వత్తా లాలా న్‌ / ॥ ళా రిర్కెన్ట్యి (ఏ6 వనక

న్‌. 4. న థ్రీ ౪ గి 7 ॥ర్త ల. గి న్‌, // శ శ హటొలినో' స్త ,

పరిచయవా క్య ము

అధువి కాయ వాబ్మయములో చిన్న కథ (కళ్యుకనువా?౧ బలభత్తర్యమాన వాహినిలో ॥ లియురు ఎడ తెగకుండా (సకహీంచే సెలయేటి కాల్వఅవంటి చని ౦ంజాచిన్న కధలకు (పౌాకూఖ్యము కలిగినది. ఆెేకులు కఖాచాబ్మంక నృష్టింయం డుత్చావనోద్యను లై అభిషిక్త అగుటకు నిరంకరము కార ణాపీకము నుహెపించుచున్నా రు. ఈసమలకమున లావుణికలు కావ్య(పరొకోజువము, నీతిని ధర్మముఅను మారము ఉవలేశించుటు కాదనన్నీ సద్భృాదయులకు శేవలమా రసొనుభూతిని కలిగించుట 6వనిన్ని వప్పూకొకుచుండుటనే కాళ్య సృష్టికి నూర్‌ జాదర్శమాలు బరపల్గుదేరినవి. మానవునికి తనజీవితమాందు తణవమణమాను 'కఅంసుచున్న. వివిధానుభభమాలు మరచిపోవుట లేర జే (బదుకు దుఃఖ ఫెజరమగూాచున్న ది. ఇట్టి మరఫులేజండ వివిధానుళభనులందతి సత్యము, సౌందర్యము, మాధుర్యము నిత్యము హృదయానికి ఈగులునఖ తే జీవికి ఆనందము కలంగుచుండును. ఇట్టితరిని. జీవికి వూర్వానుభభములం చఅంవువకు తెచ్చి నిరంకర నూనందనాను తనివితీర ననుభవింప జేయగ ఆది చొక్క. చిన్నకథధయె! కావున శకకలదోహద[8యలఅతో *ెరోన ఆరామ పున్చరంయయ్యగంథధమును లోలిన పౌరాణిక ₹ధఆవ లిగా “స్వేచ్చగా అడవిని "పిరి% పూచిన వూఅకెత్తావివలె నల్లికలు వాయావళమున వ్యాపించదు నసీశాలపు కథావాబ్మ యను .నర్వవిధముల నుత్కేల్చెన్ట మైనది. ఆంధకఖా వాబ్బయమానందు (శొత్తపోశలు పోయి, నూతన విధకథారచనానళలంబీం చిన ఈ మానిమాణిళ్యం నరసీంవారావురిని చారి కథలనుణాడ నాం అతోళము కొంఠతేళణ కరగదురుణాని తారి కళారచదశాైైఫుతిని కఖా పామ్మకిని కౌగుగా వరిశిలించి యానందించిక వా రరుడుగా నుశ్నారు, కథలం వెప్పుటుంపంటేమి, (వాయాటంయపంజేమి అనగా చన్మపదర్భనమూ

గ్‌ ॥ *కందును, కస్తునిర్మాణను ందును, భోవకల్ప? యందును కొంతవిళేష శన్నిది. దానికే లావ.ణికలు మెచ్చుకొనుచు. ఛాతుర్యమనియు శిల తునియి. వైఫుణ్మమనీయు? (బళంసీంతిరుం అయ్యాది యొక్కొ-8॥-నియం ఊొక్య-విధమగి ముందువ. మని ఎరినీంహారెవు గార ॥థనముం దొక విధ: .... మైన్‌ విశేషమున్నది. అది యిట్టిదని నులభిము గా నర్వచింప లీవణ నరసింహా రాను గారు సాహీతీవమిత్రి వళ్య్యుల.. పాహితీమమిాి యొఃటి 4 శ్రపోకడలబోయి, అంధ్రమునిందు రసోచితముల.నః, మినోవారములు నగు నానావిధమ.లగు కొన్యిముఅను రచించి ఛాషళ మవోప కారము వేసినది. -మితివాి యాదగ్శ్భ ఎలు, అంధ ళలోకము”గల (పతి రినజ్హాని వృూదయమి నందును తఅళెకులించుకే యున్నవి. అట్టి సమితీ పభ్యులగు వరనీంవో రోవుగాలిని గూర్చు యొక్క.త నతనంబనిలేదు. వీరి క ధం౦దును ఓం సోదరాఅ కామ్యరచనియ౦దువతె రమకి విధమైన సఖ్యత, నూ ధూ్య్యూమూం మారును లొల.కుదుండదు. ను, నరసీంవోకావుగారు. తొడికథవలకం౦ంకె నొటి 5:డు విషజుమబుల మరి మించుక పగల్భులు, వీవు తమ కథాభస్తుత్చును నిల్యసంపాంకి జీవ వమునుండి. లొని 8 దువేర్చుతో ఫయోగి తురు. వారు. చిర్రించూ పొరలు, నిగ్మీంచు రంగముల., మనమా నిశ్యము శాంచుచుండును. ఆటంణ వను బాటియం డొః వింత వగాధుగ్యకు చిప్పలు చుండును వారిప్మొలిఅను “అనుదినమును, ఎల్లెదఅను మునము తారనీల్లుదుము. గురుజాడ అప్పారాయ *క్రవిశేఖరుని ష్మాతి లెట్టు ఆమృకముఅయి (పతిషణము నునశిట్లు కనబడం -... శున్నవో మనకథకుని ప్యొరల.గూడ నమ. ఈవిషయమున వీరిని పెద్ద "అతో జోల్చితినని యనుకొన నక్కం-రలేదు. , గిరికోము, మధురవ-ణి, అన్ని "శో కావుధాన్లు, రామప్పంతులు మూన్నగుకారట్లో, మునకథకుని వెంక ఇటాశు, కాంఠేమా, శర్యద కేఖరము, నల్లకోటు గం శాధరంశారున్న్న అహమ్హైం *ఫీరి కథానిక మున నూతనరుచు లూరుచుండును. వీరి కధలను జరు -భున్న పుడు మనము నిత్మిజీవిరమ వందున్న ళ్లు భాపింతును. ఆండిలి కథా | ఇఉాంకకునితో మనకు ఎజుమిరక యుండదు. కథానాయికియిగు ౯"౧తఎుతో

క్ర చనల (శొక్తీ యసపించదు. లమెకు మనకు నదుకు చంభునూక టీనో యూచా-చీర శిఆలుండవ. అమె మన ళాంతచేు' నరసింతోళావు నా పమచుడంపతులు, జారి | కొత్తి కాప్రురమాలు జెక్పటిక పుడు ముగ్ధలగు ఇబ్బడి యు కువకుల డాంపర్య శోభాపరిమిళములనూ. అెదజల్లుచుండంను.. వాలి 'ీపౌ,కల, అందు ముఖ్యముగ కాంకీము వారికార్మిపకులుు సోసవల్గాక ములు, మనోజ్ఞ ములుగ నుంకునుు మంచె+మన్నను మజిఫునకురామ్తు శాంచం:, పేమ మాట ళంనవరును జూ+రశమును గలిగి యెంనో ముచ్చుణు "గొల్పుమండు కుం పొవకుడు అమెకు మగచి యొక త+మైన నుందజాలడం, శ్రీసా,తల విర్మింయటలో వరకింవోరావు కారిక సౌ బు. శేయీల కాంతర వంటే శ్రీం బార్నణా బవయనోరని పురుషు పొఠకుడుంయిడలి నాయూ-హ వాను క'ంచంచుటే (నణయమగ్ధ భాగ గాఖ-డి నంనాగంలో అఎంధనాలి వంఖొార్తను నా (సోలవలెననము. కుతూవాలముందని నదువిరి యుండచని చెప్ప సావానీంతును. వరనీ ,వోకావు గారి శకూటల కంకుకంళు _వాతెలగ౧కు వనుత్కాాగమా జెల్లివిరి ముచుండు శ. ఇయ్యగి వారి కంకుగల (ప న్యేక ఏికేనముం.. వాయ మాటలాడు దున్న ఫుడు. సిగ్గు వత శాలోలు. చనుత్యా-గయి మగుగుఇడే యుండుము. లేఖిని చేక బట్టినపుడు మతము ఆయ్యు” క చేనవవచునుం నీకు వాడుక థావలో కథలు (నాయుకుకు ఇయు కొం సాగక - గూస్పుచుండును. కథలు చదివి ఊూనందము వననూభవీంపదలచుబారు క థల - భాపావివయమునుణార్చి పట్టుదల కహీింఎగూడదని నామవవి, వీరి (వాలే - అందు కృెష్లై గుంటూరు మండతనూఅ. రేట తెలుగు పవహించుచుండునూ అన్నిటికంటె ్ర్రీపాకఅ నోటినుండి చిక్క-ని తీ కుని, తెలుగు జాతీ.యా ములు వినసొంపులై కెడల.చుండునుం అంధక థాజాబ్మ ఈము వందు వరకిందోరావుగారి. కథలు ముంచిసాజో వరక మించగఅవు. వీరి కథావక్తువునం "బెట్లీ అంప్రకఅకో, కథ (వాయుటో తకందుతూడ వట్టి యిం కేనఅడూ, చదుచ్చచుండిన కొఅంది రన్న కర్వేశు-

6 అందించు కాకపంపనతలు, క ఖానైచిక్యంమో, వముత్మ్కాంరథవు మూటలు నవ్రలూరించుచు,. పౌకకుని పరకశునిచేసి మాందున కీడ్చుళొని పోవు చుందును. వీరి కథ లీకారణమాన లఅర్మధజాతక నూతనసంటేక ఇజసగ గఅవు. విమర్శకుని మన్ననఅండగఅవు. ఇన్నిమాటటేఅ,1, ఒకపాకి చదివిన పం కథను మరియొక సొరి చదుకకఅయు ననియీ అభిలాష, కాదు, గెతు కము కలంగుచుండును, ॥ శఅాజమహేీర్యదవరనూ, ఇట్లు విన్న విండువి ధేయుడు, చ వైర్రశుం | భావరాజు వేంకటకృష్ణా రావు కడడడాడడడడనడడలననడడడనడడాన దానవా తాాడడకదనాడ చది పియసఖుడునుం సహృదయుడును కనివత౦ంగుడునగు "=... థ్రీ వేదుల సత్యనారాయణశాన్త్ర క పేను, గొౌరకతములతో ఈ కాళ్యమును నతుర్పించుకొనురున్నాను. మునిమాణిక్యం నరపీంచోరావు.

కవి లనందము

రా హోరుమనెడి ఘోరమైన తుపానులో మున్నీట నావలు ముని గిన నేమి) సనుదము పొంగి పొరలిననేమి ? నాకది భయాన కముకాదు అ గభీర సందమున)ు ఆ అనిలోద్ధూత పీచికా పరంపరలనై నెక్కి. నృత్యేము చేసదను.

జి కృష్ణానది పొంగి పొరలిరఠానీ |! గిర గిర తిరుగుచు నురుగులు (గక్కుచూ 'కాళమృత్యువులాగు కనుపింవనీ. అర్యురీవేగము నన్నా కర్షించును.. కృష్ణవేణీ తరంగమాలికలపై నయ్యాల లూగుదును, _ కృష్ణాతరంగములతో గొంతిత్సి పాడుదును. మధురగాన మొనరింతును. క్ష

, ప్రి

పట్టణములు భఛగభగమండిపోనీ ! ఆక రాళజ్యాలామాలికా చయము, ఆదవాగ్ని కీలలు, ఆద వానలోద్భూతధూమశకలములు నన్నా నందింపజేయును. నేనాడుదును. ఏీణాగాన మొనరింతును,

ఆ భూకంపమున కులాచలములు ఘూరర్షిల్లనీ | అగ్ని పర్వతములు పగిలి పోనీ? అ భీకరనమయమున నేనొంటిగా (పవంచము వెలుపల గూరూచుండి (ప్రకృతికన్యతో ఆడకొందను

క్‌ "నేను కలలలో అఆల్లుదును. ఆ కలలలో అల్లిన అల్లికలు తెగ నివి. అవే నాసర్వన్వమును, నాశలల కంతములేదు. నౌ ఆయూనో్యవపంచములో నవి శ్రీజారంగములు.యనా

కోటు

వల్లపాటి గంగాధరంగారికి ఒశు కోటు ఉన్నానే విషయం అందంకీ. కెలును. ఆయన హీవిళంచినామసంనత్పేరంలో ఆకోటు క్య్రుంచినట్లు నిదగ్శనాలు ఉని. మరికొందరు ఆ జాను -౦తకు పూర్వం విజయనామ సంనత్పశంలో కట్టించి నట్లూ సూరిపెన్ని ముత్తయ్య సె కొట్లో కొల్నట్లూ” ప్రబల నిదంనాలువూపి కోటుయొకు జన్నకాలం. వెంుకకు జకుపు తున్నారు. అలవీకాక అన్నిటికంకచు |పఒ౭లసాశ్సుం ఆయన ధర్శసత్ని. ఆమె నూపషన్ష ళ్బాయి సటకలకు “కోటు చరాచిన “జ్ఞాపకం అ౨ి చెంగున్న గా పెద్ద అబ్బా ఖుకీ ఇ5ంవెఆ% సంవ త్స“మూబఐ కా ట్ర ఆకోయి ఇగవై అమ సంవత్పళములకు పూగ్వపుది అని నూం ఒప్పుకోవాలి. ము _తృయ్య సెట్రాలెక్క లను. చూస్తే ముష్ఫయి నంవతృృములు. ఆని తేలుతుంది ఈ చెండిటికి సమన్వయం ఎల్లాగని ఒక ఆయన్ని అడిగితే ఆయన ఒకవిధంగా సమనంయం కల్నించాడు. అదివరటంళకే అ కోటు 'ఆయన ఇద్దఅ'బ్బాయి పుటకలకు పూర్వమే కుట్టించి ఉంటాడు. కాని అప్పుడప్పుడు వేసుకోవటంవల్ల ఆమెకు అ విషయమై జ్ఞాపకం లేదుం

వై. నుందరరావుగారి డయిరీ మరొక సాత్వ్యూన్ని ఇన్తున్నది మన కోటు విషయమై నూట్లాదే కాలానికి ముష్ఫయి సంవక్స్‌ ములకు పూర్వం ఆయన నజీవుడై ఉండేవాడు. ఆయన ఒక

కోటు థి శోజు ఓక బహిరంఠనభలో గంణాధరంగారిని కలిసిటొన్న ట్ల ఆయన అప్పటికి కొద్దిరోకాల క్రిందనే కుట్టుచి వూలుకోటు విమయమై. (పఫన-గించినట్లు తని జీవిత చ'&లో |1వాను కొన్నాడు. కాబట్టి దీన్నిబట్టి చూన్నే అకోటు ముష్ఫయి సంనత్సకము-.:కు లోఎన ్య్థించిన కోటు కాదరి తేలు తున్నద. ఇంటర్నల్‌ ఎఏడెన్సునుట్టి చూస్తే కోటు తప్పక పురాతనమై:ఃదని లేఎతున్నది. ఆ కోటుకేబులో దొ కిన వస్తువ*న్నీ అమన తికరంనరు. తీపి ఒఇచోట చేశారు. అందులో కినువించిన వస్తువులను ఆభా”గం చేపనొం కొంత చ-శతనర్శాణం చేయనచ్చు. ఆగోటులోవొంకి.. అస్పైతార ముం ౧ కవిని నోటీసుల. జీ బలో అకుగువపడి ఇల) 1వ కొన్ని ౨ విరిగివోయిన పాళీలు మూడు న అవూళ్ళో కొంత కాలంకిందట సబ్‌ జక్డీ గారింట్లో | వివాహసందర్భ-లో పంపిన ఆహ్యానవత్రిక. ఒకటి ౪ ఒక్‌ చీము ఎక్‌ లేబబము ౫ సాలీడు క టుంబసహితంణా ౬. కొన్ని స్క్కనుకంవినీ నోటీసులు కొంతమంంకి ఈజూవితా చూస్తే నవ్వుంస్తు ౫ కాని నేచెప్పబోయే.. విమయీూన్నిబట్టి మిరు వాడిలిపోవాలె. ఈమధ్య ఎవరో శాద్ర్రీగారు నాటకాలవిమయము.. గాళించి -ఒక పుస్తకం (ాశారట. ఆసంక ర్భృములో వీనాట॥క సమాజము ఎప్పుడ పుట్టిందో ఎప్పుడు అ 6తిరించిండో, అప్పటి ప్రసిద్ధ

10 శాంళత.0ళథలు నటక్షులెనతో, -ఇవ్వుతుగల 'లేట్లవినరము, ఇ ర్యాదివిమయములు (వాశౌరట. అఫందర్భుంలో ఒశకం'పెనీ ఎప్పుడు పుట్టిండో ఎప్పుడు. అంతరించిందో 'తెలియళ విజారపడుతూ ఉండగాంా-అఆం(ధ్ర భారతిలో “విచిత్రమైన వస్తువులు--గంగాధరంగారి జేబులో దొరకిననీి” అనేటువంటి వ్రకటనజూచి బెజవాడ వచ్చి ఆ కర ష్మతములను విస్పిచూడగా---ఆయనకు బోలెడువిమయం దొరి కిందట. ఆకరష్మతములలో ఫలాని వారు ఫలానిపాత్ర వహించినార నేవిమయం, అప్పట్లో ేట్లవివరము నిర్వివాదముశా శేలిపోయింది.. ఒఓశాయన జేనెపూడూ కృమ్ణునిపాత్ర ధరించ లేదని (గంధకర్పగారితో వాదించగా ఆయన 181 నంనత్స రంలో కృన్ణునిపాతధరించినట్లు కరష్యత్రములవల్ల నిరూపించి జయముపొంచారు. అదిగాక అంధ బేశచరిత్ర నిరా స్రొమునకు అవస్తువులు ఎంతో ఉపయోగమని కొంతమంది గట్టిగా ఆలో చిన్తున్నారుం | ,

అకోటుతో ఆశేశవ్యవహారాలు. జరిగినవి. అకోటుతో “ఆయన ఉద్యోగంచేసిన శాలంగడిచిందొ ఎన్ని కోర్టుల్లోనో ఆశోటు కనిపించింది. జీవాత్మ పరమాత్మలో వలాగైతే సారూప్యం పొందుతుందో. అలాగే ఆళోటులో ఆయనవ్యక్షి ఐక్గమయింది. కోటును అధారపడి శరీరము ఉన్నదా శరీ శాన్ని అభారపడి కోటు ఉన్నదా అనే నవిమయం తర్క శాస్రుజ్ఞలతు వదలి వేద్దాం. శాని పొగను చూచి అక్కడ అన్నీ ఉండాలని ఎల్లాఊహిస్తామో అల్లాగే ఆళోటును జూచి

| కోటు శై గంగాధరంగారి ఉనికిని-ఊటూంచవచ్చు.. :. ఇతతులు. ఆయననూ “తెలియనివారు ఉన్నారనుకోండి. నురొకాయన అంకున విన... యమై జెప్పేసమయంలో గంగాధరంగారివల్ల ఈ పని అవు తుంది అంటారు. ఎవరండీ ఆయన అని అడితే ఎరగరండీ అఆ వూలుళోటు ఆయనను అన్నారా ఒహో ఆయనా అని గుర్తించని వారుండరు, ఆయన అఆ కోటు అంతకాలం వేనుకో్‌ వటంవల్ల శొంతమంది ఆయనను పరిహాసం చేశారు. ఆయన _ భార్య కూడా---ఆ కోటు పాశేసి ఇంకో కోటు వేసుకొంకురూ- అన్నది. ఎందుకీ ఆకోటు పారచేయటం ) ముసలి దయిపోయింది. అయ్యో వెజ్టిదానా నాకు ముసలివస్తువులమిోద (వతి నేనుందేది ముసలిఇల్లు, కోటు ముసలికోటు, పెంధ్రామూ ముసలిపెండ్రాము. ఇటువంటి (వేను నీశేలాధం. అని అన్నాడని (పసిద్ధంగా ఇపప్పుళొంటారు, కొంతకాలం అయిన తరువాత ఆ కోటు విషయమై వోోలో తీవ్రమైన చర్చ జరిగింది. న్లీడరు గుమస్తా లంతా కలిసి. అళోటు ఎల్లాగయినా వదిలించే ఉపాయం చూద్దామన్నారు.. ఆయితే అసాధ్యమని తోచింది. అఆకోటు ఆయనను వదలదు.. అనగా ఆయన ఆళోటును వదలడన్నమాట, ఇంట్లో ప్రవే శించి కోటు దొంగతనంగా తీషిొని పోయి. పార వేద్దామని ళొందరు ఆలోచించారు గాని ఆయన. వీళ్ళిమాద (కినల్‌

శ శాంత౦ళకథలు -చర్వజరివి హైలోస్తడా ళా వెళ్లు కాడని భయకనడ్డారు. ఆఖరుకు వాళ్లు మంచిమోాదనే శార్యం జరపాలని నిశ్చయించు శొన్నారు. ఒక డిస్వుశుమన్‌ బయలు జేరి ఆయన దగ్గర ఇవెల్లి

• ఆూ మో రీకోటును తొలగించి మరోకోటు. క్య్రించు కోవలసింది. చావ కింద అచీఖస్పులు మాన్షీ కరు గుమస్తాల సాధ 9 ఇరించుకొ టు: అన్నారు దానికి ఆయన =వ్వి ఉల్రక్రో్సో = ౦కు వమనుకొన్నా కేముటి ? అ్నను:కి' గాండీవము ఎన్లాగో, కృన్షునికి సుడర్శలం ఎలాగో నాకు ఈకొటు అటు వంటి. దొలు సహితం న్యా నేజిం, ష్‌ లి ఉంగరం అటు వంటి ఎవ్వడూ ఉచళకొటారము ఇ నా వీవాహులో అకణంళా ఇచ్చిన వస్తువు” అని నవుతూ సమాధానం చెవ్చాసు అకోటు ఇగ్నరోజులు ఆ మసకు వెల్లా న"పోయిందని కొంత మంది 'బృనుంతు ఎకు న చేహం కగిగింది అకు ఒక శవింకి త చూరయి ఆకోటును తెప్పెంది పరీక్షించారు. చాలా కీళ్ళ వాదనలు జరిగివవ, ఆఖరుకు తేనిరవిమయము *ఆకోటు ఆయన కుట్టించుకొనేటప్పుడే వొదులుగా కుట్టించుకొన్నాడుం "₹ెండో -, నడుముదగ్గర్కా. పక్కలన్తూ కుట్లువివ్ని కోటు యొక్క నై శాల్యాన్ని వృర్ధిచేసినట్లు "కెలయున్వున్నది. ఎల్లాగంపె మిగ తా భాగములు నబ్గబడి బాగా మాసినవ్‌, క్యు విస్నిన వదేశం అంతగా మాయలేదు” అశ, డక్కడ కోటు బొక్కలుపడ్డది. ఆరం్యధ్రములు కోటు

కోటు కి మొక్క. సౌందర్యానికి లోపం తెచ్చిన , అ! ఆయ” ష్యుడూ- 'అఆనకోలేకు తూట్లుాడ్ష పటిక. "'ానినల్ల [కొత ఉప యో*ం కలిగిం. దేహానికి గాళిసోకి శి ఇట్లా జరుగుతూ ఉండగా ఒకరోజున ఆరాసకు ఒక కొత్త కోటు కుట్టి.-చుకోవలెనని బుద్ధి ఫట్టిం. ఎండ% బుట్టిదీ అంశ నేవమి చెప్పే! అజేళాసకే.0. ఒర. క టించుకో మని [(పోళ్సావాపెడితే వినేరక-కాము ఆ" నే ఒ ధ్ధిఫుట్టింది చానిధర్మాన ఇంటినద్దనే ఏగుడ్డ కట్టంచుకొందానూ అని మనస్సులో అందోళసపథడ్డాము. మ స్ప్సుగు వమి సమాధానం కుదర లేదు. భార్య ఒడిగిదూ స్తే అమె జన్తాశ్చేే సెల న్వుందిం శ్రి ఎసరైన మెగ వాళ్ళను అడగండి అన్నది ఇద్దరు మిగ్గురు | స్నేపాశుల దగ్గర ఆవిషమయమైం న్గావన తెబా ముం -. ఏగాండీ ఇప్పుడేమైన మంళి కోఒ. గుడ్డలు అమ్ముగిన్నవా ? . ఒక వీడరుగుణస్తాలఅన్నా- నదురు చెరు లేండా తోఏస్పుడు మించికోటుగుడ్డలు అఎ _తునే ఉంటవి. మిరు కట్రస్తారా ఏమిటి చెప్పండి ఒకటోరకం గుడ్డ యివ్చస్తాం ఒక రోజు ఒనిమానుకొని అయినా సే” న్లీదరుగారు “ఏబ్బో వదో ఆను,టున్నాను, అయినా ళం ఇ లం

-ఇప్పుదము కాదుళండి.. అన్నాహం ళం సౌజన్వం గ

లః ఆః వచార్తు హాధి శిలకుమూ

అల వంర్‌ తెలుగు దిపాక్టమ.

కేశ శాంత౦0కథలు -. గుమాస్తా ముఖం చిళ్లంచుకళొని “చచ్చాము, ఇప్పుడు ఇపట్టపారనణొని వంతోమపడ్డా ననుకొన్నా "నన్నాడు.

గంగాధరంణాణి కోటాకుట్టించుకోవలెనని నిళ్చికాఖి పాయం కలిగింది. వమైనా శాసీమని తెగిందాడు. ఆొ_త్తకోటు వేనుళొని చేతులో నల్లకర్ర పట్టుకొని సాయంత్రం షికారు వెళ్ళితే ఎల్లా ఉంటుందో అని ఊహించుకొని సరదాపడ్డాను. అ పౌఖ్యాన్ని ఊహించుకొని గుటకలు మింగాడు.

బజారులోకి వచ్చాడు. అంళా అయనను కౌరవించి వలి చారు. ఇదివరలో తనవద్దకు వీటో కోర్టువనిమిోద వచ్చిన నరసయ్య దుకాణంమిోాదికీ వెళ్లాడు. పాపాంకారు మంచి మంచి రకముల కోటుగుడ్డలన్ని గబగ బాతీసి ముందువ దేశాడు.

అందులో ఒక రకం గుడ్డ తీసి

ఇది ఇచ్చేనూట *ప్పవోయి.

ఎల్చే నా తోడండీ- ,

లవో వమైన తగ్గిద్దూ. '

ఎల్బీ! మిాేమైనా ఎక్కువ చెప్పాననా అభ్మిపారకుం. ఆందరికంకె ఒక ఆణా తక్కువ చెబుతాను గాని ఎక్కువ వెబు కానా. రాక రాశ వచ్చారు. అని “ాడలాడ అనేశాడం కోమటి. ,

పంతులుగార్కి. ఆ మాటలు తెలియ లేదు.

“౫ుడ్డ అయినా ఏమంత... ...” అన్నాడు పంతులు.

• మిరు అల్లా అనాల్చిన పనిలేదండీ. ఈ రకంగుడ్డ ఈ వూళ్లోనే శేదండి”

కోటు కేక్‌ మరి నీ ఇట్లా వచ్చీంది”

“లొం'చాయినుంచి. 'కెప్పించానండీ తదులోటి . గొప్పోరికి శానాలని మగా ముళాణాలల్లో "రివికగుడ్డలేకాని గొప్ప వారికీ కౌవలచిన మంచి రకాల గుడ్డలుండవండీ.”

పంతులు మల్లీ మాట్లాడలేదు. కుట్టుపనివానిని వీలిదించి ఎంత్‌ కావాలో వట్ణవోయి. గుడ్డముట్టుకు అనవసరంగా తియ్య కేం. నీకు కూలి కావాలంకేు ఒక్‌ అగా ఎక్కువ పుచ్చులో అన్నాడు,

ంఆ

విదియా సోమవారం రోజున మంచిదని కోటుకు పసుపురాసి శోగర్ణుకు బయలు జేరినాడు. పంతులు కోటు వేసుళొ నేనమయాన పన్నెండుగంటలు టాంగ్‌ టాంగ్‌ న కొట్టారు. ఇది విజయనూ చకంగా (గహించి కోటు ధరించినాడు. అక కాడక్కడ న్కూలు పిల్లలు గుంపులు. గుంపులుగా జేరి చకీమిటో 'ససగుసలు "మొదలుపెట్టారు. మరికొందరు ఆయనవంక లేరిపార చూ శారు. ఆఫీసుకు వెళ్ళిన కొంచెము సేపటికి ఆడవాళ్లు గుంపులు గుంపులుగా బయలు చేరి ఆయనభార్యను కలుసుకోని

ఆాచవమ్మోయి పార్వతమ్మూూ! మితయన కొత్తకోటు కుట్టించాడే. కనులపండువగా ఉందిగాదు! ఇం కేం సీవుకూడా ముసాబుగా. నవమన్మధుడులాగ ఉన్నా డమ్మూూ నీభర్త అన్న ది.

14 శాంత౦ళకథలు

అ==కరొళావె మితఆయన కొగ్వకోటు. వేనుకుంకు యెంత బాగున్నా డమ్మూ అన్న",

. అంతట. పార్వతమ్మ నవ్వుతూ. విమమ్మాా అుకాలల్లా గే అంటున్నాక్సు. -ష్షీకొడుతుందేమో. అల్నగ, .యాఖ్రై యేండ్ల ఆయనకు దిమియేమిటనమూ- లోని -వంగమ న్‌ నవ్యతూఅన్న దొ.

ఆరోజు కోర్టు కళః లాడింది. ప్రతిగుళగ్తా పంతోమీంచాడుం న్లీదిరు. ఒక్కొక్కరుగా వచ్చి. ఆయనకు షీకువోండు. యిచ్చారు జక్టిగారు “యీరోజున గంగాధరంగాసు రాలేబేం, ఆన్నాగు. వచ్చారు. అజేమండీ అన్నాడు గుమస్తా ఆయన వేపు చూఫతూ. ఆహా యీమిదీ మాకన్నులపంకువ అన్నాడు బడ్డీ. అంాఫక్కు.ననవ్వారు, ఆరోజు సె్చు యివి,న్తేకాగుం

.. టుండని యవరోజన్నా రు. జడ్డిగారామోద'చి వెటనే కోర్టు ' మూశారు. అంకరూ నంతోమంతో యిరా॥ి పెళ్లారు.

ఒక న్రీడరుగుభూస్తా యింటిశెళ్ళి చొక్కాలు విడుస్తుంళు ఛార్యవచ్చి “యివ్యాళ్ల యీము మాభా” ఫి యింత్‌ వేగం దెర్గన మిద్చారు,” అంకు మాన్లీడరుగారు కొత్తకోటు కట్టించు కున్నారు. అందుకని కె వుఅని, ఆరోజు భా- వో ఇవాల సేవు ఆకన కలాసాగామాట్లాడాడట. వరోజు అయినా అమాత్రం

• తీకఉంశుగా పాపం! ,

పార్టీలు యికొంరోజు అవ్రారో వు :డవలసివచ్చికదని విసుక్కొని కంటపూ"ంట్లో వుటా ఎని చెన్నారు. యింకొక పూ టపఏంనా.౨.నా ఎ*ఎదావే? రా అస్నది ౫)ను వొాయిచా

(2] కోటు శ. కాదు - నల్లకాకుకాదు.' ఎవరో. న్లీడరు కొత్తకోటు కుట్టించు కున్నాడట ; ఉందుక వి” . - సంతోమంతో కోస్తూ శారు అన్నారు

ఈసంగతి ఊరంతా తెలిసింది. స్కూలువిల్లలు సాయిం (ఈం ఒడినుండివస్తూ “0266 ౧60668 *0 కక. 12%2- ఉలిడ?2మ0 &నిరే $0 118 0907 602 అని అరిచారు.

అకోటు. వేసుకొని ఆరోజు కాఫీపోోటంఎుకు వెళ్ళాడుం దొరస్వామిఅయ్యారు. ఆశ్చర్యఫోయినాడు. అక్కడ కూర్చున్న ఒకస్తీడరుగుమూస్తా *ప తులుార్కి టీశావాలేమోకనుకో్కోోం డోయి” అన్నాడు. దొరస్యామిఅ య్యర్ము “ పంకతులుగార్కి. “టీ. కంక మంచినీళ్ళే ఎక్కువఇవషం ” అన్నాడు, వాళ్ల్ళరోగం కుదిఆే టట్లు పంతులు అకణాఇచ్చి అరకప్పు “ట్‌” తెప్పించి పక్కా గంటసేపు ఫొంచెంకొంచెగాతాగాడు,. చానితో దొరస్వామి అయ్యరుకు వపరాభవంకలిగిందని ఆయన అనుకొన్నాడు.

గంగాధరంగారికి అపరిమితానందముగాటీంది. (క్రొత్తకోటు ' విషయమై కలిగిన సంశోషాని! మేంలేకు, ఎన్నాళ్ళ శన్నా శ్లకు ముష్ఫయి. సంుక్సిెాల€ల మి చ్చటగా కోబుకుట్టించు కున్నాడు! ఆయన ఆనందాన్ని ఎఎరు వర్శించగలరు,. ఆరోజు అయన అకోటు వేసుకొని బయలుజేశేసరికి (ప్రపంచమంతా ఆనందమయంగా *నిపించింక. ప్రతివాడూ చిరునవ్వుతో ఆయ నను పలుకరించాడు. (ప్రతిచాలుడికీ ఆయనను చూడడముతోనే ముఖం చేటంత అయ్యేగి.

18 శాంత౦ళ థభలు

మనుమ్యులన్న మూచమిటి, : పూలు అయనను వాచి నవ్వినవి. గులాబినవ్నింది. బంతినవ్వింది. మళల్లెచిరునవ్వునవ్వింది. చామంతి ఆయనవంక "చూచింది. పారిజాతం పకజక మన్నది.ళోయిలవంతటోమముతో పాడింది. ఇంత ఎందుకూ వళృ్ళతి అంతా ఆనందమయంగా కనిపంచింది.

ఆయన పెద్దబజారులోకి వెళ్తాడు. శివాలయంలోకి నెళ్ళి నమస్కారం చేశాడు జీవుడికి కృష్ణదగ్గర స్నేహితుల్ని శలుసుళొన్నాడు. ఇదివరకు అయనను ఇకాచి తొలగి పోయ్యేవాళ్ళంతా అయనను కలుసుకొని కులాసాగామాట్లాడి నారు. ఆయన జీవితం సౌఖ్యానికి పట్టుకొమ్మ అనిపించింది, కృష్ణ గోడమిద కూర్చున్నాడు. కృష్ణాతరంగమాలికలు చక్కని గీతొలు పాడీనవి. సూర్యుని అరుణకాంతులు నీటి మోద పడీ బంగారునీకు పోసినట్టు అయినది. జగత్తు ఆనంద మయంగా కనిపించింది. అస్తమయ మయింది.. చీకట్లు శ్రమ్మి నవి, జడ్జీగారి యింట్లో విందు. గంగాధరంగారు వోటు కుట్టిం చారని సంతోవంతో ఆయన విందు వర్పాటువేశాడు. ఆ విందుకు వేళ అయింది. అందుకని వేగంగా నడవటం మొదలు పెట్టాడు.

అ అంధకారంలో అక్రొత్తకోటు లీనమైపోయింది. కెల్లని గడియారపు గొలుసు మాత్రం మెరుస్తున్నది. కోటు మెట్టుకు

[. శనిపీంచలేదు. వెం్రయ్యగారికి భయంవేసింది. కోటు ఉందా

లేదాఅని ? ఉంశు ఎందుకు కనుపించదనుకొన్నాడు. ఆజ్ఞానాంధ

కోటు 19 " శారం మనలను అవరించుళొనడంవల్ల ఎల్లారై తే భాగవంతుతణ్ని చూడలేమో అలాగే యీ అంధళారంలో తన కోటు కను వించలేదని అనుకున్నాడు. జేబులో నిప్పులపెళ్టై = వెలిగించి చూచేసరికి కోటు నిగనిగలాడుతూ కనువించింది. ఆహో యింతే గదా! అన్నాడు ఇల్లాగా క్షనం అనే దీపం ఆజ్ఞానాంధ . కారాన్ని పటాపంచలు బేస్తుందిగచా అనుకొన్నాడు. అ వెలు చేరాడు. గంగాధరంగారివిచూచి విన్నళ్లు వేశారు అంతా శోట్లువిప్పి మడిగట్టు కున్నారు. గంగాధరంగారు కోటు విప్ప " టానికి నంజేహించారు. ప్రియమైన' వస్తువుకు విడవటానికి

ఎవరికైనా కష్టం కలుగుతుంది కోటు తన (ప్రక్కనే పెట్టుకొని భోంచేద్దామా అనుకున్నాడు. మళ్ళీ ఆ ఉధ్రేశాన్ని మార్చు కున్నాడు. ఎల్లాగై తేచేమి! కోటువిప్పాడు. అన్నికోట్లు వంశి లకు తగిలించి వున్నవి. కొన్ని నల్లఏ కొన్ని తెల్లవీ. వాటితో ఈకోటునుంచటాలికి అతనికి మనస్కరించ లేదు. చానిని వేళీ గదిలో జ్యాగత్తచేవాడు. * + -

భోజనశాలలో భోజనానికి కూర్చున్నాడు, విందు జరుగు తున్నది. భోజననమయంలో గంగాధరంగారి పంచ(ప్రాణాలు కోటుమోదనే ఉన్నవి. భోజనానంతరం కోటుకొరకు వేగంగా గదిలోకి వెళ్లాడు. వంశెన కోటులేదు. గుండెలు దడదడళొట్టు కున్నాయి. క్రిందపడ్డ జేమోనని అక్కడచూశాడు. ఎక్కడా లేదు ఇంశేముంది ళొంపమునిగిందని శెవ్వున శ్రీశ వేశాడుం

20 శాంత౦కథలు ్రీడర్గు అంతా వచ్చారు ఇన్సంతా ఇతికారు. దొడ్డిలంతా శోధించారు. ఇదివరలో పోయిన వస్తువులు ఏమేమో గనివించి వయి గాని _ కోటుమట్టుకు కనిపిచలేదు, నాకగ్ణను 'బె5రిం చాడు. వాళ్లు ఏడుపు మొహాలతో ఏమో యెరగమని చెప్పాను ఒకముసలివాడు “*బాబూూ మోరు చెప్పినట్టు నేను వోలులో కూర్చుని ఆయ్యోర్ల గుడ్డలన్నీ కాపాడుతున్నాను ఆయన కోటు యీడుంకే యాికిపోయేదకాదు”” అన్నాడు. గంగో ధరంగారు తవకోటు అక్కడపెట్టక వేరేప్వ్రోనందుకు తన్ను తాను నిందించుకున్నాడు.. ఎవరో దొంగిలించినారని నిశ్చ యించుకున్నాడు. మూడునందల ఎనభయ్యో సెక్షన్మునకారం అశనిమోద క్రిమినల్‌ గా చర్య జరపవచ్చువని తోచింది. శాని అసలు దొంగ వడి! వర్ణంచూసి తొడుక్కున్నా కోటు పోయిం -జేమళ్ళ్బా అని సందేహం కలిగింది

ఆ కటికచీకట్లో ఒక్కడే బయలుబేరాడుం విచ్చివాడిలాగ పరుగెత్తడం మొదలుపెట్టాడు. దూరాన ఒకవ్యక్తి కదులు “తున్నది, పరుతి.పోయి కిలుసుకన్నాడు,. అతను దొంగని అభిప్రాయపర్హాడుకాన్సి అతడుయి. తనికి స్నేహితుడే అయినాడు “ఏమిటి గంగాధరం ఇల్లావచ్చావు” అని ఆశ్చర్యముతో +అడిగాడు- ం

“లంజే ముందినాయిన్తా, నాళొత్తకోటు ఎవగో ఎత్తు *'ఇిళ్ళారు' అని దీనంగా అన్నాడు గంగాధరం. పాపం ఆ న్నేహీతుకికి విచారంవేసింది. ఎవరికి వీిచారంవెయ్యదు. ఏ బూనవుని హృదయం కరగదు? ముపై ఖయే-డ్లకు, మ-చ్చటగణా

కోటు వై" శోటు కుట్టించుకుంశు అకోటు పోవడమా “నేను వస్తాను పద. దొంగను పట్టుకుండామూ అన్నాడు ఇద్దరు కలసి అచీకట్లో ఆ భఛూరంతా వెతిళరు. దొంగ కనిపించలేదు. ఊరంతా ఈయ: కోటు పోయిన సంగతి తెలిసింది. - ఇెజవాడ ఏళులలో చినిగిపోయిన బట్టలు "కట్టుకోని పాత్ర వూలుకోటు వేసుకొని పాలిపోయిన మొహంతో ] తినుగు తున్నాడు. చింతాముడితలలాటంతో, అశ్రుజలపూరీత నేతా లతో ఆయన కనువించుతాకు. ఆయననుజూచి కంటతడిప్పైని .. మానవుడు లేడు, గుంటవెధవ లెవరో అకోటు దొంగిలించి ఉం టారు. వాడి.........తీగులడ యింత యిర్ష్య? యింత తుం టరితనమా? ఒకవేళ వాళ్లు తమాషాకు తీఫుకొని వెళ్ళి తికిగి గప్‌ చిప్‌ గా తనయింట్లో వంశిలకు తగిలించుతాేమో అనే ఆక ఆయనను ఎంతకాలమో బాధించినది. టొద్దున్నే లేవ .డంతోనే నేరుగా వంశెల దగ్గరకు నడచి చూచేసరికి కోటు" కనిపించము మానవుడికి! రోజు యిల్లాణే జరిగింది. అరోజు నిరు త్పొవాంచో వెళ్ళిపాయ్యేవాడు. అఆకోటు ఆయన కళ్లల్లో మెలుగణతూ ఉండే3 . నల్లగా “. విగనిగలాడుతూ నిశ్తేపంలాగ ఉండేకోటు ఎల్లాగ మరిచి ఫోవటం, మరిచిపోదానున్నా మకుపురాదు. ేయింబవళ్ళూ . ఆయనకు ఆకోటు కనువించేది. ఒవాప్తుడు జడ్టిగారివంకెల మోద కనుపించేది.. మరొగపుడు తనదొర్లో జూమచెట్టుమాద శనుపించేది మరొకసారి తనకళ్ళముందు నడిచేది,

ఖం శాంత౦కథలు ఆయనకు స్వప్నంలో ఆళోటు ఆనేశరూపాలతో. కనువిం చింది. ఒకప్పుడు ఆయన కాకోటు కృన్ణ్నలో వడిపోయినట్లు మెల్లగా ముణుగు తున్నట్టూ తొను చానిళోనం నీళ్ళలోనికి

• పోగా కాలు జూరినట్లు కల. ఇంకోమారు అకోశు బజూరులో నడుస్తున్నట్టు కల. మరొకమారు అది ఆకాశంలో విమానం వలె ఎగిరి పోతున్నట్లూ, దాని అంచులు గంధర్వులు పట్టు -ళొని లీసికొనిపోచున్నట్లు కల. మరొకమారు ఇంకొక కం.
• ఆ కలలో పంతులు కోటు దొంగిలించిన దొంగను వెతుకుతూ వెళ్ళి స్ప్తవము(దాలు దాటాడు. ఇంద్రలోకం చేరాడు. అక్క.డ దొంగ కనిపించాడు. అతడు అోటు జేసుళొని రంభాతిలో త్తృమలతో సౌఖ్యం అనుభవిస్తున్నాడు. పంతులుకు వళ్ళుమండింది. తుపాకి బారుచేసి వాడిని “భాం” న కాల్చి వేసి ఆకోటును లాక్కున్నట్లు అప్పుడు ేవతీలు వుష్సవర్షం కురి వించినట్లు కల కన్నాడు. నిద్రబేచేసరికి అతని కళ్ళల్లో ఆ నంద
• "కాస్పాలున్నన్‌. అయన బజారులో వెళ్లుతూ వాఠాత్తుగా. ఆగి ఒళరికోటు ఇూచి అది తనదేమో అని భ్రమించేవాడు. మళ్ళీ వమను కునేవాడో వమో తిరి తనదాశే వెళ్ళేవాడు. “అది యేదో బాంతాయె. తనది నిగనిగలాడే కోటాయె. మరొకసారి ఒక వ్రీడరుగుమస్తాను అమాంతంగా నడి.జారులో అవీ నాకోటు. సీశెట్లా వచ్చిందని అడిగాడు. పాపం అతను ెద్దమనిషితో కలహం ఎందుకని ఊరుకున్నాడు. కాని మరొకరై తే వమి. జంగదో.

వోటు తతి. ఒక రోజు ఎవరో యిద్దరు రహస్యంగా మాట్లాడకుం: టంటే పొంచి ఆ రహన్య ప్రసంగము విన్నాడు. వాళ్ళుతన కోటు విషయం మాట్లాడుతున్నారని యితనిభమం. అయితే ఆది శాంకొవిమయికమైన సల్లాపము. అయింది. నిరుత్సాహ ముతో వెళ్ళిపోయినాడు, అతని మావసిశవ్యత్తులు దారితప్పి నవి. చెట్లమిద, పుట్లమిాద, గోడలమిోద తనకోటు నడుస్తు - న్నట్లు తన్ను వెక్కిరిన్తున్నట్లు (భమసడేనాడు, , ఇంతకూ ఆదున్షా అమికజ్శాగత్త దీనికిమూలం. పొపం

ఆయన అందరితోపాటు ఆకళోటు హాలులో విడిచివోయిన ట్రయితే యింత విపరీతం జరుగక పాయ్య్యేది! మావూళ్ళో ఒక కమ్ముపెద్దమనివీ. అనుభవం జ్ఞ ప్పీకి వస్తుంది. ఆయనకు కొత్తగా. "పెండ్తిఅయింది. వినాహసమయంలో ఆయనగారికి ఒక , గొడుగు అత్త వారు యిచ్చారు. ఆగొడుగును ఆయన బహు జ్యాగత్తగా కాపాడుకొన్నాడు. తన స్వగామంవచ్చే నమ యంతో దారిలో వాన తగిలింది. అఆవానలో తననొడుగు తడిసిపోతుందని పాతగుడ్డలూ మై ఉతృరీయం చానికిచుట్టి బహూ ' జాగ్రత్తగా యింటికి తీసుకొని వెళ్ళి నడీమిదూలానికి వేలాడ తీశాడు. తరువాత నంవత్స రాదిపండుగకు అత్నవాంంటికి వెళ్ళేటప్పుడు. గొడుగు వేసుళొందాముని పాతగుడ్డలు తీసి గొడుగు విప్పేనరికి 'పుటవుటామని గొడుగుబెత్తాలు విరిగి పోయినవి. పాపమతనికి కళ్ళనిండా నీళ్ళొచ్చివవి. అలాగే గంగాధరంగారి స్పితి సంభవించింది. , .

రత్త శాంత౦ంగథలు

మళ్ళీపాసం ఆయన పూర్వకాలపు కోటు... పెళ్టులోనించి తీసి. వేసుకొన్నాడు. కోర్టులో తిరిగీ అకోటు కనువించింది. నీడగ్లు అంతా కోటు వోనడం మికురద్యష్టంకాదు మాచే అవి అన్నారు. ప్లీడరుగుముస్తా' . మొహం. -వాడివోముంది. గంగాధరంగారికి ప్రపంచం అుతా దుఃఖమయంగా కనుపిం చింది. గుడిలోనికి వెళ్ళాడు, దేవుకు వన్నాడ్కా లేడా అని నందేవాం కలిగిం. ఉంకే త: కితి అర్వాయ) జరగ దని వంచింది. కృన్యకగ్గర ఆశనకి ఏదీ సంతోషం యిన్వలేకు. తిరిగి యింటికి వచ్చాడు. అతనికి ఆకోటు పోవడంచేత జీవితం దుఃఖభూయిష్టం అమివట్లు కనువంచినది

ఆయన అలాగే విచ్చివాకివలె తరువాత యిరపై యీంక్షు

. బతికాడు శాని అకాలంలో వక్కతూరి అబినా చిరునవ్వు

నవ్విఃట్లు నిదర్శనాలు లేవు. అ*ను చనిపోయినతరువాత అకోటు కుమాకుడు ' తొకుక్కో వాలని ఉద్దేశపడ్డాడు. కొని సాగ లేదు. '

అఆకోటు బెజవాడ మ్యూజియంకు పంపమని కొందరు. కోరారు "కాని అది జరగలేదు, ఆకోటుజేవులలో 'ఉన్నవస్తు వులను పూర్తిగా పరీక్ష చేసి వాటిని పూర్చిగా ఉపయోగించు టకు ఒక కమిషనును నియమించడానికి త్యీ్ణమైర ఆలోచనలు జరుగుతున్నవి. | ళ్‌ "

తేసీద , కాంతం, కాంతం, తలుఛు!

లోపలినుంచి శాంతం వచ్చి చలువుతీసి తేనళ్ళు తయా

రయినలి.అన్నదిం

• ఎాతీసుకరాం

_ాలోపలికి దయచేయవచ్చు. ,

కాంతౌనికి టీ నిషయమై - విసు, నేను ఉపాధ్యాయ వృత్తిలో ఉండి కొద్ది వేతనంలో ఎట్లో సంసాగము గడుపు తున్నాను. వదో వనే అందులోనే సుసారము గడుస్స్తున్నధి- ఇందులో హవ్యం కవ్వం అల్లా ఉంచగా ఎక్నో ఖర్చులు. = ఇటువలట్‌ సమయంలో సొమ్ములు వేయించలేదని కాంతా నీకి విసుగు,

ఈ స్తితిలో ఈ బాధ పడలేక ఒళరోజు జమాఖహ్చ ముందు కేసుకొని కూర్చున్నాము, ఏదైనా ఖర్ము తగ్గించ టానికీ ఏలవుతుందేమో అని మా అశం - "

పైనుంచి క్రిందికి పట్టీ చదావాను, అన్ని అవనరపు ఖర్చు లు?ా కనివీంచినవి. బియ్యం ఉప్పు పష్టూ విషమయంళో వివా దం లేదు. ఇక మిగతా వాటిలో థొంచెము ఘర్షణ జరిగింది

ఎానెలకు "రెండు సబ్బుబిళ్ళంు-ఇవి మానేద్దూ. అని నే నన్నాను |

-=సబ్బుబిళ్ళలు వమానవలశిం దే. అయ్యే ఖర్చులు అవు తుంటె దీనిశీ వచ్చినది. ॥

న! శాంత౦కథలు -ానురి వమి తగ్గంచమంటావ్ర. ఆావమో నాశేమి తెలుస్తుంది. గుడ్డలుకొనటం మట్టుకు తెలుస్తుంది | ఎాతోరిన సొమ్ములు లేవు సరిగదా. ఇంత కోరిన గుడ్డ అయినా కొనుక్కోవద్దు అంటారా ఏమిటి ? మరి వమిటి చేయటం ) ఎాచమిటి చేయటమా ?టీ నీళ్ళు మాసగహాడదూ, కావ లనినంత మిగులుతుం?. కదూడు పూటలా అనీశ్లే తాసు శారాయొ, ఎక్కడి డబ్బు అచే మింగుతుంది .ఎ-ఆఈా-టీ యే మానటం. అది తాగకపోతే ఏరూ తోచదు. . _--ఎంకుకు తోచదూ? వదో పని కల్పించుకొంళు సరి! ఆామనన్సు స్థిరంగా ఉండాలా పనిచేయటానికి ? లాపట్టుదల ఉంశుసరి. ఈ పని మానివేయాలి ఈ పని చేయాలి అని. శఈనీళ్లేనా వమిటి మనివికి పట్టుదల యిచ్చేది. ఆూాాఆందుకనే మానెయ్య లేకుండా వున్నాను. ఎవం విద్దూరమండీ |! నేను మానివించనా ? జజనేను మానలేను. నీవు మానిపించనూలేవు. -ామానరూ ! మానివి వే. - జాాపందె౦ం

, తేనీరు ల

-. ఆాాపీమిస్తారు మీచేత మానిపి స్తే

--చమి అడిితే అదే. .

వే చూడండి నాతవాషపా.'

శాంతం బవాు టక్కరు. ఏమి టకు),. పన్నుతుందో అని భయం వేసింది నాకు. కాంతం సట్టినపట్టు నెగ్గించళొనే మనిషీ. , ఆవిడ టక్కు.లు మన మూహించలేము.. ఇదివరలో నాకు అనుభవం కాబట్ట తగిన జాగ శలో ఉండటానికి (యత్న పడ్డాను. ఆరోజుననే మావదినగారుకూడా వచ్చింది వారిద్దరికీ గుసగునలు రవాన్య(ప్రసంగములు ఎక్కు.వయినయిం ఈ కొంశెవీల్ల నన్నేమి. అవమాన పరుస్తుందో గజా అని భయం వేసింది. వారిద్దరు కలిసి ఏదో ఒక సెద్దకుట పన్న తున్నారని మాత్రం నాకు గట్టిగా నమ, సం కలిగింది. నన్ను జూచి పలుమూరు నవ్యటను నానమ్మకాన్ని గృఢ పరిచింది.

ఆడవాళ్లు ఎంతకైనా సాహనులే. లోకంలో అనేక యుస్థాలకు .్కీ కారణం. లోకంలో నూట ఎందుకు +?) మా యింట్లో మా కాంతం మూలంగా ఎన్ని యుద్ధాలు జరిగిసవి! ఎన్ని మార్లు సంధి కుదిరింది! అడదాని (ఫోత్సావాం వల్ల జాదూ అధిపురుషుడు పాపం జేనింది!

ఆరోజు నామాద ఏదో కుట పన్నుతుం దనుళొన్నాను. కుట్రపన్ని ఏంజేన్తుంది అనవచ్చును, ఆ కట్రవల్ల తనపని నెర వేర్చుకొనటమేగాక నన్ను అవమానపరుస్తుంది.

శ్ర శాంత౦ంకథలు నాజాతీకఫలం అటువంటిది నోపాలపుకంనుంచి ఫలం సంవత్సరానికి కెప్పీంచా, అందులో *యీ మ ''. సొప్ప అవమానం జకుగనున్నదొ అని కూడా (వాసి ఉన్న ఇంతగా భయపడటానికి కారణం వమిటంకే ఇదివరలో అనేకమొర్లు అవనూనం 'భరించాను. జుట్టు మంచానికి. కళ్టీ వెయ్యటం, శౌంబూలంలో చింతగింజలు , పెట్టటం, లేకపోశే సగంకొతికిన వక్కలు ఉంచటం, జ్ఞాపకం నచ్చినవిం అందుకని తగిన జ్మాగ్తత్తపడ్డాను,.. నిద్ర లేవడంతో చప్పున లేవక ముందు జ్య న్వేచ్చగా ఉంగీ లేనిదీ విచా రించి గూడించి ముడివేఘుకోని క్రద ఏమీ లేకండా చూచ కొని దిగాను. ఇప్పటికి ఒక *ండం గడచింది. ॥ ... కాని దానితో పమయినదిం ఇల్లు అలక్షంగానే పండు! కాలేదు. ,ఎన్నో గంటలు జరగాలి. త్షణంలో నన్ను అ మానపరచే శక్తి గలది కాంతం. ఆరోజు అంతా జ్మాగ తగ ఉన్నాను. భోజననమయంలో కూరలవిషయమై పగీశ్షీం మరీ తిన్నాను. పుానులో ముక్కలవిషయమై ప్రత్సేకం” జ్యాగత్తపడ్డాను. మధ్యాహ్నం నిద్రపోవటం మాని వదో పుస్తకం ముంము వేనుళొని దీక్షగా చదువుచున్నట్లు నటిస్తూ అక్క-చెల్లెం్యడ (ప్రసంగాలు వినేటందుకు (పయత్నించాను వాళ్ళు అవతల గదిలో ఉండటంవల్ల నాకు సరిగా వినిపించలేదు కాని కొన్ని ముక్కలు అప్పుడప్పుడు వినివించినపి. |.

, తేనీరు లం,

అణ విబ౦7గా

ఎమ ₹ేమిటి ॥

-ాదానితరువాత నన్ను నిన్నుగూడ లిడితే

లాాసర్వాత వాళ్ళిషహూ. గుసగుస. లాడారు.. నవ్వుతూ మావదిన గారు |

“జపొపం భగించలేడేమో అన్నది

-ానేకేస్తానుగా అని కాంతం భర్య మొలి'కే కంఠముతో వలికిందిం '. ద్రీకతరువా మేమో రవాస్య (ప్రసంగములు జరిగినవి. అవన్ని ఒకపెక్ట నవ్వతో ముగినినవి. నాకు అదున్హా ఎక్కు వయింది. _ కాంకం వైఖరి జూ నే నాశేమ్మాకం మనశ్శాంతి లేదు. వారి సంభావణవల్ల ఏకో భరింపరానికి నామాద (వేస్తారని బోధపడ్డది. చానికి తోడు కాంతం ముసిముసిసివ్వులు బ్రాఅనుమానాన్ని మరీబలపరిచినవి. ఆనవ్వులెందుకు! అసంతో శఉమో! ఆహస్య వ్రసంగాలెందుకో వాకు బోధపడలేదు. . ాంతంలో నెండుభావాలు కనీబడుతున్నవి. ఓటి కొంచెం భయం. "డోది ఒకవిధమైన సంతోషము, ఇట్టి మిళిత భావ [పకటన క్కుటకోనం అని ఎవరు (గహించలేరు? ఆ క్ముట్రవల్ల 'నాకవమానం కలుగుతుంది. వేను తిడతానేమో ఆవి భయం, తాను కిప్పశ గెలూనని సంతోషం, అయితే అుత భరింప రాని అవనూవవాా ?) భంంపరానిది ఏరుటి ఇఆపుమూ? ఆని అలోచించాను. -ఏమి బోధపడలేదు. అల నేను భరింపలేని

వి0 కాంత౦కథలు కార్యాన్ని చేయటానికి కాంతం ' పూనుకొన్నది. వదినెగారు అంగుతున్నదది. ఆ. | లి శే ల్లా అలోచిన్తూ కుర్చీలో కూర్చున్నాను. ఆలోచనలో నుం

జాగా న్మిదపట్టిందిం ఇంతలో శాంఠం వచ్చింది. కుర్చీ "వెనున్‌7గా వచ్చి నా కళ్ళు మూసింది. నేను ఉలిక్కిపడి లేచి. చేతులు విదిలించుకొన్నాను. కాంతం నా ఎదుటికి వచ్చి నిలుచున్నదిః

-ాచమిటి కొత్తఎత్తు ఎత్తుతున్నావు, మి అక గ్రాయ్య నీవు కలసి నామిిద వదో క్కుట పన్నుతున్నారు... వమిటీ చెబుదూ

---మావన్నీ టక్కరు మాటలు -- ఊరుకొందురూ... ఈ మాట శేమిగాని నాకు మురుగులు చేయించరూ, .. శాాచేయిస్తానులే

ఎామిారు ఎప్పుడూ అల్లాగే అంటారు, చేను బతికి ఉం

అల్లా అంశునే నాకు కోపం వన్తుంది

"మరి నాకు మురుగులు చేయించండి.

ఎజాాయప్పూడంం

ఎ ఈరో దే,

ఎసరి బాగానే ఉంది పట్టుం

'తేవీకు | ఎాచరాడండి బొనిదించక పోలే, మూనేను చేయించ నంచు కొట్టి చేయిస్తానా అన్నాను . కొట్టటం అంశ జ్ఞాపకం వచ్చింది. మా యిద్దరికి మజీ చిన్నతనంలో వివావాం అయింది. వివావాంలో ఒశరోజాన గంధం వూయింనారు. నాకుగంధం పూయటానికి పెండ్లి కూతురు వచ్చింది. మొనట వద్దు అన్నాను. మావాళ్ళంతా " 'పూయించుకోముం బ సే . అని మెడ ఎత్తాను, మెడ్‌ [కింక పూస్తున్న శ్లు పూసి చెంపమోద లెంపకాయ కొట్టింది అందు కని కొడతావా వమిటీ అని ఎప్పుడూ ఎత్తిపొడుస్తుంారు, కాంతం సొము స విమయవమైం గట్టిపట్లు పజ్రింద్కి టీ మాని పిస్తానని పంతం గట్టుది. రెండుపనులు ఒకమాశే నెర వేర్చ గలదు. ఎల్లాగయితే నేమి ఆ పగలు గడిచింది. రాత్రిభోజు నానికి లెమ్మన్నారు. రా్రిగడి స్తే " (్రతికినశ్లు. (ప్రతి విషమం లోను జ్యాగ_త్తపడ్డాను. భోజనానంతరము తమలపాకులు తీని కొని వచ్చింది కాంతం. ఆ యిీనెలతబుకులోనే పెట్టుకోని వచ్చింది. ఈనెలతబుకు జూచినప్పుడు మా(పధమ పరిచయం స్ఫురించింది. మరొక్కమారు (చేమవాహిని ('ప్రవహీంచింది. “ శాంతం” అని దగ్గరకు లాగుకొన్నాను. కాంతం చిరునవ్వు నవ్వి విదలించుకొని వెళ్ళిపోయింది. అల్లరిజంతువని నాలో "నే వనుకొని ఒకవిసిగింపునవ్వు నవ్వుకొన్నాను. 'ర్యాతి పడుళొన్నాను కాని జీను భిరింవరాని జేమిటా అనే శంక 'ఇాధిన్తూనేవుంది. అశ్హు నిద్రపట్టలేదు. తెల్లవారు

80 శాంత౦కథలు రూమున మెళకువ వచ్చింది. కౌంతం ఓడిపోయిందీ.. "నన్ను వమి అనమానం _చెయ్య లేదని _బె్య్యం వచ్చింది. ఆప్పుడు బాగానిద్రపట్టింది. నేను మళ్ళీ మేలుకొనేటప్పటికే సుమారు. ఎనిమిది గంట లవుతు ది, *ఒతికానురా” ఛాబూ అనుకొని ఒళ్ళు తెలియని సంతోమంతో మంచం చప్పున దిగాను. శాలు [క్రింద సట్టానోలేదో భగ్గుమన్నది. భగభగమనే మం టలో కాలు పెట్టినట్లు తోచినది. కాంతం అని కేక వేశాను. శాంతం వచ్చి

ఎాలబ్బా' మూచి దిగవద్దూ-అఆపాడు టీ కప్పు అక్కడ "ప్రి పోయినానూ చరూడక అ వేడి లేనీళ్ళు కాలిమోద పోసు కొన్నారు. ఆపాడు శేసీళ్ళు ఆాగవద్దంళే వినరుగా- పక సంవత్సగం టీ మాని వెయ్య, డి. ఇటువంటి చక్కని మురు గులు వస్తవ (అం తన ముద్దుచెమ్యున్వై నాకు చరాపీంది)

వాశాయర్క్‌_డీవి అన్నాను,

నిన్న మా అక్కయ్య “తెచ్చింది. సుబ్బమ్మకు శావాలని' 'చేబుంచుకొని తీసుకుని పోతుంళు నేనుతీని కొన్నాను. ధర మిరు ఒక్కమారు. భరించశకేరని అపుడపుడు యిచే+టు వీర్పాటు చేశాను. ౯ . వలా ఎబి

“* అవను దారులుకొస్టు రకం మిది” అన్నాను కాంతా నికి ఆబంగారహ. మురుగులు 'ఎంతో. అందంగా ఉన్నవి. “నిచిట్టి చిట్టీ చేతులకూ-బంగారుగాజు లందమే”-అనే' పదం జ్ఞాపకం వచ్చింది. మురుగులు పెట్టుకొన్న అఆచక్కవని చేతి

[8] వూచాచీర తికి కొజనైై, ఒక సంవశ్సకం టీ మానితే నేము అనుకొన్నాను, “స్ర్‌మకంకణ చంవో ము'లుమూూటన్ట్టుతు త ఆశికీవకోమల వాస్తాన్ని వైశన్నిముస్టు ర. బోమ+నస. అఫొర్త మురు గులు రాచుకోని కాబోలు నావెంప చిటుక్కుమన్నది. చేను నవ్యతూ. ఫులకరించిన అస్మష్న హస్తాన్ని వకలినాను. కర కంకణములు ఘల్లుఘుల్లుమున అమెకిలకిలా నవ్వుతూపరమనె _త్తిందిం నాకళ్ళు అపయత్నం౦ం"”" మూతలు ఇ గవి. జీను కళ్లు తెచి చూచెసరికీ నామంచ్యుక్రిద టీ కప్పు పగిలి ముక్కవై ఉన్నది

వూదాచీర ,.. ాపమే, కాంతం, డోపు సుబ్బి "వస్తుంప, ఎప్‌ సుబ్బి న్న ఉా=ఎంయకో ? ---ఎుదుకంటావేుుటి మొన్న మి అక్కయ్య ఎందు కొచ్చింది. ఎ చమూాడటాళికి. | ॥ ఎాాట్తానే ఇ-ం ఎాఎఎనిని చూడటాని! ! “నిన్ను

లిక శాంత౦కథలు

_-నన్నెంకుకు చూడటానికి వస్తుందీ మీరు ఉండగా అన్నది కాంతం, శ

జానేను నువ్చినిచూచి చాల కాలమైనంయుక ఉవ్విళ్ళూరు తున్నాను అమెకు చూడటానకి మమాకు 'త్భెవారము లూమున నాలుసు గంటఎ* తెుతెంవాపుకుండ*ా సువ్చి మూ యింటిముందు బండీ దిగింది. ముందు ఎదురుగా కాంకంవద్చి పలుకరించి ఆమెకు యింట్లో! తీశువొని వెళ్ళింది జీను నూట్లాడక ఊరుకున్నాను. సు్ని యింక చక్కని చౌశుుదని ఎప్పుడూ అకుకోతేకు పలెబూళ్కో పెరగటం చేత ముఖము బన్తీకిల్లలలా ప కాంకిప్రీచంగా. లేకు. కన్నులు శాంతులను వెదజల్లుతున్నవి. చింబఫుముుఅబోలు అభరమూ నొసట పెద్ద సామువొట్టూ అమె సౌఎవర్యమునకు వన్నె 'బేస్తున్నవి, .

బాలసూక్యని ఆక*రాగ్యవసారము. ఆమెకొక వింత సౌందర్యమును కలిగించినది.

నేను నుబ్బమ్మునుచూది నిలువ్రున నిబబర్హాన్ను నోరువిప్పి ' వలు1రించ లేకపోయినాను. ఆమె సౌకర్యము నన్ను వశ ఫరచుకొన్నది. సౌందర్భమునకు వశీకరణక క్కి ఉందని నేకు తెల్సి కొన్నాను, సౌందర్య్కకటమునకు, నేను 'తెవరాని గొలుసు: లలో బంధింపబడ్డాను. ఆ సౌందర్యమును అస్వాదించినకొ /. ఆకలెక్కునం "కాగినకొద్దీ దావామెక్కువ. |

వూదాచీఠర లిక

• సుబ్బమ్మ 'కాంతవ్యు శలు.. ఒకరికొళరూ. సహాయం చేసు కొంటూ వంట తయాకు చేశారు సకాలానికి సుబ్బమ్మ

• చ్రావగాగూ. వంట అయింది అక్కయ్య స్నానం చేయ మంటున్న ” దని చ్భుకు మఘుం స్వరంతో కోయిలలాగు పలి కింది. ఆపలుకులు నా హృస్వపంచిన్నై తగిలినవి. తం్రులు కదలి మోగిఐవి. నిశ్చేష్తుడనయి. చూస్తూ స్వప్నావస్థలో -

వాాస్నానానికి లేవచ్చునంటున్నది అక్కయ్యం

ఆానర్కే వస్తాగాని అత్తయ్యకు ఉబ్బనం నయమేనా !

పం నయం బావా! అల్లాగేబాధపకుతున్నది. ఎండా కాలం నాలు'స నెలలూ కాస్త తెంప, వానకాలంలో చాని బాధ చూడలేము. ॥

ఆతరువాత ఏమాటా తోచక నేకు “తెనాలిలో మా అత్తగారు కులాసాగా ఉన్నారా ”” అరి అడిగాను |

ఆఆ వినమయమై. సుబ్బమ్ముకు మాట్లాడటం ఇవ్టంలేక కాబోలు “అల్లాగే” అని మూడు అక్షరాలతో కొట్టివేసింది

ఎారిన్నుజూచి చాలారోజులయింది. ఇంతలో ఎంత పెద్ద. డానపయినావుం " |

ఎ-మిాకు నామాద దయనుంశుఎాా

అశఆిఫి వమో చెప్పబోతుండగా కాంతం గుమ్ముంలో' ఇవిపించీుది.. నమిటో మరడలితో సరాగాలాడుతున్నారు [

తిం కశకాంత౦కథలు భోజనానికి లేవంకి ముంకు. లకువాత మా యిష్టం అగి చుగుకు గొంతుతో అన్నది.

నాకు కాంతం ఇట్లారావటం ఇష్టం లేకపోఎనా వెంటనే భోజనానికి లేవక తప్పందికాము. నేష “ఆఏ కిన్నెరస రం, ఇది బొెంగుకునొంతు” అం ఏమో గొణుగుకుంటూ లేచి స్నానంచేసి భోజంం౦:స్లిక కూస్పున్నాను _

సుబ్బమ్మ గడవలఅవకల భోజనం వేస్తున్నది కాంతం వడ్లిస్తున్న డి, నేను సున్చెని చూస్తూ భోజః౦ం*ేస్తూన్నానుం అట్లాచేయటం త్పం తెలుసును, కాంతం అనువూనిస్నుంది అని భయపడ్డాను. కాని ఏము చేయగలను? సౌందర్యము నన్ను వళపరచుకొని అట్లా యీడుస్తున్నగిం కాంతంవైపు చూచి ఎంకుకో ఒక చికునవ్వు నవ్వినాను కాని ఆ చిరు నవ్వగా కాంతులు సుబ్బమ్ముప్పై ప్రసరించిన్ను కాంతానికి అను మానం కలిగిం.

ఎా==మోారు సరిగా భోజనం చెమ్యడం లేదన్నది కాంకం .శ్‌పూయిత్‌ క. ఠంనోం ,

నేవ మాట్లాడలేదు. అప్పుడే సున్ని. పెళవులు ఎంకుకో శదలుతున్న: అది భూస్తున్నాను. "పెదవులు కదలినవి. ధ్వని బయలు బే-ందిం ॥ ' జావేము వస్తే ఛావగాంకి దిగులు .వేసించేమో అని పల్షెటూరు హోాస్యవు మాట ఒకటి అన్నది.

వూడాచీర త్ర

నేను మాట్లాడక అఆ మాటలు వినటంలో (శ్రవణ సౌఖ్యం అనుధి వంచాను,

నిజంగా నేను అరోజు వమిభోజనం చెయ్యశేదు. "ఇంతలో సుబ్బమ్మ భోజనం శావట-వస్సి నేను కూడా మబ్టిగతో పూర్తి వేసి శేచినాను భోజనానంతరం ముషసరమూ ఛచాపమోాద కూర్చున్నాముం కాయం తమలపాకులు యీనెలత బుకులో "పెట్టు కొనివచ్చి ముందు. పెట్టి ెను కూర్చున్నది. మేము ముగ్గుగము ఏ మేమో , నూట్లాడుకొన్నాము* సుబ్బమ్మ చుట్రి. ఇచ్చిన తమలపాకులు నేను పుచ్చుకొన్నాను కాంతం అక్కడే కూర్చుని తమలపాకులు. వేసుళొంటు న్నది, నేను తనను తమలపాకులుచుట్టి యివ్యమన లేదని కాంతం మనను అనూయతో మ-డిపోతున్న ది. ఎుదువేతనో . గాని నేనుసుబ్బమ్మ వైపు భూచినష్పుడల్లా మాకాంతంహృద యంలో అగ్నిజ్వాలలు ప్రజ్వగల్లుతున్నవి, ఇస్పుడు జరిగిన మరొళ విషయం ఆ అగ్నిని మరింత (ప్రజ్వరిల్ల జేసినది. తమల పాకులు అందించేటప్పుడు నుబ్బమ్మ చిటిశెన్యవేలు నా చేతికి కొంచెం తగిలింది. కాంతం అది కళ్లారా చూచింది. నావళ్ళు " ఫులకరించి.ది. దేహం చిరుచెమ్నుటలు = (ట్రమ్మినదొ సుబ్బ మ్సకు పాపం ఆవిషయం "తెలియదు. కాంతం హృదయ నీమను, ఈన్చ్యాకోపాలు శారుచిచ్చులాగ కమ్ముకొన్నవిం "అక్కడనుంచి చప్పునలేచి తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయింది.

అ ,

గదిలో పరుపుమోదపడి వెక్కి-వెక్కి వడున్తున్నది. అ హృద యంలో శోపానలము (ప్రజ్వరిల్లుతున్న దొ వళ్లు గాలికి రావాకు లాగు నిలువునా కంవించిపోతున్నది. వమేమో శలవిస్తు న్నది. వేడి నిట్టూర్సుసెగల జిమ్ముతున్నది. ఎన్నో భావ "తరంగములు అమె హృదయములో నుప్పొంగుతున్నవి. సుబ్బ మ్మతో మాట్లాడినంతమా(ాన కాంతాని కింత విచార మెందుకు ) ఆమె తలంపులేవోూ ఎవరు చెప్పగలరు? అమె వీమేమో తలపోసి వడుస్తున్నది. ఇంతలో పకపకమని నవ్వు వినవచ్చినది. కాంతం ఏడ్పుమాని ఆ నవ్వు విన్నది. అ నవ్వు దొంతరలు ఒకటితలువాత నొకటిగా బయలుబేరి మెల్లగా నన్నగిల్లి అంతరించినవి. అప్పుడు కాంతానికి వృాదయం షగిలిపోయేటట్లు దుఃఖం పొంగి పొరలువచ్చింది. ఒక్క మారుగా సుబ్బమ్బ బ్యుర బద్దలు చేద్రామని బుధ్ధి పుట్టినది, శాని తిరిగి పడ్వ మొదలు పెట్టినది.

• మరికొంచెం నేపటికి నేను బయటికి వెళ్ళడా.కి బయలు , చేరి కాంతం గదిలోకి వచ్చాను, శాంతం యీలోకంలో లేదు. దుఃఖసము(దంలో మునిగిఉన్నది. నావైపు చూడే లేదు. నేను ఆమె దరిని గూర్చోని గడ్డం పట్టుకొని కాంతం ఎందుకే కోపం? అన్నాను. నా ₹ెంయచేతులనము. కాంత, విదిలించి వేసింది. ఇంకా నయం ! కృన్ణుణ్ని సళ్యభామ 'చే!

| వూదాచీర _ తిం నట్లు, ఎడమకాలితో తన్నిందిగాదని నేను మనస్సుకు సమా ఛానం వెప్పుకొని తిరిగి ఓదార్చటా?కి ప్రయత్నం జేశాను. '

అయ్యో విచ్చిదానా ఎందుశే విచారం?

“ఎందుకా నా కర్యానిక్కి నేను చక్కనిదానను కానని.

ఎశాశపో తే ఇప్పుడు వమి నీకు లోపం!

-ాావమిా లేదు ఎన్నరైనా చక్కనివాళ్లు వన్నే నన్ను జూడరు. అయ్యో వెళ్టేదానా ఇదా. సీగొడవు నుబ్బమ్మవైపు మూాచాననా ! చూచినంతమా(కాన తప్పేమిటి?

" ఎాతప్పరుటి చూచినా తప్పులేదు తమలపాకులు చుట్టించి పుచ్చుకొన్నా తప్పులేము. మరి అని వమో చెప్ప లోయి ఏడ్చింది కాంతం, - ॥

• ఎ=సలేలే. కాంతం ఊరుకో. నీ విచారంలో నాశీమూ అర్థం కనపడదు. నుబ్బము శ్రి సౌందర్యవతి. డానిని నేన చభూదాను. అది తప్పా! ఎవగివంకా చూడనేకూడదూ | రోజూ ఎన్ని సౌందర్యమయము లై నశస్తువులను చూస్తున్నాము. ఎన్నిటి సౌందర్యాన్ని అకభవిస్తున్నాముం అందులోత ప్పేమి? గులాబిపూవును జూచి అనండంచటంలేదా? చానిని వాసన జూడటంలేచా? గులాబిపువ్వను జూన్తే ఎటునంటి అనం దమో ఘ్చ్‌మ్మను జూచినా నాకట్టిఆనందం కలిగింది ఇందులో నా దోవం లేదు. నాశేమా పాపచింత లేదు. అని ఏమేమో 'లశ్చెరు ఇచ్చినాను.. |

త్త శాంతంకథలు

--కాంతంవిని ఊరుకొని మారు చెప్పినవిమయం' అడ వాళ్ళకు కూడనా. ఒళ ్క మజొక పురుషుని సౌందర్యాన్ని మెచ్చి ఆకనితో సరపాలాడవచ్చునా ?

ఎ=వోహా ! అందులో ఏమి శతప్పులేు. మాట్లాడినంత మా(తాన లోపములేమ. (సకృిలో సౌంద్య్యముగల వ వస్తువునైనా సౌ .దర్శముకొట కే (వేమింపవచ్చును.

.. లాసరే లెండి అన్నడ కాంతం, నేను షికామవెన్లాను. కాంతం మరునాటికమంచి యధాప్రకారం గృహకృత్యములు నిర్వర్తించు. కొంటున్నది. అడవాళ్ళకు కోపం బోగొశ్టు మార్గంలో ఒకటి సమైనా ళొన యివ్వటం (క్రొత్తచీక ఒకటి కొనియదలచి నేరు జఒజూరుకు వెళ్ళినాను, పాపులలో తిరిగి 'బేరంచేసి మంచి అందమైన ఊడా చీక ఒకటి బేంంచేసి కొన్నాను ఆచీర చాలా "బాగుంటుంది. ఎప్పుడు కాుతానికి ఆచీర చూపుడామా అని ఆనరపడుతూ వేగం నడచినాను. ' చారిలో ఒక ముసలమ్మ ఒక యువతీ నెస్సు న్నారు. ఆచీర మూచి ఆయువత్కి ముసలమ్మ న ఏమోలఅన్నది. ముసలము ్‌ నన్ను అవి “నాయినా ఆచీ5ఎంతకు కొన్నావు” అన్నది. పది

“రూపాయలు అన్నాను నేను. ఆమె ముఖకమలము ముకుళిం ' చినది. నిరుత్సాహంతో - కాబోలు ఆమె నిట్టూర్పు. విడి చింది. నేను ఆచీరను అటు (త్రిప్పి ఇటు త్రిస్పిచూస్తూ యింటికి

వూదాచీర శ్తీ్షే పరుగ్నెత్తివాను.. దారిలో మం ఇగ్షరు యువతులు ఆచీరవంకో . చూచినారు. శాని అడగటా౨కి భయంవేసి ఊపకొన్నారూ ఇంటికి రావటంనో క ఇాంతం వికసించిన హృదయంనో జను 'జెచ్చిన ₹ఇహాుునూానాన్ని అందుకొన్తి చాలా ళొగందని ఈన సం్శగోవమకాను 'వెలిఫుచ్చింది వెంటనే కట్టుకోమని నేను బలవంత పెట్టాను నన్టం జూచి భోజనానంత గం క్టుకొంటానని కాంతం అన్నది. పాయంత్రం జకడవేసుళొని మల్లెపూలు ప్టకొని చీర ధరించింది. నాపావములకు నమసా॥రము జేకనద. కేను కాంగశఎు ముఖమునువై శె త్రి ముధ్రెంళొన్నాకు అఆవణయ!1లహం ఈసంధితో మునిసింది. - ఆ ఆచీర కాంతానికి మక్కువ ఎక్కువ అయింది. ఎల్లప్పుడూ ఆచీకనే క్వుళొ కది. పగలబ్ష పనిలో ఏచీక కట్టుకొన్నా సాయంత్రం, కావటంతోనే ఆచీక ధంంచేవ.. నేను కూడా'ఆ వీరనజూచి కాంతాన్ని గు_ర్తించేవాడిని. ఒక రోజున క్యాతం సోవరి వచ్చింది. శాంతం అక్కకు శాంతానికి అశ్ష్రువయన్సులో వ్యత్యాసములేదు.. కొంచెం పాచ్చు తగ్గుగా ఒక్కరూపునే ఉంటారు. దూూౌన్నించి మూస్తే పోల్చుకొనటం కష్టం. , ఆరోజునక్షబ్బులో నభ జరగటంచేత నేను ఆలస్యంగా "యింటికి వచ్చాను. రోజూ ఏధితలువు తెరచి ఉండేది

శి శాంత౦కథలు కాంతం గడపలోకే లాంతకుపెట్టుకొని కూర్చునే వాడుక, ఈ రోజున తలుఫు వేసిఉంది. లోపలయేమైనా పనిలో ఉండవచ్చు నని తలుపు సెట్టబోవు సమయమున లోపటినుంచి నవ్వు విన వచ్చినది. అది యేమియో కనుగొనవలెనని నేను మెల్లగా థొడ్డివై పు వెన్లాను నాపడకగది. కిటికీతలుపు తెరచిఉన్న ది, లోనదీపం మాంద్యముగా వెలుగుతున్నది. కాంతం ఊడాచీక గట్టుకొని గోడనానకొని ఉన్నది. గదివాకట శాంఠానికి ఎదురుగా పురుషవ్మీగవాను కానవచ్చినది. అతను గడఫపైై నిల్చుండి కాంతంతో ఏమో మాట్లాడుతున్నాడు, కాంతం నవ్వుతూ తలవ్రూపినది.. ఇంతలో ఆఫురుషవ్య క్తి కాంతం చెయ్యిపట్టుకొని చిటికెన వేలినున్న ఉంగరమును పరీక్షించింది. శ “శాంతం! తలుపు తలుపు ” అని అరచాను. ఊదాచీరగట్టు కొన్న శాంతం వచ్చి తలుపుతీసి వెంటనే పెరటిలోనికి సరు గ త్తినది. అమెదొంగతనము చేస్తుండగా పట్టుబడిన దొంగవలె మొగ మావలకు తిని పరుగెత్తినదని నేను అనుకన్నాను. కౌంశం వైఖరిచూ_స్తే తప్పుచేసిన మనిమిలాగ కనిపిస్తుంపిం రోజూ నవ్వతూవచ్చి ఏమేమో మాట్లాడేది. ఈరోజు నా వద్దకురాలేదు, నాతో మాట్లాడలేదు. అంత్‌ రాత (1! జాధపెట్టక తప్పుదు అనుకున్నా ను, కాంతంను యిప్పుడు మాట్లాడించినా లాభములేదని అవచ్చిన _ ఫవురుషుడెవడో కనుగొనవలెనని వదినగారిని పిలచినాను. వదినగారు దొద్లోనుంచి * వస్తున్నా వెంకట్రావు ! మడీగట్టు కొంటున్నా ” అన్నది. /

వూదాచీర శకి

. ఎాాకౌంతేం వది?

-ా-వొడ్లో ఉన్నది -

నాకు వృాదయముళలో కోపాన్ని పిజ్యరిబ్లుతున్నది. ఎవరో ఒకరు కాంతం చెయ్యి పట్టుకొని (వేలినున్న ఉంగర మును పరీశ్నీంచినారు. అమాట తలుచుకొన్నప్పుడెల్ల ఒళ్ళు మండిపోమిునది. ఇద్దర్నీ కొడదానుని బుద్ధి పుట్టి ఒళ్ళు తెలియని కోపంతో గదిలోనికి తూలుతూ వెళ్ళినాను. అక్కడ ఆటు ముఖం పెట్టి కుర్చీలో కూర్పునిఉర్న పురుముకిని చూచి! నాను., అగను ఒకమూల మంచానికి అనుకొని కుర్చీ వేసుకొని కూర్చున్నాడు, ఇకరులు వచ్చినను క నపడకుండటానికి శాబోలు దోమతెక కొంచెము. తనను మరుగుపరచేటట్లు వేసుకొన్నాడు. కాని మైన వేసుొనిన ట్వీడుకోటు సిల్కు తలగుడ్డ శ నబడుతునేఉన్నవి, పాదములు కనివీంచడంలేదుం చేను లోన ప్ర వేశించి ... ఎాఎివరోయి నీవు ? అన్నాను, 1 సౌంన్వం యో

ామొట్లాడ లేము. కప ఆచార్తు హారీ శివకుహార్‌

---ఎవరునీవు మాట్లాడ వేమి స ప్రావుట్తతిలుగు డిపాన్‌నం

--[(జవాబులేమ) నాంలిలు విచ్పవద్యా ఆయం. వరి ల్‌

నాకు జేవాం కంపించిపోతున్న ది, * , - . '_ నాగదిలో చేరి మాట్లాడవేవి రాస్కెల్‌ అని చేయి విసరినాను. కాని అది గురితప్పి మంచం స్తరభమునకు తగులు టచే తీవ్రమైన కోపం గలిగి నిమిమమాత్రంలో తూలి అతనిపై.

శ్రీక్తీ కాళఅత౦0కథలు

• బడుతూ లాగె మళశాఖొట్టారు. ఆ దె ఆఫనషుంి తల గె తగిలి తలగుక్ష ఊకి వలాడిద. అ్వ్పుడు నేకు విస్తాంతపోయినాను.. నాకిపాము మెోపువ వచ్చినట్లయి ది. నేను జేరమావన తూలానో అ మూగి 'ఊఈఎగహం కాని ఫుమమని హు కాదు. తలపైన నాగకంవుువ. అవిక జారు జడ వేసుకొన్నది. మొగమున చిరు చెమ్మటలు (గమ్మినవి. వెంటకే అమె కోటు విడిచి పారనైచి పొం పొంగి వస్తూన్న న్నను అఫుకొఎడానికి నోటిమావ చెబిపెట్టుకొని. పెరటి లోనికి పరుగెత్తినదె,

పెళటట్లో వదినగారు “*కాాతు కాంతం ఆగవే! ఇంకా ఎక్క డికి పరుగెక్తు తావు ? అయ్మ్నోో ఇల్లా కూర్చో [౯ అని మంచంమావ కూర్చో బ్య్టె- ఏమిళే అన్నగి-ా

ఆాాసముంది మనం అనకొర్నట్లు- అం నవ్వింద్ధి కాంతం,

===అిబ్బ | నవ్వు ఆపుకొని చెపుదూ |!

లాలఅక్కయ్యోయి. వారు నన్ను కొట్టటోయ అని. చెప్పలేక పక్కలుపట్టుకొని కాంతం నవ్వుతున్నది.

ఆంకొట్టచబోయి ఆ-చెపుదూ-ా

ాళానే స్థంభానికి కొట్టుగొన్నార్సు. అని విరగుకి నవ్వింది.

పడకగదిలో నేను నిర్ధాంకపోయి. కూర్చున్నాను. నాకు -ఈన ళు మాతం విశవచ్చినది. ఆనవ్వు అలలు అలలుగా

వూచాచీర శ్తీఫ్‌

బయబు జేది ఇారిలో కొట్ట ఫొని పోతున్నది. నేను చిరునవ్వు నవ్యనాను,

“మిఆయన్ని భోజనానికి విలవ్వే” అన్నది కాంతం సోదరి.

ఆాానేనుపోలేనక్కు న్‌న్రో,

వాకు మూటరావడం నేకు, నువ్వేవో! 'నేశు నవ్వు ఆఫకో' లేను, నవ్వులే చాసండణు, నేనపోన అన్నది "కాంఠం.

కాంగం సోకరి తప్పనసరాణవచ్చి భోజనాంకి వలిచి. ది భోజవానంత5ం తమలపాకులు చుట్టి పగుప్యుపైన పెట్టి శాంతం విరగబడి నవ్వుతున్నదడిం

సేగాని నువ్వు మొ%వేవం వేసుకొంశు నీ చచీకకట్టు ఫొన్నదిమిోా అక్కయ్యా! అని నేను అడిగినాను,

అవును అ౨ి కాంతం హేభనదూసఫునో నా వై పుచూస్తూ " మో కంతకో.ం. ఎందుకు! పరఫుకుమునిశతో _ మాట్లాడితే కోపం లేకు! అన్నగి,

సరిలే ఊకుకో ! ఎఎరన్సైనా వొళ్లు కెలియదు. ,ఆ సమయ యములో. | “= ఉపుడైన బోధపడ్డడా ?

ఆదెబ్బ తగిలించా ?. -

దెబ్బ తగిలితే ఎజుగరూ. ఈ తమలపాకుల (పా్షి లేకపోయదే. మీకే యిీాదెబ్బ......ఆని తన విజయాన్ని నూచిస్తూ. ఓరగన్నులతో నవ్వింది. మిగలబండిన తమల

జీ6 శాంత౦కథలు

వ కులవంటి కాంగొం చెక్కళ్ళు "కెపెకడము చూస్తూ ,అదే పనిగా తమలపాకుల మడుపులు నోటితో అందుకొని నమలు తున్నాను. మడుపులు అంస్తూవున్న చేతిని విదిలించి అచ్చా! అన్నదికా..తంాా

మాకాంతం౦ శాంతం నామీద విరోధం కట్టి )ది. పెద్ద యుద్ధం జరి గిం ఆవె ఆఖకుకు అశ్రుఢార్యాస్త్రుము వ యోగెంచింది. అంతవజకు ఎందుకొచ్చిందంటారు! అసలు సంగతి

, మాకు మూడు ముక్కలలో వెస్పేస్తాను, కాంతం నన్నేమో వట్టి తెలివితక్కువ నాగన్న _ క్రింద కళ్చుస్తుంది.. వదో నేనూ బి. వు జాకా చదువుళొన్నానా! కొద్దో గొప్పో అంధ్ర వాజ 'స్రాయంలోకూడా నాకు 'పరిచయం ఉందాం కవిత్వం చిప్ప లేకపోయినా పద్యం అర్థం ఇజేసుకోగలను గచా మరి నన్ను బట్టుకొని వట్టి తెలివితక్కువ పుల్లాయకక్రింద జూ స్తే వళ్ళు మంకదూ! నావళ్ళు ముడి నేను నాలుగూ అనేశాను, “ఈ విమయంలోనే కాము (ప్రతి విషయంలో నన్నుగూర్చి సగారవంగా _ ప్రవర్తించదు.. నేను బజారుకు వెళ్ళితే నరిగా బేరం చెయ్యంటదే వ వస్తువును తీసికొనిరాను, అయితే ఒక డబ్బు ఎక్కుపయినా మంచి సరుకు తెస్తాను, రెండు మూడు

మూకాంతం౦ త్త శొట్లు చూచి అకడ కొనేవాళ్ళను విచారించి ధర తెలిసి కొని మరీ కొంటాను అటువంటి సమయంలో ఎత మంచి ' వంకాయలు తెచ్చినా ఇంటికి రావడంతో నే “ఎబ్బీ! ఇవ్వేమి వంకాయబు. గట్టిగా రాళ్ళలాగ ఉన్నవి, కసరెక్కినవిం ఎవో మికు టోపీ వేళారు సీతమ్మ కొన్నది వంకా యలు! ఎల్లావ్రన్నవి అనుకొన్నారు? లేత మొవ్వలు, కూర వండితే వెన్నలాగ ఉంటుంది. మిరు ఏం 'దెచ్చినా అంతే అంటుంకి. అని అంతతో ఊరుళోశ ఎంతకు కొన్నారు అంటుడి నేన అబద్ధము ఏమనిచెవ్పేది, అర్భపావలాకు ళొన్నాను సవాశేరు అని చెప్పేస్తాను. అప్పటికి ఒక అగ్థనా తగ్గించే చెప్తాను. వెంటనే అయ్యో! అయ్యో! అర్థపావలే? నీతేము శై అణన్నరశే కొన్నగి ఇంటికొ. చ్చి అణన్నరకుయిచ్చి పోతు మిరు బేడా పెట్టి కొని పైాా అణా కూలికూడా పెట్టారు. ఇంకేమి సంసారం ఇంశకేరు పొదువు” ఆని సాధింప మొదలుపెడుతుంది అటువంటి సమయములో నాకు అరకాలిమంట నెత్తి కొస్తుంది. జగన్నాధంకూడా యిల్లాగే కొన్నాడే. మెగా యిద్దరు ముగ్గరు కొంటుండగా భూభాము అంక “ఇద్దరు ముగ్గురు కొనాల్సిందే. జగన్నాధం ఉండనీ ఉన్నాడు మికు తోడు డబ్బుతగ'లెయ్యటానికి” అంటుంది. దానితో వళ్ళు మంకుతుంది. నేను వేసిందంతా 'తెలివశక్కువ "బేరంకావాలి! ' జగన్నాధం ెలివితక్కువవాడే! "తాను ఒక్కడే. మేధావి

శీర కశకాంత౦కథలు శాబోలు! కే న అంచొ నన్ను గౌరవిస్తారు. ఇంట్లో నిన్ను జూస్తే ఇంత అగారవం. అందుచేత వళ్ళుమండి నాలుగు మాటలూ అన్నాను. అదిపోట్లాటకు కారణం.

ఇప్పుచేకాదం.- ఇగవరలోను ఇట్లానే జరిగింది. నెం ఆఖ రుకు జీవం వచ్చింది. ఆకోజు శాంతానికి మంచిచీ” కొని పడదామని బుస్టపట్టెదిం చాలా సరదాగా బజారుకు వెళ్ళి, చీరలు బీర చేశాం. కొర్నాటిచీకలు ఫు;హాచీ*లు కొనలేక సంసారవత్షు లో సట్టంచ చీర ఒకరి. పన్నెండురవూపాయలకు కొన్నాను. ఆచీర నాశెతో గాగున్నదిం ముచ్చట:డిళొన్నా రు ఎప్పుడు తీగకు వి కాంతా.కీ చూపుచావమూా అని అదున్రా. ఎక్కునయింది... ఎప్పుడు జీతంవచ్చినా వగో ఒక్‌ వికగుడ్డో. పకోడీల పొట్లామో కాంతానికి తీసికొన నెల్ల అలవాటు. *రోజు పన్నెండు రూపాయలు చీక కట్టుకొంయె ఎంత సంతోమిన్ముందో, నాకేఎ ఒఇహుమాన మిస్తుదో, అనకొ., టూ అచీరకెట్టుకొ. కె కాంతంఎల్లావుటుందో అని, గుటక కేస్తూ ఇంటికివవా ను, గడ.లోనేకాంతం కినుపించిందిం

శాంతం ఇవ్వాలి సీకో మంచి ఒపహూాువిగానం "తెచ్చాను.

_. చమిస్తైవు? ం ఎాసమిటి చె్పెండి. | ఎపమిస్తావ్సి చెప్పు _ | ఏమిటి చెప్పేది ఇంటో ఉండ” స్తా. చూపించండి వెచక

జాచుొొంటాేేమి, అమునా మోకిచ్చే బేమిటి) మా"కిచ్చే బహుమానం తెలియదా. పకోడీ పొట్లామేకా ! "

[4] మూకాంతం క్షం

=ంలఅిదికాదు గొప్పబహుమానం “తెచ్చాను ఏమిస్తావో దెన్పి తేనేగాని చభూపను, =

లా-ఘాపరు! మారుచూపకుండా నేనే చెప్పీస్తాను.

కాంతం "చెప్పేస్తానన్నది. ఎల్లా చెప్పేస్తుంది ఇెపుమూ !

ఎవరైనా స్కూలు కురాడు జెప్పేశాడా అని అనువూ. 0 కలిగింది. అల్లాజరుగుతుంటుం3 లెండి ! స్కూలు కురాళ్లు గొంతమంది మౌాయింటిపక్కేనే వున్నారు. స్కూలులో రిగిన పతివిమయం యింట్లో ఇక్సు ఊ బేస్తారు.

ఇంటికి రావటంతోనే కాంతం “వమందోయి యివ్వాళ ంతులుగారిని రాముడు ఎదిరించాడకో (అనలు ఏడివీంాడని రాళ్లు చెప్పిఉంటారు.) అని ఇవ్వాళ పంతులుగారికి పరా "వం కలిగిందకె అని అంటుంది. త

---నీమొఖంకాదూ ! నాశేమి పరాభవము! అని నేను

నాదగ్గర చాచబోకండి మికు జరిగినపరాభనం నాకు 3లుసును. “అర్యుల అహారము ఏమిటిరా అని మీరు అకీ "రట వాళ్లు పండ్లు కాయలు అవి అన్నారట. ఇంకేమి తిన "ళ్ళు వాళ్ళు అరి అన్నారట. అప్పుడు మోరు మిఅలవాటు కారం గోళ్లుకొరుక్కొంటూడంకు అగుంటవెధవ “ఇంశేమి నేవాళ్ళండినోళ్ళు' అని అన్నాడటగా,.

నిజమే. అమాట బాగాలన్నాడు. ఇంతనాగరికత' బలిసిన 'లంలో చదువుకొని వి. ఏ, బి, ఏలు ప్యాసుఅయినవాళ్లే 'ళ్లుతింటుం ఓ ఎప్పుడో ఇత్ర్యూకులకు పూర్వకాలంలోఉన్న

ళ్‌0 ' శాంత౦కథలు

. మనుష్యులు గోళ్లు తిన్నారనటంలో విపరీతం వముంద మోాసాలుకూడా చీకేవాళ్ళంటె మరీ బాగుండేది. అని ఎ పొడస్తుంది. ఇటువంటివి చాలా ఉన్నవి. ఇంతకు ఇష్ట ఇప్పదలచు కొన్న బేమిటం1ుు న౭ే ఆరోజు నేను భూపించనంయటె చమూపించనన్నాను. ఎట్లా "చెబుతుందో చూద్దె మని అనుకొని ఎవరైన కుగ్రవాడు చెప్పే”ాడా వం ఇాబు 1! దారిలో ఎవరెవరు కనిపించారు చెప్పా శ్ర అని ౯ చెం పరధ్యానంగా ఆలోచిస్తుంచె. గబగబవచ్చి చీరను శ్కెని చీరా! మిరు కొన్నది- ఆని అన్నది. చీర అటు పరకాయించి చూచింది. ఊరుకొన్నది. |

నావళ్ళు _ చల్లబడ్డది. నేననుకొన్న సంతోషమేది? నేనన ళొన్న * సరదాఅంళా సమసిపోయినది, అటుతర్వాత వవ న్నదో తెలుసునా ! సిగ్గుచేటు, మొవకట ఊరుకొన్నది. నేను... చీర బాగున్నడా అని అడిగాను. - "

/ “*చ్చాసండ శేమిలెండి "బాగున్నది. వమన్నాఅంళేు కో మాయను. మొన్న సుబ్బమ్మ కొన్నచీర చూదారా! ష డంటి. చీర పదిరూపాయలకు కొన్నది ఆచీర చూడండీ

• ఈచీర చూడండి ఈచీర తెలతెల లబోతున్నది. చేనేవన్నీ ఇటువంటి 'జీరాలు. వమన్నా అంకము కోపమాయె”* ఆ అన్నది. ఇంకేమున్నది. ళొండవిరిగి మిదపడ్డట్లయింది. ౫( 'పడంత అశతో వమో సంతోమిస్తుందని (భ్రమపడితే వమి లేకు నేమళ్ళీ తెలివితక్కువ వాళ్ళి అయినాను. నాకం]

మాకాంతం ర్‌

నుబ్బమ లు 'వెంకమ్మాలు తెలివిగలవాళ్లు. నిలువున నై. పోయినాను. సుబ్బమ్మాచీర వెలుస్తుందో ఇది వెలుస్తందో ఏది గట్టిదో ఏది మంచిదో ఎట్లా నిర్ధారణ చేయటం? వకోర్టు వారు తీర్పుచేస్తారు ? సుబ్బమ్మము అక్కడికి ఎల్లాపిలివించేది 1 వనేఅని ఊరుకున్నాను. కాంతం వవో ఆనందపారవశ్య మున తేలుతుందనుకొంటు'. పారవశళ్యంలేను. పాడూలేదు మెగా ముఖం చిట్లించుకొంది! ఇది మాకలవోలకు కారణలు

సంసారం కొంచెం కష్టదశలో ఉండటంవల్ల కిరసనాయలు ' డళ్చా తెచ్చుకోలేక నీసాతోనే 'తెచ్చుళొంటున్నాము నెల రోజులనుంచి. ఒక రోజున నీసాపట్టుకెళ్ళి కిరసనాయలు "తెచ్చాను. ఆమెవచ్చిచూచి ఇచేమికిరసనాయలు వెఫవ కిరన ' నాయలు. ఎజ్బనూసె తెచా+ శేం. వ అని" నొణు ఛ్కొందె ఎంేకుకొన్నారంటే పం లం మం ఇప్పాను . అయ్యో పది కానులే? ఒకఅణా దండగ'పట్టారు. (ప్రతిడానిలో ఇల్లా పాడు జేస్తుంయె ఏమి సంసారం చేసేది నా మైమిం-ట& వాడికీ అజబేం పొయ్యేకాలమోకాని ; త ్రంద్రాద్యవ్యా ఎక్కువ చెబుతారు అని గట్టిగా అన్త్హోో వోగమూసు॥ ని 4

సే ఇల్లా కొన్నాళ్ళు జరిగింది. యాన్‌ భే చాని ధర్మానపగిలిపోయింది. 'రాచిప్పకథి ఈ బాన్‌ నేను ళొనటం అది బాగుంది కాదనటం చానికిముడిఉందనటం రోజూవులునుకాచేటప్పుడు నన్ను ఎ త్రిపొడవటం అగొడవ అంశా చెప్పుకుంకె బాలాడంది. సిగ్గుకూడా. :

కి కాంత౦కథలు

చానిధర్మాన రాచిప్ప పగిలిపోయింది. ఈతభా రాచిస నేను లేనన్నాను, తెచ్చినందుకు అనుభవించాను చాలు సీన్స “పోవలసినబే, కొనుక్కోవలసినదే అనిచెప్పాను. కొంత. వాదంజరిగిపోయిన తరువాత పోవటానికి ఒప్పుకుంది. బజారుకు పోయి కిరసనాయలు నిప్పుపెళులుకూడా తెవు ని చెప్పాను

బయలు బేకటానికి ఎంతో * అడావిడిచేసింది.. నేనుకూడా వస్తాను. అన్నాందొోరల వలి మననురా--చరచరమను కొంటూ- పరచ శిడదానురావ్వె--అని పాటపాడాను. కాంతానికి ఎక్కడ లేనిసిగ్గు వచ్చింది నన్ను రావద్దన్నది. నేనవస్తానన్నాను, నేను; చస్తే తాను బజారుకు పోవటం మానొంటానన్నది. సశే , వంజేసేడి! పోనీలెమృని ఊరుకొన్నాను. బజారుకు పోవా లంకె మనము ఏదో వైన ఉశ్తరీయం వేసుకొని బయలుజేరు "శాము. కాంతం బజారుకు వెళ్ళేటందుకు -(బ్రవ్మా ప్రయత్నం వేసింది. తలదువ్వి పూలుపెట్టుకొంది. ఊడా చీర శట్ట బయలు చేరింది. చివరశెల్లాగో చావమరది పదిపండ్ల గుంటవెధవ అమెకుతోడు.. జట్కాబండి కట్టించుకొని పొమ్మున్నాను. ఎందుకు అదోదండకుగ అని కాలినడకమిదనే బయలు దేరింది జీను బడిలోకి వెళ్లిపోయినాను. .

"బజారులో జరిగిన విషయం అంతా తరువాత మాబావ మరిది చెప్పాడు. రాచిప్ప దుకాణందగ్గర ఒక ఘంటసేపు "జేరంచేసిందట---ఆరాచిప్ప కాదని ఈ శరాచిప్ప ఇదికాదని అది తెప్పించి వాడీ దుంప ెంపి-ఆఖరుకు ఒకటి కొన్నది.

మాశాంతం౦ .

ఇక కిరసనాయలు థొంటానికి బయలుబేరింది. ఇక్కడే వచ్చినది ఉపష్మదవం, నేను సీసా 'బేడాఅర్ధనాకు తెచ్చాను. తాను నీతమ్ముళొన్న ధర(ప్రకారంం అణన్నరకు పోయించుకురావలె. ఏకొట్లో అడిగినా బేడాఅర్థనా మూడుఆణాలు చెప్పటం *పారంభించినాము.. అప్పుడు వమనుకొంది “బేడాఅర్ధనా" కు పోయించుకు వెళ్ళితినా నానగొవ్ప వముంది, ఇదివరకు ఆయ నను విసుక్కొన్నందుకు నాకు మళ్ళీ వక్లీతోకూడా చివాట్లు శగిలిస్తాకుు అనుకొని ఎలట్లాగయినాతకుువకు పోయించుకు పోవలెనని పట్లుపట్టింది. పట్టుపడికేయమపట్టు.... నాలుగు బజార్లు తిరిగింది, అజబేమి అన్యాయమోకాని ఎక్కడా ననే మిరా తక్కువకు పోయమన్నారు. “ఆ! అప్పుడే అనుకొన్నా. ఆసుబ్బమ 'శ్రముండ ఎదురుగా వచ్చింది. అది వస్తే వంపని జేయబోయినా ఆ పనీ పాడే” అని సుబ్బమ్మును తిట్టి ముఖాన చెమటబొట్లు నోట చిమ్ముకుంటా ద్రైర్యంతో మళ్ళీ “బయలు చేరింది. ఎంతో తిరగింది. కాని కార్యం లేకపోయింది, బజారుధరలు ఇం లేకాబోలు పొసం ఆయన విషయమై అన్నా యంగా విసుక్కొనేదాన్ని అని కొంత సేవు విచారించి మళ్ళీ ఎక్క-డనై నా పోయకపోతాళా బేరంచేస్తే అని చిల్లళదుకా అాలమిదికి పోయింది. -

వమోయి కెల్లనూనె ఎల్లా పోస్తావ్ర సీసా? " పదికానులండీ.

కడ కాంత౦కథలు . మేము బేరం వేసే వచ్చాము అక్కడ జేడాకు పోస్తా మనే అన్నారు. అణన్నరకు పోయనమన్నాము. అకాడి! ఫోస్తావా) - . ---ఎబ్బె! మితోడండి! బజారు ధర అంతేనండి, మా బోటి గొప్ప మారాజులే బేకం చేస్తే మేము ఎల్లా (బతకా లండీ అన్నాడు. బాకాదు మాయింటి (ప్రక్కన కానువు క్‌ పోయించు కొంది అకాడికి పోన్తావా? సశేలే పోనీ ఆని "వెళ్ళిపోయింది. నాలుగుగంట లైనా కూడా ఎండాకాలం కావటంచేత వేడి ఎక్కువగానే. ఉంది . శాంతం ముఖం వాడిపోయింది. చెమట. ముత్యాలలాగా ముఖమంతా పరృడ్డది. పాపం యింకా | తిరగటం మొద 'లెట్టంది. ఒకమూల ఒక అరవవాడు ఒకడచ్చా నూనె . పెట్టు కొని మూరుబేరానికి అము '్రోొంటున్నాడు, వాడిదగ్గరకు కాంతం వెళ్ళి “ రొంబ నల్లనూనె ఉంది అమ్మా "రెంకుఅణాన్న రానీసా”

• నల్లనూనె ఏమిటి నాకొద్దు అది, తెల్లనూనె ఉన్నదా? "బేరం చేయకుమురిం అణన్నరకళ్లు పొయ్యి క. ॥ బజారులో అంతా ధరయిజె. ఆమ ్‌ మంచినూన పోస్తాను. నల్లనూనె అంకె రొంబ మంచీదిదడా ఉంది.

మాకాంతం౦ స్‌ఫ్‌ అణన్నరకు పోస్తావు? "బేడా అర్థనా తక్కువరాదుం నళీ పోనీలే అని కాంతం జయలుచేరింది.. కొంబెం . దూరం పోయినతరువాతీ విలిచ్చి * “ అమ్మా, అమ్మణీ రాఅమ్ము అట్లా పూడుస్తావేమి ? ' వదో ఒక నెలకు పోయించుకోమిా” _“*పూడవటం ఏమిటి నీబుగ్గి-అణన్నరకు నీసా పొయ్యి క “ ఒకటి ముక్కాలుఅణా-ఏమమ్మాా ఏమంటావు 0 “6 అణన్న శే క ॥ " సరిద 1 నీవుమూ_స్తే రొంబగట్టిమనిమిదా కనడ తావూ లే. అమ్మ నీసా-ఇది రవాస్యంగా ఉంచు-ఏమోషాహాకారుకు "ఇెలియకుండా 'తెచ్చినసొమ్ము 2ఇదిం మోఅంటివారికి అమ్మ్మి (బతుకుతాను. ఎంతవ స్తే అం లేళదా.

• సశే పాయ్యి అన్నది, కాంతం. డబ్చాలోనుంచి వాడు "తెల్లటినూనె పో న్తుం శు కాంతం ముఖం వికసించింది. పుష్పుత లాంటి నూనె తక్కువధరలో వచ్చింది. దొంగసా మ్మో దో సొమ్మోో నిష్పుపెళ్లైులుకూడా అక్కడే చౌకగా పావలాకు కొని ఇంటిదారిపట్టింది. నేను డజను ఆరుఅణాలకు రోజూళొంకె 'ానుతక్కు.వధరశీ కొని తెచ్చింది. -

అప్పటికప్పుడే సాయిం్యత్రముపడింది. చీకటి మెల్లగా కమ్ము శొ స్తున్నది. నేరు న్కూలునుంచినచ్చి పడకకుర్చీలో కూర్చొని పక్కనే _ అెంచిమోద కూర్చున్న బడివిల్లలతో మాట్లాడ్యూ

క్‌ కాంత౦ళథలు

తున్నాను. కాంతం ఇంకా ఇ:టికి రాలేబేమని కొంప భయం వేసింది. ఇద్దరు కర్ర వాళ్ళను “ బజారువై పుకు పొ చిరా” అని పంపాను. నేన్‌ మటుకు సాహితి ప్యలిక చదున శొంటూ పడుకొన్నాను.

గీ చారిలో వెధవముండ వాళ్ళు ఉంటారు. రసల వీమిటిదిక్కు. అదీ కై వాడు వెళ్ళారాయ”” నని అ

కొంటూ ఉండగానే ఏధిలో కాంతంనొంతు వినిపించింషి పిల్లలూ అమె యింట్లోకి వచ్చారు. ఆమె ముఖం పుష్పము లాగ వికసించిఉన్నది. చిన్నచిన్న గంతులు వేసుకొంటూ యింట్లోకి వెళ్ళింది. ఆమె నడకలు ఆ ముసీముసి నవ్వులు వీజయభేకని నావ్యృాదయంలో, థాం థాం అని కొట్టినవి. నాగుండె జూరిపోయిది.. సంగతి సందర్భాలు 'బోధపడ్డవి,; నాతెలిని తక్కువ నేటితో లోకానికి టాం టాం అవుతుంది" "కాంతం (ప్రత్యక్షంగా “ఇదినో కకసనాయలు అఆణన్నర! కొన్నాను. మారు ఈనూనెనే బేదార్థనాకు కొన్నారు” అని మహరంాపీంచి ఢంకామిాన దెబ్బఫొట్టినట్లు నాబుద్ధిమాంద్యాన్ని 4వపంవానిక్‌ తెలియపరు స్తుంది. అదిగాక మన్కూలు ఓీల్లలు నాదగ్గర ఉన్నారు. వాళ్ళు ఉన్నారని వమైనా జంకుతుందా! ఎవరున్నాసశే. భగవంతుడున్నా సరే, అరవలిసినమాట అనే తీరుతుంది. నదుహూ ెదురూ లేదు. పరాజయం పొందటానికి సిద్ధపడి కూర్చున్నా. వంచేనేది ?

' లోపల వన్తువులు పెట్టిదూచారా. మరి. వమైనా అంశ భూకు కోపం అని ఉపోన్హాతం మొనలు. పెట్టింద్యినే నేమి

మాకాంతం౦ క్‌?

ఉబౌాబు ఇవ్వకపూర్వమే తిరిగి ఉపగ్రమించి-మరి వమన్న్నా "అంకె కోపమాయొ మికు సంసారం చక్కగా వేసికోటం "తెలికుదు. అని దీర్ధోపన్యాసానికి పూనుకున్నగి,

నేకు తెలియక వంజేశాను అన్నాను. .

వంజేశారని వెప్పేది. (ప్రతివస్తుక కొనడంలోనూ ' ఒకఅణా ఎక్కువ పెడతారాయె. అణాలు పోగొట్టితే - రూపాయలు ఎల్లా మిగులుతవి ? జేరంచేయటం తెలియ వాయె. ఆడదాన్ని "నేను వెళ్ళి ఎన్నని బేరం చేసేది. మిరు అరుఅణాలకుకొన్న శాచిప్ప నేను అయిదణాలన్నర శే కొన్నాను, కిరసనాయలు ఒకఅణా తక్కువ కే కొన్నాను నిప్పుపెక్సైలు చౌకణా కొన్నా ను. ఈమూడువస్తువులలో ఎంక లాభం కలిగిందో చూడండి. మూరు కొంశేు ఎంతనస్థ్రం కలిశేడో.! మిరు ఇల్లాగే బేరం చేస్తే సంసాకం దినాల అవ్ఫకుందంకు. విపరీశ మున్నది) అన్ని సరసంగా ఉపన్యాసం ముగించినది,

నేను అ మాట్టాడక కికననాయిలు ఎట్లా ఇచ్చాడచ్చా "అని ఆలోచించాను. నిజంగా తెలివితక్కువబేరం చేశానను శొన్నాను. కాంతం నిజంగా ెలివిగలదని తీర్మానించు ఖొన్నాను. ెలివిగలది కాకపో తే కరసనాయలు నిప్పుపెక్సైలు అంత సరసమైన ధరకు ఎల్లా ెస్తుంది చెప్పండి? ఆఖరుకు నేనన్నాను *సేలే నాతో వాదము ఏమిటి--లోపలికిపోయి దీపం వెలిగించి భోజనం ర్పాటు చెయ్యి” అన్నాను.

*ఆఅదెంతలోకి లెండి? మిబేరానికి చిప్పాను! ఇకనుంచి అయినా జ్యాగత్తగా ఉండండి” అని లోపలికి పోయింది,

ర్‌ శాంత౦కఖవథలు

శాంతం లోపలికి పోయి. చమురు బుక్డిలోను లాంతరు ' లోను పోసి వెలిగించుటకు నిప్పుపెక్టై వెలిగిస్తే తుప్‌ తుప్‌ మని ఆరిపోయింది, "రెందోపుల్ల గీచినా అంతే అయింది అయిదారు. పుల్లలు గీచినది. అన్నీ అంతే అయినవి. కాంతం కొంచెం వివర్మ అయింది, .

“వమళ్చా | ౫”

“వమచ్బా ఏమిటి ! అవి మండవు.”.

“*సండ'కేమి ? ేభు అవే మండుతవి, ఇవ్వాళ తేడిసినవి” అన్నది కాంతం.

“నడి ఎండాకాలంలో తడపడ మేమిటి? అందులో ఇప్పుడే ప్యాశెట్టు విప్పుతుంటివి*”

“మరి ఎందుచేత నంటారు? ”

, “ఎందుచేతనో” అని గట్టిగా నవ్వాను. ,

మోసపోయినానా వమిటి చెపా శ అని అనుకొంది కాబోలు- పాపం మళ్ళీ గీచి చూదింది. మండలేదు. బడిపిల్లలంతా విరగ బడి నవ్వుతంన్నారు. నేను వెంటనే ఒకవిల్లవాజ్తే నరసమ్మ గారింటికి పంపి అగ్గిపెస్పై తెప్పించాను.

లాంతరు తుడిచి వత్తి కత్తిరించి నిప్పుపెళ్ణై వెలిగించితే అజేమిచిత్రమోశాని వెలగదు, వత్తిపైకి లాగి మళ్ళీ వెలి గించినా అంతే. చమురు ఎక్కుటంలేజేమో అని చమురులో ముంచింది వత్తిని. అటుతరువాత వెలిగించినా వెలగలేదు, విల్లకాయలు విరగబడి నవ్వినారు. ఎన్నిసార్లు శమురులో'

మాకాంతం౦ - ర్‌9'

ముంచి వెలిగించినా వత్తి నసేమిరా వెలగలేదు. పైగా చిట పట లాడుతుంది.

నాకూ అంతకంకె నవ్వొచ్చింది అంతాళలిసి నవ్వాము*

కాంతం నన్ను తెలివితక్కువవార్తి అని విసుక్కున్నమాట లన్ని జ్ఞాపకంవచ్చి ఒక్కమారు కసి తీష్పకోవాలెనన్సి

“ఇదిగో కనబడ్డదా తెలివిగల బేరం మహో మేఛభావివి తెచ్చావు వసువులు చౌకగా ! ఇంటిదగ్గర కూర్చోని బజారు కుండి చచ్చీచెడి "తెస్తే అది బాగుండలేదు, ఇది బాగుండ లేదు; వంకాయలు లేతగాలేవు; చీర పండులాగ ఎజ్జుగా లేదు అనటం అనువొన్నావా అన్నాను +"

శాంతానికి ఎక్కడలేని అభిమానమూ సిధూ దొంత్‌గ్హ క్రింద వచ్చినపి, కొంచం సేపయినతరువాత ఏమనుకొందో లీని చిరనత్య "తెచ్చుకొని నిజంగా మోనం అంది అపజయం సూచించే డగ్గు త్రికతో----

“నంజీవా మేమిటి ఎక్కడ కొన్నావు”

“రావి చెట్టుక్రింద ఆఅరవవాడి కొట్లో

• అక్కడే కొన్నావు! వాడు టక్కు రుముండావాడు. వాడూ చమురులో బూడిద సీళ్లుకలివి మోసంచేస్తాడదు మాకు "తెలును. అందుకని అక్కడికి వెళ్ళము. నిప్పుపష్మెక్టైలుమూయవి. ఆవిమండవు, . ఇంశేం కిరసనాలు పారబాయ్యి” అన్నాను. అప్పుడు కుగ్రవాడిని బజారుకు పంవి నూనె తెప్పించి దీపం వెలిగించుకొని వంట వండుళొని భోజన ౦చేసేన8కి పదళొండు గంటలయింది. "

"నేనూ మాకాంతం యవ్వు వెయ్యి. చెప్పు లక్ష చెప్పూ నేను ఈరోజు ఇంట్లో భోజ నం చెయ్యను భోజనం వరిుట్సి పచ్చిమంచినీళ్లు తాగను, కాక

• పోయినా నీఆగడం ఎక్కువై పోయింది. ఎన్నాళ్లని భరించి “ఊోరుకొనేది? నాకు ఈరోజు ఇంట్లో భోజనం చెయ్యటానిశే మనస్కరించటంలేదు. నేను హోూటలుకు ఫోకమానను, త&మించండి--నేనేమన్నాను. + . తుమించటం అన్నమాట నా తెనిని పడకూడదు. ఒంట రగా పకాంతంలో ఎన్ని పరాభవాలన్నా భరిస్తానుగాని పది చంది న్నేహితులలోనూ నన్ను పరాభవంచేస్తే నేనేరుటి వేసేది అన్నాను. (క్రిందటిరాతి జరిగిన పరాభవం తల్చుకొని శోపంచేత ఒళ్ళు మండిపోయి ఆరోజు హూటలుకు "వెళ్తాను. అంతకు పూర్వం ఎన్నో పరాభవాలు అనుభవించి పొట్టలో పెట్టుకొని ఊరుళొన్నాను. జీను కోపడాంనే అంటాకా ) ॥ శాతంతో పోట్లాట' ఎందుకు? ఎల్లానో సద్దుకుపాండి అంటారు. ఎలాగు? భర్తను గౌరవించటం పోయింది సరిగణా మెగా నన్ను వెంకటావ్రా- వెంకటావ్లూ అని చులసినచేసి నెమ్మదిగా పీలవటం, వినపడదు అనుకొంటుంధి కాబోలు వెట్తెచాగులది. . వోనీ జానిశేమని ఉఊరుకొన్నానుం నా తలగుడ్డ చూచి పకపక నవ్వటం ఎంకుక్సు ) విద్యార్థి గానున్న “అవస్థలో తల

నేనూ మాకాంతం౦ 62 పాగ-చుట్టిన పాపాన పోలేదు. ఉపాధ్యాయ వృల్నిలో ప్రవే శించిన తరువాత తప్పని సంగా చుడుతున్నాను. అది నాకు కుదరదు. ఒకమాటు. చుటితే రోశలికి చుట్టినట్టు అవుతుంది. మరోమారు ఆరవవాడి తలగుడ్డ కిందికి తేలుతుంది ఛా! బాగుంది కాడని శ్రద్ధగా చుడితే పొములవాడి పాగా ఆకారం ధరిస్తుంది. (గీకు వురాణ కథలలో ఒక గొల్లవాడు ఉన్నాడు. వాడిక భవిష్యత్తు ెప్పే నేర్పుఉంది. కాని వాడిని పట్టుకొంశు వొడు చెప్పుక అనేక భయంకర్వమెన రూపములను పొంది కన దగ్గరకు వచ్చినవాళ్లను భయపెట్టవలెనని చూస్తాడు. ఆ పట్టుళొన్నవాడు ఛభయపళ్ళక అల్లాగే పట్టుళొని ఉంచే అప్పుడు తీన నిజస్వరూపాన్ని దాల్చి భవివ్యత్తు వెపుతౌడు. ఠగొెల్ల వాడు నాతలగుడ్ల అవతారం ఎత్తాడేమోనని నాకు అనుమానం. ఏదైన అవుతుందికాని ఇది నిజస్వరాపందాల్చి బడిపంతులు తలగుడ్డ మాత్రంకాదు. అట్లా నేను అవస్థ పడు శుంశు నాకు సహాయం చేయడంలేకపోగా దొడ్డిగుమ్ముంలో నుంచొని విరగబడి నవ్వితే నాశెల్లా ఉంటుంది

అటువంటి సమయంలో సహించి ఊరుకోటమే సుగుణం. కొన్నికొన్ని సమయాలలో నోరెత్తటానికి వీలులేదు. ఒక రోజున. రాక రాక పరిషత్పత్రిక్‌ వచ్చింది. ఎంతో అఆదున్ధాగా చదివి కాంతం కూడా చదవాలి ఇందులో విజ్ఞాన విషయాలు చాలా ఉన్నవని " సరధాపడి. పరుగు పరుగున ఇంటికివచ్చి కంటచేస్తున్న కాంతంతో “ఇదుగో, పరిషక్పే(తిక “వచ్చింది.

శా ౦త.౦కథలి .మంచి విమయాలున్నవి చదువు” అని చేతికిస్తే తీసుకొని నే నటు. పోగానే చారు రాచిపష్పమాద మూత ' పెట్టింది! నేను _ వచ్చిమూచి విచారపడతుంళు నవ్వుతుంది ! అప్పుడు. వమిటి -అనటం మళ్ళీ మాట్లాడలేదు, , అటుకంటి సమయంలో నమంళేు ఏమి లాభము ?అపథతిక యొక్క. విలువ దాని కేవ తెలుస్తుంది?) ఆపళంగా కూర్చో ఇట్టి చానితో సీతిపాళం చెప్పి ఆ పత్రిక జేశానికి ఎంత ఉప కారం భేస్తున్నదో నీ కేం తెలుస్తుంది కొద్దిగా చదివి వినివి స్తాను చూడు అని మురుగేశం విళ్ళగారి వ్యానములో నుంచి, కంబడీ లూలామాలంపు సవ్వడి నెజీగి యామంకుని బిం కంవు బొంకులకు గొంకళ నింకెజిగడ్డీల-లఅని చదువుతుంశు, “ఇాలుచాలు అపెయ్యండి ఇవి అరవపాటలు. నాకు ఇటువంటి మంగళహారతి వచ్చు. నాతో ఇది తెలుగు అని డచాయిస్తా

• ేం”-అని . విరగబడి నవ్వింది. అది అరవ మంగళవారతి గాదు తెలుగు అని చెప్పీ ఒవ్పించటం నా తరంగాక నేను "కూడా నవ్వాలిని వచ్చింది. ఈ విధంగా ఎన్ని మార్లో నేను. ఎదోపని చెయ్యటం కాంతం నవ్వటం సంభవించటం నాకు చాలా కష్టంవేసి ఒక్కమారైనా నామాట నెగ్గించుకొనేటట్లు వనడవాలనీ కాంతం జయధ్వజూన్ని పగులగొట్టాలని ఆ విజయ పతాకాన్ని ముక్కలు ముక్కలుచేయాలని అనిపించింది సే అవి సమయంకోసం కాచుకొని ఉన్నాను. ఇక శోజు పరీశ్ష పంతులు వస్తున్నాడని కబురొచ్చిందా తత్సంబంధమైన పను 1లలోబడి “తీవ్రంగా ఆలోచిస్తూ ఉంశు కాంతం వచ్చి

జశీనూ మాకాంతం -. +&

“-ఏమందోయి

_-మరీ...మాట. కళే, ఇదరు పారి శివకుమార

బాడి రిం సాఫెసరి తెలగ చ్‌నారిమెం."

---లఅబ్బ 1! వీమిటి ో మాళ్ళదిత్యొలయల చరంగం

ఎా-మరకీ---వినశేం ;

ఎశాఅబ్బ! వమిటి చాల పనిమోద ఉన్నాను.

--శిక్కుమూట చెపుదుకూ

జావమిటి ) ఇంత అవసరమైన పనిలో ఉంశు మాట్లా శిస్తావు వమిటి ) ఊంానీఆవసరం 1

ఎామారట్లా కోపపడితే నేనేం జెప్పేది.. బెండకాయ కూర చేయకుండా పులుసు బేసేదా! పులును చేసి ఇండ శాయ కూర మానేశేదా; లేశ రెండు మానేసి కందిపచ్చడి -జీలకరవేసి నూశేదా! అని అడి,ంది అప్పుడు నాకు కోపం కూడా వచ్చింది. పుస్తకాలు అటువైవు తోసివేసి అలోచిం చాను. ఆ సమన్య నాకటూ తోచలేదు. “బెండకాయ పులుసు మానేస్తే ఏంకూర ” అని “బెండకాయపులునురాదు -పులునువమూనే స్తే బెండకాయకూరొస్తుంది.” అన్నది కాంతం? , ఆయ్య బాలో నాకు చిక్కుగా ఉంది. దానిని మిరతమ్ముడు , చగ్గరకు వెళ్ళి ఏమ 016 6012602 లోకి మార్చించుళొనిరాం ఆప్పుడు చూద్దాం పో వేగిరం పో అని తరిమేసాను

"కిక శాంళ౦0కఖథలు ... . ఈ పాటి జయానిశే నే నెంతో సంతోషిస్తుంచు ఆరోజు సొయింద్ర మే పరాజయం (ప్రాప్తమయింది.. ఆది ఎల్లాగంశు ఆరోజు రాత్రి కాంతం దగ్గుతో కాధపడుతుం శే సౌరుగుపెళ్టై లోనుంచి దుంపరావ్టం ముక్క తీసి ' ఎలాశాంతం దుంపరాన్ట్ర్యం ముక్క బుగ్గన పెట్టుకో దగ్గు: తగ్గుతుంది, అన్నాను. ఎాలబ్బ దుంపరాష్ట్రం నాకొద్దు. ఆాాఎందుకొద్దు 1 ===నాకు సయించము. | ఎా-సయించటం వణటి +) సయించఛకపోవటం ఏమిటి? మం: దులే ! బుగ్గన ఉంచుకో, -ాానాకొద్దు అంకె, ఎారంచుకోక తప్పదు. ఎల్లా తంతుంది దగ్గు * ఈరాటి. నీకూ నాకూ కూడా నిద్ర ఉండదు. న నాకొద్దు. ఊవేధవపెంకిత నం .ఉంచుకో అన్నాను గట్టిగా. నేను ఉంచుకోనంకె నమిటీ కాధ అన్నది. ఎామరి తప్పదు. తీసుకో నాకు శోపంవన్తుంది అనిగట్టిగా అన్నా'నను. మొగాడికి ఆమాం అధికారంఅయినా ఉండొద్దూ ఆడదాని మోద! అని కొంచెం కోపంగానే అన్నాను. కాంతం నాకు కోపంవస్తుందని భయపడ్డదికాబోలు నలే "ఇెండి అన్నది. “ఆ అల్లా దారికిరా. ఎప్పటికి ఆల్లాంట్‌ పెంశె.

[శ] జశీనూమాళాంతం ణయ తనం చెయ్య కేం నాదగ్గర సాగదు జాగ్రత్త అని గర్వంగా అన్నాను. కాంతం దంపరాస్ట్రింముక్కను. మెదలకుండా

కాశం పంశితనం ఈవిధంగా అణచుకొని రావాలె ఈవిధంగా గర్జించి భయపెడితే భయభ క్తులలో ఉంటుంది అని అనివించింది ఆత్సణంలోనే. ఇళముందు (పతివిషయంలోనూ ఇచేవిధంగా నామాట సాగించుకోవాలెనని తీరా నించు కొన్నాను. నామాట సాగుతున్నదని అజేమిటో పిచ్చిసంళోషం 'వేసిందినాకు. నాలో నేను నవ్వుకొన్నాను. -

(టొద్దున కోవించడం కొంచెం లాభించిందని అనుకున్నాను, భార్యను అల్లా భయ కలలో ఉఎచాలరా నాయనా అని మాతాళ అన్నాడు. నాకుకూడా అబేమాన్ల్గం అనిపించింది, * శాంతం పాపం నావంకజూచి ఒక చిరునవ్వు నవ్వింది ఎందుకో 1!

మంచంమిాద నడుమువాల్చాను. కాంతంయింకా దగ్గుతుజే ఉంది. ఎంతసేపటికీ వమాత్రం శాంతిలేదు. గంటా రెండు గంటలయింది. వమ్ప్చా ఈప్యాటికి కొంత శాంతి కలుగుతుంచ్చే అని దగ్గరకువెళ్ళి చూద్దునగదడా శాంతం దుంపముక్కం ముక్కపాళంగా. అరచేతిలో పెట్టుకొని బుగ్గకు ఆనించుకొని పడుకున్న ది. “ఇ దేమిటి? నీతెలివి తెల్లవారా!?” అంయే “మిరు బుగ్గను ఉంచుకోమం కు. బుగ్గనే ఉంచాను. నోట్లో వేసుకో శేదుగా ౯” అని అన్నది ఇంకేమి మాట్లాడేది?

శాంత౦కథలు

ఇన్నినూర్లు ఈవిధంగా అవమానాలన్నీ సె త్రినివేనుకోః వైకి చిరునవ్వుతో ఊరుళొన్నాను అయితే ఆరోజు హో లులో భోజనానికి వెళ్ళిపో యేటంతకోపం ఎందుకొచ్చిందంశే "కారణం ఇది =

నాన్నేహితుడూ నేనూ భోజనంచే స్తున్నాము, కాంత వడిస్తున్నది. స్నేహితుడు కొంచెం మొగనూటస్తుడగుటచేక "జీను ఫొంచెం బలవంత పెడుతున్నాను బీదసంసారాలలో ఎక్కుడకూరలుకొని గొప్పగా విందుచేయగలము ! అందుక వీదో మనయింట్లోఉన్న్య నోండార పచ్చడిశోనే వారికి విందు శల్ప్చించి విస్తరలో బీదతనం కనబడుతున్నా మాటలలో "లేకుండా బంగాళాదుంపలు ఓడలు శాకపోవడంచేత మంచివి చొరకటంలేదు, కల్ళిపోయినవి బజూరులో ఉన్నవనస్సీ మిగళా కాయకూరలు ఏవి తాజాని లేవన్సీ ఎన్నాళ్ళ[క్రిందనో కోసిన పొట్టకాయలుకొని కూరవండించి స్నేహితులకు పెడితే జబ్బు పడతారనే భయంతో వీదో పథ్యముగానే జరివి ఆరోగ్యం కాపాడితే గొప్ప మేలుచేసినవాడిని అవుతానని తలంచితినని, వీవో నాలుగుమాటలు చెపునున్నా. చేయనివస్తువులను ఈ విధంగాదూపషి.0చి చేసిన వస్తువులను కొంపెం పొగడటం మొ! లుపెట్టి వాళ్ళు గోడావరితీరవాసులగుటచేత్క నోంగూర సుగ ణాలుచెప్పి కాణ్యయశా(స్ర్రుంలో కూడ దానిని నిచేధిం నట్లు నిదర్శనాలు లేవని ప్రపంచంలో (న్లోబులని ఎందుక రాదు న్లోబులో ఎక్కడైన నోంగూర పంకుతుందా ?) కల్లా

చనూవూకాంతం౦ (౮7 వసిద్ధివెందిన గుంటూరు. గోంగూరతో అపచ్చడి తయారు దేయజబడ్డదనీ,. (ఆడి నిజానికి గుంటూరు నోంగూరకాదు ఏమేమో తియ్యని మాటలు (వేమళొద్దీ నేను నాన్నే హితు 5కు. చెపుతూవుంశు. ఈకాంతం--ఆమాట తల్చుకొంకు ముషూడు నాకు నవ్వువస్తుంది అప్పుడు వళ్ళు మండిపోయింది. వంటయింట్లోనుంచి పని వేళవచ్చి సన్న గా-ోమనం గుంటూరు కుంచి గోంగూర ఎప్పుడు "తెప్పించాము 1!” అన్నది. "

అదివరకే నేను బంగాళాదుంపలు బజారులోనీ లేవని తాజాకూరలు అసలులేవని జెప్పటం కొంచం కోథలని సంబే హిస్తున్న స్నేహితులు ఈనూటలు విన్తింాో*కో స్తున్నావు నోయనా ” అని విరగబడి నవ్వారు. కౌంతం వంటయింట్లోక్తి వెళ్ళింది. అక్కడ నవ్వుతున్న దని నాకు "తెలుసు. మాయింట్లో వాళ్లుకూడా నవ్వుతున్నారు. ఇల్లంతా నాటకంలో విదూను కుని మాటలు విన్నట్లు విరగబడి నవ్వుతున్నారు. నవ్వకుండా ఉన్నది నేనొక్కణ్ణి. ఇళ మాబావమరిది విస్తరయుందరినుంచి లేచి గంతులేస్తున్నాడు సంతోషం పట్టలేక.

నాకు ఉడుకు మోతుతనంవచ్చి కాంతంతో “ఆ వమిటి అది? మొన్న మి అక్కయ్య తీనుకొనిరాలేదా 1” అన్నాను. కాంతం “అవును మరచిపోయినాను” అన్నది. అయినా ఆ నూట ఎవ్వరూ నమ్మేటట్టులేదు అ అనటంలోనే వ్యతిరే. కార్ధం స్ఫురించిందికాబోలు ఇల్లంతా నవ్వారు. ఇక లాభం _ లేదని నేనుకూడా. ఒక చిరునవ్వు ఆనవ్వుప్రవానాంలో పార్తే శాను కలిసికొట్టుకోపోయింది అది

68 శాంతం౦ంకథలు

ఇప్పుడింత కులాపాగా చెప్పినా ఆరోజు ఒళ్లు మండిపోయింది. ఇంట్లో ససేమిరా భోజనం చెయ్యనన్నాను అహాంగా పహోటలుకో బయలుబేరాను. అప్పటికి పొద్దుటినుంచి కాంతంతో పోట్లాడుతూ కూర్చోటంవల్ల షుమారు పదకొండు సగంటలయింద.

శాంతంతో ఫోట్లాడి బయలుదేకటంచేత చాలా కోపంగా బయలుజేరనాను అదివరశెప్పుడూ తరుచుగా వంబపూటి యింట్లో . భోజనం చేసినవాణ్ణి కాను. అయితే అరవవాడి హోటలు చాలా సౌకర్యంగా ఉంటుందని విన్నాను. అందు కని అరవహోటలు ఎక్కడా అని విచారిన్తూ వెళ్లాను. ' ఒళ చోట బల్లపైెలా- “ఇక్కడ అన్నము వేయబడును” అని (వాసిటింది. అన్నం వేయబడునా ? వమిటిది? ఇదేమి ప్రయో గం ? గొడ్డకు మేర వేస్తాముకాని కనుషులకు మేత వేస్తామా ? అవి నాలో నేను తర్కంచుకొని, నవ్వుకొంటూ లోపలికీ పోవాలని తలుపు తట్టాను. లోపేల ఎవరో

ఎవరు యారు? అన్నాడు,

తలుపు తీయవయ్యా.

ఎవరు యారు?

తలువు నీయవయ్యానోల,

లోపలనుంచి ఒక మనుష్యరూపము వచ్చి నిలబడ్డది నల్లటి మరికిబట్ట కట్టుకొన్నాడు. వచ్చి యారు) అన్నాదు.

వళ్ళే! వమిలేదు. ఇక్కడ అన్నం పెడతారా)?

నేనూమాకాంతం౦ 49

ఎ కోల 'వేస్తురుం

ఆావెన్యుమరి. |

_-“టిశట్‌. కొనుమా” అన్నాడు.

సశళేఅని టకట్‌ కొన్నాను. వి_స్తరిముందు కూర్చున్నాను. వాడు వచ్చి “మెతుకులు. వేయనా) అన్నాడు. నావళ్లు మండింది. మెతుకులు వేయటం వమిటి? వాడిపిడం] నే నేమున్నా జబ్బువాడినా? ఏీడీదుంప. .... .నా కేమైనా పథ్యం పడతాడా? అని భయంవేసింది. ఇంతీలో వాడువచ్చి నిజంగా ₹0డు మెతుకులు విస్తట్లో వేశాడు ఆ మొదటినాయి నాకు నిజంగా పచ్చడిలోకి సరిపోలేదు. మల్లీ అన్నం అని శశ ఖాను మళ్లీ వాడు ₹౦డు మెతుకులు చూవిస్తూ “ఇదంలౌ వమ్యనా” అన్నాడు, “అదంతా ఇంకా మూడింతేలు 'వయ్యపోయి నన్ను చంపక” అన్నాను. ఎందుకో కోపమువచ్చి నావిస్త ట్లో అప క్లెంలలోఉన్న సాదం అంతా గిరాటు వేసి వెళ్ళిపోయినాడు.

వెయ్యి. వేయటానికి వచ్చాడు. చేతిలో నేతిగిన్నె ఉంది. ఆదిమటుకు సత్యం--లకుగున నెయ్యి ఉందో లేదో భగవం చుడికి తెలియాలిసించే. నిజంగా యేమితెలుస్తుంది! బంగాళా ఖాతం అడుగున వముందో 'తెలినికోటం, కష్టంకాదు కాన్సి ఆగిన్నె అడుగులో వముందో లెలిసిళోటం కష్టము. వమిోా శేద్కు అని నేను అనలేను. ఎందు దేతనంచు-ాప్‌11 ౨403 ౭ 2000 02 +%6 పటూంం€ డూ 802026, ళం జాట్‌ ₹ఇయ200066ే 02768 0£ 006203 062] _.-- అన్నాడు

70 కాంత౦కథలు ఆపళంగా వాడు అగిన్నెలోని తఖాతంలోకి ఒకపొడ్యుగెన గరి "లెను పోనిచ్చి పైకి బహుుచేర్చుగాలాగి దానిని అమాంతంగా నానెత్తిమాదుగా. ఒక మైలుదూరం పెశెత్సిి గంటను వంచాడు, అవైనుంచి ' షామాలయపర్వతము మిదినుంచి గంగలాగ పడుతుంబేమో అనిభ్రమపడ్డానుగాని ఏచిపడ్డదో "తెలియదుం

కూర అన్నం తినకముండే గోకర్ణంతో పులుసు తెచ్చి “సాంబారూ.. “సాంబారు. అని అరిచాడు, నన్ను సరిగా భోజనం చెయ్య నివ్వడురా అనుకొన్మి ఆలన్యంచేస్తే మళ్ళీ రాడేమో అని భయంవేసి ఆకూర అన్నం ఒకవై పుకుని, సాంబారుతో అన్నం కలిపాను. అదితిని తరువాత రసంతో "ెండుమెనుకులుతిని మజ్జగతోకూడా కొంజెం తిని లేచాను. విస్తారం తింకే వాడు పమనుకొంటాడో అని భయం వేసింది.

' వెళ్ళిపోవాలని చొక్కా వేసుకొని వెళ్ళబోతుంశేు.- యక్‌ స్ట్రొ సార్‌ అన్నాడు. పెరుగు వేసినందుకు నెయ్యి వేసి నందుకు ప్రత్యేకంగా చార్జిచేశాడు. మొత్తంమాద పది అణాలయిండి. డబ్బు అంతా యిచ్చిన తరువాత వాడు పొగాకు నమలుటవ్షీత . నల్ల బడ్డపళ్ళు బయటపెట్టి పూడు సార్యా అన్నాడు,

జా=వమిటి?

“===పూడుసారా!

ఆాజనరిని)

వేనూమాకాంతం గ్గ

ఎాచమి సార్‌ ? యిష్పుడు పఫపూడుసారా?

ఇప్పుడు కాదులే శేపొచ్చి అని సాగాను అదేమిటో ఫూడవాలని నాకు భయం వేసింది. అ దేమి గుంటో గొయ్యో అనుకొన్నాను. ,

ఈవిధంగా అర్థకూడు తిన్నాను. కాంతంమిద కోపం చేత పూటకూలి యింటికి వచ్చి, తగిన శిక్ష అనుభవించా నని అనుకొన్నాను. ఇంటికి వెళ్ళాను. కాంతం రోజువతె పడకగదిలో లేదు. వంటయింట్లోకి వెళ్ళాను. అక్కడ వీట మాద చెంగుపరచుకొని పడుళొన్నది. అప్పటికి రెండు: అయింది. పాపం అప్పటికి భోజనం చెయ్యక నాకోసం కని పెట్టుకొని కూర్చున్నది, నాకు క్రాంతాన్ని చూస్తే జాలి వేసింది. పాపం నాకోసం యింతవరకూ మాడుతూడఉన్న చే అనిపించింది.

నన్ను చూచి శాంతం. లేచింది. వివారపడ్డట్టు ముఖలక్షు. కాలు చెబుతున్నవి

జాలీ! ఇంకా భోజనం చెయ్యలేదా?!

ఎాలేదు. మోారురాందేం

ఎాానేను లేకపోతే నీవు తినకూడదూం.

ఆానామనస్సాప్పమం ,. ఆాసరే యిష్పుడు తిను

ఎా=వినారుతినంది నేనుతినను

ఎ-నేసె్క్కడైనా తినొస్తే -

779 శాంత౦కథలు ఎ--కమాటవిని కాంతానికి నామాద ఎట్టి నిజవైన (పేమ ఉందో (గ్రహిందాను, అంతకుముందు హోళోటలులో అగ్థా న్నమే తిన్నాను. కాబట్టి సళేల్తే వడ్డించు అన్నాము, _--శాంతాన్ని బలవంతపెట్టి కెండువిస్తళృలో ఒక్కమానే వడ్డనచచేయించ్చి ఇద్దరం ఒక్క-పాలే కూర్చుని సరదాగా తిన్నాముం తేసీటిగిన్నెలో తుపాను తుపాను వచ్చిన మర్నాడే దీని విషయమై (వ్రాయటం సంభ వించటంవల్ల ఆవిషయం తీలుచుకొన్న ప్పుడల్లా నాకు గుండెలు దడదడా కొట్టుళొంటవి. భయంచేత వళ్లు వణుకుతున్నది. శకలం సాగటంలేదు. కాని కథ(వాసి పంపమని వాుకుం! "గుండెలలో దడ కొంచెము అగి ఈవేడిరకృము కొంచెం చల్ల బడ్డ తరువాత (వ్రాస్తే బాగుండును. ఢక్కా. వాయించి సట్లు రుంజూ మోగించినట్లు నాగుండెలం ఢమా డనూ ళొట్టుళొంటున్నవి. కాని వంజేసేది చేర్యం చిక్క బట్టి కలం సాగిస్తాను. అదుగో అప్పుడే మాకథ చదివే వారిలో కుర్రవాడు వణుకు తున్నాడు భయంచేత. "

తేనీటిగిన్నెలోతుపాను 78 అవును. మరి భయంకరమైన విషయం జెప్పే సమయంలో భయం వేయటంలో విచ్చిత మేముంది? , దొడ్లో వదో చప్పు డవుతోంది నాగుండెలు ఆగిపోయి నాయి ఎల్లాగ 1 అతను అప్పుడే నవ్వుతున్నాడు గొప్ప గొప్ప వ్‌కులు శూరులు పుట్టిన ేశంలో పుట్టి భయంచేత వణుకుతున్నావా* “అని అతేడు నన్ను పరిహాసం చేస్తున్నాడు. ఎవరి (ప్రాణం మిదికి వస్తేనేకాని వారికి తెలియదు. దూరంగా ఉన్నంత సేపు ఎన్నికబురులై నా చెప్పవచ్చు ! పెద్దపులి అడివిలో కనిపించింది రా హడిలిపోయాను అంకే తోకుచ్చుకొని నేల శేసి కొట్ట = లేకపోయావా లన్నాట్టం నొంతుమికికి కత్సివస్ప్వేగాని కత్కి కరుకుకనం తెలియదు. ఇంకోడు నాస్థితిలో విరకితన మేమిటి ? ఇంతకంళకి అద్ధాన్నంగా (పవగ్నించేవాడు. పట్ట వగరై తే ఎవరికీ భయంలేదు. అర్థర్యాత్రివేళ జరిగిన విషయాన్ని. జూచి ఎవరు వాడిలిపోరు ? మేము ముగ్గురం ఇప్పుడు ఒకరినొకరు ఆనుకొని కూర్చొన్నా ఇంకా జంకు వదలలేదు. . అసలు సంగతి చెవటానికి నోరు రావటంలేదు. ఎట్లా చెప్పేది. జరిగింది. జరిగినట్లు చిప్పేదా! అంటే అఆవీమయం యొక్క మొదలు అండుకొని అక్కడనుంచి. చివరకు జరిగి పోవటం ఒక పద్ధతి. ఆపద్ధతి వడ్డు- నీను భూచిన విషయం "నేశు నాభార్య భూచినవిమయం నాభార్య చజుతౌను,

౯డీ శాంత౦ళకఖథలు మే మిద్దరము చెప్పే కథలు వినండి: ముందు నేను నాకథ చెబుతాను , వి

ఆది అమావాస్య కన్నులు పొడుచుకొన్నా కానరాని చీకటి; దాని పైన అకాశం కాలమేఘావృతం అయి వుంపి ఆ నిబిడాంధకారంలో అ తిమిరలో క పతి నిరంకు శప్రభుత్వం చలాయిన్తున్నాడు. కీఛు మని చెవులు. చిల్లులు పడేటట్లు ఈలకోళ్ళు ఆ తిమిరపళికి అహ్వ్యానగీ తాలు పాడుతున్నవిం మెం దలకడనే భోజనం చేసి ఎవరింట్లో వాళ్ళు నిర్రపోయినారు.

మాయింట్లో. మేను? పెందలాడే భోజనం వేశాము.. నేను నాపనివిల్లతో కొంచెంసేపు ఆడుకొని తరువాత చదు కొంటా కుర్చీలో కూర్చున్నాను, మాకాంతం పొద్దస్తమానం శ్రమపడటంమూలాన నాతరువాత భోజనం చేసి నాగదిలోనే. మరోమంచం మిద పసివిల్లను పెట్టుకొని పరున్నది, అలసి ఉండటంమూలాన రవంతేనేపన్నా మాట్లాడకుండా నిదుర పోయింది. మాబెళ్లైలు ఒక అమ్మాయి. నాతోనే ఉంది... దానికి చిన్నతనం కావటంచేత నిదుర వేగిరం పట్టింది. 'న్మిద పోనిది నే నొక్కళ్ణ. శాస్ర్రీగారు ఒక కథ(ాసి పంపమని, "వేగిరం కావాలని జాబువాశారు.. నాకు కథలు వాయటం- అలవాటుతవ్నీంది, ఈమధ్య చరిత్రకథలు (వాయటంమూలాన ఎండిపోయినవిషయాలు అంతకంకు. ఎండిన (ాంధికళాషలో"

తేసీటిగిన్నెలో తుపాను * ద్ద గొయటం అలవామై “ చ్రేవగల చిక్కని” ెలుగుపదాలలో థలఅల్లటం అలవాటు తప్పింది. . కథ(వాసి పంపకపోతే నాద్రియమిన్రునికి కోపంవస్సుందని గయం నన్ను వీడించటంచేత కలం కాగతం ముందర చేసుకొని ;దోవకటి (వాసి పంపుదామనుకొన్నాను. అదీగాక రచయి- ను ఎప్పుడూ (వ్రాయమని నిర్బంధించకూడదన్సీ అట్లా ఒల త పెడితే యిల్లాంటి అవకతవకపువాతలు బయటికినస్తా మన్కీ కథకుడి మనోవాహినిలో భావతరంగాలు పొంగినష్ట్పుడే కరియెనకథ బయలు దేగుతుందిగాని మరో సమయంలో కథ 'మ్ముంశే. రాదని సీతిపాళం నిదర్శనరూపంగా వెప్పటానికి కియినా అవకాశం కలుగుతుంది అని (వ్రాతకు పూను శాని వం కథ (వానేది? ఒక్కమారు నాబుద్ధి ఈవిశ్లాల మైన ప్రవంచంమిోదికి పోయింది. ఎక్కడా నాకు కథకు కావ లసిన సాహిత్యసామ్యగి దొరళలేదు. వదోమూలనుంచి ఎత్తు సంకే అదే వస్తుందని ఒక పిచ్చినమ్ముకంతో. ఒకవిషయం ఎత్తుఖొన్నాను. ఒక పల్రెటూరులోఉండే సాంఘీకవిషయములు కీసుకొందామని ఒక మల్లంరెడ్డి ఆనే అతనివి సృన్ఫీంచాం కెక్డి అనటంతోనే బుర్రమాసాలు, ఆజానుకొవాలు జ్ఞాపకం వచ్చి ఆరెక్డికి అవన్నీ తగిలించి నల్లటిరంగోసి నిలుచో బెట్టాను- ఆశక్కడినుంచి ఏమి చేయవలసినది తోచిందికాదు. మావూంరికి. సమిపంలోఉన్న ' ఒక రెడ్డిగ్రామంలో జరిగినవిమయం జ్ఞాపకం

౮ శాళఅత౦0కథలు 'కెచ్చుకొని అవీషమయం కథగామార్చి న్లుపష్తంగా (వాసినాను. అది వమిటంశు “ మన్సం రెడ్డి చిన్నతనంలో బహా తుంటరి. బడిలో చదువు ఛొన్నంతకాలం ఉపాధ్యాయులను వేధించుకొని తిన్నాడు. ఒకమారు అతడు కొన్ని "కాకి ఈకలు చిల్లపెంకులు. క్రలీపి పొట్లంకట్టి పంతులుపై విసరాడు. అంకుమోద అతనిని బడిలో నుంచి వెళ్లగొట్టటంచేత ఆతని చదువు అంత వేగిరం 'కొసా కులు వేసింది... ఈబడి విడిచిన బండయొక్క.. దుర్మార్గపు శేపనర్తన మబ్బవిడిచిన ఎండలాగ ఎక్కువైంది. అతనిచిత్తం నచ్చినట్లు తిపగుతూ ఇచ్చాసమితిలో సభ్యుడెనాడు. రలు న్రేమనులో అతను పోట్లాడని రోజులేదు. అతనిచేత "దెబ్బలు తినని ఆరవటిక్క_ట్టుక లెక్టరు అచుట్టుపక్కల స్రేషనులలో లేడు. స్కూళ్ళలో మార్కులు వెయ్యని మేష్టర్లను కొట్టటం పెం తనంగా (ప్రవర్తించే పూటకూళ్ళమ్మలక బుద్ధి చెప్పటం ఆదిగా గల మహోకార్యాలు చేస్తూ ఇతడు సంఘనేవ వేయటం మొదలు పెట్టాడుం అతని సౌశీల్యపరిణామములోని 'ప్రతిభుట్టము విస్తరించి శవాయటం కష్టం. అందుకని ప్లుష్తంగా చెబుతాను. ఫొన్నా ళ్ళక్తు ఆకడు మెట్టవీధులు తడికలబజార్లుకూడా దర్శించటం సానుల కొంపల్నపైన రాళ్ళు రువ్వటం సాగించి కొంత చేరు చంపాదించాడుం |

తేసీటిగిన్నెలో తుపాను 77

అచిరకాలంలో అతడికి తాగుడు అలవాటయింది. మొదలు ఫొంచెం మత్తు కులాసా అయిన నిషూకోసం (ప్రారంభించి తరువాతీ అలవాటుగా మార్చుకొన్నాడు.

పొగరుబోతులు (తాగుబోతులు జూరులు మొద్నలెన నిర శ్షరకుష్రులయిన దుర్శార్షులతో న్నేహం చేస్తూ దుర్వుత్తి పాలై పాపపంకంలో క్రమేష్మికుంగి (శ్రుంగిపోయినాడు.

మల్లంరెడ్డి అంశు వూళ్ళోవాళ్ళు భయపడటం మొదలు పెట్టాప. చిన్న పురెడ్డి అంత ఆసామిా ఆని అంళా అన్నారు

దేవుని తిరణాలలో రాంభాయి విచ్చయ్యగారి ఇంటిముందు ఎక్కువసేపు ఆడి మనరెడ్డి ఇంటిముందు తక్కువ సేపు ఆడింది. మల్లం రెడ్డికి వళ్ళు మండిపోయింది పళ్ళు పటపటా కొరికాడు. అ విషయం తనన్నేహితులు నలుగురితో చెప్పీ వాళ్ళ రక్రాన్ని కావాడు. కొద్ది రోజులలోనే శుభముహూరాన సానిదానికి 'చేవాశుద్ధి చేశాడు. అప్పటినుంచి అవూళ్ళో పిచ్చయ్య గారి త్స ఒకటి మల్లం రెడ్డి కత్స్ష ఒకటి వర్పడ్డయి. _

మరివొన్ని రోజులకు పిచ్చయ్య గారిక కలోచేరిన ఒకఆసామి: ఎద్దు మల్లం రెడ్డి చేలో పడ్డది. రెడ్డీ దానిని చంపేశాడు. చానితో కక్షలు పెరిగినయి... తలలు ఎగురుకవి అని ప్రతిజ్ఞ వేశారు.

దీపావళి పండుగరోజున అవ్వాయిజువ్వలు. తోటాలు ఒకరు మిద ఒకరు కాల్చుకొని కొంత కసిదీర్చుకొన్నారు. వినాయక చవితినాడు ఉండ్రాళ్ళకుబములు గుండాళ్ళు ఒకరిపైన ఒకరు 'వేసికొన్నారు. వారికి వరికి మధ్య పచ్చగడ్డి వేస్తే భగ్గుమనేది.

ళ్‌ శాంత౦ంకథలు డ్డయ్య తనవేతిక్రింం ఇద్దరు ముగ్గురు మూలవా్ళను .ఉంచుళొని దొంగతనాలు చేయించటం (ప్రారంభించాకు. అ వ్యాపారం లాభకరంగా ఉండటంవల్ల మరికొంతమందిని చేర్చి -బందిపోటులు చేయించడం, వానులు తగలబెట్టడం మొద లైన క్రూరకార్యాలు చేయించాకు. అవూరిలో కొందరికి అప్పులు ఇచ్చి అవిపెంచి వాళ్ళ ఆస్తి శొంత తను కలుపుకున్నాడుం అవూళ్ళో పాపం ఒక ముసలిది ఉంది. చదానిదగ్గర ఒక వెయ్యిరూపాయలు ఉన్నవి. అదే చానికున్న ఆస్పిసర్వస్వము. ఆమునలిది ఆ సొమ్ము ఎక్కడైనా వడ్డీకి వేద్దామని చూస్తున్న దని తెలిసి అందరికంటె. రెట్లింపువడ్డీ యిస్తానని ఆ పైకం తాను తీసుకొని అనోటుకు కాలదోవం పట్టగా అతడు ఆవైకం కా వేసాడు అముసలిది పైకం అడిగితే “నీవ నాక్రియ్యనే లే”దని అని పెగా చానిని బయటికి గంటించాడు. అఆముసలిది ఆరోజునుంచి 'అన్నంలేక మలమలా నూడిపోయిందిం పె కం పోయిందనే దుఃఖంచేత మతి సంచలించి అది ఉనా "దిని అయిపోయింది. ఆ విచ్చిది చింకిపాతలతో ఉళ్ళో తిరుగుతూ “ మల్లంగెక్డి మాంసం తింటాను. వాడి రక్తం తాగుతాను. వాడిని పరా పరా కోయిస్తాను. వేడివేడి రక్తం తాగుతాను” అని అంటం

తేనీటిగిన్నై లో తుపాను ' 79

జబానిరూపు మరీ భయంకరమైనది. అసలే 'భయంకరమైన ముండ, దానివైన తిండిలేక శరీరం శుమ్కించిపోయింది దవ డలు ఎండిపోయి అతుక్కు పోయినయి. డాని' వైపళ్ళు సవా జంగానే ఎప్పుడూ కనబడుతూ ఉంటవి. ఇప్పుడవి కోరలలాగ భయంకరమ్ము.లై నవి. అవికృత స్వరూపం, ఆక రాళదృష్ల్ణులు, అరజిత శేశములుు బలహీనంచేత వంగిపోయిన కాళ్ళు, పెడ పాదములు, ఊచపుల్లలలాంటి చేతులూ గల శి "కి రూపాన్ని జూచి పట్టపగలుసహితం అవూళ్ళోవాళ్ళు భయంచేత కంపించే వాళ్ళుం

మల్లంరెడ్డి పొలానికి వెళ్ళేసమయంలో గుమ ముందు ఈవికటస్వరూపం తఈనచింపిగుడ్లలమూటతో నాట్యమాడేది అతను పొాలాన్నుంచి పొద్దుపోయి వచ్చేసమయంలో ఊరువెలు పల పోలేరమ సగుడీ(వక్కన "పెదమట్జి[క్రింద, అచీకటిరా(తిలో విశటనాట్యం జేస్తూ అతనిముందు (ప్రత్యక్షమై * సీరక్తం తాగతానుఠా” అని రంకెవేసి అంతన్థానమయ్యేది.

మల్ల, 0రెడ్డి చేసినమారకృ త్యాలవ, అతనిని జూస్తే ఊళ్ళో అందరికి అనహ్యూం వేసింది. అతని స్నేహితులే అకనిని ఒక్క రొళ్ళ_రూ వదిలి వేసినారు. .

పూర్వం స్నేహితులుగా. ఉండి ఇప్పుడు వదిలేసినారని శోపంచేత మృల్లంగెడ్డి వాళ్ళపై పగబూని వాళ్ళను సాధించా లని నిశ్చయించుకొని వాళ్ళ ఇండ్లు తగల బెట్టించినాడు. కోతకు సిద్ధంగా ఉన్న. వాళ్లపొలాలను, కోయించినాడు, థోసివేసిన కుప్పలను తగల బెట్టించినాడు

80 కశకాంత౦కథలు

అందుకని అతనంశే అవూరు చుట్టుపట్ల గ్రామాలు వాడిలి పోయినవి. ధనవంతుడూ బలవంతుడూ అవటంచేత అతని విాద పెట్టిన కేసులు గెలవటంలేదు:, ఆతని దుండగం అంత శంతకు ఎక్కువె పోయినది, అందరూ ఈతనిని వవిధంగా: చంపుడానూ అని ఆలోచించినారు. కాని అందరికీ అతనిని జూ స్తే భయము. ెడ్డిని జూ స్తే భయపడంది ఒక్క_ విచ్చిది. పిచ్చిదాన్ని జూన్నే కెడ్డికకూడా కొంచెం భయంవేనేది. ఎన్ని దుర్మాగ్గపు కృత్యాలు చేసినా ఈముసలిదాన్ని చంపటానికి అతని శెందుచేతనో బుద్ధి పుట్టలేదు దాన్ని చూాచినపుడల్లా అతడు ఎల్లాగో తప్పించుకొని పోయేవాడు.

మల్ల ౦ రెడ్డిభార్య చాలా సుగుణవంతురాలు. ఆమెకు కలరా తగిలింది. జీవించుట కష్టమని _కైద్యులన్నారు. రెడ్డి విదారంతో ఏీధిఅరుగువైని కూర్చోని యుండగా ఎక్కడినించో ఛాకిసీ లాగ ముసలిది వచ్చి

మల్లం ెడ్డిని మడుచుకుతింటా చిక్కని కండలు చీల్చుకుతింటా

అవి పాడుతూ వికటహాసముచేస్తూ అతని ఇంటిముందు నిలబడ్డది. "

"కెడ్డి పండ్లు పపటాళొటికి చంపుతా అన్నాడు వీచ్చిది పశపకనవ్వి పరుగెత్తిపోయింది, "₹ెడ్దయ్య ముఖంముదుచుకొని ఉఊరుకొన్నాడు. అతని భార్య _ పీచ్చిదానిమాటలు విని భయంళో వణికి కాలంచేసింది.

[64] లేనీటిగిన్నెలో తుపాను తే

హిఠరేముచెప్పే గుణవంతురాలై న భార్య చనిపోయినదగ్గర నుంచీ సెడ్డి మరింత[క్రూరు.డై నాడు. వూళ్ళో పసిపిల్ల బాలాది. ఆకనిని తిళ్సువాళ్ళే; “ఆతని నాశనముకో రేవాళ్ళే,

ఒకరోజున ెడ్డీ పొలంలోకి పోయినాడు, -చీకటివడ్డది. అకా ఇాన్ని నల్లటిమజ్పులు కప్సివైచినవి. మధ్యమధ్య తళుతు తళుకున మెరున్తున్నది. చీకటి వినిలకుంతలములను విరియ " లోసుకొని ఉన్నాదినివలె నృత్యముశేసినట్టు అతనికి తోచింది. అంతలో ఆతనికి అఆవృన్లోన్నాదిని జాపకంవచ్చినది. అతని: "చేహం అధ్రయత్నంగా [యంపీం. న ఎ

ఆళాఢాంధకారంలో దూరాన _వదో ఒకవ్యక్తి కదులు తున్నట్లు కనిపించినది. ఒకటికాదు ₹ెందు మూడు, అయిదు వడు మరెన్నో వ్యక్సులు కదలినవి,

నిన్ను నరకంలో ఉక్కు. స్తంభానికి కట్ట కొ, 'డతారుం -. నిన్ను తప్షలెలంలో పడేస్తారు

• నిన్ను పరపరా ఆంపంతో కోస్తారు = |

అని ₹౦దోచెవికి విశపడని శీశలు అకనికి వినిపించినవిం

అతడు ఉలిక్కిపడ్డాడు వమిరా (భమ అని అనుూొని ఒక్కమారు ఒళ్ళు విఠకుచుకొని విదల్బుళొ. ని అవలించి మళ్ళా నడివాడు, " అతని కళ్ళు (భమిసినవి, ఏమి కనబడ్డడో ఏమో నిలుచున్న పాటున నిలువబడి నిస్ధాంతపడిపోయినాడం. వమిటి

ఓ శాంత౦0కథలు ఈగక్రూరుడికి కనిపించింది? ఆది ఒక చిత్రమైన దృశ్యము ఒకటిగాదు కొన్ని దృశ్యాలు ఒళమూటు పండీనధాన్యము కోసివేసినకువ్పలు తగులబడుతున్నట్లు, అఆ ఆసాములు కళ్ళ వీళ్ళతో. దిగులుపడి నిలుచున్నట్లూలావారి భార్యాబిడ్డలు అన్నానికి ఇబ్బందిపడి విలపిస్తున్న ట్లు--౬ఒక దృశ్యము. ఇండ్లు వాటిలో సంవత్సరమునకు సరిపోను చేర్చిపెట్టిన (గ్రానంతో సవో తగులబడిపోతున్నట్లు వాళ్ళంతా గోలుగోలున వడు నున్నట్లు ఒక దృశ్యము, అతనికి. కనిపించినవి. రెడ్డికి జేవాం శ్రంపించింది. * అప్పుడే' ఆచీకటిరాత్రిలో ఎవరో నవ్వుతున్నట్లు పండ్లు

• పటపటా కొరుకుతున్నట్లు ఆతనికి వినపడ్డది. దీనివలన ఆతడు మరీ భయపడ్డాడు. ఉత్వరత్షణంలో అవిశాచము, అఢాకిని, అముసలిది ప్రత్యక్షమైంది. “నీర క్తం వీల్చుతానురా!” అని రంశె వేసి ఆపాతగుడ్డలమూట అతని ముఖానికేసి కొట్టింది. అనళే భయకంపితుడైన రెడ్డికి ఈపాతగుడ్డలమూట అఖండల్యా్రు ములాగా తగిలింది. శెవ్వున శీశీసి అతడు విరుచుకుపడ్డాడు: ముసలిది వికటహాసంచేస్తూ ఆక్కడే నుంచుంది, ఇంతలొనే ఆచీకట్లోఎవరో పదిమందిరైతులు * కాడి” ఒకటి తీసికొనివచ్చారు. వాళ్ళు శవమువలె పడియున్న రెడ్డిని మయాశారు- మరణించాడేమో అని కొంచెంసేపు అక్కడే నిల బడి పరికించారు. రెడ్డి తెప్పరిల్లి కదిలాడు. “*వవింలేదు ముసలి “దిఠరా” అంటూ. లేవబోయినాడు.. ఇంతలో "రెడ్డి మెడమైని

లేనీటిగి న్నెలో తుపాను 8కి కాడి పడ్డది. *ఆ---అ” అన్నాడు "ఆెడ్డి.. ఇంతలో అయిదు గురు ఒకవేపు మిగతా అయిదుగురు వరోవేపు చేరారుం క్ష” త్రన్సి కాడిని గట్టిగా నొక్కారు. మళ్ళీ మాట్లాడకుండా డ్డి కళ్హై. అయిపోయినాడు.. ఇంతలో అముసలిది ఎక్కండి నుంచో వచ్చి వికటపోనం బేన్తూ “రకం *దావాం” అని అరుస్తూ ఆకటిక చీకట్లో ఎగురుతున్నది . అని (వ్రాశాను. ఎల్లాగో ఆకథ పూర్తి అయింది అన్న మాకేగాని కథకు శావలసిన వాంగులు చానికి లేవు మూూడుముక్క.లలో కట్టి కొట్టి తెచ్చె అని వాస్తే కథకుని చమత్కారం వముంది. అది ఒక 021 0% జి గా ఎల్లా పరిగణిస్తారు. మొదలు పెట్ట టంలో చమత్కొారం, నడపటంలో నేర్చు, ముగించటంలో ముచ్చట, కథకుడికి ఉండాలి. ఒక చోట కథ ఎల్లా లేల్తుంచా అని పాఠకునికి ఆదున్దా కలగాలి విసుగు రాకూడదు. కథ కుదురుగా ఉండాలి, ఇవన్నీ లేకుండా నుూూడుముక్తాయింపు మాటలతో ముగిసే కథ ముక్కలుగానే ఉంటుండి నే వ్రాసినకథ పెంచాలని ప్రయత్నించాను, కొన్నివరనా భాగములు. పెంచాను రెడ్డి నడతను సూచించే మరికొన్ని విషయాలు చేర్చాలని ప్రయత్నించాను కాని అవి ఇమడ లేదుం చిత్రకారుడైనా రంగులు సరిమైన పాళ్ళలో కలపాలి గాన్మి చితము బాగుండాలని రంగులు ఎక్కువ దట్టంగా పూస్తే. ఆది పాడైపోతుంది. సరేవం జేస్తానని అల్లాగే ఆకథను వది

84 శకాంత౦0కథలు శేసి శాగితాలు అల్‌మరలో పెట్టి మదతకుర్చీ ముడిచి మూల నానించి నేను మంచంమిోద నడుము వాళ్చాను నిద్రపోదామని, అప్పటిశే (పొద్దుపోవటంచేత. కాగా న్మిదపట్టింది. నేన వడుళొన్న గదికి వెనుకనే మరోగది ఉంది. అందులో మా ఇజిల్లెలు నిదరోతున్నది. మాగదిలోనుంచి ఆగదిలోనికి వాకిలి ఉంది తలుఫులు తెంచేడంచాముం ెండుగదులకు మధ్య సళ్ల బుట్టవైన లాంతరు పెట్టాము. ఆలాంతరు శెదురుగా వరాండా లోకి వాయ ఏధి వాకిలితలుపు ఉంది. ఏధివాకీలితలుపుక ఎదురుగానే లోపలిగది చ్యారము ఉందని చదువరులు జ్షపకం ఉంచుకోకపో తే కథ అర్థంగాదు. కొంత నేపటికి 'నాకు నిద్ర 'మెలుకువ వచ్చింది. నేను కళ్ళు

జెరచి చూచే సరికీ మేము పడుకొన్న గదిలోనుంచి ఏఫివరాం జడాలోకి పొయ్యే తలుపు భౌన్తాణా తెరచి ఉంది. పసివల్ల మంచంలో తల్లి లేదు, మావెళ్లెలు మధ్యయింట్లో ఉండడం నూలాన దానిసంగతి నాకు జ్ఞాపకం రాలేదు. నాభార్య బెటీ! వెళ్ళింది కాబోలు! . మళ్ళావచ్చి వడుకొంటుంది అని అనుకొని

• మళ్ళా నిద్రపోయాను. ఈమాటు నాకు కలతనిద్ర పట్టింది అప్పుడు నాకొక భయంకరమైన కలవచ్చింది. '

మగ. ఓక విమర్శకుడు కథ పూర్తిగా చదివి ఇప్పుడు (వాన్‌ "ఇెక్షికి సంబంధించిన కథా అఆకథ ననుసరించి వచ్చినకలా ఆసలు శధకు అశ్రు సంబంధంలేదని అనుకొని చిరునవ్వుతో తన నిరసన భావాన్ని వెల్లడిస్తున్నాడు, ఆర్యాత్రి నేనటునంటి కథ (నాయ

తేనీటిగిన్నెలో తుపాను 85 బక్షే నాళటువంటి కలవచ్చింది. ఆకలవస్లనే నే నాగోజున అట్లు (ప్రవర్తిరంచవలసి వచ్చింది. అనాడు రాత్రి అవిషరీత (ప్రవర్శనకు ఆకలే కారణం,

వమిటి ఆకల! నేనే మల్లంగెడ్డినట. నన్ను ' రైతులు నొంతుమోద కాడివేసి పాటలువాడుతూ, నవ్వుతూ కాడి మాద నృత్యము చేస్తున్నారట. నాాపాణంపోదు.. కాని మిక్కిలి బాధ అకుభవిస్తూ ఆరుద్రామని సోడెత్తి తే రాదట ,

ఇంతలో న్యా మెళకువ వచ్చేసరికి వసారా గుమ్మందన్గర నూఅమ్మాయి. నిలుడి నడుస్తున్నది, బుట్టమోద దీపం మందంగా వెలుగుతున్న ది.

అప్పుడు నాశేమని తోచిందో నే చెప్పలేను. పల్లా పక్కలో కాంకం లేక పోవడం మాచెళల్లెలు ఆకంచంపక్క_నే నిలబడి ఏడ్వబం చూచేసరికి కోంత బయటికి ఎందుకో వెళ్ళితే అక్కడ ఎవరో చాన్ని కొట్టారనో, లేకపోతే పాము శరచి అది అకడ పడిళోయిిదనో, నాకు ఛయంవేసింది. శేచి చప్పున వెళ్ళి మాఅమ్మాయిని కౌగిలించుకొని వమిళే . అమ్మా ఏమికే---సమి వచ్చిందే అని బిస్షరగా అరిచాను , అప్పుడే దాని భయంపోవాలని .ఏపుమోద గట్టిగా చరిచాను అజేమా మాట్లాడలేదు. ॥

' అటు చూద్దునుగదా మాలఅమ్మాయి వెనకనే కాంతం వీడవలేక ఏడవలేక వకుస్తున్నది. పావం ఎంతనేపటి నుంచి _ చడుస్తున్న దో! కాంతం ముఖంలో. నెత్తురు బొట్టు లేకుం "

86 శాంత౦కథలు శళ్ళలో చానిభయం అంతా కనిపిస్తున్నది ఎందుకో అంత ఇయం నాకు తెలియదు. వీధిలో నికి పోయినప్పుడు వమైనా కుట్టిందా? లేక వమిఉపషద్రవం వచ్చిందో? అ, నేను వాడిలి పోయాను, అది నిలుచో లేనిస్థితిలో ఉన్నట్లుగహించి డానిని చేతిలోకి తీసుకొన్నాను. నాచేతులలో అది పడిపోయింది. చేతులలో బరువు పడటంచేత నేను పిల్ల మంచంమిద కొంభెం నూర్చున్నా ను

ఇప్పటికిని వాళ్ళు నాకు వీమో చెప్పలేదు. నాగుండెలు జారిపోయినయిః కాళ్ళు తడబడ్డయి, ఇంట్రో ఇంకెవ్వరూ "పెద్దవాళ్ళు లేరు, ఉన్న ఇద్దరు ఆడవాళ్ళు 'జెదురు చూపు లతో వాడిలిపోయి. వడుస్తున్నారు. ఫలానా నంగతి అని ఇచబితే అయినా. ాగుండును. వమిటిచెప్పండి అని గొంతు పిలివోయేలాగున _ కేకవేశాను. ఆకేశకు వాళ్ళు మరింత భయపడి ఏడ్చారు. వాళ్ళచూపులు చూస్తే ఎంతవాడి.3ైనా భయం కలుగక మానదు.

వమి ఉప్మదవం వచ్చిందో వంజూశారో, ఇంటికి వమైనా నిప్పు అంటుళొండా ఏమైనా కుట్టిందా అని వెయ్యి అలోచ నలు ఒకతణంలో నాబురక్రలో మెరపుదీపాలాలగ మెరసి పోయినాయి. " '

కాంతం వమా(తం పలికే స్థితిలో లేదు. కాని నేన పిల్లమంచంమైన కూర్చోటం ఇకాచింది. నేను అవాడావుడిలో విల్ల ఎక్కడుందో చూడలేదు. కాని ఇంత భయంలోకూడా ఆతల్లి ఒక కన్ను ఆచంటివిల్లమిదనే ఉంచింది. .

లేసీటిగిన్నెలో తుపాను 87 “ శీ నెక్కడ పీల్లమాద కూర్చున్నానో నాకు తెలియదుం కాంతం పిల్ల వీల్లు అని అరిచింది ఆమాట వినటంతోనేవిల్ల - శీదో జబ్బు చేసింది అందు కని వడస్తున్నారని అనని వెంటనే మాకాంతొన్ని క్రిందికి వదిలేసి పిల్లవై వు తిరిగాను. పల్ల కులాసాగా ముత్యంలాగ నిదురపోతున్నది. పిల్ల నిదుర పోతున్నపూడు. ఎందు శేడుస్తున్నారా అని నేను వాడిలి పోయినాను ఇంతలోనే పిల్లను ఇల్లా ఇవ్వండి అన్నది శాంతం. నేను మళ్ళీ అఆలోచనలేకుండా. పిల్లను ఒక్క తో లాగి తల్లికి అందించాను, , ఇంతలో కాంతంమా అమ్మాాయికూడ అమధ్య ఇంటి వేపు చూస్తూ వాడిలిపోయే. చూపులు చూస్తూ గజా గజా వణకుతచూ. ఒక చెయ్యి ' అటుచూపి (శ్రుంగిపోయిన గొంతు కతో * దొంగలు దొంగలు ” అన్నారు. తరవాత చళతికీల. బడ్డారో అట్లాగే వడున్తూ నిలుచున్నారో ళజ్దపకం శేదు . తె నాకు ఈహడావుడివల్ల కలత నిదురవల్ల కలలనల్ల బలః సీసం. కలిగింది. అందుచేత మళ్లా మాట్లాడ లేకపోయి నాను. గుండెలో రాయి పడ్డట్టు ఏదో గుభేలు మనిపించింది. కాళ్లు గజాగజూ వణికినవి. చొంగలంఉన్న గదివైపు మాశాొను ఆక్కడ ఎవ్వరూ నాకు కనిపించలేదుం 7

38 కాంత౦ళథలు కొంచెం ఛెగ్యం "తెచ్చుకొని నేనూ “అక గాడ ఎన్న రున్నాే! ఎన్వరు అేశే” అన్నాను. అయినా బాగా వఇరాద్దామని అటువైవు లాంతరు పుచ్చుకొని నడిచాను. శాన పహాంతం నాచెయ్యి పట్టుకొని చప్పున వెనక్కు లాగింది చానినో నాకు ఉన్న _ద్రైళ్యం కాస్తాపోయి. వట్టి అబ దొంగలయితే యింత సేఫు శీకలువేస్తూ వడుస్తూంశే ' అక్క-డే ఉంటారా? ఎవరో విరోధులు మనలను జళిపించాలని వచ్చారని అనుకున్నను. అటువైపు తిరిగదూశాను. అక్కడ నాకొకనీడ్‌ కనిసించింది. తల "కేగిఉంది---కాళ్లు వంకర గాను చేతులు లావుగాను ఉన్నవి. నేను కలలోచూచిన ముస లిది నాకు మళ్ళీ (ప్రత్యశ్ష మైంది. ఆవికటస్వరూపం ఇదివరశే నామనస్సులో ఉంది. ఇప్పుడది కళైదుట కనుపంచింది. నాకు భయంచేత వళ్లు వణికింది. నోట మాట శాలేకు.. ఆఖరుకు వమిచెయ్యటానికి తోచక దొంగలు దొంగలు అని అరవా ఒకతీరాన రాలేదు. కాని ెండు .మూడు. నిమిపాలలో ఎల్లాగో భైర్యము తెచ్చుకొని--దొంగలు దొంగల్మరోయి! అశిసీ! కూనికూడా! అని పెద్దగా ఆరదాను + ఇంతలో విల్ల నెత్తుకొని కాంతం వరండాలోనికి పోయింది మాఅన్మూయి. నేను గడపలోనే ఉన్నాము, నసారాళొట్లో ఆధ్రెకున్న రాజుగారు శర్రచూడండి అని శేశ వేస్తున్నారు.

శేసీటిసన్నెలో తుపాను త్రి రవంత నేఫులో రాజుగారు మాయింట్లో అడ్రెకున్న (జాయింగు వాశళ్లనెనక్కు. తగ్గి వాళ్లను ముందుకు తోశాను మా అమా శూ గడపదాటి. వదినతో కలుసుకొన్నది నా (ప్రాణాలు ఎగిరిపోతున్న వి. దొంగముండావాడు ఇంట్లో్ర వేశిం వాడు. మగా కేకలువేసిన పారిపోడాయె, ఎట్టాగతి! + మేమంతా లాంతర్లు పుచ్చుకొని లోపలిగదిలోకి పోయి నాము. అక్కడ ఎవ్వరూ మూరకగుపించ వేదు. తలువులు గడి యలు వేసిఉన్నా యో లేదో "మేము పరీక్షించలేదు. నూనెకుక్‌ పనిజే సేమనివి. బుచ్చశ్ను వుంది “ అదుగదుగో దొంగ పారి పోతున్నాడని అది శేక వేసింది. అంతా ఆయింట్లోనుంచి మళ్లీ యింట్లోకి నచ్చాము. రోడ్డుపైన ఏదోమనిపి. అలుకుడు వినిపించింది. ఇంతలో ఎవగో లాంతర్లతో వస్తునట్లు కని పించింది. సేే దొంగలను వాళ్ళు భూచి పట్టుకొంటారని సనేననుకొ, న్నాను. , = తరువాత మళ్ళీ మధ్యఇంట్లోకి రండు లాంతర్ల తో ముగ్గురు మొగాళ్ళిము వెళ్ళాము. ఇల్లు పరికించి వరాద్దుముగడా కటి కీలు తలుపులు ఎక్కడికక్కడ బిగించి ఉన్నయి. దొంగ లెట్లా వచ్చారంళే.. ఎట్లావచ్చారని అందర్దూ అడిగారు. కన్నం ఎక్కడాలేదు, ఒకో వాకిలి తలుపు కెరచి ఉండటంవల్ల వస్తే ఎల్లా వెళ్ళాడు ? -దొంగలను చూచినతరువాత్‌ మేము ఆద్యారం దగ్గెలీ ఉన్నాము. మరి దొంగలు ఎల్లాపారిపొరదోళ్యారు!

ఈ శాంత౦కథలు

అఖరుకు ఏమి కేలిందో ఇప్పుడు. "ెప్పను! మాఆవిడ ఇప్పకథకూడా విన్నతరువాత దొంగలు ఎల్లావచ్చింది. ఎల్లా పారిపోయింది చెబుతాను.

, ॥॥

కాంతం "చెప్పిన కథ

నేను గృవాకృత్యములు తీర్చుకొని వంటయిల్లు కడిగి తలుపు. లన్నీ సరీగ్గా గడియ వేసి ఆడబిడ్డకు మభ్యయింట్లో పరువేసి ' ముందుయింట్లో "రెండు మంచాలు | వేశాను. ఒక మంచంమిద పరు వేశాను. రెండోమంచం మిద గొంగళ్ళుపరచి చానిపైన దుప్పటి వేసుకొని నేనూ పిల్లా పడుకున్నాము. మావారు వీదో (వ్రానుకొంటూ కూర్చున్నారు.

పాలు మంచం[్రింద పెట్టుకొని నిద్రవచ్చే సమయంలో పాలు ఆాగుదానులే అనుకొని విల్లకుపాలిస్తూ పడుకొన్నాను, నాకు తెలియకుండానే నాకు నిద్ర పట్టింది. మరికొంత సేపటికి ఆయన నన్ను లేవి పాలు తాగమని చెపటం, నేను విసు. క్క్పంటూ మత్తుగానే అఆపాలు నోట్లో పోసికొని మింగటం నాకు జ్ఞావకమే. దాని తరువాత ఎంతనేపు న్నిదపోయేకో "కెలియదు కాని "నేను వదలిపెట్టిన పాలుళొన్ని సిల్లి తాగటం అలుకుడై. మేలుళొన్నాను. పిల్లిని తోలేసి ఆడబిడ్డను లేవుళొని. వైటికి వకటి కెళ్ళాం,

తే నీటిగిన్నెలో తుపాను లిక

వసారాలో అవ్వగారు బుచ్చమ్మ. కూర్చుని మాట్లాడు తున్నారు. మేము అగ ఇాడిళళ్ళి కూర్చొని అమె చెచ్పే కబుర్లు విన్నాము. అర్థరాత్రివేళ వంకబుర్లు అంటాలేమో పక్క ఇంట్లో _ నీడరుగుమస్తా. తన భార్యను కొడితే ఆమె వడు స్తున్నది ఆమె ఎందుకు వడుస్తున్నదండీ అని నేను అడిగితే ఆమె ఏమేమోకబుర్లు కొన్ని చెప్పింది. ఈకబుర్గతో ఒక అర గంట కాలం గడిచింది. ఇక పడుకొందామని మా ఆడవీడ్డ అన్నందువలన మేమిద్దరము ఇంట్లోకి వస్తున్నాము.

ఇంతలో నాకు అయ్యో ఇంత సేపూ ఈతలుపు అెరచిపెడి తినే ఎవరై నా జొరబడిఉండరా అని భయంవేసింది.

గుమ శ్ఞందాటి ఇంట్లోకి తొంగిచూచాను. ఆలోపల తడిక నానుకొని ఇద్దరుమునుష్యులు నిలుచున్నారు. అందులో ఒకడు. కొంచెం పొడగరి, ఒకడు పొట్టివాడు. ఒకడితలమా్రం ,₹ేగ్‌ బుట్టలాగుంది. , యమభటులలాంటి ఇద్దరుమన ష్యులను నాక శ్రైదుట మూసే సరికి క న్ను వెదిరిపోయింది. వపె(ాణాలు వైన ఎగిరిపోయి నాయి. కొంచెం ధ్రైర్యంచేసుకొని కళ్ళువిప్పి వంగి తేరిపార జూవాము నేనూ నూలఅడబొడుచూనూ. మనిషీ అలికిడి వాళ్ళు వినికాబోలు మావంక తొంగిచూ చారు. '

ఇక నేనేమిజెప్పేది! (పాణంపోయినకళ్పైలాగ మొద్దు ఇారింది నాబేవాం! వెనక్కు.పోలేశ ముందుకూరాలేక అక్కడే నిలబడ్డాను ఆడదాన్ని ఎప్పుడూ ఒంటరిగా కాపురంచెయ్యని

ఫ్ర శాంత౦ంకథలు

జఊూన్ని ఇటువంటి దృశ్యముజూచి ఎంతహడీలిపోయానో. ఎంత వణికిపోయానో. నేను వూటలలో చెప్పలేను మేమిద్దరం గొల్లున వడ్చాం. అటుతరువాత దొంగలకోసం వెతికాం. కని వించలేదు. మరి ఎల్లా పొయ్యారో భగవంతునికి తెలియాలి.

సో రాజుగాహ మాస్తాగారూ అశ్చర్యపో బునారు. వాకిట్లో అందరు మాఖ్లాకుకుం ట దొంగలు ఎల్లా వచ్చారు ? అని మొదటిపపశ్న. నేనూ అవిడా అమ్మాయి ఇంతమందిదూస్తుంశు న్‌

కళ్భైలాగ ఎదమకుగా. అంతసేపు ఎంకుకు నిలబడ్డాడు) అని ెండోపశ్న. అట్లా మొండిచేసుకొని ఉన్నవాడు ఎల్లా తవ్చీంచుకొనిపోయివాడు. అని (వ్నేపైని ప్రశ్నలొచ్చినాయి. -.. వాళ్లు నన్ను ఉద్ధేశించి మిరు చూచారా. దొంగలను “అన్నారు. *నేనై తే చూడలేదు. నాకు కళ్ళ జోడు లేనిజే దూరపువస్తువు సరిగ్గా కనివించదు. నూఆవిడ అదిగో దొం గలు అని చూపన్తానా! అక్కడ ఎవ్వరున్నారనల్నను దగ్గరకు వెళ్ళి చూద్దామని లాంతరు తీసుకొని బయలు బేగే పరిక, బర చిశకకొడతా డనుకొందో వమిటో శాతం 'నెనక్కు. లాగింది నన్ను, అదుగో ఉన్నాడంది మాఅమ్మాాయి కూడాను. లేతకళ్ళవాళ్ళు ఇద్దరు ఉన్నారంటుంకే నేకు మసక శళ్ళవాకిని లేదంటం ెలివితక్కువ అని అనుళొని “దొంగలు

తేనీటిగిన్నెలో తుపాను 9$ “దొంగలు” అం శేశీశాను అన్నాను. అదిగాక “నాశ్తేవో దయ్యం కనిపించింది” అన్నాను. . మిరు చూకారా అని కాంతాన్ని అడిగారు---మూవానుం ఒక అతను పొడుగు, ఒకడు అొట్ట. అందులో ఒకరితల దుబ్బు తల. కదలకుండా మెదలకుండా నుంచున్నారు ఆక్కడ అన్నదిం మాస్రరుగారూ రాజుగాహళూ పకాపకా నవ్య్శటం మొదలు పెట్టారు. మా అమ్మాయి తల ₹ేగి దుబ్బుగా ఉంది ఆరోజే తలంటి నీళ్లు పోనుకోవిటంచేత , మా అమ్మాాయికంకె శాంతం . కొంచెం” పొడుగు. ఇంక్‌. చెప్పవలసిన దేముంది ? ఈయిద్లరి కీనీడలు ఆ గోడపై ష్యడవి. అవి జూచి ఏళ్లు దొంగలని (భమ. పడ్డారు. మిగతా కధంళా జరిగింది. సరే బాగానే ఉన్నది తప్పక అల్లాగే జరిగి ఉంటుందని నాకు తోచింది. కౌని వీళ్లకు ముండు దీపం ఉంది కాని 'వెనుకలేదు. ఏళ్ల నీడలు ముందుకు ఎందుకు పడ్డాయా అని నూతననమస్య వచ్చిండి. దానికి జబాబు దొరకలేదు. ఒక వేళ నిజంగా దొంగలే వచ్చా మో అనీ అనుమానం కలిగింది. రావటం వట్టి అబద్ధం అని అనుఖొని నీడలు ముందు పడటానికి కారణం వమా అని ఆలోచించాను. కొంచెం ఆలోచఛించుతే నిజం తేలింది. మా యింటిముందు: ఒక మునిసిపల్‌ ' లాంతరు ఉంది. ఆలాంతరుకాంతి. కిటికీలో నుంచి ఇంటిలోకి వస్తున్నది. అఆకారణంచేత నీడలు మనుష్యు లముందు పడ్డయి |

౬. ఆంతా అయిపోయింది. ఎవరిచారిని వారు పోయినారు మేము న్మిదపోవాలెనని పడుకొలికే నిద్రపట్టదు. మమ్మూలన వదోభయం పట్టుకొంది. చీమ చిటుకుమున్నా మేము ఉలిక్కి

• ' పడేవాళ్ళం. జరిగినవిమయమం తౌ, నేనోమారు. మాకాంత(

*ఉఓమార్చు మా అమ్మాయి ఓమారు ెప్పుకొన్నాం.

నేను నిద్రపోవాలని శళ్లు మూసుకొనేసరికీ అకిటికీలొ నుండి ఇద్దరు దొంగలు ఒక విశ్ళతాకారం గల ముసలిది లొయ 'యాన్తున్నట్లు నావంక తిరిగి పండ్లు పటపటా కొరుకుతున్నట్ల కల వచ్చింది.

మౌాయింట్లో దొంగలుపడి ఉన్న వస్తువులన్నీ ఎత్తుకొని “పోయినట్లు కాంతెనికి కలవచ్చినది.

దొంగలువచ్చి కిటికీచువ్వలలో ఇరుక్కున్న టూ వాళ్ళు అందులోనుంచి బైటపడేలోపల తాను అక్కడినుంచి పారి పోవాలని ప్రయత్నంచేస్తుంశు కాళ్ళుఆడనట్టూ మాఅమా రు శలగన్నదిం |

ఇట్లారాతంళతా భయంకర్వమెన_, రంగంలో గడిపాము, దయ్యాలమధ్య పారేసినా అంతక వ్దం అనుభవించేవ్ళాము కాము. వబౌధలేకుండా తెల్లవారుజామున అయిదుగంటలకు

. నవ్వుతూ లేచింది మాపసిబిడ్డ ఒక్కతే, -

సపాహం౦ం అధి

శోపాలునికి వమిసనిలేదు. చదువుకొన్న వాళ్ళే. వనులు దచొరక్క.పోతుంశు ఏదో వానకాలపుచనువు 'రెండుకుక్కలు చదువుకొన్న వాళ్ళ మాట చెప్పాలీ! అయితే ఒకవిమయము ఆలోచించాలి. ఉద్యోగంఅనేది సేవు అంచ ఒకరికింద నాకం వేయటం స్వాతంత్యానికి విరుద్ధము, అందుచేత గోపాలం వూర్తిణా స్వతీంత్రజీవనము పేయటానికి ఫూనుళొన్నాడు “అడిగినజీతంబివ్వని మిడి మేలపు డొరనుగెల్ని మెలగుట శంటెక్‌ వడిగల యొద్దులగట్టుక మడిదున్నుక (టతుకవచ్చు మహిలోనుమత్సీ?! అని మహాకవి పాడుతున్నాడు. అయితే మడిదున్నుక మనుగడ గడపటానికి మడిఅనే పదార్థము ఒకటి ఉండాలి; మడి లేకపోతే వమిటిదున్నటం అనే తర్కాన్ని సాధించటం ఎల్లాగ 1.

వర్తశరబఒకటి _ప్రతినిరుద్యోగికీ అదర్శము;ు గోపాలానికి కూడా అజే ఉన్రేశం కలిగి త్మీవంగా ఆలోచించి తెగించి ఒక వ్యాపారంలో వేలుబెడి తే అందులో నన్హంవచ్చింది. తలదవ్వు శొని గ్లాస్లోమల్లు చొక్కాతొడుక్కొని మల్లుబట్ట కట్టుకొని పయిన ట్వీడుకోటు తగిలించి సిజర్సు సిగరెట్టు వెలిగించి కనాలి వీధులలో తిరుగుతుంచే ఎన్నాళ్ళుజరుగుతవి నోపా లానిక్షి ?

96 శాంత౦కథలు

జరగనప్పూడు' చేసేపనివముంది. మరి ॥ ఎవరిదగ్గరకో. ఒకరి దగ్గరకు. వెళ్లి, “వచేభాయి ఈనోజు చాలాయిబ్బందిగా ఉంది పైకం అందలేదు. శీపుసాయం[త్రం. తెచ్చియిస్తాను. పది రూపాయలు ఉం కేయిద్దూ ”అనట మే గచా!.

చాడు పదిరూపాయలు లేనంటాడు తప్పకుండాను, చ్చక్ట పోతే వదోధూడు నాలుగైనా” అశనిదగ్గర నాలుగైనా లేక అండు ఇస్తాడుం “. చాబుకోసం పదిఅడిగి తే ₹ెండువచ్చేటప్పటికి గగన మైంది. అచ్చా వచ్చినం తేచాలు నోపాలాని కి చేపు ఇంకోడ్న్ని లోలా వెయ్యవచ్చు. ఇల్లా అప్పూలమోిద ముప్పూ గడుపుతున్నాడు.

ఒకరో జునరాత్రి భోశనానంతరం తాంబూలం వేసికొంటూ ఉంచక భార్య మెల్లిగా దగ్గరజేరింది. ఇల్లా మొట్లాడారు వారు ,

“*వ్‌చాధ అయినా వడవచ్చునుగాని బుణకశాఫపడలేము! ఈటఊరంతా అస్వూలే అయిపోయినయి.. ఇవి తీర్చడం ఎల్లాగ ? ఈబుణం తీరటం ఎప్పుడు నాకు కాస్తమెడలో పచ్చబడడ మెప్పుడ | మిరు గట్టిగా ఆలోచించకపో తే వలాగ ”

“వమో నేనునుట్రుకు ఏంజెయ్యను? నాకు ఏమూ తోచ టంబేదు. వమిటికీలకం నువ్వే ఆలోచిద్దూ [02 ,

నా'కేందెలుస్తుంది ? వదోకోరినసొమ్ము ఇస్తారనుకొన్నాను గాని ఇల్లా అప్పులలో ముణిగి "కేలతారనుకోలేదు ; మావాళ్లు మిాేదో ఉద్యోగాలు చేస్తారనుళొన్నారు !

౧7) సజ్తావాం 07

ఇా 1 అవన్ని గాలిలోమేడలు! ఒట్టి 'వెళజ్టితీనం ! అయినా అని గోపాలం కొంచెంసేపు ఆలోచించి చూతూ! నీకు కార్తీక మాసంలోగా సరుకుచేయిస్తే సరిగద ! అన్నాడు.

"శేపటికి ఇంట్లో బియ్యం లేవు అన్నది భార్యా!

న! , గోపాలం మొదటినుంచీ సలాగో ఆలాగు వాగా[తికాడుం ఈరోజుకు ఇల్లాఅప్పుఅలో *మునగానాం తేలానాం” అయింది. అడిగాక టీ తాగటం మానెయ్యపలసి వచ్చింది. బుద్ధిమంతుల లవ్షణం కష్టాలనుంచి గళ్లైక్కుడమే. మూకు. నిమిషాలలో మూడువందల రూపాయిల అప్పుఅయినా తీర్చగల బుద్ధిమం తులు గలరు. గోపాలానికి సాధనం తోచిందికాదు. సంసారం అంజు కించిత్‌ విర్నక్తిగూడా జనించిందని అనవచ్చు. ఎందు వేతనంశు ఆరోజు సాయంత్రము ఆరుగంటల నుంచి ఆతను అమాంతంగా రామభక్తు జై నాడు, వావిళ్ళ రామస్వామి అండు నన్సు నుంచి నూడోరోజుకు ప్యాశెట్టు వచ్చింది ైండుగట్టి "తెలుగు లిపిలోఉన్న గీత సుందరకాండ ; అవి పారాయణ ఆరంభించాడు. ఉదయం ఎవరైనా వారింటికి వెళ్లితే గోపాలం లేడిచర్శంమిాద కూర్చుని గీతాపారాయణం. చేస్తుంటాడు. (పక్కన రాగిచెంబు పంచపాత్ర, ఉద్ధరణీ ఉంటవి. అప్పుడే గోపాలం భక్కుడైన సంగతి పొక్కింది. ఊళ్ళో నెలరోజులు కాకముందే. (శ్రాసింగు మాయమయింది. సిలకజుట్టు అతని

98 శాంత౦శఖథలు బుర్రను అలంకరించింది. నిత్యకర్శానుఘహైనములు. జరుగు తున్నవి. , చోోమంలోకికూడా దిగింది.

“ఖశీప్రాలమం మరీ పిచ్చిన బడుతున్నా డే. వయనుతీసంలో ఈనీనమూలు గోమాలు వమిటి ”” అన్నది ఒకామె

మురోఆమె “*ఆల్లా అనగూడదు. ఒక్కొక్కరి పూర్వజన్మ వుణ్యం, 'పస్తోదుడికి ఎన్నేళ్ళమ్నూ నై ? అన్నది.

“ఫ్పడ్ల మొఖం, మొన్నటిదాకా నానాపొచ్చిపనులు జేస్తూ ఇంకలో'నీ ఇంత భశ, అమాంతంగా కుదిరింది శానూను” “అల్లా అనకు వదినా! కర్శవిమోచనమయితే ఎంత సేవు శావాలె. అహల్య ఎన్నాళ్ళనుంచో బండ రాయిమై పరుండి ఆమహ+నుభావువి పాదకమలం తాకటంతోనీ లేచి కూర్చు న్నదికాదుం” అన్నది మొవట ఆమె ; ఎవలేమన్నా గోపాలం ఖభక్తుడని పేరు వచ్చింది. ఎవరో మహానుభావుడు ఆయనకు ఉప "బీశం చేశారని పంచముఖాంజనేయులు ఆయనక (ప్రత్యక్షమవు "కాడని ప్రసిద్ధంగా వెప్పుకోవటం మొదలుపెట్టారు. “ఆంజనే యులు ప్రళ్యకమమవుతాడట,; నిజమేనురా గోపాలం) అన్నాను, “ఏదో అలా వెళ్ళిపోయి వస్తున్నది; యీ రెండు నెలలనుంచి ఖోజనానికి ముందు రాతి ఆయన వచ్చి పూన్తాకు, అప్పాలు పోయించమని నాకు అఆవోరం చాఎడంలీవని నన్ను ఆజ్ఞా౩_స్డే "జీవుడి ఆజ ఇెల్లించే నిమిత్తం ఎవరైన భక్తుల దగ్గరకు వెళ్ళి ఆయనకోరిక నెర వేరుస్తాను.. “కొబ్బరికాయలు కావా అని నినుంతన్న కపో తే ఆ కోమటిసుబ్బయ్యనే తంతే తేలి

సప్తావా౦ - 99 పోతుందిగా. వాళ్ళింో కావలసినన్ని కొబ్బరికాయలున్నయి శన్నికొట్టించుకోరాదు; ఆ! ఆ! అల్లానే భగవంతుడు తన భక్తులద్వారా తనకోర్కి నెరవేర్పుళొంటాడు; *భ క్తులద్వారా నెర వేర్చుకోకపో తే యెకాయెకిని కొబ్బరికాయకొట్లోకి. వెళ్ళి కావలసినన్ని కొట్టుకుతినకూడచా ? వడిశావులే! బుర్రమోాద కండు. నెంట్రుకలు మొలసనంగానే వికటవాదాలు నేర్చు కొన్నావా? “అని. ఇక 'మాట్లాడనివ్వలేడు.. గోపాలానికి వూళ్లో. ప్రాపకం కుదిరింది. తలచెడిన కొంతమంది (శ్రీలు - ఆయనదగ్గర ఉపబేశం అవటానికి కొందరు గీతారహస్యంలో "రెండుముక్క_లు 'నేర్చుకొంటానికి వస్తూన్నారు,. ఊరంతౌగూడా నోపాలంగారు మంచివేత్త అనీ వేదాంతి అని' అను శొంటున్నారు. కర్మిష్టినాడాలని. .

“కొన్నిరోజులకు ఆయనకు ఒకయజ్ఞం చేయాలని బుద్ధి పుట్టింది. కొందరిలో ఆవిమయమై ముచ్చటించాడు. అంతా చుహామాగుందన్నారు. కా_ర్తికమానంలో నప్తాహం చెయ్య డానికి పూనుకొన్నాడు. ఆ సంగతి పదిమండిరైశులతో చెప్పాడు. కొంతమంది తమడోళ్ళోగూడా సప్తాహం జరిగిందనే గౌరవంపొండాలని జయప్రదంగా జరుపుటకు పూనుకొన్నారు*

ఒకరోజున మాయింటికివచ్చి మాతాతతో నమండోయి! బాబుగారూ పెద్దకార్యం తలపెట్టాను. అంతాసహాయం జేస్తేనే కాని యిీద్రైవకార్యం నెరవేరదు. రాత్రింబవళ్ళు నిద్రలేదు బాబూ అదున్దావల్ల. ఎల్లానెర వేర్చుకొంటాడో ' రాముడు.

100 కాంత౦కథలు

మన దేముందిలా నాయనా ! అంళౌా , వాడీదే అన్నాడు ముసలాయన.

అంతేనే బాబు! మన మేమోజేస్తూన్నామని తలమిద పెట్టుకొంటాము. కాని మనం జేసేది అణుమాత్రంలేదు, అంళా రాముడిదే ! ఎవరింట్లో పెండ్లి యిది? రాముడిపెండ్లి వజాడిపెంద్లి వాడే జేసుకోవాలి.. నే నల్లా యీపని చెయ్యి అంక1కు ఆపని "చెయ్యడ మేం ఆయన _ దాసుక్షి ఫలానివాః యింటిక్షి వెళ్ళి నాకార్యానికి ఒకరోజు ఖర్చు అడగరా అంపే

“అడుగుతా అంవేనాపని. . ॥

అవునుగాని నీవ అప్పులలో మునిగియున్నా వని విన్నాను, ఈసమయంలో యీఖర్చ్ను పెట్టుకొన్నావు అవి ఎల్లా తీరుతవి ! ఎల్లాతీరుత వా ] వాడే తీర్చుకొంటాడు,

, . శామడాసు అప్పులు ఎవరు తీర్చారు ? అర్ధరా్రివే; అడావుడిగావచ్చి అఫపులు తీర్చుకొన్నాడా లేదా ఇాబు: మన బేవుంది చేసేవాడ్ని నేనా ?

“పలికెడిది భాగవతమట పలికించెడివాడు రొముళద్రుండట సే ॥ " బలికిన భవవార మగునట (| ॥ బలిశ₹ద జేరౌండ-గాధ పలుకగ నేలా 15) అంతావాడిచే. " “ఆంతా రామమయం ఈణబ/మంతా రానుమయంకి శ ఆం జాండంబులు, 42040 24 446 44+, - -అంతారాముమయం' పొద్దుపోతున్నది వెడతాబాబు. -

సప్తావా౦ 101 “ర్పక్రరోజూ ఖర్చు మామిోదభారం ఏమంటారు “అంత భరించలేము నాయనా ఎదోతోచింది యిస్తాలే ” “రామార్చణం, పోనీ ఒకబస్తా ౨౨.౨] “సచే.? " “ఏమండీ నోపాలంగారు సప్తాహం ఎందుకండీ అన్నా నేను, దైవ(్రీతికొరకు. ఇంద్రులు 'దేవతలుకూడా. సంతోషించి కర్తకు స్వర్గం యిస్తారు ! అన్నాడు నో పాలంగారుం అయ్యో ఎక్కుడో మనకు కనివించని ఇంద్రలోకంలో సర్వ సౌఖ్యములతోను వై భవములతోను తులతూగుతూ రంభ తిలోళ్తేమలతో సర్యసాఖ్యం అనుభవిస్తూ ఉన్న ఇ-ద్రుడినీ అమృతంతాగ ఆకలిదప్పులు లేక నిర్విదారంగాఉన్న 'బచేవకలనూ సంతోవపెట్టకపో చే సీకళ్ళముందు. మురుగుకాల్వలలో _ బడి అన్నంతేక పుల్లాకులు. నాకుతూ. ఆకలితో అల్లాడిపోతున్న వాళ్లకు ఏమైన అన్నందొరికే సదుపాయం చూడరామ? ఛీ ఛీ ఇబేమి వెధవనసంతరా ? మాూలమాదిగలకును ఎలికల యానాదులకూ సంతర్పణ 'జేయమంటావు. వాళ్ళింత పాపం జేకుకొంశునో ఆజన (సం ఎత్తారు వాళ్ళ మొఖం జూడగాడదు. , | “అవుకు వాళ్ళకుపెడితే. బేవుడు సంతోమీ-చడు రోజు వసంతర్పణ, వ్యబావ్నాణార్థము. తగ్గిళ్తేనో వీట్టంగా నొంతు వరకూ. తింటున్న వాళ్ళకే మళ్ళీ వారంరోజులు * ఒళ్ళుకదల కుండా కూర్చో బెట్టి మేపాలగాబోలు *? అన్నాను, ఆయనకు |

109 శాంత౦కథలు శోపంవచ్చీలాోటరి వెధవాయా యూకొాలంలో యింకా యజ్ఞాలువేసి టబాహ్మాణసంతర్పణలు ధాటిగాచేసి బావ్మాలను సంతోవపెడితేనే మికు స్వరాజ్యం వచ్చేది. అసహాయ _ వాదివి నీవు యిల్లాగఅంటావే అని గట్టిగా అన్నాడు తె

సప్తాహం భోగట్టా చుట్టుప్రక్కల అంతా కారుచిచ్చులాగ శము సిన్నది ఎక్కుడజూచిన సప్తాహాంభోగట్టా లే, చుట్టు (పక్కనేగాక యిటు బందరు ఏలూరుడాకా యిటు. వినళొండ చొనకొండదాకా పొక్కింది. వారంరోజులు నిశ్చింతగా భోజ నం చెయ్యొచ్చు. అడిగేవాడులేడుు సరసారావు వేటనుంచి వచ్చేవాళ్ళు చిన్నమంచాలు "తెచ్చుకున్నారు వమోగిండు మెతుకులుతిని అఆవంటళాల దగ్గే పండుళకోవచ్చు. అని వారి అశ

ఇక్కడ గోపాలంగారు (ప్రయత్నాలు (ప్రళయంగా. జేశాడు మైశులు తలాబస్తావడ్లు కళ్ళాలలోనే కొల్చారు. అవన్ని "తెనాలిలో ఫ్యాక్ట్‌ తీకి పంపి బియ్యం 'జేయించాడు. కొంతమంది తలచెడ్డన్ర్రీలు అయనకు సహాయం చేయటానికి. పదిరోజులు ముందుగానేవచ్చారు. "పేలవిండి వేశేళొట్టారు. అటుకులు ఆదివర కే తయారయినయి. డబ్బులేక నానావస్తాపడుతూ యింట్లో “-ేపటికి బియ్యంలేవు” అనుకొనే గోపాలం యిట్లు యిష్టుడు ఎల్లాగున్నదో వర్షించటానికి వీలులేదు. ఎవరింట్లో

, సప్తాహం 108 అన్ని పప్పుబప్తాలుంటయి, వంచదార బస్తాలు ఎవరింట్లో మనం చూస్తాము. వక్కలు కొబ్బరికాయలు వాళ్ళిటో దొ్లు తున్నయి.

వైతులుఅంతా తలోచెయ్యి 'వేసుళొంజశు యజ్ఞశాల తయారయింది. ఎక్కడెక్కడి వాళ్ళు వస్తున్నారు. తెనా స్లేషనులోదిగి ఆవూరురావాలి. గ్యర్రంబళ్ళు నంకెద్దుబంద్లు ఎడా 'తెరిపిలేకుండా నడుస్తున్న ప, ల సప్తాహం మొద లెట్టకముందే గోపాలంబార్యకు. వులిచేరు నాను కంకై వేయించాడు. ఎవరో, ఒకయ్యా “ ఛార్యకు :. చేవుడి సొమ్ములోనుంచి సగలుచేయిస్తున్నా వటి ఆం" “దొంగ ! తనమా వమిటి పవమ్మితమైన కార్యంలో వీటలమిద కూర్చునే టప్పుడు మెడలో వచ్చని సొమ్ము. వదైన లేకపోతే యజ్ఞం భగ్న మై పోదయ్యా!” అన్నాడు. అంతానిజమే అనుకొన్నారు శా్రుంలో అల్లాడందేమో ఎవరికి దెలుస్తుంది. " కూర్చొన్నారు. భార్యమెడలో నాను కంకె ధగధగ మెరుస్తు న్నయి. “పార్వతీబేవిలాగ ఉందమ్మూ” అన్నది ఆమె, “నేను అల్లాశేఉంటా. నాలుగు పెట్టుళొంటో అని గునిసింది అమె

అ

సప్తావాం జరుగుతున్న ది. రోజు' బండ్లు దిగుతున్న వి, పాకలు 'టేశేవేబుంచారు. ఏరోజుకారోజు ఫ్యాక్టిరీనుంచి బయ్యం దిగు తున్నయి, భక్తులు ఖర్చు భరించుకుంటున్నారు.

సరిగా రెండురమూములకు గోపాలదాసుగారు పంగ నామాలుదిద్ది సప్తైవోనిక్రై కొన్న బరంపురం పట్టుతాస్తాజరీ కన బడేటట్టు కుచ్చెళ్లుబోసికట్టుకొని వెండిప ళ్ళెం వేత బట్టుకొని మరో బరంఫురం తాప్తా ఫైన వేసుకుని నృత్యముజేస్తూ ఏీధుల వెంట తిరుగుతారు. భక్పులు. వెనుకనే మృదంగాదివాద్యము లతో నడుస్తారు ,

" అట్టిసమయంలో అశోనను , జూన్తే సాక్షాత్తు (శ్రీకృద్ణ

భగవానులు జ్ఞ ప్తీకివస్తారు. భక్సిచే ఆయన తన్మయత్వం పొందుతాడంటారు. వెండిపళ్ళిం చేతిలోనుంచి మట్టుకుజూరదు. పీధిలోకి అంతాదూట్టానికి వస్తారు. |

ముసలమ్ములు కన్నీళ్ళు పెట్టుకొన*నాయనా” “నాయనా”

3 కళజా, అధ న “నాచిన్ని కృన్ణ” “కృష్ణుడమ్మ సాశ్షాత్తుళృన్లుడే” అంటారు. శొంతమంది బియ్యం యిస్తారు. కొందరు వెండిప భ్ళెంలో రూపాయలు కాసులు వేస్తారు.

• ఒకాయన నా దగ్గరకువచ్చి “బాబూ య నోపాలదాను మళ్ళీ “ఆనారదన్వరూపం సుమండీ. కారణపురువుడు. దీశ్రూ 1

సపా హ్‌ 0 105 కంకణం కట్టుకొన్నన్నాళ్ళు భోంచెయ్యడట.” “అవునుభోంచె య్యాడండి వదోపూటకు జేరుపాలు కొబ్బరిముక్కలు బత్తాయి కాయలతిని ఉంటటాడటో అన్నా.

“మశేనండి మన మొక్కగంట భోజనం అలస్యం అయితే గిలగిల లాడుతాము. మహీమసుమండీ. ఆయనకు పంచ ముబాంజనేయులు (ప్రత్యక్షం కూడానుట” *వహిమ అం టారా! కావచ్చు, తొట్టిస్నానంకూడా చేయిస్పేతీరిపోతుంది” అన్నాం ,

దగ్గరలో మైన్కూలు విద్యాస్థలంతా హోటలులో వడం రోజులు రాము అని చెప్పారు నాగాలునల్లవచ్చే డబ్బు ఎందుకై న వస్తుంది. గోపాలంగారు. చబ్చిఅన్నాలకు కూడా వర్పాటుచేఇారు. వి క్యార్థులు రావటంవల్ల యజ్ఞశాల కళకళ లాడింది. కొంతమంది ,నడ్డ్లన అందుకున్నారు. మరికొందరు భోంకేస్తున్న వాళ్ళకు ఉల్లాసము నిమిత్తం (శ్రావ్యంగా పాడారు. ఆడవాళ్లపం క్తికి వ ల్యేకంగా విద్యాగ్ధులు వడ్డించారు... ఒక డన్నాడు *ఆ₹ే)? అమూల నులి౯సుడబ్బామోాది బొమ్మలో గుందిరా ఒకతె; *స శే-కొంచెం కనిపెట్టి వడ్డించు” అన్నాడు అతని స్నేహితుడు. నరసారావువేట వాళ్ళు సప్తాహం కోలా హలంగా జరిగింది అన్నారు. చాటగొట్టించాక ఉండి వెళ్ళి పోయినారు 1 "

అంతా అయిపోయినతరువాత ఒకరోజు గోపాలంభార్య “అన్నది, *కానులపేరు బంగారపు వడ్డాణం కూడా చేయిస్తే

శ06 కాంత౦శకథలు తీరపోయీదిగదడా? *తొందరవడ తా వేమ్మి వెళ్టిబాగులడానా! ఆప్పుతీరి "రెండు మూడువందలు చేతులోపడ్డయ్యా. సప్తావాం శాంగా రెండేండ్లకు నరిపాయ్‌ (గాసంకూడా. యింట్లోడింది.. ఇంతలో "రెండోయజ్ఞూనికి (పయత్నం జేస్తాను.” *-ఈదఫా గట్టి కానులవేరు వడ్డాణం మురుగులు పోచీలు వేయించకపోశే. నేనూరుకోను,? ళ టె వేచ్ళ ఎల్లాగుందో లే.” , ఆరోజు ఇంటికివచ్చే సరికి ఇల్లు యిల్లుగా లేక నరకంవలె ఉంది.. కాంతం ముఖం మాక్సుకొని ఒకమూల కూర్చ్పొనియున్నది. బట్టలు ఉతకలేదు.. వీటలు కడగలేదు. ఇల్లు ఊడవలేదు. ఎక్కడి వక్కుడ 2ఒదలేవేసింది. ఇల్లు యీరకంగా ఉండటం- కాంతం ముఖలశ్రణాలు అదోవిధంగా మారటంభూచి తువాను రాబోతున్నదని (గ్రహించాను, కదిలిస్తే శేసతుందని మెదల కుండా గదిలోని ళ్ళి పు్వస్తకం తెరచి ముందర వేసుళొని కూర్చొన్నాను, అంతకుముందు రాత్రీ కాంళానికి నాకు ఇంగ్సీ మ పాఠం చెప్పే విషయంలో పోట్లాట వచ్చిందా న్కూలులో ఎల్లా "వున్న ఇంటివద్ద భార్య అయినా పాఠం నరిగావినవొద్దూ! నీను.

ఒకరోజు 107 పాఠం వెబుతుం పే పులుసులో కారం వేసాౌస్వైఎం, ఎచ్చడిమోద నూత పెట్టివస్తానని వెడుతుంటుంది. నాకు కొయిను మెడవద్ద పట్టుకొని నడుముకు అరచెయ్యి పోటీపెట్టి కొంచెం కులుకుతూ నడవటం అలంవాటు, ఆ అలవాటును కాంకం ల్లా వెక్కీరిం- చిందో చూడండి!

ఆపాఠంలలో ఆరోజు నాకర (వశాత్తు టరన్‌కోటు అనే పదం వచ్చింది. దానికి అర్థం వెబుతూ. ేశములో ఇెండు రాజకీయమైన కవ్షలున్న పుడు ఒక కత్తలో కొంత శాలముండ్‌ తరువార తన మతము మార్చుకొని మరోపశ్షము ఇేలేవాడిని ఆ భాషలో టరన్‌కోటు అంటారు అని చెప్పాను. "

తకువాత మరునాడు రాత్రి టరన్‌కోటు అంకె సమిటి అని శకాంతాన్ని అడిగాను నాకు తెలియదని అనవచ్చునా! కూచున్న దల్లా లేచినుంచొని చిరునవ్వుతో ఆరంభించింది ఏమిటి చేస్తుందో అని నేనూ అల్తాగేచూస్తూ కూర్చున్నాను కోటు 48 0018. దగ్గర పట్టువొని వడుముమోద చేయ్యెసి కులుకుతూ నడిచి ఇల్లా నడచే వారిని టరన్‌ కోట్సు ఆంటారు అని విపరీతంగా నవ్వుతూ పాఠం వదిలేసి వెళ్ళి పోయింది. ఇంకేనే నేమిపాఠంచెప్పేది అరోజునుంచి ఇంగ్లీషు పాఠం వెపటం మానే?ాను, |

అందుచేత ఏమైన కోపం నచ్చిందా అని ఆలోచిస్తండం గానే సన్నంగా కాంతం మొన్నళొన్న గొడుగు వది? అని అడిగింది. గొడుగు పోయిందని నోటితో ఎల్లా చెప్పేది. వెప్పక

108 శాంతంకథలు పోతే యివ్వాళ కాళ పోతే శేపు. తెలుస్తుంది. ఏమైనా కాసీమని “పోయింది అన్నా, "

'పోయిందీ, నేననుకొంటునేవున్నా .ఆయ్యయ్యొ, చక్క-దనాల నొడుగుపోయిందీ! మిదగ్గర ఉండదు. పానేస్తారు తీసుకొని వెళ్ళవన్తు అంశ, విన్నారు? పోనీకొన్నారు. పదీ! అయ్య్నోో ముచ్చటయిన గొశుగు కళ్ళముందు కనబడుతుంది. ఎక్కడ పాేశారుంాఎవరి ముఖాన పెట్టారో! ,

అయిమురూపాయల _ గొడుగు! రూపాయిబెట్టి విక శొందామంళు (పాణం ఒప్పదు, అఅయిుదు రూపాయలు బెడితే పట్టు "రెవిక వచ్చేదే! పదికాలాలపాటు తొడుక్కొ నేడు దాన్ని. బియ్యంకొం టే పదిరోజులు సరిపాయ్యేవి! చింతవండు కొంశు ఆపనెలలు సరిపోయేవ! శెంకుఏీసల నెయ్యి. వచ్చేది! “ఇెండువీసల నెయ్యి బూడిదలో పోసినళ్లుగా! అబ్బ! తలుచు కొంగు గుండెలు బద్దలవుకలి, నేనేం సంసారంజేసేది? కిరస నాయలు డచ్చాకా నే రాళ్ళింగదా. ఆ అయిదుళూపాయలు "ెట్టాలాఎందుకు లెండి అనుకోటం మొన్న మాతమ్ముడు బటాణీగింలకు కానీ అడిగితే లేదన్నారు. ఈఅయికు తినేవాడు! .

_ అబ్బ ఎదెట్లా లోతే నేవి నామట్టుకు నేను వోయిగాతిని , కూర్చుందామంశ1ు ఈచాకికతో వాపాణాలు 'తెగుతున్నవిం మోపెడుబట్టలు ఉతకాలి. 'ఇల్లంతా ఊడవాలె. ఏమాత్రం

ఒకరోజు 109 మన్ను వదిలేసినా చెవులు సాగదీస్తారు నోడలు తెల్లగా ఉంచాలి. పుస్తకాలన్ని దొంతన్లగా బల్లమి-ద ఉండాలి. లాంతర్లు గానులు ఇవన్ని శ్యుభంగా ఉండాలి. ,

ఇంత పెద్ద యిల్లు ఎందుకు ? ఇన్ని గదులెందుకు? ఎదో "రెండు గదుల యిల్లు పుచ్చుకొని పడి ఉందామం శు వినరూ,

తొమ్మిదిగంటలకు వంట కాకపో తే నొంతుమిద కూర్చుం టారు. స్కూలుకు వెళ్ళిపోయిన తరవాత అయినా నడుము వాలుచామంకే ఒంటిగంటకు తేసీళ్ళు ఎవరు తయారు జేస్తారు ? ఆ 'తేసేళ్ళు 'శాగిపోయిన. తరవాత సాయంత్రం పనులు తయా రవ్సతవి. విశ్రాంతి ఏది! "

ఒక్కరోజు ఆయనను భార్యగా జేసినన్ను భర్తను జేస్తే ఆభగవంతుడు, అపుడు తెలుస్తుంది ఆయనకు,

అని వక్‌ దము, న ఉపన్యాస యిచ్చింది. నేను అడంతా వింటూ ఉఊోరుకున్నాను. కోపం కొంత్‌ చల్లారిన తరవాత

| కాంతం అల్లా అంటున్నావేమి? ఇల్లు జూసే యింత

అసవ్యూంగా ఉంథావు. నువ్వు అల్లాగ ఉన్నావు,

నేనిచాకిరీ చెయ్యలేను. గొడుగులు పొగేస్తుంయే సంసారం చెయ్యటంకష్టు మే అన్నది. ,

గొడుగులు ఎప్పుడూ పోతవా

అవును. ఎప్పుడూ పోనిది యీాచాకిరి ఒక్కశుం

చాకిరి నీకు ఎల్లా తప్పుతుంది ?

“నేనూ. అజే ఆలోచిస్తున్నాను. న న్నేమి చేయమంటారు? జీవితం భారం అనిపిస్తున్నది అన్నది కాంతం.

క్ష10 కాంత౦కథలు

ఇంత సామాన్యంగా పోయిండానికి నాలో నేను సం [| వంచాను. ఎదో భార్య సంసారం భారం అనిపించి వినుక్కు న్నంత మా్యఆాన నేను పాటించ నక్కరలేదనుకొన్నాను. నామాశుమిటి, సొకటీసు అంత వాడికి తప్పిందికాదుం

_"తెరచాటునుంచి ఉపన్యాసం. ఒకరోజు సౌశ్రటీసు ఇంటికి రావటంతోనే భార్య తిట్టడం (ప్రారంభించినదట, అతను వమన్నా మాట్లాడక ఊరుళొన్నాడఢు. ఆమెకు చివరకు (పాణం విసిగి “బెల్లంకొట్టిన రాయిలాగ మాట్లాడ వేం” అని చెంబెడు సీళ్ళు ఎత్తి అతని నెత్తినిపోసింది. అతను చాలా నంతోషించి అఆడఉరుములకు మెరవులకు యిీకా_స్తవానేనా అనుకొన్నా డట.

నేనూ అల్లాగే అంతటితో ఖైట పడ్డందుకు సంతోషించి “కాంతం నేనో గబురుచెబుకా వింటావు. ఒక తమాషా జరి గింది. అదంతా నీవిమయమై ” అన్నాను. -

“వమిటి---” అన్నది కాంతం. "|

“నీివిమయమై ఒకకొధ (వాశాను. ”

“వీమని (వ్రాళారు ? ఇల్లు ఊడవదనా ? లాంతర్లు శుభ్రంగా తుడవదనా ? భర్తను గారవించదనా ? కొరీసెవిల్లఅని అల్లరి జంతువని గోల చేస్తుందని (వ్రాసిఉంటారు. చాగా తిట్టారా విణాకసితీరెటట్లగా ? వమ్మివాళారో చెప్పశేం .

“* చెప్పమంటావా )---”

చెప్పమంట్లావా అంటాశ₹ేమి? చెప్పీ వే శెయ్యండి. ఉన్నది ఉన్నట్లు పలకండి, నాతీప్పులు పట్టుకోటం నన్ను తిట్టటమేగా

ఒకరోజు క్ష మోరు. జేసేపని---నిజం "చెప్పండి 'నేనేమాట 'జెప్పకముంచే అనవలసిన మాటలన్ని అనివేస్తుంటివి విను ఆకథలో కాంతం అంత మంచిభార్య, నుగుణవత్కి (ప్రేయసి (వపంచకంలోలేనని (వ్రాశాను అని, చెప్పవద్దూ చేసినపాపం )---అఆపళంగా ఆమెను చెక్కిలిపైని ఒక్క చిన్ని ముద్దు పెట్టళొన్నాను. సిగువచ్చింది నాకు కూడా వెంటనె అక్కడ నిలవకుండా నాగదిలోకి వెళ్ళి పోయినాను +" ను! పదకొండుగంటలు కొట్టటంతోనే పట్టుబట్ట కట్టుకొని భోజు నానికి శయారయినాను. ఇల్లు స్వగ్గ్శతుల్యంగా ఉంది. కాంతం ముఖం కానక జో తులను వెదజల్లుతున్నది, దుఃఖమేఘ ములు ' పటాపంచలై పోయినవి. చెంబులు క్సెబడి. వెండి చెంబులులాగ 'చెంరుస్తున్న వ్‌, బట్టలు పువ్వుల్లాగ ఉతికి పెట్టింది. వీటలు కడిగింది. ఇల్లు అద్దంలాగ ఉంది. పుస్తకాలు చక్కగా బొత్తులుపెట్టి ఉన్నవి. ఎంతలో ఎంతమార్చు జరిగించా అని ఆశ్చర్యం వేసింది. చేవతాసహాయంవల్ల జరిగిందా ఇదంతా లేక మాయా అని అనిపించింది. ఈపనిఅంతా గంటలో జరిగింది. మైగా వంట ఆరోజు చక్కా వేసింది. కూరలు అవీ వాలా కమ్మాగా ఉన్నవి. ముకుళిత కుసుమము వాయుచుంబనంచేత విశసించిందిం చిపకెరటాలను మలయపవనుడు ముధ్ధెట్టుషొంళే సంతోవంతో

క! శాంత౦కథలు ఎగురుచున్నవి. ననంతునివే ముద్దిడబడి పుష్పచయమంతా వికసిస్తున్నది* ఈ చంద్రకాంతాన్ని వది వికసింపజేసింది? అని నాప్రశ్న్నం - మరియొకరోజు

కాంతంతో. ఆరోజు పోట్లాడాశు. ఘోరమైన యాద్ధం జరిగిపోయింది. ఈబతుకుబతికేకంకెు. చావనయం అనివిం చింది. చావటానికి నిశ్నయించుకొన్నాను. ఆరోజుననే నాకు. లోకం మోద కూడా కోపంవచ్చింది. లోకంలో ఛాలామంది శత్రువులు కనిపించారు. లోళంలో సంతోషం ఇచ్చే పదార్థం ఒహటి కనిపించలేదు. మానవజన్మ దుఃఖ భూయిప్రంగా కను పించింది. ఇంతటితో ఈఅవతారం చాలిద్దామని తోచింది.

నేనేచస్తే! మావాళ్ళంతా వమవుతారు ! ముందుమూగ్నోక్టి వారికి నాచావు వజాయాధంలాగ తగులుతుంది. కొంతమంది జాలిగుండె కలవాళ్ళు వడుస్తారు. కొంతమంది. భరించి ర్యంతో ఊరుకొంటాప.. వారంతా కలిసినప్పుడు “ఒక సోదరుకతు మసలను వదిలిపోయినాడు. దుఃఖసమ౫(దంలో ముంచి పోయినాడు అని వమేమో "చెప్పబోయి. దుఃఖం ఆపుకోలేక భోరున ఏడుస్తారు వాళ్ళంతా వచ్చి మావాళ్ళను ఆదరిస్తారు .నావేరుతో ఒకచిన్న (గ్రంధమండలి లేవదిస్తారు. ఒకపోటీ పరీశ్షకూడా పెడితే పెట్టవచ్చు.

[8] " మరియొకరో జు కక

నాభార్య నావ్రీయురాలు ఎంత వడుస్తుందో! చానిదుఃఖం అపారంగణచా ! గభీరనముదంలో తోసినళ్లు గదా! అవీచా రాన్ని ఎవరు చరూడగలరు ? నా భార్య వడుస్తుంకు చూచిన వాళ్ళ గుండెలు జుంపోతవి,

అబ్బ కాంతాని దుఃఖం తల్చుకొంశు వడుపొస్తుంది. గుండె "జార పోతుంది. ఇప్పుడేవో మాట పట్టింపుమోద పోట్లా డింది. నేను మాట్లాడటం మానేన్హే తాను బెట్టుసరికి మాట్లా డటం లేదు కాని దానివృాదయంలో వేమ లేశేమి? పాపం: దానిది అసలేజూలిగుండె. నాచావువింట అశకాన్త కరిగి న్‌ ఫోతుంది. (పవావాంగా పారుతుంది. ఆ కన్నీటి (ప్రవావాంలో నాచిన్ని కుమారుడు, పాపం ఆడుకొంటూ ఉంటాడు. వాడిశేం తెలుస్తుంది? ! ॥

ఇతర స్నేహితులంతా ఎంతమంది ఉన్నారు వాళ్ళంతా పాపం ఎంత వడుస్తారు! అయ్యో లోకానికి నిజంగా అపకారం జరిగిపోతుందన్నమాట. నాళొంప కూలటమేకాక ఇతరుల ళొంపమిోాడికీకూడా లెచ్చిపెట్టినవాడీని అవుతాను ఇంత మందిని దుఃఖ పెట్టి నేనేమిసుఖపడుతాను? సుఖపడటం ఏమిటి? చచ్చినవారికి సుఖం ఏమిటి ?

నా వేరు ఆంధ్రపత్రికలో వేస్తాేేమో! నాబొమ్మ సంచికకు పంవి కీర్తిశేములయిన మః రారా “నొ చరిత క్లుప్తంగా వాస్తానేమో! ఆ సంవత్పరం ఉన్నంత పాగా నంచిక వఏనంవ శరం ఉండదనటంలో అతిశయోక్తి వమి లేదు. ఎందుచేతనా? ” బొమమ క్‌ ఉంది కాబట్టి =

క్షే14 శాంత౦కథలు

న్కూూలులో అ రోజు స్కూలు మూస్తారు. ఉపాధ్యాయు లంతా కంట శడిపెడతారు. ఒక పుస్తక భాండాగారం నా “ఉరుతో "పెడతారు. అయ్యో లోకానికి ఎంతకష్టం వస్తుంది! ఇంత కష్టం తెచ్చిపెట్టి చావటం ఎందుకు ? మళ్ళీ -వెమొదలా ? ఎంతపిచ్చివాళ్ల. చావటం ఎందుకా ?) లోళంమిాద పగ తీర్చు శొంటానికి. చచ్చి కాంతాన్ని వాళ్ళని వడీపించాలని,

• ్రుతికిఉన్నన్నాళ్ళు నన్ను అంతా తిప్పవాళ్ళి శైటళోపలా కూడా, చచ్చిన తరువాత అయినా అయ్యో అనరా? ఆవిధంగా వయినా. పేరు వస్తే రావచ్చు. ఈలోకులతిట్లతో తల వాచిపోతున్నది, చస్తేనే నయం,

“వీరు ప్రతిష్టలు సంపాదించాలుకే వెంటనే ఇావవోయి” అని ఎవరో ఇంగ్లీషువాడు అన్నాడట, అమాటలో ఎంత నిజం ఉంది? ఉషక్సియరు మవశవి చచ్చి సంపాదించిన యశమే గాని (బతికి నంపాదించాడా ) (బతికున్న రోజులలో ఒకాయన వమన్నాడంక “గాడిద అరుపులో ఎంత ఆర్థగాణీ ర్యము ఎంకీ సౌందర్యము ఎంత నొప్పు ఉందో *ఉక్సియ రులో అంతే ఉంది అన్నాదు. శీట్సుమటుకూ ? చచ్చిపోయిన తరువాళనే గొప్పవాడయినాడు. ఏళ్లు లెఖేటుటి? ఆనేకమంది చనిపోయి గొప్పవాళ్లు అయినారు... నేను మటుకు ఎందుకు శాకూడదు అని పరి పరి విధాల ఆలోచించి ఇటుకాంతాన్ని

.. సాధించినట్లుంటుంది. అటు లోశంమోద పగ తీర్చుకొన్నట్లు ఉంటుంది. అని చావటానికి గట్టిగా నిశ్చయించుకొన్నాను.

=రి

ఈవిధంగా ఆలోచించి కాంతాన్ని వలిచి కడసారి మాటలు శాన్ని చెప్పి శెలవు పుచ్చుళొందామని “కాంతం. *కాంతం? అని పిలివదానుం ' శాంతం పలకలేదు. ఇంకా కోపం పోలేదు, అందులో చేను మొదట మాట్లాడనిచ్చానని బెట్టు ఎక్కువ.

“కాంతం కాంతం”

“ఆం “ఇల్లా రాం

వస్తున్నా అన్నది

నా మనస్సు చివుక్కుమనిపించింది. నేశు బావటానికి సిద్ధ పడ్డప్పుడుకూడా విలిస్తే వస్తాను వస్తానంటుంజే అని కోపం వచ్చింది కాని ఆలోచిస్తే పాపం చాని కేమి తెలున్తుంద. నేను చస్తానని తోచింది. సే వెంటనే మకూడు ముక్కలలో చెప్పచా మనుళొన్నాను, అయితే (గామ్యభామలోమాట్లాడు చమా (గ్రాంధికంలో మాట్లాడుదానూ అని నాలో నేనే శర్కించుకొన్నాను. ఛీ! ఇదివర కంతా (గ్రామ్యంలో(వ్రాసి మాట్లాడి కావలసినంత్‌ పావం చేశాను. చచ్చిపోయే టప్పు డెనా కొంచెం (గ్రాంధికంలో అంజామనుళొని “కాంతం. చేకువకు రము శ నా కంత్యశాల మాసన్న మైనది.” “సన్నం గావటం వమిటి అంటూ వచ్చింది. కాంతం,

కే16 కాంత౦0ళథలు శాంతాన్ని చూసేసరికి అదేదో వికారం గలిగింది, చెప్పటానికి నోరు రాలేదు- “ఇది గాదు భోజనం చేసిన తరువాత ఒక్క మాటు కాంకంతో మాట్లాడి ఆనందం అనుభవించి అమాట కాస్తా చెప్పి చొవవచ్చునని మనస్సులో అనుకొని

“ఎబ్బె సన్నం గావటంకాదు. ఆకలి అవుతుంది అంటున్నా. నీకు చెముడువల్ల ఇం శెల్లాగో వినిపించింది” అన్నాను.

“శైన్సడు కావలసించే. వవో నెపం, పల్కరించడానికి. వంట అయినది లేవండి అన్నదిం

భోజనం అయింది. భోజనం కవు గౌ తగిలే టప్పటికి నానిశ్చితాభ్యిపాయము కొంత్‌ అడుగున బడ్డది. కాని వెంటనే అంతా జ్ఞాపకం "తెచ్చుకొని కాంతంతో "వచ్పేద్దామని అన్నానూ; “కాంతం మన సౌఖ్యం ఎన్నాళ్ళు? వెలుగు వెనుకనే చీకటి. పున్నమచంగదు జెన్నాళ్ళు! అంతా బుద్బుద (పాయము గదా 1” కాంతానికి ఆర్థం కాలేదు, ఏమో కొంచెం "తెల్లముఖం వేసింది. “వీమిటి ఇల్లా (ప్రారంభించారు. గోపా

లంగారి నశావాసంవల్ల వచ్చింది ఇది. అయన వదో

“భ్సట్రాకాశం” “మిధ్యాజగత్తు' అంటూ ఉంటాడు, ఆ దోవ మా దో తగిలింది. సాహితీలో ఒక కథలఅన్నా చదవంజి మనస్థిమితం కలుగుతుంది” అన్నది .

• ఆదియునుంగాక నే 'జెస్పబోవునది అచలచిత్తవై_ అవధ లిపుము” అన్నాను '

మరియొకరోజు క్ష17

“ అయ్యాబాబో! ఇబేమిటి ఇట్లా మాట్లాడుతున్నారు? వరుసూ-ఒ'రేయిి, ఇట్లారాం మోీహావ కేమైన వైత్యం మాటలా ఏమి(టా వేగంరా!” అన్నది, “* ఇన్నిరోజులు నీతో సౌఖ్య నునుభవించితిని. నాకీ ఐహిక సౌఖ్యములవై ఇష్టముతప్పినది” కన్నాను. కాంతానికీ వదో నోలశాఉంది. ఏమి తెలికుటం లేదు కాబోలుఅన్న ది“ఇవ్రంతప్పి తే ఇష్టంవచ్చించే చేయించు నోండి.. నేను "చెయ్యునన్నానా? మిఇష్టంవచ్చినది చేయ మనండి. వేయకపో తే అప్పుడనండి, ఇప్పటికిఊరుకొండి. నన్నేడి పించకండిో

“విచ్చిపిల్లా. నే జెప్పునది తెలిసికొనుము. నాకును నీకును టుంణముతీరినది. *వేయస్సీ (వేయనీ నేన నవీయుకనే (వేయనీ కడసారి మునవ్వ వే” అన్నాను. అనేటప్పటికి కాంతం బావురు మన్నది.

“ధా. దీనితో చెబితే కార్యంలేవని ఊపకొన్నాను సాయంత్రం న్నే హితులతోవెళ్ళి ఆసంగతిచెవితే ఒక్కనూ జాలిపడలేదు. ఒహడూ * భాంయా నదురా” అనలేదు. పైగా వాళ్ళు నవ్వినారు ఒకరిద్దరు *ఒళేయి. నాకివ్వాలిసిన. పైకం ఇవ్వవామరి అల్లాగయి తే" అన్నారు. జుణంతో మరణించటం ఒప్పలేక అన్ని బాకీలు తీర్చివేశాను సగే స్వర్గానికి ప్రయా ణం కట్టినాను. నేవు (పయాణం,- ఒక్కర్యాతి మధ్య ఉంది. ఆపిక్క-.రాటత్రి ఇహలోక సౌఖ్యం అంతా అనుభవించాలని అను శాన్నాను,

118 కాంత౦కథలు

రాత్రి కాంశం బెకురుచూపులతో. వడ్తించింది... నేను -మటుకు సరసంగానే మాట్లాడేను, చచ్చిపోయేవాడికి కోపం. ఎందుకు? ఆరాత్రి పడుకొని నిద్రపోయివాను. శేపు (పొద్దున 'చావవలెనని నిశ్చృయించుకొన్నాన్కు

అన్నిద్రలో కలవచ్చించి. ఆకలలో నేను చనిపోయినట్లు మావాళ్ళుఅంళా వడ్చినట్టు నేను అవన్నీ ఎల్లానో మళ్లీ వరాస్తూ ఉన్నట్టూ కలగన్నాను. కొంతకాలం జరిగిపోయింది, నాన్నే హితులు నాచావు విన్నారు. ఒక్కరూ కంట తడి బెట్ట "లేదు. నాపేరున పుస్కళభాండాగారం లేదు. కొంళమ ది చీట్లాట ఆడుతూ ఆడుతూ "నాచానువిని అమ్మో! అన్నారు. ఆట మటుకు ఆపశేదు. ఇద్దరు ముగ్గురుముటుకు ఆమాట వినడం తోనే చప్పునలేచి ఎక శాడికో (ప్రయాణం అయినారు. ఎక్కడికి వెళ్ళుతారబ్చా అనుకొని వాళ్ళనెంటనే నేనూవెళ్ళానట. వాళ్ళు ఎకాయకిని కాఫీ పళోటలుకు వెళ్ళీ నాల్గుకప్పుల తేసీరు తాగవే్శారు. *

లోకంలో వాడావుడి ఏమిలేదు. ఎప్పటిమో__స్తరుగా సూక్యోదయం అవుతున్నది. అందరు ఎప్పుటిమో_స్తరుగా అఫీసుకు వెళ్ళుతున్నారు, జట్కా-బంక్లు నడుస్తున్న వి,

కాంతంవై పుతిరిగినాను. ొదటిరోజులలో నిజమేపాపం వడ్చింది. నిజంగా విచారంచూవింది. “నిజమైనభ_ర్తి అని ఒక కథలాంటిది (వ్రాసింది. అంకాజాగుందన్నారు. దాన్ని నిజ మైనభార్య లని అన్నారు. ఆకథలో మేఘాన్ని వలచి

కొత్త ఎత్తు 119 శ్పృశ్చేఘ్టుడా సీవు ఎకొయకీని .మాఇంటికిపో, అక్కడ నాభర్త కుర్చీలో న్తూర్చుని ఉంటాడు చదువుకుంటూ ఉంటాడు. లేనిచో నాపొటో చూస్తూఉంటాడు” అని మొదలుపెట్టి వమేమో (వాసీంది. కొంతకాలానికి విచారం తగ్గింది.

కల మెళుకువవచ్చింది. వెంటనేస్నానంచేసి కాఫీపోటలుకు వెళ్తాను. అక్కడ 'ఒక న్నేహితుడు కనిపించి ఏమిరోయి! రన్న నాతో చచ్చిపోళార్తా, మీ కనపడనన్నావు? అన్నాడు అవునురా అల్లాగేఅనుకొన్నాం, కాని దర్శిలా. ౩ప్రోగాము కూశ్చేశా! అన్నాను నేను, క్‌ కొతఎత్తు అవి అతి వంద శేఖరం - ఒరే - చంద్రం, " వమిటోయి ఏమిటి యిల్లావచ్చావు ! సీ శేమంునా బౌకీరా నేను? ' ఎళ్చే, వమి బాకీలేజే! ఎందుకు అల్లా అడిగావు ? పాత ఎబ్బే! లేదుళా.. నేను ఎవరెపరిదగ్గర వమి పుచ్చు గొన్నానో! ఏమీ క్షసకం "లేదు; నేను యిదివరలో పుచ్చుకొనని వాళ్ళిపరై నా ఉంచే వాళ్ళదగ్గర వమైన పుచ్చుకొందామాని: | ం

120 "శాంత౦కథలు వచ్చా. నీదగ్గర రెండుకూసాయలు ఉంశే యిస్తూ అన్నాడు,

చంద్ర కేఖరానికి నవ్వువచ్చిండి అతను హేమసుంద "రానికి అవ్వూ ందివ్చాడో లేవో "తెలియదు. కాని అతనిద్వారా "హీమసుందరం జీవితకధ తెలిసింది,

అనలు సుందరం మంచి కుటుంబంలో పుట్టినవాడేట. పాఠ ఇాలాంతర పరీక్షకు వెళ్ళకముందే తలిదండ్రులు కాలంచే

• సారు. యావదా_స్తికి ఇతకొక్కదే వారసుడైనాడు తనచి త్తం

వచ్చినరీతిని ఆస్తిని వ్యయపరచటం మొద లెట్టాడు కొద్దిరోజుల లోనే పీతార్జిత మైన ఆ_స్పియావత్తు వి[కయించాడు. అసామ్ము ఎట్లా ఖర్చు అయిందో ఎవ!ికి తెలియదు.

కాని అచిరకాలంలో అసొమ్మ యితని చేతులలోనుంచి జారిపోయింది. - "తల్లిదండ్రులు చనిపోయిన. దగ్గరనుంచి హేమసుందరం ఒహరి[క్రింద నెకరికి (ప్రయత్నించక న్వ చృందవృ _త్తి అవలంబిం వాడు, ఎప్పుడూ తెల్లని బట్టలు వేసుకోొంటాడు, ము ఖ నలభై రూపాయలకు త్రక్కువకిమ ర్తుచేసే కోటు అతను జేసు శొనగా మనము చరాడముం 1

(త్రిశాలములయందు కేనీరును (తాగడం ేమనుంద "రానికి అలవాటయింది. జట్కాబండి వాళ్లు అతనిని బలవంత "పెట్టి ఎక్కంచుళొంటారు. డబ్బు ఖర్చుచేయడంలో ఆతను

కొన్ని కొత్తమార్లాలు కనిషెట్టాడని నేను చెప్పగలను

ళొత్తఎత్తు 191

అతను తార్కికళుడు, దృఢ మైన కాయముం శునే కాని నిర్మ లమైన మనస్సు, ఉండదని వాదిస్తాడు నిర (శలమైనమనస్సు, పరిళుద్ధాత్న ముక్తికి సాధనాలు, అయితే దృఢకాయాన్ని పెంచాలంకె ధాట్వీమెన భోజనం అత్యవసరం.

అయితే అకను తన మ్యుక్తికొఐకే పాటుపడుతున్నాడు కాబట్టి స్పలాభాభిలావ్‌. అుటా నేమో. (పతివాడునుము క్రీని ఇన్లా సాధించాలన్న సంగతి అుదరికి తెలియ జేస్తున్నాడు కాబట్టి "బేశభ క్తుడు కూడాను.

అతను భోజన (ప్రియుడా ఆమాట ఎల్లాఅనగలము) భోజ నమును భోజినము కొజుకే (కేమిచకు, అది-ము క్తిసాధన శ్రీయగా (వేమిస్తాడు. “అఎదుకనే ఆ (వావ్మాణుకు విస్తరివగ్గకు నచ్చి * ఇంకా కొంచెం బంగాళాదుంపలకూర వడ్డించనాండి 9? ఊ4ం శ్రే “వడ్డించుకో అంటాడు. “వడ్డీించుళో అంటంలో అతనికి భోజనమునందుండే విరక్తిభావం రేటపడుతున్న ది,

“వడ్డిందుకో ! నాకొజుకు కామసుమా ! నీకొఅశే! సీఘు క్షి సాధనకొజుకు సీ అంత రాక్మకొజ*పు ఇల్లా వడ్డించుకో, అశ భావం అ మాటలలో ధ్యనిస్తున్నది. నీకు వేస్తే నాకు ఎల్లా వస్తుందయ్యా అంకే సమాధానమిక,. నేకు తిరి పరికుద్ధా త్మతో ముక్తి పొందుతాను. నా మోక్షప్రాప్తికి నీవు కారణ భూతుడవు అయినాను కాబట్టి నీకు పుణ్యం వస్తుంది. కాబట్టి యింకా కొంచెం వడ్తించుకో,

తిండిలోనేగాక (పతి విమయంలోను హేమనుందరానిది వేదాంతమార్ల మే. కాఫీహోాటలుకు ఇద్దరు న్నే హితులో

129 'శాంత౦కథలు శలసివెళ్తాడు. అంతాకలసి తిన్నారు. డబ్బు నుందరం వెల్లించ

• నన్నాడు. నారిద్దరలో ఒకరు చెల్లించక తవ్చిందికాదు. వీమిరా సుందరం డబ్బు లేకుండా కాఫి హోటలుకు ఎల్లా వచ్చావురా అంశ ఓరివెర్రివాడా ఈ11021 గా అలోచిస్తే తిసేదీ ఎవరు ? తినివించేవాడెనడు ) అంతా ఒకటికాదా?) “ తిననేర్చువాడనేనట * ॥ తినిపించువాడు రామభద్రుండట ”

, నేన నీవు అనే రెండువ్యక్తులు ఏడిచినవా.? నేనెవరు వా డెవడు? నాలో వెలుగుతున్న ఆ అశళంకమైనటువంటి దేదీప్య మానమైన జ్యోతి అతనిలో వెలగడంలేదా! సూర్యుడు అన్ని ఘటాలలోను వెలుగుతూ ఇన్ని సూర్యులుగా మనన్నేత్రద్య యూనికి కనిపించినట్లు (పతిమానవ్రుడు ఇదినాది అనేటటువంటి అజ్షానాంధకారంలో పడిపోయి ద్వయితంలోకి దిగుతున్నా డోయి అని లెక్చిరు కొట్టాడు. కీ

అందుకని అతను అప్పువుచ్చుకొని తిరిగి యివ్వ్యవలసిన

__సాధ్యత లేదని కొన్ని అప్పులు యివ్వలేదు. అంతగా అడిగితే ఇస్తానులే అ టాడు. ఎక్కడనుంచి 'తెచ్చియిస్తాడు ; మరొకరిని అడిగి యితనికి తీరుస్తాడు. ఆ ఇంకోఆతను అడిగినా అంతే అంపే అృశా(స్రుసూత్రం వొకటి యిక్కడ (పయోగిస్తే ఉన్న చిక్కు. జెలిసిపోతుంది. డబ్బుఆనేది బేశంచాటి వెళ్ళితే 'ేశానికి నష్టం. "బేశంలోడబ్బు బేశంలోఉంకు జేశం కాగు పడుతుంది. ఇతరజేళాలనుంచివ స్తే మరీమంచిది: అష్టా తీసి

లొౌత్తఎత్తు 128. కొని యివ్వ॥క పోవడంలో వచ్చేనప్టం ఏమిటి? ఏమిలేదు "బేళంలో సొమ్ము "దేశంలో ఉంది. చేతులు మూరినాయి. కాని "జేశంమార లేదు. ఎవరిదగ్గర ఉంశునేమి ; అంతాఒక శే. కాబట్టి. కాగా అలోచ్చిస్తే ఆవిమయం ఆంత విచారణీయంగాదుం

• అయితే అప్పులు ఎవరిస్తారుఅశేది పెద్దచిక్కుకాదు ? ఎందు _ కివ్యరు ? ఇవ్యకపో తే తనకున్న ఆస్పి తాకట్టు పెడతాడు. ఇళ్ళు పొలము, చర్యా స్ట్‌గాస్థులు అన్నీ తాకట్టులోఉన్నయి.. ఇంక వమి తాకట్టు పెడతాము? అంటా శేమో, ఒకరికి తెలి యకురడా మరొవారికి ఆవన్సువునే ఆంఇల్లుకీ ఆపొలాన్నే తాకట్టు పెట్టాడు వీలయినంతేవరకు, ఇంక తాకట్లకు వీలు లేకు అయితే, మాని నమ శకంమోద కొన్ని, ఇంకొకరు జామిోనుఉండి యివ్పించినవి కొన్ని, తాకట్టు ఆప్పులు, తనఖా అప్పులు, చేబదుళ్లు, స్నేపిశుల అప్పులు ేఫు యిచ్చే అప్పులు సాయింత్రం అప్పులు యిన్లా అన్ని ఆప్పులు అప్పులు అయి పోయినవి. లోగ లఅంతా అప్పులవా్నే. భీంళెకరు అయితే. అప్పులు తీర్చలేకపో యేవాశ్లే, అదిగాక దిగులుపడి శ్రీణించి పాయ్యేవాళ్లే ! , ఇతనికీ డిగులేలేదు. మహాజ్ఞానికి ఆ'బేధం.

అయిశే హేమసుందగానికి భుక్తిజరిగింది కాదు. అప్పులు యింక్‌ ఎవ్వరు యివ్వలేదు. న్నేహీతులుకూడా యితనిని జూచి అనహ్యించుళొన్నారు.. కొందరు తిట్టారు. కొందరు దుర్భామలాడారు. అనరాని మాటలుకూడా అన్నారు.

స్క శాంత౦ళథలు " ఇంకొకడు “తలెత్తుకొని తిరగటానికి వీలులేని స్థితికి వచ్చింది”అన్నాడు. సుందరం వమన్నాడు ) పోర్సా యివన్ని "లెక్కాజమా ) మహోజ్ఞానులకు యివిలెక్కా. ! లోకంలో అనేక మంవీ ఆనేక విధాలగా అంటారు వారిమాటలు లెక్కేమిటి) “పలుకుచుండురు పలువురు పలువిధాల, వారిమూాటలు లికి పారిపోవు” ఆని మహాకవి అన్నాదు. ' చిత్తాస్యాతులు వెండు సంధింప ముత్తేపు చిప్పాలోపడ్డాది చినుకొక్కు టి ముత్యమె నీళ్ళలో మునిగిపోయేనాడు చిప్పతో వమైన చెప్పిళోయించా. _ ఎప్పుడు రాలిపోతుందో ! ఈఉన్నమూకు రోజుల్లో “ఇది నాది” వరులో! * నేను అనే అవాంభావం పెంచుకొని తగవులు "తెచ్చుకొంటారు. “తానుతాననితన్న కలా డృది యీగ్రేహం” అని సమాధానం 'చెప్పుకొనేవాడు.

"కాని పపంచకంలో తిండీలేనిది వెళ్లదు. ఇంతతిండి యీజీ వికిశే స్తే యీ జగకునే నాటకరంగంలో కొంతసేపు నటన "చేస్తుంది. ఇతనికి తిండి దొరికిందికాదు. మరి మోక్షుసాధనశా తిండి మనవాడికి. అదిగాక అప్పులవాళ్ళ బాధ ఎక్కువయింది ఆవిషయం పరలోక(ప్రాప్తి శేని ఆటంకం కలిగించకపోయినా ఈ లోకంలో మటుకు కంటకంగాటంది.

కొత ఎరు 1 విర్ట్‌ అందుచేత అతను అన్నంమాని యేదో ఫలహారం చెయ్య టం పారంభించాడు. అదిగాక భగవర్లీత్‌ కూడ ఒకటి ౯ొని పారాయణ ఆరంభించాడు. కాని గీతాపారాయణ బుణబాధా నివారణ్షై (పయోజనపడలేదు. ఈ బాధ తీర్చుకోవాలని నిశ్చ యించుకొని ఈ కిందివిధంగా “బేశసేచెలో వకటించాడు. “ వ. నుందరరావుగారు. లోకుల చాకీలన్ని తీర్చడానికి నిశ్చయించుకొన్నారు.. సెప్టెంబరు 15 వ తారీకున అందరికి. బాకీలు తీరుస్తారు కాగుట్టి ఆరోజుకు లెక్క తయారు జేసుకొని వారింటికి రావలసిందని బాకీ దార్లను (స్రాక్థి న్తున్నా రు.” ఇదిజూచి వర్తకులు మరి తదితరులు చాలాసంతోషించారు. 'తౌము అనుకొన్నంత వెడ్డవాడు కాడు ఆని తోచింది. పాపం. యిన్ని రోజులనుంచి వదో యిబ్బందులవల్ల తీర్చలేదు. ేపు తీశ్చేస్తాడు అన్నారు. లెక్కలు జూచుళొన్నారు. సిద్ధంగా రూపాయలణాలుతో పద్దులు తయారయినయి. పదిహేనో "సెస్టెంబరుకోసం యెదురు చూస్తున్నారు. | సుందరానికి రోజురోజుకు భక్తి ఎక్కువయింది. ఆసంగతి అందరికి తెలిసింది. అంతా “ పూర్వంమో స్తరు గాదు. సుందరం ఇప్పుడు చాలా (ధైవభీతిగలవాడై నాడు. గీతాపారా యణంగూడా చేస్తున్నాడు. ఇకమనకు 'చాకీతీర్చడకమేగాకుండ ముందు పపత్ర మైన జీవనంలోకి దిగుతాడు ” అన్నారు. పద్ధాలుగో సెప్టెంబరు. వచ్చింది. ేఫు బాకీలు నుందరం తీరుస్తాడు, సాయింత్రం యెప్పటి మోన్తరుగానే. వచ్చింది.

26 శాంత౦0కథలు 'ాత్రిగడచి తెల్లవారింది. కాని ఆరోజున సుందరంగారు “ఆకస్నీకంగా వరలోకగతులై నారని పుకారుపుట్టియి. వర్త కులు బౌకీదార్లు పద్దులతో వచ్చారు. కాని సుందరం శవం యింటిముందు, వాళ్ళకు కోనివించింది. ఎంత చెడ్డవాడైనా చనిపోయినతరువాత “అయ్యోపాపం” అనకమానరు. బది కుంయె వాడైనా హకీలు ఎల్లా తీర్చువాడో?; కొంతమంది “ “ఈ జ్యృజ్చెధన్ల ఇ్లూకీ తీర్చకుండా చచ్చిపోయినా” డని తిట్టారు. “-శొందరు అనరాని మాటలు అన్నారు వమంశేనేమి ఆయన "స్వన్గానికి చారిపట్టాడు. ఈ మాటలాయనకిం వినపడవు, మహారణ్యంలోకూడా ఫలవ్ఫ శ్రూలుంటవి. ఎడాంలోకూడా జలాశయములుంటవి. దుర్మాఘ్రలలోకూడా మంచివాళ్ళుం " టారు కొందరు- “*వకో అయిపోయి)ది. ఆయనకు ఆ స్త్రి ఏమి లేదు. మనంభేసేది ఏమిలేదు. అప్పులు ఉన్నవి అని మనం -అనుకుంటిమా అంచ్కే ఆయన మళ్లిమనయిళ్ళళ్ళో ఆయువు లేని బిడ్షగానో కుక్కగానో జవ శ్రమే ల్సి తీర్చుకోవాలి, అల్లా ఇాస్రాలు ఘోమిస్తున్నయి. ఎందుకొచ్చిన వీకులాట! ,పాపం ఆయనను బంధవిముక్సోగా జేద్దాము. అప్పుడు ఆయన నిరా టంకంగా మోశ్షూనికకోవబడ తాడు. లేశఠవో లే యమభటులు అతనితో *ోపవమోయి నీకు అప్పులున్నయి మళ్ళీ జన (1 లెత్తాలి "నరకానికి నడు” అంటారు కాబట్టి మనం అంతా కలిని ఆయనను బుణబంధవిముక్తు జ్జీచేసి పుణ్యం గట్టుకుంచాము. కావ్మాకికి యింతభోజనం పెడితేనే పుణ్యం. మోవంయిన్పీ స్తే

లొ త్తఎత్తు వే? యిక చెప్పనక్కరలేదు” అన్నారు. అంతా నిజమే అన్నారు. జేనేది లకపోవటంచేత బాకీడార్లు .వుట్టినే పుణ్యం. వస్తుంశు పోగొట్టుకోటం ఎందుకని నళశే అన్నారు, అంకే ఎల్లాగు వేసేది! వమిలేక్కు అల్లా బంధవీము క్తుడ్ని జేస్తెఅయనకు మోయ గస్వొప్తి అఆసాతుంది... వీళ్ళకు ఫుణ్యం వస్తున్నది నే అంశ నీ అన్నారు, + (ావ్నాణులు శవాన్ని పాడిమైన విరిచి కడుతున్నారు. శ+ొత్తకుండ తెచ్చారు. వబూకుట్లో నిప్తూతీయారయింది. దర్భలు మొదలైన పరికరాలతో (చావ్మాణులు తయారయినారు, వర్శకులు తమ పద్దు ఫుస్తకములుతీసి ఆయన పేజీలో "ఆయన వేరు ఉన్నపద్దు అంతా కొట్టివేశారు పాపం. బాహ్మ _ ణునికి .మోశ్రూనీకి చారి తెరివీ అయింది. , థౌవ్మానుల నురతం (ఫారంభించారు. నలుగురు క. ణులం నాలుగు కొమ్ములు పట్టుకొని శవాన్ని పైశెత్తారు. ఇంట్లోవాళ్ళంతా ఒకపెట్టున నడ్చారు. గుమ్మంచాటి. బజారు లోక వెళ్తారు. ఇంట్లో వాళ్ళు లోపలికి పోయినారు వడున్తూం శవాన్ని తీసుకొని నడుస్తున్నారు. ముందు కర్మ జేసేఆయన నిప్పట్టుళొన్సి వెనకాల, వర్తకులు యితరులు నడుస్తున్నారు. వూూచినవాళ్ళంతా పాపం పోయినాడన్నారు. నాలుగు బజార్లు కలిసేచౌకు దగ్గరకువచ్చిన తరువాత ఎవరిచారిని వాళ్లు యింటికి వెడదామనుళొంటున్నారు.. ఇంతలో “దింపండి” దింపండి” అని శేకలు. వీనపడ్డయి. శవాన్ని -దింపారుం

“128 కాంత౦క థలు “మెల్లగా కట్లు విప్పారు. ఆయన మెల్లగాలేచి కూర్చున్నాడు. క తికాదు” “బతికాడని” అంతా శేకలేళారు. .. ' అతనుకూడా “ర్రతికానురా బాబూ” అప్పులన్నీ తీరినయా ఇంకా ఉన్నయ్యా అన్నాడు. “అప్పులన్నీ తీరినయి మయొవరికి చాకిలేవు”” అని ఎవరో కువాడు కీ శేశాడుం +

బతికానురా నాయినా అని 'అతనుకూడాలేవాడు. చారిలో ఎకరో కనబడి వమిరో ఎవరో . చచ్చానన్నా గే నీవు అన్నారు. ఎబ్బే లేదురా, వదో అప్పులబాధపడలేశ అదోఎత్తు ఎత్తా' నన్నాడు

పయాణం౦ టో ,

వీధ్థిబడి పంతులు నిర్ణయగా కొట్టాడని ఆ దుర్మార్లుడి బడికి నాన్నగారు పోవద్దన్నారు, గుంటూరు పంపి చదువు చెప్పించ ' టానికి నిశ్వయమయింది.. బడి అవూళ్ళో తెజిచారు.. కాని మాశ బయలు చేరటానికి మంచిరోజు కుదరలేదు. ఒకమాటు' బయలు చేరబోతుం' తుమ్మారు. అతుమ్మిన మనిషిని తల వాభచేటట్లు చీవాట్లుపెట్టింది మా అమ్మ, మళ్ళీ ఇాలా రోజులు మంచిరోజు కుదిరిందికాదు. కుదిరనా శకునం కాగుండక అనేక సార్లు ప్రయాణం ఆవేశాము. -

తుదకు తదికు సోమవారము

ప్రయాణం 129 (పయాణం నిశ్చయపరిచారు, తూప్చ విద్యాలాభం, అని కూడా ఉంది. దివ్యమైన (గహసంప త్తి ఉండటంవల్ల (ప్రయాణ వయళత్నాలు తీవ్రంగా జరిగినవి. నూఅమ కు ఆరగోజల్లా కండ్లనిండా నీళ్ళు శాని ఆమె దుఃఖాన్ని దిగమింగి నాకు శైర్యంచెప్ని స్పందిం నాకు లోపల అమ్మను నాన్నను వదలి వెళ్ళటం దుఃఖజని తంగా ఉన్నా _పైకిమటుకు విచారాన్ని కనపడనీయక టై, రంగా “ రొమ్ము విరుచుళొని తిరిగాను, , ఆరోజు మాఅమా శ నేను కలిసి భోజనంయుందు. కూర్చు న్నాము, అబే ఆఖరుసారి ఆమెతోకలసి సుఖంగా మాట్లాడిన "రోజు నేను మళ్ళీ వచ్చేసరికి మాఅమ్మ కాలంగేళింది. వరో జైన చీకటి పడేవేళకు యింటికి రాకపోతే తల్లడిల్సి పోయేది. ఇప్పుడు నన్ను ఒక్కసారి అయినా చూడకుండా యిన్ని సంవత్సరాలు ఉన్నది. కొంచెం లఘువుగా భోంచే స్తే ఏమి తిన లేదని భమపడేది. గేదె ఈనితే షైబ దగ్గరలేరని ఊ విచారపడే తీల్సి నాకు దూరమైపోయి ఇరవై యేండ్లు అయింది. అవె మరణశయ్యలో ఉన్నప్పుడు "నేను అజ్ఞానంలో ఉన్నాను మౌాచెళల్లెలు. పూలతో అడుళొంటున్నది. నుమ్ము నిద్దరిని మూస్తూ ఆమె (ప్రాణం విడిచి. నళే అమె చావుముందుగా చెప్పాలిసిందికాదు.. ఎప్పుడో ఇెస్స్పాలిసినవిమయం యిప్పుడే "చెప్పేశాను. అందుచేత మళ్ళా వెనక్కీపోవాలి.. ఆరోజు మాఅమ్మ నన్ను వదలలేక వదలలేళ వదిలిది - రాక

180 శాంళ౦॥కథలు

ఒకమాటు పొరుగారుపంవి. ఒక్కూగాని ఒక్క-వీల్లవాడికి చదువు చెప్పించకపోతే వి అనుకొనేది మరోమూరు నా పురోవృద్ధిని అలోచించి వదలి ఉండటానికి నిశ్చయించు కొనేది. అదే వదలటం మళ్ళీ కలంసుకోలేదు,

నేను పారుగూరు. వెడతానని మానాన్న తియ్యనిపెరుగు "కెచ్చాడు, మాఅమ్మ చక్కిరాలు చేసిపెట్టింది. రాముడిచేత దొడ్లో వేపపుల్లలు కోయించి పెట్టింది. నేనజే ఆఖరుసారి మాఅమ్మ (వేమను అనుభవించటం, -

అలి

"కేవు వయాణం అనేసరికి గుండెలు కొట్టు కొన్నయినాకు, వవిధానయినా (వయాణం అఆగిక్యోతే చాగుంటటుందనుకొన్నాను. ఆటంకాలు వీమోిరాలేదు. కావి నాహృదియంలో ఒకనుూల పొరుగూరు వెళ్ళి కొత్త న్నే హితులను, వింతవస్తువులను చదూడ్దా మని ఉంది. పెళ్లై సద్దుకళకొంటానికి కూర్చున్నాము

ఇంతలో 'రాముడొచ్చి *నాగాయపెండ్రాము ఉతకలాడిం దటండు బట్టలు శేవుతెస్తానన్నాడని శబురొచ్చింద అని అన్నాడు. వళ్ళుమండిపోయింది. నాకు, వాడిభార్య అప్పుడె ఎంముకునీళ్ళాడాలి! సమయం చూచి చూచి సరిగ్గా "నేనావూరికి (పయాణం నిశ్చయించుకొన్నరోజునే, లేకపోతే ఇక చానికి మంచిరోజు దొరక్కపోయిండా ? అని అనుకొన్నాను. అయితే అప్పట్లో నాకు మానవజీవితరహస్యములు కొన్ని తెలిసినవి

[9] ._ పయాణ౦. క్ష్రైషే కావు. నాం ళ్ళభార్యలు మనం (పమయాణం నిశ్చయించుకొన్న రోజునే నీళ్ళాడుతారు, స్కూలు తెంచినరోజుననే విద్యార్థి బంకవిడోచనములో తలనొప్పిజ్వరమో వస్తుంది. ఇదోరవాస్యం లేనవోతే అదివారంలో వాడితమ్ముడుఒడుగోో ఇళల్లెలు శార్యమో జరగకతప్పదు.

, సే డానిశేమిట్సి వాడు బట్టలు "బేతీదు. నాన్నగారు. = స్వయంగా. వెళ్ళినా ఎక్కునలాభం కనివించలేకు. ఆఖరుకు వోలీసు వీరాస్వానిని పంపాము, ఏరాస్వామిదుడ్డుక[ర్రసమో ఇవా నా(స్త్రుంలాగ పనిచేసింది చాకలి అప్పటికవ్చుడు గుడ్డలు తయారుచేసి పంపాడు. ళివుకు ఈచదాకళ్ళచాధ పడలేకజే గడా ఓతోలుముక్కు. కప్పుకొని కాలం గడపుతున్నాడు. అప్పటికాలంలో పోలీసువాళ్ళు లేకపోవడంవల్ల లోపంగచదా యిది! *

తరువాత పెళ్లై సద్దుకొన్నాను (ప్రయాణానికి సిద్ధపడ్డాను. ఇక్‌ తెల్లవారితే (ప్రయాణం,

ఆరాత్రి మానాన్నకు నిదలేడదట, ఆయనమనస్సు పరిపరి " విధాలపోయింది. క్నురవాడిని (గ్రామాంతరం పంపటం ఆయ నకు చాలా కష్టంగాఉంది. కాని తప్పని సరిగా పంపిస్తున్నాడుం

తె తహనీలుచారుగారిల్లు మాయింటికి. పొరుగిల్లు ఆయన భార్యకూ అమ్మకూ ఎంతో అంతన్నేహం. వాళ్ల నౌకరు రాముడు చిన్నతనంలో నన్నెప్పుడు ఎత్తుకొనేవాడు. అంచేత

క9 శాంత౦కథలు

చాళ్ళ అక్ఫాయితోపాటు. నేను గుంటూరులో. చదువుకొనే వర్చాటులు జరిగినవి. న్మాపయూణంకూడా న్లేమనుదాకా వారి టండిలోనే. మావూరుకు స్తేమను ఇరవై మైళ్లు, వాళ్ళుబవా జ్యాగత్తళా నన్ను కాపాడుతౌరనే నమ్మాకమే నన్ను పంపుటకు " మానాన్నను పురకొల్పింగా , ... శెల్లవారరూనమున.. నాలుగు గంటలకే ప్రయాణం, చువ్వింది అప్పుడునాకు గిరజాలుండేవి. అవిమూర్చి ముందు జుట్టు పెట్టినతరువాత మాలన్ము నన్ను చూడలేదు. బొట్టు ఇట్టింది. చెడ్దనహూవానం చెయ్య కేం బాగా చదువుకోనాయినా సీవ్రు పెద్దవాడవై బి. ఏ. ప్యాసుజేసి నంపాదించి మమ్ములను నుఖ పెట్టు నాయినా అని అన్నది జార్భాగ్యుడ్ని నాకా అవకాశం కలుగలేదు. ఆమె కండ్లనిండా నీగెట్టుళొంది. నావళ్లు కంపించిపోయింది. చప్పున ఏడ్చాను. వడుస్తానే బండెక్కాను. అంతానన్ను ఓచార్చారు.

మానాన్న ెల్లవారించాకా బండితో నడచి తెల్ల శారిన

తరువాత దింపి మొగం కడిగంచి చద్దన్నం వాగుదెగ్గర తిన మని నైలులో. కిటికీలోనుంచి తొంగిచూడక జనంమధ్య కూర్చోమని హితబోధచేసి పొంగివచ్చేదు;ఖాన్ని అపుకో లేక తశ్వకుంట్రా”” నని గిరిక్కున తిరిగాడు.

*బ్పపూ మాట్లాడ లేకపోయినాడు” అని అన్నారు, “ఆయన దుఃఖం అపుకోలేకపోయిన్తాడు కన్నకడుపాయె” అని అన్నది

భయాణం౦ 1188 కెన్ని గారు నాకు మన్లా వడ్ప్చొచ్చింది. అవశంగా దిగిపోచా మని _బుధ్ధిశుట్టిందికాని వీశారణంచేతనో అగిపోయినాన్ను సాయింకానికి స్టేషను చేరాము. రాముడ్కు నేను పిన్నిగారు ఈతవాళ్ళీలు దారుణారు అళ్ళాయి ఆయననే నేను "బాబయ్య ₹గారు అంటాను బాబ య్యగారు అక్కడ హాటలులో థోజ నంచేని పదిగంటలబండికి నిరీశ్లీన్తున్నారు. ఆరుగంటల కే భోజు నెంచేసి . లుళొరకుకూర్సున్నాము. పండువెన్నెల కాన్తున్నది. ఆనెన్నెలలో యినుకఠిష్పపైని కూర్చున్నాము అజేమిటో నాకు అవెన్నెల వికారపెట్టింది. అప్పుడే నేను వెంగపెట్టు శొన్నాను రోజూనేను అడుకొనివచ్చి వాిలో మంచంపైని ఇకుకొవీవేళ ఆది మా అమ్మాయి న్యామ్కనే కూర్చొని మ్లైమొన్షలు దండలు దండలుగా గుచ్చి ఇది నాన్నకు ఆది అన్నయ్యకు ేరుకేసి మిగతాపూలు చెండు పెద్ద చెండ్లు నట్టి కొను అమ్మా తీసికొని అష్రాడు అన్న ంతినమని మూఅమ్మ ఖబలనంతే పెక్టేమి అన్నం తినినవతీనువాతే నాన్నవచ్చి మమ్మూల నిక్షరిని పక్కలోపెట్టుకొని వెన్నెలలో పడుకొ, నాకు అలి "జాబా చొంగ కధ ఏరురాకా కధ, వెచ్చేసనమయం. అల్లి నమయం “నుక నాకపు దేమాతశ్రం వెన్నెల సౌఖ్యం మువ్వ కేకు. ఆపశంగా నెనక్కుతిరి. వెళ్ళుడామా అని, వెంకుకొ_స్తనా అని, చనువు లేకపో తేజేమని. పరిపరివివాల మనన్సుహోయింది. వావారనకూదములో మెల్టగ” ముమి. పోయాను ఎ

వక్క రాముడూ రాముడూ, ఓరివెధ వా. ఆప్పిడేమ్మిదోయినావట్రా, ఈడబ్బుచ్చుళొని గుంటూరుకు నాకు, బాబయ్యుకుు నాగేశా నిక్కి టికెట్టు కొనుక్కొనిరా అని బాఎయ్యతల్లి చెప్పింది. స్తిత్తంచాటూ ఎంతండి ? నాప్క, బాఎయ్యాకు 9 కూపాయలు. 3ల్ల వాడికి అర్థటి క్కెట్టుం వేరుగా తీసుకోవాలండీ ? “అవునురా! వమన్నా దగా ఉంటుండాండి. అందరికి ఒక కేధరా ) ఓరి సన్యాసి! 'జేరంవ్రండదు.. ఎప్పుడ న్రేషనుకు వచ్చిన “వెధవవుశావాయ. ఎప్పుడూ వచ్చేసుబ్బులు యీదభా జబ్బు వేసిరా జేదు. అనినొణుక్కొని వో వేగంంపోం టిక్కెట్టు యిచ్చే కిటికీవగ్గరకు వెళ్ళి అడిగిపుచ్చుకో యిస్తారు అన్నది

• వఏవూరండి అమా శ ? మతిపోయిందిం ఫరీ గుంటూరు గట్టిగా జ్ఞ్హాపకంఉంచుకో, సి త్తం. మరచిపోవటమే ! - అప్పటికి షుమారు, తొమ్మిదయింది. గంటముందుగా పంప టానికి కారణం ఉంది. వాడు ఓట్టిజాగుమనవివీ. న్రేషనులో నిలువునా నిల్చొని న్మిదపోగనడు. ఒకాయన (ప్రొద్దున తొమ్మిది గంటలకు నిదమొఖంతో. కునికిపాట్లుపడుతూ పళ్ళుతోము , వమోయి యింత(ప్రొద్దోయి పళ్ళుతోముతున్నావు. న్మిద ఇాలనట్లు కనిపిస్తుంది చమిటిభోగట్టా అన్నాడు.

దధయాణం ప్‌ “నిజ మేనోయి. న్మిదబ్తాత్తిాా చాలిందికాదు. (పొద్దున .. అర్జంటుపనిమిాక్క ఎవిమదిగంటలబండికి పంపాలని నన్ను ూవాళ్ళు తెల్లవారుగ్తూమున కాడు గంటలకే లేపారు అన్నాడు ! “అయ్యో ఆఅంతముందు శలేపాలేం? సమము దగ్గ్గశే కదా యింటికి అంత మౌనం శెపితే. నిద్రభంగ ౦*ాదు, అయితే మరి అపె్పమనిషీ ముటూఅటూ ఎవ్వరూ బేకుండాచూాచి మైలు అ. దిందిశావోయి అన్నాడట. అఆలాంటిమినిపీ మారాముడు. మేమెంత అనుకొన్నా మో ఆంత ఆయింది వీకునెళ్ళేసరికి టిక్కెట్టు ముచ్చేకిటికీ యింకా కొవలేదు. అంకుచేత వాడు ఆక్కడ అడ్షకర్రమాద జాంకిలనడి నిదనోయినాముం ఒక విదాన్దా పరీశ్షషత్రందూచి. అల్బ్చో మూడుశంటల కాలంయిచ్చాడు. ఈవెధన ఇిపరు. అరగంటలో ఆన్సరు వేయ తేనా?) ఇష్పటినుంచీ ఎందుకు(శ్రమ ? ఒకి ఆకగంటయిక్సు విశ్ర మిదాం అని కునికినాయ్యత్రం ఆరుగంటలకు తౌ ముఖంతో శేచిపై ఉత్తరీయం. దులిపి వెనవేసుళొని యింటికళ్ళాడట జెధవపకీశ్సు పోటే వోయిందనళొని. అట్లాగే రాముడు నిద్ర 'అేచేసరికి టిక్కుటిక్కున. టిక్కట్లు యిస్తున్నారు.. రాముడికి వళ్లురుల్లుమున్నది. గబాగళా కిటికీనైపుకు తోసుకొని వెళ్ళాడు అక్కడ అంతా అన్ని ఊళ్ళకు టిక్కెట్లు కొంటు , న్నారు. ఇన్నిఊోళ్ళ మేన్లు వినేసరికి వాడివూరువేకు మరచిపో మునాడుం

కేశిం శాంఠత౦కథలు ఏంజేసేదానికి తోచక మళ్లి బయటికివచ్చి తలగోక్కుం టూ కూర్చున్నాడు తలమయొంత్‌ బరికివా కక్‌ రాలేదు. తిరగి వెడిచే బాబుగారు చఛచావదంశొరని భయపడి అక్కడనే శిలా స్తూపంలాగ నిలబడ్డాడు. ఇంతలో టిక్కెట్లుయివృటం అయిపోయింది. “ఇంకివ్న కైనా ట్క్కెట్లు కొంటారా” అవి ఆతను అరిదాడు. రాముడి కాళ్ళు అవయన్నంగా అటుసాగినయి. అక్కడ కెళ్ళి టిక్కెట్టు ం' వవూరు ) అదిగాదండీ-అని రాముడు ఉపోన్దాతం మొదలుపెట్టాడు. అదిగాబేశుటి ఊరుపేను చెప్పఎ*ేయి? ఇధతానండీమకీ అకు సకవుకొంటాని కెకుతున్నా రండీమూ బాబుగారు, కావాసీలుదారుగారి. వదినెగారు మేష్టరుగారి అబ్బాయి. " అబేమిట్రా అగొడవ. మిోవూళ్ళోవున్న మనువ్యు లంద లినీ వకర ెటుతున్నావు. ఎవరెవరు. వమిపనిమాద వెడు తున్నది నా శెందుకురాం నన్నేదో చ్లేమనుడాకారను శం ళు జీ నొచ్చానండీ. ట్‌క్కట్లు వమిరాసోది ఆవూరువేరు చెప్పు తెలియకపోతే పోం ఎబ్స్బె! సోదికాదుసావిం. నాతోడు ! మొన్న మావూరు కరణంగా ెల్సినూరుండి " ' “వరురా మివ్లూరు కరణం [”

భయాణం౦ కళై

• మావూరు కరణంాగారి నెరగరండీ ” | “వెవవు దొతికావు మి కరణంగా శేదిం 'వ్రసిద్ధపురు 'ఇుతా నాప తెలియటానికి? ఎట్లా సీతోగనోల? అపైకం య్బ్స్టూచేస్వ్రీ వట్టిఫ్థూలులాగ కనివిస్తున్నా వే” ఆఅుయకళీ పంపారండి త్‌బ్బు యివ్వరా? ట్‌క్కెట్టు ఇవ్వండి డబ్బు యిస్తారు. డబ్బు ఎక్కడికి పోమొుువంవోయి. కంణంాక సిమ్తుడబ్బు జఉమోసాను ఒక మాకు ఎముయియినుకొన్నా కు చచి పోడనాముడా! “నామము మా శెట్లా తెలినినవండకాలూ "" వెధవ పితో మాట్లాడానికి నాకు తెంపలేకు వో ఆని వెనక్కు ిరరేసుకి నామిడయు “ఓ సూట్లోదొరాో” “ఓట విష్కె టుకావో” అని శేక లేశాడు. ఆయవ పాపం మళ్ళీ తిరి సొచ్చాడుం వంటండి నవాబు డెబ్బు ఇదిమండి అవ్లూరు టిప్కెటెయ్యండి -... రానున్‌ వాడకు టీక్కెట్టుతీసి మిగతా వైఠం కేతిలో పెట్టాడు రాముణు.. అవి తీసిశల్లి చాబయ్యకు మాపాడు. ఓరి వెధవ వెజివాగకు- తెచ్చామురా అని తిట్టి పోనీలే అని * సమన ముయ పోతాను నీవు అమ్మగారిని తీముళొనిరా” అని చెన్చి అయన ముందు పోయినారూం

188 శాంత౦కళథలు రాముడూ. విన్నిగార్తూ చేమూ బయలు దేరాము మూట ముల్లే రాముడి నెత్తిమాద పెట్టాము బయలు "జేరాము. చేటులో ఆయన _టిక్కిటు భూపమన్నాడు. "రాముడికి కోవం నచ్చింది. “ఎవరనుకొన్నా గేమండోయి . దొరగారిని టిక్కట్టు అడగడమె. నా తలగుడ్డలో ఉన్నయి పోనీయండీ” అన్నాడు. చూపమని అడిగాడు. అతడు, “*వమి అనునూనమండీ” అని “ఆడికిరా చూపుతాను పైన సె్టై లున్నాయి ఎట్లాగ ” అవి అదరగండంచేసినా ఆముండావావు పోనివ్యనందున వాడిచేతునే పెట్టి దింపించుకొని చూవీ మళ్ళీ

ఎ తించుళొని చారినడిచాకు.

' “రాముడూ ఇకని వెళ్ళరా అన్నది పీన్నిగారు, మిమ్ముల్ని

బండెక్కించి వెడతానండి అన్నారువాడు. చెక్క వంగింది. రాముడు తొంగి తొంగి చకాగాడు, ధన్‌ ధన్‌ మంటూ రైలు .వచ్చింది! జశేను భయపడ తానేమోనని నా చెయ్యి పట్టుళొన్నారు ఇాబుగారు. నా కేమి భయం 'లేదని భాతీ వించి నేనన్నాను. *౬ఒండి ఆగింది రాముడు సామాను ఎక్కించాడు. మేమంతొె ఎక్కా.ము. అబ్బాయి గాగూ మధ్యగా కూకోండి కిటికీదగ్గ రొద్దందోయి అమ్మణారు మరీ శెప్పారు. నాన్నగారు ఉత్తరాలు (వాస్తూంటాకులెండి భయములేదు. అని పోంగానే ఉత్తరం (వాయండి అము గారు "బె గెట్టుకొంటుంది అన్నాడు. అమ్మమాట ఎత్తేసరికి నావళ్ళు లుల్లుమున్నది. కళ్ళనీళ్లు గిజ్టున తికగినవి. కిటికీలోనుండి "రాముడు వెళ్ళుతూన్న వేపు చూచాను. పచ్చలాంతరు గార్డు

ఎ౦దుకు క్రైం చూపాడు, బండి కదిలి బయలుజేరింది. వేగంఎక్కిందిం పొలాలు యిద్లు చెట్టు అన్నీ న్‌జ్షుక జా3పోతున్న యి. నూ వూరువేపు "వదలి అవి పోతున్నాయి. అతివేగంతో మా అమ ను నాన్నను ఒ3లేసి వెళ్ళిపోయినాను.

ఎ౦దుకు? 'హేమచంకుకః మంచి నుకములో పుక్రినతాకు భాగ్యవం - తుల వంశంలో జల్మించడంచేత అకరికి వకొలతలేక ఇరుగు తుండేది.. పల్నాడులో అతనికి ఒక పెవ్షమేడ ఉన్నది. ఒక తోట కూడా ఉన్నడు ఆనోబలో అనేక ఫుష్పుజాతులున్నవి, ' అతడు తెలుగులో ఇంగ్సీషులో కూడా చదువుకొన్న వాము (కృతి అంక అతనికి ఎబ్కన (వేమ చకువుకొనీ తీరక అయినప్పుడల్లా. అతకు ఆతోటలో విహరిస్తూ ఉంటాడు అక్కడ కొండవా ప జలజలమఏ (పవహిస్తూఉ :బుంం. చారి (క్కనే అడవి పూలచెట్లు విివిశా పూచిఉంటవి. ఎక్కడ కోవిల పంచమన్యరంలో పొకుతో ఉంటుందో, ఎక్కడ పూలు గుబుకుగా పూచిఉంటవో, అక్కడ హేకుచంద్రుకు ఉండి తన యొవనహృదయానికి (ప్రకృతిసౌంద శ్యాన్ఫుతంతో నిండి వీపాస దీర్చుళొ నేవాడు నిత్యం. ఒకరోజు అతని సవోళోదరి అతనితో శోటశోకి వచ్చినది.

ఒకపువ్వు కోసి యియ్యమని కోరినది. అతడు సరే యని

140 శాంతంకథలు పుఖ్వను కోసి ఇచ్చినాడు. శాని సుందరమైన వస్తువును పాడు శీనినానని ఓవాు వివారపడినాడు. భౌతికవాంఛతో సహజ సౌందర్యాన్ని కోమలహృదయుడు భగ్నంచేసి ఆనందించ లేడుం వి గోపాలం హేమచందుడికి 'బాల్యస్నేహితుడు. చంద్రునికి ఇంకా నివావాం కాలేదు కాని నోపాలానికి భార్య కాప శానికి వచ్చింది. నోపాలం భార్య మిక్కిలి సౌందర్యపతి. ఆమ వంది వొడగరి, గ లాబీపువ్నులాంటి "దేవాచ్భాయ. అందులో పాలపొంగు వంటి (ప్రాయము అచంచల ఏీక్షు ణము, ఆయావన సౌందర్యవ-, ఆవేణీవిలాసము అఆపరి పుష్టి నౌందిన బాహువుల సొబగు, ఎవ్వని వ్యానయ మూకర్షి చను? . గోపాలం చందాన్ని వినాయక చవితి రోజున విందుకు పీలిచినాడు. చందం వెళ్ళినాడు ఇదివరలో చంద్రం గోపాలం భార్యలాంటి చక్కని దాన్ని మాడలేదు. మొదటిసారి స్వజాతీయ సౌందర్యాన్ని. చూచి నాడు, నజీవమైన వస్తువులో అట్టి సౌందర్యమును చూచి నప్పుడు అతని వృాదయం, చందోదయసమయాన సము [దము లాగ పొంగినది.. (వేను వాహిని బయలు బేరినది. సౌందర్యము అనందమిస్తుంది. అనందం (వేమకు మూలము, మనకు ఏదైతే అనందం యివ్వదో దాన్ని మనము (వేమంచ లేము, ప్రకృతి సౌందర్యమయము, పరమేశ్వరుడు అనంద స్వరూపుడు మానవహృదయం (యైమవీపాసామయం,

, ఎందుకు _ క్షత అతను_ గోపాలంతో. విస్త్రరిముందు కూర్చున్నాడ్డుం నోపాలం భార్య వడ్డిన్తున్నటి. చంద్రం అమెను చూస్తూ '" ఉండిపోయినాడు.. పక్కన గోపాలం ఉన్నాడనే నంగతే అతనికి నృృహాళేదు. ' ఆసౌందర్యం ఇతనిని ఈడుస్తున్నదిం ఆతని వ్యృాదయం _ ఆకోమల సౌంద ర్యాఫ్టిలో మునిగి తేలు తున్నది. ఆనందంతో ఆత్మను మేళవించి నపుడు. 'బావ్యూ (పకృతి చలింపజేయలేమ. అసౌందర్యనమూర్హి ఎటునడునస్తే * అటువైపు ఇతని దృష్టీ తిరుగుతున్నది. మజోప్రవావాంలో ఎవరైనను ఎదురీదగలరా ? (ప్రవావాం అతనిని మహా వేగంతో ఈడున్తున్న ది. అతను విస్తరిముందు కూర్చున్నాడన్న మాశు గాని ముద్ద ఎత్తలేదు, అసౌందర్యమనే మధువును ఒక్కొక్క బొట్టు ఆాగుత్తున్నాడు. ॥

'హేమచంద్రుని పిచ్చి చూపులు చూచి గోపాలం నివ్యెర పడ్డాడు. స్నేహితుడిని చూచి జూలిపాంది. చేయవోయ్‌ భోజనం చెయ్యిలని మహాచ్చరించినాడు, తలవంచుకొని చర్మడం "రెండుముద్దలు తిన్నాడు కాని వెంటనే అఆమెవంక చూడటం (ప్రారంభించినాడు, నూపురధ్వనులతో తనజయాన్ని ప్రకటిస్తూ వున్న సౌందర్యంయొక్క. , అద్భుత క _క్రిక్ఫి అతను లోబడినాడుం అతను అన్నం తినలేకపోయినాడు. గోపాలం ఇంతీలో భోజనం పూర్తిచేసి లేద్దాంఅన్నాడు, చందం కూడా సశేలే అన్నాడు.

ఇద్దరు గదిలోకి వెళ్ళినారు. నోపాలం భార్య తమల పొకులు.. తెచ్చినది. హేమచందుడు అమెనంక మళ్ళీ

డ్రి శా ౦తఅకభలు మాడటం మొదలు ప్రనాడు. గోపాలానికి చంాన్న్ని చూస్తే జాలేసింది. అతడు సహృదయుడని తెలియును. సౌందర్యానికి లోజడినాడరి శహించినాడు. ఆతనిని సం శోషుపెట్టదంచి భార్యశు ఉద్దేశంచి. “ఈయన నిన్ను ఎంత సేపు చూస్తూ. ఉంటాడో అంతవరకు నివిక్కడే ఉండు” అని చెప్ప మేడపైకి పడుకోటానికి వెళ్ళినాడు హేమచంద్రుడు ఆ కాను కొంక నేఫ్లు చూచినాడు. అతనికి తనివితీరలేదు. చావానము తగ్గలేకు. కాని ఎ.దుచేతనో ఈ వెళ్ళిపో క అన్నాడు తె హేమచంద్రుడు నోపాలం యింటి నుంచి తన ఇంటికి వెళ్ళి పోయినాకు. తిన గదిోో పరుఫుపైన పడుకొనినాడు. గవా త్సంలోనుంచి అకను తన తోటను చూడవచ్చును. అఆ తోటలో అనేక రకముల గులాలీ అంట్లు ఉన్నవి. చేమంతులు, మల్లెలు ఇంకా అన్నిరకముల పూలు ఉన్నవి. ఇవన్ని అత నికి అఆనండాన్ని ఇచ్చినవి. ఇవన్ని 'ఎల్లాగ ఆన-చాన్ని ఇచ్చి నవో గోపాలం కార్య అతనికి అల్లాగే. అఆనంచాన్ని ఇచ్చినది ఒకమాటు తోటలోకి వెళ్ళిరూచి మళ్ళీ అతోటలోకి యిం శొకమాగు నెళ్ళి ఇంాడనలెనని బుద్ధి పుట్టుట నవాజంం అల్లాగే అతడు సుందరిని చూడాలని బుద్ధిపాట్టినది. మళ్ళా గోపాలం ఇంటికి వెళ్లినాడు, గోపాలం ఇంట్లోలేడు.. ఇంట్లోకి

ఎ౦దుకు నే వెళ్ళినాడు. ఆకినిని చూచి పరుగ్నెత్తిఫొనిపోయి. తలుపు వేసు. కొన్నది సుంద%ం, " ఆతను తిరిగి ఇంటికి వచ్చినామ. తోటలో పడిన కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. తేట అతినికి పూర్వంలాగ శాంతినియ్యలేక ఫోయిందెం అజఎగమ సౌందర్యం ఈల చ లసౌంది ర్యాన్ని అణ. గ్మతొక్కింది. ఆశని మకోవ్ఫ తీ అఆవోవిధంగా మారింది. సుందరినంఘుంమొక్క- కట్టు బాట్లకు లోబడ్డది. ఆవెనుతనయిష్టం వచ్చినన్నిసాన్త చూచుటకు వీలులేద'నేవిషయం ఇప్పుడు తెలి సినది. అక్కడే అతనికళ్ళు మూతీలుపడ్డయి. అప్పుడు అతవో చిన్న కలగన్నాడు. అకలలో సరఘయతిసి అతనికి కని పించి చంద్రుడా నీవు నాకట్టుబాట్లకు వ్యతి రేకంగా నదవ టానికి ప్రయత్ని న్తున్నావు. మానవులందరిని నేను కొన్నికట్టు 'బాట్లతో కట్టివేనితిని. ఆకట్లు తెంవినా తెగవు” అవిచెప్పినదిం పామచందుడు నిద్రనుండి మేల్కాన్నాడు. అతను వమ నుళొన్నాడంట “దయామయుడైన భగవంతుని నృష్టిలోని వస్తువులన్ని భోగ్యమువే, రాత్రిళ్ళు నిత్తత్రములు కూర్చిన నీలాంఎరమును. కప్పుళొనియున్న _ (పళ్ళతి పౌందర్యమును మభూచి అనందించవలెను. పగలు పువృములను లకౌాగ్భహ ములను చూచి పశ్చులగీతములు విని అనందించవలెను మునకును సౌందర్యమునకును అచ్చెరువొందదణును గాని శతా కోకచిలుక కట్టెనట్టి చీరనే కట్టుళొనియున్న మోవానము - కని" వరాడ “దాడజా?

శశిక శాంత౦కథలు “స్నిద్ధ తరుబ్భాయల దాగి అందములేనికోయిల “కూ అని కూసిసమా(తొన పొంగిపోవచ్చును గానికోకిలాగనముకన్న వేయిలెట్లు ఇంపైన నుందరకంఠధ్యని విన కుతూవాలపతటం శప్పా? , | ..... పొరుగింటివారి పెరటిలో గులాబిపువ్వును చూచినమూ(ా “చ నేను పావీనా నాకు పరలోకప్ర్తాప్తియా ? అని చంద్రుడు తల 'పమచంద్రుడు! శర్చీలో కూర్చున్నా డు. మందమారుతను “మెల్లగా ఏచినది. ప్రక్కనే కొండవాగు (శావణమాసమగుటభే . సట్లనాని పారుతున్నది. గట్లు విరిగి కూలుతున్నవి. “అయ్యోో .ఈజీవితమునకు ఈగ క్లుందుకు ”* అని అతడనుళొన్నాడు. “ ఉజీనేల (వ్రేమించుచున్నాను 1” అని అతడనుకొన్నాడు. ఉన్చీట్టీల్ర పొడుచున్నాను ఖై - ..... ఉస్పశ్తీ వికసించుచున్నాను. నేనేల సౌరభమును. 'వెద జల్లుతున్నాను ఫౌ, 2 న _ “శ్చేస్త్ర ఇంత వేగముతో పాదుతున్నాను 1!” అని కేకలు . ఆతనికి తోటలో నలుదిశలనుండి వినవచ్చెను. _ నేనూ. అశ్లు సౌంకర్యముకొలుక్రై పరితీపిస్తున్నాను. _ అ) ఆతని హృదయ కువాకము (వతిధ్వనించెను. . ఆతను అశ్లు కన్ను లుమూసినాడు. కీ అతను వలనో నవ్వుతున్నాడు ! ఆతనికి నుందరి కలలో _శనివించెను. ఆమె ఆకొండవాగుదరిని ధవళాంబరధారిణియై

ఎ౦దుకు సర్‌ “-అగవడెను. మూతపల్పవముల బోలు అ (వేళ్ళలో అమె విడ రన తుమ్మెద కెక్కలవంటి శేశములను చిక్కు. దీనుళొను చుండెను, చర్యదుడు అమెను సవిశాపించెనా అవ నాతనివాద్రి వవ్వెను అనవ్వు మృదువై లజ్ఞాయు_క్షమైయిందెను. చంద్రుడు అ కందించుచున్న స్వరముతో “నుందరీ అగుము- నీ సౌందర్య మును న న్ననాభవింపనిమ్ము ” అన్నాడు, మందరివ---తవ్వు తవ్వ! నేనునికడ అగకూడను పరక ఫురుమునకు నావదనవిలోకనచమే | చంయ్రడు:ా-చూచుపు తప్పా! అగవూం తప్పని ఎదరు ఇచివ్పీరి. ? నుందరి:---వంఘునియ వుముూం చంద్రుడు?---నియమమా ! దై వాళ్ళ 'కాదుకడా ? నుందడీకీ మానవజీవితము నియమబద్ధమా ? ఫుమ్సములు ఒకేచానితో మరొకటి వ నియమము ననుసరించి ముద్దాకుళొనుచున్న విం గాలి వ నియమము ననుసరించి ఏనున్నది- కృషస్తానవంతిలో వ నియమవిం ననుసరించి బున్సదములు మలయ సమిీరము లతో భోగించి ఐక్యేముగుతున్న వి. చఉమన్‌ీ సౌండర్యమునకు వశుడ _నెనాను ఆగవ్లూ ! నీ సౌందర్యమును (కౌగనివ్వవూ ? .. నుందరిగా-అమూ ! నిందపాలగుదును. చ-డ్రుడు:---౨05ా ! మందరీ ! నిందా 1! అయ్యూ సేసి 'వేయాదును. నా మనస్సు నిర్మల మైంనదొ 'విమ్మ-లంకే మైనదా=

146 , కాంత౦కథలు _ పాపచింతలేదు.. నేను సౌందర్యమును సౌందర్యముకొలి కే* (శేమిస్తున్నాను “ఏ సౌందర్యోపభోగమునం దిర్మదియసంబంధ మైన ఖావో। బేకము అేకుండునో అట్టి సౌందర్యమే సౌందర్యము ఇ అట్టి సౌందర్యకు... ౨౨౨౨౨౬౭౨ లు నుందరి:ఎో నేను నిందపాలగుదున. నే......”. హేమచంద్రుడు మేల్కొన్నాడు. దశతణపఫుకాలికి గులా వీలు విచ్చి అల్లాడుతున్నవి. ఈతని జూచి మాలతీలత ఫక్కున నవ్వనది, డాని పూలం జలజల వానిపై శాలినవి. , ఆఅ సౌందర్యమును అనుభవించుటకు ఏలు లేదని ఆతనికి బోధపజెను, అట్టి సౌందర్యమును అనుభవించని జీవనమూ నిష్ఫలమని అతడు నిశ్చయించుకొ నెను, త్త స్త జ త్త క్త శ " అాజాటి సౌందర్య మనెడి "బేదీష్యమానమైన ఆ అఖంత జ్యోతిముందు ఈ చిన్ని ఆముదపు దీపము ఆరిపోయినది. దరి లేని సముద్రమునుజూచి కొండవాగు వన(తుకు దుస్పవహా మని తలచి ఒక్క.మారు అందు దూకి అంతరించింది. లో నాధా గ ఉష రంధొబయ్యసైన్వై ము, యు ర జ్‌ స క +" న బ్రో ఎ

క! | , | ;