Telugu budha charitramu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

షమి ౭భాణరఆసాాం ఆఅ ఆడా వాల ఆకాలం ఆడోలంఆానకనుని శ్రీవుత్పర దచేవతాయైైనవను?ః బుదచరిత | హ్‌ | (11! (1 (| --* ఛతావధానులయిన ఇ ' తిరుపతి వేంక పేశ్వరకవులచే || . రచింప బడినది హుకాశకులుః | చెళ్లపిళ్ళవెంకటశాస్త్రిసన్ను . వేంక పేశ్వర పన్షికేషన్సు . కడియం 5.0. తూర్పు గోదావరిజిల్లా. శ్లే5ర ద్ర ల ర యనాలవదునా దయం ముం లందువదలడవాకాంత్తర్తో.

పచడి యో ద డాడి డాడా దడదడ లలల చి రయం యడం ల లం ణల లలల లలల ంలం దం లం దదదచదదియడదడరిదాయదాద దాదా దాం లద చదల లలల యదా లంద ణంణలలందలాకాలలాడిడా. ఇది గౌతమబుద్ధదేవుని మహత్తర ఆదర్శ జీవితగాధ కరుణారస పూరితమైన 6 ఆశ్వాసముల ప్రబంధము ఎారాశాట్టేకరైల్త లాలా సా న్‌ సంకలనక ర్త -విద్వాన్‌ చెళ్తపిళదురేశ సే రశాసైి రొ య గో (నో కడియం = 0౦. తూ! గో! జిల్లా. జ వెలిలమాా- ఆరవకూర్చు అడడ 29056 తతత ర్త వి చురణ'? వేంక పేశ్వర ప్రింటింగు (పెన్‌, ఆల మూ రు కి తూర్పు గోదావరి జిల్లా. అజా ఖాప్త్తులశద రై) క్రరెకుల---4 ఎతడోయోడోడోటోరర్తల్తల్తాల్తలల్తల్తల్త ర్త డల డచచోడ ర చరత ల డట లతల త్త చి డచళ చరచర రరర రరర లయుడు దర చడ డడ దడ రారడ రదర చద ద చచ యద్రరర్తడ చర చ చరచర చరయ రయ ళడ ళం రరంల

(శ్రీరస్తు శ్రీముత్పరదేవతాయైనమః బుద్ధచరితి ము -ాస్తాప్ర్రతకాాా చి థమాశ్వాసము

శా, శ్రేధామం బగు నీలభూధ)మున సుశ్రిమించు వారాశివీ

చీధావళ్యముపొల్చు దేవళమునం జెన్నారు రూపంబు, లో

కాధారంబు, హలాయుధపిణయి. నిత్యానంది, థ్రీమజ్జగ

న్నాథస్వామి కృపాళుండై. మనుచు€ గృష్టారాయవిద్వ(క్రభున్‌- క్ష మ, "నటుచందంబున 'వేషధారియంట నీనాధుండు అక్ష్యీ ! నిజం

బటవే? యం చుడికించు నెచ్చెలుల 'సర్వాత్మత్వముం జూపన

ట్టటు లౌ” నంచు వచించుచు న్నగు సరోజాగార దాం గోరి వేం

కటకృష్ణప్రభు నాజు వేలధరణీకాంతాగంణిం జేరుతన్‌* జి చు. హరినాఖీకమలమ్మునం టొడమి విద్యల్నేర్చి విద్వాంసురా

_ల్తరుణీరత్నముగాంగ దేవతలకెల్లం బెద్దయైమించు దే

వర దీర్జాయురపారభాగ్యసుతసంపత్కీయ్రలం బెంచి భూ

సురునిం బోలవరపిభుం గరుణ? (త్రోచుం గృష్టభూపొలునిన్‌. శి మ. శతలేథిన్య వధానపద్యరచ నాసంజొతభాస్వద్యళో

వితతాశేషవరాంధిభూపతిసభావి ఖ్యాతనామాస్మదు

న్నతికిం గారణ మైనదేవి ఘనవీణాపాణి యవ్వాణి సం

తతము న్వేంకటకృష్ణరాయవిభువాగ్ధా మంబు6 గామించుతన= జీ చ. శిరమున గంగ దేహమున శీతగిరీందికుమారి, (ప్రక్క భృం

గిరిటియు, నంకభాగముల( గేకహియుండు గజొననుండు, ముం

దర బుషు లిట్లు వెండిమల౭ దళ్సరుఃడ్రై కొలువున్న రాజుశే

ఖరుండు కృపాళుండై మనుచు(గావ్వత( గృష్టనృపాలకాగ్రణిన్‌. గ్‌

శ్‌ బుద్ధచర్‌ క్రమము మ. సకలోర్వీధరనాథు. డైన యవలక్మాభర్తచే శుద్రభె కుకు నాస్తప్తబుషు ర్రరాధిపతి యంచుం జెప్పి యిప్పింపః గొౌం కక యా త్మేశ్వరు సీళ్వ రేశ్వరునిగా 6 గావించుకాన్నట్టి య (దికుమాకిమజిప్పణ్య రేఖ మనుచున్‌ (శ్రీకృష్ణభూపాలునిన్‌, రి మ. కడియెడ్డ్దం జనియించి విద్య లెలమిం గాశీపురి న్నేర్చి యొ. 'ప్పెడురీతిం ధవ శేశ్వరంబున మహావిద్వాంసులౌ శిష్యు రె ప్పుడు గొల్వ న్వసియించి సతం9ి మొకం డప్పుణ్యస్టలిం బెట్టి యె క్కుడుకీరర్తి న్విలసిల్లు (బహ్మగురువాక్కు ల్యాకుః డో డయ్యెడున్‌-_ మ. నలినాకప్రభృతు త్రిమూర్తులు “గవర్నర్ల” సుర (ల్కింద వ _ర్తిలు నుద్యోగిజనంబు లై, ఘనమణిద్వీపంబును “న్నండనై ” యలరం దా నొకరాణ్తియె జగము లేయంబామహాోదేవ ని చ్చలు( బాలించు( గృపాబ్టీ యాజనని కృష్ణారాపు మన్నించుకన్‌, 8 తే. గి, కాళిదాసాది సంస్కృృతకవుల 'కరంగి నన్న యా ద్యాంధ9కవులకు నతులొనర్చి కుకవులగు వారలకు శతగుణముగా(గ (మొక్కికొందుము మాకృతి ముట్టకుండని. క్రి క తనచేసిన కబ్బముచే తన కాకవి ననుచు6 దెల్చు ధన్యాళ్ళుల స త్యనిధుల( దల(చుట కబ్బం బను తోంటకు. జంచ యుంచి నట్లగు (గా ద్దే | చ. జకటియు రెండు. బద్యముల కొక్కొాక (గందమటంచుం జేరుపె టుకొని మహాకవీంద్రులకు డొంకక "'మాకవనంబు చూడ్త సా ర్థఠ” మనుకొంచు “మాకు సరిరా రొరు” లంచును దమ్ము(దామ మె చ్చుకొనుదు. బొంగు వ్యాకరణపంరల కంఠము. గట్టుబొప్పదే? [11 ఉ. ఊరును బేరులేని యొక యుప్పనిచప్పని కావ్య మల్లు సిం గారప్ప( గ్లైతగాండు9 పరకావ్యములం గని తస్పులంచు సం

పం థమాళ్వాసము గ్‌ స్కారములేమి( (బ్రేలుదురుగాక మహాకవి కేమిలోటు ! ల జ్ఞారహితుల్‌ స్వళక్తిపరళక్సు లెజుంగక పొంగు టైమే. 12 వ. అని శిష్టా వారంబు నిర్వర్తించి కృతినాయకవంశావతరణపూర్వ కంబు గాం గృళ్యువతారంబు( (బశంసించెదము. 1 ను. కల దార్వేలనియోగిశాఖ యొకం డక్క ంజాతభూవర్షమం దలభుత్వంబునం బొల్బు నయ్యెడ నమాత్యశ్రేేణు లుద్యోగులుం 'దెలుంగుంబాస కవీంద్రులు న్మజియు నెందేని౯ ధరాపాలురుం గల రానాండును నేండును న్మిగుల యోగం బిందు. గొనంబడున్‌. 14 తే. గీ. కల్మిం దనరారు నీశాఖం గాశ్యపముని గోత్రిమునయందు. గొచ్చర్లకోటవంళ మలరు విద్ణయు నసమును గలిమి బలిమి సాజములు దీనం గల సత్యసంధులకును. 15 తే, గీ. ఎందతో పుణ్యపూరుషు లిక్కులమ్ము నందు జనియించి పిఖ్యాతినంది రందు మినుల సత్కీర్తి గని కవు ల్మేటి యనంగ నలరు (శ్రీరామవందు96 డయ్యనఘుంబోలి. 16 శే. గి. వియ్యనయుం బెద్దిరాజు జగ్గయ్య రామ రావు నొంగ జనించి రా రామచంద మూర్తి కాత్మజు, లిందలు( గీర్హిధనులు దాతృతాళూరు అధికారధన్యతములు. [7 శా అంద్యుం జగ్గయగారి నెన్నందరమే : యసప్పుణ్యుండే (శ్రీమహా నందిశుండు వసించు పట్టసగిరిన్‌ నవ్యస్థితిం గట్టండే నెం దీవ్యచ్చివకేశవాలయము లా/శ్రీ చూచి తీఅన్వలెం; బొందుం బున్నెము€ బూరుషార్థ మటకుం టోనెంచు పుజ్యాత్ములన్‌. సీ. మొదటినుండియు( దుట్టితుచిదా(క నేరాజ్య మునకు గోదావగి మొనసియుండు

శ బుద్ధచరిత్రము అజల పాపము పంచబంగాశముగ వీర భ్యదేకుం డేసీమం [బబలియుండు( గొండకాల్వలవాలు నిండించు "పెంజెర్వు లేమండలము ఫలభియింపంజేయు రత్నగర్భాఖ్య భూరమణి కెచ్చటం (బతి పదమున సార్ధకత్వము వహించు తే, గ్‌, నెందు. (ద్రిదశుల కంటికి విందుంజేయు విలువగల్షిన పాపికొండలు చెలంగు నట్టిమండల మార్షించె ననఘమూూర్వ్తి మహితగుణళకాలి జగ్గయామాత్యమౌళి, [0 కే. గ్‌ అకని కుదయించెం గేవల మనఘమూ ర్తి ధీరు[డు నుదారుః డబ్టిగంభీకుం డలఘు( డాళ్మవిద్యావిశారదు. డతని'పేరు రామచంది) వేంకటకృష్ణరా వటంద్రు. 20 తే. గి. భద్రకాశీపదద్వయీభ క్రి కవన శక్తి శివస క్తి తనకివి సహజములుగ నయ్యనఘు నాత్మజుండు మహాయళసృ నాధుండై యొప్పె (శ్రీజగన్నాధరావు. ౭1 మ. అవనిం గౌతమియొడ్డున న్మిగుల భాగ్యా యత్త మౌ రెడ్డిపో లవరగా9మము రాజధానిగ( జిరాలంకారమైవచ్చు రా జ్యవి,శేషమ్మును నేలె నీయనఘు. డుద్యత్పాంభవం బొప్ప శీ లవయశ్శాలిని కొమమాంబ సుగుణ్రాలంకార దేవేరిగన్‌, లలి ఉ. చక్కని చుక్క యయ్యు నిముసంబును దా, దనభర్త ప్రక్కం గా ల్టాంక్కక రాతులం బయలు దొక్కు నరుంధతి యంచు నామెనుం (గ్రక్కున వేంలంజూపుదురుగాని మహాసతి కామమాంబకు న్నిక్కము దోస మంచును గణింపరుగా పలుగాకు లేనియున్‌. 28

పిధమాళశ్వాసము ఓ సీ, దెవతభదక్తి విద్యాసక్తి జనరజ్తి యను నివి సహజమ్ములై నవా6డూ ఆపాదుకాంతిదీకెపారమైన నా లవవేదమున సిద్ధురడె నవాండు ప్రజలకష్టము కంటంబడెనేని మితికేని కరుణ చిత్తమునందు. గలుగువాందుః తనవారు పె౪వారలను భేవ మరయక తగురీతి జగమేలం దగినవాండు తే. గ. నయవిదుం డగు నాజగన్నాధమూలర్తి కొలందికాలములోన లోకుల యదృష్ట వై పరీత్యంబునన వీరభ్నద్రు భది కాళి సేవించి తత్పదై క్యంబు గనియె. ల సీ, ఎంతమందికి నేని నింగ్రీషు చెప్పించి 'పెండ్రింద్లు చేయించెం (ియమెలర్బ బట్టసకేత)స్టపర్వత సోపాన నులు బాగుచేయించి ముదముగొలిపె( గోటిపలైను నెల్లబాటసారుల కుప యోగించు స్మత్రంబు నొకటి 'పెబ్టై నన్ని యిన్ని యనంగ నలవిగాని గతిన న్నేంజెర్వులును నూకులెలమినించె తే. గి, లక్షవ_ర్తివ)తం బాది లక్షసుకృత కార్యము లొనర్బె లోకోపకారబుద్ధి నాజగన్నాథమూ ర్తి కర్టాంగియైన కామమాంబిక నెన్నని కవులు గలరె! న చ. సితిశివరాత్రికాలమున( బట్టసమం దనఘాత్ములైన వి ప్రతతుల కెల్ల మొల్లముగ భక్ష్యుము లెల్లెడ నొప్ప గొల్లిగా

మితికి నతికమించు గతి మేదిని యాజ్యముచేత నానున ట్రతితరభ క్తి భ_క్స మిడు నయ్యమ పున్నెను నెన్నశక్యమే : క్లిగ ల్‌ చ, పితిదిన మాత్మగేహమున బ్రాహ్మణు లెందజికేని ష్యడ్రస పుకముగ నన్నదానమును బొంపిరివో నొనరించు పే మహా న్‌ ల వ్రత మని యెంచి కాన ప్రతిపజ్హికి వచ్చునటంచు విందు మా సతి కొక యన్నపూర్ణ్యయగు సాటి; యొరు 'ల్చకి నాంగ జెల్లునే. 27 సీ. గొాతమగోశ్రవిథ్యాతు శ్రీపెద్దాడ వంశ జు. బెద్దవిద్వాంసు(డై ది గంశవిళాాంతమౌగతి (శ్రీశకుంతలా పరిణయ మనెడ్డి ప్రబంధ మెలమి+6 జేసిన నాగరాప్బేఖరు మున్మను మని మల్లి కొర్టును మనుమని ఘను దన చెళ్లిలగు తిర్చళమ్మకు నకలంక కనఘు(ండౌ నాగరాజాఖ్యునకు ౬ ద శే. గీ. నూజు విద్యలభోజు మనోజతేజు గలితకవిరాజు యాచకకల్చభూజు రామచంద౦ వేంకటకృష్ణరాడ్చిడౌజు దత్తుగా( గొనె. గామాంబ ధవని యాజ్ఞ. లై శా, దత్తుం డయ్యును గన్నపుతువఠె నాతం డామెయం దెక్కుడౌ బ్తిం బేర్మియు జూపుదు న్యళమునం బద్దాదరుండై కళా నత్తం బాల్యమునంద శైకొని సుధీవర్యు ల్నుతింపన్‌ లస ద్వృత్తాఢ్యుం డయి సత్కవిత్వగతి నెంతే వృద్ధింజెందె న్వెసన్‌, 20 చ. అతిసుకుమారు! డయ్యు. (బభువయ్యు శమంబు గణింపః టోక చి న్నతనమునుండి విద్యల మనం బిడి వేగ “వి యే” పరిక సం గతముగ దేటి యిక్కతన 'గ్రార్నరు చే గడుగారవంబు నొం ది తనరు కృష్ణరాట్పభు నుదీర్ణయళంబు వశంబె యెన్నంగన్‌. 80

(3 విథమాశ్వాసము భి క. జననీజనకులు మునుచే సిన ధర్మమ్ములను వృద్ధింజెందించి తనం తన కొన్ని ధఠత్మకార్యము లనూనముగం జేనె నన్యులాతని కెనయే. తి] చ. మరుని జయించు రూపమున, మాధవుం టోలు. గృపా(ప్రసక్తి, నా దరమున మేటి, యోర్చున నుదారగుణంబున నేరు సాటి?ధ్‌ వరులకు గల్పవాటి పరిపాటి నెలర్బెడు కృష్ణరాయఘా సురవిభుధాటి కెయ్యెడల6 జూచిన మ్మేల్చతికోటి కల్గానే £ ఛి క నిరతాన్నదానర_క్రియు సరసకవిత్వ(ప్రస క్తి, శాంతి, గుణమహో _త్త్రరపూర్శశ_క్తి సహజ స్ఫురణమ్ములు కృష్ణరాయభూమీం(ద్రునకున్‌. లి క. ఇత6 డతికవికాలోలుప మతియని వర్చింపనేల మాటికి నీనం గతి (ప్రతిమాసమున సర స్వతియే ్రతిదేశ మేగి చాటుచు నుండకాం త్రిశీ క. ఇంతకు నెక్కుడువారలు నింతకు+ దక్కువగువాడ లెందలు అేరీ ప్రాంతముల జమీందారులు శాంతమ్మున నింతవారు జనియింప రి€5కన్‌. త చ, కవి యనునంతమా్శక్రమున గొ దొకపద్యమునేని జక్కంగా నవరసభావము ల్సెలంగ నాణెముగా రచియించి తన్ను€ జూ డవలయు నంచు వచ్చినయెడ న్మఖి వాని దరిద్రతాభరం బవలకుం డోయణంజాలిన యుదారుండు వేంకటకృష్ణు( డల్పుండే! తగి చ. ఎవరికినేని నిచ్చుపనియే మనవృత్తి యటంచు నెంచి స త్కృవులను బండితో_త్తముల గాయకులం దనియించు. గాని పో

[0 బుద్ధ్దచర్‌ త్రము బవరవిభుండు రక్షితకలావిదరిళుండు కృష్ణరాపు మె స్పృవడయునంతపాటి బుధప్పంగప్పులుం గలరే జగంబునజా:వ కి” తే. గి. మేను బలి యను, నాకర్థ్రమతీని దెల్చు సయనయుగళమ్ము, (శ్రీకరానవము "సెప్పు వాసుభావము, (శ్రీకృష్ణరాయచం్యద్రు( టితండు వితరణియని వచియింపనలెనె ౪ తట్‌ ఉ. పొజబులయందు పిద్యుల నపారులు గల్షిరి గాని బల్లమీం. దారులు లేరు, గళ్ళిన నుదారులు గా, రటుబేని దుర్షభా కారులు కాకపోరు, కవికారుల కీ, రది యెల్ల మన్మభా కారుని గృష్జ్రరాడ్విభుని. గారయణికాగపిణి నాశపియించె(గాం త్ల శో తీ రంజిల్లైడు నోడ రేసుకులవార్థిం బుట్టి (శ్రీపాపమాం

• బారావు నతిగా॥గం జేకొని జగన్యాన్యంబు గాంగం జమీం దా రై యేలెడు వేంకయేశ్వరు నపత్యం బైన గారంపవు బం గారమ్మం గొనె. గృష్టరాయధరణీకాతుండు దేవేలింగన్‌. 40 క. బంగారమ్మ తనకుం దను పం గాం దగు కృష్ణరాడ్వీభువరేణ్యునకుఖా బంగారమ్మ యెలమి న ర్థాంగంటై యొప్పు చొక్క యబ్బుర మగునే. శ] మ. ఘను డాతం డొకనా. డమూన మగువేడ్కం గొల్వు గూద్చండి మ మును (శ్రీనుత్పర దేవతామహిమనసంభూతాళుఛారాకవి త్వని తాంత(ప్రతిభావి శేషరచి శాషార్యపబంధానుబం ధనులన్‌ దివ్యశతాపధానధనులం దర్కించి పక్కెం గృపన్‌, కీల సీ తగ సాత్మకూరుసీతారా మభూపాలు+ దేన్గు నెక్కించి యూరేగః జేసె గద్వాలరామభూకాంతుండు గొరవ స్ఫీతిత్హై బంగారు బిరుదు లిచ్చె

పుథభమాళ్వానము 1 నానందగజపతిక్మానేతయును దగి న కవిందుంలంచు మన్ననయొ నక్నె ్రుకాజగోపాల కృష్ణయాచనృపాళు( డవధాను లంచు గౌరవము చూపె. శే. గ్‌ా జెన్నపురిరాజ్యమందు వసించు రాజ వరులు మిము గారవింపని వారు గలలరె జగ మెజింగినదాాహ్మణునకు జండె మేల? సరస తిరుపతి వేంక పేశకవులార : శి వ. అని బహూకరించి మీరచించిన ధాతురత్నాకఠ కాళీసహసన్ర వీథీరూ పక ళుకరంభాసంవాదాది సంన్కృతభాషాపిబంధంబులును శ్రవణా నంద దేవీధాగవత శ్రీనివాసవిలాస అలక్షణాపరిణయై లామాహాత్మ్యాదు అగు నాధ్రప్రిబంధంబులును ననేకమ్ములు నసాధ్యతరమ్ములునగు శతలేఖిన్యవధానాష్టావధానాది కవితావై చిత్యంబులును మీయశళమ్మునకు సాక్యు మొసంగు నని మణియు నిట్లనియె. శశ ఆ. వె. ఇద్ధతేజు. డ్రై నబుద్ధదేవుచరిశ్ర మళ్వ ఘోషముఖుల ననుసరించి యస్మదంకితముగ నాంఛి)కావ్య మొనర్చు6 డనుచు వీడ్య మిచ్చె నాదరమున. శీ క. ఇచ్చిన! గైకొని మనమున6 బొచ్చెము గనరానికూర్మి పొసంగంగ నెంతే మో చ్చగు సంతకసముం గని సచ్చరితుం డితఈండు కృతికి. జాలు నటంచున్‌. ఖగ చ, అనువుగ6 గృష్టరాయలు జయాంకు*డు మున్నల తుంగభద్రయొ డ్లునం దనరాజ్య మేలుచు. గడుం గవిరాజుల నాదరించియుం దనపరిచారికాతనయతం దిగంద్రావంగ నెంచి కృష్ణరా కను డయి పుట్టె విపు డయి గౌతమియొడ్డున నంచు నెంచునున్‌-

12 బుద్ధ చరిత్రము సీ. ఏవని హూణాగమాతివిభూతి తెల్పు6ం ద శ్రాపకం బైన వి యే పదంబు ఎవని భాషాభిమానవిభవంబు వచించు నెంచి చేయించు. సత్క్బతిచయంబు ఎవని కపీంద్శ)గొరవము చాటీంచు ము దా౦పితహ్రైక్కపి[గంథపటలి ఏవని యగణ్యపుణ్యవిశేష మెటి౬గించు న త్తకోడండ్యి యన్నోస్థమైతి శి. సీ. యదండు కొచ్చెర్లకోట వంశాంబురాశి చర్మరుం డురుకీ ర్తి సాంద్యండు కాంతిపరండు రామషంద్రషేంకటకృష్ణరా మచంద్రుః డనితరపితిభాశాలి యనియుల దలంచి. కక న, పిద్యజ్జ్ఞనమనశ ఏకోరచందాయమాణుండును సత్యభాషాహరిశ ఏరోయం డును ఖభోగదేవేంద్రుండును నా(శ్రితరతఃవో పేం్యడుండునునగు నాభూసు కేంయద్రున కభ్యుదయ సరంపరాభివృద్ధిగా మాదచింపంబూను. బుద్ధ చర్మిత్రంబునకు. గథాక్రమంబుం ఆావావళట్ట్రైద్రయ-----

కజజాలణం్తంాాాడాాడా య ము. ఇల సొకేతపురాంతికంబునను రోహిణ్యాపగాతీరమం దలఘు[ప్రాభవ మైన మంచుమల కత్యంతంబు దాదాపునం బొలుచు న్వీ డొక డెల్లవిద్యలు యశమ్ము న్సౌఖ్యము నృంపదా దులు6 ద న్నెప్పుడు. గొల్వ(గా6 గపిలవస్తు ఖ్యాతి సంధిల్లంగన్‌. 50 చ. అమితసితోన్నతంబు లగు హర్మ్యములం గని వెండికొండ నె _త్తము అను భ్రాంతి నొంది జలదంబాలు నిచ్చలు విశ్రమించుచున్‌ భ్రమదమున న్నయంబున( (బభావమున (నజతాధద్రితోడం దు ల్య మని తలంచు పౌరుల యథార్ధమనీషుల6 జ్రేయు6 దత్పరిన్‌* ర్‌శే ఉ. చౌకను గల్లు తన్న గరసౌధములన్‌ రతనంపు(గ్రొంజిగిం జీ(కటివోలె లేమియును జేర భయంపడుచుండు నుత్తమ ళ్లోకులు పొరు అంచు మదిలో ముదమందుచు నున్నదో యనన్‌ జోక యొనర్చు6 దత్పరము చూసజకు న్నడిరేయి నేనియున్‌-. 52 చ. పణముగ సింహకర్ణముల పై రతనంబులు దాపినట్టి తో రణముల రామణీయక మరంగులరంగులు నేపురంబు తో రణముల కిండ్ల కెందును సరాసరిలేమి ఐరస్పరంబుగా 4 బణముగ మీబుచున్నగతి భాసిలు. దత్పురనుందు మాడువుల్‌. 58 మ, తన్నపై నేస్తముగల్లు తమ్ములకు సంతాపంబు గావించు వా రని కాంతాముఖచందదులం జెనక నిత్యంబుం బకంగుండు త దృనపౌధంబుల (తోవం బోవుచు. గడుంగాలించియుం జూచికా ననిచింతం ఐడుచుండు బ్రత్యగుదధిం దా గోపరక్తాంగుండ్లై... క్రీ చ. “శతమఖు.( డౌనుగాక మనశా క్యనృపాలుర తోడ దుల్యు డే గతి నగు ? నల్చు లిచ్చిన ప్రకారముగా బిరుదంబు చెల్లునే £

కేశ బు ద్ద చరిత్రము యితనికిం గల్లు నా విరుదమే' దుడిపించెన” నంచు. దళ్చురీ సతి పయికెత్తు కే లన ధ్వజంబుల పె న్తిలరారు నప్పురిన్‌. ర్‌5్‌ తే. గి. వీటం బొడవయి చద లంటు కోటగోడ హరిపదము ముస్టై నన్నను నగును గాసి కడలివలె లోంతు గల్లు నగ్నడ్తగూడ హరిపదము ముస్టై ననుట మహాద్బుతంబు. 58 తే. గ్‌, గజములో యని తలంప నగజము లగుచు నాగములతె యని తలపోయ నగములగుచు6 గొాండపబొడుగు గ6 బురిచుట్టు నిండియుండు. దొండములుగల్లునట్టి జంకువంజంబు. ర్‌” తే. గీ. శాక్యపరిపాలకుండు విస్తారయశుండు వికిముకిమవంతుండు చక9ివరర్షి యేలు నప్పట్టణం బమరేశ్వరుండు నాంగ శుద్దోదనుండు సన్మార్గధనుండు. ర్‌8 కే. గ్‌. సకలసామంతమూర్జాభిషవణ గలిత క లితజలబిందుదలదిందుఖండమండి తోజ్బులాంగుండు నైన శుద్దోదనునకు ధర్మమున. దుల్యుం డొక్క పృధాసుతుండు. ర్‌ చ. జవనహయంబు నెష్కు రభసంబును రౌతులు మెచ్చులాడంగా నెవండు కరాసిచే నజుక నీల్గిన శాత౦వికద్వి'పేం కము ల్పవిలిన నెళ్తులం బలకంభాఅీన ము_త్తెపుంజేర్షు గ్రక్కుచుం బువులను దోయిలించుగతి టోరగిలంబడు సంగరస్థలిన్‌. 80 మ. ఉపరాగంబులు నిష్య్ర్రమించి రవి లోకోన్మోదముం జేయు న బ్లపకారం బొనరించు శాతవులం జక్కాడించి శుద్దోదనుం డుపకారం బొనరించుచుం బ9జల్నపై నుల్లాసముం జూపుచుం గృప నీలోకము నేలెం బగ్గడల యంగీకారము లోడుగన్‌. (1

పుథమాశ్వాసము 15 వ. భూభృద్వరుండయ్యు నపక్షపాతుండు, నీశ్వరుండయ్యు సమదృష్టి పిసారుండును, బ9ివృత్తదానుండయ్యు మదాను పేకుండును నగు నాళుద్దోదననృపాలుండు సకల సామంతనృపాలసమర్ప్య మాణమదావళ మదధారావాహినీపంకిలభవనాంగణుండై రాజ్యంబు 'నేయచు మాయా 'దేవియు గౌతమియు నను నిరువురు వెలందుకలం బెండద్రియాడి సుఖం బుండె. 8 సీ. తానకం బేకాంత దై వథక్తికి సాధు గురుజనాస క్తి కేతరుణి కుదురు ప)జలపాలింటి కేభామిని జనయితి చుట్టాల కేసాధ్వి పట్టుంగొమ్మ పతి కేసరోజాకి పంచపాొణంబులు పరిశుద్ధి కేతల్లి పాలవెల్లి కరుణానివాస మేకలికి భృత్యుల కెల్లం గులకామినులకు నేలలన యొజ్డ తే. గి. నిజముగ గటికిచీంకటి నియతి గలుగు కలికికొలముల 'కేదేవి వెలుంగు. దెచ్చు మణి యగుచు నట్టి పతిరత మాయవంటి నెలంకుకలు ముజ్జగంబున నిండునున్న, (60 ఉ. ఆరమణీలలాము యొక యామినియం దొడికంపు 'కే?కా గారమునందు మంజులత గా9లెడు పొన్నున భర్తల గూడి న్వే చ్చారతుల న్మాలంగి యొక స్వప్నము గాంచెను నిదుళోన నం భోరుహమి(త్రమండలము పొ డృరజామున కొప్పునప్పుడున్‌- (థి కే, గీ, షట్కిరణయు క్రమైన నక్షతం మొకండు “= పాటలపిభ దిక్కుల దిటుకొనంగ సాకసమునుండి కుడి,ప్రక్క_(దా€కి తనదు గర్భమున? జొచ్చినట్టు లక్కలతెజంగు, (స్‌

16 బుద్ధ్దచరిత్రము వ. ఇట్లత్తలతోదరి కలగాంచి యజబ్లన మేల్కని యక్కల నిక్కము తన పతికిం జెప్పి పదపడి బంధుజాతమ్మున కెటింగించిన కుభసూచకం బనుచు నెల్లరు నానందించి రదియునుం గాక, 86 శా. యావద్భూపరిపాలకుండయిన శాక్యాధీశురాజ్యంబు తా వై వ్వర్తించు (ప్రజ ల్కృ్రఎమ[కమముగా నవ్వార్త యందంద యెం తేవేడ్క న్విని చావువుట్టుకల మాయింపించు నిర్వాణభూ త్యావిర్భావము ఇందినట్లు గని రత్యంత (ప్రమోదస్థికిన్‌. (7 చ. వెనుకటికన్న నెల్లప్పధివీవలయంబును బాడిపంటలం దనరుట యాదిగా6 గలుగు తత్తదశేషవిశేషము ల్లనుం గొనుచు నృపాలురాణి కల కుంభిని "కెల్లను “'మోదదాయి య యొొ నని యపారమైన సుఖమెంమను జెంది రనేకభంగులన్‌. 688 చ. పదపడి రాజునానతి సభాస్టలి స్వప్ప్నఫల్మపదర్శకు ల్ముద మలరంగ స్వస్నఫలము న్వచియించిరి “దేవ ।; యెంతకే నిం దగిన స్వప్నమీయది, గణింపంగ శక్యమె సీదు భాగ్యసం పద ః జగదేకరత్నము నపతృ్కము. గాంచెదు నిళశ్చయంబుగన్‌, [0 శా. అపుణ్యాత్ముండు సార్వభౌమపదవిం (బ్రాపించి సామంతభూ మీపాలు ర్షను(గొల్వ నెల్లరును మేల్మేలంచు శ్లాఘింప నా శాపాలేశునిభంగి యీభువనము న్నాసించు., గాదేని వి ద్యాపూర్ణుం డయి సర్వలోకులకు నిత్యానంద మిచ్చుం గృపన్‌ | క. పదపడి యమ్మానిని దౌ హృదలక్షణము న్వహించె హృదయేశుండు స మ్మదమందం బఇ9౨థమగర్భం ఐది భర్తకు మోద మిచ్చుట్టబం బగునే, 71 ఉ. ఈరుచిరంపువ్నార్త వినున్నెల్లర నెమ్మది మోదమట్ల వి సారత(గాంచె గర్భ మలసాధ్వికి దానం బ9తిక్షణంబున క్‌; డి న్లోరుకు లీరిక ల్లొలిపె. గోమలికి న్మాగ మెల్ల వెల్లనై యారయ నయ్యె( జూచుకములం దొదవె న్నలు పంతకంతకున్‌, ౫

(8) హెభమాశ్వానము ]ై7 శే. గి. ఉదదరమునయండు భగవంతు. డుంటంజేసి యధికశోభ వషాంచె నయ్యధిపురాణి వెన్నలల కన్ని దెస లొక్క్ల వితమమైన తే. గ్‌. మించు. గడుపున ధరియించు మేఘమాల పోల్కిండనలోన బోధిసత్వుని ధరించి ధరణి దీనాళి దారిద్యతాపభరము మాయ ధనవృష్టి గురిపించె మాయ యపుడు. గ్గ క, వరిపూర్ణ గర్భవతియై నరసిజముఖి పుట్టినింటిచాయకు వెంటం బరివారము రా జను నవ సరమున దారి నువవనముచక్కటి నొకటన్‌. 75 చ. అనయముః బూల6 దిందెల ఫలావళులం దులందూ6గుచుండు లం బినియను చెట్లతోంపుం గడువేడ్మ. యెలర్పంగం జేరునంత గ్ర క్కున€ బ్రనవంపుభరగి యొకకొంత కనంబడ నాపె యాన మొ య్యన నిలువంగం జేసి డిగి యల్లన౬ గొండొక యేగి యొక్కెడక౯ా. | వ, నిలువంబడి యొక్కవలాశవృక్షశాఖ చేతులం బట్టుకొని ప్రసవవేదనా “ పరవళయె యుండుపట్టున నప్పలాళవృకంబు. 77 రూ రు మ, తనకొమ్మల్షిగవంచి యెక్లైడలం బతిఏఎవ్యా్రీ! గావించి సూ ర్యనిరోధం బొనరించె గొర్గుగతి నారా £ వింత, యాసాధ్విని ల్చినచోట నృయనీయ మట్ల 'మొలచె న్లేజొంసము ల్పూము, మీ6 దను నేజొక్కటి వచ్చెదాపునకు నేతిప్రీతి సంధించుచున్‌. 76 ఉం ఇట్టి విచితిచర్యలకు నెల్లను నెల్ల పమ_స్తవిద్యలం దట్టుండు కాంగలాండు పరత _త్త్వవిశారదు6 డార్యసంతళతు ల్లట్టినథాగ్య రేఖ యలకాంతకు. బుత)కు.డై క్షణంబునం బుస్టై సమ_స్తలక్షణసముజ్ఞ్వలమై తనమ్పూర్వ్తి యొస్ప(గన్‌. 790

16 బుద చర్‌ త్‌ ము రా తే. గ. మొగిలుతెర దాంటి రవి వచ్చుపగ్‌ది మాత్య కుకీ వెడలిన యాజగ్మద్రక్షమూర్షి వాతి యొడలి సంచులు వన 'మెల్లయెదల నిండ్‌ పండు వాొనరించె వాలాతపంబుమాడ్మి_. 600 క. చందనయూపముతో సరి యందముగల శాక్యభూవరార్భకు మ్‌4ద న్మందారప్పష్పవర్షము బృందారకు లెల్లరు6 గురిపించిరి పేర్మిన్‌. 81 ట్‌ అల్లలనాడె వాతహతవమౌొ తరిలాగు ధరితి యంతయు: జల్లనిగాలి పచ, రపచందులు మునటికంబ హోచ్చు భా సిల్లిరి, దిక్కరుల్‌ మదము చేందులందూంగను బొగర్లై వార్డులున్‌ లం క 'మొల్లము పల్లవించె వగము ల్మహవనీయుని జన్మ వేశలన్‌- 82 మ. అహహ | యెంతమహానుభావుండొా,కదా యాతండు దిక్పాలక ల్మహి కేతెంచి ప్రసూసమేతముగ భర్మస్ఫీతమై యెక్కుడా రహి నొప్పారెడి యానమం దునిచి గర్వరాబెంతయు న్లేక తా ర్వహియింపం దగువారల్లై నగరిక్‌ం బ్రాప్‌ంచి రప్పట్టునన్‌. గిరి తే. గి. సురలు మోయు కలాచికోవకతలమున జనని యొడికట్టు తోపలందనరునిసువు సంజ కెంజాయచాటున జనులచేతః జూడంబడు బాలళశిరేఖజాడ. జెందె. 804 వ. ఇట్లు దిక్సాలకాసీతం బగుయానంబు కవపీలవస్తుపురవీధిం జనుదెంచు సమయంబున నబ్బురంపడు పౌరు లందణాకస్మికం బగు తదుదంత్రంబు సాంతంబుగా విని ముందు( జని శుద్దోదనున కెణీంగించిరి. 66 క. కని శుద్ధోదను6 డానం దనిమగ్నుం డయ్యె దేవతలు మనుజులు నొ గను భేద మించుకయు లే క నియత మోదాతిశళయము నందరి పొరుల్‌. 86 స!

సుధమాళశ్వాసమొు [9 'ఆ. వె. పుడమి యెంత పెట్టి పుక్హైనే యనియు ళు ద్దోదనుని దఖండయోగ మనియు నవనిభార్య కెవ్వరై నను లొచ్చని యు సురలెల్ల6 దొగడింనకమెప6గం. 87 ఇచ. మును గలనాండు పండికు లమోఘవచస్కు_లు చెప్పుమూఏ ౨ దినమున లక్షణాఢ్య మగుతేజము వొల్చెడు వ్యుకుదందము న్మనమున నెంచి యీతఃండు సమ_స్తనృపాలశిరోవిధూషణం బనందగు రాజచం్నద్రుం డవునా నని సంతస మండె. దండ్రియున్‌. 8 తే. గి. అంతియ్‌ కాని నంసారమవనల. (దోచి క్షానియె జ్ఞానులకునెల్ల క్లానవోధ 'మొలవ౭లజేయచు సన్యాసమును వహించు నని యెజుంగ ; డేరికెటుక థావ్యర్థగతులు ౯ శ్రి సి. ఐరావణమునైన నక్కు6 దన్న6గంజొలు చేవగల్లు ననేకపావళులును ను్ర్రైళ్ళ)వసముతోనొఅప్పుం జూపెడి చక్క నైన వేగమువొల్బ్చు వశ్వతతులు పవితోడ నెదిరించి బవరం వొనర్పంగ6 జాలిన యాయుధసముదయముమల చింతామణికి సిగుచేయ౯జొలెడి మంచి నిగ్గు గల్లిన రత్న నికరములును తే. గీ. బునుంగుం గస్తూరియు జవాజియును ననర్హృ మెన ముఠ్యాలహారమ్ము లట్టి నేలు వులు నుపాయనముగ నృపావళులు చూడ దరలి వచ్చిరి తండోపతండములుగ. త్ర ఊఉ, వెండియు నాండు సంతసమువెల్లిగొనంగను జౌరులెల్ల6 బో ర్మండన మాచరించి మృదుమంగళనిస్వనన్న త్తగీతము

లగ బుద్ధచర త్రము లత్మెండుగ నెల్లచోటులను మేకొనం 'గేవలసౌఖ్యమగ్ను లై కొండొకసంగతు లృలంపుగొల్బక వరర్హిలి రేకర్‌తిగకా. ఫ్ర చ. చిరముననుండి తాం దసమునేయుచు యోగసమాధినున్న స త్పురుషుండు వృద్ధమ్పూర్తి యసితుం డను నొక్కమహానుభావుం డు ద్ధురగుణుండైైన బుద్ధుః డొక తొయ్యలికిం జనియించె నంచు నం బరమున నొక్కవాతర్త విని పట్టంగరాని కుతూహలంబునన్‌. లై క. అమరుగతిం గపిలవస్తుపు రమునకు( జనుదెంచి వేగ రాజన్యుని సౌ ధము చొచ్చి యచ్చటిప్రజా _ సముదాయముతోడ రాజసన్నిధి కరిగెన్‌, కీ ఉ. వచ్చినమౌొని గాంచి జనవల్లభు. డల్లన లేచి (యొక్క లో మెచ్చుచుందాద్యమిచ్చి మద్‌ మెత్తన బృత్సియుందత్తత్‌ంప “సీ యిచ్చ యొనర్హుం జెప్పంగదవే” యని చేతులు దోయిలింపంగా నచ్చపుంబేర్మి నిట్లనియె నమ్ముని తేనియ లొల్కుపల్కు_లన్‌. ర్ట ఉ. ఈవినయంబు కొ9్తత్తయగునే కులపూర్వులపోల్కిగాకనీ కీ వినయంబున న్ప్రజల నేలటయందు సమాను లెవ్వ రో కోవిదమాన్య : నీవు జనకుండవుగా నుదయించె బుద్దుం డన్‌ దేవు. డటంచు వింటి విని దేవరం జూడంగ నిట్లు వచ్చితిన్‌. క ఉ. నొవుడు రాజచందదుండు మనంబున నుబ్బుచు లేచి వెంటంగొం పోవంగం బోయి కాంచె ముని ముద్దులవాలు దయావిశాలు నీ రావసితాంగు. జకంికమలాంకితపాదు(౬ గళావినోదు దం తావళన్నస్తికేళు జనతానుతరూపు నర _నపాపునిన్‌, 06 తే, గీ. గౌరితొడమీంద నున్న కుమారుపగిది( దల్లియొడినున్న పాపని దనియం గాంచి నురతె యతియును గన్నులదొరలునీరు వంచి జెప్పలచే నప్పళించుకొనుచు. 07

వప్రిథమాశ్వానము క. శే. గి. తనయు(గని కంటనీ ర్వెట్టుతపసిం గాంచి యేదియో కత మంచు శుద్దోదనుండు కాలు చేయి వడంకంగ గదడ్గదస్వ రమ్ముతో నిట్లనియె _దైెన్యరసము గదుర. 08 క. కడు నద్భుతజన్మము గల కొడుకుం గని దేవుండనుచు6. గొనియాడియు నా కడుప్పు పగులంగ6 గన్నుల గడుకొల్పితి నీ రి దేమికతము మహాత్మా 1 * త్రి ను. పలితాత్ముండను ముషప్పువాండను మృతప్రాయుండ నాకుం జలాం జలి యిచ్చుం దరియింపంజేయు నని యుక్సాహంబుతో నున్న యూ పహూలపా "పెల్లనుగంగలోం గలియ దీర్ధాయుండు కాం డేమొ, కా6 గల కార్యం జతింగింపంగావలె నమస్కా.రంబు గావించెదన్‌. 100 క, కన్నులు 'తెజవని పాపండు చిన్నారిమెణుంగు గల్లుచిలుతండు "ెంపుం జెన్ను గను నంచు నున్నా డ న్నే దురదృష్టవంతుండను గాను గదా 1 101 ల్‌ మ. గుణదూరుం డగునో : సదా పిజలవాగుం గోరండో £ శతునూ రణఖీరుం డగునో 1 కరంబు. బరదారావి త్తముల్‌ గోరునో పణవీరుం డగునో ! నయంబుగను విద్వాంసుండు గాండో £ దయా చణభారుం డగునో విరాగమున సంసారంబు వర్జించునో | 102 శే. గీ. అనుచు ననీ లమునకు భయంబు6 జెందు కపిలవస్తుపురీందుని6 గాంచి మొని “భయము6 జెందకు మయ్యం నృపాల :"” యనుచు భావిగతి. జెప్పంటోవు నవసరమందు. 108 ఖా. అంతంతం గని యమ్మహామహాని మాయాదేవి లో నెంతయు న్సృంతోషం భిగురొ_త్త నమ్మున్‌ పదాప్దాతద్వయిన్‌ వైచె శ్రీ

లై బు ద్ద చరిత్రము మంతుండుం గుణవంతుండు న్మిగుల ఢథీమంతుండు నాయుర్యళో వంళుండు న్సుతుండౌ నటంచు ; నటువై వ న్యోగి డొదవ్వలన్‌. 101 చం తొలంగి భయమ్ము భక్తియును దోరముగా గనుపట్ట నవ్వరో : 'తెలియంగలేవు గా కితని తేజము సర్వజనాభివంద్య మి య్యలఘుండు నమ్యుండెల్లరకు నారయ నీతని కెంత పెద్దవా రలును ననమ్యులంచును గరమ్ములు మోడ్చి నమస్క్లరించుచు క్‌. 105 క. ఆతనిపాదము లుంచిన తభూతలమున ధూళి హ_స్తమున జేకొనియ త్యాతతభ_క్తి న్మిరమున వేతాలిచె నతండు తత్త్వ వేత్త్రత నెగడన్‌. 10, చ. ఎనిమిదిసార్లు ధూళి గదియించి శిరమ్మున నంతందోక య య్యనఘుని యంఘు౨లందు( జలువారెడు చిహ్నాములెల్ల( జూచి యిం ఈని యనరానిమోదమున నమ్మహనీయు గుజించి దైవధా నన దనరంగ నిట్లనె నవార్యములైై పులక ల్దనింపంగన్‌. [07 క్‌. బుద్ధుండ వై జగముల కవి రుద్ధం బగుక్ఞాన మిచ్చిపోంోచుచును నసం ఐద్ధపుమతముల. (దుంచుచు నిద్ధచరిత నెగడం బుట్టితీవు మహాత్మా : [08 కొప నతివృద్ధుండ నగుటన్‌ క్లానము నీవలన బొందంగా నోంచంగ లే దైనను జగ మెల్లను ని న్నూని తరించుటకు శంకయుండదు దేవా, 109 క తన కపాప్యం బై నది కొనవచ్చునె దాని కేమి ? గుణఖని వగు నిన్‌ గను(గొన గల్ధిను సంతన మును బొందితి నింతకన్న, బుణ్యము కలదే. 110

సుధమాశ్వాసము లి వ. అని శుద్రోదనుదిక్కు మొగం టై యిట్లనియె. 111 క. జర తరగలుగా, మరణము రయురముగ, రోగములు నురుంగుచందముగా దు _స్తరమగు సంసారాబ్టిం దరియింపంజేయు తరి యితండు నరేంధ్రా : 112 క, (వ్రతములు చకింబులుగా 4 టతిభ జలంబుగ, సమాధి పొరంబులుగా వితతమగు ధర్మనది నీ రితండే త్రావించువాండు తృష్టార్టితుల౯-. 118 క. విషమం బగుచును దత్త ద్విషయావృత మైన తప్పుతెరుపున€ బడుకి ల్పిషవంతుల కితం డకి ల్పిషమోక్షపదంబు. జూప్ప బృద్వీనాథాం కే1కీ తే. గీ. విషయశుష్కేంధనమ్ముల వి_స్తరిల్లు మోహదావాగ్నిలో( బడు మోణకులకు( బా9ణదానం జొాసంగి కాపొడుకొఅకు( గారుకఏమ్మిన ఘనఘనాఘన మితండు. 115 మ. నరపాళఠె క శిరోవతంస :ః కడుధన్యం బయ్యె నీపుట్టు; వె వ్వరు స్‌కు న్సరి గారు; నీగృహముసౌభాగ్యం బగణ్యంబు; ల్లా సరసాయత్తత నెల్లలోకముల యజ్ఞానయు వోకార్చ ని ట్టిరు తా మెచ్చటనో జనింతు) చిరరూఢిన్‌ దేవతాంశంబునన్‌. 116 వ. అని వెండియు. 111 చ. నరవర : యొక్క కారణమునన్‌ భవదీయగృహం బదృష్టవ _త్తర మనియు న్వచించుట శెదం గడు సందియమందుచుంట్‌; న వ్వరికిని జన్మ మన్నది ప్రపంచమునం గడు దుఃఖదం బటం చరసినవారికి న్మరణమన్నను జంకు జనింపకుండెడిన్‌, 116

ల్సెశ్రీ బు ద చరిత్రము వ. అని మాయాదేవివంక౬ జూచి కను-గొనలం జాలు నీ రతర్యధికంటై నతేంద్రుహృదయంబు సగులం జేయుచు నిట్లనియె. 118 శౌ ఏళాదృకమహానుభాపునకు మాతృత్వంబు చేకొన్న స త్చాతివిత్యగుణాభిరామ వగు సీబాము ల్బు్యుతిం బొందు కే లా తప్పున్‌ ? విను, శేయి తేడవదినంబందుకా భవత్కాయసం పూతంబొ; నింక సౌఖ్యదుః ఖముల సంబంధంబు న్‌ కేటికిన్‌ ? 120 మ. అని యమ్యాని తనంక: దాం జనియె; మాయాదేవియున్‌ యోగ చె స్పినకొలంబునకున్‌ మృతిం గని జగ ద్వేద్యంబుంగా "దేవతాం గన లెల్లం దను గొల్వ స్వర్గమున వేడ్కల్మీఐంగానొప్పె; స త్యనిధుళ్‌ యోగులు "నెస్పువాక్యము లఅవంధ్యమ్ము ల్గదా యేరికిన్‌: 121 వ. పదంపడి రాజును గొాండొక విచారించి గతంబునకు. గ ర్తవ్యంబు గానక యతనిం బెంచుటకు దన ద్వితీయకళతం)ంబగు గౌతమి నేర్పణ చిన నామెయుం దన కన్నకుమారుంబటె నొడియం దిడుకొనీ నంత. క, జ్ఞానియగు సీతం డితరుల జనం విడి యిట్లా హోంవంగలల డనుగళి న ద్దొని చను6ంబాలు బాలుని పొణంబులు నిలిపి సెనిచె బలుపు మిగులంగన్‌, 128 వ, శుద్దోదనుండును బదియవదినంబున సర్వార్ధనిద్ధుండను నామం ట్ర్యా రించిన జౌరు లందజును నీతనిపుట్టువుకతన సర్వార్థసంసిద్ధి కౌంగలదు గాన నప్పేరు సార్ధకం బగు నని సంతసించి రంత. 12 థ్‌ తీ పీ, నలమూండువానలు నియతిగా వక్షించెం గుంభస్లతిగ( బాలుగురిపించె గోవులు చతురంగబలము విస్తార మయ్యె నరిరాజులకు భయంకరమయ్యె రాజ్యంబు దుర్మార్గులకు: వోరిలు దూరమయ్యెః

(8) పొధమాళ్వానము నగా గులకామినులయందు గొడ్రాలు లే దయ్యె జారచోరులబాధ సమసిపోయె. తే. గీ- బాసము నశించి ధర్మంబు పాదుకొనియె. గఅవు కణవయ్యె లేమికిం గలిగె లేమి కపిలవస్తుపురేర్యదు నగారమందుః వెన్న నెలమాడ్కి-6 బుళు9ండు పెరుంగుచుండ, శీలిర్‌ చ, అడిగిన నీనివాండు (వతమన్నను జేయనివాండు కన్లనా జడియనివాండు బందుగుల సఖ్యము గోరనివాండు కొందెము ల్నొడివెడువా. డసూయ మదిలో గలవాం డోొకం డైన బోధిస త్వుండు గలరాజ్యమం దరయ౯టోయిననుం గనరాః డొకప్పుడున్‌. 1826 క. పూవుందోంటలు నూకళులు బావులు సతిములు దేవభవనంబులు పెం జాొవడులును గట్టించిరి భూవరతనయుండు వృద్ధిపొందం జనముల్‌- 127 క. ధనముం దాఃపండు కౌమ మ్మునకై, ధనమునకు ధర్య్మముం జేయ(డు, ధ ర్మనిమిత్తము పా౦ిణులనై% గనికరముం బాయ టోం డొకండైనం బురిన్‌. 126 వ ఇ ట్రభ్యుదయోన్యుఇంటై క౦మకంమంబుగా వర్ధిల్లు కపిలవస్తుపురీం చు9ని రాజ్యంబు పగిది సర్వార్థ సిద్ధుండును వృద్ధింబొందుచుండె. [120 తే. గి. అంత నెన్మిదియవయే(ట నవనిపతియు6 గొమరునకు విద్యలను గడల్కొ నంగంజేయ నెంచి మంతు)లతోడ యోజించెం దగిన 'దేశికుం డెవ్వం డీరలు తెల్పుండనుచు= 180 ఊఉ, అంతిమెకాని యీతండు మహాత్ముండు వీనికి నిట్టివిద్య లా ః వంతయు జ్ఞానదాయకత నంచమి నిక్కము భూతపూర్వమై

26 బుద్దచరిత్రము యంతయు నిమ్మహామ హునియం దలరారు నటం చెళణుంగం డా సంతతియందు వత్పలత సర్వమును న్మఅపింప జేనెడిన్‌. [న1 వ. ఇట్లాడయం డడిగిన6 బ్రెగ్గడ అంద అి ట్లనిరి. 102 శా విద్యావంతులకేమి యెల్లయెడల న్విచ్చేసి యున్నారు; సం సద్యోషామణిభూషణాయితుండు విళ్వామితు9 డావీరు. డే తద్యోగం బొనరింపంగా౬ దగిన విద్వాంసుండు సీ వాత్మజున్‌ సద్యం బాతని కొప్పగింపు మణివాసశ్ళ్రీల నర్చించుచున. 182 చ. అనవుడు నట్లకాక యని, యానృపు. డాబుధు బిల్వం బంచ్చి, పు తుని కుభమొదుహూ_ర్రమున6 దోరపుటుత్సవ మావరించి య య్యనఘున కొప్పగించె మణిహారపరంపర ల(గ్రహారముల్‌ ధనమును ధాన్యము నృముచితంబులు వనము లిచ్చిపుచ్చుచున్‌ . శల చ. కరమున రత్నపుం బలకం గైకొని మేటివినీతి యొప్ప నా దరమున నగఏ౨భాగమున. దన్నృపపుకుంండు నిల్వ నాసుథ్‌ . వరు 'డిది వాసికొ"మ్మనుచు వ్రాయంగంజేయడు( బూర్వమంద శ్రా నరసినవాండువోతె నదియల్లన (వాసి పరించు నంతలోన్‌, 195 ఉ. ఆతడు చెప్పుకే కొదవయౌొ గతి విద్యల నెల్ల నాజగ న్నేతకుమారు (౬ డెక్కుడగు నేర్చలరం (గహిరయుంచె నెన్న(గా బాంతియె వానిసంఖ్య : యొకభాషయొ, యొక్కొకప్ప స్తకంథా, తే రీతి గణింపనచ్చు వినరే, మును (పాక్తనవిద్య లబ్బుటల్‌ , 138 తే. గి. ఏది చెప్పిన దనకన్న నెక్కుడుగను దిరిగి చెప్పుట౯ జూచి యా దేశికుండు మనుజమాకుండు గా(డని మదిందలంచి పడియె సొష్టాంగముగను దత్సాదయుగళి, 197 వ. అంతం బోక మజీయు నిట్లనియె. 136 కుఏ నీశిష్యుండ, నాకున నూనంబఐగు మతివిశేష మొదవంగ నీవే

వంిధమాళ్వానము ౭? థీ నెగడంజేయు నొజ్జపు నానేర్పిన దించుకయయినను తే దనఘాః 138 వ. అని చెప్పి యతండు తద్వ్యృత్తాంతంబు శుద్దోదనున కెజింగించి యత నిచే నుపాయనంబుగ€ల గాంచనాంబరా[గ్రహారాదికంబులు గంహించి తన యిచ్చం జనియెల; బదంపడి నృపసూనుండు. 140 చ. కలల నఖండు. డయ్యు మదిగర్వము దాల్బక, బల్పరాకంిమం బలవడియుం గృపాపరతనంది చరించుచు, నళ్వశికయం దలఘుత. గాంచి, స్యందనవిహారములం గడిదేజీ, చాపవి ద్యల౬ బ౧బలత్వ మూని, వితతపితిభం జెలువారె పామునన్‌. 141 వ. ఇట్లు పా9గ్దన్మసంస్కా_రవి శేషంబునం గలిగినవిద్య లన్నియు న్నేర్చి సవయస్కు_అగు బాలురతోంగూడ నాడువాండు. | (లై ఉ. వేంటప్‌ నేగి తద్విపినవీథులం గుంమ్మరుచు న్కృగాళి నే పాటియు గాసివెట్టక యుపాయమునం (గహియించి చంపక మ్మేటి కృపాళుండై విడుచు ; మిందచినవేగమునం జరించుటన్‌ ఘోటక మా ర్తిం/గూర గృపగొల్చి వ్యథాగళతి మాన్సు నిల్చుచున్‌. [48 క, శోకము బాధయు గన్నీ రాంకలియను శబ్దములన యత6ం డెబుంగుం;ద ద్వ్యాకులత యించు కేనియు నాకరుణాకరున కెబుకయన[బగ దొకటిన్‌. [144 వ. ఇట్లు దళశహాయనుం డగు నానర్వార్ధసిద్ధుండు కృపైకగుణావలంబియై కాలయాపనం బొనర్చ్బ్చుచు నొకనాండు దేవదత్తాను లగు తన మితులతోం గూడి, 145 చ. ఉపవనసీమలందు సౌబగొప్ప విహార మొనర్చుచు న్మనం బపరిమితప్రమోదమయమై యలరార హిమా ద్రిచెంత కే గి పులుంగులం గనుంగొనుచుం గేళి యొనర్చుచు నున్నయంత వ్యో మపధమునందు నంచలసమాజ మొకం డొకచక్కిగన్నడెన్‌. 148

లేగ బు ద్ద చరిత్రము ఊఉ. కాళలతీరు ముక్కు లచొకారము అక్కలసొరు నెమ్మదిన్‌ హోళి యెసంగంజేయ నృపు6 డంచలబంతి( ద దేకదృష్టిగా లోలుపతం౦ గనుంగానుచు, లతో గడు 'మెచ్చుచుం, బజ్జి నున్న మ్‌ తాళికి వానిచ్మ్శితముల నారయంజేయుచు మన్న వేళలన్‌. శశ తే. గీ. దేవత్తుం డలు(గొకండు దీసి వింటొ యందు సంధించి కరుణ యింతయిన లేక యొక్కయంచను గొట్ట, నాపక్క జక్క లాంగలేక భువిం ఐడె నాక్షణంఐ. 148 ర్‌, నెత్తురు అెక్కల. దొరంగంగ నత్తెజంగున గిలగిల మని యాహంసము క్‌ 'ఇెత్తిన శోకభరంబున౬ గుత్తుక తడియాజం బడుటకు న్నృషప్పః డెడందన్‌. 140 క. కడలేని కనికరము గని తొడ నిడుకొని నల్ల నల్లిందుడుచుచు మేనం గడులోంతుగ నాటిన యలు గెడలించిన నంచ మజశియు హెచ్చినయ్నారిన్‌. 150 కా గిలగిల గొట్టికొనంగ న య్యలఘుం “డిది యేల యిట్టు ల్నార్సిం గను?న మ్ములికిం బుచ్చితి. గాదే కలిగెనె వే జెద్దియేనిగారణ 2?” మనుచున్‌. 151 క. తనకొయమునం దయ్యలు: గును గుచ్చియుంలబుచ్చియున.బుగుల్కొను న్నార్హిన్ల్‌ దనలో నెజింగి యనుభవ మునకుం దెచ్చుకొని మిగుల మొనసిన కరుణన్‌, 1౨ అ. వె. అనంటిమొవ్వువంటి యయ్యంచ జెక్కల నేర్చుకొలంది. గేల నిమురుచును వ

పుూథమాళ్వానసము లలి నాషధీరసముల నద్దాని కృతి కొంత యుపశళమింసంజేనె నృపసుతుండు. 1859 వ. ఇట్లు సహజపా9ణిహింసాదూరుండగు సర్వార్ధసిద్ధుం డయ్యంచ కిట్లు నైకవిధోపచారంబు లొనర్చుచుండ దానిం గొట్టిన దేవదత్తుని భృళత్యుండు చనుదెంచి *మాదొర యంచను నాచేతి కొ మ్మనుటయు... క. నృపసుతుండు వల్కు( ోటాణ వ్యపేత మగునేని వాని కగుంజు మ్మది, పా ణపరీతమగుట నటు కా దపమార్గం బేరి కైన నర్హం బగునే.” 150 న. అనవుడు భృళ్యునిచే నివేదితుండగు దేవదత్తుండును నయ్యెడకు వచ్చి ““నాయంచ సీవు గైకొను టనుచితం” బన రాకొమకుం డిట్లనియె-156 ఆ.వె. ఆకసమున నిద్దియల్లన నెగురు నే ఛక్తికతన నట్టీళ క్తి మాత) మీవు సంహరించి తిద్దానిజీవంబు నెడప వైతి నీది యెట్టు లిద్ది ? శే? ఆ. వె. దె వవిహితమైన దయ కల్మి నాకునీ. యంచ (బతుకంజేయునంతపాటి యవసరంబు గల్షి నక్కారణమున నొ యదియె యిడ్ది యొరుల దగుట యెట్లు ? క్‌ వ, అనపుడు దేవదత్తుండును ''నిట్టియన్యాయో క్తులాడం బాడియె? మదీయ బాణనిహితం బగు హంసంబి నాది యనుటకు సందేహ మేమి'" యనుచు; గలపహింపం దొడంగిన యమ్మితునిమనంబు నొప్పించు టకు నొడంబడని మనంబుతో( బలుకుల ననునయం బుట్టిపడ నయం బుగా నాభూవరతనయుం డి ట్లనియె. క00 క. ఇందులకు నొల్ల వేనిగ నందగు సభవారు చెస్పు నాయంబును బే

80 బు ద్ద చరిత్రము రందిన విద్వాంసులు సభ యందుందురు పోయి వారి నడుగుట తగదే. [80 క. అను నత'డీకొన నిరుపురు జని సంస్థానస్థవిబుధస_త్తములం బ ల్వినయమున నడుగ నొకరుం జన రుచితంటబై నతోవ సందియపడుచున్‌. 161 వ. అట్టిమెడ భగవంతుం డగు నొక విద్వాంసుండు నిష్పకపాతంబగు మళంబుతో నిట్లనియె. 162 5, ఈనిఖిలజంతువులకును బాంణము ముఖ్యంబు, దాని రక్షించిన య వ్వానిది తదాధిపత్యం, వీనాయము నొప్పవలయు నెల్లరు సభ్యుల్‌. 169 తే. గీ. అంతియే కాని ప్రాణిహింసాచరణము కరుణచేక యొనర్పంగ6 గడంగువాండు తగునె దానికి నాధిపత్యము వహింప ననుభవవిరుద్ద మ్‌ది ధర్మ మగుటయెట్లు 7 104 క. ఈసిద్ధార్హుండు దీని. గృ పాసహితుం డగుచు. బోంచువాండై యలుంగుం దీసి శనయొద్ద నిడుకొని గా9సాదిక మిడుట నితని. గా దనం దరమే. 165 వ. మణశియు “మృగయావినోదంబునం దాణహతంబగు పారి యేడ్రె నియు౭ బాణి యున్నంతదనుక నాహతకునిది గా*” దనున్యాయంబ్ప సర్వసమ్మతంబు గావున నీయంచ సర్వార్ధసిద్ధునిదే యని నొడివిన రాజును విశ యానందించి కుమారుని కృపావళత్వము నకును విద్వాం సుని నిష్పక్షపాతబుద్ధికిని మిగుల సంతసించె ఆ. వె. నాంట(గోలె నెల్లనరులకు నేపా9ణి నేని హింపచేయు పె గటంచుం

విథమాశ్వానము | దేట తెల్లముగను దెలియంగ నయ్యె; న హింసందోలు ధర్మమెందు6 గలదె: 107 క. పదపడి యయ్యంచను బూ ర్వదళకు( దాందెచ్చి దివికి వదలిన నది న మ్మద మందుచు. జనె; నాతండు సదయత నొనరించు నిట్టి సకత్కాతు లెప్పడున్‌. 108 వ. ఇట్లు సకలపొరస్తూయమానుం డగుచు నాసర్వార్ధసిద్దుండు సమానశీల వయనస్కులగు బాలురతోం గూడికొని కర్తివక9ిముంబుగ వృద్ధి6 జెందుదున్నంత. 168 సీ. ఆజానులంబంబు లై కరంబులు గ్రాలె 1 వక్షంబు తులితకవాట మయ్యె గందోయి కర్ణాంతకమనీయకమ్మయ్యె నారనం బబ్బగంభఖీర మయ్యె బలము సింగముతోడితులన కెక్కువయయ్యె ధై ర్యంబు మదిలోనం దా వొనర్బ మొగము శ్యశ్రులమయి ముద్దు జూపంగసాగే ఫాలంబు మిగుల విశాలమయ్య తే, గి, దేహమున నొక్క లవణిమ దీటుకొనియె జలంఘలకు( బాటవంబు విస్తారమయ్యె నతులసుగుణాల్చీమైన సిద్ధార్ధునకును నిండుజన్వన మది మేన నిండునంత. 170 న. ఇట్లు సంపూక్టయావనుం డగుచు నాకుమారుండు సంసారదూరంబగు విచారంబున (బ్రవక్తించు చున్నంత. 171 క. బుతువులకు రాజు, తతదు ర్లతులకు ధనికులకు నొక్కగతి సౌఖ్యమ్మున్‌ జతకూర్చు జాఖ, కుంజవ సతుల యదృష్టం బొదవె వసంతం బంతన్‌, [72

ప్‌ై బు ద్ద చరిత్రము సీ. పండుటాకుల నూడ్చి పాదపంబులు నాంతు నాంటికిల. జివురుల దిటుకొనియె నిగనిగ నెగచెడి చిగురులలతోనుండి పసరుమొగ్గలు సముత్పత్తిం జెందె నామొగ్గ లంతలో నకిశయించుచు నొకిం చుక సౌరభమ్మును జూజఅంగొనియె నంతలో నజవిచ్చి యవి పూవులై సమ గ౦౨పరీ మళంబున( గాంలందొడంగెం తే. గీ. బదపడి రజఃప్రసం గంబు పరిఢవిణ్లై నంత దుమ్మెదదిమ్మరీం డావరించె మలయవాయువు లామీ6ంద నలముకొనియె నెల్లి దెసల సుగంధంబు వెల్లివిరినె. శి [79 తే. న, పట్టణముకన్న. బన్లైయు( బల్లెకం లె నుపవనంబును మజియు నయ్యుపవనంబు కంచె వనమును మేటిసౌఖ్యంబు( గూర్చం గలవియై యొస్పె నామని ఐబలియుకొలంది. కే 74 చ. నదులకలంబులం దుపవనంబుఅచాయలయందు దీర్చికా వదనములందు వారినిధిపజ్జలం గట్టిన మేడలందు. ద _త్తదుచితకార్యభారముల దద్దయు లో/గినవారు సంజ పెం పొదవినవేళల న్ముదము లుప్పతిల న్నివసింతు రొప్పుగన్‌, [55 ఉ. ఎళల్లెడ వృక్షజాతముల యేపుననో సరసప్రచారమై చల్లనిగాలి వీచుటనొ షట్పదకోకిలకీరళారికల్‌ కొల్లలుగాంగ (శావ్యగతింగూయుటనో మళీ దృేమె తద్వసం తోల్లసనంబు సంజలన యున్నత మై కనుపట్టు నంతయున్‌, 176 సీ. లఅతలన్నియును బుష్ఫవతులై నగంబుల నంచితంబుగ( గౌంగిలించుకొనియె

(6) పుూథమాశ్వానము వికి మందంబులై మఏచిగందంపుల దావితో జెలరేంగి నునుగాడ్పులలముకొనియె :దోరముగ్గినపండ్లు తో9టిచేం గొజుకుచు. శి గొదమచిల్మ్కలదండు కూయ(దొడంగ6 బండుటాకులమీందంబడిన పూవులజాలు పండువెన్నెలకం 6 బండు వయ్యె తే గి. నాలుమగ లెల్లందెల్లనిపూలంజాల లీలళొదవంగ6 జేయు నీ రాలతోన నించువిల్కానిచెయ్యు లగ్గించుకొనుచు సంతసింపహంగ సాగి రాసమయమందు. శ? క. పొగడలు. దమాలములు మో దుగులుం దిలకాగములు మధూకంబులు౯ గెం జిగురుంబూవులతోడ న్నగముల నింపుం దనర్చ నయనంబులకున్‌. శ78 ప్చ్‌, అరయరక్రాశళోకక రయు( బలాశాంటి కయును నీలాశళోకకచయు నీల సీరజనయనయు వారిజవదనయు( గుందద్విజయు విల్వకచయు మంజ శీకర్టయును జపా్రీకాధరయు సీప వసనాన్వితయు సిందువారనఖ యు చోకిలాలాపయుం గేకికలాపయు సారసస్వననూపు=రవయును తే. గీ. రమ్యవాసంతికాబదరళశనయు మద హంసగమనయు౮ బుత)జీవాభిధాన లోమలతయును నగుచు నెంతే ముదంబు సరసులకునెల్లం గూర్చె వసంతలక్ష్మ్మీ, 170

రథ్‌ ణు ద్ద చర్‌ తము చ. క9ిమముగ శైత్యబాధ తెలఃగం బ9జ లందజు మిద్దెమూలలలం బిమదలతో6౬ బరుంట దిగ(దావియు మీ4దివిలాససాధక “ట్టిమముల లేణతగాడ్చులకు డెందము లూరంగ సన్న సన్నవ స్రములను గప్పుకొంచు నిదురం గొనసాగిరి వేగులటోకలన్‌. * 180 మ. మలయాగంబున€ జందనాగముల సంపర్కంబునం బుట్టి సం చలదూర్మిప్రికరంబులై_ కమలసంసక్తంబుల్లై యొప్పు వా గుల నమ్యైయెడ సేద దిర్చుకొనుచుం గుంజమ్ములం దూజుచుం గలయం బాొమందొడంగె వెన్నెలల సఖ్యంటొంది నున్సెమ్మెరల్‌. 10) తే. సీ. సదృశమగు వేండి సదృశమౌ చలియు. గలిగి వవలు నిశియును విషమభావంబు€ గనక తాాసునం దూంగుగతి సమత్వంబు దాల్చి శనరుచున్నట్టి యవ్వసంకంబునందు- 182 న. శుద్దోదనుం డవ్వపంత ర్హువికేషంబులం జూపి కుమారుని మనంబు సంసారస_క్తంబుగ ౬ జేయ+ దలంచి రాజమార్గంబు సర్వంబు పంగ్వంధ వికలాంగబధిరరహితంబు గావింపించి కుమారుంగాంచి * తండ్తిం యీావసంతదర్హువు మిగుల జక్క_నిది, దీనం గల విశేషంబు. లాశ్చర్ర జనకంబులు, గావువ నీ వొకసారి యీ సమీపహిమాచలోపాంతంట్సలీ కథిగి చూడు *”" మని శిరంబు మూర్కొని మజియునిట్లనియె, 189 తే. గీ. “తండి నిమః బాసి గడియైనం దాళ।జాల వేగ రావఠతె”” నంచు. దెప్పింపః బని గింకిణీమేఖలాసదూకీర్ర మగుచు గలితశ్చంగారమైన బంగారుతేరు. 184 సీ, కమనీయతపనీయకలితసూత9ంబులై వరుస బూంచిన వారువములతోడ; బరిమళస్టవమానపవమానపోత మై చుట్టుముటిన పూలకట్టుతోడః

వుథమాశళ్వానము లిక గా శేయసతిధానకంబ్రై విరాజిల్లు ననవంటి సింహాసనంబు తోడ ఇియిము క్రియములు చేర్చినచేర్లు గట్టి వి న్ననువు చేసిన వితానంబుతోడ తే. గ్‌. వెలయు నొక్కరథంబు. దెప్పించి సాది “*సృేవదేవ | పరా” కంచు దెలుప దెలుప జనకునక్యుమొక్కి యా రాజతనయు. డేగె నంత మిళకులతోడ వాహ్వ్యాళికొణకు. 185 క. తారాగణంబుతోడం దారానాభుండు మింటందఠళలు వివముగా నా రాజసుకుండు మితు9ల తో రాజపథాంతదమునందోతెంచె వెసన్‌. స క. సిరికొమరునిజిగి జేజే దొరకొమరుని సొబగు రిక్కదొర చెలువంబున్‌ దొరయు తమదొరకుమారుని నరయంగా నేగుదెంచి రందజు కాంతళ్‌. 187 మ. తవులం జాజిన కేళశపాళ మొకచేతం దాల్చి డాకేల గ త్యవరోధం బొనరించు కొలినగ లల్లిల్లార్చుచు న్వచ్చి ముం దవనీనాథకుమారు నొక్క-సతి జాలాంత౪(ప్రవిష్టాస్యయై యవలొోకించెం గరంబు సొచి నిజకన్యాపాళికిం జూపుచున్‌. 188 సే. ఒడి. గారలుపసిబాలువిడిచి యొక్కడుగున వచ్చి భూపతి జూచె వనితయొకతె మొలనూతి పె+ండిమువ్వలు జొజ్ముతైనంజూ డక వచ్చి విభుంగాంచె సకియయొక తే పళినియోగించు నానతియును జవదా?టి పోయిరాజుం గాంచెంటొలంతియొక తె

86 బుద్ధచరిత్రము తననిశానై పథ్యమును మార్చుకొనుటయు మచి ఖేనిం గాంచె మగువయొకతె తే. గి. యత్తగా రొక్కదిక్కున కరయంటోవ నామె కను ననుభయ మెవ హత్తుకొనంగ6 దాను వేతొక దెస కేగి ధారుణీంద్ర తనయు€ దతనయు.( బొడ6గాంచె. దన్వియొకతె 109 ఊఉ. గోడలు మేడలుం గుడులు గోప్పరముల్మొదలై న వెక్కి యా చేడియలెల్ల రిట్లు తమచి_త్తము తేలికమీ/-ద వాలంగా. జూడ దొడంగి రయ్యనఘు! జూచిన జారిణి మైన నెమ్మదిం బాడి దొరంగి విక్సియకుంవాలొనరింప దదడేమహ_త్త్యమో : 100 క. పరిణయ మొనరింపం దగు తరుణవయోధామ లైన తమ తనయల ముం దణ నిడుకొని కొందటజుచెలు లరిగిరి భూవరకుమారు( డరయు నటంచున్‌, 101 మ. “కమనీయాకృతి యైన పుతికుని సౌఖృంబుం గనుంగో;గ న య్యమకుం దుల్యధరాత్మజారమకు మాయాదేవికిం గొంతకా అము దీర్ధాయు వొసంగండాయె. దన కేలాభంబు ? చండాలదై వ)” మటంచుం జరతీవికాయ మొకక్రేవం జూచె వాపోవుదున్‌. [9 వ్‌. జొలాంతర్షతలగు నా లోలాత్తుల మొగము లెల్ల లోలభ్రమరీ లీలాకరసరసీభవ మాలాసౌందర్యమంజిమంబు వహించెన్సా 1539 న. ఇట్లు సకలవెరజనవితోవననిపీయమానుం డగుచ్చు బుణ్యాంగనలు నేనలు చల్ల వృద్ధదాహ్మాణు లాశీర్వదింప నిరుడెస వ౦దిమాగ్యధ్రులు కై వారంబులు చదువ సాదిజనసంచార్యమాణంబు లగు నుత్తమాళ్వం బులు ముందు నడువ రమణీయతరంబగు రాజమార్షంబు గడచి చను చున్న సమయంబున,

పిధమాళ్వానము త్‌ సీ అజితి కాయలుగాయ నవనిదున్నుచు. గష్ట పడుచుండు కాసరద్వయము నాకటం జెన్నుగా దున్నిన చేలలో విత్తులు వైచుచుండెడు కాంపువాండ నొకట ఫలపుసష్పవితతుల. దులందూంగి నేలకు నంటు చున్నట్టి వృషిళి నాకట వాని ఫలమ్ముల భక్షించి సుఖియించు కీరాదికపతతి.వార మొకట. తే. గ్‌, బట్టి చీమల (మింగెడు బల్లిని, మళథఠి దాని _మింగెడు పాము, నద్దాన్మిమింగు వై నకేయుని, జిన్నచేంపలను (మింగు 'పెద్దచేంపలం దిను పక్షిబ్బంద మొకట. శలిర్‌ తే.గీ వానిం బట్టి భక్షంచెడి శ్యేనములను నొకట వే జొక్కయెడ మనుష్యులనుదిను న 'ఘోరులను జూచి యొక్కి ంతకుతుకమును మ అంత సంతాపమును జెంది నృపసుకుండు. 1906 చ. తన మనమందు నెన్నియొ విధంబుల నెంచుచు! “దండ్రి చూప బం చిన వివియొక్కొ :£ యిచ్చటి విశేషము” లం చెకయింత నిల్చి, టోం గని “యొకం డన్యజీవమును గాసముగా( గొను కెల్లభంగి హిం సను నెగడించుచున్న దిది నై(చితి నే దయగల్లువాండనే :” 107 వ. అని చింతించుచు. గొండొకనేల పోయి ముందు నడచినను నిట్టినుర్ణ యంబులె కన్పట్టు ననుభయంబునం గుందుచు జగం బంతయు హిం సాపిచారం బగుటకు విచారించుచు! దతత్యం బగు నొక్క నేరేడు చెట్టుక్రింద గూర్చుండి మితు9లు పిలీచినను బలుకక ధ్యాననిశ్చలుం డై యుండు నెడ. 108 ఉ ఉప్పరవీధి నేగు రమరో త్తము లేగుచు! బుష్పకంబు దా నెప్పటియట్ల నయ్యెడల నేగమి కించుక శంకనంది చూ

శకి బు ద్ద చరిత్రము పప్పురుషాఢ్యు( డున్న భువియందు నిగుడ్చుచునున్న యంతలో నిస్పలుకు ల్వినంబడియె నేరును జెస్పకయే దివంబునన్‌. [99 క ఈతండు పరసంరక్షణ శై తా జన్మంబు నెత్తినట్టిండు సుగుణా న్వీతుండు మహానుభావుండు చేతమ్మునం గరుణ6 దక్క_ంజేర్చం డితరమున్‌. 200 వ. ఆను నంబరవాణిపల్కు లాలించి వారలాసర్వారసిద్ధున కచ్చటి నుం డియె నమస్కరించి తమయిచ్చంజనిరి; పిదిప నితం డయ్యెడ నంజ కాలంబుదనుక6 గదల కుండుటయు. 201 క. జంబూవృక్షము రవికిర ణంబులు పయి సోంకకుండ నరనాధతనూ జుం బేర్మిం గాచుచుండె; సు ఖంబులు తమయంతం గల్గుంగా క్షొనులకున్‌. లిం శ ధ్యానైై క్యాగమనస్కు. డై నృపసుకుండట్లుండంగా. దక్కుభ్యృ త్యాసీకం బొకయింత లేప, దివి తానవ్వారితో ని ట్రనున్‌ “వనిన్‌ లేసంగంబోకుం డీతండు మహా వేత్త్పృత్వధుర్యుండు తా నే నేమం ఐగునంత లేచు” నన నాభృళ్యు ల్భయభ్రాంతులై. 208 క. జననాధనుతుని లేపక ॥ కనుంగొనుచుండంగ, నతడు కమలాప్తుండు (గుం కినతోడన ధ్యానసమా ప్రిని జేసి పుఠరంబునకును విచ్చేనె నొగిన్‌, 204

• ఆశ్వాసొంతపద్యములు ;4__ క. ఆంధ్రకవిత్వాదర : ని రంధియళో విజిత రా జర జతధరళర' త్కంధ్రసరసీభవభవప్పు రం[రీహీరేళ | కృష్ణరాయమహీశా 1 లత

విథమాళ్వాసము 89 ను, కవితాలోలమతీ : వికస్వరకృతీ £ కళ్యాణభూభృత్పతీ $ యవిగీతప్రకృతీ ! మనోహరగతీ : యాంధ్రాభిధక్మాచల త్పవిహస్తానుకృతీ : ధరావిబుధవిద్వన్ను త్యనిత్యోన్నతీ ః యవనసీమండనకృష్ణరాయ వసుధాధ్యకొక్యతి(్రీపతీ £ 206 మాలిని. సరసతరవిహారా 1 సాధుచేతోబ్దసూరా : కరవిలసితధీరా ! కొమమాంబాకుమారాః తరుణవయటఉదారా 1 ధర్మ్య్యగోదాతటీరా జ్యరమణధృతభారా £ జాగదూకపిచారాం 1 పూ గద్య ఇది శ్రీ....తిరుపతి వేంకకేశ్వరప్రణీతం బగు బుద్గచరి(తంబను మహాప్రబంధంబునందుల అ బంధమాశ్వాసము నటట. 6సంసిలళ్టట

(శ్రీరస్తు (శ్రీమత్పరదేవతాయైనమః బుద్దచరితి ము ఆజారప్తోర్తటడాా- ద్వితీయా శ్వాసను క- నిటలాకచరణ నేవా ఘటానాదర సత్యవాక్యకల్పక గోదా తటనికటరాజ్య ః (శ్రీవేం కటకృషష్ణారాయ :£ విబుధకవిజనగేయా : /| తే. గీ. అవధరింపు మనంతరం బవనిపాల కాత్మజాతున కష్టాదళాబ్దముల వ యన్సు నిండుటయును దండి9) యయ్యవసర మునకు ననుగుణ మైన ఠీతి నెదనెంచి. ల్జి తే. గీ. సీతునకు వేసవికిని పర్షించుకాల మునకు నుచితంబులై సుఖంబును ఘటించు శుభ సురమ, రామ యను "పేర్ల సాంపునింప్ప మాడువుల( గట్టంబనిచె నాత్మజునికొణకు, లి శా ఆసౌధమ్ము లచుట్టుః దోంటలును వార్యంత9ంబులుం గౌల్వలు న్వాసార్హ్హ మ్ములు చప్పరమ్ములును గూపమ్ము వ్లటొకమ్ము లెం తేస్తా రొస్పంగం గూర్చంజేసి మణి యెన్నేలోంగిన బ్లట్టంగాం జేనెం దత్ప్రతిసాధరాజమున బల్బిత్రానన ల్బొప్పడకా, శ తే. గీ. గడియ కొకరీతిం గ్రిడలం గైకొనంగః దగుగతిని సౌధముల నిట్లుతండి9 కట్ట( జేసి కొమరుని నందు నివాసమునకు( బనుచుటయు నాత€ డా యీ భవనములందచు. ర్‌

(10) ప్వాతియా శ్వాసము శే ఉ. వాసము సల్పుచు న్విమలవాఃకలితంబు సరోవరంబు మీ బ్చేసరణిం గఅంచు నీటులెంళయు మానసము న్విచారము ల్లాసిఅంజేయ నెయ్యెడ వికౌసము దక్కినవాండు వోలెం దా నేనుఖముం (గ్రహింపమికి హెచ్చినదుఃఖమున న్విభుం డొగికాం 4 చ. రాజకాఠర్యవిశారదుఅగు మంతు9అం విథిచి కొమరుని విషయపరాజ్ముఖ త్వంబు వారల కెటింగించి పీనికిం దగిన కజడలు గఆజసం గణుదు నుపాయంబును నుకువ్వండని మజియు నిట్లనియె. 7 గీ స్వవ్నవలము వచించు నప్పట్టునందు? ఇండితులు తెండురీతులంణలికి తందు చత్పుతుమనంబు ఆెండవమార్ష్గమండ నడచుచున్న దెంకేమి యొనర్చువాండ. గ్‌ ఇ కౌవున శాజ్యపాలనాదివ్యాపారంబునం. దీతని మనంబు మరగునట్లు చేయు! డనిన వృద్ధమంభ్రి యొకం డి ల్లైనియె. త్రి చు. మదిరాక్షేపరిరంభము ల్మటియు నమ్మానిన్యపొంగంబులున్‌ పహృాదీయంబు బ్లరంగించు శేరికిని; మ త్తేభే్యద్రకుంభ్‌స్తను బ్లదియన్‌ ధ్యానము జ్ఞానము న్నిలుచునే ? కౌంతాశిరోజంబున నృదము ల్లిట్టంగవచ్చు సంకెలలకుం బిద్దుండు గాండేనియున్‌. [0 శా, హేలావత్యధరామృతంపుంజవి యింతే నీతని న్ఫోంక పె ఖేలా యయ్యడి మిమ్ము మ మ్మితత మెప్టేని౯ా న్మృతిం జొన్ననీ కొలావణ్యరసామృతమ్మున నిమగ్నాళ్ళుం బొనర్చు న్నృపా : పహాలాపానము గాచ్బె స్త్రీసుఖము "వేంం డెందు6 గన్నట్టునే. [1 ఉఊ హోయలఅమాటలు న్వగలు మంచితనమ్ములు టక్కులు న్తాయ ల్బాయక యిల్లు గట్టుకొని పావము( బుణ్య మెణుంగనీక నా పాయములైై సతీమణుల బంటుగ6 బూరుషు? జేయు6 గాపునన్‌ వేయును నేల పుతు్రనకు, బెండ్లీయొనర్పుము సత్వరంబుగన్‌. 12 వ అని వెండియు,

శీల బు ద్ధ చరిత్రము చ. ఒకనికి వింపుగావి 68 యొక్కని కన్నుల కందగత్తె వే ఉకనికి రంభయే మజియు నొక్కవికిం గొణగాకయుండు డీ నికి మదియే పథాన; మదినీ కొక, డన్యుల కొక్క డింత య్‌ టికి మన మెంత యేరిచి ఘటించిన నయ్యది వేలు తీరగున్‌. [థీ క. అది గాన వితనవి మన మే మదిరేక్షణయందు. దవిలి మరగునొ మన నె మ్మదికిం దెలియదు; దానికి విది యొక్కయుపాయ మదియు నెజ్‌(గింతు నృపా? 1స క. అగు€గాదె శాక్యులకు( బం డుగు, మన మానాండు తగు పడుచు(గన్నెల పో యగప్పగనుల రప్పింపం దగు బహుమానముల నొస(గద మనునెపమునన్‌. 16 మ. ధనమం దిచ్చనముగాని యుత్సవపు సందర్భము వీక్షించు కో ర్కినిగానీ నృపునాజ్ఞ యేగతి నీవారింసంగ నౌ నంచు( ద ప్పని యిక్కట్టున. గాని వత్తురు కనత్పద్మేక్షణల్‌; చాకచ క్యనిరూఢిం దగు దాని నం దొకసతింగామించు సీప్పుతుందుకా. 17 వ. ఇట్లు కామించిన నక్కన్యాజనకుండునుదనకొమరిత నీకుమారున కిచ్చి పలిణయంబొనర్చ్భు; నిట్టిదంపతుల దాంపత్యంబున 'కెన్నండును నెడ్త్ర గలుగ దని మణియు నిట్లనియె. 18 ర్‌ చళురట్టిపరీతంబగు క్షితి యెల్లను నేలు నృపతిశేఖరునకు సీ సుతునకు సుత నీ నెంచని మళిహీనులు గలరె కశాక్యమనుజాధీశా ; 19 క. అన, రా జీకొని చాటిం చిన గన్నాలు మిగుల జన్ను చెన్నారెడి ఛా గ్యవిధులు తన్నగరంబున కను వచ్చిరి వేలకొలది కుకుకం బలరన్‌. .//

ద్వెతీయాళ్వానము శి మ పదపడి శుద్రోదనుండును డత్కన్యాజనంబునకు బహుమకు లిచ్చుచు( దగిన కన్యను వరియింపు మనియు. గన్యాస్వయంవరంబున్నక్తై యిది యొక్కయపాయంబు ఘటించితి ననియుం జెప్పి కుమాూరుందోడ్కొంని వచ్చుటిక్షై యతని కాబాల్యమితంణగు వృరోహితనందను ఐఇనిచిన వాండును సంసారంబు కేష్టృహుళంణనియు యొవనంబు జరా దూషితం ఇనియు మృత్యుననివార్యంబనియు వ్యాధు లనుభవనీయంబు అనియు విచారించుచు. బరిణయేచ్భం దిగందావి సన్యసనోన్ముఖంబగు చునంబున నున్మత్తునిపగిడి జడునిశీతి నున్నసరార్థసిద్ధు నొద్దకుంజని, క హపొతమార్గ్శము గజప్పటయు న హితమార్గమునందు నడువనీకుంటయు దు నుతి గతియును దుర్వ్యసనా వృతియును మఠలించుటయు సుహృల్లకజముల్‌. లి వ, కావున నీయెడం గలుగుచనవునం జేసి నీకొక విన్నవంబు విన్నవిం పంగ వచ్చితి భవదియపరిణయంబున్నక్తై యొక నెవంబున సకలదేళ శాజక న్యకఠ? పిలిపించి యొక వండుగు. గొవింపనుండి వారికిం దగిన బహుమతులు నీచే నిస్పింపవలయు నని నిన్ను రమ్మనియె6గొవున చీతండింమాట వృఢథ నేయకే వచ్చి యక్కన్నియలయందు భవదీయమ చోగతంబునకుం దగినదొని నొక్కతెం జరిణయంబు గమ్మనిన నతండు సవినయమ్ముగా నవ్వురోపొతసూతి కిట్లనియె. ౭ క, పరిణయ మొల్లక నేన స్థికమగు సంసార మనెడు తెరుపునం బడి కొం తఠవుగ్వ తత్త్యణ్ఞానాం తరమునః జగియింతు నన నతం డి ట్లనియెన్‌, ప ఈ. తరణవయస్కు_ండవు చుం దరుండవు నృషవృతి)కుండవు తగువాండవు ఢీ వరుండవు వంశము నెగడకా బరిణయ మొనరించుకొనుట పాడి కుమారా, ల

ఖ్‌ బు డ్ద చరిత్రము క. కామము పురుషార్థంబుల లో మహవీయంబు దానిలోపల గృహినెం 'దేమన్నింతురు గావున నామాటలు వినుమ, రాజనయముం గనుదూ. ర టో క. పరతత్త్వాదరమగు మది! దిరమయ్యును దొంటిమునులు ధీమంతులు వ స్థిరమవి యొజింగియు భార్యా పరిగిహము మానిరే, తపంబులు చెడెనే ? ల చ. కొడుకులంగొమ్మలం బడసి కొండొకకాలము భాతియేలి మే ల్నడవడి జేపి మీకుల మలంకృతముం బొౌవరించి తండిక్‌ం గడుముద మేద(జేయవలెంగాని వరే్యద్రులు చేయరాని యీ వెడంగు(దనంబు. బూనందగవే, భగవంతుండు పైన మెచ్చునేః: 28 చ. అదియునుగాక కామపురుషార్థము దెచ్చు మపదివంబులం జదువులు సంధ్యలు న్నిలువ(జాలవు; రేంణవ లేండ్లకేండులు న్నిదురయు నాకువంటకమునేనియు మానిన వారికైనను నైదరక నిల్నెనే తపము నిష్టలు గిస్టలు స్రీలముండజన్‌ = 2కి 5. ఓఊకవాండు విరాగము పా యకవర్దించినను దత్చదాంతరముననే సకల సుగుణంబులకు మా రఠ మగు మది; దాని నమ్మరాదుకుమారా ; జ సీ, జడదారిసకితోడ జతిగూడె వేవేలు వెలందులు గలవాండు వేల్పు తడు జాబిల్లిపడ(తితో సరసంబు( గావించెల దపసి లోపాముద్శధర్యభ "ర్త దై వతగురుని కాంతాలలా మముతోడ గవగూడె శిష్యు(డై కలువజేండు

ద్వితీయాళశ్వానము ఢీగ్‌ పౌతధ్యబుషిపత్నియగు మరుళ్ళుత్రితో సావాస మొనరించె దేవగురుండు తే. గి. దాశపుత్రికతోడం బరాళరుండు సట్టపవలు నదీతటీభాగమందు( దగులుగావించె ; నిన్ని వింతలును దలంస గామమును గెల్బువారు లతోకమునంగలరె : తి! వ మజియు మునివరిష్టుండగు వసిష్టుం డక్షమాలయను మాతంగకన్యక యందు. గపింజలాదుం డను కుషహారుం గనియె. యయాతియను రాజర్షి ముదుసలియైన పిదపను విశ్వాచి యను నచ్చరమచ్చెకంటితోం వై తొరధంబునం గీిడించెం గౌరవుండగు పాండురాజు మత్యువు నైనం దలంపక మాద్రిసాంగత్యంబున కొడంబడియె6; జిరకాలోపార్డి తంబగు తపంబు భగ్నం బగుననియైనం దలంపక విశ్వామితు9ండు మేనకామధురాధరుబు చవిచూచెం ; గరాలజనకుం డనువా. దొక విపికన్య నపహరించి చావునక్రైన నంగీకరించె. గాని దాని వదలుట కొడం ఐడండయ్యి ; ని ట్లనేకు లనేక ప్రకారంబులం గామపురుషార్థం బునకు లోంబడిన వారుకలరు ; వేయేల, యనుభూతకాంతాసంగమ సుభాతశయు. లగువారి కేనియు నిట్టి ప్రమూదంబులు గలుగుచుండ నననుభూతవిషయోపథోగులగు నీవంటి తరుణ విరాగుల కది యడుగ వలయునే ః! యనుమికుని జూచి పరశ్శత జన్మసంసిద్ధార్థుం డగు సర్వార్థసిద్ధుం డిట్లనియె. తిః తే. గి. మైత్రికిం దగుగతి నయమధుర మైన సదుపదేళశంబు నాకయి సలిపి తీవు తప్పులన్నియు నైైరించి దయదలంచి మదికి నచ్చించి నాచేయుమనవి వినుము కిక్‌ తే. గీ ఏను విషయసుఖంబుల నెజు(గంగాని యెజు(గుదు విషయసుఖముల నెజు6గువారి

4 బుద్ధచరిక్రము జగ మనిత్య మటన్న సంళయము కొతన€ దళ్చుఖంబులి నోమది తగుల దనఘ, త్రి చ. ముదిమియు( జావు రోగమను మూండును (బ్రాణులకుండవేని యీ ముదితల కెల్ల జవ్వనము ముందును నీగతి నుండునేనిం గ ష్టదళలు మాటిమాటికిని సంసరణంబున మూండవేని నో మదికిని నచ్చవే విషయమార్షపు సొఖ్యములెల్ల నెచ్చెలీ ః రర క. సీ నుడివినవా 'రెట్టిరు కానీ కొమాంధులనియ గణుతింపందగున్‌ నూనసము విషయమగ్నం బైన మహత్త్వంబు నిలుచునా ? చెలికాండా : 84 శే. గీ. పద్మదళమున జలముండుపగిదిం గూటి మంటి యంటిని విధమున నుంట మేలు గొ గణింతురు గాని యాకొమినులను 'మోసప్పచ్చుటకా దె, యామోడు చెలిమి ? 1. క. కావున ముదిమీయు( దెవులుం జొవును గలయట్టి పోడుసంసారములో నావంటీవాొని, దోంయుట చై విజ్ఞానంపుందెరువు. గడతేర్చకుమీ, నిశ వ. అనుచు ననేకష్రీకారంబుల సంసారనికారం బోనరించు కుమాథ్రం గని పుళోహితనందనుండు తిలోహితతదుపదేశుండై మఠల నిట్లనియె, గ్ర చ. జనకుని కోరికన్‌ వృధగంజల్పకు మయ్య : వివాహ మీవు మా నినను భవన్మిషంబున ననేకనరేందికుమారికాచయం బు నగరి కేగుదేరంగం (బైభుండు నియోాగము నేనేం గావున నని, తగవారికీం బసదనంబు లొసంగంగదయ్య మిత9మా | శ్ర0 క, కొడుకులు కోడుకు లటంచుం గడుకొను పెనువంత; దమము గావించి తుదిం

ద్వి తీయా శ్వాసము శ బడసిన కొడుకులు తండు9ల నడలంగాంజేయు టుచితమగునె కుమారా. ఢీ] ఉ. ఈవు వీరాగివై తివనియే మది. గుందుచు నన్నపానము త్పోవిడియున్న న్‌పిత కపూర్వములై న భవత్ప9సంగము ల్నే వినిపింతునేని నళనిజ్వలితంబగు కొండమాడ్కిి6 జిం తావళచిత్తు(డ2ై మడియుటబ్బురమా పృధివీందిపుడత్రకా £ శీలి క. కావున నే నుడివినగతి గా వచ్చి నరేందికన్యకలకు బహుమతు బ్లావింపుము నావిన్నప మావలకుం (దోయవలవదయ్య, నరేంధ్రా ః శీత్రి వ. అనుచు ననేకైతిహాసికగాధలు టోధించియు గారవించియు నెట్టకేల కరలీకారంబు గావించి నృపకుమారుం దోడ్కొనివచ్చి యేకతంపుం గొల్వుకూటంబునం దగిన పరివారంబుతో ధనకనకరత్న చీనిచీనాంబర (శేణి యిరుదెసలంగ ల యొ,క్ష పజపుగద్దియృపై వసియింపంజేనె నంత. ఉ. చేరెండు కన్నులుం దళుకుంజెక్కులు. గుల్కు పిసాళిగుబ్బ ల ఖారిని గేరుమోము కనదంమఘ్రులు వింతగుచాయ , నీన శృం గారరసంపు దీవియన6గా నొక కన్నియ వచ్చిం దత్ప్సభా స్తారులు కేజిచూడంగ మితస్థితిభూషణభూషితాంగియై. 40 మ. చలువంజేసిన మంచుకన్నను గడున్‌స్వచ్చంపు మేల్కుస్టుంజెం గులు సాదమ్ముల జీరువాజ నును నిగ్గుర్దేలు నెమ్మోము న న్నెలు మైచిన్నెలు శారదాంబుదతతి న్నిర్లీనమై యొప్పు వె న్నెలనా౬ గొండొక దోప నొక్కచెలి తన్నే చూడంజొచ్చె న్పభన్‌. చ. గరగరలాడు గాగర ధగద్ధగితప్రభ లీన మేల్దరీ హరు వలరారు త్ఞైక యొకయందము( జూపంగ సన్నమైన టం గదపన్నిపెంట మెక్కు డగుకాంతి నెసంగ మణీవిభూషణో త్క్మరమయ మొ సభాస్థలికి గన్నియ యొక్కతె వచ్చె నచ్చుగన్‌, 47

మ. “అధరం బొక్కటిసేయు నెంతకయినన్‌ హాః వేజి సొ రద్దిరే మధురంజౌ గమనంబు : మేనిపసకు న్మాజొనె బంగారు? మ ల్కుధరంబు. ల్లదలించు గుబ్బ” అని కోర్కుల్‌ మిన్ను ముట్టంగం ద న్ను ధరాపాలసభాసదు బ్లమినిః గన్లో నోర్తు వచ్చెన్‌ వెసజా. (రి

సీ. కడియంబు అం దెలుగజ్జెగొల్సులు గూడి

యడు గడ్గునకు గళ్లురంచు మోయ జీరాడు మేల్డరీ చెలంగు. గుచ్చెళ్ళు చ క్కదనంబు మీగాళ్ళకడల రాయ మడంచి యొడ్డాణంబుమధ్య. జేర్చిన్నపై (టి యంచు తెమ్మెరలు దూంగాడంజేయం గబరీభరంబ్యుపైగడలుకొల్చిన పూవు ల దరి. దాపులకు( దుమ్మెదలు రోయ తే. గీ. విడెముకావియ రదనచ్భవియునుగలసీ యోష్టకాంతికి. గొంత చేయూంతయొసంగ జూపటెల్లరునుం దనసౌగ'నె చూడ, గరిగమన యోదర్హువచ్చె నక్కజముతోడ, న. తే. గ, మోహమున నిట్లు రాసుతు ముంతు నన్న పగిది నొక బొడ్డుమళైం గబరి ధరించి షెలువు మీంచెడు నల్లని చీరంగట్టి తెఐవ సారసగమన యేతెంచె నొకతె. ర

ఉ. నున్నగ జెక్కుటద్దముల నూల్కాన దువ్వినకాకపక్షము ల్సన్నని వంకగా నుదుట జందన మద్దిన చంద్రరేఖయుం జెన్నువహింప ముత్యములబేరు శిరంబునం దాల్చి వేడుకం గన్నా యొకర్తు వచ్చెం. గనకప్రభ మేనం దురంగలింపంగన్‌, గ

క. కుస్తీ చేసినగతీ నతి శస్తమ్మగు మేనిపస పసందుగ( టైకిం

(17) ద్యెతియాళశ్వాసము డ్రె గస్తూరితావి నింనవ యస్సుత యగు నొక్కచందిరానన వచ్చెన్‌. ఛి భు. నెనరుం జూపులు హారమధ్యమఘవన్నీ లాళ్యరశ్మిచ్చటా ఘనభాన్వజ్ఞనికాపగం గలసి వేడ్కం బైంటపై! బర్వ లీ అనుదాని నృవరించుకో6 గదలు కే ల్వాయుభిమత్తతంజా తనలభా9ంతి యొనర్ప నొక్కరెత యంత న్వచ్చె బల్మెచ్చుగన్‌. 6కి క. కులుకుచు(. జూపజ దృష్టికి€ దల౭కుచు నృపసుతుని గాం చితద్దయు దనలో నులుకుచు నొకకన్నియ వ న్నెలకుప్ప యనంగ వచ్చినిలిచెన్‌ మోలన్‌- 64 వు ఇట్లు స్వస్వోచితభూషణమ్ములు ధరియించి త_త్తద్రేశన రేంద్రకన్యకలు సభామంటపమ్ము దరియంజొచ్చుటయు నంతకుమున్న ళశుద్దోచనుండు వారలకు బహుమానంబులొసంగ. గుమారు నియమించె. గావున. ర్‌5్‌ ళా. ఆ సిద్ధార్ధుండు తండ్రియానతిని శాంతాకౌర మేపార మే లౌ సింహాసనమందు సౌరలర నధ్యాసీనుండై , వచ్చుక న్యాసంఘంబులవంకః గన్గొనకయే యద్దాని నొక్కొక్క- తెం దా సత్కా రము చేయు. జీరలును రత్నా ల్మున్నుగా నిచ్చుచున్‌- 56 ఉ. ఆతశియొద్ద కేగి వినయమ్మున థీతకురంగులో యనం గాతరరీతి సత్క్బృతులు గ్రైకొని వెనకు నేగు కన్నెలం జేతము పల్లవింప నృపు చెంత వసించు జను ల్నుతిం్రు గా నీ తనచిత్తమందయిన నించుక రాసుకు డెంచం డొక్కతెన్‌. గ్‌? చ ఇట్లు తండోప తండంబులుగా వచ్చి కన్నియలు బహుమానమ్ములు గై కొనునెడ, శ8ి సీ. భృిమరసమూహంబుప జ్కిగట్టినరీతి జడ మడమల దాక సొగియాడ+ ఐబద్మేసుచాపంబుపై మణుల్దాంపిన సౌరున మేన భూషలు చెలంగ

56 బు ద్ద చరీ్‌త్రము నిసుము తిన్నెయల్నపె నివము వొళ్చినభంగి౯ గటిసీమ౬ బావడ కళలనీనః జకంమ్ములకు నిత్యసంగతిక్షై యుపా య మొనర్చె నన రైకయట నెసంగ తే. గీ. మోమున6 బత్మివతాత్వంబు మొలక లెకత్త సభ్యులకు మాతృభావంబు చాకళింప ధ్యాననిశ్చలు(డైన యతని యెదుటకు , ' వచ్చి నిల్నె యళోధరావారిజాడీ. ద్‌ ఉ. కన్నియ నందయాన నవకంజవిలోచన. గోమలాంగి న త్యున్నత పీనవ ర్తులకుచోజ్జ్వల జంపకగంధి వ్రీడసం ఛన్నముఖి న్యశోధర లసన్కృదులాధరః గాంచె రాసుతుం ; డెన్నంగరాదుగా మజియు నేరికి నేరికి ధాత (వాయునో | (0 వ. ఇట్లు పృరాకృతసంస్కా రవళశంబునంజేసి యక్కన్నియయందు బద్ధాను రాగుండగు నయ్యెడ. 6] చ. వెనుకొనులజ్ఞ లో నడంచి, భీతి యొకింతయులేక, రాజనం దనునిమనం బెజింగిన విశతంబున, నందజకం టె నెక్కుడౌ చన వసంగంగం 'గానుక లొనంగినల గైకొని యేగుదాన” నాం గ నత( డొకింత లోన నగి కానుక లయ్యెడ లేకయుండుటన్‌. (2 మ. 'వనజొకేక్షణ 1 కానుక ల్యుగిసె సీవామావతలం చేరికీ యని దీకానుక చూచితే' యనుచు నయ్యక్షోకితో నొక్కభం గిని మాటాడుచు నెల్లరుం గనుఃగొనం గీవాగతంబై న చ క్కని మేల్ప్చచ్చలహార మచ్చెలివలగ్నంబందు? జున్తై న్వెసన్‌. జ్‌ ఉ. పచ్చలహారమిట్లు నరపాలసుకుం డవలగ్నసీమపై నచ్చవలాక్షిం కిం పొదవునట్టులు చుట్టిన యంత నామెకున్‌ హెచ్చే నృపాలసూతిసయి నింతనరాని మనోరధంబు ; సే రచ్చెరునంది రందలు నరాధిపు,డు న్విని సంజసింప4గన్‌. గీ

వ్వెతియా శ్వాసము ర్‌1 వ, ఆబాల్నవిజృంభమాణవిరాగచేతన్కుండగు సర్వార్ధసిద్దుం డక్కన్నియ యందు బద్ధానురాగుం డగుటకు6 గతం బెట్లం పేని. 65 మ. యమునాతీరమునందు నొక్కెడ సునందాభిఖ్య చెన్నారునొ క్కమహాళక్తి వసించు నాదరిని నక్కానం గనద్దేవదా రుమహీజంబులనీడః (గడలు పొనర్చు న్వన్యకన్యాజనం బమలాత్ముం డొక వేంటకానికొడు కత్యంతంబుం దోడ్రైతగన్‌. 86 ఊ వా౯ డొకనాండు మేలు గలవస్తువుల న్మటీకొన్ని డెచ్చిత త్కీ9డల నారితేజీన సతీతతికిన్‌ బహుమాన మిచ్చుచున్‌ వేడుక నందు నొక్కయరవిందదిశేకణ కిచ్చి డెందు గు చ్చేడియ బెండ్రిచేసికొని చెల్మి యెసంగంగ నుండి (క్రమ్మఅన్‌. €7 వ. కొండొక కాలంబు సుఖంబు లనుభవించి తతృపాతమ్ముగళ గాలమ్ము నకులోంణుడి కేదారంబున నప్పు డప్పుడెటుంగక పడిన వీజంబులును వానకౌలంబున మొలచిన వగిది. బూర్వజన్మార్దిత నుఖదుఃఖంబు లుత్తరజన్మంబున కనుస్యూతంబు అగుట దదనుభవంబున క్రై సర్వార్ధ సిద్ధం డయ్యెం దక్సతియు 6 బురాసంభృతాత్యంతసంబంధంబున నిట్టు జనియించె ; నియ్యది యియ్యిరువుర యన్యోన్యానురాగంబున కుం గతంబు ఇది యిట్లుండ, (8 కా. ఆసిద్ధార్టునకు న్యశోధరకు సొసహోద్దంబు నన్యోన్య మెం తే సిద్రించుట గాంచి కొందటది సృథ్వీశానుతో( దెల్బ్ప "నే మీ సిద్ధారుండు నుపషిబుద్ధుసుత్నపై మేలుంచెనే: యత్నమి ప్రే సాఫల్యము చెంచె సంతసము వేజెం దింతకుం గల్లునే. (0 క శరన మెంతచేసినను సా ధ్యముగాని పతతి పట్టిందగు వలతానై యమరిన దింకేమి?ి యని మో దమునన్‌ శుద్ధోదనుండు తద్దయు ముని6గెన్‌. 70 వ, పిదప నయ్యళోధరతం డ్రియగు సుషిబుద్ధుండు విదితవృత్తాం తుండ్దై సార్వభౌాము డగు శుద్రోదనుని యొద్ద కిట్లు వా_ర్తనంపించె-*

నం బు ద్ద చర్‌త్రము

క్‌. మన శాక్యులలో విలువి

ద్యను దక్కిన విద్యలను సమధికప౦)జ్ఞళా

దనరెడు వానికి మక్క

న్య నాసంగెద దేవదత్తుః డట్టి. కగు6 గదా, ?్‌బై క. విలువిద్య నర్జునునితోం

దులందూంగెడు సొమునం దతులు+ డశ్వ్యములన్‌

'మెల6ంకువగ నెక్కు.6 బెజభూ

ఉలనాధులసుతులు 'దేవదత్తున 'కెనయే ? 78 క. కాన నఠతనికిం గన్యక

సీనెంచెదంగాని యన్యమెజులగక నిత్య

ధ్యానాసక్తుండగు నీ

సూనునకు నాసంగనొల్ల 6జుమ్ము మహాత్మా. "కీ క, అనువ్నార్తను విని శద్దో

దను. డేమియు. జెప్పకే 'కదంగడు: జింతం

గొనుటయు సిద్ధార్దుడు తన

జనకుని కిబ్లనియె వై ర్యసంపన్నుండై. 7న 5. జనకా; మత్చిియవస్తువు

గనున్న యిచ్చాన యొరులకడ కరుగున ? నా

కును నేర్చుగలదు విద్యల

మనమున ననుమాన మింక మానుము తండ్రీ, “(1

తే. గీ. అనుడు నరపతి సంతోషమంచె(; బిదప

సుష్రబుద్దుండు విద్యల కూరుల€2ైన

వాని కిచ్చెద మత్సుత వరగుణాఢ్య

ననుచు! జాటించె నెల్లెడ ఘనులు మెచ్చ. ॥77

ఉ. అందయు రాజపుతులు స్వయంవరమంటపమందుం జేరి రా ణ్నందవి నిందు విద్యల గనంబడఃజేసి వరింతు మంచునా

ద్వితీయాళ్వానము కల్‌ నందము. జెందుచుండ జననాధుండు యంత9మొకండు పన్ని “దీ నిం దెగంగొట్టీ మక్సుత ననింద్యగుణ న్రహియింపంగావలెన్‌. 76 చ. అనవుడు రాజపుత్రులు తవర్ధమున న్రచిశప్రియక్ను అ య్యును నటుచేయలేమి6 దలలొయ్యన వంచిరి; యీతండంత నా నన మలరంగ సింహహనునొామకచాపము. గేలం బూనియ ని నజీకె యం(త్రముం దనదులావు నృపాలకు లెల్ల మెచ్చంగన్‌. 79 వ పదపడి సుపష్రిబుద్ధుం 'డొకమ్రాని నొక్యవ్రేటునంగ్తిచే నబుకవలయు” ననుడు నరేంద9) లందజును యథాపూర్వు లైరి, కొందజు నటికి రంత తే, గ, అసికరంబునం బూని సిద్ధార్టు డితర కృత్తమొ పాదపముకన్న నెక్కుజైన లావు గల్గిన యొకచెట్టు నోవనేయ నది కెగియు. దెగనిపగిది నసైయుండ.. 81 చ. అది కని యెల్లవారు€ “దెగ దయ్యది యీతనిచేత, నెక్కుడై పొదలెడి సామునేర్పుగల పూకుషు( డిప్పని నేయనేర్చు' నం చెద ముదమొందుచు న్మిగుల హేళనము ల్బచరింప దేవత ల్పదపడి తెల్పుచుం గుసుమవర్షము మై గురిపించి రత్తజిన్‌. [2 వ. అంత ఖురళియందు నిఠం డత్యధికుం డని కృతనిశ్చాయుల్రై యళ్వా రోహకత్వంబు. బరీక్షింపం దలంచినంత సిద్ధార్థుండు. 88 తే. గి. కంటకాభిఖ్య నొప్పు నొక్క హరి నెక్కి యెక్కుడగు గర్వమున6 గడు నుక్కుమిగులః దక్కుంగల రాజతనయుల తక్కులడంచి జయము గైకొన వార లీర్ట్యకుం గడంగి. 8 న- ఈగుజ్జం వీతనిది కావున నీపందెము మేమొప్ప మని వివదించుచూ. కర్‌ తే గీ. మిగుల నవలక్షణంబుల మేటియైన దాని నెకవాజిిం దెచ్చి, యద్దాని నెక్కి తనపటిమ చూపెనేని యొప్పనగు ననుడు నట్లుచేయంగ సిద్దార్ధం డనుమతించె. 68

ర్‌డీ బు ద్ద చరి త్‌ ము వ. ఇట్లంగికరించి యతండద్దాని నెక్కుటకు మున్న దాని మంచిచెడ్డలు పరీక్షించుటకై. యర్జునుండనువా. డయ్యశ్వ 6బు నెక్కుటయు. 8? క. అది యెయ్యెడ నిలువక దు ర్మృదమున నవ్వాని. గజచి మహి. బడవై చెన్‌ గదిసి యొకకొంద అయ్యా పదం దొల6ంగించుటయు( గొంతభరమై తోంజెన్‌. 86 మ. అది సిద్ధార్ధుండు చూచియు నయము లో నావంతయున్లేక దా నిం దగందువ్వుచు[ గశ్లైమైన నిడకే నేర్చొప్పంగా నెక్కిపూ ర్వదళం బందెములెల్ల 'గెల్నె; మిగుల న్వారందణు న్సన్నుతు ల్పొదలింపంగను సుప్రబుద్ధు (డు మహామోదంబుమైంబొంగంగన్‌, 80 చ, “మతి మును గోరునట్టి ధృతిమంతు(డె నాధుండుగా లభించె; నే నతిసుకృతాత్మ* నంచు ముదమందుచు వేగ మధూకప్పసష్పశం గతమగు మాల కేలంగొని కౌమునికిం బయిపేచ్చువచ్చురా సుతు గళమందు వై చెను యళోధర యాదర మేదురంబుగన్‌, 00 కే. గి. అమరు లతిమోదమునం గుసుమములు గురిసి రచ్చురలు నాటపాటల మెచ్చుగొలిసి రనిలము సుఖప్రచారమై యతిశయిల్లై నలయశోధర సిద్ధార్థ ననుమతింప. (01 వ, ఇట్లు యళోధర సర్వార్థసిద్ధుని వరించిన పిదప జీలు(గు బెండులు రెండు దెచ్చి పాలలో, బడవైచి యవి తమంతట: దాము కలసికొనుదనుకం జూచి సుసంగతంబులగునంత( బెద్దలగు వార లవ్వధూవనరులం గూర్చి “మీర లివ్విధమున నెడతెగని ఇలిమి గలిగి యలరుదురు గావుతి మని యాశీర్వచించి పరిణయం బొనర్చిరి. ఈక్షీరపరీక్షణంబు శాత్య్యుల వివాహంబునకుం బ్రధమలక్షణం; బిట్లు సలక్షణంబుగా వివాహంబు గావటయు శుద్దోదనుండు, రి సీ, కేజిచూ చినమాత)6 జేరిన మంచునం దగు మలల్‌ చూపట్టందగినచోట,

ద్వితీయాశ్వాసము 655 గృతింమవృకసంకీర్హమౌ (క్రీడాకు ధరము దాదాపునం బరంగుచోట నుక్కృష్ణ్టమగు గంగ కుపనదియైన రో హిణి యెడనెడ. బ్రవహించుచోట నేకాలము సుమము్యులెన్నేనిం బుష్పించు పొవరిండ్లు నజ్లైెసంటొదలుచోటం తే. గీ బండి తమయంత రాలిన ఫలములు గల వృక్షజాతు లెల్లెడలను వెలయుచోట. బంకజాదిసు మమ్ముల. బరిఢవిల్లా నమలములగు తటాకమ్ము లమరుచోట. రి వ. కన్నులపండువగు గతి నొక్క యారామంబు. 'గల్పింపంజేసి, న! శా. ఆరావమ్మున. గేలికా భవన మాహర్మ్య్యంపు. గుడ్యంబునం దారన్‌ వా్రసిన బంధచితములు, నాయాచోట్ల మారాగమ థ్రీ రాణింప(గ (జేయు కీరముఖపక్షి(శేష్టముల్‌, నృత్తగ్‌ తారూఢిం గడు నాజితీఅందగు వేశ్యల్లల్ల సంధింపుచున్‌. 0గ్‌ క. అందుం గొడుకుం గోడలి€ టొందుగ వసియింప. బనిచె; ముసలితనము, నొ నందాభావము, రోగ మ నందగు నిమ్మాట లటంజనక యుండంగన్‌. ఫి క పదిలసఅచి తగిన భటస ముదయము( గాపుండంజేసి మొగి నుతుల డెందే6 గదలకయుండ€గ6 గారా సదనం జేర్చజచె. గేళిసదన మను మిషన్‌, &7 సీ. లలనయొనర్చు విలాసమ్ములట్టిటు6 జనసీని సంకెల లన(గరాదె ? కను గాననీక _పెకొను ననురాగంబు గాఢాంధకారంబు గావు టరుదె?

ర్‌ి బు ధ్ధ చరి త్రము పంజరస్థములైన పతులు తనసాటి దబిందుల దుస్థితి. బడయు టరుడె? చందాినిలాంగజుల్‌ జముదూతలంటోని యదయులౌ బం(టొతులనుట తస్పె? తే గి. ప్రణయకోపపరాజ్యుఖి: బడంతిందేర్పం బడెడీ పలుపాటు అచ్చటి పనులకంళె నల్బములె ? యెన్నివిధములనై నంజూడ దింధనా గా రతుల్యంబు పడుకటిల్లు, స్ట్‌ క ఆ కేశీసదనమునకు (బాకారము లొక్కమూండు పచరించి యయ శ్శిఏక్రక్ర వాటదృషద్వా రాకలితమ్ములుగం జేయున ట్లానరించెన్‌ తిరి వ. మజియు నవలివారీవలకు, నీవలివా రవలకుం జనకుండం గాపాడుం డని 'నేవకులకు నియమించి తితోకసుందరులగు పరశ్శశకుట్టినుల నెప్పగిదినై నం గుమారు మనంబు లోంగొనుండని నియోగించె; నిట్లు షేక్రుపదిష్టుండై సర్వార్థసిద్ధుం డక్కేళీన్పహుంబున యళోధరతో ననవరతనంభోగంబు లనుభవించుచు( బురావృత్తాంతంబులన్నియు మజచి యాపద్వార్హ కలనైన నెలుంగక సుఖొతిశళయంబునం బొదలు చుండి యొక్కనాండు. 100 సీ, వికసితప్రసవగుచృకదందిసంభంిమ భ్రిమదురుభ్రమ రవిభా9ిజితంబు పల్లవగాససంపుల్ల శీతారావ వాచాలకోకిలాభాసురంబు తుహినపాతంపతత్సు మమరందాసార పంకిలీకృతనవప్రసవరజము శుకముఖ్యకుటితకంచుకపక్వఫల వీజ దర్శితాంకురనగాధస్థలంబు

(8) ద్వెతియాళ్వానము శ్ర? తే, గీ. కెపలయాంతరపతితార్కకిరణజాల వర్తులాకాఠముది9కొావలయితంబు నైన పూందోఃంట కొక్కనాం డవనిపాఆ ప్వ్యుకుల డరిగె ననుంగుంబూంటోండి తోడ. శీ0! ఈ చెలువయు. జెలువుండును బూ వులతోంటం గీ్రఎిడ వేయంటోయిన. గని కా వలివా రెడసనుటయు న చ్చెలు లందజు( దోడుసనిరె చెలువం బొలయన్‌. 102 త సరసిం గరిజీవృతం బగు కరిపగిది పరసృహసఏ9కాంతలనడుమన్‌ ధరణీయ్యదకుమారుండును గరము పికాళించె. బుష్పకానన మందున్‌. 108 క. కడుకొని నిరక్తుం డగురా కొడుకుం గడెలోన6 బుష్పకోదండునికిన్‌ బడిపిల్లనిగాల జేసిరి పడతులు చేయింపలేని పనులుం గలవే- 104 మ. అటులాకృత్రిమకాననంబున చనరేందా9దిత్యుండుం గాంతలుం జటులంబై న మనోజరాగమున6 బుస్ప[్రీడ గావించునం తట శుద్రోదనపాలితాఖిలధరోదార ప్ర దేళంబులం బటహధ్య్వానము నాల్లుదిక్కు ల్యద్రున న్న్వాయించి( బూవిల్సుడున్‌. 105 చ ఇట్లు తారాపరివృతుండగు పూక్ష్రచందు)నిపగిది నారీపరివృతుండగు శాజచందు9ండు నిరంతరోత్సాహసంపన్నుం దై క్రీడించు నెడ. 106 క, పదములు తడంబచెనని యొక ముదిత భుజాలతలు సాంచి భూవరు నురముం గదియించెం గారిన్యా స్పదవర్తులపీనమిలికనక్షోజములన్‌-. 107

రక డ్రచర్‌త్రమూ క. మొగమున నాసవపుం బుగ బుగ లొలయంగ రాజుకర్ణమున నూర్చుచ్చౌ న్ముగుదడయొక _ర్తరుణాధర "తగవిను మిధి యొక్క యేకతం” బంచు వెసన్‌. 108 పీ సహకొరశాఖ హృస్త్పంబులు గిలించి వలుదగుబ్బలు చూపె వనితయోర్తు మొలనూలు పెక్కుసారులుకదల్చుచు. వీన జఘనంబు గనిపించె సకియయొకతె యొకళమ్మి చేతబట్టుకొని పద్మాలయ పోలెం బజ్జకు వచ్చె బాలయోర్హు నెఅగాణవోలె వన్నెలుగ ల్క. బాడుచు. దాళంబు వాయించె, దన్వియొకతె తే. గి. యెందతెందలు కామిను ల్పందరించి నను జలింపకయున్న మానవునిచేంత లభినయించుచు నెదుట నాట్యంబు సలిపె€ జెమ్మటలు మేన దిగజాజ జెలియయొకతె. 109 ఉం రాజకుమారు నొక్కుతె సరంబుల. జేతులుగట్టి పెస్టై; “సి యోజగణింపః జిట్టట్టయయో” యని వాయిబిగించె నోర్తు; “కాం తాజననిర్జితుండ' వని తా నెకసక్కెము లాడెనోర్సు; "నీ వ్యాజము నేనెలుంగ నదియా ?” యని నవ్వె నొకర్తుపక్కునన్‌. 110 వ. ఇ ప్రనుక ణోజ్బింభయిష్యమాణమదనోన్మాదులగు మందరులు చేయు వికారంబులకుం జొకారంబు గలినవాండుంటోలె నుండియు నాసర్వార్హ సిద్రుం డొక్క యశోధరయందు మాతిము బద్ధానురాగుండ్నై కొంత తిడవున కద్యానవిహారంబు చాలించి తెజవలతోంగూడ మరలి నిజ పషౌదధంబు( జొచ్చిన యుదంతం బంతయు( బరిచారకులవలన విని ళుద్టో డనుండు సపౌరరాష్ట్రీయప్రజుండు ముదంబునం టొదలు చుండె. 1/1

ద్వెతయాళ్వాసము క్‌ి చ. ఎలమి యళశోధరాసరసిజేక్షణయు నృహజంబులు న్విలా సలలితభంగులు న్వితతసౌఖ్యకరంబులునై న (క్రీడలం బలుకుల ముద్దుల న్మురువు. బాటలతేటఅ నీటుల న్క్ముదం భొలయంగల జేయుచు దనుపుచుండెల బియు నయభక్తియు క్తయె. చు. అత డీరీతి యళోధరాకృతవిలాసాలోలుఃడై యుండి డే వత అప్పస్తు నిశీవమందు( దన స్వప్నం బందు౬ గన్నట్టి వి జ్జితవై యాత్మ గుజించి చెప్పు పలుకుల్‌ స్పష్టంబుగా నిద్దుఠన్‌ (బతివారం దొకభంగిగా6. గలవరింపంబూను నువ్చ్చైర్గతికా శ్రి వ. అట్టియెడ యళోధర యుల్కిపడి యతని లేపి “యియ్యది యేమి” యని యడిగిన నేమియు బౌదని యాపెను మజపించుచు మఠల నెడనెడ నొాలయు వేళ్యా వీజాలాపాదికమ్ముల మెమజణచి మోహమ్ము నం బడుచుండు. మజియు నట్టియెడ దేవత లఅయ్యెడకు వచ్చి తదేక గోచరుకై. 114 ఉ. ఎందులకుం జనించితి, మజీమి యొనర్చుచునుంటి, వీ జగం బందు నహింస యొన్లిడల వ్యాప్త మొనర్చుము, రాజ్యపాలనం ఇందును నిట్టి సౌఖ్యమాలయందును మున్లక వ్యర్షమైన వే డ్కం దిగంద్రావి వైళశ ముపకారము లోకులకుం బొనర్పుమా. 115 చ అనుచు. బితిపదంబును టోధించుచుండ సిద్ధార్ధం డొక్కనాండు పి పంచవిశేషమ్ముల నెజింగి తదుపకృతికి యత్నింపం _లంచి చిశత్రయను చొకడాసి వడిగిన నయ్యది “మహాత్మా! యీూయనవి వళింప నాబోంటి చోటి కెట్లు సాధ్యం ? బా యూవిశేషంబులు దేవర చని కనిన దేట తెల్లంబులగు" ననుడు నతం డట్లకౌాళ యని చెన్నుండను సొరధిం బిలిచి, క, * ఊరంతయు౯గను(గొనవలెః దే రాయత్తంజొనర్చితెమ్మను నూరీ కారంబనివా(డరిగి మ హోరాజునకు న్వచ్చించె నడి యెల్ల వడి౯ా, [1

60 బద్దచర్‌ త్రము తే. నీ. రాజువినికొడుకున. కది రాజ్యకాంక్ష గాం దలంచి పురమ్మధికమ్ముగా న లఅంకరింపంగ.6 జాటించెల టొంకముగ న లంకరించిరి పౌరు లిలాధవాజ్ఞు 118 తేని, గుడ్డివాండు9ిను గుష్టరోగులును గుంట్‌ వాండ్రు రిక్తజనులు శళోకవంతులాది. గాంగలుగు వార లెయ్యెడంగాని వీధు. లందు౬ గాన్సింపకుండ రాజానతిచ్చెం 110 ఉ. కన్నులపండువా గతి( దగం బురమిట్టు అలంకరింప, నా ఇన్ను(డు( దేరునాయితము చేయుడు, రాసుతు౯ డంత బట్టనం బు న్నలువంకలం గన(గ బూర్హతరోత్సవ మొప్ప నేగికాం చె న్నరులందు( గల్లెడు విశేషముల న్మది కెక్ళూనట్లుగకా- 120 వ ఇట్లు కొంతవడి వీక్షించి మరలి స్వస్టానంబున కరి%ి సుఖంబుండె. నా౯టి నిశీధమ్మునన శుద్ధోదనునకు స్వప్నమున నిట్లు కననయ్యె. 12! తే. గీ. భానుండును విందిచాపంబులోనం గల్లు నొకపతాక యనిలమున నొరగ నేల4 బడిన6 గొందఠటు సన్యాసివరులు దానిః గొని చనిరి తూర్పుదిక్కునకును గడంగిె. 122 క, దకిణఘంటాపధమున నక్షత గతి( దిదిగజమ్ము లరుగ€గ నందుం దక్షతగల తోలియేన్లున్‌ శిక్షీించుచు నెక్కి చనియె సిద్ధార్టుండున్‌. $2ల్‌ క, హరు లొకనాలుగు గడుస త్వరమున లాగంగ౯ల జను రధమ్మున. దాసు స్టిరుండ్రై సిద్ధార్దుడు సుం దిరమూల్హి మిదమున( జనియె. దనయంత వెసన్‌. 124

ద్వితీయాశ్వాసము [1 తే. గి. సొఐగు చిశంము లెందు నంచులను దనరు గనకమయములు మాణిక్యఖచితములును నగునరము లొవ్ప నలరు రథాంగ మొక్క_( డొక్కయెడ నొప్పె. గన్నులకక్కజముగ. 12ైగ్ట్‌ శే. గీ. ఒక గిరివరంబునందు. బొల్పొందు నొక్క శేరిక నయోమయంబగు 'పెద్దకజ్ఞం గరమునంగొని ఢాంకృతిగడలు కొన6ంగ న్తై కొట్టుచునుండె సిద్ధార్హు( 'డెలమి. 126 తే. గ. పొడవునందనర్చునొక్కగోపురపు శిఖర మందుంగూర్చుండి పదములు హ_స్తములును జొంచి యొకడు రత్నమ్ములుచల్ల6 లంద నేజికొనుచుండి రొకకొంద శివలననల. 127 ర్‌ు ఒకయార్లురుజను లళొకచో వికలత్వము మొగములందు (వ్రేలాడంగఈ బం డ్రుకొటికికొంచు నజసా (్రకలుష్‌తాకులయి యేగ సాగి రనదలై_. 128 వ. ఇ ట్లీ యేడుకలలం గాంచి మేల్కాంచి శుద్రోదనుండు దనకుం గీడు మూండునని శంకించుచు( గొాల్వుకూటంబునకు వచ్చి సధాసదుల నమ లోకించి స్వప్నవృత్తాంతంబు వచించిన నందొక విద్వాంసుండు “రాజా: సిస్వన్నంబులకు ఫలంబులిట్టివి' యని క్రిమంబుగ( జెప్పందొడంగె. తే. గి. సూర్యబింబమువంట్‌ సంశుద్దుండోకండు చెక్కైమును జోలి నల్టెస నుక్కుమిగులు; పా క్రితాచార మడంచి ప్రబలఃగ౯జేయు మంచి యాచఛచారమును భువి నంచితముగం 100 తే, గి, ఆ పదిగజమ్ములన బుద్ధికగు తెరువులు; మొదటికరి నెక్కియేగు టప్పది తెరువుల

(92 బు ద్ద చరిత్రము యందు సత్యమార్షమ్మునయందు(దవిలి యేగు నొకసిద్దుండనుట యుర్వీశమౌళి. 181 క. అరదమును లాగు నాలుగు హరులం గనుంగొంటి వధివ।$ యవి జ్ల్‌నపు వె ల్పురుంజూపు చతుర్వర్ష్గము; పరిపాటిగంజూడు దీనిభావం బెల్లకా, 132 క. నానాచితియుతము ర త్నాసీకస్టగితమునగు నలచక్రం బెం తేనీతిరీతికిం బ)ిపం చానూనవిశేషములకు వ్యంజక మధిపా, 138 తే. గీ. సీకొడుకు భేరింగొట్టుచు నీకు గానం బడుట కర్టంబు(దెల్బెద, దార్థి వేంద) ః లోకముల కెల్లం దెలియంగ “నేకమేవ” యనెడి [శ్రుతిని జాటించుట యరయుమెడంద. 1[8థ తే. గీ. గోపురము జ్ఞానకాస్త్రము, మగ్గోపుంమ్ము నుండి రత్నమ్ములం జిమ్ము టొర్త "కెల్ల దాని నుపదేశ మొస6గు విధమ్ము, రత్న నికర మేజుట (గ్రహియించు నియతి యధిప. 126 క. మొగములు వాడంగ నార్లురు పొగులుట తమ మతము వోవ బూర్వాచారా నుగతి జగతికిం దెల్చుచు నెగడు గురువు లేడుచుటయని యెలటుంగు మధిపా. 186 వ. అని చెప్పిన నప్పలుకుల చందంబు విని యీయేడుస్వప్నుంబులకు6 బర్యవసితార్థంబు తనూజుండు నన్న్యసించుటకా యని కృతనిశ్చ యుండై. 157 క. మునుపటికన్నను నెక్కుడు జనుజం గాప్పంచి పూర్వసదనంబున నం

ద్వితీయాశ్వాసము య! దను నుండంజేనె; నెందుం జనకునకుం బుకు విడువ సమ్మతమగునే. 186 శా. ఆ సిద్ధార్ధండు పూర్వరీతి మజునాం డాచెన్నునిం గూడి ప్రో లాసం గన్లొనుచు న్కృతింగను జనుం, వా్రాణంబు శేషంబుగా గాసిం జెందెడు వాని. బెక్కులగు రోగంబు ల్వ్యథం గూర్చుసం తాసం బొందెడువాని(దా6 గని మదిం దాపషటప్రకోపంబునన్‌, న! తే. గి. కెలననున్న చెన్ను నడిగి కీడుమేలు లాత్మంబట్టించుకొనుచు నట్లరుగ నరుగ వేతొకట( జుట్టు బందుగు ల్వెక్క్‌- వెక్కి యేడ్వ వచ్చెడు సబ మొక్క_6 డెదురుపడియెః [40 తే. గీ. కొమరు. డగ్గియు. గుండయు. గొని నడువంగ వక్త్ర మొక్కి-ంత గన్పట్టి వస్తసంనృ తంబుగాంజేసి పాడెపై6 దగంబరుండ. బెట్టి నల్వురు వహియింప వెడలె శవముం 141 చ. పదిపడి కంకగృధ)ముఖపక్షీ సమాకులము న్మివారవా స్పదము ననేక వాహకళవ(ప్రచురంబునునైన వల్లకొ టి దరినిబెట్టి యాళవము దెప్పరమైచను వహ్నింగాల్ప బూ డిద యగుడు న్నృపాలసుతు డెందముచంఎదము భిన్నభిన్నమై. 142 క. వివళంబగుటయు( జన్నుని నవతోకించి '“'మనమిట్టులగుదుమె ఇ” యన, వా డు వలుకు సిద్ధార్థునికిం గ్‌ లవిధం బిప్పగిది6 దాంగలంగెడి మదితోన్‌. 148 తగి. పుట్టుటయు గిట్టుటయు నుఖిం బుట్టుటయును దిరిగిగిట్టుట యనునది దేహధర్మ; మేల తప్పింపనగు( ? జక్పిమెట్టు లట్టు లీప్రసంచమ్ము తిరుగు భూమీశమౌళి. 144

64 బుద్ధచరిత్రము వ- అనిన విని యది యంతయు మనంబునకు గోచరంబు చేసికొని యారుద్రభూమి విడిచి మరలి నగరఘంటాపధంబున వచ్చుచుండ. చ. సిరిచెడి బిట్టువంగిన కనేరుకయుం గనుఖజెప్పలుం బర సరము గదించు మైవళులు పాతరలాడు శిరంబు సర్వము న్నరసిన కర్ష్ణలోమము లణంగిన పిక్కిలబల్మి మోమునం దొరంగెడి లాల గల్లు ముదితొక్కును గాంచెం గుమారుః. డొక్పైడన్‌. క. వడవడ వడంకుచు6. బదములు తడంబడ హ_స్తమున నొక్కు దండము గొనియె వ్వండు పచ్చుచుండు వీం డని యడిగిన నృపసూతి కిట్టులనె సారథియున్‌. 147 ఉ. రూప మడంగు బుద్ధియును రూపజణు దేహబలంబు క్రుంగు సం తాపము హెచ్చు నాళశలును దామరతంపరలై జనించు ఏి ద్యాపటిమంబు తగ్గు విషయంబులు( బొల్చ్బణజు 'దేనివ్రాపునం దాపరమయ్యె నా జరయనందగు రోగ మొకండు పీనికికా. 118 క. చవి యెజటుంగమి యిం్శదియపా టవమును బేకుంట సండ్షడంగుటయును ము న్నవు విధములు దలంపంగ రెం డవబాల్యము సుమ్ము ముదిమి యవసీంద్రసుతా. 140 క, ఆనవిని బుద్దుండు చిత్తం బునం గూరిన వంత శేర్మిం బొరింబొరి నాలో చన మొనరుచుచుం జనియె స దనమునకుం బనిఏె పనివి తృత్తజ మొలయన్‌. 150 ఆట ఆళ్వాసాంతపద్యములు. థీ క సంతతరవికాంతియుతా నంతధరామండలావనాస_క్రమ్మదు స్వాంతాంగ్రేయపుభుసా మంతధరాపొలలోకమానిత శీలా

(10) ద్వితీయాశ్వాసము ఖ్‌5్‌ తాం రాజతరంగిణీ ప్రముఖరమ్యుతరాంధ్రవచః పంబంధక ర్తాః జయళీల £ ముద్రితపురాతనక_ర్ర్రుకసత్ప3బంధపా శీజనితాతికీర్తిధవశీకృతసర్వదిగంతరాళ 1 స _త్తేజ? భుజాలసద్వసుమతీ ః సుమతీ ః? వరకృష్ణభూపతీ £ 182 పాక భుజంగప్రియాతము థి జగర్లీతకీర్షీ ! భృశళపసే్రేమమూర్తీ £ నగాదధీశదీరా | ఘనత్వపిచారా ॥ యగోద్ధ రుమానా 1 సదాభ్యస్యమానాం ధ్రగీర్వాణభాషాచరాకృష్ణ వేషా. [5కి ఎ గద్య -- ఇది (్రీ....తిరుపతి వేంక కేశ్వరప్రణీతం బగు బుద్ధవర్శితందిను మహా(ప్రబంధంబునందు ద్వి తీయాశ్వాన ము కాడ బావా

శ్రీరస్తు (శ్రీమత్సర దేవతామైనమ౭ తాట. తృతీయాశ్వాసము క (శ్రీయుత 1 హూణకళాదధీ రాయిత 1 శాంత్కాదిసుగుణరత్నాకర | క్ష్‌ ర్ర్యాయత £ 'వేంకటకృష్ణా ॥ రాయమణీ ః సుకవికమలరాజ్యభం)మణీ : | తే. గీ. అవధరింపుము పీదప సర్వార్ధసిద్ధుః డట గృహమున కేతెంచి యంతరంగ 'మెంతయు విర్నక్తిపధమున గంతులిడంగ నా్యాయముగ నెట్టకేల కారేయి గడపి. ల్ల ఎ మలునా. డుదయంబునం గతిపయమితం౦సహితుండై. యకృ్రిమవన: ఏహారంబునకు మనంబు ేేరేపం గింకిణీళతవమాకులంబును దం్థ్రా ఖాద్యమానఖలినఖలఖలారావంబును సవన్నద్ధపల్యాబంధంబునగు కంట కంబను వారువంబు( జెన్నుండాయితంబు గావించిన దాని నధిష్టించి యెడనెడ _ గిరినదీకుల్యానిర్థరరామణీయకంబు. గనుంగొమచు6 జనువాండు. స్స్‌ సీ సంచాస్యనఖముఖాపా ద్యమానకరీంద్ర దలితకుంభస్థము క్షాఫలంబు గందరాముఖచరద్గం ధేభఘీంకార విత _స్తళార్దాలవిభిమంబు శార్టూల ఘోరదంస్ట్రాపీడ్య మానవ న్యగనీమహిష్యాది మృుగకులంబు

తృ తీయాళశ్వానసము థ్‌ వన్యకాసరళ్చంగవధ్యమానోదార రభసవిభ్రాంతతురంగమంబు శే. గి. నభయఖిల్లకుమారహస్తాగం)విపాత వై ఐవాశుగహన్యమా నై ణచయము గతినహిమఖండమండితగండళిల మ యిన తుహినమూధరంబు( గన్గొనియె నెదుట. ణ్‌ వ. కని తత్పాదంబులం జొరంబడి ముందలి దారులు హయాధిరోహణ సమీచీినంబులు గా వని వారువంబు నటనుండ నియమించి కాలినడన వెడలి జడియకుండు. డనీ తనచెలికాండి)కు దై ర్యంబు చెప్పుచు బాణి హింసాఘోరంబగు నమ్మహారణ్యంబుం దరియంజొచ్చి సృష్టియందలి వై చిత్యంబున కచ్చెరువడుచు. జనిచని క్‌ క. ముండితశిరస్కు6 డ్లై యొక దండము కేల౭ గొని యేకతముగా వనమం దుండిన మునిని గనుంగొని యెం డెందమునందు వింత యిం పెసలారకా, | చ. కని 'సీవెవ్వండ వేమికతంబున నిట్టి వేసమాఫొదించితి, వేమి చేయ చుంటొ వని యడుగ నుదృవిష్యమాణమహాప్రబోధోదయుండగు సర్వార్థ సిద్ధుంగని యతం డి ట్లనియె. | క. నే నొకసన్న్యాసి నర జ్యానం దపమౌచరింప నరుదెంచితి నొ ధ్యానము మోక్షము చెందుట తై. నావుడు రాజసుళుండు క్రమ్మజంబలి కెకాం 8 పీ. తల్లిదండ్రులు నీకల దపమాచరింపంగ నిందు. బొమ్మని యానతిచ్చినారె 7 వా రేమియైరి ? నీపరిణయంబైన యి న్లాలి నెచ్చట డించితయ్య ? యనుచు

68 బు ర్ట చర్‌ త్రము నడుగ, “నయ్యో £ వెజ్టిపడుచు(డ వెందేని బరిణయం బాడిన బంధముక్త్‌ నెనయునే ః తలిదండ్రులెవరై నం గొడుకు స న్న్యాసంబు( గొనుమస్‌యంపువార ? తే. గ, యవని 'మోకేచ్య్చ గలవార లఖిలబంధు పుృత్రమి్యత్రకళతాంంబుపూరితమగు పంసరణవార్టిం బడకయే చనణగవలయు నుగ్రకాంతారములవంక కూరు విడిచి. 8 వ. కావున నేను మోజెర్ధిన్న పరిణయపాళంబునం దగులక తలిదండు)లా కన్మాఅంగివచ్చి యాఘోరారణ్యప్రదేళశంబునం దిట్టివేసంబునం దపంబు చేసికొనుచుంటి ననవుడు నరేందినందమం డిట్లనియె. 10 మ. తరుణీపాళశమునం దగుల్కొనక సత్యకజ్ఞానసంపన్ను6డై తరణోపాయము.౬ జూడంగావలయు, ద త్వం బింతియేకాని యి క్కరణిం దండము. గావిచేలములు నేకాలంబునందాల్చ్బుచుకా శిరముం బోడియొనర్పం గారణ మొగిం జెప్పంగదే నావుడున్‌. సీ. “సాంసారికులతోడి సావాసము ముముక్షు జనులకు6 దగదు, సాంసారికులకు సన్యాసులగువారి సహవాసమునుగూడ్త, దటులైన నీరుదెగలడంగు నిజము; కావున మోక్షేచ్చగలవారి కడవియు, సాంసారికుల "కల్ల జనపదంబు వాసంబుగా నేజుపటిచిరి తొల్లింటి "పెద్దలు; 'వేషంబు వేజుగా(గ6 తే, గీ, బుక్టముల గావిరంగును బోడితలయు యోగులకు నిర్ణయించిరి యు క్తిచేసి కాని ముక్తికి నిదియొక్క కారణంబు గాదు, (ప్రతిబంధకంబును గాదు తలంపు 12

తృ తీయా శ్వానము [00 తే. గీ. అనుచునెటింగింప మొ9క్కివీడ్కొానుచుం గదలి 'న్నేహిళులుగూడ వెంట వచ్చిన కతమున వన్యకరిరాజు (ఫ్రోలికి వచ్చుపగిది మరఠతె నగరునకు(. దురంగనుంబుతోడ. 19 వ. ఇట్లు సర్వార్ధసిద్దుం డానాఃంటిసవ లల్ల నరణ్యంబునం బుచ్చి నగరికిం బి వేశించునెడ భుననబంధుండును. శ్రే శా. సిద్ధార్టం డింక నేంటిరాత్రమొద లాసింపండు సంసార మా నద్ధజ్ఞానమునం జగం బఫిలమున్నంధింప సన్న్య్యాసమ న్సద్ధర్మంబు వహించు నంచు. బృథివిం జాటించి య్న్‌పె నుద న్వద్ధామస్టులకు న్వచింపం జనెనా వారాళిం జేరె న్వడిన్‌- 18 తే. గ్‌, ఎల్లినుండియు నితండింక నెపుడు. గట్టు నట్టి వస్తుంబులను గట్ట కిట్టి పుట్ట ములు ధరించు నటంచు. జెప్పు లలిదోంప నేమెడల. దోంచె సంజకెంజాయ దెసల. 16 తే. గీ. సంకజాత యగుట దన్ను/బాసి యరిగె రవి త్రయీమయు' డని నలిని వగ నిగుడ మగుడ( దడలయెత్తనేరని మాడ్కి. నొప్పె; నకట ః దొసం గేరిక్రైన లజ్ఞానహంబు. 17 అర్య అట వి తే. గీ. పుష్పవతిమైన పద్మిని సొందుచేసి తనదు తేజంబు [క్రమమున దతీంగిపోవః బశ్చిమసము[ద్రమున మున్గెం బొపమడ/(గ ననంగ రవి [క్రుంకెః దద్దిశాభ్యంతరమున. [ప క ఎల్లెడల మనపతంగుండు బిల్లిదు.డై కంమ్మురు నెటంబట్టువడెనొ యౌ పల్లీను. డగుచు ననుగతిం గొల్లలుగం బతంగకులము గూయంగ6 దొడ6గెన్‌, 10

70 బు ద్ద చరిత్రము కే. ని. సూర్యు. డనుజ్షాన మెందేని. జొచ్చుటయును నలమె6 దమము దిిహ్మాండమునందు (బ్రబలి; దానిం గని వై/పలేని సుజ్షాను లన6(గ మిగుల వాపోవం దొడంగెం బక్షిగణ మప్పడు. £0 సి, ముల్లోకములజేని యిల్లాలు తనయింట వెలింగించుకొనిన దివ్వియ యనంగ వచి 'కేశీశయ్యపయి. గోల్పడిన నిగ్గు గల యొంటి తెలిజొతికమ్మ యనంగ నాకాశడోలాంతరాకాశమానకం తుకరవిలాసకందుక మనంగ. దెజగంటిదొరపట్టి పజపుటుయ్యొల మంచ మునకు టై(గట్టిన ముకుర మనంగ శే, గ్‌, జందు96 డుదయించెం జ(రక్రము ల్పంచలించెం జంద్రికాపత్లు లెలమిమై సంచరించె, సరసకై రవసంతతి సంతసించెం, బద్మిసీకాంత తలవంచి పవ్వళించె. ! తే. గి. అంబరము తనమణి వోథ న్నార్హిం. గూరి యెన్నియో దివ్వెలను బెట్టి యెందు వెదకి విసివి 'పెద్దదీపమ్మును బెష్టై ననంగం దారలును జందద్రుండును (గమదళ నెసంగె. ని వ. మజశియు. వికి సీ. తంజాప్పరీనీలకంజుతనయనల రెండుచెక్కులు పుల్కరింపంజేసి కాంచీపురీదేశఘనపారగంధుల పొలయల్క_ పెక్కుసారులు హరించి కర్ణాటకామినీఘనశిరోరుహముల కసమానన్తై గనిగ్యంబు( దెచ్చి

తృతీయాశ్వాసము 71 కుంతలపా9ింతకర్ణాంతాయలాతుల చెలువలకూర్మి హెచ్చింపంజేసి తే. గీ. యమితతృష్టార్షిత భుజంగసముదయప) మదవిధానార్హకుశ లసంపదల బొదలి మలయనిలయపటీరదువలయనిలయ మారుతంబులుచెలరే(గె మాసరముగ. ల్లిథీ వం అట్టిసమయంబున సర్వార్ధసిద్ధుండు విళశా్రామనామకంబగు 'కేళికోద్యానం బునం దొల్లింటిపగిది యశోధరాసహితుండై యనర్హృమణికుట్టితంబును ననేకచితాాలంకృతంబును గృతి'మదా9కెవ ల్రీసుమహితో ల్లోచభాసురం బును మౌొక్రకనరనముజ్వ్యలద్భిత్తివ)ిజంబును బహిస్ట్స్‌తగాయన్నానాగా యనీజనసంకులంబునుగమనీయపరిచారికాబహుళంబునునగు సౌధంబున- స్‌, జాలమార్షపివిష్టమ్ములె వెన్నెల ల్వజిభిత్తుల సుధాభ్రాంతింేయ నవరత్నరుచిరపాతివి శేషభాస్వ(త్ర దీపమ్ము లొండొంటితేజు మిగుల; దులలేకతగుహంసతూలికాతల్పంబు పణచినయద్దంబుభాతి 'మెఅజయ నుల్లోచ నుయ్యెడనుండు నలంకౌర ముల కన్నిటికి వింతపొలుపు నెజప తే. గీ. నలుదెసల కుడ్యముల నొప్పు నిలువుటద్ద ములు గుణించి పదార్థసముదయమును బ్ర వృద్ధముగ+ జూప నెల్రెడ వేడ్మలొదవ జాలు ననవద్యశకేళికాసదనసీమ. 2 క. కేఠీలోలతం గొండొక కాలము వర్తించి తత్పుఖసరవళుండ్రై లీలమెయి నిద్రివోయెడి వేళకు యామద్వయంబు వెడలం జొచ్చెన్‌. ల

బార బు ద్ద చరిత్రము వ. అయ్యెడ. 28 సీ. కలలో. ఐవలిటిసంగతుల నృత్యాదుల నెంచి సారె కలవరించు నొకతె కంకణారావమ్ము గానమ్ముగా నిటు నటు గదలుచు న్నిదనందు నొకతె వీణ మీటుచు రసవివళయై యారితి6 గదలక నిద్రింపంగడంగు నొకతె శృంగము ల్న్య్వకుచసంసంగమ్ముగన లేటి తనపక్క నొలయ నిదిగను నొకతె తే. గీ, పొలంతు లిర్వు రొక పొగడపూలమాల గు9ంచ్చుచుండంగ నందొక్కు కోమలాంగి యలసి యాదండ యుపధానమగు గతిం బవ శింప నద్దాన్నిపెం బవళించె నొకతె. ణీ తే. గి. ఒకతె 'పెంపుడులేడిపిల్లకు గులాబి పువ్వు దినిపింప నది కొంతపూవు దినియు.6 గొంత తినుచు నిదురగొన, గువలయాక్షి తాను దినిపించుచునె నివి తగవహించె. తి మ. లలన ల్కొాందలు శేళికాసదన ముల్లంఘించి పెవచ్చు ది పలసక్కాంతులు రోహిణీ మరుదభిప్రభ్రంశితాచ్చ్భాదనో క్రులదాత్మావయవాలికి న్మిగుల దృశ్యత్వంబు సంధింస వె న్నెలబైట న్నిదురింప సాగిరి మదాంధీభూతచేతస్క_లై . త తే. గీ. ఇట్టులొకరీతిం గాక యెన్నేనిగతుల నతులనిదా9భరాలసలై న యావె లందు లగవిచ్చుచున్న గులాబిపువ్వు లనంగ నెంతయు శోభ నొప్పారి రప్పుడు. తి వ. ఇట్లు లక్కేశీగ్భహబహిస్టితులగు తత్తజ్ఞనంబు లెల్ల గాఢని(దాను గతులై యుండ 'వెండియు( దత్సడనద్వారసంగతమ్మును గనకలతా

(00) తృతీయాళ్వానము గా చిత్రికంబును సీలవర్షమ్మును జందనకాష్ట్రావలంబితంబునగు తెర యొద్ద శం గాగౌతము అను పరిచారిక లిరువురు పన్నుండియుండ నమేయం మును నిశ్శబ్దంబునగు చయ్యర్థరాక0ంబున, తతి

ఈ. గి. ధవునిభుజదండమది యుపధానముగ ని

చురగొనుచునున్న యల యళోధర కల గని

తగని వగ నిగుడంగ లేచి మగనికేలు

మూండుసార్లు ము ద్లికుకొని మొనసి లేపె. వ!

క, కన్నీరు కొల్వ గట్టంగ

నన్నైలతుంక _పైంట గుబ్బలం దిడుకొనుచున్‌

సన్నవు కెలుంగున నాథుని

మన్నన దనుపార అేపి “మనవి వినులె డనన్‌- వ్‌ శే. గీ. (ప్రార్హనాపూర్వమైన యస్పడఃతిపలుకు

విని యదరిపాటుమై లేచి విహ్వాలాత్మ

మైన సతి గాంచి పల్కు సిద్ధార్ధం “డబల!

యేమికారణ, మిందుల కెజు6గ6 జెప్పమ." లగి

శక. నావుడు* జప్పుట కాసతి

భావం బెడతెగక మిగుల వగలం బొగలిం

గా విభుండు పలువితమ్ముల

నావెలంచుక ననునయించె నది చెప్పింపన్‌. త్రి శే. గి. అటు లనునయించు పకి కిట్టులను మృగొకి

“* నాథ 1 నెప్పెడిదేమి* మూనాండు నాకు

వేకటియొదవె నర్దాని వెర వెటింగి

చుంచుముదమున నేను నిది్శంంచుచుంటి. 88

మ. అకటా 1 యియ్యది యెట్లు ఇన్పనగు నాథా: నిద్రలో నాొక్కపా డుకలం గంటె న దెట్టి దన్న నిటులట్టా ల్కొామ్ముఅం జిమ్ముకొ0 దొకయా(టోతు మణీ ప్రభోజ్ఞ్యిలితమై యొప్పారు చిహ్నంబు విం

తకు వింత న్మొాగమం డెలర్ప నెదుటం గన్ఫట్టై శ్రైలాకృతిన్‌.. 80

"4 ద్దచరిత్రము తే.ని, “విచ్చలవిడి 6 దిరిగెడి యావృషభరాజు( బట్టలేకున్నః టోపు మీభాగ్య” మనుచు! బలి3 నంబరవాణి; యప్పలుకు వినియు వెవ్వరును ఐఇట్టలేకుండి రించుకేని. 40 ఉ. ఎమ్మెయి€ బట్టరాక కడునేపునం బొల్చుచునున్న యమ్మహో క్షమ్మును హ_స్తయుగ్మమున గట్టిగం బట్టితిం బట్టినంతనే హుమ్మని యార్శ్చి పర్వతసమున్నతమొ తనుపు న్విదిర్చి పం తమ్మున నన్ను మీటి చరణంబుల భూమితలం బదల్బుచున్‌. 4] క. లెంకల నెల్లరం బొడిచి ని రంకుళగతి వరణ మొక్క ్యయంజగం అబలా హంకార 'మెసంలగదాంటి త లం కెల్లర కొదవ నేగె లావు మెజయంగన్‌. శీల శే. గి. ఇద్ది యొకకల; యింక నొక్కలడెట్టు లనిన;? దేవదూతలు నల్వురు తివిరి సపరి వారముగ నిష్పురమునకు వచ్చి వైజ యంతిక నొకండు నాటిన యంతలోన. 49 క. రవి యదయమందె, మటివా యువ వీచెన్‌ ; దాన నద్దియు న్విరణదాఖెన్‌ వివిధగతి నక్కరము లు న్నవి దాన” ననంగ సతికి నయ్యనఘుండున్‌. శశీ క. పలుకు నిటు *లబల । విను మి క్కంల నిక్కల శుభద, మేడ్వంగా నగునె?”” యనం గ అలన ధవునకు విట్లను బలుకులలో విన్న(ందనము ప్రబలింపంగన్‌ = థీస్‌ శే. గి, “పా9ిణనాధ : మూండవకల యవధరింపు, “కాలము సమీపమయ్యె నింక దడవేల ?”

తృతీయాళ్వాసము 75 ఆయనుచు(6 బలు కొండు వినంబడె నంతట నుప ధానముదెస వెగెడ్బితి నేను దృష్టి. ఖగ

తే. గ. అచట దేవర ధరియించునట్టి వస్త్ర ములు భనంబడె. గాని మిమ్ము గననైతి మున్ను మీరు నాకిచ్చిన చిన్నిమాల నడుమునం జూడంబాముగా నాకుందోంచె. త శ, అందెలు. గంకణములు జొ అెం, దిలకింపంగ శయ్య పృథివిం బడె, నే మందు నృర్యాదాపట మొందె న్ఫిధిఅత్వ, ముక్షమొక్కం డజచెన్‌- శి తే. గ్‌. మీంద గుండెలు జత్లాన మేలుకొంటి; చిట్టి చెనంటి కలకు ఫలమెన్నిగతుల చన యిరువురందు నొక్కరికిని మృతియగు నంచు నెంచి శోకించెదం (్రాణనాధ.” శ్రి య. అను పాొజీశ్వరి పల్కుల న్వినుచు సిద్ధార్ధండు తా నవ్వి, నీ కును నాకుం దొన6 గిక్కలం గలుగ, దర్కుం టోలుపుతుందు నీ కు నొకం డుదృవన మందు, నెన్నటికి నీకు న్నాకు సంబంధముం డు నిటుల్మద్వవనంబులన్‌ హృదయమందు న్విశ్వసింపందగున్‌. గ్‌ క అని యనునయించి మతి యి టను సిద్దాద్ధండు “బు,ఖ్రమందు మునుగు భూ జనుల ఉసకారములు నా కొనరింపంగవలసి యున్నవో చజగమనా * ర్‌! ఈ. ఏ నేమార్షంబునక్రై పోనుంటినా యట్టిమాళ్లమున కీవును రా( గా నయ్యెడి శోకింపం ఛా నేటొ కటంచు€ బేర్మి గడలుకొనంగన్‌. శ్‌?

£(2 బు ద్ద చర శత్ర్రము ఆ. వె. కౌగిలించుకొని 'మొగమ్మున మొగమిడి ముద్దుపెట్టుకొని సుముఖిని జేసి కంటినీరు దుడిచి కాంతకు సిద్ధార్టుః డిట్టులనియె మరల నెసకమెసంగ. కొ క. “"జ్ఞానోపదేశమును నా చే నెందలు గాంతు రట్టిశష్యులలో ని న్మానింతు నగరిగణ్యగ సీ నా సంబంధ మెందు నిక్కంబ సుమీ.” ్ట్‌టీ తే. గి. అని యనేకగతుల నాపె ననునయించి చెల్మిసమకూర్చి సంశయచ్చేది యగుచు మరల నిదింంపంజేసి యమ్మానఘను॥డు తగని యాలోచనమునం జిత్తము కలంగ- ళ్‌ ఆ. వె. ఉండునంత మున్నునుపదేశ మగుగతి నమరవరులు పల్కి నట్టి పల్కు లపుడు వినంగనయ్యె; నయ్యెడ౬ జందు9)ండు కర్కటస్టు. డగుచు గా9లుచుండె. కట్‌ మ. అపు డద్దీవత లాడువాక్యములు సిద్ధార్థుండు యోజించి స్వ స్నపుభంగిం దిలకించి లోకులను విజ్ఞానాషధిం బాపరో గపథాపాకృతులం బొనర్చ మతి సంకల్పించి పోనెంచి న్నే హపు సంబంధము దెంపలేక కడు మోహాయత్తుండ్లై కమ్మ జన్‌. 57 క. వెనుదీయు మనము కాన మ్మునకుం దానకము చేసి పూర్ణ వైర్య మ్యునుజెంది యళోధరవం కను దృష్టినిగిడ్చి మిగుల గరుణార్దుండై. రక్‌ తే.గి. ఆపె యవయవసౌష్టవ మరసి యరసి తనివి. జెంద6గలేక నితాంతరాగ

తృతీయాశ్వాసము 77 గాఢవిజ్ఞానములు మది గదిసి పోరం చుదకు6 బోనెంచి తద్రదచ్చదము గాంచి, ర్‌ఫి మ+ మృమలం బంచు నెజింగియు న్నిను సమున్మీలన్మనోజాగ్నిదా హదళ న్నిర్ణయబుద్ధినై పితిపసదం బత్యార్తినొందించు నా యదయత్వంబు సహించి స్వీయమగు రాగాఢ్యత్వము న్వీడ కో యావరందా 1 నెలవిచ్చి పంపుము కృపాయతశ్తైకచిత్తంబునన్‌. 860 తే గ. మది నహింసయ పరమధర్మం బటంచు గులు తెటింగియు నిను. గొన గోటిపోటు అం గలంచికినన్న చొలంబు విడిచి “నెల వొసంగుమ యోకుచసీమ : నాకు. 61 తే. గీ. ఎప్పు డేరస ముచితకమై యెసంగు నప్పు డారసమ్మున నా హృదయమ్ము. గరంచు సీక్రు నొకు బుణము తీజె సేంటితోం గ నుంగవా ! యానతిమ్ము చనుటకునాకు. 62 క. అని ఈత్తదసయవమ్ముల+ గనికర ముట్టిపడ నడిగి, కాంత విడిచి శ య్యును డిగ్గి స్రదక్షిణముం జొనరించె న్య్మూండుసార్లు పూర్వాఖిరతిన్‌. 60 వ. అట్లానర్చి వెండియు దానింగూర్చి. 61 కం నెయ్యంబున( దగు మామా కయ్యముల౦ం దొదవు గాఢకష్టంబులు నీ వెయ్యెడ నోర్చితి వికనో శయ్యా 1 నిను వీడెదను నొనంగుము నెలవున్‌. 65 వ. అని వెండియు, 64 సీ, అనవరకంబు( దియ్యని పల్కులం బల్కి= ముదముగాొల్పెడి కీరముఖ్యులార :

గి బుద్ధచరిత్రము గాఢాంధకారంబుగల౯చి సంచతదీ ప్తి బరంగించు రత్నదీవంబులార ? యనుపదంబును మమ్ము నంతరమ్మున6 దాల్చు తలళల నిల్వటద్దమ్ములార శ పరిచారిక లభంగిం బరిచర్య సల్బుచు6 బొల్బారు జంత్రంపు బొమ్మలార : తే. గ. యరమర యొకింత లేక కాయమున మైత్రి దనర వాసించు మేల్సుగంధమ్ములార : తక్కు6గల్షిన యోపదార్ధమ్ములార ! పనివి దయయుంచి నన్నింకం బంపుండమ్మ : (7 వ. అని బయలువెడలి యతండు. (68 మ, ఒకకొం తేగును, సంశయించును; సముద్యు _కృత్వముం జెందు వే ఉఊొకకొం తేగు, యథాస్థితిం గను; నిరుద్యోగమ్ము వాటించు; వె న్క-కుల దోతెంచుట కిచ్చగించునట ; సన్న్యాసార్థియే యౌను గా కకటా : యెవ్వనికేని శక్యమగునా ? యర్ధాంగి వర్జించుటల్‌. 69 వ, పదంపడి యొట్టకేలకు నిద్రించుచున్న కాంతాజనమ్ముల మధ్యమ్ము నుండి నిశ్శబ్బమ్ముగ నడిచి షందవాయువులు గమనానుకూల్యంబు సూచింప మెల్లన జెన్నుని లేపి కంటకంబు నాయితంబు గావింపుమని కలతెజంగు వచించిన వొాండిట్లనియె. ?0 చం మిసిమి నెసంగు ప్రొయమును మేటిసిరు ల్మడలేని రాజ్యము ్రసికతయుం బసందొసగు రాకొవమురుండవు సాధ్విమైన నీ దుసతి నకారణంబ విడి దొంగతనమ్య్మున రాత్రివేళ స న్న్యసనము పూననెంచె దకటా ః సుఖమౌనె విరాగ మేరికికాం 7 చ నలముస బండంగావలె. బిసాదమటంచును సాధ్వు లిచ్చు ఖి న గ౦హియింపంగావలె. బొసంగదు వేళకు. దిండి తిన్నచో నిలువ(గరాదు నిల్చినను నిళ్నినచోటం బరుండరాదు నీ తల మగునే యతిత్వమును దొాల్బుటయు న్నరపాలబాలకా, 72

తృతీయాళ్వానము 7౨ మ. అడవు ల్పూవులతోంటలే ? గుహలు క్రీడాగారవారంబులే ? మడు(గు ల్బావులె ? (కూరసశ్వములు నమ్మన్వచ్చు బం[ట్రౌతులే ? నడిపా9యంపు దతలోదరీమణిని నన్యాయంబుగా డించి పో యెడువాని న్నిను నే మనంగలదు ? మేలే పాంయమం దిప్పనుల్‌ః 78 చ. కొడుకులం గూంతులం గనియు. గొండొకకాలము వారిపప్రోపు మే న్గుడిచియు వార్ధకం బొదవః గోరికలం దిగందాంవి రాజ్యముం గొడుకుల కప్పగించి కయికో౭దగు సన్న్యసనంబుకోస మి స్పుడ ప్రయతించె దక్కట ! నృప్పం గడు దుఃఖపరీతు( జేయుచున్‌. క. అని పలువితముల బటోధిం చిన చెన్నునిమాట విశ్వసింపక తగుభం గిని వానికి క్షానమ్ముం బనుపడంగా(జేయ వాండు భయభ క్తులతోన్‌-. 5 వ. కంటకమ్మను తేనియళ్యమ్ము నాయిత మొనర్చిన నద్దాని నధిష్టించి దేవతలు ఖురధ్వానంబున కస్పృటత్వంబు సంధింప నవలీల. దా9కారం బులు దాటి శీఘంఏగమనమ్మున నొకమహారణ్యమ్ము చొచ్చి దేవతా ప౦ిధావమ్మునండేసి వారువంబుతోడ నడచివచ్చిన చెన్నునిం గాంచి యిట్లనియె. 7/6 తే. గి. గాలి కెనయగు సీకంటకంబుతోడ నడుగు వెనుకకుం బడకుండ నడిచి వచ్చి రాజభ_క్రియు సీదు సరాాకమంబు€ డెల్ల మొనరించి తీవు నాయుల్లమునకు. "7 తే. గి, రాజ్య మేలంగం దలంచిన రాజతనయు మీ్‌ంద భక్తియు విశ్వాస మాదరంబు భృత్యులకు. గల్లు6 గాని రాజ్యేచ్చలేని వాని౯ గొల్తురె నీవంటివారు తక్కం గ వ. మజణియు శోకత్యాగంబునకైై చనుచున్న నన్నుంగూర్చి శోకంబు వద లుము; ప్పరుషున కర్ణదాయాదులుదొరకుట సుకరంబుగొని ధర్మదాయా

80 బుద్ధ్దచరిగక్రము దులు దొరకుట దుర్షభంబు, ధర్మంబు సమయ మనుపేక్షించునది కాదు, అళాశ్వతమగు దేహముల మతిమంకు లాస్టయొనరింపం దగదు. కావున సి పీకంటకంబుతోడ6 బురంబునకుం టోయి మజ్జనకుండు నన్ను మఅచునట్లు హితోపదేశంబు లొనరింపుము. యీ క. వగవంగ వల దని నొడువుము యుగములు గతియించినను వియోగము మాన్పం దగువారు గల ? నిత్యం బుగ మృత్యువు వెంట నంటి మొగియుచునుండన్‌. ౨ వ. కావున జననమరణరాహిత్యంబునకై సన్న్యసించి యిక్కానల, 7 గందమూలాశనుండనై. జీవయాతినడుపుదు నని పెక్కు. నుపదేశించు రాజకుమారుం గాంచి సంకతాపవిక్షబుం డగుచు6 జెన్నుండ ట్లనియె. గ్ర తే. గీ, 'నరవరాత్మజు నొకనిం గానలకు6 బంపి చెప్పవచ్చితివా +? యోరిః చెనంటి యనుచు! జుట్టములు నన్ను బెనువంత+ దిట్టు కొణకు( బట్టణమునకు నిపుడేల పంపె దయ్యం 8? క. నామనము నాకు నవళశముం గామికిం జింతింతు ఘోటకముతోడ నినుం గామించి ఘోరకానన సీమకు బంపం దలంప్పసేయునె నాకున్‌. 88 ఉఊ డీపములేక పాడుపడి దీప్తిదొరంగిన యింటిమాడ్మ్కి ను ద్యాపితచందిబింబమయి యాజడివోయిన మింటిమాడ్కి- నీ పాంపును వాసి కీడ్పడిన పాడుతురంగముతోడ నేగతిం బాపిని బోదు శాక్యపురపాలకుపాలికి రాజబాలకా. 8 సీ. తండినేగళి వృద్ధుంద్యజి యింపగాందలం చికివి ధర్మమును నాస్తికుండువోలె

(్ర్రి తృ తయా శ్వా సము ఖే వనిత నేగతిం బతివ్వోత వీడి మజపు(గ్రై కొం టుపక్సియ కృతఘ్నుండువోలె బాంధవం బేరీతి. బాంప్పంగోరినవారి వదలితి యళము దుర్వ్యసని వోలె దాది నేపగిది గౌతమివి వర్ణించితి నిండువిద్యను (బ్రమకత్తుండువోలెం రే. గి. జావుపుట్టువు గల్లు సంసారచకంి మునకు ఖీతిల్లి యివి యన్నియును వదలంగ దల౭చితివి గాని నీదు పాదముఠె గతిగ లగవిత్యళ మనెడు నన్నెట్లు వర్తింప మనసు పుట్టె: 85 “క. అనుచు€ బనువంత. బడుచె న్నుని గని శొద్దోదనియు మనోగతి ధైర్య ప్రణయంబు జేసికొనియి వ్షైనియెం గుతుకము విరాగ మనుపంధింపన్‌, 80 వ. పృదస్టాతులగు దడేహులయందు నానాథావంబు నియతంణని యెటింగి తేని మద్వియోగంబునకు విచారింపకుము. ఎన్ని జన్మంబుల నెందెం దజతో నిట్టిసంబంధంబు లెన్ని యెన్ని వహించితిమో యెజుంగు చదువే, ఏను ముముతమెయి సన్న్యసించితిల గాని యిష్టబంధుద్వేషంబు నం గ్యా దన్యోన్యవివళులగు బాంధివుల నెన్నటికే నెడవాపుటకు మృ త్యుదేవత వేచియే యున్నది; నాతోడ నిన్నుం గాంపోయిన ఫలంబు లేదు. నేను విజ్ఞానం బార్జించిన పిదప నందు సీకు నాకపాలొసంగు వాండ నీ వీ కురంగంబుతోడం గపిల వస్తుపురంబున కరుగుము విచా రింపకు మనికంటకంబుం గాంచి యిట్లనియె. 87 చ. అడలకు ముష్ణవారి నయనాంచలపూరిత మౌచు6 జెక్కులం బడి దిగజాణ నాల్కదిగ వంచిపదంబులు నాకణటోకుం గీ డ్వడకుము నీకు నాకు బుణబంధము తీజెను నేంటి కింక నీ పడినపరిశంమంబు పరిపక్వఫల(ప్రదమౌ హరీశ్వరా. 88

కల్‌ బుద్ధ చర్‌ త్రము వ. అనుచు శంఖచక౦9గదాది రేఖావివా 9జితం బగుకేల.( బెక్కుసా ర్లాడ లంతయు నిమిరి నాయపరాధంబు సహింప్పము పొ మ్మని యానతిచ్చి తనమేని సొమ్ములు డులిచి వేర్వేఐ నభిమతించుచు( జెన్నునిం గని 89 ఉ. ఈవలయమ్ము లెంతకును హెచ్చు అనం దగదేః ప్రిశ_స్తప (శ్రీ వెలుగొందు సీమణులచేరులు గాంచితె, చేయునేలనా నావిధభూషణంబు లివి నాకిడె మజ్జనకుండు పిన్ననా€; డీవు ధరింపుమీ యి(క మజేటికి నా కిట సన్న్యసించితికా. లీ ర్‌ పా్రణమునకం కె 'హోెచ్చిది దీవిం దీసికొని వేగం దెరలిచను మటం చాన్సృపనందను6 డశ్వము పె నెంతయుంబేర్మిం జూపి పదపడి యనియెన్‌. వీ! శా. చెన్నా! మజ్జ్ఞనకుండు నాకయి కడుం జీర్షించు శోకంబునా పన్నేరం డెటులేని శీఘిముగ నేవత్తున్‌ బరిజ్జేయమై యెన్నంగా. దగు వస్తువుం దెలిసి సీవీమాటలే తెల్పిత ద్భున్నీరేజము సంతసంబు గనున ్లై శ్లేని సంధింపుమా. $2 వ. అని యనిపిన వాండును గరధృతభలీనం బగు కంటకంబుతోడ6 జన బేక చనలేక వెనుకం జూచుచు రాజపృళు్ర)ని చెయ్వుల కచ్చెరువందుచు వచ్చి నళోోవ యెజుంగక కపిలవస్తుపురాభిముఖుండై చనియె. 98 మ. అటు లాచెన్నుని(. బంపి చేరె నట సిద్ధార్ధండు స్వర్షంబు మా అట నా6 జెన్నగు బించిసారుప్పరికిం బాంతంబునందుం గురు ట్పటలీపక్వఫలపి సూననిచయ(వ్రచ్చాయధారాలల _త్తటర మ్యోన్నతరత్ననామకకు భృద్దర్యంతరాళస్థలిఇా. లీ వ. ఇటు ప్రపంచపరమార్థ జిజ్ఞాసాకందళితంబగు డెందంబున నమ్మాయా ళం 'దేపినందనుండు సకలరాజ్యభారంబు పరిత్యజించి యతివేషమ్మున నారత్నగిరి లంకల. దిరుగుచున్నంత,. ర్‌

తృతీయాళ్వాసము &$ శ. గ. తమమునకుం (వ్రాణీపోక కాంకలకు జోక సదనుమాన్చించు నైకపాపపరిపాక మాకులత్వవిళలోవై కఘూకలోక మేగుదెంచెను నలవోక వేగుంటోక. 06 చ. తమి యను గోపకాంత భపధంబనుకుండను జ్యోత్స్న పేరి క్షీ ఛములను దోడువెట్టి ఖగరావము కవ్వపుమోంతగా నిశాం తమున దధిన్మధించి గళితంబగు వెన్నను ముద్దచేసి త కొమునకు మధ్యం జేర్చె ననగాం దగె వెన్నెల వేగుంజుక్కటయున్‌. ఆ వె. ఒడ్డు విజ్‌గి లోనంబడ్డ గంగావారి తిరుగల బంక మెడలి తేజునాంటి చెలువు గలిగె వెన్నెలలకు6 బా9భాతిక ప్రభలు మెల్లమెల్ల బలియుకొల.ది. 88 క. మానితమగు వేసమున6 గ శానిధియు నిశీధిసీవిలాసినీని దమో మానం బుడిపి కరంచిన పానుపుపై వలువ యనంగ భాసిలె నవమున్‌, రి చ పడమటికొండ లేటిజెలువ _లమమూతులు సొంచి నాకంగా నుడుపతినింబమందు నెలవుండిన యిజ్జి నుఖించెం బాంచియ న్పడంతుక భాస్క్రర(ప్రసవబాధకు[ దాళక మూల్లుచుంచెనా వెడతెం గపోతహుంకృతులు వీనులకుం గడుసొంపు నించుచున్‌* 100 సీ, ఎంతవానికి వచ్చె నెంతదుస్థితి కటాః యను వెరంగున వెల్లనయ్యె 'దెసలు ఇవి రాజసుతులు చేయవలసినపనులు గావు కావంచు6 గాకంబు అజచె జగములం దున్న యక్షాన మింక నశింప గల దన్నపగిది! జీ(కట్లు విరినె

64 బుద్ధ చరి ఈతఈమూ దొలంగు సీగతి సర్వమర్మతంబు లటంచు నొడువుపో లిక జుక్కలడంగిపోయె తే. గి. దుష్టు వీగతి వాపోవుచు రనురీతి సపంగె సుహ్హాన్టితకూ)ర మృగరవంబు బావిలా క్తాన ముదయించు నింక నీకరణిననుచు వింట నుదయిందెం విచ్చుక కుంటువేల్చు. 102 స్ప భూసురా ర్ధ్యష్రదానాసివిచ్చిన్నమం దేహారణాసృక్ప్రదీప్హ్‌ యనంగ నుదయించుచున్న సూర్యుని నెమర్కొనంబోవు కమలినీగాఢరాగంి బనంగం జక౦వాకీ హృదబ్బమునుండి మైక వె అబిపొటలు శోకొనలం బనంగ+*ఓ (బ్రిసవవేదన పడు ్రాచిఫై దిగందుడ్చి పాజంటోసిన రక్ష సీరమనంగ కేన్‌, సబ్దవైరికి నిసికిం బెండ్రైనచోట జంపతుల కైన డేగాటసమయమందు భూమి్మిపైంబడీనట్టి బుక్కామనం గ బొలుపుసహియించే, జక్కు:గా౯ బూర్వసంధ్య. 102 చ, కలువలు నిదివోవ రళికొంతుండు తూప్పలు మూల వైవంజు క్కలనడతోవ రక్తతరకాంతులం జక్కనగా వలాహకం బులకు6 గుసుంభచేలముల పోలిక రా వెలసెం జగంబు క న్నులకు వచింపనేరని వినోడముగా నుసుసంజ తూర్చునన్‌. 108 సీ. హరిహరబిహ్మల యాకార మగుచేల్చు 'వేదఠతంయీ స్వరూపోదయుండు ఘూ శై కదృష్టిసంకోదనపిదకరుండు అ= అజ క్రో కళాంతల పుణ్యకోరకంబు

తృ తీయాశ్వాసము ర్‌ పద్మినీ కాంతకు. టబమదమిచ్చు బొజుంగు పండె9ంండురూపుల. బ౨9బలుజాణ కాలవక9ిము( (దిప్పంగలనేర్పు గలజేండు గగనలక్ష్యికి వింతగలుగు తొడవు తే. గీ. ఏకచకరిరథంబున నేగుజోదు చీంకటులగౌెంగ కలువలసిరికి దొంగ వేవెలుంగులదొర (ప్రభవించె లోక బాంధవుండగు నాస్న్ట్రవెంధవుండు. 104 చ. తననిసి నేంచంటో నిరులు దయ్యము. దాన వదల్బి దాని ప ద్మినివికలం దళిచ్చలము మీ ఐబగం దగిలించి లేచిపో యినశశి కోపరక్తి నలినీంద్రకరాహతిం (గ్రాంగి వెల్లన్వై ముగ నపత౦పం దుదకు మూండిన యాపద వార్టిలోపలన్‌. 105 సీ. నలినకుట్మలళశయానమ్ములె న మధువు) *" తములు లేచి శుభధ్వనములు "నేయ! బతులం గూడిన జక్కవలు విలాసరసంబు తోం గృతజ్ఞతమై నెదుర్కొనంగం జేదోయి నొదల(జేర్చి భక్తులు శుభ స్తుతులు వాడుచు నమస్కృృళులు సేయ వారాంగనానురాగారూఢి పగిది న స్థిరమైన నీరండ దెసల. (బ్రాంక కే. గీ. నాక్కతేజినిగట్టి రయోద్ద్రతముగ నొంటికాల్తేరు పిచ్చుకకుంటు దోల అ_స్తభూధరసందర్శనై కదృష్టి భాస్క్టరుండు మింటితెన్నున బైలువెడలె, 100 సీ, పద్మరా గథ్రభాపటలిచే. బూయంగః బడిన పోలిక నొప్పె. బర్వతములు

86 బు ద్ద చ6 త్రము అరుణపన్లవదయవ్యా ప్పంబులై నట్టి పగిది బెంపెసలాలె. బాదపములు ర క్తచందనసమాస క్రనీరంబుల నియళతెగా6 దినరా రె నిక్షరములు శోణొంబరగా9మ శోభాయమానంబు లైన భాతిం దనర్నె నఖిల దిళలు తే. గి. తపనునారాధనము చేయందగినవస్తు పులను సమకూర్చుకెనియె సీభూప్పరంధి) యన£.గం దనరారె నివి యన్నియును దలంప& (బ్రబలి నీరెండం దిక్కుల బలియుకొలంది, 107 వ, ఇట్లు జగద్బాంధవుండు సర్వలోచనానందకరంబుగా వెడలుటయు సర్వార్థ సిద్ధుండును. 100 క. దండంబు గొవిచేల క మండళలుప్పం ర్రైవమహమన మార్ష్మ ంబునయం దుండం గని తనకై సుర తండము పంసపె నని వానిఃదాళ్ని కడంకన్‌, 100 చ. వెడలిన చిత్రభానురుచివీచిపరంపర మేనిపై వెసం బఐడుటకుః గొని తగ్గిరికి బార్భ్వమునుండియు రాజువీటికై యడవి౬ గలట్టి యేకపదినారయుచుం గని వీడు సొచ్చి దో 'సెండు యవలం (గహించె నొకయింటిక యేగి సముద్గకంబునన్‌. [10 సీ, సరిగంచు నెజిమించు చల్వవల్వలు దాల్భు అలితుండు కావిశాటులు ధరించె6 వై ండిపాత్రికలందుం బరమా'న్నము భుజించు రారాజు మాధుకరంబు గుడి దూదిపొన్నులమీందం దూంగుటుయ్యెలలూంగు భోగి తృణాంకురంబుల శయించె6

తృ తీయా శ్వాసము 87 జొలుపారు [కొ త్తపూంబొదరింత్ర విహరించు భాగ్యశాలి యరణ్యపటలిః దిరిగె కే గ్‌. నెండకన్నును వానకన్నెజు(గ కతుల రళ్నసౌధంబుల. జరించురాచగున్న శీతహజానసంబులవాత౯ బడుచు బడుగు జడదారిరాయని పగిది6 దిరిగె. శ[1 వ. ఇట్లు సన్న్యాసిమై 'పళతివినంబును రాజగృహవపురంబునకుం బోయి యొక్క గృహంబున యాయావరంబు. గొనుచు రత్నగిరిగుహిము ఖంబున వసియించుచున్నంత నట గపిలవస్తుపురంబున- [18 తే. గి. తన్ను వంచించి పతి నిశీధమ్మునందు నెచట్‌ కేగుటయును నిద నెణుంగనట్టి సతి యశోధర యెప్పటినందమునను వేగుంటోకకు మేల్కాంచి వెజంగుపడుచుం [18 సీ జగమెల్ల సుషికాళము చేయంగా 6జొలు చందు బొసిన యాకసంబుమాడ్కి6 బనివానితనము తోంపంగ బఖిగించిన రత నంబు జొాతీన వలయంబు పగిది ఎళిబింబమును జూప్పు పటిమంబుగల మించు తక్క గోల్బడిన యద్దంబు భాతి నెంత్తైన విలువ చేయింపింపంజాలు సి శంబు౬ గోల్చడిన హీరంబు నీతి( తన్‌. బాణనాధు:డు లేని తల్పంబు చూచి “కలలు నిక్కలలా ? యంచు౬ దలంచు నాకు నేంె సిద్ధించె నీనాంటి పొడుకల ఛ లంి బసుచు నెంచి గుండియ ర్లళ్లరనంగ. [14 క, చెలులం బిలిచి యడిగిన వా రలు "మేము నెజుంగి మనుడు రమణీమణి య

88 బుద్దచరిత్రము గ్గలమగు శోకభరంబున నలమటం గొని మగుడ ధైర్యమంది కడంకన్‌. [105 క. మందురలోనికి. జని యం దుం దురగము లేక యుంట తోడ్లోడ నతం డెందేని జనుట యెజింగిం పం దారుణదుఃఖభరము పరవళ(చేయకా. 116 శా, సంసారంబు పరిత్యజించి యెటకే సన్యాసిగాంటోయె రా డ్హంసంబంచును నిశ్చయించుకొని యాయద్దాక్షి మూర్చిళ్లె; ను _త్తంసీభూతములై న పూవు లుపకృత్యం బాత్మలోనెంచి మేన్‌ హింసం జఇందక యుండ దల్చగతింజెందె న్నేల నల్బఏక్కలన్‌. [117 5. కర్రాకరికగా నా ణణ కర్షించిరి పొరులెల్ల( గలగత్కి సతీయ భ్యర్జమున నుండ నృపసుత పూర్ణశళాంకుండు లేచిపోయె నటంచున్‌. 118 1 కేన్‌, చందు9/ డస్తావనీభృత్తు చాంటువడిన కాలమున భంగములు గను పాలకడలి రీతిగా నల్లకల్లోలమై తనర్నెం గపిలవస్తుపురంబు తత్కాలమందు. [19 వు పిదప శద్దోదనుండును దదుదింతంబు 'సేవకముఖంబుగా విని సహా మాత్యపురోహిళుందై కుమారాంత?పస్పరంబు సొచ్చి యచ్చటి కావలి వారల నడిగిన వారును గుమారబహిర్గ్షమనంబున కచ్చెరువందుచు [20 నిల్లనిరి. శా ద్వారంబుళ్‌ బిగియించి యున్న వెటు లీప్రాకారముల్‌ దాయెనో : యేరీతి న్మము( గన్మొజంగి చనెనో । యేమందు మోదేవ: దై వారంభంబుల కడ్డులే డనుట సత్యంబయ్యె ; నాకాశసం చారంబుం గొని యేగె నంచు మదిలో ళంకింతు ముర్వీశ్వరా. 121

(19 తృతియాశ్వానము ఫి వం అనవుడు కద్రోదనుండును నమానుషకృచ్యంబుగా. దలంచుచుం బురో హితామాత్యుల వంకకుం జూచి. “మీరిరువురుం దగినవరివారంబుతో సకఅదేశంబులు వెదకి కుమూరుం దోడ్కొంని రండు, మీవచ్చువజ కేనును నన్నపానంబులు విశర్షించి యీశ్వరాలయంబునం. దగిన బల్యాదిశాంతికకిియ తొనర్చు చుందు” ననినా శలిలి క. వారుం జనిరి నృపాలకు మావాన్వేషంబునకు సమస్తదిశలకుకా "ఘోరారణ్యంబుఅకు స మెరజవంబులగు హరులమీళద( గడంకన్‌, శ2ి8ి తే. గీ. ఒడ లెబుంగక మూర్చిల్రియన్న యయ్య శోధరకు. దెల్విరా నంత సుదతు లెల్ల నూజడించిరి మది తాల్కి నోసఏించి పడునవస్థకు6 దగిన సంభాషజ్లముల. త్హేబ్లిశ్ల శ, నృపతి యన్చిన యహాత్యపురోహితులు తోడి కొని రాకయుందురా యనెడివారు శాక్యనంశం బింక సరియగుం గాందోలు నంచు లోలో విలపించువారు నింత తంద్భియె కౌని యికండు రేపో నేండొ మరలివచ్చునటంచు6 గెథలువారు నథిలరాజ్యమువీడి యకట సన్న్యాసి కాం జోవునే యని మది॥ బొక్కువారు తే. గ్‌ అతిసనుక్సళతవంకు.డైన శాక్యనరపకతికి రాందగినయట్టి దురవస్థ కాదటంచు6 జెనంటిదై వముచేంత దూషించువారు నైరి యాబాలగోపాల మఖిలజనుళలు. 123 వన ఇట్లు కపిలనస్తుపుఠం ఇల్లకల్లోలంబుగా( గుమారవిరహియానిందున నన్నపానాదులు మఖణచి చింతించుచున్న దివారాత్రంబు లెటు(గంబడ

(1 బు ద్ద చరిర్రము కుండ స్పప్పదివసంబులు గడచె; నట్లు రాజకుమాడునిచే నింట్‌ కనువయి బడిన యా చెన్నుండు. 126 క, మును పొక నిముసంబున కే గిన మార్గము మిగులవంత. గీడ్వడుచుం దా నెనిమిది దినములకు న్నడ చెను దురగఖలీన మొక్క చేతం గొనుచుకా. 1బ7 ఉ. పూరియు థానముం దిన కపూర్వముగా సక్‌లించుచుం దదా కారము లో. దలంచుచు. జొకారము వాసినమోము సారెకు న్సారెకు. దత్తపోవని దెస న్నిగుడించుచు. జేరె సాదితో వారువ మర్కవర్డితనభంబన నొప్పు పురంబుతోనికిన్‌. 128 స్‌ కలనైన జంతుహింసల( దలంపనివాయ వేంటాడం బోవునే ఏపినములకు ? సున్నరాజ్యం బేనియును నొల్ల ననువాండు 'వెడలునే రిపురాజ్యవిజయమునకు ? నందంపు మేడలయందు వ _ర్తిలువాండు వసియించునే ర్నిక్సవసతులందు. ? దభిదండు9లందు మెత్తనిబత్తి గలవాడు రాకుండునే యిన్ని రాతు9లకును ? తే. గీ. ననుచు. బలుపలువితముల నాడుకొనుచు. దొలంగుకన్నీరు 'పెళ్కుకాల్వలుగ సాది కరధృతఖలీనమగు కంటకంబు. జూచి పౌరులందలజు నొక పెట్ట బారు మనిరి. 120 వ. అంత నారాజప్పత 9విరహితంబగు కంటకంబు రాక యొకది మొకంబున నొకరువిని. 180 తే. గీ. వెనుక రాఘవు నడవి కంపించినట్టి స్యందనము వెంట సాకేతజనము పగిది

తృ వేయా శ్వాసము ల ఎెరాజప్వ్యతకు( డేవమాయెరా”” యటంచు నడుగుచును సాడి వెనువెంటంబడిరి జనులు 1వ! తె. గీ. “ఏరికేనియు నవకాఠరమెన్నండేని+ జేయం దలంపేని. బుట్టని సిద్ధమ్వూలి 'దేవతాసన్నిభుండు వర్థిష్ణు వతని నెచట వసియింపంజేసితివేమి చెపుమ” శేరి? మ. అనుచుం ద న్నతితందిమై నడుగుపొరానీకముం జూచి “హాః” యనుచుం జెన్నుండు గడ్గదస్వరముతోడై మాట తొట్రిల్లంగా “వమనరాచూలియె కంటకంబు గృహిధర్మంబు న్ననుం గూడ వీ 'డెను దాః జీమలు తూజటరాని వనవాటిం గూరచిత్తంణువన్‌." 188 ఉ. నావుడు నెట్టకేలకు మనంబులు ఈక9ంగంగ వానిపల్కు ల పే వినినట్టి పౌరులు సెరిల్లు మనన్‌ హృదయంబు వయ్య లై పోవంగ మూర్చ చెంది పడిపోయిళి; తక్కిన పొరు లట్ల వా స్రోవుచు వానివెంటం ఇడిపోయిరి శూన్యత రేంద్రియంబుగన్‌. _ 10% ఉ. “ఎచ్చొటు రాజసూతి వసియించిన దయ్యదియే పురంబు ను మ్మెచ్చట రాజసూతి వసియింపని నయ్యదియే వనమ్ము మా, కిచ్చట నుండెనో యిదటి కేదెస పోయెదొ మంచు వేడంగా! జొచ్చిరి దారికడ్డమగుచు న్మతిలేనిగతిం దురంగమున్‌. 185 వ ఇట్లు సముదింబు వెల్లివిరిసినగతి6 దండోపతండంబులుగా సిండిన పౌరమండలం బెడమీక యుండు రొజమార్గంబునం బోవుచుండ గవాతమార్శంబులు తెజచి. 18 తే. గ్‌ రాంగలం డనునాస నిరాశగా(ంగ రాజప్పతు9ండు లేని వార్వమును జూచి య స్టై వాపోవు తరుణుల యాననములు పష్టపగలింటి చంద్రులభాతి. దనరె. 137 చ. తనయుడు రాంగలందులకు దైవగృహాంబున నోక్కదీక్ష గె కొని తపమాచరించుచు సగోతు9లతోడ( బురోహితుండు చె

ఫ్లై బు నే చర త్రము. ప్పినగతి శాంతికకిియలు వేయువిధంబుల. జేయుచుండే వ ల్వని 'పెనువంతతో( గప్‌లవస్తువుకీంద్రుండు ఖిన్నచిక్తుండై - 108 క. తన ఖేనిం బగ అనింజం పన వాజిం గొంచు సాది వీటికి. జనుదెం చినగతి. గన్నీ రొలుకుచు! జనియెం జెన్నుందు రాజసద్యంబునకున్‌. ]త్రిఫ వ. ఇట్లు రాజగృహంబుం (బవేశంచి కంటకంబు న్నిజాధిష్టానంబునం గట్ట్‌ 'పెట్టించినుత నదియుం బృష్టదేశం బదల్బుచు రాజప్యతవిరహవేవనా సూచకంబుగ బెట్టు సకిలించిసల దదారావంబునకుం బంజరస్థంబులగు: శుకపికపారావతాదిపక్షిగణంబులయు' దక్కిన హయ:ంబులయు పహిహో రవంబులు విని యంతిప్పరిషాలికలు తమ కాంతుండు చనుదెంచె నని వచ్చి యతిప్రహర్షంబు దుఃభింబుగా6 బరిణమింప మూర్చిల్రెరి. 148 చ. కొలకరివారివాహములతోయము వెల్వడి యేగుదెంచు చం చలలతెజంగునం గృహము చయ్యెన వెల్వడి చెల్వలందలున్‌ విలబిల నేగుదెంచి ధరణీవగసూనుని రామి మోములున్‌ వెలవెలంబాణ మూర్చిలిరి వేండికి గందినతీవ లట్లుగన్‌. శ! చ. బుడుత నరేందు94 డిల్వెడలిపోయినదాదిగ సంస్కరింపమిం జడముడి వీడిపోయియును జందిరరేకలు కన్నుమాసియున్‌ గడి(ది వెడంద కన్ను6గవకాటుక నూసియు నందమైన య ప్పడ6ంఠతుల మోము లన్నియు. బంధాతసితోత్సలకాంకుల ౨ దగెన్‌. 142 సీ, సహజారుణములై న చరణంబులకు. బాసి దొరలు బంగారునూపురము తొకట నచ్చంబులగు చక్కుటద్దంబులకు. బాసి గళితంబు ఖై నకుండలము లొకట గుత్తంబువైన వత్షోజంబులకు: బాసి భంషస్టంబులైన హారంబ్బులొకట

తృతీయాళ్వాసము ఫలి నందంబులై నట్టి హ_స్తంబులకు6 బాసి స్థలితంబులైన కంకణము టొకట శే గి. నెకతంబుల కెనమైనజఘనములకు6 బాసి జాటీన మొలనూల్రవణము లొకటం బడంగ విలపింపసాగి రప్పడంతులెల్ల మేల మాందోతు విడిచిన యాలపగిది. 148 మ. జననింబాసిన నాంటంగోలె6 గడువాత్సల్యంబుతో నెత్తి పెం చిన యా రెండవరాజపత్నియు శితాసిచ్చిన్నమైపడ్డ లే యనంటింటోలెం బడెం గుమారవిరహాయాసంబుచే లేంగకుం దనకుం గూడికలేని యావుగతి వత్సా యంచు వాపోవుచున్‌- 144 తే. గీ. తొలంకుం గన్నీరుగల వెలందుకల యాన నముల కతమున నారాచ నగరమపుడు వానచినుకులు రేకుల్నపెన జాజు తమ్మిపూలున్నకొలను చందమున. బొలిచెం 145 చ ఎడమజీ చందిరంబులయి వృత్తములై పొలకండగట్టి క్ర న్పడని నరంబులున్‌ నగలువాసిన (వేజలు గల్లి చేతులం దడంఐడ తొమ్ము బాందుకొను తామరసాక్షుల రీతింజూడ6 జొ ప్పడెం బవమానధూతిని జపల్లవతాడితవల్లికాకృతిన్‌ = 146 శ్ర, గ, మారుళాహతకమలకుట్మలశయాన చక9మిధునంబు లైన నిర్యరిణులట్లి పరంగి రిరుగేల జొమ్ములుబాందుకొనుచు6 గదలు చన్లవకలిగిన కాంతలప్పుడు. 147 వ. ఇట్లంతిపురివారందలు వందురుచు. జింతాడక్రాంతలైై మందిరంబులు విడిచి మందురకడ కరుదెంచి కంటకంబుం జెన్నునింగాంచి పరిపరి విధముల గుమారుని వృత్తాంతం బడుగుచున్నంత నాయశోధరయు. సీ కుచములపషీ (ది కుంకుమపూంత బురదగా ( గరరంగించి కన్నీరుకాల్వ గట్ట

నిశ బు ద్ద చరిత్రము నిష్కారణకోం9ధనిర్వాహకము లైన కొలికికన్నులు నల్లంగుమ్మరింప వెనుదీయంగారాని వేండినిట్టూర్పుల వలుద చన్నుందోయి వాడుదోంసం చొంగుపొంగునవచ్చి పొరలు వల్వనివంత గదియించి కంరగద్లదికం జూప తే. నీ. గంపమునం గాలుచేయు గడ్గడ వడంక నిముస మైనను నొకచోట నిలువలేక కాంత లందటు విలపించు కడకువచ్చి కంటకముంగాంచి యిబ్లనె, గరుణ మొలుక. [140 కే. గి. ఒడ లెజలుంగని నిదితోనున్న వేళం జనియె నాపా9ణనాధుండు నను మొజుఐగి; యీవ్వ జెన్నుండు వచ్చితి, రేలరాండు నాప్రియుండు చెప్పుమమ్మ ? కంటకముకాన 1 150 చ. నడినిళం బాన్సుమీ:దం గరుణామయుందై నిదురించుపాని రా బుదుతను బుద్ధిలే కడవి మోకలపా లొనరించి వచ్చియుం బుడిబుడియేడ్చు లేడ్చుచును జొంపికివోవు విచార మున్నత -క్షీడీవలె నిత్తజిం బ్రతిపదంబును బొత్తున మోసప్పుత్తువే. . 151 క పతియెడ విశ్వాసముగల మతిగలదానవని నిన్ను మన్నించితి దు ర్మతి నెచటికి. బంపిన సం గతియును నాతోడం జెస్పంగదవే వాజీ. 158 క నకిలింపకు కన్నీరింకం (బ్రకటింవకు నీదుకోర్కె పండెంగద । నా యకునెడపితి వింతటి కం టకమా ? నామీంద నక్కటా, కంటకమా : 158

తృతీయాశ్వాసము 905 ఆ. వె. తెలివిలేని న్నేహితులు గబజ్లుటయకం మె6 'దెలివిగల్లు శతు9కులమ మేలు మితంరూపమైన శతుంవవై_ కాక్య వంశ మంతరింప వచ్చితీవు. 15శీ చ. అవిరతబాష్పపాతగమితారుణభావములై న కన్నుులున్‌ రవణము లుజ్జగించి నునురాణకు6 చాసినమేను. గ్గునీ యువిదలు నీకతంబున నలోయని యేడ్చుచు భ్రర్తయుండియున్‌ ధవుండు గతించియుండిన యనాథల చందము6టొంది రర్వవమా. [ఎ చ. మగటిమి బేని యీతెలివిమాలిన కృత్యముం జేసి యిప్పు డి ప్పగిది నరేందిసద్మ మ్యద్రువన్‌ సకిలించిన నేమిలాభ? మ మ్మగల విభూషణంబు ధృతిమంతుని. దోడ్కొ_ని పోవువేళనీ మొగమునముల్లునాశనె పిటోధమొనర్చకపోతి మమ్ములన్‌. [56 క+, తెజవలు( బరిచారికలం దొజు6 గూర్కినవేశ నామనోరథమును నొ ప్పరికించి ముచ్చిలంగ నే _డ్తెల స్‌మది కెట్లు సంఘటిల్లైను బాబా. 157 క. అని యిట్లు గుజ్జముంగని కనికర ముట్టిపడ6 బల్క6గా6 జెన్నుండ వ్వనితామణితో నిట్లని వినిపించెం గతము వినయవినమితముఖు6 డై - 18 ఆ. వె. నేను గంటకమ్ము నిందింపంగా6 దగ మమ్మ : కేవలము నిరాగసులము పంభువుదెస గృతజ్ఞథావంబు గలవార మఘము జేయనోపమమ్మ : యొపుడుం 159 ర్‌ అద్దమరాతిరికడ నొ యొద్దకు. జనుదెంచి తేజినాగ్గుమటంచున్‌

$6 బుద్దచరిత్రము మ్దేవుండు పల్కంగ నే మొద్దుగతిన్‌ మాఖుసుద్ది మొజ్జిడనై తికా, 1600 వ. పదంపడి వల దని నాకుం దోంచిన పల్కులు పల్కినను వినని యమ్మహారాజు శాసనం బుల్లంఘింపం దగ దని యెంచి దైవపేరణం జేసి తురంగమం బాయితంబు. గావించితి నదియు విశ్చాంఖలంబుగా ఖురంబులం బుడమి నదల్చినను హనుస్వనంబుల నాకాశంబు6 బూరించి నను దదారావంబులు వైవబలంబునం జేసి యొవ్వరిక్తి నళకుతంబు లయ్యె నంత నారాజప్పుకుండును. 101 శా. ఉల్లాసంబునం దేజినెక్కి సుర లోహో యంచు, బై బుస్పముల్‌ చల్ల న్నే నొకచెంతం టోవంగ, ఖురస్వానంబు లేకుండ ను ద్యనల్లీలం (దుటిలోనం జేర నొకగాఢారణ్యదేళంబు ; నా తన్లీ | యే మని విన్నవింపంగల' దద్దెవప్రభావమ్ములశా, 162 చం పదపడి మేనం గల్లు తనదాహుప్పురుల్‌ మొదల్వైన సౌమ్ములన్‌ విదిలిచి నాకొసంగి యడవిం జనుచు న్ననుంజూచి పళఠ్కె ఈశ వదలితి నోరి ।! యింక గృహివర్తనము, న్నిను(, గంటంకంబునుం బిదిలముగాంగం బొం” డనియె, మాటలవెంబడి. గన్మాణంగుచ్చున్లా, వ. అని తదీయ భూషణవా9తంబు, టై/బెట్టిన నత్తతోదరు లుత్తలపాట్స మాని తత్రభావందిన కచ్చెరువందుచు సన్న్యస్తుం డయ్యె నని నిశ్చ యించి; రంత జిరకాలపరిపోషకణాను యాతపేమావేశంబు మరల్ప లేక గౌతమి యనురాజపత్ని యిట్లు విలపింపం దొడంగె. [04 డ్‌. నీలములై సమంబు అయి నిగ్గులుదేజి దళంబురైై పృధ గ్మూలములై న నీకురులకు న్నృపనందన ః మంచి గందప్కం 'దె లము రాచి దువ్వి పువుదండలు దాగిచి మేలు నేయంగా( చోలును గాని యిప్పగిది ముండనముం జబొనరింప టోలునే. 105 ఉ. మేలికడాని( బోలు నునుమేని హొరంగుు, వెడందతొమ్ము, మో కాళుల కంటు చేతులచొకొరము, సింగమువంటి లావృనుం,

(18) తృతీయాళ్వానము ఫ్ర? నీల నడంచు కుత్తుకయు, గ్విత్తకనుంగవన వంటి కన్నులుం గా9లు నరేంద)సూతి కంటరా 1 విధి వ్రానె వనప్రచారముల్‌. [66 త్‌. గి. నీపు పోంవంగందగిన పున్నెంబులేమి వనుధ నిక్కము దురదృష్టనంతురాలు జగతి నెంతటి పున్నెంబు నసలుపకున్న€ ఆఈజకు దొరకునె నీవంటి రాజు కొడుక? 67 చ. హిమరుచిం గేవు గోరులును వృత్తముతై తగు(వేళ్ళు గూఢగు లృములును లేంత శెంజిగురు వంటి మృదుత్వము నిష్పపూవుతో సమమగు నాక్సుళు ల్లలిగి సర్వనరేర్యదనకంబులై న పా దములు నహించునే యపలదంతుర ఘోరవనప9బారముల్‌ * [8 క. కులమును వయసును రూపును బలమును డేజమును బాహుపాటవమును లో దల౭చిన నీందగు నీకుం గలనైైనను బిచ్చమెత్తంగాందగు నయ్యా 7 149 తె. గీ. సర్వశ్చంగాతితంటై న సౌధ మందు! బజపుగద్దియ మంచంబ్యుపె సుఖించు రాజసము గల్లానీమే నరణ్యమందు€ జలికి వానకు నెండకు నై ంచునయ్య ? 170 తే. గీ, అనుదు నెల్లత్తి బిట్టురోదనము జేయు గౌతమిం గని తక్కిన కాంత లెల్ష6 దుందిలచ్యవమానమరందబిందు భరితకునుమంబు లైైనట్టి వితకులైరి= 71 శే. గీ. చకవాకంబుల బాసిన చకివొకి పగిది సారెకు గద్గదస్వరము తోడ గౌతమీరోదనంబునం గడుపు పగిలి మరల విలపించి నాయళోధరయు మిగుల ఖై

గ్ర బుదగచరి తము వ తే. గి. అగ్నిపాకిగం బరిణయమాడినట్ట్‌ ధర్మపత్నిని వదలిన తపము తపమె + ధర్మమున(౬ గామమున. దాంటందగ దటంచు. బలుకరే మున్ను పెద్దలు పాాణనాథ : 1/3 క, మీవంగడంపుః దొల్లిటి భూవరులను వినవె ? రాజ్యమును విడిచియర అజ్యావాసము.( జేయంగా 6 టోవుత జిన్‌ సతులతోడ. బోయి రనుటయున్‌, 174 వా శాంతస్మా_ర్తములైన కర్మముల థా ర్యాయుక్వు6 డై గేసు ది కాతంత౦ింబు లొనర్పం బాడి యని శాస్త్రంబుల్‌ విధింపన్‌ భవ చ్చేళం బెట్లు ననుం ద్యజించె గుణరాశీ ? నాకు రా మానునేే, సీతో నుండని యంతమాత్కన భవన్నిస్టాతపోలాభముల్‌ 2 15 చ. తెలిసినవాండ వౌచువు, సుధీమణి వౌదువు ధర్మచింతయుం గలిగినవా,డ వాదువు, మనఃపిియక్కత్యుండ వాదు వైననా తలపున. గల్టుసందియము దాంపక చెప్పెద ; నింద్రలోకమ్సుం దిలి విరి.బోండ్ల చఇల్వము6 గనం జనినాండవు ప్రాణనాయకాః 176 తగ్‌. అప్పర _స్ర్రీల సౌందర్యమరయ నింద లోక మేగితి వంచు నాళోచనంబుం బూన( దగ ; దేల యన, వారలైన నస్మ దాదివనితలకం టె సౌందర్యవతులె 7 177 క. తపమున కేగితి వనునొక నెవమును నీయెడ విచారణీయంబు చిరా దుపచితమగునాయందలి కృసయుం బేర్మియును నేవగింసందరమే, 178 క. తిదివోపథోగముల నా మది గోరంబోదు సులభమార్షం ఒగుటన్‌

తృతియాళశ్వాసము రి బదెవేలకు( గోతదనీ ముదిత నగుట నెన్నిజన్మములకేని సథా. 170 పీ. తమ్మిపూరేకుచందము గల్లి చెవి దా౭కు వెడందకన్నుం౦ దోయి జెడంగు తోడ నిండుజాబిన్సి వెన్నెలనంటి చిలునవ్వుః దొలకించు కెమ్మోవి కులుకుతోడల గొదమచందరు+టోలెం గొమరారుకుదు రై న చదురు గల్లిన సోగను దురుతోడ( గండుందుమ్మెద జెక్కుగమి చెల్వమును బిల్వ సాగు నూనూ(గుమీసములతోడం తే. గీ. జక్కందనమున కిక్కయై చంద9బింబ మునకు సహాపారియైన నీమొగము నింక బడయనేరని పఠమనిర్భాగ్యురాలి తనము నేయునె దయమాలి తమ్మిచూలి ? [80 ఉ. భాసురశీలునిన్‌ మగని భావజళుల్యవిలాసరూపవి న్యాసుని బాసి యీశరణి నాకు ఘటించిన శోకవహ్నికిం బాసటగా(గ నామనము (నయ్యలు గాక మతింత(గాల౮గా6 జేనెను రాతనో, యినగుము చేతనొ ? ధాత దయానుపేపండై. 81 మ, అనుచున్‌ మూర్చిలు నేడ్చు ్రేబు వితతియాసంబునం బొక్ట్మ “హి యను, "గట్టా మగవారికి గరుణలేదా ?" యంచు యోశించు, “న న్ననదంజేసితె దైవమా 1 యమ, 'దయాస్వాంకుండు గా కెంతలో మనముం (దిస్పంగనేర్చెనో:' యను, 'మహాత్మా (ప్రోవరాదాః యమన్‌. చ. కలికితనంబుందొసి యిటు కంటికి మంటికి నేకధారగా౯ గలవరమందుచున్న నృపకాంతను గన్లోని చెంతనున్న కౌం తలును మజీంత గద్గదఘనంబుగ నూరడ6 బల్మి. రేడ్చుచున్‌ దచొలకరివాన తాఃకుంగని తూలిన తమ్ముఆఅ(బోలు మోములన్‌,. 18

100 బుద్ధ చరిత్రము ఉ. ఓదన ముజ్జగించి దగయున్‌ విడనాడి సుతుండు రాళగ ళు స్రోదను డెంతయుం జపము హోమము నేయుచు దేవళంబునం గాదిలిచూలి రాక తన కంటకముం దనసాది నింటికిం బో/దరలించె నన్న నుడి పొల్చ్పజుచు న్విని నేల మూర్చిలెకా 18 వం ఇట్లు మూర్శిల్లి కొంతతడవునకు( 'దెప్పిరిలి యొనర్చుచున్న పూజా పురస్కాారలబులు మజచి చింతాకాింతకాంతాశతయుతంబుగ6 గంటకం బుం జన్నుండు నున్నచొోటికిం బరివారపరివృతంబుగ। జని యాచె న్నునివలన( గలతెజం గెతింగి దై వవశంబునకు(€ జింతించుచు వంళ క్షయంబునకు వందుకు చున్నంత నాకాశవాణివలన యళోధరాగర్భం: బున నొక సుతుం డుదయింప(గలం డను పలుకు జీవితాశం బుటింప. న! దత్కాలంబు పితీక్షించుచు. గపిలవషస్తుపురంబున మండె; నచట రాజగృహప్పరంబున. 185 చ. పితిదినమట్లు భిక్షకయి వచ్చు యతీందు9 వ హోనుభావయో గ్యతలను బౌరకౌమినుల కందఅకుం దగ 'దెల్చు ఛ్యానని ఫ్రత గుజిచూపు నేతిములసౌష్టవముం భగవద్దనాంళశర కీతన వరోచిరాగమవిశిష్టమనోహనవ _కృ9ిభాగమున్‌, 186 ఉ. శాటిక గన్నులదుకొవి చాంగలి (యమొక్కు(డటంచు. బ్యుతులం బోటులు కొంద అంపి యతిప్పంగవునిం (బ్రణమింపంజేతు; రే నాఃటికి. జేటురాకునికి నారులు కొంద ఉెసంగుచుందుర వ్వీటికి వచ్చు వేళ గనుపెట్టితమంతటః దాము విచ్చమున్‌. 187 జిరకాలంబుననుండి డెందిమున కా చెల్వంబు సంధింప,ర ట్టిరు బివృమ్మున కప్పురిం దిరుగు శాటీధారునిం జూచి సుం దరు. డంచుం బతింగా6 దలంతు రట: శత్సౌందర్య మింతింతయ్‌. కా. బ తింబెంపునం బేర్మిగారవమునం బల్క్యాజు(6 దన్నుం దదా అవి యతత్తత్వంబున( బూజ నేయు పృరకన్యాసంఘము ంజూచి త అణాల

తృతీయాళ్వాసము 101 చ్చిత్తం బేశగతిం జలింపకయ భాసిల్లుం జగద్వంద్యసం పత్తిం దొంచుట కేమియబ్బురము తద్ర్యైరాగ్యధారాలతల్‌ : క. (ప్రత్యహ మీతెజంగునం ద [తత్యచిరంటీజనై కద_త్తయవగా? సాత్యంతవారితకు త్కృళత్యుండై మరల రత్నగిరి దరికరుగున్‌. 190 సీ, అశనాయ నిరసించి యాహారములు త్యజిం చి శరీరము కృశింపంజేయువారు రక్త్రమాంసంబుల రహిమించు దేహ మా త్మకు విరోధియటంచు6 దలంచువారూ మనమున నెద్దియో మనన చేనెడిభంగి6 'దెలుపు ద్రైన్యంబున' గలంగువారు మాంసము క్ఞానశంపత్తిక్షై బాధింప6 దగిన వస్తువటంచు జొగులువారు తే. గి. నైనయోగుల. గొందజి నవనిధరద రీముఖంబుల నుండువారిని మహాత్యు రై నవారిని. గనియె నొకప్పు డచటు నట్టిటు( జరించు శుద్ధోదనాత్మజుండు. కర్ట్‌! క. అవయవములు కృశియింపం జివికినకీక్లాలయ శెండువేతులు జోడిం చి వినుదెన మొగంబగు యో గివదల. గను(గొనియె నొండు కెలన నళ డొగిన్‌, 192 సీ. (వేసలు మడంచి కేల్చిగియింప నజచేత గోళ్లుందూజినవారుకొంద, తాయ సములైన సూదుల నమరు పొవాల్బపై నడుగుల నెలకొల్చి నడుచువారు

102 బుద్ధచరిత్రము కొందటు, వా6ండిరా లొని ముఖథోరూరస్ట్ర అముల మో.దికొని గాయములు సే కొనువారు కొందటలు, గొంతున6. బాములం దగిలించుకొని కేళినెగడువారు తే. గీ. కొందలు, శ్యశాన మందున్నకువసనంపు జేలికల మెడధరియించి పీనుంగులను జేతు లరచాంచి కౌంగిభించికొనువారు కొంద జెదుర్రైరి యారాజనందనునకు. 108 వ. మజియుం గాయమ్ముల6 గంటకంబులు టగుచ్చుకొనువారును శివశివా యని యజచువారును దండులమ్ములు జొన్నలు మొదలగు పదార్ల మ్ములు చేందగు వనపత9ములతో( గలిపి నమలువారును నయనే మ్ములం గంటకంబులం బొడిచికొనువారును నాలుకలు తెగంగోని కొనువారును గాళులు బంధించుకొనువారును గర్హంబులకుం జెవిటి తన మాపాదించుకొనువారునై న యోగుల ననీకులంగాంచి డెందం బాశ్చర్యరసనిమగ్నం ఐబగుడు నికటమ్మునకుం జని యందొక్షవృద్లుం గాంచి సర్వార్థసిద్ధుం డిట్లనియె. 181 మ, బహుకాలమ్ముననుండి యీగిరిదరీభాగమ్ములందుండి స న్నహనంబుం బొనరించుచుంటి ఘనవిజ్ఞానా_ప్తి క్రై మీరునసీ గుహలో దేహము గాసివెట్టుటయు. గన్గాందు న్యుసీం(ద్రాః మనం బహాహో వొందంగ జేయుచున్నవిట మీయారబ్ధ మష్కృత్యముల్‌. | క. మానవదేహము కడుదుః ఖానుభవం బనుభవింపనగునది, మీర ద్దాని మజీయింత దుఃఖర సానుగత మొనర్చః౭ బాదియగునె మహాత్మా. 18 క. అని పల్కిన సిద్దార్టునిం గని తన్ముఖరోచిర్నాప్తింగనుంగొనుచు మహా

తృతీయాశ్వాసము 108 త్మునింగా నెజీంగి యిట్లని యెను మెల్లన యోగివరుండు మృదువచనములన్‌, 107 ఉం “ఇట్టి శరీరము న్మిగుల స్‌గతి( గష్పముపాలు -నేయుటం బట్టి పరంబున న్న్నరకబాధల నన్ని సహింపవచ్చు నాం డట్టిప్రియాసము ల్మనకు నబ్బంగజేనెడి వేల్పు లబ్బురం బుట్టిపడంగ నేండ మన కొయ్యననిత్తురు పుణ్యలోకముల్‌. 188 క. బాధించిన( గాయము వడు బాధలు మానవుల పాపపటలం బడ(చున్‌ వాధ యనుకొజణవి6 బడిన సు ఖాధికలోకముల కాత్మయరుగుం బిదపన్‌. [180 తే. గీ. అనుచు మా మతసిద్ధాంత మదియె మేము నాచరించుచు నున్నారొ మనంగ, రాజ నందను(డు కటకటంబడి నగుచు యోగి నరున కిట్లనె( ద్నత్త్వంబుంగఅప శెంచి. 200 మ. వెలకుం గొన్నపదార్థ మెయ్యదియు నుర్విం దగ్గిపోకుండ, వే రలు స్వర్గమ్మును దేహకష్టమను సద్ద్రవ్యమ్ముచేం గొన్న ద తృల మెల్లన్వ్యయ మైనచో మరల నేతత్రాప్తిచే దుఃఖభా క్క్టులు గాకుందురె నశ్వరంబులగు కోర్కు బ్లోరలగా4 జెల్లునే.. 20! సీ, యోగీంద్ర ః యెవ్వండే నూర్ద్యలోకంబులు పా్ర్రపించు మనుజుడు పడకమానం; డిందులకై యేను దృషాంత మొకటి వాకు9త్తు నవధారు ! వారిలోని సలిల మంతయును బాప్పస్వరూపమున నూ | ర్హ్వంబున శేగ మేఘం బటందు) దానినే కద్క గాలితాంకుచే నదియ చె ల్గాచెద రగుచు జలముగ(బుడమి

104 బుద్ధ్దచరిత్రము తే. గ. మీందంబడి యేయుగట్టుచు మిజ్జుపల్లం 'మేకముగంజేసి బురదతో నేకభావ మంది వారాశితోనిక యరుగు పగిది నూర్థ్వ్‌గామికి స్వస్థాన మొదవు మరల. 202 సీ. అన, విని యోగి యిట్లనియె, “మహాత్మ! నీ వనినసంగతి నిజమానా యేమొ నేనెజబుంగను్వు మాకు నిశృయక్టానంబు కేమి నిట్లయితిము మే; మయినను గుదికజ్జవలె నాత్మకును టై కెగిరపోవ నీకుండ+. బ9తిబంధ మెసంగంజేయు సీశరీరము మాకనిష్టంబు; రాతివో యినవెన్క్మ( బవలు వచ్చిన విధమున తే. గ. రొద చనినమీంద నిశ్శబ్ద మొదవు పగిది దేహ మీరీతి మిగుల బాధింతుమేని గష్మమెడలి పదపడి సుఖంబ యాత్మ కొదవు నని మాయభిపాంయమిది నిజంబు ”” £08 మ. అని యోగీందుండు వల్కుపల్కులను సిద్ధార్టుండు యోజించి బ్బ బ్లవియె, ““న్మీరనినట్టి సౌఖ్యమదియు న్సాంతం బగున్‌; లక్షహః యనము ల్య్వోయినం బోపవు(గాక యెపుడే నంతంబు లేకుండు దా నిని తోకంబున. జెందువార్షలిగిరేనిం జిస్పుండా యొప్పుగన్‌ = 204 న. అనుడు€ ఐరమాత్మ యొక్క_ండు నశ్వరుండు గాండనియిం దదానం దంబొక్కటి శాశ్వతం బనియు( దదితరమ్ములు సాంతమ్ములనియు నొడివిన జడదారి కమ్మాయా దేవేయుం డిట్లనియె. 205 మ. అకటా, యోగివరేణ్య ! తెల్వియును ధైర్యమ్ము నృవిత్రత్వముం బ9కటత్వంబును గల్లుమీర లిటు స్వవ్నపాంయమై యస్టిరా త్మకమై యొప్పు నుఖమ్ము( గోరి పరతత్త్వ జ్ఞానసంపత్తిసా ధకమై యొప్పు ళరీరముం బ9ిబలబాధాయు క్తి. గారింళురే. 206

(1 శృతీేయాశ్వానము శ05 తే. గి. ఆక్మయందలి పేర్మి దేహమ్మునందు? గల యనిష్టత్వ మీరీతింగా నొనర్చుః గాని మీజీవయాత9కు6 గారణంబు దేహ మెడలిన€ దత్త్వంబుం దెలియంగలరె ? 207 క. ఈదేహం వీయాత్మకు నేదియొ యొక కారణమున నిత్లై యుండె; స్మీందనింక నొక్కయింటం గా వో9ది యొనర్చుటకు6 గూలందోతురె దీనికా 208 వ. అని యుపదేశించిన యారాజపు[కున కాయోగు లిట్లనిరి. 209 క. ఈమార్ల్గము మంచిదియని యే మవలంబించినార మిదికానియెడకా నీమదికి న్నచ్చిన మటి యేమార్గంబై నందెల్పు మెజలుకగలిగినన్‌. వ[0 వ. నీకుం దెలియదేని మిన్నక పొమ్మనిన సిద్ధార్టుం డచ్చోటువాసి మన మ్మున నిట్లు వితర్శించె. వ! ఉ. ఏలొకొ వీరు కష్టముల కిల్లగుదేహ మొగిన్‌ మజింత క షాలకుం బాలుచేయుటకు సన్నహనం బొనరించుచుండి యీ క్‌లక మింతమాథత్ర(౬ బరికింపరు బాధలు వెట్టి దేహముం గూలంగ6 ద్రోచియు నృ్రతుకం గోరెద రక్కట బుద్ధిహీనులై ం లై12 సీ. మనుజులసుఖము గన్గొనలేని వేల్పుల! జేర్మిమె సంతోష సెట్టుకొజక్‌ యిహలోకకష్టమ్ము తెనసి నారక బాధ లను సహించుట నేర్చుకొనుటకొణకో తనువు చిక్కినతఅిం దప్పించుకొనిపోవు టాత్మకు సుఖమను నాళకొటకొ దయలేని తప్పువ్రంతల మత్మగ్రంధంబు అందు. గృతజ్ఞత6 జఇందుకొటజకొ

106 బుద్ధచరిత్రము తే. గీ. లనువులను రోయుచున్నారు తపసు లకట £ మీకు. గలతెల్వి వీరికి తేకపోయె వృక్షతతులార ? పువులార $ పత్తులార :ః రోయుచున్నారె మీరు మీకాయములను. 218 చ, స౦్రవిమలచిళ్తు లండు9 పశుపక్షిమృగాదులకం శె సర్వమా నవులును, దేహ మేలొకొ వినాశముచేయంగరా దటంచు యో గివరులు డెందమందు. బరికింపరు పక్షులపాటి మైన నం చు వికలచిత్తుండై తిరుగుచుం గిరిపై వసియించెం బ్రాగ్గతిన్‌. 214 చ. వనితయు నచ్చటం గపిలవస్తుపురంబున+ జూలుసిండి ప ట్ట్సనమున! బల్స్లెలం జను లెడందల సంతసమందుచుండ6€గా6 దనకు సుతుండు లేనికొజంతం దిగదా్శవుచు శా క్యవృద్దు నె మ్మనమున బొంగ నొక్కని. గుమారుని. గాంచె శుభకంిమంబునన్‌. తే గీ, 'పెద్దయగు పుకు. డిప్పుడు పిన్నయయ్యె నంచు శుద్దోదనుండు ేర్మిం బజంచుచుండ. విన్నడావిల్లి వితముస6 బెరుంగుచుండె రాహులుం డసుపేర నారాజసుతుండు. 216

• ఆశ్వాసాంతము, ;,_ ర్‌, 'పెద్దాడవంశజాత 1స ముర్దామయశస్స మేత ః బుధదారి[ద్రి కుద్దాలీభూతసము ద్యద్దయ £ కవిమిత్ర | ఉరుపతంబాప్పుత్రా : ౭7 మ. ధరణీదేవళుమార : భూవర : సముద్యగ్గౌతమీతీరసు స్పిరరాజ్యాతళయా ః ప్రమోదలహరీదేదీస్యమానాళయా : తరుణ్లీసూనళరా | పివీర | పరకాంతాసోదరా ; క్షీర్తిధా స్వర । కార్తస్వరసన్నిభాపఘన : కృష్ణారాయభూమీశ్వరా ॥ 218

తృ తేయా శ్వానము 107 విద్యున్మాలాన్నత్తము పెద్యాభ్యాసో పేతళశిద్ధా వెద్యుత్కాయా వీకాపాయా సద్యోమి[శ్రా సాధుస్తోత్రా హృద్య(శ్రీయా కృష్ణారాయా. 219 ఎం గద్య ఇది (శ్రీ....కిరుపతి వేంకపేశ్వరస్రణీతం బగు బుద్దచరిితంబను మహాప్రబంభంబునందు.( దృ తీయా శ్వాసము అకకడి వ్రజానానానాననానినార్డై

శ్రీరస్తు (శ్రీమత్చం దేవతాయైనదు? బుద్దచరితిము ార్థ్‌ళన్లి పబ్‌ -- చతు ర్దాశ్వాస ము క. కొచ్చెర్ష్తకోటకుల సం పచ్చకుర కవీంద్యంో చంది వా గమృతలల ద్ధుచ్చాతక :£ నిర్మలతర సచ్చరితా ! కృష్ణరాయ ః పాధువిధఢేయా : | న. అవధరింపు మనంతరంబ. ణి ఉ. రాజగృహాభిధాననగరంబు( గరంబు స్వధర్మపద్ధతిం 'దేజము తప్పకుండ నవనీపతియై తగు బింబిసారుం డెం తే జనము ల్నుతింప లలినేలుచునుండె4 గులీను లైనరా రాజులమాడ్కి మంత్రులు తిరమ్ముగ సుస్టితి దెల్ప్బచుండంగన్‌. ౫ . కేగి. రక్నగిరి కందరమ్మున రాజపుత్రు. డెకండు రాజ్యమ్ము విడిచి భితుకునిపగిది నణ€గి యున్నా(, డతండు మహానుభావుః డనియెడు వదంతి రాజగృహమునం్యబబలె. శ్రీ చ. అనద యొకర్తు తన్నగరమందు వసించుచునుండు, దానికిం దనుజు. డొకండు, వా6 డుపవనంబున. (గుమ్మరువా.డు చిల్వకా టునకు గతాసు౬ 2 చనినటు ల్చెలికాండు) రయంబ యేగి య వ్వనితకు( దెల్చి; రాపె పెనువంత మరల్పంగలేక యెంతయున్‌, $ తే. గీ. కొడుకు పాము కతన6 గూల నచ్చాటుం జేర బోయి నోరున్నెత్తి మోందుకొనుచు “నన్ను విడిచివోతె నాకులాధారంబ నాతనూజ* యని మనమున. టొగిలి. (0

చతుర్థాశ్వాసము 1009 వ. వెండియు దురంతచింతాభరం బాపలేక యప్పాపనిసదింబుపై( బడి యిట్లు విలపించెం / చు కటకట యెన్నః డేని నొకకష్ట మెజుంగక నీవు నాకుంగ ల్లుటకు ననేక దై వముల౬ గొల్చి జగమ్ములు మెచ్చం గంటినీ చిటిపొటిమేను గాడ గఅబెం బెనుభూతము వోలె సంతయ క్క-టికము లేకపోయె. గొడుకా ! కడ కెక్కడి కాలసర్పమో. &్ర తే. గి. తోడి బాలురతోంగూడి నేండు పేర్మిల గేళిమై నున్నవేళ నిన్నేల కజచె నట్టనడి పూలతోట ఫణాధరంబు ? పాము గాదది నాతొలిబాము గాని. రి క. కొడుకు కశేబరము పయిం బడి యిటు లెల్ల త్తి యేడ్చుపడంతిం గనంగా6 దడ౭ంబాటున6 జనుదెంచిరి వడివడి నాయిరుగుపొరుగు వాడజనంబుల్‌. వి పీ. గొణగొణ నేదియో గొణంగుచు( గేలుసా రించి మార్షనుల మంతించువారు విషమువో మందుళు విషవస్తువులె యంచు నూజీ కల్కెము కంటంగూరువారు. వనపత్శిములు దెచ్చి పసరు గిన్నెలందీసి ముకండెవుల నొకింతపోయువారు పురవైద్యశాలకు నరిగి భేషజనీర ములు దెచ్చి గళమున నొలుకునారు తే. గి, “నెచటిప్రాణము 1 లేచిపోయిని దటంచు నొరులకొరులకు బెదవులు విజిచికొనుచు6 దుటదుట (్రవించు కన్నీరు దుడిచికొనుచు నరుగువారును నైరి తత్పరజనంబు. 1

110 బు ద్ద చరిత్రము వ. ఇట్లనేకు లనేకప్రకారమ్ముల వషనివర్తనోపాయమ్ము లాలోచించి యొనర్చుచు మృతపుతకంయగు నాయమ్మ నోదార్చు చున్నంత మటి కొందయజు. [7 క. ఈనగరసమీపార ణ్యాని నిత్నగిరికందరాంతరమున న న్యూనానుథావు( డొక్కు య తీనుం డున్నాండతం డతీం(ద్రియు డెందున్‌, ]8 క. ఆయనయొద్దకు నీమృత కాయము గొనిపొ మ్మతండు కరుణాభరణుం డాయు వొనంగ సమర్థు డు పాయంవిది యనుచు( 'దెలువ నాపెయు. గడంకన్‌్‌, 14 కవిరాజ విరాజిత ము బుజముసయి న్మృతపుత౦కశేబరముం దగ బర్వునమోయుచ్రు మే న్గజగజలాడంగం గన్నుల వాష్పపు:గాల్వలు భోరునంగాఅలంగ న క్రజ మెద నించు వికారమునం'గొడుకా; కొడుకా; కొడ్చుక్రా* యనుచుం గుజములనీడలకుం జనుచుం జనెం గూరిననంత దిగుల్వడుచుకా, 15 సీ. కుసుమ పేళలమైన పసిపాపమూంప్యుపై జలజల గన్నీరు జార్చుదాని “నిట నన్ను విడిచి నీవేగితే హూప్పత) హోపుతం”ొ యంచు బిట్టడలుదాని ““నాపాపఫలము ఫణాధరమై నిన్ను గజచెరా, కొడుకి యంచొజలుదాని ““నపకార మేమి నేనాచరించితి మాల " దేవుని ?” కనిసారె దిట్టుదాని తే- గీ, “'నాసుతుని బితికించు పుణ్యపిచ్రారు జెప్పంగదరమ్మ వేగమో చెట్టులార :**

చతుర్జాళశ్వాసము [111 యనుచు నాయీనగంబుల నడుగుదాని. గనియె సిద్ధార్టు, చెంతయు. గరుణమొలయ. 16 క, కని “నీ వెవ్వతె, వేకత మున6 దనయుం డీల్లె, గహనమునకుం జనుదెం చిన కారణమే" మనియా డిన నామెయు. బెల్లుగ దురటిల్లుచు6 బలికెన్‌,. 17 క. పసివాని. బాము వనమున. గసిమసంగె న్నాకు వీందొకండ సుతుం డీ నిసువుం ణ9)తికింపంగల త పసి కల డిగ్గిరి నటంచు6౬ బల్కెరి పొరుల్‌. 18 వ. తదర్థంబ నావచ్చుట, యమ్మహాళ్ళు నెణింగితివే నానతిమ్మని నందన శోకమ్మున నలందురుచుం దన ముందణ వాలు నాతిం గాంచి భూత దయాపారీణుండగు నాతం డిట్లనియె. 10 ఉ. పౌరులు నీకు. జెప్పిన తపస్విని నేనచుమీ, మనోహరా కారు భవత్కు.మారు( దు9టికాలమునం బ్రతికించు. గాని మీ యూరికి. బోయి సర్షపములొయ్యన౬ దె మ్మొకకొన్ని, ప్పుక్రుని దారుణి నుంచు మేను సవిధమ్మున సీవయి కాచుచుండెదన్‌. వి న, జయ నొక్క విశేషంబు( గలదు వినుము, జననీజనక పతిపుతా దుల మరణమ్మున నెన్నండును నాపన్నులుగాని పౌమలయింట్‌కిం జని యావలు యాచించి తేవలయు! జుమీ &! యను సర్వార్థసిద్దుని వచ నంబు అమందానందసందోహంబు డెందంబునం దుదయింపంజేయః గుమవూరు నటం గుతలళాయిం జేసి మరలి రాజగృహమ్మున నొక గృహమ్మున కరిగి కలతెజంగు నొడివిన నాయింటి ముత్తైదువ తన యోజ్జీవననత్వరాయమాణమానసయగు నాపె కిట్లనియె. 21 మ, జననంబు న్మరణంబు జంతువులకు న్న్వాభొవిక, మేరి కె ల్లి నిజం జౌనె? సుఖంబు లెక్క-డివి తన్లీ 1 యేంటి కే(డాదియై

[2 బు నే చరి త ము నను గాలేదు (ప్రయోజకు న్సుజనమందారంబు! జెట్టంతవా నిని బుతు9ం దిగ్మమింగి జాయికరణి స్టీఫించి యి ట్లుండనే, 22 క. ఆవలకు నేమి భాగ్యము, కావలసిన గొను మటన్నం గన్నీరు కుచ పాంవారము దడుపంగ6 జని యా వీథి గలట్టి గృహిణులందఅ నడిగెన్‌. ని సీ. కన్నదిడ్షలనెల్ల గంగపా లొనరించి బఏతికినపరమనిర్భాగ్యురాండు)( దారుణ్యమంద భర్తలు 'పెద్దనిద్దుర వడసిన దురదృష్టవంతురాండు9( జిరకాలమునక్షు వచ్చినచూలు గోల్పోయి వంతచేం గుందు చూలెంతరాండుఏ బసితనమ్మున మారికసిమసంగిన తల్లి దండు9ల కడలు స్వతంతురాండు9( తే.గీ. గాని యెందును నడిగినకరణి. దనకు వలయు సిద్ధార్హము లొసంగువారు సరము నల్లడల: గానరార్రైరి నాడి కౌత్మ శికమరణదుఃఖవార్ధి శుష్క 0ంపంజేయ. 4! క్‌ తనకై యావల నిమ్మం చు నడిగిన వెలంది పుతిశోకాగ్ని రవి ల్చెను (వాక్తనపౌరీహృద యనలకగు ప్రఘనశోకహతచూర్షంబున్‌. లగ క. తన్నగరనికేతనముల కన్నింటికి నరిగి సుకునకౌషధ మని యా పన్నులు తా మెన్నడు, గా కున్న కుటుంబినుల వెదక నొకరును లేమిన్‌, 26

(13) చతుర్థాశ్వాసము 113 చ. భిన్నయగుచు రాజపుతాధిష్టితంబగు గిరికందరంబునకుం జని కని మొక్కి కడచిన వృ త్తాంతంబుః డెల్చిన నాతం డ్లన నగుచు నమ్మ గువ కిట్లనియె. ల? పె మఠణంబు సర్వసామాన్యంబు దుఃఖింబు గాంచనివారు లోకమున లేరు నిజ మిదియనుమూట నీయంత నీకు గో చధముగా నీయుక్త్తి సలిపినాండ సేదృళదారుణ ఖేదమ్ములకు. గత మెద్దియో తెలియంగ నెంచి నేను చెరుగుచునున్నాండం దెలియుట్టక్షై (ప్రాణ మైనను విడుచు సాహసము కఠఅద జే. గి. టంచు బోధించి వురమున కాపెనంపి రత్నగిరి సానువులయందు రాజసుళు,డు పా్రగ్గతి వసించుచును నొక్కపరి నజాఏ పటలివెంబడి. జనెడు గోపకుల! గాంచె. బెర్రి ఊఉ అందొక 'షే.కకూన తనయంఘి శిలాహతి6ంజేసి గాయముం జెందిన గుంటుచు న్విగతజీవముమాత్రము గాక యుండ, లో నం దలపోవె నాన్ఫపకినంవను€ డిచ్చిటికూనపాణి( టో వం దలకొంట యమ్మునులవంత లడంచుటకంటి మేలుగన్‌, లి వ. ఇట్లు తలపోసి యక్కొండచజియలనుండి డిగి చిబుతమే(కదరి కరిగి తన యెగుబుజంబున నెక్కించుకొని గోపకుల కిట్లనియె, తి0 తే. గ. పొద్దు దారండు [గ్రుంకళమున్న 'మేంక మందలను దొడ్డి వెట్టుదు రెందు గొల్ల అకట ః యీవేళ మట్టమధ్యాహ్నమంద తోలుకొని పోవ్చటకును హేతువు నుడువు(డ, వి వ. నావుడు గోపకు లిట్లనిరి. $్ర) ళం అ

114 బుర్ధ చరిత్రము క- నూజింట్‌ నేడకమ్ముల నూజీంటిం బ్వస్తముల ననూన,ప్రీతిన్‌ పహాఖేండు నేయ బలిజే జేజేంయుల కొసంగునంట ససిగ జన్నమునకా, 8 ఉ. కౌవున మేమొ మేకలను (గన్నవం: దొడ్కొవి పోవుచుంట్‌, మా 'దేవరయానతి న్వృథగ దేవనికైన నొనర్చరాదు, వే హోవలె నంచు మార్వచనమున్వచియింపక యేగు గొల్లలం గావ్‌ మెటుంగు కన్గానలం (గ్రమ్మ(గ శాక్యకులీను( డిట్లనెన్‌. వ్ర్‌థీ క, ఏనును వచ్చెద వనిల్వుం డానరపాలకుని పొలికనుచుం గూనం దాన మెడమీద నిడుకొని ఎెనంటై చనియె గొనల్లవాండ్ర పిలుందశా, రిస క్‌. చనిచని సాయమ్ముఖమున కు నగరమున కజపటలియు గొల్టెలపిండుం దనముందఆజ నడువ(ంగ నొ య్యన౬ జనియెం బౌరులెల్లనచ్చెరువందన్‌. లథీ ఉ. మేళలపిండుతో. బజిలుతమేక నొకండు భుజద్వయాభిధా నోకహళాభికాయుగళి నూల్కొనంజేసి పురంబుంజేరు తం: (బాక్సుతికి న్యతీందు9నకు ద్వాగవివాసులు దారి యిచ్చిరా థాకకళు నొత్తిగిలై శకటంబులు రాజసపధంబు చెంతకున్‌, వ్‌ లయ[గ్రాహ్‌--- ఆమ్ముని రయమ్మున బురమ్మున కరమ్ము. గుపి త మ్మగువిధమ్మున6 బధమ్మున. జనందో, సమ్మికొను కోమటిజనమ్ములు మనమ్ముల ఘ సమ్మగుచు నచ్చెరువు గ్రమ్మ(గ౬ దులాదం డమ్ములు త్యజించిరి; ముదమ్మలరంగా( (గయికు లు మ్మదిం దడంబడుచు. దమ్ము. దమవారల్‌

చతుర్ధాక్వానము 115 'తెమ్మనిన వస్తునికరమ్ములను గైకొని గృ హమ్ములకు6 బోరు వికల మ్మృయినబుద్ది న్‌. తికి పి. సామితక్షీతదారుసన్నద్ధమెన చే బాడిత తివియక చూడ నేగెః దక్ష యయ్యతివరుః ; దంతువాయుండు ను గ్గము వెట్టి తురిలోనం గండె లునిచి తగ నేసికొనుచు నోతపోోతనుల సవ రించి వేమమున ధట్టించుకొనుచు మగ్గమ్ము విడిచి యమ్మహనీయు( గన్గొన నరిగెను ; పళ్యతోహరుండు పెండి తే. గి. తీవ కమ్మచ్చు వటకార్లు దిగవిడిచి య తీంద్రు సాకెత్కరింపంటబోయెను ; గులాం డొక్కకరమున గూట మింకొక్క_ కేలం బచ్చిపంటియు ధరియించి పరుగు వెవైం త్రి తే. గి. ధాన్య మమ్మెడివా రద్భుతమ్ము గాంగ నెచటంటోసినరానుల నచట డించి భిక్తుకుని జూడనేగ నాంబెయ్యలేగి వట్టి తినంతొచ్చె నిష్ప్రతిబంధకముగ. క) తే. గి. నృుత్తి యెతత్తిన తినచేయి స్తుత్తియెతత్తి నఇ3 యుండంగ6 గమ్మరి యతని: జూచె; ధనము లెక్కించుకొనుచు నత్తపసిం గాంచి లెక్కమతఅఆచెను వై శ్యకులీనుండొకండు. శే క, యతివరునిం జూచుచుం బా ల్పితికెం గొపాలు( డొకండు విచ్చలవిడి. ట్‌ న్మ్మతీ లోటా నిండిన సం చితి యెజలుంగనికతన నవియుః గాల్వలుగ స్టైన్‌, శి

1146 బు ద్ద చరిత్రము ఉ. కన్నులు చేరెండేసి సుముఖంబు ముఖచ్చవి కంతుమేని (శ్రీ కన్నను మిన్నగాం గల దఖండ తనూరుచి కేలుదోయి య త్యున్నత మంసయుగ్మము సమున్నత మీతనిజాతి యేమొ యం చు న్నగరాబ్దగంధు లజచూడ్కులం జూడంగసాగి రయ్యతిన్‌. 48 ఉ. పంచశిలీముఖాకృతి. బిపంచము సర్వము నేలంజాలు న భ్యంచితతేజుం డీయనఘు4 డక్క_ట గొల్లలు వోలె నెమ్మదిం గొంచక మే(కమందలను గొట్జెలమందల( గాచు పేలాకో యంచు బరస్పరంబు గడునచ్చెరువందిరి కొండ అంగనల్‌, శీ4 వ, ఇ ట్రనేకు లనేకసికారంబులం గనుంగొన యతీంద్రుం డతిత్వరితగతిం జనుదెంచుటం గాంచి కొందలు బలిదానత్వరాయమాణమానసుండగు. బింబిసార నరపాలు పాలికిం జని యిట్లనిరి. శీర్‌ క. ఈ వాలభింపందగిన య జావికదంబంబుతోడ యతివరుః దొక( డో దేవర 1 వచ్చెడి, గంభటెభు జావితవికలపదబ స్తకాంకుం డగుచున్‌. శీ సీ. హోమకుండాంతరాహుతఘృతజ్వలిత వై శ్వానరజ్వాల లభ్రమున కెగయ. నాలభ్యమాననై కాజమేదోవసా రక్తమ్ము లాపగ రహి వహింప నైకకంరీరితర్య్యజుషమంతిధ్వాన పట్‌మ నజాండకర్పరము వగుల బలిపీరికావోఢకులదేవతావి(గ్ర హచ్యవిచ్భట 'దెనలలముకొనంగ తే. గీ. సోమపానంబుంజేసిన సోమయాజి సంతతులు గూడి స్వస్తవాచనము సలుప బింబిసారధరాపాలు( డింబుమీఅ వితతబలియాగ మొకటి గావించుచుండె. శ్శీ

చతుర్థాశ్వాసము 117 వ. మజీయు నొకబుత్విజుండు దీర్చశ్ళంగంబులుగల యొక పళువు తల నులపమయం బగు తాట నొకయూసంబునకు గట్టి యేతదర్థమ్ములగు నర్జర్చమ్ములు చదివె. 48 సీ. “ఇది బింబిసారపసృథ్వీశుజన్నమున. బి ధానంబు దీని రక్తమును జూచి యగ్నికుండమ్మునయందు హోమము నేయ బడు దీని సంపక్వపలలగంధ సార మా్రాణించి సంతసమందు. డో దేనతలార £! యీఖూవరేర్నదు పాపమ్ములను దీన్నిపె వైచితిమి గాన వానితోం గూడ వై శ్వానరుండ ౯ తే. గ. పజువు నశియింపంజేయు”, మిప్పగిది. బల్క్‌ నజకందోవుట దవ్వులనరసి వేగ నరపతి సమీపమున కేగి, “నజక నీకు మయ్య : యని కేకవైచె సిద్ధార్థుండపుడు. శకి వ. ఇబ్లానర్చి సమీపమ్మున కరిగి యప్పళుపాళం బూక్కి విసయమయులై_ యూరక చూచుచున్న బుత్విక్కులం గాంచి మృదుమధురమ్ములగు నచనమ్ముల నిట్లనియె- ర్త తే. గి. పాంణహననంబు గడుసులభంబు గాని ప్రాణ మిచ్చుట మనకు సాధ్యంబుకాదు ; 'ప్రాణరతణక్రై పాటుపడనివారు, పాంణిపైం (బ్రేమలేని వారలును గలరె. శ్‌! శే. గి. జీవములయా[క సంపూ '_ర్రిచేయకుండ జంపువారికి. బాపంబు సంభవించు జీవహింస యొనర్చెడ్‌చేంత "నేయు వారలకు బాపనుక్త్తి చేకూర దెప్పడు. ని

118 బుద్ధచరిత్రము సీ. దయంగోరి వేల్చులందనియించు మనుజు లె పో దేవతలు జంతువులకు ; జంతు వులై. గరుణ మనుజులు పూనకున్నవా రల్నపైంగరుణ దేవతలకు రాదు; ఇల(గల జీవరాసులు పరస్పరము సం బంధమ్ము గలయవి ; పరమనిర్ష యతంబూని మీరిప్పుడాలభించెడి పశు వ్రాతమ్ము లన్నియు. బాలనొసంగి తే. గీ. మానవులయండ విశ్వాసమూని యున్న ; వెవ్వం దేనియు మృతింజెంది మృగళరీర మైనం బక్షిశరీరమునై నం దాల్చు ; నవియు ధరియించుచుండు మానవత మరల. ర్‌ం క మతిహీను లెవ్వరే నీ గతి లంవమువెట్టి తుష్టిగావింతురె దే వతల, కయోగ్యుల దుర్వ్యా పృతులివి సంతోషమిడునె వీసం బేనిన్‌ ర్‌థీ క. తనకావించిన కర్మం బున నింతయు నన్యజంళువుల పై బడవే య నళక్య ; మేరికేం 3 గనె తమ కర్మంబు తార కుడువక యొందున్‌ రక్‌ తే. గీ. వాజ్ఞనఃకాయముల దేహవంతుం డెలమి( జెట్టచెన్టు యొనర్చినం జెట్టఫలము, మంచిచ్వెమై యొనక్చిన మంచిఫలము( జందు౬ గాని తదితరము చెందంపోందు. 656 చు. మతియు న్నేరుపు( బేర్మీయుం గృ్‌పయు సన్మానంబునుం జంతుసం తత్నిపెం జూసక హింఛ మున్నయిన దుుస్తంత్రంబు లెన్నేనియుఇా

చతుర్జాశ్వాసము 110 గతకాలంబున. జేసికొన్న నవి యక్క_ష్టాత్ములం బట్టి యా యతియందు న్వెళం గుడ్పు నంచు మతయోగ్యగ్రంధము ల్పెప్పవే. 5?

శే. గి. అనుచు నందజిడెందంబులందు.౬ గరుణ యనుగుణ౦ బుదయింపంగ ననుగుణముగ విములటోధ మొనర్చ బుత్విక్కు లెల్లం దలలు వంచిరి సిగ్గున దపసింజూచి. ర్‌8ి వ. రాజును ముకుళితకరకమలుం డగుచు సాష్టాంగనమస్కా-రంబు: గావిం చిన నతని దిక్కా మొగంబె యెలరకుం దెలియ మరల నిటనియె. 50 లా న. గా సీ. ప్రాణులెల్రను బరస్పరమైత్రి గనవలె ణా యా మాంసభక్షణమును మానవలయు బంగారురంగు మైంబరంగు చక్కని రాజ నాలధాన్యము క్రింద రాలినట్టి తీయనివలములు తేటయౌొనీరును శాకముల్మొదలగు సకలనస్తు వులచేత కుద్బాధ తొలంగింపంజేసి యా తనువును గాపొడికొనంగవలయు తే. గ్‌, సీగతి నొనర్ప లోకమ్ము వాగుపడున టంచు బోధించుచున్న సిర్దార్ధు వచన యోగమున నునముల స్త్వ ముదయమందె(, దెల్వియును వచ్చె నచటి బుత్విజుల కెల్ల 60 వ. ఇట్లు తదుపదేశంబు మనంబుల కెక్కి యాజకులు పళశుహింసాకరమ్ము లగు నాయుధమ్ములు పాజవై్వైచియు హోవమకుండంబులు చల్లార్చియు. దనుయంత నరిగిరి. బింబిసారుండును సాంద్రంబగు సంతసంబునం జొదలి జీవహింస చేయగూడ దనియు మాంసంబు తినరాదనియు భూతదయ ప్రధాన మనియు( దనదేశ మందలి సకలజానపదమ్ముల జాటించియు. శిలాఫలకమ్ముల వా్రొయించియి ఐలియాగమ్ములు

120 బుద్ధ చరిత్రము నూన్చింపం దగువారి నియోగించెం; బదంపడి యెల్లయెడల జీవహింసా ప్రచారంబు శశవిషాణపాంయమై పళుపక్షిమృగాదులు నిర్భయముగ 'మెలంగందొడంగె. (11 ఊఉ. రాజకులంబునం బొడమి, రాజ్య మొనర్చుట మాని, తత్త్వవి ద్యాజిత్వమైన చిత్తమున ధర్మగతిం జరియించువానీ(గా నాజటిలాగిగణ్యు మొగమందలికాంతి యెజుంగంజేయ స _త్తేజుండు బింబిసారుండు నుతించుచు నిట్లనె భక్తిపెంపునన్‌. 2 చ, యతివర రాజ్య 'మేలందగినట్టి మహామహిపానుభావసం గతి గల మీకు బిచ్చమనంగా నొకవృత్తియె; నాకు( బుతం)సం తతి కణవయ్యెం, గూ4ంతు నొకతం గనియుంటిని; దాని నిచ్చినా యతులవిభూతి నిత్తు ముదమందుచు రాజగృహంబు నేలుమీ. 68 వ. అనవుడు విందిఫాకుం గాంచి సర్వార్ధసిన్హుం డిట్లనియె. సీ. రాజేంద్ర : విను, మేను రాజవంళమునంద పొడమినవాండం (భూత మైన సౌఖ్యంబు తొల్లి సంసారంబు నేయుచు ననుభవించినవాండ నగుదు నిజము; మునుప్ప వబ్దని త్యజించిన సౌఖ్యమిప్పడేల ? సన్న్యసించితిని విజానలబి మనముననెంచి, రంభయవచ్చి కామించి నను నిందిషదవి వచ్చినను నొల్లం తే. గీ. దనువు గృశియింపం జేనెడి పనులకతన( గాని శాస్త్రములకతనంగాని యిచట: గలుగు తాససజనముల కతన. గాని క్షాన మబ్బ దటంచు నిశ్చ్వయము గలిగె. ో వ, కావున గయాపా9ం0త దేశంబులం గల చల్లని యడవులకుం బోయి జ్ఞానసంపాదకంబగు యత్నం బొనరింతు; నట్టిజ్ఞానంబు నాకు లభించునా. డయ్యది నీకుందెల్బి కృతజ్ఞుండ నగుదునని మజియును.

(క) చతుర్దాశ్వానము 121 తే. గ. పాములకు నైన నే భయంపడను, బిడుగు అకును ఖీతిల్ల, దావపావకున కైన థీతివడ, గాలి కైనను ఖీతి. చెంద విషయహతకమ్ములకు బిట్టు వెజచినట్లు. ౧7 క- కామము అనిత్యములు మా యామయములు వాని. గోరినంతన విద్వ నామణులక్రైన నొక మో హామయము ఘటిల్లు సంతతానర్థద మై. (6 కా. ఆకం టోలంగణంజాలు కాతివుండు లే. డాసాగరాంతం బెలన్‌ దా కాసించెడివాని చిత్తమునక్రైనం దృప్తి గానీడు, అ కేళుం గోట్లుగ దంధనంబగు ధనంజే కోరంగా6 జేయు, నా కాళసంక్కుల నల్లు( దన్మయున కింకం గల్లానే నిర్వృతుల్‌- ఛి తే. గ. నేల నాలుగుచెజంగులు నేలె, దేవ శావరేణ్యుని యరగద్దెవై వసించె, వలసి కురిపించుకొ నె బై(డివానం దృప్తి దనరెనే యట్టివాండు మాంధాతకైన £ 70 సే, అమరాధెపతియు దై త్యకోంిధమునం దొల్లి యజ్ఞాతవనతి చేయంగవలనె మునులచే౯ బల్లికి మోయించిన మదంబు నన కొండచిలువయ్యె నహుషనృపతి స్వర్షంబుల జేరి లోభమున నిరాబారి పెండింగోరి నళించె నేడనృపతి భురుని వేసంబు శుకు9(డు దాల్చి మాత్సర్య మున దేవతలనిల్ల 'మోసగించె తే గీ. గురునియిళ్లా లితోంగూడి కువలయేకుః డపితిష్ట వహించె. గామాతిరక్తి6

122 బుద్ధచరిత్రము గాన నెంతటివారలకేని విషయ నిగమనము శక్య మగునయ్య మగధనాథ |] 5, ఆకలము లేటికొని తమ యాలి బోంగొట్టుకొనుచు నంబరముల క్రై 'మోకపొర ల్గైడు మును బే కామము( గెల్వంజాలలేరు నరేందారి. ఇల్లి న. మజీయు దుఃఖప్పితీకారనిమి_త్తృభూతంబులై దగందీర్చుటకు. దోయం బును నాంకలి(ంబాపుట కన్నంబును శీతాతపవారణంబునకు గృహంబును గుహ్యాపిదేళ శ్రైత్యవారణంబునకు వస్త్రంబును నిదావినోదార్థంబు తల్చంబును మార్గక్షమాపనోదంబునకు యానంబును స్టానపారిశుధ్యం బునకు వీరంబును శరీరారోగ్యంబునకు స్నానంబును నిర్తీతంబునై నః విపి సుఖాను భూకికొణ కుపయోగించు నరుండు కేవలమూఢుండు. ?8 తే. గి. మంచిగందము శశియు గీిష్మమున సుఖము! గలుగంజేసియు దుఃఖంబుల గలుగ జేయు శిశిరమున౬ గాన నిజము యోజింప( గలదు సుఖము దుఃఖంబు సర్వవస్తువులయందు. గక తే.గి. సుఖము దుఃఖమ్ము నా కేకముఖములగుట రాజ్యదాస్యంబులువు సమథోజ్యములగు; ధరణిపతికిని సుఖము నిత్యంబు నాదు, దాసునకు డు॥ఖమును శాశ్వతంబు గాదు. శ్‌ తే. గీ. ఒక్కప్పుట్టమ కట్టు. బన్నుండు నొకట నొక్కయింటన వసియించు నోరెమింత మాతిమే తిను; గాని శ₹ంిమంబ యెక్క డీజగం బేలు రాజాధిరాజునకును. 4 తే. గ. అనుభవము తుల్యమైనను నవనిపతికి( దుష్షీి హెచ్చనరాదు; సంతుష్టి లేదె, [ర ళు

చతుర్ధాశ్వానము 120 కనకలోష్టంబు తొకరూపుగాంగం బుడమి సర్వసంగంబువదలిన సంయములకు ? "77

వ కావున నన్ను. గామపురుషార్హంబునక్రై పురికొల్చ్పక నాయందుంగల మైత్రికిం దగినఫలంబుగ శివమార్షానుసంధానంబున క్రై హెచ్చరింపుము. కుబింబకలహంబునంగాని శాతంవకృతతిరస్కారంబునంగా ని దుర్భరా కా9ంతిచేతం గాని వనపివేళంబు( జేసినవాండ6 గాను. దైవవళంబు నంజేసి కనుదప్పి పాఠిన కూ9రభుజంగంబు బారింబడెడు కుబుద్ధి చందంబున నవ్వండు విసర్జించిన విషయంబులం గ)మ్మ అం గై కొనువాం? డని మజశియు. 78

క. అంధు ననంధు.డు, నిర్భను

నిం ధని, యున్మత్త౨ఎత్తునిం దృథఢమకియున్‌

సంధింపనిగతి దుర్విష

యాంధులతో మైతిం జేయు స్రొజ్ఞుండు గలండే? "70 క, కావున దుర్విషయముల(ప

భానము నాతోడ నుడువవలదింక; మనో

భావములు వృష్టిధూకల

తావలయంబులుగ దఠల౯.పందగు నరపాలాం 80

వ, అని బహుమానపూర్వకంబుగా నమ్మగధనాధు౨ వీడ్కొ ని యరాడుం డను నొక మునీందు)ం డట కనతిదూరంబున నున్న యాళిమ మందున్నవా€ డని విని యతనివలన విజ్ఞానంబు వడయు నభిలాషం జవినంత. 81

'ఉ వచ్చిన రాజప్యుత్రుని గృపాపరిపూర్హ విలోచనాంచలున్‌ “హెచ్చినభ_క్రితోడ నెదురేగియు నింటికి దెచ్చి యాసనం బిచ్చి యనామయం బడిగి యెంతయు నమిత సెచ్చుగాంగ నే తచ్చరితంబు మౌని విదిఠంబుగంజేయ నరాడు( డిట్లనెన్‌. 8

ఉ. సంకెల లూడ్చుకొన్న మదసామజముంబలె న్నేహపాళశ మా తంకము లేక కోసికొని దారుణకాననభూమి. జేరి ని

128 బుద్దచరిత్రము పషృంకవిము క్తి రాజ్యపరిపాలనంజేయ(దలంచి వైజరా జాంకము వీడి ఖిక్తుకుండవై తివె మేలు, నరేంద౦బాలకా. (8 క. కడు సుఖములు గుడిచి పదం పడి రాజ్యభరంబు సుతులపెనిడి యెొకిమీం (డడవులకు. జనిరి గానీ, విడచిరె నినుందోలి రాజ్యవిధి బాల్యమునకా ? లికి క. మూన్నాళులయ్యె నేటికి నిన్నరయంగ వచ్చినట్టి సీమంతు9)లు “ప్సీ యున్న తపోవనమునయం దున్నాండా"” యంచు నడిగి, యు_త్తరదిశకున్‌. రిప్‌ క. పోయిరి; సీచుట్టంబు ల లో యని నినుంగూర్చి వగుచుచున్నారంట, సీ చేయఃగలము క్తిమార్లో పాయం చేమీటికి వెజ్హీపడుచుండ వకటా ; 88 క్‌ ఎన్నాళ్ళనుండి తపమున నున్నారము మేము, నే(ంటికాక కించిత్తుం గన్నది తే; ది,క సీవా; విన్నాణపుంబదవింగాంచు వీరుండ వగుటల్‌. 87 వ అని యుపదేశించు నరాడుని వాక్యంబు లాకర్షించి, “దేవాః విరక్తుండ వయ్యు నాకిట్లుపదేశించుట న్యాయ్యంబుగాదు; భవాదృళులగు మహాను భావులు జరామరణరోగగి స్తంబగు మానవలోక్తమ్షు నుద్ధరింపం దలంప వలయుఃగాని శరణార్జ్థులగునంతేవాసుల నిఠరాకరింతురే $” యని మజియును. 88 క్‌ క “ధుని. దరియింప(గ వేస్లో యిన తటి. దరి దొరకుపగిది, నీనునివెలుంగుం గనువానికి. దోడగు(గత్రి నిను. గనుంగోంగలిగె నాథ నేండ్తు మునీందా9 | 89

చతుర్జాళ్వా నము 125 క. నీయుపదేశము నాకుం జేయందగునేని నేను జెందందగుదునే నాయనువు నొడువుమేగతి. వాయు జరామరణ రోగభయము యతీందా 2” /// క. అనుందు, నరాడమునీందు9౦ డును రాజసుకుని వినయపటుత్వంబునకున్‌ మనమలర నిట్లునొడివెను దనదెలిసిన శాస్త్రనిశ్చితములగు పలుకుల్‌- రి వ. ప్రకృతివలన జన్మమృత్యుజరావ్యాధిపీడితంబగు స్మీప్రసంచంబుత్పన్నం బయ్యె; నది చతుర్వింశతితత్వాత్మకంబు; పంచభూతంబులును బంచ తన్మాతం)లును బంచకర్మేంద్రియంబులును బంచవాగింద్రియంబులును మనోబుద్దిచి త్తాహంకారంబులునుం గలసి చతుర్వింశతి తత్వంబు లనం బడు; దీనిం దెలిసి పికృతికిం బరుండ్రై సాక్షీభూతుండగు పురుషుని గనుగొన్నవారికి జరామరణరోగభయంబులు లే; విది కపిలమహో మునిప్రోక్తంబగు మార్గం; బింక (బ్రహృమతపికారంబు వినిపింకు.; బుట్టుటయు! బెరుంగుటయు ముదియుటయు. గిట్టుటయుం గలశరీరంబు. వ్య క్రంబనియు, నట్లుకాని దవ్యక్తం బనియు ననంబడు. అక్షానంబును నాశయు' గర్మంబును సంసారమునకుం గారణంబు; లీమూంటం దవిలినవా. డెన్నండును దత్వంబు( దెలియనేరండు;. విపత్య యాహంకారసం దేహాభి సంప్లవావి శేషానుపాయసంగాభ్యవపాతంబులను సీయెనిమిదియు. నక్షానకారణంబు ; లందు౬ గ _రృవ్యమన్యథాచేయు టయు, మంతన్య మన్యథాతలంచుటయు మొదలగునది విప్రత్య యంబు; నేను నాది యను నభిమానమహంకారం; బేకపదార్థ వ్మనె కధా తలంచుట సందేహంబు; భేదాభేదశూన్యంబగు జ్షానం దిభిసంస్త వంబు: జ్ఞాన్యజ్ఞానిభేదం బెజుంగమి యనిశేషంబు; నమస్కార వషట్కారపో9క ణాభ్యుక్షణాదిక కర్మతం౦త)౦ బనుపాయంబు; మనో వాక్కా యబుద్ధుల దురాలోచనంబు 'నేయుచు. పిషయసంగంబు

126 బుద్దచరి త్రము శేనివగిది సంచరించుట సంగంబు; నే నతనివాండ, నతడు నానా ఉనుకొను టభ్యవపాళంబు, తమోమోహమహామోహళతామిస్రద్వయ దరూపంబున నా యక్ఞానంబు సంచవిధం ; బం దలభ్యచింకనంబు శమం దబు ; జననమరణప్రవాహమున నీత్యత్వభాంింతి మోహంబు; శ్రీ వాంఛ మహామోహంబు; (కోధంబు 1 ప్రధనుళామి(స్రంబు; విషాదంబు ద్వితీయ తామి(స్రం; బిట్టియక్టొనంబునకు లోంబడ కవ్యకక్త పదార్హంబునెజుంగు వాసికి జరామరణశూన్యంబగు నక్షరపవంబు లభించు; నిది (బ్రాహ్మ మతంబని వక్కాణించు నరాడునకు గుమారుం డి ట్లనియె, రిలే సీ. ఎవ్విధి నెచ్చట నెంతపర్యంతమ్ము ఉరసంగవలె టహ్మాచర్య మనమ ధర్మంబునకు( బరస్టానమెయ్యది యెజీ( గింపవే హదికి లగింపండేసి యనప్పుడు, మౌనియిట్లనె, “మొట్టమొదట గృ హంబు వర్జించి సన్యాసియగుచు వింటింటికిని బిచ్చమెచ్తుకొం నొకచోట నుండక వనినొండె నూరనొండె తే. గీ. దొరకినది కొంచు, దాన సంతోషపడుచు(, దనకు వాసంబుగా వివి _క్తపి దేళ చుకటి దొరకొని, మ0(దియఫఫికరమునకు బట్టు వడకుండువా. డెపో బ9ిస్మాచారి. ర్టిక్రి వ ఇట్టి బ్రహ్యూచర్యంబున సంచరించుచు వివేకజన్యంబగు నిధిధ్యాసనం బున సులభంబగు పర్యబహ్మసాక్షొత్కారంబు[ జెందటయ మోత్తంబని కొంద ఆిచ్చగింతురు. అహింసయ ధర్మంబునకు ఒరస్థానం, బిదియ వేదో క్రప్రికారల, బింతకంషి మనుజుండ్రు గ౦ిహించుట దు_స్తరం" బని యువదేశంబొనరించు నరాడుని పల్కులు మనంబునంబట్టి, 84

చతుర్జాశ్వాసము 127 క. చనిచని యురువేలాకా ననమున వఫియించె. గొన్నినాళులు తనప _త్త్సనమును వదలినది మొద లృ్పనెనప్పటి శన్న నాణు సంవత్పరముల్‌. $0గ్ర్‌ తే. న్‌. రాజపుత్రకుం డయ్యు నరణ్యమందు నాజువత్సరములనుండి యనుభవించు ఘనపరిశ్రమమున ముఖకాంతి తఆిగె, నంగకబలంబు నుడిగె సిద్ధాద్ధనకును* 06 న. ఇట్లతికృళంబగు 'డేహంబునం బరిభంమించుటకుం దగనివా౭డై మెల్ల మెల్ల జనువాండు ముందట. రి సీ పితరులు తరియింపం బిండపం9దాన మా ర్యులపరంపర చేయుచున్నచోటు నురువలయ మ్మ్మను నాఠకంటకారణ్య మిసుము కొండలతోడ నెసంగుచోటు మిన్నంటుపొడవున మించు మోకల ముండ పొదలు తీవలుందా9ంకంగదియు చోటు, బూరికొంపలచేతం బొలుపారు నేనాని యను పేరలరు పల్లె దనరుచోటు శే. గి. వెలయు నేయేటియొడ్డునం, గలయు మోహ నయు, నిలాజనియను గొప్పనదులు రెండు నేనదివార్డ్యరంబున, దానిల. గనియె ఫల్లునీనామకంబగు భవ్యతటిని, రి క, కని యాదఃపరికంపిత వనజపరాగములు గలయ' బర్వినగాడ్చుల్‌ తన మేనివెమట౬ దుడువంగ: జనియెను నేనాని యనెడి జనపదమునకున్‌* గిల్టీ

128 బుద్ధ చరిత్రము క. చని యాలంగాచుకొనున క్లనపదచరులై న గోపజనముల6 డగం గ న్లొనె వారియమాయికవృ త్తి నితాంతము సంతసము మదికి నొసంగంగన్‌, _ 100 వ. ఇట్లు సంతసించుచు నటం గొందొకతడపు నిలిచి తత్సాాంతమ్మున నున్న మహారణ్యంబునకుం టోయి యనుట. 10! సీ. దైవవళమున నొదవు విప్తి గుటించి మనుజుల దుఃఖమర్మములగు జిచి యడవిజంతువుల మర్యాదచొప్పునం దాను దెలిసికోందగిన సితినిగుజించి యపషరిమితనుతసిద్ధాంతమ్మ్యుల గుటించి సర్గమరణరహస్యములగుటివి చిత్రచితాబ్బ(ప్రచితశ క్రచాపతు ల్యంబుగ (బ్రతుకు కాలమునుగుఆిచి తే. గి. మనము యోజింప ధ్యానఫమాధి నూని యొంటిపొటున నేరికిం గంటంబడక యుండు శౌద్దోదనికి దాంటుచుండె నూక ములకు మాసమ్ము లవ్వనభూములందు. 102 తగి, వ్రైనవశమునం దనకు: దాదాంపృనందు ముగ్గి రాలినఫబముల భుక్తిం గొనుచు నరుణు నుదయా_స్తమయము వై న నెలుంగ కె ధ్యానించు న్నిస్తందు)ండగుచు నొకట. 108 వ, నిగంతరజిజ్ఞాసావళంబగు చిత్తంబున నాహిరంబు మజవి యున్న సిద్ధార్టుని శరీరంబుమిగులం గృశించె, మొగంబునం గాంతియు6 గను మానెం; బదంవడి యొకనాం డళనాయానళంబున స్క్యృతిందప్పి మృతు నింబోలి మూర్చనొందిన నొక గోపబాలకుండు తత్పధంబునం బోవుచు నకనిం గనుంగొని వడందాకినవానింగా నెజింగి. 10%

. చతుర్ధాశ్వానము శ క. వగలం టొగులుచు జంబూ నగశాఖలు నఅకి పాంతి నాలుగు దెనలన్‌ మొగమువమి నీడదానో క్క గృహం బొకులను ఐజచి కల్చించెవెసన్‌- 125 య ఇట్లు నహజభూకదయాపారీణుండగు. నాచిజుతగొన్షం డొకపర్డ కుటీ రంబుల గల్చించి తాను చాంకినం బాకకం బగు నని యెంచి మేంకల నతనిపాలికిం దోలికొని పోయి. దుగ్ధంబు అమ్మహానుభావునినోటన శొనుకుచుండె ; నిట్లు కొండొక కాలంబు చనుడు జంబూసగశాఖల న్నియు నిగిరించి పొదచాడ్చున నల్లిబిల్తిగ నల్లుకొనియె ; నతండును మ్రైవంబుగ నకనిం బూజించుచునుండ నొక్కనాండు శతెబివొంది తన నికటమ్మున నున్నగోవబాలునిం జూచి తత్క రస్టికఘటీగతంబులగు దుగ్ధంబు లిమ్మనుడు వా డిట్లనియె. 106 క ఈపాలు నేను చాళకితి గోపాలులక గాన నీవు గొనలా! దగచో శాపాయుభవర యను న ప్సాపనింగని నగుచు భూమిపతినుతుల డనియెన్‌. 107 సీ సీళరీరమునందు నెత్తురు నారీ రమునందు మంచిదుగ్ధములు గబిపె చాతల్లిడం్యడ్రులు నన్ను* గాంచినరీతి సీ తల్రిదండు్యోలు నిన్ను౭గనరె నా కన్నరీతినిగాక పీకథిలావ యవముల లోప మెందైనం గలది సేకంట నుష్పని సీరుండి నొాకంట౯€ జప్పని రుచిగల జలము గలదె కే గ్‌, మోముపయి బొట్టు జందెందు బుజమునందు వ్ప్ణిలెన జన్మమంద భయొవ్వరికింగాని

[86 బుద్దచరిత్రమూ యీప్ప కాకినమూ(త్రన యేల పొలు శే;గొనం దగ దంటివి నిజము చెప్పము 108 చ. అన పని గోపవాలు౬ “డీవియన్నియు నిక్కము కాసి నన్ను. జే ర్మెసి గవానప్రలంబునకు మే౭కలం గావంగ నంపునాండడు మ జనని వచించ నిప్పగిది. స్వాములు బో్రోహ్మణు లడ్జిరేనిం బా అనివిగ నిమ్ము శా4కకుము తాంకిన పీకు మబంమ” నావుడున్‌. 100 వ. సిద్దార్దుండును సుక్కతకర్మంబు తొనర్చువాలడె ద్విజుండునము దుష్కు తమ్ము తోనరించువా€డె చండాబుండు(గాక నర్ణభేదంబు గలదే యని వానికి బోధించి తద్ధత్తమ్ములగు నజాదుగ్ధంబులు (గోలి యచ్చోటు విడచి చయమొక్క.వృకచ్చాయ సధిష్టించి యువ్నంత. 110 సీ, రడవమ్ములయు వా తెరలయు.గమ్మలయు న వ్వ్వబయు€ గాంతులుగండములనుగలసి యూరెండ గాయ గొంక్కాటుకమ్ముల పరు వము గల్లి బారకు దారెంతైన కురు ఫీంగ షిగజాణు కరణి సున్నంగ దువ్వి గడళలుకొల్పినకీల జడఐ చాళ్ళి ములయు: డీరైన తూర్ములయు. బైనున్న (క్రొ న్ననల గందము దిగంతముల: బర్వ చే. సీ. సరము అల్లలనాడణ గునములమీంది పయ్యెదలు జాణ రంగు పావడలు మీజు గళ్ళుగిళ్ళని గబ్జైలు కాళ్ళుమోయ నడుము లసియాడ వారాంగనాజనంబటు, [111 వు కొంచ అచృటికి. దాంప్పననున్న యిర్మర్రుని దేవాలయంబున మేళ మాడంగ మృడంగంబు వీణియ చిళారు లోనగు సొధనంబులు ధరి యించి యాదారింబోవుచుండ నం దొక్కతె వేజొక్క తె కిట్లవియె 112 ఉ. కౌమిని యీచితారు సరిగా శ్వితిచేయుము చేసితేసిము న్నామము వాసింజెందంగలనాట్యము సల్నియు వాటపొడియున్‌

చతుర్థాశ్వాస ము శత] జామరపూవులంబలె సచస్యుల డెందములం (బ్రమోచకం ధామమునందు నొపగిది నాట్య మొనర్చ:గంజేతు నంతయున్‌- 118 క. బిగువుగ సారించితివేం దెగు. దంత్రులు, వదులు చేసితేనిని సరిగా దగదు శ్రుతి గాన సమముగం దగుగతి సారింపుమీ చితొరు అతాంగ్‌- 44 క, అనుచుం 1ఐబశంస యొనఠిచి కొనుచుం దమయంక! బాడుకొనుచుం జనుకౌ మినుల వచనములు సిరా ర్ధుని ఇవింబడెం గాని వాళెజుంగరు తపసిన్‌. 115 వ, అతండును దలయొత్తి యగ్గలికం గనుంగొని మశమ్మున నిట్లు తలపో సె. [116 ఉ. సీచులనుండియుం దగిన నీళులు కొన్ని గ్రహింప వచ్చు6 దం శ్రీవయముం విగించి శెగందీసినచో శ్రతివోవుభంగి6 గా ర్య్యాచరణంబు చేహమున కబ్చినవేశల( ద _త్త్వ్వచింతయుం దోంచునె? యీ నెటుంగ కిటుతోరనముగా మెయి6 జిక్క6జేసితిన్‌ శే17 వ, అని తఅపోయుచు€ దదరణ్యస్థ్రంబగు నొకవనదేవతాలయంబునకు౦ జోయి యట నిస్తం్యద్రోడై యున్నంత, 116 స్సే తన పేరఫల్లునీతటమునంగట్టించు కొనిన నేనానియన్‌ జనపదమున. గాంయురంబుండు నొక్క-6డు ధనవంతుండు. ఐబళునకి ధర్మతత్పరు6డు బుద్ధి మంళుండు విబుధసమ్మతుండు; వానికి రూప వతియు సౌధ్వియు దయావతియుసత్య సంధురాలును మృదుసంభాషిణీయు సుణొ తయు నగు నొక కళ్యతంబు గలము

182 బు ద్ధ చర్‌ త్రము తే, గి. సకలజనములు దాని సుజాతయండు) మాయయను మాటయెణు(గ దమ్మగువ తమకు గాన్నులేదనువంత యొక్క_టియుందక్క నన్యదుఃఖం బెటుంగ రయ్యాలుమగలు. 110 వం ఇట్లు కొడుకులు లేమిం గడుకొను దురంతిచింకాభరంబునః గర మ్మలందురు నాసుజాతయు. 120 క్‌ రాకారాతులయందు సు కైకోదయవాంఛంజేసి యేకాశీతి పా౦కారప్రదక్షిణములు తే;కువం గావించు విపినదేవతగుడికిన్‌. 121 స ధ్యానంబు[గావించి యావాహన మొనర్చి సింహాసనం బధిష్టింపంజేసి యర్హ్యం బొసంగ్ని పాద్యమ్మిచ్చి స్నానంబు చేయించి నెమ్మేను జేలం దుడిచి యజ్ఞోవపీతవస్తాాదులను నొసంగ్‌ కస్తూరియును మంచిగంద మలంది ధూప మాఘాపించి దీపంబు. జూపించి పదపడి మది భక్తిం బాదుకొలిపి తే. గీ వన్యఫలములు వడపప్పు వన్యమాక్షి కంబు శాల్యోదనంబు శాకములు, దెచ్చి వేడుక నివేదన మొనర్చి పాడి యిట్టు అనుదినము నేవకావించు నాసుజాత. 22 క, కొడు కొక్కండేని నాకం బొడమిన రుచిగల్లు తగినథోజ్యమ్ములు నే గుడువం బెప్టెద సీకుం బడిబఐడి మాయమ్మ పైండిప శ్లైరమందున్‌. 12

చతుర్థాశ్వాసము 188 వ. అని మొక్కికొని త దేకళాత్సర్యమునం బూజించు నాసుజాతఠు. 124 క నెలతప్పి [క్రమంబుగ వే విళు తోదవెన్‌ నడుము (ప్రబలె వెలవెలమనెం. గ న్నులు మొగమును జన్మానలక౯ా నలుపొదవెకా నిరుమోయ నానాటి కొగిన్‌. నో వ. ఇట్లచ్చూలెంతరాలు పదినెలలు నిండి యొక్కశుభముహూ ర్తంబున గుమూరుం గనినంత నేనానినివాసు లందజును సంతోషసాగరంబున6 దొప్పదోంగిరి. 126 క. నేనానియు డెందమున న నూ నానందంబు(జెంది నూజులకొల+దిన్‌ దానంబు( జేనె గోవుల మానితమర్యాదులై న నుహిదేవులకున్‌. 127 వ. సుజాతయు నన్నిసువునకు మూండవమాసంబు చను దెంచుటయు.( దన 'మొక్కికొనిన మొ౦క్కు6 జెల్లింప దలంచి తత్తత్సదార్థంబులు శిరంబుమీ6ద నిడుకొని యొక్కకేలం గుమారు నెతత్తికొని విపినదేవతా లయంబునకుం టోవుచుండందదాల యాలంకారార్థంబుగ ము న్నునుపం బడిన రాధయను దాసి వచ్చి యచ్చెరువుగ నిట్లనియె. 128 క. వనదేవత మనపుణ్య మ్మున నట సాకొత్కరించె; ముఖసౌస్ట్రన మే మనవచ్చు, సుజనభావం ఇెనయించు విలోచనంబు లింతలు తల్లీ, 120 క. అనుచుం దృత్తణమున6 గడు వినకళరీర యగుదాసి వితమంతయు నె మ్మనము వికసింపంజేయ(గ జనిమెం గుడిచెంత కొసుజాతయు( బేర్మిన్‌, 180 వ. చని యటమున్న దేవళం బధిష్టీంచి యున్న సిద్ధార్థుం గాంచి దేవతా

13 బుద్ధచరిత్రము భా9తిం జేసి త్నత్తత్సదార్థంబు లతనిచెంత డించి నిసువుం దానిసచేతి కందిచ్చి సాష్టాంగ ప్రిణిపాతం బొనర్చి యిట్లనియె, 181 ఉం శ్రీకల గేస్తునింటికి6 బ9సిద్దివహింపంగ వచ్చి వంధ్యనై వేంకటి రాక దానం బలవించుచు సీకయి మొ9క్కుకొన్న యీ నాకు మహోపకారము నొనర్చితి వీవు దయోదయమ్మునన్‌ మ కొనుమమ్మ నాయిడిన గవ్యఘృతంబును బాయసంబునున్‌. 188 వ, అని వే,డికొనిన నశనాయావివకుండగు సిద్ధార్దుడు మాజాడిక య ఏయన్నియు భుజించి తద్దత్తమ్ములగు పరిమళదివ్యంబు లాఘా) అించి త_ర్త్యవిచారార్థం బింతకమున్ను గడపిన దివారాత౦ంబు లన్నియు స్వప్నానుభూతంబులపగిదిం గన్పట్టుడు నిరంతరోళ్సాహ బలసంపన్ను.6 డగుచు, నాసమర్చించిన మొక్కు యధో_క్తముగ6 జళ్లింగదాయను నాసుజాత కిట్లనియె. 188 క. ఈ విపుడు నాకొసంగిన యీవస్తువుపే రదేమి యెటింగింపుము సీ కావించిన వివమే యది నావుడు నిట్లనియె నతివినయమున సతియున్‌. [04 సీ మా మందం గల వంద మంచి గోవుల సుదు గృము లే6బదింటికి( దా9ివటోసి వానిక్షీరమ్ములు పంచపింశతిగోవ్వ లప; బోసి వానిపాల్చదియు రెండు దేనవులకు. టోసి వాని పాల్లోషద్గ వమునకుటోసి యవ్వానిపాలు పరిమళ్యద్రవ్యసంభారమ్ము తోడ ల్‌ లిపి _పెండిగిన్నెంజొనిపి పడపడి తేగీ సరసచందనవిటపికాష్టములమంటం గా౦ంగంగాంజేసి యందు ముక్తాఫలములు

చతుర్దాశ్వాసము 193 వోని తెల్లని నియ్యమ్ము వోసి పంచ దారతో వండినట్టి యోదనము తల్లి : 1శిగ్‌ వ ఇట్టిదియ మున్ను నా్యొక్కికొనినయది; నిక్కంబుగ వనదేవత వైతివేని దాసురాలనగు నామొ9క్కు లందికొని నన్నుం గృతార్థత్వ 'మొందింపు మని కలజతెజంగెలుంగక భక్తిపరవళయై పార్ధించు నాసుజాతంగాంచి యతండు. 186 క. ముసిముసినగ చొలయంగ న న్నిసువు శరీరంబు. గేల నిమురుచు. దల్బపె ముసుంగుం దీసి “చిరంజీ వ సుభీభవి” యంచు. బియముపడి దీవించెన్‌ !18/ వ- ఇట్లు దీవించి ''తన్లీ: యేను వనదేవతను గాను; శుద్రోదనుండను నొకరాజకుమారుండ ననుచు దననృత్తాంతం బెల్లం 'దెలిప్‌ వెండియు. తే. గి. క్యిమముగా వై కజంకతుసారంబుకతన నీపదార్హంబు రుచ్యమై యొసంగినట్లు నై కజన్మంబు లెత్తి యనంతరంబ జీవుండును ముక్తియను ఘనస్థితికి వచ్చు. [00 వ, అనుచు నీవలనం దెలియనయ్యె; నిట్లూారకయ జన్మంబు లెత్తుచున్నం తన జన్మసాఫల్యంబు గలుగునో, లేక జీవించియుండియు భూతదయ మున్నగు ధర్మంబులు కలిగియున్నం జాలునోయనియు సీవలనం చేటపదవలసిన యంశంబు లియ్యవి సావధానంబుగా నానతీయవలఅయు ననుడు సుజాత యతని కిట్లనియె. 140 ఆ. వె. నేను మూరురాల సీయడిగిన యర్ధ ములకు ను_త్తరంబు మొద బెజుంగ నాయెణీంగినంత నాచేయునంతయు( దెలియంజేతు. దేటతెల్లముగను. 141 తే. గ, అనుదినము వేగ లేవి, సత్యస్వరూపు దేవు నెదతోన(బాటించి, తివిరి పతికి

106 బుద్ధచరిత్రము వలయు శుశ్రూష సల్బుచు వస్త్యవిధుల నిరతమొనరింపంజేతు బానిసలచేత. 142 వ, వాపీకూపతటాకమ్ములు తివ్వించుటయు శివాలయంబు గట్టించుటయు నగ్రహారంబొసంగుటయు ధననికేపంబును వనపితిషయు. గృతిగ) హణంబును బుత్రపా%ప్తియు ననునవి స్వర్శపా9ప్తిసాధనంబు లని యాగమంబుల నొడువంబడు నట్లగుట మక్పతికి స్వర్షపా9ప్తిసాధనీ భూతుండగు నిక్కుమారునిం గాంచుటకు ననేకదేవతారాధనంబులు గావించితి? పరలోకసౌఖ్యంబుల కెల్ల రుమారుండు మూలం బని యాగమరాద్ధాతంబు, దేవతలతోడ సంధాషణాదులు గలిగి మంత్రములు నేర్చిన మహానుభావులకన్న నెక్కుడుగం దెలియుందానం గానకత మ్మున నాకు దత్కృతంబులగు గంంధమ్ములయందు విళ్వాసమధి కంబు; మంచిచెట్టలొనరించిన వారికి మంచిచెటలటు గయగు నని నాయె టింగిన తెజంగు. [4లీ క. యాదృశవీజము నాటినం దాదృశవృక్షంబు వొడము తప్ప, కటు లనూ యాదయలవలనన యసూ యాదయ లుదయించు నేరికై నం జగతిన్‌. 144 క. దైవము వ్రొసినపగిదిం జావున్నదియే సమ _స్తజంతువులకు( దాం గావించు పుణ్యపాపసము లేవానికి నేని నూరకేపో 'వెపుడున్‌. 145 వ. ఒక్కయవవీజంబు భూమ్‌కై నాటిన నయ్యది నశించియు ననేక యవవీజమ్ముల నుచయింపంజేసిన పగిది నీ జన్మంబు నశించియు ననేకజన్మంబులకుం గారణంబు గాంగల; దదియుం గాక జీవించి యున్నకొలంది దుర్భ్శరంబులగు కష్టపరంపరలు తండోపతండంబు లుగా వచ్చుచుండెడి నని మణియును 1460

గ చతుర్ణాశ్వాసము గం? క. పతిమున్ను బొంది విడచిన జితిలో( బడియేను మేన్‌ ద్యజించి యతనికిన్‌ గతిం గావించెద నుత్తమ గతికిం బతులకును సతులె గతులు దలంపన్‌- శ47 క, మాకన్న మున్ను విడ్డండు చాకుండంగ వలయు(గాని చచ్చినయెడలన్‌ మాకొదవు దుఃఖవారిధి కేకఠణిం డరణిగస్లు నిద్ధచరిత్రా. 148 క. కావున నామన మెన్నడు6 జావున్నక్తై వెజవ దనఘ :ః సరిగా జన్మం వీవరుస దుఃఖ మేదిచు థావిర్భావమున జరగ నయ్యెడు నాకున్‌- శ్ష(లి క. రిక్స్పుల్వపి దుర్విషయా సక్తుల్బపై( గష్టపడెడు సంసారుల మై నక్తందివంబు( గరుణా స్తి్క్తత జాలివడు నాదుచ్చిత్తం బనఘౌా శర్‌0 క. అవకృతి యొనరింపమియును నుపకృతి యొనరించుచుంటయును సత్క్యృతులం దపియించుట లోనగు పు ణ్యపరంసర నాయొనర్చునట్టిది తల(పన్‌. 15! చ, కావున నాకు వచ్చెడిదంతయు ననుకూలంబుగనె పరిణమించుచున్నదని నొడువు సుజొతం గాంచి సిద్దాద్ధం డి ఖు 52 క. నీయువదేశము గడుభ దాొంయితమై మదికినచ్చెః దల్లీ "సెరిమన్‌ సీయంతవాని నన్నుం జేయుము గీవించి వృద్ధిఃజెం దెద వీవున్‌, శర8

106 బు ద్ద చర్‌ త్రమా వ. నావుడు నట్ట దీవించినంత నమ్మాయాదేవీనందనుండును నాయమ్మను వీడ్డాల్చి యచ్చోటు కదలి శతవిటపసమాకులమ్మును నిరంతరచ్చాయా వలితంబునగు నొక వటవిటప్‌ చెంళకుం బోయి తచ్చీతలచ్చాయ నధి ష్టించి యున్నంత. 154 మ. లతలతెల౯కా వెదచళ నొప్పుగతి( బూలన్‌ వన్యసత్వంబు లా న్‌. క. దృతి నవ్యోన్యవిరోధముల్‌ విడచి మైత్రింబూవి సిద్ధార్ధ స న్మతికిన్‌ మెచ్చి మహానుభావు6 డితండే మాన్యుం డటంచుం గడుం గుతుకం బొప్పంగ "పేవయేయ.( దొడంగెన్‌ గూఏరత్వమున్‌ మానుచున్‌_ వ. ఇక్కురణి సిద్ధార్థుం డుండునెడ. కేవ6ి కళ్ళ ఆకాశ మెజ్టవడియె, ది వాకరు( డస్పంగతించె., బక్షులు వృత సీకముల(జేరెం బగ్రమముగ జీంకటియు న్నేల నాల్లు చెంగులు మూనె౯ా. 157 క. తనకున్‌ తో(గక భూవర తనయుడు నిర్వాణకాంత. దపియించుచు నుం డినల గన ఎవెంపని "వెడప్‌ ల్వృనకుం గడుకొనియె విట్టుదుఃఖం బంతన్‌. 158 వ. ఇట్లు చింతించుచున్న మదనునికడకు విభమదర్పహర్షాభిధానులగు నతని కొడుకులును ట్రీతితృష్టారతులను గూంతులును వచ్చి సీఏకారంబునకు£ గతంబేమని యడుగ నాతం డిట్లనియె. [58 మ. అకటా ! యీముని థైర్యమూని మన భృత్య[వ్రాతముం గెల్చిమా మకక్షీర్తిం దలిగింపంబూనె; నితం డిమ్మాడ్కిం గురుజ్తానవ ఆలి హా __ర్హకుండై లోకమువారి ముక్తితరుణీరాజ్యంబు నేలించినన్‌ వికలంబై మనవంశమే యడంగు దావిం గూర్చి చింతించెదన్‌. 160 క. ఈతందు జ్ఞానియయి లో కాతీతుండు కాకమున్న యడ6ంపన్వలయున్‌

చతుర్థాశ్వానము 199 శాతాస్మదీయబాణా పొతంబున నేతదీయపటు ధ్రై ర్యంబున్‌. 161 చ. అని సాహసిక్యంబు. దెచ్చుకొని. 14 మ. ఠతిపార్య్వంబునం గేల నిక్షుధనువున్‌, రాజీవముఖ్యాపగ (ప్రతితుల్‌ కళమునం జెలంగల దరుణీవోరంబు కీరంబుబున్‌ శతసంఖ్యంబుగ వెంటరా, సైబజగుటంచల్‌ నెమ్ములున్‌ నాట్యసం గతులం జూపంగ నేగుదెంచె నట కక్కాముండు రానూకృతిన్‌- 408 క. చనుడెంచి ధనువు సజ్యం జొనరించి కరంబునం దొకుగాంశుగముం గొని మునినిం గని యిజ్లని యెను నేత్రము లెజ్టింబాట్‌ యింతింతలుగన్‌. 161 శా, ఓరి క్షత్తియపోతః ముక్తిం గనంబో నుద్యోగమున్‌ మాని యిం పాఠం గోరు మళీష్ట మిచ్చెదను ధర్మాస్తి పర్ణింపువూ నారాచం బిది మేనిమీ6ద6 ఐడెనే నాళంబు(గొవించు నీ ధీఠత్వంబును నైష్టికత్వమును ఖ్యాతి స్నీతియున్‌ జాతియున్‌. 103 ప. పుట్టితి వార్యపూజ్యమగు భూవరవంశమునందు ముష్టి6జే పట్టుట ఖ్యాతియా' (ప్రజల పాలనంజేయుట ఖ్యాతిగాని; యి |! చృ్పట్టున నై న నాపలుకు సలుూలు సుంత శ్రవోయుగంబునం ఇజిటుము, పెట్లవేని మదిబీఠము దై ఠ్యమా గాచుకొమ్మి/కన్‌.. [6 మ! లు రూ క్ర, అనుచుం బొజము!6 జొపం బునం దొడి కన్యలును సుతులు ముందఅ నల్లా డ్‌ నిభృతలత్యుంద్రై నడ లెను బ్రశ్యాలీఢపాదలీనుం డగుచున్‌. 167 క. వదలినళశరమునకున్‌ ధృతిః జెదరక కీడ్వడక వికృతి(జెండక లోనం

140 బు ద్ద చరి (త ము బదరని శాక్యకుమారుని మది కచ్చెరువంది కుంది మదనుం డంతన్‌. 108 చ. వలిమలరాచబిడ్దయగు పార్వతికై మును శూలిచి తముం యె రూ అవ గలచిన బాణమున్‌ సరకుగె కొనం డక్కట, నేను శంకరుం రా గెలిచినవాండం గానొః యిది కీడ్వడంజేసినయమ్ము గాదొః నా బలము కరిమంబుగా6 దజింగి పాడ్వడెనోః యని. లోం దలంకుచున్‌- కే. గీ. కుసుమశరములు సరకుగా. గొనండితండు రతియు6 జాలదు వీని సంరంభమునకు. గాన భూతగణమునకు లోనుజేయ గెలుచు నవి యంచు దన భూతములను దలంచా. 1? సీ. తలంచినయంత గదాప్రాసనగళర '్రముఖనై కాయుధపాణు లఅగుచు వ్లైకంబునవైన యౌాననములు వైకంబు. లైన నేతిములును సె కములగు వా రూపులు గల్లు వారునునగు భూతభృ త్యులు వేనవే ల్వచ్చి యుత్పుకులయి (కూరమృగంబులై కొందజు వడగండ్ర ళం కొండలు గురిపించి కొంతవందె తే. గీ. కొండచిలువలుగా వచ్చి కొంతమంది. కుంభవృష్టులు గురిపించి కొంతమంద్‌ కుజముల. బెతిక్తి వ్రైచుచు. గొంతమంద్‌. యేచి బాధించి రాశాక్యనృపతనూజు. 171 తే, గ్‌. ఇట్లు భూతగణంబు అనేకగతుల బాధ సేయలగ శాక్యనృపాలసుతుండు భయము! గాంచక వైర్యంబు పాటుచెడక సంచలింపకయుం డె€ గాష్టంబుపగిది. శే72

చతుర్దాశ్వానము 141 కఠ. తనచేయు కితవమార్గం బున బడని మునీందుళ ధై ర్యమున కెటు భంగం బని యెంచు మన్మధునకున్‌ వినంబడె నాకస్మికముగ వింటం బలుకుల్‌. శ79 శా. ఓరీ, మార: యింేల మానుముర, నీయుద్యోగ మీమొని యా చారంబుం దెగందీయ నీతలమె ? విజ్ఞానంబు నానాభవో దారంబై ఘటియించె నీతనికి; సూర్యాచంది) మోవహ్నాలు౦ బారావారము లాలుంగాని చలియింపం డీత6 డింజేటికిన్‌. [74 సీ అజ్ఞాన మనియెడి యంధకారంబేర్చు రత్న ప్రదీప మార్చం చరంబె దుర్చోధమను రవిద్యోతంబు6 దొలంగించు పారిజాతంబు( గూల్చం దరంజె కుమతంబులను ధరాజములను బెకలించు భదంనాగంబు6 జంపం దరంబటె జీనహింసాదావపావకంబు హరించు పటువారిదంబు దేసం దరంటె తే. గ, నీ తలకు మించిపోయినరీతి. జేయం బూనుకొంటివి, నీబుద్ధి బూదెగాను £ బా9గ్గతంబగుకీ_ర్రియు భంగపజుపల దగునె, చాలింపు మీపాడుతెగువ మార: 175 శా. అంత న్యారుండు, బుద్దు( డీజగమునం దజ్ఞానముణా మాపి తొ నెంతే క్షానలతన్‌ నిగుడ్చు, నింక నేనేరీతి నిం దెందువ _త్తింతున్‌ ? జ్ఞానుల కీప్రిచారములు విందే ? దీనికి న్యాజు గా" వింతుం గాక యటంచు శతు్రగణముం (బేరేగుం (బ్రేరేపినన్‌-. 176 క. చెలరేంగెడి యార్చులని మ్ముల( గామకో9ిధలోభమో హాదులు ద్‌

142 బుద్ధచరిత్రము లలితుండగు బున్ధునకు నా సలుగొల్పి కలంపంజొచ్చె స్వస్వాచితిగన్‌. [177 ఉ. కోరెకవుట్టు, గో9ధ మొనంగూడు, దురాళ జనించు, లోన నే పారు మదంబు, క్రైపొదవు, నంతన పంతము హెచ్చు; దుస్ట్సితిం జేరంగసీని యమ్మహితు చిత్తమునం దిటులైననన్యు థె వ్వారు జయింపనేర్తు? ధరివర్గ మెదిర్చి కలంపం డొన్చిన౯ా- 178 క. పదపడి యాతం డిది నె మ్ముది నెజింగినవాండుగాన మజప్పం గనక దు ర్మదమగు నదివర్గంబుం బెదరించి కలంప నదియు ఖీతిలి యేగెన్‌. 170 వ. పిదప నహంకారమ్మును మాయయు సాహసికత్వంబును జిగీషయు గర్వంబును నవిద్యయు లోనుగాంగల దుర్గుణమ్ములు న్వస్వరూపంబుతో నెదుటంబొడకట్టి బుద్ధిం గాసిపెట్టినను నతండు నిర్వికారుంద్లై యుండి, సీ, అంధకారముభంగి నావరించెడి మాయ కిసుముంతమైన, జోటీక కలంచి సృధ్వీధరముభంగి పెచ్చుపెరుంగునవహాం కారంబునకు లోనుగాక మిగిలి కారుబెబ్బులిరీతి. గడెయి గర్వమున కా వంత యేనియు లోంగ కస్టై తజ్‌మి కడలిపోలికం బొంగు6గను జిగిషాపిశా చము కంటంబడక వంచన ఘటింది తే. గీ. యధికవిజ్ఞప్తి నెసంగు సిద్దార్డు నెదుట నంగనల రంగులును నయ్యనంగదేవు సంగతులు6 గోకిలాలాపభంగులును జె ఉంగు. గనరేక యూరక డంగువడియె. 181 న. అంత మదనుండును. 182

చతుర్థాశ్వాసము 18 చ. సుదిరకృళాంగియా నల యళోధర పుతు9ని. గక్షమందు. దా లిచి, “నను వీడు టొప్పగునె ? లేమ, ననాధ ననాదరింకురే ? విచికిలగంధు లీవిరహవేదనకుం దగువారొ యంచు నే డ్చుచు6 దనునెంచుభంగి నృపసూనుని క స్టైదుటం గనంబడెకా. 18398 క కనువట్టిన నివియెల్ల మ రునిచయ్వులె యంచు లోనరోయుచు బుద్ధుం డనుమాన మొకించుకయును గనకుండె; వికార మెట్టు ఘనులకు నొదవున్‌ : 1[గిశీ వ, ఇట్లు మదనోద్యోగంబు విఫలం బగుటయు. ఉ. మాయ య దెంతకేని నవమానముగాం దన కెంచి మీందన త్యాయతమైన వృష్టి భయదమ్ములు గర్జితముల్‌ చెలంగగ/గా నాయు వమేయమై విసరణ బాదపముల్‌ ధరంగూలం గల్పనం జేయుడు నాతం డెయ్యెడ వసించునొ యయ్యెడ కెక్క దద్దియున్‌- 806 క. సదపడి దిక్కులు తెల్విం బొదలెన్‌ ధర నిర్మలత్వముం గనెం గడు మే లొదవెన్‌ సత్వములకు ది వ్యదృష్టి యుదయించె నంత నయ్యనఘునకున్‌ 167 వ. ఆ దివ్యదృష్టికతిన నతనిక్రై దువందలయే(బది జన్మమ్ములందలి తన వృత్రాంతం. బెల్లః గన్నులకుం గన్నట్టుటయేకాక పూర్వపూర్వక్సత సుకృతదుష్కృతంబు లు _త్తరో ' తృరసుఖదుఃఖ కారణంబు అని తెలియం బడియె; నంత బ9తిమను జునకు యోగాయోగంబులకు( బురాకృతంబ కారణం బని యెతింగి సంసారంబు కొదశీగర్భనిస్పారం బని తలపో యుచు ననంతమ్ములగు తోకంబులును సూర్యాదిగ్యిహమండల విశే షంబులును వానిగతులును వీచీకరంగన్యాయంబునం బొదలు ననియు, వీని కన్నిటికి నొకమహాశక్తి పట్టుంగొమ్మమై యలరు ననియు, నయ్యది యిచ్భామాశ్రంబునం జీంకటినుండి వెలుతురును మృతి నుండి పాంణమ్మును కూన్యతనుండి పూర్ణత్వంబును నరూపంబు

(44 బుద్దచరిత్రము నుండి రూపంబును గల్పింపం జాలు ననియును, నీయర్ధంబున కౌనను వారలును గాదనువారలును లే రనియు, నిదియే సర్వోత్క్బృష్టం బనియు, వికారకూన్యం బనియు, సృష్టిస్టతలయంబులకుం గారణీ భూతం ఇనియుం దెలిసికొని ప్రతిమనుజుండును ఒఏతికినన్నాళ్ళు చిన్న పెద్దలను భేదంబును చాతిగుణకి్సియాభేదంబును దలఃపక పా9ణిహింస వర్షించి సర్వసమత్వంబు6. గాంచిన నుత్తమజన్మంబు లభించ్చి కళమంబున నిర్వాణమను నుత్తమపదంబు నొందుననియుం గనిపెబై. క, నాలవజామున ధర్మో న్యూలన మొనరించు పొపమున దుఃఖభరం జేలీలం జెలంగునో తా నాలోకము* జూచె నిళ్నలాత్ముం డగుచున్‌. [80 సీ. పెరుగుట తలుగుట ప్రీతి యసూయయు. గృర్హ్భత దుఃఖంబు గారకత్వ మాదియొ సంగతు లలవడునంతకు జన్మరాహిత్యంబు జనుండు గనండు; మళతియును సుఖదుఃఖమయమగు సంసృతి యానాయ మని తెలియంగలేని వారికి ముక్తి చేకూరదు; మాయావి అసనంబు మొదటికి; గసినుసంగి తే. గి జీవి తేచ్చ6 ద్యజించి యౌశించుము క్తి నవండు వాని కొదవు దివ్యదృష్టి; దానం జేసి యఖిలంబు. దెలియి సుస్టితియం గల్లు నింత నిజమని బుద్దున కెటుకవొడమె 100 న, ఎంతదనుక మనుజుం డీమాయ జయింపకుండు నంతచనుక వాంఛా మూలంబగు తృష్టయు భోగమ్మును స్రోతుప్రియత్వంబును యళో

(19) చతుర్థాశ్వాసము కేశ్‌ లిస్సయు నధికారళూరతయు జిగిషయు నహమిదం మమేద మృను నహం కారంబును దబ9తుకు దెరువున క్రై పడు పొట్టును తోనుగా (గల విషయం మలం (బుంగుడునడుచు నవయుచుండు. బుద్ధిమంతుండు పరిభ్రమింప, కనంతంబులగు జన్మంబులను పడుగుతో మనోవాక్కాయకింయ లను "కేకను గలిపి యల్లంబడిన జన్మపటంబు శుద్ధం బొనరించుకొని, పూర్వ పూర్వవాసనావళంబగు నుత్తరో_త్తరజన్మంబులను బొందుచు. దుదకు జన్మసంపూ ర్తి. గావించుకొని, మాయాతీతుండై, శరీరస్క్ట్రంధమ్ము లకు వేజై, యపాదాన బంధంబులం బట్టువడక, కాలచకా9వ_ర్తంబునం దిరుగుడువడక, నుప్తుండుమేల్కను తెజంగునం చెల్వింగాంచి, యని ర్వాద్యంబును నానందమయంబును బాపరహిళంబును నిర్వికారంబు నగు నిర్వాణపదవి. బొందు నని కృతనిశ్చయుండైై పరమానందంబగు నిర్వాణపదవి యధిష్టించి యున్నంత. 891

తే గి, అరుణుం డుదయించె, నాతని కిరణములకు( దారలన్నియు వెలవెల బాజంజొచ్చె( గాండలం దెల్లయెడల నీ ర0ండపుబలె6 గమలకుట్మలములకు వికాస మొదవె 102 సీ. పచ్చికపట్లపైందడు మంచుబిందువుల్‌ వజ౦)ళకలపరి భ్రాంతి జేసెం బృథివి నెళ్లైెడం గాంతి వి_స్తరింపంగంజొచ్చె€ గెంజాయ మేఘప జ్రీపయినెగ డె౯ దాళదుపతంముల్‌ తళతళమీణు బం గారు చామరములసౌొరు. దొల్బె హరిణంబు లాదియౌొ నతిసాధుజంతువుల్‌ కం మముగా మేల్కాంచంగాందొడంగి తే. గీ, శకపికాదికసర్వపతులును నిదుర లేచి నూర్యుని వినుతి సల్పెడు విధమున.

16 బిద్ధచరిత్రము గూయ మొదలిడె నంత నర్కుండు వొడిచె దిక్కులం దంతకంతకు€ దెల్వి హెచ్చె 103 కం ఆనా€టి సుక్కత మేమన గానగు, మది నెల్లరకు వికాసము (ప్రబలెన్‌ (శీనెగడి రెల్లవారును క్లానోదయ మతని మదికి. గలిగిన కతనన్‌. 104 సీ వర్తకు ల్మోసంబు వరించి తూంచిరి అజాటే జ దస్యులెల్లరు దొంగతనము మాని రనిసేయువారు తా మంతతో ఏరమించి రాధిమంతులబాధ అడ(గందొడం౫ గటికవాండ్రును గ్తిం గడకొ్తి రజ్ఞాను లకునెన్ల క్లానవిలనన మొదవె రోగులెల్లరుము నీరోగులై చెన్నారి రెల్లజంతువులకు నెలమి వొడమె? కే. ని, జచ్చిపోయెడి వారలు సయిత మతని జ్ఞానలవ మింత సోకిన కతననోయ నంగ విస్మితవదనులై యలరి రది; యి ది యననేటికి సర్వంబు దేటపడియె. 103 క. ఆకాశమునం దమరులు మాకార్యము ముగివె ననుచు మాటికి సంతో ెన్‌స్టికి పచియించుచు( వా9కటము గ బూలసోన వర్షించి రొగిన్‌. 106 క. చిరవిరహ వేదనాభర సరనళమై వగల జొగులు పావనికి యళో ధర కానా(డు హృదద్దాం తరమున నామాదరసము తానై వొడమెన్‌, 107

చతు ర్దాళ్వా సము కశ మ పులులున్‌ లేళ్లను నొక్టచో మసలె., బాముల్‌ (క్రార్యముల్‌ మాని యౌ దలలన్‌ వంచి చరించెం గొంగలకు నముత్చ్యంబుల్‌ భయంబొంద కం దు లలత్తుంగతరంగరింగణములందుం గంతులకా వైచె, నొ క్కగతిం దోంచెం (బ్రపంచ మెల్లరకు వక 9 ప్రక్రియా శూన్యమె 198 వ. అట్టియెడ సిద్దాద్ధండు బుద్రుండై, శా, ఎన్నేజన్మము లెత్తియెలత్తినను నే నెంకేని నీరీతిం గా నన్నేర; న్నిను నే;టికిం 'దెలిసికొన్నాండన్‌ భవద్వృళత్సి నో యన్నాః మామకజన్మకారణ మమాయాచాకచక్యకిియా సన్నంణైన శరీరలబ్ది కిక నే సంధింతు నంతస్టితిన్‌- £00 వ అని యనుకొనుచు నిర్వాణపదారూఢుండ్లై యావటవృక్షంబు క్రిందన ధర్మాసనంబున నాలుగుసప్తాహంబులు గడపి నానొదిగంతసమాగతు లగు నంతేవాసిజనంబులకు నిర్వాణసాక్షొత్కారంబు నుడువుదు నాపి దేశంబు కదలి సతతసం నేవ్యమానపరన్సృహ(స్రజనస మాకులుం డ్రై యెడనెడ నగరపల్లీ ననపర్వత ప్ర దేళంబులం టోధిసత్వం బుపదేశించుచు విజ్ఞాత లగు నంకేవాసిగణంబుల నుపదేశకుల(గా లాంతి 'దేళశంబుల కంపుచుం జనిచని 201 క. మన నగరంబున కెన్నండు చనుదెంచునొ, తమము నెపుడు సమయించునొకో ? యని తలంచు బింబిసారా వనివతిపురి బుద్ధరజనిపతి యుదయించెన్‌. 202 _-+ అఆశ్వాసాంతపద్యములు ౮-౮ క. (ప్రకృతపురాతనకవిరా జకృతాంధ్రకృత్నిపపంచసారస్యమిళ తృ్రకృతీ 1 నుకృతీ ! మదనా నుకృతీ : కృతిమాధురీవినోదికసుకృతీ : 208

148 బుద్ధచరిత్రము మ. కవిరాజునుమతపిచార 1 లలికాకారా : గుణాపార ! వం దివరాఖిష్టుతనై జసార కి స్వకథానీతామృతాస్వాదిమా నవరాణ్మొళినుతా ; నతార్తిజనః ధన్యపాంభవాః రెడ్డిపో లవరాధీశ్వర : కృష్ణరాయనరపాలా : సత్యశీలాాగణీ £ వ0థీ సుగ౦ది ధీరధీర ! గర్వదూర ః ధీవిశాల 1! శాంతికూ రాః రమాకుమారతుల్య ౩ రాజనూయమానవి ద్యారసపిసన్నుతాం[ధ్ర తత్కవిత్వక_రృవా రా ః రసాబుధేంద్ర ః కృష్ణరాయభూమిపాలకా:ః 205 నా ద్య _ ఇది (శ్రీ.. .తిరుపతి వేంక పేశ్వరపిణీతం బైన బుద్ధచర్శితంబను మహిప్రబంధంబునందుః జతఠతు ర్ధాళ్వాస ము సై

శ్రీరస్తు (భ్రీమత్పర దేవతామైననుః బుద్దచరితుము ాాటాండ-ా- పంచమాళశ్వాసను క. శాంతరసాపూరితహృద యాంతర 1 కాంతస్వరూపయ శఅసీతా శాంతకృతాకించనతా కృంతన :£ కవిరాజగేయ : కృష్ణారాయా ! శి వ, అవధరింపు మనంతరం బట్లు బుద్రుండు రాజగృహపురంబుం జేరి యుండె; నిచట గపిలవస్తుపురంబున6 దండ్రి చద్ధోదనుండు. ల్లి మ. 'ప్రతిదేశమ్మును జారులం బనిచియుం బై రాగులం గాంచిన వ్రు తనూజాతుండు వారిలో గలసినాండో యంచు వీక్షించియుం (బతివారమ్మును యత్న మంతకయయినంబాటించి పాటించి త న్ట్స్‌తి యొక్కిా-ంతయు( గానరామి మది( జింళించుం దివారాత్రముకా.తీ వ. వెండియు సిద్దార్ధృభార్యయును బరమపతివ్ర)తామజియునగు యశోధర సారె సారెకు బొణనాధు గుజించి విలపించియు దూరాగతులగు సారవాహుల నడిగియు నచ్చటవృటికి వార్తలు సంపించియు( దరువాశ నించుకేనియః దదుదంతంబు గానరామి నిట్లు చింతించు. శీ ఉ. ఇంటికి నెంత దవ్వయితొః యేగతి మార్చును జెందినాండవోః కంటికి నింత బర్వయితి కట్టిండిమూలవిధాత కక్కంటా ; చంటికుమారునై న£ గనంజాలు నదృష్టము నోంచవైతి వే వెంటం జరించుచుంటినొకొ? వేదన నేనెటులోర్తు నాయకా: $ క. (బతికియె యుంటివొ ? లేదే న్ఫృుతియే గనినాండవో ? మజేమైతివొ ? సీ

150 బుద్ధచరిత్రము స్తితి తలియదాయె; నేనే గతి. బాంణము నిల్చుదానం గరివాత్మికనై_ ( ద. ఈ కపిలవస్తుప్తురమం దేకచ్చతాాధిపత్య 'మెనయక సన్నాాా సాకులత ళోకమందుట సీకెటు తగునయ్య ? ధాత నిర్ణయుండు గదాం (| క. మీయయ్యకన్న వెండియు నాయాీాసుకుకన్న మజియు నాకన్న నృపా లా; యెంతప్తణ్యవతియో మీయమ్ముకు ధాత మున్న మృతి. గల్పించెన్‌. | వ అని మజియు దుఃథావేశంబు నై 6పంజాలక. తే. గి. శాక్యవంశసంభవుండగు చక౦వర్తి ననఘు నేమంచు నెంచి సన్న్యాని. జేసి యడవి నిడుములు గుడిపించె దకట, ధాత । యుచిత మనుచితమును సుంత యుండవలదిె 10 క. ఇటు6ల జింతించుచు€ గడున క్కృ_టికం బొెలయంగ6 గల్బకల్పము గాంగన్‌ (దుటిం గడప్పచు నొకనాండె క్కటిం జనె(, బూందోంటకు మధుకాలమునందున్‌. [1 మ. అలరు ల్సారెకు నించు పూంబొదలయం దందంద విశా9ంతిక్షై మలయుం, దానును భర్తయు న్మునుపు సన్మానించు వృక్షళికిం దలంకున్‌, లోనులుకుం, దిటంబు గను,వంతం గాంచు, శంకించు.లో6 బలవించుం జేలికొని చెయ్య్వులకు నప్పద్యాచి విధాాంతయె | మ, పడిము లొటిిల నమ్మనం బవియ బాష్పపొొవృతం దై వసం తదళం జూడంగనీక కన్ను(గవ వంతం గూర్చ నెమ్మేన్వడం క్‌6 దదాయ త్తమనస్కయె యొకట నక్కాంతాలలామంబు గ ద్లదకంరంబున నొక్కకాలువదరిం గాలూలంది యాళోలయై. 18

పంచమాళ్వాసము 1] క. మొగమున(౬ బడు జడఐం దగ నెగంద్రోయుచు. గాంతి దక్కియెంతయుంగృశమై సొగిలెడి చెక్కుం దొదృశ మగు కేలం గీలుకొల్పి యవనతముఖియై, 14 స్‌ ఉక్సవం బనుచు శాక్యులజేండు చాటింప€ బాటించి నన్నేల పంపె. దండ్రి? పంపు(గా6 కందలఅు పడంతులవలెంగాక యతనిమానపము నన్నంటనేల ? యంటు6గా, కాత్మవిద్యాస క్తు( డని యెజిం గియు నమ్మహాత్ము నెనయు టి దేల? యెనసిన నేమి, నన్నెంకేని గారవ మ్మునంజూచి తుదకిట్లు చనంగనేల ? తే. గ్‌. చనిన వారలు లేరె, మూసరణి వార్త యైన చెలియంగ సీయని యట్టివారు గానంగారారు గాని; యేంగడచు బెట్టు లీవియోగాబ్టి ? దుర్యోగ మెట్లు తప్పు? 1న చ, అని పలుమాయణు నెమ్మునమునందు! దలంచుచు మిన్ను మన్ను నొ క్క నియతిగౌ నలందురుచు. గాంకుండు. దానును మున్ను సేర్కి నె క్కొాననంగ వసించినట్టి సుమకుంజములం గనుంగొందు “నక్కటా” యనుచు బురాకృతం బనుభవై కవినశ్వర మంచు నెంచుచున్‌, 16 వ, పళ్చాత్తాపాతిరేకమ్మున మణిమయమ్మును._ సిద్ధార్ధుండు తనకిచ్చిన దియు నగు మేఖల శేలం గొని పతి లేంచిపోయిననాఃటి. రాత్రి నుద్దేశించి. 17 మ. అకటా ! కృత్రిమ మింతయే నెజుంగ కన్యాసక్తుండుంగాక ని ర్వికలంటై నమనంబుతో నను( గడుం బేమించి నిదించు నా యకుని న్నాదగు ప్రక్కనుండి మయెడసేయం జూులి తోరాత్రి! జా లికి దూరంబగు సేరికేనియును మేలే, చాలు దుళ్ళిలినీ, 18

152 బుద్దచరిత్రము వ, అని నిందించి యంతంబోక కొమరుం డగు రాహులుంగూర్న్చి. 18 మ. కొడుకా ; యెంతటి దుర్ముహ్తూర్తమున నాకు న్నీవు గర్భంబునం బడితో, నా6టి నిశీధమంద జనకుం బైరాగి. గావించి పె క్కిడుమ ల్పొందంగ జేయుచుంటి వకటా ! యేమందు సీవంద, మె వ్వండు తండి) న్చుఖ పెట్టు వానికి. గదా వర్తించు.( బ్యుతుం డనన్‌,. చ. అని వలమాలు దల్లి వడున్నార్తి యొకించుకయేని బాల్యవ _రనుండగు రాహులుం డెజుంగరామి సమీవమునం దెలర్బు పూ లను దగః6గోసి తెచ్చి మిగుల న్వగలం దగులంగః: జేయం గే ల నిడుచు. గేరుచుం దుముకులం గొలుప్పన్‌, శికు వే మెటింగెడున్‌, వ, అట్టియెడ వెండియు నయ్యశోధర శోకావేశంబున నలుగడలం దిలకించి. వై చ అవనిసమ_్తముం దిరుగు హంసవతంసములార : మేటి జ క్కవకవలార : నాయెటుకలాంచి చరించు పికమ్ములార : క్రీ రవరములార । యెం దయిన రాసుకు జాడ తెబుంగవచ్చెనే నవసరముం (గ్రహించి నను నాతనికి న్వచియింపు. డొప్పుగన్‌. లి మ. సుకుం డేడేండ్తవయస్సువాః డనియు నింజూడ న్మనంబందు ఐ ల్కూతుకంబారంగ నున్నవాం డనియు. గోర్కుల్మిన్ను ముట్టంగ సీ సతియై నట్టి యశోధరాతరుణియుం జాలేక పాఇణ్తావశే షితయై యాగతి నిల్చియున్న దనియు న్మఘ్రంబ పంపందగున్‌ 24 వ అని యిట్లు పరిపరివిధంబులంబలవించుచు. గొందలమందు నయ్యశో ధరపాలికి నెచ్చెలు లరుదెంచి యిట్లనిరి, 2 తే. గీ. హృస్తిపురినుండి యియ్యెడ కరుగు దెంచి నార లిరువురు వర్తకు, ల్వారి పేర్లు (తిపుషభల్లూకులంట, సర్వ దేశములు చ రించునెడ(6 గాంచిర.ట శాక్యనృపతనూజు. వి( వ వార లిరువురు మన కోట దిక్షిణద్వారంబున విడిసియున్నవారలో దేవీ: యందమగు సరిగంచు దుప్పట్లును మంచికత్తులును విత్తలపాతరిము

(20 నంచమాశ్వానము 158 లును దంతపువస్తువులును నుగంధద్రవ్యముబును జితఎచిత్శంమ్ములగు పత్తుః పత్షులును నమ్మ+ందెచ్చి రని మజీయు నిట్లనిరి= 1

ఉ. దీనికి నేమి గాని విను దేవి? భవత్ప్సతియొ నృపాత్మజు న్మానుగ6 జూచి వీరలు నమస్క్యృతి సల్పితి మంచు. జెప్పి, రా క్షానధనుండు క్లానులకు నైతము జ్లానము దెల్చుచుం గృపా నూనతం బూని పూజ్యుండయి యున్నవిధమ్మును ఇప్పి రచ్చుగన్‌. 28

క. ప్రకటగతి బుద్దుం డను సా

రక నామము పూని యిద్ధరన్‌ దానెం త్తే

నకలంకబుద్ధి లోకో

వకృృతికిళ జరియించుచున్నవాం డంటి, తన్లీ 1 వ్ర క, అని వెండియు నాపెకుని

ఖని “కరోవనజాయతాకి ! యత డివృటికిం

జను దెంచు న్వ్వైశమ్యని

యును జెప్పిరి యెంతనిక్కమోయది యనుడున్‌. 80

మ పరమానందపరీతయై మనము డా€పనా్రమి వేగ న్యళో ధర 'యాన్నర్తకుల న్పగౌరవవిధుల్‌ దైవాజ నాయొద్దకు న్పరపిం దోడొగనిరండు, ఠాకొమరు సచ్చారిత మాలించి, వం దురుక ర్షమ్ములకున్‌ రసాయన మొనర్హుం, జింత లిం కేటికిన్‌... 81

క, వారలు కోరుకొనన ఐం గారము రత్నములు గాన్క-+గా నిచ్చెద మీ కోరినయవియును మీకుం గారవమున నిచ్చి పుత్తు(గా చెైలులారాం తిల

వ. నావుడు నెచ్చెలు లేగి యాసార్ధవాహుల రావించుటయు€౬ దెరచా? టుగ నిల్చియుండి యాయళోధరయు. శ్రిత

ఉ ఓయనఫఘాత్ములార పరమోసకృతిం బొనరించు ఏం జగ౦ బేయెడ నిల్లుగాల దిరుగు నీనృపనందను చందమెన్లి నా

14 బు ద్ద చరిత్రము యాయెడ6౬ గాంచి యీయెడకు నమ్మహనీయు6డు వచ్చునంచు మీ రే యిట దెల్పినార లంట, యీయది సత్యమకా వచింప్పండీ. తిథి వ- నావుడు నందు౬ దిపుషుండనువా€ డి ట్లనియె. ర్‌ కా. తల్లీ! యయ్యమలాత్ము. జూచితిమి, తత్పాదద్వయి నృక్తిసం ధిల్ల నొ్రొక్కితి మగ్గురుం డభిలపృధ్వీనాధమౌళిస్థలో త్భుల్ల(శ్రీఖచితాంగు డై సుఖముగా బోధ్యాహ్వయమ్ము న్సము ద్యల్లీలమ్మును వైన మళట్టికడ బుద్ధత్వంబు( జెందెం దగన్‌. శకి వ. అవ్వటవృక్షంబు మగధదేశమ్మున ఫల్గునీనదియొడ్డున గయానికట మున నున్నయది; యమ్మహానుభావుం 'డెల్లరకు విన్నాణంబు "తేట తెల్లంబుగ బోధించుచు ననేక జనానుగమ్యమానుండగుచు మహోన్న తానందపదవియం దున్నవా(; డింతయేల, గాలివెంట జీర్ణపత౦ంబు లకేనియు గోపాలునివెంట గొజ్టెలమంద కేనియు యుగపద్గమనం బలవడకుండు( గాని యమ్మహాత్ము వెనువెంట నల్లజనులకు యుగపడ్గ మనం బలవడకుండ దని మజియును. లగ క. తొలకరివానలకు న్ముం గల నాతం డిటకు వచ్చు. గలకంరీ ! నా పలుకులు సత్యము లిందుం గలుగ దసత్యంబు సీవు గాసిలకు మి6కన్‌. 86 దినగతి సంతసించుచు మది న్మజి కోర్సుకు లెన్నియేని నిం పును ఘటియింప€ దన్మయతంజాంది పొరింబొరి మూర్చచెందె; నం గనలకు నింతకంటె సుఖకాలము కేతాకం 'డెందు( గల్గునే గ్‌ వ. ఇట్లు పరవళయై తనంతన తెలిసి వారలం గాంచి మేదురం బగు నాద రంబున నిట్లనియె, శ్రీ0 క, అనఘాత్ములార :। జ్ఞానము జనియించె నతనికి నని వెసం జెస్పితి, రే

నంచమాళశ్వానము కర్‌ యనసువున నాసంగతి మీ కు నెబుంగంబడియె నాకు6 గొంచక చెపు(డా. 41 వ. నావుడు భల్లూకుండను వాం డి బ్లైనియె. శి చ ధరణి వడంకై వాయువులు తద్దయు థీతియెఫంగ వీచె. బె న్వణదలు వచ్చె నన్నియును క్లానము నీపతి కబ్బుటోర్వ క మ్మరు( డొనరించు ఇెయ్యు లని మాకు వినంబడెం, దానం జేసి మే మరిగి సమాధినిశ్చలు మహామహు౯ గంటిమి మజ్ఞిచక్కంటికా 48 వ. వెండియు నమ్మజునాండు పభాతమ్మున6 బూర్వమ్ముకం క శతగుణ మ్మగు తేజమ్మున( బద్ముబంధుం డుదయించె; సమ స్తజనులహృద యమ్ములు నమందానంద కందళికమ్ములయ్యె; నిది యిట్లుండ నాకాశ వాణి, “'యోబుద్దా | సీ తెలిసిన విజ్ఞానంబు జగంబున కుపదేశించి యం దటిం గృతార్జుల౬ జేయు" మని పల్కుడు బుద్ధుండు నమ్మాటకు. జిజునగ వంకురింపళ ద(శ్రత్యుల కిట్లనియె. ఖీశీ చ. విను డొకమాట చెల్పెదా నవీనులకుం బరిపాకళూన్యుల్రై తనలెడివారి కెక్కరణిం ద_త్త్యము శతేటపడుం ? దినేంద్రుంగ నొనియును బూలచందమున. గుట్మలము ల్వికసించునే 2 పురా తనపరిపాకవంతులగు తాత్త్వికులం గరగింతు౯ గావునన్‌. శీర్‌ వ, అని కొండొక యుపన్యసించి యచ్చోటు గదళతి వారణాసికిం వోయి యయ్యె డ6 గాండి న్యథద)కాశ్వజిదృసవమహానాము లను నేగురకు శిష్యులకు జననమరణమ్ములు నళింపంజేయు నుపాయమ్మును, సర్వ మ్మునకుళ బురాకృతం బగ.నుకృత దుష్కృతరూప ధర్మంబు గాని వేజొండు దైవమ్ము లే దనియు, నరకం బన వారు వా రొనర్చికొనెడి బాధయే యనియు, రాగ ద్వేషాదు లడపనేర్చినవారికి నిర్వాణంబు కరతలామలకం బనియు, నహింసయు భూతదయయ్లు(. గలవారలా నిర్వాణపదని కథికారులనియు నుపదేశించె; నందు. గొండిన్యుండు చక్కగ సంగ్రహించి ప్రజల కందజికి( దాను నుపదేశం బొనర్చ

156 దబుద్ధచరిత్రము నెంచి దేశసంచారమ్మునకు 'వెడలెం; చక్కుుంగల నలువురును గొంత కాలంబునకు( గౌండిన్యుని యజట్ల విజ్ఞానులై లోకోపకృతికై పాటు పడుచు దేశమ్ములు చరియింప నేగరి, 48 ఈ పదపడి యళోదనృప్పుం డేం బదినల్యురుభృత్యులు దమ బలిసికొలువన భ్యుదయార్జీ యగుచు నేతదు పదేశమును బడసి తత్త్వపారగు, డయ్యెన్‌. శ? వ. శుద్దసికత్శాపదేశంబునందు జలపివాహంబునంజేసి తృణోదయంబగు పగిది బుద్దుని యుపదేశంబున నారాజభృత్యులకును మనంబుల క్రొనాం కరమ్ములు వొడమి ముక్రికారణమ్ము చేకూ రెననుసంతసమ్ము బలినె; నిట్లు జితేంద్రియులై న యాయయువదివుంది శిష్యులును నానాదేశం బుల కేగి బొద్దమతం బిప్పటికి నుపదేశం బొనర్బుచుండి ; రేము నమ్మహానుభావృవెంట( గొంతదూరము చని పూర్వజన్మసంస్కారంబు లేమిల దదుపదేశంబు మనంబున కెక్కూక యథాపూర్వంబగు సార్ధ వాహవృష్తిం జరించుచు నిటి కరుదెంచితిమి. తి తగి. బుద్ధుండును బించిసారు. డన్పుడమిఖేని నరసి బోధింప రాజగృహాభిధాన నగరమున కేగి యతనిక్తి కొన మొసంగ నచటివారెల్ల జ్ఞానులై రతనికతన. 49 వ. పిదప నింబిసారుండు గురుపరుండగు బుద్ధున కధికంబగు ససర్య యొనర్శి. వ క. గురుదకీణగా ధరణీ ధరకందరసవిధచలదుదారసుధార మ్యరసప్రవర్ధితనగో త్రరమగు వేణువన మొకటి దానముచేసెన్‌, ల్‌! వ. మజియు నవ్వనంబున విశాలంబగు శిలాఫలకం బొండు స్టాపించి యం దిట్లు (వ్రాయించె, ర్‌?

పంచమాశ్వాసము 167 క. “జన్మములకు( గారణమును జన్మమ్ములవలన.( గల్గు సంసృృతిదుఃఖం బున్మూలించు విధంబును సన్మతి బుద్దుండు తెలి సదయత నాకున్‌.” ర్‌తి వ. వెండియు. బూర్యో క్తంబగువనంబున నొక్క-నాండు గొప్పకూటంబు గావించి యందు బుద్ధుం డతిధారాళంబగు వా(క్ర్ప్రపంచం బనేకులచ్విత్తం బుల కెక్కునట్ట్లు రసవంతంబుగ నొాకయుపన్యాసంబు చేనె. ర్‌ తే. గ. ఆయుపన్యాసమును విని యందలి జను లందు. దొంబదివందలమంది బుద్దు నివలె సన్న్యాసులై నీతినెగడంజేయ నేగిరి జగమ్ము6 గు9మ్మర నితనియానం ళ్‌ వం పూర్వో క్తంబగు నుపన్యాసంబు ముగించుచు నందు సారభూతమ్ము లగు వాక్యమ్య్ములు కొన్ని వచించె నయ్యవి వివరించు క్‌6 తే గ్‌. ఒగి నసత్కర్మములను జేయునరు లెన్న టికి విముక్తిని గనరు, యోగ్యకృతు లాచ రించు వారలు వైళమ కాంచుదురు వి ముక్తి నీయది ఫలితార్థముగ నెబుంగు(దిం గ్‌ వ. కావున నెల్లవారును సన్మార్గావలంబకులును జితేందింయులునై యుండ వలయు నియ్యదియె మోకంబునకు ముఖ్యమార్షం బని విరమించెన(ట, అని చెప్పిన యళోధరయు( బరమానందభశితయై వారలకుందగు బహుమకు లొసంగి “యమ్మహానుభావుం డిపు డెచ్చట నున్నవాండొ యెజుంగుదురె” నావుడు వార లిట్లనిరి. కి తే. గీ. రాజగ్భుహ మను నప్పురరాజమంద బుద్దుండున్నా (౪ డిచటికి నప్పురమునకును యోజనము లొక్క యజువదియుండు మధ్య శోణనదమును మలలును జూడనగును, ॥/

158 బు ద్ధ చరిత్రము వ. అనవుడు నప్పతివితామణియు వాయువేగంబునం జటోవు గుజ్ఞపు రౌతులం గొందఅం బిలిపించి వారలజేతి కి భ్లాకకమ్మ వాసి యిచ్చి పంసపించె. 10 సీ. కుముదిని శశిరాకంగోరెడి కయ నళో కలతయు. (బోడయౌకలికి కాలి తా€కు వాంఛించు వికమ్మున స్‌రాక చింతించు నామది సంతసం చొ లయ నిట కొకసారి దయచేసి భవదవ లంబితంబైన మతంబు నాకు నుపదేశ మొనరించి కృపచూప(దగు మహః త్క్ముల కనదలం బోంవం దలంచుకంటె, తే. గ, గలదె సుకృతంబు ? వైళమ కదలి దర్శ నం బొసంగి కుమారుని నన్ను జనకు నసదృశానందవార్తి నోలార్చి మరల నేగు నవనరమేనియు నేగు మనఘ. (1 వ. అట్లు త్తరమ్ము గంహించి వార లతిత్వరితకగమనంబున రాజగృహ పురంబునకుం టోయిరి, శుద్దోదనుండు నింతకుమున్న పూర్వోక్తులగు వర్తకులవలన సీవ్నార్హ నెటింగి తానం గొందణ నంపుచు. వారితో నిట్లనియె, గల మ, ఒక యేడేంగ్తరిగెన్‌ ననున్‌ విడిచి తానొక్కు ండునుం దేశయా తి)కునై యేగి, శరీర మింతదినుకం (బాణావశేషంబుగా నొకభంగికా ధరియించి యుంటి, నింక నే నోపన్‌ ధరింపంగ6; దం డిఏకి శోకం బొదవించు పుత౦కునికంశుం దుష్టు లెవ్వా రిలజా, (8 వ. అని యతనికి బోధించి యెట్లయిన నన్నుం జూచునట్లు సంధింప్పండు మజియుం బురిలో( గలవార లావాలగోపాలంబు. దనరాక దురు చూచుచున్నా రని వచింపుండు, పొండు నావుడు వారును శీఘిగము నంబున నరిగిరి. 601

పంచమాళ్వాసము 150 క, ఈరాతళులు నారౌతులు నా రాజకుమారు నొద్ద కరిగెడి వణకా దీరుండు బుద్దుండు శిష్యుల కారసి టోధించుచుండె నమృతమయముగన్‌,. 5 వ. రౌకులును దదీయమ్మగు టోధామృతప్రహహమ్మునకలరుచు. గర వ్యంబు మజచి యిది వృష్టిసమయం బిది రాత్రిసమయం బని యెజలు గక (వ్రనూనగత మరందాభిలాషమ్మున జిక్కిన తేనెటీం/గలచందం బున దదేకాయత్త చిత్తంబునం బౌదలుచు! దదంకేవాసిగణంబునం గలసిరి. 66 తే. గీ, పిదప శుద్రోదను(డు పుతువిధము నరయ నరిగి రౌతులు రాకుంట కాత్య్మనెంచి తనకు విశ్వాన్యుండును గుమారునకు బాల్య హితుండునగు నువయను బిల్చి యిట్లు వల్కె. (7 క, మును పంపీన కాతులుపు (త్రునివార్తం 'దేక యెటకు. దొలగి చనిరొ, నా కనఘా : తెలియంగరాద య్యెను, నీ వరిగి యెటులైన నిది తేరందగున్‌. 86 వ, అనవుడు నుదయనుండు వై ళంబ రాజగృహంబున కరిగి యటబుద్ధుం గని తతాలంబున నతండుశిష్యులంగుఅించి యుపన్యసించు విధంబుకొం డొకవినతనచి త్తంబునుద న్యృయంబగుట కచ్చెరువంది తత్సమీపమ్మున సన్న్యసించియున్న వార్తాహరులంగాంచి తానును నతని వాగమృతంబు గో9లిన నట్లయగుదునేమో యను భయంబునం గర్జపుటంబున మధూ చ్చిష్టంబు గూరుకొని యతని సమీపంబునకుం టోయి శుద్దోదనుండును యశోవరయు౬ బల్కిన పల్కుులన్నియు వచించిన నతండు కరం బులు ముకుళించి సభ్యులు విన నిట్లనియె. | క జనకుంగును నర్ధాంగియు నను6 గను(గాను తలంపు మిగిలి నాయను(గు న్మి

100 బుద్దచరిత్రము తుని. బంపిరి కావున నేం జను టుచితము తడ వొనర్చ6 జన దింక మీందన్‌, 70 తే, గీ. ముక్తి కారణమగు దేహమునకు హేడు భూతులగు తల్లిదండ్రులచేతము లకు (బ్రీకిసల్చుట "పెద్దయి నీతిపధము నాకకౌ దీయది సమస్తలోకులకును. | తే గి. ధర్మగతిని జరించుచు. గర్మఫలము ననుభపించుచు భూతమ్ములను సమస్త విధములను దుష్టిచేయు వివేకధనుల కబ్బు నిర్వాణపదము నిరర్గ్శశముగ,. 7/2 వ, అనీ యుదయను దిక్కు మొగంటై, కవ నతిత్వరితగమనంబున వచ్చుచున్నా(ండ! బొ” మ్మన నతండును గపిలవస్తుపురంబునకువచ్చి కడచినవృత్తాంత మెల్ల విన్నవించుటయు( బౌరు లెల్లరు సంతోషదం తురితాంతరంగులై. తమగ్భృహద్వారంబు లలంకరింపంజేసిరి. శుద్ధోద నుండును గోటకు దక్షిణద్వారంబున నొక్కవితానంబు గట్టించి రంభా _స్తంభంబులు నారికేళపతం౦ంబులు నాటించి నానావిధచితంఏపటమ్ములు సంఘటించి గాయక వందిమాగధగణికాబ్బందంబు అందంద నుచిత ముగ మెచ్చులొనర్చ నియమించి పరమానందంబునం గొమరు రాక కదురుచూచుచుండె, నట్టియడ యళోధరయు నొకపాలకి నెక్కి యా కాయమానమ్ము దాదాపున ధవునిరాక నిరీక్షించుచుండెం; బొౌరు లును నత6 డెప్పుడు వచ్చునో యను తమకంబున నెదురుచూచుచు.'5 క. కొందలు గోపురములు మతి కొందణు మాడివులు మజియు6 గొంద ఆరంగుల్‌ సందడి నెక్కిరి కన నా నందసముదా9ంతరమ్మునం దడంబడుచున్‌- గి

(20 సంచమాళ్వాసము 16] క. వచ్చెడి పాంధుల నందజ నచ్చపు భక్టిమెయి “బుద్ధు( డగపడండు గదా? యెచ్చట నేనియు దారి న్వచ్చెడిచో” ననుచు. బేర్మివడ్డికి6 బాజన్‌. 75 క. అడుగుచును, గొంతదనుక న్నడచి కనుంగొనుచు, వచ్చునా యని లోలో నుడుకుచు.( బలవించుచు న ప్పడంతి యళశోధరయు నట్లపాల్పడి యుండెన్‌, 74 చ. ఇ ట్లక్కపిలవస్తుపురం బంతయు నాబాలగోపాలంబుగ నిందూదయం బునకు మున్ను గల్లోలితంబగు పాల్కడలితెణంగున నల్లకల్లోలందై యుండె; నచట సర్వార్థసిద్ధండును రాజగృహంబు వదలి యిరువు రంతే వాసులు దక్క దక్కిన వారిం దనతోడ రావల దని నివారించి కపిల వస్తుప్పురాభిముఖుండైై చనియె నంత. 77 చ. అమలు డొకండు హొస్తమునయం దొక మృన్మయ పొత్రం బూని బి చ్చమునకు నిల్లిలుం జనుచు. జక్క6గ6 బెట్టినవారింటోలె బి చ్చ మిడనివారినేని నయసంగతిం జూచి నమస్కరించుచున్‌ గొమముగ రాం గనుంగొనియెం గాంత యశోధర యాదరంబునకా. 8 వ. మజియు నిరవు రాతనింబోలె గొషాయాంబరధారుల్లై వెంబడి వచ్చు చుండిరి గాని మృన్మయపొ(త్రధరించి బిచ్చమెత్తుకొను సన్న్యాసి ముఖ సౌష్ట్రవంబు మహానుభావత్వసూచకంబుగా౬ గన్పట్టుటంచేసి యాతిని దర్శన మాచరించినతోడ. (బ్రతిమనుజునకు నితనికి శృుకూషు చేయ వలయు నను నిచ్చ వొడముచుండె. గ ఊ. ఆతని గాంచినంతన భయమ్మును భకక్తియు నొప్ప బాదకం ఉఊతము సోంక మొక్కి పంచర్య యొనర్చు మనంబుతోడ “న య్యోః తగువస్తు వీతనికి నొక్కటి యిచ్చిననుం బ్రహింపండి ట్రీతని వెంటనేని జరియించినం బుణ్యము గల్ల నంచొగిన్‌ 860

162 బుద్దచరిత్రమా వ. స్త్రీలును బురుషులును నొకరివెంట నొక్క “రిస్ముహాత్యు. డెవ్వు రొక్షొ యని లోలో. బ్రశంసించుకొనుచు నరుగుచుండిరి గాని యిత+డ చా. సర్వార్ధసిద్ధుం డని యొకండును గుర్తింపలేండయ్యె ; నట్లమ్మహానుధా వుండును రాజమార్షంబునం బోవుచు రాజద్వారంబు సమీషించు. నెడు యశోధరయు. ఓక స్పి సహకారకిసలయచ్చవితోడం దలనిండ జడలుగట్టినశిరోజములతోడ రోహిణీసహితార్మ రుచిత_ప్పసుమలతా గొంబు. బోలిన శరీరంబుతోడ దినకరచ్చన్ను.డ్రై తేజుందాసిన పూర్ణ చందు? జోల్‌న ముఖచ్చాయతోడ౯ జిరదృష్టపతిరూపపరిపుష్ట వెవర్ష్య దై న్యసంతోషభేదములతోడ6 త న్‌. గూడ నేడేంత్లరోహిలుం “డేడ కేగొ దంచు. జెలరేం/గుచును జీరయంచు లాగ నెడంద నేవేళ భావింపంబడుచునున్న జీవితేశ్వరు గుర్తించి చేరంబోయి. 82 క్‌ హో సిద్ధార్ధా ? యశ కడు- నాసమెయిం గనుల నకం లత్యధికతర శ్రీసృష్టినేయల బదములు వైనేనెన్‌ మిగుల నెగడు కచభరకాంతిన్‌. 03 ఆ వె. అతండు లేవనెత్తునంత కన్యుహిళ వ వళమనస్కృయగుచు వగ నిగుడంగ గొంగిలించుకొనియెలం గాంతలు కాంతుల గొరవించు టిట్లకాదె యెందు. 84 వ. పదంపడి సిద్ధార్ధుండును "మొదట నొక్కయంతేవాసినిగా 6 దలంచి

పంచమాశ్వాసము 1608 శత్కృత్యంబునను దదీయముఖసొాష్టవంబునను (బియురాలింగాగు _ర్రించి 'యోదార్చి క్షానదాయకంబులగు వచనంబులు కొన్ని వలికి యాపె మనంబు కఅంకదేర్చునవ్పటికి గుంపవుగూడి వెంటవెంట వచ్చుచున్న శవృరజను అందణకు నితండ సర్వార్థ సిద్ధుం డను చిహ్నంబులు వొడ సూసె ; నంతట మృదుమధురగంభీరసంభాషణమ్ముల విషయనివ_ర్హన విషయంబులగు నుడువులు నుడువుచున్న కుమారు నవికారు మారాకారు దవుదవ్వులం గాంచి యాతని వేసంబు మనంబు గలంస శుద్టోదన నృషపాలుండు కోపంబు పట్టంజాలక వారువం ఐట డిగి డగ్గజకుం జను దెంచు నయ్యెడ, 85

క్‌ అనఘాత్య్ముండగు బుద్ధుం డును దండ్రికిళ బేర్మి (మొక్కుడుం గోపము (గ్‌ న్నన మాయమయ్మ్యొ ; బుద్దుని గనుంగొనియుం గోపముండంగలదే యచటన్‌, 88 తి. గ. అభలరాజాధిరాజపూజ్యప్రభావ మహితమై యొప్పు తినదు కుమారు మహిమ మఠసి యాశ్చర్యమంది యయ్యనఘు6 డిట్టు అనియెం బుత్తునితో జేర్మి యనువుపడంగ 8? చ ధర సకలంబు నేలుచు నుదారుండవై యళముం గడించి యె న్నరు నృపతల్లజో ల్ప్రణకులం ఐచరింప(గ6 జుట్టలెల్లి వ హ్వె యనంగా సుఖింపండగు నంతటివానికి నింతవచ్చె; నె వ్వరి నెటు నేయనేరవు కృపారహితమ్ములు ధాత చెబ్టుముల్‌.. 88 సే. ఆపన్నసత్వయౌ నర్ధాంగి కోర్కుల నింపుమైం దీర్చి మన్నింపవైతి పుకుడు వొవకమున్న ప్పక్రు నెమ్మోము వీ కించుభాగ్యంబు గాంక్షింపవైైళకి నాకుమూరుగ ని న్మనమ్మునఈ దలఅంచు ప్ర జలపమ్మతిని బొందంజాలవైకి

184 బుద్దచరిత్రము ముదుసలిన్టై రాజ్యము నొనర్బలేని నా దగు నళ క్ష్తతకు లో. బొగులవైతి అశ కీ. గీ. వకట యింతటిరాజ్యంబు నడవిపాలు. జేసి సన్న్యాసివై తి కాశ్మీరగర్ద భము విధమ్మున ఏీజాతకము వృథావి శేషభాజన మింకేమి నేయంగలదు. 89 క, నావుడు బుద్దుం “డిదినా కీవేళనె పట్టువడియెనె ? పరంపరగా నే వచ్చుచున్న దనుటయు భూవరు డిట్టులను నలుకవొంపిరి పోవకా. ఫం క, ఎలమి మహాసమ్మతము ఖ్యులు నూర్వురు నృప్పులు కాక్యకులసంభవు లీ యిల నేలి రందు సీవలెః గలనెనె వైరాగులం దొకండేవి సుతా. గ చ. అనవుడు బుద్ధుం డిట్లను, మహాత్మ: మదు_క్తి మదీయజన్మవ

• _త్తనపర మేను మున్నును ఐరంపరగా నిటు సన్న్యసించుచుం జనకుని కుందు దీర్చితిని జ్రానధనం బిడి పెకు_సారు కా బ్‌ జా గ్రా ల వున నిపు డట్టిదే ధనము పూర్తిగ సీ కిడువాండ శాంతికై. లలి వ. నే నీజన్మంబున విజ్ఞానల్ధి వడసి పునరావృత్తిరహితళాళ్వతనిర్వాణపద వీసమారూఢుండన్నై యజ్ఞానులకు విజ్ఞానం బొసంగ జన్మించితిం గాని శాక్యరా జ్యం బేలుటకు గా దనుచు. బల్కుచు. దండిశ్తికరంబు వట్టి కొని జననంకలమ్ములగు వీధులవెంటం దిరుగుచు జ్ఞానప్రదమ్ములగు వచనమ్ములు బోధించుచుండ యళోధరయు రాహులసమేతమై సమీప వరిని యగుచు నాదరమేదురంబుగ వక్తవ్యంబు మజచి వినుచుండె; నట్టియెడ నంతేవాసు లిరువురయం దొక్క6 డిట్లనియె. ఫి

పంచమాశ్వాసము 1605 చ. అదుగంగ6 గొంకుచుంటి నొకయర్థము, దేవర సన్న్యసించియుం బడఈతిని విగ్గం గౌంగిటను బట్టుట దోషము కాదె? జ్జాను లీ యెడం గడు సంశయింపరె ? సతీచ్చ యతీంద్రుల కొప్పునే, కటా £ 'వెడంగుదనం బి దెట్టు లొదవె న్వచియింప్పుం డటన్న నిట్లనుకా. రతీ ఉ. కోరినమాట మంచిదియె కోరంగవచ్చును గోరినంతనే నేరము గల్గునే, వినుము నీదగు మాటకు నుత్తరంబు, ని ష్కాారణ మేరినేనియును గాసిలంజేయుట పాడిగాదు, చే కరూరునె యంతమాతం9మునకు న్నియకతాత్ములకుం గళంకముల్‌।; 5 వ. అదియునుంగాక తదాలింగనంబు తత్కర్హుకంబు గాని యస్మదా రబ్బంబు గా; దింక నొక్కవిశేషంబు వచించెద వినుము, 064 ఉ. తాను విము క్తి. జెందిన విధమ్మున నొడ్తను దేర్ప నెంచు న అల ౮ వ్వానికి నేరికేని. బరిభానము సూపుటి మంచిగాదు స న్మానము చూపి వారిని గ్రమమ్మున బోధసుధారసపి)సా రానుభవజ్రతావిధురితాత్ములం జేయందగున్‌ స్వళ క్రచేకాం $? (మై వ. ఏను గృహంబు విసర్జించి పోవునాః డీమెకు నానేర్చిన విజ్ఞానంబునం వాలొసంగుదు నని వాన్దానంబు చేసినవాండ, సీమెయు సంసారవాంఛచంల దు9ంపలేక పూర్వసర్వార్థసిద్ధుండ నని యనురాగమ్మునం జేసిన పికి నివారించితినేవి యంతేవాసిని యగుట తటస్థింపదు. 08 తే. గి. ఎన్నియోజన్మములకు మున్నేను సింహ లమ్మనెడి ద్వీపమున జననమ్మునొంది రాముండను పేరనుంటి, నీరమణి యపుడు లక్ష్మియను పేర నాకు. గళతిమయ్యె, ర్ట వ. అయ్యెడ మే మిరువురమును బీదలమై యుండుకతన నెటకేనియుం జని ధనమార్డింతు నని యోజించి. దేశంబు గ్రోమ్మరం దలంచిన్య క.

1646 బు ద్ద చరిత్రము మ. సదయా ః నన్నిట డించిపోవుటకు నిచ్చం జేయంగాంటోకు నా మది యెల్లప్పుడు నీయథీన మిది సంధావింపు మత్యంత క ష్టదశాపాదకమైన నీదు పరదేశవ్యాష్తి కేమంచు నా 'స్పెద, దాంపత్యవియోగ మేరి కయినం వీతిం బొసంగించునే. [01 క, అని యంగీకృతి చూపని వనితను విగనాడి కడలిపె నౌాకామా ర్లనియకి, జనిచని పదపడి యనేకకష్ట్రములు గాంచి యట నొక్కయెడన్‌. 102 క విలవయు. జెలువము దళుకును గల యొక ముత్తియము దొరకంగా నది కొని య్‌ నెలమిం దేశంబునకు మ రలి చనుదెంచితిని మిగుల రయ మలరారన్‌. [00 వ. అప్పటికిని మదీయదేళం బత్యంతకెమపీడితంటై. యుండినకతన నన్నంబు లేమి. కడు గృశించి మద్వశచి త్తృమై మూర్భవోయియున్న జాయం గాంచి యేనును దుఃథాకాాంతుండనై, “యిప్పడంతి నెవ్వ రన్నం విడి బితికింతురో వారలకీముత్యం బిడువాండొ ననునంతట నొకండు తనయొడద్దనున్న స్తు వొనంగ్ని యాము_త్తెముం గొనియె; లక్ష్మియు నాపేలపిండి తిని లబ్ధసంజ్ఞమై నన్ను విళశ్వాస్యునింగ బమీంచె. ఆజన్మము మొదలు పితిజన్మంబునను మేము దంపకులమై జనియించుచుంటిమి. కావున సీమెంగూడ నిర్వాణపదారూఢం జేయు టకు నుపాయంబుగా6. దదాలింగనంబు నివారింపనై తి నని మణియు నిట్లనియె. 104 క జ్ఞానం బొరుల కొసంగినం దా నెగడుం దీసమువల్వె దవ్యంవిడ న వ్వానికి బేకుంటయి. బెజ వానికి గలుగుటయు. దొడరు వ్యయ మగు కతనన్‌. 106

పంచమాశ్వాసము 167 క, వెనుకన్‌ లక్ష్మీకి నాచే సిన దానముకం టె నివుడుచేయు వికరణం బనఘ శతాంళాధికమగు, ననుపమ మనరాదె క్షాన మన్నిటికం ఇన్‌, 1086 క. తా నింది్శియనిగ్రోహముం బూని యబలలకు నితాంతమును విజ్ఞానం బానంగం జేయుట పురుషుల క్రీనెంచుటకన్న మిగుల "హెచ్చనవచ్చున్‌. 107 వ. కావున నియ్యళోధరకు మోక్షసాధనంబగు విజ్ఞానం బుపదేశింతు నని వార్యంగాంచి తండిదిక్కు మొగంటబై యిట్లనియె. 108 సీ. విను. డొక్కసంగతి ఘను. డొండదె నీచాత్మ కుం డొండె నుద్దండసండితుండు నొండె నెవ్వండేనియును నాలుగంతర మ్ములు దాంటి యష్టవిధుల కనుగుణ ముగను జరించుచు మొదల నెనిమిది ధ ర్మముల నెలింగి తత్వమార్షమందు జన్మరాహిత్యంబు సంభవించు తే. గి. ననుచు బోధించు సిద్ధార్ధ హృస్తమం దె సంగు మృత్ప్చాత యాత్మహ_స్తమున దాల్చి కోప మెడచేసి శాంతమ్ము కుదురుపజచి తాల్చె శుద్దోదనుండుం దన తనయు మతము. [09 క్ర అంత యశోధరయును న త్యంతానందమున 'మోము దైవాజంగ న క్కాంతుని మతమ్ము న్‌మల స్వాంతయగుచు( దాల్చి మిగుల శాంతి వహించెన్‌,. 110

(18 బుద్ధచరిత్రము న ఆశ్వాసాంతపద్యుములు శై ఆం క. శ్రేమత్కవిశాకాంతా వ్యామోహితహితమజొినుయా తస్త్వ్యాఐచొ ॥ దీముణినికరనియంతా 1 కాొమందకకుటిలకాస్తకలితోదంతా : [1 శా, శ్రీరామాకరుణాకరస్వగుణరాళీ । దూరదూనీకృత కూ9ిరా 1 చారుకధానకా ః కృతినుళా : కొచ్చెళ్సకోటాన్వయ శీరాంభోదినిశాకళతం) 1 గుజలత్మీభూత దీవ్యద్దయా పొరావార 1 భముదార 1 కృష్ణధరణీపాలాగంణీ ః దీముణీ. [[స్ల పంచచామలరమయము వరమోదబంధురా సుధీవిషశ్చిదాద్యతాదరా ('ప్రమాదదూర ధీర (శ్రీకరా యజాతళారవా పుమగ్యొజీ మహాకవీంద్రపోషకా లలక్షురం గమాధిరోహణస్తిఫ శ్రీగణ్యగుజ్యుసంస్తుళా. [కి డి శ్రీ....తిరుషతి వే ప ఇడి ()....తిరుపతి వేంకేళ్వరపిణీతం వైన బుద్ధవర్మితంబను మహా్రబజంధంబునందు ఇంచి మా శ్వాసము ఆసక్త...

శ్రీరస్తు శ్రీ మత్పర దేవతాయైనమః _-ట్టాత్తంాా షష్షాశ్వాసను టె క. యాచకచయవిబుధ్యద్రుమ ః మోచాఫలవిప్త్పలమదవి మోచనచణవా చాచళుర ః తులితసుమనా రాచా]1 ఛ్రీకృష్ణరాయ 1 రనవద్లేయా : | వ అవథధరింపు కునంశరంబ సతీపితృస మేతంబుగ నన్న్యాసియగు సర్వార్థ సిద్ధుండు తన పురంబునందలి విజ్హానాధికారంబుగల మనుజుల కంద అికి భితువేషం బాపాదించి తక్కిన పొరల కధిపళిగా రాహులునరు శాక్యరాజ్యపట్టా భి షేకం బౌనర్చి యచ్చాటు గదలి యనేకాంతేవాసి జనపరివృకుండ్రై= ల్సి చ. తగుగతి శీతమారుతపదంబయి పాతెడు కోహానాభిథా పగకు సమీపమందు సుమపాదపభూషితమై మనోజ్ఞమై మృగముఖజంతుసంతతిస మేధిత మై ఫలభారవిస్ఫుర న్న్నగయుతమై యెలర్బెడి వనమ్మున శ్రేగె మనమ్ము పొంగంగన్‌.* ఖ్చి వ. సాగరమ్మను పురమ్మునకు సమీపమ్మునం దనరు నవ్వనమ్మున హిమ వత్పాదనికట శిలాకుట్టిమంబున నొకనాంటి సంధ్యాకాలంబున నానంద చేవద త్తప్రభృతులగు శాక్య('ప్రభువులు వెనుకను, యళోధర పోదనిక టంబందును, శుద్రోదనుండు వామపార్శ్యంబునను జెలంగ ధర్మాసనం బుండి తన మతంబు సకలదేశాగతాంతేవొసిజనంబులకు( జిక్కంగ టోధింప నారంభించె. శీ

[1761 బు ద్ద చర్‌ త్రము చః అమృతరసంబు వెల్లివిరియంగ మహాత్ముడు బుద్దు. డెల్లలో కములకు జ్ఞానటోధ మెసకంబున జేయుచునుండ సూర్యు. డ _స్తమితుండు గాక భూధరనితంబసమీపతలంబు లందని క్కము వసియించుచు వ్వినియెంగాని తలంపండు కాలద్రైర్ధ్యమున్‌, 6 క. పితృదేవతలును దేవత లళిముదమున నాకసంబునంద నిలిచి య మ్మతిమంతు నుపన్యాసం బితరేచ్చాళూన్యబుద్ధి నెనసి, విని రొగికా. న తే గి. ఆతండొనరించు నయ్యుపన్యాసము విన గనొ యనంగ6 దమంబు చక్కటికిరాంగః దాను నయ్యది వినుచు. బోందలంపనిగతి సంజకెంజాయ కొంత మసల దొడంగె. 7 తే, గీ, తారకావళి హారవిధమునం చనర నిండుజాబిల్లి తిలకమై నెగడ నీర దములు తల దువ్వు చెలుల వీధమున మెజయ సంజయను పోండకన్నియ చదల నిలిచె. శ క తనభ_ర్షయైన సూర్యుండు చనుచుండం గొాంతదవ్వు సారెకు.€ గనిసం జ నిగిడ్బెడు నిట్టూరుప్పు లనంగ మలయమారుతమ్ము అలమ౯దొడంగెన్‌. రి ఊఉ, క్టొనము వెల్లవారల కొసం'గెడి బుద్దిని బుద్ధు4 డాత్మభా షానుగతి న్వచించు వచనావళి యాదట నాలకించు నా నానరజాతికిం దగవినం బడుచుండె స్వకీయ దేళభా షానియతి న్మృహాత్ముల కసాధ్యములుం గలుగంగ నేర్చునే. 10 వ. అయ్యెడ బుద్దుం డిచ్చిన యపన్యాసం బనేతాదృళం బగుటంజేసి యిదమిత మని యస్మాదృశులకు వివరింప నలవిగా, దైనను దిజ్లాత9

షష్టాశ్వానము [71 చవ్ర)ిదర్శన మొనర్చెద మది యె ఖన్న, నతండు తనచుట్టునుం జలసి కౌలునుచున్న నానాదేశీయులగు [ప్రజలం గాంచి “మూయన్నలారః సావ ధానంబుగు మదీయోక్తు లాలింపుం డని యిజ్లనియె. [1

ఈ. ఏయ్యది యమేయమై చను నయ్యుది వివరింప: దరమె 1 యది యడుగక ఐ ల్నైయ్యమ్మున నా విశిచెడు తి య్యనిపల్కులను మీమదిం బెట్టందగున్‌, ( (ల్లి మఘ అక్లు వినిరేని యయ్య మేయసదార్థంబు మీయంత మీకు గోచరం బగు. క తెలిల్టోని దేసేయు మాకుం దెలియంగాల జేయుం డనుచు. దివిరి యడుగువొ శలును న్వారికిం దెల్బం దలకొను వారబును దెలివితక్కు.వవారల్‌, | తే. గీ. అజుండు సృష్టికిం బూర్వమం దంధకొఠ మందుల దపమొనదించుచున్నట్లు కొన్ని (గ్రంధములు నెప్పుంగాని యక్కతల నీజము తెలియంగారాదు. కెలిసిన ఫ బముథేదు. శ్‌ క, పొడముట గిట్టుట సుఖముబు నిడుమలునుం గాలగళతియు నెడతెగక సదొ పొడముచునుంటయు ననునవి కడణగాంచెకు దనుక మనకు. గలుగుచునుండున్‌ 6 శీ ని. నదులు జనియించి పిదవ వననీగింగలసి బొవ్పరూపమ్ము గాంచి యాసయి ధరాస్ట లిని బడి యథాస్థితిని గాంచు వీల నెపుడు జననమరణమ్ములకును విశ్రాంతిలేదు, | క. ఇల మొదలుగ నాయీ మం డలములు విశ్రాంతి నెయ్యెడం గనక సదా

172 బుద్ధ చరిత్రము చలియించు పగిది జన్మ మ్ములునుం భంిమణంబు నెపుడు పొందుదునుండున్‌. !8 మ. ఉపవాసంబులు ్రార్ధనల్‌ జపములున్‌ హోమంబులున్‌ వ్యర్థముల్‌ కృపమై సీయవి తా నెవండు గొను ? మీరి లంచముం జేసిపా పపధంబుం గడ (దొక్కనేర్తురె ? కడుంబా9పించు నిద్దాన దే హపరి(శ్రాంతి, వృథాపరిశ్శంమమున న్‌ (బ్రారబ్బము ల్యోవునే. 19 క. మన జన్మపరంపరయ్ధును ఘనతయు నీచతయుళ గర్మగతికారణమై పనుపడు( గావున సతగ్టా వి ర్యనియతి( జరియించు టొవ్పు మర్థాజుల కెల్లన్‌. 20 చ, మునుపటి జన్మమందు నృపముఖ్యతం గాంచిటలై నందు. బాపపుం దిను లొనరించెనే నతండు పొల్చడు నేండ్రాక భృత్యమాత్రుండై వెనుకటి జన్మమందొకట భృత్యత గాంచయు నందు. బుణ్యపుం బను లొనరించెకే నతండు పార్థివుండ్లై జనియించు నిత్తటిన్‌. ౨21 వ, కర్మంబునకు జన్మపరంపరకును నానంత్యంబ యెని జన్మం బెల్లరకును వ్యసనకరంబకాని యొండుగా దంట సరిగా దేవమన గర్మం బనివా ర్యం జయ్యును దనకంజఆె బఐబలీయంబగు సంకల్చ్పశక్తికి లోపడు ; నట్టి సంకల్చంబు సమంజసం బేని నానా6టి కుత్తమ జన్మంబులు దొడరు; న ట్లుత్తమజన్మంబులు కొన్ని గతించుడు దివ్యజ్లా నంబును దివ్యదృ ప్రియు నుదయించు, దానంజేసి నిర్వాణపదంబు కరతలామలకంబగు నని 'వెండియు లిల్లి క. ఇది వజకు దారి తెలియమి ॥ నెద లోకుల దుఃఖములకు నెంతేం దాపా స్పదముగ నొనరించెడినా కిది యొదవె నుపాయ మొక డనేతాదృళమై. రితి క తనచేసిన కర్మమ్ములు తనకుం భోజ్యమ్ము లగుచు6 దనరు, న్మజి్‌ య

ష ష్టా శ్వాసము 178 న్యుని వియెడం (బేరకుండని యనవనలవదు తత్వవిభము నారయు. డీంకన్‌, న సీ. ఆద్యంతములు కేక యజతోకమునకం"పె6 చై నొప్పు నక్షతసటలి దాంటి వెలుంగు చుండెడు నాక్కపేమలాత్మయగు శక్తి యది యెల్ల వస్తువు లందు6 దళ దనుగుణగుణముల ననుఘటించుచు నెల్ల మెడలను వ్యాపించి యెల్లరకును మంచిమార్లమ్ముు నేమజిక సూచించుచు వద్ర్రైస్థ్స్‌తీకి6 'దెచ్చుచుండు నదియ తే. గ్‌. చిన్నిచీమలు మొదలగు చేతనముల కును ననుఘటించు సంతానమున ననూన రాగ మీయదియ పయోధరములు సార కములుగాంజేయు నిసువులు గలుగునెడల. 7 క. అవనిన్‌ రళ్నాదిక ము దృవ మొందుట దంచశూకదంష్ట్రల విషము, దృవ మొందుటయును నీళ క్రినలన నలవడు నటంచు( చెలియంగం దగున్‌, బిగ వ. వెండియు. నిమ్మహాళ_క్రియ పెరుంగుటకుం దజుంగుటకుం గారణం బగు, జీవితము సే) మము ననుదొరములతో మరణము జాధయునను తురి (ప్రారధ్రాదికర్మపటంబు నల్లుచుం బోవ్వు నీయది మనకు గోచ రమ్ములగు పదార్థ మ్ములందును నగోచరమ్ములగు వస్తవులయందును బ౦ిబలియుండు. ర తే, గ. మనుజుల మనమ్ములును వానిమార్షములును దల(ప్పలును నిక్కళతన బ9న్నర్తనము చెందు

114 మద్ధకరిత్రము 'నాచరింయచు మనకు సహాయి మిద్ద యించుకయ్ను గోచరముగాక యెల్ల వేళ. వికి 1 మజియు నియ్యది "యిబ్చేదియని చెప్పుటకు నొక్కరూపంబు గల్పింవం బడెంగాని సత్యమ్ముగ దీనికి రూపంబుకేదు. సర్వపడార్హంబులందు సంపూర్ణంబుగ నిండి యుందునది.. దీని విశేషంబు లనంచంబు లిది యిట్లుండ మీకు. దబ9ధ మోప దేళ్యంబగు నుపదేశంబు వినిపింతు, జన్మంబులందు మనష్యజన్మంబ గయత్కృృష్టంబు, మను సృజన్మ మెత్తినవాని నిర్వాణసొౌధంబునకు. గల సోపానం చెక్కువా ఎ6గా నెజుంగవలయు; మీభవమున భూతదయ యావకాంబు దీని నెవ్వ రును దిరస్కరింపం దగ దట్లు పరిభవించినదారలు మరల నధమ జన్మంబులం ఐబడుదు ర* వెండియును. లం క ఎవరు పటాటోవమ్మున6 దపులక మంచింన మూనందలంతురొ యమ్మా నపులు మంళ్శాంతిక చెజి ఖ్యవిధికి నము లగుచు నలకుదు ఎందున్‌, త్‌0 క- ఎవరు రహస్యమ్మున (దో “ హవిధుల నొనరించి పెకి ననఘులగతి దు ర్వ్యవసాయ(ప్రకిి య దా ము వహింతురొ వారి కొదవు ముప్పున బాధల్‌. 81 క విను దొక్కటి తెల్చెదు మన మనుకొనియెడి యముడు బాధలందింపక యు న్నను శక్తి సర్వసాక్షిణి తనంత నొడఃగూర్చు కష్టదళ దుష్టులకున్‌. 82 ఉ. దానికి. గోపముకా తమయు దబ్బ, నిబ్బరమైన దృష్టి నెం తేని. బిమాదముం గనక యెల్లర కర్యములందు న్యూనతా న్యూనతలం గొహించి నయమొప్పంగం (ద్రాసునం దూంచినట్టు అ వ్వానికి నేది భోగ్యమది వానికి. దానొసంగు న్వుమంబునన్‌. తతి

షషాశ్వాసము 175 0 తే గీ, ఆమె తీర్చెడి తీర్పున కవల గాల దోష మనుమాట లేదు నిర్షుష్టముగ స ముస్తకాలములందును మసలుచుండు వినుండు మటియొక్క సంగతి వీను లలర ్ర తే. గి. ఒరుల నజకుట పరధనం ఖొడిచికొంట యొడ్త వంచింప దుస్సాక్ష్య మొసంగుటయు. ద

• _ గొనర్చికొవేడు కీవలకట శక్తి ఇ ఉస దిరమన దన కివి కలుగుకతన, శీ ప. వ. మ జియ్యాన్మంబు “శ్తిపుడును న్యాయమార్షంబు వదలదు, శుద్ధ్యపేమం విదాని స్య్‌్ష తాికలోన! దుదకు లభియించు ఫలము శాంతియు యలు +యెం నిర్వాణంజఒ పా న నోయన్నలారః యెట్టి విత్తనము చల్లిన నట్టీసంటయె పండునట్లు ౬..*+ర్కము ననుసరించి యుత్తరజన్మం బలవడుచుండు, ను ఉం శే గ. పనికిమాలిన కలుపు నవ్వలకం దోసి మంచివిత్తనములు చల్లు మానవునకు ఫలము నిరవద్యముగం గల్డుభంగి6 బాప కృతు లెడపు వారలకు బుణ్యగతి లభించు. త్ర సీతన ప్పరాకృతదుష్కృతమ్ముల నెశింగి యా యాఫలమ్ములను దా ననుభవించు చును సత్యవంతుః దై యనవద్యు(డై దయా నంతుంద్రై యొల్లర వంత లడంప యత్న మొనర్చుచు నపకారులకు నైైత ముపకారమ యొనర్చుచుండి వాంఛ మొదలంట నున్మూలముగ౦జేసి కాలంబు తగుగతిం గడపెడి ధన్యతమున తే. గీ. కాలం (బ్రాక్కృతపాపకర్మానుభవము తీజి సక్క ర్మఫల మొకింతేని మిగులు

176 బు ద్ధ చరిత్రము నిక్కతమ్మున జన్మరాహిత్య మొదవు' దాన నిర్వాణ మనెడి పదల్ళు ౩ దొరకు తి వం పుణ్యకర్మంబు మిగొనిన నయ్యది జన్వాగ్శగరమున ననినంంపక జన్మ రాహిత్యం బెట్లువడయ్ల నని శంకింప వలవ, 'దేజన్యలినల. దన చేసిన దంతయు సుకృత శర్మంబగునో దానికి ఫలంబు నిర్వాణపదంబ కాని జన్మోంతిరంబు గా; దీయది కర్మసిద్ధాంతం బని" ఐ 8 ఊఉ, దారిని బోవు పాంధులకు. దద్ద... మేల్చస =" కూరు, నిం కొక్కచోట సవకూర శాం తీరుగ జీవుండొందు సుగళి న్మజ్‌ యొందుగ_ ష్కారణ మబ్బు నంట సరిగా, దది యేమన ది, 40 క. మును పొనరింవిన పావ మ్మును సుకృతమ్మును గబింం" చవల పలి హె చ్చునొ తదనుసరణమునశ్లే జననంబులు, గలుగుచుండు జనులకు నెప్పక్షున్‌. | ఆ. వె. పట్టుపుకువు దాను బచరించు కాయలో. దగులుకొనెడుభంగి. దా నొనర్చు కర్యజాలమునన కట్టంగంబడు జీవుః డింత కొండుహేకు వెందు. గలదె. శని చ, అరయంగ జమ్మువిత్తు లనిలాహతి దూరము వోయి యొ క్కైడం బురదను బు9ంగి కాలమున, బుట్టు వెలర్బెడురీతి జీవుండుం ధర నొకచోట నెయ్యెడనొ తా జనియించి క9ిమమ్ముగా6 గనుం గరమును గర్హృతాగరిమ కారకతాగరిమమ్ము లాదిగన్‌, శ్రి శే. గ్‌. హత్య లోనగు కూ9రకృత్యము లొనర్చు వార లేతతృలమ్మును బడయిపొం టె హీనమగు యోని జనియింతు, రింత నిజము కర్మఫల మేరినేనియు. గట్టి కుడుపు శశీ"

(2) షష్టాశ్వాసము 77 ఉ. ఏణు జనించి కొంతవజకేగి యట న్మజి గానరాక యెం

• తే రహి కొంశదూరమున వేర్పడి పాజెడుభంగి యోగ్యు లౌ వారలు మేను వీడియును వచ్చెడు జన్మమునందు. బూర్వసం స్కారవి శేషకారణవళమ్మున( జేందుదు రు త్తమత్వముకా. శీస తే.గీ. ఉత్తమభవంబు నొందుచునుండి కొంత కాలమునకు భవవిరతింగాంచి పొంద వచ్చు నిర్వాణనును; దుష్టవర్తనులకు వీచజన్మంబు లెన్నేని నెగడుచుండు, శ$ి వ. అట్టి నీచజన్మంబు లెత్రెడి వారికి జన్మసంఖ్య మహెచ్చునుగాని యెన్న టికి. దగ్గదుం లోకులు తమకు మంచికర్య్మంబులయందు శరిద్ద దగుల నీక నిర్వాణపాం్పిప్తికి విఘ్నమొనరించు. నక్టానాంధకారమునం బడి యా ప్రిపంచసుఇమ్ములు శాళ్వతమ్ములని తలంచుచు దురవస్థలకు( గారణమ్యులైై కాంతాకనకమూలంబులగు కామకోధాదుల: జిక్కి నవయుదు రని వెండియు. శీ? తే, గి. అమలినమనీషచే. దెలియంగ6 దగిన యట్టి నిర్వాణపదమున కాసచేయు చున్న నాయన్నలార ః యభ్యున్నత్విప దమ్ము లీతత్వములు నాల్లు6 దగ వినుండు, శశీ చ, (ప్రతినరజీవిత మ్ము( గడు బాములపా లని నమ్ముం డుద్భృవ సితిమొద లెన్నియో కలుగు జీవునకుం దురవస్థ, అెన్నండే ణా నతితరసౌఖ్య మబ్చినను నయ్యది పక్షివిధమ్మున నమో ద్షతి/ గను గాని శాశ్వతముగా దచి మీ కనుభూత మౌ గదా, 49 తే. గీ. శై శవంబునం గొన్ని కష్టములు యౌవ నమ్మునం దొకకొన్ని కష్టమ్ములు ముది మిని మజణీయి. గొన్నికష్టము ల్పనుపడు మృతి సమయ మందలి బాధ వళమె వచింప, [0

176 బు ర్ధ చరి త ము క. అది గాన జన్మ మెత్తిన యది మొదలు మరణమునందునంతదనుక దు? ఇఖదశయ కన్నడు సు ఖమను నది కల్ల యటంచు6 దెలియనగు నెల్లరకున్‌. ర్‌! మ. అనురాగమ్మున బొల్బు దంపకుల కత్యంతంబు సౌఖ్యంబు గ న్లొను గానీ యిదియు న్సతం బనుచు నాకుం దోప, దే మన్నన వ్వనితోరోజములేని భ్యరృురదనపా౦వారమేనిం జికా ఘనవహ్న్యాహుతి గాంచుచో నిలువళక్యం బౌనె యొండొంటికిన్‌. 52 క, కదన మొనర్చెడి వీరుల కదనముగా ముదము గల్గు, నదియును సతమై పొదలదు క్షణమున దాంణము వదలున్‌ దేహంబు పక్షీవర్గము పాల్లాన్‌. ర్‌తి చ. నరులును బతులుం బళుగణమ్ములు వృకవిశ్రేషము ల్మనో హరగతి నిందు. జొప్పడుట నందతికిం ధర మోదధాతియై కరమును సౌఖ్య మీంగలుగుంగాని శుదర్ధము పా9ణులం బర స్పరహ్ధ్హ్హూననం బసూయయు నసహ్యమురై పెనువంత! గొల్బెడున్‌. 54 వ, కావున నెన్నివిధమ్ముల6 జూచిన సౌఖ్యంబుకంకా దుఃఖం బధికమ్మని యనుభవ సిద్ధమ్ముగ6 గన్నట్టినను వ్యాధిపీడితుల నొండె వృద్దుల నొండె “మీకు జీననేచ్చ కలదా యని యడిగిన జీవనంబు హేయ మను వాండొక్కండు నుండం డక్కాటా & యీపాడు సంసార మాహాత్మ్యం బిదమిశ్చమని వచింప నలవికాదు. నిసువులు వైతము జీవనంబు కష్టభాజనం బనికదా పృట్టినతోడనె యేడ్చుచుందురు. ఇట్టి జీవనంబు కష్టభాజనం బని నిశ్చయంబు వడసిన వారందణజు రెండవ తత్త్యం బాలింపుండు. 6% తే. గీ. సర్వదుఃఖమ్ములకును దృష్ట్రయె ప్రధాన కారణంబు తనంతనకృల్గు దుఃఖ

ష షా శ్వాసము 178 "మెయ్యది యు నెందుల గానరా దిందిియమ్ము లర్ధములును మనోవృత్తి నలమ6జేయు. శ్‌్ట్‌ సే అకాశహర్మ్య్యంబు లల్లింపంగా(జేయు గగనసుమంణులు గలుగంజేయు నన్యోన్యవై రంబు నందించు మోహాదు లను బి)తిక్షణము వృద్ధిని బొనర్ను దోహ మీర్ష్య యసూయ దొలకరింపంగ6ం జేయు స్వప్నమ్మువోలె నసత్యమైన మిథ్యాపిపంచంబు తధ్యం బనెడు భాంతి గలిగించు నీతృష్ణ; కాన దీని శే. గి దౌల౭గారాదు దీని సందర్భమునన భూమి పాపభూయిష్టమై పొలుపు దణఖ'ంగు€ గలుపు బలిసిన నవకాళ మెట్లు మంచివ్నిత్తనమునకు లభించు. జెపుండు, ర్‌? త్ర. న్‌, జీవితాంతంబునం దాత్మ చెడుగుల్లైన శృష్టయను చెట్టువిత్తుల నెనయుకతన మరల జన్యించునట్టి జన్మంబునందు6 బంబలు! దృష్టాకుజంబు వీసలుకు నిజము, క! చ, కావున నింద్రియని గ్రిహంబును దృష్టావళ్యత్వంబును గల యోయన్న లార : మూడవ తత్త్యంబు విన్నవించెద, ర్‌ి తే.గీ. ఇంది 9యముల జయించియు వృత్తులడళచి శాంతి వహియించి మృదులభాషణము చిత్త శుద్ది భూతదయయు6 గల్గుసుజనులకును గంమముగా జన్మరాహిత్యమమరు నిజము. | శే. గీ. స్వచ్చముగ వెల్లి దీవంబు చమురుతోడ న శఖియించెడి చందమ్మున. గ్రొమముగం బొ

180 ద్ధచరిత్రము సంగు 6 గర్మరాహిత్యంబు జన్మరహిళత తయును సమకాలమున నింత తధ్య మరయ. (1 వ. మశియు నంక నాల్గివత_త్త్వంబు విర్వాణమార్షంబు. అయ్యది యొల్ల రకు నసులభంబని చవెండియు. 62 సీ, చదలంటు నొక్క రసాధరళ్ళంగంబు నెక్క(గ నుంకించునెడ విశేష దార్థ్యమ్ము గల్లెడి ధన్యులు మార్ష మ్‌ దెట్టిది యైనను నేగంగలరు గాని యశ కులు కడుదూర మైనను సహియించి మార్గమ్ము చక్కని యది గాం జూచి నడుమను గాలూంది విశంతి నడయుచు వారలు వడసినట్టి తే. గీ, పదము కొంచెము వ్యవధిగా. బడయుదురు ప్ర సంచమున నిట్లు నిర్మలభావులును ద దికరులును గాంచుచుందు రొకింతకౌల పర్యయమ్మున నిర్వాణపదవి నెందు. 62 వ. ఇమ్మార్గంబున విశమించుచు మెల్లమెల్లన( టోవువారికి. గొన్ని సోపానమ్ములు గల వవి వివరింతు. 61 తే.గీ. నిర్ణయ దురాశ కోప మనియెడి దుర్గ శామ్ముల “నడంచి సర్వభూతమ్ములఐదు( గరుణగల్షి యొప్పడు సుసంకల్చులగుచు మలయమారుతములభాతి మలయవలయు, 606 తే. గీ. భూపతి వసించు కోటతల్పుల విధమున6 దమ సపెదవు లెల్లపుడు మూయః/దల(పవలయు నెప్పుడేనియు( దెఅచిరయేని వచ్చు పల్కు లన్నియు శాంతిమై. బరంగవలయు. 66

ష ష్షా శ్వాసము 101 చ. తన యొనరించు కార్యము లుదాత్తములై యలరన్వలె౯ విశే షనియతి నెందు మంచియొ యసత్కృతివారణమో తదంతర మ్మున మెల6గన్వలెః నృటికపూసల పేరున నుండు వెండితీ వను బురణించుచున్‌ గృపయ భాసిలంగావలె నెందు6 జూచినన్‌, 6? క. నేరిచికొనంగోరెడి సా ధారణు లన్యాయ్యకృతుల. దవులక జనన (పారంభకారణము క ర్మారంభము నెజిఃగి నడచు టభిమత మెందున్‌. _ 8 వ. ఇయ్యవి నాలుగు నాలుగు మెట్లు, పారిళుధ్యంబును సచ్చింతయు నేకాంతత్వంబును సచానందంబును నను నీనాలుగును బూర్వోక్త సోపానంబులకుం ట్రైనుండు సోపానంబులు. 688 తే. గీ. ఆత్మపరిళుద్ధి గనక యూర్ధ్వాభిగామి గాం జన, దదేమనంగ వెనుక జిరకాల మనుభవించిన సంసారమునకు మనము కాంక్షచేసినయేని విఘ్నంబు దొడరు. 10 పీ. దారపుత్రాదుల దయగల్గుటయు నాటి పాటల ననురక్తి బరంగుటయును మనమున కతిసుఖమనుఘటించుట యెల్ల వారల కిది యనుభవమ, యీతిె అంగున భూతమ్ముల& (గమముగ సమదృష్టి గాంచి హృదయము సక్వంబొనర్చి సత్యమ్ము "దెలియ సత్ప్సంకల్పమున యత్న మాచరింపంగవలె నట్లు కొన్ని తే, గీ, జన్మములు వోవ6 టోవ నిస్స్పంశయముగ మనము నిర్మలమును విషయనిగళగళి తమ్మునైై యుశ్ధ్సితిం గని తత్వసిద్ధి( గాంచు6 ఐదపడి నిర్వాణగమన మొదవు, ల్‌

[182 బు ద్ద చరిత్రము తే, గీ, తత్వసిద్ధిని బొందు సిదస మనంబు త్రాడుపాజుచు విషయన్నిగ్రహ మొనరక్చు నేసహాయమ్ము గనళ తానెత్తు స్వచ్చ మైన జన్మము జీవు( డాపై ననువుగ గల్లి క, పదపడి యాజన్మంబునం బొదలున్‌ భూతదయ సిదప బుద్దులనెడు శ్చ రొదవెడు వీరలు క్రమముగ దుడియగు నిర్వాజపదవి దొరకొందు రొగన్‌. 78 కే. గి. శతు్కలను జంపి విజయమ్ము సంతరించు యోధు చందంబున నసూయయును నహంకృ తియును నక్టానకామసంళయములును జ యించి యమ్మూండు మెట్టుల నెక్కవలయు. న శ్తేగ ఆద్యసోపానములు నాల్లు నల్లనల్ల సిట్లు తరియించి పై జీవితేచ్ళ స్వర్గ వాంఛ యాత్మస్తుడియ. బొరపాటు గర్వ మనెశు దుర్వృృత్తులను వీడనగు( (గగ్రమమున. గ చం అటుసలు వాండు 'దేవతలకన్నం ళ్స్తతంగాంచి యట్టిసం కీటముల? జక్క, కౌ [పలియకాలమునందును హోనియెందల కే ప్పటి కొకరీతి నొప్పెసంగు. టైపదముం గనుం; గర్మసూ(త్రిసం ఘటిశము దేహగేహము నింకం గొనంగా, బనిలేదు వానికిన, ?6 కనే నను ళబ్దంబున కొక తానే వాచ్యంబు గాక తక్కు సకలముం గా నగు భేదం జెందిను బూనక చరియించు హేతువ్సన వాని కొగిన్‌. 7 వ. మజియుం గొందజు నిర్వాణమ్మున నాత్మ నశియించు ననియు. గొం దు నీర్వాణమందును నాత్మ జీవించి యుండు ననియుం వెప్పుచుందుం

షష్టాళ్వాసము 188 రిది సరిగా దే మనుజన్మరాహిత్యమ్ము నొడంగూర్చునబ్రీాయు6 గాలావధి శూన్యం బగునట్టియు నానందమయమగు నట్టియు నిర్వాణమను సొళ్ళు పదవి యిట్టి దని వచింసంగరాదు. కావున క్రానమార్గం ఐబవలంబించితి రయేని యది తనయంత గోచరమగునని వెండియు. 7

ఆ. వె మన కనూయవంటి ఘనదుఃఖకారణం, బరిగణంబు కంటె నధికదుఃఖ “హీళు, విందియముల కెక్కుడు మోసగాం (డెందు లే రటంచు సెటుంగు టొప్పు. 70 క. ఒక్కొక్క పాపహేతువు.6 జక్క_6గ6 దనకాల. (దొక్క(జాలు నత౭డపో యొక్కొాక్క మెట్టువంతున నెక్కంగానేర్చు మెట్టు లెల్లం (గమమునన్‌. 80 అ. వె. క్రానమార్గమందు సమరీతిగం బ9వేశ మబ్బెనేని. దృష్ట యబ్బంజేయు దాహమెల నడ6గు6 దన్మార్ల్గమున దివ్య ఉం గ సుమచయంబునంటి సుఖము దొరకు, 81 శే. గి. కర్మ మోకసిద్ధాంతాఖ్యఖనికి వజ పుంగనులు ,నాటిరా, విది పొలుపునందు నట్టి దిట్టిది యని చెప్పనలవికాదు దీనం గల్గు నానందం బుదీర్ణమెందు. 82 వ. పూర్వోక్తక్షానమార్గానుసరణంబునకు నాచెప్పంటోను నీయైదుస్తూకంబు లావళ్యకంబులు. 83 క (ప్రతిజంళువు మీవటెనే మితిలేని భవంబు లెత్తి మేటిదళను బొం ది తరించు. గానం గరుణా న్వితులై యేప్రాజినేని హింసింపకుండీ. 84

ఎద్దచరిత్రము చ. కలిగినవట్టు _ సంగందగు, వార కొసంగనని వి చ్చలవిడిల గ్రైక్‌ నందగు, వెసం గచునానను నేం (ద్రవ్యము _ బంమున నొండె మోసములు పన్నుచు నెందె హూరింపరాదు, చం చలమగు దేహముం బెనుపం జక్కని ధర్మము వ మ్మొనర్హురే. 85 తే. గి. కూటసాక్యం బౌొసంగుట కూడ, దేని నేనియు6 బరోక్షమందు నిందించు టొప్ప, దనృతమాడుట తగదు, సత్యమ్ము చిత్త శుద్ధి దెలియంగం జేనెడి సూటిగా దె. 86 తే. న్‌. మతిని, జఇడంగొట్టు గంజాయి మద్యరనము దరికి రాసీకుం; డెందు శుద్దమగు దేహ, మమలినమనంబు గలవారి కధ్వరంబు లనవసరములు గాన దత్త్యాగ మొప్పు గ్ర? క. పరదారగమనము మొదలు దురితమ్ములు సలుప కెపుడు దూరవిచార స్థిరుండ్రై యన్యాయమ్మునం జొరపడక చరించు టొప్పుసుగతికి, దెవవై.” 88 సీ, అని యిట్లు బుద్దుండు జనసీజనకదార పుతంభృత్యాదిసమూహమందు నడచు తెజంగు.. దనవవె నువ్వెత్తుగా సంసారపునుఖంబు చాగమొనరు పంగ లేనివారు నిర్వాణమ్ము క్రమముగా నుత్క్బృష్టసంచార యుక్తింజేసి కనియెడి తెజంగును, దన జీవితము నరం డెవ్విధమ్మున బుచ్చ నెసంగు సుకృత తే. గి, మత్తెజంగును గరుణార్థుంండగుచుం దెలిపి నుజణశియు నిట్లను, నుపకృతి యొరులకు నొన

(28) ష్‌ షై శ్వాసము రించు వారికి విసు వొక యించుకేని, గలుగ దాయాస మింతయుం గడలు కొనం యీ. తావృళుల్లైన వారలకః దద్దయునుం గురుభక్తి భూతస మ్మోదకమైన చిత్తము సమున్నతమై తగు నోర్చు నిప్పు డె శే. దనివారె నేని బయినేర్పడు జన్మ మపారయోగ్యతా పాదకమై యితోధికకృపాయుతమై పొలుపొందు నిచ్చలున్‌. లీ వ అని యనేకవిధమ్ముల బోధించి యానాంటి కాసభం జాలిచెల ఇదం పడి యొకనాంట్‌ యుదయంబున సింగళకుండను .నొక గ్గెస్తు స్నాన మాచరించి యార్జ్రవనస్తధారిమై దిక్కులకు సాష్టాంగనమన్కొారంబు లొనర్చుచు రక్తమ్ములును శ్వేతమ్ములునగు కొన్ని యక్షతలు తత్త ద్దిల వెదచల్లుచు. గన్పట్టుటయు. నతనిం గాంచి, “యిదియేమి యిబ్లానర్చెదు” నావుడు, “మహాత్మా హూ పెద్దలునింగినుండియు భువి నుండియు. దెసలనుండియు. దొడరు నరిష్టంబులు వారించుపొం టె బఏత్యుషఃకాలమున నిత్తానరింపవలయు నని నా కానతిచ్చి రన, బుసుం డల్లన నగి యిట్లను, “నాహా యిట్లూతక యక్షతలు చల్లుకతన నరిష్ట పరిహారంబు గానేరదు సర్వజంతువులకును గోంధంబులేక దయకలిగి తత్పూచకమ్ములగు కార్యంబుల ప్పర్షింపవలయునని మీపెద్దల యఖి ప్రాయ” మని యిట్లు చెప్పం దొడంగె. ఫి! తే. గీ. ప్రాచినక్షతలను జన్లవలయు ననుట తేజ ముదయించుటకు( దూర్చుదిక్కువోతె సీకు జన్మకౌరణ మయి నెగడు తల్లిం దండ్రి నెప్పుడు బూజింప(దల(పు మనుట, లి తే. గి. ళమను దిక్కున నీగతి. జల్లు మనుట తగు ములయమారుతము నిచ్చు దక్షిణదిశ వగిది విజ్ఞాన మొకంగుచు సుగతికిం దెరు వైన గురువును బూజింపు మనుట సూవె. రిగ్రి

డ్దచరిత్రము వి సాంద్రతరంబగు రాగమూను న శానం దనుట వాసిమెయిం దివసావసానమం దుర్కొని రంపంబున( గౌంగిటంజేర్చు నెచ్చెలిం ఒయమిక్తి గనంగాం దగునంచు వచించు టొప్పుగన్‌. రితి గ్‌. రదిక్కున నత ల ర్వత్తైజంగునం ఐల్డు మన్ను యమైంతే విజ్ఞా న్నోత్తర మది యగుగతి టీ 'హత్తింపంగవలయు ననుట యందజియెడలన్‌. లీక్‌ కే.గి. భూమయందున నక్ష- 7 వోయు మనుట తద్గతా శేషజీవుల( దినుపు మనుట, నింగ్నిపె( జల్లుమనుట యడంగ్ని యున్న తత్థ్సితనింటొందం గోరంగా. దలంపు మనుట, లీ వ అవి యి ట్లుపదేశించి బుద్దుండును నిదిగృహస్థధర్మం బనియుం జెప్పి కౌషాయధారులు నర్హింపందగు. రీతులుం దగు భంగిం దెలిపిన నా సంఘంబు వా రెల్లరును దదాచారంబు వదలి; రిట్లనేకుల దురాచారం బులు మాన్నించి జగం బఐంతయు సదాచారప్రవ్నర్తకంబు గావించె. ఉ ఈగతిం దుద్ధు( డీజగతి కెల్ల మతంబు హితంబుగాంగ వి ద్యాగరిమన్‌ వచించుటయు నందటజు నిరద్రియళాత9వాళికిన్‌ లోంగక మోదవారినిధిలో దలమున్కలుగాంగ మున్షి యా యా గళు లెల్ల నెమ్మదికి నంటుగతిం జరియించి రొప్పుగన్‌. 0కి వ. సర్వము నెజింగినవా డగుటచే సర్వజ్ఞుం డనియు. బునరావృత్తిరహ్‌ ఈంబగు నిర్వాణపదం బధిష్టించిన వాండగుట సుగతుండనియు నహింసా ధర్మ౦ంబులకు రాజగుటచే ధర్మరా జనియు దేని నపేక్షించి తనపురంబు వదలెనో దానిం గైకొని మరల వచ్చినవా. డగుటం దథాగతుండనియు ధైర్యము మాహాత్మ్యము యళము. సిరియు జ్ఞానము వైరాగ్యము నను షడ్వర్గము గలవాండగుట భగవంతుండనియు స్కంధమార

సష్టాళ్వాన శ్లేోమార మృళత్యుమార దేవపుతమాల యగుట మారజ్విత్తనియుం దపంబున టి _౦బ తోకజ్తి త్తనియు సంసారవిజయి యగుట జినుండన దివ్యశళోంతం9ము పూర్వజన్మ ళు9ితియు. బరచి త్యక్షవిషయజ్ఞానంబును వియసచ్షమనాదిలాఘవం౭౯ గలవా౬ డగుటచే షడభిజైం డనియు బుట్టియు వీర్యంబును క్లానంబును _పయును శీలంబును బలః నుపేకోయు. నను పబబలంబులు గలవా డగుటబే దో టోధిసత్వనంపన్నుండగుటచే బుద్ధుం డనియు సర్వార్థసిద్ది టచే సిద్దార్టుండనియు. బలుకంబడు నమ్మాయాదేవీనందనుి. తన తఈండి9క బోధించిన దినము మొదలు వంచసషవత్సరంబులు ళో వదీక్షగ సర్వభాషలయందు సమ్మ్సస్తజాతులకు సకలదేళమ్ముల 'ద్సిఎమతంబు జోధించి వ్యాపింపం జేసిన, ఐం చాళత్రోటినంభ్యాకందిగు జనం ఇమ్మతం బనలంబించఛిరి. 89 క, ఆమత మిపష్పటికిని నెం తే మెయి నెక్కుడగు భంగి నెనంగుటకుం గతం బేమెయి జూచిన భూతద యామతి యందలరుట యని యారయుటొప్చున్‌. 100 మ. అలుకన్‌ లోంగొని ళంకరార్యు లతిజీర్జావస్థ నొందించినన్‌ బలిమిం జెన్నగు నేమతంబు భువిః దద్బాచుర్య మింతింతనా( దలమే 1 సర్వమకతావలంబులగు మ ర్య శ్రణితో నెంతయుం దులందూంచన్‌ ములు సూపలా. గలరు జౌద్ధుల్‌ నే;టి కింకేటికిన్‌. తే గ్‌. బుద్ధునకు. గల యెొక్కుడు భూతదయను గూర్చి మా నేర్చుగతి విట్లు గొంతదనుక (వ్రాసినారము తద్గుణవై భవంబు సారెసారెకు. (బ్రేరణం బారంజేయ. 102

నలిభ్రము ,ఎనౌంళపన్యముం శిలా ఎకననలో వాంయఎనకరణ | శాంజ్యాభరణా : 1కి, ధృడన నష! కృష్ణరాయ పసుధాధ్యడి: 108 : వసుధామరవ ర్షర్భరాపతార్థ్రీ త్నమేతనిజధామ 1 కుగాక్కంసోమ సొషతీ. -స్యతావిజిళరాము 1: దయాతి్శభూమ 1 పాషహృ్మ రనాధమణీ ! క కా ॥' 104 ఎష్టరాయనరనాధమణే £ స్రతినాయ గ్రణీ ॥ సర్‌ శ్రీమక్కొచ్చర్లకోట క్షితివిబువకుల క్షీరవారాళిచం(ద్రా రామోదారా జగన్నార న్న. సముద శింద్యుతద్యోతరాజ క్కామాందాది త్తివత్రా కలితగుణగణా గణ్యపుణ్యపోచారా (ఫ్రీమక్చెద్దాడవంశ శ్రితరసకవితా : శ్రీయుతా 1 కృష్ణరాయా :. 105 ఆం గద్యు ఇది శ్రీ,...తిరుషతి వేంక షేశ్వరప౦తీతంచై న బుద్దదరిత్రంబను చు చె మహాప్రబంధంబునందు సర్వంబును షష్టాశ్వాసము, సమ స్త్పసన్మంగళానిభనంతు. భయే ల రష. / గ్‌ రం. హో మ... (ఖో ఖ ల్‌ో జు వన

ఇ క్‌ క మదు ఖ్యు మెనస నూ శ్రవణానంద యం వాాానభాాాడాా పేజీ వంకక్తి తప్పు 6 1 ష్టి 0 7 28 ర్చుడనే 22 28 డక లశ లె మాహి మ న 18 నంపస నప 91 వి నిపు విప్ర 01 14 వ్రాహ్మా (ద్ర్‌హ్మో 905 గి యని యవి 100 ఓ కర్చు కూర్చు 102 15 కప్ప కప్పు పొణగ్భ హ్‌త అనుానాలాికటవలాాడా్ళొొా. 18 ర్‌ పలన్‌ పభ 18 16 మను న్‌ (2 14 నని గ్‌ 1 యొష్పు యను 1 గి ఉదోగ్య ఉద్యోగ (1 ॥? వాన వారస 81 14 గుదు గుద 128 7 మనుము మనము లక్షణాపరిణ యము ఖాయ్వాతశయాదు లా 20 1 గట్టి గటి గ్‌ 12 ల్దాడ్ర గాడు

న! యిలితో యిలలతో లి వదనా నదనా గ్‌ లసీన్‌ లనినన్‌ గ *" దులదూగు నలరారు నీ ను నర్త గ్‌ డ్డ న్‌ ౭౭ వ్‌ గ కౌంగ్‌ శ్రీనివాససిహొసము అఅశాన్రాస్ట్రాన్న 2 (యో గ్ర దును లల్లి రొద్దు తార విరి బ్బా ద్బిందా ల & బ్బష్‌ బృంద 102 11 కలన కోంప 100 లి బొలా వా 114 ర్‌ కవుంగ క్‌వు(గి [14 7 బ్బిద బృంద | జ మెద క్మాధి బుద్ధచరిత్రము శి, స ఘచా ఘట (2 15 స్త్రము ఫ్ర క 20 గనీ గవీ 07 లం నం నిం లి 16 టంక టక 1 7 చంద చందు 106 ఠి దాతం దాంతం భి ఖ 150 [14 శాతులు రౌతులు

న. చ. య. న మ న స నన స... వ ప. వ. ప నం. న! వ వాట్‌ స మళ్ళ న షస న వ . వ న న.. న న మ. న హన. ప. వ. వ. మ మ. న నన. మ టు నుత! న మత. వ్‌, న స్‌ 0 స్ట న్‌ా స. [౫ సు స సై గ స్‌ పరస నవస

న