Telugu keratalu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

ఆంకర భారతీయ పు స్తకమాల ర కెరటాలుగ్ర౫ి లింస0£ వం ౪ ఈడ 34గిక గతం గిత 27-2-1936 - 5-4-1998 శవనల్‌ బుక్‌ టటస్ట్‌్‌ ఇండియా న్యూ థీ ల్లీ

కే974 ౫ సే ల్సి? లస ద్తు

'ర్రి *. రాకేండక్‌, 1978

ల క్‌! 750 అజాయ! ప శతటిత, 054; (౫) కకక ఉష? ఓల గంటు

65,90! ఇఅల౭క155280 5౪ ౪9 ౨12వయాం%, ౧4 ం ల వసం 47 3042 ఇంకు, 19, జిం ఆం హైపో! మన! 46

తొలిపలుకు

తమిళంలో రాయబడినవ్పటికీ “అలై ఓ)? నవలయొక్క_. కథ తమిళ నాడుక పరిమిత మెనదని ెప్ప లేము, ఈ కథల్రశ పాత్రలు జేళంలోని వివిధ పాంళాఆకు వెందినవి, కథ భారత టేళపు ముఖ్య నగరాలన్నింటా నడుస్తుంది" కనుక దీనిని అఖిలభారత దేశానికీ చెందిన నవల అని చెప్పవచ్చును,

శాజం పేట (గామంనుండి రజనీవూర్‌ దాళ ఎన్నో నగరాలలో, న్య్గగామనూ అలో ఈ కథలోని వారు సంచరిస్తారు. శాని కథ నడక ఎక్కడా నంటు: వడదు,

ఉ ర్హ్సర ద&ీణ ఫారతదేశా లెంతగా కలిని వున్నాయో ఈ ననల నిరూ పిస్తుంది, వివిధ రాష్ర్రాలవారు, వివిధ భామలవారు ఈ శథలో దర్శన మిస్తారు. వీరందరూహడా తమతమ రాగజ్వేహిలతో మన సృదయాలన చేపనగా వస్తారు లాంధవ్యం అళిస్తారు, వీరందరూ మనవ వన్నిపాతు లే అనిపి న్వుంది,

కీర్తి శేమలు 6జి?” గారు ఈ నవలలో ఎన్నో కొర్త పోకడలు పోయారు, ఈ నవలలో వాయజడూ, పతినాయకడూ తానే అంిన ధాన పొతను"చూని కోప్పడ్డమా, జాలీ చెందడనమూ అన్న సందిగ్ధంలో కి పడతాము నునతఈ ఈ నవలలో ఇంకా ఎన్నో £ొ _ర్తంద నాలున్నాయి.

మనటేళ స్వారంత్య పోరాటంలో ఆతి ముఖ్యమైన ఘట్టాలు ఈ కథక పథ్యంశా ఊపకరించాయిం ఈ (వ త్యేశక శారణం7ా డీనినొక చారిత్రళ నవలగా పేక్కొండా మనిపి నుంది,

గాంధీ మహాత్ముడి సమ్మోవానళ కి వీవిధంగా అలతులాది (పజలను నంత మాస్థలు గా చేసి జే ప్వాతం[ఠ్య సమరంలోకి దింపిందీ.__ఈ సవల చ్వారా

ఇ తొలిపలుజ ఈనాటీ యువతీ యువణలు తేలుసుకోగఅరు, తన రచనలన్నిటీలోనూ నాలున కాలాలపాటు నిలవ గలిగినది “అలై ఓక” ఒక్క ేనని రచయితే శజప్పునన్నారు,. అటువంటి ఈ నవలను ఏ భానులోకి ఆనువదించినా పఠనీ యం-గా నే వుండి తీరుతుందని వేళ్‌ వెప్పనక్కర లేదు, తర్టమావఅన దీని 'ోవ్టత ఆవంకయినా రగ్ధక పోవడం ఇంకొక చెప్పుకో దగిన ఆంళం.

“అలై ఓక” నవలన (శీ కల్కి రానీన *మున్నుడినుండి ఒక భాగాన్ని క్కడ ఊటంకించడం సనుంజసమనువంటాను; అది ఈ రచయిత వహోస్య రచనాపటినుక ఒక ఉదాహరణగావూడా ఉపశరించగఅదు.

4 ఫు పశాల శి గురించి మన పెద్దలం పలువిధాల చెప్పివున్నారుం పు క్తళాలు, ఆల్మారాన ఆఅలంకారాలనీ, వాస్తాలకు భూవణాలసీ వర్శించారు, నిద్రలేమికి పు _పశాలకు మించిన మందులేదని అనుభవ వూర్వకంశా వెల విచ్చారు. కొందరికి శాఫ్రీ లేక తేనీరు శేవి శే నిద పాడవుకుంది, ఫు స్త శాన్ని వేతిలోకి తీచుకోగా నే నిద ముంచుకొచ్చే స్తుంది. ఫు సశాల మహీము

నాటీ అత గురించి ఇంతశన్న ఏమి చెప్పాలి?

పు_స్పశాలు సంపాదించ డానికి మూడు మౌగ్గాలు న్య్నాయంటుంటారు, యాచిం చడం, ఆరువు "తెచ్చుకోవడం, తస్కరించడం అన్నే అ మౌగ్గతయం , దబ్చిచ్చి కొనడం అన్నటువంటి నాల్టనవమా గ్లాన్ని అనుసరిం చవలనీన అవస రం రైలు ఇపయాణాల సమయంలో చే కలుగుతుంటుంది.

కెలు ప్రయాణం వేసేటప్పుడు కొందరికి నిద సరిగా రాదు. ఆ రెలం కదలికలకూ కదుపులకూ, వశ్చే ఆశా చు న్మిదాపోఠుంది. అం నేత శాలకేపా నిశేదయినా ఫు స్తం వంకే ఛాగుండునే అన్పిస్తుంది. ఈ విధంగా (౫౦ధ శకనానికి ఆ ల్వేలు ఎంతంజనా సేవచేసున్నాయిం అందుక నే అన్ని "పెద

ణా నాటి చి శై ల్వేస్లేమన్లలోనూ ఫుస్ణశాల దుకాణాలుంటాయి. ఫు సకం సంపాదించ

శొలిపలుణ్‌ య! డానికి మొదట వెప్పిన మూడు మొర్గాలూ రలు చయాణాల వేళ పనికిరావు అప్పుడు నాల్లన మౌర్గ మొక్క కే శరణ్యం,

ఒకసారి లు (ప్రయాణం చేయవలనీవచ్చినప్పుడు వాకూ అటువంటి పరిస్టితి ఎదురయింది “ఎటూ నిద శావడం లేదుకదా, వీధయినా పుస్తకం కొం చామ...” ఆని తిరుచ్చిరాప్పళ్ళి ర ల్వే జంక్ష కొలోని పుస్తకాల దుకాణానికి వెళ్ళాను. అక్కడ పుస్తశాలఅన్నిటినీ ఒకసారి పరికించి తళతళమని మెరు స్తున్న త్రివర్ష ముఖప్మతంవున్న కక ఇంగ్లీషు నవలను కొన్నాను. ఆది నువ వద్ధ ఇంగ్లీము హాస్య రచయిత పి, జి. ఓడ్‌పశాన్‌ రచించినది, అంగ్లేయ్యా జీమభావఅను సునిశతంశగా చమత్కారంగా (పదర్శిన్తూ కడుపు చెక్క అయ్యేలా నవ్చించే రచనలు వేసారు ఓడ్‌ వాస్‌, కనబ్వే స్తే సశేసరి లేక

అటి వాటి పోతే నిదయినా వసుందికడా._.-”” అని తెగించి ఆయిదున్ముప్పావలా పెట్టి (౮. వ్ర శ బ

ఆ పుస్తకం శొన్నానుు ఆ మూడువందల మం! ఫు స్తకంతో బాటు రైళ్లో వళ్ళి కూర్చున్నాను. ఆ పుస్తకం ఆఅంతవరణ 27 లతల 80 జేల (ప్రతులు అమ్ముడు పోయిందని ఆట్టమిద రాసివ్రంది. డబ్బిచ్చి కొన్న వారు అంకమంది ఆయితే మిగతా మూడు విధాలా అ పుస్తశాన్ని సంపాదించి చదివిన చా శ్ళెంతమంది వుంటారో! నిజంగా ఆంగ్ల రచయితలం అదృన్ట కంకులు.__.అనుణబంటూ పు ప్తశాన్ని "తెకిచి చదవపా-గానుం

చదవడం కదలు పెట్టగానే ఒక సందేహం తోచింది రెళఆడవపుట చదిజేసరికి సంజేవాం బలపడింది. “ఆరిన! ఈ కీ ఇంత ములదొశకసారి చదివానుకడా! మళ్ళీ ఆదేపఫు _వ్రశాన్ని శొన్నానన్న మాట! ఐదుముప్పా వలా గోవిందా 1” అనుకుని ఆ ఫు స్తళాన్ని కింద పదేశాను... పాపం పుస్తకం

వాటి న!

పేమి చేయగఅదు క చాన్నిచూనీ జీను నవ్వడానికి ముందుగా ఆదే నన్ను చూచి నవ్వింది. నాతో మొట్లాడిందివాణాను:?” నాయనా! నన్నిట్లా దఫీమని కంద పదేశా జే! నువ్వూ ఒక రచయితవుశదా శెసీ పుస్తకం కొని అళాభం ఇం చెందినవారూ డాన్నిబేవిధంశగా పజేయ వచ్చునుకదా ?” అందిం

+! తొలిపలుకు

జాంతో, శాప్తో జూస్తో నస్తున్న నిద్ర పటాపంచఅయింది. కాలాన్ని ఎట్లా గడపడం అనివీంచీంది. "పెట్టేను 'శిరచీ బట్టలను పక్కకు తొలగించి. చూడశా *కంబరానోయణం))? (ఫ్రతి కనుపించింది. దానిని వేతిలోకి తీసు వని చదవసాగాను, కాలం ఎట్లా గడిచిందో తెలియ లేదు.

వర్వీళ్ళ ముందు కంబన్‌ శానీన పుస్తకం; "జీను ఇదివరకు కనీసం నంద. పార్ల యినా చదివిన ఫు స్తశం, ఆయినా కంబన్‌ కవితపాతది అనిపించ లేదు- పుస్తకాన్ని ఆవతలకి పాశేడ్రా మనిసీంచ లేదు. చదవశా చదవగా కొత్తా అన్పించింది, పాతశాలపు మహాజ్ఞానులం రానీన ఫుస్తశాలనా, ఈనాటి రచ యికల “ోఫొద్దుట వికసించి నాయంకాలానికి వనీనాలే” రచనలకూ వున్న వ్యత్యాసం కొట్టవచ్చినట్టు కనపడిందిం

కంబన్‌ స్మ తికి అంజలి ఘటించడానికని ఏర్పాటయిన ఒక సభలో పె అనుభవం గురించి చెప్పాను, సభ ముగిశాక ఒక మ్మిఠుడు నా దగ్గరకవచ్చి శప్పీమండ్తీ ! మౌ అందరికీ మూర్థర్వపు పట్టాలు కటాలే 7” అన్నాడు, “అడే మిటండీ పట్టాలు కట్టడానికి విశ్వ విద్యాలయాలుండ గ నేనెందుకూ ఆ పనీ చేయడం 1 అట్లాంటి పసేదీ నేను ఇేనీనట్లు గుర్తు లేజీ?” అన్నానుం ఆగి శ్రావండీ! మిరు రానిన వ్రుశాఅను మేము ఎంతో కుతూవాలంతో కొని చదువు తుంటాము. జాగ త్తగా చాచి పెట్టునంటుంటాము, కొన్ని ఫుస్తశాఅనయి తే మాడు నాలుగుసార్గుకూడ చదువుతుంటాము. ఆట్లాంటప్పుడు- వాటిని ఒకసారి చదిజేసి పారవేయదగిన వాటితో జత కలీపారందువా??ా అన్నాడాయన,

ళీవీదో వినయపూర్వకంగా అన్నానంతే..,చానిని గురించి పట్టించుకో కండి. కంబన్తూ వగ్ళుకరూ, తను రచనలను వెయ్యేళ్ళపాటు చదువుతారు. కదా అనువని రాశారా ఏమిటి? శాదు, తొందరగా అప్పుడు (ప్రదర్శించ చానికంటూ "మేక్సొవియర్‌ రానీ పాళేనీన నాటశాలం ఇప్పటికీ జగమంఠతటా

చిరంజీవులుగా నిలిచి వున్నాయి 'ెర్నార్స్‌ హె విషయం చూడండి. “శీను "మీక్స్‌వీయర్‌ కన్న కాస్త అధివడిని__”” అని చెప్పుపన్నాడు. ఆయన మరణానంతరం ఆయన ఇంటిని ఠొని ఒక స్మారక చిహ్నం ెలకొల్పుదా- మంశ్రే తగినంత (పోత్సావాం లేక, అ ప్రయత్నం మానుభన్నారు ఆందు 'చేర..._.రచయితలు జీవించి వుండగా వారిఫు _స్తశాల గురించి ఇదమిద్ధంగా: వీమి చెప్ప లేము”) అన్నాను.

“మరయితే మా పుస్తకాలలో ఒకటయినా నిలిచి వుంటుంచాకి యాఖె- లేక, వంద సంవత్సరాలు జీవించగఅ చన అంటూ మి వాటిలో వున్న దా అని ఆయన అడిశారు. *మి (పళ్నక సమాధానం ఇప్పుడు వెప్పలేనుం వంద ఏళ్ళ తర్వాత అడగండి, చెబుతాను.” అన్నాను,

ఆ మిత్రుడి శళ్నవ తిన్నగా జవాబు వెప్పనండా దాట పేళానేగాని- అప్రక్న శా మనసును వేధించ పౌగింది, అప్పటినుండి ఏ కొత్త రచన బప శ్రమించినా “ఇది ఎన్ని రోజులపాటు నిలిచి వుంటుంది ₹ ఎన్నిసార్లు చదవ జానిశకిది ఆర్హ్హమవుకుంది 7 అన్న (పళ్న ఠలెత్త సాగేది అ తర్వాత రచన ముందుకు సాగేదిశాదు. ఈ సదశత్సంశయం ఆనాటీినుంచి ఇటీవలిదాక నన్ను

న! ఈ న!

శాకిపీల్ల శాక ముద్దు అని సామెత, శాకి తన బిడ్డను బంగారంలా చూచుజింటుంది అంటారు, కాని నాకు కాశ అంత తెలివి తఈద్క వ పత్నీ అనిపించడం లేదు, అందమెన నల్లటి తన లిడ్డకన్న బంగారానికి శాక ఎవ్క వ విలువ ఇస్తుందని "జీను అనుకోవడం లతీదు. అట్లా విలువలు ఆారుమారు చేసేవి- మానవుడే! తనుకన్న బిడ్డకన్న బంళారానికి ఎవ్కవ విలువ ఆ పొదించ గఅగదడం మొనవుడ్తికే చేతనవును, ఆటునంటి మనిషికూడా బంగారం తర్వాతా

క తొలిపలుకు ఆతి ముఖ్యం గా చూచుక నేది తన బిడ్డ నే; కనుత ఎవరి సృష్టించినది చారిక్ర ఈ ర్తమంగా వుంటుంది..అని చెప్పవచ్చును, రచనలం సృష్టించే వారి విషయంలో ఇదెంత కరణ నిజవో వెప్పలేముం “అయా రచనలు చేసేటప్పుడు ఆవి చాల ఊఉ త్తమమరిపిప్తాయి,. కాని కొంత శాలమయినాశ చవాటిని చదివి చూ స్తే అట్లాగే అన్సిస్తాయా 1 అందరిలాగే రచయితలూ ఎదుగుతారు; శారీరక మైన "పెరుగుదల ఆగిపో “యాశవాూడా మానవనీకంగా ఎదగడం కద్దు, అందువలన శే రచయిత తాను -ఏరెనిమిజేళ్ళ ముందు రాసిన డానినిప్తుడు చదివితే అందులోని లోపాలు స్పష్టంగా 'కెలియకస్తాయి, “ఆరె! ఈ చెత్తంతా నేను రానీందజేనా!' ఆని కాధ కజుగుకుంది,. నాహా ఇట్లాంటి అనుభవం కద్దు”. అ శాలఫపు పర ట్ధితి అది అందు కనుగుణంగా రూపొందింది కథ, చానినే ఇప్తూడు రా స్తే ఇంకొక విధంగా వుండవచ్చు...'* అని నాట్‌ . నేనే వమాధానం వెప్పుకుం “టుంటాను” ఈ ఫుస్ణకపు మొదటి మ్యుదణ (ప్రతులు ఇంఠటితో ఆయి పోతే, క0డన ముదణ నోలికి పోరాదు. అనిపీంచిన సందర్భాలూ “వున్నాయి. అసలే ఇట్లాంటి సమస్యలకు గురి అవుతున్న మనసును మితుడు పేనిన (హ్న మరింత-గా పీడించపాగింది. %ఆలైై ఓక అన్న ఈఫుస్పకం మూలంగా ఆ బాధ నివృతి ఆయింది. మొదట ఈ కథ 6ళజ్ఞాల్రా 39 ష్మతికలో ధారాచాహికంగా (ప్రచురిత మయింది, పదతిశలో కధ ముగియగా జే దీనిని పుస్థక రూపంలో (వచురించ -డం అవసరమా, ఉచితమా అన్పించింది, ఆ సమస్య పరిష్కరించ డానికని శభ నొళ్ళసారి మొదటినుండి చివరదాక చదివి చూళశానుం మ్మిరుడి (పళ్నవ సమొధానం అభించింది. నా రచనలలో ఏదయినా యాఖఫ, లేదా నూఠతు 'శంవత్సరాఅపాటు నిలిచి పుండదగినది అంకే ఆద ఆలె “యే నన్స్ఫితి

తశొలిపలంప న! చింది ఫుస్ణకం పచురణలో వుండగా వాఫులు దిద్దుతుం కే ఆ భావం ఎఅలపడీంది,

ఆఆ లై సీకెను జీను రానీనట్లనిపించలేదు. అలితాా సీతా, తారిణీ, నూర్యాః సొందరరాఘవనూ, పట్టాభిరామనూ ఒకరితో ఒళరు మొట్లాడు శంటూ తనుతకము అంతరాంతరాఅనూ, రాగ జ్వేసూఅనూ బహీర్టతం చేన్తూ ఈ కధను రచించారు, వారందరూ కల్పించబడిన పాత్రలు అనిపీంచ లేదు. మనలాశే వాళ్ళూ, కాలను సుఖాలను అనుభవించినతోటి మౌవవుల జే అని

లు విస్తార. పౌపం, సీత మాతం క స్తుర్చాతల్లి ని వెతుక్కుంటూ లి పోయింది! ల! అటి న! ళల మిగిలిన వారందరూ బతికే వున్నారు, వాళ్ళను మళ్లీ ఎక్కడ, ఎప్పుడు శ్ఞలుస్తామో "తెలియదు మరి-__...

*+4+ఈ రచన వప(క్రమించడానికి ముందుగా (శ కల్కి ఈ కథలో వచ్చే -టువంటి ఊర్గన్నీ తిరగి వచ్చారు. ఈ వవల నిమిత్తమే ఢిల్టీ శొక్త ఢ్‌్లీ, పానిపట్టు, కర్నాల్‌, వరుక్షేతం మున్నగు వూర్లన్నిటికీ వెళ్ళారు. అక్కడ -తలదాచువన్న పంజాలీ శాందిశీకలను వారి స్థితిగతుఅను పరిశీలించి వచ్చారు

ఆయన, ఇతర చారిత్రక నవలలు రాయడానికి వూర్వమూ ఇట్లా నే ఆ శచనఅలో రాబోయే ఊర్గన్నీ స్వయంగా పర్యటించి వచ్చీచారు,. అందుచేత

లగి "కథలో కల్పన ఎంఠ, చరిత్ర ఎంత అని నిక్కచ్చిగా లేల్చి చెప్పలేనట్లుగా -అ రెండూ మేళవించి వుంటాయిం ఆయినా చారి్యశ్రక పరిళోధకుఅం వేలె్ది చూపలేనట్లుగా కల్కి కధలుంటాయి,

ఆలె ఓ?” కధ పొడవు తగ్గించమని నన్ను కోరారు అ పని మొడ లెట్రాక ఎన్నోచోట్ల.._* అయ్యో | ఇంత రసవత్తరమెన భాగాన్ని తీసీ చేయడమా |)” అన్పించింది. ఆయినా అనువాద నిమిర్తేం ఆపనివేని తీరక శప్ప లేదు ఎన్నో అస క్రికరమెన సంఫామణా భాగాలను క _త్తిరంచక తప్ప "శేదుం

నస తొలిపలంగు “*ఆలై ఓక? రమ్యక్‌ భొమలోకి అనువదించబడి, ఎన్నో పౌర్లు పున.

ర్మ్మ్య్మదించబడి అవలాది ్రశులు అమ్ముడయిందన్న వివయం ఇక్కడ "పీర్క్లా

నాలి, ఈ ననలక్‌ సాహిత్య ఆళాడమా బహుమతి లభించింది;

ఇళ రచయితను గురించిన శొన్ని వివరాలు తీ కల్క్‌. అసలు పేరు. శా. కృన్ణమూర్తి) పుత్తమంగలం (తంజావూరు జిల్లా) టామంలో 1699లో జన్మించాడ, కళాళాలలే మొదటి సంవత్సరం చదువుకుండ?ానే సహాయ నిరాశ రణోద్యముంలో పొల్లాని చెఆపాలన వెళ్ళారు. ఆ ర్వాత జేళ ప్వాతంత్య పోరాటంలో పొల్లొని మూడుసార్లు శారా్శార చాసం అనుళ వించిన క కల్కి! రాజకీయ గురువు (శ రాజాజీ అ రోజులలో తిరుష్చెం- నోడ్‌లో రాజాజీ నడుఫుతుండిన గాంధీ ఆ(శ్రమంలోవుండి కల్కి నేవ చేళారు. అ ఆశ్రమం నడుపఫుతుండీన “విమోచనం.” అన్నమద్యనిమేధ చార పత్రికలో కాన్తూ వచ్చారు,

స ప్రనీద్ధ తమిళ రచయిత శీ వి. క ళ్యాణనుందర "మొదలియార్‌ నడుపు

క్‌ కి తుండిన “నవళక్తి గ్‌ ప్మతికలో తీ కల్కి 1946లో సహాయ సంపాదక లుగా వేరి రశనలు వేనూ, రాణింపు కొచ్చారు, అలతి ఖ్‌ శ్రీ కవి, క? మిద శమకన్న గౌారవాఖిమానాల శారణంగా “ళల్యాణసుందరం??__అన్న "పేరులోని మొదటి 30డత, రాఅనూ క్మస్ణమూ రి స! న! ఆన్న తమ పీరుళోని “జదటి అతకరాన్నీ కలివీ ఆయన ఈళజ్ట బ్ర? అన్న శఅంపేరు "పెట్టుకున్నారు, ల

ాాననంంమనాడాయ నమన నావలన.

శ తమిళంలో “*లొౌయాణ నుందరి? ఆనీ “క్వి ణ మూర్‌ల్‌తి? ఆనీ కాస్తారు, కనుక మొదటి *సీరులోని మొదటీ శ0డతుశాల్లూ, రెండవ "పేరులోని ముదటి అతమరమూ కలిసీతే 66జ్రుల్రై?9 అవుతుంది,

_=లీను వాదకుడు =

శొలిపలవ సల

న్యపనిద్ధ ఈమిళ వారవ(త్రికలయినో “కల్కి 39, “ఆనంద వికటక్‌ అకు కల్కి “పంపాకకులుగా వుండి, కీర్తి నార్జించారు.. కల్కి అన్నది కాకుండా. శర్నాటకం, ఇక శ్తేస్తీ లాంగులన్‌, అగ స్యక్‌, రాగి యమన్‌, వ్యవ "పొయి. ప్పెటోన్‌ మొదలగు ఎన్నో మారు సీర్ణతో ఆయన రాజకీయ వ్యాసాలు, సంగీత చ్యాసాలం, కధానికలు, హాస్యగల్పికఆ, పౌంఘిక "ారి.ఠ్రళ నవలలం మున్నగు వెన్నో రచించారు. ఈ శాలపు తనిళసాహి “శ్యంలో కనపడుతున్న కొ శ్తందనాలెన్నింటికో ఆయన మార్గదర్శవలు అంశ్సే అది అతిశయో కి శాదు,

ఐటీ

కల్కిగారి సంఘసేవ గురించి యాన _త్తమిళ నాడూ ఎరుగును, ఎట్టాయ పరంలో మహాకవి న బవ్మాణ్య భారతి! స్మారక మంటపళల, చెన్నపట్నం (3ంక్రీలోని శాంధీ మంటపం.అయన వేవానిరతికి నిదర్శనాలు,

ఆయన నవలలో... *పా ర్తిబన్‌. కణవుం గోళినశామియిన్‌ కళబదసుా, ఈ జ్యాగభూమిా 65జ్టజ్ఞ ప్‌ణీన్‌ శాదలి”? ఉప్పాణ్లియిన్‌ పెల్వన్‌ స్క “*ోమోహీని ద్రీవు” మాప నీద్ధమలం, ఇవీ 7గక అయన రచించిన వ్యాసౌలం, కధలు, గల్పికలు, సంగీత వినముర్శలం... ఫు _సకరూపంతో కచురించ బడిశాయి. కల్కీ ఉ ర్తమమైన కవివాడానుు ఆయన ఎన్నో చక్కటి కవితలను పెఅయించారు.

అతి ము

ఆయన రచించిన *బ్రలి రాజూ” అన్న చిన్న కధ జర్మన్‌ అోకి ఆనువదించ బడి కధానిశా సంకఅనంలో చేర్చబడింది. * మోహీనిస్తీవు” అన్న చిన్న నవలను “జె వా అభినందక్‌ (౫౦ధ్‌ *”లో (ప్రచురించాడు,

1౪5్‌కలో తమ కీర్తి వరాకష్టనందునన్న దళతో (శ్రి కల్కి దివంగతు

నాలి అ

అయ్యారు, ళవ్రూర్మ చంద్రుడు ఆ ప్పమించాడు.? ఆన్నారు తీ శాజాలీ, -

న తొలికలుక

కల్కి. రచనలం పలువిధములై న 'పళంసఅకు పాకము లయినాయిః వాటిలో కొన్నింటేని చదివితే ఆయన విఖిన్న ఆభఖిరుచుఅుగల వారందరికీ నచ్చిన రీతు అలో రచనలం చేశారని తెలుస్తుంది,

ళళ్ళల్క్లి వచనరచన ఆరటిపండొలిచి చేతిలో పెట్టినట్లు సరళంగా మధు రంగా వుంటంందిం' ఆన్నారు రాజాజీ,

ఈ పైహితశ్యంలో తనదే అయిన రీతులను సృష్టించువని ఘన విజయం పౌధించాడ కల్కి” అని నామక్కల్‌. కవిజ్ఞరూూ “కల్కి అన్నది ఆయ పాత ళక్సిి ఆశకి పాపాతీజగాన కశలశాలం వుంటుంది” అని ఆయన తోటి సంపొదవడు జేవనూ; “సరిగా రచనల చేయలేని “దూడలను పెతం 'పోత్సహించి రచయితలుగా పీర్చి దిడ్డారాయన.__”” అని ఒక రచయితా, “కర్నాటక పంగీకానికి తన కలం ద్వారా ఎనలేని నేన చేశారు? అని మ(ప్రసిద్ధ పంగీఠ విద్వాందుల (క ఆరియన్కడి రామానుజ అయ్యం గారూ? “ఆయనవంటి ఉ త్తను రచయిత పుట్టడం తమిళ చేళపు భాగ్యం; అయన నా ప్యతిశన పంపొదవడిగా వుండడం నాన ఎంతో ఆనందశరం, ఆయనవంటే శచయిత ఇంకొక్క. రుంటారా అని అవ్నర్య పడురుంటాను _”) అని

  • ఆనందవికటక్‌)) అధిపతి (శ ఎన్‌, ఎస్‌+ వాసనూ._పళంనించారు,

“త్ర్యాగఛూమిి నకల ధారావాహికంగా (ప్రచురిత మవుతున్న రోజులలో, వత్రికలమ్మే వరవాడు రాతి ఏ ఎనిమిదింటికో “అనండవికటన్‌ |?” అని వీధిలో ఆరి స్టే వదసగా కిటికీలు రెరచున నేవి. ఇళ్ళ వీపాల వెలంను వీధుల లోక 'శసరిం చేది.” అంటాడొక పాశకడు. ఇందుమూలంగా కల్కి కచకలను పాశవనలుం ఎంత ఆళక్రితో చదివేవారో ెలియగ లదు,

తొలిపలుజ్‌ క ఈ “అలై ఓ * నవల 'సం& ప్త రూపంలో ఇతర భామలలో చదివే వారు..*తమిళంలో ఈ నవల ఎంత వాగుండి వుండాలో__ినని అఆనువంళశే

ఈ కవం అనువాదపు అత్యం సర జే వ. ఆనంది రామచందన్‌.

కై

శాజంెపీట అగహారఫు ఇళ్ళల్లో సగానికి సగం పాతవ్వి శాస్త బానన్న వాటీలో షకటి ఆ (గామ మునసబు కిట్టావు ఆయ్యార్‌. ఇల్లు, పెద్ద గదు లున్న ఆ ఇల్లు చూడడానికి బాల గంభీరంగా వుందిం

ఇంటి ముందు పక్క హాలంంది ఆ హాల్లో కూర్చొని సరస్వతమ్మ తన కూతురు లలితవ జడ వేన్తూందిం

ఈబ్షంళ్రా ఎంత సేపర్యూ...కా_స్త తొందరగా వేయహూడదూళ”? అని శణిగింది అలలిక!

ఉవీ్య్‌ పీ మంతతొందరాశీ ఈ మిడిమిడి ఎండలోపడి ఆ తపాలాఫీనుకు పరుగెత్తాలి శాబోలుు అవునా...అఆయినా అ వచ్చిన వుర్తరాలు ఇంటిడాక కావా ఏంథి

ఇంఠలో. జడ ముగినింది. దాన్ని సరస్వతమ్మ పెకి తీన్‌ కన్సేలోపుశా లలిక జడను లావ్కని, లేచి వీధివై ఛఫుపకుగు _త్తింది.

  • ఒసేయ్‌... వీమిటాదూకుడు ! వెనద్కు వస్తావా లేదా రాక అని సర స్వతమ్మ అకు స్తుండశా నే శిట్టా వయ్యర్‌ ఇంట్లో! వచ్చారుః

శాన్నను చూడగానే లలిఠత వెనకడుగు వేనీంది, అమాయకత్వం నిండిన అమె మొహంలో నీగ్గం చోటుచేసుపంది, ఆమె శల్లి ఈలోగా లేచి వచ్చింది,

“వీమిటి సరపా, వీమిటీ ఆరుఫులు? యధా (పశారం చిట్టి కల్లిని ఏదో ఆరుస్తున్నావు, అంలేనాకి *' అన్నారు శిట్టావయ్యర్‌ =

“అవును మరి మి ముద్దుల కుమా ర్రెను కోప్పడడం ఒళశే శద్వనాన శాల మేపం, అసలు మీరిట్లా శారాబు చేయబక్ట్రే...”

కళ గారాబు శేయబస్టే అది పాడయి *ోయింది. అంలేకద, నీకడుపుక ట్రివప్తూడు బంగారు కొండలా ఫుట్రింది,..శదూూ ఫరవాలేదుళాని ఈ అరుపులు కేకలు ఏమిటో చెప్పానుకావుటా”

అడ్రాని ఇన్నిసార్లు వెప్పినా. వింటుందాకి ఠపాలాఫీనున పరు ఇడ తానంటుంద్కి అ వచ్చిన వుర్తరాలం చారిలో నే ఆగిపోతాయా 6, ఇదినో శానణం వచ్చేనీంగి, ఈపారన్నా అ మూడు ముళ్ళు 'బేయిల శేయాల్సి?

షు ఇశిరటాలుం +పెళ్ళికీ వీ ఆరుఫులకూ ఏమిటీ సంబంధం___” “పెళ్ళి శానున్న పిల్లను ఒంటరిగా వీధిలోకి పోవిస్తారాశ? పాశ నే ఏం? తపాలాఫీసు పట్టుమని రెండు ఫర్లాంగులన్నా లేదుకచా... ఆయినా అమ్మాయిలను ఇంట్లో పెట్టి తాళం వేసే రోజులు పోయాయి, అమ్మా లలితా! నువ్వు వెళ్ళిగా! నాక్కూడా. వీవయినా వుత్తరాలు వచ్చాయా చూడు. అం బే, ఆమరుతేణం లలిత మాయమయింది ఎందరినో చూచానుశాని ఇంత గారాలు వేశీచారి సెక్కుణా చూడ శేదు _ వారీ బొంబాయికి వచ్చాళయితే అఆళ్ళా బహరురూ ఇట్లా శయా కయ్యాశీ. ఆఖరికి ఎట్లా "లేలుతుందో ఏమో” అని గొణిగింది సరస్యకమ్మ.. క్రాగ్గా జీ లేలుతోంది. నువ్వు నోరు మూసుపని వుంటే చాలు. అలుడు మాతం పెద చదువులు చదివిన వాడు శావాలి ఆంటా'బే మరి పిల్పను అందున శనినట్లు కయారు చేయవద్దాకి? పీధి వై పనుండి ఎవతో ఇంట్లోకి వస్తున్న ళబ్బం విన్చించింది. పర స్వతమ్మ శా న పక్కత ఒదిగి నిల్చుండి, ఆ వచ్చిశారనన కిట్టా కయ్యర్‌ ముఖ్య స్నేహితుడు చీమొచ్చు అయ్యర్‌, ఆయన అడుగుపెడుతూ 'ఇవాశక మా శాన శల్యాణసుందరం వట్నం చుండి వచ్చాడోయ్‌...ఒక పత్రిక పట్టుకొచ్చాడు చానిలో (బవ్మాందం*ా ఛశ్రన్నాయి వార్తలు.” అశ్నారుం “వీఎబా చారలు క ల! 4 వీహాడలో భూశంపంట!? “ప్పి క్వేవిట్రీ__?9 . "చాల ఘోరమయిన భూకంపమట! విపరీతమయిన పౌణనవమూ, అనీ లు అవీ నస్ట్ర మూనటం,ంప్యతిక నిండా ఇజే కబురనుకో.._ అన్నటు మా ఆవిడ వీలును ణి అతో న్నట్లుంది మిమ్మల్ని?” అన్నారు -చీమాచ్చు.

శరటాలు !

వ్తంభం వాటుగా నిల్చున్న సర స్వతీమ్మ తన భర్త చృష్సిని మరల్చ్బడాని

కని శాస్త మందున వచ్చి, పౌంజ్ఞ్ల లు చేయడం చూచే ఆయన ఆట్లా వెషప్పాడు.

“ముందుకొచ్చి చెప్తూ సరపా* మన -దీమాన్న్చే కడా” ఆమె మెల్లగా ఆంది ''“అయ ేదో భూకంపం అంటున్నారు... ఆమ్మా యేమో ఒంటరిగా వెళ్ళింది. వెంటనే వెళ్ళి తీసుక రండి* లేకపో తే ఎవరినయినా పంపించనన్నా పంపించండి?

అగహారపు ఇళ్ళు చాటశా నే "పెద్ద విధి వస్తుందిం ఆ వీధిని ఆర ఫర్లాంగు దూరం వె శే తపాలాఫీసు వస్తుంది. అలిత పరుగు పరుగున వెళ్ళి అయిదు విముహేఆఅలో గమ్యుం చేరింది. చా

కొప్పూతూ నే ఆడిగిండి. (పోస్టు మొస్పర్‌ శారా! నాకేదయినా వత్త రాలు వచ్చాయాళి

అయన తెలెలి చూశాడు, * ఓీనో, నువ్వా తల్లీ! ఇదిగో, న! శాల కట్ట విప్పీచూచి చెబు తానుండు__” ఆని కట్టను విప్పాడు, ఉఊర్తరా అన్నీ చూచాళ చివర అ! ఇదినో నీవు ల్తశాలం! వెళ్ళి వెళ్ళి అడుగును దాబ్క్‌ న్నాయి” అంటూ మూడు త్త రాను అందిచ్చాడు*

ఆతురతతో చాటినందుకన్న అలిత, తపాలాఫీను బయటికి రాగానే కవ ల్‌శు చింపింది ఆందులోనివు త్తం చదవసాగిందిం

చాదర్‌, బూంళాయి కేం 1 = 19084 చనా ీయ నెచ్చెలి, పాణ సభ ఆయిన అలిరవ,

పోయిన అదివారం నేను రాసీన వుత్తరం నీవ అందింది కదూ _ దానిని

శానీవప్పుడు సంతోపంగా వున్నాను అది రాన్తుందగా మొ అమ్మ నన్ను

త్స ఇరటాలు ముద్దు పెట్టున్‌ని “బం గారు తల్లీ నువ్వూ లలితా కలకాలం ఇట్లానే పాణ న్నేపాతురాం[డుగా వండండి!” ఆంది ఆమాటలు ఆంటుంకే అమ్మ కళ్ళల్లో సీరు నిండదడం చూచి ఆళ్చర్యపరణ్ధాను, “ఎందుకన, శ్ర”. అని ఆడి గానుం * విమా లేదమ్మా! ఈ (ప్రపంచంలో నావ స్నేపితురాండేలేదుం. సీశన్నా ఒక మంచి స్నేహితురాలు దొరికింది కడా ఆని ఆనందం౫ా వుందిళా ఆందిం

శాని లలితా! ఏం చెప్పను, అవుత్తరం రాసిన మరుసటి రోజునుండే అమ్మ త్మీవమయిన జ్వరంతో మంచం పట్టింది, మొదట అఆమోఏదో మామూలు జ్వరంలే య "5ండ్రోజులలో చానంకట అడే పోతొంది? అని చెప్పడం మూలాన్ని వూరుపన్నాము, నాడు తోజులయ్యాక హూడా రగ్గక పోయేసరికి చాన్న వెళ్ళి డాక్టరును తీసుకు వచ్చారు. మైఫాయిడ్‌. జ్వరమని డాక్టరు ఇప్పాడు. *ఈ మె చాఅ బలహీనంగా వుంది, సరిన్టా పోవుణ వున్నట్లు లేదు- మరి ఇన్ని రోజులు అ్మకద్ధ చేశాశేమిటీ” అని డాక్టరంటుంచే నా మనసుకు ముల్లు గుచ్చుపన్నట్లయింది, అమ్మ మాటిమాటికి ఛతాలు ఉపవాపాలం చేయడం, శాన్న ఏమో పట్టించుకోక పోవడం గుర్తవ వచ్చాయి

లలితా! ఇప్పు డింక ఎన్ని అనుకున్నా లాభం ఏమిటి? అమ్మ జబ్బు ముదిరి పోయింది, '-దేవుడి దయి? అన్నారు డాక్టరు చాన్నలో. జీవుడికి దం కలుగుతుందా లలితాశి లేక దేవుడు నన్ను అనాథగాఛేని అమ్మను తన ద 5కు వీలిపిం చువంటాడా

మొమయ్యస నాన్న వు _త్తరం రాశారు వెంటనే బయలు జేరి రమ్మని: కాకారు. నువ్వు కూడా చెప్పు, మామయ్య వన్డే అమ్మ జబ్బు నయం కావచ్చు; అమ్మ (ుకశవచ్చుం

వన్చేవారం సిన ఉత్తరం రాయగలనో లేదో, రాసినా రాయకపోయినా నిన్ను సచా జ్జాపకం వుంచుకొ చీ

సీఆ శ్ర కూరురు, పీశ్ర

శఆరటాలు ఫ్ర

ఆ వుత్తరం చదవడం ముగించి కన్నీటితో ఇల్లు చేరిన లలితను చూచి డాగ్య్భాాంతి ెందిన కిట్టావయ్యర్‌ ఆమెను ేవతో చేరదీసి లలితా ఏమ యిందమ్మా! ఎందుకేడుస్తున్నావు, ఏముంది ఆ వుత్తరంలో-” అని అడిగాతు,

వెక్ళిళ్ళను చాల (పయర్నంతో ఆఫుకంటూ చెప్పింది అలిత. నాన్న! అర్రయ్యప ఒంట్లో బాగలేదు నాన్నా - జబ్బు ముదిరిందిట నాన్నా - పీఠ రాసీంది. ఇదినో నీకూ ఒక వుత్తరం రానింది?? అని రెండు ర్హరాలను ఇచ్చింది.

కిట్లావు అయ్యర్‌ ముదటీ వ్రుర్తరం చదివారు, కండ్ల నీకు చిమ్ముతుండ గా అయన వెళ్ళి పడక కుర్చీలో కూర్చున్నారు,

శాజంపేట శిట్రానయ్యర్‌ ఠండి! ఒక కొడుక. తండి పోయాక శాజేరి శీరాన రండి సంపాదిలచిన ఆనేక ఎకళాఅ మాగాణితోచాటు కట్రావయ్య ర్‌జ్‌ (గామ మునసలు గిరీ జబూడా సంకమించింది. బంగారునంటి భూమిలో సంకా వరి అరటి, వెజద, తనులఅపాన పండించ సాగాడాయసం

తండి జీవించి వుండ7ా జే కిట్టానయ్యర్‌. సోదరీమణు లిద్దరికీ వివాహాల అయింది. అంచేత శీటానయ్యర్‌ ఇంటి "పెద ఆయ్యాక అయనన పెదగా

లి న! టి

ఖర్చు లేమి లేవు. కాని దాన ధర్మాలం ఇశేన్తుండడం బల్ల నయి రే నేమి? శ్న్నహి శుల అవసరాల నాదు భంటుండడం వల్ల నయి తే నేమి, పిల్లల చదువులకయి కే వేమి ఖర్చవు తుందడం వలన అ వి "పెద్దగా "పిరగనూ లేదు, లలిక మూఠఈం వీటి శేడాది పెరుగుతూ వచ్చిందిం

6 శిరటాల

ఆసలు గత సంవత్సరం శీట్టా వయ్యర్‌ లలిత ళ్ళి విషయం పట్ట అధిక ళ్‌ద్ధ వహిఖచక పోవడానికీ ఆయన వటుంబ సమేతంగా బాంచాయి వెళ్ల దమే శారణం, కిట్టావు ఆయ్యర్‌ క ఒక అక్క, ఒక్క చెల్లెల, అక్కను ఆ సమిప (_గాముంలో నే ఇచ్చాను బెళ్లెలు రాజం మొతం బాంబాయులో శాఫురం భేన్తూంది,

చిన్నప్పట్నుంచీ కిట్టావయ్యర్‌ ప వెళ్లెలంళే ఆభిహానం ఎక్కువ ఆమె ళ్ళి పందిట్లో ఆయన ఎం సంబరపశ్జాడో...శాని రాజం అదృన్షం జాగుండ "లేదు. "పెళ్ళి ఇగానే ఆమె భర్త దురై స్వామికి బొంబాయి-?* నైల్వేశాళ్యా లయంలో ఉద్యోగం దొరికింది కొన్నాళ్ళ త క్యాత రాజం బొంజాయిళి వెళ్ళింది. చాల కొద్దిశాలానికే అమె శాఫురం సవ్యంగా వుండడం ఆేదని "ెలియసాగింది, శాని వివరాలు మా తం “తెలియలేదు,

స్వాభిమానం గలి ఇల్లాలు రాజం తన ఇంటి గుట్టును రట్టుచేళుకో ఇన పడలేదు. బొంబాయి రాజం "పీటల మధ్య శాశపోకలేమూ అంత్‌ సులుఖ శాచాయొను, (శనుశక్రమంశా ఊఉ ర్తరాలు కూడా అగిపోయాయి, అపడ పడు కిట్టావయ్యర్‌ _-*రాజం ఎట్లావుందోో ఏమో)” అని మధన పజేచారు,

ఇట్టి పరిస్థితులలో ఒక సంవత్సరం శ్రీంద ఒకనాడు వాళాత్తుగా రాజం నుండీ వుత్తరం వచ్చింది. గుండెను పిండివేసే వుత్తరం అది. ఇన్నేళ్ళనుండి భరించిన తన శహ్టైలు ఇంశా గడవలేదని ఆజేదనలో శాసీంది రాజం. కాగు రానుతన ఆరోగ్యమా పాడవుతున్నదనీ, వీలయినంత త్యరలో వచ్చి తన్నాక సారి చూనీ పోవలసిందనీ అన్నయ్య రాసీంది,

అప్పుడు కిట్టావయ్యర్‌ జటుంబ సమేతంగా బొంబాయికి వెళ్ళాక, నక స్వతమ్మ, లలిక, అలిక రమ్ముడు సుండు _. అందరూ వెళ్ళారు. ప్రయాణం వాల ఉత్సావహాంగా గడిచింది. స్టేక్‌ వ ద్నురెస్వామి ఆయ్యర్‌ వచ్చి చాదర్‌ లోవున్న తము ఇంటికి వారిని సీనుకు వెళ్ళారు.

బొంబౌయి నగర జీవనం లలితకు సుండువు చాల నచ్చింది. అలిత సీం శిద్దరూ "నెచ్చెలు అయ్యారు, లలితకన్న పీఠ ఒకళ్ళ ఏడు పెద్దది. ఇక ఆ

శిరటాలు జ జన్యాంశం ఒళరి నొకరు మరచి పోరాదని చేతిలో చేయివేసి (పమాణాఅ శేసుకన్నారు.

రాజం జీవితం నిఠాకతో, క పాలతో నిండినదని కీట్టా వయ్యార్‌ "కెలంను వన్నారు. శాని శారణాలేమిటో మాతం సరిగా తెలియలేదు వాళ్ళు అక్కడ వున్నన్ని రోజులూ ధువ్రెస్వామి, ఎన్నడూ లేనిది స్మకముగా ఇంటికీ వగ్చాశు. వచ్చినప్పుడేల్లా గలగలమంటూ ఫంతోస.ం గా అందరిలోనూ మౌట్లాడారు. శాని చాల రోజులం రాత్రిళ్ళు కూడా “డ్యూటీ వుందని వెన్చీ వెళ్ళి వెనక్క_ నన్పేవారు కాదు,

ఆంజశా కీట్టావయ్యర్‌ ఎదురు చూచినట్లు కాజం మరీ బలహీవం గాలేరు. చక చక తిరడగుతూనే వుంబేది అయినా సే కట్టావయ్యిర్‌ అప్పుడొకటా అప్పు డొకటా పళ్నలు వేసి అసలు క భేమిటో బయటికీ లాగ డానికి _ ప్రయత్నించారు

“పీమిటమ్మా రాజం! మి అయవస వెడు అలవాట్లు ఏమంజణా వున్నాయాళా?

క తాగుడు, ష్మర్రప్పందాలు, ఒక కేవిటి అన్ని వ్యసనాలూ వేవ్నాయిం ఆ మాట అనువంటునే కడుపు మండిపోతుందన్నయ్యా--” అంటూ. విల్ళే వింది రాజం, ఆమెను ఓదార్చి నెన్ముది వెమ్మగిగా వివరాలు తెలంసువ్‌ క్నారు శిట్టాతయ్యర్‌ = జాదాలేగాక జేళ్యా సంపర్క ్రంలాటిది హడా దురై ప్యామిళ్లీ వుందని ఆయన (గసాంచారు. ఇంశా ఎక్కువ అక్రిగితే వెళ్లైలి మనమ పాడ వదం కచ్వ నురొక లాఫం వుండబోదని ఆయన థూరుక న్నారు,

ఇకస్నే “చూసిన సరస్వతమ్మ మనసు కుఠవఠి లాడింది. రవ వాఈళు లలికకడు పీఠ “జస? అని పిలవడం “*ోశావే! పోవి! ఛి అని సంజోధించడత అయెక్‌ జోత్తగా నచ్చలేదు.

శీత జొంచాయిలాో ఫుట్లీ పెరిగిన వీళ్ల. లలిత పలైబూరి పకుచు, తారిజ్టరీ 'జేవభామలలో, నడవడి-*ే ఆ వ్యత్యాసం కనబడుతూనే వుంటుంది, వని మీదుగా గోలాకే వంకీలు తిరిగిన ముంగుగులే చాలు సీత అందాన్ని కొక్క వెప్తడానిక్సి ఇక ఆమె మాటల చలాకీ తనం ఆర్ముతం, లలిత ఒళతొట

ఖతి శిరటాా' లం మౌట్లా లే లోపుగా సీత పది మొట్లాటేది మాటల మధ్య ఏ ఇంగ్లీషు పాటనో పాడి చమప్క_మన్చిం చేది శాన్వెంటులో చదువుకున్న నీత,

ఇవల్నీ శాక లలిత కన్న ఏడాది పెద్దది వీర. అంచేత ఆమెలో యౌవన శోళ ప్రన్ఫుటంగా కన్సడ పాగిందిం

ఈన కూతురి కన్న ఈన అడ పడుచు కూతురు అంద మైకదని సరస్వ శమ్మకు 'తెళలీసీంది. అంచేత జబొంచాయిలో వున్నన్ని నాళ్ళూ లలితబ ఏజేనో ఆఅఅంళారాల చేయసాగిందిం

అటా సాగింది వారి బొంబాయి జీవితం,

గా న! ౫ నః

కిట్టావు ఆయ్యర్‌. ఇంకొక కవర్‌ చింసీ ఉఊ త్తం చదవ సాశారుం మధ్య శో జీ ధీల్టీ ఈ పాడు ఇంగ్లీ ము చదువులు చదివితే ఉన్నమతికూడా పోతుం దళ్లేవుంది. అందులోనూ మద్రాసులో శాఫురం ెడిలే ఇనా వాళ్ళన తల పీడదొ తోక ఏదో కూడా తెలియగు. ఎంకగర్యం! ఎంత మదం__”అన్నారుం

  • ఏవరు రాశారు వుత్తరం? ఏమని కాశారు? అని అడిగింది సరస్వకమ్మ

“పాత మౌాంబళంలో వున్నాడుగా మేధావి వాడు రాశాడు, వాడి మెదడులో తోళలీబండ వుంది శాపోలంో

తక్తీవ్షథో! మా చిన్న మొముయ్య రాశారా! ఏమి రాశారళి? అవి వకూహలంతో అడిగింది సరప్వరన్యు

కక డానులో పద్మాపురంలో. ఒక సంబంధం వుందని చీమాచ్చు ఇప్పాడు శడాకి దాన్ని గురించిన వివరాలు కనుక్కోమని రాళశానుం వెళ్ళి కకుడు తల్లిదం(డుఅను కలిళాడట, పిల్లను మద్రాసుకు తీబుళొచ్చి చూపించ తన్నారట తాళ్ళు! అట్లా అనడానికి వాళ్ళకు బుద్ధి లేళపోతే పోయ డి జద్ధి విమయింది లి లలిక నొకసారి ఇక్కడకు పీలుచునని రావడం నుంచిడి అనీ రాళశాజే, ఏమిటి మంచి ఏీడి వీండాకూడు,? ఆని శాశాలు మిరియాలు శూళారు శీట్రావయ్యర్‌ ం

“ఆయిశా మా కింతజోపం పనికిరాదు. మా చిన్నమామయ్య ఆలో చిచకండా రానీవుండరు, ఒకజీళ అమ్మాయిని తీసుకుని మ్రాను వెళ్ళిశా

శెరటాలు ప్ప తిన్నగా వాళ్ళింటికి పోముకడా__ఆసలింతకూ. ఆ చివరింటాయనతో మంచీ వా మాట్లాడి ఏవో ఒకటి లెల్చ్బుః*ండి” అంది సర 'స్వతేమ్మం

ఆమె చివరింటి ఆయన అని వర్షిందిసది చీమాచ్చు ఆయ్యర్‌ నే! ఆయన "ఉరు చెప్పగానే ఫ గకోపం తగ్గుతుందని ఆమెక తెలుసు. ఆమె ఆనుపన్న క్షే "ఆయిందిం శిట్టావయ్యర్‌ లేచి తొందరగ భోజనం ముగించి వీధిలోకి వెళ్ళారు.

శి శః న!

అ చివరింటి ఆరుగుమోద అప్పటికే ముగ్గురున్నారు, చీమౌచ్చువయ్యర్‌. అనబథే 'శ్రీనివాసయ్యర్‌. చేతిలో పేక ముక్కల కట్టవుంది. పంజు వయ్యర్‌ = అప్పాదు3 శ్యాాన్స,గారలు “స్వదేశ మిన్‌” పిక చెరొక జీబి చదువు శున్నాదుం

శిట్టావయ్యర్‌. రాశాసే శ్యాక్కిగారు పథత్రికమిదనుండే దృష్టి మరల్చి “అయ్యర్‌ గారూ! వార్త తెలుసా? వీహారులో పెద్ద భూకంపమట!” అన్నారు.

“న్చీవోరలో. భూకంపం వచ్చిందో రాలేదో ళాని మన రాష్ట్రానికి శాంధీ మహాత్ముడు వస్తున్నాడట?? అంటూ పంజా బయ్యర్‌ పత్రికలోని శళాకళ శిర్షి కను చూపీంచారుం

*ళఎందుకొ స్తున్నాడో తెలుపసాకి హరిజనులన దేవాలయ (వ్ర వేళం కల్పించచానికట! మరి భూకంపం వస్తుంది అంటీ ఎందుకు రాదూ అంట! బక్క భూకంపమేమిటి, తుఫాను, వరదలు, [పళయం, మహాఫక యల ఆస్నీ విదచుకుపడి సర్వనాళనమె పోతుంది!

“అయ్యా కాస్తు్రులుగారూ! పంచాత్సురి జపించే ఆ నోటితో ఇట్టాంటి అవానలు జూయకండి, కొంపతీవీ ఫలించేను? అన్నారు పంజు వయ్యర్‌ ౪ . *.వీమాచ్చూ! జీను ఒక విషయం గురించి నీతో సం్రతించాలని శచ్నాను...?”? అన్నారు శిట్టావయ్యర్‌. ॥

“యో, మరి ముందుగా ఇశిష్పకపోయావా! పోదాంపద”” అశ్నారు -వీమొచ్చు. ఇద్దరూ వెళ్ళారు లోపలికి,

(6 ఇిరటాలు

ఖొంటొయి, మ్మదానులనుండి వచ్చిన వుత్తరాల గురించి విళరం౫గా శెన్పీ--గోమరి ను వ్యేమంటావు!” అని అడిగారు కట్టావయ్యర్‌. 9

శీమాచ్చు అయ్యర్‌ తన ఆభిిపాయం వప్పసాగారు, త్రి

వెన్నపట్నంలోని పద్మాఫురం శాళసీలో రావ్‌ బహుదూర్‌ పద్మలోచన కౌ షిాడు తను రెండన కొడుశయిన సౌందర రాఘవన్‌ గురించి చింతీ వ్రశ్నాతు

పెడ కొడు కంకర వారాయణన్‌ విషయంలో ఆయనకు మఊ్యవమైన అశాభ6%6 కలిగింది. ళంకరి నారాయణన్‌ బుద్ధిమంఠు దే, బడిలోను, శాలేబి లోను బాగా చదివి మంచి మార్కులు తెచ్చుకున్నాడు. బి.ఏ, బి,ఎల్‌., ఎం.ఎల్‌ - అన్ని పరీశులూ చక్కగా ఊత్తీర్దడయాడు. మామశారు. రు పొలదిన కీలు ఆయిన వ్యాఘమయ్యర్‌ క కానియర్‌ ౫ వ్తి మెండలు పెట్టాడు. అక్కడే ముప్పు ముంచు కొచ్చింది. మామశారింట్లో-జీ ఒక కాం శా లీనమయి పోయాడు చాడు, ఛాడి జీవ భాపఅన్నీ అతిశాగరో వముయిపోయాం్యు, వె పెచ్చు తన శల్లిదండ్రులను పాఠకశాలం వనుదులఅు అని విమక్కించదం దాక వచ్చాడు చాడు.

కాచేగారి చిన్నళ్చాయి పొందర రాఫఘవనూ ెలివనలవా టే. పాశాలూ పరీశషలం వాడికి మంచినీళ్ళ పాంయకం, ఆర్థిక కకం పభాన విమయపంగా అకడు బి. ఏ, ఆకర్స్‌ పరీతులో కాష్ట్రంలోశెల్లా మొదటి వాడుగా. ఊ శ్తీర్లు డయ్యాడు, ఆతడు ఉ త్రీర్ధడయిన సంవత్సర మే పతికలలో _ రూపాంయకకు పదహాలు "ెన్నీలా, పద్ధెన్మిది పెన్నీలా, ఏది మంచిది!_అన్న విపయం గురిం చి

శెరటాళలం కసే

తీ ళవైన వాదోవవావం దరిగింది, దీన్ని గురించి సౌందర రాఘవన్‌ సంపాద కుడికి ఒక శేఖ రాళాడు. ఆ లేఖ ప్మతికలో ప్రచురింపబడింది. ఆెకీక అర్థిక

స *, భారత పభుత్య శా కా కథల దృష్టినది ఆకర్షించింది భారత పభుత్వం చారి ఆర్థిక ఖాధి శారుల దృష్టిని ఆకర్షించింది... ఆశాఖ 'పధానోద్యోగి సౌందర రాష

బక మి

వన్‌ కొక ఉఊత్తరం రాశాషు ఇతడు వెళ్ళి ఆయనను కలుసుకున్నాడు. అందు ఫలితంగా సౌందర రాఘవన్‌ పు ఆళాఖోోే పెద్ద ఉద్యోగం లభిం చింది,

ఆం వేత పద్మళలోచన ళాశక్రైారు తమ చిన్న చ్చాయి గురించి గర్వ పటేవారు. శాని ఇప్పూాడాయనను ఆరీడ్‌ పెళ్ళి విషయమే చాధిస్తున్నది. సాధా రంలగా తల్లి దండ్రులు ఆడపిల్లల పెళ్ళి వివయం కాధపడడం అనేది ఇహజం. శాని ఆందుకు విరుదంశా మగపిలల తండి ఆయిన పగ్ములోచన శాాప్తిాారు

ఖ ళం జు.

బాధపడపా గారు. మొదటివాదే వేలురా బాబూ. అన్నింశటట్లు-గా రెండవ కొడుకు శప్తాదేమోనని ఆకన అరాటం,

అయవ భార్య శామాతమ్ముకయి తే "బెంగ ఇంశా ఎప్కువ

అయిదున్నరడుగుల విగవాంం. శిల్పి వెక్కినట్లున్న శరీర పొద్ధ్రకం గంభీరమయివ ముఖం; అందం-గా దువ్విన జుత్తు అధువాత్‌న మెన దుస్తులు. ఇతీ పౌందర రాఘవన్‌ అంటే ... ఆకశాడు బల్ల చగ్గర జాచుని వున్నాడు. అతడి ఎదుట ఒక ఉత్తరం వుండి. తాను రాయడం వెతలు వెట్టి! వ్రత్తరమా ఆ (ప్రక్క .ే వుంది, అనాటీ దిన పతిశలువ్నాయి. అన్నిటి కన్న మిన్న శా, ఫీములో బిగించి వన్న ఆంవమెన ఫోటో ఒకటి వుండి.

ఆకడి చేతి--*ని ఏలిరంగు కలం (పస్తుకం నిశ్చలంగా శుంది. ఆంవమైన ఆతకి ముఖంమిద కోపం, నిరాశ, చిరాకు కనపడుతు న్నాయి. మొాటీమాటిక నిటూరుసున్నాడు. అకడి చూఫులు వీదో దూరతీరాల, స్వావ్నీకలోశాల- వ వాత అ చె వివారిస్తున్నట్లు న్నాయి.

క! శిరటాలు ఆరోజు వచ్చిన ఒక వుత్తరానికి జవాబు రాద్దామని కూర్చున్నాడు, సరిన్ధా ఫాయలేకపోయాడు, మళ్ళీ ఆ వచ్చిన వుత్తరా న్నే చదివాడు. జి, విపి మౌగ్గం, 211.84, “స్రీ శకూందర రాఘవన్‌ ఇారికి నను సే, న! తమరు బూంబాయికి రానీన జూబు జీను రై లున్రేషక్‌ ప బయలు జేరు “శుండ-గా అందింది. అందుచేత దీనిని రెలు బండిలో కూరు,ని రాస్తున్నాను, శాన దూరమయ్యాక మామనస్సు వీ నీతిలో వున్నదో మీటి త్తరం ల థి న్‌ ద్వారా అర్థమయింది. చాల బాధకలిగింది. కన్ను ఎంత తొందరా వీఅయినే అంత తొందరశా నురచి పొమ్మని మిమ్మల్ని మనసారా వేడుకొంటున్నాను. ఈ (ప్రపంచంలో మార పాధించవలనీన కార్యా లెన్నో వున్నాయి, వాటిపట దృష్టి మరల్చారం కే మి మనస్తీతి మారిపోగలదు. మూ మవళ్శాంతి ట్ర థి కింకో మౌగ్గం కూడా వుంది మో తేల్తిగారిపఏ వాకు అపరిమితమెన ఛభకి గౌరవాలున్నాయి. అమె య! గా య్‌ అనీ కోడలు కాల అదృష్టం లేని డార్ళాన్య కాలిని జీను, ఆయినా అమెను పడా వూబిస్తుంటానుం, సనాతన హిందూ ధర శ్రమూ, సం్యప్రదాయనూ మనిషి. ఆశారంలో నిలిచినట్లున్న ఆ తల్లి ఈ కతిత సాదాలమిడపడి “నిన్ను వేడు వంటున్నాను, శాళో ర్క నెర వేర్చు!?” అని అడిగింది, అట్లాగే చేషప్తానని ఆమెన్‌ మాట ఇచ్చాను. అ మాటను నేను ఎట్లాగయినా నిల లెటుకుంటాను. (మా లు 'అ వాన్చానాన్ని నిలలెట్టు కోవడం అన్న3 నా జీవిత భారాన్ని మోసేందున జేలసిన డీమును, దృఢమనో భావాన్ని ఇవ్వగఅదని నమ్ముతున్నాను. మోళు జొంళాయికి రానీన వుర్తరాన్ని, ఆంతకు ముందు రాసిన వత్త శాలను ఈగళ బెట్టాను... ఇంకా అవి ఎందువళ? మాహా అజే విధంగా జీను "రానీన వుత్తరాలనూ, నా ఫొటోను నిప్తులో పడేయండి,

శ+శరటా 1ఫ శీహారులో వచ్చిన భయంకరమెన భూకంపం గరించి మోర పతిశఅలో చదివే వుంటారు. ఈ ప్రకృతి వై పరీత్యం వలన దెబ్బతిన్న వీహారు (ప్రజలకు వివిధ సేవలు చేయడానికి స్వచ్భంద శవనలు శావాలి అని వీహారు నాయకుడు లాబు రాజేం్యద(ప్రపాద్‌ చేసిన విజ ప్రిని మిరూ చూని వుంటారు. అఆ విజ ళా విని పురస్కరించుకుని జొం'బాయినుండి బయలు జేరిన స్వచ్శంద సేవక దళం తోఇఖాటు నేనూ వెగుకున్నాను... దయభేనీ నన్ను త్వర-గా మరచి పొమ్మని మళ్ళీ ఒకసారి అభ్యర్థి స్తున్న ఆరణి? శె ఉత్తరం చదివి సౌొందర శాఘవన్‌. నిట్టూర్పులు విడవడం సహవాజమే కద! ఎంతో కతినముయిన (పళ్నా ప్యతాలట్‌ సునాయాసంగా జవాబులు కానీపటేనిన (ప్రతిభాశాలి ఈ జూబుక జవాబు రాయలేక కొట్టుమిట్టాడడం లోనూ ఆళ ర౦ లేదుః పద్యాపురం, లెత 1.86, “మారి తారిణీ బేవిగారికి మిరు, రెలులో (పయాణం చేన్తూ దయతో కాసిన వ _త్తరం అందింది. చానిలో వార్త శా గుండెనెట్లా చీల్చిందో నీవ శెలిస్తే నాం...౨హుం, అందు గురించి సీవ రానీ లాభం ఏమిటి! ఇనుము, కటికిరాయి. సనాతన ధర్మాలు కలచి వడబోనిన నీ అక్ట్రక లేని సృాదయానికి చా ఆవేదన ఎట్లా అవగత మవుతుందికి...*” అంతే, అక్క_డీతో రాఘవన్‌ ఉత్తరం ఆగిపోయింది, ఇంతలో వీధి వె ఫునుండీ “పార్‌ 1” ఆన్న పీలఫు వినపడింది. శా కోపంతో లేచి రాఘవన్‌ మేడ వరండాలోకి వచ్చి వీధిలాకి చూళకాడు.

హ్‌ శరటాలం

5ళష్టైళ్టర్చ దక? అన్న రాఘవన్‌ గొండువిని ఆ నచ్చిన వాళ్ళిద్దరూ తంలెల్హి కీ చూళారు వారో ఒకరు రాజం పేట తాను మున్సబు కిట్టావం్యర్‌ ఇంకొకరు పాత మౌంబళ6 నివాస్‌, కిట్టావయ్యర్‌. చిన్న మౌమయ్య అయిన నుబ్బయ్యర్‌ +

నుబ్బయ్యర్‌. మొహం చూడగా నే ఆయన తన నాన్న గారికి తెలిసినవారని ఎరిగిన రాఘవన్‌ __ఓ! నాన్న -గారికోనం వవ్చారా? ఇదిగో వసున్నా కలుపు తీస్తున్నా.” అంటూ కెళ్ళాడు.

“*రండయ్యా! లోపలికి రండి మారేనా? ఇంశా ఎవరో ననుకున్నాను, ఈ శాలంళో తలుపులు తెరిచి వుంచ డానికి వీల లేవండా పోయింది. తెరిచి 'శ్రంచి కీ వాలు అడ్డ మెన వాళ్ళూ. చొరబడుతుంటారు___” ఆంటూ పద్భు లోచవ క్యాన్రిగారు ఆతిభులిద్దరినీ లోపలికి తీసుద వెళ్ళారు.

“జ్లంచ్రోండి నీల్చుంటా కేమిటీ, కూచోండి, సుబ్బయ్యర్‌ గారూ! సోఫాలో చోయిగా కూచోండి. మిరు కూచోవడంవల్ల అదేమి అరిగిపోదు కణ... అట్లాంటి వాజూవి పెద్ద మనుషులం కీ నాక గ్టిదు.. * నేను రామనాధ పురం జిల్లాలో నే జడ్జిగా వున్నప్పుడు ఒక ధనివడింటికి వెళ్ళాను, ఆ ఇంట్లో స్థంభాలన గలేబులు తొడిగి వున్నాయండీ! నిజంగానే, సంభాళన శడ్డలో పట్టిన గలేబులు వున్నాయి అవి నల్ల పాల రాతి స్తంశ్ఞాలు, ఒక్కొక్క స్తంభానికి అయిదువేల రూపాయలు ఖర్చు! అంక అండంశా ఇెటష్ళ్‌ంచిన: అ స్టంభాలక అడ్డంగా గుడ్డ 'కెళకలు మూనీవుంచాలు! ఏనుంటాడ డానిని!?...కనుక హాయిగా _జాచోండి...*” అవి గదగడ చుంటూ మాట్లాడారు పద్మలోచన కా మీిగాదం సుబ్బయ్యకా, శిట్రా వయ్యరూ హచున్నారం

కా స్తిగార పిక్క్ళతణం ఊపిరి తీనుకోవడానికి మాటలు అపీనప్పుడూ మబ్చ యర్‌ అందువ న్నారు, “పోయిన ఆదివారం నాడు సర్వజ్ఞ సంఘంలో భాగవతం ఉపన్యాసఠ జరిగింది. అప్పుడు ఆక్యంక ఆస క్తి దాయక మెన ఘట్టం ఏమిటి "కలసాం తమరు భాగవతార్‌ శారికి శృతజ్ఞ కలు తెలిపాలే అ ప్రహనంీ

కెరటాల; కప ఆహా. ,,ఎంక ప్త్పంశా మధురంగా వుంది తెలుసా-మాట్లాడి తే ఆట్లా మౌొట్లాడాలి 44 అలీ

అయి నే కాన్మిగాలేమి తక్కువ తిన్నవారుశారు ఆయన ముఖస్తుతికీ లొంగే ఘటం శాదు.

*ఆయ్యా! మిలాశే వందమంది వచ్చి ఇట్లా స్తోత పాళాఆ వల్షించి వెళ్ళారు. అద్భురం గా మొట్లాడానని యోగ్యతా పతాలిచ్చి ఆెళ్ళార్ను శాని జీను మౌట్లాడిన డాని పాఠశాంళం ఏమిటీ ఎవరికన్నా బోధపడిందా అంకే "లేదు. ..వళే అవన్నీ ఇప్పుడెందుకు. ..బీరినెవరివో విలుచుకొచ్చారు.. .జేజేశూ ఇంశీదో మౌట్లాడుతు న్నానుం పవీశెవతో చెప్పలేదు మాకు _- మొహం చూ స్తే శాజేరి నడీ జలం తాగిన కళ కన్చిన్తూంది. నిజవేనా?”? అని అడి శారుం

ఉన్వాన్ర చెసకటికే మనవి చేశానే రాజంపేట మున్సబుగారని, అకిట్టా చయ్యర్‌ చాలే వీరు! ముఖాముఖి ఒకపారి కలుద్దామని రాశాను, వచ్చారు” ఆత్నారు నుబ్బయ్యర్‌. శ

“ఆయో్య్యో వీరు ఫలానా అని ముంజే చెప్పివుండహడదా! వాలనంతోమం. శిట్టావయ్యర్‌ శారు వీరేనన్నమాట! మున్సబు7గారు మౌ;ర్ర మేనా, ఇంళశా పొలం పటావున్నాయాక

“ఆన్న వున్నాయి. అయ్యర్‌ గారికి అఖండ శా వేర్ణీతీ రాన అరై ఎకకాఅ మాగాణి జీల వుంది?

ఉఆిలా గా సంతోవం! మున్సబుణారీ వూరు విచ్చేనిన పనేమిటో! ఊర చూద్దామని వచ్చారాశి?

*ఆబ్మే మున్సబుగారు చెన్నపట్నం ఇదివరకే దాఅసార్లు చూశారు, జొలనాయికి బూడా వెళ్ళివచ్చారు. ఇప్పూడం అల్లుడిని వెకుక్కుంటూవచ్చారలో

శస్త్ర వ్రభో అల్సుడిని చూడ చాని ళా! బలేబలే, నుబ్బయర్‌ గాకా! ఇగ్యూూ క్సతో లాటు ఈపని జవూడాచే సున్నా లేమిటి?”

*ఉఆ చ్నే ఆజేమి శాదు! పోయిన తడవ "నీకు వచ్చినప్పుడు మాధూఅన్ము గారూ, ఒకసారి పిల్లను తీసుకొచ్చి చూపి శ! శఛాగుంటుందేమో నన్నారు గుర్తుం దాక?

16 శఇళటా ఆఅ

“అవునవును! గు ర్తుకొన్తూంది. గట్టిగా మాట్లాడకండి. మేడమిద అచ్చాయి. వున్నాడు. వినగలడు... ఆవును; నా ఆభ్యిపాయం ఆదే. ఈ వివయాలలో -బేను కొంత “మాడర్న్ని మనిషినే అనుకోవచ్చు మోరు... ఆబ్బాయికి అమ్మాయి, అమ్మాయకి ఆమ్బాయి నచ్చాలి. నిజానికి శా స్తాంలూ అమాశకే చెబుతున్నాయి. ఈ శాలంలో వరకట్నం గిరకట్నం అంటాళే అదంతా ఉ త్త “వాక్‌ సక్స్‌!?.నాబ్‌ బొ త్తి గానచ్చదు, అసలది కతు సమ్మతం శాదు.”

మధ్యలో సుబ్బయ్యర్‌ నూట్లాడారు, “ఈ ఆయ్యుర్‌. గారూ! మిరు చాటి గురించి అసలం మౌొట్లాడక్కర లేదు* కిట్రావయ్యర్‌. కూతురి పెళ్ళికని ముప్ఫై జీల రూపాయలు అట్టి "పెట్టారు. లాంభనాలన్నీ వాడా ఏలోటూ లేవండా. తృ ప్రికరంగా చేయించ డానికి సిద్ధంగా వున్నారుం??

“త్రి! ప్రీన్సీ లాంఛ నాలం లెండి... పెళ్ళి అన్నది మెదికమైన విషయం. అగ్ని పామీశా ళ్ళి చేసుదన్నాశ నే '(శావ్మాణుడికి వైదిక శార్యాలు శేయడానిఃి హద ఏర్పడుతుంది. ఆయితే పిల్లను, పిల్ల వాడని ఆడగ పం డా పెళ్లి చేసేరోజులు గడిచి పోయాయి...మరి ముక్ఫబు గారు అమ్మాయిని వీలచువని వచ్చాళాక”

ఇంత సేపటినుండి మౌట్లాడకుండా హర్చుని వున్న కిట్టావయ్యర్‌. పలిశారు. ప్రీసుకొద్దాను నే అనుపన్నాను శాని ఈసారి వీలుపడలేదు, నా చెళ్లెలు జొంబాయిళలోవుంది. దానికి ఒంట్లో శాగులేదవి వు _శ్తీరం వచ్చింది. అందుకని బొంచాయి వెళున్నాను, మిరు ఒప్పువం కే బాంచాయినుండి రాశాచే అనమ్మాయినిక్కడ స తీసుకుని వపానులతి

అతి క4 ప్వాన్సిక్ల్రీ భాగ్యం, మీాశెట్లా ఫీలయితే అట్లా చేయండి, ఇప్పుడు మాఘ మాసకే శదా, అయితే అబ్బాయి "సెిళవు ముగి వేలోగా పిళ్ళి ఆయిపో వాలి ఎన్కవ ఆలస్యం వేయడానికి వీలులేదు. మాఆవిడా తొందర పడుతూంది. శానూశ్నీ! ఇటొకపారివచ్చి పోం”” ఆని పిలిచారు శాస్త, శారు,

ఇంటి వెనుక వై పునుండి_*ఇదినో వస్తున్నా? అన్న శీ కళంకం, బిన్నిం చిందిం కా ిగారు ర్యా శా! నువ్వొ స్తే గాని విషయం 'కేలదు అన్నారుః అోపలినుండీి ఆమె కావడం గమనించి సుబ్బయ్యర్‌ “రండమ్మా, రండి!

శరటాలళు స్తీ జే వచ్చాను. ఇదిగో వీరు రాజంపేట రామ మున్సబు శిట్టావయ్య్యర్‌ ౨” *ర్రాల సంతోషం. అమ్మాయిని పహూడా తీనువని వచ్చారా” ఆని కానూ తమ్మ అడిగిందిం జ పారి తీనువని రావడానికి వీలులేకశపోయింది. బొంబాయిలో పీఠ చెల్లెలి ఆరోగ్యం బాగులేదని వు ర్తరంవ స్తే ఆశ్కడికి వె కున్నారు. జాత శాలం పొంతిన కుది, మిగతావన్నీ లేలిలేే పిల్లకు తీనున రావడం వీమంఠ ఖద వని లెండి... * న! 7 మిగ ఆౌావి ఏమి వున్నాయి లెండిక్‌ మోకేది ఇన్ఫమై కే అట్లా వేయండి. ఆమ్మాయిని తీసుకొచ్చి చూవీ నే ఆళ్భాయిక్‌ నచ్చితే ఆ తర్యోర ఇళ వీగాడదచూ ల! లేదు. పెళ్ళి ముహాూ రం నిరయించుకోనడ యే.” ఆంది శామాతుమ్మ. అతో న! ఇట్లా అంటుండగానే మెట్లమిడ ఆడుగుల 'సవ్వడి విన్సించింది, శాఘవన్‌ దిగి నచ్చాడు, ఇందాక చిటపట లాడురున్న అకడి మొహం ఈ 'సంభానణ వినడం వలన శాబోలు మందన్మీఠంశా వుంది మెట్లమూద అడుగుల చప్పుడు వినగానే కిందవున్న నలుళఠి చూపులూ ఆఅటుమళ్ళొయి, శీట్టానయ్యరయి తే కన్నార్భవండా చూశారు. వరవాతీ ఆాంభీర్యం ఆందం ఆయనను ఆకర్షించాయి. ఆఇతకు మూ అ్సాడయి తే లలిత అదృష్టమ నే చెప్పాలి. ..అనువ న్నారు. ఆంవరీనీ ఊశ్హేశించి.*ఏదో ళ్ళి నిళ్చయిస్తున్నట్టున్నా ర₹ అన్నా్చఈ ఈళవ్టీద్రో ళ్ళిశాదు, నీ పెళ్ళి గురించే మొట్లాడుతున్నాము-)” అన్నారు కాడి గారు శాస ెగ్యం చేని, బయటివారి ఎదుట అబ్బాయి ఇంకేమి ఎప్క.వగా మౌట్లాడడని అఆయనబన లెలుసుం “*ఆలాగాళ నన్నడగ బండానే చా పెళ్ళి నిశ్చయించేద్దామనునంటు న! వ్నారాశి అన్నాడు రాఘవన్‌. 1

శైలి శరటాలు

“విన్నడీగి, నీ ఇష్ట పళారమే బేయాల నీరా జాయనా! పెళ్ళంటే ఒళ శాటీ విషయం కాదు, నూరేళ్ళ పంట! నిన్నడగబండా చేయడానికి నుజ్వేం వనీ చాడివాశి? ఆంది శామొతుమ్మ,

బన్ని మాట లెందువరా రాఘవా ఆసలు జరిగినదిడి మన నుబ్బయ్యర్‌. ారిదిర కొకసారి వెళ్చాళ్యు అ రాజంపేట మున్సబువీక! జాతి అమ్మా యిక వరుడిని చూద్దామని వచ్చారు. నిన్ను విలు ద్దామనుపంటుం కే వీజీ వచాావు. పీ అభి పాయం ఏమిటో చెప్పు మిగతా వివరాలన్నీ మౌొట్లాడు జంకే, అమ్మాయిని ఇక్క_డవ తీనుకొచ్చి చూపెడతానంటున్నా రీయన మంచి కనంళం, పేరు (పతిష్టగఅ వటుంబం, నాకు మో అమ్మక నచ్చిన సంబంధం. కనుక ఏీరిని ఆనవ పరంగా ఇబ్బంది ెట్టడంగో ఆర్థం లేదు. శావాలి ఆంకే శావాలి అనీ, వద్దం కే వద్దనీ చెప్పివేద్దాం.”” ఆన్నారు కాన్షి.

శాఘవనన్‌ వెొంహంమిద చిరునవ్వు మాయమయింది. చిటపటలాడుకూ శెప్పాడు: *ోనాన్నా! పేను పెళ్ళి చేసుక నేట్టుయి తే చీ చారి ఊం! వళ్ళి అమ్మా ముని చూస్తాను, ఇక్కడట తీసుకు రానక్కగ్లేము.” అరడికి జవాబు ఇెక్ప డానికీ ఎవం! శైర్యం చాఆలేదు, రాఘనన్‌ కూడా జవాబు కోసం శాచుగపంచా వెళ్ళిపోయాడు,

అతిడు కళ్ళాక శామొక్షమ్మ శీటావయ్యర్‌ ని చూన్తూ-ో*మా గేమి ఇదవ కండి. రాఘవన్‌ ను దారికి తీసుకువచ్చే వూచీవాడి. మిగు తొందరశా జొంభాయి వెళ్ళి వెనవ్కరండి.”” అందిం

క! “జేక్స్‌ ప్రడ్తనంి” యొళ్క్ళ_ వెనుక భాగంలో వంట గద, శామాతృమ్ముగారి వూజగ దీ వాటి మధ్యకు "పెద్ద హోలూ వున్నాయి. ఆహాలులో ఉయ్యాల పీటమీద కూర్చుని రాఘవన్‌ తలి రాక కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు? ఉయ్యాల సీట బాగో ఆతడి మననూ ఊగి నలాడుతూందిం న్‌ ఢిల్లీలో ఆర్థిక శాఖలో మె ఆధిశారులను శలునుకుని వెనక్కు. వస్తున్న రాఘవన్‌ కరాచీ చ్వారా వనక్కుు వర్దామునునన్చాడు, ఆ సంవ క్స్‌రం ఇాం(గాసు కరా-వీలో సమా పేళమయింది, అనాటీ లతోలాది యునకుల అానే రాఘవనూ శాలేజి విద్యార్థి నా వున్నప్పటినుం'జే చేళస్వాతంత్యం పట్ల శృివశాఢ మెన వాంఛ కలిగి వున్నాడు, మన సంఘాన్ని జాగుచేయాలన్న ఇాంతు అతడిలో (ప్రబలంగా వుంది. జాతి వల భేదాలు 'సమనిపోతేశాని 'జేళం కాగుపడదని ఆతడి గట్టి విశ్వాసం, అంచేక నే, ఢిల్లీలో పని శాగాసే కరాచీ టెళ్ళి శాం(గ్రాను సధలన్నిటిలో ఆేషపడిగా పాల్గొ న్నాడు. అక్కడ జరిగిన చాటన్నిటీనీ చూశాక అతడికి మన జాతీయ నాయనలమిద గెరవం అధికంశాలేను, “పపంచం ఎంత ముందజ వేనీవుంది! అ మెరిశాలో ఫోర్డ్‌ కర్మాగారంలో నిముషానికి 8౧0 “మోటారుకార్లు ఉత్ప త్తి అవుతున్నాయి! ఇట్లాంటి యంత యుగంలో ఇక్కడ వీళ్లు చేతి రాట్నాన్ని పట్టుకు పోలాడుతున్నాళే! గంటన 800 గజాల నూలు వడ॥ డమటఓ! ఈ వేగంతో నున బేళం ఎన్ని యుగాల తర్వాత 'పగతిని పాధించగ లదు[ి ఆని కాధపశ్రాడు అప్పుడే కరాచీ * వీమానా(క్రయం (కొత్తగా వెలసింది యంత్ర యుగా నికి చిన్నామయిన విమానాన్ని చూద్దామని రాఘవన్‌ వెళ్ళాడు. అక్కడ ఆఅడ్జె విమానాలున్నాయి. ఆయిదు రూపాయలి స్తే వాటీలో అయిదు నిము హాలపాట్లు అళాళంలో విహరించవచ్చును. విమానం నిముషంలో కండు వేల అడుగుల ఎత్తున ఆళాళంలోకి ఎగిరి ఇ రాచీ నగరాన్ని ఒకసారి చుట్టి తిరిగి వచ్చి కిందకు దిగేది. ఈ వింత చూడడానికి వందల కొద్గి జనం చేరాము. అక్కడ నిల్చున్న శాఘవన్‌' (పక్కన ఉ త్త భారత జేళానికి చెందిన ముగ్గురు ఆడ వాగ్ము రిళ్ళు

ఖతం శరటాలు వ్నారు, ఒళావిడ పెద్దది, మినా ఇద్దరమూ యువనతులం, అ యువతులలో జకళళతె పొట్టిగా, చామనచాయ"గా వుంది; అందం అన్నది ఆమెలో లేదే ఇప్పాలి. రెండక అమ్మాయి ఆఅహా...వాల సౌందర్యకతి.శీతా కాలపు (పాఠఃశాలాల గడ్డిపోచల కొసల మంచు బిందువులం ఉదయిస్తున్న నూర్య కరణాల బంగారు మిసిమిలొో మిలమిఅలా బేటట్లు వున్నాయి అమె కర్ణం ఆతి శ్రావ్యమెన కంఠంతో ఆమెోమిరు మ్మచాసు రాష్ట్రం వారాళ ఆని ఆంగ్లంలో అడిగినది. రాఘవన్‌. వెదికి ల్లీ, కీట్సొ కవితలన్నిటికన్న తియ్యగా వినిపీంచింది. అవునన్నాడు. *మిరు వినూనంలోకి ఎక్కజో శున్నారాశి? ఆని అడిగింది అఆ సుందరి. *అవును, ఆందుకోసమేం వవ్నాకు, మిరూ ఎక్కలోతున్నా రాక అని అడిగాడు రాఘవన్‌, “మిరు మాందు వెళ్ళి తిరిగికచ్చి ఎట్లావుందో చెప్పండి”? ఆండి ఆ౭మణీ,

ఆ తఠశ్వాక చారి మాటలనుండి, ఆ ఆందక త్రై "బీరు కారిణి అనీ, వాళ్ళి దూ శార[ ను సంచ్భంద నీవిశల దళంలోని వారనీ సమౌ వేశాలు అవగా నే ఈనలా గే కరాచీ నరముంతౌ తిరిగి చూస్తున్నారనీ తెలుసున న్నాడు రాఘవన్‌.

విమానంలో ఆశాళంలో తిరుగుతున్నంత వేపు రాఘవన్‌ మవకు ఛూషి. మిీజే తిరీగింది

విమానం నుండి దిగగా జీ ఆతడి శక్క్ళు ఆ స్ర్రీలున్న వెళు తిరిగాయి. శారిణి ఆశురకతో అతడిని చూచి అడిగింది... “*ఎట్లావుంది?? ఈఠతన మనక్సు శ్రిందే సంచరించిదన్న నిజం బెప్పలేని రాఘవన్‌, విమాన (ప్రయాణం అద్భు తంగా వుందని వర్శించి చెప్పాడు, *మరి మిరు ఎక్కారూ విమానం? ఆన అడిగాడు, నిరాళ నిండిన స్వరంతో తారిణి “*శేదు, వీళ్ళిద్దయాూ భయపడు కున్నారు, నన్నూ వెళ్ళవద్దంటు న్నారు,” ఆని వెప్పిందిం

“సియం ఎందుక? ఈ విమానంలో పెలట్‌ శాక ఇంకొళ్క్ళరికి మాఠమే చోటుంది, ఇంకా సీట్‌ లుంకే చే మితోఇళాబు వచ్చేవాడిని?” ఆన్నాడు అశాభంగం పొందిన వాడిలా రాఘనన్‌.,

శెరటాఅ నే!

ఈినళ్వే ఇంక మనం వెళ్లామాళ? ఆంది ఇంకొక యువతి. తారిణి కాఘతన్‌ ను చూచి “మేము వెళ్ళాలి అని నడవసాగింది. కా స్త దూరం పెళ్ళి వాళ్ళు టాక్సీ ఎవ్కతుండగా తారిణి తన వెపు చూచినట్లు ఆన్పివీం చింది రాఘవన్‌ కం అన్చిపించడ మేమి, నిజంగానే చూచించేమో॥

విమాన యాత్రను అనుభవించిన రాఘవన్‌ నౌాశాయానమూ ఎట్లావుంటుందో మాద్దామనుక న్నాడు, కరాచీ ఇాంటైాను సమావేశానికి వచ్చినవారు ఇాల మంది సముధ మౌగ్గాన జబోంబాయిళకి వెళ్ళసాంగారు రాఘవనూ నీంధియా కంపెనీ వారి నౌక ఒక దానిలో పయనించ డాని$ి టిక్కట్టు కొనుక్కు న్నాడు, అ నొక తీరాన్ని అంటి పెట్టుననే పయాణంచేసే నాశ జానినించా బస్తాలం, బుట్టలూ, పెళ్తైలూ, పడళల్తూ ప్రయాణీవలు-అంతా ,కిక్కిరినీవుంది, ఆ జనుఅ మురికి దుస్తులూ, వాళ్ళే చేకలు మాటలు విని “బాబోయ్‌! ఈ నాకలో ముప్ళై ఎనిమిది గంటలసేపు ఎట్లా (ప్రయాణం చేయడం..." అని మండి పజ్ఞాడు రాఘవన్‌. శాని నాక తీరా బయలు జీరుతుండ "శా వచ్చి, నిచ్చెన ఎక్కి, రోకలోకీ వచ్చిన ముగ్గును క్ర్రీలను చూడా నే రాఘవన్‌ మనో భావం వూల్చిగా పారిపోయింది, ఆ కిక్కి8ినీన కంపుకొళ్తే మనుషులున్న పౌత నోక గతధర్వలోశం ఆయింది. కాఘవన్‌ ను చూడా నే మనసులో నిండిన ఆవందం ఆళ్ళర్యం తారిణి వెొంహంలో కన్చించింది, ఆది (గహీంచాడు రాఘవన్‌.

కాథువన్‌ ఉత్తర టేళానికి రావడం అది మొదటిసారి. కాని తారిణి జొంజొయి వాని, అంవేత ఆమెనుండి ఊ _త్తరాదివారి గురించి తెలునుకోదగిన విమయా లెన్నో వున్నాయి. అట్లాగో దత్సీణ బేళం గురించి కారిణి రాఘవన్‌ వడిగి 'అెలుసుకోవలనిన బెంతో వుంది. ఇద్దరూ మాట్లాడుకోవడానికి ఎన్నో వియిర్దు జ్నాయి. శారిణికి తమిళం మాట్లాడడం వచ్చునని "తెలినీ రాఘవన్‌ క అకర్యం, చంతోపం కలిశాయి,

అ శాకలో తారిశ, అమె నెచ్చెలి నిరుపమవలెనే ఇలశా ఎందరో 'జేళ వీవిళలఅు న్నారు. తారిణి అందాన్ని ఎ త్తీచూవించ డానిశా అన్నట్లు అమే (పక్క కవున్న నివపను ఆందమెసడి కాకపోయినప్పటికి ఆమె స్వరం వాఅ

త్పిల్తి శరటాలు

(శ్రావ్య మైనది. అమె నాయకత్వాన అందరు జీళ సేవికలూ హీందీ జాప్రీయ గీతాలు పాడారు అప్పట్లో బాగా (వచారంలోవున్న కఘుండా ఊంచా రహీవానూరా!? అన్న జెంచా సాట పాడారు 'ప్రనిద్ధ ఊర్జూకవి ఇళ్ళాల్‌ రచించిన *పాలేజవోంపీ అచ్భా హిందుష్తాన్‌ వామౌరా!?? అన్న బారీయ గిం పాడారు, ఈ గీ తాలన్నీ సామొత్తూ గంధర్వ కన్నెలే వచ్చి కూచుని పాడుళున్నట్లన్నించింది రాఘవన్‌ క, ఇళ్చాల్‌ పాటకు అర్థ 9 తారిణీని ఆడీగి "కెలునున న్నాడు రాఘవన్‌ * “ప్రపంచ దేశాలన్నిటిలోనూ మన ఫారత బేళమే ఊ ర్తమమైనది” ఆని ఆమె ఆర్థం వెప్పగా విని ఉరన్వ్క ఆందులో సందేహం ఏముంది! నీవంటి ఆడది పుట్టిన ఈ జేశం కాకపోతే ఇంకీ బేళం ఊఉ త్తమ మెనడి శాగలదు£?? అచ్చాడు.. అదివిన్న తారిణి బుగ్గలు నిస్ణతో వరు "పెళ్ళ-డం ఈనాటికీ వరచిపోలేదు రాఘవన్‌,

ఇదంతా జరిగి మూ ేళ్ళయింది. ఈ మూడేళ్ళ ఇాలంలోనూ రాఘవన్‌ శారిణిల మధ్య ఊఉ ర్తర (ప్రత్యుత్తరాలు జరిగాయి, అంలేశాద్యు రాఘవన్‌ ఒకసారి బొంబాయి వెళ్ళాడు, తారిణి అతడిని ఎలిఫెంటా గుహలకు దీనుప వెళ్ళి అక్కడి శిల్పసౌందర్యం గరించి ఇెస్పింది. తర్వాత ఢిల్లీకి వెళ్ళింది తారిణి. అప్పుడక్కడ వుద్యోగం ఖేన్తున్న రాఘవన్‌ తారిణిని ఏర కోట, వతుల్‌ మినార్‌, జుమ్మామసీదు మున్ననచోట్లన తీనువ వెళ్ళి అన్నీ చూవీంచాడు,

ఈ మూ దేళ్ళూ చశచక గడిచి పోయాయి. ఉద్యోగరీత్యా వె వెళ్ళాడు రాఘవన్‌, అతడి శాఖలో పె ఉద్యోగి అయిన దొరగారు రాఘ వన్‌ ను తనతోళాటు ఇంగ్లండుకు తీసుకు వెళ్తానని చెప్పారు, రాఘవన్‌ ఏమో (పేను లోకంలో వివరిస్తున్నాడు, ఎటు చూచినా అతడ్డ కళ్ళకు భవిమిక్తు బంగారమై మెరిసింది, ఏది విన్నా గంధర్వ గానమనిపీంచింది.

అవా! ఆ ఆనందాని కిప్పుడు ఆంత్యశాలం వచ్చిం దా? ఎట్లా వచ్చింది! ఎందుక వచ్చింది! నమ్మ శక్యం శావడం లేజీ?

న! చ న

శెరటాలు ప!

అ వచ్చిన వాళ్ళు వెళ్ళిపోయాక శామొతమ్మ వెనకవైపు హాలులోకి వచ్చింది. ఖిన్ననదనుడై ఉయ్యాల పీటమిద కూర్చుని నెమ్మదిగా ఊగుతున్న కొడుకును చూచింది. ఆఅ (పక్కనే నోడవారశా వున్న కర్చీమోద కూచుంది.

ఉన్నట్లుండి తలెత్తి అమ్మను చూని అడిగాడు రాఘవన్‌, “ంమ్మా! గువ్వూ నాన్నా కలిని నాజీవితాన్ని నాశనం చేయాలనుకుంటున్నా రాళ చేను సంతోషం?ా వుండడం మా కిష్టం లేదా నాన్నలాగే నిన్నువూణా స్వార్థం పీడించ నారంభించిం దాక?

ఇట్లాే వీదో ఆడుగుతాడని ఎదురు చూచిన శామాతుమ్మ కే త్తరపాటు లేకండా, నిదానంగా బదులు చెప్పింది,

“ఒయ్‌ రాఘవా! మి నాన్నగారి విషయం నన్నడగకు... నావ నంజం ధించినంతవరన ఇదిగో, చెబుతున్నా_విను*”, నిన్ను కన్న నాటినుండి "నేటి దాక ళద్ర్య ఇరవై నాలుగు సంవత్సరాలుగా నీ సంతోమం కప్ప నాకు వేరీ అఆళయం లేజేలేదు. సీ సంతోషం కన్న నాస్వార్థం వాన ఎప్కవ ఆవి అనకురా ఆక్బాయ్‌[? అని శండ్లనిండిన సీటిని తుడుచువంది శామాతమ్మం

“వ్రాాసంతోమ మే నీ ఆశయం ఆయితే మరి తారిణిని అట్లా లరిమిజేళా వెందునళ్‌ి ఆని మండి పడుతూ అడిగాడు రామవన్‌ +

*“'ఆమయో్యో! ఇదేమి ఆఫాండంరా! నేనా వీల్లను తరిమివేశానాక్‌ నిజంగా శెప్పరా, చేను తరిమితే వెళ్ళిపోయే పిళ్లేనా తారిణిక్‌ నీమిద డానికి నిజం శా (సేమవుం కే జీను వెప్పినంత మాతాన కెళ్ళిపోతరుందా, ఆలోచించు.” అందిం

“నురయి తే వేను లేనప్పుడు ఇక్కడ నిజంగా జరిగిన దేమిటంటావు"” అని ఆడిగాడు శాస్సేఫు ఆలోచించాక రాఘవన్‌.

“ఆయ్యో! అ పిల్ల పెప్పిన మాటలన్నీ జీనెట్లా చెప్పనురాశి ఆవిడ ఏీమేమో అనుకుని ఇక్కడకు వచ్చిందట. ..వీరా వచ్చి చూస్తే ఆకాఫంగం కల్లిందటం జేనూ మానాన్న పౌతళాలపు ఛాందసులమట! మమ్మల్ని ఎన్నన్నా ఫరవా లేదు కాని నిన్ను ఆ పిల్ల మొద్దు అని అన్నదిరా..-అదే నాన, శాల బాధని

టు! శెరటాలు వించిండిం చీరకట్టువన్న ఆడది ఎవతె కనిపించినా చాని వెంబడి పడిపోతా నట నుధ్వు-నీకు బుద్ధి ెవ్సీిపోదామని తాను మ్మదాసు వచ్చిందట, ఇంకా వ్‌జీరో దుర్శామలాడిందిం "జీను సహీంచ లేశపోయాను..” ఆంటూ శామా మమ్మ కళ్ళను చీక కొంగుతో శుడుచువంటూ ఏడవ పాగిండిం శాఘవన్‌ విపరీత మైన కోపం నచ్చింది. ఇాని ఆకోపం అమ్మమిదశా, తారిజీమోడనా అని అలిడికే తెలియలేదు, తారణి రాసీన వు త్తరంలోని ఒక విషయర వాశాత్తుగా గుర్తొచ్చింది. “అమ్మా! పడుపు మౌను! ఇంకొ"కీ పళ్నవ జవాబు వెప్పు.నీవు కారిణి పౌడాలు పట్టుజీని ఏదయినా అడిగావాకో ఆని ఆడిగాడు రాఘవన్‌. శీన్షనో! ఆ విషయం రాసించాకి ఆడి మరి ఇంశా ఏమేమి కల్ఫ్సించి శాసిందో కాని జరిగింది ఏమిటో శెబుతా విను, అ అమ్మాయి నన్ను అత్య ెప్పెకండా మౌొట్లాడేసరికి నాక భయమన్పించింది. అమ్మాయ్‌! ఎట్లా గయినా వాడు సుఖంగా వుండాలన్నదే నా (పార్ధహ జూతి కలం, వదవడీ అన్నీ జేపగా వున్నా మా భావు మౌొట్లాడురున్నా నే అడే పదివేలు నేరు నిన్ను 'పౌర్సిచేచెల్లా ఒక్క ే_నన్ను నా బిడ్డను వేకు చేయన! వాడూ నువ్ర్యూ ఎళ్క్ళుడవున్నా, ఎక్కాడక వెళ్ళినా నన్ను మిశోబాటు తీసుక వెళ్ళండి. మా ఇద్దరి వేవచేయడం తప్ప శాకు ఇకపై వేళ సంతోమం పీమున్నదిశి ఈ ఒళ్ళు థోరికను మన్నించు! సీపాదాలంటి జేడుకంటాను.”9 అని అమె పౌదాలం ముట్టుభన్నానం లేరా, రాఘవా! “నేను చెబుతున్నది నీజ్‌ నమ్ము డానికి కష్టంశా వుండవచ్చునుం అఆ పిల్ల అట్లా అకస్మాత్తుగా ఎందుక కెళ్ళిండో నాక ఆర్ధం శాలేదు. ఆదిక్కడ వుండదశా ఎవడో ఒకడు వచ్చి లిలుప్తర టి...“ కాంతిగారున్నా రాలి” అని అడిగాడు. ఆది శశ్చి ఏదో ఉ్‌్తరం తీడుకోచ్చింది. ఊఉ ర్తరాన్ని చదివాక... *బక బీను వెళ్ళొస్తాను మా అజ్నాయిని వెకుపుతానని భయపడకండి.” ఆని చెన్పీ గబగబ వెళ్ళి కాకిట్లో నిల్చున్న, కారులో ఎక్కి వెళ్ళిపోయింది. ఆ తొందరలో ఆ పిళ్లై ఇ అ ర్తగాన్ని ఇళ్ళకే జార విడిచి వెళ్ళింది. దానిని తీనే వుంచానం కాజా

శెరటా అ ష్‌ లంకే చూడు? అంటూ లోపలికి వెళ్ళి భద్రంశా చాచివుంచిన వు క్తరాన్ని శీసుకొచ్చి రాఘవన్‌ కిచ్చింది ఆమె

గుండె ఆదుకుతుండగణ ఆ వుత్తరం చదివాడు రాఘవన్‌.

*ళ్ళప్రియా! నా పని అనుకన్న దానికన్న ముందుగా నే ముగిసింది ఇవాళ సాయంకాలం కప్పవంజడా బొంచాయి వెళ్ళాలి మెయిల్‌ న వెళ్ళాలి, నువ్వు వళోటల్‌ బ రాలేకపోతే తిన్నగా సన్లేషుక్‌ శేవచ్చి కలునుకో. పీన టిక్కట్టు కొని వ్రంచుతాను. మిస్టర్‌ రాఘవన్‌ గారి (ప్రణయ (పకోపం ఎట్లావుంది!్‌ అకడిక రెండువేల రూపాయలఅ జాల్మానా విధించినది ఇూలు లే. . ఇంకా అతడిని శిష్షీంచక! ఏదన్నా వెపరీశ్య జరగ గలదు!”

ఇడి చదువుకుండ గానే రాఘవన్‌ కండ్లు చింత నిప్పులయ్యాయి. ఆఅకడీ ణగుంఠె అగ్ని పర్వతమయిందిం ఊవీరి వదడగాడ్పులా లేచింది శ€ిఅకాగ కూర్ప్చొండిపోయిన రాఘవన్‌ శాస్పేపటికి తటాలున లేచాడు, అమ్మ ముండ శవ వెళ్ళి "నేలమోద పడుకుని అమె సాదాలన సౌహైంగ ప్రణామం చేళాడణ

వావంటి మూఢధుడులేడు, తారిణి చెప్పింది నిజమే చాని పాడాలమిడ పదవలనీన న్లితిక నిన్ను దిగజార్భాను కదా....ఈమీణంనుండి నువ్వే శాకైవా నివి, నువ్వు ఇెప్పీనళ్లే వేను వింటాను, నువ్వు ఎవరిని "పెళ్ళి చేనుకోనుం కే అఆ వీల్ల జ ెళ్ళాడుతాను? అన్నాడు,

స్‌ అొలకాయిళో చాదర్‌ లో కనుక్కోవడం కష్టమైన ఒకవీధి అకనాలు వట్టడం కష్టమైన జక ఇల్లు

ఆఅ ఇంటి నాలునో అంకస్తుమిద, మూడు గదుల వాటాలో, కీటావయపస్థర్‌. ఫెళ్టైల శాజన్మూళ్‌ గత్‌ ఇరవై సంవత్ప్సరాలంగా కాపురం బేకూండి. ఈ

త్రి శెరటాలు ఇందు దశాబాల డాంపత్య అవితంలోని కుక్షకృష్ణ పకమాలన్నీ అ వాటాలో శీ ౧ శ న గడిచాయి బిడ్డలను కనిపెంచిన దక్క జే; బిడ్డలను కోల్పోయి కన్నీరు శాళ్చి యె నా! నదీ అక్క లే మొగుడితో ఆనందంగా గడిపినదీ అక్క జే అతగాడి దుర్య్య సవాల గుకించి దుఃఖించినదీ ఆక్క జే, అమూడింట ఓళ గడిలో గత ఇరవై దినాలనుఅడి (తుకు తాను అన్న ఆళను కోల్పోయి మంచంమిద పడుపని వు+ది రాజమ్మాళ్‌ . పీక బడికి వెళ్ళడం మాకేసి ఏచాది అయింది. తన హతురు వీఇంటి శోడలు శావలపి వస్తుందో ఏమోనని రాజమ్మాళ్‌ సీఠదు వంట ఇంటి పనులు అన్నీ ేర్చించింి. ఇప్పుడు నిజంగా నీత ఎంతో పాయంశా వుంటూంది పీత మేడ వరండాలో నిల్చుని ఆతురతతో పీధివై పు చూస్తూంది. లోపల నుంటి గోప్లీఛ్రా!?? అన్న హీనస్వరం విన్పించ శాచే “వస్తు న్నానమ్మా” అని పీక లోపలికి పరగ త్తిండిం “4్టీత్రా! వీదో శారు చప్పుడయింటే._? టీకి లేడమ్మా! ఆది ఇంశెక్కడికో టెళున్న శారు... ఇంళా క్రైము శా లేదుగా. ..అసలం వైలుబండి ఈ పాటి! వచ్చి వుంటుందిం వ్రేమన్‌ నుండి ఇంటికి రావడానికి పావు గంటయినా పడుతుంది.) ఈలోళా మళ్ళీ శారాగిన ళబ్దం వినిపించింది. పీత వరండాలోకి పరుల త్తి సళ్ళి తొంగి చూడ+7ణ ఒక శారు గుమ్ముం ముందు ఆగిభుండడం కన్పించింది “అమ్మా! చూమయ్య వచ్చేశాడు నీకు (శిందికి వె కున్నాను---”” ఆని చెబుతూ నీత గబగబ మెట్లుడిగి (క్రిందన వెళ్ళింది. దారిలో, భేతిలో తోలుపంచితో శాక్టృతు ఎకురవడం చూని టప్కన అగిపోయిందిం “డ్రాక్ట రణారూ! ఇప్పుడు వచ్చింది మొశారాసి ఊరపుండి మా మామయ్య వచ్చాడనుప న్నాను!” అంది" ఓవ ఇవాళ మి మామయ్య వస్తున్నా డాకి ఆయవ వచ్చావైనా విశా అమ్మ అరోగ్యం కాసపడుతుంచే మా చూద్దాం!) అన్నారు డాక్ట్ర రు అలవాటు వప్రశారం క్ట్‌ప్‌ 'డాక్ట్రరుగారి దగ్జరనుండి తోలు ఇంచీ తీసుకుంది. ఇదరూ కలీనీ వూనంగా మేద మెటు ఎెశ్కారు, ఐం ళా

ఇరటాఅఆు కై"

"డాక్టవ యధావిధిగా అన్ని పరీక్షలు చేని “్రిన్కైంష్ట జ్‌? రాస్తుండశా- ఊొర్రైప్వామి; కిట్టావయ్యరూ వచ్చారు

శాజంను-చూని కిట్టావయ్యురు నిరుత్తలయ్యారు,

స్వట్రానుం నుండి బయలుదేరినప్పుడు శిట్టానయ్యరు మనస్సు ాగులేదు. శాని మదరాసులో పద్మలోచనశా, క్తి, గారింటి! వెళ్ళి “అల్లుడి'ని చూళాక కొంత ఈ త్సాహం కలిగింది, ఈ సంబంధం ఖాయం ఆయిన క్షేనని నుబ్బయ్యకు ఇెప్పదడంతో కటట్టావయ్యరున మరికొంత ఉఊత్సావహాం కలిగింది అఆ ఉత్క్యా నాంలో *రాజానికి ఒళ్ళు మరీ అంత బాగుండకపోదులే అనుకుంటూ. బొంచాొయి చేరారు

అం చేత చాల రోజులనుండి జ్వరంతో మంచంపట్టి, పాలిపోయివున్న రాజమ్మాళ్‌ ను చూడగానే ఆయన మనప్సు శలుక్క_మందిం కండ్ల సీరు కమ్ము తుండగా ఆయన జాక్ట్ర ర్‌ని ఆడిగారు._ చాక్ట్ర ర్‌ గారూ! కాజూవికి ఒంట్లో" ఎట్లా వుంది

“మో చెల్లెలికి శరీర వ్యాధి ఒక వనంతయిళతే, మనో వ్యాథి మూడింతలు. "ఈ జబ్బు నయం శాదులే”? ఆని తీర్మానించువని కూచున్నారీవిడ. ఇంక వేజన్ని మందులి స్తే ఏమిలాఫం? శాని ఇప్పుడు మీరు వచ్చేశారగా = ఇళ నయమయిపోతుందేమో లెండిం)

డాక్టర్‌ బయలు జేరారు, ఆయనను పౌొగనంపడానికి దురై స్వామి వెళ్ళారు,

కీట్రావయ్యర్‌ తన (పియపోదరి [పళ బ్రానవెళ్ళి కూర్చున్నారు, ఇంతవరకు అయన కళ్ళల్లో (కమ్ముకొస్తున్న నీకు పొంగి పొర్షింది. ఊ శ్తరీయంతో కళ్ళ నీళ్ళు తుడుచుకంటూ “ఆయో్య్యో! నిన్ను ఆవైర్యపరు సున్నాను! ఇన్నిరోవాల నుండి నీగురించి పట్టించుకోకుండా వున్నానే ఆనిపించి నప్పుడల్లా నాకు దుఃఖము ఆగడం లేగ అన్నారు,

“అవ్నయ్యా, యిందులో నీ తప్పేముంది! నా గురించి పట్రించుకొని మతం సీవు చేయగలిగిం జేముంది? నా ఖర్మ వేను అనుభవించక తప్పదు కచాశ శాని ఈసారి మొఠం నీవు వస్తావో, శావో అని శెంగపర్డాను...

జ్‌ కరటోాలఆఈ

నీవు వచ్చావు. నా మనస్సులో వున్నదానిని సీక్‌ వెప్పివేస్తే నా హృదయ కారం రస్ణకుంది. ఆటు వ్‌మ్మట దశాంకంశా అళ్య్ళుమాసుకుని ఆపరమౌాత్ముడిని జీవవంటాకు!”, విపరీతంగా వ స్తున్న 'వెక్కిళ్ళను వీడ్చును ఆపుకుంటూ కిట్టా శయ్యరు “ధీ, వీచ్చిడానా! ఏమిటీ మాటలు నీకేమిశాదు. సీతకు "పెళ్ళిచేసి మనునుళ్ళను మనుమ రాళ్ళేను చూన్తూ హాయిాం వుంటావులి అన్నారు,

ఆ మౌటలమిద నమ్ముకం లేనట్లు బలహీనంగా చికనవ్వు నవ్వింది కాజం* ఇావు కళ కనబఐడుతూన్న ఆమె మొవోనికి ఆ చిరునవ్వు ఒక వింత శాంతిని అఆపొదించిందిం

గడి గుమ్ముం దగ్గర కన్నీటితో పీత నిలుచుని వుండటం చూనీన శోజం అమెను "పెగ చేన్‌ డగ్గరవ పిలిచింది.

ఆక్సీ శ్రా వ్రూరినుండీి మామయ్య వచ్చారు కచా, శాఫీ యివ్వవద్దటమ్మాా?? ఆని కాజమ్మాళ్‌ అనశాే ' ఇదిసో, ఒక్క నిమిమంలో పట్టుకొ ప్తానమ్మా!?” అని నంట గదివైపు పరగ గింది సీర,

సీర అటు వెళ్ళగాస రాజం “అన్నయ్యా! రరువాక ఎట్లా. వుంటుండో, ఏీమోకి అవళశాకం వుంటుందో ఉండదోళి నీక వెప్పవలనీన దానిని వెంటే ఇన్ఫీ చయ్యాలి. అందున ముందుగా ఒక పనివుంది, నీవు ఏకె నా “వకులాటివి

తీసుకొని వచ్చావా! కెచ్చివుంకే. చాన్నిటు తీనుకొనిలా1 ఆంది. ఈమె తొందరపాటున కారణం ఏమిటో శెలి చుని కిట్రావయ్యరు ెస్రై తేకుకొళ్ళూను వసారాలో వుంది, ఇాంతో యిప్వుడు ఆవసరం ఏమిటిక: అన్నారు,

“ఆవసరం వుందన్నయ్యా! నీవు ముందు వరండాలోకి వెళ్ళి ఈంయన చాక్టిడతోకాటు కారులోకి ఎళ్యారా. చూడు. సాధారణంగా. నుంఢలు “తీసుకొని రావజానిళని వెళ్తారుకో ఆంది రాజం,

“పన్తు యింకలా ఎందుకు మొట్లాడుకున్నావు? చేచేమి యివాళ కాలే వెళ్ళిపోవడం లేకే! శావి గా మౌాట్లాడుకోవచ్చు%? చా!) ఆని కిట్టావయ్య్య యు చెలుతూందడ?ా అద్దంకచ్చి శాజమా లే *ఆన్నయ్యా! న్‌ పుణ్యం వ్రంటుంది శయ చేని శ్వ ఇెప్పినటు ఇయ్యి యిది, చాలా ముఖ్య మెన విమయం.” ఆంది.

ఇరటాలు శని ఆపెన ఆమెతో వాదించి లాభం లేదనువని కిట్రావయ్యాగు వరండాలోకి బెల్లి (శ్రీందికి చూళారు. కాజం వెప్పివట్లు దురెసామి శారులాకీ ఎవ్కతున్నాడం కీట్రావయ్యరు వసారాలో వున్న తనెపెును తీసుకొని “ోపలికి వచ్చారు. లు లు అన్నయ్యా త్వరగా ఆెళ్సైను తీసుకొనివచ్చి నా దగ్గర పెట్టు! తలుపుల శూయి![ అంది రాజం. శిట్రానయ్యరు ఆట్లాడేచేని చెళ్లెలు చేస్తున్న పనిని అఆశ్నశస్యంతో చూనూ లు (3 శవ లి హో ఏ ఫ్‌ వాతి నిలు చుండి పొయ్యారు,

"శాజుం తటాలున లేచి వాూచుని కలవై పున్న రెండు తలగశడాలలో ఒక తోనిని నేతి.-* తీసుపంది. తొందర తొందరణశా జాని గలేలు తీసివేసి, ఆ తలగచా పక్క క్‌టను విప్పింది. తలగజా (పై మధ్యలో శేయి పెట్లే ఇంటికి “తీసింది, ముదట రెండు. హాపాయల నోట్ల కట్టలు బయిటీకి శచ్చాయిం తంవాత చాలా ఆందమెన అమాల్య మైన గరత్నహారము ఒకటే బయటికి వచ్చింది.

“ఆన్నయ్యా! అన్నయ్యా! ఈ ఆెండువేల రూపాయలను ఈ రత్న జోరాన్ని నీపెక్రులో బ్యధంశా చాచు! తొందరగా దాచు!” ఆంది.

కట్టావయ్యరు ఒక్కతే *0 వెనుశాణాడు, ఆతడి నుననులో ఎన్నెన్నో శం బేహాలు వువయించాయి. మరుక్షణం ఏదో విచిఠమెన కలకటున్నట్టుగా, అ డబ్బునూ వోరాన్నీ అందువని పెటి పెటాను. "కొన తాళం వేసీ

లు లు లు తలె తి వెలెలిని చూళారు. అట ను!

“అన్నయ్యా "జేుు చెప్పవలపిందంతా వెప్పకుంచడా చచ్చిపోను. శెష్ప వంజా చవ్తేనా ఆత్మవ శాంతి వుండదు!...”

“గాజంం వీవు వీిచ్చివీచ్చిశా వాగక! నోరుమూసుకుని వుంటే చాలు టేను నిన్నేమి ఆదగనులే!)? ఆన్నారు కిట్రావయ్యరు,

శలాజం శాసేఫు వామవందిం ఎగశ్వాస అలసట ళగ్ధాయి

“నీవు ఆడగవు శాని చేను వెపష్పక తప్పుదు, ఇప్పుడు యిచ్చిన ఇండు వేల భూపాయలు రత్నహారమూ సీత పెళ్ళి నిమి త్తమని నీవేతికి యిచ్చాను,

వసం శెరటాలు

కీఠస పెళ్ళి నీవే చెయ్యాలి. దానిని నీతోబాటు తీసుకెళ్ళి మనవైపు మంచి సంబంధం చూవి పెళ్ళి వేని పెట్టాలి. ఇేస్తాను._ఆని నోరు తెరిచి చెప్పు. శెనీకేగాని నామనస్సు శాంతిందదు, ఆ మాటవింకే, డాక్టరి. వెస్పినట్టు ఆకోగ్యం ఇాగయినా చాగవవచ్చు!”

“రాజం! ఇందుకోసం నువ్వు నోరు తెరిచి అడగాలా? నీక నాహతురు అలిత వంటిదే శాదా? పీతనట్లా వదలి 'చేస్తాననుకూన్నా వాక్‌ తప్పంచా సీఠట మనవై పే మంచి సంబంధం చూచి పెళ్ళి చేద్దాము, నువ్వూ చూప్తావు కదా అయినా నీత పెళ్ళికని నువ్విట్టా మి ఆయనన అెలియసండా దబ్బు జూడ బెట్టి నాకీవ్యాలాకి ఈ విషయం కెలి స్తే దుర స్వామి సీగరించిశాని జాగురించిగాని ఏమునుకుంటాడు?_.ఏమో నాకు ఈవీ పని నచ్చ లీదు__

“ఆగు అన్నయ్యా! నే చెప్పేది విను, నేనేమి చేయరాని పని వేయ లేదు. ఆయన డబ్బు నుండి వేను చిల్లి గవ్వ తీసుకోలేదు సరికదా ఆయనక ఆవసరం వచ్చినప్పుడు _ మిరు పెట్టిన నగలూ, ఆయన మొదట్లో కొనిచ్చిన నగలూ _ అన్నీ అమ్మి సస ఆయనకు డబ్బు ఇచ్చాను, ఇక ఇంటి ఖర్చు అలో మిగల్బడేం అన్నది ఈ బొంబాయి మవోనగరంలో వీలుళానిపని ఇక్కడ కాపురం ఖేసిచూ వే నీకు నామాటలు బోధపడగలవు, ఈ డబ్బూ, హారమూ సీక్‌ పెళ్ళికని జేవుడు దడ అతలచి ఇచ్చివని ఎట్లా ఇచ్చాడన్నది ఒక పెద్ద కధ, ఆ 1థలాటి నిజాన్ని నువ్వు నమ్మినా నమ్మక పోయివా సీజ్‌ చెలుతాను, విను అన్నయ్యా! కాని ఇప్పుడు నేను వెప్పబోయే చానిని సీకదశాని, వాళ్ళ నాన్న క*ళాని, ఇం ఇెనరికి శాన్వి 'కెలియనివ్వన, అక్కడ మనింట్లో వదినకువూ డా తెలపటం

న! గన గ్‌

“పైప్పనులే, ఎవరికీ వెప్పళ లే, ..శాని కవ్వుహ డా నాక సలు వెప్పకుండా

వుండడమే మంచిది. మౌట్లాడిన లస్సీ నీకు ఆయాుంం ఎక్కువవుతుందిం -విన్నిట్లా అలసట పెట్టడానికేనా "నేను బొంబాయి వచ్చిందిళి

శరటాలు ఖై

ఉఊనాకేమీ అలసట లేదు. "జీ చెప్పేది విను!”” అంది శాజమ్యాళ్‌... శళళిన్వు ధ్ర పారి పడళ పెట్టి ఇర వై శోజాలయింది. అ మొదటి కోజా* శుళ బారం సాయింళాఅం గాకీజేవి పటం ఎరుట దీపం వో గించి నమప్మా్లా 'ళంచేశాళ,. తల్లీ! పార్వతీ *వీ! వా బిడ్డ సీఠక నొక ఇంటిడానిని చేసేభారం పీదేనమ్మా”? అని మొక్కు కున్నాను. ఒంట్లో ఇాగులేదనిసించింది. ఇటువచ్చి, ఈ మంచం మిద పడుకున్నాను, సీలేమో దాని స్నేహితురాలిని చూత వప్తానని వెళ్ళినది. ఈయ నేమో ఆఫీసునుండి కాలేదు. నన్ను నిడ్రలాటిమర్స్తు ఆవరించింది.

ఆమ్పెలక్రక వచ్చి కక్కు కెంచి చూసేసరికి దరఖా వేనీవున్న గది కలు "వులు కెరచుకున్నాయి. అసలం ఆ కలుపులు ెరిచిన చప్పుడుశే నాక మెలటర వచ్చిందేమో ...తలంపులు తెరున్తున్నది పీతా లేక వాళ్ళ నాన్నా అని చూమ్తుండ గా అపరిచితు రాలయిన ఒక వ్తీ లోపలికి వచ్చింది.

కద్రడ్గరకు వచ్చి “రాజమ్మాళ్‌ నువ్వేనాకి అని అడిగింది. పాండిలో అడిగింది. శాప పీందీ వచ్చుగాని ఆ వచ్చిందెవతో "తెలియని ఆ పరిస్థితిలో పోటమాట కాలేదు

*కెంటనే ఆ వచ్చిన స్రీ నిద్దన్హమైన స్వరంతో. “ఇదినోకమ్మా! సే నొళ ముఖ్య శార్యార్థం వచ్చాను. ఊసుపోకబ్‌ గాలేదుం దురై పామి ఆయ్యర్‌ భార్య రాజమ్మాల్‌ నువ్వే నాక) అంది. *టోను అన్నాను హీన వ్వాంతోం “ఎట్లా నమ్మడంశ”ంటూ నాలుగ్యవెపుల చూచిన ఆమె కంటళోడ మోడి ఫోటోలు పజ్చాయి. దగ్గరకు వెళ్ళి చూచింది. చూచి మళ్ళి నాడగరకు కచ్చి.” అవును, రాజమ్మాళ్‌ నువ్యే!?? అందిం బెళ్ళి కలుపులను మూనీ చచ్చింది. శావైఫు వీపుపెట్టి తన వేతిగోని తోలంపెైను ెరిచింది.

“శాజమ్యా! నేనిప్పుడు చెష్పలోరేీది వింతశా అనిపీందవచ్చును. కాని ఇందులో వింత ఏమి లేదు, ఆసలం విషయం ఏమిటో తర్వాత చెబుతాను, ముందు ఇదినో ఈ తెండువేల రూపాయిల దబ్బునూ, ఈ రత్నవోకాన్నీ, శీమళో-ఇవి రెండూ సీబాతురికి పెళ్ళి సమయంలో చ్రీధనంశా ఇవ్వడానికని

త శెరటాలు , అలి = తీసుకో” అంది అమె, అళ ఇస్తున్నానుం జంకదం అలోచించన ఆం ృర్యం,. ఆనందం, భయం అన్నీ కలినీ ముంచెత్తాయి నన్ను. ఎవ్వరీ మె; ఇవన్నీ అను నాకెందు కిసున్నది ఆని అర్థం శా లేదు. అయినా అమెను కాదనగఅ వాతి

భ్రార్యం లేశపోయింది నాన. *ఊ, తీసుకో” అని రెండవపారి అనగానే కేతులు జాచి తీసునన్నాను, ఉక్య్యాగ త్త శా చాచు.__.” అంది. *ఆట్లా శే తర్వాత ెళలో పెడఅాను." అని డబ్బునూ వారాన్నీ తఅగచడా (శ్రీంద

లు లు ఛాచాను, ॥

ఈర్వాత అమె “రాజమ్మ! ఈ ముబ్కా_ మొహం ఎరగని తునిషీమిటి ఈ నగా డళల్ళు ఇవ్వడం ఏమిటి ఆని ఆశ్చర్యం కలగవచ్చు వీక్‌, నిజమేం సీన్‌ సన్ను రెలియదు. శాని నిన్ను శాన తెలుసు, చాల రోజులనుండి తెలుసు, ఛాలశాఅం (కింద నేను సీకొళ ఆపళారం వేశాను. ఆ పాప పరిహారం కోసమే చేడు ఈ డల్చూ హారమూ ఇచ్చాను. వీటిని జాగ త్తగా శాపాడి "పెళ్ళి వాడు, మో అన్మూయి!$వి ఆందకేయి! ఆయితే ఇవి "జేనిచ్చినట్లు ఎవ్వరికీ శెప్పవు ముఖ్యంశా నీ ఛర్తట్‌ ఆసలు వెప్పనం బోధపడిందా!” అని గట్టిగా అడిగిం9. జేనేమి బనులు పలక లేదుం వెంటనే ఆమె ముఖం మారిపోయింది ఆపరళాళికలా అయింది. కళ్లు ఎరగా అయ్యాయి, "పెట్టిలోనుండి వీదో అనీంది. అది కళకళ మెరునూంది. ఆది శ ల! అశ తని నా ముఖం దగరగా

అనీ ఎనీ నా! ళ

"పెట్టింది.

“ఉరాజమ్మా| "నీను నుంచివాళశకు మంచి దాన్ని. వెడవాళబు చెడ దాన్ని. జే చెన్పినక్సే నడుచుకోవాలి నువ్వు, ఈ విషయాల గరించి నీ మొగుడికినవూ డా "తెలియ నివ్వరాదుం నువ్వు చెప్పినట్లు నాన తెలినీందా ఇదిగో ఈ కత్తితో నిన్ను పొడిచి చంపేస్తాను. జాగ త్త అని హాూూకరించింది,

వెంటవేఆఅ తోలు పెట్రైను మూనివేవి “జాగ త్త రాజమ్మా] జను వె్పీం జేవీ మరవక్ష[)” అని చెప్పి గబగబ నడిచి బదయటప వెళ్ళింది. వరండాలో నుండి వెల్లి మెట్లు దిగి వెళ్ళినట్లు ఆమె అడుగుల చప్పుడు చెప్పింది, అమ్మయ్య]? అ తర్వాతి వాస్‌ థ్రైగ్యం వచ్చిందిం జరిగినదంతా కలళాదు కద అఆన్పించిందిం కబగజా [కంద చూచాను. డలు, హారము వున్నాయి! శాదు, ఇడి కల

శఇరటాలు 19 శాదు, నిజమే అని నమ్మకం కుదిరింది. ఈలోగా సీఠ వచ్చింది, రావడం తోటే “అమ్మా! ఎవరన్నా వచ్చారా, ఏమిటి కలుఫులట్లా తెరచివున్నాయే, అదేమిటే, నువ్వు పడుకున్నా వేం__ఒంట్లో బానలేదాలో అని అడిగిందిం మరుక్సణల "కెవ్వున అఆరిచినంత పనిచేసింది! అందున కారణం మేజామిద మెరుస్తున్న కత్తి! “ఆమ్మా! ఈ కత్తి ఎక్కుడివమ్మా? దీని విడి చాల విచిత్రంగా వుంటే!” నావ నుతిపోయినంత పనయింది. 4న్లీ బ్రా ముట్టుకోట్‌! ఆ కిని ముట్టుకోవ!” అని అరిచాను. నా సంభమౌన్ని గురించిన పీక ఆక లని ముట్టుకో లేదు; నావంక చూచింది ఈలోగా మేడ మెట్లమిద ఎవతో వస్తున్న చప్పుడయింది. క త్తిని జాచమంచామా, లేశ తలుపులు మాయమందామా అనువ£ంటుండగాచనే తుఫాను గాలిలా అఆ చీ మళ్ళీ లోపలికి వచ్చింది. తిన్నగా మేజా దగ్గరన వెళ్ళి కత్తిని తీగునని సెటిలోపల

వ్‌ ళ్‌ నాటీ లు పెట్టునందిం తర్వాత నా మొవోన్ని సత మొవోన్నీ మౌర్చి మౌర్చిచూచింది. “ఈ వీళ్ల సీయాతురా?” అని ఆడిగింది, ఆవునన్నాను. వెంటే ఆమె సీతను కౌగలించునని శిరన్సుమూర్కొని, బుగ్గమిద ముద్దు పెట్టునని-* దేవుడు నిన్ను చల్లిశా చూడాలి తల్లీ 1 దుర్మాజ్షఅ కారినుండి రతీంచాలమ్మా [అని గబ గబ బయటికి వెళ్ళిపోయింది, ఆమె పాదాల సవ్వడి వినపడడం మౌానివేశాక నీక “అమ్మా ఎవరమ్మా ఈ పీచ్చిదికిఆని అడిగింది. *ఆఅటా అనకమ్మా తలీ! అది న! న! చాలనముంచి నునిషి, జాడు చాల రోజులనుండి కెలుసు ఈ మెను... ఈ మధ్య కనపడడం మాశనీంది+ అన్నాను... అబద్ధమే ఇెప్పవలసి వచ్చింది శురి...”? ఇదంతా విన్న శిట్టావయ్యర్‌ “ఇదొక్క_ కేనా అబద్ధం! ఇంఠనరవ 'వెస్పిన తంతా అబద్ధాల ఫుస్ట్రే కద పీక కోసం మొగుడికి, తెలియసంచా. దబ్బు, చేర్చి పెట్టి? ఈ కట్టు శథలల్వతొంది, పాపం1) అనుక న్నారు, | త న! మురుసటి రోజు డాక్టర్‌ వచ్చారు, రాజమ్మాళ్ని “పరీష్న చేని చూళారుం ఈద చఛ్రాట్ట శాస్త మేలుగా వుంది” అంటూ “పిన్క స్టన్‌ శాయి డానికి కాని ల!

ల ళిరటాలు శము కలమూ తీనునన్నారు, రాయిబోయిన వారెలా చటువ్కన ఆగి “ోమిక్బర్‌. దురై స్వామి| "నేనీ మాట చెబుతా వింటారా?) అన్నారు.

ఈ వెప్ప్రండ్తి[?

ఆ రూ అవిడన ఇప్పుడు స్ధలం మౌొర్చుకన్న వేశేమందు అక్క_న్లేదు. ఇరవై ఏళ్ల నుండి ఈ బొంబాయిలో నే వుంటున్నారు కదా ఇప్పుడు కొన్ని రోజుల పాటు ఇంకో వూరికి వెళ్లి రానివ్వండి, మో వావగారి రామౌనికి పంపండి?”

66 బ్రా జ్టీ్సిం అభ్యంతరం లేదు, చావగారికి వీలుండాలి కదా.

“నావ ఎప్పుడయినా వీలే! శా చెల్లెల్ని సంతోమంగా. తీనున వెళానుం శాన్‌ ౫5 సంవర్స్‌రమే తీముక వెళ్ళానంళు వద్దన్నాడీయన, ,.7

“చను శాదు మో చెల్లెలే వద్దన్నది...”

ఉప్పుడు కూడా వద్దనే అంటున్నాను” అంది రాజమ్మాళ్‌

“మి"ట్లా అవహూడదమ్యూ! ఊరు మారిలేగాని మిక నయమవదు.?”

“చాక్టర్‌ 1! ఇరవై సంవత్సరాలుగా ఇళ్ళే వుంటున్నాను, మిగిలిన ఆ కొద్ది తోజులూ నన్నిక్క జే వుండనివ్వండి...?

“ఆట్లాగం కే వేపెం చెప్పగలనమ్మా, మీ ఇష్టం!” ఆని చాక్టర్‌ గారు వీపో మందుల కానిచ్చి వెళ్లి పోయారు,

ఆ తర్వాత కిట్టావయ్యరూ, సీతా కలిపి ఎంతో సచ్చళకెస్పిన మొదట శాజమ్మాళ్‌ ఊరికి బయలం బేరానికి ఒప్పునంది. సీత శేమో మొమయ్య ఊరి! వెళ్ళి లలితను చూడబోతున్నామని ఒక కే సంబరం!

ఆ రాత్రినుం డే రాజమ్మ అరోగ్యం 'మెరుగవపొగింది, శిట్టావయ్యర్‌ జాంబాయికీ వచ్చిన ఎనిమిదవ రోజూ ఆయన, రాజమ్మాళ్‌ , పీఠ __ళలిసీ విక్టోరియా సెర్మినస్‌ నీవ న్‌ లో మద్రాసు మెయిలెళ్కారు, దురైసామి “వీషన్‌ వవచ్చి, వాళ్ళిని ఇక్క చారు, లా ల 5 ఈ

రైలు బయలుబేశే సమయానికి శిట్టావయ్యర్‌. వైలుపెప్టై తల పుశద్ద నిలబడి డురె సామితో మౌట్లాడుతున్నారు. ఈలో గా ప్మతికలమ్మే క్యరవార్లు ఆవాటి ముఖ్య వార్తల సరించి కేకలు పెడురూ ఆటువచ్చారు, “*గజ్ఞపీర్ధూర్‌ మవో

శఆఇరటాలు తిం 'కాజ్నావై హత్యా (ప్రయర్నం!__గబక. స్రీ పావహాసం!."కత్రితో. ఆడ డాని ఆ కెస్టుో...ఆఅంటూ వాళ్లు హిందీ, ఇంగ్లీషూ కలిపి ఆరుస్తున్నారుః ఈశనకు శెళినిన కొద్దిపాటి ఇంగ్లీముతో ఆవార్తల నర్ధం చేనువన్న శిట్టా వయ్యర్‌ *ఈ మహారాజుపె హత్యా పయత్నం ఏమిటి) అని అడిగాడు శత్ర మనకెందుకీ గొడవ? బాంబాయిలాటి వూళ్లు ఇట్లాంటివి ఎన్నో జరుగు తుంటాయి.” అన్న ద్నురై సామి మొహం నల్లా మౌడిపోయినట్లు ఆని చీంచింది. నైలు బయలం "బేరానికి వేళశయిందిం వైలు కదుఅతుండగా రాజం! ఆరోగ్యం జాగక్త నుమా జీను బాళా నే వుంటానులే అనవసరంగా కళత చెంద! సాథ్యమెనంఠ త్వరలో వేను అక్కడికివచ్చి విమ్ముల్ని తీసుట్‌ వష్తాను._సీతా] అన్మును జాన త్తశా చూచుకో -కీట్టావయ్యర్‌ _ బెల్లి రండి! రాజం, ఆరోగ్యం చూచుకో__1 ఈఅఈనీ ఆరిచారు దు పొమెః దురెపామీ నిజంగానే ఆను వెప్పిన స్లెల్లా చేయాల నే అనునన్నారు, శాని వీధి విలాసం ఎలాంటిదో ఎవరికి తెలుసు! 6 బేవపట్నం, మాడవీధిలో ఎదురెదురుగా. రెండు మేడలున్నాయి. ఆండీ శ్లహ వీధి వరంజడాలన ఇనుప ఊచలు బిగించీ చున్నాయి. రెండు గుమ్మాల మోద బోర్డ్‌ లం వేలాడుతున్నాయి, ఓక జోర్జుమిద కే ఆక్మవాధ ఆయ్యర్‌, లి.పీ.; బి.ఎల్‌ 5? ఆనీ ఇంకో చానిమోద “ఎక్‌ చామోదరం పిన చఏ,; చి.ఎల్‌*” అపీ వుంది.

తిం శరటాలు ఆత్మ నాధయ్య మా, దామోదరం పీశ్లి చిరశాల మిత్రులు. ఇద్దరూ జేవ పట్నంలో పేరు మోనీన వకీళ్లు, ఇద్దరికీ ఇద్ద వటుంవాలు. ఇద్దహాూ నాగా ఆర్షి సున్నాయం ఇాని ఇద్దరూ మేడ ఇట్లు క టడంతో శాస్త ఆప్వులపాలయ్యారు. జన న! న వాట ఒక గోజు-దామోదరంపిన్లై ఇంటి డాళామాద వెన్నెలలో కూచుని ముగ్గరు యువనలు కాతాఖానీవేస్తు న్నారు. వారిలో ఒకడు చామోదరంపిశ్లే పెద్దటొడుక అమరనాథన్‌ ; ఇంకొకడు ఆక్యనాధయ్యర్‌ శారి పెద్దబ్బాయి పట్టాభిరామన్‌ ; మూడవ యువకుడు రాజం-పీట కీటావయ్యర్‌ కొడుక నూర్య నారాయణన్‌ = "మొదటి ఇద్దదూ ఈసారి బి.ఏ పరీక్ష రాయచానికై చదువుతున్నారు. ఇద్దరూ ఇరవై సంవర్స్‌ రాలవారు, చాళిదరికన్న రెంజేళే చిన్న వాడయిసప్పటికీ మాూర్యనారాయణన్‌ ఎన్‌. అది ఆ న ఏ క్రీ ఎన్‌, ఎల్‌, నీ పరీక్ష కీ చదువుతున్నాడు. శాస్త వయస్సయాళకనే €ట్టా వయ్యర్‌. వాడిని చదువు నిమిత్తం జేవపట్నం పంపారుః ఆత్మశాధ య్యరుకి కీటావయ్యర్‌ గారి వకీలు మతులు, ఆం చేత తనచ్చాయిని శాస చూ సుండమని శిట్రానయ్యర్‌. ఈన మ్యుతుడిని కోరారు, నూర్య నా రాయా అట అత లు ఇన్‌ వోటల్‌ లో భోజనం చేన్తూ, ఆర్మ శాభధయ్యర్‌ ఇంట్లో వుంటూ చదువు “బ్రమ్సర్‌ నాఫ్‌ | తున నూర్య్యా శేపు వూరికి వెళ్తున్నాడు తెలుసాని” అన్నాడు పట్టాఖిం “అలాగాక ఊరికి ఇప్పుడెందుకూ. వెళడం? పరీషలు దగ రికొనుశ్నా న! ళా అత యిశా.” అన్నాడు ఆమర్‌ నాధ్‌. “మ చానునుండి ఎవరో పిల్లి ను చూడడానికీ వస్తున్నారట, అం చేత నన్ను వచ్చి బొమ్మని వుత్తరం రాళారు నాన్న ---” అన్నాడు నూర్యా, ఏవరో పీలను చూడడానికి వనుంజే మధ్యలో నసీశీమి వచిాందిరా _ నువ్వేమి వీల్లవా లేక ఎవరో) నాకి అని అడిగాడు అమరవాఫ్‌. “ఆ జేవిటోయ్‌? ఏడి ఇెళ్లైలి పెళ్ళి నిశ్చయం అవుతుంకే వాడు మరి అళ్కుడ వుండొద్దూ[ అన్నాడు పట్టాధిరామన్‌ =

శఇరటాఅం త్రి?

“ఏమిటీ, మార్యా చెళ్లెలు = లికళా సెల్లి? ఆమెక చూదడానిఃి మ్రాను

నుండి వస్తున్నారా? వీరా పట్టాఫీ, ఇచేనివిడ్డదూరం? లలితను నువ్వు పెళ్లాడతా వని కదా నేను అనుకంటున్నా ను.క

వి నోరు ముయ్యరా! విచ్చి పిచ్చిగా వానక, అందులోనూ నూర్యా ఎదుటఖి?

“విదాగడం ఏమిటా, ఉన్న మాటం కును నూర్య్యానే అడుగు తానుండు వా*కిం భయమా! ఏరా, నూర్యా! మన పట్టాఖి ఇళ్ళడ లఅలికకోసం పడి గాపులు శా స్తుంకే అమెను చూడడానికి మ చాసునుండి ఇంకెవరో రావణం ఏమిటి? అన్నాడు ఆమర్‌ నాథ్‌ *

''ఆవన్నీ నాకేం "కెలుసండీ బాబూ! నన్నడిశే విర్చాటు చేస్తున్నారా వీరుటీ ఇవన్నీ? జూతకాలూ అపీ బాగు లేదో మళీమిటో. ..?” అన్నాడు నూర్యా

“వా జాతకం ఎవ్వరూ ఆడగాలేదు, చూచడాలేదుం బిఏ, పాసయి ఇలట ఆండు వందల రూపాయిలన్నా సంపాొడించుకో గల్లితేగాని "జీను పెళ్లాడ దలచుకోలేదని సీక్‌ 'తెలియదు[టా ఆమర్‌ నాధ్‌ 0 అవ్నాడు పట్టాభి

“తొయ్‌శా కొయ్‌! పోయిన సంవత్సరం కట్రానయ్యరూ, చారి అమ్మాయీ కచ్చి మూ ఇంట్లోవున్న ఆ వారం రోజులూ నువ్వు పడ్డ అవస్ట్థంతా కను ఎర

గును అనునన్నా వాక్‌ తణానికో సారి ఇంట్లోంచి బయిటికి బయిటీనుంచి ఇంట్లోకి శాలంశాలిన పిల్లిలా నువ్వు తిరగడం నేను మరిచి పోయానను కృవ్నా నాకం నూర్యా! నువ్వేమన్నా అనువం కు అనుకోగాని మా వాన్న చేస్తున్న పని ఏమా బాగులేదు, మన పట్టాఖి వుండగా మి నాన్న ఇంకో సంబంధం జఠకడం ఏమిటి? పీడిళీమి కొరత?)

ఇంఠ్‌ సేపటినుండి ముఖం ముడుచునని బూర్చున్న నూర్యా పలికాడుం “నికం చెబుతా వినండి...మొ నాన్న చేస్తున్న పని నాహ నచ్చలేదు, మా ఇెళల్ని కట్టారామక్‌ కిచ్చి పెళ్లి చే నే నుఖపడుతుండ జీ నా ఖానం, మరి దానిని అఆ ముప్క్‌. మొహం ఎరగని మాసు చారెవరికో ఎందుకంటనట్ట చూన్తున్నాతో మా నాన్న?

క శెరటాలు పట్టాభి “ళ్లనొక్టడీని వున్నానన్న విషయం మరిచిపోయి ఏమిట్రా మా చితం వచ్చిన ్లైల్లా మాటాదేసున్నారు? లలిత వినయంలో నా కటువంటి అతి గిగా ళం అతి అభిప్రాయ మేమి లేదు శాని ఒకటి మారం చెబుతాను, ముందు వెనక తెలి యని ఒక ఆసామా రావడం -__.ఆతడి ఎదుట అమ్మాయిని నిల్చో బెప్రడం-. అ నుహానుఫావుడు సాము దిక లత.ణాలు పరీమీంచడం___చివరక్‌ నాకు నచ్చ 'లేదు-ఆనడం-ఇవన్నీ నావ నచ్చవు అన్నాడు 6ంబ్బకేయ్‌, శూర్యా! జీను 'ఇెప్పినట్లు చేయి, మా చెళ్లెలతో ఇెప్పిి ఆ కీ ణా యి ముదానునుండి వచ్చేవాడిని తనకు నచ్చ లేదు-అని చెస్పేటట్లు చేయి.” అని నూచించాడు అమర్‌ నాధ్‌ * “వద్దునూర్యా! అట్లాంటి సీచ్చిపను లేమ చేయకు |)”అని నివారించాడువట్టాఖి" “నున్వేమంటావు నూర్యాకి? అని (ప్రశ్నించాడు అమర్‌ నాథ్‌ “మో సలహాను అమోదిసు న్నాను.” అటో *ళచ్చూకాచా పటాల! మెజారిటీ అభ్నిపాయం నీక వ్యతి ₹ేకంగా వుండె”

6 ప్రపంచంలో అధిక సంఖ్యాకలు మూరలు - అని స్వామి వివేశానంద చెప్పారు. కెలుసాళి' ఆని అడీ-గాడు పట్టాభి,

“ఆబ్చాయ్‌! అధిక సంఖ్యాపఅ “మారులు? అని వివేశానందుఆ వారు “సెలవీయ వచ్చునుశాన్వి నువ్వూ *జీనూ శాదు నాయనా! మును శ్రందు. సంవత్స రాలలో మౌళ, పిఠ్క సురువు చైవం - అన్నీ, “మెజారిటీ” యేరా ఛిట్టి తండ్రీ

ఓ 1 అధిక సంఖ్యాసలను సరకు చేయనివాడు ముందుక రాలేడు, ఒకవేక అధిక ఉంఖ్యాకుల ఇష్ట్టపళారం నడచుకొన లేకపోతే వారి కంటో శారం కోటి

గం లబ ఆయినా కకవలె నాయనా”? ఆని ఉపచేశించాడు అమర్‌ నాధ్‌, న! గ! శ

న!

సత్ర రాజమ్మాళ్‌ బొంచాయినుండి వచ్చాక రాజంపేటలో ఒక వఇారం వున్నారు, అ తర్వాత రాజమ్మాళ్‌ అక్కు అఆభయాంబాల్‌ వున్న వూరికీ ళ్ళి

శెరటాలు ఖు

వచ్చారుః వన్వూం కీ దారిలో జేవపట్నం౦నుండి వస్తున్న నూర్య నారాయణ్‌ కలిశాడుం మార్యావ బొంబాయి ఆ త్తయ్యన్నా సీకవ్నా ఇష్టం ఏర్పడిందిం

ఇక పీఠ, లలిత కలివి గంటల కరబడి కబుర్లు వెప్తువవేవాయ. అప్పు దష్తుడు శుంట గట్టున బంగాళాకు వెళ్లేవారు... అక్కడ నిర్భయంగా తమ మనోర ధాఅన్నిటి గురించి చర్పించుకు నేవారుం "ఒక్కొక్క దోజయిలే పగ లలా “డీచి, చీకటి ముసురుకొస్తున్నా వారి కబుక్టు ముగిశేవిశావు, బంగాళ ఎదుటవ్రేన్న గుంట మెట్లమిోద సూచుని చంభాపణ పాగించేవారు. ఆయుకతు లిదరూ అంతలా ఏమి రహస్యాలు మొట్లాడువంటున్నారా అని ఆకాళం పడ్డ ఆళ్ళర్యం కోటి న&ి లై మెరిసేది.

శాని ఇవాళ్‌ గుంట గట్టు బంగాశాలో పఖియలిద్దరి సరపాలం వరా సాగ శేదుం

“4లలీఇా! ఇవాళ మనం రావడం 6 ప్పేమో... అత్తయ్య మనకోసం జెతు క్క_౦ున్న జేమో...నిక్ను ఇక్కడకు తీనుకొచ్చినందున నన్ను కోవ్చడు తుంచచేమో.__ అంది సీత,

కోనిళ్త్నూ కోప్పడడం ఎందుకూ? మూ అమ్మ నన్నే కోప్ప డాలి. అందుక జవాబు నేను చెప్పుకుంటానులే___ అంది లలిత,

అభోజనాలవగానే నీవ వూలజడ చేయాలని అంటూండింది ఆ ర్తియ్య- అందులోనూ మెంగలి శేవనల జడ, కనీసం గంటయినా పడుతుంది! వాశ్ళేమో సాయంశాఅం ఆయిదింటిశిల్లా వచ్చేస్తారట, మరి మనం ఇక్కద టూచుంళకు ఎలాగ ఫో అంది సీఠం

“పీమిటోనమ్మా, బా 8 వేమా నచ్చలేదు. ..నువ్వు నాకన్న జక హీడాడి పెద్ద చానివి కదా ముందు నీ పెళ్ళి నిశ్చయించాలి, ఆ తర్వాత వా విషయం చూడాల్మి అవునా! మరి నాన్నజాడా ఇట్లా ఎందువ చేస్తున్నాడో వార్థ 09 శావడం లేదుం ఇవ్వాళ్ళి విషయం చూడు! ఎందుకింత ఆల్భాటం, హాచావిడిి ఏమన్నా చెబుతాము కే అమ్మకయ్‌మని _ లేస్తుం టేమోవని ఛయం,...*

శం కెరటాలు

భయమా! వేనుండగా ఎవరేమి భయంక?) అంటూ పంగళాంోకి 'వవేశించాడు నూర్య్యా

కొన్ని సంకక్సరాలన ముందు కీట్రావయ్యర్‌ శ్రా స్త నుఖంగా నవనాగ 80కా వుండాలి” అనుపని ఆ పెద్ద గుంట గట్టున విశాలమైన ఇల్లు కట్టారు. చానీ చుట్టు తోట వేయించారు, డానిఆీ గుంట గట్టు బంగళా అనే వాళ్ళు ఆ ట్రామస్తులు. కిటావయ్యర్‌ కార్యాలయం ఆదే ఆయన రన మిశులతో శాతాఖానీ వేసే చోటు అదే.__.ఈపారి లలిత పెళ్లి కని ఆబంగాళాస వెల్ల వేయించారు తలుపుల వాటికి (కొత్తగా రంగులు వేయించారు.

ఆట్లాంటీ బంగళాలో కబున్లాడువంటున్న నీక అలిత మాటల 3డ్డం7 (పవే?ంచాడు నూర్యాం లలిక కోపంతో.) ఇక్కడహ దాపకించావా నాయనా! ఇక్క జెనరూ భయంతో వణికి పోవడంలేదు; వీరాధిపీరడయిన చూర్య వారాయణ'గారి సాయమూ అక్క_న్లేదు* అయినా ఆడంగుల కలుర్ల మధ్య మగ చాడ్తికేమి పని.” అని ఆరిచింది

“పనివుంచే వచ్చాను లలితా! అత్తయ్య సీఠను వెకుకతూంది. ఇక్కద ఛుంళే పంపమన్నది, బొంబాయి మామయ్యనుండి వుత్తరం వచ్చిందట __?” అన్నాడు నూర్యాం

*టలిత్రా! నువ్విక్క_ జే వుండు - వేనిప్వుడే జళ్ళి అయిదు నిమషాల్లో వచ్చేష్తానుకోని వెళ్ళింది సిక,

ఈ అదను చూచువని అలితతో అమె పెళ్ళి గురంచి కొన్ని మాటలు ఇప్పాలనుస న్నాడు నూర్యా. “లలితా! నీతో ముఖ్యమైన విమయం ఒకటి చెప్పాల జే వచ్చాను, ఇప్పుడు వెపష్పకపోతే తర్వాత పీలుపడకపోవచ్చు ___)”

“ళవప్పాల్పించేమో చెప్పరా ఇాలూ] పీరికలం మానేసి వెప్పు” "

“శ్సీరిక లు ఇాదు, శాని లలితా సౌయంతం నిన్ను చూడడానికి మాసు నుండి ఎవరో వస్తున్నారు కదూ] ఆ వస్తున్న ఆతడు నీకు నచ్చిలే సరే “రి; వచ్నకపోతే ఆనూట సృష్టంగా వెప్పేయి. అమ్మా నాన్న లేనునుకుంటాతో ఆనీ భంకో-బ పడి నోరు మూనుకుని వుండి పోకు! తెలినించా?ి ఇది సాధా

శిరటా అ న! శణమెన విషయం కాదు, యావజ్జీవితానికీ సంబంధించినది. ఇక్వుడు ఆఅనవ వరంగా నోరు మూసుకుంటే జీవితలాంతిమా ఏడవాలి _ తెలుసాకొ

“ఆలానే అన్నయ్యా! “నేనూ అట్లాగె అనుకున్నాను. ఒకచేశ శాకు వచ్చశపో తే నువ్వు నా పతుమే కదూ”

“త్రప్పకుండా నీ పతయే! ఏమి ధయపడక-"”” అన్నాడు నూర్య్యా

శాప్పేపటి కెల్లా నుండు పరుగెత్తు శొచ్చాడు, లలి త్రి అమ్మ నిన్ను తీనుకు రమ్మంది= పీకు జడ జేయాలిట్స సింగారం చేయాలిట. మూడయింది గంట, నువ్వేమో ఇంకా ఇక్క టే కూర్చున్నా వే... ఆన్నయ్యతో కలుర్లాడ జ వికి ఇజేనా సనయం_.!ొ

ఆహా ఏమి అధిశారం! ఒళేయ్‌ నుండూ] పీక ఆక్క బేవులడా? ఇక్క డికి వస్తానన్న దాక” అని అడిగింది లలిత.

పీఠ నిన్ను అక్కడికి వెంటనీ రమ్మంది. అమె ఇక్కడికి కాదుటం ఎందుకశుకున్నావుకి ఇక్కడ మిస్టర్‌ శం మూర్య నారాయణ అయ్యర్‌ గార వేంచేసి వున్నారు గనుక” ఆనన, తన్ను పట్టుకుండానని వచ్చిన అన్నయ్య శూర్యాకు ఆండకుండా పరు త్తాడు కుందు,

1

సరవ్వతను సమా, పీశా _ అలితను ఇంటికి పీలిపించిన మాటనిజమే. అలీక శాశాపే అలంకరణ మొదలు పెట్టారు ఆఫనిలో నీక ఎంతో ఊత్బాహం కనబరచిలది. లలితకు నీంగారించడంలో సీత కనబరచిన శ్రద్ధ చూచి జరస్వ శమ్మ కకిన హృదయంలో సీఠపట్ల దురఖ్యిపాయం తగ్గిందిం

శబ్నక్ష పీఠకొక వరుడిని కదర్నడమే తరవాయి. ఒకే ముహూ రంలో 50డు పెళ్ళిళ్ళూ చేస్తే మరీ మంచిది. అయినా అటా చేయడానికి క్యా్త్త్రం

గ్‌! న! రా లః ఒప్పునంటుందా ఆని ముందు చూడాలి, అభ్యంతరం లేశపో లే. రెండూ "పెళ్లిళ్లూ ఒకపాలే చేద్ధాముం ఖర్చులూ కలివీ వస్తాయి. వె(శ్రంలో ముహూర్తం పెట్టుకోవడం అన్ని విధాలా బాగుంటుంది” అని ఆందరికీ విపలేలా లెనలో కాను అనువంది సరస్వశమ్మ,

లలిత కింగారింపు చివరి ఘట్టంలో వుంది, పీఠ వాడావిడికి ఆంతం శేదండా- వుంది, అలిక ఆ వేతి గాజులు ఈ వతిక, ఈ చేతిని అఆ శతి మార్చడం జడలో తురిమిన వూవులను మౌటిమాటికి సర్దడం దువ్వెనతో పూపీటను ముంగురులను సరిచేయడం _ బొట్టు వెడి పీవి మల్లీ మళ్లీ పెట్టడం -_ పీటిలా నిమున్న శాలయింది వీఠ.

నూర్యాను చూడగానే సరస్వతమ్మాళ్‌ _ “పీరా! ఇంత వేళు ఎక్కడి ఇళ్లా వురాశి వాళ్లేమో అవ్న దానికి అరగంట ముందుగానే వచ్చేశారు. టిఫన్‌ పంపుచామకుకం కే నువ్వు కనపడకచీ పోతివి ఆ చీమాచ్చు మామ మయ్యేమో_* టయిమయిపోతుందో అని ఒళ టీ అరుపులు...ఇంక చీవరకు నౌకరు వేతికిచ్చి నుండును వాడితోళాటు పంపానుం వాళ్ళిప్తుడే. వెళ్లారు నువ్వూ వెట్తి - వెళ్లి “అల్వుడి గారికి అన్ని అందాయో లేదో చూడు ఫో?” ఆని తరిమింది, కాని నూర్యా కదలలేదు, “చేను వెళ్లనన్నూ! వెంత్‌మంది వెళ్లాలేమిటి? ఇప్పుడే ఇంఠ హణావిడి ఎందుకుకి” అన్నాడు,

“ఆహా! అక్బాయిగశారి తెలివిని చూడందయ్యా చూడండి! ఆంతా అబ్బ పోలికే, ఇట్లాంటి మహారాజులుం టే శేఫు "పెళ్లి ఇెట్లా చేప్తానురా బెవుడా[”

పీఠ 'చెన్పీంది “మార్యా! అమ్మ "చెప్పినమాట వినజాదదూ? దరి ఆల్డుడి మంచి వెడ్డ నువ్వు శాశపోలే ఇంశెనరు చూప్తారుకి)

“ళందరూ కలిని అప్పుడే “ఆల్లుడు'” ఆని నిస్ధారణశా వెప్పేన్తున్నారే ఇంశాఅ మహానుభావుడువచ్చి లలితను చూడనన్నా లేదు.” ఆన్నాదుకూ5 ఇష్టా

6చబ్టేనూ ఆజీ ఆంటున్నాను” ఆంది లలిత,

“న్వవ్య్యే నోరుమూమనకో వే)” ఆంది, సరస్యతమ్మాళ్‌. +

శెరటాలం శి

“చావా! నువ్విటా వాదిన్నూ ఇక్కడే హచుంకేు ఇక చేే కెళ్ళి చాళ్లవ- అన్నీ అండించి వస్తాను. నువ్వు వెళ్తావా నే వెళ్ళనా? దర్జాగా వెళ్లి ఆయనతో మాటాడి ఆన్నీ సరిచూచి రాపండా-ఇక్కడ కూచుంటా నంటావేెఆింది వీరుల

న!

“వాకల్లీ _ వాశా చెప్పావమ్యా! నువ్వే గనుక ఇవాళ లేశపోలే ఇంత వరణ్‌ వీని జడ వేయలేక పోయేదాన్ని-.. తెలుసాక్‌ సీహూ ఒక మంచి సంబంధం చూని వదిర్చి రేశాని నామనసు శాంతించదు”ి

“ఆంచరూ ఆ వచ్చిన వారి గురించి ఇదయి పోతున్నాలేఇాని ఇంట్లోని మనువుళలఅ గురించి ఆవంతయినా పట్టించువంటున్నారా = ఎవరయినా నన్ను. “ంబద్రిగో ఈ టిఫిన్‌ తిను” అని అడిగారా? ఏమి పపంచమో! అంతా ఇం తే]? ఆంటూ సూక్యా బయిటికి నెళ్లాడు.

చీమౌచ్చువయ్యర్‌. ఇంటికి నూర్యా చేళశసరికి మ దాసునుండి వచ్చిన వాళ్లు భలపహారం పేవిస్తున్నారుః వరుడు, అతడి కల్లి రండి, సుబ్బయ్యర్‌. ఈ నలుగురూ వచ్చినట్లు గమనించాడు నూర్య్యా, వాళ్ల తోచాటు వార్చుని సుండు కడా టిఫన్‌ ఆరగిస్తు న్నాడు. చిమాచ్చువయ్యర్‌ వారికి ఉపవారాలు శయ డంలో నిమన్న అయి శ్రున్నారు,

నూశర్యా వసారాలో వంభాన్ని అఆనుపని నిల్చుని వున్నాడు, ఆకళడిని గొమవించి మాజీ సళ్‌ జడి కా కిగారు*ఈ అబ్బాయి. ఎవరు.” అని

ణా ఆకారం

ఆప్పీడు వధువు అన్నయ్య సూర్య నారాయణన్‌ ఏ ఎస్‌ ,ఎన్‌-ఎల్‌.వీ. చచువు తున్నాడు.” అన్నారు చీమొచ్చుకయ్యర్‌ =

*ఎచెచెల్సీ చదివితే చదవ నివ్వండి. అంఠర కోపం ఎందుణా అంటభి? అన్నాడు సౌొందర రాఘవన్‌ *

ఆకడి హాస్యో జి రుచించని నూర్యానా కెందుకు కోపం* మీరే రాదడం- కావడం కోపంతో వచ్చివట్లున్నారు, అందుశ నే ఏది వడ్డించబోయినా వద్వ్య వదంటున్నారు!? అన్నాడు.

టా

న! శకరటాలు

“రజీ వశే!” అచ్చారు పద్మలో చనకా్యక్తిారు “ళామాథ్నీ! విన్నావా కర వాడీ మొటలు?ని ఈ కా వేరి నీళ్ళల్లో నే ఒక (ప్రక్యేక మహాల్యం వ -ది అనీ అఆంటుంటా నే, అ్భామయించా ఇప్పుడుకి?

ఎట్లెకీలన లఅలిర ఆలంశారం పూర్తయింది

ప్పీఛ్రా? ఇశనయినా నువ్వెల్లి ముఖం కడుక్కని, బొట్టు పెట్టుకో వే[౫ “ఆంది అలిర,

““వాకేమిళే తొందర! ఇదునో ఈ వంకీ జుత్తు ఈ (ప్రక్కన కేలాడితే ఎంత కాగుందో చూడు.)' ఆంటూ సీత లలిత జుత్తును సర్దపాగింది.

కకకర్చాల్రం ఇఛాళ్లే వే! నువ్వెళ్ళి వీర మౌొద్చ్నుపని తయారవు ఖఫో-నువ్వు పోక పోరే జీవిల్లి ఆ చీకటి గదిలో తలుపు గడియ వేసువని కూచుంటా వంలే? ఎవరు ఆరిచినా తలుపు తీయను తెలుపాకి ఆమ్మడాసు వాళ్ళట్లానే. వెనుక్కు పోయినా సరే?

“పీతా అలిఠ చెప్పినమాట వినమ్మా, నువ్వూ తేన (పక్కన వుండాలని “అది అళపడుతూలడి, పోమ్మా[) అంది సీత "పెద్దత్ము-

“ఆవ్రను నీతా? పెద్దమ్మ ెస్పివట్లు చేయి[? అండి సరస్వరమ్మాళ్‌ =

6బృచశ్రీ| ఇటా అందరూ బలవంఠం చస్డే ఎట్లా” అంటూ పీక కన అళం “కరణక్‌ స్మశ్రమిం చింది

ఈలోగా సరచ్వతమా ్‌ తల్లి ఆమెను పికట్లోకి పీలుచుకు వెళ్లి ఏదో రహాస్యం గా వెప్పింది, ఉసశీ సంబడం సీకోక్క_చానికే వస్తాయి ఇటాంటి ఆకోచవలు..నోరు మూసుకో1 వరద నీరొచ్చి వావి నీటిని కొట్టువలోదులే_? -అని సరస్వరమ్మాళ్‌ అన్నది మాత్రం ఆందరికీ వినబడిందిం

న! న! న!

పీఠ -వీర మార్చుకుని, మంసం కడుక్కుని బొట్టు పెట్టుకుని వచ్చిందో లేదో-సరస్వకిమ్మూళ్‌ “నీతా! సీతా! మి మామయ్య నీధిలోనే కల్చుని వున్నారు.ళాప్తా లోపలికి రమ్మని శెప్పమ్మా[” అందిం

శెరటాలు ఉప

పీక గుమ్మంలోకి వెళ్ళి చూచింది. మామయ్య, ఇంశా కొందరు. పెద్దలు పండిరి (కింద నిల్చుని వున్నారు. అటునుండి మోటారుళశారు వన్తూంది.

ఇలాంటి సమయంలో మొమయ్యను పీలవ వచ్చా కూడదా అని అలోచిన్తా గుమ్మంలో నిలబడింది సీఠ, ఈలోగా శారు వచ్చి గుమ్మం ముందు ఆగిండి. అలితను చూడడానికి వస్తున్న వరుడు ఎట్లా వుంటాడో చూద్దామన్న కుకూ హలం సీతను అక్కదే నిల్చో బెట్టింది.

శారునుండి మొదట జక ముసలాయన దారు, ఆ తర్వాత ఒక యువ కుడు దిగాడు. ఆతడే వరుడయి వుండాలి; ఆహా! ఎంత కాసన్నాడు]! నిజంశా లలిత ఆదృషస్ట్రవంతురా లే]

పీఠ మనసు కలవరపాటు చెందింది గొంతు కడ్డం-ా ఏదో నిలిచి నట్ల యిండొ కళ్లల్లో నీరు రాబోయింది. తల తిరిగింది తటాలునాసంబాళించునంది. పంశాళించుకని తలెత్తి చూడబోతే ఆతిడు తన వైపే చూస్తుండకం కన బడింది, “ఒక వేళ నన్ను చూచి పెళ్ళి కూతురనువనంటాలేమోో నన్న తలపు వర్చేశరికి వ్‌న్లు ముంచు కొచ్చింది. "0 జే రెండు 7ంతుఅలో అోపలికి వచ్చి “వాళ్లు వచ్చేశారు.” ఆంది సీక్‌, త ర్వాత లలిక దగ్గర వెళ్లి అమెకు కాన రీంచువని అమె చెవిలో ఇెన్పిండి. *“ఒనేన్‌ ( సీకు శాజోయే ఇజగడిని చూళా వే.,,,.చాఅ ఆందంగా వున్నారు...మామయ్య అన్నటు మన్మథులే వే)? అంది

“ఛి, ఫో[ి అండి లలిక,

వీధి నడవాలో మనుమలు వస్తున్న వప్పుడు వినపడ శా చే, ఆడవాళ్షందరూ తంట గదిలోనూ, అ చక్క గదిలోనూ వెళ్ళి చానవన్నారుం

ఓ నిమువం తర్వాత సరస్వకమ్మాళ్‌ మొతం బయటికి వచ్చింది? వియ్యం కరాలం కానున్న శామాతుమ్ము గారిని చూచి ''రండి[” అని పిలిచింది,

వచ్చీన మగవాళ్ళ ౦దరూ కుర్చీలలో అసీనులయ్యారు.

గబగబ లేచి వంట గది (ప్రక్క గదివద్దవ వెల్లి చీమా చ్చువయ్యర్‌. ఎఆమ్యై యిని రమ్మనండి, వేతిలో తాంలూలం వున్న పశ్లేం తీనుబని రమ్మనండిం. త్వరశా రావాలో అని అరిచారు.

త్‌ శరటాలు

నదిలోపలినుండి ఏదో వాద (పతివాదాలు విన్నించాయి, చీమౌచ్చు వయ్యర్‌ _--”” ఈపాటి దానికి వా గ్వాదం ఎందుకూ* సీఠ కూడా రావచ్చుగా.. "అందరూ రండి--ి” అన్నారు.

సీకఠ్ర లలిత గది వెలుపలికి అడుప పెట్టారు చేతిలో ఆాంబూలాలున్న పశ్షెంతో అలిర వంచిన తలెత్తకుండా ఆడుగు వేయసాగింది సీక ఆమె చేతిని తన చేతిలో పట్టుని ఆమెను కొద్దిగా తోసుకుంటూ వచ్చిందిం

పీక తఠ వంచలేదు. వచ్చిన వారిని తేలె త్తి చూస్తూ ముందడుగు 'ేపింది. చూపులో మూఫుగా “అల్లుడి వుంహమూ చూచింది. తాను అనువన్నట్లుగా, ఆకడు లలిక వైపు శాపండా, తన్ను చూస్తుండడం గమనించి ఆఅచె ఒర్డు "శులక రించింది

కలలో, వడుస్తున్నట్లు గా నడిచి వచ్చివ లళలీ* అందరూ వున్న చోటికి రాశా నే, ₹తికోని పళ్ళాన్ని ముక్కాలి పీటమిదవుంచి, నమస్కారం చేసేంది.

అలిత సమఘస్కారం చేస్తుండగా సీఠ మళ్ళీ “అల్లుడి” వైపు చూచింది. ఆతడు మళ్లీ లలితను శాకండా తన వెపపే చూస్తుండడం చూచింది, కేవఅం చూడ డమే శాదు, చిరునవ్వు నవ్వాడు, ఆకాళం నుండి ళఠకోటీ నతుతౌలు రాలి సీక హృదయ లోకాన్ని జ్వూజ్వల్యం మౌనంగా చేళాయి।

నమస్కరించి లేన్తూండ శా లలితకూ *'ఆయనిను చూచడాలనివీంచింది, బరు వెక్కిన కనురెప్పల్ని కష్టపడి పెకెత్తి చూచింది. ఆ క్షణాన *“ఆయన్‌ పెద వులమాద చిరునగవుతో తన్ను చాటి ఇంశెక్కడో చూస్తుందడం గమనించి చూవులు డించువంది,

“బస్వుడు మనం చూడడానికి వచ్చింది. జడలో రాకడి బిళ్ల పెట్టుపన్న ఆమ్మాయినే కదూ...” అని అడిగారు పద్మలోచనళా స్రీ,

“చాల శావుందండి మిరడగడం।! అవతల అమ్మాయివచ్చి నమస్మా50 చేసింది చూశ్రేదేవిటి.??? అండి శామాతుమ్మ.

శకటాలు శ “వెలియక శాదులేవే! ఆయినా సంబేహానికి చోటుండకూడదు కదా అని అడిగాను ఇనే,.,అమ్మాయికి చదవడం రాయడం వచ్చుక చాకలి అని అడి ారు కాకి అఈపీం (పక్న బేశారండీ! నాన్న మున్సబు పనిలో సగం ఆ అమ్మాయే శాదుటండ్తీ చు* స్ప అమ్మాయి చదవని నవలలా, ప్యతికలాశ ఇంగ్లీ షుహూడా ధారాళంగా మాట్లాడుతుంది శప అల్గుడు శారు మాట్లాడి "తెలుసుకుతటారు గచా..-” ఆన్నారు -చీమొచ్చునయ్యర్‌ * ఇది విన్న “అల్లుడు శా స్వయం శా పలిళారు, 4ళక్రర్రట్రి వాక వాయిడా ఎందుకు అజేదో ఇప్పుడే 'కేల్చుకూ పే సరి “ృజీ అన్నారు లెండి...అఆయిబా మేమంతా పల్లెటూరి వాళ్లం కదుటంతీ। ఇంళా అంత నాగరికత ఆలవడ లేదు. పెళ్లయి మా ఇంటికి తీసుకెల్లితే పడే పది రోజులగో అన్ని పాళరికతలూ నేర్చుకుంటుంది ఆమ్మాయి-ఏం; కటా వయ్యర్‌ , ఏమంటావ్‌ క ఆన్నాగు “వీమొచ్చుం అందుకు శా మిగారుం “కిట్టావయ్యర్‌ చారిని అడగడం ఎందు ఈ శాలఫు పోకడలు నావా మొ ఆవిడశీ నచ్చవు. కోడలు పిల్ల ఇంగ్లీవు చచు వులు చదివి ఉద్యోగాలు చేయాలని మేము కోరడంలేదు, అయినా అళ్నాయి ఈ శాలఫు వాడు కదండీ! ఆమ్మాయి చదువుకున్నదయి వుండాలని ఈించడం శహబజమే కడం పోనైండి అమ్మాయి పాడుతుం దాక ఆన్నారు, ఉప్టీం శిట్టావయ్యర్‌ ? జవాబు వెప్ప బీం! అన్నిటికీ నేనే జవాబు చెప్పాలా పేమటికి? శిట్టావయ్యర్‌ వంట నే-+అమ్మాయికి (పత్యేశ గా వంగీతీం అంటూ ేర్చింద లేదు, ఈ _(గామాలలో అటువంటి వాటికీ నసతిలేదు, శాని చాశాేే పొడు ఈంది. నేనే నేర్పించాను. నాకు సంగీఠంలో కొద్దిగా ప్రవేశం వుంది!) అన్నారు. 44 చళ్ళని బేక్‌ _ ఇళ నేం! దీవీఠర్‌ కృతి వీదశ్నా వచ్చా!

న! శిరటాలు

“ఆహా లలితా! “మామన పట్టాఖిరామా! పాడమ్మా, అన్నాడ కట్టా వయ్యర్‌ =

ఇంత సేవూ తలవంచున చే కూర్చుని వుంది లలిత, ఇప్పుడు జాలి నాలి మొహంతో తండి వెపు ఒక్కసారి చూచి మళ్లీ తల దించువంది.

' దీక్షిఠర్‌ కృతి రాకపోతే పోస శ్యామశాస్త్రి, కృతిన స్టే పాడమనండి.?”

“భ్య్యానుళొ స్త్రీ, క్చెతులూ వచ్చును. “సరోజ దళ నేతి? పాడమ్మా]”

అలిత ఏమి ఊలకలేద్రు పలకలేదు, సీత రవాస్యం శా “వీమిక్స్రే మాట్లాడ హంజా కూచున్నా వేం! ఒక పాట పాడవే కల్లీ 1” అని చెప్పిందిం

ఆయినా ఫలిత మేమి లేశపోవడంతో వరుడిశై పు చూచింది ఆతడూ అజ వమీణాన అమెను చూవాడు. వారిరువురి కనులూ మౌటాడువన్నట్లయింది.

ఈప్టీ త్రా, అమ్మాయి ఒంటరిగా పాడడాని!ి జంవరున్నట్లుగా వండి... శువ్వ్యూ అలికా కలిని ఒళ పాట పాడండమ్మా?” అన్నారు సుబ్బయ్యర్‌ ః

“కొను పీతా నువ్వూ శలిసీ పాడు” ఆంది సరస్వతమ్మాళ్‌ (పళ్ళకు వచ్చి నిల్చుని.

“మి ఇద్దరికీ కెలినిన పాట ఒళటయినా లేడే.” ఆంది సీక స్పష్ట్రంశాం

శళకప్పైశిప్లే నువ్వే మొదట పాడు! ళఠర్వాత అమ్మాయి పాడుతుంది... ఆత్నారు పద్మలోచన కాకి?

ఆమయోచించుకోనివ్వండి.. అలితా! నీవ “నగుమోము” వచ్చుకదూ.-ఇద్దరం శలివిపాడుడామా, ఏం? మానంగా వుండి పోక.” అని పీత పాడడం మొడలు ఇట్టింది. పల్లవి సగం అయ్యాక లలిక నొంతు శలీిపింది శాని ఆమె గొంతు పరగా పఅక లేదు, సీత అఆనుపల్ల విని వోయి" పాడుతుండ?గా లలిత జడా పొడుదామని (పయత్నించింది. కాని స్వరం “కీ చూమని ఆపస్వరం పలికింది. శాన్కన పాట అపిళేచిి గదివైపు వెళ్ళ (ప్రయత్నించింది లలిక,

అందరూ (మౌస్పడి చూస్తున్నారు. కోపంగా అడిగారు కిట్లావయ్యర్‌. “ఇ జేమిటమ్మా లలితా...

శళ ట్యాల ఉలి

వరస్వతమ్మాళ్‌ అలిత చేయి పట్టుకొని _ పిచ్చిదానా, వీనుయిందిచాళ* 9 అని అడిగింది

అలిత తల్లి చేతులను విదల్బువని లోపలకి వెళ్ళి పోయింది.

పాపం, నీరవ ఒక్క తణం ఏమివేయాలో తోచలేదు. వెంటనీ వరుడిని ఈ శాల్లాటి కళ్ష లో ఒక్కసారి చూచేని లేచి తానూ లోపలికి వెలి పోయింది

లేచి నిల్చున్న కిట్టావయ్యర్‌ ను పహార్క్చోమని ఇెవ్ఫీ పద్మలోచనకా, నిం ఈళరజాలేదు లెండి, అమ్మాయిని ఇబ్బంది పెట్టకండి. నొంతు విన్నాముకద్యా ఇంపుగా వండి. అబేచాలు పాట ఇంకొక నాడెషప్పుడయిచా వినవచ్చు లెండి[” అని సర్పి చెస్పారు*

పౌూందగి రాఘవన్‌ మాతం “అమ్మాయి మూగది శాదు అని లెలినింది కదా, అటే చాలు” అన్నాడు కటువుగాం

ఉఆట్లా మొట్లాడవరా అబ్బాయ్‌, అని కొడుకును మందలించి శామొక్ష మ్మా, లేచి లోపలికి వెళ్ళింది. ఆడ వాళ్లూ, మగ వాళ్లూ విడీవిిగా మొట్లాడు మన్నారు, తర్వాత వియ్యాలవారు విషదికి వెళ్లి పోయారు,

వాళ్ళందరూ వెళ్లి చాలనేపయి నప్పటికీ చరస్వతమా [ఈ జరీ తగ్గ లేదు. సీతను పిలిచి _ “ఆమ్మా శ్రయ్‌! ఆ విడిదికి వెల్లి వియ్యపురాలిని అన్నీ సరిగ్దా అందుతున్నాయా ఆని కనుక్కనిరా! ఆ చీమొచ్చుగారిని వెంటనే ఇక్కడి! రమ్మని చెప్పు అందిం

సీత బయలుబేరింది. జాకిలో -చీమాచ్చువయ్యక్‌. ఎదురయినా అగనండా ఆమె విడిది వెపే నడిచింది. ఆమె విడిది లోపలికి వెళ్లేసరికి ముందు వెపు

త్స

ఠం ఇరటా ల పడక వర్చీలో ఆనువని కూర్చుని వున్నాడు పౌందర రాఘళన్‌* సీరకనుచూడ శాే నిటారుగా హర్భునిోనువ్వొక తెవే వచ్చావా? నీ క్నేహితురాలినీ తీసు కాచ్చావాకి అని ఆడిగాడుం కొద్దిగా తటపటాయిం చి_* చేను మాత్రమే వచ్చాను, మరి మోరు లలితను ఇాభరా “పెశ్టేశారుశాం! అంది వీత. “ప్రశిలే నువ్వయినా ఈ మాతం నోవ తెరిచి మాట్లాకుతున్నావు- సంతోషం... నువ్వు కూడా అమెలాే! మూగనోము పడితే ఇంశేమా లేదు” ఆనన్య్నూ పెల్లి చూపులం చూడ డానికి ఎవరన్నావ స్తే నేనూ మూగనోనూ ప్త చాని నేం” ఆని సీత ఇంకా అక్కడ నిల్చోవడం బాగండదని లోడ లికి నడిచింది. ఎందుకో మరి అమె గుంబె టశటళమని కొట్టునంది, వోల్లో హచుని మొట్లాడుకంటున్నారు కా మిగారూ శామాతమ్మా. పీఠను చూడగాశే మాటలు అపారం “ఎందుక మ్మా వచ్చావు? అని అడిగింది శామొతున్ము. 4భ్టోజనమూ అవీ అన్నీ సరిగా అఆందినాయో లేదో చూచి రమ్మంది ఆ ర్తేయ్య_ “అన్నీ అందాయి, అం లేనా?” ఈఆవునండీ! అలికను గురించి నీనే ఒకమాట ిబుదానుని వచ్చాలు ఇవాళ ఆది మాట్లాడవండా వుంచే ఆని అనుకోకండి, మొ లలితంత మంచి పిల్లి "అెలివయిన పీల్ళి ఇంకెవ్వరూ వుండబోరు. గళగఅమని మాట్లాడుతుంది, పాట చాళన్న నాగ పాడుకుంది. ఇవాళ జల్లి చూఫులకని (కొ ర్త వార వచ్చి పౌడను జే సకికి చెదరిపోయింది. అందు గరించి మొళేమి అనుకోకండి” “భలే ఆఫౌధ్యురాలే ఈ పిల్ల” అన్నారు శాస్కిం “అందుక నీ శాలోలు మిత్‌ సంజేహల వచ్చింది.ఒక బేళ "పెళ్లి కూతురు ఈ వీలేశా అనికి? 6 దాని చేము౦డి లే. ఈ అమ్మాయికీ "పెళ్లి అమణంగా జరిగి రీరకుంది. మో నాన్న బొంకాయితో ఏమిచేస్తు న్నారు!” ఆని సీఠను అడీశారు కాకి 4వై ల్వేలో పని చేస్తున్నారండీ =

శఇరటాల య! 4జీరం ఎంతో)?

  • జీరం నెలవ మొడు వందల రూపాయలు, అయినా ఏం లాభంక అంతా ఖర్చుల”కే సరిపోతుంది. నన్ను చూ స్తే తెలియడం 'లేదూళొ

,అలిఠతలాగా నగలు జేసుకోలేదని అ విధంశా అంటున్నా వాళ్‌ చాన్దే ముందిలే తల్లీ! ఆ క్రీరామచం(దుఢి దయవుంజే బోలెడన్ని నగలం వేసు చంటావులే.,,ఆయినా మొ నాన్నగారు నీ పెళ్ళికై. సయత్నాలు చేయడం శదాళి అని అడిగంది శామాతమ్మాళ్‌ =

“మా నాన్న శయర్లీ చీశీజ్‌” పనికిరాదే పతంచారు, మొ అమ్మ మొతం ెళ్లో రామచందా అని నోలెపిడుతూంటుండి. శేపు మాతో కూజా ఈ (ప్రస్తావన తెస్తంచేమో। మేమా పట్టించుకోకండి.”

“ఆట్లా ఆనకమ్మా? ఏ బయసులో జరగవలనింది అ వయస్సులో జరిగి తీరాలి కదా!” అంది శామాశుమ్మ.

“జరగవలనించే శాని ఆయిదువేలు శాభాలి పదివేలు కావాలి అని వ వన్దే మానాన్న ఎక్కడినుండి రేగలదు?. అంచేత నీను “పిల్లే చేనుకోదల చుళో లేదులొ

ఈక్రొడుకలయినా కూతుళ్లయినా ఇట్లా అమ్మా నాన్నల కష్ట్రసుఖా "లిరిగి వుండాలి!” అన్నారు శా

లితయినా ఇం లేనండీ, అన్మూ చాన్న గీచిన గీటు చాటరు, శేళ "పెళ్ళయ్యాక మి ఇంటికీ వచ్చినామా మాట జకచాటదు,*,ఇంచాశ మోర దరూ వళ్ళ్చేశొక అ విషమయచయే చనం ట్రే ఆది జఅవును,ు అ _రృనొమలే కలి కంగడ్రులు, అందులో సందేహం వీమీ లేదు” అంది, నేడో చిన్న బానిని "చెబుతున్నానని ఏమా అనుకోకండి కాని అలికలాటి అమ్మాయిని "పెళ్ళి బసు కోడానికి మా అళ్ళాయి ఎంతో అదృష్టం కల్లి వండాలి, 'శెలయపాశ మా ఆళ్చాయిని పొందగల్లడమూ డాని భాగ్యమే శప్పాలి” అంది సీత,

ఈక్స్మీ యక్రబ్య్బో! ఈ పిల్ల చాల అెలివై, 9బేఎ అన్నారు శాం

నీలి శరటాలు

ఇంక ఇక్కద నిల్చోవడం భావ్యం కాదని సీత ఆ తృయ్య గారూ... ఇళ వెళ్తాను. నేనన్న దానిలో తస్పేమన్నా వుంశే మన్నించండి-” అని ఇెప్పీ బయలు దేరిందిం

చారిలో; ఇందాకటి చోటే హూర్చునివున్న రాఘవన్‌-౮నీ మాటఅన్నీ విన్నాను. నీ న్నేపాతురాలి పతం చాల బాగా వాదించావు సుమా! నీ వంటి చాన్ని స్నేహితురాలిగా పొందడానికి ఆమె వాల అదృష్టం కల్లివుం డాతి_)? అన్నాడు.

“ధాంక్స్‌ అంది సీత,

ఉనాాకందున థాంక్స్‌, నేనే నీవ చెప్పాలి శాని.?:

*మ్పైో ధాంక్స్‌ చేనిప్పుడందుకోను, శపు "నెళ్ళికి ఒప్పువన్నారని తెలిశాళ ఆందుకంటానుళలి

ఊప్పెల్ళి కి ఒప్పుకోవలసనిందే, శాని ఇరుపమోలవారూ ఒపుకోవాలి కదా??? అని చిరునవ్వు నవ్వాడు రాఘవన్‌, సీకకూడా మందహాసం చేసి, ముందువ నడిచింది. శాఘవన్‌ మాటలు, చిరువవ్వు-ఏటి కేఎ. టి అగ్థం అని ఆమెప బోధపడలేదు.

శాని ఆమె అట్లా అవీధి వెంబడి నడుస్తున్న తణాన ఆళాళశంచుండి గంధర్వ లామెపై పుషవర్జ 6 పరిపించిన మాట కిన్నరులు దివ్యగానాన్ని వర్షించిడం నిజం. ఆ గీతాలప చాట్యమౌడుతూ నడిచింది పీఠ, ఠనట్‌ ఏమ యింది, తన ఉల్లమింత్‌ ఉల్లాసంగా ఎందుకుంది?! ఏమో, ఎరగదు అమే; గహీంచ యర్నించనూ లేదు,

ఇంటికి చేశాక ఆమె ఈలోశంలోకి వచ్చింది తిన్నగా సతస్వతమ్మాళ్‌ వగ్గరప వెళ్ళి “అ తృయ్యా[ నీను మన లలిత గురించి చెప్పిన మంచి మాట లప వియ్యాల దంపతులుప్పొాంగి పోయారు ఆల్లుడుగారూ వింటూ కార్చు న్నారు రేపు అంగీకారం అెలుఫుతా రళ్తయ్యా, మిరు చూస్తారుగా”? అని చెప్నిందెం

వ వ్‌ గః

శెరటాఅు తతి కిట్రావయ్యార్‌ ఇంటి ముందు వేశివున్న పందిరి (కింద, ఆరుగులమిద ఆసీను అయివున్నా రందరూ.

లోఫలినుండ్రి వస్తున్న కీట్టావయ్యర్‌ ని చూచి పంజువయ్యర్‌ -“ఏీమండీ, మ్‌ మార్యా మాటలు విన్నారాశి నాలుగు రోబజాలపాటు పెళ్ళి అంక దుబారా చేయడంట'! కట్నాలివ్వడం, పుచ్చుకోవడం పాపంట!|%” అన్నారు,

*వాడేమిటి, ఈ తోజుల్లో అందరూ ఆమాక్షే ఆంటున్నారు, ఒక పక్క "జేదవారు మలమల మౌొడుతుంు ఇట్లా డబ్బు కగ లెబ్బెడం న్యాయమా అని అడుగుతున్నారు.” అని కొడువని సమర్థిన్తూ చెప్పారు కిట్టావయ్యర్‌ ,

ఆం శే ఆయితే ఫరవా కేదనుకోవచ్చు. డబ్బు వృధా చేయహూడదు అని ఈం డీ కొడువలం కే సహజమే. శాని మావాడు . పెద్ద. సోమలిను నాయన డిలా మాట్లాడుతున్నాడు, ఆతులు చెమటళార్సి పొలాల్లో పంటలు పండి న్తుంశే మనం ఊరికే కూర్చుని ఆ డబ్బంతా ఇట్లా దండగ ఖర్చులు పెడు తున్నాస, * ఇవన్నీ బాలశాలం సౌగబోవు-” అని హెచ్చరిక చేస్తున్నా చండీ.

“ఏవిటండీ మిరు! (పపంచఫు పోక జే 'కెలియనం డా మాట్లాడుతు న్నార్యు మౌొన్చు అచేడి సహజమే క దా...వ్యకస్థ మౌరనండా ళతాన్దాల తరబడి ఇట్లానే వుంటుందనుకుం కే ఆది హాపస్థ మండూక మన_స్పత్వం అని వెస్పాలి, “ద్ర జీ వాడిదే భూమి?” అన్న (ప్రచారం వినశే లేదా మిరు?” అని అతి గారు చీమా చ్చుకయ్యర్‌ .

“ఆహా, కవ్వూ ఆటు చేరావబా నాయనా! సరే, ఇచాక “దుక్నే వాడిజే భూమి”? ఆన్నారయ్యా, శాగుంది. శేపట్నుంచి “ళోసేవాడికే భాన్యం' అనరా ఆతర్వాత 6ళస్రాస్ట్రీ మేస్తే ఇల్లు” “చాకలి వాడికే బట్టలు”. డైకగ్ల శే మోటార్లు? “డాక్టర్ల శే మందులు” __*%పోర్ట గ్ల కే లై లుబళ్ళు” అనరూళ చివరికి “వంటే వాడిదే అన్నం” అంటారయ్యా] ఖినాళశాలే విపరీత బుద్ధిశా! అన్నారు అప్పాదురై శనీ

సినీ శెరటాఅం ఇట్లా వాద (ప్రతి వాదాలు జరుగుతుంద గా, చీమాచ్చువయ్యర్‌ ధర్మపత్ని అన్నమ్మాళ్‌ విసవిపా వడిచి కిట్టావయ్యరింట్లోకి వెళ్ళింది. అమె లోపలికి ెళ్లిన కొన్ని నిముపాలన భూకంపం లాంటిది వీర్చడినట్లు అనివించిందిం పెద్దగా అరుపులు శకలు ఎవరిడో ఏడుపు వినిపించాయి. పీటన్నిటిస్‌, మించి పరస్వరమ్మాళ్‌ తల్లి గొంతు విన్నడింది-*+ఈ దర్మిదులను పిలిపించవద్దే ఆంటే విన్నావాశ్‌ పెళ్లి చూపులన వాళ్లు రాక ముందు దొడ్లో చెప్పాను విన్నావా వావి సీటిని వరదొచ్చి కొట్టువపోదు.ఆన్నాను. ఇప్పుడు ఆంత వని జరిగింది, ఫం నేప్తా విప్పుడు??? అంటూంచా మె. “ఎంత్‌ అన్యాయమ్మా, ఎంత (దోవామమ్మా! ఎన్నడూ కనలేదు, వినలేదు._ఒశేయ్‌, జందూ? వీలవరా మా వాన్నను| ఇక్కడ కొంపలు అంటున పోతశుంకు అక్క బేడో వాట్లాడుతూ కూచున్నారు, పీలంచున కాకా వెంటహొిఅని పరవా యుంచింది సరశ్వతమ్మాళ్‌ = ఈ మాటలన్నీ విధిలోవి వారందరి వెవులా పశ్చాయి, కోపంగా లేచి ఇిసవిస ఇంట్లోకి నడిచారు శిట్టానయ్యర్‌ . “ర్తీన్సిక్సే ఏమిటా రభస! ఓిడుగు వడ్డట్లు ఏీమిటిక? అశ్నారుం ఆ|| పిడులే పడింది! చీమాచ్చుశారి. ఇల్లాలు ఏమంటుందో వినండి చెన్నపట్నంనుండి సొంపయిన సంబం ధాన్ని పిలిపించాళే వాళ్తు చేనిన ఘన శార్యం వినండి! జొంచాయినుండి ముద్దుల వెళ్లెలిని తీసుకొచ్చారు కచా చాని ఫలితం ఏమిటో వినండి... అంటూ అరిచింది పర స్వతమా, త్‌ ఇ “ఆట్టా శే. అస్ని వింటాను లే! మవ్వు మారం ఎవరి (పాణమో లేచి. ఉోయినట్లు అరవట| కాస్త ఇెన్ముదిగా మాట్లాడు.” అన్నారు శిట్టావయ్యర్‌ = ఆయన గడ్దింపు ఫకితంశా ఇంట్లో ఆరుపులు కేకలు తూయి అసల విమయం ఏమిటో బయటి కొచ్చింది చీమాచ్చు వయ్యర్‌ భార్య అన్నమ్మాళ్‌ వెవిలో ఆ మ్యదామునుండి వచ్చిన వాళ్ళ మాటలు కొన్ని విజఎజ్హాయి. ఆవాటి పారాంశం ఇదడి._ఆ వర చాడ్‌కె లలిక నచ్చలేదుట్స అతగాడు పీఠను పెళ్లి చేనుకోవాలని ఇష్ట్రపడూ

శెరటా అ కఫ్‌ తశ్నాడట మగట అకడి ఠల్తిదండుల వచ్చు జెప్ప'డానికి 'శంయల్నించాయ శాని అతడు అటేపనిణా వట్టుబమ్ససకికి చాకు అకడి ఆఫీ స్టానికి రల ఒంచ కలనీవచ్చింది కాని ఈ విమయాన్ని కట్టావయ్యర్‌ తో ఎట్లా పష్తావించిడం అని పస్తాయి సున్నారు.. ఇమ్సూ రన్స్‌ మబ్చ్బయ్యర్‌ ఆరి ఆభిపాయం కను వృంటుర్నారు. ఇప్పుడే ఐసాపెసా తేల్చుకపోవడమా, లేక ఊరికి వెళ్లి ఉక్తం శాష్తామని శెవ్పీ వెళ్లి వినవరంశా అంతా కాయడమా అన్న కస్‌ ఛర్ధనలొ వుడ్నారు 1వమ్తుఠంం ఇదంతా విన్నాక "వెన్ముదన్తడంణన కిట్టానణ్యుర్‌ శే కొవం వచ్చింది శాని బోనం ఎదరమిద చూసించడవెోళూ లెరియలేదు. చీమాచ్చుకయ్యర్‌ మ చూచి *ోఏీనుండోయ్‌,. జే నప్పులే చెప్పాన! మా న్యుతాదు కాళ్ల ెళ్ట మనిషితనం చూశారాకొ అన్నారయ అ్బళ్టు వర్టంకే అలిక కంక "పెళ్లి శాటేవిటిక్‌ మిరు ఊం అనండి ఈ ఇల్లి సంద సంబంధాలు పట్టుక పామ” అవ్నారు అప్పాదురై శ్యాక్తిం “ద్రాలెండి. ఈ వీడాడి శా కూతురు పెళ్లి వద్దులెండి. ముంరు ఊళ్ళ్షక ఇన్లే కాక్షందరూ అెశ్తేరాణ[ అంగి శరస్వత మ్మాళ్‌ రాజమ్మాళ్‌ శతి కింది. “అన్నయ్యా తప్పంతా జాది- ఆదేను జన 'శ్రలేశి నిర్శాళ్యరాఅని. మ! ళ్ళడిక వెళ్ళినా దురదృష్టం చావంటే జస్తుంది.. శట్వవ్యూరి కీ మాలట్లాడకం నిస్నెవరమన్నారుకొ అన్నారు శిట్రావయ్యర్‌ & ఆ పిల్లేమో పదువన్వి గుం దెఆ పగిలేలా ఏడున్తూందిం పీఠ మాకం వీం జేస్తుంది! కాళ్ళే ముందువ తాను రానే అంది కాని లలిక విన్నరాఃి పొసి కదినంంబజా రెప్పించాఫి ఆంది "పెద్ద్రమ్ము అభయాంళాళ్‌. ఈళచ్తజ్లో శ్రవటన్సి శా కూతువ అంతశన్న చినట$[ తరి మిారంతా, ద్ద చాక్తున్నారు కరా నెషప్పకపోయాకాని అని చఇాత్క్మాారం శేవింది సరి చ్వంిమ్మాళ్‌. ం రాలం ఆపండి! ఫీడుక్నళ్న ఆమాయిని శాంతీసరచిండి”? అన్నారు శిట్టావయ్యర్‌ ఐం

కలి శరటా ఆ “*వడ్తుపెందుకూ, చేయాల్చిదంతా చేసేసి పెగా ఏడుపాకటా!?” అంది ఉరస్వతమ్మాళ్‌ ల గదిలోపల, ఏడుస్తున్న సీశను బుజ్జగిన్తున్న లలిత ఈ మాటలన్నీ వింది చివర అమ్మ వెప్పిన మాటలు వినగాే చ్యరుమని కోపంతో. బయటి! కచ్చిందిా కళవాన్న్నా దయచేసీ నామాట వినండి. ఇవాళ్‌ వచ్చినా అబ్బాయిని “జీ ఇెన్నటి!ీ పెళ్లాడను, నన్ను ముక్కలుగా నరికినా పిళ్లాడనుం అప ల్‌ వ్యవహారమం తౌ జావ నచ్చలేదని మొదటినుండే అంటున్నా మౌ లెన్వరూ విన్నించుకో లేదు. సీత ముఖం కూడా కడుక్కోనంది నాతో రావజాని కష్టపడలేదు. జేజే చానిని బలవంతం చేని బయిటికి లోవ్క_వచ్చాను, మిరు గమక ఇట్లా అవ్యాయంగా దానిపై ఆభాంజాలు వేశారంటే నీను ఇంట్లోంచి పౌరిపోతాను;ు లేకపోతే బావిలో దూకి చప్తాను” అంది లలిత కోపమూ, వీడువూ పొంగి పొరలుతుండగాం ఆమె ఇట్లా సీత శరఫున మొట్లాడడం అందరికీ శా స్త ఊరట కల్గించింది. శాని సరస్వతమ్మ కోపాన్ని మొతం ద్విగులీకృతం చేసింది. “పోవే! ఇపుడే పోయి ఇావిలో దూకు! నా కసలు వీళ్లే పుట్ట లేదనునంటాను ఫోం అంది అమె “అబ్బబ్బ! ఏమిటరా ఈ అపళవనపు మొటలు! ఇప్పుళేరు పుట్టి మునిగిం దనీ...విషయం కనుక్క_రావడానికి చచీమొచ్చు వెళ్లాడు కడా ఆతణ్ణి ళా న! ని 99 ళానివ్వండి”” అన్నారు అప్పాదులై కాస్స, “*వీమాచ్చుమామయ్య ఏమి కనుక్కువచ్చినా నాన అనవసరం, అ అతా యికి నేను వచ్చినా సళీ నే నఠడిని వెళ్లాడను! ముమ్మాటికి పెళాదను)) ఆని ళల వ్రతిజ్ఞ చేసింది లిక, “ప్రీమ్సిటి అలితౌ, 99 ; ఈ మాటలు” అన్నారు కిట్టావయ్యర్‌. 4

శకటాలు శి “ఆది కనంటతానె మొట్లాడురున్నచా ఏమిట్సి ఇంకొళరు వెప్పశా చిని చొట్లాడుతుంది. అ నూర్యా గాడి దుళ్చోధనలే చన్నిట్లా చవ్యరచాగుల దాన్ని శేళాయి, వాడి మతి$ ఎవో చెడనొట్టారు) ఆంది వరస్వతమ్మం ఇంత సేపట్నుంచీ ఇదంతా వింటున్న నూర్యా రంగంలోకి దిగాడు, “ఆమ్మా! నా మతి లతణంగా వుంది ఈ తెలివితక్కన వ్యవహార వదని మొదటే చెలితే విన్నారు కాదు. మి కాలంలో మోరందరూ పెళ్లిళ్లే ఇీనువన్న శాపురాలు చేస్తున్నారు ఇాలం! మొ ఇష్టైలవ మమ్మల్ని వదిశి జీయండి. అలికరవ ఇష్టమయితే వెళ్లి చేనువంటుంది. లేదూ, పామెర్తు ఆ (ుహ్మా బీవులే వచ్చి చెప్పినా చేసుకోదు. పీశయినా అంతే! ఆ దొరణాడ కదలి నచ్చకపోతే ఆ మాట భేర్యంగా వెప్పేయాలిగాని అందుకోసం ఇట్లా స ఏడవడం టేనికి” అన్నాడు, ఆజా మూర్య్యా మనస్సు వరవర లాడిపోతుంది. ఆసలే అఆ మచదాసునుండి నచ్చి శరదంకే నచ్చలేదు; అందులోనూ ఆతడు. సీతను ెళ్ళొడుదా ననునంటా న్నాడని తెలిసేషరికి అగ్నిలో అజ్యంపోనిన చందాన అయింది అరడి మనను శాస్పేపటికి చీమొచ్చువయ్యర్‌ నుండీ కిట్రావయ్యర్‌ వ కబురు వచ్చిందిం ఈయన వెళ్ళారు ఆక్కడ సబ్‌ జడ్జి శాక్కిగారు వాళ్ళొవిడ విమయాన్ని "కుస్పష్ట్రంణా చెప్పేశాడు. “మి అయ్యాయి! ఎటువంటి లోటూ లేద్యు చిలకలా వుంది, శాని ఏం చేయడం, ఈ శాలఅపు సల వాళ్ళ థోరణుతే విచితంగా వుంటున్నాయి, పెళ్ళ్లంటూ చశనువంకే సీఠ చే "ఫిళ్ళి శేదునంటూ నంటున్నాడు. చే మెంత ెన్పీవా వినడంలేదు నురి మో కిస్టమెతే వెన్పండిం “పిల్లకు శాని పిల్లి తల్లికిగాని ఇష్టం లేకపోతే చెప్పండి, ఇందులో బలవంతం -వీమో లేదు అన్నారు, కిట్టావయ్యర్‌ దిగ్గర్రము 'చెంచాయ్య ఏమీ వెప్పలేక- గోచానిక్షేం, ఇప్వులే వీల్ల తల్లిని కనుక్కొచ్చి వెబుతానుి?) ఆని బయలుదేరారు, తిన్నశా ఇంటికి పోకు చీమాచ్చువంక్యర్‌ ను మబ్బయ్యర్‌ మూ తీనువని గంటగట్టు లంగ శాక "అల్లి ఆలోచించార, జాళ్ళిద్దరూ వచా శ్రాసై విరిగి నేతిలో పద్డీట్టయిందిం

కత. శెరటాలు మా అయ్యాయి శీవిటి మంచి సంబంధాలు కొల్లలుగా నప్తాయి, కాని ఆ జొంచాయి వీల్ళిన నరుడు అభించడం శష్టం. కట్నం ఆదీ లేవండా చేను. నంటానంటు శ్నారు, నద్దనడం ఎందుజకి అట్లా వద్దన్నందువలన ఎవరి శేమి- అాభంళ్‌ కనుక చేసే తాంబూలాలు మొర్చుకోవడం మెంచిది”ి అన్నారు. మొదట కచ్చిన కోపము; కలగిన నిరాళ శాస్త సర్టునన్నందువలవ కిట్టా- కయ్యర్‌ నా ఈ సలహా సమంజసంగానే తోచింది. శాని ఈ మాటను తన ఇళ్లాలితో చెప్పడం ఎలాగ అనే సమస్య పట్టాకంది ఆయనను, రాతి ఒంటి: కంటన్‌ ఆయన ఇంటికి బయళ్రే రారు. అయన సమస్యకు పరిష్కారం నూర్యా శెషళ్పాడు, దుఃఖంలో నిండివున్న నూర్యా మనమా కొద్ది కొద్దిగా పదుట పడ సౌగిందా ఏమో ఇదంతా జ వనిర్గీత మేమో ఎవరికి తెలంసు లన ఎడువందలం యాఖై రూపాయలన జీతంమాద ఢిల్లీ ఉద్యోగం చేస్తున్న సొందరరాభ యే సీకవ తనకన్న కగిన వరదనడంలో సంజేహాం ఏమా లేదు, వీత అదృష్టం ల్‌డ్ది అన్నీ ఇట్టా జరిగివ్రండవచ్చు. సీత సుఖానికి అడ్డుగా నిలవడాని! తా నరు? ఇట్లా పరిపరి విధాల ఆలోచించ సాగాడు నూర్య్యా

రాతి ఒంటిగంటన ఇల్లు. చేరిన కీట్టానయ్యర్‌ ను మూర్యా “నాన్నా! జా్లేను న్నారు మి'రేమనుకు న్నారు?” అని అడి గాడు, కనువ్వింశా నిద ఉోలేదా నూర్యా, నిన్నే ఉపాయం ఆడుపదాం మనుకుంటు న్నాను” ఆన్నారు శిట్టాకయ్యర్‌ +ప్పీత్ర "క్ట ెళ్లాడ తానంటున్నా డా అచ్చాయి,. అతడి ఆమ్మ నాన్న అందుక ఒప్పువన్నారా, వాళ్ళవ కట్నాలు శానుకలు ఏమో కద్ణట, శురి ను వ్యేమంటావు)?” అని అడీగారు,

శాన్నా![ వ్యవహారం ఇంరదాక వచ్చింది గనుక ఇప్పు డొక విషయం- శెలుతా వినండి, నున వకీలు అక్మనాధయ్యర్‌ కొడున పట్టాభిరామన్‌ జే. అలితను "పెళ్లాడాలని వంది పోయిన 'సంవర్సేరం మిరందకమూ బేవపట్నం శచ్చి వల్ళింటో కొన్నాళున్నాళే. అప్పుడు పట్టాఖి.లలితను చూశాడు. లలిక ఆరడి) నచ్చింది. ఆటాటప్పుడు *లితకోసం వేశే సంబంధాలు వెరువతు నాన్ను రని అతడికి ఇాధశా వుండి, వకీలుగారికి హూడా అజే చాధ “మా వాన్నషహ

శరటాలు టా! కే మెక్క.డ కనపడతామోయ్‌, "ఫిద్ద పెద్ద సంబం ధాలమోిద వుశ్నాడు లే.” అన్నాడు ఆయని? అని చెప్పాడు నూర్యాః

ఉన్సిజమేంరా, వకీలు గారింటిడి మంచి సంబంధం వాసా ఇష్టమే శాని మా- అమ్మే నన్ను- “ఇంకా మంచిసంబంధం వెతకండి వెరకండి”? అని (పీలే వంచింది. దాన్ని గురించి ఏడో ఒకటి నిర్ణయిద్దాము ముందు ఈ సీక్‌ వినయం ఏమి చేద్దామో చెప్పు,”

“ర్పీత్రక్షల్య ఆ _త్తయ్యజూ ఇష్టమయితే పెళ్లి చేసేయడ మే! ఎక్కు న ఖర్ము శేవంచా నీతవ ఇట్లాంటి సంబంధం దొరళడం మనందరికీ శంతోవ. కుకడా: ఈ పెళ్లి జరిగినే మునపహా నుంచి "పలేకదం”? ఇ

ఈ ్రంబ్ల శ్రే శూర్యా! ఈ విషయం వివరంగా నువ్వే మా అమ్మణ నచ్చ శెప్పి, దానిని ఒన్సించాతీ నేను వెబుతే శా వెళ్లెలి కూతురిని వెనకేన కొన్తున్నానని పోట్టాటవన రయారవురుంది_””

“కద్రానిళేం తెండి శాన్నా, "నేను అవ్మువ శెబుతాగా![. అన్నాడూ మారా,

అ వని నూర్య్యా అనుకన్నంత్‌ సులభంగా ఇరధవేరలేదు. కాని చివర క5ఠడు జకం సాధించాడు. అన్నిటికన్న ఎవ్కవగా___“అమ్మా] ఈ మడాను అబ్బాయికి అలిరని నే ఢిల్లీ, లావోరు, కలక తావంటి దూరజేశాలన పోజాల్సివ్రంటుండి, మన వకీలుగా రళ్ఫ్ళాయి!ి శ్తీ దగ్దరశా వుంటుం*, నువ్వు, జాన్న కాకల్ఫినపు రెల్లా వెళ్ళి చూచిరావచ్చు._” అన్న మూర్యా హితబోధ. సరశ్యకమ్మాళని మార్చింది.

వ |! ఖ్‌

తమురురోజు సాయం శాఅం, ఆందరి సమ్మరం మేరకు, మాను వాస్త వ్యులు, మాజ్‌ సల్‌ జడ్డి వద్మలోచన శా్సి, ప్కుతుడు చిరంజీవి సొందర లాఘవన్‌ ద బొంబాయి నగర వాస్తవ్యులు దురై పామ ఆంజ్యర్‌ ననూ ర్తె చిరంజీవి పొభాగ్యవతి సీతనిచ్చి వివావాం_ చేయడానీ౫ నిశ్చితార్థం జరిగిందిం

తం శఇరిటాలం ఉ సంబరంలో అందరికన్న వీన్సన ఊత్సావాతో లలిత పాౌల్లోంది; శాఘవన్‌ సు ఒకటి ర0డుసార్లు “అల్లుడుణారూ |” అని సంబోధించి అతడితో మౌొట్లాడనుణాడా మాటాడింది | సీకతో తన వివావాం నిశ్చయించుకుని మ్మదాసుకువచ్చిన రం రాఘవన్‌ మనను ఊల్లాసం-గావుంది. తన జీవితంలో నూతన ఆధ్యాయం ఆరంభమవుతుందన్న అనందం అతడిని ఆవహించిందిం శారిణితో రన స్నేహం అంతా కల ఆని మరవడానికి (ప్రయతించసాగాడు $ కాలవరత మరిచిపోయాడు హూడా. ఒక తోజు ముజఫర్‌ వూర్‌ నుండి ఆతడికో వు ల్తెరళి వచ్చింది, అందులోని వివయం అఆకరడిని ఆళ న్‌! చకిరుడీని శావించింది. ముజఫర్‌ వూర్‌ భూకంప బొధానివారణ సంఘంవారి నుశామునుండి వచ్చిన ఆఅ వుత్రరంలో__ఈ 'శ్రీంది విధంశావుందిః 66 ముజఫల్‌వూర్‌ అయ్యా, 122.04 మొక దుఃఖంశల్లిం చే వార్తను "తెలీియజేయవలని వన్తూంది , బొంచాయి నుండి తారిణి అన్న పీరుగఅ దేళసేవిక ఇక్కడకవచ్చి; ఇక్కడి వాధితులక శేవచేన్తూంది. అమె సేవానిరతి, సచ్చీలత ఇక్కడ అమెను ఆందరి (తిః ప్మాకురాలిశా శేకింది.. శాని ఆమెకు ఒక దురలవాటుంది.. అపుడప్పుడు సళ్ళ భూకంప ఫలితంగా ఏర్పడిన పెద్ద పెద్ద పశ్రళ్ళ అంచుననిబడి తొంగి చూ న్తుంటేవి, మేము ఎన్నిసార్లు వెస్పినా ఆమె అ అలవాటు మొనుకో శేదు. నిన్న మధ్యాహ్నం శివిరంలో భోజనం ముగించి వేళ్ళింది; కాళి

శెరటాలు తప అసప్మరాలేదు,.. ఆఖరుసారిగా ఆమెను చూచినవారు ఆమె ఒక పేద్ద పగులు పక్క_గా నిల్చునివుండశా చూచినట్లు వెబుతున్నారు. మరి ఆమె జూడ ఇంతవరపలేదు. ఎంతో జితికిచూ'చాము కాని ఫలితం అేశపోయిందిం ఆమె తైరీలో మి చిరునామా వున్నందున మాట్‌ వుత్తరం రాస్తన్నాము, కారిణి బంధువులు మాశెవరన్నా తెలిసివుం ళు వారికీ వా ర్త తెలుపగలరు, న! ఆదృష్ట్రవళాళ్తు తారిణి వనవ్క_వ స్తే మిశావార్హ "తెలియ జేయగఅము, ఇట్లు, సరళా బేనిం?

ఊఉ త్తరంలోని మొదటి వాశ్యాలు చదివేసరికీ రాఘవన్‌ వ తారణిమిడ వుండిన కేోలమంతా పోయింది, ఆరేడి వృాదయంలోే పేమ జాలి ఉప్పొంగి శాయిం ఉత్తరం ముగించేసరికి ఆతడి కళ్ళనిండా కన్నీరు (శమ్మింది. లేచి వెళ్ళి ఆంమారా తాళంతీని అం* లోవున్న తారణి ఫోటోను చేతిలోకి తీసు పన్నాడు, తారిణి మొటలు, చేపలు హోవఫావనిలా సాలు _ అన్నీ ఒళ టొకటిగా ఆగడి మనో నేత్రం ముందు 'చత్యకృమయ్యాయి, ఆహా! ఆఖరీకీ ఇట్లా ముగినిందా నీ జీవితం?) ఆనుకున్నప్పుడాతని అ(కువులు ఒళటొకటిగా అమె ఫోటోమిద రాలాయి. అఆ నురుతణయమే ఒక విధమెన (ప్రశాంతి అతడి శానహీాంచిందిం

ఆ ఠర్వాత వారం, పది రోజులదాశ రాఘవన్‌, ముజభర్‌ వూర్‌ నుండి పీదన్నా వుత్తరం, మంచి చాక్తను మోసుక రాగల వుత్తరం వస్తుంటేమోనని ఉదురుచూచాడు, శాని ఆటువంటి జేమీ రాలేదు,

ః వ ఉ

పీఠ ళ్ళి ఖాయమయిన కొన్ని రోజులను, నూర్యా ఆతిడి బొంళాయి ఆ త్రయ్యాకలిని గుంటగట్టు బంగళాద వచ్చారుః

*ఆ త్రయ్యా |! మికో విషయం చేయుదా మునే ఇక్కడకు ఇెబ వీలుచు శొనివచ్చాను.” అన్నాడు నూర్యా, శానేపు గుంటలోని శలువపూలనూ,

ల! శకటాలు గంట ఆవలిగట్టున వున్న 'సరుగుడులో వునూ చూచ్చి తర్వాత పలిశాడు, ఈ ప్పెద్ద విషయం శాదనుకళోండి, అశాళరామున్న వు తృరం ఆని ఎపుడన్నా విన్నారా? ఊరూ"పీరూ సంతకమూలేవండా వుండే వర్తకం ఈర్‌ మ్యతో, జ్వేమంతో ఎవరికో ెడుఫుచేయాల"కీ వుట్దేశంతో శాప్తాళే ఆఅ వుత్తరం, లాటిదొకటి మా పేరిట వచ్చింద త్తీయ్యా క?

*ఆశాక రామన్న వుత్తరమో నాశా?। అందులో ఏముంది క ఎవరిని శరించి వుండికి వాగురించా క మొనయ్యగురించా క

మి ఇద్దరిగురించి శానేశాదులి

“5 ఆయి'రే సీతగురించా!ి వీ దుర్మార్గుడు ఏం రాశాడు జా కల్లి గురించి! అన్నప్పూణామెలో కోపము శోకము (ప్రతి ధ్వనించాయి.

ఈ లేదు న లేదు నీతనుగురించి పీముంది రాయిడానికి*! పీఠలాటి శూతురును కవడం మి భాగ్యం 199

శాజమ్మాళ్‌ మొవాం నిప్పారింది; “ఆయితే అవు _త్తరంలో ఎక్క ఎకరించి శాశారోయ్‌

ఆప్లికప నిళ్చయించున న్నా మే ఆ నరుడిగుకించి రాసీవుందిి”

“ఆల్లుడినురించి ఏమని రాళారు మార్యా ?” ఆని కకూవాలంతో -అడిసీం డా మెం

ఈ వెస్పడానికి నోరు రావడం లేద ర్త్‌య్యా 1”

ఊఉ ఫరవాలేదు 'వెప్పు, “నీను బొాధపడతానని వనశాదక..?

“ఈ కాఘనన్‌ కు ఇవివర "కీ, బొంచాయిలో ఒకన్మూయితో చంబంధం శందిటం అఆ అమ్మాయి మికరోజు పద్మా ఫురంవచ్చి పోట్లాడి, శానారభపా న! "వళ్ళిందిట్కు ఊరంతా నవ్యువన్నారట, ఆట్లాంటీవాడి!ి పిల్ల నివ్వదగూనా ఆని రశానీవుందీం

నిట్టూర్చు విడిచింది తాజమ్మాల్‌ శాస్సేపు వూర్కునిి తర్వాత ఆడి గందం. “అం రేన్యా ఇంళా ఏమన్నావుంచా 9

శఇరంటాఠఖల హ్‌!

ఈబవిగగ్యంకులగురించి "హీయంగా రాశారు. ముసలాయనక దబ్బు మోద ఆళ ఎక్కువట, ఆయన ఖార్య చాల ఇవెద్డ్దజట, పెద్ద కోడలని చానా వాంసలూ పెట్టిందట, ఆ పిల్లి పుట్టి టికి వెళ్ళిపోయింది ; పద్ద కొడుకూ ఆమెళలోచాయే వళ్ళిపోయాడటం ఇట్లాంటి సంబం ధాన్ని చనువంటారా అని రాళారు”

కొంతసేపు మానంగా ఆలోచించాక ఆడిగింది రాజమ్మాళ్‌: ఈవ్రాంక్రు నా నూర్యా | వయసువ చిన్నవాడయినా అన్ని కలిసినవాడివు నువ్వు, నువుళ్తి వెప్పు.నీ శేమన్సిన్తూంది 7 ఈ వ్వత్తరంలో వివయాలన్నీ నిజముయి ఛ్రంటాయా

ఉ ఉండదు; ఇది ఎవరో గిట్టని వాళ్ళు ఈర్‌మ్యతో రాపినవు త్తం, ఇది శారణం7ా "పిళ్ళిని మౌొనుకోవడం వివేశంళాదని' శా భావన నుర మిళేమనుకంటున్నాతో ? ఇకన్నీ కెలిస్తే నమొమయ్య ఏమంటాడో... 7?

ళ మ్స మొమయ్యనుండి శ్రుత్తరం నచ్చింది. ల్లిక ముందురోజు ఈ ఛూరు చేరుతానని రాళారుం ఢిల్లీలో అన్తుడుగురించి వాకబు చేశారట, చాల "ెలివిగలవాదనీ, పే అధిశారుల కిఠరడంీ సదభిప్రాయం వుందనీ, తీకం "లన రెండువేలు దాక "పిరిేే అఆనళాళాలున్నవసీ అన్నారట.??

“చూళారా నరి నా మాటలు నిజమేకదా! ఇది ఎవరో ఆనూ యతో శాళారంతే._.:?

  • మంచి సంబంధం బదరడం అంళకే మాటలా , ఎంతోమంది ఇత "గాడికి పీల్లనిక్చామని వచ్చివుంటారు ౩ వదిరివుండదు, అంచేత మన సంబంధం చిళ్చయమయిందని తెలిని వుండబట్ట లేళ ఇడి రానీవుంటారు.ల*

“4 అవున ర్హయ్యా, అంతే |

“ అరి రే పెళ్ళిచేయడ మే నుంచిదికదూ 1?

  • ఆంతే మరి! ఇంక వెనక మూసీ పనికి రాదు...??

“ఒకవేళ అఆ వుర్తరంలోనివి యడార్థనయినా జడా మనం ఏమి శేయలేనుం, సీర ముఖ సంతోషాలతో జీవించాలని అ పరాళ క్ర వీవనవుంకు

గక శకటాలు ఆటా7 జరుగుతుంది, ఈ "పెళ్ళి జరశాలన్నది వె వనిర్ణయం ఆయిలే చానిని ఎవరూ మార్చలేరు కద 7 నిజమే! లలితను చూడజానికని వచ్చినవాడు ఎపుడయితే సీక శన్నునచ్నాడో అపుడే ఇది భగవంతుడి నిర్ణయం అని తేలిందికదా__

“అంతే నాయనా అంతే ! ఎవరో రాసిన ఆ పాడు వుత్తరాలన్ని శదివి నామనసు పాడుచేసుకోవడం ఎందుక, నూర్య్యా! ఇకనుండ్కి జనగాని, పీర5వగాని ఏ వు ర్తరాలు వచ్చినా నువ్వే తీసీసుకొని, చదివిచూచి, మాకు ఇవ్వదగినదయి తే ఇవ్వు శేకపో లే చింపి ఆవతల పాఠరశేయి... ఆసలం మానాన్నకు వచ్చే వుత్తే 5"లుకూడా నుట్వే తీసుకనిచూడడ మంచిది, నాకు ళానీన'స్లై ఎవడో దుర్మార్గుడు అన్నయ్యకూ రాని వాడి మును పొడు చేయ చానికి (వయత్నించవచ్చు... 39

అలాగే అత్తయ్యా 1! వాన్న వుర్తరాలుకూడా తపాలాఫీసుకే వెళ్ళి

చస అఆందుపంటాను గా”?

““వీచో నాయనా! నీ కెంతో బుణసడివున్నాను, నేనేమి చేయ గఅన్సు. దేవుడు నిన్ను సచా చల్లగాచూడాలని (పార్టి ౦చగలనం లే?

కొంతసేపు ఇద్దరూ మౌట్లాడలేదు. ఆ నిళ్ళ్హాన్ని చీల్చుతూ గాలి కళోరు విన్సించింది. సరుగుడు లోఫులోనుండి దూసుకువచ్చిన ఆ జాలిపళోరు సముద్రపు అలల పగోరువలె ధ్వనించింది.

క అ ర్రయ్యా, గుర్తుందా, ముందొకనాడు ఈ ఆలఅ వోరుకంటీ చహడువిని మిరు. భయపస్థూరుం ఏమిటని అడీగితే తర్వాత చెబుతా నన్నారు

రాజమ్మాల్‌ 'ముహంమిద మేఘం ఆవరించినట్లయింది ల

“6 వెబుతౌను నూర్య్యా! ఈ షణాన ఆదే చెబుదాను నే నేనూ అను వంటున్నానుం ఇక్కడికి రాకముందు బొంచొయిలో నేను జబ్బుతో పడళ మాద వున్నానుశదా. ..అప్పుడా జ్వర వేగంలో ఎన్నోోభమలు, కలలు చూచే

ఇకటాణా ల! శానిని | కొన్ని సంటోమమెనవి్య కొన్ని భయంకర మెనవి... జీన, వీతా శమాదపు ఒద్దువనిల్చువి వున్నామం. సీత సముద్రంలోకి నడిచి పోసాగింది, జవెళనటే |, వెళ క అని ఆరుసున్నాను, శాని ఆ ఆఅఅనోగసలో జా

ణాలా ళో వాటి గొంతు బానికి విన్చించచేళేదు. ఆది ఇంకా సడిచిపోతూకేవుంది. "వెళ్త ఇరటంవచ్చి చానిని కొట్టుకపోసాగింది. ఈత ెలినిన చేను తమేణంం దానిని కమీచానున్వి సముద్రంలోకి దూకాను. అఅఅను దాటుతూ ఈదుతున్నాను, ఓ అ ఆలల చప్పుడు మధ్య “సీతా! సీతా 1? అని ఆకన్తున్నాను. శా చేతుల శాళ్ళు ఆలనిపోతున్నాయి. చటుక్కన చేతికి ఏదో రగిలింది. ఆది సీఠ చేయి! చాని శేతిని పటునన్నాను...ఆంలే కఠ వెడిరిపోయింది.. ఇట్లా ఎన్నిసార్డ లు ళ్‌ నే

జరిగిందీగాని పరిస్గా వీతిచేతిని "శీను పట్టునే సమయానికి వాన స్పృహా కలివి ఆంతా నిజంశా నడిచినకే వుందేది. ఇప్పటికీ ఆది తలచుకుంటే భీతి ఏర్పడుతుంది. ఒకళ్లు కంవిస్తంది. ఈ కరుగుడులోఫు జాలినళోరు విన్నా అటే గు రుకుకముందిలాో

అత వాట

కాంరికేపుండి బూర్యా..”* ఇదంతా సీఠరళఫుడన్నా చెప్పారా? అని ఆడిగాడు.

ళ అత్తయ్యా! మోరీ వివయం సనీఠకజ మచెప్పివుండబాదదు__”

వాటి

అన్నాడు నూత్యాం

శాజంపపీట ఆగవోరంలో చెప్పవలవిళాని నాడావిడి | మరి నున్సలం శిట్టాకయ్యర్‌ ఇంటీ పెళ్ళి ఆంకీే పొమాన్యమూ | పెళ్ళి! చారం తోబాజం ముంది మేక తాళాలు (మోగాయి. అతర్వార ఆ వూరిలో వీ ఇంట్లోనూ

వీ

గ! ఇరబాలు పొయ్యోలో వీల్లిలేవలేడం”టీ నమ్మండి. ఆచలికీ శిట్లానయ్యరిం ట్లో బీ భోదనం: ఎర్తబండ్ల రా? పోకలక, వాటి మెకగంటల గణగణ మోరల్‌ ఆంతే న! శేదు, పిళ్ళ శంకు నోజులముందుగా ఇదరు వియ్యాగిండ్త వాహా వచ్చేశాడు, జానితో ఊరంతా ఉర్సకమే! జక సంచో షానికీ వారి ఉత్చాహావికి అవధులు శీళపోయాోయి. ఇంత అనండో తృౌహలలోనూో ఒక్క కొక వుండివోముంది అడి, పీఠ రండి దుడపామి ఆయ్యర్‌ ఇంతవరనా రాకపోవడ మే శాని ఇందుకని సీత పెళ్ళి వాయిదా వేయాలన్న (ప్రసక్షి శా నేలేరుం ఉహః, రాజమ్మాల్‌ మవసు చై్యథీభావంతో కొట్టు వలాకునోందె.. శాలి అమె రన ఆంతరంగంలోని అ వే దననుబకుదికి కనపడసీయలేనుం తవ భగ ఆాశపోమినాసరీ పీక "పెళ్లి కొనపాగవలనిండే..ని చెప్పిందామె... ఈ ల్సిపట్ల కన పంభార్థామోటి 'మోదాలను "'ెలపుతూ దొరై వామి రాసిన ఖ్రశ్తుమే అమప అ బలాన్ని ఇచ్చిండి. ఆ వుత్తరం చూచాక ళీ వియ్యూల కాం తటఫటాయింవూ కగ్గిందిం రాతి పదిళంటలకు ఆఖకి రైలు బండిలోహ డా ధుగ్గైూ సామి శాకపో యేసకికి ట్టాకయ్యర్‌ ఇెల్లెలితోకలిసి మాట్లాడారు రాజమ్మాల్‌ ఆకయ్య' అధయాంకాళూ, ఆమె ఛభ్య పీటలమావకూచు? పీకను కన్యాదానం చే పేటబ్లా

  • వ్లీీ అదృషవంతుకాలు కనుక నీ వెదిశాచార సంపన్ను అయిన దంప శులు దానిని కన్యాదానం చేయనున్నారు...” అని పంతృ వీ వెందింది కాజు మ్యాళ్‌, ఆధయాంళాల్‌ గర్వానికయితే హాన్టీ లేకపో యింది, 'శైట్టాయ్య్యార్‌ , లలితను సీకను సరినమౌవంణా. భావించుకు కే ఆన్ని ళ్ళ సీంచ్చల్టకూ చేశాక. కరుడికి వఘవుకు బముహూూ “ళు బటటలు శానిక్వండి త్తే ఎ నూ. జ మకోంటి శానిక్నండి ఆయన ఒకలాటి పేకొన్నారు. శావి ఇంటి ఆడ వాళ్లు

శఇరటాలు తో

"శృ త్రీసంనహిరచిన విమయాలలో 'నేచాలుండక మానలేరు, సరళ్యకమ్మాళ్‌ తశ హోతురు అలిత కొళతీరుగా, నీరకొళతీపగా ననుకూర్చెంది*

ఇదిచూచీ బాధపడిన అఆభయాంళాళ్తో కాజమ్మాళ్‌. క్‌ ఛాళ్లే శ్రూర్కోం అళ్కా 1! వీడో, ఈ పెద్ద మనిషి రానందునీ ఈ మొకమన్నా అయగుతున్న 'బేదని నీను సంతోషిస్తున్నాను. అన్నయ్య మంచికనంకల్ల న! ఈ పళ్ళి ఆం నుకూందిం శీకవో లే ఏమమువుంజేడి ? జీవుడి డయనల్ల మాట్‌ వచ్చిన వియ్యాల వారున్నూ, ' అలేజే, ఇనిలేజే” అని ప్‌శేవాళ్లు శారు... ఆఅంచేక, అక్కయ్యా, అనవసరంగా బాధపడవ...””' అని చెప్పింది*

పఠన లోటుగానే వుందిం నాన్నరాలే జే అని ఆరాటంళలిగింది. అలికణ చేస్తున్నట్లు తనకు చేసేవాళ్లు లేళే ఆని మనసు పీకింది. శాని అదంతా చొక్కాపెట్టుకొని_.. “పోని లే! అలి ఎవకేలపెడిరే కేమి నా ఆంత భాగ్యశాలి శారుగా తాను...” అని పొంగిపోయింది

శేరందరికన్న ఎకువ చింతించికవాకు మూర పెల్లికి ముందులోజా శాజన్మూల్‌ శీరిటవచ్చిన కంతియే ఆతడి విచారానికి శారణం. . ఎప్పటిలా వ్వర్తరాంందుకోవడానికి తపాలాఫీసుకు కెళ్లిన నూర్య్యా, రళ్నర్‌ విడిగా 'శచ్చివ తంతినీ అందుకున్నాడు. అ తంతిని విక్పిరదివాడు; ని శ్చేవ్లా డయ్యాడు. * "పె్ళిని ఆపండి శారణం ఏవిటో వముఖంలోవచ్చి షెబుతాము.. దై స్వామి *___ఇఅీని వుంది ఈ తేంతిలోం

ఈ రంతి "జేమివేయడ మో. పాలుపో లేదరడికి,. వేత "అళ్ళినరించ అశాశరామున్న వుత్తరాలు శానీనచా శ్ళే ఈ తంతిసీ ఇచ్చి వుంటారు. అవును, ' అజే అయివుంటుంది. శాని దీన్నిగురించి ఎవరిశయినా వెప్పినాా చూపిం చవా గందరసోళల అవుకుంది. ఇనక బీనినిప్పుడు ఎవరకీ 'చూపీంచరాదు, అన్న నిర్ణయానికి వచ్చాడు నూర్యాం రాష్రి₹టూ దరైపోమి ఆయ్యక్‌ శాజాతి. ఆయన నవ్చాళ శావాలం ఓ పళ్ళి ఆపుకోనిన్సండిం కానీ అప్వుడ్డు చక్‌ ఆవజవతో వా-ంచడం తిన ధర్మం. కనక ఈంతింగుప్పుచి ఇబ?డు మాట్టాడం-దు; రాత్రి దిర్రైపాము రాఃపోలే చూద్దాము,

ణి శఇరటాణు

ఈ విధంగా ఒక వ్యయానికి నచ్చిన మూరా్థ్ర్క క్యాతివూతా రురై పాహి అయ్యర్‌ శాక పోయేసరికి మరింత అయోనుంసులో పర్హాడ్కు బ్య వాహాఫ్పు ఊశేగింపుకూడా అంపోతుంటే. ఇంక తంతినరించి వెప్పడల ఎట్లాగ ? ఎకరో మూాస్థడు, ఈర్ష్యృగొన్న వీళాచి ఇచ్చిన ఈంతి కారణం3ా ఇన్ని పీశ్చాట్ల అఆపడమూ వీతకూ శాజమ్మాళ త్తయ్యతా తీరని దుఃఖాన్ని కల్లిం చడమూ ) శీ] అట్లా ఎన్నటికీ చేయరాదు. బేవురెట్లా నిర్ణయిశ్తే అట్లా అదనప, ఈ తంతి విషయం ఇంకొశరికి కెలియని చ్చేదిలేదు...అన్న నయా వికి వచ్చాడు సూర్యా. అయినా ఆ శంతి ఆతడి మనసు వొళ వన్మురి పురు గలా దొలవడం మానలేదు

తుకుసటి కోజాన కెల్లి వారకముందే ముహూర్తానికి శావఅనీసనస్ని ఏర్పాట్లు చేస్తున్నారు పదిలోపుశానే ముహరార్తం, వాడావిడి ఉరుకులు, వయగులు. ..?? అంణపో౨ణ౦ది మాహర్శ బేశయిపోయింకిి అని లతలో[వక్కా ఈళ-దీ ఆరిచార్మ ఆ్లాళ్ళిద్దరూ. శాశీయాషతళని ఐకలందేరి సట్టుశుని పరి అడుగులు శేళాతో కేకో..._. “చా ల్లెండిం ఏకంచా కాళీ వెళ్లిపోకండి....” అవి అరిచాను... మిగ కావన్నీ చకచక శానిచ్చాశం ముహూర్తం అసన్న శుంబంరి.. జంట జాదస్వురాలు వెవులకు తూట్లు పెడుకుండ*ా్యా డోలు కార్య గాళ్లు ఇంటికప్ప్వులదర నోడుతుండ-గా, వేద ముంత ఘోవఆఅం అళా- కాన్న్‌ అంటశా, మ ర్రైదుప్పులందరూ “గారీ కల్యాణం. పాడశా. ఫొందర శాఘకన్‌ సీర మెడలో మంగళనూ(త్రం కట్రాడు; అదే దుముహరంార్తాన్నే వట్లాలిరామన్‌ అరిఠక మెడలో మూడుముళ్టూ జేశాడు.

మాంగల్య ఛారణళాశానే కొంత సందడితగ్గెంది. అంతవరన ఆ ఇంటికో ఇరున్కని వమటలుకక్కిన వాళ్ళందరూ వీధిలోకివచ్చి శాలి పీల్బ పౌగారు. మూర్యాజాచా వీధిలోకి వచ్చాడు. బొద్దుటినుండి ఇంట్లోకి వీధిలోకి అధమల జేయి పొర్ష శ్నా తిరిగిన ఆతడి! __“అమ్మయ్య 1 ఇక దీం "ఫెళ్తి అంణ పోంబంది) ఇంక లతినన లేదు” ఆన్న తఅపు ఊరట కల్లించిందిం "

శకటాలు న!

శాస్పేనటికి ఎర్దుబండి. రావడం వివన్చించిలది. ఎత్తుల. మెడనటలు ఇిన్పించాంణ, వీధి చివర కి ట్రావయ్యర్‌ శారి బండీ కనువించింది. అందుళో జొలళాంణ మౌమయ్యకచ్చి శకంచాలి, వూళ్యా వరుగత్తుకుని వెళ్ళాను ఇంటిళోవ్సున్న వ్య క్తి దిగకముంటే....* అజేమిటి మాదుయ్య 1 ఇట్లా “ళా కుటి ? క్యారంతా మిళోసం చూచిచూచి కక్షికాయల కారిపోయాయి అవి వలకరించాడుం

అండిలోవున్నది దురై సామి అంయ్యళే. అయసన నూర్యాను ఎజాదిశా చూళాఊం

ఆశ్వ వీతడ చానను ఏ సూర్యాని

*ట్చీ | క్రిట్రాభయ్యర్‌ అెండో అబ్బాంజవిశాడూ

ఆవును. మీరింత అలస్యలకా కచ్చాళేం ? మాంగల్య ధారణ అంణ పావుగంటయిలది. పెద్ద త్రియ్య మామయ్య కన్యావానల శేళాతుో

“ప్ప్పీట్రి మాంగల్య ధారణా ? ఎవరికి 2

44ప్రీద్ర క్ష బలిత్రక్తూ 17?

  • పీరవకహూడానా +) వరుజెవరుి

= ఇంశెకరు పౌందరరాఘనటే |! ఏం అట్లా అడుసతున్నారు ) మాక ఇంతకు ముం టే తెలునునుక చా, ఢిల్లీనుండి మిరు ర్తిరంకూడా శాకారు కదా

  • జశీనొళ రంతినిచ్చాజే?” అని అడిగినపుడు దుళై సామి ఆయ్యర్‌ మాటలు ఠడబన్లైాయిం
  • తంతితూ ? ఏముకంతి ? ఏ దీరాలేజే ?” అన్నాడు మార్యా వీమోి తొరొకకుంచాం

*- పీత "పెళ్లి నాపమువి రంధి ఇచ్చాను. అది అందలేడా 1” సూళ్యా తన సంది ధ్ధావస్టను తప్పి పుచ్చువంటూ “మౌమయ్యా | నిజమే కాస్సేపు చుందర ఒక తంతివచ్చింది. సేపే అంరుకవి చొళ్కాకేబులో వ్రుంచుక వ్నానం శాని ముహూ రృపు హావడిలో మరిరేపాయ్య్యా, నేను చవనలేర్యు

త న రృడక్షా వా న! శ్హయ్యు కీవ్వనూ లేదు. ఇదేనా, అది' అంటూ చొళశ్కా వేలు వెలికి కంఠిణి తీసి చ్చాడు. +(అ]| ఇ! ఇది నిన్ననే ర57బాలీకదాం ఈ మారుమూల కామం నౌనడంలో ఆలస్టమయింలిల అంతా ఛగవంతుడి లీజ, మన మేం చేయగలం? సూర్యా | దీనినిగురించి ఎవరికీ చెప్పకు._”' “ఆవును మొమయ్యా 1 ఇప్పిమా,తం లాభం ఏమిటి ? ఆరగనలడిం శనో జరిగిలళోయింది 1 అన్నాడు నూర్యా *ఆిస్పుకు జరిగింది జరిగిపోయిలది. అడి ఈళ్వరాజ్ఞ 1? అని తంతిని ముక్కల ముక్కలుగా చింపి పాళేళారు దురై పౌమీ. ఫ్‌ న! క! ఇంతవరకు తన (శీగంటితో ఫౌందరరాఖువక్‌ ను. చూచి వ్యురిసిపోతున్న పీన వాశార్రుగా రండి రావడం కనుపించింది. అంత పేపటినుండ్గి, అణిచి పేట్టిన దుఃలమంతా పెల్లలి కంది, కన్నీళ్లు బొటబజొట శారసాశాయి, కాజన్మూళ్‌ శవ్రంభాన్ని అనుకుని ్షంళంలా నిలచింది. అహి చూరురిని సముదాయించే స్థితిలో" లేదు. ఆ పని అభయాంబాల్‌ చేనీంది. “ఎందుకే పిచ్చిదానా వీడుపు ) ఇప్పటికయినా నాన్న వచ్చివేశారసి ఇంతో సించక.” అందామె. సీకయొక్క ఆ త్తిగారున్నూ కడలిని శాంతింప శేనింం.. ఆ (ప్రక్కనే జూరున్న సుండుకూడా “ఏడవకు నీతా) వీడి వే శాటుక వెంపంశా అవుతుంది? అన్నాడు, దురై పామి అయ్యర్‌ వచ్చి సీత (పక్కనకూర్చుని * ఏీడవణ తల్లీ ౯ వైలుబండి. ఇట్లాభేసీంది.. లేకపోలే సమయానికి రావండావుంటాచా అంటూ వెన్ముదిగా ఆమె వీపు నిమిరారాం అప్పటికీ ఆమె వీడుపు అగకపోయేసరికి రాఘవన్‌ నెమ్మదెగా ఆమె వేతిని స్పృశించి “పీతా! అన్నాడు. నీక కన్నీటిధార వెంట-వే ఆగింది. కడిసిన తన చకనయజాలతో అతడి నొకసారి చూచింది. ఆ చూపులో ఎన్ని విషయాలు, ఎన్ని ఆల్ధాలం[ సపొందర రాఘవన్‌ హృదయానికి అవన్నీ ఆనగతమయినా యి,

వశణూలా న!

మ్యూచానునుండి బయలు'డేరి నల్బబ్లి ఏనిమిది గంటలయినందున కూర్చుని

జాణ్సని అలనివున్నారు పయాణీజలుఫ వారికందరినీ మోసనని పొగలు కజ్యు.తూ పర గడుతూంది (గాండ్‌ (టంగ్‌ వెక్సొ పిక్‌.

ఆ రైల్లో ఒక రెండక శరగతి ళ్రైలో సీత పయాణం చేస్టూంఓ ఆమెతోళాటు అమె ఆ త్తగారు శామాతుమ్మాళ్‌ నాడా వుంది. ,, శామా క్‌క్యు ఒడిలోజాచుని ఆమె భుజాజమిక వెంపలమిద కొడుతున్న గి ఎవరం

అ కొడుతున్న వారిని పీక భోపల గా మందలిన్తూంది-” వాసంతీ! ఇామ్మనట్లా కొట్టన-రప్వు |! ఉహ్‌”

లంజలు తలుపు. తెలివాల్లి! ెలనకపోలే ఆలాగే కొఖతాను? అంటున్న వాసంతి , శామొక్షుమ్ము ముగ్వల మనమరాలు. వీళా కాఘువక్‌ 9 శోములపంట. అఆ చిరంశీవికిప్పుడు రెండో వీడు.

నైలు కిటికీగండా కఅ బయటక పెట్టి తొం%చూసన్తున్నది.. తాసంథి అని శామాతుమ్మాళ్‌ శిటికీలు మూనీంది. అవి కెరవాలని వాసంతి వివాదం - చినకకి నునునురా లే గాలిచిందిం

కెంటే తన చిన్నారిచూపుడు జేలితో బయటక చూ-ఓన్తూ “బొమ్మా? అజేంతీ బొమా శ ఈ అని అడిగింది వాసంతి.

“ఆశి పాడుపడిన కోట ?” ఆంది సీఈ,

తటోకం కే ఏంతి 39

“కోటం కే కోళకే! పీకు జవాబులు వెప్పడం నానే శాదుకొబూా, నూ ర్యా మామయ్యే శావాలిఎి

“కూర్య్యా మౌనుయ్యను వీలవమ్యా [07

“ఇప్పుడే పిలుపే వినపడదు, లెలాగింతర్య్వాలే నప్తారం శాంతకే వాసలోవమ్మా..??

లి ఇరటా ఈ ఈ ప్రోమ్మా (9 అని బయటికి చూడ సాగింది వాసంతి, మనమనురాళి లాగే వెలుపలకు చూస్తున్న శామాకమ్మం” ఏక ఫాదచూచినా కోటలు కను వీస్తున్నాయేం. ఇవన్నీ కట్టినవారెవరో 7 అందిం ఈవ్రండ్రతో కాజులూ నవాబులూ కట్టార ర్తయ్యి! కుమార శరయ్యేం దపిటు ఢిలీయే దేశానికి రాజధానిగా వుండింది. ఢిల్లీకి అ్యగాడ నధ్య ఖ్డాశే శోటలమయంగా ఫంటుంది ?? ఆండి సీతం

  • చృన దదమ్సీణం వెపు శయాణంచేన్తే కో వెలలం కన్ఫిస్తాణం చిడం ఇకంనుండి తిరుచ్చినాప్పళ్ళికి నెల్లో అట్లా ఒకళసాఠి "జీను అయిదుకందల శోపురాలను లెక్కెట్టాను.. ఇటువైపు అసల కోవెల లేవున్నట్లు లేనే అతిది శామామన్ము. నైలు పకుగెడుతున్నపుడం చాని శ్రాలుబేనే ళబ్దంనుండి ఒక (కతి, అళకలయ ఏర్పడుతాయి కదా); అ [కుతి లయ సీ మనసులో “పొందే శాఘవక్‌. ??__గఢిల్రీ జంటమిన్‌”” అని నాట్యం చేయ సాగా జం

ఈ విధంగా మనసు సొంకరరాఘవన్‌ మాద లగ్న మెవున్నా అక్తశా కకుగుతున్న 'పళ్నలన జవాబు ెబుతూంది సీకు “ఆది పశేశాని సీర మార్యాన ఇంకవరకు ెళ్ళిళాలేదేమిటి +) ఎందు శాలేడో కెలుసా, ఏీడశ్నాలోపనూ, * అని శామాతుమ్మల్‌ అడిగింది,

“ఆల్ళే అట్లాంటి జీమిలేవు. ఆయినా నూర్యాద వయస్సు ఎన్మత ఏమయిందని?” ఆయినా పెళ్లి వూను ఎత్తితే ఆతిడు వేనసలు పెల్లి చేదుకో జీ వేదుకోను అని అంటాడు.

“పిల్లలందరూ కొంత శాలంవరక అట్లానే అంటుంటాడు చివరత వెమ్మదిగా సద్దనంటారు. నూర్యా ఏంశవరన చదువువన్నాడు |

“లి ీ చదంవుతూం దేవాడు$ ఇప్పుడు చదవడం మానేశాడు, ”

“ఎందుకు మాౌజీేశాడు, సరిగా చదనలేశకనా? మూర్యాన్ని చూనస్తుం యే కొంత మందనతిలాగా నీ వున్నాడుంి

శకళటా ఈ ఇ ఆ (-డటానీఃి అట్లానే వుంటాడుశాని నిజానీకి నూర్య్యా చాలా 'శెలివై నవాడు, ఆసలు నా పెళ్ళి జరిగిందం కీ కారణం అత శే అని వెప్పాతి, ఫూ అచ్చాయి నాక్‌ అలిఠనచ్చలేదు సీరే నచ్చింది అని చెప్పగాకే మా అర్హ శామలనద ఎంతకోపం వచ్చిండో 'కెలుపా. వాళ్ళను శాంతించ చేనీనచాడు చఈూర్యాపే 99 46వ ఆ త్త మౌమలుకోవ్చడినంత మాతాన సి అగిపోయం చా శిమిటి] అయినా నూర్యా చదువు ఎందుకు మా ేళాడు 9 శ6 శద డ్రి క్రీ చై ఇంగ్లీ ము చదువులు గచ్చనటు బి ఏ. వరిష్‌ షసూసయితే శల్లిడలద్రులు ఏదై శా ఉద్యోగంలో 'చేరమంటారటం ఆ తరవాత ఎనరైజా కళ్ళి మా పీళ్లిను యిస్తామని గొడక చేస్తారట... + 19 కప్రిల్లను యిస్తావనివ స్తే అది గొడవా | నేనుగూణా మా ఠమ్ముడీ చాతురిళోసను కే నూర్యాగరించి యింఠశా అడుగుతున్నాను అయినా ఉద్యోగం లేసంచా అకడు ఏం చప్తాడట శ ఈబ్మట్రు ప్రక్క ఎక్కడో శాంగ్రాను సభలు జరుగుతున్నాయట కాట కోసల క తున్నాడట మళ్లీ వనవ్క. వెళ్లడట. ఢిల్లీలో నేవుంటూ వళలికలక చాస్థసాలం ఆఫీ కాద్చామని అనువంటున్నాడట,” ఈలోగా రైలు “జేగం తగ్గపాగింది. ఇంజనుగట్టిగా వూనీండి. దూరంళా ఆదేకమంది (ప్రజలు ఒక్క సారే ఆరస్తున్న చప్పుడు వినిపించిందిం కీక రె సిక్రైనుండి బయటకు తొంగిచూసింది. “అత్తయ్యా అదిగో ఢిల్లీ స్రేమను... మి అఆళ్చాయి వ్రేమనువకచ్చి వుంటారు,” ఈలోగా నిద్రపోయిన చాసంతిని కీఠలేసింది. వాసంతీ లేవమ్మా ఢిల్లీ వచ్చేసింది. శాన్న శారుకచ్చి వుంటాడు శి? ఆంది పెవులు చిల్లలుప కేలా వినివీసున్న వానావిధ రణగణ ధ్వనుల జ! శః అమధ్య గాండ్‌(టంక్‌ ఎక్స్‌(ంపెస్‌ ఢిల్లీ వ్రేమక్‌ లోశి (వవేశించింది బండి పేషన్‌ లోకి (ప్ర వీనిస్తుండ గా ప్రాటుఫారక్‌ మిద నిలుచున్న శండలాది జనుల ముఖాలు సీఠ॥ల్లల్లో (ప్రతిఫలించి మొయనుయిశాయి. శాని ఇ కుతజరకదనాన్ని తన అంతరంగంతో చోటుచేనువన్న ముఖాన్ని సీక

రో ఇళ కనాను కళ్టు వెదిళాయిం. అ ముఖం కనువించగానే “వావంతీ ఆదినో వాన్న 3 క” ఇని సీడ్‌ ఆరచిశ ఆకఫు ఆ న్రేమములోను చప్పుళ్లన్నిటిని మించి వినిపించింది.

“ప్రరమ్మూ నాన్న 2౫ అని అడిగింది పాపాయి,

అళలీలళా జనాన్ని గప్పించునంటూ సీరవున్న పెట్టివైపు వదచివక్తుక్న సూందరశాభకన్‌ వాళాత్తుగా గారి మధ్యలో ఆగిపాయ్యాడు. " కీఠవున్న చోటీషి పకుటి వై ప్రే, ప్రాటుఫోర మే అటా్యప్రక్కనుంచి ఒళ రైలుబతచీ కూర జేన- కంటూ బయలు'జేకింది.. పొందరరాఘవక్‌ ఆ బండివై ఫు తిరిగాడు. కీర్వవిళు కాజంజూ ఎదుటీవై పతొంచర తొందరశా వడిచివెళ్లాడు, రాభదక వెళ్లిన న్లులో ఇద్దరు ఆడవాళ్లు జూర్చునివున్నారు.. వారిలో ఒశామెన చూసీ వీగో అడిగాడు. అమే వీడో జవాబు వెప్పింది. ఇతడు మల్లీ నీతోరష్కాడు. ఈలోక శేలలిడి శేదలపాసిందీ... చిట్టచివరచన్న గార్డు జక్హై. కశడ ౫ య్యేబాళా రాఘనన్‌ ఆక్క జే నిలుచుని కటికబయట కన్పిస్తున్న ఆ క్రీ మొహాన్ని చూన్తూ నిల్చున్నాడ్‌. ఆ తరువాత సీర ఊన్న మైవెవ శాపాంాడు.

జరీగనదం తొ కన్నాగ్భనండా ఆ సక్తితో గమనించింది సీత, తశ్నూ లిద్దనూ చూళాక సౌందరకాఘవన్‌ తిన్నగా యిటురాక ఆటు ఇంకొక శైల బండి ఆఫు జెళ్లదం ఆశాభంగం కలిగింది అఆ వేలు పెట్రైలోవున్న ళా తనతో అమన తెలియదు, అయివా రాఘవన్‌ రనకన్నా వారికే నుఖ్యంశా భౌవించి మాటాడిరావడం సీఠ మకస్సులో ముల్లులాగుచ్చునంది. ఇంకా పిక్క విమిమం నూతతిమే. రాఘకన్‌ దగ్గరరాగా-నే ఉత్సావాంతో ఆమె “జాసంతీ | వాన్నదగ్ధ్గరన వెళ్లు [1 అంటూ బిడ్డను కిటికీ నంచా భక్తక అందించింది. వాసంతి ఎగిరి నాన్న నేతిలోకి. వెళ్లింది... రాఘననూ తంతో ఆకతో విద్దను దగ్గర తీనువన్నప్పటికీీ ఆతడి మనస్సు వూర్తిశా యిక్కడ లేదని ఆరని మఖం వెప్పీందిం

“వీతా( మొదట సీవుదిగు! పామౌనులన్ని దించునశ్నాక జీను విగుతాను |” ఆంది శామాతన్నూ.

శె ర.టాలు శ్‌ పీఠ పెకైలోనుండి దిగింది... హలీలప పనుల వెలుకున్న కాషన్‌ (ప్రక్కన వళ్ళి నిబ్బుంది. అక జేవో ఆడుగుతాడని, చెబుతాడని ఆశించింది" కాని అటువంటిజేమో జర*లేదుం ఈలోగా అజే రెలులో ఢిల్లీ చేకిన నూర్య్యా వాళ్లు నిల్చునివున్న చోటికి కట్చి జేరాడుం లాఘవన్‌. అతడి నొకసారి తేరి పారజాశాడుం కాని వాట్టా- కలేతు కూలీలనుచూచి ప్రైమ్రాన్లను తీముళోండి” ఆశ్నాడుం మూర్య్యాని రాఘవన్‌. పలకరించకపోవడేం సీకను ఇాధించింది, భూళ్వాని చూంది,. అకడు చిరునవ్వు 'ముహంతో చూళాడు. నీక కైర్యం తెచ్చుపని'మూర్యాని మిట్‌ తెలుపోలేదో?. అంది, 44ప్టీ నూర్యాని ??” అన్నాడు పౌందర రాఘవన్‌, 4 నూర్యానంటా రెమిటి, లలితకి అన్నయ్యా సూర్యా మే టా. వధిగా ఆ త,ణానికి అక్కడికి ఇ₹ామాడుమ్మూల్‌ శావడంమంచిదయింది, అమె “కారి పొడుగునా మివ నూర్యా ఎంత పాయం వేశాదనీ[! అతడు లేకపో తే. మాజీ చాల ఇబ్బ౧దయ్య్యేగి” ఆంది ఈలోగా సామాన్లను నె త్తిమోదప తీసుకున్నారు పో్పో రు, కాక్టువడ్‌ శేతినులడి చిపాయిని శామాక్షుమ్మ తీబువంది,. రాఘవన్‌ దారిచూళ్ళకూ నంంధువడవగా మిగతా వాళ్లు ఆతడి వెనక నడిచారు. పొమాన్లస్నీ శారులోకి ఎక్కించాకశ, రాభువన్‌ శామాతున్ముతు పీఠను, సంతినీ జినకహక్చోకుని తను కైకర్‌ చోటులో కూడుశ్నాడు.. ఆతడి (పక్క.చోటు ఖాలీగావుండి, మూర్యా పెలవు తీనువంచాముని జయనట విల్చుశ్నాడు. ఖాళలీగావున్నచోట మూర్యాని జూర్చునుని రాఘవన్‌ అంటా గని పీఠ ఆనునంది. రాఘవన్‌ చెప్పలేదు. నీత కాధతో మూర్యావైపు చాదగా ఆమె అవస్ట యెరిగినట్లులా చూళాడు నూర్యా శారు బయలుజేరబోయింది సీత "వెన్మదిగా “ఆ త్తయ్యా! నూళ్యా అళల్లొప్తాననీ చెబుతున్నాడు మతో.” ఆంది.

క! శెరటా అ

శామాకమ్మాల్‌ -*ఏీం నాయనా నూర్యా | జెళ్ళొస్తానా? వూరికి కెళ్లేలోగా ఒకసారి ఇంటికిరా 1 ఆంది ఆ త్రగారిఃి మనసులో కృకజ్ఞక శెప్పువంది సీఈ

“అట్లానే ఆర్తయ్యా |! తప్పనంచడా వస్తాను లాఘవక్‌ శారూ 1 మి ఇంటి అడ్రసు సీమిటి 1” ఆని అడిగాడు సూర్యా, రాఘవన్‌ స్వభావం నూర్యాడ తెలుసు, అంబేఠ నే ఆరడిమోడ కోపంతో సీతను చూడజంచడా వుండశాదనునన్నాడుు ాఫఘకన్‌ పిలిచిజా పీఅవకపోయినా కాళ్ళింటి శోపాలి అెళ్ళాలచే అనువన్నాడుం

ఉజ్వార్‌ ఎనిమిది వాదిర్లారోడ్‌. శూ అని వెన్చీ శారు నుండున వడిపాడు రాఘవన్‌, శారద బయలంజేరగాజీ సీఠతలో ఉత్సాహం నుక్లీ ఛతె్తింది. “జానంతీ ! చూళాళా?, శాన్నశారు జడుళకున్నాడ అందిం

“నేనూ సలుఫపుతాను మోతార్‌.” అంది వాసంతి.

శా న్పేపటికి మోటారు ఆగింది. *ఏీముయింది 7?” అన్నాత నీకా, శామాతుమ్మా,

ఈ4ఏమి కాలేదు; ఇల్లుకచ్చింది” ఆన్నాడు రాఘవన్‌,

పీక ఇంటీనిచూ వింది, అందమెన చిన్న బంగళా, తోట, వూ మొక్కులు. ముచ్చటగావుంది* నీత హృదయం ఆనందంతో ఊప్పాం! పోయింది. “వాసంతి ! సీ ఇంటినిచూడ వే! ఎంత ళానొందో.?? అందిం

“ఈ ఇల్టు నాన్న గాలం క శ్రాలా అమ్మా! మనకోసమే ఠత్తాలా 7” “అండి జాళంతి,

శిరటా అఆ 1 బై క్షేవి

ఇల్లి కాగానే రాఘనక్‌ సీఠను తనతోళాటు ఢిల్లీకి తీనున వెళ్ళాడు, ఇద్దరూ సళ "ెడ్డ నవకోటల్‌ లో డిశారు సెల తోజుఅపౌటు కాళ్లిడ్దయూ- కోంయబగా గలధగ్వలోళాఅలో వివరించాడు

శక్త ఢిల్లీలోని విశాలమయిన వీధులలో బజారులో పాఠఢిల్లీ లోని పాకు వడిన కోటఅలో మసీదులలో ఇెట్లపట్టాలు ేమువని తిరిగాడిద్దకూ,ఇజే విధంశా ఇంకొక అమ్మాయితో వెట్టపట్టాలు వేరుకని ఈ చోటులలో జీ తిరళడం నరించిన జ్ఞాపళా అపుడపుడు రాఘవన్‌ మనో సీమలో 'మెరినేని శాని చాటి వారదు తీసి రాజాలి తన (ప్రక్క జేవున్న ధర్యపల్ని నీఠ ఇేతినినట్టిశా. వట్టునొని మరీ ముందుకు నడిచేవాడు,

ఆ ఠళ్వాత శాఘవన్‌ తొందరశా ఇంగ్లాండుకు బయలు చేరవలని నచ్చింది. సీరను మ్యడాసు తీసుకొచ్చి తమ ఇంట్లో వదలి పెట్టాడు తామూ కొన్నార్ల పాటు వుండి, సీం శతివిధాల కార్యం చెప్పాడుం ఇట్లా ఇంగ్లండు జెళ్లడం తన భవిమ్యర్తువ ఎంతో తోడ్చడుతుందని, ఇట్టాంటి ఆకళాళం మళ్లీ రాదని, వచ్చిన దానిని జూరవిడవడం__ అవిజేకమనీ చెప్పాడు, తనంతట తాను గావలచి "పిళ్లాడిన భార్యను అంత త్వరలోవిడిచి వెళ్లడం అంశ ఈనజూ బాధాకర మేనన్నాడు. తన జీః తంలో ముందడుగు జేయబోరుందగా- అడ్డంగా అమె నిఅువతగునా అరి అడిగాడు మళ్లొసాలి విదేకాలత న! నఠఅనీన స్తే తప్పక అ మెనూ తీసుక వెళానని చాన్టానం చేళాడుం

సీరీకొళ వక్క తన వృాదయాడి నాధుడినుండి విడిపోదాలే అని చంఖం) ఇంకొకవైెపు తన భర్త ఇంగ్లండు జబ్సిన్నా డే ఆని గర్వం,

ఎట్టకేలన రాఘపన్‌ ఇంగ్లండు వెళ్లాడు. ఆకడు వెనవ్మ_ కాకడానికి వదెహేను మొసొలు పట్టిందిం ఈ ాఅంలో ఎన్నో మార్పులః జరిగా౦యి. శక కల్లి కాజమ్యాళ్‌ , తవ కూతురిని ఒళ అయ్య చేతిలో ఇెట్టానున్న వంకృ

౯ శ్రీలో కన్నుకూానీంది తఈనళ ల్త దువైపౌమీ అంజ్యర్‌ ఒడిలోనే కలసెట్టున.

శ శరాటోలో * పడుపచి కన్నుమూనిందా పుణ్యవతి, చావేరిపీరాన ఆయె ఆంత్య [క్రియలు జరిశగాయింల కల్లి నురణించి శాక వారి ఈజులపాటు సీర దుుంచింది పౌళ్లీ ర్త శాం ఎన్ని చెప్పినా, మామగాతు భ్‌గవద్రీత చదివిశెప్పినా అమె దశఖత ఉఊపకవనం క₹ాలేగు. ఇట్లాంటి సమయంలో తన 'వ్‌య భర్ష తవవక్శ శక పోవడం ఆమెన్‌ మరింత బాధాశర నునిపించిందిం ఆమెయొక్క ఆ దుఃజటం-నురొక సంఘటన జరిశాక దీ, అజే జానంతి జనశీల.క ర్వాతి నే తగ్గింది. కశామాతుమ్యా, ఇంళా ఇతర జీ” కళ్లి అమ్మే సీ కదుపునపుట్టింది.”” అని మాటిమాటికి ఆనడంలో నిజమే నన్నించింది పీరక. తన చిశ్నారి ముఖంచూస్తూ ఆమె తన రల్లిని కురవపాగింది, ఇంజ్లలడు శళిన భర రాగానే ఆయనకు తమ ముధుల పటనిచూపించి మురిపించే వంద గ ర. నవ చి లు ఉచాన్ని తఅచునని తఅచువని ఆమె ఆనందం వెం టేది, అత్తా కోడళ్లు చాల ఒద్దిక శా శాఫురం చేళారుం ఆ త్రయ్యా$ మో వంటిజారిలో వుండలేవని పుట్టింటికి వెళ్లిపోయిన తోడికోడలు నిజంగా ఎంశిటీ రాతసో ) ఆది సీఠ, ఆమె చుట్టుపక్కఅ వారందరితో తన అ త్తశారి నుంచితనంగురించి చెప్పేది. శామాతుమ్మాళ్‌ మనోరథం తెర శేరిందిం పద్మాఫ్రుర6 శాలవీఘులలో అమె సగర్వంగా తలెక్తున త్రికగ పోసింది ఫౌందర రాఘకన్‌ ఇంగ్లండునుండ్తె వెనక్కువచ్చాడు, వాసంతినిచూసి ఉఉ్చ్బాంగిపోయాడు, కొత్త ఢీలా ఇల్లు దొరశ శా నే వారన వుర్తరల కాపి రమ్మంటాసని చెప్పి ఢిల్లీ వెళ్లాడు. ఇల్లు దొరక జాని కింత శాఅం పట్టింది థి అ త పీక శొక ఢిల్లీ శాపురం మొవలుెట్టి చోరముయింది... ఈ చారం: శొజాలకొ ఇల్లు సస్టజబోవడం్భతో నేన డ్రి దిపోయింది

శళటాత జ్ర

ముశుపటివ లె 'సాయంశాలాలం' రాఘకన్‌ తోపాటు కలని చ్యావ్యోళి శ₹ళ్ళాలని ఆమె ఈఊవ్విళ్లూరింది. శాని పనిఒ _ల్రిడివల్‌న అమె కోరిక వరపవేశ పీలు లేకపోయింది.

జారంకఠ ర్వాత ఒళ రోజువయం రాఘనన్‌ ను చూచి అమె. *ఇచాళ పౌయింళాఅం ఆఫీసునుండి తొందరశా రండి; _ ఎక్కడికయినా. వెళదాం? అంది. లాగే నన్నాడు రాఘవన్‌.

ఉంయింళాలం, శామాకమ్మాళ్‌ శాను పొపాయిని చూచువంటూ ఇంట్లో వుంటానసడంలో దంపతులిద్దరూ కలిని సరదాగా ఇయల జేరాడ, మోదట కవాట్‌ సర్కిల్‌ కొకసారి చుట్టి కఠర్వాత *వెండియా శటిొ3ైళ తేడిచాన, అ నూర్యా స్తగసయ వనుయలో అటు ఆశాళంలో నచ శాణ్యూ ఇటా వీధి డీపాలూ కలినీ రాజధానీ నగర .పీధులకొక వింతళోభ చేడాత్స చున్నాయి

ఈగ0ధర్వలోకం అంటాకే ఆది ఇంతకన్న అందంగా వులటుందాకి? అవి అడ్రిగింది సీఠ,

తజేకు 1ంధర్వలోళం చూడలేదు గనుక చెప్ప లేను|09

అమి గఅగల నల్వింది, మళ్ళీ ఓక 'వళ్న "'కేసింది. “*అలందన్‌ ఆందంగా వుంటుందా! ఢిల్లీ అందంగా వుంటుండాకిి

కఎండన్‌ ఆంద౦6 వేరు ఢిల్లీ అందం వరు” ఆన్నాడు రాఘనక్‌. శాస్సేసయ్యాక “*ఏీముండీ! ఆరోజు రై ల్వే న్టేమన్‌లో ఎనరితోనొ మొట్టాణాఖే అమె ఎవరు” అని ఆడింది సీకం

“ఆమె ఎవరయి రే సీశేం? అన్నాడు రాఘకన్‌ కటువుగా.

కళపవరగ్రో వెబితే ఏం?

కళ పెస్ప్ర డానికి ఏలు లేము

ఉఆందుకు వీలులేదు

ఈ వూళ్ళో చాప సనా లత్సమంది తెలునుం చాళ్ళందరూ ఎవ రెవరో అని నీవ పెప్పనముంటాచాళిో

తలి ఇకటా అం

ఉలి! వన్తన్న కోపాన్ని ఆణగ (గొడ్క. నంది సీఠ,

శాస్నే నిళ్ళబ్దంం

*త్రిమె సవరో చెప్పకా!

నూనళ్క

ఆ మె మితోళాటు కాలేజీలో చదివించా ?*

నూనం,

  • న్వునటే పావిడా? ఇక్కడిడా ళం

మొనంం

ఉకోెండ్తి చాతో ఎందునమౌట్లాడ' కార ? ఇందుక జీ శాజోలు "చాకింగ్‌ ' వ కీజుకొచ్చింది గో పీఠ కళ్ళల్లో నీరు నిండింది

4 అందుక జీ *ను రీసుబరానన్నాను. ..అడలుద్ధి పోనిచ్చావ్‌ కావు ఛీ. పాడుదానాక్‌” అంటూ రాఘవన్‌ పచ్చిక మెదానంనుండి లేవాఢు,

6 కను పొడుదాన్ని కాను.” అని గొణిగింది వీత.

విష్కుల్మవ మైన సీక లేత మనసులో దుఃఖవీజం నాటబడింది 1

అక్వా్రి చాలసేపు పీఠ నిద్రపోలేదు. కొ త్త్‌ ఢి్లీ కాపురం పెట్టాక మొదటిసారి ఆయన రన్ను బయటికి తీసువ వెళ్ళిలే తాను ెలివి తవ్కనగా (ప్రవర్తించి అ:కనను చీళావపరచి నందుక శొచ్చునంది. ఆయినా అమె ఎవరోనని ఎందుక ెస్పరాయన అన్న (పళ్న పరేపటే కఠ 3 త్తింది. “అయినా శా మూర్థర్వం కాని, అది ఎవతో గాని వెళ్ళిపోయింది కదా! పే "ెచ్చు అండన డాన్ని చూని ఆళ్చర్యపడిన తీరు చూ నే ఎక్కవ పరిచయం వున్నట్లు హడాలేదు.._.ఆట్లాంటప్పుడు అనవసరంగా నన్ను నేజే పాంసీంచు. దంటున్నా వెందుక__అడబుద్ధి అంశక్రే ఇచే కాబోలు.” అని కన్ను తాశే వినుర్శించుకుంది. ' లలితను చూడడాని$ వచ్చి నన్ను వలిచి వఅపించి "పెళ్ళాడిన ఉర్తనుడి పట్ట నాకీ సందేవాం రనవా?”* అని తనక శాజీ బుద్ది ఇస్పువంది,

ఇళటాఅు జ!

ఇంఠ మనో వేదనా, ఆలోచనలూ మరుసటి తోజుాదయం నికలేబీసకికి వీడో పీడకఅలా అన్బించింది. పొద్దుకే ళాఫీ అందివ్వడానికి వెళ్ళినప్పుడు శాఘకన్‌ నవ్విన చిరునవ్వుతో అన్నీ ఎగిరిపోయాయి. అతడు ఆఫీనున్‌ బయలు 'జీరతుండ గా సీత ఛాసంతి వెత్తువని వచ్చింది. కాఘ5న్‌ పాపనెత్తునని ముద్దులా డాడు... ఉవాతోపాటు అఫీనుకొప్తావా * అని అడిగి లే? వత్తాను చాన్నాగూ! * అంది వాసంతి, “నువ్వు వస్తే నాపని అయిన క్షే. అని దానిని ముద్దు పైపని, శాఘవన్‌ చాసంతిని సీఠ చేతికిచ్చి ఆఫీసువ వెళ్ళిపోయా 36

ఇంకొక వారం గడిచింది, రాఘవన్‌ మళ్ళీ కన్ను బగోటి!ి వీలుచుక జళాడని పీత ఎదురుమూచింది, శాని అతడా ఊసే ఎత్తలేదు ఇక వుండ బట్ట లేక సీతే ఆ (ప్రస్తావన తెచ్చింది.

ఈ మునం బయటికి వెళ్ళి దాలళాలం అయించే _- ఇవాళ వక్షైమా?ి ౪ అన ఆడింది సీరం

ఈ వెల్దాము కాని అ కోజులాగా నవ్వు చవట (ప్రళ్నలు వీమీ వేయ జడదు?' అన్నాడు రాఘవన్‌

46 జేనడగను లెండి...పోనీ వీదన్నా తెలివికవ్క_ళ7ా అడిగినా మిరు కోప్పడవండా సమాథానం వెప్పంటేం? *”

ఈ ఆఫు టే మొదలు పెట్టావా? అయితే నీను రాను, ?”

పీక భయపడింది * అయ్యో, "జీను మమూలుగా అన్నానండి... శోప్పడకండిం రండి, వెళదాం. అంక.

ఆ నాయింళాలం ఇద్దరూ కలినీ ఢిల్లీలో ఇంకొక వె పు వెళ్ళారు. ఒక పచ్చిక మెవానంలో, పొద వక్ళాగా వున్నః బెంచిమోద హన్నశ్నారుం

--బునర తాజ్‌ మవాల్‌ వెళ్ళడం ఎప్పుడండీ ; 'మొవటిసారి నచ్చి నప్పుడే చెప్పారు తీసువ వెల్తానని,,, ఈలోగా మా విదేశ్యప్రయాణం వచ్చింది, గుర్తుందా క! అంది నీత.

థి

వే శకటాల

*0నద్త లేకు! తాజ్‌ మనాల్‌ వెళ్ళే ట్లయితే పౌర్లమినాడు కెళ్ళాలి. అప్పుడే కాని అందం 'కెలుస్తుంది[!?” అన్నాడు రాఘవక్‌,

4 ఆవుకు, వెన్నెలలో తాజ్‌ ను చూడడం అపూర్వమెన అనుభూతి అని మారు చెప్పారు.

“పగలు చూ నే తాజ్‌ ్మవాల్‌ పౌఠరాతితో?టికట్లు వుంటుంది వెన్నెల వేళ చూ స్తే చేరదడ కిరణాలలో నిర్మితి మైనట్టు తోస్తుంది, 99

వచ్చే పౌర్ణమినాడు వెల్టామా? ?

ళ్‌క అలా చూద్దాం నికి

“6 ఆఅ త్రయ్యనూ, వాసంతినీ బాడా తీుకు వెల్లాము కదూ! ” అందున రాఘవన్‌ సమాథానం వెపస్పలేదు. ఆతడి మనసు ఈలోగా ఇంకెక్కడికీ వళ్ళినప్గన్పించిందిం

శాస్సేపటి శిద్దదూ లేచారు, ఇంటివైపు సడవ సాగామం

ఇంచుమించు ఇంటి దజ్ధర గా వచ్చారు, ఇంకా స్ప వళ్ళి ఆ వీధీలో తి?గితే చాళ్ళి ఇల్లు చేరినళ్లే, ముందుగా నడుస్తున్న పీత ని వ్వెరపోయి విల్చుండిపోయింది. ఒక్క తుణం ఒకళ్కడుగు వెనవ్క, లేసింది, అమె ఎదుట, పెద్ద నెట్టు ప్రక్కశా. చేతిలో కత్తితో ఒళ (స్త్రీ నిల్చుని.వుంది 1 ఈ క్రిని ఎక్కడో చూచినట్లన్పించింది సీతవ, నీరసంగా మూలుగులాటేడి ఆమెనుండి బయల్వెడలింది, వెనక స్తున్న శాఘవన్‌ వచ్చి ఆమెను పొదిలి పట్టునన్నాడు, * ఏమిటి?” అన్నాడుం “'అదిగో 1” ఆని చూసించింది సీఠ్క రాఘవన్‌ చూవేసరికి ఆ తహ కిడివడిశా నడిచి దూరమవుతూంది; అరనిముషంలో కనుమరుగయింది,

ఈ సంఘటన శాఘవన్‌ లో ఏమి ఇంచలవం కల్లించ లేదు, ః విచ్చి చావా! ఢిల్లీలాటి వూళ్ళు వీధుల్లో నానాకశాల మనుషులూ నడమాడు తుంటారు, భయం ఎంగుక అన్నాడుం

రాఘవన్యూ పీతా ఇంటి గుమ శ్రంలోకీ కాగానే చారికి ఇంట్లోంచి పౌపా౫ు నవ్వు కలకలం విన్పించింది, లోపలికి వెళ్ళారు, నూర్యా చాసంతిని ఆడిస్తున్నాడు,

శిరిటం ఈ ఖి ఆక్క | చావా! ఎప్పుడు వచ్చావా అంది సంతోషంతో నీ 4 ఆర గంటయింది...ఏీమండీ రాఘకక్‌ ! మి ఆఅమ్మాయి మామిడ ఇంప్ల యింట్‌” వేన్తూంది. మిరేమా వాళ్ళ బామ్మను ఒంటరిగా వదిలేనీ తెళ్ళడికో వళ్ళిలోయారట.., అం వేత బామ్మకు చూచుకోవడానికని తాను ఇంటిలో నే వుండిపోవాల్సి వచ్చిందట 1 అన్నాడు నూళ్యాం ఫళాలున నవ్వాడు. * అమ్మదొంగా | అట్లాగేం1*” అని హూతురు నిత్తుకొని ముద్దాడాడు,

  • ఆలా? వెప్పాను _ మలి నన్నొదీలిపె త్తి ఎందుకెల్లాన్‌ |? ఈ ఇ్రావా! కాంెసు నమా బేశాలం ఎట్లా వున్నాయి?” అని ఆడీడింది సీర, 46 (ువ్మాండం"ా నడిచాయి. ” అన్నాడు నూర్యాః శళవ్విి జూదవగారు వెళ్ళా ఇక అ సమా వేళశాలం (్రావ్మాండం శా ఇందళ ఏం ఛీప్తాయి!” అశ్నాడు రాఘవన్‌ ఆ శాం ను గురించి సూర్యా ఎన్నో కధలం చెబుతాన్నాడుం, ముందు మోరందరూ భోజనాలు ముగిందండి...వంటశాలు చల్లారి పోతున్నాయి. ఆ తర్వాత ఆన్ని కబుక్లూ విందురు గాని. అంది శామాతుమ్మాళ్‌. భోజనాలయ్యాక నూర్యా శ్రీనముఖామ్‌ చందబోస్‌ ఆఅధ్యత్షీతను జరిగిన వారిఫురా కాంట(గెసు సమా జీళ విశేచూలగురించి చెప్పాడు! రాఘవన్‌ కూడా తవ మౌమాలు ఆకద్ధను పక్కకు సెట్టి -స్నీ ఆస కీతో విన్నాడు, ళళ ఆన్న చశాగాసే జరిగాయి. శాని మాద మాత్రం హ్‌ శాళేదు, ” అన్నాడు నూర్యా, “మాన అంకే ఎవరి! | అని రాఘవన్‌ ఆడిగాడు. *పోవలిస్టు పార్టీ వారికి! "వేను సోషలిస్టు పార్టి వాడిని! 1 ఈ ప్రోనులిన్టు పార్టీ అంప ఏమిటి!” అని అడిగింది సీత,

శకి ఇఆఅరటా ఆఅ

పెంటజే రాఘవన్‌ --గసోమలిస్టు పార్టీ అంటే ధననంరుడు, పీడ మారుడు, శెలివిగలవాడు, మంచివాడు, ఇెడ్డవాడు, మనిష పకువ్పు.... ఆంబిసి శరిసమానంగా సముద్రంలోకి వొ క్కేయడం___అని కన అన్నాడు *ఆయన సరదాకంటున్నాడు సీతా నువ్వు భయపడకు!” ఆన్నాడు మూర్యాః

ఈ ఆది శళేగాని కాంైసులో మహా త్యా గాంధీ వాయిళత్వం ఎట్లా శండిళొ అని అఢిగాడు రాఘవన్‌.

మహాత్ముడి కమిటి రస్క_న కి అయిన చలనవల్ల నే మారు మాల జ(్రానుంలో ఈసారి శాం సు సమౌాజేశం ఇంత వైభవంగా జరిగాయి”

ఆగ్రాంధీ చారి వెంబడి సడి స్తే ఈ చేళంలో విచ్చగాళ్ళే మిగులు కాడ, ఆండరి చేతీకీ చిప్పవ స్తుంది. కాని భిక్షు వేయడానికి ఎవరూ వుండరు, ఆయన నాయి॥క్వం వున్నంత కాలం ఈ 'బేళం చాగుపడబోదులి అన్నాడు శాఘవన్‌- కోపంగాం

“వద్దురా వాయనా 1! గాంధీ గురించి అట్లా మౌొట్లాడ వద్దురా] ఇగాంధీని మహాత్ముడనీ అవతార ఫురుషుడనీ జనం చెబుతుంటారు కదా_” ఆంది శామౌతుమ్శు,

శ జనం ఇెప్పడాని కమిటి; గుడ్డిగా ఎన్నయినా చెబుతారు,” అన్నాడు రాఘవన్‌ *

“దయ నేనీ గాంధీ మహాత్ముడిగురించి ఆటా మొట్లాడళండి. నాక వినడానికి కష్టంగా వుంటుంది, మహా త్యాగాంధీ బే్వఎడ”ని మా ఆమ్మ ఇెప్పింది, అందున విరుద్ధంగా ఎవరేమి వెప్నినా నేను నమ్మను)? ఆంది సీఠం

ఆకర ర్వాక రాజం పేట, బేవపట్నాఅలోని బంధువులగురించి మాట్లాడు నన్నారు,

కాఘకక్‌ చెప్పాడు, *శేపు మి అందరికీ ఢిల్ళీ నగరమంతా చూవిద్దా మనునంటు న్నాను

శకటాలు రిప్‌ ఈనకూర్యా! నవ్వు ఢిల్లీ ఆంతా చూసేళావాక” అని పీక అడిగిందిం

*లేదింశా! లేపే అట్లా తిరిగివడ్చా మన వంటుద్నాను ”

ఈఆయిలే ఇక జిం), మాతోళాటు రా! శా స శాల మేపంగా వుంటుంది” అన్నాడు కాఘకన్‌*

తి చి న!

ఆ కాతి నీక చాల ఉత్సాకంగా వుంది మరార్యావట్ల రాభవక్‌ వన్న న్యూవ లా భావంపోయి అతడితో రాఘవన్‌ మొవమూలుగా మౌొట్లాడడం, అతడిని శప తమతోళాటు ఢిల్లీ చూడడానికి రమ్మని పిలవడం __గురించి అనుపవ్నళొద్దీ ఆమెన శంతోమం కలిగింది

రాతి నిదపోవడానికి ముందుగా సీరవ, సాంఐంశాలఅం. వీధిలో (ప్రక్యతుమైన ఆ క్తి ధరించిన (స్క్రీగురించి రాఘవన్‌ బ చెప్రదామా అనిం చింది. శాని శాస్త ఆలోచించిన మాదట _ చంతోవం గా వున్న సమయంలో అనవసర మైనఊశు (పసష్తాలించి చీశావకొని తెచ్చుకోవడం ఎంగికలే అన్పించి ఊర్కుండి పోయింది, అయినా అ స్తీమా ర్తి ఆమె నునసునుండి లొఅగ శీడు.

13

“ఆమో్యో రామా! "ళల్ళవా దేదో మహా లెలివిగలవాదని ఇన్ని రోజులూ ఆనువ న్నానాా వాడి చనటతనమూ ఇవాళ తెలినింది! లేకపోతే ఎక్కడ చూచినా నోరీలూ, శ కా నాలు, మనీదులూ వున్న ఈ వూరిలో రాజధాని ఫట్టువంటాడా శం ఢిల్లీ అంతా విరిగి వచ్చినాక ఇంట్లోకి అనుగు పెడుతూ శామాతున్యూళ్‌ వెలిబుచ్చిన అభిపాయం ఇది,

80 శకటాలు “వీనిట త్తయ్యాః అట్లాగంటున్నారు ? వ్యరకోటలో. చూచింటేణ సాజవోన్‌ మందిరం అది ఎంర్‌ అద్భుతంగా వుంది! ఈ ఢిల్లీ మందిర మే ఇంక దుందరంగా వుంటే ఇంక అగా ఎట్టా వంటుందో..తాజ్‌ మహాల్‌ వెట్లూ వుంటుందో = =-| *” __ ఏమండి, ఆా వెళ్ళడం ఎప్పుడండి)”” అని అడిగింది పీక, “ఆగ్రా చూడకపోతే నిద పోయేటట్లు లేజేం,ంసరేం వచ్చే పున్నమి వాడు వెళ్లాను, వీ, మూర్యా | నువ్వూ కస్తావాకి” అన్నాడు కాఘవన్‌- “కస్పృకండా.....”” అశ్నాడు కార్యా, |! |! న! ఆరోజు ఢిల్లీ చూచిశావడానికి తమతోబాటు నూర్యాని తీనున వెళ్ళ గం నుంచిడే అయిందనువన్నాడం రాఘవన్‌, సీతా అన్ని (పళ్నలూ తనే జేయనండా కొన్ని కొన్ని నూర్యానడిగింది. మార్యా ఉత్సాహంతో జవాబులు వెచ్చాడు,. ఇట్లాటి చోట్లన వెళ్ళినప్పుడు ఆడవారితో మాట్లాడ చానికి వాళ్ళడిగే పక్నలద సమాధానాలు వెప్పజానికి ఒక (పల్యేకమెవ ఓపిళా సౌమర్థ శమూ కావాలి. అని రాఘవస్‌న లేవు, నూర్యానన్నాయి. అంచేతే నూర్యా తమతోరావడం రాఘవన్‌ జ అనుకూలంగా వుంది, అందు కనే ఆగాక నూర్యాని తీసుకు వళ్టానమనున న్నాడు రాఘవన్‌ , ఆ వారంలో సీతకు లలిరనుండి వు _తృరం వచ్చిందిం క4న్చా పాణ స్నేహిశతురాలయిన సీకకు అలిక కాయడం__నువ్వు ఢిల్లీ చేరాక రాసీనవు శరంచూచి చాల సంతోషం శలిగింది మనిద్దరం బతికి వున్నంత శాలం మనస్నేవాం ఇట్లానే వుండాలని బేవుడిని వేడుకంటు న్నానుం నాలుగు రోజులకీంద నాన సీమంతం జరిగింది. అసలు అందుకోసమే ఈ వూక వచ్చాను మా అమ్ముకిప్పుడు సంతోమంశా వుంది, మొన్నటి చాక. ''నీతోళాటు "పిళ్లయిన వ్‌ల్లలందరూ "0 జేపీ సంవత్సరాల వీల్లల వెత్తువ తిరనరుంటే నువ్వేమో మూడులాగా తిరునకున్నావే? అని ఆరి

+రటోలు త? పోచున వేది పీల్లిలు పుట్టదం అన్నది జైన కృవ అని ఏంత్‌ చెప్పివా నేవ శాదుం ఇప్పుడామె కొఆర తీరింది

శాజంపేటకు వచ్చినప్పటినుండి శాకు నువ్వే గుర్తు కొన్తున్నావు, రోజూ ఠపాలారన్న ర్‌ గణగణమని ౫౦0ట మోగురుండ "గా వచ్చే చప్పుడువిన్నప్పు బెల్లా? జొం బొయినుండి నువ్వు రాసే వుత్తరాలకని కపాలాఫీనున చేను పమగెత్తున అళ్ళిన పొఠరోజులం గు ర్తుకోస్తున్నాయి. గుంటగట్టున వెళి రే అమెట్లమిడ అతి “లీ లు ర! ణి కూర్చుని నుకం వివారించిన ఊహాలో కాలం ఎదురవుతు న్నాయి* నువ్వు చెప్పిన ఖైలామజ్నా, అనార్కలి, తోమిమయోజూలియెట్‌ , కకంఠఅ, సంయా క్త మొడ లైన కథలన్నీ గుర్తున వన్తున్నాయిం,ఒ సే సీతా, నిజంగా సీను పీేమళింటాళే అట్లాంటిది నిజంగా వుందంటావా లేకపో తే కథల్లో మాత్రమేనా శి ఇన్ని తోజులు ఇండియాన్‌ చకవర్శిగా వున్న ఎనిమిదవ ఎడ్వర్డ్‌ (వళువు ఎవరో అమ్మాయి కోసం శాజ్యూన్నివడలి జేళాడట గా!!! ఇది నిజమా సీతా? ఇట్లాంటి డన్నీ నిజంగా జరుగు తాయం క నమ్మ శళళ్యం గావండా వుంజే॥ మూర్యా మాతోళాటు నైల్లో రావడం, మిక చారిలో పాయి పడడం చదివి అనందం శలిగింది అయినా నూర్యా మధ్యలో చదువు ఎందుక మా-నీళాడు ? ఎందికిట్లా విర కితో మొటాడు తున్నాడు ?__-అని పన్నడి న! వ! స! గావు అప్పుడు నాకూ తెలియదు, కాని ఈ సారి రాజం పీటకు వనే తెలి వంది. మొ పెద్దన్నయ్య గంశాధరన్‌ సీ పెళ్ళికూడా వచ్చాడు.వాడి గురించి నీవ ఎవ్కువశా తెలియదులే, వాడిది చాల మంరటు స్వభావం: పోయిన సంవత రం నూర్యా ఇక్కడికి వచ్చినప్పుడు పాలం వ్యవహారాలలో పీదోత శాదా వస్సే నూర్య్యా రైతుల పతం మాట్లాడాడట గంగాధరన్‌ వాడిని కొట్టాడటం దాంతో నూర్యాకు ఆసహ్యమూం, విర కీ కలిగాయి, మి వధ ఐ"స్తు*న్నీ మినీ వుంచుకోండి, నాకేమా వద్దు--” అని వళ్ళి పోయా దటం అ డబ్బుహడా తనక్‌ వద్దనే శారణాలతో నే చదువును మౌని వేశా డట. ఈ వివరాలన్నీ నాకీసారి ఇక్కదట్‌ వచ్చాక తెలిశాం/, అమ్మనాన్న నూర్య్యా గురించి కాధపడుకున్నాడం తాజా నూర్య్యా గురించి అనువన్నప్పు

2 జరట్రాలు కం కాధశావుంది. వాకెంతో మంచివాడు. "ీనంళజటే వాడికి ఎంత ఇన్ఫమో | జేచేకాదు నువ్వనా వాడికి చాల = ఇస్టం,.. వాడిని జ్యాగత్తగా చూచుకో అమ్మకూడా సంతోషి స్పుంతి. విశేపాలు ఏమిటి? వివరంశా ఉ కరం రాంజం ల! అలి క్‌ి

అలిరన సీర ఈ [క0ది విధంగా జవాబు రానీందిం *పియ మెన లలిరటీ,

పీ వ్రగ్తగం అందింది.

పేను అన్నది కధలలో-చనే శారు నిజజీవితంలోనూ వుందన్నది ళథ్యం. చానికి జా వివాహామేం నిదర్శవం, శాని లలితా నిలానిళి నాకీ భాగ్యం అబ్బజానికి ఒక విధంగా నువ్వే కారణం అన్నమాట వీ వెన్నిటికీ మరువ లేను.,*సూర్యా శాం నుక వెల్లి వెన్క వచ్చాడు, లలితా! ఇంకో సంతోమ? రమైన వా రృ ఏమిటంటే మా వాం! నూర్యా ఎంతో వచ్చాడు ఇద్దదూ కలిని %0టల తరబడి కాం ను, బిటీను (పభుత్వం మొదలైన విషయాలన్నీ చర్చిను బాచుంటున్నారుం.. పోయిన ఆదివారం ఆందరమూ కలివి త ల్పత్తి షె ఇక్కడి వశుల్‌ మినార్‌, ఎరకోట, జంతళ్‌ మంఠల్‌ వెళ్లి అన్నీ చూచి వచ్చారు. నూర్యా కూడా మాతోళాటు వచ్చాడు. లేపు ర్యాలి మేమా ఆఅగావ వెప్టుకున్నాము; నూర్యాజూడా వస్తున్నాడు, కానిమా ఆ త్తశారు కావడం లేదు. అమె పాపాయిని చూచుకుంటూ ఇక). జే వుంటానన్నారు గ్రా ర!

ఆగాసుండి జక రాతి కైలు (శ్రయాణము వస్తే రజ$వూర్‌ వస్తుందొ అది స్యజేః సంస్థానానికి చెందిన పట్నం, అక్కడ ఒక పెద్ద చెకవు, దాని మధ ఒక అండ మెన మంటపం న్నాాయట, ఆఅ వెజువు గటుమివ వేల శొలది

ఖ్‌ యే వున్నా వుగట్ట:

తెరి కొం౪లు వచ్చి గుంపులు గుంపులుగా హక్చుంటాయిట; అన్నె ఒళ్ళు పాకీ ఎ%రిపోతాయిటం చూక్తుంకే చాల ఆనందంగా వుంటుందట..* అక్క డవహాజూా బెళ్టానుంటు న్నారీయనం

శౌకటాఖణ తి

మూర్యా నురించి నువ్వేమో దినలుపడవం చేను ఆకడినీ అాక త్తణా

చూచుకంటానుం. మనిద్దరికీ ఎంతో పాయం. చేసివందుడ అతడికి ఎంతో

యుగణపడి వున్నాము, వీలు చూచుబని మావారితో వెప్పి బూర్యా శేదయిశా చుంచి వుద్యోగం ఇప్పించమని అడు పదా మనుటేంటున్నానుం

ఇదిగో మావారు * జూకింగ్‌త పెళ్ళచాని॥ి టయినుయి పోతూంటొ అని అకమసన్తున్నారు. ఇక్కడిలో ఆ పేస్తున్నానుం ఆానుండీ కచ్చాళ శివరంశా మళ్ళీవు _ల్త్‌రం రాస్తారు

ఇట్లు నీ సీఠ ౩?

ఆగ్రావ వెళ్లే వాళ్ళు పాధారణం-గా మొదట అకకడి పాఠ కోటలూ అఈంఠఃప్టుకాలూ చూస్తారు, చూచి * ఆహా! ఇంతకన్న అందమెన నిర్మాణం ఇంళా వముండగఅదు....*” అనుజంటూరుు అకువని తాజ్‌ మవాల్ని చూడ చానికి వెళారు.. తాజ్‌ మహల్ని చూడగానే ఆళ్ళర్యపడే ళ క్రీనివాద కోల్పోయి ఆ చేతనులై విలఅబడి పోతారు,

అ విధంశాశే రాఘకక్‌, పీఠ, మూర్యా ముందు అ ా కోటకత కళ్ళా కోటనోడ ఎత్తును నిన్ననగా నిన్న కట్టినట్లున్న అ గోడ మెద ఫ్రును చూచి విస్మయం వెందారు. కోట నమ్మంయొక్క శాంఖీళ్యాన్నిచూవి అకృగ్య పడ్డాను, లోపళ దివాన్‌ _ ఎ _. ఆమ్‌ అన్న షాజహాన్‌ సభానుందికళ్తు గోడలమోద శిబ్చ సౌందక్యంచూచి ఆన్పెన పొందారు; అ పక్క. శేవున్న నళలారీతోట చూ+చారు. అ కర్యాత ఆంకఃపురంలోకి వెళ్ళారు. అక్కడ మెజహోన్‌. ఫుతికలు రోష నారా, జవానా5ాలు నిననీంచిన చోట్లు చూచాడు? అన్హాల మహల్‌ చూచు కాణులు ఛెలిక శెంతోదాటు జల కీడలాకిన పాల రాతి జలాకయాలను తిలకించారు. శాణుల మూపురాల గలగలతో పాళీ నీటి గలగలలు కలినీన ఆనాటి వైభవాన్ని వూహించి ఫులకించి పోయింది వీకం

ఖు ఇళటా ఫం

ఉ ఆవో 1 ఈ (పపాడంలో రాణులూ కాకుమా శ్తెలూ వివపీంచివప్వు- కెట్లా వంబేదో | ఆంది పీక,

ఆ ఏటా వుంటుంది, వెరపాఅవలె వుండివ్రంటుంది. ఎంత బంగారంతో చేసినా రత్నాలు తాపడం చేవీనా పంజరం పంజరమే శదాఎ్‌ి అన్నాడు మార్యాం

ఈ4భ్ధ జ్ర మార్యా | భలే ఆవాబు వెప్పాను” అన్నాడు శాఘవస్‌.

ఆ కర్వాత మల్లి శా మందిరానికి వచ్చార, “మి రిద్దరూ వమ్ను పిచ్చి చావిని చేద్దామనునంటున్నార. కాని సాజవాన్‌ ఎంక గొన్న చకవరో కాజ్‌ తమవల్‌ని చూవే తెలియడం లేజా! ఎంత భనవ్యయానికి ఎంథ- చశయాసళకోర్చి తన ఎపీయనీ జఖ్థావళార్థం ఈ జగజేక నముందర మంతి కాన్ని నిర్మించాడు 1! అమెపట్ల అకడికి ఎంత పేను !! అంలేవా కాజ్‌ ముహల్‌ ను కట్టాక తన ళీవితాంకంచాశ ఇక్కడినుంచే తాజ్‌ నుహల్‌్ను చూస్తూ గడిపాడు,” ఆంది పీఠం

“ అవును | ఇక్కడనుండి తాజ్‌ మహల్‌ ని చూన్తూనీ మరణించాడు

“ఎందుకో. 'ెలుసాకే సాజహాన్‌ ఈ విధంగా బొక్క.సంలోని దల్ళుని వృధా నేయడం ఆతడి కొడుకయిన కోరంగ జేలుక నచ్చలేదు, తండ్రిని ఖ్రెదువేని ఈ కోటలో పారశేసీ.._*” మి (వీయ భార్య క్టాపశార్థం కట్టిన ప్యారక మందిరాన్ని చూచుకుంటూ వృండండి.” అని ఆజాపించాడట,

బ్గా అందుకని సౌజహాన్‌ ఇక్కడ పడుకుని తాజ్‌ మహాల్‌ని చూస్తూ కన్ను నూకాడట |1* అన్నాడు మూర్య్యాం ఈ షాజహాన్‌ క్ర సరైన శిత విధించాడు, జేను శకౌరంగ జేబయివున్నా అంతా చేసేవాడిని అన్నాడు రాఘవన్‌,

  • ఇంకటి లోళో త్తర సౌందర్యాన్ని చూకాకటాడా మిరిట్ల ఎట్లా మౌట్లాడ గల్గుతుస్నారు క్‌ మి క ళ్ళేమయ్యాయి !₹) అంది సీర,

ఇప్పు జ్ఞాత్వైనే శ్ర నో

నిజానికి అ ముణాన రాఘనక్‌, నూర్యాల కక్కు అ (వక్కజి వున్న అద్భుకమెన పాలరాతి శిల్చాలమిడో, దూరంగావున్న కాజ్‌ మదాల్‌ మిదోలేదు, అ మందికపు వసపాళా గుండా ఎకుటి వె పునుండి వస్తున్న వాలి మిద వున్నాయి,

ముగ్గురు వస్తున్నారు] ఇద్దరు స్త్రీ ఓక పురనుడు. కళాచి శాం రాజ జరిగినప్పుడు విమాచాశయంలో రాఘవక్‌ చూచిన (స్ర్రీలే బాల్లిద్దరూవ అక తె కారిణి, ఇంకొకకె అమె స్నేపాశురాలు, రాఘనన్‌ ని శ్చేష్టుడంజ విల్చున్నాడు. ఆారిణి ముఖంమిడనుండి ఆరడీ దృష్టి తొలగ శేరు, ఎక్కడో భచ్నాను, ఎకరితో వున్నాము అన్నమాటే మరిచిపోయాడు. ఎదుటిగుంతి కారిణీ వన్తూంది అన్న ఒక్క. అలోచన తక్చ అతడిలో ఇంకే భావరూ ేదు*

ఓళ్క్ళ_ నికమువంపాటు ఈ భూమండలకేళాదు ఈడు లోళాలూ శ్రంభించినాంణ,

ఆటు పిమ్మట రాఘవన్‌ గొంతు వినిపించింది ;) “చేను చూస్తూన్నది నిజమా కలయా కి

  • జాజ్‌ మహాల్‌ గరించి చెబుతున్నారా |! అవును, దానిని ఎందతో కథలు “పాలరాతి చ్వష్నం' ఆవి కర్షించారుం శాని ఇళ్ళడ విల్చుని ఈూస్తుం యే శాజ్‌ మహాల్‌ నిజమేనని 'ఆెలు స్తుంది.” అంది తారిణి,

“*ఈయన్‌ మిస్టర్‌ రాఘవన్‌ కదూ? అనుకోవండా కలిళామే [| ఆంది కారిణి స్నేపితురాలు నిరుపమ,

*ఆవ్పుక్వు ఆ దురదృష్ట్రవంతుడిని జీన.” అన్నాడు రాఘరనన్‌ నిరువ మము చూన్తూం

ఆహా | ఇంతటి వినయం ఎప్పటినుండి వచ్చింది మిన! మీ "వెనక నిల్చున్న ఆమె ఎవరు, అని అడిగింది నిరుపమ. రాఘవన్‌ మొహం మౌొడిందిం

  • ఆయన్నడగడం ఎందుక, అమా[ఠం ఊహించ లీవా నిరుపమా € ఆమె ఆయన భార్య అయి వ్పంటుంది” ఆంది శాంతీ.

క శరటాజణు శబ్రవ్రో! ఎంత ఆందంగా వుందామె! ఈ మెను పెళ్లి చేసుననికాచా మిమ్మగ్ని మిరు దురదృష్టవందుడి ననువంటున్నా ₹ || ఏమి వింక? అఆ యుకవలెవరుకి “ఆని నిరుపమ ఆడిగింది. అన్చా భార్య బంధువు అని నొణీ గాడు రాఘక్‌, ఈ వాకు తెలీనిన మొహంలాగే వుంది ఇటీ వళే ఎక్కడో కలిని వట్టు న్నాము' అండ శారిణీ, “ఈ భ్యరవాడిని మీరెట్లా చూచివుంటారు ? ఇంశవరినో చూచి ఫొరబడుతున్నారు.” అన్నాడు రాఘవన్‌, ఈలోగా నూర్యా క్‌ొగిగా ముందుకు వచ్చి. *శాదు, "జీను ఫీ5ిని కారిపురా శాంగెనులో చూశాను) అని ఆరణి వై ఇ తిరిగి,

  • మిరు పోమలిస్టు పాక్టీ వమౌజేళానికి బచ్చారుకదూ.-”” అని అడిగాడు, హరిపురా శాం గను అనగానే ఎరిమిజేళ్ళ [కింద జరిగిన ళరానీ శాంగైసు నుద్తషొచ్చింది రాఘంన్‌ వ, కరాచీ విమావాశయం దగ్గర మొదటిసారిగా తూరిణిని కలవడం గుర్తు కొచ్చింది...ఈలోశా మధుర మైన కంఠంతో శాంణి “టౌను | సోవలిస్టు పొ త్రీ సమౌ జేళానికి జీను వచ్చానుం అక్కడే మారు చేనిన అద్భుతమెన (ప్రసంశాన్నింశా మరకలేదు జీను టా అని చెబుతుండడం కలలోవలె వినిపించింది రాఘవన్‌ వ, “ ఓవల్‌! అంతే అధిక (ప్రసంగం వేళాడు మా నూర్యా 7” అన్నాడు శాఘకన్‌.
  • అకున అధిక (పపంళం చేయలేము చాల మిఠకంశా, మున్నట7౫ా మౌట్లాడారు, అంది కారిణి, నిరుపమ అడ్గొచ్చి__ * దయలేని ఓక్క నిముషం మో వాగ్వి వాదాన్ని ఆపీలే మా వారని ఫపరిచబయిం చేస్తాను, వాశే మిస్టర్‌ జేతీపసాన్‌ బి.ఏ ఉల్‌. ఎల్‌, బి ఈ వూ3ళో (గ్రపద్ది చెందిన వకీలుఫు కాని (పాక్టీస్‌ మౌషశ్రం లేరు. (ప్రస్తుతానికి కనభార్యతో లూక స్నేహితులును న్నేపాతురాం[డను ఇం

కెరటాల ప! టికి వీరిది ఉపచారాలు చేయడం, ఊరు చూపించడం -_ ఇటేపీరి ముఖ్య శార్య 'శ్రమాలు, కారిణి మాఇంట్లో సే ఛచుంటుంది. మిారుజూడా మా ఇంటికి వ న్నే చాక ఛాల సంతోమం6 కలుగుతుంది, మీరిక్కడ వున్నన్ని తోజులు మిరు మా ఇంట్లోనే వుండండి. ఆసలు అ(గాలో ఎన్ని రోజులుండ దలచువన్నారు అని రాఘువన్‌ ను ఆడిగిందిం

ఈ బ్వవ్లాళ -ేఫ్తు మాత్రమే వుంటున్నాముం ఎంతో అహ్యాయితతో వీలిచార్సు చాల కృతజ్ఞులము. ఇం కెప్పుడయినా వస్తాము, ఆ:జ్బాలా డేవారితో కలిని ఒకే ఇంట్లో వుండడం నా కిష్టం లేదు.?

46 ఏవ్రయు అబద్దమౌచారు అని నిరుపమ ,విళ్నించింది అడి “*ఇంళి కరు, మో ఇెలిక త్తే అబద్ధం చెప్పినా ఆతికేటట్లు ఆజాలి.., ఆరోజు ఢిల్లీ న్రేనక్‌ లో కళినినప్పుడు * వేను తారిణి కాదు అన్నా వే, ఎందుకట్లా అబద్దం

ధి వెప్పావు ఫై?

ఆ "క్షేసట్లూ చెప్పలేదే.” "సను పాఠ తారిణిని కాను అని చెప్పాను” ఇనిశా ఏదో చెప్పబోతుండగా రెలు కదిలింది,

ఈ ఆహా! మునుపటి వాళ్చాశుర్యం వీమి తగ్గలేదు!” అన్నాడు రాఘవన్‌

4 వేన్సు మునుపటిలా శే వున్నాను. అందరూ అట్లాగే వుంళకే ఇట్లాటి మొోటలే వుండవు, దానికేంఠాని మళ్ళీ మిమ్మల్ని ఎక్కడ శలవడం? డల్చు బెనక్కీ_వ్వాలిక దా ళం

“డబ్బుశకేమి తొందర్య వెమ్యదిగా తీసుకంటానుం ళాని మిమ్మల్ని మళ్లీ కలవాలి తాజ్‌ మహల్‌ ను చూచేశారా

కళ పాయింశాలపు ఎ-డలో ఒకసారి, రాతి వెన్నెలలో ఒకసారి చూడాలని ఉద్హేకం_?

4 మేమూ అట్లాగే అనునంటున్నాము. అప్పుడే గ్రఅన్నీ మాట్లాడు తండాముం

గ్‌ ఇక టాాజణ

అని ఆ రుండు బృండాలచావా ఒకరినుండి ఒకరు ఇెలవుల సీరుపన విడిపోయారు

ఇంతసేవూ ఒక్కమాటమునా మౌొట్లాడని సీఠ “ఏమండీ | అవిడ శితరు ) అని అడిగింది.

ఈమ్రో జావనడుగు, - చెబు కాడు...”

“బ్రారసెంచుకడగడం / మిలే చెప్పండి, మాన తెలీదా???

“కలను ఆమె ఒక శ్రీ”

“ఆవును ఆమాట నాహాతెలును! ఆశారయే శీ గాని (ప్రవగ్తన ఆంతా పురువుభే[?? మగవారై పుట్టనఅవీంది పొరబాటున ఆడదిగా ఇుట్టింది?

*నువ్యన్నమాట అఆక్షరాలనిజం! కనుక ఆ క్ర్రీగా ఫుట్టిన నుగ వాడితో జేను మొట్లాడడంవఅన నీవ బాధ నందున )

“ళ్తాధా? కాధ ఎందుకు! అసలు నీసలం ఆడదానితో మారు మౌట్లాడిశా శాన బాధ ఎందున ) నేనేం పల్లెటూరి గచ్చిలాయి ననునంటున్నాకా )... శాని శానుండి ఏదయినా జాచడం మాకం శాన నవ్చదు, ఢిల్లీ రైల్వే స్టేషక్‌లో మిడు పను? జతి వెళ్ళి మాట్తాడిం కేమెతో నేచా 7౫

“చాచాచా మా ర్యా పీఠ తెలివి! శమ ఈవిడ ళసీభయిపడి వీదో చాచానట 1! మన వెపు ఆడ వాళ్ళతో ఇదే చిళాప, ఊదత్త పందేవా ఉఅొలులు[

ట జేళేమీ సందేవ్నాపాణిని శాను, వైళ్వే న్లేమన్‌లో చూచి మొట్లా డింది. ఎనరు.._అని ఆీనడిగితే, తేలియదు అని కప్ప దాటు వేని జాచారు ఎం చేత |?

“ డాచనూలేదుు చాటనూలేదు+ ెలినినావిజేమోనని దగ్గరకు పెళ్ళి పలకరించాను, అమి నేను కాదు _ అన్నది, అలాటప్పుడు ఎనక, ఎవరు__ అని నువ్వు (పాణం తీసే సచేమి సమౌధానం వెప్పను + ఇప్పుడు చేను అమె

మొట్టాడువంటుంచే విన్నావుకద్యా ఆర్థం జాలేడా ఫి

శరటాల న! +ళమ్వై 'లీదో ఇంగ్లీ ములో మౌట్లాడున న్నారు, ఏం మాట్లాడునన్నాతో నాళం రెలును? నాకు అంకటి ఇంగ్లీషు రాదులెండిఎ) ఈ నెలిత్రకపో రే నోరు మూనువని వుండు ఈ బ్ర 'ర్రే అట్లా మండి పడడమే. కెలుసు)ు (మేమగా ఒక్కమాట చూట్టాడడం చత శాదు ఎ. ఇదంతా వింటూ వెకకాల నడిచిళస్తున్నాడు నూర్యా, “సీతా! ళ్‌ నాతి శువ్వామెను గురించి ఇెస్పింది నిజంళాదు, ఆమె చాల చక్కటి సేనపరాల వారిపుకా శాం్ర్రైాసులో బొంగరంలా తిరిగి పనిచేసీంది అక్కడ ఆమెను చశూచివుంే సీశామె ఉఊల్తము గుణం శెలిసి వుంటేది__ఆమేను గురించి మరీలా అనుకోను...” అన్నాడుం ? ఆ తక్వాత అలగా కోటలోని ఇతర భనసాలను చూశారు శాని నుతు న! ఉత్సాహం శీదుం ఆ వడ్రిచి నడిచి కాక్టు నొప్పు తెడుతున్నాయి, కోటల్‌ న పోజామ్యాా?* అంది వీఠం

  • ఆ|| అన్ని పౌజరారితో జే కట్టడం వలన ఒక దానిలాగే ఇంకొకటి ఛ్రందిి వ్యత్యాసమే జేదు. పొడాంపదండి, పాయింథ్రం తాజ్‌ మహల్‌ అళ్లాలి హడానుఎా” అన్నాడు రాఘవన్‌ * 46 శాడ్‌ మవాలని చూచికా అంతే అంటారేమో-అదీ పాలరాతితో శ ట్రిం చేకదా ఫ అన్నాడు నూర్యాః *ఆ్రవ్రశ! తాజ్‌ మహల్‌ విషయం జేరు ఆది పాలరాతి భవనంకాద్డు జీవం తొడికిసలాలే శిల్పకళా జెఛకం) మొగలు దాజొల కళాళి రుచి! నిత్య చూతనమెన నిదర్శనం; రతీ మన్మధులు సయనించే పాల విమౌొనంం తాజ్‌ తుహల్‌ ను చూడని అన్మ జక్యేళాదు.__”అని కవితా థోరణిలో మొట్లాడాడు శాఘవన

త శఅళటాణు

వాన్తమాూ. తను వోోటల్‌ న లేరారం. భోజనాలు ముగించి వికమిం చాత

వ ఫు వి

తన [వీయపతిని తొలిసారిగా వమిపిస్తువ్న నవవఘువువలె భువవై క్‌ మోహనం గా నిలిచివుంది తాజ్‌ మవాలం

వెన్నెలలో, పొంరాతిమోవ, నీటి కాలువ (పక్కగా నీక, రాఘకక్‌, కార్యా, తరిణి నిరుపమ, వేశ్నీపసాద్‌ హూర్నుని వున్నారు

అ సాయింశళాలం వాళ్ళు ఆాద్‌మవాల్‌ ను చూళాుం అతోపలికి వళ్ళి ముంతాజ్‌ సాజహాన్‌ ల సమాధులం చూళారు. చాటిచుట్టు వున్న ఆతి నుక మూరమైన శిల్చ్పకళాచాతురిని గమనించారు. దూరదూర బేశాఅనుండి వచ్చిన కత్నాలవంటే శిలలలో వెక్కిన పున్ను విరాలను చూళారు నూటయాళ్లై అడుసకుల వెత్తుక వున్న మూల సోఫు రాలం వాల్లింటి పెకి ఎక్కి అక్కడిమండీ కనఎజే ఆండమెన దృఖ్యా అంతటిని చూచారు యమునలో దిగి సెవ దీర్చ పన్నారు.

ఇట్లా తిరి! తిరిగి చీకటి పచలేసరికి అఅసటవెంది చివరకొళచోట జూర్చున్నారు. రాతి తొమ్మిదయింద్యి (పకాంకంగా వుంది. కాని నీక, కాఘనన్‌, తాంణి, నూర్యాల మనసులు వేర్వేరు శారణాలవలన అళాంతితో

ఈీవ్వన్సిస్ని ఇా పుట్టాక కాడ్‌ మహల్‌్ని చూడకపోరే ఇంక లాభం వీమిటి? ఆడే ఒక జవ్యేనా ౧” అని నీక సంగాషణ మొదలు "పెటింది,

ల

ఈళస్త్రగల్య్య చూస్తే చాలడు, ఇట్లాటి పున్నను కాటి వేళ చూడాలిం” ఆన్నాడు రాఘష్టవన్‌,

  • చూచిన వెంటనే (పాణం పోవాలి! ఆ తర్వాత పాణం వెందుకలి అన్నాడు మాకా,

శెకటాలు ఖా అకడు శరచాకు అటా అశ్నాడని సీత.“ అఫుకు బావా! పీన చిద్నూనుయిన శఛాజ్‌ మహాల్‌ ని చూళాళ (ురశక్క న్లేదు, నిజమే! ఆంది,

ఈ మీకెంత పేవూ పేను ఊవే! పీేమా పెళ్ళి తప్ప ఈ (ప్రపంచంలో ఇకర వివయాలేవీ లేనట్టి అన్నాడు మూర్యా,

ఈ ఆందులో. సంయమేమో లేదు, (పేమను మించిన విమయ గూ విశ్వంలో లేదు, నిజవే! ₹వికలు, శావ్యాలు కధలూ అన్నిటికీ రేనుకడ్య అధావం! (ఓమ లేకపోతే వాల్మీకి రామాయణం ఎక్కడిది శాభిదాను శావంఠఅం ఎక్కడిది ళ్‌ చక్‌ సీయర్‌. వాట ళాలం విక్క-డివి? ఈనాటీ కరయితఅ వవఅలెక్కడివి 1” అన్నాడు రాఘవగ్‌

ఈ జ్వవ్రశి |! మి పేను వవలనన్నిటేసీ కగలెట్టండి, ఇంశీమా కెలియని జాళ్ళం తా (పేమకఖలు రాస్తున్నారు.” అన్నాడు నీముస నిముహెనికీ ఆవేశం "సాచ్చురున్న కూర్య్యాం

** ఆయితే అందరూ శార్స్‌ మార్క్సులా రాయాఅంటావు, అం తేనా? అన్నాడు కాఘకన్‌ ఎన కాళిగా.

న! ళార్డ్‌ మొర్క్సాలా శాయక్క_రలేదు. టాల్‌, ఎఏటాయ్‌లా. కాయ కచ్చుగా | మహా త్యాగాంధీలా శాయనచ్చు'గా 1 జవవార్లాల్‌ సె వూలా శాయవచ్చు/శా 1 బెర్నార్డ్‌ సాలా రాయవచ్చు 7” 1

ఈ జ్దావ్రా |! నుబహ్మాళ్యభారతిలా రాయనచ్చాా రాయహడచదా? అయన (పేమ సుకించి ఏమి వెవ్పో గుర్తుండా ”” అని సీత ఆడిగింది,

  • భారతీ ఏముం కే ఏమి? ఆయన వెవ్చివదంతా. సరియని ేనొప్పు లోలేజే - భారతిగారు స్పృహలో వున్నప్పుడు టేళం గురించి పాడారు చనా తప్పివప్పుడు (ైపీమగరించి పాడారు.” అన్నాడు నూర్యాం

44 ప్రి వాలకం చూ నే భన్న పేమిపల్గావుంది__) అని చిరనవ్వునవ్వినే శారిణి పళ్ళు ఆ వెన్నెలలో మల్లె మొగ్గలై మెరికాయిం

శక ఆశ్నే | ఆట్లాంటి "జమా లేదు...” ఆని విసతో ల! వంచుకున్నాడు కూర్యాం

క!

బ్లు పరటాలం

కం నూర్యా థోగణీ అంక! ఊకంతటిశీ ఒకచారమితే నళార్యాది వీర్తవారి...సీతా | పీమగురించి భారతి కవి ఏనున్నారో చెప్పు, వినాలని వుంది” అన్నాడు రాఘవన్‌ =

సేన గురించిన భారతిశారి కవితలోని రెండు పంప్రలం పాడిందీ పీక

  • ఆ ఫొటంళా పాడండి _ వింటాకముం* అంది శారిణి వీత రాఘవన్‌. మొహం చూ చింది, అతడు అపస్వరం శేవండా పారేటట్లయితే పొడు !' అన్నాడు

సీతకు కోపంకచ్చిం3, *ఆపస్వరమో, సుస్వరమో నాకు తెలినిన స్టే కద పాడగలను %"” అంద్‌,

66 మౌ ఏది అఫస్యర మో, ఏడి శాదో కెలియదులెండి. వహోయిగా పాడండి వింటాం? అంది నిరుపషమః

పాట పాడింది సీత,

పౌడినంఠపేపు ఆమె మొహేన్నే అందహూ చూశార్యు రాఘవన్‌ మూరం శారిణి ముఖాన్ని చూస్తున్నాడు.

పొటళశాగా! తాంణి నిరుపమ సీతను ఆభివందించాు, నిిపమజ్‌ అమె ధ ఒప తాంిణీ అ పాబ అగ్థం చెప్పీందిం

ఈ శ్రారితీ[! ఫీకు హిందీలో. ఒక జాతీయగీక3 వచ్చుగా. దానిని పాడు? అన్నాడు రాఘకన్‌,

*6 ఆవును లాౌరితీ 1) పారాం జహాం సే అచ్చా? సాడు! కరాచీకండి వొంచాయికి ఓడలో పెళ్ళివప్పుడు నువ్వు పాడగా విన్నానంతే మళ్ళీ విన లేదు...” ఆంది నిరుపమ

తారిణీి పాడింది, కాద్రివేళ చప్పుడుచేసీ పతులు, -గాలిటూడా నిళ్ళబం గా విన్నాయి ఆ పాటకు. ఫోటీలు తిసు£ంటున్న యూగోపీయన్‌ దంభతులువాడా అపాటను విన్నాట పాట ముగియగానె * ఆబ్బా! బహుత్‌ అచ్చా!" అన్నారు నిరుపమ, అమె భర్త

మెరట్లూ ఖా ఇఖీలీ *6.పాడ్తి-తే ఇటా పాడాలి; లేకపోతే చూర్కో చాలీ, ఆన్నాడు ళ్‌ సీకఠ మనసు శాయిపడిందని తెలిసిన నూంస్య “రీతా! ఈ పట నువ్వుకూ ణా సేర్చుకోవచ్చు.. దీని అర్జిం ఏమిటో తెలుసా? “ప్రపంచ జేకాలన్నిటికన్నా ఉ కమమెునది భారత చేకమే '?' అని మొదటి పంకి ( ల్‌ ల టీ లాటీ భావం అన్నాడు. 44 ఆందులో. సందేహం. ఏముంది ? (పపంచంలో అత్యు త్తను బేళం నాద మన భారత్రదేళ మే, ఆంగుకు ఈ ఒక్క తాడ్‌ మహాల్‌ బాలు _-” అంది సీత “కప్పు ! భారత దేశపు గొప్పతనం తాజ్‌ మహాల్‌ వల్ల వచ్చిందిశాదుం సపామాలయాలవు ంగానదినల్ట, గెతమ బుర్వుడివల్ల ఆళోపడీవల, శివాజీ వల్ల? రూక్చీరాణికల్ల మన చిశానికీ ఉత్క్‌ష్ట్రత వచ్చింది” అన్నాడు నంార్యా, ఈహిమాలయాలాటి కొండలూ, గంగలాటి నదులూ ఇతర జేశాలోనూ లగి న! ఛన్నాయి, కాని తాన్‌ వహాల్‌లాటి దింకెక్క డా లేదు. కనుక మనజేళానికి గొప్పదనం తొజ్‌ మహా వల్ల నే కచ్చిందిం ఆని వెప్పాడు రాఘవన్‌, ఇట్లాంటి నొప్పదనంలో మనజేశానికి పవిలేదు,'” అన్నాడు మార్యా, ! వపం ఫు వింతలలో ఒళటయినది నీకంటికి ఆనడం లేదుకదూ౧ అన్నాడు శాఘకన్‌ “మిష్టర్‌ నూర్యా కంటికి అనకపోతే ఏమా ఫరవాలేదు, తాజ్‌ మహాల్‌ లన నువటేశపు కీ 8 వలుచెసల వ్యాపీంచిందిి.. అనుక జీవము గొప గా కో బె దనమూ ఇందువల్ల తెలుసుంది” అన్నాడు వేణ్మీపసాద్‌ ఈ మీరుకూడా పేమను పొగడ నారంఫించారన్నమాట._)' అన్నాడు నూర్యా వీవ్యూ భావంతో,

  • మైకు (జీమం-పీ ఎండుకంత మంట! ఈ దివ్య సౌందర్య మెన మండిరం పాజహాన్‌ హృదయంలోని (పీమనుం దేళదా ఆవిర్భలించిండి ?

106 ఇరటాలు కక స్టాజుహాక్‌ ంసేనునుండి ఇశాదు, శాలిన్యంనుండి అవిర్భలించిండి ఇడి. శూజదోన్‌. చేసీవ ఆకమాలు ఆతడి కొడుకయిన కౌరంగకేబుకే నచ్చలేదు. అందుకనే జొెరంగ జేబరడిని జశీరసాలలో నిర్శందించాడు.”” *టౌరంగకేబు కళ ఆంే తెలియని కతినుడని చర్మిత చెబుతుంది గాని సూజహాన్‌ కతిను బెట్లా అయ్యాడు శై

సాజహాన్‌ మంచివాడే, శాని ఆకడి ఒక్కడి అక్కపంతృ ప్తి కోసం,

గర్వంకోసం ఎంతనుంది. జనులు కష్టాల పాలయ్యారగో తెలుసా?) ఇరవై పంవక్సరాలపాటు ఇరవై జీల నుంది కూలి జనం చేత రాత్రి బగళ్ళు వెనుట శార్చివ్లే ఇది రయారయింది. జనులం కష్టపడి ఆర్టించిన డబ్బును చారినుంది కక్కించగా నిండిన కీళొాగారపు డబ్బుతో ఇది పాధ్య మెంది, జక వ్యక్తి గర్వంకోసం, అకడి (సమకోసం ఇంత వెమటా, ఇంక ర శ్రమా? నాకే గనుక అధిశారం వుంేనా 1” అంటూ కోపంతో, ఊపిరి తీసుకోవడానికో తణం అగాడు సూర్యా

6 ప్రీ చేశేవారు ,%? అని తారిణీ చిరునగవులో అడిగింది,

ఆ సాయింశాంం సీత దుళాణంలో ఒక చిన్న పాలరాతి “తాజ్‌ మహాల్‌” బొమ్మను కొనింది, ఆది నూర్యా వక్కే వుంది. చాని నఠడు చేతి లోకి తీసువన్నాడు “వేలాది జనులను హింనీించి ఒక కతినుడు మూర్ద్ధుడూ ఆయిన రాజు కట్టిన ఈ శాజ్‌మహల్ని నాకే గనుక ఆధిశారం వుంళేునా- తుత్తునియలు చేసేవాడిని” అని చేతిలో బొమ్మను వినీరి వేళాడుం అవిసురుశా ఛాజ్‌ మవోల్‌ బొమ్మ తారిణి వైపు ఎగిరి వెళ్ళింది ఆమె మొహానికీ తలకే ఈగులకుందని అందరూ శివ్వుమన్నారుః శాంణిహడా నివ్వెరపోయి రల చటుక్కున వెవ్క తీసుజంది అ బొమ్మ తారిణి పక్కళా కూలింది) ముళ్కాలం ముక్కలుగా ఆరయింది, అ ముక్కలలో ఒకటి ఎగిరి తారణ నుదుటి! వెళ్ళి ఠగిలింది, అమె ముంగురుల[$ంద శాయమయింది? "వెల్తురు శారపాగిందిః

ఇరటాఈ 101

మార్యా తప్ప మిళతా వారందహా అమెకు చుట్ట ముట్టారు, మొదట ఆమె శాయాన్ని చెత్తో మూస నెకుకు ధారనాపడానికి ర"ఘ్టువన్‌ యత్నిం ఛాడు. నికుపము ఆ3డి చేతి తీనివేసి తక చేతిచడ్డను గాయానిక డ్డంగా కట్టింది, రాఘవన్‌ చేత సీక మవసులో ముల్లువలె నాటిందిం

శీతీపనాద్‌ రాఘవన్‌నుచూచి *మీి స్నేహీశకుడు చాల మొరటు మనిషీవలె వున్నాడు _?”' ఆన్నాడు,

గ్‌కుద్ద ఇడియట్‌ 1 తమాపణమయినా కోరకుండా అక్కడే హర్చు బ్నాడు?'” అన్నాడు రాఘవన్‌.

క ఇంతే చిన్న విషయానికి తమూవణలేనుటి ? ) ఆంది తారణ,

“ఆవ్యష్టం వాండి ఆడికంట్లో పడలేద లేకపోతే ౧” అర్నాడు రాఘవన్‌,

కక ప్రక్తతేమగదాా చావికెంచుకింత వాంశామా ? మీరందరూ ఊరు చంశక్రే నాప్‌ సాయిం చేసినంత 1" అంది తారిణ్‌,

సీఠక నువకు పతస3 లాడుతూంది, నదుటిరూద చిన్నగాయం తగిలితే చానికింత ఉపవారమా, ఇంత ఆ క్భాటమౌ = అని ఒక నిమువం అన్పించింది, తీనికి కావల్సిందే! ఇంకా బాగా తగిలి వుండవలనీందే 1” అని ఇంకో నిముస.౦ ఆన్నించింది. ఆ తర్వాశ మాటలు పాగ లేదుః

క ఇలు వెన్నెల్లో తాజ్‌ మహాల్‌ చూసిన అందం ? ఇళ వనవస్క పోదానూ,*” ఆం3 పీక

*6 భృళ్చి ఆఫీ ఆందకూ లేచారు,

హోటలుకు. వెళ్ళగానే నూర్య్యా తన సామౌన్గు తీసువని, తనవ శొందరశా ఢి్లీకి వెళ్ళాల్సిన పనివుందని ఇెప్పి చ్రేఘనుక వెళ్ళిపోయాడు,

మరు రోజు సీర రాఘవన్‌లు మొదట అనుకున్న (పళారమే రజసీఫూర్‌ జళ్ళారు

కేల9 శరటాలు 16 ఉన్రీమతి శారిణీజేవికీ: ఇచాళశ తాజ్‌ మహాల్‌ దగ్గర నావఠన మికు తగిలిన గాయానికి నొచ్చునంటున్నాను. మో నె త్తికుదుటిమాడ గాయం తగిలించాలని నేకు ఆనుళో లేదు; “వేను ఆనుకొని వుంటానని మీరూ అను కోరు. ఏవో మాటల ఆవేశంలో వినీరిన ఆ బొమ్మా ముక్క_లయింది, ఆంధుకు "చే చింతించను, నిజమైన ఆ పెద్ద ఆజ్‌ మహాల్‌ ముక్క_లయితేనే చేను అవంతయినా చింతించను, ఇంతి పెద్ద భారత డిళమూ ఒకప్పుడు ఓక మూర్థొ డయిన వృద్ధుడి నేతిలో చిక్కింది* అవ్పగ్ధుడు వమయసుచేత బుద్దిని కోల్ప్చోయి, ఆసేమ నే పిచ్చిలోపడి ఒక బొమ్మ తయా, చేయించాడు, చచ్చిపోయిన రన ేయని ఆత్మశాంతికని కోటాది తఈూపాయలు ఇయు చేని వేలాద జనులను హింసించి ఆ బొమ్మకు చేయించాడు, చానికే ఈనాడు “తాజ్‌ మహాలొ” ఆని జనులు వేలం చెరిగా ఎెకబడిచూస్తున్నారు,.. వివేక సీ-నులై మందలు మందలుగా జెళ్ళి చూచి (పకంనీన్తు న్నారు. ఇదె నా దృ్షమెవ నమ్మకం. అనుకోపండా జరిగిన సంఘటనకు, మివ తగిలి: గాయానిశి మళ్ళి ఒక పారి మీమాపణ వెప్పనంటున్నానుం ఈ వుత్తరం ముగిం చేలో-గా ఇంకో విపయం రాయాలి. మికు గాయం శగిలించాఅ నే వుస్దేశం వాక కోశానా లేదని ఇఏనవంకీ చెప్పాను. శానిమా నుదుటిమోద చిన్నశాయం తగలశా నే మి్య్యుల్ని చుటుముట్లి ఆ *గ్బెటం ఇేళశా రే వాళ్ళందరి వె సమాద తలారెండు మొట్టి క నలు మొడ దామని వుండి! ఎందుకంటారా ) భారతేేశోం చాస్యంలో మస్థతూంది. దాస్య విముక్సికె, స్వాతం్యత్యానితై మవమంతా ఎత్నో కె మైలు పడాలి. అక్కలాది జనుల (పాణాలు అర్చించాలి. త్యాగాలు చేయాలి, అట్లాంటి సమయంలో చిన్న శాయాసికింత హోవాళశారాలా! ఈ వీరభూమిలో మన వూర్వీపలింత జీలలుగా ఎ ఇడూ లేశ! మాక ఆకాజస్తాన్‌ వీర ఘూమికి వెళ్తారేమా అక్కడ కౌర్యసావాసాలం నిండిన గాధ లెన్నో వినగలరు, శ్మతువు తోట

శెరటాలు 106 శువేశించాడ లి వినగానే నిద్దం గావున్న అగ్మ్ని*ోకి వందలాది మౌొనవతులు దూకిన ₹50 ఇది! రాణా పత్థ్ళామ నీంవాడి ఒడలిమోవ యాద్ధంలో తిగిలిన ఇాయాల ముచ్చలు తొంై తొచ్ముది వుండేవిట| అటువంటి వీరవనితలం, పీర ఫపుుములు పుట్టిన ఈనాట ఈనాడు ఒక చిన్నశాయం నునఅను కదలించి వేస్తుంది ను? వాళ్ళికహాడా “హీ ప్రీరియా' కలుగ చేస్తున్నది 1

ఇంకిటిలాో* ఆగుతున్నాను, మౌ సుబవ్మ్యాణ్య భారతి *వ్భాద ఒపాం చవవ్న దె అని ఒ పాట రాళాడ్యు అది సీతప తెలుసు. పాడమని వినండి.

ఇట్లు, 4 నూశత్యా కి

ఆ్యగాకండి రజనీవూరు వెళ్తూ రైల్లో హచుని ఈ వుర్తరాన్ని చదువు వంటూంది తౌరిణి, ఒకటికి రెండునార్లు చదివాశ ఉఊర్హం"న్ని తన ఛి "పెక్టులో 'ఫెస్టువని ఆళం పీనీందిం

ఇసఏ చూచిన రాఘవన్‌ *ఇంత జాగ త్త శా పెట్రి తాళం వేస్తున్నా కే, ఆదేమిటీ (ేమలేఖా 1) అని అడి గాడు,

ఈ వ్రిద్సివాకుడు 1” అంది తారిణి,

ఆరణి అన్నది తన మాటల గురించే అని ెలినీనా 'కెలియవట్లు రాఘ వన్‌ “పిచ్చివాగుడయితే మరి దానిని పెక్రైలో. పెట్టి తాళం వేసుకోవడం ఎందుప 1” అన్నాడు,

న! క! వ

ఆ ఉదయం. తారిణీ నిరపమౌా రె లెళ్ళగాకీ సెఘెలో రాఘవననూ సీతా మ్మాతమే కనుపీంచారు. “మాళ్య్యా[ ఏరీ” ఆని అడిగింది తారిణి,

క కాలేదు; ఢిల్లీ వెళ్ళిపోయాడు.” ఆన్నాడు రాఘవన్‌,

  • నిన్నర్యాతి సంఘటనకని అయనతో పోట్లాడి పంపించేశారా, వీమిటీ 1)” అని అడీగింది తారీణి,

10 ఇరటాఅఈు ఈ జ్పేక్షేమి వోటాడలేజే అరడిశే అవమానం అన్నించింబేమో, మొండి పటుపటి ఇళ్ళిపోయాడు. ? అన్నాడు రాఘవన్‌, ఒ బబ పీత తవ ఫాన గారవం శాపాడాలని__ “*అకతకిశీవో తోందర పని వుండిట. అగాప మొ,తమే వస్తానని మొవకే మాతో ఇెర్పాడు, మీ [మ్మని ఒక తృమాపణ వు త్తరమూ ఇచ్చాడు?” ఆని సీపు శాఘవన ను మాచి అజో శ ని "9 ఆంది ఉ్‌్తరా న అమే కీవ్వండి] ది: 6 జాస్సీ బండి బయలుజేరప,. ఇంతలో ఆ వుత్తరానికి తొందర ఏమిటీ.?? అన్నాడు, 4 క్షమాపణా[! చాలనిన్న విమయానికి మిఠరాయనతో పోట్లాట పెట్టువన్నట్లున్నారు, సాక వాల వాధ గావుందింి అంబి ఆరణి, బండి బయలుచేకి౦దిం శాక్చేపటికి కారిణి ఆ వు తగం ఏదీ” అని ఆడిగిండిం నాటి ఆవ చూడకపోరే వూష్క నేటి లేశ” అని రాఘవస్‌ ఈ వ్లుగ్తరాన్ని గ్‌నీ ఆమె కిచ్చాకుం ఆ6ణికి అవుత్తరాన్ని ఆందకి చదివి వినిపీిదామా అన్పించింది న! ళల శాని ఠర్వాత అలోచన మొర్చుకుందిః అలీ ఇవీ మౌట్టాడాక రాఘవన్‌ తారిశీ జీవితాన్ని "గురించి ఆడిగాడుం ౪ అకడి (వళ్నలమ నిుపమే సమౌాధానాలిచ్చిండి తారిశి పాక జేళ సేవిక కారిణికాదనిి శాలేజిలో చేరి పటా పుచు,కన, [పస్తుకం విళ్య విద్శాలయం వారి కూపకార వేతనం మివ చ3త్ర పంశళోధన చేశూంద3, (ఏస్తుశం ఇద్దహ వాటి అవీ టలు శలీని రాజస్తాన్‌ యా(విమిోద బయలు దేరాము్స పెప్పందిం ఇవళ్నీ చెప్పాక నిరుషమ పడువని నిదపోముంది. తారిణీ శాలేజి శీవికం గరించి రాఘకన్‌ ఎన్నో 'వశ్నలు జేళాకు, అర్నిటి! తాంశీ అంటీ ఇ?టనట్లు సమౌధానాలు వెప్పింది. శా స్సేపటికి రౌఘవనూ నిద్రపోయాడు.

శఇశరటాఅు [05

కర్వాత తారిణి సీ వక్క వచ్చి జూర్చుంది. “మి కాన నూర్యా

గురించి వెప్పండి. ఆయన ఎప్పడూ ఇట్లా చిటపట లాడుతూ నే వుంటారా)” అని ఆడిగిందిం

** సూర్యా గురించిన వచారం ఇప్పూరెందువ లెండి ? నాలాగే అతడూ ఓ మె రిననిషి,, అనాధ $[ ఆంది పీక చిశాపగా,

4 సోదరీ! ఎందుకంత విర కిలో మౌొట్లాడుతారు ? నానుదుటిగాయం గురించి నూర్యా వాల నొచ్చుషని వుత్తరం గాళారు వాల ఉత్తముడు, ఆయిలే కొంత లొందరపాటు మినిషిలా వున్నారు, నా గాయం బాగయిందిం అని మాతో నెప్పి పంపుంామ.పన్నాను, మాకు జోయనను *ఒరించి మౌొటాడ దం ఇవంలీక పోతే వఎులెండి' అంది తారిణి,

లు ది

ఇది వినగానే సీత మనసు మౌరింది. “అల్ఫే! విరక్తి లేవ, ఏమిలేదు, నూర్య్యా ఉత్తమ గుణాలు కల నాడే, మాొమామయ్య కుటుంబంగో అందరి

జాలి కన్న నిదానస్తదూ, ఉప్ప గలవఐడూ నూర్యాన! నిన్న అతి డా బొమ్మ వట్లా విసరడం నాకే ఆక్చశ్యం కల్గించింది అ౩డి మనసులో ఏ కాధవుందో, వీమో ?...దురదృష్టవంతుడు... లేకపోతే ఇట్లా వచ్చి కష్టాలు పడ నేల? చదివి వక్త్ర గే టబ పాపము ఎంతో భాఛావుండి వుండ వచ్చుకుం? అందిం

దురదృస్టవంతుడని ఎందుకన్నారు__అని కారిణి ఆడగా పీక కొద్ది ళొద్దిగా నూర్యాక ధవ వెప్పీంది.. ఆకెడి ఈండ్రి. అన్న అవా, మెళ్లెలు మున్నగువారి గురించి ఇెప్పింది. అవ్నయ్యతో ఊరి వారిలో అకడి కలహం గురించి వెప్పింది. శాని తిన పుట్టుక పెంపకం, పెళ్ళి గురించి ఏమా వెప

పుట్టు గ [1 శేదుం

శేతి6 శఇరటాకా క్ష

రజనీవ్రూర్‌ సంస్టానపు దివాన్‌ సర్‌, శ. క. ఆడి వఠావాచారిశారికి "కెలివి:ల యువవల౦కే అభిమానం మెండు, సౌందర రాఘవన్‌ ఇంగ్లాండుకు వ్రయాణం. చేసినప్పుడు ఓడలో ఆయనతో పరిచయం సంపాదించాడుం పౌందర రాఘవన్‌ బుగ్గిపటీమొ. సంభామణా గాతుష్యమా ఆయవను ఆకర్షిం చాయి, అం లేళాక న్యూఢిల్లీ “వి శ్ర కేరియట్‌ లో ఉద్యోగం ఇేస్తున్నావా శేంకరు తేలినివు కే ఆడ తమ పకులు అంత త్వగ గా సమహకుతా మిన్న నమ్మాశమూ సర్‌ అది వరాహాచారి గారికి వుంటేది.

ఇం గ్లాండునుండి వెనక్కు వచ్చాక భార్యా సవమేరంగా రజనీవూర్‌ క శాకలనిందని అడినరాహాభారిగారు సొందర రాఘవన్‌ తో చెప్పారు. అ ఆహ్వా వాన్ని పురస్కరించుకుని రాఘచన్‌ ఇప్పుడు పీతశో చాటు దివాన్‌ వారింటి! వెళ్ళాడు, ౩6ణి, నిరుపమ ఇంకొక చొటికి వెళ్ళారుం

దుగదృష్టతళాత్తు అప్పుడు అఆదివావావాచారి గారు తొందర పనిమిోద శేశ వూరికి వెళ్ళారు. శాని రాఘవన్‌ ఇచ్చివ తంతివు చూడశానే వారి వసతికె ఆన్ని ఏర్పాట్లు చేని, అతడిన్‌ అతడి బార్యనూ ఆదరణలో చూచుకో మని రిమహరుళ్ళప చెప్పీ వెళ్ళా, వాళ్ళు రాఘవన్‌ దంపతుఅవ పాద రంగా ప్వాకకం చెప్పారు,

దివాన్‌ గారి కూకుళ్ళయిన ఇభెము ధామ_ ఇద్ద హా ఇంగ్లాండు వళ్ళి వచ్చినవాళ్లు, ఇంగ్లీషు నాగరికతలో తలమునక్షలు జేసీవ చార్టు, వారిలో పిక తె సన్నగా పొడుగ్టాను ఇంకొళతె పొట్టిగ లావుగాను. వుండేవాళ్లు. ఇద్దహా బుజాలవరప జాతు క త్తిరించుకున్నాకు. సదాసర్వదా ఆంగ్లం లో "చే మౌట్టాకుతారు. ఆంమలోనూ అంగ్ల నవలాకారుడు ఓడ్‌ వావుస్‌ రచనలో ప్యాతలధోరణిలో మొట్లాజేవారు.. పియానో నాయించడంలో, శాల్‌ రూమ్‌ చాన్స్‌ చేయడంలో ఆరి తేరాకుం

ఇట్తామటివారి ధ్య చిక్కని సీఠక నానా ఆవస్టా. పడింది. వాట్లై మొదట ఏవో ఇంగ్లీ షుగో అడిశేవార్డు. సీత ఏకూ అర్థం కాక "తెల్ల బోయి

శరటాలు షరి?

చూస్తుంటే కర్ట్రపడి అదేవివషయం తమిళంలో వెచ్చేవాట్టు. వాళ్లు ఇంగ్లీము చారినలె ఉచ్చరించడంలో సీంవ వచ్చిన కొగినాటి ఇంస్లీషూ బొత్తిగా పనికి రావండా పోయింది. ఆంచేత ఆమె లాల ఇరశాటంలో పడింది,

సీఠక న్న రాఘవన్‌ తో చాళ్ళిద్ద హా సన్నిహితంగా మెలిగారు, అతడూ వాళ్ళతో ఇవాల సరదాగా మౌల్లాడాడుం ఆతేడికలున జ్‌, ఇట్టకీ ప్రఅకు చాస్ళు పకపక నవ్వాసు. ఇకగ్నిచూచి సీఠక ఆవంతయినా కా'పం గాని అనూయ'గాని కలగ లేను. వాళ్లు ఆందన త్తెలుకాల రో, ల్‌ వాళ్ళపట్ల కాఘవన్‌ వ ఎటువంటి గౌరవమూ లేదనో___ఏమోమరి

భారత డెళంలోని స్వదేశ సంస్థానాల ముఖ్య పట్టణాఅలో రజఫీవూర్‌ చాల ఆంద్యమెనక మరుసటి గోజుతా రాఘపనూ సీ ఆరచదమెన ఆ వూరి దృశ్యాలు చూన్తో గడిపొరుు మహాఠావావారి పాతీ అంకఃపుుంం వసంతో త్సవ మందిరం, జంఠతుపదర్శనకాల, శాస్త హూరంగా వున్న పాత కోట శిథిలాలు _ అన్ని చూశాను, కాని ఏ ఒక్కచోటవాడా రాఘవన్‌ పట్టుమని పదినిముమాలు (ప్రశాంతేంగా నిలవలేదు. సీతకూడా అందు కనునుణం గా జీ చక చక అన్నీ చూచేని ఆరడి వెంట నడిచింది.

దివాన్‌. గారింటికి సాయం కాలం తిరిగిక స్తుండగా పీఠ__“బాల్షి దరూ ఇచా కెల్లా కనపడ లేదు” అందిం

6 ఆవ్రుకు___ఆంీ జేరూ అనుకుంటున్నాను, ెలిఫోన్‌ చేస్తానన్నారు? చేయలేదు?” అన్నాడు రాఘవన్‌.

మరునిమువం శాఘవక్‌ శారు ట్రంవర్‌ తో వై! అనడం చాడు వాళార్తుగా చేకీనీ శారావడం, సీఠ ఉలిక్కి పడడం అగ్నీ వస్వెంటే ఆరిగాయి, సీమిటో అని చూన్తే పక్కన ఒళ ఇంటిముంగు ఆగివున్న టాంళా శుండి తారిణీ, నిరుపమ దిగుతూ వుండడం కనుపించింగి,

కాఘవన్‌- ఆారిణీని చూచి." ఇట్లా మోంంచేశాలేమిటి!₹” అన్నాడు కోపల గా,

406 శరటా ళా చైసమేముంది ? మాతో వస్తే చాశ్వాదాలతో శరిపోయిందిి ఏదీ వశాంతంశా చూడ డానికి వుండదు, అందుకని మా అంఠటమే చీ వళ్ళి అన్నీ చూచి వచ్చాం, అంది తౌరీణీం క శ్రళ్చకూ డా ఇలాగే చేద్దామనుకంటున్నారా 7% ఈ లీపు వెలువు చూడశడానికయి లే మేమూ వస్తాము, ఇక్కడవవచ్చి మన్ముల్ని పీలుచువని వెళ్ళళలరా [9 అని అడిగింది ఆరణి, 44 బ్రట్రార్లే పీబచుపని వళౌము, గాని ఇవాళలా చేయకండి? వాక్‌ చాలఫోపం రాగలడు, ఆన్నాడు రాఘవక్‌, అవ్వాాశేల్లా కాఘకన్‌ ఎందుకంత. నిలకడ లేషండా వున్నాడో అర్హ ముయిందె నీతవ, అర్వాతి ఆమె ఆర ఘంటకన్న ఎప)_క శేళ్చ న్శిదపో లేదు మరుసటి రోజూదయం నిద లేవేసరికి తలపోటు ,పొరంఛ మెంది టన కేనివ్వాళ =బువు చూడడానికి రాను. ..తిన్నగా ఢీ వళ్ళిపోదా మని వుంది.” ఆంది వీత ఆ మధ్యాహ్నం రాఘవన్‌ ఆడిగాడు[” నిజంగానే తలపోటుగా వుందా ఫి

  • అంపే అబద్ధపు తలపోటచా3 ఏమిటి మా వుద్దేళం 17 అంది పీక, ఈ ఆయ్వితే వేను వెళ్ళి వస్తాను?” అటి “క వెళ్ళక తప్పుడా ?9 ౪ ద్రప్పడు, ఆకుపన్న బావిని సీ తలనొప్పిోోసం మౌొర్చడం పడదు.?? సీతద వీకుపు ఆ కోశము. ముంచుకొచ్చాయు,. శని ఆప్పుడు రాఘవన్‌ తో తగాదా పెటుపని ఏరూలా ఫంశేవననీ ఆమెక తెలుసు
  • ఆడజన్మ ఎత్తాక తలనొప్పి ఆ౩౨ వెప్పి మాకం లాభం వీమిటి? ఇక్కడ ఒంటరిగా చావడం కంట మాతోచాటే వచ్చి వావడం మేలుల ఆంది సీత. ఈ ఆ చవ్చేజేదో త్వరశా చావడం మంచిడి; ఇానివ్వు మరొ అన్నాడు శాఘవన్‌

శఇరటాఅ ళు

శారెళశ్కాకహాడా ఇద్దదూ చూనంగా వున్నారు. కీఠక మాూటిమాటి?- శీతి నడ్దతో కళ్ల కుడుచునంటూంది,

కారిణి నికపమల మళాముకు ఠచ్చి ఆగింది శారు. నిరుపము మేడమీద వండి తొంగిచూచి__“ళా స్సేఫు లోపలీకివచ్చి కూర్చోండి తారిణి బయలం చేర జానికింళో పదినిముషాలు పడుకుంది.” అందిం

66 "కన శ్రారులో నే వుంటాను, మిరు వెళ్ళండిం ఎపఫుడయినా జీను బయలుజేరడం ఒక నిముషం ఆలస్య మముతే ఢడూంధాం ఆంటాళేే మతి ఇప్పుడో? ' అంది సీక,

“ పిచ్చి పిచ్చిగా వాగన్‌, సరేనా 1 అని కోపంగా ఆని రాఘనక్‌ శాయర దిగి ఆ ఇంట్లోకి వెళ్లాడు.

శారులో నాచున్న (ప్రతి నిముషమూ ఓక యాగమనిపించింది నీరజీ,. అట్లాంటి ఎన్నో యాశాఅకర్వాక గఅగలమని నవ్వు వినిపీంచింగి. కాడ అయటికి తలపెట్టి చూదింది సీత. కింది ఆంరన్తు కిటికిలోంచి విన్నించ సాగింది ఆవనవ్వు* ఇంకేమి కన్చించలేదు కాస్సేపు, తటాలున ఒత దృళ్యం శనువీంచింది, రాఘనన్‌. చేతిలో కవర్‌తో ఆారిణికిద్దామని ఆమె దగ్గరకు జెళ్లాడు. అమె దానిని తీసుకొన నిరాకరించింది. రాఘవన్‌ చటున్క_న ఆమెచేయి పట్టుబని ఆకవర్‌ నివ్వ యత్నించాడు, దానిని తీనుకోనవండా ఆకడి పట్టునుండి విడివీంచువని పరా త్తింది తారిణి. రాఘవన్‌ అమెవెంట పరుగెత్తాడు,

అరనిసుషంలో జరిగిన ఈ దృళ్యమంతా సీఠక మనోఫలకంమిద ముదిత వయింది., కొంతసేపు ఆలోననా ళక్సినే కోల్పోయి కూచుండి పోయింది* తర్వాత్‌ ళరీరమం తా కోపంతో శంపించింది.

శాస్సేపటికి రాఘవనూ తారీణీ వచ్చాం, అవెనశాలే నిరుపమ వస్తుంది శాబోలం సనునంది సీత, కాని ఆమె రాబండా కే కారు బయలు చేరడం ఛూచి ఆళ గర్య పడింది.

థి € ఠి

నీలాశాకం నుండి ఒక ముక్కా నేలను ఠాలినట్టుందె - ఈ6&4శవూర్‌ ఇరువు. దానికీకు వె పులా రత్సీక (కేణుల్లా కొండలు నిలచివున్నాయి, మిగిలిన శంవ వే పులా తకపచ్పగ౫ా. చెట్లూ చేమలూ పకచుపని వున్నాయి.

"శెల ఛా పౌఠలవలె వున్న కొంగలు వేలకొలది సంఖ్యలో అ చెరువు నీటి మిదుశా ఎీలిపోతుండగా చూడడం ఒక అవూర్యమెన ఆనుభూతి,

అ శెరువు గఎ న సీక, రాఘవన్‌, తారిణి శారునుండి 6 గారు,

44 ఆవి! ఎంతందంగా వుంది! నేను ఎన్నో (ప్రళ్యాతి దృశ్యాలకు చూచానుగాని ఇంళఈ మనోవార మైన దృశ్యం ఎక్కడా దూడ లేము. అంది ఆరణి,

జ్జ ్ర పజ

ఈ అందుక జే మి ఇద్దరి! నచ్చజెప్సి మరీ తీనుకు వచ్చాం, జగత్ప్రి

సీది చెందిన వ్విట్లండ్‌ సరసులు దీని కాలినోటికి పరిశావు, -ట్లాంటి చోటికి థి ఖ్‌

మిమ్మల్ని తీసువం*వడానికి నా తలప్రాణం తోకవ వచ్చింది” అన్నాడు శాఘవన్‌

పీఠ మాట్లాడనం-డా వెరువునే చూన్తూంది, అయిలే ఆ మెకండ్లు ఆ సీటిని చూనూన్నాయే గాని మనము ఎక్కడో ఇఒంచకిన్తూంది, అ నీటిమోదుగా

న! అవీ నచ్చిన చల్లటి గాలి అమె శకిఠాన్ని అగ్ని జ్యూలవలె తొకుడి అమి వివఐవిస నడిచి వెళ్ళడం గమంంచి తాంణి రాఘవనతో “టూ భారి వీకోలా వున్నారు. కేవలం ళిలనొప్పేశాదుు మనసుకూడణా వాగు లేనటుందింా”ి అంది,

4ళచ్పట్లా వేస్తుందని తెలి స్తే అసలు పిలంచుకని వచ్చి ఫవుండేవాడినే

భం అాటీ వ! శాదుులి

మ్తీనువను చె బుకోలేకుు మిరు ఆమెప మాతో ఏ కాంరంగా శావాలని, తిర? లని వుంది?"

  • ఆమెతో ఒంటరిగా వ శే అయిక శే... వామాట లేన బు గ కక్కు?

న లు జ శనమౌట నా అెవి%క్క దు." అన్నాడు రాఘవన్‌.

ఇనటా ఆ శై

ఈ ఆ త్రప్వ్రు ఎవరిదక్‌ ఆమెకు భొగా చదివించి మిస్థాయిక్‌ ఎదగనివ్వాలి. శీకపోతే మివ నసెటి ఆమిన చదువులు చదవని డానిని పూట సెళ్ళాడి వుండరాదు, ఆ తప్పు అవ్వడు చేసి ఇప్పుడిల్లా మౌట్లాడి తే వీం లాభం”

కళ త్రప్పృ నాదిశాదయి తఆారిడీ! మీది 1”

“జాల భాటంా! ఇట్లా గాపుడూ మాట్లాడకండి మో అవిడ వున్న చోటి! శెళల్టాం రండి, లేకశోతే ఆమె “బాధ ఎక్కువగలదు*

  • అయితే కావ), నాకేం చింత లేదు. అవ్నాడు రాఘవన్‌ అయినా తారిణి వదకడం +-ఛచి ఆమె పవకాలే నడిచాడు, ఇద్దనా. వెళ్ళి చెరువు గట్టున వున్న పీఠ వక్కన కూబ్ప్చన్నారుం

వెజువు గట్టు దగ్గగ పదకలంలేవుు శెటువుగే లేలి యీరుతూ వెళున్నాయి శొన్ని పడవలు, అవి ఇెఆంవు నడుము, పండ్ల తోటలు నింశన చిన్న ద్వీపం వైపు వెళ్తున్నాయి. అ తోటల మధ్య ఒక మేడ శనుసిస్తూండి,

ఈ ట్ర జీడ్ర ఎవరిది? అని అడిగింది తారిణి,

కళ ఆపి రజనీవూర్‌ శాబాగారిడిం చచ్చి న్వగ్థానవువన్న పెద్ద రాజూగాతు అపుడప్పుడు ఆళ్ళ టే నివనీంచేవారు.. వారి శేలీవలాపాలన్నీ ఆక్క జే ఇరిశేవిట. మాకు తెలుసో కెలింకుదో అయిదా లేళ్ళముందు పతికలనించా ఒక వార్త పతాక శిరి కలతో కనబ టేది-ఆది. ఈ పెద్దరాజు గారిని వాత్య అశయాలని బొంబాయి గో ఒక శ్రీ చేసిక పయక్న౦ం, శాని ఆ వళడ్నం ఛలించశేదు. ఆ నీకీ రెండేళ్ళ ౯8వ శారాశారా వాస శిత విధించారు పోనే రాజూ గారు ౫ గుడువళ్షి ఆగోగ్యం వెడి రెండేళ్ల క్రింద చచ్చారులి” అన్నాడు రాఘవన్‌ *

మొవటీ ఆ కద్ధశా వుండిన సీత, జూంళాయిలో రజనీపూర్‌ రాజావారి వాత్యా పయక్నం గురించి విననాస్యం చారి సంభాషణ ఆసక్తిగా విజ్‌ పాగింది.. ** బాంకాయిలో ఈ రాజుశారిని చంపడానికి యత్నించిన జీ ఎవరు కొ” అని అడిగంది,

కెకైలి ఇకటాలణ 4 స్కీవరోం నువ్వూ వింటా న్నావన్నమాట...అ స్కీ ఎవరో తెలియకు, కొండరా మె నూన్లీము చీ అన్నారు కొండరు హిందు వన్నారయ ఎకరయితే శమ, మహా ఘారపరాలయి వుండాలి. లేశపోతే పట్టపగలే హత్యా చయత్నానికి శఆెెడురుంచా కొ అన్నాడు రాఘవన్‌, క్క న్తుగ ఛాశ్లేమి ఘోరాలు చేసినా. ₹ెల్లుతుంది?ి కాని వాటికి ప్రతీ శారంగాకూడా ఆడవాళ్ళేరూ చేయరాదన్నమాట 1” అంది సీఈ 44 ప్రమ్సిశ్సేవితీ | హాంతవరాలిని " వెన కేసుకొస్తున్నా వే... ఇదెళ్ళడ శర్భునన్నావు గొ అని అడిగాడు రాఘవన్‌, మధ్యలో అడ్డొచ్చి శాంణి అ కఠర్వాత అక్షి వీమయిండో 'శెలుటా 1 అని అడిగింది. ఇంఠ సేపు మానం దాల్చిన అమె స్వరం వింతగా మారింది. అంకక ముందు సీత స్వరం వణికినట్లు ఇప్పుడు తారిణి స్వరమా: కణికంది, ఇకేడీ గమనించని రాఘవక__ోఏం ఖర్మ, ఎక్కడ ఏమి ఖోకాలు చేస్తూన్నదో ఎవరికి 'అెలును? దానిని గురించి మనకెందుకు దిగులః.? అజ్నాడు. వడక ఒకటి ఒద్దును చేరింది. అందులోంచి యాతినలు దిగారు ఈ దీనిని మొట్టాడునంచామా? ఇెజువుమాత తిరిగివద్దామా?”? అని అడిగాడు రాఘవన్‌, శారడి వెప్పిండి. “జీను సిద్దమే, మో అవిే మంటాకతో 1 జ తనూ కళ్తంది లెండి. రావడం ఇష్టంలేక పోతే ఇళ్ళే జూచు? వు-టుండి మెనిష్దరం ెళ్లొళ్తాంం”. అని రాఘవన్‌ పడవచాడితో మాట్లాడి చశావడానికి చెళ్టాడు, న! వ ఇ శాఘకక్‌ వెళ్లాక ఆారిణి సీతనుచూచి “సీతా! సీమెడలో రర్నహారం తక్క_డిది 7” అని అడిగింది, ఆ మూ అమ్మ కాశిచ్చింది నువ్వెందుకడుగుతున్నావు , చానిని జీను ఎక్క_డంణ శా దొంగలించానని అనుమొననూ క” అంది నీఠ,

శిరటాలం నే ఈ ఏందుకంత కటువశా మొటాడుళావుళి నాల అందంగా వుంది కచ్చా. ఎక్కడ చేయించావు అని ఆడిగానం తే ఎందుకంత కోపం 3 క వాజేమి కోపం లేదే, )) కేగి పడవ వదుర్చుకని వచ్చాడు రాఘవన్‌ ముగ్గుకూ పడవ ఆెశ్కారు. పడవ కదలపాగిందెం శాసేపటి! వున్నట్లుండి ఆళాశం నిండా. శాం మేఘాలు (శ్ర మ్యతి వన్నాయి. గాలి పిప్పశా వీచ పాగింక వరకి ఎవరూ గమనించి లేదు చెరువు ఒడ్డున వారు కూర్చుని వుండ-- రటిమోవ చిన్న చ్య్నాి. అఆలం కదలుతగూన్నాయి... ఇప్పును ణల వేగానికి ఆ ఆలలు అడు గెత్తుకు లేచి పడు తున్నాయి. ఆక్క దక్క క అలల కోసలండు వెంకీ నుకుళు కనపడసాగింది ఆలఅ హోరు "నెమ్ముదిగా "హచ్చ సాగింది, ఒద్దునుండి ఇపెరువు నడును-.వ్న ద్వీపం వైప్ప పడవ పోసాగింది. కొంతి దూాం వెళ్ళేసరికి గాలీ వెగం ఇంకా "పాచ్చింది. ఆలలు వెలళగి నురుగులు క వ్కృతూ. గజం. ఎత్తున ఎగిరిపడ సాశాయి.. అలల వోడపతో చెవులు ఇంగునుమంటున్నాయి.. పడీవ ఇటా అటూ ఊగచలాడ నారం భించిండిం పడనవాడు ఈన ఖోమలో ఏదో ఇప్పాడు. పీత నాలుగు వైపుల బిత్తర చూపులు చూచింది.” ఉస్నట్టుండి ఉఊఆ్రమ్రమ్వో్య్యా | ఆమ్మా! నవ భయం వేమ్తూం టే? అని ఏడవ పాగిండి ఓ

సేత శరటాలు కాఘవన్‌ కటువుగా--నీతా! ఇజీమి బుడ్దిలేని తనం! ఏడుపు మొను ఆతావా లేనా ₹ అన్నాడు, సీఠ ఆజేళశం హెచ్చింది. “ఆయ్యో! ఆమ్మా! నువ్వన్నదంతా నీజం శానున్న జే 1 నేను అలల్లో మునిగి చచ్చిపోతున్నా జే. అని జలు జేయసాగిందీం ఎదురుచూడని ఈ పరిణానుం రాఘనక్‌ను కలచి వేసీంది. ఏమి లేయాలో పాలుపోని అయోమయంలో పర్థాడు ఆతడు. తారిణిని చూచి “మిరు శాస్త బుజనుం చండి” అన్నాడు రాఘవన్‌ , గోమిస్ట 5 రాఘవన్‌! బుజ్జగించి శయో భి జనం లేదు. మా భార్యన “హిస్టీ రియా' వున్నట్లుంది. పడవవాడితో బడవను శడుప మళ్ళించమని ఇప్పండి” అంది తారిణి, రాఘవన్‌ పడవవాడికి గట్టిగా అరిచి ఇప్పాడు. వాడు * కభ్‌డర్‌ నహీసాబ్‌ ఖం ఆన్నాడు. “' పడవవాడు వనక్కి పోదండీ, పోడు! వాడి "కెవ్వరో నూరిపోశారు! ఆవ ఇెప్పి వెక్కి వెక్కి ఏడవసాగింది సీతం

  • పిచ్చి పిచ్చిగా వాగప సీతా నోరు మూసుకో...” అని రాఘవన్‌ పడవచాడితో__గ“ వెనక్కు మళ్ళించు! మళ్ళిపసావా, లేడా” అచ్నాడు న! ళీ తి గటిగా బు 46 క్రిక్‌ పైల్‌ క్రీక్‌ (19 అన్నాడు వాడు, సీఠ ఏడుపు ఎన్కువయింది. మధ్య మధ్య___'“*అమ్మా! నువ్వు చెప్పింది నిజమరు ందమ్మా[” అని ేశలు సపపెడుతూంది. అమె చేతులు వణుకు తున్నాయి ఇది చూచి తారిణీ * మిస్టర్‌ రాఘవన్‌ 1 “హీస్టీ రియా” అధిక నువు తూంది. మోరుకూడా (పక్కనవచ్చి కూర్చుని చేయి పటుకోండిం? అని న! శిప్సీ సీఠ చేతిని గట్టిగా పట్టుకంది. శఈారిణి పట్టువన్న శీతిని బలంగా విదిలించువని ఒక్క గంతు 7ంతి లేచి నిల్చుంది పీఠ, పడవ విపరీతంగా కదలుతూంది,

శెరటాలు కేసి

రాఘవక్‌ లేచి సీతవైఫు వద్దాకుని ఒళడుగు వేశాడు, ఆ సమయాన ఒక పెద్ద. అలవచ్చి పడవను ఢీకొంది, పడవ తల[క్రిందులయి. పోయింజేమో నన్నంతశా ఇటూ అటూ ఊగిస లాడింది,

శాఘవన్‌ తడబడి పడవలో "నీ పడ్డాడు

పీఠ ళన మని ఆరున్తూ వీటిలో పడ్గిండ్కి

“*ఆయో్య భగచాన్‌ ౪? అని అరిచింది కారిణి.

  • పడవవాడు రన ఖానులో ఏడో ఆరు స్తున్నాడుం

ములిగి పోబోతున్నట్లున్న బజదడన పెక లేచింది.

పీటిలో మునిగిన వీత పెకి కనబడుతూ మునుగుతూ వుందిం

నీఠ ఒకసారి సీటినుండి రల పెళ త్తి “అమ్మా! అని అరిచింది, అ శేక అ ఆలలవోరునుమించి ధ్వనించింది శఆారంణి కాఘవన్‌అ మనసుల నా శశ ఈటివ లె గుచ్చింది,

శాఘవన ఆం*రంగంలోే ఒక భయంకర మైన ఆలోచన మెరిసింది,

6 దజ్రే విధ్ధి నిక్షయం శాబోలు! సీక మరణి స్టే, 00 ఆపెన ఆలోన నకు తానివ్వవం డా *ఉప్రడ్తదచాడా! ఒరేయ్‌ పడవవాజడా!?ి అని అరివాడు.

మునిగిపోతున్న మనిషి (పక్కగా పడవకు తీసుకు వెళ్ళమని ెబుదా మశుకున్నాడు, ఈలోణా తారిణి పడవనుండి నిటిలోకి దూ! సీఠ మునిగి పోతున్న చోటువైఫు ఆతి లాఘవం గా ఈదమువంటూ వెళ్తూంది |!

“వోరి మని పెద్దగా చప్పుడు వినబడుతూండిం

కొంక సేపుదాక ఆ ధ్వవి తప్ప ఇంకేదీ వినబడలేదు. జేళశే స్మృతి వీది లేకు. ఏరుటాధ్వని ఆని ఆలోచించింది పీఠ, చాలసేపు అజే ఆలోచన చటువష్కన గు ర్తుకొచ్చిం=,

అమ్ము మౌటిమాటికి పౌచ్చరిన్తూ వచ్చిన అలల వళోరు శాళలోలు ! అవుకు ఆహోలే |! చెవులు మూసుకు పోయీలా వినపడుతూందిం

వీటిపెగా వున్నప్పుడు. ఇంత చప్పుడు లేదే! నీటి లోవల ఇంత ఎవ్కకగా వుందే! అని అనుపన్నడి__.గు వళొచ్చింది పీక, అ తకర్వాతి_

116 ఇరటాలు

+*జ్ర ఇక వావడం ఖాయం! అని ఆనుకోనడ మూ, “అమ్మా! నీ మాట విన౩ పోతిశే ఆని దుఃఖించడమూ గు కుకొచ్చాయి ఆటు తర్వాత, వతి శేదో తగిలింది. ఆ తగిలింది ఒక చేయేనని కెలినింది. ఆపత్కాలంలో తన్ను వచ్చి కాపాడతానని చెప్పిన తన ఆమే శ్రి అయివుండాలి. ..ఇట్లా పరిపరివిధాల. ఆలోచించడ మంకా ఇప్పుడు గుర్తు వచ్చింది. శాని కళ్యు 'తెళద్రామం కే వదగలేదు! ఎంత (ప్రయత్నించినా కను రెప్పలు పెకి లేవడం లేదు...! "

వఏీదో నొంతులు- వినపడురున్నా యే, ఏమిటవి, ఎవరిగొంతు౭ంవి ఎవసు ఏనుంటున్నారో? ఈ పాడు అలల ఘోవమ తగ్గితే చాగులడునుం

“ మా ఆవిడన్‌ స్పృహా వస్తూంది. కాస్సేపట్లో కళ్ళు తెరుస్తుంది.?”

  • పీత ఇవాళ పువర్జన్మ ఎత్తింది, నీవల్ల నే (తికి బయటపడింది, నువ్వే ఆ మెక రెందవ తల్లి వి”

  • ఫీక్రజ కేశు తల్లినయి'తే మారు నాక అఆల్లుడవుతారు. బలే మంచి అల్లు డే!...సీతవ కలివి వన్తూంది- ఆమెను తొందరగా మీ ఒడిలోకి తీసు కోండి ఆమెకు స్పృవా వచ్చేసరికి తాను నా ఒడిలో పడుకుని వున్నట్లు, మో బట్టలు పొడిపొడిగా వున్నట్లు చూసే ఎన్నటికీ మిమ్మల్ని తృమించ లేదుల”

“ప్టీక్షు తెలియదు తారిజీ నీవ తెలియదు, మా వెపు అడవారి తమా గు-౦ం ఎంతటిదో సీజ్‌ తెలియుదు[) లా

శ వః ఠః

"వై సంభాషణ వివరాలు అన్నీ సీత మనసుకు అందలేదు. శాని చాటి నుం3 ఆాను మునగానికి ముందర జరిగిందంతా జ్ఞాపకం వచ్చింది. చె వులో పడి కొట్టువంటున్న తన్ను రతీంచింం తౌరిణి అవి తెలుసువంది. తానప్పుడు ఇఆాంణి ఒడిలో పడువని వున్నానని తెలుసుకుంది. *తముమాగుణంి గురించి రాఘవన్‌ చెబుతుండగా కాంతి తన్ను అతి నాజూవగా ఎత్తి రాఘవన్‌ ఒడిలో పడు౯కో 'కెట్టదరూ "శెలుసుకుందా మెం

“పీతా! పీశా [0 అని పిలున్తూ అమె కనురెప్పలు స్ప 9శ0చాడూ రాఘవన్‌ * వెంటనే కళ్ళు తెరునుకన్నాయి.

శఇరటాల కై?

ఈ సీతా | ేవెవకో తెలుమ్తూంచా?్‌ బాగా చూచి చెప్పు [7

బ౪అహీనమయిన స్వరంతో సీక్ర “తెలియ"కేమి, తనురు మిస్టర్‌ సొందర ఆాఘవన్‌ ఎంఏ? అందిం

ఈ భమ్‌... అడినో సీ ఎదుటవున్నది ఎవరో వెప్పు చూద్దాం”

కళళ న్దా ఆమ్మను నావ లెలియదా శి

ఇడి విని రాఘవన్‌ అదిరి పడ్డాడు. తానూ శారిణీ శాన్సేపు ముందు చొట్లాకునన్నది ఈ మె విన్న దా, లేక మతి వెడించా?

తటాలున రాఘవన్‌ ఒడిలోనుండి లేచి కూర్చుండి సీత, ఆమె ఏమి చేయనున్నదోనని వాల్లిద్దమా ఊహించేలోగా సీత తారిణికి నమస్కారం చేని, ఆమె చేతులను పట్టువనందిం “మిరు వా (పాణాన్ని కాపాడారు, ఈ శొర్త జన్మలో మిరే నాకు కల్లి!” ఆంది.

౫౫ త గ! వ్‌ జ్‌

సీత మనసున ఎన్నడూ లేని ఆనందం పొంగి పొర్లుతూంది- ఆ అనందం ఆణువణువున విద్యుత్తె (వవహిన్తూంది. తొను పామెత్స్తు యను ధర్మరాజు వేతులశుండి తప్పించుకుని వచ్చిన వివయం అమె ఎరుగును, ఇంళా స్త వుంచి పాణం పోయి వుండేది ఆ ఏదుటవున్న 'ెరువు, అనీరు ఆ పచ్చనివెట్లు ఆ తెల్లని కొంగలు అన్నీ నిజమే! రాఘవన్‌ ఒడిలో లెను పడువని వుండ) దమూ నిజమే. ఢిల్లీ లో ఆ త్తశారివడ్డ వదలి వచ్చిన కన గారాలపట్టి నిజమే, ఆవో | ఈ లోకం ఎంత్‌ ఆశందమయమెనడి ! (పాణంతో వుండడం ఎంత నుఖమెన విషయం! ఇటువంటి జీవితాన్ని దుఃఖమయం వేసుకొనడంకన్న "తెలివి కద్కవతనం మఠొకటి వుంటుందా,

వాళ్ళ ముగ్దువూ ఆ రాత్రి దివాన్‌ శారింటికి శేళీసరికి దిబాన్‌ శాం వెనద్క_ వచ్చి వున్నాడ, చెఆంవులో జరిగిన దానిని ఆయన, అయన జనూ న్రెలూ చాల కఅతచెందారం కారిణి ఛై క్యాన్ని (శ్రళంసించాద, దివాన్‌ శారికి తారిణి నచ్చింది, ఆమె, ఆమె స్నేహీకుళాలు తవషణం శఈను ఇంటికి

118 శరటాలు వచ్చేయాతఅన్సి రెండు రోజులుండాలనీ ఆయన అన్నారు. ఆ.కువ హాకుళ్లూ ఆదే అన్నారు. పీఠశపూడా బలవంతం వేనీంది,

కనుక సీత తారిణి దివాన్‌ ఇంటికి వచ్చి చేరారు. ఆ తర్వాత రెండు. ఈతోేజాలపాటు దివాన్‌ శారింటినిండా సందడ., ఆ రెండ్రోజూలలో పీతా, శాలిణీ ఆర్యంతం సన్నిహితులయ్యాకు.

శాఘవన్‌ కాల సంతోషించాడు, సీత వానకులోని అనుమానం: వూరిగా తొలగి పోయిన ట్రన్పించింది.

7 ఢిల్లీ. వళ్ళడానికి ముందుకోజు తారిణీ సీతా ఒంటరిగా వున్నప్పుడు-

౫ పీత్రా ఆరోబా నేనొక విషయం అడిగితే నువ్వు సరిగా జవాబు వెప్పలేము. సీ కళంశాన ధరించిన ఆ రర్నహారం గురించి ఇప్పుడయినా నెబుతావాా అని అడిగింది కారిణి.

4" వేచే చెబుదా మనుకంటున్నాను. ఈ వూరికి వచ్చినప్పటినుం 1 అజేగు ర్తు కొమ్తాందిం?? క అడేవిట్సి ఈ వూకికీ & రత్నహారానికీ సంబంధం ఏమిటి ???

“పత్యమంగా ఏమి సంబంధం లేదు శాని ఓకదాని వెంట ఒకటిగా గు ర్తుకొ నసున్నాయిం వెబుతా విను?)

అని, పీత తనన రర్నహారం అభ్గించిన కధను వెప్పసాగింది. ఈన తరి జబ్బున పడివుండగా, ఒక స్కీళచ్చి రత్నవారాన్ని రెండువేల తూపా యఈలనూ ఇచ్చి తన పెళ్ళికోసం ఇచ్చానని వెప్పడననూ క లత్తిని మరిచిపోంణ వానికోసం పెనవ్కు రావడమా, ఆప్పుడు తన్ను ఆలింగనం లేబుకని ముద్దు "పెట్టుకోవడోమూ._అన్నీ ఇెప్పింది పీఠ. అతర్వాత తాను అమ్మా కట్టా వయ్యర్‌ ామానికని బయలం జేరినప్పుడు పతికలాో వచ్చిన వార్తను చదవ గానే ఠనవ కలిగిన సం జేవాం గురించి వెప్పింకి.

“ఆశ్కాా! జొంచాయిలో రజనీవూర్‌ కాజాగారిని చంపడానికి (పయత్నించిన స్త్రీయే నాకీ రత్నహారం ఇచ్చిందన్న అనుమానం వాకప్పులే కలిగింది. ఈ వూరికి వచ్చినప్పిటినుండి ఆమె పజేపజీ గు రు కొన్తూంది. దానికి

శెరటాలు కేనేటై తోడు ఈయవా వెరవుగట్టు దగ్గర అ ఊపెత్తార. అళ్కా! డీనినిగురించి సీశ్లేమనిపీన్తూంది??” అంది వీత,

“పి అముమౌొనంు నిజం శావచ్చు. కాని నువ్వు ఇదంతా ఎవరికీ వెము వండా వుండడమే మంచిది. మి ఆయనకికన్నీ వెప్పావాకి”

66 జ్రేద్స్య 'ెప్పీనా విన్చించుకోరుగా... ఆంది పీశ్ర,

44 మో అమ్మ ఇచ్చిన శీ ధశఛాన్ని జాగర్తగా శాపాడుకో!. అన్నట్లు మ్‌ ఆమ్మ జఉేశీవిటి[) సీత అన్మూ నాన్నల "సీస 'ిలంసునంది కారిణి. *మినాన్న ఇప్పుడెక్కడ వున్నారు! ఆయన ఎఫపుడయినా నిన్ను వచ్చి చూసుంటాడా”? అని అడిగింది.

కక ఆమ్మ చనిపోయంది. నాన్న వచ్చి నన్ను చూచి చాలకోజాలయింది" ఆయన ఎస వున్నారో లేదో కూడా తెలియకు. ేవపట్నంలో మొ మామకూరతు ఎ, వావెచ్చెలి లలిత వుండి ఇప్పుడు నువ్వు దోరిశావు, మోరిద్దరు తప్పు ఈ ప్రపంచంలో నాకు శావలనీవ వాళ్ళే లేరు?”

ఇాస్పేవూర్కుండి, ఆాకిణి అడిసింది. “నీతా! రత్నహారం ఇచ్చిన ఆ శ్రీ ఎవరని మా అమ్మ చెప్పలేదా |

వీ లేదు. బహుళ అమ్మకే 'శెలిని శండదు. శకెలినినా నాన వెన్న 'అేదుం?

“ప్రీతా! ఆ ప్ర్రీని మళ్ళీ ఎప్పుడూ చూడలేదా క?

ఈ షక పారి చూశాను?

ఆ ఏక్కడ కి ఎప్పుడు |

కాను ఢిల్లీలో ఒళ రోజా భర్తతో ఇ్యాహ్యాళికీ వళ్ళి వస్తుందా పాయింశాలం పేళ చేత కత్తి ధరించిన అస్తీ, కన బడదం___ వెప్పింది సీత.

44 ఆరెశీ! ఆమెను చూడాలని ఎంతో (ప్రయత్ని స్తున్నానుజేను,. కానీ వాన్‌ కవపడ పేలేదుంి

“ ఆట్టాగా అక్కా? నువ్వు ఆమె కోశం వెందుకు ఆతళాలి? నీక ఆమెను తెలుసా క?

కైక శకటాలు

“ తెలుసు నీతా 1”

కట్టా. తెలుసు ళా?

“ఆమె వాకల్లి 17”

ఆళ్ళర్య సముద్రంలో మునిగింది సీఠ, తారిణిని రజీకంగా చూచింది. “ఈ బజృప్వ్రుడుు నిజం "కెలున్తూంది. సీ ముఖవళికలం సరిచికమైనట్టా, ఇంతక మూుందెక్కడో చూచినట్లు అన్చిం చేది. ఇప్పుడు కారణం తెలిసింది.”

*న్సీత్రా!. పీ ఊవా ఫరిశాదు. ఆమె నా స్వంత గల్లిశాదు, సనుష్నై “సెం చినతల్లి _ నా ఆసలు తల్లీదండు లేవరో వాకీ వాటీకీ కిలియదు. ఆమాట "కెలుసుకోవాల నే చేను రజియాబేగం కోసం వెతుకుతున్నాను”

  • ఆమె పీరు రజియాబేగమా? ఆమె మున్లిక్‌ అన్నమాట!”

“ఆవును. నన్ను పెంచింది మున్లిము శ్రీ! నాశ్షేళ్ళ(కితం. కేన చీవోర్‌ భూకంప బాధితులకు నేన చేయణానికవి వెళ్ళివున్నప్పుడు రజియా 'జీ;0 రజినీవూర్‌ రాజును హత్య చేయడానికి యత్నించి 0 జేళ్ళ శారా “గార శిషకు పాతురాలయింది, చెర సాలనుండి విడుదళయినాక, ఎంత యత్నించిశా ఆమె నాకంట పదలేదు, సీతా 1 ేనెంత దురదృష్టనంతు శాలినో చూశావా?” కన్నీరొలువతుండ గా పీక “ఆశా! ఆమెనా శీపారి కనబడితే పీక 'తెలియబనుస్తాను.”” ఆంది,

*4 ఆం తే కాదు "నేనామెను రప్పక చూడాలని చెప్పు, చూడలేక పోతే చేను చచ్చిళోదలచునచ్నాననీ మెప్పు! ౧?

  • అలాటి మౌటలనన! నా ఆశలంతా + మాటే వున్నాయి! అంది నీక,

శఇిరటాలు కేల] “6 శా పాణాని! పాణమయెన సీతకు క థ్‌ అలిక రాయడం, మి ఆశా యా వివరాలు చదివి వాల సంతోవం శలిగింది. ఆనస్నీ చదువుతుం కు నూ మితో పాకే అవన్నీ చూస్తున్న క్ర అన్పించింది. ఈయనతో మనమూ వెళ్ళి శాక్‌ నువులు అవీ చూచివద్దామా[” అంే._“మన తమిళనాడులో చూడకఅనీిన వెన్నో వున్నాయి, తంజా వర్‌ , మహాబలిఫ్తురంవంటి వాటినింశా చూడలేదు, ఇం! తాల్‌ మహాల్‌ చూడతేద నీ చింత ఎందుకు!” అరి కొట్టి పాలేళారుు, ఎందుక ళ్చా ఈయనతో చెప్పాం అనిపించింది. నామాటలు విన్నమౌా ఆత్త గారు “అమ్మా! ఏదో శాశీరా మేళ్వరం వెళ్ళాలని అనుకోవడం కద్దుం వీదో శాలుగు పుణ్య స్థలాలను చూస్తే అవ ళ్ళేచోట ఫుణ్యమయ్నినా. కలుగుతుంది ఈురక రాజులు కట్టువన్న సమౌొథులు చూడాఅవి ఎవరన్నా ఎసబడ శారా వీల వివరిత జుద్దులమ్మా ఈ శాఅం ఆడ పిల్లలవి...? అని ఒళ తోబు తోజంతా నావ పాతళోధ చేశారు మౌ ఎదురింట్లో వకీలల దామోదరం పిళ్ళిగారని వున్నారు మా మొమగారు ఆయనా స్నేహీకఠులు, సి ళ్ళిాగాారళ్ళ్చాయి ఆమర్‌ నాఢథూ మా వారూ మిత్రుల, మన సూర్యా వుండగా వీళ్ళు ముగ్గురూ కలిని చరువువష నే తాళ్ళట, అమర్‌ నాఫ్‌ క ఆం దేళ్ళ (శ్రీం పెళ్ళయింది, పీల్లరం డి డిస్టీ కఅెళ్టరట, పిల్లలాగా చదువుసన్నదిశాని బొత్తిగా గర్వం లేదు. పెళ్ళికే చూకిద్ద6కీ స్నేవాం పదిరింది. ఒక ఏడాదికి మందు ఆమె ఈవ్రూరు వచ్చిన ప్పటినుండి మా ఇద్లరి స్నేహమూ వృద్ధి 3ెందింతి. మా ఇద్దరి మెత్రి చూచి మా భ్రఅ సంతోషించారు, కాని అవంతా పాఠకథయి పోయింది సీతా! శారణం ఏమిటో తెలుసా "రు రాజంెపీటక్‌ కెళ్ళి వుండగా ఇక్కడ మున్సిపల్‌ ఎన్నికలు ఆరిగాంణట, ఆ ఎన్నిశఅలో ఎదురింటి దామోదరం వీ ళ్ళిగారూ, మవావమాము 50 ఇంకో స్నేహికుడయిన శాజూ రానయ్యరూ నిల్చన్నారట, మొ మామ

కెల్ల ఇరటాలు శా రాజూ రామయ్య గారికోసం పనిచేశారట. వీదో ఒక నభలో పిశ్ళెశారినీ మా మామ “ తెల్లవాడితోక వాయించేవాడు”. అన్నారట. అందు శని జామోదరంపిళ్ళి ఈయనా “లాపనబుద్ధి చూవీస్తు న్నాడు అన్నారట* చాంతో ఆరంభ మెంది తగాదా చిలికిచిలికి శాలివానయిందిి. ఇప్పుడు రెండు వటుం బాలమధ్య రాశపోకలం లేవు మాటలు లేవు, ఈ వైరం వల్ల బానన్న ఒక్కృ_ స్నేహితురాలూ దూరనుయింది. అశా న్‌ శాల త్మేపమూ పోయిందిం ఇల్లు ఇర సాలలా అయింది,

నూర్యా గరించి ఆనువం కే జాలికలుగుతుందిం ఇల్లు విడిచి ఊరువిడిచి ఢిల్లీ పట్నం వెల్లి సరయిన తిండికీకూడా నోచుకోవండా ఎన్నీ అవస్థలు పడు తున్నాడు | చిత్రం విన్నావా! డబ్బు కొంత పంపమని వాకు రాశాడు మౌవారి నడిగి అయినాసరే పంపమన్నాడు, డబ్బుశావాలని ఇంటికి రాయా దట, ఇంటినుండి డబ్బు వచ్చినా తీసుకోడట. ఇట్లాంటి దగ్రవారెక్క దడయినా వుంటాడా! అతడిని నాఫోసమయినా శాస్త కని పెట్టి వుండు,

చిరంజీవి వాసంతి కులాసాగా వుందనుకీంటాను, చక్కగా మాట్లా డుతూ ఆటలాడుతూ వుందనునంటాను,

సీ లలిత,

ఈ వుర్శరాన్ని చదివి సీఠ గడ్తియాకం చూచింది. రాత్రి ఎనిమిదిన్నర అవుతూంది. ఇంశా ఆయన ఎందుకో రాలేదు! కానూ పాసాయి ఒంటరిగా వంతగా ఆయన ఇంత అలస్యం వేయనేఅ*

కాన్‌ ఇల మొదట ఢిల్లీలో ఊపర్మైగత 110 డ్నిగీలం ఫారెన్‌ "పాయ్‌ టోన్‌ పెరిగింది. పగటి వేళ వీధిలో! వెళ్ళిన వాళ్ళు మలముల మౌడిపోరున్నారు' ర్యాతి ఇంటిలో వున్నవారు ఇటుకల అమలో వున్నట్లు మండిపోతున్నార్ము పగలమయిున్వా శాత్రి ఆయినా "లి నిప్పులా వీచ సాగింది, ఢిల్లీలో వున్న వై(ప్రాయి (పళువూ, ఉన్నతో ద్యోగులూ సీన్లూకు వెళ్ళిపోయారు,

సౌందరరాఘకన్‌ సీతతోచాటు సిమూ వెళ్లాం అనుకన్నాడు. శామొ తుమ్మ తన అకో-్యాని! ననూ సరిపడదని అనసాగిండి. ఈలో-గా ఊరినుండి

శెరటాలు 128 ఆమె అవ్న కొడుక పెళ్ళి అని ఉ త్తం వచ్చిందిం శామొక్షమ్మాళ్‌ ఒకె వెల గోజులలోే వసానని చెప్పి ఊరికి వెళ్లింది.

న! న! అనుకోకుండా ఏదో పని రావడంతో 'సొందర రాఘవన్‌ నినూబ్‌ వెళ్ల కిక లేకపోయాడు. “నువ్వూ వాసంతీ పిన్లూ వెళ్ళివస్తారా!? ఎందతో స్రీలు ళ్ళి వస్తున్నారు ఒంటరిగా! అని ఆడిగాడు, “* ఛాగుంది మిరు లేవండా. నాట్‌ సిమవాసం ఒక్క కే తవ్కవ జీను వెళను,)” అంది సీఈ

జగ న!

అందు చేతనే ఆ సాయింళాలం సీర, చవాసంతీ ఆ ఇంట్లో ఒంటరిగా వండడం కటన్సించింది. ఎనిమిది దాక “నాన్న గా రెపుడొప్పారు' అని అడీగి అడిగి వాసంతి ని్నిదపోయింది. అది నిదపోయాక ఒంటరి తనం ఇంళశా కొల్టచచ్చివట్లనిపించింది సీతకు. ఆవాళనశ్తా పనిమన పీ రాలే+,

ళు లా

ఆవేళ ఆఫీసుకు బకులుకేరుతుండ గా రాఘవన్‌ ఈటవాళ ఎటాగయినా నూన్యా ఎక్కడ వున్నాడో వెతికి తీసుపవస్తామ,”?. అని ఛెప్పి వెళ్ళాడు, ఆందుకనే అఅస్యనయించేమో /

అలితక వుత్తరం రాద్దాం అని చూచుంది నీత,

“పాణ సఖీ అలితా! నీ వివరాలతోవాడిన వుత్తరం చదివి సంతో మం వెళదాను. చేవపట్నం మున్సిపల్‌ ఎన్నికలు చాల రంజుగా వున్నాయి అయితే నువ్వు స్నేపితు రాలిని కోల్పోవడమే శాగాలీదు, *నూ మొచారూ మూడు వారాల్మకింద వైసాయి భవనంలో జరిగిన “గా న్లైన్‌ పార్టీ కి వల్లాముం అబ్బబ్బ! వీం చెప్పను లలితా, వైస్రాయి తోట ళకోభగరించి ఇెప్పనా అక్కడి వింత వింత పుష్పాల గురించి, మొగ్గల గరించి, ఇెట్ల గురించి చెప్పవా ! అ పొతకీంద్దలో దాగివుండి వింత శాంతులు వెదజల్లిన దీపా గురించి వెప్పనా?్‌ అక్కడి కొచ్చిన క్రీపుకుషుల హావభావ విలాపాలగుకించి ెప్పనా? పాళ్ళాత్య క్రీలు నల్లటి మెరిసేటి గౌనులు తొడుక్కని వచ్చార్యు మన కేశపు శ్రీల రంగు కంగుల చీరలతో నచ్చారు. ఒక్కొక్క న! ఒక్కొక్క రకం ఆభరణాలూ అంగే! నావ కేవలోకంలో ఆడుగిడినట్లు చిగ్బర్తిమ, కలిగింది. వచ్చిన చా[లో బాలనుండిని ఈయన ఎరుగుదరు+ వారి

శ్త్‌2ైశ్స శరటాళలు ఆండరికీ నన్ను పరిచయం చేశారు, తెల్ల వారికి మనలను పరిచయం చేయగా జీ “వశా డు యా దూ? అని వాళ్ళు ఎంక తియ్యగా పఅకరిస్తారనీ! ఉల్లిని ఊంశే ఆ స్తమానం దూషించితే ఏమి లాఫం ? మనం వాళ్ళనుండి నేర్చుకో వలనీనడీ ఎన్నో వున్నాయి.

జేనపట్నం ఎన్నికల గురించి రాశావు. పాళ్చాత్య జేళాఅలోనూ ఎన్నికఆం జరుగుతాయి. ఎన్నిక అవగానే ఓడిపోయిన వారు జయించినవారిని జళ్ళి మెడట అభినందించి వస్తారుట, ఇక్సడయితే అ జన్నాంఠం శత్రువు "అయి సూర్పుంటాను, ఎంతి మూర్థ త్వం శ 9

సరిగా ఈ చోట వుత్తరాన్ని ఆపింది సీత, వాఠాత్తుగా పశాయిలో పీరు వస్తున్న కబం విన్నించింది. స్నానాల గదినుండి విన్చించింది! సీత నాలుక

అనీ యం వీడచ కట్టుపపోయి నొంతు కడ్డం గా పడింది, ఆమె ళాళ్తు శాళ్ళయి కూరుకు పోయాయి. ఠరనజ తేలియకండా ఎవకో ఇంట్లోకి (ప్రవేశించి దొడ్డి వెపున్న స్మా నాలగదిళలోకి జెల్లి వుండాలి అక్కడ వళాయి తెరిచి వుండాలి, .ఎవరది

శంజేహమూ, కఅవరపాటూ అమెో మధించ సాశాయి, ఎవరయితే కేమి, వెళ్ళి చూడాం అని ని యించువంది, తడబడుతూ, శాళ్ళ వీడ్చువని

(2 నె

వెళ్ళి, ప్నా నాఅగదిని 'సమిపించింది, తలుపులు మూనీ వున్నాయి కాని లోపలివై ఫు గడియ వేని వున్నట్లు "లేదు. చేతులు వణుకుతుండ గా తలుపును సెన్ముదిగా రట్టింది కుళాయి చప్పుడు ఆగింది,

  • ఎవరక్కడ 1” ఆని ఆడింది సీత,

స్నానాల గదిలో అడుగుల చప్పుడు వినబడింది. ఆ పె్కాక్కా ఆడుగు చప్పుడుకూ అమె నుండె వందసార్లు కొట్టువంది. ఒకటి, రెండు, మూడు, నాలుగు, అయిదుు కలంపులు 'శెరచువన్నాయి,

గుమ్యూని కడ్డంగా ఒక అళారం నిలిచి వుండి! దాని చేతిలో శతి చంది క ై

0

శెరటాలు కేలరీ ఆపీత్రా !. చీసెవరో. తెలుసున్నవా!?. జాపకం వన్తున్నవా ౧” వాట్‌ జా వ! శ్‌ ఆతి _ఫయత్నంమాద నోరు తెరచి రహాస్యం మొట్లాదుతున్నట్లు నీత “తెలు యి టు! సూండి'' అందిం టీ 6 చేజెచర్రు ₹-” తన మెడలోని రత్నహాఠాన్ని చూపిన్తూ. “వీని నిచ్చినవారు [77 అంది సీత, మంచి పిల్లవు ఆన్నీ జ్జైాపకం వుంచుదన్నావు. ఇంటిలో నున్వొ. క్క శ్తెవే వున్నావా? ఇంకెవరూ లేరా క” ఆని ఆడిగింది ఆ శ్ర ఈ ప్రశ్న నీత చెవిని పడలేదు, ఆమెదృష్టి ఆ స్తీ నడుముకు చెక్కు కునివున్న రుమాలుమోద పడింది, తెల్లటి ఆరుమాలు సగ్షానికి సగం ఎరగా తడినీవుండి, అది చూచిన సీత గుడు మిటకరినూ “ఆయ్య్యో ! రక్తం! రక్తం!” లగి న! అలీ ల! అని అరిచింది. ఎందుకో ఏడువూ, వెక్కిళూ కలిసీివచ్చాయి, (గి రజియా బెగం ఆెండడుగులు ముందుకువేనీ నీతను సమిపించింది, సీత భుజాన్ని పటుకుని కదిపి *ఇదిళలో చూడు స్స్‌శ్రా! నువ్వు తెలివయిన దానివను కి కన్నాను. శాని అందరి ఆడ నాళ్ళలా గే నువ్వూ మూర్చత్వంతో 'పవర్థిస్తు న్నావు, నువ్వు ఆరిచి గందరనోళం చేళశావంటే వీం చేస్తానో "తెలుసా ? ళశాస్పేఫు ముందుగా వీధిలో ఒక పిచ్చి పక్కాను పొడిచి చంపాను, ఆవిధంగా నిన్నూ చం ేసాను ' అంది, అతో వీత వక్కిళ్ళు వంటనే ఆగాయి,

  • నిన్నిది చాల వయ సపెడుతున్నట్లుంది. వుండు! కళెయి దగ్గర కడుక్క_ని వసాను.) అని స్నానాల గదిలోకి జెల్లీ ఆ త్రీ ఠమౌలును సద్ది వాన్‌ లగి కడిగింది గాని అ ఎర మరళ పో లేదు, ఈక్రీనిని తగల బెట్టవలనిం డో ఆంటూ దానిని [కింద పార వేనీ వచ్చింది వీశ్ర ఈ లోగా ఆలోచించ సాగింది. కక్క.ను చంపానంటున్న టే, నిజమేనా? నేనిక్కడ వున్నది శెలిసి వచ్చిందాశి తెలియక వచ్చిందా ఈలోగా ఆయన వ స్లేనో...? ఆలోగా, ఈ మె శేదయినా ముంచి మాటలు

క్షైర్‌ శకటాలు ఇెవ్సీ బకటన పంపపేయాలి. లేకపోతే ఏం జనుగుతుందోకి జీవుడా! ఈ ఇంటిశెందుకు రావాలీ? ఇంీ ఇంటికయినా వెల్లి వుండకూడదా

ఆ స్తీ చుట్టూరా కేరిపారచూచింది. స్నానాల గదికి ఎదుటవ్రవ్న గదిని మూవీంచి *ఆ గదిలో ఏముంది 1)” ఆని అడిగింది.

ఆక ట్రైలుు బొగ్గులు, చిళ్లర మల్లర పామౌన్లు వున్నాయి.” అండి వీఠ,

అ గదిని కెరచిచూచి అస్తి, “పనీ? ఇవాళ రాతి శేనిక్కడ కడు చంటాను. ఈ సంగతి ఎవరికీ తెలియకూడదుం నువ్వు లేలుపుక్‌ బయట తాళం జేనకో!?' అందిం

ఓద్షీనిల్రో ఎటా పడునంటారు! జాలి ఆసలు రాజే! పౌమౌొన్లన్నీ చిందర వందరగా పడివున్నాయే 1?"

క6 ఫర్రవాలేదు సీతా! ఇంతకన్నా అధ్వాన్న మయిన చోట్ల పడుప న్నా నింతణ ముందు.”

ఇదివిన్న సీత మనిను కరిగింది. ఆ శ్రీ లీవికం ఎట్లా వుంటుండోనని ఊహించిందంతా గుర్తుకొచ్చింది. జీవితంలో ఎన్ని కహ్రైలు భరించిందామె; ఆందులో సంజేహం ఏమి లేదు, ఆ కష్టాలన్నీ, రజనీవూర్‌ రాజూ వలన కలిగా యన్నది తధ్యం, శాని అవి ఎట్లాంటి శహ్టైలు ? ఆమె నడిగి తెలుసుళోవా అనిపించింది. ళాని ఇప్పుడు వీలులేదు వీ నిముషానయినా తన భ ర్త శాకచ్చు. వస్తే పిచ్చిదానిలావున్న ఈ మెను తరిమి జేయడం తధ్యం.

ఈబ్బద్రినో జంప్రజానా్సా రలగాణా తెస్తాను” అని లోపలికెళ్లి తెచ్చింది పీక, ఇంత సేపటినుండి అమె మనసు, ఏదో ముఖ్యమైన చానిని మరిచాముం గుర్తప తెచ్చుకోవాలి అని అంటూనే వుంది. అదిప్పుడే గుర్తున వచ్చింది. ఆది తారిణి చెన్పీన విషయం.

కళ్‌ మిమ్ముల్ని ఒక వివయం అడగాలి అంది సీర,

  • తోండర'శా అడుగు; వాక అలసటగా వుం 9)

ఈ మై ేలీమిట్రి ₹0?

శెరటాలుం 2? ఈఈ ఏదలయి తే నేమి ఇప్పుడెందున

*మ్రోరు వెప్పక పోతే నాన తెతియడా ఏమిటి క”

కక అలన చెప్పు 1

ఈ రజియా వేగం! ___అవునా? '?

  • ఆప్ర్పును, శాదు నాపేరు రమామణి. ఒక శార్యార్థం కొంఠ కాలం పాటు రజియా బేగం అన్న "పీరు పెట్టనన్నాను, దాని వరో నీక వె్నీ చట్టున్నారః ఎనరు చెప్పి వుంటారు! ఆ వెరి (కావ్యాడు శాదు గడ 19

పీ వరి (ావ్మాడో సీఠరబ అర్థం శాలేదు.. తటాలున “జే ర్రెజతో శాదు, మా కూతురు కారిణి కెన్పీంది అంది సీఈ

సీత ఎదురు చూచినశ్షే ఆమె ఆదిరి పడింది.

శాస్సేఫు సీశను తటేకంగా చూచి “నిజంగానా? తారిణి వెప్పించా” అని ఆడిగింది. “తారంిణి నెక్కడ చూచావు ) ఎప్పుడు చూచావు 1౫”

6కావ్నాళ్ళకు ముందు ఆ గా వెళ్ళాము. ఆక్కడ కలిశాముం”?

క6 ఠరర్వాత ళం

ఈ ఆ గా తశ్వాక రజనీవూర్‌ వెళ్లాము...

ఆ వీ మనసులో వఏీదయినా కలనవరపాటుంజే అది అమె మొనాం మిద కనపడ లేదు ఆమె "వెొంవూం శ్యరలో చేనిన దానివలె అయింది,

పీఠ 'చెవ్పిందంతా ; “రజనీవూర్‌ లో వీవేవో మాట్లాడువన్నాము కఆారిణిని ఆమె అమ్మనాన్నజ రించి అడిగాను. అప్పుడు తన్ను పెంచిన శల్లి మి కీనని వెవ్పీంది. అమె చెప్పించానిని బట్టి; కొంఠక నాట్‌ కెలినీన చానినిబట్టి మీరెవరో ఊసాంచ గలిగానుం)?

  • నవ్వూ కారిణీ స్నేపాకురాండయారన్నమాట 1)? ఆని అ రజియా "బేగం అనబడే రమామణి అడిగింది,

6 న్నేవూం కాదండా ఎట్లా వుంటుంది కి పడవనుండి జీను వెరువులో పడిపో శ్రే తారిణి వెంటనే నీళ్ళలోకి దూళి నన్నా రమీం౦చిందిం”

128 శెరటాా? * రజియాబేగం ముఖం కొంక విప్పారింది “అది నాకూతురు |” అని ఆతీశయంతో శెష్పునంది. “బ్రాతురం.టే యింత [కేమకడా,. అమెను చూనీ ఎన్నో యేళ్ళ యించటగ) మిమ్నల్ని చూస్తే వంటనే రనన తెలియ బరచమని చెప్పింది ? రజియాచేగం జం ఫఖాచాను దిండును [కిందటేని “ఏడి సీతా చేతిలో చేయిజేయి ! “అని కొంత అధిశారంతో చెప్పింది, సీత అట్లా శే చవేనీంది, ఈ నే నివాళర్శాతి యిక్కడకు వచ్చినట్లు తారిణికిగాని, సీభర్రక “ని చెప్పకాదు. ఎటువంటీ శారణం వున్నా ఈ విషయం (పపష్తావించ నే గూడదు. ఆట్లాగని ప్రమాణం చెయ్య లేకపోతే అ పిచ్చి నక్కను చంపీ నట్లు నిన్ను ఈ నిమిషమే. పొడిచి చంవీపానేస్తానుం అని రజియాబేగం నడుములోనుండి ఎడమ చేతో 5 త్తిని వెకితీని చూపించింది. సీఠ చెదరిపోయి అట్లాగే (ప్రమాణం వేసింది,

  • ఆజే సమయంలో వీధివై పునుండి మోటరుకారు హిరన్‌ | మోగింది, ”
  • ఆయన వచ్చేశారు మారు త్వరశా గదిలోక్‌ వెళ్ళండి [1 ఆంది సీత, “జ్యాగక్త జ్ఞాపకం లేకండా నా నూనె శ్రేవు దుమా[” అని చెప్పి రజియాబేగం ఆ నామౌన్ల గదిలోపలికి ప్రవేశించింది, పీక గదితలుపులను దగ్గరవలాని తాళం వేసి, నిట్టూర్చుంది. తితచాత వీధి రలుఫులు 'తెడుద్దామని గబగబ నడిచి వెళ్ళింది. ని వీధి తలుష్టులు తేరిచిన సీకప ఆంతకన్న అచ్చెరువు గొలిపే దృశ్యం ఎదురయింది,

శెరటా అ 189 నమ్మంముందు. వాళ్ళ శారొచ్చి ఆగింది, శారు ముందు నీట్‌లో ముగ్గురు కూర్చుని వున్నారుం వాళ్ళొక్కాక్కళే శారునుండి దిగారు, కెంటనీ శారు వెనక సీటుపైఫు నీత దృష్టి వెళ్ళింది. అక్కడ వీడో పొడంగ్లా మూటవలెవుంది, అది మూసేనా, లేక...? అసలే కలవరమందిన సీత వృాదయం భీతితో కంపించింది, వచ్చిన వాళ్ళను లోపలికి రమ్మని ఇప్పాలని గుర్తున వచ్చిండి, వాళ్లా పాటి! గుమ్మం వైపుగా వస్తున్నారు. నుందకొడగా వున్న వీధి వీపం వెల గులో వాళ్ళ మొహాలు చూచింది సీత, ఎందుక వీళ్ళిట్లా, వీదో కోల్పోంజక జాలిలా వున్నారు? ఎందుశట్లా గుమ్మంలో నిల్చోవడం శాస్త జారివ్వు 1? అంటూ వెజదట రాఘనన్‌ వచ్చాడు, అది ఎప్పటివలె కోపంశాదు చిశాద, తొండ రనిండ్తిన స్వరం) వింతగా వుంది సీతక, వశ్తూంద గానే ఏరియో థోరణి, నీక పక్క_క ఒదిగి నిల్చుంది, అ పెంట జే తారిణ్‌ వచ్చిండి, అమెద స్వాగతం వెప్పాఅనుకంది సీత, శాని అమె మొహం స్వాగతం వెప్పడానికీ (పోక్ససాంచ లేదు, అ ర్వాత నూర్యా వచ్చాడు. “చ్చావా! పీమిటీది, మిరందరూ ఎక్కడి నుండి నస్తున్నావ ? ఎండు కిట్లా వక్తన్నారు ? వీడో హార్యచేనీన వారిలా వున్నాయేం మా మొనోలు క” అని అడిగింది పీఠ, వార్య-_-ఆఅన్న పదం వినగానే అదిరిపడి సీత ఇంవాం చూదాతూ మూర్య్యాా “పీతా! ఒళ భయంకరమైన విమయం జరిగింది, ముందు లోపలికి వడం?” అన్నాడు, పీఠ, సూర్యా లోపలికి ళ్ళేటప్పటిక్సీ అక్కడ కాభకక్‌ కఠి ఫోన్‌ను చేతిలో పట్టుకని నిల్చుని వున్నాడు. తారిణీ ఒక సోఫాలో కూర్చుని వుంది. అమెతో ఏదయినా మొట్టాడుడానుని ఆనునంటుందగా థి

180 శఇరటాళలుం ఉ్సీత్రాా పాపాయి. వీం చేన్తూంది?. నిద పోయిందా?” అని రాఘవన్‌ త శ్తరపాటుతో అడిగాడు. అప్పుడే లోపలినుండి “*వాన్నా! నాన్నా!” అన్న గొంతు వినిసీం చింది. “బ్వం్రశేపటీనండి నిదపోతూంది. మీ గొంతు వినగానే మేల్కొ. న్నట్లుంది. నిదలోజూడా నాన్న శాకి జపమే బిడ్డజ'” అంది పీక." 6ల్వళ్రిన్లలీ | అ ముచ్చటలన్నీ తర్వాఠ. ముందు పెళ్ళి దానిని నీడ ఫుచ్చుం జాన్నగాప్తుడే వస్తారని చెప్పు __ వెళ్లు?” ఇచేవో ముఖ్యమైన విషయమేనని రాఘవన్‌ ధోరణి శెప్పింరి.. వీఠ అతోపలికి వ

  • నాన్న వచ్చేశారమ్యా??” అని అడిగింది వాసంతి. “ఆ వచ్చారమ్మా! వచ్చి నీపక్క జీ పడుకంటారుశాని నువ్వు నిద్రపో 1 “జాన్న కోపంగా వున్నా రాక ౧... అంక నొడకలోనూ వాసంతి వేనీన ప్రశ్న పీఠకు నవ్వు కలిగించింది. “లేదమ్మా! ఇంకెకరో వచ్చారు; వాళ్లతో మొట్లాడుతున్నారు వాన్నం నువ్వు నిద్రపో.” అందిం ఓ నిమమ౦ తర్వాత వాసంతి నిద్రలో మునిగింది, సీఠ ముందు గదిలో $ తచ్చింది, అప్పుడు రాఘవన్‌ మళఫోన్‌లో మొట్లాడు తున్నాడు, “*వాలో 1 పోలీను న్లేషక్‌? ఎవరక్కడ? ... ఇక్కడ. పి, ఎల్‌, ఎస్‌, రాఘవన్‌ మాట్లా దుకున్నాను... ఇక్కడ ఒక +ఆక్సి డెంట్‌ ...సో; శా ఆక్సిడెంట్‌" శాదుంం వా ల్యేమోనని... ఎన్‌ ఎస్‌ మర్షర్‌” ఆని సంబేవాంగావుంది... టెంట శే ఎవరినన్నా పంపండి... థాంక్స్‌” ;... “పీమిటక్కా ఇదంతా ? పోలీను నెందున్‌ పిలుసున్నార 1“? అని పీక హీన శ్వరంతో ఆడింది, ? న్‌ ? శారీణి ఏమి జనాలు చెప్పలేదు, వెరిదానిలా చూచిందిం -

శెరటాలు 181 శాఘవన్‌ నూర్యాను చూచి.--ో*రా నూర్యా! మనిం వెళ్ళి వీధిలో విల్చుంచాం ! ఏకుణానన్నా పోలీసు వాళ్లు రావచ్చు! అన్నాడు. మగవాళ్తద్దరూ వీధి వైపు వెళ్లగానే సీక కారిణిని 'సమిపీంచి___ ఈ్రిళ్చ్యా | ఇదేవిటీ? ఈయన ఫోన్‌ మాద వీడో భయంకర మెన విషయం శరించి మౌట్లాడాశే, ఏీమిటది?) పోలీనుల ెందుకు పిలచాలి?'” అని అడిగిందిం

ఈ కైన్సు భయంకర మెన విషయమే 1”

4 పీవిటది | తొందరశా చెప్పు 1

** ఎందుక దానిని గురించి అడు తున్నాథు? నుఖ్వే ఆఅందుగురించి “కెలునుకళోవండా వుండడమే మంచిది”

ఈ ఆంనలా శే నువ్వూ మాట్లాడుకున్నా వే ? చాశెందున కెలియ కూడదు? మిరిట్లా దాస్తున్న కొద్దీ నాక మనసీంశా కలవరం చెందు 'ఈతూంది.?

ఉ న్పిజమ్వే |! నీబ్‌ తెలియవలనింజే! చేను సీక్‌ వెప్పనంత మా(తాన నీకు కెలీయవండా వుందడబోదు శవా...అయినా అందుగురించి వెప్పాలం శ్రీశ జునుప్పగా వుంది. అందుకనీ తటపటూయిన్తూన్నామ... మేము ముగ్థరమూ శారుళో వస్తున్నాముం జారిలోో మి వీధిళోస దస్గర 2639 తారిణి మధ్యలో ఆ'పోయింది. ఆమె, నిలువెల్ల కంపించింది

  • ఆజేవిటశ్మా,. ఎంతో శ్రైర్యశాలి అమున నువ్వే ఇట్లా కణున తున్నావు?

అ తర్వాత జరిగిన దానిని ఎట్లానో తడబడుతూ వెన్చీంది కారిణి డాని సా రాంళం ఇది

ముగ్గుహూ వస్తున్నారు, ఈ వీధి మొగదఅ రాఘవన్‌ [వాకాతుగా శజీక్‌ ఏ జీని శారాపాడ్యు తారిణి, నూర్యా ఒక్క పూశీ “ఏమిటీ? ఏమిటి? అని అడిగారు. రాఘవన్‌ జవాబు వెప్పదండా ,క0దకు దిగాడు. మిగతా

182 శరటాలు ఇద్దరూ దిగారు, జారి కదంగా ఏదో పడివుంది. దగ్గరవ వెళ్లి చూస్తే ఆది ఒళ మనిషి అని రెలినీందిం

44 ఎవడో మడ్డి వెధవ తప్ప (తాగి వీధి కద్దంగా పడివున్నాడు,” అన్నాడు రాఘవన్‌,

4 ప్రదయినా బండీ గుద్దిం జేమో-” ఆన్నాడు నూర్యాః

4 నాన్సెన్స్‌; బండి గుద్ద లేదు...” అన్నాడు రాఘవన్‌.

కక బ్రర్రిడ్తి గుద్ది వుండకపోయినాం పడివుండ”గా మాదుగా వళ్ళి వుండ వచ్చుక చా ఇంళా దగ్గరగా చూద్దాం--” అన్నాడు మూర్యాం

44 చూద్దాం పదండి 1!” అంది తారిణి?

46 మాట్లాడనండా శారును ఆఅ (పక్కగా వడివీంచునని పోదాం పదండి 1” అశ్నాడు రాఘవన్‌, అరడి మౌట వినకుండా నూర్యా, తారిజణీ ఆ పడివున్నవాడి (పక్కకు వళ్ళి చూచారు,

ఆకడి 'చేసాన్నిబట్టి చూ స్తే సెప్ట మనిషిలా వుశ్నాడు,. నూర్యా అతడి ముస్కదగ్గర వేలుపెట్టి పరీతంచి.... “ఊపిరాడుతూంది 1 పాణంవుండి?ో అన్నాడు.

శారు మందుచ కం అకడి తానతూ వుండడం చూచింది తారిణి.

కళ బం లెక్కండి ! వెళ్ళిపోదాం.” అన్నాడు శాఘవన్‌.

శారిణి అంది; * చాల వాగుంది! ఒక మనిషిని ఇట్లా గుట్దేని మనం ళ్ళిపోవడమా॥?” వెంటనే అస్ప్యతికి తీసుప పోవాలి గాని...” అంది,

నూర్యావాడా అమే చెప్పించానిని ఆమోదించాడు.

66 ఆట్లాగయితే పతోపళారులిద్దరూ కలిసి అతడిని తెచ్చి శారులో ప'జేంపండీి;ి వాబేతకాదు.” అన్నాడు రాఘవన్‌ *

“క! అట్లానే!” అని తారిణి తలవైపు పట్టువని ఎత్తింది. నూర్యా నడుముదగ్గర పట్టువన్నాడు, శాలిణి ఆతడి మెడ[క$0ద "పెట్టింది వేయి, జీయి తడీసీంది. ఆకడి రలనునేలమోదనుండి సక ఎ రానే అక్కుడర క్రఫు మడుగులావుంది, అంణనా భయపడలేదు తారిణి, వణుకుతున్న చేతులను

శిరటాఈ న! విశ్చులంగా వుంచుకుంది. ఇద్దరూ కలిసీ మోనుకొచ్చి శారుజెనక సీటులో వజేశారు.

ఈ సరిసరి కారెక్కండి!”” అన్నాడు రాఘవన్‌, వాళ్ళిద్దరూ ముందు వీటులో! ఎక్కి సూర్చున్నారుం

శారు నడుపుతూ రాఘవన్‌ మీ9ద్దరూ మూర్థలు | మిమ్మల్ని 'జెతున్కంటూ రావడం నా తప్పుల అన్నాడు,

66 ఫ్లై త్ర పీ! మిమ్ముల్ని ఎవరు రమ్మన్నారు ఇ₹? అంది తారిణీ,

  • ఆంద్రుకు ఫలితం ఇదుగో, అభించింది! నన్నొక హత్య శేసులో ఇరికిం చేశారు, ఈ బండి ఆతడిని గుద్ద వేలేదు, గుద్ది వంకే "నెళ్తురంతలాపార్కి ముద్ద గా ఆయి వుండదప్పుడే...ఎవరో పొడిచి పాలేనీ వెళ్ళిపోయారు, మిరు నన్ను శాస్తా ఆందులో ఇరికించారు, నన్నుమొ(త్రం ఏమిటి, మిరూ ఇరుక్కు న్నారు [)

మూర్య్యా “మిరు వెప్ఫిండే నిజనుయిక్రే మనం వందున భయపడాలి? ఈ హత్య మనమిద మోపలేరుకచా?” అవ్నాడు,

  • ఆదొక కే కవ్కవ! బాత్యా చేరంలో సాతయలగా నిలబడడం ఇాలదా । పతికలనిండా మన పీర్ల శావడం చాలదా! అని అడిగాడు శాఘవన్‌

శ పశేసళేే, ఇప్పుటేమి చేయాలో చాన్నిగురించి ఆలోచించండి 1౫ అంది తారీణి,

6 మ్రీశీ చెప్పండి. నాకేమి తోచడంలేదు.? ఆన్నాడు రాఘవక్‌,

“* తిన్నగా అస్ప్యతికి వెళ్లాం, శేళపోతే పోలీను స్లేమన్‌ కు చె్హాం,* "అన్నాడు నూర్యా, శారిణీ ఆకడిని సమరి ౦చింది.

ధి

ఈ ముందు ఎక్కడికి వాం శి అన్నాడు రాఘవన్‌, చాలళ్లి దరూ

ఏమి జవాబు నెప్ప లేక పోయారుం

384 ఇరటాఅం

ఈ నావ చేతులు వణువతున్నాయి. ఇళ శారు నడివీతే ఏ పెట్టుకో గుద్దడం కధ్యం, తిన్నగా ఇంటికే 'వేక్లాము, అక్కడినుండి ఫోక్‌ చేయ

టి వచ్చు అన్నాడు గాఘవన్‌ = న నః త్త

భయంతో ఆళ గృర్యంతో ఇదంతా వీన్న సీ ఆశ్కా! ఇటేమి వైప రీశ్యం! ఓక వేళ సోలీనులు ఈయనను ఆ'లరెసు చేప్తాశేమో క ఆనీ వల్‌!

“ఛయపడజ సీతా! అటా జరగదు, ఢిల్లీ పోలీనుళంతి కెలివి తక్కువగా 'ఫప్రవర్తించరు. పె పెచ్చు మా ఆయన పెద ఉద్యోగసుడు, నలు

న! క... చి వ!

గరినీ తెలిపినవాడు...ఒకవేళ వాబూ లం ఇవ్వడానికి పోలీసుస్తేమన్‌ చాక రన్మునవచ్చు నంలే__౫ అంది తారిణి,

శాస్త మనను బీదుటబడింది సీఠవ. మనసు ఇతర విపషయాఅమిదకు మళ్ళింది. ఆదే సమయాన దొడ్లో, పొమొన్ల గదిలో తారిణి తల్సి వుంది... అన్న విషయం గుర్తుకి వచ్చింది. శాని తాను అందునరించి నోరు మిదప చడానికి వీలులేజే! ఆ రజీయా బేగం శిచ్చినమొట జబడాట డానికి వీలులేచే 1

రజియాబేగం ఠరశనీకమెన క తిని నళాయి (క్రింద కడగడం.

అత్‌ వాటికల అట

గుర్తున వచ్చింది. అమెకూ ఇప్పుడు తారిణి చెప్పిన సంఘటనకూ ఏదన్నా సంబంధం వుండా, ఎందుకుండకూడదు? వున్నట్లయితే ఆను ఆశ్రయం ఇచ్చింది ఒక హంఠవరాలిశా! ఈ విపయం తన భర్రక తెలిస్తే ఆయన వీం చేసారు?

గ!

ఈ ఆక్కా! మిరు ముగుకూ ఎట్లా కలిశారు ?”

లి న! ఈ నరూర్యా గదికి నీను వెళ్లాను, అక్కడికీ మా ఆయనా వొచ్చారు రి

అందరం శలిని నిన్ను చూద్దామని బయలంచేరాం, దారిలో ఇట్లా అయింది,” అంది కారిణి,

  • నూఠ్యాని చూడడానికి వెళ్లావాక నన్ను చూడడానికి ఒక్క పౌరయిశా రాలేదే? నన్ను నురిచేపోయాచా!

శెరటాలం 189 మరవలేదు నీతా, వద్దానువే అనునన్నాను. కాని మొ ఆయన వీమనునంటాడో అని భయిపజ్డాను, నూర్యాకూ అదే సం దేవాంఎ”

ఇది విని సీతను ఒళ్లు మండింది. ఇపుడు వీల్లి ద్రరూ ఒళటయ్యారన్న మాట. నేనే ఒంటరినయ్యాను. ఆయినా నూర్యావ నాకన్న ఎవ్క_నగ ఈమెతో స్నేహం ఏమిటి?___ఇట్లా అనుకని సీత__ో ఈయసం కే భయం ఎందు మిమ్మల్ని కారి! తినేస్తారనా ? ఈయనకు మి ధ్యా నేకదా? అయిచా సూర్యా ఇంతటి. మోసగాడని జెంప్పుడూ. అనుకోలేదు? అంది

తను ఒక తృణం చూచి పలికింది తారిణి.*ఎందుకు అట్లా అంటావు? నూర్యావంటి నిషమ్క్మల్మవమెన వ్యక్తిని నేనెక్కడా చూడలేదు” అందిం

ఈ కైన నూర్య్యా శల్మమం లేని మనిపషేగాని కొన్ని రోజుఅనుండి యు బలం నేర్చుకున్నట్టున్నాడు. ఆ(గానుండి వచ్చాక ఇచవాళేనా మొదటి సారి నువ్వు నూర్యాని చూడడం )'

*శేదు సీతా! వెనవద్కు రాగానే ఒకసారి చూకాను, నానుదుటి శాయం గురించి ఆయన బాధపడుతూ రానీన వుర్తరానికి సమాధానం వెలు ఉజామని వెళ్ళాను,”

  • శేనట్లారే ఊహీంచానుం” ఆంది పీఠ,

ఆారిణీ ఏదో ఆండామనుపంటుండగా వీధిలో 'దడదడి [మని చప్ప డయింది. పోలీసులు వచ్చినట్లు న్నారుం” అంది తారిణి

పోలీసులు వచ్చాళ కొంతసేపు వీధిలో సే మొట్లాడారు..... కాస్సేపు ఈర్వార రాఘవనూ, ఒక పోలీను అధిశారీ లోపలికి వచ్చారుం

కాఘవన్‌ తారిణిని చూవించి *ఈవిటే!?” నన్నాడు

ఈ ముఖం చూ స్తేన చాల భయపడ్డట్లు 'తెలున్తూంది. భయానికి శారణం 'శేళపోలే దనుకోండి.--” అన్నాడు ఆ అఆధిళారి 9 ఈ మె కో సేనేను తిన్నగా పోలీను న్లేవన్‌ వ్‌ రా లేశపోయానుం

కెలి6 శిరటాలు

కళఏట్రాగయినా ఇందులోకి ఈమె పీరు రాకుండా చూడండి అన్నాడు రాఘవన్‌,

ఈ చ్లాహ్రేత నయినంత కరవ (ప్రయొత్నిస్తాను, వీరి చిరనామౌ వుండి శడ్యా ఓళవేశ్‌ సామ్యం నిమి త్తం అవసరం వుంశకే...₹0)

“ఈ, ,ఆవసరం వుం నేనే వీలుచువని వస్తాను, శాని ఆ ప్రపేయం శూడా లేకండా వంశే బాగుండును?

44 చూద్దాం లెండి! ...నువ్వేమో ఛయపడకమ్మా ! ఇట్టాంటీ పనుల్లోకి శ్రీ తఅదూర్చరాదు. ఇది నీకొక పౌపంగా వుంటుందని ఆశిస్తున్నానుం ఈ సంఘటన గురించి ఎవరితోనూ మౌట్లాడన | నీవ కెలిసింట్లు ఎవరికీ "తెలియకుండా వుంకే నుంచిది 1?” తారిణీతో ఈ మొటలం అని పోలీకు ఆధి శారి రాఘవన్‌ నుచూచి._*నునం బెళ దొం పదండి! ఇప్పటికే అలస్యం అయి నట్లుంది, అన్నాడు,

ళ్‌

ఆపీతా! చేను వెళ్ళొస్తాను. తారిణీ ఇవాళ్‌ ఇక్కతే వుంటుంది”

కొద్ది నిముహెల కెల్లా వీధిలో శారూ మోటార్‌ వపెశిలూ బయలు బేరిన చప్పుడు వినిపించింది. పీత నీధి తలుపు గడియ పెట్టి వచ్చింది. “ఇకముందు నేసే శారెక్కును బాబూ! నా బిద్దనూ ఎక్కు నివ్వను...ఈ శారునమ్మేఫ్టీ జేశీళారు కొచాల్సింకే_..?? అంది సీత, * అవును! ఈ శారులో నన్నెక్క్ళ మన్నా ఎక్కను, నువ్వింత ేర్యంశా వుండడమే నాన ఆళ్ళర్యం గా వుంది.'? అంది తారిణే,

64న ఆ ర్త శారిప్తుడిక్కడ వంకే రభసగా అయి ఫవుంచేది, అడృస్ట్రం బాగుండి వాసంఖీ నిద్రపోయింది.”

“సీతా | మి అమ్మాయిని చూడాలని వుండి...శాని ముందు స్నానం వేయాలి.” అంది శారిణీ, “ వళొాయి నీళ్ళలో స్నానం చే సే వాలదు

వాటి రఈనమానలో ళ్ళి చేసి రావాలి,”

శెరటాలు కశ?

64 (పసతానికి వళాయిసీళ్ల స్నానం ముగించు యమునలో స్నానం శశ్వాత చేద్దువుగాని...” అని సీఠ తారణిని ఇంటి ముందు పె వున్న స్నా నాఅ ₹దికీ తీనుక వెళ్ళింది. వెనక వెపు శళ్ళడానిశే ఛయం వేనీంది

రాఘవనూూ, నూర్య్యా వెనవ్క వచ్చే సరికి నీకు శారితీ వంటగడితో రొస్రైలు చేస్తున్నారు. అదిచూచి వారికి సంతోనం కలిగింది. *ఆశలి లేద? అని వొందట అన్నారు అ తర్వాత “ఆయో్య్యోపాపం! మోరింత కస్టపడి ఈయారు చేనినందుకయినా కొంత తింటాములౌ అన్నారుః

సూర్యా స్మా నానిశని దొడ్డివె పు స్వా నాఅనదికి వెళ్ళి స్మ్నానంచేసీ వచ్చాడు వన్తూ-ాగ సీతా! స్నానాలగది ఎదుట గదికి తాళం వేసివుందే) ఆందులోంచి ఏదో చప్పుడవుతుందేమిటి ₹” అని అడిగాడు

పీఠ మొహం వకవ తిప్పకని * పాడు పండికుక్కలం[” అంది,

ఆ త్రారిణీ! మిరు స్నానాల గదిలో మా రుమాలు పడేసి వచ్చినట్లు వ్నారే...చాన్నిండా రక్తమే! వేను డానిని కుుభంళా వుతికి అర జేనీ వచ్చాను” అన్నాడు నరార్యాం

౮ శీను పజేయలేటే[” అని తారిణి సీర ఇెంహం చూడగా, వ! ఆమె వెంహం చూచింది,

| మాట మౌర్చణానికని సీక్ర__ముందు ఈ శారున మ్మేయాలి, తెలుసా! శీను ఇకముందు దీనిలో ఎక్కను) అందిం

66 చీన్తూ అజే అనునన్నాను. శేఫు మొదటిపని; ఈ శారును. ఆమి జేయడం; రెండవది, రివాల్వర్‌ లై పెన్స్‌ వుచ్చుకోవడం ... ఠరోజాలం శాగుండడం లేదు. ..పీధిలో వెశున్న వారిని పొడిచి చంపడమా1) అన్నాడు శాఘవన్‌.

తర్వాత అందకూ కలిని భోజనానికి కూర్చున్నారుం

“పీతా? మా బావ వున్నాలే ఆతగాడు చాల క్రైర్యవంతుడు] శారులో వున్నంత సేవూ. చేతులూ శాళ్ళూ వణిళశాయి.. కిందకు దిగినప్పటినుంచి మాటలు నూతం 'శువ్మోండంగా వస్తున్నాయి?” అన్నాడు శాఘవన్‌ ,

184 ఇకటాలం

“క మాటలు చాలంగాని వేరే ఏదయినా మాట్లాడండి.” ఆంది సీఠ-

ఈ నుజ్వే వెప్పూ వేరే ఏదయినా కబురు” అన్నాడు రాఘవన్‌.

కళ పీళ్ళిద్దయా ఇన్ని రోజులనుండి మనింటి వెపు తొంగినూడా చూడ 'ేచేనుని ఆడగండి[౫

“ఈ క్షమించు నీతా! పనిమిోద వుండి రాలేక పోయాను, ఇకమిద తరచు వస్తుంటాను..-రాఫఘవన్‌ గారికి అభ్యంతరం లేకపో లే...”

ళనువ్యు వస్తే నావ్‌ అభ్యంతరం ఎందుకు * ఈ వంటిసాపలం ఎందుక వెపు”

“ళ్చాగా అన్నారు. ..నూర్యా నువ్వు వస్తే ఆయన ఇందుకు ఆభ్యంఠరం? పనట పని! ఈ ఆక్కను వెళ్ళి చూడడానికి మొతం తీరింజేం?”? అని అడిగింది సీత,

  • ఆవిశాదు నీతా! మే మిద్దరమూ ఒకే పార్టీకీ చెందిన వాళ్ళం, అ పనిమిద నే తరచు కలునుకోవలని వస్తూంది,

ళం పార్టీలో ఏమిటో! అవన్నీ నాకు అనవసరం, ఇకనుంచయినా మిారిద్దరూ తరచుగా ఇక్కడికి వస్తుంచాలిం””

భోజనాలు అయ్యాయి అందకూ ముందు గదిలోకి వచ్చేసరికి జలి ఫోన్‌ మోగడం మెదలు పెట్టింది, రాఘవన్‌ ఫోన్‌ నందునన్నాడుం

4 సీ వధో పాణం పోయిందా? ... అయ్యో. ..*కత్తిపోటు వలన నురణంి అని చాక్ట్రర్‌ సర్టిఫికేట్‌ నిచ్చారా? వి నీ...ఎవరు!+ వినాయక రాన్‌ మదోంక రా? ఫరవాలేదు ప్రపంచానికేం తీరనిలోటు శాదు... ఏమంటారు? ఆయినా వాత్య హా త్యే...ఎనరయి వుంటారు?...మొా ఊవా ఏమిటోళి... రజనీవూర్‌ పీచ్చిది...వినలేచే,..సళే లెండి...నేను చూచుకంటాను... చాల భాంక్స్‌ |”

బలిఫోన్‌ 8ినీవర్‌ ని రాఘవన్‌ [కింద వుంచశా నీ ముణ్ణురూ ఏమి కేమి టని చుటు మూశారు.

  • ఆస్ప[తిలో మేము వదలి వచ్చిన అకఘంటకు పాణం పోయిందట, క్ధి పోటునల మరణించాడని డాక్టర్‌ సరి పికేటిచ్చారట, హాత్యచేయ

స! లు

శెరటాలు కలిపా బడిన వాడీపేరు విశాయకరాత్‌ మదోంకర్‌; పాఠ రజనీవూర్‌ రాజాాణరా వెడ్డ మంతి అని ఇెప్పానే అర జేసటం కొన్ని రోజుఅనుండి ఈ వూరిలో వుంటున్నాడటం ఏదో క్లబ్బులో మెంబరట. అక్కడ ఆగి తందనాలాజే వాడట, రజిసీవూర్‌ పిచ్చిది అనబ'ే శ్రీ కొన్ని రోజులనుండి ఆరడి చన్వెం టీ అనుసరిస్తున్నదట. ఈ విషయమై మదోంకర్‌ పోలీసుల ఫీర్యాదు వేశాడటం నిజానికి ఆమె రాజావారినే వార్య చేయ యత్నించిన మనిేనట.? ఇతడిని చంపసిందీ ఆమెనని పోలీబువారి ఊహ...వివరాలం ఇాలునా 1.46 ఏమిటి అందరూ మౌనంగా వున్నారు? సీతా! నీవ అపకాధ పరిళోధక కధఅం కీ ఇన్టంకడా...₹?:

“రజనివూర్‌. పిచ్చిది అనగ నే సీత, తారితీ ఒకరి నొకరు చూచు- నన్నారు. భయము కాధ కలినివున్నాయి ఆచూఫుల్లో, సీఠను రాఘవన్‌ వత్యే కించి సంబోధించడంలో ఆ మెంోఇట్లాంటివి కధఅకూపంలో వుం చాగుం టాయి వాస్తవంగా జరగజబూడదు.” అంది,

  • ఆ రజసీవూర్‌ పిచ్చిదానిలాటి వాళ్ళు ఇంకొందరు బయలు కేరి తే శాగుండును...మన రాజులకూ, వాళ్ళ దుష్ట మం(తులకూ బుద్ధి వస్తుంది కం?" అన్నాడు నూర్యాః

శీత మనసంతా దొడ్డివై పు తాళం బేనీన గదివె పే వుందిం *రజనీవూర్‌ వీచ్చిడి అన్నమనిషి అఆతణాన అఆ ఇంట్లో సే వుంది, తాశా విషయం. ఎవరికయినా చెప్పాలా? వెబుతే. ఏమ వైపరీత్యం జరుగుతుందో! అమెను- కలునువని తన ఠల్లి దండ్రులు ఎవరో శెలుసుకోచాలని తారిణ్‌ ఆనుకుంది. కడాశి అందున మళ్ళి వీలం కలుగుతుందా

అ పిచ్చిచానికి తన తల్లిమోద తనమిద అంత ఆదరం ఎందుకు! తనకని. రత్నహారం, డబ్బు ఎందుకిచ్చింది క దీనికి శారణం తెలుసుకోవాలి అన్న శాంత అన్నిటికన్నా బలంగా ఠలెల్తింది...

*ంర్యాతి గడియారం. రెండు కొట్టగా శే సీఠవ మెఠలనవ వచ్చింది = అయ్యో భన ఐన్‌! న్మివచపోయినట్లు న్నా జే... గంట ఇఆంచజేనా? గడియారం-

న! ఇరటాలు చూచింది, అవును రెంజే! ఇప్పుడ్చు ఆ గదికి కెళ్ళవచ్చు. శాని చాల నిశ్చ బంగా వెళ్ళాలి పక్కగదిలో మగవాళ్ళు, ఇక్కడ తారిణీ నిద పోశు న్నారుం అడేమి శబ్దం! తలంపు తెరుచువంటున్న శబ్దంలావుందే? ఆఅజేళప్పుడు ఏ తలుపు ఎవరు తెకస్తున్నారు ? ఒక వేళ... లేదు, లేదు...పక్కి0టి తలు పయి వుంటుంది. ఆయినా కాసేపు తర్వాత లేచి వెళ్ళవచ్చు మళ్లీ నిదపో పకూదదు... పక్క గడిలో చప్వులేలేదు.. వాగా ని్నిదపోతున్నార, తారిణ్‌ కూడా నిద్రపోతూందిం ఇజే సనుయం.._.రజీయా బేగంను చూడడానికి “అమెను హెచ్చరించాలి. కెల్ల వాలేసరికి ఇక్కడ వుందకూడదా మె, ఠకఠలగడ శ్రీందనుంచి తఆాళాన్ని తీసుకుంది సీతం కొద్దిగానయినా కబ్దం శీయకండా పడళమిదనుండి లేచింది. అడుగుమొోద ఆడుగువేసువపంటూ ఆతి పెమ్ముదిగా నడిచి వెళ్ళింది. ..చినవరకు అపామౌన్ల గది చేరింది. చీకట్లో 'ఠడివిచూచి తాళంకపను పట్టుపంది. తాళాన్ని అందులో దూర్చు యత్ని చింది. కాని కాళం వెళ్ళలేదు. ..ఇదెక్కడి కాధ... పం వెల్లించవండా పీలుళాడు శాబోలు,.. వేస్తే ఏమి? వేతిలో వెతికి న్విచ్చిని నొక్కింది... తాళం కేరవబడింది...! కలుపులు "కెరవబడినాయి!... సీత మెల్లిగా లోపలికి ఒక్కడుగు వేసి తొంగిచూచింది. ఇబేవిటి!,..గదిలో ఎవ్వరూ శశ ఇంకొక్క పాదమూ లోపలికి మోవీ నాలంగు వేపుల తేరిపారచూచింది, గదిఖాలీగా వండి. ఆర్వాత్రి మొదట జరిగినదంతా నిజమా కలా అస్త్ర గదిలోకి . వెళ్ళింది. బయట తాళం వేసుకోమన్నది...అన్నీ మాయనా ళ్‌ శాంతియా ఖ్గి అప్పుడా గది వెనక రలుపులం తెరిచి వుండడం కన్పడింది సీఠతవ, సీర శీప్పుడర్థమైంది.. ఆ తలుపులు కెరుచునని ఆమె వెళ్ళి వుండాలి, పోలీసు వాళ్ళ రాళ హచడావిడిని ఆమె వినివుంటుంది. కాస్త సందడి తగ్ధశా నే అెళ్లిపోయి వండాలి! తాను తెలునుకో దలచిన తెలుసుకోవడానికి కీల లేక

శకటాలు క! పోయింది, పోతే పోనీలే ఏ నొడవా లేవండా అమె ఇక్కడనుండి "వమేవుంచగా వెళ్ళింది, ఆకేచాలు |

ఇట్లా అనమనంటూ పీక్‌ గడి బయటికి వచ్చి తాళం జేయడానికి యత్నించింది. తటాలున.,.తన్ను ఆెండు కళ్లు చూస్తున్నాయి అన్న భన ఏర్పడింది. దిగ్భంమతో పెనజ్క తిరిగి చూచిండి,

ఆారిణి దొడ్డి గుమ్మం దగ్గర నిల్చుందిం

సీత ఆట్లారే వెరిదానిలా తారిణి చూన్తూ నిల్చుంది, చేతిలో వున్న తాళంతో తాళశంబాడా వేయలేక పోయింది. అదిచూచి చిరునవ్వుతో ఆమెను సమిీవించిండి శతారిణ్‌, “సీతా! భంకం ఎందుక? నువ్వైవరినీ చూదడానికీ వచ్చానో అమెను చూడడానికే చేనూ వచ్చాను అమెపట్ల నీ కన్న నాకు ఎవ్కన త్‌ద్ధ వుండడం సవాజమే కది ఆంది,

ఆళ్చర్యంతో విప్పారిన కళ్ళతో * ని కెట్లా తెలుసు 1” అని ఆడిగింది పీఠ,

ఊహీంబే తేలుసుకున్నాను+ సీతా! నీ మాటలు చేతలం, (ప్రవర్తన చాలో సంజేహాన్ని శశీ త్తించాయి.. స్నా నాల గడిలోచనా వేతి రుమాలు పడి వుందని నూర్యా ఇశెప్పగా నీ నా అనుమానం దృఢమయిండి

56శ్ష్వను అేచిరావడం నీకు లెలుసా! నున్వు నిద్రపో లేదా 799

“వాక నీద ఎట్లా వస్తుంది? ఇంఠ భయంకరమెన సంఘటనలు జరిగాక నిద్ర ఎట్లా వస్తుంది? గడియారం రెండు కొట్టి నిన్ను లేపడాని[ ముందుగా తోటగుండా ఎవరో బెళ్లడం చూభాను* సీతా! ఈ గదిలో వున్నది ఒక్కరా, ఇద్దరా ళా?

లు! నువ్వు రజియాబేగం అని చప్పాబే అమే ఇక్కడ వుంది ఒకరా ఇద్దరా ఆని ఎందు కడిగావు ?”

“ల్బద్దరు జెళ్లడం నేను చూచాను సీతా! అయిలే ఇలకవరో కచ్చి రజియా పేగాన్ని సిలుచువని వెళ్ళి వుండాలి.”

శతం శిరటాలుం

॥4 అస్త నిజంగా మా ఆమ్మేనా ?--. కేను నమ్మ లేకండా వున్నానుం "ఆయినా నునం ఇక్కడ నిల్చుని మాటాడుకోవడం ఎందుజళ వాసంతి లేచి -ఏడు స్తుందేమో---! మగవాళ్లు లే స్తే మనశీదో అయిందని భయపడగలరుం ఆాశబ్పలికి వెళ్ళి పకుకు నే మొట్లాడుకం దాం ఇంక నాకు నిదరాదు, సీ రించిన వివరాలన్నీ నెప్పు, వింబాను *”” ఆంది పీత,

ఇద్దహా తమతమ పడకలఅమిద సూర్పున్నారు, ఆరాత్రి సందిట జరిగిన

,-చంఠా సీత తొరిణి! చెప్పింది.

*ఆమె నిజంగా ముస్లిమ్‌ యేనా శి అమె పీర రజియాచేగ చీనా 19 అని సీర అడిగింది.

4 శ్రాద్రు అ విషయం ఈఠర్యాత శబుతొకు. నాకు బుక్థి "తెలిసీ నప్పటీ నుండి ఆమెవే కల్లి శా ఆపేమిం చాను. వీ కల్తీ బూడా అమె నన్ను పెంచివంత చార్సల్యంతో 'యేమతో, తనవిడ్డను పెంచివుండదు. అయితే మా ఆమ్మ (ప్రపంచంలో అందరి య్రీవలెధ ర్తతో శాపురం చేయణంచా, బేనికో భయ పడుతున్నట్లు దాగుపంటూ తిరుగుతుం డేది. అప్పుడపుడు ఆ మెను చూడ డాని శొక ఆయన వచ్చేవాడు, అయనను "నీను *నాన్ని అని పిలిబేదానిని, ఈ ఆలవాటు నా అంకట నాకే వచ్చిందా ఎవరన్నా ేర్చించారా అన్నది నాన తెలియదు, అయన అమ్మ కొన్నిసార్లు అతి _పేమగా వుంజేవార్యు మరి కొన్ని సౌర్గయితే అతిఘోరంగా పోటాడువ చేవారు. వాళ్ళు లోకంలో అందరివలె పెళ్ళాడిన ఛార్యాభర్హలు శారని నావ తెలిసింది. ఆయినా ఆయనే మొనాన్న అని నమ్మానుః వాలిదమూ నా విషయంలో మట్టుకు ఆతి సఖ్యతగా వుండేవాళ్ళు, చాకేది శావాలని ఆడిగితే అది తెచ్చిచ్చేవారు వాక కొద్దిగా ఒళ్ళు చాశా శేకలోతే ఇద్దహూ వాకోసం పాణాలర్పించడా నిశయినా సిద్దంగా వుంబేచారు. నా పెంపళానికి నా చదువున ఏమాత్రం ను కాడక డబ్బు ఖర్చు వచేళారు, వాళ్ళేమో ధనవంతులుశారు. నా చిన్న -శఈనంలో మీ అమ్మవద్ధ విలువైన నగలం ఎన్నో వుంజేని వాటిలో ఒక్కొ శృం దానినే తీనిచ్చి మా నాన్నగారిని వెళ్ళి అమ్మి డట్స్ళు తెమ్మని చెప్పి

శెరటాఅు కేరి

వంపురుం బేది. కొన్ని సమయాఆఅలో నాన్నే డల్చు 'శెచ్చేళారు, తీదు శోను_అని పోట్లాడేది అమ్మ. ఎందుకంటే నాన్న సంపాదన ఎక్క_వలేదని అయన శాపాడవనలనీన జటుంబం ఇంకొకటి వుంది అని అమ్మక తెలుసు... శాన్వెంటు బడిలో నిరుపమ అనే అమ్మాయితో నాన స్నేవాం వదిరింది, పెబీను నా జననం గురించి, పెంపకం గురించి దిగులుగా వున్న తోజాలలో ఆమె న్నేనామే నావ ఊరటను కల్గింలేది...మా ఇద్దరిదీ ఒళకే వయసు... "పెద్దవాళ్ళు ఆవతున్న య్‌ భవిమ్యత్‌. గురించి ఆలోచిం చే వాళ్ళం, డ్డ శరము పెళ్ళీ వేచుకోటాడదసీ, జేళసేవ బేయాలఅనీ నిర్ణయించు వచ్చాము" శాని నిరుపమ తన నిర్ణయం మౌదృకంది. నువ్వామెను చూళావుకడ్యా అంత ఆందళ ల్రెళాదు. ఆది తెలిసే అమె ల్లి వద్దనుకుంది. కాని ఆమె అక్మ సౌందర్యాన్ని అర్థం చేనుకోగల వ్యక్తి అభించాడు. అకడిని పెళ్లాడి ఇప్పుడు నుఖం7గా వుంది. అదృష్ట నంకురాలం1 కారిణి కళ్లల్లో సీరు చూచి జూలి కలిగింది సీతవ,

  • ఆఅళ్చ్కా! నిరుపమలాగా నువ్వూ ఒళరోజూ పహోయి”గా ఒక ఇంటీ డానివయి వుంటావు+” అంది సీత

  • ఆమెన నావ ఒక లేడావుంది. సీతా! నా ఫట్టుకే నాన మచ్చ, తల్లి దంథడ్రు లెకకో తెలియని నాలాటి దానిని ెళ్ళాడగఅ పురువుడీ టేకం లోవున్నాడా ! ఒకవేళ వుండి అతడొప్పువన్నా ఆతడి బంధువులు ఒప్పుకో చద్దా? మన బేళంలో ెళ్ళిళ్ళవ బంధువుల ఆరిణీశారం పధానం కదా? పోనీతే నాన్‌ పెళ్ళిపట్ల ఆంత మెొంజులేదు, నిజంగా దేళసేవ చేయాల నేవుంది, బొం శాయిలో ఉప్పు సత్యా[గవాం 4రిగినప్పుడు నేను నిరుపను ఆందులో పాల్గా న్నాను. చిన్న వయస్సు కారణంగా మమ్మల్ని ఖైదు చెయ్య లేదుం చాలా పౌర్లు వూరి బయట తీసుకొనికళ్ళి వదలి "పెశ్షేవాడం "శేనూ నిరుపషమా కలిసీ వున్నందున సరదాగా వుందేది అ ఉద్యమం ముగియగా నీ కరాచీ శాం సువ వళ్ళాము...??

ఈచోట తఆారిణీ కొంతసేపు మావంగా వుంది, "పెద్దగా. ఒకసారి విట్టూర్చి ఆపెన వెప్పీంది ని “ఆ కరరువార ఈ పుణ్య ఇారతభూమిని తిరిగి

గతల శెరటాలు చూద్దామనివీం చింది. శాశ్మీరునుండి కన్య్యాగుమౌ రివరకు, కరాచినుండి కఠ శశ్రావరబూ ఆన్ని వూర్లు తిరిగి చూచాము. ఈలోగా +బీవోరులో భంసంకర మెన భూకంపం ఏర్పడి చేశమంకటిని కదిలించి బేనింది భూకంప భాధితులక పేక చెయ్య డానికని బొంచాయినుండి బయలుజేరిన సేవాదళంతోే -జీనూ నిరపమొౌ వేశాము, అప్పుడు మా ఇరువురి జీనితాలలోను ముఖ్య మెన భుటనలు జరిగాయి, నిరుపమ బేణీ (ఫసాదును కలుసువంది. కొంత శాలా నికి ఆఠడిని భర్పశా స్వీకరించింది!” అని చెప్పి తారిణి అగిలది, -

  • ఆశ్చ్యా! అపెన చెప్పండి. ముఖ్యమైన ఘట్టంలో అసీవేళశావేం మీ జీవికంలో ఏమి జరిగింది?” అని సీఠ ఆతురతతో అడిగింది
  1. నిరపమబ పెళ్ళి జరిగింది నావ నురణం కలిగింది 1 వీదో వాగు కువ్నావని అనుకోవద్దు. సీతా! చాన తెలిసిన వారందరికి నేము మరణించిన చానినే అయ్యాను, అ విధంశా ఆందరూ నన్ను పూర్తిగా మరచి పోవాలని ఆశించాను, కనుక జీ నేను చనిపోయినట్లు నాతోఇాటున్న ఇతర సేవవలు న మ్మేటట్లు చేవ శీను అక్కడినుండి బయలుదేరాను. ఇందున శారణం నువ్వు పత్రికలలో ఏ వార్తను చదివి మొ అమ్మను సందేపించానో. అవార్తయే, నా కల్లికి హాత్యా ఆజీరానిశని శారా్శార శిత విధించారన్నచా ర్త నానున న్సను అంతగా గాయపరిచింది, ఈ (ప్రపం చంలో నేను సంవూర్మం గా మిం చవవ్య క్తి నాకల్లి ఒక్కతే. మొ నాన్నగారని అనుకున్న అవ్య క్తినిగూడా "ను అంతగా (సేమించ లేదు* శానీ నాఠల్లిని నా (పొణంగా భావించాను, ఆమె ప్రవర్తన సరించి ఎటువంటీ సఠశయాలు పొడ నూవీనా వీటన్నిటికన్న ఆమె మీది పేమ బలంగా వుంటేది, కొన్నేళ్ళుగా మాటి మూటికి ఆమెక దూరమై తిరుగుతున్నప్పటికి అమెపట్ల వాసేను అకంఠతయినా తగ్గ లేదు, ఆమెన్‌ ఈ అప! క్తిలాఈ కష్టమూ రావడం నీను సహించలేక పొయ్యానుం ఒక మహారాజును అమె చంపబూనడం గురించి ఆలో చించినకొద్దీ అర్థపర్థం లేని సం చేవో లెన్నో వుదయించాయి, సరిగ్దా ఇటువంటి పరిస్థితిలో ఒక నాడు ఢిల్లీ లో మౌ శాన్నను కలిశాను. నా మనస్సును కదుటపరచాలని అయన

శిరటాలు కేశరి

శొన్ని విమయాలను చెప్పారు. వాటిలో ఒకటి వీమిటో తెలుసా ? అంత వరప నేను తల్లి ఆని వావించినది నిజంగా వాకల్ళి శాదన్నదే ఆచార్హం ఇదె నా మనస్సును వుషళమింప చెయ్యడానికి బదలుంగా మరింత గాంయపరి చింది. నా అీవితపు చీకటి నడుము పెలుగుతుండిన ఆ ఒక్క దీపమూ ఇప్పు దారిపోయింది. అమె నా ఠల్లిశాకపో తే ఈయన శాతం(డిళాదు, నురయితే "వీ నెవరి బిడ్డను? సీతా! నా పెంపుడు కల్లి అప్పు డప్పుడు కోపంతో మౌొట్లాడుతూ వచ్చిన కొన్ని సంగతులవ అర్థం ఇప్పుడు తెలియ పాగిండిం అందుమాఅ౦7ా ఎవరో ఒక స్వబేళ సంస్థానపు రాజుకూతురిని నీను, అన్న బందేవాం కలిగింది వా పెంపుడు కల్లి తరచుగా ఇళ్లు మారినదీ, రమామణీ అన్న కఠనపేరున బదలుగా రజియాబేగం అన్న మారుపేరు "పెట్టునన్నడీ;. వీటన్నిటికీ శారణం లీఅగా నోవరిం చింది. ఈ ఆళోచనల ఫలితంగా జీను పడ్డ బేదనను నా “పెంపుడు కంఢడి ౮పాంచచేలేదు ఆయనకు జేశే ఒక ముఖ్య మైన పని వుండింది. నాటు ధ్రైర్యం 'ెప్ఫీ తన్ను నుల్లీ కలునుకోవడానికి చోటూ, లేవీ ఇెస్పివేనీ అయన వెళ్లి పొయ్యారా.. ఆయినా "నీను ఆయనను కలువలేదు, కలవడానికి ఇష్టమూ లేదు,

శాసేపు ఆగదిలో నిళ్ళబ్దం ఆవహాంచింది. తరువాత సీత “రజియా 'బే౫0 నిజంగా పీచ్చిదని ఆనువంటున్నావా ?” అని అడిగింది *ీచా శెట్లా ెలుసు, నీతా! ను ఆమెను చూని వాలుగేళ్ళయింది. అమె మనస్సులో తీీవమెన బ్వేష. భావము తిష్ట వేసునన్నదని మూత్రం నేను ఎరుగుదునుం ద్వేషం మాదిరి తే చెయ్యం పట్టిన నే... ఆ తరువాఠ పిచ్చేగడా? నిజంగా వీచ్చిదయి వుంకే ఒకందప మంచిదే, పోలీనువారి చేత చిక్కి నా, ఇవ్వాల్సి సంఘట నవ్‌ ఆమెప వురిశితు విధించరు; పిచ్చాసువీతత్రికి పంవు తారు,

కొంత సేపుండి సీత 6 ఇంళా ఒక్క (పళ్న, చేను ధరించిన రత్న హారం గుగించి అడిశావేే ఆది రజియాబేగం చావ ఇచ్చి వుంటుందనీ అడి కావాలి?) అని అడిగింది

10

146 శిరటాలు

4 అవును, అది ధృడపరురుకోడానికే నిన్నడిశేను, నా పెంపుడు తనీ నగలన్నీ అమ్మ వేళాక మిగిలినది ఆడి ఒక్కటే?

“ఆ రత్న హా వాన్నీ, ఇఆండువేల నూపాశకలనూ, నాశానె ఎందుక ంబచ్చి*డి

“6న ఇ్నెందుకు అడుగుతావు పీతా? వానోటీతో వెప్పించాలనా 1 శువ్వే శ్లూహొంచి కెలునుకో లేవా” ఆంది తారిణీ

సీకకుసను ఊహించి తెలంసున శే వుంది. ఆదిప్పుడం జయిజువయింది, తారిణి ఊహా వచ్చినప్పటినుండి “నాన్న' అనుకున్నది, తవ తండిజే! తన చిన్నతనంనుండి తమ ఇంట్లో డార్మిదం తాండవించడానికీ అమ్మ ఎప్పుడూ ఈఃఖంతో 1 వుండడా౦కీ అజే కారణం, వాటంకటికీ పాయళ్చి ర్తంలాశా అ శ్రీ రహస్యం శా వచ్చి రత్నవాిరాన్ని ఇచ్చి న్‌ వుండాలి.

ఈ విధంగా అనువన్న నీత ...* ఏది ఏమయినా నువ్వు నాతో బుట్ట వుశానే వుండాలి |! అంది,

గడియారం నాలుగు కొట్టింది.

నిని

ఊన్నట్లుండి ఒకనాడు ధామ భాను నీర ఇంటికి వచ్చారు వాళ్ళ శాక సీక వత్ఫాహం కలిగించింది, చాళ్ళ రాకతో, మౌొటలతో వవ్వుళతో ఇల్లు గలగలమని వుంది.

యోగ క్నేమాలయ్యాకు వాసంతిని ముద్దులాడాకశి “మిస్టర్‌ రాఘవక్‌ వీరీ 1 ఆయన్ను “కంటాచ్చ్యు లేట్‌” చేయాలనే ముఖ్యంగా వచ్చాముంి” ఆంది భాను.

శెరటాలం కి? “ఇవాళ మా అత్తగారు వస్తున్నారు ఆమెను తీసున రాకడానికని న! అటి వ్రేమనుకు వెళ్ళారు? అంది పీక.

46 అయ్య 'చాబోయ్‌, అత్తగా రొస్తున్నా రాక్‌ నాన నయం వేన్తూండి, '? "అంది ఫభానుం ,

జ పీకు తెలుసా సీతా? పెళ్ళి చేనువం శే ఆ త్తశాకొన్తుందన్న భయం శొద్లీ మేమిద్దరం "పెళ్ళి మౌాచేశామ్కు? అని థామ నివ్వింది? భామహడ వవ్వీంది,

పీక జూడ వర్వింద్యి పోపీరిని “కంగ్రాచ్చ్యు లేట్‌? చేయాలన్నా శే -ఎందుకకి”? ఆని అడిగింది.

ఈ రాహ్టవన్‌" ఇంగ్లండ్‌. వెళ్ళి వచ్చారు కనుక జీ అంత శైర్యం చచ్చింది, మనవాళ్ళయితే *క్పనళెందుకీ తంటా!) అని శక్క వ తొలగి పోయేవాళ్లు. రాఘంన్‌ చారిలో పొడిచి పార జేయబడిన చాడిని అస్బతిలో చేర్చారు. పోలీనులకూ తెలపారు, ఈ విధంతో శాధ్యకతో (ప్రవర్తించి నందుకు మా ఆయన్ను మొనాన్న ఎంతో మెద్చుకున్నారు. సీతా! ఆమాట ెన్పీ పోదాము నే వచ్చాము.” ఆంది ఫాను,

ఆ ర్యాత్రి నిజంగా జరిగిం జేవిటో సీతన బాగా శార్తొచ్చింది. ఇంగ్లండు "వెళ్ళికచ్చిన తిన భర్త కన్సనశెందుకు ఈ కంటా! (పక్కనుంచి బండిని నడిపించుకుని వెళదాం [9 అన్నారు, శాదు, బండిలో పఠేసి తీసుకెళ్ళాలని శకార్యా, శారిణీ అన్నారు. * మావల్ల జీ ఇందులో ఇరుక్కున్నాను ఆని ఈయన ఆ తక్వాక రెండు సార్గన్నదీ సీతకు గుర్తువచ్చింది. ఆయినా నీర్‌ ఇప్పుడా 'విమయం ఏకీ వెప్పదలచుకో ేదు. భాను ధానులు తన భర్త కిచ్చిన గౌర "చాన్ని తాను శాదససేల!

“బెలిఫాన్‌ మొగింది, సీత కెళ్లి ఆందునంది. తొనూ, తారిణీ వస్తు “న్నామని నూర్యా చెప్పాడు,

“చాల సంతోమ. విన్నుచూచి చాల రోజులయింది. తొందరగా కా. అంరి సీర,

$148 శరటాలం ఆ విషయం భాను ధాములతో ెబుతే వాళ్లు...” మి ఆయనను చూడ శక పోయాను, కనీసం తారిణీ నయినా చూచిపోతాము” అని సంతోష్‌ం ఛారుం ఈ ఆయనకూడా అరఫఘుంటలో కల్చేస్తారుం ఆయననుకు డా చూచే ఇెష్టుడశాని...” ఆంది సీత. సీఠకు నూర్యాను చూణడాలనివుంది; శారిణినీ చూడాల శేవుంది. శార్‌ వాళ్ళిద్దరూ ౩ లిసిరావడం అమెన నచ్చలేదుః దీనిని గురించి రాఘవన్‌ వెప్పినవీ అమె గుర్తుంది. “*వంార్యా శారిశీ కలిని ఊరంతా తిరుగుతున్నారటం ఇజేమో 'లాగులేదు. ఆయిశా నూర్యా కిజేం బుద్ధి) వాడి అమ్మా నాన్నా వింశ ఎంత బాధపడతారు??? అని చెప్పాడు రాఘవన్‌. అడి ఆంత మంచిపని శాద జే సీత ఆనుకుంది శాని రాఘవన్‌ దోమమంతా నూర్యామాద మోపీలే, పీత తప్పంతా తారిణిజే అనుకుంది, “మూర్యా 'రానంనుండి వచ్చినవాడు, ఆఅభంళకుభం ఎరగని వాడు- ఆట్లాటివాడివిి (ప్రపంచానుభవంకల ఆఈరిణే పాడు చేస్తూంది? ఆనుకుంపి, ఒంటరిగా నూర్య్యా వచ్చినపుడిరడిని “శాంణి వలలో పలేవు సుమా!” ఆని హెహెచ్చరిద్దానునునంది, కారిణి విషయమె సీత మనను టై్యాదీఫావంలో. పడింది. ఎదుట వ్రన్నప్వుడు ఆారిణికూద ఎంతో అభిమానం, (సీను కలిశేది. ఎదుట లేనప్పుడు ఆమెమోడ అళారణంగా కోపం కలిశేది, తిమ ఇంటి క హైలక ఈన తల్లిళో ళానికి అమె అశాల మరణానికి కారితే కారణం అన్ఫించేది. తన ఛగ్తను చాశా ఎలసిన దానిలావుంది, అయనతో సంకోచం లేవండా మెలగు తుంది. ఇప్పుడు నూర్యాని పిచ్చిచాడిగా కేన్తూంది, ఇవన్నీ భారత ్తీ శేయవలనీన పనులేనా___అన్నిం చేది. భాను భామలతో__మిరిరువురూ ఈ వూళ్ళోజే వుకే నాళంతో ఉంతోసుంగా వుంటుంది, నావ ఊసుపోవడం కష్టంగా వుంది... అంది సీతం

శెరటా అ కళ

“మేము త్వరలో జీ ఈ వూరికి వచ్చినా రావచ్చు నీతా! నాన్న కారిక ఇకారత (సభుత్వంలో సిద్ద వుద్యోగం నర్చేటట్లుంది. వాన్నశాళే గటపటా యిస్తుశ్నారు.?” అంది భామ,

“వీవు స్నేపాతుల "కేమి ఇొదవ, తారిణి వుందిగా!) ఆంది ధామ,

ఆ వ్రాగ్రత్తీ స్నేవిం వున్నా వూడినా ఒక్క! ఎంత సీరూ పోమలిజం? శాంట్రాసు, విషప్ణవం అనీ వెలుతూ వుంటుంది. జాకవన్నీ గిట్టవల ఆండి సేక. ॥

“ఆ జేవిటట్లా అంటున్నావు? నీకూ అట్లాటీ విషయాలలో చాద యం ఛంద-ే ఆనువన్నా మే

4ఆబ్చే శేదు! గాంధీజీ అంశే నాక కొంత భక్తి భావం వుంది, ఆయనను ఎవరై నా విమర్శి సే సహించలేను, మూావారు విమర్శించినా అయ శతో పోట్లాటు శెట్టవంటానుల

కళ ాంర్ల్‌ జీ మహోార్ము లే! శాని ఆయన ఆర్హిక విధానాలే చాలఘోరంం అయన విధానాలన్నీ అనుసరి సే దేళం రెండువేల. ఏళ్ళు వెనన్కు వెళ్ళడం ఇఖొయం,'” అంది ధౌనుం

  • రాను రాను రోజులు పొడయి పోతున్నాయి. ఇంగ్లండులో ఎద్దు తోలేవాళ్ళను, పందులు మేపీవారిని ఇక్కడికి గవర్నర్లుణా వై(స్రాయిలుణా పంపుతున్నారు.” అని ఖాను అంటూండశా ధామ--ోఇంళశా నయం! శీర్‌ పార్టీనవర్న మెంటు వస్తే రక్వే పోర్టర్లనూ, పోస్టల్‌ వ్యూన్లనూ తునన వైసాయిలుగా పంపుతారు చాళ్లందరికీ మన రాకొలూ, నవాబులూ ఇఉలాములు కళొడుతుండాలి!””' అందిం

అందున బదులు గా భాను ఆడిగింది, “ఇంగ్లాండు పోర్టర్లు వ్యూన్గు ఎందుకూ! మన శాంట]ను వారూ, సోషలిష్టులూ ఇెప్పేటట్లు జరిగి శే మన జేళళ పోర్టర్లూ, వ్య్యూనులూ గవర్నర్ల యి హూర్చుంటాకు, ఏది మేలంటావుకో

సీతట రాజంపేట (్రానుమూ, ఠపాలాఫీనూ గుర్తన వచ్చాయిం తపాలా బంటోతు శాలకృష్ణవ్‌ గవర్నర్‌ గా వసే ఎంత లళాగుంటుందోనని

150 శెకటాలు పంచి నవ్వొచ్చింగి. భారతదేశంలో. (ప్రభుత్వమూ, ఉద్యోగాలూ ఇప్పటి ఆలాగే వుండడమే మంచిదనిపించింది.

మూర్యా కారిణీ వచ్చారు, ధామ భామ '*వాలో? మె డియర్‌ 1" ఆంటూ తారిణిని కాగలించునని, జేతులం కలివీ స్వాగరం వెప్పారు. సీత నూర్యాని పక్కకు తీనున పెళ్ళి “చావా! నీకు తారణితో ఎందుకింత స్నేహం? మీ అమ్మ నాన్నలణ ెలి స్టే ఏీమనునంటారు? అనవసరం శా వెడ్ల పేం శెచ్చోేకు ,,2ేను మంచి పీల్లనుచూచి త్వరలో నీవ పెళ చేయిస్తాను.” ఆంది

నూరా చిరునవ్వుతో * వల్ల నెళ్ళాడ చూచావు! వారిద్దరిలో ఒకరా” అని ఫాను థానుల వెపు చూకాడు.

“ఈ ఛీ! వీళ్ళ నినవాగరికతజూ, మా అన్మ ఇాందసాొనికీ ఒక్క నిముషుముయినా పడదు, బీలే ముంచి సంబంధం చూశాము. నువ్వు మారం. చారిణి వలలో పడక __”” అంది సీత.

సీళా! ఇట్లా మాట్లాడడం ఎవరి దగ్గర ేర్చుకున్నావుక్‌ తారిణి గరించి అట్లాంటి అనుమొ నాలం పెట్టుకోకు "ఉనిదినర కే చెప్పానుకదా! ీమద్దరమా సోమలిస్ట పార్టీ శ చెందినవాళ్లం- అందుకని నూటమాటికి ౩లిని మాల్లాడవలని వన్తూంది, ఇద్దరమూ త్వరలో జే లావోోర్‌ వెళ్లాలనునంటు న్నాసు,) అన్నాడుం నూర్యా,

భామను) భానులను సీత పరిచయం బీయశాచే నరూర్య్యా_ మేము వన్తుండగా పోర్టర్ల గుకించి మాట్లాడుతు న్నా శే వీమిటది అన్నాడూ నూర్యాం

సీత చెప్పింది వినంం.

“అట్లాటి రోజు శాశే వస్తుంది. ర క్వే పోర్టర్‌ గవర్నరవు తాడు. శార్థాహ వేని గవర్నర్‌ జనరల్‌ అవుతాడు, తపాలా బంటోతు (పధాన మంతి అవుతాడు, వీటన్నిటి! నిద్ధంగా వుండండి, ఇంగ్లీ ము చదివినవాళ్లుం "పెద్ద వటుంచాల వాళ్ళూ మాతమే "పెద్ద వుద్యోగాలు చేప్తారని అనుకోక ౦డీ,

శఇశరటాఅు | ఇవ్వాళ జర్థనీ జేరు వెలితే ౫ జగజలా జేటట్లు చేసిన హిట్లర్‌ ఎకరు! నోడలకు నున్నం వూవివవాడు. ర్యా వివయకమే,..”) అని నూర్యా మౌట్లాడుతూ నే వున్నాడు.

  • అబ్బబ్బ ! ఈయవ నిప్పులు కక్కే పోమలిస్తులా వున్నా కేల అంది భామ,

** ఆద్హుు మా వాన తీవవాదే! ఆాతుంలోని ఫాలం వృవవో రాలలో రైతుల పతం వహించి నాన్నతో అన్నయ్యతో పోట్లాడి వచ్చేశాడు, పళ్ళి అలో చాలళ ఆవేశంతో మౌట్లాడుతాడట, ేెప్పుడూ _వినలేదు* ఆంది సీఈ,

"పేద్ద వాళ్ళ మాటలు ఏమి ఆర్థం శాకపోయినా వింటున్న వాసంతి ఈ వాన్న ఇారొన్యారు | ఖామ్మను తీసుకొచ్చారు.” ఆంటూ “౫ంతుతూ పరుగా త్తిందిం

సీత __* వచ్చినట్టున్నారు. మిరు మాట్లాడుతూ వుండండి”? అని సెప్పి వీధివైపు వెళ్ళింది? పాపాయి ెత్తుపని గుమ్మందగ్గర నిల్చుంది

శారొచ్చి గమ్మం ముందు అగింది, శల్లి దిగిరావడానికి ముందుగా రాఘవన్‌ తొందరశా దిగివచ్చాడు. సీతను సమిపించి... * పీతా! ఊం అట్లా ఎందువ రాశావు వుత్తరం, నిన్నిప్పుడో బాగా లెంపలు వాయించే ప్తాను గాడిదా | పాన రెష్కువయినట్లుం దే అని ఆరఛాడుం

క అయ్యో! ఇదేవిటీ? ఆీనేమా రాయలేజే._...)” అంది పొంగి వన్వున్న దుఃఖావ్నీ ఏడుపును అణుచువంది, ఇంత్‌ కోపంగా, ఇండి సీచంగా రాఘవన్‌ తిట్టడం ఇబే మెొదటిసారిం

  • నువ్వు శాయలేదూ ? అబద్ధం ఎందున చెలుతావు? రజనీవూర్‌ 'శెజువులోకి నిన్ను పడవనుండి వేను తోకానని అలితక్‌ రాయ లేదూ”

సీఠజ నిజం అర్థమయింది. నూర్య్యా అలితకు వీడో రాయగా అది ఈ విధంగా ఈయన వెనికి చేరింది, ఎవరో తన అత్తగారిని వూళ్ళో అడిగి వుంటారు. అమి స్లేమన్లో దిగీ దిగగా శే కొడువనడిగిపటు వాహ క

గరితాం మౌల్ళ యు న్ని (ర 20. | తలి గేలం"!

1! శెరటాలు

4 పం బదులు వెప్పనండా గుడ్డప్పగించి చూస్తావేం 79 .

ళ్‌ వద్దు వద్దు మాన పుణ్యం వుంటుంది అరవకండి, బిడ్డ జడుసుకుంది అోపఅ ఎనరెనకో వచ్చి వున్నారు?” ఆంది నీక, చటున్కన రాఘవన్‌ జ్‌ బుద్ధి వచ్చింది” ఎవరు వచ్చారు 1

కళ తారిణ్సి, 22

  • టఓపకో? అన్న రాఘవన్‌ ముఖం మౌరింది,

కథ ధామ భామంంం 2

11 క్ర వోలు దాఫురించాయా ₹ అందుకే ఇల్లంతా రభధస___ఇంశా ఉవరొచ్చారు 9

కల్‌ నూర్యాహూడా నచ్చాడుం”

“* ఆ రాస్కెల్‌ ఎందున వచ్చాడు | ఎప్పుడో ఒళనాడు బాడిని రివా అ్వర్‌ తో శాల్చి పాళేస్తానుం ఆలి గొణిగాడు రాఘనన్‌,

నాన్న అమ్మల వాశ్వాదం విని జడుసువన్న వాసంతి బొమ్మ దగ్గరన వరుగెత్తున వెళ్ళింది,

వీధి శమ్మంలోని రాఘవన్‌ క, ఇంట్లోకి వచ్చిన రాఘవన్‌ న పోలిశే శేదుు ఆ రాతసర్యం మాయమయింది, ముఖంలో మూటలో తీంస్యదనం ఓ ది. ఈ మౌర్పు వీతవ సంతోషాన్ని కలుగజేనింది. నామాడ కోపము. ఉఅంనా కాౌపనుయినా__ విగ అఆవాళ్ళ ఎదుట చూపదంచా వున్నారుశచా అని సంతోషి ంచింది, "

మొదట ధామా భానూలను పలకరించాడు రాఘవన్‌, నవ్వుతూ మాటాడాడు, ర్వాత ఆారిణీని చూచీ “మిమ్మల్ని చూడడం కదియ చంద్రు చిని చూచినటుంది 1 అన్నాడు,

శ్‌ వూర చందుడు కొన్ని సమయాలలో ఆర్ధ చం్యద్రుడవడం నవాజమే కది అంది తారిణి, ,

ళవూర్య చంద్రుడు ఎప్పుడూ పూర్ణ నంద్రుదేకద! మన చూపుకు కొన్ని శజశలవూ 69గా, కొన్ని వేళల అసంపూర్ణంగా కనుపిస్తాడు, శాని ఒకటీ

శరటాఅ 158 చాకం నిజం మూర్యడితో కలిస్తే మొ[ఠం చంద్రుడు వూర్రిశా అదృళ్య చుయిపో తాడు,” అని రాఘవన్‌ నూర్యాని చూచాడు, * వీమోయ్‌! నుళ్యె చుడు నచ్చావు *” అని అడిగాడుః

మార్యచం(ద్ర ళళ్లాలను శేషించి కాఘవన్‌ మొట్లాడినదానికి నూర్యా ముహం ఎర్రబడింది. తన మనోభావాన్ని కనబడనివ్వవండా ' వచ్చి అర గంటయిందండి. అల్జుడుగారూ 1! జీనూ శా౭ణీచేవీ కలిపే వచ్చాము అన్నాడు

భాము ఛామలు అడ్డొచ్చి, అకాతి వీధి కడ్డంగా పడివున్న ేహాన్ని అస్సి! తీసుక వెళ్ళినందుకు రాఘవన్‌ ని (ప్రళంపించారు. *ఆ | చా న్టేముండి అది ఎవరయిశా నిర్వ ర్తించ వలవీన శాధ్య రేళద... జీళే వివంయం మొట్లా దండి 1? అన్నాడు రాఘవన్‌.

అప్పుడు ెటలిఫోన్‌ మోగింది. రాఘవన్‌ రీసీవర్‌ అందుకున్నాడు,

54 ప్రీన్పిత్ర? ఓవళోం మధోంళర్‌ విషయమూ? నుద్హాయిని కట్టుడ చజ్నారా క ఎవరది! ఆరెళీ! ఎంక పొహసం? శానలనిందే...*రే! కాడ కెలిసిన దానిని పౌమ్యం ఇెప్పడానిక "జీపెప్పుడూ పిద్దమే... అచ్చే, శేడు" తక్ఞాడికీ పోవడం లేదు, ఊరిలో చే వుంటున్నాను...ఆల్‌ రె ట్‌”

కారిణి), సీఠల కళ్ళల్లో భయము, విచారము కన్చించాయి.

శాఘవక ఇలిఫోన్‌ ఇస్లేని శాగావే_. “ఏీమిెటేమిటి ౫” అని ఆం చకూ అడిగారు,

౫ క్రుదోంకర్‌ ని హర్యచేనిన ముద్దాయిని పోలీసులు పట్టాక శన్నారట" తమడోంకలర్‌ వద్ద చాలశాలం పనిచేసిన నేనన జే ఆరడిని చంపాడట అకజే జశీళాన్ని ఒప్పకన్నాడటా అన్నాడు రాఘవన్‌ *

అ న! శ

నెరీతీ శరటా అ నికి ఆ₹ండు రోజూోలయ్యాక శాఘనన్‌ తారిణి గదికి వెళ్తాడు, ఆప్పుడు. అద్కడ నూర్యా వున్నాడు, వాళ్ళిద్దరూ ప్రయాణ సన్నాహంలో వున్నట్లు గనునించాడు రాఖువస్‌.

  • అయితే మీ లానోర్‌ పయాణం నిశ్చయమయినట్లుం దే___?” అన్నాడు.

“ అప్పును, ఇవాళ రాత్రి బండి కే (పయాణం” ఆని చెన్పీంది శఅాంణీ.

రాఘవన్‌ నూర్యానిచూచి, ఇదినో చూడు నూర్వా నువ్వు లావో ళ్‌ వెళ్ళు లేకపోతే రావల్సిండికి టెళ్లుం శాబూలుకు వెళ్లి వా పలే లేచా మధ్య అనియా ఎడారులవ వెళ్ళి లే మిరీ నుంచిది. పోమలిజం, శమ్య్యూనిజం- వంటి ఎండ నూవుల వెంటబడే వారికి ఆ ఎణానలే నుంచివి...శాని తారిణిని తీనునని వెళ్లన, అడి నీబ మంచిదిళాడ్యు ఆమెకూ మంచిది కాదు!” ఆన్నాడు,

విప్పారిన మొవాంతో అంతావిని మూర్యా “అల్లుడు గారూ | చివర బొరబళ్లారం తే | తారిణిబేవిని వేను తీనుకు టెళ్లడం లేదు. అవిజేవావ నచ్చకెల్ఫి నన్ను తీనుకవెకరాన్నాన,”) అచ్నాడు,

“విజమేనా కారిణీ!” అని అడిగాడు రాఘనన్‌

“అవును, నిజమే! జీను చారిత్రక పరిశోధన చేస్తున్నానని తెలుసా! అందు నిమిత్తం పంజాలు వెళ్ళవలని వుంది ,..””

“వాలం చాళ్లే నువ్వూ వీ పరిశోధనా! ఖారత జేళంలో హిందూ భర్యాన్ని నిల బెట్టీనవారు ్రీంలే!...పోపీలే ఇప్పూజా నొడన ఎందుకు ? నీతో "నేను ఏశాంతంశా మాట్లాడాలి! ఆన్నాడు రాఘవన్‌,

అకడి మొనాంలోని (పతివూల భావాన్ని (గ్రపొంచిన ఆారిణీ....*మి అభ్మిపాయ మేరకయి తే ళో ఏీశాంతంలో ఫురుములం మాటాడవచ్చా ? ఆది ధర్మ విరుద్ధంకాడాశ? అని అడీగింది,

శెరటాలు [సిమీ

ఒక తణం నివ్వెరపోయాడు కశాఘవన్‌. ౪ ్లీళ్ట ఆభ్యంశరం శీదు

కదా, అంవేక వాజూ ఫరవాలేదు, ఆటలుళాదు తారిణీ ! జంగా చే మూఖ్య మైన విషయంళటి అన్నాడు కాఘనన్‌,

ఆప్పుడు నూర్య్యా * బయలుదేర డానికి ముందుగా చక్క బెట్టుకవలనీన పశులున్నాయి. వేను వెళ్ళివస్తాను, తారిణీ కవీ! ప్రయాణంలో ఎదయినా మార్పుం కే, వెంటన తెలుపండి! అని వెన్సీ పెళ్ళి పోయాడు,

నూర్య్యా పెళ్ళిపోయాక ఆ గదిలో శాక్సేఫు నిళ్ళ్శసం తాండవించింది, శాఘవన నే మొదలు పెడతాడని ఎదురుగూచి అటా జకగళ పోయేశరికి తారిణీ '*ఏశాంతంలో మౌట్లాడవలనీవ ముఖ్య 'ఏనయం ఏమిటీ? అని అడిగిందిం

రాఘవన్‌ తారిణి ఎదుట వాటకంలో పాఠలా నిలబడి.-గ“తారితీ "జేను ఒంటరిగా నీతో ఏమీ శెప్పాలనునంటువ్నానో నీక తెలియదా! నిజం ఇాజీ నా మనను నీవ కెైలియదా? లేక్‌ తెలినికూడా 'కెగియసట్లు నటిన్తు న్నావా శ) అని అడిగాడుం

1 మి మనసు నావ లెలిని ఉంశే, నా నుననువూడా మాట తెలినీ- వుండాలి కదా? అలాటప్పుడు ఇః మాటతో పేముంది [”

  • లేదు కారిణీ! నీ మనను నాన తెలియదు, ఒకప్పుడట్లా వృంబేది, సీ మనసులోని తలపున మనసులో (పతిఫలించేది, ఆఅ విధంగానే నామననూ నీకు తెలిసేది. శాని అది అరోజులు అయినా ఇప్పుడు చల్లళొచ్చి నుంఠను- చాచడం నా కిష్టం లేదు, శారిజీ! నువ్వు కేనిబే *ేనిక ఒక్క. నిమువమయినా ఎక లేను మూడు ెలల్కకింద ఢిల్లీ వ్రేమన్‌ లో నిన్ను చూచినదాదిగా చా మనసు నా ళరీరంలో లేదు. తాజ్‌. మహాల్‌ వద్ద నిన్ను చూచినప్పటినుండి. య్ళరె తిన వాడిలా అయిపోయాను. ఈ మూడు సెలఅనుండి నా మనను పీ పనిలోనూ అగ్నృమవడం లేదు, అఫీసులోనూ సరిగా పనిచేయలేక! పోతు- న్నాను నా మోద ఎంతో ఆభిమొనంగఅ నాపై అధిళారి డొరగారుకూ డా
  • ఏమయింది నీవ) *” అని మందలినున్నారు నీనూ (వియాణంకాడా సీ

కరికి *ఇరటాలు

శేళోసమే మానునన్నాను. నువ్విక్కడ వుండగా అక్కడ సీనూలో నాకు సంతోషం ఎక్కడిది? నీవ జ్జాపకం వుందా శాంణీీ మన ఇద్దరమూ. "పెళ్ళి చేసువన్నాశ “వానీమూన్‌ిప శాళ్ళీర్‌ కు వెళదామని అనుకువ్నది జాపకం -శుందాళి...?

4క అయ్యా! మిమ్మల్ని బాలి 'వేడుపంటాను, దయవచేని అ 'పాత కధ అన్నీ ఇప్పుడు చెప్పకండి. అపన్నీ పాత కలగా భావించి మరచి పాండిం”

  • నువ్వు మరిచి పోయావు తారిణీ! ఆ విషయం తెలుస్తూ నేవుందిం నువ్వు అద్భష్ట్రరంతు రాలిన్వి అందుక శే మరవగలిగశావు, కాని సను మరవ శపన్నాను, అ సాక సృతుళం నా మనసును అనుక్కణం రంపపు కోత గురి శేన్తున్నాయి, ఆ జాపళాలు సుఖాన్ని శల్లి స్తున్నాయా, దుఃఖాన్ని శల్లిస్తు "్నాయా అని వెప్పలేపండా వున్నాము,

“ ఒ॥ నాడు మనిద్దరం భలొంచాయిలో మలహార్‌ పాల్ఫొ తోటనుండి వీధిలోకి రాశా నూర్యుడు అ _స్పమించాడు* (క్రింద బొంబాయి నగరఫు అక్క లాది దీపాలు సతు తాలతో పోటీ పడుతున్నాయి. జగమే ఆనందమయ మై తోచింది. అప్పుడా (పక్కన ఇంట్లోంచి వెగల్‌ పాట. పీమనగర్‌ మే జనావూంగీఘర్‌ '--అన్న పాట వినివీంచింది ఆ పాట మనకోసమే పొడి శట్లున్నాడు విగలొ పేమ అబే నగరంలోనే నున ఇంటిని కట్టుకుం దాం[)? అన్నాను ేను, ఇప్పుడు నేను చెప్పిన ఠర్వాతయినా గుర్తున వస్తుందా? “"శీళ ఏదో సేలుతున్నాడు లే అని ఇంకేదయినా ఆలోచిస్తున్నావా ఖా

కారిణి మనసు కలవర మండినట్టుంది ఆ మె వెంటనే స్పష్టంగా జవాజు చెన్సలే! పోయింది... తడబడుతూ ఇట్లా ఆంది,” ీమ్రైరు చెన్పీనదం తా తద్ధగా విన్నాను. "నే*ేదీ మరవలేదుు శాని అప్పుడు మనం బేనిన తప్పే మిటో ఇప్పుడు బోధ సడుతూంది. తేమనగర్‌ అన్నది నిజంగా లేదు ఆది చూయి కవుళకల్పన ఆంతే, ఒకవేళ ఆట్లాంటిది వున్నా ేనందులో ఇల్లు శట్టుకోనుం జీను నా ఇంటిని సేవానగర్‌లో కట్టుపంటాను, రాఘవన్‌ 1 "జీను చూచిందంతా మిరు చూచివుండి “వేను ఆనుకవించిందంళా మితూ

శెరటాలు 1587 ఆనుభవించిపవుంశేే చేనాలోచించినక్సే మామా ఆలోచిం చేవారు, సేమవలఫు వంటి భమలోకి పోరు. ఈ (ప్రపంచ జకుఅ కమ్టైలను శించిత మా్యత్రమయిన తొలగిం చగలనా అని క్యాత్రింబగ ళు విచారిం చేవారు

ఈ వారిణీ | ఏమిటీ మాటలు? ఈ లోకంలోని వాధితుల కషాలను నువ్వు తగ్గించగలరా ? నువ్యూ "జేనూ భగవంతుడి కన్న ళక్రనంకు అనూ? భగవన్నిర్ణ్మయం చేరవ ఫురుములు సుఖమో, దుఃఖమో అనుభవిస్తారు వారినారి విధి విభితాన్ని వారనుభవించే తీరాలి, చానిని మనం మౌార్చగఅం.. వీనజవావళినంతా ఉద్ధరించగలం అనుకోనడం ఎంత అవాంభావం ! ఎంత పొరబాటు! ఆ లుద్ధిహీనుడు మూర్యాలాశే నువ్వూ మాట్లాడుతున్నా వే? వాకి దగ్గరే వేళ్చవదన్నావా క అని ఆసవానంతో ఆరిచాడు,

కారిణీ నిడానంగా సే చెప్పండి. * ఎందు కింత తొందరపాటు! ఇందు లోకి నమూర్యా పీడి లాగడం అనవసరం, వేను ఆయనను కలవళముంచే కొన్ని అనుభ వాలను గురి ఆయ్యాను; కొన్ని నిర్ణయాలన వచ్చాను, జేవుడి సృష్టిని మెరుగు పరుద్ధానున్న అహంభావంతో, విధిని మార్చగలనన్న అతికయంతో "ను సేవకు వూనుకోలేదు. బాథా పర్వదమ్తులన సేన చేయడంలో నామనసు శాంతిని పొందుతూంది సుఖంగా వుంటూంది, ఇంళ శేనివైవూ చా నమునను పోవడం లేదు, దానికి ేసేమి చేయగలను! విధిలిఖితం అని ఒశళటి వుందసీీ భగవంతుడు ఎవరి దారి వారికి నిరయించి వుంచుతాడసీ మి రన్నారుం నీజమే మా దారివేరు నా దారివేరు అని ఆయనే నిర్ణయించాడు. వాబుస్ధిని కవ్పీన మాయ తొలగగా నే నా దారి నాకు తెలినిందిం నన్ను తేమించండి" చాదారిని న్ను పోనివ్వండి.??

శక వీల్లేదు, నిన్ను ఇప్పుడు మాయ అఆవహ్‌ీంచివుంది, అ కోజాలలో నువ్వనుకన్న దే నిజం, నీ దారి జేర్యు నా దారిన అన్న భావమే రస్వుం హిందూ ధర్యంలో. ఫురువుడు వడిచే చాలే (స్త్రీదిి (స్త్రీకి వేలే దారంటూ- శీదుం”

1$8 శరటాలు

“ఆ విధంగా మనపారా నమ్మి తవురిని చైవ సమానులు7ా వూకంచే ళక్రీని మాఠ భార్యగా పొందారు. అది మా అదృష్టం. కాఘనన్‌! కొంచెం అలోచించండి. శా ఎదుట (పేను మాటలాడుతువ్నప్పుడు మోకు వీతగురిం చిన జ్ఞాపక మే శీజా? మూళే సర్వస్వమని నమ్మివచ్చిన ఆ అమ్మాయిమాద కనికరం శేచాకి ఆమెట (ద్రోహం చేయడానికి మూక మనసెట్లా ఒప్పించి [5

శక స్యత్రిళ్తోూ 'జోహాం గురించి మౌట్లాడుతు న్నావా? ఎవరు ఎవరికదోవాం వేశారు క వాహ, సీకకూ నువ్వు బేళావు (దొవాం! తారిణీ! నిన్ను పరి వూర్ణంశా నమ్మిన నన్ను నిశ్రే. టముంచి, ఇెస్పనండా నుదాసునుండి వెళ్ళి “పోయావు, అ ార్థానిక దారి శీసే ఒక కెలివి రవ్క వ ఫుత్తశాన్ని వదలి వెళ్ళావు, అవహడణా నవ్వు శావాలని పన్నిన పన్నాగ కేమో నావ తెలి యను, ఆ తర్వాత బీహారు భూకంపంలో మరణించినట్లు వుత్తరం శాయిం చావు. ఇట్లా నవ్వు ఆడిన నాటకాల ఫలితంగానే జీను పీఠను పెళ్ళాడవలసి వచ్చింది... క్‌9

*చక్సిన్సు. చేసినది తోవ మే అకువందాం. ఆంకున తగిన శారణా లంన్నాయి, అముతే సీఠను మిరు, మిగ ళా వారిలా పౌధారణమైన రీతిలో పెళ్లాడలే జే. ..?.,మిబ్‌ నామాద అభినూనం వున్నమొట వీనూతం నిజ మయిన మీభార్య సీతను పేమతో ఆదరించండి, ఆ ఆమౌయకరాలిని విడ నాదకండి..”

“* అమెను నిడదనాడుతానని కేననలేదే, ఆ ఉద్దేశమే నావలేదు

ఈ వెదిక శార్యాల నిమిత్తం తాళికట్టిన భార్య; సరదాఅకు నేను ఆంలేనా

ఈ ధ్ధీధ్సీ అంత సీచుడినికాను ఆజీరు, నిన్నూ పెళ్ళి చేసుకుంటాను, .ఎంకనుంది వీమన్న "జీను లెక్క చేయనుం??

“ ఏమన్నారు మళ్ళీ ఒళ సారి చెప్పండి [7

ఇరటా ఈ 159

4 న్వప్టే నిముషం ఫరేనంటే, మరు నిముషం నిన్సు అగ్ని పాత శా ెపెళ్ళాడ డాని! పిద్ధంగా వున్నాను"

4 రాష్టవక్‌! ఈ విషయంలో మో భార్య పీక అభిిపాయం ఎట్లా శవుంటుండోనని ఆలోచించాకాకిి ఆని కటువుగా ఆడిగిం తారణ. ఆమె ఖోరణీ (కమంఇా మౌరసాగిందిం

64 ఆ విచఛారం నాన లేదు ఒశరికళోసముని ఇంకొకరు తన జీవిశతానం చాన్ని బలిన్వడం సాధ్యమా ₹ పె పెచ్చు శీనావిడను వా ల్త్‌గా వద్దనడం -శేజే.. ఆ మహూడా వంకే వుండని 1)

6 అయ్యో పపం! ఎంత జౌ కార్యం? ఈ విషయాన్నింళో కోణం శుండీ పరికిలించండి. మీ మాదిరే సీత ఇంకొక ఫురువుడిని ఆపేమించి సెళ్ళి శేబునంటానం కే, అందుట్‌ మీరంగీక రిప్తా రా?

“ఫి ఏమిటా పాడుమాటలు | అది హీందూ ధర్యానిశే విరద్ద మైన “పని స

4 మగవాళ్ళు మట్టున ఇచ్చకచ్చివట్లు వశేయవచ్చునని హిందూ ధర్మం భఘోషిన్తున్నది ఇశాబోలు 19?

4 ఈ ధర్మ పన్నా లెందున తారిణీ; ఒక మాట వెబుశా, విమ శావాలం టే సీతను విడాకు లిచ్చేస్తాను అమె ఎవరికయినా పెళ్ళాడసీ.,* అప్పుడు నువ్వు నన్ను పెళ్ళాడుతా చా గ

  • పీత మిమ్మల్ని విడిచి పెట్టదన్న మాపాదాల వద్దేపడి వుంటుందన్న ధైర్యంతో ఇట్లా అంటున్నారుకదూ]... చేను ఇందాక చెప్పిన దానినే మళ్లీ ెబుతున్నాను, రను జీవిత లతమ్యం వేరు నా బీవిఠర లవష్యేం "బేడ, మనిద్దరి అమ్యాలన పొసగదు అది ఎన్నటికీ సాధ్యం కాద

రాఘవక్‌ ని వ్యెరహోయి శాసీప శాంణినే చూస్తూ సీల్బున్నాడ్‌ , తర్వాత ఏదో ఓక నిర్ణయానికి వచ్చిన వాడిలా కోపంతో నవ్వాడు, తారిణీ, “జాన్‌ ఇటీవలె రివాల్వర్‌ లై సెన్స్‌ అభించింది 99

160 శఇశరటాలు

4 ఛ్రాఘవక్‌ ! నన్ను ఛయపెట్ట లేరు మిరు! లీహార్‌ భూకంపం చూశాక నాక వావనంజశు భయం పోయింది

॥ నన్ను సరిగా అర్థం శేమకోలేదు నువ్వు! నన్ను వేను శాల్చిచం. "ఉకువంటానని చెవ్చాను.

46 శ్రా ఇావును గురించిగావి, ఇంకొకరి భావు గురించిళాని నేను చీం వించబోను, గళవద్దీకి ఏమంటుంది? శరీరాన్ని చంపవచ్చు గాని ఆత్మను చంప లేము, వ(కాయుధంతో నయినా చంప లేము

ఈ శ్రారిణీ[ సీ నిజస్వమూపం నాకిప్పుడు బోధపడింది. నువ్వే ఆదచానివి కావు, రాతునీవిి సీ అందం కూర్చుణఖ అందంలాటిది... కానివ్వు చూప్తాను, నువ్వూ నూర్యా ఎట్లా నె లెక్క వెళ్ళారో జీను చూప్తాగా[ ఆని ళపధం వేనీ బయటికి నడిచాడు రాఘవన్‌.

అరడు కెళ్లాక ఆంతవరత అణచి "పెట్టిన శారిణీ దుఃఖనుంతా "పెల్తులి!

వరడలా వచ్చంది. వశీ పద్భాపురంలో, ఇంటిమేడమోద రాఘవన్‌ తంగడి మేజా ఎదుట కూచాని పతికలేదో ఘాటుగా రాస్తున్నారు, అప్పుడు “రికైండేపిిం అన్న గొంతు వినపడింవి. చీడ కపసారాలో నిల్చుని తొంగి చూశారు యువనడయిన ఒక ఉశ్యానీ నిల్చుని వండడం చూశారు, ఆయనకు బాల అశ్వర్యం కలిగింది. గబ గబ (శ్రిందక్‌ దిగి వెళ్ళి వనక వైపున్న ఫార్యను పిలిచారు. *కామాతీ! ఈ చికం చూళాకా! నమ్మంలో ఒక వాల సన్యానీవచ్చి నిల్భ్బున్నాడుం

శెరటాలు 161 ముఖంలో లేజన్సు వెల్లి పోతూంది. భిముంబేపి అన్న అయన గొంగు విన శానే నా ఒళ్ళు పులకరించింది, వీధి తాళం చెవి తీనుకురా తొందరశా! పామొత్తు ఆదిశంకరులే మన వూర్వ జన్మ సుకృతం కొద్దీ విచ్చేశారు, శా అట్లా నిలబడతా వేం ౪? అని అరిచారు.

ఈలోగా గుమ్మం వైపు తొంగిచూచి ఎవరో పవ్యాసీ నిల్చుని వండ డం చూచి శామామమ్మాళ్‌ ఎందుకింత హడావిడి? వీధి తలుపులు కెరిలే వన్నాయి. అంతోటి నొపష్ప ప్య్వాముఅ వారెక్కుడనుంచి దిగబడ తారులెండి, ఏరాము శృృ్ష్య మకంనుండో చంజాకని వచ్చి వుంటారు * అందిం

ఇది విని కాతిాంి ఉత్సాహం శాస్త చప్పబడిందిః

ఈలోగా స్వాముల వాశే కలుపుతోనునని లోపలికి విచ్చేశారు, కాకి ఇారూ, శామామమ్మా._ో 'ెలినీిన మొహంలాగుంబే? -ఆనుకుని అళ గ్య పోయారుం

46ఆ త్రయ్యా॥ నన్ను గుర్తు శకెలియలేదాకి అని స్వాముల చారడగ డంతో శామాతమ్మవ హాశాత్తుగా జ్ఞానోదయం అయింది.

ఈ వున నూర్యా లాగుంజేక ఇబేమి ఘోరం క” అండి శకామాతు మ్మా,

6 నిజంగానా అందుక శీ పరిచితమెన ముఖంలాగు వుంది” అన్నారు త్‌

4 సా వూర్వా(శమంతో ఈ జేళాం సేపు నూర్యవాధక్‌ ఈ అక శులో స్వరం (తానందులంి అన్నారు సవ్యాని,

క ఆల్రాగా ఇాల సంతోవ.ం! పండు జూరి పాఠలోపడ్డట్ల య00ది+9 అంటూ ఉపచారాలు వేన్తూ కొటన్తీ,గారు (శ్రీ) స్వతం(శావందులచారిని తీసున ఇళ్ళి హాల్లో సోఫామిద జవూర్చో పెట్టాడః శానూతమ్మాళ్‌ కద్గంద్ర లేత వయసులో ఇదేమినోల క అమ్మా నాన్న ఓప్పుకున్నారా? ఆయా వయిసుల్లో జరగవలనీనవన్నీ జరిగాక పెద్దదనంలో సన్యాసం ఫుచ్చువం కే ఫచాలేదు గాని[ ) అంది,

1కే

162 శిరటా*- ల

పాము. రారు వీదో ఇప్పబోతుంచే. అడ్డొచ్చి చెప్పారు కాన్స! ధాం ాగుంది నువ్వు చెప్పడం! అందరూ నిన్నడిేో ఉవ్యాసం పుచ్చుకో జాలి శాలోలం! లోళాన్ని ఠ్యజించి ఆఅ్మశమ స్వీళశారం శళాక ఇళ అమ్మే విటి! వా క్నేవిటి! పర్యివాజలకీ బంధాలే లేవు. ఆ వర్రిబాగులదాని మౌట అకేమిటిగాని స్వామాజీ-.! తమవలి చిన్నవయసుననే వెరాగ్య పథాన్ని అనుసరించి ఒక వేయిమంక3 సన్యాసం పుచ్చుజని ఉఇనారీసన ధర్మ పచాకాని ఇని బకభులంటేరితే ఆ ధర శం దివ్యంగా పునరుద్ధరింప బడురుంది. ఆది సశేగాని స్వరూ 1 తాము ఎప్పుడు ఎక్కడ ఆశ్రమ స్వీకారం బేళారు?. స్వీకరించాక ఎక్క లెక్కుడిక విళ్ళార. ఈవూళ్ళో ఎన్నాళ్ళుంచామని కంకల్పంక్‌ ఆన్న బిరరంగా తెలుపండి. కామాశీ! నువ్వెళ్ళి శాస్తోం కృం7గా ప్వామిారి భమ కన్నీ ఏర్పాటు నేయి.” అన్నారు,

ఆ సళే! అన్నీ చేస్తాను, మిాిళేమా బెంగ పెట్టుకోకండి. అని ఆమె కెళ్ళుతుం కు ఆమెళో చొటు వాసంతి వెళ్ళడం చూచిన బాలసన్యాసి-_-

  • బాసంతీ! నక్ను క్షాపకం శరూ ? మాట్లాడ జేంమరి క” అని అడిగారు, ఏమి జవాబు వెప్పవండా వాసంతి వెళ్ళి వాళ్ళ బామ్మను * జామ్మా! బూర్యా మౌానుయ్య శల గుండు కొట్టించుప వచ్చా రెందుకు తిరుపతి ఇళ్ళి వచ్చారా ఇ అని అడగడం విని అందరూ నవ్వారు,

శామాకమ్మ వెళ్ళిపోయాక శా కిగారడిగారు ? * కౌసుగాని తామిోా అక్రమొన్ని స్వీకరించడం ఎట్లా జరిగింది శాంటైనులో చేరి? ఈ శ్విట్‌ ఇండియా” ఉద్యమొనినె పాటుపడుతున్నారని విన్నాే ఫి

  • అద్రి నిజమే, శక్స్విట్‌. ఇండియా” ఉద్యమ నిమి త్త మే ఊళ్ళు తిరు శుండగా హరిద్యార్‌ లో ఒక ప్వామాజీని దర్శించాను అ దర్శించిన వేళ, వూర్వజన్మ సుకృతం అన్నీ కలిసి వచ్చాయి”

ఈ నిజమే 1 నిజమే[ ఏమి స్వామా 1 ఇఎడియాట్‌ స్వరాజ్యం ఎప్పుడు విద్ధి స్తుంది? గాంధీ పశేలొ నెహూ--ఇందరు చెజసాలకు వెళ్ళినా స్యరాజ్యం రాలేదే 9

శరటాలు 168

6 ఇండియాట్‌ వ్వ రాజ్యం శాజీరాదని అనువంటున్నారా? అన్నాఠ “-సవ్యావి,

4 ఎవరన్నారు ఆ మాట! ఇండియాక న్వరాజ్యం వచ్చి ఫ్రీరుతుందిం అయి కే వీరివల్ల కాదు. కేవుడి దయవల్ల: ఇంకో విధంగా రానున్నది కలిపఫురువుడు జర్మనీలో హార్‌. "పున అవతారం ఎత్తాడు, హిట్లర్‌ + "రష్యామోద దంఠలె తింది ఇండియాను దృష్టిలో వుంచుక నే, సాలిన్‌

న! లు లాడ్‌ పడగానే ఆయన ఒక్క ఊపున విమావంలో వచ్చి ఇక్కడ “దిగనాన్నాడు, యాఖె వేల విమొనాలలో 3ెనివలూ వచ్చి దిగుతారు, హీట్లర్‌ చెళ్పాడుకడా ఆర్య జాతే సకళ్య్వోత్కృష్టమెన జాతి అని..అలాంటప్పుడు పపంచ సామౌాజ్యపు రాజధాని ఈ బేళంలోజీ కడా వుండాలి? హీటర్‌ “ఇక్కడికి రాగానే చేయబోయే. మొదటి పని ఏమిటో తెలుసా? అప్పుడీ జారి భేదాలు పనికిరావు అంటున్నా కే బృవహాన్చతులు వీళ్ళందరూ "వె త్తిమిద గుడ్డ చేసువపోనలనీం *1 పఫపంచ జనులందరిని హిట్లర్‌. నాలుగు వర్షాలుగా భాగించనున్నారు. అప్పుడు తెలంస్తుంది వర్ణాశమ ధర్మపు గొప్పతనం | ఆయు చ్సుంళకే నేనూ చూడక పోతానా ఏమిటి? అన్నారు శాస్తి

నవ్వు నాపుకంటూ స్వామిగార న్నారు; ఈట్రం్వు కే కొందరేమో హీట్లర్‌ ఓడిపో తాడంటున్నా రే 1”

“* ఆంటారంటారు 1] ఎవరో చవటలం అన్నారని జరిశేది జరగళ మొను తుందా? హిట్లర్‌. ఎట్లా జీవిసున్నాడనునన్నారు 1 మాంసం తినదం లేదుు మధుపానం లేదు; డ్రి" మోవాం చూడడం లేదు, ఫుట్టినప్పటినుండి (బవ్మా

చర్యం= విచ్చారా స్వామి | హీట్ల₹ేదో సామాన్య మనువమ్యుల వేవప చెందిన చాడనుకోకండి, ఆయన గొప్ప హఠయోగి. సంస్కృత భామను జీర్ణం చేసు "వన్న మహాపండితులిప్పుడు జర్మకీలో వే వున్నారన్న విషయం "తెలుసుక చాక షూందూ జో్యతిళ్ళాస్త్ర, (ప్రశారము తిథివార నక్యుతాలు చూచిగాని హీట్లర్‌' వీ పనీ చేయడంలేదు, వెళోస్తాజేకియామిద, (ఫొన్సుమోద చాడి చేనినపూ

కరక ఆఇరటాలం డంళతే! లేకపోలే జసోలియన్‌ ఫుట్టిన (ఫాన్ఫు "జీళాన్ని పచేపది రోజులలో ప్పండీ___వీమంటానరు క)? అన్నారు స్తీ,గారుః పడగొట్టడం సాధ్యమా చెప్పం టా న్నారు కాన్సిగా, ఈ విధంగా శ్నాన్మి,గారు వర్షి స్తుం కే "బీశే చారిలేక వింటున్నారు స్వామివారు, ఇంక చదువుకున్న వారు వి,ఏ, బిఎల్‌ ., పట్టాలు పుచ్చువన్న వారు పబ్‌ జడ్డి వుద్యోగం చేనీనవారు,. (ప్రపంచానుభవంగల వాక ఆయిన కాకి గారిట్లాటి 'రుడ్డి నమ్య శాలు కలిగివుండడం స్వామికి ఆళ్చర్యం శా నే వుండింది. తరత రాఆఅంగా వస్తున్న నమ్మ శాలను వదలి పెట్టడం అంతా సులభం శాళశాదు.__అన్నించింది ఆయనక, అయన మవసులో ఇంకొక ఆలోచనా వుంది. శామాకృమ్మాళ్‌ ఒంటరిగా సీతను గురించి మాట్లాడడం ఎట్లాన అని ఆలోచిస్తున్నారు, చివరక్‌._ీ మిరన్నదంతా నిజమేళాని ఇట్లా గటిగా టీ ళం ల్‌ ఆరుస్తున్నారే + ఈరోజుల్లో ఎక్కడ చూచిన నీ, ఐ, డీలు తిరుకుతున్నారు కద... ఎవరయిన విశ్నా, విని రిపోర్టు చేసిన అనవసరమైన గొడవకద[? అన్నారు, డచాంతో శా కిగౌకి వాగ్ధోరణి శాన్క_న ఆగిపోయిందిం కా న్తిగారు మేడమిపకి వెళ్ళాక శామాతుమ్యాళ్‌. ఎర సూర్యా! ఇజేమిటి ఇట్లాంటి పని చేశావు ఈ వయసులో సన్యాసం ఏమిటి ఇచబేమి శాగాలేదు, నిన్ను ఎట్లా వీలనడ్‌ మో తెలియడం అేదుం ఈ ప్యామిగారూ రండి! బూళ్చోండిఃి అనాలి శాలోలు ?? అందిం శక్‌ అత్తయ్యా | మాతో నిజం చెప్పేస్తాను. నేనొక శాక్యార్ధ్థి ఈ వేషం బేసుక న్నాను, అంతేగాని నిజంగా సన్యాసం స్వీః రించ లేదు” ఆన్నాడు నూర్యా, 4 బృదేమివింతీరా నాయనా |! ఇంీదీ లేనట్లు ఈ వేషం ఏమిటి? కళ న్ట్స స్వరాబ్యోద్యమంలో చేరాను గచాకి?. ఫ్ర “ శ్వరాజ్యమా. గిరాజ్యమూను! సీకో వీల్లను చూచి. వుంచాక హాయిగా పెళ్ళి చేమున్షా మనునంటుం కే ఈ వేషంలో నిన్ను చూచేసరి! నా- కడుపు భస్ణనమం కందనుకో 1%?

శఇశరటాల 163

  • పెళ్ళి అంత అవసరమా అ క్రయ్యా 7 "పెల్లి శేనువన్న వాళ్ళెిం డళూ సంతోపంగా వుంటున్నారా క” అని అడిగాడు నూర్య్యా “ఆ జ్వెల్ళి చేదువని విల్లా పాపాతో నుఖంశగా వున్నచా రెందరులేరు? కొందరి తలరాత __సంతోవంగా వుండలేరు, ఆ మాటకొ సే ఎను మారం వెల్ల శాఅమా నంతోవ,ం తప్ప ఇంకొకటి లేకుండా వున్నారు! సీఠమ్మ గారిని పెళ్ళాడి శ్రీరామ చం(దుదెన్నో క స్టైలు పశ్థాడుః అందుకని (శ్రీరామ చం దుడు పెళ్ళే వేభువని వుడహడదు___అని ఆనగఅమా 1% . ఈ వీతారాములకొకరిపె ఒకరికి (సీను వుంటేది. కాని ఈ శాలఫు చంపతులు అట్లా వుండడం లేబే?9? కళ నూర్యా ! చాళొడువూ కోడలూ అన్యోన్యం శా శేద నేకబా నువ్వు చెప్పడం ? అది వా_స్థవమే, పెద్దవాళ్టు వెప్పినమాట విననండా చేయడం వలన వచ్చిన చిక్కిది, పెళ్ళి నిశ్చయం చేయడానికి ముందు జాతకాలు అవీ చూడాలని పెద్దలు చెబుతా రెందున'? ఇట్లా అల్లకల్లోలం రాబాడదు ఆనే! మీచఛెళ్లెలు అలికను చూడడానికనీకదా మేనుందరవనా మీ వూరొ చ్చాము ?) అలతే జాతకం రాసఘువన్‌ జూరకం పొంతన 'సరిపోయిందిం అట్లా జరిగివుం కే ఈ నగొడవలన్నీ వుం డేవిశావు? అంది శానావన్యూల్‌ ॥ “ఇప్పుడు. సీర పడుతున్న కష్టాలన్నీ నాబెళ్లెల పడివుం టేది,న అన్నాడు నూర్యా, శామాతమ్మాళ బ కోపం వచ్చింది “మొ బాగా వెప్పాచ్చావులే! మి అతకూతురు పరమపాధువు; రాఘవన్‌ దానిని రాచిరంపాన పెడు శున్నాడు అని ఆుువంటున్నా రేమో ? "పెళ్ళయిన కొత్తలో జేనూ నీక పాధు చే అనుకున్నాను. పోను పోను తెలిసింది. అది ఎంఠటి రాతసో అర్థ వురిందిలి 6 పాధువుశా వువ్నపిల్ల రామ్‌సిగా మారిందం జే అందుకు కారణం వుండాలికదా
  • శారణయేమిటి శారణం * డానిని మెదట సాధువు అనుకున్నా మే అజే తప్పు! అయినా సీఠలాటి దుఠ్యార్డు రాలి క్కు డా చూడలేదు, ఒక్క

146 శఇరటాలం

సొకి నాన భయం వేస్తుంది, మార్య్యా! ఆది ఏ విహాన్నో మింగేసి ళాఘవన్‌ మిద నింద మోపుతుంబటేమోనని భయం వేస్తుంది “నాభ ర్త వెస్తే ఇడుముల భరించ లేళ ఇట్లా వేశాను? ' అని రాన్‌ పెట్టి చచ్చినా చస్తుంది 1 చాని మూర్చ త్వం గురించి ఆలోచిస్తే వీమీిటో భయాలు...)

ఈ అ ర్రయ్యా | వివం తాగి ఆయినా చచ్చి పోదామనుక వేటంత గా జీవిరంమిద విర క్తి ఎందుకు పుట్టాలి ₹ అందును తగిన శారణం ఏదయినా- వుండాలిశ;ద* మి అబ్బాయి తప్పేమో లేదు అంశే జీళే శారణం పీ ముండగలఅడో చెప్పండి.” అన్నాడు నూర్యాం

ఆందుక్‌ శామౌొతీమ్మ వ్యంగ్యం గా జవాబు చెప్పింది:

  • నా కొడుక తప్పు చేయలేదని కేననలేడే? వాణెన్నో తప్పులు చేశాడు! మీ భెల్లెలని చూడడానిళని వెళ్ళినవాడు చారలో ఈ రఠీబేవిని చూచి క దీనినే పెళ్లాడుతా?నన్నాతే అడి పెద తప్పు ఒక చిల్లిగవ్వ కట్నం పుచ్చుకోవండా ళ్ళి చేసుకోవడమూ తప్పే, పెంట కుష్పలోపడి వున్న డానిని తీసువ వెళ్ళి ఆలయంలో వుంచునన్నా జే ఆది తప్పే. ఆకోజుల్లో "జీను జెత్తీ నోరూ కాదుపన్నాను_ “*ఇంకలా ఎ త్తీిశెక్కించుకోవరా? ? అని, నామొౌట విన్నాడా? లేదు, ఎక్కడి అగా ఎక్కడి నమూ, ఎక్కడి. శాళ్ళీరు._షిశార్లు తిప్పాడు. నన్ను శాళికి తీసుకు వెళ్ళనుం కే వాడికి తీరక చిక్కలేదు. సీఠను అండన్‌ తీసున వెళ ఛడానికిహాడా.. సిద్దమయ్యాడు. వైటాయి ఇంటి పార్టీలు తీబుకువెళ్ళొడు, ఇంగ్లీషు. చదువులు చదివించాడు. ,.??

ఈ రీతిలో ఈమెతో మొట్లాడి లాభంలేదని కెలిసీ నూర్యా ఇంకో విధంగా మాటాడాడు,

“అ ర్హయ్యా! చజేనా ఆత్త కూరురిని వెనకీను కొస్తున్నాననుళో కండి మి ఆల్బాయిమిద నేరం మోపుతున్నాననీ అనుకోశండి ! పీఠఠల్లి లేనిపిల్ల అని మిన కెలుసు, ఈండి వున్నాడో లేడో, వుంటే ఎక్కడ వున్నాడో ఎవరికీ తెలియదు, మిరూ మీ అబ్బాయా తప్ప ఆమెన వేళ

శఇరటాలు- 14? దివ్క_ లేదు. కొట్టి తరిమివే స్తే వెలి ఏ నూతిలోసో దూకవలనింజే... మూ అత్తయ్య ఉన్నన్ని నాగ్భూ కస్టాలు పడింది. కనీసం తనకూతురయిన మంచి “మొంగుడు దొరికి సుఖంగా కాపురం వేయాలని ఉబలాట పడింది. ఈ ెళి

న! జరిపించినందుశా మె నన్ను “*'మహారాజుగా వర్శిల్లు నాయన క” అని వేయి పార్టు దీవించింది. అవన్నీ కలచుకం కే ఇప్పుడు మిళొడుకూ కోడలు వున్న పరిస్థితి చూస్తుంటే నా కెంతో దుఃఖం శావుంది. ఏదయినా '(పయత్నంచేని వల్లి దరూ సుఖంగా వుంజేలా వేయాలని వుంది. సీత తప్పేమిటో తెలిస్తే ఆమె బుద్ధి వెప్పజడానికి (ప్రయత్నిస్తాను, 99

నూర్యా యొక్క ఈ మొౌటలు శామౌతుమ్మ కోపాన్ని కగ్గించాయిం

*“ వావూ అదేళోరిక నూర్యా! వాళ్లిద్దరూ చిలకా ఫోరింకల్లా వుండ డంకన్న నావ సంతోపుకరమెనదేముంది €...వాల్లిద్దరికీ ఓకరివైన ఒకరికి ఎంతో ఇష్టం వుందని తెలును, శాని పొద్దు పొడి స్టే ఏడో కీచులాట తప్పడం లేదు. ఆంకటికీ శారణం సీఠ నోలే! వశ్చేటప్పుడు ఎంత మూగలా కచ్చిందో ఇస్వుడంక నోరు ముదిరింది. ఇంతటి మొటళారితనం ఒక్క_డినుండి వచ్చిందో గాని అళ్చ్ళా్య్థంశావుండిం వాడొక్క మాటంక1ు చాలు తౌను నాలుగు అవడం ఆకేర్చునంది. కొన్ని పౌర్గయి కీ వాడు రుుదుడయి పోతాడు, అట్లాం టప్పుడయినా ఇది శాస్త తస్ద వచ్చునా? ఉహు! సీవ అ తారిశీని తెలుసు కదా, చాని నడిగి మూడు... "నేకు శాళికి వెళ్లినప్పుడు, సీకన జ్వరం వచ్చి పాణాంతకనుముంది. ఆప్పుడు తఆా౭ణివచ్చి శాతం బనకళ్టు క్యుకూప చేనీంది, అట్లాటి దానిని, తన అకోగ్యం శాగవగా చే) నీర ఎంత తిట్రిందనుక న్నావు! చానివి రాఘవన్‌ నూ నానా తిట్లు తిట్టింది. అ తారిణి అన్నీ సహించి ెన్ముదిగా ఏదో వాలుగు మొట్లాడి వెళిపోయింది. ఒకనాడు అపీల్లి కడుపు మంటను ే పోసుకున్నానుః ఇదే వూజగదిలో చాళాళ్లమిదపడి రాఘవన్‌ ను ఉళ్ళొడడాని!ి ఆంగీకరించనుని కోరింది. ఏ జూతిదో ఏమోనని నేను వీలు ేదని ఖచ్చితంగా ప్పి వేకొను, ఇప్పుడాలోచి క్లే అది కప్పని తోన్తూందిం

168 ఇరటాలు శారిణిని పెళ్లౌడి వంకే నా కొడున సుఖపడి వుంలేవాడు. ఆపిల్ల ఉనశే ఇట్లా నన్నూ వాడినీ ఏడిపీన్తూంది.

ఇదంతా విన్న నూర్యా ఆలోచనలో పడ్డాడు. ఆారిణీ మిద కోపం వచ్చింది. పాత కథ ఈ విధంగా వుండగా సీతా_రాఘవన్‌ల జీవితంగోకి శారిణి ప్రవేశించే వుండకూడదు __ అనుకు న్నాడు,

“ఆ త్రయ్యా! జరిగిన దాని గురించి ఇట్లా శాక ఇంకో విధంగా జరగ శ్రీజే అనుకోవడం నవలని ఏమి (ప్రయోజనం! (బవ్మా రానీన దావిని ఎవరూ మౌర్చలేగు కదని కూ ఆబ్బాయి వంతోషంగా వుండడానికి చారి ఏడి అని చూడాలి. నేను నాక వేరనయిన విధంలో సీతవ సారవు చెబుతాను, మిరూ -శిన్మదిగా చెప్పి చూడండి.

కడ్జిల్లీ $ ఎపుడొస్తున్నారు మిరు? అని అడిగాడు నూర్య్యా

*ర్రాఘవన్‌ నుండి వుత్తరం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను . ..సీతో కప్ప చానిశేమిటి,..ఒకపారి సీక్‌ ఈ పనీ పాపెీదో జోధని చేసినట్టుంది. ఇడి శాషప్తా నాన్న ద్భగవ వెళ్ళి “ఆమ్మను తిట్రవ। కొట్రన[7” అని చెప్పింది ఇజాడూ మూర్థ్యం గా ఆ కోపం" దీనిని కొట్టాడట, దిడన జ్వరం నచ్చింది, ..””

“అయ్యో...”

“నువ్వు “అయ్యో” అంటున్నావు కాని పీక ఏమి చేనిందో తె సా! పౌపవ జ్వగం అని మూడు రోజుఅ దాక ఎవరితోనూ చెప్పలేదు. ఆ తర్వాత రాఘవన్‌ కు ఎట్లాగో తెలిసి వాడు చాక్ట ర్న్ని తీనుకు వచ్చాడు, బిడ్డ (తక డం కష్టమయిందిం మో అత్త కూతురి రాత,సితవం చూవదావాశి

ఆది రాతపిఠఈనమా లేక తన భర్త బిడ్డను కొట్టగా చానిఃి జ్వరం వచ్చిందని నలుగురికీ కెలియ రాదన్న 'సహానమా -_ అని సందేహం వచ్చింది నూర్యాకు, శాని ఆ నివషయమె శామొతుమ్మాళ్తో వాదించి లాళం శేదని అతడు.__'' జరిగిందేదో. జరిగింది. నేను శీపు బపొదున ఢిలీకి బయలు బేర తున్నాను, ఢిల్లీ చేరగానే సీతను కలుసుకుని, మిక్‌ అన్ని వివరాలూ రాస్తానుం ఎ ట్రాగయినా వాళ్ళిద్దవా సుఖంగా వుండేటట్లు చేయాలి” అన్నాడు.

శిరటాలు 169 “అందుకోసమే వెయ్యి జేవళ్లన మొద్కనంటున్నాను వాయనా! ఈ (పవంచంలో వాల్లిద్దరి కన్నం ఈ విడ్డ కన్న నాజఇనరమన్నారు పెప్పు, శువ్వ సీరవ నచ్చకెప్పు, జాని జాతళం వంకే పంపించు, ఏదయినా హవా ఉోవ6 ఛంశకే కాంతి శేయిద్దాం?? ఆంది శామౌకమ్యాళ్‌. శిత చరిత 'వవిసె ెండివ ఢిల్లీ వుహానగర వ్రేమక్‌ ల్‌ దిగాడు సూర్యా, ఆది 13418 సంవత్సరం, ఢిల్లీ వశ్వర్యమా జనాభా ఆతి త్వరికం శా కృద్ధి శాపాగాయి, యాద్ధం భారత ీళ సరిహాద్దులను సమిోపిస్తున్నందున రాజ ఛానిలో యోద్ధ సన్నా వోలు తీవంశా చేస్తున్నారు. టాక్సీలన, టాంశాఅకు, రికాలనూ ముకుపెన్నడూ లేనంత గికాకీ ఏర్పడింది. ఈ పరిన్టితిలో ఢిల్లీ రై ల్వే న్లేమక్‌ లో దిగిన నూర్య్యాజ్‌ ఏ వావానమూ దొరకక పోవడంలో ఆళ్సర్య మేమి శేదు. వ్రేమన్‌ బయటీకి వచ్చి నిల్చుని అయిదు నిమిసాలు అలోచించాడు కార్యా. కొత్త ఢిల్లీ వెఫు నడక (పారంభించడమా,. లేక మొదట పాక ఢిల్లీ ॥ బెళ్ళడమా అని ఆలోచించి అలోచించి చివరప బయలః బేరి విసవిసమని పాఠ ఢిల్లీ వైపు నడవపా గాడు. “గాందినీ వాక్‌” బజారున రా శాే నూఠత్యా నడక బేగం తగ్గింది, అకడి మనను గడచిన కొన్ని రోజుల నుండి రన అనుళ వాలన్ని టీసీ నును చేయసాగింటి. తాను మొదట ఆగరు వత్తుల వ్యాపారి "బీసుంలో దశ్నీళూన (ప్రయాణం బేనింది గుర్తుకొచ్చింది. ఆ వేషంతో ఆరడు జేవపట్నంలో లలిక ఇంటి!

170 ఇకటాలం జ లే, ఆరడి కల్లి సరస్వతమ్మ వాడా ఆరడిని అనవాలం పట్ట లేక పోయింది” ఈలపాగా తీనీ వేని నూర్యా నవ్వి కే.లలిళా, సరజ్వరమ్మా ఆక్చర్య పడ్సి సంతోషి చారు, మరుసటీ రోకా లలిత కొడుక పుట్టిన రోజు పండగ అవడం వలన సమ యానికి వాడి మేనకూను వచ్చినందున లలిత ఎంతో సంతోషించింది. అ పండగళని కిట్రావయ్యర్‌ ౩ నూర్యా రమొక్కు అన్న కంగాధరన్‌, ఠమ్ముడు చుండు అందగూ వచ్చారు, ఇాల శాలం తర్వాత వచ్చిన నూర్యా మిద అందరూ వాత్సల్యం వర్షి చారు. గంశగాధరన్‌ జూడా *“'ఒళశేయ్‌ తమ్ముడూ! అయి ద్‌ళ్ల పాటు ఊళ్ల వెంబడి తిరిగి కష్టపడింది చాలురా...వ్వు రాజంపీటన వచ్చి నాకు ఏమేమి సంస్కరణలు చేయాలని వుందో బీయి-..”” అన్నాడుం లలిత భర్త పట్టాఖిరామన్‌ శెరసాలకు వెళ్ళి వచ్చాడని అదివరకే నూర్యావ కెలును, *ోఆయినా పట్టాఖి 'కె%ంచి ఇట్లాటి పని చేష్తాడని అనుకో లేదూ అన్నాడు నూర్యాం అందగుప్‌ లలిక_“ఆయి కే ఒకటుంది నూర్యా! ఈయన బఇరీరులవలె కోర్టులు తగల బెట్టో, నైలు పట్టాలు ఊడలీళో, వంతెన పడగొట్టో చెరపాలన వెళ్ల లేదుం పోయిన అల్టోబర్‌ శిండవ కారీనన శాంధీ జయంలతినాడు గాంధీ “ాలిని చెరపాలలో వుంచచడాన్ని సభలో విమర్శిన్తూ పసంగించారు, అందుకని అయన్ను ఆరెస్టు ఇేని ఖైదు చేశారు.” అని గర్వంగా చెప్పుకుంది. పట్టాభి గదిని శుభం గా వుంచింది లలిత, ఆగది నిప్పుడు మాళ్యా ఆక్రమించాడు, లలిక అత్తగారు చనిపోయి 0 జేళ్ళయింది, ఇప్పుడు పె్తనం అంతా లలితజే అని తెలిసింది. ఆ తర్వాత ఇద్దరూ పీఠ గురంచి మౌట్లాడు: వన్నారం. సీర పడుతున్న కష్రైల గురించి మూర్యా వెబుతే వాధ పడింది లలిల. “నీ ఆదృష్ట్రం గురించి అమ్మ చెపుతుంటే ఆది నిజమే...పటాఖికి బదా లుగా అ మార్ధడి కిచ్చి వంటే ఎంత కష్టపడే డానిపీ,,,సీత పదుతున్న కై అన్నీ వింే గుంరె పగిలి పోతుంది? అన్నాడు నూ 9, ,

శెళటాలు 1121

““ఆవువన్నయ్యా! ఢిల్లీ వెళ్లిన మొదటి రోజుల్లో పీఠ చాల ఉక్కా హాంగా ఉ ర్హరాలు రాసేది. రాను రాను వ్రుత్తరాలే లేవు. పిల్లను బాజా ఆ క్తగారితో బాటు మ్రాను ఫంవిందట, ఎందుకో!...? అని అడిగింది. అలిత.

“వివరాలు తర్వాత వెలుతాను. మొత్తం మాద సీఠ జీవితం నరక మయింది?) అని నిట్టూ క్బాడు నూర్యాం

ఆ తర్వాత ఎదురింటి నారి గురించి ఆడిగాడు,

“ఉండు రోజుల (కిందే వీరి స్నేహితుడు అమర్‌ నాధ్‌ రూ, ఆకడి. భార్య చ్నితా కలకత్తా నుండి వచ్చారు. ముసలి వాళ్లిద్దరికీ మధ్య మొటలు: లేవు, ఆయినా శేఫపు అబ్బాయి పుట్టిన తోజున రమ్మని పీలిచి వద్దామను నంటు న్నాను. ఈ వ్మెరిలసం ఈయనకు నచ్చలేదు, తండి కోసమని వూరుకున్నారుిా అంది లలితే,

“ఆలా శే వీలువు లలితా! నేనూ ఎదురింటి! వెళ్ళి వద్దామనునంటు న్నాను?” అన్నాడు నూక్యాః

ఆ రాత్రి సూర్యా ఎదురింటికి వెళి రే... *ఆయము! జయము! స్వకంర్ర- పీరుడు నూర్యాన నుస్వాళఠము?? అని పరాచీ కాలాడుతూ చేతుల పట్టి రీనున, వెళ్లాడు అవర్‌ వాఫ్‌

చామోదరం వీళ్ల నూర్యా నొక్కసపారి శంపార చూచి... “ఏమోయ్‌, మూర్య నారాయణ అయ్యర్‌ | తమ రెక్కడో ఆస్పనిస్తాన్‌లో వున్నారన్నారు. మాప్కోోలో కనబర్జారని చెప్పునన్నారు; తర్వాత వసెగాన్‌వ వచ్చారని విన్నాను చివరకు మన వూళ్లోనే తేలాక ఇండియా స్వాతంత్ర్యం ఎక్క గుంది? ఎంత దాక తీసున నచ్చారుకొ అన్నారు,

ఉన్వూమా! నా గురించి ఇంతే క్టాపకం ెట్టువని అడిగా బాల సపంతోమం... ఇండియా స్వారం[త్యం ఇండియాలో నే వుండి, ఇండియా స్వారం (ర్యం కోసం అప్టృనిస్తాన్‌. వెళ్లడం ఎందు? ఆన్నాడు నూర్యాం

ల! జఇజరటాళజా

“+ అట్టాగ నకోయ్‌! వేశాజ్‌ మలయాలో స్వరం, భారత _పభుత్వాన్ని పౌవీంచారట కదా! జయపళాళ ్నారాయణ్‌ సేపాల్‌ లో, టీబెట్‌లో భ్‌ళక బే స్వాతం_త్యాన్ని చఎెలకొల్చుతారని అంటున్నారు, ఇవన్నీ ఆబ ద్ధమాక?

నిజానికి కారత 'జేళ స్వాతంత్యాన్ని ఆహ్మట్‌ నగర్‌ చెరపాఅలో “ాంధీజీ హూ మొదలెన నాయకసలు స్థావిస్తు న్నారు” అన్నాడు అమర్‌ నాధ్‌.

ఉభ్బార్రత వేళ స్యాతంషఠ్యం ఎట్లా వస్తుందంటా వు” అని అడిశాడ సిం

ఈవెళ్సృ డానికి వీలులేదు మామా! ఎట్లాగో ఒశలాగు వచ్చి తీరుతుందిం శాని ఆది వచ్చినప్వూడు అందుకు మన (ప్రజలు సిద్ధంగా వుండాలి, వారిని అందున. అద్ద్హ్యలుశా తయారు చేయడమే మన (ప్రస్తుత క రృవ్యం.?"

4 స్వాతంత్ర్యానికి మన వాళ్లను కఠయారు శేయాలం కే ఒక కీ దాక “"చూర్య్యా! జపాన్‌ వాళ్లు మన జీళాన్ని స్వాధీన పరచుకుని పచేళ్ళ పాటు అ"జ్యం చేయాలి, పిళశలన్నిటినీ పట్టుకుని ఒక ఊపు ఊపాల్వి కఠ నుక వ్యత్యాసాలు రూపు మాపాలి. పప్పూ, లియ్యం మెక్కే. వాళ్లను కొరడాతో కొట్టి మాంసమణా, చేకలూ తినిపించాలి. అప్పుడు మన వాళ్లు స్వాతం(త్యాని!ి "అర్హ అవుతారు” ఆన్నారు పిళ్లై

  • జేనంగీకరించనుం. జపాన్‌ పరిపాలన పదేళ్లు కోరితే వంద యాఖె వీళ్లుండవచ్చును, జేతాళీకి సాయం చేని భారత జేళ స్వాతం _త్యానికి దోహదం చేయడ కే జపాసీయుల ఆళయం.)”

ఆ నేతాజ్లీ వెన్యంలో ఇప్పుడు యా్లి వేల మంది చేశారట. జపాన్‌ చాక్లండరికీ అయుధా లిచ్చిందటా అన్నాడు అమర్‌ నాధ్‌.

“యా ఖై జేలు శాకపోలే అయిదు కోట్ల మందిని చేరనివ్వండిం ఫరచా శీదు. శాని ఎప్పుడో వేశాజీ వస్తాడని ఇక్కడ కొందరు (డ్రబుద్ధులు కష్తూజ టూజ్‌ (విధ్వంసక) పనులలోకి దిగుతున్నారు, ఆది తెలివి రద్మ_వతనంం

శఇళంటాలుం 146 జూన్‌ వాల్ళొచ్చేడాక అగహాడదాశి ఈలోగా వైస్‌ కూల్చడం, వం లెనలం ధ్వంసం వేయడం, లాటివి చేస్తున్నారే వీటి వలన (వ్రళుత్వానిక (దోవామే శాదు, (ప్రజజవ (దోవాం చేస్తున్నారు, నేను గనుక జడ్జి అయితే ఆటాంటి

న!

పనులు చేసేవారికి మరణ శిత వేసేవాడిని)

ఇటా డదామోదకంపిళి చెబుతుండగా నూర్యా మొహం వల్ల బడింది

ళా త్మ ఆ

ఆది అమర్‌ నాధ్‌ గమనించాడు్యుు అమర్‌ నాధ్‌ గమనించాడని నూళ్యా త్‌హిం- వాడు,

మరుసటి గోజు ఫుట్టిన రోజు పండగ పరమోత్సావాంతో చేను కవ్నారు.. లలిత మొమగారయిన ఆత్మనాధయ్యరూ. ఎదురింటి పీనై గారితో మాటలు మళ్లీ మొదలవడం గురించి సంతోషించారు, అందరూ “యార్యా! నూర్యా!”” అనడమంతా గమనించి లలిత హతుకు ఫట్టు మామయ్యతో జే స్తం

బ్‌ అటో కటి, అతడి ఒళో ఎక్కి హచుందిం లు ణు

వీటన్నిటి శారణంగా చాల తోజుల తర్వాత ఎంతో అనందంతో, ఉత్సాహంతో భథభండగా పీధిలో నుండి ఈ ఇంట్లో శ, యస్‌, నారాయణ్‌ అని ఎవరయినా వున్నారా: అని ఎవరో అడగడం వినిపించింది వీధిలోకి వెల్లి చూస్తే తపాలా బంటోతు ళాలకృన్లన్‌ నిల్చుని వున్నాడు “*ఏీమోయ్‌ వాలకృష్ల్ణో! బాగున్నావాక్‌ వేను క్టాపళం వున్నావా!” అని నూర్యా అడిగాడు,

“స్సీవళో మీరా సార్‌! మిరే ననుకున్నాను లెండి, ఈ వుత్తరం మా చేసూ చూడండి” అని ఒక వుత్తరం ఇచ్చాడు

చిరునామా తారిణి చేతి రాకలో వుండడం చూచి ఆతురఠతో దాని నందుపన్న సూర్యా అవును. నాజో నన్నాడు,

“లలితమ్మ దూ ఒక వుత్తరం వచ్చింది. ఈ వుత్తరాలన్నీ తెరిచి చూనీన ేనాఖో అన్నాడు జాలకృవ్నన్‌ చిరునవ్వుతో.

భా జ “లేదు? ఆన్నాడు నూర్యాం

గగన శిరటాలు “కరచి చూసీ వున్నా తెరిచిన వాడిని నేకు శాదండోయ్‌[ ఆని చెప్పీ వడనసాగాడు చాలకృన్మన్‌ = 4 ఇదేవిటి 'వాలకృస్ణన్‌ ఇట్లా బాగుఆా దేవిటి!:” అని ఆడిగాడు యారాన్టం “వాడు జాగడం లేదన్నయ్యా! మనకు వచ్చిన వుత్తరాలను *“ఇచ్చార్‌ -జేసి వుంటారని వెలుకుర్నాడు. అది వాడికి ఒక్కడికే తెలును నూనాథ శెరసాఅన కెళినప్పటి నుండి ఇక్కడికి వచ్చే వుక్తరాలన్నిటినీ “సషచ్చార్‌? "వేసిగాని పంపడం శేరు? అంది అలిత. శా స్పకఅకరంచో నూర్యా తన్‌ వచ్చిన భు త్తరాన్ని చూచున న్నాడు, ఆందులో పోలీసువారిప పయోగప జే సమాచారాలేమా లేవు, శాని అంతకన్న -ఎన్కనగా కాధించగల విషయం వంది. **ఆ త్తయ్య కూతురి ఆగోగ్యం మునుపటికన్న అధ్వాన్నంగా వుంది, చేవాము, మనసు _- రెండూ బాగులేవు, మిమ్మల్ని కలునుకో నాలనువపంటూంది, వీలయినంత త్వరశా రండి, వెంటే మారు కాకపోతే ఏదో వైపరీత్యానికి దారి తీయవచ్చును- చరిత” ఆని ముక్తసరిగా కానీంది తారిణీం ఇాళ్ళ ఉద్యమంలో తారిణికి “చరి అపీ, మార్యాకు “దూకి అనీ మారు పీర్తు,

ఈ వుర్తరం అతడి! ఆందోళన కల్లించింది. దతీణ ేశానికి ఏపని మోద వచ్చాడో అదింశా వూరి శాలేదుు ఆయినా 'వెనన్క "వెళ్ళక కప్పరు, జెభవ గొడవ! బలే ఆత్త హూరురు ఏర్పడింది. డానికి తోడు ఆమె మొగుడు ఆట్లాటి మనిషి వాడా వుంటాడా!

ఉదయం 10.30 ౫ంటలక డామోదరంపిశ్లి గదిలో ఫోన్‌ మోగింది, అందున న్నా డాయన, “పోలీసు న్లేసునా, ఏమిటి విశేషం? ఎదురింట్లోనా!్‌ జీను ఆ ఇంటివైపు తొంగి కూడా చూడను కడా! నాకీమీి తెలికుదు, కండి శండి! అన్ని వితలూ మౌ ఇంటి నుండే చూస్తుంటాను” అనీ రిసీవర్‌. (క్రిం సెపెట్టి కొడువను పిలిచారుం

శెరటాలు 179

“అవర్‌ నాధ్‌! సీ స్నేహితుడు నూర్యా గరించి ఈవ్రూరి పోలీడుల కేదో ఇఆంరందినట్టుంది. డి, ఎన్‌. వీ ఇప్పుడు నన్నడిశాడుు వానా ఎదురింటికీ జన్మ విరోధం కచా అని వెన్పి తక్పించునన్నాకు, ఇంక ళా స్సేపట్లో వాళ్ళ క్ళదవ !స్తారు, నునం అక్కడ వుంళే డి. ఎన్‌, వీ, తో రిప్పింం అసత్య చుని జఐదావు ఆవురుంది కదాశి ఆన్నారు వి,

2 శానా, ఏమిటి చెయ్యడం? నూరా్యాన హెచ్చరిక చేయవదా?

64ట్యిడ్సీ ఫీ ఇష్టంం ననా శాళంలీ కాధ్యక వందో పీట్‌ ఆంతే ఇండి, సీశేడి ఈచికమని తోసే అది చేయి నన్నడగనం ఏది చేనీనా వెంటే "శేంజం కెలినిం దా”

తరు నిముషం ఆమర్‌ నాధ్‌ ఎదురింట్లో - నిల్లాడు.. ఐదు నిముశొఅలో శూర్య్యాను తీసుకొచ్చాడు. అతడిని మేడ మాద, టెనక వెపు గదిలో వుంచి శాళకం నళాడు.

త త ఈ

ఆకర్వాత జరిగిన కోలాహాఅం, ఘోరం ఆంతా తలచునంశకే నూళ్యా ళళ్తం నకఠకవరలాడింది. పోలీసుల లాకీలు అత్మ వాథయ్యరింట్లో మ్యైరవిహారం చేస్తం టే తాను మొతం ఎదురింట్లో వేడ మిద గదిలో చాగుకొని వుండడం శరించి అనువం టే చాలు అవేళమూ ఏడువూ వస్తున్నాయి,

ఆ రాతి అమర్‌ నాధ్‌ నూర్యాను బండిలో పీలుచుకని జెల్లి ఒక వళ్లె టూరి స్టేసన్‌ లో ౩ లెక్క్‌ంచాడు. సీ, ఐ. డి. వాళ్లకు చిక్కవనండా వుంచా అని సన్యానీ 'వేనం వేసువని మద్రాసు చేరిన నూర్యా శానాముమ్మాళ్‌ ను శలంసుకని, అ తర్వాత తారిణి నూచించినట్లుగా ఢిల్లీ వచ్చి చేరాడు.

ఇప్పుడు తారిణిని ఎక్కడ కలవడం అని అళోచిన్తూ నడువ న్నాడు నూర్యా,

ఎవరినో చేనినో అతశి కళ్లు వెకువతున్నాయిం కాని ఫలిఠకం దక్క "లేదని ఆతడి మొహంలోని నిరాళ చెబుతూంది

176 శఇరిటాలు

నూర్య్యా వెండి బకారును వాటి బొమ్మా మసీదును చేరాడు, మసీదు మెట్ల ిళ్ళుసా గాడు, ముప్పాతిక మెట్లు ఎశ్కా.క ఆగి, ఆ చుట్టుపక్కల పేధులను శఅయజావాడు,. దూరంగా వున్న ఎర కోట వెపు చూచాడు. కోట కూ, మపీదుకూ మధ్య వున్న చోట జకప్పుడు వాణా జవసమ్మర్దంశా వుం లేది ఇక్టు బాగా వుండేవి. కాని (బిటీవు ఫిరంగులు వాటన్నిటిని శాల్చి "జేలమట్టం చేశాయి ఇప్పుడదంతా ఒక ఖాళీ స్థం, కామ్మా మసీదు వాస్దా ఒకప్పుడు లిటీషు సేనల ఆఫిపత్యంలో వుంచేది, తైమూరు, నాదిర్‌ సా ఆ వివలు, పాఠ శాఅఫు రాతునులు, కాని ఈళతాబ్బపు చారు, నాగరివలు, విద్యావలతులు అనదగిన (బిటీను వారీ ఢిల్లీ నగరంలో చేసిన ఆశ్రమాల గురించి ఏమని వెప్పాలి?

హీందువులు మున్లీ ములు తను స్వల్ని భేదాలను విస్మరించి (లిటీము వారిని భారత బీళశం నుండి తరిమి వేసే శాలం వస్తుందా? పాత ఢిల్లీ “4, ఆయ్‌! ఢిల్లీలో భారత స్వాఠం[క్య పతాక ఏనిలే సుదినం నస్తుండాకి ఆ నుదిచాన్ని చూచే భాగ్యం ఠఈనకు కలుగుతుందా?

ఈ విధంగా నూర్యా అనునంటుండగా ఎవతో తన ఎడము చేతిని గట్టిశా పట్టువన్నట్లన్చించి ని క్చేస్ఫుడయి, తిరిగి చూశాడు,

ని(ి

ఇనుప వాస్తాలతో ఆవిధంశా తన జబ్బను పట్టువన్నది అజానువాహు డయిన ఒక పోలీసుచాడని చూశాడు నూర్య్యాం ఒక్క తణంలో అకడి లోలోపల వెయ్యి ఆలో-చనలం మెదిలాయి... ఇంత పెద్ద జేళమం తా ఎవరికీ చిక్క. పంచా తిరిగి వచ్చి ఈ ఢిల్లీ సోమరిపోతు పోలీసుల చేతికి చిక్క దడమూ? ఇజేమా బయిటికి కనపడనివ్వకుండా ఆ పోలీసును దళాయించాడం. “ఎకరం

శరటాఆు కైసా నువ్వు నా చేతివెందుక పట్టునన్నావు,”) పోలీను__ ఇన్స్‌ పెక్టర్‌ పొబ్‌ మిమ్ముల్ని పిలుచుకు రమ్మన్నాడు” ఆన్నాడు, 4ళవ్నా ఇన్స్‌ పెక్టర్‌ సాహీలట్‌ను నేసెరగను,. ఆయనన నాతో వం పనిగి అన్నాడు, అందున పోలీ “ఆయన్ను చూ వే అట్లా అనరు త్వరగా పదండి!” అన్నాడు.

అకడి స్వరమా, అంతకన్న ఆపోలీను కనుబొమల ఎగరజీక్క చిత శజ్వ్వ..-ఇవి నూర్య్యాను తికమక పెట్టాయి. ఎట్లాగయినా. వాడితో చాటు వెళ్లడమే మంచిదని _ *పోొజాం పడ! ఎక్కడున్నాడు మి ఇన్స్‌ పెక్టర్‌ $09 అని అడిగాడు. “కొట్లాడనండా రా! అయితే నన్నంటి పెట్టుకుని రావ, శాస్త ఎడంాశా నడిచి తా! ఇన్స్‌ పెక్టర్‌ సాబ్‌ను చూవీస్తాను”? అచ్నాజా పోలీముచాడు; ఆని వదవసాగాడుం

ఇప్పుడు “గాంధీ మెచానం?) అని పిలునబటే మెదానాన్ని సమోసీంచ అాసే పోలీను వెనవ్క_ తిరిగి చూళాడు, మాశ్యా వాడిని సమిపించాడుు దూరంగా వున్న ఒక చెట్టును చూపించి పోలీను _ *ఆ వెట్టు. పేనకాల వున్నారు--- వెళ్ళండి” అని చెప్పి చిరునవ్వు నవ్వాడు,

ఆళ్చర్యంతో వాడం వెప్పినవై పు ననశీచాడు మూర్య్యాం ఆ వెట్టు వెనళాఅ ఒక నుహిళ కూడ్చువి పీడో పు సకం చదువుకుంటూంది. ఆతడి అడుగుల వవ్వడి విని ఆమె తలెత్తి చూచింది. అమె తారిణి అని తెలిసీ మవాచాళ్ళ శ్యానిః గురి అయ్యాడు నూర్యా,

“స్వాగతం, స్వాగతం । పుడు నూర్యాగారికి సుస్వాగతం [” అంది కారిణీ,

“ఓవళో! ఇన్స్‌ పెక్టర్‌ సాల్‌ మిళేనా?, అ ఫోలీను నా చేతిని పట్టుకో ఇాసీే ఆవిరి పోయాను[' అంటూ మూర్యా అమె ఎదుట జాదృన్నాడుు కరబ్చ్వైల పౌమర్థ ఫ్రం నాన కెలియనిది శాదు గాని ఒక పోలీనువాడిే ఇట్లా వఅలో పేసుకుని వుంటారని మాత్రం ఆనుకో లేదుంి

66 వెళ్లి క పనులన్నీ ఆయ్యాయా[? అని అడిగింది తారిణి,

న!

198 శిరటా అం

ఉఎట్రా అవుతాయి? ఈలోగా కొంపలంటుకు పోతున్నాయంటూ తమ వుత్తరం వచ్చిందిగా! ఆ వుత్తరం శారణంశగా 'జేవ పట్టణంలో జరిగిన వైప శీత్యాలు వింశ ఆశ్చర్య పోతారు... ఆంతలో ఏమయిపోయింది సీతను? సీత ఆం కీ బలే కోపం వస్తూంది. ఒక వ్యక్తి కోసం ముఖ్య మెన జాతీయ కార్యా ఈకు అటంకం కలగదడమం కేం.

ఆ చ్చీనట్లా అనుకోవడం లేదు, గోపురాన్ని విగహం మోయడం కదు శచా? అట్లాగే జాతీయ శార్యభారమం తౌ నున భజస్క_ంధాఅ మిజే లేదు అన్నీ టైవన్శియం 'పశారం జరుగుతొయి, జీళాన్ని శాపాడ యత్నించడం కన్న మనస ెలిసిన ఒక వ్యక్సి కష్టాన్ని నివారించడం చాంఛనీయమని శా అభిప్రాయం, సీశ్ర కహ్టైలు తొలగితే చాఅనివీన్తూండి” అంది తఅారిణిం

ఊప్సీక్ర మీద మికింత కరుణ కఅగచానికి శారణం ఏమిటి”?

6:బక్రర్రి మొద (పేమ ఏర్పడడానికి శారణం వుంటుందా ఏమిటి!)

“వుండ నక్క న్లేదు, నిజమే! అట్లా (పేమన శారణం వుం డనక్క_న్లేద శే శాలోలం ఆడవాళ్లు ఒళశటో రఈశ౦ చవటలను (పీమిస్తుంటారు!”

ఈమ్రోర్రు వెబుతున్నది నాకర్థం శావడం లేదు. అడవాళ్లు అనర్హ్మ అని మొత్రమే పేమిస్తారన్నది మా మతమయి తే నేనందున ఆంగీకరించనుం స్త్రీ వేసించదనిన యోగ్యులు కూడా వున్నారు వారిలో ఒకరిని -జీ-ెరుగుదును” అని దూకంగా చూచింది తారిణి.

*ఆట్లాంటీ (ప్రత్యేకమయిన యోగ్యత కఅవాదెవడడో నాక "తెలుసు అకడి “పీరు సొందరరాఘవన్‌ |) అని నిష్టూరంగా ఆన్నాడు నూర్యాః

ఈరాఘవక్‌ గురించి నేను మౌొట్లాడ లేదు. అయినా అయనను కూడా అయోగ్యుడని "జీను అనను, ఆయన కొన్ని బొౌరభాట్లు చేసీ వుండవచ్చున్ను శాని సీంం కే ఆయినవ అనుళాగం వుందని నాన తెలుసు. సీక అనవసర మెన అనుమానాలతో అనన అనురాగాన్ని విమవూరితం చేస్తుంది న్‌

  • పోనీ! పీఠ పట్ట శాఘవన్‌ అనురాగాన్ని మిరు ఆెలుసునన్నారు కవి

శిరటా అం కై7ళ ఈజ్ఞాన్ని సందర్భాలలో జఒజళ వస్వ్తవు స్వరూపాన్ని, నుణాన్ని దాని డగ్జరవున్న చారిశన్న దూరంశా వున్నవారు వాగా శ్రహించగలరు, అందుశ చే శాఘవన్‌ అంతరంగాన్ని సీతకన్న శా-గా నేను రెలుసుకోగలిగానులి వీమో ఎవరికి తెలంను? రాఘవన్‌ అంతరంగానికి సీతళకన్న మిరు దగ్గర శా వుండవచ్చు కచాళ? “మూర్యా! మాశేడో క్యంగ్యంా మాట్లాడుతు న్నారు, ఇట్లా మాట్లాడే టట్లయి తే నేను మీతో మొట్లాదనిచ్చగించను మీరు లేచి పోవచ్చును *ష్టీ్య మీరీ మైదా నాన్ని గుర్తవ తీవునన్నారా 799 6ళ్ళశ్చీ చీటీ వెళాను లెండి?” అని తారిణి లేచింది. తత్తర పాటుతో నూర్య్యా *పారచాటయిందీ! నా మాటలన్నీ ఊప సంవారించునంటున్నాను. కూర్చోండిం వెళ్ళిపోళండి”? అన్నాడుం శారిణి మళ్లీ బాచుంది. *ీవాళాత్తుగా మాలో ఇంత మౌొశర్చెట్లా చచ్చిందో ఆర్భం శావడం లేదు, వివతో ఏదో చెప్పి మి మనసును పాడు శశారు. సీఠను చూచి ఇటు వస్తున్నా రా!” 66జ్రేద్పు, వైలుస్లేషన్‌ నుండి తిన్నగా ఇటు వచ్చాను, నాగదిక్‌ హూడా పోశేదు, సీత ఎట్లా వుండి? అమె విషయంలో "నేనేమి వేయాలి ₹ అమె మనసులో ఏడో ఒక విషం (ప్రవేశించింది. మారెల్లాగయినా అటేమిటో కెలుసుకోవాలి. కొన్ని వాళ్ల్ళపాటు అమెను ేరెక్కుడీకయినా పంవిలే బాగుంటుంబేమోళ€ి? ఆఆ్రమ్వ్పై ఏీవ్లూరు జెక్తుందికి వెళ్లడానికి అమెకొళ చోటంటూ శీబేః -జీ చెలుతా వినండి కారిణీ! సీత సుఖపడడానికి ఒకే చారి వుంది. ఆది శాఘవన్‌ జ విడావలివ్వడం, శాని హిందూ థధర్మకాస్త్రమూ ఛ్రీటీమ్‌ చట్టమూ అందున సమ్మతించవుం కనుక వళ్ళి వళ్ళి ఇగావవలసిం దే!) జన్లూ అప్పూ డప్పు డనుకంటూ వుంటాను _ సీత విడాన్‌ లిచ్చేపి మిన్యుల్ని వివాహం చేసుకుంటే సుఖపడుతుంది అని__”

180 శఇశఇరటాఅు *శ్రాదు, మి అలోచన సరికాదు, అ'మెపట్ల నా అభిమాసం ఆట్లాంటిది శాదు. మా ఆ క్తయ్య మాద నానన్న అభిమానం ఆమె కూతురు త్మేమం పట్ల నన్నా స్తుడిని చేన్తూందం లే! ఆమె ఆశయాలకు వా ఆళయాలన బొంతన వదరదు. సీత శీతాకోక చిలుక వంటిదిం పట్టు చీరలు, పటా టోపాల్సు పార్టీ లు ఇవీ ఆమె (పాఠాలు 44ప్రీత్రక్ష ఫుట్టుకలో కచ్చిన గుణాలం శావుగా ఇవ్వి తర్వార అలవడివవే కద?...అవన్నీ ఎందున గాని, మీరు ముందు జెళ్ళి అమె పరిస్థితి వీమిళళో "తెలుసుక రండి, ేనామెను చూచి ఇరవై రోజులయింది. ఎట్లా వుందోనని దిగులుగా వుందిం? ఆఆట్లా గ్లో శానివ్వండిం శీఫు ఇక్క జే కలుద్రామా??? జవడ్డుం చుట్టూ పరికించండ్సి ఎంత నుంది మనలను గమనిస్తున్నారో "తెలియగలదు. మన “చోటి కలుద్దాం, మి అనుభవాలను వినడానికి మన మి[ఠకులంతా అసపవ్తలె వున్నారు శపీపాటికి గంట స్తంభం దగ్గరన రండి, _ పోలీసువాడు ఇందూలాల్‌ మిమ్మల్ని “చోటుకు తీసుక వస్తాడు. మిరిప్పూడు వాతోవాటు రాకండి. చీనా పోలీను దగ్గరన వెళ్ళేదాక ఈ చెట్టు శ్రీంకే కూడ్చని వుండడం మంచిది. ఇట్లా వెప్పి తారిణి లేచి వెళ్ళింది, నూర్యా అక్కడ కూర్చునే తారిణీ పోలీను వాడూ కనుమరుగ య్యే దాక చూశాడుం ఇళ లేద్దాం అనునంటుందడ గా, ఇంత నేపటినుంచి కొద్ది చూరంలాో కర్చుని వున్న ముస్తరు నునువ్యులం శనవైపు వస్తుండడం కనపడింది. వాళ్లు ముగ్ణురూ నూశ్యా చుట్టూ జార్చున్నారు, “నున చేవూరు తమ్ముడూఖ) అన్నాడు వారిలో ఒక్కడు, శళన్సాద్రి మ(ద్రామి” అన్నాడు నూర్య్యాం బక దొక్ట అమ్మాయి హూద్చంటే ఆమె నీకేమవుతుంది) అని ఇంకొక దడిగాడుం శ్రా స్నేహితుళాలం!?

శెరటాలు క!

“ఆ చ్నహితురాలు!!?” అన్నారు వాళ్లు నముస్గకూం

శాన్సేపు ఎవరూ మొట్లాడలేదుు నూర్యా ఆడిగాడు: మి కేమి శావాలిక్‌ ఎందుక డుగుతున్నారు?”

ముగ్గురిలో ఒకడు ఇద్దరినీ చూచి _ “వ ప్పీద్దామాక? అని అడిగాడు,

“డైప్పేచ్చా మూక? అని వాళ్లూ అన్నారు,

యుదటి వ్యక్తి నూర్యాకు చూచి “తమ్ముడూ! నీజ్‌ డబ్బు శావాలాగో అని అడిాడు,

ఎంతే” అని అడిగాడు నూర్యా,

మొడటి వ్య క్తి మిగతా ఇద్దరినీ చూచి “ఎంతని ఆడుగుతున్నాడం! పెప్పనాకి? అన్నాడు,

౪ చెప్పుక) అన్నారు.

“తమ్ముడూ, అతు రూపాయలు శావాలాళకి ఒక అతి రూపాయలు] అన్నాడు మొదటీవాడుం

నూర్యా దము వంచాడు శాస్త తమాయించువని అడిగాడు; “నిజం నోట్లాక్‌ దొంగ నోట్లాకి?

ఈత్రవ్తశి! వొంగ నోట్లు!?” అని ముగ్గుకూ నవ్వారుం

ఈర్వాక మొదటి వ్యక్తి - “తమ్ముడూ! నిజం డబ్బు! ఒళ లత రూపా యల నోట్లు వద్దం శే బంగారం ఇస్తాము?” అన్నాడు,

ఇవ్వండి 1) అన్నాడు నూర్యాం

“బిక్ష అక్ష రూపాయలం ఊరికీ వస్తాయా? మాకొక సాయం జేస్తేశే ఇస్తాము”

“వీమి పాయంక? అన్నాడు నూర్యాం

బ్యంత్రక్ర్ర్‌ ముందు నువ్వు మాట్లాడుతుంటి బే, ఆ అమ్మాయిని రీ్‌సుక రన్యుని మాట వెనుండి అజ్ఞ వచ్చింది. ఆంచుకు నువ్వు పాయపడితే ఒక అతు చూపాయలఅం రొట్టం అభించగఅదు,,

182 శకటాలు

ఇట్లాంటిచే వీదో వుంటుందని ఊహించాడు నూర్యా శాని ఇది విన ానే విపరీతమెన కోపం వచ్చింది, కాని కోపాన్ని ఆణచుకన్నాడు కోపంవలన లాభం ఏమిటి? వాళ్ళ ముగ్ణమా గూండాల్లా వున్నారు. వాళ్ళతో పీవీ పెట్టువం శే అనవసరంశణా వ్యవహారం చెడుతుంది. శానస్సేఫు ఆలో చిస్తున్నట్లు నటించి. * రెండురోజులు మైమిన్వండి. ఆలోచించి వెబు తాను” అన్నాడు.

ఎక్క డృ ఎప్పుడు కలంధ్రాం శై

*బృజే చోట ఇచే 'సనుయానికి ఎల్లుండి కలుద్దాం. అన్నాదు నూర్యాం

“ప్‌ బస ఎక్కడ)?

*కబ్గన్పటికి బన అంటూ లేదు. ఇక వె వెకుక్కోవాలి”. అంటూ నూర్యా శేచాడు. వాళ్ళూ లేచారుం

ఈ ఈశర్వాక నూర్యా ఎక్కడికి వెళ్ళినా శాస్త చెనశాఅ వాళ్లూ అకడి వెంటే వచ్చారు నూర్య్యా తనకు పనిలేని చోటులన్నిటికీ కూడా వెళ్లి వెళ్లి వాళ్లని తప్పించున జే సరికి శ్యాత్రి చాల సేకయింది. ఆయినా సశే ఆ కాసి ఎట్లాగయినా నీఠనుచూచి తీళాలని అనుకున్నాడు,

ని?

సీక తన ఇంట్లో గదిలో జూర్చుని వుంది, నోడమిద గడియారం “టిక్‌ టిక్‌” మంటూండి, సీఠ హృధయనమూ కొట్టువంటూందిం

పదకొండున్నర అయింది. తన ఆయున్సులో ఇంక ఆరగం కే మిగిలివ్సంమి

ఇరళరటాలు 18

ఈ అరగంటలో వేయాల్సిన ఫను లెన్నో వున్నాయి.

పాపకీ వు _తృరం రాయాల్సి ఈయనకు నాలుగు పం లు రాయాలి శద,

శాని ఎంత (పయర్నించినా ఏమి రాయడానికి వీల లేక పోతున్న బే వీమిటి చేయడం *

పలిగ్దా పన్నెండు ౫0టలక రివాల్వర్‌ తో తన కస్టైలరు అంతం వేకు కోవాఅనీ నిళ్చయించువంది పీఠం

తొమ్మిదింటిీ అన్ని నగలూ అలంకరించుపంది చనూ చనూ ఆన

బటి నానీ

అతణంగా నావడం ఎందుకు *

వానంతికి మొవట వు _త్తరం రాద్దామనునంది. ఉసాఫన్రుగురించి అనునవి "శేచే వీడుపు ముంచుకొ స్తుంది. దానిని చూడపండానే చనిపోతున్నా మే అన్న కఠఅపు రాశానే వృాదయం పగిలిపోతున్నదిం వాసంతి! ఏమిటి కాయడం

కందట లలిరక శాచ్చామని చెందల "పెట్టింది. వా పాణసభి లలి తకు” అని రానీందంతే, జపెన ఇంకేమా తోచలేను. లలితను గురించి ఆను కోగా స పాతజాపళాలన్ని వరదలా ముంచుకొసున్నాయి. అవా పెళ్ళికి

షా బాత శ్‌

ముందు లలితా కానూ కలిసి రాజంపేటలో అడి, పాడీ, గంతులు బేనీ? ఖబుర్లాడునన్న రోజులం ఎంత ఆనందకర మైనవి; ఆ తర్వాత ఈయన లలికను "పెళ్ళి చూపులు చూడడానికి వచ్చి త న్నే తప్ప -ెళాడనన్నప్పుడు కలిగిన ఆనందల ఎక్కడ ? నేడనుభవి స్తున్న నరక వేదన ఎక్కడ ?

లలితకు ఇప్పుజేమి రానీవా ఏమి (ప్రయోజనం ?) సంతోషంగా వున్న వాళ్ళన తన దుఃఖం గురించి రాయడం ఎందున? ఆమె ఒక వేళ జాలిపడినా చానినలన తన కొరి జేమిటి 1

ఈయనకు రాద్దాం అనుత నేసరిశే ఎదబద్దలయి. పోతున్నదిం పీమని రాయడం

కేఈ శఇరటాఅ

“ఈ భూ(్యప్రపంచంమిడ మిరు తప్ప శాకు జేరేగతిలేదు, నన్న అసహ్యించుకున్నారు మిరు, ఇంక "నీను జీవించి ఏం లాభంళి'__అని శాకయడమా |

4 ఏప్పుడూ “ఆఘోరించు ఫో “తగలడు ఫో” అని చీదరించుక చీ వారుక డా, ఇదిగో అట్లాగే పోతున్నాను]? అని కశాయడనూ

పీక కళ్ళనుండి బొటబొటమని ఆ(శ్రవులు కారాయి,

శాఘవన్‌ తన్నెన్నో విధా కస్ట పెట్టినా అమె అంతగా కాధ ఉఇడలేదు, శాని చోటి మాటి! “*త౫అడు ఫో1[ తగలడు ఫో! అని చీడరించు శోవడం ఆమే హృదయాన్ని ఆరని పుండుగా చేసింది. ఎవరుణ్నారు తన్ను శారమ్మని ఆదుకోవడానికి? తల్లి లేదు, రండి ఎక్కడున్నాడో తెలియదు, ఫో ఫో అంతే చచ్చిపోవడం రప్ప ఇంకెక్కడికి పోవడం

ఈయన తుపాకి కొనివుం చడం ముంచిదయింది. అందుకని శృతజ్ఞ వో ఇష్చాలి. ఉర్తరంలో కృఠజ్ఞతలు కలుపు తేనో ?

అయ్యో, ఈ గడియారం ఇంత తొందరగా నడు స్తున్న జే! ఈ గొంతె ఇట్లా కొట్టువంటున్నటేమి |

ఇదిగో పన్నెండు శావస్తున్నది. ఇంశా కొన్ని నిముహాలే వున్నాయి,

పన్నెండున్నర పాటికి వస్తారాయన, ఆలోగా ముగించాలి పని, ఆయన చఛశండగాబే స్తే ఆయసమిద నింద పడుకుంది అశారణం7ా...చాసంతి కల్లి లీని పిల్ల శావచ్చు- తండయినా చాగుండాలికడా ?

ఆ కండు నిముషాలూ అయి పోయాయి. గడియారం “టంగ్‌ , టంగ్‌? మనీ మోగసపొగిందిం

గంటలను మనసులో -బీ లెక్క పెడుతూ వచ్చిన పీఠ పన్నెండుపార్లు గడియారం యోగాక, రివాల్వర్‌ ని చేతిలోకి తీసుకో వాలి.....ఆనుకంది.

అప్పుడు ఆ గడి డగ్గరశా ఎవరో వస్తున్నట్లు అడుగుల చప్పుడు వినిసిం చింది, సీత వృాదంయ స్వందన తటాలున ఆగింది, ఇెయ్యి కదలలేదు

వెవరు వన్తుఖ్నారు ? ఆఅఆయనేశా* ఠ్వరశా కన్నేశారా ళ్థి

శరటా అ 166 రిచాల్వర్‌ ని చూడగానే తన ఉద్దేశం ఆయన ఊహిస్తారా? తనమసో జేదడనను కెలుసుణంటారా ? తనను తమించమని అడుగుతారా * పౌదాల చప్పుడు కాశా దగ్గరయ్యాకకూడ సీత వెనుదిరిగి చూడ లేడు! ఎందుకు చూాతి ఆ వచ్చిన వ్యకి అమె వేశుక?ా వచ్చి నిలబడ్డాడు. చటుప్క_న శిచాల్వర్‌ ను చేతిలోకి తీసువన్నాడు. శర్పీ శ్రా? అవ్నాడొం గొంతు రాఘవన్‌ డి శాదని తెలిసి ఆర్నర్యంతో ఇనక్క_ తిరిగి చూశింది చచ్చివవాడు నూర్యా ఆని "కలినీంది. అళాభంగమయింది. అదే తణాన ఆమె మనను వూర్తిగా మారిపో జారంభించింది. చనిపోవాలి అన్న తలపు మూరి పోంణండి. ఎన్నాళ్ళు పీలంంే అన్నాళ్లు (బతికి రాఘవన్‌ న భేతనయినంత చున కేళాన్ని శలించాలి అని నిరయించుకందిం న ౧ ళా ల! జావా? ముంచి సమయానికీ వచ్చావు, రా[” ఆంది, “మ్ష్వీ్యంత్ర మంచి సమయం కాడనుకుంటాజే! సీవు తలపెట్టిన పనికీ ఇఘ్నంవలె వచ్చినట్లున్నాను__”

  • వ్రీం పని తఅ పెట్టాననుకంటుశ్నావు ₹” క6 అర్థక్యాతి రివాజ్వర్‌ ని పక్కన వుంచునం కే, ఇంకందున ఈ వీ దొంగవ స్తే చాడిని చంపడానికళోసం ఆయవుండవచ్చు, నే పోతే శిశ్వాల్వర్‌ ని దగ్గ రెందుక వుంచునన్నా ననుకన్నావు ? ఆక్మవాళ ఇశేళుకోవడానికి అనుకున్నావా క *5 ఆజే నిజవుయి నే వాల సంతోషమే, కాని సీ ముహవనబా, కన్నీళ్లు విండీన కళ్లూ జేరే కధను చెబుతున్నాయి. శాక వచ్చిన వుర్తరమా అజే పెలుకూండిి ౮ ఏకకు కాకారు త్రరం ళం 66 ్రక్షత్రో శాళారులే, ఎకరం తేచి?
  • పీకి ఛాళార ₹ అఆడన్నా తెఆచుకోదచ్చునా 2”

185 శరటాలు.

ఈ నీ మనసు శాయపడినట్లు రాళారుం ఎందుకో తెలుసునందానునే "జేను వచ్చాను. సీమనసువ్‌ చాదేమా లేకపోతే నాన చాల సంతోవ౦* పీతా? నా దిగులు తీరిందిం ేచెళ్తాను. వెళ్ళి నా పచజీదో చూచువంటానుంి

“*నూర్యా | సీనుండి నిజాన్ని దాచి ఏమిలాభం? సీపాయం వాన శావాలి అందుకనే అన్నాను మంచి సమయంలో వచ్చావని___నన్ను జే శాల్చువని చచ్చిపోదామ శీ అనువన్నాను, కాని చనిపోయే ముందుగా నా ముర్దులపట్రికి ఒక వుత్తరం రాడ్డానునునన్నానుం శాని రాయలేశపోయాను, సీతో వెబులే నువ్వెళ్ళినప్వుడు దానికి వెబుతావుకదా!్‌ మదాను ఎపుడో ఒకప్పుడు వెళావు కద 1” అని జాలిగొలి పే స్వరంతో ఇెప్పింది పీఠం

  • ప్లీత్రా | కొన్నిరోజుల ముందే ను జేరపట్నానికీ మద్రాకుకూ ళ్ళి ఇవాళే వచ్చాను*”

  • అలాగా ? మద్రాసులో వాసంతిని చూచావా 1౫” అని అఆతురకతో 'పళ్నించింది సీత,

  • చూశాను, మో అ ర్తమామలకు చూశానుం””

  • వాసంతి ఎట్లా వుంది? నీతో ఏమంది 7

  • ఆరోగ్యంశావుంది, అమ్మనాన్నలను చూడాలని ంలేపిమ్తూంచ్చి అట్లాంటి పనీపాపను వదలి చనిపో విద్దపడ డానికి నీమన పటా ఒచన్పింటో వాశాళ్ళర్యం శావుందిం?)

  • ఇందుమూలంగా నువ్వు వా పరిస్థితిని "తెలునుళోవచ్చు మూర్యా ! కన్న బిడ్డను దూరజేశానికి పంపి, చచ్చిపోవణానికి మనసంత సులధలగా పప్పుతుండా? శాని నీను అనుభవించిన నరక వేదన అంరటిడి.??

  • పీతా 1 నరక 'బేదనయినా స్వర్గ నుఖమయినా మనం _లేనుననేదే శచా! *బేవుడి రాజ్యమంతా నీలోజీ!? అని వినలేదా నువ్వు 1

“'* ఇస్వుడా జేదాంతాలన సమయం మించి పోయింది మారా! మిరందరూ కలిసే నన్ను సరకంలోకి "ెట్టారం ఈయన్ను నేను పెళ్లాడడం

శకటాలు $87 పెద్ద రపు, ఈయన ఏకెల్ల దొరపాన్నో, పెర్సీచానినో జేనువని వుండవల నీంది. నీ స్నేహికురాలు తారిణ్‌వుందే అలాటి వాన్ని...

4 బ్లంక్తొళర్రి న్వరించి మనం ఆనడం బేనిక ??

  • ఆనపండా ఎట్లా వీలవురుంది* చాదారి కడ్డంగా రావం శే. అనక్క_శ్లేదు. అ తారిణీ మా అత్తగారూ కలిసీ "వేను జబ్బుతో పడుకుని. వంకే విమం పెట్టి నన్ను చంపచూచారు నూర్యా కెలుసా 2%

  • నీక మతిపోయింది సీతా! నువ్వు చావడాని! విద్ధంకా వంకే చాళ్లిద్తరూ నీట్‌ పరిచర్యలు చేని నిన్ను లికించారు.. వాళ్ళేగురించి ఇట్లా మౌట్లాడుకున్నా వశ?

ఈ వాళ్ళు పరిచర్య బేళారని నీకెట్లా తెలుసుక వాళ్లు ఇవికేచేగా నీక "'కెలిసిందికి... ఊం శే మాట్లాడి, మాట్లాడి ఏం లాభం, ను ఆనాధను, దక్కు శేనిదానిని, నా మాటలను ఎవరూ నమ్మారు, ఆసలు నువ్వెందుకు వచ్చావు నీ పని చూచుకో జెళ్లు..._.”” అని జలజిలమని కన్నీరు శార్చింది పీక,

  • ఊవ్రాపనిమోద చేను వళ్ళే టట్లయి కే ఎన్నో ముఖ్య కార్యాలను వదలు వని వెయ్యి మెళ్ల (పయాణం చేని వచ్చేవాడి వేశాదు, నువ్వెట్లాగయి నా సుఖంగా వుండాలనే నాకోరిక నాకు చెప్పు సీకాభేవిటోం..వీ భర్త తో వచ్చివ చిక్కేవిటో ఇెప్పు, ఆతడినే అడుగుతాను, అడిగి లే నాతల లీని వేయడు. కదడ...ఆతడం టు నాశమి భయం లేదు”?

“నిక భయం లేదు...శాని జావ భయంగావుంది. ఆయనతో నువ్వు మాట్లాడినవందునలన వీమి లాభం వుండలోదు, నీమిది కోపంకూణా కలిపి. నామిడ విరుచుకు పడగఅరు. శా చిక్కేవిటో చెబుతే సీళర్ణంశాదు, పాటి ఆడచానిశే ఆర్థంళాలేచే కె.ంనీ *ట్లా అర్థం అవుకుంది ? ఉప్పార్ట్సీక పోదాం కాఫి అంటారు, విలుచున వెళ్లారు. అక్కడ జేనెట్లా పనర్తించినా ఆది తప్పే అవుతుంది నీను గఅగలమని నలంరితో మొట్లాడీలే.__ోఎందు కిట్లా నోరు పాశేనునంటాన్‌ ? ఎందుకిట్లా నీ తెలివి తద్కున తనాన్ని నలుగురి ఎదుట (ప్రదర్శించుకుంబావు | నాప అవమొనంశా వుంది?' ఆంటారు. ఇట్లా

కేవ శకటాఅి

అంటాత కదా అన వ్రూరశేవుం శే__ోఏీనో పోగొట్టాకున్న దానితే అతేళె మొహం వెందువ 7) నలగరితో కలకలేని నిష్నూ పెళ్ళి శేనుకున్నాషు ఖర్మ[” అంటారయం నత్వకుంచావుం కే. హాస్య గుణం లేని మొన్తుజన్య 9 అంటానయం దుఖం భరించలేక ఇంట్రో ఒకమూల కూర్చుని విడుస్తుం కే ఇళ్ళడ కూర్చుని వా (పాణాల వెందుకు తోడుతాన్‌ వెక్కడికంజవా తగలడు, ఫో” అంటారు. “*ోత%అడు, ఫో” అన్న మాటవిని వినినా మనసు ఫపుందంి పోంజంది, ేవెళ్క్ళడికి తగఆదను? ఎక్కడికి పోర! ఏకంగా ఈ (వ్రపంచంనుంబే పోవదంతప్ప వేశమా దాంతేదు...కావా! అ

5 క్రీవ్రా? చనిపోవడం మాట మ౭ిచి పో? ను వ్వేమంత అనాధవుశాదుం జేనంటూ వున్నంతవరణ నిన్ను “అనాధను" శానివ్వమం ఎంతటి ॥ చిక్క౦యఐనా చానిళో పరిష్కారం అంటూ వుంటుందిలే. కొన్ని రోజాలు మీవికసట్టా... జే కేడోడారి చూచి వెలు కౌనుం?”

ఈచేవంక ఒక్క రోజాదూడా. ఓపిక పట్ట లేవా కు (గ్రైతిశివ్రంచా అం ఒకే కారివుంది. శానిడానికి నువ్వు ఒప్పుతో చేమో 17”

  • ఆడ్రాలి ఏమిటో చెప్పూ వాచేఠరవుతుండా అని చూస్తాను

“నన్ని క్క దడనుండి తీమన వెళ్ళి పో! ఈ ఢిల్లీ నా పాలిటి నరకతుయి పోయిందిం నువ్వు నన్నెక్కడిి పవ్‌లు చుక వెళ్లినా వప్తానుం జొంలాయి కలకత్తా. లాహరావ్యు అంక, అందసక్‌, ఆఅ మెరిళశా___ ఎక కాడిశయినా చస్తాను?

౪ ఆవేళ వచ్చినపుడు అట్లాగ ఆ చోట్లన్కిటీకీ తీనుక వెళ్తాను కాని ఇప్పుడు సమంపంకాదు. ఫారత దేళ స్వారం [త్య పోళాటం+* తీనముయి వున్నాను, జేళం స్వాతం[ఠ్యం పొంచేజాక ఇంశేపనీ కల పెట్టనని నా మిక అండరి ఎదుట శపధం చేశాను. స్వాతంగత్యం రానీ! కర్వాత...”

ఈ ఆయి అే మూర్య్యా! ఒక్క_పనిచేయి,. నన్ను తీబుప వెళ్ళి గాంధీ అ ళనుంలో వడిలేయి..అక్క ద జాలాటి అనాధ 'లెందఠోవున్నారని

శెకతా ఆ క విన్నాము. భారథబేళానికి స్వాథంత్వ్యల వచ్చాక వన్నిక్కడినుండి. తినకు శద్దువుగాని.. 1”

4 క్రివ్రా? శాంధ్‌ ఇప్పుడు వెరపాలలో వున్నారు. అ్నాకనులలో ఎనర వాతో 'శెలియదు, కొ ర్రజాలివిష్పుతు చేబ్చకోలే లా

య! వన్నేనయిచా వివిచూశంల సపిళో వేళ్ళ! న నన వటిప్తావో చూడు ఫో భుట్టాలలో వయిశే ఇపుడున్న రారంవకిని మించి నటిప్తానుం అ్మృగ్మశేణి కారకా పేరు తెచ్చుకంటానుం

వరార్యా ఏమా వెవ్పలేకపోయాతు.. ఎక్కడి శాంధీ అకమల్న ఎక్కడి వినిమూశార | సీత తువర్థితి ఏమిటో అకకడికి అకు(కంకాశేరు పీఠ మరి కొద్దిగా చలించింలేతాం ఇవాక ఎట్లాగయినా అమెను కాంథపరచి వెలితే శేళ్ళ్చు తాలిశిని అడిసి ఏనో జకటి నేయనచ్చుే...ఆవి విర్ధంజలచు కన్నాడు.

ఆ ప్పీత్రా? చావ వివిమాలనరించి. కెలియరు,. విసరూచాళ్ళ ననింలి 'శెలియదు. కనుక అ విమయంళలో ీేశమి సేండ లేను, కాని కొన్నిరోజుల పౌటు నువ్వు వేలే ఎక్కడికయినా. వెళ్ళి వుంచాలంయే పీలులేకపోఖేదు.., శేవపట్న౦లో లలిత వుందికి డా? సీ గురించి సదా అనువంటూ వంటులకి అమెకన్న నిన్ను (సీమించే చారెవరున్నాడు ) నువ్వు సంతోనలళా. శేకని తెలివి అమి ఎంతి కాధపడిందో చెప్పలేను, అలికధ ర, నా స్నేహిశుడు అయిన పట్టాఖి ఇవ్వడు చెరసాలలో వృన్నాత లలిత నూమగారు చాల మంచిమనిషి, నువ్వు కొన్నాళ పాటు జేవపట్నంలో హాయిణా ఫందంచ్కు, పాపాంణనీ అక్కడికి పీలివించుకో కచ్చును.””' అన్నాడు నూర్యాః

*“ అలితవ నామిద వున్న ను వాత తెలియనిగిశారు. అమె నుఖంగా వుండంళటు నాళంతో ఉంతోవల కాని ళా అభిప్రాయం నువ్వు సరిగ్గా తెలునుకో లేదు, జేనెక్కడికి ఇెళ్ళాను, ఏీముయ్యాను. అని ఈయనకు "తెలియహదదు. 'జేవపట్నానికి కెళ్లి లే ₹0డు తోజుఅలో ఈంగనత తెలిసీ పోతుందిం కనుక ఏం లాభం ₹ ఈయన చాకోనుం తెలికి వెలి! అలనుటించాని, '

కట శెరటాలు అవస్థ పడాలి ఆలాటిచోటుకు నన్ను సీసున వెళావాా వెళ్ళు. లే? పోనే సీ దారిని నువ్వు పో?)

4 ఆ విధంగా మనిద్దరమూ. ఎవరితోనూ వెప్పటండా. వెళ్ళిపోనే న ెొంగుడు గాని, ఇంళకెకరయినాశాని ఏనునునంటారు ? తప్పుగా ఆర్థం వళుకోళా 9

4 గ్రవ్వ్వుణా అర్థం ఇశసుడం కే వేసుకోసీ. ..వాకనవసరం, మూడు నెలల ముంచేమి జరిగిందో తెలుసా) ఈయక ఎవపవో అమ్మాయిని కారులో తీచుకని ఎక్కడికో వెళ్ళారు. పొనిపట్టు సమిపంలో ఈయన శాం పక మిళలిట్య (టక్కు ఢీకొంది. ఈయనకేమి గాయం త కలేదు; శాని ఆ అమ్మాయ్యి ఇాయమయింది. ఇది ఆందరికీ తెలిసింది? ఢిల్లీ అంతా నవ్వింది, ఆందువలస ఆయన కేనుయిందిని మగవాడు మట్టుస వీమున్నా చేయవచ్చునని ఏచట్టం చెబు తూంది ఖం

4 ప్రీఛా! అట్లాటి చట్టం వీకీలేమం తప్పుపనిని మగవాడు చేసినా ఆడడి చేసినా అది తప్పే, ఆందుకే నువ్వు వెప్పిసడానికి "నేనలిగీకరించ తేదు...నా కంకోటి తోన్తూంది. డేళపట్నంలో పట్టాభిశావండా నావ

అమర్‌ సాథ్‌ అని ఇంకొక సన్నేహితుడున్నాడు తెలుసా? అతడూ అకడి భార్య చ్మిక కలకత్తాలో వుంటున్నారు ఇటీవల "నేను జీవపట్నం ళ్ళి నప్పుడు వాళ్ళూ వచ్చి వున్నారు, చితాన అలీతా నీగురించి అంతా ఇెప్పింది. దంపతులిద్దరూ "చాల మంచివాళ్ళు. ఇప్పులేం ఇీద్దామం కే, నిన్ను వక్క న్టేమన్‌లో ఎక్కడయినా కలకత్తా ర లెక్కించేస్తాను. నువ్వు లక త్తాచేరి అమర్‌ నాద్‌ ఇంటికి వెళ్ళు. వాళ్ళ తోళాటు కొంత శాలంవుండు, ఆవసరం న స్తే అల్లుడు గారికి మవ్వెళ్క్ళుడ వున్నదీ చెబుతాను?

  • ఆడే వద్దన్నది, అయనకు తెలియనే తెలియకూడదు; నాకిష్టమె చప్పూడు నేనే తెలుపుతాను. నూర్యా[ వేను కలకత్తా వెళ్లడానికి నిద్దమే... శాని బవాళో "ళీపో నువ్వే నన్ను వీలుచున వెళ్లాలి. రేపు దాటీలే కేల ఇంట్లో వుండను, ఒంటరిగా ఇల్లు విడీచి పోనూలేను, నువ్వు నన్ను తీనువ్‌

శంటాలం వ! ఇళ్ళడం ఏ స్నేహిరు కలు తారిణికీ వచ్చజేమో ? ఆమె ఏమన్నా అననం టుంజేమోనని భయంశావుం కే ఆమాట స్పష్టంగా వెప్పి వేయి!”

ఉప్లీత్రా? ఏవిటో చ్నికమైన అలోచనలాన్తున్నాయి. నీక... జేవెనరికీ ఛజళుపడడం లేదు, మనం చేయబోయే పనులు మనే బొగుండాలికచా | అందు శచేశా స్త ఆగి ఆలోచించకలఅనీ వన్తూందిః?)

*ఛేషులా అలోచించు! అ ఆలోచ జేదో ఇక్క జే ముగించు 1... ఇన్నాళ్ళ తర్వాత శావర నువ్వు మా ఇంటి! వస్తే మంచినీళ్లు శావాలా అని చూడా అడగలేదు. నువ్విక్క_జే వుండు, ఓవల్సిన్‌ కలివి తెస్తాను?” ఆని శచ్చి లోపలి? వెల్లింది సీఈ

కళార్య్యా మనసు పెద్ద అగాధంలో చిక్కునండ్‌: “ఇడేమిటి? ఇంథ ఛయంకరమెన బాధ్యకను చెల్సిన పేనుకంటున్నా మే? ఇదంతా నళ్యం శాజే ముసుస్తుందా ? లేక ఏదయిశా విపరీతానికి * దారితీస్తుందా క? అని ళాట్తు జబలది ఆకడి మనసు. ఈ సందిగ్ధంనుండి ఎట్లా ఈప్పించుకోవడం ,

ఈ సమయంలో "కలిఫోన్‌ మోగిందిం

ఇంకేదో ఆలోచనలో నిమగ్న డయివున్న మూర్య్యా మననువ రాతి పత్నెండు గంటల వేశ ఎవరు యేలిఫోన్‌ చేస్తారు అన్నదివాడ తోచలేదు, 6ిసీవర్‌ శు చేతిలోకి తీనువని, * వాలో |! ఎవరండి?)” అని అడిగాడు,

"బలిఫోన్‌ ళబ్దం విని పీఠ వంటింటినుండి పరు? త్తి వచ్చింది నూర్యా రిసీవర్‌ ను చేతిలో వుంచుకుని మౌట్లాదడంచూచి ఆమె ముఖంలో ీతి నగోరరించిందిం

18 శఅళటాలం నతి శజనీవూర్‌ మౌజీ దివాన్‌ అదివరావోచారిగారిప్పుడు ఢిల్లీ లో-దీ క్రిరవడి పోయారు, ఆయన, స్వ జేళ సంస్థా వాధీకులన చట్ట సంబంధ మైన సఅవాచారుడి పదవిని స్వీకరించాదం [కొత్త ఉద్యోగంలో పని స్వల్చం; కాని ఆతా యమూ పలందబడీ అధికం, ఆయన కూతుల్లిదరూ కొ _ర్తఢిల్లీ కమాౌజ జీవికంతో స్థానం సంపాదించుదన్నారు. వెెపాయింటి పార్టీ లయినా, శాకాల ఇక్లలో ఏ శార్య(శ్రమాలంణవా ధాను, థాను వుండి తీరవలనీంటే |

ఇవాళకహూడా చాకు తం(డితోబాటు ఒక పార్టీకి వళ్ళి రాత్రి పదకం జింటి! ఇల్లు చేరార. సౌందరరాఘననూ వాళ్ల తోవాటు వచ్చాడు, వలునతూ శలినీ “సీేశాట మోదలు "పట్టారు

అఆటమధ్యలో భావము అడి!ంది; “మిస్టర్‌. శాఘవన్‌ ? మి ఛార్యమ పార్టీ క ీసుదరాలే రుందువేత ?; అమిన్‌ ఒంట్లో వాగు లేదా!”

“బళ్లు పన్తుతం 'వాగయిన ళ్లు | శాని ఇటీవల జ్వరంపడి లేచినక్చటి నుండి ఆమె మనసు మాచిళోయింది- ఇంటీ వెళ్లి 'కేచాలు ఏదో ఫిర్యాదులు వీవో ఏీడుఫులూను 1” అన్నాడు రాఘవన్‌.

“ ఆంత తీవ అనారోగ్యం పాఅయి లేచిన ఆవిడను మోర కొన్నాళ్ళ పాటు ఇంకే వూల్లోనయివా వుంచాలి. అంది ధామ,

“* అ నాటా కెలును. చేత నయినంతనరకు చెప్పి చూచాను, మడాను వళ్లిమా అమ్మతో వుండి; ఆ తర్వాత వాళ్ల బంధువులందరినీ చూచిరమ్మాని ఏన్నో పార్లు చెప్పాను. ఆమె ఒపుుకంశేనా *? నావ ఛాల చీశావశా వుండి. అఫీసున వెళ్ళిలే ఆక్కడోళాధ్య ఇంటికి వెళ్ళితే ఆక్కడోళాధ... ఛన్తుశ్నానుః నిజంగా ఆత్మవాత్య చేనుకుం శీ వాగుండు ననిపిన్తూంటంంది ఇదిగో మితో గడుఫుతానే ఈశా _వ్లసేవూ మనసు హాయిగా వుంటుందిం?”

“ ఇంట్లో సరేసరి, ఆఫీసులో ఏమిటిళాధక? అని ధామ ఆడిగింది,

“* మి నాన్న నడదగండి, వెబుతారు! నేను మున్లీము నయిసపోజొ మనునంటు న్నాను, ఏముంటారు దిచాన్‌ సాహిబ్‌ 199

శకరటాఅ లి

4 బ్లజేమివింత ? మిరు మున్లీము ఆవడం ఎందుకు?” అని అళ్చర్యంతో అడిగింది ఫామ,

  • ఈ రోజులలో మున్లిం అయితే కప్ప (ప్రభుత్య్వోదో్యో శాలలో (వ్రమో మ్‌ రావడం లేదు. నాట్‌ నాళ్లేళ్ళ తర్వాత ఉద్యోగంలో చేరినవాడిని చా వి త్తిమాద కూర్చో పెట్టారు, పోయిన సంవరృరందాశ నాకు “ఎన్‌! పార్‌ [౫ ఆన్న వాడికి వీనిప్తుడు “ఎస్‌, సార్‌ [” అనవలనీ వన్తూంది. దివాన్‌ సాబ్‌ ఇస్లానునుతేం పుచ్చుకోనా లేక ఈ వుద్యోశానికి రాజీనామా ఇవ్వనా

ఈ ఆండూ చేయవద్దు, కొన్ని రోజులు ఓపిక పట్టండి! అన్నారు “ందటీసారిగా నోరు తెరచిన ఆదినవరావోచారి-గారు,

  • పిక పడితే ఏమవుతుందికి...ఏరూ శాదు. -వీదయినా స్వదే సంస్థానంలో ఉఊదోోగం ఇప్పించండని మా శాన్న గారిని ఎప్పటినుండో అడుగుతు న్నానుం అన్నాడు రాఘవన్‌,

*వాన్నా ! రాఘవన్‌ కోరికను మన్నించకు డదచా?"'

6 మన్నిన్తూ నే వున్నా,నుం అయితే రాఘవన్‌ రాజీనామా చేయ వాడదు. ఒక ఉద్యోగంలో వుండగానే ఇంకొక ఉద్యోగం లభించిలేజీ అభించినట్లు... ఉన్న ఉద్యోగం వూశడితే _ఇంకొళటి లావడం కప్పం!” అన్నారు మాజీదివాన్‌ ,

6 ఆద్రిసళేగాని రాఘపన్‌! మికు (పఫమోవన్‌ రాకపోవడానికి హ్‌ల దువులన్నదిళాక వేళశేదయినా కారణం వుందా )” అని అడిగింది ధాను.

  • మ్రానీ ఆన్న శారణమూ వుంది, వీ9కి మహమ్మాదీయుడు మొదట శావాలి,. లేశపోలే ఇంశెవదడయినా మతిలేని మూఢుడు కావాలి. కాని మదానువాడు వనికి రాడులం

అది వరాహాఇారి ఇంకొక్క పారి మౌొట్లా డారు! *ఆరి కాదు రాఘవన్‌! భాను భెస్పింది వేశేవిషయం,. మిమిత ఊరంతా ఒళ పుశారు వ్యాపించి ఇంది. మాన కెలిరదా ₹

  1. కెలియడేే పీమిటది |

న!

శె! శర టా లు

ళ్‌ విస్ల వోట్యో మానికి వాగఉను ఒక యప్రీని మిఇంట్లో చాచి వుంచాంట ఆది నిజమేంా 1”

  • తారెణిగురించి వెబుకున్నానేమో...ఆఅమె విప్లవోద్య మానికి వెందిం చన్నవార్త నిరాధారంం ఆమెను నూ ఇంట్లో దాచివుంచానన్నది పచ్చి ఆబద్ధం, సీంక ఆకోన్యం బొత్తిగా బా.సలేనప్పుడు ఆమె దగ్గరనుండి శే శనీ సీతను బతికించిండ. తారిణి ఎంత సాధువు! ఎంత బుద్ధిశాలి! అవిమయు మ్‌ ఆఅమ్మాయిలహ కెలుసు1 అన్నాడు రాఘవన్‌.

  • పాధువుగా వుండవచ్చు; బుద్ధిళాలిగా వుండవచ్చు. ఆఅంతమౌా( తావ చిప్లవశారిణిగా వుండరాదా 1)” ఆంది ఫామ,

కళ స్టాకీన్సీ అట్లానే అనుకుండాం. అయినా అందుక జీనా ఇఅాధ్యుడిని ళ్‌ ఆఈమె విప్తవశారిణి అని నా శెట్లా లెలునుకి ఆది పోనివ్వండి ఆసలు విప్లవ శాయకులు ఎంతోమంది "పెద్ద ఊద్యోగ స్తుల ఇళ్ళల్లో చాగువని వుండడం మోన తెలియనిదా! కరుణావతీదేవి ఎవరింటో చాగుకుని వుండిందిశ్‌ చం(ద శాంత్‌ నీంహి మూడు నెలలు దాగుకున్నది ఎవరింటోళి వారందరినీ ఏమి వేశారు! నామాద మారం ఈ ఫిర్యాదెందుకు!?”

ఉవాళ్ళందరూ వాల పె పదవులలో వున్న వాళ్లు శదాా వారిమాడ ఫిర్యాదు చేయడానికి ఎవరూ సౌవానీంచరు, శాని రాఘవన్‌ | మి విషయం అట్లాశాదు గదళ మారు (వమోమన్‌- ఎదురుచూ స్తున్న వారు కద?

4 అంలేశాదు నాన్నా! ఏరి భార్య సీత జక విష్ణవకారుడికీ సాయం వేన్తూంది అని ఇంకో ఫిర్యాదుంది. ఈ వూరినుండి మదాసనుకు వెళ్ళిన బక వుర్తరంలో వీరి భార్యగురించి వుందిట, ఆ వుత్తరం నూర్యా అన్న ఇారికి రాయబడిందట. నిన్న ఒక పార్టీలో ఒళ వీ, ఐం డి, ఉద్యోగి బాళ్ళి చ్దరిమధ్య ఏమి బంధుక్వం.__అని శన్నడిగారం నాకు తెలియదన్నానుం మిస్టర్‌ రాఘవన్‌! నిజంగా వాళ్లు బంధువులాశ?' అని భామ అడిగిందిం

  • బంధువులే | పీఠ మేన త్త కొడుకు నూర్యా! ఆరడిపేరిట అరెస్టు ఇజరం శకేుదయినా వుందా! మిశీమన్నా తెలుసా?

శరటాలం కలర్‌

46 త్రెలిిరు [మిక్‌ మదాసుు బొంబాయి, మధ్య రా స్టైలు _..ఈ రాష్ట్రాఅన్నిటిలో ఆతడి పేరిట అశేస్టు వారంట్‌ వుందిటటి

“6 మంచిది ! నూర్యాలాటి వాళ్ళను చెజసాలలో వుంచిలే జేళానికి కేం, ఆందువలన స్వాతం తో ద్యమం పరికుద్ధనువుకుంది,” ఆంటూ కాఘవనక్‌ "లేచి పెలిఫోన్‌ దగ్గరవ వళ్ళాడుః

4 ఈవేళప్పుడు ఎవరితోమాట్లాడు ఆరు? ' అని భామ అడీగింది.

శః ఇంట్లోమాఆవిడ నిదపోయిం డా అని కనుక్కుని ఇంటికి వెళ్లడం ఆల చాటు, అమె మేల్కొని వంకే తేలువట్టినట్లు కుడురుంది రాఠతంతా శివళా లే! అన్నాడు రాఘవన్‌ *

  • అయో్యోపాపం! మి పరిస్థితి ఎంత దయసీయమెనది!” అంది భామ

ఫౌందరరాఘవనన్‌ తన ఇంటి ెంబరుప ఫోన్‌ చేళాడు, కెలిఫోన్‌ మోద మొట్టాడిన నొంతు వినశానే ఆశళ్చర్యమా, కోసమూ ముంచుళొచ్చాయి శాఘవన్‌ వం

న ఖ్‌ ఖః శు జ.

'ెలిఫోక్‌లో రాఘవన్‌ గొంతువిన్న అజే సమయంలో నీత మాఖాన్ని నూక్యా చూశాడు. ఏదన్నా పొరబాటయిందేమో నన్న తలపులో అరడి మనస్సు వికఆ మెంది. రాఘవన్‌ * ఎకరుళ్‌ నూర్యానాక ఎపుడు వచ్చావు”? అని అడిగితే (ఇవా శే? అన్నాడు నూర్య్యాః

ఈర్హ్మీ వ్రవో |. ఆళ్టీన్తు వచ్చేదాక వుంటావా? అని అడిగాడు రాఘవన్‌, ఈఆ్రహా | వుంటాను” ఆని నూర్యా_-“సీతా! మి అయన[|* అని వెప్పి రిసీవర్‌ ను సీతకు ఇచ్చాడు,

6పీవర్‌ ను చెవిలో వుంచుకుని విన్న సీత ఇొుహంలో ఇంశాఖీతి కన పడింది. రాఘవన్‌ ఏనుడిశాడో నూర్యా వినలేదుం పీఠ లేజీ! ఇవాశేకద వచ్చాడు. ఆవి చెబుతుండగా అమె కళ్లనుండి అకువులు రాలడం చూచాడు

1906 ఇఆరటా అ కూకర్యా, తళ్వాఠ “పరే వుండమంటాను[”” అని ఇెన్సి కెలిఫోన్‌ రిసీవర్‌ ఇ ట్రింది.

4 వీత్రా ఆల్టుడుగారేమున్నారుక్‌ ఎందుకు కంటనీరు పెడుతున్నారు?”

ఆన్నాడు నూర్యా! విచారంతో.

వీత శావ్సేఫ ఎక్కడో చూస్తూ మానంగా వుంది. ఆతర్యాత

ఏడు స్తు.._నూర్య్యా! వెళ్ళి పో! జంట నే వెళ్లి పో!” ఆంది,

ఆబ్మజేన్పిటి * నన్నెందుకు పొమ్మంటున్నావు ళ్‌ ఆల్లుడు వుంద మున్నాశే శి

“ఆందుకనే నిన్న వెళ్ళి పొన్ముంటున్నాను వాతోనూ నువ్వు వుంటే టట్లు చూడమన్నారు. కాని చాశేదో భయంగా వుంది శూర్య్యా! నువ్వివాళ ఇళ్క్ళడవుం కే ఏదో అపాయం వాటేల్లుతుందిం వెళ్ళిలో (19

“చీ తొందరపడి చె లేనీ ఆపాయం జరగుకుంది. అజకన వుండమని కెవ్పీనప్పుడు "నేను వెళ్ళిపోతే అనవసరంగా సంటేవోనికి చోటిచ్చివవాడి నవుతానుకదా€?

ఈ కంచజేవూం ఇంకా రావడం ఏమిటి మూళ్యా ఇ నాకేమి తెలియదు నీవ పుణ్యం వుంటుంది వెళ్ళిపో! నన్ను కష్ట పెట్టక నావల్ల నీకు ఉపళశారం లేకపోయినా ఆపశారనున్నా లేవంణా వుండనీ |”

*ప్పీళ్రా! ఒజ్ఞైవిషయం గుర్తుంచుకో, సీన్‌ నిజంగా ఎపుడయినా పొయం కావాలం "కే నేనున్నానని మరువకు, నువ్వు మనస్సుభు ధృత్సపరచ వని చెప్పు, ఏంచేయనుం కు అది చేష్తానుం నీ మేనుమే నాకు ముఖ్యం, న! విము క్తికూడా అతర్వారే._” అన్నాడు నూర్యాం

(6 వాల కృతజ్ఞారాలిని బావా! అపాయ సమయాలలో వీ సాయం కోరమని అమ్మకూడా నాబ చెప్పింది. నువ్వు కెపు నుధ్యావ్నాం "ఇశలిఫోన్‌ వేయి. ఈలోగా జేనూ ళాగా ఆలోచిచువంటాను, లేశపోతే ఇప్పు దే తీనుకు వెళ్ళనని వెప్పీ వుంజేచానిని |? ఆంది పీఠం

*ఎెరటాఅూ 19?

శూరా లేచాడు, ఇందాక తీనుజన్న రివాల్వర్‌ పంట్లాం శేలులో ఇ్రంది. ఇల్లాటి వెరి బాగులదాని ఆందువాటులో రివాల్వర్‌ వుండడం చేమం శాదు, మన దగ్గరుం కే పనికి వస్తుంది కూడాను.” అనువన్నాడు,

అప్పుడు వీధిలో *చామ్‌! బామ్‌!” అన్న శబ్దం వినపడింది, చ్యర్రుమని శారు వచ్చి ఇంటీముంను ఆగింది సీతా, శూర్యా ని వ్వెరపోయి నిల్చున్నారుః

రాఘవన్‌ శారును గుమ్మం ముందు అపి చకచళ ఇంట్లోకి వచ్చాడు నూర్తాష్థను నీతనూ మొర్చి మార్చి వెరిచాడిలా చూశాడు, అతడి మనసులోని తోధం ఆతడి చూపులలో కొంత (వతి ఫలించింది. అయిశా "వెన్ముదిగా సా శ్‌ ఏీంంశకార్య్యా! బయలు దేరినట్లున్నా టే ఇ అని అడిగాడు,

“ అవునండీ వెళ్ళాలి. పన్నెండున్నరయింది కడా! మిరు రాశాతే జెళ్ళామని శాచునని వున్నాను.” అన్నాడు కూర్యా,

“* అడేవిటి? ఈ నిశిరాతివీశ ఎక్కడికి వెళ తాన్‌

కక న్హాద్రిో ముఖ్య మైవ పనులది, కొంతనుంది మిత్రులను కలుస్తానని పెపష్పానుంి

“ చాలకాగుంది ! ఈర్యానత్రివేళశ స్నేసితులను కలవడం ఏమిటీ! అందరూ శలినీ కన్నం వేయడానికి వెళ్ళాలా ఎక్కడయినా?”

“ కవ్నం జేయడానికి వెళ్ళేవాళ్ళూ రాతి వెళుతార్యు. వాళ్ళను పట్టు కోవడానికి వశ్ళేవాళ్లూ రా, తే వళాకు, మనదేశానికీ కన్న౦ జేసున్న వారిని

ళం న! అటి

తరిమి కాశ్సే శార్యంలో నిమన్నులమె వున్నాము. మాన తెలియదా 1?

46 ఇాకెట్లా తెలును ) సీఠవ తెలి న్లే తెలినివుండవచ్చు. నువ్వు తరచు అమెకు వచ్చి చూచి పోతుంటావుకడా...1??

“ళ్లేము తరచు రావడం లేదే? మూడువెలఅకఠం ఒకసారి వచ్చామ్యు అపుడు మిరు వ్రూళ్ళో లేరు,9? క్ష

కళ పోనీ లెద్దూ, నువ్వు చాల వూళ్లు తిరిగావుట. న దాసువహడా జళి వచ్చానట. సినుండి అన్నీ వివరంగా ఏిందానున్న సతూనాలఅం తొడ్దీ

106 ' శఇరటాలం పరుగెత్తుకొచ్చాను." నువ్వేమో వల్లి పోతానంటున్నావు, ఈ రాత్రి ఇళ) చే వుండిపోరాదూ $”

ఈ లేదండీ నేను వెళ్లి తీరాలి! మదాసులో మి ఆమ్మనాన్న లను, వాసంతినీ చూశాను, వాసంతి ఇక్కడికి రానాఅని పతూవాల పడింది. నాకు చోరిలో జీలీ పనులుండినంరున తీసుకుకా లేశ పోయాను...మిగతా వివరాలు తశ్వాత ఎఫుడయినా వెలుతాను,??”

ళళ మళ్లీ ఎఫుడొప్తావు 1” అని రాఘవన్‌. ఆడిగాడు,

“6 పీల్వ్వుతే శచీ వస్తారు శకపోశతే ఎల్లుండి...నా ప్రయాణ విశేషా అన్నీ వెబుతానుం?

  • కీఫు వచ్చినా రాషత్రివేళే వస్తానేమోళదూ |?

ఈ ఫైనా విశలీసుల కంటపడనండా రావాలంకే రాత్రిశ్ళేరావాలి 'వళుత్యోద్యోనంలో వున్నారు, మాక్‌ వానుండి ఎటుకంటి ఇబ్బందీ కలుగ కూడదుశకదా 1)

క ఆవ్చో! నామిోద ఎంత దయ! ...కూర్య్యా! నీ స్నేహితురాలు ఈ౮8ణీ ఎళ్క్ళడవుండి? ఆమెను చూస్తుంటావా 1”?

ళూర్య్యా పీఠ ంహం చూశాడు. ఆమె మొహంలో శాతిన్యం కనపడిందిం

6 శ్రాగ్రిణ్సి శ్ర వూళ్ళొనే వుంటూంది నేనా మె కలవవచ్చు?”

ఆ ళలి స్తే జీ వామెతో ఒక ముఖ్యవిషయం మౌట్లాణాం ని వెప్పుం ఆమె బన ఎక్కడో కలియదా 1

“పాత బస తెలుసు, కాని అమె ఇప్పుడక్కడలేదు జేేచోట వు౪ళటూంది, నాక టయిమయింది... టెళ్లొస్తాను. ..” ఆని ఇలి పోయారా కూర్యాం

శఇరటాఅం క1లి9. కాఘళన్‌ సోఫాలో కూద్చుండి పోయాడు, ఆయితే సీట్‌ నూ ళ్యాతో కాటు గుమ్మందాక బెళ్ళిండి. సమ్మంలో ఆ౩డీతొ "నెమ్మదిగా స్పిండ్క “వూర్యా |! నామోద ఒట్టు! శీఫు తెప్పళ ఫోన్‌ శేయి.* 6 త్రిత్రాా కే (10 ల విఫీ నూర్యాను పౌగనంపి లోపలికి వచ్చింది నీతి, రాహవన్‌ ఈగరూవల ధరించి వున్నాడు,

  • వ్రాక్రితో ఏమిటీ రవాస్యాలు క” ఆన్నాడు నిప్వులకద్కతూం ఏ మంటున్నదీ ఆగోచించకంజా సీత జీం మొట్లాడి తే మీి*ీమి[' ఆంది, “4 వీమున్నావ్‌ ? ఏమన్నాన్‌ * వఇాశేమిటాకి' అని లేచి ఒకళ్ళ ఉదుటున ఊలికి అమె వెంపసమిద కొటాడు రాఘవన్‌, పళ్ళు విగించుతని పీఠ “షంలేనా?్‌ ఇంకొక వెంప లాశీవ్రంది *) అంది,
  • టపో, అలారేం ? గాంధీగారి శిమ్యురాలు శాబోలు | పుచ్చుకో మర61?* అని రెండో వెంపమిద కొట్టాడు రాఘవన్‌, సీఠక ఆతడి నొక్క_పారి ఊరిమిచూచి వంటగదివై ఫు వెళ్ళిబోయింది, “ వీమిటా తొండగ ? నేనడిగిన పళ్నట జవాబు ఇెప్పనంచా వకు జ్నా వేం క? అని అరిచాడు రాఘవన్‌, నంటీంటినుండి గానులో ఓవల్టిన్‌ తీసుళళ్చి ఆకడి ఎదుట వుంచింది నీక, ళ్‌ ఉత్త ఓీకల్టి వేసా, శాస్త విమంబాడా కలిపావా ?₹? అని అడిగాడు రశాఘనన్‌ 9

వం శజరటా ఆ

46 ర్టైన్సా! ౧ ఆంది వీత.

జ ఆయితే నువ్వు తొగు. ..! వద్దులే! సీకింశా ఈ (ప్రపంచంలో కొంతి తని జాకీవుంది,?” ఆని గ్లానును శిటికీగుం డా బమిటి! విసి శీశాడు.

“నాలాటి పాతక రాలిన ఇంట్లో వుంచుపని కష్ట్రపడవద్దు లెండి+ న్‌ు శీ వెళ్ళిపోతున్నాను.”

  • ఎక్కడకు వెళ్ళాలని వుద్దేశం 17

ఈ ఏక డికో అఘాోరిస్తాను. ఎప్వుడూ మిరంటూ జీ వుంటారుక డాం శగఅడు ఫొ అని...

4 ఇప్పుడూ అబే ఆంటున్నాను. దివ్యంగా తగలడు ఫో! వెళ్లేముందు శా (పళ్నలన జవాబు వెప్పి ఫో

శ వెళ్లేదానికి ('పళ్న లేమిటి, జవాలులేమిటీ |”

ఈ జవాబులం చెప్పనీ రాలిం నూర్యా_._నిన్ను గురించి శాన సంజే చంగా వుంది

ఈ వ్రీన్సి సంజేవాం 7

*వ్లీమి సందేవానూ!? మి (ప్రవర్హనగురించి సందేహల |

ఈఈ చాల సంతోపుం 1%

ఈ జంత్రోపష మా) అని రాఘవన్‌ అమె వెంపమిద బలంగా రెండు పార్ల కొట్టాడుం

సీత అక్కడనుండి కదల లేదుఫి ఒక బొట్టు శన్నీరు శార్చలేదుు అమె ముఖంహడా మౌర లేదు,

శవాల చంతోవ.౦, ఒక్కసాలే నన్ను చంపి పార జేయపండి, శేషు "జీను పారిపోకఅనీన అవసరం వుండదు.”

“సీ మనసులో ఏదొ మౌలిన్యం వుండి. తప్పుచేసిన అంతఠంగం కొట్టు కంటున్నది. అందు నే పారి పోతానంటున్నావుం)

“ఈ శా మనసులో మాలిన్యనణా లేదు, తప్పూ లేదు

శజరటాలు జ్ర ఈ మరి పారిపో తావంటా వందుకు? పెళ్ళాడిన 'మొగుడీని వదిలి ఎందుకు పారిపో జాలిక ఈ మ్రొమునసు నాక్‌ దూరమయింది. ఇంక మనం కలిని వుండ లేము* చునసులు విరిగాశ కలిసీ ఎట్లా వుండగఅం )” శా మనసు విరిగిందం కే అందుక సీ _పవగైే కారణం! ను 'లేనప్పుడీ నూర్య్యా ఇక్కడికి ఎందుక రాచాలి. నిజంగా నువ్వు గనుక పలి 1శతవయి తే ఇప్పుడు సే వెప్పలోయేది చేయాలి, చేస్తావా!” అన్నాడు శాహానన్‌. పీఠ వూనంగా వుందిం

  • ఇప్పుడే ఈ తణాశ్న నువ్వు పోరీను స్టేక్‌ వ ఫోన్‌ చేయిం. శూశాస్త్ర ! ఇక్కడికి వచ్చి ఇళ్లాడని చెప్పుల అ చచ్చినా చెప్పను, కళ కృీళ్తాక్ర కారణంగా నాకు అపడ కానున్నది తాడు విపవవాదిం కాడీక్కడికి రావడం "పెద్ద తప్పు నాన వచ్చే (పమోమన్‌ శెవంచా. పోయింది, శ్యాకింది వారంతా వాపపె ఆధిశారుఅయ్యారు. ఇప్పుడు కనీసం శూళ్యా కాక గురించి ఆయినా 'కెలుపకపో లే నాఈద్యోగ మే వూడిపోగలదు,)? బు! పోనిన్వండి. చావమం కే చప్తానుగాని పోలీనులన మాత్రం రె... ష్ప..నులి ఈక వాకు తెలుసు! సీ మంచితనం ఏపాటిదో "తెలుస్తుంది కజూా అనే నిన్న పెలిఫాన్‌ చేయనువ్నాను. తెతిసిపోయిండి.. ఇక్కడ నిఅవబ! ఫో అఘాోరించు! తగలడు! ఫో!” అని సీఠ మెదబట్టి పడకగది వెపుగా తోశాడు రాఘవన్‌, పీత పడక గదిలోకి ఇళ్ళి పడువండి అమె క0ట ఒక్క జొట్టు. ళన్నీరు జరవలేదు. చెంపలు జివ్వు కుంటున్నాయి. ఇవాళ జరిగినదంతా చిజమేశా, లేశ నిదడపోతుందగా వచ్చిన స్వప్నమా అని అచ్చెరు వొందింది అమె... కాఘవక్‌ ఫోక్‌ దడంజల్‌. చేస్తున్నట్లు నినిపీంచింది. సీత పరు

202 శెరటాల గాత్తి వెళ్ళింది. లఫోన్‌ రిసీవర్‌ వున్న రాఘవన్‌ చేతిని గట్టిగా పట్టు వంది, “*ఎవ([కి వోన్‌ చేస్తున్నారు 1)” ఆని అడిగిందిం

శోపంతో నల్ల బడిన మొహంతో రాఘవన్‌ *నీకెందున)'” అన్నాడు,

  • చా శెందుకేవిటి; మరా నూర్య్యా గురించి చెప్పణా?ళి పోలీసు స్లేమన్‌ వ ఫోన్‌ చేస్తున్నారు. శాని నేనుండగా ఆపని జరగనివ్వను, ననత్తై మెొందట చంపి తర్వాఠ ఆపని చేయండి,”

ఈ క్షు శేప్రు అఫీకునుండి ఫోన్‌ చే ప్లేనోఖ??

“6 వాకనవసరం |! నావెవిని పడవం కేసరి? అంది సీతం

“ మార్యా గురించి నీకెందుకంత తాప్మతయం? మి ఇద్దరికీ ఏమా సంబంధం లేదన్నా వే (౫

*చీనట్లా చెప్పలేదు. ఈ (పపంచంలో నా మిద ఆభినూనం వున్న ఒశే వ్యక్తి నూర్యా, నాకోసం ఏమయినా వేయడానికి వెద్ధం గా ఫువ్న వాడు సూర్యా. అకడిని మిరు. పోలీసుల శవ్ప వెలుతుంటే నీను చూన్తూ ఎట్లా వూర్క్కోగలను 1

శ6సీక్సీ దుర్మార్గకాలా?ి నూర్యామిద సీ మోవాం నిన్నెంత అథోగతి! తీనుకొచ్చింది క

“4 వాల సంతోవ.6.”

ఈ పర్పిశ్సే సంతోవ.ం ? ఎందుకీ సంతోవం 1” ఆని వేయి వై శళ్తాడు రాఘవన్‌,

  • ఇంక్రటి పాపపు మాటను వలికాశనాడా మి శాలుక తెగిపడి పో నందున సంతోమంట

ఈ నా చాలుక 'కెగపడిపో వాలా! కాసం సపెడురున్నానా, కాపం 199 అని మితిమారి అగ/వాంతో రాఘవన్‌ ెలిఫోన్‌. రిసీవరున్ను వేతితోని కట్రిగా కొట్టాడు, ఆజెబ్బ సీఠ వెవిమాద పడింది,

ఆంలే! కటాలున సీత మొహం మౌొరిపోయింది, కళ్ళల్లో నీరు నిండింది “* అమ్మా | అమ్మా! ఆలలఘోష, నిన్సిస్తున్న బే. ..ఆమ్మాా |! వన్ను పేలంచు

శఇరటాలు 206 కని పెళ్ళిలో అమ్మా!” అని కక్ళళ్ళనో వీడు స్తు ఆకననాగింది. ఆమె మొహంతో మృరికళ ఆవక్‌ం చింది.

సీకవ “హిర్టీ: భూ" వచ్చిందని తెలిసింది రాఘవన్‌ కం

వెంటే అకెకు వెమ్మదిగా. పట్టువని పోఫాలో కూర్చోపెట్టాడు" ఈలవద్దు సీతా వద్దు! ₹ేను నిన్ను పరీశ్షీ ద్తామని అన్నానంతే! నువ్వు నిజం అను వన్నానా$' ఆంటూ రాఘవన్‌ కాంతమెన స్వరంతో బుజ్జసిన్తూ. అ మెలీఫు నిమిరాడు

శా సేపటికి సీత సోఫాలో బోసపడునం!) పీడుఫు ఆగింది, ఆ మెనిదలో మునిగింది,

త ఖ శ

ఆ ఇంటినుండి బయటికి వెళ్ళిన నూర్యా (ప్రహరీ గేటును కెరచి, మూని, మల్లి లోటలోకి ప్రవేశించి ఒక (పక్కగా వెట్లచాటుగా నడిచి వచ్చాదు, రాఘవన్‌ సీతలున్న గది కిటికీకి బకుట చాటుగా నిల్చుని ఆంతా విన్నాడు. నావాడు. రాఘవన్‌ టెలిఫోన్‌ పట్టుకున్న శేరినోశే సీఠను కొటగావే అఆమె* అమ్మా! అమ్మా[?' అని 'శేక వేయడం విన్న వెంటనే భూత్యా సహించలేక పోయాడు, రివాల్వర్‌ తో పీల్చి పాశేర్ధామా అను కున్నాడు ఒక్క. &షమీణం,. ఆవి జరికాదు,. ఇంకొక్క రోజు ఓపిక పట్టాలి? పనులన్ని వున్నాయి_._అనునన్నాడు మరోతుణం, అరఠర్వాత జరిగినదినూడా చూూచాక అకడక్క_డినుండి కదిలాడు,

ఆర్ధ రాతి తిర్వాత శాత ఢిల్లీవైవు నడిచి వెళసున్న నూర్యా మనస అడికరజూ ఎన్నడూ లేనంత 7౭+ ఉడికి పోతూంది, * జేళం ఏనుయి లేనేమి) స్వాతం త్యం ఎట్లా పోలేచీమి? శశాన్నీ స్వాతం త్యాన్ని చూచుకోవడా నికి పలాల కిమంది వున్నారు, అయితే సీత అనాధ; దివ్క_లేనిది ఆమెను సంతోవమంగా వుంచదయన నా వెందటీ కర్తవ్యం. అది ఎట్లా పాధ్యం? అపు శఅాంణి్‌ వడిగి 'తెల్చుళోవాలి. ఆంరవకక అయ్యోపాపం, ఆరాతుసుడి వేత చిక్కిన సీత (తి! వుండాలే |?

గమ్యాన్ని చేరి పడుకున్నాకకూచా ఆరడ్గికి నిద లేదు,

న! శకటాలు తి0 మరుసటిరోజు సాయంతి0 కూర్యా వాళ్లీ చాందినీ చౌక్‌ బజూరు వెంబడి శడు సున్నాడ్డు ఆకడి మనను చీకావగా వుంది ఆంతకుముందు కొతి నద "శేషము ఆకడి మొహంలో కనపకుతూందిం ఆ కోజూాదయం పదకొండున్నర గంటలస కూర్య్యా పీతప ఫోన్‌ చేశాడు, ెండుసార్డు చేస్తే దొరకలేదు. మూడవసారి సీత గొంతు వినపడింది. “రెండు పౌర్డు వీలిచాను, శాని దొరక లేదు.”” అన్నాడు శూర్యాం “ఆరగ॥గంట ముందుగా ఒకసారి కునిఫోగ్‌ మోగిందిం నువ్వే మోనని తీసుకున్నాను, శాని కాగ ల్తపడి “ఏవరు? అని అడిగాను “*జేనే శూర్యాని ! ఎప్పుడు కలుద్దాం క? అని అడిగింది ఒక గొంతు, అది సీ గొంతు శాదని కెలిపోక్‌ పెట్టేశాను. ఏమిటంటావు దీన్ని గురించి 17 ఆందినీఠ, ౪ ఆళ్చర్యంశా వుంటే! అట్లా ఎవరడిగి వుంటారో ఆర్థం శావడం తేజ: అశ్నాడు నూర్యాం “పోతే పోనీ 1 జ్షీవివ్వాళ్‌ నిన్ను తప్పక కలవాలి. ఎప్పుడు ఎళ్ళడ శలంద్దాం ₹” అనీ సీత ఆతురతతో ఆడ్రిగింది, కక్క డో వీమిట్రి మా ఇంట్లో నే కలవాలిం? అన్నాడు నూర్యా వద్దు, వద్దు! ఈ ఇంటి చాచాలక నువ్వింక రావద్దు చస వస్తాను నాకేమి ఛధయంలేదు, సాయంశాలం ఆరింటికి పాత ఢిల్లీకి నేసే వస్తానుః నిన్నెశ్ళద కఅవమంటావు క” శూర్యాక బాన్‌ హాల్‌ వెసకవున్న మైదానం గుర్తుప వచ్చింది, అక్క డికి రమ్మని చెప్పాడు. సశేనని మెలిపోన్‌ (కింద పెట్టింది సీత, ఈజోగా నిన్న అనువన్న (పశారం తారిణీనీ ఇతర మి(తులనూ చూడాలి! అందుకీ ఇండి బజారు వీధివెంబడి నడు నున్నాడు నూర్యాం శాంజీనరించి అనుకోగా చే, అంఠకు[కకం దినం ముగ్ణరు శఆారిణీని పట్టి నే అత రూపాయరీస్తానని వెప్పుడం గు :గుక్షువచ్చి ఆకడి మనసు మరింత పానంజణందిం

శెకటా అ షు

“ఖాన్‌ ళా.దర్యా జూ అన్న భయంకరయెన చార్మి తారక మైన సంఘా టనలు జరిగిన గుమ్మాన్ని దాటగానే, అజానుబాహునయిన మున్లీమ్‌లీన్‌ నేకవ డొళడు.పచ్చటి చొక్కా వేసువన్న మనిషి__ళూర్యాను. ఢీకొని “మ్రాఖ్‌ కేజాయే! శ్యాయ్‌బే అజం జిందాబాద్‌ :” అన్నాడు, నమూర్యాక బలే భోపం వచ్చింది. తేరిపారజూచాడు, ఆ ఆసామి శనుబొము లెగర వేయ. డంచూచి, నిన్నటి పోలీసు వేమధారియేనని తెలుసుకువి___*ఇటేవిటీదాళ ఈ వేషం!” అన్నాడు నూర్యాః *ద్రోజ్ఞుట్టో వేషం వేస్టేనేగద పొట్టగడు. స్తుంది జిం నిన్నుహూడా జాగ త్త పడమన్నారు నాయపలు, నువ్వునిన్నటి జీవంగో చే వున్నావేం ₹” అన్నాడతడు.

  • నాయజణులం అస్థలంలో నే వున్నారా 0)

“* ఉన్నారు! నువ్వు నాన యాఖి ఆడుగుల దూరాన వనక రా మరీ దగ్గరశణా రాజ మరీ దూరంగాను పోకు” అని ఆ ఆపామి విస విస నడక సాగాడు,

మూర్యా అట్లాగే చేళాడు, జుక్మూ మనీదు కుడిపక్క వీధినుండి -దీలిన జఒళ సందులోకి ఆ అసామో (పవీ?ంవాడుం వెళ్ళి వెళ్లి, నూర్య రళ్ళి పోళని చీకటి సందులో, ముస్లింలీగ్‌ జండా ఎగురుతున్న ఇంటిముందాగాడు. నూర్యా వచ్చి కలంకుకోగానే ఇద్దమా ఇంట్రోకీ [వవేళించారు. ముందుగదిలో మాల్వీలావున్న ఒళాయన కొరాన్‌ వలెవున్న అరన్బీ భామ ఫుస్తళాన్ని కడిరి చూన్తూ చదువుతున్నాడు. ఆయన ఒళసారి తలెత్తి పీంనిచూచి మళ్ళీ ఫుప్తళం చదకడంలో నిమగ్ను డయ్యాడు,

  • ఎవరచ్చా ఈ మాల్వీ?ి ఎక్కడో చూచినట్లుందే” అని ఆనుకం టుండ శా, మున్లింలీన్‌ సేవవడు నూర్యా చేయిపట్టువని, ఓకపక్క గోడ వోరగావున్న ఫు _పళాల అలమార వెనక్కు తీబున పెళ్ళాడుం అలమారజూ గోడకూ నుధ్య ఒకరు కష్టపడి దూరగఅ పందుమాతం వుంది అక్కతో గోదలో ఒక ఠతలువూవుంది, ఆ మున్సీంలీగ్‌ వవ డా తలు తెరిచి నూర్య్యావి లోపలికి తో పేని తలుళు మూళాడు.

న! శరటా ఆ ఆ చీకటిలో నూార్వా తడబడుకుండశా “*నాతోళాటం రండి? అన్న తారిణి గొంతు వినబడింది. ఇవాల రక్క.న వెలుగున్న పారళాలఫపు మంటపానికి కచ్చి వేశాడు కూరా. ఆక్కడ పాఠతశాలపు రాతి స్తంభాలు న్నాయి పె కవ్చూ చాల శ్రిందుళ్యా. ఎవరన్నా నిలి వ్సే వాం తలబ ఒకడుగు ఎత్తున వుంది అయితే చుంటపం చాల విశాలంగావుందిం ఛాదిన్జైః అవ్మాద్‌ హెనంటి ారుఅయిక .దొంగఅం ఢిల్లీమిోద దం డె త్తివప్పుడు ఢిల్లీ చాందినీ చౌకలోని వఐళ్వర్య వంతు అయిన చ్యాపామలు శమఠతను బొక్క ్పాలనీ మంటపంలో జే భద్రంగా దాచు చచనీవారు. ఆ చీశటి మంటపాన్ని కనుక్కుని, చాని డారి తెలుసువని లోప శకి గావడం చాల కష్టసాధ్య మైనందున అక్కడ దాచిన సంపద భద్రంగా వుం బేడి. అఆ మంటపం ఇప్పుడు జేళ స్వాఠంఠ్య పోరాటంలో పొల్గూంటున్న విష్ణ తవాదుల ముఖ్యస్థ్టలాలలో ఒ?టిగశా వుంటూ౮దిం మంటపంలో అప్పుడు సుమారు ఇరకైమంది వున్నారు కొందరు గుంపు వేరి మొట్టాడునంటున్నారు. కొందరు చుట్టలు ఆాగుతున్నాను, కొందరు విదపోతున్నారు. వాళ్లై రళరశాఅ దుస్తులం ధరించివున్నారు. విడిగా హర్చొని ఏవో రాసుకుంటున్న ఒకరిని చూవించి తాంజీ '“ఆడినో నాయపడు 1” అంది, నూర్యా ఆయన దగ్గరకు వెళ్ళి *6ఇంక్విలొ జ్‌ జిం చాళాొవ్‌ 1” అన్నాడు (శొతత్త వ్యక్రిని సమనించి అందరూ నాయకుడిని చుట్టు ముట్టారుం ఈ ప్రక దెక్కడికి వెళ్ళారు కి ఆక్కడ పరిస్థితి ఎట్లావుంది!?' ఆశి ఇజాయనవడు నూశర్యా వడి'గారు?ః 4 మధ్య రాష్ట్రాలు, ఆంధ చేళం, మ్ముదాసు వెళ్ళను, వధురదాక వెళ్ళాను. అన్నిచోట్లా జనుల మపసు అగ్ని పర్వతంవలె కఠ పతలాదుతూంద, ఏతుణాన్నయినా అగ్ని పర్వతం బద్దలయి నిస్వలు కక్కవిచ్చును ఆ గిప్పుజ వదిలో (విటిమ్‌పాఅన మౌొడి మనిబొగ్గ వుంతుంది, ”

ఇగ టాాలు న! *- మా వత్ముళానికి ఆథారం ఏమిటి? 'లిటీము పాలన నంకఠంనేని స్వరాజ్యం ఫ్టావించడాని! జను లేవిధంగా పాయిం చేయడానివద్యు ప్తలుగా శన్నారు? గర ఆగక్టు 9 వలెనే ఈపారిబాడా ప్వాతంగక్య జ్యోతి చేదీష్య మానంగా వెఆగుతుందని ఎవురుదూచివట్లు జరగ లేటే 1? ఈ ఆజే కాస్త నిరుత్సాళాశరంగా వుంది. కొందరు జర్మనీవాళ్లు ల! జపాను వాళ్ళు వప్తారని, 'జేళవిము క్షికి తోడ్పడ తారని అణి నున్నారు. కొందరు అట మభామ్‌ కాదు బర్మాగుండా చాడిచేస్తాడం ఎదురుచూస్తున్నారు, శాని స్వారిం 1క్యంళోసం మనం తటమనమె వీదయినా చేయాలని ఆధిక సంఖ్యాకులకు తోచడం లేదుం అక్కడక్కడ పెద్దగా భలుబబకి లేని చేపబ_ప్తులం తొందరు విపవగో్యతిని పెల్షించద యరత్నినున్నారు. శకానిజారిని -పోలీసు వారు అతి న్న? ప్ర గ లీ భోరంణా హీంనించడంచూవి జనులు భయవివ్వూలుఅవుతున్నారు. నేకు కళొారా చూచిన ఒక ఉదానవారణ నెబుకౌను..ి అని నూర్య్యా చేవపట్నం వీల అత్మచాధయ్యర్‌ ఇంటో ఆకోజు జరి శన పోలీసుల దమనశాండమ వివరించాడు. ఇవంఠతావిని వాయదడన్నాడుుి ప్వాతంత్యం నిమితం పోరాడు శున్న దేశవాసులు ఆనుభవి స్తున్న భయంకర మెన శాధలలో కళళాంళిం కూడా మనవార్ష మధవించడం లేం దీర్చ శాఅ డాస్యం మూలంగా ధీర త్వాన్ని కోల్య్వాయారు నున (ప్రజలు కాని అక్కడక్కడ కొందరు ధీరు లున్నంళ వరభ నిరాళ ఠశరుం పజల విస్పృహ ఒక్కపారిగా పొంగి పౌర అదు, ఆ అగ్ని పర్వక ఐద్దఅయ్యే కాక నప్పు చల్గారదండా చూడడం మశ చి న. పని నువ్వీచశ్రారికి వచ్చివట్లు తెలిసీ పోలీసువారు ఏీైై గాభిస్తున్నట్లు కబురం డింది. నువ్వీరోకే ఈ వూకు విడిచి వెళ్ళిపోవడం నుంచిది. కలక కా వెళావాకి బలీ అటే అక్కడొక ముఖ్య మెత పనివుంది, “అ! వెళ్తాను?” అన్నాడు శూర్యా.. మొండిశే వే వీరనూ ఠరనతో శాటు కఅక తౌ తీదుకు వెళ్ళవచు,కదా అననన్నాడుం ఆతి న. న్న కలకత్తాలో పనిగురించి జవాండకడు వివరించపా శారు,

208 ఇఅరళరటాఅు

మాల్వీసొబ్‌ కొరాన్‌ చదువుతుండీవ గదిలో మూలగా వెళ్ళమెట్టు

న్నాయి, సూర్యా, తారిణీ మంటపంనుండివచ్చి, ఆగదిలో మెస్లైక్కి. మేడ “మీదకు వెళ్ళారు, ఆక్కడ గదిలో పీము జర్పీల్లో హర్చున్నారు,

శలక త్తా ఎప్పుడు వెళ్లైాలనుకుుంటున్నారు క₹9__ళారిణి అదిగింది “ఇవాళే బయలం జేరవచ్చు... వెళ్ళే ముందు నీత విసియం గురించి వీదో ఒకటి నిర్ధయిం చాలి... ఈ లోకంతో నరరూపం రాతృసులుంటారని వాక తెలి సంది. ఆట్లాటి రాష్షసురైన రాఘవన్‌ వేతీతో సీఠ పడ్డ యాతన చూకాక నే "తెలిసింది

“౯ నివ్నర్యాతీ సీతను చూశారా? అమె రాఘళన్‌ మొద గట్టిశా ధిర్యాధు చేసినట్లుంది.”

4 పీఠ ఇెప్పడంశాదు, నాశకళ్ళారా చూచాను, నిజానికి సీత చెప్పింది? "జీను చూచిన దానిలో పదనవంఠతుకూడా లేదు.” అని అంతకు ముందు రాత్రి కథంతా వివరించాడుం

ఖిన్నవదన అయింది తారిణి, “నిజంగా మిరు కళ్ళారా చూచి, చెప్పీ వుండకపో లే జీను వమ్మును సుమా! రాఘవన్‌ ఇంత మారగా వుంటాడను కో లేదు”?

“ ఎవరు మాతం అనువన్నాదు !... అన్నట్లు ఈ పాటికి పీఠ మెదా నాని వచ్చి వుంటుంది. వేనామెట్‌ ఏమి వెప్పిరు? నాతోచాటు కలకత్తా రీళువ పెళ్ళనా 7” అన్నాడు సూర్యా,

“మారు వీకను కలకత్తా తీనుకు బెళ్ళిలే ఆంకటితో ఆమె జీవితం సర్వనాశనం ఆవతుంది. మిరామెట్‌ ధైర్యం చెప్పి అమెను ఇంటిదగ్గర దిగ విడిచిరండి. "నేను అమెను చూచునంటాను, ఇవాళ రా కే రాఘవన్‌ ఈ కలసి మాట్లాడుతానుం?' అంది తారిణి

“ఇవాళ రాతి రాఘవన్‌ ను ఎట్లా కలునుకంటారు £??

+4 ఆక్రన్ల వెళ్తున్న పార్టీ "శే వేనూ పోదామనువంటువ్నాను. శాఘవన్‌ (వవ ర్తనలో ఇవాళనుం దే మార్పుంటుంది. అంరుకు చేను వూలీ 1”

శెరకటాఅు న! ** అధూర్తడితో మిరు మాట్లాడడం వాకిన్తంలేదుం?. “శాక మాకం ఇష్టమా 1! సీఠ మేలుళోరి అట్లా చవేయవలనీ వన్తూంది*?” “ వారడీ 1. ఒకే ఒక (పళ్నడుగుతాను జవాబు వెప్పండి. నీత ఏీషయంలో మిరింత త్‌ద్ధ వహించడానికి శారణం ఏమిటి ” ఈ శారణం వుంది, సీరపట్ల మిశన్న్న నాట్‌ ఎవ్కన శ్రద్ధ వండచానికి శారణం వుంది. కాని దయచేనీ ఆజేమిటని అడగకండి.” అంది తారిణి అ పోసెండి! పీతమిద అంత శద్ధ వుంది కనుక బొంబాయి కెళ్ళి గవ్వుడు ఆ మెతం[డి గురించి వాకలు చేయండి, పీఠ పరిస్థితి గురించి ఆయనక ఇలుకే నున చాధ్యకజాడా రగ్గుతుందిం

  • మూడ్యా |! అక్చర్యపడన 1! నీర, నాన్న ఎక్కుడవున్నారో శాన "కెజి. కాని ఇప్పుడు ఆయన సీతకేమి సాయం భేయలేడు, ఆయన (పన్తుత వకిస్థితి కెలి సే సీ సంతోసించ లేదు,” పీఠ నాన్న వీడో శ్రీమినల్‌ జశేరంచేనీ దీర్ధ ₹ాఅ శారాగార శిత నను భవి జ్వన్నాడు శాలోలు ననుకోసాశాడు నూర్యాం తటాలున అకడి మనసో జఈం ముందు ఒక ముఖం మెరినీంది. ఆది గడ్డం 3పెంచువన్న ముస్లీం తూల్వీ ముఖం ఆది. ఈ శ్రారిత్తీ | కింద ఒళ మాల్వీ సాహిబ్‌ బూర్చుని కొరాన్‌ చదువు తుశ్నారే ఆయన ఎవరో వేప్పగలరా 1 "4 వెస్పగఅను నూర్యా [! ఆయన మొ నాన్న [99 త్‌ే తారిణి చెన్పినడానిని గురించి అలో చిన్తూ జుమ్మా నుసీదుకు దాటి వెండి జజారులోకి (ప వేళించాడు నూర్య్యా, టవున్‌ హాలం శేరశా నే అక్కడ వీధి కేశ

1౦0 శెరటా అ (వళ్ళన వీత నిల్చుని వుండడం చూశాడు, త్వరగా అడుగులు చేసి అమెను చేరి 6 పీతా, నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చి చాలసేపయిందా కొ అని అడిగాడు.

“పావు గంటయింది, అయినా వీధి వెంబడి వచ్చేవాళ్ళు, పోరీ కాళ్ళు శావైపు చూస్తూ వెళ్ళడం శావ బా త్తిగా నచ్చలేదు, నువ్వురానడం నుంచిడయింది.)? అంది సీర,

ఇద్దరూ టవున్‌ వాల్‌ పెనక వీధిగుండా శాంధీ మెదానం కెఫపు వడి శాడ. తారిణితో అంతకు (కింద రోజు మాట్లాడిన చెట్టు,కింద'ే సీతను రీనుక కెళ్లాడు సూర్యా, దారి పొడవుతా మార్యా మునను___సీత పట్ల తన శాధ్యక ఏమిటి అన్నదానిని గురించి తీవం గా ఆలోచిన్తూంది.

ఇెట్లుకిందవ చం వార్చోళా జే నీక చుట్టు పక్క_అచూచ్చి 6చ్చా్య్లా 1 శువ్వు వెంటచే ఈ వూరు విడిచి బెళ్ళి పో! సీళోసం పోలీసుచారు కెతుక తుశ్నారు. పెలిఫోన్‌ మిద నీలాగా మౌట్ట్లాడి అసఆు వినయం కెలుసుటంచా ఎని (సళుత్నించిండి పోలీసులే [ ఎట్లాగయినా ఈ విషయం నీకు వెవ్పిపో జామనే ముఖ్యంగా వచ్చాను, ెలిపోనమిద వెప్పణానికి భయం వేనీంది, ఇవాళ రాశే వెళ్ళిపో నూర్యా[”” అని గడ॥ డమని మౌొట్టాడింది సీత,

“పీతా | నాగురించిన దిగులం సీకెందున ? నన్ను. పోలీసులు పట్టా వంశేచేముకి ఏ నిముహెన్నయినా వెరసాఅట్‌ వళడానికి చేను నీదం శా వున్నాను. అంచేత సీ విషయం గురించి వెప్పుు నిన్నరాాతి పీథిలా! జెల్లి నశ్సే వెళ్లి వెనక్కొచ్చి మా ఇంటి తోటలో నిల్చుని కిటికగుండా అంతా చూశాను, నిన్ను రాఘపక్‌ చేకొత్తి కొట్టినప్పుడు బార కం కతకత ఉడి కింది... అట్లాంటి మొగుడి9 వదలి వెళ్ళి పోదామని నువ్వనుకుం కే అందులో ఈప్పేమా లేదు. నే నిన్ను తీసు వెళ్ల డానికి బద్ధంగా వున్నాను ఇవాళ్‌ శాతి వేను కలకత్తా వెసృుతున్నానుం వాతోళాటు నువ్వు రా! అమర్‌ =థ్‌ ఇంట్లో నిన్నప్పకెన్సి శా పనిమాద -ీను వెళ్తాను. అమర్‌ నాధూ, అకణి భార్య చితా కాకోసం ఏం చేయమన్నా చేన్తారు,, 99 "

ఇంత సేపట్నుంచి శాస్త అయిష్టంగాంే ఇదంతా విన్న వీత అడ్డొచ్చి-

శెరటా అ ఖ1 “* శకార్యా 1! అ ఉపాయం ఇప్పుడక్క_ర లేదు, చనిపోవాఅ నీ వుక్రేళాన్న, శాళ ర యింటిని విడనాడాఅనే వుర్తేశాన్నీ, యిష్వుడు వదలి వేశాను. ల! ఆంపన చిత్తానుసారం నడచుకొని అయనను సంత్ఫ్‌ వ్లీ "పిట్లాలి__ఆని నిళ్శ టి నాటీ లు ఉఆణంచున న్నానుం నిన్నర్శాతి సంఘటన తరువాత ఈ విధంగా ఎట్లా అను కళోగతిగనో అని నువ్వే అళ్చర్యపడవచ్చు. నన్ముక పోయినా పోవచ్చు. కాని సన్‌ను చెలుతున్నదంతా నిజం ఇవాళ మధ్యవ్నాం ఒక పతికలో క స్తుర్భా వాలి గాంధీ చరితను చదివాను, ఆదే నా నునస్సును మార్సి పేనీందిం శస్తుర్భా న! వన్ని కస్టాలు పడుతున్నదడో తెలుసా? "జె వ్చైయవయేట అమె వెరపాఅకు జెక్టుతున్నది ! ఈ త్తమ ఇల్లాలంఆటే అమెకచా మ! అటే ళా శూర్యావ శలమాోద ముంచి పిద్ట బరువు దించిన కై యింబె. సీరనిర యం మ! ఆఅకడి వృాదయానిఃి అనుగుణంగా వుండింది. కాని అతడి మెదడు దానిని అంగీకరించ లేదు. “పీతా! శ్రీం మనస్సు అగాధం ఆంటాళీ అది నిజమే ఈమా! కస్తుర్భాగాంధీ గురించి మాట్లాడావు, ఆమె భర్త (వపంచం ఆరాధించే ఊర్తముడు, మిగతావారిని ఆ మహాశ్ముడితో పోల్చత్‌ గు నా[:9 కూర్యా | గాంధీజీ యిహ్లైను సౌరం౫ కన్తూక్భా నడచుకొన నారంభించే చరికి ఆయన యింశా మహాత్ముడు శాలేదే ...నావ ఈయన అన్ని విధాలా క్వేచ్ళ నిచ్చాడ! జేవెక్ళడన వెళ్లిరా ఎందున వెళ్లావని అడగరు. ఎవరితో మొట్లాడినా ఏమి ఆనగుం కానీ వేజే ఆయనను అటువంటి పళ్నలు చేని ఆయన జీవితాన్ని నాళనం వేశాను ఆలోచిం చివకొదీ తప్పంతొ జాబేవనీ లి కలు స్తున్నదిం వామెవకు ఎందుళో పొడయివుండింది. కాని ఇప్పుడు ఖచ్చి డంగా ఒక న్యియాని॥ వచ్చానుం నువ్వు నామనస్సును మూర్చటాన॥ి (పము త్నించడం దండుగ? అని వెప్పింది సీత, కూరా నివ్వెర జొయ్యాడుం “జీర నీ నునస్సును మార్చటానికి (శ్రయిన్నెంచబోనుం యెటాై్యారా నీవు రాఘవన్‌ క తగినట్టు శా నడచుకొని ఆరనిని మార్చ గలిగిలే మంచికే నువ్వూ అతకు సంతోషంగా కాఫురం శఇెక్యుడంక న్నా నాక్‌ కావలనీనకేముంది * అయితే పోవాం, పద |! చీళటి పడింది, నిచ్నుమిో యింటివద్ద దిన బెట్టికచ్చి చాపని చూసువంటాను,??

గ. శఇరటాలఅు

  • ఫీవు నాతో రావద్దు, ఒక టాక్సీని పిలిచి నన్ను ఆందులో ఎక్కించు చాలు లేకపోలే సే పిలంచుపంటానుి) అంది సీత,

ఉపీళ్లేదు వ్‌ తా! నా బాధ్యతను నేను నెరవేర్చి తీరాలి. ఈరోజుల్లో ఢిల్నీ బాలా అపాయశరంశగా వుంటూంది, ఫ్రీ ఒంటరిగా పోవడం మంచిదిశాదు. ఆందులోనూ చీకటిపడ్డాక అసలేపో రాదు

4 నీవు ఆనవసరంణా భయపడుతున్నావుు శూర్యా |! నాకేమి అషా యం కలుగుతుందికిి

4 నీజ్ర 'కెలియదు, నిన్న సాయంత్రం తారిణ్రీ చేనూ ఇటే ెట్టు (శ్రీంద కూర్చుని మొట్లాడువంటున్నాం* ఆమె లేచి వెళ్లాక, "వేను హర్చున్న చోటికి ముగ్గురు వ్య క్తులు వచ్చారు, శాసేఫు అవీ ఇవీ మొట్లాడాక అసలు విషయం బయట "ెిటారు. అచేుటంక1క్రు తారిణిని వేను వారికి అప్పవెనితే శాన అతరూపాయలు ఇస్తానున్నారు 1 ఎట్లావుందీకథ ళం

ఉబ్వడేమిఘాోరం క వాళ్లు ఎవరయి వుంటారు ??” ఆంది సీఠం

4 వ్రీవ్రో స్వటేళ సంస్థానపు మనుములేవోూసని వా ఆనుమౌనం, పరిస్థితి, ఇట్లా వుంటే నిన్నొంటరిగా చీకటిలో పంపమంటున్నావే ??

ఉ ళూర్యా 1! నాకొచ్చిన ఆపాయ మేమి లేదు. తారిణివంటి ఆంద క్త లమ రూపాయలిస్తానం కే నాకోసం అట్రోో అంటారనా * నిజానికి, శఈారిణీని వద్దని ఈయన నన్ను పెల్సి చేసువన్నా ర అందుకోసమెన ఈయనకు ఆ జన్మాంఠం కృతజ్ఞురాలిశా వుండాలి నేను,

4 అట్లానే వుండు జేనుమో ఇంటిదగ్గర నిన్ను విడిచి పెడతాను. లేశ పోతే వామునసు భాథపడుగుంది పోనీ మా ఇంటిదాక రాను, నూ ఇంటి! కొద్ది దూరాన విడిచి పెడుతాను, ఆ తర్వా నువ్వు ఒంటరిగా వెళ్ళిపో... పలేనా క)

“మంచిది. ఆట్లాగేచేయి, 1 మనళ్శాంతికోసమయితే అట్లాశే వేయిం

ఇద్దరూ ఆ వెట్టు (శ్రీందనుండి బయలు బేరారు. మెదానంనుండి వండి

ఇటా ఈ 218 ఎజారుకు వెళ్ళె విధలో జనసంభారం లేదు, ఆ పీధి పశాగా ఒళ్ళపాడుగాటి శారుంది. చాని ెంబరు 1111 అన్న వినయం నూర్యా గుర్తించాడు. ఆ శారును చాటుతుండ గా ఆరడి మననులో ఒక సం దేహం వచ్చింది (గాని ఆ సంచేహం తీర్చుకోవడానికి అఏ సమయం శాదనువన్నాడు, ఆ తర్వాత శాస్త వేగంగా నే నడిచాడు.

మూర్య్యా పీతా వెండి బజూరుదాటీి గంట స్తంభం చేరగానే టాళ్సీ ఎక్కాడు టాక్సీ (తొ త్త ఢిల్లీ వెపు వెళ్ళ సాగిందిం

తనము టాక్సీ వెనశాలె ఇంకో శారు వస్తున్న దేమోనన్న సందేహం కలిగింది సూర్యావ, కాని కొత్త ఢీ వీధుల రడీ మూలంగా సంబేనాం యొక్క నిజానికాలు తెలుసుకోలేక పోయాడు. వాళ్ళ [టాట్‌ వేగంగా పరు7 త్తింది జంతర్‌ మంతర్‌ దాటగానే సీత__* ఇక్కదే నన్ను దించేయిం మౌ ఇల్లు ఇక్కడికి కొద్ది దూరమేం?' ఆంది, టాక్సీ ఆగింది.

టాక్ట్సీనుండి దిగగావే సీత * నూర్యా! ఇవాళ్‌ రాలే నువ్వు కలకత్తా బి పోకున్నావు కదూ, తప్పకంజా చెల్లీ పో[ అంది,

  • కప్పక వెళ్తున్నానుం?

4 మల్లీ ఎప్పుడు కలంస్తామో-గాని నీవ శామాద అభిమొనం ఎన్నడూ మరవలేను వావా 1” ఆంది సీఠ

౪ చీ మాత్రు నిన్నెట్లా మరనగలఅను |)” అన్నాడు నూర్యాః

పీక పధి వెంబడి నడవసాగింది ఆ మె అట్లా నడిచి వేక్తుండడం చూన్తూ టాక్సీ పక్కన చూస్తున్నాడు మూర్యా,

వెన్నెల పీంణారలోనీ నట్టుంది, న! చుట్టు పక్కల తోటలఅనుండి శాత్రీ వశే పువ్వుల నువాసనలు నళాళి స్తున్నాయి.

ఇల్లీ పరిస్థితిలో పీఠ నడిచి వెళ్ళి పోతుం కే నీడో నీనిమాలో దృక్యంలా ఆనిపించింది నూర్యాన,

! భలితవ్యం ఎట్లా వుందో? తన నుననులో మొర్చుగరించి ఆమె ఇెప్పిండంతా నిజమేనా? లేకలోతే నాతో అ విధంగా చెప్పవ, ఇంటి!

ఏ4 శఇరటాటం శెళ్ళి ఏ విమమో తాగి మరణించ నున్నదా ఆట్లాగయితే ఆ చావక కాధ్యర నాది కాదా[ అని ఆలోచిస్తున్నాడు నూర్యాం

అ వేనకనుండి వస్తున్న కారొకటి అతడిని చాటి వెళ్లింది, దానినెంబన కే111 అని మళ్ళీ గమనించాడు నూర్యా

అతివేగంగా వెళ్ళిన ఆ కారువ శాక్క_న (బేక్‌లు పన్హాయి, అడి పీక పక్కగా ఆగింది. శారునుండి ఇద్దరు దూశారు. సీతను బలవంతాన శారళో పలికి ెట్టాడూ శారు తలుపులు మూనుకువ్నాయి* బండి “బర్‌” నుని వెగు తిరగి నూర్యా వున్న వైపే రాసాగింది

ఇదంతా అర నిముషంకన్న తక్కువ సేపులో జరిగింది,

నూర్య్యా బుర పనిచేయడం మానేసింది ఒక్క నిముహం,

అ కౌరు తన్ను దాటి పోతుండగా నే ఆరడి మెదడు పనివేయ నారం భించింది. * ఛావా[౫ అని దినమెన అరుపు ఆ శారరుండి వినిపించినట్లని పీించిందిం పంట్లాం కేబులోనుండి రివాల్వర్‌ తీవి ఆళారు చశ్రాలను నం చేసీ శాల్చాడు శూర్య్యా, శాని ఆది తగలలేదు.

శూర్య్యా వెంటనే (ప్రకనున్న టాక్సీలో ఎక్కి కూచున్నాడు, “అదిగో, అ టాక్సీని వెంబడించు. నీకు శావలసినంత డచ్చిస్తాను, లేకపోతే నిన్న శాల్చి చంపేస్తాను ఆన్నాడు

“6 "పె టోలు కొద్దిగా వుంది సాబ్‌” అన్నాడు టాక్సీ క్రైవర్‌.

“*ఛరచాలేదు ! ఊఉన్నంతదాక నడుఫు.ఊ! శానీ 1”

ఈలోగా ఒక పోలీసువాడు వచ్చాడు, “అఆ శాల్చింది నువ్వేవా? తుపాకి నిటు లే?” అన్నాడు,

కూర్య్యా ఆ పోలీసు నొక్కతోపు తోళాడుం వాడు వెళ్ళి దూరంగా పచ్టాడు, “*చలో__చలో[). ఆని అరిచాడు కూర్యా, భయపడి వెంటకే టాక్స్సీని ప్రార్ప చేసి కేగంగా నదపపాగాడు దైంనర్‌

పడ్డ పోలీసు శాన్‌ చ్లేలిల్‌ అేచి మూడుపార్డు ఈల ఊదాడు. కాన్సే

శెరటా అలు 818 కటికి ఒక జీన్‌ వచ్చింది. అందులో నల్గురు పోలీనువాళ్టున్నారు. ఇళడూో అందులోకి ఎక్కాడు, వీడో ఇెప్పాడుం

జీవన్‌ అ రెండు శార్షనూ అతి వేగంగా పెంబడించ సాగింది,

పీఠ ఇెక్కించునన్న శారు (త్త ఢిల్లీనుండి పాజవాన్‌ పురం వెళ్ళు జన త్రింది, వెండి బజారుదాటీ, జమ్మూ మనీదుదాటి, కుడివై పున ఎరకోట నుచాటి, నం తెనదాటి యమునానది పెనున్న వంతెనను సమావీంచిందిం

మొదట దిగ్భర్వమ చెందింది పీక. తర్వాత శూర్యా వేనిన హెచ్చంక నరొచ్చిందిం కన వెను వెంట శూర్యా వన్తున్నాడని శాస్త శథెర్యం కలిగింపై అమెన, ఎట్లాగయినా శూర్యా శారు ఈ కారును అందుకోగలదని ఆయె నమ్మిందిం శాని యమున వంతెన వమిోపీ నుండగా అమె గుండె జూలిందిం ఆది చాల ఇనువైన వంఠిన బండ్లు అ వంఠెనపె ఒళ వరుసలో జీ వెళ్ళలవు, ఆందుచేత వంతెన అటు ఫునుండి శావేపు,ు ఇటునుండి శాపేపు చొప్పున బండ్ల రాళ ఫపోశలను అనుమతిస్తారు,

పీక భయపడ్డంతా అయింది. ఆమె ఎక్కిన శారు వంకెనమిదట్‌ వెళ్ళ గాజీ ఆ వెనక వస్తున్న బండ్లను అగి పోవలనీందిగా పోలీసువాడు చేయి చూపాడు! సీతవున్న శారు వంకెన ఆవతలి కొస చేరగా టీ ఎదుటి దిళలో వున్న బండ్లను వం కెనమిోదన అనుమతించడం చూనింది నీర, భయంకరమైన భయం అమె నావసాంచిందిం

ఇశవ్‌మని రనవ కెలీయనవండానే అరిచి. పరుగాడురున్న శారునుంటి డూదదామని ప్రయత్నించింది సీరం (ప్రక్కనున్న మనిషి ఆమె మొహంమిత అలంగా కొట్టాడుం వంటనే ఆడపు నిళ్శబ్దమయింది.. బయటక దూళే (శ్రయళక్నం ఆగిపోయిలది, శారు తలోపఅ ఎట్టి శబ్దమూ లేదు+

216 శకటాలు తిని

మరుసటి తోజుదయంగ సౌందర రాఘవన్‌ మాజీ దివాన్‌ ఆదినరాజోచారి శారింటేకి వచ్చికప్పూడతడి మొహంలో శోకం తాండవిన్తూంది. ఎన్నో రోజులు దుఃఖంతో నిదలేజండా వున్నట్టుంది అతడి మొహం) శర్కునంతలు వణాయి.

పీవిటండీ మరీ భార్యను కోల్ప్చోయినచాడిలా వున్నాళేం)”” అంటూ వఅశరించింది భామ,

చుగువ్క_న సూది గుచ్చినట్లు వంకరపోయింది రాఘవన్‌" రెక్క విచార వదనల

“* మిరుహాడా ఇట్లా జూలిలేవండా మౌట్లాడుతా రనుకోతేదు__ అయితే నే వెళ్ళొస్తాను ” అని ఏడుపు గొంతుతో వెన్పి రాఘవన్‌ ఇెనక్క పోజూచాడుం

అప్పుడు ధామ లేచివచ్చి అతడి చారికడ్డం-గా నిల్చుని “ఆదం తేవండి! వాని నాలుకమిద వివం వుంది...దాని మాటలు పట్టించుకోకండి. . మిరు వచ్చి జూర్చోండి,. మారంశే మా₹ంత అభిమానం వుందో మిళక తిల యదా 1” ఆంది,

రాఘవన్‌ వచ్చి పోఫాలో బారద్చున్నాడు, * నాకు ఎందున కెతింయదు? మిరుశాశ నాన స్నేహితులు ఎవరున్నారు? ఊద్యోగ స్నేవాం నైలు స్నేహం లాంటిది, ముంచి స్థితో వందే దడాళ పాణ స్నేహితుల్లా నటించి ఈమ సనులం చేయించుకుంటాక, కాని చిన్న ళస్టం వ సే సౌలు ఎక్వరూ అదుళకోరు, ఆ ఊద్యోగంకూడా వూడితే ఇక శెప్పాలా,......అదీ శా పరిస్థితి? అన్నాడు అరతడుం

ఈ వీన్పట్రే ఏమిటీ ఫి? 6 ఉద్యోగం (పోయిందా 20. “న ం్రద్ర్యక్టనికై? ఈ వీమిటీ ఆ న్యాయం ₹__అంటూ. ధామ, భామ ఒకరి వెంట ఒకఠతళా తోలు వేశారు,

శెరటా అ జా ఇంళావూలర్తిగా ఊడ లేద్యు కాని నివారణ ముగిసేదాక “నప్పెంట్‌” చేశాడు ఆయినా, వాళ్ళు మళ్ళీ ఇచ్చినా "అ ఊదో్యోగలలో వేర దలచుళో 'శేడు, ఛాల రోకాలను౦డ్తి వేలే ఉద్యో శానికి సీఫారసు చేయమని మొ నాన్న "ారిని ఆడుకుతూ నే వున్నాను. ఇప్పుణాయన నాకు సాయం చేయవఆఅసిన శరుణం నచ్చింది. అయన లేదం కే జేళే జారిలేదుంి

  • నాన్న గారికి అందులో కష్టమేమో వుండలోదు. ఖజాంచియా జాళ్ళ క్యాంక్‌ లోనో, ఇన్లూ లెన్స్‌ కంపెనీలో ఉద్యోగం ఇప్పించ గఅరు లెండి. ఆయి తే జరిగిన టేమిటో వివరంా చెప్పండి. మిమ్మల్ని ఎందున “*సప్పెంట్‌” వేశాడు క విచారణ జేనిక |?” అని అడిగింది ధామ,

4 ఇవాళే ను ఆఫీనుక వెళ్ళగానే నా విభాగపు వ అధికారి వన్ను పిలిదాథు “ఏదో మూడినట్లుంది అనుకంటూ నే వెళ్లాను అందుక తగినట్లుగా ఆయవ-“* రాఘవన్‌ 1 మిమ్ముల్ని సవ్పెన్ష న్‌'లో వుంచకుని ఈ త్తరు వొచ్చింది. అందుక కేసు చాల చింతిస్తున్నాను, శారణం మాచ 'శెలిషి వుండవచ్చు” అశ్నారు,

  • నాక్‌ శారణం తెలియడంలేదు. మోరే చెబు నే మంచిది!” అన్నాను, ఈట్రం్వి రే వినండి | విప్లనవాదులవ తరచు మో ఇంట్లో ఆశయం ఇస్తున్నారని మిమాద ఫిర్యాదు”? అన్నారు ఆ ఫ్‌ర్యాగు శరిశాటే? విప్ణవవాటి గురించి పోలీసుకు శబురందలేనింది జేజే కడా ల” అన్నాను, “మిస్టర్‌ రా కణ్‌ | మిరు చాల తెలివిగఅవారు కనుక ఇజే సంజాయిషీ విచారణలో ఇవ్వకండిం అ విస్లవవాదియైన బ్యరవాడి గురించిన సమాచారం కలిని పోత్రి ఊఈఅరడిని ఖైదు చేయడాని! సిద్ధంగా వున్నారు, అట్టి సమయంళో మిఠు కలదు చేనీ ఏమి లాభం? అఖరి మణాన ఈప్పించుకోజడానికోసం కలురు చేసి నే కడ|* అన్నారు ఆది విని జేమ “షాక్‌? తిన్నాను. “పళుత్యో ద్యోగుఅం, అందులోనూ ఢిల్లీ సె! కేరికట్‌ ఉద్యోగులు, వీజర్‌ భార్యనలె, ఆనుమానానికి ఏమాతం ఆసాంక మివ్వకండా నడచుకోనాలన్న వివయం మాజ అెలింయనిడిశాదు. అందులోనూ ఇది యూడ్డ సమయం, అందుక పే ఎన్నడూ

28 ఇఅఇరటాలు 'శీనిది వెనిళాధిపతి వేవెల్‌ క ఇండియాను వె్యప్రాయిగా పంపాతి” అన్నా శాయనం

  • అవునవును, వేవెల్‌ వెనిక దళాలన ఆధిపత్యం వపా శే సీటము శధ్యమవి ఈనూరు నూళతకు పంపారు, నిజమే నవ్నానుం

*ఈ మాట కూడ శీపు విచారణలో వెప్పండి, (పస్తుతానికి ఇళ్ళ కంటి? అన్నారు *చీ వేనీన సీర చేంమిటి? అది పెప్పళేం!? అన్నాను “బిధారణ సమయంలో వివరంగా చెబుతారు కాని వేను చూచాయగా సెవ్ప గలిమ ఖైదు చేయబడిన చాడి దగ్గర మో రివాల్వర్‌ వుంది, అది ఒక కారణం” ఆన్నారు. * ఆ రివాల్వర్‌ నతడు దొంగిలించి వుండవచ్చు కదా?” ఆన ఆడిగాను.

దొంగిలించి వుండవచ్చును శాని ఆందుకు అధారా లుంజాతి మి మిద సంబేవహానికి ఇంకొక శాకణంం హశాత్తుగా నిన్న శతి నుంశీ మా భార్య అదృళ్య మవడం” అని ఆయన వెప్పగావే నా గుండె జూరింది, *ఈజ్ర్వవా నా భార్య ఆఅదృళ్య మవడాని శీ దీనికీ ఏమి సంబంధం అని పళ్నించాను. ఆందువ ఆఫీసర్‌ వెప్పివ జవాబు వింకే ఇప్పుడు కూడా శాన వవ్వొన్తూంది” ఆని రాఘవన్‌ బలహీనంగా, కళశావహీనంగా ఒక వవ్వు నవ్వాడు.

“ఆంత్ర వనవ్వొచ్చేలా ఏమి చెప్పారండీ ₹? ఆని ఆడిగింది ఖాము

“విచిత్రమయిన విమయమే వెప్పాడు, అందుక జే నవ్యానుం పీక జక విష్దవనాదియట 1! అమె, నూర్య్యా కలివి చట్ట వ్యతిశేకమయిన వనులెక్నో వేబ్తూ. వచ్చారట, ఇండియన్‌ వెన్యాల రాకపోకల గరించి కళకు కేళాలన రవాస్య ేడియోల తెలియ బేన్తూన్నారట, వేను వాళ్ళ తోదృళ్లా నటం ఇటు పోలీసులన వెప్పినే వెప్పి ఆటు వాళ్ళన హెచ్చరిక కి తవ్చీంచున వేటట్లు చేశానట, వీత మారం ఎక్కడో చాగునవి వుందిట... ఇవీ కథ! ఎట్లా వుంది 99 అన్నాడు రాఘవన్‌.

“మా భార్య విషయం వఏీనుయింది ? వీవన్నా కబురు కెలివింనా ₹

శకటాలు జఫ

*ళప్రీన్టై తెలియలేదు, ఇందులో చాధాశకరమెన వింత ఒళటి వుంటి

నిన్న రాతి జీను మాతో వాడా చెప్పానుకదా ? ఇక జీవిశాన్ని కొ క్తశా- (పారంభిచ్చామని, సీఠకతో హాయిశా వుందామనీ విర్ణయించుకచ్నాను* ఆట్లా నిర్ణయించువని ఇంటికి వెళ్ళేసరికి సీత కనండలేదు ! దీనికేమంటారు ₹”

*వీమండీ | సీతను గురించి వీమా తెలియ లేదంటున్నా శే! మరి శ్రుదు- వేయబడిన నూర్యా నుండ్తి విరరాలు ఏమి కెలునుకో లేదా? ఆ పోలీను. ఇక్స్‌ సెక్టర్‌ మీ న్నేహీకుడే కద?” అంది భామ,

“ఆ, స్నేహితుడే ఇంతన ముందొకపారివాూడా వాకు పాయం వేళాదుం.

ఇప్పుడూ ఆంకున మిద ఆళ పెట్టుకున్నాను, ఈ వూళ్ళో సనక బహిరంగం గా- నూర్యా "శేదు విచారణ జరిగి తీ "నేను అ అఆవమౌానం భరించలేను. అ శేనును నాగ వ్లూర్‌ కు పంపమని ఆడిగిలతే సళ నన్నాడు, జా వెన గవాస్య విభారణ జరిగి తే వా తరపున మొట్లాడు తానన్నాడు, ఆయినా సీత గురించి ఏమి తెలియ. లేదు. వెల్తి మొద తగిలిన గాయంతో పడివున్న మార్యా కింళా వూర్తిగా స్పృవా రాలేక. మధ్య మధ్య ఆ మక్తులోనే “సీతా! పీతా! ఆకళ వచ్చిండి | పట్టువన్నాను, పట్టువన్నారు 19 అని పలవరిస్తు న్నాడు. అక బెక్క్‌ న టాక్సీ యొక్క రైర్రవరును నా ఎదుకే. విచారించారు. వాడు ఇెన్ఫినదింశా విచిిశం"గా వుంది. పాజవానాలాకా వెండి బజారు వద్ద ఒక యువకదడూ, యువతీ టాక్సీలో ఎశ్కాగట, జంతర్‌ మంతర్‌ వీధి! రాగాజీ ఆ యావతి టాక్సీ కని సడవ పాగిందట కొంత దూరం వెళ్ళేనరికి ఆమె (ప్రక్కగా కచ్చి ఒక శారాగిందట. ఆ యువతిని బలవంతాన ఎక్కించుకుని ఆ శారు పేగంాగా వెళ్ళిందట. నూర్యా చెప్పాక ఈ టాక్సీ వరెెవరూ వెన్నంటి టాక్సీ నడిపా దట. అము లే యమున వంతెన మిద ఆ శారు వెళ్ళగాశీ ఈ టాక్సీని అవీ వేశారట, వెంటే పోలీజు జీపు టాక్సీ నందుకందిట. వాడు వెప్పీ గుర్తుల (వశారం అయితే ఆ బలవంతంగా తీసునపోబడిన యుకతి పీఠ ఆజీ ఆనివి స్తు న్నదిం సీత సట్లా ఎవరు తీసుకు వెళ్లారు ? ఎందుక తీనువ వెళ్తారు? ఆలోచించిన కొసి త్‌ల గిర్రున తిరిగిపోతూండి?? అన్నాడు రాఘనస్‌,

న్‌! స! “మరయితే ఆముందు వెళ్ళిన శామను పట్టుకోవడానికి పోలీణు వాళేమి శయత్నించలేజా క? అని భామ అడిగిందిం *€ పయత్నించారుం జాలుగు వైపుల తంతు నిచ్చారు కెలిఫాన్‌. చేశారు. టాక్సీ ర్రైవర్‌ అ శారు నెంబరు ఇచ్చాడు, అ నెంబర్‌ వున్న కారును ఇక్కడి! మారు మైళ్ళ తర్వాత ఆటళశాయించి చూశారు. ఆందులో యావతి ఎవరూ లేదని వార్త వచ్చింది. పోలీను ఇన్స్‌పెక్టర్‌ నమ్ను ఫోన్‌ మిడ వలిచి వెప్పాడు 1? *్రర్వుతే మా అవిడ జాడే తెలియలేదన్న మాట! మిష్టర్‌ నాఫువన్‌' మోకు నా హృదయపూర్వక మైన సానుభూతి 1? ఆంది భాను ట్టాగయి తే నేమి చా జీవితం నాళశననుయింది. ఇన్ని కోలాలూ ఉడో్యోగం ఉంలేది, ఇప్పుడడీ పోయింది. ఇంక (కడం ఎందుకో ఆర్జం శావడం లేదుల ఈబే మాట మదానుళో బంగారం లాటి లిద్ద వుంది. డానిని తీకుకొచ్చి హాయిగా వుండండి? కాఘనన్‌ కళ్ళల్లో నీరు నిండింది. బిడ్డను తీనుపవ స్తే మొదట ఆది “ఆమ్మేదీ కొ అని ఆడిగిలే ఏం చెప్పను! లడ్డు తెచ్చినా చూచుకు నే దిక్కెవరు 10 *6చ్చాని శీం దిగులు క బిడ్డను 'కెశ్చేలోళా ఇంకొక తల్లిని డీగా వంచాలి, ఇంటికి ఇల్లాలు, బిడ్డవ తల్లీను ! ఊద్యోగ మంటాకా అెంచేశేరు. నాన్నా రింతకన్న పేద్ద ఉద్యోగం ఇప్పిస్తారు !?? ఆంది ధామ, న! చీ న! రాఘకక్‌ ఇంటి! నన్తూ దారిలో “ఇంకొక తల్లి? గురించి భామ చెప్పిన జఉానిని గురించి అలోచిస్తూ వచ్చాడు. అమె భావం ఆర్థమయింది. శాని అకడి మనసా విమయం గురించి ఆతోచించ నిచ్చగించ లేదుం ఇల్లు చేరాళ ఏడుపు మొహాలతో. నిల్చున్న పనివాళ్ళను చూడ అేళ అోపకికి వెళ్ళిపోయాడు, అన్ని ₹దుఅతోకి వెళ్ళి వచ్చాడు. ఇటూ అటూ

శెకటా అ ర్న

తెరచాడు. 'వ్రతీ గదీ, (ప్రతీ మూలా, (పతీ వన్తువ్చూ పీతజీ జ్ఞాపకం చేస్తు శ్నాయి. అ ఇంటికి వచ్చిన మొదటి గోజుల మఘర జీవితం సరొచ్చింది అ తర్వాత వచ్చిన కఅహాలు క్షాపకం వచ్చాయి. అ కఅవిలకు కారణం కాళీ తప్పంతా తనదే ననిపించింది. కాని చేతులు కాలాక ఆకలు పట్టుకుని ఏమి లాభం? ఆ వెళ్ళినామె తికగివన్తుందా? ఆ చోట ఇంకొక ్రీని శెచ్చి 'వతిఘతించ డానికి మసస్సాప్పడం లేదీ?

అలోచించగా ఆలోచించగా, వీత తన మిద(విర _శితోజీ ఇల్లు వదలి కెళ్ళి వుంటుందని తోచపాగిండి రాఘవన్‌ కం తను పెన్సు హింసఅను భరించ శక న వెళ్ళిపోయింది. బిడ్డను చూడ జానికని రైలెక్కి మడాను వెళ్ళి వుంటుంచా 1 అట్లాగయితే త్వరలో నే తఈనవ కబురందుముందిం

మూర్య్యా పట్టుఐడ డానికి, పీత కనఐడవండా పోవచానికి విజంచా ఏీడయినా సంబంధం వుందా? అల్ఫే, వీలు లేదు,

కొన్నిసార్ద తాను నీత మనసు నొచ్చేలాగున మూర్య్యాను దూషించిన మాట నిజమే. అందుకు కారణం పీత పట్ల తనకేదో అనుమానం వుంకడం శాదు. అటువంటి నీచత్వాని! తన మనసు పాల్పడలేదు, మరి మార్య్యా మొడ తన అ(గవోనికి కారణం ఏమిటి? అతడి గురించి పోలీనులవ కలురంద జేసేంత వెధవ పని తాను వేవీన కారణం వీుఎటి ? తార౭శీతో నూర్యా స్నేహమే తన అ్నగహా వేళశాలకు కారణం, అ కోపాన్ని సీత మిద చూవించిఅఆమె శవితాన్ని నరకంశా నేనినందుకలన చే కొంప ఇట్లా మునిగింది |!

ముంగు రోజా పాయం[తం పార్టీలో తారిణి తన్ను ఆుతిమాఅడం గుర్తును వచ్చింది. సీతను మద్రాసులో వదిలివేసి బొంబాయికి రావలనిందన్వీ వస్తే తన పుట్టుకను గురించిన గహప్యాన్ని చెబుతానని తారిణి చెప్పింది. ఏమిటా రహాస్యం ళి

ధామ భామలు కారిణి (పళుత్వపు గూఢవారిణి అన్నారు, అది పచ్చి అబద్ధం ఆ అక్క_ చెల్లెళ్ళిద్దరూ వెడ్డవాళ్ళు, ఎప్పుడూ ఎకరినో ఒకరిని ఆడి పోసుకుంటుండ మే వారి పని, చారి పాచానిమే మంచిది కాదు, ఈ ఆపత్స మయంలో తవన్నాదుకో గెల్టినవ పాయం చేయగలఅవీ కారిణి ఒక్క లేం

జలం శఅశరటా అం కారిణి జెట్లానయినా కఆసువని సం్యప్రతించాలి, నీత అదృళ్య మవదం .శరించి ఆమెన వెంట నే తెలియ జేయాలిం ఇంకొక రెండు రోజుల పాటు నిన్న పార్టీ ఇచ్చిన ఉద్యోగ కుడింట్లో జే శ్రంజటానండి కదాకి అక్కడి! ఫాన్‌ జేస్తే ఆమె దొరువతుందేమో "సెలిఫోక్‌ చేని ఆడిగాడు శాఘవన్‌. తారిణి లేదని చెప్పారుం అ నివు మోన రాఘవన్‌ ణ తన భవిష్య త్తు శూన్యంగా నోచరిం చింది. తతి ఆనె శ్వేన్లేసక్‌ చాలా కోలాహలం గా వుంది. వచ్చే ౨ ళ్ళూపోయే శైళ్ళూ మిన్నం కేలా ళబ్దాలం జేస్తున్నాయి- (పయాతీవలు అసంఖ్యాకంగా శిరుగుకుళ్నారు రె ళ్ళల్లగ్లోశాని ఫ్లాటుఫారమ్‌ మిదశాని శాలీ స్థలమన్నడి శేదు (పయాణీకఅలో, ఇంగ్లీషు, ఇండియన్‌ సిపాయిలు సగానికి సగం ఛశ్రశన్నారు. మాజీ సేనాధిపతి జీ విల్‌ భారత 'ేళానికి వై శాయిగా వున్నారుం ఆంరవరబా ఆయన పాళ్గ్లూన్న యాద్దాలన్నిటిలోను (విటీషు 'నేనలం వెన్ను చూపించవలనీ వచ్చింది. ఈ అప _క్రిని పోగొట్టుకొవదలచిన వేవెల్‌ దొర శారు ఏకి ఏమయినా ఇండియా రంగంలో మౌాత్రం వెచక ఆడుగు వేయరాదని కృత నిశ్చయులై (బ్రహ్మాండ మైన వైవిక సమాకకణన ఊ _ర్తరవు లిచ్చారు ఎన్నో రై మౌల్గాలు కలిసే జంక్షన్‌ అగా అందుచేత ఆక్కడ 'రైలం బండ్లు నిరంతరంగా వన్తూ పోశకూవు న్న్నాం00ం కెండన తరగతి పశూశీనలు జేచియుండే గదిశి ఒక రూల సీర ఉూర్పురి వుంది అమె పక్కవ ఒక చిన్న పెస్పై వుంది, చాని మోద వేతి శానించి వార్చ్పుంది ఆమె. ఆమె మనస్సు ఎక్క దెక్క్టడో తికుగుతూందిం

శెరటాఅ తతి ఐదు సంవర్సిరాలన ముందు ఆదే అఆ గావ సీత తన భర్తతో, నూర్యతో వచ్చిండి. కోటనూ, తాజ్‌ నముహల్‌నూ చూచింది, ఎన్నో కలలు కంది.

ఆ కఅఅన్నీటిసీ మించిన సంఘటన నిన్న జరిగింది. కొన్ని గంటల సేళ ఆమి తాను అంకఃపురాలలో వపొం చదగిన రాజవమారి ననుకొని ఆమె అమల ఉజానం డాన్నిపొందింది.శాని అంత ఆనందమూ ఒక్క. తణంతో ఒక్క మొటళో ఉగిరిపోయజంది. తాను కూత్తి సీతేనని, సాధారణ మని-షీనని ఠేలింది. ఆవిధంశా అమె ఊవో లోకంలో వివారిం దణానికి శారవఅయిన వారా మెను తీశుకొచ్చి అట్లా వ్రేమక్‌ తో వదలి, ఢిల్లీ కొళ శెండన తరగతి రై టిక్కట్టు లొని ఆజచ్చి నూయమయ్యారుం టిక్కట్టుతో శాటు ఒక టంగ్‌ పెళ్లైనూ ఇచ్చి అళ్శ్ళార,ు ఆమెన కలిగించిన కష్టానికి పరిహారంగా అందులో వీడో కానుక శందట --కాజమాత శా రిమ్మున్నారట. ఆ అమ్ము శారి శానుక ఇక్క బెవరికి శావాతి? వద్దు కద్దంటుం తే వుంచి వెళ్ళిళోయారు

"వెసి శెరచి అందులో ఏకుందోనని కూడ సీత చూడలేదు. . పీక ఇజఅనంఠం గా తీబువ వెళ్ళిన వారామెణ్‌ ఏదో మత్తుమందు నిచ్చివుం డాలి. మరు నటి రోజూాదయం ఆమెన భన శా స్పృవా వచ్చినప్పుడు పతుల కఅకలారకం చనపడిందిం

ఠర్వాక ఇద్దరు ముగ్గురు మొట్లాకుతున్నట్ట్లు వినిపించింది,

“నిద మందు (ప్రభావం ఇంశా త లేదులా వంది” ఆంది ఒక గొంతు

*కఈ మె నిజంగా నా సోదరిమీనా?? అంది ఒక యువతి కంఠం,

“క మె నీలాగే ఈ ఆంతఃపురంలో పెరగవలనీన పీల్ల ,శాని విధి ఈ మెను చూరం నేనీంది” అంది ఒక ఆడనొంతు, సీఠ ఒళ్ళు పులకరించింది. అఆ పార కళ్యంలో సే అమన నిద పట్టింది.

మళ్ళీ నిడవూ _క్రిగా పోయి; మెలదన వచ్చి, లేచి చూడగా సీఠ శావొళ సపెప్ట అంఈపురపు గదిలో వున్నట్టు, విశాలమెన అ గదిలో, నగిడీ అ చెక్కిన మంచం మిద మంచిమల్‌ొ పరుపువై పడుకుని వున్నట్లు తెలసుటందిం అప్పుడొక దాసీది వచ్చి * ప్రక్క గదిలో ముఖం కడుక్కో వచ్చును” ఆప

క! శఇళటాలు జొద్దుటి ఫలహారం తయారుశా వుందనీ వినయ విధీేయలతో తెలిపింది. అమెను పీచేదో ఆడగాలనునంది సీత, శాని ఫ్రైగ్యం ఇవాల లేదు, తాను విన్న సంభామణ గుర్తుకు వచ్చింది, అందు మూలంగా, శకాన్ని వరూ దురుళ్తేకంతో తీసువని రాలేదని తెలినిందిం ఇది ఏ పంస్టానవెాః ఎవరి ఆంఈఃపఫురమో ?) ఈ వఐళ్వర్యంలో తనకొళ భాగముందా! తాను రాజీ వంళంకో పుట్టిన రాజవమొ న్రైయా? విధివకా త్తుగా. ఇన్నాళ్ళూ దూరంగా వుండవలని వచ్చిందా ఆ ఆడగొంతు ఎవరు? అ రాజ కనూరుడు కన తోబుట్టువా శ ఇదంతా నిజమేనా ) ఆహా! ఈ (ప్రపంచంలో శెన్ని వింతలు విడ్డూరాలు జరగడం లేదు! వాటిలో ఒకటి రన జీవితంలోనూ ఉంభవించినట్ల్టుంది. లేకపో తే తన్ను ఇక్కడవ తీసుపరావడానికి ఇంత వెద్ద శ(్రయశ్నం ఎందున్‌ ? ఇవన్నీ తెలినినప్పుడు ఆయన నునస్ను ఎట్లా వుంటుంది, ఒక కాజ వతమారిని పెళ్ళాడడం ఈన భాగ్యమని మురిసీపోతారా | తన్నింత శాఅమూా ఉఅహారన పిట్టింందువ దుఃఖిస్తారా క ఇశనుంచయినా రన్ను అఆగొరవించణండా ేనుగా ముద్దుగా చూచువంటారా క నిద్ర మందు (ప్రభావమూ, అమె కల్పనా ళ క్రీ కలినీ సీఠ జీత అళాళ జా ర్మ్య్యాలను నిర్మింప చేశాయి, వాళ్ళు మళ్ళి వచ్చారు, శాజమాత, రాజనమౌారుడు, చాళ్ళ అంక తంగినదూ ముగ్గురూ వచ్చారు, సీఠక ఎనలేని కాతుశంతో ఇారిని అనిమేపంశా చశూచిందిం కశాజమొత ముఖంలో చిరునవ్వు వెలిగింది. “అమ్మాయీ 1 మీము పరాయివాళ్ళం శాదమ్మా ! జేనునీ చిన్న తల్లిని, ఇతడి నీ సవోదరుడు, శాత వైపరీత్యం వలన నువ్వు ఇంకెక్కడో నివసించడం తటస్థించింది” అందా మెం పీడ దిగ్భ్యమలో వంది, తాననువన్నదంతా నిజమే నన్న మొట! నిరు చేద సీత రాజకుటుంబంలో ఫుటిన రావమాౌా ర, వింతలో శెల్ల వింత! లీ అటి ళం న!

ఇరటాఅు న!

“అమ్మాయీ 1! నవ్వింశా మౌొట్లాడ లేదు, నిన్ను ఇక్కడి

"కెచ్చిన పద్ధతి నీవ నచ్చినట్లు లేదు కోపంగా వున్నట్లున్నావు అయితే

నీవ జీను. ఎన్నోసార్లు కబురు ేనసినప్పటికీ నువ్వు రానిచ్చగించ లేదూ

ఆందువఅన నే నిన్ను బలనంతంశా ఇక్కడికి రప్పించవలనీ వచ్చింది నువ్వే

ఆలోచించి చూడు, సీ సోదరుడికి త్వరలో పట్టాభిమేకం జరగనున్నది

అంరన ముందుగా నే సీక్‌ జరిగిన అన్యాయానికి పరిహారం ఇెల్లించి, శాష్ట్రయం వజూర్చాలని నీ పోదరుడు పట్టుబట్టాడు?” అంది రాజమార,

*ఫోదరీ | అమ్మ -గారు చెప్పిందంతా నిజమే, మిమ్మల్ని ఈ విధంగా ఇక్కడికి తెప్పించినది జా కోరికే. చారిలో ఇబ్బందులేమయినా కలిగివుంటే తుమించండి, మారు ఖారత జేళ స్వాఠరంత్యం కోసం దీషుతో కృషి చే నున్నా కని రెలినింది. ఆందును అంతరాయం కల్లడం నా కిష్టం లేదు, నావా ఈ సంస్థానికి శాజా శానడం పట్ల అంత మోజు లేదు. తెల్ల వారిని తరిమి బేసి జేళంలో స్వాతం త్యాన్ని నెలకొల్పాలని నావ ఆకగా వుంది మీరూ ఇక్కడ ఛండి నాన తోడ్చడుతారని ఆశించవచ్చువా 7” అని అడిగాడు కాజ నమారుడు.

కళ్ళకు గంతలు కట్టి నట్టడవిలో వదలి పెట్టినట్లుండింది సీఠవ, ఇదేమి చోద్యం ! వీళ్ళు ఏమికటేమిటో మాట్లాడుతున్నా 9 ?

44 శ్లేన్రొక్ర ఆఖలనుం నిస్సహాయ గాలిని, నేను మాళేమి సాయం చేయ గలను? పెపెచ్చు నాభ ర అనుమతి నడగవద్ధా? ఆయనక కెలియనండా వన్నిట్లా తీసుకురావడం తప్పుకాదా ?” అంది పీఠం

మిన్ను విరిగి మాద పడ్డట్లయింది వారికి 1

అ మూడవ న్య ని చూచి రాజమాత అంది: ళ్య్యాన్‌ చాస్‌ 1! చాాగా చదువుకున్నద న్నా రే, ఇట్లా మాట్లాడుకున్న బేమి ?”

శ్యాన్‌ దాస్‌ తన జేబులో నుండి సంభమంతో ఒళ ఫోటోను తీసి చూళకాడు; ఈ ఆయో్యో | శప్పయి పోయింది! ఈ మెఅ ఆమ్మామిలా గే వుంది శాని అమె కాదు. అరెశే! ఎంత పెద్ద పారభాటు జరిగింది ? ఇప్పు జేమి

కేర్‌

926 శెరటా అ చేయడం 1” అని ఆంగలార్బాడు,

సీతను చూచి రాజనూత “అమ్మాయీ! నిజం చెప్పు నీ పం తారణ శాడా?” అని అడిగిందిం

అ ఒక్క ల్‌ చ్వారా పీడ అన్ని విషయాలూ ఆగ్భమయ్యాంజ, ఆమె అళాళ సౌథాలూ, మనోవా ర్మ్యాలూ హూలి వేల పాలయ్యాయి. అహో! ఈ ముగ్గురు మూర్జులూ శలినీ తారిణీ అనువని తన్నిక్కడప తెచ్చారు. తానూ మోసపోయి ఏదేదో కలలు కంది! అ కలలన ఇంద ఛాపఫు రంగులు వూను బంది! అశాభంగం వలన, ఆనవాయవలన) ఆఅవోళం వలన నీక ఎడ ఆగ్ని పర్వత మయింది. ఆమె నోటి నుండి మాటలుః లావాలా దూసుకొచ్చాయిం

చేను తారిణ్‌ శాదు. మిధూ ర్త శాజవంళంలో ఫుట్ట లేదు, తళుడ 'జెళునలతో మూస్థలయిన మగవారికి మ లెక్క 0చి వలలో వేసున నే టక్కు లాడిని శాన, నేనొక పేద కుటుంబంలో ఫుట్టివ జీదరాలిని తాళి కట్టిన భరతో సగౌరవంగా శాఫుకం చేనుకు నే ఇల్లాలిని, మి మూ్థ్రక్వం శారణంగా నన్నిలా బజారు పాలు చేళాన ఇళ్వుడు నాగ రేవిటి ₹” అని రోదించింది వీత,

“ఆమ్మాయి 1 ఆనవసంగా నొడన చేరక, రెళలియనండా జరగింది ఈ పారకాటు, నిన్ను మళ్ళి వెన్క తీసున వెళ్ళి వదిలే ఏర్పాటు చేయిప్తానుం తప్పిదానికి &మీమిందుి) అంక రాజమారం

“రూ కేమి స్యార్థపరులు 1 మహాపాఫులు, నాభర్హ "కేమని చెపు? మికు దగా చాకణ్యం లేని (శూరులు, వన్నిల్లా ఆరడీపెట్టిన మీ వంళం కుమూల౦ంగా నాశనరుము పోతుంది..ఎ

అక్కడ నిలకలేక రాజమాతా, ఠాకుమారుడూ చరచర ళ్ళి పోళూకు, పోతూ పోతూ శ్యాన్‌ వింగ్‌ ని గట్టిగా చీవాట్లు పెట్టి వెళ్ళారు ఆకడు మమాపణ కోరుతూ సంజూమిపీ వెబునూ వెళ్లాడుం

వాళ్ళు వెళ్ళాక నీత కళ్ళనుండి నిరంకరాయంగా అృకుధార (పక హీుచింది. పుకాణగాధలలోవలె సీత శే గనుక క్తి వుండి వుంకే వాళ్ళ ముగ్గురిని భ పసం చేసి వుండేది,

శిరటా ఆ ౭?

ఉఆహా 1 ఎక్కడికీ వెళ్ళినా అ రాతశని తన కృతువుగా ఎదురవు

తూంది, లేన ఆశలను ేలపాలుచేని తన జీవితాన్ని నాశనం చేయడానిక వే

ుట్టినట్టుంది. ఓసీ మోవానరూప రాతసీ | నిన్ను నాశనం చేయడాని

శిరడయిశా వీర పురుషు కెనడయినా కాణా * నిన్నీపారి చూసే విషం సెట్టి చంపుతాను. పీడా విరగడయి పోతుందిం”

అవమానానికీ ఆశాఫం గానికీ గురయిన సీత మనసులో ఇబునంటి దారణ చుయిన అలోచనలు తలెత్తాయి,

ఆ తఈక్వాక అన్నీ త్వరత్వర గా జరిగాయి... అటా స్టేమన్‌ 'కెయిటింగ్‌ జడిలో బార్చొవ్న సీఠద పపెవన్నీ తన జీవితంలో జరిగిన పంఘటవనలనివీంచ శ్రేడుం

ఇక్సూడేమి చేయడం ? ఛవిన్వుత్తు అన్నది ఓటి వున్నది దానిని ఎట్లా చిద్దుకోవడం శికన చేతిలో ఢిల్లీ $ లు టీక్కట్టు వుంకి, నిజమే, రెలు కొడి శేపట్లో క స్తుంది కాని ఢిల్లీ వెళ్ళి ఏమి జీయడం * ఆయన మొహం ఎట్లా చూడడం ? ఆెండు రోజుల నుండి ఎక్కడి కెళ్లావని అడిగి తే ఏమి చెప్పడం? అసలే శారణం లేవండా మండిపజే ఆయన తన్నసలే నిరాశరించ వచ్చు శడా... నూర్యాతో కలిని తానీనో వృట చేసినట్లు అనుకోవచ్చు కదా? ఆలాగనునం శే రన్ను వ్వీశరిస్తారా జరిగినదంతా చెబుర్రే కట్టుకథలనవచ్చు కచా నమ్మక పోవచ్చు కదా1 అగ్నీ జరిన తనళే జరిగిన దానిని నమ్ముడం శస్టంశా వున్నప్పుడు ఆయ వెట్లా నమ్ము తారు క అయనను ఎట్లాగయినా వదలి 'కెళ్లాలని మొదటే అనుకున్నట్లుగా చే క్షేనో ? అయి కే ఎక్కడికి పోవడం ? కన్నపట్నంలో వాసంతి వుంది, శాని అక్క_డికి వెళ్ళి అత్త మామల నెట్లా

చూడడం | ఊష్నట్లుండి ఒంటరిగా వచ్చినందుకు ఇారికేమి శారణం చెప్ప గలము ? అంతకన్న సూర్యా భెప్పివట్లు కలకత్తా పోవడం మంచిది. అక్కడ అలీఠ స్నేహితురాలు చిత వుంది. ఆమి ఇంటికి మొవట వెళ్ళి అక్కడి నుండి చెన్నపట్నాని! వుక్తరం రాయాలి. అక్కడి పరిస్థితి ఏమిటో తెలును శచ్చాక వెళ్ళీకచ్చు...అయివా మద్రాసు కెందుకు వెళ్లాలి! శలక త్తాలో

ఏ2ం్ర శెరటా లు స్వతం[రంగా (కశచాని! ఒక ఉఊదో్యోనం చూచుకోవడచయే వంంచిది. ఈ తోజాల్లో వందణో ఆడవాళ్లు ఊద్యో గాలు చూచువంటూ వాళ్లే శాళ్ల మోద' వాళ్లు నిలబడి వున్నారు, అకే విధంగా తానూ ఒక ఉద్యోగంలో చేరి, తర్వాక చాసంతికి వుత్తరం రానీ చానిని తన దగ్గరవ వీలివీంచుకోవడం మంచిగేమో। ఇట్లా పరి పరి విధాల అలోచించిన నీత చివరవ కలకత్తాకే వెళ్టాతుని నిర్ధియించుకంది. త్రిశ్ల (ప్రపంచ మహా నగరలలో ల్ల ననయొవన శోభతో విలనీళ్లేది కలకత్తా నగరం, అ నగర సుందరి సుందర శరీరం మిద సీలిరంగు పట్టు పమిటవలె వొయ్యారంతో పౌరుతుంది ఏరు ఆ పమిటివ్‌ అంచులన లె ఆ ఏటీ కి టూ, ఆటూ పచ్చటి గడ్డి మెదానాలు వున్నాయి, వీటి నడుము చి త శారుడు తీర్చిదిడ్డిన చీకంవ బె ఇెట్టు ఇీమలతో నిండిన ద్వీపం అఅరారుతున్నది. ఏటి నీటిలో అక్కడక్కడ శెల్లటి పత్తులూ్తూ పడ కలూ, కనువీ స్తున్నాయి. వీటి మధ్య ద్విపం నుండి పతుల్బ కిలకీలా రవాఖ గానాన్ని చల్లటి పిల్ల గాలి వలందిశలన మోసుకు వెర్తూందిం ఉత్సాహవూరిత మైనంఅ పాయం సమయాన వీటి ఒడ్డున గడ్డి మిద అక్కడక్కడ స్రీలు, ఫుడషులు వాళ్చాని వున్నారు. కొందయ వీశాంతంగశా గడ్డి మిద పడుకుని పగటి కలలు కంటున్నార్యు కవితలల్లుతున్నారుః కొందరు గుంపులు గుంపులుగా హర్చొని వాదించునంటు న్నారు, 'జేవవట్నం వకీల దామోదరం వి్‌్రె శీ్డున అమర్‌నాధ్యూ ఆకడి భార్య చిళ5ళా ఆక్కడ కూర్చొవి వున్నారు,

జరటాఆ తపప

“ఈ అందం తిరుచెందూర్‌ సము(ద తీరానికి బూడా శేదు”” ఆంది చిత,

4కన్సీక్టిి చా ఈ వంగబేశం మిద మోకా తగ్గనట్లుందిం చనాళశేమో ఈ

సరచ్సు సంతోషం కల్షించడం లేదు; దుఃఖం కల్లిన్తూంది తన ముద్దు బిడ్దఅ

చయిశీయ స్టితిని చూచి వంగమాత శార్చిన కన్నీరే ఈ శరస్సేమో నని పిన్తూంది?

ఈళజక్టపఫ్సుడు మిరు “బంకించం[దుడి నవలలను, రపీం్శదుడి గీ్‌ళాలనూ వడివి వంగమొాత శార్చిన అనంద భాహ్యాలే ఈ సరస్సు.” అన్నారు గుస్తండా ?

*ఆ ఆనందాన్ని భయంకరం యొనుం వచ్చి మాయం వేనింది, అశలిలో ఆలమటించి చనిపోయినవారి ళవాలు వీధుల కిటూ అటూ _పడివుం టే ఇంకా శవిత్వా లేమిటి, జాచాలేమిటి ? అందుక నే గాంధీ నువాత్ళు దన్నాడు! ఆకలితో జనులు అలమటించే చేళంలో కళ ఏమిటి, కవిత లేమిటి, పాట శేమిటి ?”” రాట్నం మోతయీ నుధురాతి మధుర మెన చంగీతం అన్నాడు,

“ఈ బెంగాలీలు ఇంత వైవనళ క్ర జ క్రీ కఅవాళ్లు కదా! మరి జీవుడు వీళ్ల పెందుకిట్లా పరీ&ీ వున్నాడో శం అని విస్మయం (ప్రకటించింది చక,

“చింాలీలం మంచివాశ్ళే శానీ పీళ్లకో దుర్దుణం వుంది. "చాల సంకు చిఠ మెన దృశృథం ఒళటి వుంది. * బెంగాలీలు సై వజాతి జనులు, మిగిలీన వాళ్లు అధములు” అన్న భావం వుంది వీళ్లవ...ఆ ఎెడ్డ గుణం వుంది గనుక నే టేవుడు ఫిరి విట్లా డ్‌ండి న్తున్నాడు.??

“జీవుణ్ణి ఆంత కతినుడిగా ఎందువ చి్యతిస్తారు శెళ్ళన్ల వై తన్యుడూ, రామకృవ్ల పరనుహంసపా, ఏ జీళానందుడూ పుట్టిన ఈ భూమి విద్దల నాయన కరుణ లేకండా డండిస్తారా 1 నురేంద నాధ్‌ జెసర్టీః నుఖౌమ్‌ దందబోనుఅ చంటినాక్ళు పుట్టిన కంగ -జేశీయుఅన అ మొశ్రం స్వరాషహ్ట్రాభిమానం వుండీ

అన్వరయి అే పీర్‌ కష్టైలన శారణం ఏమిటంటావు 1”

వ0 శికటాఅ

“మను మ్యులు జీసే పనులే శారణం, ధనమోహం పట్టుకున్న పిెళాచాణూ పండిన భాన్యానంతా మాటలు కట్టి చాచివే స్తే మెనుం రావంచా వీమవు తుంది ఫి

**ఆ నునువుఅను “సృష్టించింది జేవుదే కశచా! సకఅ చరాచర జీవులలో, వస్తువులలో వున్నది ఆ దేవుడే కద ? కనుక నునుషులు చేస్టే బేవుడు నేని

నశే కద?

ఈమ్లైర్ర కమ్యూనిస్టులతో ఇేరి వావ్తీవలయి పోయారు. జీను మాతో మౌట్లాడ లేను.

“కమ్యూనిస్టుల వలన ఒక్క 'మేలయినా జరిగింది. ఓక నారీనుణి సోడ

మూతపడింది |” అని ఎక తాళిగా ఆన్నాడు అమర్‌ నాధ్‌.

కొంక సేపు వూరుజని చిత త ర్వాఠ__ను ఫామ్‌ చాబు ఇక్కడ వుండి వంకే ఫప్పుడు విప్లవం బయలుబేరి వుంటేది...ఆయన ఇప్పుడు మఅయా 'జీళంలో సమిళరి నున్న పెన్యంలో కారత వీరులు అసంఖ్యాకంగా వేరుతున్నా రట! (పాణాలను సెఠం త్యాగం వేయగల కైక్యాన్ని కల్గించిన అ కుభాన్‌ చాబే నిజమైన నాయకుడు 17” ఆంది,

“నుభామ్‌లాబు పట్ల నీమోజింకా తగ్గలేదు. మభాస్‌ వాలు జయిశ్సే వీమి జరుగుతుందో కెలుపా ? ఇంగ్లీ మువాళ్ళ పొలనట్‌ ఐదులంగా బెంగాలీ వాళ్ళ పాలనన నుంది 1” అన్నాడు అమర్‌ నాధ్‌ =

కానివ్వండి | పఠాయి వాళ్ళ శాళ్ళ (కింద నలగడం కన్న అెంగాలీఅ పౌలన (క్రంద వుండవచ్చు కడ ౧౧?

“*త్తుండవచ్చు కాని నీకింబాక వెస్పానే అలీ తంటా | బంకించం[ ద ఛటర్జీ “ఆనందమర్‌ ? నవలలో ఎవరిని సక్యోత్క్బష్టంశా చితించాతో "లెలుసాళి బెంగాలీలకు! *వంజే మాతరమ్‌? అన్న గీఠంలో. ఏడు కోట్ల జనులు' అే వంది, డానిని తర్వాత ముప్ఫై కోట్లుగా మౌర్చాడ బెంగాలీల కొచ్చిన దుర్గుణం ఇదేం?

*టాగూూర్‌. 'బెంచాలీయే శద ? ఆయవా అయన వగుదైక కటుంజం

శఇశరటాఅు క! గరించి పాడ లేదా? మిరు బెంగాలీల నిట్తా విమర్శిం చడం వావ నచ్చ లేదుః అందులోనూ మనం ఇక్కడ వుంటూ ఈ మాటలనడం జొ త్త్‌గా శాగు లేదు... ఇళ లేనండి...పొరాకు వెళ్లాలన్నారు కదా అంటూ లేచీంది చిక

ఆ జీ నిక్కడ ఎద్కన కాలం వుండబోను, తమిళ నాడుజ్‌ వెళ్ళిపోచా వనువ£ంటాను) అంటూ అమర్‌ నాఖ్‌ కూడా లేచాడు.

ఇద్దరూ వెళ్ళి శారులో ఎక్కారు

అమర్‌ నాధ్‌ , చి_శాలు జూలీగంజ్‌ లో ఒక అందమెన ఇంట్లో వుంటు శ్నారు. మును పెల్లా సరస్సు వద్దకు తరచు వళ్చేవారు. శాని ఇొను పీడితులు కలకత్తా నిండా చేరడం మొదలయి నప్పటినుండీ వాళ్ళు శావడం తగ్గిం చేళారం అంఠే కాదు! చ్మిక ఒక మును నివారణ సంపంలో ఫోరి పని చేస్తూంది మొదట అ సంఘం చారు బర్మా నుండి వచ్చిన ళర ణాద్ధల పనరావాసంకోసం కృషి చేళారు. ఆ పని ముగింపు వస్తుండగా ఈ కరువు (పారంభమయిండి, ముఖ్యంగా మోము పీడుతులయిన త్రీ పిల్లలకు వేవళేన్తూంది ఈ సంఘం,

ఇప్పుడు అ మొమ నివారణ పని ఒత్తిడి శాస్త ఠస్టి నందున ఆమర్‌ నాధ్‌, చికు శాస్త వీటి శాలిని పీల్చి, పొరా వెళ్ళి మిత్రులకు చూచి వర్తామని అనునన్నారు, పొరా వ్లేమన్‌ సమిపొన "పెద్ద పెద్ద వ్యాపారం సంస్థలున్న పీధు అన్నాయి

“మైోనుంలో అమీలాది (ప్రజల మరణించారంటారే ఈ వీధుల్లో మారం రడ్టీ కొద్దిగా వాడా రగ్గలేదే ,” అన్నాడు ఆమర్‌ నాధ్‌.

ఈత్రగ్గకపో తే పోనైండిగాని తమరు కాడ "సెనరి మిదళయనా వడిసి జవాభా తగ్గించే యర్నం చేయకండి...” అంది చిక,

“ఈ వీధిలో ఎవరి మొద కారు ఇెక్కించినా చాడొోళ బాక్‌ మార్కట్‌ వ్యాపారి అయి వుంటాడు. ఆట్లాటినాడిని చంపడం 'జీళసేన చేయడం) తెలుసా 1 అన్నాదు ఆనర్‌ నాధ్‌.

పౌయంశాలం రాతవుతూంది. ! శీరవై ఫుల వున్న దీపసాలం ఆలి ఆశాంణా కాని అన్నిటికీ ఏర్‌ _- రెయ్‌డ్‌ (వీకామన్‌ (ఏ, ఆర్‌, పి) దృష్హై

ప్త్ణిణ్ది శకటా ఆ తొడుగులం తొడిగివున్న 9డున వెలుతురు మందకొడిగా వుంది

మును"వెల్లా ఈ వీధులు దీపాలతో ఎంత ళోఖభాయమానంగా వుంలేవి! ఈ జపాన్‌ యూద్ధం శానన్నా వద్కిందిం కలకత్తా కళే పోయింది.” అండి చ్శికం

ఇట్లా ఆమె ఆంటూ౦ందగాచే దిన్కలు దద్దరిల్లేటట్లు “ఢాం ఢాం అని చప్పుడు వినబడింది. వెంటే ఏ, ఆర్‌, వీ. మెరన్లు ఒళ్లు కంపింబేలా తోకంణా గింశుసుు మనసా-గాయిం జపాన్‌ విమొనం జాంబులం (పమోగిన్తూందని, మెరన్లు ముందు "హెచ్చరిక వేయడానికి బదులంళా, తర్వాత హెచ్చరిక వేస్తుళ్నా యనీ ఆమర్‌ నాధ్‌ చిత తెలుసునన్నారు, వాళ్ళకిది కొ త్త అనుభనం; గుంజెలం వేగంగా కొట్టువంటున్నా మ, చక అమర్‌ నాథ్‌ భుజాన్ని గట్టిగా శట్టునం5. ఆరడు నెమ్మదిగా శారును వీధి పక్కగా ఆపాడు, వీధిలో ఇనుక జేస్తే శాలనంతశా వుండిన జనం ఒక్కరు కూడా లేవండా మౌయమయ్యారు. శార్దూ ఇరర బండ్లూ ఆగిపోయాయి.

శాంబుల శబ్దం ఆగి ఆముదు నిముహేలయింది. “ఇహ పోవచ్చు) అని చారనుకుంటుండ గా శనులు మిరుమిట్లు నొలి*పే వెలుంగు కనబడింది! నంద మూర్యుళ్ళే వెలుగది 1 పెంట నే మొోయమంయింది అది, వ న్వెంటనే పెద్ద గా... (్రహృాండం పగిలిపోతున్నట్లు - శబ్దం! మోటారు ళార్లు వణీళాయి. వాటీ అద్దాలం పగిలి రాలుతున్నాయి చుట్టుపక్కల జనుల అ ర్హనాదాఅః విన్సి కృన్నాయి.

ఇంతటితో ముగియలేదు, దట్టమైన నల్లటి పొగ, ఆ పొగ ఎరటి అన్ని జ్వాలలు భూమినీ దివిసీ వీశంతే వన్నాయిం

ఇంత సేవూ అమర్‌ శాఫ్‌ ను గట్టిగా పట్టువ వే వుంది చిత, ఇప్పుడు గజ గజి వణికిపోతూ అడిగింది, “ఏమండీ, ఏమిటిది % ఇంత "పెద్ద జ్వాల లేమిటి 1”

అబ్వప్ప్రూలే నాకూ బోధపడుతూంది. టి, ఎక్‌, టి, అశ (పీఅండు తుందు గిడ్డంగి అగ్ని (ప్రమాదచాని॥ గురి అయి వుండాలి, అందుకనే అంత “పెద్దా చప్పుడయింది” అన్నాడు ఆమర్‌ శాధ్‌ =

  • కారును వెనక్కు (శిష్పండి. ఇవాళ పశొరాకు వెళ్ళ వద్ద,”

శెరటాలం న!

ఈక్లా స్ట అగు, నా చేతులు వణకడం తగ్గనీ వారా వెళ్ళాలన్నా "వళ్ళ లేము ఇవ్వాళ 1? అన్న అనుర్‌ నాధ్‌ మొటల నిజాన్ని బుకావు చేన్తూ మంటలు ఇంశా ఇంశా వె పెకి లేవసా-గాయిం. చిన్న చిన్న మంటలు వ్‌ అకంభమయ్యాయి, పొగల తెరలు ఆఅశాశాన్ని కస్పివేయపాశాయి. జనులం శేఠఅతో ఏడ్పులతో నిప్పంటునన్న చోట్లన పరు 7డుతున్నారు, వలువై ఫుల నుండి 'ఠంగ్‌ ఠంగ్‌ "మని గంటలు మోగించునంటూ అగ్నిమౌపక శకటాలు వడ ా తల్లి వస్తు న్నాయి

అమర్‌ నాథ్‌ చిక కారెశ్కారు, శారు ఆ ఏీధి చాటి (వక్క వీధిలో వెళ్ళిండిం అక్కడ కొద్ది దూరంలో జనం గుంపుగా వున్నారు. ద్యరట సి చూసే ఒక మార్వాడీ దుళాణంలోకి జనులు దూరి చిత్తం వచ్చిన పామొన్తు తీసుకుని పరుగాడుతు న్నారు, ఆ జనసమ్మర్జాన్ని చూచి ఆనర్‌ నాథ్‌. కారును వెనక్క. మళ్లిద్ద కూ అనునవ్నాడు. కాని జీేశ మంచి చారి ఏదీ లేదు. ఈ అఅగా జనానికి భయపడి వెనకకు తిరగడమా అన్చించిండ. ముందుకు, అ జన సమ్ముర్దంలో శే శారును వఫడిపాడు, కొందరు శారు జాసట్‌ను చేతిలో శట్టారు; మరి కొందరు తలుపులు తట్టారు, కొందరు బండిని లాగి ఆపుదావవి యత్నితచాడం “హేయ్‌ |? ఆంటూ 'బెదరిన్తూ. అరిచారు కొందరు, ళమ్రైత్రో మాతో 1) ఆని అరిచింది ఒక గొంతుం

భంకు భయంగాీ శారును నుందుకు తోలాడు అనుర్‌ నాథ్‌. ళాని ఎవరికీ ఏమి అపాయం వాటిల్ల లేదు జనుల గుంపును దాటగాజే కార జీగాన్ని "హెచ్చించాడు.

ఉచ్చితా! చూకావా నునవాక్న లక్షణం 7 ఎక్కడో. కాంబులు పళ్రాంణి | ఎక్కడో నిప్పంటుకుంది! ఇక్కడ దుశాణాలు లొల్పగొడం శుశ్నాడ. ఇంతోటి జేళానికి స్వరాజ్యం ఒక్క కే రన్కవ 1

కొంత దూరం వెళ్ళాక పీధి పక్కా ఒళ బన్సు (పక్కవాటంళా కడి శాఅతుండడం కనపడింది

“బఎస్స్బుక నిస్పంటంజందడండీ శి?

పైత శజఇజరటాలు

శ6్రవ్రడ్రో్‌ నిప్తు పెటి వుంటారు 1

ఎందుకూ క?

*ఎందుకేమిటీ ? గూండా వెధవలహూ, అక తాయివం!? లహ శారణూ లలో పనేమిటి? వాఠ్య, మొనభంగం, నిప్పు "పట్టడం, దొంగఠనం.... ఇవన్నీ నిమ్కెమకర్శల్లాగా చేస్తారు వాళ్లు క??

కొంత దూరం వెళ్లాక వీధికి పశుంగా ఎవరో పడివున్నట్లు కనపడింది. ఆది స్త్రీ రూపంకలె ఆనించింది. ఆ (ప్రక్క జే ఒశ'బ్భాయి వంగి విల్ళుని వున్నాడు,

“*జిప్రండ్తి | అపండి 1? అని ఆరిచింది చిత.

శారాగింది. అది చూచి ఆ అబ్బాయి శాలి$ బుద్ధి వెప్పాడు.

ఆ అబ్బాయి ఏం ఛే నున్నాడు 7” అవి అడిగింది చిత.

4 చేతి 7 జుల్ని తీయలోతున్నాడు, మసల్ని చూచి పారిపోయాడు,?”

ఉబద్దరూ దిగి ఆ పడివున్న మనిషిని సమిపించారుం

“అయ్యో 1 మ్మదాను టెఫు అమ్మాయి | నయనూ ఎవ్క న వున్నట్లు లేదు” అంది చిత్రం

“మాను వెపు అమ్మాయి అని యముడు వదిలిపెడ తాదడనుక న్నా వాళి చూద్దం అయిందిగా పోదాం పద 1” అన్నా దమర్‌ నాధ్‌.

(శ్రీంద పడివున్న జీ ముక్క దగ్గర జేలుపెట్టి చూచింది చిక, ఊపి శాడుతూంది, ళ్‌ పాణం వుందండీ ! తొందరశా పట్టుకోండి” అంటూ చిత అ యువతి తల [క0ద ీతులు పెట్టి వెకెత్తింది. *ఎందుకట్లా వెట్టులా నిల్చుంటారు ? ళాళ్ల పక్క పట్టుకోండిం?

“ఎవరో చారిని పడివున్న ఆడదాని ధర శ్రమా అని *వెట్టు” అని చీవాబ్లా లినదం....అ పెన అఆ ఆడదాని శా్ల పట్టుకోవడం __ ఇదీ మన ఆదృష్ట్రం కన ఆంటూ అ పడివున్న యువతి శాళ్లు పట్టు బని పెశాత్తాడు అమర్‌ వాధ్‌ ఇద్దరూ కలివి అమెను మోసుకొచ్చి కారులో స చేశారు

*నడపండీ ! వేగంగా నడినీ ఒక ఆాతాన్ని శాపాడండి (1?

శెరటాటు జా శారు నడుపుతూ ఆడిగాడు అమర్‌ నాధ్‌ ఈ జ్యడీకి [77 శవం కెక్కడికి ₹ ఇంటి శీ లాం “వటిళా అము లే శారు నాపేస్తాను. ఈ దిక్కు మెన్ర లేని మనిషీ... మనింటిలో చచ్చిజబాచుంళే ఏం ఇీస్తాం....?”” అన్నాడు అమర్‌ నాథ్‌. “ఎంత డయలేని కారండీ మిరు! ఆయితే అనాధళరణాలయాని!' నదపండి కారును...?” ఆంది చక శాన జేగంగా నడపసాశాడుం. జేగంగా గాలి ఇంవూం మోదవ ఏపీది. నతదువలన కాబోలు ఆచేతనలా పడివున్న అ శ్రీ మొహంలో కొంత కదలిక కన్పించింది. కరణాలయం ఖీరాక [పథమ చికిత్స చేసేసరికి అమె పరిస్థితి" బాగా మెసుగయింది, ఇంక (పాణానికి అపాకుం లేదని కేలునునన్నాక చి, ఆమర్‌ నాధ్‌ జగ్‌ డినుండి వెళ్ళిహోయార్కు వ్ర్‌గ్‌ (పొద్దుట ఒక అర గంటసేపు కాశా వర్షం టరినినందున కలకత్తా పీధులం కు భంగా వున్నాయి. వీధుల కయప క్ర వున్న భెట్ల నుండి నాననీటీ బొట్లు ముత్యాల జల్లుగా రాలంకున్నాయిం పతులు తను ఠరడినీన "కెక్రఅను విదిలించుకుంటు న్నాయి, మేడ నసాఠాలో నిలంచుని ఈ దృళ్యాన్ని చూనూంది. ఆమె భర్త అనుర్‌జాథ్‌ ఆఫీమవ వెళ్ళడానికి తయారు అవు కున్నారు “ఇవాళ తొందరగా రండి. వాన వరినినందున వెడవునట్టుమవోహారం ఇా- వుఠటుంది. నునం వెలండాం?? అంది చిక

-థివ6 ఇరటా అః

పళే సలే! ఆ రోజు కెళ్లింది చాలదా ? ఇవాళ గూడా దారిలో ఏ ఆబలనో రవీంచాలా ! ఈ జబాబరబండదీ అంతా లేవండా మంచి పసీనిమాన పోదాం పద | “అన్నా_కరసీని వచ్చిందట 1?”

“మో మొగ వార్ల పోకడే విచ్శితంగా వుంటుంది, వీనివమాలోనో, చాటకంలోనో గనుక ఒక అవాధ క్రీ వీధి (ప్రక్కన పడివుం టే జాలితో శ8% పోతారం అటే నిజంగా జీవిరంలోనైలే మఖం (పక్రన తిపప్పేనీ నంటారు ! ఎవరో ఊరి పేరు లేని ఆడదాని పట్ల మా కింత శాఠిన్యం ఎందుకు)?”

“త్తశిర్రు పేరు లేనందువల్ల చే మనం జాగ త్తగా వుండాలి. ఆమె యోన్య శాలె నే తన ఫూరూ పేరూ వెప్పణానికి జంక నేల ! ఇప్పటికింకా చెప్పలేవు శచా ఫి అన్నాడు అమర్‌ నాథ్‌

“+డ్రానికేం, ఎన్నో శావణాలు వుండవచ్చు. చాలా దుఃఖాల పాలైన నునిషి లాగుంది. అనాధళరకొలయఫు వార్డన్‌. చాదురాణి ఈ యువతిని చాలా పొగడుకుంది. రోజూ యాఖ్లి మంది పిల్లల స్నానాలు చేయి స్తుందట, ఆలస టన్నది లేవండా పని న్‌! స్తుందట. అమె యిః కాలే వుండిపోలే తనళంతో సహాయం గా వుంటుందని చొదురాణి చెబుతూంది.”

“అంత మంచి వ్యక్తి అఆయలే తన వివరాల నెందుకు చెప్పలేదు ₹? అన్నాడు అమర్‌ నాథ్‌ మళ్ళీ,

*ళష్ట్‌మ్రో ఆ మి వెంగుడు మిలాశగా దయలేని చాబేవోూ, ఇంటీ నుంచి జెళ్ళనొట్టాడేమా, ఆని చెప్పడాని కీమె నిగ్గు పడుతున్న దేమో 17) ఆంది చిక,

ఈ ఆఅలాగేంి ఆయితే ఎన్నడో ఒకనాడు నిన్ను ఇంటినుండి వెళ్ళళాదశా, చూన్తూండు?? అన్నాడు అమె భర్త

“ఆటా చే స్లేనా 'జీనీ మం: అమ్మాయిలా వూతో్క్కో_నుు నన్ను కళ్ళ -గొట్టిన ముద్దుత భర్త ఎవరో పపంచమంతా ఇాటుతాను”” అంది చిత్రం

పనివాడీలోగా ఆరోజు వచ్చిన వుత్తరాఅన్నీ తెచ్చి అక్కడ "పెట్టాడు, -ఆకుర్‌ శాధ్‌ వాటీని మొదట చూశాడు, ''శ్రీయతి చితాశేవికి అలితాదేవి "శాసినటాన్నార)) అంటూ జక వుత్తరం తీని ఇచ్చాడు, తర్వాత కన ఉళ్త

శఇరటాలా ట్‌

శాలను చింపి చూడసాగాడుం

చితతన వుత్తరాన్ని చదివింది, “విన్నారా ఈ కథను క అంది, అమర్‌ వాధ్‌ కలె తి చూకాడు.

ల్రల్రిద్ర అన్నయ్య నూర్యా ఢిల్లీలో పోలీసు వారినుండి రప్పించువ పారిపో అాకాడట తుపాకితో జాడా శాల్చ్బడట ! అప్పుడు పోలీను అతడిని ఆకెస్టు వేశారట, నూర్యావ "పెద్దగా చ్బ తగిలి అస్సత్రిలో వున్నాడట- లలిత వాల కాధపడుతూ రానింది... సీత ఊన్నట్లుండి ఒళ రోజు మాయమయిందట, వి కబురూ లేనండా అదృళ్య మయిందట 1 నూర్యా పట్టుపదడమూ, సిక అద్యళ్యం శావడమూ రెండూ ఒళే రోజు జరిగాయిట, సీత భ ర్త లలిక వాళ్ళ నాన్నశినర్నీ రాళాడట! ఒకజేళ సీక రాజంపీటట్‌ గాని, జీన కట్నానికి గాని వస్తుంబేమో, వన్దే తనన వెంటే తెలుపమని రాళాడట 19? అని శౌప్పీంగి చిర,

ఇది వింటున్న అమర్‌ నాథ్‌ ఆలోచనలో మునిగాడు, ఉన్నట్లుండి అకడు “దిశా! నాలుగు రోజుల ముందు ఢిల్లీ వా ర ఒకటి పత్రికలో వర్చింది, గుర్తుందా 7 అంటూ గడిలో వెళ్ళి పార దినపతికల కట్ట నండి, తనన శావలనీన నాలంగు రోజుల (కిందటి పత్రికను తీసువవచ్చాడు “*ఆ..,ఇదినో ఆ చార్హ |?” అని చదవపాగాడు.

కళవాలుగు రోజాల (శ్రీంద నూర్య నారాయణన్‌ అన్న వీప్ల వవాదిని పోలీనులు అరెస్టు చేశారన్న వార్త ఈ పశ్రిక పాఠవలన తెలిసింటే, ఖైదు చేస్తుండగా పోలీసుచారిని ఎదిరించిన శారణం-గా జేర న్తుకికి బలంగా గాయాలు తగిలాయి. చికిత్సళని అతడిని పోలీసువారు ఆస్పత్రిలో చేర్చారు, నిన్నర్యాత్రి అతడి కాపలా శాస్తున్న పోలీసుల కంట్లో శారం గొట్టి అప్ప్మతినుండి పఠా ఆయ్యాడట[ ఆత దెట్లా తప్పించుకో గలిగాడో పెద్ద మర్మంగా వుంది, రవుస్య వరిళోధకళాఖ వారీ విమయమె ఆతి తీవ్రంగా అ న్వేషణలం జరుపుతున్నారు,

“మార్య నారాయణన్‌ అరెస్టయిన తోజే మాయనుయిన విస్టవళారిణి ఇంళా దొరక లేదని "కెలున్తూందిం ఈమె చాల పానుర్ధ్యం కందవీ, ఢిల్లీలో

వఇశిరి శకటాల

30డు పేర్ణతో తిరిగిందసీ పెద్ద పెద్ద ఉద్యోగ నులతో శాటు కలవీ మెలనీ తిరిగిందనీ అెలియనన్తూంది. ఈ మె గురించి గూ జా రవాస్య పకిళోధకళాఖ వార శ్వేషణలు జరుపుకు న్నారు”

ఈ వార్తను సం్యభమంతో చదివిన ఆమర్‌ నాథ్‌ ఇట్లా అన్నాడు: “వీమంటావు చితా! ఈ వా ర్తలో “నూర్య నా రాయణన్‌ ” అని చదవగాచే శాన మన నూర్య్యా పీ గు స్తవ కాీలేదుు అహా! చారెంత గటివాడు

టీ | "ఇన్ని వోజబాలూ బోలీసులట్‌ చిక్కవంచడా తిరగడం శాదు, చిక్కాక అస్ప్సతి తుండీ శాపలావుండ గా రప్పించువన్నాడం కే మాటలా,4.,ఏం,మాటాడ కేం?

ళన చూర్యా చేనీన పని గొప్పది కాదూ [౫

“మీ సంార్యా గొప్పదనం ఆట్లా వుంచండి! జే నింళో విమయల శరించి ఆశోచి స్తున్నాను-మౌయమయిన నీర్‌ గురిం చేం,.ఏీవాండీ 1! ఇతాళ ఆఫీసును సెళవు ెట్టండిం ఈ వేళ అనాధళరణాలయం వెళ్ళాలి

6ళవ్రంద్రుకు 239

“ఎందుకేమిటి ? అ గోజు మనం అక్కడొక స్త్రీని వదలినచ్చామే, "ఆమె గురించి శాన అనుమౌనంగశా వుండి+?

“9క వేళ ఆమె సీలేమోననా* ఏడ్చినిట్లుంది సీ అయిడియా! ఢితీ

ను! న! తెక్కడం కఅకత్తా ఎక్కడ? ఆమె భర్త రావీసట్లుగా అమె జేవపట్న మో శాజం *పీటో కెళ్తుంది గాని ఇక్కడి కెందుకు వస్తుంది?

ఆహాహా! ఏమి తెలివి [| సీక విప్లరచాది ఆని మరిచి మాటాడుతు శ్యారయ్య గారు... రాజంపేకో బేవపట్నమో వెళ్లే బోలీసువారికి నోటీకు “ఇచ్చిననకే! ను నరుగుగా వుండడానికి కలక త్లాకన్న మించిన వశే ముంది? అంచేత ఇక్కడికే కచ్చి వుంటుంది, మిరు ఇడివరకొక సారి సీతను చూశారుకశదూ ॥ అమెను గుద్తపట్టగఅరా |?

“ఎప్పుడో పెళ్ళిలో ఒకసారి చూళానం తే! పదేళ్ళయింది. ఎట్లా 'గుద్తంటుంది ళం ల

ఈ ఇప్పుడొచ్చి కాస్త నిదానంగా చూడండి. చూచి ఆమి నీరేనా న్స చెప్పండి

శఇరటా అ ఒ99

44 ఆ్రమ్సై పీతీయతే నాశేమి, కాకపోతే నాకేమి? నుజ్వే కనుక్కో! "జీను నీన్ను ఆనాధ్మాళనుం దగ్గర వికిచివెళాను. అన్నాడు అమర్‌ నాధ్‌.

అ పాయింళాలం ఆరడాఫీకునుండి శ్వరశా ఇంటికి నచ్చాడు, ఇంటి శున్ముంముందుకా కాగగా నీ చిత్ర పరుగిత్తుకొచ్చింది. ఆమె ముఖం కళజా ఫ్రందిం

4 ప్రమిటి కధ! 'సంతోమంగా వున్నాజీ?' అని పఅకరించాడు అమళ్‌ జాధ్‌ 6

ఈ ఇంతో షానికి శారణం వుండి 1”

ఈ ఆ అమ్మాయి ఎవరో తెలిసింది శాబోలం క

  • అవును జీనూపాంచింబే నిజమయింది] అట్లా థందబోదు అనీ శాదించారు ₹

వాళ్ళిద్దరూ లోపలికి వెళ్ళారు బోల్లో సోపాలో జూర్చు3 ఉత్తరం శదువువంటూంది ఒక యువతి, ఆమర్‌ నాధ్‌ ని శ్చేష్టడయ్యాడు. వీరి రాకను చూచి అమె లేచి మేడమోదికి వెళ్ళింది.

ఆమి వెళ్ళొక---*చిిశా! ఈమె పీశా? ఫలానా అని రెలంకు శోవద మేళాక ఇంటిళే తీసుకొ చ్చేశానా (౪ అని ఆడిగాడు. అమర్‌ నాథ్‌,

ఆ కన్సు మరి! వీదయిశా శార్యం శుద లెడిలే సాంతం నేనిగాని వూర్కోోవని తెలియదూ!” అంది చిక

4 తెలియళేమి కి ఈ ళనిదేవత నింట్లోకి తీసునవచ్చి (వ్రలిస్టిం చాష్రగా]??

ఈ వాలు చాలు, నోరు మూసుకోండి 1

శక చిక్తం జీ౨ చికర్తిం, ఈ అదృష్ట దేవంను, గంధర్వ శాంతను ఇటత్‌ అిలుచు కొని వచ్చిన శారణం "చెయ్యది,

46 ఇాలు వేషూలం | శారణం వీముందికీ మనవేపు శ్రీః మి పాణ స్నపాతుడు నూర్యాస అత్తకు ఈరు* అట్లాంటి దానిని ఆనాధ *రిణాల యంలో ఎట్లా కదిలి రమ్మంటారు1”

తి ఆజరటాలు “వదిలిన స్తే ఏమి ? పె పెచ్చు ఈమె సీతేనని హోమో ఏముటి $? ఉమ్రిరు నన్ను శరణాలయం దగ్గర వదలి వెళ్ళిపోయారుకచా! వంట ే ళ్ళి సీకతో మొట్టాడానుం యదా,ప్రశారం అమె ముభావంగా వంది పిల్లి అన ఆహారం అందిన్తూంది. [ప్రక్కన నిల్చున్న చౌదురాణితో మాట్లా గురూ జీను, సీత వినేటట్లుగా, నూర్యాగురిం చిన వార్థ ఇిప్పాను, శాన్నే శ్రరశర్వాక నన్ను వెతువ్కంటూ వచ్చింది నీక, చాదురాణితో వెన్నినవా ర్త వీమిటవి అడిగింది. నూర్యాను గురించి ఆమెకూ ెన్పీ..*ఆయినా సీశెందు శంక కుతూవాలం€?' అని అడిగాను ఆమె నూరు పలకలేదు. 4 ఇాదగ్గర ఎందుక దాస్తావు! నువ్వు సీఠవుకదూ ఖం అనగానే ఆళ్చర్యపడింది అమె, తర్వాత అన్నీ ఒప్పునంది. మన ఇంటికి రమ్మన్నాను. ఆమె ఒప్పుకో లేదు, శరణాఅయంలో వీల్ల అన్‌ సీవచేయడ మే ఈనవ హాయిగా వుందని వెప్పిందిం మా ఆందరిలాగే వారానికి రెండు రోజుఅపాటు నంతులం వేసువని కరణాల “ఈంలో సేవ చేయవచ్చునని శనీ, బలవంతంగా ఇంటికి తీనుకొచ్చాను... శారయు శ్రి చూశారా క “అద్భుతం 1 నిజానికి సీలాంటివారు ఆ నీ, ఐ, డి. శాఖలో వంచాలి. అీళపోబన్తే యు, జీ, లు ఇట్లా పరారీ ఆవుతు న్నారు!” అదా, జీ, అంకే ఏమిటండీ 17 ఈ___ఆంశ్ర్రే 6ఆండర్‌ తాండోొ అని ఆర్థం. పోలీములద చిక్క శండా అజ్ఞాతంగా తిరిోవారికి *'యు,జీ+ అని ముద్దు “బీర... ఈ (పక్క పీధి చివర కొందరు పోలీసులూ, సీ, ఐ, డి.లూ నిల్చుని వున్నారు వాళ్ళు ఒక యు, జి కోసం వెతువరున్నాగరట! అని ఆమర్‌ నాధ్‌ అంటుండగానే పీధీవై పు చాలమంది ఇంట్లోకి పవేశించినట్లు చప్పుళ్లు వినిపించాయి... ఎవరో నని దంపతులు ముందు వెపున వెళ్ళారు పోలీసులూ, ని, ఐ. డీ, లు వచ్చి నట్లు గమనించారు. చిత్ర తఅ గిరగిర తిరగ సాగింది? వచ్చినవారి వాయకడయిన ఇన్స్‌ పెక్టర్‌ అమర్‌ నాధ్‌ తో చెప్పాడుం ఈఈ యు, జీ, (క్రీ చాల లెలివిగలది ఢిల్లీలో సీత తా౭ంణి అన్న రెండు

శఇరటాలు 41

“"ఫేర్ల తో తీ8%ి పోలీనుల కంట్లో. శారం కొట్టి ఇక్కడికి వచ్చింది, ఇప్పుడు జరిగించేమిటో చూడండి! ఆనాధ శళరణాలయానికి మేరు నస్తున్నామని "తెలుసునని, అఆరఘంట ముందుశా మి ఆవిడకేదో కల్లి బొల్లి కలుర్లుచెప్పి రూ ఇంటి! వచ్చి చేరింది. మిరు ఇంటికి వచ్చాళ వద్దామని కాచువని వున్నాము.”

౪ ఇన్స్‌పెక్టర్‌ |! మిరు పొరబడుతున్నార్డు. ఈ మెను "జీనెరుగ దును, ఈమె యు. జి, కాదు; విప్లవవాదీకాదు.” ఆన్నాడు ఆమర్‌ నాధ్‌,

4 మో కెట్లా 'కెలుస్తుందండీ? శానలపిన అథారాలు మొవద్ద వున్నాయి

జ!

ఖొటోకూడా వుంది?” అన్నాడు ఇన్స్‌ పెక్టర్‌,

శస్నీళ్లతో పెకి పరుగాల్తి సీతకు వెన్ఫింది చిక,

మొదట సీతవ విషయం ఏమిటో అర్థం శా లేదు, తర్వాత 'లేట త్ల వయింది. ఆమెన పెద్ద భారం తగ్గినట్లుంది. విక్క_డికి పోవడం, ఏమిటి జేయడం. అన్న సమస్యల తీరి పోయాయి. చెరసాలలో! వెళ్లి (పళాం ఈంగా వుండవచ్చును. నిద్యావఠులు) శౌరన కుటుంబాలత చెందినవారు అయిన శ్రీ ఎందరో ఇప్పుడు వెరసాలల్లో వుంటుండగా తనేమి కచ్చింది ?

చాసంతి నిపుడెల్లా చూడడానికి వీలులేదు. అదీ పిశందుణ నుం చిజే... దానిని చూచి ఏం చెప్పడం? నాన్న గురించి అడిగితే ఏమి చెప్పడం? అవ్వదగ్గర అల్లారు ముస్తుణా ఉెకుగుకూంది, అబే పదివేల, మంచి కాలం కచ్చి అన్నీ చక్కటపిడి తే అప్పుడు చూడవచ్చును.

ఈ విధంగా నిర్గయించునన్న సీక ఏ మాతం జంబూ కొంజా శేవంచా మేడ దిగివచ్చి పోశీసులవ రన్ను తాను అప్పుగించువంది,

అను" నాధ్‌ పోలీను ఇన్స్‌ పెక్టర్‌ తో సీత సౌరకస్తుల వటుంకానికి "చెందివదనీ ఆ మెపట మర్యాదళో 'ప్రవర్తించమనీ కో రాడుం

మ! అాటీ కేర్‌

ప! ఇరటాలు

సీఠ ఇల్లు విడిచి వెళ్తుండగా చిత భోరుమని వీడున్తూ అమెను కాగ లించుకుని “సీతా! దిగులుపడకు 1 చేను ఈయనతో వెప్చి “వాలియన్‌ శార్చన్‌” పిటీనక్‌ పెట్టిస్తాను...నిన్ను విడిపిప్తాను”” అందిం

4ఆబేమి చేయన్‌ చి, శా! శేవుడే నా మొద జాలితో ఈ పసౌయం చేశాడం, నువ్వు దు॥భించక!?' అంది పీక,

రాజంపేట అహారం మారింది. ఇప్పుడు "బాలా ఇళ్ళె నా. ఉపోయాంిుం శిట్టావయ్యర్‌: ఇంటిముందు పందిరి వుంజేది. అదిప్పుడు లేదు, ఆ ఇంటి గుమ్మాని $ంతకు ముందున్న కళ ఇళ్ళుడు శేదు. అయిలే శీమా చ్చుకయృర్‌ ఇళ్లు అెద్దది అయింది; శోభాయ మానంగా వుంది. ఆయక మంచి అదవ చూచుకుని వెల్లి జేవపట్నంలో బట్టల దుకాణం "ెట్టాథ, అ నునకు లమ్మీకటాకుం అభించింది,

శిట్టానయ్యర్‌ శారి శిటీరల చాల కహైల వచ్చాయి. భూప్వాషా అహా రై తులహ మధ్య పొలం విషయంలో ఠఈగాదాలు వచ్చి కోర్ట్‌ జై క్కాగు. కోద్ట్దువారు భూస్వాముల పక్కుమై తీచ్చ చెప్పారు... ఆ పమొనికి చాయ॥త్వం వహిందిన కీట్రావయ్యర్‌ కుల అఆగహా వేళాలన పాతు

లు జు ే

పెది రోజుల(కింద కిట్టావయ్యర్‌ బేవపట్నం. జెల్లి, అప్పుడే చెరహెల మండీ విడుదలయివచ్చిన అల్లుడు పట్టాభి రామన్‌ నూ హూరతురిని మనుమంనూ మయూచి వివక్కొ స్తున్నారు. రాజంపేట నుండీ నాలుగు మెళ్ళ దూరాను కాశి పదిగంటల వేళ, ఎడ్లబండిలో వస్తుండశా ముసుగులు వేసుకున్న ఏదేని

శధటాఅం శై48 మిడీ దొళ॥లుమిోదపడి ఆయనను, బండివాడిని కాగా కొట్టి, $ీటానయ్యర్‌. చగ్జరవున్న డబ్బును లాజ్కని మాయమయ్యారు,

ఒంటినిండా గాయాలతో ఇల్లు చేరిన కిట్టావయ్యర్‌ కు ఆ ర్మాతే కాగా జ్వరం వచ్చింది,

ఈ వార్త తెలియగానే జేవపట్నం నుండి పట్టాఫీ, అలితా పిల్లలూ చచ్చారు కెండురోజులుండి పట్టాభి వెళ్ళి పోయాడు శిట్లావయ్యర్‌ ; సరస్వ తక్య్యూళూ కోరినట్లు తన భార్యాబిడ్డలను అక్కే కొన్ని రోజులసాటు శ్రుండనుని తౌను వెళ్లి లోయాడు,

ఉ వ్వ వు

తన క స్తాలగురించి జెళ్ళ బోనునంటున్న లలిత శఖ దువ్వుతూండి సర స్యకన్మూళ్‌

అలిర జడత్తూ న్రి అవుతుండ"ంా వీధిలో “పోస్ట్‌! ఆనీ శేక వినపడిండ్కి అలిత అమ్మ చేతినుండి జడను లాబ్కని వీధిలోకి పరుగెత్తుడ వెళ్లింది. “జ ళ్ళేళ్ళు వచ్చినా అప్పటిలా 7 పరుగా త్తం మానలేదు అని సణీగిండి సరశస్వరమ్ముం

కవర్‌ మిద తన భ_గ్త చేతిరాతను గుర్తించి ఆతుకళతో దానివి చిం వంది అలిఠత, అంరులో రెండు ర్త రాలు న్నాయిం ఒళటీ భర్త రానీనడ్యి ఇంకొకటి, ఆవా! సీత రాసినట్లుంది, ముందు భర్త వుత్తరం చదివింది,

ఈ ఇూరి లలితకు ఆశీస్సులు,

సీక్‌ వుత్తరం రాయ వనారంభిం చే టప్పుడు *నా పఫౌణమా!) ఇ పేమ పౌధమా ?"ఆంటు మొదలు పెడ దానుని అనువంటాను “గాని తీరా రాయలోయే పనికి పాఠ ళాలఫపు మాటలే కప్తాయి ఏం చేయను! ేనిక్కడ బలాపాళా వున్నాను,న న్నెవరూ దారిలో అట శాయించి చాపర్నును దొంగలించుకపో లేమం ఇళ వేళదొంగలించినా వారి! చేవపబ్నానికి రైలు ఛార్జి డబ్బులూ, ఆమెన ఒకటి శ్నరఅణా మాతం అభిచి వుంజేది! పెద్ద ఆళాభంగమయి వుండేం! మాను "గారి కప్పుడు ఒంట్లో నయంగా వుందనుకంటాను, అయనకు ఈ వయస్సులో

[గ శఇరటాలు ఈ విధమైన కష్టాలు రావడం తలచునం టే బాధగావుంది. మూర్యా వెప్ఫి వట్లు వేనివుం కు ఈ నష్తైలూ కష్టాలూ వచ్చి వుండేవిశావు...అంతా భగ కంతుడి లీల! నువ్వెప్పుడు వస్తున్నావు ళ్‌ త్వరగా శా! నువ్వు త్వరగా ఎందుకు రావాలో ఇందులో బాటు పంపుతున్న వుర్తరం చెప్పగలదు, నీెన్చిలి సీఠ నిన్ను చూడడానికి వస్తానని బెదరిన్తూ రాన్‌ంది |! ఆమె భ్చేసరిక్‌ నువ్విక్కడ లేక పోలే నచీమి చేయగలను క

శనుక ఈ వుత్తరం ఆందశానే ఆన్మూ నాన్నలకు వెప్పి బయలుడేరి గి చీమొచ్చు వయ్యర్‌ గారు నిన్ను తీసువవచ్చి దిగ చెడ తానన్నారు.

ఇట్లు పట్టాఖిరామన్‌ ౫

పె వుత్తరంలో ఎన్నో విషయాలున్నప్పటికీ *నీత వన్తూంంది[ అన్న ఎక్కా విమయమే అలిత మనసుకు అందింది భ ర్త లేఖ శాగానే అమిత పత్సావాంతో సీఠకవు రృరాన్ని చదన పాగిండి,

అప్పుడు లోపలి గదిలోనుండి “లలితా )? అని ముద్దు?గా నావ్న వీలిచిన్ను వినపడగా చే, ఉత్తరం చదువుతూ వెళ్ళి ౦ది లలితం

ఆమెను చూడూ చే కిట్టావయ్యర్‌ ___ోలలి తా! వా ఏదయిశా వుత్తరం వచ్చిందమ్మా కి ఎవరు రాశారా వుర్తరం 1? అని అడిగారు.

  • ఒకటి బేవపట్నంనుండి ఈయన రాళారు.. ఇంకొకటి కలకళాలో చిక ఇంటినుండి వీఠ రానీంది వాన్నా! [శ్వరలో మాసు వన్తూందట, అక్కదనుండి 'జీవపట్నం వస్తానని రానీందిం..2?

“ఆలాగా 1! వీర రానిందాకి పాపం! ఆమె గురించి కలుళ "కెలియలేదు ఇటీవల! అమి నొకసారి చూడాలని వుండి నావ, ఆయి కొన్ని పాఠవులు వెప్పాలని వుంది. జేవపట్నం వ స్తే సీతను జఒకపారి ఇక్కడి! రమ్మని వఎలుతావా లలితా? ఆన్నారు కిట్టావయ్యర్‌ =

ఈఆట్లారో రమ్మంటాను!...నాన్నా! చేనింళ వూరికి వళ్లకచ్చా! పీక వ నుంది గనుక నన్ను త్వరగా రమ్మన్నారీయనం నిన్నిటా వదిలి వెళ్ళ

ఇటా అు. !

ానికి మనసొపష్పడం అేదు, అయినా... నువ్వు 'ెళ్లాలమ్యా 1 అల్లుడు "569 ళ్ళ శారాశారవాసం వేనిఇప్పుడే కదా వచ్చాడు,..ఆయనను ఎన్ని నాళ్ళు వదలి వుంటావు? అందులోనూ సీత వ స్తుంయే తప్పక వెళ్లొలి... నావా అన్పి స్తుంటుంది మశాము బేవపట్నానికి ఏ త్తి చేద్దామా అన్ని స్తుంటుంది, ఇంక ఇక్క_ చేముందిశి ఊరు మారితేగాని మనశ్శాంతి వుండదు_”

పీధిలో ఎద్దుల బండీ వచ్చి ఆగిన ళబ్దం వినబడింది, లలిక వీధివె పు వెళ్ళింది, బండి నాండి దిగిన వారిని చూడ గానేఆమె వార్జాతిళయానికి వాద్దుల శీనండా పోయిందిం

బండి నుండి నూర్యా పీశా దిగారు నుండు కూడా దిగాడు, అయితే మూర్యాను, నుండును లలిత ఎవ్క_వ పట్టించుకో లేదు, వాళ్లతో ఒళటి రెండు మాటలు మౌల్లా డేని, పీఠ చేతులు రెండూ పట్టువని లోపలికి లాక్కుని ెళ్ళినదిం

ఉని శృరించే అనుబంటూ, మొట్లాడునంటు న్నాము, శాస్సేపు ముందళే పోస్టుమన్‌ వచ్చి వుత్తరాలిచ్చి వెళ్లాడు, ఈయన నీ వుత్తరం చింపి చూచి జాన పంపారు, నువ్వ వచ్చేలోగా అక్కడికి రావాలని నావ రాళారు, ఈ ళోగా నువ్వే వచ్చేశావు'” అంటూ ఎనలేని నతూవాలంతో గఅగఅ మని మాట్లాడింది అలిర.

ఈ అో-గా వాళు ఇంటి హూలోకి వచ్చి చేశారు, అక్కడ పిల్ల లిదరూ

న! ళం ళ్‌ య!

విడింయపడుతూ నిల్చుశన్నాడ, పపీళ్ళేకదూ నీ పిల్లలు పట్టూ, జాలూ[” అని

ఓలి ఇరటాలు పీఠ అడిగింది. “టౌను, వీళ్ళే [౫ అని అలికి పిల్లలను చూచి “ఆ ల్హయ్య ఆందంగా వుంటుందని చెప్పానా లేచా 8 నా మాటనిజనూ శాదా అని మాశే చూచుళోండి. సీతా! నువ్వు ఇెరపాఅలో వుండి; ఇంకా ఎన్ని కష్టైలు పడీ బాడా ఎంతందంగా వున్నావే! మా ఆయన నిన్ను విడిచి ఎట్లా వున్నాడో బోధపడ్డం లేదు! ఆయనన ఇంగ్లండు పిచ్చి పాగా పట్టివట్లుంది... ఆయినా ఇంగ్లండులో పచేమిటట ఇప్పుడు , అది సళేగాని వాసంతివి పిలుచుక శాలేజేం 1 అందిం

అసలే నిరుత్సాహంగా వున్న నీత మొవాం వాసంతి పసి కచ్చే సరికి ఇంకాస్త చిన్నదయింది,

వ్రాసంతికి బడి వుంది కడా చాని చిదువు సాడుచేయడం ఎందుకని తీనున రాలేదు. మామయ్య ఎక్కడ

ఊబంతకు ముందే నాన్న నిన్ను చూడాలని వుందన్నారు. నువ్వ శావడం ఆయనన ఎంతో సంతోపంగా వుంటుందిం వాన్న గండం గడిచి బయట పజ్డారు తెలుసా కిం?

ఉజీవపట్నంఅో నిన్న రాగానే తెలిసింది. మి ఆయన నూళ్యాతో ఇఆస్పారట, అడి విన్న వెంటనే బయలంజేరి వచ్చాము, మి వారు ఒక్క. తోజుండి పోరాదా అన్నాకుట,..?”

*బ్రవ్య్నారుట అంటున్నా వేం 1 నీతో ఇవెప్పలేదా ! ఆయనన ఆడవారిని చూశే ద్చేలిడియం | నువ్వంటే అయనన చాల కౌరవం_ దేళంకోపం చెర పాల ేళ్ళావని 'కెలిసినప్పటీ నుంలీ సీ గరించి కనున _ంటువ్నారుం ఇప్పుడు నువ్వే వచ్చేశావుం సీతా! మి ఆయన ఇంగ్లలడు నుండి వచ్చేదాక నువ్వు జీవ పట్నంలో మా ఇంట్రో వుంచాలి కెలుపా 1

*చ్చాన్సికి తొంద శేమిటిం నిదానంగా మాటాడుకుంటాము, ఇప్పుడు ముందు మామయ్యను చూడాలి” అంది పీఠ, 7

శీట్రానయ్యర్‌ పడుణనివున్న మంచం పక్కన కూర్చుని కూర్య్యాం కుండు మాట్లాడుకున్నారు, లలిక, సీత గదిలోకి రాగానే వాల్ని దరూ లేచారు

శిరటాఆు వ? మౌమయ్యన సీత నమస్కారం చేసింది. అయన కూర్చోమున్నాక నార్చుంది. కిట్రావయ్యర్‌ మంచం మిద లేచి హచుని సేనతో అమె తల విమిరారు; సోభాగ్యంతో చిరంజీవి*శా వుండమ్మా (౧? అన్నాన మొూమయ్యకు ఆ బలహీన స్థితిలో శాయాలతో కట్లతో చూడడం, అయన అట్లా తన్ను దీవించడం సీఠళో ఎన్నో గత స్మృతులను లేకెత్తాయిం అమి కళ్ళల్లో నీరు పొంగింది.

పీఠ కన్నీరు కుడుచువంటూ “మామయ్యా | మమ్మల్ని ఇటా చూ శే శా కడుపు తరుష్క_. పోతూంది, మిన్ముల్ని ఎవరో కొటారని వినగాజే నా మనను విలవిల లాడిపోయింది, ఈగకు కూడా క$ీజెంచని మి మొడ చేయెక్త జూరికి ఏవీ రాత.సుడికి మనసొప్ఫిందీ 1” అందిం

“*కఖ కార్‌ రల్లీ తలరాత! అంకున వాళ్ళ చెందు కనాలి? నీతా! ఈ విషయం విననమ్మా ! నువ స్తున్న బండిని దొంగలు అటకశాయించినప్పుడం “భక్‌”? మని ఒక బెబ్బ నా ెల్తి మిద పడింది..ఆప్పుడు నా మనో సత్రం ముందు ఏమి నిలిచింది తెలుసా * మి ఆమ్మ రాజమ్మాళ్‌ నిలబడింది. అమె ఎక్కడో ఆకాళంలో నిలిచి చేతు జూరులు చూపీ *““ఆవ్నయ్యా! రా 1 అని పిలిచినట్టనిపించింది. అప్పడు శాక “అ రెళే! వీత తల్లిని దగాడనండా వచ్చే శాయే ? వీఠ ఎట్లా వుంది అని ఈ మె ఆడిగి తే ఏమని చెప్పడం?” అనిపంచింది" ఇదంతా 'జిబ్బతిన్న నుక నిమణవంలోణా జరిగిపోయంది? అన్నారు శిటా జయ్యర్‌ ౪

శకూనుయ్యా |! శా మాడ, మా ఆమ్మ మీద సీన్‌ ఎంత ట్రీతి+ కాని మూ రెన్మక నూట్లాడళండి. డాక్టర్‌ ెప్పినట్లు విశాంతిగా వుండండి ఆంది పీత.

“న్స, ఒఖ్క సారిగా ఎద్కక మాట్లాడనాడదు, నిజహే..,నిన్ను చూజాలని, సీతో ఎన్నో వెప్పాలని ఎంతో ఎదురు చూ స్తున్నామం..థ ర్యాలీ తాపీగా మాట్లాడుకుందాముం నువ్వెళ్సి స్నానం నేనీ ఖోంచేయమ్యా.___” అశ్నారు కిట్టావయ్యర్‌ _పీనుతో,

ర! ఇరటాఅు

ఆ శాతి.-కిట్లావయ్యర్‌ బలహీనస్వరంలో ఆడిగారు; 4వీతా ? పీ కోసం చాలవేపటి నుండి ఎదురు చూ స్తున్నాను, చీకటి పడుతుంశ్రేం ఇంత శేపా గుంటగ్భ్నున హచోవడం క” అన్నారు,

ఈద్దంక్రు చేనీ మీమించండి మామయ్యా] ఇంశా కొన్ని తోజుల పాటు ఇక్క జే ఉంటాను శచా ? ఆంది పీక,

జన్సువ్వింశా కొన్ని కతోజుల పాటు ఇకాడ వుంటావు నిజమే, ఇాని జీను బ్రతి! వుండొడ్దూ ళా

“*ఆయో్య్య, అచేం మాటలు మామయ్యా | శీ నసలే దురదృష్ట నంకు శాలిని, .43క్ట్ట లేనిడానివి. మారు గూడా ఇట్లా కోపంతో మౌాట్లాడి తే,..7 అని కళ్ల సీరు పెట్టుకుంది సీఠ,

ఉక్పపికతో వినమ్మా నీతా | సీ మిద నా కేమిళోపం లేదు, బా మాడ ఉజాళశీ కోపంగా వుండ ఇటా పడుకుని ఆలోచి సంక ఇన్నేళ్ళ నుండీ కేను వేనీన పనులన్నీ ర ప్పేమో ననిపిన్తూండి అందుకు తోడుగా ఈ వూళ్ళో కొందరి సవాలు విని రె తులతో వై రాధ్యం సంపాదించుకన్నాను. మొ ఛారల నాటినుండి మా వటుంబాని!ి ేవజేన్తూ వచ్చిన రెతు లీనాడు మా మొడ కత్తిగట్టారు, వీదో పూర్వుల వేనిన పుణ్యమా అని ప్రాణాలతో బయట పద్ష్దాను. .,ఆందుక్‌ దొంగలవ కృరజ్ఞత 'వెప్పుళో వాలి,

ఉమామయ్యా 1 మిమ్మల్ని కొట్టిన దుర్మార్గులు ఎన్నటికీ లానవడడ__ జాళ్ళను మ్‌రు తమిస్తారేమో గాని "జీను మిమించ లేను ___

“వాళ్ళ ను తృమించ డానికి నువ్వెవరు "జీనెక్వరు ₹ వాళ్ళను అనడం తెందున ₹ శాణం జేనేనదాడిని అనకుండా నాణాన్ని ఆనడం ఎందుక ॥ నికానికి భగవంతుడే వాళ్ళ రూపంలో వచ్చి వాన గుణపాఠం జేళ్చాడుం ప్లీలా! నా కంక ఈ వూల్లో వుండాలని లేదు, సీతోపాటు నూర్యా ణాణా శొవడం ముంచిదయింది ఈ కాధ్యకఅన్నీ వాడి కప్పగించేనీ తృీయార్రల ఖీద్చామని వుంది. శాశికి వెళ్ళి గంగలో స్నానం చేయాలి. (ప్రయాగ కెళ్లి శివేశీలో ప్మ్నానం చేయాలి, వృషీ. కళ్‌, బదరీనాధ్‌ జెళ్ళాలి, శొన్ని తోజుల

శరటాలు స్‌ ముందర “3ెలాస యాతి అన్న ఫుస్తళం చదివాను, అప్పటి నుండి కైలాస సలి వెళ్లాలని వుంది.”

మామయ్యా | య్మాతలుం శీయాలం కు వాతోచాటు రండి జే శీబున వెళ్లాను.” ఆంది పీత సంతోషంతో

“*ఆట్లాశేనమ్మా! సీతోళాటు అ పుణ్యస్థలాఅన్నిటికి వెళ్ళదంకన్న శావలనసీంబేముంది. ..శాని ముందు నీ జీవితాన్నీ సరిదిద్దుకొవాలి |“ అన్నాడు శీట్టావయ్యర్‌ =

పీత ఏమి మౌొట్లాడవంచా శల వంచునందిం

66"బ్చీ చే వెబుతున్నానో నీవ ఆర్యమైందిం అంరుక చేరల వంచునన్నావు, ఫేన, మి ఆయనహ సరిపడడం లేదని విన్నప్పటినుంచి వేను పడ్డ ఆవేదనక్‌ అంతులేదు, సీ పెళ్లి ఈ వ్రూల్లో జే జరిగింది, అలితను చూడడానికి వచ్చిన వాదం విన్ను పెళ్ళాడతా నన్నాడు, మి అత్తయ్య అగవాం వచ్చింది. ఎందరో ఈర్ష్య చెందారు. శాని "చేను మాతం ఎంతో సంతోవ ంతో నింలైవ మససుతో పీ పెళ్ళి జరిపించాను, అలితతోళాటు ఆడే పందిరి కింద నీపెళ్లి జరిపించాను. పీ కళంక భాన్యం అబ్బినందుకు వెయ్యి 'జేవుళ్లవ మొప్క న్నాను, ఆట్లాంటితి ఈ విధంగా శావడం ఏమిటి? మి ఆమ్మ చళే చివరదాక క స్టైలు పడి పటీ కన్ను మూనీండి నువ్వూ కష్టపడాలా? ముచ్చటపడి, కోరి నిన్ను "పెళ్ళాడిన భర్తతో మవ్వు సంతోమంగా కాఫురం చేయహూడదా 9

కద్రబ్ర రాత్ర అట్లావుం టే ఎవేమి చేయగలరు మొమయ్యా ! మీరు ఉంతోనుంతో పెళ్ళి చేళార, ేమా సంతోషంగానే ెళ్ళొణాను. ఆయితే అయన గుణం ఇట్లా వుంటుందని ఎవరనున న్నారు శ”

“ఆత్ర శాడి గుణం గరించి చెబుతుశ్నావుగాని నీ గుణం గురించి ఆలో చించావా 1” పరుల తప్పులెన్నడం సులభిం) మన తప్పు లెరుగడు కష్టం. వీశా? నవ్వు చదువునన్న దానివి; అన్నీ తెలినిన దానివి. నువ్వ చేస్తున్న జీళపేక గరించి మూర్యా ఎంతో పొగుడుతూ చెప్పాడు. వానా సంతోమల కలిసింది. శాని వక విషయం టుతా విను. ఈ దేళపు (ప్రల్యేకత ఏమిటో

ప్ర శకటాల 'తెలుపా ? ప్రపంచంలో ఎన్నీ చేశాలుంన్నాయి. అవి కొంత శాలం ఊచ్చు తతో వుంటాయి? ఠర్వాళ చానురూపాలం లేవండా పోతాయి కాని మన దేళమో 1 పదివేల సంవత్సరాల నుండి రల ఎత్తువని ని్య వైతవ్యమె అలరారుకున్నదిం మహాత్మశాంధీ వంటి ఆవతార ఫురుములు ఈ వాటికీ ఈ గచ్చవె ఉడయి నున్నారు, ఎందుకో తెలుసా) ఈ చేళళు ఆజ మహిమ కల్లి చే | ఆదిరుండీ ఈ బేళష్రు మగవాళ్లు ఎంత మూర్దులయివా, ఎలక కతిన. అయినా వాళ కనుసణంగా నడుచుకుంటూ వసున్న ఇలాశే ఈ 'జేళాన్ని టు! నూ! శ శిరి

పంరతీ స్తవ్నారుం ఇాంధీ మవోత్ముడం తన భార్య కన్తూర్చా గురించి రానీవది చదివే వుంటావు ముహవార్ముడు ఆకారణంగా అమెను కోప్పటితే ఆఅ కల్లి ఎంక ఓవీకతో వుండి, చివరన ఛ శే పక్చాత్తాప పరేటట్లుం చేనీంది కడా? అం కెంందన? మా అ ర్హయ్యనే చూడు, వాతో జ+డమౌడుతుంది, విజనే! శాని ఏ వని్యినయినా నా మౌొటను జకదాటి ఎరగజే! ఎ ఇన్నో పార్ల ఆమె వంతో కోప్ప సారు అందుకని ఈ ఇల్లు విడిచి వెళ్లి పోతానని వెన్చిందా

“మానయ్యా ! కన్తూర్భా లై వాంళం గలది, ఆ రత్తయ్య మాఠలాటీ భర్ణను పొండిస భాగ్య కాలిం శాన వేనో అన్ని విధాలా నిర్శాస్య రాలివి* క్‌ కత్తా అలీవూర్‌ తెయిల్లో చేనున్న 'కెంేళ్లలోనూ ఈయన ఒక్క కతివర్సరం: కలక తాలో వున్నారు, జేను పరపాలలోే వున్నానని ఆయినన కెలుకు, కాని క్కసారి జాడా వచ్చి చూడలేక, అయినా సీ విడుదలయి ళాశాజే అరనన పావాఅ మివ పడీ తషమాపణ కోరదామనునన్నాను, కావి -బీను విడుడళవ డాని సరిగ్గా ఒక సెల ముందుగా ఆయన ఇంగండు ఇెళి పోయారు

న! ళా

కలకత్తాలో అఆంయపన ళీవికం గురించి 'తెలుముకన్నాక వా మననుథూ కా పెకిగిపోయిలడి. ఇళక అయనతో కలివీ శాషురం వేయడం ఆపాధ్యమని తేలును. నచ్చావు |

“అట్లాగనవ నీతా | వినదగు వె్వడ ెప్పివ..._.వినినంక-జీ జీర వటక” ఆన్న హిఠవు వినలేదా ? వీ కంటితో నువ్వు చూడని వానిని, ఎవరో

శెరటా అ శ ఇెప్పిసచానని బట్టి నిర్ణయాలు చేసుకోవం సీ మొద శాఘవన్‌ వ కోవం పుంత 'చానికీ కారణం వుంది. నూర్యాన పీ ఇంట్లో చోటివ్వడం వలన అ తర్వాశ నువ్వు వెరపాలకు పోవడంవల్ల రాఘవన్‌ నదో్యోగం పోయింది పీ వల్లి అంత మంచి. (ప్రభుత్వోద్యోగం పోయిందల టు అకడికి కోపం రాకంణా వంటులనా 2)

శీకద్ష్త ఉద్యోగం పో లే సేమి, అంఠకన్న ఎట్కక శీఠంతో శ్యాంక్‌ వుద్యోగం టొంకింది కదా క”

*కప్రీది వనుయినా రాఫఘలన్‌ ఇంగ్లండు నుండీ వెనక్కు. కాశాే జ వతేడివి కలుస్తాను. నువ్వూ వాతోబాటు రా! మి ఇద్దరి మధ్యవున్న అపార్ధా అను పోగొట్టి మిన్ముల్ని ఏకం నేనే శాని నామనసు కాంతించదు మొ ఆమ్మ అత్మా శాంతించదు. ఆతడి మసను పెట్లాగయి నా మొరుష్తానమ్మా త్యరలో జే నీ కస్రైలన్నీ తీరిపో తాయి)

ఈసా క్రహెలు తీరిపోతాయంటున్నారు ళాని వాశట్లూ తోచదం లేము.

లు న! శారణం లేకుండా నా నునసుచేదో భయం ఆవపొన్తూంది. నందె టపటప కొట్టుకుంటుంది. కడుపు కలియ వెడుతుంది. రాత్రి వేళల (వశాంతంశా వత పో లేను, భయంకరమెన కఅలొప్తాయి” అన్న పీఠ ఒళ్లు వణికింది కన్నీ రొలికింిం

అంఠవరజట పడును ెే మాట్లాడుతున్న కిట్టానయ్యర్‌ లేచి కూచున్న్నారూ

, క

సీఠి తలన స్ప్పృశిన్తూ “ోరిల్లీ | ఆవన్నీ ఊలత్త (భమ! పొఠ కహైలు గుర్తొచ్చి మవసట్లా సడలతుంది, అట్లా భయమనిపీంచినప్పు డెల్లా “రామ శానుి అనుకో కమ్మా] అన్ని భయాలూ పోశాయి, శు వీతోలాటు వస్తాను కచా....సిళే కష్టమూ శానంచా ేను చూచుదంటాను 1) అన్నారు కిట్టావయ్యర్‌. ఇ

ఈ సమయంలో లలిత ఆ గదిలోకి వచ్చింది శిట్టాకయ్యరే చ్‌నళ ెస్పీన మాటలు విన్న లలిత...“ నాన్నా! ఇదేమిటి ? జేవపట్నానికి శాటో వస్తావని వెప్పీ అరగంట కాలేదు, అప్పులే నురచిపోయారాక్‌ ఇప్పుడు

“లిర్రిన్ల . శరటాఅఈ వీకతోళాటు వసానంటున్నాళే! ఈ బొంవాయి నదినలో ఏదో వశీకరణ ళీ వుందిలే 1? అంది

తిుమూలర్‌ అన్న మహాత్ముడు మనిష్‌జన్మ బుద్బుద్యపాయమని ెళ్స జానికి ఒక పాట రాశాడు

చాని భావం: రాతి భోజనం ముగించాడు ఒక గృవా స్తుడు, తర్వాళ భార్యతోబాటు శయనా-గారం (పీశించాడు, ఎడమ రొన్మువైపు కొద్దిగా నొ ప్పెడుతూండి? అన్నాడు. నిద్రపోతే నొన్చీ పోతుందిలే అని పడుకున్నా డంలే| మళ్ళి లేవలేదు,

తిరుమూలర్‌. చెప్పిన ఆఖరి వాక్యం కిట్టావయ్యర్‌ విషయంలో నిజ నుయింది. రాతి సీఠతో తన మననులో వున్న చానినంతా చెప్పి వేని వోయి గా పడుకు న్నారు మళ్లీ లేవ లేదు,

ఆ మరుసటి శకోజదయం ఆ ఇల్లు తోదనతో, ళోకంతో, విలాపంతో “నిండింది.

తరి

₹తువు మొక్క నాణాల వర్షాన్ని వరణ సేయకంణా. ముందుక చొచ్చుకుపోయే వీుడిలా ఆ రైలుబండి వర్షాన్ని, శాలిని లెక్క నేయ వంచా దూనువ పోతున్నది,

ఒక రెండవ రరగతి "పెళ్సైలో పీక అలిక పట్టాల్గిరామనూ,. జాకి పిల్లలూ. వుళ్నారు. వాళ్ళంతా బయటికే చూస్తున్నారు, అళాకనంతా శారమేభూలఅతో నిండి వండ పోతా వర్షం వరుస్తున్న శారణం *ఇా పట్టపగ తే -చిన్యు చీకటిగా వుండి.

ఇటా ఆ చక

ఒక వూరి (వక్క ళా పొలాల మధ్య ఒళ చితి మండుతూంది, చితి తాన వలన ఆరిపోకుండా దానివెన ఎత్తుగా కఆకాటలావల పందిరి వేస్తున్నారు,

“ఆమ్మా | నిప్పు మాద ఫందిరి వేస్తున్నా రెందుక ₹7” అని పట్టు ఆడి గెండి, అందరూ అటు చూళశారుం

ఉమామయ్యనూ ఇట్లూగే కాల్చి బూడిద చేళాం కడజా1?? అని భోరు తుని ఏడ్చింది సీఠ, లలితే కళ్ళల్లో ఆ్యకువులు నిండాయి. '“నాన్న పోయిన జఉనికన్ని సీ దుఃఖం చూస్తుంశే నావ ఏడుపు ఆగడంలేదు” ఆంది లలిత,

“నూమగారి మరణానికి చింతించ నవసరం లేడు. ఆయన కూనం "పొండి వుంటారు” అన్నాడు పట్టాలిరామన్‌ *శళ్ళు తుడుచువంటూనీక_ “నిజమే, కశార్యా వంటి ళొడుపను కన్నందుకే ఆయన సరద్దతిని పొందుతారు!” అండి...

*ఆవ్చును? పది రోజులలో నూర్య్యా రైతులందరి అభిమాశాన్ని చఈూరనొన్నా దే 1” ఆన్నాడు పట్టాఖి,

ఖి ఖః నో వ వ

ఎక్కద చూచినా నీళే!

6 జ్రీవ్సిట్రి జల్మపళ యం లాగుందే | రాజంపేట కన్న ఇక్కడ ఎన్కక కర్ష్ష 6 బరినీనట్లుంది...?? అన్నాడు పట్లాభిరామన్‌ ,

“మనం రె లెక్క నద్శాశ అక్కడా ఇటాగే వర ౦ వరినింజేమో 1? నంది పీక లల చ న గా న

ఈవాన లేదు లేదు అని వాపోయారు. ఇప్పుజేమో ఎద ెరివీ లేనంచా వరున్తూంది?? అంది అలిక.

ఈక్రొన్ని రోజులపాటు వర్షం లేకపోతేశే జనులకు జాని విలంవ 'కెలు స్తుంది. వేదకాలపు బుషులు నూర్యుడి వెట్లా 'పాక్థించాకో వరుణయిడిసీ అటాేే పార్చించారు. “ళరింప్ప్రదిశారం? శావ్యంలో నూర్య చంద్రుల నెంత అందంగా వర్ణించారు 1” ఆంటూ పట్టాభిరామన్‌ తన పాండితీగరి నును (వదర్శించాడు.

క! శఇరటాలు

“ఆయినా ఇంత వర్ష 9 పనికిరాదు. ఇట్లా నంభీపాఠకంగా వరి వే జు శేమువుతాన క్‌ అదిోో చూడండి 1” అని చూవీంచిండి అలిత. అటు వున్న గామ వీధులలో వర్ష పునీరు కాలుకల్సై సాదకూందిం ఒళ గుడిసెకప్పు పెను శాలికి లేచిపోయిందిం

8 అబండి రాథ్రి ఎనిమిదింటి! "జేవపట్నం వేరింది. కైఆఅ పటాల కిటూ అటూ నెలిచి వున్న వానసీర్లేల్లో రైలు దీపాల నరుసణా 'ప్రతిఫలింహియి, ఆ విధంగా జీ చేవపట్నపు వీధి దీపాల వీధిలో నిలిచివున్న చాననీటిలో మిల మిల నుని మెరిళాయి,

కై అబండి నండి ప్లాట్‌ ఫార మ్మీాడికి పట్టాఖిరామక్‌, అరిత్క సీక్ర పల్ల ఆ దిగారు. న్లేనన్‌లో ఒకవైపు తడీసీన బట్టలతో ఆరున్తూ పరగాత్తు శో జ్తుశ్నారు చాల మంది జనం, ప్లాట్‌ఫారం నందలాడి జీ ఫుళవులతో, పళ్ల లతో నిండిపోయింది.

"ఆ జనం నుండి ఆతి శష్ట్రంమిద బయటపడి వ్రేషన్‌ నుండి వెలుపతీ కొచ్చారు పట్టాభి కానన్‌ కుటుంబం.

44వీ వెలుకోసం ఈ గుంపు??? ఆని జూరలీని అడిగాడు పట్టాఖి.

“ఆబ్బే, రైలుకోసం శాదండీ 1 ఇవాళ సౌాయంళశాలం వచ్చిన జాతి కానక వీళ్ళ గుడెపె లెగిరిపోయాయి, అందుకని ఈ దరిదులఅంతా వ్లేషక్‌ లో కలదాచునండాముని వచ్చారు” అన్నాడు కూలీ,

అతికష్టం మోద ఎద్దుబండి ఒకటి వరుర్చువని ఇల్లు శేరారు పట్టాఖి సటుంబం, అలిత వెంటనే ఇంటి పనులలో లీననుయింది. పటాఖిరామక్‌ అఫీను శకడిలోకి వెళ్ళి పత్రికలు శిరగ వేయ పాగాడు. పిల్లలు ఇట్టలు మార్చుకుని, వజ్నం తిని న్మిదపోయారు,

పీఠ రడిబట్టలయినా మౌర్చుకోవండా, శోక మే రూపమె త్తిన జానివతె కూర్చుని వుంది. భోజనానికి వీలుత్రామని వచ్చింది అలిత్య ఇదేమిటి సీతా |డిబట్టలయినా విప్పకుండా బూర్చున్నావేం € ఆని అడిగింది ఆ సమ జూనికి పట్టాఖీ అటువచ్చాడుం

ఇర టాఅా శ్‌ “వాక ఆ నిరుపేదల సరించి తలచునం ఆటనే లాధగా వుండి. చిన్న పిళ్లలతో సహా వాళ్లందరూ ఈ ర్యాఠంతా అ తడిబటలతోజీి నడపాతి శతా! వాళ్ళను గురించి అలోచి స్తుంకే బొడిబట్టలు ధరించాలనిపవించదం శీదు. ఈ మేడ ఇంటో శా సయినా తడవవంచా హర్చోవడ మే కమంచా న! న. యు శుంది? అంది సీఈ 6ళన్రిజ్య మే 1 జాళ్ళ స్ధితి తఅచుబంళకే జాలి జేస్తుంది శాని మనయేమి చేద్దామన్నా పదిమండ్యా ఇరవైనుందా కి జేయికన్న ఎన్కున వున్నట్టు జ్నారు...అయినా కెల్ల జారాశ వాళ్ల కోసం వీడశ్నా చేజ్చాము?? అన్నాడు 64ల్టోజ్యనం శేన్తూ మౌట్లాడుజాం, పడండి. . .పిల్ల లిద్ర హా శాస్త ఠతడిళశాళ శే కగ్గో జలంజో రానండా వంకే చాలు నన్పిన్తూంది నావ 1” అంది అలిత. 6ర్రైలు వ్రేమన్‌ లో ఎంత ముంది వీల్ల అను చూశాము, వాళ్ళంతా ఇవాళ్‌ శాస్ర అ వానలో నే జల్గులోనే వుంటారు కదా వార్గన జబ్బు చేస్తే ఎవతు చూసారు ₹) అంది నసీఠం జాకి చీ అజే అలోచి నున్నానుు ఈ రాతి గదకనివ్వండి, శా మళ వాట అతో కలినీ ఆలోచించి చాళ్ల కేదయినా ఏీర్ళాటు చేస్తాను ఇప్పుడు భోజనం శాం, పదండి [* అన్నాడు పట్టాభిరామన్‌ * సీత లేచి భోజనానికి వెళ్ళింది, భోజనాలయ్యాక ముగ్గరూ శావ్చేవు చొట్టాడున న్నారు. త్వా నిద వపక మించారుం అలిక పడుకో గాచే రగ్గును కప్పుకుని హాయిగా నిద్రపోయింది సీకన ర ల్వేన్లేషక్‌ లో చూచిన నికుపేదల గురించిన అలోచనలు నిజ్ర' శేవంచా చేళాయం మరుసటి రోజాదయం పట్టాభి, సీఠతో శెస్పివట్లు వీకియినా చేయాలని ఇఅయటేః వెళ్ళాడు, ఎంతమంది పేదలు ని రాళ యుల య్యాశో లెక్కలు శ్‌ శించాడు. మ్మిశులతో షంర్రాతించాడు. వరద లాధితుల సహాయార్ధం. కావల

సక్రప్ర శఅరటాఅలు సిన ఏీళ్చాట్లు శేళాడు, మధ్యాహ్నం ఇంటికి వచ్చి సీకవ అన్ని పివఠాలూ- ఇప్పాడు కలకత్తాలో నా కిట్లాంటి సహాయిఫు పనులలో ఆనుభవంవుంది. “నేనూ ఖాతోకాటు వచ్చి క్ర్రీలవ పిల్లలను నాప చేతనయినంత సాయం వేస్తాను ఆంది సీరం వటాఖి చాల సంతోషంతో ఆంగీశరించాడు, *ఈ వూళ్ళో ఇట్లాంటి శివబేసే పోదరీమణు లున్నారు. చారికి మిమ్మల్ని పరిచయం చేస్తాను! 99 ఆ మధ్యాహ్నాళ నుండే పట్టాళిరామన్‌ ఒక వైవూ, సీత ఇంకొక వైథూ చఉకహాయక ళశార్య్యక మంలో నిమగ్ను అయ్యారు, కొన్ని రోజులపాటు, నిరాశ్రయుఅయిన జఉదలప పాఠశాలలో కసతి శల్చించారు, వాళ్లే ందరికీ ఉచితంగా భోజునాలం ఏర్పాటు చేకారు. తోగలన జెద్య సౌకర్యాలు కల్పించారు. పిల్లల అరోగ్య విమషయ్యమె తగు జాగర్తలు తీజుకన్నారు శీల బాగా ఎండినాక వాళ్లు మళ్లీ గడివెలం నిర్మించుకోవడానికి అన్ని జధాలా సాయం వేశారు ఈ పనులన్నీ ముగియడానికి మాడు *నెలలం పట్టింది ఈ మూగ్లెల్లూ సీఠటూ, పట్టాభిరామన్‌ కూ తళ లేదు, చారితో కలినీ అ వూరి వారెందరో పని చేశారు. ఈ పనిలో సీత చూపీన దీతమ, ఉత్పాహాల్యూ అమె మృదు న్వభానమూ, మధుర ఫావణమూ ఆందరి మెప్పుదలకూ పాత మంణందిం పీఠ జీర 'జేవపట్టణమం తా వ్యాపించింది, , చెరసాల నుండి వచ్చాక పట్టాభిరానున్‌ లో పెనుకటి ఊత్సావాం ళ్గి పోయింది, జేళానికి ప్వాతేంక్య మూ రాలేదు, ఆతీయోద్యమమా ఫుంజాకో శీదు. పాఠ వకీలు పని చేద్దామంటే మనసీచ్చగించ లేదు, భేయడానికీ వే శనీ లేదు, ఈ విధంగా మందకొడిగా వున్న పటాభికి ఈ వరద శాధితుల శహాయక శార్యకమం ఫునర్జవ్మ వొసగింద్యి చేతుల నిండా పని తగిలింది, అ శని అతడికి చాల నచ్చింది, సాయంకాలం ఇంటికి రాగానే అ రోజు పనిని

శకటాలు కి?

నరించి వట్టాఖీ, సీతా ఉ తృాహంగా మొట్లాలేవాల! ఇల్లు గఅగఅ మని వంబేడి, అలికకిఏ సంతోషంగా వుంేదిం

“ఈ ఇల్లి మునుపెన్నడూ ఇంత సందడిగా ఎప్పుడూ. లేదు. ఈయనా ఇంక ఉత్సాహంగా వుండేవారు కోర, ఈయనవ నువ్వెంకశానో నచ్చావు శుక్వం కే వచ్చనిటెవరికీ క నువ్విశ్క_టజే వుండిపో 1” అడి అలిక మాటి భాటీకి,

ళ6జైక్ర చిత్తమా ఆట్లానే వున్నట్లుందిి. వావ జెళ్ళ డాని! మా్యశ్రం జీళ చోట-టూ ఏముంది గనుక క” అచేది సీఈ,

*ని బూతుడు వాసంతిని మదానులో వదలి వుండడం లాగు లేదు” అ నేది లిక, “దానినిక్కడవ పిలివించు. ఇద్ద ప పిల్లలతో బాటు మూడవదవ్పు ఈులడిలో

ఈ ' వేసవి "పెలవులివ్వశా చే వాసంతి నీక్క్ళడప పీలుచున నద్దానుతే అపవంటున్నాను” ఆ ేది సీత,

వర్గ ౦ వఆవ 57 యమున వారికి చివరవట అ వానవనలన మేలే జరి గండి, అందిరికీ ఇంగ గశొళ్త బట్టల చొప్పున అభించాయి, కుుగ మెన శోటు, చక్కగా కట ్యతటేలలో నివాసం మొదలయింది. వాళ్ల కని ఒక వినాయజడి ఆలయం కట్టారు, వతి ళనివారం భబనలు జనగుకుం దే ౨.

ఇట్లా సాయం పొందినవారు హాయిగా వున్నారు, శాని సాయం శేశినళారంత హాయిగా లేరు చేకుడానికి పని లేకపోవడంతో పటాథి రావ్‌ జీ మళ్ళీ నిరుత్సాహం మొవఅయింది. నీతప భగ్త గురించి క్ష “నరించి దిసలం వెంనలయిందడి, ఇంటి సందడి తగ్గింది ఆందరి ఉత్చౌాహమూా వంటుకడిందిం

ఒక జాడు సాయంశాఅం కొందణనణ సన్నేహీపలు పట్టాభికామక్‌. కద్దక వచ్చాడ, తున్చిపల్‌ ఎన్నికలు వస్తున్నాయని, పట్టాఖి ఎన్నిశఆఅలో అభ్యర్థిశా నీర్చోజాలని . (ఫోర్సహించారుం ఎన్నిక అళగి శలి్లే “శ్రళ్యన్‌? చదవికూడా కాకచ్చని అంటారు,

క్ష?

“సార ఇరటాలు

బట్టాఖి ఇెంవట ఒప్పుకోలేదు. వెర సాలకు వెళ్ళివచిిన కేశధ జడంజన ఆకగ్లి ఎనీమా ఎదిరించరని మ్మితులు చెప్పారు. ఆలోచిస్తాను...” అవ్నాడు శట్టాభిరామన్‌ *

ఉఈఎవ్నికలూ వగ్గుం వఏీమో వద్దు--” అంది లలిక, అ రాత్రి భో నాల వద్ద పట్టాఖి అ విషయం (పప్తారించగా,

*ఎందుకట్లా అంటావు లలితా? అ వచ్చిన వాళ్ళంతా అయన మిశ్రుతే శచా 1% ఆంది నీత,

*ప్లకీ వైపు మనువ్యుల సంగతి తెలియదు సీతా! పీ9ి నాన్న ఎన్నిక అలో పని చేసినందువలన నే ఎదురింటీవారితో విరోధం వచ్చింది..+ఎందుకొచ్చిక చశాధ ₹ అంది అలిర,

ఆరి ఆరోజులు; అంతే శాదు. వీరి నాన్న కేళాం కోచం ఏమా చేకులేక, ఈయన రెండున్నర సంవత్సరాలు ఖైనులో వుతడి కచ్చారం ఈయనతో ఎవరూ పోటీ శేయకి? అం సీక,

“ఉమ్లారన్న౦ంత సులభం కా. బ్రాక్‌ మా ఇట్‌్లలో లకలు.కర్సించిక ఒళ అసామా ఈ వాస్తలో నే నిలఎడుకున్నాడట. నాటీ గట్టి గానే వుంటుంది అన్నాడు పట్టాఖిరామక ,

“శృం కే వుండనిరృండి. అంగబకోసం భయడటకూ € మిగు ఎన్ని కలలో నాల్కొంటావం టే జీను ఇంటింటికి కళ్ళి ఓ అడళబానికి సిద్ధం” ఆంది సీతం

జోమ్రీారంత డీకృతో కృషీ చేప్తావం కే జే ౨-గ్చావ డానికి కిద మే” అన్నాడు పట్టాభిరామన్‌ =

ఎన్నిశఅలో తొను అవ్యర్థి గా నిజశ్చింటః గ్నావని శట్టాఖి ఛశ'టింంిజీ రోజు నుండి అ రూంటి వచ్చే, పోయే, చార పంఖ్య, వాం మౌ బేళలా-జ్య అపపులు, అధికమయ్యాయి. చాలా చుందికీ పట్టాభి ఇం 1 కాఫీ లఫికం భోళనం ఏర్పాటు చేయరలని వచ్చేదిం ఖా -యే, న -గాకు బ్తులట ఉాూావద కటఅవ అంతమే లేదుం డబ్బు వయ నా అర వా కంల లలితకి ఇవివి చచ్చ లేదుం

శరటాలు క్రై ఆయితే సీశ యొక్క హా డారిడి, ఆధిశారథోరణీ గోజువ రోజు పౌచ్చ -పొశాయిం ఇదినరకల్లా. సీతను మిష్కటంఇా (పళంనించిన ఇరుగు పారుళ ఉజారందరూ యిపుడు దుళయ్యబట్ర సాగారుం పీక ధోరణి! నొచ్చువన్న లలికవ్య పట్టాలికి మధ్య ఒళ తోజు తీవంగా జాగ్వాదం జరిగింది. కోపంతో “ఈ ఎన్నికల పీడా, సీత పీడా, ఎన్నడు విరగ రైపోతాయో 1” అని లల వెష్పళా కౌ చాళారం తాల్చి పట్టాళి అమె మెడ బట్టి గంటుకుండ గా అశ్కడి! నూర్యా వచ్చాడు. మార్యాను చూసీ సిగ్గుపడి ఆఫీసు గడిలో! వెళ్ళిపోయాడు పట్టాభి, ఆర్యా చెనళాల మూటలతో జూడీలనో వొచ్చిన తన తల్లి! స్వాగశం చెప్ప శ్హాని$ గుమ్మంలోకి జెళ్ళింది లలిత, నూర్యా ఒంటరిగా వుండశా పట్టాలి “మాత్యా! జేసెమో ఈ 5 నెడ్‌ ఎన్నికలోళి దిగాను, చచ్చేంత పని వుం! ఇంక రెండు చారాలే వున్నాయిం -అలిక నన్ను పెడ్తున్న యారన భరించ లేబండా వున్నానుం ఆమె సీఠను చూస్తే చాల, మండిపడుతూం3. సీత ఆకునాతవంగా వుండటనణా, నలుగురితో మొట్లాడుతూ, మెలుగుక్తూ వుుడటమూ, ఈ మెట్‌ నచ్చలేదు, ఇది చాలదని మవ; ళాస్తా మో అమ్మిను తీకంకొని వచ్చావు ఇక యిల్లు రణరంగ చే ఊఈమౌ $...మహాపభో ! నువ్వ ఎటూ వల్యావు, సీకను తీసుకొని, బెళ్ళిపోం నా పా శేదో చేను పడ తాను” ఉచ్చావా! మిరు అలితా ఈ న్ఫితికి వస్తారని *శేను ఆనుకోలేనుు, ఈ -తఉన్నిశఅ జోలికే పోయివుండళాదుం ఏవో దిగి యింత దూరం వచ్చాక ముప్పుడం వెనకడుగు వేయరాదు, ఎన్నికఅ పనిలో వీత రాలా సాయపడద్తూల "కని విన్నాను కనుక ఇప్పుడా మెను పంపి జేయడం నుంచిపని కామ. ఇన్ని “శోజులం ఎటూ వుండి యింకో రెండు చారాలు వుండనివ్వండి, తఈపవాత చూద్దాం” అన్నాడు నూర్యాం తి త త సీతను చూచి నూర్యా *ఈనీత్రా |! చేను ద స్తుండగా జరిగిన శాటళాన్ని

980 శరటాలు నుఖ్వ్వే జూడా చూచినట్లుంది'” అశ్నాడు.

ఈర్రైన్స మూర్య్యా | వేను మేలు చేయబోయినా అది కీడునా జే పరిణ మిస్తుంది, ఆజ్‌నీ ఇంకి నుండి వెళ్ళిపో వామనుకంటున్నా నలి

6ళప్పైళ్ళ కాడికి ళం

ఈ వ్రీట్టోక్సి బావిలోకి పమ్మదంలోకి | పోవాలంటే ఎన్నో చోట్లు వాయి, ముందు మ(దాను కళ్ళి వాసంతిని చూడాలి, అఆ తర్వాత శా చారి “చేను చూచుకోవాలి” అ౨ కన్నీరు శార్చింది పీక,

“ఆట్లా అవవ పీతా! సీ (పస్తుతం కర్తవ్యం పట్టాభి ఎన్నిళశ9లో ఇ₹లిబీటట్లు చేయడమే 1 ఇపూడు నువ్వెళ్ళిపోతే పరిస్థితి ఆ ధ్యాన్నమవుతుండి ఇదివరకు పట్టాభి మనసులో పదవీ వ్యా మోహం వుంజేవ శాదుం నుజ్వే ఆశకేడీ నిందులోకి దిగడానికి (పోర్సహించావు. కనుక ఎన్నికలు ముగి శీదాక వుండీ తీరాలి.

“న్వువ్వు సె ప్పేది నిజమేశాని చేసీ ఇంట్లో వుండలేను, నన్నీ ఇంట్లోంచి తరిమిశాని వేలే పని చూడనంది లలిత, “సీత ఈ ఇంట్లోంచి వెళ్ళదు. కావా అంకే నున్వే ఇసి అన్నారు పట్టాభి ఈ మాటలు నా వెవులార విశ్నాక ఈ ఇంట్లో ఎలా వుండను క?

నీతా | వాళ్ళిద్దదూ కోపంలో అన్న మాటలకు పట్టించుకోక... ఎన్నికలయ్యే చాక నిన్నిక్కి జే వుండమని లలిక చేత వెప్పిస్తాను, సలేనా

శే సెటూ మాను వెళ్లాలి నూర్యా! నిన్న నే వాసంతి నుండి వుత్తరం వచ్చింది. దాని బడి ఇంకో నాలుగు రోజుల్లో మూస్తారు. నన్ను చూడాలని తహరవా లాడుకూంది వద్దం వంటే రమ్మని శానీందిం?

“మవ్వు ఎన్నికల పని చూచుగీ| నే వళ్ళి వాసంతిని బుకొప్తాను” అన్నాడు నూ వసం

న! ఖ వ సరవ్వతమ్మ్యాళ్‌ రన జూకురితో_*? ఆంకటి వెరిడానిని వేనెక్క డా చూడలేదు. నీ భర్త విజయానికని వేత అంక కష్టపడుశుం శే "నువ్వ్యూరికే అక పోసువంటా వెందున క అందిం

శెరటాలు 261

“ఆమ్మా! ఈ_ఎన్ని॥ అ రోగం నీకూ,ఆంటాకున్న ట్టుంది ఇజీడో పాధా కణ విషయం అనుకున్నావు, దీనివల్ల ఎన్నో కన్టవహ్టైలు కలంగుతాయి. మౌ మౌమ'గారీ ఎన్నికల ధర్మమా అని ఎందరి విరోఢాన్ని సంపాదించాతో నుట్వెరిగవు 1 ఆంది లలిత,

“ఎరుకుదున మ్మ ఎరుగుదును |! అ ఆతావ్మాడు ఇంకవరికోసమయో పని చేవీ విరోధాలు కెచ్చువన్నాడు, శాని అల్లుజే స్వయంగా ఎన్నికఆఅలో చిల్చన్నాడు కదా ? ఇందులో 7ల్డ శేర్మన్‌ అవుతాట్ట కడా ఖః

ఆ వ్ఫేర్మన్‌ పదవి వస్తే మొతం వీమి లాభం ళ జీతం బెం ళీని ఉద్యోగం కై

“జీద్రం లేకపో తేవేం ఆదాయం వుంటుంది, గౌరవం వుంటుంది. ఇన్నాళ్లు ఛ్రేర్యక గా వున్నాయన రెండు లక్షలు సంపాదించాడట. ఆయన బిడ్డ పుట్టిన తోజునాడు యాఖె వేల వూపాయళల శానుకలు వచ్చాయట. నీ విడ్డటూ ఫుట్టిన తోవూ జరిగింది, ఏ మొచ్చిండి ఇ పోలీసు వారి లాకీ "బెబ్బలు 1

ఫక్కుమని నవ్వింది లలిత,

అప్పుడు పీఠ ఆక్కదడకు వచ్చింది, అమెను చూచి సరస్వరమ్మ* రామా రాకీ *ేను అన్ని విషయాలూ విన్నాను, అల్జుడు ₹లవాలని నువ్వు చాల కష్ట పటీ పని చేన్తున్నావట, అందుక జీ నునువులు వుండాలంటారు' అందిం

ఆ శ్తృయ్యతో ఏను మొట్లాణాలో ఎట్లా మొట్లాడాలోఅని జంకుతూ వచ్చిన నీరవ; అమె (_పేనుతో మొట్లాదడం ఆళ్చగ్యం కల్పించింది.

“ఆ శ్రీయ్యా | ఇక మిఠొచ్చేశారు గనుక బాధ్యత ఆంతామిబే! కే నూరికి వెళ్లి పోతాను” ఆంది.

*వ్రానంది సంబడం | ఎన్నిశలయ్యాక వళ్ళొచ్చులేవమ్మా | నువ్వ (పోర్సహి సేనే అల్లుడం ఎన్నికలలో నిలబద్జాకట. నువ్వు మిటింగుల్లో మాట్లాడ తావుట, పాడుతావుట, నీ వళ్లే ఈయనకు ఛగ్మన్‌ పదవి వస్తుందని శల్గా అంతా అనుకుంటున్నాడు నువ్వు వూరికి వె శే ఈయనసప పాయం ఎన

ఈంటాత

260". శెరటాలం

కల్ప ఆడికి ఎవరి పాయమూ అక్క రేగు, ఆకున పామగ్దచ్చని ఎవరికి వత్తాసూ అక్కు న్లేదు, ఆమన ఎన్నికలలో నిల్యున్నాగవి ఈ చేవపట్న మంతా సంతోషిస్తూంది. ఆందరూ “మో కేమా ఓటు?! ఆంటున్నారు, ఆయి లే ఓళ్క_ లలితశే ఇదీడీ వచ్చ లేదు, ఎపుడూ. గొణుగుగూంది. అయనను సాధి న్తూంది. ఆయనవే చీళా కన్పించేలా ఏవో ఆంటూ నే వుంది.”

“ల్రలిడ;ు గురించి పట్టించుకోకు... దాని విషయం నేను చూచు వంటావ. ఆది నోశె రవండా చూచునజశే వూచీ నారి, నాలు గేళ్ళేయి. అల్లుడు ఖాళీగా వున్నాళేే ఈ పారి ఈ ఇేక్మన్‌ ఉద్యోగం వ స్తే చానండు చే అని నేను అన్నీ బేవుళ్ళహ మొస్క_సంటున్నాను. ఛిమౌచ్చుకయ్యర్‌ ఆదే పనిగా వచ్చి సీ మాద ఏజీవో చెబు తే._*చాలు చాల్లెండ 1! ఎప్పూడూ ఎవరివో ఒకరివి ఆడిపోనుకోవడమే మీ పని__) అని నోరు మూయించాను. ఇప్పటి ఛేర్మన్‌ ఆయవవ జవుళి లె సెన్స్‌ ఇప్పించాడు కడా అందువల చీమాచ్చు శారికి బోలెడు లాభం వచ్చింది. రెండు మేడలు కట్టారు, ఆందుక నే చీమాచ్చు (శ స్తుఠఫు ఛేర్మన్‌ తరఫున పని చేస్తున్నారు స్నేవాం బంధుత్వం అన్ని అడుగు పడిపోయాయి, అఆ తోజుల్లో డబ్బు పధానం గాని ఇవన్నీ ఎవడికి శావాలి ? మనవాళ్ళేనని ఏీలా7గా అభిమానంతో ఇని ఇచేనేచా ళ్ళెవరన్న్నా రమ్మా ? ఈ పిచ్చిది తెలిసీ తెలియక వాగితే నువ్వు వూరువన్నావే ఆదినీ గొప్పతనం, ఇది నీవ తన చర్మంతో చెప్పాల వట్టిచ్చివా దీని బుణం తీరదు "కెలుసా ₹ అంది సర స్వక నస్ధు,

అమ్మ స్వార్థం అలికవు వినడానికే బేదుగా వుంది కాని తన న్నేహిఠు నాలి పట్ల ఆమె వైఖరి మొరినందుప సంతోప.6 కలిగింది, సీత పొంగిపోయింది. ఆ లత్రయ్య తన్ను మెచ్చుకునే రోజు వస్వందని అమె ఎప్పుడూ ఎదురు చూడ లేదు, అట్లాటి రోజు రా కేవచ్చింది. సీఠ తన ఇటీవలి బాధనం తా మరిచిజోయి సంతోషించింది.

శరిటాలు- 263" శీ౮0 పలి సం(దాన్ని చీల్లువంటూ ఓడ ముంజవ సపాగుతూందిం ఇంగ్లంకు నుండి భారత దేశానికి పయని స్తున్న ఆ ఓడ పేరు “ఎస్‌, ఎస్‌, ఎలిజజెత్‌ 9 యుద్దం ముగినీ ఇంశా సంవత్సంం కూడా శాలేదు.. ఓడలలో వయాణీనలవ చోటు అభించడం కస్టంణా వుంది ఎంతో ప్రయత్నం మిద సందర ౮ ఫఘవన్‌ .అ ఓడలో ఉఊోటు సంపాదింగాడుం యాద్దం ముగినీన కొన్ని నెలఅకు రాఘనన్‌ ఇంగ్గంకుకు వెళ్ళాడు. ఎంత శ్యాంక్‌ ఇవయి శా, కీతం ఎంత ఎక్కువయినా (పభుళ్వోత్యో శానికి పాటీ రావని ఆతి త్వరలో తెలినిపోయింగ. పె పెచ్చు సక్కాయ కారి దహ్తై చేజాలలో తన మిన ఉక అభాండం వుండ వేల ? యుదంళలో ,వీటన్‌ ఓడిపోయి భారత శళుత్వం మారివుం కు ఒక విధంగా మనమ కాంతించీ వుం డేది. శాని ఛిటవ్‌ ిలిచింట్కి భాంఠ దేళంళలో ,విటీషు పాలన నిలిచివుంది ! ఆలాటప్పుడా ఆతడు 'శ్రభుత్య్వోద్యో గాన్ని ఎట్లా ఆలక్యిం భేయనగలడు 1 అందుకని తన ఊద్యోగ విషయమై ఇంగ్లండు వెళ్ళి పయశణ్నాలు శేళాడు. కాని ఆవేమిా ఫలించలేను. అంచేర పెనబ్క జళ్ళి ళ్యాంక్‌ వ్రక్యోగంలో గే శేరుదామని నిశళృయించుకున్నాడు, థారత బేళానికి వళ్ళ డానికి ఓడళో చోటు దొరకడం దుర్గభ మెంది. అుదుకని చాల (ప్రయాస పశ్రాడం తిరిగాడు ఆ తిరుగుక్తుల్లో అతడు కన్నవి, విన్నవి అతడి దృక్పథంలో మౌర్చుజ దారితీశాయి. ఆహా! ఈ ఇంగ్లీషు వాళ్ళెంత ధీరులు! చేళ స్వాకం[త్యం నిమి త్తం ఎన్నెన్ని త్యాగాలు చేళాప! సోళంలో ఇన్నాళ్ళూ తాకు చేళాడు? అన్యుల అడు లకు మడుగులాత్తాడు అ ఉదో్యగం పోతే జాన్ని మల్లా సంపాదిలచువో వాలని ఇంగ్లండున వచ్చి అడ్డ మెన వాడీ పాడాఆ పట్టదన్నాడు. ఛీ ఎంత వీస్ణమాలి_ జక్మ! ఇంస్లీషు చగువు తన నుసి నిట్లా పెడదారిని పెట్టింది. జరిగిన దానికి పరిహారం-గా ఇక ముందు నడుచులోబాలి, భారత బేళ స్వాఠరంఠంకోసం నలుగురూ ఆళ్చర్యప జేలా

ఉఇికితీ. ఇశరిటా అం పీదయినా చేయాలి...ఎన్‌, ఎన్‌, ఎలిజబెక్‌ వె “టెక్‌ మాద వడక. జర్పీలో చాలి పడున్న రాఘకన్‌ మసను కె విధంగా ఆలోచించసాగింరి; నును అలా అలా వవన్క ర్‌వళ్ళి, పదిహేను సంవత్సరాల కంద శాన కశాలీ నండి బొంబాయికి చేనిన ఓడ శయాణాన్ని గుర్తున తెచ్చింది. అఆ (పయాణం శను ఆళాళంలో పున్చుశ విమానంలో గంధర్వ కన్యల పామాప్యంలో, బృళ్య శాన సమేతంగా వేనిన అనందయా,త అన్పించింం. అవా! ఎంక కవ్వ శేళాను ? కొంక పట్టుపట్టి కారిణి ళ్ళాడివుంటే. బీనితం ఎంత అవంత మయంగా వుంటేడి!

మశకు తారిణి నుండి పీఠ మిదన వెళ్ళింది, తారిణీని కోళ్చోళతం శప్పయితే; సీఠను పెళ్లాడడం ఇంకా పెద్ద తప్పు! కిట్రావయ్యర్‌. కూతురు లలిఎను చూడడానికి వెళ్ళిరే ఈమె అద్దంశా వచ్చింది! కవ చశాల్లాటి కళ్ళతో కూచి తన వతిని పోనొట్రిండి | ఒకటి మొకం నిజం, నీక కళ్ళు చాళ ఆంద మైన కళ్తు |! తారిశీ కళ్తు కన్న నీక కళ్ళే కొంచెం ఎన్మవ అందంగా. వుంటాయి... శాని ఒక ఆడదానికి అందమైన కళ్ళులంళే స పోతుంచా * పోదని 6న జీవితం బువావు చేసింది! ఆ కళ్ళ వెనక కాగిన హృదయాన్ని చూశేళక్తి తనట్‌ లేకపోయింది. ఛీఛీ! ఎంక చంచల హృదయం |! ఎంత అనూయ ! ఎంత పోట్లాడే గుణం |!

ఛీ భీ...ఇబేమి థోరణి ? ఠప్పంఠతా సీఠజేనా ? శాదు తనకీ కొంత వుంది. అమెతో ొందటీనుండీ (ప్రనల్షించవలపిన రీతిలో పవర్తించి వుంయే అమె అణిగి మణిగి వుంబలేది...ఆమె స్వభావం అట్లా మారిపోవడానికి అ మాస్ధడు నూర్యా కొంఠ శారణల, రన అభ్మిపాయాలకన్నా కాడి ఆఖి (పౌసగాఅ మిద కదా ఆమె కెబ్కన మోజు? చివరి! వాణెమెను ఎంరటి అథోళతి పాలు సేశాడు?

ఈ ఆడవాళ్ల స్వభావమే అర్ధమయి చావదు [ నూర్య్యాలో వీనుంత అంచాన్నీ, తెలివి లేటలను, ఆకర్ష ణనూ చూస్తారో. తెలియడం. లేదు. సీత పళే "వావి గనుక కరిగిపోయింది. ఆ తారిణికీ నూర్యావా ఏమి కంబంధం

శెరటాఅు జ్‌

వళ్ల మధ్య స్నేవహాం ఏమిటి, అ నూవ్యా అప్పతి నుండి పారిపోవణానికి తారిణి ఎంక సాహాపానికి ఒడిగట్టింది | ఏమి ర్రైర్యం | అరోజు నుంశీ ఈ తోజు చాక వాల్లి ద్దా ఏీమయ్యారో ఎవరికీ తెలియదు కద

ఇంకో చిత్రం ఏమిటం కే కలక త్లాలో శారణి అనువని సీతను శ్రే దులో వుంచడం 1! కఅక త్రాలో తాను కొన్ని తోజులున్నాక ఈ కబురు కెలిసింది శాని తాము పీమూ చేయలేక పోయాడు... ఉండనీ, ఖ్రేదులో పశీవుండసి | శొన్ని లోజాలుం శేనన్నా లుద్ధి కన్తుందే మో! అండరూ విడుదలయ్యే టప్పుడు కానూ అవుకుంగి అప్పుడు చూద్దాం. అమ న్నాడు ఆాను...ళావి సీఠన ఇంకో అవళాళం ఇచ్వాలి | అమెతో కలిని కాపురం చేయడానికి ఇంకోసా8ి వయత్నించాలి |

ఇట్లా సొందక రాఘవన్‌ జ్‌ దయకల్ల డానికి కొన్ని శారణాలున్నాయి వీత్రతో కలికి శాపం శేరుకపోలే ఆ భామ అన్న పిశాచి చారి నండి తప్పించుకోవడం కష్టం 1 రెండవ కారణం వాసంతి, ఇంగ్లండున వెళ్ల జాని! ముందుగా రాఘవన్‌ మ్యదాసు వెళ్ళాడు. అపుడు వాసంతి ఎంతో అమాయ కం గా అతురతో అడీగింది. ఈ నాన్నా! అమ్ము వెందుకు తీచుకరా లేదు )?”? ఈ _పళ్న అకడి హృదయాన్ని కలచివేయడం ఇంళా మరపుత రాలేను లిట్త కోసనుయినా సీరతో కాపురం చేయాలి. ..ఇంకొక శారణమూ వృుంవిం

రాఘఘశ॥శన్‌ ఢిల్లీ విడిచి బయలు దేరజానికి కొన్ని రోజులు ముందుకా ఒక రాత్రీ వది గంటల 'వేళశ వాశార్తుగా ఒక క్రీ వచ్చింది| అమెను చూ క్తుం కేశ ధయం జేసింది ఆమె మాటలింకా భయంకరంగా వుంది. *-జీ ఇవతో శెలుపా ₹7 అంది, “తెలియదు”? అన్నాడు రాఘవన్‌. “*పీఠతణ ఠర్షిని కేన? అంగి, +సీతకు తల్లులం ఎందళేమిటి $”” అని నవ్వుతూ ఆతిగా దఠన్సు కోనక్వకు ! నీ లోడి తెలివిలేటలు నా ఎదుట (ప్రదర్శించబోన 1 పీఠ చా హఠరు, నా కవ్న హూతునుు కాదా కాని అంకకన్న ఎక్కువే. నీ భార్య దగ్గర ఒక రత్నహారం వుండేది, అదింళశా ఫవృందా లేళ అమ్మి అ డబ్బులు శాలేకాచా 1? అని అడిగింది, భయమూ అకర్యమూ కలిగాయి రాస్టవన్‌ క

ఏ$క.? ఇక టా అ అంజనా బహపలోశీ కవపడవిచ్వకుంచడా “నా వ్వెందుకు ఆడుకుతు న్యావుకీ శువ్వె తనివి క సీ ఉేశమిటి” అని అడిగాడు అంము కామె వెదుతా విన, చేమ ఏ అతళాకిదిం తా జేరు రజియా బే-0. ను పీర5వు ఆ వా --విచ్చాకుం ఆజ | ॥ అంకుక జే. ఆకుండు న్వాతు. అం పే గాని నువ్వు వీరము కాల ఠఈడీ పెట్టా కని విన్నాతు. సీ దగ్గర కాపురం వేయడం కన్న వెరపాలళలో వుండడమే కుఖామని చెరహాలస కెళ్ళింం వ్‌కు ఆమె ఎపుడో ఒక నాడు విడుడల అవు తంతి ఆప్పుడు మువ్వా మెము ఆదరించి ఆేబతో వున్నావా సపళ్యే తేవ పొతే విన్ను పొడిచి చంపిపా కప్తామ, జాగర్త” అని కత్తిని మెకిలాష్‌ చూనీం చించి. కాఘరప్‌ నిజం, భయంతో వణికిపోయాడు. నోట మాట గ్య. తేద. చటుక్కున ఓక విష:తం గుర్తున కచ్చింది. 6జపీవూర్‌ పిచ్చిది అన్న శల అడది ఢ్లో తెఒనుకూంది, ౨౩ విన్నాడు. భండం భయంగా నువు రజపీవూర్‌ ...” అభ్నాడం “అవును. కేసు 5జవీవూర్‌ మజా రాణి టే జా మరుల కూతురివి క్యా, త్తగా చూచుకో. తేకవోకే వా చేకుల్లో చాకదం ఖాయం” ఆవి వెన్చి అ శ్రీ మా:ాయనముంాంకం ఈ పంఫులవ కొన్ని 6 జాల పాటు శాఫఘకప్‌' మవషమును కగుటపడ విశ్వ లేరు. రజకివ్లూర్‌ సిచ్చిద ఎవరు. కమెన పీతక్‌ సల సంబంధం ఏమిటి _ ఆవి రెలు ప వాలని కళలూహలఅం ఇజయలు దేరింది కాని ఎట్లా తెలుసుకోవడం, కీఠ వచ్చాక ఆమె వడి! తెంంపుకోవలనిం దే 1... మమా ద పు శాలి ఇల్తి శా వీస్తూంది కేపద్య గావంవలె తరంళవాడం విప్పాన్తూలది. 5-ఘుకక్‌ స తెరికుకండా వే కళ్ళు మూవుకపోయాయిం నాద ఎంపిక కీ, అతడివై పు బాషాగింది. తారిణి అనువు న్నాడు. నిడావంచి చూడగా పీక అవ తెరీకింద. “పీతా, పను విన్ను పెట్రిన కాఢఅన్నిటీవి చవరచ్చి వన్న చమించు]?? అవ్నాాడు రాఘవ్‌ , *మీాకు వమ్ము శాధ ఇడిఠే మ్‌ మమ్మల్ని కాధ ెపెట్రాము.. శాఐట్టి సరిపోయింది. ఇంక తమాపణ- కందము క వాసంతీ ఏదీ కొ అవి అడిగింది వీత. “అ! వాసంతి విమయమేా

శఇఅరటాతు- కక?

మలిచిపోయాను, ఇజళో వెళ్ళి పిలు ముకుళప్తామ' అని పరుగిత్త పా గాడు ఇాఖువన్‌. వాసంసిరి ఎకకడో వదలి పెట్తిు సపకం వుంది కాని కిఎకడ అన్నది సర్తుపు కావడం లేదు, గు స్తకు తెమంపంటూ పరుగాడుతు న్నాడ',ఓడ గిగి నీళ్ళలో పక ఇత్తాడు, ఇసుకలో పరుగెత్తాడు, కొండలలో కోనలలో పగు ఇత్తా ఘు, మొదట వాసంతీ! వాసంతీ!” అని ఆరున్తూ పరుశాత్తాడు, శానీ గశ్వాత వొంతు మూనుకపోయిండి;ి మాట కావడం లేదు, ఆతి కస్టం మిద ఎంతో _పయత్నించి*ఆయ్యో ' వాషం3 ౪” అని పావుకేక పెట్టాడు.

కల ముగినీంది, అ కలగన్న త&ణం నుండి లిడ్డను చూజాలని కాఘవన్‌ హృతయిం తిపేంచిందిం ఇక ముందెప్పుడూ వాసంతిని విడిచి వ్రుండకాదని నిళ్ళ యించునన్నాడు. తన చిన్నారికి ఏ చివ్కు లేకండా వుండాలని దేవుడి! మొక్కు.పన్నాడు, ”

వొంచాయి. శేవులో ఓడ ౧% కఠాఘవన్‌ విమానం మూడ మడాను చేరనన్నాడుం పద్మాపురం శాలనీలో తవ ఇంటికి చేరాడు.

పిధినమ్మానికి ఎదుట బండి అగి వండడం గమనించాడుం *ీఎకరు ఊరికీ వెళ్తున్నారు ?7? ఆనిపించింది టాక్సీ ఇప్పుడ విని శామాతుమ్మాళ్‌ ఐయటిశి వచ్చి కొడువను చూ-ని ఆశ్చర్య పడిం 3. జపీరా నాయనా! వస్తు న్నట్లు ఊర్తరం ముక్కయినా రాయహాడదా ఖ్‌ ఆంది '(ేనతో,

ఆమ్మా ! ఎవరయినా ఊర! వెళ్తున్నారా ఫం అని అడిగాడు రాఘవన్‌

““అవ్ననా |! నువ్వు శావడం శేలియిదు కదా...ఊరి నుండి నళారాత్తీ కచ్చాడు. వాసంతిని తీసునని బయలుజేకుతున్నాడు, ఈ లోగా కుజ్వే కచ్నేశావు.??

“లిడ్డను ఎక్కడికి తీనుకపోతు న్నాడు 17

“దేవపట్నానికి! ఆక్కడ వాసంతి వాళ్ళమ్మ వుంది కదా!

“క్పన్దధో్‌ | ఆలాగేం ₹” ఆని గరించాడు రాఘవన్‌ ,

268 శరటాల

ఆను వ్వు వచ్చేశావుగా, ఇంక బిడ్డ ఇవ్వాళ ఏం పె ళ్తుండి లీఫ్‌ ఆంటి శానూవ,మ్మూళ్‌.

“ఇవ్వాళా వెళ్లదు ఎన్నటికీ వెళ్లదు? అంటూ. రాఘవన్‌ అోపతి8 విళ్శాడు

మూర్యాతో ఊరి ఇళ్ల డానికి తయారవుకున్న వాసంతి చాన్నను చూడ శాజే పరశు పరుగున కచ్చి ఆతడి కాళ్ళకు చుశ్తునుకంది,

కాఘవన్‌ పంటాం జేబునుండి రినాల్వర్‌ ను తీనీ, నూర్యాక నరిపెట్టి- ఈ తామ్హడా |! సీ్‌లాటి డోహిని శాల్చిపాలే స్తే అవంఠతయి నా పాపం జేదు $” అనీ గర్జించాడు.

విరు ర్తరుడయి ఒక్క నిమషం అట్లాగే నిల్పండిపోయాడు నూర్యా... తన దిగ్శర్విమను ఆణచుపని “మిస్తర్‌ రాఘవన్‌ | ఏమిటీ కోపం, ఇంగ్గాం డులోే ఇంగ్లీషు సినిమాలు ఎక్కువగా మూాశారా ఏమిటి * కారణం లేకుం న్‌! శాల్చేస్తాం శేల్చీప్తా అంటూ బయల దేరానే ), తూటాలను పొడు చేయ కండి. అ తర్యాక బంయుకయినా శావల్సి వస్తాయి” అన్నాడు

“సీ పెంకె ధోరణులు నే నెరుగుదును. నీడాబుసరి మాటలను చేనా మోసతోను | ఒరేయ్‌, సీతను తీసుకుని అనాడు పారివోయావ్‌...ఇచాళి ఇాసంతిని *$డ్‌ నావ్‌? చేయబోయావు / నిన్నివాళ పోలీసుల కపష్పగించిగాని ఇంకో వని చేయను” అన్నాడు రాఘవన్‌ , అండి వెనకాలే నిల్నునివ్రన్న శామొతున్ము ఒశే రాఘవా | వచ్చీ శావడంతోశే ఈ రకస వీమిటా?్‌ నూర్యా ఏమంత తప్పు చేశాడనీ వాసంతి అమ్మా నాన్నలను చూచి" ఛా. తోజూ లమిందిి అది తవాతవా లాడుతూంది కగా అని నేశీ ఆకథ్ణీ వాసంతిన తీసు కళ్ళి వాళ్ళ మ్మ దగ్గర విడిచి పెట్టను న్నాను” అందిం

వాసంతి, “మార్య్యా మొమయ్యా | జే నాన్నను గట్టిగా వట్టు వంటానుం నువ్వు పారిపో” ఆంది, ఆ ముద్దు మౌొటలు విన్న రాఘనన్‌ తకోహం కొంక ఠగ్గింది) కొంత వస్తూ శలీగింది.

“మిస్టర్‌ మూర్య్యా ఆడవాళ్ళందరూ నీ పారీ యేనని నే వెరుగుదున, ఈ

శకటాలు జఫ పౌతకి ముమించి వదలిపెడురున్నాను. పో! వెళ్లిపో ఇక్కడనుంచి! ₹టవుట్‌ [7 అన్నాడు కాఘవన్‌,

“ఆయ్యా | జే ఇటూ పోతున్నాను. కాని వెళ్ళే ముందు మి తప్పు అభ్యిపాయాన్ని సరిదిద్ది వెళ్లాశుం నేను సీతను పిలుచువంి పారిపోయాకని ఇపు డవ్నాకే, నిజంశామా రట్లాగే నమ్ముతున్నారని జేను అనుకోవడం అేదు, నమ్మి తే మాఠ్రం అంతకన్న తప్పు మరొకటి వుండబోదు, సీఠిను తీనుక కెళ్ళింది రజనీవూర్‌ రాజు తాలూక మనుష్యులు, వారిని అడ్డగించి వీఠను శాపాడుడాము నే నేను వారిని వెంబడించాను, ఆప్పుడే నన్ను పోలీనులు పట్టు వశ్నారు, ఇదీ అసలు నిజం” అశ్నాడు నూర్యాః

*4కన్వరా నాయనా! ఇవన్నీ నూర్య్యా నావ నెప్పాడుం. నిజనుకే అన్ఫిత్తూంది నాక, సీత కూడా టే నిధంశా ఇెప్పింది”? అండి శామాతున్ము,

  • అమ్మ పడ్డ కహ్రైలు వింకే అక్నర్యంశా, భయంగా వంతి జాన్నా” అంది చాసంతి.

శాఫఘవన్‌ రివాల్యర్‌ను పంట్లాం జేబులో ెట్టువని-.“అయి తే శూరా, అవన్న శాన వివవం౫గా చెప్పు ఇప్పుడు వెంట చే వెళ్లి తీరాలా వవ్వు క ? అన్నాడుం

ఉబ్రట్టానే శానివ్వండి రాఘకన్‌, శా కేమూ తొందర లేదు” అన్నాడు తూ రాస్ట్రం

న! వ న

ఈూర్యా రజసీవూర్‌ నునుమ్యుల గురించి వెప్పగా ఆక్సీ వాక గురించి అెలునుకోజాలి అన్న కుతూహలం రాఘవన్‌ లో ఈదయించింది, స్నానం, భోజనం అయ్యాక అరడు నూ ర్యాను తీసువని తన మేడ మిద గదికి వెళ్లాడు,

ళళత్తణ ర్యా 1! ఓడలో వస్తుండగా శీసొక భయ కరమైన కఅగవ్నాను, కాసంలతి ళఇనబదడవండా పోయినట్టు, జీను డానికోశం భూమి మిద, నిటిలో, ఇాలిలి నిప్పుతో పొగలో పరుగు త్తి పరకుగా బత్తివస్టు కలగ న్నాను, వాసంతి నాకం' జాన్నా! నాన్నా!'అఆని అరున్తూఎదిశాని వాసంతి ఎక్కడ వుండొ-

వ. ఇకటాలు

కు కనుక్కో లేక పోటగగూవు. మెలకువ రాణానే-.! ఇళపపె ఎల్నడూ చాసంతిన విడిచి వుండరాదు? ఆని నిశ్చయించునన్నాను. అందుక నీ ను రాశాక మధ్వ అమ్మాయిని రీరునపోతున్నావు ఆనశాసే విపరీత మెన కోపం వచ్చింది, అంగును నుజే్యరూ అనుోోక్తు...ఇంచాశ రజనీవూర్‌ మనువు 'శెకరో పీక ఇెక్స్పవపోయా*ని ఒక కథ పచ్పానేంం

ఊఆది కథ కాదండీ, నిజంగా జరిగిం జే 17

ఈసళీ, నిజంగా జరిగ!కజే అనువందాం ? రజనీవూర్‌ మనుషులం స్వ ఇంగువ తీనువపోయారు క నువ్వు చెప్పేది నిజమని నిరూపించావా ఆ రజక్రీ శార్‌ పంష్థా తా జ్నీ నాళవం వేని పాలేస్తామి? ఆన్నాడు రాఘ+క్‌-

4 *జీరూ నిరూపించ లేవండీ లాబూ, ఎకరో ఎప్పుడో చేనినజాని$ జీను పాములూ, బుళావులూ, ఎక్క డినుండీ కేజి ? "నేను వెసప్పేది మూత తమ్మాలి 1)”

*6త్రింి కే మరి 7 మ్మాశం వదిేేలా సీ కథను చెప్పూ విందాం?

6 ఇంళా మిఒరిహాపం మొన లేదు మిరు..0రాఫఘవన్‌ | ఎప్పుడ బుళా మాకీ “విసళుం *మనించారా ॥ ఒళ కోణం నుంచి చూ శే కారిణి! సీర బూ పోలిక ఇఅంహ్నాయని గమనింధా ల 2”

ఆదిరిప రాడు ఆభువక్‌, అతడి మవసులో ఎన్నో ఊహలు, ఎన్నో చంబేవోలం ఒ॥ _ వారిగా ఊదయించాయి, అబూనా కాంతంగా ఈం జ్రీద్తు నూ ౧" శీను ఆడళాశ "పాలూ, పోలికలూ అంతశా తంచి చూడను, పోనీ తారిణికీ పీతళూ లోలికలు శ్నాయ చే అనుకుందాం, తర్వాతే 7”

రజసీధారు బునుష్యులు తౌరిణి అనుకుని సీకకు తీరువపోయారంి)

ఆప్రర్సుట్రీ . అల్లా గూడే... అని శాస్సేపాగి రాఘవన్‌ మౌట్లా జాడు శీం..అట్లాగని ని ఇటా చెసి ,2 మారాక అన్ని గోజులం నాతో మెలగింతి శాని తాంణి నావ శెప్పలేక కి

కారిజి రప్పు“రు, సీ* చ్యారా తెలిసింది నావం”

శఇజరహాలం య?

“ఆపలు పీరను తారిణి అని ఎ శువపోయినట్లు నీ శేట్లా ఈ బేహం శచ్చింటి ళా?

జపీఠ్రను వార్ళు తీనువవెళ్ల డానికి ముందు తోజు “నేనూ అరణి చేసీ జెండి బజారు వెన కాల వున్న గాంధి మె కాన్‌ లో వాస్పవి నొట్లాడునంటు శ్న్నాముః ళా స్సేషయ్యాక తారిణీ వెళ్ళిపోయింది, ఆ ఈశర్వాత ముగ్గును క ల! శా దగ్గరకు వచ్చారు, వాళ్ళవాలకం చూ స్లి శ్వ దేశ సంస్థానపు మెనువ్యులనతె వున్నారు. తారిణిని పట్టుకోవడంలో వారికి సాయం చే నే అతు రూపాంణ శిప్తామని చెప్పారుం వాళ్ల న్‌! మేమిటో నాక్‌ తిలియలేము సంస్థావాధీకు అకు ఆఅవాటయిన వెడ్డ తలపుతో -జీ తారిజిని తీనుకు వెళ్ళాఅనుకుంటు న్నారని కఛఅచానుం వాళ్లకు వీడో మాటలు భెప్ని పంపించేళాను. మరు తోబా అ మెొచానంలో, ఇంచుమించు అ శోకే నేనూ సీతా బార్చొని మాట్లాడు శున్నాముం,లి

“ఓవకోో అలాగాక ఉర్తమ ఇల్లాలు సీక ఎవరికీ చెప్పదంచా “అథీ మైడా నానికి వచ్చిందన్న మాట *

  • మిస్టర్‌ రాఘవన్‌ | మిరు కోప్పడనం కే నిజం ెబుతొను [౫

*జోప్స జేటట్లయి తే అబద్ధం పెలబుచానన్నమాట ౫”

*వ్రట్లాగయినా నిజవేం దెలుతా, వినండి / ముందొళ సారి మిరు నన్న ఉోలీబులకు అప్పనెప్పాలని అన్ని ఏ-ట్లూ బీనీవుంచారు. మా ఇంటి చుట్టూ 'కవాస్య పోలీసుశాఖ వారు కాపలా శాచేటట్లు ఏర్పాటు వేశాడు, అప్పుడు మూ ఇంటికీ నన్ను రానడ్డని హెర్చరించడానికే సీత. గాంధీ మెదావానికి ఇచ్చింది...” పీఠ ఎందు వచ్యిండో సన్న వర్తి నిజం ెప్ప లేదు కూళ్యా? జగ మే వెప్పాడు. ఈ సగం నిజానిళే రాఘవన్‌ నునను వరవర లాడింది. *ఆఅ చుళ్యర్దరా అట్లా వేసీందన్న మాట! ఈ జెధనను శాపాడ్డాలికి ఎందుక 8త ళ్‌ర్గ ₹ ఆనువన్నాడు నమువసులోం

కర్వాత న్తూర్యా--రజనీవూర్‌ సంస్థానపు వ్య ప్రల శాంణీ ఆనువని'

జ్యా ఇరటాళలు కీర ఫీవువ వెళ్ళడం దగ్గరనుంచి అమె కలకత్తాన వచ్చి శ్రేడీ గాకదం జాళ_ జరిగినదంతా ముకృసరిగా చెప్పాడు,

శ6కజ6వ్రూర్‌ వాళ్ళు జీసీన లార వాటు జే కలకత్తా పోలీనులూ వేశాయ. కీక శ తాంణి ఆరువని రత్‌ణ చట్టం (క్రింద సీతను ఖే దులో వుంచాడ' అంటూ తిల రాడు నూర్యాం

తర్వాత రాఘకక్‌, ఒకనాడు తన ఎదుట క త్తితోబాటు (శ్రక్యక మై కీకను జాగా చూచుకోమని హెచ్చరించిన స్త్రీ గురించి నూర్యాన చెప్పాడు ఇిన్పి-.ఆమె ఎకక | సీఠ విమయంలో ఆమె కెందున అక్క? అని అడిశాడుం

చెబుతా వినండి? అన్న నూర్యా మౌటలు విని ఊలిక్కి వర్థాడు

శాషకన్‌

4 త్రి చీ మొదటి పీన రమామణినాయ్‌. ఇప్పుడా మె పేర రజియా. జం సీక ప ఆమెన్‌ జేము కలగడానికి శారణం వుంది, అది చాత వెద్డ శథండీ ' ముమ్ఫె యేళ్ళ ముందు (పౌరంధ మవుకుంది అఆ కథ, శాళా కథ కజియాచేగం చెబుకే జే కెలీనీంది. ఆ నిర్భాస్యరాలు పిచ్చిపట్టి తిరగుతూండి అవ్వుకప్వుడు చాత అవూర్వం గా ఆమి తెలివిగా మాయమాలంగా మౌట్లాడు ఈులగిం అబ్ఞాంటి సమయంలో ఆకస్మాత్తుగా ఈమెను కలవడం ఠటన్లిం చింది, ఆప్పుడు చెప్ఫీిందామె._**ఆన్న ఊపోక్దాతంలో మొనలు ఇట్టి ఆళ్ళర్య జనక మెన అ కధను చెప్పపాశాడు నూర్యా.

ల!

తుమ్ళె యేళ్ళ ముందు రజనీవూర్‌ సింహాసనాన్ని అధిష్టించిన మహారాజు తది కరం స్థా శాధీకుల కలెనే విలాస భోగాలలో మునిగి రేఆంతుం దేచాడుం కస్ట

శెరటాల ౭278 క్రైెన మంతులు ఎందరో ఆయన వడ్డ వని చేసేవారు, వాళ్ళల్లో ముఖ్యుడు మథోంకర్‌ =

జక సారీ రజనీవూర్‌ మహారాజు సభలో మహరాష్ట్ర నుండి వచ్చిన ఓక శాయన రాలు పొడింది, అమె పేరు గంశాళబాయ్‌, మహరాజుగారి కామె నచ్చింది. ఆమెలో బాటు అమె ఆక్క. వచ్చింది, ఆమె పీకు రమామణి? చాఅ శ్రర్యస్తురాలు, పపంచ వ్యవహారాఅలో తన్ను మించిన వాళ్ళు లేరని రమా నుజీ నమ్మాకం.

నుహూ రాజా ఎదుట మూడు గోజూల పొటు కచ్చేరీ జరిగాక మథఢోంకర్‌ అ శ్రీ విడిది చేసిన చోటి! వచ్చాడు. మవారాజూ వారికి గంగాబాయ్‌ మిద నునసయిందని చెప్పాడు. *అయితే మహారాజా వారిని మౌ శెశ్లెలిని ళ్ళి చేసుకోనని ఇెస్పండీ_ి అంది రవ మణిా *వువారాజూ జారి రు కేళమూ అదే [1 నన్నాడు వధోంకర్‌, 'పెల్టి అన్న మాటతో రమౌమణి మో?పోయింది. తన చెల్లెలికి నచ్చచెప్పి ఒప్పించింది. ' పెళ్ళి అంటూ ఒశ తఠంగ౦ జరిగింది

ఆక గగ గొన్నాళ్ళక శాజూవాగికి మూడు "పెళ్చిళ్ళయ్యా యని అంతః పురంలో ముగ్గురు శాణు లున్నారని తెలిసింది. ఇది తెలినీ రమామణీని ఖర పోయింది శాని ఆశను ళోల్చో లేదు, ఆ ముగ్గుకు రాణుల హ పిల్లలు లేరని ఆమె "కెలుసుక్షంది. ఒక రోజూ మహారాజును రమొనుణి ఏళాంతంలో శలుసుకుంది కతి చూపి బేకరించింది, తన మెలెలి కకుళవ కొడుకు ఫుక్రితే ఆకడిని రజనీ వార్‌ ఇంస్థా వానికి యువక5ాజుగా చేస్తావని మహారాజూ వేత ఒక శాగిరం మాద శాటుంచి ఫుర్చుపిందిం

ఇవన్నీ గెలసివ వధోం*ర్‌ ఎగ్తుకు పెయొత్తు జేశాడు, గాణీ గంగా బాయ్‌! కొడువ పుడితే పుట్ట 7 ౫ే ఆ విడ్డను చంపి వేయడానికి మంత్ర నానిలో ఇన్ని ఏర్పాట్లు చేళాడు,

ఉర్తను ఇల్లాలయిన మూడవ రాణి, మధోంకర్‌ మంద సానితో మంఠజాలాడురుండ గా వినింది. ఆమె ఈ శికు సఠ్య ఏర్పాటు రహస్యాగ్మి

18

లిగా శరటాలు శమామణి!ి- చెప్పింది. వెప్పి, పపవానికి ముందుగా నాలుగత కాడిని జొందాబుికి తీనుప వెళ్ళి పామ్మునీ, అందున శాకలపిన పౌయం తౌను చేప్తా ననీ అమె చెప్పింది మహారాజు ఆప్పుడు యూరపు వెళ్ళివున్నానుం అం చేత శమావుణి మూడవ రాణి సలహా మేకు, ముధఢోంకర్‌ మిమష్యులకు కూడా తెలిం ఉండా శెల్లెల గంగాబాయిని తీసుకుని బొంళాయికి వె] పోయింది, రాజఫు త శ్రీల ఆనవాయితీ (పశారం గం శాభాయ్‌ “పరాలో వుండి గనుక పయాణం చేయడం సులవయింగ శాని ఇకర విధాల కహైలు వచ్చిపడా బు, వేతిలోనూ డబ్బూ. రైలు టిక్కటూ దారిలో ఎక్కడో పడిపోయాయి, అం చేత బొంబాయికి ముంచు శ్లేషన్‌లో టికెట్‌ కలెక్టర్‌ వచ్చి చూచి, వారికద్ద టిక్కెట్లు లేకపోవడం చూచి వారివక్క_ జే 20చి వేకాడు ఇదగూ ఆడవాళ్లు అంగులో ఒకటి నిండు చూలాలు, చేతి" డబ్బు లేకు. ఆయితే గంశాచాయ్‌ ధరించిన నగలః న్నాయిం వాటిలో ఒ దానిని అమ్మితే దబ్బు వకుంగ, శాని అడి చిన్న వేషక్‌, రాత్రి కళ వీవో బండ్లు చచ్చివప్పుడు తిప్ప నిర్మాా+పహ్యం శా వుంది. రమావణి వెగైల్ని తీసుక చెయ్‌టింన్‌ ౫౭లోకి వెళ్ళింది, జరిగినదంతా తెల సువని గంశాబాయ్‌ వెక్కి పెక్కు. ఏడకసాగిందిం “ఈ ఏడుపు ఎవరిది 1” అవ్న కకూవాలంతో ఆ రాతి డ్యూటీలో చున్న స్టేషన్‌ మొస్టర్‌ ఆ గదిలోకి వచ్చాక “ఏమిటమ్మా 1ంగతి |” ఆశి అడి గారు. అట్లా అడిగిన ప్రేమన్‌ మూస్టర్‌ ఎవరో శాదు, సీతే తండి దొశై స్వామి అయ్య రేం రిమాలుణి చాయ్‌ వెలుపలికి వచ్చి అకునతో తమ పరిస్థితి చెప్పీ, తమక అ రాతి వుండడాని! చోటు శావాలక్కి మరుపషటి రోజూ తిన ఇెళ్లెలివి వీదయినా (ప్రనూతి శృవాంలో చేక్చాలసీ అంద ప పాయం చేకుముక కోరింది “పాశుం చేన్లే నా కేమిస్తారుకి? అని అడి గారు దురై స్బామి ఆయర్‌* రురైప్వారి అయ్యర్‌ కు జీతం తష్క కం అ ౯న భర్య రాజమ్మాళ్‌ ఆప్పుడు తివ మొదటి బిడ్డను శుసవించజడానికని నూ త్రి గ్రహంలో ఫుందిం

శరటాలం క?5 చురైస్వామికి ఖయ్పలు ఎవ్కువయి డబ్బుక ఇవాల శకటళట లాడుకున్నాడు, “ఆ=దీగాక ఆ మీరప చూ ఫ్రే చశాశ ధనవంతులని శిెలీనీంది కనశ చీ వాకేమిప్తాపుి అని నోప తెంచి అడిశాడుం రమౌామణి__*ఈ ఆపత్సేముయంలో పాయం చే సే మారడిగిన వ నువ ఎ లాటీ సో నే వ్యా ఇచుువంటానుూి నిప్తారము నన్నే శావా౭ “ఎ ఇచ్చువం అందిం దుతె స్వాుకి సి ఆశ్న్యమూ కలిగాయిం ఈఆట్లా మొట్లాదకండమ్మా | నాకేమో వర్దలెండి, నా వేతనయిశ సాయం నేను చేసాను [1 ఆంగ్నారు, న! మపసటి నోజువయం, రవ భార్యను చేర్చిన (వనూతి గృవాంళో నే గంగావాయ్‌ను చేర్చారు, శాని ఈ విషళుం భార్యతో ఇెప్ప దు....పతి శతోజబూ ఈన ఖార్యను చూడడానికి వెల్లి వపుడు దువైస్వామి రమామణి5 చూచే దారు. ఆమె ఆయన సాయా౦కి కృతజ్ఞతలు చెప్పేది, ఆ కృతజ్ఞత స్నేహంగా చ్నేహం (వణయంగా మౌగ డానికి ఎంతో ఇశాలం పటలేదు, లు రాజమ్మాల్‌, గంశావాయ్‌ ఒకే ఠాతి 1వసవించారు, రాజమ్యాళల్‌ శుగటిడనూ, గం గా బాయ్‌ అఆకవీడకూ (వసవించారు, న! న! ఈ లోపుగా మధోం!ర్‌ ఎట్లానో వీర అవాక॥ీ 'లెలుకువన్నాడు, ఆ “అక్ప తిని శనుబృు న్నాడు రమామణి $ది తెలిసింది. వధోంళర్‌ బారినుండి శప్పించుకని వేలేడదయునా చోటికి బెల్లి పోడామకునంది దుగె స్యామి సాయం కోరింది. అమె వఅపుద దాసుడయిన దురైస్వామి సళేవని, ఆ బొంబాయి మహా నగరంలో ఎక్వహా క ుగ్కో లేని మారుమూల ఒక ఇంటిని అజెవ న! తీసుకుని, అందు "క వాళ్ళను తగలిం చారు, రై స్వామి జమ్మాళ్ట తెలియనండా రమామణి ఇంటికి తంచు శాంణి పుట్రినప్పుర్తే కాజమ్మాళ్‌ ప పుటివ ఆళ్బాయి త్వరలో చే శన్ను మూకళాడు, అ దుఃభార్ని మరిది పోనడానిఃని ద్రూప్వామి రోజూ రమామిణీ ఇంటికి వ తారిణీని ముకాడి వసుం చేవారు. + న! జ! అని

జ్‌76 శఇరటాలు రజనీపూర్‌ మహారాజా యూరఫు నుండి తిరిగి వచ్చారు, ఆయన బొంజకా యిలో బస చేసిన చోటి! రమామణి వెళ్ళి గంగావాయి పరిస్థితి గురించి ఇెప్పింరి ఆయన వాళ్ళెవరో తన లెలియ నే తెలియదన్నారు రమానుణి అయన స్వహ గాలలో రానీచ్చిన వుక్తిరాన్ని చూసీంచింది, మహారాజా అనతి చేరవ ఆయన అనుచరులు అవుత్తరాన్ని లాగేసుకుని ఆ మెను బయటికి 7౦టీ జేశారు. ఎనలేని దుఃఖంతో నిరాశతో ఇంటికి తిరిగి వచ్చింది రమానుతే, ఇెళ్లైలి! అన్నీ చెప్పింది అమె మూర్చపోయిందిం కొన్ని నెలల తర్వాత గంగాజాయ్‌ నురణించింది, === తౌరిణీ నిజంగా ఒక రాజవమా ఎ ఆని తెలియగా నే రాఘవన్‌ మనను "నుశాలిలో సముద తరంగాఅవలె చెలరేగింది. అంతవఠకు అతడికి ఆగ్ధంశాని విమయాలు ఎన్నో బోధపడామి. తారిణి సామాన్య మెన, పాధారణమైవ స్రీ శాదని తాల అపుడపుడు ఊహిుంచినది నిజమైందిక దా అని గర్వించాడు, ఒక పుడు ఆను ఆ ళలాజకమాైై యేనుక పాాకుడయినందుపుు ఉప్పొంగి పోయాడు, కాని ఆ (పేమను సఫలం వేసుకో లేక పోయినత్‌న వేతశాని తశా నికి విలవి:' లా డాడు. కానెంత (ప్రయత్నించినా తెలునుకో లేనీ తారిణి జవ్మ వృత్తాంతాన్ని ఈ నూర్యా "లెలుసుకో గల్లీినందుక ఆశ్చర్య పర్టాడుం శాంజీ, పీత, నూర్యాఅ మిద కోపమూ కలిగింది, వాళ్లు మొగ్ధుమూ కలిసి తన జీవితాన్ని నాశనం చేయ డాని! వృట పన్నివటరిపించిందిం కోపమూ, కడుపుమంట అఆనూయా కలిసి మధించ గా చాటర్నిటినీ దిగ (మింగి రాఘవన్‌ __*నూర్య్యా / నువ్వు వెస్పిం గంగావాయ్‌ కథ “డ్యుమౌన్‌ ? నవల కన్నిమిన్న-ా వుంవ 1 అన్నాడు, “కల్పన లన్నిటిని మించిన నిజాలం మన స్వదేశ సంప్థానాల వెంక డాగి వున్నాయి, ఆ కఖలు నా గుండెలో మంటలు శేపుతు న్నాయి, గంశాజాయ్‌, శమానుణిఅనలె ఎన్ని వేల త్త అన్యాయాలప, ఆత్యాచారాలవ బలీ

శజరటాఆఅు టి! అఈయినారో € ఆ నారీముణుల కం్నటి సెగలలో స్వటేళ సాస్టానాలం మొడి మనీ అయిపో లే దేనని ఆశ్చర్యం వన్తూంది నాక్‌ అన్నాడు మూర్య్యాం

“ఆందులో ఆక్చర్యం ఏమి లేదు, ఇది కలియుగం కదా 1 పతి వఠలవ శాపం ెళ్తు శి (శేశాయుకంతో శే ఆంరరించింది, ఇప్పుడు అన్యాయాలు, అకమాలు చేసేవారికి మంచి శాలం, సరే తర్వాత కథ వెప్పు! గంళా జాయ్‌ మరణించాశ రమావమణి ఏమి వేనీంది! ఆ అదృష్టవంతుడు, మి చూమగారు వీమి చేశారు [” అని ఆడిగాడు రాఘవన్‌,

ఆ పెన చెప్పడానికి ఎవ్క బీమా లేదు. బహుశ నా కన్న మాట ఎవ్మన 'కెలు నేమో క అయినా నావ లెలునీన వినరాలు మాన వెలు తాను అని వెప్పసాగాడు మార్యా

|! న! శ గంశాబళాయి వా శాన్మరణం *రమౌమణి మతిశి చెడనొట్టింది. ఆమెతన శళెలి దుర్గతికి శారణమయిన రజసీపవూర్‌ మహారాజుపె, మధథోం3ర్‌ పె పగ పాధించి తీుతానని 'వతిజ్ఞ వూనింది. ఆ ఊద్వేగ మే ఆమెను ఎన్నో ఇడునుఅ పాల వేవీందిం

పగ సాధించ డానికీ, తారిణిని మధోంళర్‌ లారి నుండి రవప్పీంచడానికీ శమానుణికి మగసాయం శావలనీ నచ్చింది, అంచేత తన అకర్ష అనంతా ప్రయోగించి ఆమెద్ను స్వామితో తన సంబంధాన్ని దృఢపర చుకుందిం

చురై స్వామి ఆయ్యర్‌ గారి స్ధితి ఇాల ఇరువన పడింది తనళొచ్చే లొడ్జి పాటీ అదాయంతో బొంబాయిలో రెండు వటుంబాలను నడపడం చాల శమమెంది, అరిశకంగా చాల చిస్క్లలు కలిగాయి

ముక యి

శాంత పెరిగి పెద్దదయింది, ఒక రోజు రమామణి అమెకు, రజనీవూర్‌ రాజా వలన తన వెలెలు గ ౦శానాయి॥కి జరిగిన అవ్యాయాన్న్ని వివరించి అందుకు అర గాడికి తగిన ళా వ్తిచేసి తీంచానికి తానునిశ్చృయించినట్లు తెలిసింది

278 ఇజరటాలు

గంగాబాయ్‌ కథను విన్న తారిణి మనసు న్వటేః సంస్థానాల గురించి జ్‌ స్వాతం త్యం సరించి ఆలోచించ సాగిందిం స్వాతిరత్య పో5ాటం పట్ల, సంఘశేవ పట్ల మక్కువ కలిగింది. అప్పుడు చేళమంతా జకుగుతున్న ఉప్పు సత్యాగవోద్యమంలో అమె పాల్గొంది అ తర్వాత కీహార్‌ భూకం పాని! గురి ఆయినవారికి సాయం చ్యధ్రామని వెళ్ళండి

ఇంచుమించు ఈ సమయంలో నే రాజమొాలళ్‌ ఇకాల*"" జల నగు జబ్బు పడి వుందనీ, 'శకకడం కష్టమనీ రమామణిక తెలిసింది. ఆ మెనూ, ఆమె. కూతురు సీతనూ చూ+డాలన్న శాంత. గెమామణికి చాల శాలం నుండి ఫుంది. రజనసీవూర్‌ సంస్థానపు అభరణాలలో ర5స వద్ద నున్న అఖం ఆధరణమయివ రత్నహారాన్ని, రెండు వేల రూపాయలనూ తీసుకుని, దురై స్వామి ఇంట్లో లేని సమయం- ఆయన ఇంటికి వెళ్ళింది.సీత పెళ్ళికని చెప్పి రత్న హారాన్ని” డల్చును, రాజమ్మా వేతి! ఇచ్చివచ్చిందిం

ఈ బాధ్యతను నెరవేర్చాళక రమామణి తన జీవిత లకమ్యూన్ని జర వేణీ డంలో లీనమురముంది బొంబాయికి వచ్చివప్పూడు రజనీవూర్‌ రాజును చంప చానికి యత్నించి నీఫలురాలయింది, హత్యా (ప్రయత్నా రానికి ఆమెక శారాగార వాసఫు శిమీ లభించిందిం

ఆ కఠకర్వాక కొద్ది శాలానికి రజనీపూర్‌ రాజు చనిపోయాడు అందు వళన చెరసాల నుండి విడుదలయి రాగానే రమామణి నుధోం॥కర్‌ వెపరన దృషిని మళ్లించింది. శాని ఆమ ఆ (వయత్నంలోనూ ఓటమిీ పొందింది ఆమె మధోంకర్‌ శళోసం వేచి జేచి ఆఖరికి ఆతకు దొరిళాడు కడా అని అను వన్న సమయానికి రమామణీవలె-నీ మధోంకర్‌ మిద పగబూనిన ఇంకొక కెవడో ఆమెకన్న ముందుగా మధోంకర్‌ ని పరలోళానికి పంపించేశాడు !....

శిరటాఅా జం శీస్రి

*ంఇవంతా నెప్పి నూర్య్యా “ోరాఘకక్‌ శారూ 1 ఎకరో క్రీ వచ్చి పీక గంంచి హెచ్చరిక చేని వెళ్ళిందన్నారే ఆమె కబియా బేళకే ఆంణ వుండాలి. పీక పట్ల ఆమె త్ధ వహించడానికి కారణం ఏమిటో తెలినింది కచా శ? అన్నాడు.

“వా (పీక మెన మొమశారిని జీను నా పెళ్ళి తర్వాత ఒక్కసారి జూడా చూడ * లేవు, యన ఇప్పుడేక్కడవున్నాగు ? ఏమి చేస్తున్నారు?" అని అడిశాడు రాఘవన్‌,

ఈం జ్రే నావ తెలియదు. రజియా బేగం ఎక్కడ వుందో జూడో 'శెరికలేదుం. నేనూ. తారిశీ వాళ్ళిద్దరికోసం ఎంతో వతిళాము శాని దొరక లేదు” అన్నాడు నూర్యాం

ఈవైం-బక్షు చెపళారు క)

చి+సవ్వుతో చెప్పాడు నూర్యా కమ్పిస్పర్‌ రాఘకన్‌ 1 ఒళ వనికి కారి అనుమతి, అశీర్వాదం శావాలి, అందుక నే వెరిశాము? వితుకుతున్నాము. చేనూ తారిణీ పెళ్ళి చేసుకోదలిచాము,.

రాఫఃన్‌ పకిపక సవ్వి__నూర్యా |! ను వ్వెంతో 'శెరినిగ? అ వాడివని కడా అనకున్నాను అన్నాడుం

*ఆ అఆభ్ఫిపాయం తప్పని ఇప్పూడనిపిస్తుందా శి అని అడిగాడు

= క్రై, లేకపోతే తారిణిని పెళ్ళాదతానంటావా ? ఇన్ని రోజులు ఆమెతో మెలగాక హడా అ మాళశే అంటావా శ.ంవూర్యా 1! పీరు తెలంసో 'కెలియడో కాని తారిణిరి ఒక వ్వుడు పెళ్ళి చేసుపందామ నే అనుపన్నాను. ఆమె హుడా నన్ను 'ేమించివన్తే నటించింది.”

“శ్రాసఘఘ్టవక్‌ 1 తౌరిణిని గురించి అట్లా మౌట్లాడకండి. తారణీ నటిం

క80 శఅశరటాలః చింది ఆని అనలిగారంకే మీోరమెను అర్థం బేనుకో లేదన్న మాట ఖో

“ఆయి తే అమెను నాకన్న నువ్వు నాగా అర్థం చేసుపన్నావశాా?

“ఆపే | అందులో ఏమి సం జేవూాం లేదు, తాగణి అర్థం వేసవన్నవా రయికే ఆమె నటించిందని అని వుండరు 19

“ఒకప్పుడు నన్ను (_పేమించానని శెప్ఫీన మనిషి నిన్ను పెళ్ళి చేశ జంటానం క్ర, అందులో ఏదో ఒకటి ఆసక్యమయి వుండాలి ౪ చాక”

“ఆక్క న్లేదు. తన అభ్య ్పాయాన్ని మిర్చుద జీ హక్క_ (పతి కష్ట క్రీక వుండి ఒకప్పుడు తారిణి మిపట్ల అనురాగాన్ని పకటించిన మాట నిజమేంఅది వటవ కాదు, పేవునూ శాదు, అయిలకే, ఆ తర్యాత తన జీవిత అమ్యెలద అనుగుణంశా లేదని తెలిని తన అభి పాయాన్ని మౌార్చునంది. ఆది ఠ వ్పెట్టా ఆవ్పకుందికిి

“వూర్య్యా! ఆమె తరపున ఆ: కేశిన వకీలలా మౌట్లాడుతున్నా జే? కాని పీ యర్నమంతా దండే) తారిణి గురించి నీకన్న వాకెళ్ళునగా. కెలును, అమె. నన్ను టైపీమించినట్లు ఎందుకు నటించిందో శాన్‌ తెంను. కేవలం శెండు వేల రూపాయల కోసమే | రాజులను వెతువ్కంటూ బిక్సి న గాయక కాలి హతుళశీ కదా 1

కోపంతో లేచాడు నూర్యాన “రాఘకన్‌! జాగ త్తశా మాట్టాడంతి | కా౭ంణి సరించి అవావలం ఎవావలు మౌట్లాడి తీ,,,” ఆ పెన అతడి! మాట శాలేదుు పెదవులు వణువతున్నాయిం

*-మౌట్లాడితే ఏమి కేప్తావోయ్‌ ? ఆ రజియా లేగంలా బొజీచి చత పేస్తానంటావా ళం అన్నాడు రాఘవన్‌ హేళనగా,

6 మ్రైత్రో మౌట్లాడి లాఫం లేదు. పేను వెళ్లొస్తా..” ఆంటూ కూశాత్చి శేబాడు,

“అరెరె! అటా వెళ్ళిపోతా ఎట్లాగోయ్‌ ? హర్క్చో చాలూ జార్చో! సీ ముద్దుల మరదలు సీతాదేవి ఎక్కడుంది. ఏమి బేన్తూంది అని చెప్పి వెళ్ళీ నోయ్‌ /...ఆ మెను నురించి నూట్టాడివా కడా కోపం వ వుంజా ఏమిటి?

శెరటాలుం న!

ఆవును మర) సెేమో ఇాళిగట్టిన భర్తను; నువ్వేమో ముద్దుఅ శాకవూ 1

నూర్యా వంగి నేల వంక మాస్తున్నాడు, అతడి కండ్ల నుండి లెండతు బొట్లు కన్నీరు జేల మిదకు చిందాయి.

“ఇకేమిటోయ్‌ అడపిల్లలాగ ? సీక పరు చెప్పగానే శృాదయం కక పోతూంటేం ? ఏమిటో అ అనుబంధం 9?

నరార్యా కు తుడుదుకుని, రాఘకన్‌ వైపు చూశాడుం

“వచ్నెన్నయినా అనండి, కారిణీని ఎన్నయినా అనండి, కానీ సీఠను గురించి అటాంటి మాటలు మాట్లాడిన వారి నాలుక తెగి 'శ్రీంద పడిపోతుంని, ఆ పాపం వేనీనవారు ఘోర నరశానికి పోతారు. వాళ్ళను ఈ భూమి ఎత్త లయి మితిగి వే స్తుంది? అన్నాడు, అరడి మాటల శాతిన్యానికి రాఘవన్‌ జూద అంశాతు,

మూర్యా ఇంకొ మాట్లాడాడు: * పీక మా పొదాఅ వద్ద వాలాని! వద్ధంగా వుంది, ఏదయినా తప్పు జరిగివున్నా అవన్నీ మరిచి మిమ్మల్ని జైవ్వీ లాగా వూబించడానికి సిద్ధంగా వుంది ఆమె, సీత! శార్జు ముక్కు రాయండి "రెక్కలు కట్టువని వాలుతుంది,”

  • మార్యా | నువ్వు చెబుతున్నది ఈ జన్మలో జరగబోదు. వీతడ రమ్మని వుత్తరం కాయడం కన్న ఈ చేతిని వరికేసుకుంటాను.ి

“*ఆయెోల్య 1 ఆజ్హాగనకండి ! నామాట నాలకించండి. జరిగినదంతా మలిచిపొండి, సీరతో శాఫురం వేయం 10 సంతోవ.౦గా వుంటారు. కాఘవక్‌ | మారూ సీతా అన్యోన్యంగా వుండడం కన్న నానా తారిణ్‌కీ శానలసిం "జేమాంది ₹)

అసలే ఆగ్గిలా వున్న రాఘవన్‌ వ, మూర్యా శాంణి పేర త్రడం, అజ్బుం పోసినట్ట్లయిందిః ఉపక. ఆ తారిణికీ సంతోషం శల్లించడ మే నా జీవిత అత్యు ఆఅనునన్నావా 1” అని పెడేల మని నూర్యా చెంప మిద దెబ్బ కేళాడు, అంటే వేయెత్తాడు మూర్యా, కాని దించివేశాడుం

*పీం చేయి దించేళాలేం వీరుడుగారు క

ఈక శెరటాలు

ఊర్రాషఘ్రవన్‌ |! ఒకప్పుడయ తే బెబ్బద పది చెబ్బలు కొటివండేవాడిని శాని ఇప్పుడు జేనూ తారిణీ గాంధీజీ శిమ్యులం; ఆహింసను న మ్మే వారం) బలి (వ్రమయోగం పనికి రాదని విశ్వసిం చేవారం, అ సహానానికి మొదటి వరీషే ఖాన పెటాను”

ఈట్సు1 గాంధీజీ శిష్యులా 1 అయితే మరొకటి పఫుచ్చుకోండి 1$” అని "శెండో చెంప మాద కాడు రాఘవన్‌.

కళ్ళు ళారుద్క టూ నూర్యా *బృప్వుడ్తు మిక తృప్తిగా వ్రండ్శా మ్‌" వనన శాంతించిందా *...ఇక నేను వెళ్ళొప్తాను?” ఆన్నాడు.

జీత ప్రిగా లేవ బ్భాయి; అప్పుడే కాంతి ఎట్లా లభిస్తుంది ? అంటూ కావునన్‌ సూర్యా మెడను గట్టిగా పట్టునన్నాడు, “ఇదిగో నూర్య్యా! నువ్విక కుందు నీఠతనుగాని తారిణినిగాని చూడబోనని (ప్రమాణం. చేయి. లేకపోతే నన్ను చంపేస్తాను అన్నాడు.

కళని ప్రోర్రిక్ట సతుంజసమెనది కాదు, నా మనసులో కల్మమం జేనప్పుడు జీను పీత నెందుక చూడరాదు ? తాంణి నిమయిమై మావ వెట్టి హోమాలు ఇవ్వ నరసరం లేదు. కావాలంటే నన్ను శాల్చి పాశేనుండి. మిరు చనీన ఘన జాధ్యానిక సీక్క తారణి, మా అమ్మ వాసంతి సంతోషి ప్తారు] +9

“క్సీరి కుంచా | నన్ను 'చెనరిస్తావుటా 1) అన బలమంతా వుపయోగించి మకార్యాను మెట్లవె పు తోళాడు కాఘకన్‌6

నూర్యా మెట్ల మాద దొళ్లవంటూ వెళ్ళి, మలపు దగ్గర ఎట్లాగో పలా శించువని లేచి పహర్చ్నన్నాడు. వాసంతి, శామాతుమ్మ పరుగెత్తుకు వచ్చారుం

ఆయో్య్యో | ఇదేవిటి మోమయ్యా 1! మెట్ల మాద పడ్డారా ఖం ఆని తాసంతి అడీగింది

“అవునమ్మా ! శాలు జారింది” ఆన్నాడు విరార్యాః

వాసంతీ | పాపం మోర్యా కాలు జారి పద్ధాడు. శాని అదృన్వం శానండి మెట్ల కేమో నష్టం కలుగ లేదూ” అని ఇెప్పి గొల్లుమని నవ్యాడూ శాధఘువన్‌-.

శెరటాలు ౩288.

శె

చేవపట్నం కోలాహలంగా వుుగి ఎన్నికల రోజావ ముందు గోజు

పట్టాఖ్ల రామన్‌. ఆ ఫ్యర్థి త్వాన్ని సమర్థిమ్హా పెద వసి జరిగింది, ఆ పభవ్‌ జినులం ఆత్యధ5 సంఖ్యల హాజరయ్యారు.

బేదక మిద పట్టాఖి కాక ఇంకా ఫురువుల్తూ, స్రీలు సార్చుని వున్నా సం తో సీం హూడా వుండ.గత నలభె రోజుల నుండీ సభలే మూట్లాడడంతో ఆమె అరిగేరిన వక్స అయింది, దేళ ఛ క్రి, స్వాకంత్యా ీళము నిండిన ఆమె పసం శాలు అవినీతిని, అంచగొండికి నాన్నీ చీల్చి చెంచాడాయిం పట్టాలి కామన్‌ అభ్యర్థిత్వాన్ని ఆమె ఎంతో ఆేర్పరితనంలో (పేమతో సమర్డిం చిండి. పోటీ అభ్యర్థిని వివార్శిన్తూ ఆమె జేసీన (బసం గాలు రాము ఇాణాల కలె తగిలాయి, అంచేత అ నాటి ఛోతలందరూ శ్రీ/ఎతి సీతా లేవి పసం గానినై తబా ఠకవా లాడుతూ జీచియుందడడం సవాజయే ౩ద*॥

అయితే వారి అళ పెర వేరలేను. (శోతలప ఆకా )ంగం కలిగింది ఎందు కంటే అ రోజు సీ మౌట్లాడ లేక పోయింది, లేచి నిల్చుని నాలుగు మాటలం మాట్లా టేలో?ా ఆమెవ తటాలున ఏకుఫు వచ్చసంది. అందున శారణి ఇదిం సళ జరుగుతుండగా ఒక మాలగా ఎవవో ఒకడు ఏదో కరప(తాన్నీ జశానికి పంచ సాగాడు, ఆ కరపతౌన్ని చదివిన వారంతా నీత వైెపుక బేక దృష్టితో చూడసాగారు. వేదిక మడికి కూడా ఒక కరప(తం వచ్చింది, జానిని పీఠ అంరుకుని చదివింది, మొదటి నాలుగు పంక్తులు చదివేసరికి గుండె పగిలి పోతుంజేమో నన్చించింది,

ఆ కరపతంలో సీఠను గురించి నించా పూర్వకంగా, నీచంాా కానీ వంది. అమె రతన మొగుడివి వదిలేనీ, నూర్యాతో పారిపోమి వచ్చింజనీ,ఆమె కఇరసాలఅవ వెళ్ళింది బేశభ_క్రితో శాదని వైల్లో వీదో దొంగిలించినందువల్ల నవీ? అటుకంటి టన్కలాడి (పసంగాలబు ఓఒరు ప-సపోరాదక, ఎందులో శానీవుం",

శ53 శరటాలు ఆడదాని మననును శాయపగచడాని కింతకన్న ఏమి శావాలీశి ఆ తర్వాత రెండు నోజుల కాక సీత ఇల్లు విడిచి బయటికి రాలేదు, ఈ సంఘటనకు పట్టాలి ఎంతో బాధ పక్డాడు, శాని ఎన్నికలలో ఇలిచిరికాలి, అన్న ఆకడి పట్టుదల దిగాణీకృక మెందిం మె కరష్మకం ఓటర్ల దృళృధాన్ని ఏ విధంగానూ మౌర్చ లేదు, కవ్రీద్రశ్రీ ఆఅళాళ రామన్న శ? మాటలు విని మోసవపోయేటంత మూర్థలమా మేమూ అంటాడా! ఈ చెత్త రాసిన వాడే “మూర్చుడు.--” అని నిరూపించదలచు వన్నారు..దేవపట్నం (ప్రజలు. నల్ల బజారు ద్వారా జనాన్ని దోచుకుంటున్న పెద్ద మనిషి ఈ విధంగా. ఒక స్కీని నానా దుర్శామలూ ఆడి విజయం పాధిద్దామనువంటు న్నాడు, వీడిళో గుణపాఠం చెప్పాలి, అనుకున్నారు, ఈ అభ్గిపాయాలు ఓట్లలో (పతి ఫలించాయి, పట్టాఖిరామన్‌ ఆధిక ఓట్ల మజా టీతో 7లిచాడుం ఆ ఘనవిజయం పట్టాఖిక అపరిమిత మైన అనందోత్సాహాఅను కల్పించి వుందాలి శాని కలిగించలేదు, ఆ అనం దామ్నతంలో విషపుబొట్టులాగా--- సీతను గురించిన నిందా (ప్రచారం.__పని చేసింది మితులూ అభిమౌనులూ వచ్చి పట్టాభిరామన్‌ వ ఆభినందనలు తెలియ జేళారు, అతడికీ లలితహ పూలమాలలు వేశారు. “ఈ విజయానికి మూలలమోా అదృష్ట మే 1”నని అమె నభినందించారు కొందరు, ఒకరిద్దరు పీతనూ పఅశరించారు. నలుగురిలోకి వచ్చాశ ఇట్లాంటీవి ఎన్నో జరుగుతూ నే వుంటాయి. ఎందరో నీచులం౦ంటానుం చాళ్ళందరీకి భయ పడి ఉత్సాహాన్ని కోల్చోరాదు” అన్నారు, ఎదురింటి దామోదరం వీళ్ళేం “మిస్టర్‌ పట్టాఖికామన్‌ మిలే సీతశారికి కార్యం చెప్పాలి” అ న్నాత అడ్వశట్‌ అప్పారావ్‌, అందరకూ వెళ్ళిపోయాక భోజయనికి కూర్చున్నారు, లలిత భోజనానికీ రమ్మని సీతను (పాభే రుపడిందిం “తల నొప్పి ఎట్లా వుంది శ అని అడిగాడు పట్టాభింమన్‌ =

శెరటాలు జఫ *మి ₹ెలంపు వార్త వినగా జే పోయింది చాల సంతోవ౦””ఆంది వీత “ఇదంతా మా (పోత్సావా, సాయాఅవల్ల నే ఆయింది మావ ే ఇంతో బుణపడి వున్నాను +మౌ లలిత అదృష్ట మే అన్నిటిసీ సాధి స్తుంది” అంది పీక, ఈప్పీథ్రా 1 క్రషువన అళ చూళావా1 ఈ విజయం చాలదుటం ఛేర్మక్‌ పడఏ కూడా వస్తే అప్పుడు సంతోష స్తారటి” అంది లలిత, 64ప్లీ అదృస్త్యం బల్ల అదీ వస్తుందిలే [9 “ఆదృష్ట్రం ఓటి చాలదు. నా కోరక సర జీరాలంకటే మిరు మును కటితా సాయం చేయాల్సి మేడ మిద కూస్పుం టే శారు అన్నాడు వహ్రైల్సి, ఉఇంక నావల్ల మోక అపళారమేశాని ఉపశారం జరగ బోదు... ఈ రెండు రోజుల నుండి తీవంగా ఆలోచిస్తున్నాను, అడ వాళ్ళింట్లాంటి శాటి జోలికి రాహడద్యు లోనలు పలు గావలు; దుర్యాస్తలు” ఆంది సీతం ఉమోరన్నడి నిజంశాదు;ు. ఇవాళ్‌ అభివండించడా 8 వచ్చి; వారం జహా మిమ్మల్ని (వళంనించారుం, ఒక్కరయినా ఒక చెక్ష మాట అన లేదు.) ఉల్బవాళ అనక ళడ తే శఫు అంటారు. ఆ కరప +0 మిరు చూచారా చూచి వుంజే వాలాగే మి గుండె కూడా మంటడే3 | అలిత అడ్డొచ్చింది 6 వాలు ఇాళలెండి ఈ మాటలు! సంతోష సమ అంతో ఈ అపళపనపు కూరల గురించి ఎందుక మౌట్లాడడం 199 భోజనాలయ్యాక సీత పెకి కెళ్ళింది. అప్పుడు సరస్వతమ్మాళ్‌ అరి శతో__ఇంక ఈ వల్ల ఇక్కడ వుడడం మంచిది కాదు. ఈమె వూరికి ళ్ళి తీ శాగుంటుంది'” అంది. ఉచ్రాపందమ్యా నవ్వు శెప్పడం! పవయ్యే దాక సా దాలు పట్టువని, పన య్యాక మెడ బట్టి ₹ంటడమా 1 ఆ పీఠ పాయం చేయకపోతే ఈయన ఎన్ని -క అలో పాల్గా సేవారూ శాదు, "గలిచేవారూ కాదు, అనూట ఇంకస ముందు తవ్వే ఆన్నావు! “ఆ మై పాయం బేనీంది నిజమే! *ేను శాదసడం లేదు కాని సీత

న! శఇరటాలు కుంచి మనివయితే రెండు మూడు రోజులలో పెళ్ళిపోవాలీ అమెకూ మొగుడూ లా వున్నారు. ఇక్కే కూర్చుని వంకే ఆమి పటుంబం ఏీమవు కుంది! నువ్వు ఇటా వెళ్ళి ఇం*కరింల్లో వుంటావా క ఆలోచించు! అంది శరస్వక మ్మా తల్లి చెబుకున్న దానిలో కొంత నిజం వుందనిపించింది లలీరజం

ఆత్తగారి కోరక మేరకు వ్యభిరామన్‌ మున్సిపల్‌ శక పదల వరించింది. ఆయితే ఆ విజయం మొమూలుగా రాలేవు ఉరుములతో 'మెరుళ్చు అతో వచ్చిందిం

రోజూాఎం సడిదిన కొద్ది పటాభి! తాను శక అయితీుతా నన్న విశ్వాసం ఏర్పడ పాసింది, పట్టాభి, లిక, సీకల ఉత్సాహం హెధ్బపాగింది, ఇఛక్కక ఎన్నిశవ ఇంళా రెంకు రోజు లుందన గా లలితజో వుర్తరం వచ్చింది ఆప్పుడు పటాభి ఇంటో లేడు, కవర్‌ చింపి చూాదింది లలిక. అందులో వ ్క్త కురూ లేను ఒక పృతిక (పతి ముంది * పటాభి లీలలు! అన్న న! చఛవవగాశే ఆమె మనసు ముక్కయింది; ఒళ్ళంతా వణికంర్సి

జంట వే రవ గకలో? వెళ్ళి తలుపుణ వేనున౦ి, కిటికీ (పక్మ శా నిల్చుని దడివింరిం సగం చదివింది అ పెక చదవక లేళ పోయింది, కెంటే నుండి వేడి కన్నీగు మున్నీరుగా కారింది. కొంక పేపట్ట్లా కన్నీరు కార్చాక మనసు లేలిక పడింది. ఎతగో అయోగు_డు, అనూ మనొన్న వాడు, అఆవావలూ ఇవానలూ కానీ అచ్చు కసే ఆవి చకివి సంయనునం కోల్చోవడమొా 1 అని ఠఈనకవ తాశే సమాధానం వెపకంది,

ఇట్లా లిలిశను వాంతి" దొక నీరాతి సేద మెక పదిళ బేరవట్నళి లోని (ప్రముఖులు చేస్తున్న అన్యాయాలను బయట ెకుతు న్నావన్న పాకుళో అప తిక ఇట్లాటి ఆభాండాలనూ అళ్లీ లాలనూ (వచురిక్తూంటుంది. ఇట్లాంటి వథతిక వు ద౦ లలిక వి౨ వు:దిం ఎదళో పంళట్టు సరి క పతికలో ఒక పుటకు క శ్తిరించి కరప పంహైపం ఆ పుటలో__సీక పట్తాభి (ేమినలనీ, ఇంట్లో వున్న లలిక మూస్థకాలనీ, ఇటుకంటి పట్లాభి నామన 1 పున పాలక సంఘాఫ్య తచుడుగా ఎమ్ముళలెబోతు వారు కదా!_అని మొసలి కన్నీరు శార్చారు,

శెరటాలు వ?

ఎంత వద్దనక న్నా లనిత ఈ నివషయాలఅను మరువలేశ పోయింది. కాని వ్ధ్యుప్‌ ఎన్నిళ దినం దగ్ధరలోక్షి వచ్చేసింది గనుక ఉత్సాహంగా వున్నట్లు వటించిండి.

ఎన్నిశలలో గెలిచినట్లు శెలికి, మితులు ఆభికందవలు స్వీళ౭ంచి ఇంటి! వచ్చాడు పట్టాఖి. *ఇవాళ లలిత గీర వ ఏ మొచ్చింది ?? అని లివ్తు పోళూకు. స్నేహికులందహా తన వీపు వెనక గుసగుస లాడడం కర్తాకర్షిశా విని ఆతేీడి మనసు విశలమయింక

అ కాద్రి లలిత ఆతడిశో నెమ్మదిగా. సంధామణ మొదలు పెట్టింది, వుండీ ! 'యమకూత' పతి చు+శారా??” ఆం అడిగింది,

పట్టాభి నె ల్తిన వీకుగుపడ్డట్టయింది...ఓవనో |! ఇడా చంగరి! అ కంపు పత:లో ఏదో రాసీనటున్నాగు. ఎవరో ఆది పనిగా వచ్చి దానిని గురించి చెప్పి లలిక మవను పాడు చేనీనట్లున్నారుం

ఈ బ్ర చెత్తకు చదవలేదు; చదవకోను___)?

ఊరంతా చదువుకున్నారు మనలశు చూచి నవ్వుతున్నారు?

ఎందు! ని

“యమదూత పతిశలో విషయాల నురించే [అఆ చక్కటి వీర్నాశు ఉదురింటి కాములక్షమ్య నా దగ్గరకు వచ్చి చెన్సీ వెళ్ళారు. ఊంంతా తెక్కి పోయింది; మూకొళక్క_రశే తెలియ లేదు?

“ఆ పతిః వనీ దగ్గర వుందా 19

క6చ్తిద్రచ్చ |99

“కే చూద్దాము |” అన్నాడు పొంగుకొ నున్న కోపాన్ని అణచుకని కట్టాఫిరామన్‌ ,

6“ ఇబినో__"? ఆంటూ దీపం వేసీ తన స్టైలో నుండీ ఆ ప్మతిక పుటను తీని అతడి శీద్చిందిం

నిలు దీ పట్టాభి ఆ పదికను చదిరాకు. చదువుకుండ గా అకడి రకల లావాలా ఉడికిందిం పళ్ళు బిగించుకుని చదివాడు, “అగ్గి పెస్రై వుువా 1 అని ఆడిగాడు,

ఏ4 ఇ₹రటాలు

ఏందుకు

“ఇవ్వు, శెబుతా [1 అమె అగ్గి పెళ్లై 'కెచ్చిచ్చింది. అగ్గి పళ్ళ టెలిగింనా నో వత్రికవ అంటీం వాడు పట్టాభిం

“ఆమో్యో | ఈగల లెట్టకంకి ఏక?

ళష్త్రీ [89

“4జీ సందులో సగమే చదివాను 1”

ఊఆట్లాణేం 1 అని అ కాగితాన్ని కాల్చి బూడిద చేశాడు వట్టాభి,

“మంత తొందర శ నీను వెబురుంకఓు అత్యుం లేడాకే ఊన్న వాటం కే ఉలుశెందున

అలికత చెంప "ఫిదేలు నుంది, శళబట్టాట్రి చెత్త పణిశకలు కొనడం, చడ కదం పనికి రాదని చెప్పలేదూ ₹ ఎంత తెగించావు 1” అన్నాడు పట్టాభి,

అలిత దిన్య్రము నుండి లేసువ్‌ని, వెక్కిళ్ళతో “జేరు కొనలేదు, పోస్టు జఇ్యూరా వచ్చింది” అండిం

“ఇట్లాంటి దొళటి పోస్టులో వచ్చిందని వాతో వెప్పలేదేమి 1 డీనిని శమైలో పెట్టి తాళం వేశావు అంశకే నీ మనసు ఆక్లీలాన్ని అభ్గిలపి స్తున్న తని 'శెలున్తూంది 1)

అలితి మానగా వుండి, దీవమొర్చి పట్టాభి పడువన్నాడు,

66 క్లన్పు వేసింది తప్పే! కమించండి...” అంది లలిత,

*టల్లన్రే' ఇక ముందు వాకు తెలియపండా ఏమి బేయన 1! పడుతునీ

39 అన్నాడు పటాళి,

నిద్రపో! అన్నా పటా భి

అత పడుకంది కాని నిద్ర రాలేదు ఏీడువూ వెక్కిళ్ళూ వచ్చాయి.

శ5టా ఆ తం9ి ఎన్నికల సభలో పంచిన కరపథతంతో చే మవను పాడయివున్న సీత సెల్తి మిద ఇంకొక పిడుగు వడిం అడి నూర్యా ఉత్తం రూపంలో వచ్చింది. ఆఊ తరంలో “చేరు మ్యదాసువ వెళ్ళిన రోజే వాఠాల్తుగా సొందర అని. అటి శాఘవనూ ఇంగ్ల ండు నుండి వెనక్కు వద్చాపు శి అన్న నూర్యా వాక్యం విద్యు గాఘాకం వలె తగిలింది సీతప. ఆ ఆఘాతంలో అళ్చర్యమూ ఇంతో మమూ కలిని వుబ్నాయి= ఆ వాక్యం చఎవవగానే తన శ హ్లాలన్నీ కరిగి లోయి నట్లనిపవించిండి, ఇంటే ఎకరి వెళ్ళి సౌందరరాఘవన్‌ ను చేకాలనిపించింది శాని ఆ తర్వాత నూర్యా రానినది ఎదివితే అంతులేని అఆవేవవ ఆళాఫంగం కతి శాయి, నూగస తిన అవ భచాలన్నిటిని రానీ ఉత్రరాన్నిట్లా ముగించాడు, “నీతా! నీ భర్త తిరగి రాశానే నిన్ను అతడి దగరవ చేర్చాలని అ న! ఎంతో తవీంచాను. శాని ఆదంఆా పగటి కలగ ముగిసింది. కారణాంఠి రాల వల్ల ఇస్వుడు "నీను వెనక్కు తిరిగి రావడం లేదు. ఇక్కడ నుండి ఢిల్లీ అతో చికరన ఒళ మాట చెబుతున్నాను. నీవ నచ్చకపోతే తమించు. పటాఖి ఎన్నికల గొడవలలో॥ నువ్వు దిగడం, అకకడి పమొన వని వేయడ్య ఇ జాన నచ్చలేదు. పౌధ్య మెనంత వరకు నువ్వు ఇంటి వబ్బన నే వుండడం మంచిది. ఈ లోకం అంత నుంచిడి శాదు” ఇది చదివి సీఠ విలవిల లాడింది, ఆమెన ఛిగవంతుడి మోద, (వంశం మిద కోపం వచ్చింది. అందరికన్న మివ్నగా తాను కన్న కూతురి మొడ కోపం వచ్చింది. ఆమ్మ వద్దంపీంచే కదా వాసంతి, వార్శ నాన్నతో కాటు కలకతా చి అటో సె 0ది. ఆమెప ఆకధులులేని ఆగహం కల్లింది, న! ఈ నరూర్య్యా తననూ ఆయనమౌొా కలపాలని చూచాడట| ఎకరడిగారు ఈ మధ్య నదర్షిత్వార్ని క₹...ఇన్ని రోజులు విడివున్న రర్చార వడా ఆయన 1౪

220 శఇరటా అం

మనసు మారలేదళ్లే వుంది, "నీను మాతం వెళ్లి ఆయన పాదాల మిద పడ జీల మూర్యాడ నేను ఎన్నికలలో పని చేయడం నచ్చలేదుట ... నచ్చకపోతే చాకేఎ ? ఇతాాడి ఇహ్తైల కోళ చే చేమిటి నేను పుట్టిందీ, ెరినిండీ ? ఆ శారిణి ఏమి చేసినా నచ్చుతుంది శాబోలు...పపంచం ఏమి నొడ్డుపో లేదు... “జీను వేదిక మాదశెక్కి మాట్లాడితే సంతోషించి మెచ్చుద నేవాన లేక పోలేదు. వారి ఆదరాభిమానా లుం చాలు వాకు, ..??

ఈ విధంగా ఆలోచించి తన వేదనను సరిపెట్టునంది పీఠ, ఢా 'శ్రళారం ఊత్సావింతో తిరగపాగిందిం

పీక నూర్య్యా ఊ త్తరాన్ని ఎవరికీ చూపలేదు, కాని మూర్యా వాసంలిని తీచువని కాకపోవడానికి శారణం వెప్పక తప్పలేదు, సొందర శాఘవక్‌ ఇంగ్గ ండు నుండి శాగానే వాసంతితోబాటు కలకత్తా 'జెళ్ళిపోయినందున చూర్యా తన కూతురిని చేకపట్నం తీసుకరాలేక పోయాడని చెప్పింది, అలిక మిగతా వివరాల నూహించింది, సీత పట్ల మునుపటికన్న అదరాఖిమావా అతో మెలగ సాగింది,

భు ఎన్నిశఅ రోజు సమౌపీంచిన లస్సీ ఒళటి కర్వాఠర ఒకటిగా ఇబ్బందుల కలిగాయి సీఠనం

ఢిల్లీ నుండి మూర్యా రాళాడు,

“శ్రారిణితో మౌట్లాడాను నీకూ రాఘవన్‌ కూ మధ్య ఇంకెరగరు ఈఆ దూర్చినా అందువలన అపళార మే శాని ఉపకారం జరగబోదని అమె ఆండ్శి నువ్వే కలకత్తా వెళ్ళి అమనన తమాపణ శోండం మంచిదని అమె అఖి 1పాయం. పీతా! మునుపొక్క_పారి నువ్వు నీ భర్ణ ఇంతకు వెళ్ళి__“గ తాన్ని మరచి [కొత్తగా జీవితం (పారంభిద్దాం.? అని కోరుదామనునన్నావు. కాని అది జరగ లేదు, అ నిర్టయాన్ని ఇప్పుడం ఎందుకు అనులు జరపకాదు ₹ నువ్వు జెంటనే కలకత్తాకు వెళ్ళడం నుంచిది. ఇక్కడ మాజీ దివాన్‌ గారి కూతు కృ్ళండెవాళ్ళే వాళ్ళిప్పుడు కలకత్తా వెళ్ళారు ఇడి బాకింళా. చింతను కలిన్తూంది,” క

శఆఇరటాళం 291 ఇడి చదవగా జీ మండి పడింది సీత. ఓవకో! అటా శా? ఆయన *రాఖ అని వీఅవవం డా నా ఆంతట నేసే వళ్ళి ఆయవ శాళ్ళ మోద పడడమా * పేళ్టేదు, ఆయన ఏదెయ్యానయినా "వెల్లి చేసువని ఊశేగనీ | నేను పాఠ పీతను శాను! ఢిల్లీ లో వుండిన అమౌయికరాలు సీఠకను శాను ! నీ నెవరి పాదాల మిద పదను 1... ఇేర్మన్‌ ఎర్నిళ జరిగిన తోజు ర0డు ఉత్తరాలు వచ్చాయి. చిత్ర ఇట్లా రానింది: “గపీయమెన సీఠవ | నువ్వేంతో తెలినిగల దానివి ఆమనన్నాను, శాని ఇబేమి న్నెరిరనం! మి ఆయన మొయింటి ఎదుట ఊద3ె వుంటున్నారు. పొదు సమొనం ఆ కిటికీ దగ్గర మెరివాడిలా మి ఛ-౨ ౧ సహర్చోకడం చూసే జాలివేస్తుంది. నా భిర్ర ఆయనతో పరిచయం అటో వాట న! చేనువన్నారు. నేను జబూడా మూ వారితోచాటు మా అన్మూయిని చూచి వచ్చానుం ఎంత ఆందంగా వుంది నీ హూరతురు! అటాంటీి బిడను వదలి ఎట్లా ళ్‌ డె (్న వ్రంటున్నావో నా కరం శావడం లేదు ఈజ్యక తోజు వాసంతి మా ఇంటికి వచ్చింది. నా నోరు వూక కంటాంచా క *'మి అమ్మ ఎప్పు డొ స్తుందిట క” అని అడిగాను *మా అమ్మ రాజీరాదుిః అంది విడ్డ. ళందుకని ₹” అని అడిశాను, మొ చాన్నంకే మా అన్మన సచ్చదు” అఎది, నీ కెవరం టే ఇవంక?? ఆవ్నాను.నావ అమ్మా ళు ఇష్టం నాన్న ఇప్టం!”” అంది.. మరయ తే నాన్నతో జే వున్నా వేం? అమ్మ దగ్గరవ జెళ్ళ? అని అడిగాను. “ జెళ్లాలనే వుందీ. కాని వం చేయడం | వాన్న ఒంటరిగా వున్నారు కదా ఆ:కనను వదలి ఎట్లా వెళ్ళడం ?” అంది. కీతా ఇట్లాంటి కూతురిని కన్నది నీవే శకనూ 10) ఈఖ్రాన్ని రోజాఅ నుండి ఇపనుు అకగధునాతన యువతీముణులు ఎదు ద్‌ శ్రీ రింటికి వచ్చి వెళ్తున్నారు. చాలపేఫు మా ?*వతో మాట్లాడి వె కుంటారు న! లగి నాటి మావారి క జేమి నచ్చ లేదుం ఒక + జుఅను 4 + ఎవరు.._అని అడిగా రట, కడ్ధిల్లీ 4 జే వెంసిన వాళ్ళు !' అవ్నారట కేయన “చాల దగ్జరివాళ్ల లా వున్నారే?? అని అడిగిరే “షంళశా డరకు రావి అగ చూస్తున్నారు, నన్ను 4కే వాట

కోల ఇరటాళలు

ఇల్లి వలలో ఇరికి ద్దామని చూస్తున్నారు? అన్నారట మీవారు, అప్పు డీయన అన్నారట-_-మారయినా ఒంటరిగా ఎంత శాలం వుంటాం? ఇద్దరిలో ఒకరిని పెళ్ళి చేసుకోరాదా క” అందుకు మి అయన వఏీమన్నాశో "తెలుసా క__టేవత వుండి వెళ్ళిన అళయంలో 'చెయ్యాన్ని 'గ్రలిష్టించ మంటారా $ అన్నారట,

జన్సీ భర్త నిన్ను *జీవడ్రి అఆంటుం 1కే, నువ్వేమో వెళ్ళి ఎక్కడో కూర్చు న్నావు, ఇదిట్లావుండ గాః నిన్నటీనుండి వాసంతి జ్వరంగా వుంది, “అమ్మ శాదు.”?”. అని కలవరింతలుట! సీ మనసున అరక అఆవేది వుకే ెంటనేరా[”

ఈ వుత్తరం పీఠ మవను శల్లోల పరచింది, చిక రానసిందంతా నిజ మేనా ? లేక తన్ను రప్పించాలని వేసిన ఎత్తాశ్‌ ఆయన తన్ను దేవత అన్నది నిజమేనా ?...చేవుడా! చా బిడ్డను శాపాడు తండడీ | ను చేనీన పాళాలకు నన్ను శిత్సీంచు కాని నా బిద్దశేరూ కీడు జరగకుండా చూడు కండి [...చి,తి రాసింది నిజమెనా కాకపోయినా వెంటనే వెళ్ళాలి, ఇంక ఆలస్యం పనికి రాదుం వ వెళ్ళిపోదాం,

ఇట్లా తళపోనీన నీత ఆ రెండో శవర్‌ను చింపింది, చానిలో ఒళ పత్రిక ఫుట వుంది, అది ేశేమూ కాదు, రెండు రోజుల ముందు లలింక్‌ వచ్చిన భుటయే! లలిక మాతం దానిని చదివి, సీత చదఠనం డా వుండిపోతుంచేమో నన్న వాధతో ఎదళో పుణ్యాత్ముడు అత్మికద్దశా జానిని సీ వ పంపించాడు;

ఆ ఫుటను చదువుకుంకే కళ్ళు కండూ ఛిగ్గన మండుతున్నట్లని వీంచింది సీతవ, అవమానంతో శరీరం దహించున పోయిందిం భూమి (డ్డ అయి కన్ను అోఫలికి తీసుళోటాడడా? ఆ అదృష్టం ఆ జూన బేవిశీగాని కతనలాంటీ దాళ్ళాన్యశాలికి ఎందుకు కలుగుకుంది )

ఇెప్పరాన్సి వెప్పలేని అ కీదనతో అవమొన భారంతో ఇ3 ల్తినడానిళా అయింది. పీక, శాక్సేపయాక అాధ కొంత ఇద్దుకువి మళ్ళి ఆలోచించే శ కల్టింది రెండు శతోజుఅ నుండి అలిఠ (ప్రవ ర్హనలోమారద్చకు ఇజేవా కారణం?

శెరటాలం 298 ఇట్లాంటి వార్త చడివిం తర్వాత కూడా లలిత తన్నీ ఇంట్లో వుంచువందా? ఆయితే ఆమె సీఠ, సావ్మితి, దమకుంతి ఆందరకూ ఆమే! ఆమె మొహాన్ని శ్రానిక చూడలేదు, పట్టాఖిరామన్‌ వైఫుక న్నె త్తి చూడలేదు, తాను ఎవరినీ వభూడవండా, ఎవరికీ గప్పపండా, రాతి అందరూ నిదపోయాక బెల్లి పోవలసింటే !

తాను చేయవనలనీన దానిని గురించి కొద్దిపాటి సందేవాం వుంళే ఆది శాప్తా ఆ రతి పది గంటలప తీంపోయంది. అ చిన్న ఇంట్లో పడక గదిలో పట్టాభి అలితల మధ్య తారస్థాయిలో చెల శేగిన వాగ్వాదం సగానికి పెగా పీత చెవిన పడి ఆపును నరక యారనద గురి చేసిందిం

ఆ భార్యా భర్తలు ఎప్పుడు నిద సోతారా__ అని శ్రాచుపంది వీత మాటల శబ్దం అణీగిన గంట తర్వాత వెళ్ళాం అనుపంది,..

సీక్‌ కన్నీరు ఎండీపోబింది. ఆమె మనోభారం కరిగి పోయింది తాను అనుసరించదగిన మౌగ్ష మేమిటో శష్ట్రంశా నిగ్మయించుకంది అమె, ఆందువల్ల ఇటీవల శాలంలో లేని మనశ్శాంతిని ఆనుభఏించింది ఆమె.

పీఠ ఒళటి రెండు చీరలనూ, వున్న డల్చు మిత్తాన్నీ వేతి పెటైలో భషద్రపరచుకంది. ఊఉ త్త రాఅన్నిటినీ చింపీవేనీంది. బయలుదేరడానికి ఆ య ర్త మెఇంట్లో సవ్వడి తగ్గాలని జేచివుందిం

వీపాలు ఆర్బారు, అంతటా నిళ్ళబ్దం అలమువంది, అ కఠర్వాత శాసేప శాచువంది సీర, ఇెప్పనండా వెళ్ళడం కాగుంటుండా అని సంకయం పీడిం చింది.

శాగికం తీసునంది లలికరన ఊ _ర్తీరం మొడలం సెట్టింది.. ఒకటి రెండు వం కలు రానీ చింపి పాలేసింది. ఉఊ _త్తరం రాయడం తనవల్ల కాదని ఆ 'పయత్నం మానుజంది, చేతి వన్షైను తీసుకుంది, దీపం అఆర్చింది. అడుగుమిద అగుశు వేసనునంటూ మెట్లు డెగింది.

శ్రీంద వపారాలో రాతి దీపం మందంగా, నీలంగా వెలుగుకూందిం .ఎదుట నోడ మిద కరుణామయుడమిన గాంధీ మవోళ్ముడి పటం కనపడింది

రైటిక్ట శరటాలు *జ్ఞాల్రియ్వగళ్రు ఆభతార పురుషుడు గాంధీజీ” ఆన్న అమ్మ మొటలు స్కీ గు ర్తుకొవ్చాయిం పె క్లైను (క్రింద పెట్టి చేతులు జోడించింది, *వావూ1 వన్న ఆశిర్వదించండి 1 నూరవ జీవిత పధాన అడుగిడబోతున్న నాకు శావతనిళ్స శక్తిని (పపాదించండి 1?” అని _పార్భించింది. “కరణావనా ర్తీ! మా ఈశః బలల తోచీ ఓంటరిశా బయలు చేసుతున్నాను, ఇక నుంచి ఎట్టి కస్టైలు కచ్చికా పరీత్సలం వచ్చినా మా నినేశాలన అనుగుణంగా నదచునంటాను+ (పతి ప౦ిపీ "దీనిని గాంధీజీ అఆమోదిస్తారా 2౫” అని ప్రశ్నించువని మరీ వేస్తాను.

ఈ విధంగా మనసులో నే ప్రతిజ్ఞ శేళువని గాంధీ పటాని కింళొళ సౌరి నమస్కరించి "పెళ్తైకు తీనుకని బయలు జేరింది వీత వీ మొకం చక్తూడు చేయనండా వీధి తలుపులు తెరుచుకుని వీధిలోకి ఆడుగు "పెట్టింది,

పట్టాఖి రామన్‌ ఇంటీ నుండి ౨ ల్యే నేషన్‌ క ఆర మెళలంవి, నైటు. న్లేమనుక వళ్ళే శాలిళాట మిద సీత నడవసాగింది.

శ్‌

పీఠ రండు రోజుల పాటు కలకత్తా మెయిల్‌లో 1పయాణత చేకింగి ఆ రెండు రోజులూ రెండు యుగా లనిపించాయిం సీత (ప్రయాణం జేక్తున్న ఆడవారి పెళ్టైలో చాల మంది దతీణాది స్తీ పయని స్తున్నారు, బారిలో ఒశామెన పౌరాలో ఇల్లుంది. ఆమెక సీర స్నేవామయిందిం

మెయిల్‌ ఆలస్యంగా హరా వ్రేమన్‌ చేరింది. అ రోజు పొర్దుటికండి శతి న్టేమన్‌ లోనూ జనులు గుంపులు గుంఫులంగా. చేరి ఏదో మాట్రాడుడంటు న్నారు, ఆ రెలంబండిలో శే ప్రయాణీకులు వడా చేనినో తీఠతంగశా చర్చిసు వాన్నాత, శాని ఆ విషయం పీమిటోనని ఆడవారి వెన్రైలో వారి! రెలియ కేదాం

శిరటాలు 9ంథ ఇళారాకు ముందరి న్లేమక్‌ తో ఒళ దమీణాడి ఆయన ఆడచాకి సై తగ్గరికీ వచ్చి_“మివ పురుగుల సహాయం వుందా ఎవరన్నా తోడువస్తారా? సీమక్‌ నుండి ఇంటికీ తీనున చెళే చారున్నారా ₹ చాల బాగ తగా వెళ్ళాలి. ట్‌ [ ఇ శఅకతాలో ఏనో అలరులు జరుగుతున్నాయిట 1” అన్నారు, ఈ వార వీత న్‌! లగి న! శునకును కఅవరపరచ లేదు, శాని హొరా న్లేమన్‌లో దిగాక తన వూవా కప్పని కెలినింది పీఠడ, ఆది 1946 వ సంవత్సరం, ఆగస్టు వెల 16వ లేద. ఆ నాడు నరకంఠతో తిరగాజే వీశాచాలా నాడు కలకత్తా నగరంలో నాట్యం చళాయ్యి వీల్లలు, ఇరలు (సీలు అని దయా దా&ణ్యాలు శేవండా చంనీ వెతుర కాళశాయి, మ! హో టీ సర నాళకనం చేశాయి; మధ్య మధ్య “పాకిస్తాన్‌ జిందావాణ్‌ $!? అని ఆంచతాయు. పీకవ రెల్లో పరిదయమయిన హ్రీం తీమున వెళ్ళడానికి మనుష్యులు వచ్చారే వాళ్ళు ఆ తోజు కలక తాలో పకిస్థితి ఇచాల ఘోరం గా.వుందసీ వశాఠా 'శిశ్టీ కాటి వెళ్లడం అఆహిభ్యమనీ, అసాయమనీ ఇప్పారు, పీఠ వూజా తనతో కచ్చి దళొకాలో వండి, అలశలు ఠ గాక కలకతాలో తన వాళ ఇంటికి వెళ న! ౧ వాలీ మ! ళా తచ్చవీ కూచించారు, ఇది విని సీతకు చాల చిశావ్‌ కలిగింది. మనదమ జదుట పరచుజని “వద్దండి | “జీను ఇవాళే జె్లితీరాలి. నాశిమా శాదు అండి!” ఆంది, “ఆయితే వెళ్లి చూడండి 1” అన్నారు పొరా చాళ్లుం పీక పాశాల ఆర బేరిళలో ెట్టుపని పొరా వంశెినదాక నడిచింది, అటునుండి వ్రేమక్‌ 3 ప్ర క కున్న దగుంపాశటి ఆ మెను తోనుపని స్తేవన్‌ వె పు పరుగెత్తింది, ఇది గన ల! య ప! య్‌ న! నించిన పొరా మనుష్యులూ, అ దమీణాది శ్రీ సీఠకు నచ్చకెప్పి కకుల్‌ పీఠ పద్ద జేదనవ అంతులేదు, ఇంకొక్క రోబో ముందుగా కచ్చి వుంటే....ఇటువంటి ప్రమాద సమయంలో అౌను భ ర్తతో విడ్డతో న! వుండి వుండవచ్చు నే అని విఅవిల లాడింది. భర్త ఏమయ్యాడో, పిల్లి వీ్‌ను యిండో నని ఠపీంచింద్యి వెక్కి. వెక్కి. వీడ్చిండి. కఅకత్తాలో జడగుకున్న

ళళ6 ఇరటాలం ఘారాల గురించి ఆందుకున్న వార్తలు అమెగుండె మంటను పెక%దోశాయి, ఓీల్లల్ని వినిరి పాళీస్తున్నారన్సీ మంటలలో పడేస్తున్నారనీ వచ్చిన చార్త విని ఆమే ఎనలేని యాతన పడింది. అట్లాంటి బేదయినా తన చిన్నారికి రాదు కడా ఆన్న ఆలోచనతో ఆమె బార ౮ ద్దలయి పోయింది. ఈ ౫%౦డం గడి శ్లే చాలు, ఇంశిప్పుడూ కూడా, ఎటువంది శారణం వచ్చినా బిడ్డను వడలి వుండ జూదదని మనసులో లతపార్ల్గ అనునంది...శాని ఆది [బతికి వులడాలి | ఆయనా పసాపాయీ కేమంగా వుండాలి! ఈ పాసిస్టి చాని ఆదృష్ట్రం వీ విధంగా వుండోళి

శాతం బగర్లౌమ్‌ నిద పో లేదు, కొద్దిగా కన్ను మూసినా భంపంకర యెన కలలం వచ్చి మెలకువ వ్నేజేది, అమె బాధను చూచి ఆ ఇంటివారు ఆమెను ఎంతశానో ఓదార్చారు,

న! జ! న!

వశారా స్లేషన్‌ లో దిగిన తర్వాత చారం రోజా లిట్లా నరక 'జేదన వనుభళ వించాశ, సీత ఎనిమిదవ తోజున ఆమర్‌ నాధ్‌ ఇల్లు చేరింది. అడవాహూ, మూ చామ పిల్లలూ శలిసీ వంద నముందిదాక్‌ ఆ ఇంట్లో వున్నారు, ఆ దవీ ణా వార్గంతా కలహాలం జరిగిన చోట్లనుండి పారిపోయి వచ్చి తఅదాచుకని వున్నారు, చాక్లల్లో చాఆ మందిని ప్రమాద పరిస్థితుల నుండి రప్పించి రతీంచి ఇళ్కడికి చేర్చిక వ్యక్తి తనభ న! 'తెలిన్‌ సీఠ మునకు ఉప్పొలగెంతి.

ఫొందర రాఘున్‌- వేరు ఆమర్‌ నాఖ్‌ ఇల్లు దచీణ బారతీయులక ఆశయం శావడం_.లీటి గురించి సీత హొరాలాో చే పినిండి ఆందుకని తిన్నగా ఆమర్‌ వాథ్‌ ఇల్లు చేరి చ్నతాను పలకరించింది, చితా. వచ్చావా తల్లీ!” ఇప్పటికయినా మ్మేమంగా వచ్చి చేరావే ఆదేపవ వేలు! ఇ? నున్వాయె, వీ మెొగుడాయె 1 మేడ మిద పడువనివున్నారుం వెల్లి చూచుకో 1 అందె శవీమయింది * ఆయన ఎందుకు పడుకున్నారు )” ఆవి ఆడిగింది సీత. “అయన శమూక 10 డిగీలు జ్వరం _పేలాపన, అన్నీను! ఈ వారం తోబాలలో ఆయిన చేనీన శార్యాలన ఆ మ్మాతం రావడంలో ఆశ్చర్యం శేదు లే...”

శరటాఅ వ? ఆంది చిత చితా? నిజంగా ఆయవకు అపాయం ఏూ అతేదుశద? హాల ఛయం లేదు కద )” అని ఆడీీగింది నీక,

*ఆద్రి సీ చేతుల్లో వుందిినీ బిడ్డ చేతుల్లో వుంది, మి కుశూను గూడ అధారపడి వుంది, ఆట్టాగ జే చాక్టర్‌. చెప్పాుం..శావి నీ వహూతరురులజే ఆవి బంగారం లాటిది నుమొ | ఈ చారం రోజాలలో అది నాళ₹ంత పాంయలశా ఛుండో ₹ ఊరంతా ఆల్లకల్లోల పడుతుంటే ఆది ఏ మాకం భయపడవంా ఉత్సాదవూంగా మొట్లాడి అందరినీ గ్రైర్య పరచేది, ఇట్లాటి చిద్దను అట్లాటి మొగుడినీ వదలి అ దేకపట్నంలో ఎందువన్నావో నా కర్థం శాలేదు.__ శిస్తు! వెళ్లి మా ఆయనను చూచుకో! ఈ చారం రోజుల నుండీ వాసంతే వాళ్ళ నాన్నను చూచుకంటూంది. ఈ వంద మందికి చేయడం ఒక ఎత్తుమో ఆయవను చూచుకోవడం ఇం ఎత్తు... వెళ్ళు, వెళ్ళు మేడామిదకు | ఆని చెప్పీ చిత వేశే పనుల్లొ లీనమయిలందిః

విచారం, ఆతురత ముంగువ సెకుతరుండద గా, విస్తు శకుకు వరక్క లాగకుండ గా తడబడుతూ మెట్లెక్కి మీడవ చేరింది సీత,

అక్కడ సందడిగా వుంది డాబా మిద (పశాంతంశా, వీళాంతఠ6గా వున్న గదిలో ఒశ మంచం మిడ పడుకుని వున్నాడు రాఘవన్‌ అకడి కళ్ళి మానువని వున్నాయి, స్పృవాలేని స్థితిలో ఏదో గొణు తున్నాడు. ఆకడీ శల డగ్గర జూద్పని వాసంతి ఆతడి తఅ మిద, నుదుటి మొద బన్‌ సంచిని "దుతూలదిం

“౨గవీ తలుపులు కెరచువని సీక్‌ లోవలికి (ప్రవేశించగాజే జాసంతి కల పెళ త్తి చూచింది వెప్పలేని ఆతురఠ, అళ్చగ్యం, జూలి, పేను లోనూ ళలినీ వున్నాయి. అ చూఫులో. దాని 'నోటి నుండి ఒక్క మాటయిశా కాలేదు,

  • సీర నాలుక కదల్బలేక పోయింది. నెమ్మది నెమ్మదిగా మంచాన్ని సమిపించింది, రాఘవన్‌ ఆరిపాదాన్ని మృదువుగా స్పృళించింది?; చల్లగా ఈ॥లింది, అరిచేతుల్ని ముట్టునని చూచింది. చల్లగా తగిలాయి. మెడ క్రిందుగా

న! శఇకటాఅం లొమ్ము మోడ చేయి అనించి చూస్తే జ్యరం బాగా వున్నట్లు కెలిని అది. శాసంతి ఇంళే సీవూ అమ్మనూ, చాన్ననూ చూన్తూంది. పీఠ దాసంతివి చూడశాపే ఏీమి"టీమిటో చెప్పాఅనుకుంది, వాటన్నిటికి ఇప్రూడు అవసరం లేకపోయిలివి,

*వ్రాజళుంతీ | విస్‌ సంచిని వా వేతికివ్వు! నీ చేతులు నొ ప్పెడ తాయి?

“క్రద్దమ్మా! నా చేతులు జొ ప్పెట్టడం శేదు. నీవ వస్‌ చంచి సరా. పెట్టథం వచ్చుకో రాదో__.'” ఆంది వాసంతి

ఈకజ్రా క్షీ! 'ెలియళకపో లే జేం నువ్వున్నావు కదా వెక్ళడాతికి 1? అవి వీఠ ఐన్‌ సంచిని తీనునని రాఘవన్‌ నుదుటి మొడ పెటపాగింది.

శాస్చేఫటికి వాసంతి వెంహల మిద ఒక చిరునవ్వు వాచింది “ఆత్మా! నువ్వింక శాన్నను, నన్ను ఎప్పుడూ విడిచి ెళ్ళవు కదూ భి ఆంది,

క్‌ మొవాం విప్పారింది. “టెళ్లను కల్లీ వెళ్లను | మునుపంణనా వెళ్ళే చాన్నా ? వేరే దారిలేక వెళ్లాల్ఫి వచ్చింది...శురి నువ్వూ నాన్నా కన్న తీచుకరాదం డా వచ్చేశాలేం స

34ఆవ్రవ్నీ పోనియ్యవమ్మా 1 ఇం శెప్పుడూ మమ్మల్ని విడిచి చెక్ల కనాలి?

“4 ఇళ్ళవమ్యూ, బెళ్లకు 9

“అవా! అబమిదారు తోజుల నుండీ ఈ వూళ్ళో ఆల్లర్ల అరుతు తున్నాయి. ఎవ్వరూ బతికి బయటపడ లేరని అంతా అనునన్నారు- అత్సడు చా'కీమి అనిపవీంచిందో కెలుపసాా నువ్వు ఇప్పు 1?

ళ్పు జ్యే చెప్పు...”

“చట చనిపోతా-వేటోం చవిపోవళానికి ముందు నిస్నొళ్ళపారి చూ జాలనినీం చిండదమ్మా థం

““వ్రానంతీ + ఆటాంటి మాటలు మాటాదకమ్మా |...అడి ఉరేగాని వాన్నశాలి అరోగ్యం నరించి డాక్టర్ల పీమున్నారు 7?

“ష్టాక్‌ వల్లి వచ్చిన జ్వరం అన్నారు, తీవంగానే వుంది కానీ జాగ లగా చూచుకం కే తగ్గిపోతుండన్నారూ??

“మా కాన్న గారు కాల పేర వేశారట అందరికీ 1

శఇజరటాలు ఫి

“వాస్న గారు చేసినదంతా వెలుగే నుహాభారతమంథధా అభ్చతుండి- ఆందలికీ ఎన్ని విధాలనసేవ చేళాతో, ఎందరి (ఫొణాలు కాపాణాతో వచ్చ లేము, ఒక్కటి చెబుతా విను, ఒక ఇంటిని గూండాలు ముట్టడీంచారుం తలువులు తెరవకపోలే ఇంటికి నిష పెడతామని బెదరి స్తున్నారు, ఆప్వూడు నాన్న పెద్ద ఆఫీసకొశాయనకు ఫోన్‌ వేవీ ఒ॥ మున్లిం ఇంటిని పొలదుభులు చుట్టు ముట్టారని చెస్పారు. అట్లా ఇెరికే పోలీసులను వెంటే పంభుతారచి నాన్న అట్లా చెస్పారు. పోలీనులం వచ్చారు. వాళ్ళ పాయలతో వాన్న అ ఇంట్లో వాళ్ళను తవ్పీం చి తీనుకొచ్చారుం

ఉన్నట్లుండి సొందరఠాఘవన్‌ అరవనా గాడు, 4౯ పదరమనన్నా శేమిటి? జ్యాగద్త! దగ్గరి కొచ్చారంటే కాల్చిపాళప్తాను. కత్తికి కద్దిం తుపాకికి తుపాకి, హత్యకు హత్య, ఖబర్జార్‌ ఎ వేను మవో త్యా ఇాంధివి శాదు నుమౌా | అని 'కేళలు పెడుతూ లేచి బూగ్చోలోయాడు. పీతా చావంితీ- బలవంతాన అతడిని పడుళో బెట్టారు. ఛాఘవన్‌ వీర వైపు గుడ్లు మటకరించి చూళాడు. శాని ఆమి ఎవరో అతడికి తెలినినటు లేదు,

అప్పుడు సీఠ తన మననులోజీ వేడుకుంది: *ఫగవాన్‌ | ఈయన జ్యరళతో టే మరణించే టట్లయితకే ఒక్కసారి వూక్వగా తెలివికచ్చి శు సలాబా అని గుర్తిం చేటట్లు చేయి. నేను వచ్చానని, ఆయనన కుకూసు చేస్తున్నానని "తెలునుకోనివ్వు... ఈ వరం నాన (ప్రసాదించు అని మనంవూల్వ౩ 06ళా 'పార్సిం చింది

వః ణి వ్వ వ టి

పీఠ రాశదలన రాఘవన్‌ అకోన్యల మెరుగయికట్లని పించింది. అంకఠలో అథడఫులూ పలవరింకలూగా వుండిన రాఘవన్‌ పీక చళ్లివి చేయి కదణానే శాఆతించేవాడు, ఇది చూచి సీతా | నువ్వు మునుపు తప్వునే వే చేళా జేతా గాని ఇప్పుడు మంచి సమయంలో వచ్చి నీ మొసడికి "సేవ చేద్తున్నాతే | ఫీ పాపాలన్నిటీకీ పాయళశ్ళ్చి త్తం చేగుపన్నావు” అంది. ఇది విరి పీఠ కళ్ళల్లో వీరు వితిడిందిం

శం శెరటాలు

సీఠ వచ్చిన మొదటి రోజులలో రాఘవద్‌ కళ్ళు అమెను చూచినా న్తించేవి శావు. రెండు మూడు కోజుల తర్వాత ఆమెకు చూచినవ్వుతే కాఘవన్‌ కళ్ళల్లో ఆశ్చర్యమూ, సంతోషమా కనబడ్డాయి. ఆ తర్వాత ఆరడు "నెమ్మది వెళ్ముది గా ఆమెతో మౌట్లాడ వారంభఖిం చాడు, ఆ మె కలకత్తా ఇప్పుడు వచ్చింది, ఎట్లా వచ్చింది, ఎక్కడ వున్నది మున్న శ వివరాలన్నీ అడిగి తెలుకు కున్నాడు, హొరాలో అమెన అ(కయం ఇచ్చిన వారిని చాల మెచ్చు నన్నాడు,

వాసంతి వేసిన (పళ్న నే ఒకనాడు రాఘవనూ వేళాడు, “నీతా శ చయాణాలన్నీ ముగినిన మేనా ? ఇం కక్కడికీ వెళ్ల నక్కన్లేదు కదా |

“ఇంతప ముందూ నాకు ఎక్కడికో వెళ్లవలనీన ఆవసరం లేదు ఇక ముందూ వుండబోదు?? ఆంది సీత,

“ఒక్షవేళ వెళ్లవలనీ వచ్చినా వాసంతిని వదలి వెళ్లకు, దానిని నీతోళా పే తీసుకుపో ' అన్నాడు రాఘవన్‌*

“వాసంతిన వదలి వెళ్లవు) మిమ్మల్ని వదలి వెళ్లను?” అంది నీత,

“శ్రా గురించి దిగులెందునలే ,”

జవాబు వెప్పదండా ఆవేదనలో రాఘవన్‌ ను చూచింది సీఈం

ఇంకొకనాడు రాఘవన్‌ “సీతా. సీ కీ కలకత్తా నగరం చాల నచ్చిం దని చిృిత చెప్పింది, నిజమేనా ₹” ఆని అడిగాడు.

ఈకైస్స నాత్ర కలకత్తా చాల నచ్చింది, ఇక్కడే వుండాలని వలి?”

“మరిక సేం కి నుట్ట్వూ వాసంతీ ఇక్కజే వుండవచ్చు. మిక మంచి తోడు జూడా వుంది .శాని నాకీ వ్రూరు నచ్చలేదుం అందులోనూ ఇక్కత్‌ జరిగిన ఘోర మైన సంఘటనలు చూచాక ఆసలుండలేను, ఇళ్ళడ వుంయే వా బుర' పాడయిపోతుంది ఆరోగ్యం కోలువన్నాక ఇక్కడనుండి బెళ్లిపోవా లని ఆఅనునంటున్నానుం”

*దయవేసీ ఇట్లా జేరుచేనీ మౌట్లాడకండి ఈ వూరు మికు నచ్చళ పోరే జాజూ నచ్చననశే. మిీవూరు నచ్చితే నావా అఆజే ఇష్టం, ఎంతరటూ ఎక్కడికి వెళ్ళామునునంటు న్నారు 220

శఇరటాఆు న!

కస్టం జ్రాబు రాష్ట్రం చ్రూమనునంటున్నాను... నీకా కాన్ట్రం నచ్చ జేమో 1

“ఎందున నచ్చదు! మవం ఢిల్లీ లో వున్నప్వ్రుడే పంజూబు కెళ్ళి చూడా అని అకగా వుంటేనె, ఆఅక్కుతీసర్‌లో శిఖ్బుఅ స్యర్య జేవాలయం చాఅ కాగుం టుందిటం లావళోక్‌ లే షాలిమార్‌ తోట అద్భుకంగా. వుంటుందిట,. జేళ మంతటా పెద్దవైన మసీదు అక్క జే వుందట అవన్నీ చూడవద్దూ 1

రాఘవన్‌ మొహం ముడుచుపందడి, “సీతా! ఇంక దేనిని గురించి అయినా మాట్లాడు; శాని మసీవుల గురించి మాట్రాకబ, ఆ పేరు వింయటేకే శా పళ్లు కంపించి పోతుంది” అన్నాడు, ఫీశకవ గత స్మృతులు న్‌ముట్‌ కచ్చామి, తాజ్‌ మహల్‌ చూడాలి, అక్సర్‌ సమౌధిచూజాలి అనిపోతే తీలాటి అనర్థాలు చాపురించాయి !

పీవో అన్నాను కానీ, ఇకముందు సేశేదీ చూగనక్క్కన్లేమ,మిమ్మల్నీ శాసంతిఏ చూచుదంటూ వుండడం కన్న వాకింశేమి అక్క_న్లేమి ఆలగి పీఠ

అ నూటలు రాఘరన్‌ కు అపరిమిక మెన ఆనందాన్ని, ఇటీవలి కా౭ంల్యో ఆఅకతడనుధవించని హాయిని శలిగించాయి.

శీ6

ఇెయ్యేళ్న జాస్యానంతరం భారత 'జేళం స్వాఠరం[(క్యం పొందిన 1947 కేం 18 న దినం గోళ చరిత్రలో జే సురా షేరాలలో లిభిందదగిన దినం. వలె కోట్ల భారతీయులు కృంఖలా విముట్త లయ్యారు, వారిలో ముమ్ళె లోట్ల తుంది స్వతంళ భారక పౌరులయ్యార్యు పది కోట్ల మంది పాకిస్తాన్‌ అన్న క్త స్వారం(క్య జళప జౌరడఅయ్యారు,

ఈక శఇరటాలు

భారత దేళం స్వతంఖక జేశ మయినందుక (పజలు అపరిమిత అకండో త్సాహాఅతో వైభవంశా పండుగ చేసుకున్నారు. ఢిల్లీ నగరలలళలో నయితే శౌప్పక్కన్లేదు, ఆ రాత్రీ పగలూ అనందం ఆర్షవమై పొంగిందిం

మూర్యాం తారితీ ఆ పాయంళాలం ఢిల్లీ నగరఫు వేడుళలక్నీ చూనమ్తూ, ఏప్రాబంకరణలను తిలకిన్తూ పెండి బజారు వెంబడి నడు స్తున్నారు. కఠళొటి దీపాలతో. ఢిల్లీ నగరం వెలుగుతున్న కే. వార్షాతికయంతో. వారిరువురి మోొహాలూ వెలంగుకు న్నాయిం

ఇదే వెండి బజారున వాళల్తిదరూ పోలీసుఅవ చిక్కకుండా వుండాలని

నూరు జేసాలతో తిర%న రోజులు న్నాయి) దీపాల వెలుగును తప్పీంచుకవి చాటు నాటుగా నడిచిన శోజులున్నాయి. శాని ఇప్పుడా భంగం లేదు; అఆ అవసరం లేదు+ వారిప్తుడు 'సర్వస్వరంతులై న భారతీయులు, నూర్యా ఖద్దరు టోపీ ఢకంచి వుళ్నాడు; తాంణి నారింజంగు చీర కట్టింది. విలాసంగా నడు క్వున్నా రిద్దరూం

ళన్సున ఆనుంగు చేకం ప్వాత(త్యం వొందగా చూడగలిగా మే ఇంక కన్న మనం కోరదగిన అదృష్టం వమున్నది 1)? అంది తారిణి,

కకవ్హ్రున్ష ఇద్దరి వివమయం౦లో ఇంకక వ్న కోరదగిన అదృష్టం ఒకటీ వ్రంద అదే మన పెళ్లీ 1” అన్నాడు సూర్యా

ఇవాళ ఢిల్లీ నగరపు దీపాలు అశాళంలోని నకు తాలతో పోతీ శడుతున్నాయి ”

కళై శేమను కోకపో తే ఒక మాట! జేళం స్వాతంత్యం పొండశగా జే మ్‌ బేనునం డాం ఆనునన్నాం కవా, దానిని గురించి ఏమనునంటు న్నారు? అన్నాడు సూర్యా,

“క్ర వెండి బజాయ వెంబడి ఎంతటి భయంతో తిరిశేవాళ్ళం | శాంధీజీ శంటి మిఠవాద శాం(గాసు పార్టీ నాయకుల వఅన భారత జేళానికి స్వాతంత్యం కాదనీ వీళ్లందరినీ నాయకత్వం నుండి తొలగించి విప్లవం లేవవీయాలసీ, ఆ

సని ఒక్క పోమలిస్టు పార్టీయే చేయగలచదనీ మనం అనుకు నేవాళ్ల 6, తీరా

శఇఅరటాలు ముని తే వం నన” మితివాద కాం 7కు చ్వాకా ప్వాతం[ఠ్యం నచ్చింది;'?

“ జానిని గురించి చర్చ ఎందు ? ఏ 1న్నెలో నయిలేచేమి అన్నం శృడకదడం (ధానం... స్వాకంత్యం వచ్చేనీంది. మన పెళ్ళికింక అటంకం ఏమా అేదుం??

ఈభ్గారత జేళానికి నిజంగా స్వాతంత్యం వచ్చింద కే ఆంటారా 9

“ఆందులో సంజేహం ఏమి లేదు 1” గాంధీజీ ఆత్యళ క్రి జయించిండ?? శళజ్ఞారగ్రద్ర దేకం ప్యాతం త్య బేళం /%__*వూంట్‌ చాటన్‌ వూ తై! అని జేళనుంతా ఘోసి సుంళే ఇంళా సం జేవాం ఎందున ₹:

శన్వతంక దేళమయి లే రెండుగా ఎందుక చీలింది ఇది మన చేళం స్వకంత్రంగా వేపీన పనేచా*

“*ర్రీల్రి తే సమ్వి రండూ స్వతం[త 'బేళాలుగా వుంటాయి. రాజకీయం శా శీలినజే తప్ప భౌతికంగా శాదు కదా ? ఉపఖండ మంతా ఒకటా చే వంగి శకజా కి

ళత్తిండా అనే నా అనుమానం, భరతమాత చేకులం రెండింటిపి కోసీ పౌళెనీనట్లు అన్పిక్తూంది నాన్‌...

*డేళం (సరించి మనం వడ చాధలు చాల, ఇంక మన పెళి నరింతి ఆలోచిడా.ి న! న!

నమాజ్‌ పాందువులం జీను మున్షీ మ్‌ను, మన మధ్వ ళ్ళి ఎట్టా పొసుు తుంది ₹9

*ఇడేమి వింత | [కొ త్‌ పళ్నన లేకదీ నున్నాలే? మనన తుతాతీ లేవు మనది మానవమతం, దినిని గురించి ఇదివరకే ఎన్ని పార్టు ఆనునన్నాము ళదా | మిరు ఆపూడప్పుడు మున్లీ ము స్తీ వలె బట్టలు ధరించినంత మాశాజ మూస్తీము అయిపోరు |”

“తల్లి దండ్రులు ముస్లిము లయివుం కే!)

“తలిదండ్రులు ముస్తీిములయి తే దానిని గురించి రజనీవూర్‌ రావమా క్త శెందున విచారం 11%

జక శఇెరటాలు

శారిణి గఅగలమని నవ్వింది,

ళమున్లీ 0 జీ జీసం నాళంతో తోద్చడిందిం శకపొోతే రజవీవూర్‌ అంతఃపురం వదలి బయిటికి రాలే॥ పోదును. రజశివూర్‌ రాజూ ఆయన కలీ నన్ను అక్కడే వుంచాలని ఎంతో (పయత్నించారు, సగం రాజ్యం అడిగనా ఇచ్చి వుం దేవాయ కాని శేను మున్లీ మున నే సరికి సపాంచ లేక పోయారు. జేన్త కళ్ళిపోవడానికి సమ్మతించారు. ఇప్పుడయినా. నేకు నిజం-గా ముస్లిం త్తి శాను ఆని చెబుతే వాలు, రజనీవూర్‌ ₹ాణికయి పోతాను

ఉఫ్టలేరు తమరు నా హృదయ పామాజ్యానికి రాణి గా వుం కే భాలు, మున పెళ్ళి కాగానే ..

“నూర్య్యా 1! మికు బొత్తిగా విగ్గన్నది లేవపండా పోతూంది, ఇంథ తుంది మధ్య _కేమలూ పెళ్ళిళ్ళూ గురించి మొటలాద్డం ఏమిటీ శ... ఆండి ఆారిణీ,

ఆారిణీ నూర్యా ఢిల్లీ ట్‌ న్‌హోల్‌ వెనక వున్న తోటలోని పాలకాతి శెంచీఅలో ఒకదాని మిద పూర్పున్నారు, నమూర్యా ఎంతో వతూహలంతో ఇప్పాడు. *తారిణీ | నిజానికి మన పెళ్ళి అన్ని వందల మంది సాతులుశ్శా జనసందోహం మధ్య విర్ణయించడ మే ఇాగుంటుంది... మునుపోసారి ఇట్టా కే వీశాంతం-గా కూర్చుని ఒక నిగదియానికి నచ్చాను, భారత జేళం స్వాతం్యత్యం ఉంద గానే ళ్ళి చేసుకుం దానుని అనువన్నాశుం...?”

కారిణి అద్దుకగిలి__.చిన్న పొరకాటు బేస్తుక్నారు.. జేళానికి ప్వౌతంత్యం వచ్చాక పెళ్ళి గురించి ఆలోచిద్దాం అని ఆనునన్నాము...ళొవి తా మునవీంశా సంత్‌) వీ చెందలేనమ, స్వాఠంక్యం రావలనీసప్పటికన్న శాశ్హ ముందుగాచీ వచ్చిందేమో సన్చిన్తూంది ??

“అందున ీను అాధ్యుణ్తి శాను కద 1? మహాత్మా గాంధీ కాధ్యుడు. ఆందన చేనిన తప్వుకు ేఏు సరిదిద్ద లేను... తారిణీ | మన పెళ్ళికి ఇంకా పీవెనా అటంళా అన్నాయా

షం కా ఒకటుంది. నా కల్షిదండుల గరించి వా ర్తి నిజం "కెలుకుకో తలే కను పెళ్ళి చేసుకో లేను,” వో

శెరటాలఅు కలి

క ఇ్రార్రిశ్సీ | మీరు నిజంగా రజనీవూర్‌ రాజుగారి నాతురు ళాదా ?”

" వేను ఎట్లా చెప్పగలను క రజనీవూర్‌ రాణి నేను రాజువనూ శ్రెనతే అంటూంది. శాదని ఇంతవరకంతా అన్న రజియా బేగం ఇప్పుడు అబే నిజమని అంటూంది...ఆయిలే నా మవసు మొతం ఖచ్చికం?ా చెబుతూంది... నేను శ్వ టేకి రాజు హూతురు శాదు._అని చెబుతూందిటి?

+4జ్రార్రశ్సీ |! నా మననం మోది నుండి బరువు దింపినట్లయింది. మా ఇంగిరం ఎప్పుడూ పరిగ్లానే వుంటుంది, ఈ విషయంలోనూ సరిగా సే వుండివుంటుంది.”

“కార్యా ! నాకో విచితమెన ఊహ కలుగుతుండి నే ననుకని సీను రజనీవూర్‌ వ్య బలం తీసుకువెళ్ళారు కడా? అ తర్వాత పీఠ ఏమయిందో "కెలుసుకోవడానికని నేను రజసీవూర్‌ వెళ్ళాను అప్పుడు అక్కడివాళ్ళు, సీకళూ వానా వొగా పోలిక లంన్నాయనీ, అందుక చే ఆ కౌరళాటు జరిగిందశ చా౭పార్గ అన్నారు, ఇది నిజమా? అయితే అందుకు శారణం ఏమిటి? మా తాహీంచగలరా 9?

మూర్య్యా ఆలోచనలో పర్హాడు, రజనీవూర్‌ మనుష్యులు ఆట్లాంటీ రప్పూ "వెందున చేశారు?” బహళ వాళ్లు బేనిన జొర లాటులో తారిణి జన్మ రహస్యం ఇమిడీవుండా * ఉఊంటక్రే అచేమిటి? నూర్యాక అనన లేదు,

శాస్త అని తారిణి “ఇప్పుడు సౌందర రాఘ ననూ సీతా ఎంక సంతో వంగా వున్నారో చూ స్తే మోరు ఆశ్చర్యపడ తౌరు .”” అంది.

ఆ విషయం మా కెట్లా లెలుసు 7

ఈబే ఉంజూబు వెళ్లి చారిని చూచి వచ్చానుగా

“నిజంగానా క్‌ పంజాబు ఎప్పుడు వెళ్లాశేమిటి ) సీత నిజంగా సంతో మంగా వుందా*”* అని అస క్రితో అడిగాడు నూ" స్థం

ఆహా ! సీత పీకు వెప్పగా జీ ఎంత అసక్రి *” ఆంది తారిణి,

షా కవాకన్న అపి ఎవరి! ఎక్కడో కెలున్తూందినా , చశీసం పంవాబు వెళ్లి వాళ్లే ను చూచి రాలేదుగా ₹)

నిజమే 1! సీతం శే నాకింత అభిమానం, శద్ధ ఎందుకో నాశ బోధ కడడం లేదు...”

20

ఖ్రై0$ ఇరటాలుం ఊత్రార్రిణీ [ పీశ మిద అభిమానమే నిన్ను పంజాబుక తీసుక బెళ్లించా[?? జారు... వా చరిత్‌ పరిశోధన విషయమె ేనూ, నా స్నేహిమకాలు నిర్శలా తక్ష్కశిలకు వెళ్లాము. తిపగు (శయాణంలో వోోవమం గా చాక్ష్‌ వచ్చింది, ఆక్కడ దిగకుండా వుండలేక పోయానుం వీగ్ర రాఘవన్‌, నాసంతి చాల హాయిగా, సంతోవంగా వున్నారు, వాసంతి బుస్గలు. శాళ్ళీరు గులాలీల్లా వున్నాయి, చానిని మరవలేకండా వున్నాను, సీత ఆరోగ్యమూ లాగుంది...” కళష్టాంద్రర రాఘరన్‌ ఆరోగ్యమూ ఇజాగుంగి, ఆయనను ఇవాళ చూచిన జారెకహూ ఆయన సరూ వీడణాది కంద యనులోకంలోకి తొంగి చూశాడని అనలేరు 1” అన్న నూక్యామాటలం విని తారిణి ఆళ్చర్యపడింది. ఈవీ రాయన్ను ఇవాళ చూకారా ? ఎక్కడ ₹ ఇవాళ అంపే ఢిల్లీ లోజే చూచివుండాలి. అయన్నొక్కరినే చూశారా? సీరమ జాడా చూళారా 00 ఆయన్ను మ్మార మే చూశాను, నీరను రీసువరా లేదు. ఆయనన మళ్లీ పాక వుక్యోనపు అఆళ పట్టునందిం స్వఠంత పభుకం ఏ్పుడీంది కడా, తన వుక్యోగం తకశస్తారా అని కనుక్కోవడానికి వచ్చారు, ఢిల్లీ వచ్చి జారం అయిందిట 4,అయ్యో | ఇజేమి వె పీత్యం ? రండు రోజుల నుండి నావ నీక నదే పదే గుర్తున వన్తూంది. అందుకు శారణం ఏీమిళో ఇప్పూ డగ్శ మైంది. కార్యా! పౌొందర రాఘవన్‌ ఎక్కడున్నారు ? ఆయనను నీను వెంటనే చూడాలి [1 *వెంటనే చూడలేరు, ఎందుకంటే అయన ఇవాళ పొద్దుటి నై అ బండిలో శలకత్తా వెళ్లారు. ఆయన వుక్యోశానికి కంంంధించిన పాఠ శాగితా శీవో కల॥ శ్రాలో వుండిపోయాయిట. వాటిని తీసుకురా వాలని కెళ్లాద్న అమునా తరిణి! ఈ శ ర్తరపాకేమిటి [౫ నాకే తెలికుడం లేదు సూర్యా! సీఠళీనో ఆపడ రానున్నడని వీన్తూంది. మవం వెంట వే బయలు జేరి వెళ్లాలి, అ మెను రక్ష్సీంచాలిళొ “బ్బ ట్రే పిచ్చి

శఇరటాలా చా “పిచ్చిశాడు, రావల్సిండి దురంతి తాలు జరిగినప్పుడు శనక్కడద వున్నాను. ఆ భీభ త్సాల గురించి తళచువంజశ్రే “టికీ శరీరం కంపి స్తుందిం ఆట్లాంటి శావల్పిండోలం ెయ్యి జరగనున్నాయని అక్కడకుండి వచ్చినవా గంటుచ్నారు. మన పార్టీ వాళ్లు చాల మంది పంచఛాబులో వుండ లేక ఇక్కడికీ చచ్చేశాళంం? అట్లా వుంటే ఆ విషయం సొందరరాఘవన్‌ న తెలినివుండడా ఆన సీతను ఒంటరిఇా వదలి ఎందుకు వస్తాసు ళ్‌” ఉనాన పిచ్చి అంటున్నారు కదూ...పంజాబు శిఖ్కులను ఎవరూ వీమా వేయలేరని రాఘవన్‌ గట్టిగా నమ్ముతున్నారు. అందుక నే ఆయన శిఖ అంటే చోట ఇల్లు తీసువన్నారు. ఆయన నమ్ముశమే వీచ్చి నమ్మః౦.., శూర్య్యా! మిరు చాతో బాటు వస్తారా ? లేదా? శాకపోలే జీ వొంటరిగా చవయితా వెళానుం? తారిణీ | మితో నరళానికయినా రావడానికి వీద్దం.-అని జే వెన్నో పౌఠ చెస్పామ, అయిలే ఇది ఆకఓరమా, ఉచితమొ అని మళ్లీ ఒకసారి ఆలోచించడం మంచికి, మనం సీతే విషయంలో జోక్యం కల్పించుసన్నస్పూ 'జెల్లా ఆమెన కష్టమే కలిగింది

  • ఇాటన్నిటికీ పరిహారం ెలించుళోదగిన సమయం ఆనన్నమయిం జేస్తూ ఎవరికి రెలును క అంటూ తారిణి లేచి తొందరణా నడవసౌొగింది. చూర్యా వడా అమె ననుసరింబాడు. శ్తీ ఆ్యూర్యాతి అవుకూంది, సీక్‌ (టిల్యూూక్‌” పలిక చదువుతూందిం కొంత పేఫు పతికి చదకడం, కొంత సేపు ఆలోచించడం, గడియారం వైఫు

న! శరటాా లం

చూదడం-_ఇదీ ఆమె వరస, నిదరాని రాత్రిళ్లు ఏఫ పకమో చదవడం. అమె అలవాటు, కాప్త చదిజేసరికి ఆమెన నిధ వచ్చేసేది. శాని ఇచాశ ఎంక చదివినా నిద రావడం లేదుం ఎన్నో శారణాల ఇలితం?ా అమె మననీ వాళ చిశావాా వుంది.

వళోషంగాజాడ్‌ నగకంపుకివార్గలో అ ఇల్లు చిర విడిగా వుంది" ఇంటీ చుట్టూ చిన్న తోట, (ప్రహరీగోడ వున్నాయి ఇంటి ఊడ మిద గదిలో ఒంటరిగా వుండి సీతం 'నక్క్ళన మంచం మాద చాసంతి నిదపోతూంది కాని ఆమె సీఠన తోడు అని వెప్పడానికి వీలులేదు కచా...ఇంటీళో శిఖ్కు శాసలా వాడున్నాడు, చాడు తోజూ కాది ఎనిమిదింటికి వెల్లి భోజనం వేని శావడం అలవాటు, ఇవాళ చాడు భోజనానికి వెల్లిన వాడు ఎం చేకనో వెనక శాలేదు. ఇవాళ ప్యతికలో వచ్చిన వార్తనా, వాడు శాకపోవచడానికీ ఏమన్నా సంబంధముందా ?

చాసంతి వేపు చూచింది సీఈ, చాని బుగ్గలు చూడడానికి ఆవీలు పండ్లల్లా వున్నాయి హాయిగా నిదపోశతున్న పిల్ల మొహం చూడ ముచ్చటగా వుంది. పంజాబు వచ్చిన ఈ ఏడాదిలో బిడ్ద చక్కగా "పెరిగింది...

*-.కోహా[! ఈ (పాంతాలలో (కృతి సౌందర్యం విమని శెప్పడం ? మన వెపు వసంతే శాలమని మురినీపోతాం శాని ఆశి వసంక కాలం? అక్కడ వసంత శాలంలో పుస్టకాలలోని వర్ష నలలో చదవవలన్నించే... ఇక్కడ ఫిబ్రవరి రెండవ బారం పశ్చేసరికి చూడాలి వసంత ళో | అంతకు ముందు మోడు గా వున్న వెట్లు ఒక్క సాకే చిసద్పతాయి. చిగురావలతో, రంగు రంసల ఫువ్యులనో, భూజేవి గలగల మని నవ్వుతున్నట్లు అఆన్సి స్తుందిం ఇంత చక్కటి _పాంతాన్ని వదలి ఎక్కడికి వెళ్ళడం ,...

-.= పంజాబు కొచ్చిన తర్వాత ఈ పది నూసాలలో సీక జీవితం ఆనంద మయంగా వుంది, చింత లేదు, చీకాన లేదు, పొల్లుమాట లేదు, పొట్లాట లేదు. హయిణా ఆయన (పీమనొను రాగాల వెన్నెలలో గడిచింది జీవితం, వాసంలి ముద్దు ముద్దు మొటలతో పాటలతో గడిచింది జీవితం,

శరటాలు 8009

ఇంతటి ఆనందం ఈ మధుర మెన జీవనం ఇంశా ఎన్నాస్ల కొనసాగు తుందో, ఏమో? మల్లీ ఆ పాడు ఢిల్లీ! వెళ్లాలేమో ? ఈయనకు మళ్ళీ ఆ (చభుత్యోద్యోగపు మోజు ఎందుకు పుట్టిందో ?. అయినా ఈ మగాళ్ళ పోకటే విచికం | ఇంట్లో కాంతి, కుఖమూ థంట వాళ్ళళ చాలదు జన చఉమ్మర్దం, వాడావిడి, ఆరపుఅ, ఆర్భాటాలు వుంకేగాని వాళ్ళకు జీవిక నిండుగా వుందనిపించదు కాలోలం, లేవంటే పంజూబుకు వచ్చిన మొదట్లో చృన్న ఊత్సావాం ఈయనలో ఇప్పుడు లేదేం! అ నవ్వు, ఉత్సాహం, అల్లరి, ఆనండం ఇప్పుడు ఈగ్గిసపోయాయేం ళ

పది రోజుల [ముందు కాంబులా ఈ చార్షను పజేళశారు ఆయనవి “పీతా! ఆగస్టు 15 వ తేదినాడు భారక జేశానికి స్వారం[త్యం రానున్న డిం మస జాతీయ (పళక్యం ఏర్పడుతుంది. విప్లవశారులన నా ఇంట్లో అ్మశయం ఇచ్చ్నాన జే కడా నన్ను ఉద్యోగం నుండి తొలగించారు +. కనుక అ పోయిన వుడ్య్యో?0 జాట్‌ మల్లీ వస్తుంది. నిజంగా సీతా 1 ఏంత వ్యాంక్‌ వుద్యోగం అంజనా 'పళళతో వ్రిదో గాని! సాటి శాదు. జీరం తష్కవయిన్యా (వళ తోోడోర్టగ పు ఆకర్ష ణే పేమ 1” అన్నాడు రాఘకన్‌,

“నిజమే | పభ్వుత్వోద్యోగం వ్డే వద్దని ఎవరుంటారు 19” అండి పీక

కళత్ర జ్ర (వళుళ్యోద్యోగం మనలను వెతున్కని రాదు, దానిని సెకు చ్క౦ంటూ నవం సెళ్లాలిం అం చేత జీను ఢిల్లీ! వెల్లి కొంరే (పయర్న*ి చాలి. ఆంటే ఇ శ్లేగాని శాదు. వెనవ్క. రావడానికి పది రోజులం పట్ట వచ్చు...”

రాఘవన్‌ కెళ్ళిన రెండో తోజు భాను వచ్చింది. ఒకప్పుడయితే సీకణ ఆమె మాద కోపం వుంబేడి కాని ఇపుడు కోపంగాని అనూయ గాని లేదు ఓక వేర ఎపుదన్నా . అట్లాంటి భానం తలెత్తగానే సీఠన, చేర పట్నం నుండి అ రాతి బయలుజేళశీ ముందుగా గాంధీజీ ఎదుట చేసీ 'వమాణం. గుర్తుకొచ్చేది? జంటచే అఆ కోపం అఆణిగిపోయీది; కాంతించేది చృాకంసం.. భానుకు సీక్‌ వృాడయవూర్వకంగా స్వాగఠం చెన్చిందిం

తి!0 శరటాఆ భామలో బాజా మొర్పు నచ్చిందని ఆెలినీ సంతోషించింది పీత కాథురక్‌ థిల్లీ య్యాతవ ఇంకొక శారణం భామ ద్వారా రీకద కెలినింది. ఆకడు పనిచే న్తున్ని శ్యాంక్‌ వాడ పంజాలులో తమ శాఖను మూనీ వేయాణని' అనునంటున్నారట. పంజాబు పాకిస్తాన్‌లో శేరనుండదడ మే అందుకు శాం మట.లావోళోరులో బ్యాంక వ్యవవో రాలను ముగించ చానికని భామ నాన్న నాటు వచ్చారుటం ఆయనతో ఇఛాటు వచ్చిన ఖాను రాఘనన్‌ ఏమిచేయనశ్నాతో "ెలునునంచాముని పళోషంగాబాడ్‌ ట్‌ వచ్చిందట,

భాను కొన్ని రోజులు సీఠలో ఇాటాంది?; పంజాబులో పరి్థితి సరించి ఆమె సీఠతో ఏంతో భయంకరమైన విమయాలం వెన్చింది. ఆట్లి స్థితిలో శాఘవన్‌ సీఠ నొంటరిగా వదలివెళ్లడం అంత మంచిది కాదంది ఖానుం తనతో నచ్చేయనుంది భామ సీత అంగీకరించలేదు, ఆయితే కాధఘనడ వచ్చేదాక నేనిక్కడే వుంటాను?” అంది ఖొము ఆగన్హు 12 వ 'లేసచాదు... ఆవ్రాన్న నా గురించి దిగుల పడుతుంటాదం నేనింక ఒక్క. షణమంయనా ఇక్కడ వ్రండలోను”” అని ఇప్పి భామ వెళ్ళిపోయింది

భామ పెల్లి పోయాక సీశకకు ఒంటరితనం ఆధికమయినట్లనిపిం చింది. ఆమె వెళ్ళి నాలుగు రోజులయింది, రాఘవన్‌ నుండి ఊఉ త్తం కాలేదు. అయనతో చాటు తానూ ఢిల్లీ 8! ఎందుకు వెళ్ల లేదు ? భామనయిశా ఇక్కడ వ్రండమని బలవంతం చేని వుండాల్సింది. ఈ పత్రికలలో వార్తలకు చదువు తుంశే కొంత భయంగా వుంది ! ఎక్కడ ఎప్పుడు ఏమి జరగనున్న దో 'శెలియనండా వ్సంది. పంజాబు అంతటా ఆగ్నిపర్వతం (్రుక్షళకళ్తాని 8 వీసం గా వుందిట, ఇట్లాగు రాస్తున్న రాతలన అర్థం ఏమిటో *

దీపం అశ్బేని పడువంది సీత, గడియారం పన్నిండు కొట్రింది, వన్న్నెం డన సారి గడియారం మోగిన వెంటనే నిళ్ళ్శబ్దం అఅమునంది. నమణతృణం ఎళ్క్ళాజో దూరంగా ఏదో శబ్దం వినబడింది రాను రాను అ కట్టల కగ్ణరవ పౌగింది. సమ్యాదఫు అఆలఅ హోరులా వుండి, ఛీ ఛీ/ ఇజేమి ఈశ! అ పాశ గొడవ మళ్ళీ వన్తున్నదా ఏమిటి క్‌ అయిదారు నెలల నుండి జ్యా

శెరటా అ ప! "ెదీతళలో వీవో శళ్చాలం వినపడుకున్నాయి. ఇెవులు పాదయ్యాయని కాఘవక్‌ వెన్పిలవి నిజమయి వు/డాలి |! వెవిలో వినిపించిన అలల హోరు కాను ఠాను హెచ్చుతుండగా) అ (శకు నండి బయటపడచామని పడిశ మీదనుండి లేచింది. పీక, 1టికీ గంచా బంపటికి చూచింది. శాషత్రి ఏ జేళప్రుడయిజా వళోవంగాలాట్‌ నగరనుంతటా విద్యుద్దీ పాలం వెలనతుంటాయి. కాని ఇవాళ ఒక్క. డీపనుయిశా లేలే! విద్యుత్తు ఆగి పోయిలజా ? ఎక్కడో ఒళ ఈల వినిపించింది. చానికి జచాలులా మరొక ఈల పె్లి పంచింది. దక్క ఎక్కడో మూలిగింది. ధం, ధం-___అని ఢంకా చక్వుడు వినిఉించిండి భయంళరంగా. పీఠకు ఒళ్ళు జఅదరించింది. ఛీ! ఇజేమి భయం ) పోలలీనులు ఈఅ లూకితే ఆందులో వింలేమున్నడి ) కక్క మూఅగభండా ఇంకేమి చేన్తుంది!ి శిఖ్యా,అ గవ ద్వారా నుండి శాలోలం అఆఢంళా చప్పుడు, వాళాత్తుగా అఆమిసొక శక్ర భయం ఆవరించింది. రెండు కళ్ళ తశ్న్నే తసేళలాా చూ స్తున్నాయి, అవి ఎక్కడ నుండీ చూస్తున్నాయో ెలియదం లేదు. గవి లోపలి నుందా, బయటి నుండా అని కెలియలేదుం ళల వొళ్ళసారి విదిలించి బయట శె మిద నుండి చూపును ఆ శ్క్ళనన్న ఇంటివైపు మరల్చింది...*ణా ఈతి శలి న్తున్నట్టుంది... పిచ్చి శడురులబేమో...ఆయన ఎప్పుడొస్తాతో "కెలియవండా వుంది...” ఆఅనువని, కిటికీని భవతి పడక దగ్గరకు వచ్చి పడుదండిం రలగడా (పక్కళా తడిని ఈూశ్లే టార్చిలై టూ, రివాల్వరూ తగిలాంణ, రాఘవక్‌. ఈ వది నెల మండీ తోజూ టార్చిలైటూ, రివాల్వరూ (వక్క నుంచునళీ నిడపోతున్నాడు. తాకూ అట్లాగే చేయాలని కెప్పాణాయన. ఆ నూట (శ్రళారమే చేనింమి కాని తివాల్వ్యరు కఅన కనకేమి లాభం ? తన ళఠువు బవవట లేదు కబా! ఈ చవ్వులేమిటీ ? ఇంటి (కక్కన నెట్టు మాడ గలగల కని

ల్‌9 శరటాలు

చప్పుడు వినిపిన్తూంది ఎవతో చెటైన్కుతున్నారు. కెను, సలదేవహం లేదు. ఎవరది ? దొంగా, హాంకకుడా $ లేశ శాపలా నునిమయిన శిఖ్య_వాడా? వాడయి రే చెమ్రైక్కి, ఎందున రావాలి?

ఆ చెట్టు నెక్కిన వాదెవడయి లే నేమి, వేడ వరండాలోకి దూశాడు, దూకిన శబ్దం స్పష్టంగా వినిపించింది. తర్వాక వీమి వేయమన్నాడు 7

కరండా కిటికీ నక్కలా ఒక వీడ నోచరిం చిండి. నల్ల గా, చియలి కరంగా ఒక ఆళారం నిల్చుంది. అది ఎవరో తెలికుడం లేదు,

ఆవో ? అదవాళ్ళు మన జాళ్ళను వదలి వుండడం ఎంత పెద్ద తప్పు! ఈ సౌరి (బతికి బయటపడితే ఇట్లాంటి పారబాటు ఎన్నడూ వేయరాదు. ఇవాళ బరడట పడడం ఎలాగా

పీక గుండె టకటక మని ఆతివేగంగా కొట్టుకోసాగింది. నెవితో ఆఆఅ చప్పుడు కి తన వృాదయ సృంద నే వినబడ సాగింది, గడియారపు టి[టీ్‌్‌ అతో గుండె టక్‌ టక్లలూ కలు స్తున్నాయి, ఒళ్ళ ౦తా చెమటలు పోసింది నఖ శిఖ పర్యంతం శరీరం వణికిందిం

కణునకున్న చేతితో రివాల్వర్‌ ను తీనుంది పీఠ,

“శీతా! పీతా, శేపీతా? నిశ్శబ్దంగా లేచిరా 1) ఆంది ఒక గొంతు, ఆహో | ఈ గొంతెవరిది క అ గొంతు వినగానే ఒళ్ళు పులకరి స్తన్న దండు చేత ? శిబాల్వర్‌ ము [కింద పెట్టి టార్చి తీనువవి సీత వ్వీచ్చి నొక్కింది. కిటికీ జంట విళ్శిన్న ఆళారం మాద టార్చి వెలుగు పడింది,

అఆార్చిలైెటు. వెలతుణలో తెలిసిన అశారం భయం శల్లించ తేద) అళ్చోర్యాన్ని కలిగించింది, ఆ గద్గమున్న ముస్లిము వ్యక్తి నిదివర కే జఒళటి శెండు పార్తు చూచి వుంది నీత,

“నీతా! టార్చి అద్చు! తలుపు తె! ఎక్కువ వ్యవధిలేదు / తొంవ రశా కానివ్వు 1?

టార్చి నార్ప్చింది సీత, చీకటిలో ఆమె సహృదయాన్ని మళ్ళి భయం ఇవరించింది, క్రైర్యం తెచ్చువని కిటికీ పక్కన వెళ్లింది

శెరటాలు క1లి “తలుపు తెరు పీతా! తలుపులు తెడవు '” అంది చీకట్లో అ స్వరం. +ళమలెవరు ? తలంపులు ఎందుకు తెరవాలి ? మ%వాశివరూ తోపల ఇళ __₹ “వాశా వీషయం తెలుసు ! అందుక వే వచ్చాను, నర్ను "తెలియలే శా ఫీకు క... ఈ, శానా |

  • ఆవునమ్మా! నాన్నే పీతా! ఇంకొళ ఆర గంటలో ఈ వ్రాళో (పశేంకం ఆాండవం చేయనున్నది రక్తం తాగే వీళానవాలు మెరవిహారం శేంసన న్నా యా... ““ఆయో్య్యో | ఆదెవరు ఫి”. అని కెవ్వుమంది పీఠ, అ(పళ్ళా గోడ వాటా నుండి ఓక చీ అశారం కన్నించిండిం ట్ల | గోల చేయకు | పనంతా పొడవుతుండి[! ఈమె మా పిన్ని, నిక్ను ఇశాపౌదడానికే ఈమె కూడా వచ్చింది అందుకా క్రీా*శారు, చేను ఈ కృఠభఘ్ను కాలిని శాపాదచానిళ శాలేదు. శా బంగారు నునునమురాలు చాసంలిని కాపాడడానికి కచ్చాను, ఈ మజార్తురాలిని తిసువని మాశీగండి ! ఏం అమ్మాయ్‌ ! మర్యాదగా కవులు అెడస్తావా?్‌ లేక క త్తితో పొడిచి చంపమంటావా )” ఆమె ఎవరో సీకన బోధకడింది, ఇంక తలంపులం తెరవకుండా వుండది “తెళనిరద్మ.వం ఏదో (ప్రమొదం ముంచుకొన్తూంది, దానినుండి తన్ను కాపాడ శాన! వీళ్లు వచ్చారు... అన్న విమయం ఆమెన సస్పస్ట్ర మయింది. కణుక శున్న శతులతో తలుపు గడియరీనింది. నురువణం తలుపులు తోజుకని వార్డీ డ్తరూ లోపలికి వచ్చారు. ఈశజ్చాన్నా మిమ్మల్ని ఈ జీవంతో చూడాలా 7 అండి పీఠ. అక్వుడు రలియాబేగం మాట్లాడింది: “మరింక ఎట్టా చూడాలి క ఎప్పుడు చూణాతి $ మి నాన్నట్‌ నీ మాదవున్న (పేనును ఇవాళ చూస్తావుగా | హనీ పెల్లా! నీ గురించిన విచారంతో ఈ ముసలాయన ఎన్నో రోజుఅ నుండి నిత

విక శళటాఅు సోకడం ₹ేదు. ఢిల్లీ నుండి నన్ను లాక్కొచ్చి ఈ వెథవ వూళ్లో పర ఇల చిమ జీళారు...”

పీక శాన్న చెప్పారు: “అనవసరంగా కాలయాపన బే స్తున్నారు. నల శోబాలు నృధా అయ్యాయి, నిన్నటిదాళ పరిస్థితి ఇంత విషమి నుందని 'కెలి యదుకడా! పీతా, నిన్నటినుండి పంజాబు ఆంతటా ఘోరకలి మొడఅయాళివె, మశుమ్యులు చేస్తారని కలలో నయినా అనుకోని పనులు శే కున్నారు, ఇబకొళ ఆర గంటలో ఈ భూయ రౌరవ నరకం శాబోత్ను ది ఈ ఊల్లో ఒక్కు శిఖ్మి వద్ద, ప్‌ాందూ విడ్ణ వూడా లేనండా సర్వ వాకవం అకగ ఈన్నది, కనుక ఈ ఎప్పు నుత! తస్పించుకోవాఅంటు పారిపోవడం ఒక్క కే శరణ్యం, నువ్వు జంటే బయలుజేరాలి, బిద్దకు ఈ మితో పంసించిజీయి. ఠరర్వాక నువ్వు నాతో, ,.)

ఈజ్షీన్స గ్రా వేను నాన్నా! పాపాయిని పంపీం చేస్తాను. అయన ఇక్కశిక వచ్చి శా కోసం వెతిక8రే__???

“పిచ్చిదానా ఆ మూర్ధడు ఇట్లాంటి చనమయంలోే నిన్నాంటరి గా వనలి వెళ్లాడు, చూళావా క?? ఆ౦ది రజియా వేగం.

  1. ,.,అదినోో అదినో...వరకలి వచ్చేన్తూంది. , .) అన్నాడు మాల్వి, దూరంగా కాశాత్తుగా వినిపించిం దొళ భయంకరమైన అరుపు. కీకలం అథపులు కగ్గరశ పాగాయి, చేతులల్లో దవ్విటీలఅతో నల్ల నల్లటి అశారాల అటూ ఇటూ పరుగాడుతున్నాయిం

44ప్పీత్రా ఇంకొక్క. నిముమం ఆయినా ఆఅఅపిం చరాదు, విడ్డన శీర. ఊఊ వెంటే కానివ్వు.) అవ్నాడు మాలి,

కీఠక కటపటాయిలచిందిం

*పీశా! జీను సీ కన్న రండని...పీళన్న) వీ మాద ఎద్ముకీ జీను గలది కజియా వేగం. ..ఆమెతోఇళాటు చాసంతిని పంపించు...”

ఈక్వన్చ్యూ మి వాన్న ఇక్క_లే వుండి శాళనమయిపోంితా, జీన గ శో సీ భర్తను కలుదువని చిద్ద నఠడికీ ఆప్పగిప్తాను...?' ఆంది కజియా

ళం

శఇరటాలు 158 సీఠకన శాళ్ళూ నేతులూ ఆడ్డం లేదు. అట్లానే వెళ్ళి వాసతిని జీవిండిం కళ్సు మళాముకుని వాళ్ళందరినీ 'కేంపారి చూచింది వాసంతి,

“వాసంతీ |! నాన్నకు ఒంట్లో శానులేదు. మవం ఏంట టీ ఢ్లీకి వెళ్ళాలి...” అంది సీర,

శరీనమ్మా, పోదాం, పద ” అని మంచం నుండి దిగింది జాసంటిం

7 బంగారు తల్రీవి కజే[? అని అవాసంతిది ముద్దాడింది రజిరథా- "బేగం,

“శ్సీవురో | ఈ అ త్రయ్యను జే ఇరు పదునన్మూ ఈవిడ 'ఇజన్నాక వాడు శాన బజారులో అవిల్‌ పండ్లు కొని పెట్టింది) ఆంది వాసంతి,

“టౌను కల్లీ | సీవ గుర్తుంటే 1?

శళల్వైోకూ ఢిల్లీ కస్తారా 7” ఆని ఆడ్లిగింది వాసంతి,

ఉక్రన్వ, కేనూ ఢిల్లీకి వెళ్తున్నాము? ఆంది రజియా 'పేగం.

'“వాసంతీ | మువ్వ ఆమ్మ ప్పిన నూట వింటావుశా, బంజణాలత తల్లీ! నుట్వీ అవ్వతో న శ్వేన్టేవక్‌ బ్‌ జెళ్ళు, జీను ఇంటీ రలుపులు తొకాఠం బు నని తాతయ్యతో బాటు వస్తాను” ఆంది పీఠ.

క క్త వెపిిన మాట వింటాను హాని ను మాతం అజజాఠలాద శమ్మా 2? అంది లైనంతి, శ్వ ల ఇ

ముగ్గురూ నిద త్తరు అయ్యారు*

ఇంచు ఇందాకే న్నిడ మేలుకన్నానమ్యూ! మా మాటలన్నీ వివ్నామం

“శశేసపరే! ఈ అవ్వతో బాటు వెర్గావా వెళ్ల వా |)

ఆ జెల్తాను... నువ్వూ వచ్చేయమ్యా 1 వాన్న మనల్ని ఇక్కడ కవలి 'వెక్టడ మే తప్పూ, నువ్వు ఇక్క లే వుంటావనిడం ఇలశా పెద్ద తవ్వ అంది వాసంటి.

అట్లా వెప్పవే నా బంగారు కొండా!” అవి సిల్లిను ముద్దు ట్టు. నంద రళయాయమేుంం

శ్‌ ఇరటాఅం 4 అమ్ము రాకపో తే నూ రాను సశే, చేశే దారిలేదు, జేవుడి మిద భారం జేసీ పప్తాను పడండి” అంది సీఠం ేళలం ఆల్లరు, ఆ ర్హృనాడాలు పాళా డగ్గరయ్యాయి. అప్తూడు మాల్వి వాపంతితో ఆన్నారు: నువ్వు చాల తెరినిగఅడాని వమ్మా 1 శునం అందరమూ ఒక్కసారే తన్పించుకో (ప్రయత్నించడం చాల ఆపౌయకరం. నువ్వూ ఈ ఆవ్వా మొదట వెళ్ళండి, జీనూ అమ్మా ఇంకొ క పా గంటలో నస్తాము-__”” “సే” ఆంది వాసంతి, మురు నిమువం రజియాబచేగమూ, వాసంతీ, అతి త్వరశా మెట్లు దిగి మొంకమయ్యాడం *ళవాన్నా 1! మనమూ బయలంజేగడ మే కదా తరువాయి 09 “శాదు పీతా | మనం వెంట జీ వెళ్ళడం లేదు. కొంత వేపు ఇక్ళ టే ఛశృ6చాళి. ఎవరూ తప్పించుక పారిపొాకండా ఊరి చుట్టూ శాపలా వుంచారు ఆ వనికి ఒప్పునన్న వారిళో నే నొకడిని. చేను ఇప్పుడు నా చోటికి క్లో శావలా కౌస్తానుం శాస్సేప తర్వాత విద్వేష వీళాదాలు కొన్ని ఈ ఇంటి మిజ డాడి చేప్తాయి, వాళ్ళక్‌ నాయనడిగ” నేను వప్తాను. ఆప్పుడు జను ఎట్లా (వర్తించినా నువ్వు ఆళ్చర్య పడటం నాన్నా ఆని వీలవబోతం జే నిన్ను కిలో పొడవడానికి మిద కొచ్చినా భయపడట, చేతనయిశతే (క్రీంవ పడీ వవార్భపోయి నట్లు నటించు,” గొడవలు, గగ్గోలు ఆతి సమిపంగా వచ్చాయి, అక్కడక్కడ ఇళ్లు తగఅబడి పోతుథ్నాయి. ఆ ఎ(రటీ మంటల వెలుగులో భయంకర మైన ఆరు పులు అరున్తూ కత్తులు, గొడ్డళ్ళు, కొడవర్లు చేరబూని, ఇటూ అటూ తిరగడం కనుసీంచిందిం *6కీత్రా | నేను చెప్పిందంతా గుర్తుంచుకో ! జీవుడు తప్పకంణా నిన్న “శాపాడుతాడు, అని చెప్పి చరచర దిగి వెళ్ళిపోయాడు మౌల్వి,

శెరటాఠలు తా సీఠ వేచివుండి. ఒక్కోక్క, తణం ఒక యాగమెండి. చుటూ అజరు. మా గని ళ్‌ణా మంటలు ఆరుపఫులు, అ్మకందవాలు "పాచ్చాయి.

పీకన రన చిన్నపుడు బొంబాయిలో అనందం గా గడిపిన తోజులు గు రుకొచ్చాయి. కల్లి దండులం తన్ను ఒడిలో వుంచువని ముదాడిన లోజులు

కొ న! స! గుర్తుకొచ్చాయి. ఆదునై స్వామి అయ్య లేనా ఇప్పుడిట్లా వచ్చింది? నమ్మశక్యం శాకడం లేబే!

ఆ ఠర్వాఠ సంఘటనలు అన్నీ మెరుపు జేగంతో. జరిగాయి. అవన్నీ తవకు జరిగినట్టు అన్పించలేదు సీతకు చాల “క్విక్‌ మెంపోలో తీనిన వీనిమా డృళ్యాలవలె అన్నించాయి, ఒక నిముషం ఆ ఇంటి గుమ్మం ముందు భయంకర మైన అరుపులు విన్నించాయి* నురు నిమూుమం తలుపులను గొడ్డళ్లతో పగల గొట్టడం విన్చించింది, దడదడ మని చాల మంది లోపలికి వబేశించారు ౫బ గబ మె న్రైక్కి వచ్చారుం అగుంపున ముందుగా మాల్వీ వచ్చాడు, అయన ఖేతిలో పదునైన కత్తి తళతళ మని మెరినింది. ఒక్క దూవకూ!ి నీక మెద పటుకని [కిందకు తోళాడు, అమె మెడ మాద పాదం నొక్కి పెట్రాడు.*ఈ మె

ట్రా గ నాడి ఈ మెనాది”” సఅని అరిచాడు, ఆ వెనుక వచ్చిన రామీసులలదరూ వెనక్కు తగ్గారు. ఒకడు నవ్వాడు, ఇంకొకడు “ముసలివాడి కిదేం బుద్ధి”... ఆన్నాడు, మొకడు ముసలివాడిని ఆంపిపాజచేేనానంటూ ముందుకొచ్చి కినీ

నటీ ల!

వెళ్తాడు. నాడి వాపడానికని వచ్చిన ఇంకొకడు పాదంతో. పీతను తొళ్కా.కు. ఆయినా సీత నాన్న 5న చోటి నుండి కదలలేదు, ఎనకో “విప్పు! నిష్తు[ అని అరిచార, ముసలాయన “పరుగా ల్తండి! కరు "ఇ తండి ౧” ఆని ఆరిచాడు, బయటి నుండి తెలు కెరలంగా పొగ వ్యావీంచ

ల! సౌగిందిం వచ్చిన చాకంతా పరు తారుం

అత్‌ న! క! క!

అ నరళకమంతా ముండుతూంది, పొగలు సెగలు అశాళాన్ని అంటు

తున్నాయి చెయ్యాలనతె పిశాచాలనలె అట్టవిసాలు బేన్తూ అటూ ఇటూ

శక శెరటాలు పపగౌడుకున్నారు వరరాూప రాశ్షైసులం సుసలివాళ్ళనూ పసిపిల్ల అనూ కచ్చి వాళు ఆ మంటలలోకి వినీిలే సువ్నారు. ళం అవాలి

ఈ నరకంగో ఒళ ముంచి భూతం నీక వెత్తుకొని సందునొందుఅ గుండా పోతూంది. ఆడి ఆక్కుడక్క,డ ఆగి అన్ని పక్కల చూచి వెళ్తూంక. కొన్ని సకయాఅఆతో మెల్ల గా నడిచింది కొన్నిసార్లు పరు? ల్రిందిి. ఒక్కొక్క పారి నోడ వంటి పెట్టుకని నడిచింది; మరొక పారి చెట్ల మరుగున చాటుమాటుగా పకుగ్‌ చిందిం

అలీ

ఖ్‌ గ! న!

అవా నరశాన్ని దాటినట్టురది. ఆ పొగలు, నిప్పు గలం మొహం మాదన వీచడం లేదు. చళ్లిటి గాలి హాయగా తగులుతూంది ఆ ఘోరమయిన కజాలు దతూరమయ్యాయి, నరకం నుండి స్వర్గంలోకి అడుగిడి నటయింమి

! ౧ ఓని

పీఠడు నెమ్మదిగా సృృవా రాసాగింది, కష్టంతో కను రెప్పలు లి చింది. అమలాది నమ తాలు కదలు కుండడం కన్పించింది. పీవో ఆళాళ పధి చాటి స్వర్లానికి చేరునలో వున్నట్లుండి, ఫు్నక విమానంలో (పయాణం న్‌! కున్నట్లున్నాము,

ఇదంతా ఉత్తి (భమేనని అ మెక కకుత్వేరితంగా 'కెలిసింది. ఎద్దబండి చప్పుడూ, అ బండి కదలికన ఇటూ ఆటూ ఆడుతున్న శరీరపు నొప్పులూ ఆ మెద పాశమెత్తూ ఈ భూమి మీదే వ్రున్నామన్న నిజాన్ని తెలిపాయి,

శకళ్రాన్న్నా ట్‌ి?

౪ మేలుదన్నావా నీఠా ౧

“ఇాల సేపు నిదపోయానా 1

ఈ త్రెల్ప వారుతూంది ళ్‌?

*చాకంతి. .. 19?

వాసంతి శేమంగా వుంటుందిం నుజ్వేమి కంగారు పడట్‌, మా పేన్ని చాల సమర్దు రాలు, ఇట్లాటి వెన్నో ఆశుభవిం చిందిల?

శరటాలు ఇకైలి ఇాన్సేపు మానంగా వున్నాక ఆడిగింది సీఠ్ర; నాన్నా / మిరు మున్లీం చుతాన్ని ఎందుకు స్వికరించారు ”

ఆయన ఏమా పఅక లేదు.

చ్చీ నదగడం ర్రప్పయిలే తమంచండి. మిక టేవుడి మిద నమ్మకం ఛశుండా అని తెలుసుకోవాలని అడిగాను, కేవుడంటూ వుంకే లోవల!న్నీ కష్టైలు ఎందుట్‌ కల్గిస్తాడు ?1? అంది సీ,

“ల్బట్లాంటే పరిస్థితులలో జీవడున్నాడా అన్న సందేహం ఎవరికయితా కఆఅంగక మౌనదు, అ (పళ్నణ నువ్వు జ్షాన శంపన్నుఅ నుండి సమాధానం చంపాదిం నాలి పస్తుతానికి జీను సీ మొదటి శళగ్నవ జచాలు వెబుకొ వినం “డ్సీత్రా! వా కథేగాక ఇంకొక రహప్యాన్నీ ఇెప్పబోతున్నాము.. ఎళ్ల్లా ఇఆరంభించడమా అని అలోచి స్తవ్నానుి? అన్నారు పీక నాన్న,

శీర

చాట శకిటూ అటూ పొట్టిగా ఈత ఇశెట్లున్నాయి సళ తక్కు చిన్న

శట్ట లాటిది వుంది, మాల్వీ సాహీబ్‌ బండి తోళేవాడితో వీడో వెప్పాడం

తాడు బండివి చాట నుండి పక్కనున్న అడ విలోకి మళ్ళించాడు. ఈత వెట్ల ఉందుగుంచా పెళ్ళి, బండిని అగుట్టే వెనుకకు తీనున వెళ్లి ఆపొడ్డు

తండ్రీ పవరతుగూ బండి నుండి దిగారు. మాల్వీకీ బండీ నుంచి నొంగలిని తీసి ($0ద పరిచార్డు “ఇక్కద కూర్చోవమ్మా...పగలంతా మనం ఇళ్ళే గడసాలి ” అని రెప్పి ఆయన బండి నుండి ఒక తోలు సంచిస్రీ చిన్న "పెళ్లైనూ (్రీందన దించారు. “నీతా | ఈ సంచిలో సళ్లు న్నాయి? ఈ ెళ్లైలో లిష్కా ట్లున్నాయిం వీటితో మనం ఎన్ని రోజులు గడపాలో తెలియదు” అన్నారు

889 శెకటా అ

“ంవాన్నా / కలకత్తా ఘోరాలం చూన్‌ జుగుప్పు కలిగి పంజూబున నచ్చినప్పు డిదె స్వర్గమే అనిపించింది ఇక్కడ (పజలం ఎంతో అక్యోన్యంగా వున్నారు. కాని ఈ ఏడాది శాలంలో వీరి కేనుయింది గ”

16 ప్రజలకు వచ్చి పట్రిందమ్యా, విచ్చి పట్టింది. కలకత్తాకు తతా వాఖాలీలో దురం తాలం జరిగాయి. నౌాఖాలీ పగను లీవీరలో సాధిం చాడ, వీవోరుడ జవాలంగా తూర్చు పంజాబులో ఘోరాలం చేస్తున్నారు, దీని ఫలితం ఎక్కడ శనువీ స్తుందో ఎట్లా థంటుండో ఎవరూ ఇచ్చ లేరు, ఇంఠటీ అవేశాల తధ్యం క్వేషాగ్ని మధ్య అ మహార్ము డొళ్క్ళ_డు (_పేమూమ్సుతాన్ని చిలక తున్నాడు, నిజంగా ఆయన మవాత్యుడే! మి అమ్మక గాంధీజీ అంటే చాల భక్తి, ఆయన మహాత్ముడు, దై నం __ఆఅంటుం బేదిం

ఉళ్రావ్హ్నా | * వొక మాటడుగుతాను గాని కోప్పదకంది ? అమ్మను మీరు నిజంగా 'పేమించిన శాలం వుందా క?”

క6బ్మడ్షి ఆడిగనందున నాన్‌ కోపం లేదమ్మా | ముప్ఫై య్‌ళ్ళ నుండి నా మనను మోనీన బరువును నేడు దించివేయ దలచానుం ఎవరికయినా చెప్పేస్తే శాని తగ్గదు ఈ భారం. ఒక వ్యక్తి తను బేనవిన పాపాలకు తన కూతురికి ఇప్పడం అన్నది కష్టమెన పని...శాని ఈ అదను పోతే మళ్లీ వీలవుతుందో శాదో 10” అన్న ఉపోడ్డారంతో ముప్ఫై ఏళ్ళ (క్రింద జరిగిన కథను మొదలు పెట్టారు మోల్వి పాహీబ్‌.

న! గ న!

దురై పస్వామ రాజన్యూళ్‌ ని పెళ్ళి చేసుకని లాంబాయిలో శాఫురం మొదలు "పెట్టాక కొంత శాలం వారి దాంపత్య జీవనం హోయిగా కొనసాగింది ప్రతి దినమా అతి మఘరమై శాతం ఎగిరిపోయిండ. శాజన్మూళ్‌ గర్భవతి అఆఅయిందిం

దురై పామి జూదాలలోకి పేళాటలోకి దిగడంతో చారి జీవన మాధుర్యం తోకి విషాదం వవేశించింది. అసలే జీతం చాలని దురై పామి ఈ వ్యసనాలలో పోగొట్టునన్న డబ్బును ఎట్లాగయినా సంపాదించాలనుననిి అప్వుచేనీ గ్యూర

శెరటాలుం తి8కే ప్పంచాఅలో పణం ఒడ్డ సా శారు, తెలీవిగా పందాలలో డల్బు శాన ఒక్క_ సారి "పెద్ద మొల్తం వస్తే చాంతో డబ్బు ఇబ్బందులన్నీ తొలగిపోతాయి, ఆంతటితో ఆ పంధాల బోలి! విళ్ళడం మౌ నేద్దాం-అకుపన్నారుః శాని చివరకు సరు నాశనం అయ్యే సమయానికి శాజమ్మాళ్‌ (ప్రసవ సమయం సమోావించిందిం ఆమెను ఆస్పత్రి? తీసుక వెళ్లామం కే బండికి డబ్బుల్లేక పోయాయి, ఈ స్థితిని గరించి ఆళోచిన్తా నమిలిపోతున్న సమయంలో నే రమామణీ, అమె ఇెళ్లెలూ రై ల్వేస్తేషన్‌లో తటస్థ పక్షారు, రమౌమణి కన్నీరు, ఆమె వెళ్లైలి యొక్క జాలిగొలిపే శాధా విన్న దురై సామికి మనసు కరిగింది. అందుకు తోడు7ా చారికి సాయం ఖే వే తన ఇక్క_ట్టులూ తీరతాయన్న (వలోభమూ చేరింది.తన భార్యనూ, గంగాబాయినీ ఒకే (పనూతి గృవాంలో చేర్చారుం 'పనూతి గృవోనికి జెళ్ళి కార్యను చూచినప్పుడెల్లా దురై సామి రమా మణీనీ చూ చేవారు. అసలే జాఠి,ద్యం అనుభవి నున్న అతడి మిద రమానుణీ త్‌న ఆకర్షణ అన్నిటినీ ప్రయోగించే సరికి అతడా మె దాసుడయ్యాడుం, రాజమ్మాళూ, గంగావాయ్‌ ఒకే రాతి (పసవించారు. అ రాఖి దురై సామికి పేషన్‌ లో “డ్యూటీ” వుంది, శాబట్టి ఆస్ప్యతికి వెళ్ళ లేక పోయారు, కాష్రి ఒకపారి ఫోన్‌ చేసి కనుక్కుం కే రాజమ్యాల్‌ క సుఖప్రసవం ఆయిత డనీ, ఆడపిల్లను కన్నదనీ, తల్లీ విల్లా కులాసాగా వున్నారనీ జవాబు వచ్చిందిం దురైపామి తమ “ద్యూటి' అయిపోగా బే పరుగు పరుసన ఆస్పత్రికి వెళ్ళారు, “చను చెప్పించే నిజమంణంది'' అంది రాజన్ము, *ఏమంటున్నావో వాన కెలియడం లేదు?” అన్నారు దురై సామి “అబ్బాయి పడతాడని ఇెప్పాను కదా |! అంది రాజమ్మ, “అదెట్లా వీలవుతుంది? అమ్మాయి' అన్చాయి ఎట్లా అవుతాడు 7” అన్నారు దురై సామి అంకన వోస్యమాడు తున్నారనుషతిది రాజమ్మ తొ క్రైలోకి చూడండి మరి 1?” అండి. దోమ కెర తొలగించి చూళారు దురై పామి మగవిల్లి వాడిని చూచి నిశ్ళ్చేమ్లు అయ్యారు... శ్యాతి 'ెలిఫోన్‌ మాద చెప్పినవారు పొరబడి వుండాఅనునన్నారు, ఈర్వాత రమామణిని శకలుసుణం ఆకు, ముందు తోజు రాత్రి నంగాళాయ్‌ ఖై

వై శంటాలు ఆడపిల్లను కన్నదని చెప్పింది, గంశగాళాయ్‌ని కూడా తానే ఆస్పత్రిలో శేర్పించాడు గనుక శ్యాతి ఆమె ఆడవిల్లను శన్న విమయమే తనక ఫోన్‌ మిద వెస్పివుంటా రనుణన్నారు దురై సామిం

భార్యనూ బిడ్డమా ఇంటి! తిసుక వెళ్ళారు దువైపామి, కొన్ని రోజుల తక్వాత వారిద్దరినీ దుఃఖసాగరంలో ముంచి ఆ లిడ్డ మరణించాడు,

తన బిడ్డను పోగొట్టువన్న దుఃఖాన్ని మరచిపోవణడానికి దురై పామి తరచువెళ్ళి గంగాబాయ్‌ బిడ్డను ముద్దాడి వ స్తుం చేవారు. గంగాళాయ్‌ శుర ణీంచింది. ఒళ రోజు రమామణి ఇంటికి వెళ్ళినప్పుడు, ఒళ ఘోరమయిన మోసం జరిగినట్లు అయన 'కేలంసుకు న్నారు. (పసవాలం జరిగిన కాతి గంగా శాయి బిడ్డ రాజమ్మ బిడ్డ-గాను, రాజమ్మ బిడ్డ గంశగాబాయ్‌ విడ్డగాను మార్చారు అన్న విమయాన్ని నమ్ఫూ, రమానిణీ మొట్లాడుపంటున్న మాటల నుండి తెలుసునన్నారు! నర్సు బయటీికి వెళ్ళిపోతుండగా ఆమె కంటపడ ఇండా దాగువని, ఆము వెళ్ళొక లోపలికి వెళ్ళారు, నిజం చెప్పమని రమొ మణిని అడగగానే ఆమె భోరుమని ఏడ్చేసింది “నా ఇెళ్లెలి మొద ఎన్నో ఆళ లుంచునన్నానుం చాటన్నిటినీ మట్టిలో లిపి తానూ మట్లి అయింది, ఇంక ఈ బిడ్డ మొహం చూచుకుంటూ బతుకుదామనుకున్నారు దీన్ని మోరు తీసుక వెళ్ళిపో తే నేను ఇంక ఠకడం అనవసరం” అని విలపించింది చివరబ ఆమె ఈప్సీర మే "జెర జేరిందిం

ఆ చిద్డలనట్లా మార్చినదెందుకు అని దురై పామి అడిగి తెలునువనన్నార్తు శన చెల్లెలికి కొడుప ఫుడిలే వాడు రజనీవూర్‌ సింహాసనానికి వారసుడవుతా డనీ, అ శారణం వేత శీ రజవీవూర్‌ ఆస్థానఫు దుష్టులు అ మగబిడ్డ వెట్లా గయినా చంపడానికి యత్నిస్తారనీ అనునది రమావముణి, అఆ భయం చేక చే ఆ మగలిద్ద వేరొక చోట పెరిగి లే చేముంగా వుంటాడనీ, తగిన సమయంఠళో నిజాన్ని వెలిబరచనచ్చుననీ అనుకుంది, బిడ్డలను మౌర్చింది. ఆ ముగ! డ్డ ను ణి స్తుంది గంగాబాయీ వరణి స్తుంది అని ఆమె ఎదురుచూడ లేదు. ఆంత శన్న మిన్నగా, ఆౌను తీదుకొచ్చి పెంచుతున్న రాజమ్మూళ్‌ బిడ్డ మోద తన

శఇశరటాలు 828 కింత గఢం"శా మమశారం ఏర్పడుతుంది అని అమె ఎదురుదూడ లేదు,

ఈ బిడ్డను తీసు ఇెళ్ళి రాజమ్ముతో.__*ఇది నీ కూతురి అనీ చెప్పడం ఎటా? అంచేత అప్పటికి అ బిడ్డను రమానుణి వద్ద వదలి పెట్టడమే మంచిదని తోచింది దురై సామికి,

ఆ ఒక్క. ఆశ్చర్యకర మెను విపరీత మెన వంఘటన అలాటి సంఘటన "అెన్నింటిళో దారితీసింది.

రమౌనుణి వెంత "పెరుగుతున్న తన బిడ్డ పె దురై సామి పేను నానాటికీ ఆధికం శాపాగింది. అందువలన నే రమామణితో ఆయన సంబంధ నుస్థిర మె శొనసాగింది. అమె చెస్పినక్రైల్లా అయన నడచుకోసా గాడు, శాజమ్మాళ్‌ బ్‌ ఎన లేని దుఃఖాన్ని కల్లించవలనీ వచ్చింది,

భి జి ఖు

లన్పీత్రా 0 రాజమ్మ కడుపున పుట్టి, రమౌమణి ఇంట పెరిగిన ఆ పిళ్లే శారిణి, నువ్వు అమె చెల్లెలివి, మో రిద్దదూ చిన్న పిల్లలుగా వున్నప్పుడు నే వకభవించిన బాధ ఇంతా అంతా శాదు, అటువంటి ధర్మసంకటం ఎవ్వరూ అనుభవించి వుండరు, అయితే అంఠ బాధలోనూ సంతోషం కూడా వుం బేది” ఆన్నారు దురై సామి ఆయ్యర్‌ =

తన జీవితంలో అర్ధం శాని వివయా లెన్నో స్పష్టంగా విళదీకరించ బడీనట్లు అనిపించింది సీఠటం కారిణి అనుకుని తన్ను, రజనీవూరక్‌ మనుషులు ఎకుపపోయిన శారణం తెలీనీంది, అంతకంశే ముఖ్యం గాం 'జీేవపట్నంలో తన్ను చూడగానే సౌందరఠాఘవన్‌ ఆసేమించిన జెందుకో కెలినింది. తారిణి త్‌న పట్లవున్న అనుకాశానికి శారణం అర్థమైంది, తన అంతరంగమూ తారిణ పట్ల ఆనురాగం నింజే శాన, ఆ వెధవ అనూయా గుణం తలెత్తి ఆ అను రాగాన్ని అ-చివేసీది, ఎంత నీదంగా అలోచించింది తన మనసు ; తారిణీది ఎంత విశాల వృదయం / ఎంత మేలిగు?ం! దేవుడి దయకల్ణ ఈ సారి ఈ ౫ండం తవ్పి బయటపడితే 1...

ఖ్‌ల4 శఇరటాలు

“జ్రాన్నా ! తాంణీ ఆక్కయ్యక ఈ విపయాలన్నీ తెలుసునా? అని అడిగింది,

ఆ తెలికుదు | నాది చాల పిరికిమనను సీతా ! ఎన్నో పార్లు నీను వెబుడా నునుకన్నాను, శాని వెప్పలేకపోయాను, రజియా బే5ం కూడా ెప్పళద్దని పట్టుబట్టిందిళ?

ళఏందుకని |09

“విచ్చి! అంతే! నిజం తెలిసిపో తే తారిణికి తన మిద అనురాగం వుండ 'జేమోనని భయం అమెనం ఆంతే శాదు, రజనీవూర్‌ రాజ్యంలో. వనభాళం శారిణి కీస్పించాలని మూ పిన్ని ఉబలాటం, చాల కొద్ది కాలంలో ఈ సంస్థా నాలన్నీ ఎగిరిపోతాయి, జేళ వ్యవస్థే మారిపోతుంది అని ఆమె ఆర్థం వేస కోవడం లేదు.”

శాన్సేపు తర్వాక నీత అడిగింది: *చాన్నా! నావ మారొక వరం. ుపాదించాలి.??

ఈ కే స్సీన్పి కేవుణ్లా వరం [పసౌదించడానికి ₹9

“తల్లి దండ్రులు బేవుళ్ళతో సమానమే కదా! నాన్నా! నాకీ (పయా ఇంలో ఏదయినా ఆపద సంభవి స్టే మిరు నా తరపున తారిణి ఆక్క.య్యన ఈ మాట వెప్పాలి, శేనామెట్‌ వేనీన (దోవోనికి మనఃపూర్వక ౦ గా: తుమాపణ జేడునన్నానని ఆమెక వెప్పండిం

ఆఇటా మాట్లాడళమ్మా 19

జీ నూక జేళ దారిలో చనిపోతే మా శెట్లాగయినా కారిణి ఆక్క య్యును కలునుకో వాలి, ఈయన మనసులో తారిణి అక్కయ్య చోటు నేనుజని వుందిం అక్కయ్య ఈయనను రొప్పక ళ్ళి చేదుకోవాలి అని చెప్పండి. వాళ్ళి ద్దరూ పెళ్లి చేబుకని ముఖంగా వుంటేనే నా అక్మ శాంతి స్తుందిం

  • ఇదేమి వీచ్చివాగుడు ₹.,,ఆసలు తప్పంతా నాది! సీతో ఏమీ వెన్చి థకండజాడదు,??

శెరటాఆు 828 ఉచ్సీనిప్పుడ్తు "చెప్పినట్లు ఆక్కయ్యతో ఇవెబుతౌనని చాగ్దానం చేయండీ. లేకపోతే చే నిష్కడనుండి కదలను మితో రాను) “ఆట్లా శే చేస్తానమ్మా | అయినా అందుశకవసరం వుండబోద్కుదారితలో జీ మా అక్కను చూస్తాను, అ మెట్‌ కీజీ చెబుదువుగానిం.ల శ్రి ఆ తర్వాత ఏలెనిమిది వారాలపాటు జరిగిన సంఘటనలన్నీ సీతవ తన జీవిఠంలో జరిగిన సంఘటనలు గా తోచలేదు, కొన్నిసార్లు పూర్వ _ జన్మలో జరిగిన సంఘటన లనిపించాయి. కాన్ని సార్హు కలలో జరగినట్లు అన్నింఛాయిః మరికొన్ని పౌర్గయి తే ఎవరో వెప్పగా విన్న సంఘటవలఅవలె తోచాయం పగటి వేళలలో సీత దు. పామి కొండ నువాలలోను, పొదల మౌటు నను పాత మనసీదుఖలోను చాగువ నేవారు,. చీళటి పడ్డాక ముందు. బెనుకలం చూచుకుంటూ భయం భయంగా (ప్రయాణం చేసేవారు దారిలో నిప్పంటుకుని చుండిపోతున్న ఎన్నో (గామౌలను చాటవలనీ వచ్చింది. కాలిపోతున్న ఇళ్లు నుండీ లేచిన జ్వాలలు చాల దూరం వరకు వెలంగును 'పశరిం చేవి, రాత్రి వేళల బాటఅ వెంబడి సె ళ్తున్నప్పుడు ముందుగాని వెనక గాని ఆడకుగుల చప్పుడు వినపడి తీ వారి గుండెలు దడదడ లాబేవి ఒక్కొక్క సారి గుంపులం గుంపులం గా జనుల పరు౫ త్తుకొ స్తునట్లు విన్సిం జేది. వెంటే వాళ్లం ఆడవిలోకి దూరి రఅదాచున నేవారుు భయ వివ్వూలంలై పరుగెత్తున పోతున్న జమలను తరుముజంటూ రాతసులు వచ్చేవారు, వాళ్ళ అట్ట వోసాల్తూ. స్త్రీల పిల్లల అ(శ్రందబాలూ. కలినీ దిద్కలం వీక్కటిల్లేవి

826 శెరటా లం ఇదంతా విని పీత చెవులలో అలలహోక విన్చించేది, అమె మనసు మరణాన్ని అవ్వూనిం చేది, వ వ వ

నడిచి నడిచి పీత శాళ్ళు నొప్పెట్ట పాగాయి. పాదాలు చా చిపోయాయి. “బంక నడచలేము మిం(రో' మన్నాయి అమె శాళ్ళు, నాన్నా! నశ్ను తుపాకితో శాల్చి చంపేసి మోయ ముందువ వెళ్ళిపొండి!” అని 'వేడుకు నేది సీఠ...*మరణమౌా ! రా | అని ఆహ్వానించేది ఆమె మనసు, ఆమె భెవుల్లో శరటాల హోరు ఆధికం కాసాగ౧౦దిం

ఖః త ఖ

ఒక చిన్న రె ల్వేస్టేషన్‌ ను జేఠారు వాళ్లు, వెయిటింగ్‌ గదిలో కూర్చుని కై లంబండికోసం ఏదురు చూ స్తున్నారు, ఆగదిలోకి ఎవరన్నా తొంగి చూచి నప్పు జెల్లా ఆమె గుంఠె జారిపోయేది. సీత జార్చునే వనికిపాటు పడుతూందిం అలల ఘోష పెద్దగా వినబడేపరికి ఆదిరిపడి కళ్లు "తెరిచింది, విన్నవి రె లంబండి వస్తున్న చప్పుూటే నని కెలుసునందిం ఇద్దరూ ప్లాట్‌ ఫార మ్మాదకు వెళ్ళారు" విపరీతమయిన జనం అన్ని "పిస తలుపులూ వేనివున్నాయి. హూల్వీ సాహిల్‌ టై పెటైటూ జళ్ళి (ుతిమా లాడగా ఆఖరికి ఒక పెట తలపులు తెరిచారు. ఇద్దరూ లోపలికి ఎక్కారు, (ప్రయాణీవలు తను తమ భయంకర అనుభవాల గురించీ చెప్పునంటు న్నారు,

ఖ్‌ ణి ణ్‌

ఒక రెల్వే జంక్షన్‌లో వైలం ఆగిండి, ఆగిన రైలు మళీ కదల లేదు, ఆలస్యం ఆయిన కొద్దీ (ప్రయాణీవఅ దిగులు హెచ్చపాగింది, రై లుక్రేషన్‌ లోనూ జయటా అరుపులతో నోలశా వుందిం

ఊన్నట్లుండి చూల్వీ *ఆదినో ఆారిణీ 1 అచ్చారు. సీ3 సంభమంతో ఆయన చూపిన వెపు చూశారు. కొంత దూరాన ఒక గుంపు మధ్యగా కారిణీ, నూర్యా పోఠతున్నారు, ఈ4ర్సీ త్రూ నువ్విక్కడే వుండు, నేను వళ్ళి

శఇరటాలు ప! వాళ్ళను చాచి ఇప్పుడే వస్తాను” అని చూల్యీ బండి దిగి పరు గెత్తారుం జనులలో లినిపోయారు

అ రర్వాత ఒక్కొక్క తుణమూ ఒక్కొక్క యుగ్య్మె గడిచింది పీఠకు, అట్లాంటి ఎన్నో యుగాల త ర్వాత వున్నట్లుండి వందలాది $ రాత వలంక తులతో న్రేమన్‌. మోద దాడీ చేశారు, ప్రాట్‌ ఫారం మీద నిల్చుని వున్న వారెందరినో నిలువునవా.చంవీ వేశారు, ఎక్కడ చూచినా ర్తం ఏరులై పార సాగింది, ఆ వాంతకులు రైలు ెళ్రైలలోకీ జొరబర్జారు. సీర వున్న పెళ్తై వైపు ఐడానునుకు పరు? త్తుకొచ్చార, భయంతో, అసవ్యుంతో పీక కళ్లు మూనునంది. అమె మనసుకు “ఎట్టకేల నా (ప్రార్థన ెరవేరింది! నావు వచ్చింది! + అనిపించింది, నలుగు రెదుగురు శాతునులా ెట్రైలోకి ప వేశించారు, ఏ శణాన్నయినా తన తొమ్ములోకి క త్తి దిగబడుతుందని కళ్ళు మూసున నే ఎదురు చూనూంది వీత...

క్త

సీతా! సీతా మృదుమధురంగా ఎకరో పిలిచారు, నెన్ముదిగా ఆమెను పెకి లేకనెత్తారు కళ్ళు తెరచి సీత అ చేతులు తారిణివని కెలును వంది ఈ'ఆళ్కా 1” అని విలపించింది.

అ తర్వాత మాడు రోజులూ సీత జీవితంలో చాల పంతోమకరమెన రోజులు అ మూడు రోజులూ వాళ్లు వీవో వూరిలో ఎవరింట్లోనో జేడ మిద గడిలో, కిటికీలన్నీ మూని వేసి గడిపారుం

వైల్లో వాత్య శావింపబడకండా సీతను కాపాడిన తారిణ్‌ అమెను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చి చేర్చింది. వీత తాను (కొత్తగా ెలునునన్న రను బాంధవ్యం గురించి చెప్పి_..**ఇదంఠతా నీ $దికర కే తెలియదా, అక్కయ్యా?) అని అడిగింది. * వావ సందేవాం7గా జీ వుంది నే వెంత ఆడిగినా నాన నిజం వెప్ప లేదు” అంది కారిణి,

*కబ్మ శ్రేవ్చి అన్యాయం ళ్‌ ఎందుకట్లా చేశారు? నువ్వు నా న'దరివని 'కెలియక ముంటే నీ మొద వాన మమశారం ఏర్పడింది ఆెలినీవుం కేనాాఇంకా ఎంతో దగ్గర శా, సంతోవమంశా వుంబేవాళ్లం మనం)” అంది సీక, తన మిద

328 శిరటాలుం ఆనూయతో సీత కల్గించిన ఇబ్బందులన్నీ తారిణికి గుర్తున వచ్చాయి* శానీ ఆవన్నీ ఆప స్తుతిమని తోనిపాశేసంది ఆమె. “*అయింబేదో ఆయిపోయింది, చానిని గురించిన విచారం ఇప్పుడెందుకు 9 అందున బదులు ఇప్పుడు వడ్డీతో సహా కలిని సంతోమంగా వుండాము 1” అంది తారిణి, ఆయినా ఆంత రాంక రాల్లో ఇద్దరికీ భయమూ, సం జేహమూ లేకపోలేదు, పగలెల్లా ఇద్దరూ ఒకరి ఒడిలో ఒకరుగా జార్చొని ఎన్నో ముచ్చట్లు వెప్ప్తున నే వారుం ర్యాత్రిల్లో పక్క పక్కన పడువని నిద్రపోయేవారు. తాంిణ్‌ తన్ను విడిచి వెళ్ళిపోతుంటేమోనని ఛభయపరేది సీత, అమె ఛయం నిజమయింది, తారిణి నుండి ఆమె విడిచిపోవలనీ సమయం వచ్చింది, ససేమిరా పోరాదని పట్టుబట్టింది సీకం తారిణి ఎన్నో విధాల అమెకు నచ్చభెప్పింది, “నేను ఢిల్లీలో నిన్ను కలుసుకంటానుగా.. ెపావర్‌ వెళ్ళి నిరుపమను చూచి, ఆమెను తీసువని కావాలి?” ఆందిం అక్క వెళ్లెళ్ళిద్దరూ చాలసేపు బాదించుకున్నారు, చివరప సీత__“*ఆక్కయ్యా| నువ్వు నాకో మాటివ్వాలి. ఇస్తేనే జీను నిన్ను వదలి వెళ్ళగలను)” ఆంది. వుటిద్కి చెప్పు [3 *చ్చారిలోో చేను గనుక చనిపోతే నువ్వు ఆయన్ను పెళ్ళొణాలి. అ వాగ్దానం చేయి 1” “ఇటేమి మెరిరనం 9” అంది తారిణ్‌, ఆమె ఎంత చెప్పినా సీఠ విన "కేదు. చివరన తారిణి ఆమెను శాంతింప చేయచడానికని._ సశేలే నువ్వు చనిపోయి, నేను బతికివుండి, మి ఆయన ఒప్పుకుంటే అయనను పెళ్ళి చేసు చంటాలే_” ఆంది, న! తి వి సీఠ్క మున్లిం క్రీవలె తల నుండి శాలిదాళ కప్పిజీసే బురఖాను ధరిం వేటట్లు చేసింది తారిణి సీఠ, మాల్వీ సాహీబ్‌. మెట్లు దగి [కిందన వచ్చారు

శిరటాలు 8ం గుమ్మంలో ఒక జీవ్‌ శాచుకుని వుంది. దానిలోబాటు పోలీసు 'డై9్రకళొళ డున్నాడుం

సీఠ తాంణి౨ కాగలించువని._అళ్కా! జా కిచ్చిన మాట మరవస ,” ఆంది...

*.=పోలీను కాన్స్‌ కేబిల్‌ నడుపుతున్న ఆ జీన్‌ అతివేగంగా అెళ్తూంది, చారిలోని ఆటంళా లన్నిటిని గడిచి వెళ్తూందిం జనసమూవనహోలనుు చారిళడ్డం-గా పడివున్న ఇవెట్లనూ తప్పించుకుని ముందుప సాగింది

బీన్‌ వేగంగా వెళ్తుం కే; మొదట సీతకు తాను అపాయాలన్నీ డాటి నట్టు అనివీంచింది. శాని చాల త్వరలో జే అ నమ్మకం వమ్ముయిందిం చారి బండిని తరుముసంటూ ఇంకొక జీచ్‌ వస్తున్నటు కన్పించింది... తాను అను వన్నట్లు ఈ (ప్రయాణంతో ఈన నురణం ఖాయమేెీేమో |! “మరణమా, రా! శా! అని జపిన్తూంది ఆమె నునసు, అమె వెవిలో ఆలఅ ఫఘోవ. అధిక మయింది

జీళజ్‌ ఒళ నది ఒడ్డున ఆగింది.

ఇబేమి ఆళ్చ్ళర్యం | ఇక్కడ నూర్యా వున్నాడే! మనకన్న ముందుగా వచ్చివున్నా డే ! పె పెచ్చు ఒక పడవనూ కరుర్చుకని సిద్ధంగా వున్నాలే। శాచా, నిజంగా నీ సాటి ఎవరూ లేరు!

ళండి కూతుళ్ళను నూర్యావ అప్పగించి పోలీను జీవ్‌ను వనమ్క మళ్ళించాడు, వాడూ నూర్యా సొంజ్ఞ్ఞలతో మొట్లాడువ న్నారో. ఆ బేవిటో 'తెలుసుకుంవామనుకుంది సీత కాని ఇది సమయం శాదుం

నూర్యా వాళ్ళివ శేయూత నిచ్చి పడవ నెక్కీ 0చాడు, పడవ శదఅ డంతో సీత భయం వూర్తిగా పోయింది. ఆమె ఉత్సావాంగా వుంది. ఆది పంజాబ్‌ యొక్క అయిదు నదులలో ఒశటయిన -బీవాబ్య్‌ వడిగా పారు తూంది. సీఠ తన బురఖాను తీనీ శక్కపవంచిండి ఉవాన్నా! మిరు ఈ

జీనం తీనీ వేని పాత రోబులవలె కనబడిలే ఎంత బాగుంటుందో |?” అందిం న్సీత్రా / ఈ'వేమమే. నిన్ను శాపొడీందని మరిచిపోని” అన్నాను

880 ఇరటాలు మాల్వీ, జాపాడదం ఆయిపోయింది శదా! పమౌడాలన్నిటిని చాటామూ కదా 1” అంది సీత,

వాళ్ల పడన కొంత దూరం వెళ్ళింది, ఈ లోగా వాళ్లు వచ్చిన బాట మిద చుమ్ము "లేసింది. దుమ్ము శపుకూ వచ్చి నదీ తీరాన ఒక జీపు ఆంది. డానినుండీ ఒకడు [కిందట దూశాడు, వాడిని సీత చూచింది. చాడి చేతిలో తుపాకీ వుంది, నదిశోే వెళ్తున్న పడవనరక గురి చూశాడు వాడు, మరుతణం తుపా!ిని శాల్చాడు, ఇదంతా. చూచి దిగ్భరను వెందుతున్న సీక్‌ ₹వి8 “ఆక్ష్యూ 1 చచ్చాను.) అన్న ఆరుఫు వినపడింది. తిరిగి చూచింది. తన కండి వెంప నుండి రక్తం శారుతుండడం, అయన పదవకు ఒక వశ వాలిపోతుండడం చూచింది, ఆయన జారి నీటిలో పడిపోవండా పట్టు కంచామని సీక ఎగిరి దూకి పరు” _్తింది. పడవ ఊగిస లాడింది. ఒరిగింది సీక్‌ దీ పవావాంలోకి పడిపోయింది,

వ ౫ ఖ్‌ ర్‌0

చలి ఎట్లా వుంటుందో తెలుసుకోవాఅం ఆకే ఢిల్లీ లో చలిశాఅంలో నివనీంచాలి, ఎన్ని ఉన్ని దుస్తులు జేసునన్నా, ఎన్ని రజాయిలు కష్పుకన్నా ఎముకలను గడ%డ లాశ్రించి వీస్తుంది, 1948 జనవరిలో దేళాన్ని ఊరిని ఇంటిని కదలి ప్రాణాలు చేతపట్టునని పారిపోయి వచ్చిన అతులాది శాంది శీకులం ఆ ఢెల్లీ చలిలో నానాయాత నా పడుతున్నారు, వాళ్ళ శరీరాలు చలికీ వణిశాయి; ఆయితే వారి మనసులం ఉదునతు న్నాయి

పాయం శాఅం ఏడయింది. మంచును చశీల్చువంటూ జంతర్‌ మంతర్‌

శెరటాలు 88% రోడ్డు మిద మోటారు కారొకటి చెళూంది. శోడ్‌ మిద బంధ్లుళాని మనుమ్యులం- ఇని లేనందున శారు ీగంగా "బెళ్తూంది.

ఉన్నట్లుండి ఎక్కడ నుండో వచ్చాడొక వ్య క్రి, ఆ శారు కడ్డంగా- పర్ణాడు |

శాన్సన ేవలు పష్టాయు, బక్సర్‌ మంటూ శారాగింది,

అ పడ్డ వాడెవడు క పంజూబు నుండి వచ్చిన శరణాక్చి శాలోలు!

ఆగిన శారు నుండి ఇద్దరు దిగారు, తాళ్ళు శసూందరరాఘవనూ, భామౌొం ఆ పడ్డ వాడికి గాయాలు తగిలాయేమో చూద్దామని ముందున వెళ్ళొరు. సరిగ్గా ఆ పాటికి అఆ పడ్డ మనిషీ ళాస్తా లేచినిల్బున్నాడు,

4 ఆరె ఇదేమి వింత సూర్య్యానా! నువ్వక్క_డి నురిడి ఊడి పడ్డావోయ్‌? ఎవరో పంజాబు శాందిశీ కుడు అర్మవాత్య చేసువంచామని పద్ధాడు శాబోలు ననునన్నాను_-! ఎక్కడికి జప్తన్నావు...నాళోకాటు కశాగలవా ? సీశో కొన్ని విషయాలు మౌట్లా డాలి [1 అన్నాడు రాఘవన్‌ ,

'*నాకూ తొందర పనుంది, అమునా ఒక ఆర ఘంట వ్యవధి వుండి, పోదాం పదండి” ఆని శారెళ్కాడు నూర్యాః అకడు వాడా రాఘవన్‌ ట్‌ ఎన్నో చెప్పాలనీ, రాఘకన్‌ ను ఎన్నో అడ గాలనీ అనువన్నాడు...

+, సొందరరాథువన్‌ పాఠ ఇంటి ముందు శారాగింది. భామ శారు నుండి దిగవండా సెలవు తీనునందిం, మిళతా ఇద్దరూ దిగారు ఇంట్లోకి ఆడుగు "ెట్టణాలే నూర్య్యా మనసులో పాఠ సంఘటనలన్నీ మెదిలాయి, ఉద్విగ్న డయ్యాడు నూర్యాం

“మార్య్యా! ఈ ఇల్లు ఎంత శూన్యంగా వుందో చూడు అని రాఘవన్‌ అనడంతో కళ్ళ నీళ్ళ పర్యంరం అయ్యాడు నూర్యా,

కళ6న్విణక్ర్ర మళ్లీ ఆ ఉద్యోగం వచ్చిందా 1” అని అడిగాడు నూర్యా,

“క్రౌన్స, వచ్చింది. లేళశపోలే ఈ ఇల్లు నాదెట్లా ఆవుతుంది ? మరి నూర్య్యా! నువ్వు ఇక్క జే వుంటున్నానా? పమి వేస్తున్నావు [?

ఏ8) కశరటాలు “వీముంది చేయడానికి ₹ శాంతిశీకల శిబిరాలలో. తిరుగుతూ వాళ్ళ క వచేకనయినంత సాయం చేస్తున్నాను? సంటనే రాఘనన్‌ చాల ఆతురతతో __**అయి శే నూర్యా! ఆ +లి శాలలో చేనిలోనయివా మనస తేలిసిన వారి నెవరినయినా చూశావాళి ఆని అడిగాడుం జమ్రనకు తెలిసిన వారిని అంటీ ఎవరిని |” 66శ్రాగ్రిశి గాని వాసంతినిగానీ ₹.,49 “లేదు మిస్టర్‌ రాఘవన్‌ | వాళ్ళ గురించి మిమ్మల్నే ఆకుగుదానుు నన్నానుల? ఈ౫౦డు నెలల (కింద ఒళ విచ్శితమెన వుత్తరం వచ్చింది, ఆది శారిణీ శానింది, తానూ చాసంతీ నేనుంగా వున్నాననీ పాధ్యమెనంతి త్వరగా వస్తామనీ రాసిందితమాషా ఏమిటంటే ఉత్తరం పీఠ పేరిట రానీంది...అం శే సీత ఏమయిందో తారిణిక తెలియ లేదనిపించింది.” ఈ ్లీక్ర పీనుయింది |?” అని అడిగాడు నూర్యా, ఆఆదొక పెద్ద విషాద గాధ నూర్యా! నా వంటి దురదృషస్టవంతలీ లోకంలో వుండరు, ఆంరుళోనూ నేను ఆఖరికి సీతను పోగొట్టువన్న వెనిం చాల ఘోర మెనది. అవా! ఆ పంజాబులో వీడాది శాలమూ చాల ఘోర మెనడి.అవో| ఆ పంజాబులో ఏడాది శాఅమూ ఎంత అనందంగా గడిపాము... బేవుడే అవి సహించ లేక పోయాడు |1...ఆగస్హు 14 న నిన్నిక్కడ ఢిల్లీలో కలుసుకున్న పుడు *కఅశత్తా వెళ్తున్నాను” అని చెస్పాను కడా...అతర్వాత ఏమయిందో వెబుతా విను.) అని వేప్పాడు రాఘవన్‌. కలకత్తా సౌందరరాఘనన్‌ చేరిన రోజు స్వారం్యత్య దినం; ఆ రోజు ఆక్కడ ఆనంద కోలావాలం మిన్ను ముట్టుకుండడం చూశాడు రాఘవన్‌ ,హాందు వలు మాన్లి ములం పరస్పరం శకాగలించువంటూ, *తై హాండ్‌ |) - “వంటే మొతరం1[ _ “సిందూ మున్షీ వీక్‌ హో | అంటూ శపలకరించుకోవడం మూళాడుం సంవత్సరం (శ్రీంద ఒకరి స్రనొకరు

శెరటాలు 888 కత్తులతో ఐరుద్కన వాలే ఇప్పుడు సౌభాతృత్య పరీమళాలకు విద జల్లడం చూచి ఆళ్చర్య పడ్డాడు. జేశానికిది కుధ నూచకమే ననువన్నాడు, గత సంవతృోం అమర్‌ నాధ్‌ ఇంట్లో వుండిపోయిన తన ఉద్యోగం తాలూక దష్తా వేజూలను తీసువని బయలు చేరాడు, ఢిల్లీ వేశేసరికీ పంజాబు ఆంతేటా పరి స్ధితి ఆఅతిభోరంగా వుందని తెలిసింది. ఫామ ఆతడినో కలంనుకుని పంజాబు దురంతాఅ గురించి వివరంగా చెప్పింది, ఎట్లాగయి నా పంజాబులో! వెళ్ళాలి, ఫులి వున్న గుహలోకి బెళ్ళినట్లు వెళ్ళాలి వెళ్ళి సీకనూ, చాసంతినీ తీసున శావాలి,

భామ ధెర్యమా, పామర్థ్యమా, వలునగరిలో* కలినీపోగలు గుణమూ ఇప్పుడు రాఘవన్‌ న ఎంతో తోడ్చళైూయిం ఆమె మిద ఆరడికి వున్న ఆయిస్ట్రం పోయింది. ఆడది అంశ1ే ఇట్లా వుండాలి అన్పించింది రొఘవన్‌ వం

ఇదరూ విమానం మిద లావోళోర్‌ చేరారు.

లాసళోర్‌ లో ఒక భాగం నుండుతూంది. వీధులలో కత్తిపోట్లు జార న్యాలు, శవాలు ఇట్లా వంది పరిస్థితి. పంజాబులో ఇంకా లోపలి పాంతా అలో పరిస్టితి ఇంతకన్న ఘోరం గా వుందని వెప్పారు. శాని ఆదృష్ట కళాత్తు రాఘవన్‌, జేసు భాపులను చూసే వాళ్ళు పాక్సీలో లేక ఆంగ్లో ఇండియనులో అవిసించారుం కనుక తాను ఆంత ర్భాగాలలో॥ి వెళ్ళినా (ఫమౌదం లేదని పించింది

అం శేయోద్యోగుల సాయంతో రాఘవన్‌ ఒక జీన్‌ సంపాదించాడు. పయాణం మొదలు "ెట్టానః చారి పొడుగునా వాళ్లు చూచిన దురం తాలు, పీక చాసంతిల చేమం గురించి జాళ్ళ మనసుల్లో భయాండోళనలు శల్లించాయి. ఎల్లాగో తశోవం గా బాద్‌ చేరారు

వాళ్ళు చేకేసరికి ఆ వూరిలో చావు తన్సీ బయటపడ్డ వారినందరినీ ఒళ చోట ఇేర్చార, రడిణ నిమిత్తం శిఖ్క్ల పోల్డిళ్లు శాగానే వారందరీ (పయా. తాని! సిద్ధం గా వుండమన్నారు, అధికారు. అనునుతితో ఆ గుంఫులోకి జెల్లి రాఘవనూ భామా వెతికి చూశారు. సీఠగాని వాసంరిశాని లేరుం

శం 4 శిరటాలు

తర్వాతి ఆెగించి, వూళ్ళోకి వెళ్తారు. సౌందరకాఘవక్‌ శాపురం వుండిన ఇంటివైపు జెళ్లారు. ఇల్లున్న చోట బూడిద, ఇటుకల గుట్టలు, శాలి బాలిన గోడలు వున్నాయి! ఎన్నడూ లేనిది అనాడు రాఘవన్‌ ఖభోరుమని ఏచ్చాడు,

ఈ లో శా అక్కడొక గుంపు చేరింది, పోలీసు అధికారి వచ్చి భామా శాఘవన్‌ లను ఆక్క_డి నుండి వెళ్ళమున్నాడు. వెళ్ళబోతుండగా ఒక అచ్చాయి వారి వేపు వచ్చింలాోపాబ్‌ | మీకో విసపయం చెప్పాలి అన్నాడు *ఏీమి కేమిటి 1” ఆని అడిగాడు రాఘవన్‌. ఆ ఇంటి అమ్మ గారు చనిపో లేదని, ఆమె వొక ముస్లిం వృద్ధుడు వచ్చి తీసువ వెళ్తాడని, వాళ్ళిద్దరూ తవ బండిలోనే 'పయాణం బేళారని వెప్పాడుం వీడ్డ గురించి తేన శీమిా తెలియదని వాడు చెప్పాడు, వాళ్లు రాత్రంతా _పయాణం వేసీ తెల్లవారు రూమున ఒక గుట్ట చాటున దిగారని, అ చోటును తాను చూపించగలనరి ఆ బండివాడు వెప్ప ానీ వాడిని జీపులో ఎక్కించువని బయలంబేరాడు రాఘవన్‌, వాడు చెప్పిన చోట దిగి చూడగా బండి చశ్రాల గర్హులింశా వున్నాయి. అంతే శాదు, సీఠ ఎప్పుడూ ధరించే మట్టి గాజౌకటి ఆక్కడ పడి వుంది.

అది చూడగానే రాఘవన్‌ దుఃఖం ద్విగుణీకృత మెంది. ఆ దుఃఖం కోపంగా మారింది, ఎనరో మున్లీము వృద్ధుడు ఆ మెను తీసుజపోయాడని తల చాడు, ఇందుకు (పతిగా ఎవరినయినా ఏడో చేసేయాలవి ఉదేకం కెల్లిం దఠడికిం

బండివాడిని వదలి జేనీ జీవ్‌ ముందుకు సౌగిపోయిందిం

చారిలో ఒక వూరిలో వాళ్ళిద్దవూ రాత్రి జేళ ఆగాక వాస్తే అగినది ఒళ 'వ్రనిద్ధ హిందూ వకీలు గారిల్లు, ఆయన రాఘవన్‌ ప తెలిసినవాడు, ఆ వూరిలో హీందువులు ఆధినలం గనుక శ్నేనుంగా వున్నారు. శాని ఏ నిముషాన ఏ ఆపద ముంచుకొ న్వందోనని ఎదురు చూస్తున్నారు. ఆ రాత్రి ఒక వార్త వచ్చింది ఒక హపింకూ యువతికి బురఖా తెగిలించి ఒక మున్లీం ముదుసలి జీపులో తీనూవ వెళ్లాడన్నటే ఆ వార్త ఆ చుట్టుప్రక్కల (పాంతాఅలో ఏమి

శరటాలు తికిస్‌ -జరుగుతున్నదో అెలుసుకోవడానికని ఆ వ్రూరి జారు నియోగించిన గూఢ చారు -ఆలో ఒకడు తెచ్చిన వార్త ఇని, ఈ వార్త వినగానే రాఘవన్‌ వ అ యువతి నీశేమోనని అనుమానం కలిగింది. లేకపోయినా అమె ఎవతో ఒక హీందూ శ్రీ అయివుండాలి. ఒళ హీందూ శ్రీ అపాయంలో వుండగా రషీంచ లేళ పోతే ఇక తాను (బతికి ఏమి లాభం.___అనిపించింది రాఘవన్‌ బం

వెంటచే ఆజీఫు ఏదారివి పోతున్నదో కనుక్కుని, అదే జారి ఇెంబడి “కన జీపును నడిపాడు. చారిలో ఎన్నో ఆడ్డంకులు తచ్చాయి. అయినా లెక్క చేయనండా ఆ మొదటి జీపును తరుముబ£ంటూ వెళ్ళి శీనాళ్‌ నదీతీరం వేశాడు, అక్కడ నది మధ్య శా ఒక పడవ వళ్తూందిం ఆ పదవలో ఒక ముస్లీం వృద్ధుడూ, హ్‌ందూ శీ వుండడం చూళ*డు, ఇంక ఆలోచించడం “నికి , తుపాకిని గురి పెట్టి ఆ వృద్ధుడిని శాల్చేశాడుః ముసలివాడు ఒరిగి ఏటిలో పశ్హాడు, ఆ కళ్వాక అన్నీ ఆతడు ఎదుుచూడని విధంగా జరిగాయి, పడవలోని శ్రీః ఇంకొక ఫురువుడూ నీటిలోకి దూకినట్టు కనపడింది,పడవలో సరంగు మారమే వున్నట్లున్నాడు, రాఘవన్‌ ను అప్పుడు మెరి అజేళం ఆవ హీంచింది. అఆ పడవ నడిపే వాడిని గురిపెట్టి తుపాకి "పేల్చాడు, తుపాకీ జబ్బన పడవ చిల్లి పడ్డట్లుంది. శా సేపటికి పడవ నదిలో మునిగింది.

అంతటితో రాఘవన్‌ అజేశం చల్లారింది, తాను వేనిందంథా శ్యాయ కేశా అనిపీంచిందిం ఒక వేళ పడవలో వున్నది సీఠ అయివుం కే 1... అయితే కేన, ఒక మున్సీం ఇంటీ! తీసున పెళ్లబడి బలాత్కాారానికి గురి శావడంకన్న -జదడిలో మునిగి చావడమే మేలు కదా!

ఆ తర్వాత రాఘవనూ భామా, ఎన్నో ఆఅపాయాలను గడచి ఢిల్లీ వచ్చి వేశారు, వచ్చాక పానిపట్టు, కర్నాల్‌, కరు మత్రం ందలయిన చోట్ల వున్న శాందిశీకుల శిలిరాలద బెళ్ళి రాఘవన్‌ చూచి వచ్చాడు. ఎక్కా కార్యా విద్దల జాడయినా లేదు.

న! చి న!

కన్తూగ్య్యా | ఇప్పుడు నువ్వు ఎక్కడ వంటున్నావు )” అని సొందర

రాఘకన్‌ ఆడిగాడు.

886 శెరటాలుం

జక చోటంటూ. వీదీ లేదు. స్టిర నివాసం వీర్పడ్డాక మిన తెలుపు తాను, మాక భానవ పెళ్ళి జరిగితే నా శాహ్వానం పంపడం మరవళండి 19 అన్నాడు నూర్యాం అతడి మాటలలో ఆఅ సవ్యామూ, పరిహాసమూ శలినీన శాలిన్యం కనువీం చింది.

ఈప్సీ "ెట్టా "తెలంను ? మేమింశా ఎవరికీ చెప్పలేదే 1?”

“ఈవ్వేప్పడం ఎందుకు ? ఊహించవచ్చు శదాక సాపం మిరయినా శూన్యంగా వుండే ఇంళత పెద్ద కొంపలో ఎంత శాలం ఒంటరిగా వుంటారు 9? అని శాస అగి అన్నాడు సూర్యా శరం ఇంరకూ, పె శ్ళెప్పుడు ఖం

కళిట్ర బ్ర కాస్త జంటగా వుంది నూర్యా! జీడునా జీవితాన్ని ఇట్లాగే గడిపలే నన్నది నిజం. శాని సీఠ గురించి నిర్ధారణశా ఏడీ తేలలేదు కదా... సె పెచ్చు తారిణి వుత్తరం నా మనసును నాగా చీశాకు పరిచిందింి?

“తారిణీ వుత్తరం ఈ వివయంలో చీళశాకు పరచడం ఎందుకు 79

ఈసీతో వెబు లే ఫరవాలేదు... *నూర్యా! సీతను పోగొట్టుకున్న దుఃఖాన్ని తారిణి ఒక్క లే ఉఊపళమింప చేయగలదు, బహుళ సీన్‌ అభ్యంతరం వంకే వుండవచ్చు శాని ఇందులోకి నువ్వు తల దూర్చక పోవడం మంచిది” అన్నాడు

రాఘవన్‌ ,

  • వమించండి శాఘవన్‌ | ఒకసారి ఇంకొకరి వ్యవహారంలో తల దూర్చినందుక ఛలితకం ఇంశా అనుభవి స్తున్నాను, చాలుం,....,మౌా కింకో ఏసు యాన్ని వాడా చెప్పాలనునంటున్నాను. పీఠ చనిపోయి; ఆమె ఆత్మ ఈ లోశానికి వస్తే మిరూ తారిణీ పెళ్ళి వేసునని వుండడం చూచి సంతో షి స్తుంది మిమ్ముల్ని ఆశీర్వడి స్తుంది?

ఊన్నట్లుండి రాఘవన్‌ జ కోపం వచ్చింది నూర్యా తన్ను ఎగతాళి శేజ్తున్నా చేమోనన్న అఆనుకొనం వచ్చింది. *ఒళకేయ్‌! నీ అవాం భావమా, ఇెద్ద స్వభావమూ ఇంళా మారలేదన్న మాట వెళ్ళిక్కల్ణుంచి! వెళ్ళిపో] *౫టవుట్‌ 1” అని అరిచాడు,

శఇెరటాలం 867?

““ఆజే చూస్తున్నా, మీ రింశా "ఇటవుట్‌ అనలేజేమిో అని చూ స్తువ్నా లో అని నూర్యా లేవాడు.

క, జేదు నూర్యా? శేదు, కాసేపు హత్చోం నువ్వు సీజంశా అట్లా ఆను వంటున్నావా €.4,అ డీ నేను తారిణిని పెళ్లాడ్డం పీఠకవ...?? అని ఆగిపోయాడు శాఘవన్‌*

  • ఆందు గురించి ఏ సంజేహనమూ అక్క న్లేదుం అది ఠప్పనంచజా సీక ఆరక్మక శాంతి ని స్తుందిం అందుకో ముఖ్య శారణనూ థ్రంది!”

పీమిటడి |

ఆత్రార్రిణ్సీ సీత అక్క ఇెళ్లెళ్ళన్నదే ఆ శారణం్థ వాళ్లిద్దరూ ఒకే అమ్మ కడుపున పుట్టారు; ఒకే రండి విడ్డలు” అని సూర్యా బయలంటే రాడు,

జ్చల్లి పోవ నూర్యా 1 ఇట్లా నా మొద ఒళ తొణుబాంలును పబేనీ ఇల్లి పోళానంటాటేం ! నువ్వు చెప్పింది నిజమేనా * తారిణ్‌ సీతా అక్కచెళ్లె శ్లేనా ఇ ఆందుకు బుజిజేమిటి ₹”” అని సంభమొళ్చ క్యాలతో అడిగాడు శాఘువన్‌

అవ్షాళ్ళ కన్న తంే వెప్పారు. అయన స్వయంగా ఇప్పగా విని "కెిలునున న్నాను” అన్నాడు నూర్య్యాం

ఆ తర్వాత, దురై సామి జీవితపు తొల దినాల గురించి, అఆప్పతిలో జరిగిన చిడ్డల మార్చిడి గురించి నూర్యా వివరించాడు, వమ్ము క్యం ళాని వీషయాలనిపించినా ఇదంతా నిజమేనని తోచింది రాఘవన్‌ క, “నూర్యా ! అయన వీడీ ? ఆ (వావ్మా రెళ్ళడ 1 రురై పామి అయ్యర్‌ ఎక్కడున్నారు శ మా పెళ్ళి తర్వాత ఆయన ఏమయ్యారు *” అని అడిగాడు రాఘవన్‌.

ఊర్రాునన్‌ | అ నూట అదక్కండి 1 వింటు మోరు కాధపడగలఅరు!)

వాక బాభీవిటి? ఏమిటి వీ మాటలు ళం

*శమ్రైర వైదిక రేసుల; నా మొమగారు మౌల్వి పఫాహీళల్‌ అని ఆలి వే, మో చాన్న పద్మలోచన శాలి గుండె ఆగిపోవచ్చు గ

శ్రా మూమగారు సీన్‌ మేవమొమే కద | అయినా అయన మున్రీం

క!

288 శెరిటాలు మఠం ఎందుకు స్వీకరించారు ? హిందువుశాశన్న మున్తీమ్‌ గా మోతం త్వరగా లభి స్తుందనా

“త్రయన మోతశాంతుల గురించి నా కంతా తెలియదు, కానిలోవనల ళంట్లో శారం గొట్ట డావి కే అయన అట్లా వేనం వేసుకు తిరిగారని నా ఆను మౌనం, ఆయితే అ వేషం అయినకు వాఠాత్తుగా మోయెన్ని (పసాడించిన మాట మొతం నిజం 1

*ఆమయో్య్యూ, అజేుటికి”

*ఇ్ళఆ చీవాబ్‌ పడవలో వేయు ముగ్గురమూ వున్నాము]! ఒడ్డు నుండి పడవలోని వారి మొదకు తుపాకి (పయోగించినదే ఎవరోనని ఊహించాను, శాని ఆ ఊహ నిజమేనని ఇవాళే తెలిసింది.”

*ప్రమంటున్నావు నూర్యా, నువ్వు చెపుతున్న దేమిటి ౧ నా బ్యురి తిరిగి పోతూంది 1 మేము ముగ్గురం ఆం కే ఎవరెవరు క ఏమిటిదంతా 1

“న్వు సీత, సీత నాన్న వున్నాము పడవలో,,,పంజాబు నుండి పారి పోయి వస్తున్నాము. నీతీ నాన్న తమ దూల్వీ జేషం సీతన శ్రీరామ రతు అనుకున్నారు, కాని వారి అల్లు డింకో విధంగా అనుకున్నారు!

*ఆయో్యో ! ఆమయ్యో | ఆయితే, ఆయితే అఆ పడవలో నేను గురి చూనీ శాల్చివ మున్లీం...! | కం

*ఆవ్ఫుష్యు మి మామగారినే గురి చూనీ శాల్చాకు గురి రప్పనయినా శప్పలేదు. రాఘవన్‌ 1 ఈ దురదృష్ట్రకర మెన సంఘటనను అెలిసీనవాడిని బే నొకడినే...ఇప్పుడు మికు తెలుసు, నే "వెవరికీ ఇెప్పబోను, మిరు ఇెప్పరని విళశ్వనీ స్తున్నాను” అని వెన్పి వెళ్ళిపోయాడు నూర్య్యాం

రాఘవన్‌ ని శ్చేష్తు డయ్యాడు.

నూర్యా చెప్పిన అఖరి మొటలం అమ్ములై ఆకడి వృదయాన్ని 'వేధించ సౌగాయి, నూక్య్యా వెప్పిన వార్తల మంచి వెడ్డ్దఅ గురించి ఆలోచించే ళన్తే ఛ5 పోయింది. ఇవేవీ తారిణికి తెలియ హూడదు..._అన్న ఒక్క అలోచిన మాకం ఆతడి మనసులో మెదులుతూందిం

గుమ్మం చాటి వీధిలోకి వచ్చిన నూర్య్యా గబగబ నడవ పాగాడు, ఆతడి మానసిక అంధోళన ఆరడి నడక వేగంలో 'పతిఫలించిందిం

శెరిటాలు 389 త్ర్‌క్షే ఆది పానిపట్టు, అంఠర ఎద్కళ పెడల్పుశా లేని వీధులను, ఇకక పందులను, దాటీ వెళ్ళాడు నూర్య్యాం ఒక 'ససందు నుండి శాలి బాట ఒళటి ఎత్తయిన చోటకి దారి తీసింది, ఆ ఎత్తు మిద ఒక మసీకుంది, ఆ మసీమలో శ్రీ శర ణార్గలవ వసతి ఏర్పాటు చేశారు సూర్యా అ సందులోకి పవే శించాడు. ఆ మసీదుళలోని శ్రీ రాట్నం వదువతూ, పీల్లఅ బట్టలం కడుతూ, పూలగుత్తులు కడుతూ వున్నారు. చారందరూ టైన్యం కూ ర్టీఫవించిన ట్లున్నాడ$ జీవదృవాలచే ఏదో మం ళక్రి కఅన హని చేయి స్పున్నట్లు ఆన్పిన్తూంది జాలితో వాళ్ళను చూస్తూ మసీదు దాటి వెళ్ళాడు మార్యా, ఆ సందు చివర వున్న చిన్న ఇంట్లోకి వ వేశించాడు, పీత వంట గడిలో వుంది. దురై సామి అయ్యర్‌ ఏదో పత్రిక చదువు గున్నారు. నదిలో పడప్పటి నుండి సీఠక మతి చలించింది. మాట పడి పోయింది. చెవులూ వినపడడం లేదు. రా మార్యా! శా! ఇంత అఅస్యమయిం దేం ? నిన్న రాతి రాలేటేం!? అని అడిగారు దురై పామి, నూ క్యా పఆఅక లేదు, 'ఏం, వూర్కున్నా టేం ళి ఢిల్లీ నుండి ఏదయినా ముఖ్య వార్థ లంన్నాయా ?” అన్నారు దురై సొమిం శళళమూ నవాలు వార్తలే] వరమా లేదు, ఎక్కడ చూచినా జ్వేమం" తోధం, భీతి. ఎశరి మననూ (వశాంకంగా వండడం లేదు.” 66-జాంధ్ధీజ్‌ 'పారపా సమావేశాలను పోలేదా! అక్కడ మనసుకు శాంతి లభి స్తుంద చే వాడీ వే 9 “వెళ్ళాను, శాని ఈ సారి అ సమౌ బీళం వలన జూడానమునసు కాంతించ లేదు. మహార్ము డిప్తూడు ఢిల్లీలో వుండడం ఉచికం శావేమో నన్చిస్తూంది.) ళక్పక్రు కార్థవాదీ బహుజన వికోధీ__అన్నారు. అంచేత గాంధీజీని ఎవ

త4౦ శఇరటాలఅం శీశున్నా ఆయనే చైవం అని నమ్మే పరమానంద శిష్య రాలుంది... అదే, క్కి గురించే చెబుతున్నాను. నువ్వొకసారి దానిని తీనువ వెళ్ళి గాంథీజీ దర్శనం వేయించాలి, ఆ పుణ్య ఫురువుడి దర్శనంతో ఒక జేళ ఆమె చి త్త భన తొలగినా తొలగవచ్చు...నూర్యా 1 ఇవాళ పొర్దున" నీత మూర్చపోయిందిం మళ్లీ స్పృవా రావడానికీ చాల కష్టమెంది, స్పృవా తస్తుండగా ఆమె పెద్ద అరుపు అరిచింది. అ ఆరుపు నన్నే భయ వివ్వాలుణ్ణి చేసిండి ఆఅ కేశను నువ్వూ -జేనూ తప్ప ఇంకెవరూ సహీంచ లేరు

ఊప్పీక్ర చ్రాన్హూజీని చూజాలంకే త్యరగా వెళ్లాలి లాపు ఎన్కన రోజు ఢిల్లీలో వుండళేమో నని స్తుంది, ఆక్కడి పరిస్థితి ఆట్లా వుంది, తాకగా సమాజీళంలో ఎవగో ఇాంబు విసిరారు ఆ విషయం కెలుపా మిణ క?

“తెలుసు, ప్యతికఅలో చదివాను. శాని మహాత్ముడు వీటన్నిటికీ భయ పడళాడా, ఏమిటి ?.. ఢిల్లీలో ఇం కెవరినయినా చూశావా ఇంళా వారలు

“చూశాను 1! మో మాడద్దుల అల్లుడు గారిని చూశాను ఆని నూర్యా చెప్ప తానే దురై సామి మొహంలో ఆతురత శన్చించిండి, ౪ నువ్వు అతడి నెందువ శలిళావు 1 వద్దని చెప్పాను కచా క”

ఈళనే సత్రడ్తిటోసమంటూ వెళ్ళ లేదుం శాని కళవవఅనీ వచ్చింది. మా అల్లుడు నన్ను పరలోకానికి పంపించేయాలని మూడన సారిగా యత్నించారు. శాని కై వకృపకల్ల (టైలికీపోయాను*”

ళన్సవ్యు (్రుతిశావని కనపడుతూందిగా ₹ అతడు ని్నేమయినా అడిగాడా ₹0

“ఆడగా "ేం ? ఇంటికి తీనున వెళ్ళారు. నీత గురించి నీకేమయినా "తెలుసా ఆని అడిగారు”

*ఆంద్రుకేవుని చెప్పావు |?

“సీత మరణించినట్లు చెప్పాను [1

శెరటా ఆ న!

“కరి పాపీ! ఆట్లా ఎందుకు చెప్పావు

“మేమి చెప్పమంటారు ? మి అమ్మారటేమో తాను (బతికి వున్నట్టు అయనకు తెలియనిక్య వద్దంటుంది. ఆయనేమో మళశ్మీ పెళ్ళిళోసం ఠనా తవా లాడుకున్నాడు...””

“ఆరడ్లి కింళో పెళ్ళా? ఆ కీఠరాతకుడిని ఏ శూర్ధ రాలు పెళ్ళి చేను ఈంటుంది

“ంకూమయ్యా ! ఆట్లానంటాశేమిటి | మి ెత్తమ్మూయి. ఒకతె వంది శకచా, అమె గురించే ఆయనా ఆలోచి స్తున్నారు,

ఇంత సేషు వాలి, పడుకుని వున్న దురై సామి నిటాముగా కూర్చున్నారు; ఈనూర్య్యా | శారిణి గురించీ ఆత జేమయినా చెప్పాడా కి

తాంణి సీఠ పేరట కానిన వుత్తరం గురించి వెన్పి--గశారిణీ వాసంతీ 'పాణాలతో వున్నారు, అ చల్లటి కలువ ెలినీంది?” అన్నాడు నూర్యా

“తారిణి ఎక్కడుందో తెలుసుకోవాలి. నువ్వు చెప్పినట్లు ఏడీ జరగ తండా చూడాలి, శావాలంకేు మననుందరం ఢిల్లీకి వెళ్ళిపోదాం ?*

“మామయ్యా |! జనో ఉపాయం వెబు తాను, వింటారా!

4 చెప్పు చెప్పు?

“ర్రాజం పేట వీధిలో మొదట నీరను కలినీనవాడిని జీను, మీ రిచ్చిన ఈంతిని దాచిపెట్టి, సీఠ ఫౌందరశాఘవన్ల పెల్లి జరిగేటట్లు భేనింది జను...”

“అందుకు నిన్ను ఎన్నో సార్లు కళపించాను లే...ఠ ర్వాత విమయం వెప్పు 9?

ఊ*మొమయ్యా 1! నా పొఠకళాటుప “జీను పరిహారం ఎన్నో పార్లు ఇెల్లించ లేడా! తుపాకితో ఆర్మవాక్య చేజుకోబోయిన సీఠను శాపాడతేదా? చీనాబ్‌ వఏి (పవావాంలో అమె మునిగిపోవండా రషీంచలేదా ?”

ఉఆమార్యా 1 ఆ దుర్ధ టనఅను ఎందుక గుర్తు చేస్తున్నావు 19?

““ఎందుశం కే, ఆమె మిద నాకున్న వాక్కును నిరూపించచానిళే ! పీరు కండు సార్లు మృత్యు ముఖం నుండి శాపాడాను, ఆమెక పువర్ధన్మ (ప్రసాదించింది నేను, కనుక ఈ ,కొర్తగా (తికీన పీక మిద రాఘవన్‌

842 శెరటాలు శెట్టి అధిశారమా లేదు, మోరు ఆంగీకరి ని మనం ఇద్దరమూ వెళ్ళి రాఘవన్‌ ను సీఠప విడాకలిమ్మని కోరుదాం...?” 46 ఆ్రత్రడ్తు విడాకలి స్తే...” అని కోపంగా అడిగారు దురై పామి మీరు తెలుసువంటారనుక న్నాను. .-విడావ లివ్వగా-నే ₹ను సీతను "పళాడుతాను, ఆమెను కాళ్సీరున తీసున వెళ్తాను. శేపాలున తీనువవెళాన్కు శొత్త (పదేళాలు, కొత్త జనులు, ళశొత్త చాతావరణం సీఠ మతి(ఫమణాన్ని సరి చేయగలవు మొమయ్యా ! మి ఆమ్మాయిని చివర దాక పువ్వుల్లో "పెట్టి వూజించుకుంటాను.” పక్కనే వున్న రివాల్వర్‌ ను చేతిలోకి తీబువని__నూర్యా | పీరేను సరించి ఇటా ఇంకొకసారి మొటాడావం శక నిన్ను కాల్చి పారేస్తానుజా్యగ ర్త!” రి న! ల! వాలీ అని గడ్జించారు దురై సామి అయ్యర్‌ = రల వంచున నిలబడ్డాడు నరార్యాం శాసేపయాక రలెల్తి-- మామయ్యా 1 వాకు నిజంగా పిచ్చిపట్టిన. శకపో తే ఆటావాగి వుండను” లు ళా అన్నాడు. “పిచ్చె త్తిందని తెలుసుక న్నావు శచా? అంశ కొదిగా బుది మిగిలి 4! "ఇ. థి వుందన్న మాట, పోతే పోనీలే | నువ్విప్పుడు చాగిన వాగుడు మరచిపో -చీనూ మరచిపో తాను. ఢిల్లీకి వెళ్త డానికి ఏర్పాట్లు చేయిం” శ న. ళ్‌ ర్‌జీ పీక దురదృష్టం ఆమె ఆఖరి కోరిక నెర వేరణానికి ఆటంళాన్ని తెచ్చి పెటింది, వాళు కెండు మూడు తోజులూో అన్ని ఏర్పాట్లూ చేదుకని లు గో మె ఎల్లా ఢిల్లీః వెక్లానునునంటుండ"ా, జనవరి 80 వ లేది పాయంకాఅం ఘోరాతి

ఇఎటాలు 848 ఘోరమైన వార్తకు శేడియో (ప్రపంచ మంఠటికీ ప్రసారం శేనీంది, ఎవ్వరూ ఆ నా్వ్వాను నమ్మ లేమ, ఇది నిజవహా ఇది నిజమేనా అని ఆదడగపాగారు, మహోగ్యుడిని శాల్పగల మనినంటూ వుంటాడా 1* అన్నారు. * పోనీ బహుళ ఎకడీ పొపాక్ముడు శాల్చినా ఆ వైర సమౌుడు వెంటనే మర ణిస్తాడా ? ఏది తొందగపడీి వాాను వెప్పివేళారు. శాని *బతిశారు 1 అన్న వా ఏ తణాన్నయినా చెబుతాం, చూశ్తాండండి._.! అన్నారు మరి కొందరు. రాత్రి 8.80 ౫౦ంటఅన అన్ని సందేహాలూ తీరిపోయాయి?" పండిత జవవాన్లాలూ, సర్గార్‌ పశేలూ ళోక )రిత మైన సృరాలతోో ె్లులికి వస్తున్న దుఃఖాన్ని ఆణీచి పెట్టువని మవోత్ముడి హక్య వార్త గురించి ఇప్పాక ఇంశా శం దేవం ఏమిటి 1

శరణార్ధుల శిబిరంలో వుండగా ఆ ఘోర వార్గ వీన్న నూర్యా తమ ఇంటికి పరుశిత్తుకని బిాడు. మూర్భపోయిక సీఠప స్పృహ తెప్పించే యత్నంలో వున్నారు దురై సామి, శడియో చెస్పివ భయంకర మెన వాద్రను నూ -% దురై సామికి చెప్పాడు. ఆ వార్హవలన కలిగిన రుఃఖభారం అట్లా వభండగా, సీకళా వార తెలుపడమా వద్దా అన్న నమవ్య వచ్చిపడింది నాల్సి ద్దరికీ__

కొంళశేపటి! సీత తెలివి వూర్తిగా వచ్చింది అమె సొంజ్ఞ లతో తానింక ఎవ్క్మున శాలం (బరేకసనీ, ఆంచేత వెంటే ఢిల్లీ వెల్లి గాంధీజీని దర్శించాలపి వెప్పింది. ఆ పె దురై సామి నూ “ "స్ట ఒక నిర్ణయానికి వచ్చారు, పొద్దున నూర అమెను ఢిల్లీకి తనువ వెలి చారిలో సమయం చూచి ఆమెక గాంధీజి మరణ వార "కెలుపాలి, నేదా ఆమే స్వయంగా చూచి "తెలుకుకు నేదాక వరో వాలి,

తనద ఢిల్లీ పయాణం చేసే ఓపిక అప్పుడు లేనందున తాను రానవ్నార దువై సామి. సీతను జాగ్రత్తగా తీసువవెళి, క్షేమంగా వెనట్క్లు రమ్మని నూర్యావ వందసార్లు ఇెవ్పీ పంపించారాయన,

లి క్‌ి క్తి

న! జఇజరటా అ పీక జీవిలో సంఘటనలం మళ్లీ, కఅలో జరిగినట్లు జరిగాయి. పాని పట్టు నుండి ఢిల్లీ వెళ్తుండగా చారిలో చూచిన జనసందోహాలు ఆమె మనసులో ఏజీవో సం టేహాలవు శేళిత్తించాయి. చికరకు వాళ్లు ఢిల్లీ చేఠారు, పాత ఢిల్లీ నుండి (కోత్త ఢిల్లీ వెపు జన సమాదం తరలి వెళ్ళ డం చూచారు, స్వష్నంలో నడు స్తున్నటు వడిచి కల్గింది సీక, వాస్‌ కేళీ సమయానికి మవోర్మ్కుడి భెతికళాయం యొక్క అంతిమ యాత మొదలయింది, ఎందరినో తోనువని, ఎంతో శన్చం మిద జనాళ్ళ దాటి ముందుకు వెళ్లి వాళ్లు ఇాంఫీజీ వెంహాన్ని చూడగలంత దద్గరశా చేరారు, ఏదో గొవ్చ సంఘటనను చూడబోతున్నాన నే ఆళాంషమతో ముందుకు వెళ్లింది సీఈ ప్రహ్పాఅతో అఅంకరించిన రధం మొడ మహాత్ముడి జేహం వున్న తీరూ, అకంతన మొహఫపుతీరూ, ఆ (పక్కనే కూర్చుని వున్న జీళనాంయకుల వాల కమూ, జనసమూనాపు మొహాల మాది ళోక ముదా చూడగానే సీతకు ఓవుయం ఏమిటో అర్థమైంది. అమష్‌లాది జనముల నహీవిశారాఅు కేకలు కలిని నళోరు మంటున్నాయి. సీక ఇవులలో ఎడ కెగనండా వినిపించే ఆలల పోరుతో ఈ శచ్చాల పోడ కలిసింది. గాంధీజీ లేరు అని తెలియగానే అమె గుండె పగిలినట్టయ్‌ ఎగసీండి. మెడ నకుక, రెండు వెవుల మధ్య, కోపఅ ఏదో నరం వీణియ తంతినలె +ఫట్‌ *? మని తెగింది. శాస్సేపటికి ఆ (భమ పోయింది మనవు తేలిక పడింది. అలోచనా శి మళ్లీ వచ్చింది. ఆవో! ఆ జేవుడిని ఎన్నో సార్లు చూడగల్లి వుండి కూడా చూడ లేక పోయిన జార్యాగ్యంతనది | అఖరికి ఈ డళలోనా మహాత్యుడిని చూడడం 1 ఇట్లా అనుకంటూ జన సమాహాంతోళాటు సీత ముందుకు నడు స్తూంది, జనం తొక్కి లాటలో కొన్నిసార్లు అమె పుష్పరధానికి దగ్గరగా, కొన్ని పార్లు దూరం శా___ఇట్లా నడున్తూంది గాంధిజీ పాదాలను స్పృశించి కళ్ళ కర్దకోచాళవ్న శాంత తీ వంగా శల్లిందిం

శఅరటాఆు థకక్‌

ఆ జన సమ్మర్దంలో ఆమె, నూర్యా విడిపోయారు. శాంధీజీ ళరీరాన్ని ాచాక వీతకు నూర్యా విషయమే జ్ఞాపకం లేదు. ఆమె కనపదక పోరే సరికి నూర్యా భయపర్జాడు, ఆ ఫీతితో ఆతురఠతో ఆతడు ఆంత జనంలోనూ ఇటూ అటూ తోనుకంటూ వెళ్ళి ఆమోసం వెతకసాగాడు.

ఎట్టకేలకు సాయంత్రం నాలుగింటికి ఆ ఊళేగింపు యమునా వది ఓడు మంది. చితిని పేర్చారు. అంత్య కియలు మొదలయ్యాయి ఆ సరికి జనసందో చోనికి మాన్యుందు నరసలోకి "నెట్టబడి వుంది వీత, ఎంత వయత్నించిశా అమె వెనక్కు వెళ్ళలేక పోయింది.

చితికి నిష్పంటిచారు. జ్వాలలు అళాళానికి లేచాయి. సప్త సముద్రాలూ ఖూర్ణి ల్లినట్లు జనులు అ(క్రందనం. చేశారు, సీత ఇంక అక్కడ నిలవలేక పోయింది, అన్నీ ముగిపిపోయాయి. తన జీవితం ముగినీందిం (వపంచ మే ముగినీంది, తన ఆళలు, తన అభిలావులు అన్నీ కాలి బూడీదయ్యాయి. ఇంజ ఎందుక క్కడ నిల్చోవడం !

వ న ఇ

వీత చెనప్క_ మళ్ళింది. ఎక్కడికి వెళ్ళాలో తెలియనండానే ఆమె ఇాళ్ళు అమె సీడ్చువని వెళ్తున్నాయి. అప్పుడు కూడా అమె సూర్యా ళ్‌ వవ కాలేదు

వాసంతి / అవును; వాసంతి | ఏనుయింది చాసంతి !! (బతికే వుందా! అమె నరు శాపొడుతారు) ఎవళీమిటి! బేవులే కాపాడుతాడు, బేవుడంటూ ఒళడుం కే ఇన్ని (కార్యాలను దౌప్వ్యాఅను చూస్తూ ఎట్లా వూరనంటు న్నాడు" ఊరువంశే చేవుడెట్లా అవుతాడు? డయా సముదురెట్తా అవుకాడు ళ్గ అయితే. శాంధ్‌జ్‌ అనుషమీంమూ అఆ దయాసాగరుడి గురించి వెబుతుండే వాలే ఎందువేత , ఆ మహాత్ముడి విళ్వాసానికి ఏడో ఆధారం వుండాలి శద ఇట్లా పరి పరి విధాల ఆలోచిన్తూ వడిచి, వడీచిి ఇంళా నడచి వెళ్తూంది వీఈం గమ్యం. ఏమిటో. తెలియకుండా. వెళ్తూంది, ఆఖరికి ఒక చోట ఆమె ఈూలి పడబోయింది, పొద్దుటి నుండి ఆహారం లేశపోవడంతో కళ్ళు తిరిగిన

816 శెరిటాలు యింది ఆమె ఒక బంగళా 'పవహరీ లోజ్త్సృ పట్టువని నిలబడీంది, అ బంగళా లోపలి నుండి శేడియో మాదుశా ఒక పాట వినబడింది, వృదయాన్ని కరిగిం చేపాట |! _పాణాన్ని కదిలించే పాట; “వారో | తుమ్‌ హూళో జన్‌ పీర్‌ 1 (వారీ 1 (పజల కాధను తొలగించు [12”) ఆహా! ఇదేమి వింత | వెవులం వినగలుగుతున్నాయే! పాట వివపడు తూంటే! ఆమృత వాహ్‌ిరిలా ఇెవుల్లోకి (ప్రకహిన్తాం దే 1 ఇన్ని రోజుల నుండి వినిపిస్తున్న అలల వోరు ఏమయింది * ఆ నిరంతర మెన;, భయంకర మెన భోవ. ఎక్కడకు పోబుంది )? చావూ! మహాత్మా / మా మరణంలో వావ (పాణాన్ని ,ప్రపా దించారా ] గాంధీజీ శీష్టమైవ ఆ మారా గీతాన్ని, ఆయన శరీరం అగ్నికి అహుతి అవుతుండగా ఆళాళవాణీ (వసారం చేన్తూందిం “హారీ ! (పజల బాధను నువ్వు తొలగించుదువు గాక |! “నువ్వు పూర్వం వస్త్రాలిచ్చి [చాపతి మానాస్సి కాపాడీ నావు కాదా! “బాలుడు (పస్లాదుడిని కదణతో కాపాడినావు కాదా! *నద్వునలి గ 'జేంద్రుడి మరణభ యాన్ని పోనొట్టి కరుణను వర్షించినావు కావా! “క్రాధవ్రన్న చోకెల్లా అవతరించి ఆదుకున్న వాడివి నువ్వు కావా! “వారీ ! [పజల ాధను తెలగించుదువు గాక 1” మెమరచి పాటను వింటూ నిల్చుంది సీత, పాట ముగిసింది. నలువై ఫుల నుండి శాక పోరన్లు వినిపీంచాయిం. ఇంకా ఎన్నెన్నో శచ్చాలు వినిపించాయి్యి చీకటి. పడింది. చుట్టు సపక్కాల చూచింది సీకి తాను పట్టువని

శిరటాలు 84? నిలబడిన నోదను చూచింది. ఓహో 1! ఇదేమిటి * ఎవరిలు ఇస ని మన ఇలు లాగుంబే * వాల పళ్ళ బాటు నేనునా ఇల్ల నుకుని వుండిన ఇల్లు కదూ ఇది! ఈ ఇంట్లో ఇప్పుడు ఎనమంటారు ? ఎవరో ఎందుక. ఆయనే వుండి వుండాలిం అయే శేడియో వింటున్నారు కాబోలు... టేవుడే తన్నిక్కడప తీసుకువచ్చి వదలి పెటివట్లున్నాడు. లోపలికి వెళ్ళి ఆయనను చూ సీనో ? “జరషిందంతా

ట్‌ 4 న మరచిపో ౦1 కొత్తగా జీవించడం మొదలు పెదదాం__ అని ఎందుక చెప్పరాదు 1...విజానికివర్ని ఆయ నతో వెప్పగలనా 7 సీత నాలుక పాఠ రోజులలోవలె కదిలినట్లయింది., జాగా మౌొట్లాడ వచ్చును లాసంటే ? మనసు వణుపతుండ గా, నష తదబడుతుండశణా అ బంగళా తోటలోకి ప్రవేశించింది సీర, పీగ తటపబామున్తూ నెమ్మదిగా ఆడుఒలు వేనీంది. శేడియో అగి పోయిందిం సీశ ఇంటి 'సమ్మం ముందు జంకుతూ నిలబడ గానే వీధి గేటును ఎవరో తీసీనట్లు చప్పుడయిందె. ఎవకొ స్తున్నారో ఏమో తన్ను చూచి ఏమంటాకోే ఏమో క వంటనే పక్కప తొలగి నోడ చాటుగా నిల్నుం” పీక. అట్లా చాటుగా దాగుకుని ఆ వస్తున్నది ఎవకోనని చూడసాగింది, వచ్చింది ఒక తః బురఖా ధరించి వుంది, తల నుండి ఇశాలిదాక కశప్వవని వుండడంచేర ఆమె ఎవకో. తెలియడం అేదు. ఎకరీమె! ఈ జళప్పుడం ఇళక్ళడన ఎందుకు వన్తూంది ? భగవాన్‌ 1 ఇపుడింట్లో ఇం ఇవనగో వుంటున్నట్లున్నారు. ముసీములు శాబోలు[! తను పొరబాటున ఇటు వచ్చింది. తొందరపడి ఇంట్లోకి ళ్ళ లేదు నయం! ఈమె లోపలికి వెళ్లగానే శాను శనపడనండా జారుకోవాలి; వెళ్ళిపో వాలి... ఎక్కడికి జళ్ళడం ళ్శ స నా వచి ఆ ముస్లీం శీ “పెమ్మదిగా అడుగు మాద అడుగు వేసుకుంటూ వచ్చి ఇంటీ చ్వారా దగ్ధ అఈగిందిం మె న్రైక్క్‌ వసారాలోకి వెళ్ళి నిల్చుంది మళ్ళీ శాస్ట వెనుకంజ జ్‌నూ నిల్చుని చివవవ తలుపు మొద శేళ్ళతో “టక్‌ టక్‌ మని కొట్టింది. ఆ టక్‌ టక్‌

న! శెరటా ఆ శబ్దం సీ్‌కవ స్పష్ట్రంశా వినబడీండి. ఆహో ఏమి ఆళ్ళర్యం 1 త్‌న శ్రవణళి ఇంత బాగా అయింది ! గాంసీ మహాత్ముడి చలవ ఇది. ఇంట్లోంచి 66ర్యాక్‌. ఇక్‌ [౧ అంది ఒక కంథం, ఆ కంఠ స్వరం విని సీత జీవాం ఫులకరించింది. పన్నెంటేళ్ళ పాటు అమెకు చెప్పలేని ఆనం దాన్ని; వెస్పరాని ఆవేదనను ఇచ్చింది ఆ స్వరం అ స్వరం తనలో ఆళలను, కాతుశాన్ని శళెల్టివ రోజూ లున్నాయి కోపాన్నీ జుగుష్పనూ కల్తించిస రోజూ లున్నాయి. తన మెడలో ఫు స్పెకట్టి తన్ను ఇల్లాలిగా వేకు కన్నవాశే! ఇంట్లో వున్నది ఆయనే! అ బురఖా పీ తలుపులు తెరుచునని లోపలికి వెళ్ళింది. ఇవి చూచింది సీత, శాకూ లోపలికి వెళ్ళాలి; వెళ్ళి ఏమి జరుగుకుందో చూడాలి అన్న వరూహాలఅం గాఢంగా కల్లింగి, అ వతూవాలం అమె ళరీరంలోని పతి ఆణువునా నిండి అమెను చిత్రవధ చేసింది. పళ్డు ఓగిం చుకుని ఆలో చించింది సీఠ. వీధి వైపు నుండి వెళ్ళడానికి వీలులేదు, లోపలికి జెళ్ళగానే వున్న పెద గదిలో జీ శేడియో వుంది. ఆక్క చే ఆయన వున్నారు, దొడ్డి వైపు నుండి పోతేనో ? తలుపులు లెరిచి వుంళే బాగుండును, ఎవరికీ తెలియనం ణా ఆ (పక్కా గదిలో! వెళ్లి వాళ్ళ మాటలను వినవచ్చునుం శొడ్డి వెపు రలుపులు మూసి వుంటే పడళగది కిటికీ పక్కగా నిల్చుని వాళకి సంభామణను వినవచ్చునుం పీఠ శాళ్ళు ఆమెను ఇంటీ వెకుకవై పున లావ్కని జెళ్లాయి. "వనుక వైపు తలుపులు గడియ పిట్ట లేదు. ముట్టుకో శా జే ెరుచుక న్నాయి, అడుగన మిద అడుగు వేసుకుంటూ సీత తోపలిక! నడిచింది. శేడియో గదికి (పక్క గదిలోకి వెళ్ళింది, సీక శాళ్లు వణుపశున్నాయి. గోడ వారగా వున్న పోఫా మోద చప్పుడు వేయవండా హర్చుండి, ఏవరు నువ్వుశ ఇక్కడి కెందుకు వచ్చావు ఇ ఇంశినరి ఇల్లో అనుకుని వచ్చావు శాబోలం! వెళ్లు | త్వరగా వి. “జీను ఒంటరిగా వున్నానా

శిరటాలు తీతకపా ఇంట్లో ఆడవా ళ్ళెవరూ లేరు. వెళ్ళిపో వెంటనే?” ఆంది రాఘవన్‌ కఠిన స్వరం. “క్షమించండి రాఘవన్‌ | మిమ్ముల్ని ఎప్కున సేపు [కను పెట్టను] తొందరగా జీ వెళ్లిపోతాను” ఆంటి ఆదడగొాంతు, అఆ గొంతు వినగానే సీత ఒళ్లు మళ్లీ రులు మంది ఆది తారిణి నొం లే! పకగాతు శాలి “ఆళ్కా 1” అని ఆమెను ఆలింగనం వేచుకో వాలని నర వరమా ఊవ్విళ్ళూరింది, అ కోరిక నామె బఠనంతాన అణచునంది, అందుకో ముఖ్య శారణం వుంది, తాను (శ్రైతిశీవ్రున్నాననీ కన భర్త శెలియకాదు! ఆ మనోనిశకృయాన్ని కోల్చోరాదుం ఉత్రార్రితీ | తారిణీ ! నువ్వు--నువ్వా__వచ్చింది ₹ ఎందుకీ విశారమైన బురఖా ? బూళ్చో ఆాంజీ పజూర్చో 1! ఎన్ని ఠోజుల నుండీ నిన్ను చూడాలని తపస్సు చేస్తున్నాను. దయనేని బూర్చో !'' అన్నాడు రాఘవన్‌ * “ఆట్లాగేలెండి ! నాక్‌ చాల ఆఅసటగా వుంది, నేను వెప్పనలనీం 'జేడో హక్క్చునే చెబుతాను, ఎవ్కుళ సేపు ఇక్కడ వుందను. జు తొందరగా వళ్ళాలిం జెళకపోతే చాసంతి ఆందోళన చెందుతుంది...” 4 త్రారిత్రీ ! వాసంతి ఎక్కడ ళ్థి ఎట్లా వుంది వాసంతి ? చానినిప్పుడు తీసుకు రాలేజెందుచేత 1” ౩ 5శ్షేనుంగా వుంది, దానిని గురించి మిట్‌ చెబుదాము జీ వచ్చాను; ఉానిని ఎప్పుడు తీసుకొచ్చి అప్ప ఛెప్పమంటాకో అప్పుడప్పు నెబు తాను, ఆత్రీనుకొచ్చి అప్పు ఇెబుతారంటున్నావా ] వక అట్లాగే కానివ్వు, ఈ కూన్యమె ఇంటిలో ఆ కల్లి శని లిడ్డతో శీను నానా ఆవస్థలూ పడాల్సి వుంటుంది. కానీ) ఏం చేద్దాం కాం కత్రల్లి లే విద్ద అని ఎందుశంటారు" నీఠను గురించి మాత్‌ ఇదమిర్థీం గా ఏనుయినా తెలుసా ఫి *వా బోటీ అభాగ్యుడీ (వపంచంలో ఎవరూ వుండజోరు / పీఠ చీచాల్‌ నకిలో మునిగి చనిపోయిందట గా ? నూూళ్యా చూశాడట 1”

శగ0 శరటాలం

వెప్కతూ ఏడు సున్న శబ్దం వినిపించింది.

*వుధీ్‌ పష ౦ం-గా బొదులో అ మెనూ బిడ్డరూ ఒంటరిగా వదలి చేసీ పాడు వుద్యోగం కోపం పరుగెత్తుకొచ్చాశే! ఆ మాట తలచుకం శే కడుపు శరున్క పోతుంది...*యినా పాకీ స్తానీ యులం వున్నట్లుండి అట్లా శాతీసు లయి పోతారని అనుకోలేదే |

*రాఘవన్‌ గత జలశేతు బంధనం ఎందున * సీత వితంగా ఆదవు వంతురాలు, మౌనవ లోకం. లేకెల్లా పుసమో త్తము డయినవాడిరి వారో చేయడం చూ శాము కదా! ఈ ఘోరాతీ ఘోళఠాన్ని చూడకండా వాటు పన్న సీత అదృష్టవంకురాలే కదా 1

ఉనిన్న ర్యాతి ఈ వార్త విన్నప్పటి నుండి నా మనసులో సీతే మెదులుతూంది మహాత్మా గాంధీ అంకే సీ5ప ఎంత భ శ్‌! అందులోనూ పోోపషం గఛాబాద్‌లో మేమున్నప్వుడయితే అమె శాంధీజీని చేవుడిలా వూజిం చేది...

“కీ పుణ్యవతి ! మిస్టర్‌ కాఘకన్‌! "వేను వెళ్లొస్తాను, కేపు పొద్దున్నే మి కూతురిని తీసుకొచ్చి మోన అప్పగిస్తాను. ..??

*ల్రీపటీడాక ఎందున | ఇప్పుడే శారు తీసుకొని వస్తాను వెళ్లాము, వళ్ళి వాసంతి తీసువని వద్దాం. ,.అయి తే ఆ తల్లిలేని చిడ్డకు వాశంట

గగ్షేసి నువ్వళ్ళిపోదానమని అనుకోక నువ్వీ ఇంట్రో సీత పానంలో వుండి వాసంతిని పెంచుతానంశేనే నేనా చాఫ్యరను స్వీకరించ అను.”

*ర్రాష్టువన్‌ |! ఏమిటి మిరంటున్నది ? సీత ప్రైానంలో జీనుందడమా ఇంళా మిళా పాఠ విచ్చి పోలేదన్న మాట 1”

ఆవును, పోలేదు, నిజమే | నువ్వే యోచించి చూడు కారిణీ! ఈ ఇంట్లో వుండి వాసంతిని పెంచ డానికి నీకన్న అర్షు రాలు "వేరెవ్వరు ళ్థి నువ్వు

గనుక నన్ను "పెళ్లాడి తే...వద్దు లే... ఈ శళ ఆ మాటలు వద్దు. మనందరి మనసులూ పాడయి వున్నాయి. తర్వాత చూచుపందాం? మనం ఇప్పుడు వెళ్ళి వాసంతిని రీసువని వద్దాంం అయితే నువ్వు మాతం ఆ ముసుఫను త్కీ -జీయి. అ భయంకరమెన బురఖాలో నువ్వుండడం *సీను సహించ లేనుంఎ”

శెిరిటాలు తిఫ్‌క్షి “ఆట్లా నే శానివ్వండి 1 ఈ బురఖా 3టూ తీసి వేయాల్సిం జే, శాని “పిళ్ళి మాటను వాయిదా జేయడం నా కస్టం లేదు. అదేదో ఇప్పుతే తేల్చు గం శుగాని నా మనను కాంతించదు.,.” అంతకన్న శావలనిం దేముంది తారిణీ! మాటలెందున ఇంశా%నీ ఇవ్చమేమిటో. శెప్పడ మే. తరువాయి. వేను పదహాశేళ్ల నుండీ శపస్సు వేస్తున్నాను కచ్చా ఇహైన్ని 'తెలిపీ ముందుగా ఒక వివయం వెళ్పాలి...మాత ఇవ్వమె తే నేను మిమ్మల్ని పెళ్ళాడతానని సీతకు వాగ్గానం చేకొను-__”” లు ఒా- ద్‌ “ఆ వాగ్రానాన్ని నిలబిటువంటావా లేశ...[ ౧ లు క6ప్పీత్ర తి! వుండగా నా వలన అమెన ఎన్నో కష్టైలు ఇలిగాయి, చివరన ఆమెకు రత్సీంచడానికి నేను జేసిన ఏర్పాట్లన్నీ వ్యగ్థమయ్యూ ము, సీత ఆక్మ శాంతించాలం కే వే నామెకిచ్చిన మాటను నిలబెట్టుకోవాలి, నన్ను పెళ్ళి చేసుకోవడం మి కీష్ట్రమె తే నానా ఇష్టమే! శాని మిరు బాగా అలో చించి మరీ చెప్పండి...” సీక తానింత వరహా కూర్చుని వున్న పోఫా నుండి లేచింది, అభాగ్యురాలా! ఇంకా ఇక్కడే వున్నా వెందుకు ! వెళ్లిపో! వెంటనే పారిపో! నీ మనసు ఇంకా బాగుండగానే వెళ్లిపోవడం మంచిది, నీ మనసు మారిపోతుంబేమో 1 చెడిఫోతుంబేమో....? అని (పోర్సిహించింది నీత మనసు, చప్పుడు చేయకుండా అడుగు మిద ఆడుకు 'వనుంటూ నడిచింది సీతం దొడ్డి గుమ్ముం గుండా బంకటికి వచ్చి ఇంటిని శదతీణం చేని వీధి గుమ్మం చేరింది. (ప్రవారీ గోడను దాటి వీధిలోకి అడుగు ెట్టింది, 'జీగంగా నదవ సాగింది చీకటి నలువై పులూ అలుమువంది, |! ళ్‌ తి “ఇంకా ఆలోచించాలి, ఆలోచించాలి అంటున్నా బే ఏముంది అలో చించ డానికి?” అన్నాడు రాఘవన్‌ దిగా కోపంతో,

ఫ్ర శరటాలం

ముసుగులో నుండే తారీణి నవ్విన శబ్దం వినిపించింది. ఆడి వినగానే ఎందుకనో పొందరరాఖఘనన్‌ ను అర్భం లేని భీతి ఆవహించింది

“శ్రారణీ | జీళాపాళా లేనంచా ఇదేమి నవ్వు $7

శాంణీ లేచి నిల్చుంది,

ఊవవ్వడం తప్పే! మమించండి, మాీ'ీమి చెప్పినా సరే... వేను మిన, ఆలోచించడానికి ఒక రోజు గడువి స్తున్నానుం జీను లేపీపాటి! అమ్మాయిలో' చ్‌హో వస్తాను”

“శనీ చెండి గుణం ఏమో మారలేదు. సీ ఇహ్లైనుసార మే చేయి, శీసే బాసంతిని తీబుకనిరా... కానీ చళ్ళే ముందు అ బురఖా తొలగించి సీ- మొహాన్ని చూపించి వెళ్ళు [' అన్నాడు రాఘవస్‌.

అమే బురఖా తొలగించింది,

శాని రాఘవన్‌ చూచినది... ఆతడీ నృదయంలో. పడిల పరచుకున్న శారిణి ఆంచాఅ అశారం శాదు, ఆతడు చూడాలని ఉవ్విభూరుకున్న మనసో వార స్వరూపం కాదు సీత సోదరి యొక్క. వూర్మచం్యదుని కంటి ముఖం శాదుం

అకడు చూచింది ఒళ ఘోరస్వరూపం ఒక చేయి మొండిగా 'కగివువ్న శ్రీ స్యయాపం, ఒక కంటికి బదులుగా గుంత వున్న ఆకారం నుదుటి పడ్‌ వైపు నుండి వెడను చెంప దాక చఛీలినట్లున్న భయంకర స్వరూపం,

సపౌందర రాఘవన్‌ భయంతో, జాలితో, అసహ్యంతో నిర్విల్లు దయ్యాడు,

కొంతసేపు వరకు కళ్తొర్పవం జా, కరచిన నోరు వూయకుం డా అట్లానే నిల్చున్నాడు తర్వాత దఖీమని పోఫాలో కూలబడ్డాడు,

ఆ ఆళారం నోరు కెరిచి మొట్లాడింది. *తమించండి |! మాకే శాఫ కల్లించ రాదే అనునన్నాను శాని మారు నా మాట వినలేదు” ముందు పళ్ళు శండూ లేనందున నోరు తెరిచినపుడా స్వమాపం మరింత ఘోర 7ా వుంది

ఆది శాకిణే! అవుకు ఎంత ఛిన్నా భిన్ననుయినా ఆ మొనాం కారిణీ చమొవామే!

శెరటాఆ జని శాని నమ్మళక, ట్రిం శాశీదు కాఘవన్‌ కు,

ఈ-వీను వెళ్ళొస్తాను ఒక్క రోళఖెల్లా అలోచించుకోంతి ఒక లోతే మిట్సి శావాలం కే ఒక చారనుంతా అలోచించాక చెప్పండి? అంది కాంతా

శాఘనన్‌ బ్యుర లోవఅ వంద వనీళాచఛాలూ. చెయ్యాలా నాట్యం చేశాయి; వికటాట్టహాసం శేళాయిం

ఆ వ్రళ్ళుక్షు ఆారిణి వెళ్ల వం ఏదయినా మొట్లాడి వెళ్లు! శకపోలే శా కిపుజే విచ్చిపక్ష్రేటట్లుంది? అని రోడించాడు కాఘవన్‌.

శారిణి బార్చుంది, *6జ్రర్రబేనీ సర్దుకోండి... అనవసరం ణా శాళ పడకండి, ఏమి మొట్లాడను జీను 1... చెలుకా వినండి 1

రాఘవన్‌ తారిణి నొళ్ళసారి తజేకంగా చూచి మేలా మిన శల పెట్టువని ఏచ్చాడు,

“ర్రాఖ్సవక్‌ | మరెన్నో వేజడాంతాలం చదివినవారుంం.విధిని ఎవర తప్పించుకోగఅరు )4,జలిగిపోయినదానికై శోకీంచడం మి బోటి చారికి తగునా ₹” అంది తారిణిం

శాఘవన్‌ తల వెళతాడు: “త్రాంణీ! అ విధి నన్నింకా 'పాజంతో థ్రంచింబెందున ? ఈ ఘోర దృళ్యాన్ని చూడాల నేచా? కలక తాలో "జే చనిపోయి వుందజూడదా )” అని విలపించాడు

బిధి బలీయల, దానిని తప్పించుకునే ళ క్రీ మనకు శవ డీర్వశేదు, కాని ఎటువంటి కహైన్నయినా, శాధనయినా భరించగల క కిని, అయించగఅ శక్రిని ఇచ్చాడు 1” అండి శాంణి.

" *ఉచీవ్రడి మాకెత్తన! జేవుడే లేడు? శావాలంట (ప్రమాణం ేవీ 'ెలుతాను. నీన్నిట్లా చూళాక ఇంళా బేవుడున్నాడని ఎట్లా నమ్మను ళం

“జీ నిట్లా అయ్యాక శీ నాన కేవుడి మొద పరివూర్శ విశ్వాసం కల్పిందిం వుడు సరయిన సమయంలో నన్ను, శా పెంపుడు తల్లీ చాసంతీ వన్న చోటి! తీసువ వెళ్లాడు; చాళ్లను కాపొడగలిగామ, అ శయక్నం లోచనే ఒక చేయు పోయింది ఓక కన్ను పోయింది ముఖం మొద ఈ క్తి

గ!

కిరిశ శినటాలు

శాయం తగిలింది. ఆయినా నన్ను పెంచిన అమ్మునూ నా (పాణ సమాను కాలయిన సోదరియొక్క_ కూతురిని కాపాడగలి గాను ఇదంతా జీవుడి చఅవ శాదంటారా క”

ఆ ఠర్వాక రజనీవూక్‌ దురంతం గురించి చెప్పింది శారిణి, అఆ శాజ్యంలో ఒక చోట ఒళ మసీదులో ఎందరో ్రలను బంధించి ఆ మసీదుకు నిప్తూపెట్టి వారి నందరినీ చంపి వేయాలని కొందరు రాతుసులు (పయరత్నించశా ఆాను వారి శెదిరించడం, ఈ తోగా ఈ వార్త రజనివూర్‌ రాణి! తెలిసి ఆమెఠన సె న్యాలతో వచ్చి తన్నూ, మసీదులోని స్రీలనూ శాపొాడడం___ సరించి తారిణి చెప్పింది

రాఘవన్‌ ఇదివరకే ఈ ఉదంరం గురించి ప్మతికలలో చదివి వున్నాడు. అప్పుడు, ఈ రజనీపూర్‌ రాణి మసీదును ఎందున కాపాడిందా అని విమర్శించాడు, కాని ఇప్పుడు తారిణి చెస్సిన వివరాలతో అకడి బుర తికమక అయింది, దేవుడా, అనుసీదు నుండే కదా నా బిడ్డ రమీంప బడిందిం.బవుళ ఇది నీ చల వే నేమో-__సరిగ్లా అ సనుయాన ెలిఫోన్‌ మోగింది,

ర్‌తి అ ఘోరమైన మనస్థితిలో ఆ కెలిఫోన్‌' మోత అతడికో వర వసాదంలా అన్నించిండిం జ్ర వేళప్పుడు ఎవరు ఫోన్‌ చేన్తున్నారు క” అంటూ కోపంగా రిసీవర్‌ ను తీసువని /(*ఎవరది $”” అని ఆడిగాడుం "బెలిఫోన్‌ వార్త చాల విచిత్రమయినవని అతడి మొహంలో * మాశ్చే ఇవెన్ఫింది,

శరీేటాలు 85రి ఇెలిపోన్‌ పెళ్తుశాళ శారిణిని చూన్తూ-.గవిన్నాచా తాంిణీ | సీఠ ఇదిలో మునిగి చనిపోయిందన్నది కుద్ధ అఖద్ధంం మరి నూర్యా నాతో అబద్ధం ఎందువ ఇప్పాడో అర్థం శానడం లేదు. సీన మావీ దివాన్‌ బూతురు భామను. తెలుకుకడా 7 (ప్రస్తుతం వాళ్ళింట్లో వుండిట సీఠక, మూర్యా చూడా అక్కజే వున్నాడట. భాను నన్ను పంటీ బయలుజేరి రమ్మం టూంది1 మరి నువ్వూ నం,” అని చెప్పబోయి వెప్పనంచా మాట కతుంచే ఇఖాడు రాఘవన్‌, ఆతడి స్వరంలోని కతూహాలాన్ని గుర్తించింది తారిశీ కేవలం పీత 'పొణంతో వుంది అని తెలుసుకోవడం వఅన కల్గినది కాదు అవి ఇంక ఒక సన్నూ చేయిలేని ఘోరస్వరూకం గురించి ఆలోచించ జే ఆక్కన్లేదు కదా ? “ఆ | వేనూ వస్తాను?” అంది తారిచ్‌ం రాఘవన్‌ వెంటనే పెళ్ళీ శారను బయ'ికి తీనుకొచ్చాడు, తారిత్రి నక సీట్లో ఎక్క కూచుంది? శారు నడుపుతూ కాఘరస్‌, తొను అెలిఖోన్‌ "జ్వాకా 'కెలుసునన్న ఇతర వినరాలు చెప్పసాగాడు, ఆసీభ్రా ఆమె నాన్నా ఇన్ని తోజులత నుండీ పొనివట్టులో వుంటున్నా .. రట. ఇచాళ భోవూలీ అంతిదు యార చూడడానికని రీ్‌ా నూర్యా ఢిల్లీ 'వచ్చారటం జనసమ్మర్దంలో ఇద్దరూ విడిపోయారుట. జనులం బళ్ల న వెనక్కు మరలుతున్న సమయంలో హశా తగా నూర్యా భామను కలునుకోవడం జరిగిందట. సీత అడృక్యమయిన సంగతి చెప్పాడట, పోలీబు వారికి మెలిఫోక్‌ చేని సీఠకోనం వెరకమని ఆడుగుదామనుకని ఖామౌొ వాళ్ళింటికి వచ్చారట పతిగ్షా. వాళ్ల ఇంటి. గుమ్మం ముందే పీఠ స్పృహా కేవండా పడి వుందట | లోపలికి తీసుకువెళ్లి చికిత్స చేస్తున్నారట డాక్టరు వాడా కచ్చారటం,, ఆయినా ఇదెంతా చిరమో చూళాజా తారిణీ! నీక ఇజూశే కనపడడం ఒక. చింత కరూ* ఇదంతా అ పరమాక్ముడి కరుణ ఆసే చెప్పాలి 1? అన్నాడు -శాఘవన్‌* శారు భామా వాళ్ళింటి ఇని దౌగింది అ చప్పుడు విని భామా

శిర6 శిరటా లం నూర్యా వీధి వైపు నచ్చారు, “త్వరగా రండీ 1” అని రాఘవన్‌ చేయి పట్టుకుని లోపలికి తీకువ వళి ౦ది ఫాను, లోపలికి వెళ్తూ రాఘవన్‌ “మార్యా! నన్ను భలే మోసం చేళావోయ్‌,.. ఉరవా లేదులే శాని శారులో తారిణి వుంది... చూసుకో”? అని చెప్పి లోపలికి నడిచాడం, తారిణి యొక్క_ వికారమెన స్వరూపాన్ని చూడగా శే నూర్యా మనను ఎటా వుంటుందో ఆనుకుంది ఆతడి మనసు, ఖః ఖః జ్‌ వ్యా జ తొందర తొందరశా శార వైపు వచ్చిన నమూర్యాని చూచి శారిణి.._ “క్సీత్ర జైట్లా వుంది 71” అని అడిగింది, ఈ బతళదన డాక్టర్‌ అంటున్నారు ఇప్పుడిప్పు లే కొద్దిగా తెలివి వన్తూంది. తెలివి వన్తూండ-గా శీ మి పేరూ వాచంతి "పేరూ చెప్పింది?” “అయ్యో / ఆట్లాగయి తే, వెంటే వెళ్ళి వాసంతిని రీసువరాచాలి.. చాసంతి మన పౌక ఇంటిలో వుంది, జళ్ళి తీనునని వద్దాను, వ స్తారాకి? అంది. శాంణీం “కప్పటంచా వస్తాను, సీర అఖరి ఘడియలలో రాఘవన్‌, ఆమెతో కొంతసేపు ఒంటరిగా గడపనీ [1౫ అన్నాడు నూర్యాం === డాక్టర్‌ ఇంజెక్ట్‌ వద్దం శేసుకంటు న్నారు. రాఘవన్‌ సీత ఠఅను తన ఒడిలో వుంచుకన్నాడుం ఉండుండి ఆకడు కక్క. వెక్కి వీడు కున్న ళబ్దం వినిపించింది సీతకు, తడబడుతూ బెన్నింది సీత: “మిరెందున “ఏదచాలి!? నా శింతకన్న ఏమి భాగ్యం వుంది | కన్తూర్చానలె-ీ "శేనూ నా జేవుడి ఒడిలో పదునని మరణించాలని తపస్సు వేశాను, అ తవజ్సు ఫలించింది. నన్ను మించిన అదృష్ట వంతురాలుం లేదుు మోరు ఏదనకండి.__?? వీడుపు ఓక వెపు విగ్గు ఒక వై పు జేధించాయి రాఖువన్‌నుం “నీతా | నువ్విట్లా మౌట్లాడవ ! నీ ఒంటి కేమి శాలేదు. నుం కొన్నాళలో చిక్క శా శటి తిదగుతావ అన్నాడు శ్వ మలం క్ష

శెరటా అ న!

“లేదు. లేదు ఆేనింక ఎంతో నేఫు బతకను, నాకట్లాగే అన్పిన్తూందిం ఆక్కస్యు ఎక్కడుంది ౩ అమెను రమ్మని ఇప్పంతడి 1?

“వాసంతిని తీనువని రావడానికి వెళ్ళింది తారిణి...నువ్వంటున్నడి పేడి జరగదు, సీశేమి కాదు నీకా | నన్నిట్లా వదలిపెట్టి నువ్వు వెళ్ళిపోవడం జీవుడే ఇచ్చగించడు.__?” అన్నాడు శాఘకన్‌, అదే తణాన అరడు “చ్చేర్రడ్లా ! ఈ ఒక్కసారి నా సీఠను రమీంచు. శేనింక బుద్ధిగా నడుచు జంటాను, ఇంకెప్పుడూ స్వార్థంతో 'ప్రవర్థించబోను” ఆని మనసారా రి చాడు.

పీఠ పలికింది: *నా మనసులో ఒక ఆళ వుంది. వేను కన్ను నమూళాక కారిణి అక్కయ్యను మారు తప్పనంజా "పెళ్ళి చేసుకోవాలి, ఆశ్కయ్య నాకు మొట యిచ్చింది మాట నిల బెట్టువంటులది,?” ల

శాన్సేపటికి కారిణీ నూర్యా? చాసంతీ__వచ్చారు, పీక తన ఎండి పోయిన వేతులతో బిడ్డ మొహాన్ని తన మొహానికి చేర్చుకోవాలని యత్నిం చిండి ఇాని ఆకక్సి చాలలేదు, ఇది చూచి తారిణి విడ్డ మొవోన్ని రల్లి వెొంవం దగ్గరవ చేర్చింది, సీర రీషణంగా గమనించింది. బురఖా జీసునన్న ఆఅళారాన్ని చూచి పీనస్వరంతో.గోఇడి ఎవల 1 అని అడిగింది,

66 రు పటలేచా సీతా 1 అంది కారిణి, స్వరాన్ని బటి అమె ఎవరో న. సరాలు “బి

“6వ్రద్చేకావా అక్కయ్యా | చాల సంతోవం అక్కయ్యా! నామనసు శాంచించిందిం నువ్వు ఇందాక ఈయనతో మాట్లాడిందంతా పంచి వండి ఛిన్నాను., ఇంక నాకీ దిగులూ లేదు. అయినా, మొహం ఎందుణు నూను పన్నావు ) మునుగు తీసేయిం అళ్కా! నేను చనిపోయేలోగా సీ మొహాని్నై ఒక్కసారి చూడాలి, చూసేస్తే ఆడీ క్షాపకంతో పరలోళాని వెళ్ళిపో తాను? అని వెబుకూండగానే సీత కళ్ళు తమంఠట తాీ మూతలు పడ్డాయి,

శపీతా! వా మొహం మిది మునుగు తీస్తున్నాను, కళ్ళు కెరచి నన్నొక పారి చూడు! భయపడశేం! నీ దూతురు వాసంతిని శాపొజే యక్నంలో ఇట్లా అయింది. ఆందుకోసం నువ్వేమి ఇశాధపడటన్‌.. ౨

శర శెరటాలం

ఇవేమి సీత శెవిని పడ లేదుః

శాంణిని చూడగాే సీత వెంహం, ఆరిపోయే ముందు దీపం నలె__ మరింక (ప్రళాశవంఠతంగా సెలీసింగొ

ఇంళశా బలహీనమయిన స్వరంతో __అనందమా, అళ్చర్యమూ కలిసిన గొంతులో సీక నెమ్మదిగా పలికింది: “ఆశ్కా 1 నీ 'వెంహం మునుపెన్నడూ నంత శోభాయమానంగా వుంది నిన్ను చూచి (పేమించిన నాభర్త నన్ను (ేమించలేదు అంకే అందులో వింత ఏీమూ లేదు, ేను ఆదృష్ట్రవంతుకాలిని అళ్కా.! ఏ కొరతా లేవపండా (ప్రశాంతంగా పోతున్నాను. నా కో6 ఎవ్వరూ దుఃఖించళండి | నిరర్యా నా కోసం వాల దుఃఖిస్తాడు, అతళ్ణీ కాధ పడవద్దని చెప్పండి 17?

సీఠక తన పీరుచ్చరించడం విని నూర్యా దగ్గరన వచ్చి; ఆమె మొహం దగ్గరశా వంగి-ోసీశా! నే నిదినో వున్నాను?” అన్నాడు

పీక ఆతి హీనస్వరంతో-__ోనూర్యా |. నేను అధృష్ట్రవంతురాలిని తొందరశా ళ్ళి చేసుకో [9 ఆంది,

న! న! న!

పీఠ అదృన్టవంతురాలే |

నూర్యా ఏడ్చాడు, సౌందరరాఘవన్‌ రోదించాడు, తారిణీ వాసంతీ దుఃఖం భరించ లేక విలపించారు

అయితే ఇవేవీ సీక చెవిని పడలేదు. ఆమె మెదడువ ఆందలేదు,

సీత (పాణం ఆళాక్యత మెన ఈ చవోన్ని త్యజించింది, ఆ ళాళంలోకి ఎగిరిపో మిందెా పెక, న్‌ పెకి ఎగిరిపోయింది,

ఇంద ధనుస్సు రంగులను దాటి, వెండి చేఘాలను దాటిపోయింది.

మందమారుతాలు తెచ్చిన సుగంధ సౌరభాలలో స్నాననూడి ఫోయింది* మధురాతి మధుర మెన సంగీతాన్ని అనుభవిన్తూ వెళ్ళింది. శాస్సేపటికి జీవలోకపు సారిజాతాలూ నానావిధ కనుమొలూ కలా విదిలించఛచాయిం ఆ వూశేకలు సీక ప్రాణం చుట్టు అవరించాయి

శరటాఅఈ లికి ర్‌ 4 'జేళపట్న ఫు రథం వీధిలో ఎదు కెదురగా వున్న కుడ ఇళ్ళ ముందు ఇప్పుడు బోర్డ్‌ ఆం జీలాడడం లేదు. అడ్యశట్‌ ఆళ్ళనాఖయ్యరూ, ఆయన జెనశాలే డామోదరం వీశ్లే..పె లోళాఅలో కేసులు వాదించడానికని వెళ్ళ పోయారు, దామోదరం పిళ్లి మరణానికని 'చేవపట్నానికి వచ్చిన ఆమర్‌ నాధ్‌ మళ్ళీ కలకత్తా వెళ్ళ లేదు, ఆమర్‌ నాథూ, పట్టాఖీ.జేళఫు సంపదమ ెంపొందించగఅ వృత్తి చేపట్టడం శాని పరిళమ పెట్టడంాని భేయాలనువంటుండశా, మహాత్ముడి వాత్య చార్ద వచ్చి వాళ్ళను కజచి జేసింది చాంతో కాశీ సీక నురణ వార్త జూడా రావడంతో వాళ్లు ని శ్చేష్తుళయ్యారు* కలక త్తా వీధిలో పడివుండశా సీకరు ఇంటికి తీనువపెళ్ళి కాపాడిన అమర్‌ నాథ్‌ చికరశాము ఇట్లా మర ణించిందా అని దుఃఖించాడు, సీత సద్దుణాల దుర్దుణాల గరించి మిఇఠు లిద్దరూ చర్చించునన్నారు. కాని వాళ్ళ భార్యలు చిక, అలికలు సీకలో దుర్గుణం ఒకటి కూడా లేదన్నారు తప్పులంటూ వంకే అవన్నీ తనశ్హేనని పళ్ళా త్ర్తాప పడింది అలిత, సీక్‌ కహ్రైఅన్నిటికి తాజే కారణం అని నొచ్చుబంది అలిత, తన్ను చూడవచ్చిన పొందరరాఘవన్‌ అమెను "పెళ్ళి చేసుదన్నాడు కదా! తాను పడవఅనీన కష్టైలన్నిటినీ, అకడిని పెళ్లాడి సీర పడింది, అయినా రన అలాధలను తనలో చాచువని ఇక్కడ వుండగా ఎంత సంతోషంగా వుండింది? ఆమె ఇక్కడ వుండగా ఇల్లు ఎంత గలగల లాడు తుం డేది! ఇట్లా. వీత గురించి ఇెప్పి వెప్పీ దుఃఖిన్తున్న లలిత ఇంళా అంది “ఎన్నిసార్లు ఆనువన్నా మవసు ఒప్పుకోవడం లేదే! పొపం పీక అన్ని క స్తాలూ పడి ఆఖరికి చనిపోయింది 1... “*సంతోవం ఆన్నది ఎరుగకుండా సీత చనిపోయిందం కేజే నొప్పు కోను, అలితా! జేనూ సీఠతో మెళగినదాన్నే...ఆమె ఎంత దుఃఖంచిందో

860 శజఇరటాలంు

అంఠ సుఖపడింది, రవీం[దనాథ్‌ టాగూర్‌ ఏమన్నాడు $ ప్రభూ నాకీ (ప్రపంచంలో ఇంశే ఐశ్వర్యమూ వద్దు, నునసారా. కన్నీరు శార్చి ఏడ్చే భాశ్యాన్ని ప్రసాదించు” అన్నాడు, సుఖ దుఃఖాల కలిసినటే నింర్రైన జీవితం, శా వ్యాలు, కథలం, ఇతిహాసాలు చూడు, అన్నింటా ఈ మాకే వెబుతారు, కథాశాయనల్తూ నాయికలూ కష్టాలూ సుఖాలు పడ్డవాశ్లే [0 అంది చత్రం

“పీత జీవితమా ఒళ కధగా-నే ముగినీపోయింది చితా! సీరవ కథ అంటీ ఎంత ఇష్టం! శాజం "పేట గుంట గట్టు మోద కూర్చుని చేయము కథలు శెప్తునన్న ఆఅ నుధురమెన రోజుల గురించి అనునంటే నా గుందె వెరువవు తూంది. ఎన్నెన్ని కథలు చెప్పేది సీత ? లైలా మళజ్నూా, అనార్కలి, రోమియో జూలియెట్‌ , శ₹దంతల, నలదమయంతి..__ఇట్లా ఎన్ని కధలు చెప్పేదో| ఇలు శున్నప్పులెల్లా అఆ కథానాయకి తాకే ఆని ఊపాంచుననేది కలలు కనేది, స్వాప్నిక లోళాలలో వివరించేది. శాని ఏ కలా నిజం శాబండా, ఏ సుఖమా ఎరగకండా వెల్లి పోయింటే !”"నని భోరుమని ఏడిచింది లలిత,

“నీర్‌ గురించి ఇంత బాధపడుతున్నా జే, ఆమె సోదరి గురించి ఆలో చించావా)? ఒళ కన్ను, చెయ్యీ పోయి ఇంశా పౌాణంతో వుందే అమె గురించి అనువం శేచే జాలిపేయడం లేడా *” ఆంది చక,

లలిత ఏడుపు ఆగింది,

+నిజ వే ఎంతో జూలిబే నుంది | చా పిదొదినను నే నింతవరజూ చూడ "లేదు. .. మొదటిసారే ఈ విధంగా చూదడవలనీ వచ్చిండి కచా అని నాధశా చుంది 1౫ అంది లలితం

“ఇందు కూడా నువ్వు శాధపడితే ఎట్లా ₹...నీ అన్న నూర్యా చూడు, ఎంతటి ధీరుడో | అట్లా అంగవిహీన ఆయినదానిని "పెళ్లాడ నిశ్చ యించాడే! ఆ క్రైర్యం, ఆ త్యాం ఎందరిలో వుంటుంది? మి ఆయను" మొ ఆయన అయిలేనా పది మెళ్ళ దూరం పర 'ల్హేవారు.?9

“శాన, చితా! నూర్యా వేస్తున్న పని సరయిన దంటావా నాకేమో సరిశాదనిపిన్తూంది.. ఆట్టాగయినా పెళ్ళి చేసుళోవలనీనంత ఆవసర మేమొచ్చింది? మూ అమ్మకీ వినయం తెలిస్తే గుండె అగి చస్తుంది.”

శజెరటాలం న! ఈచ్‌ సే చావనీ | (వ్రపంచింలో ఎందరో చ నున్నారయంనిముహోనికి అత. చుండి చ స్తున్నారు, శాంధీ మవాత్ము డంఠటిబాజే చచ్చిపోయాడు, ఇంక మి అమ్మ వుండి శేసేజీేముంది ! కాని నూర్యా వంటి కొడుకును కనడానికి అమి ఎన్నో వూజలు నేనీ వుండాలి, అ సత్యం ఆమె తెలుసుకో లేకపోతే ఆ రప్వూ ఎవరిది ₹ నువ్వూ అమెతో కలిని ఏడవేల 1 వేనయితేనా ఇటాంటి అన్నయ్యన చెల్లెలయినందుకు గర్విం చేదాన్ని |” అండి చిత, శ న! |! రాజంపేట వీధులం మునుపటిలా ఇట్లతో, చాటీ సీడఅతో 'వశాం శంగా వున్నాయి త పొలాఫీనూ పదిహేనేళ్ళ [కంద వున్న కే వంది శాజం పేట అహారం అనాగెట్లా వుందో, ఈ వాడూ అట్లాగే వుండి (ప్రపంచం తఅ[కిందు అయిపోయినా మన అ(గవారాలం మాతం మారవు శడా? శాని రాజంపేట మునుపటివలె గలగఅ మంటూ లేదు. మున్సబు శిట్రానయ్యర్‌ అక్కడ శేళపోవద మే అందుక ముఖ్య శారణం. వఠళ పారంపర్యంగా వన్తున్న ఆ వుద్యోశాన్ని “వుండు? అని ,వీలవబలే శ్యామ జుందర్‌ నిర్వహి స్తన్నాడు. తల్లిని చూద్దానుని ఆ వూరికి వచ్చింది అలిత, పీధిలో నుండి “పోస్ట్‌ 1”) అన్న శళ వివి ఇంట్లోంచి పరు? శ్తుక ెళ్ళింది అలిక= ఉ్త్తరం ఆందుకుంది, అ వుత్తరం ఆమెభర్త శాళాడు, క్షేమ సమాచారాలన్నీ రాశాక పట్టాలి ఇట్లా రాశాడు; 46ప్పీబ్రా జ్ఞ ఓిచితమెన కబురురా స్తున్నాను, ఆళ్చర్యంతో మూర్శపోకేం సీ అన్నయ్య మూర్యా వచ్చాడు, భార్యతో వాటు వచ్చాడుం అకడి భార్యను చూడగా*ే సీవ ఆళాభంగం కలగవచ్చు. కారణం ఏమిటో ేను రాయడం లేదు, నుజ్వే చూస్తావుగా. . .ముగ్గుర మనా శీపు అక్కడికీ వస్తున్నాము ఇడి చదివి కలవరం వెందింది లలిత, అమె ఆసలు రాజం పేటట్‌ వచ్చిన శారణం అమ్మకు నూర్యా ళ్ళి విషయం వెబుదాను జీ కాని ఇంతవరకూ వెష్పచడానికి ధైర్యం చాఅకపోయింది. ఇంక నాయిజా జేయడానికి వీల లేదు. కాళ్ళు శప వచ్చేస్తారు కచా!

862 ఇరటాలు

ఆ వెంటనే సరస్వతమ్మాళ్కు లఅలిక, కూర్యా "పెళ్ళి చేనుకని భార్యతోబాటు వ మ్రున్నాడని ఇెప్పింగి, ఆది విని డిన్య్రును ెందింది సర స్వతమ్మ,

ఊఈపప్పెల్లా క. నిజంగానా | మనశెవరికీ తెలియకండా ఏం పెళ్ళే? ఇట్లా ఎకరన్నా చేస్తారా క ఆ పిల్లి ఎకరో, ఏమిటో 1)? అని శోకన్నాలు సెందలం పెట్టింది,

“ఏమిటోనమ్మా 1 "నీను ఇదివర శీ విశ్నాను కాని నిజనుని అనుకో లేద్య శాని నిజం అనే "తెలుస్తూంది ఇప్పుడు.....??

“పీన్సిక్పీ ఆ నిజం? నువ్వు ఏమి విన్నావు 1???

“మూర్య్యా పెళ్ళి చేనువన్న పీల్లన ఆంగవైకల్యం వుందిట! ఒక కన్ను లేదన్నారు ఒక చేయి లేదని ఇంకొందరన్నారు, వీమిటో, ఈ నూర్యా సనులన్నీ ఇట్లానే వుంటాయి, అమ్మా ! వాన చాల శష్ట్రంశా వుంది[??

ఈద్న జీని అన్యాయమే ? ఇట్లాటి ళ్ళి ఎవరన్నా కేసునంటారా 1 ఇది నిజచేన కే / శీను నలుగురి మొహం ఎట్లా చూడనే తల్లీ |? ఆంటూ ఏడ్చింది.

వటా ॥ ది్‌గారుం మససు తనాతవా లాడింది. ఎంర్‌ అణచి ెనందానున్నా ఆమెచేత కాలేదు, అమ్మ ఏమి గొడవ చే స్తుందోనని ఇంకో “పక్క భయం,

మొదట పట్టాఖీ నూక్య్యా దిగారు, తర్వాత ఓక శీ దిగింది, ఇటేమి: విడ్డూరం , అనుకన్నట్లుగా లేజే ) 30ఢు వేతులలోను. రెండు "పి చ్రైలం పట్టువని చిగుకూంచే కళ్ళు ఇందూ చాగా* వున్నన్నన్నా యే. శాస్త ఆఅత్యధు శాకనంగా వుందంతే! ఇం విధమెన అంకె కల్యమూ. వున్నట్లు లేదు అ కర్వాఠక, తారిణి దినతుంబేమోనని చూచింది అలితి శాని ఇం శెనకూ దిగలేదు, వచ్చిన వాళ్ళను వళల (ప్రశ్నలు వేని, ప్య్వాగతం వెన్పి లోపలికి తీసుక వెళ్లి 9దిం

“నకార్య్యా |! అమె ఎవరు? నువ్వు రాళావే...కంి ఆని మొదలు "సిట్టీంది లలిత.

శెరటాలు 868

ఈఈ మె నన్ను పెళ్ళొడడానికి ముందంజ బేసీన వారీనణి; దివాన్‌ అదినరాహాచారిగారి వుతిక, జామభేయం భాను! మా ళ్ళయి రెండు చారాఅయింది. *వానీమూన్‌ *॥ని వచ్చాం |? అన్నాడు కూర్యాం

అ ఠర్వాఠర ఏశాంతంగా కలుసుకున్నప్పుడు అలితతో నూర్యా చెప్పాడు: *నీకు కొంచెం ఆశాభంగం కల్లివుంగవచ్చుం వావూా ఆంతే. ఆయింది. అందుకు శారణం తారిణి ఇశాదు సౌందరరాఘవననే! అందరి ఆఅంచనాఅనూ అజన రల్క!0దులు చేనీవేళాడు, తారిణిని తను ఆెళ్లాడి రీరతా సన్నాడు, ఆమె ముఖలావణ్యం చూచి తానెమెను పేమించ లేదని _పమౌణల- శళాడు+, సీఠతద తారిణీ ఇచ్చిన మొట జవదొాటరాదన్నాడు, తన నుండీ పీత అట్లాంటి వాగ్చానమే తీసుకుంది అన్నాడు, తారిణీ ఎన్ని ఆఫ్య్యంత రాం ఇెప్సీనా సవేమిరా వినలేదు, లలితా! నిజంగా తారీణిని కాఘవన్‌ హృదయ వూర్వకంగా ఆసేమించాడని తెలుసుపన్నాను, అందువేత నేను తప్పు వన్నాన$ వాళ్ళ ఇద్దరి పెళ్ళి జరివించాను. సౌందరరాఘవన్‌ ఉద్యోగం వదలి వేశాడు వాసంతితో బాటు ఇద్దరూ రజనీరూర్‌ ద జెల్లి పోయారు, రజవీ వూర్‌ వంస్తానం కారత బేశంలో విలీనమయినప్పటికీ రాజమాత వద బోలెడంత లలు, నట, అని వున్నాయి. ఆారిణీ మొద అమెన అపర మఠ మెన (పేను. తారంతీ అమె భర్తా రజనీవూర్‌ వచ్చి వోయిశా బీవిన్తూ అక్కడి పంజాబు శరణార్ధలవ పాయం చేయాలని, తన యావబా ప్రీ వారి "పేరే రాస్తున్నాననీ వెప్పింది రాజమౌర, అంచేత బాళ్లిద్దరూ రజనీవూర్‌ ఇళ్ళిపోయారు.”

కాన్సేపు వ్రూద్ముండి లలిత ఆడిగింది; “నీ భార్యామణి శెట్లా సంపా దించావు నూర్యా ఫై?

ఉఈచ్వెదట భామ అంకీే వాల అయిష్టంగా వుండేబాడిని, ఈమె స్వఖ్లావాన్నిః గుణగణాలకు సరిగ్గా "లెలంనువో లేక పోయాను. తారితే నాక ఈమె గురించి వెప్పింది. వెొందటిసారి నన్ను చూచినప్పటి నుండి ఈ మెక వా మిద (పేను వుంది ఆని చెప్పింది అంతే కాదు, 194: సంవత్సరపు. ఉద్యమం తోజులలో ఈ మి... పళుత్య్వోద్యోగులతో కలిని తిరుగుతున్న స్లే వుండి.__ఆతి రవాస్యంగా వుద్యమొనికి తోడ్చడిందట, శారణిన పోలిసు బాసు

శిర్క శరటాలు

శ్రేదు వచేయనంచా శాపాడింది ఈమేనట, నేను పోలీసువారి కాపలా నుండి తప్పించుణ పారంపోయా నే అందున పాయపడింది ఖా మేనని తారిణి వెప్పిందిం ఇవన్నీ విన్నాశ నా మనసు నమొరిది భామ పట్ల నా దురభిపాయం తొలగిపోయింది. ఆమెతో మాటాడాను, ఆయె అవ్యమూ నా లమ్యమూ ఒక కేనని తెలిసింది, ఆ రర్వార ఆమెను నా జీవిక సహధర శ్రవారిణ్‌గా స్వీ రించాను...అలితా 1 నువ్వామె జేహాన్నీ అలంకరణనూ చూచి ఇంకొళలా అనుకోవు అమెతో మెలగిచూడు. అమె ఎట్లాంటిదో నీకే తెలియగలదు అన్నాడు నూర్యాం

! గం త

అంతవరసాూ బయట ఎక్కడికో జెళ్ళివుండిన శ్వామసుందర్‌ ఇంటీ!

చచ్చాడు. అన్ననూ వదిననూ చూచి చాల సంతోషించాడు,

“అన్నయ్యా / రిటర్న్‌? టిక్కట్టు కొనుకొచ్చావా, లేక కొన్నాళ్ళ పాటు ఇక్కడ వుందా మనువంటు న్నా వాక +అని ఆడిగాడు శ్యామసుందర్‌ .

ఈన్సువ్వు నన్ను వెళ్ళగొడితే తప్ప చాల శాలం ఇక్కడే వుందానునే 'అనువంటున్నానురా! బేళానికి స్వాతం[త్యం వచ్చింది. ఇకముందు బేళ సేవ వస్తువుల ఉర్ప త్తిద్వారా, సపంటలం అధికంగా పండించడం చ్వాశా నేయ చలనీందే/ ముందుగా మన (గామంలో మొదలం పెడ దామనుకంటున్నాను, పొలంలో కష్టించి పాటుపజే వారికీ నూతనోత్సాహాన్ని గౌరవాన్ని ఇవ్వాలి..

“ఇక్కడ ర తుల ఉద్యమం చప్పబడి పోయిందిప్పుడు. రైతు సంఘం నాయకడు సంఘం డల్చ్బు అయిదువేల రూపాయలం తీసుటవి పరారీ అయ్యాడు. దాంతో ఆ ఉద్యమం గొడన లేవండా పోయింది; మళ్ళీ నువ్వు మొదలు పెడితే తప్పా)

"53 తుల వుద్యమం లేదని చంకలు కొట్టుకోవడం పొర వాటు, రై తులు సుఖంగా తృ్లిగా వుండాలి, తామా (శమంచి పండించే చానిలో తవు న్యాయమెన వాటా తమన అభి స్తుందన్న విశ్వాసం వారికి వుండాలి. లేకపోతే ఏ వాటికయినా గొడవా, గోలా, భీభతృమా తప్పవు.** ేను వ్యవ సాయంలో శొంగగొత్త విధ్యానాల నాచరించి చూపెడతానుు భాను కూడా నాన శోద్చడుతా నంటూందిం నువ్వేమంటావు !)”

శెరటాలు 865్‌

66 శ్వచ్లీ మంటానన్నయ్యా | మన భూమినంతా 'రైతులన పంచేచా మన్నా నేనేమి అనబోను, నువ్వు చేళమంతా తిరుగుతూ వుండక, ఇక్కడ వుండిపోతే నాకజే పది బేలం! "స ఎక్కడయినా, ఏదో ఒక ని చేసి పాట

స! పోసునంటాను? అశ్నాడు శ్యామనుందర్‌. శః

ఈత్రిట్లా భరామిని పంచవలపీన కోజూ రానున్నది, ఆందునూ మనం విదంగా వుండాలి. కనుక ఇప్పటినుండే ఇంకేదయినా వృ త్తిని ేర్చుకోవడం- మిచిజే...) అన్నాడు నూర్యా,

అటు వచ్చిన సరస్వతమ్మాాళ్‌ __-*నాయనా | వేను కళ్ళు మాసేదాళ సఓీపీళ పట్టండిరా,..ఆ త త్య్వాత మ్‌ ఇస్టం వచ్చినట్లు చేద్దురుగాని.,47 అంది,

*చజ్వీన్సు ఓపిక పడతాం శాని ఆమా శ్ర? భూకంపమూ అగ్ని పర్వతమా, శ్రళయమాూ ఓపిక పడతాయా *)” అవి అడిగాడు నూర్యా,

లలిఠ ___. అన్నయ్యా ! కువ్వు భూకంపం, ప్రళయం అంటుంకే నాద అత్తయ్యా సీతా తకచుశగా “అలల హోరు వినపడుతూంది అంటుం బేవాళే,. అది గురున వచ్చింది, ఆది ఇవాళ్ళ వీచ్చాలేక వెవులు సరిలేకనా క అని

అట అడిగింది,

*“పిచ్యో, చెవులు సరిలేక పోనడమో నాకు తెలియదు; లేశ ఏదయినా. అరీర మెన ళ క్రీ ఆపదలు కలశే ముందుగా అ విధంగా వారికి హెచ్చంళ శేసజీమో తెలియదు, పంజూబు నుండి తన్పీంచువని పారిపోయి వన్తుండగా- “చీచాబ్‌” నదిలో మునిగి పోయినప్పుడు భెవులు బొత్తిగా వినవడడం మాని జేశాయి కేవలం అఆ భయంకర మెన శరటాల నోడు మాత్రమే నిరంతర ౧- వినబడుతుం దేదట. కానీ గాంధీజీ అంఠ్య(క్రియలు జరిగిన రోజూ సీత చుల్లీ విన గల్లిందట, వారీ | (పజల బాధలను తొలగింతువుగాక |” అన్న మహాత్ముడి శిషమమెన పాట మెట మొదట వినబడింది సీరట్‌, ఇది శకుభనూదకమని జీనను-

ఇుకూ లు వంటున్నానుః వూజ్యా చావూళీ త్యాగం తర్వాత ఈ పుణ్యభూమి! ఎటు వంటి ఆకుగమూ వృండబోదు / ఇకపె భరఠరమాత సస్యశ్యామలయై, సర్వై శంరళవతియె అలరారుతుంది 1!) అన్నాడు నూర్వాం వల్లా స్ట్‌ ర్యా మానై అ జేళతభ పడి ఆళ నిజమగుగాళ ము క త తంకాజథ్నా్నా సమా ప౦ య్‌ సా వ టా వాటి థీ నొ ౫ ఖ్‌ ల. / గ్‌ ' ర౧0] కా క

తయాంలలొనున్న పుస్తకములు అణాటీ భారత ేశము ___ 'పజలు చపతులం భారత ేశను __. ఒక పర్యాళ లోక నము భూమి, మన్ను కూర -గాయలం వనా౭ినులం “టెంక్క.ల 'తగుటై శౌమధ భూజములం పంట 'శినక్లు, కీటళాలం ఉురుపననములం జూతీయ జీవిత (గ్రంథమాల

శుతు గోవింద సీంగ్‌ ప్యమి శాన కీర

న లీ చారినా రొయణ ఆఅసే

లు

నూరచాకు ర"మానుజాచార్య

తెలుగులో నెలువడిన పుస్తకములు భారత బేశను ___ (వజలు వెల

తూ, వ ఇారత జేళ ఖనిజములు ర్‌-79 "పెంపుడు జంతువులు శీ5్‌0 పామాన్య వృతిముల తలప నికోబార్‌ దీవులు ర్‌కి0 జనాభా తి78 ఉద్యాన ఫుమ్సములు 6-00 శారత జేళ ఆరి క భూనోశము త్‌.జీర్‌ కారక భౌతిక భూనోశము 4.50 "అడవులు . అటవీ కా ్రను 6.00 వల ఇెట్లు శ్‌స్‌0

జాలీయ జీవిత గంథనూల

సమ్యుదగు పుడు కే99ి శాణ్‌ లత్మీవాయి 2౬00 శంక రాచార్యులం 200 ఆహిల్యాళాయి పం00 చందగు ప్త వూర్యుడు 50 చమబ్రమణ్య భారతి 2-20 శరునానక్‌ 2.20

రూపై

త్యాగరాజు 1 వార్దుడు 200 కబీరు 178 వానా ఫడ్నవీస్‌ 2౬00

అచదాన్‌ (వదాన్‌ పంజానీ కథలం 8.50 తమిళ కథలు ఉ_00 వ్రంతిరేఖలు 656 బన్‌ గర్‌ వాడీ 6-25 ఇతర వు_న్తకములు

భారత బేళముూ వేడు __ శేపు 05 కల్కి : లేశ నాగరకత భవిష్యత్తు 0.)5 జ్వాలా ముఖి 8.75 ఏళ (ప్రపంచము భారత చేళము 0?5 జ్యోతీలఅమ్మీ 150 ఫోతవ ఓి?5 విజ్ఞానం విశేషాలు 150 నవ భారత విద్యా పునర్నిర్మాణము 125 1పౌక్‌ పళ్చిను పవి తాంగనలం ర్‌-00 మహా విప్లవ వీరుడు శీ.20్‌ కం విజ్ఞానము మొౌనవ జీవితము ష?05్‌