Telugu kavithaa_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

క టా ట్‌ న్‌ ల న - నాననా ల . ల కనక ఎం... ఇ లై న న ల. నీ య. నో సాననం శయనే. ల ట్‌ క, న ర మాం సం. క. ల ల మం శరా ఎల స. న నా. హ్‌ న! ్ట త్‌ దాట! న. మ. జ్‌ ॥/ ళల న్‌ వ్‌ “ కనాన ప్‌ వే సు. బో డై రా. క (ల. ళా, నా గై ఉం శా గస టా. క డజతాత స ॥ టు టల?! .. నయన య, క క యన క ౧వ! అంసూతలపాటి న. ల బ్‌ ళ్‌ శ్‌ న. టం రన నైన | సాన చక సమ కూ, శ్‌. వ అల గట ర అము. సు. ఉట టో: శఖ . జై. ల్లో, ల కూ లే రా + న తల్‌ అలో నా! ష్‌. . న్‌ ల ప ననన 2 క న్‌ క న న రం టీ 1 “కొండ సుబ్నారావు 1ళఈనిశ చ రో (. లం స శ సరదా నయగ. కో స లనే ఫ్ర ర శ మాం మ: ఆ జూద నలం సం ఇ స న న కం న రాం ఈ ల ఆలి ల. టా టి తా మ ల . 4. నా. ళో గ థు ఆ నాం మా స వాత నన క సం జి కాం వత దతం నే” మం లో పు. ౩. నం శే టై ల. ల న... వే. చై లే | వ్‌. శా స. సల గ గళ. క. వ న | న సళ. మ్‌ ఫ్రం. న | య ల న ॥ |. (| ళల వా - / న ॥ ను స; (| న్‌ -” | “

(స కలన 0) స్ప టోల్‌ సాహస్‌ మూళ్యు కానుకే నందన ఆధ సాహితీ నమాష్ట్టి మజశీవట్టణ౦

క శీ* 1214 శీ?2ష010క్ర” 0 వఇమా ₹మదాక ల వే! నందన సాహితీననూఖ్య (ప్రచురణ... అరు ఉగాది _ పందొమ్మిదివందఅ డెలై అయిదు యు పగి గం అనెది శెండు రూపాయలు న (6245 ఓ ముఠచితక్రం: శిలా వీరా ౨ ” అరి - హో అచ్చువవి $ భళీక! శ్రీ కారతీ సపెస్‌, మచిలీపట్టణం ల ముఠపసడర్ర ముద్రణ ః ( ॥ చేషనల్‌ (పెప్‌, మచిలీనట్టణం నందినీ (సెస్‌, మచిలీపట్టణం (చళురికు : వృందన పాపాతీ నమాఖ్య శ8/182 £, న్యూ మబనినీవల్‌ క్వార్జర్స్‌ మచిలీవట్టణం $81001

జల్‌ ఇది స్పందన 1080 లో వూజ్య బాపూజీ శతజయంతికి “న్స్బండనొ (వథను (వచురణమ కవికాంజలిగా పట్టి ఆవిర్భవించింది ఈ నంస్థ. ఆ శర్వాత శ్రీమతి డి. కామేశ్వరి కథల నంపుటి “వాన చినుకులు”. “(తివేణ్‌” కవికా సంకలనం వెణవరించటం జరిగింది పామాన్య పాఠకులకు అందుబాటులో పుండే వెలకు సావాత్యాన్ని వెణవరిందాలనే ఆశయంతో పాగుతున్ననంస్థ స్పందన సాహి తీవమాఖ్య. అదే ఆళయంతో (వపంచ తెలుగు మహానభలు్కు తెలుగు సాంవ్కృృతిక నంవళ్సరం నందర్భంగా మూడు పున్తకాల (సచురణ కలిస్తే. ఇది ఒకటి. ఇంకొకటి గుత్తికొండ సుద్బారావు కవిశానంపుట్‌ “మవిషి కోసం. మరొకటి బూదరాజు శ్యామసందర్‌ వచన కవితా కావ్యం “ప్రబుద్ధ భారతం”. అక్టవీక్రోన్సు తను కవితలతో అలంకరించిన సాపాతీమి,తు లంవళికీ హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతాినందనము లర్చిస్తున్నాముం ఎస్పందన సాహితీ సమాఖ్య

సూచిక వట

దేశం ముందడగు వేయాలి డా॥ వ నారాయణరెడ్డి $ వీడ్కోలు గీఠం విహారి & శాలివాహన 18 మళ్ళీ ఆ వుదయంవైపు డాః అరీవిరాల విశ్వం 1 ఉగాది ఉత్సాహం వెల్లాల నవరహరశిశర్మ 18 డేరాలో వీరెండ పోమమనుందర్‌ &1 పొలమారిన సపలవరింత బూదరాజు క్యామనుందర్‌ 82 నాలోని నాదాలు కందుర్తి 84 శిళయిష వ్వర్హరాజ హనుమంతరావు 8 మంచు మాళలపాటి గంగాధరం $89 బుకువర్తనం అక్క-ల వరవ్వతీబాబూరాన్‌ 40 ధ్వవి కె, శివారెడ్డి. 44 రర్మమాత్మం విజయమూర్తి 46 ఈ వేళ దయ్యంపట్టీనరోజా గాః వీ, చిరంజీవినీకుమూరి 49 జీవితం ఇంతేనా అక్కల వదాబూరాన్‌ 61

సూచిక

పట మానవపూజి డాః చల్లా రాధాకృష్ణళర్మ. 52 న్వగతం కిరణ్‌ 68 గ్‌ది ఇంద్రగంటి శ్రీకాంతళర్మ క గతంలోకి స్వగతం వేగుంట మోహన్‌వపాద్‌. 68 "రివైజ్‌ద్‌ సిలఐప్‌ గోపీకృష్ణ 69 కారం యం. కె. నుగమ్‌వాబు 76 ఆకాంక్ష కాశేసల్లి యోగేశ్వరరావు "| ఏం మమములు మీరు ఆంజనేయమూర్తి. 74 చకినేమిపాట గుత్తికొండ సుబ్బారావు "75 వేన్తం చాదస్తం తిపురారి 77 ఉదయం శిలా పీరాజు శి శాంతికుసుమాలు శ్రీవతి 81 వృనరవి జనవం. శావాడియాటి 888 ఉరిటి నవ్వుల బాళరథి $$

అణ అ ఇబ బయట ఇ ఇ ఇ ఇం ఇం శి అలల లల లలజస్ధ / [వవంచ తెలుగు మహావభల వందర్భ-గా (| ఖీ నృందన సాహితీనమాఖ్య విర్వహిస్తున్న థ్రీ ( కవితోత్సవానికి కభకాంతలు : $ గ్గ ఖీ లీ ఖీ థీ ( నవీనతకు | ఖీ ళీ $ నాణ్య తరు /] 1 విరా ఆభిరుచికిళగిన ఆకర్షణీయమైన డిజైన్లకు ఖీ , | థీ లీ కీమా *పో కూమ్‌"ను సందర్శించండి. 1 / ఆం(ర్రదేశమ౦ంతటా అందంగా అలంకరించబడిన ' మా షోరూమ్‌లు మీ సేవకు సంసిద్ధంగా ఉన్నాయి. | ఖీ | | / నేషనల్‌ పూ కంపెనీ! హెడ్‌ ఆఫీస్‌ / 14 ఫోన్‌ వెల. 148 ( రీ లల లలల ఇఇ లలి 565 ఇఇ6లలళలలఆకీ

దేశం వుందడుగు వేయాలి

వాడా! సి నారాయణ రెడ్డి

వసముందడుగు వేయాలి జీశం

మంచిజే మం ఉచేశం.

కానీ నేడు జరుగుతున్నది

మా రిప్పుడు చదువుతున్నది.

వది హీనో అగస్టుకు అమ్మ కొనుక్కున్న

పంచవన్షాల వట్టుచీక

వీడాది తిరక్కటముంజే వెలిసిపోయింది

గాంధీ జయంతికి అన్న కట్టుకున్న

మువృ యో్యోనంబరు ఖద్దరుపంఇె

మూన్నాళ్ళశే మొాసికలు వడింది

రివబిక్‌ జే నాడు తమ్ముడు తొడుక్క-న్న బెర్లిన్‌ చొళ్కా

శండో రోజుశే వకలిపోయింది.

రత్నాలు పేరైనా దండ ఒళేనని

రాష్ట్రాలు ఎన్నైనా జెండా ఒక శునని

"పెద్దలు బోధించిన ఉప జేశసారం

'శేవరుమో జే ఇంకిపోయింది త్తి

కవిళ ఈ విత్తు వటవృతంలా ఎదగాలని ఈ ఎత్తు వజేకు నిలువులు పెరగాలని పుణ్యాత్ములకు కలిగిన సంకల్పం థనాదిలో'నే కునుకు ర్రీస్తున్నదిం అందుశీ-ా శ మాంద్యం నుంచి ఈ అంధ్యం నుంచి ముందడుగు జీయాలి ేశం, కొను జీశం ముందడుగు వేయాలి, శాతి శాసనాల నొసళ్ళపైన జాతి జాతకాలను చదువుకే భూత దృక్కుల డుబుడుక్క-ల నుంచి మండడం మానేసిన వుతభుక్కల శుంచి " "జీశం ముందడుగు వేయాలి. వేరలను చిలకొ ట్రాయ్యలకు తగిలేసి మాటలకు చిలక నగొంతులను (శుతిచేసి శారల సీతులు తవ్విపో సే జతల నుంచి ఇట్టుపేరుతో శాయలమ్మేే ఆగ త్య ₹ారలనుంచి "జీశం ముందడగు జేయాలి

1

కవిత ఉగ్గుపాలతో మత మౌ ?్యాలం కంగకించి కంచాలలో వర్మ భేదాలు వడ్డించి ఎదిగే మెదళ్ళను ఇరుకుడార వట్టించి గంతల్లో బతుకుతున్న గానుగెద్దు వ్యవస్థనుంచి చుడీవండులా మెరుస్తున్న దురవస్థనుంచి "జీశం ముందడుగు వేయాలి, ఉడుకుర క్కం వడగలు విరిచేసి ఉల భవిష్యత్తును పాగలా ఊబేసి పిచ్చి విచ్చి కలల రొచ్చుగుంటల్లో చప్పగా చతికిలబజే హిప్పీ నాగరికతనుంచి "జీశం ముందడుగు వేయాలి. పంతుళ్ళ గాలింపులను తప్పించుకొని వరీత్‌ వాళ్ళ గర్భగుళ్ళలోకి సరాసరిగా దిగుముతి అవుతున్న సరికొత్త శాపీ కల్చర్‌ నుంచి "జీశం ముందడుగు వేయాలి, బువ్వ పెళ్లే అన్నపూర్ష ను జొరియల్లో చావే వంచకుల నుంచి ప్రొణాలు వోసీ నుందుల్లో పొొణాలుం రీసీ క ల్రీలనుంచి పెటోలులా మండిపోతున్న 'పేనరు ధరల నుంచి య!

కవిత

వన్సిగ్గా వెలిగిపోతున్న చీకటి దొరలనుంచి

వ)ివంచం అంగళ్ళలో "జీశలవ్నీ శని

వణ మొడ్డి పాచికలాజే

బఖయాలనుంచి, మస్తాన్లనుంచి

జాతిని నంజుకుతినే సె కాన్తనుంచి

"జీశం ముందడుగు వేయాలి.

కాక్సంళు జీళాన్న

కణకణ మండే నిప్పులతో కడిగి వేయాలి, ళో కేశి

వీడ్కోలు గీతం విహారి క్షి శాలివాహన చిట్లిన దానిమ్మ వండులా సూర్యుడు ప! సూరు చూవులు చూస్తున్నప్పుడు నువ్వు కోనేటి నీళ్ళని గులకళాళ్ళతో కలచికలచి వలయాలుగీస్తూ, వెదవులవై ఆశయాల వల్లవి పాడుతున్నవూడు చా వెన్నున నల్లని ఛాయని గమనించాను ఆదినీ సంకుచిత్వవు భూతమని ఆలశ్యంగా గానీ ఆంతువట్ట లేదు 1 నిజమే - నా బ్రెయిన్‌ ట్యూబ్‌లైటు! అంతకుముందు = వండిన తాటిపండులా సూర్యుడు మండివడుతున్న నమయాన నువ్వు వోటల్లో కషాయం సిప్‌ చేసి, సిప్‌ చేసి న్‌

కవిత “ఆక్సీ వెలుగులో నే నా ఉనికి; ముందు నడవవలసిన కాళ్ళు శవ ఆని నా భుజం తట్టినప్పుడు నూ కళ్ళజయందు సన్నని జలకారు తెర శదలాడింది అది నీ రాజకీయమానసికీి దర్పణమని అబుతర్వాతగానీ అర్థంకాలేదు ! నిజమే -నా బుద్ధి నర్రివిత్తు 1 అజే ఉదయం -- విద్చిన మందారంలా = సూర్యడు పొగమంచు దువటిని వొత్తుగా హశ్రుకుని వా త్తుకుని నన్ను సీళ్ళల్లోకి దించినతుణాన్న నా కాళ్ళముందుగా = పాము - జరజరా పారిపోయింది ఆదినీ కుటిలవ ర్తనానికి అవోర్య మని అపైనగాసీ నాకు అచగణలో[ రాశేదు 1 నిజమే -నా మేధస్సు ముట్టిముద్ద [1 అవును, ఇవ్వడు ఇంచక్కా. ఓపవ్పుకుంటున్నాను - నా జెయిన్‌ ట్యూబ్‌ లైటు, కతి

కళ పోత

నా బుద్ధి మర్రి విత్తు, నా మేధస్సు మట్టిముద్ద (1 ఇవ్వుడు ఇంచళ్కా. చెవ్వ్పకుంటున్నాను = అనుభవం వేదువిజూన్ని నా ఆరచేతిలో చూవీందనిి వలుకుల్లో కేనెపూసిన కత్తు లుంటాయని, " చరిచయాల్లో వయోముఖవిషమకుం భాలుంటాయని, నవ్వుల్లో నాగుల నాల్క-లుంటాయని, నయనాల్లో తిమింగిలగి లాలుంటాయని, సాహిళ్యంలో బజయచందు) లుంటారని, సాన్నిహిత్యంలో లూటస్‌ లుంటారని 1 అవును -- ఇప్పుడు ఇంచక్కా. ఒప్పుకుంటున్నాను -- ఇలలో బికకాలంళు నీరిమార) మే చాలదని, సీచత్వం తప్పనిసరియని 1 అవును -- ఇప్పడు ఇంచక్కాా బెవుకుంటున్నాను = నిజానికి మసిపూసి ఆన్సన్సివ్స'”ని దూరేడుకాయ చేసే - శద్ధ మనుముల ఘనళఠకు మనం తవ్పనిసరిగా పూజా వునస్కా- రాలు చేయాలని 1 వ్‌ం = ఉన్నమాటకు, జీ నవంటున్నమాటకు -- ఎందు కలా ఉలుక్కుంటావు ; నిజరూనం చూసుకుని కొ త్తముఖం తొడుక్కో-నున్న

లక్‌

కవిత

నిజం విని ఎందుశలా బేజారవుకావు 1

నీవు నేర్పిన విద్యకు నిలువుటద్దం

ఇంత అసవ్యాంగా వ్రుండా 1

తమించు ==

అద్దం కళాయిని నేను గీశేయలేను !

సీ నైజం కూకటివేరును నేను పీేశేయలేను ! !

*టా....టా...., గుడీ వై ...., ఇంక సెలవు! 1” నో శె5్‌

వళ్ళీ ఆ ఉదయం వైవు డాక్టర్‌ అరిపిరాల విశ్వం

వ.రణంలా వరచుళొన్నమానవు నుంచుమోిద వసక మసళ క్షావకాల గుర్తుల్ని వదలి పెడుతూ అశ మనకిచ్చిన అఖరికన్నిళ్ళ నిక్కజే విడిచి - పాశేసుకున్న గతం గొంతులోని పాటల పల్ల విని లాగేసుకొని వెలుగూ, వెన్నెలా ఒక్కటయ్యేచోటికి వెళ్ళిపోదాం వద “+ ఆకాశం భూమితో గుసగుసలాడే చోటి! సెలయేళ్ళ నృత్యంలో సరిగమలు వరకుంటూ చీఠటి చిప్పలో వెన్నెలముత్యాలం శీకరిస్తూ వీడురంగుల కాన్వాసువై వీశువుగీకాన్ని ఇెరిజేస్తూ రాతి ఊకువుళలోంచీ ఉదయవు వాగ్దానాన్ని సమికరిస్తూ మబ్బుల్ని కెకచాపలకి మారకంకేస్తూ ఉఊరనక్పుల్ని అ తూర్పువైవు మరలిస్తూ వెళ్ళిళోడాం పన = అతురా లతికించుకున్న అజానాన్ని మానంతో లాగేస్తూ పతుల ెవరెవలో పికృతిఛండాన్ని పొరేసుకుని - విడివిడిగా విరిగినకలల్ని -ఎడదముక్క-ల్ని అలికించుళొంటు మళ్ళీ అ ఉదయంవై ఫు వెళ్ళిపోదాం పద బయలు జేరిన నీడలు నెలుగులవనై పాలేచోటికి! ఇ

ఉగాది ఉత్సాహం “ావెలాల నరహరిశర్మ దు ఉగాది వచ్చిందని ఉజ్ద బ్రళళవివ్యత్తుతో కమనీయంగా వా్రొాయనంటావా | న నేస్తం కి (వళాతశ్తే కగా విచురించేటందుకు నంజాంగవు జ)ితుకుదెనువులో ఆశలతిథులు - ఆశయాల చారాలు సిద్ధాంళాల నతశ్రాలు - సిద్ధాంతుల రాశిఫలాల వక)గతుల స్థానభ)ంళాలు జ్యోళిమంలో మనసులేని మనివలమధ్య చావలేక బితుశ లేక జీవచ్చవమైనవాణ్ఞి | అపవోయుణ్ణి శ అశ కుణ్ణి క అన్నా ర్తుణ్ణి! అందకి$ ెలినినవాణ్ణి 1 ఎవరూ లేనివాణ్ణీ | ఉగాడి వచ్చిందని ఉబ్బ్యలభవివ్యతుతో కనునీయంణా వాయనుంటానా 1- జీస్తం! వ)ిభాతశీర్తి కగా విచురించేటందుకు- వసంత సమీరసుగంధానికి బదులు 18

కవీత

మురిక కాల్వలలో మృకక శేబరాలకంవు కోకిల వంచమస్వరాలాపనలో కోటినొంతుకల అకలిశేకలు శాంలివేశ్రాల వెంబడి సాగిస్తున్న సంకుఅసవమ రాల యారలు బూటక నాటక పువంచంళతో నటసామాిట్టుల వింతవేషాల ఘాతు కాలం మనిమి మంచిని బజారు కీడు స్తున్న రోజు అవేశంతో అవళాశానరణంలో అంధ్రవుతులు అఆశాంతిఖద్గాలు రుళిపీస్తున్న రోజూ అన్న పూర్మమ్మ యింటిలో “ఆకలి చావులు” సంభవిస్తున్న రోజు జీవనదులువ)వహీంచు గడ్డలో “సీటియెద్దడి సంపావీ సున్నరోజు అధర్మం గదైెనెక్కి నరోజు అదర్శాలకు తిలోదశా లిచ్చినరోజు ఆంధ్ర్ఫ)సఆవత్సరా దసలం "కలియక లిశమకపడుతున్న రోజు

19

కవిళ వసంతం ఉదయింవబోదు వారిజం వాసింవరాదు నూధవుని రాకనే మరచింది దూధపీలత 1 శందర్పుని దర్పం శనుదూర మైంది 'బేనులో తియ్యదనం కరువై పోయింది తీపికూట వివభావాల నెలవై నిల్చింది _ కలంవటినా శవిత్వంరాదు ళల ఉగాది వచ్చిందన్నా= ఉక్సావాంలేదు ! ళో ర!

జేరాలో నీరెండ ఎ=సోవనుసుందర్‌ బుంంగాలతో రణాలతళో జాధలళో బాధ్యతలతో - నా చిన్ని గృవాస్థాశుమాన్ని నిర్మించుకున్నాను. ఓవీనంతిలో చందన కై లంపోని శ్నేహదీపం "పెట్టుకున్నాను. ళృంగార శృంగాగా్రాలనుంచి చేవగల జాకువు లెన్నెన్నో నముకూర్చుకున్నాను, అజేం చిఠమోశాని, నాకు లా వ్‌స్ట్రం అచ్చిరాలేదు 4 సపంసారంలో సౌమనస్వం ఎవ్పటికీ అబ్బనేలేదు య!

కవిత తిరిగాను, తిరిగాను.... "వెదికాను, వెదిశాను.... వ కులాశార రంగ సలాలలో వీ థి మూర్గణ వ)వృత్తులతో ఉన్న చోటిశీ మళ్ళీ మళ్ళీ చేరుకున్నాను జీ నాశించిన రక్సికి వికార నూచేళించింది నా నిరంతర వినియోగాలలో నిశ రాలా లూ వమై అధినేపించొయిం గళ్ళు గళ్ళుగా విడిపోయిన జీవన శీడారంలో _ ఇెండలునంచే మూయ లేని బరువ్సలుగా నాకాళ్ళు... వ్‌ శాడికీ మోయలేని ఈ శాడిని ఇక్కదే ఇప్పుడే దిగవిడిచి ఇక లాభంలేదని కదిలాను వానవ)స్థమే శరణ్యమని నడిచాను ....వడిచాను ది శనుచరాపు మేరంతా ఇకభయంకర మవోరణ్య౦ వ)రిచోటూా స్వార్థపర్యళాలవంటి వ

కవిళ

ఖడ్దమృ గాల ఈ హామృగాలు అకుగుతీసి అడుగు వేసేపరిశే రిడుగులా గర్జించే బెబ్బులులు జీర్ణ వక్యాల మడళల్లో డాగి ఖస్స్ఫువాని తలలె కే వన్నగాలుం వెన అకాశమైనా కనిపించని రాళాసికొచు శల గుబురులం చుళ్ళతీగలు శేనెటీగల్ని తినేశే వువ్వులు శొమ్మలకు చుట్టుకొని వే లాడుతూ నోరావులించే నాలుకలు సాభే అజగ రాలు= అడి రాను రాలం చీకటి--- చీకటి వగలో, శేయో తెలియని చీకటీ పర్యశాా తమం ఎక్కడో ఒక్క కొమ్మలో అకుల చీలికలనుంచి దూరాన కొండకొవ్వులో అవ్వుడే మోమెల్తిన వెన్నెల క

లి

కవీత శెండుళొండల నడును లా యలో శీదతీరుతున్న మొయిలుకన్నెల జూలి వీలువులం సుళారవు పైగలు-ా ఒంటినిండా చావావు మ౧-టలు ఎక్కడో సన్నగా వెళాగో జలధారల గలగలలు చూపానినంత దూరంలో ఎక్కడా వల్లెదీవం కానరానటం లేదు అడుగడుగునా పశ్రేరుశాయల మండలం ముళ్ళు-లా పాదాలంకటా వెళ్ళు నొనుంచి దిగంతంవరకూ సో వెత్తు కేళ్ళు--- వెన భయంకరంగా అరిచే పులులు (కింద నిర్భయంగా వెక్కిరిస్తూ సమిోవించే ఎలుగులం అంతటా తోజేళఛ్ళూ కేచట్ళూ, మండ )గబ్బలూ చిరుతపులులూూ, చిందుగులూ, దుమ్ములగొండ లూ నీటిమడుగుల్లో మొనళ్ళూ, సుడిగుండాలూ ఇది భీళత్సరసవ)ధానమైంన . నువోటవీ గర్భకుహరం బిడ్డ

కవిఠ ఇందులో నేను ఒంటరిగా శాతరమైన నసంజెలా అతురమెన మి తిలా చ... అతి ఈ కాంఠారం గడవచడా ఇంక ఈ అంధకారం వైదొలగచా ఇంక 1 వ చెట్టుళొమ్ముయినా శాపాడదా | అమో ఎలుగులు ....ళొండచిలువలం ! ఎక్క_-డ చూసినా ఆకతాయి కోతులే కాని ఒక్క- సమీర కుమారుడై నా అళయమిాయడు వతి కొమ్మచివరా పొడవదూ సీ కూ)రకంటకాలే కాని మస్పణ వల్ల వాలు కానరావ్ర మైథిలీ సౌమితీీ) ఎవ్వరూ తోడురాని వకాంత ననాంతరవాసం 1 బీభత్సం వై రాశ్యం కడి ఎడమలుగా ఎంతదూరం సాగను 1 క్రి నాకోసం ఉదయిస్తుందనుకొన్న అరుణార్క.బింబం (4) 024.

కవిత

స్దకళలాలై జేలకు రాలింది నాళోనం ఎదురాతుందనుకొన్న ఫూలవల్ల క వడిమింటికి రెండుగా చీలి వక) శేఖలై జీలకు రాలింది నాకోసం స్వాగతగీతం ఆలవీస్తుం౦దనుకొన్న శక్రచానం శావగ) స్తవైం కూటనీతుల కుటజాగొలలో చిక్కుకొనిపోయింది భ్ర)మకీ వృమకీ నదును కారట్లాడే వివేకభ)న్టమైన నా అవామిక అంగారకీలల జిహ్యోగాాలకు లోబడి గిల గిలలాడుతోంది ఇళ నన్నే ఆశలు వజ్ర)ికవచాలై రత్సీంచగలవు 1 వ్‌ ఈశత్యాలు శను శ్రాగాలుగా నడిరించగలవ్ర 1 నా శిరోజూలం కుసంస్కార స్పన్టణాముల్ని శాళాళ ్‌ో జబురుగడ్డాలు

న!

కవిళ వృాదయాన్ని దాటి ఉదరాన్ని జేరా॥ వ్‌ క్షానజ్యోతులు నాకోసం దారి చూవగలవు 1 వ్‌ రాకాజ్యోర్స్నలు ఆహ్లాద మియగలత్ర శీ

ఎవ్వుడో ఎక్కడో వనాంతరాలలో నిశాంతమైంది బోయివేయిగా పొద్దుపొడు స్తున్న ది మెల్లగా ళిఖరాది కెక్కి క ౦దినపూర్యుడు చేతులు చాచుతూ నాకోసం వస్తున్నాడు శరకరలాడుతూ పొడుసోంది పొద్దు సముదగ) చీత్రుంలా.... కవితోగ) శస్త్రుంలా ఇకపై వసంత మెదురై శాంతి కలిగిస్తుందనుకున్నానా గ్రీవ్మం వు చండోవ్యుబోబంగా నిలు వెల్లా కాలుసోంది నా జేవామంతటా కోటిసూర్యులు బిందుదూపాలె త్తి మవేేలాడురున్నాగు

స్ట

కవిత ఎవ్పటివాడో ఎక్కడినాడో తెలియదు ఎందుకో ఆదమరచిన కళక్కు.టాధము డోెకళడు ఇవూ డివుడే గొంతు సవరిస్తున్నాడు అబ్బో- పక్క-అడుగు ముందుకు చే స్తే నా పాదాలక్రింద పల్చటి వట్టుకుచ్చులాంటి 'వె త్తని ఇసుక ఇది ఎడాని ఇసుకశాదు, కాల్చదు ఇది కడావి రజనుసలే కాదు, వెరవడు ఈ వులినస్థలి శావల కలకల్లాడే నదీకూతృక తప్పక నిరీవీస్తుంది నాళోసం నడుస్తున్నాను అశల ఊకకోలలు సారిస్తూ గడుస్తున్నాను కై ర్యాల 'వెదురుగడలు వేసుకుంటూ ఓవో అల్లదిగో సెలయేరు నారీ ఉరన్సీమవై నూగారు పానట వెందిర శావిపూతలా పారవశ్యాల దోలలూగే సెలయేరు

28

కవిళ అప్పుడే సెలయేటి వాలులో చిట్టచివరి తూరువు దిగంతంలో చందోోదయమవుతోంది ఇక నేను కదలను ఇక నేను కదలను ర్‌

ఇక్కడే ఇక్క జే ఈ సెకతతటీ మార్లవవృదయంలో నే ఒక డేరా నిర్మించుకుంటాను నావట్ల కటీరవు కేమజీవితంలో ఆశేషకాంతు లనుద్బుకుంటాను ఇంక భీతిలేదు, ఉన్నదొళ'ట శాంతి ఇంక రోతలేదు, ఉన్నదంతా పూత ఇంక బెడురులేదు, శావలసినంత కుదురు ళొండ కొవ్వుమోంచి శీళ్ళురుకతూ దుమిశీ జలధార శరకోటివజా)లు తూర్చారవడుకున్నట్లు నాకోసం ఒయ్యారంగా దుముకుతూ " జలతారు బుటాననితనాల వెయికాల్పులు తళతళ వెరవగా

లం

కవిత

అరుకెంచే హిరణ్యహరిణం తస్పశ ఇక్క-డిశీ అగమిస్తుంది జీేరశాలో పవళించి సురతీతంగా ఒళ్ళుచాచి (శనూఖన్న జీవోన్ని విశాంతిలోముంచి నా కన్నుల నన్ని టినీ సెలయ్‌టి ఒడ్డునే కావలాలు విడ కాను గుండెల నింజా జాచుకున్న అశలతో వన్ను లాను జాలాలం హరిణాన్ని బంధిస్తాను అమె జన్మపీయ, సౌమనస్యపూరిత అమె సుఖ్యపద, జొబవ్యభరిత 9666 నా కళ్ళల్లో లత నత కాల ఆడుగులచప్వుడు; కను రెప్పల్మకింద కోటికెరటాల నుర్శురధ్వానాలు రవ్వంత ఓరగా వినిపించీ వినిపించకుండా అంతర్థానమయే ఇసుకలో అడుగుల గరగరలు కుచ్చెళ్ళ గుపగుసలం

0

కవిత

వచడమటికొండల ముళ్ళతుప్పల వెనక చెప్పా చెయ్యకుండా చం[దుడు ములిగివోయాడు శావంలాంటి మాదళత్యంవంటి నిదులో తం[దాలస పారఠరావళాలవలె సోలిపోయాయి నా వయనాలు సమసిపోయాయి నా నకనాలం తునిగిపోయాలయి నా శెయిచాలం వటిఒడ్డున శావలాలు౦చిన ఉ్‌ళ్ళ్భూ న్స కళ్ళూ వమైపోయారరాా [2 ఆకస్మికంగా మెలకువ వచ్చి చూద్దునుకడా, వముంది జేరాలోనికి (వవేశించిన నీరెంద కొవనోళ్ళతో నా బుగ్గల్ని గీరుళోంది "బెన్నంకు గతంలా ఆగమించని అగతంలా జేరాలోవలి నీరెండలో (శ్రీసీడలా మిగిలాను |

ళో

య!

పొలవమారిన పలవరింత -ాబూదరాజు శ్యామసుందర్‌ "నేను శరాయబోవగడంలేదు చేను చెప్పజోవడంలేదు జీను వలక బోవడమూ లేదు అయినా నేను నూగబోనూ లేదు కవిగా, బాధ్యత లెరిగిన రచయితగా ముళ్ళకిరీటంతాల్చిన రవిగా = కసిగా ఆసిధారావుతం వట్టి వలవంంచానా మా గుండెల్లోనించి మా వ్యధలే నా కథలై బహుధా ఠహాదాళ్లై జనం గుండె పిండి వలికి ఎలుగెత్తిన విప్తవమై నా చేశం, నా విజలు నా వాళ్ళూ, నీవాళ్ళూ అంతా ఒక కశా్రాటిమిద అంతా ఒకట కాాంతినధం ఎంతెంతో అశవుంది అంతో యింతో జీవితమూ శ్రన్నది తి

కవిత

నొలో సరు శేమున్నది 1 నాలో దమే శ్రమున్నది నాలో మిగిల్‌ం జేమిటి 1 అళా। కసియా అంకులేని ఉత్సాహం ఎనశీముందో ఎఎగని కదనకుతూహవాలరాగం వడువుచూసి అడుగువేయి అదనుచూసి వదనువేయి కదనం శాదుర భాంగా-ా ఠతోదనకాదోయ్‌ బహనో-=-. నాకోసం, సీశోసం సీ నా తరములళోసం "జీశం కోసం మిగిలిన ళొనపొణం కడబట్లీ వుక్కిట సెత్తురుబటీ రాతసులను రచ్చశీడ్చి శాంతి, లఅం౦కెంతో వ) కాంతి నాకోసం, నీకోసం సీ-నా-మన వాళ్ళళోసరం నా బేశం నా విజలు.... పొలమూరిన పలవరింత. ళ్‌

() రి

నాలోనినాదాలు అణాతి నరుస్తున్న చరితుళొషప్పూలో ఉద్యమాల విరజాజులు ముడుస్తుంది చ)జావాణి (పాశే పిమళాలవంటి నూర్చుల్ని (గహిస్తుంది శాలం విన్న వపాణీ-ా ఉదయసూర్యుని ఉర్వి యాత్రను అవలేదు పోకిరి మంచు చవ్వుడు ఎంకగా బేసినా, మేలిమి విలువ సాధించలేదు కంచు-- శాల స్వభావం గుర్తించి గతం విస్ణరి శే వర్తమానం మన సొత్తు " ఈనాటి అనుభవాల యిశుపగు గ్రిళ్ళు జీవించి నిర్మిద్దాం విశాల భవిష్యత్తు జ అచలాన్ని నేను కదిలిస్తాను ; ఆందుశే వితిసారి వజి)ంలా పదునెక్కిన పాట అనమ్ఫుతాన్ని నేను గొనిలెస్తాను; థి4

కవిత

ఆందుశీ వథీలా ఎగిళీ జీ అనినా స్వేచ్చా స్వాతం త్యాల చాట వడి వడిగా వడుసోంది చరిత్ర, ఒంటరి నెపోతాను బద్ధకించి వెనుక బడికే వృాదయంతో ఆవ్య్వోనిస్తాను_ ఎదుశేగి స్వాగత మిస్తాను ఈ లోగా మరో ఉద్యమం ఫవుడితే 1

జో

కిస్‌

తినయిష -స్వర్డ రాజహనుమంతరావు పగిలిన ఈ యింటినోడల్లోనుండి పడుతున్న వెలతురు సెల వెలబోతున్న నొముఖానవడి వెక్కి.రించకుండ చీకట్లో ఒళమూల చిన్న నిదిపోవాలని ఉంది. శాలిశాలి ఉలిపోరున్న ఈ ఒడలుకంకు శాలు స్తున్న కోరికల జ్వాలాముఖాలు శారునలువు నా ముఖాన్ని కాల్చి మాడ్చేస్తున్న ఈ సమయంలో చీకట్లో ఒకమూల చిన్న నిదిపోవాలని ఉంది. నిర్భీతిగా అందరూ నిండుగా నవ్వుకొంటూంళే అది భరించ లేని ఆర్భక ఫుహృదయానికా గుండె కుంపటి తొలగటానికి చీకట్లో ఒళమూల చిన్న నిద్రపోవాలని ఉంది, తుదిమైన భావాలు నిర్ణిదుంగా హోరెత్తుతుంళు పౌర్ణమి సంద) నైనా భదభావాన్ని కలిగిం లేకపోతుంళు చీకట్లో ఒకమూల చిన్న నిదిపోవాలని ఉంది, కిర్‌

కవిఠ

గమ్మత్తులూ గారడీలతో కాకుండా మూర)లు మందులూ అక్క. శ్లేకుండా ఉన్న త్తే వా కావరణంనుండి బయటవడి మెమరచి వై తన్యరహితంగా, మత్తుగా చిన్న నిద్రపోవాలని ఉందిం జావునునుంటున్న మనస్సు ఆక్క-రకు రాని అలత్మీయా లనబజేవాళ్ళ అదరణలాంటి చాంతో మరీ జావ్సరునుని వా్రొణం ఉసురసు రనకుండ "శేషించిన జీవితం చిన్న నిదికావాలని ఉంది,

క్త

క్రి

నుంచు =సనూతలపాటి గంగాధరం

రాశింళా చలిమంట వేసుకుని కూర్చున్నాను ఉదయంకోసం ఎదురుచూస్తూ జా నిదుర కాస్తూ | చీకటి తొలగి వేకువ వెలిగి బితుకంతా చైతన్య కాంతులు నింపుతుందని ఆశవడ్డాను, శాశుంశా చీకటి పీడనీ దోవుల గోడునీ సహించాను రాతి తొలగింది కానీ వేకువ విశసించలేదు సీలాశాశాన్ని మొయిలుసొర కచ్చేసింది జీల నాలుగు బెరగులా నుంచు ముంచేసింది మంచు కురు స్తున్నది - వగలైనా = పగలాగా 1 రవిబింబం కనిపించదు శాంఠతికణం విశసించదుం చల్లగా మంజే మంచు అఆకలిరాతసీలా ఉొక్కల్లో వాతలు "వెకుతున్నది మితిమించిన మంచు నేటి వరిపాలనలాగా సానూన్యుడిమాడ సర్కసు వేస్తున్నది,

తల

కవిత

వైగుకు చీకలా, పంటకు దొంగలా ఇ-టికి నిషూలా, కంటికి పువ్వులా వచ్చటి బితుక్కు. మూయదారి మృత్వువులా ఈ నుంచు, మంచుకొండ వెనుక శతువులా రహించి అనుకంవ నళించి "జీశంమోద కసిగా మెరువుదాడి చేస్తున్నది, ఇది జడినొన అయినా, కమ్మటి వర్షంతో కమ్మినమేఘం కరిగి కొంత శజీవటి॥ సూర్యుడు కడిగిన ముత్యింలా పిశాశిస్తాడని తూర్పుదిక్కు. చూడవచ్చు 1 ఇది చిరుజల్లు అయినా వ)కృ్ళతిశాంత చికునవ్వులా వనారివిల్లు విరిసి కొంతెసీవైనా కనువిందు చేస్తంజేమోనని వడముటిదిక్కు. చకాడవచ్చు ! దీని దుందలెంచ ! ఇది వదీకాదు ఉల్త మంచు' నా ఓశు నన్ను వెక్కీరించినట్టు నావాడే నన్ను దోచుకున్నట్టు ఈ మంచు నన్ను వరిహసీస్తున్నది వరిపాలిస్తున్నది,

చి

బుతువర్తనం౦ --అక్కల సరస్వతీ బొబూరాప్‌ వెలుంగు జలుగు రువ్విన ముళ్ళున్న ఎల్లి రోజూ, సవానపు హృదయం "వెనుక చాగున్న కష్టాల నుజా ప! వసంతంలో, శే మాహషిడి చిగుళ్ళు తింటూ వీనుల విందుగ కూసిన కోయిల వీధిలో దొళ్ళాడిన శీదవాడిలో రగుల్కొ. న్న అళాళోవెల శ గ్రీవ్మంలో దూశాన నిలిచిన అశళామురీచికలు, మరో జీవితవు బాటకి నిలువ లేని నాంది వచనాల శః గ్రీవ్శంలో చల్లని నీళ్ళ శ

కవిత

నిండు కూజూలం, నగలని గత స్సృతుల గాజు నీసాలు- ఈ వర్ష బుతువులో, నిండుతున్న కాలువల గలగల ధ్యనులు, అనందఫు గుహలో వినవచ్చే కిలకిల ధ్వనులు శః వర్ష బురువులో, కొట్టుకుపోతున్న పూరిగుడిసెలం ” సమాజవు వరదలో కొట్టి వేయబడ్డ జీవితనావలు-= ఈ శరదృతువులో, శాసిన వెన్నెల వెండి వెలుగులు వవజీవితవు బాటపవై వరచిన జొండుము,ల్లెలు-=

(శ) య్‌!

కవిశ ఈ శరదృతువులో ఎండిన బుకదమధ్య వసీవాడిన కలువలు, ఎండి యెదలోపల వలిగిన నిర్మల స్కృతులం- ఈ హేమంఠతంలో, రాలుతున్న రంగోలీ మంచు ముత్యాలు అనందపు టాకాశొన మెరసిన తణికావేశాలం- ఈ హేవంఠంలో, వేస్తున్న తొలకరి భ్‌ గ్న వృాదయాననికి వగలని వగుళ్ళుం ఈ శిశిరంలో మోడునారిన

-ట్తీల్లై

కవిత చెట్ల బజీవిళాలు, పాత జీవితవు ఆడారి వరికించిన వరావయాలం= ఈ శిశిరంలో, రాలిన పండుటాకుల వసిడీ కువ్పలు, లోశాన మనిపీ రాల్చిన అనుళవాల దిబ్బలు 1 ఇ వ!

ధ్వని! కె, శివారెడ్డి వికుస్తుంశు చూడలేను అది కుక్కవీల్లే కోతిపిలే మురికివీ లే నూళలపిల్లే మాదిగవిల్లే -- గుండె లవిశేట్టు అ వీల్ల వీడుస్తుంళు నా గుండెలు వగిలిపోతున్నాయి-- కళ్ళు అ _ర్వరవం వింటున్నాయి చర్మం విషాదాన్ని స్పర్శిస్తుంది ఆవేదజే ఆంఠర్ల య- వ్‌ీడుస్తుంళు మూడ లేను= భూమి పొరల్నుంచి పొొణాలుపోయీ మూలుగు ఎక్కడో నొంతు విసికినట్లు మరెక్కడో గుండెల్లో పొడిచినట్లు- ల!

కవిళ ఎముకల్ని తోలర్త కింద వండి చేస్తున్నట్లు ఒళ సుదీర్థ్స విపాదగీతం వడుస్తుంకు చూడలేను ఆది చీమే అ ఇనువ పాదంకింద వడి వొట్టవగిలి విలవిలల్లాడుతుంళు అ గోడపక్కఒ ఆ కుమ్లుడాని కూతు ఆకలితో అటమటిస్తుం కే విశ్వం క త్తం వసివీల్ల గా నా కళ్ళల్లో దుఃఖసోంది, ఖః శీర్‌

లలి ధ ర్త సూక్ష్మ ౦ ఎవి జయ మరూర్తి (అ) నాగరికంగా నవన్వాలనివిసోంది 1 అంచ నవ్వలేక వడ్వాలనివిస్తోంది 1 (| అటుపిక్క- చూసే దీపశిఖలళోసం జాడుతీశే శఅభాలం అ శలభాలను వెంటబడి వేటాదే శరటాలం ఇటున)క్క_ వించే కజేళాల్లోని కరకుగుండెల అట్టహాసాలు క ళాళచూన్య వస కంశాళాల అక్రందనలం అటూ ఇటూ కలివి (చవిచూ స్తే కొండనాలిక్కి. కబుకందించ లేని జీతాలు అస్తాపేమెంట్లకు అందని ఊవిరుల్లాంటి జవిశాలు ఇంకా, ఇంకా ధరల శాశెట్తు ధర్నాల దొమి్మి్గిలు అపాత్రుల అధికారాలు త్య

కవిత

అన్యోన్యుల ఆవనమ్ము కాలు ఆశల ఆంతరితోలం అవేళాల అశనిపాళాలు మొక్కు-బళ్ళ వరీతలం దిక్కు.మాలినబ)తుకులం అన్నీ, ఇలాంటి వెన్నో నాశవాన్ని నాగబంధంలో బిగించి నిశీధినీ సీవోరాన్నీ కలివీ నిలిపి నర్తిస్తూంళు, మూటలు ముడివేసిన ముదిగారాలెన్నో ముసి ముసి నవ్వులతో మురీసిపోతున్నాయి 1 మాటలు రాని మూగజీవా లెన్నో మాశాభినయంతో మందగిస్తున్నాయి | శలత చెందిన కవివృదయా లెన్నో కవాటాలు తెరచి కలావులుం జల్లుతున్నాయి 1 1- ఆయినా, ఇంత జరుగుతున్నా ఇను డుదయించబో యీ సమయం రానడంలేదు. ఇంగిరమునే ఇంధనం రగలడం లేదు, ఇలలో మెండివెలుగులు నిండడంలేదు శారణ౦ |

త్త

శవిఠ శాలక6ఠిక శానలికాస్తున్న కారాగారం శాలసృష్టం వినిపించని ధనుష్టంకారం శాలనేమిని శట్టువిడవని కాలచక)ం శాలధగ్గం కటినుండి లాగని కళలోరకుశారం ఇవన్నీ కలిసి కథభనంచేసే దొక్క_ళు 1- కాలకన్యక ఇంళా కళ్ళు "కరవ లేదు ! శార్తిశేయుడు ఇంకా కార్ముక మెత్తలేదు! | ఖ్‌ వ!

అల్లి ఈ వేళ దెయ్యం పట్టిన రోజు ఎాడా॥ పి, చిరంజీవినీ కంవరారి నింగిని చుక్కలు మెకస్తున్నాయి జేలను వువ్వులు మండుతున్నాయి చల్లగాలులు వీస్తున్నాయి నడిచేవాళ్ళ కాళ్ళు కాలుతున్నాయి ధరిత్రి వచ్చగా గింజలు రాలుసోంది కడుఫుల్లో గీ కారాలు సమృద్ధిఅయ్యాయి అఆ శచ్దైలు వినబడకుండా భజనలు శె పక్కించే కవనాలు జరుగుతున్నాయి శాలంమాతిం శారాలు మిరియాలూ నూకుతోంది ఈ వేళ చెయ్యం వట్టిన రోజు జుట్టు విరబోసుకుని నగ్నంగా రకపు జీ5ల కన్నులో వగ రాలచుటూ దివ్యత్వం నటిసూ లు జో | కనవాలం నృత్యం చేస్తున్నాయి జనం నిక్చేష్హలె వకల విశ్వాన్ని వరికించి చూస్తున్నారు ర! జ్జీవ్రి

కవిత

శాలం కడుపులోంచి వసో-దొళ కాంతి చేఖ

వైతన్యాన్ని విస్త్వంచి

ఉ కేజాన్ని పంచిపెకుతోంది.

జనం కదులుతున్నారు

"శీవటిరోజున లేస్తారు జనం

కత్తుల జండాలతో కవాతులు శేస్తూవస్తారు.

చుం మనుషులం |!

విశ్వానికి రతుకాలం !

గగనంలో చుక్క-లకి. ఫువ్వుల్లో "శేకులకి,

గాదెల్లో వంటలకీ వాగుల్లో బజలాలక్కి

ఈ ధరాతలాని కంతటికీ

మేమే అధినేతలం !

విశకృతాకారవు దయ్యాలని,

ఆకలిని, ఆవేదనలని,

లోళశానికి నట్టిన పీడలని

వదిలిస్రాం

మరి తలెత్సశుండా పాఠాళచరిత)॥ వంజేసొం

అ టారు,

శీవటితోోజున వస్తారు జనర

న్యాయల "భత ౦: శో సశుం-సనుళా బావుటాల కెగళేస్తూ

రణస్థలిక చేరుకుంటారు ళ్‌ శ్ర

జీవితం ఇంతేనా? --అక్కల బాబురావ్‌ ఒగ్క-క్కవ్వుకు కన్నులనిండా కన్నీరు మరొక్క_వ్వుడు అఆశలనింే వన్నీరు ళడలు బళ్ళూ బళ్ళు ఓడలూ 1 చీకటిలోపల వెలుతురు నీడలు పెలుకుకరులో శే చీకటి జూడలు 1 ముళ్ళు ఓండిన గతం గులాచిశేకుల భవివ్యత్తు భాతికవు నవ్వు మనసులో వీడువు సంతోవం సంరంభం చే సంతానం, సంటోభం | గో + రగా క చచ్చి ఫుట్టడం తయీేమోగానీ! క ఈ*-.- ? ళీ వుట్టి చచ్చేవరకు న్‌ వాహ్‌ జీవితమంతా యింకేనా 1$- సను శాబోలు ! ఇళ ర్‌1

నూనస వూజి _డా॥ చల్లా రాధాన్ఫష్ణ శ్శ్మ వైళ్యులేను మానసపూజి చెయ్య లేను విర్ణణోపాసన కళ్ళు మూసుశన్నంతనే కనివిసాయి భీకర దృశ్యాలు విసిపిస్తాయి వజేవో మూటలుం తలవు ఇెడిరిపోవు మనసు నిలపలేను అందువల్ల జీ ఇచీస్తాను బిగ్గరగా భజన చేస్తాను సగ్యణోపాసనం కొన్నాళ్ళ కినా తలవు నొకచోట నిలవగలుగుతానేమా 1 తునసు నొకడానివై మళ్ళించగలుగు కానే వెలా 1 ళ్‌ రీ2ై

స వగతం౦ కిరణ్‌ నేకు బేస్తున్న వని పావమో పుణ్యమో నాకు కెలీదు- కర్మఫలం శారణంగ జేను--

• బృనరవీిజననం వునరవీమరణం--- 1" ఏమో నాకు ెలీదు. దుండు కొండలు చలి గాడ్చులం బాళావరణం ఎలా వృంశునేం! శిశు జననమో కవ దహనవెోూ వీది ఎలా పోశేజీం! నాగది వీర్‌ కండివన్ల్‌ ది. ర్‌కీ

కవిత గుంజెలో కాదు బాకు వెన్నులో డిగింది- శాజకీయ చదరంగంలో పొవులు నెమ్మదిగా కదిలాయి; జీ నప్పుడు ఫుట్టానూ- పో_స్తమన్‌ ధైల్స్‌ ని నేను, శరావ్‌సి ఠతి ఒళ్ళు విరచినవుడు “ఎ బ్యూటిఫుల్‌ యంగ్‌ విడో” ఒళ్ళు మరచినపుడు నా వుయ్యాల వూగింది "జీను నిద్రపోయాను, సాధా సర్పదొష్ట అఖరి విట్లూర్పులో సమాబవు సరిహద్దు చివరినుండి కళ్ళు "కెరచీ చూశాను. ఈ జీవిత పునాడివైన వట్టిన పొకుడు చూశాను జారుతున్నా కాలుతీసి - ర్‌కీ

కవిత జూగ9 ల్తగ మరోమెట్టువెన టేశాను- భావి పొర ప్రొంగణంలో కిం కళ్ళు శొంచిన నాటినుండి మూస్తూనే వున్నాను * న్యాయం- ధర్ధుం మారుతుంటాయి= చునిమి.ని బట్టి నూరుతున్న కాలాన్ని బట్టి మంచీ- చెడూ, అవీ అంతే. ఒకళటి నిజం ఈ భూమి తడిసింది

• జెత్తురుతో, కాకుంళు కన్నీ భులతో * గౌతముడు బుగు డయినదీ మహావీరుడు జీరుడయినదీ ఇక్కడే - తరువారమపై తం రక్త మేరులై పారింది యక వేదిఠశముందు బలులు సాగింది లయిక్క-జే - ఈ భూమివై నేం ఆలనా డెవ్పుడో వర్పరిచార్జ వర్గాలు = నంభఘం సుస్థిక మై సాగింది ళొన్నాళ్ళు కతలు కావేపూలూ -- జు నువ్వా 1 జనా? -- చెంలివేశారు మాసాలు కీర్‌

కవిత మూనవర నూటగ మింగిలింది (దుర్భిణిలోచూసినా కనబడ లేదట) శాంత్‌--- దండయాత్రలు జ తృుయాత్రలు మూ గెలువు - ఓటమి జంటగ నడుస్తాయి ల! నడుస్తాయి నాగరికత అచార వ్గవపహో రాలు ఒళవై వునుండి మరోవై ఫుకి ఆవై వునుండి ఈవె పుకి శీ మహాసముద)సంగ నుం " జరిగిం దెవుడు 1 వునం నునం సోదరులం అయితే నేం రాజ్యం పీఠ భోబ్యం(ట) ఒశళరిశే ఆది ఇెంజాలి మరి. పిల్లులు = కోతి కథ సీకు కెలయస, కోతీ రాజువుతుంది. ఆది వనమెల్ల "పరిచింది, అతశయకునూరు లెందరో పోయారు క్‌

కఏళ6 అఖరికి వీదయం-లా శాల్చిపోయింది కోతి అన్న దమ్ములు విడిపోయారు మరి “దడ భాగ్రతం) “* ఈ భూమి నొవ్పది శాసీ వ)జలుం జదవారు” 4 అజ్ఞాన తిమిగావళి తుడిముటించాలని న్‌ జీనూ చిక దీపం ముట్టించాను స! నా బ్డానాన్ని వ /వంచానికి వంచాను.” అన్ను లలాగేీ చెబుతుంది రను సత్య వాక్‌ ఎరిపొలకు రాలం, నాటినుండి నేటివరకు ఇదీ నాకథ ఇలాగో సాగింది=- వివంచమంతా శూన్యంగ ళూన్యంగ కనివీంచిండి ఆధ్యాత్మికం౦గ వైతికంగ (0) త్రీ

కవిత ఎలా అనుకుంకు అలా దిగజారింది సమాజం వీది సమాజం ॥ - వవి॥ విఘంటువులో ని “మంచి”! వ్యతి శేకాలన్నీ కలువు.

ఈ మనసు శూన్యం

ఎండని వెన్నెల

చలిని వెచ్చదనం

జేయగలదది --

అది ఏర్‌ కండిషన్డ్‌ శః హృదయం స్పందన లేనిది ఆశ్ర)ందన వినలేనిది శేరింఠలు వినలేదది శరాతిలా ఎలా మారిందో - వశరా! మికు అెలి*ీ వుండాలి ఎందుకం కు “జీ నెవరై శే జేం ఊగు విా ఊళలీఎా”

ల క్‌ఫ

గది =అందగంటి శ్రీకాంతశర్మ నేను ఫుట్టినవేళ - గది చరాగది == గోడలు కలది, కశలువుల వెనక చాగునటది; నలుచదరవు శూన్యరవాస్యనిథి - వి వయస్సుతో ఎదిగిన వేళ అది నన్ను చుట్టినది అ ద్య్వంజ్వాలను అలవరచినది “కల” దరచివది మో అలోచనకూ, అచరణళూ నడుము చలన వై తవ్య రేఖను వర్సరచివది - క్రి

కవిఠత సమష్టీ, ఆత్మన వ్యష్లిశరీరంవలె సమాజంనుంచి నన్ను "జీక్పరచినది - అందు"శే లోకాన్ని $టికీనుంచే భరాడగలను = అలోచనను వ్య క్షీత్వంతో విభజించి, అవసరంతో హౌాద్చవేయగలను పరిథిలో ఇరుక్కున్న కారణాన గదులనే గౌరవిస్తాను వ)తి అనుభా౭ికీ కదలి, వశాంఠంగా తలువులు వేసుకొని వెక్కీ. వెక్కి. వడుస్తాను, నవ్వులాను-ా అవ్వుడు గది, నా మది -=

ఖా జీను మరణిస్తున్న వేళ, గది తలువులు లేనిది ? తలఫవులు కూలినది; స్పర్శకు అతీఠ మైనది ఆజా

60

కవిత అప్పుడు నేను అనందాన్ని వెలుగులో, దుఃఖాన్ని చీకటిలో ఆలోచనలను ళూన్యంలో, విడిచేసి, అ హాలిన గది యిటుకల ఛిధిలాలనుంచి నడచి-- అణగణువ్రల, వరమాణువుల రోదసినంకా నిండిపోకతాను == శ గది మన భావనది = లోవలకు జేకునేస్‌ మునది-ా అంతాన మిగిలేది మొనసమాధి-జా చానిని వరిశోధకులు పగలనొడి తే కనిపించేవి వినివీంబేవి మూలుగులు .... మన నుకాలుగులుం.* ఛి న!

గతంలోకి స్వగతం ఎవేగుంట మోహన్‌ పసాద్‌ విజుటీ గగనం అంకా గతుకులు గతుకులు మబ్బుల కంకర రాళ్ళ గుట్టలు గుట్టలం చకఏ9౦ కింద కుక్కవిల్ల చచ్చి మేభుం మొబోన వెల్తురు చిమ్మిందిం ఆ ర్తనాజాలు అంతరిత్‌ గీతాలు సీశీ కూ మెరీనాలీచినించి వీచే చలి ఎవుడో చచ్చిపోయిన భావాన్ని చీల్చుతుంది సీశీసి రాశాసి రాశాశళి కసిగా చచ్చిన కుక్కపిల్ల కార్చిన చీములా భూస్తుంటిం వైనించి చరూసాను నేను వర్తులొ కార పర్వతాన్ని ముక్కు. చీదుకొంటూన్న వృకతాల్ని జీలంకా నీటితో అలికిన సరస్సుల్ని. శరమేదో లెగి వివహించే నదులు ఆకలిగొన్న సముదివు టావిరి పొగలం ఆరణ్యాన్ని చవ్పరిసోన్న నిపునాల్క- ల కొరడాలు రుళిపిసోన్న కొండగొలులం ట్‌

కవిత ఇనవ పళువులా వొంగన్న ఒంతేన ఈ గతుకల రవాదాకిమోవ ఉలి పూవూవంటి ఓ సూర్యనారాయణా మల్లి పూవూవంటి శ్రీసూర్యనాకాయణా నా టాక్సీ నడవదుగాక నడవదు నువ్వు మేల్కొన్నాకాడా. జనం టాక్సీకోసం అకాళానిశేసి చూడరు, సూర్య రధం కోసం చూస్తారుగాని దుఃఖ వథం కోసం భూడరు. ఇళ మూనూ జనం జనం తప్పెట్లూ కాళాలూ చెట్టి దమ్‌ మారో దమ్‌లు ళొట్టి ఓ గుక్కెడు తీర్థం వుచ్చుకొని చుక్కా-డు పీతరంపీలి న కీ బ్ర నిదర కౌరుగుకాడ, ఈ వియాస నాు కెలును తూలుతూ మోగుతున్న కారుజోరన్ల కి లతెలుసు, చలి వక్యాల్ని కప్పుళొనే మొగ్గలి! తెలుసు, 438

కవిత జనం ేరువడి చీలి ఒకడిళొకడు నూరుకోట్ల సంవత్సరాలకికూడ కన్పించక చెక్క డో కన్పించకనే విన్సించే సితార్‌ వవ్వుల బుడగలు వగుల్లూండగ నగరం కూడలిలో వాడావిడిగా గతంలోకి మొవాం దించేసుకొని తివ్వుక పోయి సందులోని అననుభూత ఠహస్యాంత ర్యా అను చేర తవు పాఠకుల ద ర్వాజూలను జ్యాలలైై కాల్చి గడిలో వదవహోారు ఎమ్‌ఎమ్‌బూమ లు వేసుకొని టి వి, చూసో వానీపెకుసుకొని గుక్క- తిరక్కుండా కనర్తాటక గీశం నముల్తూ మధ్యమధ్యన జర్దా ఊసో లండన్‌ నించి ఆలలమిద కేలివచ్చిన పొయి[టీ రజితోత్సవ సంచిక వుటలకు పసువు సుగంధపఫవు ళుభచిహ్నోలు ఫవులుముతూ వీలి చారిక లయి | ఎండిపోయి తజేనా కన్సించక అవిరయిపోయి ఇళ మిరంతే ఎన్నటికీ వహనాయి వడఫవులో జీనో

604

కవిత మూిలోళం నూలోకం శో ళాన్నంతా అలోకీసోన్నాను, శాంతివనంలోనూ లేదు [వకాంతి వుళాంతి నగరంలోనూ లేదు కాంతి తణతకానికీ నిశ్శబ్ద నిశేేశి వెక్కుతూండగా ఎక్టడో ఓ మెట్టు పుటుక్కున వికగింది ఈ టాక్సీ కూడలిలో వడ్డా, ఇవాళ పాసింబర్లైవరూ దొరిశేట్టులేరు. జనం పదుకొసీ వక్క_కుతిరిగీ నిద)లో కలవనరించీ మెలితిరిగ్‌ శళవళపడీ కన్నీరు కార్చీ మెడలోని విరదండ ారుకిజేసి జండా రెనరెవలా! ష్‌ నాకోసం చూస్తారు అకాశంశేని చూసారు శారుళోసం భౌతిక వావిస్తవికతలోంచి ఆదర్శ నా_స్త్పవికతకోసం చూస్తారు చూస్తారు సూర్యరథంళోసం, (9) 65

కవిత జీను వుట్టటమే వోరనుళొడ్తూ స్తీింగ్‌ మెళ్ళో వేసుకొని వుట్టానుం ఏదో కశాంతికూడ చేయించారు అందుకని. నాకు అరికాల్లో దురద, అక్సిలరేటర్‌ మిద ఏదన్నా నోబుపెట్టు కళ్ళుమూసుకొని చెప్తానది రూపాయో రెండో శిభ్ళీ గాని అంటి సే నా పాదం వండిపోతుంది. జర్నీ వేసొచ్చిన సాయంకాలానికి క దుపవుకి రావీడికి ఉక్క! వేడికి దూరాన్ని కార్పెట్లా చుట్టిన కండరాల కదలి1॥ నెప్పిని తీవుని ఓక్బుళోలేక ఓ ెన్లేసుకొని వాాణాచారం వడాంలా వాయొనెట్‌ ఎ శ్లేసి వెన్నెల విరిసిన విశాలాకాళం కింద శారూ విడ్రిస్తుంది. ఉషోదయానికి క్షీ నరుకు రాాడు వేపవుల్లతో వళ్ళు తోముకుంటూ అశీలాల నూనె చీకిన తువ్వాలుతో శారు కంటిన చీకటి మరకల్ని తుడుస్తాడుం ఎక్కడ్నించి తేస్తాడో మల్లెపూల అగరొత్తులు కొబ్బరికాయలు,

66

కవిత శారు చాఎసి దీవించే ఆంజ శేయస్వామి జొమ్ముకి గుచ్చుళొన్న చిరుదీవవు వెల్లు్లో ఆరహేయి మద్దు విట్టుళాంటాడు స్పీడోమిటరు మాస్తాడు గోజూ అవంతంలోంచి తొమి ది వేల తొమ్మిదిమైళ్ళు తీసివే సే సిగ్గా ఇంకెన్ని | కట్టిన నిమ్మ శౌయగాని ఎండి రాలుంజేమో నెంబకు శేటునుండి చాడు బూకులు తిన్చ మాట్లాడడు మనం మాట్లాజేదంతా మానంళోసం పోట్లాడుకొ నేది సౌమనస్యంకోసం శాలాన్ని దూరంతో సాచ్చ వేసి దూరాన్ని శాలంతో భాగారించి “రంటీనీ జీవన్శర శాలతో కూడి క్రీ్‌నకు కుర్రాడు జన్నలోన్‌ మరణేచనీ మృత్యువులోని నమమశా రాన్నీ బూతుల్లో చెప్తాడు, దూరం అంతీముయిన చోట శాలం సిలిచిపోయిన నిదిలో రమ్మూూ కోళోకోల కలగలుస్తుంది, కట

కవిళ తొలి శికువు వేసిన శేకాా సీ బండినెంబ కెంత శ్రీ నర్‌ కుర్యాడు ఒట్టి ఎగ్జాన్న్‌వెప్‌ చాడి నుఖం నలువు, కళ్ళు కారునలువు ఇకాదు శాదు వాకు ఎగ్జిస్టెన్‌ ఎవైప్‌ కూడ. సీ నా పియాణాల అంతిమ చికలిమోంచి వొచ్చే శావుక్లు గమగతున్న పొగ॥క కీ నరుకురాడి ముఖం పొగ చరారింది సీ సి. బుశ్కీ-దని ఎవరడుగుతారు నాడ గాళ ఇంకా నిన్నూ సన్నూ | ( ఆకాశవాణి పొజన్యంతో ్స ళో 68

రివైజ్‌ డ్‌ సిలబస్‌ ట్‌, గోపీకృష్ణ

అమెరిశాలో ఆయుధాలు వండును

ఇండియాలో ఉద్యమాలు వండవు |

చ మార్క్‌్స్సా వీ వంగిల్సొ

వం మార్పులు తెచ్చారు ॥

మాసవజాతి మనస్తత్వ విశాసం ఇంకా

జాస్విన్‌ మొదటి అభ్యాయంలో నే ఉంది!

కపువడి గాంధీయులు నిర్మించిన

స్వరాజ్య జపూధానికి

కల్లుతా)గి బ్రాందీయాలు రంగులు వేస్తున్నారు

వంహాక వులముధ్న వై మమ్యూలు

చల్లారి కే మిగిలే జేమిటి 1

మెరీనా బీచ్‌ మాద

శాళీ సీసాలు, కాలిన బూడిద 1!

యోధులు తవస్సు చేసిన వర్వతంమిద

తిరిగ వివేకరహిత భారతీయాత్మ 1

అంధ) సాహితీశ్నేత విమవృకం

సరస్వతి శంట్లో ఫువ్వు పూసింది [1 ఖ్‌ ఇ

కారం

--యం. కె సుగమ్‌ బాబు నాకు కతెలుసులా సీకు కారంమిద మోజు! అయినా చెప్పడానికి భయం !! ఎన్నా ళ్ళీ చప్పీడీ జీవితం గానుగౌద్దులా ఈడుస్తాన్‌ వెవ్చు 1 భయం చావుకన్నా నికృష్ట మైందని నీకూ కెలుసు! అందుశీాా రక్తం పొంగే ఈ వయసులోనైనా గుండెవివ్పి గట్టిగా మాట్లాడం నేర్చుకో 1 లేకుంచేలా శఫుసీ పిల్ల లక్కూ- జా మూట 'వెగలదు-- వాళ్ళూంా ఈ చప్పిడి బితుకు బితక లేక వై! అడిగే ధైర్యంలేక

గ

కవిత

జేబులో తేబురుమూాల్లా ఆలోచనల్ని అంగట్లోనే కుక్కుకొని ఈసుకోమని చసారు! శాబట్టిలా కనీసం తండ్రిగా ఆ భావదైతన్యం బిడ్డల అలోచనల్లో యొలకి త్తించాలంళే ఎల నువ్వు గొంళు విప్పాలి ! ఇవాళ - నిజాన్ని నిర్భయంగా ఇప్పాలి 1

ఖో

జ

ఆ.కా౦క్ర జను ఎకాలే పల్లి యోగేశ్వరరావు న. ఈళ౭ి జఇొధలతో ఎండి బీడై తవీంచే జీవితం విజ్ఞానం చిలకరించే శృతిమవన్షాన్ని హర్షించదు, కోరికల గాలిపటాన్ని ఎగ శేసుకున్న జీవితం చలనచిళా్రాల రంగుల కలల్ని కలహించదుం టునను వెంసవిన నుధురోవోలం కథలు విసిరిన వణయఘట్టాలతో తృ చి చెందవు. ప్వాన్నిక వలయాలలో ఊగ యావన యవనికలం కట్నాల 'ెనుగాలికి తొలగవు, విశ్వవిద్యాలయ అంగళ్ళల్తో అమ్మే వట్టాలు మనుగడని పొట్లం కట్టుకోడానికికూడా వనికి రావు. ఆలో చనలమధ్య అలమటించే నూనవజాతి విషాద మందవోసాల అెరలనుండి అంటున్నది. సుఖాన్ని వంచగల విజ్ఞానం కావాలని శనీసావనరాలు తీర్చే విభుతకావాలని 72

కవిత

మనసులొమాత) మే కాళ, మందిలో ఒకరై. చిత్యతంగామెలిగో రచయిత కావాలని చట్టాల శాగిళవు పొరల్లో నిదురించే సంస్కరణలు కాక -- నై తికసంస్క రణ కావాలని, ఇవన్నీ -- అందిననాజే ఆక విత నొంతుపెగిలి వెలికివస్తుంది 1 ఇవన్నీ పొందిననాజే మూనవిత గుండెల్ని నిండుగా వలకరి స్తుంది !

ఖః (10 73

ఏం వునుషులు మిరు * అఆ ౦ంజ నేయ మూర్తి వీం మనువులు మిరు! ఎందు కిలా అయ్యారు | ఒశవ్వుడు అనుకున్నాను జీను మిరు మవోత్ళునకు వారసులని మానవల్వేవు విలువలు లేలిసినవా రని వంచన లెరుగని మనుములని దివకరునినుండీి జూరిపడ్డ 'వెల్తుపుముక్క. లని హిమకరునినుండి లెగివడ్డ చల్ల నిముస్క లని మిోవి--- జిలేడ.లాంటి ఉల్ల ములని ఉమ్మె త్తలాంటి బతుకులని, ఇవుకు లెలుసుకున్నాను, నేను. మిరులా లేని పూసిన కత్తులలాంటి వారని లోన విషవుకిత్తు లంన్న వొరని వటవగలే వదిముందిని దోచుకునేవారిని పాలశవర్ల్షంలో భేరి పతపాతిం చూవీంబేవారని అయినా, నేను ళో ళీది. మి మనసులలోని రాతసగ్యం మసిపోవాలని, ఈ అణువణువునా కాంతి అన్ఫుకంలా కురవాలని ఈ జాతి అనంత మై సల్లవాలని, గ

చకనేవిపాట గుత్తికొండ సుబ్బారావు నియమంలేని ప్వాతంక్యానికి నిజాయితీ లేసి పాలన చిహ్నం నిజాయితీ లేని పాలనకు అసమర్థుఅ ఆధి శారం చిహ్నం అసమష్థల ఆధికారాసనికి కంటువడిన వ)గతి చిహ్నం కంటువడిన వ)గతిక నిరంత రాందోళన చిహ్నం నిరంత రాందోళనకు మూయబడిన పారశాల చిహ్నం చూూయబడిన పాఠ శాలకు విద్యాస్థల అక్డ్హూనం చివ్నా౦ విద్వాస్థల ఆక్షానానికి అర్థం లేని అలజడి చిహ్నా౦ అర్థంలేని అలజడికి అగిపోయిన వెళ్ళు చిహ్నం గ!

కవిత

ఆగిపోయిన నెళ్ళకు

స్వార్థవరుల దుండగాలు చిహ్నం

స్వార్థవరుల దుండగాలకు

దగ్ధ మైన బస్సులు చిహ్న౦

దగ్ధమైన బస్సులకు

అధినేతల అసమర్థ త చిన్నాం

అధినేతల ఆసమర్థతకు

అమాయకుల పొ్రొొణబలి చివ్నాం

అమాయకుల పాొొణబలి!

నిజాయితీలేని పాలన చివ్నాం

విజాయితీలేని పాలనకు

అసమర్థుల అధి కారం చిన్నాం

ఆసమద్ధల అధికారానికి

నియనుంలేని స్వాఠం్యత్యం చిన్నాం శః ౮

కవిత

మనసులోమాత ) మే కాక, మండిలో ఒకరై వత్య తంగా మెలిగ రచయిత కావాలని

చట్టాల కాగికపు పొరల్లో నిదురించే సంన్క-రణలు కాక -- నైతిక సంస్క రణ శానాలని, ఇవన్నీ - అందిననాడే

“క్ర ల్రిత్రం నొంత్రు ఇెగిలి వెలికవస్తుంది !

ఇవన్నీ పొందిననాజే

మూనవిత గుండెల్ని నిండుగా వలకరి స్తుంది ||

ళ్‌

(8) 78

ఏం వునుషులం విరారు * ఎ=ఆ౦ంజ నేయ మూర్తి వీం మనుషులు విాారు। ఎందు కిలా అయ్యారు | ఒకవ్వుడు అనుకున్నాను నేను మిీారు-ాా మహాత్మునకు చవారసులని మాసవల్వఫు విలువలు లెలిసినవా-రని వంచన లెరుగని మనువులని దినక రునినుండి జూరిపడ్డ టవెల్తుకుముక్క లని హిమకరునినుండి 'లెగివడ్డ చల్ల నిముక్క- లని, మిావి-- జిలేకలాంటి ఉల్ల ములని ఉమ్మె త్తలాంటి బతుకులని, ఇవుకు లెలుసుకున్నాను, నేను. మిరు-ా కేనె పూసిన కత్తులలాంటి వారని లోన వివఫుకిత్తు లున్న వారని వటవగ లే వదిమందిని దోచుకునేవాంని పాలకవర్గంలో భేరి పశతపాతిం చూూపీంచేవారని అయినా, నేను ళో ళీది, మూ మనసులలోని రాతుసగ్యం మాసిపోవాలని, ఈ అణువణువునా శాంతి అమృతంలా కురవాలని ఈ జాతి అనంతమై సలవాలని, ఖ్‌

చక నేమిపాట అల్‌ గత్తికొండ సుబ్బారావు వియమంలేని స్వాతం త్యానిక నిజాయితీ లేని పాలన చివ్నాం నిజాయితీ లేని పాలనకు అసమస్థుఅ అధికారం చిహ్నాం అసమకద్ధల అధికారానికి కంటువడిన ప్రగతి చివ్నాం కుంటువడీన వ)గతి॥ నిరంత రాందోళన చిహ్నం నిరంత రాందోళనకు మూయబడిన పాఠశాల చివ్నాం మూయబడిన పాఠ శాలకు విద్యాస్థల అజ్ఞానం చిన్నాం విచ్వార్థల అజ్ఞానానికి అర్థంలేని అలజడి చిహ్నం అర్థంలేని అలజడికి అగిపోయిన రైళ్ళు చిహ్నం ట్‌!

కవిత

ఆగిపోయిన నై ళ్ళకు

స్వార్థవరుల దుండగాలు చిన్నాం

స్వార్థవరుల దుండగాలకు

దగ్ధ మైన బస్సులు చిహ్నం

దగ్ధ వైన బస్సులకు

అధినేతల అసమర్థ త చిన్నాం

అధినేతల అసమర్థతకు

అమాయకుల పొొణబలి చివ్నాం

అనూయకుల పా్రాణబలికీ

నిజాయితీలేని పాలన చిహ్నం

నిజాయిరీలేని పాలనకు

అసమర్థుల ఆధిశారం చివ్నాం

అసమర్థుల అధికారానికి

వనియనుం లేని స్వాఠంత్యం చిన్నాం కో క్‌గ్ర

నేసంచాదస్తం౦ అలీ యో -ాతిప్తురారి జీ స్తంనా నేస్తం వీమిటి సీ చాద_స్టం స్వాతం(త్యరి వచ్చిందని సంబరవడ్డావు ప్రగతి పంథాలు తా క్కు. జానున్నావు సను సమాది నిర్శాణం సాగుతుం దన్నాథ్ర సంభు సంన్క-రణ జరుగుతుం దన్నావు-- సీ అశయాలను, అదర్శాలను అలకించే దెవరు 1 అచరించే చెవరు క ళా

కవిళఠ చచ్చేది ఒకటి ఛశేది వేరొకటి అబే ఈనాటి మన పిగతి కల మతాలకు శావు లేదంటూనే కదువు కూటికి కూలి కొచ్చినవాడి కుల మతాల అరాలను విచవీంచేజే ఈనాటి నన సమాజం సంధు సంస్కరణ ఉరుతో వ)క్క వాడీని వృథ్వికి చేర్చి పబ్బం గడువుళోవటం ఈనాటి సితి మనిపీ. ఆశయం అకజే అవుతున్నాడు అందరికి అదర్శం అందుకే మార్చుకో సీ ఆశయం అలవరచుకో ఈ ఆదర్శం, ఆప్పుడే ఉంటాంది ఫీకు అభ్యుదయలి! ఛ్‌ ల!

ఉదయం శీలా వీ (శాజూ న వెల్లువలా కదులుతోన్న పదాతిదళం పాడాల శొక్కి డికి శీగి అకాశమంకతా ఎరగా అల్లుకున్న దుమ్ములోంచి విరుచుకుపడుతున్న అర్హిలరీ ఉేల్చిన ఫిరంగిగుళ్ళు ఎర)ని ఆశాశంలోకి దూసుకుఫోతోన్న కిరణాలు అవెనక నే విజయోత్సాహంతో శీవిగా ఇాతీ విరుచుకుని కదలివస్తున్నాడు విదయంలోంచి ఉదయించిన మవోవీకుడు సర్వసై న్యాధ్యతుడు హ్‌ సూర్యుడు 1 చీకటిని జయించి వెలుగును వితిస్థించి వగరంలో అడుగు వెడుతోన్న సూర్యుడి! ఇట్ల సిగల్లో ఇళ్ళ మూవుల్లో ఎర్రటి తోరణాలు వేలాడగట్టి స్వాగతం వలుకుతోంది - అప్పుడే నివిలేచిన నగరం | నగరంలో ఉదయానికి తార్కాణం గాలిలో ఎగిళలీ భజనల కోలాహలం అకాశవాణే నిలయంలో 7త్హి

కవిత

అవ్వుజే భజన మొదలైంది

మంతుల నిలయాల్లో సెతం

భజనల కోలావాలం పొరంభ మైంది

భ కులు మందలు మందలుగా వచ్చి బృందాలు బృంజాలుగా చీలి

గొంతు చించుకుని భజన్లు చేస్తున్నారు ముంజే పూజార్లకు నుడువులు బెల్లి స్తున్నారు 1 స్వావింవారి దర్శనార్థం భక్తులు పళీసి చిల్లర బేవ్రళ్ళుపైతం తరలివచ్చారు

మందీ మూర్చలంతో శ్రీవిగా బై శాయించి భజనకళూటాలకు అధ్వర్యం వహిస్తున్నారు 1 గర్భగుడి తలువు లింశా తెకవనేలేదు

బై టవ్వడే తొక్కిసలాట అరంభ మైంది భక్తుల కోర్కెలు లెక్కి. శే బండెడు రూపాయల్లో ఆవి లతలకు లతలు ! మూస్తుండగ నే తోడ్డ న్నీ చిగురువేసి శాస్సేవట్లోనే మొగ్గలుతొడిగి పూలంపూసి నగరం రంగులువరిచే బృంచావనంలావుంది వరినుళాలు చల్లే పూలవనంలావుంది నగరశరీరంలో డై )జీజీసికల్లోనూ కుళాయిగొటాల ధమనుల్లోనూ

ఈ ఉదయాన

తుళ్ళివడుతూ ఒక శే చై తన్యం [1

నేసంచాదసం అతి అజ -ాతిపురారి నేస్త,నాజేస్తం వమిటి నీ చాన సం స్వాతం(త్యం న్‌ వచ్చిందని సంబరవడ్డావు పుగతి పంథాలం తెక్క-చామన్నావు సమ సమాజ నిర్మాణం సాగుతుం దన్నావు నంభఘ సంస్కరణ జరుగుతుం దన్నావ్సా- సీ అశయాలను, అదర్శాలను ఆఅలకించే చెవరు 1 ఆచరించే టెనరు | ళా

కవిత చెప్పేది ఒకటి 'కీశీది వేరొకటి అజే ఈనాటి మన పిగతి కల నుతాలకు శావ్ర లేదంటూనే శదువు కూటికి కూలి కొచ్చినవాడి కుల మళాల ఆరాలను విచవీంచేజే ఈనాటి మన సమాజం సంఘ సంస్కరణ పేరుతో వక్క వాడిని వృథికి చేర్చ పబ్బం గడువుళోవటం ఈనాటి పితి మనిపీ. ఆశయం అరడే అవుతున్నాడు అందరికి ఆదర్శం అందుకే నూర్చుళో సీ ఆశయం అలవరచుకో ఈ అదర్శం ఆప్పుడే ఉంటుంది నీక అభ్యుదయం 1 ఖ్‌ ఫ్య

ఉదయు౦ శీలా వీరా జు వెలువలా కదులుతోన్న పదాతిదళం పాదాల తొక్కి డికి శేగి అకాశమంతా ఎరగా అల్లుకున్న దుమ్ములోంచి విరుచుకుపడుతున్న అర్గిలరీ ఉల్చిన ఫికంగిగుళ్ళు ఎర)ని ఆకాశంలో! దూసుకుపోతోన్న కిరణాలు అవెనక నే విజయోశ్స్చావాంతో రవిగా ఛాతీ వికుచుపని కదలివస్తున్నాడు విదకంలోంచి ఉదయించిన మహోపవీకుడు సర్వసై న్యాధ్యకుడు - సూర్యుడు 1 చీకటిని జయించి వెలుగును వితిస్టించి వగరంలో అడుగు పడుతోన్న సూర్యుడికీ చెట్ల సిగల్లో ఇళ్ళ మూవుల్లో ఎర్రటి తోరణాలు వేలాడగట్టి స్వాగతం వలుకుతోంది - అప్పుడే నివులేచిన నగరం 1 నగరంలో ఉదయానికి తార్కా.ణం గాలిలో ఎగిళశే భజనల కోలాహలం అకాశవాణి నిలయంలో 79

కవిత

అవ్వడే భజన మొదలైంది

మంతుల నిలయాల్లోనెతం

భజనల కోలాహలం పాారంభ మైంది

భ కులు మందలు మందలుగా వచ్చి బృందాలు బృండాలుగా చీలి

గొంతు చించుకుని భబన్లు చేస్తున్నారు ముంబే పూజూర్లకు ముడుపులు బెల్లి సున్నారు 1 స్వామివారి దర్శనార్థం భ కులు సెంేసరి చిల్లర జేవ్రళ్ళుమై తం తరలివచ్చారు

ముందీ మార్చలంతో శీవిగా బై ళాయించి భజబజనకూటాలకు అధ్వర్యం వహిస్తున్నారు 1 గర్భగుడి తలువు లింకా కెరవనేలేదు

ఖై టవ్వుడే తొక్కిసలాట ఆరంభ మైంది భకుల కోర్కెలు లెక్కి. శ్రే బండెడు రూపాయల్లో అవి లమీలకు లతలు 1 చూస్తుండగ నే రోడ్డ న్నీ చిగురు వేసి శాన్సేవట్లో నీ మొగ్గలుతొడిగి పూలుపూసి శగరం రంగులువరిచే బృంజణావనంలావుంది వరిమళాలుం చల్లే పూలవనంలావుంది నగరశరీరంలో డై )బీజీసికల్లోనూ కుళాయిగొటాల ధమనుల్లోనూ

ఈ ఉదయాన

తుళ్ళివడుతూ ఒకట చై త్యం [1

జో శాంతికుసువనూలు శ్రీపతి

వునుమల్లో మంచితనం చమురు నిండుకంది అవినీతి రుంరూమారుతం రాజనీతిని అరాచకం చేసోంది విశ్వనూసవ చ౦త) జ్యోతి కొడినటుతోండి- భయంకర వువంచమచోసంగ్రామసింబోల ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసాల మధ్య అది ఆకిపోనుంది. మేభావి మానవసదస్సు అధివత్యదావాంతో అణ్య(న్త్రు సమిధల చితి ఓర్చుతోంది- పావన మహోజ్జ్యల మానవత్వాన్ని నవనాంధోలో కాన పాతివట్టనుంది, అమెరికనులై న, అరబ్బులై న, రమ్యనుల్రైన, రంగానులై న, చైనీయులై న బవనీయాలై న ,ఇజేయులై క ఇండియనులై నొ, ఎవరైన కానీ స్థాగువులు కారు- పొణులే వారు - దయనీయులు సర్వమానవులార పకలవిజ్ఞానఖనులార 1 సాధువ్రలార 1! మేథావులార'! ముత్తువిడువండి మాటవినండి! (01) ప!

కవిత మాటలళందని మధు రానురాగాల ఉేవుచిహ్నోలం దగ్ధ మైపోనున్నాయి 1 పొత్తిళ్ళ పావలకు పాలిచ్చి లాలించే, మాలృర్యే వధు రానుభూతులు మట్టివాలు శానున్నాయి! సస్య శ్యామలమై, పచ్చనివైకులతో విచ్చిన వువ్యులతో వైదురవించే ఆండాల జగతునంతా భూవులేని మాటరాని నడువలేని కదలళేని మృతకశేబరాల వమకరుభూవింగా మూరివోనీక (డి! ఎన్నోపళ్ళు కష్టించి కన్టించి నిర్మించుకొన్న మానవకా సౌధాలు కూలదోోయనీకండి ! ముక్కు.వచ్చలారని మద్దుబిడ్డల లేతసొంతులపై మృత్యు చేపతీ కఠిన వదఘట్టనం వల్పనీకండి 1 విశ్వమానవళ ల్యాణానికి తోరణంకళట్టండి- విశ్వమానవచరిత) అఖండళజ్యోతిగా వెలుగొందనీయండి 1 మూనవుని చిరంజీవిగా దీవించండి, మూరణాస్తాల, అణ్వపస్రాల వోనూగ్నులు (వజ్వరిల్ల సికండి 1 అందరిలో [వీయనుందవోస ఇాంతికుసుమాలు విరలూయనసీయండి 1!

ళో

వో

వునరపి జనన౦,., రావ్‌ &ియాజి

అవుతాకాళవు వివణి వీఢుల్లో శారునుబ్బుల కాలాంగకులచేత అదృశ్యం చేయబడుతున్న నత కాల థావ్య రాసులదృశ్యం- అభికారవు గంగినోవులు ఎండుగడ్డి నెనురు వేస్తు-డగా చీకటిబజారుల్లో వెలుగుచూస్తున్న దొంగనోట్ల లాన్యం- అయిటేళ్ళ కోసారి అయిదురూపాయల కాశపడే ఇరవై అయి'జేళ్ళ పొరాకంవు నోట్ల ఆపహస్యం- --సామాన్యుణ్ణి సవాన కూన్యుణి చేస్తున్నాయి. నిరుడ్యోగవు గంటలు, అనారోగ్యవు తోజులుం, కరువు కాటశాల సంవత్సరాలు, ఆకలినంటలయుగాలు - శాలసర్పాలై కాళ్ళను పనవేమకాంటూంళు, నిదుమూత)ిలు మింగిన నేతలు నిర్లిన్నంగా వడివుం1, ఎడారిలో జారి తోచని బిడారిలా నడిసముద)ములో మునిగిపో యీ నాొవికుడిలా అగ్ని జ్యాలలమధ్య అహుతికానున్న అన్తునిలా

న!

కవిత కర సిద్ధాం శాలతో కడువు మొడ్చుళొంటూ త)ళంకు స్వర్షంలో మతిస్థినితం శోల్పోయి అశక్తురై విర క్తువై బితుకు భారం మోయలేక భూగర్భంలో ఆణుళక్సి ఉిలినచోటికి- "కెలియని లోతుల్లోకి తొక్క బడతున్నా “ధరలు లగ్గించడానిశీ వన్నులు వెంచుతున్నా”మన్నట్లా నుళ్ళీ మరునాడు ఫుస్తేందుశే వితిరోజూ మరణిస్తున్నాడు =

ళ్‌

రికీ

ఎ[రటినవ్వులు ఎ=-ద్రాశరథి అవి వాసన లేని వువ్వులు కావ ఇవి వెలుతురులేని దివ్వెలు శావ్ట ఇవి రంగల గాజు రవ్వలు అసలే కావు ఇవి న్యథిత జనావళి రుధిరాధరముల చిన్చరించిన య్యరటి నవ్వులు ! వ యోధ రాగొములమిోద జొలచంద) లేఖవంటి వక్రమునోవారములై న నఖతకా లసలే కావు దొంగ సన్యాసులు వేసుకున్న దోర కావి కుబుసాల్లో దోలూచులాజే సఎధ్యారుణ ద్యుతులు శౌవు ఈ నవ్వులు 85

కవిళ విబంధాలలో చదువ్రకని వబేనబే కలలు శనే- వ)భువుల శుకుటాలలోని వద్ధురాగ మణులు శాన్ట శంబోడీయా కదనంలో వియత్నాం నిలయంలో బంగ్లాబేశీ్‌ సరురంలో వోరుసలివీ చనిపోయిన వీ్‌కుల వృాఠక్క.మలాలివి 1 శ్రమజీవుల మేలెంచి దమననీతి సెదిరించి ఆనుశతణం పోరాజే అనేశ యువనాయకులం అశసాన యొగశేసిన విప్ప వ నన వళతాళ లివి! విజయానికి రాశ లివి 1! వి వుకుముకుాంమాల 86

క4 ౪17114 ఉ(ం108 01 ₹766 66 కళ 2/- ఇూబానోలొలొనొటోటోలోలోలొలోటొనొలొలోలొలోటొలిటిటొలో లోలో టిటోలోలొలోలిలిలిలోలిటోలొలో టిటో టాలోపోటొలొలోనొదాలానా. విడేడు శిఖరాల పుణ్యం తిరంముల రుచ్చి పరిమళాల్లో ఎంతో నాణ్యం కక్‌ తి రునుల ల! 10004408 వాలా వంకట? ౯0 లా 9౯౬ ౫౮1 90౪0౬ న ౧01 107 షో లే కటక షఇ64!10 శ్రే క 116 60566. గడా ౧౧౮ కాక, కూ! ౮౧1466 ₹16౪407 క! నను |] 111114 శోనగిసిలగషంగాలణ కణిక 7101441 101 ౧040ల 1000

సం జీర రోను? ఇ అ ఛాంలలుళున్లు. శై గోరావరి గట్టుమీద శ ం పయో టి మంచివాడి లై శ న. ో నలో చెడ్డ తనం శాత ఎదురు (పశ్న యులు నే పడినిముషాలు పోతకళాచి నాంజశివరావృ _ ఫళను టాపు చాటాపును త జసపై తస్యై (ప్రచురణలు రూః శ/. శూ హళాళ్లు సాన్లు వూస్తాపానాను

టం వ జ మాం స ము గ సఖ. కారత్‌ భాషా భూషణ్‌ జ? జో ర సాహితీ చైతన్య న్యా ల ల . సాంబశివరావు

ఇవన్నీ నావథలు దాదాపు 800 కథలు పై? నేను (వాసి వ్యఠికళల్గోనూ (౦ధాలుగానము. ప్రచురించాను అయితే కాలం మర్చులో కధా నంపుటులకు మార్కెటు తగింం కారణం పతివల్లో వాటిం చదవడం పుస్తకం ధఠ సామాన్యులకు అందుబాటులో లేఃపోవడం అందువల్ల నేను (ొ త్రమార్చు (పవేశ పెట్టాను

నా కథలు చిన్నవఎన్నగంధాఖఎగా రూ 8/- ధర దాటకుండా సామాన్య పాఠకుడికి అందుబాటులో వుండ"'లని జనదైతన్మ _పచురణగా దీన్ని వెలువరిస్తున్నాను ఇందులో కథలు ఉన్నాయి సామాన్య పౌరుడు తీరిక ఉన్న కొద్ది సమయంళో వారవ్మతిక కన్న ఆనందంగా ఈ కథలు చదివి హాయిగా అనుభూతి పొందవచ్చు _కధారచనా రీతులు, రఉియితలు

తెలుగుసం రసుపోరి. సఘ్గజపరిస్థితులు హృదయోన్నత భావ వ్వైతనభ్యట్థోన జికిసలాడడ్య్యాల్య ఈ కధలు చదివి ఆద రించండి వ] ఆజ్‌లణతో మరిన్ని సం పుటోల్ధైటేల్టువరిస్తాను

న! . న!

కార్యాలయలే వ. క 6-3-1906 ఇట్లు జాం ఎల ఏగగయరణ 1-8-1091 న్యూబోయిగూాడ “*ా -. 4 ప్రథమ ముదణ సికిం[దావాదు-8 పోన్‌ 784677 1000

రుుంకాయ క్ర జ 100 40. లంజంయంలా!. ల్లో