1”

“గ్పడ్డివాడో, కుంటివాడో నిన్నాక ఆయ్య చేతిలో పెడితేనే గాన నాకు తృప్తిగా ప్రాణాలు పోవు

“అమ్మా ! ఇపుడంత ఆవసరం ఏమీ కలగలేదు. నువ్వు ఎక్కు వగా మాట్లాడక రెస్టు తీసుకో [ అంటూ ఆమెని మాట్లాడనివ్వకుండ్కా నోటికి చేతులను అడ్డు పెట్టింద, తలమీద చిన్నగా జోకొడుతూ, ఆమెని నిదపుచ్చే ప్రయత్నాలు చేస్తూ,

శోభన లోపలికెళ్ళి పెద్దగా వాంతి చేసుకోవఢం చూసిన సీతాదేవి కంగారుగా లేచొచ్చిండి,

బేసిన్‌ దగ్గర కెళ్ళి వాంతి చేసుకుని మొహం కడుక్కునొచ్చింది శోభన.

సీశాదేవి మెల్లగా వెళ్ళి శోభన చెవి దగ్గర నోరుపెట్టి ఏడో ఆడిగి౦దీం అవునన్నట్టుగా తలూపిందీ కోభన |!

(కేమగా శోభన తల నిమురుతూ, “వెళ్ళు రెస్టు తీసుకో! మనసు లోకీ ఎటువంటి ఆలోచనలూ రానివ్వకు. మనసు ఎంత నిర్మలంగా ఉంప్పే ఎంత [పళాంతంగా ఉంప్కే అంత మంచి కొడుకు పుడళాడు, దబ్బనండు

లాంటి మనవజ్ణి నాకందీంచు” అంది నవ్వుతూ. శోభన కూడా నవ్వు తెచ్చి పెట్టుకుని పెళ్ళి మంచంమీద పడుకుంది.

ఆ పూట పనంతా కావ్యే చూసుకుంద ఇంట్లో ! శోభనకి రెండు మూడు వాంతులవడంపల్ల లేవలేదు, ఇటు శోభనకి ఏం కొవాలన్నా అటు తల్లికి ఏం కావాలన్నా అందీవ్వడం, వంటపని చూసుకోవడం అంతా జేస్తు స్కూలుకి కూడా వెళ్ళొస్తోంది కొవ్యం

లళను తండ్రి కాటోతున్నాడని. తెలిసి ఎంకో సంతోషించాడు ఛాంకి ఆ నర్నాడే తల్లి మాటి (స్రకొరం డాక్టరు దగ్గరకి తీసిశళ్ళాడు శోభనసి,

“ఆమెకి పూర్తిగా రెస్టు తొవాలన్కీ మంచంమీద నుంచి దీగకూడ దీ చర్భనంచి కొంచెం వొదులుగా వుందనీ" చెప్పిందీ డాక్టరు. దాంతో ప్రతీ పసీ కావ్యమీడే పడింది, బడికి కూడా "సెలవు పెట్టింది కొవ్య-

శ్రాంతి కూడా ఇంటికి రాగానే సగం 'మైను ళోభనతోనే గడుపు తున్నాడు. మిగిలిన సగం 'మైమ్సూ తల్లి దగ్గఢ కాసేపు కూర్చుంబాడు, ఆ తరవాత ఏదో ప్ల _స్తకం చదువుతూ కూర్చుంటాడు,

మళ్ళీ చాలా రోజుల తరవాత కొన్యకి బతుకం'పే బోర్‌ కొట్టిందీ, శోభన గొడవల వల్ల, శాంత కూడా ఎక్కునగా ఇంటికి రావడం మానే సింద్‌, చూమయ్యొచ్చి, వారం రోజులుండి కోభనని చూసి వెళ్ళాడు, ఏడ్లో నెలలో తల్గిని పంపించి జేంగుబారుకి వీసికళకానని చెప్పి. వెళ్ళాడు. అందరూ కావ్య 'పెళ్ళి గురించి ఒక రకంగా మఠిచిపోయార నే చెప్పాలి. తల్లి మ్మాతం, వుండుండి తన దిగులు కావ్యతో వెళ్ళబోసుకుంటుంది, తనుమ్మాకం ఏం చెయ్యగలదు ? (కాంతితో చెవితే “ఏమోనమ్మా ! ఈ సమస్య ఎట్లా పరిష్కారమౌతుందో ఆర్జం కావడంలేదు, ఇన్పటికి తొంబై సంబంధాలు చూశాము. ఒక్కటీ కుదరడంలేదు. ఏం చెయ్య మంటాపు అన్నాడు. మొదటిసారిగా అన్నయ్య మాటల్లో కూదా విసుగును చూసిన-కావ్యకి గుండెలో ఎవరా పొడిచినట్లనీపెంచింది || అన్నయ్య ! థనని పవ్వుల్లో పెట్టి చూసుకునే అనయ్యే ఇలా మారిపోతే, ఇక తన గురించి పట్టింయక్షసే చెర? అమ్మ దిగులు అందు కేసని అర్హ్షమయిందీ, మొదటిసారిగ్కా తను అడపిల్నె పుట్టినందుకు

నా కథ వింటావా? 107 తనని కాను నిందీంచుకుంది. దుఃథాన్నావుకోలేక్క పెరట్లో కెళ్ళి అశోక వనంలోని సీఠతలాగాా గంటల తరబడి ఏడ్చిందీ.

తనూ శక్రాంతితో ముక్తసరిగానే మాట్లాడుతూ వొచ్చింద్‌. 'తల్లికి ఒకరోజు గుండెనొప్పి ఎక్కువై ౦ది. మళ్ళీ వారం రోజులు నర్సింగ్‌ హోంలో వుంచాల్చొచ్చిందీ. ఇంటిపస్తీ బయటపనీ చేస్తూ అలిసిపోతోంద కావ్య 1 కాస్సేపు మనళ్శాంతి కోనం ళాంతతో, పెరటి గోడ దగ్గరకెళ్ళి మాట్లాడుతూ వ్వంశ్కే తనగురించే ఏదో చెబుతోందని, (క్రాంకికి ఫిర్యాదు జేసిందీ శోభన! అదీ విన్తి అదీ నిజమా అబద్ధమా అని కూడా ఆలోచించ కుండా కౌవ్యనీ కోచ్చడ్డాడు (కాంతి. అదీ మొదలు కొన్య, కాంతతో కూడా మాట్లాడం మానేసింద్‌,

సంగతి తెలుసుకున్న శాంత కూడా కావ్యని పలకరించడం మూనే సింది !

కొవ్యకి ఎవరూ లేరు !

అండరి మధ్యనే ఉంటుందీ మళ్ళీ!

చెన్యుని తప్పుకి శికననుభవిస్తూ, ఒంటిరిగా ఏడుస్తూ కాలం గడుప్పతోండీ కొవ్య !

గళం బేదువిషం !

వర్తమానం భయంకర పిళాది!

భవిష్యత్తు అగమ్య గోచరం ! ఆంతా చీకటి |!

అ మెధ్యాసంకా తల్లి మీదే ॥

ఆమె తవన ఆంకా అమెని బాగుచేసుకోవాలనే 1

ఆహార్యాత్రులూ ఆమె సేవలోనే మునిగి తేలుతోంది కావ్య 1.

ఎన్నో (ప్రార్ధనలు చేస్తోందీ. కాన్సీ ఏదేముడూ కరుణించలేదు.

ఆ రోజు ర్యాతి ! .. ఘోరమైన సంఘటన !...,

సీకాదేవి నోట్లోంచి నురుగులు కక్కుతూ కళ్ళు తేలేసిందీ 1

(కౌంతి డాక్టర్ని పిలుచుకొచ్చాడు ||

డాక్టయ 'సెదవి విరిణాడు !

అప్పటికే ఆమె ప్రాణాలు అనంత వాయుప్పల్లో కలిసిపోయాయి

గొల్లుపున్నాడు (క్రాంతి !

10 శారదా ఆళోకవర్ధన్‌

తలబాదుకుంద్‌ కావ్య 1

సీకాదేవి మట్టుకు (ప్రశాంతంగా నిద్రపోత్తూన్నట్టుగా వుంద ! ఏ బాధా లేదు ఆమె మొహంలో. (ప్రశాంతమైన సుషు పికి మరణ మొక్క పే పరిష్కారమా ? కౌవ్య పిచ్చిదానిలా చూస్తుండిపోయిందీ 1

కేర్‌

తల్లి మరణవ్నార్త వినగానే,

అందరు మామయ్యలూ అందర శ్రయ్యలూ వొచ్చారు వార్త ెలీ గానే. పెద్దమామయ్య్యే కొర్య(క్రమాలన్నీ దగ్గరుండి జరిపించాడు. ఎన్నెండు రోజులూ ఖోజనోలూ, కౌఫీల్తూ ఫలహారాలు అంకా ఒక పెళ్లి ఇల్లులా అనిపించింది, ఒకమూల కూర్చోని కన్నీరు కార్చడం తవ్ప్య కావ్య ఎవరి తోనూ మాట్లాడేదీ కాదు, ఎవ్వరూ ఆమెని పలకరించేవాటి కాదు అస్త నూనం పెద్ద మామయ్య [కాంతిని అంటిపెట్టుకుని తిరగడం వల్ల) (శ్రాంతితోకూడా తను మాట్లాడడానికి అవకాశం వృండేదీ కాదు.

తల్లి మరణంతో మరీ ఒంటిరిదై పోయిందీ కొవ్య. ఘూగదానిలా అయిపోయిందీ. మామయ్యులూూ అ త్తయ్యలూూ అందరూ (శాంతిని ఒదార్చే వారే గాస్కీ కావ్యని పట్టింఛుకునేవారే కరువయ్యారు. ఎప్పుడైనా క్రా స్త సమయం చూసుకుని (క్రాంతి కావ్యని వలకరించడానికాస్తే అతనున్నంత 'పేపూూ వాళ్ళా అక్కడే వృండి, సానుభూతిని"చూ పేవారు. అన్నయ్యతో మనను విప్పి మాట్లాడుకోవడానికి గాస్కీ తనివితోా ఆతజ్ఞి పట్టుకుని పడవడానికి గాస్సీ అవకొళం వుండేదీ కాదు: చిన్నప్పటి నుంచీ ఒక్కాక్క సంఘటినా గుర్తుకొచ్చి, తల్లిని తలుచుకుని గుండె దిద్దలయ్యేలా రాత్రంతా ఒంటరిగా ఏడ్చేది. (ప్రతి నిమిషం ముళ్ళమీద నన్నట్టుగా అనిపించిందీ కావ్యకి 1

పదమూడో నాటికి బంధువులంళా (పవూణమై వెళ్లి పోయారు.

తెల్లారికే (ప్రయాణమనగ్యా ఉప్పద్తోనన శోభనని జెంగుహూరి తీసికెళ్ళాలా వొద్దా ! తీసికెళితే ఇక్కడ (కాంతికి ఇబ్బందవుతుందే మో” అంటూ వంభాషణ మొదలెట్టారు.

“తనొకరర్థి ఆ ఇంట్లో పుందస్కీ తనకీ ఆ ఇంటితో ఆ న్య క్తితో

నా కథ వింటావా + 109 సంబంధం వుందనీ ఎవ్వరికీ తోచనందుకు ఎంతో బాధపడుతూ, “నేను న్నాగాా అన్నయ్యకి వండిపెట్టడానికి. మీరు వొదీన్ని తీసికెళ్ళండి "అంద్‌.

ఎవ్వరూ మాట్లాడలేదు.

కాస్సేపటికి శోభనే అందీ “అమ్మా ! నేనిక్కడే వుంటాన్సు మీరే _ డెలివరీ న్రైముకి 'ఇక్కడికిరండి” అంది ఒక నిర్ణయానికి వొచ్చినట్టుగా.

ఆందరికీ ఆ సలహాయే నచ్చినట్టుంద్‌,

కనీసం ఆన్నమ్యైనా “కొవ్య వుంటుందీ కదా! చూనుకుంటుండ్కి నువెళ్ళిరో అనలేదు. అన్నయ్యకి కూడా తనమీద నమ్మకం లేదా ? పెళ్ళి కాఠముందు ఎలా వుండేవాడు ఎలా మారిపోయాడు ! తనకోసం ఎంతబాధ పడేవాడు 1 కౌలేజీ నుంచి ఇంటికిరాగానే, క్షణం ఒదలకుండా కబుర్లు చెప్పే వాడు.” తలుచుకుని పాతరోజుల్ని, ఆ తియ్యని జ్ఞాపకాలను నెమరువేసు కుంటూ, (ప్రస్తుత పరిస్థితిలో రాజీవడలేక్క తల్లి మంచంమీద పడుకుని, ఆమె ఫోటోని పట్టుకుని వెక్కివెక్కి. ఏడ్చిందీ.

“ఆమ్మా 1! నువ్వు చెప్పిందంతా అక్షరాలా నిజం అమ్మా! నువ్వు న్నంతవర కేనమ్మా నా జీవితం హాయిగా సాగిపోయిందీ. నాకోసమూ ఏడ్చే జక మనిషున్నారసీ, నా కోసం, నా సుఖం కోసం పరితపించే ఒక-వ్య క్రి వుందనీ, ఎంతో తృప్తిగా పుండేదమ్మా ! లోకం నన్నుకాదన్నా, అందరూ వెరేసినా, సీ వొళ్లో తలపెట్టుకుని పడుకుంళ్సే సీ మాటిలు వింటూంప్పే అన్నీ మరిచిపోయి ఏదో తృప్తిని పొందేదాన్ని ! ఇస్పుడు ఎవరితో చెప్పుకోనమ్మా ? నా మనసువిప్పి ఎనరిముందర పరచను ? అమ్మా! నన్నూ నీతోపాపే ఎందుకు తీసుకుపోలేదమ్మా ? ఒక్కమామళైనా చెన్న కుండా నాకోనమే పరితపిస్తూ, (ప్రాణత్యాగం చేశావు! నావల్ల నీకు దుఃఖ మేకానీ, ఎన్నడూ సుఖమన్నదీ కలగలేదు. అమ్మా | నన్ను క్షమించు 1 అమ్మా నన్ను క్షమించు ! అమ్మా.... అమ్మా 1” అంటూ వెక్కి, వెక్కి ఏడుస్తూం పిచ్చిదానిలా "పెద్దగా ఏడుస్తున్న ఏడుపువిని కొన్య మంచం దగ్గర జేరుకున్నాళు అందరూ. ఆ క్షణంలో కావ్యని చూస్తే కసాయిగుండె

[14]

110 శారదా అళోకవర్దన్‌ కయినా కన్నీరు రాకమానదు. గుండె పగిలిపోయేలా తల్లి ఫోటోని పట్టు ' కుని విలపిస్తున్న కావ్యని చూస్తే కాంతికి దుఃఖం ఆగలేదు.

“క్రావ్యా! ఊరుకో! మనం దురదృష్టవంతులం ! ముఖ్యంగా నుప్వు మరీనూ 1 కసీనం సీ 'పెళ్ళయ్యేదాకానయినా అమ్మ మనకి మిగల్లే దు ఏడవకు ! ఏడిస్తే అమ్మొస్తుందా? ఊరుకోమ్మా ఊరుకో [ అంటూ కొవ్యని పట్టుకుని ఓదార్చాడు తలనిమురుతూ 1 న

“అన్నయ్య 1” అంటూ వసిపిల్లలా అతొజ్జి చుష్టేసి గొల్లిమంది కొవ్య !

అ అన్నా చెల్లెళ్ళ హృదయాలు రెండూ కన్నతల్లి కోనం విల విల్లాడి పోయాయి 1

ఏడ్చి ఏడ్చి సొమ్మసిల్లి నట్టు అన్నయ్యమీద వాలిపోయింది కావ్యం శోభన సీచ్ళుతెచ్చి జల్లి ది మొపాంమీదం

మెల్లిగా మంచంమీద పడుకోబెట్టాడు (కాంతి కావ్యని 1 వేడిపాల్నా తెమ్మన్నాడు ఒకకస్పు. తను స్వయంగా దగ్గరుండి తన చేతులతో పాలు తాగించాడు.

“అన్నయ్యా 1 నన్నొదీలిపెట్టి వెళ్ళకు! అన్నయ్యా ! నాకు భయ మేస్రోందీ! నేనూ అమ్మదగ్గరి కెళ్ళిపోతాను !” అంటూ హృదయ విదార

కంగా ఏడుస్తూన్న కావ్యని ఓదార్చలేక, ఆమెకి రెస్టు ఆవసరమస్కీ తను దగ్గరన్నంత పేపూ అలాగే బాధపడుతుందనీ (గ్రహించి, నిద్రకోసం ప్‌ద్గో టాల్లేట్టు' ఇచ్చాడు (క్రాంతి. వసిపాసలా అన్నయ్యని కరిచి పట్టుకుని నిద్ర లోకి జారుకుంద్‌ కావ్యం

పదీహేను రోజులు పట్టిందీ పథ్యం తినడానికి కావ్యకి ! [క్రాంతి ఇంట్లో వున్నంత పేప్కూ తన మంచందగ్గర కూర్చుంటాడు. ఆ తరవాత రాత్రి మళ్ళీ అతనొచ్చేంళ వరకూ ఆమెతో మాట్లాడే దీక్కేవుండదు. అప్పుడప్పుడు మిసెస్‌ శాంతవొచ్చి సలకరించ్చి తలదువ్వి, బిట్టలుమార్న్చి వెళ్ళేదీ, అదికూడా సహించలేని శోభన అన్నయ్యకి ఫిర్యాదు చేసిందీ.

అనే జెడవేస్తానం పే ఒద్దంటు౦ద్‌. శాంతచేత వేయించుకుంటుంద్‌. ఆమెచేత బట్టలు మార్చించుకుంటుందీ. ఆమె ఏమనుకుంటుంది ? వాదన

నొ కథ వింటావా? న! గాలు సరిగ్గా చూడదని అనుకోదూ ? ఇదంకా నన్ను ఆరడి పెట్టడాని కేగా?” అంటూ కళ్ళనీళ్ళు పెట్టుకునేదీ 1

అసలు ఆడదాని కన్నీళ్ళకి కరిగిపోని మొగాడుండడు. అందు లోనూ కట్టుకున్న భార్యామణి ! కడుపుతోవున్న మనిషి ! (కాంతి కొన్యని శేకలేశాడు. *వోదినంపే, తల్లి తో సమానం వొదినని దూషిస్తే తల్లిని

ఉదూషిళిచినప్లే అెఖ్క

కావ్యకి నవ్వొచ్చిందే. “ఇవేమైనా లెఖ్క_లనుకున్నావా అన్నయ్యా ? *ట్టూ (టూజఫోర్‌ అని చెన్పడానికి 1 “వ్రొద్రనాజ అమ్మా అనడానికి క అనుకుని మనసులో, మాట్లాడకుండా ఊరుకునేదీ.

“బ్రస్లలు ఆ ళాంతే సీ మనస్సుని పాడుచేస్తున్నట్టుందీ. ఆమెని ఇంటికి రావొద్దని చెప్ప” అన్నాడు.

ఉభాంత్‌ తన మనసుని పాడుచేస్తోందా ? పాడయిన తన మనస్సుకి

నొస్త ఊరటి కలిగిస్తోందీ ! కొంచెం ఉపశమనం కలిగిస్తోందీ. ఆయినా “పాపం ఆమె కెందుకు తనవల్ల అప్రతిష్ట” అనుకుంది, ఆ మాపే శాంతతో బఇప్పిందో. "

“క్రావ్యా ! వాశ్ళేమైనా అనుకోనీ ! నీ మీదున్న అభిమానంతో, మీ అమ్మగారి మీదున్న గౌరవంతో, మన 'స్నేహానికి అన్యాయం చెయ్య లేను. నేనొచ్చేదీ నీకోసం 1! వాశ్ళేమనుకుం టే నాకేం * అందీ, | “ఛాంకా | నిష్ణ్టారాలు భరిం' డం ఎంత కష్టమో నాకు తెలుసు. నొ ఇిస్టిపాంవల్ల అది మీకు సంభవించకూడదు. వీలున్నప్పుడు నేనే మీ ఇంటి కొస్తాను. మీప రాకండి. ప్లీజ్‌ [౯ అంటూ ఏడ్చింది కావ్య.

“ట్టి చ్చీ | (క్రాంతికూడా ఇంత మారిపోతాడని కలలోకూడా అనుకో

= లేదు” అంది బాధగా శాంత,

“మారిపోవడం సహజమేకదా శాంతక్కా 1 గడ్డాలొచ్చాక విడ్లలే కారని కన్నతల్లే అనుకుంటుంద్కే అటువంటిది భార్యవొచ్చాక అక్క చెల్లె ళృని (వేమగా చూసుకునే అన్నదమ్ములు ఎంతమందుంటారు. ఆలా వుండాలంటే, భార్యకూడా అందుకు తోడ్పడాలి. ఆమెకూడా అఖిమానాసీ గారవాన్నీ అందీస్తేతస్ప, థార్యనికొదని మగాడు ఎదురు తిరగడం, నవ్వ (ద్రంలో ఎదురీదినస్టే ! అవి ఏ కొందరికోతస్ప అందరికీ సాధ్యంకాదు”

112 శారదా అశోకవర్దన్‌

ఆర్పావ్య్యా |! నీలో ఇన్ని తెలివి తేదలున్నాయి, (ప్రేమా అభిమానం. ఆంతులేనంశ గుండెనిండా వున్నాయి. అందరినీ ఆదరించే ఆప్యాయతా, క్షమించే సహృదయకా రెండూ వున్నాయి. చదువొక్కటే కాదు దాంతో పాటు ఈ రోజుల్లో చాలామందికి లేని సంస్కారమూవుండీ. అందముంది, అకర్షణుంది. ఇవన్నీ సమకూర్చిన ఆ దేముడు నీ నుదుట కళ్యాణగీత గియ్యడం మర్చిపోయాడేమోనమ్మా 1” కళ్ళనీళ్ళు 'పెట్టుకుందీ కాంతా !

“ళాంతక్కా ! జీవితంలో ఎవ్వరూలేని నాకు ఒక తోబుట్టువులా నిలిచి అదరించి ఓదారుస్తున్న మిమ్మల్ని ఏమనాలో తెలీక, మీ బుణం ఎలా తీర్చుకోవాలో తెలీక “అక్కా 1 అని పిలుస్తున్నాను. నాకు మరో జన్మంటూపుం చే, మీకు చెల్లెల్నై పుడతాను” అందే లేళ్ళు తుడుచుకుంటూ, కన్నీటిని ఆపుకుంటూ కావ్య!

పక్క గదీలోనుంచి తుఫానులా వొచ్చింది ళోభన |! “ఏమ్మా? నేనూ మీ అన్నయ్య నిన్ను పెడుతూన్న బాధలు చెస్పుకుంటూ. ఏడుస్తు న్నావా? నిన్నెవరేమన్నారని ఆమెతో చెప్పుకొని ఏడుస్తున్నావ్‌ ?”

“*వొదీనా ! మీమీద నేనేమీ ఆమెతో చెప్పలేదు.లే

“మరయితే నిండు ఇంట్లో తీరికూర్చుని ఎందుకమ్మా నడుపు? ఏం కష్టం వొచ్చిందని ? కావలసింది తింటావ్‌ | "సీ గదీలో శెళ్ళి పడుకుంటావ్‌ 1 నిన్నెవరేమంటున్నారనీ 1 గర్జించినంత గట్టిగా అడిగింది శోభన.

“నిజమే వొదీనా ! కావలసింద ఇష్టమ్‌ంపే తింటున్నాను లేకపోతే లేదు. నాకంటూ ఇచ్చిన ఒక గడిలో వడుంటున్నాను. నాకూ జంతువులకీ 'శేశా ఏవుంది ? కుక్కపిల్ల కూడా కాస్సేపు దాన్నీ పలకరించమని, దాంతోటీ ఆడుకోమన్సి తోకాడిస్తూ వెంటితిరుగుతుంది. కానీ నాకు ఆదిబేదే!

వొదీనా ! మనిషికి కావలసిందీ, తినడం పడుకోవడం ఒక్క కౌదు. మనసువిప్పి మాట్లాడే మనిషి తోడు కావాలి. మమతలు పంబే మనిషి నీడ కొవాలి! అంతేకాస్తీ వేశకింత తిని ఒక మూల పడుండ మని చెన్పడం, అభిమానమూకాదు, ఆప్యాయశా కొదు. మీరు తీర్చుకునే బాధ్యత ! బింధాలు అనురాగానిక్తీ ఆప్యాయతకీ మడిపడళాయి. కానీ, వాధ్యతకి కాదు.” కన్నీరు చెంపలపిదుగా చారుతుంప్కే కళ్ళు తుడుచు కుంటూ అందీ కావ్య.

నా కథ వింటావా? క్షైశే3 శోభన మొహం కోపంతో ఎజ్జబారిందీ 1 శాంత ఎదురుగుండా తనని నిర్భయంగా నిలదీసి అడుగుతున్న కావ్యని పీక పిసిశయ్యాలన్నం౦ంత కోపం వొచ్చింది. ఆవేశం పట్టలేక్క “ఏ సినిమాలోవమ్మా ఈ డై లాగులు? బట్టీపట్టిన పాఠంలాగా అప్పగించేవ్‌ *” ఆంది వ్యంగంగా !

“సూ .. నీలాంటి వాళ్ళక్కి సినిమాడై లాగులూ, సినిమా ఆదర్శాలే. గుర్తంటాయి. మనసు, మమకా, మాట్లా మంతీ వీటికి అర్దాలు కూడా శెలీవ. చెప్పేం లాభం ?౯ అందీ కావ్యం

“వ్షబ్రప్‌ |! వక్క నాలికుందీకదా అని ఇష్టం వొచ్చినట్టు వాగు తున్నావ్‌ ! మీ ఆన్నయ్య రానీ చెబుతా! ” అంటూ గాపుశేకలు పెడుతూ శాంతవైపు తిరిగి “ఏమ్మా ! మీ ఇంట్లో నీకు ఏమీ వని లేదా? ఇలా ఇరుగింటిమీదా, పొరుగింటిమీదా వెళ్ని పడుతున్నావ్‌ ? మౌ ఇంట్లో చిచ్చు "పెట్టి మమ్ముల్ని రచ్చకీడుస్తున్నావ్‌ ?” అందీ కోవంతో సెగలుకక్కుతూ.

ఆవ్రాద్రనా |! సీ కోపం నామీద చూపించు. శాంతనేమైనా అంపేనే నూరుకోను, నువ్వు ఈ .ఇంటికి రాకముందే శారత ఈ ఇంటికొచ్చేద్‌ం అమ్మకి శాంతకూడా ఇంకో కూతురులాంటిది” అంది.

ళ్‌ట్ట్రశ్షే నేనా కాంతపాటి చెయ్యనన్నమాటి | ఆమెకున్న విలువ హరా నాకు లేదన్నమాట 1” ఉడుకు మోతుతనంత్తో ఏడుపు లంకించుకుంది

ఉక్రావ్య 1 నావల్ల ఆమెకెందుకు బాధ? నే వెళతాను. ఏదెనా కావా లంప్కే నువ్వే మా యింటికిరా ఈమెతో నాకే సంబంధమూలేదు. మన స్నేహం పవిత్రమైనదీ. ఒస్తా 1!” అంటూ వెనక్కితిరిగి చూడకుండా వెళ్ళి పోయిందీ కాంత.

కొవ్య మాట్లాడకుండా తన గదిలోకి వెళ్ళి ఏడుస్తూ మంచం మీద కూర్చుందీ.

ఆ సొయంథ్రం క్రాంతి ఇంట్లో కాలుపెడుతూ పుండగానే (ప్రారం థించిందీ శోకాలు శోభన !

అన్పీనంయు౦దీ ? ఏీవముయిందీ శోభనా ” ఆంటూ కంగారుగా ఆడిగాడు (శ్రౌంఠిం

114 శారదా అశోకపర్దన్‌

శోభన మాట్లాడలేదు, ఏడుపు లంకించుకుంది, ణ్‌

“పీయ్‌ 1! ఏంటా ఏడుపు! ఉత్తమనిషివి కూడా కాదు” అంటూ దగ్గరకెళ్ళి లాలనగా “కావ్య ఏమైనా అందా ? అన్నా '“ఇగ్‌నోర్‌ క్ష చేయ మన్నాకదా ? మనసు బాగోలేక ఏమైనా అనుంటుంది. అంతేనా?

మరి వినలేకపోయిందీ కావ్య! “అన్నయ్య తన గురించి అంటూన్న మాటలేనా అవ్వి ? అంశ తను శోభనను ఏదో అంటూ పుంటోందన్న భావన అతనిలో వుందా? అలా తను అంటూవుంపే పట్టించు కోకుండా వుండమని, అమెతో చెబుతున్నాడా ? ఆసలు తను అలా అనే రకమేనా? ఆ సంగతి అన్నయ్యకి తెలీదా? భార్యమీద ఎంత మక్కున వున్నా, చెల్లెలని ఆ మాత్రం (పేమలేదా ? నామీద అంత నమ్మకం లేదా ? అన్నయ్యే తన గురించి అలా మాట్లాడుతూపుంప్తే ఇంక శోభనకి ఎదురేముందీ ? అమెకి తనమీద గౌరవంకాస్కీ తన మాటి మీద విలువకానీ ఎలా వుంటుందీ అనుకుంటూ 'మోకొళ్ళ మీద తల దూర్చి తల్లిని తలచుకుని ఏడ్చింది కావ్య.

కాస్సేపటికి (కాంతి కావ్య గదిలో కొచ్చాడు. “అఆ స్త్రమానం అలా ఎడుస్తూ హర్చోకపోళ్సే లేని తిరగరాదూ 1౫ అన్నాడు.

“ప్ట్టి జరిగిందని ఆ ఏడుపు ఫొ అద్‌ వళ్ళో స్వగతమో తెలీలేదు కావ్యకి.

(కొంకి మొహంలోకి చూసింది. ఆదీ వశ్నే! శననుద్దేశించి అడి గాడని [గహించుకుంద్‌.

అమ్మ జ్ఞానకం వొచ్చింది ఆంద్ర మెల్లగా 1

“చూడు కావ్యా ! ఇరవై నాలుగుగంటలూ అమ్మ జ్ఞాపక మొచ్చిందని ఏడుస్తూ కూర్చుంక్కే నేను ఉద్యోగాని కెశ్ళేవాడినికాను, మీ వొదిన ఇంట్లో పనిచే సేదకాదు, అమ్మమీద (ఢేమసీ ఒక్కదానికే వుందా ? నాకు లేదా? ఆయినా వయసొచ్చినవాళ్ళం, పసిపిల్లల్లా ఏడున్తూ కూర్చోవడ మేమిటి ? లేని ఇంట్లో పన్ఫన్నీ చూసుకోవొచ్చుగా? పనంతా బీ వొదీన ఒక్కర్తే జీసుకుంటోంద” అన్నాడు.

“నిన్నటిదాకా మంచం దీగలేద్రు తను. పథ్యం తిని రెండురోజులు కూడా కాలేదు, నొంట్లో ఎలాపుండి అని ఆడగవలనద పోయ్యి. తనేదో

114 శారదా అళోకవర్దన్‌ శోభన మాట్లాడళేదు, ఏడుపు లంకించుకుంది. కప్టికు 1 ఏంటా ఏడుపు! ఊ _త్సమనిషివి కూడా కాదు.” అంటూ దగ్గరకెళ్ళి లాలనగా “కావ్య ఏమైనా అందా ? అన్నా *ఇగ్‌నోరొ చేయ మన్నాఠచా ? మనసు బాగోలేక ఏమైనా అనుంటుంది అంతేనా మరి వినలేకపోయిందీ కావ్య 1! “అన్నయ్య తన గురించి అంటూన్న మాటివేనా అవ్వి ? అంప్తే తను ళోభనను ఏదో అంటూ పుంటోందన్న భావన అతనిలో వృందా? ఆలా తను అంటూవుం పే పట్టించు కోకుండా పండమస్తి ఆమెతో చెబుతున్నాడా ? అసలు తను అలా అనే రకమేనా? ఆ సంగతి అన్నయ్యకి తెలీదా? భార్యమీద ఎంత నుక్కున పున్నా, చెల్లెలని ఆ మాత్రం (ప్రేమలేదా ? నామీద ఆంత నమ్మకం లేదా? అన్నయ్యే తన గురించి అలా మాట్లాడుతూవుంపే, ఇంక శోభనకి ఎదురేముంద్‌ ? ఆమెకి తనమీద గౌరవంకాస్తీ తన మాట మీద విలువకాసీ ఏలా పుంటుందీ *” ఆనుకుంటూ 'మోకాళ + మీద తల దూర్చి తల్లిని తలుచుకుని ఏడ్చిందీ కావ్య. గా కాస్సేపటికి (కొంతి కౌప్య గదిలోకాచాడు. “ఆన

• అ సమానం అలా ఏడుస్తూ కూర్చోకపోళ్సే లేచ్చ తిరగరాదూ ?౫ తన్నాడు. న్‌ “ఏం జరిగిందని ఆ ఏడుపు " ఆద ప దీ శో తెలీలేదు కావ్యకి. వు న్వగతమో (శొంతి మొహంలోకి చూసింద. అదీ [పశ గాడని [గహించుకుంద్‌. లస! తనసుద్దేశించి ఆడి “అమ్మ జ్ఞానకం వొచ్చింద అందీ మెల్లగా | “చూడు కౌవ్యా! ఇరవై నాలుగుగంటలూ అమ్మ జ్ఞాపక మొచ్చిందని ఏడుస్తూ కూర్చుంప్కే నేను ఉదో శ్‌గాని శెశ్ళేవాడినికానీ “ప్పి వొదీన టో పనిచే సేదీకొదు. అమ్మమీద (థేమ నీ ఒక్కడానిశే వీ మ థాదాని౩ పుందా ? నాకు లేదా? అయినా వయసొచ్చినవాళ్ళం, వసిపిలలా ఏడుసూ కూరో జా లౌ వడ మేమిటి ణి లేవి ఇంట్ల పన్ఫన్నీ చూసుకోవొచ్చుగా ? పనంశా ప్రీ వారిన ఒక్క శ్తే జీసుకుంటోంద” అన్నాడు. ర్‌ం చ వన్న టీదాకా నందం దిగలేదు తను. పథ్యం తిని రెండురోజులు కూడా కాలదు, వొంట్లో ఎలాపుంది అని అడగవలసింద్ర పోయి తనేదో

నా కథ వింటావా? ల! సోమరిసోతులా కూర్చున్నట్టు ఈ ఉన న్యాసొలేమిటి ?” అనుకున్నా సమౌ ఛానం చెప్పలేదు కొవ్యం

కాస్సేపూరుకుని “అయినా అ శాంతతో అంత స్నేహం ఏమిటి సీకు? నా కన్నా వొదినకన్నా ఎక్కు-వయిందా సీకు ఆవిడ * అన్నాడు.

“శ్యపాటీకి శోభన ఉన్నవీ లేనివీ అన్నీ చెప్పేసుంటుందీ అన్నయ్యకి అనుకుందీ కొవ్యం

“అన్నయ్యా 1 శాంత ఈ ఇంటికి కొ క్రేమీ కౌదు. ఆమె ఎటు వంటిదో నీకూ తెలుసు”

౪ఆ్రంత్రమాతంచేత్య మన స్వంత విషయాల్లో జోక్యం. చేసుకో నక్కర లేదు అవిడ”

“ఆవిడేమీ జోత్యం చేసుకోలేదు. ఆమెని చూస్తేనే వొదినకి పడదు, నాతో మాట్లాడితే అంతకన్నా ఇష్టంలేదు. ఎన్ని మాటలన్నా వొదీన ఆమె గాబట్టి ఊరుకుందీ. మరొకరై తే...” మాట్లాడం మానెయ్యుచ్చుగా

“ఆంటే వొదనకిష్టం లేనిదేదీ నేను చేయకూడదన్నమాట. ఆమెకి నేనూ ఇష్టం లేకలోక్వే ఇంట్లోంచి వెళ్ళిపొమ్మంటావా ణ్‌?

గ్‌స్తూశ్రారా ఎలా మాట్లాడుతోందో 9? ఒక దాన్లోంచి ఇంకోటంటుందో అందీ శోభన,

కక్రావ్యా | ఆర్జం లేకుండా మాట్లాడకు 1 అసలే అనేక సమస్యలతో సతమతమైపోతూన్న నాకు కొత్త సమస్యలు కూడా తెచ్చి పెట్టకు. సీక్ష పుణ్యం వుంటుందీ.” అంటూ అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయాడు క్రాంతి.

కావ్యకి దుఃఖం ఇంకొ ఎక్కువైంద్‌ ? శోభన అన్న మాటల కన్నా [కొంతి చూపించే నిరాదరణ ఆమె మనస్సుని మరింత గాయపతి చిందీ !

క్యు లోకంలో తన కింశెవ్వరూ లేరు!” అనుకుంటూ ఒంటిరిగా విల పించిందీ

నాలుగు మెతుకులు గతిక్కి చీకట్లో కిటికీలోంచి కనబడుతూన్న ఆకొళాన్ని చూస్తూ, తన మనసులో నిండిన చీకటిని ఆకొశంలో మిణుకు

116 శారదా అశోకవర్దన్‌ మిణుకుమంటూ వెలిగే తారల వెలుగు తొలగించడానికి (ప్రయత్నంచేస్తూ పడుకుందీ కావ్య! కన్ను మూతసడటంలేదు నిద్ర దరిదాపుల్లోకి రావడం లేదు.

16 "పెద్ద మామయ్య దగ్గర్నుంచి వొచ్చిన ఉత్తరాన్ని పదే పదే చదీ వారు అన్నయ్యా, వొదీనా. “ఏమై వుంటుందా అన్నిసార్లు చదువు తున్నారూ. ఇ అనుకుంది కావ్య 1 “కావ్యా 1” పిలిచొడు క్రాంతి. “వంబన్నయ్యా “ప్పద్ద మామయ్య ఇక్కడ ఏదో సంబంధం వుందని రాళాడమ్మాం హిమాయత్‌ నగర్‌లో ఇల్లు. స్వంత ఇల్లూం ఆస్తీ పొస్తీ అన్నీ బాగానే వున్నాయట. అయితే, రెండో. 'పెళ్ళిట, పెద్ద పెళ్ళాం తాలూకు ఇద్దరు ఆడపిల్లలు, వాళ్ళకి "పెళ్ళయిపోయి అత్తవారింట్లో వున్నారట”ొ ఏపేనో చెబుతున్నాడన్నయ్యం “ఒక్కమాటిలో చెప్పాలంటే బహుశ మనవలుకూడా ఆయనకి పుప్టే పుండొచ్చును లేకపోతే పుడకారో రేపో మాపో |! ఆయనకి పెళ్ళీ అనడంకన్నా షష్టిపూర్తి ఆం'పే బాగుంటుందేమో 1!” అందీ కొవ్య!

“ఆదీ కొాదమ్మా....” ఏదో చెస్పటోయాడు (క్రాంతి.

“లం '3ందుకులెండి. ఇష్టం చేదని ఇెప్పేస్తోందిగా” ' అందీ శోభనం

“ఇలా (ప్రతీదీ ఏదో ఒక వంక పెట్టి కొదంటూంపే, ఇంక సంబం థఛాలే రావమ్మా..ఇన్పటికే ఏదో ఇన్నాళ్ళకి ఇదైనా వొవ్చంది. బాగా ఆలో చించుకుని చెప్పమ్మా”

“అన్నయ్యా ! అంత ఏదో ఒక సంబంధాన్ని చూసి చేపేసుకోవ అలసిన ఆవసరం ఏనుందన్నయ్యా ? పెళ్ళి కాకపోతే కాకపోతుందీ, పెద్ద నష్టమేముందీ 1” యం

“*అంపే జీవితాంతం పెళ్ళి చేసుకోకుండా వుండడానిశే నిశ్చయించు కున్నావా ?” అడిగిందీ శోభనం

“బలా అని నేననలేదే ! మంచి సంబంధం వాసే తస్పకు౦డా చేసుకుంటాను” ైై

"సో కథ వీంటానాో ? 117

“బ్షవన్నీ మంచి సంబంధాలు కాకఖోతే మానాన్న ఉత్తరం రాస్తాడా గ

“రెండో పెళ్లి సంబంధాలూ నా ఈడు పిల్లలున్న సంబంధాలూ, నాకు సర్లైనవనా మీ ఉద్దేశష్థం ?” ఆంది కావ్యం

ఆమ్బ్సెదటి పెళ్లి వాడూ అన్నీ సవ్యంగా వున్నవాడూ, సంప్రదాయ కుటుంబంలో నుంచొచ్చినవాడూ నిన్నెందుకు చేసుకుంటాడు పిచ్చా ”

ఉన్చ్వానా ! సీ ఇష్ట మొచ్చినట్టు మాట్లాడకు. ఇవుడు 'పెశ్లికోసం నేనేం పడి బావడంలేదు”

శోభనా 1 నువ్వు లోపలికి వెళ్ళు మాట్లాడకు” అన్నాడు గక్రాంతి.

ఉన్సాకైందుకులెండి గొడవ, మీరూ మీరూ ఏమైనా చేసుకోండి. ఆసలు నాన్నగారికి బుద్దీలేదు. అఆయన*ళందుకు ? ఇక్కడ సంబంధం వుందీ అక్కడ సంబంధం వుందీ అంటూ” విసుక్కుంటూ సణు క్కు౦టూ లోపలికి వెళ్ళిపోయిందీ,

“అన్నయ్యా ! నువ్వింత మారిపోతావసీ కలలోకూడా అనుకోలేదు. నువ్వేనా నాకోసం ఇట్టాంటి సందింధాలు తెస్తున్నది. నేను నమ్మలేక పోతున్నాను. అన్నయ్యా! నా 'పెళ్ళికోసం మీరెవ్వరూ బాధపడకండి. ఎందరో 'సపెళ్ళికొని వాళ్ళున్నారు. ఇంకెందరో పెళ్ళ్లయి భర్తని పోగొట్టు కున్న అభాగినులున్నారు. వాళ్ళందరూ బతకడంలేదూ ? చదుపుకున్నాను. ఉదో్యోగం బేసుకుని నా కాళ మీద నేను నిలబడగలనుోొ అంద్‌. శాంతి సమాథానం చెప్పేలోగా గదిలోంచి బయటికొచ్చింది శోభన విసురుగా,

కద్రాళ్ళందరూ బతకడం లేదూ ? అన్నావే కరెక్టు నువ్వు చెప్పింది అక్షరాల నిజం. అయిక్సే నువ్వు చెప్పినలాంటి వాళ్ళు, ఇష్టంలేకనో, అనుకూలురై నవాళ్ళు దొరకకనో అవివాహితలుగా వుండిపోవొచ్చు. అంతే కానీ నీలాగా చెడిపోయినదని పేరు పడి వుండడం లేదుగా ?” ఆంది.

అన్నయ్య ముందే శోభన అంత ఇదీగా మాట్లాడడం, అన్నయ్య ఏమీ అనకుండా ఊరుకోవడం కష్టం కలిగించింది కావ్యకి,

శోభనకేసీ (క్రాంతికేసీ మార్చి మార్చి చూసింది, ఒక నిర్ణయాని కొచ్చిన డానిలా (క్రాంతితో చెప్పింది న్‌

[15]

న! శారదా అళోకవర్దనొ

“అన్నయ్యా ! అఖరిసారిగా చెబుతున్నాను. ఇప్పటికి జరిగిన సంఘటనలను బట్టి నాకు 'పెళ్ళంపే అసహ్య పట్టుకుంది... నేసు "పెళ్ళి చేసుకోదలచుకో లేదు. అలా అని నేను (వమాణం చేసి కూర్చోడంలేదు. నాకు నచ్చిన వ్యక్తి నా తప్పులతో సహా నన్ను మెచ్చిన వ్య క్రీ ఒచ్చిన రోజునే తప్పకుండా పెళ్ళి చేసుకుంటాను. అంతదాకా ఇలాగే వృండిపో దలచుకున్నాను”

“ఆదీ కాదు కొవ్యా ! ఆంపే....”

“అన్నయ్యా ! నేను నీతో మాట్లాడుతున్నాను. ఎన్నో ఎదురు దెబ్బలు కలిసి తిన్నాం) కలిసి బతుకుతున్నాం ఒక్క తల్లి రక్తాన్ని పంచుకుని పుట్టాం. ఒకే ఆదర్శంగా నిన్నటి వరకు పున్నాం! ఈ రోజున సీ రూటు మాళింది, సీదారిలో సువ్వూ, నా దారిలో నేనూ నడిచే రోజూ చ్చిందీ. నన్ను చెప్పనివ్వు....”

(శాంతి బాధగా తలొంచుకున్నాడు. శోభన లోపలికి వెళ్ళిపోయింది.

“అన్నయ్యా 1 నేను నీకు భారంగా వున్నాననుకుంటా 1! అలా పుండదలచుకోలేదు. నావల్ల నీకుగాస్కీ వొదినకిగాసీ ఏమాత్రం శ్రమ కలగ కూడదు, నేను బిళకగలనన్నయ్యా, చదువుకున్నాను. ఎక్కడైనా ఉద్యోగం చేసుకుని (దిశకగలను. ఆడదీ ఏడుస్తూ పడుండే రోజులు పోయాయి. అభాగినులకూ అండదండలు లేని దక్కు లేని వారికీ ఒంటిరిగా

వుండి ఉద్యోగాలు చేసుకోవాలనుకునేవారికీ (పభుత్వ సహాయం సంక్షేమ సంస్థల సహాయం పృంద, నేను....”

“ఏమిటా. అర్థంలేని మాటలు + మనం అడిగినడేమిటి ? తను చెప్పేదేమిటి ? మీరూ అలా ఊరుకుంటారేం *” మళ్ళీ గడిలోంచి ఒచ్చి అంద శోభన.

కొన్య శోభన కేసి తీక్షణంగా చూసింది !

ఆ చూపులకి తలదంచుకంద శోభన !

(శ్రౌంతి ఆ చూపుల్లో ఏం చదవగలిగేడో “శోభనా 1 నువ్వు మాట్లాడకు. నేస్తూ కొవ్యా మాట్లాడుకుంటున్నాం. మధ్యలో నువ్వు జోకళ్థం చేసుకోకు 1 వెళ్ళు ౯ అంటూ కౌవ్యకేసి చూసి “కావ్యా 1 నాక

నొ కథ వింటావా? క్షం తెలుసు నీ భావాలు ! మొదటి నుంచీ ఒకరకమైన స్వతం[తమైన భావాల తోపే పెరిగావు. ఎదురుదెబ్బలు తిన్నావు *నా భథావాలవల్ల ఎదురు దెబ్బలు తిన్నానం టే నేనొన్నుకోను 1 కేవలం ఆదీనా డరదృష్టం. ఇంట్లో కూర్చుని, ఏ కూరలు కొనడానికి వెళ్ళినప్పుడో ఇటువంటి సంఘటన జరగొచ్చు ! ఇంకా ఎన్నో రకాలుగా జరగొచ్చు ! దురదృష్టకరమైన విషయం ఏమిటం'ప్రే ఇంకా మగాడు ఆడ దాన్ని ఒక ఆందమైన వస్తువుగానే ఊహించి 'పెళ్ళనే నూర్కెట్టులో, మంచి అందమైన బొమ్మను తెచ్చుకుందామనుకుంటున్నాడు. అందులో తస్పులేదు. కాన్సీ ఆమె బాహ్య సౌందర్యానికీ ఇచ్చే విలువలో నూరో నంతుకూడా ఆమె వ్యక్తిత్వానికి గానీ ఆశయాలకి గాన్సీ ఆదర్శాలకి గానీ ఇవ్వడంలేదు. అసలు ఆమెకీ తనతోపాటు సమానస్టాయినిచ్చి ఆచశోచించు కునే అవకొళాన్నివ్వడం లేదు. అన్నయ్యా! చట్టపరంగా న్తీకి ఎన్నో హక్కులనిచ్చారు. కాస్కీ ఏ చట్టమూ పరిస్థితులను మార్చలేకపోతున్నాయి. కారణం, ఈ మార్చు రూల్స్‌వల్ల జఒచ్చేదికాదు.. మనుషులు మారాలి! ఈ మార్పు ఒక్క మగవాళ్ళలో నేకాదు. ఆడవాళ్ళలోనూ రావాలి |! ఒకపక్క_ "స్వేచ్చ కావాలని కోటకుంట్లూ సమాన హక్కులు కావాలని అడుగుతూ మరోపక్క అలా అడిగే స్రీలను సమర్డించకుండా, ఆడవాళ్ళే ఆడవాళ్ళని కించపరుస్తూ పురుషుడి పాదాలచెంత పడుండి ఆక్కార్పణ చేసుకుంటూ వుంపే, పరిస్థితులు మారవు. లెక్చరిస్తున్నాననుకో కన్నయ్యా! నా వుడే ళం, శ్తీ పురుషుణ్ణి ద్వేషించాలనికాదు. పాదాలచెంత వృండకూడదనీ కాదు. (పేనుతో ఒకరి నొకరు ఆర్జం చేసుకుని ఒకరి వ్య క్రిత్వాన్నాకరు తెలుసు కుని గౌరవించుకుంటూ, ఒకరి కోసం ఒకరు తపించి తరించడానికి తమని తాము ఆక్కార్చణ చేసుకోవడంలో ఆనందంపవుందే ఆదర్శంవుంద్క మను గడవుంద్కీ (బతుకుంది. "హెచ్చుతగ్గులకు స్టానం వుండదు 1...”

(ొంకి కావ్య చెప్పేదంఠా శద్దగా విన్నాడు. ఆమె మాటల్లో తప్పు పట్టడానికి గాస్కీ వ్యతిరేకించడానికి గాస్తీ ఏమీ కనిపించలేదతనికి? పెగా కౌవ్య అంత చక్కగా ఆలోచించగలిగే వ్య క్రిగా తయారయినందుకు గర్వ వడాడు. |

“ఠావ్యా! నీ మాటిల్లో అక్షరం తప్పులేదు. అసలు నిన్ను ఈప్పు

120 శారదా ఆళోకవర్దన్‌ పట్టివలసిన అవసరమే లేదు. కాకపోతే, నాబాధల్లా, నిన్ను అఆర్జం చేసు కునే స్టితికి ఎదగక నిన్ను తస్పుపడుతూన్న ఈ సమాజానిదేనని నాకు తెలుసు. కానీ ఈ వ్యవస్థని మార్చడం, ఒక్క సీవల్లగాస్త్‌ ఒక్క నావల్ల గానీ కొదు. అందుకు (ప్రయత్నంచేస్తే మసమే ఆహుతై పోతా మేమోనని నాకు భయంగా వుంద”

ళ్‌ (ప్రయత్నంలో నేను ఆహుతై పోయినా ఫరవాలేదన్నయ్యా ! అందుకు నా వ్య క్తిక్వాన్ని చంపుకుని ఒక మామూలు మనిషిగ్యా బతక లేన అందీ కావ్య! ఆమె మాటల్లోని పట్టుదలన్కీ నిర్జ్ణయాన్నీ (గ్రహించిన [కొంకి మరి మాట్లాడలేక పోయాడు. “ట....కే....డూ.... వొట్‌....యూ....లైక్‌ 1.... బెస్ట్‌,...ఆఫ్‌.... లక్‌ అన్నాడు. న కావ్య మనస్సు కడిగిన ఆద్దంలాపుందీ ! గుండెలోని బరువంకా తగ్గి, మనసు కేరికసడింది 1 తృ ప్తిగా నిట్టూర్చిందీ [| “ఎన్నో రోజుల తరువాత తను మనసువిప్పి ధైర్యంగా మాట్లా డింద్రీ ఆన్నయ్యతో | అన్నయ్య కూడా తను చెప్పినదంకా (శ్రద్ధగా విన డమే కొకుండా, అన్నీ అంగీకరించాడు". సంతోషంతో మనసు శేలి పోయిందీ కావ్యకి ! శోభన మాత్రం సంతోషంగా లేదనే చెప్పాలి. ముభావంగా భోజ నాలు పూర్తి చేశారు రాత్రి 1 చాలా పేప్ప నిద్దరపట్టిక పోవడంతో, ఏదో నవలతీసి ముందరేసు కుంది కౌవ్య 1 పక్కగదీలోంచి వాదన వినపడుతోంది, వినడం సభ్యతకాదని తెలి సిన్వా మధ్య మధ్య తనపేరు వినబడడం నల్ల్కు కుతూహలంతో విందీ

కొవ్య 1!

“*మ్పిగ్ర క్రీ చెల్లెలు. చెప్పిన ప్రతీమాటికీ “అవునూ, కరెక్ట్‌ 1 అంటూ తందానకానా అన్నారేగాస్కీ మన బాధ్యళని గుర్తించారా? తను

పెళ్ళి చేసుకోనని చెప్పి పుండిపోయిందన్సి తనని ఎవరూ ఏమీ అనరండి 1

నా కథ వింటావా? క్షై21 మనం వట్షించుకో లేదంటారు. ఆ పిల్ల తల్లే బతికుంపే ఊరుకు నేదా అన్నా నొదీనా కబట్టి, మాట్లాడక ఊరుకున్నారు ఆంటారు. ఆ నింద నేను మొయ్యలేను శి

“నన్నేం చెయ్యమంటావు చెప్పు ! తనేమీ చిన్నపిల్ల కొదుకదా బలవంకాన పీటలమీద కూర్చోబెట్టి, మూడుముళ్ళూ వేయించడానికి. తన కిష్టంలేనీ "పెళ్ళి ఎలా బజీయించవమంటావ్‌ *”

"ఇంతవరకూ ఇన్ని సంబంభాలొచ్చాయి. తనకి ఏది నచ్చిందనీ ? నిజానికి మీ ఆమ్మగారుకూడా ఆ బెంగతో పే కన్నుమూశారు. తల్లి మనసుని అర్హం చేసుకోలేని చదువులెందుకు ? మంచి నంబంధం కొవా లంజే ఒక చెడిపోయిన పిల్లని ఉద్దరించడానికి నేనున్నానూ అని ముందుకు రావడానికి ఇదీ సినిమాకొదు, జీవితం 1”

అత్టోభ్రనా 1! మా కొవ్య చెడిపోలేదు”....

“మ్సీర్రు చూశారా ? ఆమె చెప్పింది నమ్ముతున్నారు ! అంతేనా

“స్టార్‌ జ్రన్తా శా

“అవునండీ ! మనని మనం (ప్రశ్నించుకుంక్కే మనదగ్గరే సమా థానం లేదు. ఇత లకేం చెపకాం? గ

శాంతి మాట్లాడలేదు.

కావ్య గుండెలో రాయినడ్డంత బరువుగా అనిపించింది. కణం వరకువున్న ఉత్సాహం, పాలపొంగులా కుంగిపోయింది. కన్నీళ్ళు చెంపల మీదుగా జలజలారాలాయి.

“*నామాటివిని, ముందు ముందు లేనిపోని గొడవలు రాకముందే, మా నాన్న చెప్పిన సంబంధాన్ని ఖాయం చెయ్యండి. ఈ ఊళ్ళో సంబం ధమే కనుక మీ చెల్లెలు మీ కళ్ళముందే వుంటుంది. మళ్ళా ఇటువంటీ అవకొశంరాదు. అనాధ శరణాలయంలోన్తో సంక్షేమ సంఘాలలోనో ఆమె జేరుతానం'పే సరేనని చెప్పి, ఇంటికి అప్రతిష్ట తేకండి”

(శాంతి మౌనంగా వున్నాడు.

“చెప్పండీ ! ఏంటాలొోచిస్తున్నారు ఇంకా ?”

అ బ్రల్రాగ్నే [న

“ఆంఫే 1”

122 శారదా ఆళోకవర్దన్‌

“నువ్వు చెప్పిన ప్లై చేద్దాం ౫

“నిజంగా ఆంటున్నారా ?”

“నిజంగానే అంటున్నాను”

“పదీ నామీద ఒప్టేసి చెప్పండి”

“పిచ్చిగా ఈ ఒట్లూ సత్యాలూ ఏంటి శోభనా? నువ్వు చెప్పిన దంశా నిజం. పైగా మన కుటుంది గౌరవాన్నీ అమ్మ మనసునీ అన్నీ దృష్టిలో "పెట్టుకుని సలహా ఇచ్చావు. నేను నీలాగా (పార్టి కల్‌గా ఆలో చించలేకపోయాన్సుని ఒప్టేసినట్టున్నాడు.

శోభన సంతోష్షంగా “అయితే వినండి. రేప్పొద్దున్న కొఫీ తాగ్గానే మ్‌ నిర్ణయాన్ని చెప్పేయండి కావ్యకి! హిమాయకర్‌ నగర్‌ సంబంధాన్ని థాయం చేస్తున్నామని చెప్పేయండి. ఆ తరవాత వాళ్ళని కలుసుకుని పీలై నంత త్వరలో ముహూరాలు పెట్టించెయ్యండి. "పెళ్ళికూడా సింపుల్‌గా చేపేస్తేసరి. ఎలాగా అదివరకే కొన్న బట్టలూ నగలూ వుండనే పున్నాయి ఒకవేళ ఇప్పుడు మహూరాలు లేవ అంక లి చేసే స్తేసరి, గుళ్ళో దేముడి దగ్గరో జరిగే పెళ్ళికి మహూ రం చూడల్కల్లేదుటి 1”

ఇంక మాటలు వినిపించలేదు 1

“అన్నయ్య ఇంత వీకా మైండెడా ? తను చెప్పినదానికీ సరే నన్నాడు శోభన చెప్పినదానికి సశన రేదీ చెవితే అదీ వినే తత్వమా? తన స్యంత్ర ప్ర నే ఎవరేద్‌ ళు వై నల స్వం తెలివికేబలు ఉపయోగించి ఏదీ ఆలోచించడం

_ న మంచం దగ్గరికెళ్ళి పడ్పుక్షంది కౌన్యం

ప్కష్పకం చదపబుద్ది కాలేదు స్రీ పక్కన "పెళ్లేసింది.

మీ మనను ఆలోచనల్లో మునిగిపోర్యుంద్ర

ఒక వేళ అన్నయ్య వొదిన క్రిచ్చిన్న మాట (ప్రకారం అ సంబంధం

ఖాయం చేసుకునొచ్చే స్తే ? అప్పుడు శ్రన్స కాదన్నా బాగుండదు. ఆ ముసి లాణ్డీ కట్టుకుని (బతుకంఠా ఈనురోవ్వన్సి ఈడొస్తూ లేదా పృ త్తడిబొమ్మ పూర్ణమ్మలా ఆత్మాహుతి బేసుకోవాల! మెగాడ్‌ ఇంకొ క రోజుల్లో కోడా పూర్ణమ్మ జీవిశాన్ని పోలిన జీవికాల్స పున్నాయంచ్ప నాటిక్తీ "నేటికీ శ్రీ

నా కథ వింటావా? శు

సమస్యలలో ఎటువంటి మార్పూ రాలేదనిపించిందీ. అలా జరగడానికి వీళ్లే దు. తను ఎదురుశిరగాలి ! ధె ర్యంగా నిలబడాలి! తన (బ్రికుపని తనే నడుప్పుకోవాలి ! అందులో మంచి ఎదురైనా, చెడు సంభవించిన్నా తనే బాధ్యురాలు.. కొన్సీ తన జీవితాన్ని మరొకరిబేతిలో. పెట్టి ఏడుస్తూ కూర్చునే మూర్చురాలు కాకూడదు, ఎలాగా ఇన్ని నిందలు మోయగలిగిందీ- ఇన్ని ఎదురు దెబ్బలు తినగలిగింది. ఇప్పుడు తన ధ్యేయాన్ని నూర్చుకో కూడదు.” అనుకుంది.

“అయితే ఏం చెచ్యూలి? ఈ సమాజాన్ని తాను ఒంటరిగా ఎదుర్కోగలదా ? అమ్మకోసమై తే జానుమాట్లాడక ఊరుకునేదేమో ! అమ్మే పోయింది. ఇక తను ఏమైపోయినా. ఫరవాలేదు. అయితే అమ్మ కిచ్చిన మాట (ప్రకారం, తను ఆత్మహత్య మా(త్రం తల పెట్టకూడదు ఎట్టిపరిస్టితిల్లో నై నాసరే.” అనుకుంది.

ఆలోచనలన్నీ ఒక _రూపానిగొచ్చేసరికి తెల్ల వారుడయూమయిందీ. కొంచెం దూరంగా వున్న కోళ్ళశాల పొల్టీ9ఫారమ్‌లోని కోళ్ళ “కో” అని కూశాయి !

ఏదో ఒక నిర్ణయానికొచ్చినదానిల్హా అప్పుడు నిద్రకుపకమిం చింద్‌ కొవ్య |

తెల్లారి లేచేసరికి పొద్దుపోయిందీ. అస్పటికే కొఫీల కార్య[కమం ముగించుకుని కూర్చున్నారు (క్రాంక్తి ళోభస ! కావ్య మొహం కడుక్కుని రాగానే కాఫీ గ్లాసు నందించిందీ శోభన! -

గ్దాసు నందుకుని అన్నయ్య పక్కనే వున్న కుర్చీలో కూర్చుంద్‌.

“*కొవ్యా 1 రాత్రంతా ఆలోచించి ఒక నిర్ణ యానికొచ్చాను ! నువ్వు చెప్పిందంకా విన్నాక కూడా ఆ ఆదర్శాలు వల్లె వేయడానికే త్‌స్ప్క బతక డానికి పనికి రావనిపించింద. అందువ్హే ఈ రోజే వెళ్ళి మామయ్య చెప్పిన సంబింధాన్నీ భాయం చేసుకొస్తాను.” అన్నాడు (క్రాంతి!

“అన్నయ్యా | నువ్వు చెప్పినదంకా విన్నాక నేనూ ఒకనిర యానికోచ్చాను రాతి 1 గా

“ప్రమిటిమ్మా అదీ ?”

“వ ెట్రసే పొండిచేరి ఆశ్రమానికి వెళ్ళి అక్కడ ఆ ఆశ్రమ వాకా

124 శారదా ఆళోకవర్డన్‌ వరణంలో కొన్నాళ్ళండి ఆ తరువాఠ ఏదైనా ఉద్యోగం సంపాదీంచు కుంటాను. అన్నయ్యా 1 నాన్న వొదిలి పెట్టి వెళ్ళిన డబ్బులో నావాటా నా కిచ్చేసెయ్‌ ! రేపేనా (ప్రయాణం 1 అంది,

శోభనా శాంతీ తెల్లనోయి చూశారు కావ్యని !

1

కొవ్య ఒక నిర్ణయానికొస్తే, దానికి తిరుగుండదని తెలుసు (శాంతికి |

“కొవ్యా |! లాయర్ని పిలిచి, ఇవ్వాశే ఆ ఏర్పాట్లన్నీ చేస్తాను, నువ్వు ఇదీవరకు పనిచేసిన స్క్కూల్లోనే చేద, కవూరూ ఆ వూరూ ఎందుకు

“అన్నయ్యా 1 నేనిదీవరకు పనిచేస్తున్న స్కూల్లో ఇప్పుడు థాళీలు లేపు. ఈ వూర్లో ఇంకెక్కడా ఉద్యోగం చెచ్యుడం నాకిష్టం లేదు. పొండిచేరీక్ర పోతున్నద్క ఆశ్రమంలో చేరి సన్యాసం పుచ్చుకోవ డానికి కాదు. పవితమూ శి (థీ ఆరబిందో, *మదర్‌)ల మనకి చేసిన "సేవలకి మన జాతి మొ త్తం బుఇపడివుందీ. ఆ పవిఃత మూరుల సకూధు లను దర్శించ్చి ఆ ఆశ్రమాన్ని త్రిలకించి మానసికానందాన్నీ విజ్ఞానాన్ని పొందవచ్చు. ఆ తరువాత ఆ (సశాంత వాతావరణంలోనే ఏదె నా ఉద్యో గాన్ని. సంపాదించుకోడలచుకున్నాను' అక్కడా నా కనుక్తూలు శెన వారెవరైనా గౌంికితే వివాహం చేసుకుంటాను. అఫ్‌కోర్స నీకూ వొదీనకీ

“కావ్యా ! ఎందుకూ అలా మాట్లాగ్రశ్రావ్ష, న తనే అమ్మా నాన్నయి మనిద్దరీన రండు పజ కా. ఇద్దరికీ చదుపులు చెప్పించి 'ప్రయోజికలిగా తయారుజేసింద. దురద్నం ఏదో పట్టి ఆమె కళ్ళముందు నుప్వు స్థిరపడే అపకాశం అమ చూర్తీలేక న నా

స్‌ ఫారమౌతావా ? ఆసలు నువ్వు

ఉద్యోగం చెయ్యాల్సిన ఖర్మేం పట్టిందే. నాకు కలిగిన దానిలో నువ్వూ...

నా కథ వింటావా? కక్‌

“అన్నయ్యా ! నువ్వు చూడవనీ, నాకిక్కడేదో తక్కువై ందన్కీ నేను వెళళాననటం లేదు.

ఉమరెండుకమ్మూ వెళ్ళడం ? మమ్మల్ని రచ్చకీడ్చడానికి కొక

సోకే 7

“వాదనా ప్లీజ్‌ ! ఇదీ నాకూ అన్నయ్యకీ సంబంధించిన విషయం నువ్వు జోక థం బజీసుకోకులొ

“= “ఆంపే నాకేమీ సంబంధం లేదా! ఊరొదీలి పెట్టి జఒదీనగారి బాధ పడలేక వెళ్ళిపోయిందా అమ్మాయి అని రేపు నన్నాడి పోసుకుంటారు జనం !” ఉడుకుమోతుతనంగా అందీ శోభన,

“*వొద్రనా 1 నా భావాలు అన్నయ్యకి తెలుసు ! అన్నయ్య మనస్సు నాకు తెలుసు 1 నిన్నెవ్వరూ ఏమీ అనుకోరు గాస్తీ అనవసరంగా నువ్వు బాధపడిపోకు”

ఉన్సాన్నగారు రాసిన సంబింధాన్ని ఫిక్స్‌ చేద్దాం. 'పెళ్ళి చేసుకున్నాక పొండీచేరీ వెళ్ళినా (ప్రాన్స్‌ కెల్లినా ఎవ్వరూ ఏమీ అనరు. ఆంతేకొసీ ఇలా పెళ్‌ పెటాకులూ లేకుండా, ఇల్లు విడిచి వెళితే ఏం బాగుంటుంద ?”

అన్లాద్దినా 1 జీవితంలో పెళ్ళి ఒక ముఖ్యమైన ఘట్టం. కాదనను! కానీ పెళ్ళే జీవితం కాదు. పెళ్ళి లేకపోయినా నేను చెయ్యగలిగిన వన్లు ఎన్నో వున్నాయి. నా ఆళశయాలకి అడ్డుూకండి. మీ దారికి నేనెన్నడూ అడ్డుగా నిలవలేదూ, నిలవను. (ప్రేమాభిమానాలు నాకు పెళ్ళి చేసి పంనడం బాధ్యతలు తీర్చుకోవడంలోనే లేవు. నా ఆశయాలను గౌరవించి నా ఆదర్శాలకి విబవనివ్వడంలోనే వుంది. నేనేం చెమ్యూలీ అన్న నిర్ణయాన్ని నేను నిన్ననే తీసుకున్నాను. ఆదీ మారదు” ఖచ్చితంగా చెప్పిందీ కొవ్య ||

మరి మాట్లాడలేదు శోభన 1

" శొంతి ఆలోచిస్తూ కూర్చున్నాడు,

జ*ఆన్నయ్య్యా ! నా నిర్ణయం నీకేమీ బాధ కలిగించడం లేదు కదా |

౪ బ్రేద్లన్మూ | కొకపోతే "పెళ్ళయ్యాక 'అ త్తవారింటికి వెశ్ళేటిన్సుడే [16]

డల్‌ శారదా అశళోకవర్దన్‌ మనం దూరమౌతామనుకున్నాను కాస్తీ ఇలా ఈ విధంగా విడిసోతాం అనుకోలేదు కొవ్యా ! అందుకే కొంచెం బాధ పడుతున్నాను” అ మాటలు ఆతను అంటున్నప్పుడు అతని కళ్ళు దెమర్చడం కాన్య చూసిందీ.

“అన్నయ్యా 1! నేనేమీ దేళం వొదిలేసి ఫారిన్‌ కంటీస్‌క వెళ్ళి పోవడం లేదుకదా ! తలుచుకున్నస్పుడల్లా మీరు రావొచ్చూ్యూ నేనూ ఒస్తాను” ఓదార్పుగా అందీ.

“మనిద్దరం ఒకింట్లో పుట్టాం. ఒక్కలాగే పెరిగాం. ఒక కంచంలో తిన్నాం. ఒక మంచంలో పడుకున్నాం. కానీ ఇస్పుడెలా వేరువేరుగా అయిపోయాం 1! తలుచుకుంపే అంశా చిత్రంగా అనిపిస్తుందీ [”

“హూం ఏ ఇద్దరూ కలిసి పుట్టదు కలిసిపోరు. కలిసుండడమనేద కొస్త కాలమేనన్నయ్యా ! అదే జీవితం! ఆ కొస్తక్కే దెబ్బలాటలూ, అసహ్యించుకోవడం, హత్యలూ, అత్మహత్యలూ అన్నీ క్షణం శేడాతో కలిసి పుట్టిన కవలలుకూడా ఒకేలా వుండలేరు. దేముడు చాలా గొప్పవాడుః ఏ ఇద్దరి జాతకాలూ ఒక్కలా లేకుండా, కొద్దీ తేడామైనా కల్పించి పుట్టిస్తాడు ! అదే! ఆదీ ఎలా సాధ్యమో ఎప్వరికీ అర్జంకాదు". అందిం

కదాగుందలెండి. నయన్సయిపోయిన ఇద్దరు ముసలాళ్ళు మాట్లాడు కు౦టున్నట్టుంది మీ సంభాషణ ! ఒంటరిగా ఆడపిల్ల ని పంపిస్తున్నాం ఎలా వుంటుందో ? ఇస్పటికే నిందల పాల్పడి వున్నాం |! అన్న దిగులు మీకూలేదు. ఆందరిమధ్యా వున్నప్పుడే ఇటువంటి అపనిందని మొయ్యా ల్పొచ్చిందీ ఇళ్లు విడిచి వెళ్లి వున్న వూరు కాదని ఎక్కడికో. వెళితే ఇంకా ఎన్ని బాధలు వడాలో అన్న ఆలోచన ఆమెకీ లేదూ విసుక్కుందీ శోభన,

శ్రాంతి అఫీనుకి తయారవ్వాలంటూ లేచి నుంచున్నాడు.

కొన్య తన గదీలోకి వెళ్లిపోయింది.

శోభన స్వగతంలాగా మాట్లాడే మాటలు వినబడుతూ వున్నాయ్‌ కొవ్యకి..

“రాత్రంతా చిలకకి చెప్పినట్టు చెప్పాను. ఆంకా విని సరేనని తెల్లా రాక అంతా మరిచిపోయి. ఆవిడగారి మాటిలకి తందాన తానా అంటూ తాళం వేశారు. ఇల్లాదీలి 'పెట్టి పోతోందీట ! అదీ అ[్రమానికట ! తన

నా కథ వింటావా? క27 వాటా డబ్బులు తనకివ్వాలట. వాటాలేదూ పేటాలేదూ ! మొగపిల్లాడిలా వాటా అడిగి తీసుకుని పోవడానికి ఎలా కుదురుతుంది ? ఆడపిల్లకదా ! శేపు పుట్టింటికి తీసుకు రావడాలూ, తీసుకు పోవడాలూ ఇవేవీ వుండవా ? అందులో పెళ్ళికూడా చేనుకోకుండా వంటే రోగమొచ్చిన్తా నొప్పా

చ్చినా ఖర్చు ఆవిడే 'పెట్టుకుంబుందటనా ” సణుగుతూందీ శోభన ! కావ్యకి వెబ్టె త్తి నట్టయిందీ 1 “ఎంత దూరం ఆలోచిస్తోందీ

ఆ అమ్మాయి ? తనకి రోగం ఒస్తే ఈమె డబ్బు ఖర్చవుతుందా ? అం'పే మూ అన్నయ్యకి నేను పరాయిదానినయి పోతానని నన్ను హెచ్చరిస్తోందా? ఆవేశంతో ఊగిపోయిందీ కావ్య !

శోభన గదీలోకి పరుగులాంటి నడకతో వెళ్ళి “*నొదనా 1 నన్ను పుట్టింటికి తీసుకు రావజాల్యూ పోవడాలూ నువ్వేమీ చెయ్యనక్కగ్లేదు. రోగం నొప్పీ ఒస్తే సీ డబ్చేమీ ఖర్చు 'పెట్టఖ్కగ్లే దు. నేనిస్పుడడిగిన డబ్బుతో నీ కేమీ సంబంధం లేదు. అదీ మా అమ్మా నాన్నగారూ. వాళ్ళు నా 'పెళ్ళికోస౦ి నాకోసం అంటూ వుంచిన డబ్బు.”

“ఆదే నేననేదీ ! 'పెళ్ళికోసం అని పంచిన డబ్బుని తీసికెళ్ళి

పోళ్చే పెళ్ళి ఏం పెట్టీ చెయ్యాలి [7 .

ఉన్టీ డ్రబ్బు పెట్టి మట్టుకు చెయ్యక్కంర్లే దు ! డోంట్‌ వర్రీ. ఇన్నాళ్ళూ మీరు చెప్పినట్టల్లా ఆడాను. ఇకముందు నాకు నచ్చని పను ఛస్తే చెయ్యను అందులో కట్నం అడిగేవాడు ఎంత గొస్పవాడయినా సరే, పెళ్లి చేసుకోక పోవడ మొకటి గి

నీదో అనబోయింది కోన.

“శ్చోళ్టనా | విల్‌....యూ.... షట్‌అప్‌ 1” అరిదాడు (క్రాంతి.

ఉఆన్గండి ! నన్నే అనండి ! నేనే ఉద్దేశ్యంతో చెబుతున్నానో, అదీ అర్జంచేసుకోక మీ ఇష్టం ఒచ్చినట్టు అనండి అని సణుక్కుంటూ, వంటి ఇంట్లో కెళ్ళిపోయిందీ పని చూసుకుంటూ,

• వకీలుని పిలిచి నోటు తయారు చేయించాడు (క్రాంతి. ఆమెకోసమని తలి చేయించి పెట్టిన నగలూూ యాఖై వేల నగదూ ఆమె. కిచ్చేస్తూన్నట్టు రోయనన్నాడు. కావ్య ఒప్పుకో లేదు ||

ఆోజన్య్యయ్యా 1 ఇదీ నాన్న మనకోసం ఒదీలిన మొత్తం ఆస్తి,

126 శారదా అళశోకవరన్‌ ఆ రోజుల్లో వాళ్ళ యాభై వేలు కబ్నమడిగినప్పుడు నువ్వు మొత్తం నాకే ఇవ్వడానికి సిద్ధపడ్డావ్‌ ! ఆ పరిస్థితి వేరు, ఇస్పుడింక 'ఆటువంటి అవసరం రాదు, ఈ డబ్బున్తీ ఈ నగలనీ కూడా చెరిసగ౦ చేయించుొ. అందిం

“కావ్యా ! నాశెందుకమ్మా ? నేసు ఉద్యోగం చేసుకుంటున్నాను, సంపాయించుకుంటున్నాను, ఇదీ సీకు అవసరం. వీ దగ్గరే వుండనీ 1”

“అన్నయ్యా |! రేపు నేనూ ఉద్యోగం చేసి సంపాదించొచ్చు ! అదీ వేరే విషయం. ఒకవేళ ఆ రోజున ఆ పెళ్ళి జరిగిపోయుం పే. నేనేం చెయ్యలేక పోయేదాన్ని. ఈ రోజు ఇదంళా నొన్నగారి ఆ సిని నేనొక్క దాన్నే తీసుకోవడం: అన్యాయం, అధర్మం 1! లాయరుగారూ ! చెరి సమా నంగా దీన్ని పంచండి ౯ అందీ. ఆ గొంతులో ఆజ్ఞాపిస్తున్న స్వరం స్పష్టంగా వినబడుతోంది. (కొంకికి తెలస్కు అదే ఆమె నిర్ణయమని అదీ ఇంక మారదనీ ! లాయర్‌ గారు శ్రొాంజి. కేసి చూసేడు “ఏం చెయ్యాలీ 'అన్నట్టు. |

• కఆ్రల్రాగే చెయ్యండి, మా చెల్లెలు నిర్ణయాలు మార్చుకోదు “అన్నాడు.

నగదు చెరో పాతికవేలూ పందాడు. నగలని పంచడానికి ఒప్పుకోలేదు శాంతి. లీగల్‌గా తండ్రి ఆ పస్రిని ఇడవురూ పంచుకోవడం అయిపోయిందీ.

కొవ్య [పయాణం పెట్టుకున్న రోజు దగ్గరపడిందీ,

“ళోభనా ! ఇస్పదైనా క్రా స్త నవ్వుతూ పంపించు నా చెల్లెల్ని. ఆమెద్‌ ఎంత మంచి హృదయమో చూశాన్యగా లాయరిగారి ముందు ! మేమిద్దరం ఒకే ఐడియాస్‌తో పెరగాం.. కాకపోతే దాని దురదృష్టం. ఒక్కటీ అనుకున్నట్టు జరగక, విధి ఇలా మిగిల్చింది తనని 1” ఆంటూ పసిపిల్లాడిలా ఏడుస్తున్న భర్తని ఆశ్చర్యంగా చూసింద్‌ |

“ఏమండీ ! ఏమిటిది ? పసిపిల్లాడిలా 1 మనమేమీ వెళ్ళమన లేదుగా ! తనే ఈ నిర్ణయం, తీసుకుంది, "అందులో ఆమెకి తృప్తంకే అలాగే కొనీ అని మీరూ అన్నారుగా, మం ఇప్పుడిదేమిటి ?” శశోభనా! సీ కర్ణంకాదులే, నుమత్శా అప్యాయక్సా వీటిని కేవలం

నా కథ వింటావా? [29 డబ్బుతో విలువకశ్షే వాళ్ళకి మనసు పడే బాధ అర్జంకదు! ఆ గుండె కోత బోధపడదు” అంటూ లేచి కొవ్య గదీలో రెళ్ళాడు,

ఆమె గదీలో ఇంకొ దీపం వెలుగుతూనే వుందీ. వెలుగు బయటి పడీ మిగిలిన వాళ్ళని డిస్ట బ్‌ చెయ్యకుండా వుండనానిక్తి తలుపులు దగ్గ రగా వేసుంచింద్‌. ర

లోపల చదువుకుంటోందేమోననుకున్నాడు క్రాంతి! మెల్లిగా తలుపు తోసుకుని లోపలి కెళ్ళాడు. గా

కావ్య మంచంమీద పడుకుని వెక్కివెక్కి ఏడుస్తోంది.

ఆ దృశ్యం్య అతని గుండెని రెండుగా చీల్చేసినట్టియిందీ. వెనక నుంచి తలమీద గొడ్డతితో కొట్టినంత బాధ కలిగింది.

అక్రావ్యా ! ఎందుకమ్మా పీడుస్తున్నాపు ? నువ్వెళ్ళొద్దమ్మా. నన్ను విడిచి నువ్వు ఒంటిరిగా ఎక్కండికీ వెళ్ళకు. న్యాయానిక్కీ ధర్మానికీ పాణం విడుస్తావు నువ్వ అధర్మాన్నీ, ఆఅన్యాయాన్నీ సీకేకాదు, నీ కళ్ళముందు ఎవరకీ జరిగినా భరించలేనంత సున్నిత హృదయం నీదీ. అమ్మ లేకుండా, నేనూ లేకుండ ఈ పాడు (ప్రపంచంలో నువ్వు (బికక లేవమ్మా 1!” అంటూ కావ్య పక్కన కూర్చుని, పసిపీల్లి తల నిమరుళూన్నట్టుగా, ఆమె తల నిమురుతూ అన్నాడు.

కావ్య అతని ఒళ్ళో తలపెట్టుకుని తనివితీరా ఏడ్చింది! గుండె లవిసిపోయేలా ఏడ్చింది ! అలా అతని వొళ్లో తలపెట్టుకుని పడుకుంట్కే అమాంతం ఒక పదే వయస్సు వెనక్కి. వెళ్ళినట్టినిపించిందీ నంతోష మొచ్చినొ, దుఃఖ మొచ్చినా తల్లి ఒళ్లోనో లేకపోతే అన్నయ్య వొళ్లోనో ఆలాగే తలపెట్టుకుని పడుకునేది. తన ఆనందాన్నీ, అవేదననీ సంచుకున్న ఆ వొడిలో, మీ ఇన్నేళ్ళకి తలపెట్టుకుని పడుకుని, దుఃఖంలో కూడా తృప్తిగా నిట్టూర్చిందీ. “అన్నయ్యా! తండ్రి (ప్రేమ. నాకు తెలీదు నా జీవితంలో నాకు అసలు ఇంకెవ్వరి (పేనూ శెలీదు. నాకు బుద్దొచ్చినప్పటి నుంచీ అమ్మా, నువ్వు, మీ ఇద్దరూ నాకు ఏ కొరకా రానివ్వకుండా చూసుకున్నారు. జన్మ జన్మలకీ నువ్వె నాకు అన్నయ్యగా పుట్టాలని కోరు కుంటున్నాను” ఆంటూ లేచి కూర్చుందీ.

30 శారదా ఆశోకవర్దన్‌

“కావ్యా! ఈ (ప్రయాణం మానుకోకూడదూ బతిమాలుతున్న ట్టుగా అన్నాడు,

“అన్నయ్యా ! జీవితంలో అభిమానాలూ ఆప్యాయతలూ, (పగ తికి అడ్డురాకూడదు 1 వీటితో అల్లుకుపోతూన్నే వీట్‌ని అధిగమించి, క ర్తవ్య నిర్వహణలో మునిగిపోవాలి.౫

“కావ్యా 1 నాకన్నా చిన్నదానివి, నిన్నమొన్నటివరకూ అమ్మ పక్క-న పడుకుని కబుర్లు చెబుతూ. చిలిపగా ఆడుతూ కబుర్లు చెప్పే దానివి అల్లరి చేసేదానివి. అంళలోనే శక్ర ఆల్లరిపిల్లు ఇంత ఎత్తు ఎప్పుడు ఎదిగ్‌పోయిందో, అర్థం కావడంలేదు. ౯ వేదాంతం, ఈ సహ నం, ఇవన్నీ ఎక్కడ నేద్చకున్నావమ్మా ? ఆశ్చర్యంగా వుంది అన్నాడు,

“అవసరానికి కాలమే పాఠాలు నేద్పతుందన్నయ్యా 1 జీవితం అనుభవాన్ని (ప్రసాద్‌స్తుంది. దాంతోనే సం్రా సప్రవమవుతుంద్కీ వేదాంతం, పైగా వేదాంతం, నిరాశకో నిస్పృపహకో చిహైం కాదు. అద విజానానికి ఒకమెట్టు |” తా

దొదాప్ప తెల్ల వారేదాక్కా అనేక విషయాలు మాట్లాడుకున్నారు ఆ అన్నా చెల్లె చ, చిన్ననాటి కబుర్ధ దగ్గర్నంచ్చి అ రోజు ప్రచూజం వరసా ట్రైవిల తీసుకోవలసిన చర్యల గృరించ్నీ బాధ్యతల గురించీ అంకం చర్చించుకన్నార్న. కేలికపడ మన నెవ్వుడో నిద్రపోయారు ఇషవ్చీర్హూ 1 డే నననుతో తెల్లారుజామునెన్సు

ససుపూ కుంభం పట్టుచీర ం వ క్రొంతి. 9 అట్టుబ త్రో సారె పెట్టి పంపింనట్టు పంపించాడు

మిసెస్‌ శాంత డెల్సిగి బొంబాయి ప మెక్సి చెన్పరేకపోయింది కావ్య | ౨) పుట్టింటికి వెళ్ళడంతో, ఆ

కాన్య గడపదాటి వెసళూవంచ్చ ఆ అన్నా చెళ్లెళ్లీ మూగబాధని అర్ధం చేనుకున్న కోథస మృనస్పక్షాడ్తా. కాన న్‌్‌ ళ్సల్లో శేమ కనిపంచిరిది. *_0చెం కరిగిందేమో. కళ్ళల్లో డైన, శోభన్సా (కౌంతీకూడా ,ఫ్రేషనుకి బయలుదేరార్యు మద్రాసు ఎక్స్‌

నా కథ వింటావా ? ష్య తన సీటు వెతుక్కుంటూ వెళ్ళి తన “బర్త” మీద సామాన్లు పెట్టి కిటికీలోనుంచి మాట్లాడుతూ వుందీ కావ్య 1

“ముందు సామాన్లు సర్జకోమ్మా. అన్నీ బెర్దకింద పెళ్లై పేయ్‌! అదేమిటీ ? ఎవరి సొమానూ ?” ఆడిగాడు శ్రాంతి.

కొవ్య తిరిగి చూసిందీ “ఏదో మూట! ఎవరో 'పెట్టినట్టున్నారు. రైలు కదీలాక సర్దుకుంటాంలే అన్నయ్యా ! నువ్వేమీ కంగారుపడకు అందీ,

వాదనా ! నాకు మేనల్లుడో 'మేనకోడలో వృట్టగానే ఉత్తరం రాయి. ఆరోగ్యం జ్యాగ త్త” అందీ.

“కావ్యా! నేనిచ్చిన అడ్రసు వుందా? నా టఫెండ్‌ వినోద్‌ వాళ్ళ గెండుది! నొళ్ళని కలుసుకో ! తప్పకుండా వాళ్ళు సీకు ఉద్యోగ యయ త్నాలు చేస్తారు. ఆంతేకొదు లోకల్‌గా ఏ సహాయం కావాలన్నా చేస్తారు”

“*ఆల్రాగే అన్నయ్యా! ఊ త్తరాలు రాస్తూ వుండు అందీ.

ఇంకొ మైముందీ అని రైలు దిగటోతూ.

“కూ... అంటూ పెద్దగా కూత పెట్టిందీ రైలు.

నేలి ఈనినట్టున్న, ఆ జనసందోహాన్ని చీల్చుకుంటు (బ్రహ్మ రాక్షసిలా పెట్టిన ఆ రైలు కేకకి (ప్రతివాహ్ల్ల *“అటెంషన్‌లో కొచ్చారు. గబదిగబా ప్లాట్‌; సారంమీదున్న (ప్రయాణీకులందరూ రైలెక్కెళాడ, (ఫమూ ణం చేస్తున్నవారి పక్కంన కూర్చుని కబుర్లు చెబుతూన్న వారందరూ బిల విల మంటూ రైలు దిగిపోయారు. రైలు మరోకూత కూసింద్‌. కొద్దీ క్షణాలలో “చుకు....చుకు....చుకోొమంటూ, (ప్రభూణీకుల గుండెల్లా కొట్టు కుంటూ ఎందరినో కలుపుతూ, మరెందరినో విడదీస్తూ కదీలింది రైలు సాగనంవడానికొచ్చిన వారి గుండెల్లో వాధని నింపుతూ.

రైలు వేగం హెచ్చి, కనుమరుగయ్యేదాక్కా చెయ్యూపవుతూనే పృందీ కొన్యం

మెల్లి గావొచ్చి తన సీట్లో కూర్చోటోయింద్‌.

“క్య్యారిమని ఏడుపు వినిపించిందీ,

అశ్చర్యంగా చూసిందీ కౌవ్య 1! “అ ఏడుపు ఎక్కడి నుంచొస్రోందా”

13ర్తి శారదా అశోకవర్దన్‌ ఆని ఆటూ ఇటూ చూసిందీ. మళ్ళీ వినిపించింది ఏడుపు, అదీ ఆ మూట లోంచే ఒస్తోంది. మెల్లగా చూసింది. తెల్ల గౌనులో నోట్లో వేలేసుకుని మిటుకు మిటుకు చూస్తున్న పసి పావ 1! రెండు మూడు నెలల పిల్లలావుందీ ! నల్లనిజుట్టు పచ్చని శరీరం |! మూటలో సరిగ్గా ఊపిరాడక ఉక్కిరి విక్కిరపుళూన్న పసిపాప ! “ఎవరిదీ పావ ?” అంది కావ్య అక్కడున్నవాళ్ళని. “బాగుంది. సీ సీట్లో సీ వక్కనున్న పాపనీ చూస్తూ, మమ్మల్ని డుగుతావేంటి *ొ అందొకావిడ, ళఅయినా బట్టలో ఆలా చుస్టేస్తారా +? ఊపింాడంలేదు బేవీకి 1 ఆఅసన్నాడొకాయన,. రె అబంకానయం 1 వస్తువనుకుని కింద 'పెళ్తెయ్య లేదు.” అందీం | కొకొవిడ. కౌవ్యకి మకిపోయింది. నోటిమాట రాలేదు, చూస్తూ నుంచుండి పోయిందీ, ఆ పిల్ల క్యాడమన్న శబ్దం కూడా వినబడంలేదు. ఉక్కింరి విక్కిరై పోతోంద ం “ఎత్తుకోమ్మా 1 ఏమిటా పరధ్యానం 1” మందలించారెవరో ! ఈ పావ ఎవరో నాకు తెలీదు...” ఆక్షరాలు కూడబలుక్కుని మెల్ల గా అంద్‌ కావ్య. ళ్‌ జ దికేదానివే! ఇదేం బుద్ధమ్మా ? వాళ్ళతో మాట్లాడుతూన్నంత అవ్వ ఈ పిల్లి ఇక్కడే వంద ర్తైలు కదీలాక్క ఈ పిల్ల నాదీ కౌదం టావా ? అసలు నువ్వు ఆడదానివేనా?” ౯ ట్‌ కలికొలం. 1 కన్నవిడ్డనే నా వీడ్ల కాదని తలి వాంంచే రోజు లొచ్చాయి” ణః కః ళ్‌ పేళ్ళి పెటాకులూ కాకుండా కనిపాలేస్పంటుందీ ? తప్పించుకోవ డానికిదొక మార్గం.” “పుట్టగానే ఎవరికైనా ఇచ్చెయ్యొచ్చుగా,! పిల్ల లేని వాశ్ళెవరై నొ నిక్షేపంగా పెంచుకునుండేవారు.” గణ ఆ పిల్ల క్యారు క్యారు మంటోంద. ఆ గుడ్డలో ఊపిరాడక చుట్టుకు పోతోందీ, అది చూశ్ళేక ఆ గుడ్డల్ని పాప మొపహంమీంచి తీసిందీ.

సహ కీథ వింటావా? శ పక

ఆప్పటికే నొనామాటలూ ఆంటూ ఆక్కడ పోగయిన జనం, ఐల నంతంగా ఆ పిల్లని కావ్యచేతిలో పెట్టాడ,

“ఇంకెప్పుడూ ఆలా వొదలేసే (ప్రధుత్నం చెయ్యొద్దు” - అంటూ దిద్ధ చెప్పారు.

కావ్యకి దుజ్జ పనిచెయ్యడం లేదు! అసలు ఏం చెప్పాలో ఎలా చెప్పాలో తెలీలేదు. తను చెప్పేదేదీ వాళ్ళు నమ్మే స్టితిలోలేరు! పైగా వాంగళసూ (తాలు మశ్హైలూలాంటి పెళ్ళయిన చిహ్నాలేమీ ఆమెలో కన బడక పోవడం, ఆమెని ఒక పెళ్ళికాని తల్లి గా ఊహించుకున్నాడు.

అప్పుడేం చెప్పినా అల్లరి పాలనడంతప్ప్క, లాభం లేదనుకుంద్‌ కావ్య 1 అన్నీ వింటూ, భరిస్తూ ఆ పానని తన వొళ్ళో పడుకోబెట్టుకుని కూర్చుందీ కొయ్యబారిపోయి |

కేల

రైల్లో జరుగుతూన్న ఈ గొడవనంతా గమనిస్తున్న ఇద్దరు మొగాళ్ళు లేచొచ్చి కావ్యని చూసి “అమ్మా ! ఏమీ అనుకోవొద్దు. ఆ పాప మా పాపే! నా మనమరాలు! వీడి కూతురు ! రైలు కదీలే సమమానికి చేను కొఫీ తాగుతూ ప్లాట్‌ఫారమ్‌మీదడ వుండిపోయాం, అందుకని నక్క కంపార్ట్‌ మెంట్‌, లో శళ్ళిపోయాం. వెతుక్కుంటూ వెతుక్కుంటూ ఇక్కడి కొచ్చేసరికి ఇంత సేస్తు పట్టింద”” అన్నాడు ఇద్దరిలో కొంచం నయసు మళ్ళినాయన,.

కొన్య వాళ్ళశకేసి చూసిందీ, ఎక్కడా వాళ్ళ మొహాలలో అఆదూర్జా గానీ పాపని ఒదీలేసి ఎక్కడో ఎక్కినందుకు * ఆందోళనగానీ కనిపించ లేదు. కొన్యకి అనువూనం ఒచ్చిందీ. వీన్ళ ఖచ్చితంగా ఈ పానకి తాతా, తంగడ్రులు కౌడు. అదీవరకే ఈ పాసని ఎక్కడినుంచయినా ఎక్తుకొచ్చి ఇక్కడ పెట్టిన బాపతయి వుండాలి, లేదా ఇస్పుడిక్కండ జరిగిన సంఘటన

[17 |]

14 శారదా అశోకవర్దన్‌ చూసి కొ త్త ఆలోచనలొచ్చి, ఒక ఎత్తుతో వొచ్చుండాలి! తీసుకుపోయి ఏ వ్యభిచార గృహాలపై నా అమ్ముకుంటే ?

“అమ్మా ! మా పాపని మాకిచ్చెయ్యండి. ఇంతసేపూ మీకు ఇబ్బందీ కలిగినందుకు మమ్మల్ని క్షమించండి” ఆంటూ దండాలు 'పెట్టారు.

పాప ఏడుపు లంకించుకుంద. ఆకలేస్తోందో నమో !

ఉలిక్కి-పడిందీ కావ్య 1! “*ట....ఓ... ఓ....” అంటూ ఓదార్చిందీ పాసని అనుకోకుండానే !

“మా పాపని మా కిచ్చెయ్యండి మా బాధ మేం పడతాంగి అన్నారు వాళ్ళు!

అందరూ వింతగా వీళ్ళనే చూస్తున్నారు, కావ్యకి మతిపోతున్నట్టిని పించిందీ, పాప గట్టిగా ఏడుస్తోందీ,

“ఈ పాస నా పాస 1 మీరెవరు గ అంటూ గద్దించింద్య ధైర్యా నంతా కూడగట్టుకుని కావ్య!

అందరూ ఆశ్చర్యదోతూ వీళ్ళవంకే చూస్తున్నారు.

“మీ పాపయితే ఈ పిల్ల తల్లేదీ ?” అంది.

“ఆమెకి ఒంట్లో బాగులేదు, వూర్లోనే పుంది.”

“ఖంత చంటిపిల్లిని, తల్లి నుండి వేరుచేసి ఎందుకు. తీసుశెట్‌ తున్నారూ ? ఎక్కడికి తీసుకెపళున్నారు ** దబాయించింది.

“అదీ మా ఇష్టం! నువ్వెనరివి అడగడానికి 1౫ అతనూ దొ యిస్తూనే అన్నాడు.

“నేను ఎవరినా ? ఈ బిడ్డని కన్నతల్లి ని 1? ఆప్రయత్నంగానే అనే సిందీ కావ్య!

పాప ఏడుపు ఎక్కువై పోతూవుంద. ౪..ఓ....?.. అంటూ ఊరుకో బెడుత్తూనే వుంద కావ్య!

“ఏమ్మా ? ఇందాకేమో ఈ పాపెవరో సీక్షు తెలీనే తెలీదన్నావ్‌ ! ఇస్పుడేమో ఈ సాస నాకన్నవిడ్డ ఆంటున్నావ్‌ ? ఇందులో ఏదనిజం ఖా ఆడిగిందొకొవిడ.

నొ కథ వింటావా? క37 “ప్టాపక్రి ఆక లేస్తోందీం మీ దగ్గర పాలడబ్బాలూ పాలసీసా వుంజ ఆ పెద్దమనుషులని అడిగిందీ కొవ్యం అందీ క బ్రేద్బ [0 “తల్లి ని ఒదీలేసి వొవ్చామంటున్నారు. పాలసీసొలూ సాలడబ్బొ లేకుండా వొచ్చారు. ఏడిస్తే ఏంచేద్దామనుకున్నారూ ణా ఇద్దరూ ఒకళ్ళ మొహాలొకడు చూసుకున్నారు” పాలుకొని తాగిద్దా మనుకున్నాం !” రె జద్రేంత్రోటీ ? గ్దాసుతోటా ?” ఇద్దరూ కంగారువడ్డారు. అందరూ ఈ వింత సంఘటనని ఆదూర్జాగొ చూస్తూ వున్నారు. కొవ్య బుజ్జిలో ఆలోచన తళుక్కున మెరిసిందీ. వజ్రాన్ని వజం తోనే కొయ్యాలలి 1 ఎత్తుకి పైఎత్తు వేస్తేనేగాన, ఈ పసిపాప వాళ్ళబారి నుండి రక్షంచబడదు. పావ గుక్క పెట్టి ఏడుపు లంకించుకుందీ. కావః పెటకొంగు మెడచుట్టూ కన్చుకుని జాకెట్లు గు దీసి రామ్మా పొప నోటి కందించింద్‌! ఎని, జాకెట్టు గుండీలు విన్న పాప ఏడుపు ఠక్కున మానేసిందీ ! కొవ్య అందరివై పూ చూసింది కజప్ప్రృకుంటారా ఇప్పటినైనా ఈమెనొ విడ్డేనని ” అన్నట్టున్నాయి ఆమె చూపులు. “వ్పెన్‌ లాగండి ! వీళ్ళని పోలీసుల కప్పగించాలి 1” అంటూ కొండరు తిరగబిడ్డారు వాళ్ళమీదికి. ఆ గొడవలో ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకునేలోగా మెల్లగా జారు పని ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయారు వాళ్ళిద్దరూ 1 రై లాగింది. రైలు మొత్తం గాలించారు అందరూ తరవాత ప్రేషన్లో! ఎక్కడా వోళ్ళజొడ్‌ కనిపించలేదు కావ్య గబిగదొ రైలుదీగి స్టేషన్లో ఒకకవ్ను పాలుకొందీం సక్యనే

శారదా ఆళోకవర్దన్‌ 42 జనరల్‌ షాపులో రెండు గ్లాసులూ రెండు స్పూస్లూ కొందీ.. పాలు

కొంచెం కొంచెం చెంచాతో ఆ పాప నోట్లో పోసిందీ 1

ఏదో ఓీవ్యమైన అనుభూతి! అపాపకి స్పకం నోట్లో పెడుతూ వుంచే ! తడుముకుంటూ పాప రొమ్ము నందుకుంటూవుంపే ఏదో గిలి గింత |! కొత్త పులకింత 1

“ఈ పాప చరి(క్రేమిటో, ఎక్కడి పిల్లో ఏమీ తెలీదు. కానీ తనకి తెలిసిందల్లా ఒక్క'పే! అమాంతంగా తను ఈ పిల్ల ని ఒదీలేస్తే ఎవరో ఎత్తుకుపోయి, ఎక్కడికైనా అమ్మేస్తే”... /

నో! నో! ఆలా జరగడానికి వీల్లేదు! ఈ పావని తనే పెంచు తుంది, భగవంతుడిచ్చిన వరంగ్భా ఆదీ తన కర్తవ్యంగా భావించి ఈ పానని "పెంచుతుంది. చదీవిస్తుందీ, విద్యానంతురాలినీ చేస్తుంది. దేశానికీ ఒక్‌ వ్యభిచారినిని ఆందీవ్వకుండా ఒక విద్యావతిని అందిస్తుందీ 1! తను అదీ వరక ఆలోచించినట్టు ఏ పోలీసు రిపోర్టూ ఇవ్వదు 1? ఒక నిర్ణయానికి రావడ మేమిటి తృప్పిగా నిట్టూర్చిందీ,

పన్‌ తెరిచి తన పాతలీర నొకదాన్నితీసి మడతవిప్పి,.. దాన్లో పాపని వెచ్చగా పడుకోబెట్టి పాపని చుట్టివున్న గుడ్డల్ని తీస్తి ఎవ్వరూ చూడకుండా కిటికీలోంచి అవతలపారేసిందీ. ౭

కావ్య ఆ పాపమీద చూపుతున్న శ్రద్ధకి అందరూ ఆమే తల్లి అను కున్నారు,

అందులో ఒకావిడ “వన్మా! వీళ్ళ నాన్నగారు లేరా ” అడిగిందీ ఈ అసుకోని [ప్రశ్నకి తడబిడిపోయింద కావ్య ! నోటమాట రాలేదు, వెంటనే ఏం చెప్పాలో కూడా 'ెలీలేదు. న. అసలు 'పెళ్ళయ్యాకే పుట్టిందా ఈ పిల్ల లేక

“షటప్‌ | మీకెందుకూ ఇవన్నీ 1 అందామనుకుంద. కానీ. పెద వులు కదలలేదు,

నా కథ వింటావా? 137

“ఆసలు ఆయన ఈ లోకంలో వున్నాడా ? అదీ లేదా?” అందీ ఆవిడే మళ్ళీ !

వెంటనే ఏదో స్ఫురించినదానిలా ఉశ్రేర్చో ఆందీ ! విధి తనని ఎలా ఆడిస్తోంది ! ఏ మలుపు తిప్పికే అఆ మబపు నందుకుంటోందీ తను. ఎస్పు డ్రేం జదగుకుందో తన జీవితంలో తనకే తెలీదు. ఏమీ లేకుండానే చెడి పోయిందని ముద్రవేసుకుంద. పెళ్ళి కాకుండానే బిడ్డని ఠనకుండానే, తల్లి గా స్థిరపడిపోయిందీ ! పెళ్ళికాని తల్లి ! కాదు తల్లి కొని తల్లి తను 1 కళ ల్లో సిబ్ళ నిండి చెంపలమీదుగా కారాయి.

“ఆయో్యో పానం | ఏదో అడిగానమ్మా ఉండబట్టలేక ! ఏడవ మాకు ! అన్నీ గుర్తకొచ్చుంటయ్‌ 1” ఓదార్చింది ఆవిడ.

కొవ్యకి మరో విషయం గుర్తుకొచ్చింది. “మైగాడ్‌ ! ఒక విధ మైన చలి పుట్టుకొచ్చిందీ, వెన్నులోంచి ! ఇకమీదటి తను విధవగా నటించా లన్నమాట |! అంతేకాదు. పేరుకూడా మాట్న్బికోవాలి! ఎందుకయినా మంచిదీ !

అన్నయ్యశేం చెబుతుంది. వొదీన నమ్ముతుందా? తనకిక జీవి తంలో 'పెళశ్ళేకాదు ! అన్నయ్య ఆశలూ, అమ్మ కోరిక ఆంకా ఏమై పోతుంది? ఈ పిల్ల ని కనపిల్ల అని, తనే చెబుతూం పే, తనని పెళ్ళి చేను కోవడానికి ఎవరు ముందుకొస్తారు ?” మద్రాసులో దీగగానే పోలీసు స్టేషన్‌ ళ్ళి జరిగినదంతా చెప్పి, ఈ పాపని పోలీసుల కష్పగించేస్తే తన బాధ్యత తీరిపోతుందనుకుందీ. అంతలో పాస చీరంతా తడిపేసిందేమో ఏడుపు లంకించుకుంది. సెట్లోంచి మరో చీర తీసి పరిచింది. నానిన గుడ్డల్ని పక్కగా ఆరేసింది. ఇంకొ ఏడుస్తోంది పాస! కస్పులోంచి కొన్నిపాలు తీసి మెల్లగా చెంచాతో పోసింది. పాలు తాగుతూ తాగుతూనే నిద్రలోకి జారుకుంది పాప. రాథ్రి కొమ్ముదీ గంటలకి, శోభన పొట్లం కట్టిచ్చిన పలి హోర తిని నీళ్ళు తాగింది.

కొత్త ఆలోచనలూ, కొత్త భయాల్యూ వి౦ళ్తైన పరిస్టిత్కీ ఇపస్నీ

138 శారదా అశోకవర్దన్‌ కలిపి మనస్సుని గజివిజి చేస్తూవుంటే నిద్రవట్టిక్క బర్త్‌మీద అటూ ఇటూ దొర్లుతూ పడుకుంది, పక్కనే పాప పడుకోనుండడం, ఏదో వింత అను ఖూతిని కలిగించిందీ, వెచ్చగా తనని కరుచుకుని పడుకుందీ పాప! కొంచెం తను కదీలితే లేచిపోతోందీ. మధ్య మధ్య రైలు చప్పుడుకి రై లు కూతకీ ఉలిక్కిపడి కెప్యుమంటోందీ ! అలా ఉలిక్కివడి ఏడ్చినప్పు డల్లా కావ్య వేచి కూర్చుని పావని పొ త్తిళ్ళలో పడుకో బెట్టుకుందీ 1 రాత్రంతా అలాగే గడిచిపోయిందీ ?

తెల్లారాక మద్రాసు స్టేషన్లో ఆగింది రైలు, ఏడున్నరా ఎనిమిదీ ఆ 'ప్రాంశానికి ! అంతసేపూ ఊకదంపుడు ఉపన్యాసాలతో తలనొప్పి తెప్పించినవారూ, రాజకీయాలన్నీ పీళ్ళ నెత్తినే వున్నట్టు, పీశ్ళే దేశాన్ని ఉద్ధరించేవారిలా (ప్రభుత్వాలని విమర్శించేవారూ కొంచెమైనా మొహ మాటం లేకుండా, ఇతరుల స్వంత విషయాలలో తలదూర్చి కాలక్షేపం చేసేవారూ ఆందరూ కూడా గబగబా రైలు దీగిపోతున్నారు, గమ్మస్టానం చేరగానే అన్నీ మరిచిపోయి 1

పాపనీ 'పెళ్టైనీ పుచ్చుకుని రైలు దీగిందీ కావ్య! మనసులో సంఘ క్షణ జరుగుతోంది, పాపని పోలీసుల చేతిలో పెట్టి తన మానాన కాను ఫోవడమా ? తనతోకూడా తీసుకుపోయి, కొత్త సమస్యలను కొని తెచ్చు కోవడవూ ?

మనసు పాపని వదలి వెళ్ళమంటోందీ 1

మానవత్వం పాపని రకింఛమంటోంద 1

తన్నుమాలిన ధర్మం వొద్ద౦ంటోందీ మనసు!

త్యాగమే జీవన పరమార్థం ఆంటోందీ మానవత్వం 1

ఇప్పటికే నిందలమయం నీ జీవితం 1 ఇంకా ఎందుకు కొనితెచ్చు కుంటావ్‌ కష్టాలని" హెచ్చలిస్తోందీ మనసు 1

“నిండామునిగావ్న నీకు చలేమిటి ? కనిసం ఇంతమంచి పన్గిచేశా

నా క్రీథ వింటావా" 139 నన్న తృప్తిన్నైనా అనుభవించు ! ఒక పసికందుకు తోడునై నీడవై, ఆ జీవితాన్ని స్మకమంగా నడిపించు 1” అర్జిస్తోందీ మానవత్వం !

మనసుక్తీ మానవత్వానికి మధ్య జరుగుతూన్న ఘర్షణలో ఎటూ చెప్పలేక, బరువుగా అడుగులు వేస్తూ నడుస్తోందీ కావ్య !

వాంగో వాంగో 1” *ఆటో వేణువూ?” అంటూ వెంటబడు తున్నారు ఆటోవాళ్ళు.

“ర్రా,.... పిలిచిందీ ఒక ఆటోని.

“న్రాడూ ఏదైనా పోటలుకి తీసికళ్లు అక్కడ. కాస్త కాఫీ టిఫినూ తిన్నాక, పాండిచేరీ వెళ్ళడానికి బస్‌స్టాండులో ఒదిలిపెట్టు !” అంది. ॥

“ఆయితే మీటిర్‌ వెయ్యిను. సీదా... యోచన బేసి ఎంతిస్తారో 'సెప్పండి” అన్నాడు తెలుగుని అరవయానలో మాట్లాడుతూ.

“సరే పద” ఆంటూ ఆటోలో ఎక్కికూర్చుందీ కావ్య!

లజ్‌ కార్నర్‌ దగ్గర 'శాంతివిలాస్‌ికి తీసి కెళ్ళాడు ఆటోవాడు.

“కడి నుంచి పాండిచేరీకి ఎంతసేపు పడుతుందీ (ప్రయాణం ఎవరినో అడిగిందీ.

“*ర్రండ్రున్నరా మూడు గంటలు” అన్నాడతను.

లోపలికెళ్ళి కాబ్ళా. చేతులూ కడుక్కుంది, టిఫినూ కాఫీ తీను కుందీ. పక్కనున్న దుకొణాలలో ఒక పాలసీస్తా పాపకి కొన్ని ఫ్రాకులూ; శేప్‌కిన్‌లూ కొంది. పొపకి పొలుపట్టి, బట్టలు మార్చింది. వెంటినే “ఇన్వన్నీ ఎందుకుకొంది తను? పావని తనతో తీసుకుపోతో౦దా? పోలీసులకి ఇచ్చెయ్యడం లేదా ? మనసు-మానవత్వం మధ్య, మానవత్వమే గెలిచిందా * అయ్యుంటుందీ. ఎంత ఆలోచించినా పాపని ఒదీలి పెట్టలేక పోతోందీ. ఏమిటో ఈ బంధం ? ఏనాటిదో ఈ బుణం? రేకపోత్సే ఇటువంటి విచిత్ర సంఘటన తనకే ఎందుకు జరగాలీ ? ఇదీ దైవఘటన కొక మళశేమిటి? ఈ బాధ్యతని తసు నిర్వ రించి తీరుతుంది 1! బహుశ

40 శారదా ఆళోకవర్దన్‌ అరవిందో మహర్షి పేరులోనే ఆ వేదాంతం వుందేమో ! లేకపోకే తను ఎందుకు పాండిచేరీ కే పోవడానికి నిశ్చయించుకుంది. అరవిందో రచనలు తనని (వ్రభావితం చేశాయా 1 ఆలోచిస్తూ ఆటోలో కూద్చందీ,

ఆటో బిన్‌స్టాండులో ఆగింద్‌.

కావ్య పోలీస్‌ స్టేషన్‌కి వెళ్ళే ఆలోచన మానుకుంది 1

పఠిస్టితులను ఎదురో్కవడానికే సిద్ధపడిందీ 1

అందుకే నిశ్చింతగా కూర్చుందీ ఆటోలో |!

ఆటో దిగి ఒక ఇరవై రూపాయలు వాడి చేతిలో పెట్టింద కావ్య!

చాలదని సణిగాడు ! వెంటనే మరో పదినోటు తీసి వాడిచేతితో పెట్టింద.

సంతోషంగా వెళ్ళిపోయాడు వాడు!

నునము కుదుటపడిందే ! కుదుటపడ్డ మనసుకి అప్పుడుగాస్కి అలసటి తెలీలేదు. రాతంకా పడ్డ మానసిక సంఘర్షణ్కా అవేదన్నా ఇప్పుడు అజిగిపోయి, తుఫానొచ్చి చెలిశొక్క కలిగిన ప్రశాంత వాతావరణంలా వృందీ మనస్సు |

రంయ్‌మని పోతూన్న మససు ఉయా6ల

అ ఊగుతున

పించిందీ. ల్‌ ఉట్టిగా అని

తనకి తెలీకుండానే కునికిపాట్ర సడింద్‌ 1

పాలు బొజ్జనిండా వుండడంవళ్లే మోో పావకూడా హాయిగా నిద్ర పోయింద 1

చిస్సు ఆగేసరికి మెలకువ వొచ్చిందీ కావ్యకి 1

ఇంధహా సామాన్లు తీసుకుని దిగుతున్నారు! శ్రన్లూ పెళ్టైనీ సామాన్ల నీ ఒక చేత్తో పట్టుకుని పాప్పన్సి మరోచేత్తో గంగకి హూతుకుని బిస్సు దిగింది! హో

ఎదురుగుండా పున్న టాక్సీని పిలిచి ఇరనిందో ఆశ్రమానికి తీసు శెళ్ళమని చెప్పిందీ.

నా కథ వింటావా? |

టాక్సీ దీగి ఒక్కసారి ఆశ్రమంలోవున్న ఆరవిందోవారి సమాధికి నమస్కరించింది. మళ్ళీ టాక్సీ ఎక్కి. అన్నయ్య రాసిచ్చిన, వినోద్‌ వాళ్ళ స్నేహితుల అడ్రను తీసుకుని చూస్తి టాక్సీని అక్కడికి పొమ్మంది.

వినోద్‌ వాళ్ళ "స్నేహితులు రామచం(దన్‌గారు సహృదయంగా ఆహ్వానించారు కావ్యని !

కావ్య ఒంటరిగా ఒస్తుందనుకున్న వాళ్ళ పాపతో సహా ఆమెని చూసి *మీకు పాప కూడా వుందా ?” అడిగారు.

“*ఆన్పనండీ |”

“వార్రు,...”

“*వార్కు....ఈ లోకంలో లేర!” అందీ.

ఉర 1 పదండి లోపలికి !* అంటూ ఆమె కోసం ఏర్పాటు చేసిన గదీలోక్షి తీసి కెళ్ళారు.

స్నానపానాలన్నీ ఆయ్యాక ఆరవిందులవారి ఆశ్రమాన్ని పూ ర్తిగా చూడడానికి వెళ్ళిందీ కావ్య ! (ప్రార్ధనా మందరం అక్కడున్న నిళ బ్దిం మౌనంగా చేసే ఆ (ప్రార్ధనా (ప్రళాంత వాతావరణం, దీవ్యంగా అనిపిం చిందీ కొవ్యకి ! అతని సమాధి ముందు నిలుచుని పాపకి దీవ్య అని పేరు 'పెట్టిందీ కావ్య 1 కాదు కవితగా మారిన.కావ్య ! ఆశ్రమం నడుపుతూన్న ఆనేక చేతి పరిశ్రమలను తిలకించిందీ!

ఎందరో ఆ స్పినరుల్తు తమ ఆస్తులను వదల్శి ఈ ఆ(శ్రమంలోచేరి (వ్రళాంక జీవనాన్ని గడుపుతున్నారు. ఈ వాతావరణంలో ఎంతో మన శాంతి దొరికింద్‌ కాన్యకి ! రామచంద్రన్‌గారి పలుకుబడితో ఒక 'స్కూూల్లో టీచర్‌ ఉద్యోగాన్ని సంపాదీంచింద్‌ !

వారే ఆశ్రమానికి కొద్దీ దూరంలో బడికి దగ్గరగా వృండేటట్టు ఒక చిన్న ఇల్లు కూడా చూసిపెట్టాద! పాప సంరక్షణ కోనం ఒక ఆయాని వీర్చాటు చేస్తుకుందీ కావ్య !

[18]

142 శాఠీదా ఆశోకవర్దన్‌

కొత్త జీవితం !

కొత్త ఆశలు!

కొత్త ఆశయాలు!

అన్నీ పాప కోసమే! ఆంకా ఆ లక్ష్య సిద్దకోనమే |

కొగితం కలం తీసి 'శ్రాంకికి ఉత్తరం రాయడానికి ఉప్మక్రమించిందీ కొవ్య ! తన కొత్త పేరును కూడా సూచిస్తూ *కవితి అని సంతకం చేసిందీ !

కం

డీశ్రరం చదీవి నిర్దాంళపోయాడు క్రాంతి 1 “ఎందుకిలా చేసిందీ? అనలే వున్న సమస్యలతో ఛస్తున్నాం. ఇప్పుడాబిడ్డ నా విడ్డకొదన్నా ఎవరు నమ్ముతారు ? విడ్డ వుండగా ఆమెని 'పెళ్ళిచేసుకోవడానికి ఎవరు ముందు కొస్తారు తలపట్టుకుని కూర్చుని అమె సంపిన ఫోటోలను చూస్తూ కూర్చున్నాడు. కౌవ్య దీన్య నెత్తుకుని తీసుకున్న ఫోటోలు 1 ముద్దుగో వున్నాయ్‌ ! ఆ ఫోటోలు చూసిన ఎవ్వరూకూడా నమ్మరు ఆ పాప ఆమె 'పావకౌదం'పే ! చక్కటి ఫ్రాకూ, కాళ్ళకి సాక్సూ తలకీ టోపీ ముద్దు లొలుకుతూ వంద.

(శ్రొంతి చేతిలోంచి ఫోటోలు తీసుకుని చూసిందీ శోభన.

“ఆసలు నాకే నమ్మబుద్దీ కావడంలేదు 1 ఒకవేళ ఈ పాన నిజంగా కొన్యకి....”

“కోభనా 1...” పిడుగులా అరిచాడు,

“ఆంబనా నాకెందుకులెండి 1” శోభన ఆ ఫోటోలని ఆక్కడ పడే సింద్‌,

“అన్నయ్యా ! దేముడు ఈ విడ్డని నాకోనమే పంపించాడేమోనని పిస్తుందీ. నా చేతిలో పడిందీ కొబట్టి ఈ పొ ఇంత హాయిగా భ(దంగా

నా కథ వింటావా? 143 వుంది. లేకపోతే ఎన్నివేలక్కి ఎన్నిసార్లు చేతులు మారేదో ! చివరికి. ఏమ య్యేదో ? ఈ పాప జీవితం అలాకాకూడదని, నేను నా బిడ్డగా (ప్రకటించి తంగడి ఏడని అడిగితే ఏం చెప్పాలో శెలీక ఈ లోకంలోనే లేరూ అని చెప్పి, విధవరాలిలాగా (బ్రితుకుతున్నాన్యు నేను చేసినదీ త్యాగమవునో కాదో నాకు తెలీదు. కానీ ఈ పసి పాపని పెంచి 'పెద్దచేస్తి ఒక పనికొచ్చే వ్యక్తిగా దేళశాని కందిస్తున్నాను అన్న తృప్పిమాాతం నాకు ఎంతో ఆనం దాన్నిస్తోందీ ! అన్నయ్యా ! నా నిర్ణయాన్ని ఎవరు ఆమోదించినా ఆమో దించక పోయినా నువ్వు తప్పక హక్షిస్తావని తెలును ! ఒకవేళ నేను తస్పు చేశానన్న భావన నీకు కలిగితే నన్ను క్షమించు, తరుచు ఉ_త్రరాలు రాసూపవుండు. వొదిన కనగానే ఉత్తరం రాయి.

న సీ కవిత ఉత్తరం మడీచిపెట్టి క ఛృుతుడుచుకున్నాడు. “*న్సవ్వెప్పుడూ తప్పు చెయ్యవు కావ్యా! నీ హృదయం ఎంతో విశాలం! ఎంతో సున్నితం]! నిన్నర్హంచేనుకో లేక మేమే తన్ను చేస్తూవుంటాం 1” అన్నాడు తనలో తను మాట్లాడుకుంటూ న్న స్టే, గట్టీగా మాట్లాడుతూ. కజ్పన్సై చేసే పన్లన్నీ మీకు మంచిగానే కనిపిస్తాయ్‌! ఏకులం వొళ్ళు వ్‌ మఠం వాళ్ళు మదమెక్కి- కనిపారేసిన సంతు అయివుండొచ్చు అ పిల్ల! భీదా వదొంగకో ఏ కులటకో పృట్టివుండవచ్చుకూడా ! ఏమీ చూసుకోకుండా పెద్ద తగుదునమ్మా అంటూ, కా శగశలిలా 'ఆ పిల్లని తెచ్చి పెట్టుకుంటే, ఎవరు హర్షిస్తారు ? అక్టోఖన్లా | ఎవరికి పుట్టినా ఏమయినా పసిపిల్ల అ పిల్ల దేం.తన్ను 1 ఆమె 'పెరుగుతూన్నద్సీ కావ్య చేతిలో! అదే ఆ పిల్ల చేసుకున్న అదృష్టం!” “అబ్బ | కొవ్యచేతిలో పెరగడం అంత అదృష్టమా?” వ్యంగ్యంగా అంది కోన 1

144 శారదా అశళోకపర్దన్‌ “ఆవును ! అంతటి సంస్కారవంతురాలి చేతిలో ఆంతటి నహృ దయురాలి చేతిలో పడడం ఆ పాప పూర్వజన్మ సుకృతం.” " ఏచ్చాల్లె డి, ఎవరైనా వింపే నవ్వుతారు. ఇప్పటికే చెడిపోయిందని ఊరంతా అంటున్నార్ను రేపు ఈ పిల్ల దీనికే పుట్టిందని కోడై కూస్తుందీ లోకం 1” “ముందూ నువ్వే కూసేట్టున్నావ్‌ ? జాగ్రత్త! ఈ విషయం, ఎవరి నైనా జెలిసిందో!.... నేను ఊరుకోను 1” కవిం రహస్యంగా ఉందుతారా ?” “అవసరం లేదు” “మ్సర్రి (౫ “న్సప్వేమీ మాట్లాడకు”, “నా నోరు మూస్తే సరిపోయిందా? లోకం నోరు ముయ్యలేరుో “ల్రోకానికి భయపడాల్సిన పనేమీ చెయ్యలేదు నా చెల్లెలు, పైగా మనుష్యులు గర్వించేలా మనసున్న మనిషిగా ఒక మంచి పని చేసిందీ “చాల్లైండి | మెచ్చుకోడానిశైనా అర్జముండాలి ! తస్పుడుపన్లు జేస్తూ సమర్షించుకునే వాళ్ళని మిమ్మల్ని మాత్రమే చూకాను” “థోగనా 1” అరిచాడు శ్రాంతి. “అమ్మా 1” అంటూ నడుంపట్లుకుని మెల గా మంచం దగ్గరికి నడి చందీ శోభన | ౨ స్ట గ్‌ “శోభనా 1 ఏమైంది ”ొ అంటూ కంగారుగా దగ్గరకి . వెళ్ళాడు, “నొప్పి | నొప్పి 1” మూలగుళూ మంచంమీద కూర్చుందీ శోభన! “వెంటనే టాక్సీని తెప్పించాడు పనివానిషిని పిలిచి నర్పింగ్‌ హోంకి తీసి కెళ్ళాడు. డాక్టరు పరీక్ష చేసి సాయంత్రానికో రాత్రికో పురుడు రొనొచ్చు” అందీ. ఆ త్తగారిని వెంటనే న్లయిట్‌లో రమ్మని 'పెలిగ్రాం. సంసించాడు, ఫోనుకూడా బేకాడ్లు, భ్రన్స ఆ్రఫ్ఫిస్సక్తి సెలపుపెట్టి నర్సింగ్‌

నా కథ వింటావా? శే45

పళోంలోనే వున్నాడు. ఆ సాయంత్రానికల్లా వచ్చేసింది శోభన వాళ్ళ మ్మగారు ! అవిడొచ్చిన ఒక గంటా రెండు గంటల కే శోభనకి పురు: డొచ్చింద్‌. మగపిల్లాడు పుట్టాడు

కావ్యకి ఉత్తరం రాశాడు. వీళై తే వొచ్చివెళ్ళమని రాద్దామను కున్నాడు. కానీ ళోఖనకి ఇష్టం వుండదు. గొడవచేస్తే ఆరోగ్యం పాడవ్వచ్చు 1! ఆందుకని రాయలేదు !

బారసాల నాటికి బంధువులందరూ వొచ్చారు కావ్య తప్బ. కావ్య రావడానికి వీళ్లే దని ఆజ్ఞాపించిందీ శోభన |! ఆదరణ్యా ఆప్వ్యాయతా లేని చోటికి ఆమెని పిలవడమెందుకులే అని ఊరుకున్నాడు (కాంతి! ఆ మాపే రాశాడు కావ్యకి!

మేనల్లుణ్ణి చూడాలన్న అభిలాషా, శోభన రానివ్వదన్న విషయం, ఒక కంట్లో ఆనందం, ఒక కంట్లో దుఃఖం తల్లడిల్లి పోయింద కావ్య! .

దివ్య మిసమిసలాడుతూ దబ్బపండులా పుందీ ! మనుషుల్ని గుర్తు పట్టడం, నవ్వడం, టోర్దాసడడం, ఈ ఊసులతో బోలెడంత కాలక్షేపంగా పుందీ కాన్యకి 1

(శ్రాంకి కొడుకుకి “వై తన్య స్వరూప్‌) అని పేరు పెట్టారు. మన మడిని చూసి మురిసిపోయారు శోభన అమ్మా నాన్న ! కొడుకుని ఎత్తు కున్నస్సుడు అమ్మస్తి కావ్యనీ గుర్తుచేసుకుని బాధపడ్డాడు క్రాంతి! ఒకరు లేరు ఇంకొకరు ఉండివేరు అనుకుంటూ.

కాలం పరిభ్రమిస్తూ నే వుంటుందీ. ఎవ్వరికోనం ఆగదు. దేన్నీ లక్ష్య'పెట్టదు. దీవ్యని స్కూల్లో చేర్చింది కావ్య! చదువులోన్నూ ఆట ల్లోనూ, అల్ల రిలోనూ ఫస్టే అనిపించుకుంటోందీ దీవ్య!

ఉమ్మా నాకు ఎన్ని సై ఏజులొచ్చాయో చూడూ” అంటూ. చూపిం చిందీ దీవ్య 1 కచ్చులన్నీ ముందరేసుకున్తి ఒకరోజు కొవ్య అన్నింటినీ. చూస్తోంది మురిపెంగా 1

146 శారదా ఆశోకవర్దన్‌ తను స్కూల్లో అలా కప్పలు గెలుచుకుని ఇంటికొ స్తే ముద్దుల వర్షం కురిపించేది తల్లి 1 “ఉస్పు దీష్టితీసిపారేయ్‌ అనేద” అమ్మమ్మ ! “చాల్లే గొప్ప 1 నాకూ ఒచ్బేయ్‌ 1” అనేవాడు క్రౌంతి. “పిక రెండే వొచ్చాయి. నాకు నాలుగూ” అనేదీ తను, ఇంతలో అమ్మ తినడానికేదో తెచ్చేదీ. దాంతో వాళ + నోటికి పని తగిలి మాటిలొచ్చేవి కావు, గిందీ దినం “చాలా బాగున్నాయి! ఉండు దీష్టితీస్త” అంటూ వెళ్ళి ఉప్పుతెచ్చి దీష్టి తీసేసిందీ. జంతికలు, మైసూర్‌పాక్‌. ముక్కలు. స్లేట్లోపెట్టి శెచ్చిచ్చిందీ తినమని, లాగా “ఏడో క్లాసుకి పడ్లిక్‌ పరీశలుంటాయి. బాగా చదవాలో అందీ కాన్య 1 ళస్ట. పచ్చ క శష్టున. “ప్‌ చేనే పస్ట్రకదా మూ క్లానులో అవ్వుడూ నేనే బి “కరెక్ట్‌ 1" అంటూ బుగ “వమ...” అవన ర గ చసనంది కావు [ఏ ణీ ఆశ్చర్యంగా చూసింది కావ్య! శ ఎదురుగ్గా నుంచున్న అతజ్జే అర్షంకొక అతణే చూస ఈప్లిన్లోడ్ల్‌ 1 నా తల్లీసీ చూస్తూ వుండిపోయిందీ దీవ్య 1 లం. ని ఎలా వొచా వ్‌? జి పక మొచ్చానా ఫ్‌ అంటూ ళద్షవ్యా వెళ్ళ అడుకొని స. నను ణ్డాప దీన్య వెళ్ళిపోయింది, ంద వినోద్‌ దివ్యవి చూసి చిరునవ్య నవా అల్పినోద్‌ 1 మా అన్నయ్య క్‌ వడ. ॥ దా? చ్దె తన్య ఎవరిలా వుంటాడు (1 అంటూ వ మా వొదీన బాగుందా ? “కొన్నా ! సువిగిన లలి వర్షం కురిపించిందీ. థ్రీ! నువ్వడిగిన ఏ పళ్ళ శ్వా ష్‌ వెను సమాధానం చెప్పలేను

నా కథ వీంటావా* శ? కొరణం నేను హైదరాబాదు కాదు ఇండియానే వొదీలి'పెట్టి దళాబ్ధిం దాటి పోయింది. ఇంచుమించు నువ్విక్క-డికి రావడం నేను లండన్‌ వెళ్ళిపోవడం ఒక్కసారే జరిగిందీ. నేను వెళ్ళిన ఏడాదకే నాన్న మంచం వట్టారుటి. నిరుడు ఈ రోజుల్లోనే ఆయన పోయారట. మా అన్నయ్యలు ఆ ఇళ్లు అమ్మేస్తి అసి అందరికీ పంచేళశారు. ఒకటి రెండు ఉత్తరాలు మీ అన్నయ్యకి రాసినా వాడు నాకు సమాధానం రాయలేదు. అందుకని నేనూ వాడికి రాయడం మానేళాను*

*ల్పినోద్‌' ! మీ ఆవిడా, పిల్ల లూ....ఐ....మీన్‌.... ఎంతమందీ పిల్లలు ? ఎవర్ని చేసుకున్నావు? ఎక్కడున్నారు వాళ్ళ?” మొదలగు (ప్రశ్నలతో ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసేస్తోంద్‌ కావ్య ? ఇన్నాళ్ళకి *నా అనే వాళ్ళని కలుసుకోవడం వల్ల నేమో (ప్రశ్నలు వరంసరలుగా ఉక్కిరివిక్కిరి చేస్తూన్నయ్‌ ఆమని!

వినోద్‌ కావ్యకేసి చూశాడు, “అవే కళ్ళు! అవీ చూప్పలు! ఆ చూపులకే తను తపించేవాడు ! ఆ కళ్ళల్లో (పేమ కుటీరాన్ని నిర్మించుకుని, “కలకొలం కొపురం చెచ్యూలనుకున్నాడు. కాస్సీ ఆమెపైన ఉన్న అప (ప్రదలు విని తండి ఒప్పుకోలేదు. ఆ ఘర్షణలవలళ్లే తను ఇండియా వొదిలిపెట్టి వెళ్ళిపోయాడు | ఇస్పుడు తిరిగివస్తూ, కొవ్యని తనదాన్ని బేసుకోవాలనుకున్నాడు.

తియ్యని కలలుకంటూ మద్రాసులో దిగి నేరుగా కొవ్య ఇంటికే చేరుకున్నాడు. పాండిచేరీ కొచ్చి రామచంద్రన్‌ ఇంట్లో సామాన్లు పడేసి 1 కౌనీ...4.2..

“ఏంటాలోచిస్తున్నావు వినోద్‌ ?”

“ఆం...అదే.... నొకింకొ 'పెళ్ళికాలేదు.”

ఆశ్చర్యంగా చూసిందీ కావ్య!

జప్టవ్స్‌ ?”

న! శారదా అళోకవర్ధన్‌ “నేను కోరుకున్న అమ్మాయిని నాన్నగారు చేసుకోవద్దన్నారు.” “బస్పుడు నాన్నగారు లేరుగా 1 “కానీ నాకా అదృష్టం లేదు ఆమెకి “పెళ్లయిపోయింది క “ఆయితే ఆమెని మర్చిపోయ్యి నిక్షేపంగా ఇంకెవరినై నా చేసుకో 1” “ఆదీ నావల్లకాని పని! ఆదీ సరే! మీ ఆయనేం చేస్తున్నారూ

అడిగాడు,

ఉలిక్కిపడింది కావ్య ! కళ్ళనిండా నీళ్ళు నిండాయి.

“వినోద్‌ ! నాకు పెళ్ళి కాలేదు” అందీ నేలచూపులు చూస్తూ |

తన చెవులని తనే నమ్మ లేనట్టు చూళాడు వినోద్‌ 1

బ్సగ్రి క్ర అమ్మాయి....”

ఆఆ్పద్రార్ట పెద్ద కథ...” అంటూ జరిగినదంకా చెప్పిందీ కావ్య!

ఆకొళాన్ని తన గుప్పెట్లో పట్టుకున్నంతగా సంతోషించాడు వినోద్‌ ! పోగొట్టుకున్న పెన్నిధి తన కాళ్ళకి తగిలినంతగా సంతోషిస్తూ, “కావ్యా! ఐ....యౌమ్‌ ... వెరీ....లక్కీ 1... ఇన్నాళ్ళూ. నేను, దేముజ్జీ నమ్మలేదు. ఇప్పుడు నమ్ముతాను. కావ్యా....మైడియర్‌....మై డార్లింగ్‌ 1 ఆంటూ కావ్యని చుఫ్రుళాడు,

ఈ అనుకోని సంఘటనకి ఉక్కిివిక్కిరై బోతూ. “వినోద్‌ 1 ఏమిటిది ? ఒదులూ” అంటూ ఆతని కౌగిలి విడిపించుకోవడానికి 'షెనుగు లాడీంద్‌ కావ్య!

అప్పుడే లోవలకొస్తూన్న. దీవ్య ఆదీచూసి “మమ్మీ 1”... అంటూ కావ్యని పట్టుకుంది, వినోద్‌ కేసి కోవం చూస్తూ 1

తప్పు చేసినవాడిలా వినోద్‌ ఆమె కౌగిలిని విడిచేశాడు. తలవంచు కుని నుంచున్నాడు.

అది చూసి కావ్య, “కోర్నో వినోద్‌ 1 అందీ, దీవ్యని దూసి నవ్వుతూ “ఏమ్మా! ఏం కావాలీ * అడిగిందీ.

సొ కథ వింటావా? 149

“నాకు చాక్లెట్లు కొవాలి! నా (గెండ్పొచ్చారు” అందీ,

కావ్య సీసాలోంచి చాక్లెట్లు తీసి దీవ్యకిచ్చిందీ.

అవి తీసుకుని, వినోద్‌ కేసి కోవంగా చూస్తూ, బయట కెళ్ళిపోయిందీ దీవ్య!

జన్టిన్తోడ్‌ ఎంత పనిజేశావు ! ఆఅ పసిదాని మనసులో ఏ భావన కలిగిందో 1”

వినోద్‌ ఈ లోకంలో లేడు. ఏళ్ళ తరబడి ఎదురు చూస్తున్న (వేయసి ఎదురుగా నుంచుని కన్ను గీటినంత, అనుభూతిని పొందాడు 1 తన్మయక్వంలో మునిగిపోయి, తన్ను కాను మరిచిపోయి. ఆమె కౌగి లింతలో ఈ (ప్రపంచాన్నే మరచిపోయాడు ! “నన్ను తమించు కొవ్యా! ఆనందాన్ని పట్ట లేకపోయాను” అన్నాడు కౌవ్యని (క్రీగంటి చూస్తూ తలొంచుకుని 1

కొవ్య మాట్లాడ బేదు 1

“క్రావ్యా ! కోపం నచ్చిందా ? సారీ! సీ మనసు తెలుసుకో కుండానే నా ఆవేశాన్ని (ప్రదర్శించాను. కొవ్యా! సీ కభ్యంతరం లేక పోతే, నిన్ను 'పెళ్ళి బేసుకుంటాను, వెంటనే

కొవ్య తలెత్తి ఆతనికేసి చూసిందీ.

“వినోద్‌ 1! నాకొ అదృష్టం లేదు. లోకం దృష్టిలో నేను విధవ రాలిని

జక్రావ్యా 1” పిచ్చివాడిలా అరిచాడు,

౪ఆ్రక్యన్సు వినోద్‌ 1! ఇక్కడందరికీ నేను దీవ్య తల్లిని! భర్తను పోగొట్టుకున్న విధవని! నేను... 'పెళ్ళెలా.... చేసుకోగలను ? కన్నీళ్ళని ఆప్పకోవడానికి (ప్రయత్నం చేస్తూ చెప్పిందీ కావ్య!

“ల్రావ్యా 1 కాదనకు 1! ఆ రోజుల్లో నాన్నని ఎదిరించి నా (పేమని

[19]

150 శారదా అళోకపర్దనొ సీకు వ్యక్తం చేసే ధైర్యం నాకు లేకసోయింద. లేకపోతే ఏనాడో నువ్వు నా దానిపయి పుంజేదానివి! సీకూ ఈ ఆజ్ఞాత జీవనం వుండేద కొదు.మ్‌ అమ్మా, థ్రాంతీ కూడా సంతోషించి వుండేవాడు! నా పిరికి తనమే నా జీవికాన్ని నాశనం చేసింది కావ్యా, నాశనం చేసింద” కఠ్చీఫుతో, కస్నేళ్ళు తుడుదుకున్నాడు వినోద్‌,

“వినోద్‌ ! విఫి బలీయం ! దాని చేతిలో నుంచి తప్పించుకోవడం '్రహ్మతరం కాదు”

“*పోసీకే కావ్యా 1 ఇప్పటికైనా........౨

“నో! నో1.... దీవ్య చాలా తెలివైనదీ ! అదీ తన తండ్రి ఉనిపోయాడనే అనుకుంటోందీ! నేనూ అలాగే చెప్పాను. ఆ చిన్నారి మనసులో, మరో భావాన్ని కలిగించి దాని మనసు పాడు చేయలేను ! వాడిన పువ్వు వికసించదు వినోద్‌ 1 నువ్వు హాయిగా నీకు తగ్గ పిల్ల నెవరి నైనా చేసుకుని హొయిగా ఉండు.”

“కావ్యా! అదే సంభవమైత్తే, ఇన్నేస్స ఇన్ని ఊన్న తిరిగినా, ఇలొ పృండేవాజ్డి కాదు. నువ్వు కాదంచే, నిన్ను జపిస్తూ సీ తలపులలో శేష జీవిశాన్ని గడుప్పశాను, కానీ మనసులేని పెళ్ళి చేసుకుని మనుగడ సాగించలేను.?

“వినోద్‌ 1....౫

“కావ్యా! నీకు... నేన్స ఇష్టమేనా ?”

“ఏం (ప్రశ్న అదీ? వెండి వెన్నెల నెలరాజు తార దగ్గరకెళ్ళి సీకు నేను ఇష్టమేనా ? అన్నట్టుంది సీ పశ్ని

కక్రావ్యా |! ఐి....లవ్‌ .....యూ.,..! కావాలంపే మనం ఈ ఊరొదలి పెట్టి, ఇం'కెక్కడికయినా వెళ్ళి పెళ్ళి చేస్తుక్షుందాం. దీవ్యని హాస్టల్లో పెడదాం లేదా మనతో తీసుకుపోదాం 1౫”

“అసంభవం వినోద్‌ | దీక్కువేని ఆ పిల్లకి నేనే దీవ్కై,

నా కథ వింటావా? న! చదువుల సరస్వతిగా తయారుచేస్తి సకల మర్యాదలతో ఒక ఇంట్‌దాన్ని చేస్తి ఒక బాధ్యతగల పౌరురాలిగా తీర్చిదీద్దాలనుకున్నాను. అందుకు నా జీవితాన్ని అంకితం చేసుకున్నాను. ఇప్పుడు 'ఆ పిల్లి మనసులో లేనిపోని అనుమానాలు రేకెళ్తించలేను ! నేను దురదృష్టవంతురాలిని వినోద్‌ ! నేను “పెళ్ళి చేసుకోవాలనుకున్నంత కాలం నాకు సంబంధాలు దొరకలేదు. నన్ను జేసుకోవాలని ఒక ఉత్తముడు నిరీక్షిస్తున్నట్టు కూడా నాకు తెలీదు. ఇస్సు డతడు 'పెళ్ళి చేసుకుంటానని ముందుకొస్తే చేసుకోలేని దీనస్థితిలో వున్నాను నేను! ఈ పరిస్టితిని ఏమంటారు? విధా? ఖర్మా? దుర దృష్టమా ? అన్నీనా 1?” చెంపలమీంచి కారుతూన్న కన్నీళ్ళ చీర కొంగుతో తుడుచుకుందీ కావ్య!

“వుమ్మ్‌ ! అన్నం పెట్టు, ఆకలేస్తోందీ 1” అందీ దీవ్య.

“సరే 1” ఆంటూ లేచిందీ కొవ్య!

“బేని సీ పేరేంటి ?” ఆడిగాడు వినోద్‌.

దీన్య మాట్లాడలేదు. అతనికేసి కోపంగా చూసింది 1

ఇందాక ఆతను తల్లిని వాపేసుకున్న దృళ్యం, ఆమె మనసులో నిలిచిపోయిందీ ! అందుకే మాట్లాడలేకపోయిందీ.

“చెస్పమ్మా 1! అంకుల్‌కి నీ పేరు చెన్సు! లాలనగా అందీ కావ్య!

“ద్రవ్య [” ము _క్తసరిగా చెప్పింద్క నేలచూస్పలు చూస్తూ.

కక్కి ... దీవ్య ! మంచి.... పేరు 1”

“థాంక్స్‌ $” అందీ అతనికేసి చూడకుండానే |

“కావ్యా ! నేను వెళ్ళిరానా ?”

“భోంచేసి వెళ్ళ |” అందీ కావ్య!

దీవ్య తల్లివంక కోపంగా చూసిందీ. గబ గదా అన్నం తినేస్కి వెళ్ళి నైటీ వేసుకుని హోంవర్కు చేసుకుంటూ కూర్చుంద్‌,

162 కారదా అశళోకనర్దన్‌

ఏవేవో కబుర్లు చెప్పుకుంటూ దగ్గరయ్యి దూరంగా వుండవలసిన పరిస్థితిని తిట్టుకుంటూ భోజనాలు ముగించారు కావ్యా, వినోద్‌లు !

“గుడ్‌నై ట్‌ దీవ్యా!” అని రెండుసార్లం పేగానీ గుడ్‌నై ట్‌ చెవ్ప లేదు వినోద్‌క్కి దన్య 1

ని0

పాండిచేరిలోనే ఒక వర్క్‌షాప్‌ "పెట్టుకున్నాడు. వినోద్‌ ! అక్కడే ఒక చిన్న ఇల్లు కొనుక్కున్నాడు, (ప్రతి రోజు సాయంత్రాలు కావ్య యింట్లోనే గడిపేవాడు. ఇద్దరూ కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకునేవారు. కలిసి ఆ్మశమానికి వెళ్ళేవారు ఛ్యానానికి ! రాశత్రిన్స భోజనం కొవ్య ఇంట్లోనే చేసేవాడు. కావ్య కొల్లో ముల్లు విరిగికే వినోద్‌కి [ప్రాణం కొట్టుకుపోతుందీ, వినోద్‌కి కౌస్త వొళ్ళు వెచ్చబడితే విలవిల్లాడి పోతుందీ కావ్య 1

ఇద్దరివీ సమాంతర రేఖల్లా కలపని రైలు పట్టాలవంటి కలసిన మనసుల్క కలవని బతుకుల కథలు | కౌవ్యాలు 1! దీవ్యకి ఆతనం'పే వొళ్ళు మంట ! అతనలా ఇంటికి రావడం, తల్లితో గంటల తరబడి మాట్లాడడం ఇష్టంలేదు ఆమెకి ! తను మాట్లాడదు అతనితో | అతనితో కళిసీ భోం చెయ్యదు | తల్లి అతనితో కలిసి భోంచెయ్యడం వల్ల తనూ తల్ళీ రాత్రిళ్ళు కలిసి భోం చెయ్యలేక పోపన్నామనే. బాధ అతనివల్ల తల్లి మారిపోయిందని కోపం |

“అమ్మా ! అతనలా మనింటికి రావడంవల్ల నలుగురూ నానా రకొ లుగా నీ గురించి అనుకుంటున్నారు. అద్‌ నాకిష్టం లేదు” ఆంద ఒకరోజు తల్లితో |

య కావ్య నవ్విందీ 1

నా కథ వింటావా? శే53

“లోకులు కొకులమ్మా ! వాళ్ళ మాటలు మనం పట్టించుకో కూడదు అందీ.

“ఎంత కాకులయినా పొడుస్తూ వుంస్వే వాటికి ఆ అవకాశం మనం ఎందుకివ్వాలి ?”

“ఒక్కొక్కసారి తప్పదమ్మా 1” బాధగా అందీ కొవ్య 1,

“ఏందుకు తపస్పదమ్మా? ఆతనిక్కీ మనకీ ఏమిటి సంబంధం ?”

“అదీ నీకు అర్థంకాదులే 1”

“ట్ల....[ అంటూ అదోలా చూసి వెళ్ళిపోయిందీ దవ్యం

ఆ చూపులు 'మేకుల్లా గుచ్చుకున్నాయి కావ్యకి ! మంచం మీద పడి వెక్కి. వెక్కి. ఏడ్చింది

వినోడ్‌ గుండెని ఎవరో కోసేసినంత వాధపడ్డాడు. తనకోసం కొదు ! కావ్యని ఓదార్చలేక ! దీవ్యకి సమాథానం చెప్పలేక 1

“వినోద్‌ 1! ఈ నిందల్ని మొయ్యడం చెయ్యని తప్పుల్ని నెత్తిన వేసుకోవడం నాకు మొదటినుంచీ ఆలవాహే ! కాన్సీ నావల్ల ఇప్పుడు నీకూ అదే (ప్రా ప్తించిందీ, ఐ....యామ్‌....సారీ....ఫర్‌....యూ...” అందీ,

“కావ్యా ! సీకోనే జీవితాన్ని సంచుకోవాలనుకున్నప్పుడు, సి బాధల్నీ, బరుపుల్నీ, నీ కష్టాలన్సీ సుఖొాలనీ కూడా సంచుకోవాలి కదా ? సీ సాన్నిధ్యంలో, నీ సహవాస౦ంల్తో కష్టాలను నవ్వుతూ భరించే తత్వాన్ని అలవాటు చేసుకున్నాను. నువ్వు తస్ప నా కింకెవ్వరున్నారు”

కొవ్య వెక్కి. వెక్కి. ఏడ్చిందీ. అమృతభాండం ఎదురుకుండా పంపే అందుకోలేని అథను పరిస్టితి ! తనని తనే నిందించుకుంది.

రెండు మూడుసార్లు (క్రాంత్మి కావ్య దగ్గరికి ఒచ్చి చూసి వెళ్ళాడు. శోభనలో ఏ మార్పూ లేదు, కొవ్యని చూసినట్టుగా కూడా చెప్పేవాడు కొదు కోభనతో (క్రాంతి !

ఒకరోజు (కాంతిని చూసి అంది దీవ్య, “మానుయ్యా 1 ఐ.... డోంట్‌ ల్రైక్‌,...దట్‌.... వినోద్‌ అంకుల్‌ |” అని.

164 శారదా అళోక వర్దన్‌

“ఎందుకమ్మా ? వాడు నా క్లాస్‌మేట్‌ 1! చాలా మంచివాడు అన్నాడు,

“క్రాంతి మామయ్యా ! అతను మీ క్లాస్‌మేట్‌ కావొచ్చు కానీ, మంచివాడు మాత్రం కాదు ఆ మూబ్రలు అంటూ వుంపే ఆమె కళ్ళు కోవంతో ఎజ్జబడేవి. ఆదీ చూసి మాట మార్చేసేవాడు (కొంతి !

ఎవరు ఏ రళంగా చెప్పినా వినోద్‌ గురించి, ఒస్పుకునేదీ కొదు దివ్య 1 ఆమె చిన్ని మనసులో పడ్డ న్వుద్రు నయస్సు కాస్కీ వాతావరణం కానీ, మార్చలేక పోయిందీ |

దివ్య పెరుగుళూన్న కొర్ట్మి ఆమెలో వినోద్‌ వైన ద్వేషం, కోపం కూడా 'పెరుగుతూనే వొచ్చింద,

శత విధాల కావ్య (ప్రయత్నించిన్నా దివ్యకి వినోద్‌ మైన అభి మానాన్ని గానీ గౌరవాన్ని కాన్సి కలిగించలేక పోయింది.

నానాటికీ కొవ్యలో డీగులు "పెరుగుతూ ఒచ్చిందీ !

వినోద్‌లో కూడా ఈ బాధ శ్రమేజా చోటుచేసుకుంది.

కౌవ్య పనిచేసే స్కూల్లో గృసన్వసల ఎన్నడూ. కావ్య లెక్క చెయ్యలేదు. ఇడుగూ పొడుగూ. చెక్షల కొరుక్కున్నా. అంత బాధపడ లేదు. కౌనీ తన బిడ్డే తనన్సి అనుమానిస్తూ వుంచే తన పెంపుడు కుక్కీ తనని కరిచినంత బొధనిపించింద, ఎన్ని ర్యాక్రలు మూగగా, ఒంటిరిగా విలసించిందో కౌవ్య, ఆ దేమ్వక్షిశే తెలుసు! ఇటువంటి విషమ పరిస్టితి ఎవ్వరికీ ఎప్పుడూ రాకూడదని వెయ్యి దేముళ్ళకి మొక్కింందీ. =

కక్రావ్యా 1 స్కూల్లో వాశ్ళేదో నీ సరించి చెడగా మాట్లాడుకుంటు న్నారని బాధవడే బదులు) ఉద్యోగ్య మానెయ్యకూడడూ ? డబ్బు కేమీ లోటులేదు. డీవ్యహడా ఎమ్స్‌ న, (4 కొచ్చేసింది.. ఈ ఒక్కం ఏడాదీ చదువయిపోత్వే అస్సుడయినా ఆ అమ్మాయికి నిజం చెప్పి మనం కలిసుం డొచ్చు ? సీమంటాన్‌ 17 అన్నాడు వినోద్గ,

నా కథ వింటావా? కేకల కాన్య సకవకా నవ్వింది | “ఏందుకు నవ్వుతున్నావ్‌ ఇ?” అడిగాడు, జ్‌ప్పచ్చి వినోద్‌ ! సూగ్రారు కెళ్ళడం మానేసినంత మాత్రాన సందలు మాసిపోతాయా ? అవి మచ్చలు 1! పుండు మానినా మచ్చలు మిగిలినట్టు, అవి అలాగే వృండిపోతాయి ! దీవ్య ఎమ్‌, ఏ. చేసినా, పి. హెద్‌. డీ. జేసినా మారుతుందనే నమ్మకం నాకు లేదు. దాదాపు పదేళ్ళ నుంచీ చూస్తోంది నిన్ను. ఒక్క- రోజైనా నోరు విప్పి నిన్ను “ఆంకుల్‌” అని పిలిచిందా ? నీకో మాట్లాడిందా ? అదీ మారి నీతో మంచిగా (ప్రవర్తిస్తుం దన్న నమ్మకం నాకు లేదూ కళ్ళనీళ్ళు పెట్టుకుంది కావ్య |! ఉవ్షభోన్లా,,,షుడ్‌****"నొట్‌' ----డై ....! మనిషి ఆళా జీవి ! ఆశల తోపే బతుకుతాడు. ఆళలు అంతరించి పోత్కే మనిషి జీవచ్చవమై పోతాడు.” ఓదారుస్తూ తన కల్చీపుతో కావ్య కళ్ళు తుడిచాడు, నరిగ్గా అదే సమయానికి దివ్య యూనివర్శిటీ నుంచి ఒచ్చింది. ఆ దృశ్యాన్ని చూసి ఆసహ్యించుకుంటూ న్నట్టు "మొహం 'పెట్టి, గబగబా లోపలికి వెళ్ళి పోయింద 1 కావ్యకి ఛెళ్ళున కొట్టినట్టియింద్‌. వినోద్‌ కూడా కొంచెం వెన కొడాడు కంగారు పడ్డట్టుగా శీ “ద్రవ్యా 1 టిఫిను పెట్టినా ఇ అడిగిందీ కావ్య! అఫ్‌ కెందుకులే (శ్రమ మమ్మీ 1 నేను 'పెట్టుకుని తింటానులే” అందీ. ఆ మాటిల్లోని దెప్పి పొడుపుకి కొవ్యకి దుఃఖం ముంచుకొచ్చిందీ. గిర్రున వెనక్కి. తిరిగి బాత్‌రూంలో కెళ్ళి గుండె బరువు తగ్గేదాకా వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది. దీవ్యకి తెలుసు తల్లి ఏడ్చిందని ! తను అన్న మాటలకే బాధపడి ఏడ్చిందని కూడా తెలుసు. కానీ నలుగురూ ఆమె గురించీ వినోద్‌ గురించీ అలా చెడ్డగా మాట్లాడుతూంపే వినలేకపోతోందీ. అంతేకాదు,

186 శారదా ఆళోకవర్దన్‌ తను తన తండ్రి గురించి ఏమడిగినా సరైన సమాధానం చెప్పకుండా చాకేస్తుందీ, తండ్రి ఫోటోని చూపించమంపే “నా దగ్గరేమీ లేవు, ఫోటో లన్ని (క్రాంతి మామయ్య దగ్గరే వుండిపోయాయంటుందీ. మామయ్య నడిగిక్సే అతనొచ్చేదే ఎప్పుడో ఒకసారి ! అవ్చుడు తీసుకురావడం మర్చి పోయానంటాడు. వీళ్ళిద్దరికీ నాన్నంపే ఇష్టం లేదా ? ఆసలు నాన్న రె వుద్యోగం చేసేవాళ్ళో ? నాన్న కుటుంబంలో ఎవరెవరు వుండేవారో ? వాళ్ళందరూ ఎందుకు ఒక్కసారైనా మమ్మీస్కీ తఈనసీ చూడడానికి రాలేదో ? మమ్మీ పూర్తిగా వాళ్ళతో ఎందుకు తెగతెంపులు చేసుకుందో ? ఈ (ప్రశ్నల్లో వేటికీ సమాధానాలు దొరకక్క తను ఎన్ని రాాతులు ఏడ్చిందో తలుచుకున్న కొద్దీ దీవ్యకి తల్లిమీద కోనం "పెరిగిపోతోంది 1 ఆమె చరిత్ర హీనంగా కనబడాతోంది 1 మునుపటిలా దీవ్య తల్లితో మాట్లాడలేకపోతోంది ! దేవ్య మాట్లాడడం లేదని కావ్య మధనపడి పోతోంది. వీరిద్దరినీ కలపలేక సతమతమయి పోతున్నాడు వినోద్‌ 1 “దీవ్యా ! నువ్వు మమ్మీతో సరిగ్గా మాట్లాడడం లేదని ఆమె ఎంత దాధవడుతోందో తెలుసా 1 “నాకేం తెలుసు. మీకు తెలుసు.” “దీవ్యా ! చదుపుకున్నదానిపే, తెలివై నదానిన్మీ నువ్విలా మాట్లాడం ధర్మమేనా ? చెప్పు 1౫ “ఆదే తెలివి కేటలు ఎందుకున్నాయా ? అన్సి బాధపడుతున్నాను. ఎందుకు చదువుకున్నానా ? ఆని వివరిస్తున్నాను. ఈ రెండూ లేకుండా వుంటే, ఆమె పెట్టిందీ తిని ఓ మూల వడుండేదాన్న ! ఆమె ఆటిలకి ఆడ్డుగోడనై నిలిచేదాన్ని కాదు 1” “దీవ్యా 1 నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావో తెస్తా ? ఎవ్వరిని దూషిస్తు న్నావో తెలుసా ” అరిచాడు వినోద్‌ కోవంకో వొజికిపోకూ.

నొ తీథ వింటావా? శే? కష! మీకు పొరుషం ఒస్తోందే, నేనునవూ నమ్మీ గురించి మాట్లాడుతూ వుంపే” హేళనగా అందీ.

“ఏ కూతురూ తన తల్లి గురించి ఆలా మాట్లాడదు.”

ఉస్స్‌ తల్లీ ఎదిగిన బిడ్డని ఇంట్లో "పెట్టుకుని ఇలా బహిరంగంగా యేను కలాపాలు సాగించదు”

కద్రవ్య్యా 1” కొట్టాలన్నంత ఆవేశంతో ఇెయ్యె త్తబోయి్యి ఆపేళాడుం

“* ఓఓ.... ఆంతదాకొ వొచ్చిందా వ్యవహారం ? మిస్టర్‌. వినోద్‌ 1 మా అమ్మమీద హక్కు మీరు సంపాదీంచగలిగారేమో కాస్తీ నన్ను దూషించే హక్కు కాస్కీ నాకు నీతులు చెప్పే హక్కుగానీ మీకు లేదు! ఒస్తా 1” వెనక్కి- తిరిగింద వెళ్ళిపోవడానికి. వెళ్ళకుండా చెయ్యిపట్టుకుని ఆపాడు వినోద్‌!

ఆ పట్టు విడిపించుకోవడానికి 'పెనుగులాడింది కావ్య !

“డోంట్‌ ....వి....హిస్టీ రికల్‌ 1! చెప్పేదీ పూట్రిగా విను, మీ అమ్మ ఎవరనుకున్నావ్‌ ? ఒక దేవత! ....ఆమె....” ఏదో చెప్పవోయేలోగా, ఇదంతా లోసలిసుంచి వింటూ వెక్కివెక్కి. ఏడుస్తూన్న కావ్య వరుగెత్తు కొచ్చి, “వినోద్‌ ! ప్లీజ్‌ ! నువ్వేమీ మాట్లాడకు ! నా మీదొళ్లే ! అంటూ మాట్లాడకుండా తన చేతిని ఆతని నోటికి అడ్డం 'పెట్టిందీ.

“క్రావ్యా |! నన్ను చెప్పనీ ౯ ఆవేశంతో ఊగిపోతున్నాడు వినోద్‌!

“నో ....ఒద్దు 1! నన్ను చంపుకుతిన్నంత ఒట్టు [2

“కొవ్యా,...కొవ్వా....కౌవ్వా,,,. ! తల పటుకుని కు కూడృండిపోయ్‌డు. క క ల టో

దీవ్య విసురుగా వెళ్ళిపోయిందీ అక్కడి నుంచి,

[20]

188 శారదా అశోకవర్దన్‌ గుండెలవిసిపోయేలా, వినోద్‌ గుండెమీద తల ఆనించి ఏడ్చింది “కావ్య 1 మెల్లగా తీసుకెళ్ళి మంచంమీద పడుకోబెట్టాడు వినోద్‌ ! గ్లాసులో మంచినీళ్ళు తెచ్చి తాగించాడు 1 కాస్త ఉపశమనం కలిగింద్‌ కావ్యకి 1 “కావాం ! తన్నుమాలిన ధర్మం తప్పని, మన నీతిళాస్తా?లే బోధిస్తు న్నాయ్‌! సీ కోరికలనీ, సీ జీవితాన్నీ ఆహంతి చేసుకుంటూ, ఆ పిల్లనలా నెత్తి కెక్కించుకోవడం, అవివేకం ! త్యాగానికైనా హద్దుండాలి 1”

“వినోద్‌ 1! దీవ్యకేదైనా మంచి సందింధముంటే చెప్పు. పెళ్ళి

చేసేస్తే నా బాధ్యత తీరిపోతుంది.”

“హుం... ! నీమీద అనుమానంతోవున్న మనిష్కి నువ్వు తెచ్చిన సంబంధాన్ని చేనుకుంటుందనేనా సీ నమ్మకం 1”

“వినోద్‌ ! నన్నేం చెయ్యమంటావ్‌ ?”

“అసలు ఆ పిల్లకి మొదట్లోనే నేను చెద్దామన్నప్పుడు, నిజం చెప్పేస్తే బాగుండేది! ఆననసరంగా, మన త్యాగాన్నీ, సహృదయతసీ గుర్తించకుండా ఆ పిల్ల తన ఇష్టమొచ్చినట్టు మాట్లాడుతూ వుంచే, 'దోషల్లాగా మనం నోరుమూసుకుని వడుండడం, నాకెంత మాతం నచ్చ లేదు. నువ్వు చెప్పకపోక్సే ఏదో ఒక రోజు నేనే చెప్పేస్తాను ఆ పిల్ల తో అన్ని విషయాలూ” అన్నాడు,

“వినోద్‌ 1! తొందరపడి ఆ పని చెయ్యకు. సమయం చూసి నేనే చెబుతాను, ప్లీజ్‌ 1” అంటూ చేతిలో చెయ్యి వేయించుకుంది కావ్య !

కాస్సేపు కూర్చుని, భోంచేసి వెళ్ళాడు వినోద్‌ !

కావ్యా దీన్యలు మౌనంగా ఎవరి పన్లు వాన్ల చేసుకుంటూ, నిద్ర పోయారు ఇద్దరూ ఏ అర్జరాత్రికో 1

ఇద్దరి మనసుల్లోనూ శుఫాను చెలరేగుతోంత !

నా కథ వింటావా? కే59 ఇద్దరూ వొనంగా బాధపడుతూ వున్నారు.

ఇద్దరి బాధా ఒక్కటే అయితే ఇద్దరి సమస్యలే వేరు.

కాలం గడుస్తోందీ. ఎమ్‌.ప్‌, ఫెనల్‌ పరీక్షలయిపోయాయి. పరీక్షలు బాగానే రాశానంద దన్య!

కావ్య సంతోషానికి అవధుల్లేవు ! ఎప్పటినుంచో. దీవ్యని ఒక ఫపశ్న ఆడగాలనుకుంటోందీ కావ్య ! అదే దవ్య పెళ్ళి గురించి.

కానీ పరీక్ష్రలయిపోయినప్పటినుంచీ, ఒకరోబు (ఫెండింటికి లంచ్‌ కసీ ఇంకోరోజు ఇంకో (ఫేండుతో సినిమాఠనీ మరో రోజు అందరూ కలిసి ఎక్కడికో పిక్నిక్‌కస్కీ ఇలా తిరుగుతూనే వున్నారు. సాయంథత్రం ఇంటికొచ్చి అలిసిపోయి, నాలుగు మెతుకులు తిని న్మిదపోతోంద దీన్య!

నిద్రపోతూన్న దీన్యని గుండెలకి అదుముకుని “ఏంత ఎద్‌గి పోయిందో” అనుకుంటూ సంతోషంతో నిద్రపోతుంద కావ్య! “న్సాక్రే సీఠులు చెప్పేంతగా ఎదీగిపోయిందీ 1” అనుకుని మురిసిపోతుంది 1

అంత నిద్దరలోనూ దివ్యకి తెలుసు, తల్లి చెయ్యి వొంటిమీద పడగానే, నిద్దరని ఇంకా కొ నటించి, ఆమెకి మరింత దగ్గరగా జరిగి కౌగిట్లో ఒదీగిపోతూ, కరుచుకుని పడుకుంటుంది !

దీవ్య తనని అలా పట్టుకుని పడుకోగానే ఇద్దరిలోనూ, ఎంతో ఆనందం, ఎంతో తృప్తి!

“అమ్మని ఆనవసరంగా అనుమానించి, ఇవమానిస్తున్నానేమో ! వినోద్‌ అంకుల్‌ కేవలం మా మమ్మీకి ఓక మంచి (ఫెండయి వుండొచ్చు కదా! (శేయోఖిలామై పుండొచ్చు! నేనే వాళ్ళని అపార్థం చేసుకుంటున్నా నేమా 1

ఆ ఆలోచన రాగానే, దీన్యకి వొంటిమీద రోమాలు నుంచుంటాయ్‌! మమ్మీని ఏడిపిస్తున్న పాపానిక్తీ తానెలా (ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవాలి ? అంకుల్‌ ని బాధ పెట్టినట్టయి'తే, ఎలా క్షమాభిక్ష వేడుకోవాలి ? అంటూ తల్ల

160 శారదా ఆళోకవర్ధన్‌ డిల్లి పోతుందీ. అంకఠలోనే బయట తను వింటూన్న మాటలు గుర్దకొచ్చ్కి ఇద్దరి మీదా విసరీతమయిన కోవం వొచ్చి, మాట్లాడ్డం మానేస్తుంద్‌.

కావ్య పరిస్థితీ ఇంచు మించు అంకే 1 “పిచ్చిపిల్ల 1 నిజం తెలీక లోకుల మాటలు విని బెంబేలెత్తి పోతోంది” అనుకుంటూ ఈల నిమురుతూ ముఖం నింజా ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తుంది 1

ఆంఠలో నే *ఎఏంత ఇతరుల మాటలువిన్నాా పుకౌర్లు విని మనసు షాడయిన్సా తను చెప్పేదీ కూడా వినిపించుకోవాలి కదా 1”

“పెద్దవారూ అనే మర్యాద కూడా లేకుండా వినోద్‌ని పట్టుకుని ఇష్టం ఒచ్చినట్టు మాట్లాడడం, మర్యాద అపునో కాదో తెలుసుకోలేదా ? ఈన శిక్షణలో నేర్చుకున్నడ్‌, అంతేనా 2౯ అంటూ. ఆవేశంతో ఊగి పోకుంద్‌.

పదీ ఏమైనా పరీక్షలయి పోయినప్పటినుంచీ, సరిగ్గా ఇంట్లో వుండడం లేదు. దీవ్య 1

ఎలాగైనా ఎంత రాతై9నా అ రోజు దీవ్యని పట్టుకుని మంద లించాలను కుంద కావ్య శ

పైగా ఈ మధ్య ఎవరితోనో జ్ఞ అబ్బాయితో ఎక్కువగా తిరుగుతోందని చెప్పాడు వినోద్‌ |

అందుకని ఆమెలో ఆదూర్జా బ్లంక్రా ఎక్కువైంద్‌ ! గట్టిగా ఆడగాలని నిశ్చయించుకుంద 1

అందుకనే దీవ్య రాగానే “ఎక్కడి కెళ్ళావ్‌ ? ఎవరితో వెళ్ళావ్‌” ఆంటూ నిలదీసి అడిగింద |

దీవ్య చెప్పిన సమాధానాలు అమె కోపాన్ని మఠింత రెచ్చ గొట్టాయి. ళ్‌స్తా క్రజ్ధ చెస్తా వింటావా ?రా[5 అంటూ లాక్కుపోయి

స్రోఫ్టాలో కూర్చోబెట్టింది 1

నా కథ వింటావా? కే61 ఉన్న దున్నట్లు ఆంకా చెప్పేసిందీ కొవ్య ! గుండెలోని భారం దీంచినట్టియిందీ !

“మమ్మీ ! ఇంకేమీ చెన్స్నకు ! అంకుల్‌ చెప్పనట్టు నువ్వు మామూలు మనిషివి కొవు ! దేనతవి 1! ఈ దీక్కుమాలినదాన్ని దగ్గరకి తీసి సీడనిచ్చి ఇంతటిదాన్ని చేసిన మనిషివి ?

కొవ్వొ త్తిలా నువ్వు కాలిపోళూ్లూ నాకు వెలుగు (పసాద్‌ంచిన జోళ్టితివి 1

మమ్మీ 1నా కోనం, నిన్నూ, తన జీవితాన్నీ కూడా త్యాగం జేసిన దేముడు అంకుల్‌ ! ఆయన్ని నేను ఎన్నోసార్లు ఎన్నోో విధాల అవమానించాను, హేళన చేశాను ! అయినా ఆయన నన్ను అసహ్యించు కోలేదు. మమ్మీ ! మమ్మీ 1.... నన్ను క్షమించు 1 అంటూ వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ, కావ్య కాళ్ళమీద పడిపోయిం౦దీ.

“ద్రవ్వా 1 ఏంటమ్మా ఇది ? నీలో వున్న ఆపోహలనస్కీ అవమానా లనీ తొలగించడానిక్సే ఇదంతా చెప్పేను కాస్కీ నీ మనసుని కషపెట డానికి కాదు తల్లీ ! అసలు జన్మలో ఈ సంగతి సీకు తెలీకూడదనుకున్నా నమ్మా ! కాన్తీ తెలీకపోతక్కే నువ్వు మానసికంగా నాకు రోజు రోజుకీ దూరమై పోతున్నావనే బాధతో ఇంకా దూరమై ఫోతా వేమోనన్న భయంతో చెప్పేను కానీ, నిన్ను కించసరచాలనోో నా గొప్పతనాన్ని చాటుకోవా లనో కాదమ్మా టి దీవ్యని కౌగిలించుకుని తల నిమురుతూ, కన్నీకు మున్నీరుగా ఏడ్చిందీ కావ్య!

కన్నీళ్ళు ఇద్దరి హృదయాలలోని అనుమానాలని కడిగేసాయి 1 గుండెలనిండా ఆప్వ్యాయళ్వా అభిమానం నిండిపోయాయి 1

6న్నమ్మీ ! నా అక్రుధారతో అంకుల్‌ కాళ్ళు కడగాలి 1 అప్పుడే నాకు తృప్తి" ఆందీ, తల్లి వక్కనే ఆమెని గట్టిగా పట్టుకుని కరుచుకుని నడుకుంటూ 1

162 శారదా అశోకవర్ధన్‌ “ద్రవ్యా 1 సీ మనసును అలుముకున్న చీకట్లను తొలగించి జ్ఞాన జ్యోతిని వెలిగించకున్నావు, నా "పెంపకానికి సవి(త్రతని ఆపాదీంచాన. నాకు అదే చాలు! ఆదీ సరే 1 ఎవరీ రోప్పార్‌ ? మంచివొడేనా ? నీకు ఇనష్షమేనా ? అడిగిందీ లాలనగా కొవ్య 1 న “మమ్మీ ! రోహిక్‌, వ. ఏ. నుంచీ నా క్రాస్‌మేట్‌ 1 తెలివైన వాడు. నేనంపే చాలా ఇష్షం1..... గ మరి సహ లం దీవ్య కళ్ళల్లోకి చూస్తూ అడిగిందీ కొవ్యు ! ఆ కళ్ళల్లో అప్పుడు వెయి ల శేజం కనబడింది. వి శ్‌ కౌండిళ్ళ బలుబు వెలిగినంత లజ “క్షి. నీకూ ఇష్టమే నన్నమాటి 1 అయికే ఇంకేం? వెంటినే "పెళ్ళి ఏర్పాట్లు చేస్తాను.” కమమ 1 నాదో స్త | చిన్న కోరిక 1” సి చూస్తూ దివ్య! ష్‌ కోరిక [అంద తల్ఫిశేసి చూస్తూ “ఏమిటో చెన్ను 2” (పేమగా అడిగింద్‌ కాన్య 1 నా పెళ్ళి శాస్తోం కంగా జరగాలి 1” కప్రామిస్‌ 1౨ ప్రామిస్‌” చేతిలో చెయ్యేసింద 1 ఆర్వాతి వొళిదరూ పగిక 9 4 నిద్రపోయారు. ' పరిక ప హృదయాలతో, ఎంతో తృప్తిగా ఇద్దరి మనసులలో ఒకశ్లే ఆత్రో్యన 1 ఒకశి మీద ఒకరికి గౌరవం ! ఇద్దరి హృదయాలలోనూ ఒకళ్ళ అవేదన 1! ఎదుటివారి కోసం ఏ త్యాగ మైనా చెయ్యలి | తెల్లవారక ముందే గబగబ్లా లేచి స్నానాదులు ముగించి రెడీ అయి సోయిందీ దీన్య |

నొ కథ వింటావా + శే

కావ్య లేచి వళ్ళు తోముకుని ఒచ్చేసరిక్కికాఫీ కవ్పుతో సిద్ధమైందీ.

అద్బ్బిశ్సే ఇది? ఇవాళ వ్యవహారం తారుమార్తైందీ. నువ్వు నాకు కాఫీ ఇస్తున్నావా ? అంపే నేను ఆలస్యంగా లేచానా ? నువ్వప్పుడే స్నానం కూడా జ్‌సీసిం ముస్తాబై వున్నావు” గడియారంవై ప చూసిందీం “అయిద్యూ నలభై 1 పొద్దున్నే ముస్తాబయ్యావు, ఎక్కడికి (ప్రయాణం ౯ నవ్వుతూ అడిగిందీ.

అజ్చన్సుడ్రి గుళ్ళోకి ”

“క్ట _..1 ఏమ్మాః ఉన్నట్టుండి 'దేముడిమీద అంక భకొచ్చింద్‌. వరాలు కోరుకోవాలా ?”

“అవును మమ్మీ ! ఒక్కటే వరం అడగాలి !”

౪ఆ్తద్ర ముందే ఇచ్చేశాడు కదమ్మా! నువ్వు కోరుకున్న రోహత్‌ తోపే సీప 'పెళ్ళవుతుందీ.:..ఇంకా ....”

న. నేను వెళ్ళొస్తాను క్ట

లే వెళ్ళిరా ఏ అంటూ “*సీలో ఈ మాద్చు నాకెంతో సంతో షంగా వుంది” అందీ మెల్లగా 1

కాఫీ తాగుతూ పేపర్‌ చదువుతూన్న వినోద్‌ దీవ్యని చూసి కంగారుగా లేచి నుంచున్నాడు. “ఏీమైందమ్మా ! పొద్దున్నే వొచ్చావ్ల? అంతా బాగానే వున్నారా *” అన్నాడు,

దూరం నుంచి అతజ్ఞి చూస్తూ నడిచొస్తున్న దీవ్యక్కి ఆతను నిజం గానే దేముడులా కనిపించాడు. ఆ యిల్లు ఒక దేవాలయంలా కనిపించిందీ 1 “ఆ్రగ్రవిందుడు మరో జన్న్మెత్తి వినోద్‌ అంకుల్‌గా పట్ట లేదు కదొ అను తుంది. ఆమే నయనాలు అశుపూరిళాలయ్యాయి 1! ఏకధాటిగా కళ్ళనుండి కారుతున్న ఆ అశ్రు ధారను ఆపలేకపోతోందీ దీవ్య !

“ఆంకుల్‌ 1! నన్ను క్షమించండి! నా కన్నీటితో మీ పాదాలను

184 శారదా అశోకవర్ధన్‌ కడిగి నా పాపానికి (ప్రాయళ్చిక్రం చేయాలని ఒచ్చాను” అంటూ అతని పాదాలపై పడిపోయింద్‌,

“భుజాలు పట్టుకుని లేవనెత్తాడు వినోద్‌ 1! పిచ్చిపిల్లా! ఏం జరి గింద * అంటూ కుర్చీలో కూర్చోబేట్టాడు. దిహుశః కావ్య అంతా చెప్పేసి పుంటుందీ అన్న అనుమానంతో |

“ఆంకుల్‌!” వెక్కిళ్ళతో మాట సరిగ్గా రావడంలేదు. కన్నీళ్ళు ఆగడం లేదు! _

ఆమె గుండెలో చెలరేగుతూన్న తుఫానుని అర్జం చేసుకున్నాడు వినోద్‌ !

షణ్ముగాన్ని పిలిచి దీవ్యకి కాఫీ తెమ్మన్నాడు, “ముందు “లాక్స్‌ అవమ్మా ! పేక్‌,...ఇట్‌....ఈజీ !” అంటూ వీపు రాసి బుజ్జగించాడు.

షణ్ముగం తెచ్చిన వేడి కాఫీ కప్పుని దవ్యకందీంచి, “ఠాగు” అంటూ దగ్గరనుంచున్నాడు.

అతని మౌటిల్లో వాళ్సల్యం, .ఆతని (వవ ర్హనలోని మాధుర్యం అతని హృదయంలోని అప్యాయత దివ్యని మరో లోకాల్లోకి తీసుకు పోతున్నాయి ! అతని మన'పే ఒక మందీరంలో అనిపించిందీ. ఆయితే అందులో ఆతను (ప్రతిష్టంచుకున్న దేవతని తనులాగేసింద ! అయినా వంత సహనఠ 1తన పట్ల. ఎంఠ అభిమానం 1౫ తలుచుకున్న కొద్దీ తన (ప్రవర్తనకి తనకే సిగ్గువెయ్యడం కాకుండా తన హృదయం కరిగిపోయి, కట్టలు తెగిన (ప్రవాహంలా దుఃఖం ముంచుకొస్తోందే |

“చెప్పు ఏం జరిగిందో ? అమ్మ కోప్పడిందా ” లాలనగా ఆడి గాడు, "

*క్రాద్రు [2

ఉఅన్ద్యగ్రి గ్య

అకని కళ్ళలోకి చూసిందీ, ఆకని నమునాల అమ్మకాన్ని వర్షిస్తు

నా కథ వింటావా? 1168 నాలు $ ఆ కళ్లలో పితృ వాత్సల్యాన్ని చూడగలిగిందీ దీ్‌న్య ! మెల్లగా గొంతు సవరించుకుని మాటలు కూడగట్టుకుని అందీ “అంకుల్‌ ! సెళ్ళి జేనుకోవాలి !” అని!

సకవకా నవ్వాడు వినోద్‌ ! ఆ నవ్వులో వనంలో ని పూలన్నీ విరిసి నట్టున్నాయి !

పున్నమి జావిల్లి పుట్టి వెన్నెలనంకా ఒక్కసారి విరజిమ్మినట్టి యింధీం ద

“పెళ్ళి చేసుకోవడానికి ఇంత సంగేహమెందుకు ? అమ్మ కొధందా ?” అడిగాడు, .

“ఆమ్మనింకొ అడగలేదు”

“న్సరి ? కొదంటుందే మోనని భయం !”

గోఅమ్మ సీమాట కొదని ఎన్నడూ ఆనదన్మా ! ఆమె పంచప్రాణాలూ నువ్వే ! నీ (శ్రేయస్సే ఆమె లక్ష్యం 1”

“అంకుల్‌ ! కొనీ ఈ విషయంలో....”

“*నేనొప్పిస్తాను ! సరేనా ”

“ప్రామిన్‌ ?”

“*ప్రామిన్‌ !” చేతిలో చెయ్యేశాడు.

“అంఫల్‌ డైన సాన్నిధ్యంలో జరిగే పెళ్ళికి ముహూర్తాలు చూడఖ్యంన్లేధంటారు ! గుళ్ళో పెళ్లయితే రేనయినా చేనుకోవొచ్చుగా” 1 వినోద్‌ నస్వుతూ' “ఆంత తొందరగా వుందా

౪ఆ్పున్చన్లు 1

కర్రే ఆయితే ! మమ్మీతో ఒక్కసారి మాట్లాడి”

“ఆంకుల్‌ ! వుమ్మీ అన్నింటికీ ఒన్బుకుందీ ! ఒక్కసారి మీతో చెస్పి ఏర్ఫాట్లు బేయించమందీ 1 అందీ కొంజెగా చూస్తు 1

[21 క

166 శారదా ఆళోకవర్దనీ' ఆజ్రిల్రాగా ! అయితే రెడీ ! అంటూ షణ్యుగాన్ని పిలిచి, వేంక జే శ్వరస్వామి ఆలయానికి వెళ్ళి రేష్న 'పెళ్ళుందని కావలసిన ఏర్పాట్లన్నీ చెయ్యమని చెప్పు !” అన్నాడు,

“ద్రవ్యా! మరి నీ (ఫెండ్పు అందరూ రావొద్దూ ? వాళ్ళని పిల వాలికద్క్సా ధోజనాలకి ఎంళమంద వస్తారు 2”

“నాగా కావలసిన వాళ తప్ప ఎక్కువమందీ రారంకుల్‌ ! ఆయినా అలా ఊరందరినీ పిలవడం, ఆనవసరం 1”

“కరెక్ట్‌ మై చైల్డ్‌! నేనూ అలాగే అనుకుంటాను ! దీవ్యా |! ఇవ్వాళ నా చరిక్రలో ఎంతో సుదీనం ! నువ్వు నన్నర్ధం. చేసుకుని నా దగ్గరకొచ్చి, నాతో మాట్లాడావు 1౫ దీవ్యా రేపు పెళ్ళికి నీకేం కొనుక కావాలో చెన్ను 1” అన్నాడు [(పేమగా దీవ్య తల నిమురుతూ!

“రేపే అడుగుతాను. తన్నకుండా నేనడిగిన బహుమతి 'నాకివ్వాలి” అందీ దీన్య నవ్వుతూ !

“ఓ... యస్‌ | సీ ఇష్టం 1” అన్నాడు ధీమాగా

యుద్దంలో గెలిచినంత సంతోషంగా వుంది వినోద్‌కి దీవ్య తనకి తానుగా వొచ్చి ఇంత చక్కగా మాట్లాడడం,

కొప్పేపు కూర్చుని వె పోయింది దవ్య !

దీవ్య చెప్పినదంశా విని తృ ప్పిగా నిట్టూర్నాడు రోహిత్‌. రోపా త్‌ తల్లిదండ్రులు దీవ్యని అమోదించినా, కాన్యపైనున్న దువ్చ్రచారాన్ని ఆంగీకరించలేకపోయారు 1 న్‌

“నువ్వెళ్ళు దీవ్యా! మిగిలివదంకా నేను చూసుకుంటానుల అన్నాడు రోహిక్‌ |

అక్కడినుంచి సంతోషంతో తిరిగొచ్చిందే దవ్య !

పట్టిలేని ఆమె సంతోషాన్ని చ్రూస్తి “వంటమ్మా! మహా ఇదె పోతన్నావు ”ొ అందీ.

నా కథ వింటావా? 167

చాలా రోజుల తరవాత తల్లి ముఖంలో" నంతోషాన్నీ, తృప్తినీ చూడగలిగింది. దివ్య! పట్టు చీరలో, తలంటి పోసుకుని జుట్టు. అరబెట్టు కుంటూన్న 'తల్లి ఎంతో ఆందంగా కనిపించిందీ. యౌవనంలోని వొంపు సొంపులు పూ్రిగా పోలేదు. మధ్య వయస్కులోని ఆ అందం, ష్‌దో కొత్తగా అనిపించిందీ దీవ్యకి ! అయినా ఏదో లోటు, ఆమె మొహంలో గమనించిందీ ! “ఆదీ వుండకూడదు” అనుకుంటూ నవ్వుకుంది |

“దేవాలయంలో రేపు అమ్మవారి (ప్రతిష్ట జరుగుతుందది అమ్మా! ఎంత బాగుందనుకున్నావ్‌ గుడి !” ఆందీం

కట అందీ నవ్వుతూ !

మర్నాడు గుళ్ళో మంగళ వాయిద్యాలు (యోగుతున్నాయి | ట్రీ వేంక పేశ్వర స్వామివారి వక్కన అలివేలుమంగమ్మ వొయ్యారంగా నుంచుందీ ! ఆ ఆదీ దంపతుల సమక్షంలో వేద నుంత్రాల మధ్య కూర్చు "నున్నారు. దీవ్యాా రోహిత్‌ 1 వారి వెనకే నుంచునున్నారు కొవ్యా వినోద్‌లు !

దీవ్య రోహిత్‌ చెవులో ఏదో చెప్పింది ! రోహిత్‌ పొరోపాత్యుని చెవిలో ఏదో చెప్పాడు. అతను దీవ్య చేతికి కుంఖం భరిణ అందీంచాడుం దీవ్య లేచి నుంచుని, బోసిగా వున్న కావ్య నుదుటి మీద బొట్టు పెట్టింది,

జ్యవ్యా 1 ఏం చేశావ్‌ ?” తుడుచుకోటోయింది కావ్య!

దవ్య ఆమె చేతిని పట్టుకుని ఆపి౦దీ,

వినోద్‌ ఆశ్చర్యంగా చూళాడు 1

రోహిత్‌ "వినోద్‌ చెయ్యి సట్టుకున్ని పీటమీద కూర్చోబెట్టాడు.

దీవ్య, కొవస్టి చేయి 'పట్టుకుని వినోద్‌ పక్కనే కూర్చోబెట్టింది

హఠాత్తుగా జరిగిన ఈ సంఘటన షాక్‌లోంచి తేరుకుని

గ! ఇాఠదా ఆళోకవర్టన్‌

• “ఏమిటిదంతా ?” అన్నాడు వినోద్‌ 1

“అంకుల్‌ ! నిన్న మీరు నాకు పెళ్ళి కానుకగా, నేనేదడిగితే ఆదీ ఇస్తానన్నారు ! ఇన్సడడుగుతున్నాను ! నాకు నాన్న కావాలొ ! అందీ

వినోద్‌ అశ్చర్యంగా నోరు తెరిచాడు !

“అమ్మా! నా పెళ్ళి శాస్తో9 క్తంగా చేస్తానని (ప్రామిస్‌ చేశావు నాన్న లేకుండా కన్యాదానం ఏలా చేస్తావన్మూ ?” అందీ.

గుడ్లు శేలేసిందీ కొవ్య 1

“ఊఈః€...: కొనివ్వండి” అన్నాడు రోహిర్‌ 1

భజంత్రీలు మోగాయి!

“మాంగల్యం తంతునావేన్మా మమజీవన 'హేతువి ఈ... లేవండీ తాళి కట్టండీీ అంటూ మంగళసూ (శాన్ని వినోదొకి అందించాడు పౌరోహితుడు,

వినోడ్‌ కంగారగా చూశాడు 1 కావ్య అయోమయంగా చూసిందీ, “కొనిన్వండిగ్‌ అరిచాడు పురోహితుడు.

కొవ్య మెడలో మూడుముళ్ళూ వేశాడు వినోద్‌,

నాలుగు హృదయాలూ వర్షించాయి 1

“నాన్నా 1 నన్ను మన్నించండి” అంది దివ్వ వినోద్‌ బెవిలో నెమ్మదీగా.

వినోడ్‌ దీవ్య నుదుటిమీద (వేమగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.

కోక్షిశ ఊ౯*- లేవండి ఆంటూ” వినోద్‌పీ కౌవ్యసీ లేచి నుంచోమన్నారు పురోహితులు,

మంత్ర. మగ్గ్దుల్లా లేచి నుంచున్నారు ఇద్దరూ |

ఆ స్థలంలో రోసహిఠ్స్‌ చీవ్యా కూర్చున్నారు 1

నొ కథ వింటావా? కే59ి ౮ఆభ్యూ 'పెళ్ళికొడుకుగారూ ! మీరిన్నుడు కన్యాదానం చెయ్యాలి” ఆంటూ వినోద్‌కి చెప్పాడు పురోహితుడు.

_కొవ్య చెంబుతో సబ పోన్తూవుంపే వినోద్‌ రోపోఠ్‌ కాన కడిగి కన్యాదానం - చేశాడు.

“అమ్మా ! నా పెళ్ళి కాస్తో కంగా చేయించినందుకు ఛాంక్పొో అందీ దవ్య!

య... దీవ్య తనకోనం, తన కళంకాన్ని తుడిచి 'పెట్టకానికి దేవతలు సంపసిన దేవదూతలా అనిపించిందీ కావ్యకి |

రెండు చేతులూ జోడించి నమస్కలించటోయి చి

“కాదు ! ఆశీర్వదీంచాలి 1” అన్నాడు వినోద్‌ !

కొవ్య దీవ్యని కౌగిలించుకుని మనసారా ఆశీర్వదించింది 1

వినోద్‌, రోపాత్‌లు కరదాలనం చేసి కొగిలీంచుకుని ఒకరీవి చూసి ఒకరు నవ్వుకున్నారు స్నేహితుల్లా

ఆ మామా, అల్లుడూ శీ

భోజనాలయ్యాయి |

కన్మమ్మ్మీ 1 ఇంకొక్క_'పే మిగిలింద 1” అందీ.

“పిమిటదీ 1” అందీ కంగారునడుతూ కావ్య |! ఈ రోజున దీన్య తనకి తల్లి లాగా తను బిడ్డలాగా అనిపిస్తోందీ కొవ్యకి! తను బిడ్డకి పెళ్ళి చెయ్యడం కాదు. విడ్డే ఈనకి పెళ్ళి చేసింది 1 " "

ప్పిమ్సీలేదు మమ్మీ 1 చెప్పానే, దేవాలయంలో అమ్మవారి భ్రశీష్ట జరుగుతుందని ! మనం అక్కడికి వెళ్ళాలి” అందీ.

౪ట్స.... పదండి” అందీ నంతోషంగా. !

వినోద్‌ కొరు డైవ్‌ చేస్తున్నాడు. పక్కనే కూర్చుంటే కొన

“170 శారదా ఆశోకవర్డన్‌ వెనక సీట్లో కూర్చున్నారు దీవ్యా, రోహిత్‌లు, నడ “అంకుల్‌ 1 మీరు వెనక్కి రండి. నేను డ్లైంవ్‌. చేస్తానన్నా

రోహిత్‌ 1 న్నాడు, నిజానికి ఆ ఆనందంలో వినోద్‌ డై 9వ్‌ చెయ్యచేకహోతు గ్‌ ప్రీరింగ్‌ వొదీలేస్తి వెనక సీట్లో కూర్చున్నాడు ! కొవ్యా వెనక్కొచ్చె "డీవ్య ముందుకెళ్ళింద 1 కొరు ఆపాడు రోహిత్‌ 1 దీవ్య దీగి తలుపు తీసిందీ. “ఏమిటీ ? ఇక్కడెందుకు ఆ పేరు 1” అడిగిందీ కొవ్య 1 “రండి ! అంటూ వినోద్‌ చెయ్యి పట్టుకుని లోపలికి నడిపించాడు రోహత్‌ 1 ల “న్వమ్మి 1 క చేమడుండే దేవాలయం ఇదే ! ఈ దేవాలయం క వని చెయ్యి పట్టుకుని అమ్మవారి పళిష్ట ఈ రోజే!” అంటూ కొవ్య ళ్‌ శ వ్‌ ధగ ధగా మెరుస్తూంచ్సే సిగ్గుతో తలవంచుకుందీ కొవ్య 1 న! | షణ్ముగం భార్య చేత వీళ్ళ నలుగురికీ దీష్టి తీయించాడు కావ్య కళ్ళనిండా నీళ్ళ! అవి దుఃభాక్రువులు కాపు! అనంద బాష్పాలు ! “మమ్మీ టాటా! రపవాత కలుస్తాం అంటూ రోపాత్‌ చెయ్యి

సట్టుకున్తి బయటికి నడిచింద దీవ్య 1

(“దీన్యా ! ఎక్కడికి వెతున్నావ్‌ 1” అడిగింది ఆయోమయంగా

కొవ్య !

కన్మన్లింట్రిక్రి 1:

నా కీథ వీంటావా* కై7ష

“జండు |! నేనో---* వొస్తాను 1”

ఆన్లో | మమ్మీ 1... నువ్వుమీ ఇంట్లో వుండు! టై... వై నాన్నగారూ 1” అంటూ ఇద్దరికీ పాదాథివందనం చేస్తి ముందు నడిచిందీ దీవ్య 1

“ద్రవ్యా ! అంటూ అడుగులు ముందుకు వేస్తున్న కాన్య చెయ్యి పట్టుకుని వెనక్కి- లొగాడు వినోద్‌ 1

తూలి అతని గుండెలమీద వాలిపోయింది కొవ్య!

సరస్పరా లింగనంలో తడిసి ముద్దయి, (యేమస్నానాలు చేశారు ఇరువురూ !

దాదాపు రెండు దళాబ్దాలు గుండెలో యిమిడి నలిగిపోతూన్న మమతానురాగాలు, ఒకగ్రాసెరి ఉప్పెనలా ఉప్పొంగి బుసలు కొట్టాయి.... శ

నికి ప్పంగా అంతరాంతరాల్లో ఎక్కడో దాక్కున్న (పేమాగ్ని చల్లారి గడ్డకట్టి మంచు ముద్దలా అయిపోయిందీ యిన్నాళ్ళూ ఇన్నేళ్ళూ! ఒక్క-సారిగా ఈ శరీరాల వెచ్చదనంలో అది కరిగి కుంభనృష్టిని కురి పించిందీ 1

ఆ అమృత ఛారల్ని జుజ్జుకుంటూ అఆనందసాగరంలో ఈదు కుంటూ, తన్మయత్వంలో కేలిపోయారు కొవ్యా వినోద్‌లు !

వీరి కలయిక ఆమోఘం |!

ఆ మధుర కణాలు మాటిలకందని ఆణిముత్యాలు 1

ఆ అనుభవం, ఆరచేతిలో వున్న అమృత థాండం !

ఆ బంధం పాలూ నీరూలా కలిసిపోయిన విడదీయలేని అనుబంధం 1

అదే జీవిత వరమార్థం |

శశి . శారదా ఆళోకవర్దనొ ఆదొక దీన్యమైన అనుభూతి |!

అద్భు కావ్యం !

ఈ కొవ్య కథనానికి ఆంతులేదు. సాగుతూనే వుంటుందీ సృష్టి జరుగుతూన్నంకవరకూ ! మలయనారుత సమీరంలా ! 'మధుమానష కోయిల గానంలా 1

ప. నము... చాస్రదదాల ము స్పై రం. 402... హ్‌ న్‌ టినా య.

అనక లొ యయ

యయ...

ళ్‌ సులి జయా యయా.

యర న సణాలో యయా

| టయ సూ చ్‌ |. యయ ప్లూ 5 లే ఖే / యయ 'ల్తా [గ్‌ త్త రత్త రల కరకలరదలలటయా స్త హో లు ణో జ

యం? చ టైం ట శత

తడ (న...

| ఈతను పుం న్న)... | య ఉష (ళటీ నై సం

టెక్స్‌ టైల్‌ కాంప్లక్ష్క సు...

| ౫౧.కాంప్లెక్స్‌ వెనుక జాగం శభ వ నా .

పెద్దిబాట్లపారి వీది, బీసెంట్‌ రోడ్‌ య. అన స. వావ.2 టూ?! ₹

స్త షం...

వ తం తు...

లే వ ( / స. టి

న్నే ఈ...