Telugu eesapu kathalu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

న. రి మ. శాంతారాం * పియస్సార్‌ జై శ శ ల శ క ఓ సో జి శ్‌ న ఫ్‌, ( ర్జు ప! || షు న స. లి "ఇగ లః ఖీ. శ ఆ |. “శం శన త లం క్‌ | నా జ స ం , ఇ అశ / సన శ ఎనో ః - పళ "న్‌ అజం. / లా ల శ ఎ టం సమన టం. ః శ గ్‌ స్నో ' గగ 4 ళల / | క్ష షి శ క క్ష శే ॥ టక సె శ . కసా | ౮ "రా 4 ట్య ం గజా లో న. ల ళ్‌ శి టి క న. ఇ | ( . స్‌ క్ష. ప మం ఇ రే న్‌్‌ స తక ్టయాాాాా

ఈసపు కథలు తెలుగు: బి.శాంతారాం అ పి. శ్రీనివాసరెడ్డి ఆ ఎ.గాంధి (| పీకాక్‌ క్లాసిక్స్‌ హైదరాబాద్‌

ఉగ మనే ర గం లలి ల ల్టాో ా (న. |] / ళీ కొటాంండ ఈ2గ/0/6 46:00 [౯20163 11 61084 90115166 0” ౭20061: ౮11931౮, ౧౮01102401 ౪108 0 9600165 456౬ ౦70620: 4102 0120642 య క్యంగండ0010210: 18 థీ అ: కం09165 0౧151 (౧౬ ౮ 602165: 1000 ల విం6ి 0. 50 ( ॥ కషం 9001664 11 2004, కరలడర4ర శుంరడ 66డేట1, 10612 వియం(664 2౯వ! 200212 వర౫(65 20౫ [ెం265, 1/66120206 000163 29 27212016 28211 116 0200063 0గం212216004 206 2జృాడక21101 0001 1005965. ౪0౪4 620 2150000126 ౧0౮౫41౦౫ *ల4198[5 0 6 ౧5౬ 68151666 0౧౦6 ౦2౯౦01: 084: 614, 2౫8441 52018౪6, 91280/20482౯ 010% కంయ్టు2!0) సరలజ026-500072. ౨11. 2306 3729, 20105 98499 40791 ళో (గ్రంధాలయ గ ఖ్‌ / నళ

• (ఉ0౫6.1పవదట్లు ఇ వా వైఐ తహ " , సాఫ్‌ న యే

ఇల్లి కప్పులరాజు

అనగనగా ఒక పెద్ద చెరువు ఉందేది. ఆ చెరువులో చాలా కప్పలు ఉందేవి. వర్షాలు బాగా కురవడంతో కప్పలకు దండిగా ఆహారం దొరికేది. ఆడుతూ పాడుతూ అవి అనందంగా కాలం గడపసాగాయి. వాటికి ఎవరినుంచీ ముప్పు టీ |. 8 1 వీరుము![స ఎం 30ఇలవాల తి మొ ఫలి [ఇ |. || 91 1/04 హ్‌ స

వ లా టా డాడ్‌ కో చాడా లో న రి ఈసపు కథలు క్‌

ఉండేది కాదు. దానితో వాటికి భయం, భక్తీ లేకుందాపోయాయి. ఇది సరైన విధానం కాదని ఒక ముసలికప్పకు అలోచన వచ్చింది. తమకు ఒక రాజు ఉందాలని, ఒక రాజ్యాంగం ఉండాలని అది భావించింది. వెంటనే కప్పలను సమావేశపరిచి తన ఆలోచనను వివరించింది. అందరూ అంగీకరించారు. “దేవుడా! మాకొక రాజును పంపించు. మేమంతా క్రమబద్ధంగా జీవించడానికి మాకో రాజు కావాలో అని కప్పలు దేవుడికి విన్నవించుకున్నాయి. దేవుడు నవ్వుకుని ఒక దుంగను ఆ చెరువులోకి విసిరేశాడు.

అంత లావుదుంగ పడేసరికి చెరువు అల్లకల్లోలమైంది. కప్పఖ భయపద్దాయి. అవన్నీ గట్టుమీదికి చేరిపోయి ఆత్రంగా చూడసాగాయి. కొంతసేపటికి చెరువులో రాక్షసాకారంలో ఉన్న దుంగ వాటికి స్పష్టంగా కన్పించింది. తమ రాజు అదేనని కప్పలు గ్రహించాయి. అయితే ఆ దుంగలో చలనం లేదు. రెండు కప్పలు ధైర్యం చేసి చెరువులో దూకాయి. దుంగవద్దకు వెళ్లి దానిని తాకాయి. అయినా అది కదల్లేదు. కప్పల సమూహంలో మొండిధైర్యంగల ఒక కప్ప దుంగమీదికి ఎక్కి మళ్లీ నీళ్లలోకి దూకసాగింది. కొంతసేపటికి కప్పలన్నీ అదే పని చేశాయి. కొంతకాలానికి కప్పలు తమ రాజును పట్టించుకోవడం మానేశాయి. ఎవరిదారిన అవి బతుకుతున్నాయి.

మరికొంతకాలానికి కప్పల్లో అసంతృప్తి బయలుదేరింది. దేవునికి అవి మరో విన్నపాన్ని పంపాయి. “మాకు నిజమైన రాజు కావాలి. మమ్మల్ని నిజంగా పరిపాలించే రాజు కావాలి” అని కోరాయి. దేవుడికి కోపమొచ్చింది. ఒక రాకాసికొంగను రాజుగా పంపొడు. కొంగ రోజుకి కొన్ని కప్పలను తినేయసాగింది. కప్పలు తమ తప్పు తెలుసుకునే లోపలే అన్నీ అంతరించిపోయాయి.

నీతి; క్రూరమైన రాజుకంటే రాజు లేకపోవడమే మేలు.

న

6 ఈసపు కథలు

ఒల్లో గాలి - సూర్యుడు

ఒకానాక సమయంలో గాలికీ, సూర్యుడికీ తగాదా వచ్చింది. “నేను బలవంతుణ్ణి” అని గాలి అంటాడు. “నీకంటే ఎన్సోరెట్లు నేనే బలవంతుడిని” అని సూర్యుడు అరిచాడు. అంతలో వారికి ఒక బాటసారి కన్పించాడు. చలికి తట్టుకోలేక అతను గొంగళి కప్పుకుని నడుస్తున్నాడు. అప్పుడు సూర్యుడు ఇలా అంటాడు - “మన తగాదా తీరే మార్గం దొరికింది. బాటసారి గొంగళి తీసేలా ఎవరు చేయగలరో. వారే బలవంతులు. ముందు నువ్వు ప్రయత్నించు”.

సూర్యుడు మబ్బులమాటున దాక్కున్నాడు. గాలి ఉధృతమైంది. గాలి పెరిగేకొద్దీ బాటసారి గొంగళిని ఇంకా గట్టిగా కప్పుకోసాగాడు. గాలి ఇంకా ఇంకా బలంగా వీచింది. గాలి అలిసిపోయింది కానీ గొంగళిని కదపలేకపోయింది. చివరికి గాలి చేతులెత్తేసింది. అప్పుడు సూర్యుడు నుబ్బుల వెనకనుంచి బయటికి వచ్చి తీక్షణమయ్యాడు. ఎండవేడికి ఓర్చుకోలేక బాటసారి కప్పుకున్న గొంగళిని మడతవేసి భుజాన వేసుకుని నడవసాగాడు.

నీతి: కర్కశత్వం కంటే కరుణ శక్తివంతమైనది.

3 3

ఈసపు కథలు ణా

అల్లి పల్లెటూది ఎలుక అనగనగా ఒక పట్నంలో ఒక ఎలుక ఉండేది. ఒకరోజు దానికి పక్కనే పల్లెలో ఉన్న చుట్టపు ఎలుకను చూడాలన్పించింది. వెంటనే బయలుదేరి చీకటి పడేలోపు (మ యత న ల. 11 [| 1 (/ - య. నా 8 ఈసపు కథలు

పల్లెటూరు. చేరుకుంది. పల్లెటూరి. ఎలుక పట్నం బావను ఆప్యాయంగా ఆహ్వానించింది. పట్నంనుంచి. వచ్చిన అతిథి విందుకి ఎలుకబావ అన్ని ఏర్పాట్లు చేసింది. బరాణీలు, మాంసం, వెన్న రొట్టె అన్నీ తెచ్చిపెట్టింది. పల్లెటూరి వాతావరణం స్వేచ్చగా, ఆహ్లాదంగా ఉంది. అయినా పట్నం ఎలుకకు పల్లెటూరి తిండి నచ్చలేదు. అది ముక్కుపుటాలు ఎగరేస్తూ బడాయిగా మాట్లాడింది. “బావా! ఇటువంటి చెత్తతిండి తింటూ ఎలా బతుకుతున్నారో నాకు అర్ధం కావట్లేదు. అయినా ఈ పల్లెటూళ్లో ఇంతకంటే ఏమి దొరుకుతాయిలే! నాతో ఒకసారి పట్నానికి రా! ఎలా బతకాలో నీకు చూపిస్తాను. ఒక వారం పట్నంలో ఉన్నానంటే నీకు మళ్లీ పల్లెటూరికి వెళ్లబుద్ధికాదు” అని పట్నం ఎలుక చెప్పింది.

మరునాడు ఎలుకబావలిద్దరూ పట్నానికి బయలుదేరారు. అర్ధరాత్రికి పట్నం చేరుకున్నారు. పట్నం ఎలుక ఉండే ఇల్లు చాలా పెద్దది. అతిథిగా వచ్చిన పల్లెటూరి బావను పట్నం ఎలుక డైనింగ్‌ హాలులోకి తీసుకెళ్లింది. అప్పుడే పెద్ద విందు ముగిసినట్టుంది. బల్లమీద రకరకాల ఆవారపదార్థాలు ఉన్నాయి. రెండు ఎలుకలు జెల్లీలు, కేకులను తినసాగాయి. ఇంతలో పెద్ద చప్పుళ్లు విస్పించాయి. “ఏమిటది” అని పలైటూరి ఎలుక అడిగింది. ఆ ఇంటికుక్క మొరుగుతోందని, పట్టించుకోవద్దనీ పట్నం ఎలుక చెప్పింది. భోజనం చేస్తున్నప్పుడు తనకు అటువంటి మొరుగులు నచ్చవని పల్లెటూరి ఎలుక చెప్పేసింది. సరిగ్గా అదే సమయంలో తలుపులు తెరుచుకున్నాయి. రెండు కావలి కుక్కలు భోజనం గదిలోకి వచ్చాయి. ఎలుకలు రెండూ బటికి పరుగులు పెట్టాయి. “వెళ్లొస్తా బావా?” అని పల్లెటూరి ఎలుక చెప్పింది. ఇంతత్వరగా ఊరికి ఎందుకు వెళ్తున్నావని పట్నం ఎలుక అడిగింది.

“పరుగెత్తి పాలు తాగడం కంటే నిలబడినీళ్లు తాగడం మేలు” అని చెప్పి పల్లెటూరి ఎలుక పారిపోయింది.

శే శ 3౯

ఈసపు కథలు ఫి

| ఛు | ప. . 1. టీ థ్‌ గ్‌. ౮ | ప స్‌. క“ 10

సింహభాగం

అనగనగా ఒక చిన్న అడవిలో తెలివైన సింహం ఉండేది. ఒకరోజు అది నక్క తోడేలుతో కలిసి వేటకు వెళ్లింది. అడవి అంతా గాలించినా ఒక్క జంతువూ వాటి కంటపడలేదు. అప్పటికే అవి బాగా అలిసిపోయాయి. ఇంతలో ఒక మగజింక వాటికి తారసపడింది. జింక అటూ ఇటూ పారిపోకుండా నక్క తోడేలు ల. నయ న, దారులు కాచాయి. సింహం ”| ॥ ట్రీ గ అమాంతం జింకమీదికి దూకి లో / హో గ్ల ఈ | ॥ చంపైసింది. ఆహారాన్ని ఎలా ట్‌ న పం లన్న ప్రశ్న ఆ మూడు భక్‌

1. స్‌ జింక మాసాన్ని నాలుగు జాగ్రత్తగా జింక మాంసాన్ని నాలుగు భాగాలు చేశాయి. అప్పుడు సింహం వాలకం మారిపోయింది. ఒక రాజు కొలువుదీరినట్టుగా అది మాంసం ముందు కూర్చుని ఇలా తీర్పు ఇచ్చింది. “మొదటి నాలుగోభాగం మృగరాజు హోదాలో నాది. రెండోభాగం మధ్యవర్తి బాధ్యత తీసుకున్నందుకు నాది. మూడోభాగం వేటలో పాలుపంచుకున్నందుకు నాది. ఇక చివరి భాగం సంగతి మీ ఇద్దరిలో దానిమీద చెయ్యివేసే ధైర్యం ఎవరికి ఉందో చూడాలనుకుంటున్నాను” అని సింహం చెప్పింది. నక్క తోడేలు నిరాశపడ్డాయి. నక్క భయంభయంగా తోకను కాళ్తమధ్యకు ముడుచుకుని వెళ్లిపోతూ ఇలా గొణుక్కుంది “గొప్పవాళ్లతో కష్టాలు కలిసి పంచుకోవచ్చు, కానీ

ఆహారం పంచుకోలేం”. అదే ఈ కధలో నీతి.

శ రే ఆ

ఈసపు కథలు క్ష

శాన న ా బానిస వీరుడూ, సింహమూ

అనగా అనగా ఒక బానిస ఉండేవాడు. అతని పేరు ఆంగ్రోక్లెస్‌. తన బానిస బతుకుపైన అతనికి విసుగు పుట్టింది. జీవితం అంటే స్వేచ్చగా బతకడమే అని నిర్ణయించుకు న్నాడు. యజమాని ఆదమరుపున ఉన్నపుడు తెగించి అడవిలోకి పారిపోయాడు, అడవిలో తిరుగాడుతుండగా అతనికి ఒక సింహం కనిపించింది. అది గర్జించడంలేదు. పెద్దగా మూలుగుతోంది. సింవాన్ని చూడగానే ఆంగ్రోక్సెస్‌ ముందు భయపడ్డాడు. వెనక్కి పరుగెడదామా అనుకున్నాడు. అయిజే సింహం తన వెంట పడడం లేదని గ్రహించాడు. తనపై దూకే పరిస్థితిలో అది లేదని కూడా గమనించాడు. మెల్లగాసింహం దగ్గరకు వెళ్లాడు. సింహం దాని పంజాని అతనివైపు చాచింది. -పంజా బాగా వాచి ఉంది. రక్తం కారుతోంది. ఆండ్రోక్లెస్‌ పరిశీలనగా చూశాడు. సింహం పంజాలో పెద్ద ముల్లు గుచ్చుకుని ఉంది. ఆ బాధతో సింవాం విలవిలలాడుతోంది. ఆం(్రోక్లెస్‌ వంగి సింహం పంజాలో ఉన్న కే2 ఈసపు కథలు

ముల్లుని జాగ్రత్తగా ఊడబెరికాడు. తర్వాత పంజాకి కట్టు కట్టాడు. కాసేపటికి సింహం లేచి నిలబడగల్లింది. ఆండ్రోక్లెస్‌ చేతిని అది కుక్కపిల్లలా (ప్రేమగా నాకింది. ఆ బానిస వీరుడిని సింహం తన గుహకి తీసుకుపోయింది. ప్రతిరోజూ అది వేటాడి తనకీ, ఆంగడ్రోక్లెస్‌కీ సరిపడా మాంసం తెచ్చేది. ఇద్దరూ ఒకరికి అండగా మరొకరు ఎంతో అన్యోన్యంగా జీవించారు. ఇలా కొంతకాలం గడిచింది. అయితే ఒకరోజున బానిస వీరుడు ఆండోక్లొస్‌ దొరికిపోయాడు. సింహం కూడా వేటగాళ్లకు చిక్కింది. సింహానికి రోజుల తరబడి తిండి పెట్టకుండా మాడ్చారు. ఆకలితో నకనకలాదుతున్న సింహానికి బానిస వీరుడిని ఎరగా వేయాలని నిర్ణయించారు. పారిపోయిన బానిసలకు ఆకాలంలో అలాంటి శిక్షలు వేసేవారు.

శిక్ష అమలుచేయాల్సిన రోజు రానే వచ్చింది. ఈ వినోదం చూడటానికి చక్రవర్తి తన పరివారంతో సహా వచ్చాడు. చక్రవర్తుల వినోదాలు అలా ఉండేవి. ఆంగ్రోక్లెస్‌ని గోదా మధ్యలో వదిలారు. చుట్టూ ప్రేక్షకులు. ఆకలి లేనప్పుడు సింహం ఎంత సాధుజీవో ఆకలితో ఉన్నప్పుడు అంత ఉగ్రజీవి. సింహాన్ని వదలనే వదిలారు. అది గర్జిస్తూ ముందుకు ఉరికింది. ఉగ్రంగా దూకుతూ ఆండ్రోక్లెస్‌ని క్షణాల్లో సమీపించింది. ఆశ్చర్యం! అది వెంటనే తన స్నేహితుడిని గుర్తించింది. అంతటి ఉగ్ర రూపమూ క్షణాల్లో మారి పోయింది. అచ్చం పెంపుడు కుక్కలా ఆండోక్లెస్‌ని చేరి అతని చేతిని మృదువుగా నాకింది. ఈదృశ్యం చూసిన చక్రవర్తి నిర్చాతపోయాడు. ఈ వింతకు గల కారణం ఏమిటో తెలుసుకోవాలనుకున్నాడు. ఆండ్రోక్లెస్‌ని తన దగ్గరకు పిలిపించుకున్నాడు. ఆండ్రోక్లెస్‌ జరిగిందంతా వివరించాడు.

ఆంగ్రోక్లెస్‌కి చక్రవర్తి స్వేచ్చ ప్రసాదించాడు. సింవాన్ని మళ్లీ దాని అడవిలోకి వదిలేశారు.

నీతి; సింహంలాగానే, ఉత్తములు కూడా చేసిన మేలు మరువరు.

నశ ల

ఈసపు కథలు 18

ర హ్‌ [1 1. య ఫి టం ర. గో య. వ. పం

• / శో |. మ | . / . + . స వో స. న | 1 య. . వ ళో

౮ క చంక

య్‌ న!

తోదేలు - కొంగ

అనగనగా ఒక అడవిలో ఒక తోదేలు ఉందేది. ఒక రోజు అది వేటకు బయలుదేరింది. ఎంత తిరిగినా ఏ జంతువూ దొరకలేదు. దానికి ఆకలి పెరిగిపోయింది. అంతలో ఒక చెట్టు కొమ్మమీద అటువైపు తిరిగి ఉన్న నెమలి కన్పించింది. తోడేలు ఎగిరి నెమలిని పట్టుకుంది. బాగా ఆకలిగా ఉండడంతో వేగంగా నెమలి మాంసాన్ని తినసాగింది. ఒక ఎముకముక్క దాని గొంతులో గుచ్చుకుంది. ఆ నొప్పి భరించలేక అది పెద్దగా మూలుగుతూ అటూ ఇటూ పరుగెత్తింది. నొప్పి తగ్గించుకోడానికి అన్నివిధాల ప్రయత్నించింది. అయినా లాభం లేకపోయింది. కన్పించిన ప్రతి జంతువునీ వేడుకొంది. గొంతులో ఇరుక్కున్న ఎముకను తీసే ఉపాయం చెప్పమంది. తన బాధ తొలగిస్తే ఏ బహుమతి అయినా ఇస్తానంది. చివరికి ఒక కొంగ ఒప్పుకుంది. తోడేలును నేలమీద వెల్లకిలా పడుకోమని చెప్పింది. నోరు బాగా తెరవమంది. అప్పుడు కొంగ తన పొడవైన మెడను తోడేలు గొంతులోకి పోనిచ్చింది. తన ముక్కుతో ఎముకముక్కను కదిలించింది. కొంతసేపటికి ఆ ఎముకముక్క బయటికి వచ్చింది. “నువ్వు బహుమతి ఇస్తానన్నావు. దయచేసి ఇవ్వవూ అని కొంగ అడిగింది.

తోడేలు పెద్దగా నవ్వింది. పదునైన తన కోరలు చూపిస్తూ *నా నోట్లో తలపెట్టిన తర్వాత కూడా నువ్వు ప్రాణాలతో బయటపడ్డావు. అదే నీకు పెద్ద బహుమతి” అంది.

కొంగ తెల్లమొహం వేయక తప్పలేదు. అపాత్ర దానం మవాపాపం అని (గ్రహించింది నీతి: కృతజ్ఞత, లోభం ఒకేచోట ఇమడవు.

శ నే 3

ఈసపు కథలు కేక్‌

మం ॥/ || వ. 16

కుందేళ్తు - కప్పలు నో

అనగనగా ఒక అడవిలో అందమైన కుందేళ్లు ఉండేవి. అవి మిగతా జంతువులకు దూరంగా ఒక సమూహంగా నివసించేవి. ఇతర జంతువులు వాటిని తరచుగా భయపెట్టేవి. ఏ చిన్న జంతువు అటుగా వచ్చినా కుందేళ్లు భయపడి పారిపోయేవి. ఒకరోజు అవి అడవిగుర్రాలు గుంపులుగా రావడం గమనించాయి. కుందేళ్లు హడలిపోయాయి. భయం భయంగా సరస్సువైపు పరుగులు తీశాయి. అవన్నీ ఒకచోట గుమిగూడాక వాటిలో ఒక చిన్నది అందరినీ ఉద్దేశించి ప్రసంగించింది. ప్రతిక్షణం భయంతో బతికే కంటే సరస్సులో దూకి చావడం మేలని అది మాట్లాడింది. ఆ క్షణాన మిగతా కుందేళ్లకు కూడా అదే నిజమని భావించాయి. అవన్నీ సరస్సు ఒద్దుకు చేరుకున్నాయి..

ఇంతలో కుందేళ్లు ఊహించనిది మరోటి జరిగింది. గుంపుగా వస్తున్న కుందేళ్లను చూడగానే ఒడ్డున ఉన్న కప్పల గుండెలు గుభేలుమన్నాయి. భయంభయంగా అవన్నీ సరస్సులోకి దూకేశాయి. అప్పుడు వయసు మళ్లిన ఒక కుందేలు ఇలా అన్నది - “మనం భయపసడినంత తీవ్రమైన పరిస్థితులు లేవు. మనల్ని చూసి కూడా భయపడే జంతువులున్నాయన్నమాట. ప్రతి సమస్యకూ పరిష్కారం ఉంటుంది. చావు ఏ సమస్యకూ పరిష్కారం కాదు. చూడండి. మనల్ని చూసి కప్పలు భయపడ్డాయి. కాని అవి చావాలని సరస్సులోకి దూకాయి. మన నుంచి తప్పించు కోవడానికి అవి సరసులో దూకాయి. కప్పలు కూడా మన కంటే మేలుగా ఆలోచించాయి.” అంది. దానికి మొదట చచ్చిపోదామని సలహా చెప్పిన కుందేలుతో సవా అన్నీ అంగీకారసూచకంగా తలలాడించాయి.

నీతి: మీకంటే బలహీనులు ఎప్పుడూ ఉంటారు. మీ కంటే కష్టాలు పడుతున్నవారు ఎప్పుడూ ఉంటారు. చావు ఏ సమస్యకూ పరిష్కారం కాదు.

న

ఈసపు కథలు క7

టం 1 ప్ర! | న్‌ ల శ 1 | న ష్‌ [411101 షే స్య " న ] టే 1 (తా. ట్ర . స్ట |... (| | గ | | | మ: వన్య [| న /. / ఇం ] యీ స సా . ను వ! (11 చా నం గ్గ | | తో న. | న గి (| | మా. న ను నం లశ న. మ న తా ట్‌ ట్రా గ్‌. టో వ్‌ నా (్రు లట సు ॥ యాం. యం గ్‌ స కాజా ట్లో... సస్య కథలు య... గ వస కే8

నక్క సమాధానం

అనగనగా ఒక పెద్ద అడవి. అందులో మాంసాహారులైన సింహాలు, నక్కలు ఉన్నాయి. శాకాహారులైన గాడిదలు ఉన్నాయి. ఒకరోజు సింహం వేటకు వెళ్తూ నక్కను వెంట తీసుకెళ్లింది. అడవి అంతా తిరిగి అలిసిపోవడం కంటే తెలివిగా వేటాడే మార్దం ఒకటుందని నక్కసింవానికి చెప్పింది. నక్మవేసిన పథకం ప్రకారం సింహం ఒక గాడిదకు కబురుచేసింది. సింహం కుటుంబంతో పెళ్లిసంబంధం కుదుర్చుకోమని దాని సారాంశం. రాజకుటుంబంతో పెళ్లిసంబంధం అనేసరికి గాడిద ఆనందంగా ఎగిరి గంతేసింది. ముందూవెనుకా చూసుకోకుండా చక్కగా ముస్తాబై సింహం చెప్పిన ప్రదేశానికి చేరుకుంది.

ముందుగా అనుకొన్న పధకం ప్రకారం గాడిద రాగానే సింహం దానిమీదికి దూకి చంపేసింది. “ఈ రాత్రికి మన విందు ఇదే. నేను చిన్నకునుకు తీసివస్తాను. అప్పటివరకు దీనికి కాపలా ఉండు. ఈలోపు నా ఆహారాన్ని ముట్టుకున్నావంటే మర్యాదగా ఉండదు అని నక్కను హెచ్చరించి సింహం వెళ్లిపోయింది.

ఆ నక్క జిత్తులమారి. సింహం ఎంతసేపటికి రాకపోయేసరికి దానికో ఆలోచన వచ్చింది. చనిపోయిన గాడిద మెదడును అది ఒడుపుగా తినేసింది. కొంతసేపటికి సింహం తిరిగివచ్చింది. గాడిద తలలో మెదడు లేదని తెలుసుకుంది. “దీని మెదడును ఏం చేశావు?” అని సింహం గర్జించింది.

“రాజు! ఈ గాడిదకు మెదడు లేదు. అదే ఉంటే మీతో పెళ్లి సంబంధానికి ఇక్కడకు వచ్చేదా? దానికి మెదడే ఉంటే మీరు పన్నిన వలలో పడి ఉండేది కాదు” అని నక్క బదులు చెప్పింది.

నీతి: యుక్తి ఉంటే కుంటి సాకులకు కొదవ లేదు. బు(ర్రలేకుంటే ప్రమాదాలకు కొదవ లేదు.

న ఈసపు కథలు 19

త | యం! 20 త ఈసపు కథలు

సింహం పథకం - నక్క తెలివి

అనగనగా ఒక ముసలిసింహం ఉండేది. దానికి వేటాడి తినే ఓపికపోయింది. తన ఆరోగ్యం బాగుండలేదని, తన చివరిమాటలు వినడానికి రమ్మని అడవిలోని జంతువులన్నిటికీ అది కబురుపంపింది. అడవికి రాజువంటి ఆ సింహం అవసానదశలో ఉందని తెలిసి ఓ మేక చింతించింది. చివరి మాటలు విందామని మేక అమాయకంగా గుహలోకి వెళ్లింది. సింహం చివరి కోర్కె ఏదైనా ఉంటే తీరుద్దామని అది భావించింది. అదే సమయంలో అక్కడికి వచ్చిన నక్క గుహ బయట ఉండి పరిశీలించసాగింది. లోపలికి వెళ్లిన మేక తిరిగి రాలేదు. లోపల ఏమి జరిగిందో నక్కకు అర్థమయింది. మేకలాగే ఒక గొగ్రై కూడా సింవాోన్ని పరామర్శించడానికి వెళ్లింది. తిరిగి రాలేదు. కొంతసేపటి తర్వాత కోడెదూడ మృగరాజు చివరి ఆశీస్సులు పొందడానికి లోపలికి వెళ్లింది. తిరిగి రాలేదు. ఇదంతా నక్క గమనిస్తూనే ఉంది. సింహం “చివరిమాటల' అర్ధం దానికి తెలిసిపోయింది.

ఓపిక పుంజుకున్న తర్వాత సింహం గుహముఖద్వారంలోకి వచ్చి అటూ ఇటూ చూసింది. అక్కడ నక్కి ఉన్న నక్క దాని కంటబడింది. “నా దర్శనం చేసుకోడానికి నువ్వెందుకు రాలేదు?” అని సింహం నక్మను గద్దించింది. నక్క దూరంగా ఉండి సమాధానం చెప్పింది. - “రాజా! నన్ను క్షమించండి. మీ గుహలోకి జంతువులు "వెళ్లినట్టు వాటి పాదముద్రలు కన్పించాయి. కానీ అవి బయటికి వచ్చినట్టు కన్పించలేదు. మీ వద్దకు వచ్చిన జంతువులన్నీ బయటికి వచ్చాక మీ దర్శనం చేసుకొంటాను.” అని నక్క వినయంగా చెప్పి అక్కడినుంచి తప్పుకుంది. నీతి: శత్రు శిబిరంలోకి వెళ్లడం. తేలిక బయటపడడం కష్టం.

న

ఈసపు కథలు క!

న ల. పట... _ న యన. సస

• ల న్న భం. . ||. షస | ( ౯ మ... 10 లో

ల్ల ఈసపు కథలు

ఎలుగుబంటి - ఇద్దరు మిత్రులు

రామయ్య, భీమయ్య మిత్రులు. ఒకరోజు వారిద్దరూ అడవిగుందా ప్రయాణిస్తున్నారు. వారికి దూరంగా ఎలుగుబంటి కన్పించింది. ప్రమాదంనుంచి ఎలా బయటపడాలా అని ఆలోచించుకునేలోపే ఎలుగుబంటి వేగంగా వారిని సమీపించింది. కొంచెం ముందు నడుస్తున్న భీమయ్య ఒక చెట్టు కొమ్మను పట్టుకుని ఎక్కేశాడు. దట్టంగా ఉన్న ఆకులమధ్య కనపడకుండా దాక్కున్నాడు. అతడు మిత్రుడిని చెట్టు ఎక్కెయ్యమని హెచ్చరించలేదు. కేవలం తన దారి తాను చూసుకున్నాడు.

దిక్కుతోచని రామయ్య భయంతో నేలమీద బోర్లా పడుకున్నాడు. ఎలుగుబంటి రామయ్య చెవివద్ద ముక్కుతో వాసన చూసింది. మరోసారి అతని చుట్టూ తిరిగి చెవివద్ద స్పర్శించింది. రామయ్య శ్వాసను బిగబట్టాడు. కదలకుండా పడుకున్నాడు. రామయ్య చచ్చిపోయాడని అనుకుంది, ఎలుగుబంటి. చివరికి ఒక అరుపు అరిచి ఎలుగుబంటి అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయింది. ఎలుగుబంటి చనిపోయిన జీవుల మాంసం తినదు.

ఎలుగుబంటి వెళ్లిపోయిన కొంతసేపటికి చెట్టుమీదున్న భీమయ్య కిందికి దిగాడు. అతను రామయ్య వద్దకు వెకిలిగా నవ్వుకుంటూ వచ్చాడు. మిత్రుడిని వదిలేసి పోయానన్న బాధ లేదు. పైగా ఇకిలిస్తూ ఎకసెక్కాలు ఆడాడు: “ఆ ఎలుగుబంటి నీ చెవిలో ఏం చెప్పింది?” అని అడిగాడు. “ఆపదలో ఉన్నప్పుడు నిన్ను విడిచిపెట్టే మిత్ర ద్రోహిని నమ్మవద్దు” అని తనకు చెప్పిందని రామయ్య బదులిచ్చాడు.

నీతి: కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు నిన్ను వదిలిపెట్టేసే స్నేహితుడిని నమ్మకు.

శర న్‌

ఈసపు కథలు 29

వ మం ర. న (. య భర ల త! 11 ల క!

క కి గాడిద “బరువు అనగనగా ఒక ఊళ్లో రామయ్య అనే వ్యాపారి ఉండేవాడు. అతను కష్టపడి పనిచేసేవాడు. అది కొండప్రాంతం. పొలాల్లో పండిన పంటను గాడిదలతో మోయించి పట్నానికి చేర్చేవారు. రామయ్యకు పది గాడిదలు ఉన్నాయి. ఆ ఏడాది బాగా వర్షాలు పడడంతో పంటలు బాగా పండాయి. పంటలను రవాణా చేయడానికి రామయ్యకు మరో గాడిద అవసరమైంది. గాడిదను కొనడానికి సంతకు వెళ్లాడు. చూడచక్కగా ఉన్న ఒక గాడిదను ఎంచుకున్నాడు. ఎందుకైనా మంచిదని ఆ గాడిద యజమానితో ఒక ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు. దానిని ఒకరోజు పరిశీలించిన తర్వాత కొనుగోలు చేస్తానని చెప్పాడు. కొత్త గాడిదను తోలుకుని ఇంటికి చేరాడు. దానిని తన గాడిదల చావిడిలోకి తోలాడు. కొత్తగాడిద అటూ ఇటూ చూసుకుని ఒక గాడిద పంచన చేరి దానితో జత కట్టింది. రామయ్య దొడ్డిలో అంతకుముందున్న గాడిదలన్నింటిలోకీ అదే పెద్ద సోమరిపోతు. అది గమనించిన రామయ్య కొత్తగాడిదను ఒక్క తన్ను తన్నాడు. వెంటనే దానిని తోలుకెళ్లి యజమానికి అప్పగించాడు. ఒక రోజు గడువడిగిన రామయ్య అంత వెంటనే గాడిదతో సంతకు తిరిగిరావడం గాడిద యజమానికి ఆశ్చర్యం కలిగించింది. “గాడిదను ఇంత త్వరగా పరీక్షించావా?” అన్నాడు. “దీనికి ఇక పరీక్షలు పెట్టాల్సిన అవసరం లేదు. తనకు తోడుగా ఇది ఒక అడ్డగాడిదను ఎంచుకొంది. దీని ఎంపికను బట్టి దీని బుద్ధి నాకు అర్ధమైపోయింది” అన్నాడు రామయ్య, నీతి; సహచరుల స్వభావాన్ని బట్టి ఒక మనిషి వ్యక్తిత్వాన్ని అంచనా వేయవచ్చు. శే రో 3 ఈసపు కథలు 25

(| / ణ్‌ టై / తిలా” ల న్న ం . దిషాసైక్షా వు నను శం స్‌ (న ప్న వ అయన నో స నమ 11 కానన. "జాతక ప: ఫస్వు! ్‌ న స మ 2 చ లా లయ వా ల. మే వ్‌ సశ క య గీ | - కం. క్ట - హి టిమ క మ చకా గ (| ర య చంచల గ లగ? [్‌ | 7 తాం రాతల లాం / [1 క ఈసపు కథలు 2ర్ర

చిన్నాది ఎలుక - బలమైన సింహం

అది దట్టమైన అడవి. జంతువులు, పక్షులు ఆహారంకోసం అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నాయి. దొరికిన జంతువుని తినేసిన ఒక సింహం గుర్రుపెట్టి నిద్రపోతున్నది. ఒక చిలిపి ఎలుక మృగరాజుమీదికి ఎక్కుతూ. దిగుతూ ఆటలాడుకొంటోంది. సింహానికి మెలుకువ వచ్చింది. నిద్ర చెడగొట్టిన ఎలుకమీద దానికి విపరీతమైన కోపమొచ్చింది. తన బలమైన పంజాతో ఎలుకను పట్టుకుంది. “మృగరాజు! ఈసారికి నన్ను విడిచిపెట్టు” అని ఎలుక బతిమలాడింది. "నేను చిన్నదానినే కావచ్చు. అయినా నేను త్వరలో ఉపయోగపడవచ్చు” అని ఎలుక వివరించింది.

ఈ అల్బప్రాణి తనకు ఏ విధంగా మేలు చేస్తుందో సింహానికి అర్ధం కాలేదు. పోనీలెమ్మని ఎలుకను విడిచిపెట్టింది.

కొన్ని రోజులు గడిచాయి. సింహం వేటగాళ్ల ఉచ్చులో పడింది. దానిని ప్రాణాలతో రాజుగారి ముందు ప్రవేశపెట్టాలని వేటగాళ్ల ఆలోచన. సింవోన్ని దగ్గర్లో ఉన్న ఒక చెట్టుకు కట్టేశారు. దానిని ఎక్కించుకుని రాజధానికి తీసుకెళ్లడానికి బండికోసం వేటగాళ్లు వెళ్లారు.

సరిగ్గా అదే సమయంలో ఆనాటి ఎలుక అక్కడికి వచ్చింది. సింహం దీనస్థితిని చూసింది. ఒకప్పుడు తనకు ప్రాణభిక్ష పెట్టిన సింహాన్ని ఎలాగైనా రక్షించాలనుకొంది. వెంటనే సింహాన్ని బంధించిన వలను పటపటా కొరికేసింది. సింహం పెద్ద ఆపదనుండి బయటపడింది. “ఆరోజు నేను చెప్పిన మాట నిజమైంది కదా!” అని ఎలుక మృగరాజుని అడిగింది.

నీతి: చిన్నస్పేపహాతులే ఒక్కోసారి గొప్ప స్నేహితులు కావచ్చు.

శ్రే ఈ

ఈసపు కథలు 27

వలసపక్షి తెలివి -ళ్లష్లక్షై

అది తొలకరి సమయం. ఒక రైతు (త పొలం దున్ని జనుము విత్తనాలు ష్దో [ చల్లుతున్నాడు. వాతావరణం చల్లగా స న గుంపులు గుంపులుగా ఆ పొలంమీద ల ర... కవు నుంచి వెళ్తున్నాయి. ఆ గుంపులో ఒక లగ జ్య) వలసపక్షి ఉంది. అది చాలా తెలివైనది. స న | “ఆ మనిషి ప్రమాదకారి” అని వలసపక్షి వ ఇతర పక్షులకు చెప్పింది. “ఆ రైతు 1 ్‌ పక్షిజాతికి హాని కలిగిస్తాయి. ప్రతి (స విత్తనాన్ని ఏరి పారేయండి. లేకపోతే ఆ | ళ్శ తర్వాత బాధపడవలసి వస్తుంది” అని | సీమపక్షి హితబోధ చేసింది. ఆ మాటలు తోటిపక్షుల చెవికెక్కలేదు.

రైతు వేసిన జనుము విత్తనాలు మొలకెత్తాయి. పైరు రోజుకోవిధంగా = పెరిగింది. బాగా పెరిగిన జనుము మొక్కలను కోసి దానినుంచి నార తీశారు. కొంతకాలం తర్వాత ఆ నారతో వలలు చేశారు. ఆ వలల్లో అనేక పక్షులు చిక్కుకున్నాయి. “వలస పక్షి సకాలంలో చెప్పిన మాటలు విని ఉంటే మనకీ పరిస్థితి దాపురించేదికాదు” అని వలలోపడిన పక్షులు వగచాయి.

నీతి: ముందుచూపుతో చెప్పిన మాటను వినాలి. పొటించాలి.

శం

28 ఈసపు కథలు

సింహరాజు (డ్రేమ

అనగనగా ఒక సింహం ఉండేది. దానిపేరు చెబితేనే మిగతా జంతువులు గజగజ వణికేవి. ఆ సింహం అడవికి రాజులాగా చలామణి అల్యోది. వసంతకాలం వచ్చేసింది. పూలపరిమళంతో అడవికి కొత్తశోభ వచ్చింది. సింహరాజు ఒక అందమైన సింహం పిల్ల ([్రేమలో పడ్డాడు. ఆ సింహంపిల్ల తలిదంద్రులను మృగరాజు సంప్రదించాడు. ఆ పిల్లతో తనకు పెళ్లి జరిపించాలని కోరాడు. ఏమి చెప్పాలో ఆ తల్లిదండ్రులకు తోచలేదు. సింహరాజుకు తమ పిల్లను ఇవ్వడం వాళ్లకి ఇష్టం లేదు. ఆ విషయం చెబితే రాజుకు కోపం వస్తుందేమోనని భయం. “మీ అంతటివారు మా పిల్లను పెళ్లిచేసుకుంటాననడం మా అదృష్టం. కానీ మా పిల్ల చాలా చిన్నది. మాకు ఒకే భయం. మీ (పేమ తీవ్రతవల్ల మా పిల్ల గాయపడే అవకాశం ఉంది. మీరు ఏమీ అనుకోనంటే నాదొక విన్నపం. మీ గోళ్లు తీయించుకోండి. కోరలు పీకించుకోండి. అప్పుడు మా పిల్లను నిర్భయంగా మీకిచ్చి పెళ్లి చేస్తాము.” అని పిల్ల తండ్రి వినయంగా చెప్పాడు. (ప్రేమసాగరంలో మునిగిపోయిన సింహరాజు మరో ఆలోచన లేకుండా గోళ్లు తీయించుకున్నాడు. కోరలు పీకించుకున్నాడు. సింహంపిల్ల తలిదండ్రుల వద్దకు వచ్చి పెళ్లి చెయ్యమన్నాడు. పిల్ల తల్లిదండ్రులు పకపక నవ్వారు. పిల్లను ఇవ్వం, ఏం చేసుకుంటావో చేసుకొమ్మన్నారు.

నీతి; బలం పోగొట్టుకున్నాక అది సింహమే అయినా పిల్లిపాటి చేయదు.

శం 3

ఈసపు కథలు 29

ఆపదలో అందాల కుందేలు అనగనగా ఒక పెద్ద అడవి. అందులో ఒక అందాల కుందేలు ఉందేది. మిగతా జంతువులతో అది కలుపుగోలుగా ఉండేది. జంతువులన్నీ తనకు స్నేహితులేనని కుందేలు గొప్పలు చెప్పుకునేది. ఒకరోజు కుందేలు ఆ పొదలోనుంచి ఈ పొదలోకి చెంగు చెంగున గెంతుతోంది. అకస్మాత్తుగా వేటగాళ్ల సవ్వడి కుందేలుకి విన్సించింది. దానికి అడవిలో ఎంతోమంది స్నేహితులున్నారు. వారిసాయంతో వేటగాళ్ల బారినుండి తప్పించుకోవచ్చని కుందేలు అనుకుంది. అది గుర్రంవద్దకు వెళ్లింది. తనను వెంటనే అక్కడినుంచి ఎక్కడికైనా తీసుకెళ్లమని కోరింది. తనను వేటగాళ్లు వెంబడిస్తున్నారని చెప్పింది. గుర్రం ఒప్పుకోలేదు. తనకు యజమాని ముఖ్యమైన పని చెప్పాడని తప్పించుకుంది. “మిగతా స్నేమితులను అడిగి చూడు. వాళ్లు నీకు తప్పనిసరిగా సాయం చేస్తారు” అని గుర్రం పరుగెత్తింది.

కుందేలు భయం భయంగా ఎద్దు వద్దకెళ్లి రక్షించమని వేడుకొంది. వేటగాళ్లను ఎద్దు తన కొమ్ములతో భయపెట్టగలదని అది ఆశించింది. “నాకు ఒక ఆవును కలుసుకునే పని ఉంది. మన మేక మిత్రుడు నీకు సాయం చేస్తాడు” అని చెప్పి ఎద్దు జారుకుంది. తనకు నడుము నొప్పిగా ఉందని, వేటగాళ్లతో తలపడితే నొప్పి మరింత- పెరుగుతుందని చెప్పి మేక తప్పుకుంది. అప్పుడు కుందేలుకు 'గార్రెపొట్టేలు గుర్తుకొచ్చింది. చెంగుచెంగున పొట్టేలు వద్దకు వెళ్లింది. “ఇప్పుడు నా వల్ల కాదు. మరోసారి చూద్దాం. వేటగాళ్లు కుందేళ్లనే కాదు, గొర్రెలను కూడా తింటారు” అని చెప్పి గొరై తప్పించుకుంది. చిట్టచివరగా కుందేలు కోడెదూడను అడిగింది. తనకంటే పెద్దవాళ్లే బాధ్యతను తీసుకోలేదు కాబట్టి తనవల్ల కాదని కోడెదూడ చెప్పేసింది. అప్పటికి వేటగాళ్లు అతిదగ్గరకు వచ్చేశారు. కుందేలు త0 ఈసపు కథలు

41 లే రలు శక్తిన న. న | ఇనంతా కూ న్‌ 44. స్త ([(. | | ఎలాగో త పరుగుపెటి | గ నీతి. వంద ప్పించుకుంది జ్పింది.. అదృష్ట హ్‌ న (నకు ప్రమా ఈసపు వుల కంటె కథ ఒక లు సనిజమై శే 3 మైన స్నేహి శే తుడు త

4 య ర ష్‌ తే హం న ( య ప న నం. త ల ॥ఏయఏన ల యా... | య. వ త ప! ఈసపుకథలు 82

చీమ, పావురం

ఒక రోజున ఓ చిట్టి చీమ సెలయేటిలో పడింది. ప్రవాహం వేగంగా ఉంది. ఒడ్డుకు రావడం అసాధ్యంలా కనిపించింది. చీమ దుస్థితిని ఒక పావురం గమనించింది. సెలయేటి ఒడ్డున ఒక చెట్టు కొమ్మమీద నుంచి పావురం చీమను గమనించింది. వెంటనే అది ఒక ఆకును తెంచి నీటిలో పడవేసింది. అది గాలి విసురువల్ల చీమకు దూరంగా పడింది. పావురం మరో ఆకును తెంచి ఈ సారి గురిచూసి గాలి విసురును సరిగా అంచనా వేసి నీళ్లలో వేసింది. సరిగ్గా ఆ ఆకు ఈ సారి చీమకు అతి దగ్గరగా పడింది.

చీమ ఎట్లాగో కష్టపడి ఆకును అందుకుంది. మెల్లగా ఆకుపైకి ఎక్కి మధ్యలో కూర్చుంది. ఆకు క్రమంగా ఒద్దుకి చేరింది. ఆకు ఒడ్డును తాకుతున్నప్పుడు చీమ ఒద్దుకి చేరుకుంది. బతుకుజీవుడా అనుకొంది. పావురానికి మనసులోనే కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుంది.

తర్వాత కొన్ని రోజులకు చీమ అదే దారిలో వెళ్తోంది. దానికి ఒక వేటగాడు తారసపడ్డాడు. అతని చేతిలో విల్లంబులు ఉన్నాయి. దేనికో గురిపెడుతున్నాడు. అమ్మో పావురానికి గురిపెట్టాడు. తనకు సాయం చేసిన పావురాన్ని చంపబోతున్నాడు. తన (ప్రాణం కాపాడిన పావురం ప్రమాదంలో ఉంది.

వేటగాడు సరిగ్గా గురిచూసి బాణం వదులుతున్న క్షణంలో చీమ వేటగాడి కాలుని కుట్టింది. కుట్టి పారిపోయింది. వేటగాడు అబ్బా అన్నాడు. అతని గురి తప్పింది. బాణం గాలిలోకి దూసుకుపోయి దూరంగా పడింది. బాణం శబ్దం విని పిచ్చుక ఎగిరిపోయింది. ప్రమాదం తప్పిపోయింది.

నీతి; ఆపదలో కాపొడగోరే మిత్రుడే మిత్రుడు.

ల

ఈసవు కథలు తికి

1/1. . . | టీ. లా . గ క ళ్ళ

1. |. కే మ్‌ = ఈసపు కథలు

రాబందు, తాబేలు తాబేలుకి తన జీవితంమీద చికాకు పుట్టింది. విసుగుపుట్టింది. అది పక్షుల్లా ఎగరలేదు. పైకి ఎగరగలిగితే కింద ప్రపంచంలో జరుగుతున్న వింతలూ విడ్డూరాలూ కనులపండుగగా చూడవచ్చు ఎగరలేనివాడి బతుకూ ఒక బతుకేనా అని దానికి అనిపించింది. ముందుగా అది పక్షుల దగ్గరకు పోయి ప్రాధేయపడింది. తనను పైకి తీసుకెళ్లి తిప్పాలని కోరింది. పక్షులు తాబేలుపై జాలిపడ్డాయి. కాని అవి తాబేలును మోయలేవు. తాబేలుతో అవి ఆ మాటే చెప్పాయి. తాబేలు దిగులు పడింది. తాబేలు రాబందు దగ్గరకు వెళ్లింది. తనను ఆకాశంలో తిప్పమని అది వేడుకుంది. అందువల్ల తనకేమి (ప్రయోజనం అని అడిగింది, రాబందు. రాబందుకి ఏనాడూ తిండికి లోటు లేకుండా ఉండేలా ఒక మంచి చోటు చూపిస్తానంది, తాబేలు. నిజానికి అటువంటి చోటేదీ తాబేలుకి తెలియదు. తాబేలు తన తాత్కాలిక ప్రయోజనం కోసం బొంకింది. రాబందు తాబేలు మాట నమ్మంది. తాబేలుని తన కాళ్లతో పట్టుకొని పైకి లేచింది. తాబేలు గుండె వేగంగా కొట్టుకొంది. రాబందు వెర్రితనానికి అది నవ్వుకొంది. పైనుంచి వేగంగా పయనిస్తూ కింది ప్రదేశాలను తనివితీరా చూసింది, తాబేలు. అలా ఉదయం నుంచి సాయంత్రం దాకా తాబేలుని రాబందు ఆకాశంలో తిప్పింది. తాబేలుని రాబందు తన వేట చోటు చూపమని అడిగింది. తాబేలు పళ్లికలిస్తూ అంతా ఉత్తదే! తూచ్‌! ఏప్రిల్‌ ఫూల్‌! అంది. రాబందుకి ఒళ్లు మండింది. తాబేలుని అంత ఎత్తునుంచి జారవిడిచింది. తాబేలు బండపైబడి చచ్చింది. నీతి; బలమైన శత్రువుతో పరాచికాలు ప్రమాదకరం. శే రో ఈ ఈసపు కధలు 35

గోరటి ణి లం. "| య గగ 1 (41 శ్‌ / 1, గ (1 1 య ళో / ౧న ( షీ కం ళ్ళ భానో స న హాం మ సో? వ్‌... షం హం. (| లై! షై స్మ భా చేశ న. వ ఏ. వై +! సమన నన గ్ర జ శీ డల పల్‌ పాన గ్‌ ల న. ఖీ షన త హ్‌ తశ మస (/ ను || 36 మయువు శ్‌ 11 ఈసపు కథలు

తోదేలూ మేకపిల్ల

అనగా అనగా ఒక మేకపిల్ల, దానికి ఇంకా మూడు నెలలయినా నిండలేదు. అది ఒకనాడు మందనుండి విడివడిపోయింది. దారి తప్పింది. అక్కడే అక్కడే బిక్కు బిక్కుమంటూ ఒంటరిగా తిరుగుతోంది. ఒక తోడేలు ఆ మేకపిల్లను చూడనే చూసింది. దానిని చంపి తిందామనుకొంది.

కాని ఏదో కారణం చూపించి మేకపిల్లపై ఏదో అపరాధం మోపి చంపాలనుకొంది. మేకపిల్లతో తోడేలు ఇట్లా అంది: “ఓసీ పిల్ల మేకా! గత ఏడాది నువ్వు నన్ను తిట్టావు గదా! నిన్ను ఇప్పుడు చంపకుండా నేను వదులుతానని అనుకుంటున్నావా, అని అడిగింది.” పైగా కోపం నటించింది.

ఆ మాటలకు మేకపిల్ల గజగజ వణకింది. అది మెల్లగ “అయ్యా! నేను పుట్టి మూడు నెలలయినా కాలేదే. ఒక ఏడాదికి ముందు నిన్ను నేనెట్లా తిట్టగలను?” అంది.

మేక పిల్ల బదులు చెప్పినందుకు తోదేలుకు కోపం వచ్చింది. కోపం తమాయించుకొని కొంతసేపాగి, “నేను నీళ్లు తాగే చోటికి నువ్వు ఎందుకు వచ్చావు” అని డబాయించింది. మేక పిల్ల గజ గజ వణికింది. “అయ్యా! నేను నీరు తాగటానికి ఇక్కడికి రాలేదు. నేను మా అమ్మ పాలు తప్ప ఏమీ తాగను. నేను తప్పిపోయాను, మా అమ్మను వెదుకుతూ ఇలా వచ్చాను” అని చెప్పింది.

మేక పిల్లను చంపి తినడానికి సరైన సాకు దొరకనందుకు తోడేలు మహా చికాకు పడింది. “ఏది ఏమైతే నాకెందుకు? నాకు ఆకలిగా ఉంది. నాకు దొరకడమే నీ తప్పూ అని అది మేకపిల్లపై దూకి చంపి తినేసింది.

నీతి: బలమున్న క్యూరుడు సరైన సాకు దొరికినా దొరకకపోయినా బలహీనుల్ని చంపుకు తింటాడు.

శే రే ఈ ఈసపు కధలు 87

ఆ. య్‌ 1 11 1 14. . 1 01న జ ళం! న న్న. తసపు కథలు తై

సింహమూ ఎద్దులూ

ఒక అడవిలో నాలుగు ఎడ్లు కలసిమెలసి జీవిస్తున్నాయి. మేసేటపుడూ రాత్రిపూట నిద్రించేటపుడూ తిరిగేటపుడూ ఎప్పుడూ జట్టుగా ఉండేవి. పగలూ రాత్రీ అన్ని వేళల్లోనూ ఒకదానికి మరొకటి అండగా ఉండేవి. ఒకదాన్ని విడిచి ఒకటి ఎప్పుడూ దూరంగా ఉండేవే కాదు. వాటిలో ఒకటి బాగా బలంగా ఉండేది. ఒకటి కొంత బలహీనంగా ఉండేది. అయినా బలమైన ఎద్దు ఎంత నిశ్చింతగా ఉండేదో బలహీనమైన ఎద్దు కూడా అంతే ధీమాగా ఉండేది. నాలుగు ఎడ్లూ స్నేహంగా ఐకమత్యంగా ఉన్నంత కాలం నలుగురికీ బాగుంది.

ఆ అడవికి ఎక్కడి నుంచో ఒకనాడు ఒక సింహం వచ్చింది. అది ఆ ఎడ్లను చూసింది. దానికి నోరూరింది. కాని అది తన బలాన్ని అంచనా వేసుకొంది. ఒక్కొక్మదాన్న్‌ అయితే అది చంపగలదు. నాలుగూ కలసి ఉండగా వాటిని చంపడం తనవల్ల కాదని దానికి అర్ధమయింది.

వాటిని విడగొట్టలన్న ఉద్దేశంతో సింహం వెంటనే నక్కకు కబురు చేసింది. ఎడ్ల స్నేహాన్ని చెడగొట్టమని దానిని పురమాయించింది. శరీర వర్ణం, బలాలబలాల ఆథారంగా ఎద్లమధ్య తగవులు పెట్టాలనుకుంది నక్క ప్రయత్నించగా ప్రయత్నించగా నక్కషధకం పారింది. ఎడ్లలో ఈర్చ్యాసూయలు మొదలయ్యాయి. కొంచెం కొంచెం కలహాలు చెలరేగాయి. బలమైన ఎద్భు కడపటి ఎద్దును ఒకరోజు కొమ్ములతో కుమ్మింది. కడపటి ఎద్దు పౌరుషంతో దూరం పోయింది. సింహం దాన్ని చంపి తినేసింది. మిగతా మూడు ఎడ్లూ క్రమంగా వేరై దూర దూరంగా మేయసాగాయి. అదును కోసం ఎదురుచూస్తున్న సింహం ఒక్కొక్క ఎద్దునీ వేరు వేరుగా చంపి తినేసింది. సింహం తినగా మిగిలింది నక్కకు దక్కింది.

నీకి; కలసి ఉంటే కలదు సుఖం. విడిపోతే తీరని దు:ఖం.

న్‌ 3 3 ఈసపు కథలు తం

చ లా. క.

నజ స | ||| || 1! 111 + మ! || షష న ట్లో . న గై స్‌. న ం/ | 1 1 నం. చం న శు శ్‌ ళ వం 1 ాం 1. న యం. వ్‌ గ యాన తర సు |] జ ప. మనన 1

| న్యు స్షెన్స్స - స్టే అ జ్మ్మ్న వే / || ॥?/ ఈసపు కథలు

కప్ప, నక్క

ఒకానొకప్పుడు ఒక కప్పకు తాను గొప్ప వైద్యుడనే భావం కలిగింది. వెంటనే దానికి గర్వం తలకెక్కింది. అది ఒకనాడు అడవిలోని రచ్చబండపై కూర్చొని, ఇతర జంతువులను కూతపెట్టి పిలిచింది. దాని పిలుపును విని సింహం, పులి, నక్క కోతి, తోడేలు తదితర అడివి జంతువులన్నీ దాని దగ్గరికి వచ్చాయి.

అపుడా కప్ప వాటిని చూని "సోదరులారా! భగవంతుని దయవల్ల నాకు వైద్యశాస్తమంతా తెలిసింది. నేను వ్యాధులన్నింటినీ నయం చేయగలను. మీకేమైనా వ్యాధులుంటే చెప్పుకోండి. మీమీ బాధలకు తగిన చికిత్సచేసి చిటికెలో మిమ్మల్ని ఆరోగ్యవంతులుగా చేస్తాను” అంది.

కప్ప మాటలు విని జంతువులు ఆశ్చర్యపడ్డాయి. దాని మాటలు నిజమే కావచ్చని కొన్ని జంతువులు నమ్మాయి. దాన్ని వేడుకుంటే తమ రోగాలన్నీ మటుమాయమవుతాయని అనుకున్నాయి.

కాని జంతువులన్నిటికన్నా తెలివిగల నక్కకు కప్ప మాటలపై నమ్మకం కుదరలేదు. “అయ్యా! కప్పలరాజా! మీరు లోకుల వ్యాధులన్నింటిని నయం చేసే విషయం అలా పక్కనపెట్టండి. మీ చర్మమంతా ముడతలు ముడతలుగా ఉందికదా, ముందు దాన్ని నునుపుగా చేసుకోండి. మీ వ్యాధి నయమైన తర్వాతే మా దగ్గరికి వస్తే బాగుంటుందేమో..” అని వెటకారంగా అంటూ ఓరకంట చూసింది.

నక్క మాటలకు బదులు చెప్పలేక కప్ప అవమానభారంతో వెళ్లిపోయింది. నక్క తెలివికి జంతువున్నీ మెచ్చుకొని, బూటకపు వైద్యునిబారిన పడకుండా తమను కాపాడినందుకు కృతజ్ఞతలు చెప్పుకున్నాయి.

నీతి; అర్జతలేని అతివిశ్వాసం అవమానానికి మూలం. జ్‌

ఈసపు కథలు ల!

క్ట యు స సనా న న్యా న సహన. [స్వా ళు ష్ష్‌ త. గ న... ముతా టా హం... గ్ర స్త ఈసపు కధలు

అల్లో అల్లి 9) పక్షి - పక్షి పిల్లలు

ఒక పక్షి తన పిల్లలతో పంట పొలంలో నివసిస్తుండేది. పొలంలోని పైరు బాగా పెరిగింది. కోతకోసే కాలం దగ్గరికి వచ్చింది.

అపుడు రైతు ఒకనాడు పైరును చూద్దామని వచ్చాడు. పంట కోతకు వచ్చినట్లు గమనించి, “కూలీలను తీసకువచ్చి రేపే పైరు కోయించాలి అనుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు.

అతని మాటలను విన్న పక్షి పిల్లలకు భయం పట్టుకుంది. పంట కోస్తే తమ కడుపులు మాడడం ఖయమని త్‌దోళన చెందసాగాయి. కొద్దిసేపటి తర్వాత వాటి తల్లి వచ్చింది. రైతు మనసులోని మాటలను పిల్లలు తమ తల్లితో చెప్పాయి.

రైతు మాటలకు భయపడిన ఒక పిల్ల “అమ్మా! మనం ఇక ఈ పొలంలో ఉండలేం. మనకు ఆపద వచ్చింది. రేపు రైతు వచ్చేలోగా మనం ఈ పొలం వదిలిపెట్టి మరో చోటికి పోవడం మంచిది” అంది.

ఆ మాటలు విన్న తల్లి పక్షి “బిడ్డా! భయపడకు. రైతు పంట కోయడానికి కూలీలను నమ్ముకున్నాడు. కాబట్టి రేపు కోతలు జరగవు. మనకు ఎటువంటి కష్టమూ రాదు” అని ధైర్యం చెప్పింది.

రెండు రోజుల తర్వాత రైతు తన కుమారునితో వచ్చాడు. “ఇక కూలీల కోసం ఎదురుచూసి లాభంలేదు. కంకులు ముదిరాయి. రేపు మనమిద్దరమే వచ్చి కోద్దాం”. అని రైతు తన కొడుకుతో చెప్పాడు.

వెంటనే పక్షితన బిడ్డలను చూసి “ఇక మనం ఇక్కడ ఉండడం ప్రమాదకరం. ఎందుకంటే కాపు తన పని తానే చేయదలచాడు. కాబట్టి ఇక పని ఆగదు” అని చెప్పి బిడ్డలతో సహా ఆ పొలం విడిచిపోయింది.

నీతి: ఇతరులపై ఆధారపడితే పని సకాలంలో జరగదు.

శం 3 ఈసపు కధలు క్రి

పను ర్‌ (శబ క్‌ 11 స్ట | ([

గ ల. స! | వ . 1. 1 |

గై 1 ప. న. ||

| 1. స. శ నే చ్‌ శె సపు కథ న!

బావిలో పడిన నక్క

ఒకనాడు ఒక కుంటినక్క అడవిలో తిరుగుతూ కాలుజారి బావిలో పడిపోయింది. పైకి ఎక్కడానికి అది రకరకాలుగా (ప్రయత్నించింది. బలమంతా కూడదీసుకొని నీటిలో నుంచి ఎగిరిచూసింది. కాని అది గట్టు మీదికి చేరుకోలేకపోయింది.

మెట్లు లేకపోవడం వల్ల లోపల సరిగా నిలబడేందుకు కూడా వీలులేకపోయింది. చివరికి అది బావి గోడలోని ఒక రాతి సందులో కాలు ఇరికించి సహాయం కోసం ఎదురుచూడసాగింది.

అపుడొక తోడేలు ఆ మార్గంలో ఈలవేస్తూ వెళ్తోంది. నక్కకు ప్రాణం లేచివచ్చింది “అయ్యా! నేను కాలుజారి బావిలో పడ్డాను. బయటికి రాలేకపోతున్నాను. దయచేసి నన్ను గట్టెక్కించు” అని వేడుకుంది.

తోడేలు నక్కమాటలను విని “అయ్యో! పాపం. నీవు అడవి జంతువులన్నిటికంటే తెలివైనదానివి కదా! అందరికీ మంచిచెడ్డలు నేర్చేదానివి, నువ్వే దారి చూసుకోకుండా ఎలా నడిచావు! బావిలో ఎలా పడ్డావు?” అంటూ సానుభూతి చూపిందిగాని సాయం చేయలేదు. కుట్రలూ కుతంత్రాలకు పేరుమోసిన నక్కను బయటికి తీస్తే అది తననే బావిలో తోసేయవచ్చన్న అనుమానంతో తోడేలు దానికి సహాయం చేయలేదు.

నక్కకు ఏడుపొచ్చింది. “ఇదేమి లోకం. సాయం చేయమంటే సానుభూతితో సరిపెడుతున్నారు? నన్ను రక్షించేవారే లేరుకదా! అనుకుంటూ నీటిలో మునిగి ఊపిరాడక చనిపోయింది.

నీతి: అతితెలివి చూపితే అందరికీ దూరమవుతారు.

శశ

ఈసపు కథలు శక

గ్రహాల గ లా // న ప బిర కోన చేత / న] సున య. 0! 1 [1.11 స స. | 1102 న ౭8? స మెక. (1 ) |. నో (1. మ సక. ఈసపు కధలు 46

నక్క - రాబందు

ఒక చెట్టు తొర్రలో ఒక రాబందు తన పిల్లలతో నివసిస్తోంది ఒకనాడు అది ఆహారం కోసం చాలా దూరం పోయింది. ఎంత వెతికినా ఆహారం దొరకలేదు. రాబందు అలసి నిరాశతో తన గూటికి తిరిగివచ్చింది.

అనుకోకుండా ఒక నకృపిల్ల ఆ చెట్టుకింద తిరుగుతూ దాని కంటపడింది. వెంటనే రాబందు దానిపై దూకి కాళ్లతో పట్టి తన గూటికి తెచ్చింది.

రాబందు పట్టుకోగానే నక్కపిల్ల పెద్దగా ఊళపెట్టింది. ఆ కూత విని దాని తల్లి ఆ చెట్టుదగ్గరికి పరుగెత్తుకు వచ్చింది అది రాబందును చూసి “నాకు ఇదొక్కటే బిడ్ద. దయచేసి దాన్ని చంపకు” అని దీనంగా ప్రార్ధించింది.

రాబందు ఏమాతరం కనికరం లేకుందా, “ఓ నక్కబావా! నేను నా బిడ్డలు చెట్టుమీద ఉన్నాం. నీవు మమ్మల్ని ఏం చేయగలవు. నా బిడ్డలు అకలితో నకనకలాడుతున్నారు. నీ బిడ్డను చంపి నా బిడ్డలకు ఆహారంగా ఇస్తా అంది.

నక్కకు కోపం వచ్చింది. “నీకు పొగరు తలకెక్కింది! నేనేం చేస్తానో చూడు” అంటూ వేగంగా పక్కనున్న శ్మశానం వైపు పరుగెత్తింది.

నక్క పోయిన తీరుచూసి రాబందుకు భయమేసింది. అందుకే నక్కపిల్లను చంపకుండా ఉంచింది. నక్క ఏంచేస్తుందో చూడాలనుకుంది.

శ్మశానంలో మండుతున్న ఒక కర్రను నక్క నోటితో తీసుకొని

చెట్టుకిందికి వచ్చింది.

అది రాబందువైపు చూస్తూ “నీవు నా బిడ్డను వదలకపోతే చెట్టును తగులబడతా. నీ పిలలు మంటలలో మాడిపోతారు” అని హెచ్చరించింది. రాబోయే ఆపదను తెలుసుకున్న రాబందు వెంటనే నకృపిల్లను కిందికి తెచ్చి అప్పగించింది.

అప్పటినుంచీ నక్క రాబందులు స్నేహంగా మెలిగాయి.

నీతి: ఎవరి శక్తినీ తక్కువగా అంచనా వేయకూడదు.

జ ఈ

ఈసపు కధలు త్త?

స క [్ష * | సి ర న. . వ. . స స్పెం కా లా ముసి న నస ర్క య! సు ం చ తా డం? 1 వ! ధ్రళ్య టం ర .; | త తి [| భర్‌. మై. ప. . గ | వ ఖ్‌. క న్‌ ను. స 10:01 టు! 111.2 తే| | జలే. 1 గ స వత్త స న ర్‌ / డా షం. 11. న మ. [న వ క్ష | ॥ శ నగ ట్ట. 1% క . వ క్‌ ; | స స... (1 స మా | ౯. గు . ఈసపు క థలు

పంది - తోడేలు

అనగనగా ఒక పంది తన బిడ్డలతో ఒక గుడిసెలో నివసిస్తుండేది. ఒకనాడు పంది పిల్లలు గురగురలాడుతూ ఆడుకొంటుండగా. ఆ దారిలో పోయిన తోడేలు కళ్లు వాటిపై పడ్డాయి. “ఇవి బాగా బలిసి ఉన్నాయి. వీటిలో ఒకదాన్నయినా తినకుంటే నా జన్మ వ్యర్ధం” అనుకుంది.

వెంటనే తోడేలు గుడిసె దగ్గరికి వెళ్లి తల్లి పందితో మాటలు కలిపింది “అమ్మా! క్షేమమా! నీ ఆరోగ్యం ఎలా ఉంది?” అంటూ దొంగవినయం నటించింది.

“మా బాగోగులు తెలుసుకోవాలనుకున్నందుకు కృతజ్ఞతలు దేవుని దయవల్ల నేను నా బిడ్డలు సుఖంగానే ఉన్నాం” అని తల్లి పంది బదులిచ్చింది.

తోడేలు తెలివిగా “పాపం నీవు ఎంతసేపని ఇలా గుడిసెలోనే ఉంటావ.. అలా బయట విహరించి చల్లగాలి పీల్చుకొని రా. నీవు వచ్చేదాకా నేనునీ బిడ్డలను నా సొంత బిడ్డల మాదిరిగా చూసుకుంటాను. వెళ్లిరా” అని సలహా ఇచ్చింది.

తోడేలు కడుపులోని కుట్రను గ్రహించిన పంది కాస్త లౌక్యం ప్రదర్శించింది. తోడేలుకు నమస్మారం చేస్తూ “నీవు చూపిన (ప్రేమాభిమానాలకు కోటికోటి వందనాలు. నాకు గుడిసెలోనే హాయిగా ఉంటుంది. అనవసరంగా తిరిగి అలసిపోవడమెందుకు... నా బిడ్డల బాగోగులు నేనే చూసుకుంటా. దయచేసి నువ్వు ఇక్కడినుంచి వెళ్లిపోతే బాగుంటుంది” అని తెలివిగా అనేసింది.

తన మనసులోని కుట్రను పంది పసిగట్టిందన్న విషయం తోదేలుకు అర్ధమయింది. పందిని మోసగించడం అంత సులభం కాదని [గ్రహించిన తోడేలు తోకముడుచుకొని అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయింది.

నీతి: అందరినీ అన్నివేళలా ఎవరూ మోసం చేయలేరు. నే న

ఈసపు కథలు 49

౮ గ్గ 0. ../ || | 111 11, స్మ 1111 | 1 || వ. న స క్‌ న స. . న /] న హై న న! మ్మ. (/ డి దక ఖో. | స్ట కో. మ్య టం. స క న్‌. నపుకళలు ర్‌0

ఇల్లి పిచ్చుక - పక్షులు

ఒక రైతు తన పొలంలో జనుప పంట వేయదలచాడు. పొలం బాగాదున్ని విత్తనాలు వేశాడు. అక్కడే చెట్టుమీద నివసిస్తున్న ఒక పిచ్చుక రైతు జనుప విత్తనాలు చల్లడాన్ని గమనించింది.

రైతు ఇంటికి పోయిన తర్వాత అది ఇరుగుపొరుగు పక్షులన్నింటినీ పిలిచింది. “నా ప్రియ సోదరులారా! రైతు ఇప్పుడే జనుప విత్తనాలు చల్లాడు. జనుము పంట చేతికివస్తే మనందరికీ ఆపద కలుగుతుంది. ఆ జనుపనారతో వేటగాళ్లు తాళ్లు పేని మనల్ని పట్టుకోవడానికి వలలు అల్లుతారు. కాబట్టి ఇప్పుడే మనం పొలంలోని విత్తనాలను తినేద్దాం” అని (ప్రతిపాదించింది.

పిచ్చుక మాటలను ఇతర పక్షులు పట్టించుకోలేదు. “ఆపద వచ్చినపుడు తప్పించుకునే ఉపాయం ఆలోచించవచ్చు” అనుకుంటూ ఎగిరిపోయాయి.

కొన్ని రోజులలో జనుప విత్తనాలు మొలకెత్తాయి. పిచ్చుక మళ్లీ పక్షులను పిలిచి “ఈ మొలకలనైనా పెరికివేయడం మంచిది. అవి పెరిగి పెద్దవైతే నాశనం చేయడం మనవల్లకాదు” అని చెప్పింది. పక్షులు అప్పుడు కూడా పిచ్చుక మాటలను పట్టించుకోలేదు.

కొన్ని రోజులకు జనుము బాగా పెరిగింది. రైతు దాన్ని కోసి నారతీసీ అమ్మాడు. వేటగాళ్ళు నారతో వలలు తయారుచేసి పక్షులను పట్టడం (ప్రారంభించారు.

అప్పుడు పక్షులు “పిచ్చుక మాటలు వినపోతిమే” అని చింతించాయి. అవి పిచ్చుక దగ్గరికివచ్చి “అయ్యా! నీవు రాబోయే ఆపదను ముందుగానే పసిగట్టావు. కాని మేమునీ మాటలు వినలేదు. ఇప్పుడు ఎలాగైనా నువ్వే గట్టెక్కించాలి అని వేడుకున్నాయి

“ఆపద వచ్చిన తర్వాత ఏంచేసినా లాభంలేదు” అనుకుంటూ పిచ్చుక అక్కడినుంచి ఎగిరిపోయింది అప్పటినుంచీ అది పక్షులతో తిరుగకుండా మనుషులు నివసించేచోట గూడు కట్టుకుంది.

నీతి; ముందుచూపు లేకుంటే మునిగిపోక తప్పదు.

శర ఆ

ఈసపు కథ స్మా రే

'సపు కథలు ల్‌

(1 గ ౪) సు (య్‌ యా

ళ్‌ మ [2 మ [్న న్న కు?! | గ (1 1 క .. | కళను 1 11111 | సస లల | | 1101 సళ్ళ ప న జా | [స ప మ ( య. 1 ,.. చ లా. . యబ కాండ టం డలు ఆఅ గోలు ్న న రాజ్‌ య యా ఆ యా ల ఈసపు కథలు

పిల్లి - నక్క మ.

అడవిలో తిరుగుతున్న పిల్లికి దారిలో ఒక నక్క కనిపించింది. అది నక్కను క్షేమసమాచారం అడిగింది. నక్కతో దానికి మంచి స్నేహం ఏర్పడింది. అవి రెండూ తమ జీవితాల్లోని కష్టసుఖాలను చెప్పుకున్నాయి.

పిల్లి ఉన్న విషయం ఉన్నట్లు చెబుతుండగా నక్క గొప్పలు చెప్పుకోసాగింది. “నాకెప్పుడూ భయమనేదే ఉండదు. నాకు వేయి తండ్రాలు తెలుసు. ఎంత ఆపద వచ్చినా ఏదో ఒక తంత్రంతో తప్పించుకుంటా. శత్రువులు నన్ను మోసం చేయలేరు" అని గొప్పగా చెప్పింది.

పిల్లి ఈ మాటలు నమ్మింది “నీలాగా నేను బుద్ధిమంతుణ్ణి కాను. నాకు తెలిసింది ఒకే ఒక తంత్రం. అది ఫలిస్తే నేను ఆపద నుంచి గట్టెక్కుతా. లేకపోతే అధోగతే” అని వినయంగా చెప్పింది.

“అయ్యో! ఇన్నాళ్లు బతికి నీకు తెలిసింది ఒక తంత్రమేనాగొ అని నక్క దాన్ని వెక్కిరించింది.

ఇంతలో వేటగాళ్లు విల్లు బాజాలతో వేగంగా అటువైపు దూసుకువచ్చారు. పిల్లికి తెలిసింది ఒక్కతంత్రమేకదా! అది దిక్కులు చూడకుండా చటుక్కున పకృనే ఉన్న చెట్టెక్కింది.

వేయి తంత్రాలు నేర్చిన నక్కకు ఏంచేయాలో అర్థంకాక ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయింది. అది తప్పించుకునేందుకు దిక్కులు చూస్తుండగా వేటగాళ్లు రానేవచ్చారు. తాను నేర్చిన వేయి యుక్తులలో సమయానికి ఒక్కటీ దాని మనస్సుకు తట్టలేదు. అది దిక్కుతోచక నిలబడిపోయింది. వేటగాళ్లు దానిపై బాణాలు వదిలారు. ఆది గిలగిలా తన్నుకొని ప్రాణాలు వదిలింది.

నీతి: అవసరానికి ఉపయోగపడని విద్య వ్యర్థం.

న

ఈసపు కథలు న!

స సయ (1 షష ఎ] ర్‌శ ఈసపు కథలు

కోడిపుంజు - వజం

అనగనగా ఒక కోడిపుంజు. దానికి ఆకలి ఎక్కువ. పంటపొలాలూ పెంటకుప్పలూ ఎక్కువగా ఉన్నచోట నివసిస్తుండడంతో పెద్దగా కష్టపడవలసిన ఆవసరం లేకుండానే ఆహారం దొరుకుతుందేది. ఒకసారి కరవు వచ్చింది. పంటలు పండకపోవడంతో ధాన్యం దొరకడం కష్టమయింది. గోరుచుట్టుపై రోకటిపోటులా వరదలు రావడంతో పెంటకుప్పలు కూడా కొట్టుకుపోయాయి. ఒకరోజు అది ఆకలితో చాలాదూరం వెళ్లగా ఒక పెంటకుప్ప కనిపించింది.

పెంటలో ఉండే పరుగులతో కడుపు నింపుకుందామని వెళ్లింది. ఎంతో ఆశతో దానిపైకెక్కి కాళ్లతో తవ్విపోసింది. ఎంత తవ్వినా ఆహారం జాడ కనిపించలేదు. కాని, తెల్లని వజం ఒకటి దాని కంటపడింది.

వజంపై సూర్యకిరణాలు పడడంతో ఆది ధగధగా మెరిసింది. ఎంత మెరిస్తే లాభమేమిటి, అది ఆకలి తీర్చలేదుకదా అని కోడిపుంజు పెద్దగా పట్టించుకోలేదు. కడుపు నింపని వజం విలువ ఎంత ఉన్నా పయోజనమేమిటని అనుకుంది.

“ఇంతసేపు పెంటకుప్పనంతా తవ్విపోసినా అలసిపోవడమే తప్ప ఆహారం దొరకలేదు. ఏమి లాభం? కడుపులో ఎలుకలు పరుగెత్తుతున్నాయి. ఈ వజ్రం నా ఆకలి తీర్చలేదు కదా. ఇది నాకెందుకు ఉపయోగపడుతుంది? ఇది వేల రూపాయల విలువ చేయవచ్చుగాక, ఇప్పటికిప్పుడు నాకు కావలసింది ఆహారం కదా! జనం ఈ వజ్రం కోసం పడిచస్తారు. నాకు మాత్రం ఇది ఉపయోగంలేని వస్తువే. ఇప్పుడున్న పరిస్థితితో ఇది ఒక ధాన్యం గింజంత విలువకూడా చేయదుగొ అనుకుంటూ ముక్కుతో వజ్రాన్ని తీసి మళ్లీ పెంటకుప్పలో పడేసింది.

నీతి: ఆకలితో ఉన్నపుడు వజవైధూర్యాలకన్నా వడ్లగింజ మిన్న.

న

ఈసపు కధలు కక్‌

7 సం రా సం. టై ల్‌ వైన అ అంయతారంతా లలో (స మ వు 1 ఎ €| ప్రే న రాల న యాడ లే రె ర శః | గ. చా ప్రయ ళా తై గం వ లా ప కం థి దావరా ననన ని కారా రాన ననన త... ల ర స నళ యయ వ య ర ల. నో రర ళం టం డం. రయ న. నళ ళం. ౮/1 లం. ళ్‌ స్ట యం ,/ య. య భల న ఈ గ ల షా సం లో 11 ష్ష్‌ శాత ఓ (స ఈసపు కథలు 56

కుక్క - ఎద్దులు

(లు

ఒక రైతుకు కొన్ని ఎర్లు ఉండేవి. రైతు వాటిని ప్రాణప్రదంగా చూసుకునేవాడు. ఆ ఎడ్లు అతనికి పొలం దున్నడానికి, బండిని లాగడానికి, బావి నుంచి నీరుతోడడానికి ఉపయోగపడేవి. కాబట్టి రైతు వాటిని శ్రద్ధగా మేపేవాడు. అవి రోజూ పగలంతా పనిచేసి సాయంత్రం కొట్టంలో పచ్చి గడ్డి మేసి సుఖంగా నిద్రించేవి.

రైతుకు ఒక పెంపుడు కుక్కకూడా ఉండేది. అది అతని ఇంటిని కంటికిరెప్పలా కాపలాకాసేది. కాబట్టీ రైతు కుక్కను కూడా (ప్రేమతో పెంచేవాడు. కాని కుక్కకు ప్రత్యేకంగా కొట్టం ఉండేదికాదు. అది ఇంటికి కాపలాకాస్తూ వాకిట్లో పడుకునేది. రైతు ప్రతిరోజూ ఎడ్లకు ఒళ్లు తోమేవాడు. వేళ తప్పకుండా దాణా పెట్టేవాడు. అతను ఎడ్లకు ప్రత్యేకంగా సేవలు చేయడం కుక్కలో అసూయ పుట్టించింది.

నేను “దొరికినదాన్ని తిని, నిద్రించడానికి కొట్టం కూడా లేకుండా వాకిట్లో పడుకుంటున్నాను. ఈ ఎడ్లకు ఇంత మర్యాద ఎందుకు?” అని కుక్క మనసులో అనుకుంది. వెంటనే కొట్టంలోకి వెళ్లి పడుకుంది.

ఆ సాయంత్రం ఎడ్లు తమ కొట్టంలోకి వచ్చాయి. కాని ఆ కుక్క వాటిని లోపలికి రానీయకుండా మొరగడం ప్రారంభించింది.

అపుడొక ఎద్దు “భీ! ఛి! ఈ కుక్కది మరీ ఓర్వలేని బుద్ధి. అది గడ్డి తినదు. ఇతరులను తిననీయదు. గడ్డి కోసమే కదా మమ్మల్ని కొట్టంలో కట్టేశారు... దీనిలాగా వాకిట్లో పడుకోనిస్తే సంతోషంగా పడుకునేవాళ్లం” అని విసుక్కుంది.

ఆ మాటలు విని కుక్క సిగ్గుతో లేచి బయటికి వెళ్లిపోయింది.

నీతి; అకారణ అసూయ అనర్ధానికి మూలం

న న

ఈసపు కధలు త్ర

(్‌ |. స క. /. | [. . క... / క్‌ 1 - త. హం గ్‌ ఖల సు 44 // 1 గగ 1 గ

| య. నా క: 1 ,. కం వ జ వ్‌ .

శ. యె. ర.

చ ఈసపు కథలు

గబ్బిలం - పక్షులు - జంతువులు

ఒకానొక సమయంలో పక్షులకు, జంతువులకు మధ్య యుద్ధం జరిగింది. పక్షులన్నీ ఒకవైపు, జంతువులన్నీ మరోవైపు నిలబడి పోరాడాయి.

గబ్బిలానికి పక్షులలో చేరాలా! జంతువులతో చేరలా! అనే సంశయం కలిగింది. కాబట్టి ఎటువైపూ చేరకుండా కొద్దిరోజులు గడిపింది..

కొన్నిరోజులకు పక్షులు గెలిచే సూచనల కనిపించాయి. వెంటనే గబ్బిలం తానొక పక్షినని చెప్పుకొని పక్షులతో చేరి పోరాదసాగింది.

ఇంకొద్ది రోజులకు పక్షులు ఓడిపోయే సూచనలు కనిపించాయి. జంతువుల విజయవకాశాలు మెరుగయ్యాయి.

వెంటనే గబ్బిలం పక్షులను విడిచి, జంతువుల దగ్గరికి వెళ్లింది. “నేను పక్షిని కాను. నేనొక మృగాన్ని కదా! నేనూ మీతో కలిసి పోరాడుతాను అని చెప్పి వాటితో గలిసి పక్షులతో పోరాడింది.

ఆ యుద్ధంలో వేలాది పక్షులు, జంతువులు మరణించాయి. రెండు పక్షాలకూ అది అనవసరమైన యుద్ధమని అనిపించింది. యుద్ధం ముగించాలని నిర్ణయించుకొని శాంతిచర్చలు జరిపాయి. చర్చలు ఫలించాయి. యుద్ధం ముగిసింది. పక్షులూ జంతువులూ కలిసిపోయాయి.

అపుడు గబ్బిలం ఇరకాటంలో పడింది. పక్షులను ఎదిరించి పోయినందుకు పక్షులు తిట్టాయి. యుద్ధం (ప్రారంభంలో పక్షులతో కలిసి పోరాడినందుకు జంతువులు కూడా దాన్ని తమలో చేర్చకోలేదు. రెండుపక్షాలకూ దూరం కావడంతో ఏకాకిగా మిగిలింది. అపుడది తన మూఢబుద్ధికి తననుతానే నిందించుకుంటూ విడిగా జీవించడం మొదలుపెట్టింది.

నీతి: గెలిచినా ఓడినా స్వజాతిని వీడవద్దు.

జే ఈసపు కధలు ర్‌ఫి

ఇ న త/ స వ

• కటాంగం/ లీ స శ = ర్న 11 |! టు [న సు / 1 నన సు. .! జ. శ వ్‌ ( తత య్‌ నీ ము: మ] క 0 స | 4 (జి ట్‌... ఇ వా పమ [టి ( న

సింహం - నక్క

ఒక అడవిలో అన్ని రకాల జంతువులు ఉండేవి. వాటికి రాజు లేడు.. అవి ఒకనాడు రాజును ఎన్నుకోవడానికి సమావేశమయ్యాయి. పోటీలో ఉన్న జంతువులన్నీ తమ గుణగణాలను చెప్పుకున్నాయి. చివరికి సింహానికే రాజయ్యే అర్హత ఉందని తీర్మానించుకున్నాయి. బలంలో, ధైర్యంలో, ఉదారగుణంలో సింహాన్ని మించిన జంతువు లేదుకదా! అందుకే అవి సింహాన్ని కీర్తిస్తూ తమ నాయకునిగా ఎన్నుకున్నాయి.

జంతువులన్నీ సింహాన్ని పొగడడం చూసి ఒక ఆడనక్కకు అసూయ కలిగింది. అది సింహంవైపు ఈర్చ్యతో చూసింది. అయినప్పటికీ భయంతో సభలో ఏమీ మాట్లాడలేదు.

కొన్ని రోజుల తర్వాత నక్క అడవిలో తిరుగుతుండగా ఒక ఆడ సింహం కనిపించింది. అది గర్భంతో ఉండడాన్ని చూసి మరో సింహం జన్మించబోతోందన్న ఈర్య్య కలిగింది.

అది ఆడ సింహం దగ్గరికి వెళ్లి “రాణీ! నాకు కొడుకులు, కూతుళ్ళు మనుమలు, మునిమనుమలు అనేకమంది ఉన్నారు. నాకు ఒక్కొక్కకాన్సులో కనీసం నలుగురు పిల్లలు పుడతారు. పాపం..! నీకు ఒక్కరే పుడతారుకదా” అని వెక్కిరించింది

నక్కమాటలలోని ఈర్మ్యను సింహం (గ్రహించింది. “నిజమే నక్కా! నీవు చెప్పింది వాస్తవం. నాకు బిడ్డలు ఎక్కువగా లేరు. కాని, నాకు సింహమే పుడుతుంది. నా బిడ్డ గర్జన విని జంతువులన్నీ పారిపోతాయి” అంది.

ఆ మాటలను విన్న ఆడ నక్కకు జ్ఞానోీదయమయింది. అవమాన భారంతో తల వంచుకొని పారిపోయింది.

నీతి; కడివెడు గాడిద పాలకన్నా గరిటెడు గోవుపాలు మిన్న

జ

ఈసపు కథలు 61

ఖే... క. న! సో నం. | || ముక... నా స్‌ గ! 1 1 గ్‌ 1 | స. (న. ' వ. ల | ళన స... న.

వేపచెట్లు - రెల్లుగడ్డి

బ్‌ క కన ఒక నది ఒద్దున ఏపుగా పెరిగిన వేపచెట్టు ఉండేది. కొమ్మలు ఆకులు, చిగుళ్లతో చూడముచ్చటగా ఉండేది. దాని కింద రెల్లుగడ్డి కూడా బాగా పెరిగింది. గాలి వీచినప్పుడు రెల్లుగడ్డి కదులుతూ వంగుతుండేది. చిరుగాలికి కూడా రెల్లు గడ్డి

నేలకు వంగడం వల్ల వేపచెట్టు దాన్ని హీనంగా చూస్తుండేది. ఇలా ఉండగా ఒకనాడు పగటిపూట హఠాత్తుగా మేఘాలు కమ్ముకొని చీకటిపడింది. పెనుగాలి బలంగా వీచింది. రెల్లుగడ్డి ఆ గాలి తీవ్రతను తట్టుకోలేక

నేలపైకి వంగింది. అలా వంగడం వల్ల దానికి ఎలాంటి బాధా కలగలేదు.

... ఆ గాలికి వేపచెట్టు వేళ్లతోసహా కదలసాగింది. దాని పరిస్థితి చాలా హృదయవిదారకంగా తయారయింది. కిరీటం లేని రాజు మాదిరిగా పెనుగాలిని ఎదుర్శొంది. గాలికి దాని కొమ్మలన్నీ విరిగిపోయాయి. అతికష్టంమీద దాని మొదలు మాత్రం విరగకుండా నిలిచింది.

గాలి దుమారం ఆగిపోగానే రెల్లుగడ్డి ఒళ్లు దులుపుకొని యథాప్రకారం నిటారుగా నిలబడింది. దానిలో ఏ మార్పూలేదు. వేపచెట్టు మాత్రం మొండిమానుగా మిగిలింది. వేపచెట్టు రెల్లుగడ్జిని చూసి, “నీవు అల్పమైనదానివి. నేనేమో బలంగా వేళ్లూనిన వృక్షాన్ని గాలికి నేను ఎంతగానో తల్లడిల్లాను. నీవు ఎలా తప్పించుకున్నావు?” అని అడిగింది.

దానికి రెల్లుగడ్డి బదులిస్తూ, “అయ్యా! మేం చిరుగాలిని కూడా ఎదిరించం. మీరు ఎదిరించి నిలబడతారు. గాలి బలాన్ని తెలుసుకోకుండా గర్వంతో ఎదిరించినందున మీకీ గతి పట్టింది” అని తెలిపింది. అప్పుడు వేపచెట్టుకు జ్ఞాినోదయమయింది.

నీతి: కష్టం వచ్చినపుడు కండబలం కంటే బుద్ధిబలమే గట్టెక్కిస్తుంది.

న

ఈసపు కథలు 68

గ. ల స మ... 1 1 ఇ! 1; యం రాం! ఈ జస. బి హా వం? స సం 0/1. న్‌ 1 4!

1 న . న. 1. 1 [1 నం స నై |] నో ల న్‌ డ్‌ ఢా ఖ్‌. న చ. గ్గే | య ్టో శస గచంం _ / ము పం వ ర గ (| 7 తు శ గ. . (స మా న్‌ స ల (తం క్ష శః ము. స్‌ (1 | [| న. మ (1! స 11 ఎ అా న్ను 1/11 సమము గ శే సస ననన |

కప్ప - చిట్టెలుక - రాబందు ఒక చిన్న నీటిగుంటలో కప్ప నివసిస్తుండేది. దానికి సమీపంలోని చెట్టుతొర్రలో చిట్టెలుక ఉండేది. అవి రెండూ కొంత కాలం స్నేహంగా ఉన్నాయి. ఒకనాడు కప్పకు దుర్చుద్ధి పుట్టింది. వెంటనే అది చిట్టెలుకను సమీషించి “ఓ చిట్టెలుకా! ఈ స్థలమంతా నాది. నీవిక్షడ ఉండకూడదు. వెంటనే ఎక్కడకైనా వెళ్లిపో” అని తరిమింది. చిట్టెలుక “కప్పలరాజు! ఈ చోటు నీది అంటున్నావు. చెట్టులోని నా బొరియకూడ నీది ఎలా అవుతుంది? భగవంతుడు అందరూ నివసించడానికే భూమినీ, చెట్లనూ సృష్టించాడు. మన జీవితాలు శాశ్వతం కాదు. ఉన్న కొద్దికాలంలో మనకు తగవులెందుకు?” అని పలికింది. కాని కప్పకు ఆ మాటలు రుచించలేదు. అది చిట్టెలుకను తరిమివేయాలని నిశ్చయించుకుంది. చిట్టెలుక ఇంకా నచ్చజెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. “మనకు కావలసింది కొద్ది ఆహారమే కదా! అది దొరుకుతోంది. నన్ను తరిమితే నీకేమి లాబం? ఈ స్థలంపై నీకెంత హక్కు ఉందో నాకూ అంతే ఉంది. నీ బదిరింపులకు నేను భయపడను. నిన్నెదిరించే శక్తిని నాకు భగవంతుడు ప్రసాదించాడు అని గట్టిగా చెప్పింది. కప్ప వినలేదు. వాటిమధ్య పోరాటం ప్రారంభమయింది. రెండూ ఉధృతంగా పోరాడుతున్న సమయంలో అక్కడికి ఒక రాబందు వచ్చింది. దాని రాకను గమనించకుండా అవి తీవ్రంగా పోరాడుతూనే ఉన్నాయి. రాబందు ముక్కుతో ఒకదాన్ని కాలితో రెండోదాన్ని పట్టుకొనిపోయి చంపి తినేసింది. కష్టపడకుండా మంచి ఆహారం దొరకడమే కాకుండా, ఆ స్థలమంతా రాబందు సొంతమయింది. నీతి: మిత్రులమధ్య పోరాటం శత్రువుకు లాభదాయకం. ల ఈసపు కథలు 65

న | న జ! బర్టైటం్యే సుం! // |, న న్‌ షు 1 నీ మనన 1! (1 1, + / న; చై న? న... 1 స మ్య |. | 66 యచన త ॥

ఈసపు కథలు

కాకి - నీటికుండ ఎండాకాలం వచ్చింది... ఎండలు రోజురోజుకూ తీవ్రమవుతున్నాయి. గుంటలలో బావులలో నీరు ఇంకిపోసాగింది. నీటిఎద్దడి ఏర్పడిన ఆ వేసవిలో ఒక కాకికి దప్పికయింది. నీటికోసం ఎంతదూరం పోయినా గొంతు తడిసే మార్గం కనిపించలేదు. దూరప్రయాణం చేయడం వల్ల దానికి దాహం ఇంకా పెరిగింది. నాలుక ఎండిపోయింది. వెతకగా వెతకగా దానికి ఒక కుండ కనిపించింది. కాకి ఆశతో ఎగిరి కుండమీద వాలింది. గుటకలు వేస్తూ లోనికి తొంగిచూసింది. ఆ కుండ అడుగున ఎప్పుడో పడిన వాన నీరు కొద్దిగా కనిపించింది. కాకి ఆ నీటిని తాగడానికి మెడను లోపలికి దూర్చి ఎంతగానో ప్రయత్నించింది. నీరు అట్టడుగున ఉండడం వల్ల దానికి అందలేదు. లోపలికి దూరే అవకాశం లేదు. నీరు కనబడినా తాగడానికి అవకాశం లేకపోవడంతో అది విలవిలలాడింది. “దేవుడా! నీరులేక తపిస్తున్న సమయంలో నీటిని చూపావు. ఏం ప్రయోజనం? తాగడానికి అవకాశం లేదు. నా ముక్కుకు అందడంలేదు” అని కాకి చింతించింది. అంతలో కుండ పక్కన కొన్ని గులక రాళ్లు కనిపించాయి. దానికొక అద్భుతమైన ఉపాయం తోచింది. దాంతో (ప్రాణం బేచివచ్చినట్లయింది. కాకి వెంటనే తన ముక్కుతో ఒక్కొక్క రాయిని పట్టుకొచ్చి కుండలో మెల్లగా జారవిడచింది. నీటి కంటె రాళ్లు బరువుగా ఉండడంతో అవి అడుగుభాగానికి చేరుకున్నాయి. రాళ్లు వేసేకొద్దీ నీరు పైకి వచ్చింది అలా గులకరాళ్లు వేస్తూపోవడంతో కొద్దిసేపటికి నీరు పైకి వచ్చింది. కాకి ఆ నీటిని తాగి సంతోషంగా వెళ్లిపోయింది. రాళ్లువేసే ఉపాయం తోచినందుకు తననుతానే అభినందించుకుంది. నీతి; ఉపాయంతో అపాయాన్ని అధిగమించవచ్చు. న య ఈసపు కథలు 67

1||. ప ర 1. | మ న్‌ స ్‌ న్‌ందుచ, క | ౪||! ల తో కహ | నో . | స (/ ళ్ళ య స |. సాగ్‌... || మ. వ. షు లే |... [| 00 సట ల య్‌ 68

నక్క - తోదేలు

ఒక అడవిలో తోడేలు, నక్క స్నేహంతో జీవిస్తుండేవి. రెండూ మోసకారులే కదా! స్నేహితులుగా నటిస్తున్నా సమయంచూసి దెబ్బతీయాలని ఆలోచిస్తుందేవి.

ఒకనాడు అడవిలో జింక చచ్చిపడింది. దాన్ని తోడేలు చూసింది. నక్కకు అందులో భాగం ఇవ్వకూడదనుకొని జింకను తన గుహకు లాక్కుపోయి తినడం ప్రారంభించింది. కొన్ని రోజులదాకా అది బయటికి రాలేదు. తన మిత్రునికి జబ్బుచేసిందేమోనని నక్క పరామర్శకు వెళ్లింది. గుహనుంచి మాంసం వాసన రావడంతో జిత్తులమారి నక్క విషయం గ్రహించింది.

తోడేలు నక్కబావను చూసి “నేను జ్వరం, తలనొప్పి, జలుబుతో బాధపడుతున్నాను. అందుకే వారం రోజులు బయటికిరాలేదు అని అబద్ధం చెప్పింది.

తోడేలు కపటంతో తనను చంపడానికైనా వెనకాడదని నక్కకు అర్ధమయింది. మోసాన్ని మోసంతోనే జయించాలనుకొని “ఆరోగ్యం జాగ్రత్తగా చూసుకో, మళ్లీ వస్తా” అని తోడేలుతో చెప్పి పొరుగు గ్రామానికి వెళ్లింది.

ఒక రైతును కలిసి, “అయ్యా! మీ మేకపిల్లలను, గొగ్రెపిల్లలను చంపి తింటున్న తోడేలు ఒక గుహలో ఉంది. నాతో వస్తే చూపిస్తా అంది.

రైతు ఒక ఈటె తీసుకొని బయలుదేరాడు. "రైతు తోదేలును చంపేస్తాడు. నాకు మాంసం దొరుకుతుంది” అని నక్క పగటి కలలు కంటూ గుహను చూపింది.

రైతు వెంటనే ఈటెతో తోడేలును చంపేశాడు. అతని కోపం అంతటితో చల్లారలేదు. “ఈ నక్క మా కోళ్లను చంపుతోంది” అని దాన్నికూడా అదే ఈటెతో పొడిచి చంపాడు.

నీతి: తాడిని తన్నేవాడి తలతన్నేవాడు ఉంటాడు.

స

ఈసపు కధలు 69,

షస పనే! టం " క్ష క ర 1 వ మలో ను స క య స్త మంచ న మ చన చె న ర

ర ల. త “క

మ క...

కన 0 గం ఈసపు కథలు 70

నెమలి - కొంగ

పక్షులలో నెమళ్లు అందమైనవి. వాటి పింఛం రంగులతో చూడ ముచ్చటగా ఉంటుంది. అవి వర్షాకాలంలో తమ పురులను విప్పి నాట్యమాడుతాయి.

ఒక నెమలి మేఘాలనుచూసి ఆనందంతో తోకవిప్పి ఆడుతూ తన పింఛాల అందాన్ని చూసి గర్వించింది. వెంటనే అది ఇతర పక్షులను చూసి “నా అందం చూశారా! మీకు ఇలాంటి పింఛాలు ఉన్నాయా?” అని గేలిచేసింది.

అది కాకిని చూసి “ఓ కాకీ! నీ రెక్కను ఒక్కసారి అద్దంలో చూచుకో. నా పింఛాలు చూడు. నా పింఛాలతో పోలిస్తే నీ రెక్క వెయ్యవ వంతు అందం కూడా లేదు!” అంటూ వి(ర్రవీగింది. కాకి అ మాటలువిని మారుమాట్లాడకుండా తలవంచుకొని ఎగిరిపోయింది.

తర్వాత అటుగా వచ్చిన ఒక పిచ్చుక నెమలికి కనిపించింది. “పిచ్చుకా! ఒక్కసారి నీ మెడను చూసుకో. నామెడను చూడు. కొంచెమైనా అందంలేని నీవు 'బతికి లాభమేమిటి?” అని పరిహసించింది. నెమలి ఎక్కడ? నేనెక్కడ? అనుకొని పిచ్చుక మౌనం వహించింది.

నెమలి గర్వం ఇంకా పెరిగింది. అది అక్కడే ఉన్న ఒక కొంగనుచూసి “ఓ కొంగా! నీ రెక్కలు తెల్లగా ఉన్నాయి. అసలు తెలుపు ఒక అందమా? నాతోక అందం చూడు అంటూ రెచ్చగొట్టింది.

కొంగ “నెమలీ! అంత గర్వం ఎందుకు? నీ తోక ఎంత అందంగా ఉన్నా లాభమేమిటి? దాని సాయంతో నీవు నాతో సమానంగా ఆకాశంలో ఎగురగలవా! కొంతదూరం కూడా ఎగురలేవు. నీ తోక నీకు భారమేకదా! ఇంతమాళత్రానికి ఎందుకంత గర్వం?” అని ప్రశ్నించింది. నెమలి ఆ మాటలను విని తోక ముడుచుకొని వెళ్లిపోయింది.

నీతి: అందగత్తెకైనా గర్వం కీడే చేస్తుంది.

జ

ఈసపు కథలు ణా

. న! . ల, న లీ స ॥॥ ఈసపు కథలు ణ2ై

గాడిద - సింహం - కోడిపుంజు అనగనగా ఒక పల్లెటూరు. ఆ ఊళ్లో పాడుబడిన గుడిసె వెనుక ఒక గాడిద దిక్కులు చూస్తూ నిలబడింది. ఆ పక్కనే ఉన్న పెంటమీద కోడిపుంజు ఆహారం కోసం కాళ్లతో తవ్వుతోంది. అప్పుడొక సింహం అటువైపు వచ్చింది. సింహాన్ని చూసి గాడిద ప్రాణభయంతో ఓండ్రపెట్టింది. కోడి పుంజు కూడా భయపడి పెద్దగా కొక్కొరోకో అని కూతపెట్టింది. నిజానికి సింహం గాడిదనుగానీ, పుంజునుగానీ చూడనేలేదు. గాడిద అరుపు సింహానికి కొత్తకాదు. కాని కోడిపుంజు కూతను అది అంతకు ముందెప్పుడూ వినకపోవడం వల్ల భయపడింది. తనకంటే పెద్ద జంతువేదో తనను చంపడానికి వస్తున్నదని భయపడి సింహం వెనుకకు తిరిగి చూడకుండా పారిపోయింది. సింహం భయంభయంగా పరుగెత్తడం గాడిద చూసింది. తనను చూసే సింహం పారిపోయిందని భ్రమపడింది. వెంటనే అది “ఇంతకాలం నా గొప్పతనాన్ని నేనే తెలుసుకోలేకపోయాను. నా అరుపు విని సింహం భయపడి పారిపోయింది. ఇన్నళ్లూ దీన్ని చూసి అనవసరంగా భయపడ్డాను. అసలు విషయం తెలిసిపోయింది కాబట్టి ఇకా దాన్నే వెంటాడతా” అనుకుంటూ సింహం వెనకాలే భీకరంగా ఓండ్ర పెట్టుకుంటూ పరుగెత్తింది. సింహం కొంతదూరం అలా పరుగెత్తిన తర్వాత గాడిద అరుపులు విని వెనుకకు తిరిగి చూసింది. తాను భయపడినట్లు కొత్త జంతువేదీ కనిపించలేదు. పెద్ద జంతువు వెంబడిస్తోందనుకొని అనవసరంగా పరుగెత్తాననుకుంది. గాడిదపై దూకి చంపి తినేసింది. నీతి; సొంత బలాన్ని అతిగా అంచనా వేసుకోపోవడం పెద్ద బలహీనత. న ఈసపు కధలు 79

స (టీ పో. న గ్‌ సళ ఇక్‌... వ గం న. న 0 ళీ 1 100 74 క్త మ! | || న న శ ఈసపు కథలు

సోమరిపోతు - దేవుడు

ఒక ఊళ్లో ఒక సోమరిపోతు ఉండేవాడు. కష్టపడి పనిచేయడమంటే అతనికి నచ్చదు. కాబట్టి అతను పేదవాడిగానే మిగిలిపోయాడు. ఎడ్లబండిలో కూలికి బరువులుతోలి, వచ్చిన ధనంతో జీవించేవాడు. -

ఒకనాడు అతదు బండినిండా కట్టెలు వేసుకొని పొరుగూరికి పయనమయ్యాడు. అప్పుడే వర్షం కురిసినందున దారి బురదతో నిండి మిట్టపల్లాలు కనిపించలేదు. ఎడ్లు బండిని లాగలేక లాగుతుండగా బండి చక్రం ఒక చోట దిగబడిపోయింది. సోమరివాడు ఎడ్లను కొడుతూ అరవడం తప్ప చక్రాన్ని బయటికి తీసే ప్రయత్నం చేయలేదు. ఎద్లు తమ బలమంతా ఉపయోగించినా ఐండి కొంచెమైనా కదలలేదు.

సోమరిపోతు కాలు కింద పెట్టడానికి ఓపికలేక, “అయ్యో! దేవుడా... నాకు ఎందుకింత కఠినపరీక్ష పెట్టావు? కాస్త దిగివచ్చి సాయపడి బండిని బయటికి తీయరాదా!” అని ఏడ్చాడు.

అపుడు దేవుడు మనిషి రూపంలో వచ్చి “ఏమోయ్‌! నీకు దేవున్ని పిలవవలసిన అవసరం ఏమొచ్చింది? దేవుడు అందరిపైనా దయచూపుతాడు. బాగా కష్టపడేవారికి శ్రమకు తగిన ఫలితం అందిస్తాడు. కాబట్టి నీవు బండిదిగి భుజాలతో చక్రం పైకెత్తిచూడు. బండిపై ఊరకే కూర్చొని దేవుని పిలిస్తే లాభం లేదు. నీవు కష్టపడకుంటే దేవుడు సహాయం ఎలా చేస్తాడు?” అని ప్రశ్నించాడు.

ఆ మాటలను విన్న సోమరి సిగ్గుపడి దిగివచ్చి చక్రం పైకెత్తాడు. బండి కదిలింది. ఆనాటినుంచి అతను సోమరితనం విడిచిపెట్టి కష్టపదసాగాడు. అలా కొంతకాలం (థమించగానే ధనవంతుడయ్యాడు.

నీతి: ఒళ్లు వంచని వారికి దేవుడు కూడా సహాయం చేయడు.

శ శ ఈ ఈసపు కథలు కెర్‌

| || 11. ; క |. న! నా. కలం ఎనో ఖీ ర న న. . ర. టు. డాం. న. ॥ వ! వ ప. ల. ఖీ టీ శ్ర. ప. స్ట్‌ టో త. స ల త భం. గ ..1 రా యా. న నే శ. | | | | |) న | (. స్‌ టీ ఈసపు కథలు

గుర్రం - సింహం అరేబీయా దేశంలో ఒక గుర్రం బాగా ఏపుగా పెరిగిన పచ్చికను మేసి బలిష్టంగా తయారయింది. ఒక మునలి సింహానికి ఆ గుర్రాన్ని చూడగానే నోరూరింది. దాన్ని ఎలాగైనా చంపి తినాలనుకుంది. అయితే ఎన్నిసార్లు దాన్ని వెంబడించినా వృద్దాప్యం కారణంగా వేగాన్ని అందుకోలేకపోయింది.

చివరికి సింహం దాన్ని చంపడానికి ఒక పథకం వేసింది. గుర్రానికి అనుమానం రాకుండా దూరంగా నిలబడి, “తమ్ముడా! నా జీవితమంతా జీవహింసతో గడచింది. నేను చేసిన పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం కోసం (ప్రార్ధిస్తుండగా సిన్న ఒక యోగి నన్ను కరుణించి నాకు వైద్యశాస్త్రం నేర్పాడు. (ప్రాణుల బాధలను పోగొడిత్తే పాపాలు తొలగిపోతాయని చెప్పాడు. నీకు జబ్బుచేస్తే నా దగ్గరికి రా. నేను ఉచితంగా చికిత్స చేస్తా* అని పలికింది.

“ింహం చికిత్స చేయడమేమిటి? నన్ను చంపితినడానికే కుట్ర పన్నింది. దీనికి తగిన పాఠం చెప్తా అని గుర్రం మనసులో అనుకుంది. వెంటనే కుంటుతూ సింహం దగ్గరికి వెళ్లింది.

“మృగరాజా! నిన్న నా కాలిలో ముల్లు గుచ్చుకున్నది. ఆ బాధతో నడవలేకపోతున్నాను. దయచేసి ఆ ముల్లును తీస్తే నీ మేలు ఎన్నటికీ మరవలేను" అని చెప్పి తన వెనుక కాలిని చాపెను.

గుర్రం తన మాటలకు మోసపోయిందని సంతోషంతో సింహం దగ్గరికి వచ్చింది. గుర్రం కాలితో దాని ముఖంపై బలంగా తన్ని పరుగెత్తింది. ఆ దెబ్బకు సింహము పళ్లు రాలిపోయాయి. కొంతకాలం బాధపడి అది మరణించింది.

నీతి: అతితెలివి అందరిదగ్గరా పనిచేయదు. 43 3 ఈసపు కధలు లగి

[గ్ర గ ననన” ణే . 78 ఈసపు కథలు

రైతు - పాము ళూ ఒకనాడు ఒక రైతు ఏదో పనిమీద పొరుగూరికి బయలుదేరాడు. దారిలో ఒక పాము చచ్చినట్లు పడి ఉండడాన్ని అతను గమనించాడు. జీవకారుణ్యంగల రైతు పాము దురవస్థను చూసి తల్లడిల్లాడు. ఆదీ తిండిలేక కృశించింది. రైతు దాన్ని ఎత్తుకొని ఇంటికి తెచ్చి పాలుపోశాడు. పాలుతాగిన తర్వాత పాములో కదలికలు మొదలయ్యాయి. రైతు ప్రతిరోజూ దానికి కడుపునిండా పాలుపోసి పెంచాడు. రైతు కుటుంబసభ్యులు, మిత్రులు రైతును వింతగా చూసేవారు. “పామును ఇంట్లో పెంచకూడదు. అది క్రూరమైనది. అది నిన్ను కాటేయకముందే నువ్వే దాన్ని చంపేయి. పామును ఎవరైనా పెంచుతారా” అని' చెప్పారు, రైతు వాళ్ల మాటలను పట్టించుకోలేదు. “ప్రేమతో పాలుపోసి పెంచితే అది మనకు కీడు చేయదు” అని తనవాళ్లకు చెప్పేవాడు. . కొన్ని రోజులకు పాము బాగా బలిసింది. అది తన నవజ గుణం (ప్రదర్శించకుండా అటూ ఇటూ తిరుగుతుందేది. దాన్ని చూసినవారందరూ “ఇది మంచి పాము. దీనికి ఇతర పాములకుందే చెడ్డగుణం లేదు” అని అనుకునేవారు. ఒకనాడు రైతు వేరే ఊరికి వెళ్లాడు. ఇంటివాళ్లు సమయానికి పాముకు పాలు పెట్టడం మరచిపోయారు. పాముకు కోపం వచ్చింది. అది వెంటనే బుసకొడుతూ రైతు బిడ్డను కాటువేయబోయింది.

ఆ బాలుడు భయపడి అరుస్తూ పరుగెత్తాడు. అది వాణ్ణి వెంబడించింది. అంతలో రైతు ఇంట్లోకి వచ్చి తన కొడుకును పాము తరమడం చూసి చేతి కర్రతో కొట్టి చంపేశాడు.

నీతి: విశ్వాసఘాతకులను దరిచేరనివ్వకూడదు.

ప ఈసపు కథలు 79

శ క. ళా మ. న. న. 1/1... య ం 1 = ర్‌ లే. గట్ల 111/1 / ॥ న్‌ జ . 11 000 11101111 న స్‌ (ఆ ప! 82

నక్క - మెక

అనగనగా ఒక నక్క ఒకరాత్రి దానికి బాగా ఆకలి వేసింది. తినడానికి తనదగ్గర ఏమీ లేకపోవడంతో చీకట్లో కుందేళ్లను వేటాడడానికి బయలుదేరింది. దారి బాగా చీకటిగా ఉండడంతో కానక బావిలో పడింది. బావి లోతు ఎక్కువగా ఉండడం, మెట్లు లేకపోవడంతో పైకి రాలేకపోయింది శక్తినంతా ఉపయోగించి ఎగిరినా ఒద్దునపడలేదు. రాళ్లమధ్య కాళ్లు ఇరికించి పైకి చేరుకోవడానికి చేసిన ప్రయత్నాలన్నీ విఫలమయ్యాయి. బయటికి వచ్చే మార్గం కనిపించకపోవడంతో రాత్రంతా నీటిలోనే ఈదుతూ ఉండిపోయింది. అంతలో తెల్లవారింది.

ఒక మేక గుక్కెడు నీటికోసం వెతుకుతుండగా బావి కనిపించింది.బావిలో నక్కను చూసి “నక్కబావా! బాగున్నావా..? నామాదిరిగానే నీవుకూడా నీళ్లు తాగడానికి వచ్చినట్లుంది. నీటిరుచి ఎలా ఉంది?” అని అడిగింది.

ఆ మేకను మోసంచేసి, దాని సాయంతో బయటికి రావాలన్న ఆలోచన నక్క మదిలో మెదిలింది. “బావిలోని నీళ్లు లేతకొబ్బరి నీళ్ళవలె తీయగా ఉన్నాయి. సరదాగా ఈత కొడదామని ఈ బావిలో దిగాను. అదృష్టవశాత్తూ నీటి రుచి చూసే అవకాశం కలగడంతో ఇక బయటికి రావాలని కూడా అనిపించడంలేదు” అని అబద్ధం చెప్పింది.

కపటం తెలియని మేక ఆ మాటలను నమ్మి, తియ్యని నీరు కాగాలన్న ఉద్దేశంతో ఆత్రంగా బావిలో దూకింది. వెంటనే నక్క దాని వీపుమీద ఎక్కి ఒక్క ఉదుటున బావినుండి బయటికిదూకి పారిపోయింది. మేక నీటి నుంచి తప్పించుకునే మార్గం లేక, ఈత కూడా రాకపోవడంతో కొద్దసేపట్లోనే నీటిలో మునిగి మరణించింది.

నీతి: జిత్తులమారి మాటలు నమ్మకూడదు.

జ ఈసపు కథలు 88

1... రు 111/1 1/11: (1/1 /1/7/,///1/144006, గగ. న్ను ॥ రాగో [1111 నా ( వ | 1 || | .. 11|| | / ! స కు! (| |]

• ||| రిక ఈసపు కథలు

సింహం - ఎలుగుబంటి - నక్క

ఒక అడవిలో సింహం, ఎలుగుబంటి ఉండేవి. ఒకరోజు మిట్టమధ్యాహ్నం రెండింటికీ ఆకలివేసింది. ఆహారం కోసం బయలుదేరి రెండూ ఎదురెదురు దిశలలో వస్తున్నాయి. రెంటికీ మధ్యన చచ్చిపడిన జింక ఒకటి కనిపించింది. దాన్ని సింహం ముందుగా చూసింది. వెంటనే ఎలుగుబంటి కూడా చూసింది. రెండూ ఒకేసారి దానివైపు పరుగున వచ్చాయి.

జింక నాదంటే నాదేనని రెండూ వాదులాటకు దిగాయి. సాయంత్రం కావస్తున్నా వాటి వాదన తెగలేదు. అపుడు ఎలుగుబంటికి కోపం వచ్చింది. ఈ వ్యర్థపు మాటలెందుకు? మనమిద్దరం కుస్తీ పడదాం. ఎవరు గెలిస్తే జింకను వారే తీసుకోవాలి” అని ప్రతిపాదించింది. సింహం దానికి అంగీకరించింది. పోరు (ప్రారంభమయింది.

బలంలో సింహం, ఎలుగుబంటి సమానమైనవి. కాబట్టి కుస్తీ కూడా ఎంతకూ ముగియడంలేదు. భీకరంగా పోరాడదంతో వాటి ఒళ్లు చీరుకుపోయి రక్తం ధారలుగా పారింది. కాని అవి పోరు మాత్రం ఆపడంలేదు. ఒకదాని నొకటి కరుస్తూ గీరుతూ చీల్చుతూ పోరాటం సాగిస్తున్నాయి.

చీకటి పడుతుండడంతో కొంతసేపటికి అవి పోరాటం ఆపివేశాయి. తర్వాత చూసుకుంటే ఒళ్లంతా రక్తపు దారలు కనిపించాయి. బాగా పోరాడి అలసిపోయి ఉండడంతో కొద్దిసేపటికి అని అలా కూలబడిపోయాయి.

అప్పుడు అక్కడికి ఒక పొట్టి నక్క వచ్చింది. సింహం, ఎలుగుబంటి లేవలేని స్థితిలో ఉన్నాయని [గ్రహించి జింకమాంసం తినిపోయింది. బాగా అలసిపోయిన సింహం, ఎలుగుబంటి దాన్ని ఏమీ చేయలేక చూస్తూ కూర్చున్నాయి.

నీతి: అర్థంలేని పట్టుదల అనర్ధదాయకం.

రేం 7

ఈసపు కధలు 85

సో [5 4/2 న. న్‌ న ఈసపు కథలు

రైతు- బిడ్డలు

ఒక రైతుకు ముగ్గురు కొడుకులు ఉండేవారు. ఆ ముగ్గురికీ ఒకరంటే మరొకరికి పడేదికాదు. మాటిమాటికీ పోట్లాడుకునేవారు. ఆటలు ఆడుకునేటప్పుడు కూడా మాటామాటాపెరిగి కొట్టుకునేవారు. కొడుకులలో ఐకమత్యం లేకపోవడం రైతును బాధకు గురిచేసింది. కొట్లాడవద్దని వారికి హితోపదేశం చేసినా ప్రయోజనం కనిపించలేదు. తండ్రిమాటను వారు అస్సలు పట్టించుకునేవారు కాదు. ప్రతిరోజూ ఏదో ఒక కారణంతో కీచులాదుకోవడం మామూలయింది. అందరి పిల్లలూ (ప్రేమానురాగాలతో ఉంటుండగా తన పిల్లలు మాత్రం కీచులాడుకోవడం రైతుకు అవమానంగా ఉండేది. ఎలాగైనా పిల్లలకు సంస్కారం నేర్పాలనుకున్నాడు.

రైతు ఒకనాడు తన కొడుకులిద్దరినీ పిలిచి కట్టెపుల్లల మోపు తీసుకురమ్మని చెప్పాడు. వెంటనే వారు కట్టెపుల్లల మోపు తీసుకువచ్చారు. రైతు తన కొడుకులవైపు చూసి, “బిడ్డలారా! ఆ మోపును విప్పకుండా కట్టను విరవడం సాధ్యమవుతుందేమో చూడండి” అన్నాడు.

బాలలిద్దరూ ఆ కట్టెలమోపును విరవడానికి ప్రయత్నించారు. కట్టను విరవడం వారివల్ల కాలేదు. అపుడా రైతు చిరునవ్వు నవ్వి “బిడ్డలారా! కట్టను విప్పి ఒక్కొక్క పుల్లను విరిచేయండి” అని చెప్పాడు. వాళ్లు తండ్రి చెప్పినట్లే సులభంగా పుల్లలన్నిటినీ విరిచేశారు.

అపుడు రైతు వారిని చూసి, “కట్టెలమోపు విరవడం ఎందుకు సాధ్యం కాలేదో ఆలోచించండి. ఆ కట్టలోని పుల్లల మాదిరిగా మీరు కలసికట్టుగా ఉంటే ఎవరూ జయించలేరు. అలా కాకుండా మీలోమీరు తగవులాడుకుంటే ఎవరైనా సులభంగా ఓడించగలరు” అని చెప్పాడు. ఆరోజునుంచీ వారు స్నేహభావంతో ఐకమత్యంగా జీవించారు.

నీతి: ఐకమత్యమే బలం.

శశ ఈ

ఈసపు కధలు 87

న డలం జ ళో స. టా క [న య ల న. తలే ఫ్‌. వ. న ఓటే. 88 ఈసపు కథలు

తోకతెగిన నక్క

ఒక అడవిలో వేటగాళ్లు కుందేళ్ళను పట్టడానికి ఇనుప వలలు వేసివెళ్లారు. కుందేళ్లను ఆకర్షించడానికి వలలో మంచి తినుబండారాలు ఉంచివెళ్లారు.

అప్పుడొక నక్క ఆహారం కోసం వెతుక్కుంటూ అక్కడికి వచ్చింది. వలలో ఉంచిన తినుబండారాలను చూసి ఆశతో ఒక్కఉదుటున వెళ్లి వాటిపై దూకింది. వెంటనే ఆ నక్కతోక ఆ వలలో ఇరుక్కుపోయింది. ఎంత లాగినా బయటికి రాకపోవడంతో బలమంతా ఉపయోగించి తోకను గట్టిగా లాగింది. దాంతో తోక తెగిపోయింది. తోక తెగడంతో అది భోరున విలపించింది. తోకతెగిన నొప్పికంటే అవమానం భరింపజాలక అది చాలారోజులు అడవిలోనే ఉండిపోయింది.

ఆహారం లేకుండా, ఎవరినీ కలుసుకోకుండా ఎన్ని రోజులని అడవిలో ఉండిపోగలదు..! అది ఒక యుక్తిని ఆలోచించి ఒకనాడు నక్కలన్నిటినీ పిలిచి సభ ఏర్పాటుచేసింది.

తోక తెగిననక్క తన జాతి నక్కలను చూసి, “సోదరులారా! మనకు తోకవలన ఏ లాభమూ లేదు. తోకను అనవసరంగా మోయవలసి వస్తున్నది. వేటకు వెళ్లినపుడు అది మనకు అవరోధంగా మారుతున్నది. కాబట్టి మనమంతా ఈ తోకను వదిలించుకోవడం మేలు అని ఉచితసలహా ఇచ్చింది. నక్కలు దానికి బదులు చెప్పజాలక మౌనంగా ఉండిపోయాయి.

ఒక ముసలినక్కలేచి “అయ్యా! నీతోక తెగినందున నీవు వేదాంతం చెప్తున్నావు. తోక తెగినందువల్ల కలిగిన అదృష్టాన్ని నువ్వే ఉంచుకో. మాకు ఆ భాగ్యం అనవసరంి అని కటువుగా చెప్పింది.

తోకతెగిన నక్క మోసం బయటపడడంతో మిగతా నక్కలు నవ్వాయి. అది తలవంచుకొని వెళ్లిపోయింది.

నీతి; వైకల్యం తప్పుకాదు, దాన్ని కప్పిపుచ్చుకోవాలనుకోవడం తప్పు.

న

ఈసపు కధలు 89

వాం టం నా! యాయ న పై న న (లం స /[ న మా యమం రాలీ స్వ (4 ల చ. ఫు గ్గ క్ట సంగ న [04 రై ఈసపు కథలు

గద = ంతు సో యా

ఒక రైతుకు కొంత భూమి ఉండేది. తొలకరి వర్షాలు కురవడంతో అతను పొలం దున్ని విత్తనాలు వేశాడు. పంట బాగా పండి కంకులు నిండుగా పట్టాయి. అయితే పక్షులు గుంపులు గుంపులుగా వచ్చి పంటను పాడుచేయసాగాయి. అతడు ఆ పక్షులను పట్టడానికి పొలంలో ఒకచోట వలపన్నాడు. ఒకనాడు రైతు పొలంలో పని చేసుకుంటుండగా ఒక పావురాన్ని తరుముకుంటూ గద్ద వచ్చింది. ఆ గద్ద పావురాన్ని తరిమి తరిమి పట్టిచంపింది.

మరికొంత సేపటికి ఆ గద్ద మరో పావురాన్ని తరుముకుంటూ వచ్చింది. ఆ పావురం తప్పించుకోవడానికి పైకీ కిందికీ ఎగరసాగింది. గద్ద దాన్ని పట్టుకునేందుకు వెంబడిస్తూ రైతుపన్నిన వలలో చిక్కుకుంది. ఎంత గింజుకున్నా అందులోనుంచి బయటపడడం సాధ్యం కాలేదు. ,

గద్ద పావురాన్ని వెంటాడుతూ రావడం, వలలో చిక్కడాన్ని గమనించిన రైతు దాన్ని చంపడానికి వచ్చాడు. అపుడా గద్ద రైతును చూచి “అయ్యా! నన్ను చంపకు. నాపై దయచూపు. నేను నీకు ఏనాడూ నష్టం చేయలేదు. నీ పంటను పాడుచేసే పొవురాలను చంపి నీకు మేలు చేశాను గదాగొ అని స్నేహం కలపబోయింది.

రైతు దాని మాటలకు నవ్వి “నీవు నాకు నా పంటకు నష్టం చేయలేదు. అది నిజమే, నేనూ ఒప్పుకుంటా. అయితే పావురం నీకేమి నష్టం చేసింది? అకారణంగా దాన్ని ఎందుకు చంపావు? బలవంతుడనన్న అహంకారంతో బలహీనంగా ఉన్న ఆవురాన్ని అన్యాయంగా పొట్టనపెట్టుకున్నావు. నీవు దుష్పుడవు. కాబట్టి నిన్ను వదిలిపెట్టే ప్రసక్తేలేదు” అని చెప్పి దాన్ని కొట్టి చంపాడు.

నీతి; దుష్టులపై దయచూపడానికి ఎవరూ ఇష్టపడరు.

న

ఈసపు కథలు 911

టో . మ వం. స్‌ , సరన భే చ ట్‌ |. స | స న లే న హా 00 సై కా న. ఈసపు కథలు 92

సింహం తోలు కప్పుకున్న గాడిద ఒక [గ్రామంలో ఒక చాకలి ఉండేవాడు. బట్టలను రేవుకు మోసుకుపోవడానికి అతను ఒక గాడిదను పెంచాడు. అది బట్టలను మోయలేక ఒకరోజు రైతు ఇంటినుంచి పారిపోయి అడవికి చేరింది. అక్కడ దానికొక సింహంతోలు కనిపించింది. అప్పుడు గాడిదకు ఒక ఆలోచన వచ్చింది. “సింహాన్ని చూడగానే జంతువులన్నీ భయపడి పారిపోతున్నాయి. కాబట్టి నేనీ తోలును కప్పుకుంటే నన్నుచూసి కూడా అన్నీ భయపడతాయి. అలాగైతే నేను నిర్భయంగా అడవిలో జీవించవచ్చు” అనుకుంది. వెంటనే అది సింహం తోలును కప్పుకుంది. దాన్ని చూసి జంతువులన్నీ భయపడి పారిపోసాగాయి. “ఇంతకాలం నేను పరులకు భయపడి సేవచేశాను. ఇపుడు నన్నుచూసి అందరూ భయపడుతున్నారు” అనుకుంటూ గర్వపడింది. ఆ నూతన జీవితం దానికెంతో హాయిగా అనిపించింది. ఒకనాడు అది "నేను గాడిదగా పుట్టినా మృగరాజులా దర్జాగా జీవిస్తున్నాను. గతంలో నన్ను బాధపెట్టిన చాకలిని భయపెట్టాలి. వానికి కంటిమీద కునుకు లేకుండా చేయాలి” అనుకుంటూ మాజీ యజమాని ఇంటికి వెళ్లింది. గాడిద అనుకున్నట్లు దాన్ని చూసి చాకలి భయపడలేదు. సింహపుతోలు కప్పుకున్నప్పుటికీ దాని చెవులు పెద్దవిగా ఉండడాన్ని చూసి అతను పట్టించుకోనట్లుగా తలతిప్పుకున్నాడు. గాడిద అతణ్జి భయపెట్టడానికి దగ్గరగా వెళ్లింది. వాడు చేతిలోని బడితెతో దాన్ని గట్టిగా కొట్టి మెడకు తాడుకట్టి ఎప్పటిమాదిరిగానే మూటలు దానిపై వేసి మోయించాడు. నీతి; బలహీనుడు బలవంతునిగా నటించినా ఎవరూ విశ్వసించరు. 4 34 స ఈసపు కధలు 99

. | సి. | (11 గ [| వ ా డాం వ 2 1. స సరన ర! (1 1 |. య. భ్‌ జ | . న! చీ ఈసపు కథలు

బెస్తవాడు, చేపపిల్ల ఒక బెస్తవాడు చేపలు పట్టడానికి వల తీసుకొని చెరువుకు వెళ్లాడు. వల ఎన్నిసార్లు విసిదినా చేపలు పడలేదు. ఒకవైపు చీకటి పడుతోంది. చివరిసారిగా వలను నీళ్లలో విసిరి మెల్లగా లాగాడు. అతని దురదృష్టమో ఏమోకాని అప్పుడుకూడా వలలో చేపలు పడలేదు. గట్టుమీదికి వచ్చి వలను మడతపెట్టడానికి దులపడంతో అందులోనుంచి చిన్న చేపపిల్ల కిందపడింది. దొరికినదాన్ని వదులుకోవడం ఎందుకని బుట్టలో వేయబోయాడు. అప్పుడా చేపపిల్ల బెస్తవాని వైపు దీనంగా చూసి “అయ్యా నేను పుట్టి ఒక నెల కూడ కాలేదు. నన్ను తీసుకుపోతే నీ కడుపు నిండుతుందా! నన్ను నీవు నీటిలోనే వదిలి రెండు నెలల తర్వాత వస్తే బాగా లావెక్కుతాను. అపుడు నేను నీకు మంచి ఆహారమవుతాను. కాబట్టి దయచేసి నన్ను చెరువులో వదిలిపెట్టు. నేను నీ మంచికోసమే చెబుతున్నాను” అంది. బెస్తవానికి దాని మాటలు బాగానే అనిపించాయి. అయినప్పటికీ దాన్ని వదిలిపెట్టడం ఇష్టంలేక “చేపా! నీవు చెప్పింది బాగానే ఉంది కాని నిన్ను ఇపుడు నీటిలో వదిలితే రెండు నెలల తర్వాత నాకే దొరుకుతావన్న పూచీ ఏమిటి? కాబట్టీ నిన్ను నేను విడవను. దొరికినదాన్ని వదిలిపెట్టేటంత మూర్చుడను కాను” అని చెప్తూ దాన్ని బుట్టలో వేసుకొని ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు. ఇంటిపక్కనే ఉన్న చిన్న నీటికుంటలో దాన్ని వదిలిపెట్టాడు. కుంట అయితే చిన్నగా ఉంటుంది, పైగా తన ఇంటిపక్కనే ఉంటుంది కాబట్టి రెండునెలల తర్వాత పట్టకోవచ్చన్న ముందుచూపుతో దాన్ని కుంటలో వేశాడు. నీతి: వేటగానికి జీవకారుణ్యం పనికిరాదు. జం 2 ఈసపు కధలు 95

రా శవా క క సూ ర్ట వ్‌ .! వలి ళ ఘమ 1. 1 టన . || ప. తనా 1 స్మ | | ల న. శ ఈసపు కథలు తిం

కుక్క - న్‌డ

ఒక కుక్కకు బాగా ఆకలేసింది ఆహారం కోసం వెతుక్కుంటుందగా దానికో మాంసం ముక్క దొరికింది. సంతోషంగా దాన్ని నోటకరచుకొని ఇంటికి బయలుదేరింది. దారిలో ఒక నది ఎదురయింది. దానిపై వంతెన ఉంది. కుక్క వంతెనపై నదిని దాటుతూ వెళ్తోంది. కింద నిర్మలమైన నీటిలో కుక్మనీడ కనిపించింది. నీటిలో కనపడుతున్నది తన నీడ అని తెలియక, లోపల మరో కుక్క ఉందని (భమపడింది.

వెంటనే అది వంతెన గోడపైకి ఎక్కి నీటిలోకి తొంగి చూసింది. నీళ్ళలోని కుక్క నోటిలో కూడా మాంసం ముక్క కనిపించడంతో దానికి ఆశపుట్టింది.

ఎలాగైనా ఆ మాంసం ముక్కను కూడా సొంతం చేసుకుంటే రెండు ముక్కలు తన సొంతమవుతాయని భావించింది. నీటిలోని కుక్కతో పోరాడాలనుకుంది. వెంటనే నీటిలోని కుక్కవైపు గుడ్లురిమి చూసింది. అదికూడా గుడ్డురిమింది. భౌభౌ అని గట్టిగా అరిస్తే నీటిలోనుంచి అంతకంటే గట్టిగా (ప్రతిధ్వని వచ్చింది. ఇక లాభం లేదనుకొని దాంతో తలపడేందుకు నీటిలో దూకింది.

దూకిన తర్వాతగానీ అది కాలువన్న విషయం దానికి అర్థంకాలేదు. నీటిలో మునుగుతుండడంతో అరవడానికి నోరు తెరచింది. దాంతో నోట్లోని మాంసంముక్క నీటిలో పడిపోయింది. మాంసం ముక్క కోసం వెతుకుదామంటే ఈత సరిగా రాకపోవడం వల్ల సాధ్యంకాలేదు. చివరికి బయటికి రావడానికే చాలా కష్టపడవలసి వచ్చింది. ఒడ్డుకు చేరుకునేటప్పటికీ అది ఆకలితో నకనకలాడింది. అయితే ఉన్న మాంసం ముక్క కూడా పోవడం వల్ల మళ్లీ ఆహారం వేటలో బయలుదేరింది.

నీతి: లేనిదాని కోసం సాహసం చేస్తే ఉన్నది కూడా దక్కదు.

జం ఈ

ఈసపు కధలు 97

ఖా టం. మం. ॥ క్‌ అసల రం గ్‌ మ? స ల... ఆ ళా ట్ర రం. (నెం స 1 ము జా స సం మ ప ఆ స సలు ర. సనో రడ లో 1. కంల 1114 ॥ సీ క్ష: న | నానా వం గ్రా సనన ప్రే గ 1 "7 చా 1 లే పై "టై వలో క ము గా 1 ర. టా! | మో స న ల! నానన [10 ఈసపు కథలు 98

గాడిద - కుక్క

ఒక చాకలి రేవుకు గుద్దలను తీసుకుపోవడానికి ఒక గాడిదను పెంచుకున్నాడు. అతని ఇంట్లో ఒక కుక్కకూడా ఉందేది. దొంగలను రానీయకుండా కుక్క తెల్లవార్లూ కాపలా కాస్తుందన్న ఉద్దేశంతో చాకలి దాన్ని ప్రేమతో చూసేవాడు. కుక్కను (ఢేమతో పెంచదాన్నిచూసి గాడిద అసూయపడింది.

ఒకనాడు చీకటిపదే సమయానికి చాకలి రేవునుంచి ఇంటికి వచ్చాడు. యజమానిని చూసి కుక్క తోకనాడిస్తూ అతని కాళ్లపైబడి అటూఇటూ దొర్లుతూ అతిని చేతిని ముద్దాడింది. దాని ఆప్యాయతను చూసి చాకలి సంతోషంతో తట్టి ఇంట్లోకి వెళ్లిపోయాడు. ఈ దృశ్యాన్ని చూసిన గాడిద ఎంతో బాధపడింది. “రోజంతా మూటలు మోసి నేను శమపడుతున్నాను. యజమానికి నాపై కొంచెమైనా ప్రేమలేదు. ఈ కుక్క తోకనాడించగానే దాన్ని ప్రేమతో చూస్తున్నాడు. నాటకాలు ఆడేవారికే మంచి కాలం ఉన్నట్లుంది. ఇక నేను కూడా కుక్కవలె నదచుకోవడం మంచిది” అని మనసులో అనుకుంది.

కొంతసేపటికి చాకలి స్నానం చేసివచ్చి సేదదీరడానికి ఇంటిముందు కూర్చున్నాడు. కుక్కమాదిరిగా తాను కూడా నటించాలనుకున్న గాడిద పరుగున వచ్చి చాకలిపై పడింది. అతని కాళ్లను నాకుతూ తోక ఊపడం ప్రారంభించింది.

గాడిద మనసులో ఏముందన్నది చాకలికి తెలియదుగదా! అది తనను కరవవడానికే మీదపడిందని అనుకొని భయంతో పెద్దగా అరచాడు. చాకలి కొడుకు వచ్చి తండ్రిపై పడిన గాడిదను చూసి ఒక పెద్ద కర్రతో దాని వీపు విమానం మోత మోగించాడు. అది కుయ్యోమొగర్రో అనుకుంటూ పలాయనం చిత్తగించింది.

నీతి: అనుకరించడం అనర్జాలకు దారితీస్తుంది.

న

ఈసపు కధలు త్రి

| (| | 10 కీ 1 - ల = . క్‌. . ల 2; [1 1. న, 1 గ. న. మ. / (స టు? | 1 [11 1. / య. లా . . (| నో ల. 1. [. న. 1. ను. సు [షమ ళ్‌ నగా - ఈసపు కథలు

రెండు కుండలు

నదీతీరంలో ఒక (గ్రామం ఉండేది. ఒక రోజు అనూహ్యంగా పెద్దవాన కురిసింది. నదికి వరదలు వచ్చి ఊళ్లోని లోతట్టు ప్రాంతాలన్నీ జలమయమయ్యాయి. మోకాలిలోతున నీరు చేరడంతో పాత ఇళ్లు కూలిపోయాయి. అలా కూలిపోయిన ఒక పాకలో నుంచి మట్టికుండ, ఇత్తడి బిందె నీటిపై తేలుకూ ప్రవాహంలో వెళ్తున్నాయి.

ఆ రెండిటిమధ్య చాలా దూరం ఉండింది. ఇత్తడి బిందె తనదగ్గరికి వచ్చి గట్టిగా తాకితే తాను పగిలిపోతానన్న భయంతో మట్టికుండ దూరందూరంగా వెళ్లసాగింది. ఇత్తడి బిందె భయం లేకుండా థైర్యంగా వెళ్లసాగింది.

ఇలా అవి దూరదూరంగా పయనిస్తున్న సమయంలో సుడిగుండం అడ్డువచ్చింది. అవి రెండూ సుడిగుండంలో చిక్కుకొని ముందుకు వెళ్లలేక ఆక్కడే గుండ్రంగా తిరగడం ప్రారంభించాయి.

అపుడు మట్టికుండ భయపడి ఇత్తడి బిందెను చూసి “తమ్ముడా! మనం పెద్ద ఆపదలో చిక్కుకున్నాం. ఈ సుడిగుండం నుంచి నేను క్షేమంగా బయటపడగలనా?” అని దీనంగా ప్రశ్నించింది.

ఆ మాటలకు ఇత్రడికుండ “ఎందుకలా భయపడుతున్నావు? నేను నీకు తోడుగా ఉన్నంతవరకు భయపడవలసిన అవసరం లేదు” అని అభయమిచ్చింది.

వెంటనే మట్టికుండ నవ్వి, “సోదరా! నేను సుడిగుండాన్ని చూసి భయపడలేదు. నిన్ను చూసి భయపడుతున్నాను. కాబట్టి నీవు కొంత దూరంగా ఉండడం మంచిది” అని పలికింది. ఇత్తడి బిందెకు గర్వభంగమై మట్టి కుండ నుంచి దూరంగా జరిగింది.

నీతి; బలవంతులకూ బలహీనులకూ లంకె కుదరదు. స ఈసపు కథలు 101

నానన! శ్ర వాపా న లు! 1 టీ స కంర మా హయ య నా మి న [రా న మమ సాం ము లా కై బాలల వ్‌ . ॥ పాం పీ చం టు న నం త న్యు. పో న మ న! య స న వరచత న లో భి ్‌ ద్‌ __. న మ ఈసపు కథలు 102 క

నక్క - కొంగ

మోసపు బుద్ధిగల ఒక నక్క ఒకనాడు కొంగను విందుకు పిలిచింది. కొంగ సంతోషంగా అంగీకరించి నక్క ఇంటికి వచ్చింది.

ఇంటి దగ్గరికి రాగానే పాయసం వాసన వచ్చింది. కొంగ లొట్టలు వేసుకుంటూ లోపలికి వెళ్లింది. నక్క ఒక వెడల్పు పళ్లెంలో పాయసంపోసి కొంగ ముందుంచింది.

“కాంగా! మొహమాటం లేకుండా ఇష్టం వచ్చినంత పాయసం తాగు” అని పలికింది.పొడవు ముక్కుగల కొంగ లోతులేని పళ్లెం నుంచి పాయసం ఎలా తాగగలదు? కొంగకు నక్క చేసిన మోసం అర్ధమై తాగుతున్నట్లు నటించింది.

నక్క కొంగను చూసి “పాయసం చాలా రుచిగా ఉంది. నీవు తాగుతున్నట్లే కనిపించడంలేదు... తాగు అని హేళనగా అంది.

కొంగ తెలివిగా, “పాయసం రుచిగానే ఉంది. నాకు కొంచెం కడుపులో నొప్పిగా ఉండడంవల్ల కొద్దిగానే తాగాను” అని బదులిచ్చింది. నక్కతన తెలివికి సంతోషించి మిగిలిన పాయసమంతా తాగేసింది.

విందు ముగియగనే కొంగ “నక్కబావా! నీవు రేపు నా ఇంటికి విందుకు రావాలొ అని ఆహ్వానించింది నక్క సరేనంది. మరునాడు కొంగ ఇంటికి వెళ్లింది. అక్కడ పాయసం వాసనచూసి నక్క నోటి వెంట నీరూరింది.

కొంగ సన్నని పొడవైన మూతిగల జాడిలో పాయసంపోసి నక్క ముందుంచింది. జాడీలోని పాయసం తాగలేక నక్కకు బుద్ధి వచ్చింది. తనకు బుద్ధి చెప్పడానికే కొంగ అలా చేసిందని (గ్రహించి ఆనాటినుంచి మోసపు పనులను మానుకుంది. కొంగతో మైత్రిగా కాలం గడిపింది.

నీతి: మోసం చేసేవారు ఎప్పుడో ఒకసారి మోసపోతారు.

న

ఈసపు కథలు 108

|| న. న 4/41

టా. క! గే 1. ప వ

న య. ఈసపు కథలు

ఎలుగుబంటి - తేనెటీగలు

ఒక అడవిలో ఒక ఎలుగుబంటి నివసిస్తుందేది. దాని భారీ శరీరాన్ని చూసి అడవిలోని జంతువులన్నీ దానికి లొంగి జీవిస్తుండేవి. తెలివిగల నక్క కూడా దానితో స్నేహం చేసి అణగిమణగి జీవిస్తుందేది.

ఒకనాడు ఎలుగుబంటి నక్కను చూసి “జంబుకమా! సింహం, పులి, ఏనుగు తప్ప మిగిలిన జంతువులు నన్ను చూసి భయపడుతున్నాయి. నేను జంతువులకు రాజునైతే అవి కూడా నన్ను గౌరవిస్తాయి. కాబట్టి నా పట్టాభిషేకానికి ప్రయత్నాలు చెయ్యి” అని ఆదేశించింది. దాని మాటలకు నక్క మనసులో నవ్వకుంది. నక్క దాన్ని చూసి “ఓ రాజా! నీ మాటలకు ఎదురుచెప్పే శక్తి నాకు లేదు. నీకేది ఇష్టమో అదే చేస్తాను. కాని ఇలాంటి విషయంలో కొంత ఆలోచించి చేయడం మేలు” అని సమాధానం చెప్పింది.

అలా మాట్లాడుకుంటూ అవి నడస్తుంటే ఒక చోట వాటికి పెద్ద తేనెళుట్టె కనిపించింది. ఎలుగుబంటి దాన్ని చూసి “నక్కా దాని నిండా తేనె ఉన్నట్లుంది. దాన్ని వదిలిపెట్టడం మంచిదికాదు. తాగుదాం పద” అని తొందరపెట్టింది. నక్క “శ్రేనె తాగడం మంచిదేకాని తేనెతుట్టె నిండా ఈగలుంటాయి. చాలా జాగ్రత్తగా మెలగాలిొ అని చెప్పింది.

ఎలుగుబంటి దాని మాటలకు నవ్వి, “ఈ తేనెటీగలు నన్నేమి చేయగలవు? అవి నాకొకలెక్కా అని తేనెతుట్టె దగ్గరికి వెళ్లింది. అది గూటిని కదలించగానే లక్షలాది తేనెటీగలు బయటికి వచ్చి దాని శరీరమంతటా కుళ్లబొడిచాయి. అది ఆ బాధను భరించలేక పిచ్చెక్కినట్లు పరుగెత్తింది. నక్క నవ్వుకుంటూ వెళ్లిపోయింది.

నీతి; బలవంతుడననే గర్వం పనికిరాదు.

ప

ఈసపు కధలు 105

మాతా జాక్‌ టె... మ 1 1102, చిసపు యో 106 ఈసపు కథలు

పెట్ట = పుంజు

ఒక రైతు దగ్గర అందమైన కోడిపెట్ట ఉండేది. అతను దాని రెక్కలను కత్తిరించి కోడిపుంజులతో కలిపి పెంచుతుందేవాడు.

కోడిపుంజులు ఆ పెట్టను పొడిచి పొడిచి బాధపెట్టేవి. పెట్టి పుంజులను ఎదిరించే శక్రిలేక దుఃఖిస్తుందేది.

పెట్ట ఒకనాడు పుంజులను చూసి “అయ్యలారా! మీకు నాకు రూపంలో పెద్ద భేదంలేదు. కొద్ది తేడాలున్నంత మాత్రాన నన్ను ఇలా బాధపెట్టడం భావ్యమా! మనకు మనుషులు ఉమ్మడి శత్రువులు, వారినేమీ చేయలేక మనలో మనం పోట్లాడుకోవడం మంచిదికాదు?” అని ఎన్నో విధాల నెచ్చజెప్పింది.

పుంజులు పెట్ట మాటను పట్టించుకోకుండా దాన్ని మునుపటికంటే ఎక్కువ బాధపెట్టడం మొదలుపెట్టాయి. పైగా ఎప్పుడూ గిల్లికజ్డాలు పెట్టుకునేవి. వీటితో చెప్పినా ప్రయోజనం లేదని గ్రహించిన పెట్ట మౌనంగా బాధలు సహిస్తూ ఉండిపోయింది.

కోడిపుంజులు ప్రతిరోజూ ఒక నిమిషమైనా ఊరుకోకుండా తమలో తొము పోట్లాడుకునేవి. పెట్ట వాటి స్వభావాన్ని చూసి బాధపడుతుందేది. “ఈ పుంజులకు

*. పోట్లాడే గుణం పుట్టుకతో వచ్చింది. ఇవి ఇతరులను బాధపెట్టడమే కాకుండా

తమలో తాము కూడా కీచులాడుకుంటున్నాయి. ఇలాంటివారిని బోధనలతో మంచిదారికి తీసుకురావడం సాధ్యంకాదు. వీటిని దారికి తీసుకురావాలనుకోవడం నా తెలివితక్కువతనమే” అనుకొని తనదారిన తాను జీవించసాగింది. కోడిపుంజుల్లో ఐకమత్యం లేకపోవడం వల్ల మనుషులకు ఆహారంగా మారాయి.

నీతి: పుట్టుకతో వచ్చిన అవలక్షణాలను తొలగించడం సాధ్యంకాదు.

స

ఈసపు కధలు 107

/ [1... . న్‌ [= 1||. ల (://. 7 మం. క్ల .. న | /. | స త స టం త ల్‌ " ళం | మేమూ 108 ఈసపు కథలు

గద - కాకి హో

మాంసాహారి అయిన ఒక గద్ద తుమ్మచెట్టుపై కూర్చొని ఆరోజు ఆహారం ఎలా సంపాదించుకోవాలా అని ఆలోచించసాగింది. చెట్టుకింద కొన్ని గొర్రైలున్నాయి. గొర్రెల కాపరి కొంత దూరంలో చిగుళ్లు కోస్తున్నాడు.

మందలో అపుడే పుట్టిన మేకపిల్ల ఆ గద్ద కంటికి కనిపించింది. “వెంటనే ఎగిరి కాళ్లతో దాన్ని తన్నుకొనిపోయింది. చెట్టుమీద పెట్టుకొని లొట్టలు వేసుకుంటూ తినసాగింది. కన్నుమూసి తెరచేలోగా గద్ద ఆ గొగ్రెపిల్లను ఎత్తుకొని పోవడం వల్ల కాపరి నిస్సహాయంగా చూస్తుండిపోయాడు.

గద్ద మేకపిల్లను ఎత్తుకుపోవడాన్ని ఒక కాకి చూసింది. వెంటనే అది “ఏమి ఆశ్చర్యం! ఈ గద్ద కూడ నా మాదిరిగా ఒక పక్షేగదా! అయినప్పటికీ ఎంత సాహసం చేసింది..? అది దర్జాగా ఒక మేకపిల్లను తింటున్నది. నేను చచ్చిన ఎలుకలను తింటున్నాను. ఇదేమి అన్యాయం... గద్ద మాదిరిగా నేనూ సాహిసించడం మంచిది” అని మనసులో అనుకుంది.

వెంటనే కాకి తటతట రెక్కలు ఆడిస్తూ ఎగిరివెళ్లి బాగా బలిసిన ఒక గొగ్రెపిల్లను ఎత్తకురావడానికి వెళ్లింది. నేరుగా వెళ్లి గొర్రెపిల్లపై వాలింది. గద్ద మాదిరిగా దాన్ని పైకి ఎగరేసుకుపోయేందుకు ప్రయత్నించింది. సాధ్యం కాలేదు. ఈ (ప్రయత్నంలో కాకి కాలి గోళ్లు గొరై బొచ్చులో చిక్కకున్నాయి. దాంతో ఎగరడానికి కూడా అవకాశం లేక రెక్కలు టపటపా కొట్టుకుంది. కాకి దాన్ని పొదుస్తోందనుకొని రైతు కర్ర తీసుకొని పరుగున వచ్చాడు. గొర్రెపిల్ల గాయపడినట్లు గ్రహించి కాకిని చావగొట్టాడు.

నీతి; ఎవరి బలాలూ బలహీనతలూ వారికి తెలియాలి.

ల

ఈసపు కధలు 109

ీ జం స ట్ట 1 తా. ఇస యం. సస న. ప హమ (స

పత స సు.

మత ల స.

1. భు న. కకం. 1/ 1

| .. నఖ చ సరన...

110 ఈసపు కథలు

సింహం - గాడిద - నక్క

ఒక అడవిలో సింహం, గాడిద, నక్క స్నేహంగా ఉండేవి. అవి ఒకనాడు వేటకు వెళ్లాలనుకున్నాయి. వేటలో ఎవరికి ఏమి దొరికినా అందరూ సమానంగా పంచుకోవాలనుకొని బయలుదేరాయి

దారిలో ఒక జింక ౩5నపడడంతో సింహం దాన్ని చంపింది. గాడిద “నాకు మాంసంతో పనిలేదు. మీరిద్దరూ దీని మాంసం పంచుకొని తినండొ అంది. పంచిపెట్టే బాధ్యతను అవి గాడిదకే అప్పగించాయి. దాంతో అది మాంసాన్ని రెండు భాగాలు చేసింది.

గాడిద రెండు సమానభాగాలుగా పంచడం సింహానికి నచ్చలేదు. తనకు అధిక భాగం రావాలని అది భావించింది. వెంటనే అది గాడిద వైపు కోపంగా చూస్తూ “వాటాలు సరిగా పెట్టు. మళ్లీ పంపకాలు చెయ్యి” అని ఆదేశించింది.

సింహం మనసులోని భావాన్ని గ్రహించలేని గాడిద రెండవ భాగం సింహానికి ఇవ్వబోయింది. సింహానికి కోపం వచ్చి అది గాడిదను చీల్చి చంపేసింది.

తర్వాత సింహం నక్కను చూసి “గాడిదకు భాగాలు చేయడం తెలియలేదు. నీవు సరిగా పంచు” అని ఆదేశించింది. సింహం ఉద్దేశాన్ని గ్రహించిన నక్క ఆ మాంసంలో మూడు భాగాలు సింహానికి ఇచ్చి ఒక భాగం తాను తీసుకుంది.

సింహం తన మూడు భాగాలను భుజించి అకలి తగ్గిన తర్వాత నక్కనుచూసి “నక్కబావా! నీవు సరిగ్గా పంచావు. ఈ విద్య నీవు ఎక్కడ నేర్చుకున్నావు?” అని అడిగింది. అందుకు నక్క “గాడిదే నాకీ విద్యను నేర్పింది” అని జవాబుచెప్పింది. నక్కతెలివికి సింహం మెచ్చుకుంది గాడిదను చంపినందుకు తనలోతాను బాధపడింది

నీతి: మూర్చులతో తెలివిగా వ్యవహరించాలి.

శే ఈ

ఈసపు కధలు 111

ఒ 1 న. మ 1/1. (1,1! 1. ! (1 ప | న! 1411 లు గ్‌. 1. .. స ర. సపు కథ 112

నక్క - ద్రాక్షగుత్తి అడవిలో ఆకలిగొన్న నక్క ఒకటి తిరిగితిరిగి విసిగిపోయింది. ఆహారం ఎక్కడా లభించకపోవడంతో బాగా అలసిపోయింది. మాంసాహారం ఎక్కడా దొరక్కపోవడంతో ఆకలితో నకనకలాడుతూ (ద్రాక్ష తోటలోకి వెళ్లింది. తోటలో ఒక ద్రాక్షతీగ పందిరికి అల్లుకొని ఉండడాన్ని చూసింది. తీగెల నిండా ద్రాక్ష గుత్తులు వేలాడుతూ కనిపించాయి. నక్క అందమైన ద్రాక్షపండ్లను తిని ఆకలి తీర్చుకోవాలనుకుంది. ద్రాక్షగుత్తులు చాలా ఎత్తున ఉన్నాయి. నక్క ఎగిరి ఎగిరి ఆ గుత్తులను అందుకోబోయింది. ఎంత ప్యయత్నించినా ఒక్క గుత్తి కూడా అందలేదు. ఎగిరీఎగిరీ బాగా ఆలసిపోయింది. అసలే ఆకలితో బాధపడుతుండడంతో చేతకాక కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకుంది. కాసిన్ని నీళ్లుతాగి కొంతసేపు అలసట తీర్చుకొని మళ్లీ 'ద్రాక్షగుత్తులకై ఎగిరి ఎగిరి దూకింది. ఎంత ఎగిరినా గుత్తులు అందకపోవడంతో అది “అయ్యో! ఈ పండ్ల కోసం ఎంత ప్రయత్నించాను..! ఇవి మంచివి కావు. ఈ పండ్లు పులుపు. నాకెందుకు? ఛీ! భీగా అని అనుకుంటూ అది అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయింది. నోటివెంబడి చొంగ కార్చుకుంటూ ద్రాక్షపళ్ల కోసం ఎగిరిన నక్క తీరా అందకపోవడంతో అవి బాగాలేవని నిందించింది. అంటే అది ఆత్మవంచన చేసకుందన్నమాట. నీతి: దక్కనిది ఎంత చక్కనిదైనా పనికిరానిదే. ప ఈసపు కథలు 118

0 | | | న్‌ న్‌ క ల జ్య ... శక న. [ 1 .. న | 1 స మ స స్ట వ. 1. ఇ పన 11 టీ రాం టా . సజ నీ . | స | నా 111 .... (1. 1! | || | ॥| క్త (న 1/41 2 న 1. | ల లో . ! టీ... కైకశ ఈసపు కథలు

గుర్రము - దుప్పి

పచ్చని గడ్డితో నిండిన పొలంలో ఒక దుప్పి నివసిస్తుందేది. ఒకనాడొక గుర్రం ఆ పొలాన్ని చూసింది. అక్కడ గడ్డి ఏపుగా ఉండడంతో సంతోషంగా మేయసాగింది.

ఇంతలో దుప్పి వచ్చి గుర్రం పచ్చిగడ్డి మేయడాన్నిచూసి అసూయపడింది. అది గుర్రం దగ్గరికి వెళ్లి “గుర్రమా ఇది నా సొంత పొలం. ఈ గడ్డి మేసే హక్కు నీకు లేదు. వెంటనే ఇక్కడినుంచి వెళ్లిపోకపోతే ఏంచేస్తానో నాకే తెలీదు” అని భయపెట్టింది. గుర్రం దాని మాటలను లెక్కచేయకుండా మేయసాగింది. దుప్పికి కోపం వచ్చింది. వెంటనే అది తన కొమ్ములతో గుర్రాన్ని పొడిచింది.

దెబ్బకు దెబ్బ తీయాలన్న పట్టుదలతో గుర్రం దారినపోయే దానయ్యను కలిసింది. “అయ్యా! నేను నీకు సేవలు చేస్తాను. మీరు వచ్చి ఆ సాలంలోని దుప్పిని తరిమివేయండి. దాన్ని చంపినా అభ్యంతరం లేదు” అని (ప్రార్ధించింది.

దానయ్య సంతోషించాడు. దానికి కళ్లెం వేసి స్వారీచేస్తూ పొలానికి వెళ్లాడు. దుప్పి భయంతో పరుగెత్తింది. దానయ్య దాన్ని వెంటాడి ఈటెతో పొడిచి చంపాడు.

అప్పుడు గుర్రం సంతోషించి, “అయ్యా! నా కోపం తీరింది. కాబట్టి మీరు దిగి నా కళ్ళెం తీయండి” అని దానయ్యను అడిగింది..

కాని దానయ్య దాన్ని వదలకుండా ఇంటికి తీసుకుపోయి కొట్టంలో కట్టేశాడు. ప్రతిరోజూ దానిపై స్వారీచేస్తూ బాధపెట్టసాగాడు. గుఠం తన శత్రువును చంపేందుకు దానయ్య సహాయం తీసుకున్న పాపానికి జీవితాంతం అతనికి వెట్టిదాకిరీ చేయవలసి వచ్చింది.

నీతి: చేతకాకపోతే పగ తీర్చుకునే ప్రయత్నం చేయకూడదు.

జ న ర

ఈసపు కథలు 115

న 1 జో టం చ ఇ కే నే థ్‌ బలో వడక శ ॥ త ఈ న ట్రై | కం క యు మ డడం జా గై భజ క //./ స. శేేే6 ఈసపు కథలు

రైతు- బంగారు బాతు

అనగనగా ఒక రైతు. అతనివద్ద అపురూపమైన బాతు ఉండేది. అది రోజూ ఒక బంగారు గుద్దు పెడుతుండదేది. ఊరంతా ఇది చర్చనీయాంశమయింది. ఈ విషయం నెమ్మదిగా చుట్టుపక్కల గగ్రామాలవారికి తెలిసింది. బంగారు గుడ్డు చూడడానికి తండోపతండాలుగా రావడం మొదలుపెట్టారు. గుద్దు బంగారు రంగులో ఉండడంతో పదిరెట్ల ధనమిచ్చి ఎగబడి కొనుక్కున్నారు. కొద్దికాలంలోనే రైతు ఊళ్లో అందరికంటే ధనవంతుడయ్యాడు.

డబ్బు పెరిగేకొద్దీ అతనిలో ఆశ కూడా పెరిగింది. ఆశ పెరగడంతో తెలివి మందగించింది. “బాతు రోజుకు ఒక గుద్దు మాత్రమే పెడుతోంది. వందలాదిగా వస్తున్న జనానికి గుడ్లు అందించలేకపోతున్నాను. దీనివల్ల డబ్బుతో వచ్చినవాళ్లు నిరాశతో తిరిగిపోతున్నారు. జనంలో మోజు ఉన్నప్రడే సొమ్ము చేసుకోవడం మంచిది. దీని కడుపులో వేలకొలది గుడ్లు ఉండిఉంటాయి. దీన్ని చంపి కడుపులోని గుడ్లన్నీ తీసుకుంటే ఒకోరోజు కోటీశ్వరుడనైపోవచ్చు” అని రైతు భావించాడు.

ఆలోచన వచ్చిన వెంటనే కత్తితో బాతు పొట్టను చీల్చాడు. బాతు గిలగిలా కొట్టుకొని చచ్చిపోయింది. గుడ్లకోసం రైతు దాని పేగులన్నిటినీ కోసి ఆబగా వెతికాడు. ఆశ్చర్యకరంగా ఒకేఒక గుద్దు కనిపించింది. రైతు తన తెలివితక్కువతనానికి చింతించడం మినహా ఏమీ చేయలేకపోయాడు. జరిగిన ఘోరాన్ని తలచుకొని రోజులతరబడి విలపించాడు. అత్యాశకుపోయి అరుదైన బాతును చంపినందుకు ఇరుగుపొరుగువారు కూడా రైతును అసహ్యించుకున్నారు.

నీతి; దురాశ దుఃఖానికి కారణమవుతుంది.

శ ర 3

ఈసపు కధలు 117

నశ! మం ను సును న వ నప న. స య న టా న ళ్‌ స ని ప | స మ యాత టా ట్‌! టు 118 ఈసపు కథలు

వ్యాధిసోకిన రాబందు

ఒక కొండ గుహలో ఒక రాబందు తన బిడ్డతో నివసింస్తుండేది. తల్లిషక్షి బెద్దను (పేమతో పెంచుతుందేది. ఆ సక్షిపిల్ల పెరిగి పెద్దయిన తర్వాత ఎగిరే శక్తి వచ్చింది. తనంతట తానుగా ఎగిరిపోయి ఆహారం తెచ్చుకోవడం మొదలుపెట్టింది.

ఇంతలో తల్లిపక్షి వృద్ధాప్యంలో ప్రవేశించింది. దాంతో అది ఎగిరిపోయి ఆహారం తెచ్చుకోలేని స్థితికి వచ్చింది. అది తన బిడ్డను పిలిచి, “నేనుకూడా యౌవనంలో చాలా తిరిగాను. ఎన్నో పాపాలు చేశాను. శరీరంలో బలం తగ్గిన తర్వాత ఇప్పుడు చింతిస్తున్నాను. నేను కాటికి కాళ్లుజాపుకొని ఉన్నాను. కొంతకాలం తర్వాత నీక్కూడా నాగత్తి పడుతుంది. కాబట్టి హింసను వదిలిపెట్టు” అని బోధించింది.

తల్లి మాటలను పిల్ల రాబందు లెక్కచేయలేదు. జంతువులను వేటాడి తినే అలవాటు మానుకోలేదు.

ఇలా ఉండగా ఆ పక్షి బిడ్డకు ప్రాణాంతకమైన వ్యాధి సోకింది. బాగా నీరసపడింది. తల్లి, ఇతర రాబందులు దానికి అనేక చికిత్సలు చేశాయి. అయినా బాధ తగ్గలేదు. ఇక చావు తప్పదని దానికి అనిపించింది.

అపుడది తల్లిని పిలిచి “అమ్మా! ఇక దేవుడే నన్ను కాపాడాలి. నాకోసం నీవు దేవున్ని ప్రార్ధించు. అతని దయనాకు లభిస్తుంది” అని దీనంగా వేడుకుంది.

దాంతో తల్లి “అయ్యో! నేను దేవున్ని ఏమని ్రార్థించగలను? మన జీవితాలు హింసతో గడిచాయి. ఇతరులపై దయచూపకుండా, మనకు దేవుని దయ ఎలా లభిస్తుంది? మనం ఎలా అడుగగలం?” అని ప్రశ్నించింది. కొద్దిరోజుల్లోనే పిల్లరాబందు మరణించింది.

నీతి; దయలేనివారు ఇతరుల దయకు పాత్రులుకారు.

ప

ఈసపు కధలు 119

| హా నళ సమక. ఇ ణీ సీ 4 క |. సే ల శ ఇదం కు ష్‌. వ [స | | స ఓ ఫం టం 7 గం "తక న! | | మై టా నా. న్‌ మ. క న గ గ

1. పైన న తా. టిల్‌. 4 [(ఆత్రక హి క ల టా (1 1! ని టా. న తడల! సస్తహ య్‌ న గ్లో ప (4/1 వీ యాను. 4 ( పైట! గి! మం ణి సరగ ల? భీిహాంా జ్‌ 1! (షో 1 1 న వట 1 క్ల సు యా గ్‌ యా న జ న 1. 4, ల. స్‌ చస. శ్‌ స్‌ు స్స వా [ న. ల న! / న్‌ య. స. స్మ సీ ళీ న గ - త ల్తే- జజ. . మ గ. న. గం స వ / ,॥ నం సల మై 120 సు చ 4 120 . ఈసపు కథలు

దొంగకొంగలు - బాతులు

దొంగకొంగలు పనిపాటా లేకుండా పంటలను నాశనం చేస్తూ తిరుగుతుంటాయి. అవి గుంపులు గుంపులుగా ఎగురుతూ వచ్చి పొలాల్లో వాలి ధాన్యం తింటుంటాయి. తిన్నతర్వాత బుద్ధిగా వెళ్లిపోకుండా పంటను నాశనం చేస్తుంటాయి. ఇలా పంటలను నాశనం చేయడం వాటి దినచర్య. .

కొంగల మాదిరిగానే తెల్లగా ఉండదే బాతులు ఎక్కువదూరం ఎగురలేవు. నీళ్లలో ఈదుతూ చిన్నచిన్న పురుగులను, చేపలను తింటుంటాయి. కొద్దికాలానికి బాతులకు తమ జీవనశైలిపై అసహ్యం కలిగింది. దొంగకొంగల మాదిరిగా పంటలమీదపడి మేయాలనుకున్నాయి. వెంటనే దగ్గర్లో ఉన్న పొలంపై దండయాత్ర చేశాయి.

అపుడు ఒక ముసలి కొంగ బాతులను చూసి “బాతులారా! మాలాగా పంటలను నాశనం చేస్తే మీకు కష్టాలు వస్తాయి” అని హితవు చెప్పింది. “రైతులు వస్తే మేమైతే తప్పించుకోగలం. మీ రెక్కలు చిన్నవిగా ఉండడం వల్ల మీరు ఎగురలేరు. హఠాత్తుగా రైతులు వస్తే మీ గతి ఏమవుతుందో ఆలోచించుకోండి. నేను మిమ్మల్ని ఈ పొలంనుంచి తరిమివేయాలనే ఉద్దేశంతో చెప్పడంలేదు. మీ మేలు కోసమే చెప్తన్నాను” అని దొంగకొంగ మర్యాదగా చెప్పింది.. కాని బాతులు దాని మాటలను వినకుండా పంటను నాశనం చేయడం ప్రారంభించాయి..

పాడైపోయిన పంటను చూసి రైతుకు కోపం వచ్చింది. ఆ స్థితికి కారకులైనవారిని కఠినంగా దండించాలనుకున్నాడు. వెంటనే ఊళ్లోకి వెళ్లి కూలీలతో తిరిగివచ్చాడు. రైతును చూడగానే దొంగకొంగలు తుర్రున ఎగిరిపోయాయి. ఎగురలేని బాతులు వారిచేతికి చిక్కి చచ్చిపోయాయి.

నీతి: ఉట్టికి ఎగురలేనివారు స్వర్గానికి ఎగురలేరు.

హ్‌

ఈసపు కథలు కల్ల

న షా; కు మయ. య 1 నం ర ఖీ (1

ర, / స్ట ణు యు | ట్‌ స్ట క యాం ల వళ స స న గల్ల ర ట్‌ న టీ] ల డకర॥ సు పయన. | రో | క ను. (ల నాట నాం స ప స న తలల రో ఇ సై సస్య న న్న 122 క్ష ఈసపు కథలు

గాడిద - అడవిపంది

ఒక ఊళ్లో ఒక చాకలి ఉండేవాడు. రేవుకు బట్టలను తీసుకుపోవడానికి అతనొక గాడిదను పెంచాడు. అతనికి ఒక కొడుకు ఉన్నాడు. ఆ బాలుడు తల్లిదండ్రుల మాటలను వినకుండా ఊళ్లో అల్లరి పనలు చేస్తూ జులాయిగా తిరిగేవాడు.

ఆ తుంటరివాడు ఒకరోజు ఇంట్లోని నగలతో గాడిదను అలంకరించి ఆడుకుంటున్నాడు. ఖరీదైన నగలు ధరించిన గాడిదకు గర్వం కలిగింది. వెంటనే అది అక్కడినుంచి అడవిలోకి పరుగెత్తింది.

గాడిదకు ఆ అడవిలో ఒక అడవిపంది కనిపించింది. తన అలంకారాన్ని పంది మెచ్చుకొంటుందని గాడిద అనుకుంది. అయితే పంది నగలను చూసినా ఏమీ మాట్లాడలేదు.

“ఈ పంది నన్ను చూడనట్లుంది. చూస్తే నాకు మర్యాదలు చేసేదికదా!” అనుకొని తన రాకను తెలపడానికి ఓంద్ర పెట్టింది. అయినా పంది పట్టించుకోలేదు. దాంతో గాడిద పంది దగ్గరికి వెళ్లి “మిత్రమా! నేనెవరో నీకు తెలియదా! నేను నీ మిత్రుణ్జి. నిన్ను పలకరించడానికి అలంకరించుకొని వచ్చాను. క్షేమమా!” అని అడిగింది.

బట్టలు మోసే గాడిద తనను మిత్రుడనడంతో అడవిపందికి కోపం వచ్చింది. అది తలచుకుంటే గాడిదను కొమ్ముతో పొడిచి చంపగలదు. అయితే దానికి బుద్ధి చెప్పి వదిలివేయాలనుకొని, “ఓ గాడిదా! నాతో స్నేహం చేస్తావా! అంతమాట అన్నందుకు నిన్ను చంపేయాలి. కాని నీవు అల్పుడవు. నీ గర్వపు మాటలు చాలించి ఇక్కడినుంచి వెళ్లిపో” అనగనే గాడిద పారిపోయింది.

నీతి: స్నేహానికైనా వైరానికైనా స్థాయి చూసుకోవాలి.

న ఈసపు కధలు 128

వ ర గ్గు స ససై ఫ్‌ స షి

రడ (1 |

జ్‌ ్ళ (0 క గె టి కలో య. స (| స కనక స. యయ ఓం చే

రం... 1/1 2. 4 నా న శ హమ ర్ట

రసన (గగ శ 4 //స సో... న్‌ స సస గ్ల న్ను | | క్‌ నం న ౯ [క లీ క 1 స షస సా అముము. సనా న ఈసపు కథలు క్షై24

నెమలి - పిచ్చుక

అడవిలోని పక్షులన్నీ ఒకరోజు నాయకుణ్ణి ఎన్నుకోవడానికి సమావేశం ఏర్పాటు చేసుకున్నాయి. పక్షులన్నిటికీ ఆహ్వానం అందింది. గద్ద, రాబందు మినహా మిగతా పక్షులన్నీ సమావేశానికి వచ్చాయి. ఉపన్యసించింది.

చివరగా వచ్చిన నెమలి వేదికపైకి ఎక్కుతూనే తన అందమైన పరిని విప్పి నాట్యమాడి సాటి పక్షులను ఆకట్టుకుంది. తర్వాత, తనను నాయకునిగా ఎన్నుకొమ్మని చక్కని మాటలతో అడిగింది. దాని మాటలు పక్షులకు నచ్చాయి.

గద్ద, రాబందు సభకు రాకపోవడం వల్ల నెమలివైపే ఎక్కువ పక్షులు మొగ్గుచూపాయి. చివరికి అన్నీకలిసి నెమలిని ఏకగ్రీవంగా తమ నాయకునిగా ఎన్నుకున్నాయి.

అప్పుడు పిచ్చుకలేచి “సోదరులారా! మనం ఈ నెమలి అందాన్ని చూసి ఆనందించి, దాని మాటలువిని పులకరించి నాయకునిగా ఎన్నుకున్నాం. ఇంతవర్టైతే బాగానే ఉంది. కాని ఇప్పుడు గద్దగాని, రాబందుగాని మనపై దాడి చేయడానికి వస్తే మన నాయకునిగా ఈ నెమలి వాటిని ఎదుర్కోగలదా? కోమలమైన నెమలి మనల్ని రక్షించగలదా?” అని ప్రశ్నించింది.

నెమలి తల దించుకుంది. పిచ్చుక మాటకు బదులు చెప్పలేక మౌనం వహించింది. దానికి జవాబు చెప్పే అవకాశం ఇవ్వాలన్న ఉద్దేశంతో పక్షులన్నీ కొంతసేపు వేచిచూశాయి. అయినా నెమలి మౌనం వీడకపోవడంతో దాన్ని నాయకునిగా ఎన్నుకోవడం తగదని పక్షులు తీర్మానించుకున్నాయి.

నీతి: నమ్ముకున్న వారిని రక్షించలేని వాడు నాయకుడు కాలేడు.

శ శ ర

ఈసపు కథలు 126

ముం జీ. స టు. క ఆ 11 ర ఈ 11 య ప ర న... 1||! చన వుడా ్‌ ల యా 11 టి! 126 ఈసపు కథలు

గాడిద - గుర్రం

పూర్వం ఒక వ్యాపారి సామాన్లను సంచుల్లో కట్టి, వాటిని గాడిదపై వేసుకొని పొరుగూరికి బయలుదేరాడు. తాను మాత్రం దర్జాగా గుర్రమెక్కి గాడిదను అదిలిస్తూ వేగంగా పరుగులు పెట్టిస్తున్నాడు.

అసలే కొండదారి... గుర్రం వేగాన్ని గాడిద అందుకోలేకపోయింది. ఇంకాస్త పైకెళ్లేటప్పటికి బరువు మోయలేక ఆయాసం మొదలయింది. అప్పుడది తన జాతికే చెందిన గుర్రంవైపు మళ్లి, “సోదరా! నీకంటే నేను చిన్న దాన్ని. వ్యాపారి సంచులన్నీ నామీదే వేశాడు. కొండదారిలో వీటిని మోయలేకపోతున్నాను. ఇందులో నాలుగోవంతు బరువును నీవు తీసుకుంటే నీ మేలు జన్మలో మరచిపోను” అంది.

ఆ మాటవిని గుర్రానికి పొగరు తలకెక్కింది. “ఛీ... గాడిదా! నాకే పని చెప్తావా? ఇలాంటి తప్పుడు కూతలు ఇంకెప్పుడూ కూయకు. నీవు బరువులు మోయడానికీ నేను సుఖంగా జీవించదానికీ పుట్టాం. కాబట్టి పిచ్చి పిచ్చి ఆలోచనలు మానుకొనీ సంచులు మొయ్యి” అంటూ విగ్రవీగింది.

గాడిద ఏమీ అనలేక తనలోతాను బాధపడుతూ నడుస్తోంది. అలా కొంతదూరం పోయిన తర్వాత బరువు మోయలేక నడుం విరిగి కూలబడింది.

గాడిద పడిపోగానే వ్యాపారి సంచులన్నిటినీ గుర్రంపైకి ఎక్కించాడు. తాను కూడా దానిపైనే కూర్చొని ప్రయాణం కొనసాగించాడు.

అప్పుడు గుర్రానికి బుద్ధి వచ్చింది. “గాడిద మాటలువిని నాలుగోవంతు భారం మోస్తే అది కూలబడేదేకాదు. నాకింత బరువు మోయవలసిన దుస్టితీ వచ్చేదికాదు” అంటూ పశ్చాత్తాపపడింది.

నీతి: బరువు పంచుకుంటే బతుకు భారం కాదు.

స 3

ఈసపు కధలు కై27

మనిషి-పాము

భానుని మ అనగా అనగా ఒక ఊళ్లో మద్దిలేటి అనే రైతు జ్‌ | 2 ఉండేవాడు. అతని కొడుకు సోము. వాడు ఒకరోజు వ ఉల ఆటలాడుకుంటూ పాము తోక మీద కాలువేశాదు. ఆ 1 ఊఊ || ఇ నాగుపాము బుస్సుమని ఇంత ఎత్తున లేచి ఆ 1 గ్‌ ( . ల్‌ కుర్రాడిని కాటేసింది. కొడుకు చనిపోవడంతో మద్దిలేటి యా. 2 ఏద్చాడు. పాముపై అతనికి పిచ్చికోపమొచ్చింది. స సన... అక్కడే ఒక పొదలో దూరిన ఆ పాము బయటికి న పం! వచ్చేలా చేశాడు. గొడ్డలితో దాని తలమీద కొట్టబోగా త్తతా౭ారాల౭శ:| గొడ్డలివేటు పాము తోకమీద పడింది. తోక తెగినా పాము పారిపోయింది. పగబట్టిన ఆ పాము మద్దిలేటి పశువుల కొట్టంలో దూరి పశువులను కాటేసింది. పామువల్ల మద్దిలేటి ఇలా అనేక కష్టనష్టాల పాలయ్యాడు. బాగా ఆలోచించిన అతను పామును మంచి చేసుకోవాలనుకున్నాడు. ఒకరోజు పాము పుట్టవద్దకు వెళ్లి గుద్గు, తేనె అక్కడ ఉంచుతాడు. “నాగరాజా! జరిగినదంతా మర్చిపోదాం. ఒకరినొకరు క్షమించుకుందాం! నా కొడుకును నువ్వు శిక్షించడం సబబే కావచ్చు. నీ తోక తెగగొట్టినందుకు నువ్వు నా పశువులను కాటేయడం సముచితమే కావచ్చు. మొత్తమ్మీద నాకూ నష్టం జరిగింది. నీకూ నష్టం జరిగింది. అన్నీ మర్చిపోయి మనం మళ్లీ స్నేహితులుగా

ఉండవచ్చు కదా?” అని మద్దిలేటి వివరించాడు.

“అలా కుదరదు” అని పాము నిక్కచ్చిగా చెప్పింది. “నీ బహుమతులు తీసుకెళ్లిపో, నీ కొడుకు మరణాన్ని నువ్వు మర్చిపోలేవు. నా తోక తెగిపోవడానికి నేను మరువలేను” అని చెప్పి పుట్టలోకి వెళ్లిపోయింది.

నీతి: గాయపంచినాం నత ్యన్టైన మర్చిపోలేము.

యన సాన!

• (గీ 0పోరంతానాడారిల గ (కారా

1 5100 టంగం (11 .50/- - వ .. ఈసపు కథలు జగత్‌ప్రసిద్ధం. రెండున్నర వేల సంవత్సరాల న. క్రితం రచించిన కథలు ఇవి. సుసంపన్నమైన ప్రాచీన గ్రీకు ' య. సాహిత్యానికి ఈసపు కథలు మరింత వన్నె తెచ్చాయి. ఈసపు

న 1 కథలన్నీ నీతి కథలే, ఈసప్తు అనే వ్యక్తి చారిత్రిక వ్యక్తా, పౌరాణిక మ. వ్యక్తా అన్న వివాదం ఉంది. ప్లేటో అరిస్టాటిల్‌ వంటివారిలాగే

1.1... _ఈసపు కూడా ప్రాచీన గ్రీకు దేశంలో జీవించిన వ్యక్తి అనీ ఆయనే (. ( న. ఈ నీతి కథలన్నిటినీ రచించాడనీ అత్యధికులు అంటారు. ఆయన

వ. కేవలం ఒక కాల్పనిక వ్యక్తి మాత్రమేనని అనేవారూ ఉన్నారు. అ

స్ట 1 || 1.

. న పేరు మీద అనేకులు అనేక శతాబ్దాల తరబడి కథలు రాశారు 1... అంటారు వీరు. -

న 7. ఈ కథలన్నీ ముందు భారత దేశంలోనే పుట్టాయనీ తర్వాత

క! 1 ఇవి గ్రీకు దేశానికి పయనమయ్యాయనీ నమ్మేవారూ ఉన్నారు.

గ 1. . ఏది ఏమయితేనేమి? ఈసపు కథలకున్న ప్రాధాన్యం అపారం.

| 1 (1:1 బాల సాహిత్యంలో వాటి స్థానం సమున్నతం. పంచతంత్ర కథల్లోలాగే

కన సగ ను - . /] న ఈసపు కథల్లో కూడా జంతువులే ఎక్కువ. వాటిలాగే ఇవి కూడా ము. పిల్లల్నే కాక పెద్దలనీ అలరిస్తాయి. అందుకే వీటిని 'ఆబాలగోపాల . .

(| న 1; కథలు అనవచ్చునేమో! .

గ సరే గ్‌! (1 షే

వ. ౧౬4౦006 6455105.