Telugu mruthyuve maranistundi_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

లీతు(వే తీరీబిస్తుం మృత్యువ తురీబిస్తుంని త నా

వ్యుత్ను వే మరణీస్తుంది అణాల న్‌ రరడరడుంలడోదానిడి తా ళ25 వె 2858 ళీ 5౮24 ॥ లింం2టిరే ఫా క నముదుడు షె నింగ్‌ పొత్‌ ప్రచురణ హైదరాబాద్‌

కకం సిగనిగక! [01౫9 అనీ టినీగి/ 992 9 మీీట0గిటరిట 00౦719౧ 5[౧ ౧౦ ఖు ౦0 0240౧9 ౧9 0/ ౧6౧ గిం6% క్‌. తటరీ ౩౧6౮ 5/ 5% ౧౧౦ న౫| ౯40 0౭60౧9 ఫం6 2026 న౦0/ ౦౦౧౦ 85 నం806 కెంం% ౧6౧/9 శార్‌ 8/ 6/2 పూ సం ౪6౧2095022 6౧౧౧6 ల్‌ 6|262020/ గ౪66 2026500 020 లు లిం / ఖో గం కా (| [ ఖీ | అత్య ష్‌ షి 2 ల త్‌ తె క ణో శ ట్‌ వాల ఫర కడ కో యాడడడో

నృుత్యువే మరణీస్తుంది అణా 5420 ౫0౯ ౦0౧౫7౦7 నం తొజలి. ౫ 4 గన 0 ౮౭ 0 7౫న్‌ం ౫ ౧ఫ 70 ఖ్‌ 7టదగ గణం ౧/ 0౮౮౫) "సెప్టెంబర్‌ 1 వ లేదీ తెల్లవారే వేళ మనక మసక మబ్బులింకా విడిపోతున్నాయి పొద్దు పొడవటానికి ముందు వ్రకటనగా ఎర్రడాలు తూర్పున అల్టుకుంటుంది.. నేవ నల్‌ హైవే మీద అలసట తీర్చుకున్న బళ్లు ఉత్సాహంగా ఉరుకుతున్నాయి. వివ్లవోద్యమ కర్తవ్య నిర్వహణలో ఒక కామ్రేడ్‌ నగరానికి చేరుకోవాల్సి వుంది సానుభూతివరుని సహాయంతో సరికొత్త ద్యిచక్ర వాహనమ్మీద ఆ కాయేడ్‌ ప్రయాణమయ్యాడు వివ్లవ స్వప్నాల్లో తేలిపోతూ నల్లటి రోద్దుమీద వాళ్లిద్దరూ సాగిపోతున్న నమయం నరిగ్గా తెల్లవారుతున్న సమయం వాళ్లిద్దరూ బయళ్లేరిన రహస్య సమాచారమందుకున్న రక్షకభటులు తూప్రాన్‌ దగ్గర కావుకాసారు. వావానాన్ని గుర్తించి కామ్రేడ్‌ మీదికి కాల్పులు జరిపారు. వెనుక కూచున్న _కాయమేడ్‌ కాలికి గాయమై సానుభూతివరుని గాభరాలో వాహనం వడి పోయింది అంతే వాళ్లిద్దర్ని 'సేషన్గో బంధించి చిత్రబాంనలు వేశారు ఆ కామ్రేడ్‌ ముఖంమీద కిరాతకంగా వెక్కేఎ అన్ని వాంసావ్రయోగాలు చేశారు. అవ్పటికీ ఆశయం కోసం అంకితమైన ఆ కా్యమేడ్‌ నోరువివృలేదు నోరుజారితే కొందరు రహన్య యోధుల ప్రాణాలకు దగ్గర్గోనే ఉన్న స్థావరాలకు చెప్పరాని నష్టం క్షే

జరిగేది ఎంత బాధయినా తట్టుకున్నాడు గానీ ఎడికిలి వివ్చలేదు వైగా ఎడికిరి మరింత బిగించి కను రెవ్సలు వీకేసినా రోకలి బండలెక్కించినా మేం ప్రజల వక్షాన నిలబడి పోరాటం చేస్తున్నా మన్న నిజాన్ని వదే వదే చెప్పాడు రహస్యాలు రాబట్టులేని యంత్రాంగం పాలకవర్గాల మెన్సుకోసం వతకాల వ్రమోషన్హ కోసం పొంబండ పాలకవర్గ సంబంధీకుడైన సుధీర్‌ కుమార్‌ని కిడ్నాప్‌ చేఎనవ్వుడు విడిచివెట్టిన చోట వద్ద వాళ్లిద్దర్నీ అతిదారుణంగా కార్చి చంఎ దహనం చేశారు విష్షవోద్యమానికి ప్రాణాలు ధారపోఎన అ కాయమేడ్‌ గెరిల్హాయోధుడే జనార్దన్‌ సముద్రుడదూ మరో కా(య్రేడ్‌ సత్యగౌడ్‌

క జనార్హన్‌ పేరుతో సువరిచితుడైన కనకరాజు మందమర్రిలో ఒక సామాన్య కుటుం బంలో జన్మించాడు స్టురద్రూఎ అయిన కనకరాజు ఎవ్వడూ మందన్మతంతో సంచ రించేనాడు జబారాబాద్‌ పాలిమక్నిక్‌ కళాశాలలో కళ్ళు తెరిచాడు కాలేజి విద్యార్హి సంఘానికి కార్యదర్శిగా ఎన్నికయ్యాడు విస్తరిస్తున్న ఉద్యమాల (ప్రేరణతో అజ్ఞాత జీవితం ప్రారంభించి ఆనంద్‌ గా ఎద్ధి పేటలో వనిచేశాడు యృువరక్తాన్ని విస్ణవం వైవు ఆకర్షించి కొద్దికాలంలోనే పట్టణంలో విన్లవోద్యమాన్ని నిర్మించాడు తర్వాత భాగ్యను సహచారిణిగా చేసుకొని ఇద్దరూ ఉద్యమాన్ని ప్రాణసమానం చేసుకున్నారు అనంతరం నర్సావూర్‌ ప్రాతంలో జనార్హన్‌గా అక్కడి గిరిజనుల్లో అల్లుకుపోయాడు మెదక్‌. జిల్లా కమిటీ సభ్యునిగా తన బాధ్యతలు ఎంతో చురుగ్గా నిర్వబాంచాడు మెదక్‌ జిల్లా వివ్లవోద్యమానికి తల్గోనాలుకయ్యాడు అదే క్రమంలో జనార్దన్‌ లోని రచయిత శిల్పి అనామకుడు సముద్రుడు పేర్లతో కవితలూ కథలూ రాశాడు ఉద్యమంలోని ఒడిదుడుకులూ సంఘటనలూ సవాజో(ద్రేకాలూ సముద్రుని కవి త్వంలో ్రతిబిందిస్తుంటాయి

111 యుద్ధరంగాన నిలబడి కవిత్వం రాయటం చాలౌ అరుదైన విశేషం నింద వల యాల వేళ శిఖరాలు జారిపోతున్న సంక్రో నమయాన యుద్ధరంగబ్ముడ యోధుడిగా నిరంతరంగా నిలబడటం గొప్ప సాహసం అట్లా చెక్కుచెదరని వీరునిగా నిలబడి కవిత్వ వాక్యాలు చెవటం తద్వారా విప్లవోద్యమాన్ని సొబాత్యాన్ని ఉన్నతంగా నిర్మించటం చరిత్ర విన్మరించలేనిది

తై

సుబ్బారావు పొణిగ్రావా శివసాగర్‌ కొంతకాలం అజ్జాతసూరీడు లాంటి గెరిల్టా కవుల వక్కన సముద్రుని పేరుకూడా పేర్కొనాల్సి ఉంది వివ్లవకర్తవ్యం కోసం ప్రాణాల్ని త్యాగం చేసన సుబ్బారావు పొణిగ్రాతా వారసత్వంలో సముద్రుడు కూడా ప్రజల షక్షాన యుద్ధరంగంలో నిలబడి ప్రాణాలర్పించి ఆదర్శంగా మిగిలాడని చరిత్ర రానుకోవాల్సి వుంది

వివ్లవోద్యమంలో ఆయుధం వట్టిన గెరిల్లా వీరుడు కవిత్వంరాసే సందర్భాల్లో సాధా రణంగా కొన్ని విమర్శలు ఎదురవుతుంటాయి. రాజకీయ భావాల వ్రకటనే తప్ప వాళ్లు రాసే దాంట్లో ఏం కవిత్వముందని కవిత్వాభిమానులు విమర్శచేస్తుంటారు కవిత్వానికి మూలమైన లాలిత్యం సొందర్యం కళాత్మకత లాంటి విలువలేమీ లేవని వొర్థి ముడినరుకు ఎట్లా కవిత్వమవుతుందని వాదించటం జరుగుతుంది కేవలం కవిత్వాభిమానుల విమర్శను విన్లవ సావాత్యవేత్తలు ఖండించి స్నష్టత దృక్పధం వర్గవ్రయోజనం ఆర్హిక పునాది మొదలైన విన్షవ విలువల్ని సాబాత్యంలో ్రతిజ్ఞం చటం అవసరమవుతుంది కవిత్వ విషయంలో ఏ రకమైన విలువ కలవాటు వడిన వాళ్లు ఆ విలువలు ఆయా కవిత్వాల్లో అన్వేషస్తుంటారు. అవి ఆశించిన మేరకు అభ్యం కానపుడు అందులో కవిత్వం లేదని ఒక నిర్ధారణకు రావటం సహజం ఎవరి ప్రయోజనాల్ని వారు ఎవరి వర్గదృకృధాన్ని వారు ఈ విమర్శ ద్వారా వ్యక్తవర్చటం సహజంగానే జరుగుతుంటుంది

ఏప్రిల్‌ 1991 లో హైదరాబాద్‌లో అన్ని భావాల కవుల్ని కలిపే ప్రయత్నం పేర కవినమయం జరిగింది అక్కడ మొదటిసారిగా సముద్రుని కవితల బుక్‌లెట్‌ భూమి నాత వెల నిర్ణయించు కాఎలు అమ్మకానికి వెట్టారు చాలా మంది చేతుల్లో కనబడడం వల్ల ఆ సంవుటి అక్కడికి వచ్చిన చాలామంది కవిత్వాభిమా నుల్ని ఆకర్షించినట్టునిఎంచింది

తర్వాత్తర్వాత సముద్రుని మీద ఓ విమర్శ వచ్చింది అది వివ్లవ సావాత్య వర్షాల నుంచి నముద్రుని కనితళ్లో కవిత్వమే ముందనీ వుస్తకమేసుకోవాల్సిన స్థాయి లేదసీ- సముద్రుడు నమ్మిన రాజకీయాల్ని అభిమానించే వాళ్లనుంచే ఈ విమర్శ ఎదురవటం అశ్చర్యం కాదా

కవిత్వ నిర్వచనాల దగ్గరికొచ్చేసరికి ఇంతవరకూ ఉన్న నిర్వచనాలు అయా కవులు విమర్శకులు వాళ్లవాళ్ల నేవధ్యంలోంచి దృక్పధంలోంచి రూపొందించుకున్నవే కవి త్వాదర్శాలు మారుతున్నకొద్రీ సామాజిక విలువలు వరిణామం చెందుతున్నకొద్టి అదే క్రమంలో నిర్వచనాలు మారుతూ నస్తున్నాయి. జీవితం పొందిన వివిధ అను భవాల ఆధారంగా పృాదయంలో స్థరీకరించబడిన అనుభూతుల కదలికలను బట్టి మనిష స్పందన ఉంటుంది సమాజంలో ఉన్న విలువల్నుంచి తన న్నందనకు

8

చేరువగా ఉండే విలువల్నెంచుకుని అన్వయించుకున్నవ్పచు తనకంటూ అభిప్రాయా లేర్పడుతాయి

మరాసముద్రుని కవిత్వాన్ని తూచేవాళ్లు తము తూనికరాళ్లని ఎక్కన్నుంచెంచుకున్నట్టు? అజంతాలో తిలక్‌లో ఇప్మాయిల్‌లో కనిపించే కవితాశిల్పం సముద్రుని కవిత్వంలో ఆశించటం భావ్యమా పోసీవరవరరావులోనో శివారెడ్డిలోనో చెరలోనో చూసే నవ్యత గాఢత రూవదృష్ట సముద్రునిలో అన్వేషంచవచ్చునా?

కవితను ఒకటికి రెండు సార్లు రాయటానికి దేశదేశాల కవిత్వం చదవటానికి కవు ల్నుంచి కవిత్వ చర్చల్లోంచి సారాన్ని ఎండుకోటాన్కి కావాల్సిన తీరిక అవకాశం సముద్రుడు ఎంచుకున్న _ కార్యరంగంలో లభించటం సాధ్యం కాని విషయమని గుర్తుంచుకోవాలి కొత్త శిల్పాన్ని సాధించటానికి వదాల్ని చెక్కటానికి వలఎనంత వ్యవధీ విశ్రాంతి సముద్రునిలాంటి వాళ్లకు దొరకవనేది వాస్తవం

కవుల్లో తిరగాలని సమ్ముద్రుడు తఎంచేవాడు కొత్త కొత్త కవిత్వ పుస్తకాల్ని ఇతర భాషల కవితల్ని అధ్యయనం వేయాలని అశవడేవాడు కవుల మీద (ప్రేమతో వరిమితులుదాటి. తిట్టువడేవాడు స్నేహం తెలుసు అనురాగం తెలుసు సున్నిత మైన స్పందనలన్నీ తెలుసు బ్రయురాల్ని (ప్రేమించాడు అంతకు మించి ప్రజల్ని (వేమించాడు కవిత్వాన్ని ఇష్టవడ్డాడు అంతకు మించి వివ్లనాన్ని ఇస్టవడ్డాడు పార్టీ వనుల్ని ప్రాధమిక బాధ్యతగా వ్వకరించటం వల్ల చుట్టూ పెరుగుతున్న ఉద్యమాల ఒత్తిడి నిర్బంధాల దాడి వీటి మధ్య యుద్దాన్ని రచించటంలో తలమునకలయ్యాడు అవ్వుడవుడు కవిత్వం రచించాడు సముద్రుని కవిత్వాన్ని అట్లా అంచనా వేయటమే నర్రైంది

ఆకాళాన్ని ముద్దాడే వృక్షాలు

నమాజాన్ని నిలదీనీన వ్రళ్ళలు గా

నడిజాము ముబ్బుల మధ్య దోబూచులాడే చంద్రుడు

నీటిలో చేవలా తిరుగాడే గెంల్లా గౌ

భావించాడు. నిరంతర వివ్లవ తవనలో ఉన్న కవి బాధ్యత వంచుకుంటున్న కవి ప్రకృతిని ఎట్లా దర్శిస్తాడో ఆ పోలికలు తెలువుతున్నాయి. అక్కడక్కడా అద్భు తమైన వదచిత్రాలు మెరుస్తూ కవి కళాదృష్టనీ భావుకతనూ తలపిస్తున్నాయి గుట్టలమీంచి దూకే జలపాతం తిరిగి తిరిగి అడవికి వడ్డాణ మైంది

సూర్యుడు నీళ్లలోని తననీడను అడవి ముఖాన బొట్టులా అద్దుతాడు

అడవి ఉద్యమ్రతీకగా. తెలుగు కవిత్వంలో స్రరవడింది అడవిలో రహన్య ఉద్య మాన్ని నిర్మిస్తున్న వీరుల వేటలో శత్రుసైన్యం చుట్టుముడుతుంది ఎండాకాలం చెట్ల ఆకులు రాలి కువ్చలు కువలుగా "పేరుకుపోతే వాటినుంచి నడుస్తుంటే వొచ్చే

త్త

గలగల చవ్వుడును గమ్మత్తుగా ఊబాంచాడు

ఎండాకాలంలో రవాన్యంగా (వ్రవేశించే శ్యతువుక్యాళ్రకింది

అకులు

గోబ్బాక్‌ అంటూ ఒకలు నినాదాల నోరు. అంటాడు

శత్రుదాడులకు లొంగిపోయిన వివ్లవకారులనుద్దేశించి ప్రవాహాలకు పొలాలకు మళ్లిం

చాలని ప్రగల్బాలు పలికినవాడు పారభుజానేఎ గట్టుమీద జారగిల బడ్డాడు అని

వివరిస్తాడు

యుద్ధం. జరుగుతున్న నేవధ్యంలో మధ్యమధ్య పాలకవర్గం విష్లవకారుల్ని లొంగి

పొమ్మని లొంగిపోయిన వాళ్లకు క్షమాభిక్ష ప్రకటిస్తుంది అన్హతిలో దిగజరే

వాళ్లను విమర్శించటంతోపాటే దృఢసంకల్పమున్న కార్యకర్త ఏనిర్ణయం తీసుకొం

టాడో వ్యక్తీకరించాడు

క్షమాభిక్ష కావర్‌ పాట్స్‌కి

మాల్స్‌ దేశాన్ని కాపాడుకునే వాళ్తక్కాదు

క్షమాభిక్ష వేరుతో కల్లోల చట్టాలు రాస్తున్న వాళ్లను

మేం ఇంకెంత నూస్రొం క్షమించం

రెండు నాల్మల పాలనలో జీవితాన్ని కల్గోలంగా మార్చిన వాళ్లను చరిత్ర త్షమిం

చదు శత్రుదాడులతో అట్టుడికి గాయమౌతున్న వల్లెలకు వసంతం కావాలి

వసంతాగమనం కోసం కలలుకన్న నముద్రుడు విష్లవోద్యను వసంతంకోనసం తన

ప్రాణం. విత్తనంగా 'వెదజల్లాడు

ఏమౌత్రం రాజీనడకుండా

చివరినాడి ఆడినంత వరకూ ఎదిరించాడు యుద్హరంగాన నిలబడి ప్రజల వక్షాన

ప్రాణమిస్తున్నానని ప్రకటించాడు సముద్రుని కవిత్వంలో ఉన్న దృఢమైన శక్తీ అదే-- క

తెలంగాణ. జిల్టాల్లో. దారుణమైన నిర్బంధకాండ కొనసాగుతున్నది మైనారిటీ

ముందున్న _ కేంద్రప్రభుత్వం అసమ్మతి నెదుర్కొంటున్న ర్యాస్ట్ర వ్రభుత్వం

సమస్యల్నుంచి తమ తబ్బదాల్నుంచి. సర్వం స్వాహాచేస్తున్న అవినీతి భాగోతా

ల్నుంచి ప్రజల దృష్ట మళ్లించటానికి తీవ్రవాద నమన్య నడ్డం వెట్టుకొని దీయ'పెఫ్‌

ఐటిఎఫ్‌ ఎ అర్‌ సి ఎఫ్‌ సైన్యాన్ని దించి కనీవినీ ఎరుగని క్రూర నిర్బంధాన్ని

అమలుచేస్తున్నాయి. గ్రామాల్ని రోజురోజుకూ కల్టోలంలో ముంచుతున్నాయి

సముద్రుడు. చెబ్బనట్టు ఒకన్హుడు. జీవితం జరుగుబాటుకోసం పల్లెవానులు వట్టుణా

లకు వలసవెళితే ఇవాళ తమప్రాణాలు కాపాడుకోవటానికి పల్లెలు విడిచి ప్రజలు

పారిపోవాల్సివస్తున్నది రాత్రి అవుతుందనే తలంపే వణకు వుట్టించే వాతావరణం క్‌

ఏర్పడింది ఏ రాత్రి ఏం జరుగుతుందో ఊబాంచలేకుండా వుంది ఇనువబూట్లు వేసుకొని ప్రజల గుండెలమీద సైన్యం కవాతుచేస్తున్నది వదుల్లో సివయస్‌ఐలు వందల్లో పోలీసులు బీయసెఫ్‌ జవాన్లు ఊళ్లను చుట్టుముట్టి వేలాదిమంది జనుల్ని వృద్దులూ ఎల్లలూ అనిచూడకుండా కాళ్లూ చేతులూ విరగ్గాట్టడం వడుకోబెట్టి బూట్లతో తొక్కి ఛాతీఎముకలు వెన్నెముకలూ వరవరలాడించటం సర్వసాధారణ మైపోయింది. ఏమీ ఎరుగని అమాయకజనాన్ని చంఎ ఎన్‌కౌంటర్‌ కథలల్లి గుర్తు తెలియని నక్పలైట్లుగా (ప్రచారం చేస్తున్నారు. నిన్నటికినిన్న ఒక వత్రికావిలేఖరి ఇంట్జోంచి తీసుకెళ్లి కాల్చివేఎ కిరాతకులకంటే తామెంత దుర్మార్గంగా ్రనర్తించగ లరో తెలిపారు ప్రజల్ని భయంలో కట్టివే' అటు పాలకులూ ఇటు పోలీసులూ వబ్బం గడువుకుంటున్నారు ఇదంతా ఎవర్నీ మాట్లాడకుండా రాయకుండా కదలకుండా నిరోధించాలనే ఉవ్వె త్తున ఎగసే కెరటాన్ని మోకాలితో అడ్డుకోవాలనే భ్రమతోనే అణచివేతతో వీరాజ్యమయినా ఎంతోకాలం నిలవదు అంతినువిజయం సాహఎకులైన ప్రజల పోరాటానిదే భయంకరమైన ఈ నిర్బంధంలో సముద్రుని స్మరించుకో వటం నివాళి చెన్నటం కూడా పోరాటాన్ని ముందుకు నడిఎంచటమేనని మా విశ్వాసం అసమసమౌాజంలో పోరాటం అజేయం అని చెప్పటానికే సముద్రుడి సంకలనం నముద్రున్ని చంవబోయి మృత్యునే మరణించిందని చాటానికే సముద్రుడి కవిత్వం 6

యౌళాల్ఞు వనొప్హై న్నాస్తూ ' కొత్రతా 2వెగా వావ కస్ఞను. గ ట్రెల్లై న్పేయదో సూ లెజాలలు. అరై వాపీ ఏ టక్‌ కైంజ వళకగ్‌. డ్ర్‌ మలయాం2ి 9 యు. శ్‌ అ(ప్రశటిత మనైన్లో ధ్రువజిసూ అల్లంత చేకుంా శి3సూ తలను అందశ్రయ్ష్ర” వ నున్తాడన 70803 మేవ మంజంండ్‌ చమయోలనా చమ ఈలి 2దళ “వాల 3నింద్రు ౨ వేశా స్మ ఉలం ఆడు ౨కు పామీలాం చేోమూలకూ దు జెలొఢడ మచ వో నే త యన మవ్రైతం డ్రవంయూక్ష్మ ని షజి సాం ౭ అమమ వలోనర్తి ఊళ ఇట్రొక్ష ఈఖి గ క్కైం ళో న్‌్‌ గ్‌ 622 వ్ర) వుల జాసడడు అ త్రూలొ హోంద మైతభడ్తంం ఏకా మళస్యతి జవం మాం సూ శయలానా” జాజాహౌ అ్తోోణాల 26కైళ క్రూ ళలనా. స్ట్రశాన్తూండా నయం పా ళ్‌ (త + - కలాల (వ స నప ల చమన తం

నముద్రుని కవిత (్రజాబంధం

దాక్షతీగలా మీరు నన్ను అల్లుకుపోయారు

రాకొనీ గద్దల దాడుల నుండి నండ్యక్షించి మీ రెకలకీంద దాసొరు

మీలోంచి

తీస్‌ చేదుల అనుభనాల గుత్తులను వీరుకుంటున్నాను

చిరవరలాడే ముఖాన్ని చిగురాకులా తీర్చీదిద్రడం నేర్చుకుంటున్నాను ఇంతలో

వాడి నాల్మ పొమునాల్మ్కలా చీలిపోయింది

వాడి కోరలు విషాన్ని నింవుకొని తీపీగుత్తులను కాటేయాలని చూస్తున్నాయి మానవతావాదిలా మననిప్ప మాట్లాడనంటాడు

నున్నం కొట్టిన నమాధిలా తళతళా వెలిగిపోతుంటాడు

వచ్చేది అనూనాన్య కాబట్రి కండ్రకు గంతలు కట్టుకొమ్మంటాడు

కుళ్ళిన భాగాన్ని తీనేన్తుంటు హింనబాంనంటాడు

కలల జగత్తులో వూపొదరింద్లు నిర్మించుకుంటుంటాంగదా

కలలు గనేవేళకు వాడు ఉంిలాళ్లు వేనుతుంటాడు

జనుల అజ్ఞానాన్ని సొమ్ము చేనుకొనే ప్రొమినరీ వట్రాల్ని

అగ్నిపొాదకు ఎరవేయడం హీంనగొదు

వరిగెత్తే వాడి కాలికి చుట్టుకుని వివంకక్కే పాముని

కొల్ఫీ వేయటం

వంటను కాపాడటం కోనమే

మృత్య్వునే మరణీమ్తంది వె

నముద్రుని కవితో ఈ చేతులు బలమైనవి

మా ఉత్సాదక శక్తి గువావానీకన్నా వెయ్యిరెట్టు ఎక్కువ అయినా మా బళుకు గువావాస్‌కన్నా దీనాతిదీనం

మేము మిషన్‌ మీద ఎక్క స్వారి చెయ్యగలం

కాని మివన్‌ లకు బందీలం

వాళ్లింకా సీగ్గులేక సంనోననాలకు వేల్ణాడుతున్నారం కు

కుళ్లి కంవు కొడుతున్న వాళ్ల కక్కుర్తి ఆలోచనలే కారణం వాడింకా మైక్‌ నట్టుకొని (నజల్ని (భ్రమ వెడుతున్నాడంకు ధనానికి తెలివిని తాకట్టు వెట్టిన మేధానంవన్నులే కారణం వాళ్లు అన్నార్తుల నెత్తుటితో అన్నం వార్చుకుంటారు

నసివీల్హల రక్తంలో ముంచి కలర్‌ గౌన్లు తొడుక్కుంటారు

మీ నర్వభోగాలకన్నా

వూరికొంవల్లో ఆకలిబాధతో తడారిపోయినట్టు

వీడున్తున్న శిశువు రోదన మాకెక్కువ

మీ సొర్చభౌమాధికారాలన్నా

మీరు చంప ఆనమాధుల మధ్య వడేసీన ఆ వీరునిర్తక్తం మాకెంతో మక్కువ

ఇది కల్దబొల్లి నత్యం గౌదు

అన్నలైన వర్గ నత్యం

మానవుల విధిని శాసిస్తున్న మీ చేతుల్లోని నగ్గాలు లాక్కుంటాం ఈ నమాజు నిర్వ్వవాణలో మీరు వివలమయ్యారు గనుక -- ఓట్లు వేసీన చేతులు ఇకముందు (ట్లోర్‌ నొక్కుతాయి ఎందుకంటే ఈ చేతులు బలమైనవి గనుక -

త మృత్యుచే మరణమ్తుంది

నముద్రుని కవిత ఆటుపోటులు

ఒడ్డున ర్‌డ్యన్మ కొయ్యగు[ర్రం

ఊగుతూ వీటిలో రాళ్ళేన్తుంది

(వ్రవావోన్ని వరినాసన్తూ వికిలిన్తుంది

(్రవానాంలో వడి కొంచెం ప్రయాణించిన అశం

అలల వేగానికి జంక ఒడ్డుకు కొట్టుకొచ్చింది

ఉదయ నంధ్యలో

నృష్టాన్సష్ట నీడలో

తన ముఖం ఆఅగువంచలేదని ఆరోఎన్తుంది

ఆటుసోటులకు వార్దులుండాలని నూచిన్తుంది

నీటికి కూడా వర్రిష్ట మైన రంగూ రుచీ వాననా వుండాలని వరిస్టితులు తన నంధుల్లోనే గిరికీలు కొట్టాలని ఆశిస్తోంది గాజుకళ్లకు అలలన్ని ఆగిపోయినట్లుపేస్త న్నా

నీట్లివై వల్టీలు కొష్టు వక్షికి వాన్తవాణి తలకిందులుగానే కనిఎసైై (్రవావోల్ని పొలాలకు మళ్లించాలని

(వగల్బాలు వరికిన వాడు

పారభుజానేసే గట్టుమీద జారగిలబడ్డాడు

అలసిపోయిన కొయ్యగుర్రం

అలలకూ (వ్రవావోనికీ నీతులు ఉవదేశిస్తుంది

ఆటుతో నెట్టుకొచ్చిన ఎండుటాకు

పోటుతో కొట్టుకుపోతుంది నుమా

మృత్యువే మరణీస్తుంది క

నమ్యుద్రుని కవిత సాగరుడా నేను నీవాన్ని నా కంటికి చూవును నేర్పావు

నాకు (వ్రనంచాన్ని చూడటం అలవాటు చేశావు నా కనుపానలకు కిరణాలు (నతిష్టించావు చూవును ఆశయంగా అయుధంగా మార్చావు కొత్తచూవుతో వ్రవావోన్ని చూసాను

కనుపొన కిరణాలను ్రనరించింది

నాకు చూవు నేర్పిన నువ్వ

చూడటానికి కరువయ్యావు

చూవుకు అందనంత దూరంగా

చుక్కల్లోకి ఎగిరి పాయ్యావు

నీ చూవును నాకనుపావలో నంధించి శ్యతువువై విసరి

నీ మాటల్ని వ్రజాయుద్దానికి అస్త్రంగా చే నీకు నిజంగా వారసున్నవుతాను

నా సాగరుడా

ఎవరేమనుకున్నా

నేను నగటుమొనవుని (శమనవుతాను

నన్ను సొగురున్ని చేసీనవాడా

నను సాయుధపోరు సందేశ మవుతాను

కా దగ్గు రాయలింగు సాగర్‌ స్మృతిలో

త్‌ మృత్యువే మరణిస్తుంది

నముద్రుని కవిత ఇక్షరమే ఆయుధం వదాలను వళ్ఞకీ చేసి అక్షరాల్లో అవోం అనవోం అంటూ మోయించాలని చూస్తున్నాడు ఇక్షరాలను కరగబోసి తన మూనలో పోయాలని ఆశవడ్తున్నాడు వాళ్లు అక్షరాల్ని నలగ్గొట్టి తమకనుకూలంగా మలచుకోజూస్తారు వదాల్ని నరిగశమలు ఆడించి వాళ్ల రాగానికి నల్హవి చేయాలనుకుంటున్నారు అక్షరం వాళ్ళబ్బ సాత్తనుకున్నా రేమో వదం వాళ్ల తాత ఆన్తనుకున్నా రేమో వాడింట్లో చాకీరీ చేయించుకోటానికి- మన మూరుకుంటామా-- అలే వదాల్లో వాళ్ల నరువును చీల్చి అనలు రంగు బయట వెడతాం ఇక్షరాల్ని నుదర్భ్శనచ[క్రంగా వాడతాం కలం కత్తై నవ భాషాంనత కుక సానబడదాం అక్షరాన్ని ఆయుధంగా వ్రయోగించి వథికల్ని ఆకాశాన నిలబెడదాం వెస్‌ దీబ్హుకు వ్యతిరేకంగా మృుత్వువే మరణిస్తుంది 6

నమాద్రువి కవితో సీంవోవలోకనం కెరటం ఉవ్వ్పైన గ్రభంజనం జగిత్యాల ద్రైత్రయ్య(త వెనుకున్న (శ్రమ ఈనాటి వ్రభంజనం ఇది ఒక్కనాటి కష్టవలితం కాదు- మొలకను (వేమతో సాకితే ఇవాల్టి మవోవుక్షం అయింది ఇది వారాత్తుగా ఉద్భవించిన అద్భుతం గాదు- నక్సృల్పరి బిడ్డల ఆతురత దున్నిన నాగేటి సాళ్ల శ్రమ ప్రాణం వెదజ్ఞిన విత్తనం ఎమర్లెన్సీ ముళ్తకంవలో అణీచి వేయబడింది గిరాయివళ్లీ వృళతనీరుల రక్తంతో మొలకెత్తిన వంట బాబన్న లోత్రైన అధ్యయనం వెంచిన శ్రమకిక్షణ రెమ్మలు తొడిగి చిగురించి చిరులేత మొగ్లెంది వనంతాగమనం ఎవరిష్టం? రాలిన వండుటాకుల్ని ఓర్పుతో శుభ్రవరున్తూ చిగుళ్లను గుండెకు వాత్తుకొని ఆలోచనలందించాడు బాధామయుల్ని ఒడిలోకి తీనుకొని ఓదార్పాడు ఈనాటి ఈ (గ్రభంజనాలన్నీ ఆయన ల్ఫు షే గాయనడిన వ్రదయాల్ని (వేమావృుతంతో కడిగి దారిత్పున మననుల్ని ధైర్యవరిచి కెరటాన్ని ఉవ్వెత్తున లే వేశక్తి బాబన్న మనకిచ్చిండు కష్టాల్ని విజయాల్ని తూకంవేయడం బాబన్న నేర్పించకపోతే మన మీ ఉప్పెననెలా నిర్వహించగలం? భుజంవై చెయ్యేసి ఓర్చుగా నచ్చచెన్చడం- అదిగాదోయ్‌. అంటూ ఆప్యాయంగా అనునయించడం-- క మృళత్వువే మరణస్తుంది

నముద్రుని కవిత బాబన్న ద్వారానే నునమంత వాళ్తమయ్యాం గత అనుభనాల (క్రమం మనల్నింత తీర్చిదిద్రింది నిన్నటో లేత మొగ్గల్ని వాడు చిదిమేయకుండా కొపొడింది మనమే కాదుగదొ-- ఇవ్యాళ్ణీ వనంతమంతా మున భుజబలంతోనే రూపొందలేదుగదా మన బుద్రిబలంతోనే నృష్టి లదమగదా వునాది లేకుండా ఏదీ ఉండజాలదు వునాదిలేని ఆలోచన భౌతికంగా మనజాలదు వునాదిని మరచిన వారు తన వునికే నర్వ్వన్వమని భ్రమవడేవారు తన వునికినే కోల్పోతారు నిన్నటి వంణామాత్భ క మార్పు గ్గుర్తించకుంలు నేటి గుణాత్మక (వ్రభంజనం అవవగతమవదు సంవోవలోకనం చేనుకుందాం కూడగట్టు శక్తుల్ని ద్ధఢనర్భ్చుకుందాం నిన్నటి గుణపారం మరవొద్దు రేవట నృచ్నం నిర్హక్ష్యం చేయొద్దు రాతిని ఆయుధంగా మార్చిన మానవుడే మనకు న్ఫూర్తి బీడువడిన నేలను నన్యశ్యామలం చేనన బాబన్నే మన ఆదర్భం యుద్దరంగంలో ఒరిగిన (త్రతివీరుడూ నున జయ కేతనం షస న కా డాక్టర్‌ అంకం బాబూరావు న్మృతిలోంచి- జనవరి 1990 విరసం ఇరవయ్యేళ్ల మహానభ మెదక్‌జిల్లా నుంచి తరలిన జనవావాన్ని తలచుకొని మృత్వువే మరణిస్తుంది తొ

వమ్యుద్రుని కవిత మేం నిజమే చెబుతాం

నిర్మల చంద బింబంలా

వఎపొవల నివ్కృల్భువంలా మేంా

మేం ఎన్హుడూ నిజమే చెబుతాం

మేం వ్రజల వక్షాన పోరాడుతామనే నిజం

మరీ మరీ నొక్కి చెబుతాం

నడుము చుట్టూరా వాతలు వెట్టినా

నడుకోబెట్రై ఇనున బూట్లతో నలగ్గొట్టినా

చర్మాన్ని వొలిచి ఆ రేస్తానన్నా

మూ చర్మంతోనే చెన్టులు కుట్టించుకుంటానన్నా

మేం నిజమే చెబుతొం

వాడికి నూనుండి కావాల్సింది నిజం కాదు--

రవాస్యాలు మాత్రమే

రవాస్యాలు లేని నిజం మాత్రమే మేం నిలేసి చెబుతాం నిరంతరం (వజలవైవుండి పోరాడుతున్నామన్న నిజం నిజమే చెబుతాం యేరు యెవడికీ తన రవాస్వాలు చెన్సదు

(గ్రవసొంచి తీరుతానన్న ఒక్క నత్యం తవ్చ-

వొడికీ కొవొల్సిన రవాస్యాలు

ద్రజల సాలిటు (బోవోలవుతాయి

అందుకే-మేం వాడి దృష్టిలో దోవాలమైన

ప్రజల దృష్టిలో మ్యూత్రం విస్పార్హ త్యాగవుష్పాలం

వాడు శిల వేస్తానన్నా

వధ్యశిల వై కి ఈడుస్తానన్నా

చీకటీ కొట్టంలో వడేస్తానన్నా

మా రక్తంతో వాడీ ఇంటీకీ రంగేస్తానన్నా

బ్ట్వమాటర్‌ తుపాకి గుండులా వాడీ గుండెలో దిగబ డేటట్టు నిజమే చెబుతాం

మేం (నజల వళ్షాన పోరాడుతున్నామన్న నిజున్నే చెబుతాం చిరుగాలికి అల్జాడిపోయే ఎచ్చివువ్వులం గాదు మేం

తుఫాను తాకిడికి తట్టుకొని నిలబడ్త మవోవ్ఫుక్షాలం

తి మృత్యువే మరణిస్తుంది

నమ్యుద్రువి కవిత నూదులు మా చిగుర్హలో దిగబడ్డా

కటింగ్‌. ప్టేయర్స్‌ మాగోళ్లవై నాట్వమాడినా

బ్లేడ్‌ ముక్కలు మా శరీరం శివతాండవమాడినా

రోకలిబండ లెక్కించి గుండెల మీద తొక్సినా

రక్తం కక్కేనోటితో మేం మఠీ మరీ నాక్మి చెవ్వే నిజం

(వ్రజుల వక్షాన నిలబడి పోరాడుతున్నామనే-

మేం నిజమే చెబుతాం

భగవద్గీత వెనా

టెబిల్‌ వైనా

ఖురాన్‌ వైనా

మాకే వ్రమాణాలు అవనరం లేదు

అబద్దాలు చెవ్పుదల్చుకున్నవాడి కే అన్ని వమాణాలూ--

గిరిజునుని వింటినుండి బయక్షేరిన బాణంలా

వాడీ వృదయాన్ని చీల్చుకుంటూ పోయే నిజం

మేం ప్రజల వక్షాన పోరాడుతున్నామనే-

కనురెవ్చల వెంట్రుకలు వెరికేసినా

అడవిలో అద్భుశ్వం చేస్తామని బెదిరించినా

నువ్చ అంటుబెట్టన

నగం కాలీకాలని మాశరీరాన్ని వీక్కుతిన్ను

నక్కల రాబందుల కడునుల్లోని వేగులనడిగినా

నువ్‌ పొతేసన మాబొందల మీద వూణన వ్యర్రని అడివివూవు నడిగినా మేం తెగేసి చౌవ్పే నిజం ఒక్క టే

(గ్రజలనక్షాన ప్రాణాలిచ్చి పోరాటం సాగిస్తామనే-

మా రక్తకణాల్లో జ్మీర్డించుకుపోయిన

రవాస్యాల్లేని నిజం అదొక బు మరి

మృత్యువే మరణీన్తుంటి. డ్ర౭తదతానంతాయనవయతత నునన 20

నముదుని కవిత రెండు ముఖాల విశ్శారూవం

తుపొకిని గురించి వీమీ తెలియనివాడీకి

తుసాక్తీ గురించి మాట్లాడటం

గొవృతనంగానూ ఆఫ్లాదకరంగానూ ఉంటుంది

తుపాకీ లోతుపాతుల గురించి

తుపాకీ నష్టవాడికే తెలుస్తుంది గాని

నవమీ తెలియనివాడికి దాని గురించి మాట్లాడే అర్హ తెలా ఉంటుంది” తుపొకీకి ఒకవెవు యుద్దం మర్యోవైవు నితృశాంతీ ఉంటుంది అణుశక్తి కీ విధ్ద్యంనం - అభివుద్ది వున్న బ్లు

తుపాకీ రెందుముఖాల్లో ఒకే ముఖాన్ని గుర్తించినవాడీకి

తుపొకీ బాయెనెట్‌ వై నూర్చున్ని ఉదయింవదోయడ మెలా తెలుస్తుంది” శాంతిజోలె వట్టుకున్నవాడు

పోరాటాన్ని నిర్వీర్య వరిచి

బానినల్లి వుల్లల ఆనరాగా నిలబెట్టాలని చూస్తాడు

వ్రజాస్వాచ్యూన్ని తుపొకీ అంచుమీద నిలబెట్టిన పాలకులున్నవ్హుడు (ప్రజల జీవితంలో తుపాకి ఒక భాగమై తీరుతుంది

అవ్హుడిక హింన గురించిన మీమాంనలో అర్జం లేదు

ఒక తుపొకీ వొరిగిపోతూ వది తుపొకుల్ని నిలబెడుతుంది రాజ్యహింన (వజూవ్రతిమటనల్లో

తేడా గ్గుర్తించనివాదికి తుపాకి గురించి వీం తెలున్తుంది?

తుపొకి గొట్టం నుండీ పొగకంకే ముందు

బుల్లెట్‌. దూనుకొస్తుంది

తుపొకి గొట్టం నుండి పొగ వొన్తుందని రానేవాడు

తుపాకి ఎదురుగా నిలుచోగలడా?

న్వేచ్భా కపోతాన్ని నన్నీకి గుచ్చి ఎగరమని వోమీలిచ్చేవాడు మౌొనవతా పోరాటం గూర్చి వమాలోచించగలడు?”

పోరాటంలో ఆయుధం ధరించనివాడికీ

ఎంగిలి బొమికలు తవ్ప రాజ్వాధికారమెలా సిద్దిస్తుంది?

కేవలం ళోసాకే కాదు

తుపాకీ వక్టు చేతులు వ్రజలవైతే

తన్ఫకుండా (ప్రజారాజ్యం వ్టిల్దుతుంది

జే మృత్వువే మరణమ్తుంది

వనముదుని శీత దిగజారిన వాదు తన ఊఈనాలకి తనే బలై ఒంటరిగా మిగిలినవాడికి (ప్రజాబలం (వత్వ్బక్షంగా అగుఎంచక పోవడంలో వింతేముంది? కత్తి అంచువై నిలబడి వి్ధనంతో నరసాలాడితే జారి తల తెగివడితే మిగిలిన మొండానికి బూడ్డువాతల అతికించుకున్నవాడికి (గ్రజలు (వేక్షకులుగాకాళ సొా(త్రధారులుగా ఎలా అగునడతారు?” కొడుకుకోసం కలలోకూడా స్వార్ధంతో కలవరించేవాడీకి ఇతరుల త్యాగాలు వ్యర్హంగానే అగిసించడంలో ఆశ్చర్యమేముంది? కొంతలాలనలో కొంచో పొదాక్రాంతమై కన్నీ ళ్లలో కరిగిపోయిన వాడికీ కేంద్రిక్టుత (గ్రజాస్వామ్యం అకాంత చుస్తు కేంద్రీకరించబడుతుంది తన తవ్హులను ఒన్హుకుంలు ఆఅల్పున్న వుతాననుకొని ఆ తన్హులను ఇతరులకు చుట్టబెట్టేవాడు నూర్వుని చుట్టూ ఇంద్రధనున్సును చుట్టి నూర్యున్ని తక్కువగా అంచనావే నేవాడే యుద్ధం అనివార్యమయినస్పుడు అహింసా విధ వంసాల గురించి కాదు యుద్ధనిర్హ్వవాణ వద్దతులు మాత్రమే చర్చించాలి ముక్కు సుబ్బారెడ్డి నుద్దేశించి మృత్వువే మురణీన్తుంది శ్రే

నముద్రుని కనిత కృమాభిక్షా? నవాజు వాక్కుళ్ని ఎవరికోనమూ వదలను ప్రాణాంతకమైనా నా వాక్కు నేనెన్నటికీ వదలను గతమంతా నాగొాయంలాగే వుంది మేం మా వృాదయాన్ని వణం వెట్టి మీ అంతరంగాన్ని లోకానికి చూపాల్సి వచ్చింది అందుకే చెబుతున్నా కాల్పడం వూర్చవక్షం చేయడం గొదు మీ పొపీబ్ట మనోనేరాలకు రక్తంతో తన్ప నివ్కృృతిలేదు పోరాట లక్షణంగా మేం అనుమానించిన మీ రెండు నాల్కల (్రతివనీ గ్రజావ్యతి రేకం మేం (నలోభాతీతులం మూకుూ- కృమాధీక్షా?” సోఠీనుల గుంవుతో జనజీవితాన్ని నష్టవర్చారు తల్లి ఈటెలకు చెక్క గుణపారం చెప్పాలనుకున్నారు మల్లా ఈ క్షమౌభిక్షేమిటి” మా బాధల నవవాఎంచారు మా మొంనం రుచి మరిగిన రాక్షనగణాలయ్యారు కొరడాలతో వీవుల తోలుతీఎ చావగొట్టారు మా కన్నీళ్లను వ్యంగృ వెదవులతో చవ్చరించారు. ఇన్హుజీ క్షచూభిక్ష ఎవడిక్కావాలి? క్షమించడం కానర్‌ పాట్స్‌ కీ కొవాలి మాల్చి దేశాన్ని కొపొడుకునేవారికి గౌదు క్షమాళిక్షల వేరుతో కల్లోల చట్టాలు రాస్తున్న మిమ్మళ్ని మేం ఇంకెంళమా(తం శ్షమించం (దొంగచాటుగా కొటువేసే విషసర్పాలు ప్రభుత్వ ప్రకటించిన “క్షమభిక్ష వార్త చదివి వేం మృత్యువే మరణిస్తుంది

నముద్రుని కవిత జీవితాన్ని పరాదీనం చెయ్యం నియంత చేతుల్లోంచి విడివడిన జీవితం న్వేచ్చగా ఊవీరి వీలున్తున్న తరుణంలో మళ్ళీ వాడు నెల్‌లో బిగించేస్తాడు జీవితం తిరిగి వరాధీనం చేయబడుతుంది తరమబడినన్హుడు వంక్తి భోజనాలు ఒకే ఆకులో కలగావులగంగా ఆత్రంగా తింటూనే వుంటాం మా జీవితం మాదన్నందుకు ఉత్తవుణ్యానికే ఉద్హన్నీ ఖాలీచేయిస్తున్నాడు నిన్న జీవితం జరుగుబాటుకు వట్టణాలకు వలనపోతే ఈనాడు బూట్లు శబ్దాలకు భయవడీ దూరంగా వలాయన మవుతుంది వాడీ వేటనుండి తప్పుంచుకోవడానికి అడవిని ఆఅనయవంగా అమర్చుకోక తవ్పటంలేదు వాదు మన జీవితాన్ని వరాధీనం చెయ్యదల్పాడు మనం దాన్ని అంగీకరించం నలాయనం నున జీవనవిధానం గాదు చిగురించే జీవితాన్ని వాడి కృత్తెరచేతుల్లో బందీగా ఉంచలేం రాతి బాగ్య్యోలా డు కొమ్మన్నవాడు తెల్లారి ముఖాలకు రంగులేందని తంతూనే ఉంటాడు భయం గుబ్చట్లో జీవితం బంది అయితే బతుకు వరాధిన మవుతుంది శ్ష్‌ణక్షణం చచ్చి బతకాల్సి వన్తుంది జీవితం వరాధీనమైతే వ్రత్మిక్షణం చావే- చౌొవుని జయించాలంలు వరాధీన నంకెళ్లు వగల గొట్టాలి మృత్యువే మరణస్తుంది ల!

నమ్యుద్రుని కవిత భయాన్ని బజార్లో ఉం౦దియ్యాలంకు జీవితం పోరాటాల స్టైన్‌గన్‌ కావాలి వాడు ఉడికించిన భూమి ఇన్టాడీవ్హూడే ఉమ్మ గిల్హుతోంది వాడు తెగ్గొట్టన తలలు తలెత్తి నిలచుంటాయి తలవంచడం అంజు మరణంచడమని మనకు తెల్సిందే గదా వొల్చిన తలలు తలెత్తి వాడి వరాధీన వథకాన్ని చూసీ ఫక్కున నవ్చతాయి (వ్రజాపోరాటానికి మ్యాతమే తలొగ్గడం తెలును మనకు ఆశయానికి మ్యాతమే జీవితాన్ని అధీనం చెయ్యడం బాగా తెలును మనకు రిలాక్సేషన్‌ ఎరీయడ్‌ తర్వాత వచ్చిన నిర్బంధాన్ని దృ్చలో ఉంచుకొని త్‌ మృత్యువే మరణిస్తుంది

నమ్యుద్రుని కవిత (భమల గాలి దూరవు కొండల నడుమ నూర్యుడు రెండు కనుబొమ్మ ల నడుమ సంధూరంలా ఉదయిస్తాడని అర్హ్య్రం వదులుతూ వాగ్జానాలకు నీళ్లాదలి ముత్తుగా కండ్లు తెరిచాడతను కను బొమ్మలు నెలవంకగా ఉదయించే నూర్యుడు తుపాకీ నన్నీకంటిన రక్త వుముద్దలా అగుబంచాడు కనుబొమ్మ మాదిరి ముడుచుకు పోయేది గాదు నెలవంక సొనవట్రించుకుని పడి తగిలించుకుంది. నెలవంక వీలకముడిని నవరించుకుంటూ అతను ఆగస్టు 5 నిరనన జెండా అనుకుని కత్తి రించుకున్నాడు సాంవ్రదాయవు బొట్టుకూడా అనుమానం అనుమానంగా కనబడింది మూకుమ్మడిగా గుట్టను చెట్టును రెమ్మను కొమ్మను గౌలించే వాడికి కికీ అండ్‌ రన్‌ న్యాయం గురించి తక్కువగానే తెలును వారిజనున్ని గరిజనున్ని అందల మెక్కీంచి అధ పాతాళానికి తొక్సేవాడు (్రజాబలాన్ని తప్పుగా అంచనా వేస్తాడు పీలవని వేరంటంగా వచ్చిన వాన్ని చూ అడవి నర్మగర్భంగా నవ్వుతుంది (పొణాల్ని మానాల్ని దోన్తూ భదత (వ్రకటించేవాడ్ని కోళ్లను గ్యరెల్ని స్వావోచేన్తూ శాంతి చెవ్పేవాడ్ని వీ వ్రజా ఇంతవరకు క్షమించింది? అ(నకటిత ఎమరైన్సీ అమలునరున్తూ అత్వంత పాయంగా జీవిన్తూ వాడు అంవళశయ్య వై పొర్గుతున్నానని గుర్తించలేకపోయాడు ఆరే దీనం చొవు తొగింవు వివేకాన్నీ ఆలోచననూ భూస్ట్రావతం చేస్తుంది తను నివేధమవుతూ (వ్రవంచాన్ని వ్రజాజీవితాన్నే నిషేధిస్తుంది మృత్యువే మరణమ్హుంది కేర్‌

నముద్రుని కవిత (వ్రజానమరం నిషేధాన్ని ధిక్కరిన్తుంది

చలనం జడత్వాన్ని అధిగమించి

అడవి ఇన్చువూల వాననను ఆభూణీన్తుంది

ట్రైన్వం

వదార్హబ్దతినీ రూపొన్నీ మారున్తూ

త్వాగాల రుధిర ధారలను నశిస్తుంది

రాజోలు సంఘటన విన్న తర్వాత

శ మృళ్వువే మరణిమ్తుంది

నముద్రుని కనిత ఆనవాయితీ కార్డు తుడవడం దర్శిదులు చేనేవని రోడ్డు వూడ్భటం చల్సైత్తి పోయడం

కడువు తివృలవాళ్త బాధ రిక్షాలు తొక్కడం కూటికి గతిలేక

రక్తాన్ని అమ్ము కోవడం బన్‌స్టాండ్లలో రై ల్వేన్టేష్టలో సామాన్లు

మోయడం వేదల జరుగుబాటు వ్యధ బూట్‌ పాలిష్‌ చెయ్యడం చెన్హులు కుస్తువొడికి

నరదా అని ఎలా అంటాం?” బ్రతుకు భారమైన వాడికి- నిరంతరం నమన్యల దుర్గంధమైన వాడికి-- ఇవన్నీ రోజూ పొట్టకూటి తివ్పలు నిరంతరం (శ్రమ చేనే వాళ్లు- ఇన్సటేవరకు వీవ్యవస్త్రలోనూ ఉన్నతులు కాలేరు వారి నిజమైన ఆకాంక్షల అనలాన్ని- నంన్కరణల చన్నీళ్ళతో ఆర్బేన్తున్నారు కొనీ-- కలవారి బాబులు ఈ రోజు

ఇవన్నీ నిరననకోనం చేస్తున్నాడు వాళ్ళు చేసేది చిలి చేష్టలే

కానీ కడువుమంటు నిరీనన కాదు (శోమజీవుల వృత్తుల్ని నీచంగా-

మరోమారు దెబ్బ పొడున్తున్నారు తమ డాబులకు తమ అంతస్తుకు (శ్రమజీవుల వృత్తి చేయడమే నిరననౌతుంది న్యతికల్లో బ్వానరవుతుంది (భ్రమజీవుల వనులతో నిరనన తెలువుతూ (శ్రమజీవుల పొట్ట మీద తన్నడమ తరాలుగా దొరబాబుల ఆనవాయితీ మృత్వువే మరణిస్తుంది త్‌

నముంద్రుని కవిత

చొవు గేయమౌతుంది/

ఇవ్పూడే- ఒకో న్దానం ఖాలీ అయింది! నా గాయం వువ్చులా విచ్చుకుంది! ఒకరు ఒరిగి పోయారు- అతని గాయంలో మరొకరుద్భవిస్తున్నారుః నేను అవరాజితుడిగానే వున్నా విచ్చిన్న మై (వేలిపోతున్నాను! నా వృదయం విచ్చిన్నమౌతుంది- నా ఆయుధాలు-ఆశయాలు విచ్చిన్నం కావు! నొ చావు గేయమై ఆగిపోతుందిా- పోరాటం మొతం వ్రవహిన్తునే వుంటుంది! పోరాటం నా ఆలోచన! పోరాటం నా మనన్సు! పోరాటం నా న్రతిష్ట/ పోరాటం నా అంతరాత్మ/ పోరాటం నా మరణం!

| వేతి మృత్వువే మరణిస్తుంది

వముదుని కవిత అజడీవి

అడివి నిళ్ళుబ్హాన్నావహి స్తే నిశ్శబ్దమే ఒక ఆయుధం

విల్లంబులు వేటకోనమే కాదు ఆత్మరక్షణక్కూడా

ఆకాశాన్ని ముద్దాడే వృక్షాలు నమాజాన్ని నిలదీఎన (వశ్నలు

నడీజాము మబ్బుల మధ్య దోబూచులాడే చందుడు

నీటిలో చేవలా తిరుగాడే గెరిల్లా

అకస్మాత్తుగా దాడిజరి వే వానజల్డు

చివరికి ఆకులవై పొంచివుండి సెం[టీజస్తుంది

గుట్టలమీదినుండి దూకే జలపాతం తిరిగి తిరిగి అడివికి వడ్దాణమైంది ఎత్తైన కొండల్లి-అగాధాల్ని దాచుకున్న అడివి వూూర్తగర్భిణీలా వుంటుంది చిరుగాలిఎల్ల చెట్లచుట్టు తరిగి పోరాటగాథల్ని పొడుతుంది

నూర్భుడు నీళ్ళలోని తన నీడను అడివి ముఖాన బొట్టులా అద్దుతాడు అడీవి ఆరాటాన్నీ ఆవేదననూ గాలి నాల్గుచెరగులా మోన్లూ తిరుగుతుంది శాళగడ్డి తలెత్తి గాలిని వార్త లేంటని వ్రళ్నిన్తుంది

నిన్నటి ఎక్లి అడివి మడ్డి అడివి గుడ్డి అడివి ఈరోజు ఆదర్భంగా నిలిచింది అడివిలో నిష్టా రాజేయడం నర్హ్వం దహించే శక్తి దానికి వుండటం

ఎవరి భిక్ష?

అడివి అందానికి నెమలి వురివిన్చడం కోకిల గానం చెయ్యడం

ఎవరి ఆజ్ఞ లు”

యుద్ధనినాదం బండకోడి కూతలతో (ప్రారంభమై

సాయంత్రం వక్షల కిలకిలారావాలతో చల్లబడుతుంది

మేభుమాలను మెడలో వేనుకొని వివారించే అడివి

మేఘాలను లాగి వర్షాన్ని ఎండే అడివి

ట్రవంచ దుర్గంధాన్ని ఖర్రర్‌. చేనే అడీవి

సొమ్మ సళ్లిన నమాజున్ని నేదదీర్చే అడివి-

అడివి - బిర్భాముండాను రాంజీదాదాను కొమరంభీంను కన్నది

ఒక అల్టూరిని తీర్చిదిద్దింది

తెలంగాణాను. (శ్తీ/కాకుళాన్ని ఎదిగించింది

ఉద్యమ నెలబాలుణ్ణో గుండెల్లో దాచి

కోతికొమ్మచ్చాడి దెబ్బ తగిలించుకున్నా

మృత్వువే మరణీస్తుంది టన 2&

నమ్యుదుని కవిత

తన గుండెలవై తన్నినా తెలిసో తెలియకో పొరపొట్లు చేసినా

క్షమించి గుండెకు వాత్తుకొని ఆదరించి లాలించి

చేతికొచ్చేవానిగా తర్చిదిద్రింది

వ్యతవారితాన్ని నైతం దోచే వరాన్నభుక్కులను నరలోక్రానికి వంవడానికి

అడివి ఉద్యమ భాన్మరుని రశ్ళిలో ర్తక్తవు ుడుల పారుదలలో

వీరులు నాగేటి చాల్చ్బలో వేఎన విత్తనాలు

ఈరోజు ఉద్యమ వ్పక్షాలె లేస్తున్నాయి

అడివిలో వృక్షాలవె కొమ్మలవె ఆకులవె నిభూను

అడివిలో పం ల్తివంటే న్ను గడు? వెట్టకలదే మోగాని

వెన్నెల ఆకుల్నవై కత్తుల్ని సానబడుతుంది

వెన్నెల వూలగర్చంలో తూటాల్ని పొదుగుతుంది

అడివిలో వెన్నెల చల్ఞగా ఆన్హోదకరంగానే గాదు

దూరతీరాలను తాకే విధంగానూ వుంటుంది

వన్నెల వేడిలో అడివి స్నానమాడుతుంది

అడివి కిరీటాన్ని తొడిగినట్టు ఆకాశాన ఇంటద్రధనున్సు వెళ్లివిరిబంది

వేనవిలో చెట్లునీడన నేద దీరి ౯

తరళ కాలంలో సోరాటళ్వానలు వేడిగా నెగలు గక్కుతాయి

కొద్దికాలం నిమ్మళం - వెనువెంటనే ఉద్ధతం

అయిపోయిందన్న వాడి దిమ్మతిరిగేలా శంఖారావం చేస్తుంది

అడీని వనంతాన్నావవూంచి చిగుర్హలో లేత ఎరువును కౌగలించి

లేత చిరు ఎండలో ఆర్వుద్రలా మెరింపోతుంది

అజీవి ఒకో ఆవేశం అడివి ఒక ఆరాటం అడివి ఒక పోరాటం

అజీవి ఒక కల్పతరువు అడివి ఒక కొమధేనువు

అజీవి ఆయుధ వూజామందిరం

అజీవి ఉద్యమబాలుల్లో 'వెంచి పోస్తున్న కన్న తల్లి

అతలు కొండొన్ని అల్జుకుపోయినట్టు

అడివి పోరాటాల్ని అల్లుకుపోతూ విస్తరిస్తుంది

ఆకాళం కాలుష్యాన్ని చూన భోరుమని విలవీస్తే తాలు

అడివి కడీగిన ముత్యంలా వెలిగిపోతుంది లోంచ సగతి కాల క్‌ి

అడివి చలికీ ఈదురుగాలికీ గజగజలాడి టం” నాన్న

పోరాటవు దువ్చటిని వెచ్చగా కష్టైకుంటుర్లో ( ఉం జయా ై! |] షన జేినుకననా-

నముద్రుని కనిత అడివి ర్యాతి కోల్పోయిన కాయల్ని వూవుల్ని తలచుకొని

తెల్పవారగానే ఆకులనుండి కన్నీళ్ళు రాలున్తుంది

గుడ్దగూబ గాయవడ్డ్ర శ్యత్రువులా మూలుగుతుంది

అడివి శ్యతువును జాలితో నేదదీర్చి వునరాలోచించమన్నది

అడివి తన నీడలో ఒదిగిన కూనల్ని ముద్దెట్టుకొని జోలపాడుతుంది

ఎవరో గుర్తొచ్చి విషాదమైతే కన్నీళ్లు తుడిచి కౌగలించుకొని

అడివి అందమైన ద్భుశ్యాలను చూపీన్తూ మైమరివీన్తుంది

ఎర్రచందన బంగారు కొండల్ని అద్భుశ్వంచేన్తూ

ఆస్తులను కాపాడాలని నీతి బోధించేవాడెవ్పుడు?”

అడివి జీవితాన్ని బ్యుగిచేన్తూ శాంతిభదతలగూర్చి వాపోయేవాడెవ్పుడు?” అడివిని కార్బీచ్చు దహించి వేస్తున్నన్హుడు

అగ్మీలో వునీత్ములైన వారికింకేం భయం?

చలి కాచుకోవాలని చూచేవాడికి తవ్వ

అడివి వట్నాలను నమ్మోపహితం చేస్తుంది

అడివి ఎ్యర్రమళ్లె వాననల్ని గుభాళించి వాడి మెదడును న్తంభింనదేస్తుంది అడివిలో తుడుం శబ్దం నగారా మోత మా(తమే గాదు

అడివిలో పేచ్చిగడ్డి అడివివూలు సైతం

పోరాట గాథలతో మనల్ని చుట్టుముడతాయి

తూర్చు వవనాలు వనంత మేమ గర్హనలే గాక

అడివిలో వీల్లగాలి ఈదురుగాలులుకొూడా అమరుల పాటల్ని వినిపిస్తుంటాయి కొండల నదుమ నది - ఓ బండను ముద్దాడి ఓ ఒద్దును కవ్వించి

చురొక చెట్టును తనలో కలువుకొని

అడివిలోని అద్భశ్యశక్తుల అమోఘ మైన అనుభూతుల గాథల్ని

మైదానాలకు చేరవేస్తుంటుంది

నదుల్లో కొట్టుకొచ్చే ఒండ్రుమట్టి ఇనుకమేటలలో

ర్తక్తస్తక్త పొదముద్రలు కనిపస్తాయి

అడివి నమాజానికి న్తన్యమిచ్చి పోషిస్తుంది

పొాలతోపాటు రక్తాన్శ్మి జ్యురుకొనేవాడిని వ తల్లిమా(త్రం భరించగలదు?” ఆకాళం నిండా య్రుద్దమేళ్ణూలు కమ్ముకొన్నా తుఫాను ముందర (న్రశాంతతలా అడివి ఎంత వదనా

అడీనిని అద్భుతం అని వర్ధించేవాడికికూడా

వ్పుత్యువే మరణన్తుంది 22

" నముదుని కవిత అడివిని అగ్నీలా న్యర్థించాల్సిన తవ్పని స్రతి ఇది! అడివిని వినియోగళశాలగ్యా వ్రయోగళాలగా వేటాడటంలో గమ్మత్తులు చవిచూనే రారాజులకు కూడా కుందేళ్ళు తుపాకులు వేలున్తున్నాయని గింజుకునే నర్గిస్టితి ఇది! కన్నీళ్ళను. కష్టాలను మర్చిపోయే “ధీంసా నత్వం” పోరాటాన్ని [వతిబింబించేలా మారుతుంది “మోం” నిన్గుటి 'ధీంసా'లో నాట్యగతిని తొల్పితే మరునాడు శత్రువు ఉనికిని గుర్తించేదిగా మారింది తుడుం అయబద్దత సొధించేదేగాక నంఘటితశ్తక్తి ని నిరూపంచేదయ్యింది “జోడుకొమ్ము * నిన్నటి నృత్యాన్ని ఉత్సావా ఉద్వేగాలకు గురిచేన్తే ఈనొడది విజయానికి నంకేతమైంది ల అజివిని నగ్నవరుస్తానని ఆలోచించేవాడు బిలో సొందర్యాల్ని తిలకించే గొన” గుణమున్నవాడు అడివి తన కండల్ని కోసీ బిడ్డల పొలాలుగా మారుస్తుంది తన వృాదయాన్ని విరిచి (చవంచానికి వంచి వెడుతుంది అజివిలో వెచ్చని గౌలితెమ్మ రల గునగునలక్కు ఆకుల గరిగలలక్కు వక్షుల కిలకీలారావాలకు (నవంచంలో లిపీ లేదు అివీ వుంళ (వ్రవంచవు నగ్నచిత్రాన్ని ఎంతో లోతుగా చితించేదేమో! అడివి చేతులను చాప్‌ (వేమతో ఒడిలోకి తీనుకుని తల నిమిరి గుండెకు వాత్తుకుంటుంది అలిగి చేతులు విసిరంకొట్టినా లాలించి బుజ్జగిన్తుంది/ త్యతువు చేతిలో చిక్కిన వార్షిక అరచేతులు రుద్ది వెనుముంటల్ని. తొప్పున్తుంది ఆయుధాల్ని ఆకాశాన వేల్చి వ్రవంచాన్ని మేల్కొలువుతుంది శ్యతువు గుండెలో బాక్రైనవాడు వాడీ కుట్రకు బ్రైతే అడివి అరికాళ్ళు, అరిచేతులు పోటెక్సీ శరీరం వేడి నెగలు గక్కుతుంది అడివి అందాల్ని వర్ణించేవాడే అడివి భుజానికి తూపొకిని వేలాడెయ్యాల్సి వస్తుంది అడివిని భొస్టాపీతం చేయదలిన్తే రాకాసీ బొర్గులా అవతరించి మిరుమిట్లు గొల్బేలా రగులుతూనే వుంటుంది నల్లైలోనివాడు అడివికి తరలి అజ్జాతమౌతాడు. | వతి మృత్వువే మరణిస్తుంది

వముదుని కవిత అడివిని జూసీ భయనడేవాడు చిగుళ్ళును తాకి వణీకేవాడు అడివిలో వైర్‌లెస్‌ సెట్లును వెడితే తీతువుఎట్ట వాడీ వునికిని తెలియదోస్తుంది చెట్టుచెట్టూ ఊనులాడి వార్తల్ని చేరవేస్తాయి తుపొకి చెట్టు కాండానికి ఎక్కు వెడితే మృత్యువును గేలిచేనే కొమ్మల నవ్వుకు ఆకాశం దద్రరిల్డుతుంది అడివిలో ఇవ్ఫవూల వాననకు వేకువనే ఎలుగ్గొడ్డు తిరుగాడుతుంటాయి వెదురు జెలిటిన్న తిని శ్యతువు గుంవులో వేలుతుంది ఇరువ్రక్కలా చని చెట్లుని అలంకరించిన దారి అకస్మాత్తుగా శ్యతువును ఆకొళాని కెత్తి భూమిలోకి లాక్కళుతుంది ధూళి వుప్పొడిలా ఆకులవై ఆనందంగా వాలుతుంది బిడ్డల్ని న్మిద్రవుచ్చి మైమరచి న్మిదపోయిన అడివి కడువులో నడిజామునుండి కలకలం లేపీందెవడు? గంధవు వృక్షాల్లాంటివారిని అద్భుళ్యం చేంందెవడు” అడివికి అందాన్నిచ్చే స్పేచ్చగా తిరుగాడే లేళ్ళను తరిమి తంమి వేటాడుతున్న దెవడు?” ఊచకోత కో ఊరబెట్టమనే దెవడు” అడివిని (గ్రవంచానికి చూఐ గాబరా వడేవాడు అడివిలో అణువణువెన వారిని నాశనం చెయ్యాలని కలలుగంటాడు అడివి వాడి నక్కలో బల్లెంలా మొలుస్తుంది అడివిలో లేచిన మంటలు వాడి తలలో కొరివిలా రగులుతూనే వుంటాయి అడివిలో వడగవిస్పీన పాము వాడి నక్కలో బునకొట్టందని అదిరివడుతుంటాడు ఎండాకొలంలో రవాన్యంగా (వ్రవేశించే శ్యతువు కాళ్ళకింది ఆకులు గో బ్యాక్‌ అంటూ ఒకళు నినాదాల నోరు ఎవరో తన తోడును చంపీ కాల్చుకు తింటున్నట్టు గోరింక అరున్తుంది ఊరిమీద పోలీసులు వడితే యువకులు పొలాలవైవు నరు గెడుతున్నట్టు వక్షులు అడివివై వర్రీలు కొడుతూ గోలగోలగా తిరుగుతాయి వాడూ- అడివిని చీల్చి అడివిలో స్టానంకోనం ఎగబడుతున్నాడు దాన్నిత్రె చట్టాలను నైతం నృష్టిస్తాడు మృత్వువే మరణిస్తుంది ౭4

నమ్యుదుని కవిత చివరకు అడివిని లొంగిపొమ్మని వ్రకటించినా ఆశ్చర్యవడొద్దు వానచినుకు ఆకులవెబడి వ్యారే అని అరవగానే శ్యతువు కాళ్ళు ద్య్గరగా లాక్కుంటాడు అడినిని నర్వ్వనాళనం చెయ్యాలని భావించనాడు ఆదర్భువంతంగా తీర్చిదిద్దాలని మనల్ని కలల్లో గిరికీలు కొట్టిస్తుంటాడు అజివి నుందరంగా వుండొాలంటాడు నేషనల్‌ పొర్కులు చేస్తాడు కోర్‌ ఏరయాగా టబ్రకటిస్తాడు (క్రొరవ్చుగాలను వెనకేనుకొస్తాడు మానవత్వాన్ని ద్రాల్లోకి నెడతాడు గుంటకొడి నక్కలా వాడెన్హుడూ అడివి అంచున పొంచివుంటాడు బొట్లు కత్తులు దూన్తున్నాయని చెట్టుచెట్టుకూ నవారా కాస్తాడు అదీవిలల్లీ నమలి ఈకల గత్తిలో కత్తుల్ని మొలిఎంచాను వట్టో బ్యర్రల్లో కరటాల్ని నృష్ణ్టంచావు అజివి బిడ్రల నెగతాళి చేఎనవాడి కళ్ళల్లో చుక్కలు మెరి నేలా చేశావు అద్ధుశ్వమౌళున్న వారి శక్తిని వారముందు వరచి చూపించావు థ్‌ నీ కౌగిలిలో ఒదిగి త్యాగాలను వండిస్తాం ళా ఖర్‌ మృత్యువే మరణమ్తుంది

నమ్యుదుని కవిత

వారనులం

నాగుండె తలువు తోనుకొని మీరెలా వచ్చారో నాకుమూ(త్రం గుర్తులేదు

మొదట్లో కల్సినప్హుడు మిమ్మ ల్నెంత నిర్హక్ష్యంగా చూశానో అదిమా(తంగుర్తుంది

నాగుండె లోతుల్లో మీవేళ్ళు వెట్టి

నా మురికిని గెలుకుతూ తీఎవేయడం చూశాను

నాదంటున్నా అవోనికి దెబ్బతగిలి

బూర్జువాలోచన వదలలేక నిన్ను తల్చి కన్నీరాడడం చూశాను

నీవు నాలోని (వేమను త్యాగాన్ని

తీనుకురానడం చూస ఉక్కిరిబిక్కి రయ్యాను

వృాదయాంతరాళంలోని రొచ్చును కడి గేన్తుంచు నంబరవడ్డాను

వట్టుదల కార్యచ్సీక్షలనే కత్తులను నా గుండెల్లో దించినవుడు

నా బూర్జువుడు విలవిల్లాడి కొట్టుమిట్టాడ్డం చూశాను

చీకటో రాత్రిలో కూడా గురిచూన (ర్‌ నొక్కినట్లు

మీరు నాగుండెల్లో దిగబడ్డారు

వెరుగును చిలికి వెన్నను తియ్యడం ఎంత నత్వమో

నా బూడ్డువా మెదడును చిలికీ కార్మికవర్గ చైతన్యం తేవడం అంత నత్వమే

కొని క్మామడ్‌

యుద్ధం మధ్యలో వుండి కన్నీరు కార్భలేంకదా

గుండె బరువెక్కినా గన్నును నడలించలేం కదా

కొన్నీ రును ర్తక్త కన్నీరుగా బాధలను అణుబాంబుల్లా

శ్యతువు వై వినరటంవల్ల మాత్రమే మేం నీకు నిజమైన వారనులం

మృత్యువే మరణిస్తుంది 26

ను అంచు టనవచ లయను వటట పలల టా నల రాతలు పనన పానకాల మరవటముత ప ాంం తు కలయ సళ 7 ఈ 9 ౮౭౭౮) ల జ సి ౧౧12 5౮౦౭౮ . గీ తళా ౧౦ ౫/0౮ [1 + గ చ త

నముద్రుని న్నృత భారమని నతడనుతతయత తత

డెయన్‌ కోసం”

-అజ్జాత నూరీడు

విమానం దిగొచ్చి నీకోసం ఎన్నిగంటలు

ఉద్చిగ్నంగా ఎదురు చూళాననీ-

చివరికో నుద్త మైన నడక తర్వాత-

చీకటేని చీల్చుకుంటూ నువ్వూ ఎదురొచ్చి-

చిరునవ్వుతో ఆలింగనం చేసుకున్నావ్‌

చెట్టు చేష్టలుడిగి చూశాయి మన అనుబంధాన్ని నాకింకా ఆ చీకటీ- చీకట్లో మెరింన నీ చిరునవ్వూరా నీభుజాన (వేలాడే కొలాబ్నకోవూ-- ఆలింగనంలోని అనుభూతీ-- అన్నీ ఆరారగా గుర్తున్నాయి

పొంబండవద్ర న! మ్యూతమే వదిలేశాం

అనుకున్నాను--

నువ్వూ అక్కడే ఒరిగిపోయావని తెల్సి

కెవ్టున నాలో నేనెంత దుఃఖించానో తెల్పా వగలు గుట్టల్లో తిన్న అటుకులూ-- లరరాణి అడివిలో భోజునాలూ-- వ్యరెలొ- వెన్నెట్లో నువ్వు- వండిన కొండంగి మూసంా ఒక్కటీ మర్చిపోలేదు మిత్చడా

జ్ఞావకాలు వదిలే

జన్నార్థను డెల్టిపోయాడని మ్యాతం-

దిగుల్లో కూరుకుపోయాను

నీ మరణాన్మ్కి స్పందించనంతో

కుళ్లు మాచుట్టూ వేరుకుని వుందివ్హుడు

గొంతులోతు నంక్షభంలో యిరుక్కుని

మృత్వువే మరణిస్తుంది 28

నమ్యుదుని న్మృ్రతి దయతతయయతదతమయమదయుతననననయయయయమాతవయయయ దింతువుల్లా మఘ్యూర్ధిల్హుతున్నాం త్వొగొన్ని మించిందేం లేదని- లాగి వెట్టి మాముఖాన కొట్టేనట్టు చ్బౌంది నీ అమరత్తం నీకోనం చెయ్యాల్సిందంతా చేస్తాను నీ బాటలోనే చివరివరకు నడుస్తాను ఇంటా బయటా పోరాటంలో మునిగివున్న నాకు నువ్తే ఆత్మవిశ్చానం నువ్వు ఆదర్భుం వతి మృళ్యువే నురణస్తుంది

నముదుని నృృతిదయదమననడదనననననదనదననదనతనడనడదతతనననడడననమ కళ్ళు సముద్రం

=పొవని

రెండు కళ్ళని కాళునీ పోయిన బాంన తాలూకు

పొడల పాముల్ని చూసానా”

రెండు కళ్ళు నుని రెండు ముఖాల్ని చూనణన కళ్ళే

నకిఠీ నకళ్ళ చందమామని మోనుకొచ్చిన కళ్ళు--

కళ్ళు కళ్ళతో మాట్లాడినాయి. కన్నీళ్ళతో మాట్లాడినాయి- నముద్రమంత నోరుతో మాట్లాడినాయి-

దాని భావ కళ్ళున్న వాడికీ కన్నీళ్ళున్న వాడికీ అర్హమునుతుంది మనకు తెలియకుండానే నరివాద్దు అంచుల్లో

కళ్ళు నంభావణ విన్నామన్నవ్రడు

ఇన్నాళ్ళు ఒంటిమీద కనవడని వుట్టుమచ్చలా చెమ్మ గిల్లినన్హుడు రెండు కళ్ళునీ కరచాలనం చేనుకోవాలనీ-

కన్నీళ్ళతో ముద్దు వెట్టుకోవాలనీ--

అయ్యా బాబులూ మాటువేసీ

కళ్ళ మాటల్ని మంటల్లో కలిపారు కదా

కసాయికంలేు ఉన్నతంగా నరికేవాళ్ళు-

బెచ్చులు బొచ్చులుగా అడవిముఖాల్ని దూగడేసన వాళ్ళు-- కణకసీగా మేకుల్ని దిన్జైట్టో రంధ్రాలు చేసిన వాళ్ళు--

వీళ్లూ మనువులేనా-?”

కళ్ళని రెవ్సల్లో దాచుకున్న వాళ్ళు మనమవులు-

కనుగ్యుడ్రలా మలచుకుని చూవు తెచ్చుకున్న వొళ్ళు మనమృులు-- అద్భుళ్ళుం కొని ద్ధళ్ళాం తో్‌సం చుట్టూతా

అవతరించిన వొళ్ళు మనుములు-

ముఖాల మీద బూటుకాలు నీడలున్నానరే

అళ్యూ వేగులు తెగినోళ్ళే-?”

ఆళ్ళది వడువు కాదవ్వాలా మృళ్వువే మరణిస్తుంది. వనన ౩0

నముడ్రుని న్నృతి అతాతతతతాయతదుదానమున చున న యత కొస్టేసీన కాళ్ళని నరుక్కునైనా నరే నడవటానికి సీద్రవడ్డవాళ్ళ- యింకిపోని నముద్రం కోనం జీవనదుల కన్నీటి చుక్కలు వాళ్ళు- అగమౌొగంగా కాల్చేయబడ్డ దృశ్యం కళ్ళున్న కెమెరాలు వట్టలేని దృశ్యం క కళ్ళు మాటాడిపోతున్ల దృుశ్వమది- పొడుచుకొబ్చే తూడువు కళ్ళుకోనమే టఊశలో ఆరాటంతో ఆవేదనతో తై డర ననన. మృత్యునే మరణిస్తుంది

వమ్యుదుని న్మృతి బతికానా నముదదునిివై చా

=రిపోర్లర్‌

న! దయ్యాలు వేదాలు వళ్లిన్తున్నాయి ఖాకులు చట్టాలు (గ్రవచిన్తున్నాయి ఖొాకుల గోలంతా వారిదాను ఉల్లిగడ్డ శాస్త్రం కథలల్టటం కథల్చెవటంలో గోబెల్స్‌ ఆదర్శంగా నంచరిన్తున్నవని అక్షరాల్ని చితగ్గొట్టై నలగ్గొట్టి అనత్యాలను వ(తికల కత్తుతున్నాయి చట్టం వాటబ్బిసొత్తై ంది ఊనరవెళల్టి రంగుల (వదర్శనైంది వాటం తీరు నంధ్యనార్భే నక్కలజుతి ఖొకుల ఆవ్రబంధువులు కళ్ళన్నీ భయంతో గౌజుకళ్లై చూస్తుండగానే నువ్ల బందీవయ్యావు ఇంట్లో అలన సాలన్‌ నిదిన్తున్నా అడవిలో కాళ్ళు వుండ్రయి అలనట తీర్చుకుంటున్నా జనారణ్యంలో బాటసార్మివైనా వెన్నుపోటుకు బలయి బందీవైనావు నువ్చు' వెన్నెల పొట్టవెనావని వనంత గీతమైనావని (గ్రమజీవులకు నీడనిచ్చే చెట్టై నావని గులాం బాంచెనుగాల్ళుకు (్రల్లించడం నేర్చావని అడుక్కు నే బొచ్చాల తిరుగుబాటుకు జండావై నావని నీ తలకు వెలకట్టాడు బందీవైనా బతకనిన్వే ాద్ధ్రవు మెతుక్ళులైనా దొరకలీవని (గ్రజాపోగుతో తలువులు తాళాలు బద్దలుకొట్టి మృత్వువే మరంమ్తంది త్రి

నమ్యందుని వృతి అమమయ మనవు నమమను చనన యత తలకొరివి వెడ్తావని

ఖొకులు నీ మొఖాన్ని పొడిచాయి

చ్యితిపొంనలు చివరి గడియల్లో

కన్న తల్లి రొమ్ము గుద్దుతావని

ఉద్యమం ఉనికిని బజుడ్లో వెడ్తావని

ఆశ వడ్డాయి అరాచకం చేశాయి

చివరి చూవు దక్కకుండా చేశాయి

చివరి డూవు చూనుకోకుండా చేశాయి

చితిమంటలు చూడలేకపోయాం

గుండెనుంటలు ఆవుకోలేకపోతున్నాం

అనామకునివే నముద్రున్నివె నావు

జవా వ్రాదయాల్లో కదుల్తున్న అలలు

ఒకనాడు చుఫొన్‌ నుస్టించడం ఖాయం

తతి మృత్యువే మరణిస్తుంది

నముడ్రుని నృత (తతత వేల చేతులెన గీతం చయ్‌

-ఈళాన్వ

ఇక్షరాలకి ఊరడజించటమే కాదు

ఉడికించటం వచ్చునా-

మనను ఉగ్గబట్టుకుని ఉగ్గబట్టుకుని

ఊవీరి ఆగినట్టువుతుంది

శరీరంలోంచి వేడీనంతా లాగేసి

హిమశకలాల మీద పొర్షించినా అంత బాధుండదు

ళా

నా కనుపొవల్ని వెరికేసి నా కళ్లముందే వెట్టి

కవిత్సం రానుకొమ్మ నే వాళ్ళముందు (వస్తుతం ఓడిపోయాను ప్రాతకాలం పాడు సమయం

నిక చదవటమే దోష మైంది

నన్ని హితుడి మరణాన్ని పొట్లం కట్టుకొచ్చి

గర్వంగా నాముందు వివ్ఫీంది

వాక్యాలన్నీ నెత్తుటి చారిక్షలె అలుక్కుపోయి ఆ(్ర వెడతాయి అక్షరాలకి ఉడికింంచటమే కాదు

ప్రాణాల్ని మెలివెట్టడం వచ్చునా-?

గోరింకా గోరింకా

వాఠాత్తుగా నువ్వెటు మాయమయ్యావు?

కవీతా రెక్కలతో కమనీయంగా ఎగిరేదానివి ఎట్నుంచొచ్చావో వాొచ్వావు

మా కుటూూనికి తోటలా వొచ్చావు

మా చెలకలకు వానకాలమై వొచ్చావు

మా చూవ్పుల మధ్య వంటకాల వై నంచరంించావు వొచ్చినట్లు వొచ్చి

వరి అన్న మై మా శరీరంలో కలిసపోయావు

ఇవాళ - నువ్‌ మాయమైతే మే మేంకొనాలి?

నువ్‌ బాట నడున్తుంటు ముళ్లు నక్కకు తప్పకునేవి 'మృత్యువే మరణీమ్తంది తె

వమ్మ్యుదుని నృత అతదవతతనతనమమననయు నమన మున నమమ తినమమి వెదవులు నవ్వితే మొక్కలన్నీ ఒక్కసారి నూలువూ నేవి మాట్లాడితే మునల్లోళ్లకి పాణం లేచివచ్చేది

మనోవల్శీ కంలోంచి చీమలు దారులు వళ్హేయి

చెరువులో గుడ్డి కొంగలు తనతసా కొట్టుకుంటూ వై ఇెగనేవి కనకమా కనకమా

కడచూవు మిగల్చకుండా ఎడబానీన కర్కోటకుడెవ్వడు?” మా బంగొరుకొండా

నువ్‌ చెయి వెట్టి దేవితే కుండలో అన్నం వు్రుది

మౌ అన్నం నూయమైతే ఎట్లా నిలవటం?

జ్ఞానాన్ని తలకలంకరించుకుంటున్న దశలో

[్రనంచ మానవుడి దు ఇఖధ్వని ఆలకించావు

న్వప్తాలు డూవుదిద్రి నజల నంకేతాల కంకితమయ్యావు నము[ద్రుడా

దుశ్వం నృష్టంచేశావు యుద్దం నిజంచేశావు

అక్షరాల్ని నృబ్ఞంచటమొకటేనా

న్రుజికీ ఆలంబనమైన చలచ్చలన జ్ఞులనంలో

చేయి కలివీక న్ద(దుడా

నము(దుడా

కడచూవు చూనకుండా నువ్వెటు కనుమరుగయ్యావు? జీవితమంతా శిలువై నన్హుడు

శిలలుతవ్వు కలలేవి దొరకనన్హుడు

జనం కళ్లల్లో జవం జీవం నింఎన నమ్యుదుడా

నిన్ను మాక్కాకుండా చేయటానిఃి

వంచకున్నికైనా మన నెలా ఒప్పుంది

కనీనం నీ ముఖం మాక్కాకుండా చెక్కేయటానికీ

ఎొంసా విద్వాంనుల్మకైనా చేతులెట్లా వొచ్చాయి?

కలిసి నడవటానికి సాగిన కాళ్ళు ఆగి వరంితపిన్తున్నాయి అన్నం వడ్డించిన నళ్లెం నీ ఆకలికోనం అల్జాడుతుంది వెల్దలో వ్లునస్తకాలు నీ వెతుకులాట వేళ్ల నృర్భకోనం చిన్నబోయాయి తత్‌ ననన నమన మనా త. మృత్యువే నురణమ్తంది

వముదుని వ్యతి కదమయుమమమమనననతననతమతతనననతననమ నతని నాలుగు జీవ్షరాలు రాస్తావని చూసిన కాయిదాలు తెల్లబోయాయి వెద్దవులిని ఉత్తరించటానికి సిద్దమైన ఆయుధం

ధరించే భుజంకోనం కలవరవదుతుంది

నమ్యుదుడా! నముదుడా! నువ్వెక్కడ?”

నముద్రాల్ని పోషెత్తించిన కరచాలనాలెక్ర్రడ?

నింవోననాధిశుల చివరి నిమిషాలు గణించిన సావాన వదధ్యనులెకడ? కవితలు గుండెల్లో చిలికిన వాడా

గుండెలు విప్పారినవ్హుడు

పాటను ఉరితీసిన వాడీని

అదే వదచి[త్రం వెంటాడుతుంది

కనుపావలు భూమిలో నాటినవాడా

భూమి ననవిహోయనమై ఉరకల్తెత్తి నప్పుడు

తలకు వెలకట్టి దేశాన్ని తాకట్టు 'వెట్టినూడికీ

వెలకట్టటానికి వేల వేల చేతులొస్తాయి

వ్పుత్యువే మరణస్తుంది తలి

నముద్రుని న్యృతి అతావవమతవనవమవవకనంాతాని -రళ్ళి

అందర్ని ఆస్వాయంగా (వేమించూలే తెల్లారీతౌల్లారకమును వే బక్క్యవల్చని భుజాలవైన

భారమైన వార్తావత్రికల్ని మోనుకొచ్చి

నముదొన్ని గుమ్మ రించినట్టు

కీటికీగుండా వార్తల్ని నా ముఖంవై గుమ్మరించిన జ్ఞానకం వెనువట్లి జ్యరెక్కీ తే జడువు వుట్టినట్టు ల

జటినీ జడినీ లేచాను

భయం భయంతోనే నీవార్తకావార్త చదువుకుంటూ జ్వలిస్తున్న నా అక్షరం వాడిపోయిన వార్త

చూసీచూడగానే నలును నలునయ్యాను

తడిబట్టముద్దలా నాజళ్ళంతా నాని నాని

నాశరీరమంత మంచు ముద్దెంది

వండుమునలి భూమిని వుని వునికీ

గోడను ముట్టుచ్చుకున్నట్టు

నేనూ. గోడనానరగా జేసుకున్నాను

నన్ను మోహించిన అక్షరం నన్ను కామించిన అక్షరం

నా అక్షరంలో అక్షరమై జ్వలించిన అక్షరం

జ్వలించి జ్వలించీ ఆకాశమంత్రెదిగిన అక్షరం

అక్షరాల ఉరకల తోట్‌ లక్ష లజనానికి

జూన్బుతవు దారి జూపీన అక్షరం

ఖొలీల కసాయితనానికి భూమికొంగుమీద రాలిన వార్తే ? నముద్రుడు నమణ పోయాడన్నవార్త

నముద్రం కాఠిపోయిందన్న వార్త

నమ్యుద్రుడు ఎలా నమంపోతాడు ?

నముద్రం ఎలా కాలిపోతుంది ?

వేల్చేయబడ్డ వ్యక్తే _జనాకర్షన శక్తీ

తి మృత్యువే నురణస్తుంది

నముడ్రువి వ్యతి కతత తతత అధికారం ఇనునతెరల వెనక

గున గునల శబ్దంలోనే

అనాధ శవంలా న్మశానం వైవు దారి మళ్చిస్తారు

శవం చుట్టూ ఖాకీల క్మరలు జొగ్రీగల్లా మూగినప్హుడు నైతం

ఊరుగాని ఊరోళ్ళు ఆ శవయాత్రలో

వేలకు వేలే పాల్గొన్నారు

కుండపోతలా కురుస్తున్న కన్నీళ్లే వీడ్కోలు వలికాయి

ఖొకీల తుపొకిగొట్టాల శ్వానలు మూగవొయ్యాయి

నాప్రాణప్రాయమైన అక్షరం నా ర్తక్తనాళాలవెంకు

అజరామరం ఉరకలేస్తుంది

రేవు నిర్మించబోయె శిలాశిఖరం వై నే

నముద్రం నక్ష(త్రమై తచ్కు తళ్కు వెల్గులీనాలని

మృత్వువే మరణీస్తుంది తరి

వముద్రుని నృత అతాయ వాతల తల నాయి సోరాటాల నమ్యందుడు =త్రాాందవ

పాలకుల పొద నేవ డోసే

పారాల్లి వదిలి

పోరాటాలకు. నేస్తానినయ్యావు

బతుకు బజీలో

నంఘటీలో పోరాటాన్ని

నీవు జహీరాబాద్‌ పాలిటెక్నిక్‌ కళాశొలలోనే నేర్పించాను

మతుకులలి మెదక్‌ రె తాంగానికి

నీవు కన్నబిడ్డవు

కనకరాదువు

(వ్రజా నంఘాలలో (వ్రజల్ని

నమీకంంచి

నుత్తుకు మతానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడించి

భూస్వాములనుండి భూమిని

విముక్తం చేయాలన్నావు గ్రజాయుద్ధంతో శత్రువు ఆయువుని గురిచూని కొట్టాలన్నవ్తుడు రివిజనిస్టులు కువొనా విన్హనకారుల దోటజి దొంగల పాద నేవడెసీ సోఠలీనులకు కంట్లో నలునయ్యావు క్యామేజ్‌.

దోబడున్న ంతనరకు జనార్హనుడుంటాడని నమాదడివై గర్తించావు

విష్హవ పోరాటంలో అనేక ఒడిదుడుకుల మధ్య నిన్ను గుర్తు చేసుకుంటాం

నీ ఆయుధాన్ని మేము అందుకుంటాం త్రి

నమాంద్రుని వ్మృతి కమమ] *ఉ వాడికీ మూ జోహార్‌ ”

=క్రో ట్‌

ఇనుకో రేణువుల్ని

వడిశెాల రాళ్ళుగా మలచిన నాడెవడు-?

వాడు నా అన్న

ఎదురు వనాన్లి మీటి - విష్ణవ

గానం వినివీంచిన వాడెవడు-?”

వాడునా కామేడ్‌

అడవి చెట్లకు

అగ్నివూలు వూయించిన వాడెవడు-?”

వాడు నా విలుకాడు

కన్నీటే చుక్కల్లో

అణువిస్తోటనం గావించిన వాడెవడు-?”

వాడు నానవాచరుడు

నూరీడీకోసం

చెరసాలను ఛేదించిన వాడెవడు

వాడు నావేగుతీఎ

నిర్బంధం ముక్కు

నేలకు రాయించిన వాడెవడు-”

వాడు నా కలల శిల్సి

శ్యతువు గుండెల్లో భయాన్ని చిలికి

మిత్రులకు అవ్బుతాన్ని తాపన వాడెనడు-? వాడు నా అశలరేడు

భూమి నాతల వెల నర్హయించని

మృత్యువును వరివాసించిన వాడెవడు-”

వాడు నముదుడు

జనమే జయిలని

జగతికీ చాటిన వాడెవడు-”

వాడు జనార్హనుడు

వాడికీ మా లాల్‌్సనలామ్‌ - వాడికి మా వందనం వాడికీ మా జోవోర్‌ - వాదీకి మా రెడ్‌, శాల్యూట్య్‌ మృత్వువే మరణీస్తుంది శ౦

వముద్రువి నత అయయకా యనయ వి మాము సము(ద మె

కూ =అవాజ్‌ వాళ్ళు (వ్రతిజ్ఞై చసొరు ఆయుధం దించమని యుద్దం ఆగదని వాళ్ళు (వతిజ్ఞు చేసారు అధర్భం ఉడ్‌ ధర్మం గెలిచేదాక చికటేనుండి వెలుగు విరజిమ్మే దాక జలుగూటిలో నూర్చుడు ఉదయించేదాక యుద్దం ఆగదని వాళ్ళు గ్రతిజ్ఞ చేసాడు నము(ద్రం ఎండీిపోదని నముదొనికి మరణం లేదనీ కొాలువలూ నదులూ నముద్రంలో కలి జ్వలిస్తాయనీ అందరూ ఈ నముద్రంలోనే ఈతనేర్చుకొని ఈ వేదభూమికి ఈ వుణ్యభూమికి ఈ కర్మభూవమికి వాళ్ళు బన్సక కర్మకాండ చేస్తామని విజి చేసారు యుద్రం ఆగదని వీ త్లోకన్నదో నిన్ను మాకన్నీళ్ళు తుడ్చంగొచ్చినావు చెరిగిన వల్లే నొటిలి మా మెతుకునీమ కొచ్చినావు నమ్యుద్రంలేని మాకు నువ్వు నముద్రమైనావు చూవులేని మొకు బొటవైనావు మూగవోయిన మాకు పొటవైనావు ఆశ చచ్చిన మాకు తూరువు కొండ చూఎనావు మితుకునీమ ముద్దుబిడ్డా సోరులోన ఒరిగినవా మాకు కత్తులకోలాటం నేర్పి నువ్‌ శ్యతుతూటాలకు రాలితే మేమెట్లు నద్రపోతం నీ రక్తంతో తడిసిన మట్టసాక్షిగ మేం (్రతిజ్ఞ చేస్తున్నం అయుధం దించమని యుద్ధం ఆగదని నముద్రతరంగ మైనందుకు ఆ నముద్రంవై నడచి త్తే మృత్యువే మరణస్తుంది

వమ్యుదుని న్మ్ట్రత కనును ఈ వాద్దుల్ని చెరనలేమూ చూఎచ్చినందుకు ఈదేశానికి నూర్యున్ని చూవలేమా నివ్హులవై నడక నేర్పినందుకు ఈ రాజ్యాంగానికి నిన్హ-వెట్టలేమా? అక్షరం (ప్రాణమైన నీకు ఆ అక్షరంకోనం మేం (పాణం ఇన్వలేమా నీ అడుగులో అడుగువేన్తూ నడున్తున్న అక్కస్మాక్షిగా మేం గ్రతిజ్ఞ చేస్తున్నం ఆయుధం దించమని యుద్దం ఆగదనీ మృుత్యువే మరణస్తుంది జి

వమ్యుద్రుని నృత కమతాలు తతతవము తాాము “ఆర్పీ+లో కలుడ్తాం ణా -న్ఫుజున్‌ అది నెవ్రైంబర్‌ మొదటిరోజు ఆదివారం వేకువజామున వక్షులు గూళ్లల్లో తిచకీచలాడుతున్లు వేళ మనమిచ్చిన బంబ్‌. సీలువుకు జడునుకుని ఖ్యతువు గిరికీలు కొట్టా తిరిగి పోతున్న నమయం 'వేదలు తమ ర్తక్తమాంసాలతో న్ఫష్టించిన అన్తుల్ని నాడు బలవంతంగా తన ఆస్తులంటూ కానలికుక్కలను వెట్టుకుంళు నిరనన జ్వాలల్లో నీవు ధృంనం చేస్తాడనుకున్నాడు నరిగ్గౌ కోడికూనే నమయం నన్నని చిరునవ్వు చిందించి చేతిలో చెయికలిని కలుద్దాం అంటూ న్వన్నం విచ్చుకున్నట్టు రెడ్‌ శాల్యూట్స్‌ చెప్పావు ఉత్తరం ద్వారా నువ్వు వెడతానన్న కాంటాక్టుకోసం ఎదురుచూనీ ఎదురుచూని నాకన్నులు కాయ్యలైనాయి నీ అమరళ్వావు వార్తతో నా వ్ధాదయం కొంత తడవు ఒకింత స్టిరవడలేదు కొని నువ్వు, నొకందించిన తుపాకి చొంబల్‌ లోజ్‌ అయింది (ట్ర్‌ర్‌లో న్దేను నరిచూనుకుని శత్రువువైవు చూస్తున్నది నీ కాంటొక్టు కోనం అక్షరాలు అలికినట్టుండే నీ లెటల్‌ కోనం నా కాళ్లు వెదుకుతున్నాయి నవాచరుడా నువ్వు కాంటాక్టు వెస్టే స్లేను లేకుండా చేసీ క్తి మృత్యువే మరణిస్తుంది

వమాద్రువి వ్యతి తతత తనతతననననాతడచారా నావా వాడు నిన్నూ మాయం చేస్తాడనుకోలేదు నా మనస్సు నిన్ను కలవడానికి ఆర్పీ ఎక్కడని వ్రళ్నిస్తోంది మువ్వ చూయించిన ఆర్వీలన్నీ ఎంత ఆర్తితో దేవులాడినా ఎక్ష్హడా కనబడవై తివి అన్నా కుదుటవడని నా మనన్సును నువ్వూందించిన ఆటోరైఫల్‌ భుజుంతట్టింది నువ్వు వెతికే చూసే అన్ని అవనరాలకి నమాధానంగా నేనున్నానని భైర్వం చెబుతున్నది నాలో మూడు వద్దతులు వుంటాయని జ్ఞానకం చేస్తుంది ఒకటీ అటో రెండు సిమీ మూడు నేనుకొళ్టు టార్గెట్‌ చాలా దూరమంటుంది ఆటో శ్యతువుమీద దాడిచేసి కసీ తీర్చుకొమ్ముంటుంలు సమీ ఈ దోటుడీవర్ల న్వభావాన్ని ఒక్కో అంశాన్ని (నజలకు విప్పు చెనమంటుంది

టార్గెట్‌ ఇది దీర్టకారిక సాయుధ పోరాటం నుమా అని గ్గుర్తి చేస్తుంది అమరుడా చివరిసారిగా రెడ్‌ శాల్యూట్స్‌ చెబుతూ చేయికలివినన్సటో నీకరన్పర్థు సాక్షిగా నీ చిరునవ్వు వూలజుల్లు స్మాక్షిగా నీనందించిన శక్తి వంతమైన ఆయుధం సాక్షిగా చెబుతున్నా

వూలవనం కాడి అర్సీ లో

తవ్పకుండా కలుద్దాం

మెగ. అంటే రెండీవియన్‌ 50647009. - దళం ఒకదాడి తర్వాత

లకునే అ ర్నేటేవ్‌ న్దలం

వే మరణిస్తుంది జ

ఎమ్యుద్రుని వ్యతి అతా తతనతానపనతవతనాయానా వాత

అజేయం

-కా రెంవూడి నుబ్బుయ్వా

ఒక్కసారే గదా నిన్ను చూనంది

ఒక్పసాంి చూచినందుకు ఎంత శిక్ష విధించావ్‌-బవాళ

ఒక్సనొరి చూడకపోయినా చూచిన అనుభవం యిచ్చినవాడు గొవ్చవాడు

న్నృ్రతి మానవడూవం తీనుకున్నట్టుగా కన్చడ్డాన్‌-బవాళ

అవృక్త దు ఖమేదో సాకారమై నా ముందు నిలబడ్డట్టు అనుభూతిచెందా

ర్యాతుళ్ళును వెంకునుకు తిరిగేవాడా మట్టికి మొనవ్‌ భావ నేర్పినవాడా

కలల అంచుమీద నుతారంగా నునిశితంగా నడున్తున్నవా డా

రనాన్యదారుల్ని చూవులు చేసుకు చూచేవాడా భూగోళాన్ని

చూవుడు వేలుమీద నుంచోబెట్టి గిర్రున తిప్ప స్కానింగ్‌ చేనేవాడా

బనాళ ఎక్కడో లోలోనల రవాన్య ప్రదేశాల్లో ర్తక్తంర్తక్తం కఠినేచోట

ఎక్సుడో రహదారులవైన రెండు కొమ్ములు కలగలిసి ఒక కొమ్మెన చో

(వేమికుల రహాన్య వరిభావలో నిళ్ళబ్ద నంభావణలో జా ఊరికొలను నీలికలువ ముకుళిత ఆర్తిలో

మరెక్టడో వేకువలేరీకటేలో వరిమోళ్ళ కడ్డంగా కాళ్ళు కదిలిపోయేచోట

ఎక్కడో మరెక్కడో మనిద్ధరం- మునలి దేహం బలవాన నరంలోనో

వ్రుద్ద మాత నేత గవాక్షంలోనో-ఎక్కడో మరెక్కడోం

మనిద్రరం ఓక ర్తక్తం శొట్టులా కలి వుంటొం-మనకు తెలియకుండా

మనం మిగిలివుంటాం- అద్భుశ్య నవాచరులమై వుంటాం-

అవును ఒకేసారిగదా నిన్ను చూణంది

ఒక్కసారి చూసినందుకు జీవితాంతం శిక్ష ఎంతదయా-

నాదెనదేదో నీలో యిమిడిపోయి వుంటుంది

నీదే నదేదో నాలో నిరంతరం చలిన్తూ వుంటుంది

నే గుర్తించనిదేదో నీలో గుర్తింవుపొంది

నువ్ను గుర్తించనిదేదో నాలో గమనానికొచ్చి-

జనలు కారణంగాదనీ జన్మస్టలాలు కూడా కారణంగాదనీ

రెండు కన్నీటి బొట్టు కలనడమో రెండు ఆ(గ్రవోలో ఆవేశాలో కలవటమో

రెండు లేత తీగవేళ్ళు కలవటమో

రెండు జలద్భుశ్య (శ్రుతులు మలువుతిరిగి ఊరివక్క ముళ్ళపొదలో

జీత్‌ మృత్యువే మరణస్తుంది

నముదుని న్నృ్రతిద2యాడపదతనన తననన నలత వి కవచాలనం చేయటమో-

రాత్రి దరవోన చంద్రికల వీటిపాయల వీటిచాలులో కాళ్ళు బార్జాజాబ (ప్రయాణ బడలికనుంచి ఒకింత సేదతీరుతున్నవ్హుడు

నువ్వు నన్ను తలచనా

నేనె్హుడో నిళ్ళబ్దవుర్మాతుల అరమోడ్పు కన్నుల గీతనంభావనలో

నిన్ను తలచనా

ఎక్రడో దూరాన అడవి అంతరంగం కార్చిచ్చు నాలుకల మీద న్వర్రించట మో లేదు

వీకోన్ముఖమైన ఒక ఆలోచనలో కలవట మో-జరిగింది

జన్మించిన స్టలాలకన్నా మనిన నంచరించిన న్టలాలూ క్షణాలూ ముఖ్యమని- విశాలగగనం కింద నువిశాల (నవంచంలో నువ్వొక తెల్హకాగితంగా

నా ముందు అనతరించి అలా అనంతంగా వచ్చికమైదానంలా నర్చుకుపోయాన్‌ లేదు నేనే నీ బుజానికానుకున్న జనం నన్న మౌాలికనయ్యానో తెలియదు- ఒక్కసారి చూడటాన్నే అనుభవంగా మిగిల్చిన నిజమైన మనిషీ నువ్ను?

ఒక వద్యంగానో పాటగానో ఒక చిడుదరవోనం మాటలోనో అవతరించి ఎక్ర్యడనుంచి ఎక్కడికీ అల్జుకుంటుందో తెలియని ఒక మవ్యోనేమ నరిమళాల ప్రాయోవవేశంలో లీనమయి-

నువ్వూ జీవించిన జీవితం కంళే నువ్వు మిగిల్చిన అనుభవ చైతన్వం గొవ్పది జీవితాన్ని ఇతరులకివ్వుదగిన అనుభవంగా వడకట్టి ఒక సాౌరాంశంగా మాకీ వ్వుటం గొవ్ఫ-

అట్లా తొలిపొద్దు మబ్బుల మీదుగా

అట్లుకుంటున్న ర్తక్తస్తీక్త రాగరేఖగా నిష్మథ్రమించావా లేదు నివ్య౦0మణలోంచి అద్భుతంగా మూలోకీ వ్రత్యక్షమయ్యావా నివ్కృంమించడం ఎల్లివ్రుడూ నివ్క్మంిమణకాదు-ఒకస్పుడది ఆవివ్యరణే ఇతరుల్లోకి వేజీలు తెంచి అలా రెనరెవలాడుకుంటూ ఎగిరిపోవట మే- ఒకానొక సామాజిక నందర్భంలో మరణించటం కూడా జన్మించటమే ఊనన మరణతాలకి మధ్య పొలిమేర నిర్ణయించేది ఏది?

మరణించింది నువ్ఫుకాదు మృత్యువనుకుంటున్నాం

వాడు నర్రయగా చంవీంది నిన్నుకాదు ఒక న్లోవదేవోన్ని అనుకుంటున్నాం నిజంగా న్లోవదేవాం నిర్రనదేవాం నర్రనదేవాం న్రోవదేవాం

(గ్రభుత్వం తన చేతిని పోలీనుడరూవంలో నీదాకా చాచింది

మృత్వువే మరణస్తుంది శో

నమ్యుద్రుని న్మ్రతి యాతా నమకము తానిము

రేవు నాదాకా చాస్తుంది

(గ్రజలు తమ వాస్తాల్ని నీ రూనంలో నా రూనంలో వ్యక్తీ కరించుకుంటారు

(గ్రభుత్వం ఓిడిపోయేకొద్తీ విక్టతమౌతుంది. పీన పొంసాధమ మౌతుంది

(వ్రజలు మేలుకొనే కొద్దీ (నజలే నత్యమయ్యేకొద్దీ

(గ్రభుత్తం అ(నభుత్పృమౌళుంది

ఓట్లు చేసిన వనువునాజీ నాయకుడు జీవవనగవ్నాక్షం వద్ర నిలబడి

(వజల్ని అడ్డుకుంటాడు

జకడేమిటో నాడీ చావు చెబుతుందంటారు

బవాళ ఒకకుమిటో అతని జీవితాచరణ ఏమిటో అతని మరణం

చక్కగా దభ సై సుంది

నువ్పేమిటో నీ ముగింవు చెప్పింది ముగింవుగా కన్స్ఫించే నీ ప్రారంభం చెబ్బంది

కొన్ని ముగింవులెన్తైాడూ (ప్రారంభాలే-నీ ముఖాన్ని చెక్కేసీ అముఖం చేన్తే

నాడో ముఖరపొతుడయ్యాడు- వాడి ముఖస్తానంలో తుపాకిడూవంలో

ఓక భయంకర జంళువు వెలిసింది

నువ్వు అనంతకోటి ముఖాలగా మానవ జీనన దర్చణాలుగా వికుంచే

నంగతి వాడికేం తెల్సు-

కొన్ని వేలమంది కనిపించని కన్నీటి మూగ ఆర్తి స్కక్షిగా వాళ్ళు నిన్ను దవానం

చేశారు-

ఒక (క్రోధం కొన్ని వేల (క్రోధాలుగా వీగులుతుందంటాడు ఒక కని

ఒకో మనిష్‌ కోటానుకోట్ల మనువులుగా రూపొందే నంగతి కూడా వాడీకీ

తెలియకపోవచ్చు

మనువుల్ని టెగ్రరైజ్‌ చేన్తే మనువులు కాకుండా పోతారని వాడి ఊవా

బగ్రరైట్‌ చే నేకొద్దీ మనునులింకా మనువులుగా మనటానికీ కృతనిశ్చాయులవుతారన్నది అనుభవం

చర్విత్రనుంచి వాళ్ళెష్టడూ గుణపారాలు తీనుకోరు వ్రజలే తీనుకుంటారు

్రజల్లో ద్రనరించే వాడీకీ మరణంలేదు

(గ్రజలుగా మారినవాడు మృత్యుంజయుడు-అజేయుడు

శ మృత్యువే మరణిస్తుంది

నముగద్రువి వ్యతి భానుమతి జ్ఞావకం వొలికింది

=కసం

ఆ ఒక్కవార్త విన్న తర్వాత

ఆ వార్తను చదివింతర్వాతో

అది నిజమేనని నమ్మింతర్వాత

నా శరీరమంతా వ్రకంననం

శు వెనకాల ఎక్కడో

నము[ద్రాల అల్టకల్లోలం

గుండెమీద భూగోళం జారివడి

గౌజు ముద్దలా చిట్లిన భయంకరళబ్దం

నాలుకమీది మాటలన్నీ ఆరిసోయినట్టు

బరువుగా. నిళ్ళుబ్దంగా రాలుతుంటే. వెదాలు వాణకటం రహాస్యాళ్నీ తవ్వటం కోనం

ఎక్కడో ముఖాన్ని చెక్కేనీ విక్టుళం చేస్తుంటారు

నిజాల్మీ చెబ్పంచటంకోసం

నేలమీద ర్తక్తం వొలకబోస్తుంటారు

వార్త శరీరాన్ని మళ్రీ మళ్లీ వొణికిస్తుంటుంది

నా ఒక్కొక్క నరాన్నే తెంవేన్తూ హింబన్తుంటుంది కన్లీటి అలలమీద అన్వ్సన్టంగా వీదో రూవం తేలుతుంటుంది నాకారూవం నీడగా చాలా చేరునగా జ్ఞావకముంది అళయాల్లో ఆత్మీయతతో వరిచయముంది

నొకు ఆ రూనం అక్షరాల్లో వరచయముంది

ఆ మనిషి నె్టడో చూసన ట్టు గుర్తు

ఎదురెదురుగా కూర్చుని చిక్కని సాపొత్యం తాగిన గుర్తు మాటల మధ్యలో క్తత్తి అంచును తాకిన గుర్తు

నా ముందు నముద్రంలా కూర్చుంటు

మేమిద్రరం అందరి మధ్యలో

నముద్రమంత మౌనంగా మాట్లాడుకున్న ట్టుగుర్తు

ఆ కళ్లల్లోని నముద్రాన్ని చూస్‌ నేను నముద్రాన్నవుతుంకు చిన్న చిర్మవ్వుకెరటంతో వెంత్తం నముద్రాన్నే దాచిన గుర్తు నృుత్వువే నురణిమ్తంది కతి

నముద్రుని వ్యతి భయావయాతాతకవతకననకనవాాాాల ఎన్ని రోజులయ్యిందో నిన్ను చూసి

అక్కడక్కడా. నా జ్ఞావకాల మీద యింకా కొన్ని గుర్తులున్నాయి

రోజూ చాలామందిని చూస్తాం

చాలా మందితో వరిచయాలు వెంచుకుంటాం

నన్ని హీతంగానో సాహిత్యంగానో కలుస్తాం

ఒకరి ముఖొల్మ్నొకరం వంిచయాల్లో దాచుకుంటాం

ఇంత జనంలో ఎందరి ముఖాలు గుర్తుంటాయి

ఆ వార్త విన్న తర్వాత మ్యతం

నా కళ్లనిండా ఎన్నెన్నో జ్ఞావకాలు

ఒక్కొక్క జ్ఞావకంలో ఒక్కో నముద్ర దర్శనం

నా గొంతెండిపోయింది

నా మాటొండిపోయింది

& మిత్రమా నా న్వన్నమా నముద్రమా

ఉ సావానమా నమూవామా నా న్యేతమా

వదునెక్కీన వద్యామా (వజల సొాణమా

నీ కోనం ఈ రణరంగం రోదిస్తుంది ఉత క్రాతాాాాంమా. మృుత్యువే మంణిస్తుంది

నముద్రుని నతి తతతవమును నివాళి!

-ఛూటే

వాడు వులిని కొట్టానని రంకెలు వేస్తున్నాడు

ఎలా నమ్మాలి చస్హా

నిన్ను ఉద్యమం నుండి విడదీసానని వాడు తెగత్చృప్త వడ్తున్నాడు ఎలా భరించాలి

నువు శత్రువు గుండెలో న్మిదపోయినవాడీవి

నీ బిగువైన కరన్పర్థు మేమింకా అనుభివిన్తూనే వున్నాం గిరాయివల్లి మృత వీరులవై నీ గీతాన్ని వింటుండగానే

నువ్హే గీతమై విన్పిస్తానని ఎలా ఊవాస్తాం

మాకందరికీ దబ్రతిమటన నేర్పి

ప్రజా నైనికులుగా మార్చీనవాడివి

నువు ప్టున్దుడూ మా మదిలో మెదుల్లూ వుంటావు

శ్యతుశేషం ఉంచకూడదనే నీ మాటలు మాకు విన్పిన్తూనే వున్నాయి నీ వెన్నంకు పోరుబాటలో అడుగిడిన వాళ్ళం

నీ చేతిలో ఆయుధమైన వాళ్ళం

నీ చేతినుంచి ఆయుధం అందుకున్నవాళ్ళం

ఉద్వామ నెలబాలుల్లం

నూతన వ్రజాస్వాచ్యు విష్ధవం కోనం

నీతో పోరుబాటలో నడిచిన వాళ్ళం

అ బాటలోనే మునుముందుకు కొనసాగుతాం

(్రతీకారవ్లు మంటల్ని రగిల్ఫిన వాడివి

ఇన్చుడవి మాగులడెల్లో భర్గుమంటున్నాయి

నిన్ను మాకు దూరం చేసానని వాడు తెగమురిసీపోతున్నాడు కొని నముద్రున్ని వాడు ఎలా దూరం చేయగలడు నముద్రంలోని అలలతాకిడికి వాడెంతకాలం నిలవగలడు

అలల్ని వదునెక్తించడానికి ఆరాటనడ్తున్నాం

దానికి నీ అలోననల్ని తోడుచేస్తాం

ఇకవాడు (బ్రతికి బట్టకట్టడం ఎలా సాధ్యవడుతుంది

తుఫాను (ప్రారంభం ముందుంది కదా

న్ఫుత్యువే మరణిస్తుంది ర్‌ి

వమ్యుద్రుని వ్యతి హమమమనతతమనయనతతతత తతత నువు మాకిచ్చిన ధైర్వసావాసాల్లో

తుఫొనును నృష్టించబోతున్నాం

అందులో ఉద్భవించే నరికొత్త (గ్రనంచంవై

ఎగ్రజొండాని ఆవివ్మరిస్తాం

(శామిక రాజ్యాన్ని నిర్మిస్తాం

అదే నీకు నిజమైన నివాళి

త్‌ తాత ాయానడరోోోాైనతడడడతైతైడడ22డ. నృుత్యువే మరణస్రంది

నమ్యుదుని న్యృతి భమయాయయవతతమనననననతతదతనదతనతనా తి నమ్ముదుడా ఈభూగోళం నీలో స్నానం వివి చేయాలి ందే జన్యార్హనా నువు ఆలివ్‌, టీన్‌ నముద్రానివై గలగల నవ్వుతున్న క్షు వుంది తప్ప అమావాన్యనాడయినా నరే ఆదమరచి నిద్రపోయినట్టులేదు మతమూ తత్ష్వశ్యాస్త్రమూ పాలమిక్స్స్‌ నకల సాహిత్య వ్రక్రీయలూ నువు ఎకె 4౯ పాళీతో రానినట్టున్నావు నీడై రిల నిండా మందుపాతరలు ఊహించుకొని ఉలికి నడుతున్నాడు శ్యతువు నముద్రం నంయమనం చెలియలికట్ట దగ్గర తెలిసినట్టు విళ్హవ జొదార్యానిక్తీ శ్యతువు పరికిహింనకూ చరిత్రలో పొంబండ నరివాద్డురేఖ అవుతుంది జొదార్భం ఎన్హుడూ ఉదారవాదం మొతం కాదు దండకారణ్యం దందవ్వామాన నముద్రమై పోటెత్తుతుంది బడబానలాలు వటేల్తున బద్లలె ళా యుడు భద్రతా నీమల్ని ముంచెత్తుతాయి నరివాద్దులు చెరిగిపోతాయి నిశ్చలమైపోయిన ఫోటోలోని నీదరవోనం నివురయిపోయిన నెగడులోని నీ సంచలనం మృత్వువే మరణీన్తుంది త్‌2

వమ్యుద్రుని నృత కకమవయవనవిమనకడడనననివన2222తడ తాని నిన్ననే - నీవు నేలకొరిగిన నిమివ మే నిర్ణిద్ర పోరొటు ఉననము(దొన్నావహీంచాయి వాడు నముదాన్లితోడి చేనల్ని వట్టాలని చూస్తున్నాడు వాడికి తెలియదు చేవలన్నీ జలనము(ద్రాలయిపోయాయని చేలన్నీ జననమ్ము(దాలయిపోయాయని వాడింక చేయగలిగిందల్లా నముదాల్ని తోడి నముద్రాల్ని నింవడమే ఊళ్చను ట్వొంపాడు చేస్తే అడవులు ఊళ్ళవుతాయి అడవుల్ని కోంచింగ్‌ చేస్తే కొండలు దారులవుతొయి ఆవాసొల్ని బాంచింగ్‌ చేస్తే దావానలం అంతటా వ్వాపన్తుంది అవుడీంకో నముదుడా నంక్షోటం చల్లారాలంటు ఈ భూగోళాన్ని ఒకసారి నీలో ముంచెత్తాల్సిందే సముద్రుడు ఇంకెంతమాత్రం ఒకనామవాచకం కాదు వాడు సముద్రాన్నితోడి చేపల్ని. పట్టాలని చూస్తున్నాడు అన్న మరో నముద్రుని సంక్షూవికి వెతుక్కున్న సమాధావంగా. సముద్రుడు కోనం శ అ వో ్న.! న్‌ భాం న్‌ు ్టు. . (46 నం రు త్‌ చాలని యకాచా నామా లేతాకుచద్రే మరణమ్తుంద్తి న! మతా చనముంూ .

ననా” “నలు రారా రాడాలరర తంల నాలాల కాంలాల కటలా కల ల్‌ రాలా రారా రాడా కాకా...

. | యు. 0.

నంగ $ న గు. ప (11 |. .

గ్‌ ఓ | లే

న్‌

|

1!

(

,

|

|

/ ,

,

.

శ ॥

క్ష 1.

ఖ్‌

ళ్‌ = ్‌ లాలా లాల ఫ్‌ ఎ

ల్‌

్గ్‌ 1