Telugu manoo prasthanam - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

స ౧. వ. 1 1 ల! న్‌ [మ న యనా | క్‌ ననీ ల న సరన. అం క భం న ర స యు ఓ తా ల [ న న క.” చె వాలా లం బీ వ | [| "9 న. జ 4 'సహజికవి మల్లెమాల ౫; ౧ మనసుపడి మక్కువతో నకల . ం మ్మ హై పుస్తకాన్ని సాహిత్యాభిమానుల కోసం ( జో ౨ "ఎందరయ్య విజ్ఞాన క్రేద్ర్య్యత్ర స ఎం" న ఆనందంత్రో సునా టం. | క్‌ బహూకరిస్తున్నాం ౨ స్క య | ణా -మళెమాలకుటుంబం '. |. . - . సీ. ఎ, “ల య. . | క శజ్రే న హ్‌ శ" ॥ , క అ" ఫి స్స! నయము ౯ ల చు గో ] ల్లో

మనోపసానం

జల శై

తుతుతీ

గురువిశ్వస్పూర్తి

సైన్స్‌ యూనివల్స్‌ (సు 5-9, చ్వారకా నగర్‌ -1), [./. బండ్లగూడ జాగీర్‌, కెన్నత్‌ఫుర పోస్ట్‌, చేద హైదరాబాట్‌-500 0౦3౦

గ(౧౧౦౧గ౧యరంయంయ సం... ఉదామ ౯౮౮౫౮ *7154 50500151] తంల 56/60 : గ్గ 3 2002. లే గ0. 0౯ ౯€0౮/85: ట్‌ శ 3000 (ఇ 569/6 6౧౧1/౭౧౨౬ తీ11 1804 ఈ66లా66. 0 ౧౫౫ ౦౧౪౧119 ౧4౧1101101 ౧ 06 1001060006, క(006 10 2 1061ల! కం4011 07 (10మ01406. 1 200 10౧౧ 08 0 10౪ 0205. 10000016. 1166)401631. ౧౧010౦౦౧48. 1006016108 ౧౩ ౧౪1ల౫౫|96, ఇశటుంం 16 ౧101 0021391011 ౧౪౧6 ౧౪01130013. లా: 1972 01816219 తం0200002 1౮1 90661. ౧౮] సఏల20 గ. 3. 111. 400023 6౦/౯౧ 0౭58౧ : గళ (౮10001 ' శిడలి[ంగింగం: (/ 5టం006 ౮౫౪06 (గ 1202156666 56186 50150021 206 ౧1512016 ౧080641000) 17026. ౮||౦6 : 5-9. ౪2212 స22ైమా. 9400]128662 2818 [6300200061 056. కంయయ1026-500 ౧3౦ వ్‌ి/66 : యా (గ్రంధాలద్యు గు ణు . 0 [రూ 4ఉం/ ఉ 1046260000. ఈ

ప్రస్తావము

చెప్పుట నిజం నిర్భ్యయముగ నిత్య నిబద్ధతే సత్యాన్వేషికి బెదురుట అదురుట.... నిత్య బేజారే సుమా - బ్రతుకంతా ! ఎదిరించు తర్మముతో.... వదరకు - అది కుదరక..... “వదుగురాడు మాట పాడియై ధర జిల్లు” కావచ్చు కాకపోవచ్చు. ఖచ్చితముగ అదే ఆదిగా! వర్ధిల్లుతోందిగా అదే ఒక్క ఓటు ప్రజాస్వామ్యంలో చాచదు న్యాయం శాశ్వతమే ధర్మం. తప్పుదు భౌతికానికి అనుకరణ, అలవాటు. కావాలి సత్యాన్వేషణ నిత్యజీవితంలో భాగంగా! పరిశీలన, పరిశోధన సైన్స్‌ అండ్‌ టెక్నాలజీ ధ్యానాన్వేషణ అదే ఆధ్యాత్మికానందం. మతమూ, మార్గమే సుమా భక్తియుక్త, మానవతతో, ౦4 1 16 20162106... 9201116212 6 9170010" గారం 181064 టం ౪0414 6 16508] 0 5010 181113 10 1096006664 0£ 90. గెశేంయ126400 13 216209 0010100... 05866008 6 1010806. వలదు మజచుట మనిషిని.... మతమేదైనా గాని మార్గం వేరైనా గాని వదల రాదు వ్యవస్థను... ఏదైనా గాని 'ఇజం” దాని రాజకీయం కాదు మానవ హోమం మనిషికి ధర్మం. కావచ్చునేమో హోమక్రతువు, ప్రకృతికిమేలు.

ఖ/

బ్రతుకుట, చచ్చుట మామూలే జీవికి, కాదు న్యాయం, చంపుట.... మానవ జన్మ మాన్యతకు... ఉన్నతికి కాలేవు మనిషికి ఘనత - న్యూనత మాలిన్యతలు. దైవ నిలయమే దేహమైతే.... అయితే అదే ఆత్మకి నివాసం..., క్టూర పశుత్వ మేల - పవిత్రతే దాని పథము గాని |! ఉండునా దైన్యత, దైవ నిలయానికి ధన్యతే గాని! “తనకు మాలిన ధర్మం మొదలు చెడ్డ బేరమే” గతం ఖతం కాదు నాస్తి సుమా! మిగులును స్మృతిగా పదే మదిలో మెదులుతూ కదులుతుంది. కాకూడదు పీడగ - ప్రగతికి పడగ నీడగ (బ్రతుకంతా తెలియక స్థానమేదో తనది తనకే... దేనికోసమో మనిషికి మరణానంతర ఊహలు ! తేరి చూచుట ఎందుకో. నింగివైపు ? నేల విడచి సాము (బతుకు లేక జ్ఞానం సాధ్యమా - భోగికైనా యోగికైనా! ఆరోహణ ప్రారంభం - అవనితోనే సుమా! అధ్యాత్మికాన్వేషణ - ఐహిక విలువతోనే! (భ్రమించకు సుమా మజచి నిన్ను నీవుగ, లేదు సంచిత కర్మ గతానికి గుర్తుగా రిజర్వ్‌గా వర్తమాన వర్తనే వర్తించును. కర్తగా కర్మకు, గ్రహ గతుల వెలుగు నీడలే గాని.... కలవా ఖేచరునికి ఉదయాస్తమయాలు? హృదయ వంచనే నమ్ముట జన్మ కర్మ జన్మను... అలవాటుగా అది వారసత్వ 'ప్రబోధమే మరి! గత జన్మ కర్మ కారియర్‌గా అనుకుంటే ౧.౫.4. నని (//

చెప్పాలిగా సైన్స్‌ దాని నిర్మాణ హేతువును. సున్నకు సంఖ్యకు దూరం నవమితో సరి ఆత్మతోనే సరి మనిషికి, మనసుకు... పెరుగును విలువ దరిమిలా ఆ రెండిటితోనే! సంఖ్య లేక కలుగునా సున్నకేదైనా విలువ? దక్షిణ పార్ష్వమే. దాని స్థాన బలిమి సుమా! ఉన్నదా ఉనికి, మనసుకైనా శరీరమే లేక సాకార రూపు సాక్షాత్మారమే మనసు ఆత్మ వ్యాప్తం అది నిరాకార నిత్యం ఆత్మ దర్శనమంటే అదే సాకార నిరాకారతే! సర్వవ్యాప్తమైతే నిరాకారత నిత్యత.... దాని సంక్షిప్త సూక్ష్మతే - సాకార ఉనికి. అయితే దర్శనం నిరాకారతే, సాకార దృశ్యంలో అదే ఆత్మ సాక్షాత్కారం. అది జరిగితేనే నీలో అయితే ఆత్మదర్శనం విరాట్‌ విశ్వరూపుగ, అదేగా మరి, పరమాత్మ దర్శనం కైవల్య ముక్తి. 00 0416206 5061010 0116 5001 ఉ&సం0?0401 00౧106 0001... గిం 00౮ పర. 26 9222610240 01 6 52172401 చెప్పుట సులువే తెలియును శ్రమ సాధనలోనే 6 111ట0టం0 09 10094010, ఆల 62 6011210002 (00%916162ట9) 16 110122 923 అంట 0416 10007౪4676 ఏంంం6 206 ఓం 01000 గె!2106 ౪50 0౯61001 10 06 టా2250606600) కర్తవు నీవే కర్మకు - కాదనకు కర్తవ్యాన్ని, గెలుచుట, ఓడుట వెలుగునీడలే సుమా! నిరాశ, పేరాశ... నీకెందుకా జోలి? చేరకు వాటిని, స్కృతిలో సృతి వరకే అవి.

ఛ1

స్‌ం0190 ఓ 62 5610602001 సంల 0౪21610 96 2౩ 56410134 కంల6 204 6219 6 ఎంల॥రం16 (0 ౧1064) (గౌట2లి ఓ0ట 1301ల 0506 0461. పెంటి 6506 218060 2064 ౧16 20666646 0౪280610 ఏ6 80... సై 16 6 6646000౬ సులువైన మార్గంలో విలువైన రీతిలో చెప్పాలనే యత్నం, ఏదో... ఏదో.... మరేదో....! కాదు కీర్తి కండూతి......లేదు తాపత్రయం. సృష్టించేది జన్మించదు; కలిగిస్తుంది; దాని కేంద్రమాతృక స్వయంభువు. జన్మించేది కలిగించదు. పునరుత్పత్తి (ప్రాక్రియేషన్‌) క్రమంలో 'జాతి' ధర్మాన్ని అనుసరించి జన్మనిస్తుంది. అనంత్య అనంతత (ఇన్‌ఫినిట్యూడ్‌) విశ్వకేంద్ర తత్వం; సర్వ వ్యాపకత్వం (00116100) సర్వశక్తిత్వం (00)0100(9ల)౧) విశ్వశక్తికి, నిత్యం ఆధార ఆధారితం సాకార నిరాకారత విశ్వపదార్థ లక్షణం. ఉనికి పరిమితిలో సంకోచ, వ్యాకోచ, వ్యాప్తత, ఆత్మ అంతర్లీనత విశ్వ పదార్ధ చేతన ధర్మం. చలనం, ప్రాణ (జీవ) శక్తి సంలీనత, ప్రకృతి, పురుష పదార్ధ సంయోగ జనిత సహజతే! జీవ పదార్ధ పరిణామ క్రమంలో, దీని విలక్షణత స్పష్టం. అలాగే, పరస్పర సహకార ఆధార, ఆధారిత అవసరం. సర్వజీవులకు, ముఖ్యంగా, సమాజ స్పృహ గల మానవజాతికి తప్పనిసరి! పరిణామ గతి, పదార్ధ, చలన ధర్మమైనట్లే జీవ పదార్దానిక్తి శరీర మానసిక ప్రత్యేక సంబంధ స్థితి, గతి అనివార్యమే సుమా ! శరీర (జీవ) పదార్ధ, స్థూలతకు సంబంధించి బాగా తెలిసిన సంగతే క్షదా! అలాగే, ప్రాణశక్తి దాని పరస్పర ఇంద్రియ ఆధార ప్రభావిత మనసు, దాని సూక్ష్మత్ర కూడ, అలాంటిదే ! శరీరగతమైన ప్రాణశక్తి నాడీ సంబంధమైన మనసు ఈ రెండింటికి ప్రత్యేకంగా వాటికంటూ స్థిరత కలిగిన “ఉనికి లేదు. శ్వాస నిశ్వాస (రెస్పిరేషన్‌) ప్రక్రియ ద్వారా మాత్రమే శరీరంలో ప్రవేశించే ప్రాణవాయువే అప్పటికి మా్రమ్సే అది ఇన్‌స్టాంట్‌ ప్రాణశక్తిగా (లైఫ్‌ ఫోర్స్‌.416 ౪1121 90110ను; అలాగే నీరు -_ ఆహారము, జీవశక్తి (5603136000)గను, ఉష్ణశీతల ప్రభావితమై జీవి/ప్రాణి మనుగడకు ఆధారమవుతున్నాయి. వాటి సరఫరా, విసర్జన (౫90002 206 ౧6 అంగు[ంగ)1॥ 204 0౪ గా జరిగే అవకాశం వున్నంత వరకే, శరీరం తన వునికిని - అలాగే న!

జ్ఞానేండ్రియాలు పరిసర పరిస్టితుల ప్రభావ (ఢేరణ మనసుగా, వాటికవే తమ తమి వ్యక్తతను, కలిగి వున్నాయి. అంటే ప్రాణము అలాగే మనసు కూడా ఎప్పటికప్పుడు అప్పటి అవకాశ అవసరాలకు తగినట్లు జరిగే మెటబాలిక్‌, రసాయన క్రియ ప్రక్రియల యేర్పాటుతోనే అవి (ప్రాణము- మనసు) తమ ఉనికిని కలిగి వుంటాయి గాని స్థిర (సాలిడిట్రీతో మాత్రం కాదు. 011 6 [1000041 1 [0800 (018 ౪181] 501414 (జీవాత్మ /56110, 031602 ౧641066 0 ౧16205 05 [6 6౪౦1111020 2౧6 (16 9100410000 ౦౧ 0౫260; 0౦420 ౩ 8.5 ౪1606 1106 13 20౫ 1౧06160601, 1200606101600 24006 6106 0 2%/ [116 0₹ 21100124 అలయం 0? (16 110; 020100అ01. ౧౧610 604164 601 004% 00030108౧0. 641119 6 2 08 ౧0 1281044100 0416020416 ౪101 12 [20403 01 113 ౫6162800. శరీరానికి, మనసుకు మధ్య జరిగే, సంకేత సంబంధ, బంధానికి, అనుసంధానికి అంతరాయం యేర్చడినపుడు ఇంద్రియ మనసు, స్పందన ప్రతి స్పందనలకు, స్పష్టత లోపిస్తుంది. క్లినికల్‌ డెత్‌కు, ట్రెయిన్‌ దెత్‌కు మధ్య గల వ్యవధానం అలాగే, ఎనస్తీషయా ప్రభావంతో శరీరం, మనసుకు సంబంధించిన, తత్మాలిక ఫంక్షనల్‌ విరామము, మొదలైన విషయాలను ఉదాహరణలుగా (గ్రహించి, యీ విషయ స్పష్టతను గ్రహించవచ్చును.

స్థిర ఉనికిలేని, బాహ్య ప్రదర్శిత, స్పష్టతలేని ప్రాణం - మనసు ఈ రెండే జీవి జీవితానికి ఉనికికి, ఊహలు, వాస్తవాలకు, వివేక, విజ్ఞాన వికాస, క్రియా పూర్వక, నిర్వహకానికి, ప్రధాన కారక కర్తలుగ పని చేస్తున్నాయి. అయితే “ప్రాణం” అంటే ఏమిటి? మననంటే ఏది? అలాగే 'ఆత్మ భావనతో సహ ఇవి వరిశీలన, పరిశోధనాంశాలే సుమా ! ఈ పుస్తక రూపంలో నేను చేసిన ప్రయత్నం దాదాపు అదే. అయితే విషయ వివరణకే పరిమితం కావలసిన పరామర్శాత్య్మక విమర్శ, పరిశీలనాత్మక వివరణలు, ఉదాహరణలు వ్యక్తిగత విద్వేషానికి, అపార్థాలకు, అనర్జాలకు కారణం కారాదు సుమా !

జ్ఞానాధిక్యత - సంస్కార మనసు, మమతాయుత మానవత - వీటితోనే మనిషికి, మానవ జన్మకు కీర్తి ప్రత్యేకతలు లభించాలి; ఇది సాధారణ ధర్మమే సుమా! అయితే ధనాధిక్యత, అధికార మదాంధత, అజ్ఞాన, అవగాహనా రాహిత్యం, పరస్పర అనుమాన, ద్వేషాలు, మత ఉన్మత్తత, ఉన్నాదాలతో కూడా తమ తమ ్రత్యేకతలను, ప్రదర్శించడం (ప్రచారించుకోవడం, మానవ చరితలో అత్యధికంగా జరిగింది. నేటికి, అది తారా

1%

స్థాయికీ చేరుతోంది. కాని, వాటికి సహృదయ సమాదరణలు, హృదయాంగీకార ఆహ్వానాలు, ఎన్నటికి లభించవు....అయినా, అవే నేటి సమాజాన్ని, స్వారీ చేయిస్తు న్నాయి. తమ యిష్టానుసారం వ్యవస్థను ఎక్కడెక్కడికో అజ్ఞాన, అహంకార, అగాధాలలోకి, యీడ్చుకుపోతున్నాయి. అయితే, వాటిని విరోధించి, నిరోధించి, నియంత్రణ (నియంట్రితం) చేయవలసిన మతం, మేటి ఆధ్యాత్మికం, తామే వాటి తోటి బరువును మోస్తూ, భౌతికోన్నాదానికి, భజస చేస్తూ మేటిల్లుతున్నాయా, అనే అనుమానం, చరిత్ర సాక్ష్యాధారాలు కలిగించకపోవు. భౌతిక సంపద సమికరణకు, సేకరణకు, దాని సంచయానికి, అందుకు అవసరమైన కర్మ నిర్వహణకు, కర్మేంద్రియాల అవసరం తప్పసిరిసరి అయినట్లే. జ్ఞాన సంపదాన్వేషణకు, జ్ఞానేంద్రియాలు, వాటితో కఠోర సాధన సాఫల్యతలు కూడా, అతి (ప్రాధాన్యతను కలిగినవే! అయితే, బౌతిక, అధ్యాత్మిక దేనికైనా సాధారణ ఇంద్రియ ప్రభావిత మనసే ముఖ్యం, ఆధారం; అదే ప్రాతిపదిక; అదే (ప్రారంభం కూడా | “కర్మ నిర్వహణలో అది కర్మేంద్రియ / కార్మిక మనసుగా ......., ఆధ్యాత్మికంలో, అదే ధార్మిక, ఆత్మీయతాయుత మనసుగా, హృదయంగా...., దివ్యతలో, అడే.. ఆత్మగ.... పరమాత్మ సూక్ష్మతగా, దర్శిత, ప్రదర్శితంగా కాగలదు. ఈ పుస్తక పఠనంతో బహుశా అదే వాస్తవానుభవంలోకి రావచ్చు. అయితే ప్రప్రధమంగా పాంచభౌతిక, శరీరగతమైన మనసుకు గల ధార్మిక సహజతను యోచనా శక్తిని గుర్తించడం ద్వారానే దాని ఆధ్యాత్మిక వీకాసానికి జ్ఞానసమగ్రతకు, మంచి మార్గమనే, విషయాన్ని గుర్తించడం అవసరం. సత్యాన్వేషణ సౌధానికి సన్మార్గానికి, భౌతికమే, తొలిసోపానం, నేలకు ఆకాశం వున్నట్లే... విశ్వానికి, అంతరిక్షం వుంటుంది. నేలనుండే ఆకాశయానం స్పేస్‌లోన్సే విశ్వాన్వేషణ తత్‌ జ్ఞానార్జన, జరగాలి. అందుకే “మనో ప్రస్థానం” మార్గదర్శి కావాలి,... అదే, ఆత్మావిష్మరణ....అదే దివ్యతా సన్నిధికి సూక్ష్మతా సూచిక. కొన్నిటి కలయికలు, చేరుట (13360001280) ఆకృతికి, అవసరం ఆధారమైనట్లే; కొందరి కృషి కార్యసాఫల్యతకు, కారణమవుతుంది. అందుకే.... ఈ పుస్తక రూప కల్పనకు, సమగ్రతకు, సహకరించిన సమోక్షించిన వారందరికీ..... ఆశీస్సులతో ధన్యవాదాలు ... విశ్వస్ఫూర్తి గ

నమూ మనవి

“మనుయేవ మనుష్యాణాం కారణం బంధ మోక్షయోళ” - సృష్టిలో సమస్త మానవాళి బంధ, అనుబంధ, మోక్షాలకు మనసే కారణం. సర్వమతాలు మనసును నియంత్రించు కుంటేనే మహత్వతత్వాన్ని అవగతం చేసుకోగలగుతారు అని ఉపదేశించాయి. ఈ అభిప్రాయాన్ని నేటి సమాజానికి అనుగుణంగా, వివిధ దృక్నోణాలలో ఆవిష్కరించారు వైజ్ఞానిక బుషి అయిన శ్రీశ్రీశ్రీ గురువిశ్వస్ఫూర్తివారు.

వసుధైక కుటుంబమే భావనగా, సమస్త మానవాళి అభ్యుదయమే ఆకాంక్షగ్రా, అందరి ఆనందమే వారి ఆనందంగా ఆశించి, యోగశక్తిని వారు సాధించి, తద్వారా సృజించిన, సాక్షాత్మారింప చేసికొన్న విశ్వరహస్యాలను విపులంగా, విశదంగా వివరించారు గురుదేవులీ (గ్రంథంలో.

ఈ గ్రంథంలో విశ్వశక్తి, విశ్వాళ్ళ తత్వాలను తాత్వికంగా, తార్మికంగా సర్వ మానవ ఉద్ధరణ కొరకు విపులీకరించారు. మనసు యొక్క ఆవిర్భావము నుండి ఆఖరి మజిలీ గురించి, గతి తప్పిన మనసును గాడిలో వుంచడానికి అనుసరించవలసిన విధి విధానాన్ని, మనో్రస్థాన మార్గాన్ని మహనీయంగా ఉపదేశించారు. ఈ దివ్యసందేశాన్ని అభ్యసించి, ఆచరించి ఆధ్యాత్మిక అనుభూతులను పాందుతారనే ఆశయంతో ఈ (గ్రంథాన్ని మీకు అందించటానికి సంకల్పించినాము.

శ్రీశ్రీశ్రీ గురువిశ్వస్ఫూర్తిదారి మహదాశీస్సులతో ఆవిర్భవించిన “సైన్స్‌ యూనివర్స్‌” (శాస్త్రయుక్త ఆధ్యాత్మిక, లోకోపకార సంస్థకు ఈ దివ్యగ్రంథాన్ని లోకానికి అందించే మహదవకాశం కలుగజేసినందులకు గురుదేవులకు మా శతసహస్ర వందనములు. ఈ (గ్రంథమును వెలువరించుటలో సహకరించిన సోదర మిత్రులందరికీ మా కృతజ్ఞతాభినం దనములు.

మా కోరికను మన్నించి అడిగినంతనే, ఈ (గ్రంథంపై వారి అమూల్య అభిప్రాయాలను తెలియపరిచిన శ్రీ మేడసాని మోహన్‌ గారికి, శ్రీ మొవ్వ వృషాద్రిపతి గారికి, శ్రీ చక్రవర్తుల రాఘవాచారి గారికి, శ్రీ సాయి ప్రసాదు గారికి మా హృదయ పూర్వక ధన్యవాదాలు.

శ్రీశ్రీశ్రీ గురువిశ్వస్ఫూర్తివారి ఇతర (గ్రంథాలను ఆదరించిన పాఠకలోకం మాయీ గ్రంథరాజాన్ని కూడా అభిమానించి, భవిషత్తులో మరిన్ని జ్ఞానభాండములను అందించే అవకాశాన్ని కల్లిస్తారని ఆశిస్తూ, ఆకాంక్షిస్తూ. - అభిజ్జ్ఞుల అమూల్య సలహాలను స్వాగతిస్తూ.....

• సైన్స్‌ యూనివర్స్‌ స్‌

రురుపూజు

“జ్జ బృక్చ్ర రధిగతత్త్వః శిష్యహితాయో ద్యతస్సతతమ్‌-” అని శంకర భగవత్పాదుల వారు పేర్ళొన్నారు. తత్త్వమును అధ్యయనముచేసి అధిగమించిన వారు గురువు. నిరంతరము శిష్యులకు మేలుచేస్తూ ఉత్తేజాన్ని కలిగించేవారు గురువు-” అని పై శ్లోకం తాత్పర్యం.

శ్రీశ్రీశ్రీ గురు విశ్వస్ఫూర్తి మహోదయులు పైన పేర్కొన్న శంకర భగవత్పాదుల వారి సూక్తికి అక్షర తార్మాణముగా అద్యతన కాలంలో భాసిస్తున్నారు. ఆధ్యాత్మిక అంశములను శాస్త్రబద్ధమైన వివేచనతో సహేతుక వివరణతో విపులీకరించి, విశ్లేషించడం వీరి ప్రత్వేకత. (బ్రహ్మసూత్రాలు, భగవద్గీత, ఉపనిషత్తులు, పతంజలి యోగసూత్రాలు వంటి భారతీయ వేదాంత గ్రంధాల సారాంశమంతా ఈ (గ్రంథంలో ఉంది. ఈనాటి మానవ సమాజుూనికి ఇది చాలా అవసరం.

“గాలి, నీరు, ఆహారం, ప్రకృతిలో ఉన్నాయి. ప్రాణం, మనస్సు -శరీరంలో ఉంటాయి. చిత్తం, బుద్ధి - మనస్సులో భాగాలే. చలనానికి చిత్తం. ఆచరణకు బుద్ది ఆధారంగా ఉంటాయి,

మనస్సులో ఉంటుంది ఆలోచన.

అది జ్ఞానం, అజ్ఞానం రెండు విధాలు.”

---ా- ఇత్యాదిగా సాగే వీరీ రచనలో అక్షరసత్యాలను ఆవిష్కరించారు.

ప్రతి మానవునికి “దేహాత్మైక వివేకం” అవసరం. దేహము యొక్క ఆత్మ యొక్క ప్రకృతి యొక్క భగవంతుని యొక్క వివరాలు, విశేషాలు ప్రాథమికంగానైనా తెలుసుకొన్న వారి ఆలోచన సాఫీగా ఉంటుంది. అది లేని వారి ఆలోచన తికమకలతో నింది జంతుత్వానికే పరిమితమవుతుంది. ఆత్మ పరిశీలన, అంతర్మధనం ప్రతి వ్యక్తికీ ప్రధానం. ఇవి కావలసిన వారు ఈ గ్రంథాన్ని తప్పక చదవాలి.

ఈ (గ్రంథంలోని “మనసు” అన్న శీర్షికలోని అంశాలు మనస్తత్త్వ శాస్త్రానికి అమృతప్రాయమైన అక్షర వ్యాఖ్యానాలు, “ధ్యానము” అన్న శీర్షికలో సము(ద్రసదృశ్యమైన జీవుని హృదయపు లోతులను గురూజీ స్ప్పృశించారు.

అందరూ ఆసక్తితో చదివి ఆనందింపదగిన “జ్ఞానరసామృత కలశం” ఈ (గ్రంథం.

ఆచార్య దేవోభవ 1

తుటసాని మోహాన్‌

డైరెక్టర్‌ అన్నమాచార్య ప్రాజెక్ట్‌,

తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానము, తిరుపతి ౫||

సూచిక

భారతీయ వేదాంత స్రవంతి తరతరాలుగా వకోన్ముఖంగా ప్రవహిస్తున్నది. ఎందరో దేశికులు - ఉపన్యాసకులు - గురువులు - జగద్గురువులు ఆ ప్రవాహంలో మునకలు వేశారు. కొందరిని మునకలు వేయించటానికి ప్రయత్నించారు. ఆ స్రవంతీ తీరంలో దేవాలయాలు నిర్మించి పుణ్యక్షేత్రాలుగా తీర్చిదిద్దారు. కాని, ఆ స్రవంతిని సామాన్యుల ముంగిళ్ళలోనికి మళ్ళించడానికి, ప్రయత్నించినవారు చాలా అరుదు.

హిందూత్వమనేది ఒక మతం కాదు. ఒక జీవన విధానం. అందుకే తత్త్వవేత్తలు ఆచార వ్యవహారాలలో కూడా శాస్త్రీయ విజ్ఞాన సస్యాలు పండించడానికి ప్రయత్నించారు. మనకు ప్రతి కార్యానికి పసుపు ముఖ్యం. అది క్రిమి సంహారిణి. శోభాదాయిని. ఆ విధంగానే కొన్నింటికి సంకేతాలున్నాయి. అరటి పిలకలు తెచ్చి కళ్యాణ మంటపాలనలంకరి స్తారు. అరటి ఒక పిలక నుండి మరొక పిలక ఆవిర్భవిస్తుంది. దానికి పరంపరాఖివృద్ధియే తప్ప వినాశనం లేదు. అలాగే నీ వంశం కూడా కొనసాగాలని అంతరార్ధం. పైగా పచ్చదన మాహ్హాదకారకం, ఆనందదాయకం కూడా. వేయేటికి? దీపారాధన నుండి, ఉపవాస కార్యక్రమాల దాకా, ఏదో ఒక శాస్త్రీయ పరిజ్ఞానాన్ని అందులో నిమిడించి ఆచరించారు. కాని నేడు వానికి, వడ్రభాష్యాలు, వెళ్టితలలు వేస్తున్నాయంటే అది మన దౌర్భాగ్యం.

శాస్త్రీయ విజ్ఞానం వేరు. మత విశ్వాసం వేరు అని నేటి మేధావుల ఆలోచన. దేనికి దానినిగానే చూస్తున్నారు. శాస్రీయ విజ్ఞానం, హేతుబద్ధమనీ, మతవిశ్వాసం, మూఢత్వాజ్ఞాన జనితమనీ విశ్వసించే వారు లేకపోలేదు. శాస్త్ర విజ్ఞానమంతమైన దగ్గరనుండి మత విశ్వాసం 'ప్రారంభమౌతుందనే వారూ ఉన్నారు. కాని, ఈ రెండింటికీ పరస్పర సంబంధం సాన్నిహిత్యం ఉందని భావించిన వారొకరిద్దరున్నా దానిని విశ్లేషించి సామాన్యునికందించిన వారు తక్కువ.

శ్రీ గురువిశ్చస్ఫూర్తి గారిని కొందరు శాస్త్ర వాజ్యయబాబా అని భావించినా భారతీయ తత్హ్వానికి శాస్త్రీయ విధానాలకు ఉన్న అన్యోన్యసంబంధ ముడులను విప్పి చూపించటానికి ప్రయత్నిస్తున్న మహామేధావి వారు.

కేవల మేధావి శాస్త్రీయ దృక్చధం వైపే మొగ్గుతాడు. హృదయవేది ప్రతి చిన్న విషయానికి స్పందిస్తాడు. ఈ రెండు కలవాడే పరిపూర్ణుడు. శ్రీ గురు విశ్వస్ఫూర్తిగారు ఈ కోవకు చెందిన వారిలో అగ్రగణ్యులు.

ఈ (గ్రంథంలో శ్రీ గురువిశ్వస్ఫూర్తి గారు, పరిపూర్ణమైన మానవ జీవితతత్త్వాన్ని అర్ధంలో చూపించారు. భౌతిక జీవితం - ఆంతరంగిక జీవితం - ఆధ్యాత్మిక జీవితం - ఇలా ఎన్నో జీవితాలున్నాయి. ఈ జీవితాలిప్పుడే మార్గంలో నడుస్తున్నాయి? ఏ మార్గంలో

స|॥

నడవాలి? ఈ జీవిత పరమార్ధమేమిటి? అసలు శరీరం-మనస్సు-బుద్ధి- మేధ-మెదడు, వీని స్వస్వరూపొలను పాఠకుని దృష్టికి తేవటానికి గొప్ప శాస్త్రీయ దృక్పధమనే భూతద్దం స్వీకరించారు.

ప్రారంభంలోనే “నీవు” ఎవరు? అని ప్రశ్చిస్తే మనం చెప్పగలిగింది ఇవ్వగలిగింది “బయోడేటా' మాత్రమే” అన్నారు. అంటే ప్రశ్న పైకి చూస్తూ “నీవెవరు?” అనగానే నేను ఫలానా కులస్టుడను ఫలాని వారి కుమారుదను నాపేరిది నాయూరిది అని చెప్పడానికి అవకాశం ఉంది. అదే బయోడేటా. కాని గురువిశ్వస్పూర్తిగారి ప్రశ్న లోతుగా తఅచి చూడాలి. అది తేలితే విశ్వరహస్యం బట్టబయలైనట్లే.

రమణ మహర్షినెవ్వరు దర్శించడానికి వెళ్ళినా, నువ్వెవరివో తెలిసి కొన్నావా? అని ప్రశ్నించేవారట.

ఈ ప్రశ్చ అనాది కాలంనుండి తత్త్వవేత్తలను వెంటాడుతూనే ఉంది. ఆది శంకరుల వారు, “కస్యత్వం? కః? కుత ఆయాతళో నీవెవ్వరి వాడవు? నీవసలెవరవు? ఎక్కడ నుండి వచ్చావు? “కస్త్వం కోహం కుత ఆయాతః” 'నీవెవరు? 'నే' నెవరు? ఎక్కడ నుండి వచ్చినాను? అని భజగోవింద శ్లోకాలలో ప్రశ్నిస్తారు. అది తెలిసికోవట మంటే తత్త్వ మర్ధం చేసికోవటం. దానికి ఆయన పంచ మహావాక్యాలలో సమాధానం చెప్పారు.

“తత్త్వమసి” తత్‌ = ఆ పరమాత్మవు - త్వం = నీవు, అసి = అగుచున్నావు, అనంతమైన పరమాత్మ వగుచున్నావు” అని.

మానవుడే మాధవుడనే సత్యం ప్రతి వ్యక్తి అనుభవ పూర్వకంగా తెలిసికొన్నప్పుడు లోకంలో విరోధాలు - అవమానాలు - ఆక్రోశాలు - ఉక్రోషాలు - హెచ్చు తగ్గులు ఎలా వుంటాయి? “ఈశావాస్యమిదం సర్వం” ఈ ప్రపంచమంతా భగవత్స్వరూపమే అనే విషయాన్ని శ్రీ విశ్వస్పూర్తి గురుదేవులు విత్తనంలో ఇమిడియున్న మహావృక్షంలాగా ఈ (గగ్రంథాదియందే పొందుపరచినారు.

“సృష్టి - సృష్టికర్త - దేవుడు” వగైరా వేదాంత పురాణ చర్చ కంటే జీవి ఆవిర్భావానికి భూమి తోద్చాటు ఏమిటి? అందుకు కారణాలేమై ఉంటాయి” ఆలోచించుమని గురుదేవుల అభిభాషణ,

వీరు గద్యం ధ్వని పూర్వకంగా చెప్పగలరనటానికింత కన్నా వేరు నిదర్శన మవసరం లేదు. “యతో వాచోనివర్తంతే అప్రపాప్య మనసా సహ” అని పరమాత్మను గురించి వేదం చెప్పింది. అంటే ఆ భగవంతుని వాక్కులు చేరలేవు. మనస్సందుకోలేదు. సూర్యచంద్ర నక్ష్మత్రాలక్కడ భాసించలేవు” అని వేదముద్దోషిస్తున్నది. అంటే భగవంతుడు బుద్ధిగమ్యుడు కాడు. వచోగమ్యుడు కాడు - మనోగమ్యుడు కాదు. అటువంటి వాని కోసం చర్చించడం నక్షత్రాలను లెక్కించడం సముద్రజలాలనన్నింటిని ఏతమెత్తటం. ఇక పురాణాలందామా?

౫1౪

అవి పుక్కిటి పురాణాలు. ఒక పురాణానికి మరొక పురాణానికి ఏకవాక్యత లేదు. హేతువాదానకి అందనంత దూరం. కాబట్టి వేదాంత పురాణ చర్చతో దైవతత్త్వ మర్ధమయ్యేది కాదని స్పష్టం చేశారు. ధ్యాన మార్గాన్ని తరువాత ప్రతిపాదించారు.

ఈ (ప్రపంచం మనస్సంజనితం. మనస్సు లేనివారికేమీ లేదు. ఈ విషయం ఎంత చక్కగా వీరు ప్రతిపాదించారో గమనించండి. “శరీరము దాని అకృతి - ఆకారము - దానిలోని ప్రాణము - మనసుల విషయంలో శరీరము దాని ఆకృతి - రూపం మాత్రం దృశ్య లేదా స్పర్శ్గల సాధ్యతలకు సంబంధించి అనుభవ సాధ్యతలో ఉంటాయి. కాని (ప్రాణం మనసు వీటిని వాటి అద్భశ్యస్థితిని గ్రహించడం ద్వారా అనుభూతిగ మాత్రమే తెలుస్తుంది. అలా తెలియజేసేది మనసే సుమా” అంటారు.

శరీరం భౌతిక రూపం. ఇది నేత్ర గమ్యం. కాని దీనిలో ఉన్న ప్రాణం కన్పించేది కాదు. మరి ఉన్నదా? అంటే చైతన్యాన్ని బట్టి ఉండి తీరాలి. అసలన్నింటికి మూలమైన మనస్సు కన్పిస్తుందా? లేదు, మరి లేదా? ఉన్నది. అవి కన్పించవనే స్థితిని అనుభూతి (అనుభవం) ద్వారా ఏది తెలిసికొంటుంది? మనస్సు కనుక అన్నింటికి మూలకారణ మదే అని నిర్ధారించి దానికి పదార్ధ విజ్ఞానంతో కల సంబంధాన్ని తేటతెల్లంగా విశదీకరించారు.

అలాగే పరమాణూ సూక్ష్మాతి సూక్ష్మతను, అత్యంత శక్తివంతమైన యాంత్రిక సాధన సంపత్తి ద్వారానే దాన్ని దృగ్గోచరం చేసికోవచ్చు. కాని దాని అంతర్గత (న్యూక్లియస్‌) శక్తి (ఎనర్జీ) ఆ స్థాయిలో విధాన మార్గాలతో దృశ్య స్పర్శలకు సాధ్యంకాదు” అన్నారు.

అంటే శరీరం అణు నిర్మితం. దానిని దర్శించవచ్చు. కాని అణువులోని శక్తిని - ఎలా దర్శిస్తాం? అలాగే దేహాన్ని చూడగలుగుతాం గాని, మనస్సును ప్రాణాన్ని దర్శించలేమని, అటు పదార్ధ విజ్ఞానానికి, భావ విజ్ఞానానికి సంయమనం కుదిరించి నారు.

“పరిణామ పద్ధతిలో కాకుండా అకస్మాత్తు అజ్ఞాన పూర్వక సంకల్పం ఫలితంగా సృష్టి జరగటం విశ్వధర్మానికి విరుద్ధం. వాస్తవానికి దూరం”.

ఎంత గొప్ప సత్యం. భగవంతుని ఆజ్ఞతో, ఆయన సంకల్పంతో సృష్టి ఉద్భవించినట్లు కొన్ని పుక్కిటి పురాణాలు ప్రజలను విశ్వసింపజేస్తున్నాయి. కాని అది వాస్తవం కాదు. (ప్రకృతి సమస్తం పరిణామ శీలం. ఎప్పుడూ ప్రకృతి మారుతూనే ఉంటుంది. మనం పళ్ళెంలో సమస్త పదార్థాలు ఉంచుకున్నాం. ఒక్కసారే వానిన న్నింటిని మింగి వేశామా? లేదు క్రమంగా ఒక్కొక్క ముద్ద తింటూంటే కొంత సేపటికి క్రమంగా పళ్ళిం ఖాళీ ఐంది. ఇది పరిణామక్రమం. మనం బజారులోకి వెళ్ళాలి. అడుగు తరువాత అడుగు దూరాన్నంతా క్రమంగా దాటవలసిందే ! అదే సహజం. కనుక, ప్రపంచం పరిణామ శీలమనే భౌతిక

సత్యాన్ని నిర్ద్వంద్వంగా వెల్లడించారు. ర్య

పీరి వాక్యలలో మహార్ధాలు తమంతట తాముగా వచ్చి దొరలుతుంటాయి. మహాత్ముల మాటల వెంట అర్ధం పరిగెత్తుతుందనే సంస్కృత లోకోక్తి మరువరానిది.

“ఒకదానికి మరొకటిగా మార్పు చెందుతూనే ఉంటుంది. మంచుగడ్డ ఆవిరి రూపాలలో నీరు ఆకార రహిత దృశ్యం కానేరదు” మంచు నీరుగా మారినా, అవిరి రూపాన్ని పొందినా వస్తువు నశించదు. అది మార్పు మాత్రమే. భగవద్గీతలో

“దేహినోస్మిన్‌ యధా దేహే - కౌమారం యౌవనం జరా

తథాదేహాన్తర '్రాప్తిఖ అన్నారు శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ,

పిల్లవాడు కౌమారదశను పొందాడు. క్రమంగా యెవనవంతుదైనాడు. క్రమంగా వృద్ధుడైనాడు. మంచు నీరయ్యింది. నీరావిరైంది. ఆవిరి నీరౌతుంది. నీరు గడ్డ గట్టి మంచవుతుంది. ఇది పరిణామ మూలకం. వస్తువు నశించదని నిర్దేశించారు.

ధ్యాన మార్గం ద్వారా దివ్యత్వాన్ని పొందిన మనస్సే ఆత్మగా వ్యవహరింపబడు తుంది. పాంచభౌతికమైన ఈ శరీరానికి ఈ పరిణామ దశలని ధ్వనింపజేశారు. ఒకచోట అత్మ - మనస్సే అన్నారు. నైఘంటికార్థం కూడా అదేనని సూచించారు.

“ఆలోచన వివేచన గల మనిషి జ్ఞాన సాధన ద్వారానే ఆత్మ గురించి తెలుసుకునే అవకాశం ఉంది. ధ్యానస్టాన ద్వారా మనస్సు రూపంలో నిలిచి ఉన్న ఆత్మ సూక్ష్మతను ప్రస్థానించటం ద్వారా విశ్వాత్మ వ్యాప్త్రతను పొంది ఆ పరమాత్మలో లీనం కావటమే మోక్షంగా భావించాలి” అని అద్వైత సిద్ధాంతాన్ని సూటిగా అల్పాక్షరాలలో సాధకున కవగతం చేశారు.

కొందరు మోక్షానికి జ్ఞానమే మార్గమన్నారు. కొందరు భక్తి అని, కొందరు శరణాగతి అని బోధించారు. ఆదిశంకరులు జ్ఞానమార్గం ద్వారానే పరమాత్మను పొందాలని ప్రబోధించారు. “శ్రద్ధావాన్‌ లభతే జ్ఞానం” ముందు ఆ వస్తువునందు శ్రద్ధ కలగాలి. ఆ శ్రద్ధతో ఆ వస్తువునందు మనస్సును లగ్నం చేసి, తద్దుణగణ స్వరూప స్వభావాలను నవగతం చేసుకోవటమే జ్ఞానం. ఈ ఆత్మ మనో రూపంలో సూక్ష్మాతి సూక్ష్మంగా మానవ హృదయంలో నిక్షిప్తమై వుంది. జీవునిలో ఉండేది (ప్రత్యగాత్మ. అంటే ఖందాత్మ. పూర్ణాత్మ పరమాత్మ. ఒక కుండలో లేక ఒక గదిలో మాత్రమే ఉన్న ఖాళీ ఖందాత్మ. ఆ కుండను పగులకొడితే, ఆ గది గోడలు పడగొడితే అందు ఉన్న ఖాళీ ఏమౌతుంది. అనంతమైన ఖాళీలో కలిసిపోతుంది. ఈ జీవాత్మ పరమాత్మలతో లీనమవటమే మోక్షం. అంటే పరమాత్మ సముద్రం. అందులో నుండి ఎగసిన కెరటం జీవాత్మ. ఈ కెరటం సముద్రంలో లీనమౌతుంది. జీవాత్మ పరమాత్మలో ఐక్యమవుతుంది. “శ్రద్ధ ద్వారా బుద్దిని ధారణ వలన జ్ఞానాన్ని - ధ్యానం ద్వారా దివ్యత్వాన్ని సాధించి పెడుతుంది మానవ మనస్సు” అంటారు.

సగ

(8060 204 సు! సీ) శరీరము-భౌతీక మనసులో “శరీర రక్షణలో పంచభూతాల ఇన్‌ అండ్‌ అవుట్‌ (11 284 ౧4౮ ల నిత్యకృత్యంలో శరీర వ్యాపారం జరుగుతూ దానికి ఉనికి ఉంటుంది” అని శరీర యదార్ధాన్ని ఒక్క ముక్కలో వింగడించినారు.

ఈ శరీరం పై భాగం - లోపలిభాగం - అంతా పాంచ భౌతికమే - శరీరం మట్టి. లోపలి రక్తమంతా జల సంబంధమైనది. శ్వాసద్వారా లోనికి పోయి వెలుపలికి వచ్చేది వాయువు. ఆ శరీరంలో ఉండే ఖాలీ ఆకాశం. శరీరంలో ఉండే ఉష్ణం, అగ్ని దాన్‌ వల్లనే ఆహారం జీర్ణమౌతుంది. దానినే జఠరాగ్ని అంటాం. ఈ శరీరంలోని ప్రాణవాయువు వెళ్ళిపోగానే శరీరం ఎముకలు వగైరా అన్నీ మట్టిలో కలుస్తాయి. రక్తం జలంలో మిళితమౌతుంది. వాయువు అనంతాకాశంలో కలుస్తుంది. అగ్ని అనంతాగ్నితో వలిస్‌ పోతుంది. ఆకాశం అనంతొకాశంగా వ్యాప్తి చెందుతుంది. ఇవి ఒక చోట కలసినపుడు 'ఇన్‌' అప్పుడు శరీరం కలుగుతుంది. ఇవి పోయినపుడు 'అవుట్‌'. శరీరం నశిస్తుంది. ఇవి కలిసి ఉన్నప్పుడే శరీరానికి ఉనికి - స్థిరత్వం ఏర్పడుతుంది. అదేకాక వాయువు లోనికి బయటకు పయనిస్తున్నంతసేపే శరీరానికి ఉనికి.

ఇందులో గురుదేవులు శరీరానికి మనస్సునకు ఉన్న సంబంధ బాంధవ్యాలు సరళ సుందరంగా అభివ్యక్తం చేశారు. శరీరం యొక్క ఏర్పాటుతోనే ఇంద్రియాలేర్చడు తున్నాయి. ఇంద్రియాదులతో మనస్సు కూడా కలుగుతుంది. శరీరము మనస్సు పరస్పరం ఒక దానిమీద మరియొకటి ఆధారపడి ఉన్నాయి. శరీరం లేందే మనస్సునకు ఉనికి ఎక్కడ? మనస్సు లేని శరీరం వ్యర్థం.

వీరు గంభీరమైన ఉషనిష ద్రహస్యాలను అలతి అలతి పదాలతో సంధించారు.

“ఆత్మానం రధినం విద్ధి - శరరం రధమేవచ

బుద్ధింతు సారధిశ్చైవ - మనః ప్రగ్రహమేవచ” అనేది గొప్ప శ్లోకం.

మానవ శరీరం రధం. అందులోఉన్న జీవి రధికుడు. ఆ రధాన్ని లాగే గుజ్జాలు ఇంద్రియాలు. బుద్ధి సారధి. ఆ గుజ్టాలకు కట్టిన పగ్గాలు మనస్సు - ఆ ఇంద్రియాలను నిగ్రహించి శరీరాన్ని సక్రమస్థితిలో ఉంచాలంటే పగ్గాల పట్టువిదువుల మీదనే ఆధారపడి ఉంటుంది. కనుక పగ్గాలు మరీ బిగబట్టకూడదు. మఠీ వదులుగా విచ్చలవిడిగా వదిలిపెట్టకూడదు. ఈ భావాన్ని రెండు మూడు ప్రదేశాలలో రమ్యాతి రమ్యంగా ప్రబోధించారు గురుదేవులు,

“డైవరు జీవి వాహనం యంధత్రమే (శరీరం) ఈ వాస్తవాన్ని గుర్తించాలి. అలాగే మనస్సు శరీరాల గురించి ఆలోచన చేయవలసి వుంటుంది” అని సై భావాన్ని క్లుప్త సుందరంగా విదితం చేశారు. “దేనికైనా మనిషి జీవితానికి సారధి మనస్సే కదా! అది

11

మార్గదర్శిని కాగలిగితే మనిషికి భవిష్యత్తు మంచిగనే ఉంటుండి. మనిషిలోని మలినాలు ఎలిమినేట్‌ (వెలి) అయితే మనస్సులో వెలుగులు ఎలివేట్‌ (ఉతానం) అవుతాయి” అన్నారు. అంటే ముందే చెప్పారు “దుర్దునికైనా దర్దాకైనా వెతికే ఓర్చు వెళ్ళీ నేర్చు ఉండాలి మెండుగా” అని. అంటే మనస్సులోని మాలిన్యం తొలిగిపోవాలి. ఆ మాలిన్యమే అజ్ఞానం. అది ఏలిమినేట్‌ కావటమంటే పూర్తిగా నశించడం. అజ్ఞానం నశించిన తర్వాత జ్ఞాన (ప్రవేశం జరుగుతుంది. అదే మనస్సును (ప్రక్షాళన చెయ్యాలి అంటారు. అప్పుడు జ్ఞానం జ్యోతీరూపంలో ఉత్చానం చెందుతుంది. దానినే వెలుగులు అని కమ్మని తెలుగు పదంతో సూచించారు. “అసతోమా సద్దమయ' “తమసోమా జ్యోతిర్లమయ” అనే ఉపనిషద్వాక్య్వాలకు వ్యాఖ్యానమే పైన చెప్పిన వాక్యాలు. “మన ఏవ మనుష్యాణాం - కారణం బంధ మోక్షయో” " “మానవుడు కర్మ బంధాలలో చిక్కుకుని అల్లాడడానికి కైనా ముక్తుడు కావటానికైనా మనస్సే ముఖ్య కారణం. దాని (ప్రాధాన్యాన్ని అద్భుతంగా వివరించారు. “అలాగాక మనస్సే శరీరం వెంట నడవటం మొదలైతే ఇబ్బందే” అన్నారు. శరీరం ఇంద్రియమయం. శరీరం కోరని సౌఖ్య వాంఛ లేదు. ఆ దాహం తీరేది కాదు. ఒక కోరికను తీరిస్తే మరియొక కోరిక. కోరికలిసుక పాతరలు. దాని కంతం ఉండదు. ఎంత 'త్రవ్వినా ఇసుకే - కనుక ఆ కోరికల వెంట మనస్సు పోకూడదు. ఆ కోరికల నరికట్టి మానవుని సక్రమ మార్గంలో నడిపించవలసింది మనస్సు. ఇంద్రియాలను విచ్చలవిడిగా విడిస్తే శరీరం నశిస్తుంది. పగ్గాలు పూర్తిగా వదిలితే గుజ్బాలు రధాన్ని ఎక్కడో బిల్లబీటుగా పదవేస్తాయి. “మానవులే మహాత్ములుగా మారాలన్నా దివ్యసాధకులు కావాలన్నా అందుకు ముఖ్య వాహకమూ సాధనమూ ఐన మనస్సు మంచి స్థితిలో ఉండాలి” 51/16 60 100% ౪౦౪౯ 9011 00 200 0/04? "146106 06 సం ౫701?" అన్నారు , మనస్సును ఏకాగ్రస్థితిలో ఉంచుకొనగలిగినవారే జితేంద్రియులు. వారే మహాత్ములు. అనే విషయం చెప్పారు. నీవెవరు? నీవేమిటి? నీ వెందుకు? అనే విషయాలను తెలుసుకోమంటున్నారు. శంకర భగవత్సాదులు కూడా ఇలాగే ప్రశ్నించినట్లు ముందు మనవి చేశాను. మరి ఇలా చెప్పిన గురుదేవులు ఆ మనస్సుని యంటత్రించటానికి మార్గం సూచించినారా? అంటే వెంటనే సూచిస్తున్నారు చూడండి. “అందుకు ధ్యానప్రస్టాన్‌. జ్ఞాన ప్రస్థాన్‌ దారి చూపుతాయి” అంటారు. ధ్యాన మార్గం తద్వారా జ్ఞాన మార్గాన్ని అలవరుచుకోమని శ్రీ గురు విశ్వస్ఫూర్తిగారి ఉవాచ. వీరు ఏ రచనచేసినా సామాజిక స్పృవా ప్రతి పదంలోను గోచరిస్తుంది. “మనస్సు పురోగతిని- తిరోగతిచేసే ప్రమాదం కూదా వుంది. ఆ స్థితిలోనికి జారిపోయిన మనిషి న...

ఆత్యారణంంగా తాత్కాలికంగానైనా శా్య్యత పద్ధతిలో ఊహాలోక విహారాలతో వికారాలతో ప్రమ - కలల పరిభ్రమణంలో జీవితాన్ని గడుపుతూ ఉండవచ్చు” అని ఒక అపూర్వ విశేషాన్ని ప్రస్తావించారు.

కొందరు సాధకులుగా కొంత పరిశ్రమ చేస్తారు. వారి మనస్సు తిరోగమనం చెందుతుంది. వారు నేను దైవంతో సాక్షాత్తుగా మాట్లాడుతున్నాననీ, దేవత వచ్చి తన సిఫారసు కోరిందనీ, తాను మరణించిన 'ప్రేతాత్మలతో మాట్లాడుళున్నాననీ, పూర్వం శరీరాలు విడిచిన మహాత్ళ్ములతో చర్చిస్తున్నానని చెప్పటం వింటున్నాం. ఇది మానసిక బ్రమగా గురుదేవులు స్పష్ట వివరణ మిచ్చారు.

వీరు కేవలం జ్ఞాన మార్గాన్నే కాక భక్తి మార్గాన్ని కూడా ప్రబోధిస్తున్నారు. జ్ఞానం అందరికీ సాధ్యం కాదు. మరి జంతు క్రిమి కీటకాల వల్ల శ్రీకాళహస్తి ఏర్పడినట్లు కథ. వానికి జ్ఞానమెలా సంభవిస్తుంది? అందుకే శంకరులు "మోక్ష సాధన సామాగ్ర్యాం భక్తి రేవగరీయసీ” మోక్షానికి జ్ఞాన వైరాగ్యాది మార్గాలెన్ని ఉన్నా భక్తి మార్గం శ్రేష్టమైంది అన్నారు. జ్ఞాని మొదలుకొని మూర్చుని వరకు అందరూ ఆ దూర్గంలో తరించవచ్చు.

“అందుబాట్లో వున్న వాటిలో 'ఠ్వానంి ఒకటి భక్తి దానితోపాటే భజన, ప్రార్ధన అందుకు మరోవిధానం కావచ్చు. దైవభావంతో నిశ్చలతను పొందితే తద్వారా కూడా మనసుకు స్థిమితం స్టిరతలు కలిగే అవకాశం వుంది.” అని ఆధ్యాత్మిక భావాన్ని సామాన్యుల ముంగిళ్లలోనికి తీసికొని పోవటానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు.

“10 04002 128 16 యఉసలం0ం6 ౪111 116 60౫11)” అని సృష్టి అంతా ద్వంద్వమయమని స్పష్టీకరించారు. స్రీ పురుషులు - కష్టసుఖాలు - శీతోష్టాలు - సుఖదుః ఖాలు - రాశ్రింబవళ్ళు అంతా ద్వంద్వమే. 1౮ ౧08 - 642100 6౧1౮56 13 1 0|౧1- త అల ల 420 34011122408 100 6 1030144100 ౦౧౮ 540౧3026 స్‌ం|” అన్నారు.

ఈ ద్వంద్వం ఎక్కడ అణగారుతుంది 'సుఫ్రీం సోలొలో అదే పరమాత్మ, దీనిని గూరుజీ శాస్త్రీయ విధానంలో పదార్ధ విజ్ఞానంతో సమన్వయించటం మహాద్భుతం. చుహోపనిషత్తు ఉన్నది. అందులో “ఏ కోహవైనారాయణ ఆసీత్‌ - న బ్రహ్మ- నేశానః - నరోదసీ - ననక్షత్రాణీో అనే వేదభాగం ఉన్నది. ఈ అనంత విశ్వమంతా తొలుత ఒకే బైతన్యశక్తి ఆవరించి ఉండేది. అదే నారాయణతత్త్వం. (బ్రహ్మలేడు. శివుడు లేడు. రోదసి లేదు. సూర్యచంద్ర నక్షత్రాదులు లేవు. తానొక్కడే ఉండుట శోభకరం కాదని తానే అనేక రూపాలుగా పరివర్తనం చెందాడని ఆ ఉపనిషత్తు చెప్పింది. ఐతరేయం కూడా దానినే ఉద్దాటించింది. మళ్ళీ ఈ నామ రూపొత్మకమైన జగత్తు ఆ చైతన్యంలోనే లీనమవుతుంది.

ఈ భావాన్ని ఎంతో ధ్వని మార్గంలో వెల్లడీంచారు. గగ

“నేను; అనేది 'అహం'కారంగానే లెక్కింపబడుతోంది గనుక భౌతిక మనసు వికారాలతో అది కూడా ఒకటే కనుక, '“నేనే-నాది” అనే మాటలు కూడా ఇంద్రియ సంబంధ మనసుకే చెందినవి కావాలి అవి! అయితే “అహం బ్రహ్మాస్మి” అనే దానిలోని “అహరి (నేనే) ను ఆధ్యాత్మిక దృష్టితో దృక్పధంతోనే అర్ధం చేసుకోవాలి మరి” అని ఆత్మ స్వరూపాన్ని చక్కగా ప్రదర్శించారు.

లోకంలో 'అహం' అంటే నాది నేను అనే అహంకారం క్రిందలెక్క ఒక రాజ-గారు సభలో “మోక్షానికి కెవరు పోతారు?” అని అడిగారట. అప్పుడు ఒక చలచిత్తుడైన కవి. నేను పోతేపోవచ్చు అన్నాడు. అందరూ నవ్వారు. నీవెలా పోతావయ్యా? అని ప్రశ్నించారు. అందుకాతడు 'నేను అనే అహం అంతరించిన వాడు పోతాడని చెప్పాను గాని, నేను పోతానసి చెప్పలేదన్నాడట.

జనకుని దగ్గరకు వచ్చి శుకమహర్షి 'నేను” వచ్చానని కబురు చేశారట. నేను చచ్చిన తర్వాత రమ్మన్నారట ఆయన.

మరి *“అహం' అనే దానికా అర్ధం ఉంటే, 'అహం (బ్రహ్మాఎస్మి అని శంకరుల వారు సాయించిన '“అహం' = నేను - బ్రహ్మఎస్మి = పరబ్రహ్మ నగుచున్నానని భావము. అనగా అహంకార మమకార అరిషద్వర్గ విదూరుదైన నేను అను పదార్ధం పరబ్రహ్మాళ్మక మౌతుందని భావం.

“జీవితం”లో మొదటి శ్వాసలో (ప్రారంభం జీవితయానం. ఎటువైపు? మృత్యువు వైపే “జాతస్యహిద్రువోమృత్యుః” - పుట్టుట గిట్టట కొజకే అనే సత్యం వ్యక్తీకరించారు. “జీవితం ముసలితనం వైవు.... ఉత్పత్తి.... పునరుత్పత్తి” ఇలా సాగింది గురూజీ తాత్తికాలోచన. ఆదిశంకరులు 'పునరపి జననం, పునరపి మరణం, పునరపి జననీ జఠరేశయనం'” అన్నదానికి వ్యాఖ్యానప్రాయమిది.

భగవ(ద్రామానుజులు “ఇహం పేరుతో పరాన్ని - పరం పేరుతో ఇహాన్ని విస్మరించకుండా రెండింటిని సమ ప్రాధాన్యమీయాల”ని సూచించారు. ఈగురూజీ కూడా అదే భావనతో

“బ్రతకాల్సిందే ! బాగా బ్రతకాల్సిందే ! బ్రప్మండంగా జీవించాల్సిందే! సుఖ శాంతిని అనుభవించాల్సిందే ! సాధ్యమైనంత వరకూ దుఃఖాన్ని బాధను వేదనని జీవితానికి దూరం చేసికొనే ప్రయత్నం చేయవలసిందే” అంటారు. “భౌతిక జీవిత ప్రాధాన్యతనూ ఆధ్యాత్నిక్ర జీవితానికి దాని ఆధారాన్ని అవసరాన్ని నిరూపించే ప్రయత్నం విజయవంతం చేయాలి” అనటం వారి సహజ అధ్యాత్మిక తత్వానికి నిదర్శనం.

త

"911 06౯ 1౯౬౦106 9% ల ౧౩ ౦840 1 ఏం 0 ఇ4లం కస 06016 (0 ఏం00౧411 4 11342 50100001” అన్నారు. జీవిత శకటాన్ని సతృమార్దం మీద నడిపించటానికి ప్రయత్నం చేయాలి. దానికి మార్గదర్శకం కావాలంటే శ్రీ గురు విశ్చస్పూర్తి మార్గాన్ని పొందమని సందేశమందిస్తున్నారు. “సత్యం జ్ఞానమనంతం బ్రహ్మ” అని వేదం సాయిస్తున్నది. సత్యం స్వరూపమే బ్రహ్మము. జ్ఞాన స్వరూపమే (బ్రహ్మము

• అనంతత్వమే బ్రహ్మమని వేదభాషణ. నది ఎటు ప్రవహించినా తుదకు సముద్రాన్ని చేరవలసిందే. మానవుదే మార్గంలో పయనించినా దైవత్వాన్ని పొంద వలసిందే.

“సత్యాన్నేషణ"”లో గతజన్మ పునర్జన్మలను గురించి హేతుబద్ధంగా చర్చించినారు. కర్మ సిద్దాంతానికి వస్తున్న వక్రభాష్యాలను ప్రస్తావించారు. "అత్మ శాశ్వతమనుకొంటే దానికి అసలు జన్మతో పని లేదు. జన్మే లేనిదానికి కర్మ సంబంధం ఏర్పడే అవకాశమే లేదు. ఒకవేళ సూక్ష్మశరీరతీ ద్వారా అలాంటిదేదో జరుగుతోందనుకుంటే ఆ సూక్ష్మతను పొందేది యేది? మనసా? లేక దానికి సంబంధించిన స్టూల భౌతిక శరీరమా?” అని (ప్రశ్నించారు.

“నైనంఛిదన్తి శస్త్రాణి, నైనందహతి పావకః

నైచైనం క్షేదయన్తాపో - న శోషయతి మారుతూ” అని భగవద్గీత ఆత్మ స్వరూపం గురించి చెప్పింది. ఆత్మ శస్త్రములచే తెగేది కాదు. అగ్నిలో కాలేది కాదు. నీటికి తడిసేది కాదు. ఎండకు గాలికి శోషించేది కాదు. అనే శ్లోకార్టాన్ని ప్రశ్నించారు. పూర్వజన్మలలో చేసిన కర్మల వల్ల ఈ జన్మ వస్తుందని కర్మ సిద్ధాంతం తెలుపుతుంది. “కర్మ కోసం జన్మ వస్తే - ఆత్మ దేనికోసం చేరింది ఈ శరీరంలో? దానికి కర్మ ఫలంతో పని లేదుగా! దానిని అనుభవించాల్సిన అవసరం లేదుగా? మరి జన్మకర్మతో దానికేం పని? “అకార్య కారణ వాదంతో ప్రశ్నించారు.” ముక్తి లేదా దేవుడి రాజ్యంలో ప్రవేశం వగైరాల కారణంగా గత జన్మ జీవుల సంఖ్య పద్దతి (ప్రకారం తప్పని సరిగా ముఖ్యంగా మానవుల విషయంలో తగ్గిపోవాలి గాని అందుకు విరుద్ధంగా క్రొత్త జన్మల వృద్ధి జరుగుతుందంటే..... అందుకు కారణం బహుశా దేవుడే తానుగా ఎప్పటికప్పుడు జీవులను సృష్టిస్తూ ఆత్మలను ప్రవేశ పెడుతున్నట్లనుకోవాలా? అదే నిజమైతే అలాటి జీవులకు ఎలాగూ పూర్వజన్మలేదు” వంటివి పాఠకుని ఆలోచింపచేసి క్రొత్త ఆలోచనలకు, కర్మసిద్ధాంతానికి మారాకులదుకుతున్నాయి.

ఈ గ్రంథం ఒక హిమాలయ పర్వతమైతే అందులోని ధ్యానం అనేది గౌరీశంకర శిఖరం. (ఎవరెస్టు). గురుజీ క్రమవికాసంగా పొఠకునకు విషయ వివరణ మిచ్చారు. ఉత్తరోత్తర బలీయమనే వ్యాకరణ లక్షణానికుదావరణ ప్రాయంగా ఉంది. ఇందులో పరిపూర్ణ యోగాన్నీ ధ్యానశక్తిన, మనశ్శక్తినీ తేటతెల్లం చేశారు. “మానవ జన్మ ఒక వరమే అవుతుంది. దాన్ని జ్ఞానము్రగా మార్చుకోగలిగితే - సత్య సన్నిధికి చేరుకోంటే” అన్న గురూజీ వాక్యాలు

క.

బుక్కులకు బుక్కులు మానవ జీవితానికి పరమార్శాన్ని సిర్వచించారు. సత్యసన్నిధికి చేరుకోవటం. ఈ సత్య శతాబ్దానికి ఎవరెన్ని అర్జాలైనా ఊహించుకోవచ్చు.

శ్రీ కృష్ణుడు భగవద్గీతలోని ఆత్మ సంయమయోగంలో

“తపస్వి భ్యోధికోయోగే - జ్ఞానీ భ్యోపిమతోధికః

కర్మిభ్యశ్చాధికో యోగీ - తస్మాద్యోగీభవార్డున” అని తపస్సంపన్నుల కన్నా - జ్ఞాన శాస్త్ర విద్వాంసుల కన్నా కర్మిష్టులకన్నా యోగి గొప్పవాడని నిర్ణయించారు.

అందుకే గురూజీ ఈ భాగంలో యోగానికధిక ప్రాధాన్యమిచ్చారు. ప్రాణాయామా దికాలెలా నిర్వహించాలో నిర్ధారించారు. దానిని సాధింపవలసిందిగా చాలా వివరణ మిచ్చారు.

ప్రారంభంలోనే “మానవ మనస్సుకు గల భౌతికాతీత అనగా ఆధ్యాత్మిక పార్శ్వాన్ని

"కూడా పరిశీలించవలసి ఉంటుంది” అంటూ ఆ మనశ్శక్తి విరాట్స్వరూపాన్ని ప్రదర్శించారు

యోగానికి ప్రారంభదశ ధ్యానం. పతంజలియోగ శాస్త్రంలో “యోగళ్చిత్త వృత్తి నిరోధ”.

అని ప్రారంభించినాడు. దానికి వ్యాఖ్యాతలు చేటభారతాలు వ్రాశారు” భిన్న దృశ్యాలతో ఆలోచనలతో ఫీలింగులతో నిత్యం వివిధ దశలకు చెదిరిపోతూ ద్యాపక చంచలత్వాన్నీ కలిగి వుండే మనసును బిందు స్థిరత మనసుగా కేంద్రీకృత సూక్ష్మాతి సూక్ష్యృతగా మార్చు సాధనయత్నమే సాధారణ ధ్యానం” అని దానికి వ్యాఖ్యాన ప్రాయంగా చెప్పారు. దీనిని వ్యాఖ్యానించవలసి వస్తే మళ్ళీ ఒక. గ్రంథం వ్రాయాలి. మనస్సు వివిధ దశలకు చెదరి పోతూ వ్యాపక చంచలత్వాన్ని కలిగి ఉంటుందనే విషయం భగవద్దీతలో అర్జునుడు చెప్పాడు.

“చంచలంహి మనశఃకృష్ణ ప్రమాధి బలవృ్ఫద్ధృఢం

తస్యాహం నిగ్రహం మన్యే - వాయోరివసుదుష్మరం”

మనస్సు మిక్కిలి చంచలమైనది. దృథఢమ్హైంది. బలమైంది. వాయువును నిరోధించటమెంత కష్టమో మనస్సును నిగ్రహించుట మంతకన్న దుష్కరం అనే భావానికి గురూజీ పై వాక్యం వ్యాఖ్యాన ప్రాయంగా లేదా?

“ఈ అత్యున్నత స్థాయీ ఆత్మానుభూతినే మోక్షం - ముక్తి నిర్వాణం - పరలోక ప్రాప్తి .... యిలా ఆయా మత వేదాంత వేదికలు ్రబోధిస్తూ ఉంటాయి..... నిర్వాణం దరిమిలా లేదా భౌతిక జీవిత సమాప్తితో మాత్రమే కాదు సుమా!

“నిర్మోహత్వే నిశ్చలతత్త్వం - నిశ్చలతత్వే జీవన్ముక్తి” అని ఆదిశంకరాచార్యుల వారు ప్రబోధించిన జీవన్ముక్తిని గురుదేవులీ వాక్యాలలో పొందుపరచి 'ప్రపంచాని కందించినట్లున్నది.

౧౮011

“ఈ నిర్వాణం” సశరీరంగానే 'ధ్యానప్రస్థానం' ద్వారా - భౌతిక ఇంద్రియ ప్రభావిత మనసును ఆత్మీకరించి దానికి దివ్యత్చాన్ని సాధించుకోవడం” అంటారు. ధ్యానం ద్వారా ఇంద్రియ వాంఛామగ్నమైన మనస్సును ప్రభావితం చేసి, దానికి ఆత్మీయత్యం అనగా ఆత్మ సంబంధాన్ని అలవరిస్తే ముక్తి అనగా జీవన్ముక్తి అని 'ప్రభోదించినారు.

కొందరు చదువును ప్రారంభించిన మధ్యలో అపివేస్తారు. అలాగే ధ్యానం కూడా మధ్యలో ఆగిపోతే? అనే ప్రశ్న లోకులకు రావటం సహజం. అర్జునునకు కూడా అనుమానం వచ్చింది.

“అయతిః (శ్రద్ధయోపేతో యోగాచ్చలీతమానసః

అప్రాష్యయోగ సంసిద్ధిం కాంగతింకృష్ణ గచ్చతి” అని కృష్ణుని ప్రశ్చించినాడు. “యోగం పై శ్రద్ధ కలిగి ఉన్నా సంయమనం లేని కారణంగా ఆ యోగం చలితమైతే గతేమీ” దానికి శ్రీ కృష్ణుడు.

“షార్టనై వేహనాముత్ర - వినాశస్తస్య విద్యతే

నహకల్యాణ కృత్మశ్చిత్‌ దుర్గతిం తాతగచ్చతి”

అర్జునా! అలాంటి సాధకుడు ఇహపరాలలో దుర్గతిని పొందనేరడు” అని సమాధాన మిచ్చెను.

గురుదేవులేమంటున్నారో చూడండి. “అది ఏ స్టాయికైనా అభివృద్ధి కావచ్చు. లేదా ఆగిపోవచ్చు. అయినా ఏదోరకమైన విద్యావంతులేగా ఆమేవకు. అలాగే ధ్యాన (ప్రారంభంలో ధ్యాన ప్రస్థానం సాగిపోతూ ఉంటుంది. అందుకు తగిన విధంగా అది ప్రతిఫలాన్నిస్తుంది. జా[గ్రత్తపడితే మొలిచిన గింజ వృధా కాదు కదా!” అని ఉపదేశించారు. ఎంతో ఉత్తమోత్తమ జ్ఞానాన్ని చిన్న చిన్న మాటల ద్వారా వివరించిన గురూజీ సమాజానికే మార్గదర్శకులు - ఆధ్యాత్మిక గురువులనటంలో సందేహం లేదు.

బుద్ధ భగవానుడు “శూన్యమేవతత్త్వం” అన్నారు. కాని అది పూర్ణ శూన్యం కాదని నాగార్జునాచార్యులు వివరణ ఇచ్చారు. శంకరులవారు కూడా చెప్పిన శూన్యానికి, అది కేవల శూన్యం కాదని వివరణ ఇచ్చారు వాఖ్యాతలు. ఈ గూరుజీ వారు “శూన్యం విశ్వధర్మానికి పూర్తి విరుద్ధం” అనే వాక్యంలో మళ్టిచెట్టు మొత్తం విత్తనంలో నిక్షిష్తమైయున్నట్లు అఖండ ఆధ్యాత్మిక రహస్యాన్ని శాస్త్రీయ సత్యాన్ని నిక్షేపించినారు.

“ధ్యానం అంటే ఏమిటి?” అని గురూజీ ప్రశ్నించి క్లుప్తంగా గుప్తంగా చెప్పాలంటే ఒక ప్రత్యేక సమయంలో మనస్సుకు ఆలోచన లేకుండా చెయ్యటం” అని ఒక ఆధ్యాత్మిక రహస్యం వెల్లడించారు. దీనిని 'అమనస్మమంటారు అద్వైతులు.

ఎట!

"యతోయతో నిశ్చరతి మనశ్చంచలమ స్టరమ్‌

తతస్తతో నియమ్యైతదాత్యన్యేవ వశం నయేత్‌” చంచలమై స్థిరత్వం లేని మనస్సును ఆయా విషయముల నుండి మరలించి పరమాత్మ యందే నిలుపవలెననే భావమిందు స్పష్టం.

విశ్వ పదార్ధము అనే విభాగంలో తత్త్వ స్వరూపాన్ని వివిధాలుగా నిర్వచించారు. పదార్థం - వస్తువుల నిత్యత్వాన్ని - వాస్తవత్వాన్ని తర్మించారు. దానికి శాస్త్రీయతా విజ్ఞానాన్ని జోడించారు. విశ్వం - విశ్వాత్మ విశ్వ పదార్ధం వంటి వానిని శాస్త్రీయ దృక్పధంతో పాఠకుని ముందుంచారు.

“ఇలా వివిధ దశల ఆకృతుల ఉనికితో అనంత పిశ్వశక్తి, విశ్వాత్మ విశ్వ చేతన చలన శక్తి కార్య- కార్యకారణ (్రేరబలతో శాశ్వత నీరంతరతను కల్టియుండి దానినే పదార్ధ - పరమాత్మల భావనతో - భౌతిక ఆధ్యాత్మిక విభజనల ఆలోచన అనుభూతుల అనుభవాలతో మానవుల ముఖ్యంగా మేధావుల జీవితయాత్ర సాగిపోతోంది.” అన్నారు. కొమ్మలు వేరు, ఆకులు వేరు. రెమ్మలు వేరు. వేళ్ళు వేరు అని వేరు వేరుగా చూడకుండా అన్నిటిని ఒకే రూపంగా దర్శింపవలసిందిగా ఆదేశిస్తున్నారు. ఇదే అద్వైత భావన. రూపాలెన్నో ఉన్నాయి. అన్ని రూపాలలో ఉండే పదార్ధం ఒక్కటే. అదే విశ్వశక్తి. అది కన్పించే రూపం. అత్మ- అదేచేతన. అది అనుభూతి ప్రదం తప్ప కంటికి గోచరించేది కాదు. కనుక పదార్ధం గోచరిస్తుంది. పరమాత్మ అగోచరుడు. కనుక వాని సమన్వయ స్వరూప మిందు ప్రదర్శించారు.

ఆత్మ అనే విభాగంలో ఆత్మ పరిశీలన కావించారు. అత్మ భౌతికాతీతమని వ్యక్తీకరించారు. 'సత్యం' నిరాకారం, నిర్వికారం, అదే పరమాత్మ తత్త్వం. మనసు వాస్తవం కూడా అదే కావాలి మరి అని, పరమాత్మ స్వరూపాన్ని పాఠకుని ముందుంచి నారు. అమృతమైన ఆత్మదర్శనాన్ని గురించి వివరించారు.

ఆధ్యాత్మిక ధ్యాస ప్రస్థానంలో స్పిరిచ్యువల్‌ మెడిటేషన్‌ గురించి వివరించారు. పరమాత్య అంటే ౧౦ 54073006 5041. 5460806౧16 9041 అంటే "౮౧1౪4౫4! 80018౪ - ౧1౫౮1 521 22100237 అంటే అనంత విశ్వనిర్మాణ మూల కారణం. అదే పరబ్రహ్మ అని - భావవాదానికి పదార్ధ వాదానికి ఏకసూత్రత కల్పించారు.

“జన్మతో రాదు వ్యక్తికి - జాతి ప్రత్యేకత

మనసు - మానవత - ఆత్మదివ్యతే - చేయును మేలు మనిషికి” అంటూ విశ్వ మానవ హితంతో గ్రంథాన్న ముగించటం “విశ్వశ్రేయుకావ్యమ్‌” అనే లక్షణా నికి నిలువెత్తు ప్రత్యక్షంగా ఉంది.

మ.

ఇది ఒక ఆధ్యాత్మిక గ్రంథం కాదు. ఒక వేదాంత (గ్రంధం కాదు. ఒక శాస్త్ర గ్రంధం కాదు. ఇది “శాస్రీయ బృహద్వేదాంత సంహిత”. మానవునకిహపరాలకు కావలసినంత జ్ఞానం - ఎవరి మేథ ఎంతో అంత అందుతుంది. ఈ సంహితా సముద్రంలో సామాన్యుని నుండి అసామాన్య మేధావి వరకందరూ మునకలు వేయవచ్చు. ఎవరికందిన రత్నాలు వారేరుకోవచ్చు. అది వారి సామర్జాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఇలాంటి సమగ్ర గ్రంథం ఇంతకు ముందు రాలేదనటం కొంత అతిశయోక్తి అనిపించుకొన్నా అబద్ధం మాత్రం కాదు. ఇలా - పదార్ధ విజ్ఞానాన్ని బ్రహ్మ విజ్ఞానాన్ని మిళితం చేసి లోకోద్ధరణ కోసమందిస్తున్న శ్రీ గురు విశ్వస్ఫూర్తి గారి స్ఫూర్తికి నమస్కరిస్తూ... కొంత చపలత్వంతో ఈ పీఠిక ఎక్కువైనందులకు మన్నించవలసిందిగా పాఠకుల నభ్యర్థిస్తూ ఈ అవకాశం కల్పించిన “సైన్స్‌యూనివర్స్‌” వారికందరకు ముఖ్యంగా శ్రీ సాయిప్రసాదు గారికి, శ్రీ రాజేంద్ర గారికి నమస్మ్కారాలందిస్తూ రేపల్లె సాహితీ వాచస్పతి చీత్రభాను- చైత్రం ఆ మల్టీ శ్చీరాట్తివరి (విశ్రాంత ఆంధ్రభాషోపన్యాసకులు) |

“స్ఫూర్తిలేని జీవితం - పూర్తిగాని చిత్రమంటారు” శ్రీశ్రీశ్రీ గురువిశ్వస్ఫూర్తి ఈ స్ఫూర్తి భౌతికం, ఆధ్యాత్మికం అనే రెండు పార్భ్వాలనుండి పొందగలిగింది. భారతీయ చింతనలో ఈరెంటికి మౌలిక వైవిధ్యం లేదు. సమన్వయంతో కూడిన ధార్మిక ఆచరణ, చిత్తశుద్ధితో ఇంద్రియానుభూతిని గ్రహించి, బుజుప్రవర్తన ద్వారా మనిషిని మనీషిగా మార్చే ప్రక్రియలో ఫలితాలు పొందడం సుసాధ్యం. పాశ్చాత్య తాత్విక ధారతో మాత్రమే పరిచయమున్న వారికి ఈ విశిష్టాద్వైతం అంత సులభంగా బోధపడకపోవచ్చు. మహాకవి కాళిదాసు కుమారసంభవంలో ఈ సమన్వయాన్ని గురించి చక్కనైన వర్దన చేశారు. “శరీర మాద్యం కలు ధర్మ సాధనమ్‌” మొదట దేహం, తరువాత మనసు, ఆ తరువాత బుద్ధి - వీటిని సక్రమ పద్ధతుల్లో అభ్యాస యోగంలో మలచుకున్నట్లయితే ధర్మ వర్తనము సాధ్యమన్నది ఈ శ్లోకం తాత్బర్యం. శ్రీ గురు విశ్వస్ఫూర్తిగారు ఈ (గ్రంథంలో ఇలాంటి అభ్యాసానికి అవసరమైన ప్రక్రియను తర్మబద్ధంగా వివరించి, పండిత, పామరులకు భారతీయ ఆధ్యాత్మిక విజ్ఞాన సంపదను కరతలామలకం చేయడానికి అభిలషణీయమైన ప్రతిపాదనలు అనేకం పొందుపరచారు. శారీరక, మాననిక, బౌద్ధిక క్రియల్లో ఆరోగ్యకరమైన సత్ర్రమాణాలను పాటించడం తద్వారా ఇక్కడే ఇహంలోనే మనిషి తనలోని దైవాంశను ఆవిష్మరించుకోవడానికి అవకాశం ఉన్నదని హేతుబద్ధంగా నిరూపిస్తున్నారు. ఈ మొత్తం (గ్రంథంలో పూసల్లో దారంలా వ్యక్తమయ్యే విచార ధార సనాతమైనది. అలాగే ఈనాటి శాస్త్ర సాంకేతిక విజ్ఞాన పరిశోధనల వెలుగులో వినూత్నమైనది కూడా. భారతీయులు సత్యాన్వేషణలో పాత, కొత్తల మేలు కలయికనే భద్రమైన మార్గంగా భావించారన్న దానికి ఇది ఒక ఉదాహరణ. సృజన ద్వారా భౌతిక శక్తుల స్వాధీనమే గాక, వాటి ఆధారంగా మనసు స్వాధీనమై, బుద్ధి వికసించే సామాజిక రసాయన శాస్త్ర (500121 ౦౮౩19౮౧) ప్రయోగ రీతిలో ఈ గ్రంథాన్ని పరిగణించి, ప్రయోజనం పొందగల జిజ్ఞాసువులకు ఇదో సదవకాశం. గతంలో వ్యక్తపరచిన అనేక (ప్రతిపాదనలకు నిర్దిష్టత, స్పష్టత, ఆచరణయోగ్యత ఇందులో ప్రస్ఫుటమవటం ముదావహం. ఎదతోపాటు మనసు ఎదగటం, దానితో బుద్ది పరిపక్వత సంతరించుకోవటం అన్న సత్యాన్ని ఈ వివరణాత్మక, మార్గదర్శక సూత్రాల్లో సరళమైన, అన్నయ వ్యాఖ్యాన వివరణలు జోడించి, ఆలోచనపరులకు మహోపకారం

చేసిన శ్రీశ్రీశ్రీ గురు విశ్వస్ఫూర్తి సర్వదా సమాదరణీయులు. . చక్పుర్తుల రాఘరాచాతి విశాలాంధ్ర విశ్రాంత సంపాదకులు

న.

“టిత్తిష్టక జాగ్రత ప్రాప్యవరాన్ని బోధత- క్షురస్యధారా నిశితా దురత్యయాదుర్గం

పధస్తత్మవయో వదన్తి” - అని కఠోపనిషత్తు వచిస్తున్నది. లెమ్ము, మేల్మొనుము కత్తి కన్న పదునైన అంచు కలిగిన, అతిదుస్తరమైనది, దాటుటకు సాధ్యము కానిదైన ఆత్మ గురించి తెలుసుకొనుటకు ఉత్తములైన గురువులను చేరి, వారి వలన ఆత్మ గురించి తెలుసుకొనవచ్చునని డీని భావం. అయితే ఈ లోకంలో ఉత్తములైన గురువు లభించుట అతి దుస్తరము కదా!

అజ్ఞాన తీమిరాంధకారాన్ని తొలగించి, జ్ఞానానందాన్ని కలిగించే గురుదేవులు లభించిన మన జన్మ ధన్యము గదా! నా జన్మ సుకృతమో లేక మాతా, పితరుల అదృష్టలేశమో ఉండుట చేత నాకు గురుదర్శనం లఖించెనో తెలియదు గానీ నేను మహాద్భుతమతులైన శ్రీత్రీత్రీ గురు విశ్వస్పూర్తి గురుదేవుల దర్శనభాగ్యం పొందాను.

శ్రీత్రీత్రీ గురు విశ్వస్ఫూర్తి వారి దర్భన భాగ్యం చేతనే నాలోని అనేక అనుమానాలకు సమాధానం లభించింది. ఆధ్మాత్మిక జ్ఞానాన్ని పొందాలనే కాంక్షతో, జీవితావసరాల్ట లక్ష్యపెట్టక తిరుగుతున్న నాకు గురుదేవులు, భౌతిక జీవిత విలువను వివరించి, భౌతిక, ఆధ్యాత్మికాల విశిష్టాద్వైతాన్ని సులభ[గ్రాహ్యం చేసి, నాకు జీవన పద నిర్దేశము గావించి, అత్యంత వాత్సల్యంలో నా జీవితానికి మార్గదర్శకం చేయించారు.

అనేక సందర్భాలలో వారి నుండి నాకు లభించిన స్వాంతన, రక్షణ అనుక్షణం స్మరణీయం. నన్ను మాత్రమే గాక అసంఖ్యాకమైన అనేకమంది శిష్యులను గురువుగారు రక్షించే తీరు అనితర సాధ్యము. నేటివరకు ఎవరూ ఎరుగని విధంగా మాధ్యమం ద్వారా పరోక్ష విధానంలో మన సమస్యల్ని విని, క్షణకాలంలోనే సరైన పరిష్కారాన్ని సూచించే తీరు అమోఘము. అంతేగాకుండా అనేక సందర్భాలలో గురువుగారు రెడొలెన్స్‌ విధానంలో (ఒక చక్కని పరిమళం ఏర్పడడం) ప్రత్యక్షమయి, మన సమస్యల్ని పరిష్కరించడం వారి భక్తులు, శిష్యులు అనేకమందికి నిరంతర అనుభవమే. భౌతిక శాస్త్ర సూత్రాలకి విరుద్ధంగా జరిగే ఈ ప్రక్రియ ఇంతవరకు కనీవినీ ఎరుగ లేదనడం అతిశయోక్తి కాదు.

శ్రీశ్రీశ్రీ విశ్వస్ఫూర్తి గురుదేవులీ గ్రంధంలో “మనసు”ను విశ్లేషించిన తీరు అద్వితీయము, వివరించిన విధానము సర్వదా అనుసరణీయం,

ఈ గ్రంథాన్ని జిజ్ఞాసువులు చదివి, తరించాలని నా అభిమతం.

పరిపూర్ణ వాత్సల్య మూర్తియై, నిరాడంబరతకు మారుపేరైన శ్రీశ్రీశ్రీ విశ్వస్ఫూర్తి గురుదేవుల విరచితమైన మనోప్రస్థాన విధానాన్ని తెలియజేసే ఈ (గ్రంథ ద్రాత 'ప్రతిసి

సరగ

చడివి, ముద్రణలో ఏర్పడే తప్పులను సరిచూడమని ఇవ్వడం ఖచ్చితంగా నా అద్యష్టం. గురుదేవుల దయకు పాత్రుడనైనందుకు మాటలకందని ఆనందంతో, నాకీ అవకాశాన్ని కల్షించిన "సైన్స్‌ యూనివర్స్‌) వారికి అభినందనలతో సదా గురుపాద దర్శనాభిలాషి నొయి్రపాద్‌ ఆర్వా ఉపన్యాసకులు, శారదా కళాశాల, విజయవాడ. ౫౫/11

విషయనూచిక జవపదార్ధము క్షే శరీరము - భాతిక మనసు 8 జీవితం 40 మనసు వ! సత్యాన్వేషణ 65 ధ్యానము 87 విశ్వపదార్థము 107 ఆత్మ క13 ఆధ్యాత్మిక ఛ్యానప్రస్థానమ్‌ 119

అ ౨౨

నో ఇక వెళదాం మనోప్రస్థానానికి...

జీవ పదార్ల్గము ఖ

లంట [201 ... 006 ౪౧0 ఏ 0/ల910/ ఓ 6146... ౮౫16” 15 16 0౧1200 (ల) 846లస్వు.

౨౮౫1 ఏ ౧47106... 216 ... హలం ట్‌ 5 906010

సృష్టి - సృష్టికర్త సంగతి అలా ఉంచికే ... నిత్యజీవితంలో మనం అనుభవిస్తున్న వాటిగురించి తెలిసింది తక్కువే! ప్రతి 'జీవికి ప్రాణం - మనస్సు, లేదా స్పర్శ ఉనికి ప్రధానమైనవి. అయినా వాటిని గురించి ఇతమిళత్ణంగా వివరించగలిగింది తక్కువే! 'ప్రాణం”' అంటే ఏమిటి? 'మనస్సు” అంటే ...., అలాగే 'నీవు ఎవరవు (ఎవరవు నీవు?)” అని ప్రశ్నిస్తే మనం చెప్పగలిగింది, ఇవ్వగలిగింది బయోడేటా" మాత్రమే! అది అసలు ప్రశ్నకు సమాధానం కాదు; కాబోదు...

సృష్టికర్తకు సంబంధించి యుగాల లెక్కన-తరాల తరబడి చెప్పేవారు చెబుతూనే వున్నారు; వినేవారు వింటూనే వున్నారు. వివిధ రకాలైన సాహిత్య సహకారంతో వేదాంతులు, పండితులు, పీఠాధిపతులు, మఠాధిపతులు, మతాధికారులు, ప్రచారకులు తమతమ వ్యాఖ్యలు, వివరణలు జోడించి, చెప్పగలిగింది, చేయవలసినది చేస్తూనే వున్నారు.... అయినా అందుకు సంబంధించిన “ప్రశ్చు, 'చర్చ' - మీమాంస; పూర్తిగా పరిష్కారం కాలేదు నేటికీ!

మతాలు చెబుతాయి దేవుడే సృష్టికర్తని .... సైన్స్‌ వివరిస్తోంది పరిణామమని... అయినా మతానికి సమన్వయత లేదు... సైన్స్‌కు నిలకడ లేదు. పిల్లి మార్జాలం ఒకటే అయినా పిల్లికి అర్ధం - 'మార్చాలం' అని చెప్పకూడదు. అంతకంటే సులువైన మార్గంలో పిల్లికి అర్ధం ఉండాలి. మతంలో నమ్మకం - సైన్స్‌లో అనుభవం ప్రధానంగా పనిచేస్తున్నాయి.

సృష్టి - సృష్టికర్త - దేవుడు - వగైరా వేదాంత పురాణ చర్చకంటే - జీవి ఆవిర్భావానికి భూమి తోడ్పాటు ఏమిటి? అందుకు కారణాలు ఏవై వుంటాయి. ఎందుకు అవి అలా వున్నాయి.అనేది ముఖ్యంగా అనంత విశ్వంలో భూమిపైనే దేవునికి కారణాన్ని అందుకు కారణమైన మానవుల గురించి పరిశీలించాలి. జీవ పరిణామ క్రమంలో, మనిషి ప్రారంభ జీవి కాదనేది శాస్త్ర సమ్మతమైన విషయమే. విశ్వస్ఫూర్తి. లత

'ప్రతి-పద-అర్ధం = ప్రతిపదార్థం: దీనిని భాషాపరంగానూ. పదార్ధ (మేటర్‌) సంబంధంగానూ కూడ అన్వయం చేసుకోవచ్చు. 'పదము' (మాట) అక్షర రూపంలో కన్పిస్తుంది. 'ధ్వని'గా వినిపిస్తుంది. కాని, దాని అర్ధం లేదా భావం మాత్రల మనసు దానిని గ్రహించదంపై ఎక్కువగా ఆధారపడి వుంటుంది కానీ ఈ అర్దం లేదా భావం- పదము లేదా మాట, మాదిరిగా, అక్షరరూప 'ఘన'తను, మాత్రం కలిగివుండే అవకాశం లేదు. అలాగే 'మేటరొకి సంబంధించిన వివరణలలో ఒక (మెటల్‌) లోహం దాని భౌతిక, బాహ్యరూపం, దృశ్యంగా లేదా స్పర్శ్మగా మనసుకు గోచరం కావచ్చు. కాని దాని గుణం, లేదా స్వభావం, తత్వం మాత్రం అనుభవం ద్వారానే గ్రహించి, తెలుసుకోవలసి వుంటుంది. అంటే ఏంటి? దీనికి సాకారత లేదన్న మాటేగా! అలాగే శరీరము, దాని ఆకృతి- ఆకారము- దానిలోని ప్రాణము, మనసు - (ఆత్మ- అంతరాత్మల విషయంలో, శరీరము, దాని ఆకృతి, రూపం మాత్రమే దృశ్య లేదా స్పర్శల సాధ్యతలకు సంబంధించి, అనుభవ సాధ్యతలో వుంటాయి. కాని, ప్రాణం, మనసు, వీటిని వాటి అద్భశ్యస్థితిని (గ్రహించడం ద్వారా, అనుభూతిగ మాత్రమే తెలుస్తుంది. అలా తెలియజేసేది మనసే సుమా! అలాగే పరమాణు సూక్ష్మాతి సూక్ష్మతను, అత్యంత శక్తివంతమైన యాంత్రిక సాధన సంపత్తి ద్వారానే దాన్ని దృగ్గోచరం చేయించుకోవచ్చు. కాని దాని అంతర్గత (న్యూక్లియస్‌) శక్తి (ఎనర్జీ) ఆ స్థాయిలో విధాన మార్గాలతో దృశ్య స్పర్భలకు సాధ్యంకాదు. అది కేవలం 'ఫలితం' రూపంలోనే ప్రదర్శితమయి, బుజువునిస్తుంది. విద్యుత్‌స్థాయి స్థితి అంతేగదా!

అదే తీరులో, మరిన్ని ఉదాహరణలు- వివరణ: విత్తనం-దాని మొలక...., అండం- దానిలోని పిండం...., సూర్యుడు-దాని సౌరశక్తి.., మెదడు-దాని ఆలోచన/ భావన/కెలివి/(ేధస్సు..., గాలి-దానిలో కలిసివున్న ప్రాణవాయువు, మొదలైన ద్వంద్వాలన్నిటిలోను గోచర అగోచర స్థితితత్వాల అవిష్కరణ జరుగుతూనే వుంటుంది. అందుకు వీలైన రీతిలో, పరిధిలో అవి తమ సాకార నిరాకార స్థితి గతులను, ఉనికిని కలిగివుంటాయి. ఇందుకు సంబంధించిన జ్ఞానం- విషయజ్ఞానం- (్రహింపు- అవగాహన మనసుకే సాధ్యం.

“విశ్వశక్తి నిత్య చలన ఫలితంగా ఆవిర్భవించే పదార్ధం దాని వివిధ రీతులు జడ జీవ విభజన జీవ పదార్ధ సమ్మిళితమైన ప్రకృతి ఉత్పత్తి అయిన జీవి దాని పరిణామం ... ఈ రీతిగా అవగాహన జరిగితే మానవ జీవితం గురించి, జన్మ

జీవన మరణ సంబంధమైన విషయ జ్ఞానాన్నీ పొందవచ్చును. అందుకు సంబంధించిన పూర్తి అవగాహనతో మరణానంతర సమాచారం తెలుసుకోవచ్చు (ఏదైనా ఉంటే). పరిణామ పద్ధతిలో కాకుండా అకస్మాత్తు ఆజ్ఞాపూర్వక సంకల్ప ఫలితంగా సృష్టి జరగటం విశ్వధర్నానికి విరుద్ధం, వాస్తవానికి సుదూరం.

పదార్ధం- ముఖ్యంగా ఘన-ద్రవ-వాయు రూపాలలో మూడు విధాలుగ వుంటుందనేది తెలిసిన విషయమే! ఆయా పరిస్థితులు... అందుకు అనుకూలించే, లేదా ్రతికూలించే, వాతావరణ (ప్రభావాన్ని అనుసరించి, అలాంటి మార్పులతో వుంటుంది. శీతల -ఉష్ణ (శీతోష్ణ స్థితి గతులలో వాటి స్థాయిలకు అనుగుణంగా స్టి్‌రత లేకుందా, ఒకదానికి మరొకటిగా 'మార్చు' చెందుతూనే వుంటుంది. దాని వినియోగము, ఉపయోగం కూడా అందుకు తగినట్లుగానే క్వాంటిటీ, క్వాలిటీలను కలిగి వుంటుంది. టెంపరేచర్‌-టెంపర్‌, స్టాండర్డ్‌ను అనుసరించి, అది అలా భిన్నంగా అనిపించినప్పటికి, కనిపించినప్పటికి మూలంలో అవి మొత్తంగా పదార్థమే! ఉదాహరణకు మంచుగడ్డ, ఆవిరి రూపాలలో, నీరు ఆకార రహిత దృశ్యం కానేరదు.

చేరింది చెదిరినప్పుడు. కూడింది విడిపోయినప్పుడు దరిమిలా అది అదేతీరులో తన పూర్వస్థితికి తిరిగి చేరలేదు, చేరదు. అలా జరగ కూడదు కూడా! ఇది పదార్ధ ధర్మమే! పునరుత్పత్తి ప్రక్రియలో దాని పూర్వస్థితి స్వరూపాలే 'యాజ్‌యిటీజ్‌గా” (యథాతధంగా) పునరావృతం కాలేవు కానేరవు. 10 11273౧1! ఉదాహరణకు అండం, , పిండంగా మారవచ్చు. అదిసహజం కూడ! కాని మరలా ఆ పిండమే దాని పూర్వపు అండం కాలేదు గదా! అనుకూల పరిస్థితులలో ఆ పిండం పెరిగి దాని సమగ్రతను పొందిన దరిమిలా అది మరికొన్ని అండాలకు కారణం కావచ్చు. అలాగే ఓర్‌(0%6) అనబడే ముడిపదార్దాన్ని కరిగించగా వచ్చిన లోహం దీనినే తిరిగి కరిగించగా 'అదే' దాని పూర్వస్థితిలో మెటల్‌గా యేర్చడదు (బంగారం/వెండి మొదలైన కొన్ని లోహాల ప్రత్యేకతకు హేతువు భిన్నంగా వుంటుంది, అయినా “పాతిబంగారం అదే బాపతు వెండికి అలాటి యితరలోహాలకి కూడ, విలువ,వెల తగ్గడం వుందిగదా మరి! వాటి క్వాంటిటీ క్వాలిటీ తరుగుదల సహజమే మరి) కరిగించిన లోహం "బీడుగా పేరుపడుతుంది. ఉత్పత్తి, తయారీ ఒకటి కాదు. క్రియేషన్‌, ప్రాక్రియేషన్‌ కూడా అంతే మరి! ఉత్పత్తికి ముఖ్యంగా ముడి పదార్ధం సరుకు.... తయారీకి దాని మాన్యుఫాక్చరింగ్‌ విధానం, సాంకేతిక వెరైటీ అవసరం. అలాగే నిత్తు నుండి చెట్టు విశ్వ స్ఫూర్తి మూ

ఉత్పత్తిగా ఉద్భవం జరిగినా దాని ఉత్పత్తీ గింజలన్ని చెట్లు కాలేవు. కానవసరంలేదు. స్టెమ్‌ సెల్సే, నేరుగ చెట్టును జీవిని పుట్టించే అవకాశం వుంది! క్లోనింగ్‌. హెచరీ కృత్రిమ గర్భధారణ ఇన్‌విట్రో ఫెర్టిలైజేషన్‌ - పాలీ జర్మినేషన్‌ స్టైమ్‌సెల్స్‌.... వగైరా వాటిని గూర్చి ప్రత్యేకంగా చర్చించవచ్చు)

పరిణామం (2౪01460020 4090641101) పదార్ధ ధర్మం. జదపదార్ధం (అంతర్గత చలనంగలది), జీవపదార్ధం (అంతఃబాహ్యచలనం)గా పరిణామం చెందడానికి కారణం యిదే! అలాగే, పరిణామ (మార్చు) తత్వాన్ని కలిగిన ,జీవ పదార్థం ఏకకణ జీవిగా ప్రారంభమై, పెరుగుదలను పొందుతున్నప్పటికీ అది ఆ పరిణామ గుణాన్ని లక్షణ ధర్మాన్ని తనలో తప్పనిసరిగా కలిగి వుండాలి. అందుకే జీవజాతుల పరిణామంతో, భిన్నత్వం యేర్పడుతోంది. అందుకు అవసరమైన కాల వ్యవధి, సుదీర్ధమైనా, పరిణామధర్శ్మం నిత్యం జరుగుతూనే వుంది. జీవపదార్ధ ఉనికికి, అవకాశం వున్నంత వరకు ప్రకృతి యేర్పాటు, దాని జీవచలన తత్వం ఇందుకు తోడ్చడుతూనే వుంటుంది. అయితే పరిణామ సిద్ధాంతం (0640600 0[8౪01260%) దీనిని సమర్థిస్తూనే వున్నప్పటికి 'తొలి* (1౧112400 ) కి..., “తుది, (2064) కావచ్చునేమోననే భావన, కలిగే అవకాశం వుంది. శిఖరానికి చేరింది ఏదైనా తిరిగి అధోస్థితికి రావడం సాధారణ ధర్మమే గదా! చలన చక్రభ్రమణంలో అధోస్థితి (ప్రారంభం, ఆరోహణక్రమంలో “శిఖర” చేరికతో అంతటితో అక్కడ అది పూర్తయినట్లే, అవరోహణక్రమంలో, తిరోగమనంలో ఆ శిఖరస్థాన “ప్రారంభం' ఒకనాటి తన ప్రారంభాన్ని చేరుకోవడంతో ఆ భ్రమణం ఒకసారికి పూర్తయినట్లు. వృత్త గీతలో బిందు న్యాయం కూడా ఇదే. (౧౫౭౭౧౫౫1౧2 4౫ ఏ 219౧౬016 0 20౫ 0౪11063 16౧01049 ) అందుకే జీవ పరిణామ తుది దశ అనుకునే వీలున్న మానవజాతి ఉనికి దాని పరిణామ పురోగతిలో, మరింత ముందుకు పోయి, క్రొత్తగా మరో “జాతి"(506016) ఆవిర్భావానికి ఆధారమయ్యే అవకాశం కన్పించడం లేదు. అంతర్గత తిరోగమన పరిణామ మార్పులతో అది 'టర్న్‌ఎబౌట్‌ొగా అవరోహణ ధర్మాన్ని అనుస రించి ఇంటర్నల్‌ డిస్టక్నన్‌ ప్రాసెస్‌లో అది, తుదకు అదృశ్యతను పొందవచ్చునేమో మరది!...

అయితే యీ ,.జీవపరిణామ ఆరోహణ ధర్మం భౌతిక (శరీర) పదార్ధ మార్చ్పులకే పరిమితమా? లేక, మానసిక సంబంధ, పురోగమన, మేధస్సుకు, వివేక వికాసాలకు

కూడా, యిది వర్తిస్తుందా? అనేది, విజ్ఞాన శాస్త్ర సంబంధ పరిశీలనాత్మక, ప్రశ్నార్ధకమే సుమా! జీవజాతుల బాహ్య శరీర భిన్నత్వానికే పరిణామ సిద్ధాంతం (దియరీ ఆఫ్‌ ఎవల్యూషన్‌), చాలావరకు శాస్రీయ సాక్ష్యాల బుజువులతో సరిపోవచ్చునేమోగాని, అదే సిద్దాంతం అదే తీరులో మనసుకు మేధస్సు స్థాయికి ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతి క్రమానికి అన్వయతను సమగ్రతను కలిగి వుందా? అనేది సందేహ నివృత్తిని కోరదగిన అంశమే! జీవజాతి (స్పిషీస్‌) ధర్మాన్ని అనుసరించి, భిన్నత్వ వకత్వాలతోపాటు ప్రతి జీవి శారీరక సాధారణ (గ్రోత్‌) పెరుగుదలకు ఒక పరిమితి వుంది. వారసత్వ (జెనిటిక్‌/ జినోమ్‌) భౌతిక ఎదుగుదల లేదా హార్మోన్ల హెచ్చుతగ్గుల కారణంగా (ఫిజికల్‌గ్రోత్స్‌లో భేదాలు, భిన్నత్వాలు, యేర్చడడం ప్రత్యేక ఫలితం కావచ్చు. అయితే శారీరక (గ్రోత్‌) ఎదుగుదలతోపాటు మానసిక వికాసవృద్ధికి కూడ జాతి,తత్వ నిర్దేశితం ఏదైనా వుంటోందా? శరీరసైజు, ఆకృతికి, తెలివి, ప్రతిభ, మేధస్సు వగైరా, మానసిక (మెదడు) సంబంధమైన వాటికి పోలికతో సమాంతరంగా అవి సరితూగడం లేదుగా మరి. మనోవికాస సైకాలజీ స్థిరతల, చర్యలలోకూడ యిదే భిన్నత్వ లక్షణం స్పష్టం. ఉదాహరణకు కృతయుగ (వేదకాలం) మానవ మేధస్సు ఆత్మజ్ఞాన ఉన్నతి, వ్యక్తిత్వ నీతి సత్య నిరతి, యుగ ధర్మాన్ని అనుసరిస్తూ 'కలియుగం” అనుకునే..., నేటికాలానికి దాని స్థాయిని పరిశీలిస్తే అవరోహణ తీరులోనే తిరోగమన పతన ముఖంగానే వుందనే విషయం అనుభవ స్పష్టతే గదా! మనోవికాసం వృద్ధికూడ జీవ పరిణామక్రమాన్ని అనుసరించివుంటే ఈ తారతమ్యతకు తావు వుందేది కాదు గదా! ఈ దృష్టితోనే నేటి “హైటెక్‌తోసహా సైన్స్‌ జ్ఞానాన్ని, దాని అభివృద్దిని, అంచనా వేసినా నైంటీంత్‌ సెంచరీకి ముందు స్థితిని కృతయుగమనబడే ప్రాచీన గతానికి సంబంధించిన మేధస్సు శాస్త్రీయ, అధ్యాత్మిక, వున్నతితో పోల్చినప్పుడు ..., వానర వారసత్వ, ప్రారంభ మానవుణ్ణి, ప్రామాణికంగా గ్రహించి అంచనా వేసినా..., జీవజాతుల పరిణామం ముఖ్యంగా మానవజాతికి సంబంధించిన, మనో వికాస విజ్ఞానం శరీరగత జీవపరిణామాన్ని అనుసరిస్తూ దానితోపాటే అదే తీరులో వృద్ధి చెందినట్లు 'దాఖలా' కన్సించడం లేదు. సమానత సంగతిని కాదనుకున్నా జ్ఞానసంపదకు- సామర్భానికి- మేధోవికాసానికి- ఆధ్యాత్మిక వివేకానికీ, జీవ (పదార్ధ) పరిణామ సూత్రం పూర్తిగ అన్నయం కాదేమోమరి! భూత భవిష్యత్‌లకు మధ్యనున్నది వర్తమానమే సుమా! విశ్వ స్ఫూర్తి 15

జ్ఞాన పరిణామ క్రమంలో మనసు ఆరోహణ వృద్ధిలో దేవుని స్వరూప స్వభావాలు ఆ మేరకు తగిన తత్వ, మత విచారణ - వివరణలు కూడా మార్పు చెందుతున్న ప్రకృతి వాస్తవాన్ని మానవుల ఊహలు - ఆలోచనలు వాటి క్రమానుగత స్థాయిని గురించి కూడా యోచన చెయ్యాలి. ప్రకృతి భిన్నత్వం - జీవులపై - మానవులపై - మానవ సంస్కృతీ - నాగరికతలపై దేవుడు - దేవతలపై అందుకు సంబంధించి విధి విధానాల కూర్పు యేర్పాటుకు సంబంధించి, 'యుగి ధర్మ మార్చిడిని గురించి క్షుణ్ణంగా పరిశోధన చెయ్యాలి. నమ్మకం వ్యక్తిగతం కావచ్చుకాని “దేవుడు” అలాకాదు గదా! దివ్యాత్మ సూక్ష్మాంశ మానవ మనసులో నిక్షిప్తమై వుంది. దాని అనంతతకోసం. ....దేవుడి అవసరం మనిషికి ఎందుకు? మనిషి తోద్చాటు (ధ్యానం ద్వారా దానిని ఆత్మీకరించితే) దేవుడికి, ఎంతవరకు? జీవితానికి సంబంధించి, మనిషికి దేవుడికి గల మానవ జన్మ ప్రాధాన్యత - ప్రత్యేకత, సార్ధకత అవి అర్ధం అయ్యే అవకాశం వుంది. తద్వారా బాధ్యత బంధం ఏమిటి? ప్రాణి ఆవిర్చావం - అంతం దేవుడి స్వంతమా? ప్రకృతి సహజమా? అని పరిశీలనాంశాలుగా పరిగణించాలి. మనిషి ప్రాధాన్యత - దేవుడి అవసరం గురించి మతం బోధించగలిగితే మానవ ప్రగతికి ఎంతో మేలు. మనిషికి తెలిసేది మనసే కాని ఆత్మ కాదు. శరీరంలో అది వుంటుందని, అలవాటుగ అందరూ అనుకోవడమే గాని తెలియడం అందరికి సాధ్యం కాదు. వివరించడం జరుగుతూ వుంటుంది. తార్మిక భావానికి దానిలో తావు లేదు. నమ్మడం తప్ప చేయగలిగేది ఏమీ లేనట్లు దాని సర్వాతీత శక్రిత్వాన్ని గురించి ఉద్దోషించడం వేదాంతులకు ఆశువే. మనిషి - మనసు - మేధస్సు వీటిని గురించి ఏమీ తెలియని కాలంలో - భూలోకమే సర్వ సృష్టికి - విశ్వానికి కేంద్రమని భావించే రోజులలో మనిషికి, తను తప్ప సర్వం అతీతంగా, అద్భుతంగా అన్పించి భయపెట్టిన యుగాలలో తెలియని ప్రతిదాన్ని దేవుడిగా భ్రమించిన స్థితిలో 'నమ్మకం' సహజం, తప్పనిసరి కాని, అనంత విశ్వంలో భూమి స్థానం తెలిసి, తెలియనిదాని కోసం మానవ మేథస్సు సుదూరాలకు పయనింపజేసి, ప్రత్యక్ష సాక్ష్యాలను సేకరించగలిగి ప్రకృతినే 'పనిమనిషిగా' మార్చే ప్రయత్నం చేస్తున్న ఆధునిక విజ్ఞాన యుగంలో “ఆత్మకు సంబంధించి అనాది నమ్మకమే ఆచారంగా అనుకోవడం. మనసుకు సంకుచితమా? అజ్ఞాని చిరకాల వారసత్వమా? ఆకా మనోప్రస్థానం

గాలి, నీరు, ఆహారం - ప్రకృతిలో ఉన్నాయి

ప్రాణం, మనస్సు - శరీరంలో ఉంటాయి

చిత్తం, బుద్ది జా మనస్సులో భాగాలే

చలనానికి చిత్తం - ఆచరణకు బుద్ధి,

ఆధారంగా ఉంటాయి

మనస్సులో ఉంటుంది ఆలోచన

అది జ్ఞానం, అజ్ఞానం రెండు విధాలు

మానవ ప్రత్యేకత - ఆలోచన ఉన్నతే

ఆత్మ ఇందుకు అతీతం

ఎనర్జీ రెండు విధాలు

అవి విశ్వశక్తిగా, విశ్వాత్మగా పరిగణింపబడతాయి

పదార్ధ సంబంధమైనదిగా - విశ్వశక్తి

జీవ సంబంధమైైనదిగా - విశ్వాత్మ

ఈ విశ్వాత్మ సూక్షీకరణ ఆత్మగా గుర్తించాలి

విశ్వాత్మ సూక్ష్మతే - జీవి అవిర్భానం

జీవికి తెలియదు - దీని ఉనికి మాత్రం

ఆలోచన వివేచన గల మనిషి జ్ఞాన సాధన ద్వారానే ఆత్మ గురించి తెలుసుకొనే అవకాశం ఉంది. ధ్యాన సాధన ద్వారా మనస్సు రూపంలో నిలిచిఉన్న ఆత్మ సూక్ష్మతను, ప్రస్థానించడం ద్వారా విశ్వాత్మ వ్యాప్తతను పొంది, ఆ పరమాత్మలో లీనం కావటమే మోక్షంగా భావించాలి. ఆత్మ సూక్ష్మతను గుర్తించటం దాన్ని విశ్వ తత్వానికి ప్రస్థానించడం చేయకలవారికే ఆత్మ దర్శనం, మోక్ష ప్రాప్తి సాధ్యం. అలా కానప్పుడు మనుషులతో సహ మిగిలిన జీవులన్నీ ప్రాణులుగానే పరిగణింపబడతాయి.

అఅఅ

శరీరము - భౌతిక మనసు ఫలదీకరణ (1641122400) తో ప్రారంభమై, ప్రవర్ధమానమౌతూ, 'ప్రసవం' అనే ప్రక్రియలో బాహ్య ప్రపంచంలోకి వస్తుంది శరీరం .... ఇదేమంత అల్లాటప్పా వ్యవహారం కాదు; ఇందులో బోలెడంత మెకానిజం ఉంది. దీనిని తెలియ చెయ్యడానికి ప్రత్యేక శాస్త్రంఉంది. ఉద్రేకాలతో మొదలైనా ... ప్రకృతి పాటర్న్‌ీతో భద్రంగా, నిర్మితమయ్యే నిగూఢ జీవపదార్ధ అమరిక ఇది. వేదాంతి అయినా, సిద్ధాంతి అయినా, మేథావి అయినా, వెధవాయి అయినా, సంసారి అయినా, సన్యాసి అయినా, సన్నాసి అయినా, మతాధికారి అయినా, హీరో అయినా, జీరో అయినా అందరికీ, అన్ని జీవులకీ శంఖుస్థాపన ఈ గర్భంలోనే ... జీవిత యాత్రకు జెండా వూగేది ఇక్కడే ! జీవన 'యాన' ప్రారంభం కూడా ఆ గర్భంలోనే !

మనస్సుకు నిలయం, ఆత్మ () ఆలయం కాగల శదీర ప్రాధాన్యత, పవిత్రత ఎంతటిదో (గ్రహించి వర్తించవలసి ఉంటుంది. శరీర స్థితి సెల్ఫ్‌ లక్షణం మరియు మనస్సు తత్త్వాన్ని ప్రభావితం చేయడం అనుభవ వాస్తవమే కదా ! కనుక, మనస్సును గూర్చి మనం మాట్లాడుకునే ముందు, శరీరం - సెల్ఫ్‌ల ప్రాధాన్యతను గుర్తించి, వాటిని మన స్వంతమే అయినా స్వాధీనంలో ఉంచుకోగలగాలి. ఇది ... ఇంట

శరీరమంటే .... ? జీవపదార్ధ కణ నిర్మితమైనది. ఈ సంగతి చదువుకునే వారితో పాటు చాలామందికి తెలిసిందే! అయితే ప్రకృతి నిర్మిత పంచభూతాత్మ మైనది కనుక వాయు, ద్రవ, ఘన పదార్థాలతో పాటు అగ్ని ఆకాశ, అవకాశాలతో మిళితమై, సమయోగమై ఉంటుంది శరీరం 1

శరీరంలో ప్రాణశక్తి (లైఫ్‌ ఫోర్స్‌) తోపాటు వ్యాధినిరోధకం ముఖ్య పాత్ర వహిస్తుంది... శరీర రక్షణలో, పంచభూతాల ఇన్‌ అండ్‌ అవుట్‌ (1౫ 20410౪0 ల నిత్యకృత్యంలో శరీర వ్యాపారం జరుగుతూ దాని ఉనికి ఉంటుంది.

6 11000 (230 ౧00౧560168 6 గ%01086, ౪10 16 ౧౦గ%౦౧| గల ౧0౧9102 16 0౧0౧౮61౪00 (11/6) 000460 2064 ల6౦౪ల163, 100821 161 [0006 (1/11! [0*%ల). 06112 0104126066 0 ౧౧౮౫13 0 ౧6౬00110, క/ఏ16002010 416 6 0216201102] ౯7౦౦6646.

శరీరమంటే “తొమ్మిది రంధ్రాల తోలుతిత్తి - 'తుస్స్‌' మంటుంది తెలియ కుండానే ...” అనే తత్త్వాల తీరులో చెప్పుకోవడం ... ఆ కోవకు చెందిన వారికి తృప్తినివ్వవచ్చు. కానీ అందులోనూ కొంత 'నిజం' ఉండవచ్చు. ఇంతకూ గమనించవలసిన విషయం ఒకటి ఉంది. ఆ తత్త్వం పాడటానికైనా, ఆ శరీరం కావాలి. శరీరం (తోలుతిత్తి?) తుస్స్‌ మంటే తత్త్వం, 'గిత్త్వం) ఏమీ వినిపించదు.

తోలుతిత్తి అనుకునే శరీరం ఉంటేనే, దాని ద్వారానే తత్త్వం తెలియటానికైనా, తత్సాలు పాడి తృప్తి చెందడానికైనా అవకాశం ఉంటుంది. శరీర సంబంధ జీవితం తోనే కదా భౌతిక లేదా ఆధ్యాత్మిక విషయ జ్ఞానాన్ని పొందడం సాధ్యమయ్యేది. రోగగ్రస్తమైన శరీరం 'ముక్కడం' - 'మూలగడం” మాత్రమే చేస్తుంది గానీ, ప్రపంచాన్ని గురించి, పరమాత్మను గురించి ఆలోచన చేయలేదు.

శరీర (ప్రాధాన్యత, జీవితానికి దాని అవసరం గుర్తించడం చాలా ముఖ్యం. దేనికైనా అదే ఆధారం, పునాది. అక్కడినుందే అంతరిక్షయానమైనా, పరమాత్మను చేరేదైనా !

గాలిపీల్చి - నీరుపోసి, తిండిపెట్టి, బట్టకట్టి, శరీరాన్ని (బ్రతికించుకోవాలి, పోషించుకోవాలి, రక్షించుకోవాలి; అలాగే దాన్ని స్నానించి, నిద్రపుచ్చి, సేదతీర్చాలి. అంతటితో సరిపోదు, దానికి సుఖాన్ని అందించి, సముదాయించాలి మరి! అయినా అప్పుడప్పుడూ మొరాయిస్తూ వుంటే... మందులు మింగి వైద్యం చేయించి, స్పెషల్స్‌ అందించి, కండిషన్లో ఉంచుకోవాలి. ఇవి శరీరానికి నిత్యం జరిగే, జరపవలసిన, అందించవలసిన సేవలు... లాంఛనాలు. ఇంతటితో తృప్తిపడి ముక్తసరిగా ఉంటుందా శరీరం? కాదు, దానికి మరికొన్ని కావాలి. నగలు, నగిషీలు, అలంకరణలు, బెడ్‌రూం భోగం అవసరాలుసరే వాటితోపాటు అలక పాన్పులు, పలకరింపులు, పులకరింపులు, కలవరింతలు, గిలిగింతలు, కళ్ళ గంతలు, వినోదం - విరోధం, పరదాలు - సరదాలు, (వాంతులు - ఉపశాంతులు) ఎట్‌ొసెట్రా, ఎక్‌స్ట్రా |

“ముక్కుమూస్తు మట్టిలో కలిసేదానికి, నీటిలో కలిసేదానికి ఇంత భోగమేంటి?” అని, అన్నింటినీ ఆపుచేయాలన్నాా అది అంత తేలిగ్గా తెల్లారే వ్యవహారం కాదు మరి! దాని జన్మరైట్‌ (హక్కు) దానిదే - తొలగించలేం. వాహన యోగం కావాలంటే, దాస్‌ మామూళ్ళు దానికి చెల్లించుకోవాలి. దాన్ని “తప్పనిసరి తద్దినం” అని అనుకుంటే ఎలా? విశ్వ స్ఫూర్తి

ఏ మాటకి ఆ మాటే ! శరీరం మాత్రం తేరగా తిని, తీరిగ్గా బలుస్తోందా? కాదే! దానికిమాత్రం డ్యూటీ లేదా? జీవుణ్ణి మొయ్యాలి, జనంలో తిప్పాలి, చేర్చ మన్న చోటికి చేర్చాలి, తను చేరాలి. చేయమన్న పని చేసి తీరాలి. అది రైటో, రాంగో. జరిగేవన్నింటినీ భరించాలి. ఇంత చాకిరీ చేస్తోంది కనుక, ఆ మాత్రం స్పెషల్‌ ్రొవైడింగ్‌, ప్రొవిజన్‌ - ప్రివిలేజ్‌ దానికి అవసరం కాదా మరి! తప్పదు.

శరీరానికి ఇంత వ్యవహారం జరుగుతూ వుంటే, చూస్తూ చూస్తూ పస్తుంటుందా మనస్సు. అది అంత చేతకాని చవటా? “కర్మసూత్రం”లో కళ్ళు మూసుకోవడానికి? నిజానికి, దానికీ ఆపేక్షలుంటాయి. వాటిని మనం ఉపేక్షిస్తే, జరగబోయే పరిణామాలకు 'మనమే” బాధ్యత వహించాల్సి వుంటుంది. కొన్నాళ్ళపాటు అది దాని స్పెషాలిటీ కోసం వేచిచూచి, విసిగి వేసారి, అంతకంటే చేసేది లేక, శరీరంలో చేరి షేర్‌ కోరిందంటే, అగ్నికి వాయువు తోడైనట్లే ! రెండూ కలిసి, నదురూ, బెదురూ లేక, ఎదురు చెప్పేవారు లేక, చెలరేగి, జీవితాన్ని మట్టానికి మట్టిగం చేస్తాయి. “వీలునామా” ఆనవాలు కూడా లేకుండా చేస్తాయి బ్రతుకుని ! అందుకనే వాటి మధ్య “పరదా గోడ కట్టవలసి ఉంటుంది. తప్పదు మరి !....

శరీర సమర్ధతను బట్టి ఓపికను బట్టి, నేర్పును బట్టి కర్మ (పని, కృషి నిర్వహణ పరిపూర్ణత, సాఫల్యత ఆధారపడి ఉంటాయి. అలాగే మనస్సు, అది కలిగి వున్న శక్తి సమర్ధతను అనుసరించి జీవిత సాధ్యత, సార్ధకత, సాల్వేషన్‌ (541౪2400) - ఇదంతా భౌతిక పదార్ధ సంబంధమే ! భావానికి పదార్ధం (వస్తువు) కారణం. దాని గుర్తింపుకు మనస్సు కావాలి. ఇందులో ఒకటి ప్రత్యక్షం - మరొకటి పరోక్షం ... ఈ రెండింటికీ శరీరం అవసరం.

శరీరం నడిచేది - మనస్సు దాన్ని నడిపించేది అని అనుకుంటే, ఈ రెండూ పరస్పర ఆధారితాలు. శరీరం సహకరించకపోతే, మనస్సు చేయగలిగింది లేదు. అలాగే మనస్సు మొరాయించినా, శరీరం క్రియా శూన్యమే! వాహనం, దాన్ని నడిపించే వ్యక్తి ఎవరు అదుపు తప్పినా, లేక పనిచేసే స్థితిలో లేకపోయినా, దాని ప్రయాణం ప్రమాదం, అనుమానం. శరీరము - మనస్సు సంగతీ అంతే! ఈ రెండింటి సమన్వయ సహకారంతోనే జీవిత ప్రయాణం, దాని లక్షణం, లక్ష శ్రం ఆధారపడి ఉంటాయి... (ప్రాధాన్యతా క్రమంలో రెండూ సమాన అవసరాన్ని కలిగి వున్నా దైవరు జీవి" వాహనం 'యంత్రమే' ! ఈ వాస్తవాన్ని గుర్తించాలి ... అలాగే మనస్సు, శరీరాల గురించి ఆలోచన చేయవలసి ఉంటుంది.

శరీరం 'జడం' అయినా. ప్రాణంతో అది జీవం అయింది. ప్రాణ రహితమై నప్పుడు అది జడం (శవం)గా మారి శిథిలమవుతుంది. మనస్సు కూడా దాదాపు అంతే! (ప్రాణశక్తి ఆధారంగా మనస్సు తన ఉనికిని, నిర్వహణను కలిగి ఉంటుంది. మనస్సు లేని శరీరం సంగతి ఏమోగాని, శరీరంలేని మనస్సును మాత్రం ఊహించే అవకాశమే లేదు....

శరీరము - మనస్సు పరస్పర ఆధారితాలు. అయినా మనస్సుకు ప్రత్యేకత ఉంది. ఆదేశించేది మనస్సు, అనుసరించవలసింది శరీరం. ఆ రెండూ ఆ స్థితిలో ఉన్నప్పుడే జీవితానికి సమతుల్యత లభిస్తుంది.

శరీరం అడిగిన దానికి, “ఆగు, కాసేపు; తొందరేంటి ?” అని రిటైర్‌ అయిన ఆఫీసర్‌ గారిని ఇంట్లో వాళ్ళు గదమాయించినట్లుగా మనస్సు శరీరాన్ని అదుపు చేయాలి. శరీరం మనస్సును అనుసరించినంత కాలం ... జీవితం నెమ్మదిగానే ఉంటుంది ... అలాగాక మనస్సే శరీరం వెంట నడవటం మొదలైతే ఇబ్బందే...!

సాధారణంగా కర్మ (పని, కృషి నిర్వహణ శరీరం చేస్తుంది; తత్‌ఫలితాన్ని అజ్ఞాత మనస్సు అనుభవిస్తూ ఉంటుంది. అంటే శ్రమ శరీరానికి - అనుభవం మనస్సుది. అందుకే శరీరం మనస్సు అదుపు, ఆజ్ఞలలో ఉండాలి. బాధగాని, సుఖంగాని, మరేదైనాగాని క్రియా ఫలితం మనస్సుకే చెందుతుంది. ఎనస్తీషియాతో బాధా నివారణ (౫11 116) మందులు శరీరానికి అప్లయ్‌, సప్లయ్‌ చేసినపుడు తాత్కాలికంగా మనస్సుకు “బాధ” తెలియదు. అంతమాత్రాన శరీరంలో బాధ, నొప్పి లేదని కాదు కదా!

శరీరం తన సహజ సులువు (230) ను కోల్పోయినపుడు లేదా తగ్గిపోయిన పుడు, ఆ మేరకు సుస్తీ (బాగా లేకపోవడం) చేస్తుంది ... దీనినే డిస్‌-యీజ్‌ (0156256) గా గుర్తిస్తారు. అయితే ఆ డిస్‌-యీజ్‌ తరతమ బేధాలను, న్థాయిని అనుసరించి, ఇల్‌నెస్‌ అనీ, డిసీజ్‌ అనీ, 42116)” (మాలడీ) అనీ, క్రానిక్‌ అనీ వివిధ స్థాయిలకు తగినట్లు అనారోగ్యాన్ని గుర్తించి తగిన మందులు వాడితే వ్యాధి నివారణ సులువుగా జరుగుతుంది... అయితే రోగితత్త్వం కూడా వ్యాధి నివారణ యత్నంలో గుర్తించాలి; దాన్ని కూడా పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి. రోగ వాస్తపాన్నీ, రోగి లక్షణాన్ని 'ముఖ్యమైనది ఇది అని స్పష్టంగా, ముఖ్యంగా అనుకోకపోవడం తోనే, రోగం ఒకటే అయినా మందులు అనేకం అవసరం అవుతున్నాయి. అయినా ఫలితం దక్కకపోయినా, కొన్ని

సందర్భాలలో వైద్యం వికటించి రోగం మరిన్నింటిని చేర్చుకుంటోంది ....? ఇది శరీర స్థితి.

మనస్సుకు శరీరం ఉండదుగా - అందుకే అది చేతికి దొరకదు ! అది శరీరానికి చెబుతూ ఉంటుంది చాలా ... చాలా .... పనులు; పనికి వచ్చేవి, పనికి మాలినవి కూడా ! సులువైనవి, అలవికానివి కూడా ! వాస్తవానికి - చాదస్తానికి పోటీ పెడుతూ ఉంటుంది. ఆశలు రేపి, రేసులు చూస్తూ ఉంటుంది. ఎండ మావుల్ని 'ఒయాసిస్‌లే' అని అంటుంది. ఒక్కోసారి నిజాన్ని నిప్పుల్లో వేసి, అబద్దాన్ని అందలం ఎక్కిస్తుంది కూడా. ఊహలు - అపోహలతో, అశలు - నిరాశలతో, అంచనాలు - వంచనలతో, మోహం - దాసోహాలతో రంగుల మిర్రర్‌ రంగసానిలా, జీవితాలను మత్తులో ముంచి, గమ్మత్తులు చూస్తూ ఉంటుంది. గల్ఫ్‌ దేశాల “ఒంటె వేడుకలు” నిర్వహిస్తుంది. “చిత్తం” అని పేరు పెట్టుకుని, చిత్తకార్తె చెత్త పనులు చేయిస్తూ ఉంటుంది. నమ్మిన మనిషిని ....! ఆకాశానికి నిచ్చెన వేయిస్తుంది; లోయలోకి తాడుకడుతుంది. అంతేకాని, మనిషిని మైదానం మీద కుదురుగా నడవనివ్వదు. రెచ్చగొట్టి ఉచ్చు బిగిస్తుంది నడుముకు వైరు కట్టి... 1

ఎక్కడో స్వర్గం ఉందంటుంది. మరెక్కడో నరకం ఉందంటుంది. ఆకాశాన్ని చూడమంటుంది. ఆశలన్నీ అక్కడేనంటుంది ... మనిషిని తన చుట్టూ చూడనివ్వదు. కనీసం తనను తాను చూచుకోనివ్వదు. జీవిత ఖైదు వేస్తుంది ... నీ ఖర్మ (కర్మ) పొమ్మంటుంది. “మనస్సు” అంటే 'నేను' ; నేను అంటే ఆలోచన. ఆలోచన చైతన్యం ఫలితం, చైతన్యం ఇంద్రియ 'ప్రేరితం, ఇంద్రియ ప్రేరితం, ప్రకృతి, ప్రకృతి బాహ్యం

• పురుష అంతర్భాగం. ప్రకృతి చైతన్యం (కాన్సియస్‌), పురుష చేతన (కన్‌సైన్స్‌), భౌతిక పదార్ధ భావనతో పరిశీలన చేసినపుడు వివరణ ఇలా ఉంటుంది. అంటే ప్రకృతి - పురుష బాహ్య అంతర్జతాలు (౫ 2౧6 041) గా క్రియాత్మకంగా పనిచేస్తూ ఉంటాయి.

ఆదేశించేది మనస్సు - ఆచరించేది సెల్ఫ్‌ (నా భావం) - అందుకు సహకరించేది శరీరం. వీటి సవ్యమైన సహకార సమన్వయత జీవితం ... ఈ సమన్వయత స్వరూప స్వభావాలను అనుసరించి, జీవిత గమనం అనుకూల ప్రతికూలతలతో సాగిపోతూ ఉంటుంది.... ఈబా, మనోప్రస్థానం

శరీరం ఆరోగం - "సెల్ఫ్‌ సంస్కారం - మనస్సు జ్ఞాన సమృద్ధి వీటి సమతుల్యతలపై కూడా జీవిత విధానం, వ్యవహారం ప్రభావాన్ని కలిగి వుంటాయి. అందుకే ఆరోగ్యవంతమైన శరీరం కోసం, సంస్కారయుతమైన "సెల్ఫ్‌ (కాన్నియస్‌) ను కలిగి ఉండటానికి, విజ్ఞాన పూరితమైన మనస్సు కోసం బాగా “కృషి చేయాలి మరి,

శరీరము - ప్రాణము - సెల్ఫ్‌ (నా) - మనస్సు జీవుల ఉనికికి ముఖ్యమైనవి. వీటి సమన్వయత, సహకారంపై “జీవిత హాయి” చాలావరకు ఆధారపడి ఉంటుంది.

శరీర ఉనికికి ప్రాణం, జీవన నిర్వహణకు సెల్ఫ్‌ (నా), జీవిత విధానానికీ, అభివృద్ధికీ మనస్సు అవసరం అవుతాయి. ఆదేశించేది (ఇంద్రియాల (ప్రేరణతో) మనస్సయితే, నిర్వహించేది సెల్ఫ్‌, అందుకు ఉపయోగపడేది, సహకరించేది శరీరం.

పుట్టుకతోనే (ప్రాణం ఉంటుంది. (ఫెర్టిలైజేషన్‌ నుందే (ప్రాణం (జీవం) మొదలవుతుంది). వయస్సు వృద్ధితో విషయ జ్ఞాన వృద్ధి జరగాలి మరి ! ఇది మనస్సుకు సంబంధించినది. ఈ రెండింటి మధ్య 'నా యొక్క వ్యక్తిత్వం (56010 బలపడుతూ ఉంటుంది.

విషయం తెలిస్తే (కొంతవరకైనా) సామాన్యంగానైనా వివరించగలం; వివరణ అర్ధమైతే ఆచరణ సులువుగా ఉంటుంది. శరీరము - మనస్సు - జీవితం - జీవనము, వీటి మధ్య 'నా' వ్యక్తిత్వం (5010, దానితోపాటు అంతఃకరణ (6013018000) కూడా ఉంటాయి. వీటికి సంబంధించిన విషయ వివరణ, అవగాహన, జీవితయాత్రకు (యానానికి) సంబంధించిన వాస్తవికతకు అవసరం అవుతుంది.

శరీరానికి బలం, ఆరోగ్యం కావాలనుకున్నట్లే, మనస్సును శక్తివంతం చేయడానికి ప్రయత్నించాలి. మనకోసం మనమే అలా (శ్రమించాలి. ఎవరి కోసమో నటించ కూడదు. "సెల్ఫ్‌'ను సాక్షిగా చేసి, కర్మ (పని) చేస్తే; సవ్యంగా ఉంటుంది. ప్రయత్నం “పురుషు లక్షణమే కాదు! అది మానవ సహజత్వం కావాలి. కనుక ప్రయత్నిద్దాం. నడక ప్రారంభిస్తేనే కదా గాలివాటం తెలిసేది. ప్రయత్నమంటూ ప్రారంభమయ్యాక, అనుభవం రీత్యా అప్పటికి అవసరమైన సర్దుబాట్లు, ఏర్పాట్లు చేసుకోవచ్చు. కార్య ప్రారంభం, కావలసిన దానికి అవసరమైన మార్గం అవుతుంది.

అయితే మనం మానవులం కనుక - ఆలోచన కలిగి ఉండవలసిన మనుష్యులం కనుక, అందుకు విరుద్ధమైన అజ్ఞానం - పశుత్వం - మృగత్వం - క్రూరత్వం విశ్వ స్ఫూర్తి య్‌

వగైరా దుర్లక్షణాలు మనతో ఉండకూడదు. జీవ పరిణామ క్రమ (ప్రవాహంలో కొట్టుకువచ్చి, అవి మనలో చేరి, అవశేషాలుగా తిస్టవేసి, స్థిరపడిన వాటిని సమూలంగా నిర్మూలనం (రూట్‌ అవుట్‌) చేయాలి. జీవితాన్ని నడిపించేది దాదాపు మనస్సే కనుక, దానికి మానవత్వాన్ని మంచి లక్షణాలను శక్తివంతమైన రీతిలో సమకూర్చాలి. తద్వారా, మానవత్వ పరిపూర్ణతతో, మానవజన్మ సార్ధకతతో మానవ సమాజం సుఖశాంతులతో, శాశ్వత ఆనందంతో దివ్య జీవితాన్ని పూర్తి చేసుకోవచ్చు.

అమీబా లాంటి అత్యల్ప ఏకకణజీవి నుండి (ప్రారంభమైన జీవితం, దైవమే కోరుకోగిలిన స్థాయికి పరిణామం చెంది, అంతరిక్ష వ్యాప్తం, వ్యాపకం కావడమేకాక, దైవాన్ని తనలో నిలుపుకొని - అలా నిలుపుకోగలగడంతోనే మానవజన్మ ప్రాధాన్యత, ఉన్నతి, అర్దం అవుతోంది. మానవులకే కాక, జీవులకే కాకుండా - దైవానికైనా అవసరమైన, అవసరమయ్యే మనస్సును 'మాయ'గా మాత్రమే భ్రమించి, భావించి వ్యర్థం చేసుకోవడం క్షంతవ్యం కాదు.

జీవితానికి శరీరం - మనస్సు, ఈ రెండింటినీ అనుసంధానం చేసే సెల్ఫ్‌ (కాన్నియస్‌) అతి ముఖ్యమైన భాగాలు. శరీరం స్థితికి - గతికి ప్రాణం; జీవిత, జీవన నిర్వహణలో సెల్ఫ్‌కు ఆధారంగా మనస్సు అవినాభావ సంబంధాన్ని ఆధారిత విధానాన్ని కలిగి ఉంటాయి. అంటే, శరీరానికి ప్రాణం అవసరమైనట్లే, జీవితానికి మనస్సు ముఖ్యం. కనుక మనస్సు గురించి కొంత వివరణ కావాలి. విశ్లేషణ అవసరం.

మనస్సు గురించి మాట్లాడడం మామూలే. అందరికీ ఎంతో చెబుతుంటారు. ఏమేమో వివరిస్తారు. కానీ - మనస్సంటే .... ఏమిటి?

జీవితానికి - మనస్సుకీ గల సంబంధం ఏమిటి? ఇంతకూ అది ఎలా ఉంటుంది? మెదడులో వుంటుందని చాలామంది అనుకోవడం ... నిజంగా అది అక్కడే వుంటుందా? దాని స్థానం అదే అయితే దాని యజమాని ఎవరు?

“నేను కానా” అనడం కూడా అందరికీ అలవాటే. మంచి మనస్సు - చెడ్డ మనస్సు, యీ మంచీ - చెడులు దానికి ఎలా వస్తాయి? అలా దానికి ఆ లక్షణాలను, వికారాలను కలిగించే (డ్రేరకం ఏమిటి? అది ఎక్కడ వుంటుంది?

ప్రాణంతో వస్తుంది ... జీవితంతో వుంటుంది. వయస్సుతో మారుతుంది. వృద్ధాప్యంలో క్షీణిస్తుంది. శరవేగంతో పోటీ అదీనూ ... అవునా? అనుభవాన్ని బట్టి అవుననే అనుకోవాలి మరి. మనోప్రస్థానం

దీనికి వ్యవహార వెరైటీ ఎలా అబ్బుతుంది? పరిస్థితులను బట్టి, పరిసరాలను బట్టి అలా జరిగే అవకాశం వుందేమో మరి !

ఇది పూర్తిగా నిజమనిపించడం లేదు. పరిస్థితులు - పరిసరాలు - ఒకే తీరులో బ్రతికే వానిలో కూడా మనస్సు దాని వ్యవహారం వెరైటీగా వుంటోంది. అందుకు మరేదో కారణం అయి వుండాలి, అయి వుంటుంది కూడానూ.

“మనస్సు మంచిగా వుండాలి”

“మనస్సు అదుపులో వుండాలి”

“మనస్సు స్వాధీనంలో వుండాలి”

“మనస్సుని శాంతిగా వుంచాలి ఇలా ఎన్నో తీరులుగా మనస్సుని గురించి చెపుతారు పెద్దలూ చిన్నలూ కూడా!

అలా వుందేట్లు చేయవలసింది ఎవరు? ఇంతకూ “అలా” ఉండకుండా “మనస్సు”ని చేసేది ఎవరు? “నా” మనస్సు అనేది అందరూ చేసే పనే అయినా ఎవరికో చెబుతున్నట్లు అలా దాన్ని గురించి ముచ్చటిస్తారే?

ఏదైనా ఒక పని “చెయ్యాలి - చేసుకోవాలి” అనే పద్ధతిలో మనస్సుకి సంబంధించినంత వరకూ చేసుకోవాలి అనేది అన్వయిస్తుంది. అది “స్వంతం” కనుక.

మనస్సుకి - కర్మ (చేసే పని - కృషికీ చుట్టరిక సంబంధం ఉండే వుంటుంది. కర్మ పూర్తికి - అసంపూర్తికి కూదా, సమర్ధతతో పాటు యీ బంధం కూడా తోడవు తుంది. ఫలితం దానితోపాటే కదా.

“మనస్సు - బుద్ధి ఒకటేనా - కాదా? అనేది కూడా ఆలోచనతో వచ్చే అనుమానం. నిజమే అవి రెండుగా కనిపించినా - ఒకటిగానే అనిపిస్తాయి. మనస్సు భిన్నత్వమయితే బుద్ధి ఏకత్వమా? ఇదో వేదాంత మెలిక.

మనస్సు (ప్రేరణ - బుద్ధి నిర్మాణాత్మకం. అవునా? అవునేమో మరి! అలాగే - శరీర అంతః బాహ్య స్పందన, దానికి మెదడులో జరిగే రసాయన ప్రతిస్పందన - “మనస్సు” అనుకుంటే పిల్లికి అర్ధం మార్దాలం అన్నట్టు వుందా?

జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తే పిల్లి - మార్జాలం ఒకటిగా అనుకొన్నా నిజానికి, ఆ రెండు పదాలు ఒక్కటే కాదు.

శరీర స్థితిపై ప్రకృతి స్పందనే మనస్సు - మనస్సు ప్రేరణ, బుద్ధి పరిసర పరిస్థితుల, ప్రకృతి మార్పును, మనస్సు నిత్య మార్చిడితో అనుసరిస్తే దాని ప్రేరణ విశ్వ స్ఫూర్తి మహా

ఫలితమైన బుద్ధి వేగవంతంగా తన ఉనికిని మార్చుకోదు. తాత్మాలిక పద్ధితిలో అడి స్పందించవచ్చు. కానీ దానికి ఓవిధమైన “స్థానికం”, “స్వంత” వుంటుంది బాహ్య-అంతఃస్పందనతో మనస్సు స్వరూప స్వభావాలు మారుతున్నట్లే అనుభవం ఆధారంగా, మనస్సు ప్రేరణతో పోరగా, పోరగా బుద్ధి కూడా మార్పు చెందవచ్చు. అయినా అనుమానమే అలా జరుగుతుందంటే. 0015111641 1౧24161 13 ౧610౪ 600౪1 ,. ౧0౧10 (౧౧౫౮ల) ఏ [0 06 161. పంచభూతాల నిర్మితం, మిళితం - శరీరం. ఇది భౌతిక పదార్థం కనుక బింబం, ప్రతిబింబం, స్పర్శకు అవకాశం వుంటుంది అనుభవం దీని లక్షణం. (పంచ) ఇంద్రియ స్పందనకు ప్రతిస్పందన ... మనస్సు. దీని ఉనికికి అనుభూతి ప్రధానం.

ప్రకృతిలోని ప్రతి జీవికీ ' మనస్సు” అనేది ఉంటుందా లేక మానవులకే ఇది ప్రత్యేకమా? సెన్సెస్‌ ద్వారాగానీ, సెన్సెర్స్‌ కారణంగా గానీ, ... దాని స్వరూప, స్వభావాలు భిన్నంగా ఉన్నప్పటికీ, ప్రతి జీవికీ ' మనస్సు” ఉంటుంది. అయితే అవసర మనస్సు - అలవాటు మనస్సు -ఆలోచన మనస్సు - అతీత మనస్సు .... ఇలా మనస్సు, ఆయా స్థితిగతులను అనుసరించి పలువిధాలుగా ఉంటుంది. దీనిని అనుసరించే ఆయా జీవుల జీవిత విధానం సాగిపోతూ వుంటుంది. జీవ పరిణామ సూత్రం ఇందుకు పాక్షికంగా మాత్రమే అన్వయం అవుతుంది. మానవ జీవులకు కూడా మనస్సుకు, మేథస్సుకు సంబంధంలేదు. అయితే కొన్ని సందర్భాలలో ఇవి ఒకదానికొకటి ప్రభావితం చేసుకోగల అవకాశం వుంది. అలాగే, మనస్సు, నాగరికత విషయంలో కూడా ఇలాగే జరుగుతుంది. సాహిత్య సంస్కృతి ప్రభావం మనస్సుకు తాకవచ్చు.... అయితే, మనస్సు వ్యక్తిగత, వారసత్వ పరిమితి లోనే మిగిలిపోయి ఉంటే - అది ఇందుకు భిన్నంగా ఉంటుంది.

“'మనస్సు'ను మైండ్‌ అంటాం. భాషాపరంగా - కాని మనస్సుకు అంతకంటే విశాలభావం ఉంటుంది. 'తమస్సు'లోనూ ఉంటుంది మనస్సు. “తపస్సులోనూ ఉంటుంది. పరస్పర విరుద్ధతలో కూడా నిక్షేపంగా ఉంటుంది మనస్సు. సూక్ష్మ, స్థూల, అంత - అనంతతలలో కూడా అది మనగలదు ... వ్యాప్తం - సమాప్తం (0 [002006 [0 6 $0038000 0860563 [02౪ 06 021166 0౯ 4106... 113 2508120076 250661 01 116 129100ఓ

మనస్సును సయంత్రించలేవు. కృషి - బుషిత్వాలకు అది సంబంధం కలిగి ఉంటుంది. "కృషితో మనిషిని బుషి చేయగలదు .... బుషిని విశ్వవ్యాప్తం చేయగలదు కూడా. విశ్వాత్మలో విలీనం చేయగల మార్గం చూపించగలదు నవ్య, దివ్య సాధన ద్వారా, -.. శ్రద్ధ ద్వారా బుద్ధిని, ధారణ వలన జ్ఞానాన్ని, ధ్యానం ద్వారా దివ్యత్వాన్ని సాధించి పెదుతుంది మానవ మనస్సు ! ధ్వంసం చేస్తుంది దానవ మనస్సు.

శరీర అనారోగ్యంతో మనస్సు బాధను అనుభవిస్తుందనడం అనుభవమే |! శరీర స్థితిని మనస్సుకు తెలియనీయకుండా నిరోధించడం ద్వారా తాత్మాలికంగా మనస్సును 'బాధ' నుండి తప్పించవచ్చు. కానీ, కొన్ని సందర్భాలలో శరీరం పూర్తి ఆరోగ్యంగా ఉన్నా మనస్సు 'బాగా' ఉండదు. కులాసాను కోల్పోతుంది. కారణం? జీవితానికి సంబంధించిన బాహ్య పరిస్థితులు అందుకు కారణమవుతాయి. అవి వ్యక్తిగతం కావచ్చు. కుటుంబ సంబంధమైనవి కావచ్చు. ఆయా పరిస్థితులు ఆర్ధిక, సాంఘిక, వ్యక్తిగత, మరేదైనా విషయానికి చెంది ఉంటాయి.

హుషారు తగ్గి, దిగులుగా కూర్చున్న వ్యక్తిని “ఏమి అలా ఉన్నావ్‌, ఒంట్లో బాగోలేదా?” అని ప్రశ్నిస్తే, పరామర్శ చేస్తే ... “ఒంట్లో బాగానే ఉంది, మనస్సే బాగాలేదు” అనే సమాధానం సొధారణంగా వస్తుంది. మనస్సు బాగోలేకపోవడానికి గల కారణాలు అందరికీ చెప్పేవి కావచ్చు - కొందరికే వినదగినవి కావచ్చు లేదా ఆ వ్యక్తికే పరిమితం కావచ్చు. ....

ఏమైనా - మనస్సు బాగా లేకపోవటానికి హేతువైన పరిస్థితుల పరిష్కారం తోనే, మనస్సు మళ్లీ 'మామూలు' అయ్యే వీలుందిగాని, వైద్యంతోకాదు. “మనోవ్యాధికి మందేమీ ....?” అని దీర్భాలు తీయక, క్రియాపూర్వకంగా నివారణ మార్గం అన్వేషించడం విజ్ఞత.

ఉదాహరణకు భార్యాభర్తలకు ఒకరిపై ఒకరికి “కోపం” వచ్చింది. మాటలు మారిపోయినాయి. చూపులు తేడా అయినాయి. డొమెస్టిక్‌ నిత్య కార్యక్రమాలు స్తంభించాయి. ప్రభావం పిల్లలపై పడింది. ఎవరి మనస్సు బాగోలేదు. శరీర ఆరోగ్యాలు మామూలుగానే ఉన్నాయి. వట్టుదలలు పెరిగాయి. పట్టు తప్పిపోతు న్నాయి మనస్సులు. పార్కులను ఆశ్రయించడం, సినిమా థియేటర్లకు చేరడం లేదా మరేదైనా రిక్రియేషన్‌ వసతిని వెతుక్కోవడం వగైరా వగైరా పూర్తయినా ఏమీ మార్చులేదు. పరిస్థితి మరింత ప్రమాదస్థాయికి చేరింది. పరిష్కార మార్గం సుదూరమైంది. విశ్వ స్ఫూర్తి యా

జీవితాలను పికటంగా శాసించేస్తాయికి చేరితే ...? 'థర్డ్‌ పార్టీ జోక్యంతో కొన్ని సందర్భాలలో తాత్కాలిక ఉపశమనం కలిగి, 'సంధి' జరిగినా. ఎక్కువ సందర్భాలలో ఆ జోక్యం అప్పటి పరిస్థితిని మరింత అథ్వాన్నం చేసి ఆనందించడమే ఎక్కువగా జరుగుతూ వుంటుంది.

అలాకాక భార్యభర్రలు ఇద్దరూ బాంధవ్య విశ్లేషణ (004016 0౦౪౧611112) కు పూనుకుంటే, ఇది ప్రారంభంలోనే జరిగితే ... ఇంతటి 'ట్రాజెడీ ద్రామా' జరిగేది కాదు అసలు అవసరమయ్యేదికాదు. పరస్పర అవగాహన సమస్య(ల) పరిష్కారా నికి ఉత్తమం.

బాహ్యా (శరీర అనారోగ్యతకు సంబంధం లేని) కారణాలు, పరిస్థితులు మనస్సును ఎంత వేదనకు గురిచేస్తాయో ఉదహరించడమే ఇలా చెప్పడం ... “మనస్సు బాగోలేదు

• అలా కాసేపు బయట తిరిగి వద్దాం” - ఇలా కొన్ని సందర్భాలలో అనుకుంటూ ఉంటాం. అంటే 'బాగా ఉండేది (కాసేపైనా) బయటేనన్న మాట ! ఇంట్లో లేనిబాగు, బయటకు వెళితే పొందవచ్చునను కోవడంలో (భ్రమ లేదు. నిజమే, మనస్సు బాగా లేకుండా చేనిన పరినితులకు, కాస్త దూరంగా కొంతసేవుంటే 'బాగా' ఉంటుందనిపించడం సహజం - అనుభవం కూడా దాదాపు అలాగే ఉంటుంది. కారణం చిన్నదైనా - కొన్ని సందర్భాలలో అది ఊహాజనితమైనా, దాని నివారణను ఉపేక్షిస్తే ఫలితం చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఇది కొన్ని సంఘటనలలో జీవితా లనే బలి తీసుకోవడం జరుగుతుంది. మనస్సు శక్తివంతంగా, నిర్మాణాత్మకంగా ఆలోచించగలిగిన 'స్థిమితత్వాన్ని కలిగి ఉంటే, బహుశా పరిస్థితులను ఎదుర్నొనే తెగువ వస్తుందేమో. పోరాటపటిమతో (మానసికంగా) ఏ పరిస్థితులనైనా ధిక్కరించి, పరిష్కరించే విధంగా మనస్సు “శక్తివంతం కావడం అవసరం.

సాధారణంగా పరిస్థితులచే ప్రభావితమైన ఇంద్రియాలు మనస్సును ప్రేరేపించి అనవసర ఆశలను, ఆలోచనలను కలిగించి, దానిని ఆవేశానికి, ఆందోళనకు, ఆవేదనకు గురిచేసి అలసట కలిగిస్తాయి. ఇందులో కొంత అవసర కారణాలు కూడా ఉండవచ్చు. ఆలోచనల వరదతో మనస్సు మరింత బలహీనమై పోతుంది. కొన్ని సందర్భాలలో క్రియాశూన్యతను కలిగించవచ్చు. జీవితంపైన విరక్తి వరకు అది పెరిగిపోవచ్చు. తత్కారణంగా, శరీరము బలహీనమై, రోగనిరోధక శక్తిని కోల్పోయి, అనారోగ్యమూ కావచ్చు. వైద్య విధానం ఫలించకపోవచ్చు. శరీర స్థితికి

లోబడిన మనస్సు విచక్షణను, నిగ్రహతను కోల్పోయి, రెచ్చిపోయే స్థితిని పొందవచ్చు ... తద్వారా మనస్సు తన స్థాయిని కోల్పోయి. సాధారణ శరీర స్పృహనే కలిగి ఉంటుంది. మానవ మనసుకు ఉండవలసిన ఉన్నతిని, ఆ స్థితిలో అది కోల్పోవచ్చు. జీవితాన్ని ప్రశ్నార్థకం చేయవచ్చు. సార్ధకతకు బదులుగా వైఫల్యమే మిగలవచ్చు. మనస్సంటే - ? జ్ఞానేంద్రియాల సమాచారాన్ని గుర్తించి, గుర్తుపెట్టుకుని, గుర్తుచేయడం ! అంటే, ఇంద్రియ సమాచారానికి సంబంధించి, బ్రెయిన్‌ ద్వారా జరిగే నాడీ స్పందన, ప్రతిస్పందన 'మనస్సు'గా అర్ధం చేసుకోవచ్చు. స్పందన, ప్రతిస్పందన తీరు వ్యక్తిగత శరీర, పరిసరాల ప్రభావంపై ఎక్కువగా ఆధారపడి ఉంటుంది. ఆలోచన, మనస్సు ఒకటి కాదు. ఆలోచన బుద్ధికి సంబంధించినది. ఆలోచనాస్థాయి మేథస్సుకు చెందినది. మనస్సు, ఇంద్రియ సంబంధ నాడీస్పందన మాత్రమే. వెహికల్‌ మనదే అయినా, అది అదుపు తప్పితే ... తెలిసిన సంగతే కదా! అలాగే జీవితం మనదే అయినా, దాని నిర్వహణలో మనస్సును స్వాధీనంలో ఉంచుకోగలిగితే ఎవ్వరికీ ఇబ్బంది ఉండదు. మనస్సు - శరీరం, దేని ప్రాముఖ్యతను, ప్రత్యేకతను అదే కలిగి ఉన్నప్పటికీ, (ప్రయారిటీ, సుపీరియారిటీలలో మనస్సుకే 'ప్లస్‌ పాయింటొ ఉంటుంది. మనస్సు అదుపులో శరీరం నడిస్తే జీవితం ఉండే తీరు; అలాకాక, శరీరం ఉద్రేకాలకు, వికారాలకు (వయస్సు ప్రేరణతోనే లెండి) మనస్సు అలవాటు పడి, కోరికలు పడగలెత్తి, పరుగులు తీసే జీవిత విధానానికీ వ్యత్యాసం ఉంటుంది లెండి ! శక్తివంతమైన మనస్సు స్వాధీనంలో, బలమైన, ఆరోగ్యవంతమైన శరీరం ఉండటమే జీవితానికి యుక్తంగా ఉంటుంది. గిశింంషంటం గిశటితే ఏ 2 క్రాంుం2540 006)” ... శరీరం మనదే (స్వంతం) అయినా, రోగం పరాయిదే ! మనస్సు ...? మనదే! దానికి అవసరమైన ఆలోచనా మార్గం మనదే కావాలి. ఊహ కంటే వాస్తవం అనుభవయోగ్యం కదా ! మనస్సు 'పేరణకు కారకాలు పరిసర (పదార్ధ) పరిస్థితుల ప్రభావితమైన జ్ఞానేంద్రియాలు. ఇది అందరికీ తెలిసిన అనుభవమే ! జీవితము - మనస్సు - అనుభవము. ఇది వాస్తవం, ఇందుకు అతీతమైనది ఏమైనా ఉంటే ... (ఉంటుంది) దీని తరువాతనే ! విశ్వస్శార్తి. ఆతా

మామూలు జీవితమైనా, మహనీయత, మాననీయతనైనా జరిపించేది. ఫలితాన్ని సాధించేది మనస్ప్సేగదండీ | అయితే ద్వంద్వ ప్రవృత్తి (0౪11) గల ప్రకృతి (పురుషులో వెలుగునీడలు, మంచిచెడులు, కష్టసుఖాలు, ఆశనిరాశలు, అనుకూల ప్రతికూలతలు (పాజిటివ్‌-నెగెటివ్‌) సహజసిద్ధంగా వుంటాయి. పరస్పరాశ్రయాలుగా పనిచేస్తూ ఉంటాయి. మనస్సు అందుకు మినహాయింపు కాదు. అందుకే మనిషి (గ్రిప్‌లో ఉన్నంత వరకు దానితో ముప్పు ఉండదు. అగ్గి పెట్టెలోని నిప్పు, జేబులో వున్నా కాల్చ్బదు. అలాగే పుట్టలో పాము ఫర్వాలేదు కాన్సీ బుట్టలో ఉన్నదానితోనే ప్రమాదం ఉంటుంది. అది ఎప్పుడు ఎలా ఉంటుందో, ఏం చేస్తుందోననే భయం ఉంటుంది. సహజమైన రీతిలో, మనస్సు అదుపులో ఉన్నంతసేపూ, మనం ఎక్కడ ఉంటే ఏమి, ఎలా ఉంటే ఏమి? (ఆ స్థితిలో ఎక్కడ ఎలాగో ఎందుకుంటాం లెండి- 1)

శరీర రోగం శరీరానికి తెలియదు. మనస్సు భరిస్తుంది - ధరిస్తుంది. రోగ నిర్ణయం నివారణ చేయవలసిన వారు మరొకరు. కానీ మనస్సు స్థితి అది కాదు. భావన ద్వారా అది వ్యక్తికే తెలుస్తుంది. ప్రతి వ్యక్తి ఆలోచనకు, కర్మ (ఆచరణ)కు ఆ వ్యక్తి మనస్సుకుసోకితే (న్యూరాన్స్‌కి) దానికి ప్రత్యేక వైద్యం ఉంటుంది. కానీ, భావనరూపమైన (సైకాలజీ కాదు) సవ్యత లేనప్పుడు, అవసరమైనంత మేరకు స్వయం “జెనధ సేవనం” చేయడమే మంచిది. అదే ధ్యానం (మార్గం) ! ఇది శరీర మనస్సు సంబంధమైన అనారోగ్యానికే కాదు, జీవిత నిర్దేశిత్వానికి ఉద్దేశించ బడినది. జీవిత ధన్యతకు, సార్ధకతకు అవసరమైంది. మన శరీరాన్ని మనం శుభ్రం, భద్రం చేసుకున్నట్లే మనస్సుకు కూదా శుద్ధి (బుద్ధి) చేసుకోవాలి.

కేజగంబ్ర 66ల ఇగ ల 919810 ౧106, 60095608 004) 16 ర]160/ 2006 (16 తజంట, (06 118 10015 060012109 6 5400640" 206 (16 50020107.

పకృతి సహజత్వ ప్రమాణంలో (రాజకీయ దృక్చథంతో కాదు) స్తీ పురుష (ఆడ, మగ) ఒకటే కాదు. అయినా పరస్పరాధారం, అవసరం వారి మధ్య ఉంటాయి. కుటుంది నభ్యుల నంగతీ, న్ఫితీ అంతే! అలాగే, వ్యక్తి - నమాజము, ప్రభుత్వము-ప్రజలు, ప్రకృతి-జీవులు, మతము-దేవుడు, అధికారము- రాజకీయము మొదలైనవన్నీ పరస్పరాధార, ఆధారితాలై మనగలుగుతున్నాయి.

శరీరము-మనస్సు “గతీ” - అంతే ! అవినాభావ సంబంధాన్ని కలిగి ఉంటాయి. (డయోలెక్టికల్‌ / ఇంటర్‌ డిపెండెంట్‌ - 01116060021/ 11/6 6ల0ల౮6౧0) ఈ రెండింటి మధ్య (శరీరము-మనస్సు) సామీపష్యత, సాన్నిహిత్యం ఉన్నప్పటికీ, సారూప్యత,

సర్వసామాన్యత లోపిస్తాయి. అందుకే దేని లక్షణం - గుణం దానిదే ! దేని నేచరు

• ఫీచరు దానిదే ! ఒక్కమాటలో - దేని తత్త్వం దానిదే ! వాటిని గురించి తెలుసుకోవాలనుకున్నప్పుడు దేనిని దానిగానే పరిగణించాలి ... పరిశీలన చేయాలి. 'జీవితం' బేస్‌గా భావించి, వాటికి సంబంధించి విశ్లేషణ చేయగల్లితే, విశేషాలు, అవశేషాలు చాలా తెలుస్తాయి. ఒక ఊరు గురించి బాగా తెలిసిన వారికి, ఆ ఊరిలో తిరగడం ఎంత సులువుగా ఉంటుందో, మనస్సును గురించి తెలిసిన వారికి (కొంతైనా), జీవిత నిర్వహణ ఎంతో హాయిగా ఉంటుంది. మాయ (భమ) లేని వాస్తవంలో మనఃశ్చాంతి లభిస్తుంది. మానవజన్మ ప్రత్యేకత తెలుస్తుంది. 'కన్చించేదాన్ని కాదనేకంటే ... కన్పించని దాన్నే లేదనిపించడం” మనిషికి మేలు చేస్తుందేమో ! (మెటీరియలిస్టిక్‌ సెన్స్‌తో).

2760 110481 6౧164 [43 16 ౧౫4౧౫ [0016664 6031 (020 26 00 [౧1, ౧013166 1౧8 6 0601760161 ౦0090%20/10% 206 116 60*76%86 05 106 ఆ9షక్రిల, 1246 3 ౧04167 20 (06 [0౧౧6౧

ఎవరి జీవిత నిర్వహణకైనా, శరీరంతో పాటు అంతకంటే ఎంతో ముఖ్యమైన దిగా ప్రాధాన్యతను పొందేది మనస్సు ! దీనిని గురించి ఎంత చెప్పినా తక్కువే ! జీవిత ఉనికికి, దైవ స్థితికి, దివ్య సాధనకు అలాగే మరి దేనికైనా ! మనస్సు లేకపోతే ఏదీ జరగదు. జీవితంలో అలాంటి ఆధిక్యత కలిగిన మనస్సును కేవలం భౌతిక భ్రమలో ముంచి, ఉంచి, పూర్తిగా ఇంద్రియాల వశం చేసేసి, ఆ భమలోనే తృప్తిని, ముక్తిని పొందాలనుకోవడం, అలాగే జరుగుతుందనుకోవడం అసలు సిసలు అజ్ఞానం. తనను తాను వదిలేసుకొని, తాను కేవలం “నిమిత్త మాత్రమే” అనుకుంటూ, ఎవరిద్వారానో ఏదో పొందగలమని నమ్ముకొని, పరూధీనంగా జీవితాన్ని గడిపెయ్యడం, 'చిత్తభ్రమ' అనడం తొందరపాటు కాదేమో!

00౪/0 ౪౦౪? '561; 00+) 016 [ల[002] (0౫౦౪. (౧6౪76౯06 1 [663176

జీవితంలో ప్రతిజీవి తనకోసం, తాను మాత్రమే చేసుకోవాల్సిన పనులు కొన్ని ఉంటాయి. తనవారు ఎందరున్నా మరొకరు చేయలేనివి, చేయకూడనివి, భావార్ధం అందరికీ అనుభవమే కదా ! (అలాగే) మనస్సు, దానితో చేయవలసినవి, తద్వారా పొందవలసినవి కూడా దాదాపు 'స్వయం' ఖాతాలోనివే! ఐహికమైనా, ఆధ్యాత్మికమైనా. దివ్యత్వ సాధనైనా - తన మనస్సును ఉపయోగించి, వ్యక్తి స్వయంగానే చేయవలసి

ఉంటుంది. అందుకు తగినట్లుగా మనస్సును తన స్వాధీనంలో, హక్షు భుక్తంలో ఉంచుకోవాలి.

హక్షుదారు దస్తావేజు (టైటిల్‌డీడ్‌) స్వంతమైతేనే ఆస్తిపై పూర్తి హక్కు స్వేచ్చ ఇష్టానుసారం అవుతుంది. స్వార్దితమైనా దాక్యుమెంటు మరొకరి పేర (బినామీ) ఉంటే కూడా -- స్వాధీన తిరకాసు కొంత ఉంటుంది. పిత్రార్జితమైతే హక్కు అసంపూర్ణంగానే ఉంటుంది. పరాధీన మనస్సు “గతీ అంతే!... సాధారణ 'నిమ్ను స్థితి నుండి ఉన్నతస్థాయికి మనస్సును 'ప్రన్థానించివలసి వచ్చినప్పుడు, అది పూర్తిగా మన (గ్రిప్‌లో ఉండకతప్పదు. మానవులే మహాత్ములుగా మారాలన్నాా దివ్యసాధకులు కావాలన్నా అందుకు ముఖ్యవాహకమూ, సాధనమూ అయిన మనస్సు మంచి స్థితిలో ఉండాలి. న. [0 1000౪0 ౦౪౧౦15 “00 26 ౪0౮, 00226 2022, 0 20

మీ మనస్సును మీరే గుర్తించే ప్రయత్నం చెయ్యండి. దాని ఉనికిని, ప్రాధాన్యతను (గ్రహించండి. శక్తివంతం చెయ్యడం ద్వారా దానికి ఉన్నతస్థితి కలిగించండి. తద్వారా భౌతిక జీవిత సుఖాన్ని సంతోషాన్ని శాంతిని మాత్రమే కాక, దివ్యత్వాన్ని పొందడం ద్వారా ఆనందాన్ని అనుభవించండి - జన్మ సార్ధకతను సాధించండి. 'స్వయంభువు' వారసత్వానికి అర్హతను సంపాదించండి. అందుకు ధ్యానప్రస్థాన్‌, జ్ఞాన ప్రస్థాన్‌ దారి చూపుతాయి దివ్య ప్రస్థాన్‌కు.

వస్తువులోని ముడిపదార్ధం, ఆ వస్తువు స్ట్థూలత సూక్ష్మతను అనుసరించే వుంటుంది. ఇది జడ (11611ఖపదార్థ లక్షణం. జీవపదార్జానికి సంబంధించి ముడి ౫) పదార్థంలో జీవం వుంటుంది. ఆమేరకు దాని సూక్ష్మ స్థూలత వ్యాప్తి వుంటుంది. అయితే, జద పదార్థపు వస్తువు, దానికి సంబంధించిన (22౪) ముడి పదార్దాన్ని మాత్రమే కలిగి వుంటుంది. జీవ పదార్ధం, దాని మూలం మొత్తాన్ని కలిగి వుంటుంది. ఉదాహరణకు, విత్తనం, దాని విస్తరణ(చెట్టు) స్థూలత మొత్తాన్ని సూక్ష్మతగా, జీవ రూపంలో నిక్షిప్తతను కలిగి వుంటుంది. అలాగే జీవకణం దాని మూలమైన జీవి స్టూలత మొత్తాన్ని దాని సహజ లక్షణాలను, గుణాలను (ఇక్‌స్టింక్ట్‌)లలో సూక్ష్మ్మతతో సహా, తనలోనే కలిగి వుంటుంది. బీజాన్ని ఫలదీకరణ ప్రాసెస్‌లో, నేలలో నాటినప్పుడు దానిలోని జీవి స్థూలసూక్ష్మత, అంకురంగా మొలకగా, చెట్టుగా,

అదేవృక్షంగా, విస్తరిస్తోంది. అలాగే జీవకణంలో నిక్షిప్తమైయున్న, జీవి స్థూలసూక్ష్య్మత ఫెర్టిలైజేషన్‌తో జీవికి (ప్రారంభాన్ని కలిగి దాని సూక్ష్మత నుండి పూర్తి పరిమిత స్థూలతకు చేరుతోంది. జడ పదార్ధంలోని సూక్ష శ్రప్రమాణం (గ[0౧/అణువు), న్యూక్షియస్‌ (1101ల9)లో (పరమాణువు) విశ్వశక్తి (ఎనర్జీ) నిక్షిప్తమై, ఆ పదార్ధ స్టూలతను, దాని వ్యాప్తతను అనుసరించి దాని క్వాంటిటీ/క్వాంటమ్‌ను కలిగి వుంటోంది. అంటే, జడపదార్ధ సూక్ష్మతలో (410౫) అంతర్భాగంలో న్యూక్షియస్‌గా, పదార్ధ మూలాధారమైన విశ్వశక్తి ( దిఎనర్జీ)... అలాగే, జీవపదార్ధ కణ సూక్ష్మతలో అదే జీవశక్తిగా, ప్రాణశక్తిగా ప్రకృతి రూపంలో ఆ విశ్వశక్తి వివిధరీతులలో నిలిచి వుంటోందని గ్రహించగలం. (41[07/అణువు జడపదార్ధ కనీస సూక్ష్మతలో, అంతర్గత చలన హేతువు ఆ శక్తిపేరణే. అలాగే జీవపదార్ధ అంతర్గత సూక్ష్మతలో కూడా, జీవశక్తి, ప్రాణశక్తి, ప్రకృతి, జ్ఞానేంద్రియాల, అంతః, బాహ్యస్పందన, ప్రతిస్పందనల చలనాన్ని... 'మనసు'గా, క్లుప్తత దృష్టితో, భావించుకోవచ్చు. అయితే జడ సంబంధ పదార్ధ చలనానికి, విశ్వశక్తి (పేరణే కారణమైనట్లు, జీవపదార్ధంలోని చలన క్రియకు దాని స్పందన (ప్రతి స్పందనలకు కూడ విశ్వశక్తినే “విశ్వాత్మ” సూక్ష్మతగా భావించవచ్చు. దీనినే వేదాంతదృ్భష్టితో ఆత్మ (561లిగా మతదృక్పధంతో దైవాత్మగా దేవుడిగా, జీవిలో జీవాత్మగా, భావించబడుతోంది. అయితే జీవిలో జీవాత్మ స్థానం (ఎగ్జిస్టెన్స్‌) మనసు, దాని సెన్సేషన్‌ల, సెన్సెస్‌ల స్పందన ప్రతిస్పందనలుగా, అలాగే, అదే ప్రాణశక్తిగా, జీవకణగతమై, శరీర వ్యాప్తమై వుంది. శరీరంలోని, అంతర్‌ బాహ్య అవయవాల, వాటి సహజ ఫంక్షన్‌ క్రమంలో, మెటబాలిక్‌ నీస్టమ్‌ అమలు జరుగుతోంది. దీని క్రమ/ క్రమవిరుద్ధతలు ఆరోగ్య/అనారోగ్య స్థితిగతులు శరీరానికి కలుగుతున్నాయి. అందుకే భాషాపరంగా ఆత్మకు మనసు అనే అర్ధం వుంది. ఆత్మవిశ్వాసం - అత్మసాక్షి-ఆత్మానందం -ఆత్మతృప్తి-ఆత్మావలోకనం-ఆత్మన్యూనత- ఆత్మఘోష- ఆత్మాహుతి -ఆత్మహత్య-అత్మాఖిమానం.... మొదలుగా గల మాటలలోని “ఆత్మతో కూడివున్న జంట పదాలన్నీ... మనసు వికారాలకు సంబంధించినవే! కనుక యీ పదాల ప్రారంభంలో గల “ఆత్మను'భౌతికార్థంలో మనసుగనే, (గ్రహించవచ్చు. దానినే, వేదాంత ధోరణిలో ఆధ్యాత్మిక ఆత్మ(5910గ, కనీసం దాని సూక్ష్మతా న్థావరంగా, గుర్తించవచ్చునేమోమరి! 4౫ 1900001621 250601 01 116 ౧1౧6 26 16 200606661066 19 716 50310210. విశ్వస్ఫూర్తి. తా

శరీరంలోని జీవక్రియ (3461200116 5౧1౪13) యొక్క [00981100 ప్లస్‌ బాహ్య ప్రకృతి, పరిసరాల అవసరాల, ప్రభావిత జ్ఞానేంద్రియాల స్పందనకు. (ప్రతిస్పందనగా మెదడు/సెన్సోరియం లో జరిగే వివిధ విధాల ప్రతి స్పందననే మనస్సుగా దానికి సంక్షిప్త నిర్వచనంగా అనుకోవచ్చు. “అనీపించదం-అనుకోవదడం-అనడం” అనే భావ భావన వ్యక్తత మనసు యొక్క సహజ లక్షణం.

గౌగ6 2039620[76 [ం0ంటం౧ 00616 గలు] ౧401ల 05416 0210 ౧౦566 6౫ €6 19651176 230606 01 116 96౧565, 06102 ౧౦60066 6606 10 [16 ౧9 ౮౦౧౩౧10౪52653 16926102, €0 ౪6 ౦0661౪76 000౪౫76౧06 15 60 06 621664 116 '౧116. ౧6 వట5ష0౪5 18300౧56 0016 10106. 06 ౧౧1౧6 ర0631' 60 207 [౧౦601 1661. 11 6౧౦౧౫6౩ 16 6060 0 1౧ంట000 29 ౧00౧౪6౧౦? 2064 2 ౧00౧౪ల/6%

1 ౪6 610 3016631206 16 ౧010012600 ౦0౯616 01210 206 (6 ౧6౧౫401 ౧౧2౧౦6౦0 (416 ౧౧1౧64 1613 కగం*/) 10016417 12('ఏ0ం82ట' ౫6 90 11011 0౪6 560366 25 1౧010/ 0602456 ౦1 116 61౪ల91[02601 జర 016 2802ల0(26010 0₹ (116 6౧౦గ౧౦౧2| ౧ల౫౧౦౧... 0608 ౫6౧60166 0 4౧6 960030603౧) 40 016 56196 0౯౭౪3. ౧6 00040 ౧౧106 15 [0 06 ౧0౦౧౦61166 29 116 9010102102! 80080026 120020 ౧ల౧౦౧౫6౩ (40) 6 90406 ౧6౭౧ 00618 12010166 0౫ €6 9011094 గెంయంం

16 ర/981006 (16 00ర్వుం ౮౦౧9410466 ౪101 16 91ల%లట 0% 116 301౪ 224ల౧.. 6 ౧1106, 0) 06403 ౦ 860563 6 0003016006 ౪0101 15 041 00416 5006 ౧402110... 206 6 '5ం4! [ఉట 4916 11203060166012] (00960006 01 116 5001041 001561039063:3. 60,416 0/1010/ 18 01 606 4090146401.

అయితే పదార్ధగత మనసు భౌతికమే! స్టిరత (అ9410/00ట0126400) లేకపోవడం దాని సహజతే అయితే నిత్యజీవిత నిర్వహణకు వారధి, సారధి, అదే సుమా! అవసరం - ఆలోచన- అవకాశం అందుకు తగిన కృషి /కర్మ/పని, నిర్వహణ దాని విధి! ఇంద్రియాల తోడ్పాటు దానికి ఆసరా! ఈ జీవిత విధానంలో జీవి బ్రతుకు సర్వసాధారణతను మాత్రమే కలిగి వుంటుంది. అయితే అలవాట్లు అవయవ అనుకూలత ప్రతికూలతలను, అనుసరించి, కర్మచేయడంలో, తత్భలితాన్ని పొందడం లోనూ తరతమథఖేదాలతో, భిన్నతను, కలిగి వుండడం, మామూలే. ఏమైనా జీవి'ఉనికికి" దాని బ్రతుకుకు ముఖ్యకారణం ఆధారం ఈ పదార్ధ(భౌతిక) గత ఇంద్రియ (ప్రభావిత, ప్రకృతి పేరిత మనసే సుమా! మనోప్రస్థానం

ఉంది *'మనసు'మనిషికి - లేదు 'మాయ'.జగతికి!

మేధస్సుగా మనసు - భౌతికానికదే సాధనం.

'అత్మగా అదే సుమా ! - ఆత్మజ్ఞాన స్ఫూర్తి...

శాస్తపరిశోధన = ధ్యాన దీక్షనిరతము...

కలిగించును పరిపూర్ణత - జన్మసార్ధకత అదే !

పదార్ధం భౌతికం - విశ్వాత్మ ఆధ్యాత్మికం...

అంతటిబంధం - ఆధార, ఆధారితం...

కాదనుట లేదనుట-వాదన (కు) పరిమితమే!

మనసుకుతెలిసి నిజం - మఠఅిచి “'మాయిను మిధ్యను,

తెలిస్తే *నేను” వాస్తవం - ధ్యాన దీక్షతో స్వయంగా...

"0566 సంతం - 10077 భం6ం1%....

అయితే ఆధ్యాత్మికం మొదట - ఆది (901647౮020 మనసు..

భౌతికమైతే దరిమిలా - నైతిక (సివిల్‌జీవితం,

అధ్యాత్మికమేతుదకు - అత్మీయతగా సుమా!

పరలోకం -పరమాత్మ -సృష్టికర్త - స్వయంభువు...

విశ్వాత్మగా మనిషికి - (అది), దివ్యదర్భ్శనమే సుమా!

ముక్తి మోక్షమన్నా - మరి, నిర్వాణమన్నా అదే!

మల్టీయూనిటీ - మానవ మనసు సుమా!

ధ్యాన జ్ఞాన మేదానికి - ప్యూరిటీ అండ్‌ ఇంటెగ్రైటీ (124816)

కాం శీపకం1016 4188 = 16 50076016 5041

ఇ2౧90లు6ే 00661000 ఏ క6 లాజంటి 10 200176 [1

మనసును కలిగివుండడం జీవులకు సహజ లక్షణం. బ్రతుకును నడిపించేది అదే. 1[1 16 0101081621 1086701. దాని స్వరూప స్వభావాలు, నిర్మాణ నిర్వహణ విధానాలు భిన్నం కావచ్చు. అయినా సెన్స్‌ (గ్రహణశక్తిగగా మనసు, జీవులకు గైద్‌.

జీవ పరిణామ ప్రక్రియలో మెదడు యేర్పడి వృద్ధి చెందినట్లు, అవసరం. అలవాటును అధిగమించి మానవ మనసు ఆలోచనతో తన పూర్వీకులను దాటిపోయి వారిని అధిగమించి అపూర్వ అభివృద్ధి వైపు, జ్ఞానతృష్టతో పురోగమనాన్ని సాగిస్తోంది. మృగతృష్ణ మనోవైకల్యత, మసీషి మనసును ఆవరించి వున్నా మూధత్వం, పశుత్వం, విశ్వ స్ఫూర్తి

మృగత్వం మానవులను వదలకపోయినా, శాస్త్ర విజ్ఞానాభివృద్ధి సాంకేతిక ప్పురోళవృదట్ర 'కొనిసాగుతూనే వుంది.

మనస్సంటే ఏమిటి? ఇందుకు సంబంధించిన పరిశీలనలు, పరిశోధనలు, విశ్లేషణలు-వివరణలు, విరివిగా విస్తృతంగా, జరుగుతున్నా, అవి నిర్ణయాలలో స్పష్టతకంట్నే సపోజిషన్స్‌, సజెషన్స్‌, ప్రపోజిషన్స్‌, అపోజిషన్స్‌, స్పెక్యులేషన్లే అధికంగా వుంటున్నాయి. ఈ పరిస్థితి కేవలం మనస్సుకు మాత్రమే పరిమితం కాలేదు. దీనికి నిలయము, ఆధారమూ అయిన మెదడుకు సంబంధించిన నిర్మాణ సమాచారం కూడా, అస్పష్టంగానే వుంటోంది. అయితే, మెదడును, సూపర్‌ కంప్యూటర్‌తో పోల్చడం మాత్రం పూర్తిగా ఆత్మతృప్తిగానీ, ఆత్మవంచనగానీ కావచ్చు.

“అనిపించడం -అనుకోవడం-అనడం' దీనినే క్లుప్తంగా మనసనుకుంటే దీనిని ముఖ్యంగా మూడు భాగాలుగా విభజన చేయవచ్చు. అందులో మొదటిది, భౌతిక మనస్సు. ఇది నిత్యజీవితానికి అత్యవసరం. రెండవది రెలిజియస్‌ మనసు. ఇది సాధారణంగా, దేవుడి పేరుతో, “నీతి (మోరల్‌ శాంక్షిటీ) సంబంధమైన వాటికి ప్రాధాన్యతను ఇస్తూ, మొదటిదైన భౌతిక మనసుకు, మూడవది అయిన ఆధ్యాత్మిక, వేదాంత మనసుకు మధ్యవర్తిగా, అనుసంధానకర్తగా పనిచేస్తూ వుంటుంది. నిజానికి అలాగే చేయాలి కూడా! ఆధ్యాత్మిక మనసు మాత్రం, ముఖ్యంగా భౌతికాతీతానికే, ప్రాధాన్యతనిస్తుంది.

భౌతిక మనసును-దాని క్రియాశీలతను అనుసరించి- నాలుగు విభాగాలుగా, అర్ధం చేసుకోవచ్చు. వాటిలో మొదటిది, వ్యక్తత మనస్సు (/0621 141964), రెండవది గుప్త మనస్సు (ప్రిజర్వ్‌డ్‌ మైండ్‌), మూడవది అవ్యక్తత మనసు (రిజర్వ్‌డ్‌ మైండ్‌), నాల్గవది వాస్తవ మనసు (డిజర్చ్‌డ్‌ మైంద్‌).

౧6 ౧11౧6 15 20 2050200676 సగిం1645 0% 16 0110, 06108 1౧౧౮- 6౧066 0౫ 116 9అ౫5ల3, ౦20566 0/ 16 6౧7100000ల6115 206 006 ౧1000౧౧- 542%0టు, ౦౦6౧66. 00%2[₹ 15 0 13 586108, 26 8601165 0% ౪14 13 910-5901000600౪48 206. ₹16 00/౨1021 ౧౧1౧6, ౧28 10 గుంంటం[౧24] ఇం; 50 ౪/6 ౧2౪6 10 100% 1 [06 (06 206 6౧0/ 60 6౯4౦6 0౪ (6 "గురి.

"106 ౧౧16 (13) 0881 (0 66 ౧౧౦౩౪ 1 666 61151019. ౧౧౦ రభ! 0౯ (౧6 142161211340 (ఏల050గల౫) 11106; 06 ౧1౧64 016 గాంణ! ఏ2గ011

; గ + 1/ (61121065); 206 16 01౪106 ౧116.

సాధారణంగా, వ్యక్తత మనసు, వ్యక్తిత్వాన్ని పూర్తిగా తెలియనీయదు ప్రధానంగా, అప్పటి అవసరాల ఆధారంగా, 'నటన', మిశ్రమంగా యిది పనిచేస్తూ వుంటుంది. కోరికను కలిగివుండడం, దానిని తీర్చుకోవదడంకోసం తొందర; అలాగే, ఇష్టము- అయిష్టము, కోపము-తాపము, అసూయ-ఆందోళన, మమకారము- ప్రతీకారవాంఛ, ప్రయోజనలాలస, మోహము-కామదాహము, పగ-(్రేమ, వగైరాల పరస్పర విరుద్ధ వికారాలకు యీ వ్యక్తత మనసు నిలయం. క్లుప్తంగా అనుకోవాలంటే, భౌతిక (శరీర) జీవిత సంబంధమైన దానిలో, అత్యధికభాగం, యీ వ్యక్తత మనసు ద్వారానే, నిర్వహణ జరుగుతోంది. అవసరాలు, అలవాట్లు, కోరికలు, వాంఛలు, హద్దుమోరిన ఆలోచనలు, (క్రియలు, (యాక్ట్‌ అండ్‌ ఫంక్షన్స్‌) కూడా దీని ద్వారానే జరుగుతూ వుంటాయి. విషయ జ్ఞాన "సేకరణ, దాని వినియోగ వుపయోగం, మంచి చెడుల విచక్షణ, లేదా తారతమ్యత, వ్యక్తి-సమాజపరంగా గల సంబంధాలను కూడా యిదే కలిగి వుంటుంది. 10౧28 13 010566 ౧6124003 1౧6 6 10౧10020 ఉఇ0ట 2౧0 ౧౦౧౯౧౬౦6 ౩౧6 6 161- 6206 11/6. పంచభూతాత్మక పదార్ధ (ప్రకృతి (పేరణతో, స్పందించే, పంచేంద్రియాల ప్రతిస్పందన కారణంగా, లేదా ఫలితంగా ఏర్పడిన మనసు,తదనుగుణంగా (వివిధ) శరీర అవయవాల, క్రియాపూర్వక “కర్మకు, కర్తగ అవుతోంది. ఇదే వ్యక్తత మనసు. అయినా, యిది స్థిరతను కలిగి వుందదు. అప్పటి క్రియాపూర్తితో (ఫినిషింగ్‌ ఆఫ్‌ ది ఫంక్షన్‌ ఆర్‌ ది యాక్ట్‌) అప్పటికి దానికోసం వ్యక్తమైన మనసు కూడా, తాత్మాలికంగా తన బాహ్య వునికిని మాత్రమే కన్పించకుండా చేసుకుంటుంది. వ్యక్తత మనసుగా సేకరించిన సమాచారాన్ని అనుభవాన్ని మెమరీ (స్మృతి) రూపంలో, గుప్త మనసుగా దానిని దాచివుంచి అవసరమైనప్పుడు లేదా తప్పనిసరి అనుకున్నప్పుడు తనకు యిష్టమైనంత మేరకే అది వ్యక్తత మనసుగా మారి, సమాచారాన్ని వెల్లడి చేస్తుంది. తద్వారా అభివృద్ధి కృషికి, ప్రగతికి, యిది కారణం అవుతుంది. అయితే మరోపార్య్వంలో యిది, ఇంటిలిజెన్స్‌ స్థానంలో, ఇల్యూషన్స్‌ని, డిల్యూషన్‌లను, ప్రతిష్టించుకుని దాని నిక్షిప్తతతో.... పురోగతిని, తిరోగమనం కూడ, చేసే ప్రమాదంవుంది. ఆ స్థితిలోకి జారిపోయిన మనిషి తత్మారణంగా తాత్కాలికంగా నైనా లేదా శాశ్వత పద్ధతిలో ఊహాలోక విహారాలతో, వికారాలతో, భ్రమ, కలల పరిభ్రమణంలో జీవితాన్ని గడుపుతూ వుండవచ్చు; లేదా, దానిని శాశ్వతంగా, పూర్తి చేసుకోవచ్చు కూడా! అంతే కాదు మరోస్థాయిలో సంఘవ్యతిరేక, సమాజ శత్రువులుగ, విశ్వస్ఫూర్తి. ఆత

ప్రజాపీడితులుగా కూడ, అలాంటివారు, మార్చు చెందవచ్చు. 'గుప్తత' అనేది, రెండంచుల పదునుగల ఆయుధం. దాని వినియోగ విధానంలోని, నిగ్రహ, విచక్షణలే, అ ఫలితాలను నిర్ణయిస్తాయి. ప్రిజర్చ్‌డ్‌ (గుప్త) మనసే, మరో విధంగా, సప్రెస్ట్‌ మైండ్‌ (అణచి వుంచబడిన

• మనసు)గా పనిచేస్తుంది. ఆ దశలో దానిని 144౪4 593010, (అణచి వుంచిన భావన)గా ... భావించడమే సరిగా వుంటుంది. ఆ స్థితిలో అది కేవలం మెమరీ మైండ్‌గా పూర్తిస్థాయిలో పనిచేయదు. వ్యక్తత చేయలేని, పూర్తి గుప్తతను కాపాడుకోలేని, “అశక్తత”, దీని లక్షణం. ఆంతర్యాన్ని అణచి వుంచడానికి ఎప్పటికప్పుడు ప్రయత్నిస్తూ వుండడం. అయినా, ఒకానొక స్థాయిలో, స్థితిలో, దానికదే బయటపడడం, దీని (ప్రాక్టికల్‌) వ్యవహార లక్షణం. అలా జరగడంతో, తత్ఫలితాలు ఎలా వున్నప్పటికి, తాత్కాలిక ఉపశమనం కలిగి ఏదో తెలియని బరువు, బాధ్యత దిగిపోయి మనసు తేలిక అయినట్లు, ప్రశాంత భావన లభిస్తుంది. తద్వారా అప్పటి వరకు బాధించిన, ఏదో న్యూనతా భావం, అపరాధ భావన తొలిగిపోతుంది. అయితే, అన్నివేళలా, అందరి విషయంలోనూ యిలాగే జరగకపోవచ్చు. అణచి వుంచిన మనసుతోనే, (హిడెన్‌/ప్రిజర్వ్‌డ్‌ మైండ్‌) గుప్తజీవులుగనే, జీవితకాలాన్ని పూర్తి చేసేవారూ వుండవచ్చు. బహుశా, ఎక్కువ మందిలో, ఇదే జరుగుతూ వుండవచ్చు. “తీరని కోరికలతో, ఆరని ఆర్తితో, అసంతృప్తిని, అశక్తతను నిత్యం గుర్తు చేసుకుంటూ, బ్రతుకును గడుపుకుంటూ, పిరికితనంతో, జీవచ్చవంలా, మనోవేదనతో, తెచ్చిపెట్టుకున్న కృత్రిమ సంస్కృతీ- సంస్కార భావనలతో, జీవితం గడపడంలో గల మనోక్షేశం, నరకప్రాయంగానే వుంటుంది. తన యిష్టాన్ని అణచివేసి, అందుకు విరుద్ధంగా బ్రతకవలసి రావడమే మనిషి మనసుకు వేదనను కలిగిస్తుంది. ఆత్మ వంచనకు పాల్పడుతున్నట్లు, అంతరాత్మను మోసం చేస్తున్నట్లు, తన అభిమానాన్ని తానే చంపుకోవలసి వచ్చిందనే ఆలోచన, కొన్ని సమయాలలో, సందర్భాలలో అలా అనిపించినా, అందుకు పరిష్కారం వైపు ప్రయత్నించకుండా, కర్మ (పూర్వ జన్మభ్రమతో) దిక్కుగా చూడడం, 'యీ జన్మకు యింతే' అనుకుని ఎప్పటికప్పుడు మనసును సరిపెట్టుకునే అలవాటును అనుసరించడం, చేతగానితనం కాక పోయినా, అది 'చేవ'లేని వ్యక్తిత్వమే సుమా!అత్మ విశ్వాసంతో, ఆచరణాత్మకంగా అడుగు ముందుకువేస్తే..., ఏదో ఒక ఫలితంతో, కొంతమేర తృప్తి చెందవచ్చు. అవసరమైతే మరో ప్రయత్నానికి, అది ప్రోత్సాహకరంగా

వుంటుంది. క్రియాశీలత, ఆలోచన కలిగిన మనిషి ప్రత్యేకత అదే! సృష్టి వాస్తవమూ అదే!

డిజర్చ్‌డ్‌ మైండ్‌ (వాస్తవ మనసు)నే, ఇంట్యూజివ్‌ మైండ్‌ (అంతరేంద్రియ మనసు) అనవచ్చు. అంతర్‌ జ్ఞానము, లేక సిక్త్‌సెన్స్‌' అని కూడా చెప్పుకోవచ్చు. (4 (111 (121 0210006 20061066 0౫. 001 15 2389600166 12) ఇది అంతరాత్మ (6౮౧౩౮16106) కు సంబంధాన్ని కలిగి వుంటుంది. ఆధ్యాత్మిక సాధనకు, వుపకరిస్తుంది. 1106000163 ౫3 616 50116621 0౧౧8౦10631635 0 116203 01 3011102] 466112600౧.

ఇందుకే మనసుకు నిగ్రహం, స్వయం (క్రమశిక్షణ అవసరమవుతాయి. 'కామం' అనేది, కళ్ళల్లో వుంటుందా, కటిస్థానంలో వుంటుందా”, అనే అనుమానాన్ని తర్మంలోకి తేకుండా, తగిన విధంగా సబబయిన, సమ్మతమైన రితిలో, దానికి పరిష్కారం చూపాలి. అంతటితో, ఆ ధ్యాస రద్దు కావాలి. కోరికలకు సంబంధించి వాటి స్వరూప స్వభావాలు ఎలాంటివైనప్పటికీ, నీతితో, గీతగీసి అవి దానిని దాటిపోకుండా, తగిన జాగ్రత్త పడాలి. ఇందుకు, ముందు చర్యగా, మో మనసు 'మిది' కావాలి. “ఇదేవిటి విడ్డూరం! “నా” మనసు “నాదొకాక, పరాయిది, ఎలా అవుతుంది? అనే సందేహం కలగడం సహజం! అది నిజం కూడా!

అయితే కాసేపు మి మనసును మివైపు ట్రిప్పుకుని దాన్ని ఎటూ పోకుండా చేసి, దానికి మారే మొదటి సాక్షిగ, నిలిచి పక్షపాతరహితంగా మి గురించే మారు ఆలోచన చేయండి. మాకున్న సమయంలో అత్యధిక భాగం, ఇతర (మిమ్మల్ని మిరు మినహాయించుకుని) సంబంధంగానే, మిరు మి మనసును వుపయోగించి వినియోగిస్తూ ఆలోచన చేస్తున్నట్లు, పని చేస్తున్నట్లు అందుకు సంబంధించి (శ్రమనో, తృప్తినో, సంతోషాన్నో సుఖభాన్నో దుఃఖాన్నో పొందుతున్నట్లు లేదా అనుభవిస్తున్నట్లుగ, మో మనసుకే స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. అయినా ఆ మేరకు అందులో నిజంగా, మీ స్వంతానికి “షేర్‌ ఎంత వుందో, మో మనసునే అడగండి. తగిన విధంగా లెక్కలు వేసుకోండి. అది మికే తెలుస్తుంది. 'మిరు' అంటే మికు సంబంధించిన బంధన, బాధ్యతలు కావు సుమా! మోనుండి వాటిని తప్పించి, మిమ్మల్ని మారు వ్యక్తిగా, వ్యక్తిగతంగా పరిశీలించుకోండి. దానితో ప్రతి మనిషి 'తని కోసంకంటే, ఇతరుల/ “యితర అవసరాల కోసం అనవసర ఊహలతో, భమలతో మి మనసును మిరు పనిచేయిస్తున్నట్లు, మాకే అర్ధం అవుతుంది. అలాగే, ఉద్యోగరూపంగానో, వృత్తి విశ్వ స్ఫూర్తి ఆ

ధర్మంగానో మరొకరి లాభానికి, లోభానిక్సి, ప్రయోజనానికి, మి శ్రమను అమ్ముతూ, తద్వారా వచ్చిన ప్రతిఫలాన్ని (అది జీతమే కావచ్చు 'కూలీడబ్బు కావచ్చు మరేదైన “వస్తూ రూపం కావచ్చు) ఆదాయంగా మార్చుకుని అవసరాలకు ఖర్చు చేసుకుంటూ కుటుంబాన్ని పోషిస్తున్నారు. అక్కడ మి మనసు పూర్తిగా మాకోసం వినియోగం కాదు. అందులోనూ, మోవంతు వాటా, సింగిల్‌ సభ్యత్వమే! ఆ రూపంలో మోమనసు, మో కుటుంబ సభ్యులకు వాటాలుగ, విడిపోతోంది. అప్పటికి మా 'స్వంతాననికి, మూ మనసు మిగిలేది ఎంత? ఇదే విధంగా, వ్యక్తిగ, ఆర్ధిక, సాంఘిక, రాజకీయ, సాంస్క లతిక వగైరా వివిధ రంగాలలో 'పని' చేసే మి మనసులో మావంతుగా ఎంత మిగులుతుందో ఆత్మసాక్షిగ అలోచనచేసి లెక్క కట్టుకోండి. వాస్తవం మీకే తెలుస్తుంది. అందుకే మి బాధ్యతలను మినహాయించి మనసా, వాచా, కర్మణా, మా మనసు మోదే కావాలనదం.

ఈ విధంగా నిత్యం పరారుగ, పరాయిగ పనిచేస్తున్న మా మనస్సును అదుపు చేసి దానిని మి స్వంతమైనదిగా, మిదిగా చేసుకోవడానికి ఏదో మార్గం కావాలి, అందుకు, అందుబాట్లో వున్న వాటిలో “ధ్యానం” ఒకటి. భక్తి దానితోపాటే భజన, (ప్రార్ధన అందుకు మరో విధానం కావచ్చు. దైవభావంతో నిశ్చలతను పొందితే తద్వారా కూడా మనసుకు స్థిమితం, స్థిరతలు కలిగే అవకాశం వుంది....

చిత్త చాంచల్యత, భౌతిక మనసు (సెన్సోరియం మైండ్‌)కు సహజం. ఒక విధంగా అది జీవితానికి అవసరం కూడా! వస్తు (పదార్ధ) ప్రధానంగా, భౌతిక రీతిలో అది ఎక్కువగా పనిచేస్తూ వుంటుంది కనుక, చంచలత్వం దానికి మామూలే! చంచలత, సంచార, వికార మనసుతో, అపేక్ష ఉపేక్ష ఆశ, ధ్యాస, అత్యాశ, నిరాశ, వగైరాలు, అధికస్థాయిలోనే వుంటాయి కనుక జీవితంలో వాటిని పూర్తిగ కాదనుకోగల అవకాశం వుండదు. అందుచేతనే తద్వారా మనిషికి నెమ్మది, శాంతి లభించే అవకాశం, సావకాశం ఎలాగూ వుండవు. పరుగుతీసే లేక బరువు మోసే శరీరానిక్రి

ఆయాసం, అలసట కలగడం సహజం. అలాగే, కోరికలు వాటితో వచ్చే సమస్యలు, వెంటబడి తరుముతోంటే మనిషిలోని భోగళృష్ణ, మృగతృష్ణ పిలుపులకు పులకరించ్చి పోతోంటే, ఓపికలేని మనసుకి ఓదార్పు లభించక అది నిరాశలతో, నీరసంచి పోతోంట్రి, దాని ద్వారా, జీవితానికి, తృప్తి, శాంతి, కనీసం నెమ్మదైనా ఎలా లభిస్తాయి? మెడ్రక్తృ, గుంజకు తాడుకట్టి పచ్చిక బయలులో పశువును వదిలినట్లు అవసరాల పరిధిలో, మూ మనోప్రన్థానం

అనుకూలతల వ్యవధితో, స్థోమత స్థాయిలోనే జీవిత. జీవన విధానాన్ని సరి చూచుకుంటూ, మనసును అందుకు తగినవిధంగా అలవాటుచేస్తే, మనిషిక. జీవితసుఖం అనుభవానికొస్తుంది. అంత మాత్రాన యిది 'కన్‌జర్వేటివ్‌ సెన్స్‌” (సంకుచితం) కాదు సుమా! స్టాయిక్‌ (నిర్వికార) అసలేకాదు. పచ్చిక బయలు వైశాల్యం, విశాలతల వెసులు బాటుకు తగినట్లు పశువుల మెడ తాడును సరిచేసుకున్నట్లే... అవసరాలమేర, అవకాశాలను సరిచూచుకుంటూ అప్పటికి వున్నదానితో తృప్తి పడుతూ, అభివృద్ధి ధ్యేయాన్ని అవసరాల అనుకూలతల అవగాహనతో కృషిచేస్తూ లేనిదాన్ని కావాలసినదాన్ని ఎవ్పటికప్పుడు సాధించుకుంటూ జీవనయానాన్ని నిత్యనూతనంగ, నైతిక'గీత' పరిధిలో నడిపించుకుంటూ వుండాలి.

దీనంతటికీ ముఖ్యంగా సాధన సలహా బ్యూరో సారధిగ మనసే ప్రధానమైనది. కనుక ధ్యానం ద్వారా (దాన్ని మిరు చెప్పినట్లు వినేస్థితిలో అది వుండేటట్లు జా(గత్తపడండి. గుర్రం గుణం కలిగిందయితే, దానికి తోడు రౌతు నేర్పరి అయితే దానిపై ప్రయాణం సుఖంగా హాయిగనే పూర్తవుతుంది మరి! 'మనసుగతి అంతే!

ద్వంద్వం -ద్వైతం పదార్ధ ధర్మమే కనుక మనసు అందుకు అతీతం కాలేదు. అందుకే అది కూడా తన చలన చేతనను, ఇన్‌స్టింక్టివ్‌ మైండ్‌ (సహజ సాధారణ మనసు)గా సైకో (లాజికల్‌) మైండ్‌ అనే రెండు విధాలుగ తన నిర్వహణను చేస్తోంది.

మనసు మనిషికి తెలుసు అనుభవ కారణంగా. అది, మనలోనే వుంది కనుక అనుకోవడం (ఆలోచన) ద్వారా జీవిని ముఖ్యంగా మనిషిని, నడిపించేది అదే - జీవితాన్ని జీవనాన్ని గడిపించేది అదే, 'కర్ణ-కృషిని చేయాలనిపించేది అదే, చేయించేదీ అదే! తత్భలిత, అనుభవ, అనుభూతిని పొందేదీ అదే! అయినా మనసుకు రూపం అంటే దృశ్యరూపం, స్పష్టంగా లేకపోయినా 'భావన స్పర్శతో అది జీవికి, తెలుస్తూనే వుంటుంది. మెదడు దాని ఉనికికి స్థానము, స్థావరము. జ్ఞానేంద్రియాలు, దానికి సమాచార స్పర్శకు ఆధారాలు. కర్మేంద్రియాలు, దానికి సాధనాలు. స్పందన ప్రతిస్పందన, దాని నిత్య'కర్మ' ధర్మ నిర్వహణ! వెరసి, కర్మ నిర్వహణ. మంచిగనో, చెడుగనో జీవితాన్ని సాగింపజేసేది మనసేగదా!

దాని స్వరూప స్వభావాలు, కార్యనిర్వహణా పద్ధతులు, విధానాలు, ఎలాటివైనా తత్ఫలితాల తుదిరూపం ఎటువంటిదైనా మనిషితో సహా, ప్రతిజీవికి, తన 'స్వంత' మనసు వుంటుంది. అది అవసరం-అలవాటు, పరిమితిలో యితర జీవులలో విశ్వ స్ఫూర్తి మూ

ధర్మంగానో మరొకరి లాభానికి, లోభానికి, ప్రయోజనానికి, మా శ్రమను అమ్ముతూ, తద్వారా వచ్చిన ప్రతిఫలాన్ని (అది జీతమే కావచ్చు 'కూలీడబ్బు కావచ్చు మరేదైన “వస్తు రూపం కావచ్చు) ఆదాయంగా మార్చుకుని అవసరాలకు ఖర్చు చేసుకుంటూ కుటుంబాన్ని పోషిస్తున్నారు. అక్కడ మీ మనసు పూర్తిగా మాకోసం వినియోగం కాదు. అందులోనూ, మివంతు వాటా, సింగిల్‌ సభ్యత్వమే! ఆ రూపంలో మోమనసు, మో కుటుంబ సభ్యులకు వాటాలుగ, విడిపోతోంది. అప్పటికి మా 'స్వంతానికి, మో మనసు మిగిలేది ఎంత?

-. ఇదే విధంగా, వ్యక్తిగ, ఆర్ధిక, సోంఘిక, రాజకీయ, సాంస్కృతిక వగైరా వివిధ రంగాలలో 'పని' చేసే మి మనసులో మోవంతుగా ఎంత మిగులుతుందో ఆత్మసాక్షిగ ఆలోచనచేసి లెక్క కట్టుకోండి. వాస్తవం మీకే తెలుస్తుంది. అందుకే మా బాధ్యతలను మినహాయించి మనసా, వాచా, కర్మణా, మో మనసు మోదే కావాలనడం.

ఈ విధంగా నిత్యం పరారుగ, పరాయిగ పనిచేస్తున్న మో మనస్సును అదుపు చేసి దానిని మా స్వంతమైనదిగా, మీదిగా చేసుకోవడానికి ఏదో మార్గం కావాలి. అందుకు, అందుబాట్లో వున్న వాటిలో “'ధ్యానం' ఒకటి. భక్తి దానితోపాటే భజన, ప్రార్ధన అందుకు మరో విధానం కావచ్చు. దైవభావంతో నిశ్చలతను పొందితే తద్వారా కూడా మనసుకు స్థిమితం, స్థిరతలు కలిగే అవకాశం వుంది....

చిత్త చాంచల్యత, భౌతిక మనసు (ఢెన్సోరియం మైండ్‌)కు సహజం. ఒక విధంగా అది జీవితానికి అవసరం కూడా! వస్తు (పదార్ధ) ప్రధానంగా, భౌతిక రీతిలో అది ఎక్కువగా పనిచేస్తూ వుంటుంది కనుక, చంచలత్వం దానికి మామూలే! చంచలత, సంచార, వికార మనసుతో, ఆపేక్ష ఉపేక్ష ఆశ, ధ్యాస, అత్యాశ, నిరాశ, వగైరాలు, అధికస్థాయిలోనే వుంటాయి కనుక జీవితంలో వాటిని పూర్తిగ కాదనుకోగల అవకాశం వుండదు. అందుచేతనే తద్వారా మనిషికి నెమ్మది, శాంతి లభించే అవకాశం, సావకాశం ఎలాగూ వుండవు. పరుగుతీసే లేక బరువు మోసే శరీరానికి ఆయాసం, అలసట కలగడం సహజం. అలాగే, కోరికలు వాటితో వచ్చే సమస్యలు, వెంటబడి తరుముతోంటే మనిషిలోని భోగతృష్ణ, మృగతృష్ణ పిలుపులకు పులకరించి పోతోంటే, ఓపికలేని మనసుకి ఓదార్పు లభించక అది నిరాశలతో, నీరసంచి పోతోంటె, దాని ద్వారా, జీవితానికి, తృప్తి, శాంతి, కనీసం నెమ్మదైనా ఎలా లభిస్తాయి? మెడకు, గుంజకు తాడుకట్టి పచ్చిక బయలులో పశువును వదిలినట్లు, అవసరాల పరిధిలో,

అనుకూలతల వ్యవధితో, స్థోమత స్థాయిలోనే జీవీత. జీవన విధానాన్ని సరి చూచుకుంటూ, మనసును అందుకు తగినవిధంగా అలవాటుచేస్తే, మనీషిక. జీపితసుఖం అనుభవానికొస్తుంది. అంత మాత్రాన యిది 'కన్‌జర్వేటివ్‌ సెన్స్‌" (సంకుచితం) కాదు సుమా! స్టాయిక్‌ (నిర్వికార) అసలేకాదు. పచ్చిక బయలు వైశాల్యం, విశాలతల వెసులు బాటుకు తగినట్లు పశువుల మెడ తాడును సరిచేసుకున్నట్లే... అవసరాలమేర, అవకాశాలను సరిచూచుకుంటూ అప్పటికి వున్నదానితో తృప్తి పడుతూ, అభివృద్ధి ధ్యేయాన్ని అవసరాల అనుకూలతల అవగాహనతో కృషిచేస్తూ లేనిదాన్ని కావాలసినదాన్ని ఎప్పటికప్పుడు సాధించుకుంటూ జీవనయానాన్ని నిత్యనూతనంగ, నైతిక'గీతి పరిధిలో నడిపించుకుంటూ వుండాలి.

దీనంతటికీ ముఖ్యంగా సాధన సలహా బ్యూరో సారధిగ మనసే ప్రధానమైనది. కనుక ధ్యానం ద్వారా (దాన్ని) మిరు చెప్పినట్లు వినేస్థితిలో అది వుండేటట్లు జాగ్రత్తపడండి. గుర్రం గుణం కలిగిందయితే, దానికి తోడు రౌతు నేర్పరి అయితే దానిపై ప్రయాణం సుఖంగా హాయిగనే పూర్తవుతుంది మరి! 'మనసుగతి' అంతే!

ద్వంద్వం-ద్వైతం పదార్ధ ధర్మమే కనుక మనసు అందుకు అతీతం కాలేదు. అందుకే అది కూడా తన చలన చేతనను, ఇన్‌స్టింక్షివ్‌ మైండ్‌ (సహజ సాధారణ మనసు)గా సైకో (లాజికల్‌) మైండ్‌ అనే రెండు విధాలుగ తన నిర్వహణను చేస్తోంది.

మనసు మనిషికి తెలుసు అనుభవ కారణంగా. అది, మనలోనే వుంది కనుక అనుకోవడం (ఆలోచన) ద్వారా జీవిని ముఖ్యంగా మనిషిని, నడిపించేది అదే - జీవితాన్ని జీవనాన్ని గడిపించేది అదే, 'కర్శ'-కృషిని చేయాలనిపించేది అదే, చేయించేదీ అదే! తత్భలిత, అనుభవ, అనుభూతిని పొందేదీ అదే! అయినా మనసుకు రూపం అంటే దృశ్యరూపం, స్పష్టంగా లేకపోయినా 'భావన స్పర్శతో అది జీవికి, తెలుస్తూనే వుంటుంది. మెదడు దాని ఉనికికి స్థానము, న్థావరము. జ్ఞానేంద్రియాలు, దానికి సమాచార స్పర్శకు ఆధారాలు. కర్మేంద్రియాలు, దానికి సాధనాలు. స్పందన ప్రతిస్పందన, దాని నిత్య'కర్మ ధర్మ నిర్వహణ! వెరసి, కర్మ నిర్వహణ. మంచిగనో, చెడుగనో జీవితాన్ని సాగింపజేసేది మనసేగదా!

దాని స్వరూప స్వభావాలు, కార్యనిర్వహణా పద్ధతులు, విధానాలు, ఎలాటివైనా తత్భలితాల తుదిరూపం ఎటువంటిదైనా మనిషితో సహా, ప్రతిజీవికి, తన 'స్వంత' మనసు వుంటుంది. అది అవసరం-అలవాటు, పరిమితిలో యితర జీవులలో

వుంటుంది. అయితే 'ఆలోచన'గా, మసిషిలోసి "మనను అదనంగా ప్రత్యెకతిను కలిగి వుంది. ఆలోచన తీరు తెన్నులను అనుసరించి దాని "కర్మ'-కృషి నిర్వహణ ఉన్నతి లేదా నిమ్నత, అందుకు తగిన ఫలితాలు వుంటాయి. అనుభవ అనుభూతుల, “స్పర్శతో అది మనిషికి తెలుస్తూనే వుంటుంది.

మామూలు స్థాయిలో, సాధారణ ఆలోచనలతో 'అవసరం' ప్రధానంగా జీవులన్ని టితో పాటు, మానవులలోనూ వుంటుంది మనసు. అవసరాలు అలవాట్లకు ప్రాధాన్యత నిస్తూ (బ్రతకడం అనే పరిమితి లేదా హద్దులోనే, యిది, పని (కర్మ) చేస్తూ వుంటుంది. కనుక యీ మనసు బ్రతుకుతెరువు పరిధిలోనే, లేదా అలవాటు క్రమములోనే ఏదో ఒక కర్మ (పని చేయడం) నిర్వహణకే బందీగా వుంటుంది. బ్రతకడానికి అవసరాలను గుర్తించడం, అవి తీరే దారులను వెతకడంతోనే జీవితకాలం గడిచిపోతూ వుంటుంది.

అయితే 'ఆలోచన'” పెంపుతో-పెరుగుదలతో, మిగతా జీవకోటిని అధిగమించి, జీవితాన్ని , కేవలం బ్రతకడానికే కాక, మనిషి తన అభివృద్ధి ధ్యాసతో, తన బుద్ధి (తెలివితో, ఆయాదశలకు అనుగుణంగా క్రియాపూర్వక కృషిని చేయడం ద్వారా పరిణామ ప్రగతి స్ఫూర్తితో, ఎప్పటికప్పుడు నూతనత్వానికి ఆవిష్కరణ జరుపుతూనే వున్నాడు. తత్ఫలితంగానే ఒకనాటి ఆదిమానవులు, అన్ని జీవుల మాదిరే, కేవలం, అన్నగత జీవులుగ బ్రతికినప్పటికీ ఆకలి, దాహం, బుతువుల 'ఒత్తిడి మాత్రమే అప్పటికి వారికి తెలిసినా, జీవపరిణామక్రమంలో శరీరాకృతిలోనూ, మెదడు నిర్మాణంలోనూ, నాడీమండల మార్పులు చేర్పుల క్వాలిటీ” ఫలితంగా, వచ్చిన వృద్ధి, బుద్ధి ఫలితంగా క్రమంగా, ప్రకృతి ఒడిని వదలి, తనకోసం ్రకృతివనరులనే ఉపయోగించుకోగలిగిన స్థాయికి తన ఆలోచన, పరిశీలన, పరిశోధనల వైపు మనసును మరల్చి మేధస్సుగా పని చేయించుకోవడం, జరుగుతూనే వుంది; నేటికీ, అది “హైటెక్‌” తెలివితో సాధనలతో ఆకాశం వైపు దృష్టిని, ధృక్చధాన్ని సారిస్తూనే వుంది; సాగిపోతూనే వుంది. విజ్ఞానశాస్త్రం వివిధ కోణాలలో మనసుకి మనిషి మేధస్సుతో దారులను వెతుకుతూనే వుంది.

అయితే, దృశ్యాన్ని మనసు (గ్రహించడానికి ప్రతిబింబం (ఛాయ) అవసరం చాలా వుంది. అందుకు 'వెలుగు' ప్రానం. వస్తువు (సాకార ఘన-ద్రవ పదార్ధం) వాస్తవం. (వెలుగు ప్రసరించిన కారణంగానే) పదార్థం (సాకారం) దాని ప్రతిబింబం (ఛాయ) యేర్చడి, చక్షువుల (జ్ఞానేంద్రియాలు) ద్వారా, మెదడు, స్పందన, ప్రతిస్పందన

కారణంగానే మనసులో యేర్చడి ఆ వస్తువు యొక్క అకార వాస్తవాన్ని, గుర్తించి, (గ్రహించడం జరుగుతోంది. ఈ క్రమంలో వస్తువు ఉనికి లేకపోయినా. దానిపై వెలుతురు ప్రసరించక పోయినా, నేత్రం దానిని చూడలేదు, దృశ్యరూపంలో మనసు దానిని గ్రహించలేదు. అయితే, అంత మాత్రాన వస్తువు (పదార్ధం) లేకపోవడం మాత్రం కాదు. దృశ్యరూపంలో ప్రతిబింబాన్ని కన్ను చూడలేక పోయినా కానీ, స్పర్శ ద్వారా మనసు వస్తు వాస్తవాన్ని (గ్రహించే వీలుంది. (అయితే మరో కోణంలో) వెలుగు వుండి, వస్తువు లేకపోతే మనసుకు తెలిసే దృశ్యరూపం ఏది? వస్తువు, తన ఉనికిని కలిగివుంటే వెలుతురు లేకపోయినా, స్పర్శ ద్వారానైనా మనసు ఆ వస్తు ఉనికి, వాస్తవికతను గ్రహించగలుగుతుంది.

ఏమైనా, పదార్ధ (వస్తువు) ఉనికి, వాస్తవికతను తెలియజేసే జ్ఞానేంద్రియం మెదడు ద్వారా దానిని (గ్రహించి తెలుసుకోగల మనస్సు, దృశ్యానికి ముఖ్యంగా పనిచేస్తున్నాయి గదా! ఇందులో 'మాయికు స్ట్థానమేదీ? ఉన్నది తెలియకపోవడం (ఉనికి) లేని దానిని వున్నట్లు అనుకోవడాన్ని చిత్త భ్రమగా అనుకోవచ్చుగాని, 'మాయ” ఉన్నది తెలియక పోవడం మాత్రం “మాయ” కాదు. మనసు “మాయి కాదు సుమా! కన్ను ద్వారా మనసు గ్రహించేది వస్తువు ప్రతిబింబ దృశ్యాన్నే అయినా అది వాస్తవం కాకపోదు. అది దాని ఉనికిని కోల్పోదు. వాస్తవరీతిలో అసలు వస్తువు ఉనికే లేని స్థితిలో వెలుగయినా, స్పర్శయినా జ్ఞానేంద్రియం ద్వారా మనసుకు తెలియజేసేది ఏముంటుంది? నిజానికి వస్తు వాస్తవమే, వెలుగు కారణంగా (ప్రతిబింబ దృశ్యానికి, కారణమవుతోంది. జ్ఞానేంద్రియ స్పర్శ ద్వారానే వస్తు (పదార్థ) వాస్తవాన్ని గ్రహించ గలుగుతోంది మనస్సు. ఒక వస్తువు ప్రతిబింబం లేదా దాని 'నకలు' నిజమైనది కాకుండా ఎలా అవుతుంది? ఏదో ఒక రూపంలో 'ఒరిజినలో లేకుండా దాని “జిరాక్స్‌” ప్రతి ముద్రిత నకళ్ళు కాపీలు తీయడం ఎలా వీలు? కనుక, మూలం (ఒరిజినల్‌) (మొదటిది) ఒకటంటూ వుంటేనే దాని కాపీలు ఎన్నిటికో అవకాశం వుంటుందనేది స్పష్టం. వస్తు (పదార్ధ) వాస్తవం, అనేది ఏదో రూపంలో 'ఒకటి' వుంటేనే దాని ప్రతిబింబాలు, (నకళ్ళు) (స్పర్శజ్ఞానానికి అవకాశం, అవసరం లేకపోయినా) మరిన్నిటికి సాధ్యత వుంటుంది. ఇందులో మాయగాని, మిధ్యగానీ ఏస్థాయిలో, ఏదశలో వుంది? విశ్వ స్ఫూర్తి య్‌

సాధారణంగా 'ఆకారం' సాక్షారాన్ని మాత్రమే, గ్రహించగలుగుతుంది. అందుకే ఆకారంలేని తత్వరీత్యా ఆకార శూన్యమైన-మనసుకైనా, సాకార (పదార్ధ) మెదడు, అవసరమవుతోంది. అలాగే జ్ఞానేంద్రియాల (గ్రహింపుకు... సాకార (వస్తు) ప్రకృతి, (ప్రత్యక్ష పరోక్ష రీతిలో, తప్పనిసరి, అవుతోంది. కనుక యీ సాకార ఇంద్రియ ప్రభావ పరిమితి గల మనసే భౌతిక (9%51021/04496100) మనసు. దీని గ్రహింపు లేదా అవగాహనకు సంబంధించినదంతా భౌతిక (పదార్థ) వస్తుప్రపంచమే! నిత్య చలనం- అందుకు తగిన స్పందన, (ప్రతిస్పందన కారణంగానే అంతఃబాహ్య “మార్చు” వాస్తవ రీతిలోనే అనివార్య మవుతోంది. ఇదే అవిచ్చిన్న వదార్భ వరిణామానికి ముఖ్యకారణమవు తోంది. ఇదే భౌతిక (వస్తు/అబ్జెక్టివ్‌) వాస్తవం, నిజం.

పదార్ధం ప్రధానంగా, వాయు-ద్రవ-ఘనరూపాలలో వుంటుందనేది తెలిసిందే! (పదార్ధ వాయురూప పూర్వస్థితికీ, విశ్వశక్తి (ఎనర్జీీకీ మధ్య పరిణామ దశలు అనేకం) (ఫంక్షనల్‌) క్రియాత్మకంగా, వాటి వినియోగ ఫలితాలు, వేరువేరుగనే వుంటాయికూదా. (ద్రవ ఘన రూపాలు. దృశ్య, స్పర్శ, గోచరమైనా, వాయుస్థితి కేవలం స్పర్శ భావనకే శరిమితం. అలాగే జ్ఞానేంద్రియాలు (కన్ను-చెవి-ముక్కు-చర్మము-మెదడు) అవయవాలుగా బాహ్యస్థితిలో కన్పిస్తున్నా వాటినుండి లభించే విషయజ్ఞానాన్ని “స్వీకరించి తగినవిధంగా స్పందించి శరీర సంబంధమైన కర్మేంద్రియాల ద్వారా కార్య నిర్వహణను చేసే మనసు మాత్రం, అదృశ్య అనుభవ గ్రాహ్యమే!

మనసు నిరాకారమే! దాని ఉనికి 'కర్మ" అప్పటికే! కాదనలేం. అయినా, సాకార (వస్తు) ప్రతిస్పందన ద్వారా దానికి, అప్పటి వాస్తవిరూపం* ఆలోచనగ, నిరాకార స్థితిలో యేర్ప్చడుతోంది. క్రియ (కర్మచేయడం) కారణంగా తత్ఫలిత 'అనుభవం'ద్వారా ఆ వాస్తవానికి బుజువు కలుగుతోంది. వ్యక్తి బుజువు కలిగిన అనుభవాన్ని 'మాయ' అని అనలేం కదా! ఒకవేళ అలా అనుకున్నా, దానికి తగిన స్పష్టతను కలిగించలేం గదా!

ఏదైనా ఎప్పుడైనా, వదోరూపంలో లేదా విధానంలో, అసలు అదంటూ “ఉంటేనే... దరిమిలా, ఒకనాటికి అది “లేకపోవడం”, అనేది వుంటుంది. అంటే

• ఏదీ శూన్యం మాత్రం కాదు. 'చలనంి నిత్యవాస్తవమైనప్పుడు అందుకు స్పందన ఫలితంగా “మార్చు” అనివార్యమైనప్పుడు, ఏదైనా “ఉండడం” లేకపోవడం అప్పటికే పరిమితంగాని, శాశ్వతం కాదు. కాబోదుకూడ. చలనం శాశ్వతమైనా స్పందన మార్చు

కారణంగా కలిగే తత్పలత ప్రభావం శాశ్వతం (ఎటర్నల్‌ అండ్‌ ఎవర్‌లాస్టింగ్‌) కానేరదు. పదార్ధం, కూడదడం (క్యూమిలేషన్‌) విడిపోవడం (డివైడింగ్‌ అండ్‌ డైవర్సిటీ) చేరిక, (యూనిటీ/010) చెదిరిపోవడం (డిస్‌పెర్షన్‌/01306౪100) నిత్యం జరుగుతూనే వుంటుంది. అలా అది జరగవలసిందే మరి! విశ్వవ్యాప్త, చేతన ప్రభావమే అది సుమా! అయితే అది అనేక విధాలుగ , వివిధరూపాలలో (రూపరహితంగా కూడా) ఆయాపరిస్థితుల భిన్నత్వ ఫలితంగా, ఏకత్వ భిన్నత్వాలుగా (౧౮910//006, 206 101- 7౪510౧ ప్రదర్శితమవుతూ వుంటుంది. మానసిక, అనుభవ వాస్తవికంగా, వస్తు (పదార్ధ) నిత్యధర్మంగా విశ్వతత్వ శాశ్వతంగా అది వుంటుంది. మనసు స్థితి దాని 'గతిని గమనిస్తూ పదార్థ వాస్తవికతను నిర్థారించుకోవాలి.

ఇంతవరకు పదార్థ (భౌతిక) సంబంధ ఇంద్రియగత మనసునుగూర్చి పరిశీలించాం. మనసు దాని నిర్వహణ, స్పందనకు సంబంధించి, “కర్మ మంచిచెడుల “కారణ విచారణ (ప్రస్తుత/గత భావనతో) ప్రస్తుత, సందర్భ విషయం కాదు. భౌతిక మనసు దాని వికారాలు, సభ్యత సంస్కారాల వివరాలు, ఫలితాలు- చర్చనీయాంశాలే సుమా! చలన సహజతతో జరిగే/యేర్చదే, భౌతిక ప్రభావిత, ఆలోచన ఆధారితమైన మనసుకు, చిత్త చాంచల్యత, తప్పనిసరి! ఇంద్రియ ప్రేరిత మనసు, (సెన్సోరియం బేస్‌), వికార, సంస్కారాలు, మిశ్రిత (మిశ్రమ) అథభ్రితయే! సుఖదుఃఖాలు, మంచి చెడులు, ఇష్టాయిష్టాలు- వగైరా.... భిన్నత్వానికి, ద్వంద్వానికి, అద్ధం అదే! ద్వైత ప్రకృతి పదార్ధ ఫలితమే అది! అలాగే సృష్టికి విశ్వానికీ, ఆత్మ పరమాత్మలకు, ఏకత్వ ఆధ్యాత్మికత మనసుకు మరో శాశ్వత (ఆత్మస్ఫూర్తిగల) ప్రధాన పారం ప్రకృతి పదార్థ/వస్తు) ఇంద్రియ ప్రభావిత, చిత్తచాంచల్యత గల,.... మనసు- వస్తు (పదార్థ) ప్రతిబింబాన్ని దీని భిన్నతను మాత్రమే గ్రహించగలదు. అందుకు తగిన రీతిలోనే కర్మాచరణ ఫలితం, దాని స్వీకరణ (దాని స్వరూప స్వభావాలు, క్వాలిటీ క్వాంటిటీలు ఎలాంటివైనా కావచ్చు) అనుభవించడం నిత్య జీవిత వాస్తవం. అది కాదనలేని నీజం. ఇది “మాయ మిధ్య” ఏ మాత్రమూ కాదు సుమా! అయితే అవగాహనా లోపంతో, లేదా అభిమాన పాక్షికతతో ఏదో ఒక నమ్మక స్థిరతలో కొన్ని సందర్భాలలో వాస్తవ గ్రహింపు తెగువ, అంగీకారం, స్వీకరణ, వాస్తవ స్ఫూర్తితో జరిగే అవకాశం వుండదు.

మనసు కేవలం మనసిపికే ప్రత్యేకం కాదు. మరో రూపంలోనైనా, అది ప్రతి జీవికీ అవసరమే! అయితే... జీవ పరిణామ క్రమాఖివృద్ధిలో, మానవమనసుకు, "ఆలోచన" స్థితి ఏర్పడి, జీవులలో, మానవజాతికి ప్రత్యేకతను కలిగించింది. అదే మరింతగా వృద్ధి వ్యాప్తతను చెంది, మేధస్సు వివేకాలతో (1016|1180206 226 106 ఇగ364010) అన్వేషణ - పరిశీలన - పరిశోధనలతో హైటెక్‌ స్థాయికి, ఆ ప్రాథమిక మనసే ప్రస్టానించడం, జరిగింది. అయితే ఒక జాతిగ, మానవులందరి మనసులకు, యీ వున్నతస్థితి, మేధా శక్తి ఎందుకు కలగలేదు? కేవలం మనసు వరకే కాదు యిది! శారీరక ఆకృతిలో కూడా సమానత లేదు. ఇది కూదా మానవజాతికే కాదు! వైరస్‌ బాక్టీరియాలతో సహా, ప్రకృతిలోని, జీవకోటి మొత్తానికి కూడా ఈ భిన్నత్వరీతి అన్వయమే సుమా! పదార్ధ సహజతే అంత! విశ్వాత్మకే 'ఏకత' సుమా!

06 01641100 ౧25 105 ల1:(6006 ౪160) 6 642110 06 ౧౦౫ - 60211366 1017ల36 5 1ఏ 0/౧8. ౮1021461 46 642110 9801002008 1060 216 తీ050111100 గ౬6 54016౧26 5041. ౧౧౦ ఉగ40 ౧౧0౮6 15 ౧00 (06 ౦9606710/ 206 4/జం10/ 01 16 గ2కై260026000౧.

ద్వంద్వం - ద్వైతం పదార్థ ధర్మమే కనుక మనసు అందుకు అతీతం కాలేదు. అందుకే అది కూడా తన చలనచేతనను ఇన్‌స్టింక్టివ్‌ మైండ్‌ (సహజ సాధారణ) గా సైక (లాజికల్‌) మైండ్‌, అనే రెండు విధాలుగ, తన నిర్వహణను చేస్తోంది. ఇన్‌స్టింక్లివ్‌ మైండ్‌, ఇంద్రియ (ప్రేరిత సెన్సోరియంగా, ఫంక్షనల్‌ మైండ్‌గా “కర్మ నిర్వహణ ప్రధానంగా... భౌతిక ప్రభావితతో పనిచేస్తుంది. ఇదే మరోపద్ధతిలో రిజర్వ్‌డ్‌ మైండుగా, ప్రిజర్స్‌డ్‌ మైండుగా, డిజర్వ్‌డ్‌ మైండుగా వికార వాసనల సమి(శ్రితంగా వుంటోంది. నేను, అనేదిఅహం'కారంగానే, లెక్కింపబడుతోంది కనుక, భౌతిక మనసు వికారాలలో, అది కూడా ఒకటే కనుక, 'నేనే-నాది” అనే మాటలు, కూడ ఇంద్రియ సంబంధ మనసుకే చెందినవి కావాలి అవి. అయితే, “అహంబ్రహ్మశ్మి” అనే దానిలోని “అహం(నేన”ను, ఆధ్యాత్మిక దృష్టితో దృక్పథంతోనే, అర్ధం చేసుకోవాలి మరి! కాని, “'బ్రహ్మం'అనే మాటకు, పదార్ధ (బ్రహ్మపదార్ధం) భావనతో, అద్ధం చూస్తే మాత్రం, పదార్ధం దాని స్వభావాలు, ఎలాంటివైనా దానిలో ప్రధానంగా, భౌతికమే, ధ్వనిస్తుంది. కనుక, “అహం(బ్రహ్మశ్మి” అనే దాన్ని పదార్ధ (భౌతిక) స్థాయిలోనే, యోచనచేస్తే... దానిలో, 'నేను” అనే 'మనసే' స్పష్టం అవుతోంది. అలాకాక 'బ్రహ్మం' అనేమాటను పరమాత్మ/విశ్వాత్మ సెన్స్‌లో పరిశీలిస్తే... 'నేను' అనేది, బహుశా, ఆధ్యాత్మిక 'అత్మే' ఆకా మనో్రస్థానం

కాదాలి మఠ! ఈ వధంగా , మనసు, భౌతిక. జ=ధ్యాత్మీక 60డు విధాల సంబంధాన్మ కలిగివున్నట్లు సృష్టం అవుతోంది. అంటే భౌతిక-ఆధ్యాత్మిక ఉభయ పార్వ్వాలలో మనసే, ప్రధాన భూమికను కలిగి వున్నట్లుగా అర్ధంచేసుకోవచ్చు. అందుకే, ఇంద్రియ” ప్రభావిత స్థాయి, సహజతను కలిగి వున్న భౌతిక ప్రభావిత మనసునే ధ్యాన ప్రక్రియ సాధన కార్యం ద్వారా, దానిలో నిక్షిప్తమైయున్న పరమాత్మ/విశ్వాళ్మ సూక్ష్మాతి సూక్ష్మతను (జీవాత్మ), ఆధ్యాత్మిక ఆత్మగా (7౧6 $006౧6) దానికి పరిపూర్ణతను (40301401) చేకూర్చవచ్చు. అందుకు'ధ్యానప్రస్థానమ్‌” ఒక మార్గంగా అవసరం అవుతోంది.

నేను'నాకు' (1-౫లనాది,(౧౫౫౦) “'నా'($61గఅనే ధ్వనిస్తున్నాయి అయినా అవి పూర్తిగ ప్రొనౌన్స్‌-పొసెసివ్‌ కాలేవు. అందుకే మధ్యే మార్గంగా నాకు నేను(34/3611) గా అనుకున్నా దానిని సెల్ఫ్‌గనే భావించవచ్చు. ఆధ్యాత్మికంలో (901141 5610 అందునా ముఖ్యంగా వేదాంత ధోరణిలో, సెల్ఫ్‌ను, స్పిరిచ్యువల్‌ సెల్ఫ్‌(4001111) గనే వాడుకలో వుంది. ఏవేనా “ఆత్మను మనసుగా అనుకోవచ్చు. అయితే ఆత్మకి ..... మనసనే అర్ధంకూడ వుంది కనుక యిది ఆక్షేపణీయం కాబోదు.

మనస్సు ప్రకృతి (కాన్నియస్‌నెస్‌)ని అధిగమించినపుడు అది పురుష (అంతరాత్మ, కన్‌సైన్స్‌)ను చేరుతుంది. దరిమిలా, సాధన పరిణామంతో 'ఆత్మగా దివ్యస్థితిసి పొందుతుంది. ఇదే పరమాత్మ (విశ్వాత్మ)కు సన్నిహితం అవుతుంది, చేరువగా వెళ్తుంది.

ఈ స్థితినే “సాల్వేషన్‌” లేక 'ముక్తి' లేదా “మోక్షం” అనీ లేదా మరేదైనా పేరుతో వ్యవహరించవచ్చును.

“జీవి సూక్ష్మతలోనే దాని సంబంధ 'జీవి స్థూలతకూడా నిక్షిప్తమై యున్నట్లు “దేవుడు సృష్టించిన ప్రారంభ మానవ జీవిలోనే “జ్ఞాన సూక్ష్మత యిమిడి వుండాలి మరి! కాల పరిణామంలో, అది క్రమానుగతంగా వృద్ధి చెందుతూ దాని స్ట్రూలత వ్యాప్తి పరిపూర్తికి అది చేరుకోగలగాలి గదా! అయితే అనుభవం... అలా లేదు

కలియును మట్టిలో - శవమై శరీరం..... కరిగిపోవును గాలిలో-రూపరహిత ప్రాణశక్తి! నిలిచి వుండునా మనసు మాత్రం-మృతశరీరంలో స్థిరముగ? పయనించునట 'ఆత్మ - మరో శరీర (ప్రవేశానికి! న మ స పకక సక విశ్వ స్ఫూర్తి మూ

కర్మాతీత ఆత్మకు -కారణమేమి “వలసికు? ప్రవేశమేగాని ఆత్మకు - లేదుగా మరో జన్మ! గత జన్మదాఖలాగా - జన్మించునదేది పదేపదే? చెప్పవచ్చును జీవుడని - రెడీమేడ్‌" ఆన్సరుగా... భావింతురేమో సూక్ష్మ శరీరంగా దానినే ఆ జీవుడినే... ఫారం కాదు శరీరం పదార్థమే లేక సుమా! చెందునదేది శరీర సూక్ష్మతను - కాదుగదా “ఆత్మ! లేదు మనసుకు ఉనికి-శరీరమే లేక... చెట్టు సూక్ష్మతే - దాని విత్తనమైనట్లు... జీవి ప్రతి రూపజే-దాని అండబీజమైనట్లు... మిగులునా జీవునిగా - గత జన్మ సూక్ష్మత? (జనెటిక్‌ - జినోమ్‌ సూక్ష్మత - డి.ఎన్‌.ఎ అయినట్లు) మారదు లక్షణం - మొలిచిన మొక్కలో చెట్టుకి సూక్ష్మత ఎక్కడిది - స్టూలతే లేక...! సూక్ష్మతేగదా మరి - స్థూల సంహిత! కర్మ ఫలితం ఆనాటమీకి - కార్బన్‌డైఆక్సైడ్‌ బోటనీకి ఫోటోసింథసిస్‌ కాదు సాధ్యం పోలిక - బయోలజీ “'జేనొలో కూడా! కార్యప్రేరితం మనసే - కర్తకి, కారణానికి... సాధనం, శరీరం, కర్మకు - సహకారం యింద్రియతే... కార్మిక ధార్మికతలకు - భౌతిక ఆధ్యాత్మికతలకు దేవుడికైనా మనసే - మేలు చేయు మనిషికి... అనివార్యం '“మార్చు'- అదే నిత్యచేతన ఫలితం, విధానం (ప్రధానం - సృష్టి ధర్మమే అంత! ఉంది ప్రొసెస్‌ - ప్రకృతి సూత్రాలకు విశ్వగమనానికి. చలన సూత్రాలు - చేతన ధర్మాలు... పదార్థ నిర్మాణం - పరిణామ ఫలితాలు, 'సైన్స్‌ది సాకారత - నిరాకారతే ఆధ్యాత్మికం సుమా! కావు అతీతం యివి - ఆచరణ సాధ్యతలో కూడ! తా ౫... మనోప్రస్థానం

కాబోవు వ్యతిరేకం - పరస్పర తత్వాలతో

మార్చాలి మనసును - అధ్యాత్మిక ఆత్మగా

(గ్రావిటీటు డివినిటీ - (సైన్స్‌ టు సోల్‌ 50౪81)

పదార్ధత ఘనం - అదృశ్యవాయువైనట్లే...

మ్యూటేషన్‌మైండ్‌ టు పెర్వసివ్‌ సోల్‌ (06725176 902))

భక్తి - ధ్యానం - యోగం - సమాధి- వగైరా. వగైరా..,

విషయజ్ఞానం - వాస్తవికత - సత్యజ్ఞానం...,

కాదు విరుద్దంవి - క్రమపరిణామమే సుమా!

భక్తికి ప్రార్ధన - ధ్యానం మనసుకు - యోగం “ఏకం!

పదార్ధం విశ్వం - జీవం మనసు....

పదార్థం శరీరం - ప్రాణం మనసు (చలనం - చేతన)

బాహ్యం భౌతిక - సాకార ఆధారితం...

ఆంతర్యం ఆధ్యాత్మికం = నిరాకార ఆధారం.

ఆధార సాకారమూ - ఆధారితమే సుమా!

ఆధారిత ఉనికి (చలనం) - ఆధార చేతనే!

వినియోగ సుఖం - వియోగ దుఃఖం....

కాదనబేని యీ రెండు - కావాలి సుమా అనందం!

యోగ వియోగాలు - సుఖ దుఃఖాలు

ఆధారితం భౌతికం - ద్వంద్వం ద్వైతం...

ఆనందం ఆధ్యాత్మికం - అదే ఆధార “ఏకం”

అనుభవించు భౌతికాన్ని - ఆనందించు అధ్యాత్మికాన్న్ని..

తప్పనిసరి యీ క్రమం - పూర్ణత్వ సిద్ధికి సుమా! అఖ౩

జీవితం 'పేరణ ... సంకల్పం ... సంపర్మం ... స్థలనం ... అండ సంయోగం ... పిండ ఫలదీకరణ ... పెరుగుదల ... ప్రసవం ... ప్రపంచం .......... మొదటి శ్వాసతో ప్రారంభం జీవిత యానం ... ఎటువైపు ? ... మృత్యువు వైపే ! మధ్యలో ఉన్నది జీవితం. అందుకు జీవనం ప్రాధమిక అవసరం. కోరికల కూడికలు, వైఫల్యాల తీసివేతలు, మిగిలిన శేషాలతో, విశేషాలతో, సుఖ దుఃఖాల లెక్కలతో జరిగిపోతూ ఉంటుంది జీవితం, ముసలితనం వైపు .... ఉత్పత్తి ... పునరుత్పత్తి ... వినియోగం ... అనురాగాలతో, కూస్తంత కూనిరాగాలతో .... కాస్తంత ఏవో రాగాలతో, అటూ ఇటూగా, క్రిందా పైగా బ్రతికి పోతూ ఉంటాం, మనస్సునుకొంటూ, వయసు గేజ్‌లో అవసరాలు, అవకాశాల గేర్లతో డైవ్‌ చేసుకొంటూ ఉంటాం జీవిత శకటాన్న్సి సాంఘిక, ఆర్థిక రాజకీయాది మజిలీలతో జీవితాన్ని ప్రయాణిస్తూ, మతం నీడలో విశ్రాంతి కోసం అలసిపోయిన మనస్సుతో ఆ నీడను చేరిన వారికి నిద్ర పట్టవచ్చు కానీ భద్రత లేకపోవచ్చు. బ్రతకటం వరకు జీవితమంటే ఇదే. అందుకు మన ప్రయత్నం అంతవరకే, అవసరమే అలవాటు చేస్తుంది బ్రతకటానికి అవసరమైన జీవన విధానాన్ని ఆ జాడన పడి గడిపేయటమే జీవితం. వయసుకు, ఆయువుకు గడియ వేయటమేనా? అభివృద్ధికి మార్గం ముగిసి పోవలిసిందేనా ? మనిషి జీవితం ఇలా కాదు కాకూడదు. అలా అనుకుంటేనూ చాలదు. మనస్సుంటే మార్గముంటుంది. సంకల్పముంటే సాధన సాధ్యమే. తన జన్మకు కారణమయిన ప్రకృతినే ప్రశ్నించి, పరిశీలించి, పరిశోధించి, మూసి ఉంచిన చీకటి తెరలను, పొరలను తొలగించి తన మేధస్సు వెలుగుతో ప్రకృతి రహస్యాలనెన్నిటినో వెతికి తీసి వెల్లడించి, సాంకేతిక జ్ఞానంతో జీవితానికి సర్వసుఖాలనూ, భౌతిక మార్గములో సమకూర్చుకోగలిగిన మనిషి. సుఖాలనే స్వాహా చేసి, దుఃఖాన్ని మిగిల్చి కౌ, మనోప్రస్తానం

జీవితానికి వేదిన కలిగించే కారణమేదో పసికట్టలేడా* కట్టవచ్చు. శాంతికి శత్రువైన స్వార్థానికి స్థానం లేకుండా చేయలేడా? చేయగలడు.

శరీరం అంటే అది స్టూలమైనా, సూక్ష్మమనుకొన్నా మరో రూపంలో ఉన్న పదార్ధ సమ్మిళితం, సంయోగం, శరీర రహితమైన ఆత్మకు పదార్ధ సంబంధం అవసరం ఉండదు అయితే మనసుకు శరీరం ఉంటుందా? శరీరానికి మనస్సుంటుంది కానీ, మనస్సుకు ఆ అవకాశం లేదు. అది జ్ఞానేంద్రియాల భావన మాత్రమే. జ్ఞానేంద్రియాల ఉనికే మనస్సు స్టితి, గతికి ఆధార కారణం అవుతుంది కనుక, మరణంతో శరీర సంబంధమైన జ్ఞానేంద్రియాలు నశిస్తాయి. కనుక వాటితో పాటే మనస్సు కూడా అద్భశ్యము కావాలి, అవుతుంది కూడా. శరీరం దానితోపాటు జ్ఞానేంద్రియాలు వాటితో పాటే వాటి సమిష్టి స్పందన మనస్సు కూదా లేకుండా పోయినప్పుడు ఆ దరిమిలా మిగిలేది ఏమయి ఉంటుంది ? వేదాంతపరంగా “ఆత్మ అని అనుకొంటే, కర్మకు అతీతమయిన దానికి ఏ విధమైన బంధం, సంబంధమూ లేని ఆత్మతో మరణానంతర “శాశ్వత” జీవితాన్ని ఏ పద్ధతిలో ఊహించాలి ? దాని వాస్తవాన్ని తెలుసుకొనే విధానమేది ? జీవికి ఉంటుందనుకొనే కర్మ బంధాన్ని నమ్మటానికి ఆధారమేది ? పునర్జన్మకు అవకాశం కాని అవసరం కాని ఏది ?

ప్రశ్నలతోనే సరిపెట్టకూడదు పరిశీలన, పరిశోధన మార్గాన్వేషణ కొనసాగించాలి. అన్వేషణతోనే పూర్తి కాకూడదు జీవితం జీవితం కోసమే ఏదైనా. జీవిత కాలంలోనే కార్యసాధన పూర్తి కావాలి, వేగవంతం కావాలి అందుకు తగిన కృషి. చరణాలు పాడి సరిపోయిందనుకొన్నాా వివరణలు విని ఆచరణ లేకపోయినా, కాలం వృధా, వోపిక దండగ ఒక్క అడుగు ముందుకు వేసినా తరుగుతుంది దూరం కనీసం ఆరంగుళాలు. చిన్న ప్రయత్నము చేసినా కలుగుతుంది మనలో కొద్ది చలనం అది సోమరితనం కంటే బెటరే కదా కాలం విలువ తెలిసి, జన్మ ప్రాధాన్యతను గుర్తించి, దాని లిమిట్‌ని గ్రహించి ప్రయత్నాన్ని వేగవంతం చేయాలి. ఫలితాన్ని తేవాలి సమీపానికి (శ్రమకు ఊరట ఫలితమే కదా ! సుఖానికి అర్ధం శాంతి తృష్ణ్టకు అంతం తృప్తి జీవిత సొర్దరం ప్రయోజనం.

పుట్టుట గిట్టుటలో, ప్రత్యేకతలు, ఏమి వుండవు. పురిటికంపు, మైలదోషాలు. మామూలే! పాలపీక, పిలకజుట్టూ అంతేమరి! బోసినవ్వు-టైట్‌ చూవు , పసితనానికి సహజమే! ఆలనా పాలనా- మలమూత్ర విసర్జనా సరేసరి! ఇహపోతే, విశ్వ స్ఫూర్తి యు

దరిమిలా జరగవలసిన - జరుగుతున్న జీవిత - జీవన విధానం - (40౧6౪ ౪1760641) మనసు దాని ఉన్నతి - నిమ్నత - భిన్న, సుఖదుఃఖాల అనుభవాలు తీరుతెన్నులు, వాటి స్వరూప స్వభావాల నిర్ణయాలు, నిర్ధారణలో సంస్కార సభ్యతలతో జీవిత ప్రయోజనం - జన్మ ప్రత్యేక సార్ధకతను . మంచిగనో చెడ్డగనో. . జీవితం పూర్తిగా జరిగిపోతూ వుంటుంది. ఆకలి, దాహం, కామం.... వీటిని తీర్చృగలవాటి కోసం, వెతుకులాటతో పాటు, ఓదార్పూ రేపటి కోసం “హోప్‌” మనిషి మనసుకు అవసరమే అవుతాయి. జీవిత భవిష్యత్‌ హామిగా సంపద, సంపాదన, ఆస్తిని కలిగి వుండటం, తద్వారా, సమాజంలో హోదా, అధిక్యతా భావనా తృప్తిని పొందడానికి కూడా, మనిషి వెంపర్లాడడం, సహజమే! అలాగే మరి మరణానంతర జీవితాన్ని ఊహించుకుని, దానికి కూడా కావలసిన '“యేర్పాట్లును, మత నమ్మకంతో దేవుడి 'దయికోసం, (జన్మరాహిత్యం మోక్షం సంగతి తెలిసిందే) అనేక 'పూజా' విధాన మార్గాలను అనుసరిస్తూ, ఆచరించడం కూడ మానవజాతికి అనాది వారసత్వమే! భయం, “భక్తిగా స్వార్ధం.. పూజగా, పాపపుణ్యాలు, నరక స్వర్ణాల యేర్పాటు వగైరాలు కూడా అందులో భాగాలే! దైవత్వ సాకారత, దాని ప్రత్యేకతనే, దేవుడిగా భావించి, పూజించే మనిషి కూడా మరోవిధంగ ఆ దైవశక్తి సూక్ష్మతను, జీవాత్మ అంతరాత్మలుగా మనోవ్యక్తతను కలిగియున్న కారణంగానే దేవుడి సాకారతలోని దైవత్వ నిరాకారతను గ్రహించగలుగుతున్నది. అయితే విజ్ఞాన పురోగతి పేరులో ప్రకృతి సహజతను నిగూఢతను “సవాలు చేయడంలో భావం దానికి మరింత ఉన్నతిని తెచ్చేదిగా, మానవజీవిత, జీవన విధానానికి మరింత ప్రత్యేకతను కలిగించి దానిని మెరుగుపరచి దానికి ప్రగతి మార్గాన్ని చూపేదిగా వుండాలిగాని, వ్యవస్థ మూలాన్ని ఛేదించడం ద్వారా దానిని మరింత వికృతం చేస్తూ .. తన వినాశనానికి తానే కర్తగా పునాదులు వేసుకోవడం, మానవ మేధస్సు చేయవలసిన తెలివైనవని కాదు ఉదాహరణకు వజ్రాన్ని సానపట్టడంలో ఉద్దేశ్యం ధ్యేయము, 'ముడి' (12౪) గావున్న దానిని మరింత కాంతివంతం చేయడానికే గాని _, (దానిని) పొడిగా మార్చి 'స్వాలో' చేసి, మృత్యువుకు “స్వాహా, అయిపోవడానికి కాకూడదు అందుకే ప్రకృతి సహజమైన, భౌతికమనసును జ్ఞానం ధ్యానం ద్వారా మరింత శక్తివంతంచేస్తూ కార్చన్‌ మూలకమే డైమంద్‌గా మారిన తీరుగా భౌతిక పదార్ద సహజతగల మనసును, దివ్యతకు (101౪101) సూక్ష్మాతి మనో్రస్థానం

సూక్ష్యమై అదృశ్యరీతిలో మనసులో నిక్షిప్తమై జీవాత్మ, అలంతరాత్మస్థాయిగా వున్న విశ్వాత్మ (పరమాత్మ) అంశాన్ని ఆధ్యాత్మిక ఆత్మగా (స్పిరిచ్యువల్‌సోల్‌) ప్రస్థావించాలి అందుకు తగిన విధానాన్ని అనుసరించాలి. శ్రద్ధ, భక్తి - దీక్ష అవసరంగా భావించాలి ధ్యానం దాని ప్రస్థాన వివిద దశల సాధన యిందుకు ఒక మార్గంగా స్వీకరించవచ్చు. మతం బోధించే నితిసూత్రాలూ వుపయోగమే! ?033635100 ౧6665 ౯06655. ప్రకృతిని ఆశ్రయించి (బ్రతికే జీవులన్నిటివలనే ప్రాధమిక అవసరాలతో మనిషి కూడ జీవితాన్ని గడపవలసి ఉన్నప్పటికి ఆలోచన మేధోశక్తితో పరిశ్రమించి, శాస్తజ్ఞాన సహకారంతో ప్రకృతి రహస్యాలను పరిశీలిస్తూ..., పరిశోధిస్తూ, అద్భుత ఫలితాలను సాధిస్తున్న జీవ (ప్రత్యేకతను కలిగి యున్న మానవజీవి, పుట్టుకతో వచ్చిన ఇంద్రియ ప్రేరిత, భౌతిక మనసు కూడ, తన ప్రాధమిక సహజతను మార్పుచేసి దానికి మరింత మెరుగైన స్థితిని స్థాయిని కలిగించడం ద్వారా వ్యక్తి వ్యవస్థాగత, పౌరమానవత (4౪1100) ఆధారిత నూతన జీవిత విధానాన్ని వెలుగు చూపించాలి. అందుకే ఆ స్ఫూర్తి ఆర్తితోనే భౌతిక ఆధ్యాత్మిక మధ్యేమార్గంగా(4౦౭53100) ఆత్మీయతా భావ సమృద్ధిగల (91౪౮౧౦1406 001%0/ 206 46 0001089 0000085108) జీవిత విధానాన్ని అవిష్కరింపజేసి అనుసరించే విధానం కావాలి. మోరల్‌ శాంక్చిటీ అందుకు ఎంతో వుపయోగం. జీవిత అనుకరణకంటె.., జీవిత వాస్తవాన్ని గ్రహించి ప్రిమిటివ్‌ (౧౧1- ౪౪) 'తెలియని'తనాన్ని వదలి, పరస్పర ఆత్మీయతా జీవిత జీవన మార్గంలో ఆధ్యాత్మిక స్ఫూర్తితో మనసునే “ఆత్మగా దివ్యతకు చేర్చడం మానవజన్మ ప్రత్యేకతకు గుర్తుగా స్థిరం చేయాలి. . తీ9 125 0660 ౪/10 16 1001000 16 1800280 1188 0౪2080 06 11 20 260 0821 09 26041 గణ[4 6 0౧60633 01 [06 ౮౧1౪ఆ3ల జడ పదార్ధ సూక్ష్మత (కనీసప్రమాణం/ది లీస్ట్‌ యూనిటొను ఆటంగా, (దానిలోని పార్టికిల్స్‌ దరిమిలా వాని సూక్ష్మాతి సూక్ష్మతల సంగతి అలా వుంచితే) భావిస్తే అందులో నిక్షిప్తమైన విశ్వశక్తి (ఎనర్జీ) ఆ రూపంలోనే ఆ పరిధిలోనే దాని అంతర్గత చలన చేతనతో, అలాగే పదార్థ సాకారతలో బీజం (విత్తనం)లోని జీవసూక్ష్మత శక్తి, దానికి సంబంధించిన పూర్తిస్థూలతను వ్యాప్తతను దానికదే పొందే అవకాశం వుండదు దీనిని విత్తనంగా లేదా మరో విధంగా నాటటం(విత్తడం) ద్వారానే, దానికి అ అవకాశం వుంటుంది. అలాగే జీవకణంలోని సూక్ష్మాతిసూక్ష్మతలో వున్న 'జీవి తన పూర్తి విశ్వ స్ఫూర్తి తా

స్థూలతను తిరిగి పొందడం, ఫెర్టిలైజేషన్‌ ద్వారానే సాధ్యం అందుకే"నేల నాటసి విత్తనాలు ఫలదీకరణ జరగని జీవి(ఎగ్‌అండ్‌ స్పెర్మ్‌) మిశ్రితశక్తి, దాని వదార్ద పూర్తిస్థాయిని (స్టూలతను, గ్రోత్‌ను) పొందే అవకాశం లేదు ఆ మేరకు ఆ విత్తనాలు జీవకణ సంక్షిప్త సూక్ష్మాలు వృధా కావలసే వుంటుంది. ప్రకృతిలోని యీ'జీవ' పదార్ధం, ఫలదీకరణ రహితంగానే, దాని ప్రాధమిక దశలోనే నశించిపోతుంది అలాగే, జీవి(మనిష్రి మనసులోని, విశ్వాత్మ సూక్ష్మత కూడ .... వెలికితీయని ఆటంలోని శక్తి నిక్షిప్తత మాదిరిగా దాని వ్యాప్తతకు అవకాశం యివ్వని స్థితిలో, అది సాధారణ సహజ మనసుగానే, ఇంద్రియ స్పందనగానే, భౌతిక (ప్రకృతి) పదార్ధ సహజతగనే, శరీర నిత్యకర్మకు, నిర్లిప్త చేతన సూక్ష్మత గానే మిగిలిపోయివుంటుంది భౌతిక పదార్ధ సంబంధ ఇంద్రియ ప్రేరణ, మరుగులోనే తన పరిధిలోనే తానుంటుంది. సుఖదుఃఖ కర్మల, సహజతను కలిగిన భౌతిక శరీర మనసు ., సూర్యుణ్ణి కప్పిన మేఘంలా, వజ్రాల్ని దాచిన బీడునేలగ..., విశ్వశక్తికి(ఎనర్జీ) బాహ్య కవచంగా కవరుగా వున్న ఆటంలా తనలోని విశ్వాత్మ/(పరమాత్మ సూక్ష్మతను (ఆత్మాంశ), అజ్ఞాత స్థితిలోనే వుంచుతుంది. భౌతిక ప్రభావిత, ఇంద్రియ (ప్రేరిత, జీవితమే (మనిషితోసహా) జీవిక్తి అలవాటుగా సాగి, అది ఎలాగో ముగిసిపోతుంది. ఇంద్రియ ప్రేరిత వికారాలతో, ఇంపల్స్‌అండ్‌ ఎమోషన్స్‌తో, నికరంలేని రీతిలో, సుఖదుఃఖాల సమ్మిశ్రంగా శాంతి రహితంగా కేవలం, జీవులలో ఒక జీవిగా (బ్రతకడానికే జీవిత కాలం సరిపోతుంది మనిషికి కూడా! ఆలోచన విచక్షణ జ్ఞానం అవసరం, (ప్రత్యేకతగా వుండవలసిన మానవ జీవితం కూడా, ఆమేరకే పరిమితం కావడం, విజ్ఞత కాబోదు సూక్ష్మస్త్టూలత అలాగే స్థూల సూక్ష్మత సహజతతో, నిత్య పరిణామక్రమమే పదార్థ, సృష్టి ప్రత్యేకత! దాని సద్వినియోగతే మనిషికి ధర్మం. జన్మసార్దకత! . సహజత్వానికి 'చాస్యం' చేయమనడం నాభావమూ కాదు అది ఎవరికీ భావ్యమూ కాదు. ప్రకృతిలోని జీవులన్ని వాటి జన్మసహజత్వానికి దగ్గరగా దాదాపు దానినే 'యాజ్‌యిటీజ్‌గా" గ్రహించి తమతమ జీవిత జీవన విధానాన్ని బ్రతుకు అవసరం అలవాటుగా మార్చుకుంటూ (స్టగుల్‌ ఫర్‌ ఎగ్జిప్టైన్స్‌ను అనుకరిస్తూ తమ జీవిత కాలాన్ని పూర్తి చేసుకుంటున్నాయి అయితే ఆలోచనశక్తి విచక్షణ తత్వం మనసును కలిగి వున్న మనిషి మాత్రం అందుకు ఎంతైనా కొంత భిన్నంగా బ్రతకడాన్ని జీవ పరిణామక్రమం దాని సహజత, మనిపిక్తి, అలవాటుచేస్తోంది. ఆకారణంగానే, ఒకనాటి కా మనో ప్రస్థానం

ఆదిమ మానవులు అప్పటి పరిస్థితులకు తగినట్లుగా ఆనాటి మిగతా జీవులతో కలిసిపోయి దాదాపువాటి తీరులోనే జీవన జీవిత విధానాన్ని అనుసరించి బ్రతికినప్పటికీ .. క్రమానుగతంగా మెదడు నాణ్యతా వృద్ధి ఫలితంగా ఆలోచనాశక్తి జ్ఞానాభివృద్ది మనస్సును మేధస్సుగా మార్చుకోవడం జరిగింది. యింకా యింకా జరుగుతూనే వుంది ప్రస్తుత కాలానికి హైటెక్‌ మానవులుగా జిజ్ఞాసను నానాటికీ, 'ప్రగతీకరించుకోవడం జరుగుతూనే వుంది బహుశాయిది ఒక పెరిన్నియల్‌ (610120) ప్రగతి ప్రవాహం కావాలని ఆశించవచ్చు.

పుట్టుక కార్యాన్ని కార్యక్రమాన్ని “ఎందుకు?” అని (ప్రశిర్నచుకునేకంటే, జీవిత విధానాన్ని “ఎలా?” అని పరిశీలించుకోవడం ప్రయోజనకరంగా వుటుంది అవును.... బ్రతకాల్సిందే! బాగా బ్రతకాల్సిందే - బ్రహ్మాండంగా జీవించాల్సిందే! సుఖ శాంతిని అనుభవించాల్సిందే! సాధ్యమైనంతవరకూ దుఃఖాన్ని, బాధనూ, వేదనని, జీవితానికి దూరం చేసుకునే ప్రయత్నం చేయవలసిందే! (దీపంతో చీకటిని పరిమితంగానైనా తరిమెయ్యడం లేదా - అలాగే ఇది) జీవించడానికి, జీవితానికి అవసరమైన ఆర్ధిక సమర్ధతను, సాంఘిక భద్రతను, సమాజ (శ్రేయస్సును, వ్యక్తిగత ఉన్నతిని పొందవలసిందే! పుట్టుక కొందరికే తెలిసినా, జీవితం ఎందరికో తెలిసే విధంగా ప్రత్యేకతను కలిగి వుండాలి. శరీర సుఖమూ, మనస్సుకు సంతోషమూ, శాంతి, ఆనందాన్ని అనుభవిస్తూ మానవ జన్మ సార్థకతనూ, బాధ్యతను నెరవేర్చాలి. తద్వారా భౌతిక జీవిత ప్రాధాన్యతనూ, ఆధ్యాత్మిక జీవితానికి, దాని ఆధారాన్ని అవసరాన్ని నిరూపించే ప్రయత్నం విజయవంతం చేయాలి.

స426 70౪7 సెశీ[06 2౪26; 9ఆక్ర 11 (4100) ఇజం, 00 06౫26 0[5880.

“క్క గొడవంతా ఏంటి? ఈ గడబిడ రగడ లేకుండా బ్రతకలేమా?” బ్రతకొచ్చు బ్రతుకును ఏదో రకంగా లాగించేయొచ్చు మానవులైనా, నిజానికి ఇలా (బ్రతికిన వాళ్ళే అత్యధిక జనాభా! మనుష్యులనే ఏమిటి? దాదాపు అన్ని జీవుల బ్రతుకు తీరూ

• తెన్నూ అదే! అలవాటు బ్రతుకు - గాలివాటం గాలిపటమే! అయితే మానవ జాతి యావత్తూ అలవాటు మత్తులో జోగితే . ఆనాటి మానవ సమాజ 'స్టెతి ఇలా ఉండేదా? అధోలోక యాత్ర, అంతరిక్ష యానం, కమ్యూనికేషన్ల సూక్ష్మత, సమీపత, సూపర్‌ కంప్యూటర్‌ అభివృద్ధి . వగైరా, వగైరా.... మనిషి జీవితంలో భాగంగా మారడం జరిగేదా?

పుట్టటం, పెరగడం, కనడం, పెంచడం, బరువు బాధ్యతలు నెరవేరడం ఆ వీటికోసం జీవనం సాగించడం - థమించడం. సుఖించడం, బాధలు అనుభ వించడం వగైరా - అన్ని జీవులు అలవాటుగా చేస్తున్నదే! ఆ మేరకు - మనిషీ అంతే! వాటితో పాటే!

అయినా ఆనాటిని దాటి, పరిణామ ఫలితంగా, ఆ స్థితిని అధిగమించి, ఆలోచన = భాష - సాహిత్యం - పరిశీలన - శాస్త్ర పరిశోధన - సాధన - ఇలా ఎంతో అభివృద్ధిని సాధించడం మానవ జీవికే సాధ్యమైంది. ఒకప్పుడు ప్రకృతికి భయపడి, ఒదిగి, అణిగి, బ్రతికిన మానవజీవులు తెలియని ప్రతీదానినీ దేవుడుగా, దేవతగా భావించుకుని, పూజించిన అనాది మానవులే, కాలక్రమంలో ధైర్యం తెచ్చుకుని, ప్రకృతిని ప్రశ్చించి, పరిశీలించి, అజ్ఞానాన్ని అధిగమించి, శాస్త్రజ్ఞానాన్ని సాధించుకుని, ఆధునిక మానవులుగా మారి, అంతరిక్షంలో విహరిస్తున్నారు - విన్యాసాలు చేస్తున్నారు గతంతో పోల్చినప్పుడు ఆధునిక జీవిత విధానం అందనంత దూరంగా జరిగిపోయింది. “ఇలా - ఇలా - ఇలా - ఇంకా ఎంత దూరం సాగిపోతుందో?” అని ఆలోచన చేయవలసిన అద్భుతం నేటి మానవజీవితం .. అయినా “బుద్భుదప్రాయమే ఇదంతా” అని అనిపిస్తూ ఉంటుంది కొన్నిసార్లు....

1560003 (0 06 0146 “7౧౦ 1.148 15 ౪2316, ౪18 90 0206 0౧౧166"

1 *2000 421 342226 206 [206 . 1002163 2 7౭1610 16 730౧66 (0 ౧661140 (16 ౧106 జ06 602214 (16 ంగ616 0 16 45

అయితే ఒకప్పటి తన నేస్తాలయిన తక్కిన జీవులన్నీ వాటి వాటి స్థానాలలో, స్థాయిలలో 'పదిలంగా పదికాలాలు" అన్న రీతిలో తరాల తరబడి అలాగే బ్రతికేస్తు న్నాయి. కొన్ని మానవులకు “ఊడిగం” చేస్తున్నాయి కూడా, .

కానీ (మనలో మాటలెండి) ఒకప్పటి నేస్తాలతో కలిసి బ్రతికిన మానవ "గతం? మనిషిని పూర్తిగా వదిలిపోలేదు. (పోయేటట్లుగా కన్పించటం లేదు - అన్పించడం లేదు. అలా కాదులెండి - తగిన మార్గం చూపిస్తే దాని దారిన అదే పోతుంది _ నిరాశ తగదు") అరుపులు - కేకలు - కూతలు - స్పర్శలు - వాటితో పాట్స, అజ్ఞానం, అమాయకత్వం, మూర్ధత్వం, పశుత్వం, మృగత్వం (నాటికీ) నేట్రిక

కంప్యూటర్‌ స్టైల్‌లో .. టెక్నికల్‌ తీరులో అమలు అవుతూనే వున్నాయి. మనిష శరీరంతోపాటు, విషయ విజ్ఞాన వృద్ధితో సమంగా మనస్సు ఎదగడం లేదు, పెరగడ్రం లేదు. మనిషికి “మానవత్వం” తోడు లేకపోవడమే ఇందుకు ముఖ్య కారణం!

మనో పన్థానం

విషయ విజ్ఞాన వృద్ధి అవుతున్న కొద్దీ, శాస్త్ర సాంకేతిక పరిజ్ఞానం పెరుగుతున్న కొద్దీ, యంత్ర సౌకర్యాల అభివృద్ధి అధికమౌతున్నకొద్దీ, మానవ వ్యక్తిగత జీవితం దుఃఖాన్ని ఆభ్రయిస్తోంది మనస్సు వేదన చెందుతోంది. జీవితం నిరాశ నిస్పృహల పాలవుతోంది. క్రియాశూన్యత్వాన్ని (పేరేపిస్తోంది. పైపెచ్చు ఊహకందని సాంకేతిక జ్ఞానవృద్ధి, మనిషిలో కిరాతక గుణాన్ని మృగత్వాన్ని, పశులక్షణాన్ని అందని ఎత్తులకు పెంచి, ఎత్తుగడలను పంచి, వాటిని పలువిధాలైన “మాడర్న్‌ మోడల్స్‌”గా అమలు చేస్కోవడానికి అవకాశం కలిగిస్తోంది. మానవ విలువల పతనంతోపాటుగా సకల జీవులను వినాశనం వైపు మరలించి, తరలించి, తరుముతోంది. నేటి ఈ విశ్చంఖలత్వాన్ని విచ్చలవిడితనాన్ని గమనిస్తే మానవ “గతం” మారిపోయేటట్టు, మాసిపోయేటట్లుగా కనిపించడం లేదు - అనిపించడం లేదు 'జీవ పరిణామ సూత్రం శరీరానికేనా అనే సందేహానికి తావిస్తోంది ఇది ఇంతేనా అని అనుకోవలసి వస్తుంది. . అలా కాదు లెండి! తగిన మార్గం కనిపిస్తే, చూపించగలిగితే, గగనమార్గాన దాని దారిని అదే పోతుంది... నిరాశ, పేరాశ రెండూ నిషిద్ధమే! జీవపరిణామ (క్రమఫలితంగా, జీవి వారసత్వంగా మానవజీవిలో చేరి, అవశేషాలుగా మిగిలి, జీవితాన్ని ఇబ్బడి ముబ్బడిగా ఇబ్బందుల పాలుచేస్తున్న ఈ మానవత్వ విరుద్ధ అవలక్షణాలను, వికృత చేష్టలను మనోశక్తి నుపయోగించి, ఆత్మవిశ్వాసాన్ని ప్రయోగించి తొలగించి, దాని స్థానంలో పరిపూర్ణ మానవరూపాన్ని 'ప్రతిష్టించవచ్చు. “ధ్యానమార్గం” ద్వారా! సంపద సమ్మద్ధిగా ఉన్నా. అంగబలం, అధికారం, హోదాలు ఏ స్థాయిలో ఉన్నా నిత్య జీవితానికి నిజమైన సుఖం, శాంతి కలగడం లేదు. విశ్రాంతి లభించడం లేదు నిత్యం ఆందోళన, కృత్రిమ జీవన పంథా మనస్సును నియంత్రిస్తోంది - నిర్భంధిస్తోంది 'ఆశిను పెంచి, అవినీతిని పోషిస్తుంది. అయితే, అదుపు తప్పిన అవినీతి అప్పటికి తన ఎదురులేని పురోగమనానికి మురిసి, సంతోషాన్ని పట్టలేక చంకలు గుద్దుకున్నా, దానికి అవరోధం ఏర్పడి, అడ్డుకట్ట పడి, తిరోగమనంలో తంటా తలకు చుట్టుకున్నప్పుడు, తీరికగా రోదిస్తూ భవిష్యత్‌ భయంతో బాధను అనుభవించవలసి వుంటుంది. సూర్యోదయానికి చెయ్యి అద్దుపెట్టినట్లే, అడ్డదార్హు, నిలువుదార్లు అవసరార్ధం ఎన్ని వెతుక్కున్నా... కర్మ (చేసిన ఫలం) ఫలం అనుభవించక తప్పదు. వ్యక్తిత్వాన్ని

విలువలను వేదనకు నివేదన చేసి, ముక్తిగితాలు, ముక్కుమునకగా ఆలపించినా ఫలితం శూన్యం. మనస్సు నెమ్మది కోసం మార్గాలు వెతికానా, దీర్దాలు తీసినా, ముదురు బెండకాయను ముసలవ్వ (పళ్ళు లేని కేసులో మాత్రమే) చప్పరించినట్లుగానే ఉంటుంది. బాధలో అలా అనిపిస్తుంది కానీ, క్రానిక్‌కి టానిక్‌ పని చేస్తుందా? క్యాన్సర్‌ను ఆయింట్‌మెంట్‌ అంటకత్తెరేస్తుందా? ట్యూమర్‌ని తావీద్‌ ఏం చేస్తుంది? నాటువైద్యం, ఘాటు మందులు కూడా ఆ స్థితిని బాగు చేయలేవు. ఆ స్థాయిలో, స్థితిలో శస్త్రచికిత్సో, శాస్త్రవైద్యమో (జ్ఞానం) కొంతమేరకు పనిచేస్తుందేమో - అప్పటికి! ఏమైనా - కాలాతీతం కోరదగింది కాదు. కనుక పరిమిత జీవితకాలాన్ని ఫలవంతం చేసుకోవాలి కృషితో. 1/2916 19 116 80056 [2 5/2110౪/5 6 0య:6 (౧౧౮ 1006 ౭06 0౧ 26 ౧23 0660 20118 01% ౪141 ౧0 [601 206 1810641 భౌతిక జీవిత విధానం అవసరాన్ని మించి దారి తప్పింది. అశాంతి అనార్యోగం పాలయ్యింది ఆశ, ఆవేశాల (గ్రిప్‌లో చిక్కిపోయింది. దిక్కులు చూస్తోంది. ఫలితంగా... “ఆదాయ మార్గాల ఆశ్రమాలను చేరుకుంటోంది కుహనా 'స్వాముల వశం అవుతోంది. తమ అవసరాలను ఆథభ్రమాల అక్రమ మార్గాలకు అవకాశాలుగా మార్చివేస్తున్నారు. మూసపోసినట్లుగా మోసపోతున్నారు. మనోవేదనతోపాటు, ధన, మాన, (ప్రాణాలను వణంగా పెడుతున్నారు. బలివశువులుగా సర్వస్వాన్ని కోల్పోతున్నారు. అయినా, ఆలోచన రావడం లేదు. అంతరాత్మ పరిశీలన జరగటం లేదు. వాస్తవాన్ని గుర్తించడం లేదు. “వ్యక్తి తన ప్రాధాన్యతను తాను గుర్తించడం లేదు. ఆలోచనకు, ఆచరణకు (కర్మ) ఆధారం అనుభవం, ప్రత్యక్ష కారణమూ అయిన మనస్సు గురించి జీవితాన్ని దాని కీలకస్థానం గురించి తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేయడం లేదు; సమస్య - పరిష్కారం మనస్సులోనే ఉంటుంది. (అన్వేషణ చేస్తే! ప్రాణము, రోగము, జెషధం మూడూ ప్రకృతిలోనే నిక్షిప్తమై యున్నట్లు? వటవృక్షమైనా గింజనుండే మొలకెత్తాలి. వసుంధర ఆధారంగానే వృద్ధి చెంద వలసి వుంటుంది అయితే గింజనాణ్యత, నేలసారం, వాతావరణ అనుకూలత -- వీటి సమన్వయతే దాని మనుగడకు మూలం అవుతాయి. దాని ఎదుగుదలకు అవసరమైన జాగ్రత్తలు అందుకు అదనం. అలాగే జీవితం కూదా!

మానవుల కోసం, మానవుల చేత, మానవ మేధస్సు, మంచితనం మేళవింపుగా పనిచేస్తూ ఉండాలి వీటి కారణంగానే దైవానికి కూడా జరగవలసినవి, జరపవలసినవి జరిగిపోతూనే వుంటాయి మానవులతోపాటే దైవం; దైవంకోసం మానవుల జీవితం అవసరం....? వ్యతిరేక భావాలతో విశ్లేషణ కాదు ఇది. భౌతిక, ఆధ్యాత్మిక (మానవ/ దైవిక) సంబంధమైన అన్ని విధులు చేయగలిగి, చేస్తూ కూడా తనకోసం దైవంవైపు చూడడం “దేహీ” అని అడగటం మానవ నైజం. ఒక కోణంలో అది అవసరం కూడా! దైవభావానికి అంకితమై, తమలోని మానవత్వాన్ని మరింత వృద్ధిచేస్కుంటూ, దివ్యత్వాన్ని పొందటం మానవజాతి ధ్యేయం కావాలి. మతమైనా, అందుకు సంబంధించినది ఏదైనా, ఈ మార్గంలోనే మానవులకు తోడ్పాటును అందిస్తూ, జీవితానికి శ్రేయస్సును అందించాలి; మనిషిని నడిపించాలి. అది అలా జరిగినా, జరగకపోయినా ప్రతి వ్యక్తి తన వ్యక్తిగత పరిధిలో తనకు తానుగా తనలోని దైవాంశను ప్రస్థానించడం ద్వారా, ఆ పనిచేసి తనతోపాటు సర్వజన శ్రేయస్సును, మానవజాతి యశస్సును కాంక్షిస్తూ ధర్మ నిర్వహణ నిర్వహించాలి.

“మానవుల కోసం మానవ జన్మ తీసుకుని, మానవ జీవితాన్ని గడుపుతూ, మానవజాతి జీవిత సహజమైన, అంతకంటే చాలా ఎక్కువగానే బాధలను అనుభవించారని దేవుళ్ళకు సంబంధించి దాదాపు అన్ని మతాలు ప్రచారం చేస్తూనే వున్నాయి. మానవుల కోసం దైవమే మానవ జన్మను కోరుకోవలసి వచ్చిందంటే మానవ జన్మ ప్రాధాన్యత ఎంతటిదంటారు? అందుకు బదులుగా దైవత్వం పట్ల మానవుల బాధ్యత ఎంత ఎక్కువగా ఉంటుందీ, ఉండవలసిఉంటుందీ ఎప్పుడైనా ఆలోచించామా? మానవుల కోసం దైవం చూపిన త్యాగానికి కృతజ్ఞతగా, దైవ సందేశాన్ని అనుసరించి, జీవితాన్ని అదే రీతిలో నడిపించడం మానవుల కనీస ధర్మం కదా! - ఆచరణలో అలా చేస్తున్నామా? కనీసం ఆ దాపులోనైనా మనసా, వాచా, కర్మణా సంచరిస్తున్నామా? కాలక్షేప ఆచారమేకాని, మనస్స్ఫూర్తి ఆచరణ మానవులలో మృగ్యమైంది ... మానవజన్మ ఉన్నతిని గమనించలేక పోతున్నాం

దైవత్వానికి జన్మనివ్వగలిగిన మానవజన్మకి దివ్యత్వాన్ని కల్టించవలసిన బాధ్యత మానవులకు ఉంది. దైవభక్తి - భీతి నిజంగా మనలో ఉంటే, జీవితాన్ని వ్యర్థం చేసుకోలేం సర్వజీవుల కంటే మానవజన్మ ఉత్తమమైనదని హృదయపూర్వకంగా నమ్మితే, దానికి తగిన విధంగా దాని ఉపయోగం జరగాలి. విశ్వ స్ఫూర్తి

మహర్షులు, మహనీయులు, మహాత్ములు ఇలా ఎవరైనా - ఎంతటివారైనా మామూలు మానవులుగానే జన్మించారు జన్మ విలువను గుర్తించి, కరినతర సాధన ద్వారా, మానవ మనస్సుకు దివ్యత్వాన్ని కలిగించగలిగినారు; దివ్యత్వాన్ని చేరగలిగారు. ప్రాణము, మనస్సు, బుద్ధి, సుఖము, దుఃఖము, ఆవేదన, ఆనందం, సారో, సంతోషము ... వీటిని అనుభవించటం ఏదో సందర్భంలో ప్రతి జీవికీ ముఖ్యంగా మానవ జీవులకు వాస్తవ విషయమే ! అయినా వాటి వివరణకు భావం, అభినయం తప్ప పూర్తి 'భాషు మనకు తెలియదు. అనుభవం ఆధారంగా, సాక్షిగా ఉండటంతో వాటి ఉనికిని ప్రశ్నించలేం - తర్మించలేం - “స్వానుభవం మాత్రమే వాటిని గూర్చి తెలియజేయగలదు. “బాధపడే వ్యక్తికి తెలుస్తుంది; “సేవ” చేసేమనిషికి అది అనుభవం కాదు. అయినా అది వాస్తవమే కదా! తెలియని దానిని తెలుసుకోవడం, లేనిదానిని (అవసరం మేర) సాధించడం మానన ధ్యేయం, లక్ష్యం కావాలి; పరిమితంగానైనా దాదాపు అలాగే జరుగుతుంది కనుకే 'విజ్ఞానప్రస్థాన్‌ సాగిపోతుంది ఆది మానవులు ఆధునిక విజ్ఞానులు కాగలిగారు. జీవులలో మానవ 'జీవి' ప్రత్యేకతను బుజువు చేస్తున్నారు. “ఇంటగెలిచి రచ్చగెలవాలి” అని అనడం సాధారణ విషయమే ! దీనిని అన్వయించే సందర్భాన్ని బట్టి దాని భావం లేదా వివరణ మారిపోతూ ఉంటుంది... జీవపరిణామంలో మహోన్నతస్థితికి చేరుతోంది. మానవ జీవితం సైన్స్‌ సాంకేత్తిక్ర పధంలో............ మానవ విలువల ప్రస్థానమ్‌, తిరోగమన వేగంతో చేరుతోంది. నిమ్నస్థాయికి, స్థానానికి ఈ రెండింటి మధ్య నాగరికత, సంస్కృత రంగాలు భంగపడిపోతున్నార్చు, వ్యామోహ దాసత్వానికిి అనుకరణ, బానిసత్వానికి, అంకితమై పోతోంది మాన్వ మనస్సు వ్యక్తిత్వం లుప్తమై, యుక్తాయుక్త విచక్షణకు వీడ్మోలు పాడుతూ, వేడుకోల్ప (వేడుకలు) చేసుకుంటోంది వర్తమానతరం. భావితరాలకు అందిస్తోంది సుగంధరపిత్ర సంస్కృతి కుసుమాలను పశుత్వాన్ని మృగత్వాన్ని తనలోనే చూసుకుంటూ, పెంచుకుంటూ, దర్శించుకుంటూ, ఉత్తమజాతిగా, మానవజాతిని చెప్పుకుంటూ, ఆత్మవంచన పంచలో, హాయిని భ్రమిస్తూంది. ఆధునిక, మానవ మేధస్సు, దోపిడీ, దేవుడీలలో రెడ్‌లైట్ల వెలుగులో, రెడ్‌లైట్‌ నీడలలో, బీడీలు కాల్చుకుంటూ, బేడీలు వేయించుకుంటూ, లేవిడీలు కొట్టుకుంటూ, నేటి నాగరిక మానవులు, శాంతి లేని సుఖాలతో, పొంతనలేని ఆనందాన్ని హాయిని అనుభవిస్తున్నారు. సైన్సు చైత్ర . మనో్రస్థాన్వ

“చలవతో” గుడుల సంఖ్య పెరిగిపోతుంది కొంగ్రొత్త డిజైన్లతో టెక్నికల్‌ అలంకారాలతో, బదుల సంఖ్య పెరిగిపోతుంది రాజకీయాల రాబడి వర్గంలో.... వైద్యశాలలు వృద్ధిపొందుతూనే ఉన్నాయి. “వధశాలలుగా"”, వ్యధనిలయాలుగా, తెల్ల కోటు నల్లని చూపులతో, దవాఖానాలు, మానవ, అవయవాల “హవా” వ్యాపారాలైన మాయా బజారులను మించిపోతున్నాయి ప్రజాస్వామ్య బులెట్‌ ్రూఫ్‌తో ప్రజాధనానికి జాతీయ సంపదకు వాటాదారులుగా ఉన్నారు ప్రజాపాలకులు, ప్రభుత్వం ఉద్యోగులు, వారి వారి ఆభశ్రితులూనూ.

స్వాతంత్ర్యం వచ్చింది. రాజకీయంగానే, రాజకీయాలకు వారి అథ్రితులకు మాత్రమే. దారిద్ర్యం పెరిగింది ఆర్ధికంగా, సోషలిజం సహకారంతో, దేశానికి ప్రజలకు మాత్రమే. మానసిక బానిసత్వం మామూలు అయిపోయింది అందరికి. భారీ పరిశ్రమలు - ప్రాజెక్టులు, కామధేనువులు, కల్పవృక్షాలు అయినాయి సంబంధీకులకు సుమా! రూపాయి విలువ తగ్గి రూపాయల సంఖ్య పెరిగిపోయినట్లు, మనుష్యుల సంఖ్య పెరిగి మానవ విలువలు తరిగిపోయినట్టు, వృద్ధి పెరిగి విలువ తగ్గిపోతుంది. ప్రతిదానిలోను (బ్రతుకు బేరమయిపోయింది. జీవితం భారమయింది. సుఖాల సోఫాలలో సోలిపోయి, వాలిపోయే వాళ్ళు కొందరయితే, కష్టాల కౌగిట్టో బిగిసిపోయి, ఊపిరి ఆడక, నలిగిపోయే వాళ్ళు ఎందరో. ధనం దాపరికానికి, దారులు చాలని వారు కొందరయితే, ఆకలి వాకిళ్ళలో అంగలార్చేవారు, అరిచి అరిచి, సొమ్మసిల్లిపోయే వారు మరియెందరో, అధికారదాహం, ఆశల దాసోహాలతో, ప్రగతి సమాధులను (త్రవ్వుకుంటున్నారు. స్వయంగానో, సమిష్టిగానో, నేటి నవనాగరిక తరం

మరి మార్గంలేదా? ఉంటుంది దారి దుర్గానికైనా, దర్గాకైనా. వెతికే ఓర్పు వెళ్ళే నేర్పు ఉండాలి మెండుగా “సారధికి” ఉంటే సమర్ధత వారధి వుంటుంది. దేనికైనా మనిషి జీవితానికి సారధి మనస్సే కదా! అది మార్గదర్శిని కాగలితే, మనిషికి భవిష్యత్తు మంచిగనే ఉంటుంది. మనిషిలోని మలినాలు, ఎలిమినేట్‌ అయితే (వెలి) మనస్సులో వెలుగులు ఎలివేట్‌ (ఉత్భానం) అవుతాయి. అందుకు మనస్సు శక్తివంతం కావాలి. స్వార్ధం, అవినీతి మురికిపట్టిన మనస్సును, స్నానించి, క్షాళన చెయ్యాలి మురికిని మెచ్చుకునేది సూకరాలే!

(ప్రకృతి వైద్యంలో పచ్చికూరలు, మట్టిముంతలు, తొట్టిస్నానాలు కొంతవరకే, దారితప్పినా మత్తు పట్టినా మనస్సుకు మట్టిప్తూత్ర శ్రాట్టిస్నానం పనిచెయ్యవు గట్టి విశ్వ స్పూర్తి తే రన ఈని.

ట్ల (ఘా; *| న. లు

పట్టు పట్టవలసిందే! క్రమశిక్షణలో పెట్టవలసిందే! ధ్యానం అందుకు ద్యేయమైన “ఆరంగేట్రం” దానితో జరగకూడదు అందుకు కాలనియమం కావలసి ఉంటుంది ముందుగా. శరీర స్వాధీనత కూడా అవసరమే. ఆహార నియంత్రణ కొంతయినా మంచిది ధూమపానం, '"క్షారతీర్ధాలకు” దూరంగా జరిగిపోతే చాలు చాలా మేలు మరి! నియమబద్ధ శ్వాసకార్య నిబద్ధత, నియంత్రణ, ధ్యానకార్యానికి ప్రాధమిక చర్యగా ప్రారంభం కావాలి. తద్వారా (ప్రాణవాయువు సంవృద్ధిగా శరీరానికి, మెదడుకు, నాడీమండలానికి చేరుతుంది. ఈ దిశను విజయవంతంగా, పూర్తిగా ముగించగలిగితే ఫలితం అనుభవానికి వస్తుంది. యోగసాధన, శ్వాసకార్య నియంత్రణలకు ధ్యానప్రస్థానమ్‌ ప్రవేశం జరిగినట్లవుతుంది పుట్టుకతో అంటిన పురిటి వాసన, పురిటి స్నానంతోనే పోతుంది. కాని చెమట వాసన శాశ్వతం కాకపోయినా, శరీరంతోనే సాగివస్తూ ఉంటుంది అయినా స్నానం ద్వారా దాన్ని సర్గుబాటు చేసుకుంటూ ఉంటాం అప్పటికోసమే వారసత్వంతో వచ్చిన వాసనలు (వికారాలు, పోలికలు) మనస్సులో చేరి పరిసరాలు, పరిస్థితులతో పెరిగి మనిషి జీవితాన్ని తామే ముందుండి నడిపిస్తాయి. సుఖాల పేరుతో కష్టాల వడ్డన పెరుగుతూ ఉంటుంది. భ్రమల బరువుతో దుఃఖ భుక్తాయాసం అవుతుంది. అయినా ఆరగించడం అరిగించుకునే ప్రయత్నం చేయడం మామూలే మనసు లేని మనిష్కి మనిషి లేని సమాజం, సమాజం అవసరం లేని వ్యక్తి... సాధ్యమంటారా? వైరాగ్యవేషాలకు మత సమాజ, సమీపత అవసరమే (బ్రతకాలిగా మరి ఎవరైనా! స్వరూప స్వభావాలు, నాగరిక విధానాలు ఆకార పద్ధతులు ఎన్ని తీరులుగ ఉన్న వ్యక్తి “సమాజబంధం” తప్పనిసరి. అందుకే మనిషి సమాజం పరస్పర ఆధార ఆధారిత ప్రభావితాలు అవుతాయి అయితే ముందు వెనుకలుగా పరిశీలించి నప్పుడు వ్యక్తి ముందు. వ్యక్తి ఏర్పాటే సమాజం .. . కనుక వ్యక్తి సమాజాన్ని ప్రభావితం చేసినంత ఎక్కువగా సమాజం వ్యక్తిని చేయలేదు సమాజ సమిష్టి శక్తి, వ్యక్తి భద్రతకు ఉపకరించినంత అధికంగా వ్యక్తి వ్యక్తిగత జీవితంపై ఉండదు. అందేకే వ్యక్తి మానసిక స్టితి స్థాయి దాని లక్షణాలు, గుణాలు, సమాజ, సమిష్టి నిర్మాణ నిర్వహణలపై అత్యధికంగా పనిచేస్తుంది. కనుక మంచి మనసు మంచి సమాజానికి కారణమవు తుంది. సంఘ నిర్మాణానికి వ్యక్తి ప్రాధమికం “పేటర్న్‌” కనుక సంఘ సంస్కరణకు వ్యక్తి మార్చే ప్రధానమైన విషయం. మంచిగా మారిన మనిషితో మంచి సమాజం

ఏర్పడడం తప్పనిసరి. మంచికయినా చెడ్డకయినా మనిషి జీవితానికి “సారధి” మనస్సే కనుక దానిని మంచిగా సంస్కరించి, శక్తివంతం చేసి తద్వారా “ఆత్మీకరణ” విధానంలో “కర్మ” నిర్వహణకు దానిని కారణం చేయాలి అందుకు “ధ్యానప్రన్థానం” మార్గంలో ధ్యానం ద్వారా కృషి కలగాలి. అయితే ఇది మనిషి జీవితానికి పాఠ్యం మాత్రమే. ....

ఇంద్రియ జ్ఞానంలో భౌతిక / శారీరక, జీవితపు సుఖదుఃఖాలను అనుభవించ గలం భావనా జ్ఞానంతో అలౌకిక ఆనందాన్ని మాత్రమే పొందగలం. నేచర్‌ (ఇంద్రియ జ్ఞానం) ద్వారా మనకు లభించేది ఏదైనా, అసంపూర్తిగ వుండి అసంతృప్తిని మిగులుస్తూ, ఎప్పటికప్పుడు అవసరాన్ని తాజాగానే వుంచుతుంది అదనంగా (వ్యతి) కౌంటర్‌ కలిగిస్తుంది సూపర్‌ నేచురల్‌ తీరుతో మనం పొందేది పరిపూర్ణ స్థితి కాకపోయినా, అసంతృప్తికి, అవసరానికి తావులేని రీతిలో ఆనందం లభిస్తుంది. ఆమేరకు అది మనసుకు తృప్తిని అనుభూతిని కలిగించగలదు

సాధారణ భౌతిక, ప్రకృతిప్రభావ, ఇంద్రియ (ప్రేరిత మనుసును, ధ్యానం ద్వారా ఆత్మీకరించి, దానిని అంతరాత్మగా మార్చుచేసి, తద్వారా భౌతిక జీవిత 'కర్మ' (కృషి నిర్వహణ చేయించవచ్చు. అంతరాత్మ శుద్ధిగా జరిగే కర్మ (కృషి దోషరహితంగా వుంటుంది. “పాపం” అనుకునే దీనికి అవకాశం వుండదు. కనుక కర్మసిద్ధాతం విధానానికి తావుండదు. మంచి మనసుతో మంచి జీవితం, మంచి సమాజ నిర్మాణానికి, ఎంతో అవకాశం వుంటుంది. కర్మ-జన్మ-కర్మ జంరూటం అవసరం లేకపోవడం కాక, దీనితో పాటు, “ఆక్క శరీర జన్మను ఆథభ్రయించడమనే దానికి వీలు వుండదు. కర్మాతీతమైన విశ్వాత్మ అంశ, కర్మగతమైన శరీరాన్ని ఆశ్రయించి వుండదు. పూర్వజన్మ పూర్వకర్మ మోనార్క్‌ కాదు. జన్మల వారసత్వమూ కాదు. కర్మ-జన్మ- కర్మ-పరిభ్రమణ తర్మబద్దం కాదు - కాలేదు

ఏట ౩08 021110 0 1 02 96 21 0£ 01! సిం? 121 ౬81646 921£6 0016 10 5010001 ఓ, 2 500001.

అలల

విశ్వ స్ఫూర్తి మూ

మనసు “నీవ ఎవరవు?” అని అంటే “నేను ఫలానా - ఫలానా” అని సంబంధం వివరణ ఇవ్వటమే కాని, “నేను” కు మాత్రం సమాధానం అది కాదు ఇంతకూ “నీవు ఎవరవు?” మనం ఎవరమో మనకు తెలియకుండానే సృష్టికర్తను గురించి ప్రశ్నించటం సాహసం కాకపోయినా సమంజసం కాదేమో!!! “జీవితం ఎందుకు?” అని ప్రశ్నించుకుంటే, (బాధలు బాగా వున్నప్పుడే అలా అనిపిస్తుంది లెండి!) “పుట్టినందుకు” అని సమాధానం చెప్పుకోవాలి. “పుట్టటం ఎందుకు?” (పుట్టించిన వాళ్లకు మాత్రం తెలుసునా?) అని అంటే “గిట్ట(చావ)డానికి” అని మాత్రం చెప్పుకోకూడదు. దాని బీజం ఎలాగూ పుట్టుకలోనే ఉంది కనుక! జీవితంతో పాటు మొలిచి వయస్సును అనుసరిస్తూ పెరుగుతూనే ఉంటుంది. దానిని గూర్చి ప్రత్యేకంగా తలుచుకోనక్కరలేదు. పుట్టాం... అది అంతే! బాధలతోనూ, భోగాలతోనూ, రోగాలతోనూ .. .! “అంతేనా మరి?” అని ప్రశ్చిస్తే, ప్రశ్నించుకుంటే, బాగా బ్రతకడానికి, బాధలను లెక్కచేయకుండా బ్రతకడానికి, బ్రతుకును కేవలం (బ్రతకడానికేకాక దివ్యంగా బ్రతికే విధంగా మంచి ప్రయత్నం చేయటానికి, ఏదో ఒక మార్గం ఉంటుంది. 'మనస్సుంటే మార్గం ఉంటుంద'నేగా చాలామంది అంటూ వుంటారు. అందుకే మనస్సు పెట్టుకుని, పట్టుకుని జీవితమార్దాన్ని వెతకండి జీవకోటి తీరులోకాక (అలవాటు బ్రతుకు) జన్మ ప్రత్యేకతను కలిగిన 'జీవిగా ప్రయత్నించి, పుట్టుక సార్ధకతను సార్ధకం చేసుకునే విధంగా! (బ్రతకడంతోపాటు మరేదో సాధించామనే తృప్తిని పొందే పద్ధతిలో మానవ జీవితం తన మనుగడ సాగించాలి *..? సాగించాలి . ఎలా? జీవితం మీది . జీవనమూ మీదే! దాని ఆలనా పాలనా మీదే ! సాధారణంగా పోషించేవారికి అధికారం ఉంటుంది ... మీ జీవితంపై పూర్తి అధికారం మీదే కావాలి అది మీ జీవిత హక్కు ఆ యజమాని మీరే! అది మీ స్వంతం ఆ అధికారి పేరే . “మనస్సు” .. ! శరీర జీవిత పరిధిలో ఇదే, “సెల్ఫ్‌” (5610 ! ఇదే. . కార్య నిర్వహణలో 'నా' (1)గా పనిచేస్తుంది అనేక పర్యాయాలు (అధికారం) 'అహంకారం'గా మారుతుంది డిసిస్టినరీ యాక్షన్‌ తీసుకుంటే తోక ముడుస్తుంది! అద్దె వాడు “మిద్దెనాదే” ఆ... మనోప్రస్థానం

అనకూడదు అంటే చెల్లదు అహంకారం, “సర్వం నేనే” అనకూడదు ఆకాశాన్ని “అంబరిల్లా'గా భ్రమంచకూడదు తడిసి ముద్దయిపోతాం - వాన సీటితోనూ, చెమట తడితోనూ ! శరీరానికి తీసిపెట్టుకునే అలంకారంగా, అహంకారం జీవితానికి తాకి ఉండాలి అంతేకాని, అది ష్షాస్టిక్‌ సర్జరీ మోడల్‌ పోజు (1౧96) వెలగపెట్టకూడదు.

ఆరోగ్యవంతమైన శరీరంకోసం ఆహార నియమాలు, జిహ్వ చాపల్య నియంత్రణ; అలాగే దానిని (శరీరాన్ని ఉపయోగించే అవసరాలు, విధానాలు, పద్ధతులలో స్వయం క్రమశిక్షణ, నిగ్రహశక్తి అవసరం అవుతాయి వాటిని అలవరుచుకునే కృషి చేయాలి

• సాధ్యమే !

శరీరతత్త్వం, స్థితి, లక్షణం - మనస్సు మీద పనిచేసినట్లే . "సెల్ఫ్‌ మీద కూడా ప్రభావాన్ని చూపిస్తాయి. అందుకే ఆ మేరకు శరీరం ప్రాధాన్యతను కలిగి ఉంటుంది జన్మ సంస్కారం, పరిసరాల ప్రభావం, అవసరాల ఒత్తిడి, అనవసరమైన అత్యాశలు, అనుకరణల ఫోర్స్‌ .. హద్దు మీరిన ఆత్మాఖిమానం వగైరాలు సెల్ఫ్‌ సంస్కారాన్ని రూపుదిద్దే యత్నం చేస్తాయి.

గుణంసెల్స్‌కి, తత్త్వం మనస్సుకి ప్రాధాన్యత వహిస్తాయి. ప్రభావం చూపుతాయి.

561 15 2౧ 2090౯206౪6 2006 21 660076 1౧90001 (20 ౧౧21665 206 రేంయ 1౧610, ౯౪1 206 2150 [౧6]1, ౧౦౪౫ 206 06౧ 7 0604660 116 4106 206 306 12 ౧26 01626128 116, 06008 గ0ల0066 0౫ 416 105120660+7101- ౧ల౧ఓ 00౧2102028 6 60౧86౧1 ౦₹ 06 $6053003 396056 ..

'మనస్సు'ను గురించి మరొక్కసారి పరిశీలన చేద్దాం. పదార్ధ రూపంలో మెదడు ఇందుకు ముఖ్యం ఇంద్రియ (పేరితమైన దాని ఫంక్షన్‌ కూడా మనస్సుకు చాలా అవసరం.

గ౧6 ౧601010021 16500056 0% 016 $61368 286 116 $605054౧, ౯6286108 60 0116 1641601005 206 86/61140103 . . 06102 1058600664 0 16 [00068 .. 60106109 ౪14 16 5610.... 15 10 06 6211664 0? 00౧3166166 25 6 400.

11 300016

'5610 19 16 ౧౧661401 80 (16 31106 206 6 500, [00040018 1 ఇం001డ2006 ౪/10) భం ౦౪౧3202063 ౧౮౦౦౪౭6.

"13 41106060 10 616 561% 50 116 561 9 [౧01 '1'

51061 0|౪ల౪10/ 09 0౧10 026 ౧48 0661 1౯౫664 01 6౦6౫66, 1౧ 2000162006 ౪141 6 ౧లుగ004] [100600 061౦60౧ 0 ౪6 స106, 06102 [0110౪66 0 65610 ౪101 16561౧ 60 06 61॥1664 ౧౧౦౧1౧౩1౮౯౧౩6 2౪ 16 'గి1౧౮ వశ్వ స్పూర్తి

అసలు విషయం వదిలేశాం మనస్సు “ఓనరు” సంగతి మర్చిపోయాం ఆ ఓనరు “నా” అనుకుంటే ఆ బయోదేటా ఏమై వుంటుంది? ఏమీ కాదు కాకూడదు ఎందుకంటే అది “పరమాత్మ” స్పందన.

జీవితం (శరీరగత) భౌతిక పదార్ధ పలితమే కనుక భౌతికం, సాకారమే కనుక, దాని నిర్వహణకు అవసరమైన కర్మ (పని/కృషికు సాకార ఫలిత ఆలోచన, ప్రతిబింబితకు మనస్సే ఆధారం. ఏదో రీతిలో మనసే లేకుంటే జీవి చలనం (శైఫఫోర్స్‌) దాని బ్రతుకు, ఉనికి, సాధ్యమయ్యేవి కావు

మనసు సాధారణ స్థితిలో గ్రహించలేని దానిని “మిధ్య, మాయా, అనుకోవడం న్యాయం కాదు. అది, మూనవ జీవితానికి ధర్మమూ కాదు అలా భావించడం ద్వారా మానవ జన్మ ప్రత్యేకతను చిన్నబుచ్చడమే సుమా! మాయ-మిధ్య (భౌతిక, ఇంద్రియ సంబంధ మనసు (గ్రహించలేని వాస్తవంిను, జయించడం లేదా అధిగమించడం, 'ఎరుకను' కలిగివుండడం, జీవసృష్టిలో, ప్రత్యేకతను, “ఉత్తమజన్మను కలిగియున్న మనిషికి అది అత్యంత సహజతే కావాలి మరి.! అది కర్తవ్యం కూడా! దైవత్వాన్ని (డివినిటీ) గ్రహించి/దర్శించి దానిని దేవుడి పేరుతో ఎన్నో రూపాలుగ అవిష్మరించ గలిగిన మానవ వివేకం, సృష్టి మూలానికి అన్వేషణ కృషి సాగించే, మనిషి మేధస్సు; పకృతి రహస్యాలను వెలికితీసి వాడేసుకోవాలనే వెంపర్లాటతో, వెతుకులాట సాగించే హైటెక్‌ విషయజ్ఞానం, ఇన్ని ఇంతటి అర్హతలను కలిగియున్న సమర్ధ వర్జమాన మానవులు కేవలం ఊహాజ్రాంతి జనితమైన 'మాయను-మిధ్యను' అధిగమించలేరా? (బంగారు) మట్టిని కేరట్ల బంగారంగా మార్చివేయగల మనిషి నేర్పరితనం ముడి పదార్థాలను వినియోగ వస్తువులుగా తయారుచేయగల మానవ నిపుణత ఒక్క మాటలో ప్రకృతితో 'చాకిరి చేయించుకుంటూ అవాశ విజయానికి అంచెలుగా మంచెలు కట్టగల శాస్త్ర జ్ఞానం ప్రకృతికి వికృతమైన 'మాయిను వస్తు మిధ్యను కూపీలాగి వాటిని మాఫీ చేయ లేవా? సంకల్ప బలం, సాధన దీక్ష క్రియాశూన్యతను అధిగమించగలిగితే లక్ష్యసిద్ధి సులువే సత్ఫలితం స్వంతమే! మనోశక్తి వృద్ది - శాస్త్రజ్లాన సద్బుద్ధి - ఆధ్యాత్మిక సమాధి... యిందుకు ముఖ్యసాధనా గ ర్యర గంలోకి చేరాలి... జ లాం కార్యలయం

అవగాహన సానుకూల స్పందనస్ఫూర్తిత్రో మనసును ముఖ్యంగా నాలుగు విధాలుగ విభాగించవచ్చు. సాధారణ/భౌతిక్ష(తార్మిక్ష మనసు (గం 614ఆఅ(64! 016 శన. ఆల మనోప్రస్థానం

ేజం211006 9౪1641 2ర6ీ 16 1101110106 సిశగడే) ఆధ్యాత్మిక మనసు (116 5016014] 426 16 ౦౧౩౦1౮౪ కి4106) తత్వ విచార మనసు (౧6 సి!ంషంన్సి నల! 296 [6 5041 ౧013016066 34126) దివ్యాత్మ మనసు (116 006 1110)

ఆలోచన, స్పందన రూపంలో “అలా-ఇలా-ఎలొ',అనేది అనిపించే భావన ద్వారానే భావంతోనే, వస్తు వాస్తవికతను గుర్తించే ప్రయత్నం చేయడం దాని వునికిని తెలుసుకోవడం అందుకు తగిన కృషితో ప్రవర్తించడం . సాధారణ (భౌతిక) మనసుకు వివిధ ఉపదశలలో జరిగే వీలువుంది. (4 2080200768 ప్ర150 0౯ 2౫ [2102016 అింగం806) స్థూల సూక్ష్మత, పరస్పర మ్యూటేషన్‌ (04312001 12 & క 0గలంం101002]! 00669) పదార్ధనిత్య ధర్మం సమయ సూక్ష్మతవలె మనసును కూడా సూక్ష్మ పరమ సూక్ష్మతలుగా (ఆత్మ-పరమాతృ) స్టిరీకరించవచ్చు. వివిధ దశలలో జరిగే 'ధ్యానప్రన్థానరంి యిందుకు ముఖ్యసాధనంగా వుపయోగపడుతుంది

అబ్జెక్టివిటీ (ప్రేరణ దీనికి ఆధారం సెకోమైండ్‌ ముఖ్యంగా నాలుగు విభాగొలుగ వుంటున్నప్పటికి సాధారణ మనసే (ఇన్‌స్టింక్టివ్‌సెన్స్‌) పరిణామవృద్ధి మార్గంగా, ఆయా విభాగాల స్థితి స్థాయికి, ప్రస్థానించే అవకాశం వుంది ఆలోచన, యోచన- విచక్షణ- పరిశీలన _పరిశోధన-జన్నోవేషన్‌ -ట్రాన్సిందెన్సీ వగైరాలతో, మనసు ఆయా న్థాయీ సహజతగా ధ్యాన సాధన ప్రభావితమై ఆరోహణ ప్రస్థానం చేస్తుంది. ఆచరణ పూర్వక సాధనాలతో కృషితో కర్మ నిర్వహణతో అజ్జకివ్‌సెన్స్‌తో భౌతికంగానూ. సబ్జెక్షివిటీ ప్రాధాన్యతతో. అధ్యాత్మిక దిశగానూ, మనసు, ప్రగతిమార్గంలో, 'ప్రత్యక్ష-పరోక్ష లక్షణాన్ని కలిగి వుంటుంది జినోమ్‌ అమరిక - దాని స్వరూప స్వభావాలు. హార్మోన్త ఆధిక్యత, వాటి హెచ్చుతగ్గుల ప్రభావం . న్యూరాన్ల వైటాలిటి, యిందుకు కారణం అవుతున్నాయి మరి'

06 సెశగ6 19 00 1 0006 ఈము 9 2000066006 *118 15 గ్ర4గాంవ6ి 206. 16 0€ 0%/1050000 (6 గ 15 0001 ౧610081 016 ?6క్రణ!6ీ115 10606 8606641 మరే 106 కం06గ0 62110 1100, భం 560004 1610 09 6౦౧౦6౦౧౦66 10 16900111 జ06 106 500160 206 (6 మ6ే 006 8 0005166006 (00 (0౯ 90101121 66౧6 01 ౧01064, 10 9100016 6౫ 89 21110 06 '10౪2ైల! 0 సంర 16 021 9800416 జల 6 10141010

గారం గంట సీల14 10 0010001 206. క్రలం602] 02 60000 రి 010 166! ౪66 10 బి0 16 గ[01486 05 ఏం 0010021116 ౧16 1110 విశ్వ స్పూర్తి ళూూ

0110 ౧10121 *400110/ ౪ ౧౧౦౮80౫ [0 16 *26 01 00160 ల ఇం!! ఎ (60 (06 3506121 066 1౧61716464] [16 20౦6 ౧౯6 [2 18 ౧61110 0౧ లైళ101౧2 అంటు 0006802 16 *4/ 0౧200161౧౪ (6 501%002] 5041 116 5015 [1 [0 0600121066 0 ౧౫6205 0౧10906062 126 3603806౪గ) గం (1 ౧0౮911 (16 ౪2/06 502111210౯ [209 గంర1210% ౪111 ౧౦ ౧9661710 041 1[ 19 ౧0551016 0౫1౫ 2%61 8్ర6/008 6 ౧106 ౪1 10 6౧96009 "11090810. చం 1226 66 ౨9౦10 15 0౪2% 60 06 00208266 [01211

[6 ౧౧106 5 20 2508 25060601 116 560363 /6000056, 66 10 €16 5605010180 18066100 18 ఇ000166166 ౪1 (6 106066 0! (16 ఆ౧౪1/0%90606 4600007 3 01 1౧526676 666౧2౮౦౧. గర ౧౦ 0063 216 ౧0 9ల965 0౯116 ౧౧౧౧6; ౪10 6 2096006 0 [6 ౯0౪51021 ౫౫౧౫6, ౧౦ [0551011107 15 166 0 ౧2౪008 (ల '10082%6 028 (0 06 సగింంంగ66, 68జర108 60 6106 116 ౧006406, ౧౧021 6411021 0 116 5010021107 00 1010 ఈజగ08 064 ౪14 6 ౧౧౦2] 5200610/ 12 601౧8 0 [0011003 296 2060౧3 ౧౭6666 60 116 16 1౧ 8౦౮1 ౪0౪8164 06 11016 6గ౭౦/ (0 (06 ౩016021 ఇ 00101088 2150.

20 ఏ 416 ౧666 01 46 ౧606310 ౦ 71008 46 930421 [0౪804 01116? 1 00331016 0% ౬24108 80, ౪౧6, ౧౦ %/51021 0౧6? 6౪౧911౪ 610 120010 106 011 ౧౫౦ 10063 0 ౫40౯6 ౧౧౦ 00600410" 206 ౧6 వ10601+10/ ఆల ౪14 46 ఆ9[0/ 0౯ 10% 6100. 3041 0 60 26 68666 10 [2౪6 96 66260/ 0 16 ఇ206 16 రంం146010 గౌగం 1)/5102] అరం౭౧06 1 22 టం౭0421 0236, ఆలా 1015 026651211360 0౯ 016 90101012] *౭/ 04100216 1020601 76118101, 6౦4 15 జా 2090102106 6౫15160006, 9061 1 5006 402110" 46 (001 )5041 158 60౧9164666 23 006 92061110/ 01 0౧౫౧10 - ఏం 01/అల321 5041, 01 416 5206006 50౪! - 16 41001800 "6 ౧4020 ౧006 12 166120 1064121442! 5021, 1.6., €ం౮6౦6౯2౧౮౧౫౧. 0 921౧8121 80౪4113 అట॥66 11 జ0/ 0101021021 06102. 081 16 [1751021 01 (6 ౩96050౧410 90106 15 (0 06 ౪209668666 (0 06 50....

గం ఖు ౧64 15 జ ౮01646 జర 1056000676 016 16 8211 13 2150 16 ౧56021 ఒరే 16 గ్రం(6గంలం 12 0206 016 [0గ0260౧ జర 46 [0100002006 10 2ం001[6ల106 ౪14 1ట 140106 10 6150]12/66 66669, 016 ౧౧64 ౪0014 06 11 ౧౭౦ ౧౧6 00011021 01 16 2౪01240021 $605010/ ౧6. 16 9000108102! ౧౧1064. 2006 8000105021 0౯ 16 లు ంిల20604 10106 19 250 ౧౧21017 0 ౧౪౦ ౪23/9. గరం 9ల050౧// "16 9605011610) 206 1: 106 56010121 0౧6 716 9ల౧౩౦౧/ ౧1106 13 0€0861114008 206 ౪1072408 10

2000866౧౦6 *10) 6 56058039 206 36051476 0౯2౫9 110396 06108 10460066 06౫ 6 స2616 1561206 10 80710000060(2] 60106 206 2150 0 6 08886 0 06 0101081041 0100003420 ట. ౧6 8960110081 0౯ 6

1100419073 10106 ల 06 1120066 10౪1? $4061191009 0 46 సంంట176 ౧1౧60, 06 కంంంగాం6 ౧106, 16 65ల”66 ౧1106. 2౧6 [6 066౧౮64 గార కష101081041 10106 18 0౧10 6166 *2ం ౧06 0121601021, గిశ్‌డ- (6121134106 01 16 5స6౧గల౧111 ౧౧16...

"1౧6 గిశ6[1 - ౨00/51021 01 016 ౧౦౧16౧01206౪6 ౧౫౧6. ,

గలం 50110121 07 16 1160050606021 1౧6..,

౧6 9600060100 10106 13 10 06 (౧115060666 10 16 500102] 5001 1% 01646౯ (0 [0౪ 116 9౧౧౧16౧1 ౧గ౧౧106ల 0 €౯ 5001ల06 5001 07 6 40301౪410౧

మనసుకు సంబంధించిన, యీ విశ్లేషణాత్మక విభజన , జీవులన్నిటికీ ముఖ్యంగా మానవులందరికీ, సర్వసమత్వంగా సమానంగా, వర్తిస్తుందని కాదు. అలాటి అన్వయత, ప్రకృతివిరుద్ధం. పదార్ధ ధర్మ సహజతకు అది వికృతం కూడ! సృష్టిలోని భిన్నత్వం, అలాగే దానిలోని అంతర్గత ఏకత జీవితానుభవ జ్ఞానంతో స్పష్టమవుతూనే వుందిగదా! అన్నీ అందరికీ కాదు. కొన్నిటికి కొందరే అర్హులు (466౧664) అనేదే నేచరు సహజత్వ ఆధారితంగా, అనుభవవాస్తవమే! వ్యక్తులుగా, జాతుల (స్పీషీస్‌) వరంగా ఏకత్వ భిన్నత్వాల ప్రాతివదికన, యీవిభజన, దానంతట అదే యేర్చాటవుతుంది... మనస్తత్వ వెరైటీ, (టాలెంట్‌ లిమిట్స్‌) అర్హత పరిమితులు, జీవిత జీవన భిన్నత ఈ వాస్తవాల్ని ఎవరు ఎందుకు కాదన్నా, అవి, సహజరీతిలోనే అమలవుతూనే వుంటాయి మూలకాల (ఎలిమెంట్స్‌) మిశ్రమ భిన్నత్వ నిష్పత్తిని అనుసరించి ., దీనికి తోడుగా, అందుకు అవసరమైన టెంపరేచర్‌, దాని క్వాంటిఫికేషన్‌ను అనుసరించి వివిధ రీతులలో పదార్ధ నిర్మాణం దాని క్వాలిటీ (నేచర్‌) నిర్ణయమైనట్లే ॥ జీవపదార్ధ నిర్మితమైన శరీరగత మనసు కూడ ఇంద్రియ ఇంద్రియాతీత, (ప్రేరణ ప్రభావాన్నీ అనుసరిస్తూ దాని తత్వం (సైకో) సహజ భిన్నత్వాన్ని కలిగి వుంటుంది... దేనినైనా . .దానిగుణం తెలిసి, గణన చేయాలి తత్వం ఎరిగి వ్యక్తిత్తాన్ని నిర్ణయించాలి...

మనలో మన మాట ! మనస్సుకు తెలియకుండానే జీవిత వ్యవవారం జోరుగా జరుగుతోందంటారా? ఏమోమరి 1! ఏమైనా, మనస్సు సంగతిని ప్రత్యేకంగా ఆలోచించవలసిందే ! ఏదైనా చేయక తప్పదు !

(బ్రతకడం - జీవించడం - జీవనం సొగించడం, ఈ మూడింటి మధ్య కొంత ఎంతైనా తేదా ఉంది. వీటిని ఒకటిగా కలిపిచూస్తే కలిసిన వాటికి భిన్నంగా, మరేదో విశ్వ స్ఫూర్తి

కొత్త రూపు రావాలి. కలిసిన రెండింటికి కొంతైనా భిన్నంగా (కలిసిన వాటి లక్షణా లున్నా) మూడవది దాని స్వరూప స్వభావాలను కలిగి ఉండటం సాధారణ ధర్మం జీవితానికి సంబంధించి అట్టి కలయికే “మనస్సు” !

మనస్సు పలువిధాలుగా ఉంటుంది: శరీరగత మనస్సు, ప్రకృతి మనస్సు, భౌతిక మనస్సు, ఇహ సంబంధ, వస్తురూప మనస్సు, వికారరూప మనస్సు (విరాట ఠఈూపం కాదు), వివేకయుతమైన మనస్సు, నమస్మార మనస్సు, తిరస్కార మనస్సు సంస్కార మనస్సు, సంస్కృతీ మనస్సు .... సర్వస్వ(త్రీీ మనస్సు .... ఇలా చాలా చాలా!

అయితే మనస్సుకు, అది ఏ బాపతుకు చెందినదైనప్పటికీ, దాన్ని అంతటితో వదిలెయ్యకుందా, ప్రేమ” మనస్సుగా, “ఆత్మీయ” మనస్సుగా, “ఆధ్యాత్మిక మనస్సుగా, సర్వవ్యాప్త మనస్సుగా, సర్వశక్తి మనస్సుగా, సాధనద్వారా, ధ్యానం ద్వారా సాధించగలిగితే జన్మ సార్ధకతను పొందినట్లవుతుంది. అలా చెయ్యాలి కూడా! అందుకు నాందిగా ఆధ్యాత్మికతను, మోరల్‌ శాంక్టిటీని, కేవలం “గుడి లాంఛనమే కాకుండా, వాటిని “హోమ్‌ నీడ్‌ అండ్‌ డీడ్‌ గా చేయగలగాలి.

ఒక చోట తరిగితే మరొక చోట పెరగడం, ఒక చోట లేని స్థితిలో, వేరాకచోట తన ఉనికిని కలిగి వుండడం, పదార్ధ ధర్మం; ప్రకృతి లక్షణం - సహజ గుణం. ఆశలోనైనా, అంతరిక్షంలోనైనా, ఘన, ద్రవ, వాయు రూపాలలోఉండే ఏ పదార్ధమైనా, ఏదో ఒక నిష్పత్తిలో ఇమిడి ఉంటుంది; ఉండాలి. మూలమైనా, మూలకాలైనా (ఎలిమెంట్స్‌), పదార్ధమైనా, వస్తు ప్రమాణమైనా ఈ సూత్రాన్నే అనుసరిస్తుంది కాలము (టైమ్‌) అండ్‌ స్పేస్‌ కూడా ఇందుకు అతీతం కాదేమో!

ఈ క్రమంలో మనస్సును ప్రభావితం చేస్తే చేయగలిగితే .. అది .. సర్వ వ్యాప్తమూ సర్వ శక్తియుతమూ కాకుండా పోతుందా? దివ్యత్వాన్ని పొందకుండా చెందకుండా ఉంటుందా? అందుకు కావలసిన ప్రయత్నం చేద్దాం మరి !

సుఖ దుఃఖాలను అనుభవించేది ఏది? ఆశ నిరాశలకు లోనయ్యేది ఏదీ? అవసరాలను గుర్తించేది, కోరికలను పెంచేది ఏది? “నా”, “నాది” అనే భావన! ఇది ఆలోచనకు అంకురార్చణ చేసి, ముందుకు పోతూ వుంటుంది చిలువలు పలువలుగా ఆలోచన దాని వెంట పరుగులు తీస్తూ వుంటుంది ఆలోచనకు ఆధారమైంది స్పృహ (60౧59010850655) ఇది రెందు విధాలుగా ఉంటుంది, అలాగే పనిచేస్తూ వుంటుంది.

కూడా ! మొదటి భాగం మనస్సు (1116) గా, రెండవ భాగం అంతరాత్మ (60౧౧- 3616౧౬6) గా [కాన్నియస్‌నెస్‌ (స్పృహ) సబ్‌ కాన్నియస్‌నెస్‌గా ద్యూటీ చేస్తూ వుంటుంది

• అవసరమైనప్పుడు] ఉంటుంది మనస్సు ఇంద్రియ జ్ఞాన (ప్రేరితం - అంతరాత్మ విచక్షణాపూరితం.

అన్ని జీవులకు ఉంటుంది అలవాటు మనస్సు. మనిషికి ఉంది ఆలోచనా మనస్సు (బతికిస్తుంది అలవాటు మనస్సు అవసర (ప్రేరణతో. సాధిస్తుంది అభివృద్ధిని ఆలోచన మనస్సు అన్వేషణ స్ఫూర్తితో, ఉపయోగిస్తే మనసును సక్రమ మార్గములో సాధిస్తుందది ఎన్నో సత్కార్యాలను, అద్భుతాలను. ఊరుకొంటే అది ఊరుతూనే ఉంటుంది సోమరితనపు ఊబిలో. తెలివి ఉపయోగం మనస్సు ప్రక్రియలో ఒకటే కానీ తెలివే మనస్సు కాదు. విషయ జ్ఞానం వృద్ధి చెందుతున్నా మనో సంస్కారం మృగ్యమయిపోతుంది. అందుకే మనస్సు, మనీ వొకటనగలమా ? అనుకూల ప్రతికూల మార్గాలలో అభివృద్ధి అనుభవించేది మనస్సే. ఆ మనస్సు స్వాధీన పరాధీనతలన నుసరించి నిజమయిన సుఖం శాంతి వరైరాలు ఉంటాయి అనుభవంలో. పరాధీనత మనిషికి తగినది కాదు అలవాటు మనస్సుకి ఏదో విధంగా బ్రతకటమే ప్రధానం. అన్ని జీవులకు అది సహజ లక్షణం మానవ మనస్సు కూడా అదే అయి అంతవరకే మిగిలిపోతే మానవ జన్మ 'ప్రత్యేకతకు అర్ధమే లేదు. జీవి పరిణామ వాస్తవాన్ని గుర్తించక పోవటమే ఇది దేవుళ్ళ సందేశాలను గ్రహించక పోవటమే అది. వశివారే మానవ జన్మలకు అలవాటు మనస్సుతో అర్జాలు చెప్పటమే అవుతుంది అది. ఆచరణ ఊహాజనితమే కదా మరి.

జీవితానికి మూలం, ఆధారం అయిన మనసే దేనికైనా కారణం అనేది అందరికి అనుభవమే సుఖానికి కారణం మనసు అనుకున్నప్పుడు, దుఃఖానికి కూడా అదే హేతువు కావాలి గదా! హోమియో వైద్యసూత్రాన్ని అనుసరించి మనసు ద్వారానే దుఃఖ నివారణకు ప్రయత్నించవచ్చు. నివారణ పొందవచ్చు. అందుకు అది శక్తివంతమైనదిగా ఉండాలి మామూలు మనసు మరో అదనపు పనిచేయవలసి వస్తే అందుకు బలం కూడా ఎక్కువ అవసరం. అదనపు శక్తిని మనసుకు చేర్చేది, చేకూర్చేదే “ధ్యానం”

“ధ్యానం” అనేది మాట ఒకటే అయినా, ఆయా స్థితి స్థానాలను అనుసరించి సాధన విధానాలు అనుభవ ఫలితాలు వేరువేరుగా ఉంటాయి ప్రాధమిక దశలో విశస్తూర్తి తా

జన్మతః ఏర్పడిన మనసు, సాధారణ శరీర సహజ జీవితాన్ని నడిపించే మనసుని కొంత మార్పు చేసి సుఖదుఃఖాలతో పాటు కొంత శాంతిని చేకూర్చే ఏధంగా దానిని తయారు చేయడానికి కేంద్రీకరణ పద్దతిలో ధ్యానం చేయాలి జీవిత నిర్వహణలో మనసు సహజమైన అలవాటయిన, ఆలోచనల సంఖ్యను క్రమంగా తగ్గించే ప్రయత్నం, అవసరాన్ని అత్యవసరాన్ని కొలమానంగా చేసి అవసరమయిన వాటినే మిగల్పాలి ఆలోచనల సంఖ్య తగ్గిన మేరకు మనసును ఆందోళన, అవేదన నుండి ప్రక్కకు మరలించవచ్చు ఆ మేరకు మనసుకు కొంత విశ్రాంతి, తీరిక లభిస్తాయి సాధారణ ధ్యాన ఫలితం ఇదే.

ధ్యాన ప్రభావం మనసు ద్వారా శరీర నిత్య నిర్వహణ ప్రక్రియలో మార్చును తెస్తుంది. రక్తప్రసరణ వేగపు హెచ్చు తగ్గులను నియంత్రించే అవకాశం ఉంది తద్వారా శారీరక, శరీర యాంత్రిక రసాయన (ప్రక్రియ సాధారణ స్థాయిలో జరిగిపోతే మనసుతోపాటు శరీరానికి కూడా కొంత విశ్రాంతి లభిస్తుంది. సహజస్థితిలో మనసు, శరీరం మనిషికి హాయిని కలిగిస్తాయి. అప్పుడు జీవిత ప్రస్థానం ప్రశ్నార్ధ్థకంవైపు పోదు. విసుగు, విరక్తికి, వైరాగ్య భావానికి తావు ఉండదు.

“ధ్యానం' సంగతి సరే! దానికి అవసరం, ఆధారమైన మనస్సు అంటే ఏమిటి? సింపుల్‌గా “ఫిజికల్‌ ట్రాన్స్‌ఫారం”......... ప్రకృతి ప్రభావితమై ..... ఇంద్రియ 'పేరితమైన మెదడు (సెన్సోరియం) లో అంతర్గతంగా జరిగే (క్రియాపూర్వక స్పందన ప్రతిస్పందనను మనసుగా నిర్వచించవచ్చు) “ఆలోచన” దాని రూపాంతర ఆచరణ సూచనలే సంకేతం. స్పందన ప్రతిస్పందనను అనుసరించి ఆలోచన, ఆచరణ స్వరూప స్వభావాలు, ఫలితాలు వుంటాయి. మెదడు, అది కలిగి వున్న ఆరోగ్య అనువంశిక స్థితి, శక్తి సమర్థతలకు అనుగుణంగా, దాని స్పందన ప్రతిస్పందన, ఆలోచన సంకేతం వగైరాలు మనసు రూపంలో స్టిరపడతాయి. ఆచరణలో పైవిధానం అనుసరించి, దానిని నిర్వహింపజేసే మనసు “మంచి”, చెడు - బలం, బలహీనతలను నిర్ణయిస్తాం భౌతిక పరంగా, మనసు మంచిది, శక్తివంతమైనదిగా కావడం అంటే, అందుకు ఎక్కువగా మెదడు కారణం అవుతుంది. అందుకు కృషి ఆ మేరకు జరగాలి. సాధారణ 'ధ్యానం' యిందుకు ఎంతో వుపయుక్తమవుతుంది భౌతికార్ధంలో తెలివి - మేధస్సుకు కారణాలు యిందుకు భిన్నం కావచ్చు

దైవసంకల్పానిికైనా - జీవి కర్మ నిర్వహణకైనా “మనసు ఆధారం దాని బెన్నత్యం

• నిమ్నత వివిధ రీతులుగ వున్నప్పటికి మనసు ఉనికి తప్పనిసరి; అనుభవ వాస్తవం. మనుసును కాదని 'జీవి జీవపదార్ధం - చేయవలసింది చేయగలిగింది ఏముంది? కనుక మనసు పరిశీలన, ప్రయోజనం దాని ప్రస్థానం ప్రధానం.

తెలిసిన తీరును బట్టి, మనసును అనేక విధాలుగా వివరించే ప్రయత్నం చాలా మంది చేశారు. శాస్త్రీయ పరిశీలన ద్వారా మనసును గురించి అనేక గ్రంథాలు వెలువడినాయి. అయినా మనిషి మెదడుకు సంబంధించిన పూర్తి సమాచారం విజ్ఞాన శాస్త్రానికి తెలియలేదు యిప్పటివరకు. క్రియా రూపంలో మనసు ఒకటి కాదు. కన్పించేది మనసు - విన్పించేది మనసు - అనిపించేది కూడ మనసే ! ఆలోచన చేసేది మనసు- ఆచరణ చేయించేది మనసు - అనుభవించేది మనసే ! జీవికొక తీరు అదే అలవాటు మనిషికి అనేక విధాలుగ మనసు తన పని చేస్తూ వుంటుంది. మనిషికి సంబంధించి వయసుతో పాటు, శరీరస్థితి, గతిని అనుసరిస్తూ అప్పటికి అవసరమైన మేర “మార్చు”ను పొందుతున్నప్పటికి, తన ప్రత్యేక తత్వాన్ని స్థిరంగానే వుంచుకుంటూ భిన్నత (ప్రదర్శిస్తూ వుంటుంది. 14104 15 20 0000469 ౩9ఠ06- ౧౦06 024108 (00౧6211082 0648 10) 6 0016601 01 96 9460600 & 46 (60600, 6 021100 0206 123 00060 20108 0% ౪64 416 ఉల 0౯06 ౧2016.

సాధారణ జీవిత విధానంలో మనసు స్వరూప స్వభావాలు మల్టీగా వున్నట్లు అనుభవం చెబుతుంది అయితే వేరుగా వున్న వాటిని దండగా చేరిస్తే దాని రూపం ఒకటిగా కనిపిస్తుంది. యూనిట్‌గా చెదిరిపోయివున్న మనసును ఒకటిగా కేంద్రీకరిస్తే శక్తివంతమైన దాని ప్రయోజనం మరింత ఎక్కువగా వుంటుంది. ఆ కేంద్రీకరణ స్థాయిని అనుసరించి, దాని ఫలితం శారీరక, భౌతిక, ఆధ్యాత్మిక మార్గాలలో తగిన విధంగా ఉపయుక్తంగా వుంటుంది జీవిత విధాన స్థాయిని మార్చి, నూతన జీవిత అనుభవాన్ని అనుభూతిని కలిగిస్తుంది. సాధారణ ధ్యానం ద్వారా శారీరక, మానసిక ఊరటను, ఆధ్యాత్మిక ధ్యానం కారణంగా మనసుకు ఆత్మీకరణ జరిగి, అది అంతరాత్మగ “కర్మ (కృషి) ధర్మ (విధి) ప్రామాణికంగా, ధర్మ నిర్వహణ చేస్తుంది. విశ్వ స్ఫూర్తి

06601421 10106 190010 (౪౪౦ ౮080౧౦1 (౫1౦ 19 6 | ప6ల4! (౪1611141) ఎర 60106 15 '561 ౧106 (౧౧(ల౫|) 1010 11+ ౧4000] ౧616 ౧11౧6 1 10460666 ౧౧1 ౧07 (06 ౧౮౧౦106 1106, లగ 81౪166 1 ౪16 వ్‌ం16006 4116 ౧6 9ల)౧0108). ౧6 960016 016 19 011౪ [01 [16 50140821 2906006610 ఆఅల౫11 46460121 ౧ల౮౭౮1౮/ 19 ౧01 16 166111230011 2౧6 (16 5060616 2గో10/ 19 10౯ 6 96160016

0౧ జలా 1001671082 116 50141421! 50%! 0 ౧౧621౧3 ౧౯౧౬౧606౧660)/ 06 561౧106 0020 861 (16 4010౧2.

16106, 168 ౪౦91 56]

(౧౧106) 06 [0600666 0౪

(ఓల *19%/2 5010011019 7౧60౧

0 106011 ౨0103000

(530అం2గ21 26 9306 ౧002౧)

02366 0౧ - ౫౦ 61181065 20201300 ౧6౦1౦9౧)

అలల

మనోప్రస్థానం

ప్రశ్నించడం వాస్తవ పరిశీలనకే పరిమితం కావాలి తత్వం తెలియడానికే 'తర్మం' ఆధారం కావాలి. సత్యాన్వేషణలో ..., యీరెండూ ప్రధాన విధానాలుగ వుండాలి మనోవికారం దాని వికృత, వ్యతిరేక, పాక్షిక ప్రకోపాలకు వ్యక్తిగత అహంకార అజ్ఞాన ఉద్రేకాలకు అందులో స్థానం వుండరాదు.

మనసు నిరాకారమేగదా! ప్రాణశక్తీ అంతేకదా! ఆలోచన - అనుభవం -- అనుభూతి - (ప్రేరణ- యిలాటివన్నీ ఆ బాపతేగదా! కానీ నిరాకార మనసు ఉనికికి, సాకార, పదార్ధ, షునరూపంలో గల, మెదడు- జ్ఞానేంద్రియాలు, ఇవే కదా అందుకు కారణం అవుతున్నాయి! బాహ్యా ప్రకృతి - పరిసరాలు- పరిస్థితులు = అవసరాలు _ అవకాశాలు అందుకు వాటికి ప్రేరణ ఆధార కారణంగా వుంటున్నాయి. ఈ క్రమంలో లాజికల్‌గా, ఎనలాజికల్‌గా (0810231 2౧6 శ?21051621), యోచనచేస్తే, పూర్వ జన్మ పాత్ర, ప్రమేయం, దాని కర్మఫలితాలు, పాపపుణ్యాల లెక్కలతో వాటి స్వరూప స్వభావాలు ఎలా వుంటాయి? ఏమేరకు వుంటాయి? కర్మ నిర్వహణకు “కర్తగా పనిచేసే మనసుపై వాటి ప్రభావం ఎలాంటిది? జీవితమే లేక, జీవితానంతరత వుండదుకదా! వస్తువేలేక, దాని ప్రతిబింబం (రిపెక్టివ్‌ఇమేజ్‌) లేదా దాని నకలు (జిరాక్స్‌,లకు అవకాశంలేదు 'ప్రతిబింబానికి “వెలుగు అవసరమే అయినా, అసలు వస్తువే లేక, ఆ వెలుగు చూపగల “భాయి మాత్రం ఏముంటుంది? స్పర్శశక్తి గౌజా ౧౦౧110111౧ కేవలం వస్తుభౌతిక, (బాహ్యత) గుర్తింపుకే పరిమితం. జీవితకాలంలో కర్మనిర్వహణకు కారణమై శరీర అవయవాల ద్వారా దానిని చేయించేది, మనసే అనుకుంటె, (అలా అని అంగీకరిస్తే) జన్మ పరంపర కర్మఫలానికి కన్వేయరుగా అదే ఆ మనసే చేస్తూ, ఉత్తర జన్మలకు లేదా పునర్జన్మలకు అదే ప్రధాన కారణం కావాలి మరి! అలాగే మరణానంతరం, స్వర్గం, లేదా నరకం, పరలోకం, వగైరా ప్రవేశాలతో, ప్రదేశాలతో సూక్ష్మశరీరం లేక మనసు దాని 'ఆయువు పూర్తయి తత్మారణంగా జన్మ కర్మఫలం పూర్తికావడం ద్వారా గాని, మోక్ష -ముక్తి ప్రాప్తాలు కలగడం వల్లగాని దాని ఉనికి అంతటితో సమాప్తం కావాలి మరి! దరిమిలా, జన్మలకు హేతువుగా విశ్వ స్ఫూర్తి

దానితో పాటే అప్పటివరకు శరీర కర్మతో సంబంధంలేని 'ఆత్మకూడా మరో శరీరం కోసం / స్థానంకోసం/న్థావరంకోసం నిషమిస్తుంద(ట) ఈ క్రమంలో మరో జన్మకి కర్తగా కారణంగా మిగులుతుందనుకునే (పూర్వ) జన్మకర్మఫలం దేని ద్వారా జన్మ పరంపరకు హేతువు అవుతోంది? 'ఆత్మ శాశ్వతం అనుకుంటె దానికి అసలు జన్మతోనే పని లేదు జన్నే లేని దానికి 'కర్మసంబంధం యేర్చడే అవకాశమే లేదు. ఒక వేళ, సూక్ష్మశరీరం ద్వారా అలాంటిదేదో జరుగుతోందనుకుంటె, ఆ సూక్ష్మతను పొందేది యేది? మనసా? లేక, దానికి సంబంధించిన స్టూల భౌతిక శరీరమా? జీవితకాలంలో శరీరం ద్వారా 'కర్మనిర్వహణను సాగించింది లేదా చేయించింది, “మనసు కాదనగలమా? భౌతిక ఆధ్యాత్మికతలకు సంబంధించి ఏ కర్మ లేక ఏ కార్యమైనా మనసు లేక, జరుగునా...? అది దేనికి సంబంధించినదైనప్పటికి, “కోరికను కావాలనుకునేది ఏది? మనసుకాదా? మనసును విస్మరించి లేదా మినహాయించి చూస్తే జీవితంలో 'కర్మకి సాధ్యత, అవకాశం వుందా?

“ఆత్మ జన్మించదు అది శాశ్వతం కనుక తానుగా జన్మను కలిగినది మాత్రమే తిరిగి జన్మజన్మలకు (ప్రొక్రియేషన్‌) కారణం కాగలదు అలాగే పుట్టుక కలిగినది యేదైనా కాలవ్యవధితో మరణించడం అనివార్యం! ఒకసారి మృతి చెందిన శరీరం అదే తానుగా మరోసారి పుట్టడం లేదా పుట్టించే శక్తిని కలిగి వుండడం..., ఊహకి (భ్రమకి కూడ తగని విషయం! పునరుత్ధానం(.5ట160100) తిరిగి పుట్టడం (160110) ఒకటిగా భావించలేం కదా! అలాగే కోమాలో నుండి తేరుకుని తెలివికి రావడం శవం బ్రతికి అదే శరీరంగ కన్పించడం ఒకటి కాదు. జీవకణం అండం క్రొత్తగా జరిగే సంయోగ ఫలదీకరణే (ఫెర్టిలైజేషన్‌) జీవశక్తికి జీవాత్మకు సాకారం( ఇందుకు అండం/ జీవకణం తప్ప బీజం అక్కర్లేదనే స్థితికి విజ్ఞానశాస్త్ర పురోభివృద్ధి చేరుకునే అవకాశం వుంది) జీవ ఫలదీకరణ ప్రక్రియలో పూర్వజన్మ 'జీవుడు/ సూక్ష్మశరీర రూప ప్రవేశం లేదా దాని నిక్షిప్త ఉనికి, దేనిలో చేరియుండును. ఒకవేళ అలా జరుగుతుందనుకున్నా దాని స్థానం స్థావరం అండమా లేక బీజమా? అలాగే పుట్టే జీవునికి దానికి జన్మ నిచ్చే పేరెంట్స్‌ జీవులకు అలా జీవుల కలయిక సంబంధానికి పూర్వజన్మ బంధం ఏదో రూపంలో వుండి వుండాలా?

కార్య కారణ కార్య తీరులో తర్మాంశగా దీనిని పరిశీలిస్తే ..,

అది కేవలం 'ఊహాగా నమ్మకంగా మాత్రమే మిగిలిపోతుందేమో. ,

గత జన్మలో శరీరాన్నీ వదలిన ఆత్మ-జీవుడు (సూక్ష్మశరీరంలో కర్మ ఫలితం మాత్రమే దాచబడివుందనుకుంటె) పునర్దన్మలో అవి మరలా ఒకే శరీరంలో కలుసు కోవడం జరుగుతోందా? క్రొత్త శరీరాలకు వాటి పూర్వజన్మ జీవుల ఆత్మలే లభించవు కదా! పూర్వజన్మ పునరావృతంలో ఆత్మలు జీవులు వాటి సంఖ్య పరిమిత స్థిర సంఖ్యలోనే వుండాలి గాని వాటి మొత్తం పెరిగే అవకాశం విస్తరించే వీలు అవి కోటాను కోట్లుగ పెరిగిపోయే 'ఛాన్స్‌' కర్మబంధి జన్మలకు ఎలా వుంటుంది? మానవులతో సహా ప్రకృతిలోని సకల జీవుల సంఖ్య వైరస్‌ -బాక్టీరియా వాటి వెరైటీతో కలిపి ఏ జాతికి ఆ జాతి విడివిడిగా నానాటికీ వృద్ధి చెందుతున్నట్లు అనుభవ గణాంక వివరాలే తెలియజేస్తున్నాయి. ఈ స్థితిలో పునర్‌జన్మల కోసం అటూ, యిటూ ఇటూ - అటూగా జీవుల ట్రాన్స్‌ఫరెన్స్‌గాని ట్రాన్స్‌ఫిగరేషన్‌ (౧1౧3161606, గణగకగ్‌[ై200%) జరిగే అవకాశమే లేదు. పైగా ఎన్నో జన్మల పరంపర దరిమిలా మాత్రమే మానవ జన్మ లభించే అదృష్టం కలుగుతుందని గొప్పగా ఉద్దాటిస్తూ వుంటారు కనుక ఎలా చూచినా మానవ జన్మను పొందడానికి, తక్కిన జీవకోటికి సుదీర్హ కాలమే కావలసివస్తుంది, మరి. కేవలం బ్రతకడానికే పుట్టి అది అలవాటుగ అది మాత్రమే తెలిసిన జీవకోటికి మానవ జన్మను పొందగల అర్హత ఆ వున్నతి ఎలా లభిస్తున్నాయో మరి! ఈ స్థితిలో వివిధ కారణాలుగ సంఘటనల రూపంలో మరణించే మానవుల సంఖ్య మైనస్‌గా పనిచేసి మొదటి జనాభాయే క్షీణించవలసిన దానికి బదులుగా అది ఊర్ధ్యముఖంగా పురోగమ నంతో (కుటుంబనియంత్రణ యంత్రాంగం కోట్లరూపాయలను తినేస్తున్నా పెరిగిపోతూనేవుంది దీనికి తోడుగ పలువిభాలుగ కృత్రిమ పద్దతులలో జీవుల అదనపు ఉత్పత్తి కూడా జరుగుతోంది గదా! వెరశి వీటన్నిటికి ఆత్మలు జీవుల సరఫరా ఎలా జరుగుతోంది? ఎవరు చేస్తున్నారు యా ఉత్పత్తి సరఫరా కార్యక్రమం? అది ఏ రూట్‌లో ఏ రూపంలో జరుగుతోంది? పునర్జన్మకు కారణమయ్యే ఒక జీవికి సంబంధించిన గత జన్మ కర్మఫలం ఎన్నో (కొత్త జీవులకు ఒకేసారిగ జన్మలను కలిగించలేదు గదా! 'ప్రతిజన్నలోని శస్పస భవిష్యత్‌ జన్మ(ల) అవసరానికి, స్వంతంగా స్వతంత్రంగా కర్మఫలాన్ని సూక్ష్మశరీరాలను తయారుచేసుకోవడం జరుగుతోందా? కర్మ జన్మ కర్మ బంధిత బానిసకు ఆస్వేచ్ళకు (౪1) అవకాశం లేదు గదా! ఇంతకూ పునర్జన్మ, పునరుత్పత్తి (ప్రొక్రియేషన్‌) శరీరాల జనిటిక్‌ వారసత్వ మేనా? లేక మనసు మనస్తత్వం తెలివి మేధస్సు వగైరాలకుకూడ అందులో భాగం వుందా?

స్వర్గ నరకాల కష్టసుఖాల అనుభవాలతో జీవుల గత జన్మ పాపపుణ్యాల ఫలితం పూర్తికావాలి మరి! మరలా ఆ జీవులకు పునర్జన్మను కలిగించే గత జన్మ కర్మపల శేషం లేనస్పుడు (కావాలనే కొంత మిగిలిస్తే తప్ప) వాటికి తిరిగి జీవులుగా జన్మించే వీలుండదు అలాగే మరో విధంగా మోక్షం, ముక్తి లేదా దేవుడి రాజ్యంలో ప్రవేశం వగైరాల కారణంగా గత జన్మ జీవుల సంఖ్య పద్ధతి (ప్రకారం తప్పనిసరిగా ముఖ్యంగా మానవుల విషయంలో నానాటికి తగ్గిపోవాలి కాని అందుకు విరుద్దంగా క్రొత్త జన్మల వృద్ధి జరుగుతోందంటే . , అందుకు కారణం జహుశా, దేవుడె తానుగా ఎప్పటికప్పుడు జీవులను సృష్టిస్తూ ఆత్మలను ్రవేశపెడుతున్నట్లని అనుకోవాలా? అదే నిజమైతే... అలాటి జీవులకు ఎలాగూ పూర్వ జన్మ లేదు కనుక గత కర్శశేషానికి అవకాశమే లేదు. కనుక అలాంటి నూతన జీవులలో దేవుడి పవిత్రతే తప్పనిసరిగ వుంటుంది అలా వుండాలి మరి! అలాంటి జీవులకు చెడు/ పాపం లేదా పుణ్య సంబంధకర్మలు చేసే వీలే లేదు కనుక అవి జీవితంలో అనుభవించేది ఏమో వుండదు. కనుక పునర్జన్మ స్వర్ద నరకాల ప్రవేశాలు అలాగే మోక్ష -ముక్తి అవసరాలు వాటికి ఏ మాత్రమూ లేదు మరి!

తార్మికంగా హేతుబద్ధంగా సత్యాన్వేషణ చేయగలగడం, మనిషి వివేకానికి జన్మ ప్రత్యేకతకు నిదర్భనం కావాలి.... అజ్ఞానం - అవివేకం- మూధత్వం -మూర్ధత్వం, వగైరా మనో వికారాలు 'దేవుడి సృష్టికి దాని బెన్నత్యానికి ఏ విధంగానూ తగదు సృష్టికి మూలమనుకునే బ్రహ్మలో మాయ కూడ కలిసి వున్నట్లా? లేక 'మాయి లోనే (బ్రహ్మం చిక్కుకుని వున్నట్లా? అలాగే తన సృష్టిలో సాటన్‌ పాపం చేయించడం సృష్టికర్త దేవునికి తెలిసే జరుగుతోందా? లేక ఆ సంగతి, దేవుడికి అసలు తెలియనే తెలియదా?......

దేవుడి సర్వశక్తికి సర్వవ్యాప్తతకు రివోకేషన్‌ (267001260౧) వుండడం సాధ్యమా?.... ఒకవేళ అలాంటిదే వుండి వుంటె దాని సృష్టికర్త కూడా దేవుడే కావాలి గదా! సర్వ సృష్టికి కర్త ఒక్కరే కావాలి మరి! అద్వైతం సృష్టి ధర్మం కదా! పరిశీలించవలసిన పజిల్సే యివి.....

అత్మ అంటే ఏమిటి?

“పరమ” అత్మ అనీ, “జీవ” ఆత్మ అనీ

“ప్రేత” ఆత్మ అనీ - అంతరాత్మ అనీ

ఆత్మకి యిన్ని తీరులా? ఇన్ని పేరులా?

ఇంతకూ, ఆత్మ అంటే ప్రాణమా” కాదు మనస్సా? కానే కాదు బుద్ధా? అసలే కాదు. మరి దేనిని “ఆత్మ” అని పిలవాలి? శరీరాన్ని కాదులే అని అందరికీ తెలిసిందే

ఆత్మ స్థిరమన్నారు - సత్యమన్నారు.

అది తెగదన్నారు - తడవదన్నారు.

కాగదన్నారు - కాలదన్నారు.

అసలు దానికి ఏమీ కాదన్నారు.

శరీరం వస్తే - అది వస్తుందన్నారు.

శరీరం చస్తే - అది చావదన్నారు.

శరీర కర్మ - దానిని చేరదన్నారు.

కర్మ ఫలానికి - అది పూచీ కాదన్నారు.

జన్మ పరంపరకు - దానికి సంబంధం లేదన్నారు.

పూర్వ జన్మ స్థూల కర్మ ఫలంలో సూక్ష్మశరీరం మళ్లీ పుట్టి స్థూలమయితే, అందులో చేరుతుందన్నారు. అది చచ్చేదాకా అందులోనే ఉంటుందన్నారు. మళ్ళీ - మళ్ళీ - అదే తీరు!

తనకు తావు యిచ్చిన శరీరం శవమై తగలడుతుంటే, దానిని వదలి తన తావు తాను వెతుక్కుంటుందటా యీ ఆత్మ?! (పార్రీలు మార్చే రాజకీయ నాయకులులాగా)

మేలు మరిచిపోతే కృతఘ్నత అంటాం. ఆత్మ చేసే యీ పనిని ఏమనాలి?

యీ యవ్వార తతంగంలో, ముఖ్యమైన మరో మాట ఉంది -

పూర్వజన్మలో తాను వున్న - తనతో వున్న సూక్ష్మ శరీరం, పునర్జన్మలో స్తూల శరీరమైనప్పుడు అప్పటి ఆత్మ తిరిగి ఇందులో ప్రవేశిస్తుందా? ఎప్పుడు చేస్తుంది ఆ పని?

కర్మ కోసం జన్మ వస్తే, ఆత్మ దేనికోసం చేరింది ఈ శరీరంలో? దానికి కర్మ ఫలంతో పనిలేదుగా ? దానిని అనుభవించాల్సిన అవసరం లేదుగా? మరి జన్మ - కర్మతో దానికేం పని ? శరీరం వుండి ఆత్మ చేస్తున్నదేమిటి ?

“కార్య-కారణొ, ధియరిీని బట్టి కారణం తప్పనిసరి కదా కార్యానికి?

కర్మఫలం పునర్జన్మకి కారణమైతే, దేనికీ సంబంధంలేని, అన్నిటికీ అతీతమైన “ఆత్మకి” యీ ఖర్మ ఏమిటి?

ఆత్మ కోసం శరీరమా? శరీరం కోసం అత్మ ప్రవేశమా?

ఆత్మ - శరీరం , శరీరం - ఆత్మ యీ రెండింటికీ బంధం, సంబంధం ఎప్పుడు ఏర్పడింది? ఎవరు మూల కారణం? (ప్రేరణ ఏమిటి? ఎలా మొదలైంది? ఎందుకు జరిగిందిలా?

ప్రేరణ - ధారణ - నివారణ, వీటికి కారణ కార్య సంబందం వుంటుందా? ఉండాలి ఎలా? ప్రాణంతో శరీరం ఏర్పడుతుందా?” శరీరం కోసం ప్రాణం వుంటుందా? ఇది కూడా ముఖ్య ప్రశ్నే!

ప్రాణానికి - శరీరానికి - ఆత్మకి - ఇంటర్‌లింక్‌ ఏమైనా ఉందా? ప్రాణం - శరీరం / లేక శరీరం - ప్రాణం పుట్టుకతో వస్తాయి చావుతో పోతాయి

అది అందరికీ తెలిసిన సంగతే

మరి ఆత్మ ప్రవేశం - నిష్మమణ (2064 & క) ఎందుకు ఎలా జరుగుతుంది?

శరీరాన్ని వదిలి - తిరిగి శరీరం దొరికే వరకూ ఆత్మ నివాసం ఎక్కడ - ఎలా?

చచ్చే శరీరాన్ని ఒగ్గెయ్యడం

బ్రతికే శరీరంలోకి ప్రవేశించడం యీ వ్యవహారంలో ఆత్మకిక్కడ స్పృహలాంటి బుద్ధి, కోరిక ఉండాలి మరి. ఎరుక లేక ఏమీ జరగదు కదా! పైగా పరమాత్మ ప్రతినిధి ఆత్మ కదా! అంతా తెలిసే వుంటుంది - ఉందాలి కూడా! ఎంతో తెలిసి - అంతా తెలిసి

కర్మ బంధ శరీరాన్ని చేరుతోంది.

దీనికి హేతువేమిటి?

అవసరం లేని వారు - అలవాటు లేనివారు

ఆ చోటులో ఎందుకుంటారో ం

నేరస్థుడు కాని వారికి (స్టాఫ్‌ కాదు)

నిర్బంధంలో శిక్ష ఎందుకుంటుంది.

కర్మ చేసిన శరీరానికి జన్మ తప్పదనుకుంటే

ఏ సంబంధం లేని, అన్నిటికీ అతీతమై

సర్వశక్తియుత, పవిత్రమైన అత్మకి

“శరీర బంధం - నిర్చ్వంధం” ఎందుకు?

తోటి కర్మ జీవి కాదు కదా!

కర్మ అనుసారం బుద్ధి - అలాగే బుద్ధి అనుసారం కర్మ కూడానా? ఇలా ఏది దేనికి కారణమౌతుంది? మనస్సు -బుద్ధి ఒకటే కాదు మరి

కర్మకి యీ రెంటింటితో దేనికి సంబంధమో?

మంచి - చెడు కర్మ నిర్ణయిస్తుందా? మనస్సు చేస్తుందా ఆ పని? లేక బుద్ధా?

సంఘం - సమాజం వీటి ప్రమేయం ఏమిటి యిందులో?

పాప - పుణ్యాల నిర్వచనా నిర్ధారణ యీ క్రమంలోనే జరుగుతూ ఉంటుందా?

కాలం ఆదేశం శాసనం ఏం చేస్తుంది ? యుగధర్మ నిర్ధారణ మారుతూ మనిషిని, దేముణ్ణి కూడా మారుస్తూ వుంటుంది గదా?

అంతరిక్షాన్ని అన్వేషించగల మానవ మేధస్సు, తన అంతరాత్మ ఆనవాలుని పట్టలేదా ? విశ్వ రహస్యాలను పరిశోధించే మనిషికి తనను గురించి తాను పరిశీలించుకొనే శక్తి లేదా ? విశ్వ ఆవిర్భావానికి మూలం కనుగొనాలనుకొనే మానవులకు, తన ప్రారంభం, అంతం గురించి తెలుసుకోవటం ప్రాధమిక ధర్మం కాదా ! తానేమిటో తెలియని మనిషి, ఏది ఏమిటో అనే ఆరాటంతో పరుగులు తీస్తే ఏది మాత్రం ఎలా తెలుస్తుంది పూర్తిగా !

ప్రాణం, మనస్సు ఏమిటో తెలియదు. అవి రావటం పోవటం ఎలాగో అర్ధం కాదు. దేవుడి సంగతి అనుకోవటం తప్ప అనుభవం, అనుభూతి లేనే లేదు భ్రమలో మునిగిన మనస్సు, వింటున్నాడు దేవుడనుకొని, మన బాధలు, అవసరాలు చెప్పుకోవటం తప్ప దేవుడి ఉనికి తెలిసింది లేదు రాసిన గ్రంధాలు వాస్తవం చెపుతాయా, నమ్మించటం తప్ప. రుజువడిగితే అడిగిన వారి అజ్ఞానమో, అసలు దాన్ని అతీతమంటారు కానీ, తెలిసిన విషయం చెప్పరు ఎందుకో.

ప్రత్యక్షంగా తెలిసేవి కొన్ని అదే విషయ జ్ఞానం. అనుభవం ద్వారా అర్ధమయ్యేది కొంత అదే జీవితం, పరోక్ష మార్గం. అనుభూతి చెప్పేది మరికొంత, ఇది అధ్యాత్మికం కావచ్చు, అయినా ఇది వ్యక్తి పరిమితి, పరిణితి మాత్రమే అధ్యయనం ద్వారా విషయ జ్ఞానం, వస్తు జ్ఞానం అవగతమవుతుంది అనుభవం భాషకు అందుతుంది అనుభూతి భావన పరిధిలో ఉంటుంది బహుశా అనుభవం అప్పటికి, అనుభూతి ఎప్పటికో, వ్యక్తిలో ఉంటుంది. మొదటి దానిలో సుఖం లేదా దుఃఖం మిళితమై ఎప్పటికప్పుడు అసంతృప్తి మిగిలిపోతూనే ఉంటుంది సంతోషం అనేదీ మనసుకు సంబంధించినదే అయినా, అనుభూతి ద్వారా తృప్తి ఆనందం కలుగుతాయి. ఈ స్థితిలో నే శాంతి సహజం, వెశ్వ స్ఫూర్తి నా

కర్మ చేయడం ద్వారా అనుభవం, అసంతృప్తి ధర్మ నిర్వహణ కారణంగా అనుభూతి, ఆనందం, తృప్తి, శాంతి కలిగే అవకాశం ఉంది అలవాటు మనసుకు కర్మ, అధ్యాత్మిక మనసుకు ధ్యానం, ముఖ్య సాధనాలుగా ఉపయోగపడతాయి కర్మ నిర్వహణకు నేర్పు, నేర్చుకోవడం, ఆధ్యాత్మిక సాధనకు దీక్ష కృషి అవసరమవుతాయి.

ఒక మూలపదార్ధపు ముక్క అయిన మరింత సూక్ష్మాతి సూక్ష్మమైన దాని అసలు తత్వం అందులో అంతర్గతంగా ఉంటుంది అలాగే సృష్టికర్త (వొకవేళ ఉంటే) లక్షణం సృష్టిలో సర్వత్రా వ్యాపించి కలసిపోయి ఉండాలి సృష్టి స్పందన ప్రతిస్పందన యావత్తూ సృష్టికర్త ప్రభావితమై ఉండి తీరాలి. సృష్టికర్త శక్తి పవిత్రత సృష్టి యావత్తులో కలసి ఉండాలి. అందుకు విరుద్ధమైన లేదా అనన్యమైన లక్షణాలేవీ ఆ సృష్టిలో ఉండే అవకాశం లేదు కాని జీవిత అనుభవం అందుకు భిన్నంగా ఉందేమి ? దేవుడి సహజ పవిత్రత ముఖ్యంగా మనిషిలో కన్పించదేమి? ప్రకృతిని మాయగా భావించి దాని ప్రభావం అందుకు కారణమనుకొంటే, జీవిని సృష్టించేది “మాయ” కాని దేవుడు కాదన్నమాట. అయిన ఆ మాయకు మాత్రం మూలం ఎవరు ? సృష్టికర్తకు సంబంధం లేదా ? అలా కానిది కూడా దేవుడి సృష్టిలో ఉంటుందా? ఉండగలుగుతుందా ? ఒకవేళ ఉంటుందనుకొంటే అది దేవుడి సమగ్రతను సర్వశక్తి తత్వాన్ని వ్యాప్తతను సవాలు చేస్తున్నట్లు కాదా ?

సృష్టికర్త ఉనికిని అంగీకరిస్తే ఆ సృష్టి కర్మ, కర్త ఒకరే కావాలి. “ఏకత్వం”, దైవత్వం లక్షణం లేదా తాత్విక ధర్మం మనిషి ఒక్కరే అయినా మనస్సు భిన్నత్వాన్ని కలిగి ఉండటం మానవ భౌతిక సహజ లక్షణం కానీ సృష్టికర్తను దేవుడిగా భావించినప్పుడు దైవత్వ ఏకత్వాన్ని తప్పనిసరిగా కలిగి ఉండాలి కనుక దేవుడు ఒక్కడే అనేదానికి అనుభవంలో అవకాశం లేదు. జీవి సృష్టికి మాయ మూలమైతే, తన సృష్టికర్తను కాదని జీవించగలగటం జీవికి సాధ్యమా? జీవిని సృష్టించగలిగిన శక్తిని మాయకు కలిగించింది ఎవరు ? దేవుడే అనుకొంటే దాని అంతరార్థం ఏమయి ఉంటుంది ?

చలన తత్వం శాశ్వతం, చలన క్రియ కాదు తద్వారా మార్పు అనివార్యమైనప్పుడు దేనినైనా స్థిరము శాశ్వతమైనదిగా భావించడం (భ్రమించడమే.

మరణానంతరం మిగిలేది ఆ చలన తత్వమే కానీ చలనం కాదు, దాని అవశేషమూ కాదు ఆ చలన తత్వం శాశ్వత జీవ తత్వం కావచ్చు స్మృతి, మనస్సు ఈయూ, మనోప్రస్థానం

లక్షణం మరణంతో శరీరంతోపాటు మనస్సు అదృశ్యమైనప్పుడు దానికి సంబంధించిన స్మృతి మాత్రము ఎలా మిగులుతుంది

మనిషీ, మనస్సు వేరనుకొంటే ? మనిషి బాగు మనస్సుపై ఆధారపడి ఉంటే, మనస్సు సాధ్యాసాధ్యాలు పరిస్థితులను మారుస్తూ ఉంటాయి. విషయజ్ఞానం వినియోగం సక్రమంగా జరిగితే జీవితం చాలావరకు సరిగానే ఉంటుంది

పంచభూతాలతో నిర్మితమైన ప్రకృతి పేరణ, భిన్నత్వానికి కారణం అవుతోంది దాని కారణంగా ఉద్భవించిన జీవితం కూడా, అదే తీరును అనుసరించవలసి వస్తోంది. అవసరం - సమయం - అవకాశం (భౌతిక) జీవితానికి ప్రాధమికం, తప్పనిసరి, అందుకు అవసరమైన 'కర్మ (కృషి) కూడా అదే పేరుతో జరగవలసి వుండడంతో, కష్టసుఖాల భిన్నత్వంతో “దుఃఖం” మేజర్‌గా మిగిలిపోతోంది జీవితానికి. దుఃఖానికి హేతువు మత వేదాంత ప్రాతిపదికగా, పూర్వ జన్మ కారణమనేది ఆనవాయితీగా చెప్పబడుతోంది అవసరం కలిగినప్పుడు అలవాటుగా చెప్పుకోవడమూ జరుగుతోంది తార్మికంగా, యిది వాస్తవం కాకపోవచ్చు.

శరీరం (ప్రాణం) మనస్సు - ఆత్మ ఇవి ముఖ్యంగా మనిషి జీవి భాగాలుగా భావించబడుతోంది ప్రాణం మనస్సు అందరికి తప్పనిసరి అనుభవాలే కనుక వాటి ఉనికికి ప్రత్యేక పరిశీలన అవసరం లేదు.

ఆత్మను గూర్చే ఆధ్యాత్మిక చింతన అనాదిగా జరుగుతూనే వుంది. అయినా అది యీనాటికి అనుభవాతీతమై కేవలం నమ్మకం - విశ్వాసాలకే పరిమితమై వుంది అత్మజ్ఞానం (తెలియడం) సాధించామనుకునే వారికి వ్యక్తిగత తృప్తికి ఎవరికి మాత్రం అభ్యంతరం? “ఆత్మ” అంటే ఏమిటి? అనే వివరణతో నిమిత్తం లేకుందా, ఆత్మ- ఆత్మజ్ఞానం, పరమాత్మ, వగైరా భాష్యాలతో సూత్రీకరణలు జరిగాయి, జరుగుతున్నాయి ఏకత్వతత్వాన్ని కలిగివుండవలసిన 'ఆత్మకి సమన్వయత లేని సిద్ధాంతాలు, పరస్పర విరుద్దతను ధ్వనించే విధంగా భాష్యాలు చెప్పడం, వివరణలు యివ్వడం జరుగుతోంది “ఆత్మవుంది - అంతే - అది శాశ్వతం - సర్వాతీతం. కర్మాతీతం - ఈ పరిధిలోనే మనిషి ఆలోచనలు, పరిభ్రమిస్తున్నాయి. అజ్ఞాన చిహ్నాలుగా గుర్తింపు పొందాయి తార్మిక పరిశీలన నేరంగా దేవధిక్కరణం భావించబడుతోంది”. నమ్మకమే శరణ్యం మనిషికి, అనేది దేవుడు, ఆత్మకోసం బంధించిన “జ్ఞానుల” భావన - ఒకచోట ఆజ్ఞ ఆదేశాలు కూడా విశ్వ స్పూర్తి మూ,

ఈ శరీర జీవితం.. సిమిత్త మాత్రమని నీచమని నికృష్ణమని. వైరాగ్య - వేదాంత (భ్రమలతో భావించి, ప్రచారించడం అధ్యాత్మిక మేధావులు - కష్టకాలంలో సామాన్యులు అనుకోవడం కూడా సర్వసాధారణంగా జరుగుతున్నదే ఇలాంటి తుచ్చ శరీరంలోనే, పరమాత్మ తాలూకు 'ఆత్మ' నివాసం వుంటుందని అది కర్మకి సంబందం లేకుండా, సర్వాతీతంగా వుంటుందనీ కూడా మామూలుగ అందరూ అనుకునేదే. బోధించేదీ విషయమే! శరీర నీచత్వానికి - ఆత్మ బెన్నత్యానికి, కామం నిమిత్త మాత్రానికి - ఆత్మ శాశ్వత తత్వానికి, కర్మ సహిత, జీవితానికి - కర్మ లేక ఆత్మకి, సహవాసం, సమన్వయత, సమ్మతి ఎలా కుదిరిందో మరి? పరస్పర విరుద్ధాల సహచర్యం, ఎలా సాధ్యం? ఆ అవసరం ఆత్మకి, లేదా ఆ రెండింటికి కూడా ఎందుకు కలిగింది? మానవ జన్మ లేక సృష్టిలో మరో ఉనికి గుర్తింపు శూన్యం ప్రయోజన శూన్యమైన సంకల్పం పరమాత్మకు కలగదు. సర్వోన్నతము, సర్వశక్తివంతం, సర్వవ్వాప్తి కలిగిన సృష్టికర్త (ఎవరైనా, ఏదైనా గాని) వ్యర్ధమైన దానిని ఎందుకు సృష్టించినట్లు? తనని ప్రతిష్టించి, పూజిస్తూ, తన ఉనికిని, గుర్తింపునిచ్చే మనిషి జన్మని నీచము - నిమిత్త మాత్రంగా సృష్టించడం జరిగిందనుకోవడం ఎంతవరకు ధర్మం - న్యాయం? సృష్టికర్త జెన్నత్యానికి, సర్వశక్తి భావానికి తగినది కాదు గదా. సర్వాతీతమైన ఆత్మకు నిమిత్త మాత్ర శరీర అవసరం ఎందుకు? కర్మ రాహిత్యానికి సాధన ఎందుకు? విజ్ఞానశాస్త్ర విషయ జ్ఞానాభివృద్ధి సంగతి అలా వుంచినా, మనిషి మనసును ఆధ్యాత్మిక శిఖరాలకు కొద్దిమందినైనా చేర్చింది మానవ శరీరం జీవితం కాదా? నిమిత్తమా(త్రమైంది, నిత్యత్వాన్ని అన్వేషించి, చేరి, దర్శించగలదా? నిత్య చరిత చేతన అయిన పరమాత్మ (విశ్వాత్మ / విశ్వశక్తి) తత్వానికి, దాని సూక్ష్మత అయిన అత్మ నిష్కియా పరత్వం, పూర్తి విరుద్దం కదా?

సత్యాన్వేషణకు, ఎంతో వుపకారి అయితే తర్మబద్ధహేతువాదం సూత్ర సహిత హేతువాదం అనే రీతిలో హేతువాదాన్ని పరిశీలించి, ప్రయోగించాలి సాధారణంగా మొదట దానిలో కేవలం వాదనా బలం ఒప్పించే ప్రయత్నం చేయడం రెండవ దానిలో అనుభవపూర్వక నిరూపణ ప్రధానంగా వుంటాయి. తర్మించడం పరిశీలించడం లేదా పరిశోధించడం అన్నీ ఒకటి కాకపోయినా, తద్వారావచ్చే ఫలితాలు, ముగింపులు, ముక్తాయింవులు, భిన్నత్వంతో ఏకత్వం, ఎంతో కొంత వుంటుంది. అయినా, సత్యాన్వేషణలో యివి, సాధన విధానాలకు ఉపకరణాలు మాత్రమే 'స'హేతుకం యిందుకు కొంత భిన్నంగా వుంటుంది. మనోప్రస్థానం

కారణము (024+6), కర్త (648ల/ 8/6101- 101606౧) కార్యము (000%

/ ౧010౧) ఫలితము (7%661%1660[/116 00౧36%66066). . ప్రత్యక్ష - పరోక్ష రీతిలో యీ క్రమం అతి సహజం. చక్షువులు చూడగలిగేది ప్రత్యక్షతనే స్పర్శ (జ్ఞానం) మరోవిధంగా అలాంటిదే మరి! అంటె, జ్ఞానేంద్రియాల సమాచారానికి, ఆలోచనను జోడించి, ప్రతిస్పందించి, భావన, కర్మనిర్వహణకు మనసు (ప్రేరణ కారకమవుతోంది. ఆవిధంగా తనలో రిజర్వ్‌, ప్రిజర్వ్‌ అయిన శీడింగ్‌ మేటర్‌ను అవసరమైనప్పుడు, మెమరీ రూపంలో, దానినే తిరిగి వ్యక్తం చేస్తోంది మనసు. అంతే గాని బాహ్యాన్ని అది ప్రత్యక్షంగా చూడలేదు. అలాగే, ఎక్కడికో అది సంచారం

చేయదు. అవగాహన - గుర్తింపు - స్పందన - ప్రతిస్పందన, వగైరాలన్నీ మనసు,

తన ఆలోచనా, విచక్షణా జ్ఞానంతో, 'నిర్వహణ'ను మాత్రమే చేస్తుంది. మనసు

పదార్ధసంబంధ విషయజ్ఞానం అవగాహనా నిర్వహణకు మాత్రమే మనసు “చర్య

పరిమితం ఆలోచన. అది ఆధ్యాత్మికమైనా అది సారూప్యస్థితిన, ఊహామార్గంలో

మాత్రమే దానిని గ్రహించగల శక్తి మాత్రమే, ఇంద్రియథ్రేరిత మనసు(56%500%0) కు వుంది. అంతవరకు అది, ఏదోరూపంలో భౌతిక (ప్రభావితమే సుమా! డైమెన్షనల్‌గా,

పదార్ధ / వస్తు రూపాన్ని ఒకేసారిగ పూర్తిగా చూడగలగడం చక్షు, స్పర్భలకు కూడా సాధ్యం కాదు. ఇందుకు జడ జీవ పదార్ధాల తమ తమ వ్యత్యాసాలు అంతగా వుండవు.

మానవుడితో సహా ప్రతి జీవి, వస్తు ఆకార, ప్రతిబింబాన్ని మాత్రమే చూడగలిగే అవకాశం వుంది. అందునా తనను తాను పూర్తిగ /పాక్షికంగా, చూడగలిగేదానికంటే బాహ్యతనే, ఎక్కువ భాగాన్ని చూడగలగడం సహజం. 0%) 416 16260102 0% 4 09601 0జ) 06 566%, 2231 15 16 0%660౪10/ మెదడు పదార్థమే గాని (16 910 9414ల) దానితో, యేర్చడే మనసు మాత్రం

పదార్ధ సంబంధం కాదు. అయినా, పదార్ధ ఉనికిని, దాని ద్వారానే తెలియడం సాధ్యమవుతోంది పదార్ధ సంబంధ, బాహ్య (భౌతిక వస్తుగత)తను, వివరించి వృద్ధి చేయడం మాత్రమే మనసు చేయగలదు. [౧6 00%601140 *0216 అల 06 ౧౯01101664 0౯ 1100౪26864 0౯0౪0822 6 ౧69280 1264) మనసు తన “తెలివితో

గౌాయరం0ంల భౌతిక, ఆధ్యాత్మికతకు సంబంధించి, దేనిని గురించి తానుగా,ఏమో

చెప్పలేదు మరి! నిజంగా, అది అలా చెప్పగలిగితే, తద్వారా తెలిసేది ముఖ్యంగా

విశ్వ స్ఫూర్తి యా

నా” (1/16) గురించే! అలా జరిగితే, కలిగే ఫలితం “నేనెవర్కి”? (4110 411] 4౧4 ౪04౫ 1) అనే వాటికి, సరిర్రైన సమాధానం లభిస్తుంది మనసును ఆ స్థాయికి తేగలిగింది ధ్యానం - దాసి ప్రస్థానమే ! 'భక్తి దాని పరిమితిలో అది, దాని వ్యక్తత దానీకి వున్నాయి మౌనం, మనసుకు ఎంతో శక్తిని కలిగిస్తుంది బుద్ధి సూక్ష్మతను కూడా యేర్చరచగలదు. మనిషికి నిగ్రహగుణాన్ని (విగ్రహలక్షణం కాదు సుమా!) యోచనా పటిమను కలిగించవచ్చు 2101001080 6063 2176 ౪6 120 00 201 106 260 1౧- [120201116/ అయితే, కేవలం మాట్లాడకపోవడమే మౌనంగా భావించరాదు సుమా! రసం (౧1౧౩10౧ ౧218000006 0 [1042016 ౧౪౮ 06 16 [000616 ఆలోచనా విన్యాస, విధానంలో చదవడం, మాట్లాడడం, చూడడం, భావవ్యక్తత, భావన ముక్తత్వం పరోక్షరీతిలో, మనుసులో నిత్యం జరిగిపోతూనే వుంటాయి. ప్రత్యక్షత లేనంత మాత్రాన దానిని మౌనముగా భావించలేము. ఆలోచనా కేంద్రీకరణను (౫6 601064110౧ 0 [106811 1200420 (16 6014౧%01240%) మౌన ప్రయోజనముగా భావిస్తే, ఆ స్థితిని, ధ్యానం ద్వారా పొందే అవకాశం వుంది. కర్మ జన్మ బంధీ అయిన మనిషికి కూడా కొంత మేర 'స్వేచ్చ” వుంటుందని. దాని ద్వారా, సత్రియలు చేస్తూ, భక్తి ద్వారా దేవుడి దయను పొంది తద్వారా, కర్మ విముక్తిని పొంది, జన్మ పరంపరను దాటి మోక్షాన్ని పొందవచ్చునని అనడం, అనుకోవడం సాధారణమే ! ఈ స్వేచ్భా పరిమితి జీవికి ఎలా కలిగింది? అలాగే ప్రారంభంలో జీవికి పూర్తి స్వేచ్చవుంటే, దాన్ని పోగొట్టుకుని, పరిమితిలోకి తెచ్చిన కారణ కార్యమేమి? దేవుడి ప్రమేయంవుందా యిందులో? దేవుడికి తెలియకనే అలా జరిగిందా? దేవుడి సృష్టి దారి తప్పడం, లేదా తప్పించడం సృష్టికర్తకు, తెలిసే జరిగినట్లా లేక సంగతి అసలు ఆయనకు తెలియనట్లా? వాక్యనిర్మాణంలో కర్త-కర్మ-క్రియ/కర్త-క్రియ-కర్మ వరుసక్రమములో వుంటాయి. ఇది సాధారణ విధానమైనా, కర్త - కర్మ (క్రియా ఫలితాన్ని పొందేది) లేకపోయినా (ట్రాన్సిటివ్‌ -ఇన్‌ట్రాన్సీటివ్‌) కొన్ని సందర్భాలలో, కేవలం, క్రియా ప్రయోగంతోనే, భావ వ్యక్తత జరుగుతుంది అదే విధంగా కర్త-కర్మ (సబ్జెక్ట్‌ - ఆబ్జెక్ట్‌) వాక్య ప్రారంభ, చివరలలో వాటి స్థానాలను మార్చుకోవడం ద్వారా (01౪6 *0166 & ౩9176 ౪0106) కర్తద్ధకం/ కర్మార్ధకం) కూడదా, వ్యాక్యార్ధం పూర్తవుతుంది ఈ వేదాంతంలో ఆ వ్యాకరణం

“గోల కాదు సుమా యిది! కారణ-కర్మ-ఫలిత ప్రక్రియలో, కర్త-కర్మ-క్రియ, వ్యక్తతలో మనసు స్థాన వివరణ గుర్తించే ప్రయత్నమే ఇది.. . వ్యాకరణ శుద్ధి బాషకు - భావ/ భావన శుద్ధి మనసుకు సంతరిస్తే, క్రియా(కర్మ)శుద్ధికి, దోషం/పాపం, అంతరిస్తాయి. (గ06 014 32066407)

గత జన్మ కర్మ ఫలితాన్ని అనుభవించదానికీ, వర్తమాన జన్మ ఉద్దేశింపబడి వుంటే, నేటి కర్త నిర్వహించే, క్రియా ఫలితాన్ని అనుభవించడం ద్వారా, అది అంతటితో అంతరించినట్లేనా? పూర్వ జన్మ కర్మ ఫలితం, నేటి జన్మకు, దాని నిర్వహణ, స్వరూప స్వభావాలకు, కారణమైనట్లే....... మరణానికి కూడ, హేతువుగ వుంటుందా? అదే నిజమైతే, జీవి మరణంతోనే పూర్వ జన్మ కర్మ నిశ్శేషంగా పూర్తి కావాలి మరి! ఒకవేళ క్రొత్త కర్మలు చేసి మరింత నూతన కర్మ ఫలితాన్ని పొతదానికి చేర్చుకుని వుంటె, దీనికోసం మరో జన్మ అవసరం అనుకుంటె నిజంగా, కర్మాతీత స్వేచ్చ జీవికి, ముఖ్యంగా మానవులకు వుంటే, జన్మరాహిత్యాన్ని కోరుకునే ప్రతి మనిషికి దానిని ముందుగనే జాగ్రత్తపడి తనకున్న 'స్వేచ్చతో కర్మ ఫలితాన్ని ఒక జన్మతోనే పూర్తి నిర్మూలన చేసుకునే అవకాశం వుంది దేవుణ్ణి పూజించడం ద్వారా కర్మ పాపనివృతి, జరిగిపోతూవుంటె, మనిషి ద్వారా వేరే మంచి పనులు అవసరం లేదనుకుంటే ఏదో పేరుతో దైవ భక్తి లేని వారు. నిత్యం పూజ చేయని వారి సంఖ్య స్వల్పంగానే వుంటుంది. పూజలు నిర్వహించే వారి ప్రయారిటీ ప్రకారం, దేవుణ్ణి మెప్పించే మోక్షానికి అర్హతను సంపాదించే వారి సంఖ్యం అత్యధికమై వుండాలి. పరమ దుర్మార్గులు - లోక కంటకులైన వారు సహితం, దేవుడి చేతిలో మరణిస్తే అలాంటి వారికి, పునర్జన్మ అవసరం తీరి, పునరావాసం, దేవుడిలోనో, దేవుడి లోకంలోనో, యేర్చడే అదృష్టం ఆతీరులో, పతివ్రతలుగా, పవిత్రుల జాబితాలో చేరి, భర్తలతో బాధలు సహిస్తూ, వారి సేవలోనే తరిస్తూ, చరణదాసిలుగా బ్రతికి వారి చేతుల్లోనే మరణిస్తే... వారికీ జన్మరాహిత్యమేనా? పవిత్రతకు అర్ధం - మోక్షానికి అర్హత - దేవుడిని మెప్పించడమేనా? లేక నొప్పించి ఏదో మార్గంలో వారి ద్వారానే చావడంలో కూడానా? యిది దేవుడి సర్వజ్ఞతకు, సర్వశక్తితత్వతకు సర్వవ్యాప్తతకు, సర్వసమానతకు (౧౧6౦౧౦౧౫1౩౦1ఆ౧౦6 116 ౧౧౧౯౦16069, 16 0౧౧౧౩66౧౦6 206 6 ౧౫౧14౧౮) 115 2 ల206010/ 0౦ 0౧౫12104 4110011211 01 (06 40901166?) ప్రశ్నార్థకమే!

గ క! గాంగ" వ్యాకరణాలశ ఉదాహరణగా, యిది, పాతచింతకాయ పచ్చడే మరి! అయినా, కర్త-క్రియ-కర్మ వివరణకు దీనిని వుపయోగించడం, సులువగా వుంటుందని, ప్రస్తావించడమే! ఈ వ్యాక్యార్థాన్ని పరిశీలిస్తే రాముని మనసు, (ఆత్మ అని అనలేం కదా) రామునిచే, రావణుని చంపించింది అయితే, దీనిలో రావణుని, మనసు, ప్రమేయం ఎంత? సీతాపహరణంతో (శయ 66001007 ౧26 5609 ౫౫(20664)) రావణుని మనసు చేసిన పాపము/దోషం కారణంగానే,రావణుడు, మరణించవలసి వచ్చిందా? (రాముని జన్మకు హేతువు?) అదే నిజమైతే మంచిగనో, చెడ్డగనో, అప్పటివరకు జరిగిన, రావణుని, జీవితక్రియా / కర్మ ఫలితాలు నేటికి రాముని, రాక్షస సంహారంతో సమాప్తి, జరిగినట్లేనా? దేవుడి చేతిలో మరణించినా (నరకాసుర ఉదంతంతో సహా) వారికి మోక్షమే కదా మరి! యుద్ధరంగంలో, మరణించిన వారికి మోక్షమే కదా మరి' యుద్ధరంగంలో మరణించిన వారికి వీరస్వర్గం లభించుననే విషయాన్ని కూడా, దీనికి తోడు చేసి చూడాలిగా మరి!

రావణ సంహారం క్రియ /కర్మ ద్వారా రాముని మనసుకు లభించిన ఫలితమేమి? సీత సమాగమనం తోనే సర్వం పూర్తయినచో? భార్య శీలాన్ని శంకించిన, శ్రీరాముని మనసు, ఆమెతో అగ్ని ప్రవేశం చేయించడం ద్వారా శుద్ధి కార్యక్రమం పూర్తి చేయించడంలో సాక్షాత్తు విష్ణువే రామునిగా అవతరించినట్లు రాముడు, దేవుడే అని అనుకునే నమ్మకానికి ఆ దేవుడి సర్వజ్ఞతకు సందేహం కలిగించినట్లు కదా! దరిమిలా (బ్రహ్మహత్యా (రావణ సంహారంతో, బ్రహ్మహత్య జరిగినట్లా! అదే నిజమైతే...... పులస్త్య (బ్రాహ్మకుమారుదైన, రావణుడు, అతని సోదరులు రాక్షసులు కాకూడదు

"మరి! 'పురాణికధలే ఇది అని, అనుకుంటె, ప్రశ్నేలేదు!) పాపానికి/పాతకానికి, శుద్ధి, శాంతి కార్యక్రమం, రామలింగేశ్వర ప్రతిష్టలు, చేయవలసి వచ్చినట్లు భావించవలసి వస్తుంది. అవతరించిన దేవునికి, అయోనిజ (నమ్మకం?) సీతకు, మానవ సహజ దోషాలు, అంటాయంటే...... అందుకు, నివారణ యత్నాలు జరిగాయంటే. .. ఏమో మరి!!! పతివ్రత, సీత పరపురుషు (రావణుడు)నిచే, అపహరణ జరగడానికి, అగ్నిప్రవేశ పరీక్ష ద్వారా, తన నిష్మళంకతలను నిరూపించుకోవలసి రావడానికి, నిండు చూలాలుగా, భర్త వియోగం పొంది, సంధ్యా సమయంలో, అడవుల పాలు కావడానికి, ఆమె, పూర్వ జన్మ కర్మ ఫలితం, ఏదైనా వుందా? అలాగే రాముని మనోవేదనకు, సీత పరితాపానికి, పూర్వ జన్మ బాపతు, జన్మ(ల) కర్మ(ల) జంరూటం అనలేం కదా! మనోప్రస్థానం

మరో విధంగా, పరిశీలనాత్మక యోచన చేస్తే అయోధ్య రాముని అవతరణ కేవలం, రావణ బ్రహ్మ సంహారానికే ఉద్దేశింపబడినదైతే....... విశిష్ట ప్రమేయ, 'ప్రోద్చల పుత్రకామేష్టి దరిమిలా దశరుధుడు - కైకేయి (మంధర) అరణ్యవాసం శూర్భణఖ ఉదంతం - (బంగారు) లేడికై వేట - సీతాపహరణం - రావణ వధ విధి నిర్దేశితమైన యీ యావత్‌ ప్రాసెస్‌ అండ్‌ ప్రాసీజర్‌ (౧౧౧౦౮౩ 2౧6 ౧700664౪10) సాక్షాత్తు, విష్ణుమూర్తి ఇన్‌కార్‌నేషన్‌ అయిన రామునికి, ముందుగనే తెలిసి వుండాలి. ఆచరణలో అనుభవంలో అలా తెలిసినట్లు లేదు. “ఆం తెలియక పోవడం ఏమిటి సాక్షాత్తు దైవస్వరూపులు రామునికి, అంతా ముందే తెలుసు; అదంతా దైవలీల”, అని అనుకోవలసివస్తే ......., “విధి నిర్వహణలో, దోషులెవరు మరి? దండన ఎవరికి? ప్రాయశ్చిత్తం ఎందుకు? పులస్త్య (బ్రహ్మ సంతానం, రాక్షసులైన వైనాన్ని కుబేర స్థానాన్ని యుద్ధరంగంలో, రావణ బ్రహ్మ మరణం అయోధ్య రామునికి, (బ్రహ్మహత్య పాతకాన్ని దాపురింపజేయడం. దాని పరిహారార్ధం (క్రతువులు) రామలింగేశ్వర ప్రతిష్టలు - వీటిని, పరామర్శగా, పరిశీలించాలి. సద్విమర్శనా దృక్పధంతో పరిశీలిస్తే సీతారాములతోపాటు ని(ద్రాహారాలు మాని పదునాలుగు సంవత్సరాలు వనవాస క్షేశాన్ని అనుభవించడానికి లక్ష్మణుడు సుదీర్హ భర్తృవియోగ ప్రాప్తికి ఊర్మిళకు కేవలం వారి వారి భ్రాత్భ(ప్రేమ - పాతివ్రత్య ధర్మమే కారణాలుగా భావించగలమా? లేక అందుకు వారి పూర్వజన్మ కర్మ ఫలితపు (ప్రభావాన్ని వూహించగలమా ? (విషయ అవగాహన మేరకే వ్యక్తుల ప్రస్తావనగా గుర్తించాలి) అలాగే (పురాణ నమ్మకంతో), వరాహ రూప విష్ణువు - భూదేవి నరకాసురుడు శ్రీకృష్ణుని అవతారము - సత్యభామ యుద్ధనిర్వహణ, నరకాసుర వధ నరకాసురునికి మోక్షం. ఈ క్రమంలో జన్మ-కర్మ-గుణం-విధి-ధర్మం-వగైరా, వాటికి తత్వ పరిశీలన అవసరం. సత్యాన్వేషికి, యిది కావాలి గదా! (11505166 05205666 ౪26) '0[౯- 522-526, (యద్భావం తద్భవతి) ఇక్కడ, రాముడు - సీత - దేవుడు - రావణుడు - వగైరా రామాయణ పాత్ర ప్రస్తావన, కేవలం, విషయ వివరణకే గాని వ్యతిరేక విమర్శ, దృష్టి దృక్పధంతో, కానే కాదు నిజానికి, సత్యాన్వేషణలో 'ఆ వికారాల అవసరం ఏ మాత్రమూ వుండదు; పాక్షికతకు అసలు స్థానమే లేదు. కర్మ (క్రియకు, ఏదో ఫలితం ఖాయం (111 116౪1201) సేతువుకు, హేతువుంది అలాగే, కర్మకి, కార్యం వుంది.... కార్యానికి, విశ్వ స్ఫూర్తి

కారణమూ వుంటుంది . . 'అవసరం' అందుకు ముఖ్యమా లేక పూర్వజన్మ పేరణా? లేక, కారణ - కార్య కర్మ- (కర్త) (భ్రమణంలో, జన్మ - కర్మ- జన్మ అనేది హేతువుగ, సేతువుగ, పనిచేస్తోందా? ఇందులో మొదటిది; 'విధి'గా సృష్టికి, ధర్మంగా, ప్రకృతికి, సర్వ సహజం అని అనుకుంటె, ఆ తరువాత దాని నిర్వహణ విధానంలో జరుగవలసిన దానికి 'కర్తుగా, వ్యక్తి బాధ్యత ఏ మేరకు? ఇంద్రియాల, స్పందన ్రతిస్పందనలతో మనసు, శరీరం ద్వారా, కర్మను చేయిస్తోంది. లేదా, కార్యనిర్వహణను జరిపిస్తోంది దానిని, అలా ప్రేరేపించేవి, బాహ్య, భౌతిక, శరీర భాగాలయిన జ్ఞానేంద్రియాలే కదా! బాధ - సంతోషం; సుఖం - దుఃఖం వగైరాలను, అనుభవించేది, ప్రత్యక్షరీతిలో, కర్మనుచేసే శరీరమా? లేక పరోక్షంగా దానితో అలా చేయించే మనసా? లేక (ప్రత్యేకంగా, జ్ఞానేంద్రియాలా? ఒకవేళ, అద్భశ్యరూపియైన మనసునే, కర్మకు, బాధ్యత కర్తగా చేసి, కర్మ ఫలితాన్ని దానికే చెందునట్లు చేసి, తద్వారా తగిన విధంగా దానికి ఆ అనుభవాన్ని కలిగించడం, సాధ్యమేనా? అసలు ఆ పని ఎవరు చేయాలి? 'నా” కాదు గదా! మంచి / చెడు; కష్టం - సుఖం మొదలుగాగల, ద్వైత, ద్వంద్వ ప్రవృత్తికి, పదార్థ వికార ఫలితాలకు, మనసునే కర్తగా చేసి అదే ఆ ఫలితాలను, అనుభవించాల నడం, పూర్తిగ, సమర్ధనీయమేనా? 'నా' శరీరం - అన్నట్లుగానే .... “నా మనసు, అంటూ మరేదో అదృశ్యశక్తి లేదా ఫారెన్‌బాడీ మనసుకు యజమానిగ, వ్యవహరిస్తోంది గదా! అది, ఏదై వుంటుంది? మనసును ప్రేరేపించే, జ్ఞానేంద్రియాల తత్వం, లక్షణాన్ని ఏదైనా, పూర్వజన్మ కర్మ ఫలితమే అలా నియంత్రిస్తోందనుకోవాలా? అలాగే, ఇంద్రియ 'పేరితమనసు, శరీరాన్ని కర్మకు, ఆయత్తం చేస్తోంది కనుక, కర్మఫలం శరీరం మనసులలో - దేనికి దక్కాలి? అది అలావుంటే 'నాకు కర్మ ఫలితం చేరడం న్యాయం కాదా? అలా అనుకున్నా ఆ 'నాొ సంగతి, తెలియవలసి వుంది. శరీరంలో, “ఆత్మ ఉనికిని, నమ్మితే బహుశా, అదికూడా 'నా'కు స్వంతమేనేమో! ఎందుకంటే, నా శరీరము, నా మనసు, అన్నట్లే 'నా' ఆత్మ అనికూడా, అనుకోవడం అందరికీ తెలిసిన, అనుభవమే గదా! అన్నిటికీ యజమానిగ, వ్యవహరించే, ఆ 'నా' ఉనికి స్పష్టమైతే కానీ, కర్మగత సంబంధాన్ని దానికి చేర్చడానికి వీలు కాదు. ఒకవేళ 'నా' ని, అహంకార సూచనగా భావించి అంతటితో దానిని వదిలేసినా, కర్మ ఫలితాన్ని అనుభవించవలసింది యేది, అనే ప్రశ్న అలాగే వుంటుంది. కర్మకు

సంబంధించిన కర్తకు మాత్రమే దానిని అనుభవించడం న్యాయం ఐహిక సంబంధ, కర్మ ఫలితాలతో సహా, మరణానంతర, ఊహాజనితమైన స్వర్గ నరక ప్రాప్తిని పొంది, వాటిని అనుభవించేది ఏది? అలాగే మోక్షప్రాప్తిన్‌ కోరేదీ వీలైతే ఆ స్థితిని పొందేది ఏది? అలాగే మోక్షప్రాప్తిని కోరేది వీలైతే ఆస్టితిని పొందేది ఏది? అని ఆత్మా - మనసా - లేక, అహంకార గుర్తుగా భావించబడే “'నా'అని, అనుకోవాలా? లేక ఇవి కాక, మరేదైనా అందుకు సంబంధాన్ని కలిగి వుందా? ఆత్మ కర్మాతీతమనే భావంతో యోచనచేస్తే కర్మ ఫలితంతో, దానికి అసలు సంబంధమే వుండదు ఇహపోతే, కర్మ నిర్వహణ సంబంధంగా, ప్రత్యక్ష - పరోక్ష రీతిలో, అనుభవంలో వున్నవి శరీరము

• మనసే సుమా! కనుక, కర్మఫలితాన్ని ఈ రెండింటిలో ఏదైనా గాని, లేక రెండూ గాని అనుభవించవలసి వుంటుంది. “నాదేముంది”? మనసు ఆజ్ఞాపిస్తేనే గదా,నా ద్వారా ఆ కర్మనిర్వహణ జరిగింది. దాని ఫలితంతో నాకేమి సంబంధం? అని,

శరీరం తరపున, వాదన వినిపిస్తే....., “నిమిత్త మాత్రం శరీరం” అనేది, ఎలాగూ,

అందరూ అంటున్నదే కనుక, కర్మచేయమనిన శరీరాన్ని ఆజ్ఞాపించిన మనసుకే, ఆ

కర్మ ఫలితం దక్కాలి. శరీరం అన్నట్లుగా తనకు సంబంధంమైన అన్నింటి పైనా

మనసుదే అధికార నియంత్రణ కనుక తద్వారా జరిగిన కర్మల ఫలితాన్ని అది

స్వీకరించక తప్పదు. ఈ విధంగా చూస్తే నిజంగా, కర్మ ఫలితాన్ని అది స్వీకరించక

తప్పదు ఈ విధంగా చూస్తే నిజంగా కర్మ ఫలితాన్ని మనసే అనుభవిస్తున్నట్లా?

ఒకవేళ అదే నిజమైతే, అది ఏ విధమైన మనసు? దేనికి సంబంధించిన మనసు?

సూక్ష్మ శరీరం రూపంలో 'ోడ్‌'గా, నూతన శరీరంలో ప్రవేశిస్తుందనుకునే మనసా?

లేక నేటి జన్మకు ప్రత్యేకంగా, క్రొత్త మనసు యేర్పాటు జరుగుతుందా? అదే తీరులో

పునర్జన్మ నమ్మకంతో, భవిష్యత్‌లో దానికి, మరో నూతన మనసు యేర్పడుతుందా?

ఇంతకూ దీనినంతనూ నిర్వహించే నిర్వాహకులు ఎవరు” సూత్ర నియమబద్ధత,

కలిగిన సృష్టి ప్రకృతి, అందుకు విరుద్ధంగా వ్యవహరించలేవు గదా! సాధారణంగా

కార్యనిర్వాహకులు, కర్మకు ప్రత్యక్ష కర్తలు కాలేరు సుమా! కర్మ సూత్రాల ప్రకారం,

కర్మే జన్మను నిర్ణయిస్తున్నట్లు జన్మే కర్మను నిర్వహిస్తున్నట్లు స్పష్టం. అలాంటి స్థితిలో

దానిని పర్యవేక్షణ, నియంత్రణను చేసేదెవరు? “తనకు తానుగా” అనేది, కేవల

స్వయంభువుకే సాధ్యం కనుక అన్యధా మరేదో వుండాలి అందుకోసం.

మనసు. తానుగా స్పయంకృతంగా, దేనినీ చేయదు, చేయలెదు దానికి, స్పష్టమైన ఉనికి లేదు జ్ఞానేంద్రియ (ప్రేరిత ఫలితంగా మెదడు స్పందన కారణంగా యేర్పడే మనసుకు 'స్వయం' స్థిరత, ఎలా వుంటాయి? ఇంద్రియస్పందనకు, ప్రతిస్పందన, స్మృతి, తప్ప దానికి వేరే, క్రియాత్మక, స్వతంత్రత లేదు కనుక, స్పందన, ప్రతిస్పందన లతో ప్రేరణలతో, ఆబ్జెక్టివ్‌ సెన్స్‌తో, ఎప్పటికప్పుడు అప్పటికి తగినట్లుగ అది పనిచేస్తూ, తన స్కృతిలోని, గితంతో ఆలోచనా మార్గంలో అనుభవం పొందుతూ దాని వ్యక్తతను, మాత్రమే కలిగి వుంటుంది. కర్మకి కర్తగా, దానినే భావిస్తే. _ ఆకర్మ ఫలితాన్ని అనుభవించడం కూడా దానిదే కావాలి. అయితే శరీర మరణంతో, జీవాత్మ వెలికి పోయినట్లే మనస్సు కూడా తన స్పందన స్కృతితో, అదృశ్యమవుతుందికనుక, కర్మ ఫలిత శేషానికి, పునర్జన్మకు ('శ4యు - ౧9౧1093) వారసత్వం ఎలా మరి! ...... ఈ సందర్భంలోనే, సూక్ష్మ శరీర ప్రస్థావన, వస్తుంది. గత పేజీలలో, దీనికి సంబంధించిన వివరణ పరిశీలన వుంది కనుక గమనించగలరు. శరీరంతో పాటు మనసూ శాశ్వతం కాదు గనుక దానికి సూక్ష్మశరీర ఉనికికి గల సంబంధాన్ని అన్వేషించాలి. ఒకవేళ మనసే సూక్ష్మశరీరంగా మారి, జన్మ పరంపరగా అదే మిగిలిపోతూ వుంటుందని అనుకుంటె, ఆత్మశాశ్వతకు మనసు స్థిరతకు, గల అవినాభావ సంబంధాన్ని ఆ రెండిటి, తారతమ్యతను లోతుగా పూర్తి తాత్విక చింతనతో అధ్యయనం చేయవలసి వుంటుంది. అదే అవసరమైతే..... అత్మ - మనసులను గూర్చి, అసలు, అవంటే ఏమిటో నిర్వచన వివరాలతో సహా, మరో కోణంలో పరిశీలన చేయవలసి వుంటుంది. అలాగే ఆ రెండిటి ప్రారంభ, ప్రాభవాలకు, “అంతం” అంటూ వుంటుందా?.... వాటి పరిధులు పరిమితులు ఎంతవరకు? వాటి ప్రస్థాన, ప్రారంభానికి “తుది” అంటూ ఎక్కడైనా వుందా? లేక అవి ఆకస్మిక ఆవిష్క్మరణలా? ఇలా ఎన్నో ప్రశ్నార్ధక పరిశీలన, పరిశోధన చేయవలసి వుంటుంది ఇది, కేవలం తర్మమే కాదు సుమా! మనసు ప్రస్థానంలో ఆత్మ - ఆత్మ అనంతతలో పరమాత్మ ప్రమేయం కూడా వుంటుంది కదా! అది అలా తప్పనిసరి! మరోమాట! ఒకవేళ గత జన్మకర్త ఫలితాన్ని “కోడ్‌” రూపంలో, సూక్ష్మశరీరం, భద్రం చేస్తుందనుకుంటె. అప్పటి అ కర్మ నిర్వహణకు, కారణమైన లేదా అవసరమైన విషయజ్ఞాన అనుభవం కూడా (ఎవిడెన్స్‌గా) దానితోపాటే లేకపోతే... ఆ కర్మ స్మృతి సాధ్యం కాకపోవచ్చు “స్కృతికి ఆధారం ఏమిటి?

పర్చస్‌కు తగినట్లు పనిముట్లు స్వరూప స్వభావాలు, సరిగా అమరి వుందాలి వాటి నిర్మహణకు తగిన నేర్పు నిర్వహకుల అవసరం ఎంతో వుంది జీవిత ముగింపు నాటికి చేరుకుని వున్న జీవిత, కర్మ ఫలిత శేషాన్ని 'కోడ్‌'గా మార్చుకుని దానిని భద్రంగా తనలో యిముడ్చుకొని, అప్పటి మనసే సూక్ష్మశరీరంగా మారుతోందను కుంటె అలా కావడానికి గల 'ప్రాసెస్‌' ఏమై వుంటుంది? ఇదే మరో జన్మకు కారణమైతే (పునర్జన్మ సాధ్యాసాధ్యాల గురించి గడచిన పేజీలలో వుంది) గత జన్మ సంబంధ, సూక్ష్మ శరీర "కోడ్‌" పునర్దన్మలో 'డీకోడ్‌' మాత్రమే అవుతుంది మరి! అలా, దానినే కలిగియున్న మరో జన్మ స్టూల శరీర, సంబంధ మనసు దానినే అనుసరించవలసి వుంటుంది దానిలోకి మరో 'పర' విషయానికి, జోక్యానికి ప్రవేశం ఎలా వుంటుంది? సహజ మరణాలకు, యీ సూక్ష్మశరీర సంబంధ కోడ్‌-డికోడ్‌” విధానం, ఆచరణ సాధ్యమవుతోందా? ఒకవేళ మానవుల సంగతి మినహాయించినా, ప్రకృతి అనుమతితో (బ్రతకడం, మాత్రమే తెలిసిన జీవకోటికి, యిది సాధ్యమా? సూక్ష్మ శరీర “ఫార్ములా” కేవలం మానవ జన్మకే పరిమితమా? జన్మ పరంపరల, అవసరం కూడా మానవుల వరకేనా? ఇంద్రియ ప్రేరిత సెన్సోరియం మైండ్‌ స్పందన ప్రతిస్పందనల ఫలితంగా యేర్పడే మనసు కేవలం సెన్సోరియం సంబంధం శరీర నిర్వహణతో అది పూర్తి భౌతిక మనసుగనే, తన విధానాన్ని చర్యలను కలిగి వుంటుంది. (మనసు దానికి సంబంధించిన డివిజినల్‌ ఎనాలసిస్‌ గత పేజీలలో వుంది) స్థూల శరీర సంబంధ భౌతిక మనసుకు, భౌతికాతీత మనసుకు, ఏదో విధమైన,భేదం మార్చు, తప్పనిసరిగా వుండాలి సహజ మనసుకు, విద్యనేర్పినట్లుగనే .... ఆధ్యాత్మిక, అధ్యయన సాధన మార్గాలలో, భౌతిక మనసునే, ఆధ్యాత్మిక మనసుగా, అందుకు ప్రాధమికంగా దానిని మోరల్‌ సాంక్షిటీ మనసుగా మార్చు చెందించాలి. అదే ధ్యాన విధానం / యోగం ; భక్తి మార్గం / భక్తి యోగం.

వివిధ భాష్యాలతో (2౫626313) ఉపనిషత్‌ వ్యాఖ్యానాలతో, దార్శనిక, దృక్పధాలతో, వేద విజ్ఞానాన్ని వివరించగల, వివేకతను కలిగి, మానవజాతి, మహోన్నతిని చాటే, మానవ మనసు విజ్ఞాన శాస్త్రానికి, సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని జోడించి తద్వారా కాలము, దూరాన్ని నానాటికీ కుదించివేస్తూ, విశ్వవ్యాప్త, వెతుకులాట సాగించే మహా మేధస్సుతో మానవ జన్మ ప్రత్యేకతను, నిరూపిస్తున్న మానవ మనసే నరహత్యలలో, నిలువు దోపిడీలతో నయవంచనలతో మతోన్నాదాలతో, నీతిలేని

బతుకులకు నివాళులర్పిస్తూ పశు, మృగ జీవితాలే మేలనిపించే నికృష్ణ వికృతిని కలిగి వుండడం. . పరస్పర విరుద్ధ ప్రకృతికి నిదర్శనమా? అయినా మంచిని, మార్చును, స్వాగతించగల, సంస్కారం, మానవ మనసుకు లేదనగలమా? భౌతికాభివృద్ధి (44(ఆ౯14111౧ కి ఆధ్యాత్మిక వున్నతికి సరియైన సమన్వయత, సాధ్యమైతే ఆ రెండిటి పరస్పర సహకారంతో మనిషి మనసు (ప్రత్యేకతను పొందగలదు గ౧౯) 4 0606006 96 ౧1124 06౧౧౦౯21 928060) భౌతిక శాస్త్ర జ్ఞానము, అంతరిక్షం వైపు పయనిస్తోంటే ...... అదే రీతిలో, గమనంతో, ఆధ్యాత్మికం భూమి దిశకు దిగి రావడం, సృష్టి జ్ఞానధర్మం కావాలి అప్పుడే ఆ రెండింటికి ముఖాముఖి, సహృదయ స్వాగత సత్మారాలు లభిస్తాయి. పరస్పరం అవి సత్మార్యాలు చేయడం సులువుగా వుంటుంది.... జ్ఞానము - ధ్యానమూ ఒకటైతే కనీసం విరుద్ధతను మాని ఒక మాటలోకి రాగలిగితే, మనిషికి వాటితో జరగని మేలు ఏముంటుంది. మేటర్‌ మెటీరియల్‌గా - ఆబ్జెక్ట్‌ (21010) గా మార్పు జరిగి, దరిమిలా, అది, వినియోగమైనా ...... దాని, స్వరూప స్వభావాలు, ఏ తీరులో వున్నప్పటికి, అది (స్మాష్‌/5ల౫0) మేటర్‌గానే మిగిలిపోతుంది. అంటె పదార్ధం దానికి జరిగిన మార్పుల కారణంగా, స్థిరత లేని, శాశ్వతను మాత్రమే కలిగి వుంటుంది. ఇది జడపదార్ధ ౧412060121 0060) సంబంధించిన విషయం. పాంచభౌతిక శరీరం (/1216021 00ర// ₹0/01086) కూడ, (జీవ) పదార్ధ సంబంధమైనదే! (0012005664 0106 [౪6 6160ల౫౮ 15 06 ఏండ్వేం0 ఫెర్టిలైజేషన్‌ స్థితి నుండి - (గ్రోత్‌ కారణంగా, అది వివిధ దశలలో, వయసుకు తగినట్లు మార్పు చెందుతూ, ఒకానాక దశలో, ఆ పెరుగుదల ఆగినా వృద్ధాప్యంలో, అది క్షీణదశను పొంది, క్రమంగా మృత్యువుతో, అది శవమై శిధిలమై దాని ఆకృతి, అదృ్భశ్యమైనా, అప్పటివరకూ, దానిలోనే ఏదో రూపంలో ఏదో విధంగా, (జీవ) పదార్థమే వుంది..... అలాగే ..... మనసు కూడా! ప్రాణస్పందనతో, మనసు యేర్పడి ఎప్పటికప్పుడు అప్పటికి, అవసరమైన స్వభావాన్ని అది సంతరించుకుంటున్న ప్పటికీ ఏదో రూపంలో తుదివరకు, అది ప్రాణంతోనే వుంటోంది. పరిసరాలు గలల[!653 (ంగా1[ం206108 (0651665) 0010 06 ౦516౪68 206 (16 ౧622600 266 06102 9661 00౧0261060 ఉట 286 20351006, ౯2౧3111600 206 016 6203101016 50, ౧16 ౧01064 19 (0 06 ౪200060666 (0 ల6 162110/

పరిస్థితులకు తగిన విధంగా, అవసరమైన 'ఫంక్షన్‌'ను, నిర్వహిస్తూ. ఆ అనుభవంతో అది వృద్ధి చెందుతూ. , అత్యున్నత స్టితిని, పొందినా. లేక అధమాధమ స్థితికి చేరినా మనసుగానే, ప్రాణం తీరులోనే (శరీర మార్పు స్థితిని అనుసరిస్తూ కాదు) జీవితోనే వుంటోంది. ... శరీర ఆవిర్భావంతో, దానితోపొటే ప్రారంభమై ఇంద్రియ సహజతను కలిగి వున్నప్పటికీ, దాని భౌతిక/ప్రాకృతిక/శరీర తత్వ స్థితిలోనే, మనసును వదిలేస్తే అది శరీర సంబంధం జీవిత, నిర్వహణతోనే పరిమితం కావచ్చు. అలాకాక, విద్య-విజ్ఞాన -ఆధ్యాత్మిక మొదలైన మరో తీరులో, మార్గంలో, మనసును వృద్ధి చెందించగలిగితే .... అందుకు తగిన విధంగా అది దాని సహజాతీత ఇంద్రియాతీత స్థితిని కూడా చేరుకునే వీలు, అవకాశం దానికి వున్నాయి అలా మనసును ఎడ్యుకేట్‌ ఇన్నోవేట్‌ - కల్మినేట్‌ - ట్రాన్సిండెంట్‌ చేయగలిగితే, అదే తీరులో అందుకు తగిన స్థాయికి అది చేరుకోగలదు అలాగే ... భక్తి - ధ్యాన - యోగ సాధనలతో మనసును కల్టివేట్‌ కల్చర్‌ చేయగలిగితే, ఆయా దశలలో అందుకు తగిన విధానాలను అనుసరిస్తే =... సాధారణ భౌతిక / శారీరక / ఇంద్రియగత మనసే ఆధ్యాత్మిక మార్గంలో క్రమానుగతముగా అది, సివిల్‌ మనసుగా - మైండ్‌ ఆఫ్‌ మోరల్‌ శాంక్టిటీగా - స్పిరిచ్యువల్‌ కాన్నియస్‌ / (5010 గా అంతరాత్మ (0009646106) గా ఆత్మ (5010041 5041)! దివ్యాత్మ (౧౧౭ ౧1౪1౧100)గ విశ్వాత్మ (౧16 ౮౧1౪౪౫2] 50%) పరమాత్మ (7౬ తీయంంం/ / 4౦5౦1466 / ౧౧6 5401616 504) ప్రస్థానం చెందుతూ తన ప్రారంభ సహజ, భౌతిక - ఆధ్యాత్మిక, స్థాయిలను, అధిగమిస్తూ అది తుదకు, పరమాత్మ సంలీనతను పొందుతుంది...... ధ్యాన ప్రస్థానం.... దివ్యతకు దారి. భక్తి ప్రార్ధన - ఏ విధంగానైనా, ఆ మార్గంలో పయనించవచ్చు యోగ విధానం అందుకు మరొకటి కావచ్చు సాధన పరిమితే - సాఫల్య సిద్ధికి హద్దు సుమా!

పదార్ధతను కలిగిన, ప్రతిదానికీ పరిమితి వుంది అనంతత, ఆరిజిన్‌ ఆఫ్‌ యూనివర్స్‌ (మదర్‌ యూనివర్స్‌/శక్తికేంద్రం)కి మాత్రమే! అలాగే, వ్యాప్తతకు హద్దు వుంటుంది. ఆ హద్దుల మధ్య వుండేదే, అంతరిక్షం (౧6 50206) ద్రవ - ఘన పదార్దానికీ దాని వ్యాప్తికి, ఒక లిమిటెడ్‌ ఆక్యుపేషన్‌ వుంటుంది. అదే దిప్లేస్‌/లాకేషన్‌/ ఎగ్జిస్టెన్స్‌ అని అనుకోవాలి

సాకార పరిమితి కలిగిన, మానవ మనసు దాని మేధస్సు, వివేకం మొదలైన వాటి స్థాయి, స్థితి మేరకే, దాని అవగాహన శక్తి వుంటుంది. నిరాకార నిత్యత -

శాశ్వత - సత్వత మానవ మనసుకు, అతీత ఆకారమే ! అందుకే, నిరాకార దివ్యతను, సొకార దేవునిగ (011116౧) ఆవిష్కరించడం, జరిగింది. అ అవతరణ (1102004001) స్వరూపులు, (దేవుడి ప్రతిరూపాలు) తమ మానవ మనసును తమ దివ్యతతో పునీతం గావించి, మానవ రూప, మానవాతీత, జీవితానుచరణతో అనుభవానికి తెస్తూ, భౌతికాతీత ఆధ్యాత్మిక దివ్యాత్మీకరణ, మనసుతో మానవుల మధ్య అదర్భ ప్రముఖులుగా, జీవించడం జరుగుతోంది ఉదాహరణకు, శ్రీరాముని జీవిత నిర్వహణ, మానవ మనసు సహజతా, లేక విష్ణు సంబంధ దైవాంశ, ప్రభావితమా? దేనికదే సుమా! నిజానికి ఈ రెండింటిలో వేరు వేరుగ, ఏదీ కాదు దివ్యాత్మిక, ఆత్మీయతా మనసే, రఘురామునిది! అదే, సమాజపరంగా, *ది మైండ్‌ ఆఫ్‌ ది మోరల్‌ శాంక్టిటీ”! దీనినే మానవులు అలవర్చుకుని అనుసరించవలసింది దశరధరాముని అవతార ధ్యేయం ఆదర్శ జీవిత లక్ష్యం బహుశా ఇదే సుమా!

దివ్యత్వానికి లేదా దైవత్వానికి (01౪1౧17) కి వేదాంత విధానంలోగాని, మత ప్రాతిపదికన గాని, 'సొకారతను, ఆరోపించడంతో (%౫1(1615%) దేవుడి / దేవత రూపాలు, యేర్చడుతున్నాయి సృష్టికి ద్వంద్వం, ద్వైతం (021100 ప్రకృతికి, భిన్నత్వం, సహజం కావడంతో, కూడా వాటినే అనుసరిస్తూ నానావిధ భఖిన్నత (2౯60౮ గరా ల(2400001౪లు1500260%) తో జీవిత గమనం సాగిపోతోంది దేవుడు-మతం కూడా అదే తీరులో అనేక శాఖోపశాఖలుగ విస్తరిల్లుతోంది. వ్యాప్తి జరుగుతోంది. అయినా, పదార్ధము - మనసు (4116? 264 ౧1064) వలె భౌతిక, ఆధ్యాత్మికతలలో కూడా ఏకత్వ భిన్నత్వం - భిన్నత్వ ఏకత సూత్రాన్ని అనుసరిస్తూ ఒకే దివ్యత దైవత్వం మనిషిలో మానవత్వం వలె జీవిలో ప్రాణంవలె, అంతర్లీనమై అంతటా వుంది. కూర్చ్పు-మార్పు బాహ్యమే సుమా! అలాగే జీవం - దివ్యత ఒక్కటే!

ఈ సత్యాన్ని సాకల్యంగ సాద్భశ్యంగా, గ్రహించిన సత్యదర్భనమే ..... సంపూర్ణ ఆధ్యాత్మిక వేదాంత జ్ఞానం 7116 5011021 10468110" 5 01 06 ౧66౧” జ06 016 16020 ౧ఖ2.

61 1 06 అ౧౪౧౧12466 ; '5106 64010

౧6 ౧౧6 ౧౧౦౧౧౦౩6 / 6 1612 ౧౧౦౧110313, 1 4156 [0 (116

46060. • గ9/౧%0515. 50 2160 10 0286 01 (16 1120900000150),

206 016 21209 34609(20012000.... .

16 52006 ౪10 ౧16 [1010161500 206 16 [00202100

ధ్యానము ద్వంద్వము (0౪4౫10/), ప్రకృతి పదార్థ ధర్మం. దాదాపు, జీవితమూ అంతే! విశ్వ నిర్మాణ చలన సూత్రమూ అదే! మానవ మనస్సుకు గల, భౌతికాతీత (ఆధ్యాత్మిక) పార్య్వాన్ని కూడ, పరిశీలించవలసి వుంటుంది ఇది ప్రధానంగా, సెల్ఫ్‌ మైండ్‌ ఛానల్‌కు సంబంధించిన విషయం. ఈ సెల్స్‌ మైండే, ఆధ్యాత్మిక సాధన, ధ్యానం ద్వారా ఆయా దశలను అనుసరించి, స్పిరిట్బువల్‌ కాన్నియస్‌నెస్‌గా, స్పిరిట్యువల్‌ సోల్‌ (ఆత్మగా, దివ్యాత్మగ (01౪1065041) ప్రస్థానం జరిగి, విశ్వాత్మను (యూనివర్సల్‌ సోల్‌) చేరి, పరమాత్మతో (ది సుప్రీం సోల్‌, ది ఆల్‌మైటీ) సంలీనం (మెర్టింగ్‌ అండ్‌ అబ్‌జార్చ్‌షన్‌) జరుగుతుంది ఆ స్థితినే ఆయా అధ్యాత్మిక భావనా తత్వాలు, అవగాహనను అనుసరించి వివిధ పేర్లతో దానిని వ్యవహరించవచ్చు సాధారణంగా “ఆశ లేనిదే, ధ్యాస వుండదు. ధ్యాస-ధర్మం -ధ్యానం, ఇదో క్రమం, జీవితానికి యిది అవసరం కూడా కావచ్చు! ధర్మం అంటే ఆచరణాత్మక, కృషి/పని/కర్మ, తత్భలిత సాధన! అయితే హద్దు అవసరంలేని “ఆశు ధ్యాసగా మారితే అది వ్యక్తి వ్యక్తిత్వాన్ని పాడుచేసి, కడకు ఆవ్యక్తి ఉనికినే బలి తీసుకుంటుంది. కనుక, ఆశ, ధ్యాస, జీవితానికి ఎంత సహజమైనా వాటికి అదుపు, పొదుపు అవసరం. అయితే ధ్యానానికి ఒక ప్రత్యేకత వుంది. వివిధ రీతులతో, దశలతో, తద్వారా కలిగే ఫలితాలు పలు విధాలుగా స్వభావ (తత్వ) భఖిన్నతను, కలిగి వుంటాయి. ఉదాహరణకు 'యోగా' సంబంధ ధ్యానం ప్రధానంగా, శరీరానికి ఆరోగ్య మార్గంలో, మంచి ఫలితాన్నిస్తుంది అలాగే కేంద్రీకృత (కాన్‌సెంట్రేటివ్‌) ధ్యానము... కాంటెప్లేటివ్‌ ధ్యానము-ఆబ్జెక్టివిటీ గల ధ్యాన విధానం, యాబ్‌స్ట్రాక్షివ్‌బేస్‌ ధ్యానము. అబ్సార్‌ష్షన్‌ మోటివిటీగల ధ్యానం. . (ఇదే తీరులో), ఆధ్యాత్మిక సంబంధ ధ్యానం... ఇలా మెటీరియలిస్టిక్‌ సెన్స్‌తో సెన్సోరియం మైండ్‌తో సంబంధించిన ధ్యాన ప్రక్రియలు, విధానాలు, అందుకు సంబంధించిన స్థాయిలో ఫలితాలను అందిస్తూ వుంటాయి భిన్న దృశ్యాలతో ఆలోచనలతో ఫీలింగ్‌లతో నిత్యం వివిధ దిశలకు చెదిరిపోతూ వ్యాపక చంచలత్వాన్ని కలిగి వుందే మనసును బిందుస్థిరత మనసుగా కేంద్రీకృత

సూక్ష్మాతిసూక్ష్మతగా మార్చే సాధన యత్నమే సాధారణ ధ్యానం ఇద్‌ ప్రాదిముకిం ప్రస్థాన క్రమంలో మొదటిగా ఆలోచనా రహిత మనసుగా బిందు (వస్తు రూపం) రహిత మనసుగా - దృశ్య మనసుగా - అదృశ్య మనసుగా- (అంటె, భౌతిక అనుభవ స్మృతి లేకపోవడం) ఆధ్యాత్మిక మనసుగా (ఈస్థితిలో, భౌతికాతీత అనుభూతి (ప్రారంభం) ఆత్మానుభూతి మనసుగా -ఆత్మదార్శ్భనిక, దర్శన మనసుగా- ఆత్మగా- దివ్యానుభూతిగా దివ్య పరమాత్మశడివినిటీ ) దర్శన, అనుభూతిగ- అనందానుభూతిగ- (బ్రహ్మానంద- పరమానంద.... _ ...... ప్రస్థాన క్రమంలో విశ్వాత్మ సంలీనలత, తుదిదశగా ధ్యాన ప్రన్ధానం సాగిపోతూ వుంటుంది. ఈ అత్యున్నత స్థాయి ఆత్మానుభూతినే, మోక్షం-ముక్తి-నిర్వాణం-పరలోక ప్రాప్తి . యిలా ఆయా మత, వేదాంత వేదికలు ప్రబోధిస్తూ వుంటాయి.

“నిర్వాణం” దరిమిలా లేదా భౌతిక జీవిత సమాప్తితో మాత్రమే కాదు సుమా.

ఈ “నిర్వాణం” సశరీరంగానే “ధ్యాన ప్రస్థానం ద్వారా, భౌతిక ఇంద్రియ ప్రభావిత మనసును ఆత్మీకరించి దానికి దివ్యత్వాన్ని సాధించుకోవడం మార్గంగానే వివిధ దశలలో అనుభవాన్ని అనుభూతిని ఆనందాన్ని పరమాత్మ ఐక్యతా శాశ్వతను పొందవచ్చును.

సమీకరించుట ద్వారా అంతటా వ్యాప్త్రమైయున్న '“గాలి'ని (వాయువును)

శ్వాసకార్యంతో క్రోడీకరించడం ద్వారా లేదా సమీకరించడం ద్వారా ప్రాణవాయు వును పొంది, దాన్ని జీవితాధారం చేస్కుంటున్నాం. ఆ గాలినే అణచి సంగ్రహం (6౦౧౫౧౦౩౩ 00౧6610 చేయడం ద్వారా సాంకేతిక ప్రయోజనం పొందుతున్నాం అలాగే సర్వవ్యాప్తమైన “విశ్వశక్తిని మనస్సుతో ఆవాహనం లేదా స్వీకరణం లేదా నిక్షిప్తం చేసుకునే అవకాశం కూడా ఉండవచ్చు గదా !॥! సక్రమ సాధన ద్వారా మనస్సును అందుకు శక్తివంతం చేయవచ్చు గదా !! శరీర జీవిత, నిర్వహణ వైపు నుండి కాక, ఇంద్రియాతీత దృష్టితో పరిశీలిస్తే ... ప్రయత్నిస్తే ... ఈ విశ్వశక్తి సాధన కూడా సాధ్యం కావచ్చు. అందుకు అవసరమైన ప్రాధమిక ఏర్పాట్ల గురించి ప్రయత్నించ వచ్చు.

1016 ౧2(6౧211360 కిశ106 13 60 0632101666 0041001024166 0౫ ౧6౫౧౩ 00౦09౧16 (50100121 / ౪101426076) 46612000 1 )02/ ౧4౪76 (16 004006 0 20015108 6 01౪106 6౧4౧౧61 1/0౧480 116 '5912041[. 5001. 20016౪66

జీవిత నిర్వహణలో మనస్సును పనిచేయించేది ఇంద్రియ (పేరణే! ఇంద్రియాతీత రీతిలో మనస్సును శక్తివంతం చేయగలిగేది “ధ్యానం” .

పని (కర్మ) చేస్తాం బ్రతకడానికి, కృషి చేస్తాం వృద్ధి కోసం, సాధన, చేస్తాం ప్రత్యేకత కోసం, ధ్యానం చేయాలి ఉన్నతి. అత్యున్నతి కోసం

పంచభూతాత్మ (ప్రకృతి) నిర్మితమైన శరీరానికి వాటి రాకపోకలే దాని ఉనికికి (ప్రాణశక్తికి, అనారోగ్యానికి); ఆధారమవుతాయి. వాటి హెచ్చుతగ్గుల ప్రభావం శరీర (జీవిత) మనుగడపై ప్రభావం చూపుతుంది. సాధారణ మనస్సు (శరీర భాగమైనది) అందుకు అతీతంగా ఉండలేదు. తత్ఫలితంగా శరీరం - మనస్సు ప్రకృతి పరిధిలోనే జీవితాన్ని పూర్తి చేసుకుంటాయి. ఇందుకు భిన్నంగా, ఉన్నతంగా, శక్తివంతంగా, (ప్రత్యేకతను కలిగి ఉండటానికి “ధ్యానం” అవసరం అవుతుంది. దీనిని అలవర్భ్చుకోవటం క్షేమంగా ఉంటుంది

శ్వాస కార్యం ద్వారా రక్తంలో ప్రాణవాయువు ప్రవేశం అనేది శరీరం మనుగడకు అతి ప్రధానం. ఈ ప్రాణవాయువు జీవకణ స్థితి-గతికి తోద్పడుతూ ప్రాణశక్తిని (1౧121 20౪6౧ వృద్ధి చేస్తుంది. ఇది మనస్సు స్పందనకు ఎంతో అవసరం. సాధన ద్వారా ఇది మనస్సును శక్తివంతం చేస్తూ, ఇంధద్రియాతీత స్థాయికి ప్రస్థానం చేయగలదు. ధ్యానం ఈ “ప్రస్థాన” వృద్ధికి ఎంతో అవసరం. ధ్యానం ద్వారా మనస్సు పొందే శక్తితో వైటల్‌ పవర్‌ ఉత్తేజితమై ఆరోగ్యానికి తోద్పడుతూ, శరీరాన్ని రోగనిరోధకం చేయగలదు ధ్యానం స్పిరిట్యులైజ్‌ (0111821196) అయినపుడు, ఆధ్యాత్మిక మార్గంలో దివ్యత్వాన్ని (011100 చేరవచ్చు. అలాకాక, మనస్సును చేతన చైతన్యం (600౧501039) వరకు పరిమితం చేసే ధ్యానం వలన శరీర ఆరోగ్యం, మనః శ్చాంతి, ఆత్మవిశ్వాసం, స్వతంత్ర వ్యక్తిత్వం పొందవచ్చు.

ప్రవాహానికి “అద్దు” కడితే ఫలసాయానికి ప్రయోజనం. ఆలోచనా ఉరవడికి “హద్దు” పెట్టకలిగితే మనస్సుకు శ్రమ తగ్గుతుంది. సాంద్రత ఎక్కువైతే (గ్రావిటీ పెరుగుతుంది. ఒత్తిడి మరిత పెరిగితే ఉష్ణం జనిస్తుంది అలాగే ధ్యానం ద్వారా మనస్సును మధిస్తే (చిలికితే) “మనోశక్త” పెరుగుతుంది. మనోశక్తి విశ్వశక్తిని (విశ్వాత్మను) స్పృశించగలదు.

శరీరబలంతో బరువును భరించగలం. మనోశక్తితో జీవిత ఒత్తిడులను, సమస్యలను తట్టుకుని, సులువుగా వాటిని అధిగమించవచ్చు. ఆత్మవిశ్వాసం, స్వయంశక్తి వ్యక్తికి ముఖ్యం కావాలి

జొతికం, (బ్రతకడానికి అయితే ఆధ్యాత్మిక అయోమయం దేనిక్షి? “అయోమయం” హాయి. అసలు వషయం సత్య రూపంలో తెలియటానికే ఆధ్యాత్మికం. భౌతిక పరిధిలో శరీర జీవితం పరిమితం, అసంపూర్తి, అందుకే అసంతృప్తి, అశాంతి, జీవితాన్ని వెంటాడుతూ ఉంటాయి. వాటిని తొలగించటానికి, అందుకు అతీతమయిన రీతిలో భౌతిక సంబంధం లేని మరో మార్గం కావాలి జీవితానికి అదే ఆధ్యాత్మికం దేవుడు మతానికి అధినాయకుదే కానీ, మనసుకు కర్మ అలా కాదు. మనస్సు జీవిది, మనిషిది బాధలలోకి నడిపిస్తూ, విడిపిస్తూ, సుఖ దుఃఖాల కలనేతతో జీవితాన్ని గడిపించేది అది. మనిషి తన మనస్సుకు యజమాని. యజమాని ఇష్టం మనస్సుకు సూచనలు ఇస్తుంది తగిన విధంగా నిర్వహణ చేస్తుంది మనస్సు. “ఇష్టం” స్వరూప స్వభావాలను అనుసరించి జీవిత గమనం ఉంటుంది ఆ “ఇష్టం” భౌతికమయినప్పుడు మనస్సు కూడా ఆ తీరులోనే జీవితాన్ని గడిపేస్తూ ఉంటుంది. ఆ "కర్మకు” తగిన ఫలితం “అనుభవం”లో ఉంటుంది. అది ఆధ్యాత్మికమయినప్పుడు ఈ తీరు వేరుగా ఉంటుంది సాధారణంగా “కర్మ” మనస్సు, సంకుచితంగానూ, ధార్మిక మనస్సు (ఆధ్యాత్మికం) విశాలతను కలిగి ఉంటాయి. ఇరుకులో ఇబ్బంది విశాలతలో హాయి అనుభవమే కదా అందరికీ. “మనస్సు” అది నడిపించే తీరు ఇలాగే ఉంటాయి. మనస్సుకు అధ్యాత్మికం అనుకోవడం పరిపూర్ణ భావం కాదు. “లిమిట్‌ కలిగిందేదైనా “ఫినిటొ కదా. ఆధ్యాత్మికం అందుకు అతీతం.

భౌతికం, ఆధ్యాత్మికం ఈ రెండూ జీవిత నాణానికి రెండు పార్యాలు. దేనినీ కాదనలేని స్థితి. కాదనుకొంటే ఆ మేరకు అది అసంపూర్ణమే, అర్ధరహితమే పగలు, రాత్రి వీటిలో దేనిని కాదనగలం. దేని కాలాన్ని అది అనుభవిస్తుంది ప్రారంభ బిందువు తిరిగి ప్రారంభంలో చేరిపోతేనే వృత్తం. అలా కానిది గీత మాత్రమే. గీతకు మరి మూడు గీతలు కలిస్తేనే, ఆ మేరకు దానికి వొక రూపం ఏర్పడుతుంది అయినా అది “కోణాలను” కలిగి ఉంటుంది సుమా. “బిందు సంలీనం వృత్తమయమవుతంది కనుక “మూల” ప్రమేయం అవసరమే లేదు గీతల కలయిక జీవితం బిందు సంయోగం మోక్షం వవంటారు?

ఇదే భౌతిక, అధ్యాత్మిక సూక్ష్మంగా, మరింత, “యోగ” దృష్టితో యోచన

చేస్తే భౌతికమూ ... బిందు సంయోగమే సుమా. గీతల పరిధిలో వృత్తం ఇమిడినా, వృత్తం వ్యాసం పొడవు మేరకు గీతల చట్రం ఆవరించినా, కోణాలు పూర్తిగా, భుజాలు

కొంతమేర, బయటా లోపల మిగిలిపోతాయి దేనికదే ప్రత్యేకతను కలిగి ఉన్నప్పుడే వాటి ఉనికి పరిపూర్ణతను కలిగి ఉంటాయి, జీవిత శిల్పానికి అలంకారంగా, వృత్త పరిధిని, వ్యాప్తతను, పరిమితిని నిర్ణయించేది వ్యాసమే (డి) ఇది “గీత” సుమా. అంటే వృత్తానికైనా గీత తప్పదన్నమాట, బిందు సంయోగానికైనా గీత హద్దునే నిర్ణయిస్తుంది. అందుకే గీతకు బిందువు తప్పదు. అవినాభావ సంబంధం. భౌతిక ఆధ్యాత్మిక బంధం, సంబంధం ఇలాంటిదేనేమో గదా ! గదా ఏమిటి ? అదే ఇది. ఇదే ఆది ఆడ, మగ దేన్ని కాదనగలం జీవితానికి, ఉత్పత్తికి. పోనీ జీవితానికి కాదునుకొన్నా మరి పునరుత్పత్తికి తప్పదు కదా, ఏదో రూపంలో, స్పెర్మ్‌ ఎగ్గ్‌ కలయిక. విడిగా కన్పించినా, ఉనికి కలయిక తప్పదు ఎప్పుడో వొకప్పుడు. అవసరం అలాంటిది మరి. భౌతిక ఆధ్యాత్మికతల నిర్ణయం వాటి అవసరాలను, అవకాశాలను అనుసరించి ఉంటుంది వయసు కూడా కొంత తోడవుతుంది లెండి. కుడి ఎడమలో దేని అవసరం దానికి ఉంటుంది. రెండింటి సహకారం అవసరమే జీవితానికి. భౌతిక ఆధ్యాత్మిక జీవిత విధానం అవలంబించటం కూడా అలాంటిదే. పార్వ దృష్టి ప్రయోజనకారి కాదు పరిపూర్ణతకు చిహ్నం కాదు. భౌతిక జీవితంలో కర్మ నిర్వహణకు అవసరమైన విషయ జ్ఞానం, అధ్యయనం ద్వారానూ, అనుభవం కారణంగానూ లభిస్తుంది. మరి అధ్యాత్మిక విధానంలో సాధనకు ధ్యానం అవసరమవుతుంది. అలోచన, అవగాహాన, విషయ పరిజ్ఞానానికి అవసరమయినట్లే ఆలోచనా పరిధిని సూక్ష్మీకరించటం ధ్యానంలో జరగవలసిన సాధన క్రియ. భావం భాషకు అవసరమయినలట్లే, భావ రాహిత్యం ధ్యాన పరిపూర్ణతకు అవసరం “భావాతీతానికి, భావరాహిత్యానికొ కల భేదాన్ని గుర్తించాలి సుమా ట్రాన్స్‌లో జరిగేది, భావాతీతమో లేక భావరాహిత్యమో గమనించగలగాలి. నిజానికి ఈ రెండూ పరిపూర్ణతను కలిగి లేవు. “భావ సూక్ష్మత” ధ్యాన ధ్యేయానికి మూలం. “సూక్ష్మం - వ్యాప్తం - సూక్ష్మం” విశ్వ చలన ధర్మం. పదార్ధ నిర్మాణ లక్షణం కూడా. “అతీతమంటే” ఆ తరువాత మరేదో ఉండాలి. ఇంద్రియాతీతమంటే ఇంద్రియ శక్తికి మించిన స్థితి, ఏదోవాకటి ఉండాలి కదా. “శూన్యం” విశ్వధర్మానికి పూర్తి విరుద్ధం. “ఉనికి” తప్పనిసరి ఏ స్థితిలోనైనా మనస్సు వ్యాష్తానికి (భౌతిక పదార్ధ సెన్స్‌లో), ధ్యానం సూక్ష్మానికి ఉపకరణాలుగా భావించవచ్చు. ఈ రెండూ భౌతిక ఆధ్యాత్మిక జీవితాలకు ప్రేరణ కారణాలు మాత్రమే. జన్మత వచ్చిన మనస్సు, కర్మ ద్వారా భౌతిక మనస్సుగానూ, ధ్యానం కారణంగా ఆధ్యాత్మిక మనస్సుగానూ (అంతఃకరణ) తన ఉనికిని కలిగి ఉంటుంది

పుట్టుకతో ఏర్పడిన సహజ మనస్సును అధ్యయనం ద్వారా విషయ జ్ఞానం ద్వారా “తెలిసిన” భౌతిక మనస్సుగానూ, సాధారణ ధ్యానం ద్వారా ఆధ్యాత్మిక మనస్సుగానూ, దీనిని అధ్యాత్మిక ధ్యాన (స్పిరిట్యువల్‌ మెడిటేషన్‌) విధానం ద్వారా ఆత్మీకరణ మనస్సుగానూ (కన్‌సైన్సు) అంతరాత్మగానూ, దివ్య ధ్యానం ద్వారా అంతరాత్మను దివ్యాత్మగను వ్రస్థానించే విధానాన్ని “ధ్యాన (పస్థానంగా” సూత్రీకరించటం జరిగింది. అంచెల ధ్యాన విధానం ఆరోహణ క్రమములో మనస్సు వివిధ దశలుగా (ప్రస్థానించటమే ఈ విధాన ధ్యేయం సాధారణ భౌతిక మనస్సు విశ్వాత్మ స్థాయికి ప్రస్థానించటమే ధ్యాన ప్రస్థానం పరిపూర్ణత. ప్రస్థాన దశల న్థాయిననుసరించి తత్భలిత స్వీకరణ, అనుభవం వివిధ రీతులుగా ఉంటాయి

అభిలాష అవకాశం, సాధన, దీక్ష . శారీరక, మానసిక అనుకూలతలు వగైరా, ధ్యాన ('ప్రస్థానమ్‌ ఫలితాలను నిర్ణయిస్తాయి. శారీరక మానసిక, ఆధ్యాత్మిక; సుఖం, శాంతి, సంతోషం, ఆనందం, వగైరాలు ధ్యాన శక్తి ద్వారా మనస్సు పొందే విధానంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. అయినా అక్షరాభ్యాసం ప్రారంభమయి వాటి కూర్పును నేర్చుకొంటే భాషా జ్ఞానానికి దారి ఏర్పడుతుంది. విద్యార్థనకు అదే ముందుకు నడిపిస్తుంది. అది ఏ స్థాయికైనా అభివృద్ధి కావచ్చు లేదా ఆగిపోవచ్చు. అయినా ఏదో రకమయిన విద్యావంతులేగా ఆ మేరకు. అలాగే ధ్యాన ప్రారంభంతో, ధ్యాన ప్రస్థానం సాగిపోతూ ఉంటుంది. వివిధ దశలలో. అందుకు తగిన విధంగా అది ఫలితాన్నిస్తుంది. జాగ్రత్త పడితే మొలిచిన గింజ వృధా కాదు కదా. ప్రయత్నించి చూడండి ఫలితం దాని వెంటే ఉంటుంది. దానిని పొందటం మానవులుగా మన జన్మ హక్కు

ప్రకృతి సంబంధమైన మనస్సును ఆధ్యాత్మిక అంతరాత్మ దిశగా “ప్రస్థానం సాగించి, దానిని 'ఆత్మగా పరిణామం చెందించి విశ్వాత్మను చేర్చడం వరకు కొనసాగే ప్రస్ధానం, ధ్యాన ప్రస్థానమ్‌, అంతటితో పరిసమాప్తమవుతుంది అందుకు ప్రారంభ చర్యగా సాధారణ ధ్యానం (మెడిటేషన్‌) చెయ్యాలి.

'థ్యానం' అంటే ఏమిటి - ? క్లుప్తంగా (గుప్తంగా కాదు) చెప్పాలంటే, ఒక ప్రత్యేక సమయంలో మనస్సుకు ఆలోచన లేకుండా చెయ్యటం తద్వారా ఇతర సమయాలలో కూడా మనస్సుకు ఆలోచనల సంఖ్యను, వాటి బరువును తగ్గించి, అవసరమైన మేరకే దానిని పరిమితం చెయ్యటం

ఇది సాధారణ మనస్సు చేసే ఆట - వేట (షంటింగు - హంటింగు). పోట్లగిత్తకు ముక్కుతాడు వేసినట్లు, మనస్సు మూతికి చిక్కం కడితే మౌనంగానే ఉంటుంది. నరమాంసం మరిగిన పులిని బోనులో పెడితే - దాని చుట్టూ పిల్లలైనా తిరగవచ్చు తీరికగా చూడవచ్చు

తెగ స్వేచ్చను మరిగిన మనస్సును తగిన విధంగా, కావలసిన రీతిగా అదుపు చేయడానికి, తద్వారా దానితో కలిగే ఇబ్బందులను, నష్టాలను, కష్టాలను, బాధలను తప్పించుకోవటానికి “ధ్యానం” మంచి సాధనం.

ధ్యానం, ధ్యాస ఒకటి కాదు. పరధ్యానం దీనికి సంబంధించినది కాదు. ఏదో ఒక ఆలోచనలో మనస్సు లగ్నం చెయడం (ధ్యాస కావచ్చు. కానీ ఆలోచనకే అవకాశం లేకుండా చేయడం “ధ్యానం” అవుతుంది.

గదిలో సామాను గుమ్మందాకా నిండి ఉంటే గది ప్రవేశమే గగనమైపోతుంది. అవసర (ప్రాధాన్యతను బట్టి వాటిని సర్దగలిగితే కదిలినప్పుడల్లా కాళ్ళకు, చేతులకు గాయాలు కావలసిన అవసరం ఉండదు. నిజానికి ఆడంబరాన్ని తరిమేసి, అవసరాన్ని మాత్రమే ఉంచుకుంటే సామానుతో ఇల్లు సూపర్‌బజార్‌ కాదు - కిరాణా కొట్టుగా అంతకన్నా కాబోదు.

అలాగే అవసరమైన ఆలోచనలు వెల్లువలా మనస్సును ఆక్రమిస్తే విశ్రాంతి. శాంతి లభించవు. ఫలితంగా మానసిక వత్తిడి, వ్యాకులత (టెన్షన్‌, డిథ్రైషన్‌) లాంటి వాటికి అవకాశం ఉంటుంది. జాగా లేకుండా చేసిన సామాన్ల మధ్య సులువుగా తిరగలేనట్లే, ఆలోచనల అగాధంలో కూరుకుపోయిన మనస్సు స్వేచ్చగా, స్థిమితంగా హాయిగా ఉండలేదు కనుక, అవసర ఆలోచనలకే మనస్సులో తావు ఇస్తే, జీవితం సుఖంగా ఉంటుంది.

నిరాడంబరతలో కావలసినంత సౌఖ్యం ఉంటుంది.

కానీ అవివేకిగా మాత్రం ఉండకు.

(5మవైకిట' టు 20 2016 6౦020

వజ లల 06 2 3! 00..)

ధ్యానం మనస్సుకు శక్తిదాయిని ఇది చాలా విధాలుగా అనుసరించబడు తోంది. ఏమైనా ధ్యానం ధ్యేయం మాత్రం 'షేక్‌ ధాట్‌ ప్రూఫ్‌గా మారి, శక్తివంతమై, జీవితానికి హాయిని చేకూర్చేదిగా ఉండాలి విశ్వ స్ఫూర్తి యా

సాధారణ ధ్యాన విధానంలో శారీరక మానసిక సమనయతను సాధించడం లక్ష్యం కావాలి నిత్యజీవితానికి విశ్రాంతిని, శాంతిని ఆరోగ్యాన్ని ఇవ్వగలగాలి అందరికీ ఇది అవసర, ఆచరణ యోగ్యం కావాలి ఇందులో ముఖ్యంగా, ప్రాధమికంగా శ్వాస ప్రక్రియను అనుసరించాలి నిత్యం గాలిని అసంకల్పితంగా పీలుస్తూనే ఉన్నాం కదా. . నిజమే ! అది సహజ జీవిత ధర్మ. . నిత్యకృత్యం దానికే ఒక క్రమపద్ధతిని ఏర్పాటుచేస్తే శ్వాసక్రియ (31620102) అవుతుంది ఇది సాధన (క్రియ సహజ శ్వాస కార్యంలో శరీరానికంతకూ ప్రాణశక్తిని అందించడం జరుగుతూ ఉంటే, (క్రమపద్ధతిలో జరిపించే శ్వాసక్రియ (31621072) ద్వారా మనస్సుకు (ముఖ్యంగా) నెమ్మది కలుగుతుంది మామూలు శ్వాసక్రియ ద్వారా కంటే అధికంగా ప్రాణవాయువు చేరడం ద్వారా మనస్సు నిర్మలంగా ఉంటుంది.

ఇందులో జీవితానికి సంబంధించిన మానసిక, శారీరక సమస్యలకు పరిష్కారం ఇవ్వగలిగిన మొదటి విధానమే ఆచరణకు, అవలంబించడానికి అందుబాటులో ఉంటుంది. తద్వారా పొందిన అనుభవం యోగ్యతలతో ఆధ్యాత్మిక సంబంధమైన ధ్యానంను అనుసరించవచ్చు. సాధన పరిణితి న్థాయి అందుకు అవసరం అవుతాయి. “౦916 0౯ “50164041 3464126401" అందుకు ఉపయోగం....

సాధారణ ధ్యానం ద్వారా ఇంద్రియ సంబంధ మనస్సును బలోపేతం చేసి మనోధైర్యాన్ని ఆత్మవిశ్వాసాన్ని వృద్ధి చేస్తూ తద్వారా శరీర స్థితిని క్రమబద్ధం చేయవచ్చు. మానసిక, శారీరక నిరోధక శక్తిని వృద్ధి చేసి, శరీర సుఖాన్ని మనః శాంతినీ పొందవచ్చు.

అయితే వేలిముద్రలే వేరువేరుగా వున్నప్పుడు, ముఖాకృతులే 'మల్టీ'గా కనిపిస్తున్నప్పుడు, వ్యక్తుల శారీరక తత్త్వాలు, మనో వికారాలు, ఆకారాలు భిన్నత్వాన్ని కలిగి ఉండడం (ప్రకృతి సహజం. అందుకు తగిన విధంగానే వారి వారి మానసిక స్థితిగతులూ ఉంటాయి.

రోగి తత్త్వాన్ని గుర్తించి, రోగ నిర్ణయం ద్వారా తగిన జెషధం ప్రయోగం చేస్తే రోగం తగ్గిపోతుంది అలాగే వ్యక్తితత్త్వాన్ని శరీర లక్షణాన్ని క్షుణ్ణంగా అవగాహన చేసుకుని, అందుకు తగిన ధ్యాన విధానాన్ని (శరీర జీవిత సంబంధమైన ధ్యాన విధానంలో కూడా పలు మార్గాలున్నాయి) నిర్ణయించి ఆచరణలో సాధన చేస్తే ఫలితం పొజిటివ్‌గా ఉంటుంది. (బడ్‌ పాజిటివ్‌ కాదు) ఏ రంగంలోనైనా, దేనిలోనైనా అందరికీ

సామూహికంగా ఒకే పద్ధతి, విధానం సాధ్యం కాదు. సహజంగా, సరిపడినవారికి సత్ఫలితం, అలా కానివారికి వ్యతిరేక ఫలితం లేదా ఏమీ కలగకపోవడం కూడా జరగవచ్చు కనుక, 'తగిన' ధ్యాన విధానాన్ని ఎన్నిక చేసుకుని, చిత్తశుద్ధిగా దాన్ని అమలు పరచాలి తాము సాధించిన మనోశక్తిని ఉపయోగించుకుంటూ, వారి వారి శారీరక అనారోగ్యాలను, మానసిక ఆందోళనలను, బలహీనతలను తొలగించుకుంటూ జీవిత హాయిని అనుభవించే అవకాశాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవడం మేలురకమైన విషయం

పదార్ధం ఏ రూపంలో వున్నా అది పరిమితిని కలిగి ఉంటుంది కనుక అది ఫినిట్‌ (1౫11ల. ఎనర్జీ (6౧618), అదిఏ రూపంలో వున్నా, ఏ పరిమాణంలో వున్నాా ఏ ప్రమాణంలో వున్నా అది అనంతం, సర్వవ్యాప్తం. అందుకే అది ఇన్‌ఫినిట్‌ (1- [10100)

అంతము (ఫినిట్యూడ్‌), అనంతము (ఇన్‌ఫినిట్యూడ్‌)కు సంబంధమైన అనుభవ జీవితం కూదా దాదాపు ఇలాంటి సంకుచిత, విశాలతలను కలిగి ఉంటుంది. మొదటి దానిని 'భౌతిక' (మెటీరియలిస్టిక) మరియు రెండవదానిని “ఆధ్యాత్మిక స్వరూప భావాలుగా మనం గుర్తిస్తే, వాటి ప్రాధాన్యతా క్రమం కూడా అర్ధం అవుతుంది “ఆలోచన” మొదటి తరహాకి, 'ధ్యానం' రెండవదానికి చెందుతాయి. ఈ రెండింటి ఉపయోగం జీవితానికి ఉంటుంది.

సైేం6112600 1263 6 4186 [0 ౪406 (2౪2166) 10 06 2౫6గ, 201/6 206 2౫206 11 0146 10 ౩61 116 91201110 20180 206 46 5ల1010/.

ధ్యానం దేనికి పనిచేస్తుంది? మనస్సుకు, దాని అభివృద్ధికి, మరి శరీరానికో...? దానికీ పనిచేస్తుంది ! ఆరోగ్యాన్నిచ్చి, సలక్షణంగా, సంతోషంగా, హాయిగా బ్రతకడానికి, బ్రతుకును తీపిగా, ఉగాది పచ్చడిలా ఉంచడానికి.

వందకు ఒకటి తగ్గితే అది తాంబైతొమ్మిది మాత్రమే అవుతుంది గదా! (ప్రజాస్వామ్యంలో వందకే గెలుపు, ఒకటి తగ్గిన తొంభై తొమ్మిది వస్తే మరి ! అలాగే, ఆధ్యాత్మికత చేరికేనే, జీవితం సంపూర్ణతను సాధింస్తుంది. అయితే తాంఖై తొమ్మిది ఉంటేనే, దానికి ఒకటి కలుస్తుంది - వందని చేస్తుంది. వందకు తొంభై తొమ్మిది ప్రాధాన్యత ఇదే ! 'ఒకటి' ప్రాముఖ్యతలాంటిదే !

జీవితాన్ని అంటే భౌతిక సంబంధమైన రీతిలో తాంభైతొమ్మిది వరకు తీసుకొచ్చి, దానిని అలాగా వదిలేస్తే, అది నూరు (పూర్తి) కాలేదు కనుక ఆధ్యాత్మికత (ఒకటి)ను దానికి చేర్చి, జీవితానికి పరిపూర్ణతను సమకూర్చాలి తద్వారా అది దివ్యత్వాన్ని చేరడానికి, పొందడానికీ అర్హతను కలిగించాలి. ధ్యానం పారవశ్యత / పరమానంద (2051259) స్థాయికి చేరితే, జ్ఞానేంద్రియ స్పందన అంతరేంద్రియం (సిక్స్‌ సెన్సలో చేరి, మనస్సుకు అతీతమైన రీతిలో ఆత్మానుభూతి కలుగుతుంది. ఆనందపారవశ్యతతో దివ్యజ్ఞాన ప్రాప్తి కలుగుతుంది; మనస్సు అదృశ్యమవుతుంది. జన్మ ప్రస్థాన్‌తో ప్రారంభమైన జీవిత పరిణామ క్రియ ధ్యాన ప్రస్థాన్‌గా ల ఆధ్యాత్మిక ప్రస్థాన్‌గా రూపాంతరం చెంది, దశమారి . దివ్య ప్రస్తాన్‌గా స్థిరపడి .. విశ్వాత్మ సంలీనంతో ... జీవితయాత్ర పరిసమాప్తమవుతుంది ఈ స్టితిని ఎవరు, ఏ పేరుతో పిలిచిన - దాని స్వరూప స్వభావాలను ఏ ప్రక్రియలో వర్ణించినా ఫలితం ఒక్కటే ! దాహానికి నీరు - దేహానికి స్నానం - ఆకలికి ఆహారం అవసరమైనట్లే - నెమ్మది - 'సొమ్మతి కోసం ధ్యానం కావలసి ఉంటుంది అయితే కుదురుగా కూర్చుని, ఒళ్లు కదలకుండా చేసి, కళ్లు మూసుకున్నంత మాత్రాన (గట్టిగా మూసుకున్నా సరే) అది ధ్యానం అని అనిపించుకోదు. 'మంచి'నీరు, 'మంచి'గాలి, 'మంచి' ఆహారం, శుభ్రంగా స్నానం అనే తీరులోనే స్థిరంగా, “సుస్థిరంగా ధ్యానం చెయ్యాలి ... ఎలా? 9 [0 91201126 206 $6ఆ11126 ౪౦౪1 41064 ౪10 ౧౦ 966106%6 06 108206 206 గుర1గులంట 081666, 1 016ఆ10 00[60] 16 0069 0170౪2 66826441 206 116 16501064౪6 316206). ₹గ6 6 5662611653 0606 006, 206 1826410633 02 96 4106 16 4664162640 13 60 06 32166 06 1062000 046 4664162400 13 [0 06 1(6091%64 ఇగ 406 10- 1602100 ౦ 1231366006 206 0081516006 0౯616 ౦౦౧1౧౪2006, ౧0%91206/ , 0602056 0 116 గ4లర11100% 15 2 00౧9601 00౧6౪06 (080 ౧08 జు 105201 ఆఈ61౬ 003 416 కిశ106 1 ల21666 206 06 1౧ 6206 ఈ విధంగా శరీర బాహ్య శుచికి స్నానము (32178), అంతఃశుద్ధికి శ్వాసక్రియ (0624128) ఉపయోగపడతాయి. (సరిగా చేస్తేనే 1). పదార్ధ వస్తువు, దాని అవసరం “మనసు” ను కలిగిస్తుంది. ఇంద్రియ (ప్రేరణతో మనసు స్పందన - ప్రతి స్పందనలతో శరీరం ద్వారా కర్మను చేయిస్తుంది ఫలితం

మనసుకా ? శరీరానికా ? అనేది ఆ కర్మ స్వరూప స్వభావాలను అనుసరించి వుంటుంది కేవలం ఇంద్రియ (ప్రేరిత పదార్ధ (భౌతిక) సంబంధ మనసుతో కర్మ నిర్వహణ జరుగుతున్నప్పుడు అందులో అత్మకు జోక్యం ఉండదు. ఇంద్రియాతీత సంస్కార మనసు అంతరాత్మగా స్పందించినపుడే కర్మ - మంచి చెడుల పరిశీలన - పశ్చాత్తాప భావం కలుగుతాయి ధ్యాన స్పందన - జాగృతిని గుర్తిస్తుంది. ధ్యాన మంటే ఇంద్రియ వికార వాసనల స్తంభన. ఇందుకు మార్గాలు, విధానాలు ఎన్ని వున్నా ధ్యేయం ఒక్కటే. మనసుకు కర్త, కర్తకు ఆధారం తెలియడం కూడా అవసరమే. ణేను అనే భావన సంబంధ పరిషారం లభిస్తే వేదాంతసారం కొంతమేర తెలిసినట్లే. ఇందుకు ప్రధమంగా పదార్ధ వస్తు (భౌతిక) అవసరం - ప్రాధాన్యత దాటి హద్దు ఆ అదుపు, తద్వారా లభించే సుఖం - సంతోషం - దుఃఖం; అలాగే భౌతికాతీత తృప్తి = శాంతి - ఆనందం, ఇందుకు సంబంధించిన అవగాహన కొంత అవసరం అవుతుంది. దానినే విద్యాబుద్ధిగా భావించాలి “56402400” మూలార్ధం ఇందుకు సమిపంగా వుంటుంది

పిల్లల్ని కూర్పోమని చెప్పేటప్పుడు “సిట్‌ రైటొ" అంటాం అలవాటుగా ! అదే ధ్యానంలో మొదటిపని ! బ్రీతింగ్‌కైనా అదే మొదటిపని. కాకపోతే, అంతకంటే కొంచెం సిస్టమాటిక్‌గా కూర్చోవాలి. ఫోటోగ్రాఫర్‌ లేదా సర్వేయర్‌ చూచేరీతిలో మీ దృష్టి నిలపండి . . స్టీరింగ్‌ । స్టేరింగ్‌ .. అండ్‌ కేరింగ్‌ అయినా ఫర్వాలేదు. తల, దానికదే సర్దుకుంటుంది .. ఆ స్థితిలో ! వెన్నును నిటారుగా ఉంచామను కుంటాం కానీ, అందులో ఎంతో కొంత వంకర (బెండ్‌) ఉంటుంది. అందుకే మెడ భాగాన్ని నిట్రంగా నిలిపే ప్రయత్నం చెయ్యండి. బ్రహ్మరంధ్రం (మాడు /నెత్తి) భాగం తొంభై డిగ్రీలలో ఉంచి, రెప్పవేయకుండా సాధారణ స్థితిలో నిశ్చలంగా చూడండి. క్రమ క్రమంగా కళ్ళు మూసుకోండి.

ఆడవారు ఎడమవైపు, మగవారు కుడివైపు ముక్కు రంధ్రాన్ని తెరచివుంచి, ఆ రెండవదానిని చూపుడు వేలుతో మృదువుగా మూసి, శ్వాసను అతి నెమ్మదిగా, సాధ్యమైనంత ఎక్కువ సమయాన్ని తీసుకుని లోనికి పీల్చండి. ఇందుకు పట్టిన సమయంలో సగం సమయం వరకు, గాలిని లోపలే ఆపి, తర్వాత అదే మార్గం గుండా లోపలకు పీల్చిన తీరులోనే బయటకు (నిశ్వాస) వదిలివేయండి ... ఆతి నెమ్మదిగా, ఇదే పద్ధతిలో రెండవవైపు కూడా చెయ్యాలి. విశ్వ స్పూర్తి

తిరిగి మొదటి విధంగా శ్వాస తీసుకుని అదే తీరులో ఉంచి, రెండవ వైపు నుండి పీళ్చిన సమయాన్ని అనుసరించి, నెమ్మదిగా వదలివెయ్యండి రెండవ వైపు నుండి చెయ్యాలి మూడవసారి, మామూలు పద్ధతిలో రెండు రంధ్రముల నుండీ మొదటి విధమైన కాల నియమాన్ని పాటిస్తూ ఉచ్చ్వాస, నిశ్వాసలను నిర్వహించాలి. అయితే పీల్చిన గాలిని లోపల ఉంచడంలోనూ, బయట గాలిని నిరోధించడంలోనూ శ్వాసక్రియకు పట్టిన సమయంలో సగం మాత్రమే ఉపయోగించాలి

ఈ విధంగా మూడు రౌండ్లు చేయడంతో ఒక యూనిట్‌ పూర్తయినట్లే. రెండవ యూనిట్‌ సమయాన్ని సమానంగా అనుసరించాలి మూడు రౌండ్రతో రెండవ యూనిట్‌ పూర్తయినట్లు

మూడవ యూనిట్‌లో శ్వాసబంధనము లోపల, బయటకూడా శ్వాస, నిశ్వాసల సమయాన్ని అనుసరించి క్రమంగా హెచ్చుచేస్తూ ఓపిక ఉన్నంత వరకు సాధన చెయ్యాలి.

మనస్సు నిర్మలంగా ఉంటుంది. నెమ్మదిగా, (ప్రశాంతంగా అనిపిస్తుంది. మామూలు కంటే, ఏదో కొత్తదనం, అనుభూతి, అనుభవంలోకి వస్తుంది. చేసి చూడండి ... మికే తెలుస్తుంది. అందులోని వాస్తవం .....

ధ్యానం ప్రాధాన్యత బాగా తెలిస్తేనే, దాని సాధన, ప్రయోజనం నిర్మాణాత్మకంగా ఉంటాయి. మనస్సు శక్తివంతం చేయడానికి వీలైన మెడిటేషన్‌ దశను ప్రారంభించ డానికి, అది సులువుగా, ఉపయోగకరంగా కొనసాగడానికి, పూర్తి ఫలితాన్ని పొందడానికి, ముందుగా కనీసం రెండు దశలలో సాధన అవసరం అవుతుంది. అందులో మొదటిది బ్రీతింగ్‌, రెండవది మనో కేంద్రీకరణ. వీటిద్వారా పొందిన సాధన ఫలితం, అనుభవం, ధ్యానం సులభ సాధ్యతకు ఉపకరిస్తుంది.

ఉచ్చ్వాస, నిశ్వాస (1046 - 81210) నిత్యం ప్రతి జీవీ చేసే జీవితావసర సహజ (ప్రక్రియే ! అయితే, దానిని (క్రమబద్దీకరణ చేయడం ద్వారా, సహజ శ్వాస ప్రక్రియ ద్వారా జరిగేదానికంటే భిన్నంగా, మరింత ఎక్కువగా మనస్సుకు ప్రయోజనం కలుగుతుంది. ఇది ఆలోచనా తీవ్రతకు “కండెన్సర్‌”గా పనిచేస్తుంది. మామూలు కంటే ప్రాణవాయువు అధికంగా రక్తంలో చేరి, అది శుద్ధి అవడమే కాక, 'హీమో' వృద్ధి జరుగుతుంది తద్వారా శరీర కణాలకు, మనస్సు జీవశక్తి కణాలకు (న్యూరాన్స్‌) చలనశక్తి అధికమవుతుంది. తద్వారా మనస్సుకు ఓ విధమైన నెమ్మది ఏర్పడి, ఆలోచనా మనోప్రస్థానం

క్రియ (ఫంక్షన్‌) తన తీవ్రతను తగ్గించుకుంటుంది ఫలితంగా, మానసిక, శారీరక స్థితిలో కొత్త ఓపిక, శక్తి చేరినట్లు (చేరినట్లు ఏమిటి? చేరుతుంది) భావన కలుగుతుంది. .

కూర్చోవటానికి, కుదురుగా కూర్చోవడానికి ఉన్న తేదాయే, మామూలు శ్వాసక్రియకు, ప్రత్యేక నియమబద్ద (వ్రీతింగ్‌కు ఉంటుంది. అలవాటుగా, అవసరార్థం మామూలుగా కూర్చోడాన్ని అలాకాక, ఒక ప్రత్యేక పద్ధతిలో శరీరాన్ని సరిచేసి, కూర్చోవడాన్ని “ఆసనం” (51112 ౧౦౩౧1౫౦) అనవచ్చు క్లుప్తంగా !

అయితే, ఈ 'ఆసనం' యోగా విధానంలో, కేవలం కూర్చోవడం వరకే పరిమితం కాదు. శరీరాన్ని వివిధ భంగిమలలో సూత్రబద్ధంగా 'మలచడం' యోగాలో ఉంటుంది. ప్రస్తుతం “ఆసనం” అనే దాన్ని బ్రీతింగ్‌, కాన్‌సంట్రేషన్‌ ఆఫ్‌ ది మైంద్‌, మెడిటేషన్‌ వరకైతే - శరీరాన్ని కావలసిన రీతిగా “సరిచేసి” కూర్చోవటంగా అర్ధం చెప్పుకోవచ్చు

సాధారణంగా “పద్మాసనం” ధ్యానానికి ఆనుసరణీయం. అయితే ఆయా పరిస్థితులను, శరీరాకృతులను, స్థితిని అనుసరించి అనుసరణీయంగా ఉండాలి. పరిస్థితులను బట్టి ప్రాధమిక దశలో ఎంతో కొంత మినహాయింపు, మార్పు అవసరం అవుతాయి కనుక ... బ్రీతింగ్‌కు సంబంధించి, పద్మాసనమే తప్పని సరిగా భావించకూడదు. (ప్రస్తుతానికి, సుఖాసనానికి ముందు స్ధితిని అనుసరించితే సరిపోతుంది. సాధన స్టాయి, కాన్‌సెంట్రేషన్‌ ఆఫ్‌ ది మైండ్‌ దశకు చేరినప్పుడు - “'సుఖాసనమా, అర్థ పద్మాసనమా లేక పద్మాసనమా, అదీ కాకపోతే వజ్రాసనమా ... లేక మరేదైనా ఉపయుక్తంగా ఉంటుందా” అనేది ఆలోచన చేసి నిర్ణయించ వచ్చు.

యోగం : కళత్రయోగం, ధనయోగం, వాహనయోగం, రాజయోగం వగైరా వివిధ రూపాలైన జ్యోతిష యోగాల సంగతి ప్రస్తుతం కాదు అలాగే, 'కర్మయోగం, భక్తియోగం, జ్ఞానయోగం” వగైరా వేదాంత వ్యవహారం కూడా ఇప్పుడు అవసరం లేదు. "కుండలినీ యోగం) ఇప్పటి స్థితికి సంబంధం లేదు. దేని వ్యవహారం దానిదే మరి!

“యోగం' అంటే ... 'పొందటం' ... 'పూర్తిగా చేరిపోవడం” .. 'దేనిలో చేరిపోవడం?” “మనం, సెల్ఫ్‌ (5610 మనస్సులో చేరిపోవాలి మొదటి దశలో ! మనస్సుతో సహా 'మనం” అంతరాత్మలో కలిసిపోవాలి దీనినే ఆధ్యాత్మికం అనాలి.

ఈ స్టితిలో జ్ఞానేంద్రైియ (ప్రభావం తగ్గి ఉంటుంది ఈ స్థితిని 'అత్మ (3041) గా రూపాంతరం చెందించి, తద్వారా విశ్వత్మ (అదేనండి, పరమాత్మ!) లో పూర్తిగా లీనమైపోవడం (శరీరం భద్రంగానే ఉంటుందిలెండి!) ఈ విధంగా దేనిలోనైనా తాదాత్యతను పొందడాన్ని యోగంగా భావించవచ్చు. అంటే .., తత్పూర్వ స్థితికి, తాత్మాలికంగానైనా 'ఉనికి' లేకుండా చేయగలగడం ... సాధనంతో సాధ్యం కానిది ఏముంటుందండీ ! మనం ప్రయత్నం చేయం గానీ...! సెక021 9200007 39 ౧౦661౧66 [0[/092, 21౧1 361౧8 లషరం[0గ౧066 0! ౪203- 1౪106 206 ౧౦౧౫౭౭౩166 “గట? 1 6 గౌగురలి, గంగా 106 20 206 016 265, 15 10 06 021166 50102110 ; 25 ౪611 25 011110 |! ఆహార నియమం అరోగ్యానికి ఉపయోగపడుతుంది పైపెచ్చు ధనవ్యయాన్ని తగ్గించి “దిల్‌సుక్‌”గా ఉంచుతుంది. అలాకాక, జిహ్వచాపల్యాన్ని ఇహలోక పరంగా (దంతసిరి)గా భావించి “టేస్ట్‌ ది మోస్ట్‌” స్టైల్‌లో స్టఫ్‌ను పఫ్‌ చేస్తుంది. అప్పటికీ అది ఘనంగానే ఉంటుంది కానీ, కాలగమనంలో దాని ఫలితం అనుభవంలో కనిపిస్తుంది. కంల 0451 (8184001089) ౧౦౯ 1256. 091 0454 .. ఆలింకి/ ఉ61168010460%5 26 2671520]16 1౧ 0256 ౦£౨610/ 26401601 204 13 250 జం [02016 ఆల 10 6 జ 616౬ మానవ జన్మ ఒక వరమే అవుతుంది ... దాన్ని జ్ఞాన ముద్రగా మార్చుకోగలిగితే

• సత్య సన్నిధిని చేరుకుంటే ! ల వశం6 02 ౧౫౦ 0164 సం0ం4019 0 వి9ంయం1021021 2 ౪/61] 23 500641 = 16, 00౧9100451635 20రే 00౧5016006 690606౪6. 50, 1 4/ గలా 06 2 కలిడే 010612 2000084006 (0 0౪౯ ౦గంగం2906 24 116 001056046906 13 50. స్నానం చెయ్యండి ( ఆ మాత్రం మీకు తెలియదేంటి?) పానం చెయ్యండి, ధ్యానం చెయ్యండి - మనస్సును పావనం చెయ్యండి. వాస్తవం మనస్తాపాన్ని దూరం చేస్తుంది. మలినం లేని మనస్సు శాంతిని ఇస్తుంది. తృప్తి గల జీవితం వోయిగా ఉంటుంది. ధర్మ నిర్వహణ ముక్తి నిస్తుంది. కనుక, మామూలు మనస్సును - మామూలు మానవ మనస్సును ఆ స్థాయికి ప్రస్థావించగలిగింది ధ్యానమే ! ఓర్పును, నేర్పును నేర్చుకోండి. తాపాన్ని, దుః ఖాన్ని తరిమెయ్యండి. అవసరాన్ని మరవద్దు. తృప్తిని వదలవొద్దు. 'స్వయం'కృషికి ప్రాధాన్యతను ఇవ్వండి. నిత్య చైతన్య మనస్సును సత్యం వైపు మరల్చండి అలా మనోప్రస్థానం

శాంతిని, సుఖాన్ని స్వతం చేసుకోండి మీ కర్మ (పనులు)కు మీ మనస్సునే మొదటి సాక్షిగా, అంతరాత్మ ప్రతినిధిగా భావించండి.

మనస్సు కేంద్రీకరణ మలిదశ. దీనిలో సహకార, నిరాకార భాగాలు ఉంటాయి. సాధారణంగా ఆలోచనల అనేకత్వం మనస్సుకు ఆవేదనను కలిగించి, ఆందోళన పాలు చేసి దానిని శాంతికి దూరం చేయడం అందరికి అనుభవమే. అవసరయిన ఆలోచన వరకే వాటికి వడపోత కలిగితే .... నిజమయిన ఆలోచనల సంఖ్య చాలా తక్కువగనే ఉంటుంది. ఆ పని చేయగలగాలి మరి. దానికి క్రమవిధానం అనుసరించితే సులువుగా ఉంటుంది. (క్రమాభివృద్ధి శ్రేయస్కరం దేనికైనా, దానికి స్థిరత్వం ఉంటుంది.

దేనినైనా కంటితో చూచి, మనసుతో నిలుపుకోవడం నిత్యమూ జరిగేదే! అయితే, ఆ నిలుపుకునే విధానానికి నిలకడ ఎక్కువగా లేకపోవడం కూడా మామూలుగా జరుగుతున్నదే! దృష్టి ఒకే చోట ఎక్కువసేపు వుంచలేకపోవడం కూడా సాధారణమే! దానికే, నియంత్రణ అవసరం అవుతుంది. వస్తువు ఆకారంపై మనస్సును నిలపడం ప్రారంభించి, దానిని ఒకే చోట మరింత సేపు, క్రమాభివృద్ధి జరిపించడం ధ్యాన మార్గానికి, సాధనకు మరో మెట్టు........

మనస్సు మంచిదైతే ఊరు మంచిదవుతుంది; “నోరు మంచిదైజే.......” అని కాబోలు, అనవలసింది. ఏదైతే ఏమి, మనసు మంచిదైతే, నోరు చెడ్డ్దదవుతుందా, అనుకోవడం గాని ...... . .. మంచితనంతోపాటు, మనసు గట్టిదైతే, జీవితం బెట్టుగా, గుట్టుగా గడిచిపోతుంది. సాధారణ స్థాయిలో లోక ధర్మంగా......... గట్టిగా అంటే, మొండి, మొరటుతనమని కాదు. పట్టుదల నిగ్రవాన్ని కలిగి వుండడం, స్థిరంగా, సాకల్యంగా అవసరమైనంత వరకే ఆలోచన చేయగలగడం, ఆలోచనకు దీనికి ఆచరణ రూపాన్ని యివ్వడం కార్యసాధనకు అంకితమై ఓర్పు నేర్పులతో సత్ఫలితాన్ని పొంది, మనస్సును శాంతిగ వుంచడం,.... .. అందుకు మనసుకు “శక్తి, బలమూ అవసరం అవుతాయి. మనో క్రమశిక్షణతోపొటు, ధ్యానం చేయడం ద్వారా అది సాధ్యమవుతుంది.

'ధ్యానం” అనేమాట వినడానికి వీలుగానే వుంది గాని, సవ్యంగా చేయడానికి మాత్రం అనుకున్నంత సులువుగా వుండదు; ఆచరణ వ్యవహారంలో అయినా, ప్రయత్నం లోపం లేకపోతే - చిత్తశుద్ధి, చేవకలిగితే, మనిషికి సాధ్యం కానివి కొన్ని మాత్రమే వుంటాయి. వాటిని వదిలేసినా నిత్యజీవితానికి తక్కువేమీ కాదు. ధ్యానం మనిషికి అసాధ్యమైనదేమీ కాదు. బుషులకు - మునులకు మాత్రమే అది పరిమితం

కాదు. సంకల్పశుద్ధితో, సక్రమ పద్ధతిలో సాధన చేస్తే ధారణ చేస్తే, సాధారణ మానవులకు కూడా ధ్యానం, దాని ఉన్నతస్థితి అనుభవం, అనుభూతి, తత్ప్సలితం అందుబాటులో ఉండేవే కార్యసాధనకు కావలసిన దీక్ష పట్టుదల ఉండాలి సంమృద్ధిగా.

అంతా చదివి అలసట పాొందిందా మనసు?

మనసుకు మంచిది ఏముంది మనిషికి?

అందుకు అలసట చేయవద్దు మనసును

వలలోకి వద్దు - బానిస అవుతుంది

దృష్టి మారిస్తే జా దృశ్యం బాగా వుంటుంది

తగలవచ్చు ఎవరికైనా - తగలరానిచోట

వదిలితే బాణం - గురిలేకుండా

చంపవచ్చు దేనినైనా - కారణం లేకుందానే

విషయం మారిస్తే - ఉషారుగా ఉంటుంది మనసు

అందుకే చదవండి - ఇదిగో ఇదొక దాన్ని

కాదు ఏకవచనం - పారకులకు

రిలాక్స్‌కోసమే వ్రాయడం ఇది.. ..

ఉంది జడంలో సంచలనం - జీవిలోను ప్రాణం

జీవంలో జడం - జడంలో జీవం.......

పదార్థమంతా చలనమే - లేదు జడం పూర్తిగ

పోతే ప్రాణం - జదమే మరి శరీరం!

అలాగే వుంటే అది - అనుకోవచ్చు దాన్ని పూర్తి జడమని

అవుతుంది డికంపోజిషన్‌, డెస్‌పర్‌, అండ్‌ డిస్‌ అప్పియర్‌

అవుతుందా - అలా చలనం లేక?......

బెదిరి చూస్తారేం? - భయంగా ఉందా

శవం అంటే ఏమిటి? - ఒకప్పటి శరీరమేగా

ఉంది ప్రాణం - భేదా వూపిరి ...... అంతే!

“ఇంతేనా బ్రతుకంటే” అనుకుంటావేమో, తప్పు,

శరీరంలోనే ఉంది జీవితం - శవంతో కాదు

వినియోగం పూర్తి అయితే - వేస్టేగా మిగిలేది

కాకూడదు జీవితం - జడం మాదిరిగా

మిగలాలి ఏదైనా - శవం అయ్యేనాటికైనా

మంచి చేసి మిగుల్చు - కొంచెమైన శృతిగా

దేవుడు మానవుడై పుట్టినా... ..

మిగిల్చిపోలేదా - మంచినీ, మతాన్ని

పోలిక కాకపోయినా - దానితో ..

కొంత అయినా చెయ్యాలి మంచి - మానవ వంతుగా

అన్నీ చెయ్యమని - అస్తమానం పోరుతూ ఉంటే దేవుణ్ణి

ఏం చేస్తాడు పాపం ఆయన మాత్రం - అందరికి

వస్తుందే కర్మ(7) - అడ్డుగా జీవికి

కర్మ జన్మ నిజమంటావా - కాకమ్మకధేనంటావా

అడుగు దేవుణ్ణి - నీకైనా చెబుతాడేమో మరి

అడుగుదామంటే నాకు - అడ్రస్సు తెలియడం లేదు.

తెలిస్తే చెప్పు - నాకైనా కొంచెం

ఎందుకులే గొడవ - అడుగు అదేదో నీవే

అడ్రస్సు ఏంది - “ఆరాధన చెయ్యక”?

అంటాడని భయమా - అనుకోకు అలా

మంచివాడే దేవుడు - ఉంటేనిజంగా

వాత్సల్యమే గాని - ఉండదు మాత్సర్యం దేవుడికి

అల్లరిచేస్తే పిల్లలు - నలిపేయడు నల్లుల్ని మాదిరిగా

తప్పుచేస్తే తన సృష్టి - దండించాలి కారకులను

“ఏమిటి నీవు ఏమో చెబుతావు

కోపం వచ్చి దేవుడు - తెరిచాడంటే కన్ను

కాలిపోతుంది సర్వం - మిగిలిపోతుంది బూడిద

ముంచేశాడు మొత్తాన్ని - మొత్తానికి నీళ్లు ఒదిలేసి

ఏని అంటావేమో - అనుకుంటావేమో నీవు

కిరాతకుడా ఏమిటి దేవుడు - అలాచెయ్యడానికి

చేస్తాదేమో మనిషి - అణుబాంబులు పడేసి విశ్వస్పూర్తి. తా

మిసయిల్స్‌ వదిలేసి - కన్‌సైన్‌ (అంతరాత్మ) కట్టేసి తెలిస్తే దేవుడి సంగతి బాగా - అనుకోరు అలా ఎవ్వరు కావాలి దేవుడు - కరుణామూర్తిగా

కారాదు ఏనాడు - అరుణ నేత్రుడుగా

అందుకే అడగమంటున్నా దేవుడ్ని - అసలు సంగతి మాటలు కాదు - మనసులో కాదు. ...

అడగాలి సుమా - నీలో వున్న దైవాత్మ ద్వారా తెలుసా నీకు అసలు - అది ఉందో లేదో (నీలో) ప్రాణికి తెలిసేది స్పర్శ.....

మనసుకు తెలియాలి - విమర్శ పరామర్శ

ఆత్మకు తెలుస్తుంది - ఆపైన . ..... అపైన మనసులోనే ఉంటే - నీకు సాహసం

తెలియదులే ఆత్మ సంగతి - ఏ మాత్రం

చేస్తే మనుసును - “ఆత్మీకరణ”

తెలుస్తుంది ఆత్మ - సంగతికొద్దిగానైనా

ఆత్మీకరణ అంటే - అది ఏదో అసాధ్యం కాదు. ఉంచగలగడమే - మనసుకు దూరంగా

ప్రకృతి ప్రేరణను - ఇంద్రియ వికారాలను ఆధ్యాత్మిక మన్నా - అంతః(ప్రేరణ అన్నా అతీంద్రియమన్నా - అంతరాత్మ అన్నా

కలగడమే ఆత్మ స్పర్శ - భౌతిక మనసు

ధ్యానం దానికి - మంచి మార్గం సుమా కర్మశుద్ధికి - అవుతుంది అది కారణం

అత్మీకరణ మనసే - మారుతుంది ఆత్మగా

చేస్తే ధ్యానం - ఆధ్యాత్మిక స్థాయిలో

అవుతుంది ఆత్మే - దివ్యాత్మగా, సర్వాత్మగా

ధ్యాన ప్రస్థానమ్‌లో - దివ్య ధ్యాన మార్గ దివ్యాత్మనే - పరమాత్మ

అదే విశ్వాత్మ - వగైరా, వగైరా

గజిబిజిగా ఉంది - బుర్రంత గోలగా కంగారుపడకు - కామ్‌గా ఉండు

ప్రారంభిస్తే ధ్యానం - వస్తుంది ప్రశాంతత నేర్చుకుంటే - అక్షరాలు, గుణింతం

అదే వస్తుంది చదవడం - గణితంతో సహా పాండిత్యానికైనా - ప్రాధమికం ఇదే

ప్రశాంత చిత్తం - పురోగమిస్తుంది ప్రస్థానమ్‌గా ఆపినా ఆగదు - గమ్యం చేరుకునే వరకు దాటితే గుమ్మం - అవసరానికి నిలుచుంటామా - ఎంతసేపు దారిలోనే

చేస్తే ధ్యానం శుద్ధిగా - సిద్ధి వరకు....... చూస్తావు నీవే - ఎలా ఉంటాడో అపుడు దేవుడు అంటే ఎవరు - దైవమంటే ఏమిటో..... “లక్ష్యం”లేని ధ్యానమైనా - ప్రార్ధన అయినా అవుతుంది వేస్ట్‌ - అరణ్యరోదనలా చేస్తుందేమో చెడు - లేస్తుందేమో పెడమార్గం తెలిస్తే దారి - సులువు అవుతుంది ప్రయాణం బుర్ర ఉంది బుద్ధి ఉందిగా - మస్తుగా అందుకు ఆలోచించి - అజ్ఞానం మాని అసలు తెలిస్తే ముందు - నీవెవరివో నీకు తెలుపుతుంది అదే - దేవుడు ఎవరో

తెలిస్తే దేవుడు ఎవరో - అసలు సిసలు “అడగ గలవు నేరుగా........

అసలు ఎందుకు పుట్టించినట్లు నిన్ను అనడులే దేవుడు - తనకు ఏమీ తెలియదని అంటేగింటే. ..

అడిగిచూడు - అసలు పుట్టించేదెవరు

అమ్మా బాబీ అంటే - అసలు పేచియే లేదు కానీ అంటే - తలకు చుట్టుకుంటుంది వేదాంత మాయ కర్మ సిద్ధాంతం - “కయ్యి”మంటుంది “కాయ్‌ రాజా కాయ్‌” అంటూ - కాయమే ఖాయం అంటుంది. చేస్తావా ప్రయత్నం - ధ్యాన ప్రస్థానమ్‌కు పోయింది ఏముంది - ప్రారంభించి చూడు చేస్తూ ధ్యానం - మార్చేయి మనసును ఆత్మీకరణ మనసుగా - అంతరాత్మగా తెలుస్తుంది నీకే - నిజమేదో నిత్యమేదో. స్ఫూర్తిలేని జీవితం పూర్తిగాని చిత్రమే. అఅల శహు,: మనోప్రస్థానం

విశ్వ పదార్థము తత్వం (ఆత్మ) మూలం ఆధారం వ్యక్తత (సృష్టి, పదార్ధం. వస్తువు (శరీరం) ద్వైతం సాకారం, రూపాంతరం. దృశ్యం (దృష్టి-అనుభవం అదృశ్యం (దర్శనం '౧%00), అనుభూతి అనే రెండు విధాలుగ వ్యక్తత వుంటుంది. తత్వం, శాశ్వత తత్వాన్ని దృశ్యం (శరీరం), అశాశ్వత ఉనికిని, సాకార రూపాంతర గుణాన్ని లక్షణాన్ని కలిగి వుంటుంది అయితే నిరాకార (తత్వం) ఆధారత లేని సాకారం- అలాగే, సాకారత (పదార్ధం లక్షణం) అవసరం అవకాశం లేని ఉనికి, క్రియాపూర్వక అసాధ్యత మాత్రమే! 'మార్చు*(144/20౧ మ్యూటేషన్‌) లేని చలనం/బేతన, ఊహాజనితమే! అదే రూపాంతర లక్షణం.

పదార్థం నిజం- వస్తువు, వాస్తవం: మట్టి, పదార్థం:అది నిజం; పాత్ర వస్తువు, అది వాస్తవం, అనుభవం పౌత్ర తయారీలో కలిసివున్న మట్టి మరో విధంగా “వుంది. అలాగే విత్తనం నిజం చెట్టు దాని వాస్తవం. చెట్టులోని బీజం అప్పటికి అది తన స్థూలతను కోల్పోయినప్పటికి, మరో సూక్ష్మతలో వుంది. కొయ్య నిజం దాని తయారీ వస్తువు, వాస్తవం. అండం నిజం. దాని జీవి పుట్టుక వాస్తవం; అయినా అండం జీవిలో లీనమై వుంది. శరీరం నిజం. దానిలోని ప్రాణం వాస్తవం... మెదడు నిజం- దాని ద్వారా ఆలోచనల స్పందన కలగడం వాస్తవం. అలాగే పరమాణు నిజం- దానిలో (అణు)శక్తి వాస్తవం.....

ఈ క్రమంలో, ఒకటి బాహ్యం. రెండవది అంతర్గత నిక్షిప్తం. ఆక్సిజన్‌, హైడ్రోజన్‌ (వాయువులు) నిజం తగిన నిష్పత్తిలో వాటి మిశ్రమం నీరు వాస్తవం ఆ నీటి ఆవిరి, లేదా దాని ఘనీభవరూపం కూదా వాస్తవమే మరి అలాగే పుట్టడం, జీవించడం, నశించడం (చావడం) కూడా వాస్తవాలు, నిజాలే కదా! పైపెచ్చు యివి అనుభవ సాక్ష్యలేకదా! మనసుకు స్పష్టంగా నిత్యం తెలుస్తున్నవే కదా! ఇలా పరిశీలిస్తే వాస్తవాల (గ్రహింపుతో 'మాయ మిధ్యలకు స్థానమెక్కడ?....' “మాయ మిధ్య” అంటె వస్తువు (పదార్థం గాని భావన గాని) దాన్ని అలా అనుకునే సమయానికి అది లేకపోవడమా? లేక, సర్వశూన్యమా...? ఉండి, లేకపోవడమా లేక లేనిదాన్ని ఉన్నట్లు అనుకోవడమా? విశ్వ స్పూర్తి

నిజానికి శూన్యతకు లేదు స్థానం విశ్చంలో! అంతరిక్షం (స్పేస్‌/ఆకాశం)లో, ఉనికి (ఉన్నది/ఉండడం), దాని స్వరూప స్వభావాలు, క్వాలిటీ, క్వాంటిటీలలో ఎంతో భిన్నత్వాన్ని కలిగి వుండవచ్చు పదార్ట సమగ్రతకు, దాని ప్రారంభ ఉనికికి, సంబంధించి. అలాగే, అది ఆధారమా, ఆధారితమా అనే స్పష్టతను మానవమేధస్సు యిప్పటివరకు గ్రహించలేక పోయినా, వాస్తవం లేకుండా పోదు. విశ్వమాతృక (గ౧6 10167 ౮౧1౪60, విశ్వాత్మ! విశ్వపదార్ధం (నిరాకార బ్రహ్మపదార్ధం (స్పేస్‌ మేటర్‌) - వస్తుగత జడపదార్ధం (ఇనెర్న్షియా) జీవపదార్ధం (బయోమేటర్‌) జీవ/జీవి స్థావరజంగమ సంబంధమైన (హైడ్రోమేటర్‌) ఆవిర్భావం- జీవపరిణామం, జీవజాతులు (స్పిసీస్‌). ... ఇలా విశ్వవ్యాప్తత - సృష్టి దాని పరిణామం గురించి క్లుప్తంగా చెప్పుకోవచ్చు... విశ్వమాతృకత (౧౧౦6ల౧౫| 2064 06 . స(ం[06ల లగగాల2] 5౯౧4౭) సత్యం జ 165 60600 11620. వాయురూప విశ్వచేతన పదార్ధం బ్రహ్మం. దాని పరిణామ (02602) రూపం ద్రవ, ఘన పదార్ధ దశలతో అంతరిక్ష పదార్ధం (50106 421) నక్ష్మభ్ర పదార్ధం (6111242] 1424ల) (గ్రహపదార్థం (5012142460 గా, అదే తీరులో మరోదశలో జడ (11౪12) జీవ (310) పదార్ధంగా ఆ (బ్రహ్మ పదార్థమే నిత్యవ్యాప్తి చెందుతూ వుంటుంది. సాకారతను పొందుతుంది. పరిణామం (మార్చు) పదార్ధ ధర్మం. దానిని అనుసరించే జీవ - జడ పదార్ధ వివిద దశలు - ఆకృతులు ఏర్పడుతాయి. పుట్టుక (ఉద్భవం) కలిగినది ఏదయినా కాలం (వయసు) గమనంతో తుదకు వృద్ధాప్యానికి చేరడంతో దాని స్వరూపం - ఉనికి అంతటితో అంతరిస్తుంది. జీవికి సంబంధంచినంతవరకూ దీనినే మరణం - మృత్యువు అనవచ్చును. అయితే యీ పదార్ధ ధర్మం పదార్ధ మూలక బ్రహ్మ పదార్శానికే వర్తిస్తుంది. కాల వ్యవధి (ఆయువు) ఎంతయినా కావచ్చు. ఆ సమాప్తతే జగత్‌ ప్రళయం (బ్రహ్మ ప్రళయం దీని ఫలితంగా విస్తృత వ్యాప్తమై యున్న (బ్రహ్మ పదార్ధ స్థూలత తన మాతృక శక్తి సూక్ష్మతను సంతరించుకొంటుంది. ఒకవేళ దానినే విజ్ఞాన శాస్త్రవేత్తలు బిగ్‌ బ్యాంగ్‌ అనుకొంటే అది సైన్స్‌ సమగ్రత కాజాలదు. దీనిలో పదార్థమే నశిస్తుంది సుమా! అంటే బాహ్య ఆకృతి నళించి, అంతఃసూక్ష్మతను చేరిపోతుంది. (బ్రహ్మ పదార్థంలో బాహ్య పదార్ధం నళించి బ్రహ్మం బీజంగా మిగిలి వుంటుంది (ఉదా : మామిడి చెట్టు - పువ్వు - పిందె - కాయ - పండు - గింజ - మొలక - చెట్టు)

విశ్వశక్తి వాయురూపంలో పునః విశ్వ ఆవిర్భావంతో (బ్రహ్మవీజం (బ్రహ్మ పదార్ధ సాకారతను సంతరించుకొంటుంది ఇది శాశ్వత పునరావృత (భ్రమణమే అండ - పిండ - బ్రహ్మాండ సూక్తి. విశ్చ మాతృక శక్తి - సత్యం. బ్రహ్మపదార్ధం, వాస్తవం - వస్తువు నిజం. వస్తువుపై వెలుగు నీడ, ఛాయ-ప్రతిబింబం కూడా వస్తు సంబంధ వాస్తవమే. యదార్ధ వస్తు రహిత ఛాయ - ప్రతిబింబం సాధ్యం కాదు. కనుక ప్రతిబింబం వస్తు వాస్తవానికి ఒక స్టితి. వెలుగు దానికి కారణం. మిధ్యకాదు. చిత్త భ్రమ కారణమే మిధ్యా భావం. అది భావం లేదా భావన మాత్రమే. ఇంద్రియ ప్రభావిత మనసు వస్తు వాస్తవాన్ని (గ్రహిస్తుంది కానీ చిత్త చాంచల్యత ఊహాజనితం. భ్రమ. కనుక శక్తి - శాశ్వత, పదార్ధ బ్రహ్మ వాస్తవికత, వస్తు యదార్ధత, భావ- భావన నిజం. బుద్ధి కుశలత. చిత్త భమ ఈ క్రమంలో విశ్వమాతృకత న్యితసత్యతను అనంతతను అవగాహన చేసుకోవాలి ఇంటినిర్మాణం పూర్తయ్యేవరకు మరో యింటిలోనో ఏదో ఒక చోటులోనో నివాసం వుంటూ గృహప్రవేశం దరిమిలా, నూతన గృహంలో కాపురం వుండడం “16 6౬౧౭1 జర ఆ౧ల160 'సుంఅ5ి 056 గంటల ౮౧0/6. 116 అగ౭£106 19 1666460౧ గ|౧6 6౯64176 0౯ 16 ౧44664 ౮౧17666 18 66008 [6 30200020" 062602 46 గగ౫౦164121 ౧2468 0 ౧౦ 00052012%00 .. [6 50206 11౪66 6011315108 006, ౧6041043 [00004676 ౧265... 1ల 16 50142౯ 556600, *10 ఏ (90180) 90606000... 16 0౪6621 01 46 ౯1206620 ౧౧4౭౧46౯ ౦ 16౧౫12 0౯ 6 గ2590/608658.....ఏ 86 0611004016 3102012501... 6 3100125....; ౧16 31053 2064 06 ఆం146400%20/ 30606163... .....? గళం, 006 416 సెశషం[00090 206 (16 సెటుం[00050 [4/6 8 0406044018 30 2190, 116 $జ06 1 0256 0౯ 106 4200గ410/ 064 16 వ్‌ంట12110' 2 ౪611 25 16 ౭4౦8 206 16 60064600, కంగు 206 96 ంలగగ౧124101 ... గాలం ౪౦011600 [43 116 612400 206 16 0006284160 (0 116 [6146410 ఇ 06 సెల246 0౯116 90206 216 (106, 50 2130 1 ౧45 13 50ష1[12| 2ంరే ౧౧6 61181003 9112006 206 06 5206012400, [226108 (0 16 ౮౧17662] 5041, 0? 16 500696 36108 6౪౧౮౫|1) ఈం యర 1 20 13000670 ౧2౧6 ౦? 06 14౧2 ౧౫6 .. 386 116 90710141 5041 [3 0 016 ౧01- ర2110/ 50 6 9008900400 ౧16 15 (0 06 (2050600666 10 116 ౩9201021 116. 50 (141 10186 0ల౧౧6 5610 06 ౧౫9౦3176 000605 1 46 20+ 4661626011.

సర్వసాధారణం సృష్టి పూర్తికి దరిమిలా దేవుడు తన నృష్టలో తానుంగవచ్చునెమో గాని దానికి పూర్వము ఆయన ఉనికి న్థావరము నివాసము ఎక్కడ వుంది వుంటుంది? 1/00 ౪౦016 14౪6 0660 16 ఆంఠ 01 16 6౮1641౧1 1౪6౧66 01101 (0(10ల 6౫౭౧10౧? గ౧ల, 18 [119 1004608, ౮౧౪01119 ౧౮64౧౦౧౫ నం, ౪021 18 ౪06164 06021166 01 ౧4౧౧664 "50 2190 + 1 6 ౧౧౮౦౧౦౪10౮ ౦౯౪16 580౧6౧6 5001 0౯ ౧౧6 4౦301466 206 [[6 8%20%2% వస్తువు-దాని గుణము-తత్వము ఒకటే కాదు. వస్తువు, పదార్ధ సాకారం, దానిలోని పదార్ధ లక్షణం గుణము దానిలోని మారనిదే .... ,దాని తత్వం.. .. అదే విశ్వాత్మ/ విశ్వశక్తి సూక్ష్మత దృశ్య, శవ్య, స్పర్శ, పదార్ధ ఉనికి, ఏదో ఒక ప్రయోజనానికే! అది, స్టూలమైనా సూక్ష్మమైనా ఆ మేరకు దాని వుపయోగం వినియోగం దానికుంటాయి. 'వ్యర్ధత' పదార్ధ ధర్మం కాదు. పూర్తి స్థాయి జదత్వం ప్రకృతి లక్షణం కాదు. పదార్ధ నిర్మిత శరీరంలో “ప్రాణశక్తి-జీవాత్మగా”, “ప్రకృతిలో అది జీవశక్తగ నిలిచి వుంటుంది దాని నిరాకారత ప్రకృతి హృదయాన్ని ఆశ్రయించి వుంటుంది ప్రకృతి స్థితి-గతి-జఉనికి, వికృతమైనప్పుడు, అది సౌరశక్తిలో కలిసి వుంటుంది. సౌరమండల విచ్చిత్తితో స్పేస్‌ మేటర్‌లో అది, నిక్షిప్తమై స్థిరతను (శాశ్వతను కాదు) కలిగి వుంటుంది. విశ్వశక్తి విశ్వాత్మ సంలీనంతో అది శాశ్వత (ది ఎటర్నిటీ)లో అనంతతను పొందుతుంది . మనోశక్తి దాని సూక్ష్మత, ఆధ్యాత్మిక చింతనా భావనతో ., అంతరాత్మగ- ఆత్మగ-దివ్యాత్మగ -విశ్వాత్మగ-పరమాత్మగ-దర్శిత వ్యక్తమవుతుంది. సాకార చలనం, నిరాకార చేతన ఈ రెండు ఒకటిగానే అనిపించినా, తాత్విక స్థాయిలో ఆ రెండూ “ఒకటే' కాదు. విశ్వాత్మ (౫౧౯ 940606 30౪81) స్వయంభువు. (బ్రహ్మం (స్వయం భువు) దాని ఉనికికి ఆధారమైన విశ్వం (206 ౮౧:౪6:30), దాని వ్యాష్తత - వాయు, (ద్రవ, ఘనరూప పదార్ధ నిర్మాణం సమికృతం; దానికి ఆధారవ్యాప్తంగా వుందే అంతరిక్షం (ది స్పేస్‌, నక్షత్ర సౌరమండలాలు; గ్రహాలు; ఉపగ్రహాలు; వీటి స్టీఖేకి ఆధారం (దిబేస్‌), ఆకాశం శక్తి స్ట్‌రత (116 60౧9077200౧ ౧౧ ౦౧౦౧౪) 'సౌర మేఘాలు -వాతావరణం -ప్రకృతి-జీవి-దాని జీవపరిణామ క్రమం (%౫౮1020%)0 . ఇలా వివిధ దశల, ఆకృతుల, ఉనికితో, అనంత విశ్వశక్తి, విశ్వాత్మ చేతన- చలన శక్తి, కారణ-కార్యకారణ, (ప్రేరణలతో శాశ్వత నిరంతరతను కలిగివుండి దానినే పదార్థ -పరమాత్మల భావనలతో (మేటర్‌ అండ్‌ మైండ్‌)..., భౌతిక ఆధ్యాత్మిక

వీభజనల ఆలోచన, అనుభూతుల అనుభవాలతో మానవుల ముఖ్యంగా మేధావుల జీవితయాత్ర సాగిపోతోంది అయితే కొమ్మలు, వేరులను చూచి వాటిని వేరుగ అనుకోవడం కంటే వాటితోపాటు వాటి మొదలును (కాందము)ను కూడ గమనించి మొత్తంగా, చెట్టు “ఒకటే' అనుకోవడం . , అలాగే అవయవాలు, (యంత్రభాగాలు) వేరుగ కన్పిస్తున్నా వాటి బంధం, సంబంధించిన మనిషి (యంత్రమూ) వేరువేరుగా 'ఒకటేననే సాధారణ అనుభవంతోపాటు, పరమాణువు దీని సూక్ష్మతలతో సహా విశ్వపదార్ధం..; అదే తీరులో, సూక్ష్మజీవకణం దాని యితర భాగాలతో సహా విశ్వవ్యాప్త జీవ పదార్ధమంతా '“ఒకటేననుకునే భావనతో అదేవిధంగా, మనసుగా సూక్ష్మాంశ రూప, జీవాత్మ, పరమ సూక్ష్మతనుండి, పరమాత్మ పరిపూర్ణత వరకు, భిన్నత్వ రూపం (౧01౪910 206 116 220061(100౧) 'ఒకటే.. [6 0॥6టం/06 ఉ030148(ఉ[06 50010౧౫6 50౪81 అనే అవగాహనతో మానవ విషయజ్ఞానం (096600౪10౧ సత్యస్థాయికి, చేరడం చేర్చడం. జన్మ ప్రత్యేకత కలిగిన మనిషికి అది ధర్మమేగదా!....

66౧61211 ౦0౪౬౦౧0109, ౧౦౪౧102 ౧౦౧౧6౩ (040 ₹/02[13 "046108"? గంట08 ౧62౧౩ ౧లకుల 1 ౧0 1100 040 113 & ౯౫16 50, ౧౦012 01071663 606 50౧0601108 5 ఖుకైట 1 15 & ౧౫౩౬ '51%6 61010, ౪0112 1044 3650006018, 620106 జ5ల6 10! ౦0 ౧౦౪18. 5206 $00608 5 06 1 6 0౧౪16 1061011

1000౪7 కం0౪/16626 18 [10 06 06 0౪/1 ₹1560% (౧౧6 ౮౧జజ) 216 )9202 080606 016 ౪15100 01 01౪71210/; 10%) 66 అ4గ012666 48 ల6 18 0 20 'డ&[001500 ౧16 శర4గ00 ౧లఆల ౦6 జ టగ41 అగ! 000 06 ౧1562062 0౫/౪౧ (6 గృుం6ం 120016. 011 6 30020 ౧006 ౪016 060020 06 6120960666 (0 €6 92110121 90౪4] 0 ౧62413 0% 1064162601 గం 6146016101

అందుకే .... విశ్వకేంద్రం.... భారరహితం-స్వయంభువు సుమా !

ఆధారశాశ్వత -విశ్వశక్తి చేతన....

ఆధారిత పదార్ధం-బాహ్యరూప శరీరం!

(గ్రహ గర్భకోరే (౧౧:౦) గా (గ్రహాన్ని నిలిపేది గగనంలో ...!

కారణమేగదా-కణంలో జీవశక్తి ప్రాణశక్తి!

గౌగం 10062016 ఇగ[ల) 0 06 6౧౪6641! 2౧6 116 ౧లఅరగుళ॥! 606 ౧6 16 [08066 10 6 ౮౪౧౮౦16 0 616 ౮౪౭౧౧౦66 ౧41 ౫౪566 [01 116 ౧౦౪6౧01601 16 0006066710 (06 ౧6)

కాదా ఆధారం- అణువుకు పరమాణుశక్తి”

నిత్యచేతన విశ్వకేంద్రం, నిఖిల జగత్తుకు,(60౧౫౦౩)కారణమవుతూ తాను మాత్రం, స్వయంభువుగా నిలిచి, కారణ-కార్యకారణ, భారాన్ని కలిగిస్తూ., భరిస్తూ . స్టూల సూక్ష్మ ..సూక్ష్మ స్టూలతల, మ్యూటేషన్‌తో, జీవచలన క్రియప్రక్రియల స్పందన (ప్రతిస్పందన ప్రభావాలతో, వ్యతిరేక, అనుకూల(పాజిటివ్‌/నెగిటివ్‌) దిశలతో, స్థిర అస్థిరతలతో ... మనసు-ఆత్మ-పరమాత్మల క్రమంలో, అనంతగమనం, ప్రస్తాన పునరావృతాలతో నిత్యత అవిచ్చిన్నంగా సాగిపోతోంది. విశ్వవ్యాప్తి- దాని అప్పటి సమాప్తి. ....!

అఅఅ

ఆత్మ

ఇంతకూ ఆత్మ అంటే ఏమిటి? మనసా? ప్రాణమా - జీవాత్మ? లేక యిలాంటి వేటికి సంబంధంలేని మరేదైనానా? జీవం ప్రకృతి మనసు దాని క్రియా (కర్మ) విష్క్మరణ (16 [2160110041 290600 అత్మ భౌతికాతీతం.

06 2646 15 6 9%31041 90512006 1౧ *2౧/ 206 [6 ౧౧6 స 20 200201

“సత్యం' నిరాకారం, నిర్వికారం గదా మరి! అదే పరమాత్మతత్వం దాని వ్యాప్తత శాశ్వత! మనసు వాస్తవం కూడా అదే కావాలిమరి! పదార్ధ(వస్తు) ప్రతిబింబత..., (౧౧6 06604176 16గ60410% 0 [116 [200 దాని ప్రధాన లక్షణం, లక్ష్యం కూదా కావాలి. ఆలోచన, యోచన, దానికి తోడ్పాటు సత్యతను నిత్యతను కలిగినది'ఆత్మ అయితే అది వేరుకాదు పరమాత్మ/(విశ్వాత్మ యొక్క అత్యంత సూక్ష్మతే అది! ౧16 ఖర116 0 116 ౪1౧17౪4521 50౪1/ 2౧6 50086006 5081)

బాహ్యేంద్రియ, భౌతిక (ప్రకృతి స్పందనకు అతీతంగా అంతరేం(ద్రియ (ఇంట్యూషన్‌) అవేర్‌నెస్‌తో కలిగే భావన... ఆధ్యాత్మిక స్పందనే! భౌతికాతీత నమ్మకం/ విశ్వాసం, భక్తి (పేమ, వగైరా సంస్కారాలు. దీని కారణంగానే కలుగుతూ వుంటాయి. అయితే, యిదికూడ, మనసుకు ఒక పారమేసుమా! క్రియా పూర్వక కర్మనిర్వహణ, వ్యక్తి ప్రవర్తనల, అనుభవాల ద్వారానే, మనసు వ్యక్తత, అవ్యక్తత, అవగాహనకు అవకాశం వుంది. అబ్జెక్టివిటీ సంబంధమైన ప్రత్యక్ష పరోక్ష (ప్రేరణే యీ అబ్జెక్టివిటీ స్పందన ప్రతి స్పందనకు హేతువుగా వుంటోంది. ఆమేరకు దానిలో పదార్ధగతమైన దానికి 'భౌతికొమని . అందుకు అతీతంగా కేవలం అదృశ్యభావన మనసులో జరిగే దానిని, ఆధ్యాత్మికమని, గ్రహించవచ్చు. క్లుప్తంగా, సాకార ప్రభావిత ఇంద్రియ మనసును ఆధ్యాత్మికమని _ , అనుకోవచ్చు. ఆధ్యాత్మిక భావనలో కూడా సాకార దేవుడు, మత సంబంధమైన నమ్మకం లేదా విశ్వాసం వగైరాల ద్వారా కూడా, ప్రధానంగా 'భక్తి ఆధారిత'ఆత్మకు” గుర్తింపు వుంది. అయితే అధ్యాత్మిక ఆత్మ (16 $41/561)వేదాంత (మెటాఫిజిక్స్‌) మార్గానికి, ఆలంబన, ఆధారంగ వుంటుంది

వస్తురూప పదార్ధ కేంద్రీకృత బిందువే, దాని ఆవరణ” భారాన్ని మోస్తూ వుంటుంది. ఇది శాస్ర్తీయ వాస్తవమే! అయితే అది తనకు తానుగా తనదిగా ప్రత్యేక బరువును లేదా భారాన్ని కలిగి వుండదు ఆ మేరకు అది “స్వయం” | *0[౧39409 6500156 ౧1 (1696090౧౪1 13 “1062007 966 "10౪4901" 19 61గ[6౯10 ౪1౪ సి106 శక్తిని కలిగి వుంటుంది స్వయంభారాన్ని కలిగినది ఏదైనా తన బరువును తను మోయవలసిన స్థితిలో మరో బరువును పూర్తిగా మోయలేదు ఒక బానిస మరో బానిసకు స్వేచ్చనివ్వడం (రహస్యమార్గంలో 'చెరినుండి తప్పించడం వేరు) సాధ్యమా? కొంత తెలిసిన వారే, అది తెలియనివారికి, ఆ తెలిసినదేదో చెప్పగలరు. మించిన శక్తి గలవారే మిగిలిన భారాన్ని మోయగలరు. 66౧612411౫ 16 668౮6 ౧౧ 6౪0 6౮౧౫౧8౮ 11361 23 2 66 0 ౪7618201.

అటం- దాని పార్టికిల్స్‌లో, యూనివర్సల్‌ ఎనర్జీ, సూక్ష్మాతి సూక్ష్మతను కలిగివున్నట్లే... పరమాత్మ/విశ్వాత్మసూక్ష్మాంశం, జీవి మనసులో ముఖ్యంగా పరిణామ పైన్ధాయిలోని మనిషి మనసులో అది సెల్ఫ్‌గ (డివైన్‌ కాన్నియస్‌నెస్‌), అదే విధంగా, బీజంలో అండం, కలిసి పోయి అవి, స్థూలదృష్టికి కన్చించనట్లే...., పరమాత్మలోసృష్టి... సృష్టిలో పరమాత్మ, స్థూలసూక్ష్మతలను కలిగి వుండడం... గోచర అగోచరస్థితిని. స్థాయిలో వ్యక్తత అవ్యక్తతల తత్వం ... సహజమేగదా! సాధ్యమేగదా!! అవగాహన న్థాయి, అందుకు ప్రామాణిక బుజువు. జీవి సూక్ష్మత స్టూల శరీరం (పదార్ధం) పరస్పరం మార్పుకు (పరిణామం) (1౧3౦౫౧1500) జీవసృష్టి లక్షణతత్వం. విత్తనంలోని సూక్ష్మతలో గల చెట్టు మొదట మొలకగా మొక్కగా ప్రారంభమై చివరకి అదే చెట్టుగా స్థిరపడి వృక్షంగా వృద్ధియై వ్యాప్తిని చెందినట్లే..., అండం పిండం జీవి దాని శరీరం-(గ్రోత్‌. . మనసు-దాని వికాసం, [క్రమాఖివృద్ధి చెందుతూ. ., అవరోహణక్రమంలో విత్తనం-అండం, రూపంలోకి తిరిగి సూక్ష్మతను చెందుతున్నట్లే.., (మానవ) మనసులో నిక్షిప్తతను గలిగిన సూక్ష్మాతి సూక్ష్మ విశ్వాత్మను..., పరమాత్మను , మొదటిగా మంచి మనసుగా-(మైండ్‌ ఆఫ్‌ది మోరల్‌శాంక్టిటీ) భౌతికాతీత ఆధ్యాత్మిక మనసుగా(స్పెరిచ్యువల్‌ కాన్నియస్‌నెస్‌) ఆత్మ (స్పిరిచ్యువల్‌సోల్‌/సెల్ఫ్‌)గా దివ్యాత్మగా (డివైన్‌సోల్‌గా) యిలా వివిధ దశలుగా ధ్యాన సాధన ప్రక్రియలతో ధ్యాన సిద్ధితో ఆరోహణవృద్ధిగా ధ్యానప్రస్థానం మార్గంలో జన్మసిద్దమై సాధారణ భౌతిక మనసునే దివ్యశక్తిగ మార్పుచెందించి ... పరమాత్మ . (విశ్వాత్మతో సంలీనం చేయాలి.

శరీర బాధ మనస్సు వేదన హృదయ ఆవేదన దాని అంతర్‌ మధనం. ఈ క్రమములో “అమృతం” అయిన ఆత్మ దర్శనం అవుతుంది ఈ ప్రస్థానంలో మనస్సు గమనం ఉనికి దాని ప్రాధాన్యత కొంతమేరకే. ఇంద్రియ ప్రభావితమగు మనస్సు క్రియా పరిధి తగ్గిపోతూ ఉంటే, హృదయ విశాలత వృద్ధి కలిగి విశ్వశక్తి సూక్షీ కత అయిన ఆత్మదర్శనం అవుతుంది. దివ్యాత్మ విశ్వాత్మ ప్రస్థానమ్‌ సంయోగం ఆ తరువాత పరిణామం. ధ్యానం ఆధ్యాత్మిక ధ్యానం దివ్యాత్మ ధ్యానం. ఈ విధంగా ధ్యాన ప్రక్రియ స్థాయిలలో సాధన జరగాలి.

అనంత విశ్వశక్తికి ఆధారమేదీ అక్కర్లేదు అందులోని పదార్ధానికి ఆధారం, ఆసరా తప్పనిసరి. దాని గర్భంలోనే (కేంద్రం) వుంటు శక్తి రూపంలో దానికి ఆధారం అందుకే శక్తి స్వయంభువు. పదార్థం 'సృష్టి సృష్టికి స్థితి -లయ - తప్పనిసరి. ఇది పదార్థ సహజధర్మం - విశ్వశక్తి విన్యాసం, తత్వం విశ్వానికి ఆధారంగా అది, విశ్వాత్వ, విశ్వశక్తి సృష్టికి ఆధారంగా, అది ఆత్మశక్తి, జీవికి (శరీరానికి) ఆధారంగ అది - ప్రాణశక్తి / పరిమాణువులోని నిక్షిప్తమైన శక్తి, విశ్వశక్తి (ఎనర్జికి భిన్నం కాదు. జీవిలో (శరీరం) ప్రాణశక్తి, పరమాత్మకు / విశ్వాత్మకు పరాయిదికాదు. జీవిలో శక్తి ప్రాణశక్తి- ఇంద్రియశక్తి - మనోశక్తిగా వివిధ దశలలో వుంటుంది.

ఈ (గ్రహణశక్తి తెలివిగ - మేధస్సుగా భౌతికస్థాయిలో వృద్ధిచెందడం, ఆ మేరకు నాగరికత, అభివృద్ధి జరగడంతో పాటు, తన మెదడులోని విశ్వశక్తి సూక్ష్మతను (గ్రహించి, దాని సహజ విశ్వవ్యాప్త వృద్ధికి సాధన చేయడం జరిగితే అది ఆధ్యాత్మికంగా భావించి, భౌతికాతీత విశ్వశక్తిని ఆత్మస్థాయికి తన మనసును వృద్ధి చెందించవచ్చు.

ముడిపదార్ధంలో లోహమున్నట్లు - బీజంలో వృక్ష మున్నట్లు, అండంలో పిండ మున్నట్లు, ప్రాణశక్తి / మనోశక్తిలో విశ్వశక్తి సూక్ష్మత యిమిడి వుంది. సూక్ష్మతను, దాని పూర్తి స్థాయికి చేర్చే విధం తెలిస్తే అలాచేయగలిగితే - తిరిగి దాని మూలం తెలియడమే సత్యం - అదే సత్యాన్వేషణ.

"06 0001160 1002004665 01 ౪43౦0156 16ల, 1౧ 410 [1000 0 (16 501౧510041 ౧౧౮౩, 060256 0౧2% అజగుం16 [0 0116 0029 (0 6621 ౪10 16 కళలేం అ15666 2601056 [0 06 6110222666 206 116 1010207 501గ01- 2114

( */6 610 66౦61౪6 206 606176 (16 1206 01 61౧ 6౫00గ200%3, 206 2063 ఇం0016181% ౪/6 ౧04౪7 [476 60 ౧౧1006 [611610 ... ౦౪9 ౪6020 0600716 (16 50413 0 01౧10 014106 5041 (౧)

పదార్ధకేంద్రం, విశ్నశక్తి అంశే అయినప్పటికి. అంతల్లత బాహ్య చలన విధానాన్ని అనుసరించి, జడ జీవపదార్జాలుగ విశ్వ పదార్ధం రెండు వీధాలుగా వుంటుంది ముఖ్యంగా అంతఃబాహ్య చలన క్రియ జీవ పదార్ధ ప్రత్యేకత జీవ పరిణామం మరో ముఖ్య ప్రధానమైన విశేషం - స్పర్శ కలిగి వుండడం కూదా, జీవ పదార్దానికి ఒక ముఖ్యమైన గుణమే, స్పర్శను తెలియజేసే సాధనాలు జీవులకు వేరు వేరుగ వున్నప్పటికి మొదటి యేర్పాటు, న్యూరాన్ల ప్రత్యేకత కలిగివున్న మెదడు ముఖ్యంగా మనిషికి వుంది. అందుకే అలవాటుతోపాటు, ఆలోచన, ఆచరణ మానవులకు ప్రత్యేకం. 'స్పర్శ' ఏ రూపంలో గ్రహింపబడినా దానిని 'మనసు'గా అనుకోవచ్చు. మెదడు - దానిలోని న్యూరాన్ల ప్రత్యేకతను అనుసరించి, మనుసు తెలివిగా - మేధస్సుగా, వృద్ధి చెందడంతో పాటు, 'స్పర్శ' మనోవికాసాన్ని ప్రకృతి ప్రభావంతో కలిగిస్తూ వుంటుంది. దానికి అనుకూల (్రతికూలతలను అనుసరించి, పాజిటివ్‌ నెగిటివ్‌గా ఆలోచన ఆచరణ వుంటుంది ఇష్టం - కామం - మోహం - మమత మమకారం

• (ప్రేమ వగైరాల ప్రతికూల వ్యతిరేకతలు జీవితంలో ఆయా పరిస్థితులను అనుసరించి జరుగుతూ వుంటాయి. సుఖ - దుఃఖాలు వగైరాల ద్వంద్వాలు జీవిత సహజాలుగ వుంటున్నాయి మెదడు పరిణామ వృద్ధి క్రమంలో మనిషి మెదడుకు గ్రహణ శక్తి అధికమైన మేర జీవులలో మానవ ప్రత్యేకత ఉంటుంది. ఈగ్రహణశక్తి తెలివిగ మేధస్సుగా భౌతిక స్థాయిలో వృద్ధి చెందడం, ఆమేరకు నాగరికత, అభివృద్ధి జరగడంతో పాటు తన మెదడులోని విశ్వశక్తి సూక్ష్మతను (గ్రహించి, దాని సహజ విశ్వవ్యాప్తికి సాధన చేయడం జరిగితే ... .. అది ఆధ్యాత్మికంగా భావించి, భౌతికాతీత విశ్వశక్తిని / ఆత్మ స్థాయికి తన మనసును వృద్ధి చెందించవచ్చు ఉద్భవించునా 'నారాయణొనుందే -జీవకోటి? ఆవిర్భావమా బ్రహ్మ -త్రికం(ట్రినిటీ” నుండీ? హైడ్రోజన్‌-హీలియం - కార్బన్‌, పరిణామంగా... , హైడ్రోజన్‌ - ఆక్సిజన్‌ - హీలియం - కార్చన్‌గా .. అంతరిక్షమేఘాలు -నక్షతమండలాలు , ఆదిత్యమేఘాలు - గ్రహనిర్మాణ వర్ణీకరణ రేడియేషన్‌ నిష్పత్తి - గ్రహకక్ష్యల స్థిరత.. క్ష, మనోప్రస్థానం

వాతావరణ ప్రకృతి - జీవ పదార్ధవృద్ధి

జీవకణసమికరణ - లవణపోషణ ఆధారం.

జీవిత యాత్రప్రారంభం - 'జీవి' పరిణామంతో

గాలి -నీరు - ఆహారం- ఆధారిత ఆరోగ్యం,

త్రిదోష ప్రోపం - వ్యాధికారక ఆరంభం,

బెషధ ప్రకోపం - రోగనివారణయోగం.

కావచ్చు రోగ కారకమే వ్యాధినివారణిగా/మూధవచ్చు ప్రాణాంతకమే ప్రాణదాతగా /క్షీరసాగర ్రొడక్షనే-హాలాహల అమృతాలు/మృత్యువాయువు మోనాక్సైడ్‌/దాని మూలంలో వుంది/కావచ్చు కార్బన్‌డైఆక్సైడ్‌ ప్రాణికి హాని పోషించును వృక్షజాతిని కర్మసాక్షి కలియికలో నిగూఢ ప్రకృతిలో నిక్షిప్తం అది

ప్రకృతి సమతుల్యతే - జీవకోటికి ప్రామాణికం. .

జీవి జీవిత ప్రస్థానం - మెదడు దశల దిశలు.

ఆలోచనతో మనసు- మేధస్సుకే ప్రత్యేకత!

పరిశీలన, పరిశోధన - ఆధ్యాత్మిక అన్వేషణ...

చేయాలి మనసును - శక్తికి నిలయంగా - ఆత్మకి ఆలయంగా...

మోరల్‌ వారధిగా - జీవితసారధిగ..

అనుభవించాలి సుఖదుఃఖాలను - తీపిగా /చేదుగా.

అవాయిడ్‌ దిస్టెరాయిడ్‌(346106) ఆఫ్‌ ...

ది అవిడిటీ (4౧610౧) (ది) స్టుపిడిటీ...,

మార్చండి మనసునే - ఆత్మగా , దివ్యాత్మగా,

పొందండి ఆనందం - ఆధ్యాత్మిక దివ్యాత్మగా..

మార్చాలి మనిషిని మతాలే నీతిగా, రీతిగా ..

ఆధారాలే పవిత్రగ్రంధాలు - ఆధ్యాత్మిక - ఐహికాలకు

కంటెయిన్‌ దికాన్నియస్‌నెస్‌ ఆఫ్‌ది స్పిరిచ్యువాలిటీ!

రి(స్టైయిన్‌ అండ్‌ రి(ఫైెయిన్‌ ది ఎవారిస్‌ అండ్‌ ది అమోరస్‌ మైంద్‌/మెయిన్‌టేయిన్‌ ది శాంక్షిటి ఇన్‌పర్సన్‌ రిటేయిన్‌ అండ్‌ ఆఫ్‌ ప్రొసెసింగ్‌ - ది ఆరోమా ఆఫ్‌ది హుమానిటీ . విశ్వ స్పూర్తి వఘౌో

అబీవ్‌ ది ఆరోరా ఆఫ్‌ ది డివినిటీ.. (ఇన్‌ది ఫామ్‌ ఆఫ్‌ స్పిరిచ్యువల్‌సోల్‌) దేర్‌జ్‌ ది డివినిటీ ఆఫ్‌ (16 4050101101 మెర్ట్‌ దైసెల్ఫ్‌ విత్‌ది సర్ట్‌ ఆఫ్‌ది యూనివర్సల్‌ ఎనర్జీ(దిపరమాత్మ)! మనిషికి సంబంధించిన ఆత్మ సూక్ష్మతే మనసు వ్యాప్తతే ఆత్మ, జన్మతా రాదు ఆత్మ అది జీవితో ఉండదు నిత్యం. శరం 0౧24ల 18 06 90091021 $40562006 13 *జా' 206 6 ౧౧1౧6 15 2౧ 2030206 906110 28 15 46 5అ0900/ 6060676 827250. ౧౧6 90౪] (116 5619 15 20 11 ౮౦౫౦౯౭21 290666 0 16 ౧౧౧6 (50110౧41100 2౧6 19 ఇం06066ే6106. 341 10 2000166106 ౪14 116 ౪1౯౫” ౦ ల౧601081021 206 66 సలఅంళం ఇ 00101008 041 €6 50101441 5041 0! 116 5616 ౪11100 19 6 900610/ 016 5012006 5041 ౪0౪16 10606 0౯౦2000606 ల15186 01౯ ౦౦1101668 06261 1 561 10 6 0%0/91041 (౧౧2౪ల) 6006). లల011633, 16025 6అ 6౧౦యుంంఅ! 10౯ 60%1ఉం106 60 (౧1) 06 గూం610141 205 బుడే 16 2040019(5202050225/7252%25)., [02206108 60 [౧6 ౧౧౮౧6406 16. ₹1 11 10 2%/ 00౧06౧0 10 16 60గ౦గ౭| 0: క/51021 044565 286 ల 806 ౪040 1 ౪0016 06 [116 %056 01 [27108 115 ర269ట06 1 116 006/7 అలల

ఆధ్మాత్మిక ధ్యాన ప్రస్థానమ్‌

శరీర సంబంధంగా ధ్యానం ద్వారాగాని, మరే విధంగానైనా మనస్సుకు లభించే శక్తిపరిమితమే ! పరిమితి ప్రమాణంలో జరిగే క్రియ - తత్ఫలిం “లిమిటొగానే ఉంటుంది. అందుకే మనస్సు ద్వారా, అనంత విశ్వ శక్తికి సంబంధించిన భాగాన్ని పొందాలంటే, అలా కావాలని అభిలపషిస్తే, సాధారణ ధ్యాన విధానం ద్వారా కాక, ఆధ్యాత్మిక లేదా స్పిరిట్యువల్‌ (50171021) మెడిటేషన్‌ పద్ధతిని అనుసరించవలసి ఉంటుంది.

సాకార మనోకేంద్రీకరణ పూర్తి నిరాకారస్థితిలో మనస్సును కేంద్రీకరించే రెండవభాగం ప్రారంభించవచ్చు. మొదట్లో ఇది కొంచెం ఇబ్బందిగా అనిపించినా సాకార మనోకేంద్రీకరణ సాధనలో మీరు పొందిన అనుభవపూర్వక అలవాటు ఇందుకు సహకరిస్తుంది. సాకార, నిరాకారమంటే తెలిసిన సంగతే గదా. ఆకారం ఉండడం, సాకారం అది లేక భావన మాత్రమే మిగిలి వుండడం నిరాకారం. (1200700620). నిల్‌కాదు. ఎదురుగా ఒక ఆకారాన్ని ఉంచుకుని దానిని మాత్రమే పూర్తిగా కళ్లతో చూస్తూ, మనస్సును అక్కదే ఉంచడం సాకార మనోకేంద్రీకరణ సాధనలో జరగవలసిన విధానం. రెండవభాగమైన నిరాకార, మనోకేంద్రీకరణ ప్రక్రియలో, బౌతికనేత్రాలను మూసి ఎదురుగా వున్న ఆకారాన్ని మనస్సుతో చూడగలగడం. చూడడం అంటే మొదటిదశలో కళ్ళతో చూసిన రూపాన్ని మాత్రమే మనసులో గుర్తుంచుకోవడం. ఆ గుర్తును స్థిరంగా ఉంచుకోవడం. ఆకారం అవసరం లేకుండానే దానిని కళ్ళతో చూడవలసిన పనిలేకనే, అదే దృశ్యాన్ని మనస్సుతో చూడగలగడం నిరాకారమనో కేం(ద్రీకరణం

సాకార్య నిరాకార పద్ధతుల ద్వారా మనోకేంద్రీకరణను పూర్తి చేయగలిగితే తత్‌ ఫలితాన్ని అనుభవం, అనుభూతికి చేర్చగలిగితే ధ్యానంవైపు దృష్టి సారించవచ్చు. సాధన కూడా (ప్రారంభించవచ్చు. ఈ విషయంలో న్యాయనిర్ణయం “సాధకుల వ్యక్తిగతం” మనసు సాక్ష్యమే ప్రమాణం. (ఆ స్థితికి చేరామో లేదా అనే దానికి) విశ్వ స్ఫూర్తి

(ప్రత్యక్ష పరోక్ష దృగ్గోచర - ఆగోచరస్థితిలో. నేత్రదృష్టికి కన్పించేవ. మనసుకు మాత్రమే తెలిసేవీ వుంటాయి. వెలిగే బలు కనిపిస్తున్నా విద్యుత్తును అలా చూడలేం ఘన ద్రవపదార్హ రూపాలను చూడగలిగినప్పటికి (పదార్ధమైనా) వాయువును, అంత స్పష్టంగా చూడలేం అనుభవం, భావన మాత్రమే శరీరం ప్రత్యక్ష వాస్తవమైన ప్రాణం, స్థితి, గతి, పరోక్షమే కొన్ని పరిస్థితులలో, పరికరాలతో, ఆటంను, సూక్ష్మజీవులను చూడగలుగుతున్నప్పటికీ, వాటి మూల అధారాలు ప్రత్యక్షం కాదు గ్రహగతి తెలిసినా అందుకు గల 'కారణం' పూర్తిగా స్పష్టంకాదు. అలాగే ఆచరణలో, మాటలలో మాత్రమే మనసును తెలుసుకోగలం. జీవిత గమనానికి కారణమైనప్పటికి, ఆధారమై నప్పటికి ప్రాణశక్తిని, మనసును ప్రత్యక్ష ప్రామాణికంగా దర్శించడం సాధ్యం కాదు. అందుకే వేరేదో మార్గం అవసరం అవుతుంది. “ధ్యానప్రస్థానమ్‌'లో మరో దశ అయిన స్పిరిచ్చువల్‌ మెడిటేషన్‌ (ఆధ్యాత్మిక ధ్యానమ్‌) ద్వారా విజన్‌ (ఆధ్యాత్మిక దృశ్యం) పొంది, ఆ అనుభవాన్ని చూడగలం.

అసలు విషయానికొద్దాం భౌతిక పదార్ధ స్థాయిలో మెదడు స్థితి, మనసు స్థాయికి కారణమైనట్లే, ధ్యానం, అందుకు తోడ్చడినట్లే, అధ్యాత్మిక ధ్యానంలో భౌతిక (శరీర) మనసు ఆధ్యాత్మిక మనసుయే ఆధ్యాత్మిక ధ్యానానికి ప్రారంభం అవుతుంది దీనిలో, ఆకారం - నిరాకారాల ప్రస్థావన, ప్రమేయం - అవసరం వుండవు కేవలం, (అంతరేంద్రియం) ఇంట్యూషనల్‌ (సిక్త్‌సెన్స్‌) ప్రేరణ మాత్రమే మనసుకు అవసరం అవుతుంది. ట్రాన్స్‌ (పారవశ్యత) దాని 'స్థితి అవుతుంది ఇంద్రియాతీత క్రియాశక్తి యిందుకు ముఖ్య ఆధారం అవుతుంది. పదార్ధ (ప్రకృతి) సహజమైన భావం నశించి, భావానుభూతితో లౌకికాతీత ఆనందాన్ని అనుభవించే వీలు కలుగుతుంది భౌతిక మనసుకు లభించే ఆధ్యాత్మిక (సూపర్‌ నేచురల్‌) శక్తి యిందుకు కారణం. ఈ ధ్యాన సమాధిలోనే భౌతిక/శారీరక/ఇంద్రియ (ప్రేరిత మనసు, “ఆత్మీకరణ” మనసుగా మార్చు చెందుతుంది

భౌతిక - భౌతికాతీతం - గోచరం అనుభవం - అనుభూతి వలెనె, భౌతిక మనసు రెండు విధాలుగ వుటుంది. అయితే భౌతిక మనసును భౌతికాతీత మనసుగా ప్రత్యేక సాధన ద్వారానే మార్చవలసి వుంటుంది (భౌతిక) జీవితానికి సారధి మనస్సే

• అయితే, సారధిని ఆదేశించే యజమాని వుండాలి గదా? అదే ప్రకృతి జన్మితమైన భౌతిక శరీరం ఇది విషయ జ్ఞానం ద్వారా అందరికి అనుభవమే అయితే జీవితానికి

మరో పార్ట్యం వుందికదా! అదే ఆధ్యాత్మికం దానిలోనూ మనసు, అవసరం వుంటుంది అది అనుభవ పూర్వకంగా అందుబాటులో వుండకపోవచ్చు అందుకు ప్రత్యేక సాధన అవసరం అవుతుంది. అదే స్పిరిచ్యువల్‌ మెడిటేషన్‌ అని చెప్పడం జరిగింది. అంటే, మనసు అనేది కేవలం ఇంద్రియాల స్పందనకే పరిమితంకాక, ఇంద్రియాతీత స్థాయిలో కూడా మనసు వుంటుంది. అలాగే దివ్యాత్మ మనసు కూడా వుంటుంది. అయితే ఆయాస్థాయిలను అనుసరించి దాని స్వరూప స్వభావ తత్వాలు మారుతూ వుంటాయి. భౌతిక మనసే అనేవక విధాలుగా జీవిత సారధ్యం చేస్తోంది గదా అధ్యాత్మిక మనసు అంతకంటే ఎక్కువగనే, ద్వంద్వ, మల్టీ విన్యాసాన్ని సాగిస్తూ సందేహాన్ని కలిగించడం సహజం. చిన్నతనంలో చిలిపితనం, పెద్దదయసులో పెద్దరికం, పెద్దమనిషి తరహా సహజమే గదా! మనసూ అంతే! హోదా పెరిగితే, విచ్చలవిడితనం తగ్గిపోతుంది. ఆధ్యాత్మిక ధ్యానం ద్వారా మనసుకు జరిగే “అల్మీకరణ” అందుకే! అత్మీకరణ చెందిన మనసు అంతరాత్మస్టాయిలో 'కర్మ' (కృషిను విధిగా, (ధర్మంగా) భావించి మంచిగా నిర్వహిస్తుంది. తద్వారా దోషానికి “పాపానికి, “కర్మ” నిర్వహణ కారణం కాదు కనుక, కర్మ, జన్మ, కర్మ “వేదాంత భ్రమణానికి తావులేదు”

“ధ్యానప్రస్థానమ్‌' విధానంలో భౌతిక మనసు ఆధ్యాత్మిక మనసుగా మారినట్లే, ఆధ్యాత్మిక మనసు (స్పిరిచ్యువల్‌ కాన్నియస్‌నెస్‌) దివ్యధ్యానం ద్వారా ఆత్మ దివ్యాత్మగ (స్పెరచ్చువల్‌ సోల్‌) విశ్వాత్మగ (యూనివర్సల్‌ సోల్‌ / పరమాత్మగా / హోలీస్పిరిట్‌ / యూనివర్సల్‌ ఎనర్జీ) పరిణామ మార్పును చెందుతుంది. అంటే, జన్మతః 'నా' అనే భావం భావనతో, జ్ఞానేంద్రియాల సమన్వయ స్పందనగా జీవిత (శరీర) నిర్వహణ సాగించే భౌతిక మనసే, ధ్యాన ప్రస్థానమ్‌ ద్వారా ఆల్మీకరణ మనసుగా - అంతరాత్మగ -ఆత్మగ పరిణామ పద్ధతిగా క్రమారోహణ స్థాయిగ మార్చు చెందుతుందనేది యిక్కడ, మనం గమనించవలసిన ముఖ్య విషయం. మనసు తన స్థాన - స్థాయిని అనుసరించి, జీవిత కార్యనిర్వహణ కొనసాగిస్తూ జీవిత విధానాన్ని నిర్ణయిస్తుంది. శరీర ఆధారితమైన మనసు, ధ్యానం ద్వారా విశ్వవ్యాప్తత కలిగిన, ఆత్మ పరమాత్మ న్థాయిని పొంది, తన ఉనికిని పరిసమాప్తం చేసుకుంటుంది దీనినే మోక్షమని, పరలోక ప్రవేశమని, నిర్మాణ స్థితి అని, అనేక పేర్లతో వ్యవహరించడం జరుగుతుంది

జీవ పరిణామ క్రమంలో, మానవజీవిగా మారి యీ నాటికి మేధావి జీవిగా ఆధ్యాత్మిక స్థాయికి ప్రస్థావించడం అనుభవమే శాస్త్రజ్ఞానాభివృద్ధితో, జీవులలో

ప్రత్యేకతను సాధించిన మనిషి మనుసునే ధ్యాన మార్గంలో, అత్మీకరణ చెసి, ఆత్మగ

• దివ్యాత్మగ అత్యున్నత స్థితిని పొందడం, ధియరీగా సరిఅయినదే సాధన స్థాయిని, అనుసరించి సాఫల్యత వుంటుంది దేనికైనా ఆత్మ శాశ్వతత్వం - దాని శరీర నివాసం - దాని నిత్య చరిత పరమాత్మ తత్వం - నిష్కియాపరతత్వం ఆ సర్వాతీతం - వగైరా విషయాలలో పరస్పర విరుద్ధతను తార్మిక పద్ధతిలో విశ్లేషణ జరిపితే వాస్తవం - ప్రస్తుత అనుభవ విశ్వాసానికి, వేరుగ వుంటుంది. జీవ పరిమాణం - శరీర (జీవ పదార్ధ) పరిమితిని కలిగి వుంటుంది. మనసు ప్రస్థానం విశ్వతత్వాన్ని అనుసరించి వుంటుంది. దీనిని విస్తరిస్తే భౌతిక జీవిత పరిధిలోనే, మనసు కూడా మిగిలిపోయి వుంటుంది. విశ్వశక్తి సూక్ష్మతను ఆధ్యాత్మిక (సూపర్‌ నాచురల్‌) శక్తిగ - అంతరాత్మ శక్తిగ
• ఆత్మ శక్తిగ మార్పు చేస్తూ - ఆత్మ శక్తిని విశ్వాత్మ సంలీనం స్థాయికి ప్రస్థానించ వచ్చు. ధ్యానం ద్వారా మాత్రమే యిలా జరిగే అవకాశం వుంది కనుక , “ధ్యాన ప్రస్థానమ్‌' పేర వివిధ దశలలో సాధారణ మనసులో నిక్షిప్తమైయున్న విశ్వాత్మ సూక్ష్మతను, విశ్వవ్యాప్త శక్తి సంకల్పంగా అత్యున్నతికి చేర్చే సాధన అవసరం. తద్వారా మీ మనస్సు పదార్ధ పరిమిత లక్షణాన్ని అధిగమించి, అధ్యాత్మిక శక్తితత్వ సంపన్నమైనపుడు, భౌతికాతీత, ఇంద్రియాతీత విశ్వశక్తి (విశ్వాత్మ) ద్వారా “సృష్టి - సృష్టికర్తకు సంబంధించి పూర్తి జ్ఞానాన్ని 'స్వయరిగా పొంది, ఆనందించ వచ్చు. 'స్వయంభువు' అయిన సృష్టి మూలాన్ని కర్మను స్వయం సంపూర్ణ జ్ఞానం ద్వారానే దర్శించి అనంతత్వ ఆనందాన్ని పొందవచ్చు... మానవత్వం దైవత్వంగా అవతరించినప్పుడు, ఇందుకు మార్గం “దర్శనం” అవుతుంది. పరమాత్మ అంటే "16 54076016 5081". “5601606 50౪41” అంటే "౮౧1౪6 521 8067)” “౮౫1౪6521 2060్ర/” అంటే అనంత విశ్వ నిర్మాణ మూలక కారకం అదే “పరబ్రహ్మం” వగైరా. అయితే అనూచానంగా, అలవాటుగా, ఆచారంగా తరాల తరగని “నిధి"గా వస్తున్న వేదాంతానికి, రాద్దాంతానికి యీ “థియరీ” అందుబాటు లోనూ, అంగీకారంగానూ వుండదు. పదార్ధ మూలకాల మూలాన్ని -నిర్మాణాన్ని శాస్త్రీయంగా, శాస్త్రబద్ధంగా పరిశీలిస్తే, పరిశోధిస్తే “పరమాత్మని “౧1౪6611 850- 6౫" లేదా “5406016 5001” అని అనడం శాస్త్రబద్ధంగానే వుంటుంది ఈము, మనోప్రస్థానం

[6 61౪06౧16 1014 01 (16 "5్‌ఎరం61)64 8041”, ఆం 100201 ॥ స [0 060౮164 "5041" 11100 ౬ 1 15 20౧6౦4 ఖర గ4౧1౧౧|2166 0 116 206 206 ౯00/51006 216 50 6241166 "5081" 1 10 06 ఆ191066 206 6౫- 19 2 "561౯ 50 16 "5021" 15 06102 ౦000516666 జర 2000001664 29 50031041 ౧౦౧౧౦౬

ఉపస్థ జన్మ - ఉపాధి కర్మ.......

విజ్ఞాన విద్య = అధునిక మిధ్య.......

తప్పుదు మార్పు - ఉనికికి నిత్యం....

జీవితం భౌతికం - ఆధ్యాత్మిక మోక్షం, అయోనిజ(నిత)కీ అనంత యోగం - ఆనంద ప్రాప్తం వలదు ఊహలు వరదగా - వృధా వ్యధగా......

౫౦ 1010/ 0321 4016 16 201210” 66669 100! ౦౧౫12 0

సర్వార్ధ సాధకం - థమే సుమా)

కావాలి మనిషికి - కర్మయోగ వియోగం

కారాదు వినియోగం - కర్తవ్య వియోగం

కారణ లక్ష్యమే - కర్మఫల లక్షణం! (కావచ్చు) కలిగియున్నా నమ్మకం - గతజన్మ - మరుజన్మలకు...... కాలేవు కర్మ యోగమవి - కర్తవ్యమే, వర్తమానం ఉంటుంది గీతం - స్మృతిగా - సృతిగా.... ఉంటుందేమో భవిష్యత్‌ - ఊహలనిచ్చెనలపై నిశ్చలంగ వాస్తవం వర్తమానం - వర్తిస్తుంది దానికి అనుభవం వస్తు వాస్తవికతే - కావచ్చు నిజం నీడగ;

కలద్తాటగా “ఛాయ” - సూర్యుని భార్యగ! ఉండునోనీడ - వెలుగు లేక వస్తువుపై?

అర్జాంగి కదా భార్య - వెలుగు నీడల క్రీడలో! కొవాలేమో కర్మ సాక్షికి - ఉత్తర సాక్షిగా భార్య! కర్మలేక జరిగెనా - మానవజన్మ మొదటిగా? ఏకకణ జీవితోనే - జీవకోటి వ్యాప్తమంటూ

చెబుతోందిగా జీవశాస్త్రం - జినోమ్‌ సాక్షిగ;

“కాదు మానవజాతి - ప్రారంభజీవంటూ); అంటోందిగా యాంత్రోపాలజీ - యదార్ధబుజువులతో కర్మ-జన్మ-కర్మకు-ప్రారంభమెక్కడో, యీ పరంపరకు? మనసు వుంది మనిషికి - మార్గదర్శిగ జీవికి మర్శ్మమేమోమరి - దాని కర్మకు - ధర్మానికి? క/0%101029)౫/ 100102) 26 16 ౧90౧౦ ఉగా2౧165.. ., చెప్పగలవా విప్పి - దాని మిస్టిక్‌ (145110) తత్వం? లేదు ఉనికి దానికి - ఉంది, (అది) అంతేమరి! కాదనగలమా దాన్ని - కానరాలేదని మనకు? లేదనగలమా దాన్ని - వాదన వాడితో పూర్తిగ

ఉంది ప్రాణం, దేహంలో మనసూ అంతే మరి! (బ్రతకమనేదీ అదే - బ్రతికించేది అదే

అంటూనే నిత్యం - జీవాత్మ పరమాత్మలని

అంటుంది బ్రతుకు - పాతాళ - భేతాళమా శాస్త్రజ్ఞానమూ దానిదే - చాదస్తమూ దానిదే! నిత్యభ్రమలూ దానివే - సత్వాన్వేషణా దానిదే! భోగము, రోగము - సుఖము, దుఃఖము;

మోహము, దాహము - దాని కామమూ, కక్ష స్వార్ధమూ, స్పర్థలు - ఆశు అసూయలు;

ప్రేమ, ద్వేషం - ఆకర్షణ, అసహ్యత;

తాపం, విలాపం - కోపం, కోల్పోవడం;

తృష్ణ తృప్తి - మమకారం, మృగతృష్ణ

చాకిరి, పోకిరీలు - సభ్యత సంస్కృతులు;

పొంగేది, కుంగేది - వంగేది, వంగించేది;

నిజం, వాస్తవం - నిత్యం, సత్యం;

మూఢత్వం, మూర్ధత్వం - జ్ఞానం, అజ్ఞానం,

ఆలోచన, ఆవేశం - వేదన, ఆవేదన;

ఏడ్డు, నవ్వు - సరసం, నిరసన;

దుష్టత, నష్టత - దైవభక్తి, మతద్వేషం,

జాలి, దయ - బలి, నరహత్య

దేవుడు, దెయ్యం - మిధ్య, మాయ,

అనుభవం, అవివేకం - అనేకం, వఏకభావం;

నవరాసాలూ మనసువే - నవరుచులూ మనిషికే;

00000110 28100260 ఫ్‌

001069 - 3616665. లం?

02711 2౧6 రేల/116 - 54౯2006 5031 ..........;

ఎన్నో మరెన్నో - మనసువే సుమా అన్నీ!

అన్ని తెలిసిన దానికి - ఉంటాయి మళల్టీగ రస్టీ (౧49౮) గా

ఎన్నికచేసి కొన్ని - సాధనచేస్తే పరిపూర్ణతను,

'ప్రయోగమనసు - పనికిమాలిన బుద్ధి... .........!

అయినా, అదే ఆత్మ - ఆల్మీకరిస్తేనే సుమా!

పరమాత్మత అదే - పరమపద దాయకం.

వేదాల విశిష్టత - పురాణ ప్రత్యేకత

ఆధ్యాత్మిక అద్యయనాలు - ధార్మిక ప్రబోధాలు

శాస్త్ర పరిశోధనలు - తత్వవిచార వివేచనలు

(బ్రతికే వున్నాయి నేటికి అవే - వాటికవే....,

భాష్యాల విస్తరణలతో - భావోద్వేగ" ప్రసంగాలతో.

వివేకులు వృద్ధిగా - అవివేకులు అనేకులుగా

మేధావులు పలు విధాలుగ - మెదడు మాత్రమే కలవారుగ

వర్ధిల్లుతూనే ఉన్నారు మానవ పరిణామంతో మిలియన్లుగ.

“అనుకరణే దిక్సూచి నిషూచి ఆధునిక మేధకుసుమా!

వేదఘోషలు-ఉపనిషత్‌ భాష్యాలు

పురాణాలు -వ్యాఖ్యానాలు-పవిత్రగ్రంధాలు ప్రబోధాలు

దేవుడి మనుషులు - దివ్యసందేశాలు...

దేవుళ్ళ అనితర - మతాల ఆవిష్కరణలు విశ్వస్ఫూర్తి. తా

యుగాలు తరాలుగ వస్తూ పోతూనే వున్నారు వారసత్వంగా మార్చిన దేదీ మనిషిని - మంచి మనసుగ? జన్మతో రాదు వ్యక్తికి - జాతి ప్రత్యేకత మనసు మానవత - ఆత్మ దివ్యతే... చేయును మేలు మనిషికి - కలిగించి మహనీయతను, జన్మతో మనిషిగ - మనీషిగా మానవతమే సాధించి దివ్యత చేయాలి జన్మను ధన్యతగా ఆత్మీయతే వారధిగ - సర్వేజనా సుఖినోభవంతుగా "చేస్తేనే మనసును ధ్యానప్రస్థానంతో దివ్య ప్రస్థానంగ ఉంటుంది “ఆత్మ ఆత్మీయతా ఆధ్యాత్మికంలోనే....! విష౫ 70015000... ..! ౨౭206 06 ౪10 *09......!

ఇ /

శీశ్రీత్రీ గురువిశ్వస్ఫూర్తివారి ఆధ్యాత్మిక భావధారనుండి జాలువారిన ఆణిముత్యాల సరాలు (ఆధ్యాత్మిక, శాస్రీయ, సామాజిక, విషయాలను కూలంకషంగా చర్చించి) పాఠక మహాశయుల భౌతిక, ఆధ్యాత్మికోన్నతికి మార్గదర్శకం కావిస్తూ, విశ్వశక్తి చలన; చేతన స్వరూపాల్ని విభిన్న కోణాలలో ఆవిష్మరింపజేసిన దివ్య (గ్రంధములు జీవిత స్ఫూర్తి - “త్స గ్రంధాన్ని ఒక్కసారి చదివిన రసజ్జుడు భారతీయ వేదాంత విజ్ఞాన సరోవరంలో రాజహంసయై విహరిస్తాడు * సరస్వతీ సత్పుత్ర

• ఆచార్య మేడసాని మోహన్‌ డైరెక్టర్‌, అన్నమాచార్య ప్రాజెక్టు తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానం, తిరుపతి. “నృరుపీరం గౌరవప్రాయం, గురుసాహిత్యం ముముక్షువులకు ప్రాణ ప్రదం. ఈ పుస్తకంలోని సాహిత్యం సామాజిక చైతన్య మార్గంలోనూ వుంది, ఆధ్యాత్మిక చింతనావధిగానూ ఉంది” = ఆచార్య కొలకలూరి ఇనాక్‌, తిరుపతి ఎక్స్‌ వైన్‌ఛాన్స్‌లర్‌, శ్రీ వెంకటేశ్వర యూనివర్శిటీ, తిరుపతి. దివ్యూస్‌ : “విశ్వస్ఫూర్తి వారి పేరుకు తగ్గట్టుగా విశ్వజనీనమూ, సార్వకాలి కమూ, సార్వజనీనమూ, నర్వతోముఖమూ, కూలంకషమూ అయిన వివేచనతో, విషయ విభజనతో వైమర్శిక దృక్పధంతో, సువిపులంగా నడిచినది ఈ రచన _ శ్రీ జొన్నలగడ్డ మృత్యుంజయరావు, రాజమండ్రి. “కొంతమంది శారీరకంగా ని(ద్రపోతుంటారు. కొంతమంది మానసికంగా నిద్రపోతుంటారు అలా మానసికంగా నిద్రపోయే వారిని మేలుకొలపడానికి కావలసిన చురకలు, దివ్వెలు, మేలుకొలుపులు “ద్రి వ్యూసొలో పుష్కలంగా వున్నాయి ” _ శ్రీ రావూరి భరద్వాజ, హైదరాబాద్‌

దిచాట్‌ ౪౦11 “ఈ మహాగ్రంధంలో నవమానవ సంక్షోభ పార్చ్వాలని తడిమి, తమని తాము నంన్కరించుకోవడం ద్వారా తరించుకోవడానికి, ఆలోచనాపరులకు అవకాశం కలిగించిన శ్రీశ్రీశ్రీ గురువిశ్వస్సూర్తి వారు సదా ఆరాధనీయులు”

• చక్రవర్తుల రాఘవాచారి, విశాలాంధ్ర విశ్రాంత సంపాదకులు, విజయవాడ దిచాట్‌ ౪01 11 : “నడి సముద్రంలో చిక్కుకున్న నౌకలకు దారిచూపే దీపస్థంభాల మాదిరి అపసవ్య బాటలో నడిచే మనిషికి జీవిత పరమార్ధాన్ని చాటిచెబుతాయి ఇందులో కథాంశాలు ”
• శ్రీ జీడిగుంట నాగేశ్వరరావు సీనియర్‌ జర్నలిస్టు, హైదరాబాద్‌ స్ఫూర్తి సంక్షిప్తాలు: “ఆలోచిస్తే నాకు మాత్రం కొన్ని సత్యాలు అరుంధతీ దర్శనాలు. కొన్ని అగాధ జలరత్నాలు, కొన్ని పూలగుత్తులు, కాన్ని గూడు దీపాలు అందువల్లనే వాక్యాలలో వినురులున్నాయి. బిరుసు లున్నాయి. కసురులున్నాయి. కొసరులు కూడా ఉన్నాయి ”
• ఆచార్య కె. సర్వోత్తమరావు, తెలుగు అధ్యయన శాఖ, శ్రీ వెంకటేశ్వర యూనివర్శిటీ, తిరుపతి స్ఫూర్తి సినాప్సిస్‌: “6 (ంల8్ర( 11 50100101 5/౧00313 26 ౧౧౦6 [26 ౧7006౧3 [07 ల౭0016 8౦౧108 [౧ రేఖాకగ655, ౧/6560166 0 2 66508 ౪గ౦ 15 ౧0076 11106 2 '(0800-0626గ 216 '9611-0026 ౪146 రాం! 6361026101 [0 116 00౧౧౫౦౧ కం06 0 16%2010/ ” కన 1.4.5. నిలీయం20 ౨01 0 60211390, 53/ ౮౧176510 ౧౮౯౮౧261. జ్తుదరయ్య లంరాలథ్య వొ స

|. నాకనా నాన. ల ర? 5 ర? ౮౧౫ *7స+ల4 రగ%ం0ం411 | జీవపరిణామ క్రమంలో ఎన్నో దశల్ని దాటి, మానవ రూపం దాల్చిన జీవి, వైజ్ఞానిక మానవుడిగా మారి, ప్రస్తుతం ప్రకృతిని సవాలు చేసే స్థాయికి విజ్ఞానపరంగా ఎదిగాడు. -

• అయితే ప్రకృతిని, విశ్వరహస్యాల్ని అన్వేషించే మనిషి తనను తాను తెలుసుకున్నదెంత అని ప్రశ్నిస్తే సమాధానం అనుమానమే! తన జీవితంలో ఏర్పడే ఒడిదుడుకులు, కష్టాలు, సుఖాలు, ' ఆశలు, అడియాసలు అన్నిటికీ తానే కర్తననే భావనతో మనిషి ప్రగతికి కేంద్రస్థానం మనసేనని గ్రహించి, ఆ మనసు యొక్క స్వరూపాన్స్నీ స్వభావాన్ని అర్ధం చేసుకొంటే, ప్రకృతి రహస్యాల ముడి విప్పడం చాలా సులువుగా ఉంటుంది. మానవ మనస్సు చేసే గారడీలు, విన్యాసాలు తద్వారా జరిగే అనర్జాలు, అపోహలు, అపార్ధాలు తొలగిపోవాలంటే, మనసు రహస్యాల్ని తెలుసుకోవడం మాత్రమే మార్గం. అంతేకాకుండా మనసును నియంత్రించుకొని, మనిషి మనీషిగా మారడం నిజమైన పరిణామం అనిపించు కుంటుంది. శ్రీశ్రీశ్రీ గురువిశ్వస్ఫూర్తివారు రచించిన “మనోప్రస్థానం”.అనే ఈ మహాద్భుత గ్రంథంలో, | ఆధునిక మనస్తత్వ శాస్త్రాలకు విభిన్నమైన రీతిలో మనసు స్వరూప, స్వభావాలు, వికారాలను =. భౌతిక, ఆధ్యాత్మిక కోణాలలో విపులంగా, విస్పష్టంగా వివరించారు. మనసును _ నియంత్రించుకుని విజయపథం వైపు సాగడం ఎలాగో ఈ గ్రంథంలో వివరించారు. మనిషి. -. |... జీవితం బుద్భుదప్రాయమనే మెట్ట వేదాంతాన్ని ఖండిస్తూ, మనిషి జీవిత మహనీయతను ; తార్కికంగా, వైజ్ఞానికంగా పరిశీలించి, మానవ జీవన విలువలను ప్రతిపాదిస్తుంది ' . ఈ “మనోప్రస్థానం”. ఈ గ్రంథాన్ని చదివిన ప్రతి ఒక్కరు తమని తాము తెలుసుకోగలుగుతారు. ..... తద్వారా తమకి, మానవజాతికి మహోపకారం చేయగల శక్తిని, యుక్తిని పొంది, భౌతిక, అధ్యాత్మిక ప్రగతికి కారకులవుతారు. న టా... “అదుప్రలేన్ని మవసు అతి, గతి తప్పిన మత మానవ ప్రగతికి అవరోధం -ఆటంకం ్ష కాబట్టీ మనిషి-మనసు సరైన పంథాలో పయనిస్తే, మనసే మనకు చుక్కానిగా మారి మనల్ని న విశ్వదర్శనం చేయిస్తుంది, అందుకు “మనోప్రస్థానం” ఉపకరిస్తుంది. . ్ట్‌ వెల : రూ. 415/- - ] 5-9, 0౪4౧444 [|20ం౬౧,-1|, 8406106464 ౮౭౦1౧ 1904000062 ౧౦9౬ గ/ర0౬౯గ౧4ఉ84ఉ0౦-500 030. .