Telugu antharvikshanam - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
త య తృవర్యాటే _ . వ హ్ శక ల తట. య న. షా! ॥ వ. (్న్ న. . | న. లా గ || | | శ నా " | _ ల ల న! పరగ గు క క ల వ్ అభి యుల. [ య ఛీ. కవ న్న న్ా / క | ౯ లీ య, క కా ల గ; మ య ట్ట టే న... వం. - టు వ క మో నన క్ట వ వ్! న = వ తననన మస
ఫం | న. స * గ్ కీ / నో న. 1 న్ న. న ్ట య యం. సల శ్ “ ఫత్తపహోతు ప యం .త శ సై జః గ | ॥ బ్య చై | తీ షేరు... “శ ప జ్ర శ న 4 స కీ శల న టో వ క! న ఈ కా వంశవృత్షానికి... ఈ అనంత విశ్వంలో మన అస్తిత్వమేమిటో ఎప్పటికి అర్హమయ్యేను? అప్పి వనరకు మనం - మన కుటుంబం, మన తోడబుట్టినవాళ్ళ్లు ఆ ఈ అనుబంధాలు, వంశపారంపర్యగా సంక్రమించే మరాదలు, మన్ననలు మనల్ని సమాజంలో సముచిత న్ధానంలో ఉంచుతాయి. అటువంటి అస్తిత్వాన్ని కలిగించిన నా పితామహులకు - మాతామహులకు
- నా తలిదండ్రులకు, నా సోదరికి, నా అన్నలకు, నా తమ్మునికీ - మా అందరి వారసులకు ఎంతో బుణపడిఉన్నాను. అందుకే ఈ పుస్తకం మా వంశ వృక్షానికీ, కుటుంబ మర్మాదకీ అంకితం! వల్లభనేని అశ్వినికునూర్
వల్లభనెని అశ్వినికుమార్ వ్యాశొలు అంతర్వీక్షణం
“అంతర్వీక్షణం” ల్యే రీ
వల్లభనేని అశ్వినికుమార్ శ్ ర్న ట్రం
వ్యాసాలు షీ
పార్థిననామ ఉగాది ఏప్రిల్ 2005
ధర:రు100/-లు ల భర లలల ౯ ఖల
ముఖచిత్రం :ఎకె. | ఉ((0 *ంద్రాలిద్ర గ్ర
స ఎల వా మం త్య్భ్ధ్థ ఘన. చ్!
అచ్చు: ప్రింట్ప్లాజా గగ
గవర్శరుపేట, విజయవాడ- 2 ౮ 4
ఫోన్: 98496 55013
ప్రచురణ ;
వి. అశ్వనికుమార్
కళ్యాణ్ కాంప్లెక్స్
విజయవాడ -520 010
ఫోన్ : 0866-2487777
సంస్కృతుల సంఘర్షణ
అద్దుగోడ
కాలజ్ఞానం
మైగేతంత్రులు తెలుసా?
స్రైఫీస్ గ్రాఫ్ అండీగార్మియా చైనాచేతికి హాంగ్కాంగ్ అమెరికా సంస్కృతి సినిమా సెత్రాలు
స్టీఫెన్ హాకింగ్
సైకత కాసారం క్రొాంగ్రొత్త నాగరకత తెగని జ్ఞాపకాలు ఎక్కడికీ పయనం? కథలెందుకు? రెప్పచాటులోకం ఆరోగ్యంగా జీవించండి
న ల
/ పలి. న | చ. న | ఖీ న ష్ న. ర టనే నః ష్న . - తప | పసన కద మ వ ప సన! షి న న ల. న్ మట్లో జు త:
అనిల యి
సంస్కృతుల సంఘర్షణ
సంస్కృతుల సంఘర్నణ
ఈనాడు మనందరి దృష్టిని ఆకర్షించేది, ఆలోచింవజేసేది 'ప్రపంచమానవాళి మధ్య దూరాలు చెరిగిపోవడం - అంతరాలు తరిగిపోవటం. సాధారణ, నైతిక విలువల పునర్ నిర్వచనం, విశ్వాసాల ఏకీకరణ, సైద్ధాంతిక సంఘాల స్థాపన మొదలైన వాని కారణంగా “ఒక విశ్వమానవ సంస్కృతి ఆవిష్కారం జరుగుతున్నదా అని!
ఈ ఆలోచనలు వేళ్ళూనటానికి కారణం “గాట్, 'వరల్డ్ ట్రేడ్ ఆర్గనైజేషన్, 'డేవోఫోరమ్' వాతావరణంలో తిరుగాడే మేధావులు, ఆర్థికశాస్త్రవేత్తలు, (ప్రసార మాధ్యమాధిపతులు, దేశాధినేతలు, వ్యాపారవేత్తలు సృష్టించిన- “ఫైవ్ స్టార్ - హై ఫ్లయింగ్ - ఇంగ్లీష్ స్పీకింగ్ ఒన్ వరల్డ్ సినేరియా”! వీరి నమ్మకాలు మార్కెట్ఎకానమి, రాజకీయ ప్రజాస్వామ్యం, వ్యక్తి వాదన లాంటివి. (ఇవే పాశ్చాత్య నాగరికతాంశాలు కూడా అయి ఉండటం గమనించాలి.) ఈ కోర్ గ్రూప్ ఎన్నో (ప్రభుత్వాలతో సంబంధాలు కలిగి, అంతర్జాతీయ సంస్థలను 00 ము (ప్రభావితం చేయగలిగి, ఎన్నో సైనిక సంస్థల అధినేతలతో సన్నిహితంగా మెలగగల శక్తివంతమైన అంతర్జాతీయ సమాజం.
వీరికి ఉన్న శక్తి సంపదలను బట్టి అంతర్జాతీయ వ్యవహారాలలో వీరి ప్రాముఖ్యత గణనీయమైైనదే కాని ఇదే “అంతర్జాతీయ సంస్కృతి” అని “ప్రపంచనాగరకత?” అని చెప్పుకోవటం హాస్యాస్పదం. ఎందుకంటే వీరి భావాలతో ఏకీభవించే వారు పాశ్చాత్య దేశాలకు వెలుపల ఒక్కశాతం కూడా లేరు!
శ జ ఇ
పాశ్చాత్యనాగరకతా ప్రభావం, సమాచార విప్లవం ద్వారా ప్రపంచం నలుమూలలా పరచుకుందని, అదే సర్వమానవ సంస్కృతిగా రూపొందుతుందనే వాదన కూడా సరికాదు. “బేవాచొ లాంటి టీవీ సీరియల్స్, 'బైటానిక్, 'జేమ్స్బాండ్” వంటి హాలీవుడ్ చిత్రాలు (ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఎంతో ఆదరణ పొందుతున్నాయి.
ఏ ఒం వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
వివిధ దేశాలలో తయారవుతున్న వినియోగవస్తువులు అన్ని దేశాల (ప్రజలకు త్వరితగతిన అందుబాటులోకి వస్తున్నాయి.
ఒకేరకమైన ఇష్టాయిష్టాలు, ఒకేరకమైన వస్తు వినియోగం, ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఒకే నాగరకతను సృష్టిస్తుందనే ఆలోచన సరికాదు.
. తరతరాలుగా నూతన ప్రక్రియలు ఒక ప్రదేశం నుండి మరో ప్రదేశానికి చేరుతూనే ఉన్నాయి. వీటి ఉపయోగం కేవలం ప్రజల వినియోగార్థమే కాని వారి వారి సంస్కృతులపై ఎలాంటి ప్రభావం ఉండకపోవచ్చు.
జ ఇ ఇ
ఏ సంస్కృతళికైనా మూలస్తంభాలు - భాష మత విశ్వాసాలు.
ఒక “ప్రపంచనాగరకత” ఆవిర్భావం జరుగుతున్నదంటే ఒకే ప్రపంచ భాష మతాల గురుతులు పొడచూపాలి కదా? కాని అలాంటి దాఖలాలు కానరావు.
పాశ్చాత్యదేశాల వ్యాపారస్తులు ఆంగ్ల భాషను ప్రపంచ భాషగా అభివర్డిస్తున్నా అందులో వాస్తవం లేదు సరికదా గణాంక వివరాలు అందుకు భిన్నంగా ఉన్నాయి, చూడండి : 1958లో ఆంగ్ల భాష మాట్లాడేవారు దాదాపు పదిశాతం ఉండగా 1992లో ఏడున్నర శాతానికి తగ్గిపోయందధి. అయినా ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఆంగ్ల భాష ఒక వ్యాపార సాధనంగా, భిన్న సంస్కృతులను పరస్పరం వరిచయం చేసుకోవటానికి ఉపయోగపడుతున్న భాష మాగత్రమే కాని ఆ సంస్కృతుల ప్రత్యేకతలను చెరిపివేసేది కాదు. అంటే అది ఒక సమాచార సాధనమే కాని సంస్కృతీ బంధనం కాదు.
ఆంగ్లభాష యొక్క ప్రత్యేకత గత పాతిక సంవత్సరాలుగా పూర్వపు సంస్కృతి వాసనల నుండి, ప్రాంతీయ ప్రత్యేకత నుండి దూరమై ఒక వ్యాపార భాషగా రూపొంది, సమాచారసాధనంగా మారింది.
ఖు వ ఇ
ఒక ప్రపంచ భాష రూపొందటానికి ఆస్కారం లేకపోయినా ఒక ప్రపంచ సంస్కృతి ఆవిష్కరింపబడటానికి ఏమయినా అవకాశం ఉందేమో చూద్దాం. వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు,ళు.ాా టే
ఇరవయ్యో శతాబ్దపు మలిభాగంలో నేల నాలుగు చెరగులా మత విశ్వాసాల పునర్ వ్యక్తీకరణ గణనీయంగా జరిగింది. అంతే కాక మత ఛాందసులు కూడా అతి ప్రమాదకరంగా తలెత్తారు. ఈ ధోరణి భిన్న మతాల విభేదాలను మరింతగా బలపరిచింది. ఇక్కడ ఒక విషయం గమనించాలి, ప్రపంచ వ్యాస్తంగా క్రైస్తవ, ఇస్లాం మతాలు ఇరవయ్యో శతాబ్దంలో విస్తారంగా వ్యాపించాయి. శతాబ్దారంభంలో ఇరవై ఆరుశాతం ఉన్న కైస్తవులు చివరి దశకంలో ముప్పై శాతానికి పెరిగారు. అదే పన్నెండున్నర శాతం ఉన్న ముసల్మాన్లు ఇరవై శాతానికి ఎదిగారు. విపరీతంగా పెరుగుతున్న జనాభాలో వారి శాతం ఎక్కువగా ఉండటమే ముఖ్య కారణం. కాని ఇవి విశ్వమతాలుగా చలామణి అయ్యేందుకు అర్జత పొందలేవు. ఒక విశ్వ మానవ నాగరకత ఆవిర్భవించడానికి గల అవకాశాలు ఈ (క్రింది మూడింటిలో ఏవైనా కావచ్చు. మొదటిది :- కమ్యూనిజమ్, సోవియట్ వతనం. దీనితో ఒక చరిత్ర ముగిసింది. [ప్రపంచ ప్రజాస్వామ్య విధానానికి విజయం చేకూరింది. రెండవది :- ఇప్పటి విశ్వమానవ వ్యాపార సంబంధాలు, సమాచార విప్లవం, జెట్వేగంతో తరిగిపోతున్న దూరాలు, ఏకీకృత సంస్కృతికి, ఆధునిక నాగరికతకు దోహదాలుగా గుర్తించడం. మూడవది :- రెండు శతాబ్దాల నుండి తప్పనిసరిగా జరుగుతున్న ఆధునీకరణ ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఒక సంస్కృతిని ప్రోత్సహించడం. ఇందులో మొదటిది ప్రచృన్న యుద్ధచ్భాయల్లో వేళ్ళూని, కమ్యూనిజానికి ప్రత్యామ్నాయం ప్రజాస్వామ్యం ఒకటే అనే ఆలోచన! కాని ప్రత్యామ్నాయాలు చాలానే ఉన్నాయి. జాతీయత, పెట్టుబడిదారి, ఆధారిటేరినిజమ్, వ్యాపార కమ్యూనిజమ్ (రైనా) మొదలైన వాటికి ప్రాణ (ప్రతిష్ట జరిగింది. అంతేకాక ఈ లౌకిక సిద్ధాంతాలకు వెలుపల అన్ని మతాలు దేదీప్యమానంగా వెలుగొందుతున్నాయి! కమ్యూనిజం కూలిపోవటం కేవలం ప్రజాస్వామ్య విజయమనేది అర్ధంలేని ఆలోచన. అంతేకాక మరో దారి లేక మధ్య, ప్రాచ్య ఆసియా, తూర్పు
ఆసియా దేశాల (ప్రజలు పాశ్చాత్య ప్రజాస్వామ్య సంస్కృతిని కౌగలించు కొంటారనేది కూడా భ్రమతో కూడిన వాదన మాత్రమే.
ప్రచ్చన్న యుద్ధ కాలపు మానవాళి విభజన ముగిసింది. కాని తరువాత వెలుగులోకి వచ్చిన మత సంస్కృతీ పరమైన మౌలిక వర్గీకరణ కొత్త సంఘర్షణలను రేపుతోంది.
జ్య గి స
ప్రపంచ ఆర్ధిక విధానం లేక వ్యూహం అనేది నేటి నిజం.
సమాచారవిప్లవం, జెట్వేగం లాంటి సాంకేతిక విధానాలు, డబ్బు, సరకు, విజ్ఞానం, అభిప్రాయాలను తేలికగా, చౌకగా నలుమూలలకు రవాణా చేయవీలు కల్పిస్తున్నవి.
కాని ఈ ప్రక్రియ పర్యవసానం ఏమిటి?
ఈ నిరంతర సమాచార (ప్రవాహంలో చిన్న సమాజాలు ఎంతగా దగ్గరవుతున్నాయో వారి వారి అస్థిత్వాన్ని కాపాడుకోవటానికి అన్య సంస్కృతుల నుండి అంతే దూరంగా ఉండే ప్రయత్నం జరుగుతోంది.
జ సు ఇ
ఆధునీకరణ, ఆర్థిక సరళీకరణలు ఒక విశ్వమానవ నాగరకతను రూపొందిస్తున్నాయనే వాదన పాశ్చాత్యనాగరకతవైపే మొగ్గు చూపుతున్నది.
ఆధునిక విద్యా విధానాలు, వైద్య సదుపాయాలు, పనితీరులు, సంపద వర్గీకరణ ఇవన్నీ విశ్వ మానవ సమాజం రూపొందటానికి దోహదం చేస్తాయని వీరి వాదన.
పరంపరాగత సంస్కృతీ వాసనలతో అలలారే సమాజాలకు, పర్యావరణ కాలుష్యంతో కొట్టుమిట్టాడుతున్న ఆధునిక సమాజాలకూ ఎంతో వ్యత్యాసం ఉంది. అంతేకాక పూర్వపు సంస్కృతులు ఎలా అయితే భిన్నంగా ఉందేవో ఆధునిక సమాజాలు కూడా పరస్పర వైవిధ్యంతోనే ఉంటున్నాయి.
క సు 2
అయినా ఆధునిక సమాజాలకు రెండు అనుకూల పరిస్థితులున్నాయి.
వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలుయుాలాలాలాలాలాలాలాలలాాలా 6
మొదటిది : పూర్వకాలంలో లేనివేగం, రెండవది : యాంత్రికీకరణ.
పూర్వ సమాజాలు ఎక్కువగా వ్యవసాయం, వృత్తి పనులపైనే ఆధారపడి ఉండేవి. అంతే కాక ఎక్కువగా ప్రకృతి, వాతావరణంపైన ఆధారపడి ఉందేవి. అందుకు భిన్నంగా - ఆధునిక సమాజాలు పని వాతావరణాన్ని తామే సృష్టించుకుని, ప్రకృతి వైరుధ్యానికి దూరంగా, ఆధారపడకుండా ఉండగల్టుతున్నాయి.
న.
ఆధునిక సమాజాలు ఎన్నో విషయాలలో సమరూపాలలో కన్పిస్తాయి. అట్లా అని అవన్నీ సజాతీయంగా కలిసి పోతాయని భ్రమపడలేము. ఆ అవసరం కూడా లేదు.
ఈ ఆధునికత సమాజాలన్నింటినీ ఏకరూపంచేస్తుందని, అది పాశ్చాత్య రీతిలో ఉంటుందనే వాదంలో బలం లేదు.
ఎనిమిది, తొమ్మిది శతాబ్దాల నాటి నుంచి రూపొందిన పాశ్చాత్య సమాజం రెండు మూడు శతాబ్దాల క్రితం నుండి ఆధునీకరణ చెందింది. అపురూపమయిన సాంప్రదాయ రీతి దీని ప్రధాన లక్షణం. క్రైస్తవ మత రీతుల సమ్మేళనమే కాకుండా, ఆధ్యాత్మిక, లౌకిక అధికారాల విభజన, పాశ్చాత్య సంస్కృతిని ఇతర నాగరకతలకు భిన్నంగా చేసి ఆధునీకరణకు ముందు తరంగా నిలిపింది.
క సు ఇ
ప్రచ్చన్న యుద్ధ వాతావరణం నుండి బయటపడిన ప్రపంచ ప్రజలు ఆర్థిక రాజకీయ సిద్ధాంతాల పరంగా కంటే తమ తమ భిన్న సంస్కృతుల ద్వారానే గుర్తింపబడుతున్నారు.
నేటిప్రజలు, దేశాలు ముఖ్యంగా తెలుసుకోగోరేది ఒక్కటే “మేమెన్వరం?” దీనికి నమాధానం వారికి పరంపరాగతంగా వారి పుట్టుపూర్వోత్తరాలు, మతవిశ్వాసాలు, భాష్క చరిత్ర, నైతిక విలువలు, ఆచారవ్యవహారాలు, సంఘ పరివారాల ద్వారానే తెలియవస్తుంది.
ప్రజలు - సాంస్కృతిక సంస్థలతో, సంఘాలతో, మత కూటములతో, నైసర్గిక పరిసరాలతో, ఇంకా విపులంగా తమ సంస్కృతితోనే గుర్తింపబదతారు.
“మనమెవ్వరమో” ఎలా తెలుస్తుంది?
ముందుగా మనమెవ్వరం కాదో తెలియజెప్పాలి!
ఇంకా లోతుగా చూస్తే మనకు భిన్నంగా ఎవరున్నారో గుర్తించాలన్నమాట.
ల్ వి. అశ్వినికుమూర్ వ్యాసాలు
సంస్కృతుల సంఘర్షణ :
రాజ్యాంగదేశాలే ఇప్పుడు ప్రపంచ ప్రధాన పాత్రలు. పూర్వం లాగానే ఇప్పుడు కూడా వారి లక్ష్యం అధికారం, సంపదలే. ఈ దేశాల ప్రజల జీవన సరళి వారి సంస్కృతి విభేదాంశాలపైన ఆధారపడి ఉంటుంది.
(ప్రచ్ళన్న యుద్ధ శీతల మేఘాల క్రింద మూలిగిన మూడు కూటములు, ఇవ్వుడు వ్రంనంచంలో ఎన్నో (వధాన నంన్కృతులుగా విడిపోయి వెలుగుతున్నాయి. ఆసియా అరబిక్ సమాజాలు ఆధునిక ప్రపంచ సరళీకరణ వాతావరణంలో తమ తమ సంస్కృతుల 'ప్రధాన్యాలను నిలుపుకుని సుస్థిరం చేసుకునే ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయి.
ఈ మధ్య పర్యటనలో నియోరిచ్ అరబిక్దేశ ప్రజల పరిస్థితులను గమనిస్తే రెండు విషయాలు (ప్రముఖంగా కనిపించాయి. ఒకటి కష్టపడకుండా వచ్చిపడుతున్న పెట్రో డాలర్లు - రెండు తమకు తెలియకుండా తరలిపోతున్న ప్రకృతివనరలు!
సాంకేతికంగా తమ సహాయాన్ని ఒకచేత్తో అందిస్తూ - అదీ ఖరీదుకే సుమా - రెండో చేత్తో వీరికి పెద్దగా అవసరంలేని అధునాతనమైన రహదార్హు ఆకాశహర్య్యాలు - అందుకు అవసరమైన అనేకానేక అతి ఖరీదయిన వస్తు సమూహాలు అందించి, అదే సంపదను చట్టపరంగా హుందాగా తరలిస్తున్న పాశ్చాత్య బహుళజాతి సంస్థలే - ఇవ్వడు వీరికి మేలు చేస్తున్నట్లు ఎంతమా(త్రంకాదు. అభివృద్ధికి దారి చూపేవి కావు. ఇంత గందరగోళ స్థితిలో వీరు తేరుకోవటానికి అవకాశం కూడా ఇవ్వకుండా వీరి చట్టాలు కూడా వీరిని సోమరిపోతులను చేస్తున్నాయి. ఇవి కూడా తెల్లజాతివారి సలహామేరకే - ఇక్కడి రాజులు - యువరాజులు చేసిన ఫర్మానాలే! మరిగతకాలపు - తరతరాల ఎడారి సంస్కృతి - ప్రకృతి ప్రకోపానికి - కాలే ఎండలో మండే ఇసుకలో బ్రతికి బట్ట కట్టినేటివరకు నిలబడిన తరాలు - తమ తమ సంస్కృతీ చిహ్నాలను ఓమట్టికోటలో వి. అశ్వినకుమార్ వ్యాసాలుగా 6
సమాధిచేసి - ప్రపంచానికి చూపుతున్నారు. ఖర్జూరాలు- ఘుమ ఘుమలాదే గులాబి టీ ఇచ్చి తృప్తిపడుతున్నారు!
కొంచెం ప్రక్కగా వెళ్తే - చేయటానికి పనిలేక - రేకుల పాకల్లో - ఇంటిముందు సరైన దారి-మురుగుపోయే వీలులేని కాపరాలు ఎన్నో!
పెట్రోలు తాగలేరుకదా - మరి మంచి నీళ్లు కొనాలి. అవీ ఎంతో ఖరీదు!
' పండించేందుకు - పంటలు, పెంచేందుకు తోటలు - కనుచూపు మేరలో కానరావు - వీరి భవిష్యత్తు ఏమిటి? వీరి సంఘర్షణ ప్రస్తుతం తమ అయిడెంటిటీని కాపాడుకోవటం? అదీ కేవలం దుస్తుల్లో.....
తరువాత డీజిల్ అడుగంటితే - అంతా అంధకార బంధురం?
అవసరానికి మించి నిర్మించిన బహెరిన్ కాజ్వే బ్రిడ్జి - అయిదు బిలియన్ డాలర్లు తరలి పోయాయి! పైనకారులు - క్రింద ఓడలు కానరావు? వీటన్నిటికి ఇక్కడ ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వాలు లేకపోవటం - పాశ్చాత్యుల పని సులభంగా జరిగిపోతున్నది.
క్రొత్తగా - రష్యాలో తలెత్తిన మాఫియా - మాదక ద్రవ్యాలను, మదవతులను సమకూర్చి - మిగిలిన దీనార్లను దోచుకుంట్నూరు. ఇందుకు భిన్నంగా ఇజ్రాయెల్దేశం సర్వతోముఖాభివృద్ధి చెంది ఆర్థికంగా, ఆయుధపరంగా, వ్యవసాయ ముఖంగా - అగ్రగామిగా నిలుస్తోంది! గత రెండు ప్రపంచ యుద్ధాల్లో భయంకరంగా నాశనమైన జాతి సంస్కృతిని అనతి కాలంలోనే, పాలు - తేనెలూరే నేలపై ఆవిష్కరింప చేసుకున్నది!
ఈ సందర్భంగా పాశ్చాత్యులు పెట్టుబడిదారీ విధానానికి విశ్వమానవ సమాజానికిగల సంబంధాలు గుర్తెరిగి, ప్రపంచ బహుముఖ (వివిధ) సంస్కృతుల గుణగణాలను అంగీకరించవలసి ఉంది. అంతేకాక, వారు తమ సంస్కృతిని, నాగరకతను నిలుపుకోవాలంటే, తప్పక సంఘటితం కావాలి.
పాశ్చాత్య దేశాధినేతలు, ప్రపంచంలో వివిధ ప్రాంతాలలో పరిఢవిల్లుతున్న సంస్కృతుల, సమాజాల విషయంలో జోక్యం చేసుకోవటం ప్రపంచశాంతికి, సుస్థిరతకు ఎంతో ప్రమాదం అని (గహించాలి.
పాశ్చాత్యులు, ఇతరుల ఇంటి విషయాలకు దూరంగా ఉండటమేకాక, తమ సమాజపు ప్రత్యేకతను విలక్షణాలను పునఃప్రతిష్టించుకోవలసిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది!
9 ళ్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
వివధ ఠాగంకత. సంస్పృతులపుట్టువూర్వోతరాలు ఆర్హ:న ఈ సంస్కృతీ పరంపర భారత ఉపఖండంలో మూడువేలఅయిదు |. వందల ఏండ్ల ఎండి వలసింది. మానవ సంబందాలు, ఆధ్యాత్మిక ప్రాతిపదికగా, వరత క్రైతం ఒకటి? మొదలయి మరో సంస్కృతిగా మార్చుచెంది విరాజిల్లింది. బౌద్దం :- రెందు వేల సంవత్సరాల పైగా భారత ఖండం నుండి చైనా, కొరియా, వియుకాం, పాన్ దేశాలకు విస౦ించి ఆయా ప్రాంతాల సంస్కృతులలో సంగమించి ఎన్నో మార్ఫు చేర్చులకు లోనయింది! ఇప్పటికీ బౌద్ధమతం అని చెప్పుకోదగింది. శ్రీలంక, థాయెలాండ్, బర్మా. లావోస్, కంబోడియా దేశాలలో, నిలిచి ఉంది. ఇంకా టిఇట్స్ మంగోలియా, భూటాన్, దేశాలలో కూడా, ఈనాటికీ ప్రాచుర్యం. ఇస్తాం : ఎదవ, శతాబ్దంలో కైసవం నుంచి చీలి అరేబియా ఎడారుల్లో పట్టి. ఉత్తర ఆకా, నైజీరియా, మధ్య ఆసియా వరకు విస్తరించి భారతదేశంలో. 'ప్రవేంంచ. దక్షిణాసియాలో కోలుమోపింది. ఇందులో అరబిక్, టర్కీ, పర్షియా, మయా సంస్కృతులు ఎంత్ భిన్నంగా వృద్ధచెందాయి ౨. పార్నాత్య : అంటె వాశ్చాత్య కైసవ నాగరకత అనే అర్ధం. ఏడవ శతాబ్దం నుండి. ఎరోపొ, 2 తర్వాత అమరికాలో ఎంతో వృద్ధి చెందాయి... లాటిన్ ఎమెరికా . ఇది కూడా షాళ్చాత్య నాగగకతే అయినా, ఒక పశ్యేక గురింపు 50, ఎక్కువ కధలిక్ రీశలోన ఉంది నోయింది. స్థానిక సంనృృతుల సమ్మేళనంతో. సస్తపన్నమ్యిది అందుకు భిన్నంగా చత్తర అమరికాలో స్థానిక (గడ్ ఇండియన్) సమావాలను గూప్త మావివళారు నల. రైస్తవ . స్టాన్ నాగరికతలు . తూర్చు బరోసా, రష్యాలో వున్న సనాతన క్రైస్తవ. నాగరకత సోవియట్ పతనం తర్వాత మళ్లీ తలెత్తింధి,. ఇస్తాం -. కైస్తవ మత, ఘర్షణలకు ప్రభాన రంగాలు ఈ ప్రాంతంలోనే వన్నాయ 'ఆట్రాకా : ఇంయాపియాలో ఆలి పురాతనమైన నాగరకత, సంస్కృతులు ఉన్నాయనేది నిర్వెవాదాంశం, కాని. ఆఫ్రికా - శూర్చు ఆఫికా ఇస్తాం గొడుగు గ్రిందకు చేరి, ఇతర. ఆఫ్రికా దేశాలు పాళ్చాత్య నాగరకత ప్రథావంలో పడి'ఎంతో కాలం అణిగి ఉన్నాయి. ? ఇప్పుదు అఫ్రికన్టు తమకు చెందిన సంన్ఫృతికోసం సహరా దక్షిణ ప్రాంతపు, ఇనక తిన్నెల, బోట్స్నానా చీకటి అడవుల్లో ధ్యణాఫ్రికా వజ్రాల గనుల్లో వెతుక్కుంటున్నారు! వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు2ులాలాాలాాలాలాలాలాాాాాా 10
య చట కర న ల. స వ హం. అ మ న్ మ పనన ( న్ా. ప? టం న. తారా టం మనే శ్ మ స షు నన. లు” రం! _ టన గ [| టి న్స న్ శ కే (న గదీ న మాచ్: స్ / - న స సట హల న రాక ను న హ్ ట్ల న న చత మన: వ సా నటే నా. న య నడ... 4 వ. “స న స్య శ య వ టు ళీ లేల చం ఈ శా. వ వ లాన్ ప్త ఉం ట్ట సస టే స్ట లే వ! నస ర నభ? య. షు ప. (1 స [ న మ న వేటు నట గ సే స గ స న టి న "బ్ స గా టో న. లే ప! స న. స 111 రాగ నం స న ... న స్ ర. (1 య నం. న“. నో న న. ౧] చో య. క్ పాటి సేం మ 5] క 0 స్టగ్రోడ్ర
అడ్డుగోడ
(ప్రపంచ వ్యాప్తంగా అభివృద్ధి చెందుతున్న లేక చెందని దేశాలలో ఆఫ్రికా, చైనా, భారత్, దక్షిణ అమెరికా - ఎక్కడైనా కానీయండి - గ్రామాలు ఎంత అధ్యాన్నస్థితిలో ఉన్నాయో మనం గమనించవచ్చు!
అర్భాకలి, మంచినీటి కొరత, అనారోగ్య పరిస్థితులు, దోమల బెడద, అన్నిటికీమించి అంధకారం! ఆరుగంటలకు పొద్దుదిగిపోతే, మరొక గంటకు చీకటి క్రమ్ముకొస్తుంది! వీధి దీపాలున్నా వెలగవు. ఇళ్లల్లో విద్యుత్తు పరికరాలు కేవలం అలంకారాలే,
ప్రపంచంలో పేదరికం మూడువంతులపైన (గగ్రామాలకే పరిమితమై పోయింది. ఇందుకు కారణాలు తప్పనిసరిగా పరిశోధించాలి.
ఒకప్పుడు కమ్యూనిజం ముసుగులో అధికారం చెలాయించిన నిరంకుశ దేశాలు, ప్రజాస్వామ్యపు తెరవెనుక పెత్తందారీ, పెట్టుబడిదారీ రాజ్యాలు, ప్రచ్ళన్న యుద్ధ వాతావరణం సృష్టించి ప్రపంచాన్ని రెండు ధృవాలుగా మోహరింపజేసాయి!
స్థూలంగా చూస్తే ఇప్పుడు కూడా - కమ్యూనిజం కూలిపోయిన తర్వాత
- నేటి ప్రపంచం రెండు భాగాలుగా విడిపోయి వుంది. అడ్డుగా - చైనా గోడ, బెర్లిన్గోడలకు మించిన ఎత్తయిన గోడ ఒకటి ఏర్పడి వుంది!
ఆ గోడకిరువైపులా...
ఒకటి : కన్యూమరిజం, మార్కెట్ ఎకానమీల పేరుతో పెంపొందిన ధనిక నాగరక దేశాలు - నగర సంస్కృతి!
ఇది లౌకిక సుఖాలకు ఆలవాలం. అవసరానికి మించి పోగు చెయ్యటం. స్టాక్ మార్కెట్లు, బ్యాంకింగ్ వ్యవస్థలలో అంతులేని సంపదను, ధనాన్ని అదుపుచేసి
13 _ాలాష్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
తద్వారా అధికారాన్ని చెలాయిస్తున్నది. అక్కడి ప్రజలు ప్రపంచంలోని సహజ వనరులను ఎనఖై శాతం పైగా హరించి వేస్తూ విలాస వాతావరణంలో జీవిస్తుంటారు!
రెండు : పేదరికం అనే చిరుగుపాతఠల సంస్కృతి. ఎక్కువగా గ్రామాలకే పరిమితమైన ఈ “నాగరకత లో ఆకలి, పస్తులు ఒక భాగం మాత్రమే! ఇక్కడ అన్నీ కొరతే, ఏదీ ఎవరికీ అందుబాటులో వుండదు. రేపంటే భయం, కడుపునిండా తిండి వుండదు. అవకాశాలు ఎండమావులే! అవమాన భరితమైన (బ్రతుకులు :
పేదరికంలో (మ్రగ్గేవారు, తరచూ అవమానాలకు లోనవుతుంటారు. ఎంతో సిగ్గుతో బ్రతుకు ఈడుస్తుంటారు. తద్వారా ఆత్మవిశ్వాసం కోల్పోతారు. అది ఒక శాపంగా అనుభవిస్తుంటారు.
తరతరాలుగా పేదరికంలో బ్రతికిన సమాజంలోని వ్యక్తి, ఎంతగా దరిద్రంలో కూరుకుపోయి' వుంటాడంటే అతనికి సంపద వచ్చినా తట్టుకోగల శక్తికూడా నశిస్తుంది!
ఇక ప్రభుత్వాలు : కేవలం నగరాలకే పరిమితం. ఏ ప్రభుత్వం కూడా వ్యవసాయం ఉత్పత్తులకు గిట్టుబాటు ధర ఇవ్వలేదు. ఈ పేద దేశాలలో వ్యవసాయం కూడా ఎంతో వెనకపదే వుంటుంది. ప్రభుత్వాలు నగరాలనే ప్రోత్సహిస్తాయి. అక్కడ ప్రజలకోసం, ప్రభుత్వోద్యోగులు, మధ్య, పై మధ్య తరగతి వ్యాపారస్తులు, పబ్లిక్ సెక్టర్ సోమరిపోతులు, పరిశ్రమల కార్మికులు - ఎక్కువశాతం వారేకదా వీరందరికి సంఘాలశక్తి, బేరమాడే సత్తా వుంటాయి. అందుకు తోడు
- విషయ పరిజ్ఞానంతో ఉంటారు. అందుకని, వీరికి ధరల అదుపు, ఇళ్ళ ఏర్పాటు, విద్యుత్తు సరఫరా మొదలైనవి అందుబాటులోకి వస్తాయి. పరిశ్రమలకు వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు తులా 14
ఎన్నో రకాల బుణాలు, (ప్రోత్సాహకాలు లభిస్తాయి. పనివాళ్లు అవసరం పెరుగుతుంటుంది! గ్రామ పేదరికం నుండి నగర దారిద్ర్యంలోనికి
(గ్రామాల్లో ఎన్నో కొరతలతో సతమతమవుతున్న యువత నగరాల్లోని అవకాశాలను ఆసరాగా చేసుకుని, ఎన్నో ఆశలతో తరలి వస్తారు.
అయినా, పేదరికం వీరిని వదిలిపోదు. తరతరాలుగా పేదరికపు పరిధిలో బ్రతుకు దొర్లించిన వీరి గుడిసెలు రహదారుల ప్రక్కన, కాలువల అంచున కాలనీలు, కాందిశీకులను తలపిస్తాయి. వీరు మొదట్లో ఈ వాతావరణంలో (మ్రగ్గినా, తరువాత తరువాత 'నగరవాసులితో ఘర్షణలకు దిగటానికి వెనుకాడరు.
ఈ ఉద్రిక్త్రవాతావరణం అన్ని నగరాలకు తప్పనిసరి! గమనించదగిన విషయం ఏమిటంటే, ఈ ఘర్షణ - ముందుగా తరలి వచ్చిన పేదలకు - తరువాత బ్రతుకు తెరువుకై చేరిన వీరి తమ్ములకు, ఒకప్పటి ఇరుగుపొరుగు బీదలకు మధ్యనే! ఈ గుడిసెవాసుల కాలనీలు, ఒక ప్రత్యేకమైన సుడిగుండంలో పడి - పరస్పర సంఘర్షణలతో, అజ్ఞానంతో, అనారోగ్య వాతావరణంలోనే వుండిపోతున్నాయి. అయితే [గ్రామ పేదరికం నుండి, నగర దారిద్యంలోనికి ఎదిగారని అనుకోవాలి. కాని పేదరికపు సంస్కృతి నుండి బైటపడిన దాఖలాలు కానరావు. అయితే చీకటిలో గుడ్డి దీపం పెట్టినట్లు, వీరి బ్రతుకు ఎంతో కొంత శాతం మెరుగుగా వుండే అవకాశం లేకపోలేదు, పల్లెటూళ్ళ చీకటితో పోలిస్తే. ఏదు కోట్ల గిరిజనుల సంగతేమిటి?
మనదేశంలో మరొక విచిత్ర పరిస్థితి వున్నది! సుమారు 450 తెగలుగా వున్న గిరిజనులుగాని, వనవాసులుగాని మొత్తం జనాభా ఏడుకోట్ల పెచిలుకుమాటే!
15 ళ్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
అంటే దేశజనాభాలో తొమ్మిది శాతం ప్రజలు - వీరు "పేదరికంలో వున్నారా - అనాగరకులుగా వున్నారా? ఇన్నివేల సంవత్సరాల భారతదేశ చరిత్రలో వీరు అడవులకు కొండలకు ఎందుకు అంకితమై మిగిలిపోయారు? ప్రభుత్వాలుగాని, న్వచ్చంద సంన్ధలుగాని - నక్సలైట్లుగాని వీరి జీవితాలను ఏవిధంగా మెరుగుపరుస్తున్నారు? వీరికీ సభ్యసమాజానికిగల అద్దుగోడ ఏమిటి? అకలి మంటలు ;:
ఆకలి, పస్తులు - పేదరికంలో ఒకకోణం మాత్రమేనని గమనించాలి. ప్రపంచ జనాభా ఆరువందల కోట్లయితే అందులో ఎనఖై కోట్లమంది ఆకలితో అలమటిస్తున్నారనేది కలోరసత్యం కాగా అంతకంటే నగ్నసత్యం నాలుగు వందలకోట్ల మంది పేదరికంలో మ్రగ్గుతున్నారనేది! అయితే ధనిక దేశాలు ఐక్యరాజ్య సమితి ద్వారా చేసే ఘనకార్యాలు ఏమిటి?
వీరు చేసే కార్యక్రమాలన్నీ ఎనఖై కోట్ల మంది ఆకలిని వాయిదా వేయడంతోనే సరిపెడుతున్నాయి.
కాని, ఈ పస్తులకు (ప్రక్శనే ఉన్న దారిద్ర్యాన్ని అంటురోగాల్ని అవిద్యను, తెగిపోతున్న అనుబంధాలను, నిర్వ్యాపకాన్ని పట్టించుకోవటంలేదు. దానితో నాలుగువందల కోట్ల వ్రజల భవిష్యత్తు వెలుగుచూసే అవకాశం లేక అంధకారంలోనే మిగిలిపోతున్నది!
మనం రోజూ టెలివిజన్లో చూస్తున్నది ఈ నిరుపేద కాందిశీకులకు ఆహారపొట్లాలు, నీళ్లు, గుడ్డపీలికలు పంచటం మాత్రమే.
కాని అసలు సమస్య - మనం చూడలేనిది - వీరిగూడు, వీరి పని, పశువులు, కనీసం వీరి పనిముట్లు కూడా వీరికి అందుబాటులో లేకపోవటం! అంతేకాదు, సాగుకు నోచుకోక్త వీరి భూమి కూడా వీడుగా మారిపోవటం! ఎంత శోచనీయం! కొంత చిత్తశుద్ధి మరికొంత మంచితనం మనసుల్లో వుంటే వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు... 16
ఇప్పుడు అందుబాటులో వున్న సాంకేతిక పరిజ్ఞానంతో పస్తులను రూపు మాపవచ్చు! కాని ప్రపంచ జనాభాలో మూడువంతుల మందిని పీడిస్తున్న పేదరికాన్ని తగ్గించే ఉపాయం ఏమిటి? మీ దగ్గర వంద రూపాయలుంటే, పదో పాతికో ఎక్కడైనా పెట్టుబడి పెట్టి లాభం ఆశించవచ్చు. ఎందుకంటే ఇంకా తొంభయి రూపాయిలున్నాయన్న ధైర్యంతో వుంటారు. కాని వున్నది పదిరూపాయలే అయితే, ఆ పదే ఎందులోనో పెట్టే సాహసం చెయ్యలేరు కదా!
సరిగ్గా పేదదేశాల పరిస్థితి ఇలాగే వున్నది.
ధనిక దేశాలు తమ చుట్టూ - ఉపేక్షా భరితమైన ప్రహరీ నిర్మించుకుని పేదదేశాల పట్ల నిర్లక్ష్యవైఖరితో వ్యవహరిస్తున్నాయి. ఈ గోడను రోజు రోజుకూ ఎత్తు పెంచుకుంటూ పోతూ మిగతా ప్రపంచానికి అందుబాటులో లేకుందా, మరో ప్రపంచంలా తమను తాము పిలుచుకుంటున్నాయి. ఒక రకమైన ఖీతితో ఈ కుద్య కవచంలో రక్షణ పొందుతున్నాయి.
ఎందుకంటే, ఆ వెలుపల వున్నది ఆటవికులని, ఆకలితో అలమటించే అనాగరికులని వారికి భయంతో కూడిన అభిప్రాయం. అంతేకాదు ఆ గోడ వెలుపల నుండి దాటివచ్చే వార్తలు కరువుతో కడుపుచేత బట్టుకున్న జనాభా, దొంగతనాలు దోపిడీలతో కొట్లాడుకుంటున్న సమాజం, అధిపత్యం కోసం యుద్దాలు చేస్తున్న చిన్నా చితకా దేశాలు. మత్తు మందులు, మాదక ద్రవ్యాల వ్యాపారం కోసం జరిగే హత్యాకాండలు, అంటురోగాలతో కుళ్లుతున్న కాందిశీకులు... ఇలాంటి వార్తలే! ధనికదేశ ప్రజలకు ఇవన్నీ ప్రమాదకరమైనవే! అటువంటి సమాచారాన్నే వార్తా సంస్థలు చేరవేస్తాయి. ఎందకంటే ప్రసార మాధ్యమాలన్నీ ధనికదేశాల గుప్పిట్లోనే వుండిపోతున్నాయి. సోషలిజం :
ఫ్రాన్స్దేశంలో సోషలిజం నాయకులు, పాలకులు ఎంతో దూరదృష్టితో తమ దేశాన్ని ముందుకు నడిపారు. కేవలం గుడ్డిగా కమ్యూనిజాన్ని
17 క్మ్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
కౌగిలించుకోకుండా, సోషలిజం పేరుతో ప్రజలకు పేదరికాన్ని పంచిపెట్టకుందా, సోషలిజాన్ని తమ దేశవనరులకు - ప్రజల తీరుతెన్నులకు అనుగుణంగా మలచుకొని సంపదను సృష్టించి - ప్రజలకు పంచిపెట్టారు.
అవును - సంపదను పంచగలం కాని, పేదరికాన్ని పంచలేము కదా!
కాని ఇందుకు భిన్నంగా మన నాయకులు (ాన్వదృష్టితో, అహంభావంతో, సోషలిజం పేరుతో - పేదరికాన్ని పంచే యత్నం గత యాఖైసంవత్సరాలుగా చేస్తున్నారు!
చివరిగా : పేదరికం అనేది, ప్రపంచ వ్యాప్తంగా మానవ కల్పితం అని సహజవనరులు, వ్యవసాయ, పారిశ్రామిక ఉత్పత్తుల పంపిణీ, సరఫరాలు, సహేతుకంగా జరగాలని; ప్రపంచమంతటా ప్రతి ఒక్కరూ హుందాగా తలెత్తుకుని జీవించాలని అందరూ అంగీకరిస్తే - ప్రపంచ ధనికదేశాల (ప్రజలపై ఒక గురుతరమైన, నైతిక బాధ్యత ఉన్నది. అదేమిటంటే - పేదరికాన్ని, చిరుగుపాతల సంస్కృతిని రూపుమాపాలి. అందులో (మగ్గుతున్న ప్రజల మానసిక వికాసానికి (త్రోవచూపాలి.
ఆఅందుకోనం... నవయువ మేధావి వర్గం, బాధ్యతాయుతమైన ('ప్రజాపాలకులు, దార్భనికులైన శాస్త్రవేత్తలు - వీరి అవసరం ఈనాడు ఎంతైనా ఉన్నది. ఎందుకంటే - ఒకప్పుడు ఇటువంటి వారేకదా, తమతమ దేశాలను వలసపాలన నుండి విముక్తిచేసి, స్వాతంత్ర్యాన్ని సముపార్దించి పెట్టింది!
పేదరికం సృష్టించబడుతున్న వైనం...
- సద్దాం హుస్సేన్ - ఎనిమిది సంవత్సరాలు ఇరాన్తో యుద్ధం చేసినా, కువైట్ ఆక్రమణ పేరుతో 'గల్ఫ్వారొకు నాంది పలికి - చావు తప్పి కన్ను లొట్ట పోయినా, చివరికి జరిగింది ఏమిటి? వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు యా 18
ఈరోజు ఇరాక్ - టైగ్రస్ నది జీవజలాలు సస్యశ్యామలం చేసే దేశంలో గత రెండు యుద్దాలు, సరిహద్దులను మరు భూములుగా చేసి, దేశ యువతను గత చరిత్రలో అనామకులుగా కలిపివేస్తే - ఇప్పుడు ఒక మగవానికి, ఎనిమిది మంది ఆడవాళ్ల చొప్పున పంచుకున్నా - చాలక నిర్వీర్యమైన దేశదారిద్ర్యాన్ని (క్రూడాయిల్ కుళ్లుడబ్బు పారద్రోలగలదా? ఈ పేదరికాన్ని సృష్టించి తిష్టవేసిన పాలకులను ఎవరు శిక్షిస్తారు? 2) మార్క్సిజం వంటి సిద్ధాంతాలను ప్రవచించింది పేదరికాన్ని నిర్మూలించాలనే పవిత్రమైన ఉద్దేశ్యంతోనే కదా! లేని అధికారం పేరుతో (వ్రవంచాధివత్యాన్ని లక్ష్యంగా చూపి కమ్యూనిజాన్ని నమ్ముకున్న ప్రజల ఆశలను వమ్ముచేసి ఈ రోజు రాజకీయంగా, ఆర్థికంగా దివాళా తీసిన రష్యా, తిండికి వెతుక్కోవలసిన దుస్థితి ఏర్పడింది. ఈ పేదరికం కూడా పాలకుల పుణ్యమే! 3) మనకు పొరుగున వున్న పాకిస్టాన్ ప్రజల పరిస్థితులను గమనిద్దాం : భారత్ బూచి చూపి, ఆయుధాల కొనుగోలు పేరుతో అందినన్ని అప్పులు తెచ్చి, ఎవరు అధికారంలో వుంటే వారి స్విస్ బ్యాంక్ ఖాతాల్లో జమకట్టి దాచిన డాలర్లు పాక్ పేద ప్రజల ఆకలి తీర్చలేవు. ఈ అప్పులకు వడ్డి కట్టలేక నడ్డి విరిగేది - సామాన్య పౌరునిదేగాని, పాలకులకు కాదు! మిలిటెంట్ల పేరుతో, సరిహద్దులను అతలాకుతలం చేస్తున్న పాకిస్తాన్, ఆఫ్ఘనిస్తాన్ నేతలకు మతం ఒక వరం! ఇస్లాం ముసుగువేసి, పేదలను. అకలికి అల్లావైపు చేతులు చాచమనే ఈ సైనికపాలకులను; వీరిని గుడ్డిగా నమ్మి అధికారం అప్పగించే అక్కడి ప్రజలను = ఆ అల్లాయే కాపాడాలి. 109 లాల్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
- ఒకప్పటిచెక్, స్లోవో, క్రాయేషియాలు కమ్యూనిజం పాదాల క్రింద నలిగి - తమ అస్థిత్వాన్ని కోల్పోయాయి. ఇప్పుడు మతం, సరిహద్దుల మాటున జరిగే మారణహోమంలో అక్కడి ప్రజలు మాడిపోతున్నారు.
కుటుంబాలు చిన్నాఖిన్నమై, నమ్మిన నేలను వదిలి, చేసేందుకు పనిలేక, చలికి గడ్డకడుతూ, తమ నెత్తిన బలవంతంగా పెట్టిన పేదరికాన్ని మూటలుగా మోసుకుంటూ ఎటు పోతున్నారో తెలియని పరిస్థితిలోనికి ప్రజలను నెట్టివేశారు, అక్కడి (ప్రస్తుత పాలకులు!
-
కొన్ని ఆఫ్రికా దేశాల ప్రజల దురదృష్టం వారి నేతల రూపంలోనే వారిని పొలిస్తోంది. వారిదేశంలోనే వారు కాందిశీకులుగా బ్రతుకుతున్నారు!
-
ప్రజాస్వామ్యదేశాలలో పరిస్థితులు ఇందుకు భిన్నంగా కనపడతాయి కాని లోతుగా చూస్తే నిజాలు బయటకు రాకపోవు. పేదలు పేదరికపు ఊబిలోనే వుండిపోతున్నారు. డబ్బుతో వ్యాపారం చేసేవారు, అధికార ప్రాపకంతో పరిశ్రమలు నడిపేవారు కోట్లకు పడగలెత్తుతున్నారు. దీనికి ముఖ్యకారణం పాలకులు, ప్రజలను అజ్ఞానంలో, అవిద్యలో, నినాదాలతో మాయచేయగలగడం, ఏ పూట ఆకలిని ఆపూట తీర్చి, తమ పబ్బం గడుపుకోగలగడం, ఆర్థిక, పౌరసరఫరా పంపిణీ విధానాలు లోపభూయిష్టంగా ఉండటం కూడా గమనించదగిన కారణాలు! వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు 2. 20
(న్ా యం శస ె కు న. న, న ము! ల ష్ష్. లంధాల ద్ర ల్ భా కా లా అజ్తాన _౨తఈమిు!0.) స్మ ం న లో ణా పాం స __బాడ్తార్ధ్టగ్ర 0
కాలజ్ఞానం
మా పెన్నికూళురు పెళ్ళి. తాటాకు పందిళ్లు ఎండుతున్న పచ్చి వాసన, మామిడి తోరణాలు క్రొత్త వాసాల పచ్చదనాలు, తాటి నారబంధనాలు. ఊరంతటికీ పగలు భోజనాలు. పెళ్లి కొడుకు ఊరుపదహారు మైళ్లు మా వూరి వంకర డొంక దాటి, కంకర రోడ్డు ఎక్సితే పదిమైక్లు. ఆ రోడ్డులో ప్రయాణం - అక్కడ చిన్న లాకుల దగ్గర - పంటకాలవ ప్రక్క రోడ్డులో నాలుగుమైళ్లు వెళ్లాలి. బళ్లు కట్టారు. కొత్తగా చెక్కిన వశికర్రలు - ఇరుసులు అప్పుడే ఆముదం రాసుకుని, నారపీచులు చుట్టుకున్న బండి చక్రాలు మెత్తగా తిరగుతున్నాయి. గూడు కట్టారు
- ఎండీ ఎండని ఈతాకు చాపలు మత్తైన వాసన! కింద ఎండుగడ్డి పరుపు - వత్తుగా -మెత్తగా, పైన కంబళి - ఆపైన దుప్పటి. నాలుగు బళ్లు - అప్పుడే దొడ్డోకి వచ్చిన మైసూరు ఎద్లు సూది కొమ్ములు - సన్నగంటలు. చక చక నడకలు. అప్పటికే దొద్గో ఉన్న ఒంగోలు గిత్తలు! తెల్లది ఒకటి కర్రిది ఒకటి దర్చంతో మోరలెత్తుకుని పెళ్లి నడకలు - మొద్దు గంటలు - అన్నాలు తిన్నాం - వెన్నెల్లో బళ్లు బయలుదేరాయి. కార్తీకమాసపు చలి - ఎండుగడ్డి వెచ్చదనం - పుచ్చ పూవులాంటి వెలుగు - అయినా ఐండికో లాంతరు - మసి బారిన ముఖంతో, “ఎ హేంహైరేఛో - ఛో! నీ ఎద్దుగూల” చర్చాకోల ర్యుళిపింపు- చవుడు డొంకలో మెత్తగా నడిచిన బళ్లు - కంకర రోడ్డు ఎక్కాయి. ఇనప పట్టాల కింద నలుగుతూ కణుక్ మంటున్న రాళ్లు - ఊళ్లుదాటి, పూళ్లు దాటి - ఆ పెళ్లి ప్రయాణం. తొట్లో కూర్చొని బండి తోలుతూ, ఆ తొట్లో ఒరిగి వెన్నెల్లో తూలుతూ, చుక్కల్ని లెక్క పెదుతూ ఆ తొట్లోనే దుప్పట్లో నిద్రమత్తులో, ఆ తొట్లో ఒరిగి 23 ఆండ్ ని. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
వెన్నెల్లో తూలుతూ, చుక్కల్ని లెక్క పెడుతూ ఆ తొట్లోనే దుప్పట్లో నిద్రమత్తు, ఎద్దుల వాసనతో ఎప్పుడు - రెప్పలు చాటున కలల లోకాలు తెరుచుకున్నాయో, సన్నగా కురిసే మంచులో చిన్నగా పరుగులిడే కాలవ నీటితో మెల్లగా సాగే చలిగాలితో వెన్నెల నీడలో, చుక్కల దారిలో, నేలకు నింగికీ చెందిన ప్రకృతి ఒడిలో ఓ భాగంగా, కాలంతో కలిసి సాగిన నా ప్రయాణం! వెలిసిన వెన్నెల - అలసిన గిత్తల ముట్టెల నుండి జాలువారుతున్న నురుగలు నేల రాలుతుందగా
- దొండపాడు చేరాం. మున్సబుగారి దొడ్లో పార్కింగ్! కాలం ప్రవహిస్తోంది, పరుగెడుతోంది. కాలక్షేపం, తృటికాలం. కాలం గడవటం లేదు! కాలం కరిగిపోతోంది! కాలాన్ని కుదించాలి! కాల ప్రవాహం! ఎన్నిపేర్లు - ఎన్ని వివరణలు కాలగర్భం! ఎన్నెన్ని ఎక్స్'ప్రెషన్లు! కాల మహిమ! ఏమిటి ఈ కాలం? కాల పాలన! కాలం వెళ్ల బుచ్చటం అనంతకాలం! ఎలా దీన్ని అర్ధం చేసుకోవడం? మనం హడావుడిలో ఉన్నాం. తొందర వడుతున్నాం. కాలాన్ని కుదించాలని - తాసత్రయ పదుతున్నాం. అంతా వేగమే. (బ్రతుకంతా ఫాస్ట్ ఫార్వర్డ్ అయిపోయింది కదూ! విపరీతమైన రద్దీతో విసుగు అసహ్యం పెరిగిపోతోంది కదూ! లిఫ్ట్ తలుపులు ఆలస్యంగా మూసుకుంటున్నట్లు - డోర్ క్లోజర్ నెమ్మదిగా పనిచేస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంటుంది కదూ! అంతే ఆ పది క్షణాలు
- ఒక రోజులా తోస్తోంది ఎందుకని? ఒక్కసారి ఫోన్ల సంగతి చూడండి. మొదట్లో
- ఆపరేటర్. హలో ఏ 'నంబర్ కావాలి?” తర్వాత డయల్ఫోన్లు - అందులో ఒక రకమైన సరసత ఉండేది. పుష్ బటన్ వచ్చిన తర్వాత ఇప్పుడు డయల్ఫోన్ చూస్తే - ఎంత సేపటికీ తిరగనట్లు అనిపిస్తుంది ఇక స్పీడ్ డయల్ - బటన్స్- రీ దయల్ - వోస్పీడే స్పీడు! వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు, 24
రిమోట్ లేకుండా టి.వి.ని ఊహించగలమా? టి.వి.లో ప్రకటనలు చూడండి! వెనక ఎవరో తరుముతున్నట్లు లేదా పిచ్చి కుక్క వెంటబడినట్లు వాళ్ళు చెప్పేది వాళ్ళకే తెలియక ఒక దాని మీద ఒకటి, కుప్పలు తెప్పలుగా కప్పల తక్కెడగా - అయిపోతున్నాయి. ఇవ్వాళవేగం - జీవితాన్ని నిర్దేశిస్తోంది. మిమ్మల్ని కొరడాతో ఛెళ్ళున కొట్టినట్లు పరుగులు పెట్టిస్తోంది? అందులోనే - మనకు తెలియని ఒక (థ్రిల్ వుంటోంది! వేగంగా పనిచేయగలగటం - మనం ఒక శక్తిగా గుర్తిస్తున్నాం. ఇక్కడే ఒకరితో ఒకరికి పోటీ వర్పడుతోంది!! ఒకేసారి ఎన్నో పనులు చేస్తున్నాం (అవధానులు క్షమించాలి) రేడియో వింటూ, టి.వి. చూస్తూ, పత్రికలు, వుస్తకాలు తిరగేస్తూ మధ్యలో అదీ ఇదీ తింటూ - ఇప్పుడైతే ఇంటర్నెట్ (బౌజింగ్చేస్తూ - ఇంతలో సెల్ఫోను మోగుతూ - ఇదంతా ఇవ్వాళసర్వసాధారణ జీవన ధోరణిగా మారిపోయింది. అంటే, ఇప్పటి సాంకేతిక పరిజ్ఞానం మొత్తం - పనులు వేగంగా చేయటానికి, ఒకప్పుడు అలవికానివి, ఎక్కువ పనులు తక్కువకాలంలో పూర్తిచేయటానికి ఉపయోగపడుతోంది. ఇప్పుడు తయారయ్యే క్రొత్త క్రొత్త పరికరాలు - కార్ఫోన్లు, జిమ్లో పుస్తకాల స్టాండులు
- షవర్ (క్రింద కూడా వినగలిగే హెడ్ఫోన్స్ - అల్హ్రాసోనిక్ - ఇన్ఫ్రారెడ్ రిమోట్లు ఒకటా - రెండా - మిమ్మల్ని తరిమి తరిమి కొట్టడానికి - ఇవన్నీ కొరడాలే! ఒకప్పుడు రేడియో వినటం ఒక్కపనే.
ఇప్పుడు ఆ దృశ్యాన్ని ఊహించగలమా? పోనీ ఎవరైనా అలా కనపడితే మనం వింతగా - చూసినా వింత కాదుకదా? ఇప్పుడు ఏ స్థితికి వచ్చామంటే, చివరికి టి.వి. కూడా మనల్ని కట్టిపదెయ్యలేక పోతోంది. చాలా ఇళ్ళల్లో - టి.వి. వెలుగుతోంది రంగు రంగుల అరల్చి దీపంలా? ఆ వెలుగు నీడల్లో - మన పనులు ఆపకుందా చేసుకు పోతున్నాం. విసుగుదలకంటే, వెర్రి తనం మేలని అదే ఎంచుకుంటున్నాం. 25 లాక్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
మనిషి అడవులలో నుంచి బైట వడినవ్పటి నుంచి వేగాన్నే ఎంచుకున్నాడు - జంతువులు - ఆహారానికో, ఆత్మ రక్షణకోవేగాన్ని ఆశ్రయిస్తాయి. అందుకు భిన్నంగా మనిషికి వేగం ఒక వ్యసనంగా మారుతూ వచ్చింది. ఆ వేగం, అతని మేధతో పాటు పెరుగుతూ వచ్చింది. అయితే - సంస్కృతి, సాంకేతిక పరిజ్ఞానం దానికి పదును పెట్టాయి. ముఖ్యంగా ఈనాటి టెక్నాలజి అందించే పరికరాలు కొనగలిగిన స్తోమతున్న సంపన్న దేశాల్లో ఈ వేగం = అంచుల వరకు- 'ఆటోబాన్'లో “ఫాస్ట్ లేన్'లో వెళ్తోంది. అక్షర జ్ఞానం - సాంకేతిక పరిజ్ఞానం పెరిగే కొలది - మనకు కాల “జ్ఞానం” కూడా ఎక్కువౌతోంది. కాలాన్ని ఎలా కుదించాలి? ఎక్కువకాలం ఎలా జీవించాలి? ఇదీ ఇప్పటి ప్రశ్న - లేదా సమస్య అసలు ఇదంతా ఎక్కడ మొదలయింది? పాశ్చాత్య యంత్రయుగంతో
- వీళ్లు కాలాన్ని 'హోర్టొ చేసి సొమ్ముచేసుకునే వస్తువుగా చూస్తున్నారు. ఇప్పటి తెలివిగల “టైంమేనేజర్లు” “రోజుకు 48 గంట”లు... “నీ కాలం నీదే” “కాలాన్ని సద్వినియోగం చేసుకో” ఇలా ఎన్ని పుస్తకాలు, టేపులు, టైనింగ్ క్లాసులు, ఫ్రోగ్రాంలు - గ్రాఫ్లతో మిమ్మల్ని ఉక్కి రిబిక్కిరి చేస్తూ, సొమ్ము చేసుకుంటున్నారు. మీ కాలాన్ని "సేవ్ చేసే మిషతో “ఫాస్ట్ఫుడ్స్” “క్విక్ప్లేబాక్”లు 'క్విక్ ఫ్రీ జింగ్ ఫ్రిజ్ లూ - ఫాస్ట్ కూలింగ్ ఎ.సి.*లు - ఇంకా 'క్విక్క్రెడిట్లు, ఎన్నని చెప్పను? అన్నీ సొమ్ము చేసుకుంటున్నారు. కాని జరిగేదేమిటి? మీ అప్పులు పెరగటం. రోజుకు 48 గంటల మాయతో, 24 గంటలు నిజజీవితంలో, ఇవన్నీ నిలబెట్టిన పేక ముక్కల్లా కూలిపోవటం - నీ పనీకూడా సవ్యంగా జరగకుండా, గందరగోళంలో - మిమ్మల్ని (త్రిశంకు స్వర్గంలో వేలాడ దీసి - ఎటూ కదలలేని స్థితికి తెస్తున్నాయి. వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు: 26
ఇప్పటి పరికరాలు అన్నీ కాలాన్ని ఆదా చెయ్యటానికి ఉద్దేశించి - అమ్మబదుతున్నాయి. అంటే ఏమిటి? కాలాన్ని ఆదా చెయ్యటం అంటే - తక్కువ కాలంలో ఎక్కువ పనులు చెయ్యటం. అలా అయితే - బీచ్లో కూర్చుని - హాయిగా అలల్ని చూస్తూ - మధ్యలో సెల్ఫోన్ మాట్లాడితే - మీ కాలం ఆదా ఆయినట్లా - వృధా అయినట్లా? సాయిబాబా గుడికి సెల్ఫోను తీసుకువెళ్లటం, కార్జియాలిజిస్ట్ దగ్గర్లో - కార్డ్లెస్ ఫోను పెట్టుకోవటం, మెడిటేషన్ సెంటర్కు మెడికల్కిట్తో చేరటం ఇవన్నీ కాలాన్ని అపహాస్యం చెయ్యటం కాదా?
మీరురైల్లో ఒక గంటలో పూర్తయ్యే ప్రయాణం చేస్తూ పావుగంట ఓ పుస్తకం చదివారనుకోండి, అదే ప్రయాణం 5 నిమిషాల్లో కారు (డైవ్చేస్తూ పూర్తి చేయగలరు. అంటే రైల్లో గంట ప్రయాణంలో పావుగంటలో పుస్తకం చదివే కాలాన్ని వృధా చేశారా?
వీటికి అంత సులభంగా సమాధానం దొరకదు? ఇంకో విషయం మనవిచేస్తాను - మనం తూర్పున ఉన్నాం కదా? ఆధునిక ప్రపంచంలో - పేద దేశాలకు ముద్దుపేరు, అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలు! మనం ఇక్కడే వున్నాం కదా! మీరు ఇక్కడి నుండి, ఒక్కసారి అమెరికాలో దిగి, చుట్టూ చూడండి! ఆశ్చర్యం
- ఎంత అభివృద్ధి = ఎంత సంపద? మనం ఇక్కడ ఒక వంద సంవత్సరాల తర్వాత కూడా వస్తుందో రాదో అనుకునే “అభివృద్ధి అక్కడ కళ్లముందు వుండటం, అందులో మీరు ప్రవేశించడం జరుగుతుంది. అంటే మీరు ఒక వంద సంవత్సరాల కాలం ముందుకు వెళ్ళ గలిగారా? ఈ వింత ఆలోచననే, “బాక్ టు ఫ్యూచర్” వ్యూచర్ షాక్ లాంటి పదాలతో మనల్ని అదరగొడుతున్నాయి. - దూరాలు దాటటానికి, పనులు చెయ్యటానికి, రాథ్రి, పగలు అర్ధం చేసుకోవటానికి మనం కాలానికి కొలమానం తయారు చేసుకున్నాం - గడియారం ముల్లు తిరగటం మొదలయిన దగ్గర నుంచీ, మనిషి జీవితం ఉరుకులు, వరుగులతో నురగలపాలయింది. 27 శ్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
ఐన్స్టీన్ మహాశయుడు, ఈ త్రీ డైమెన్షన్ ప్రపంచానికి, నాలుగో డైమన్నన్గా 'కాలాన్ని' ఊహించింది, అంతులేని ఈ విశ్వాంతరాళ మర్మాలను, ఆర్ధంగా మెరిసే తన నీలి కనులతో దర్శించి, అవగాహన చేసుకునే ప్రయత్నంలో భాగమేకాని, కాలాన్ని వంచాలనో, కుదించాలనో ఆలోచనకాదని నా మనవి? దూరాన్ని అధిగమించవచ్చు - కాలాన్ని దాటటం సాధ్యమా? జ స ఇ వాషింగ్టన్లో డా॥ ఇన్నయ్య, కోమలగారి పుత్రుడు రాజు పెళ్ళికి బయలుదేరాను. హైద్రాబాద్ విమానాశ్రయంలో అర్థరాత్రి, పట్టపగల్లా వెలుతురు. ఎక్స్రే మిషన్ల దగ్గర రద్దీ! చెకింగ్ కౌంటర్ల దగ్గర తోపులాటలు, కన్వీయర్ బెల్టుల కటకట మోతలు - ఇమిగ్రేషన్ అధికారుల అనుమానపు చూపులు, కస్టమ్స్ కాపలా దారులు - అన్నిటికీ కుయ్యిమనే మెటల్ డిటెక్టర్స్ - బందులు దొడ్డిలా క్వారంటాన్ లాంజ్ - బోర్జింగ్కోసం హోర్డింగ్ చెయ్యబడిన జనం - మళ్ళీ తోపులాటలు - రబ్బరు బొమ్మల్లా - విమానవతులు (పాపం అపరాతి డ్యూటి కదా)రో, సీటువెతుక్కుని, హాండ్బ్యాగ్ లాక్కొని సీటులో కూలబడి, అవులింతలు, ప్రయాణం మొదలవక ముందే - అలసిపోవటం, తర్వాత గంట గాలిలో - రాత్రి మూడు గంటలకు భోజనం! తర్వాత బొంబాయిలో బస్సులు - పెద్ద విమానంలోకి మార్చిడి. మళ్లీ చెకింగ్లు, మళ్లీ సెక్యూరిటీలు - రో, సీటు = ఉదయం ఆరున్నరకు - సీటులో కూర్చుని, నిద్రలేచే సమయానికి నిద్ర పోవటం - విమానం టర్మినల్ వదిలి, రన్వే మీద - నిలబడి - ఒక్కసారిగా త్రాటిల్ వదిలే సరికి 200 కిలోమీటర్ల వేగంతో టేకాఫ్ ముందు ఏదో టెన్షన్ - అయిదంతస్తుల భవనంగాలిలో లేస్తున్నట్టు! ఎయిర్ బోర్న్ తర్వాత తెలియని నిస్సహాయత. ఆప్యాయతలేని ఆతిథ్యం, రోబోట్లలాంటి -సిబ్బంది. ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకోని “తోటి” ప్రయాణీకులు - చెవుల్లో పైపు సంగీతం. రాత్రి - పగలు- రాత్రి ఆంతా కలగా పులగం - ట్రేక్ఫాస్ట్ - లంచ్ - డిన్నర్ - మధ్యలో మత్తు వి. అశ్వనికుమార్ వ్యాసాలు చాాాాలాాాాాాాా 28
పానీయాలు - అన్ని ఒక్కటే. టాయిలెట్లో ఉడుకలాన్లు, బాడికొలోన్లు. 33 వేల అడుగుల ఎత్తున - దాదావు 24 గంటలు కుదించిన వాతావరణంలో పడి ఉండి, పదివేల మైళ్లు నాప్రమేయం లేకుండా, ఆ ఎగిరే బోయింగ్లో - ఒక బోల్టులాగా, కన్వీయర్ బెల్టుమీద బాగేజీ లాగా న్యూయార్ముకెన్నెడీ ఎయిర్పోర్టులో దిగాను - ఇమ్మిగ్రేషన్ క్యూలు- రెండు గంటలు - మన వంతు రాగానే - “హి! ఎందుకు వచ్చావు? ఎన్ని డాలర్లు వున్నాయి? ఎన్నాళ్లుంటావు? నీ పెళ్లాన్ని తీసుకురాలేదే?” ప్రశ్నలు - "011! ₹7౪10008 10 సైఅంగేల 276 2 0106 రేష్ర/?" అంతా యాంత్రికంగానే, కొంత వెకిలితనం కూడా. కస్టమ్స్ కష్టాలు తక్కువే అయినా, ప్రక్క వాళ్ళ పచ్చళ్లు తీసివేస్తూ, - డస్ట్ బిన్లో పడేస్తుంటే - పిటీ. ఇది సంగతి -1 జ జ 2
నా మొదటి పెళ్లి ప్రయాణంలో, నేను ప్రకృతిలో - కాలంలో భాగం. రెండో పెళ్లి ప్రయాణంలో ఒక యంత్రంలో బోల్టుని, కన్వీయర్బెల్టు మీద బాగేజీని. అక్కడ నే పోగొట్టుకున్న 'కాలం' వృధా అయ్యిందా? ఇక్కడ నే నధిగమించిన “కాలం” ఆదా అయిందా? అంటే - ప్రాథమికంగా 'కాలాన్ని' అర్థం చేసుకోవటంలోనే - లోపం ఉంది. కాలాన్ని 'ఆదా” చెయ్యటం అనే తప్పుడు ఆలోచన చుట్టు ్రమిస్తుంటే, ఇది అవగాహనకు రాదు!
మనకు కొంతకాలం ఉంది, ఆ కాలాన్ని ఆదా చెయ్యటం లేదా, వృధా చెయ్యటం, 'ఉన్న' కాలాన్ని వాడుకోవటం లేదా ఊడగొట్టుకోవటం, “మిగిలిన' కాలాన్ని నింపుకోవటం, లేదా ఒంపుకోవటం, లాంటి ఆలోచనలు సరికాదు. అసలు విషయం - మనకు ఏదయినా 'ఉంటే' కదా అయిపోయేది. మనకు కాలాన్ని ఎవ్వరూ ఇవ్వలేదు - కాబట్టి, మీరు దాన్ని పోగొట్టుకోలేరు. మనకు 'కాలరి ఎప్పుడూ లేదు. మనం కాలంలో ఉన్నాం. మనం కాలంలో జీవిస్తున్నాం!! 20 లాన్. వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
ముగింపు :
ఈ వ్యాసం రచించిన ఉద్దేశ్యం, ఆధునిక - సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని అవహేళనచెయ్యాలని గాని, ఇప్పటి 'స్పీడు యుగాన్ని సొమ్ము చేసుకుంటున్న టైం మార్కెటీర్లను కించ పరచాలని కాని, కాదని మనవి, కాలాన్ని మీ నుంచి విడదీసి చూస్తే వస్తున్న ప్రమాదాన్ని సూచించే ప్రయత్నం మాత్రమే!
వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు: 30
= శశప్ణోస్తో స్మ మ. ప వ. ష్ మ న్? మం. త. టీ యస ను. న. షే క ప సతో
మ్రైోగేతంత్రులు
ఆఅలాపనకు తలలూపని దెవరు? / సంగీతానికి తాళమెవరు వేయరు?
సకల జీవరాశులను కదిలించే ఈ సంగీతం ఏమిటి? ఎక్కడిది?
(ప్రకృతిలో రంగులున్నట్లు - రాగాలూ ఉన్నాయి!
గాలి ఈల వేస్తుంది. కోయిల పాట పాడుతుంది. ఉరుములు దరువులూ వేస్తాయి! ఒళ్లు పులకరిస్తుంది. ఏమిటా బంధం? ఎక్కడున్నాయి ఈ తంత్రులు?
సంగీత సాధన చేసి సప్తస్వరాలు - ఆరోహణావరోహణలు అలవోకగా వలీకే విద్వాంసులను ఎవరైనా ఆదర్శంగా తీసుకుంటున్నారా? పోనీ, లలితసంగీతకారులైనా, సినీగాయకులైనా గాని, ఎవరూ ఆదర్శంగా పెట్టుకోరు
- (వారుగడించే డబ్బు తప్ప....) ఎందుకని?
ప్రపంచ వ్యాస్తంగా గాయకులన్నా - సంగీతకారులన్నా మత్తుమందులకు
- మాదక ద్రవ్యాలకూ అలవాటు పడినవారుగా - విశ్చంఖల జీవితానికి నిదర్శనంగా దేశదిమ్మర్లుగానే అర్ధమవుతున్నారు!
కాని ఒక్కసారి ఓ సంగీతకారుడు - తన సంగీత ప్రపంచంలోకి అడుగుపెట్టగానే - ఓ అమాయకుడైన, బెత్సాహికుడైన బాలునిగా దర్శనమిస్తాడు!
తనతోపాటు - మిమ్ములను కూడా సుఖదుఃఖాలు కలబోసిన ఓ కాల్పనిక 'ప్రపంచంలోనికి తీసుకుపోతాడు. మార్మికమైన మాధుర్యంతో మంత్ర ముగ్గుల్ని చేస్తాడు!
అలా ఎన్నిగంటలు - ఎన్నిరోజులు - సంవత్సరాలైనా అదే జీవితంగా గడుపుతాడు! దేనికోసం?
పేరుప్రఖ్యాతల కోసమా? పెన్నిధి కోసమా లేక ఇంకా లోతైన కారణం ఏదయినా ఉందా?
23 ష్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
ఎందరో పాటలు రాస్తారు - బాణీలు కూరుస్తారు. ఎప్పుడైనా ఇంత నుంచి పాట ఎలారాశారు? ఇంత శ్రావ్యమైన స్వరం ఎలా కూర్చారు? అని అడిగితే “అదా? ఏమో...” అనే చెప్పగలరు?
అంటేప్రతిపాట... ఎక్కడనుంచో రావాలి! ప్రతిబాణీ 'ఎవరో” కూర్చాలి! ఏమిటా మర్మం?
వారం రోజులు - మధురంగా - సమ్మోహనంగా భాగవత “కథాగానం” చేసిన శ్రీమోహన్గారిని “మీరు సంగీతం నేర్చుకున్నారా” అని అడిగితే “లేదండీ నాకు సంగీతంలో ప్రవేశం లేదు” అని వింతో సొత్వికంగా సమాధానం చెప్పారు మరి?
ఇటాలియన్ ఒపేరా గాయకుడు పావరాటిని “ఏమిటి మీ రహస్యం” అని అడిగితే -
“ఒపేరా ముందు రాత్రి నాగది కిటికీలు తీసి కూర్చుంటాను. చల్లని మలయ మారుతం కిటికీలోనుంచి వస్తుంది. గుండెల నిండా పీలుస్తాను అప్పుడే తెలుస్తుంది మర్నాడు సరిగా పాడగలనో లేదో-. ఎక్కువగా దేవతలే వస్తారు. ఎప్పుడైనా- “ఈవిల్ స్పిరిటొ కూడా తలువు తడుతుంది- అప్పుడు - పాడటంనావల్లకాదు....” అంటే, ఇదొకవరం! ఈ వరాలు ఎవరిస్తున్నారు?
తేనెలు వానలు కురిస్తి వీనుల విందులుచేసే “చితి స్వరంలో ఏ గంధర్వులు దాగి ఉన్నారు? కారు మబ్బుల్లో తటిల్లత మెరిసినట్లు వెండి తీగలా సాగే 'లత' గళంలో మధురిమలు ఎవరు నింపారు? ఒక స్థాయి, ఒక లోతుకు వెళ్ళిన తర్వాత అన్ని సంగీతాలు ఒక్కటే! అంటే, అవి మనలను తీసుకువెళ్ళేతీరు దారి ఒక్కటే! ఆనంద తీరం ఒకటీ! అవి కలిగించే పారవశ్యం ఒకటే! మనలను అంతర్ముఖులను చేసి - అంతరంగపు లోయల్లోని ప్రతిధ్వనులను వినిపించేవే.....!
మధురమైన సంగీతం - ఒక శ్రావ్యమైన గీతం - మిమ్ములను ఒంటరితనంలోనుంచి - ఏకాంతంలోనికి, ఏకాతంలోనుంచి - అస్పష్టమైన కాల్చనిక లోకాలకు రహస్యంగా మోసుకుపోతుంది! వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలుయాలాలాలాలాలాలాలాలాలాలాలాాా ఏ4
ఓ విషాద గీతం - మీ కర్టేంద్రియాలలో శబ్ద తరంగాలుగా ప్రవేశించి _ గత జ్ఞాపకాలను రేపి, హృదయాన్ని మధురమైన బాధతో ఆధ్ధంగా నింపితే- మీకు కలిగే రసానందం - సుఖదుఃఖాలకు అతీతమైనదే! చెవులతో విన్నపుడు, కనులకు కనపడే సంగీతం, ఒక ఆవేదనా గీతం ఆస్వాదించినపుడు కలిగే “ఆనందం” హేతు జగతికి అతీతం! మీరెప్పుడైనా 'బెతోవెన్' విన్నారా? అయిదో సింఫనీలో మొదటి నాలుగు “నోట్సు” తర్వాత ఒక్కసారిగా ఆవహించే 'నిశ్ళబ్దాన్ని విన్నారా? నాటకీయంగా, నిగూఢమైన నిశ్శబ్దాన్ని ఎలా బంధించాడు? సరిగ్గా ఇప్పుడే నిశ్శబ్దానికి ఉన్న ప్రాముఖ్యత తెలియపరుస్తుంది. సంగీతం, నిశ్శబ్బానికి ఓ గదిలా దర్శనమిస్తుంది. ఇప్పటి ఆధునికజీవన సరళిలో, నిజమైన నిశ్శబ్దం వినబడకుండా పోతోంది. మనం ఏదో కుట్రచేసి నిశ్శబ్దాన్ని తప్పించుకుంటున్నట్లు - ఏకాంతం నుంచి పారిపోతున్నట్లు! బహుశా - ఏకాంతం - నిశ్శబ్దం, మనలను గుండె చప్పుడు వినమని; అక్కడచెలరేగే భావావేశాలకు అనుభూతి చెందమని ప్రోత్సహిస్తాయి కదా - మనకు అంత సమయమేది! నిశ్శబ్దం - అంచరాత్మభాషో సంగీతపు లోలోతులలో, నిశ్శబ్దం నిబిడీకృతమై ఉంటుందేమో - నీటిలో మంచుగడ్డలా! మన పూర్వీకులు, తమను తాము తెలుసుకోవటానికి, ఈ ప్రకృతి రహస్యాలను అర్ధంచేసుకోవటానికి, సంగీతాన్ని ఓ సాధనంగా చేసుకున్నారు. తమ జీవితాలను - ప్రకృతిలో లయబద్ధంగా ఉండేందుకు, తమ అంతరాత్మలను
- విశ్వాంతరాళరహస్యాలతో మమేకం చెందేందుకు అనుసంధానం చేసుకున్నారు! ఎప్పుడైనా, దూరదూరంగా, మావి తోటలో ఎలుగెత్తి కూసే ఎలకోయిల పాట - గాలిలో తేలివచ్చి - మీ హృదయాన్ని తాకితే, మీలో మోగేతండ్రులను ఆలకించండి! ఇంకా, సుదూర ఆకాశతీరాలలో, ఓ కాలమేఘం ఘూర్జిల్లితే వినిపించేఘట వాయిద్యం - మీ గుండెగోడుకు లయవేస్తే - మబ్బు చిలకరించిన రెండు చినుకులూ - మీ కన్నుల్లో పొంగిన తడీ ఒక్కటేనని గుర్తించండి! 35 ష్ వి. అశ్వినకుమూర్ వ్యాసాలు
ఓ మంచు కురిసే రాత్రి, పల్లెటూరు అంచున, చలిమంట వేడికి వెచ్చబెట్టుకుంటున్న డప్పుచేసే చప్పుడు విన్నారా? బ్రతికి ఉన్నప్పుడు, కప్పుకున్న ఓ (ప్రాణిచర్మం, మీకేమి వినిపిస్తుంది? మృత్యుగహ్వరాలను దాటి వస్తున్న ఈశబ్బాలు, ప్రకృతి సంగీతం కాదా? కాలానికీ, స్థలానికీ అతీతమైన సందేశం కాదా? ఓ సంగీత కారుడు సాధించేది ఏముంటుంది? వేయిమంది సమక్షంలో తన పాండిత్యాన్ని ప్రదర్శించినా, పదిమందికీ తనపాట వినిపించినా, లేదా తన సెంపుడు పిల్లి కూని పాట్లకి తను కూనిరాగం తీసినా, తను సాధించేది......
గాయపడిన హృదయాలకు సాయపడి ఊరట కలిగించడమే! అలసిన అంతరంగాలకు సాంత్వన పలకడమే కదా! వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు: 36
తెలుసా?? ఆరోజు మధ్యాహ్నం రెండుగంటలవుతుంది... భోజనం తర్వాత మగతలో ఉండగా గణగణమని ఫోను (మోగింది; “హలో...” “ఎవరూ... కుమారూ...?” “అవును... ఎక్కడ నుంచి? గుంటూరా?” “కాదయ్యా, కాళేశ్వరరావు మార్కెటు దగ్గర ... నువ్వు త్వరగా రావాలి...” అని జరిగింది రెండు ముక్కల్లో చెప్పి, వోను పెట్టేశాడు. వికాస్బాబు, ఆ మిట్టమధ్యాహ్నం బెజవాడ ఎందుకు వచ్చాడు? వచ్చాడనుకోండి, స్కూటర్ మీద ఎండలోపడి రావాలా? అయితే మాత్రం ఆ సమయంలో, ఆ సర్కిల్గారు ఆపి 'చెక్' చెయ్యాలా? చేసినా ఏదో వంకతో లైసెన్సు తీసుకోవాలా? ఇవన్నీ నేను అక్కడకు చేరకముందే జరిగిపోయాయి! “ఏవంయ్యా కుమారూ! ఈ సర్కిల్ నీకు తెలుసని చెప్పావుగా, కాస్త మాట్లాడి లైసెన్సు తీసుకో...” అని వికాస్ అంటుండగా, నేను కాస్త చొరవగా నవ్వుతూ “ఏమండీ రహమాన్ గారూ! ఈయన నాఫ్రెండ్...” “అలాగా, వందరూపాయలు ఫైనుకట్టమనండి...” అని ఆయన మరోవైపు చూశాడు! ఆ తర్వాత ఫైను కట్టి, లైసెన్సు పుస్తకం తీసుకుని రహమాన్గార్మి 'థాంక్సి చెప్పి ఇవతలకు వచ్చాం. వికాస్ “జ్వద్రిగ్లో కుమారూ! ఇంకెప్పుడూ, పోలీసువాళ్లు నాకు 'తెలుసు' అని చెప్పకు...” అని చీవాట్లు పెట్టాడు! జ న ను 37 (ష్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
ఒక రోజు ఏదోపనిమీద గోపాలం మాస్టారుతో కారులో గుంటూరు వెళ్లాను. పని ఏమిటో గుర్తు లేదుగాని, చివరికి సాయంత్రం నాలుగ్గంటలకు గోపిగారి స్నేహితులు ఓ ఉన్నతాధికారి సమశీతల గదిలో కాఫీ త్రాగుతుండగా మా ముగ్గరకు తెలిసిన ఒక జిల్లాకో ఆపరేటివ్ అధికారి నవ్వుకుంటూ లోనికి వచ్చారు!
పిచ్చాపాటి, కవిత్వము పైత్యమూ మాట్లాడుకుని “ఇక శలవు తీసుకుంటాం...” అంటుండగా “ఎక్కడికి? బెజవాదేనా?.... నేనూ వస్తున్నా...” అని ఆ జిల్లా ఇన్ఛార్జీ - పైగా మాకు బాగా "తెలిసిన స్నేహితుడు, కూడా బయలు దేరాడు!
కారులో - నేనూ ఆయనా వెనుకసీటులో కూర్చున్నాము. గోపి మాస్టారు ముందుసీటులో, సిగరెట్లు కాలుస్తూ డ్రైవర్తో లోకాఖిరామాయణం చెప్తున్నాడు. (అలా మంచిచేసుకుంటే, (దైవర్లు జాగ్రత్తగా తీసుకెళ్తారు అని ఆయన పిచ్చి నమ్మకం!)
ఆ చక్రధారి, చాలా ఉత్సాహంగా చేయి, తల త్రిప్పుతూ, జోరుగా హుషారుగా కారు పోనిస్తున్నాడు. పెద్ద కాకాని మలుపులో పెద్దగా శబ్దం అయ్యింది! “అమ్మో... చచ్చాడండి...” అని డైవర్ అరిచాడు! అంతే! ఏమయిందో తెలిసే లోవు - కారుబయట చుట్టూ జనం, కేకలు, గోల!.... అందరం దిగాం! గోపాలంగారు చొరవగా (సిగిరెట్టు చేతిలోనే వుంది!) జరిగింది వెంటనే గ్రహించి, “కుర్రాణ్ణి కారుతో పడుకోబెట్టంది... అమ్మా, నాన్నా ఎక్కండి... డ్రైవర్కారు గుంటూరు పోనీ....” అని ఎవరికీ అవకాశం ఇవ్వకుండా కారు ్రిప్పించాడు.
అయిదు నిమిషాల్లో గుంటూరు వెళ్ళటానికి సిద్దమైనాం! నేను పిచ్చివాడిలా, మా స్నేహితుడు, ఎప్పటి నుంచో 'శెలిసిన' కో ఆపరేటివ్ మూర్తిగారి కోసం చుట్టూ చూశాను. దగ్గర్లో ఎక్కడా కనపడలేదు. “ఈయన ఎక్కడండీ...?” వి. అశ్వనికుమార్ వ్యాసాలు 2... 38
" అంటుంటే “ముందు మీరు ఎక్కండీ... తొందరగా...” రహస్యంగా అని గోపిగారు నన్నుకారులోకి నెట్టారు. నేను తలుపు మూస్తుంటే దూరంగా... బెజవాడ వైపు నడుస్తూ జనానికి, మాకు దూరంగా మాకు బాగా 'తెలిసిని మూర్తిగారి వెనుక భాగం కనిపించింది!
ఆ కుర్రవాడు ఏమయినాడోనని మీరు ఆందోళనపడుకున్నారా? కారులో కొంతదూరం వెళ్లిన తర్వాత “అమ్మా! అని వాడు మూలిగితే మాకు సంగీతంలా వినవడింది. అవృడు నేను తేలిగ్గా గాలి వీల్చుకున్నాం! గోవిగారు పొగపీల్పారనుకోండి!
...కాని ఇప్పటివరకూ మూర్తిగారు ఆ విషయం - కుర్రవాడు, చనిపోయాడా, (బతికాడా అని... ఏనాడూ అడగలేదు!
నే సే ష్ణ
ఇప్పుడు నేను చెప్పబోతున్న విషయం, చాలా ముఖ్యమైనది . బహుశా మీరు నమ్మకపోవచ్చుకూడా. అయినా నిజం మాట్లాడుకుందాం! అప్పుడు ప్రత్యేక తెలంగాణా అల్లర్లు జరిగి, రైళ్లు బస్సులు తిరగని పరిస్థితి. తెలంగాణా వలసవెళ్లిన “ఆంధ్రుల” ఎందరి తలలో పగిలి నెత్తుటి మరకలతో తెలుగుజాతి చరిత్ర తడిసిన స్ధితి!
బెజవాడ నుంచి - హైద్రాబాదుకు 70 రూపాయలతో విమానంలో
వెళ్లి, తల పగిలి అపస్మారక స్థితిలో ఉస్మానియాలో పడివున్న దగ్గర బంధువుని, కుంటుంబాన్ని చూసి, ఆ ఉన్నాదంలో నుండి బయటపడటానికి గౌరికూదా ఒక స్టేషనదగ్గర్లో బెజవాడవెళ్ళీ కార్లకోసం చూస్తున్నాం. మేము నలుగురం ఉన్నాం. అక్కడ కారు ఉంది. (డ్రైవరు - వెనుక సీటులో నలుగురు, సర్దుకోండి - “ఇంత” ఇవ్వండి అని అన్నాడు. ఒక సీటు ముందుకూడా ఇవ్వమని అడిగితే, “లేదండీ ఆ సీటు ఆయనగారు” తీసుకున్నారు అని చెప్పాడు. సరే ఎలాగో సర్జుకుందాం అనుకుని - బయలుదేర తీశాం! తీరా ముందుసీటులో “ఆయని ఒక్కరే 39 వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
కూర్చున్నారు! అప్పుడు (డైవర్తో, “వెనుక ఇరుకుగా ఉందయ్యా (మాలో ఒక స్థూల శరీరం ఉంది!) నేను ముందుకు వస్తా” నన్నాను. “కుదరదు సార్, ఈ రెండు సీట్లువీరే కొనుక్కున్నారుగా అని కారు స్టార్ట్చేశాడు.
రైళ్లు బస్సులు నడవని రోజులు - కారుకు పదిమంది సర్దుకుని ప్రయాణం చేసే రోజులు - ఒక మనిషికి రెండు సీట్లు! ఎవరీ బూర్జువా? అని అప్పటివరకూ పట్టించుకోని ఆయన్ని పరీక్ష చూశాం! ఆశ్చర్యపోవటం మావంతు అయ్యింది!
మానవతావాదిగా, మార్మిస్టుగా, ఉద్యమకారునిగా, మాటలకు చేతలకు తేడాలేని నాయకునిగా, కలకత్తా చలిలో తనశాలువాను నిరుపేదకు కప్పిన దయాళువుగా దేశమంతా “తెలిసిన ఈయనను ఎలా తెలుసుకోవటం?
తనొక్కడి కోసం రెండు సీట్లు "కొన్న బూర్జువాగానా? (ప్రక్కవాడి బాధ తెలుసుకోలేని స్వార్థపరుని గానా?
ఎవరుమనకు తెలిసింది?
త ష్ నే
రావుగారు జిల్లాజడ్జిగా గుంటూరులో ఉండగా తరచూ వెళ్తుందేవాదిని! ఎంతో ఆప్యాయంగా పలకరించి, ఆదరంగా చూసేవారు. నాకూ, ఆయనకు వయసు వ్యత్యాసం ఎంతో ఉన్నాా ఆత్మీయుడైన స్నేహితునిగా మసిలేవారు. ఎన్నో సాయంత్రాలు, జడ్జి బంగళా పచ్చిక బయలులో ఎన్నో విషయాలు - వృత్తి పరమైన క్రైంకథలు, వింతసాక్షులు గురించి చెప్పేవారు! అప్పట్లో ఆయన కథారచయితగా, ఆంధ్రదేశానికి బాగా 'తెలిసిన' వ్యక్తి! అలాంటి ఒక సాయంత్రం, హఠాత్తుగా రెండుకారుల్లో అందర్నీ బయలు దేరదీసి, వెళ్దాం రండి అన్నారు. అలా వెళ్లడం ఓ గంటన్నర ప్రయాణం చేసి జిల్లెల్లమూడి తీసుకువెళ్లారు! అక్కడ “అమ్మ” ను చూడాలి, “అమ్మ సన్నిధిలో కొంత సేపు గడపాలి అని... ఎన్నో వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలుయాాాాాాలాాాాలాలాా శ0
నాళ్లనుంచి, ఎన్నో విషయాలు చర్చించిన రావుగారు ఈవిధంగా రావటం నాకు కొంత వింతగానే తోచినా, కొంచెం దూరం నుంచే అన్ని చూస్తున్నాను.
ఆరోజు “అమ్మ' తెల్లపట్టు చీరలో, వారాల నగలతో డాబా మీద, ఆరుబయట దర్భన మిస్తోంది. పెద్దగా భక్తులు ఉన్నట్లు కనపడలేదు.
అప్పటి వరకూ నాకు 'శెలిసిని, ఎంతో చదివిన, మేధావి వర్ణంలో వ్యక్తిగా సమాజంలో ఒక ఉన్నత స్థానాంలో ఉన్నరావుగారు, హఠాత్తుగా, అక్షర జ్ఞానంలేని 'అమ్మ' కాళ్లమీదపది, ఆమె పాదాలకు ఆయన శిరస్సు ఆనించి, మనశ్శాంతి పొందటం, నాకు మింగుడు పడలేదు! క్రీనీడలో, పిట్టగోడ దగ్గర నిలబడి, ఈతంతు చూసిన నాకు అంతా వింతగా తోచింది!
తర్వాత - తిరిగి వచ్చిన తర్వాత - నే నాయనకళ్లల్లోకి సూటిగా చూడలేకపోయాను! ఇదేమిటని కూడా అడగలేదు!
నాకు తెలిసింది ఎవరు?
“రిబ్బనముక్క రావుగారా?
జిల్లెల్లమూడి “అమ్మ పాదాలకు శిరస్సు ఆనించిన జిల్లా జడ్జిగారా? ఎవరు తెలుసు??
వ నః జః
అప్పుడు, మా అమ్మాయి కొన్నాళ్ళు హైద్రాబాదులో చదువుకుంటోంది. వారానికొకసారి 'శాతవాహనిలో విజయవాడ (అప్పటికి “విజయవాడ” అలవాటు పడ్డాను) వస్తుండేవాడిని. రాత్రి పదకొండు, ఆలస్యం అయితే అర్ధరాత్రి దాటేది. నేను చేతులూపుకుంటూ స్టేషన్ నుంచి నడిచే ఇంటికి వస్తుందేవాడిని - లన్బీపేటవరకూ... అప్పటికి బందరు రోడ్డు - 'మహాత్మాగాంధి' పేరుపెట్టుకోలేదు.
నడుస్తూ, పగలు తెలిసిన ఎన్నో కోణాలు రాత్రి వింతగా కనపడేవి! ఇప్పటి 'స్వరాజ్యమైదానంి ప్రక్కనే ఫుట్పాత మీద చిన్నచిన్న కాపురాలు - పేదరికానికి ప్రతిరూపాలుండేవి! చలిలో ముడుచుకుని, మంచుతో మట్టితో నిద్రతో
టి! చ్ ని. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
వున్న కళేబరాలను చూసి “వాళ్లు నాకు "తెలిసిన మనుషులా” అని ఎంతో గిల్టీగా ఫీలయ్యేవాడిని! కాని, సరిగ్గా, నన్ను ఇంకా సిగ్గుతో చచ్చిపోయే సంఘటన ఒకటి తర్వాత జరిగింది...
ఆ రాత్రి - అర్థరాత్రి దాటింది; చలికి చేతులు జేబుల్లో పెట్టుకుని, కాళ్లీడుస్తూ - పేదల బ్రతుకులు తప్పించుకుంటూ, నడుస్తున్నా... రెండో ఆటసినిమా వదిలినట్లున్నారు. రిక్షాలు... మనిషి మీద మనిష్కి దొక్కలెండిన ముసలివాడు - రిక్షాతొక్కుతూ. పోతున్నాడు. లైట్లు వేసుకుని హారన్మోతతో కారులూ పోతున్నాయి. ఒకటి రెండవ 'మారుతీిలు 'హైన్పిరిట్ తో పరుగెడుతున్నాయి. కూడా...
చల్లటిగాలి - ఇంకా చల్లని మంచు తగులుతోంది. దగాపడిన తమ్ముళ్లు కనపడకుండా తలవొంచుకుని నడుస్తున్నా మెల్లగానే...
ఇపుడెవరు పిలుస్తారు?
“ఏమండీ...” మళ్లీ!
తలక్రిప్పి చూశాను.
సైకిలు మీద - ఓ పాతికో - ముపష్పయ్యేళ్లుంటాయి - నన్నుద్దేశించే
“లిఫ్ట్కావాలా?!” అని అడిగాడు!
ఒక్కసారిగా, అశ్చర్యపోయి, ఎదురు చూడని ఈ మంచితనానికి తెలియని ఆనందంతో నా మనసుపొంగిపోయింది.
ఈయన ఎవరు? నాకు 'తెలియదు కదా? కాని నిజంగా 'తెలిసిని మనిషి నన్ను మనిషిగా గుర్తించిన మనిషి! ప్రక్కవాడి కష్టమేమిటో తెలిసిన మనిషి! నేను ఎప్పుడైనా ఈపని చేశానా? ఎంతో సిగ్గుపడి, “వద్దండి “చాలా థాంక్స్” అంటున్నా... నవ్వుతూ, స్పెకిల్ త్రొక్కుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు! నాకు' తెలియని వ్యక్తి!
వః జ య వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు ,2షాాాలాలాలాలాలాా ట్ల2
ఇలా చెప్పుకుంటూపోతే చాలావుంది. దగ్గరబంధువులు, కష్టసుఖాలు తెలిసిన రక్తసంబంధీకులు - ఎప్పుడైనా అప్పుగా సొమ్ముసర్దమంటే - సీనులో లేకుండా పోయేవాళ్లు. అరె, వాళ్లునాకు తెలుసనుకున్నానే- అని నాలుక కరచుకునేవాడిని! అలాగే - స్నేహంకోసం, నా అవసరాన్ని - అడక్కుండా గుర్తించి, “బ్షద్రిగోండి - మీ అవసరం గడపండి” అని ఆదుకున్న ప్రేమ్చంద్, కోటేశ్వరరావులూ, వెంకటరత్నాలూ ఉన్నారు! కృతజ్ఞతలు చెప్పటం అలా వుంచి - వీరిని ఎంతవరకూ “లుసుకు'నన్నాను అని నన్నునేను ప్రశ్నించుకోవటం జరిగింది! చివరిగా ఒక్క విషయం ప్రస్తావించి మిమ్మల్ని మీ అనుభవాలకి వదిలివేస్తాను! *రాజా' ఇరవై సంవత్సరాలనుంచీ తెలినినవ్యక్తి. నాంపల్లి రైల్వేస్టేషన్లో టికెటింగ్ సూపర్వైజర్ అని పరిచయుడైన పదిసంవత్సరాలకు తెలిసింది...! ఆ తర్వాత, అప్పటినుండీ, అర్ధంతరంగా టికిట్టు కావాలంటే, నేనూ సత్యంగారూ, ఆయన్ని అందుకే ఉపయోగించుకున్నాం. టికెట్టు ఇచ్చి - టీ ఇప్పించి సాగనంపేవ్యక్తి తెలుసనే అనుకుంటున్నా! డా॥ చంద్రశేఖర రావుగారు “ఈ పుస్తకం చదవండి...” అని “తెల్లటి చీకటి” ఇస్తే, రచయిత "రాజా అని చూసి ఈయన నాకు తెలిసిన రాజానే అనుకున్నా! తర్వాత అందులో కథలు చదివి.... సమాజంలోని అసమానతల్ని
- అక్కడనుంచి పుట్టిన పేదరికాన్ని దిగులుగా దిగమింగి - దరిద్రాన్ని క్లోజప్లో దర్శించి, రాత్రిళ్లు రైల్వే ఫ్లాట్పారం మీద - దీపానికీ దీపానికీ మధ్య చీకటిలో తెల్లవారే బ్రతుకులు - మనిషి స్వార్ధపు చలిమంటల్లో చితుకుల్లా మండి మసిబారుకుంటే - ఏవగించుకోకుందా సానుభూతితో స్పందించి - ఆకలి కథల్లోని ఆర్తిని ఆవేదనను, కలలు తెలియని, వెలుతురు చూడని కళ్లనూ, కన్నీళ్లనూ- మన కళ్లముందుంచిన ఈ రచయిత 'రాజా” నాకు 'ెలిసిని రాజు కాదు! నాకు టిక్కెట్టిచ్చి - టీయిప్పించిన రాజా అని ఎలా అనుకోను?! శ3 ష్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
కొసమెరుపు ;
ఇంకా... జగన్నాధరావు, ఏదో సందర్భంలో ఈ రాజాతోనే, నా కథలు రెండుమూడు చదవమని ఇచ్చినపుడు - 'ఏమిటి ఈయన కథలురాస్తారా?” ఎక్కడో ఏదో పొరపాటు జరిగింది అన్నట్లు అపనమ్మకంతోనే తీసికెళ్లారు!
ఆ తర్వాత కొన్నాళ్లకు ఫోనులో - “నిజంగా మీరే రాశారా? మీరు రాస్తారని నాకిన్నాళ్లనుంచీ తెలియదు...” అని సంభాషణ సాగింది!
అవును! ఆ సంగతి మా రంగనాధథ్గారు తెలియచేసేవరకూ, నాకు మాత్రం తెలుసా???
వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు 2%... డడ
ః ప ం 1 "| శ 1 .. . న. | ఐన్ సో సు ] ఇ 'న్ గ్రాఫ్ స్టైఫీ'స్ గ్ర
స్రెఫీ'స్ గ్రాఫ్
నాలుగేళ్లవయస్సులో ఆ చిన్నారి టెన్సిస్ రాకెట్ చేతబట్టినప్పుడు - ఏ దేవతలు దీవించారో గాని - అప్పటి నుంచి స్టెఫీకి అన్నీ విజయపరంపరలే! ఆరేళ్లకే మొదటి టోర్నమెంటు గెలిచింది. నెట్ అంత పొడవు అవగానే నెట్కి అవతల కనపడిన వారినందరినీ ఓడించటం మొదలుపెట్టింది.
ఎనఖైవ దశకంలో వింబుల్డన్ టైటిల్ గెలిచినప్పుడు - అప్పటి వరకూ అప్రతిహతంగా సాగుతున్న మార్టినాని మట్కికరిపించి - (అదే - వింబుల్డన్ గడ్డి!) క్రీడాఖిమానులు కరతాళ ధ్వనులు చేస్తే దీవించిన దేవతలు - వరాలపూల జల్లులే కురిపించారు.
ఆ తర్వాత వరసగా గ్రాండ్స్లామ్ టైటిల్స్ అన్నీ (నాలుగు వింబుల్డన్
- అమెరికా ఓపెన, (ఫ్రెంచ్ ఓపెన్, ఆస్టేలియా ఓపెన్) ఒక్క సంవత్సరంలో గెలిచి మార్గరేట్ కోర్టు సరసన నిలిచింది! అంతటితో ఆగక - రెండోసారి (గ్రాండ్స్లామ్ ఒక్క సంవత్సరంలో గెలిచి టెన్నిస్ చరిత్రలో అపూర్వమైన - ఆడవాళ్లు ఎవరూ చెయ్యలేని - ఫీట్ సాధించింది - (మగవాళ్ళలో రాడ్లేవర్ మాత్రమే సాధించాడు) స్టెఫీ మేరియా గ్రాఫ్ విజయాలు - టెన్నిస్ కోర్టులో - ఎదుటవారికి వణుకు పుట్టించాయి. ఆమె ఏస్లు - సర్వీస్ రిటర్స్స్ - ఫోర్హాండ్ విన్నర్స్ - పాసింగ్ షాట్స్ - ఇలా ఆమె ఆటతీరు గమనించటం ఒక ట్రీట్ - ఆమె పొడవైన అందమైన కాళ్లతో కోర్టులో కదలటం చూడటం ఒక రసాస్వాదనే!
అప్పటివరకూ ఆడుతున్న 'ఆడి మగరాయుళ్ళని చూసి విసిగిపోయిన (పేక్షకులు స్టెఫీ - ఒక అందాల తార - టెన్నిస్ తారని! ఆరాధించారు - అందలమెక్కించారు! ఆమె ప్రత్యర్థులకు - సివంగిలా కనిపించింది. పామ్ ప్రివర్ని” ఆట ఫలితాన్ని నిర్ణయించే క్షణం “వది” అని అడిగితే - ఆమె “=స్టెఫీ అవతలి
7 __ాంా్య్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
కోర్టులో అడుగుపెట్టిన క్షణమే” అని సమాధానం చెప్పింది. ఒకసారి (ఫెంచి ఓపెన్ నటాషా మీద 6-0, 6-0 స్కోరుతో 37 నిమిషాలలో గెలిచి రికార్డు స్థాపించింది - (గ్రాఫ్!
ఇలా పుంఖానుపుంఖంగా సాగుతున్న స్టెఫీ విజయాలు చూసి, ఏ చిల్లర దేవతకు కళ్లుకుట్టాయో మరి - ఆమె కష్టాలు మొదలయ్యాయి. టెన్నిస్ కోర్టులో ఏమీ చెయ్యలేని కనిపించని ఆమె శత్రువులు -, ఆమె జీవితంతో చెలగాటం మొదలు పెట్టారు.
(గ్రాఫ్కి - గురువు - దారిచూపే గైద్, రోజూ ప్రాక్టీస్ చేసే జతగాడు
- అన్నీ తండ్రి పీటర్ గ్రాఫ్! చిన్నతనం నుంచి తనని - తన ఆటతీరుని తీర్చిదిద్ది తన విజయాలకు బాట వేసిన తండ్రిని అన్ని రకాల ఉచ్చుల్లో బిగించి బాధ పెట్టారు. చివరికి చెరసాల పాలు చేశారు - ఇవన్నీ స్టెఫీ మనస్సు మీద - మస్తష్మం మీద ఎంతో ప్రభావం చూపినాయి. ఆమె అటతీరు దిగజార నారంభించింది. కాని అది కేవలం కొద్ది కాలం మాత్రమే. 1991 - 92 అన్ని పెద్ద టైటిల్స్లోనూ ఓడిపోయింది. కాని వింబుల్డన్ గెలిచింది. (మిగతా (క్రీడాకారులకు ఇదే పెద్ద గెలుపు కాని - స్టెఫీకి కాదుగదా!)
సరిగ్గా ఈ సమయంలోనే మోనికా సెలెస్ ప్రవేశించింది. ఇక స్టైఫీ పని అయిపోయింది - సెలెస్కి ఎదురులేదని అని వార్తాపత్రికలు గోలపెట్టినాయి. ఇది కూడా స్టెఫీకి మేలే చేసింది. తను వున్న మానసిక సంక్షోభంలో నుండి - మళ్ళీ టెన్నిస్ ప్రపంచంలోనికి - ఒక ఛాలెంజ్ని - పోటీని - ఎదుర్కోవటానికి తనను తాను సిద్ధం చేసుకుని - ఎంతో సాధన చేసి - అనతికాలంలోనే (ప్రపంచంలో మొదటి స్థానాన్ని ఆక్రమించింది. చిల్లర దేవుళ్లని, అల్లరి చేసే పత్రికల్ని ప్రక్కకు నెట్టి తనేమిటో - రుజువు చేసింది! ఇంకోసారి గ్రాండ్స్లామ్ బైటిల్ ఒకదాని తర్వాత ఒకటి గెలుచుకుంటూ విజయయాత్ర సాగించింది.
క్రీడా చరిత్రలో ఒక ఉన్నతమైన - అద్వితీయమైన స్థానాన్ని పొందటానికి ఒక్క (గ్రాండ్స్లామ్ మాటత్రవే మిగిలివుంది. (ఆఫ్రేలియా) అది ఆమె వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు శాలలో కరి
గెలవలేకపోయింది. ఆడి కాదు. అసలు పోటీలో పాల్గొనలేదు కాబట్టి! ఈ క్రీడాకారిణి - కోర్టులో అందమైన కాళ్లతో అలవోకగా కదులుతుంటే వెంటాడని చూపు లేదు. ఆమె నైపుణ్యానికి జేజేలు పలకని చేతులు లేవు! స్టెఫీకి ఈ వృత్తి ఒక ముసుగు మాత్రమే - ఆ వెనుక ఒక ధృఢ చిత్తం వుంది. ఒక క్రమమైన ప్రవృత్తి ఉంది. ఒక ప్రీ వుంది. ఒక జీవితం వుంది... వరాలు ఇచ్చిన దేవతలు - శాపాలు కూడా పెడతారా? స్టెఫీ విషయంలో అదే జరిగిందేమో! మానసికంగా తమకు లొంగలేదని - తమను అశక్తుల్ని చేసిందని కోపగించిన దేవతలు - ఈసారి ఆమెను శారీరకంగా దెబ్బ కొట్టారు. శాపం పెట్టారు - ఆమే మనో ప్రవృత్తికి అందుబాటులో లేనివిధంగా - ముందుగా
- ఒక వెన్నుపూస ఎముకతో, తర్వాత ఒక మోకాలి దెబ్బతో; ఎక్కడో బాధ అయితే భరించి మళ్లీ గెలుస్తుందని అనుకున్నారా ఈ శపించిన దేవతలు - అనే విధంగా మోకాలి దెబ్బతో కోర్టులో కదలకుండా చేసి ఆనందించారు! అంతటితో ఆగక - ఇప్పుడు - అదే మోకాలిని - శస్త్రచికిత్స కూడా చేయించి గదిలో పడక మీద నుంచి (ప్రకృతిని చూడమన్నారు - నిజమే దేవతలు వరాలతోపాటు - కష్టాలపాలు చేస్తారు. అయినా - స్టెఫీ నుంచి వాళ్లు తీసుకోలేనివి ఇంకా ఉన్నాయి. 27 ఏళ్లకు ఆమె సాధించిన విజయాలతోపాటు కష్టపడి - “మటోద్సి' సంపాదించి నది వంద మిలియన్ డాలర్లు పైనే! అంతకంటే - ఒక్కొక్క విజయంతో మెరిసే 1ఆమె ఆ కళ్లలో ఆనందం వెల కట్టలేనిది - క్రీడా జీవితంలో ఒక్కొక్క మెట్టు ఎక్కే సమయంలో ఎగిసిపడే ఆమె హృదయం పొందే మిడిసిపాటు - ఆమె గెలిచిన 'పసిడి పాత్రల కంటే విలువైనది. ఆమె అధిరోహించిన అందలాలు- ఇంకెవ్వరికి అందనివి - అందులో ఊరేగే సమయంలో ఆమె పొందిన 'గర్వాలు” మనందరం గర్వించదగనివి - ఆమె పట్ల ఆరాధన, వీటన్నిటికంటే అభిమానుల హృదయాలలో ఆమెకున్న ఉన్నతస్థానం ఏ దేవతకు లేనిది - దక్కనిది! ఆ అసూయతోనే ఆమె సాధించిన పేరుని, గడించిన డబ్బుని ఆమెతోనే వదిలి ఆ చిల్లర దేవుళ్ళు ఎటో వెళ్లిపోయారు! 49 లా వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
జీవన క్రీడలో క్రీడా జీవితం ఒక భాగమేనని, మనిషికి ఏ వ్యాపకమైనా తన వ్యక్తిత్వపు సాక్షాత్కారానికి ఒక సాధనం మాత్రమేనని, జీవితం - టెన్నిస్కంటే ఉన్నతమైనది - ఉత్కృష్టమైనది అని స్టెఫీ ఇప్పుడిపుడే గ్రహిస్తుండాలి. ఏదైనా ఆరంభమైనపుడు - ఎంతో సంరంభం చేసుకుంటాం - ఏదైనా అంతమైనపుడు - కొంతసేపు నిశ్శబ్దంగా వుంటాము - అలాంటి నిశ్శబ్దం సైఫీకి ప్రపంచాన్ని సరైన రీతిలో చూసే అవకాశం కల్లిస్తున్నది. ఒక మహోన్నత క్రీడాకారిణి జీవితం - మళ్లీ చిగురించాలని - ఒక ప్రీగా - (బ్రతుకులో స్థిరపడి - పిల్లాపాపలతో సుఖశాంతులతో గడపాలని ఆశపడదాం - ఇందుకు ఆమెను దేవతలు తప్పక దీవించాలని కోరుకుందాం! సస: చప్పుడుతో 'నన్ను కలవరపెడుతున్నావు?” (ఆండ్రూ మార్వెల్”. " “న అనీ = పారిపోళ్తున్న కాలానికి కళ్లెం వెయ్యలేక, అస్టియా. సహ నీడతో, మరస్తేద శానెక్కిన కీర్తి 8ఖరాలేనా, మళ్లీ తన కాళ్లు : 1 ఫ్ . సతమతమయ్యే: స్టెఫీనీ 'చూసి - జాలిపడకండి. సన 0 న శీర్రీ మ్యాచ్లు గెలిచింది ! 100 సింగిల్స్ టైటిల్స్ తన స్వంతం వి. అశ్వెనికుమార్ వ్యాసాలుయూలాాాాాక్0
ఆండీ గార్సియా
అవరీ ఆండీ గార్సియా?
అతని పేరు మొదటిసారిగా మయామిష్లాజా హోటల్లో బ్యాంక్వేకి వెళ్ళినపుడు విన్నాను. ఆ రోజు (ప్రత్యేక అతిధిగా వచ్చిన అతన్ని చూసినపుడు, అతనొక హాలివుడ్నటుడని, అతని మాటలు విన్నపుడు అతనొక కాందిశీకుడని తెలుసుకోవటం కష్టమే. అంత సాదాసీదాగా, కలుపుగోలుగా నవ్వుతూ తిరిగి, బాల్దాన్సు చేసి అభినందనలు అందుకొని వెళ్లిపోయాడు.
నల్లని జుట్టు, నవ్వు ముఖం, చక్కని ముక్కు మెరిసే కళ్లు. అతని రూపం నాలో చెరగని ముద్ర వేసింది.
ఆ తర్వాత - పది సంవత్సరాలకు మళ్లీ అతని నవ్వుతున్న ఫోటో ఒక పత్రికలో చూసి గుర్తుపట్టి, ప్రత్యేకంగా అతని గురించి సమాచారం సేకరించాను. పది సంవత్సరాల కాలంలో అతను ఎంత ఉన్నత దశకు రాగలిగాదో, సామాన్యంగా కనిపించే అతని వ్యక్తిత్వంలోని ప్రత్యేకతలు, సాంఘిక, నైతిక విలువల పట్ల అతనికున్న బాధ్యతాయుతమైన గౌరవం, ఈ వివరాలు మీ ముందుకు తెస్తున్నాను.
క్యూబానుంచి...
అయిదేళ్ళ ప్రాయంలో (ప్రాణాలరచేత పట్టుకుని కాస్తో కమ్యూనిస్టు మూకల బారినుండి పారిపోయి ఫ్లోరిడా రాష్ట్రంలోని మయామి (అమెరికా) తీరం చేరినప్పుడు, అతను కేవలం ఒక కాందిశీకుడు. అయితే అదృష్టమేమంటే, అతని కుటుంబంతోనే ఉండగలగటం. ఎంత తల్లిదండ్రుల అండదండలున్నా - పొట్ట చేతబట్టి పొరుగుదేశంలో ఉన్నపుడు - చుట్టు ప్రక్కల వాళ్ల జాలిచూపులు, అవహేళన చేష్టలు, చిలిపి, గిల్లికజ్ఞాలు అతని వ్యక్తిత్వం మీద గాఢ ముద్రవేశాయి. అతనికి ఎనలేని ఓర్పు - కనరాని నేర్పు అలవడ్డాయి.
జీవితం అంటే ఘర్షణ, పోరాటమే అయినా, సాహసం సర్దుబాటుకు మించిన అయ వవ. పట్టుదలను మించిన పెట్టుబడి కః ఇ ? చా న న్్ గ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు | అ(0* ౫కొవ్నిడ్త లా ళ స్స లో!
లేదని గ్రహించాడు. మయామిలాంటి మత్తుమందు రాష్ట్రంలో చెదుదారులు పట్టడానికి ఎన్నో అవకాశాలు - మరెన్నో ఆకర్షణలు ఉంటాయి. ఆర్థిక అవసరాలు కూదా అడ్డదారులు పట్టిస్తాయి. కానీ ఆండీ, సాంఘిక కట్టు బాటులకు, నైతిక విలువలకు లోబడి - తన కుటుంబ సభ్యుల కనుసన్నలలో వారి సుఖదుఃఖాల పరిధిలోనే, తనకిష్టమయిన వ్యాపకాల అన్వేషణలో రాణించాడు. అది బేస్బాల్ కానివ్వండి, బాస్కెట్బాల్ కానివ్వండి లేక నాటకాలలో వేషాలు కానీయండి. డిగ్రీ తర్వాత మయామి విశ్వవిద్యాలయంలో నాటక విభాగంలో చేరాడు. అక్కడ నటనలో మెలకువలు నేర్చుకొని, తనను చిన్ననాటి నుండి తొలుస్తున్న నటించాలనే కీటకానికి మేతవేశాదు. అక్కడితో ఆగక తన అదృష్టాన్ని వెతుక్కుంటూ హాలీవుడ్ చేరాడు.
హాలీవుడ్ చేరేవాళ్ళు అందరూ ఎన్నో కలలతో - ఎన్నో ఆశలతో కళ్ళల్లో తారల తళుకులతో వస్తారు. కాని వాలీవుడ్ చాలా కర్మశంగా - నిర్దయగా వుంటుంది. సామర్థ్యం, సహనం నేర్పు - అదృష్టం వున్నవాళ్తే అక్కడ నిలబడగలరు
- నెగ్గుకురాగలరు.
ఆండీ గార్సియాకు కూడా హాలీవుడ్లో ఎవరు స్వాగతాలు పలకలేదు. అందులో క్యూబా నుంచి పారిపోయి - మయామి నుంచి పని వెతుక్కుంటూ వచ్చిన గార్సియాకి - హాలీవుడ్ పెద్ద పరీక్ష పెట్టింది. అయితే - చిన్నప్పటి అవహేళనలు, చిల్లర కొట్లాటలు జాలి చూపులు - అతనికి నేర్చిన సహనం, సర్దుబాటు - సరిగ్గా ఇప్పుడు ఉపయోగపడినాయి. అతనిలోని తిరుగుబాటుని, కోపాన్ని సరైన దారిలో - తన సామర్ధ్యాన్ని పెంచుకోవటంలోను - ఇతరులతో పోటీపడడంలోనూ - అతనికి బాసటగా నిలిచాయి. సినిమా వేషాలు వచ్చే వరకు వేచి వుండటానికి అతని సహనం. వచ్చిన వేషాలు ఒప్పుకోవటానికి గాని, తిప్పి కొట్టటానికి గాని - అతని గౌరవానికి భంగం కలిగించేవి అయితే - అతని ఆత్మవిశ్వాసం, ఇతరులతో నటించే సమయంలో - సర్దుబాటు - ఇవన్నీ అతనికి ఎంతో మేలు చేశాయి. “నేను నా సామర్థ్యాన్ని నమ్ముకున్నాను - గాని, వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు... 52
నన్ను నేను అమ్ముకోలేదు” అని ఎంతో దైర్యం ఉంటేగాని హాలీవుడ్లో అనలేరు. “అసహ్యమైన పాత్రలను ఎన్నో వదలివేశాను- అంటే చాలారోజులు పని లేకుండా వున్నాను. కాని నేను పాత్రలు ఒప్పుకొనేప్పుడు డబ్బు ప్రభావం పడనివ్వను” ఎంతమంది ఇలా చెప్పగలరు - చెయ్యగలరు? ఇలా నైతిక ప్రమాణాలు, తనకు తను విధించుకొని, ఆ పరిధిలోనే మంచి నటుడుగా, తర్వాత “స్టార్ గా ఎదగ గలిగాడు. విజయపథంలో తారాపథంలో వెలుగుతున్నాడు.
“గాడ్ఫాదర్-3'లో హీరోగా, ఫ్రాన్సిస్ కొప్పోలా డైరెక్టర్, 'నైట్ ఫాల్స్ ఆన్ మన్వాటన్'లో న్యూయార్క్ లాయరుగా, ఈ మధ్య వచ్చిన యాక్షన్ త్రిల్లర్ “డిస్పరేట్ మెజర్లో డిటక్టివ్గా (ఇవన్నీ కూడా హాలీవుడ్ బ్లాక్ బస్టర్స్) అతని పాత్ర పోషణను విమర్శకులు ఎంతో మెచ్చుకున్నారు. రిచర్జ్గేర్, మెకేల్ కీటన్లాంటి మెగా నటుల సరసన నటించాడు. ఇలా చెప్తూపోతే చాలా చిత్రాలు వున్నాయి. కాని - “ఎప్పుడు వీలయితే అప్పుడు - చిన్న చిత్రాలు, సాంఘిక సమస్యలతో - సందేశాలతో వున్న చిత్రాలు చేయడం నాకెంతో ఇష్టం' అని అంటాడు.
తోడు - నీడ
తోడుగా ఇరవయేళ్ళనుండీ - పదిహేను సంవత్సరాలు భార్యగా - అతని సరసన నిలబడి - అతని కష్టాలలో - కన్నీళ్ళలో, భాగమై - చేదోడువాదోడుగా వున్న 'మారివి' నాలోని భాగమే అంటాదు. “ఇప్పుడు మీ జీవితం ఏమైనా మారిందా అని అడిగితే, పెద్దగా మార్పులేదు, కాస్త పెద్ద ఇంట్లోకి వెళ్ళాము. కాని నా దిన చర్యలో మార్పులేదు. నా భార్య హాలీవుడ్ సెట్మీదకే రాదు - నేను పని అయిపోగానే - సరాసరి ఇంటికి వెళ్తాను. అంతే మా అమ్మాయిలు ఆటలనీ హోంవర్కు అని ఊపిరాడనివ్వరు. వాళ్ళతోనే నాకు గంటల తరబడి గడిచిపోతుంది. ఒక 'మార్చిని తో కొలను ప్రక్క సేదదీరుదామన్నా కుదరదు. మా అమ్మాయిలకు ఇచ్చిన ఎసైన్మెంటులన్నిటికి సహాయం చెయ్యాలి = నేను చదువుకున్నప్పటికంటే ఇప్పుడు నాకు మంచి గ్రేడులు వస్తాయి అని చమత్మ్కరిస్తాడు, “నా పిల్లలతోటిదే నా లోకం అని మురిసిపోతాడు. అతనికి 53 లాల్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
సంగీతం అంటే ప్రాణం - పియానో, డ్రమ్ములు ఎంతో నేర్పుతో వాయిస్తాడు - గోల్ఫ్ ఛాంపియన్ కూడా.
“మీరు ఎలాంటి చిత్రాలు చేస్తున్నారు" అని అడిగితే “సృజనాత్మకత లేని పాత్రల జోలికి పోను. నేను చేసే పనిలో నాకు తృప్తి, ఆనందం లేకపోతే కేవలం డబ్బుకోసం మేకప్ వేసుకోను. పేరుకోసం, గొప్పకోసం - చొక్కాకూడా వివృను తెరమీద” అని కుండ వగలకొడతాడు. మన మెగానటులు నేర్చుకోవలసింది ఎంతైనా వుంది కదా.
“మీ స్వంత చిత్రాలు ఏమైనా ఆలోచిస్తున్నారా అంటే తప్పకుండా - “నా దగ్గర ఒక కథ వున్నది. “పతనమైన పట్టణం” అని పేరు పెట్టాను. ఒక బార్ యజమాని ముఖ్యపాత్ర. తిరుగుబాటు పేరుతో కమ్యూనిస్టులు పట్టణాన్ని నాశనం చేస్తారు. ఒక పట్టణం, ఒక సంస్కృతి, ఒక జీవన విధానం నేలపాలవుతాయి. పారిపోయిన వాళ్ళుపోగా, అతను ఒంటరిగా మిగులుతాడు. అతనితో పాటు అతని సంగీతం - అతన్ని ఎప్పటికీ వదలిపోని సంగీతం - మిగిలిపోతారు - ఇదీ కథ: అని అతని చిన్ననాటి విషయాలు గుర్తు చేసుకుంటాడు.
- మీకు ఆదర్శం ఎవరంటే - మనకు చిన్నప్పుడు ఒక క్రీడాకారుడు, ఒక టీవి నటుడో ఆరాధ్యం. కాని పెద్దవాళ్లయినపుడు చిన్న చిన్న విషయాలపై దృష్టిసారిస్తాం. వాటిలోని ఆనందాన్ని అనుభవిస్తాం - సంసారం, భార్యా, పిల్లలు
- వాళ్ళ ఆటలు - అంతేకాదు. పేదవానికి ఇంత రొట్టెముక్క పెట్టేది ఎవరైనా - నాకు ఆరాధ్యుడే. నాకు ఆదర్శమే. నా పిల్లలకు కూడా అదే ఆదర్భం కావాలని కోరుకుంటాను” అని స్వచ్చమైన అతని మనసులో మాట చెప్తాడు.
మలిమాట
ఏది గమ్యమో, దానికేది మార్గమో, ఏమి కావాలో - ఎంత అవసరమో, అది ఎలా సాధించాలో, నైతిక పరిధులేమిటో, సంతోషమేమిటో, సంతృప్తి ఏమిటో తెలుసుకోలేక, ఎండమావులను తరుముతూ అలసిపోతున్న నేటి యువత - ఆండీ గార్సియా జీవితం - ఆదర్శం - నుంచి ఏమైనా నేర్చుకుంటే నాయీ వ్రాత సఫలమయినల్లే! వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు మలాాాాలాాాాాా 54
గచ కల వచ ఇ! - వ జ స తక లం | యక్ ఈ 1. స |. ప. న. వ. మ వ € న టా ॥ |) వాసవ పాస ముల నం. వళ | ్నదనోలటు స!
న్ చైనా చేతిలో హాంగ్కాంగ్
చైనా చేతిలో హాంగకాంగ్
1997 జూన్ 30వ తేదీ అర్థరాత్రి హాంగ్కాంగ్ పాలనాధికారం చైనా దత్తం అయింది. 1997జూలై 1వ తేదీ సూర్యోదయాన అక్కడ బొహిమియా పుష్పం వొంగ్కాంగ్ కొత్త అధికార చిహ్నమై వికసించింది. తొంబైతొమ్మిది సంవత్సరాల లీజ్ దశలో అంతర్జాతీయ వ్యాపార కేంద్రంగా, భౌతిక 'స్వేచ్చల సౌభాగ్య ద్వీపకల్పంగా ఎదిగిన హాంగ్కాంగ్ యికపై చైనా పాలనలో ఎలాంటి పరిణామాలకు లోనవుతుందో అనే (ప్రశ్నకు జవాబు దాని యిన్నేళ్ళ చరిత్రలో దాగి వుంది. స్వేచ్చా ప్రియులైన అక్కడ ప్రజలకు చైనా కమ్యూనిజమ్ సంకెళ్ళు వేస్తుందా? చూద్దాం! ప్రజలు :
కలగూర గంపలా, అన్ని జాతుల కలయికతో అరవై లక్షల జనాభాతో ఎప్పుడూ కుతకుత ఉడుకుతున్న కుండలా ఉంటుంది హాంగ్కాంగ్ ద్వీపకల్పం (ఆర్చిపాలాగో) జూన్ 80, 1997 తేదిన వేల్స్ యువరాజు హంగ్కాంగ్ తాళాలు చైనా చేతుల్లో పెట్టాడు.
ప్రజాస్వామ్యం ప్రజాస్వామ్యం అని పొలికేక పెట్టే ఇంగ్లండు గాని, పౌర హక్కులు, మానవ హక్కులు అని నక్క కబుర్లు చెప్పే అమెరికా గాని, హాంగ్కాంగ్ని చైనాకి ధారాదత్తం చేసే ముందు 150 సంవత్సరాల ప్రగతి వథంలో, సంన్కృతీ నంగమంలో, ఒక క్రొత్త జాతిలా ఆవిర్భవించి పెనవేసుకుపోయిన అక్కడి అరవై లక్షల మంది జన జీవితాలకు ఒక సామూహిక చైతన్యము ఉంటుందని, సామాజిక భావసారూప్యత ఉంటుందనే ఆలోచన లేకుండా - కనీసం వారి అభిప్రాయ సేకరణ కూడా చెయ్యకుండా (దాని పరిణామము తెలిసే) వీరందరినీ రక్త మాంసాల సరుకులాగా (హ్యూమన్ లగేజ్) చైనా గుప్పిట్లో పెడుతున్నారు. 20వ శతాబ్దములో జరిగిన మఘమోరాతిఘోరమైన
57 లాల4ష్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
చారిత్రకపరమైన పెద్ద తప్పిదం యిదని కొందరైనా విమర్శిస్తున్న సందర్భం ఇది. ఇప్పుడు నెలకొని వున్న (యూనిపోల్) వకధ్రువ వ్యవస్థకు అధికార స్థావరంగా వున్న అమెరికా, హాంగ్కాంగ్ పరిస్థితికి అడ్డుపడి ఉండవచ్చు. కాని చైనా సైనిక పరమైన బలానికి, జనాభా పరమైన బలుపునకు (ఓబెసిటి) జంకి ఇంగ్లండు, అమెరికాలు యీ పని చేశాయి అని చెప్పవచ్చు. ఇంకా పెట్టుబడుల పరంగా ఉండే సొంత లాభం కూడా చాలావరకూ కారణం కూడా. ఈ అగ్రదేశాలు చైనాకు లొంగిపోయినట్లేనని భావించవచ్చు. ఇది చైనాకి నైతిక పరంగా పెద్ద విజయం. చైనా చేతిలో హాంగ్కాంగ్ ఒక ట్రంప్ కార్డ్. చరిత్ర పోర్చుగీసు వారు మొదలు పెట్టిన (18వ శతాబ్దము) నల్లమందు వ్యాపారానికి చైనాలో బాగా గిరాకి ఉందటంతో అన్ని తెల్లజాతులవారు చైనా తీరంలో వాలారు. అందులో ఈస్ట్ యిండియా కంపెనీ కూడా ఒకటి. బెంగాల్లో పండిన నల్లమందుని చైనా దేశానికి ఎగుమతి చేసి ఈస్ట్ యిండియా కంపెని లాభించింది. అప్పటికి చైనా చక్రవర్తి నల్లమందును నిషేధించాడు. అయినా ఎగుమతులు ఆగలేదు. ఆ నిషేధాన్ని మళ్ళీ తిరగదోడి అమలు పరచటానికి (ప్రయత్నించాడు చక్రవర్తి. ఎగుమతులు పెరిగినాయే గానీ తగ్గలేదు. ఈ స్థితిలో మొదటి నల్లమందు యుద్ధము (ఓపియం వార్) 1889-41 జరిగింది. అప్పుడు జరిగిన ఒప్పందంలో చైనా వాంగ్కాంగ్ని బ్రిటిష్ వాళ్ళకు యిచ్చింది. రెండో నల్లమందు యుద్ధం (1856-58) లో మరికొంత (ప్రాంతాన్ని - కౌలూన్ పెనిన్సులా అనే నాలుగు చదరపు మైళ్ళ ప్రాంతాన్ని - స్టోన్ కట్టర్ దీవిని బ్రిటిష్కు యిచ్చింది. ఆ తరువాత 1898లో బ్రిటిష్ వాళ్ళు సైనిక విన్యాసాలకు, వ్యాపార లావాదేవీలకు చైనా నుండే “కాత్త ప్రాంతాలు” అని 285 దీవులను (366 చదరపు మైళ్ళు) 99 సంవత్సరముల నేల అద్దెకు తీసుకొన్నారు. ఆ రకంగా హాంగ్కాంగ్ దీవి, కౌలున్ పెనిన్సులా, న్యూ టెరిటరీస్ బ్రిటన్ పాలన క్రిందకు చేరినాయి. వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు... 58
ఈ పాటికి మీకు అర్ధమయ్యే వుంటుంది. వోంగ్కాంగ్ దీవి కౌలూన్ పెనిన్సులా రెండూ చైనా, బ్రిటన్కి యుద్ధములో ఓడిపోయి యిచ్చినవి. కాని కొత్త ప్రాంతాలు అనే 285 దీవులు 90 సంవత్సరముల ఒప్పందములో వచ్చినవి. అంటే మొదటి రెంటిమీద చైనాకు ఎట్టి అధికారము లేదు. .
1997 జూన్ 80 నాటికి చైనాకు ఒప్పందము ప్రకారము రావలసింది కొత్త ప్రాంతాలు - 285 దీవులు - మాత్రమే. కాని తరువాత చరిత్రను తిరగదవ్రాసి మూడింటిని మూటకట్టి చైనా ముంగిట్లో పెడుతున్నారు.
మీకు గుర్తుండే వుంటుంది. భారత ఖండానికి స్వాతంత్ర్యము యిచ్చిన రోజున గవర్నరు జనరలు మౌంట్బాటన్ తనే ఉన్నారు. బ్రిటిష్ ప్రధాని గాని, రాణి గారి వారసులు గానీ ఎవ్వరూ రాలేదు. కానీ యిప్పుడు కేవలము 240 చదరపు మైళ్ళ భూభాగాన్ని అప్పగించటానికి సాక్షాత్తూ వేల్స్ యువరాజు, అమెరికా విదేశాంగ మంత్రి దిగి వస్తున్నారు. ఇది నిజంగా చైనా విజయం.
హాంగ్కాంగ్ అభివృద్ధికి ముఖ్య కారణాలు - అలలు రాని హార్బర్, తెల్లజాతి తెలివితేటలు - చీమల్లా కష్టపడే చైనా జాతి, త్వరితగతిని అభివృద్ధి చెందే వ్యాపారావకాశాలు - తద్వారా పెట్టుబడులతో సహా వలస వచ్చిన - అనేకానేక జాతి ప్రజలు - హంగ్కాంగ్ని వంద సంవత్సరాల్లో - మిగతా పారిశ్రామిక దేశాలకన్నా ముందు నిలబెట్టాయి.
ఇది మామూలు చేపలు పట్టే మత్స్యకారులకు ఆలవాలమైన 'అబర్టీన్ రేవు. ముందుగా తెల్ల జాతివారు వ్యాపార రీత్యా 'మకావో లో మకాం పెట్టి హాంగ్కాంగ్కు ఉన్న 50242810 1002601 గుర్తించి 45 దశాబ్దాల తర్వాత వైనాతో నేల అద్దెకు ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నప్రుడు - హాంగ్కాంగ్ అభివృద్ధిని ఇరుపక్షాలు అంచనా వేయలేదు. అలాగే చైనా మెయిన్ లాండ్ నుంచి చైనీయుల వలసను ఆపలేకపోయాయి. తర్వాత చైనాలో వచ్చిన (మరోకాలంలో) పరిణామాల పర్యవసానంగా వలస ద్వారాలు మూసివేసి - ఇనుప తెరలు పెట్టారు. ఆ తర్వాత కాలంలో హాంగ్కాంగ్ ఒక దేశంగా - అక్కడ ప్రజలు - ఒక జాతిగా, పూర్తి
59 __..._ాాాాాా్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
(ప్రజాస్వామ్య రీతిలో (ఇంగ్లాంద్కి లోబడీ అయినా) జీవనం సాగించి - అభివృద్ధి సాధించి - ఇప్పుడు పరాధీనగా ప్రపంచ దేశాలకు ప్రశ్నగా మిగులుతోంది. సంస్కృతి - సంపద
హాంగ్కాంగ్- జనజీవనం - బహుళజాతి ప్రభావితం - పలురకాల పూల హారం - వివిధ మతాల సమాహారం, క్రిష్టియన్ చైనీస్ - ఇండియన్స్ చైనీస్ ఫిలిప్పినో చైనీస్ క్రిష్టియన్స్ - ఇండియన్స్ - అంతర్లీనంగా బౌద్ధమత ప్రభావం - వీటన్నిటికి చోదక శక్తి డాలర్ వేట! బెంజ్ - రోల్స్ రాయిస్ - బయం. డబ్య్యూ కారులు - అద్భుతమైన స్టార్ హోటళ్ళు - 30 డాలర్ల నుంచి మూడువేల డాలర్లు ఖరీదు చేసే హోటల్ గదులు - వింగ్కాంగ్ సంపదకు చిహ్నాలు.
'పైన పెద్దపెద్ద నౌకలు నిద్రపోతుంటే - నీట్ క్రిందనుంచి కారులు చీమల బారులా పరుగులు తీసే సొరంగ మార్గాలు - ఇంతకూడా దుమ్ములేని భూగర్భ రైలు పెట్టెలు - సముద్రమే రన్వేగా ఉపయోగించి దిగి వస్తున్న విమానాలు
- ప్రపంచంలో ఏమూల తయారయిన వస్తువైనా లభించే డ్యూటీ ఫ్రీ షాపులు - పగలంతా గలగల పనిచేసే అమ్మాయిలు - ఇంత శక్తి - ఎక్కడి నుంచి వస్తుందని
- వీళ్లని పరుగులు పెట్టించే ఆ చైతన్యం ఏమిటని మనం అశ్చర్యపోక తప్పదు.
సాయంత్రం సూర్యుడు అబర్జాన్ చేపల రేవు వెనుకగా సముద్రంలో జారిపోగానే - పెళ్ళివారి ఇల్లులాగా లక్షల లైట్లతో వెలిగిపోయే ఆకాశహర్య్యాలు
- వాటి నీడలు హార్చర్లో వూగులాడుతుంటే, పగటి కంటే వేగంగా పరుగులు తీసే వోంగ్కాంగ్ రాత్రులు - నైట్ క్లబ్లు - డిస్మ్కోతెక్లు - క్రూయిస్లు - కాసినోలు - ఎవరి అనుభవం వారికి స్వంతం! జీవితాన్ని పరుగెత్తించటమే వీరికి తెలుసు! వీరు మనలాగా జీవితాన్ని గడపరు. పరుగులెత్తిస్తారు. గ్రామాలు
ఈ రెండు వందల యాఖై దీవులలో ఎన్స్న్నో గ్రామాలు వున్నాయి. గేదెలతో
- వ్యవసాయంతో కాలక్షేపం చేసే కాపురాలు ఎన్నో వున్నాయి. ఒక మేజ్యప్టేటుగారి దగ్గరకు - ఒక ఫిర్యాది వచ్చాడు. మెజిస్టేటు ఆంగ్లేయుడు, ఫిర్యాది చైనీయుడు. వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు... 60
“అయ్యా! మా అల్లుడు ఈ రెండు గేదెలను మా యింటికి తోలాడు” అని మొరపెట్టుకున్నాడు. మేజస్ట్రేటు గారికి ఏమీ పాలుపోలేదు. ఇందులో నేరమేమిటో. అల్లుడు గారికి సమన్సు పంపి పిలిపించారు. ఆయన - ఈ గేదెలు మా మామగారివి. ఆయనకే పంపాను అని చెప్పాడు. మెజిప్టేటు గారికి మతిపోయింది. మామగారి గేదెలు మామగారికి పంపితే ఎలా శిక్షిస్తాడు? విషయం తేలక కేసు వాయిదా వేశారు. తర్వాత రెందు నెలలకి - అల్లుడుగారు - అమ్మాయిని పంపివేశాడు అని మామగారు కోర్టుకు తెలియచేశారు. అప్పుడుగాని విషయం అర్ధం కాలేదు జడ్జిగారికి - ఇది విడాకుల కేసని! మొదట్లోనే తాను తీర్పు యిచ్చివుంటే కాపురం నిలిచేది అని.
నేలని - నీటిని నమ్ముకుని వున్న ఎన్నో గ్రామాలు - కుటుంబాలు మనకు కౌలూన్ దాటి 'న్యూటెరిటిరీస్' (కొత్త ప్రాంతాలు) వెళితే తారసపడతాయి. = పెద్ద రెల్లు టోపీ, గేదెలు, దున్నలు, వరిచేలు మీకు దర్శనమిస్తాయి. ఎన్నో రకాల చైనీస్ భాష - ముక్కుతో పలుకుతారు - వత్తులు వుండవు - సరళంగా సంగీతంలా సాగిపోతుంది - ముఖ్యంగా ఆడవాళ్ళు మాట్లాడే సమయంలో! వోర్చర్ దాటించే స్టార్ ఫెర్రి భారతీయులదే. వంద సంవత్సరాల నుంచి నడుస్తోంది. హార్చర్ ఇరు ప్రకృలా ఆకాశహర్య్యాలు - స్టాక్ ఎక్సేంజ్ భవనం - బ్యాంక్ ఆఫ్ అమెరికా టవర్, ఫ్యూరమ హోటల్ - వందలకొద్దీ అంతర్జాతీయ బ్యాంకులు - కౌలూన్ పండా హోటల్, నాతన్ రోడ్, ఇండియా మార్కెట్, వాల్డ్ (౫౫166 0100 నగరం. మాఫియాలకు, మత్తుమందులకు ఆలవాలం. లెక్కలేనన్ని డైమండ్ ఫాక్టరీలు, మైలు పొడవు షాపులు, ఫాషన్ షోలు, సూట్పేకర్స్
- అంతులేనన్ని డ్యూటీ ఫ్రీ ఎలక్ర్రానిక్ 'పరికరాల తయారీదారులు - ఇలా ఎన్నో ఎన్నో... హాంగ్ కాంగ్లో బిల్జింగ్ కట్టాలంటే ఉన్న స్థలం అంతా ఉపయోగించాలి. (మనకు సగానికి పైగా వదలాలి అనుకోండి!)
ఎమరాల్డ్ హోటల్ హాంగ్కాంగ్ సెంట్రల్ డిస్టిక్టులో వున్నది. అక్కడ దిగాను. ఇక్కడ వుంటే ఈ దీవి పూర్వాపరాలు బాగా తెలుస్తాయి. ఒక ప్రక్క
61 లాల్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
చైనావాళ్ళ అపార్ట్మెంటులు - బైట బట్టలు వేలాడదీసి ఆరబెడతారు - ఇంకోప్రక్క (గైనైట్ బిల్దింగులు - ట్రామ్లు ఏ.సి. బస్లు - క్రొత్త టాక్సీలు ఈ విధంగా అన్నీ విరుద్ధంగా - కలసి కదలిపోతుంటాయి. మా గైడ్ 8.80 కి వచ్చి నారూమ్కి ఫోన్ చేసింది. దిగివచ్చి - అడిగాను - ఎక్కడ వుండేది - ఎలా వచ్చావు అని - 50 మైళ్ళ దూరం నించి - యం.టి.ఆర్. (భూగర్భ రైలు) లో వచ్చి అక్కడనుంచి హోటల్కి బస్లో చేరి 8.80 కు రిపోర్టు చేసింది. ఇలా అందరూ పంక్షువల్గా ఉంటారు - చెపితే - మాటకు నిలబడతారు. వస్తాము అని రాకుండా వుండటం
- ఆ తర్వాత కుంటిసాకులు చెప్పడం వుండదు - గైడ్ పేరు లీ. ఎన్నో విషయాలు తెలియచేసింది - ఎన్నో ప్రదేశాలు ఓపిగ్గా చూపింది - లౌకిక సౌఖ్యానికి భాష్యం చెప్పే వీరి జీవన విధానం ఇకముందు మాత్రం ఈ విధంగా ఉండబోదు. తియాన్నెన్ స్క్వేర్లో జరిగిన దారుణ మారణకాండ తాలూకు నెత్తుటి మరకలు తలుచుకుంటూ అరవయి లక్షల జీవితాల వర్తమానాన్ని ఆ బహుళజాతి భవితవ్యాన్ని ప్రశ్నార్థకం చేసే హక్కు అగ్రరాజ్యాలకి ఎవరిచ్చారని అడగాలని - ఓషన్ పార్కులోని డాల్ఫిన్లా అరవాలని అనిపిస్తుంది! హాంగ్కాంగ్ అంటే?
హాంగ్కాంగ్ అనే పేరు ఎలా వచ్చింది? ఈ పదానికి అర్థం ఏమిటి? అనే సందేహం కలుగుకుంది. [౯౮%6 150౫6 అనే రెండు చైనీస్ పదాల్ని కలిపి 1036 110%6 అనే పదాన్ని సాధించారు. ఈ వైనీస్ పదాలకు అర్థం “పరిమళరేవు పట్టణం”. నల్లమందు రవాణా చేసే ఓడల నుంచి వచ్చే సువాసనను బెట్టి ఈ పేరు పెట్టారని కొందరు అంటున్నారు. అది కాదు ఇక్కడి దక్షిణం తీరంలో పశ్చిమ కోస్తా తీరం వెంటగల ఒక రకం కలప వాసన వలన ఈ పేరు వచ్చిందని మరికొందరు అంటున్నారు.
అలాగే ఈ దీవులలో ముఖ్యమైన కొవ్లూన్ పేరు “తొమ్మిది (డ్రాగన్లో పేరు వచ్చింది. ఇక్కడ ఎనిమిది కొండల్ని ఎనిమిది డ్రాగన్లుగా. భావిస్తారు. తొమ్మిదవ (డ్రాగన్ ఆనాటి చైనా రాకుమారుడు పింగ్ ఆట! వి. ఆశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు /౬- వావ 62
అమెరికా సంస్కృతి
సంస్కృతివేరు, నాగరకతవేరు. ఈ రెండింటిని మనం ఆంగ్లంలో ౦౫% అని౦1/1134400 అని పిలుస్తాము. సంస్కృతి అంటే మనిషి ఏమిటో అది 10326126 15, 3 02166. నాగరకత అంటే అతదు సృష్టించింది, చేసింది అంతా 020 16 45 15 0/1158600. సంస్కృతి అంతరంగ విలువలకు సంబంధించింది. నాగరకత బాహ్యానికి సంబంధించింది. నిర్దిష్ట విలువలకు సంబంధించి సంస్కృతి రూపొందడానికి ఏండ్లు పూంద్లు పదుతుంది. నాగరకత అన్ని జాతులకు ఉంటుంది. సంస్కృతి సంగతికొచ్చేటప్పటికి అలా చెప్పలేం.
అమెరికా ఒకదేశంగా రూపొంది 200 ఏళ్ళే అయింది. 200 ఏళ్ళు ఒక దేశ చరిత్రలో అల్ప కాలమే. అందుకని దాని సంస్కృతి అంతరంగ విలువల పరంగా ఒక రూపు దిద్దుకోలేదు. కాని దాని నాగరకత ప్రపంచాన్ని ఏలుతోంది.
ఈ అర్ధంలోనే భారతదేశానికి సంస్కృతి ఉంది గాని నాగరకత లేదంటాం. అయితే ఇక్కడ భారతీయ సంస్కృతి పాక్షికమైనదని, వైదిక విలువలను పొదిగి, ఒక వర్గానికే (ప్రతీక అయినదని, దానినే మనం బ్రాహ్మణ సంస్కృతి అంటామనీ, అదే విశ్వామిత్రుడు మొదట గాయత్రీ మంత్రం చదివిన నాటి నుంచి నేటివరకూ అవిచ్చిన్నంగా సాగిందనీ చెబుతారు.
ఏది ఏమైనా ఇప్పుడు అమెరికా “సాంస్కృతిక భాండం మరుగుతోంది”. దీనినే "౧06(౦౯4066018 016 1 602108" అంటారు. పారిభాషికంగా ఈ మరిగిన ద్రవంలోంచి తనదైన (అమెరికా మొత్తానిదైన) సంస్కృతి ఏకీకరణం చెంది, విలువల ఐక్యతా రాగాన్ని ఆలపించే సమగ్ర సంస్కృతి ఆవిర్భవిస్తుందని ఆశిద్దాం. 63 లాల్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
సంస్కృతి స్తబ్బం కాదు. నిత్య పరిణామి. ఎప్పుడూ గూడ ఒక సంస్కృతి కంటె మరో సంస్కృతి గొప్పదని, హీనమని చెప్పరాదు. గొప్పతనం, హీనం అనేవి విలువల ఆధారంగా నిర్ణయమవుతాయి. అందరూ అంగీకరించిన, ఏకీభవించిన విలువలు లేవనే విషయం గుర్తుపెట్టుకొంటే ఒక సంస్కృతిగొప్పదనీ, హీనమనీ చెప్పం. అన్నపురెడ్డి వెంకటేశ్వర రెడ్డి ఏదైనా ఒక దేశంలో... ఒక జాతిగా, ఒక సంస్కృతిగా జన జీవితం రూపు చెందాలంటే ఒక వెయ్యి సంవత్సరాలు పైనే కాలవాహిని ప్రవహించాలేమో- అమెరికా దేశం విషయానికివస్తే అక్కడ కొలంబస్ పొరపాటున కాలు పెట్టి అయిదు వందల ఏండ్లు దాటింది. తర్వాత తర్వాత చరిత్ర చకచకా నడచి ఐరోపా జాతులన్నీ కలగా పులగంగా అట్లాంటిక్ దాటి అక్కడకు చేరి స్థానికంగా ఉన్న రెద్ ఇండియన్లని తరిమి తరిమి చంపి, ఆఫ్రికా నుంచి నల్లజాతి వారిని బానిసలుగా తెచ్చి - ఇటు రెడ్ఇండియన్ల జీవన విధానాన్ని 'అటు ఎన్నో యుగాలుగా పరిధవిల్లిన నల్లజాతివారి గ్రామ జీవనాన్ని - సాంఘిక సంస్కృతిని - చిన్నాఖిన్నం చేసి, తమ తల్లి తండ్రులతో - తాత ముత్తాతలతో వారసత్వపు పోరు నడిపారు. - దీనినే వీరు మొదట అంతర్యుద్ధం - తర్వాత స్వాతంత్ర్య పోరాటం అన్నారు - ముందు రాష్ట్రాలుగా, తర్వాత ఫెడరల్ దేశంగా (సంయుక్త రాష్ట్రాలు) ఆవిర్భవించి రెండు వందల ఏండ్లు పైబడినా - అమెరికా సాంస్కృతికంగా ఒక జాతిగా రూపు చెందలేదు. దీనికి కాలం ఒక్కటే కొలమానం కాకపోయినా, కాలపరిణామంలోనే కదా అనేకానేక జీవన స్థితిగతులు - సాంఘిక పరిస్థితులు కలసి కదిలేది, ఒక రూపు దిద్దుకొనేది? వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు: 64
సంపన్న దేశం :
కొన్ని వందల సంవత్సరాలుగా పై జాతులన్నీ ఎన్నో త్యాగాలు చేసి, అహరహమూ శ్రమించి, ప్రకృతి వనరుల తోడి, ఆర్థికంగా, వైజ్ఞానికంగా, సైనికపరంగా ఒక సంపన్న దేశాన్ని నిర్మించటంలో విజయం సాధించినా, ఈ ఆధునిక పారిశ్రామిక లౌకిక వాతావరణం - సాంస్కృతిక పరంగా వెన్నుదన్నులేక = ఒక గందరగోళస్టితిని, బాధ్యతా రహితమైన యువతను (ప్రపంచానికి అందించింది!!! ఇక్కడి యువత యావత్తూ న్యూనతా భావంతో, అభద్రతతో క్రుంగిపోతోంది. ఇది ఎంతో ఆవేదన కల్గించే విషయం.
ఇక్కడ ఒక విషయం గుర్తుచేసుకోవాలి! గత అయిదువేల సంవత్సరాల భారతదేశ చరిత్రలో చోటు చేసుకున్న పరిణామాలు పరిశీలిస్తే - ఎంతమంది దండెత్తి వచ్చారు? ఎన్నెన్ని జాతులు చుట్టం చూపుగా వచ్చి చూరుపట్టుకు వేళ్లాడలేదు? ఎంత చిందరవందర చేశారు? ఎంత గందరగోళం సృష్టించారు? కాని - హిమాలయాల నుండి, గంగా మైదానం, వింధ్య పర్వత సానువులు, కృష్ణా, గోదావరి, కావేరీ పరివాహక ప్రాంతాలు, మలబారు, కన్యాకుమారి కొసలు
- ఇలా దేశం నిలువునా పరచుకు పోయిన వీరంతా - చివరకు భారతీయ సంస్కృతిలో భాగమైపోయారు; తమ తమ స్వీయ (ప్రతిపత్రిని మెలమెల్లగా వదిలి మహోధృతమైన సంస్కృతీ ప్రవాహంలో కలిసిపోయారు. ఇది చారిత్రక సత్యం కదా!
కాని అమెరికా ఒక జాతిగా ఎదగక పోవటానికి కారణాలు తప్పనిసరిగా పరిశోధించాలి. ఆధిపత్యం ఫ్
ఒకే జాతి ఉంటే, దేశంలో వర్గపోరాటాలు; భిన్న జాతులుంటే, జాతి పోరాటాలు; ఒక జాతి, ఒక వర్గం - ఆర్థికంగా కాస్త అటు ఇటుగా - ఉంటే, కులాల కుమ్ములాటలు తలెత్తుతుంటాయి. అయితే, మానవుడు తనజాతి, తన వర్గం ఆధిపత్యం కోసం అనాదిగా పోరాడుతూనే వున్నాడు. యుద్దాలు చేస్తూనే 65 టా వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
వున్నాడు. ఇంకా సూక్ష్మంగా పరిశీలిస్తే తన పరిధిలో, వ్యక్తి ఆధిపత్యం కోసం ప్రక్కవారితో, తన వారితో నిరంతరం పోరు జరుపుతూనే వున్నాడు. విచిత్రమేమంటే, పైన చెప్పిన అన్ని రకాల సంఘర్షణలు అమెరికా సమాజంలో నిత్యమూ చోటుచేసుకుంటాయి, ఏదో రూపంలో అలాంటి పరిస్థితుల్లో వారిది ఒక జాతిగా, ఒక సంస్కృతిగా ఎలా గుర్తించటం? ఎంతగా ఇంటిముందు జండాలు పాతుకొని, లంగోటీలకు చారలు, నక్షత్రాలు అంటించుకుంటే మాత్రం! అంతేకాదు, వీరి జీవన విధానం ఒక విచిత్ర సంకటం! అన్నీ వున్నట్లే వుంటాయి; డబ్బుతో పని లేనట్లే కనపడుతుంది - మరి ఆ డాలర్ల వేటలో అనుక్షణం పరుగులు తీస్తూనే వుంటారు. ఇంకో మెట్టుపై నుంచి గమనిస్తే
- నాకనిపిస్తుంది - వీరు నిజంగా బానిస బ్రతుకులు వెళ్లబోస్తున్నారని. ఇంకా ఘోరమూ, విచారకరమైన విషయం - ఆ విషయం వీరికి తెలియకపోవటం! ఇక్కడ రోజువారి జీవనానికి, ప్రభుత్వానికి సంబంధం వుండదు - పాలనాపరంగా, సైనికపరంగా, ఫెడరల్ ప్రభుత్వాన్ని ప్రక్కన పెడదాం! కాని అమెరికా మొత్తంగా అయిదు వందల వ్యాపార సంస్థల - అంటే అయిదు వందల కార్బోరేషన్ అధ్యక్షుల - గుప్పిట్లో నడుస్తోంది. ఆ అయిదువందల కంపెనీలకు శాఖభోపశాఖలుంటాయి. వాటికి గొలుసు అంగళ్లు, కౌలుదారీలు వుంటాయి. అక్కడ పనిచేసేవారికి బుద్ధితో పని వుండదు. కేవలం రెండువేళ్లు (బొటనవేలు, చూపుడు వేలు) పనిచేస్తే చాలు. రెండు రెళ్లు ఎంతో కూడా చెప్పలేని దయనీయమైన స్థితి. వీరంతా - ఒకకాష్ మిషిన్కో, ఒక కంప్యూటర్కో కొసలు మాత్రమే! వీళ్లు కూడా అంతవరకే పనిచేస్తే చాలు. వారానికి రెండు వందల దాలర్లు వస్తాయి. సహజంగా మెదడుకువుండే బద్ధకాన్ని పెంచి పోషిస్తుంటారు. ఉద్యోగం అయిపోగానే మెదడుకు పనిలేని టి.వి. వుండనే వుంది. ఆరోజు అంతటితో సరి. మళ్లీ ప్రొద్దున్నే లేవకుండానే పరుగులు, కారులోనే కాఫీ - ఫోనుల్లోనే పలకరింపులు, దేనికి బానిసలో తెలుసుకోకుండానే బానిస (బ్రతుకులు వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు .23----ా 665
గడుపుతున్నారు. మళ్లీ వీళ్లలో ఉన్న వాళ్ళు, బాగా వున్నవాళ్లు - వీరు తిరిగేకారు పేరును బట్టి. లేని బానిసలంటే వారానికి ఏడు రోజులు పనిచేసేవారని అర్ధం! వచ్చే నెల జీతాన్ని ఇప్పుడే ఖర్చు పెట్టి, చచ్చినట్టు వచ్చే నెల పనిచేస్తారు. క్రిస్మస్వస్తే - మీరు నమ్మరు - వచ్చే సంవత్సరం జీతాన్ని ఆ నెలలోనే ఖర్చు చేస్తారు. అంటే మలి సంవత్సరానికి బానిసత్వం ఒప్పుకున్నట్లే. గాలి, నీరు, వెలుతురు, వినోదం, విహారం, చివరికి, వార్ధాక్యాన్ని చావుని కూడా వ్యాపార అవకాశాలుగా చేసి లాభాలు గడిస్తున్న వీరి వాణిజ్య కుశలతను కొనియాడాలా? భౌతిక సుఖాలనే వ్యసనాలుగా మార్చి ప్రజలను బానిసలను చేసిన వీరి అతి తెలివిని గర్జించాలా? అయితే వీరు దేనికి బానిసలు? వీరు ఎంచుకున్న ఆర్థిక విధానానికా? సాంకేతిక పెనుభూతానికా? సుఖాలకూ, వ్యసనాలకా? వ్యక్తి స్వేచ్చకు పట్టం కట్టిన వీరి రాజ్యాంగాన్ని ఆ పరిధిలోనే, అ పౌరులనే కీలు బొమ్మలుగా చేసి వినోదిస్తున్న వీరి ఆర్థిక విధానాన్ని (మార్కెట్ ఎకానమి) మనం ఏ విధంగా అర్థం చేసుకోవాలి? రాజ్యాంగ హక్కుగా సాధించుకున్న పత్రికా స్వేచ్చ - ఇక్కడ పత్రిక అంటే అన్ని మాధ్యమాలు - మంచికి, చెడుకూ వెర్రితలలు వేయించి, వ్యక్తి స్వేచ్చను హరించిన ధోరణిని ఏమనాలి? ఈ పొరపాట్ల నుండి మనం నేర్చుకోవలసినది పోయి అదే బాగని ఎందుకు ఎగబడుతున్నాం?! నల్లజాతి వారు బానిసలుగా తేబడి, శతాబ్దాల తరబడి అణచివేతకు లోబడి, ఇప్పటికీ ఒక దిశ, ఒక దశలేని వర్గం ఇది. వీరి జీవితం వేరు. ఎంతమంది ఎన్ని కబుర్లు చెప్పినా, వీరు అమెరికాలో అంతర్భాగమని ప్రగల్భాలు పలికినా, వీరి బ్రతుకులు వేరు, వీరి నడక తీరు వేరు, వీరి సంగీతం వేరు, వీరి భాషవేరు, వీరి యాసవేరు, వీరి తిందివేరు; వీరికి కూడా ఎక్కడో ఆలోచనాపరులు ఒక యాభయి మంది 67 ష్ వి. అశ్వెనికుమార్ వ్యాసాలు
వున్నారు. వారే వీరికి మార్గదర్శకులు. అందుకు సందేహం లేదు. లేకపోతే దేశంలోని నల్లజాతి వారంతా ఒకే విధంగా నడవరు, బట్టలు వేసుకోరు, ఒకే సంగీతం వినరు! వీరు అమెరికా ప్రధాన జీవన ప్రవాహంలో ఎప్పటికైనా కలుస్తారా అనేది సందేహమే! ఇంకా యూదులు - ఇంత చరిత్ర నడిచినా - వారి జాతి అస్థిత్వాన్ని వదిలి, అమెరికా స్రవంతిలో కలిసారనుకోవటం కేవలం భ్రమ! వీళ్ల శరీరాలు అమెరికాలో = మనసులు జెరూసెలంలో! పరదేశీలు ఇక మిగతా వరదేశీయులు (90౫8106) ఏ జాతికి ఆజాతి, సమాజపరంగా విడివిడిగానే వుంటున్నారు. కొరియన్లు, చైనీయులు, ఇప్పుడిప్పుడే భారతీయులు. ఎవరి కుంపటి వారిది! ఎవరి కలుగులో వారుంటున్నారు. పరిణామ గతిని ఎవరూ ఆపలేరు. అలాగే మార్పుకు లోను కాకుండా మనిషి తప్పించుకోలేదు. ఈ రెండూ లేక ప్రగతీ వుండదు!
అమెరికాలో వుంటున్న నా మిత్రుడు అడిగాడు : ఒక వంద
సంవత్సరాలలో మన దేశం అమెరికా లాగా అభివృద్ధి చెందుతుందా? అని. “అమెరికాకే రెండు వందల ఏంద్లుపైన కదా ఈ అభివృద్ధి, అయినా ఇటువంటి అభివృద్ధి అవసరమా? ఈ సంపన్నతలో మనిషి ప్రాముఖ్యత, వ్యక్తి ప్రత్యేకత ఏమయినాయి? ఈ సాంకేతిక పెనుభూతం ముందు నీ అస్తిత్వమేమిటి? నీ విలువ ఎంత?” అని అడిగితే,
“ఇక్కడ పౌరులంతా బాధ్యతాయుతంగా ప్రవర్తిస్తారు. నా పనికి ఎవరూ అద్దురార్కు ఇక్కడ అవకాశాలు, ఎవరి అర్హతలను బట్టి, కృషిని బట్టి అందుబాటులో వుంటాయి” అస్నాడు. వి. అశ్వెనికుమార్ వ్యాసాలు: ఈ
రోజువారీ స్వారీలో తాను లోనవుతున్న మానసిక వత్తిడి నుంచి విముక్తి ఏది? ఇక్కడ ఒక విషయం చెపుతాను - న్యూయార్ములో ఒక కార్యాలయానికి పని వుండి వెళ్లాను. నేను మాట్లాడబోతున్న బాధ్యతగల అధికారిణి వెనుక ఇలా రాసివుంది. “నా ఓర్చంతా - ఇంటి దగ్గరే ఖర్చయిపోయింది - ఇంకా నన్ను విసిగించకు అని -
ఇక్కడ నీకు నీవే! నీకారూ, నీ ఫోనూ, నీ ఇన్సూరెన్సు! ఈ ఒంటరి భావన ఎంత భయంకరమైనది!
' ఈ ఏకాకి బ్రతుకు ఎంత దుర్భరమైనది. దీని ఫలితం యువత అనుభవించటం లేదా - వారి విపరీత ధోరణులకు మూలకారణం ఇదే కదా! మేధావి వర్గం
పలు రకాల శాస్త్రజ్ఞులు, కంప్యూటర్ విజ్ఞానులు, అటార్నీలు, అటు ఇటుగా వైద్యులు, ఇదీ వీరి మేధావి వర్గం. సైనిక పరమైన సొంకేతిక పరిజ్ఞానానికే పెద్ద పీట వేశారు. అణు పరిశోధనలుగానీ, రోదసీ యాత్రలుగాని అందులోని భాగమేనని గుర్తించాలి. హెరాల్డ్ రాబిన్స్. ఇర్వింగ్ వాలెస్గాని, మేరియా పూజో గాని వీరి సమాజపు రుగ్మతలను - లొసుగులను సొమ్ము చేసుకున్నారే గాని, సాహిత్యపరంగా సాధించింది ఏమీ లేదు! జాన్ ఆప్డైక్ లాంటి రచయితలు - ఒక నమ్మకాన్ని ప్రచారం చేయటం కోసమే రచనలు చేశారుగాని, అందులో సామాజిక జీవన ప్రతిబింబం అంతగా కనిపించదు. ఐరోపాలో వలె ఒక సాత్రేగాని, ఒక రస్సెల్గాని, ఒక సొల్డనిత్సిన్గాని ఆవిర్భవించటం మనం చూడలేదు! అలాంటి మేధావులు అమెరికా సమాజం నుండి రూపొందకపోవటం గమనార్హం!
కాని అందుకు భిన్నంగా వేలకొద్ది, మాననికవైద్యం శేురిట సైకియాట్రిస్టులు పుట్టుకొచ్చారు. అందుకు కారణాలు వీరి సాంకేతిక, లౌకిక జీవన విధానము, సాంఘిక అభద్రత. అంతే కాకుండా, ప్రకృతి పట్ల వీరికి తాత్విక దృష్టి లేకపోవటం, అంతర్ముఖులు కాకపోవటం కూడా. మల్లీ అడుగుతున్నాను - ఇప్పుడు చెప్పండి - ఎంతమంది ఇంటి ముందు జండాలు 69 లాల్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
పాతేసుకున్నా - అమెరికా ఒక జాతిగా - ఒక సంస్కృతిగా రూపు చెందిందా? దీనికి ఎవరినీ వేలెత్తి చూపటం లేదు. నిందించనూ లేము. మూలంలో - ఐరోపా జాతులే అయినా - అక్కడ వారికి నిర్దిష్టమైన ఎల్లలున్నాయి. భిన్న సంస్కృతులు ఖచ్చితంగా వున్నాయి. ఎవరి భాష వారికుంది. వారికీ గందరగోళ పరిస్థితి లేదు.
అమెరికాలో చోటు చేసుకున్న పరిణామాన్ని - కేవలం వెర్రితలలుగా చూసి వైజ్ఞానిక, సాంకేతిక, 'లౌకిక పరిస్థితులను పరిశీలించటమే మన కర్తవ్యం. అందులో నుండి మనం ఏమైనా నేర్చుకోగలిగితే, ఆ విపరీత పరిణామాలు ఇక్కడ పునరావృతం కాకుండా నివారించటానికి ప్రయత్నం చేయవచ్చు- మలిమాట
“ఇదే అమెరికా అనే అభిప్రాయం సరైంది కాదు. అమెరికా పౌరులు సాధించిన పారిశ్రామిక ప్రగతిని చిన్న చూపు చూడటం కూడా మంచిది కాదు. దాని విలువ దానికుంది.
జీవితాన్ని ప్రతిక్షణం అనుభవించే అమెరికన్లు!
అమెరికాలో అక్టోబరు 2న అడుగుపెట్టాను. రామడా ప్లాజా హోటల్ (న్యూయార్క్లో ఉదయం 5 గంటలకు రేడియో వార్తలు విన్నాను. వంద సంవత్సరాలుగా అక్టోబరు2న జరిగిన .చరిత్ర - ముఖ్యఘట్టాలు, విశేషాలు చెబుతూ, గాంధీ 127వ జయంతి అని (ప్రముఖంగా చెప్పారు. అలా (ప్రారంభమైంది ఇక్కడి విశేషాల యాత్ర. ఇదేరోజు మధ్యాహ్నం అట్లాంటా (జార్జియా రాష్ట్ర) చేరాము.
అట్లాంటాలోని వార్ట్స్ఫీల్డ్ ఎయిర్పోర్ట్ ఇంకా ఒలింపిక్ వాసనలను వెదజల్లు తున్నదనిపించింది. నాకోసం ఇద్దరు మిత్రులు ఎయిర్పోర్ట్కు వచ్చారు. దారిలో, కింగ్ సెంటర్కు వెళ్ళామని అన్నాను. వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు (ాాాాాాాాలాలాా 70
మార్టిన్ లూథర్ కింగ్ జూనియర్ గురించి తెలియనివారులేరు. ఒక శ్వేత జాతీయుని జాత్యహంకారానికి తుపాకి గుళ్ళకు బలైపోయిన తర్వాత అట్లాంటా సిటీలో ఆయన ఇంటికి సమీపంలో “ఫ్రీడంహాల్ ఆడిటోరియం” పేరుతో కింగ్ సెంటర్ను నెలకొల్పారు. దీని ప్రక్కనే అమెరికన్ నేషనల్ పార్క్వారు 'లూథర్ కింగ్ జూనియర్ సెంటరొలో లైబ్రరీ, స్విమ్మింగ్పూల్, ఒక స్కూల్, ఒక చర్చి నడుపుతున్నారు. హత్యానంతరం కింగ్ మృత కళేబరాన్ని ఇక్కడికి మార్చారట. కింగ్ సెంటర్కు దాదాపు 4 గంటలకు చేరాము. గొప్ప విశేషం! ఆ రోజునే ఏడు గంటలకు లూథర్కింగ్ను ఎంతో (ప్రభావితం చేసిన గాంధీ గారి 127న జయంతి ఉత్సవసభ జరగనున్నది. వెంటనే ఇంటికి వెళ్ళి, రిఫైష్ అయి ఏడుగంటలకు ముందే మళ్ళీ తిరిగి వచ్చాం. 'గాంధీ హాలు' పేరుతో ఒక ప్రత్యేక హాలును నెలకొల్పారు. అందులో గాంధి సూక్తుల బోర్డులు, ఆయన చరఖా, కళ్ళజోడు, చెప్పులు మొదలైనవాటి అన్ని మోడల్స్ ప్రదర్శించారు - మూడు కోతుల (ప్రతిమను కూడా సుమండీ! సరిగ్గా ఏడు గంటలకు సభ ప్రారంభమైంది. లూధర్కింగ్ భార్య శ్రీమతి కొరెట్టా స్కాట్ కింగ్ స్వాగతం పలికారు. స్వాగతోపన్యాసంలో ఆమె తన భర్తను గాంధీ రచనలు జీవితం, ఉద్యమాలు ఎంతగానో ప్రభావితం చేసినాయని, ఉద్యమాలను నడుపుతున్న రోజులలో కింగ్ - గాంధీ జీవిత చరిత్రలోని ప్రతి పేజీ ప్రతి సంఘటనను రిఫర్ చేసేవారని, ఆయా సందర్భాలలో గాంధీ ఏ తీరులో ఎలా స్పందించేవారో అందరితో చర్చించేవారని, అహింసావాదంలో వున్న బలాన్ని అవసరాన్ని సమగ్రంగా అవగాహన చేసుకొని, అమలు పరిచారని వివరించారు. ఆయన భార్యగా, ఉద్యమాలలో అంతర్వాహినిగా కృషి చేసి తన జీవితాన్ని ధన్యపరుచుకున్నానని, కింగ్ స్వప్నాలను సాఫల్యం చేయడానికి ఈ సెంటర్ను స్థాపించామని ఆమె వివరించారు. ఇండియా అమెరికన్ కల్చరల్ అసోసియేషన్ (ఐఎసిఎ) అధ్యక్షులు పూర్ణగారు స్వాగత వచనాలు పలికారు. తర్వాత “సాంగ్ ఆఫ్ ఫ్రీడమ్, “వైష్ణవ 711 చ్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
జనత” గితాలను హరిష్ బక్షిగారు ఆలపించారు. సాంగ్ ఆఫ్ ఫ్రీడమ్ ఆలాపన సాగుతున్నంతసేపు అందరం వలయాకారంలో ఒకరి చేతులు ఒకరం పట్టుకొని ఊగుతూ స్వరంలో స్వరం కలుపుతూ బృందగానం చేశాము. సభానంతరం శ్రీమతి కారెట్టాతో అయిదు నిమిషాలు సంభాషించాను. ఫోన్చేసి, ఇంటికి వస్తే ఇంటర్వ్యూ ఇస్తానని చెప్పారు. ఈ సభలో వాషింగ్టన్లోని ఇండియన్ ఎంబెసీ సాంస్కృతిక వ్యవహారాల మంత్రి డాక్టర్ హబీబుల్లా ముఖ్య అతిథిగా పాల్గొని ఉపన్యసించారు. కాళ్ళీర్ ఎన్నికల గూర్చి, భారత్లో కాళ్ళీర్ ఎలా అంతర్భాగంగా వుందో విపులీకరించారు. సభానంతరం ఆయనతో (ప్రత్యేకంగా మాట్లాడాను. వాషింగ్టన్ వచ్చినప్పుడు తనను కలుసుకోవలసినదిగా ఆహ్వానించారు. గార్భా నృత్యం : ఇక్కడ నవరాత్రి ఉత్సవాలు ప్రారంభించారు. ఈ సందర్భంలో ముఖ్యంగా గమనించవలసిన విషయం ఒకటుంది. ఏ పండుగ అయినా, ఉత్సవమైనా శని, ఆదివారాల్లోనే జరుపుకోవాలి. ఆఖరుకు ఆగస్టు 15 అయినా సరే! 4వ తేదీన గుజరాతీ, ఇండియన్ అసోసియేషన్లు సంయుక్తంగా కాజిల్ గేట్ హోటల్ ఆవరణలో భారీ స్థాయిలో నవరాత్రి ఉత్సవాలు ప్రారంభించారు. ఈరోజు రాత్రిని 'దందియా రాస్ నైట్ అంటారు. రెండు భాగాలలో ఈ ఉత్సవాలు జరుగుతాయి. మొదటిది దుర్గాదేవిని స్తుతిస్తూ 300 మంది యువతులు గాగ్ర వస్తాలంకరణతో విశాలమైన హాలులో 50వేల వాట్స్ విద్యుత్ కాంతిపుంజాల నడుమ, సంగీతానికి అనుగుణంగా వర్తులాకారంలో గార్బా నృత్యం చేస్తారు. ఈ నుమనోహర నృత్య విన్యాసాలను వర్ణించడం కవులకే అసాధ్యమని భావించాను. ఏకబిగిన గంటన్నరసేపు నృత్యం చేస్తారు. 'కసుంబి రంగ్ (గ్రూప్ వారు సంగీత ర్ఫురిని ప్రవహింపచేసారు. గానం చేసిన పాటలన్నీ దుర్గాదేవీ స్తోత్రాల. వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు,29----------ా 22
రెండవ ఘట్టం వ
కోలాటం కర్రలతో రాసలీల పాటలకు అనుగుణంగా రెండు గంటల సేపు నృత్యం జరిగింది. తెల్లవారుజాము మూడు గంటలవరకు ఈ కార్యక్రమాలు జరిగాయి. చివరలో 'కసుంబి రంగ్) (గ్రూప్ వారిని ఇంటర్వ్యూ చేసాను. గ్రూప్ నాయకుడు శేఖర్ దేశ్పాండే, ఆయన సతీమణి ప్రణీత. బాగా పాడతారామె! ఆమె బెంగాలీ, గుజరాతీ పాటలను అద్భుతంగా ఆలాపన చేస్తారు. (గ్రూప్లోని మిగిలిన సభ్యలందరూ, దిలీప్ (గాయకుడు), నరేంద్ర (గిటార్), విజయ్ రాణదే (కీ బోర్డ్), శ్యామ్ (డ్రమ్స్) అందరూ బ్రహ్మాండంగా ప్రోగ్రామ్ను నిర్వహించారు. వీరంతా మహారా(్టులు. కొని, గుజరాతీ పాటలను సుమధురంగా పాడారు. ఆాసలీలి గానమాధురిలో వీరి పాటలు వింటుంటే కృష్ణుడే వచ్చి, చాటుగా విని వెళ్ళి వుంటాడనిపించింది.
ఇక, 5వ తేదీ రానే వచ్చింది. రాత్రి నిద్రలేకపోయినా తెల్లవారుజామున టాంపా వ్లోరిడాకు ప్రయాణమయ్యాము. శీతగాలులు ప్రారంభమయ్యాయి. టాంపా ఫ్లోరిడాలో అన్ని బీచ్లే వున్నాయి. ఇది ఒక పెద్ద హాలిడే సెంటర్. గల్ఫ్ ఆఫ్ మెక్సికోలో టాంపా సముద్రం వుంది. గాలి నులివెచ్చగా వుంటుంది. తేమ దాదాపుగా లేదు. తెలతెల్లటి బీచ్లు దాదాపు 25 వున్నాయి. వీటిలో క్లియర్ వాటర్బీచ్, ఇండియన్ రాక్ బీచ్లు పెద్దవి.
“టైజర్ ఐలాండ్ అనే ఒక వాణిజ్య కేంద్రం వుంది. ఇక్కడి నుంచి అనేకానేక నౌకలు బయలు దేరుతుంటాయి. ప్రయాణ నౌకల ద్వారా కారబ్బీన్ దీవులకు, జమైకా, నాసా, పోర్ట్రికో మొదలైన ప్రాంతాలకు వెళ్ళవచ్చు. మూడు నాలుగు రాత్రులు - షిప్లోనే గడుపుతూ సెలవు దినాలను అనుభవిస్తుంటారు. ఈ ప్రాంతంలో కైమ్ రేట్ అతి స్వల్పం కావడంతో రిటైర్ అయినవారు చాలామంది ఇక్కడకు వచ్చి స్థిరపడుతుంటారు. వాటర్ స్పోర్ట్స్, పారాచ్యూటింగ్ తరహా క్రీడా
73 ట్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
వినోదాలకు అవకాశాలు ఎన్నో వున్నాయి. మనం విమానాల్ని స్వయంగా నడపడానికి అనుమతిస్తారు కూదా. ఈ ప్రాంతానికి దక్షిణ దిశలో క్యూబా దేశం వుంది. కాస్ట్రో మహాశయుడు దర్శనమిస్తాడేమోనని మెడ సారించి చూసా! ఇక్కడి ప్రజలు జీవితాన్ని రోజుల్ని ప్రతిక్షణం 'అనుభవిస్తారు. తరచి తరచి చూస్తే - ఏజాతి జీవనం అయినా, వారి మత విశ్వాసాన్ని బట్టి రూపుదిద్దు కుంటుందని తేలుతుంది. ఆచారాలు - అలవాట్లు జీవన సరళి - అన్నిటిని మత విశ్వాసాలే ప్రభావితం చేస్తాయి. ఇక్కడి వారు క్రిష్టియన్లు. తెగలున్నాయి = వేరే విషయం. క్రిష్టియన్లకు “పునర్జన్మ లేదు కదా! అందుకని, అన్ని ఆశలూ, కోర్కెలు అన్నీ ఈ జన్మలోనే తీర్చుకోవాలి. ఒక రోజు గడిచిందంటే తిరిగి రాదు. క్షణం జారిపోయిందంటే, వృధా అవుతుంది. పని వేరు, హాలిడే వేరు. అమెరికన్లకు వ్లోరిడా రాష్ట్రం ఒక పెద్ద ఆటవిడుపు కేంద్రం. ఇక్కడే డిస్పీలాంద్ (ఓర్లెండో)ను ప్రత్యేక విశిష్ట తరహాలో నెలకొల్పారు. సెలవు దినాన్ని వ్యాపారాత్మకంగా విక్రయించడం; ప్రజలు వినోదాన్ని కొనుగోలు చేయడం - మనకు ఇక్కడి వింతగా కన్పిస్తుంది. వేసవిలో అయితే కుటుంబాలకు కుటుంబాలు మొత్తం పిల్లలూ, పెద్దలూ అంతా ఇక్కడకు వచ్చి ఒకే వయసువారిలా ఈ కాలక్షేవం మాయాలోకంలో నిండా మునిగి తేలుతుంటారు. వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు2ాాం 74
[ - లా చ్ న శ " న ఉతమ
- త! [ ద్ న వ " న ల ననగా . న నం కక టీ టో భ్ షె న. స వ సినిమా సిత్రాలు జో
సినిమా సిత్రాలు
వందేళ్లు నిండినా, ఇప్పటికీ ప్రచార సాధనంగా కన్నా వినోద ప్రధానమైన, తాత్కాలిక భ్రమలలో ముంచెత్తే మత్తుగానే సినిమా చరిత్ర మిగిలిపోయింది.
ఇక్కడ వినోదం అంటే హాస్యం కావచ్చు - విషాదం కావచ్చు. హింస కావచ్చు. ఈ రసాలన్నీ 'ఆనందింప' చేసి మళ్లీ రోజువారీ ప్రపంచంలో పడవేసేవే. ఒక కళా?
సినిమాని ఒక “కళగా ఇప్పటికీ విజ్ఞులు అంగీకరించరు. అది జనరంజకమే కావచ్చుకాని, జానపదం కాదు - శాస్త్రీయ పోకడలనే సంగీతం, నృత్యాలు వున్నా - అంతా అశాప్రీయమే కదా! ఈ సినిమా, కవిత్వానికి, నాటకానికి, నాట్యానికీ ఇంకా ఇతర దృశ్య కళలకూ సాంకేతిక రూపాంతరమూ
- సంకలనమూ అనే వాదనలో నిజం లేకపోలేదు. అంతేకాక, ఈ మాధ్యమం ఎక్కువగా వినోద ప్రచార సాధనంగానే రూపాంతరం చెందింది కాని ఒక శ్చీరియస్ ఆర్ట్ గా ఏనాడు పరిగణింపబడలేదు.
అంటే సినిమా ఒక కళళాదు -
ఎన్నో జనరంజకమైన కళారూపాల - సాంకేతిక సంకలనమే అని గమనించాలి!
సరే ఇది ఇండస్ట్రీ అని పేరు పెట్టి యూనియన్లు నడిపే వారున్నారు. ఇండస్ట్రీకి వుండవలసిన' లక్షణాలు ఏమీ లేని - ఈ ఇండస్ట్రీ ఒక ఎండ్'ప్రాడక్ట్ని మాత్రం అందిస్తుంది. సాంకేతిక, గణాంక వివరాలకు పోకుండా, సినిమా చరిత్రను తిరగ తోడితే - 1987లో మొదలయిన టాక్రీలు 1945 వరకూ తెలుగు భాష రానివారు తెలుగు సినిమాలు నిర్మించారు. బొంబాయి సేఠులు - అంటే అప్పుడే ఇది పెద్ద వ్యాపారావకాశంగా కాళ్లూనింది.
77 లాగా వి, అశ్వినికుమూర్ వ్యాసాలు
అప్పటి “భారతి అయితే సినిమాని, అరకొరగా వున్న సాంకేతిక విధానాన్ని - వినీవినపడని శబ్దగ్రహణాన్ని ఇలా ఇన్ని శాఖలను - నటీనటులను
- సినిమాకు ఎగబడే జనాన్ని తూర్పారబట్టింది! ఆందులో వున్న డేంజర్ సిగ్నల్స్ పసిగట్టి హెచ్చరించింది - కాని ఎప్పుడేది జరగాలో అది జరిగిపోతుంటుంది!
ఏ కళ అయినా మనిషిలోని మంచితనాన్ని సాధుస్వభావాన్ని (ప్రేరేపించేదిగా ఉన్నపుడే ఆ కళకు సార్ధకత - సమాజపరంగా చేకూరుతుంది. సామాన్య మానవునిలో అణగారి ఉన్న కోరికల రూపాంతరమైన కామక్రోధ హింసాదులను రెచ్చగొట్టేది క్షుద్రకళ అవుతుంది - సమాజాన్ని మురికి కూపంలోకి తోస్తుంది.
ఏ శక్తివంతమైన సాధనాన్నయినా మంచికీ, చెడుకీ వాడుకోవచ్చు. సామాన్యంగా చెప్పుకోవాలంటే అగ్దిపుల్లతో పొయ్యి వెలిగించవచ్చు - ఇల్లు తగలబెట్టవచ్చు - అణుశక్తితో విద్యుత్తు పుట్టిస్తున్నారు. అణుబాంబు తయారు చేస్తున్నారు. కాని అణుబాంబు తయారు చేయటంలోనే తయరీదార్ల ఆంతర్యం దాగి వుంది! ॥
తెలుగు నిర్మాతలుగా చెలామణి అయినవారు మొదటి దశకంలో ఎక్కువగా జమీందారులు - ఒక వ్యాపారంగా కంటే, వ్యాపకంగానే తీశారు. రచయితలు - ఎప్పుడూ ప్రగతిగాములుగానే వుంటారు. అప్పటి దర్శకులు తీరే వేరు. జమీందారుల సొమ్ముతోనే, ఆ జమీందారీ వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా రచన చేసి దర్శకత్వం చేసిన దాఖలాలు వున్నాయి : 'రైతుబిడ్డ. రెడీమేడ్ కథలు
అయితే అంతకుముందుగా - ఎక్కువగా పౌరాణికాలు, జానపదాలు మాత్రమే నిర్మించేవారు - అందుకు కారణం కథలు - పాత్రలు తయారుగా వుండటమే. సినిమాకు సరిపడినట్లు మలచుకునే వారు, రచయిత దర్శకులు.
పౌరాణికాలతో మొదలయి - అంటే నాటకాలనే ఎక్కువగా సినిమాగా తీసినా - సాంకేతిక పరంగా ఆరంభ దశలో వున్న ఈ జంతర్ మంతర్ ని, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు పాలా 78
మాధ్యమంతో ఎన్నో కష్టనష్టాలు ఎదుర్కొన్న సినీ పితామహులు గూడవల్లి రామబ్రహ్మం గారు, సి. పులయ్యగారు మొదలయిన మహానుభావులు.
సినిమాలు నిర్మించటమే కాదు, ఒక వ్యాపారంగా - దీనికి ఒక వరవడి, ప్రొడక్షన్ - డిస్టిబ్యూషన్ - ఎగ్జిబిషన్ ఈ త్రీటయర్ విధానాన్ని దారిలో పెట్టింది కూడా ఈ సమయంలోనే - ఒక క్రొత్త మాధ్యమాన్ని (సేమించి అందులో మునిగి తేలిన పయనీర్లు ముందు తరంవారు!
1945 నుంచి *55 వరకూ జాతీయోద్యమ స్ఫూర్తితో, సాంఘిక దురాచారాల్ని ఎండకట్టేందుకు నడుం కట్టి, ఈ మాధ్యమాన్ని ప్రచార సాధనంగా గుర్తించి జనసామాన్యంలోనికి వారి సందేశాన్ని తీసుకుపోవటానికే ఎక్కువ (శ్రమ పడ్డారు - మాలపిల్ల, పెద్ద మనుష్యులు, కన్యాశుల్కం మొదలయిన చిత్రాలు.
ఒకప్పటి దర్శకులు - దార్శనికులు! హృదయం కలవారు. మానవ కళ్యాణం కోసం కలలు కన్న స్వాప్పికులు కూడా. తమకు అందుబాటులో ఉన్న వనరులతో కళాత్మకంగా చిత్రాలు నిర్మించారు. సమాజ స్పృహతో, ఒక బాధ్యతతో మనిషి బాధలను కళ్ళముందుంచి ఆలోచింపచేశారు. సమాజ రుగ్మతలకు నివృత్తి చూప ప్రయత్నించారు. రసానందం ద్వారా మనసుని ఆహ్హాదపరిచారు. వీరంతా వివిధ కళారంగాల నుండి చలనచిత్ర పరిశ్రమకు వచ్చి దానికి కళా, కాంతీ తెచ్చారు. సినిమా చరిత్ర సృష్టించారు! మధ్యతరగతి ;
అ సమయంలోనే కుటుంబ పరమైన కథలతో, సజీవ పాత్రలతో ఏదో ఒక సందేశంతో, వినోదం అంతర్లీనంగా రెండు మూడు గంటలు కూర్చుని, ఇన్ని నవ్వులు - కొన్ని కన్నీళ్లు పెట్టుకుని ఇంటికి చేరేవారు (ప్రేక్షకులు! సంసారం, సంతానం, మిస్సమ్మ, పెళ్లిచేసిచూడు - ఇలా ఎన్నో... ఎక్కువగా ఎవరు చూసేవారు? మధ్యగతరగతి కుటుంబాలవారు, కాలేజి విద్యార్థులు - అందుకనే ఎప్పుడూ మధ్యతరగతి విలువలు నిలబెట్టే కథలు - పాత్రలు వుండేవి జమీందారు పాత్ర - పేదవాళ్ళ పాత్రలున్నా - అవి తారతమ్యాలు తెలిపేందుకే! “కూటికి 79 ఛ్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
ేదయిన్సా, గుణానికి కాదు” “అడుక్కుతినే వాళ్లమైనా, ఆత్మ గౌరవం లేనివాళ్లం కాదు ఇలా పడికట్టు డైలాగులు ఎవ్వుడూ వున్నాయి. ఆ తర్వాత అన్నా చెల్లెలు, అన్నా తమ్ముడు, మారుటి అమ్మ పెద్దకొడుకు, మారుటి తమ్ముళ్లు ఇలా ఎన్నో కాంబినేషన్లు వచ్చినా - మధ్య తరగతి చుట్టూ తిరిగేవి! (1955-65) (ప్రేమ కథలు - లైలా మజ్ను - అనార్శలి సలీం - దేవదాసు ఇలాంటి కథలు ఒకరకంగా పరాయి సంస్కృతే అయినా జనరంజకంగా తీయగలిగారు. 1960-75 : సాంఘిక బాధ్యత టెక్నిక్ పెరిగిన తర్వాత 'మాయా బజారు” “డబుల్ ఫోజులు టత్రిపాత్రలు ఎన్నో వచ్చాయి. కాని, ఒక ముఖ్య విషయం : సాంఘిక బాధ్యతలు, సామాన్య విలువలను వదిలి సినిమాలు - కథలూ రాలేదు - అంటే - సినిమా రచయితలు దర్శకులూ తమ సాంఘిక బాధ్యతలు విస్మరించి, సినిమాలు తీసిన సందర్భాలు తక్కువే! అంతేకాకుండా అప్పటి సినీ కథా రచయితలు, దర్శకులు - ఎక్కువగా కవులు - పండితులు - బాగా చదువుకున్న విజ్ఞానులూ వుండేవారు. సముద్రాల రాఘవాచార్య, తాపీ ధర్మారావు, ఆరుద్ర, శ్రీశ్రీ, కొసరాజు, పింగళి, ఆత్రేయ ఎందరో మహానుభావులు! నటీనటులకు ఈ అర్హతలు లేకపోయినా, హావభావ ప్రకటనలు ముఖ కవళికలకూ ఎక్కువ (ప్రాధాన్యం వుండేది. రోజు రోజుకీ ప్రాచుర్యం పెరిగి పోతున్న సినిమాకు అందులో పనిచేసే కళాకారులకు, కార్మికులకూ సంఘపరంగా అంత గౌరవం వుండేది కాదు. ఎంతగా వీళ్లు కళాకారులమని తమనితాము పిలుచుకున్నా వీరితో సంబంధ బాంధవ్యాలకు గౌరవనీయమైన కుటుంబాలు ముందుకు నచ్చేవి కావు - అంటే వీరి వేషాలు, తైతక్కలు చూసి ఆనందించే వారే కాని వాటికోసం ఎగబడేవారు కారు - సామాన్య మధ్యతరగతి (ప్రేక్షకులు! అంటే సంఘపరంగా సినిమా ఒక మెట్టు క్రిందగానే వుండేది! (ప్రేక్షకులు ఎప్పుడూ తమ విలువలను కాపాడని తము భావాలకు విలువ ఇవ్వని సినిమాలను త్రిప్పికొడుతూనే వున్నారు. వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు./షు-._.ాా 80
మనసు - మాంగల్యం, చిలకమ్మ చెప్పింది, సుమంగళి ఇలా అనాదరణకు గురైన చిగ్రాలు. 1975-95: పతనం
సరిగ్గా ఈ సమయంలోనే ముందు తరాలు వెనక్కు తగ్గిన తరువాత తెలుగు సినిమా పతనం మొదలయింది!
సినిమా అంటే అవగాహన లేనివాళ్లు, ఆ మీడియా అంటే కమిట్మెంటు లేనివాళ్లు కేవలం అందులో వున్న 'క్విక్మనీ' కి అవకాశాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని డబ్బు కొల్లగొట్టటానికి ఇదొక సాధనంగా సమస్తమైన అసాంఘిక శక్తులూ సినిమాని చెరబట్టినాయి. వీరు నిర్మాతలుగాని, దర్శకులుగాని, రచయితలు కానీండి, ఇలా అన్ని శాఖలు పుచ్చుబట్టి పోయినాయి.
ఈ చెర బట్టిన దుశ్చాసనులు, ఇతిహాస పురాణ పాత్రలను వక్రించి భాష్యం చెప్తారు. తరతరాల సంస్కృతిని అపహాస్యం చేస్తారు.
వీరి నీతికి అర్ధం వేరు. తెరమీద వీరు చెయ్యని అకృత్యం లేదు. స్త్రీని, ప్రీ పాత్రలను అసభ్యంగా, గుడ్డపీలికలు, గోచీల స్థితికి దిగజార్చారు. నడిబజార్లో పట్టపగలు మానభంగం చేయిస్తారు. ఈ అకృత్యాలు చూస్తున్న సామాన్య ప్రేక్షకులకు కలిగేది - వారిలో అణగారివున్న వాంఛల విజృంభణ తప్ప - రసస్ఫూర్తి కాదు - మెదడు మొద్దుబారుతుందిగాని - ఆలోచనలు మేల్మోవు! ఇది తెలిసేది ఎందరికి? తెలుసుకునే లోపుగా తెర దిగిపోతుంది! జరగవలసిన “చెడు” జరిగి పోతుంది.
ఇప్పటి దర్శకులు - నిర్మాతలు ముందు చెప్పినట్లు మనిషి ప్రాథమిక కోరికలను తట్టి - రెచ్చగొట్టి - తాత్కాలికంగా ప్రలోభపెట్టి - అదొక వ్యసనంగా
- అలవాటు చేసి పాతాళానికి తోస్తారు. ఒద్దు చూపి, బొద్దు ఊపి మీ ఆలోచనలను స్తంభింపచేసి ఆకట్టుకుంటారు! నిశితంగా పరిశీలించితే తప్ప ఆనందానికి - సుఖానికి తేడా తెలీనట్లే - కళా రసాస్వాదనకి - ఇప్పటి “సినీ సుఖాని"కి వ్యత్యాసం అవగాహన కాదు. 81 లాంఛ్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు.
కళ ద్వారా మీకు ఆత్మానందం కలిగితే - ఇప్పటి సినిమా ద్వారా - సెన్సెస్కి మాసాజ్ దొరుకుతుంది! కళ పేరుతో కోట్లు పోగు చేసుకుని పన్నులు ఎగవేసి - ప్రజల్ని - ప్రభుత్వాన్ని కళ్లుగప్పి గొప్పవారిగా వెలిగిపోతున్న ఈ నిర్మాత దర్శకులు సమాజంలోని (ప్రజలంతా తమ సుఖసంతోషాలకు - అవసరాలకు తలవొగ్గే “మాస్” గా అలగాజనంగా తలపోస్తారు. ఒక దర్శకునికి వంద సినిమాలు తీసినా - సినిమా మీడియం అంటే అవగాహన లేదు! వందల సినిమాలలో నటించినా నటన అంటే కాళ్లూ చేతులూ ఆడని హీరోగార్లు వుంటారు- ఇవి కప్పిపుచ్చుకోవటానికి ముందు వెనక పెద్ద పెద్ద పేధ్ల తగిలిస్తారు. సక్సెస్ రేటు 1 నుండి 5 - నూటికి! మరి ఎలా నిలదొక్కుకుంటారు? నష్టపోయేది వీళ్లు కారు కదా! చూపేది బూతులయినా, నీతులు చాలా చెప్తుంటారు. విషవృక్షాల్లాగా, వీళ్లకి శిష్య బృందాలకు కరువు లేదు. ఒకప్పటి నిర్మాతలు జమిందారులు కదా! తర్వాత మోతుబరి రైతులు
- నెల్లూరు షావుకారులు, ఆ తర్వాత గోదావరి జిల్లాల మైనర్ బాబులు - ఈవిధంగా నిర్మాత రూపాంతరం చెందాడు - వీరికి సినిమా నిర్మాణం కంటే చుట్టూ వుండే సరదాలే ముఖ్యం. కాని ఇప్పుడు - నిర్మాత ఎవరు? చేపల చెరువు యజమానులు, సారా రాజులు, ఆ తర్వాత డబ్బు “కూడబెట్టిన లారీ (భారీ) ఫైనాన్సర్లు - వీరంతా సినిమా వ్యాషారంలో పెట్టుబడులతో దిగారు - వీరికి సాంఘిక బాధ్యత కాని, సంస్కరణలపై గౌరవం కాని, ఏ మాత్రం లేదు - వీళ్లకి అనుకూలంగానే రచనలు పాత్రలు కథానాయకుడు - ఒకప్పుడు ధీరో దాత్తుడు, దయార్ధ హృదయుడు
- త్యాగమూర్తి - ఇప్పుడు - పగ - పగ అని సెగలు కక్కే “రాక్షసుడు”! అందర్నీ వి. అశ్వినికుమూర్ వ్యాసాలు కూ 82
బాదుకుంటూ చంపుకుంటూ పోయే 'హంతకుడు", తొడల మీద మచ్చలు వెతుక్కునే లాటరీగాడు! ఇక పాత్రలు - పక్కింటి మొగుడితో పిల్లల్ని కనే భార్యామణి, ఇద్దరు పెళ్లాలు - ఒక మొగుడు - (ఇద్దరు మొగుళ్ళు - ఒక పెళ్లాం కథ రాసే దమ్ము లేదు!) 'ఖల్నాయక్'లు హీరోలు! ఎంతవరకు దిగజారాము! ఇవన్నీ వ్యాపారం కోసం - కమర్షియల్ అంటారా? అయితే ఎందుకు పేలిపోతున్నాయి? వీరు కథల కోసం - దూరని చోటులేదు. అసెంబ్లీ కోర్టులు - పోలీసుల ఠాణాలు, జైళ్లు - గుళ్లు, గోపురాలు ఇవన్నీ నేరపూరితమైన కథా గమనం కోసమే - ఈ పాత్రలు - రౌడీలు - బీభత్సం సృష్టిస్తారు!
ఈ చలనచిత్రం చరిత్ర గాడి తప్పుతున్నా - సంస్కృతి పతనావస్థకు చేరుతున్నా - మన ప్రభుత్వాలు పట్టించుకోవు కదా - పైగా - సబ్సిడీలు - లక్షల్లో ముట్టచెప్పుతారు. ఎంత దారుణం!
ఈ నిర్మాత దర్శకులు చేసే ఈ అకృత్యాలకు ప్రతి ముఖ్యమంత్రి అండదండలు - పూలదండలు కోకొల్లలు. డబ్బు సంపాదన, అవినీతి, అధికారం ఒక ప్రక్క - గూండాయిజం, సినీ గ్లామరు, రాజకీయం మరోప్రక్క - పడుగు 'పేకలయి సమాజాన్ని చీకట్లో కప్పి వేస్తున్నాయి.
అమాయక (వజలు ఇదే గొప్ప కాబోలునని ఈ మోజుకు లొంగిపోతున్నారు.
ఇక తెలుగు సినిమా గతి!
స్వార్ధపరులైన నిర్మాళల ఆశల - ఖరీదయిన ' కార్ల టైర్ల - క్రిందపడి మంచి తెలుగు సినిమా చచ్చిపోయింది! వారసత్వపు వంశ పారంపర్యంలో నిర్వీర్యమై సినీ వృక్షం కుక్క మూతి పిందెలు కాస్తున్నది!
83 ల్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
స్టీఫెన్ వోకింగ్ శరిరమ బందిఖానా అయితే, దినచర్యే పరాధీనమైతే, మాటలే మూగపోతే, మామూలు మనుషులు - ఎందుకీ దీనమైన బ్రతుకు - ముగిద్దామని కృంగిపోతారు. కాని - ఇంకా ఏమీ వనరులు మిగిలి ఉన్నాయి - వాటిని ఏ విధంగా ఉపయోగించాలి అనే ఆలోచన - గుండె నిబ్బరం - మొండితనం - ఒక్కష్టీఫెన్ హాకింగ్కే తెలుసు! తనకు వీనికిడికి చెవులు - చూడటానికి చురుకైన కళ్ళు - ఆలోచించటానికి మేధస్సు వున్నాయి. వీటితోనే అపరిమితమైన మేధా చైతన్యంతో నిరంతర కృషితో వ్రవంచశాస్త్రవేత్తల నరనన చోటు సంపాదించుకున్నాడు. శాస్త్రపరంగా స్టీఫెన్ సిద్ధాంతాలు - ఈ విశ్వాంతరాళం ఎప్పుడు పుట్టింది
- ఎలా పుట్టింది - కాలయానం - బ్లాక్ హోల్ - ఇవి సామాన్యులకు అర్థం కాని భౌతిక, ఖగోళ శాస్త్ర విషయాలు - మనం వీటి జోలికి పోవద్దు. వ్యక్తిగా - ఒక శక్తిగా ప్టీఫెన్న్ని చూద్దాం. అతని అంతరంగాన్ని పరికించుడాం. అందరిలాగానే అతను కాలేజీ చదువు సాగిస్తున్నాడు. 21 సం॥ వయసులో “మోటార్ న్యూరాన్” జబ్బు అతన్ని ఆవహించటం మొదలు పెట్టి 5-6 సంవత్సరాలలో చక్రాల కుర్చీలో పడవేసింది. అప్పటికీ జేన్ని ప్రేమించడం
- పిల్లలు కలగటం కూడా జరిగిపోయింది. డాక్టర్లు ఎక్కువ కాలం బ్రతకవని కూడా చెప్పారు. ఇటువంటి విపరీత పరిస్థితిలో - అతను తనలోని అపార మేధాశక్తిని అందుబాటులోకి తెచ్చుకుని శాస్త్ర పరిశోధనలు చేసి పరిశోధనా పుస్తకాలు (ప్రచురించి కేంబ్రిడ్జి విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రముఖ ప్రాఫెసరుగా వెలుగుతున్నాడు. వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలుు--------ాాా టి
నాకు ఎటువంటి మినహాయింపులు - ప్రత్యేకతలు వద్దు. నన్ను మామూలుగానే చూడండి” అంటాడు. అతన్నిచూసి జాలిపడితే మండి పడతాడు.
అతనితో ఇరవయి సంవత్సరాలు కాపురం చేసి, అతనికి నైతికంగా ఎంతో ఆధారం కల్పించి - అనుక్షణం అతని సపర్యలు చేసిన అతని భార్య 'జేనొ అతన్ని పోప్ దగ్గరకు తీసుకువెళ్ళింది! చేవుడి మీద మీ అభిప్రాయం ఏమిటని” పోప్ అడిగితే - ఏమాత్రం తడుముకోకుండా - “ఇప్పుడున్న విశ్వాంతరాళ పరిధిలో - దేవుడనేవాడు వుండటానికి ఆస్కారం లేదు* అని సమాధానం చెప్పాడు. అదే అభిప్రాయభేదంతో భార్య నుంచి విడాకులు తీసుకున్నాడు - ఆ వయస్సులో - ఆ పరిస్థితుల్లో! అంతటితో ఆగలేదు - అప్పటివరకు అతనికి సేవలు చేస్తున్న నర్స్ని పెళ్ళిచేసుకున్నాడు. అతనిలోని హాస్యప్రియత్వం - చురుకైన అతని చిలిపి కళ్లు - ఈ రెండు చాలు - ఎవరైనా అతన్ని (ప్రేమించడానికి! హనీమూన్కి కూడా వెళ్ళి వచ్చాడు. ఇప్పుడు అతని సంసార జీవితం సాఫీగా నడుస్తోందని అంటాడు!
మరణమంటే!
మీకు మరణమంటే భయంలేదా? అంటే - నేను యవ్వనంలో వున్నపుడు
- మరణ భయంతోనే బ్రతికాను. కాని ఇప్పుడు ఆ ఆలోచనను అధిగమించినట్లే, అయితే చనిపోవాలని తొందరపడటంలేదు - ఎందుకంటారా - ఇంకా చెయ్యవలసిన పనులు ఎన్నో వున్నాయి మరి! పునర్జన్మ - లేక మరణానంతర జీవితం - ఇవేమైనా నమ్ముతారా? అంటే - అందరూ అనుకుంటున్నట్లు కాదు. కాని మనం పోయినా మన గుర్తులు - మనం చేసిన పనుల ప్రభావం మిగిలిపోతాయి అంటాడు. దర్ _ాాలా-శి వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
చావటమంటే గొప్ప సాహసం అంటారు కదా - అంటే నేను అలా అనుకోను - చనిపోవటం -- దీర్ధ నిద్రలాంటిది. కాని, ఇంతవరకు ఎలాంటి రుజువులు లేవు కదా! అతని గుండెధైర్యం - దైవాన్ని ప్రక్కన పెడితే - అతని మొండితనం మరణాన్ని కాలతన్నింది!
(బ్రతకాలనే బలీయమైన వాంఛకు మూలమవేమిటి? మీ పేరు 'ప్రఖ్యాతులా? లేక దైవాన్ని కాదన్నానన్న గొప్పతనమా? లేదా ఒక సరదాగా - తమాషాగా జీవనం సాగించాలనా? అంటే
ఇవేవీ కాదు - నాకు ఈ జబ్బు మొదలయినపుడు - నేను విద్యార్థినే
- నేను గొప్ప వాజ్ణికాదు. సంపన్నుణ్తి కాదన్న విషయం మర్చిపోకండి! అంటాడు. దేవుడంటే...
విధిని ధిక్కరించానని భావన ఏమైనా వున్నదా అంటే “ఎవరిని ధిక్కరించాలి? - ఏమని ధిక్కరించాలి - నా పరిస్థితికి” అంటాడు.
“అదే దైవాన్ని అనుకోండి... మీరు ఒకప్పుడు తెల్లగడ్డం జూదగాడు అన్నారే అతన్నిగా అంటూ “అబ్బే - నేను క్వాంటమ్ మెకానిక్స్ గురించి చెప్పటానికి వాడిన అలంకారమే అది! నా పరిస్థితికి ఆ తెల్లగడ్డం పెద్దాయన్ని ఎందుకు, తప్పు పట్టాలి! అని నవ్వుతాడు కళ్లతో! టి.వి....
మీరీ మధ్య బి.బి.సి.లో కార్యక్రమాలు - చేశారు కదా! ఇప్పుడు టెలివిజన్ మత్తు మందులో జనాన్ని జోకొడుతున్నదా - అంటే, కాదు కాదు, టెలివిజన్ ఎన్నో విషయాలు మోసుకొస్తుంది. ఈ రోజు టెలివిజన్ మన జీవితంలో భాగమైపోయింది కదా అంటాడు. వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు 29లో 66
మిమ్మల్ని విమర్శించేవారిపై కక్ష తీర్చుకోవాలని వుంటుందా? శాస్ర పరమైన విషయాలు ఎప్పుడూ చర్చనీయాలే - ఎన్నో సార్లు నా అభిప్రాయాల్ని మార్చు కున్నాను. అవసరమైతే ఇక ముందు కూడా మార్చుకోవడానికి వెనకాడను" అని
“మీకు తెలుసా? మెడొన్నా సెక్స్ పుస్తకాలకంటే - నా సైన్స్ పుస్తకాలు ఎక్కువ అమ్ముడుపోతాయి' అంటాడు. చూడండి ఎంత పొగరో! “మిమ్మల్ని ఎవరైనా చిరాకు పెడితే వాళ్ళకాళ్ళు మీ కుర్చీ చక్రాలతో తొక్కిస్తారని అంటారు నిజమేనా అని అంటే - ఈ వదంతి ప్రచారం చేసిన వాళ్ల కాళ్ళు తప్పనిసరిగా తొక్కిస్తాను అని చమత్మరిస్తాడు! స్రీపేమ!
ఇంతలో అతని భార్య ఫోన్ చేసింది. తన భర్తకి గాలిలో ముద్దు పంపినట్లు నర్స్కి చెప్పింది - నర్స్ - సిగ్గుపడుతూ ఆ పనే చేసింది. ప్రొఫెసర్ గారికి - కళ్లు మెరిసిపోయాయి. “నేను కూడా... అని కళ్ళతోనే ముద్దు పంపాడు భార్యకి! 'స్తీల ప్రేమే నా జీవన (ప్రేరణ అంటే అవునంటాడు. శృంగార సిద్ధాంతం
శృంగారం సంతానం కోసమేనా - శరీర సుఖం కోసమా - అని అడిగితే - అన్ని రకాల (ప్రాణజీవుల వృద్ధికి అది (మేరణ - అని దార్విన్ చెప్పింది = సత్యం. కాని ఇప్పుడు మారిపోయింది. మనలో శృంగారం సుఖానికే పరిమితమై పోతున్నది. అందుకని సంతాన వృద్ధికి వేరే పద్ధతులు వస్తున్నాయి. అంటే - సంతాన వృద్ధికి - శృంగారానికి సంబంధం తెగిపోతుంది. అలాగే శృంగారానికి, సుఖానికి కూదా సంబంధం తెగిపోతుంది! అయితే అలా జరగటానికి ఇంకా చాలా చాలా కాలం పట్టవచ్చు అని సిద్ధాంతీకరించాడు!
87 శ్ వి. అశ్వినికుమూర్ వ్యాసాలు
“అటువంటి పరిస్థితి రాకూడదని కోరుకుందాం” అని అంటే - మీకు రాదులెండి అని చమత్మరిస్తాడు. అతని కళ్ళల్లోని వెలుగు గడియారం చూస్తోంది. “అమ్మో- ఆలస్యంగా వెళితే - నా భార్య నన్ను చంపేస్తుంది' అని హడావుడి పడిపోయాడు - చిలిపిగానే.
చూడండి - బ్రతుకు బందిఖానా అనుకునే ఈనాటి జనానికి - కాలం కష్టాలమయం అనుకునే సోమరిపోతులకు - మన దుస్థితికి మన చుట్టూ వున్న వారే కారణం అని తిట్టుకునే వంకరాయుళ్లకు స్టీఫెన్ జీవితం ఒక దివిటీ!
అందుబాటులో వున్న వనరులను ఎలా ఉపయోగించాలో - తమలో వున్న అపారమైన శక్తియుక్తులను అందుబాటులోనికి తెచ్చుకుని ఏదైనా ఎలా
సాధించాలో తన జీవితాన్ని ఉదాహరణగా వుంచి ఉన్న జీవితాన్ని అనుక్షణం సరదాగా అనుభవిస్తున్న స్టీఫెన్ హాకింగ్కి జేజేలు పలుకుదాం! వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు[లాలాలాాలాాాాాాాాలాాా 88
న 1) “స్టా మ వలు లీ మ న న . జ! న న న. వు చంపు న సె మ న నన న! షై ఎ ప న న నటన టన నొ న సు వం
క
సైకత కాసారం!
సైకత కాసారం!
అడతెగని అలలతో సముద్ర తీరాలు ఎలా ఆహ్వానిస్తాయో, ఎల్లలు లేని ఎడారులు - తడారిపోయిన సైకత తరంగాలతో అలాగే నన్ను ఆకర్షిస్తాయి.
మహా సముద్రాలు నన్నెంతగా ఆశ్చర్యపరుస్తాయో, సవోరా ఎడారులూ నాకు అంత అద్భుతంగా దర్శనమిస్తాయి!
నడి సముద్రంలో నావపై నిలబడి దూరదూరంగా వంగిన ఆకాశం చివరల ఎక్కడైనా ఇంత నేల చెక్క కనపడుతుందా అని వెదికాను.
అలాగే ఎడారి గుడారం పక్కనుంచి దిగంతాల అంతం కోసం చూపులు సారించాను.
న న నః
అప్పుడే ప్రొద్దు క్రుంకింది! ఎడారి సాయంత్రం, ఆకాశం కూడా ఇసుక రంగులోకి మారింది. పక్షుల సందడి లేని వింత నిశృబ్దం, పరచుకుంటున్న చీకటిలా కప్పుతుంది.
ఎడారి దాటాలని - ఉబలాటపడి, అపరిచితుల గణంలో చేరినపుడు
- ఈ ప్రయాణం ఇంత దుష్మరంగా, కఠినంగా ఉంటుందనుకోలేదు!
పగలంతా శోష వచ్చే ఎండ వేడిమిలో - చిరచిరలాడుతూ మండిపడే ఎడారిని నిర్వికారంగా చూస్తూ - ప్రయాణం! రాత్రికి చిన్న గుడారాలతో నిరయగా వీచే చలిగాలులకు వణుకుతూ నిద్రపోవటం -
పరిచయం లేని వ్యక్తుల సహ (ప్రయాణం, కర్కశమైన పగటి వేడి ప్రయాస, వీటి నుంచి నాకు రాత్రి చల్లదనం కొంత ఉపశమనం!
ఎప్పుడు చీకటి పడుతుందా అని ఎదురు చూడటం - అందరూ నిదరపోగానే - మెల్లగా లేచి - అటూ ఇటూ తిరగటం - అలా ఈ ఒంటరి ప్రయాణంలో ఒకరాత్రి! ప్రతిరాత్రి లాగానే బయలుదేరాను ఒంటరిగా! 91 లాల్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
'పెను చీకటి ఎడారిలో పెద్దగా నిద్దరోతున్న చందమామ! దూరదూర లోకాలలో కేజోవంతమైన పాలపుంత వెలుగుముద్ద!
చీకటి చాందినీలో వేలాడుతున్న వెండి చందురుడు. వెలుగు నవ్వులతో రారమ్మని పిలిచే రేరాజు! అలా ఎంతసేపు నడిచాను - ఎటు నడిచాను?
చుట్టూ విస్తారంగా నిస్తేజంగా ఎడతెగని ఎడారి:
అత్యుత్సాహంతో అగమ్య సంచారం ఎంతసేపు గడిచింది? పేలవంగా నవ్వుతున్న చంద్రుణ్ణి చూసినపుడు ఈ విహారంలోని ప్రమాదం తెలియవచ్చింది.
అనంత కాలంలో కాలి వేగిన ఇసుకనేల - ఎక్కడా గతం గురుతులు లేని విశాల సైకత కాసారం!
ఆందోళనను అణుచుకుంటూ - భయాన్ని కప్పుకుంటూ, ఎక్కడ బయలుదేరానో - అక్కడకు ఎలా చేరాలో?
న్ కో నే
ఒక్కసారిగా చుట్టూ చూశాను! పైకీ చూశాను! దిక్కు తెలియని చుక్కలదారి - చుక్కానిలేని ఎడారి నావీ ప్రశాంత నిశాంత ఏకాంత స్థితి!
నిస్సహాయ నిర్వేదంలో ఏదో తెలియని వోయి! అర్ధం లేని - అర్ధం కాని ఒక జీవిత గమ్యం! అగమ్యపు అనంతంలో అసంకల్పపు ప్రస్థానం!
అనంతలోకాల తళుకుమినుకు వెలుగు చినుకుల క్రింద, అవతల తెలియని ఈ ఎడారి కాసారంలో, నేనాక ఇసుకరేణువు! ఈ అనంత విశ్వపు పరిమాణం - నా అత్యల్ప పరిమితులు నాకేదో నిగూఢ సత్యాన్ని తెల్పుతున్నాయి?!
న త వో
తన పుట్టుకకు, బాల్యానికి, ఎగసిపడిన యౌవనానికి, తను చదివిన పుస్తకాలు - నేర్పిన కంప్యూటర్ విద్య, కారు (డైవింగ్, ఫారం రైడింగ్, తన ప్రయాణాలు - ఇప్పుదు - ఇక్కడ నుంచి తనను సురక్షితంగా బైట పదడవేయగలవా? వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు [8షుాలాలాాాాం 92
ఒక్కసారిగా ఒళ్లు జలదరించింది! అత్యుత్సాహంలోని మూర్ధత్వం నాముందు నిలబడి వెకిలిగా నవ్వింది!
పలుచని బట్టలతో, ఎదారి చలిగాలిలో, నోరు తడిచేందుకు చుక్క నీరు లేకుండా ఎటు అడుగువేయాలో తెలియని అయోమయంలో - ఒక వింత మానసిక స్థితిలోఎంతసేపు ఎటు తిరిగానో.
ల్ ల గు
విమానం ఎక్కినపుడు - అత్యవసర పరిస్థితిలో ఎలా బైటపడాలో చూపిస్తారు. ఓడ ప్రయాణంలో అయితే రెండుమూడు క్లాసులే తీసుకుంటారు. పడవ మునక వేళలో ఏది ఎలా వాడాలో, ఎలా చెయ్యాలి? అలాగే ఈ ఎడారి యాత్ర మొదలులోనే మా అరబ్చి గైడు - తప్పని సరిగా పాటించవలసిన ఎడారి జాగ్రత్తలు, ఎక్కడ బయలుదేరింది ఎలా గుర్తు పెట్టుకోవాలో - అన్ని జాగ్రత్తగా తెలియచెప్పాడు. మామూలుగానే - ఇవేమీ మనము అంతగా పట్టించుకోము కదా! సరిగ్గా అటువంటి విషమ పరిస్థితిలో చిక్కుకున్నప్రుడే అవి గుర్తుకురావు.
వ లే సే
రాతిరి చలి రెక్కలు విప్పి వాలుతోంది!
కర్మశమైన ఎదారి రాత్రి జడత్వానికి వళ్లు పగుళ్లు - కఠినమైన మండుటెండల పగటి బొబ్బలకు తీసిపోవు. ఏమీ చెయ్యలేని స్థితి - ఆందోళన ఉదృతి తగ్గి ఆవేదన, గత స్మృతుల చింతనలోని ఒక నిశ్చింత - తర్వాత ఒక తెలియని నిరీక్షణ...
వెలవెలబోతున్న ఎడారి వెన్నెల విశాలంగా అనంతంగా నిశ్చింతగా పరుచుకుంది. _
గత కాలపు ఇసుక తుఫానుల గాలి గురుతులు తప్ప మరేమీ కానరాని విశాలం! విషాదం.
ఒక మహా నిశ్శబ్దం ఆవరించిన ఈ ఎడారి నైరాశ్యపు వైశాల్యంలో అలా అగమ్యంగా ఎంతసేపు తిరిగాను? దూర, కాలాలు ఏకమైన ఒక విచిత్ర సంకట స్థితి! ఆశావేశాలు కలగలిసిన ఒక వింత మనసు గతి! 98 వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
(బ్రతుకు రహస్యం - ప్రకృతి సత్యం ఎదురైన ఒకమార్శ్మిక సంశయం! సముద్రాలు, మహారణ్యాలు - సహారాలు ఇలా నేల నాలుగు చెరగులా తిరిగే నిరంతరాన్వేషణలకు ఒక నైరూప్య పుటావిష్కారం! నిద్రరాని - వాలిపోతున్న కనులకు - ఏది కనపడినా భ్రమగానే అనిపిస్తుంది! నిరాకారమైన ఎడారి విస్తారంలో ఒక ఆకారం! ఆధారం లేకుందా, ఒక పోగుమంట వెలుగులో వికారంగా వంగి, అల్లంత దూరంలో! (భ్రమా? అంతలోనే నాలో తెలియని ఉపశాంతి! నిస్సహాయ స్థితిలో నుంచి, తొలి ఉపశమనలో నుంచి, వెంటనే చుట్టముట్టిన భయం! శః న క్త కొంతసేపటికి - అది భ్రమకాదు - అని నన్ను నేను నమ్మంచుకుని మళ్లీ పరికించి పరీక్షగా చూశాను! ఇప్పుడు, తీర్చి దిద్దిన ఆకారం! చీకటి వెలుగుల దోబూచులాటలలో ఎవరో శిల్చి మలచినట్లు! స్వచ్చమైన తరళత - విస్తారమైన వస్త్రాలు - నురగల తరకల తెలుపు = ఆ జేగురు మంట వెలుగులో బంగారు జరీలా విసృతంగా చుట్టిన తలపాగా! ప్రక్కనే కసివింద చెట్టు గాలికి ఊగుతూ, అంతలో ఒంటె సకిలింపు! , ఎల్లలు తెలియని ఎడారిలో, ఒక మహద్భుతమైన నిశ్శబ్దాన్ని బద్దలు కొడుతూ! సు క్తి శ సహాయం కోసమో, ఒంటరితనపు సహవాసపు తపనతోనో, తెలియని స్థితిలోంచి మెల్లగా ఆపోగుమంట వెలుగువైపు, ఆ తరళ అంగీ అగంతకుని దగ్గరకు చేరాను. అప్పుడే నాకు ఒక్కసారిగా గుర్తుకు వ్రచ్చింది నేనొక ప్రీనని! జు నే న వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు[ులాాటాాా 94
ఆ పరిస్థితిలో -... చీకటిలోనుంచి - తడబడుతూ వస్తున్న పాంటు - చొక్కావేసుకున్న - ఓ ప్రీ ఆకారాన్ని చూసి - అతను కూడా ఆశ్చర్యపోయి వుండవచ్చు.
ఆ చలిమంట వెలుగులో, నన్ను తేరిపార చూశాడు! నేను వేసుకున్న పలుచని పాంటు - తెల్లని అంటి పెట్టుకున్న చొక్కా - వదులుగా కదులుతున్న జుట్టు నా (ప్రీత్వాన్ని ఏమాత్రం దాచలేకపోతున్నాయి, సరికదా, వెనుక వెన్నెల, ముందు చలివెలుగు - నాలో చెలరేగే ఆందోళనను అణచుకునే ప్రయత్నం - ఇవన్ని అతని దృష్టిలో పడుతున్నట్లు గ్రహించాను.
ఈ ఎడారి భాషలో నాకురెండే మాటలు వచ్చు -
“ఫోనా, ఫోమా” అని చేయి అందించాను ధైర్యాన్ని కూడ కట్టుకుని!
అంటే, “మీరు బాగున్నారా, మీ మేకలు, ఒంటెలు, గాడిదలు బాగున్నాయా?” అని అనుకోవచ్చు!
అతను తల అడ్డంగా ఊపాడు - అర్ధం కానట్లు! కాని నాచేయి అందుకని, మంట దగ్గరకు తీసుకువెళ్లాడు! కూర్చోమని సంజ్ఞ చేశాడు.
ఎండు కట్టెలు చిటవటలాడుతూ మండుతున్నాయి. చిదుకులు చిరచిరలాడుతూ చలిని తరుముతున్నాయి. గాలికి ఊగిసలాడుతూ ఎగిసిపడుతున్న వెలుగు తెరలు చీకటిలో పరచుకుంటున్నాయి.
అక్కడ వున్న జాడీలో నుంచి వేడి టీ - ఒక గ్లానులో ఎత్తిపోసి, మళ్లీ జాడిలో పోసి ధారగా గ్లాసులో నింపాడు నురుగులతో! నా చేతికి అందించి - మెల్లగా ఏదో అంటున్నాడు. ॥
ఈసారి నేను తల అడ్డంగా ఊపాను అర్ధం కానట్లు! కసివింద చెట్టు కింద, ఒంటె సకిలించింది. మళ్లీ - అతను లేచి ఒంటె దగ్గరకు వెళ్లి - ఒక పొడవాటి తెల్లని వస్త్రాన్ని తెచ్చి నా భుజాల చుట్టూ కప్పాడు! నా లోలోపల దుఃఖం పొంగుకొస్తుంది - బైటకు బింకంగా వున్నాను.
త జే ల 95 ___లాలాలాలాాాం్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
ఈ ఎడారి యాత్రకు ముందు - ఒకటి రెండు పుస్తకాలు చదివాను. వీరి తెగలు - అలవాట్లు - మాటలు తెలుసుకుందామని. ఇక్కడ సంచరించే రెండు మూడు తెగలవాళ్లు - తమ తమ జాతి అంటే వారికి విపరీతమైన అహంకారం - గౌరవం! అలాగే వారి అలవాట్లు కట్టుబాట్లు చాలా విశ్చంఖలంగా వుంటాయి. వీరి ప్రీ పురుష సంబంధాలు చాలా తేలికగా తీసుకుంటారు. ఉదాహరణకు మగవాడికి ఏ ప్రీ అయినా నచ్చితే - ఆమె చేయి పట్టుకుని, అరచేతిలో మృదువుగా రాస్తే - వెంటనే అతనితో దగ్గరలో పొదమాటుకు వెళ్లవలసిందే! ఇవన్నీ గుర్తు వస్తుంటే నాలో భయం ఎక్కువవుతోంది. అది కప్పుకుంటానికి, అతని ఇచ్చిన అంగీని ముఖానికి కప్పుకున్నాను.
అతను నవ్వుతూ దగ్గరకు వచ్చి ముఖం మీద నుంచి తీసి మళ్లీ భుజాల మీద వేశాడు. ఇక్కడ ఆడవాళ్లు ముఖం మీద కప్పుకోరు! అతనికి ముప్పయి దాటవచ్చు! చెక్కినట్లు ముఖ కవళికలున్నాయి. పెద్ద కళ్లు - బాదంకాయలు మాదిరి. రాగి వన్నె శరీరం! మంటలకు మెరుస్తోంది! శెండు గ్లానులు టీ తాగేక నేను వచ్చిన భావలో చెప్పటం మొదలుపెట్టాను. అతనికి అర్ధం కాలేదని తెలుస్తూనే వున్నది. భయం అణుచుకునేందుకు వాగుతూనే వున్నాను. చేతితో చూపాను. దారి తప్పాను ఎటుపోవాలో తెలియటం లేదు - గుడారాలెక్కడ వున్నాయో తెలియదని - ఆఅతినికి అర్ధమయే?దెలా? అతను బాచిపెట్టి వేసుకుని నాకు టీ అందిస్తూనే వున్నాడు - తియ్యని వెచ్చని టీ! ఒక్కసారిగా నేను మాట్లాడటం మానివేశాను! అతని వంక చూశాను! ఈ బ్రహ్మాండమైన ఈ ఎడారి విస్తారాన్ని గుర్తించాను. ఈ చలి మంట వెలుగు - ఈ తియ్యని వెచ్చని తేనీటి రుచి - ఇవన్నీ జీవితాంతం నాతోనే వుంటాయని అనిపించింది. ఈ అపరిచిత అగంతకుడు నాకు అత్యంత ఆత్మీయుడు. వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు షు. 86
ఆంతరంగికుడు, అనుకున్నాను. అతన్ని చూసి నవ్వాను! అతనితో పంచుకోవటానికి నాకు రెండు మాటలు కూదా రావే? మాయిద్దరి జీవనగతులకు ఎంతటి అగాధం వుంది!!
అంతలోనే నాకనిపించింది - ఇతను ఎప్పుడైనా స్కూలుకు వెళ్లాడా? కారు ఎక్కాడా? ఏదైనా నగర పరిసరాలు చూశాడా? కనీసం ఫోను అయినా తెలిసివుంటుందా? ఏమో! కాని, ఇప్పుడు - ఇక్కడ ఇతని విజ్ఞత, జ్ఞానం ఇతని సహాయం నాకు కావాలి - ఎందుకంటే - నాకు తెలిసిన అధునాతన విజ్ఞానం
- సాంకేతిక జ్ఞానం - ఇప్పుడు ఎందుకూ పనికి రాదు కదా! అంతేకాదు, మహిళల హక్కుల కోసం నేను నడిపిన ఉద్యమాలు ఇక్కడ అక్కరకు రావు కదా!
ఇతని దయ, మంచితనం కూడా నాకు కావాలి, ఈ (బ్రహ్మాండమైన ఎడారి అగమ్యంలో నుంచి నేను ఖైటపడాలి! అది అతని వలనే అవుతుంది!
అంతలో అతను మెల్లగా లేచాడు. మంట మీద ఇసక జల్లాడు - ఒంటె దగ్గరకు వెళ్లి - పగ్గం సరి చేశాడు. నన్ను రమ్మని సైగ చేశాడు.
అతను ఇచ్చిన తెల్లని గుడ్డ కప్పుకుని - అతని వెనకే బయలుదేరాను. ఆ వెలిసిన వెన్నెల వెలుగులో అతని తెల్లని బట్టలు - నాకు దారిచూపుతున్నాయి. ఆ మహా నిశ్శబ్దాన్ని భరించలేక నేను ఒక్కసారిగా ఏదో వాగేదాన్ని అతను ఆగి నాచేయి అందుకునే వాడు - ఏమిటి అరచేతిలో? ఒక రకంగా నాలో బెదురుపోయింది. నేను దేనికోసమూ ఎదురుచూడటం లేదు. అతని కదలికలో ఎటువంటి శృంగార పరమైన భావ సంజ్ఞలు రాలేదు! ఎంతసేపు నడిచాం?
అతను ఎంతో అలవోకగా గమ్యం తెలిసిన హుందాతనంతో అడుగులు వేస్తుంటే, వెనువెంట నేను తడబడుతూ నడుస్తూ - అనాకారమైన నిశ్శబ్దాన్ని భరించలేక - ఏదో వాగుతూంటే అతను నావంక చూసి నవ్వుతూ చేయిపట్టుకుని నడిపించేవాడు!
97 ష్ వి, అశ్వినకుమార్ వ్యాసాలు
నాగరకతల అగాధాల కిరువైపుల ధృవాలు కలసి పయినిస్తున్నట్లు - అంతలో నేను వదిలివచ్చిన గుడారాలు పది అడుగుల్లో కనపడినాయి. అతను ఈ బ్రహ్మాండమైన ఎడారిలో - ఈ నాలుగు గుడారాలను ఎలా కనుగొనగలిగాడో
ఇప్పటికీ నాకు అంతుచిక్కని ఆశ్చర్యమే! అద్భుతమే! అతని వంక తిరిగి నాచేయి హృదయం మీద పెట్టుకుని నాకు తెలిసిన రెండో మాట - “అబర్మిది” అన్నాను - కృతజ్ఞతలు! అతను నవ్వాడు - స్వచ్ళంగా! అతను రెండు చేతులు పైకి ఎత్తి - నాకు వీడ్కోలు చెప్పాడు - నేను అతను వెళ్లిన వైపే చూస్తున్నాను - అతను ఎడారి రాత్రిలో కలిసిపోయాడో - లేక ఆ ఎడారి అతన్ని తనలో కలుపుకున్నదో, వాలిపోతున్న కనులతో,
నేను చూస్తూనే వున్నాను! వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు లాలా 98
గర ల టై త్ే వ! మాం. ణా మరత. జ న! యన [మ జ య. శ్రీ . స ల సే. న నా సు మయం లో ; ళ న. ఎం న్ా బా. స్ట: స ఎస నిర్నాణం! క్రొంగ్రొత్త నాగరకత - సమాజ నిర్మాణం!
క్రొంగ్రొత్త నాగరకత - సమాజ నిర్మాణం! ఇప్పటి మానవాళి ఏకీకరణ సంగ్రామం!
వ్యక్తి కుటుంబం, సమాజం, ప్రభుత్వం, నగర జీవన నిత్యపోరాటం, న్యాయవ్యవస్థ, ఆరోగ్య సమస్యలు - ఇవన్నీ ఇప్పటి జన సామాన్యపు విశ్వాసాన్ని కోల్పోతున్నాయి! ఈ వ్యవస్థలన్నీ దేనికది అస్తిస్వాన్ని కోల్పోయి, బ్రతుకుపోరాటంలో అలసిపోతున్న సామాన్య పౌరుణ్ణి అపహాస్యం చేస్తున్నాయి - అజిచివేస్తున్నాయి
- ఎందుకని ఈ శతాబ్దంలోనే - ఒక్కసారిగా ఈ పరిణామం దాపురించింది? అదికూడా, ప్రపంచ సంపద ఇబ్బడిముబ్బడిగా పెరుగుతుండగా, తలసరి ఆదాయం ముందెన్నడూ లేనంతగా ఎదిగిపోతుండగా, సామాన్యుణ్ణి ఈ అపనమ్మకం, నమాజంలోని అన్ని వ్యవన్ఫలపైనా అవిశ్వానం రోజురోజుకూ ముసురుకుంటున్నాయి?
ఇప్పటి సమాజం - ఇరవయ్యో శతాబ్దపు ఎన్నో వడిదుడుకులను, రెండు అనవసరపు యుద్ధాలను, మరొక అసందర్భపు సిద్ధాంత వికృతాల నీడలనుంచి, బొగ్గు, పొగ, ఇనపరజను మొదలైనమోటు యాంత్రిక బాధలనుంచి తేరుకుంటూ - అప్పటి వైజ్ఞానిక విజయాలవిషయ సుఖాల డోలికల్లో తేలవలసిన సంధిసమయంలో ఒక్కసారిగా, రాజకీయ, ఆర్థిక వ్యవహార సూత్రాల వల్లో, అహంకారపు ఆక్రమణల (యుద్ధం పేరుతో) నేపథ్యంలో, మతఛాందసుల మతిలేని హింసలతో, బాధ్యతా రహిత మాధ్యమాల రంగుల వలయంలో ఎందుకు విలవిలలాడుతోంది?
ముఖ్యంగా, ఇప్పటి మార్పు - పరిణామం పరిశీలించితే - మనల్ని అబ్బుర పరిచేటి - దానివేగం! ప్రతి సంఘటన త్వర త్వరగా జరిగిపోతుంటుంది = తర్వాత్తఎతేదాప్తాామదిమింపచేస్తుంది - ఈ సంఘటనల పరంపరల
సా: / డ్ మో ్వేనికుమ శి(్యగే 6 గం, ౨||) వ వే
పరుగుపందెంలో మనం కదిలిపోతున్నాం - ఏమి జరుగుతోందో తెలిసే లోపు
- పరుగు వేగం పెరుగుతోంది - రోజు చివరికి అలసి - సొలసి రంగుల పెట్టె ముందు కూర్చుని - ఆలోచనతో పనిలేకుండా జరిగిపోయిన సంఘటనల నమాహారం - వార్తల రూపంలో చూస్తూ ఒరిగి పోవటం - చేస్తున్నాం. ప్రముఖ వార్తాఛానళ్లు ప్రసారం చేసేది - ఉగ్రవాదుల పేలుళ్లు - మతవాదుల ప్రేలాపనలు
- దుర్ణటనల రక్తపు మరకలు - 'పేదదేశప్రజల ఆకలిచావులు - వారి అనారోగ్యాల హాహాకారాలు - ఆయా దేశాల దురాక్రమణల దుష్ట పరిణామాలు - ఇక సినిమాల సంగతి - వాలీవుడ్ నుంచి టాలీవుడ్ వరకు - అంతులేని హింస - అసమర్ధ కథానాయకుల అసత్యపు సామర్థ్యం! ఇవన్నీకూడా సామాజిక వ్యవస్థలమీద అవిశ్వాసం పెంచేవే! ఈ వేగం అన్నిటినీ, వ్యక్తి సమాజపు అన్ని పార్య్వాల్ని తనతో తీసుకుని పోతున్నది. ఇక రాజకీయాల -' అందలి కీలక వ్యక్తుల సమీకరణలు - పునరేకీకరణలు - ఇప్పటి వరకు వల్లె వేసిన సిద్ధాంతాలస్పృహ ఏ మాత్రం లేకుండా - సంకర ప్రభుత్వాలు నడవటంలోని - స్వార్థ ప్రజానాయకులు! వీరివిషయంలో ఈ వేగం మరీ స్పష్టంగా - సామాన్యులకు అందకుండా - జరిగిపోతుంది! ఈ వేగమైన మార్చులకు, రాజకీయవేత్తలు, రచయితలు, మేధావులు కూడా బెంబేలెత్తిపోతున్నారు! సాహిత్యం - అన్ని కళారంగాలూ ఈ పరిణామానికి లోనవుతున్నాయి! (ప్రభుత్వంలో ఉన్న దిశానిర్దేశం లేని ప్రబుద్ధుల పాలన, ఎల్లపుడూ అధికారంలో కొనసాగే ప్రభుత్వోద్యోగుల హ్రస్వదృష్టి, జనసామాన్యంపై చిన్నచూపు
- వారి అంతులేని స్వార్ధపరత్వం - ఇవన్నీ అభివృద్ధి నిరోధకాలుగా (ప్రజలను, మిగతా వ్యవస్థలను సంఘర్షణకు, కుల, మత సంక్షోభానికి గురిచేస్తున్నవి. వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు(ు--ాాాాక02
గతకాలపు యంత్ర వైజ్ఞానపు విజయలు - హరిత విప్లవాల సంపదలు = ఇవిప్రపంచ మానవాళిముంగిట చేరేసమయానికి - సమాచార మాధ్యమాల ఉప్పెన వచ్చి ప్రపంచ ప్రజలను ముంచెత్తి వేసింది. సమాచార “విప్లవం - నేల నాలుగుమూలలా జరుగుతున్న - మంచినీ, మతభాందసుల మతిలేని (ప్రేలాపనలు
- హింసాత్మక కార్యకలాపాలను - అసహనాన్ని - మోసుకొస్తున్నాయి - ఇతర సమాజాల మీద అపనమ్మకాన్ని - ఆందోళనలు పెంపుచేస్తున్నాయి - అంటే - ఇప్పటి సమాజాలను - వ్యక్తులను నడిపేది - అక్కడి (ప్రభుత్వాలు - ఆర్థికవేత్తలు కాదు - లేక, వారిని విపరీతంగా ప్రభావితం చేసేది, సమస్త సమాచార మాధ్యమాల వ్యవస్థలు! ఇప్పటి మానవాళిని - ముంచెత్తి వేస్తున్న ఎంతో శక్తివంతమైన సమాచారపు ఉప్పెనలు! ఇవి చేరచేసేది - కేవలం రాజకీయ వార్తలు - ఉగ్రవాదుల పేలుళ్లు = అన్ని రకాల ప్రమాదాల మరణాలు మాత్రమేకాదు - ప్రపంచ వ్యాప్తంగా వ్యాపార రంగంలో వడిదుడుకులను - లాభనష్టాలు - క్లోనింగు - గర్భస్రావాల = నక్షత్రాలు, నెబ్యులాల, (గ్రహాల వేట - ఆరోగ్యసంబంధమైైన - సత్యాసత్యాల సమీకరణ - వ్యవసాయరంగపు వ్యాపారాలు, ఒకటేమిటి - ఈ మాధ్యమాలు ప్రసారంచేయని 24 గంటలు, 365 రోజులు వ్యవహారమే ఉండదు. - ఈ వేగవంతమైన, (ప్రసారమాధ్యమాల ప్రభావం - అనునిత్యం సామాన్యుజ్జి - తాకకుండా, ఉండవు - ఊపిరాడనీయవు. సరిగ్భా ఇక్కడి నుంచే - మొదలవుతుంది - నూతన సమాజపు ఆవిష్కారం! అంటే - మీరు ప్రపంచంలో ఏమూలకూర్చున్నా - ఏ పని చేస్తున్నా _- ఈ సమాచార పెనుగాలుల బారి నుంచి తప్పించుకోలేరు - అంటే ఆ తప్పించుకోలేని విషయం - అందరికీ - సామాన్యమైన విషయం అన్నమాట. - ఈ సమాచార విస్ఫోటనం నుంచే - ఇప్పటి మానవాళి - జీవన సరళి - ఏప్రాదేశిక పౌరుడైనా స్యూలంగా గడిపేది - నడిపేది - ఒకే రకపు - జీవితం! కుటుంబం - అక్కడి చిన్న సమాజం - కోకొల్లలుగా వచ్చి పడుతున్న 10%్ల్లలాాాా్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
ఇంటి - వంటింటి - పెరటి సామగ్రి - ప్రపంచ వ్యాప్తంగా నాలుగైదు - పెద్ద శేర్లున్న సంస్థలపరంగా, ఇంక ఫాషన్స్ - అలంకరణలు, గడియారాలు - వాహనాలు - అన్నీ అన్నీ అందరికీ అందుబాటులోకి తేగలిగిన - వ్యాపార సంస్థలు - మధ్యమాల ద్వారా వ్యాపార ప్రకటనతో అమ్మకాలు పెంచుకోగలిగినవే వారే, ఉంటున్నాయి - అంటే ఒక రకమైన వస్తుసారూప్య నాగరకత పాదుకొంటుందా అని! సరే అసలు సమస్య ఇక్కడే మొదలవుతుంది. ఈ క్రొత్త సమాజం - దీనికి నాంది పడింది - ఎవరూ కొబ్బరికాయకొట్టి ఆ శంకుస్థాపన చేసిందికాదు - 20-21 శతాబ్ది సంధికాలంలో ఇది హఠాత్తుగా కాకపోయినా, మెల్లగా మాత్రం కాదు - జరిగిపోయింది! ఈ క్రొత్త నాగరకత - ఆవిర్భావం మన జీవనసరళిని మార్చి వేస్తోంది
- మొండి వాళ్లు, గ్రుడ్డివాళ్లు దీన్నిచూడలేక పోయినా - ఇది అణిగిపోయేదికాదు
- ఈ క్రాంగ్రాత్త నాగరకతలో - క్రాత్త కుటుంబ సమీకరణలు - ఉన్నచోట, కులాల వికేంద్రీకరణలు - వర్ణ సంకీర్టాలు - రాజకీయ పొత్తులు - ఘర్షణలు
- సరికొత్త పని వాతావరణం - ఇవన్నిటినీమించి - ఒక మారిన సమాజ స్పృహను తెచ్చిపెడుతోంది - ఇప్పటిమానవాళి - ఒక పెద్ద - విపరిణామం చెందుతోంది - దీనితో
- లోతైన సాంఘిక సంబంధాలు తిరిగి లోడబడుతున్నాయి - మళ్లీ పునరేకీకరణ
- లేక పునఃసమీకరణ జరుగుతోంది! జనసామాన్యానికి - తెలిసో తెలియకో - ఇష్టమున్నా లేకపోయినా - ఈ పెనుమార్పు జరిగిపోతున్నది! ఇందుకు మూలకారణాలు ఇంకొంచెంలోతుగా చూస్తే, మానవ నాగరకత పరిణామం మూడు దశలుగా చూడవచ్చు - ఒకటి : వేల సంవత్సరాల కాలంలో వ్యవసాయ పరమైన జీవనంలో
- (ప్రపంచపు అన్ని అంచులలోనూ మానవజాతి ఎదుగుబాటు - ఒక సరళసంస్కృతి, నాగరక సర్దుబాటు కనబడుతుంది! వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు [షా గ04
ఈ నాగరక నమాజంలో - అది - (గ్రామీణమ్రైనా, నగర వాతావరణమైనా, సాంస్కృతిక వికాసమే ఎక్కువ గాని - ఇతర సంఘర్షణలకు అంతగా చోటు కనపడదు - జీవితం - తాపీగా, ఆర్థిక ఒడిదుడుకులు లేకుండా, నడిచిపోయింది - అయితే, అప్పుడూ పాలకులు రాజ్యవిస్తరణ నెపంతో ఏ యుద్ధం చేసినా, సామాన్యులు బలి కావలసిందే - అయితే ఈ విపరీతాలు - ప్రాదేశికంగా పరిమితమై ఉండేవి - కళలూ, చేతి వృత్తులు - జీవన సరళిని మేలుగా చేసేది! జనజీవితం పగటికే పరిమితమైనా జాతుల వలసలు - సమీకరణలు - సంకీర్ణములు జరిగిపోతూనే వుండేవి - వస్తూత్పత్తి చేశులమీదగానే జరిగేది!
ఒక రకమైన సమాజ బంధం - ఐక్యకుటుంబం, మనుషుల ఆత్మీయత, పరస్పరాధారం - ప్రకృతి పట్ల గౌరవం - పరిమితమైన జ్ఞానం - ఇదీ అప్పటి సమాజచిత్రం! రెండవది : 17వ శతాబ్బారంభంలో మొదలైన యంత్రయుగం - తర్వాత మూడువందల సంవత్సరాలలో మునుపటి- సమాజ బంధాన్ని ఛిద్రంచేసింది, 'పెనుమార్చులకు లోనుచేసి చిన్నాభిన్నం చేసింది! అప్పటివరకూ వేల సంవత్సరాలలో క్రమక్రమపరిణామం చెందుతూవచ్చిన మానవ నాగరకతను - యంత్రయుగపు ఇనప చట్రాలలోనూ - రైలుబండి ఉక్కు చక్రాలకు - పట్టాలకు మధ్యలోను పడి నలిపి రూపుమాపి - ఒక క్రొత్త యాంత్రిక నాగరకత - పని వాతావరణం - ముక్కలు అతకించుకుంటూపోయే - మానసిక స్థితి - మనిషి అస్థిత్వాన్ని పోగొట్టే
- పొగ గొట్టాలూ - బొగ్గు గనులూ - ఆకాశహర్య్యాలూ ఇవన్నీ మూడువందల సంవత్సరాలలో రెండు యుద్ధాలకు - పరోక్షంగా - యాంత్రిక విప్లవమే కారణం
- తర్వాత - ఒక ఆర్థిక సామాజిక సిద్దాంతానికి రాజకీయవేర్పాటు వాదానికి నాంది పలికింది! ఈ మూడువందల సంవత్సరాలలో - మానవజాతి, నాగరకతల పరిణామం, దూరాలు దగ్గరవటంలో, జాతుల వలసలు మరింతగా పెరిగి - ఒక క్రొత్త సమాజ వాతావరణం నెలకొనటం జరిగింది - ఇందులోనూ వర్గ 10ాాాాంా-ర్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
భేదాలు - మత ఘర్షణలూ - మానసిక సంఘర్షణలకూ - లోటు లేకపోలేదు
- అయితే సహజమైన సర్దుబాటుతనం - సంస్కృతీపరమైన సహనం - ఒక నూతన ఇరవయ్యో శతాబ్దపు సమాజాన్ని ముందుకు తెచ్చింది!
ఇక మూడవది ! గత ముష్పయిఏళ్లుగా వచ్చిన సమాచార విస్ఫోటనం - ఈ విస్ఫోటనానికి లోనయిన మానవసమాజం - ఒక్కటిగా - అంటే ప్రపంచం అంకా, ఒక్కటిగా నిలబెట్టి - కలబెట్టి మార్చివేస్తోంది. అదీ ఎంతో ఎంతో వేగంగా.
'పై మూడు దశల్లోనూ మానవ నాగరకతలలోని కాలం - ప్రదేశం - మానసిక స్థితి - ఇవన్నీ పరిగణలోనికి తీసుకున్నా - ఎన్నోవేల ఏళ్లుగా పరిణితిచెందిన వ్యవసాయం సమాజం - యంత్రయుగంలో మూడువందల సంవత్సరాలలో తెరమరుగయింది.
అలాగే మూడువందల ఏళ్లుగా వృద్ధి చెందిన యంత్ర - నాగరక సమాజం - వెనుకపడిపోయి, ముప్పయి, ఏళ్ళలో కొత్తగా, క్రాంగొత్తగా అవతరించి సమాచార మాధ్యమాల నాగరకతగా ఆవిర్భవిస్తోంది!
మనం సరిగ్గా - ఇక్కడే - ఈ మార్పుల పెనుతుఫానుముంగిట్లో ఉన్నాం! అందుకే మనకు ఈ ఘర్షణ - మానసిక ఒత్తిడి - అనునిత్యం ఈ తుఫాను తాకిడి!
ఈ ఘర్షణలో, ఒత్తిడిలో ఒకరకమైన శక్తి దాగిఉంది. ఈ నిక్షిప్త త్రాణ మనకు రోజుకు ఇరవయి గంటలు పనిచేసినా అలసిపోని శక్తినిస్తోంది. పూర్వం పదిగంటల్లో రెండుమూడు పనులు పూర్తి చెయ్యగలిగితే, ఇప్పుడు రెండు గంటల్లో పదిపనులు చెయ్య గలుగుతున్నాం! అదీ ఎంతో సమర్థవంతంగా, ఫలితార్థపరంగా;
ఈ అర్ధవంతమైన పనులన్నీ కూడా ఆర్థిక వనరులను సమకూరుస్తున్నాయి కూడా!
అంతేకాదు, వ్యక్తిస్వేచ్చ హరించబడకుండా కూడా ఈ శక్తి ఉపకరిస్తోంది! వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు: 106
ఇప్పుడు శక్తి ఉత్పత్తికి పొగబారిన ఫ్యాక్టరీలు లేవు - గాలియంత్రాలు
- సూర్యకిరణాలు - సము(ద్రపుటలలు - ఇవన్నీ ఇంకా - చెత్తా - చెదారం నుంచికూడా శక్తి ఉత్పత్తి చేస్తున్నాయి - ఎలక్రానిక్స్ - కంప్యూటర్లు - రోబోలు
- ఇప్పటి నవసమాజ నిర్మాణంలో కీలక (క్రేరకాలు - నూతన నాగరకతకు మార్గదర్శకాలు - ఇవన్నీ - రాజకీయాలకు ఆర్థిక గుత్తాధిపత్యానికి, లొంగకుండా జనసామాన్యానికి అందుబాటులోనికివచ్చి, ఇప్పటి జీవన వరిజామాన్ని మెరుగుపరుస్తున్నాయి. జనసామాన్యానికి నిన్నమొన్నటివరకూ అర్ధం కాని సంఘటనలు - ఇప్పుడు ఒక్కసారిగా అర్ధవంతంగా - తమకు ఉపయోగపడేవిగా కనపడుతున్నాయి - అణు విస్పోటన భయంనుంచి - సామ్రాజ్యవాద, స్వార్ధపరుల సంఘంనుంచి - కమ్యూనిజం కోరలనుంచి మానవాళిని బైటపడవేసింది - ఇప్పటి, అంటే గత మూడుదశాబ్దాల పరిణామాలే గాని - ఏ ఒక్కరాజకీయ నాయకుడూ - మతగురువు లేక సిద్ధాంతమూ కాదని మనం గుర్తించాలి! ఇప్పటి మానవుడు - చిన్న చితకా ఆలోచనలు చేయటంలేదు - మనం చేసేపని, ఆదే ఆటలు - మనజీవన సరళి, మన ఆలోచనలే - పెనుమార్చులకు లోనవుతున్నాయి. ఇది ప్రపంచీకరణ అనుకుంటే పెద్దపొరపాటు - ఇది ఏకప్రపంచం! ఇది ఎవరూ పనిగట్టుకుని చేయటం లేదు - ముందుచెప్పినట్లు
- మూధులూ (గ్రుడ్డివాళ్లు - అడ్డువడినా, చూడలేకపోయినా - ఇది విపరీతమైనవేగంతో జరిగిపోతోంది! ఇందుకు ప్రధాన ప్రాతిపదికలు.
- అధికజన సామాన్యానికి అనువైన ఆర్థికపర, ఆరోగ్యకర జీవనసరళి
- వ్యక్తి స్వేచ్చను వారించని, లేక వోమీ ఇవ్వగలిగిన రాజకీయపరిపాలన, లేక ప్రభుత!
- ప్రపంచ, ప్రాదేశిక పర్యావరణ నమతుల్యాన్ని కాపాడగలిగిన పనివాతావరణం, ఉత్పత్తి విధానాలు! కాలుష్య రహిత పరిసరాలు. 107..ాాంాబ్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
ఈ మార్చుని - వ్యక్తిపరంగా, సమాజపరంగా, ప్రదేశ పరంగా పరిశీలించితే....
వ్యవసాయవాతావరణంలో - వ్యక్తికీ సమాజంతో అత్యంత అనుబంధం వుండేది - పరస్పరాధారం - మార్చిడి తప్పదు. ఇది యంత్రయుగంలో కొంత వరకూ' తగ్గినా - వ్యక్తి - ఒక గుంపులోనే - ఒక పని సంఘంలోనే ఉండక తప్పని పరిస్థితి -
కాని ఇప్పటి వ్యక్తికి పూర్తి స్వేచ్చ (పనిపరంగా) లభించింది - సమయం కూడా - జీవన సరళికూడా అతనికి అనుకూలిస్తున్నాయి - తన పనిలో నిబద్ధత అవసరమున్నా ఎవరికీ బద్భుడై ఉండవలసిన నిర్బంధ పరిస్థితి లేదు!
ఒకరకంగా- ఇది వ్యక్తి పరంగా, ఈ స్వేచ్చ ఎంతో అధునాతన జీవితాన్ని ఇచ్చినా -
ఈ పరిణామంలోని విపరీతాలు - కుటుంబం ఛిద్రమైపోవటం, తల్లిలేని పిల్లలు - తండ్రితోనే వున్న పిల్లలు - తండ్రికనపడని సంతానం - ఒంటరి కుటుంబాలు - స్వజాతి కుటుంబాలు - మళ్లీపెళ్లిళ్లు - పిల్లలులేని తలితండ్రులు
- ఈ విధంగా ఒక అవక్రమైన సరళిలో వ్యక్తి స్వేచ్చ పరిణామం చెందుతోంది = (ప్రేమ - అనుబంధాలకోసం సినిమాలు చూస్తున్నామా? అనిపిస్తుంది!
ఇంకా - కుటుంబంలో - పరస్పర సంభాషణలు తగ్గి ఎవరి గదిలో వారు రంగులపెట్టి ముందు .కాలం గడపటం - ఇలా ఒంటరి తనం కోరుకుంటున్నారో - అలవాటుపదుతున్నారో తెలియని స్థితి! సమాజం: ఇక్కడ కూడా ముక్కలుముక్కలుగా విడిపోతోంది - ఎవరితో అవసరమో
- ఎంతమందితో వనివడుతుందో అంతవరకే ఒక నమూవాంగా సమాచారమార్చిడి జరుగుతోంది - దీనికి - రోజులో చెయ్యవలసిన పనులు పెరిగిపోవడం కూడా ఒక కారణం. నున పనిచేసే కంపెనీలు - ఉత్పత్తి చేసే కంపెనీలు - వస్తువులు అమ్మే చిల్లర కంపెనీలు - అందులో - ఇందులో ఉద్యోగస్తులు - ఇంతవరకే పరిమితమౌతూన్న సమాజాలు - ఒకరకమైన
కార్పోరేట్ సమాజం అనుకోవాలి! వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు [షుాాాలాలాలాలాలాలాలాలాలా 108
దేశయం : ఈ రోజుల్లో ఈ దేశంనాది - నేను దేశభక్తుణ్సి అనుకుంటే - అనడానికి ఒకటి రెండు సార్లు ఆలోచించాలి -
నీ దేశంలో, నీకు ఆ పరిస్థితి - అంటే రోజుకు ఒకసారైనా నాది భారతదేశం అనుకోవాల్సిన స్థితి రావటం! రెందోది - నేను దేశభక్తుణ్ణి - అని చెప్పుకోవడం - అవసరమేముంటుంది? ఇక పైదేశంలోనికి వలసవెళ్లినవానికి
- ఆ హక్కు ఎలాగు ఉండదు - దేశపుటెల్లలు కేవలం కాగితాల మేరకు ఉంటున్న ఈ రోజుల్లో - ప్రతిరోజూ లక్షల ప్రయాణీకులు అన్ని దేశాల తీరాలు ఒకటికి నాలుగుసార్లు మారుతున్న ఈ జెట్ సూపర్సోనిక్ యుగంలో - ఈ ప్రపంచం అంతా ఒక పెద్ద సాలెగూడు - మాత్రమే! మనుషులందరూ స్పెడర్మాన్లే అనుకోవాలి! -్
న! గా ఖ
ఇంకో ముఖ్యవిషయం ప్రస్తావించాలి - ఇప్పుడు జరుగుతున్న పెక్కు మార్పుల్లో - ధనిక దేశాలు - పేదదేశాలూ రెండూ కూడా తప్పించుకోలేక పోతున్నాయి - ధనికదేశాల సాంకేతిక పరిజ్ఞానం - అధునాతన యంత్ర సముదాయం కూడా - పేద దేశాల చౌక పనిగంటల మీద ఆధారపడాలి - అంతేకాదు - ఈ పేదదేశాలు - అడవులు నరక్కుండా - పర్యావరణ సమతుల్యాన్ని కాపాడవలసి అవసరాన్ని ధనికదేశాలు కాపాడాలి! అలాగే పేదదేశాలలోని విద్యాధికులు - సంపద కోసం - ధనికదేశాలకు వలస పోవలసిందే - అక్కడనుంచి - ఎంతోకొంత స్వదేశానికి పంపుకోవలసిందే - ఈ సంపద మార్చిడి కూదా ఇప్పటి నవ్య సమాజావిష్మారానికి ఎంతో ముఖ్యమైన అంశం!
వలస సందర్భంగా ఒక ముఖ్యవిషయం ప్రస్తావించాలి - ప్రపంచ వ్యాప్తంగా అన్ని దేశాలలోనూ ఇవ్వుడు (వన్ఫుటంగా వ్యక్తమయ్యేది “అల్బసంఖ్యాకులి అనల్బ శక్తి! ఇది ఎంత అసహజమో అంత నిజం కూడా! 109_ాష్ వి. అశ్వనికుమార్ వ్యాసాలు
మానవుడు - అనాదిగా, చేసే తన నిరంతరాణ్వేషణలో వలస - లేక. (ప్రయాణం ఒక భాగం మాత్రమే! తనలాంటి వారిని - తనను తను వెతుక్కుంటూ నేలనాలుగుచెరగులా తిరుగుతూనే వున్నాడు!
వ్యక్తిగా, గణాలుగా, జాతులుగా ఈ వలస విధానం కొనసాగుతూనే వున్నది- ఈ నిరంతర సంగమాల పర్యవసానమే వివిధ సంస్కృతుల ఆవిష్కారం!
ఈ వలసల గొలుసులు ఇప్పుడు కల గలసి పోయి ఒక మవాద్భుతమైన సాలెగూడు ఆవిర్భవించింది!
ఇంకా ముఖ్యమైనది - ఇప్పటి పెనుమార్చుల్లో సంస్కృతుల సంఘర్షణ
- ఈ సంఘర్షణల రాపిడి ఇప్పుడు చాలావరకు తగ్గినా - మతపరమైన ఘర్షణలు
- స్వార్ధ పర మత రాజకీయ నాయకులు - ప్రపంచ వ్యాప్తంగా రేపుతున్నా -
వీటికి సామాన్య జనుల మద్దతు ఏ మాత్రం లేదు!
అయితే - ఇంతకు పూర్వం, సంస్కృతీపరంగా తమ అస్థిత్వాన్ని కాపాడుకోవాలనుకున్న సమాజాలు- ఇప్పుడు ఏకీకరణకే మొగ్గు చూపుతున్నాయి
- ఇందుకు ప్రధానంగా, సమాచారబాంధవ్యాలూ, ప్రసారమాధ్యమాల ప్రభావమే
కారణం! కుల, మతాంతర వివావాలు - నానా జాతి సమీకరణలు కూడా
ఇందుకు దోహదం చేస్తున్నాయి - జ 4 నా
ముగింపు : ఈ క్రాంగ్రాత్త నాగరకత, సమాజనిర్మాణానికి ముఖ్యమైన అవరోధాలు
ఏమిటి?
- అబద్దాలు ప్రచారం చేసి, ప్రజలను యుద్ధంలోకి దింపే రాజకీయనాయకులు
- ప్రజాస్వామ్యంలో అయితే - అమెరికా - బ్రిటన్ నాయకులు - సైనిక నియంతలైతే పాకిస్తాన్ పాలకులు -
వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు.2--__110
-
తమ మనుగడకోసం ప్రజలను, పన్నులు, పని లేకుండా జోకొట్టి, అల్లాను అద్జుపెట్టుకుని, తెల్లకుక్కలను కాపలా పెట్టుకుని, పెట్రోడాలర్ల సుఖాల డోలికల్లో తేలియాడుతూ, తమజోలికిరాకుండా ఉ([గ్రవాదులకు వారి వంతు విరాళాలు రాలుస్తూ, పబ్బంగడుపుకుంటున్న అరల్బీ రాచకుటుంబాలు.
-
కాలం చెల్లిన కమ్యూనిస్టులు, ఏకప్రపంచానికి, నూతన సమజానికి, సరిక్రొత్త నాగరకతకు వ్యతిరేకులు! ఎందుకంటే, ఈ భవిత విప్లవంలో వీరికి మనుగడవుండదు. అనామకులుగా, గతకాలపు చెరిగిపోయిన గురుతులుగా పరిగణింపబడతారు! వారికి భవిష్యత్తు మీదనమ్మకం కంటే గత వైభవంపైనే మక్కున!
4 సమాజాలను మూఢనమ్మకాలతో, మత వంచనలతో తుప్పుపట్టిన మత (గ్రంథాలతో తప్పుదోవ పట్టింపచూసే మతోన్మాదులు కూడా ఈ నవమానవ నాగరకతావిర్భావానికి వ్యతిరేకులే!
ఎన్ని అవరోధాలు ఉన్నా - ఎవ్వరు వ్యతిరేకించినా, భవిష్యత్క్మాలం ఏ ఒక్కరిసొత్తో కాజాలదు! గమనించ మనవి :
ఈ వ్యాసంలో కావాలనే గణాంకనివరాలు, సిద్ధాంత కర్తల వాద వివాదాలు, ప్రపంచవ్యాప్తంగా జరుగుతున్న వివిధ శాఖాపర ఆలోచనాసభల తీర్మానాలు, నానా గోష్టుల సంభాషణలను ఉటంకించలేదు. ఇవన్నీ చదివేందుకు ఆటంకాలే కాని, అసలు విషయానికి ఆసరాకాజాలవు. 111లాాలాాాాంాాయ్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
తె...౮..ని జ్ఞాపకాలు...
(ప్రకాశం బరాజ్ దాటి, కొండ అంచు దారిలో- కృష్ణానది మీద రైలువంతెన క్రిందుగా, సన్నని నల్లటి రోడ్డు - బకింగ్హామ్ కాలువ గట్టుమీదుగా, పచ్చని ప్రకృతిలో మనిషి చేసిన మరకలా సాగిపోతు ఉంటుంది. మళ్లీ మద్రాసు కాలువ దాటేవంతెన - తుమ్మల చౌదరిగారి అత్తవారి యింటి దగ్గర వంతెన- తర్వాత - తెనాలి రోడ్డు...ఒక చిన్న రేవు. ఒకప్పుడు పడవలు కట్టేవారు - అక్కడే. పడమటి సూర్యుని బంగారు కిరణాలు - పచ్చని చేలను పరవశింప చేస్తుండగా - కంకర రోడ్డులో తుమ్మపూడి ఊరిలోకి.... ఊరుచుట్టూ తిరిగి “రసరేఖి ప్రాంగణంలోకి-
ఈ (ప్రక్క పారిజాతాలు - నందివర్ధనాలు - వాకిట్లో రాధామాధవ లతలు- ఈ హరిత పొరల వెనుక- చిరునవ్వులు చిందిస్తూ ఓ రసమయ జీవి!
అలా మొదలయిన, నా తుమ్మపూడి యాత్ర తర్వాత ఎన్నిసార్లో సాగింది. దా ఇన్నయ్య వచ్చినపుడు - తప్పనిసరిగా, ధర్మారావుగారితో కొన్నిసార్లు - అట్లూరి వెంకటేశ్వరరావు గారితో ఓమారు, ఎంతమంది అభిమానులు - స్నేహితులు - ఒక్కోసారి ఓ జ్ఞాపకం!
ఎప్పుడూ నలుగురికి తక్కువకాకుండా - అంటే కారు నిండా చేరేవాళ్ళం! ఆ నలుగురిలో బాగ చనువు వున్న వ్యక్తితో ఆయన సరసాలు మొదలు - చూడగానే! ఎన్ని చతురోక్తులు! ఎన్ని ముసిముసి నవ్వులు!
“ఊ! త్వరగా ఉన్నవన్ని పెట్టండి, ఆకలిగా ఉంది” ఇన్నయ్య! “ఆ! నాకూ ఆకలిగానే ఉంది! చూద్దాం ఏం వస్తుందో!” అని చురక! ఆయన ప్రమేయం లేకుందానే - ఆతిధ్యం- అలవోకగా, ఆయన మాటలతో మధురంగా, ఆయన చిత్రాలంత రమ్యంగా జరిగిపోతుంటుంది.
“అట్లూరి వారి, రోజుకో వ్యాసం! నెలకో పుస్తకం! కనబడుతూనే వున్నాయి” అని, వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు తులాల క12
డా॥ రమేష్గారి, “నడుస్తున్న చరిత్ర - ఎలా నడుస్తోంది?” అని, పోలవరపు కోటేశ్వరరావు గారి 'కృష్ణవేణి గలగల విన్నాను అని.... ఈ పలకరింపులలోను - ఎన్నో చతురోక్తులు కలగలపి దొరులుతుండేవి.
“మా తాలూకా నుంచి ఆరుగురు వైస్ - ఛాన్సలర్లూ అని ఒక్కసారి బాంబులా పేల్చారు! ఆ ఆరుగురిని గుర్తించి పట్టుకోవటానికి అరగంట పట్టింది! చిత్రలేఖనం రంగులు చిత్రాలు ఎన్ని విప్పి చెప్పారు! రంగులు - హరివిల్లు - హిమాలయాలు, కళ్ల ముదుంచేవారు మృదువైన మాటల్లో - చెరగని నవ్వుల్లో! ఆగని చతురోక్తులతో!
ఈ (ప్రకృతి మనిషి కోసం- ఎందరెందరు ఈ తుమ్మపూడి వచ్చారు! రాహుల్ సాంకృత్యాయన్, రోరిక్? ఎందరు మేధావులు! ఇక్కడికి వారిని - ఏమి తీసుకువచ్చింది
ఓరోజు, ఆరోజు ఏ పందుగో, ఇంటినిండా పసుపుపూత వాసనలు. పిండివంటల ఘుమఘుమలు! చేమంతులు - అందర్నీ పరిచయం చేస్తున్నారు. ఒక్కొక్కరికి ఒక్కొక్క చతురోక్తి - నవ్వుల పువ్వులు. అన్ని పండగలకు - “రసరేఖి వేదిక - అందరికీ ఇక్కడే ఆతిధ్యం...
ఆరోజే - చుట్టుమెట్లెక్కి మేడమీద గదిలోకి తీసుకువెళ్లారు - ఎన్ని - కాన్వాసులు; ఎన్ని చిత్రాలు! చిన్నవి పెద్దవి - ఒక్కో “కాన్వాసుకి' ఒక్కో కథ వుంది! ఒక్కరంగుకి - ఓ అనుభవం చేరింది!
మనసుకు ఎన్నిపొరలు!
ఈయన, నికోలస్ రోరిక్ మధ్య ఉత్తరాల వరంపర సాగింది. న్యూయార్క్లోని 'రోరిక్ మ్యూజియం వారు, సంజీవదేవ్ గారికి, రోరిక్ వ్రాసిన ఉత్తరాల ప్రతులను పంపితే భద్రం చేస్తామని నాకు ఈమెయిల్ పంపారు, ఇన్నయ్యగారి ద్వారా -
ఆ పనిమీద రెండుసార్లు 'రసరేఖకు వెళ్లాను. ఎంత జాగ్రత్తగా ఉంచారు! ఉత్తరాలను నా చేతిలో పెట్టి 'జాగ్రత్తగా చేర్చండి అని అంటారనుకున్నా! కాని “చేరవలసిన చోటికే చేరుతున్నాయి* అన్నారు. ఓ నెల తర్వాత - భరత్కిచ్చి, న్యూయార్క్ చేర్చిన తర్వాత - ఆయన్ను చూడటానికి వెళ్లా! నన్నుచూస్తూనే, 'ఆ' ఉత్తరాలు అందినట్లు, ఉత్తరం రాశారు, న్యూయార్ము వారు...” అని చతురోక్తి! 113.4 వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
నేను సైతం - ఈ ఓ జ్ఞాపకాల పోగుకై.... కించిత్ గర్వం! నాకు. ఈ సౌందర్యోపాసకుని చూసిన కొలదీ ఆశ్చర్యంగా ఉండేది! చేనేతకొల్లాయి ఒదులు ఉతికిన చొక్కా... పెద్ద జేబులు! ఆలోచనలన్నీ అందులో ఉన్నాయా? తలంతా నుదురేకదా! తెగిన జ్ఞాపకాలా అన్నట్లు అక్కడో తీగె ఇక్కడో వెండితీగ! పడమటి సూర్యునిలా వింత వెలుగు! వెచ్చని - మెత్తని వెలుతురు! వింతరంగుల చిత్తరువులా నిలబడి వున్నపుడు - ఒక్కసారిగా నాకనిపించేది - నేను చూసిన వెనీస్గ్లాస్ - బంగారుపూత అంచుతో - నిర్మలంగా, నిష్కల్మషంగా - ఆ క్రిస్టల్ గ్లాస్ గుర్తు
వచ్చేది - ఆయన యాత్రలు ఎన్ని?! ఎన్ని అనుభవాలు చెప్పారు! బొంబాయిలో అబ్బాయి పనిచేసేచోట - ఓ నెలరోజులు - పడమటి కనుమల్లో- కొండ అంచుల్లో కట్టిన ఇంటి పరిసరాల గురించి - అక్కడి సాయంత్రాలను చూసి, మాకు చూపించి - తెచ్చేవారు! అమెరికా యాత్ర - ఆ తర్వాత ఇంటిలో దొంగల హడావిడి - అంతా హాస్యమే! చూడండి! ఎంత బాగా కన్నంవేశారో. పోస్టులో పుస్తకాలుపోతే, “పాపం, మంచి దొంగలు కూడా వుంటారు? అని ఆయన అక్షరాలగారడీ లాగానే - మాటల దొంతరలు! ఓసారి! ఆ పడక కుర్చీలో కూర్చొని - ఆయన వేసిన చిన్న - చిన్న చిత్రాలు చూస్తుండగావెళ్ళాం! అంతకుముందు ఎలావున్నారో - మేము వెళ్లిన తర్వాత కూడా అలానే వున్నారు. ఒక్కో చిత్రం - గురించి విపులంగా చెప్పుకుంటూ వెళ్లారు - జ్ఞాపకాల పొరల్లో వెతుక్కుంటూ - మమ్మల్ని తీసుకువెళ్లారు - నూకు ఆతిధ్యం మామూలుగానే జరిగిపోతోంది. కొంతసేపటికి - మేమంతా బయలుదేరి వచ్చేశాం. ఆయన్ని - ఆ పదక కుర్చీలో, జ్ఞాపకాల ఒడిలో వదిలి! ఓసారి, అదే, జితేంద్రతో - మొదటిసారి, ఆరోజు ఉదయం దాటి, సమయం మించి. 'రసరేఖిలో అడుగుపెట్టాం. చుట్టూ పుస్తకాలు, దినపత్రికలు, వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు[మాాలాలాాాా 114
నడుమ కోరా చొక్కాతో, పాతవి 'ఇల్లస్టేటెడ్ వీక్షిలో బొమ్మలు - చిత్రాలు. పెద్దె ఖైండ్లో - మునిగి ఉన్నారు. ఆ జ్ఞాపకాల లోతుల్లో నుంచి ఆయన్ని లాగటం ఆ రోజుపెద్దపనే!
'మనసు గతంలోకి వెళ్లినపుడు. ఈ బొమ్మలు చూస్తుంటాను...” అన్నట్లుగా జ్ఞాపకం! ఆయన నవ్వులు, సంజ వెలుగులు - వింత జిలుగులు! “భోజనం చెయ్యారూ?” “అన్నట్లు మేం తెనాలి భోజనానికి వెళ్తున్నాం'..... అని సెలవు తీసుకున్నాం! తెనాలి నుంచి తిరిగి వస్తుంటే, తుమ్మపూడి రేవు దగ్గరే - టైరులో గాలిపోయింది. దూరంగా కొబ్బరిచెట్లు నడుమ “రసరేఖి రేఖామాత్రంగా కనపడుతోంది. పడమట సూర్యుడు పెరిగి, పెరిగి, ఎర్రబారు తున్నాడు - తన వింత వెలుగులు లోకానికి విరజిమ్మి - మంగళగిరి గాలిగోపురం మీదుగా అస్తమిస్తున్నాడు! మద్రాసు కాలవ, నిండుగా పరుగిడుతోంది! అదే చివరిసారి అయింది!
మళ్ళీ మొన్న సంస్మరణ సభకు వెళ్లాం! దారులన్నీ కన్నీళ్లతో తడిసినట్లు
- బురదగా వున్నాయి - అకాశం, జ్ఞాపకాలు ముసిరినట్లు మబ్బులతోనిండి వుంది. ఆయనతో “ఎంతో కొంత దూరం నడిచినవారు 'అనుభవాలు పంచుకున్నవారు' మాట్లాడుతున్నారు - ఆయన గురించి. చెప్పటానికే ముంటుంది = అంతా మంచే కదా! ఆయనలేని దెక్కడ! ఈ (ప్రకృతిలో = ఈ హరివిల్లు రంగుల్లో?! కొందరి మాటలు విన్నాము- ఎవరూ చెప్పరే?
ఎవరూ - ఆయన మనసు విప్పరే?
ఆయన చతురోక్తులు - చిరునవ్వులు. వోస్యప్రియత్వం, ఎవ్వరూ గుర్తు చెయ్యరే?
ఏమో! జీవితంలో, ఈ హడావుడి జీవితంలో వీరికి, అవి అంత ముఖ్యమైనవి అనిపించవా!
అదేనా - ఆయనికీ, వీరికి తేడా!
లేక. నేనే పారపాటుపడుతున్నానా? ఏమో! తిరగివస్తూ, “తెగిన జ్ఞాపకాలు” తెచ్చుకున్నాను! 115--4్న్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
|| [| స నా క్ న ్ గ్గ వ = లా డు క టయ సై ఒం న స ర న్ లు. టా న ల నత్తా రా బాలి క నన ను |. స. ఆ ” త సప పటం ఎత ్ట ( ; (మం. ము న ఎ ల వ. శే మి మ ట్ న ల. _ || న ఎక్కడికీ పయనం? న!
ఎక్కడికే పయనం?
ఎక్కడికీ పయనం? నా దగ్గరకు, చాలామంది, పరిచయం ఉన్నవారు లేనివారు వస్తుంటారు = ఏదయినా “టూర్ అరేంజ్ చెయ్యండి. ఒక వారం - పది రోజులు అలా, అలా తిరిగివస్తాం” అంటూ! దేశంలో, విదేశాలలో యాత్రలకు వెళ్లేందుకు ఉవ్విళ్ళూరుతుంటారు. ఒకసారి వెళ్లి వచ్చినవారు, మళ్ళీ మళ్ళీ వెళ్లాలని కోరుకుంటారు. మనం ఎందుకిలా ప్రయాణాలుచేస్తుంటాం? పరదేశాలు, పరాయిప్రజలు పరిస్థితులను చూడాలని వేడుకపడతాం? చాలా మందిని అదే అడిగాను, నన్ను నేను ప్రశ్నించుకున్నాను? ఏమయినా సమాధానాలు దొరుకుతాయా? అని. మన (వ్రతి ప్రయాణం - 'నుని నుంచి మనం దూరంగా వెళ్లిపోదామనే.... మళ్లీ మనం పరుగులెత్తేది - మనల్ని 'మనం' కలుసుకోవటాన్ని తెలుసుకోవటానికే! కనుల్లో పాటు మన హృదయాలను తెరచుకుని - ప్రసార మాధ్యమాలు తెలుపగలిగే విషయాల కంటే ఎక్కువగా “చూడాలనే' తపనతో ప్రయాణిస్తాం. మనతో పాటు - మన అజ్ఞానాన్ని - జ్ఞానాన్ని ప్రకృతి వనరులు పరచుకున్న ప్రపంచపు నలుమూలలకు తీసుకుపోవాలని తాపత్రయపడతాం. పరుగెత్తేకాలాన్ని ఆపాలని, తిరిగి తిరిగి చిలిపి చిన్నారులవ్వాలని, మన నుంచి మనం దూరమై, తర్వాత మెల్లమెల్లగా మనమేమిటో తెలుసుకోవాలని 'ప్రతి క్షణాన్ని ఆనందించాలని - ప్రదేశాల ప్రకృతి సౌందర్యాన్ని ఆస్వాదించాలని ఉవ్విళ్లూరుతాం! ఆటవిడుపు ; ఒక గమ్యంలేని సువిశాల అనంత ఏకాంతంలోనికి, వ సంబంధాలు లేని ఆటవిడుపు మైదానంలోనికి పరుగులెత్తి - ఉరకలెత్తి అలసిపోవాలని వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు [కులాల] 18
ఆరాటపడతాం - ఎక్కడికి - ఎందుకీ ప్రయాణం? కొద్దిగా ఆగి - కొంచెం అలోచిద్దామా?
ఏ యాత్రలోనైనా - ఒకగొప్ప సుఖం - సంతోషం - మన బరువు బాధ్యతల్ని - నమ్మకాల్ని - అపనమ్మకాలను ఇంటి దగ్గర వదిలివేసి, మనకు “తెలుసు” అనుకున్న దానిని వింతగా - భిన్నంగా చూడ (ప్రయత్నించటం! ఇప్పుడే మనకి ప్రయాణపు (యాత్రలోని) సర్వస్వాతంత్ర్యత మనల్ని బొంగరంలా త్రిప్పి
- తలక్రిందులుచేసి - మనం క్షుణ్ణంగా ఎరిగిన విషయాలను, సరికొత్తగా దర్శింపచేస్తుంది. మొట్టమొదటిసారిగా మన్హాట్టన్లో అడుగు పెట్టినపుడు నాకెదురైన అనుభవం ఇటువంటిదే.
మొట్టమొదటిగా మనం గుర్తించేది - ఈ యాత్రల్లో మనం సర్వసాధారణమూ - ప్రాపంచికమూ అనుకున్న విషయాలన్నీ - అవి'ప్రాదేశికమూ
- ప్రాంతీయమూ అయి కూర్చోవటం! లూయివిల్లిలో యాభయి సంవత్సరాల సంసార జీవితాన్ని నిరాఘాటంగా సాగించిన దంపతులకు ఊరేగింపు పండగ జరుపుతున్నారు!! మనకది మామూలు విషయమే కదా!
అంతేకాదు - మనం ఇంటి దగ్గర - మనదేశంలో - మనప్రదేశంలో సర్వసాధారణమనుకుంటున్న ఎన్నో విషయాలు
ఆ దూరదేశంలో - లేక మారుమూల ప్రదేశంలో వారికి సాంఘిక - రాజకీయ సంఘర్షణలుగా, చావు బ్రతుకుల సందిగ్ధ సమస్యలుగా మన ముందు నిలబదతాయి!
ఆఫ్రికాలో, అజర్బైజాన్లో మత రాజకీయాలు, పాలస్తీనా - ఇజ్రాయిల్ నిత్య ఘర్షణలు ఇందుకు తార్మాణం.
అంతేకాదు - మనకెప్పుడో మరుగున పడిపోయిన వార్తా శీర్షికలు - ఒక 'కొత్తు దేశంలో పతాక శీర్షికలై దర్శనమిస్తాయి.
మనం నిన్నకీ - రేపటికీ మధ్యలోని 'అగాధం'లో ఉన్నామా అనే సందేహంలో ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతాం - ఈ వ్యత్యాసం ఎక్కువగా ధనిక - పేద దేశాల సరిహద్దులు దాటినప్పుడు - మీకు ఒక యాత్రా విశేషంగా అనిపిస్తుంది. 119. వి. అశ్వినికుమూర్ వ్యాసాలు
ఇంకా మనకు “ఇంటర్నెటొ, '“ఒన్వరల్డొ వగైరా బభ్రమలన్నీ - సరిచేసుకునే అవకాశం ఏర్పడుతుంది.
ప్రదేశాలను - ప్రజలను చూసినకొలది, మన మేర్ప్చరచుకున్న వా అగమ్యత, పరధ్యానం, మార్మిక భావనలన్ని పటాపంచలైపోతాయి.
మన యాత్రలద్వారా - అక్కడి (ప్రజలతో కలయిక పర్యవసానం : పరస్పరం - పరంపరాగత విషయాలు, సంస్కృతీపరమైన విషయ పరిజ్ఞానం మార్చిడికి - పోళ్చి చూసుకోవటానికి అవకాశం కలుగుతుంది. మనం మోసుకు పోయే చిన్న చిన్న సంస్కృతీ చిహ్నలు - పారంపర్య దుస్తులు - సంగీతం, అక్కడి వారికి - సరికొత్త అనుభూతి నివ్వడమే కాకుండా - ఓ కొత్త ప్రపంచాన్ని పరిచయం చేస్తుంటాయి. కదిలే వార్తలు:
ఇంకొంచెం లోతుగా ఆలోచిస్తే - మనతోపాటు మన జీవన విలువలు
- నమ్మకాలు, మనదేశపు తాజావార్తలు మోసుకు పోతుంటాం.
అంటే - మనం ఒకరకంగా 'లైవ్' టివిగా, కదులుతున్న వార్తా పత్రికల్లా వ్యవహరిస్తాం. ప్రపంచంలోని ఎన్నో మారుమూల దేశాల్లో పూర్తిగా స్వాతంత్ర్యపు కిరణాలు (ప్రసరించని చీకటి దేశాల్లో - మనలాంటి వారే - మనలాంటి యాత్రికులే వారికి - ప్రపంచాన్ని తెరిచి చూపే చిన్న చిన్న కిటికీలు!
అంటే - మన ప్రయాణాల ద్వారా - ఒక రకంగా మనం కనే కలల్ని ఎగుమతి చేస్తుంటాం- అక్కడివారి స్వప్నాలను ఇటుగా దిగుమతి చేస్తుంటాం - ఎంతో సున్నితంగా స్నేహపూర్వకంగానే “ఏమిటి, మీ పెద్దలే మీ పెళ్లి నిర్ణయిస్తారా?” అని ఆశ్చర్యపోతుంటారు!
ఇప్పటికే మీకు అర్ధమయివుంటుంది; ఇప్పటి యాత్రలు - కొత్త ప్రదేశాలను దర్శించటంలో ఎంత ప్రాముఖ్యం ఉందో - అంతకు మించి - కొత్త కోణంలో - అక్కడి జనజీవన సరళిని - వారి విశ్వాసాలను స్వప్నాలను - భయాలను పరిశోధించటంటో ఎక్కువ అవకాశం - అవసరం ఉందని. మనం వి. అశ్వినికుమూర్ వ్యాసాలు/2షాాాాాలాాాా 120
కలినీన వారికి - వమనవెంత కొత్తగా - వింతగా అవురూవంగా పరిచయమవుతామో - అలాగే ఒకసారి మీరు ఇంటికి చేరేసరికి, మీకు బాగా పరిచయంలో ఉన్న మీ స్వంత ప్రదేశాలు - పరివారం - మీ సుదూర మిత్రుని ఆశ్చర్యంలో నుంచి కనపడతారు - కూడా; నాకు ఇన్ని యాత్రల తర్వాత ఇప్పుడు ఎవ్వరిమీడా కోపం రావటం లేదు! అంటే మీ విహారయాత్రలు, మళ్లీ మిమ్మల్ని మీ పరిసరాల్ని మీకు సరికొత్తగా పరిచయం చేస్తాయి - ఒక కొత్త వెలుగుతో నింపుతాయి- _ అంటే - మన యాత్రలు - రెండు విధాలుగా మనకు ప్రయోజనకారిగా ఉంటాయి. ఒకటి, మామూలుగా మనం పట్టించుకోని, ప్రదేశాలు - విలువలు - ముఖ్య విషయాలు అన్నీ మన ముందుకు వస్తాయి. రెండు, అదే సమయంలో - మనలో నిద్రాణమై - అంతగా పట్టించుకోని కోణాలెన్నో - వెలుగు చూస్తాయి. ఈ (ప్రయాణాలు - తప్పని సరిగా మన సుప్తమైన - అవ్యక్తమైన మానసిక దశలను స్పృశిస్తాయి - నిద్రలేపుతాయి. ఒక ప్రదేశం - సహారా ఎడారిగాని - చెట్లులేని ఐస్లాండ్ గాని దర్శించినపుడు - మన మానసికస్థితి జా ఒక్కసారిగా అంతర్ముఖమై మనలోని - ఒంటరితనాన్ని ఏకాకిస్థితిని ఒక్కసారిగా ముందుకు తెస్తుంది! యాత్రికులుగా మనం ఒక క్రొత్త దేశం వెళ్తే - మనం ఎంత “ఫ్ గా ఉంటాం! మన కులం - మతం -జాతి - ఎవ్వరికీ పట్టదుకదా? అలాగే మనకు ఒక పేరుగాని, ఒక *“టాగ్' గాని ఉండాల్సిన - అవసరం రాదుకదా - మనల్ని ఎవ్వరూ “గుర్తించి నపుడు- మనం దేన్ని గురించి 'జాగ్రత్త తీసుకోవాలి? అనంతవాదులు... ; అందుకని - ఒక్కసారిగా, మనముందు నునం నిలబడతాం - మనం ఏమిటో చూసుకోవాల్సిన అవసరం, అవకాశం వస్తుంది. ఇందుకు మనకు ఉండే రోజువారీ వత్తిడులు లేక పోవడం కూడా ఒక కారణం! 121. వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
దూరదేశాల్లో - మనకు ఎక్కువసేపు నిద్రపట్టక - రాత్రిళ్లు మెలకువగా ఉంటాం - అందుకే కనులు తెరచుకుని సీలింగ్ వంక చూస్తూ.... ఆశ్చర్యపోతుంటాం- ఏమిటి - కొత్తగా (ప్రేమలో పడినట్లు నిన్న - రేపు గురించి ఆలోచన లేకుండా, ఆకాస్సేపు - ఆక్షణంలో జీవిస్తాం.
మనల్ని మనం విశ్లేషించుకుంటూ విలువైన సమయాన్ని గడిపేందుకు అవకాశం దొరుకుతుంది! మన మనసులోని మర్మాలన్ని మన కనులముందు కదులుతాయి - సరిగ్గా ఇప్పుడే - ఎక్కడ బయలు దేరాం? ఎక్కడ ఉన్నాం - ఎక్కడకు వెళ్తున్నాం - అన్నీ ఒక మిస్టరీలా కలగలసిపోతాయి! అనంతవాదులుగా మారిపోతాం?
మనకు “తెలియకుందా మనం ఎంతదూరం వెళ్లగలం? కుదరదు కదా! అది జరిగే పనికాదు కదా!
ఇందులో ఒక ప్రమాదం పొంచి ఉంది కూడా, అన్ని రకాల స్వేచ్చలకు ఉన్నట్లుగానే - కాని ఇక్కడ ఉన్న ఒక గొప్ప అవకాశం - మనం మళ్లీ జన్మించటం! అంటే - చిన్ననాటి కాలానికి, ఇంకా విశాలమైన ఆలోచనలోనికి అంతర్ముఖులై ఒక రకమైన మానసిక స్థితిలోకి వెళ్లగలగటం. కాలాన్ని ఒక్కక్షణం - ఆపగల్నగటం! తెలియని భయం
ఇంకా మన చుట్టూ ఎన్నో పరిచయంలేని వరిసరాలను చూసి - చిన్న పిల్లల్లా ఆశ్చర్యపోవటం! మాటలు రాని = భాష తెలియని చిన్నారుల్లా కలిసిన వారితో మాట్లాడగలగటం! మనల్ని మనం తెలియపరచుకోవటం -
ప్రయాణం మనల్చితెలియని (ప్రదేశాలకు తీసుకుపోతుంది - మనకు ఏమి తెలియదో కనువిప్పు కలిగిస్తుంది.
ఒక తెల్లకాగితంలా మనం ఉంటాం - ఒక “బయోడేటా” ఎవరూ రాయరు- “నువ్వు ఫలానా అని ఎవరూ 'ఫిక్స్ చెయ్యరు - అందుకని - ఒకకొత్తస్వేచ్చ కొత్త స్వరూపం సంతరింప చేసుకుంటాం. వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు షాాాాాలాలాలాాాాలాలాలాాా 122
మన 'అస్థిత్వాన్ని' పక్కనపెట్టి ఒక కొత్త మూసలోకి మీకు మరింత దగ్గరగా ఉండే - మీలోకి చూడగలుగుతారు! మీరు తీసుకువెళ్లే రెండు మూడు బట్టలతో - తేలికగా - సింపుల్గా ఏదో 'సాహసా' నికి సిద్ధంగా కదులుతుంటారు!
(బ్రాంక్స్లో నాకంటే అడుగు ఎత్తుండి కనీసం వంద కిలోల బరువున్న ఒక హిస్పానిక్ లేడీ “హే,డిడ్ యూ స్టార్ట్ యువర్ ఎడ్వంచర్....” అంటూ నవ్వింది!
ఇక్కడే ఆల్బర్ట్ కామూ అన్న మాటలు గుర్తుకు వస్తాయి. “తెలియని “భయంలోనే' ప్రయాణానికి విలువ పెరుగుతుంది!” “ప్రతి ప్రయాణంలోని నిగూఢమైన భయమే దాని విలువను పెంచుతుంది...
పరిసరాలనుంచి- పరిస్థితుల ప్రభావం నుంచి విముక్తులవటమే కాకుండా, మన అవసరాలన్నీ అస్తవ్యస్తమై పోతుంటాయి - కారణం - మన అలవాట్లన్నీ అర్ధంలేని ముసుగులేనని అర్ధమవుతుంది!
మనకు ప్రొద్దున్నే కాఫీ అలవాటుంటే, అదే మన ప్రయాణాలలో దొరకకపోతే కొంపలంటుకు పోవు-
మనకు జరిగే అవమానాలను పెద్దగా పట్టించుకోము. ఎడిసన్కి దారి
- (రూట్స్ అడిగితే ఒక రెడ్నెక్ “ఏమిటి. టైద్కోసం వెళ్తున్నావా”... అంటూ ఎగతాళి చేశాడు-
ఒక సిగ్నల్లైట్ దగ్గర ప్రొద్దున్నే - ఒక తెల్లజాతివాడు మా కారు విండ్స్కీన్ మీద కోపంగా కాఫీ పోసిపోయాడు - మేము అరక్షణం ఆలస్యం చేసామని!
అందుకని మనం ఏదో 'తెలుసు కోవాలని - దేనికో సమాధానం దొరుకుతుందని పరుగులెత్తం! కాని మనకు ఎదురైయ్యేది - ఒక కఠోర సత్యం
- అరే ఇది ఇలా జరుగుతుందా? దీనిలో ఎంతవరకు న్యాయం ఉంది? అన్న ప్రశ్నలే మోసుకు వస్తుంటాము. ఇక్కడ, మనం రాత్రిళ్లు ఏ భయమూ లేకుండా వీధులన్నీ తిరుగుతుంటాము. సర్వసాధారణంగా - అదే న్యూయార్కులో - 123 వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
చీకటిపడితే - అంతా భయమే - రోడ్లన్ని కర్బ్యూపెట్టినట్లే = థాయిలాండ్లో, ఫిలిప్పిన్స్లో - ఎందరో యువకులు - తమ కుటుంబాలను పోషించటానికి - ఒళ్లమ్ముకోవటానికి వెనకాడరని - ఒక 'నగ్గు సత్యాన్ని గుర్తించేసరికి, బాధ, ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది.
ఇంకా కొన్ని ప్రదేశాలలో మన ప్రయాణం ఒక డిటెక్టివ్ కైం కథలా సాగినా ఆశ్చర్యపోనవసరం లేదు - ఎటొచ్చి - ఆ కథకు ఒక ముగింపు ఉండదు!
అట్లాంటా ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్పోర్ట్లో - నాతో పాటు వచ్చిన ఒక స్నేహితుడు - ఇమ్మిగ్రేషన్లో మాయమైపోయినపుడు నాకంతా అయోమయం- కైం కథలా అన్పించింది!
అలాగే హాంగ్కాంగ్ ఎయిర్పోర్ట్లో, నా మిత్రుడు తెచ్చిన, మనం రోజూతినే “గన్పౌొడరొ చూసి కస్టమ్స్ వాళ్ళు “స్నిఫ్ డాగ్స్” తో అతనికి చెమటలు పోయించారు. ప్రేమ కథ
ఒకనెల రోజులు ఐరోపా, అమెరికా అంతా తిరిగి తిరిగి ఇంటికి చేరిన తర్వాత - ఎన్ని రాత్రులు నిద్రలేకుండా పడివున్నాను? - చూసినవి గుర్తు చేసుకుంటూ, తీసిన ఫోటోలు మళ్లీ మళ్లీ చూసుకుంటూ - రాసుకున్న నోట్సులు తిరిగి తిరిగి చదువుకుంటూ కలిసిన వాళ్లను నాకు సహాయం చేసిన వాళ్లను - తోసివేసిన వాళ్లను - పగటి రెస్టారెంట్లను - నైట్ క్షబ్లను - మహోధృత - నయాగరా హోరును - నెవెడా ఎడారి నిశ్శబ్దాన్ని - అలాస్కా నిర్జీవ హిమశీతల మృత్యు సామీష్యాన్ని ఆఫ్టియాలోని ఆత్మహత్యల ఆల్ఫ్స్ పర్వతాలను, సబ్వే తైలు శబ్దాలు - జెట్ విమానాల నిశ్శబ్ద వేగాలు - ఎన్ని - ఎన్ని నన్నలా - క్రొత్త (పేమికునిలా - నిద్రలేకుండా పడవేసినాయి! ఇంత పునరుజ్జీవన శక్తి ఈ ప్రయాణాలకు ఎలా వస్తున్నది? వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు 124
ఒక రకంగా ప్రతి విదేశయాత్ర - ఒక (పేమ వ్యవహారమే అనిపిస్తుంది! ఏం మాట్లాడాలో తెలియదు! ఎక్కడికి, ఎలా వెళ్లాలో అగమ్యంగా ఉంటుంది - వెళ్లినకొలదీ - లోతుగా పాతుకు పోతుంటాము - ఎవరిని (ప్రేమిస్తున్నామో తెలియక, ఎలా తెలియజేయాలో భాష రాక - ఒక తీయని భయం! ఒక మాయని ఆశ్చర్యం - ఈ విదేశ యాత్రలన్నీ - అద్భుతమైన (పేమ కథలే అనిపిస్తుంది! ఇంకా మనం కలలుకని - కళ్లలో తారలు నింపుకుని వెళ్లే ప్రదేశాలు
- హాలీవుడ్ లాంటివి, మన కలల్ని ఎగతాళి చేస్తూ తళకుతారలన్నీ జలతారు తోరణాలని తెలియజేస్తూ - నమ్మశక్యం గాని - మాయాజాలమని మన కళ్లు తెరిపిస్తాయి. కాని ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత అవే మనకు మళ్లీ కలల్లా - కలల తీరాల్లా అనిపిస్తుంటాయి. మనం కలల్ని నమ్మటానికి కలల్లో నడవటానికి ఇష్టపడతాం కదా! మనం ఇంటి దగ్గర - ఎంత నిరాశ నిస్పృహలతోఉన్నా జూ ఒక కొత్త ప్రదేశానికి, విదేశానికి వెళ్లగానే ఎనలేని ఎనర్జీ - అంతులేని ఆశ వేశం మనల్ని చుట్టుముడతాయి - ఒక్క క్షణం ఖాళీగా ఉండనివ్వవు - అంటే మన కదలికలోనే - కలల దర్చణం, 'ప్రయాణంలోనే అంతులేని 'ఆనందం” దాగి ఉన్నాయా? ఇంటి దగ్గర ఉండే స్తబ్బతలో నుంచి దూరంగా జరిగిపోవటమే ఒక చైతన్యం! ప్రపంచపుటంచులు చూడటం, దిగంతాల - తీరాలను తాకడం - ప్రయాణం కాదు. ఒక రకంగా “ఎండ్ ఆఫ్ ది ఎర్తొ” ఎక్కడ ఉంటుంది? 'మళ్లీ నిన్ను నువ్వు చేరటంలోనే కదా!” ప్రపంచమంతా - ఒక అపరిచితునిగా, పరదేశస్థుడుగా 'అన్యుడు'గా (సంన్కృతిపరంగా) ఆయా ప్రజల మధ్య తిరిగి - వారి అలవాట్లను, తినుబండారాలను రుచి చూసి, ఒక్కసారిగా 'ఇంటికి తిరిగివస్తే ఉండే అలసట
- ఆనందం, “స్వీయ” దనం మనల్ని ఎంతో ఆశావాదులుగా మార్చివేస్తుంది! 125._ాాాాాాాబ్ి వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
కదలిక ఆంతదికం
అనలు కదలిక అనేది మనకు ఉయ్యాల రోజుల నుంచే మొదలయ్యిందేమో? అలాగే ప్రతి కదలిక ఆంతరికమే కనిపిస్తుంది - ఒక పుస్తకం చదివినపుడు - ఒక సినిమా చూసినపుడు - ఒక కొత్త పరిచయం ఏర్పడినపుడు, ఈ కదలిక ఫీలవుతాం - మనకు తెలుస్తుంటుంది. ఒక మంచి నవల చదివితే
- అది ఒక యాత్ర! ఇది మరింత లోతుగా పరిశీలించితే,
మన ప్రతి ప్రయాణం - ఒక అపురూపమైన యాత్ర. మనం తిరిగి దర్శించిన ప్రదేశాల ప్రత్యేకతను - మనలోని మారుమూల కోణాలతో నింపుకుని
- మనం సంపూర్జ్ణులయ్యేందుకు దోహదపడతాయి. మనం దర్శించిన వాటితో మన ఊహాపోహలను రంగరించి - ఒక నూతన సత్యాన్ని సృష్టించుకోవటమనేది ఒక అసాధారణ - ప్రక్రియ!
మనం బయట ప్రపంచంలో మనకు కనిపించే సత్యాలు - మనలో నుంచి - వెలికి తీయగలగాలి - మన హృదయాలలోనే - మనం బయట వెదికేవెన్నో వున్నాయి - సుందరనందన వనాలు - ఎల్లులులేని ఎడారులు - చీకటి కీకారణ్యాలు, మంచుకొండల అంచులు, అన్నీ మన మనసు మారుమూలల్లో దాగి ఉన్నాయి.
అంటే - మనం ఎక్కడకు వెళ్లినా - మనము - మన ఇంట్లో మనవాళ్లు
- మనలోనే వుంటారు కదా. అలాగే - మనం వెళ్లాలనుకున్న స్థల (ప్రదేశాలను మనతో మోసుకుపోవాలి - ఎన్నో ప్రముఖమైన సుదూర తీరాలు, మరెన్నో సువిశాల ప్రదేశాలు, తరచూ మన ప్రక్కన నిదురపోతున్న వ్యక్తిలోనే ఉండవచ్చు!
హృషీకేశ, బదరీనాథ్లలో మంచులాంటి గంగలో న్నానం చేసి అక్కడ అలయ ప్రాంగణంలో నిద్రపోయే సాధువులను చూస్తే అదే అన్పించింది! జాగ్భతి
ఇప్పుడు - ప్రయాణాలు - యాత్రలు - బాహిరమూ - ఆంతరికము కూడా! మనల్ని చైతన్యంతో నింపేవిగా జాగరూకుని చేసేవిగా ఉంటాయి! ఒక వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలుాాాాాాాాాలాార26
తెలియని విషయాన్ని తెలుసుకోవటంలో - ఒక విజ్ఞత ఉంది, అది బుద్ధి కుశలతను పెంచుతుంది, దురభిమానాన్ని రూపు మాపుతుంది; వాస్యప్రియత్వాన్ని పెంచి పోషిస్తుంది. జర్మనీలో 'నడివేసవిలో' ఒక మిట్టమధ్యాహ్నం నడి రోడ్లో నడుస్తూ గడగడ వణకుతుంటే, 'ఇది సమ్మర్, ఎంజాయ్... అంటూ సలహా ఇచ్చాడు ఓ పెద్దాయన! ముస్పోరిలో కారులో నుంచి కాలు కింద పెడితే - కసుక్కున కరిచింది చలి! “ఇవ్వాళ చాలా తక్కువ, దిగండి” తొందర పెట్టాడు (డ్రైవరు! అంటే "0౧౪ ల” తో ఉందాలి - అని. బౌద్ధభిక్షవులు ఎవ్పుడూ తిరుగుతుంటారు - అంటే జాగరూకులై - ప్రపంచాన్ని దర్శిస్తూ - తమనితాము తెలుసుకుంటూ... గీతాచార్యుడు అన్నట్లు - మనిషి “ఎప్పుడూ జాగరూకుదై” ఉందాలి! మనం ముందు అనుకున్నట్లు *ట్రావెలొ - (క్రేమలాంటిదే అయితే, దానికి కారణం - మనల్ని నిద్రపోనివ్వకుండా, ఒక విచిత్ర మానసిక స్థితిలో ఉంచటమే! ఆ స్థితిలో మనం వింటాం - చూస్తాం - తెలిసిన విషయం అని దేనినీ అశ్రద్ధచెయ్యం, ఉపేక్షించం! ఇంకా - మార్పుకు సిద్ధంగా ఉంటాం! అందుకనే - ఎన్నో యాత్రలు - మంచి (ప్రేమ కథల్లానే అలా సాగుతూనే ఉంటాయి! “*న్చర్రైవైతే!” మనువు. సత్యాసత్యాల నిరంతర సమ్మేళనం, ఊహాపోహల అపూర్వ సంగమం = మన జీవన యాత్ర! శశ పరిశీలించిన రచనలు : ఆల్బర్ట్కామూస్, పీకో అయ్యర్, సాంతాయన. పలకరించిన వ్యక్తులు : నా యాత్రలకు సహకరించిన మిత్రులు - అపరిచితులు, తమ అనుభవాలను ఏకరపు పెట్టిన ఎందరో నా క్లయింట్సు! 127.ాాాాాాటి వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
కథలెందుకు?
“అమ్మా! నిద్రరావటం లేదమ్మా, ఒక కథ చెప్పమ్మా!”
“అనగనగా ఒక ఊరు! ఆ ఊరిలో ఒక పేదరాసి పెద్దమ్మ...” ఇలా- సాగిపోతుంది కథ!
భాష పుట్టినప్పటి నుండి కథలు చెప్పుకుంటూనే వున్నారు! ప్రకృతిలో మనుష్యులకున్న ప్రత్యేకత భాష మిగతా జీవరాశుల నుండి స్పష్టంగా మన ప్రత్యేకతను తెలిపేది భాష పదాలు కాని, చిత్రాలుకాని, సంగీతం కాని - ఏ ప్రక్రియ అయినా మనకున్న విశిష్టతను చాటి చెప్పేవే!
కథలు అల్లడం - చెప్పటం ఒక కళ! అన్ని సంస్కృతులలో ఆదరణ పొందిన పురాతన కళ ఇది! కథలు మనల్ని బయటి ప్రపంచానికి అనుసంధానం చేస్తాయి. సాంఘిక బాధ్యతను, నీతి నియమాలను, జీవన విధానాలను లోకంలోని కష్ట సుఖాలను కళ్లెదుట వుంచుతాయి. బ్రతుకు బరువు, బాధ్యతలను - ఆటు పోట్లను భరించటం గురించి మనల్ని సన్నద్ధం చేస్తాయి!
అందుకనే మంచి కథల ఆవశ్యకతను గుర్తించి - అవి ఎలా ఉండాలో పరిశీలిద్దాం! వాటి శక్తి ఏమిటో చూద్దాం. మొదటగా ...
కథలు మనల్ని అలరిస్తాయి, ఎందుకంటే...
అక్షరాలకు కథ ఆట మైదానం వంటిది! అక్కడ మాటల యొక్క అంతులేని శక్తి వ్యక్తమౌతుంది. పదాలకు ఉన్న అస్పష్టమైన శక్తి, సృష్టించటానికైనా, నాశనం చెయ్యటానికైనా, సంకెలలు వేయటానికైనా, విముక్తి చేయడానికైనా ఈ శక్తి మనకు కథా కథనంలో బహిర్దతమౌతుంది. వి. అశ్వినికునూర్ వ్యాసాలు /2ాాాాలాలాలాలాలాలాలాాాా 128
అక్కడ భాషకందని భావావేశం, నిఘంటువుల్లో లేని అంతరార్జ్థాలు మన అనుభూతికి వస్తాయి! ప్రతి మంచి కథలోని సన్నివేశాలు మన జీవితాలకు సన్నిహితంగానే అనిపిస్తాయి! రెండవది .... కథలు అన్యోన్యతను సృష్టిస్తాయి. చెప్పే వారికి వినేవారికి అనుబంధం కథ! అందులో ప్రాదేశిక సాన్నిహిత్యం వుండవచ్చు. ఏకాంత జీవన చిత్రాలు ఉండవచ్చు! లేదా ఒక పుస్తకం ఇద్దరు చదివి ఉంటే - వారికి ఆ కథే పరిచయకర్త వారు సన్నిహితులై అందులోని సన్నివేశాలు చర్చించుకోవటానికి వేరే వేదిక అవసరం లేదు! ఇకవారు ఎంత మాత్రం అపరిచితులు కారుకదా! అంతేకాదు ఈ అనుబంధాలను, పవిత్రమైన కథలు మరీ బలోపేతం చేస్తాయి. ప్రజలను ఒక సమాజంగా వ్యక్తీకరిస్తాయి. తథాగతుని కథలు, శ్రీస్తు వాస్తవ చరిత్ర, మహమ్మద్ ప్రవచనాలు ఇందుకు చారిత్రక తార్కాణాలు! అంతేకాదు, ఇందులో పొంచి వున్న (ప్రమాదం! ఈ పవిత్రమైన కథలు, (ప్రజలను విడదీస్తాయి కూడా; అందులోనించే 'పవిత్ర యుద్దాలు", నరమేధాలు జరిగిన చరిత్ర పుటలు, రక్తపు మరకలతో ఎండిపోయి వున్నాయి. ప్రతిశక్తి లాగానే - ఈ కథకూడా ప్రమాదకారే! ఉదాహరణకు ఇప్పటి సినిమా కథలు, టెలివిజన్ సీరియల్స్, యాడ్స్ ఇవన్నీ మన కాలాన్ని ఎంత వృధా చేస్తున్నాయో, మన కోర్కెలను ఎలా వక్రీకరిస్తున్నాయో వివరించనలసిన పనిలేదు! అందులో చూపించే హింస, క్యూరత్వం మనసును మొద్దుబార జేస్తాయి. అందులో రంగుల్లో చూపే కట్టు కథలు, మనలో ఆలోచనలు రేకెత్తించాల్సినదిపోయి, మన బుద్ధిని మందగింపచేసి, అనాలోచనా పరులుగా 120. వి. అశ్వీనికుమార్ వ్యాసాలు
చేసి, రక్తదాహంతో కేకలు వేసి మందలా తయారు చేస్తాయి! ప్లాస్టిక్ బొమ్మల్లాంటి పాత్రలు, కృత్రిమ వాతావరణంలో గంతులు వేస్తుంటే కళ్లప్పగించి చూసే జీవచ్చవాలుగా మారి పోతున్నాము!
అమెరికాలో ఇటీవల ఒక చెత్త టెలివిజన్ షో చూసి భరించలేక - తన నిరసనను ప్రపంచానికి తెలియ చెప్పటానికి - ఒక మహిళ - మూడో అంతస్తు నుంచి దూకి ఆత్మాహుతి చేసుకుంది! సరిగ్గా ఇప్పుడే, వీటికి విరుగుడుగా మంచి కథలు రావలసిన ఆవశ్యకత ఎంతైనా ఉంది. కథలు మన ఒంటరితనాన్ని ఎలా మరిపింపచేస్తాయో, అలాగే ఈ మందల నుంచి కూడా మనలను కాపాడగలవు! మూడవది ...
కథలు మనకు, ఇంకొకరి దృష్టిలో నుంచి (ప్రపంచాన్ని చూసే అవకాశం కలిగిస్తాయి. ఇంకొకరి అనుభూతులను అవగాహన చేసుకొని కొంతవరకు తాదాత్యం చెందటానికి దోహదం చేస్తాయి. అంతేకాదు, కథ నడుస్తున్నపుడు, చిన్నవాళ్లు - పెద్దవాళ్ల అనుభవాలను అంచనా వేసుకోగలుగుతారు! వయసు మళ్లినవాళ్ళు వయసులోని అనుభూతులను నెమరు వేసుకోగలరు!
మగవాళ్ళు - ఆడవాళ్ళ ఆలోచనలను అర్ధంచేసుకోవటానికి, అడవాళ్లు
- మగవాళ్ళ భావావేశాన్ని అంచనావేసుకోవటానికి ఇది వేదిక! ఈ విధంగా కథల ద్వారా బాల, తరుణ, వృద్ధ వయోపరిమితులను దాటి, స్త్రీ పురుష లింగభేదాలను ఛేదించి, జాతి, మత, వర్గ తారతమ్యాలను అధిగమించి, శత్రు భావాన్ని జయించి, (ప్రాదేశిక సరిహద్దులను చెరిపేస్తూ, మన ప్రయాణం సాగిపోతుంటుంది!
అంతేకాదు! మనుషులు జంతువులతో మాట్లాడడం, వృక్షాలతో సంభాషించడం, నదులతో సరసాలాడటం కూడా గమనిస్తాం! అందులో మంచి వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు 130
బాతులు, కాకులు, తెలివి తక్కున తాబేళ్లు, జిత్తులమారి నక్కలు, మంద బుద్ధి మొసళ్లు మనకు నర్మగర్భంగా పాఠాలు చెప్తాయి. మగవాడు ఆడదానిగా మారగలడా? స్రీ మనస్తత్వాన్ని అర్ధం చేసుకోగలడా? అది ఎంత సంభవమో, మనుషులు జంతువులతో సంభాషించటం కూడా అంతే! కాని, అంతులేని ఊహా లోకంలో ఏదైనా సంభవమే కదా! ఆ విధంగానే కదా - ఈ సరిహద్దులన్నీ దాటగలిగేది! ఇంకొకరి కళ్ళల్లో నుంచి ప్రపంచాన్ని చూడగలమా? అది ఎంత అద్భుతమైన విషయం! కాని కథల ద్వారా ఆ అద్భుతానికి దగ్గర్లోనికి రాగలం! నాలుగవది... కథలకున్న మరొక శక్తి మన క్రియలకు పర్యవసానం తెలుసుకోగలగడం! తద్వారా బాధ్యతాయుతంగా (ప్రవర్తించటం; ముందు జరగోయే మంచి చెడులు అంచనా వేసుకుని, అందుకు అనుగుణంగా మన ఆలోచనలు - ఆచరణలో పెట్టగలగటం! మన గుణగణాలను ్రవర్తింప చేసుకోగలగటం! ఆలోచన నుండి ఆచరణకు, ఆచరణ నుండి ఫలితాన్ని అంచనావేసి అందుకు అనుగుణంగా మన బుద్ధికి శిక్షణ ఇవ్వగలగటం. మనలను “నీతిపరులుగా మలచగలశక్తి కథలకున్నది. మంచి కథలు మిమ్మల్ని మంచిగా మనిషిగా, బ్రతకటానికి దోహదం చేస్తాయి, దారి చూపుతాయి. కథలకున్న మరొకశక్తి, మన కోరికలను సరైన దారిలో నడపటం. మన స్వార్ధపరత్వాన్ని ప్రక్కన పెట్టి, మన భయాలను పారద్రోలి, మంచి కథలు మనకు జీవితంలో విలువైన వాటి రూపురేఖలను, పొందవలసినవాటి (వ్రతిబింబాలను, చెయ్యవలసిన కార్యాల ఆకారాలను మన కళ్లముందు 131, వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
వుంచగలవు! “నీతి చంద్రికలు గాని, 'పంచతంత్రాలూ గాని మనకు నేర్పేది - కోర్కెలకు క్రొత్త కోణాలిచ్చి, అంటే స్వార్థం నుంచి జెదార్యానికి, అనుమానాల నుండి ఆప్యాయతకు నడుపుతాయి. (ప్రాపంచిక విషయలోలత్వం నుంచి దాతృత్వానికి ఆధ్యాత్మిక చింతనకు దారి చూపిస్తాయి!
ఐదువేల సంవత్సరాల నాటి “మహాభారతం” లోని పాత్రలు మనకు ఈ నాటికీ అడుగడుగునా తారసపడతాయి! మనం ఏపనిచేస్తే ఏమి ఫలితమో
- తెలియచెప్పి తెలివిగా నడుచుకోమంటాయి! ఆరవది...
కథల్లో వర్ణించే ప్రదేశాలు, నదులు, పర్వతాలు, అరణ్యాలు - మనకు ఎప్పుడూ గుర్తు చేసేది - మనం - ఈ భూమ్మీద ప్రాణులమని! మనకూ నేలకు అవినాభావ సంబంధం వుందని! మనం ప్రకృతిలో - భాగమని!
కథల్లోని ఈ శక్తి మనకు ఒక విధమైన సుస్థిరతను, ఒక ప్రదేశానికి చెందిన వారమనే అభిమానాన్ని, “ఇంటిలో” వున్నామనే మనో ధైర్యాన్ని కలిగిస్తాయి! మనం పనిచేసే ప్రదేశం, మనం నివసించే నివాసం, మనతో కలిసి మెలసి బ్రతికే కుటుంబ సభ్యులు వీటన్నింటికీ మనం ఎంత సమీపంలో ఉంటే, మనకు అంత మనోధైర్యం వుంటుందని - తెలియ చెప్పేవి కథలు; ఇంటిని మించిన స్వర్గం లేదని పదే పదే గుర్తు చేస్తాయి. “నీ గూడు - నీ నాడు వదలకు” అని (ప్రబోధిస్తాయి! పూర్వీకులు కొండల గురించి, గుహల గురించి, నదుల గురించి చెప్పిన కథలలో వారి మనసులోని ప్రదేశాలు - ఆ ్రదేశాల్లోని వారి జీవితం - ఇదే కదా - వారి స్థిరత్వానికి అభయానికి మూలకారణం!
ఈ కథల నుంచే కదా; మనం ఈ నేల మీద రక్త మాంసాలతో తిరిగే జీవులమని, ఒకరికొకరు చెందుతామని, మిగతా జీవజాలంతో కలిసి మెలసి వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు[షాాాాాాాా 132
జీవనం సాగిస్తామని గుర్తుచేసుకుంటాం! ఈ కథల్లోని పాత్రలన్నీ సజీవ సాక్షులేకదా!
ఈ పురాతనమైన కథల్లోనే కదా, సుదూర గతం నుండి, అప్పటి జన జీవనం, పర్యావరణం (ప్రకృతితో వారి సర్దుబాట్లు ఇవన్ని మనకు అవగతం అయ్యేది?
మన పూర్వీకుల సంగతి ఎలా వున్నా మనం మున్ముందు పర్యావరణ సమతుల్యాన్ని నిలపాలంటే, నేలకు - మనిషికీ ఒక ఆప్యాయకరమైన అనుబంధం పెంపొందించుకోవాలి! ఏడవది...
కథల్లో కాలం : కథల్లో ప్రదేశం ఎంత ముఖ్యమో “కాలం అంతకంటే ముఖ్యమైంది! ఇక్కడ ముఖ్యమ్రైనది తేదీలు, గడియారం కాదు! చరిత బహిరంగమైనది! ఇది ఏ తేదీలకు గడియారం ముళ్లకు కట్టఐడి వుంటుంది! జరిగిన సంఘటనల - సంఘర్షణల క్రోడీకరణ చరిత్ర కథ! కాని, మానసికమైన సమయం ఆంతరికం! జ్ఞాపకాల నిరంతర ప్రవాహం, ఎడతెగని, ఆగామి చింతన, ఇవి మనం స్పృహలో వున్నంతకాలం ఆగేవి కావు! కథాకథనం, మనల్ని పై రెండు ఠకాల కాలజ్ఞానంతో ముడిపెట్టి, (బాహిరము, ఆంతరికము) పాత్రల జీవన స్రవంతిలో ఆది నుంచి తుదివరకూ మనల్ని ప్రయాణింపచేస్తుంది. మరొక సారి కథల సాంఘిక బాధ్యతను గుర్తుచేసుకోవలసిన అవసరం వున్నది.
కథల శక్తి కార్యకారణ సంబంధంగా; మనం ఎంచి చేసే ప్రతికార్యానికి, పర్యవసానం - భవిష్యత్తులో సిద్ధంగా వుంటుందని మరవకూడదు! మనం చేసే పనులు - ఈ విశ్వాంతరాళంలో ఎక్కడో “రికార్జువుతూనే వుంటాయి. మనం వేసే విత్తనాలే మన పంటకు మూలం కదా? 133-ాలాాా్య్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
కథలు అనుభూతుల్ని ఆకారాలుగా మార్చి కాలంతో 'ప్రయాణింప చేస్తాయి! ఆనువంశిక లక్షణాలను డి.ఎన్.ఏ. ముందు తరాలకు అందించినట్లుగా, కథకులు తమ అనుభవాలను భావితరాలకు కథనం ద్వారా అందిస్తారు! ఎనిమిదవది...
కాలగమనాన్ని గమనించినవుడు, ఇతన్టమ్రైనవి కాలగర్భంలో కలిసిపోతున్నప్పుడు దుఃఖం రాక మానదు! అలాగే రాబోయే వాటి ఆకార వికారాలను ఊహించుకుని భయభ్రాంతులవుతారు, ఇక్కడే కథల శక్తి మరొకసారి మనకు తెలిసివస్తుంది!
కథలు మనకు బాధల్ని విషాదాన్ని పరిచయంచేసి, నష్టాన్ని మరణాన్ని కళ్లముందుంచి, వాటి నుంచి ఎలా తట్టుకోవాలో అవగతం చేస్తాయి తమ పాత్ర ద్వారా! ఎన్నో కథల్లో బలహీనులు బలవంతుల్ని జయించటం, బాధపదేవాళ్లకు ఎవరో అండగా నిలవడం చూస్తాము.
ద్వేషాన్ని ప్రేమతో జయించటం చదివి మన బాధల్ని మరిచిపోతాము! దుఃఖాన్ని నవ్వులతో కొట్టిపారేస్తాము!
ఇది కేవలం - పలాయనం అనుకుంటే - సరికాదు! ఖైదులో వున్నవాడికి బైటపడటం ఆనందదాయకం కదా!
సింద్బాద్ కథల్లో - సింద్బాద్ ఎన్నిసార్లు మృత్యుకుహరం నుండి బయట పడ్డాడు! ఎన్నిసార్లు తన భయంకర సముద్ర యాత్రల నుంచి తిరిగివచ్చి ఇల్లు చేరాడు! నిరాశా నిస్బృహలను దరిరానీయక సాహసంతో - మృత్యువుతో, భయంతో, కష్టాలతో పోరాడాడు!
ఎప్పుడూ కష్టాలు తెలియని, ఇల్లు వదలని వాళ్లకైనా ఏదో ఒకనాడు ఇవన్నీ దూరమై పోతాయని, చివరికి మరణం కూడా తప్పదని, తెలుసుకోవాలి వి, అశ్వీనికుమార్ వ్యాసాలు [134
కదా! కథలు అందుకు మనల్ని సన్నద్భులను చేస్తాయి. నిజ జీవితంలో జరుగుతుంటే
- ఎప్పుడో ఎక్కడో చదివిన గుర్తుగా మనకు మనసులో మెదలుతుంది!
కథలు ఎవ్బుడూ ఆనందంగానే ముగుస్తాయి - అంతేకాదు ఆ ఆనందాన్ని శాశ్వతంగా - అన్ని సవాళ్లకు అతీతంగా వుంచి, మనల్ని జీవితాన్ని 'ప్రేమించేటట్లు చేస్తాయి. “అనగా అనగా ఒక రాజ్యంలో (తో) మొదలయి, “రాజు తన ఇద్దరు భార్యల్లో కలకాలం రాజ్యం ఏలాడూ అని ముగిసే కథలో - జీవితానికి శాశ్వతత్వం ఆపాదించటమే - కాలానికీ, మరణానికీ అతీతంగా...! అది సంభవం కాదని తెలిసి కూడా మనం నమ్మటానికే ఇష్టపడతాం! అదే కదా, కథలోని శక్తి! తొమ్మిదవది...
కథలు మనకు మనుషులుగా బ్రతకమని మంచిని నేర్పుతాయి.
మనం ప్రకృతి జీవులం - కాని కేవలం సహజ జంతు ్రజ్జతోనే జీవించటం లేదు.
జంతువులకు భిన్నంగా అతీతంగా మన ప్రవర్తనావళిని సరిచూసు కోవాలి. సదా జాగరూకులమై మసలుకోవలసిన అగత్యం సాంఘిక బాధ్యత మనమై వున్నది. _
ఇందుకు కథలు - పాత్రలు మనకు త్రోవ చూపటానికి వున్నాయి.
ఏదైనా పని చేయటానికి సామర్ధ్యం కుశలత వుండటం వేరు!
ఆ సామర్థ్యాన్ని ఎప్పుడు - ఎందుకు ఉపయోగించాలో తెలుసుకోవటమే విజ్ఞత,
కథల్లో - కథనంలో ఎంత సామర్థ్యం, అపారమైన కుశలత అయినా వుండవచ్చు.
కాని అందులో అంతర్లీనంగా వుండే విజ్ఞతే మనకు ముఖ్యం!
ఆపదల్లో - ఆయా పరిస్థితుల్లో అప్పటి మనుష్యులు ఎలా స్పందించారు 135-టాష్ ప్, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
- ఏవిధంగా తమ ముందున్న సవాళ్లను ఎదుర్మొన్నారు, వారి విజయాలు ఏమిటి
- వారి వైఫల్యాలు ఏవిధంగా వున్నాయి, వారి దుఃఖాలు వాటికి కారణాలు ఏమిటి - వారి సంతోషం - సహజీవనం ఇవన్నీ మనకు మార్గ దర్శకాలు.
ఎక్కువ కథల్లో - ముఖ్యాంశం - ఏదో ఒక సమస్య! మన జీవితం కూడా నిత్యమూ సమస్యే కదా! ఎన్నో కథల్లోని పాత్రలవలే మనం కూడా జనారణ్యంలో దారితప్పుతాం. అంతులేని సర్కారు వరండాలలో గమ్యం లేకుండా తిరుగుతాం; మనకు సంబంధంలేని రొంపిలో దిగబడి అసహాయంగా చూస్తుంటాం! సరిగ్గా ఇక్కడే - ఒక మంచి కథ - మీకు దారి చూపితే ఆశ్చర్యపోకండి. మిమ్మల్ని ఇంటికి చేర్చితే - రచయితకు కృతజ్ఞతలు తెలుపండి. చివరిగా...
మనగూడు - ఈ విశ్వాంతరాళం - ఈ సృష్టి - ఈ ప్రకృతి.
ఎవరైనా, ఈ సంక్షిష్టమైన మహాద్భుతమైన విషయాన్ని - పూర్తిగా అవగాహన చేసుకున్నాను అంటే - వాడు పిచ్చివాడైనా అయి వుండాలి, లేక అసత్యవాదైనా ఆయుండాలి! తరతరాలుగా మన పరిశోధకులు తెలిపిన సత్యాలు అలా వుండగా, మనం ఇంకా - ఒక మాయలో, తెలియని ఒక అద్భుతమైన రహస్యంలో జీవిస్తున్నాం.
ఈ విశ్వాంతరాళం ఎందుకున్నది?
మనం ఇక్కడకు ఎలా వచ్చాం?
ఈ ్రాజికోటికి అర్ధం ఏమిటి?
మన మనస్సాక్షికి మూలమెక్కడ?
ఈ నాటకమంతా ఏమిటి? ఎక్కడికి దీని ప్రయాణం? ఎప్పటికి దీని అంతం? వీటన్నిటికీ సమాధానాలు లేవు.
ఎంత శక్తిగల కథయినా వీటికి దారి చూపలేదు. కాని, ఈ సృష్టిని, ఈ మర్మాల్ని అంగీకరించిన వాడే జ్ఞాని! సరిగ్గా కథలు ఈ పనే చేస్తాయి!
మనం కథల్లో సృష్టించే పాత్రలు, (పేమ, దేవతలు, దెయ్యాలు అన్నీ మన చుట్టూ వున్న నిజాలకు అస్పష్టమైన రూపాలే. [
భౌతికశాన్తవేత్తలు ' ఈ విశ్వాంతరాళపు మర్మాలు తెలుసుకున్న కొలదీ, మనకు తెలియనిదే ఎక్కువి అని అంటున్నారు!
అంతుబట్టని కథతో, సంక్లిష్టమైన కథనంతో అనంతంగా సాగిపోయే ఈ సృష్టి రహస్యాలను మానవ మేధస్సు అనే చిరుదీపంతో పరిశోధించటమే - ఒక అంతులేని కథ! వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు,2ుాాలాాాం 136
గ న ప. ము? స వ... . ల తంల ప వి . చ. క న! న ఉను. గానా న మ న న.
- చ శ. న. షట సాయ. వ స్నా వక్ ఆ "మై కాను నం వ. న.
రెప్పచాటు లోకంలో...
రెప్పదాటు లోకంలో...
ముందుమాట ;
పారిస్లో “ఎల్లో” పత్రిక సంపాదకుడు 'జీన్ డొమినిక్ బాబి (48సం॥) ఒకరోజు మధ్యాహ్నం కారులో ప్రయాణం చేస్తూ హఠాత్తుగా కోమాలోకి జారిపోయాడు (డిసెంబరు 8, 1995).
అతని రోగాన్ని 'లాక్డ్ ఇన్ సిండ్రోమ్' అన్నారు. శరీరమంతా చచ్చుబడిపోయి, మెదడు మాత్రం పనిచేస్తున్నది! కేవలం ఒక ఎడమ కనురెప్ప కదపగలుగుతున్నాడు!
ఆ రెప్ప పాటు కదలికతో అక్షరం కూర్చి తన భావాల్ని బాధల్ని ఓర్పుగా ఒక సెక్రటరీ సాయంతో పుస్తక రూపంలో తెచ్చాడు!
వ లే లే
ఆఅ రోజు కూడా ఉదయాన్నే నిద్రలేచాను కాని అదే - నిద్రనుంచి లేవటం - చివరిసారి అని అనుమానం రాలేదు!
ఆకాశం మబ్బులతో మనక బారింది. వాతావరణం మూగగా మూలుగుతోంది. జనాలు ఏదో దిగులుగా తలలు వంచుకుని సాగిపోతున్నారు. పారిస్ బస్సులు - రైళ్లు అన్నీ సమ్మెలో వున్నాయి. అస్తవ్యస్తమైన జన జీవితం - ప్రతి పౌరుడు ఏదో శిక్షలాగా అనుభవిస్తున్నాడు.
నేను కూడా - ఈ అయోమయంలోనికి అడుగుపెట్టాను. రోజువారీ పనులు; ఇపష్టుడవే ఒక మాయలా అన్పిస్తున్నా మామూలుగానే జరిగిపోయినాయి.
ఈ రోజే కదా ఆ కొత్త మోడల్ జర్మనీ కారు తీసుకురమ్మని చెప్పాను! పారిస్కి దూరంగా వున్న మా బాబు థియోఫిల్ని - ఇంటికి తీసుకురావాలని అనుకున్నాను! వి. అశ్వనికుమార్ వ్యాసాలు జపా 139
ఎపార్ట్మెంటు మెట్లు దిగుతుంటే కొత్తగా పెట్టిన పాలిష్ వాసన వస్తోంది... ఇదే చివరి వాసన - నాకు తెలిసేది అని కూడా తెలుసుకోలేక పోయాను! అదిగో తళ తళ మెరిసే కారుని ఆనుకుని తెల్లని దుస్తుల్లో నవ్వుతూ నిలబడి వున్నాడు (డైవర్. “ఎల్లే పత్రిక కార్యాలయంలోనికి రావటం - ఎడిటోరియల్ గదిలో మధ్యాహ్నం వరకు అంతా సవ్యంగానే జరిగిపోయింది! లంచ్ అందరం కలిసే చేశాం. అప్పుడు కూడా అదే ఆఖరి భోజనం అని అనుమానం రాలేదు! మెల్లగా ఆఫీసు గది వదిలి క్రిందికి వచ్చి కారు 'డైవరు సీటులో కూర్చుని బాబు దగ్గరకు బయలుదేరాను - అప్పటికి మధ్యాహ్నం 8 గంటలయింది! కారు పోనిస్తుంటే - రోజు తిరిగే రోడ్లయినా - అంతా కొత్తగా అన్పించసాగింది. వదో తెలియని చోటుకు పోతున్నట్లు - మా కారుని దాటి పోతున్న కారు - రెండుగా కన్పించింది! అక్కడ కూర్చున్నది బాబు కదూ! సరిగ్గా కనపడటం లేదేమి? బాబుని కారెక్కించుకుని - (డ్రైవర్ను కారు పోనిమ్మని - నేను వెనుక సీటులో కూర్చున్నాను. తలంతా ఇలా చెమటలు కారుతున్నాయేమిటి? నా తల వాలిపోతుంటే అంతా అయోమయంగా అయిపోతుందేమిటి? అక్కడికి దగ్గర్లో వున్న - చెల్లి - నర్స్ డైయోని దగ్గరకు పోనిమ్మన్నట్లు గుర్తు - ఆ తర్వాత ఎక్కడికి జారిపోతున్నాను? ఏదో చెప్పాలని - కానీ ఏ శబ్దం రావటం లేదే! ఏమిటి ఇది నిద్రా? చీకటా? నీటిలో మునిగిపోతున్నానా? ఎంతలోతు? అడుగెక్కడ? ఎంత దూరం? ఎంతకాలం - వమయింది?... 140 లంటి వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
జీవిత ఖైదు:
ఆ నలిగిన తెరల్లోనుంచి వెలుతురు తొంగి చూస్తోంది. అంటే తెల్లవారిందన్నమాట. నా తల, ఒక టన్ను బరువు పెట్టినట్లుంది మెడమీద!
కాలి మడమలు మండి పోతున్నాయి. శరీరంలో ఏ భాగమూ కదలిక లేదు. ఒళ్లంతా ఇనుప చట్రంలో బిగించి - తల ఒక్కటే మర్చిపోయారు ఎవరో. కారాగారంలో శరీరం వుందో, లేక శరీరమే కారాగారంలా మారిపోయిందో ఇప్పుడు నాకు ఏదయినా - ఒక్కటే!
ఇప్పుడేమిటి? సంవత్సరం నుంచీ ఇదే స్థితి! నా జీవితాన్ని ఎవరో తుంచివేశారు పువ్వునూ కాడనూ వేరు చేసినట్లు!
మెల్లమెల్లగా వెలుతురు గదిలో పరచుకుంటోంది. నా చిట్టి తల్లి సెలిస్టీ నవ్వుతున్న ఫోటో నా భార్య (సిల్వెస్టి) మెరిసేకళ్లు - బాబు యూనిఫాం అన్ని కనపడుతున్నాయి,
నాకు ఆహారం పోస్తూ - గాలి అందిస్తున్న గొట్టాలు - సూదులూ (వ్రేలాడుతున్నాయి. నేను పడివున్న ఆసుపత్రి మంచం - నన్ను బందీ చేసిన రోగం - అన్నీ తెలుస్తున్నాయి!
ఒక బెయిన్స్టెమ్ వుంటుందని నాకు తెలియదు. దానికీ, వెన్ను పూసకీ ఏదో లింకు వున్న సంగతి అసలే తెలియదు.
ఏమి జరిగిందని - ఆ లింకు తెగిపోయింది? వెటండెం చచ్చుపడిపోయింది. మెదడు మాత్రం పని చేస్తున్నది. నేను ఈ శరీరంలో బందీని! కదల్లేక మాటరాక, వినికిడి తగ్గి - ఒక్క కనురెప్ప అదీ ఎడమ కనురెప్ప ఒక్కటే నా ఆధీనంలో వుండి, మిగతా శరీరం అంతా మాంసం ముద్దలా మిగిలిపోయింది.
కదలిక లేని ఈ శరీరం - వీడని జైలు! జీవిత ఖైదా అనుభవించవలసిందని నాకీ యావజ్జీవ కారాగార శిక్ష ఎందుకు, ఎవరు వేశారు? వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు [మాకే 41
చక్రాల కుర్చీ ; ఇరవయి రోజులు మాయలాంటి, మంచుపొరలాంటి, అపస్మారక స్థితిలో నుండి మెలమెల్లగా ఈదుకుంటూ పైకి తేలి తెలుసుకునే సరికి ఈ ఆసుపత్రి 119వ గదిలో పడివున్నాను. ఇంగ్లీష్ ఛానెల్ ప్రక్క '్రెంచ్ తీరంలోని బెర్సెక్లో రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో గాయపడిన వారి కోసం ఎర్రని ఇటుకలతో కట్టిన ఆసుపత్రి ఇది. ఒక్కడ నాకేం పని? మంచం ప్రక్శనే చక్రాల కుర్చీ కనపడుతోంది. ఆ రోజు చక్రాల కుర్చీ వాళ్లు తోసుకువచ్చిన రోజు! అప్పటి వరకూ నాకేమయిందో తెలియని స్థితి నా కదలిక -నా మాట, మళ్లీ మామూలు అవుతుందని ఆశతోనే వున్నాను. కాని చక్రాల కుర్చీ తెచ్చి - నాకు మంచి బట్టలు మార్చి (నాలో నమ్మకం కలిగించటానికని అన్నారు.) ఇక ఇదే నీ ప్రపంచం - ఇదే నీ కదలిక అని శాసనం రాసి, వైద్యులు వెళ్లిపోయారు! నర్సు వచ్చి, వార్డ్బాయ్ సాయంతో నన్ను కుర్చీలోకి మార్చి - ఆసుపత్రి వరండాలు అన్ని త్రిప్పి తలవాలిపోతుంటే, ప్రత్యేకమైన దిళ్లు పెట్టి “ఈ కుర్చీ మీకు బాగా కుదిరింది - ఇందులో మీరు సుఖంగా వుండగలరు” అని అన్నప్పుడు నాకు జీవిత ఖైదు విధించినట్లనిపించింది! నా మెడ మీద తలారి కత్తి పడినట్లు వణికిపోయాను! గమ్మత్తుగా, ఈ చక్రాల కుర్చీలో నేను"సెటిలొ అయినా తర్వాత నా శ్రేయోభిలాషులు అందరూ వచ్చి - అన్ని విషయాలు చెప్పటం మొదలు పెట్టారు. నా స్థితి, స్థిరపడిన తర్వాత ఇక అది మామూలు అయిపోయింది. అన్ని విషయాలు, చివరికి నా రోగం - “లాక్డ్ ఇన్ సిం(డ్రోవు” కూడా నిర్భయంగా చర్చించుకున్నాము! ఈ రోగం రావటం - లాటరీ గెలవటం ఒకటే! అది అంత అరుదైన విషయం మరి! 142 __________---శష్ వ. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
చచ్చుబడిన నా నరాలు మళ్లీ పని చెయ్యాలి అనుకుంటే - ఇంతవరకూ అలాంటి దాఖలాలు లేవు - అది కూడా నత్తనడకే. అదృష్టం బాగుంటే ఈ గొట్టాలు లేకుండా గాలి పీల్చ గల్లటం కొన్నాళ్లలో సాధ్యం కావచ్చు! దీప స్తంభం :
సరే వెలుతురు ముదిరింది కదా. 8.80 గంటలకు ఫిజియో థెరపీ కోసం *బిగెటొ వస్తుంది. నాకాళ్ళూ, చేతులు, వ్యాయామం చేయిస్తుంది. అరచేతులు రాస్తుంది. తన చేయిని నాక్క్మమని అంటుంది. నా శాయశక్తులా ప్రయత్నిస్తాను. కాని... నా చచ్చుబడిన చేతిని మంచం మీద పెడుతుంది.
చివరికి నా ముఖం మీద మసాజ్ చేస్తుంది. సగం స్పర్శజ్ఞానం మిగిలి వుంది. అది కూడా ఎడమవైపు మాత్రమే సరిగ్గా నా పెదవులు సగానికి గీత గీచినట్లు ఎడమవైపునే తెలుస్తుంది. నాకు - నేను సగం నవ్వు నవ్వగలను - అది ఎదుటివారికి తెలియాలి కదా!
నన్ను వారానికి ఒకసారి స్నానం చేయిస్తారు. ఈ స్పానం ప్రక్రియ నన్ను విపరీతమైన మానసిక క్షోభకు గురి చేస్తుంది.
ఒకప్పుడు - 'మార్చిని (ప్రక్కన పెట్టుకుని, దినపత్రికల దొంతర్లు పట్టుకుని, గంటల తరబడి, బాత్టబ్లో గడిపేవాడిని నా కాలి బొటన వేళ్లతో వేడి, చన్నీటి పంపులు తిప్పుతూ - గోరువెచ్చని ఆనందాన్ని అనుభవించేవాదిని.
"ఇప్పుడు - నా దయనీయస్థితి నాకే భయంకరంగా తోస్తున్నది. రోజూ ఉదయం పదిగంటలకు వార్డ్ బోయ్ వచ్చి చక్రాల కుర్చీలో నన్ను ఆసుపత్రి వరండాలలో ్రిప్పుతాడు.
ఒక గంట, గమ్యం లేకుండా తిరుగుతాము.
మధ్యలో నాతల వాలిపోతుంటే సరిచేస్తాడు. నారెప్పపాటుతో అతనికి కృతజ్ఞతలు తెలియజేస్తాను. అది అతని వరకూ చేరాలి కదా! వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు 2పాాలాలాలాలాలాలాలాలాాాాలారే4ం
ఈ గంట పూర్తిగా అతనికే వదలివేస్తాను. ఎందుకంటే ఈ విధంగా ఎన్నో అనుకోని కొత్త ముఖాలు, తెలియని కోణాలు ఆసుపత్రిలో చూడగలిగాను. ఆ రోజు అనుకోని విధంగా వేరే అంతస్తులో లిఫ్ట్ ఆగింది. అందులోనుంచి వరండాలోనికి రాగానే సరిగ్గా అక్కడే ఆ “దీప స్తంభాన్ని? చూశాను.
ఎరుపు తెలుపు చారలతో ఎంతో ఠీవిగా బీచ్ ఒద్దున నిలబడి వెలుగులు విరజిమ్ముతోంది. నావికులకు దారి చూపటమే కాకుండా నాలాగా గతి తప్పిన వంటరి రోగులకు కూడా తీరాన్ని తెలిపే దీపంలా తోచింది.
నన్ను నేను ఆ దీప స్తంభానికి ఆసరాగా చేసుకుని, రాత్రి చీకట్లు ముసిరేవరకూ - చలిగాలి వరండా అంతా నిందే వరకూ అక్కడే ఆ కుర్చీలో దుప్పట్ల అడుగున ఉండేవాడిని, నా చీకటి బ్రశుక్కి - ఆ లైట్ హౌస్ దారి చూపేది. నన్ను తన కాంతి రేఖలతో దిగంతాలకు తీసుకుపోయేది!
వింత రోగులు :
ఈ వరందాలలో తిరుగుతూనే, ఆసుపత్రి రోగులను తెలుసుకున్నాను. రెండవ (ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత క్షయవ్యాధి (గ్రస్తులకు రక్షణ కల్పించి తర్వాత పిల్లల సంక్షేమం కోసం సేవలందించి - యిప్పుడు వింత రోగులకు నిలయమై నిలిచింది - ఈ మారిటైం ఆసుపత్రి.
ఒకచోట దొందవొళ్లు రోగులు కదల్లేక ఆశగా వైద్యులు తమ వొళ్ళు తగ్గిస్తారని చూస్తుంటారు. ఒకచోట - కాళ్లూ చేతులూ తెగినవాళ్లు ప్రమాదాల సంఖ్యను గుర్తు చేస్తుంటారు. అన్ని రకాల భంగిమల్లో శీలలు వేసి బిగించిన అవయవాలతో అవస్థ పడుతుంటారు!
ఇక మా కోసం - ఒక మూల చోటు కావాలి కదా! రెక్కలు తెగిన పక్షులం - పలుకలేని చిలుకలం! ఒక వరండా చివర - ఎవరికీ అద్దు రాకుండా, మిగతా “అదృష్టవంతులైన” రోగులకు దూరంగా, మా గూడదు.
144 లాయ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
రోగులందరకూ 'జిమ్” కూడా వుంది. అదొక మాయలోకం! మోటార్ సైకిల్ ప్రమాదంలో ఎముకలన్నీ తునాతునకలైన కు(రవాడు, నిచ్చెన పైనుంచి పడి కాళ్లు విరిగిన ముసలమ్మ - రైలుకిందపడి కాలు తెగిన నడివయస్కుడూ, వరసగా వ్యాయామం చేస్తుంటారు. చేతులు కాళ్లూ - అడిస్తూ మోతలు చేస్తుంటారు! నన్ను కూడా అరగంట ఏటవాలుగా వేలాడదీస్తారు! ఈ తతంగం తర్వాత చక్రాల కుర్చీలో నా 119 గదిలో వదిలి - వార్డ్బోయ్ - “బోన్ ఆప్పిటెటొ అని చెప్పి వెళ్లిపోతాడు!
“బోన్ అపిటైటొ1 ఆహా! భోజనం చేసి ఎంత కాలం అయింది! కాస్త నిమ్మనీళ్ల చుక్కలు తప్ప - ఏమీ గొంతు జారిన గుర్తు లేదు!”
అన్నీ గొట్టాలు, సూదుల ద్వారానే కావలసిన శక్తి దేహంలోనికి వెళ్తోంది.
కాని నా ఆనందం కోసం - నా మూడ్ని బట్టి - నాకిష్టయుయిన పదార్థాలు - రొయ్యల వేపుడు, వైట్వైన్, బాయిట్డ్ఎగ్, సన్నగా తరిగి అన్ని సరిగ్గా ఉండాలి కదా - టోస్ట్ చేసి, మంచి సాస్వేసి, ఎదురుగా పాత్రల నిందా పెట్టుకుని ఆరగిస్తాను! అబ్బ ఎలాంటి విందు! కాని ఇప్పుడు అజీర్తి అన్న సమస్యలేదు కదా! రెప్పపాటు భాష :
పగలే నా అక్షర దేవత 'సాండ్రిని' వస్తుంది. మధ్యాహ్న సమయంలో ఈ ప్రపంచానికీ నాకూ గల ఒక్క సంబంధం - నా ఎడమ కనురెప్ప కదా! ఆ రెప్పపాటుతోనే నాకీ అక్షర దేవత - ఎలా “మాట్లాడాలో కోడ్ చేసి నేర్చింది.
“నీవ్ర అక్షరాలు చదువుతూ వుండు! నేను రెప్పపాటుతో ఎక్కడ ఏ అక్షరమో తెలియజేస్తాను”. ఈవిధంగా ఒక మాట - ఒక వాక్యం ఏర్పడుతుంది. ముందుగా నా భావాన్ని ప్రోదిచేసి, వాక్యాల్ని కూర్చుకుని, పదాలుగా విడగొట్టి, అక్షరాలుగా దర్శించి - అప్పుడు ఒక్కొక్క రెప్పపాటుతో అక్షరాలను మాలగా వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు పాలలా! 4న
చేర్చి వదాలు వాక్యాలుగా గుదిగుచ్చి - నా గుండె గోడును తెలియ చెప్పుకుంటున్నాను. ఇది ఎంత ఓర్చు - శ్రమ - సమయం పడుతుందో - నా గోడంతా అక్షర రూపంలో రావటానికి, నా సెక్రటరీ క్లాడీ' కి ఎంత నేర్చు ఓర్చు కావాలో- ఎలా వర్ణించను? ఆమె నవ్వుతూ - ఎప్పుడూ విసుగు దగ్గరకు రానీయకుండా ఎంతో సమయస్ఫూర్తితో వ్యవహరించేది - ఆమెకు ఏవిధంగా కృతజ్ఞతలు తెలుపగలను? నా మనసు తూనీగలాగా ఎగురుతోంది. నీతాకోక చిలుకలా తేలిపోతూంటుంది. అంతరిక్షంలో - కాలంతో - ఎటు కావాలంటే అటు ఎగిసిపడుతుంది. నాకిష్టమైన ప్రదేశాల్ని - నేను (ప్రేమించిన అమ్మాయిని - నా చిన్న నాటి కలల్ని - నా యౌవనపు ఆశల్ని, అన్నింటినీ సాఫల్యం చేసుకోగలుగు తున్నాను. ఇలా తిరిగి తిరిగి అలసిపోతాను. కాని ఈ పడక యాత్రల్ని గ్రంథస్తం చెయ్యాలి కదా! శబ్దాలు ; నామెడ కొద్దిగా ్రిప్పగలుగుతున్నాను. అంటే నా దృష్టి తీరాలు పెరిగాయన్న మాట! ఇప్పుడు పై వరండాలో నుంచి - బీచ్, సముద్ర జలాలు, రంగు రంగుల గొడుగులు - బీచ్లో పరుగులు తీసే చిన్నారుల్ని చూడగలుగు . తున్నాను! కాని ఈ ఆనందం ఎక్కువ కాలం నిలవలేదు. ఒకరోజు కంటి వైద్యుడు వచ్చి - నా కుడిరెప్ప - ఎప్పుడూ తెరిచే వుంటుందని, దానివల్ల కనుగ్రుడ్దు చెడిపోతుందని చెప్పి - రెప్పను మూసి కుట్లు వేశాడు - పైగా - “ఆర్నెల్లేకదా” అన్నాడు. దేనికి ఆరు నెలలు? అతను మేజోళ్లు కుడుకున్నట్లు నాకుడి రెప్ప మూసి కుడుతుంటే అర్ధం లేని భయంతో లోలోపల 146 లాల్ వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
ఉడికిపోయాను! పొరపాటున, నా ఎడమ రెప్ప మూసివేస్తే - నా గతి ఏమిటి? అని ఆందోళన ఆవహించింది! ఈ ప్రపంచానికి నాకూ మధ్య తెరిచి వున్న చిన్న కిటికీ అదే కదా!
ఆ తర్వాత శబ్దాల హోరు - దూరంగా వీచ్పైన విమానం ఎగురుతుంటే ప్రక్కనే - ఏదో మిల్లు ఆడుతున్నట్లు - కిటికీలో నుంచి ఏదో కీటకం గదిలోనికి వచ్చి శబ్దం చేస్తుంటే - అది వంద రెట్లు పెరిగి చెవులు బ్రద్దలయినట్లు - వరండాలో బూట్ల చప్పుడు - అర్ధం లేకుండా మోగుతుంటే' - అబ్బ ఎంత భయంకరమైనవి - భరించలేని మోతలు-
ఈ గోలకు దూరంగా, నాలో నిశ్శబ్దం! రంగు రంగుల సీత్రాకోక చిలుకల రెక్కల చప్పుడు వినిపిస్తుంది!
ఆ రెక్కల చప్పుడు వినాలంటే - ఎంతో శ్రద్ధగా ఆలకించాలి! గట్టిగా ఊపిరి పీలిస్తే - అ రెక్కల చప్పుడు అందులో కలిసిపోతుంది. నేను గాలి వీలవలేను కదా! అందుకే ఆ మృదువైన అరుదైన రెక్కల నవ్వడి వినగలుగుతున్నాను! చిన్నారి దేవత :
ఇక రాత్రయింది. చీకటి అలుముకుంటోంది. చలి ముసురుకుంటున్నది. “లైట్హౌస్” నమ్మకంగా - కాంతి వెదజల్లుతోంది!
ప్రపంచంలో - నాకు తెలిసిన వాళ్లు నాకు మేలు జరగాలని నా ఆరోగ్యం కోసం ప్రార్ధించే వేళయింది!
కామరూన్'లో ఆఫ్రికా దేవతలు నాకు స్వస్థతని చేకూర్చాలని ఒక అభిమాని ప్రార్థిస్తున్నాడు. “బోరాక్స్'లో మా అత్తగారు - మేరిమాతను వేడుకుంటోంది. కాని ఇంత పెద్ద రక్షక కుద్యాలు నా చిట్టి తల్లి సెలిస్టీ ప్రార్ధనతో పోలిస్తే - ఇసుక గోడలై పోతాయి! తన చిన్నారి కన్నులు మూసి తనకు తెలియని
వి. అశ్వినికుమూర్ వ్యాసాలు జూలాలాలాలాలాలాాలాాాాకేడ?
దేవుణ్ణి, నాకు మేలు చెయ్యాలని అడుగుతూ నిద్రలోకి జారుకుంటుంది! సరిగ్గా అదే సమయానికి నాకూ 'నిద్రి పడుతుంది! నా రెప్పచాటు లోకంలో -నా సుషప్రి సామ్రాజ్యంలో - నా చిన్నారి పంపిన దేవత నన్ను కాపాడుతూ వెన్నంటే వుంటుంది!
ఈ విశ్వాంతరాళంలో అంతక్షినంగా ఎక్కడైనా, ఈ ఖైదు నుంచి నన్ను విముక్తుణ్ణి చేసే తాళం చెవి దాగివుందా?
=. నాకు "స్వేచ్చ ను కొనగలిగిన విలువైన “కరెన్సీ ఎక్కడైనా లభిస్తుందా?
వెతుకుదాం! చివరి మాట :
డొమినిక్ బాబి పుస్తకం వారం రోజుల్లో 25,000 కాపీలు అమ్ముడు పోయింది. అంతేకాక, తర్వాత తనలాంటి రెక్కలు తెగిన పక్షుల కోసం ఒక సంఘం పెట్టాడు! ఇతని స్థితిని కథను ఒక దైరెక్టర్ ఫిలిం కూడా తీసాడు! 1997 మార్చి 9న కదపగలిగిన ఆ ఒక్క కనురెప్ప కూడా మూసుకున్నాడు శాశ్వతంగా!
ఆ రోజు ఫ్రెంచ్ టెలివిజన్లో ఆ ఫిలిం ప్రసారం చేశారు, ఆయనకు నివాళిగా.... 148 వి. అశ్వనికుమార్ వ్యాసాలు
సజ ” మ్
|. స్టో
శ క్ నే
స్థల గ గ. గ
స శత “ మ య. |. ప్త కే ల. . | న
అరోగ్యంగా జీవించండి
మనమంతా ఎంతోకాలం (బ్రతకాలని కోరుకుంటాము. అందులో అత్యాశ ఏమీ లేదు. కాని ఆరోగ్యంగా వుండాలని - అందుకు జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలని అనుకోము! నా స్నేహితుడు ఒకాయన అన్నాడు “దేవుడు వచ్చి “నీకు ఏ వరం కావాలంటే, 'నాకీ శరీరం లేకుండా 50 ఏళ్ళు బ్రతుకు చాలు" అని అడుగుతాను అన్నాడు. అంటే శరీరానికే కదా భోగాలు! రోగాలు! అందుకే ఈ వంటిని అంటిపెట్టుకుని - అది చెప్పే భాషవిని - జాగ్రత్త వహించాలి. అంతవరకూ అందరూ చెప్పేదే కదా! మరి అజా(గ్రత్తలు ఏ రకంగా వుండాలి? శరీరానికి ఆహారం కదా ముఖ్యం. ఆహారం అనగానే రుచులు - ఇష్టాలు - అలవాట్లు నుంచి తప్పుకోలేం. అవసరానికి మించి తినటం - శరీరానికి వ్యాయామం లేకపోవడం -- నడి వయసులో పొట్ట పెరగటం ఇవన్నీ సర్వసాధారణం కదా - మనం ఎన్ని వేషాలు వేసినా - 85 ఏళ్లవరకూ శరీరం తట్టుకుంటుంది. అసలు ఇబ్బందులన్ని ఇప్పటినుంచే మొదలవుతాయి! మనకు ఇష్టమయినవి తింటూ, మామూలుగా మన పనులు చేసుకుంటూ, వారానికి మూడు నాలుగు రోజులు కొద్ది దూరం నడుస్తూ - ఆరోగ్యంగా, ఆనందంగా వుండే దారి ఏమయినా వుందా? ఓ! తప్పక ఉంది! ఆ దారి చూపేముందు - ఒక చిన్న విషయం వివరిస్తాను.
మీకు గుర్తుండే ఉంటుంది కదా! ఈ సనోలా, సఫోలా నూనెలు మన ఇళ్లల్లోకి ఎప్పుడు, ఎలా చొరబడినాయో?
“ఎన్నో పరిశోధనలు చేశాం! మీరు వాడే మంచినూనె మంచిదికాదు
- నవ్వుల నూనె - కొవ్వు తెస్తుంది - సన్ఫ్లవర్ నూనె వాడండి - కలకాలం బ్రతకండి" అని చెవినిల్లు కట్టుకుని చెప్పారు కదా! మరి ఇప్పుడు వారే - సన్ఫ్లవర్ ఆయిల్ వాడటం మూలంగా ఏమాత్రం ప్రయోజనం జరగలేదు - గుండెజబ్బులు తగ్గలేదు = అందుకు నంబంధించిన కారణాలను నిరోధించలేకపోయింది” అని తేల్చి చెప్పారు ఈ మధ్యన. అంటే - మళ్లీ వి. అశ్వినికునూర్ వ్యాసాలు 151
మంచినూనె మంచిదని - నువ్వ్టుల నూనె శ్రేష్టమని - వాడమంటున్నారు - ఇందులో రహస్యం ఏమిటంటే - ఏది వాడినా - నూనె అనేది శరీరంలో కొవ్వు చేరటానికి, కొలెస్టరాల్ పేరుకుపోవటానికి దోహదం చేస్తుంది. అందుకని తప్పనిసరిగా మితంగా వాడాలనేది తెలుసుకుని ఆచరించాలి. ఈ 'మితం' అనేది ఒక మంత్రం లాగా పని చేస్తుందండి. ఇంకా మనం తీసుకునే ఆహారంలో ఎన్ని కాలరీల శక్తి వున్నది - మన వయసుని బట్టి - పొడవును బట్టి ఎన్ని కాలరీలు
-
ఏ ఆహారం - అనికాదు -. ఎన్ని కాలరీలు తీసుకుంటే, ఉత్సాహంగా - ఆరోగ్యంగా, ఎత్తుకు సరిపడ లావు ఉండగలం అనేది తెలుసుకోవాలి. అదే మీ ఆరోగ్యానికి రహదారి! ముందుగా - మన పొడవును బట్టి ఎంత బరువు ఉండవచ్చో - తెలుసుకుందాం! ఈ క్రింది పట్టీ చూడండి. మగ ఎత్తు ఆడ 54-58 కి 5అ. 45-518 59-64 కి॥ 5.2 అ. 48-541 59-64 కి॥ 5. అ 62-69 క॥ 5.6 అ. 70-72 కి॥ 5.10 అ. ఆడవారికి 54కి మించిన బరువు ఆరోగ్యం కాదు. మగవారికి 69 కి; మించిన బరువు మంచిదికాదు. సరే, ఇప్పుడు - మనకు సరిపడే ఆహారం ఎంత? దీనికి కూడా చిన్న లెక్క వుంది. 1 కిలో బరువుకు - 30 కాలరీల అహారం కావాలి. అంటే 60 కిలోల బరువుకు - 1800 కేలరీల ఆహారం రోజు మొత్తంలో తీసుకోవాలన్నమాట! అందులో 800 కాలరీల ప్రొటీను వుండాలి. సరే ఇప్పుడు ముఖ్యమైన విషయానికి వద్దాము. అది - ఏ ఆహారంలో ఎన్ని కాలరీలు వున్నాయి అని - మనం రోజుకు మూడు రకాలుగా ఆహారం తీసుకుంటాం! అంటే ఉందయం : బ్రేక్ఫాస్ట్ అని - మధ్యాహ్నం : లంచ్ అని - రాత్రి : డిన్నర్ అని 152 లాడ్ వి, అశ్వనికుమార్ వ్యాసాలు
-
మధ్యలో స్నాక్స్ అని చూడా వుంటాయి కదా -
మీరు ఏ పేరు పెట్టినా - ఏ ఆహారం తిన్నా కాలరీల కొలతే ముఖ్యమని గమనించాలి. ఉదయం తినే పదార్థాలు చూద్దాం : ॥
ఇక్షీ 1 తింటే 50 కాలరీలు, ఒక గారె సాంబారు తింటే 188 కేలరీలు, ఉప్మాతింటే 150 కేలరీలు లోపలికి వెళ్తాయి అన్నమాట.
రోజును మూడు భాగాలు చేసి - బ్రేక్ఫాస్ట్ లంచ్, డిన్నర్,
1800 కేలకిలను 400+700+700 గా పంచుకున్నామనుకోండి అవ్పుడు బేక్ఫాస్ట్కు 400 కాలరీల ఆహారం, (మీరే టిఫిన్ తిన్నా కాలరీలు ముఖ్యం) లంచ్కి 700 కాలరీలు, డిన్నర్కి 700 కాలరీలు తీసుకుంటే, ఇక మీకు స్పాక్స్కి (చిరుతిళ్లు) పళ్లు తీసుకోవటానికి - పెద్దగా అవకాశం లేనట్లే కదా! అందుకని = ఏ టిఫిన్లో ఏ కాలరీలు వున్నాయి, ఏ కూరలో ఎన్ని ఏ పచ్చడిలో ఎన్ని కాలరీలు దాగి వున్నాయి తెలుసుకుంటే - మీరు రోజు మొత్తంలో ఆ కాలరీల మొత్తం దాటకుండా జాగ్రత్త పడితే మీ ఆరోగ్యానికి ఢోకా లేదు - మీ ఆరోగ్యం అంటే మీకు ఛ్ద్ధ మీ శరీరం అంటే మీకు (ఢ్రేమ వుంటే. ఇది పెద్ద విషయం కాదు - ఈ క్రింది పట్టీలో ఉదయం టిఫిన్లు, భోజన పదార్థాల కాలరీలు తెలిపాను. ఇది వారం రోజులు మీ జేబులో పెట్టుకుని - తినే ముందు చూసుకోండి
- ఒక్కవారమే! మీరేమీ వ్యాయామం చేసి చెమట కక్కుకోనక్కరలేదు. ఉదయాన్నే లేచి - నిక్కరు, బూటులు వేసి పరుగులు పెట్టనవసరం లేదు. ఒక వారం రోజులు - మీ బరువుకు తగ్గ - కాలరీలు తీసుకోండి - ఏమి తింటున్నారో - అందులో దాగివున్న కాలరీలు ఎన్నో తెలుసుకోండి - అంతే మీరు చిరకాలం (బ్రతకటమే కాదు - (బ్రతికినన్నాళ్లూ ఆరోగ్యంగా వుంటారు. ఉదయం టిఫిన్లు ఇడ్షీ - 1 ళ్0 గారె సాంబారు 1883 పూరి - 1 50 దోసె - మసాల 221 దోసె మామూలు 110 వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు లాలా! 63
బెడ్-1 స్పెస్ ₹5
కాఫీ + పంచదారతో 105
టీ + పంచదారతో 42
టీ - జర్
పాలు - 150 గ్రా. 100
పకోడి - 8 228
సమోస -1 250
(మీరు రెండు ఇడ్లీ ఒక వడ సాంబారు, లేక చట్నీ తీసుకుని కాఫీ తాగితే - 405 కాలరీలు తీసుకున్నట్లు)
మధ్యాహ్నం / రాత్రి భోజన పదార్థాలు
అన్నం (30 గ్రాలేదా 6 స్పూ.) 100 గుద్దుకూర 2683
ఉడకబెట్టిన గుద్దు 37
మాంసం కూర 1శ3
చికెన్ కూర 1శ్త2
రొయ్యలు ప!
చేపలు వేపుడు (3 ముక్కలు) 245
కూరగాయల కూరలు ;
బంగాళదుంప కూర 198
కాలిఫ్లవర్ కూర + బటానీ 125
వంకాయ (3) 189
వెజిటబుల్ కూర 70
ఇంకా మీకు ఉపయోగపడే ఇతర పదార్థాల కాలరీలు : అప్పడం =క్తో క్0
ఆవకాయ 1 ముక్క ర్0
రోటి పచ్చడి 15 (గ్రా శీర్
మొలకెత్తిన శనగలు 80
కారెట్ (పచ్చివి) 100 గ్రా 48
154 పాశ్ వి, అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు
దోస (కీరా) 100 గ్రా. 18 (డై పప్పులు 100 గ్రా. 850 ఏపిల్ - 1 66 సపోట - 1 94 మామిడి పండు చిన్నది 122 అరటిపండు - 1 182 పైనాపిల్ 1 ముక్క డత నిమ్మకాయ ర్ జున్ను 25 (గ్రా 104 ఐస్క్రీమ్ వెనిల్లా (చిన్నది) 154 ౯ పాయసం 150 బు హా భ్ లి కేక్ -1 157 గ్ క) కోలా - 1 130 ఖటం 68) పాప్కార్న్ 80 గ్రా. 140 న యట్. బిస్కట్ 1 కారీ. 2ర్ సాననం ను బొప్పాయి -1 ముక్క 82 మ్మైర వాద్.[00 3కి పుచ్చకాయ - 1 16 బత్తాయి - 1 70 ద్రాక్ష 12) 64 మధ్యాహ్నం ఇందులో ఏవి తీసుకున్నా 700 మించకుండా జాగ్రత్తపడండి! అలాగే రాత్రి డిన్నర్ కూడా 700 మించకూడదు! రోజు మ్సెత్తంలో 3800 కేలరీలు దాటనీయకండి. అందులో ప్రొటీను ఆహారం కనీసం 800 కాలరీలు వుండాలి! అలాగే నెలకు ఒకరికి 1/2. నూనె వాడితే మంచిది. చివరగా - మీరు ఎప్పుడు ఎక్కడ ఏమి తినబోతున్నా ఈ పట్టీ చూసుకోండి - ఒక వారం రోజుల్లో మీకు అలవాటయిపోతుంది! మీరు బరువు ఎక్కువుంటే తగ్గటానికి - చక్కటి మార్గం చెపుతాను! మీరు ఇప్పుడు 1%; బరువుకు 30 కాలరీలు తింటున్నారు కదా! మీరు బరువు తగ్గాలంటే 1కి బరువుకి 20 కాలరీలు తీసుకోండి -1 నెలలో - 3 కిలోలు తగ్గిపోతారు! మీ కోసం - మీరు ప్రయత్నించండి! ఫలితం ఉంటుంది! వి. అశ్వినికుమార్ వ్యాసాలు[ాా 155
పేరుపేరునా. ....
అడుగడుగునా నన్ను నడిపించిన మిత్రులు - ఆత్మీయులు శ్రీ అన్నపురెడ్డి వెంకటేశ్వరరెడ్డి, శ్రీ భమిడిపాటి జగన్నాథరావు, శ్రీ పులికంటి కష్టారెడ్డి, శ్రీ యార్లగడ్డ బాలగంగాధరరావు, డా॥ మేడసాని మోహన్, క్రీ పురాణపండ రంగనాధ్, శ్రీ తల్లావరుల పతంజిలి నౌస్త్రి, శ్రీ స్టైల్ శ్రీ వేగుంట మోహన్ప్రసాద్, శ్రీ పన్హాల సుబ్రహ్మణ్యభట్టు, శ్రీ బేతవోలు రామబ్రహ్మం, శ్రీ చాట్లశ్రీరాములు, శ్రీ విరియాల లక్ష్మీపతి శ్రీ హరిశ్చంద్రరావు, శ్రీ ఎండ్లూరి నుధాకర్, శ్రీ కాడ్రేగుల నాగేశ్వరరావు శ్రీ దాట్ల దేవదానంరాజు, శ్రీ రాజారామ్మోహనరావు, శ్రీ గూడే రమేష్ శ్రీ రావి రాంప్రసాద్, శ్రీ ఉప్పలపాటి వెంకటేశ్వరరావు, శ్రీ బాలాజీ శ్రీమతి కష్టకుమారి, శ్రీమతి యార్లగడ్డ వైలజ, శ్రీ 3. రమేష్ బాబు డాక్టర్ భార్లప, శ్రీ వేదాంతం రాజగోపాలచక్రవర్తి, శ్రీమతి సునీత శ్రీ మన్నె సత్యన్నారాయణ, శ్రీ సామల రమేష్బాబు, శ్రీ అవసరాల రామకృష్ణరావు త్రీ పోలవరపు కోటేశ్వరరావు, శ్రీ ఎమ్.వి.ఎన్ ప్రసాద్, శ్రీ చెరుకూరి లక్ష్మణరావు శ్రీమతి సరోజని, శ్రీ ఎమ్.ఎన్.రావు, శ్రీమతి లత, శ్రీమతి జయలక్ష్మి శ్రీ చంద్రశేఖర్, శ్రీ వోలేటిపార్వతీశం, శ్రీమతి కృష్ణ కుమారి, శ్రీ సెల్వన్, శ్రీ రసరాజు, శ్రీ వాసిరెడ్డి నవీన్, శ్రీ పాపినేని శివశంకర్, శ్రీలోకేశ్వర్, శ్రీఆరీయం. ఉమామహేశ్వరరాశ క్ల తీగుడిపాటి, శ్రీమానేపల్లి శ్రీప్యదయనాధ్ య. శ్రీవిఎకె రంగారావు. శ్రీజివివి నతృనారయణ క శ్రీపియన్రావు శ్రీవిశ్వేశ్వరరావు. ' జ్ఞ. శ్రీ మండవ నారాయణరావు, డా॥ రామకృష్ణ, లీ . డా! రసిక్లాల్ సంఘ్వి, డా॥ కొప్పల హేమాద్రి, | | | శ్రీ రమేష్ పటేల్, శ్రీ జి3. మూర్తి...
.. అందరికీ ళీ స్ట
నన సా ఎ. ౨ వల్లభనేని అశ్వినికుమూర్.. వ ౧...” ప్రదేశాల, జాతుల, సంస్కృతుల విశ్లేషణ నేను. ౧-౨౨. “నా. ౫ ఎన్నోప్రయానలకోర్చి చేసిన ప్రయాణాల ఫలితమ్మే. ౨. . -. పరిశీలన, ఆలోచనల 'ఫలమే! “ న. . “ “నారచనలు ఎందరో అపరిచితులను మిత్రులుగా 1 ఎ... “మిత్రులను ఆప్తులుగా మలిచాయి. ౫వ లా 2... “అక్షరానికి ఉన్న అపారమైనశక్తిని. ౨౨౫) . జీవన విధానానికి చోదకశక్తిగా మార్చుకోగలిడైితే:----:...... =...
. -. ఈ ప్రపంచం మన ముంగిటనే ఉంటుంది, .... స - "అందుకు బంగారు వాకిలి ఈ పుస్తకం!12- + శ అనీ ఆవ యు ఆయ ని 4