Telugu maalavikagnie mithramu_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
ర్‌ 2 గై లం (
0 యజకో గ్రా గ)
సు శ్రీ శిచాభ్యాం నమః మాళవికాగ్నిమిత్రము న నక. పథమాంకము లో నా౦ది,. మాత్రధారుడు._ "ెననీయు నెనండు చరైైళధరుండు శాంతావిభాన్య సంకలిత బీేహుండయ్యు ధృతినిర్విషయ మనో ఖ్యేయుం దెనండు ఈనువులెన్మిది జగత్సంభాతనవాలయ్యు | న నలిమౌనలేళమ్ము నంటదెనని న. సన్నార్ల దర్శనళ (ేయసము పాంక | ః నతీండు దొలంగ. 'బెట్టురం బిగాఢ వ? మగుచు 'సకలాంకరమ్ముల నలమియున్న ఎత శామసీవృత్తి నభవుంకు తరుణ చంది * ట్‌ మఃకళ శాంతికృత కాయమొన న క పాటలీ జటాలతా పల్లనముల జేల్చు | ( "తేరవంక జూచి 0 సూత్ర _ మారిషా! మారి. (ప్రవేశించి) వమి మావా?
వి మాళవికాగ్ని మి(త్రము నూత. నేటి వసంతోత్సవ సందర్భములోం. గాళిదాసు సంతరించినట్టి మాళవికాన్ని మితమును_ బ్రిదర్శింప వలసినదని యశభిజ్ఞుల యాటేశము కావున సంగీత రచన యొనరింపుము-, నూరి. అ ఫితిమా సష్న వాసవదత్రాది మవహోానాటకము లుండణా దిని బ్రపక్తి యేమి ॥ నూత _ ఎంత తెలివితక్కు.వత్‌నము పా౦-వీనమ్మరి. వంతం ఇావ్యమది సంభావ్య మ్మె సర్వమ్ము కిద శ్వాచీనమ్మయినంతే తోమసహీతంబై మవ్ననంశాయు జే ? ధీఛచాతుర్యము "ర్చి రీర్చి కయికో ధీమంతులే పెద ర్వీచక ముగ నం డా గతామగతికంబి లోక మేశాంటికక్‌. శిగంతి ఇ మూరఠ-చి _ల్తము. నూత్తు _ మరి నీవు మేేరపడవలయును. వొదలండాల్సీ రయెజనరింతు నఢధికవినతి ధారణీనిదేశము శాదఅల డాల్చికొనుచుల బకవలిడెడి సేజాచతు ఫరిజన మన్కు తి మూరి. మంచిది,
- ( ఇద్దజు నిమ్మ)మింతురు ) ఇది పిస్తానన
పుథమాళలకవు శి ( విమ్మట వకళావళిక ప్రవేశించును, )
వకు;_ అవును ధారణీ దేవిచెప్పినట్లు మొన్ననే మెందలు పెట్టిన ఛలికములో మాళవిక యొంతనరకున్నదో పోయి గణ చాస నాట్యాచార్యులను కనునాందురు. (పర్మికమిం చును) ( అపుడు అఆభరణకుతో ఇశొముడిక (పవేశించుచున్నది గ్గ
వకు (చూచ్వి వమే కౌముదికా ! ఎక్కడి గడుసుదనమే 1 మొగముమోందుగాం బోవ్రచుండియు నీ వై పీ వూడవు.
కాము- ఓహో వకుళావళికవా+ శెను. అమ్మగారి నాగ ముదాంకితమగు నీ ళొత్స యుంగరమునుం జూచు తమకములో నీమాట పడిలిని,
వకు = (పరికించి) అవును వెలుంగు దారములతో విచ్చుకొనిన యీాయుంగరముతో నీ చిగురులోలు పూంచినట్లున్నద్సి
శౌము:. ఎక్కడికి బయలుదేరినాను 1
వకు. అమ్మగారి సెలవ్రమాంద నాట్యాచాక్యుల సన్నిధికి మాళవికా విషయమై.
కౌము - ఇట్లు చదువుసంతల వెంటనున్న యామెను _పభు చెప్పుడు దర్శించెనో 1
వకు _ చిత్తరువులో నమ్మగారి వెనుకనున్న పుడు,
కౌము.. ఎట్లు థి
నకు.. చితశాలలో జీవి యాచార్యలిఖతమయినటువంటి
శీ మాళవికాగ్ని మిము తన (పతికృతిని వకమనస్క_మై యవధరించునప్పుడు (పభువు వచ్చెను,
శౌను. _ అఆ తరువాత! +కా
వకు _ మర్యాదలు నడచినవిమ్మట నేకాసన యగు టేవితో౬ జిత్తరువులోని యామె (పసక్తినిం బెచ్చెను
శౌము - థమని 1
వకు _ “వెనుక మే మెప్పుడు చూడలేడు, టేనికి సన్నిహిత మైన యీమె సేశేమి” యని.
కౌము"._. సుందరములైన వస్తువుయం దాదర మ్యపయత్న సిద్ధము ఆపైని।
వకు = ేవినుండి నిరుత్తరులైన (పభువునకుం గీమూరిక వసులమ్మ్కీ “ఆమె మాళవిక యని తెలిఇను
శౌము = (నవ్వుతో) పసితనము గడా ! తరువాత |
వకు _ ఏమున్నది + ఇపుడు మాళవిక రాజుకంటం బడుట కసలే వీలులేక పోయినది
శౌను - సరే నీవు సద. నేనును పోయెదను, (వి(మ్కృమించును )
వకు _ (పర్మికమించి భరాచి.. అరుగో నాట్యాచారు ఫొ సంగీతళాల నుండి వచ్చుచున్నారు. పోయి. కనుపించె దను (పర్మికమించెను )
గణ-- ఎవని కుల విద్యయందు వాని కభినమూనము నాట్యము నందు మూాకున్నది మ్మా మట్టిదికాదు శానుగచా 1
భ(్రళభమాంకము క్‌ చత్తుర్విమయిమొతే శకల భోగులకును 'సొపర్వులకు ఇెద్ది చాతుసేస్ట్రి అలితోద్ధతమ్ము-గా అలనానిభిశ్నార్థ శివమయాలాలో ెద్ది యదఘళింధె (తిసణోద్భవంబైన జగతీ చరితమ్ము నావారవైక సంస్థాన మెందు దర్శింపనగు బహుధా భిన్నరుచిలోళ మెం జేకరీతి రంజించునదియు వొక్క. యారాధన విశేషయావహానసేయ సుుపయూు _శృమ్మువై స్వర్గసుఖ విధాయి (దష్ట్ర జనమునకునుల రో క్తలకు "వైంద్రు, 'వేదపారమ్మునూ చాట్య వేదమనలం 4 వకు _ (సమివీంచి నమస్క-రించును) గణ = చిగంజీవ ! వకు; అమ్మగారు మిమ్మడిగి రమ్మన్నారు. విద్యా గవాణ ములో శిమ్య రాలు మ్‌ూకు పుయాసము కలిగించుట లేదు గడా 1 గణ _ అభ్యాసనిపుణమైన యామె మేధావిని యని జీవనికి విన్న వింపృము. ఇంత యేల ఆతివకు నేం (బరొోోగ సమయమ్ములం దెల్పిన భావికమ్ము సం గతమయి త త్త్సనూవిమల శాంతి వితానములోనవూర్వ కం స్ధితి మెజయంగం దద్గతవికేిను మున్ను "వెటుంగనట్టు లం పృ్పతిలుటం దోంచు వామడికిం (బత్యుపదేళ మొసక్చ కైవడిక, క వకు _ (తనలో ఇరావతిని మిగులు చున్నది కాబోలును (పౌశము) గురువుల కీవిధముగాం దృ్లిసి కలిగించిన యామె ధన్యురాలు గణ _ అట్టివా రరుదు, ఆమె యెచ్చట లభించినదో 1
శ్‌ మాశవిళాగ్శ్ని మి(రము వకు _- ఛారణీసోదిరుందై న వీరసీనుంశు (పభువుచే నర్కచా తీరమున నంతపాల దుర్గాధిపతిగా నియమింపం బజెను విద్యా భ్యాసతోగ్య యని యాతం డీమెను "జీవి కుపాయన మంవెను గణ = (తనలో) రూపవిశేపషు మావె యొక్క మహాకులీనతనే ధ్వనించుచున్నది (ప్రకాశము) ఇంతకు సే నదృష్ట వంతుండను ప్యాతివిశేష సంపాదితమ్మేని చ్మళకాంతి వహించు శిల్పమెష్పటిచె ళ్చుళ్తి గర్భాంతర్శ నుక జలమ్ములకు ముశ్తఫలత్ర్వ్రమ్ము ఇొందటి కారాం, 6 వకు _ చూళవిశ మయొచ ఏటి! గణ - ఇపష్పుజే పంచాంగాదికాఫినయము పూరియెనది, సరోవరమును. పితీశ్నీంచుచున్న గవాత్సమునందుః జరుగాలులతో నాడుళొనుచున్నది వకు _ మీ యాదర విశేషమును జెలిఫీ యామెకు నుత్సా హము నినుమడింతును మరినా కనుడ్ఞ యా? గణ _ పద యిీలోపల నేనును పోయెదను, ( నియమ్మ-మింతురు, ఇది మిశవిష్కంభకము. )
ఛథమా౦ంకము క! శ పిమ్మట సర్దుమణంగిన పరిజనమా,. ఈ త్తరమతో మంస్యతియు సేవింపుచుండ రాజు ఆత వేశించును, ) రాజు. (ఉత్తరముకుం జూచుచున్న మం ఖతి నిజూంచ్చి వావాతళా ! విదర్భరా 'జేమనుచున్నాండు! మంతి _ స్వామోా తనుం గట్టం (చాళ్ళు ళొం చెచ్చుళొను చున్నాండ, శాజు _- అ యుదత్తిరమును జదువుము, మంతి _ ఆతండు (వాసిన దిది మిరిట్లు సెలవిచ్చితిరి *నీ వీనతం,డి కుమారుండు మాధవనసేనుుడు సంబంధ నిశ ఏ యముతో మాసన్నిధికి వచ్చువపుడు నీ గడిరాజు లాతెని నాకిమించిరి మాకుంగా సీ వాతనిని సపరి వారముగా విడువవలయూు నని జాయల వీషయమైం రాజల యిీావైఖరి మికు గ్‌ా | త్తశాదు మ్‌ాగు మధ్యస్థులుగా నుండుట మంచిది ఇంతకును, అతని చెల్లె లాసందడిలో. దప్పీపోయినది. అమెను వెదకు టకై [వయర్నింపణలను శాక మాధవనీనుని మిరు విడివించికొన. దలంచితిళీని యీ యొడంబడిక శంగీకరింపుడో కళార్యసచిళు వాదు మజందింబట్టిరి మున్న వాని నవిడువనెంతుళీని నేండు విడుతు ననుిజాతోడం బడతితో మాధవ 'సీను మెఆటయం7ా ననూనమైతి
న! మాళవిశా న్ని మి శ్‌ మా రొజు = (రోమముతో) వమ, అనార్కజ్ఞత ! మాతో వంతులా ! వావాతకా వానికిని మనకును మొదటి నుండియు నింతే వాని నిర్మూలమునకుు ముంబే సంకల్పించితిమికదా 1 ఏరసేనముఖమునకు దండనసీతినిం (కటింవుము, మంతి = చిత్తము, రాజు నీ యు(ధ్ధేళ్య మేమి 1 మంత్రి _ ప్రభువులు శాజనీతిం సమ్ముతముగా సెలవిచ్చిరి, నూరవ పాప రాజ్యాధినేత యసట పాదుకొ నేరం డింశనుం (క సలులంగు వానిం 'బెకలింప సుళువు నవ్యపరోప శిథిలమయ్తూలన్ము తరువు గూల్చివవిధాన. శీఖైనో రాజు = అటులే *యగుగాక, ఇదియే కారణముగా సేనాపతి మంతి = చిత్తము, (నిమృ్మృ్రిమించున్సు ( పరిజనము యథాథత్రూర్వరుశా రాజును ్షేవించుచుండును, ) విదూ _ (ప్రవేశించి) ఇండాక ాజుగారు - అలనోకగానాండు చిత్తకువున దర్శన మిచ్చిన మాళవికనుం జూచుట కనువెన యుపాయమును విచారింపు మనిరి నేను గూడ దానిని సంశరించితిని, పోయి యూాతనికి నివే దింతును, రాజు - (విదూమకునిజూచ్వి అడుగో నర్వసచివ్రండు గొతముండు..
యథతమా౦ళము థి విదూ;._ (సమిోవించి్సి వర్ణిల్లును, "రాజు. (రలయాచి) ఇదిగో ఆసనము, ( విదూసకుండు కూర్చుండును, ) 'కాజు- ఉపాయము గోచరించినడా 1 విదూ_. నోచరించినదా యేమి! ఫలించినదదా యని యడుగుము, రాజు; ఎట్లు ॥ విదూ _ (చెవిలో) ఇట్లు రాజు _- కౌగున్నది, లెస్సగా నారంభించితివి, నెరవేరుట యొట్లున్నోగు, నీతంత్రు మాశాదనకనుగా నున్నది నడుమ (పతిబందమొక్క_ండు వొడమెజీని “శౌర్య మొనంహడు టది సావ్యాకారివలన కన్నులుండిన నే ముంధళారవీహిత దృళ్య మేర్ప్చడ వలయును దీపకళికం 9 ౧ (శెరళో), చాలులే. ప్రగల్భాలు, ఎవరి యంతరు వెంతో అక్క-జే లేలుతుందిం రాజు = (విన్సి అప్పుడే నీపన్నుగడ వూంచినది, విదూ.... ఇంతలోనే ఫలింపవచ్చునుగూడ,
14 మవూళబిశో గ్నిమి త్‌ ము ( కంచుకి (పచేశించును. )్సి కంచు _ బేవా అజ్ఞాపరిపాలనము నమౌాత్వులు విన్న వించుచున్నార్గు, మరి ఇకునో వంద త్త గణదాసులు, అభినయ విద్యాచార్యులు నుభయాులం నవ్య్యోన్యజడయ సముద్యోగమునన్‌ శభ శరుదెంచిరి చీండో తళ సాయాత్కా ర వెంలయు భావమ్ములం నాక. కేం రాజా.= ప్రవేశ ఇట్టుము, కంచు; చి తము, ఇబాలనీ (నిమ్మఎమించి యాచార్యులతో. బి వేశించును.) గణం (రాజునుం జూచి ఓహో! ప్రభువుల నిండుదనము దరియరానిది, ఈనాండు మొదలుగా తికనింగాంచుట జూకు నూనా,స్త్యసం కొళ కుభమూ రి యితండు చాయంగకీల “నెడండలో గగ్గోలు మాయుళే అనుభఖావనకిర పదీ వ్సి మౌాలాతరంగ సంచాల నాఫ్‌ల క కీలాలపతినోలె శీఠనాఖమూ చూడంగ? జూడంగ కాడ్కి.కింటొళ్క్ళ్ల జూడరై యనుని మేషుక్యూ అింయ్యా. క్‌ హార'- వము 'లేజస్విత |
పొథచూ ౦ళవ్లు న! దౌొవారిక జనరగులచే కా విడువంబడియు డానీ రాజూనన తే జో విద్ధామత చెనరో శావల దన్నట్టులె కరమ్ము వెజపగక. ల! శంచు;ః. (సమిోవీంచ్రి అరుగో ప్రభువులు ! ఉభ -_- దేవా విజయము, రాజు = స్వాగతము, అవిగో ఆసనములు, ఆ (ఇరువురునుం గూర్చుందురు) రాజు నాట్యళిమో సమయమున నాట్యాచార్యు లిటు వచ్చిరి గణ _ అయ్యా 1! వినండి నేనును గొప్ప వారియొద్దనే చదువు కొంటిని ఆ నేర్చినట్టివిద్యను ప్రదర్శించి “క్షా” ననివించుకొన్నాను. మికు నన్ను పరిగ్రహించితిర్సి రాజు - కొను ఇప్పుడు దాని ప్రస _క్రియేమి 1 గణ- ఆనన్ను ఈ వారదత్తుడు నలున్సంలో నీతడయ నా పాదధూళికిం జూలండని తూలెను, వార. స్వామి ! కయ్యమున కాయనయే శాలుదు వ్వెను, ఆయన సముదమంట | నేను పడియనంట కావ్రనం బరీత్సకులగు ఫ్రభువ్చులే తారతమ్య నిరూసణము చేయవలయును, చిదూ;.. లెస్స వాగసగాం గనుళొంటిరి,
న! చూళవికాన్నిలి లొను గణం ఛాలా. 'నౌగుగా. నున్నదని పిభువు అవథానముతోం జి త్వగింపుడు, శాలి. కొంచె మూగండి. జీవి ఆకువ్యథా వ్రానింపవచ్చును. పండిత కౌశికీ సన్నిధిని న్యాయ విచారణ మంచిదె. విదూ... బాగున్నది. ఉభ'_ ప్రభువుల చిత్తము, రాజు. సకొద్దల్యుడా. ఈ వర్తమావమును నివేదించి పండిత కౌశికీసహీతముగా. జీవిని. దోద్కొ-నిరమ్ము, కంచు. చిత్తము (గిద్కుంమించి సపరివాంజికంకగు దేవితో ప్రవేశించును) కంచు. అన్మూ ఇటు యిటు, థారఒ అభ్యూ్యూ . మా కీ వారద_త్తగణవాస విదాదమున నేవి తోంచుచున్నది 1 పరి తోంచయట కున్నది? గణదాసుయ వారదత్తునకు! డీసిపోండు ధార .. అది వ! వినను రాజాశ్రయ వుతని కెక్కు.వ-- ఫరి;= నీవు కరాయకడా 1 ఇపరగువానున సవఖండు నతిదూత భౌానురాంకశువ గుచుం బ్రబలు నేని శారశాధిపతికి. డనర నే శ కొదునని కాపరగ్తబా ప్రసన్నత్రచికి.
సపుథమాంశతు శ వితూ-.. అదిగో 1! పండితకౌశికిని వురన్కు.రించిళొని ఇశారశీజేవి, రాజు= కను అమె
ధృతదుంగళకఆ నాలం కృతితా ఆలెనేన. కాశకియు కా వేళ చంతంసనూ నధ్యాత్మము నా కృవామెళంినరీతి బేవి చమొంకంయు సొెప్పిత్లా న! పరి... (సమిాదించ్సి పాభువునకు విజయము రాజు అమ్మా ! నమస్కా.రముు చరి పౌరవిననలణ సవ్ఫతో చారతమ రై నవాథు దారణ నీకున్‌ ధారణిని భుూూతధారణి సిరీతెని నర్షకతము నేతెదు శాళక్‌ జ్‌ ఛార'_ అర్యపుతెంలకు జయను, (ఆందజంను గూర్చుందుయ్య రాజు'- అన్న్యూ నాట్యాచార్యులం వారద త్త %8దానులకు వివాదవజ' కలిగినది అందు నీవు ని శ్రతూకాసదము। నధివ్యింవనలని యున్నదె వరి వాలునః వరిచోనము వట్టణనుూూ చేవవనుండగాల బళ్లైలోనా రత్స్నృపరీతు $
క్త మాళవికాగ్నెమితిము
శాజు _ అది కాదు, నీవు పండితురాలవు కదా ! వారో నూకు “వేణు వేజుగాం గావలసినవారు
ఉభ = ప్రభువులు చక్క-గా సెలవిచ్చిరి. మధ్యవర్మినిమై గుణదోపముల నీటెం నిర్గ యింపలలము
రాజు = అసలు వివాదమేమి ! _
పరి. ప్రభూ నాట్యశాస్త్రము ప్రయోగ పిధానముగదా, ఇందు వాగ్యాాదమలతో ౧ బని యేమి 1 (ఛారణివంకకుల దిరిగి సీ యభిప్రాయ మేమి 1
ఛార _ నన్నడిగినవో వివాదమే మంచిదికాదు
గణ- టేవీ ! విద్యాధికుల వలన నోటమి నభిలపి౦వెడి న న్నిట్లవమానించుట తగదు,
విదోూ - ఇన్నాళ్ళనుండి దివొణమునయిడీ పొట్ట నింపుకొను చున్నారు వీరికి జీతము లిచ్చుట దండుగ సంవాద మును జూఛియైన వినోదింతము,
ఛార _ కయ్యమన్నచోం జెవి కోసికొందువ్ను
విదూ:. అదికాదు. పరస్పర జయాళభిలానములైన మదపు "ేనుంగులు ఒకదాని నొకటి నిలువనీయవు, అవి యూరకుండు "బట్టు శి
శాజులు భగవతీ . ఇరువురి యాంగిక సౌవ్చవము నెటుంగుదువు గచా
జరి: శెలియేమి 1
హపథవమాంకకు ప! శాజునా ఇంతకన్న వీరు వేలుగా. జేయందగిన బేమి 1 పరి: నేనును అదియే చెప్పుచున్నాను కదు బంకాశించుః. దననయంబె కశ మయొకనది శివ్యసంకాంత మై (యకౌళించు నొకనియం ద భయ వెంకరీతి వెల్లునే మొకనియందు నిలంపందగు వాని మొదల వొజ్బలక్రు సెల్ల ఏ! విదూ _ అయ్యా, విన్నారుగచా కౌశికీవాక్యమును 1 ఉపదేశ దర్శనమువల్లనే నిర యము, నరో. న! హర'*. మాకు. బరమసమ్మతము, గణ. జేవీ! పరిస్థితి యిది, ఛార - శిష్యులు మందమతులై యుపబేశమును బాడొనరించి నచో నోదోవమము గురువ్చలడా 1 రాజు... అట్రి మందమకులను న్వీకరించుటలోనే గురువుల "కెలిని వె ల్లిడియగును, ఛార _ (జనాంతికము) ఇపు జేలాగు 1 (గణదాసుని జూచ్చి (పకాశముు ఈ మనోరథమును. దీర్చకపోయినచో నార్యపుత్రుల కుత్వ్చావాము ళొరవడడు నా మాట విని నివృ్రృయోజనమగు నీ యత్నమునుండి విర మింపుడు, వదూ... రమెచెప్పినది బాగున్నది, (గణదాసువంకకుం దిరిగ్సి ఎట్లో సంగీతాచార్య పదమును సంపాదించి సరస్వతీ (పసాదముల నారగింపుచు సుఖముగా గాలక్షేపము
కేశి మాళఇకాగ్నిమిశువు చేయుచున్నట్టి మివ దిక్కుమాలిన యా చాదను "'లెందుకు 1 గణ _ అమ్మగారిమాటకర్థ మిదియే. సమయము వచ్చినది ఎనండు నుహితిస్టితుండ నాశీల వాద మనుచు సడికోర్చి యొక్కట వణలియుండు "వెనని యాగము మడి జీనవైకఫలమా చాని విజ్ఞానహ్య్యుని వణిజబాండండు?. న! ఛార _ ఇటీవలనే కదా మి శిష్యురాలు నాట్యాభ్యాసమును మొదలు పెటినది, ఆమె ప్రిదర్శనమునుం ఛచాటించుట షో | న్యాయముకాదు, గణ _ అందువల నే నాకింతి పటుదల, ఉరి లు భార మీ రిరువురు కౌనికీసనుతయములో నుపదేశమును శారి. అదీ న్యాయముకాదు. సర్వజ్ఞుండై నను ఒక్కడు చేసిన నిర్ణయములో దోషము లుండవచ్చునుః ధార = (జనాంతికము) ఎంత మందమతివే ! వెలగువగా నున్న నన్నే జోళొట్టుచున్నావు గదా . (కోపముతో మోము నావలకుం చ్రిప్పిళొనును,)
(౮ పిఖభమా౦కళను క్ష (రాజు జేనినిహూర్చి పరివాజిక సంజ్ఞ చేయును పరి = మార్యొగమ్ము వెట్టి మరుగ నేటికి . నింువదన నెరసుగలదె పృభునియందు కనలునకేను నొక్క. కౌరణమ్యువ్నచోం బడకతీరజెందు పతులకైన 19 విదూ - న్యాయవేశ దా! ఎక్షైననుు దనవారిని రత్నీంచికొన వలయును. (గణదాసుని జూచి బేవిపోపము. నిన్ను కాపాడినది సుశిచీతులై నంత మాతిమున సెల్లరును జోధనావిషయమున సమర్థులు కారు, గణ, అమ్మా! విను,(డు. లోక మిట్లనుకొనును, శలిమి శిమ్యులందు వెలయ గలను ఇలవు లేదయేని కొలువు చాలించెద నీ నవావమొన మేనువేప 19 ధార _ (తనలో) వమిగతి 1 (| సకాశముగా, శిమ్యుల యోగ 'శేమనులు గురువులవి, గణు- (తనలో) ఊరక బాధపడితిని (రాజును జూచి) జేవి యనుమతించినది వ (పయోగను నిమ్మని సెలవ్రు? రాజూ (ౌశికివంకకుం దిరిగి ఆమె యనుజ్ఞం శాని . ఛారణి యేమో ౌధపడుచున్నది నాకు సంజేవా ముగా నున్నది
కెకి మాళవికాగ్ని మితొము
ధార+_ నిశ్శంకముగాల. 'జెప్పుము.. పరిజనము (పభుజనాధీ నముగబా |!
రాజు నేను. గూడ ననుము,
ఛార _ అన్మూ మిరు చెప్పుకు,
కాని. ప్రభూ చతువ్పదోత్ధమగు ఛలికమను శర్మిస్టాకృతి పిదర్శించుట కష్టమట, ఆ ప్ర యోగనై పుణ్యమునుయిట్టి ఏరి యంతరమును నిర్ణయింతము,
ఉభ'. మిా యాజ్ఞ
విదూ _ కావున రెండు వర్షములవారు నాట్యశాలలో పాట మొదలు పెట్టి మాకు వర్తమానము నంపుడు, ఈ ఫులోగా మృదంగధ్వని వినివించినచో మీమే బయలు "బీరుదుము.
వారపు అకు (లేచును)
నణ - (థారణినంకం జూచును)
ఛార _ (గణదాసుని. జూచి) నేను మీ విజయమునే కోరు చుందును
ఉభ _ (బయలు చేరుదురు)
శాని _ అయ్యా ఒకమాట,
ఉభ - (నురలి) ఇదిగో !
శొన్సి= అధ్యత్షురాలను గనుక చెప్పుచున్నాను సర్వాంగ సౌప్ప్టన వ్య 'క్రికె పాత్రములు నిరలంకారములుగాం బ్రవేశింప వలయును
పుఖథమాంకళము ]తి ఉభ.. ఇదియా మాకు చెప్పునది 1 ఇార.- (రాజును జూచి ) రాజకీయములయం వీ యభిజ్ఞత యున్నచో. జూల బౌగుండెడిది, రాజు. వేఆంగా మదినెంచి వివ్వాలిం ెదవు నీరేరువోస్య నా ఆెరసులే దిందు ఆమరుగా లోకమ్మునందు "నెచ్చటను సనువిద్యులకుం బరస్పుర యళ స్పర్థ వం (శేపథ్యమున మృదం౫థ్వని = ఆందటును( 'జెవియొగ్గుదురు) కౌరి అప్పుడే పాట మొదలు వెట్టినా-కే నిజమే, క చీమూార 'సనితోవా మేంచినం బరిన్వినా్నా&ీ శోణమ్ములా శామౌర్గమ్ములం బెట్టి సంళ్లథ మృదుచ్భాయా కలాపమ్ముతో శా మాయూర మరంద ుధ్యమకృత్‌ పాశ్తిరంభమె హారిమె వ్యోమాంతమ్మునయందు( స్క_రరవవ్య్యూహమ్యు నిండారెడిక్‌ వి “రాజు. జేవీ . సభకు బోదనముం ఇాగ్ర ఎ (తనలో ఏమి గడుసుదనము (ఆందలును లేచెదరు) విదూ - (వకాంతముళా) ధైగ్యముగా పద ధార ణీ జేవి యనుమానింప వచ్చును, రాజు - ఆరి"పేదయగు గుండె తిరమొనర్శితి వెట్లొ మురజఘాోపుము మరల పరియవా పెడిని దవులకోరిక విద్ధి థరణికి ఎదుట నవర్‌రింహుగ వైన యడుగు సవ్వడియొ య! +ఆందజు. న్యిమృ్మమింతురు] ప్ర థమాంకళము
మాళవికాగ్నిమిత్రము ద్వితీయాంకము (గంగీతరచవానంతరమున నాసనమాలదయి. సనయస్కు_ండగు శాక. ధౌరణియాను. పరిబొజకయును. విభవోచిత ముంగాం అరిజనకు వ పెింకురు) "రాజు _ అమ్మా మొంజెనరి ప్రరొకాగము శ పరి _ ఉభయులత విద్యావ ఎద్ధులెనను గణదాసులు వయో ధికులుగచా, శాజు - మహాద్లల్యుండా ( అచొర్యుల కిది విన్నవించి నీపనిలో నుండుము, కంచు. చిత్తము, (నిష్క-వించున -= (ివేశించి ప ము చతువ, శర్మిస్టాకృతిని స్థికచిత్త ముతో నవథరింపుడు, రాజు = ఆచార్య సావధానుండను, (గణజాను4 న్యిష్కుమింతురు) రాజు _ (జనాంతిక ముగా చెలికాడా . 'తెరలోన నున్నది రరశళాయితావ్నీ దరియమాటికి. జాడ్కి. ఈళ్లిడంబందు "కెజివీ కాంచగలేమి తెననమై లోని శఆరుగునో 'కెర-నీర విరంయగాం కేని ॥ం శ
ద్వి తీయా౦ంకను వవ విదూ_ (జనాంతికముగ్యా (పభూ! జ్నాగత, విరిటేనె సిద్ధ ముగానున్నది లేనెటీగలు మోయుచున్నవి. సహ క (వమ్ముట నాచాక్యులచేం బరిశీలింపండుచున్న యాంగిక ముతో మొశవిక (పవేశించును ) వదూ = శికూనిబద్ధమయ్యును సీ్‌టె సౌందర్యను తరుగు వో లేదు, రాజు. (జనాంతికము) చెలికాడా వాండు పటమునం దరుణిం గవ్నట్టి నాతకక స్వాంరేమునం గాంతినసంవాద కళంక "లిగ నీ తనూళేఖ లటుఃడీర్చె "ెవ్వడిపుడు వాండు శిథిల పయర్న్‌ సంభావితుండు వట గణ:- అమ్మా భయము వదలి సరిగా నిలువుము. రాజు _ (తనలో) సౌందర్య శ పరిస్థితులయందునుం గుకా వించును, కను లాయతము శ్రీ లొననము శారదచంది చమకొంతి బుజను అంపానతములం నివిడోన్నత స్తన నిభృత మెడందపార్వములు (సమృష్ట్రభావమానం దనరు సెటిగౌను వాపాంక పరిమిత మ్మతిమాత్రమగ అానీ (క. జఘనమ్మును నడుగు గవ కు రాళాయసలియునెన రమణి యావా, ఖ్‌ త న. జ ర మదిలోన పాత్తిన స్థోళ్లు శవ 6 *లింఎజాం + యే య న. ఆ
న! దూళవికాగ్నిమి(తము భంగి కౌనెట్టు లటుల మలంగ మేము నిలిచె రంగ స్థలము] 'వన్నెలలం గాన నంగ మంఠాధిజేవత యనల నయన నిరృతి రవైక సంప్తాన నిరతికయత నే మాళ;= (ఉఊపగానమొసర్చి చతున్చద ప్రబంధముచు పాడును) శాంతుండు దుర్గభుండుగదవె యాతవినంక స్వాంతమా యడియాస చాలు-సీకింక్ష వో యిదియీల వామాత్స మూరక కెరల చజాయునో కోరిక డాసట వరల ! ఆయొః బో యిన్నాళ్ళకయ్యొు చూడ్తగను వీ యుపాయమ్ము పాపించు కూడగను నాథ నీయందునను నాటినది మడి ఆజీప ళశాధీనజాలనురా వెరలవైప వ? (వీమ్ముట రపానుపార మభినయించును) విచూ.. [పభూ చతువ్చద ప్రుబంథ ద్వారమున నిమె నీయం దాళ్కని వేదన మొనరించిళొనుచున్నది. రాజు. మాయూవాయు నంతే, నన్న నుర క్తగా మనమునం దలసపోయుమటంచు. చారసా భ్య్ళున్నతిం గన్నెచే నఖినయోదితమైన తెఆంగు ఛారణీ సన్నిధిలోన నా వఠపుచంద మెలుంగమీం బాక్టనాపరి న్విన్నదృగంతమౌా మనవి సెప్సినయట్లు మదిం గరం వెడిక్షా ల త్రః (గీశాంతమున మౌళవిశ నిమ్మ9మింహంబోవును)
ద్వి పీయా6ంళమను కీ విడూ _ కొంచె మాగుము (గణదాసునితో) మిరొకటి మరచి నారు గణ _ అమ్మా తణము శిలువుము, పూజ్యుల యభిప్రాయ మును విని పోయెదము (మౌళవిశక మరలివచ్చి నిలుచును రాజు - (తనలో) చెలువము సర్వదళలయందును. గ్యొత్త సోయ౫ మున్ను వెలయించును, అశ్షుకదా క మణీబంధనీభృత కంకణమైన చాపలి చిగురుం గోలునితంబ సీమంతేర్చి మాధవీ విటపకోమలము దశవీ.ణపాణి సరవీజాతమ్యును జారవిడిచి పొాచాంగులీధుత ప౦'సనమండనమైన కట్టి మము, శనం జూాడ్క్‌్‌( గుదుడుకొలిపీ బుజ్వాయతార్థ నిధృత జీేవాయస్టిరె నిలిచిన నిలుకడ వెలయజనట్టి విరిసన మొడ్టళళడం అలితాంగి రంగము నందు నెరపినట్టి యఖిలవిద్య మయొకండు నెళ్క్ళటియగు నొంజీని, నిలిచి తీడవందు వెలయు సౌగె మిగులం వా భార. గౌతముని మాటకూడ మిరు పాటింపనలయానా ! గణ _ అమ్మా. అట్లనరాదు, పిభువుు సవావాసమునుం బటీ యళలేండును నూత్క్‌దర్శి శావచ్చును కూడుము, లు
బ్ర్తత్తీ మాళవిళాగ్ని మిఠర్తము మతిహీను( డైన సత్సం గతిం దనరెడునేని ధీపొకాళమునందుక- కత కెఫ్రఅలకకాగమ్వ్నోన నతి కలుహోంబువులు చేట్లలైన విధానజ్‌ 980 (విదూవకునిం జూచి) "ఓయూ వీవు జెప్పందలంచిన 'చేమి + *విదూ - ముందు పరివొజక్‌ నడుగుడు, తరువాత నేను చెప్పుదును. పరి = భూచినంతవరకు దోవము లెచ్చటను లేవు, అంకర్నిహిత భామ లంగకమ్ములచేత భావమ్ము నూచింపంబడుట లెస్స పొదవిన్యాసమ్ము పరిగతలంయమం రపాంతరమ్మ్యులం దన్మయత కడీంది శాఖానుసార పిస క్తమ, శ్రి న యమా, నతి మృదువగును ఫీదామనలిని విమయమ్యు నందుండి వెడలించెడీనిభాన మన్యథావమ్ము సట్లయ్యుం గూడం శెడరు రంజనావిశేపు మించుకయును నతివ తాను "సెరపీనంతవట్టు విద్య యొల్లదోవ. విరహీరయును రపో ల్లానీతళయును నుప శెశిరియును ట్ట! జకం గణ _ పిభువుల చి త్తృమెట్లో 1 రాజు.= మూ వాదమును వదలికొనినళ్షు,
ద్వి శీయా౦ళను ణ్‌ గణ. ఇప్పటికిలడా 1 వృత్యోప బేశకుండను, ఎవని జీర్పుకముల దిరిచుశరకజునుం బరీ తవలమండాళి విలుధజనుల యొదుట ఛాయ కగ్గనట్లి స్వర్ణమట్టు ! ధార-*_ దెవముచే నాచార్యుల యశస్సు, అతతమై వెలయు చున్నది, గణ _ మా యాశ్ర్యయమే దీనికి మూలము (విదూమకుని జూచి నీ వనుకొన్నది తెలుపుము, విదూ - పుయోగారంభమున ఇా్రావ్మాణుని సంభావింపనల యును, ఆది మరచితిరి, పరి-_ ఇదికూడ ప్రియోగములోని టే (ఆందజు నవ్వుదురు మాళవిక యలంతి గా నవ్వును) రాజు - భూడదగినది చూచితిని, దరహవిసడళిత లలితా నుర వదనము, విదళల్మే- సర రుచితోదర సరోజసదృళరుచిందనన న! గణం వాాహ్మణుతా |! ఇదియీ మొదలుకాదు;. లేనిచో ని న్నేల యుపేవీంతుము
న! మాళవికాగ్నిమితును విదూ'. అయ్యో ! ఉరుమునిని జలాశచే నింగిక నోరు 'తెరచిళొన్న బెగ్గురుపవీ, నై తిని పరష్రత్యయ నేయబుద్ధు లము మాకేమి తెలియును అమె చాల పాగుసడే దనుటచే నీ కిది బవూకరించు చున్నాను, (నాజుచేతి నుండి కంకణమును లాగును) ఛార.. అగము, ఎదిరి గుణము నెజుగకుండ బహూశరింప రాదు విదూ - నాది కాదుగదా భార. (గణదాసునిజూచి) మా శిమ్యురాలి ప్రదర్శనమైంనది కచా |! గణ ఆ అమ్మా. పోదను రా, (మాళవికతో నిష మించును.) విద్రూ = (జనాంతికము) ఇసంయువులను నవాబు ద్ధి కొలంది శవించితిని, రాజు. ఎంతమాట! నా కప్పుడు అ్తమించెను నయనఖాగ్యము నువళోత్స చాంత వేళానిరంతర దుఃఖైక సన మెద ధృతి చ్వారమునంట తె. నినుపగడియ ఆఅజవనికాభ్యంతర నిలీననుయిన టెదియొ ర్క విదూ+.. దరిదుండైన రోగి వైద్యునిమోందవలె నాపై నాళ పెట్టుకో న్నాను
ద్వి తీయారకము ల్‌ వారః- (ప్రవేశించి పుభూ! నా పు రొాగమునుగూడం దిలకింపుడుం రాజు _ (తనలో) చూడవలసినది ముగిసినది' (ప్రకాశము) వమూకుం జూడవలెననియీ యున్నది, (శెరలో "జీవా ! జయము జయము మధ్యాహ్నము కావచ్చినది కోళ్ళ జండతాంకునకుం చామరనీడ "చెంగుడుం గన్నుల హంసములు నుఅంగ కుదల ముంజూర్ల మెల(గదు లోలో*సె 7 కనుకు పొారానతకులము ఇెరల దుత్కీంర్ట శిశిరలిందువు వారియంతంమ్ము చుట్టు నూరక "నెమ్మి సుడియు డ్సీ శోడిమి విన్నులలోన నలిన షంథంవథింత నిలిచి నిష్పుణశా కె నిజ్సిఖదిళల నవసరమ్ముయ్యొ 'జేన నుధ్యాహ్నసమయ విపార విధికలాపము "నిర వేర్చుటకును నృపతి గుణరాళివైన నీ యాషమంేర్చి 'బేవెలుంగులు నిండార వెలసె నినుండు న! విదూ.... అమో ! అమ్మో మాకు భోదనవేళ యయినదిం పిభువులకు వేళమించినచో వైద్యు లొవ్పిళొనరుం (వారదత్తునిం జూచి మూ మాశేేమిటి 1
లి మాళదిళశాగ్నిమితుము వార... ఇంకొక నకాటకు ఏీలున్నడా 1 రాజు. మా ప్రయోగము "రేపు ఇప్పటికి విరమింతముం హార - ఛిత్తము, (నిష్యిమించున్సు ఛార ఆర్యపుతు) లిశ స్నానవిధిని నిర్వ ర్మింపుడు, విదూ _ నేడు భోజనము సవిశేవముగా గుండవలయును, పరి_ (లేచ్చి స్వస్తి (గోవితో నిష్క-)మించును) విదూ.. [సభా రూపముననేకాదు, విక్యలోంహాడ మాళవిక నిరుపమానురాలు రాజు = చెలికాడా |! వకీయ క ఇ్యాజమధురక చాలనట్లు చానిపయి-హార్చి అలితవిజ్ఞానమకట అంబుజభవుండు చేసి పంచాధికనుగ నతనుమూర్తికి విపదిగ్ధమైన శరము 6 _ వేచుల!నా పరిస్థితి విచారింపందగినదిం విదూ:- నీవగనూడ నా యవస్థను విచారింపుము.. అంగడి లోని మూసవలె నా కడుపు మాడిసోవ్రచువ్నది. రాజు... ఇళ్లు మిత్రకార్యమున నీవ శద్ధవహింపషనలయును,. విదూ'. దత్సీణ తీసుళొన్నాను, కాని మేఘానరోధమున 'వెన్నెలనలి నామె మనకిత కనుపడద నీవు మాంస విషణిని గ్రద్దవలె నాళను వదలుళొనలేవ్లు సాహా సింపనులేవ్రు. కార్యసిద్ధినిగూర్చి షరితపింతంవు,
ద్వి వీయా౦ళము ప! శాజుఎ నాశిక్కాడి స్తాయి శి నిఖిలాంతఃపులే వనితా నుఖనోక్సిరసభ్‌ వ మక్టితేకం బళా జ్యాఖవృత్తి వైన నామది సఖి యుక్క_తి నిల్చె స్నేహపారవసతిరయై లి? (ఆాదతా నిష్కఏమింకురు) ద్వి రీయా౦కము
వమాళవికా గ్నిమిత్రము నయ కకక ల షన తృ తీయాంకము (వీమ్ముట పరివా9జిక పరిచారకృకిమాస్తాతిక హి జీశించుచున్నది) సమౌ. సమౌాహితికా 1! రాజుగారి తోటలోనీకీ. జోయి జామపండ్లు కొని తెమ్మని పరివ్రాజక యాజ్ఞాపించినదిః ఇప్పుడు మధుశరికను వెదుకవలయును, (పరికొమించ్చి అదిగో మధుకరిక, రశ్తాశోకము నవలోకేంచు చున్నది పోయి చూవెదను (ఊచ్యానపాలిక స్వ వేళించును) సమా _ మధుకరికా . నీ కీయుద్యానపాలనము సుఖముగా నున్నదా 1 తుధు:. ఓహో సపదూహితికవా . సీకు స్వాగతము సమా- రాజ్ఞ దర్శనమున "ీమేని గొనిపోవలయును గాన జామపండ్లు కొనితెమ్మని నేడు పరివ్రాజిక యాజూ వించినది.. _ షో తుధు _ ఇదిగో నిచ్చటనే యున్నవి. అవ్రనుగాని యా నృత్య శితకులలో పరివాాజిక యెవరిని ప$ంసించినది 1 సమౌ _ ఇరువ్సరును కాత్రజ్ద తయం చేమ్మ పుయోగనై పు ణ్యమునం బేమి సమాను లేనట, శిష్య కాలిని బక్ట్రి గణదాసునకు బ్ర _స్తివచ్చినది,
తృతీయాం౦ంళము న! మధు... మాళవికను॥ార్చి లోక మేమి చెప్పుళొనుచున్నది 1 సమా = పుభువున శామెపయి నభిలావమ మిక్కుటమంటం వైకనూతుము. ధారణీజేవి యే మనుకొనునో యని వట్టి దొరతనమును (బదగ్శించును శొన్నినాళ్ళనుండి మాళవిక వడలినమాలతీదామము వలె కనువించు చున్నది ఇంతకుమించి నాకు. బెలియదు, నన్ను వదలుము, మధు. ఇదిగో ఈ కొమ్మకు వ్రేలుచున్నది, జావముపండు నందికొనుముం సమౌా-- అలాగే (జామపండు నందిళొని ఈ సాధుసేన ఇతోధికముగా నీకు ఫలింపగలదు. (బయలుబేరు మధు - కలిసియే పోదము అదనెనను, ఈ రకృశోక మేలనో పూంత పట్ట లేదు దోవాదము చేయింప వలసి యున్నదని "జీవికి విన్నవింస వలయును, సమా _ బౌగున్నది, ఈ పరానురిక నీబే కడా (నిష్మ- మింతురు) ఇది ప వేని క (విరహీయగ రాజా విదూమకుండును పిజీళింతురు) "రాజ: (తనపై. జూపు నిగిడ్చిి దయితాలింగన సౌఖ్యదూరము కృళర్వమ్మందుతణ మీను తా నయనద్వంద్వముద్యగ కామ్బృనుగుతేం దద్దర్శనాయానీయై పయి నీశేల దురంతజీదన పడకా స్వాంతంబ నీవెన్నంజే నియుళ బానీయెలుంగ బే మృగద్భృశళ నిర్వాణ వేంలందనో సం
ఖి మాథవికాగ్ని మితొ) :౪
విదూం-... అధీరోచితమగు నీ వైక్షబ్యమేమి + మాళవిక నిచ్చెలి వకుళావళిక నాకుం గనువీంచినది, నీ సంటబేశమునుం గూడ నామెకు వినివీంచితిని,
రాజు _ విని యేమన్నది 1
విదూ - ఈ నిటేశముచే దాసి యనుగ్రహింపణడినదని భట్లా రకునకు నివేదింపు మన్నది. మరియును నాగరశీత మగు నిధివలె ధారణీబేవి పరామరికలోనున్న యావెం యనుళొనినంత సులభుఠరాలు శాదు, ఐనను పయ త్నించెదనని చెప్పినది.
“రొజు - స్వామోా సంకల్పభవా . ఏమినీ చాతుర్యము ! అంతరాయబహుంళములగు విమయములందు మనస్ఫువం జొనివీ తుదకు నిలుపోపమిని భటింతువు, (వ్‌స్క యముతో)
వృాదయపుట పుమౌధియగు నీ వ్యధయేఢ నిసర్గపాధు చా ఈయుధమాలతాంత మేడ * నిదియు న్నదెయింతవిరుద్ధ మేయెడక్ష మృదువనిజేనినెంతు మదియెల్లను+ దీమరరమ్మటంచు ను
న్నదిగద ! లోకవాదము కనంబడె నీయెడ పార్థకమ్ము గాన్‌. [!
విదూ _ చెప్పితినిగడా . ళొంచె మోవికపట్టనిచో నెట్లు 1
రాజు'- వపనికిని. 'నాలువోని మనస్సుతో నెచ్చటం బొద్దు వుత్తును 1
విదూ'- ఇప్పుతే కదా! ఎజ్జగోరంటల తొలివూంత కానుకగా నసంతముతున్సు. వచ్చినదను మిషతో నికావతి,
(0) తృఠతీయాణకను గ పుత్త్రులతోం. గలనీ డోలారోవాణనుఖ మనుభవింప వేడుక?” యని నిపుణికాముఖమున నీకు వార్తనంపినది. నీవ్రను సరియంటివి. ప్రిమదవనమున శే పోదము.
"రాజు. ఇది మంచిదికాదు.
వదూ _ ఎట్లు ॥
రాజు - ఆడువారు అసలే గడుసరులు, ఉపచారము లెన్ని పలికినన్సు నా పరధ్యానము నామె గమనింపళ పోదు, కాన్సన, సో
మానుటయ మంచి దుపవనయానమందు౬ గారణమ్ము లనేకముల్‌ గలవు శాన నడపీనము మిక్క్‌టముగ మానవతుంందు భావకూన్యోపదారమ్ము పదనుగాదు, ఉ0 విదూ_. ఒకానూటలో రాణినవాసముమిోాంది యిన్నాళ్ళ దావీణ్యమును 'వెనుకకుదోంయుట నీకు న్యాయముకాద్యు రాజు; సే ఉపవనమునకీ దారితీయును,
శుదూ _ ఇటు యిటు (హిక్రమింతురు)
విదూ-*. గాలికిం గదలుచున్న చివురు వేళ్ళతో నీ యెలదోట నిన్ను త్వరగా రమ్మనుచున్నదిం
"రాజు - (స్పర్శము ననుళభవించ్చి బుతువ్సు నిండుగా6 బట్టివది, పరాడుముం
లిక మాళవికానగ్నివికొము కలముదహారి కోకిల సొిక్రాయ గళోక్ట ముహుఃకహూరన చృలమున సంగజత్యథకుం జాలిం బడక వలదంచుం బల్కెనో 1 లలికవనామిధూళి విచలన్నవసౌరభ వీచి దశీణా నిలమనుకేల శామనియె ెమ్మది నాయొడలందు. చా?నో 9 కక విదూ _ "సీదం బేరుదువుగాని పద. (ప్రవేశింతుర్కు విడూ _ పూ. కలయంజూడుము నిన్ను. గైవసము బేసి కొనుట శీమో చెలునల సవరణకు సిగ్గుగా వసంతుండు. 'తెచ్చినటువంటి పూలసవరణలో నీ యుపవనలవీజ్ర మురిసిపోన్చచున్నది ! "రాజు .. అ చ్చెరువగుచున్నది. రరుణారుణాళోక సురుచిర పభంజేనీ లింబాధఠకాల నే కంబు మిగిలి సీలావదాశారుణాలోల కురవక శణిమై తెగడి విళేషకమ్యూ అగ్నద్విలేఫమౌలా కజ్జలద్యుతి తిలకమ్ముతోసాంటి తిలకరచన మధుశమాసాదీత మదరాగలతిక పల్లవములరు చిం గపోఅములిగీటి అంగనాజనముఖమండనాధిక ప ళ స్తిందాల్చినలీల వసంఠలవ్మీ చూడనొప్పా రె పరికఃపినూనళబల భానురోద్యానధరణీ విఖాగమాలను, శో
తృ శతీయా౦ంకము ఖ్‌ ( ఇడవుడ నుపవనళోభ నవలోకింతురు --- ఉత్క_ంఠితయగు మాళవిక (పవేశించును )
మూళ = ఆతని మనస్సేమో నాకు. జెలియదు, నా నున స్సాతనియం బే పరిభిమించుచున్నది, తలంచినచో నాశే సిగ్గగుచున్నది వమని చెలులకుం జెప్పుదును ! ఈ వేదన యెంతకాలనమో 1 (కొన్ని యడుగులు వైచి ఎచ్చటికి బయలు బేరితిని 1 (స్కృతి నభినయించి) అవును బేవికదా: చెప్పినది *మాళవికా గౌతముని చిలివీతనమునః నూయెలనుండి జూరుటజీ నా కాలు బెణకీనది, కావున సీఛ్చు రకాశోకమునకు దోవాద మొనరింపుము. ఐదు ర్యాతులలో నది పూచినచో నీకభీష్టసిద్ధి కాగలదు " అని, నే నచ్చటికీ బోవునంతలో జరణాలంకారములనుం దీసిళొని వకుళావళికయు రాగలదు, నే నీ యొంటిపాటున దిగులు వెళ్ళంచోసిళొందును (పర్మికమించును
విదూ _- ఓహో కల్లు తావి మొగము మొత్తినవానికి గండ చక్కెర దొరకినది,
రాజు. అంశు!
విదూ = అదిగో మాళవిక, నిరాభరణ సుందరయగు నామె మొగ మాత్సుక్యమును వెల్లడించుదున్నది,
రాజు (హర్షముతో) ఆమెయా |
విదూ;- వే చెవరు!
శః మాథవికాన్నిమి(త్రము అంచకొలు(గు నాలకించి దాపలియీటి జూండబెలియు బాటసారివోలె నీ వెలుంగండెప్పు నీరజమాఖిరాక కందువానీ నాదు జెందమలరె, శి ఆమె యచ ఏట 1 విదూ_. ఆ చెట్లచాల్చునుండి యిీావై పే వచ్చుచున్నది, 'రాజు= (చూచి వార్ష ముతో) సౌతమూ అమెనే చూచు చున్నాను, తొణంక్‌ (శోణియు సమాత్తుంగనతమును నవ్వుమోమలరంగ ఇా (పాణమిదె నచ్చె దవ్వైన తవరాజిదాటి ౦జా జెసకు, టు! గాతమా! ఈమె మొన్నటికన్న మనోవారముగా నున్నది శరవిపాండుకెండ సరసకపోలము లలంతిననఆుం. దాను నతివ దనరు "నెండఇూరులోనం బండుటాకులలంతి భ్లూన్లులైన మొల్లతీవ సాటి, శక్‌ వదూ... మో కిరువ్చరకు నొశేవ్యాధి సోకినట్లున్నది, మట్‌. రాజుఎనీ సౌహోర్దమెంతది ॥
రృతీయా౦కము న్‌ మాళ _ అదిగో సుమూళమగు దోహదముమింది యపేతషతో నింకను పూవు తొడుగని యా యశోగము బెంగంగొనిన నావలెనే యున్నది. దట్టమగు దీనినిడలో. జల్లని యీ జాతిసలక వై గూర్చుండి వినోదింతును విదూ _ వింటివా, అమె యేమనుచున్నదో 1 రాజు = ఇంతలో సేమయినది ! సీయూవా సరికాకపోవచ్చును, కొల్లలాడి ధూళి గోరంటపువ్వులం జీగురు బొంపములనుంజీల్చి తుంపు రులను గురియుచున్న వలిశాలి యొనరించుం జీ ర్పవిశృతి నిర్నిమిర్త్‌ముగ, శక్‌ (మౌకవిక జూర్చుండును) రాజు. మన మీ తీనలమూటున నుందము, విదూ-. ఎవరా వచ్చునది, ఇరావతియా ॥ శాజు - కమలవనమును. జూచిన యీనుంగు మొసలిని పరి గణీంపదుం ల (చూచుచుండునుు మాళే _ వృాదయమా ! పాదుకళొనని ఆణా. కోరికల కెగం బ్రాకకుము ఎందుకీ [పయాస (విదూషకుడు ఆాజావంకం జూచును) రాజు ప్రేయసీ స్నేవా మెంత చెడ్డదో వాడును,
న! మాళవిశాగ్నిమి (తను చిక్తవికృతికి గతమేమొ ఇప్పవీవు రక్కమును గాదు తత్త్వబో కైకఫలము ఆట్టులయ్యూను. బరిజేవి తార్థములకు జీన లత్యుంబననుచు నూహసించు*కుమి 1 41 వదూ... సీసంజేవా మిప్పుడే తీరును, సంజేశచోరిణి వకుళా వళిక యదిగో శాజు - అమె కిదియేపనియా 1 విదూ - ఎంతమాట 1 ప్రభువుల సంబేశమునీ మరచుచున్నచా! నేసే మజువనుగజా 1 (నూపురములతో నకుళొవళిక వచ్చును) వకు - మాళవికా ! వమనుచున్న్నావు 1 మాళ - వకుళా | వచ్చితివే ॥ వకు - (కూర్చుండి) ఇన్నాళ్ళకు నీవే చేయందగిన పనివచ్చి వచ్చినది వది! అ శాలిటుతెమ్ము పారాణి వెట్టి మంజరమును. దొడిగెదను, మయూాళ = (తనలో) వృాదయనూ ! ఉవ్విళ్ళూరకుము. ఈ వైభవ మెంత'సేపటిది ! ఇదియే యంతిమాలంకృతి యీమో 1 వకు. ఏమా యాలోచన 1 పూంతపట్టిన యీ యశోకమును దర్శించుటకు 'జేవి మిగుల నుబలాట పడుచున్నది,
కృ తీయాంళము అ శాజు _ ఈసన్నావామంతయు నళోకమును పూయించుటకా 1 విదూ.. నానల్ల నేగదా, -జీచేరులు ధరించెడి నగల నసీమె కాల్చుట॥ మాళ _ వకుళా మన్నింపుముః (పాదమును జూపును) వకు _ నీవు నా శరీరమవు, (అలంకరించును.) “రాజు= గెౌెతమా అతివ చరణాంబుజమ్యున ళలరకు వై నవధరించితె * తరుణ లాకుర్ద్ర) శేఖ భవ వినిర్షగ్ధ మన ్రథపాదపమాన మరల మోసెర్తిం బివురుటొంప "మె్మికండు, మ! విదూ. ఈమె చరణముల యొప్పీదమునకుం దగిన దీ యుదో సగము ాజు;. చకూగాం జెప్పీతివి, అలిర్‌ నఖద్యుతి యడుగుం దలికం దలంచాల్చ రెంగెకగ నిన్నా జే యలరులు లేని యశోకము ఇెలువుని యపకఠాధ వమితేశీర్ష ెంకందడుకా, ఉలి -విడూ... ఆపరాధివైన నీ కీ బహూకృతి తప్పదు, రాజు. చొవ్మాణుడవై నట్టి సీ వచన మాశీర్వ్యాదముగా నాదల దాల్చుచున్నాను నివు సత్యదర్శివి. (మదాలసయగు నిరావతి జీటితో _బబేశింటెను ) ఇరా - నీపుణికా ! స్త్రీలు మదవిభ)మము విశే శోభా వవామటగా 1
త్త మౌాళవికానగ్నిమితోనము
నిపు _ మొదట లోకో క్తిమాత)మే, పడు నిజయయినది,
ఇరా _ వియోక్తు లాండకును అర్యప్యుతుడు డోలాగృవా మునకు వచ్చినది తెలియుట యెట్లు 1
నిపషు= మీయందలి యానుకూల్యమువలన.
ఇరా _ చాలునులే నిజము చెప్పుముం
నిఫు _ “భట్టినీ 1 వేగ రమ్ము” అని గౌతముండు చెప్పనే చెప్పెనుగడా + అతంయ కేవలను బహుమాన ప్రియుండు
ఇరా_- ఓసీ మదాలసనైన నన్ను ప్రయదర్శనమునకు వృొాదయము వేగి వెట్టుచున్నది, అడుగు పడుట "లేదు, నిపు _ డొలాగ్భహామునకు రానేవచ్చితిమి
ఇరా _ అర్యపుతు్ర)లో ?
నిపు- అమ్మా పరికింపుము, వినోదమునకై న (వభువు లెంబేని చాగియుందుకు, శఇ్యామాలతా షరి వేల్లి తమగు నీ యశోకపు నీడను విశ )మిఎతేము,
ఇరా. సరే
నిఫపు= (చూచి మామిడిచిగురునకుం బజోళాం జీమలు కుట్టినవి
ఇరా- ఆది యేమే!
నిపు_ అదిగో అశోకమునీడ వకుళావళిక మాళవికాచరణ- ముల నలంకరించుచున్నది
తరృతీయా౦కనూ !
ఇరా _ ఇచ్చటికి నూళవిక రాకూడజీ వమయియుండును ।
నిపు:.. భారణీజేవి యూయెులనుండి పడి కాలు చెణశుటబే నశోక దోవాదమున కీమెను నితోగించియుండును కానిచో నామె మంజీరము లీ దాసీల ఆక్క-డివి 1
ఇరా= బేవికి దీనియం దెంత బబునూనము
నిపు_ రాజుగాళేం।
ఇరా= ఓనీ నా కడుగు పడుటలేదు. కన్నులు తిరుగుచున్నవి &ీని సంగతి. ేల్చిళొందును. (మాళవిశను. జూచి తనలో) నా కీ యలజడి యిందు'కే శాబోలును
వకు _ (మాళవికకు. జరణములను జూపి వాగున్నదా 1
మాళ = నాచరణమగుటచేం బిశంసింపజూలకున్నాను. ఈపిసా ధనము నెచ్చట నభ్యసించితివి 1
వకు - పిభువులే నాకు శితకులు
విదూ = గురుదశ్నీణ ౨. దీనిని తొందరింపుము,
మాళ,._ గర్వమే యెజుగవ్చు,
వకు'= శేర్చినచానికి వినియోగ మిపుడూ కలిగినదిగాన గర్వ పడవచ్చును. (పారాణి చూచితనలో నా దూత్య మిప్పటికి నెర వేరినది, (పికాశము) ఇప్పటి ళొక కాలీ యలంకరణము ప్లూ ర్తియెనది. ఊ.దికొనినచోం దడియారును, అంతవర కేల! ఆస లీగాలిీ యారి పోవును,
శ్రి మాళశావిగ్నిమిరొము రాజు = గౌతమా చూడుము, శజణీ లామౌరసార్ట్రువా చరణ రని రువాము€ దడియార్ప నిడుదయూార్పులం నిగిడి జ సాకు మిగులంగం గోర్కెె రరూన్నదిగడోయి ప్రథమ 'నేవావకౌళ మియ్యది జుణింగె. 86 విదూ;-నీ కీ నిర్వేదమేల! సీ యభీష్ట మచిరకాలములోనే సిద్ధించును, వకు _ నిండార విరిసిన కెందావురవలె నున్న య చరణ ముతో, పడి యంకతలను నధిస్టింపుము, (ఇరావతీ నిఫుణీకనంకం జూచును) రాజుః- ఈ దీవన నాకు, మాళ:_. కాని మాటలాడకుము, వకు - ఐనమాటయేీ చెప్పీలిని, మాళః. నీకు. గూర్చుడాననుగణా 1 వకు, నాశీనా! నూళ'= మరింకెవరికి 1 వకు - గుణానుర క్రుడగు పిభువునకుంహాడం మాళశ.- అబద్ధము, అదియే నాదగ్గజి లేదు వకు _ కొను నీదగ్గజ లేదు, విరవా పాండురినుగు ప్రభు శరీర మునం జెల్ల వెల్లడి యగుచున్నది,
శృతీయాంళము టి నిపు _ దుర్మార్డురాలు ఈ సమాధానమును ముంజే యాలోచించుళొన్నది, ॥ వకు - వ్వలపుకు వలపుచేతనే _గ్రహింపవలయా నను మూట పాటింపునుః మొళ _ కనుక తోంచినక్సల్ల మాటలాడుటయే 1 వకు _ ఇవి నామాటలు కావు. నీకె కలవరించుచున్న ప్రభువు నోటినుండి నచ్చినవి. మాళ _. ధారణీ దేవిని తలంచినచో నన్ను నేను నమ్మలేక పోవుచున్నాన్సు వకు = పిచ్చిదానా తుమ్మెదలకు బెదరి యలకాభరణనుగు చూతమంజరి నెన రువేవ్సీంతురు | మాళ _ ఈ విపన్నురాలికి నీవే శరణ్యమవుః వకు... వకుళమాల నలంగిన కొలంది పరిమళించును గచా, "రాజు. నకుళా ! చక్క-గాం జెప్పీలివి భావము నెజింగి పిమ్మట పలుకు గలిపీ రొదవు శంకక్‌ నిడి యాచితో త్హరమ్ము శకియ నిల్చితి మన్నిజేళశమున నీవు శామిమయసువులు దూతీ కొకరనతములుం, క! ఇరా'- ఓనీ ! భరాచితివా! వకుళావళిక యప్పుడే నూళవిక " నార్యపుత్రలతోం జతకట్టినది, నివు: కొను అధికారము గలదికాబట్టి,
శ మాళవికాన్నిమితొము ఇరా. నా యనుమానమునకుం గారణము లేకపో లీదు- అంతయు విని యాలోచింతును, వకు = ఇదిగో శండవకాలి యలంకరణముగూడ ముగినినది, ఇంక మంజీరమునుం దొడుగనలయాను (తొడిగి ) "జీసీనియోగమున నళోళమును పూయింతంవుగాన్‌, లే. ఇరా _ చేవీనియోగమా 1? శాన్‌. వకు - మాళవికా నీ యెదుటం జూడుము, (చెనిలో నెమ్ము మాళ ( వార్దముతొ ) ఎవరు ? వకు = ( నవ్వుచు ) ప్రభు వనుళొంటివా 1! అశోకళాఖాలంబి యగు పల్లవగుచృము- దానిని. దలం దుజీమికొనుము, (మౌళిక విషాదము నందును) విదూ... వింటివా 1 రాజు. కామిజనమున కిదియేం పదివేలు, వృాదంప ముల్క_08ఠమ్ము కొబీని యార్షిం బొగులేనియు నదియొక్క పొం మయొందు సంగమౌొళానితాంతనాశమున నొదవు మరణమును మేలు సమరాగ భరితులకేను ల్‌ (పళ్ల వావరంనితయై మాళవిశ యశోశస్కంధమున పొదము నుంచును) శాజు- గెౌరమా,.!
తృ తీయా ౦0కము కేట్‌ తతవునుండి చిదిమి తలిఠాకుం౫ై నేని మరల నచట శంవె చరణ మలిక సలిగ మౌర్చికొనన నికువురీగతింగూడి నడుమ మూసగింహు బడిన జేను, థి వకు _ చెలీ ఇందు సీదోవము లేదు నీ చరణసత్కారము నందియుం బూయలేదన్నచో నళశోకము స్థాణువన్ను మాట, రాజు - మురువశునందె గల్లురని మోంయ మదాఅసలీఅమై పదాం బురువామునజ్‌ అతాంగి నిను ముట్టినయంర విళిన్నకోరళో తృర నిచిశాఖిలాంగమవు కౌ విది నాకగుచో నగుక్ష్‌ శిరః పరిచిత మిట్టిదోవాదము నమొ్యునరించితి వే యళోకమూ 1 య! గౌతరమా ! మాట వెంబడి బ్ర) వేశింతును, విదూ _ రా, ఈమెను వెక్కిరిండును, (పి వేశింతురు) నిపు - అమ్మా చూడుడు, | పభువు లటుపోవ్రచున్నారు, ఇరా = అనుకొనిన్లు జరిగినది, వికూ _ (సమిాభించి) బాగున్నది. ఈయశోక మే వయస్యుడా యీమి॥ ఇట్టి సత్కొారమునకు, ఉభ - అమ్మో పిభువులు ! విదూ _ వకుళా తెలిసినసడానవుగడా . నసీవెన ౦౧ఖా యకా ర్యమును గాదినవలదా ॥
ఈ మాళ్యవికాస్ని మి్యక్రము మాళ - (భయవదును) నిపు- అమ్మా చూచితిరా గౌతముని దుండగము, ఇరా = వానిబ్రితుళీ యిది* వకు - అయ్యా, ఛారణీ దేవి యాజ్ఞయని చేసినది ఇందులో సీచె యపరాధము లీదు (వభువులు మన్నింప వల యును, (రనతో భూశవికను పిణమిల్లం కేయును) రాజు వ ఐనచో తప్పుళేదు లే, (మాళవికను చేయి పుచ్చిళొని 'లేవదీయును) విదూ - జీవియన్నచో నెంత మన్నన శాజు- (నవిర్ధి ెట్లుంూడ మిగుల బెట్టిదమ్మిది నీది చిగుజటాకుపదను చిన్ని యడుగు దీనిదాంకి కంజెసో నొచ్చెసో దోహా చానసరమునందు నబ్బవదనం ల్‌ ఇరా... అబ్బో ! ఏమి హృదయ సౌకుమార్యము ! మూళ:. వకుళా పద టేవికిం గ రికృ్ళత్యుల 'మైతిమని విన్ననవింతమ్ము వకు.- (పభువ్లల యనుమతింగొనును. శాజ్లు- పోదువుగాని, నాదొకమాట, వకుః- సౌావధానవై. వినుము, పభూ 1 సెలవీయ.ండుం
తృ తీయాంకము గ్‌ | రాజుల ఇందువదన ! నీను సన్నాళసో యాండి నింపరాదె దోవాదంపు సద్విధిని స్ప 'ర్యామృరేమున నా కనన్యరుచికి, అల్‌ ఇరా: ( ₹"ందరగాం బివేశించి ) నింపుము,. నింపుముం అకోళకమయినే పూయలేదు కాని. యీయన మాత్రము నిలువున పూంచితీరును, (ఆందజు నిరావతిని. జూచి తొ (పడుదురు) రాజు.- (జనాంతికము) ఇప్పుడు మార్గ మేమి 1 విదూ... వమున్నది ! వీకగాబలమే. ఇరా: వకుళావళకా ! ాగున్నది, రాజుగారి మనోరథము నిప్పుడే ఫలింపంజేయుము, ఉభ.- బేవీ! కోషగింహుము,. ప్రభువుల పిణయమునకు 'మేవెనరము ॥ (నిమ్మ-ిమింతురు) ఇరా... పురుషులు నమ్మదగినవారు కారు, బోయనిపాటకు లేడివలె నే సీతని వెంటం బడితిని. విదూ:_ (జనాంతికము) వదో సమాధానమునుం ఇెప్పూము, శన్నములోం బట్టువడినను దొంగ తన కందు ప్రొ ణ్యము కలదనియీ చెప్పికొనవలయును, శాజు;- మూళవికతో నా శకేమిషని॥! నిన్ను నొమెతో వినోదించుచున్నానుః శరీషీంచుడు
మాళవికాగ్నిమితోము శకి ఇరా _ ప్రభువులిట్లు వినోదింతురని తెలిసినచో నీంత ప్రయాస విదూ = పాపము. దశ్నీణుండైన రాజున "కెంతకష్టము ! వదో మేమిటు వచ్చుచుండగా దో9వలోం ఇశకాపమిోామె కనుపడినది చేవియందలి బవుమానముచే రా జామెనుం బలుకరించెను, చానికింత యల్ల రిం ఇరా _-సరే, మూ ప్రసంగము కానిండు. అఆ బాధనా "శిందుకు 1 (కోప బయలు చేరును రాజు _ (అనుసరించుచు) చెలీ మన్నింపుము, (ఇరావతి కాళ్లకడ్డుపడిన చేఖలతో చే 'వెళ్లుచుండును) రాజు సుందరీ ప్రణయిజనముసయి స్‌క్షీ యాదాసీన్యము తగదు. ఇరా _ తుంటరీ నిమ్న నన్మురాదు, రాజు - పరిచయాధికతను పలికెదు ఇాశీమి శతండ నయిన నగుదు చండి పొదసీర జూంతినుండు. బేరెలంంగున (వాలి యీడ్చె రళన కోపమింతవిడవు ఫ్‌ ఇరా. జూరుచున్నది, యిదియును నీవలెనే యున్నది. (మొల నూలితోం గొట్టబోవును రాజు _ గొతమా 1! ఈ యిరావటతి. ...
(4) తృతీయా౦క మా ఉరి" (సిరిలిన "హాకుకౌంచి పనరించత చోచుచారి మంపుగా మదిపెగలై నరోసమున బుశ్పణిపోక తిరక్క ఏఎఈకూమిళక చుదాలి నన్నదల్చి కసి మానిని శోలమెజుంంగులూంది జె ట్లిదముగ వింధ్యపర్యరకటిక్‌ (బహకిఐచు వవాబ్దరేఖయై,
ఇరా- ఇదియును నా దోషమేనా +
రాజు = (మొలనూలితోయి యేతినిం జట్ట్లణ్‌ ము వౌరపాటుం
దండార్హ్యుండను, నాయందలి కోపముచే నీవ్ర మరింత రమ్యముగా నున్నావ్తు, (పాదముల్నఫై బడుము)
ఇరా'- ని న్నలరలయకు శని నూళపికాచరణములు గావు
(వేటితో నిమృ_)మించును) 'విదూ.. ఇంక్‌ లే' నిన్నామె కఠుణింపనే లేదు
"రాజు (లేచ్చి ఇరావతి వెళ్ళినణా శి
విదూ _- ఇప్పటి కీగయ్యాళి'బారినుండి బయటపడితిమి, కుజుడు
వ్యకించినట్రామె తిరిగి రాకముంబే పోదను,
రాజు. అహా వల వెంతబెడ్డటి !
కదణి కొల్లంగొనుట బల౧పెల్లం బటీపూర భంగమిదియా కేలనంగం దలంతు నకట (_పణయ నుపార యణ నరావతి నుప ఉంచి వృడంకకుూూరడీల్లు "నెట్లా 1 గక ఆఅకలు (నిద్క.ఏమింకుణ) తృతీయా౦కము అనా నణు.
మాళవికాగ్ని మిత్రము చఛచతురాంకము థి (ఆవికరము లెంగగొన్న రాజు, (పతీహారియును (ప్రజేశింతురుు “రాజు = (తనలో) తొలిశాళ్ళ వినుకలి నెలకైకరంచు న మ్మదిరాక్షి దెసనాస 'మొదలుంజేనీ పదపడి లోచన కఇాగ్యమై యొదవి ని ల్చిననాడు కూరిమి చివురు వెట్టి అలవోక సెఅదడోటం గలినీనవేశ న చ్చెలంన వేపు మృదున్విన్నపాణీి సొలనివ ెమ్మేని ఫులకలకరచున " ముమ్మరమ్ముగ( దాను 'మొగ్గదొడిగి నాదు వృాదయనీమ పాదుగా నింతటి (పోందినిన వలపు వూవు విడిచి తన్మవనోజ్జఫల సుధారపాస్వాదన నను€ గృతార్థుంచేయ కనికియెట్లు లి త్‌! (పిశాశము) గౌతమా . పఠీ - (పభూ ! గౌతముం డిచ్చట జేయ, “రాజా (తనలో) మాళవిశవా_ర్త తెలిసిళొమ్మని పంవితిని, విదూ:- (ప్రవేశించి వర్గిల్లుము,
చతురాళకము ప!
లాజు_ జయసేనా ! ధఛారణీజేవికిం "సాలు బెణంశకీనదంటం ఎచ్చట నున్నదో తెలిసికొనిరమ్ము,
పితీ _ చిత్తము (నిష్క-)మించును),
"రాజు. గౌతమా 1! ఆమెనిమయక మేమైనది ॥
విదూ-_. వీలీవాంతబడిన గోరువంక బితునై నది. ఈ జాం న్‌.
“రాజు-. (విచారముతో) ఎట్లు ॥
శుదూ - ఆ యమాయికురాలిని, అ యిరావతి గువావంటి సారభాండ గృవోంతరమున బంధించివది,
రాజు-నా ప్రస కిన ల్లనేనా 1
శుదూ -_ కాక,
“శాజు - మనకీంత విరోధులెవరు, బేవి కిది ముట్టించుటకు,
విదూ _ పరివ్రాజిక్‌ చెప్పిన డిది ధారణీబేవిని. జూచి కుశల ప్రిశ్నము చేసిపోవుటకు నిన్న నిరావతి వచ్చినదంట
“రాజు - వచ్చి ఎ
కదమూఎ అమె” ఆర్యపుత్రలనుం జూచితివా ” అని యడీగిన దానికి * ప్రభువుల పీజయను పరిఛారికల్లవ ప్రవ హీంచుచున్నట్లు టేవి శీవరకు. ఇెలియబేమో ” అని వెళ్ళయోసికొన్నదయ .
లొజు - అహో! ఈ పిసంగము మాళవికవిాందశే - రను మానమును గలిగించుచున్నద్సి క
త్‌ మాళవిళాగ్నిమితొమా విజూ. “అది యేమి” అనీ జీవి మూయలించణాసీ ప్రణతి భంగమునుదూతుము విడిచి. మిగిలినదంత యునుం జేప్పీనంట, రాజు _ ఇరావతి ఇంత పగ సరే తరుబాత! విదూ = ఏమున్నది నిగళితచరణతై వనకుళయును మాళవిక యును పాళాళ వాసమునకుం బంపయిడిర్‌: "రాజు - అమ్మో | వికనీతరపాల కాఖాగవీధలందుల స5లు( జేటీయుం గలచాణి పరభృతయూను ఆకట యొలనోలు శాలిపెల్లగు నకోల వృష్టిం జేరెనె కోటరవినరమునకు, ళు కీని కుపాయము తేదా. విదూ _- ఎక్కడి యుపాయము' సారభాండనునకుం గావలి యగు మాధవికతో ఛారణీబేని నా యంగుళలీయక మునుం జూడక వీరిని విడువరాదని యాజేశీంచెను- రాజు (నిట్టూర్చి) గారమా ఇయం గ_ర్హవ్య మేమి 1 విదూ... (ఆలోచించి మూర్లము "లేఠపో లేడు శాజ్తు = అదె యొట్టిది 1 విదూ _ (అటునిటుం జూచి ఎవరైన విందురు, (చెవిలో జెప్పును) (| రాజు - (హర్షముతో పన్ని చూడుము,
చతుస్థాంకము ! పతీ. (ప్రవేశించి పిభూ జీవి పవాతశయనమున రి జనము చందనానులేప మొనర్చి చరణపంవావహాసము చేయుచుండం గాశికీప్రిసంగము ననధర్తింపుచున్నది. రాజు. మనము పోవచ్చును. విదూ.. పోదముు. రాచ్లీదర కుపాయవముు గొని వత్తును న త్‌ రాజు = (నెమ్మదిగ్యా జక సేనకు మనమాట చెప్పును, విదూ... సలే జయసేన చెనిలోం జెప్పి నిష్మ్క్ర)మించును,) రాజు - జయసేనా ! ప్రవాతశయననునకుం వదో)నం దీయుము. జయ _ ఇటు యిటు, (ఫార్యోక్షముగా ధారణి వ్రఖీశించును భార-- బాగున్నది తరువాత! పరి= (పరికించి అరుగో విదిళాధిపతులు ఇంకొకసారి ఇస్పుదునుం భార - అర్యపుతు)అే 1 (శేవజోవ్చను) రాజాం పంభ్రిమము వలదో నొచ్చియుంటడె మిసల నూశ్వరవిరవోతు చీరను సీదుపడ క శేశయమ్ము ఉదుగకీవు గడం యుహూర సంభోము పరర నన్ను నొంపం ఇరణికారు, ఇఛార ఎ అర్యవుక్రజకు జయచు,
ర్‌టీ మాళవిశాగ్నిమితుము పరి- ప్రభువులకు విజయము, రాజు = (పరివ్రాజికకు నమస్కరించి కూర్చుండి "జీవితో బాధ యేట్లున్నది 1 ఛార _ కొంచెము నయమేే. (జంబెమును బొటన పలికి జుట్టుకొని తొటుపాటుతో గౌతముండు పిబేశించును). విదూ అమ్మో అమ్మో పాము కరచింది, (అందరు విజారింతురు రాజు అయ్యో ఉన్నచోట నుండశ్ర విదూ _ జేవీ సందర్శనోపాయనమున3ై తోటకు బోతిని, ఛార _ అయ్యో నాళొణికా విదూ _ అశోక స్తబకము నందుకొనజోగా తొజ్జి వెలువడి పాము కరచింద్కి కాట్రివినో పరి కాటునకుం ఖండనమే ప్రతిక్రియ అది చేయింపుడుం శేడో దంశస్య చావో వాతతే శ్వా రక్తమోతుణకు ఏతాని దష్టమాతాాణా మౌయుష్యాః ప్రితిపత్తయః, నో రాజు - ఇప్పుడు విమవైద్యు లవసరము. జయనేనా. సీ వేగి వింటనే ధ్య్రువసిద్ధిని దోడొ్కనిరమ్ము, ప్రతీ _ చిత్తము. (నిష్మ్రమించును ) విదూ-. అయ్యో. అశాలమ్భత్యువు, రాజు - భయపడకుము విషములేని కాశుమో |
చతు ళ్యా కము త్‌ ఏదూ. భయ మేమిటి నా రొడలు సీమసీమలాడి పోవుచున్నది అమో ధార:- అయ్యో బా్రాహస్రిణుం ఉాగ లేకపోవ్రచున్నాండు. పట్టికొనుడు పరి _ (సంభ)ిమముతోం బట్టికొనును,) విదూ= రాజూ! బాల్యమునుండి మా శా ప్తుడను, పుత్ర హీనయగు నాఠల్లి ఊమోగ చేమమును విచారింపుడూ శాజు. భయములేదు కై ర్యముగా నుండుము ఇప్పుడే వసి (పతీ _ (పవేశించ్చి ఆ గౌతము నిచ్చటిశే పంపవలసినదని (భువసిద్ధి విన్నవించుచున్నాడు రాజు ఈతని జ్యాగతగా నచ ఏటికి: 'జేర్చుము, విదూ _ (ధారణివి. జూచి (బదుకుదునో లేదో! (పభువు లను సేవించుటకుణా నీ” కపరాధములను 'జేసీతిని తమింపుము, ధార _ దీర్తూయున వగుము, (గౌతముండు (వతిచోరియు నిమృ-)మింతురు.) శాజా:- పానము! బెదురుగుంజెవాండు ! సార్ధకనాముండగు [ధువసిద్ధియందుంహూడ నీతనీకి నమ్మకము కుదురుట లేదు
న! మౌళవిశాగ్ని మి (శను
పతీ... (వవేళించి. ప్రభూ! ఉదకురిథ విధానమున నేత్పో ముద కిల్పింపవలసీయున్నదని. ధ్యువసిద్ధి విన్నవించు చున్నాండు,
ఛార _ ఇదినో సర్పముద్రతమగు నుంగరము పనియెన వెంటనే నాచేతి కిమ్ము.. (ఉంగరము నిచ్చును , పుతీవలి తీసిళొనును
కాజు. జయనసేనా ! ప్రమావము తప్పినట్లు వెంటనే వచ్చి చెప్పుము
పరం చిత్తము. (నివ్యం్రమించుకు,
పరి= గౌతమున కపాయము లేదని నాకుం దోచుచున్నది.
రాజు. అళ్లు యగుగాక్క (పతీవోరి ప్రవేశించి
పితీ- తుణములో. గౌతముం డోవధథీ ప్రభావమున నపాయ విము క్తుండై నాండు
ధార. అమ్మయ్య అప్రడిన్హు తప్పినడి
పితీ_తురి యమాత్య వావ తకూలు ఆలోచించవలసిన రాజకార్యము చాల మిగిలియున్నది. విళసారి దర్శన మిర్పింపుడని. వేడుచన్నారు, -
భార _ ఆర్యప్ముతులు రాజ కార్యములకు జూడిరో౦డం.
రాజుల ఈ ప్రదేశమునకు... నెంగవచ్చినది.. ఈ వ్యాధ్ధికీ వైల్యొసనారము ప్రకోస్తము సెజ్టను. నీడ బట్టుదు.
ఛార - (పరిజనముతో) అర్యపుతువచనిము ననుస్టి౦వుడు.
శతుర్ధాంకను క పరి-- చిత్తము, (పరిజనముతో వి నిషృ-)మించతో) “రౌన . జదహసీనా! రనాస్యద్యారతనిన నన్ని పునోదవనవకి నకం 'కేర్పుకు పతీ = ఇటు యిటు శొజు'. జయచీనా ! గాతనూని మనోరథనము సిద్ధించినశ్లునాశి పితీ _ శకాశేమి?! రాజు ఆభిమశార్థనిద్ధి శమురు పుమమోగమ్ము నియరపాధ్యమ నెడి నిళ్స్ళయమ్ము నందియును మనమూ సంజేహ భార్‌ | కమలనయనం దేళంబి కళోకళిరాదు ణి విదూ = (పివేశించ్చి నీ పుణములిః పండీనవి. శాబజు- జంక సేనా ! నీపని భరాచిళొనుము, శాజ _. గారమా! మూధపిక తంత యనమూారలుతురాలుు చానికి సంజేవామే కలు” లేదా 1 విదూ- నంజేనామే. అ యుంగరమునుం జూచినతరువాగ,. కాజు. ఉంగఠతుకూట సశ, 'వీరిరువ్సనితో నేవిపని.! నీవే కశానీల + అని యడునవలనినడిం ' వితూ - అడిగినది శురినకులినై న నాకున "లివి పుట్టుకొని వచ్చినది
న! మాళవిశాగ్నిమితొనూ గాజు చెప్పుము, వికణూ-.. ప్రభువులకుం దారాబలము సరిలేని బంధితులనెల్ల విడువవలసీనదని కార్రాంతికు లుప జేశించిరంటిని రాజు (హర్షముతో) ఆతరువాత | విద్లూ_ జేవియే స్వయముగా. నిటకు శానెంచినది, కాని యింతలో నిరావతి స్క్రృతికి రాగా నన్ను పంవినదంటిని,. నమ్మి, ఏరి నది విడిచిపుచ్చినది, రాజు. నామోద నీకెంత "సీను | రలపోయ నర్ధజాలేము అలనడు టదియెల్ల చెలుల యకుఖల మనీషా బలమునన కౌదు నెయ్యపుం గలిమియు నొనం౧నాడి శార్యకౌం యొకయొడః. , న! విదూ- నీవు త్వరగా వలయును సముది గృహమున వకుళతో నామెనుంచి నీకోసము వచ్చితిని, రాజు. నేనే యామెను పలుకరింతును. పద, విదూ - రా, (పరికమించి) ఇదిగో సముద్శగృవాము, రాజు (శంబేహించి) గౌతిమూ ! ఇరావలి పరిచారిక చందికో యదగో 1! పూవులు కోయూచున్నది, ఇటూ వచ్చునేమో. మన మో నుదురుచాటున నుందము విదూః:. కొను. శోటెలకును, శౌముకులకునూ చందిక సరిపడనిది,
చతు ళ్ధాం కము ణి (యథో క్షమోనరించును) రాజు.= గౌతమా! ఆమె నన్ను స్రతీతీంచునా ! ఈ గవాతీము దగ నిలచి పితీశంతును, (౧ విదూ - సరే, (ఇరువురును చూచుచుందురు (యథో క్షముణా వకకయును మొాళవికయును. బి వేశింతురు) నకు". నెచ్చెలీ! భట్టారకునకు బ్రిణమిల్లుము, మాళ _ (నమస్క-రించును శాజ-నా వతికృతికి గాబోలును, మాళ _ ( వార్షముతో జ్యారము వంకల జూచి) వకుళా |! నన్ను విప యుచుంటి మ ప్రలబ్బునుం జే వా! రాజు- ఈమె యాశాభంగము నా కౌతుకమును "ఆిట్టించు చున్నది, అగు నుమణందళిత చారుచో సమునకుం జరమసంధ్యా నిమిలితచ్చాయమునక జలజమానకు 'సకృ్ళన్ని వేంహెను కౌరి మోద ఖీదానులబ్ధి నిమ్ముగుద మోము, 45 వకు". నేనన్నది చిత్తరువు నుద్దేశించి, ఉళ _ (నమస్కరించి పిభువులకు జయను, మాళ;. వకుళా! నాగేమో తణమాత) దర్శనుండగుట చేం గాజోలు నా శనువేదురగననుళొంటిని, కాని నేంటనిం దనివి తీరుటలేదు.
! మాళవికానగ్నిమిత్తును వితూ _ వింటివా చిత్తరున్నవతెనే యుంటినట, మంజూవ శాభకతా ఖారమునలె నీకి ఈూపగర్యము "శీవల విడంబనము సుమూ | రాజు - సకౌతుకమైనను .్రీచనము స్వభావముచే లజ్ఞాలసమః మజి నాలోకన కాకుకము్న *ెరలింపక్నా నాధు "వెమ్మేని రై వ్చీద మౌనంబ్రిథ మోపయానమున నుజ్వ్వేనమ్మూ "వెల్లయ్య్యూం తా అదు పోొఖీేకులయం దొశింత మదనీలాభ్ళ త్తీకినా నిళ్లుమూం శు దశమ్మె కనుదోయి తొక్కు టపదుళ మంసేమణా శతకన. త్‌ మూళ._. ఎవరామె! ప్రభువు తామెనంక నటు చూచు చున్నారు వు , అమె యిరానలి, వమూళ _ చగవు చాలు ఫనకూతలుయు కౌాననో నామె వనంకనే యటు పరిశింపండు వపు _ (తనలో పాసము ప్రతి కృత్తిమి ఇలాచి. నిజదునుకొని కలంతం. బడుచున్నడి.. ఈనన నుడికితతును. (పకా శము) పిభున్నన కీమె వాల్ల భ్యభాధిం, మూక... అయిసునో వా కీపుంపూసమేబకి (ఆనిమెొన భగావఆకు త్రి్పివొనున్ను ఇాజ్ము.. గౌొత్రకనూ 1
చతు కా తికమీ [1 పటువలమ్యూ9లశాభం)మ్మబతి స జీటిలిన నునుబొట్టు మా! సేసెత్త బ్భురితోష్లు పల్లవపుటముగా నావలకః దరలింప ఇమ్మోము తరుణి సానూయమునగ వాథాపరాధమొానమాల శర్చినదై; న కోంధాభినయవిద్య కొనసాగ నీయెడల, ! విదూ... ఆమెను. బేర్చికొనుము, మాళ_ అర్య ! గాతముంగుకూడ నిచ్చటనే యున్నాండు, (వేశూకవంకకు మరలును) వకు... (మాళవిక్‌ నొప్పి కోపము వచ్చినదా ॥ మాళ - ఇంతవరకుం గోపించితిననియే యనుకొనుచుంటివా ! ఐనచో నింకం గోపగించును, "దాదాజణా (పమాపించి) చికొసన్నివిష్ట్రచేస్టనుం కాటించె నల నీల . మనసు గందనీల నీదు డయ కనన్యపాధారణత్య్ముగు చాసభొావమేను. చాల్చియుంటి అ వకు... విభా 1? నవజయవయి మాళ:- (తనలో, ఏమి యి భ్యాంతి 1! (సానునయముగా దోయిలించును) విదూ-_ ప్రభూ, ఉదాసీనులా యేమి 1 రాజు-- ఈమె యవిశ్వసనీయలనులుట్టి.
౫ మాళవికాగ్నిమితొము విదూ _ ఆవెయందు మి కీ యవిశ్వాసమేల 1 రాజు = వీనుము. "మెలంరమల్లోచనాళిందముల నొకళ్ళు 'జేశ మెనీ రటిల్లరాలీల మెజయు నంది యొకపరి మద్చాహంబంధమున మె లంగి నంతటిలోన జాణ్‌ింగిపోవుం అణ వకు'- నీ వనేకపర్యాయములు పుభువులను వంచించితివంట ! నీవే ఛారికి నమ్మశమును కలిగించుళొనవలయును. మూాళ - నాకుమాత్రము: స్వష్నసమాగమముంగాడ దుర్గ మైనది, వకు= పిభూ దీనికి సమాధానమేమి రాజు = ఉర్పరమ్యుఅ శేసేల నువిద నీదు సకీయకును పందచాణాన్ని సామ్మీకముగ నర్పితమ్మయ్యొ సుమ్ము శా యార్మ జడం ేవనీయమే శాంత సంస్థితి యొకండె. 10 వకు _ అనుగంహింపలయిడితిన్మి విడూ.. వకుళా ఆ లేడి లేత యశోకపు చివ్రళ్ళనుం దంచు చున్నది, మరలింతము రాం వకు. పోదము (బయలు బేరును) రాజు. గెతమూా! కని షెట్టియుండుము; విదూ- నాకా ఈ హెచ్చరిక,
చతు ళా ౦ళము న! వకు. అయ్యా. నే నీచాటున నుండును; నీ వీడద్వారమును పాలింపుము, విదూ _ సళీ, (వకుళ నివ్యవింంచును) విడూ_. నేనీ చలువళశాతికంబమున కొనుళొందునుం (అనుళొన్సి ఎంత చల్లగా నున్నది (నిద్రించును) (మాళవీక ముడుచుకొని బార్చుండును) రాజా _ ఎడద విడనాండు పాధ్వసమ్మింత్‌ యొన్ని చాళ్ళనో యుండి రానగసవాధమూక్తి “జీను సవాకారఠరుఫాన మూను పేక, నతిన యతిము క్తవల్లి వివగుటపోలుం వ! మాళ = ఆమె బెడురువల్ల నాత్మసుఖమునుగూడ విడనాడితిని, శాజు. భయములేదు మాళ - మాభైర్యము నాకుంగొ) తృకాదు, ఇరావలీ సన్నిధిని జూచితినిగనదా! 'బేయెడలను నపరివోర్య మిట్లగుటను జా చాయె నటు నాదు ననువుల సో యంబుజవడన నిలివీియాంటేని సీెం ఇ చిరకాలముగా నిరీతీంచుచున్న నన్ను దయదూండును (చేతులు సాచును,. -చూళవిక సాభినయముగా వారించును)
చక మాశచిశాగ్నె మిఠరొము “రాజు = (రనతో నవాంగనలయలటు కామోదతుదనానిశా నము వహృాదయంగమమను, మించుం గేజాందీ వారించుం ాంచీపద వ్యాసో జీశల నంగకులను లిరలించు. కశ్రలయుగావరణక్యూ చఈదపాలి సరభపాశ్లేమ (ప్రసంగములను చాలారోం గనుదోయి సోలు సోయగమౌాన (ప్రతిపచాసాదిక (కలిబంధము లిబెల్ల ౬ ఇాతుకారంభ ఛం౫మ్ములయ్యా నలవరింప నాకు నఖిఖాఘ పరిచ్చూ ర్తి వివియు నొక్క. రెకువులే కె నల నువిద ముగ్ధ భావ మొకటి యన్నింటేకి మిగిలి నా యెడంద సౌగయంకేయు, 78 (ఇరాకతియఖ నిళ్టణికయు ల_బ'జేకింతుడు) ఇరౌ.- నిపుణికా! సముదిగృవాము హకిట గెతముం డొంట రగా నిద్రించుచున్నాండని చంద్రిక చెప్పినకూట నిజమేనా! నివు - శానిచో మిాశేల నిజేడింతును 1 ఇరా = అక్కడికీ పోయి పలుశరించిబ_త్తము, పౌసనుం గండము: గతచి బయటపడజినాండు. నివు. వమో ెస్పందలందిన ట్తున్నది,
గ్‌ చత రాం కను త
ఇరా _ ఏమియును లేదు. చితగతులై వ యార్యప్వుతు లనుం [బసన్నులనుం జేపికొనుటకు,
నిఫు భర్త ననునయించుట మెట్లు 1
ఇరా _ పటములో. నెంతో యథార్థముగను నంత్తే మక్యా దోల్ల ౦ఘనము కూడదుగాన నీ యారంభముః
సేపు = ఇటు యిటు, (పర్మిశమింతుర్చు
చేటి _ పవేశించి భట్టినికి జయము. బేవి వెస్తూచున్నది, “మాల్సర్యమున కిది వేళగాదు నీ గౌరవమునుం జూచి వకుభావళికతో చాటు మాళవికకు సంశేలలు వేయించి తిని ఇప్పు డార్యప్యుతుల యభీష్టానుసారము వేయు టకు నీ వనుమతింతు వేని యట్లు చేసెదను, నీయిళే శ్యమును చెప్పవలయును ౫”
ఇరా _ నాగరికా బేవికిట్లువిన్నవింపుము *మహారా జని నియో గించుటకు మే మెవరము? వారిని శిషీంచి మా యను (గవామును (పకటించితిరి మా శీకుగడ మి దయావిశేషమేకడా ”
చేటి.చి త్రము (నిష్క్రమించును)
నిపు.. (పర్మికమించి చూచి ఇదుగో ! గౌతముడు సమ్ముద గృహమువాకిట నంగడిలోని యాజోతువ లెం గూర్చుం డియే కునికిపాట్లు పడుచున్నాండు,
న మాళనవిశానగ్ని మితిము
ఇరా... విమపుసొక్కు. నాంతము పోలేబేమో ?
నిఫు _ మొగము కవళికలో దోమము లేదు, (భువసిద్ధియంత వాండు. చికిత్స చేసినప్పుడు సంచేవామునకు. దావు లేదు
విదూ - అనూ మాళనికా (కలనరించున్సు
నిఫపు- వింటివా వీనిని నమ్ముట యెట్లు 1 ఇప్పటివరకు నుం డాళ్ళు మెక్కి. మాళవిక కొరకుం గలవరించు. చున్నాడు,
విడూ - ఇరావతికన్న గొప్పదానవగుముం
నివు = ఇదియా | పవమాదము ఈ బాహ్మణునకు. బౌము లన్నచో భయము సంభముభాటుననుండి మెలి కలు తిరిగిన యీ కజ్టితో వెజివీంతును,
ఇరా _ ఈ కృతఘ్నున కాపాటు రాందగిన టే,
(నిపుణిశ విదూవకుని పెం గజ్జను జారవిడుచును)
విదూ _ (ఉలికిపడి లేచి అమ్మో ! అమ్మో ! నామోంద పామూ పడింది. -
రాజు: (వెంటనేవచ్చి)ి భయము లేదు, భయమనులేదు.
మాళ _ (వెంటవచ్చి) పామంట 1! తొందరవలదు.
ఇరా. ఆ, అ, అర్యపుకు లిచ్చటనే యున్నాళే!
విదూో (నవ్వి) వమిటి! ఇదా “నే ననుకున్నాను గదా మొగలి ముళ్ళతో ీసికళొని పాముమోిద నపవాదూ 'వేసినందు కిలా సంపా ప్త మయిని దని,
చళు శాం కము శకి వకూ _ (పటాశేపముతో వచ్చి) రానలదు పిభువులు రా వలదు, మెలికలుగా నిది యేదో పామువలె నున్నది ఇరా... (స్తంభము ఛాటునుండివచ్చి రాజుతో) దంపతుల దివాసంశీతము నిరాటంకముగా జరిగినదా 1 రాజు. ఇదియేమి పరామర్శ! ఇరా = అభిసార దూత్యమునందు నీపిలిజ్ఞ నెరవేరిన బే వకుళావళికా ఇరా- చాలులెండు కప్పకూతకు వెరచి పర్ణన్యుండు వర్షిం: చుట మానుళొనునా విదూ_ ఇది మర్యాద కాదు నిన్ను భూచిన వెంటనే నాంటీియవమానము నీయన మజచియే పోయెను, నీకుమాత మిప్పటికి ననుగంవాను కలుగలేదు, ఇరా _ కోషమువచ్చి యేమి వేయంగలను ॥ రాజు _ అవునుగాని నీ కీయకారణ కోసము తగదు, శౌరణరు లేళయాును. గో పారంభ్రమ్మునకుం బాతు మయ్యెనె నీమో మక 'లేయు పర్వభిన్న మైత్రి శాహుగగిస్త చంక్రోమనం టది ళలజే కశ్చ ఇరా. అఆశారణ మన్ననూట మంచిటే, మా సంపదలన్వు గొల్లగొట్టి యొరులకు కేర్చుచున్నపుడు కోపగించితి ననియా, నా కి నగుబౌటు 1
శకి మొళవికాగ్నిమి తమ
రాజు - పొారపడుచున్నావు, నాకు నిజముగజే కారణము కను పీంచుట లేదు. ఇది యుత్సవవేళ కదా యని యండ ఆఉతోయాటు వీరిని విడిచితిని కృతజ్ఞతకయి. వీరు నన్నుం జూడవచ్చిరి,
ఇరా = నిపుణికా ! పోయి. ధాగణీజేవితో నీ పతపాతము బయల్పడినదని చెప్పుము,
నిపు _ చిత్త ము (న్మిమృ-మించును)
విదూ .. (తనలో కొంప ముణింగినది. పంజరమున్స్తుండి జారిన పావురాయి విల్లి కంటం బడినది, "
నిపు.- (పివేశించి, జనాంతికముు మాధవిక కనువించి చెప్పీ నది, జరిగిన కథ యిదట, (చెవిలోం జెప్పును )
ఇరా - (తనలో ఈ వా్రావ్మాణుని తంత్రుమే యిది, (విదూ వమకునిం జూచి) ఇది కామనీతి
విదూ - నీతియీ ఆది యేమాతి మబ్చినను నికృష్టమగు రాజసేవ చజేసియుండక పోదును
శాజు:- దీనినుండి బయటపడుట యెట్లు॥
(ప్రవేశించి)
పితీ _ ప్రభూ బంతివెంట పరు వెత్తుచున్న వసులమ్మిని కోతి భయ పెట్టినది ఇపు డామె రాజయొడీలో నుండీ వను గాలికి జివ్రరాకువోలె వణంశి పోవ్రచున్నది, ఇంకనుః 'జెలివి రాలేదు,
చతు కా ౦కము ళా రాజు _ అయ్యో 1 పసితనము ఇరా -. (ఆవేగముతో) త్వరగా పదండి, అమె మరింత 'చెదరకముంటే తేర్పవలయును. రాజు నేను వచ్చి 'ేర్చెదను, (తొందరగాం బరిక)మించును) విదూ- బలే కోతి గండము తవ్పీంచినది. (రాజు, చేటి, యిరావతి, నిఫుణిక నిష్కమింతురు ) మాళ _ వకుళా ! ధారణీ బేవిని, దలంచినవో నాగుంజె కొట్టా కొనుచున్నది. ఇంతకుమించి యేమి రానైయున్నదో | (గోపథ్యమున) ఆశ ర్యము అఆళ్త గ్ప్‌ర్యము ! దోవాదమొనరించి మొదు రాత్రులు ముగియకముంటే రశ్రాశోకము. నిలువున మొగ్గం దొడిగినదిం ఇరు _ (విని సంతోషింతురు) వకు... మూళవికా యోదారుము, జేవి యోడినమాట. తప్పదు- మాళ _ పోయి యుద్యానపాలిక వెంట నుందును, వకు _ మంచిది (నిమ-)మింతురు) చతు శాం కము
మాళవికాగ్నిమిత్రము / పంచమాంకము (ఉద్యానపాలిక ప్రవేశించు చున్నది)
మధు _ ఈ రక్తాకోశా రాధనమునకుం జకాని యరుగు కట్టి తిని, పోయి యీమాట బేవికి నివేదింతును, (పరి క్రమించి) సావము మాళవికను జూచినచో జూలి వేయుచున్నది. ఆమెపై నంత కనలిన ధారణీబేవి యీవార్త విని యెంత నుచ్చటపడునో . (చూచి రాజముదాంకిత మగు వళైళో నాబవంతినుండి వచ్చున ెవరో, అవును సారసికుంజే, బేవికడనుండి శాలోలు. (వక్రైతో సారసికుండు వచ్చును సారసికా! ఎచ్చటికి !
సార _ పండితుల కీయవలసిన నెలసరి దత్నీణలను పురోహితు
మధు - దతీణ లేమిటి 1
సార _ యబ్బశ్వరతణక్రై భ_ర్శృదారకుడు. వసుమితుండు వెడలిన నాంటినుండి యాతని యాయుర్వుద్ధికె ఛారణీ
రుమాలా
"జీవి బ్రావ్మాణులకు దవీణ లివ్పించుచున్నదిః
మధు = ఆమె యచ్చట 1
పంచమాంక ము ళ్‌ సార _ మంగళగృహములో, విదర్భబేశమునుండి తమ్ముండు వీరసీనుండు వ్రాసిన యుత్తరమును వీనుచున్నది, ముధు"- మరల విదర్భ 'రాజేమిటి | సార*_ వీరనీన ప్రముఖులు మన ససీనాపతులు విదర్భరాజును స్వాధీనము జసికొనిరట ఆతని జ్డాతి మాధవ సేనుండు విడువబడెను, సిస్తుతము మహోరత్నములును వావహనములును శిల్పకారికా బహుళమగు సరిజనమును శానుక లిచ్చి విదర్భరా జిచటికి దూత నంపెను మధు- పద, నీపని దూచిళొనుము నేను బేవిని. జూడం బోదును (అని నిమ్మమింతురు,) ఇది ప్రవేశకము (పితీవోరి పి వేశించును) పితీ _ చిరశాలమునకుం బూంచిన యశోకమునకు ధారణీ "దేవి యుత్సనము చేయనెంచి, దాని పునూన వైభ వము నవలోకించుటకు బ్ర)భువ్రులను పిలిచి రమ్మన్నది వారు ధర్క్యాసనమునుండి శేచువేళ కావచ్చినది. (పరి క్రమించును )ి (గోపథ్యమున వమైఠాళివలు) జయము జయ మేలినవారికి, బేవర దండనీతికి శత్య్రవు లౌదల లాగ్టచున్నారు
ళ్‌ మౌాఖళథవిశానగ్ని మి్శర్రము పిథ న కలపుంస్కో_కిల నాదసక్షి విదిళాశల్గోలినీ తీర భూ ములలో మన్మథుపోల్కి: నామని నవామ్మ్యుల్‌. నీకటక్‌ సాంగు నా నల సేనాజయనాస్త భగ్నవరచా పౌంతావనీరుట్సహో చృలిశుండై ధరంజాం౫ నీయహితుండుక్‌ స్వమాట్త్వ 'లేజోంవధీ | ద్వితీ = వీర పీతి విదర్శసంశొయ కశఖావిష్కార వేళన్‌ సుధీ జారమ్ముల్‌ కవితాను గుంఫనములుక్‌ వర్మి ౦కు రీ నసేంటినీ యారంభమ్మును చాంటీనంద తనయ పొంరంభముక్‌' శాజ్యల మ్మీరుక్యిణ్యపహారపద్ధతి జన శేణీకృ తాళ్చర్యమాళ్‌ పతీ _ అదిగో జయళబ్దము,. ప్రభువు లిశు వచ్చుచున్నార్తు వారి దృష్టి కోసరిల్లి యీ స్తంభముప్రక్క నుందును, (విడిగా నిలుచును) (వయస్యునితో పిభువు వచ్చును) రాజూ ఒక్క. చెసనేర్ప్చం గాంతావియోగవహ్న్న్‌ నవృాదయ మలరింప నొళదెస రిపుజయమ్ము మెండుకొను సోనవానల కెండపాడకు మిల దునీ, శైల దస్దమ్య వోలె నయ్యె. బ్గా విదూ _ నీమనోరథము ఫలింసం గలదని నాకు; దోచుచున్నది రాజు- ఎటు మ్‌ విదూ,.- పరివాజికతో 'జేవి 'వెస్పినదంట “నీ నేర్పు తేది చేరగా మూళనికకు వివాహోలంకరణ మొనరింప*
జఉపంచిమా౦కము క్రి వలసిన” దని. ఆమె ప్రుయత్నపడీ మాళవిక నలంక రించినది. ఇది యంతేయునుం జూడగా బేవి నీమనో రథమును దీర్ప-గలదని నాకుం దోంచుచున్నది రాజు. మాయెడల నామె పూర్వవ రృనములను బోల్చికొని నచో నళ్లు యనివించుచున్నదిః పితీ = (ప్రవేశించి "జీవరకు జయము అళోకోత్సవ దర్శనము నకు మారాకను జీవి వేంచియున్నది. రాజు _- అమె యచటనే యున్నదా 1 పితీ - కౌను, పరిజనమునకు యథోచితముగాం చారితోపీ.కము లిచ్చి పంపి మాళవిక మున్నగు నాత్మ పరిజనముతోం బ్రభువులనుం బ్రతీవీంచు చున్నది, రాజు. (హర్ష ముతో విదూవకుని. జూచి. జయసేనతో ) ముందు పదం ప్రతీ _ పిభూ ! దయవేయుండు, విదూ _ పిఘా ! ఆమని పరున మించుక వ్రాలినట్లున్నది. రాజు _ నీవన్నళ్లు ముందట. గనుంగొన వగడ్తం బించెలం కాయలను నలరు పెంెడలినమా కశందముఅును గురవశ వన మండ సునునము లోసరిల్లై మధువని చాకికా శకి
ళ్‌థ మాళవికాగ్నిమికుుమా విదూ (పరిక్రిమించి) ఓదోో పూలగుత్తు లతికించి నట్లున్నదిం అఆ యళశోక మిదియే, ఆవలోకీంపుము. "రాజు - అప్పుండు పూవు విడువమికిని అపురూపమగు. నిప్పటి యా పూతకును సరిపోయినది, భూడుము అకోలా... (ట్రభమర్‌న్ఫూటేక వసంత వైభవమ్మ్యు లుపవఇుశోకలత లెల్ల నొక్ష్మృ మ్మైగిన్ని ఆ స్య స అ ఇల రచిక దోహాద మీ తరుఠరాజు మేనం దను _ప్రనూన సంపద లెల్ల. చాల్చంకేపె ళం విదూ-= ప్రభూ సంజేవాము వలదు, మనము చేగువ యగు చున్నను మాళవిక యిచట నుండుటకు జీవి యను మతించుచున్నది. రాజా... (వార్షముతో) గౌతనూ 1! అరుగో, వన్నిదుర్కొనె జీవి నునఃవియయును వినయము డోడనల లేచి వెన్వెనుక శొదుగ నీత కమలవా స్ట రాజ్యలమ్మీ సరస నరు జేర నేతెంచు క్షసుమతీబేవివో లె, అ (ధాగణీయును, మౌాశథవికయును పర్శివాబికయున్తు పరిజనమును (వవేశింతుకు) భూళ = (తనలో) ఈ వై వాహ్లీకాలంకరణమునకుం గారణము నెజుంగుదును. కాని గమలినీపత్ర గతజల చిందువువ్లలె నావృాదయము కంపించుచున్నది. ఊరక నెడమకన్ను కూడ నదరుచున్నది,
పంచమా౦॥కము శక్ర విదూ _ ప్రభూ ! వై వాహికాలంక రణముతో నీమె యంధము రాజు- జౌను వత్మ్‌ంపి ధువాల పల్లవ మహార్హా నెళభూ హెలస లను వల్లీఈపుమాభిరామ యగు నీ తన్వీల్వామమ్ము చై (శనిశాశఖ పైమార్యయాతి విళశదానంతోడుమాలా వినూ ఈన చంగదాతప వేష్టితాకృతి యనం కా కెంతయుకా బోల్చెడిక్‌. 81 ఛార _ (సమిోవించి) అర్యపుత్రులకు జయము విదూ - వర్గిల్లును, పరి_ ప్రభూ = విజయము, రాజు. అమ్మా అభివాదము, పరి= అభీస్టావా 'పిరస్తు, ఛార - (న్మీతముతో) నేంటినుండి యాయకోకమునుం దరుణీ సవోాయులగు నార్య పుత్రులకు సంశీత గృవాముగా విదోూ .. ఎటి సన్మానము | లు రాజు - (సిగ్గుతో నళోకమునుం బిదవీ,ణింపుచు) 'కగడి మధుమాస లత్మీనిజేశసరణిం చాల్ళ్చె సీయానతిని లతాంతాపదేళ (| మున శిరోనీధి వీ దరుయా ల్లి యర్‌ని కరుదుశావిట్టి సత్కి్వియ లబ్టనదన , విణూ - ప్రభూ పా్రాయ్యవుం జెలువమునుం దిలకింపుము,
ఖ్‌ మాళవికాగ్ని మిరొమూ ఛార;ః. వమటి 1 విదూ.= అశోకసంపద ! (ఆందజును గూర్చుందురు) రాజు = (మాళవికనుంజూచి తనలో) దగ్గరయైనకొలది విరహోానుభవము కష్ట్రళరము. కనులఅప్మత్తేమౌ(కాంతరికము రథ్రాంగ మిథంసరాగ పథజ్మ్యూ(కమించి నిలచు యామినియునో లె మ్మత్పణయానుషం%గ మున ననుళారహీత దేవి పొలిచె నెదుట. - ఈ కంచు.- (పివేశించి) 'బీవా జయము విదర్భ "జీశమునుండ్‌ వచ్చిన యుపదలలో మార్షళశ్యాంతలగు నిరువురు ళీల్చ కారకల కింతకుమున్ను దర్శనము లభింపలేదు ఇపుడు వారు వేంచియున్నారు. రాజు ప్రవేశ పెట్టుము కంచు _ చితృము, (నిమ్య)మించి వారితోం బ్రవేశించును ) ప్రథ జూ (జనాంతిక। ముగా మదనికా -ఈ రాచనగరులోం దిరుగుచున్నపుడు నా హృదయము నలముళొనుచున్న యా ప్రళాంతి యీమి మదభా జ్యోల్సిికా 1! శాగల సుఖదుఃఖములను మనస్థ్సీతి నూచించు నందురు, జ్యోర్స్ని.- ఇపు డది ధ్ర)వపడవలయును
పసపంచమా౦ళము శ కంచు". అరుగో రాజదంపతులు, ( ఇరువురును సమివీంతురు. మాళవిశయును పరి వాజకయా నొళరి నొకరు చూచుకొందుక్త ) ఇరు = రాజదంపతులకు జయము, (గాజానుమతిచే నిరువురునుం గవూర్చుందుక్రు) రాజు _ మిరు నేర్చిన విద్యయేమి 1 ఇరుఎ= మాకు గాంధర్వ్యమునం బ్ర)వేశము కలదు, రాజు: బేవీ వీరిలో కాకఠ8ిని పరిగ౦హింపుము, భార. మాళవికా 1 నీకెవవ సవాశరింతురు 1 ఇర్వు. (మాళవికనుజూచి) అమ్మో అమెయే, (కంట నీరు పెట్టుకొనుచు నమస్కరింతురు) (ఆందజు నచ్చెరువడి చూవెదరు) "రాజు _ అమె యొనరు 1 మీరెవరు 1 ఇరు. ఈమెయీేమాభ ర్భృదారిక, 'రాజు-. ఎట్టు 1 ఇరు. ప్రభువులు విదర్భనాధుని వశపరచిళొని విడికించిన మాధవసేనూని చెల్లెలు, ఈమె మాళవిక, ఛార - ఎట్లు? ఈమె రాజనందనయా ! మంచి గంధపు జెక్కను పాదుకల కుపయోగించితి నన్నమౌాట్మ 'శాజు- ఈమె కీదశ యెట్లు పట్టినది 1
కథ మౌాళనిశాగ్నిమితోము
మాళ-.. (తనలో) విధివశ మున,
జ్యోత్స్ని'- ప్రభూ! _అవధరింపుడు మాధవసేనుండు శతు నశ వైన వీమ్మ్యట సుమతి యీమెను దాచి రథ్నీంచెను
రాజు _ పౌొను ఇది మాకుం బెలియును.
ఇరు _ మాకు నింతవరకే తెలియును.
పరి._ అవైని నేను జెపూదును
ఇరు.- అమ్మా. ఎవరీమె కౌనికియా ! మాట యశ్షు యున్నది"
వమూాళ _ అఆమెకాక మరెనరు,
ఇరు - ఈ యతివేపములో నీమెను గుర్తింప లేకపోయినాము.
(పరివాలిక నంగన దర) అమ్మా నమస్కౌ-రము,
పరి మేలగుగాక,
శాజు - (పరిివాజికతో, వీరందటు మోకు" స్వజనమా ॥
పరి= కొను,
విదూ - (స్మి వాజికతో) మిగిలిననథ మిరు చెప్పుడు,
శాలి _ (విన్నందనముతో) మాధవసేనుని నుంతి సుమతి మా యన్న గారు,
“శాజు-.. పోలికలు లేకపోలేదు, వీమ్యుట 1
పరి మాధవసేనుండు బంధిరపణుడిన వెనుక నాతండు మమ్మిరు వురనుం దీసీతొని మోసన్నిధికి బయలు జీరెను,
నాజు- అతరునాత 1
పంచమా౦ంకము జి పరిః కొంతదదూూరము పోయి యొక యడవిలో విడిసితిమి. శాజు:= అప్పుడు ! పరి. ఏమున్నది. తూణీపట్టనిబంధ బంధుర బృవాద్దోరంతడ్రల్‌. పా, శీ యః గాస్త్రనక్రోజ్వుల బర్హ్మమండిత శనుల్‌ వ్యాఘున్ధ్రమార్వీధను ష్పాణుల్‌. కోయని యార్చి తాంశి8 వాకాత్సంపాత మై కోయెల కో్క.నక్‌- పార్టము బెగ్గడిల్లి మదినొక్కొ.ండొక్క_ దిక్కై, చనక్‌. (మాళవిక కళవళపడును) విదూ-- ఇది యిప్పటిమాట కాదులే, రాజు:- గోరువాత 1 పరి _- సాయుధమై వారి నెదిర్చిన వణిగ్గనము కొంతవడికి పలాయితమయ్యెను, రాజు; ఇకపై వినజాలము, పరి. అపుడు మా యన్నగారు ఈయనను సంరశ్షీంపగ చా యాపదడలోన్య రిపుళయాకుల, భ్భ టేమమొోనితి, జలము క్రికి మై యసువుల విడిచి సుమతి యరిగిా దివికికాం గ : మద. అయ్యో సుమతి గలించెనా | జ్యోల్సిష-- కనుకనే భ రలదారిక క్‌ యనవస్థం . (పక్యవాలోక *న్నేరు పెట్టుకొ నును)
ఖత మాళవికాగ్ని మిఠుము రాజు . అమ్మా ఇది దేవాధర్మము, ఆతనిక్ర్షై విచారింప నక్క-జఅలేదు. వీమ్మట? పరి _ నాకు. బెలివి వచ్చునంతలో నీమె మరి కనుపడ లేదు, శాజు - ఎట్టి కడగండ్లు . పరి _ పిమ్మట నాతని కౌర్ధ్య టై హికము లొనరించి యీ చేశము నకు వచ్చి యీ యాళిమమును న్వీకరించితిని, రాజు - కోగున్నద్రి సజ్బనుల పద్దతి యిదియీ, పరి... వీమ్మట సీమె నాటవికులనుండి ఏీరసేనుండు, ఏీరచేనుని నుండి ధారణియునుం బరిగహించిరి. తరువాత నగరులో నే సీమెనుం జూచితిని, ఇంతటితో కథ ముగిసినది మూాళః (తనలో పిభు 'వేమనునో ! రాజు - పరాభవము లాపదల వెన్నంటి యుండును, 'జీజేరి యనల గడు సం భావింపళ- దగినచాని బరజనపామా వ్యానమతిం గాంచు టరయనల _ ఆావారము స్నానవిధికి. బచరించుటగుకా. ఈ ఛార _ (పరివ్రాజకతో) ఆమె కులీనత నెటిగియు నీవు మిన్న కుండినది బాగుగా లేదు, పరి _ దానికం గారణము లేకపో లేదు, ధార _ వీమిటది!
(6) పంచమాంకపము న! పరి ఈమె తండి) బితికియున్న దినములలో నొకసిద్ధుం డిట్లు వెప్పెను.. “ఈమె యేకవర్ష పరిమితమగు చాస్యము ననుభవించి వీమ్మట ననురూపభ_రృగామిని కాం గలో దని అది సీ సపర్యారూపమున బర్యవసిం చుటం జూచి కాలమును బితీవీంచుట మంచిదని శలంచితిని, రాజు - ప్రతీత్ష బాగున్నది, కంచు _ ప్రభూ 1! నడుమ నీ కథ వచ్చినది, విదర్భవిషయ మునం జేయదగిన దంతయును ముగిసినదనియును, ప్రభువుల యభిపాయమును వినవలయుననియు, నమాత్యులు విన్నవించుచున్నారు, రౌజు = మౌొద్గల్యుడా ఆ య్ద సేనమాధవ సేనలకు రాజ్య మును భాగింపందలచితిని, వరదాహాలమ్యున, ను త్తర దఖీణములను -జీలెదరుగాకకా వా రిరువు రవార్షినకుల ఖొ నృర హిమకరు లేర్చరించి కానించుగతిక.. ళ్‌ కంచు - ఇట్లని యమాత్యులకు విన్నవింతును. శాజు _ (వేలితో ననుమతించును) (క0చుకి నిషమ్మ-మించును)
థం మాళనిశాగ్నిమితుము ఈద = (జనాంతికముగా మాళవికతోో భ_ర్భృడారకుం డర రాజ్యమునం బ్రరివ్పింపయిడుచున్నాండు, కూళ:.. బ్రతికి బయటపడిజాండు, అదియే పదివేలు కంచు:- (పి జేశించిి "జేవరబుడ్డి కల్యాణానుసారిణి, మంత్రుల యభితుతము నక్త, సమధురంధరముల్‌ రథాళ్వములు రెండు సారథి నిదేళమునండి పానంనట్లు సీదు వాజ్టా(కమమ్మున నిలిచియుం[(దు వార అన్యోన్యధృతి నిర్వికారవృ త్తి జ శాజు _ పీరసేనున క్ల వాయవలసినదని, మంత్రులకు నివేదింపుము కంచు _ చిత్తము (న్మివ-మించి కానుకతోడి యుత్తర మును తెచ్చును). చేవరయానతి నిర్వ ర్వింపబకినది సేనాపతి పుష్సమితుఏనినుండి సోషపాయనముగా సీ లేఖ వచ్చినది. అవధరింపుడు, (రాకా లేచి పర్మిగహించి యాత్తగనుక్తు సరిజవమున కిచ్చునులా- పరిజన ము త్తీరమును విష్పును) ఛార'= (తనలో) ప్రాణమంతయును చానిమోందనే యున్నది, "ఇద్దల యోనక్షేమనులతోంయాటు. వసమితుని వార్తకూడ వచ్చియు.౦డును, సేనాపతి యతనిని 'బెట్టిదమగు పనిలో నియోగించినాండు,
పంచమార౦కమా ణీ రాజు - (కూర్చుండి యుత్తరమునుం భదువ్రును) “యజ్ఞాయతనము నుండి చేనాపతి ఫుష్పమితు)ండు కునూరుం డగ్నిమిత్రిని సవేమముగాం గౌగిలించుకొని “మనుముండు. నసుమితుంండు గోప్తగా. విడువంబడిన యజ్ఞాశ్వమును దటథీణ సింధుతీరమున యవనరాజులు బంధించిరి ఉభయ మై న్యములకు మహవాయుద్ధము జరిగినది, (ఛాంకి విచారా. కాంత యగును) రాజు = ఎట్టి సంఘటన (మరలం జదువును) ఆళ సరాజొ శళ్యశువా _స్తంగలేమ్మెన వింటికోప 6పులవిదితి తెచ్చె శేటి కోదులట్‌ను మొ నందనుడు నను మిటశుం శాలిలోన మ్మితతేత, ణి ధార... ఇప్పటికీ _పాణను కుదుటం బడినది, శాజుణ “సురటీతముగాం. గొని తేగుడీన యక్విములో, జీన సగరునివలె, యజ్ఞమును నిర్వ ర్తీంపం బోవ్రుఈన్నానకం నీవ యజ్ఞ వేళకు వధూజనము శందజనుం దీసికొన్స రమ్ము 09 పరి: ఇట్టి పుత విజయవ్నార్త్స వినంగలుగుట రాజడంపథు లదృష్టవంతులు,
న! మాళవికాగ్నిమిత్తవము భర్తవలన వీరపత్నుల కెల్లను మొదలిదానవైతి ముదిరీ మున్ను తనయువలన నేడు దాల్చితి విర్మప్ర నూ (పళంస నెంత సుకృతవతివో | 0 ధార ఉచిత ప్రసవమున నే నదృష్టనంతు రాలను, రాజు _ మౌొద్గల్యుండా | కలభము యూధపతినే యను సరించినదిగడ్తా | కంచు - బీనా విజయమింఠతయయ్యూ విస్తయ'కారిగా దరయ మో తనూజనందు(రాజ ఊరుజన్మునెడ 'సముద్గమించిన నహి్నా యళ్ధి జలము లెల్లి నార్చుటరుదే ళ్‌ గ! రాజు= మౌద్దల్యుండా 1 మౌర్యసచివుండు మున్నగు బంథితుల నెల్ల విడునవలసినదని చెప్పుము, కంచు = చిత్తము, (న్మిమ్మ-మించును భఛార.. జయసేనా . రాచనగరులో నీ వార్శ చెప్పుము, (పతీ.- (బంకులు బేరును) ఇార'. ఒకమాట (పతీ'= (మరలి ఇదిగో, థార'_ (జనాంతికముగా) అశోకదోవాదవిషమయమున మాళవికకు
పంచమా౦ళము ఖే జీ నొసలణిన వాగ్దానమును. ఆమె కులీనతను, ఇరావతికి నచ్చంజెప్పీ మాట దక్కింపుమంటిననుము, (పతీ - చిత్తము, (నిమ్మ-ఏ)మించి తిరిగివచ్చి) పుత్ర విజయన్నార్తనుం. జెలిపినందులకు రాణుల నగ లన్నియు నాపై వర్తి ంచినవి. థార;_ ఆళ్ళ గ్బేర్య మేమున్నది 1 ఇది నా కొకటియుు వారి కొకటియునా |! ప్రతీ - నురియు నిరావతి యిట్లు విన్నవించినది, “జీవి కొక రితో నిమిత్తమేమి 1 అమెసంకల్ప మనుల్లంఘ్యుము” ఛార _ (పరివ్రాజకతో) అమ్మా ! సుమతి సంశల్పించిన యీ వివాసాూమునక్కు నీ యనుమతినిం బ్రితీవ్నీంచు చున్నాను, చరి;= అంతయును నీజీ ఛార _ (మాళవిక 'శేయి. పుచ్చుకొని 'రాజువద్దకు వచ్చి) పురత్రవిజయ వేళ సీమెను నా శానుకగాం బర్మిగ హీంపుడు. (కాకా నీస్గపడును) థార - (నవ్వుచ్చు అర్వపుతు్ర)లు సంశయించుచున్నారా 1 విదూ!... ఎంరయైననుం గొ) త్త ెండ్లికొడుకుచా (రాకా విదూప.కవనినంక 6౬ జాచును) విదూ:. పట్టమహివీ.ప్రసాదము వలన 'జీవీశబ్దభాజనమగు
క మాళవికాగ్నిమితు.6 సీమెను ప్రభువులు పరిగగహింప నెంచుచున్నారు, ధార - అది యీమెకుం బుట్టుకతోనే వచ్చినది, పి - అది సరికాదు, ఇటు చూడుము, ఆశర్యపరూఢమైనన్సు అత్స్మణో జ్వైళనమువైన, రత్నజాతిరైోన జారరూప సంగ ఫొభాగ్య మలవడ చలయు.గాబె మణికి నలిననకన $ికి ధార - (పరివ్రాజకతో) అన్మూ తమింపుము. ఈ సందడిలో మరచితిని, జయసేనా . సీరదు కూలయుగళమునుంెమ్ము పతీ: చిత్తము, (పోయి మరలివచ్చి) ఇవిగో, (దుకూలమను లిచ్చును) ధార. (మాళవికకు మేలిముసులప నలవరించ్వి ఆర్యపుతు 0 లీమెను బరిగ్రహిరపుడు, రాజు _ సీయాజ + (చేయి కుచ్చుకొని జనాంతికముగా) ఆవో ఇప్పటికి. గ లశార్థుండనై తిని. విదూ. ఆబో. ఈనె యానుకూల్య మెట్టిది | (పతీ... (పవేశించి మాళవిక నుద్దేశించి భట్టినికి జయము, (శారణి పరి చాజినంకల వాచున్యు పరి. వింత యేముయుగు లేదు,
పంచమా౦కమకు ల! (శలిపమమ్మాన్ననై నను. బతిహిత్‌ మొంనరిం్యతు భర్షృవతృల లంభః పతికింకేర్చు మహానదు లితరనదీవారి 'సంగహించియె తమతోకా, 98 నిఫు,ఎ (పివేశించి జీవా ఇరావతి విన్నవించుచున్నది, “అజ్ఞానకృతమగు శా యపరాధముగాడ (పభువ్చుల కనుకూలముగనే పరిణమించినది. ఇప్పుడు నేను మా నాజశీణం తేశఎలబునుమూణిోత్యర్షించు చున్నాను,”
కం మౌాళ విశాగ్నిమితోము ఐన నిట్లగుగాక ౪ (భరత వాక్యము) అగ్ని మ్మిశుండు నోప్త భీత్యపగమాదు లైన (శేయమ్ము లాదవుట యకుదె ? (ప్రజక్కు క. ఇమ్షుద్భవా థూమలతా పుళతానా నభ_స్తమౌాలే విచరంతు సర్వశః తదుద్దమ శ్యామ మనోవారద్యుత్షి; వలాహకః శప