Telugu akka chellelu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

అర్పాణల్లులు

వంకా

జనితాపచురణాలయం౦, విలూరురోడ్డు విజయవా డ-

వ పతులు : 1000 హక[లు : (పకాశకులవి గ న్‌! లత ళా (2 11 (౫ మూల్యం కేకల. | లృం66ి6ీ | లు లో వ్యవస్థాపకుడు థ్‌

వ ర్మిలాదేవి

స్తీజాతి "ండువిధాలు ; మూాలతృస్వరూవిణి; చునుము పృదయాన్నితరంగితంగావిం చే (శేయసీస్వరూపిణి అనేవే. ఆ "రిండురకాలు ఇలా అని పెద్దలు చెప్పగో విన్నాను. ఈ రెండు రశాలను బుతువులతో పోల్చిచూస్తే మాతృమూర్తి వర్ష బుకువులాంటిది, వర్ష బుకువులాగున తల్లి, జీవకోటికి ప్రాణా భారమైన వర్షాన్ని (పసాది స్తుంది; జీవితాన్ని (పఫుల్లం గావిస్తుంది. జీవితఫలాన్ని [(పసాదిస్తుంది; ఆాపాన్ని ఉపళ మింపజేస్తుంది. మహోన్నతమైన శిఖరాలనుండి దుమికి, శంరహాు బడారిని సస్యశ్యామలం గావిస్తుంది. జీవితాన్ని . సర్వతోముఖ సమ్భద్ధం గావిస్తుంది. ఇళ (పేయనీస్వరూవిణిని గురించి ఆలోచిద్రాం. _జఓేయసి వసంతబుతువువంటిది, దాని చుర్శాలు అభీద్యాలు; అగాధాలు. డాని వశీకరణ క్షి అతి దుధురం. చొని అవిరామతత్వం భురుముని రక్రాన్ని తరంగితం గావిస్తుంది. వ్రుుుమునిమనసు రతనాల ధనాగారంవంటిది. ఆ భనాగారంలో బంగాకువీణ ఆ నువర్మ వీణాతంకువులు ఏకాంతాన్ని అనుభవిస్తూ మూగవోయివుంటాయ్‌. శరీ రాన్ని? మనసును అవ్య _కరాగాలాపన గావించుట కై, తన్ను మోాటువారలకై ఎదురుచూస్తూ వృంటుంచడా వీణ. అటువంటి వీశామందిరంలోనికి పురువరన్తాన్ని [తోసుకునిపోతుంది ేయసీమూ ర్తి

శశాంకుని భార్య చేరు శం లొ చేవి. అమె నూతృ న్వరూవిణీ తెగకు జెందినట్టేది. ఆమె విలాలన్నేత. ఆ సాధు

లి రవీం౦ (ద్ర సాహి త్య ము న్యేశాలలో అగాధమైన, స్థిరమైన మాతృత్వం నోచరిస్తుంది. గుండముగా నుండెడి అమె కరచరణాలు, జలభరితమెన తొలిమబ్బులవలె అందంగా వుంటాయి. పాపట సింధూర శేఖ, చీరకుగల నల్లని అంచు, మిలమిల మెరకే మకళరకంక ణాలు, అధునిక నాగరికతా లతణాలకన్న, సంసారిక ఆ సౌంద ర్యాన్ని సూచిస్తాయి,

భ_ర్త జీవితసాన్రూజ్యమంతా అ మెసామ్రూజ్యంలో ని జే. అమె అధికార అవధులను తవ్పించుకున్న (పళ్యేక సాన్టూజ్య మంటూ అతనికిలేదు. అతనిజీవ 3 నికిసంబంధించిన (పతిచిన్న విషయంలోనూ ఆమె (ప త్యేకశద్ధ జూచేది. అంతేగాదు. (ప్ర త్యేకశద్ధ అనే వలయంలో అతకొక బంధితుడ నేచివ్చాలి. ఉానినూలంగా అతనిలో అశ ద అమితంగా బలిసిపోయింది- అతని అ శద్ధలను గురించి కొంచెం చెప్పుకుందాం. కలం ఎక్కడో పెట్టి మరిచిపోతాడు. దానిని వెతకి పట్టుకొని ఆమె అతనికి అంది స్తుంది---ఇవ్వాల్సిం జే, స్నానానికిపోయేముండు పరాకు చిత్తగిస్తూ చేతిగడియారం. ఎక్కడోపెట్టి మరచి పోళెడు. “అతను చానినిఎక్క-డ పెట్టి మరచిపో కాడోఆ తావు అమెకు ఖచ్చితంగా 'ెలుసు, ఆవె వెంటనే దానిని తీసికొని వచ్చి ఇస్తుంది. ఒక్కొక్కసమయంలో ఒక కాలికి ఒక రంగు 'మేజోడును, మరొళకాలికి యింళొకరంగు మేజోడును చేసుకుం టాడు. అపొరపాటును సరిదిద్దటానికి ఆమె ఆక్కడ హోజరుగా వుంటుంది. జఒక్కొక్కస్పూడు ఇంన్సీషుతారీఖులను బెంగాలీ నెలలను కలగాపులగం వేసి స్నేహితులకు అహ్వానాలు పంపుతూ వుంటాడు. తలవని తలంపుగా ఆ సమయంలో

అక్కా- చెల్లెలు క్‌ లఅ8ధులు వచ్చిపడుతూఉింటారు. ఆనమయంలో అతిధిన త్కొ. రభారం ఎవరిమోద పడుతుందనీ! ఆమె మిీజే! శై నందిన జీవిశంలో పరాకులవలనకలిగే పొరపాట్లన్నింటినీ అ వెంసరిదిద్దు తుందని అతనికి తెలుసు. అందువలన పరాకుగా, అకద్ధగా వుండటం, అతనికి అలవాకమైపోయింది! సహజలతణంగా పరిణ మించింది! ” . ఈసి అశద్ధకు ఒళహద్దూపద్దూ లేదా[” అని ఆమె అంటూ వృంటుంది. అదొక ఫిర్యాదు, అప్పుడామె కంక స్యురంలో సగపాలు త ణీకారం, సగపాలు (శమ, మిళితమై వుంటాయి, “ఇక నేర్చుకోవటమంటూ లేడాశి అంటూ వుంటుంది. కాని, అతడు నిజంగా తనలోనున్న అ శద్ధనే పార దోలటం సంభవిస్తే అమెకు రోజులు గడపటం కష్టమే! దున్ని భూమి లాగున, (బంజరు భూమిలాగున) పడివ్లుండా ల్చించేగా తోజులు! | శశాంకుడొకనాడు ఒక జ్నీహీశుని యింటికి వెళ్ళొడు. "జఉకాడుతూ కూరు ఏనాడు. ర్యాతి చాలా పొద్దుపోయింది. అకస్మాత్తుగా అతని స్నేహితులు నవ్వసాగారు. అయి లేదానికి కారణం లేకవోలేదు. స్నేహితులలో ఓకడు, “*ఇదునోనోయ్‌! "మూ అమీనా సీకు వారంటు పట్టుకొచ్చాడు! ఇక్‌ సీకు మైములేదు! ఊం దయచెయ్‌ అన్నాడు! అది యదా రమే మహేశుడు (పత్యతృమయ్యాడు! మహేశుని మాసాలు వెరసినా, శఈలమిది జట్టుమ్మ్యతం తెల్ల పడలేదు, వొంటిమిద బనీను, భుజంమిద ఒక రంగు గుడ్డ, చేతిలో ఒక వెదకు శర యిదీ అతని వేషం.

శీ రపీ౦[దసాహిత్యము

“అయ్యగారు ఇక్కడ వున్నాశేమో చూసి రమ శ న్నారు అమ్మగారు. ఈ చీకటిలో అయ్యగా శీదైనచి కల్లో పడ్డా రేమోనని అమృగారు భయపడుతున్నారు. ఒక లాంకర కూడా ఇచ్చిపంపారు” అన్నాడు మహేశుడు. శశాంకునకు ఎక్కడ లేనికోపం వచ్చింది. ేకముక్క-ను విసిరికొట్టాడు. లేచి నిలబడ్డాడు. “ఆహా! వళైక అరవీతపురువుడండీ 1౫ ఆని అతని స్నేహితులు నురింతగా ఎగ కాళిపట్టించి, వడ్చించారు. శసాంకుడు ఇంటికి చేరుకోగానే తన భార్యను చీవాట్లు ఇట్ట కుండా నోగుమూసురోని పడివున్నాడనుకు వేరు ! అలా ఎన్న టికీ కాదు, అమెను తూర్చారబట్టాడు. అతడు పెట్టిన చీవా ట్లను కిక్కురుమనకుండా విని ఊరుకుంది శం లొ చేవి-- పాపం! అవె వమిచేయగలదు! భర్త తన సన్నిధిలో "లేనప్పుడు అతనిని నిలువుదోపిడీ చేయుటనై. అసాధ్యమైన కష్టాలన్ని గూడుపుతానీ 'చేస్తూవుంటాయని అవె భయ పడుతూవుంటుంది. _ ఒకరోజున వారింటికి వదో పనిమి-ద కొ త్తవాడెవడో వచ్చాడు. శశాంకునితో గంటలతరబడి చాళాఖానీ కొట్లూ కూర్చున్నాడు. మాటిమాటికీ చీటీ ఒకటి శళాంకుని చేతి కొచ్చి పడసాగింది. ఆ చీటీ సారాంశ మేముంశు “మికు నిన్న వంట్లో సరిగాలేదన్నసంగతి గు ర్తున్నదిగా, ఇవ్వాళ భోజనానికి పెందరాళే లేవండి అని. శశాంకునికి ఓర్పు ఎగిరిపోయింది. కాని, వమో అనలేను సరిగచా ఆ చీటీలోని ఆదేశానికి తల వొగ్దాడు. ఒకనాడు అపరిమితో, జేకంతో చకవ_ర్తిగారి భార్యలాగున సీవ్రకూడా ఏ దేవుణ్లయినా

అఆక్కా-- చెల్లెలు క్స్‌ లంకించుకో! నన్ను రశ్నీంచినదాని వవుతావ్‌ ! నువ్వునా పట్ల చూపుతున్న అమిత శద్ధకు తట్టుకో లేక పోతున్నా 1 నీ (శద్ధాస కలలో 'జేవుడికికళూడా ఇంత భాగ మిచ్చావంళే బతికీపోతాను ! భగవంతుడు ఎంత ఆతినైనా భరించగలుగు ఆడు; మానవుడు దుర్చలుడు 1” అన్నాడు. ౧ “నిజంగానా!” అని బదులు చెప్పింది శరి ్రలాచేవి చేను ఇాశకాయితో హరిద్వారం వెళ్ళేటప్పటికి మా శే స్థితికి వచ్చారో మరచారా +” అని పశ్నించింది. . అమె హరిద్వారం పోయినస్తూకు తౌ నేవిధంగా చుస్థితికి గురి కావలసివచ్చివదీ అతడు నోరంతలు కొండంతలం. భేసిచెస్పాడు. అఆతకావిధంగాడ, తృేవీంచి చెప్పాడంకేకారణ' చుమిటో తెలుసా! ఆ మెపశ్చాక్తాపపడాలకే. అంతేకాదు,౪ నూ " వగ్గిరలేనిలోటును అతడు గు _ర్హించగలిగాడుగ ణా అన్న సంతోషం ఆమెకు కలగాలనే! ఇప్పుడు అతడు ఆ ఉ క్పేతును ఉపసంహరించుకు నేదెలా ! సాధ్యమా చెప్పండి! ఉపసంహ రించుకుంటాజే అనుకుందాం. స్వవచన వ్యాఘాతదోమరి అంటదూ! అందువలన ఆమె విసిరిన విసుగును గుటు క్తున దిగ మింగాడు. *మౌొనం ఉత్తమంిఅఆానుకున్నాడు. ఇంతటితో ఈ వ్యవహారం ముగిసిండా! అబ్బే! పమ్మాతం లేదు! ఆ ఉదయం అయన కేదో కొద్ది జలుబుచేసినట్లు అమాకు సంశేయంకలిగింది. ఇకనేం! పదిగ్రైన్ల క్వినై నును అతనిని మ్రింగమంది. టీలో తులసి రసం పోసిచ్చింది! కినైను (మింగాడు; టీ తాగాడు. అమె మాటకు ఎదురు చెప్పలేకపోయాడు. దీనికీ ఒక గాథ వుంది. ఇదివరలో ఒకనాడు జరిగిన సంఘటన అది. క్వినైను

ఓ రపీళం ద్రసా సిం త్య ము ఇచబ్చుకోమంకు అతిడు పుచ్చుకోలేదట! వెంటనే అతణ్ణి జ్వరం లంకించుకుందట! ఈ సంఘటన గృహసా_మాబ్య చరి ళ్‌లో చకుపరాని అతరాలతో లిఖంచబడింది. . . శర లా టీవి, యింట్లో తన భర్త అరోగ్య సౌభాగ్యా లనుగురించీ, సౌఖ్యాన్ని గురించి ఎంత (శద్ధాభ కలు భూఫు . తూవుంటుందో, ఆతని వెలుపలి జీవితాన్ని గురించి, అంశ అనడి ఉద్యోగ 0, హోచాలవిషయంలోకూడా అంత ఆతుర తను కలిగివుంటుంది. ఒళ సంఘటనను గురించి చెప్పుతాను. సిలవుమాద వారిద్దరూ నైనికాలుకు పోతున్నారు, శంపార్టుమెంటును రిజర్వు చేయించుకున్నారు. (పయాణం

• వేస్తూవుండగా. ఒక వైల్వే జంక్షనుకు చేరుకున్నారు. ఆ 'లైలులోనుండి మరొక రైలులోకి మూరారు; ఇంగలోనే భోజనానికి గాను హోటలుకు పోయారు. (కూరంగా కను ప్‌స్తున్న మనుష్యుడొకడు వారి కంపార్టుమెంటును ఆ[కమిం చాకు, స్టేషను మాష్టరు వచ్చి, “పొరపాటున యా కంపార్డు 'మెంటుకు మాపేరు తగిలించబకింది! అసలు, దీన్ని ఒక పెద్ద ఉద్యోగికి రిజర్యుచేళాం!” అనినచ్చజెప్ప యత్నించాడు, గుడ్డు మిటకరిస్తూ, జూవశారిపోయాడు శళాంకుడు. మరొక కంపార్టు 'మెంటులోకి పోవటానికి ఉద్యుక్తు డయ్యాడు; "కానీ యింతలోనే, శరం లొ టీవి భీకర చండీస్వరూపాన్ని ధకంచి మహిహాసురమర్షనివలె కంపార్టుమెంటులోనికి దుమికింది! జ్వారానికి అడ్డంగా నిలబడింది! నన్ను కిందకులా గే మొగా జెవడోచూస్తాను! మాడేనాధిపతిగారిని .విలవండి!?” ఆని షవాలు చేసింది! కాదు! గర్జించింది! .

అక్కా--చెన్లెలు ్గా శభాంకుడు గవర్న మెంటునెకరుగ దా! అందుకని,అధి శాన్గ జూతికి దూరంగా వెదొలగి వ్రుంటూవుంటాడు! అది ఆరనికి ఆలవాటు! తన భార్య ధరించిన అవతారాన్ని జూచి గజగజ వశికీపోయాడు. అతని వణకుకారణం మరొక టికూడా ఉంది. వై అధికార్లు పమంటారో అన్నభఛభయమే అకారణం! జక్రాన్సి లాభ మేమిటో యంకా బోలెడన్ని కాశేజ్‌ లున్నాయి.--” అఆనితన వ్యతిరేకతను . పకటించబోయాడు.. శాని, శరి లా టీవి ఇసుమంతయినా వినలేదు. ఒక్క- ఆంగుళ మైనా వెనుకంజవేయలేదు. నోటిలో దొరచుట్ట పెట్టుక్‌ ని. దన్హాగా రి "ఫస్‌ మెంటా రూమునుండి వేంచేసిన ఆ సేనాధిపతి దొరగారు, శకి స్వరూవిణియైన ఊటోధాన్ని కళ్ళారాచూచి “వెనుకంజ వేశాడు. మరియొక కొంపార్డు మెంటుకు 'వేంచేనాడ'. “ఆయన ఎంత పెద్ద ఉద్యోగో సీకు తెలుసా ఆని శాం కుడు భార్యను అడిగాడు.

“ఎంతనొప్పవాడో నాకెందుకు! మనకుగాను రిజరుగ్గి 'చేసినకంపార్టుమెంటులో అతనినొప్పతనంతో నిమి _త్తమేమిటే! ఎవడైతే నాశేఎ! మూకన్న గొప్పేమికాదు. అన్ని డామె.

“అతడు మనలను అగారవపరచి నట్లయి తే!” అని శె ర్యంచేసి అడిగాడు శథాంకుడు.

“వ్వరున్నది ేనికి!?” అని జవాబువిసిరిందిశరి లా టేవి.

శిచిఫపురం యింజినీరింగు కాలేజీలో పట్టభద్రుడయ్యాడు శశాంకుడు. జీవితానికి సంబంధించిన లుతర విషయాలలో అతడు ఎంత 'జాధ్యతరహితంగా (పవర్తించినా, అఫీసు విధు లలో మ్యాతం అపమత్తుడై ఉంటాడు, దీనికిగల (పధాన

శ్చ రవీ౦[దసాహిత్యము శారణమేమంశే, ఆఫీసు పపంచాన్ని పరిపాలిస్తున్న [గవాం

• అతనిభార్య శాదుకచా! అపపంచాన్ని పెద్దదొరగారి దయా జాశీణ్యరహిత నేత్రం పరిపాలిస్తూవుంటుంది. అందువల్ల నే "అంత అ్మఫమత్తత. అతడు జిల్లా ఇంజనీరుఅఫీసులో పసి వే స్తున్నరోజులవి. అతనికి [కొ_త్తగాయిచ్చిన [పమోహమను అకస్యా త్రుగా తగ్గించివేళారు. అతనికన్న అనుభవంలో తక్టవ వాడైన ఇంగ్సీషుకు రాణ్లి, ఇతని కివ్వవలసిన స్థానంలో 'వీశారు. కోరణం! వాడు తెల్లవాడు అవటమే. ఈక రవానికి వై వుద్యోగులతో బాగా సంబంధచాంధవ్యా లున్నాయను టకు వేరే నిదర్శనం కావాలా! అక్కరలేదు. ఆ తెల్లతోలు క రకుంక కుర్చీలో కూర్చొని అధికాఠం చెలాయిస్తూవుంళు పనంతొ కాను చేయాల్సిన స్తుందన్న విషయం శశాంకునకు “స్పష్టంగా "'కెలుసు. దొరగారు శశాంకుని. వీఫమిోద తట్టి బుజ్జగిస్తూ “మిష్టర్‌ మజుంచార్‌. 1 ఇాలా విచారకరమైన విషయం! అవకాశంరాగానే, నిన్ను వై కితోస్తాంగో అన్నాడు, శళాంకమజుందార్‌ దొరగారూ! (ఫీమాసన్హసంభూనికి జెందినవా శే. శాని ఈ ఆశ, ఓచాగ్పులసంగ కెలాన్రన్నా, మజుం జార్‌గారికి ఈ వ్యవహారమంతా చాలా అసంతోషజనకంగా పరిణమించింది. ఇంటివద్ద (పతి చిన్నవి మయం పోట్లాటకు ఒక శారణ౦గా ఆయనకు కనివించసాగింది. ఆఫీసుగదిలో, అకస్తా త్తుగా, ఎక్క-డో రవ్వంతబూజు ఆయన కంటపడింది. సోఫా మిోదవున్న అఆకుపచ్చగుడ్డ ఆయనకు అసవ్యాంగా అగుపించ సాగింది. అఫీసుగదిని ఊడు స్తున్న కుజ్జివానిమోద “దుమ శంళా

వ్ర అక్కా - చెల్లె లు లి నా మిద పోస్తున్నానా"?ొ అని ఎగిరిపడ్డాడు. అనివార్యమైన ఆ ధూళిళేణువులు వాటి అలవాటు ననుసరించి యధ్యాపకొ ఠరంగానే అయ్య గారిమోాదకు ఎగిరిపడుతున్నాయి.. ఇందులో వింత వమిలేదు! అయ్యగారి కంఠం మొ[తం యీనాడు గర్జస్తోంది. ఆక; రవానికి యిదొక పింతణావంది. తన నెకకీ వ్యవహా రాలు అసలే కష్టంగాను, క్లిష్టం

• గానూ, సంశ్లిష్టంగానూ చస్తున్నాయ్‌! తనకు యీనాడు జరిగిన అవమానపు వార్త భార్య చెవినిపడితే యింశేమైవా వుండా! అసలే చిక్కూలువూరిగా వున్న రకా సమస్యను ఆమె మరింత చిక్కులుమూరిగా రూపొందించి వేస్తుంది! అం దుకని, శశాంకుడు యీ దుర్వార్తను తన భార్వు చెవికి సోక _ కుండా జాగ త్తపడ్డాడు. ఈ దుర్వార్త అమె చెవులకు సోకితే భొంప ముంచేస్తుంది! భయం 'బెదరూ లేకుండా డోనాల్లుపన్‌ దొరగారిమోదికి దం డెత్తుశుంది! మొవాం వాచేటట్లు చివాట్లు ఇట్టుతుంది! డోనాల్డుసన్‌గారంశు అమె అసలే మండిపడు. తోంది! చానికి కారణం వమిటంటారాళీ చెప్తాను వినండి! ఒకనాడు శోనాల్టుసన్‌ దొర ఒజళ బంగళాలో విడిది వేశాడు. దానిచ్యూూ ఒక తోటవుంది. అ తోటకు వోతుల పీడపట్టింది. ఆ పీడను వడిలించుటకు ఆయనొక కోత్సివెకి గలి పెట్టాడు. కోతికి ఈపలవలసిన తుపాకి గుండు, అ డారికే వస్తున్న శశాంకుని పోలాహ్యేట్‌ ను బలిపుచ్చుకుండి. దాని ఇర రాన్ని తూట్టుపెడిచివేసింది. శతాంకుడు నిజంగా ఆదృష్ట వంతుడు! లేకపోతే, అశుపాకి గుండు ఆశళ్లే అలిగానద. ఎవరిది తపు! అన్న విషయంపై పంఛాయలీ జిగింది!

కే0 రవీ౦ం[దసాహిత్యము . శళాంకుని'బే తప్పని నిర్ణయించివేశారు! పజలు చేసిన యా దుర్నిక్షయాన్ని వినగానే,శరి లొ చేవికోపాగ్ని (పజ్యలించింది. ఆమె కోపాగ్నిని (పజ్వలింప జేసిన విషయం నుూూూకటికూడ కలదు. అబేమంటారా! “ళోతికోసం గురిపెట్టిన తుపాకి గుండును శశాంకుడు ఆపుజేశాడు శశాంకుని శ్యతువులు వ్యాఖ్యానించారు! అతగ్ణి ఎగ తాళి పట్టించారు. శళాంకుడు ఎంత (పయత్నించినా, అతని పోదా తగ్గింపు విషయం బయటపడకుండా వుండ లేదు. శరి లొ చేవ చెవులకు ఆ వార్తచేరనేచేరింది. దానికిసంబంధించిన భోగట్టా శీకరించుటకు ఆమెకు అశ్లుకాలం పట్టలేదు. అతన్నిపవదర్త నగు బట్టి ఎక్కడో వదో ఒక ముల్లు అతని మనసును వేధిస్తున్న దని ఆమె గ్రహించింది. “జాసన బద్ధ ఆందోళనా మౌారాన్ని” విసర్జించి, అమె సూటిగా “స్వయంనిర్థ, యాధికారవూార్షాన్ని” శేబటింది. " ! కోల్దక్ట ఉద్యోగాన్ని కట్టిపెట్టండి. వెంటనే రాజీనామూ చాఖలుచేయండి!” అని శాసించింది శరి శ్రలొచేవి తనభ_ర్తనుం అతని హృదయరక్రాన్ని పీల్చి వివ్పి చేస్తున్న జలగవీడే, శాజీనామామూలంగా విరగ రై పోతుంది. నిజమే. కాని, "వేళ గప్పకండా ఒకటవతాలీఖున (ప్రతినెలా చేతిలో. పడుతున్న “వేగనం అనే ఫలసాయం ఉద్యోగ ౦నుండి విరమించిన తరువాత లభ్యమయ్యే బంగారంలాంటి పెన్నన్తూ అతని మనోనేత్రం ఎదుట నాట్ఫమాడ సాగినాయి.

అక్కా -చెళల్తె లు 1 శశాంకమాళి మజుంచారు ఎం. ఎన్‌. సి. పరీక్షలో ఉత్తమ శేశలో ప్యాసయిన సంవత్సరంలోనే యీ శుభ సమాయాన్ని వృధాచేయరాదని భావించి, అతని మామగాకు థర లా చేవి, మజుంచాకులకు వివాహం వేసిజేశాడు. సంపన్ను డైన మామగారిసాయంతో మజుంచారు ఇంజనీరింగు కోరు పూర్తిచేశాడు. నెకరీలో ఆారాజువ్వలాగున పైకి పోవుటను చూచి, తన అల్లుడు కావలసినంత ధనాన్ని సంపాదించుకొని సంపన్ను జౌతాడులీ అనుకున్నాడు రాజారాంపాబు. తద్భి న్నంగా జరుగుతుందని, ఆయన ఫ్యుతికయైన శర్మిలాబేవి, ఈ దుస్సంభఘటన జరేోటంతటివరకూ కలలోనైనా ఆనుకో లేకు. యడాగ్థానికి వారికి తమయింట్లో తక్కు.మైన వస్తు

• వంటూలము. తం్యడిగాగింట రీతి రివాజులనే ఆమె ఇక్ళడ ఫూడా (ప్రవేశ బెట్టింది. చానికి కారణమేమంశ్స్వ, ఇంటి వ్యవ హోారాలకు సంబంధించిగ దర్ధందృపభుత్యంలో, విత్తనమంతా శర్శిలా బేవి ఆధీనంలో నేవుంది. అమెకు పిల్లా జెల్లా ఎవరూ లేరు. ఒక్క నలుపైనా పుట్టుశనుందనే ఆశకూడా ఆ మెకలేదు. అతడు తన సంపాదన యావక్తూ, చిల్లి దమ్మిడీతో సహా అమె 'చేశుల్లోపోస్తాడు. తన శేదైనా (పత్యేకమైన అవసరంగలిగి తే ఆ ఖర్చునకు కావలసిన డబ్బుకోసం తన యింటికి అన్నపూర్హా "జీవిని యాచించవలసింబే. అఆ ఖర్చు అనవసరమని ఆమె అను కంళ₹, ఇవనని కోరిక నిరాకరించబడుతూ వుంటుంది. బ్నుళ ఉోక్కు.౦టూ, ఆమె నిక్గ యానికి కట్టుబడివుంటాడు. కాని, ఈ నిరాశను భ_ర్రీచేయుటకు ఏదో ఒక తియ్యని నష్టపరిహారం యివ్వబడుతూ నేవ్రంబుంది.

క్ష రవీఠ6 ఖే సాహ్‌ా త్య ము

“ఈ ఉద్యోగాన్ని వదలివెట్టటం నాశేమంత కష్టమైన పనిగామ. నీ కోసమే కొంచెం కళటపటాయిస్తున్నా నువు క్‌ ప్రాలు పాలు గావాల్సివస్తుండి” అన్నాడు శశాంకుడు.

14 ట్ష్మ అన్యాయాన్ని (మింగటం. మరింత కష్టం! అది గొంతులో పచి ్చే వెల క్కౌ-యముద్ద లాగున్న ది” అన్న దామెొ,

“కానీ మాననుడైనవాడు వదో ఒక పని చేయాలిగా?

. ఈ నిశ్చితాన్ధాన్ని వదలి, అనికి కార్థం కోసం ఎక్కడ

• 'పాకులాడ మంటావ్‌" అని అవేశించాకు శశాంకుడు,

“ఎక్కడ చూచుకోవాలనేది. మూ బుజ్జకు తట్టదు! మోకున్నూతం యిీనెకరీపట్లసదఖి. ఇ పాయమేమైనావున్న దా! 'తేదుగా! యీ నౌొకరీని గురించి, బెలూచిస్థాన్‌ విలామయ (పచేశాన్ని దాటిన తరువాత వచే ్‌ లూచీస్థానం (లూచీ స్థానముంశే వమూనవునకు కావలసిన అహారపడాగ్తములను సమృద్ధిగా యిచ్చే (పేశమని అస్థం) అని ఎగతాళీ చేస్తూ ఉంటారుణగా! మిరీ ఉద్యోగ ౦ళో ఎంత తాడాత స్వం ఇఎెంచా రంక్షే, దీనికి బయట విశాల్నపపంచం ఒకటి వుందనే థ్యాసే "లేదు మికు!” అవ్న దామె.

*ఆరి భగవాన్‌ ! విశాల్గపపంచమే! దాన్ని నేను భరించ లేనుసుమూ! డాని సందుగొంకుల్ని, రాజవాటల్నీ, (పక్క-దారుల్నీ, డొంకతిరుగుళ్ళనీ మషాదుచేశీ శక్షి నా కెక్కడుం బే! దాన్ని చూడటానికి శావలసినంత పెద్ద దూర దర్శని నా శేదీ! ఎక్కడదొరుకుతుందోకూడా తెలియదాయె!” అన్నా డతడు!

“దీనికి పెద్ద దారదర్శినిళయొక్క.. అవసరం వీ మాతం శీదండీ ! మా దాయాది మధుర దాచాను ఎరుగుదురుగా 1 ఆయన కలకత్తాలో పెద్దకంటాక్షరు. మారు ఆయనగారి వ్యాపారంలో భాగస్వామిగా వ్య్యాతే, మునకు నాలుగువేళ్లా నోట్లోకి పోతాంప్‌. ఇందులో సం జేహించాల్సింజేమిా లేదు!” అన్న చామె,

• అద్రి వివమళ్ళా-గసాన్షమ్థమవుతుంది. ఎందుకంటావాో" మనవైపు (తాసులో బర వేదీ ! బరువు అరువేగా! అలాంటి భాగస్వామ్యంలో జేరి, కుంటివెధవలాగున ఈడ్చుకుంటూ" నడవడం హోదాకు తగినవిమయంకాదు!” అన్నా డోతడు..

“మనవైఫు | కాసులో బరువు రవ్వంరైనా తగ్గదు. స్వామి ! మూ శిందుకా కంగారు! మా నాన్నుగారునా ఉీరీట బ్యాంకులో పజేసిన డబ్బుందిగా ! అది అక్క డవడ్డీతో పాటు మూలుగుతోంది ! దాన్ని వినియోగిశ్వేసరి, మిరు మా భాగస్వామియెదుట కించపడాల్సిన అవసరమూన్నండదూ.. వమంటారు +” అన్నదామె.

“అల్రాంటిపని నే నెలాచేస్తానోయ్‌ * ఆ డబ్బా న్సీ జాయె ! అంటూ కీ ధన వినియోగాన్ని వ్యతిరేకిస్తూ "లేచాడు శశాంకుడు. ఇతనికోసం కాచుళొని కూర్చున్న పెద్ద నునుమ్యు లిద్దరు బయటవున్నారు. శర్మిలా జేవి ఆయనగారి షర్టు అంచును పట్టుకుంది. కూర్చో బెట్టింది. *“చ్చేన్తూ మా చానినేగా !” అని సీమగా దూచిండతని కళ్ళల్లోనికి. కునః అళా రో ఎం గోచరించించామె జ "కాలలో అప్పుడు,

క్షైక్త రవీం౦ దసాహ్‌ త్య ము

ఆమె ఆతన్ని అంతటితో వదళ్లేమ. *ోవదీ! కలం తియ్యండి! 'రాజీనావూ [(వాయండి! రాజీనామాష్మతం పోస్టులోపజేనరకూ నావృాదయంశాంతించదు! అన్నదామె, భర్తకు జరిగిన అవమానంవలన కలిగిన ఆవేదన పతీకా లేచ్చ, అమె కళ్ళల్లో, మాటల్లో మూర్తీభవించినాయం్‌.

“నాకుమ్మూతం శాంతి వుండదా! లేదల్లేనే వుంది!” అన్నా డతడు.

_ రాజీనామాలేఖను [వాకా డతడు. ఆ మరునాడే శర్మిలా దేవి కలకత్తాకు వెళ్ళింది. సూటిగా మధురడాదా యింటికి వెళ్ళింది.ముక్కోపంగా అతనినిఅభినం _ దిస్తూ “*చెల్లెలేమెపోయిందో ఒక్కసానవైనా అతీగతీ కను _ క్కున్న పాపానపోయానా+” అన్నది. అజే అ మెజాతికి జెందిన వాళ్ళయి తే, అంకే ఊగి! _ జెందినవాళ్ళయి లే, “నువ్వో!” అని ఎదురువడ్డించీ నాళ్ళే,

• శాని, అలాంటి ఎనురువడ్డింపు విషయం౧వై మగవాని బ్నుర పనిచేయదు.

మధుర బాబు తన తప్పును ఒప్పుకున్నాడు.

*ప్రప్రవ్యూ 5! వూపిరిపీలు, కోటానికై నా ఒక్క-తణంతీరిక ఉంచేనా! ఒక్కొక్కప్పుడు. నేను (బతికున్నానా!। లేదా! అన్న సంజేహంకూడా కలుగుతూవుంటుంది! అంతేగాక, మా రెప్పుడూ నదో క్యాంపులో వుంటూనే వ్రుంటారాయె[ొ అన్నాడు.

వోఅన్నాయ్‌! నీకు మయూరభంజ్‌ వద్దనో, మధుర భంజ్‌ వద్దనో (బిక్టీకస్తే కం,టాస్టదొరికిందనికేపన్లో చదివాను,

అక్కా- చెల్లెలు కేక్‌ నిజమా! అది చూడగానే నాకు చాలా సంతోవమం కల్లింది, స్వయంగా వచ్చి అభినందించుడామని బయలు చేరాను” అన్న దామె. ఉద్టాంచచైం ఓపికపట్టు ఇన్లీ 1! అభినందించుటకు ఇంకా సమయం రాలేదు అన్నాడు మధురదాదా. అసలు క్లిష్టసమస్య వమంశే, ఆ పని నడిపించుటకు రూపాయల రూపంలో పెట్టుబడి కావాలి. సంపన్నుడైన ఒక మూర్యాడీకి భాగ మిస్తానన్నాడు మధురడాడా--చిట్టచివరకు ఆ మార్వాడీ పెట్టిన షరతు లేమంకే, రసమంతా మార్వాడీ పాలయ్యేటట్లు, త్త చెదారం మధురదాడాకు లభించేటట్లు! అందువలన, మధురబాబు అ కంటటాక్టునే వదలుకుండా నును కుంటున్నాడు.

" “ఎన్నటికీ అలా కాకూడదు. అలా జరుగరాదు” అని అరచింది శరి లా బేవి. “ఆఅన్ల్నాయ్‌ ! నీకు భాగస్వావిం శావలసివ స్తే అది మాతోనేకానీ, నీ చేతుల్లోనుండిఅలాంటి వ్యాపారాన్ని జారవిడచుకోనట మంత ఇెడ్డ బేదీలేదు ఏమైనా పళ నే నలాంటిపని జరుగనివ్వను ! సీవేమైనా అను[ి

ఈ వ్వవహారమంతటికి (నాతమూలక రూపాన్ని ఇవ్వ టానికి ఎంతోశాలం పట్టలేదు. తుణాలమిద జరిగిపోయింది. అపత్కొాలంలో లెల్లెలు అడ్డుపడినందులకు మధురదాడా వృాదయం (దవించింది. ఆయన హృదయం అనందంతో ఉప్పాంగిపోయిండి !

వ్యాపారం మూడుపువ్వులూ ఆరుకాయలుగా సాగి పోతోంది. ఇంతకుపూర్వం శళాంకుడు జన్సాక్రర్రీ” చేస్తూంటే

క్ష రవీం దసాహిత్యము వాకుకదా! అ *న్‌"కరీ”కి పరిమితుల నేవి ఖచ్చితంగా వుంజేవి. అనాకు అతనికి వై ఆధికారులుండేవారు. వారి చెప్పుచేతల్లో మసలుకోవాల్సివచ్చేది. వారి అక లను అమలు జరుఫుటతో అతని బాధ్యత పరిపూ ర్తిజెంజేది. కాని యూనానో 1! అలా కాదు. ఉంక్యీగధర్మం: భఛాగస్వామ్యధర్శం, ఆవి యిచ్చే “విలుపులు”, అతని “జవాబులు” అన్న్‌ కలగాఫులగమై పోయి, విచ్చిత సమిస్టిరూపాన్నిధరించాఎ్‌. ఈ నాకు పని గంటలు, పరరోజులు, సెలవ్రులూ అంటూ విడివిడిగా లేవు. అవన్నీకూడా ఒక సమైక్యరూపాన్ని థఏంచాయి. కౌొరణమే మంక్ష, యీనాడు అతను తన చాధ్యతలపట్ల చిన్నమూపు చూడటానికి తగినంత అవకాశం వున్నమాట వా_స్తవమెనా అవి అతనిమనస్సువై గాఢంగా ెత్తవంచెలాయి స్తున్నా య్‌. _ వాటి ఆధికారాన్ని [తోసిరాజన్నా, భార్యనుండి అప్పుగా తీసికున్న మొత్తం అతీనిమనసులో మెదలురూవుంది. దాస్‌ భారాన్ని వదిలించుకుంశేగాని అతనికి న్ని దపక్షేటట్టులే మం ఆ , భారాన్ని వదిలించుకుంళు, అటుతర్వాత “నత్తనడక ప్రాం భించినా ఫరవాలేదు. అందుకనే అకడు కాకీవాంటు వేసిఫొని తోలు బెల్టు గట్టిగా నడుముకుబిగించి, మొద్దులు చెప్పు వేసి", సోలావ్యోట్‌ ధరించి, మర్టుచేతులు వైకీమడిచి, యెడమ చుణికట్టువి రిస్టువాచీ పెట్టు”నీ, కళ్ళకు జబ్బుచేయపంజా చలనజోడు తగిలించుకొని, యుద్ధరంగానికి పరుగెత్తే ఆపర సె నికునిలాగున తన కార్యశ్నేతంలోనికి తల్మకిందులుగాదూమి కౌదు, తాను భార్యవద్ద అప్పుగాపుచ్చుకున్న మొత్తంలో బాలావరకు తీర్చి వేశాడు. అయినా -ఆతని యంతంలోని

నే అక్కాా- చెల్లెలు క్ష అవిక యొక్క- వత్తిడి యిసుమంతయినా తగ్గలేదు. "అతని మనో యంతం యొక్క-వేగం, వేడి వమ్మాతం త్య లేదు. జోరుగా ముందుకు సాగిపోతోంది. _ ఇంతకు పూర్వం అతని అడాయ వ్యయాలు ఒశే శాలువగుండా (పవహింశేవి! అంశ1శు పంటబోజటె చ్యారానే మురుగుపోతూవుండేది. తిరిగి దూసుకుం శే సున్నాకు సున్నా వాళ్ళికీ హళ్ళీగా ఉండేది. ఇప్పుడతని పంటబోదె రెండుపాయ లుగా చీలింది. ఒకపాయ న్యాంకుఅనే కే[తంలోనికిమరొక టి గృవామనే మే.(₹0లోనిక్న్‌పవహింపసాగింది. గ ఎహసామాజ్య యుం(త నిర్వహణ క్త కావలసిన వ్య్యయధనం,పూర గ్రంలాగు భరి శ్రలా దేవిక ముట్టుగోంది. అయితే అ భాగం వినియోగ ' నివాస్యాలు అతని కీనాటి! తెలియవు. 'కెలిసికోవాల నే ఆసక్తి అతనిశేమా[తం లేదు.దురా[కమణఅతనికి రుచించనినిమయం. అయితే ఆదంపకుల జీవితరంగ౦లో (కొ_త్తమార్పులు రాక వోలేదు. కొత్తవిషయ మేవమంశ్రు, అతని ఖాతాపుస్తకాలు ఆమెకు అందు కాటులో లేకుంజాపోయినాయి. వాటినురా శైలు అమె శేమాతిం కెలియకుంజా పోయినాయ్‌ . ఇటీ ఆతడు నూతనంగా స్థాపించుకున్ను అధికార ఏ శేషం---అయినా, దానివల్ల వచ్చే బెకుకేమిటి! ఏమిలేదు. కాని,ఒక్క-విషయం మూత్రం సత్యం. ఏమిటంటారూ! శశాంకుడు [పారంభించిన యీ వ్యాపారజీవితం, అతనిగ ఎహలమ్మీయైనశర్నిలా బేవిగారి పాష మాజ్యపు సరిహద్దులకు వెలుపల రన ఆధికారాన్ని, వలు ఎడీని స్థాపించుకుంది-శరి లొ బేవిగారిసానూ జ్యపు అధికారం

18 రవీం[దదసాహీళ్యము "జెబ్బతిన్నది యీ విషయంలోనే అని కచ్చితంగా చెప్ప వచ్చును. +" ో*్బదినో! మిరు వళ్లు విరగగొట్టువోకండి ; మా జెంకయినా పుణ్యముంటుంది! మ్‌ ఆరోగ స్రందెబ్బతింటుంది! జాగత సుమండీ?” అని ఆమె 'పాభఖేయపడుతూ వుంటేది. శాని, లాభం సున్నా. అంకేగాదు. మరొకవింతవమి టంళ1ు ఆతని ఆరోగ థం వమ్మాతంటదెబ్బతిన లేము. తనభార్యా మణి ఎన్నిసాక్లు ఎంతగా, ఎన్నివిధాలుగా (బతిమాలి చెప్పినా, వాటిని లత్యు పెట్టకుండా, ఆతకు పొద్దుననేలేచేవాడు. సెకండు వ్యోండ్‌ ఫోడ్ట వోంటారుకారు హోరను మోగించుకుంటూూ సొంతంగా కారునడుపుకుంటూ, పనిలోనికి పోయేవాడు. మధ్యాహ్నం వరెండుగంటలకో, రెండున్న రగంటలకో, ఇంటిక్‌ భోజనానికి వచ్చేవాడు. భార్యామణిచేత యిన్ని చీవాట్లూ వడ్డించించుకునేవాదు; వాటితోపాటూ యింత అహారాన్ని (మింగేనాడు. ఒక రోజున కారునడుపుతూ పోతూవుంకు,ఆదిపోం0 ఒక మనిషని ఢీళొన్నది. అయితే అమనిపీ!ి "'దెబ్బతగల లేదు కాని, కారుమా[తం చెడిపోయింది. మరమ ్రశూలకోసందాని్ని .. గాలేజీకి తోలాల్సివచ్చింది. ఈవిషయం తెలికేసరికి, శర్మిలా "జీవి మనస్సు తల్మకిందులై పోయింది. “ప్రమృండ్తీ! మి కెంెనాహుణ్యముంటుంది. ఇకకారును నడుపబోకం౦ండి” అని గౌద్దిదిక కంఠంతో ఖై బతివూలింది.

అక్కా -చెల్లెలు 19 +“ పమాదమనేది ఎవరికైనా ఒకశు ఎవరు నడిపినా ఒకశే!” అని నవ్వుతూ, అమె అతురతను శాస్తాతోసి రాజన్నా డతడు. = ఒకనాడు, మరమ్ముతులపనిని ఏదో తనిఖభ చేస్తున్నాడు. "పెద్ద మేకొకటి అతని బూటుకు పొడుచుకుంది. అతని కాలి గాయానికి ఆసుష్మతిలో కట్టుగట్టారు. వివ (కిమిసంబోరమునకు గాను యింజెక్టను యిచ్చారు. ఆరోజుల్లాసరి లొ చేవిన్మే శాల నుండీ అశువులు వకభారగా వర్షిస్తూనే వున్నాయి, “గండు రోజులపామైనా వి(శాంతి తీసుకోండి” అని ఆమె ఎంతో (బతిమాలింది. "శాని,శ శాంకుడుమూ(తంోపని* అని క్లుప్తంగా జవాబు చెప్పాడు. అలా క్లుప్తంగా జవాబు చెప్పినప్పూడు సంథావణను ఇాడిగించటం సాధ్యమైన విషయంళశాదడు, ఆజ్చాన్సి” అని ఏదో బడులు చెప్పబోయి౨ది శర్చిలా "జీవి. శాని, శళాంకుడది ఏమి వినిపించుకోకుండా, కట్టు అయినా కట్టించుకోకుండా ఆకళటడనుండి వెళ్ళిపోయాడు, , *,. కఇకరవ శకి సామస్ధ్యాఅను పకీష్నీంచుకునే థైళ్యం భరి లొ టేవికి 'శేకపహోయింది. పుకువుడు తేన రంగంలోయాజ చూన్యాన్ని చంపాదించుకున్నాడన్న వినయం యిప్పుడు సుస్పష్టంగా 'ేరిపోయింది. ఆమె ఎంత (బతిమాలినా, వెంత గట్టిగా (పార్థిందినా చాదించినా, ఆక్థించినా, “నాకు పనివ్చంది!ో అని ఒకటా జాళ్యం అన్నింటినీ కుడిచి పాళేస్తోంది!

ర రవీం[దసాహి త్య ము అశని ఆరోగ్యాన్ని గురించీ, ఇానోగులను గురించీ, యదార్థాసికి ఆమె కలత జెందవలసిన అవసకంలేదు. అయినా అమెది కోమలహృదయం కా బట్టి వ్యాకుల మొందుతూ నేవుంది. అతకు యింటికిరావటం కొంచెం ఆలస్యమై తే, ఆతడు నడు పుతూవుం కు వోూటారుకారుకు ఏదో (పమాదం జరిగివుంటురం దని కలవరపజేది. ఎండలో తిరిగి రావటం మూలంగా అతని మొహం కందగడ్డలా నై పోలే, ఆమె, గుండెలు కొట్టుళొనేవి. ఉబ్బంత్రేముందీ! ఇన్‌ ప్తూయెంజా పట్టుకుంటుంది!” ఆని కల వరపజేది. అంతటితో వూరుకు నేడా?డాక్టరుగారికిక బురంచేది. అయన రాగానే, “డాక్టరుగారూ! యింది లయిన్‌ ప్లూ ఇుంజూ కాదటండీ[ అనేది. కాని, భార ముఖభ౦గిమను భూూడగానే, అమె నోటికి తాళం పడిపోయేది.. ఇటీవల శాలంతో తన మనసులో వెందిలే అభ్గిపాయాలనూ, వృాద యంలో పొంగిపొరలే అఆతురతను పరిపూర్మంగా, శ్వేచ్భా పూరితంగా వెళ్ళగక్కు.టకు అమె శీమ్మాతం శై ర్యంచాల టంలేదు. ఆను సృదయంలోోజంకు” అనేది (ప్రవేశించింది. పత్నీ స్వామికయుగాధికారం అంతరించిభ రృ స్వావికయుగా ధికారం, ఆగ అహ రాజ్యంలో (పవేశించిందనుటకు యిదొక ఉదాహారణ! ఎండలో జాగా తిరగటం మూలంగా శ శాంకుడు నాగా నల్ల బడిపో వటానికీఎండివరు గై వోవటానికీఎంతో కాలంపట్ట లేదు తీరిక సన్న గిలిపోయినట్లుగా నే, దుస్తుల వై. శాల్యం హ్‌డా సన్నగిలిపోయి.౦దిం ఇంతకుపూర్వం౦, అతడు, రోడ్డుమోాద నడుస్తూవుం కే, గున్నఏనుగు నడుస్తోందా అనిపించేది. ఈ నొ

అక్కా-=- చెల్లెలు ల! డతడు రోడ్డుమోిద చక చకా నడుస్తూంకే, ఆ నడక లేడి పరుగుతో పంటెంవేస్తోంది. ఇదివరలో “వొక్టి వాగుడు కాయ” అని (పసిద్ధి కెక్కాడు. ఇప్పుడో, “మితభాషి” అని పేరు "తెచ్చుకునానాడు. వతి వ్యవహారాన్ని ముక్తసరిగా వరాడా ముక్కల్లో శేలి ఏవే స్తున్నాడు. ఈ వేగనాట్యానికి అను గుణ్యంగా లయ కలపాలని శర లొ బేవిగారి మం్యతివర్షం (పయళ్నిస్తోంది.

శశాంకుడు ఇంటినుండి బయటకు ఎప్పుడుపోయేదీ, భోజనానికి ఎప్తూడునచ్చేదీ ఎవరికీ "తెలియదు. “నేను నెళ్ళి పోతున్నా; అన్న్నాని కొచే 'ఏటప్పటికి ఆలస్యహాతుంది!”” అని ఎప్పూుడంటాడోకూడా ఎవరికీ తెలియదు. అందువలన శర్మిలా' "జీవి పాకళాల నియమాలను, అతని భబోవభావాలకు అను గుణ్యంగా సవరించుకో వాల్సివచ్చింది. ఇంతకు పూర్వం పాక్‌ శాలలోని అగ్ని జేవునకు సెలవు దొరుకుతూవుంజేది. కాని, యూ నా డా 'బేవుడు యిరవైనాలుగు గంటలూ పనిలో శ్రుండాల్సివస్తోంది. అహారపదా్థాలన్నీ వేడివేడిగా ఉండా లాయె! అవన్నీ పొయ్యి్యపక్క-న నిలబడి, యజమానికోసం ఎదురుచూస్తూవుంటున్నాయి. ఇది యజమానురాలిఅ బేశం !

సోడానీళ్ల బుడ్డిని ఎండిన పళ్ళను అంజపే (దాత అంజూర ఖర్జూరఫలాలను ఒక చిన్న బుట్టలో పెట్టి; బన్ను, (బెడ్‌, బిస్క- టను మరొకచిన్న బుట్టలో వెట్టి, ఏటన్ని టినీ మరొక వెన్దబుట్టలో వట్టి కారులో ఒకమూల సరి పెట్టిస్తుంది శర్శిలా బేవి. అవన్నీ ఆయనగారు భుజించాలన్లి ఆవె ఉద్ధేశ్యం. కాని, కారు ఇంటికి తిరగి రాగానే అమెఖీ ఎధుగయ్వే నగ్గ్వాసత్వ మేమిటో

గ్‌ దంల ధహాగ్రోక్ర

ఫ్రై ఠరవపీ౦ [దసా హ్‌ త్య ము కెలుసా1! అతడు ఆ పడార్ధాలలో ఒక్క-యైనా ముళ్టువాడు శాదు. ఇవన్నీ తినటానికి తీరిశేది + ఆహారం, ఆరో గ్యాలపట్ల అకకు చూపుకున్న అ శద్ధనుజూచి, ఆమ హృదయం ఎంత గానో బాధపడిపోయేది ! కాని వమిలాభం ! అతని (ప్రవర్త నలో రవ్వం తైనా మార్పురాలేదు. అతడు యీ స్వల్చ విషయాలను విడనాడి, మహోద్ధతంగా పుకోగిమి స్తున్నాడు. వరోజు కారోజు ఇస్తీగుడ్డలను అతని పడకగదిలో అతనికళ్ళకు కనపదేటట్ట్లుగా ఉంచేది. శాని, వయోజనం భూన్యమే! గుడ్డలు మూర్చుకోటానికి అతనికి నాలుగురోజుల కొకసారైనా తీరిక లభించేదికాదు. ఇక, ఇంటికి సంబంధించిన విమయాలను తీసుకుంచాం. గృహవిషయాలవై ఇదివరలో, గంటలుతరఫున చర్చలు సాగుతూవుంజేవి. మరి ఈనాడో 1 "బలి గాంలోని వొడిముక్క.లవలె అతి క్లుప్తంగా సాగు తున్నాయ్‌. మాటామంలీ, మంచీచెడూ చర్చించుకోవడం అనేది ఏమిలేకుండాపోయింది! [పతిదానికీ “తీరిక అనేజే అడ్డుపడుతోంది! “వేగం?” అతణ్ణి తరుముతోంది! “వేగం చేతులలో అతడొక *సాధనంో అయ్యాడు ! ఈస్పేజాన్ని”ః భుజిస్తున్నాడు! *వేగంొ వై నిదిస్తున్నాడు. *వేగమే”అతని సర్వస్వమైపోయింది. అపకు నడుస్తూ, పచార్లు చేస్తూవుంకు, అమె “ఏమండీ, ఒక్కమాట” అవేది అతని వెనక నిలబడి. అత ఉొక్క_మాటలో నే జవాబిచ్చేవాడు. శళాంకుడు తన భార్య . వద్ద అప్పుగా తీసిన్చన్న మొత్తాన్ని దమ్మిడీలతోసవో ఇెల్లించి వేస్తాడు. దానిత్నో అతని వ్యావారానిీ శరి లా చేవికీ గఅ

అక్కా - చెల్లెలు క్రి సంబంధంకా స్త జెగిపోయింది. శళాంకుడు వడ్డీకూడా చెల్లి ంచి వేశాడు. చానికీ ఒక రశీదుకూడా వ్యవహారరీత్యా తీసు కున్నాడు.

_ “ఆరి భగవాన్‌ ! పురుషులు (ఉమలో పడినా ఇంతగా శాదార సం ఇందరు ! తమ పౌగుపాన్ని చెైలాయించుటకు గాను వారు తమ సంపద్తిలో ఒక భాగాన్ని తీసి వేరుగా ఉంచాలిశాబోలు 1!” అని విలపించింది శరి లౌ టీవి.

తన భాగానికి వచ్చిన లాభాలను పెట్టి భవానీఫుఠరంలో తీనమనసునకు నచ్చినవిధంగా ఒక ఇల్లు కట్టించాడుశ ఇాంకుడుం* శర లొ టేవిని ! ర్యసము, దంలో ముంచి వేయుటకుగాను, అతడు, అధునిక అరోగ్య పరికరములతోను, సౌళర్యముల తోనూ, ఆ ఇంటిని నింపివేశాకు. అతని కోరికను నేర వేర్చు టకు ఆవె సమధిళోత్సాహోన్ని (పదర్శించింది. ఇంజనీరై న శశాంకుడు ఆ ఇంటిలో బట్టలు ఉతికి, జాగువేడేయళల కాన్ని స్టావీంచాడు. చానిని అటూఇటూ మూచి, టవ 'శ్రండంగా స్తుతించింది శర్మిలా దేవి. కాని, తనలో అవెం *వజెలావున్న్యా ఈకోజునరకూ జరుగుతున్నట్టుగానే, బట్టలునూతం నీ ముందుకూడా చాకలివానియింటికి వెళ్ళక తప్పదు. గాడిద మురికిగుడ్డలు మోసీకొనిపోతూ వుండటం నాకు అెలుసుం మపెన్సు దాని స్థానాన్ని అక మించిండన్న విషయం నాకు ఇంకా కెలియదు అనుకున్నది. బంగాళాదుంపలమిది పొట్టును వొలిచే యం(కౌన్ని జూచి, అమెవ స్తుహాయింది. అమె అశ, సర్యానికి అంతం లేదు,

వ రవీ౦ ఖే సాహీ త్య ము ॥ ఈజంగాళాదుంపలు ఉడుక బెట్టి పొట్టుదీసేపని భారంలో' ముప్పాతికవంతు ఇప్పుడు వదలిపోయింది !” అన్నదా మె--- కాని, అ యంతం కొంతకాలానికి చిల్లుపడిన బింబెలు, బాచ్చెలు, పగిలిపోయిన టీ ప్యాతలతోపాటు వాటి పక్క-గా ఒక చీకటికొట్టులో, ఓళ చక్కని స్థానానిషి పొంది తన (శమనుండి విముక్తి పొందినదన్వి జనంలో వదంతి ఒకటి బయలు బేరింది.

ఇల్లు తయారైనది. ఇక, తనలో అణచిపెట్టబడివున్న ఆప్యాయతను, చెలాయిం చుకొనుటకు శరి లా చేవికి స్థిరమైన వ స్తువు ఒకటి లభించింది. ఇటు రాళ్లు, ఇసుక, సున్నములతో రూపొందిన శరీరముమొక్క. అపార సవహానం, అలాంటి పేమ లశ్యుమునకు అనువైన, వీలైన వస్తువుగా రూపొండగలదు; భరించగలదుకూడా. ఇంటిలోని కిటికీలను, అలమారాలను, అటకలను తయాకువేయుటకు వప్పుకున్న. యిద్దరు పని బాళ్ళకూ ఉక్కిరి చిక్కి రైపోయి, ఒకడు తన చేశగాని శనాన్నీ [పకటించివేశాడు ఆ దంపతుల వాడావిడికి చాడు తట్టుకోలేక తన ఉద్యోగానికి రాజీనామా యిచ్చి శఉోయాదు. ఇక యింటిలో సోఫాలు, కుర్చీలు, బెంచీలు, జశృడాయన్లు ( డెస్సింగు శుబుల్సు వవి ఎక్కడవుండాలో నిర్ణ “యించేభారం శళాంకుని నె _తిమోదపడింది. తస (డాయింగు .రూములో కూర్చుని, ఒక్క. శతణంపాటు స్వేచ ఎగా ఛూపిరి “పీల్చుకోటానికై నా అతనికి వీలుపడకపోయింది. వదెలావున్న ప్పటికీ, కష్టపడి అలసిపోయిన అతని వెన్నెముకకు, యింత _విశాంతి సమకూరి పెట్టటానికి, అమిత తాద్టావూరితంగా,

శ్రీ . వకొా-జెన్లైలు' న! రకరకాల సోఫాలు, అయింటిని అలంకరించటానికి వచ్చి సడ్డాయ్‌ తమరమ స్థానాలను అలంకరించాయ్‌.

ఆంంటి అలంకరణ అంశా ఖారీ ఎత్తు విషయం, చక్కని మేబాల్కు టీపాయ్‌ సెట్లూ, రకరకాల అతిలుగల, నగిషీపనులు చేసిన రంగు రంగుల గుడ్డలతో -=- ఆ యింటి సౌందశ్యానికి వన్నె బెట్టినాయిం ఇక పూలఆకుండీల సంఖ్యకు ఆుకేలేదు. వక్కడచూచినా నవనవోత్సాహం వెల్లివిరు పోంది. అందం పరవళ్ళు (తొక్కుతోంది! కాసి... ...తసాంకు డిప్పుడు పగటిచేక పడకగదిలోకి పొరపాటునైనా రానటంలేదు. పగటిన్నిడకు స్వస్తిచెప్పాడు, దీనికి శారణకేమంళే... ..- అతని పంచాంగంలో, ఆడివాగం సోమవారం అనేరోజులు ఆెందూ కలగా భులగమెహోరికు, ఓశేరోజున వచ్చిపడే .తిథిద్యయంగా, రూపొందినాయి.. ఇక ముగిలిన పెలవుదినాల విషయందూద్దాం.. పండుగరోజులలో అఫీసులోని .పనివాళ్ళందరికి సెలవే. కాని అతనికిమ్యాతం "సలవంటూలేకు, సెలవు అనుభవించవద్రనే వాళ్ళినరైనా వున్నారా! అట్ళే! లేను! అతడ్వే చవో ఒకపని కల్పించు కభనేవాడు.. అఫీసుకుపోయి పని చేయో6పోయినా, తన ఆఅధ్యయనకాలకు అోయీవాడు. పాఠ ఫైళ్ళు తిరళేయ్తూ శళూర్చుంటేనాడు లేళకపోతే ఏవో స్లానులు గీస్తూ షూర్చుంతే వొడ్తుం

ఏ'జీమైనప్పటికి ఖక్క- విషయం సూలం ఖాయం. పడక గదిలో పాతపద్ధతి, నియమాలు తరచు అధికాకాన్ని కోల్పోయినాయి. పదవీ భష్టుడెన మహారాజుగారి దుస్థితికి

క్ర రవీం౦ ద్రసా ప్‌ త్య ము దిగజూరినాయి. అయిలే, ఆవి తమ అధికారాన్ని పూర్తిగా వదలుకున్నాయా అంక అవి వదలుకోలేదు. వాటికి తమ అధికారంపై మమకారం తీరలేదు ! చూారుపట్టుకొని (వేలాడు తూనేఉన్నాయి. ఇందుకు కొన్ని ఉదాహరణలు చెప్పూతౌానూ పడకగదిలో విశాలమైనతావులో సోఫాలు అతనికి అతిధ్య మిచ్చుటకు ఎదురుణూస్తూ కూర్చున్నాయగ్‌,. వాటి కాళ్ళ వద్ద స్పిప్పగ్లు, అతని పాదాలను ఆలంగరించి ఎపూడు ధన్యతే పొందుదామా అని ఎదురువూస్తూవున్నా క్‌! ఆతని నోటిలో పడి జీవితం సార్టకంచేసుకోవాలనే ఆనురతతో వక్క-లు, ఆకులు పాన్‌ చాన్‌ లో ' పడిగాపులు కా సున్నాయ్‌. ఫూర్యం మూదిరిగానే పట్టుగుడ్డతో తయానైన పంజాబీమర్హూ, భనీ “మున్ను ధరించి, మూ జీవితాన్ని ఉద్ధరించు బాబూ!” అన్న ట్లుగా, అలదమూరులోపడి మూలుగుతున్నాయ్‌ ! =. అతని అధ్యయనాలలో జోక్యం కలిగించుకోవట మంళ, అత్మిపమాదకరమైన వివమయం, కాని, ఇల్లాలు మాతం కొంచెం క్రైర్యం వహించి, అతడు "లేనిసమలయాన్న్ని కనిపెట్టి అతని అధ్యయనళాలనై దండెత్తి ోతుడుపుగుడ్డ (పయోగం” చేసోంది. అఆ అధ్యయునశాలలో, అవనరానవసరో వస్తుజాలం శీరనీరన్యాయంగా కలసిపోయిం, అరాజకంగా రాజ్య మేలుతున్నాయ్‌. అమె అరిజ్యాగత్తగా, వహాంసలాగున వాటిని విడదీసి వాటికి _కమశికుణ గరశేది! ఇంతకు పూర్వం అమెశన (శేద్దాభక్తుల సారాన్ని మూలవ్నిగవోనికి కట్టాట్లూ వుండేది ! కాని, అ౨రానాడో 1 మూలవ్మిగవాంనుండి కళను సంపాదించుకున్న _ నిత్యపూజార్హ్మృ్శను సంపాదించుకున్న

అక్కా- చెల్లెలు వ? వ్మిగహాలకు ఆంక్షే అతని పనిముట్లకు తన (శద్ధాభ శక్తులను అర్పిస్తోంది.

అంశే అఆన్భం1 అమె తన పూజను అతని నస్తువులవై మ్యాతమే శేందీకరిస్తోందా 1 లేదు. కాదు. ఆతని మనసును రంజింప జేసే విషయాలపట్ల తన ధ్యానాన్ని శం దీకరిసోంది. ఉదాహరణకు, ఇంటిని ఎప్పటి కప్పుడు చక్కగా అలంక రించటం, ఇంటిచుట్టూవున్న పూదోటను చక్క-_గా వించటం, , అతడు కూర్పుంజే సోఫావైకీ చక్కని అల్లికలను తయారు చేయటం, దిండ్రగలీబులవై చక్కని పూలను కుట్టటం, రంగు రంగుల పూలకుంజీలలో శంగరంగుల పూలను అమర చరి ఇత్యాది కార్య,కమాలలో ఆమె నినుగ్న రాలవుతోంది. ఇంఠకు పూర్వం, ' గర్భగుడిలో నికి (పవేశించి, తన వైనాన్ని (పత్యతంగా-పూజారివాని జోళ్యం లేకుండాలా పూజిస్తూ వుండేది అ కాలంలో ఆ అధికారం ఆమెకు ఉండేది. శాని ఈనాడు అమెకూ, తనదై వానికీ మధ్య శప్పన్సి” ఆ కే ఫపూజూరి (పవేశించాడు. శన్నూూలంగా దూరంగా ఉండే పూజా కుసుమాలను సమర్పించుకోవాల్సి వసోంది.. ఆమె, కోమలవృాదయాని. కిది ఒక కల్యమే! _పత్యత పూజ వేయ లేకపోతున్నా నే అనే బాధ ఆమెను వేధిస్తూనేవుంది. తనకు గలిగిన ఈ స్థాన (భష్చత్వంచమూలంగా అమె హృదయ కమలం మూకుళించు”ొని పోయిందనుటలో ఆశ ర్య మేసూ లేము. అంతేగాక ఆ (కితంకోజున జరిగిన సంఘటనమూలంగా ఆ మెహృదమానికి తీరనిశాయం తగలింది. డానిని తలచుకొని

కం రవీ6ం[దసొహిత్యమి ఈమె రహాస్యంగా లోలోపల కుమిలిపోతూ సీవుంది. వీమిటో సంఘటన అంటున్నా రా!

అఆరోజు ళా రిక బచాంళ చకుర్షకి, అది శశాంకుకు భుట్టినరోజు, అమె జీపితానికడ్‌ అన్నింటిని మిరిచిన పర్వదినం. ఇంతవరకూ వస్తున్న అనూవాయితీ [శకారం, ఆమెతన శ్నేహి తులనంద రికీ అవ్యోనాలు వంపింది. ఇంటిని, [ప ల్యేశంగాయింటి కేటునూ వూలతోరణాలతో అలంకరింప జేసింది. ఇల్లా కోల కల్గాదుతోంది. మాథ్యావ్న్నో నికి ౯ొంచెంయుందుగాశ కొంకుడు అుంటికి వివ్చాడు.

“ప్పల్పుటీ వాడావిడం తా! జొమ్ముల పంధ్లేవైంనో చేస్తు న్న్నావో” అని (పళ్నించాడు

. “అయ్యో! యివ్వాళ మి పుట్టినరోజు! ఇదికూడా

మరచిపోయారూ! మోరెన్నయినా అవండి! ఈ సాయం రణ మీరు ఇ' టీవప్పఉండిపోవాల్చిం జే!” అన్న జామె.

-. వరోజముందూ తలవొంచదు వ్యాపారమంనేత్తి చచ్చిపోయిన దినంముందు మ్యూరమేం వ్యాసారత తలా వొంచుతుంది!”” అన్నా డతడు, .

ఈనన మళ్ళీ అడగనండీ. ఈ దిక్క రోజు సాయం్నతని మ్మ్యాతం ం౫౦టివద్గ వండండి. అందరికి అవ్యోనాలు కంపాన కూడా” అని (పాభేయపడించావెం,

కీదూద్రు శర్చలా! నన్నొక బామ గౌ చేయటానికి (వయత్నించక్కు, నువ్వూ ఆడుకుంటూ శ్రంళే చూడమని జనాన్ని విలువవోకు 1 అన్నా డతడు.

ఆళ్కా ఎ చన్లెలు ఖ్‌ " ఆంటూ శశాంకుడు వెళ్ళిపోయాడు. పడకగది తలం పులు నూసి శర్మిలాజేవి కొంచెండేపు వడ్చింది. సాయం తానికి అతిధులు వచ్చేశారు. “వ్యాపారంగో న జు! భామాధికారం ముందువారందరూూ నతమ _సిమ్ల లైనారు. జాని అధికాశాన్ని వారు ముమూ, గై ర్థులా న్వీక రించారు. వ్యాపారమే సాకుకుబదులు, యిబే కాళిదాసు మహాకవి పుట్టినరోజు, శకుంతల నాటకంలోని మూడవ అంకొన్ని పూర్తిచేయాల్సి వుంది అన్నసాకును అతడు 'చిస్పినట్లయి తే, దాన్ని స్వల్పాతిస్వల్పమైన సాకుగా. పరిగ ణించి, అత డా సాయం్యతం హాజరు కానందుకు తమించేవారు శాదు. గాని, యిది వ్యాపారమాయే! దీనిని ఒప్పుకోకపోతే _ తిలా! అందుకని శభాంకుడు తన పుట్టినరోజు పలిడుగ సోయర్శతలి తన యింట్లో జరుగుతున్న విందుకు పోజరు శాకపోయిన్తా అతిధులు పౌధపడో లేదు, అతడు ఫుట్టినరోజు పండుగ సంబరం . అతడు లేకపోయినా, యధాతధంణానే అరిగి పోయింది. నాలూ బాబు ఆధునిక నటీనటాలవిదాద వ్యంగ్యచిత్రాలు నీస్సి అందరినీ కదుపుబ్బనవ్వించాడ. శశాంకుని జన్మదినోత్స వము అతడు నడుపుతున్న వ్యాపారంముందు సాష్టాంగ పడింది. జంరగూమారుతంలాగున [(పచండవేగంతో పరుగులిడుషమూ పోతూవున్న అతని వ్యాపారరధ శేతనానికి, శర్మిలా బేవివృాద యము ఒకమూల కాధపడుతూన్న ప్పటికీ-[శ ధ్ధాపూరిత నమ స్టారాన్ని చేసింది. వ్యాపారం ఒక ళొరుకరాని కొయ్య. ఎవరికీ లొంగని యోధురాలు. ఎవ్వరినీ లత్యు పెట్టని పెంకీినునిమీ,

తం ఈవీ౦ దసాహి త్య ము అందరినీ ఎదిరించే పొగరుబోతు, చెడి డుస్తురాలు, తా నావహించిన ఫురుషుణ్ణో చాసోహంచేసుకునే వేళ్ళ; పీల్చి పివ్పిచేసే రక్షవపాసిని. భార్యామణి (బతిమాలికలన్యు (పార్థన లను, అర్థి ౦పులను, అభ్యగ్థానలను అలత్యంచీయించే రస పీనవ్యాపారమనే అ రావని “*చ్చీహితులకు ఆహ్వానాలు పంవీంది పాపమా ఇల్లాలు, అఆ ఇల్లాలు తలవంపులకు గురి శావలసివ స్తుంజేమో!” అని కలవరించి, తన కజంధహస్తాఆ నుండి ఒక్క. తృటికాలం శకశాంకుని వికుదలచేసిందా! లేదు! "లేదు! చిట్టచివరకు అతని సౌఖ్యాన్నయినా చదూచిండా | లేదు! లేదు! ఐతే ఆది చేసేది, చేయగలిళశేది అంతా ఇెరుజీతప్ప మంచి కించ ల్రైనాలేదా అంళే, వుంది! తన్ను చేపట్టిన మానవునకు-తనకు పట్టమహిమీత్వమును కట్టబెట్టిన మానవ్చనకు-అది ఆత విశ్వాసాన్ని నూంపో స్తుంది, న్వీయాథి కారాన్ని అతనిలో పాదుళొల్చుతుంది. అత శ్రసన్మానాన్ని వేర్చుతుంది. అతనిలో అనంత ధై ర్యాన్ని నెలకొల్చుతుంది. తమ జీవితం అనే (పవాహంజఒడ్డున నిలబడింది శరి లొ బేవి. ఆవలిగట్టువెినున్న శళాంకుని వంక భ క్రీ పూరితభావం తోనూ, భయపీడితపృాదయంతోనూ భూడసాగింది. అతని వ్యాపార రాజ్యాధికారం గృహనీమావధులకు దూరంగా. అతి మూర బేశాలలో-..అతిదూర సము_దాల తటాలవొదడ్డున నిలబడి--పరిచితులై న, అపరిచితులై న వ్యక్తులక్రై వలలు వేసి _వాలించి, పట్టుకుంటోంది. అతి విశాలంగా (పవర్ధమానమవు తుంది, తన యం_ాన్ని సుస్థిర మైన పునాదులపై నిర్మించు

అక్కా-వె ల్లెలు ప! థొనుటకు యత్నిసోంది, ఈ విమయాన్ని శరి 'లొబేవి గమ నిస్తూనేవుంది.

మానవుడు (పతిరోజూ, తన విధినో జాతక చక్రంతో కు న్తీస్టుతూవుంటాడు; యుద్ధం చేస్తూవుంటాడు;. వొడ్‌ దుకుకులతోకూడిన అ ఫురోగమనాన్ని సాగించకుండా--తరూ ణీమణి శాహులతలుం అరణి పెనవేసి అ పురోగమనాన్ని నిరోధించ యత్ని శ్తే---పురోగమన కాంవీమైనవాడు నమి చేయగలడు! వమిచేస్తాడు! అన్న సమస్య ఉద్భవిస్తుంది. చానికి పరిపష్కా-ర మార మేమిటనే (పశ్న జనిస్తుంది. ఫుతో గామిమయెనవాడు. అభాహుంలళా పాశాలను పటపట్న_లెంచిపార జేస్తాడు. అప్పుడా సమయంలో, అతని హృదయంలో దయా చామ్మీశ్యాలకు తావుండదు. ఆతడు వ్యాపార భామిని కాహూ బంధితుడుగొ, కార్యోన్గ త్తవిశాచావసిస్తుడుగా. వుంటాడు... తన భ_ర్తషరిస్థితొని గమనించింది శర్మిలా బేవి; అర్థం చేసుకుంది. అతని నిన్హామీణ్యమును (పేమపూర్వక విశ్వాసంగో అమోదిం చింది, అం తేగాదు,॥ శడాంజలిఘటించింది. అయి లే, ఇక్కడొక విషయాన్ని విస (్రైంచకాదు. ఒక [పశ్నకూడా వేసుకోవాలి ఘోర తపస్సులో నిమగ్న డ్రైయున్న శంకరుని [పసన్నుని గావించుళొనుట కై, అతనికెదురుగా కూర్చు ండి తపస్సుచేసిన పార్వతిలాగున ఉన్న డా యా శం లా బేవి! అంత ఆత ౯, సంయమిత్వం థం శ్రలొటేవిలో కొంచెం కొరత పడింద ఇెప్పాలి. అప్పుడప్పుడు అమోోో బలహీనతలు వెల్లుబుకుతూ. వుండేవి. [ఉనముజేవత ఆమెను (పోత్సహిస్తూ ఉంచేది. అసమ యంలో అమెలోనున్న అప్యాయత, అదున్చా, వెల్లువలైపారొ

శి? రవీంద్రసాహిర్యను

నిపేధిత స్థానాలలో అడుగుపెట్టి, కాసనోల్గ్నంఘనం గావిస్తూ వుంజేవి శాసనధిక్కా-రానికి వతిఫలంగా శిశు పడటం పొధారణ౦. ఆమె దానికి అలీతురాలు కాదుకడా! తిర స్కారం లభించేది! ఆ తిరస్కా-రాన్ని మహా పసాడంగా స్వీక 6ంచేడి! అంతేకాదు. ఆతడు తిరష్క-రించినా, అతిరస్థాంభావా వికి [కొత్త రీతులలో వ్యాఖ్యానం గావించుకునేది. కొత్త అర్థాలు చెప్పుకునేది. ఇదంతా బేనికి! అతని తిరస్టారం మహో లతణఖచితమని భావించేది! విచారం ముస్పెకనొనగ్యా ఒ ళ్ట అడుగు వెనుకకు తగ్లేది అయితే అంతటితో వ్రూరుకునేదికాదు. నిర్వీర్యంగా నిర్వ్యాపారిగా పడివుండేదికాదు. తాను (ప్రవే శిందుటకు వీలుగాకుండా వున్న, తనకు నిపేధితంగా వున్న, సీమలలో విహరిస్తున్న తనభర్త అడుగుజాడలను కని పెట్టుతూ వ్రుండవలసిందిగా అనేకమైన "బేవ్రళ్ళకూ దయ్యాలకూ (యొశ్కే-ది. అత సర్వజారత్నీస్తూ వ్రండవలసిందిగా, తన యిష్ట్రదై వాన్ని (పాళ్ళిస్తూవుండేది!

మిన

క్ర) నీరదముఖర్జీ కుటుంబం సంపన్నంగా రూపొంద జొచ్చింది. బ్యాంకులో నిల్వలు ఆకు అంశెలమిద నడు స్తున్నాయి. ఇజే నమయంలో శరి లొ చేవి౨ నిర్మియించుటకు ఏలుగాని జబ్బు ఇకటి చుట్టుమున్తైసింది. చాని 'బెబ్బకు తట్టుకో లేక అమె మంచంపట్టింది--అమె. జబ్బు ఎటువంటిదో ఎవరూ నిర్గ లయించలేకపోయారు. ఈ జూడ్యం కలుగ చేసిన అశ రం ఇంతా అంళాకాదు. దీనినిగుంంచి అంశ, ఇది కలుగ జేసిన ఆక ఏ ర్యానిషగురించి ఇక్క-డ వివరించాల్సివుంది. శరి లొ టీవి నం్మడిపేరు రాజారాంబాబు. అయనకు చబారిసాల్‌లో ఓక 'ెన్ద ఎన్టేటువుంది. ఈ ఎన్లేటు గంగానది ముఖద్వారానికి సమిపంలో వుంది. అంతేగాక ఆయనకు పాలిమూర్‌ లోని నొశానిర్థాణవ్యాపారంలో కొన్ని పేర్లు ఉన్నాయి. ఆయన (౯ _త్తపాతల సంధికాలంలో పుట్టాడు. శుస్తీ ప్టగలడు, వేటాడగలడు. క్యరసాము ఇకాగావచ్చు. మృదంగం. వాయించడంలో అమోఘమైన చెయ్యి. మార్షం గికాచార్యుడనే ఇప్పాలి. మర్చెంట్‌ ఆఫ్‌ వెనీన్‌, జూలియస్‌ సీజర్‌, హేన్లైట్‌ నాటకాలనుండి పేజీలకు పేజీలు వప్పగించ గలడు. మెకాలేదొరగారి ఇంస్సీషు రచనాపద్ధతి ఆయనళళ ఆదర్శం, జర్క్‌ ఉపన్యాసాలను బహాండంగా పొగడుతూ ఉంటాడు. బెంగాలీ సాహత్యంలోని మేఘనాధ శార్య స్తుతి మేరకు ఆయనగారి బెంగాలీ సాహిత్యపుచయం (పసఏంచింది.

తీ రవీం,దసాహిత్యము

నడివయస్సులోనున్న సమయంలో. సురాపానం, నిషిద్ధ వస్తువులను ఆరగించుటను ఆధునిక సంస్కృృతియొక్క- అన శ్యక విషయాలుగా పరిగణించాడు. అయినప్పటికి, వృద్ధా ప్యంలో వాటిని విసర్పించాడు. మంచి అందగాడు. హుందా తనసంగలవ్య క్షీ, పొడుగరి లావుగావుంటాకు, దుస్తులు చక్కగా, శ్చుభంగా ధరించేవాడు. వృాదయంగల సరసుడు, అందరితోను కలసిమెలసి తలలో నాలుకవలె ఉండేవాడు. అవ సర మొచ్చి ఎవరైనా చెయ్యిచావి తే“లేకు” అనేవాడుకాడు. శమసంబంధ మైన పూజలూ వురస్తారాలపట్ల తనకు నమ నకం వమాతం లేకపోయినా, ఆయన యింట్లో అవి గొప్పగా ఆడంబరంతో జరుగుతూవ్రండేవి. ఎందువల్ల నంశే, అఆలాం టివి కుటుంబగారవాన్ని ఇనుమడ్‌౦పచేస్తాంణ, కులజేవతలను పూజాంచుటకుగాను ఇంట్లో అకవాస్తా తదితరులూ వుంజే వారు. కావాలనుకుంళశు “రాజూ” విరుచాన్ని ఇస్సు సంపా దించుకు నీనాడు. ఎవరైనా ఏమండి మిరోరాజూ”విపద౮కు ఆంత విముఖంగా వుంటా రేయీ”ఆని అడిగితే అయన నవ్వుతూ “వమా నాన్నగాళే నాకు రాజా వుడు యణన్చ్బారు నా శేరులో వ్రుండనేవుందిగా |! ఇంకొక బిరుదును సంపాదించు కొని మా నాన్నగాంచి ఏన బిరుదును కించపరచటం నాకిష్నం లేదు!” అనేవాడు, (పభుత్వ భవనంలో అయనకు 'ప్రశ్యేక మూర్గండ్యారా (పవేశంఉండేద జగ ధ్ధాతి పూజాసందర్భంలో ఆయన ఇంట్లో *హాంపెయింన్‌ ” నీళ్ళులాగున. (పవహించేదిం అఆ సమయంలో అతిధులుగా వచి సన ఇంగ్లీషు ఆఫీసట్లు కడం

అకళ్కా= చెల్లెలు త్‌ సరి లొ చేవికి చిం తీ చేసినత ర్వాత, రాజారామ్‌ నాబుకు భార్యావియోగం సంపా_ప్తమైంది. శేరి శ్రలొచేవి ఆ_త్తవారిం టికి వెళ్ళి పోగానే యిక అ కొంపలో మిగిలినవారు, అతని "విద్దకుమూరు డైన హేమంతుడు, చిన్నకుమా_ర్తె అయిన ఊం శమాల మామే, =

• కురవానిని గురించి అంశ్షే 'హీమంతుని గురించి, ఉపాధ్యాయ బృంచంవారు. “అద్భుతమైన "కెలివి రేటలుగల కరవాదు!” అని _పశంసిన్తూ వుండేవారు. . హేమంతుడు ఎంత ఆందగాడంశ, చారిలో ఎవరికైనా ఎదురుపడి తే, వెను దిరిగి అతత్షి చూడకుండా వ్రంజేవాళ్తుకాదు. ఆతడు అన్ని పరీ్షలలోనూ, అన్ని సబ్టెళ్టలలోనూ, ఉత్తమ కేణిలో ఉట త్రీ ఊయ్యేవాడు. ఇక ఆఅటలవిషయం తీసుకుంళే, తంగడిపేరు నిలబెడ్తూ, “శెభాష్‌” అనివించుకుంటూ వుండేవాడు. పెండ్లి శావలసిన కుమా శ్తెలుగల తండ్రులు అతక్షే చుష్టుముస్తుస్తున్నా రంశే, అతిశరమూ క్తి కాజాలదు. కాని, యిష్రుడప్పుడే = పెళ్ళి చీసుకోవని జవాబువెపుతూ వుండేవాడు. ఎందువల్లనం క్షే, అగని హృదయం (ప్రస్తుతం యూరోపియన్‌ యూనిపర్చిటీలో జిగ్‌ నంపాదించుకోవాలని తవాతహలాగుతోంది. ఆ-డ్నిగీ 'సంపాదనళోసం (ఫెంచి, జర్భ్హనుభామలను అహోరా( తాలు అధ్యయనం చేస్తున్నాడు. మధ్యలో ఎందుకైనా మంచిదని-- యడార్జానికి అవసరం లేకపోయినా -న్యాయ శాస్త్రుంకూడా అధ్యయనం చేస్తున్నాడు. ం ఈసనుయంలో నే, అకసా తగా అతనికి జబ్బుచేసింది. అనేకమంది వై ద్యశిఖామణులు వచ్చిపడ్డారు అనేక సిద్ధాంత

త రవీ౦ చదసా హ్‌ త్య ము శాద్దాంతాలు జేశారు. కాని, పర్యవసొన శేమంశు, అది ఉగలలో జబ్బయినదీ, కండరాలలో జబ్బయినదీ, మరి ఏ ఇతరలంగంలో జబ్బయినదీ ేల్చలేకపోయారు. ఒక వైద్య రాజు, అతనికి పట్టినది ఓేగులలో జబ్బని 'పతిపాది స్తే కాదు అని అ వాదాన్ని పూర్వ్యపతంచేశారు. అతని 'పతిద్వంది మైన వై ద్యశిఖామణి. ఆ వాద (పతివాదాలఫలిత మేమంళ రోగం వదైనదీ 'తేలకపోవటమేతప్ప మళలేమికాదు! అ నూయలమారి రోగం, కంచుకోటలాగున్న హేమంకుని శరీ రంలో గుడారం బిగించికూర్చున్నది. ఆ శృతుశివిరం ఎక్కా డుందో పసికట్టడం ఎంకకష్టమో, దానిపై డాడివెడలటం అంతకన్న క్షి వ్రసమస్యగా పరిణవింంచింది వై దోర త్తీములకు ! అ కాలంలో సర్జనుగా జీకుమోసిన ఇంగ్సీషుదొరగా రంళశేు, రాజూరామ్‌ బాబుకు మహావోజు! మోజే కాదూ అయనగారివికాద వల్ల మాలిన విశ్వాసం. జానిని వూరు అంధ విశ్వాసంగా భావించుకుంకు భావించుకోనచ్చును, అభ్యం తరంలేదు. సర్టనుమహాశయుని పాలబడ్డాడు పామంతుడు. ఆయనగారు లేన రోగిశరీరంవై పరికోధనలం (పారంభించారూ. పరిశోధనల సారాంశ మేమంశే, తమకు అంతుపట్టని రోగాన్ని గురించి, తమ చేతికందని అనయవనంలో రోగం - గూడుకట్టు శొనివ్రందసే నిర్ణయానికి రావటం, సర్టనుల పాధారణపంథాు అజే నిర్ణయానికి వచ్చాడణం ౧౯ అంగ్ల వె ద్యుడుకూడా |! తత్‌ సిర్ణయానుసారంగ్యా ఆ వై ద్యశిఖామణి వాడి మైన తన పనిముట్లతో రోగి శరీరకు వె పొరనూ చీల్చి, లోపలి భాగాన్ని బట్టబయలు చేస్‌ వమూాశొాడు. రోగాన్ని

సిరదముఖ ర్డీ లి దుంపనోశనం చేద్దామనే యత్నంతో కార్యరంగంలోనికి దూకాడు కాని ఆయన (శ్రమ వృధా అయ్యింది. తానువ శతువువైదండెత్తినావో ఆ శ్యశువు ఆ తావులో అగువించ లేదు సరిగచా, అశ్యతును చేసిన చెరుపుకూడా యిసునుంత యినా ఆగుపించ లేదు! , అ ఫ్ర చికిత్స మూలంగా జరిగిన అపకారంమా ఈ తం పూడ్చరాని గండిగ్యా అంతులేని అగాధంగా వుండిపోయింది!' ఇంగ్లీవదొరగాని అడ్డనోలు శస్తుచికిత ఎనూలంగా, "సామం తుడు స్వర్షానికి టి3ట్‌ పుచ్చుకున్నాడు. రాజారామ్‌ సాబు అపార దుఃఖసాగరంలో మునిగిపోయాడు. అతని హృదయం విపాదతిరంగాలతో తరంగిత మైనది. అయితే, అతని హృద యాన్ని వేధిస్తున్నదుఃఖానికి కారణం కన్నకొడుకు చనిపోవట వల్ల నేకాదు! పండువంటి బిక్ష శరీరాన్ని అ పాడుపనిముట్లు కోసి చూసినాయ్‌; చూస్తూ చూస్తూ వుండగానే అ బిడ్డ శరీరం వికృతరూపాన్న్ని పొందింది! ఇచే అతని వృదయాన్ని వేధిస్తున్న నాధ! ఈ నాధ అతశ్ఞో అహోర్గా కాలూ పట్టి పీడించి వేస్తోంది! అతని మనస్సును జలగలాగున పీల్చి పిప్పీచేసి వేస్తోంది! అతని కళ్లకు హేమంతుని మూర్తి దీనాతిదీన రూపంలో దర్శనమిసోంది! శ్యస్త్యూచికిత్సకు గురియైన తరువాత హేమంశుకు పడిన మూగకమాధ రాజరామ్‌ బాబుకు కళ్ళకు కట్టినట్లు అగుపిసోంది! జీవితం సాఫీగా నడచిపోయిన జీవి తన కళ్ళారా యిలాంటి హత్యాకాండను భూడవలసి వన్మే అతని,నునసు ఎలావుంటుందో వూహించండి!

ఠం రపవీ౦ం[దసాహి త్య ము అంతేగాదు. బాధేశాదు! హృదయానికి శల్యంలాగున గుచ్చుకున్న ఈ దుఃఖంమూలంగా, రాజారామబాబు మంచ 'మెక్కా-డు. మృత్యుగహ్వారపు టంచులకు పయనించాడు! , డాక్టర్‌. నీరద ముఖి, హషీేమంతునకు పాత స్నేహిశుడు ఇద్దరూ ఒక తరగతిలో చదువుకున్నారు. నీరద నాబు కె త్తగా చాక్ట రుప్యాసయివచ్చాడు. హేమంతునికిజబ్బు చేసిందని తెలియ గావేస్నేహిశునకు ఉపచారంచేయుటకై నీరద బాబువచ్చాడు* ఆశేసునుసరిగాఅర్థం చేసుకొనుట లేదని అతడు 'మొదటివుండినోల వేస్తూనే వున్నాడు. హేమంతుని రోగాన్ని గురించి అతడొళక తీర్చు యిచ్చాడు. రోగికి గాలి మార్చాలని, పొడిగావుంటే వాతావరణంలో వుంశు రోగం వెంటనే నయమవుతుందనీ ఇప్యుతూవచ్నా దు-పాతతరంనాటిదుర ఛిస్త్రాయాలు శాజూరాం బాబు మనస్సులో గట్టిగా పాతుకొని ఉన్నాయి. తనూర్ఞ లంగా ఇంగ్సీమడాక్టృరు మాత్రమే మృత్యువు జరిపిం హ త్యాకాండను విజయవంతంగా ఎదుర్కొ-నగలడన్న అభి 1పాయం ఆయనగారి మనస్సులో గట్టిగా పాతుకొనివున్నది. కాని, యీ అనుభవంతో, అంశ1ే తనకుమారుని మృతితో, సీరదబాబుపట్ల ఆయనకు అభిమానం, విశ్వాసం అనేవి విషమ నిష్పత్తిలో పెరిగాయి. అం లేగాక్క,ఆయనగారి చిన్నకుమూ నై అయిన ఊగ్గిమాల కుమూరికికూడా సీరద బాబులో అసొభా రణ 11 పళ్డావి శేమం కనుపడసాగింది, అమె ఒకనాడు తండితో యిలా అన్నది. "“మ్రూడు నాన్న! చూడటానికి చిన్నవాడై నా, అతనికి అక్కని శ్యాసం ఎంత గాథంగా వుందో చూడండి! అఆ విచేళీ

అళక్కా= బె ల్లె లు లిం ఉాక్టృ రుగారికి వ్యతి లేకంగా వ జంకూ గొంకూ లేకుండా ఎంత నిర్భయంగా అన్నయ్యి రోగాన్ని గురించి తీర్పు చెప్పాడో మాడండి!”

చానికి తండి సమాధానమేనుంశే, “వై ద్యుడ నేవాడు జేర్చుకోవటమనేది పుస్తకాలనుండి మ్మాతమేకాదు. చాలా అరుదైన, బేవద_త్తమైన అంతర్బ్భృష్టి వుంటుంది కొందరికి. అలాంటి లశణాలు నాకు నీరద బాబులో కనపడుతున్నాయ్‌, అన్న్నాడు.

అ విధంగా అకాలమృత్యువు (పసాదించిన దుఃఖభారం (శ్రీందపడి నలిగిపోయీ హృదయాలకు ఇతరులలో న జక్క మంచి లక్షణమైననూ నోచరించినయెడల, వా రా వ్యక్తిని అమిత అప్యాయంగా పొగడకూవుంటారు. ఆ ఆప్యాయం వారి గుండెలలో జనించాలేగాని, డాని బీజంపడాలేగాని, పడగానే అది మహావటవృతే వైం కూర్చుంటుంది. అ వ్య క్‌ శచ్ప్చేనమూటలు సబబైనవా ॥ కాదా! అని పరిశీలించరు.

ఒకనొడు రాజూరాంబాబు తన చిన్న కూతురగు ఉరి లొ చేవిని పిలిచి యిలా అన్నాడు.

కడ్రాగ్ర్‌ శై! సామంతుడు నన్ను వీల స్తున్నాడు; మూనవ జాతిలో రోగపీడితులై న వారిచాధను తగ్జించుటకు యత్నించ వలసిందిగా హేమంతుడు పిలుపు స్వన్నాడు. వానికేరుమిాద ఒకఅసుషిని వెట్టించదలచాను”అన్న్నాడు రాజూారామ్‌హాబూ

ఊర్మిశాబేవి సహజోతశ్సాహంతో లేలియాడుతూ “మి ఫ్లాను అద్భుతంగావుంది నాన్నా ! నన్ను యూరఫు

శీ0 రవీం[దసాహి త్య ము పంపండి. డాక్టర్‌ ప్యాసయి వస్తాను. ఆసుషతిని నడుపు తాను” అన్నది, ॥

ఆమె మాటలు అతని హృదయాన్ని చూరనొన్నాంప్‌ అతని ఆశలు మోసులె త్తినాయ్‌.

“ఆసుష్మతి ఒక ధర సంస్థగా వుంటుందమ్మా! చడానికి సీవ్రు ధర్శుక_ర్భృగా వుండాలి-వాధపడటం హేమంతునివంతుగా అయ్యింది. వాడు నిన్నెంతగా (ఓేమిస్తూవుంజేవాడో మనంద రికీ తెలిసిన విమయమేగా! నీవు మానవసేవ బేస్తూవుంళే,. వానిఆత / ఎంతగానో సంతోపి.స్తుంది తల్లి! పరలోశంళో ఛున్న వానిఆత కు మహోన్నన మైన శాంతి లభిస్తుంది. నిన్ను జూచి గర్వపడుతుంది! చాడు రోగంతో పడివున్న రోజుల్లో అహోరాత్రాలు తిండిఅనక, తిప్పలనక వానికి సేవచేశావు. నీ సేవ మరువరానిది తల్లీ! అప్పుడు వానికి చేశావు. ఇప్పుడీ విశాల్వ్పంపంచంలోని రోగపీడితులకు నీ అమృత హాస్తాలపేవ లభించాలి తల్లీ! ఆనాడు నీవు నీ సోదరునికి చేసిన జేవ వ్యక్సి పరం. ఈనాడు అది చై ₹ల్యాన్ని సమకూర్పుకొనబోతుంది!” అన్నా డా తండి.

సంపన్న కుటుంహానికి వెందిన యువలి, వై ద్యాన్ని వృత్తిగా చేసుకోవటం, అసంగతమైన విషయంగా, అయుక్త మైన విషయంగా, భావించలే జా తండి గుండె, ఎందువల్ల నంశే, వ్యాధి కరాళదంష్ట్రాలనుండి వ్యాధిపీడుతులను రఖ్నీం చటం, ఎంత అమూల్యమైన విషయమో, ఎంత అనంత అన౦ందదాయకమైన విషయమో, ప్యుత్రుణ్ణి పోగొట్టుకున్న ఆ తండి _పహ్యాదయాననిక్షి యిసష్పుడు బోధపడింది, తన

శ్ర అక్కా -వెల్లెలు జ. కొడుకు వ్యాధి కరాళదంష్టాల 'శారిన్యం'జారిని తప్పించు కొని బయటపడలేకపోయాడు; కాని, ధర వె. ద్య శాలను *శెరచి, నేవబేయిస్తూవుంళ,. పరుల చిడ్డలు (బగుకుతారు కజూ! జానినరాలంగా తన వృాదయానికి వాటిల్లిన నష్టం శొంత పూడుతుంది ! దుఃఖపీడితమయైన తన పృాదయానికి శాంతి సమకూరుతుంది! అని భావించాడు. బిడ్డను పోగొట్టు కున్న ఆ తండి.

“ఆమ్మా ! ఇకాడ యూనివర్చిటీలో సె న్ఫుకోర్చు పూర్తిచేసికో ! తరువాత యూరపు వెళ్లుదువుగాని” అన్నాడు శాజారామ్‌ బాబు తన కుమా తో,

ఆమె అందుకు అంగీకరించింది.

శ శ... వ్ల

ఆనాటినుండి కాజూరామ్‌ బాబు హృదయంలో ఒశీఒక వివమయల మెచఆసాగింది.సీరద బాబుకు సంబంధించిన విషయం సీరదకాబును జక అమాల్యరత్నంగా భావింప సాగాడు రాజారామ్‌ బాబు అకణ్ష్చి చూ స్తున్న కొలదీమరింతగా (ఉమింప సాగాడు. ఒక్టాక్క- పరీత్ష ప్యాసుఅవటమంశు మోకాళ్ళ మర్యతం ఎక్క-టంలాంటిది. అలాంటి మోకాళ్ళ పరా శఅన్నింటినో, విసుగూపిరాముంలేకుంజా ఎక్కి-వచ్చాడు సీరద్‌ ఇకాబు! వై చ్యవిక్షానసము దంలో నిర్భీతిగా, వోయిగా అలసట లేకుండా, అవిరామంగా యీాదుతున్నాడు నీరదసాబు] చయస్సుకు చిన్నవాడ నప్పటికీ, భోగాలు అతణ్ణి తమ బాహు బంధంలో బంధించ లేక పోచున్నాయ్‌ ! అవెంత పేరాసలుగాల్చు

శ్రి రవీం దసా ప్‌ త్య ము తున్నా వాటి వలలో పడటంలేదు నీరదనాబు; ఎంత బుద్ధిమంతుడూ | _ అంశేగాదు. నీరదనాబులో ఇంకా చాలా సుగుణా లున్నాయ్‌. ఆధునిక పరిశోధనలను గురించి ఎప్పటి కప్పుడు "తెలుసుకుంటున్నాడు. వాటిని పరిశీలి స్తున్నాకు. చర్చిస్తు న్నాడు. వాటి చేవ "కేల్చుతున్నాడు. తన వృత్తి జీవిత కౌన్నత్యానై ఇనా సకుకుచేయకో, (ప్రయోగాత క విజ్ఞాన సము[దంలో తేలియాడుతున్నాడు సీరదాబు ! వదోవిధంగా ఇంత (పాక్ట్సీ సు, పలుకుబడి సంపాదించుకుని, మరుగుజ్జు జీవితాన్ని, గానుగెద్దుజీవితాన్ని గడుపుతున్న వారిని చూస్తే సీరదహోబుకు అపరిమిత "జ్వేషం ! అపరిమిత అసహ్యం ! అలాంటివారి జీవితాలను తడుముతూ ఆనేక గంటలతరబడి 'లెక్బన్ల దంగచేస్తూ వుంటాడు! వారి జీవితాలకు ఎదుగు జాదుగు లేదంటాడు. . అంతేకాదు--వారివిాద ఒక ద్విపాద శేయాన్ని కూడా (వాశాడు. దాన్ని వినండీ 1 “మూర్థుల వలచును విజయం” ॥ “అప ల వలచును కీ ర్తికాంత 37 ఐతే యీ భావాన్ని, యా చరణాల సారాన్ని అతని సాంతంగా భావించరాదు మనం. ఎందువల్ల నంశే, అశతనినోటి వెంటవచ్చే పతిమాటా పతిసూ క్రీ మనం ఓది కగా అన్ని (గంథాలు ఈ మూలనుండి అమూలకు తిరో స్తే వదో ఒక (గంథంలో ఏదో ఒకమూల మనకు తప్పకుండా అగుపిస్తుంది ! ఇందులో అణుమ్మాత సంచేహమైనా లేదు!

అక్కా -వెళల్లెలు శ్రి

శారణమేమంళే; కత్తిరింపులు అతికింపులలో అగశు అంబె వేసిన చెయ్యి! పుస్తకాల సహాయమే లేకపోతే అతని వాడ్లేవి మూగదిగానే వుండిపోయేది! .

చిట్టచివరకు ఒకనాడు రాజారాం బాబు, ఊరి 'శ్రమాలతో యులా అన్నాడు. *మనం తలపెట్టిన కార్య(కమం నిరా భూట౦గా విజయవంతంగా జరుగాలంశే, నీవూ.నీరద వాబూ శ్ర కార్య[కమంలో చేశులు కలపటం మంచిదనుకుంటాను. నా హృదయానికి శాంతి చేకూరుతుంది. అలాంటివాడు దొరుకుట దుక్తభంి అన్నాడు.

శాజారాంజాబు ఏమిచేయదలచుకున్నా, హేమంతుని అభి, పాఠూలకు భిన్న ౦౧గామా, తం వ్యవహరిం౦పజూలడు. పెండ్లి విషయంలో విల్ల దాని ఫోర్కెంలకు వ్యతి కేకంగా తల్లిదండ్రులు వ్యనవారి శ్రీ అంత ఆటవికమైన విషయా మరొకటి ఉండ బోదని హేమంతుడు అంటూవుంటేవాడు, వరుణ్ణే ఎన్నుకునే చున అధికారం వధువుశే వదలాలి అంటూ-వ్రండేవాడు. వివాహనునేడి వ్యక్తిగతమైన విషయం మాతమే కాదనీ, చానిలో కుటుంబగారవం, . పతిష్టులుకూడా ఉఇమిడివ్రుంటాయనీ అండువలన దానిని జరిపించే సమయంలో విల్ల దాసి కోరిక నే గాక కుటుంబ పెద్దల ఆనుభవానికి సానంవుండాలని రాజారాం ఫోబు ఒకనాడు తన కునూరునిలో వాదించాడు. కాని, తన ంబప్రాయిష్టాలా ఎలావున్నా, ఏంతవాది౦చినా లాభంలేదు. ఎందువల్లనంశే, రాజారాం బాబుసకు పామంతునిపట్టగల గాఢమైన [ఫేమ అటువంటిది. అందువలన, యీ యిరిటిలో హేముంతుని నూక చెల్లుబడి అవ్రతూల్రం డీం,

శీ రవీ. ద్రసాహిశత్యము సీరదముఖిర్జి, తరచుగా రాజారాం. బాబుగారి ఇంటికి వస్తూవుం౦డేవాడు. హేనుంతు డశనికి తారకాసురుడని పేరు పెట్టాడు. అంకే గుడ్డగూబ అని అర్థం. ఆ. పేరుకుగల ప్రాధా న్యతను వివరించవలసిండిగా ఎవరైనా అడిగితే. పైమంకుడు యిలా చెప్పుతూ ఉంజేబాడు, వీడు పౌరాణిక వ్యకి. వీనికి వయస్సులేదు, పొడూలేదు, అమితజ్ఞానం మ్యూతేం వుంది. పాశ్చాత్య పురాణాలను అనుసరించి, చదూవులవేల్పు అయిన ఏనర్వాజేవికి వాహనం గుర్తగూబ. ఆందుకనే వీనికి అ పేరు పెట్టాను” అనేవాడు. టీ వేళకు అతిథిగా తయార య్యేనాచ నీరద ముఖర్జీ. ఒక్టాక్కప్పూడు- ేచుంతునితో భయంకరంగా చాదించేవొడు. ఆసమయంలో అతని మనసులో ఊర్మిమాలు మెదలుతూ వ్రండేదనుట నిర్వివాజాంశం, అలా అని బయటికి పాొశ్కేచాడా అంశు లేదు, ఎందువల్తనం కే అది అతనికి వైజానికి విగుద్ధం. చర్చించగలిగిన సమర్ధతవుంది కాని, సంభా షించే సమర్థత ఖే దతనికి. అతనిలో యవనో[ేళం వున్న మాట వాస్తనమే. కాని, అది కాంతివిహీన మైన రణావనో (జేకం. అందువలన, యౌాననాలతిశయం ఏ యువకునిలో నైనా వైకి స్పష్టంగా కనుపడి తే, దానిని తగనాడుటయండో (పత్యేక మెన అభిరుచి, ఉల్లాసాన్ని కనబరచేనాడు.. అందు వలన, డోర్టిమాలా బేవి కర్యగహణాన్ని ఆశిస్తున్న న్యక్తిగా అశననిని ఎవరూ భావించేవారు కారు. అతనిలో ద్యోతక మవుతూ ఉండే యా అకద్ధనుజూచి, ఉఊర్చిమాలకు అతని పట్ల గౌరవం పెరిగింది; పూజ్యభావం పర్పడెంది.

అక్కా, -చెల్లై ల న. | రన కమా ర్తెకు ఎలాంటి అభ్యంతరమూ. లేకపోయి నరై లే, అమె నీరదనాబును పెండ్లాడి తే తనకు చాలా సంతోవం కలుగుతుందని, రాజూరాంచాబు స్పష్టంగా ఇెప్ప గానే ఉార్మినూల తన అంగీకారాన్ని తన ఊపుద్య్వారా 'కెలియ జేసింది. ఐతే, ఆమె ఒక్క. మరతుమ్మాతం పెట్టింది. అబేమంళే, యిక్కడ యూరపులోనూ తన చదువ్చు ప్తూర్తయ్యేవరకూ వివాహం ఆగాలని చెప్పింది.

“*జ్యజీ ఆలాగోేనవూా '్ర- ఇరుపమోఅం 0 (పతిపాదనకు ఒప్పుకుని ఒకనిర్భయానికి వచ్చినపుడు ఎంతకాలం వాలుగా వేస్తే మ్మాతం నష్ట్రమేముంది[?” అన్నాడం తండి,

మైంటిస్టు. అన్న వాడికి పండ్తిలంపే ఆర పరొత్యాగం 'చంటెదన్సీ ఆంజ దానిఅర్థం ఆత రకా సమానమానీ యింకా వఏవేవో నిమయాలు చెప్పినప్పటికీ, నీరదజాణణ తన అంగీకారాన్ని యూద్చుటకు ఎంతోకాలం పట్టలేదు, బవాక? "పెండ్లి కా భయంతర. సంకటానికి వావ్నీక ఉపశమనచర్యగా అతడు శొన్ని మరతులు పెట్టాడు. విద్యవిషయంలో నూ; తదితర విచయాలలోనూ ఉనర్నిమాలను నడిపే అధికారం తనశే ఉండాలనీ, తనూ ల౦గా, (కనుంగా ఆమెను తనకు కాబోయే భార్యగా రూపొందించుళొనగలుగు తాననీ అన్నాడు పరంశోధనశాలలోని (కవువిధానంవలె, యిఃా తరీ సదు, సళ్శా్తీ యంగానూ, కఠినమైన నియమబద్ధంగానూ వుంటుం౦దన్న్నాడు.

“*పకృతిమాత కార్థానాలో తయారై వసాయిపతులు, పశువ్రలు,మూనవజీవితం అటువంటిది కాదు. అది ముడిపడార్థ ౨

త్త రవీం[దసాహి త్యము వంటిది. దానికి రూపాన్ని కల్పించుకునే బాధ్యత మానవ్చ నిది అన్నాడు నీరదశాబు.

తార శ మూల మృదువుగాోమియిష్ట మొచి న (పయో ఇాలు చేసుకోవచ్చు. నేనేవిధంగానూ అడ్జుతగలను” అన్న ది,

“నా జీవితశ క్తి అంతయూ పరివ్యా_ప్తమై ఉన్నది. జానిని సమీకరించి, సీ జీవితంయొక్క- వశైక లత్య శాధనకు గాను దానిని సుశిషీతం గావించాలి. ఇెల్లాచెదురుగా. పడి “యున్న అఆళశక్షిని ఆ విధంగా సురత్నీతం గావించిననాడు నా జీవితం సార్ధకమవుతుంది.

చెల్లాచెదురుగా పడియున్న ఆశక్తిని వకైక లక్ష్య సాధనకు అభిముఖంగా ఏకతితం గావించిననాజే, అది ఘన మైనదిగానూ, మహోద్ధతంగానూ రూపొందిననాజే--- ఆనాడే డానిని మనం నైతిక పరిపూర్తాంగిగా. పిలవగలుగు శాం అని ఉపన్యాసం దంచాడు నీరదచాబు. ఒం

ఊరి మాలకు వళ్లు రగుల్లుమన్నది. వారితోపాటు టే జీవించుటకు అనేకమంది యువకులు వచ్చేవారు. వారికున్నీసు ళోర్టుకు అనేకమ౦ది యువకులువ చే 'ఏవారు.అందులోఒక్క_డూ లయూవిధంగాఅంపే సీరదశ%ాబులాగున మాట్లాడిన పాపాన పోలేదు. మెదడుకు కేతవేజేవిధంగా మాట్లాడిన పాపాన పోరు. ఏమ తోచకపో తే ఆవలిస్తూ కూరు స నేవారు. యదాగ్ధానికి, నీరద చాబుకు తన నోటివెంట వది వెలు వడినాా దానికొక గాంభీర్యాన్ని కలుగ చేసు పద్ధతి ఘోగా "లెలుసు. అతజేది మాటాడినా, డానిలో-అణాధ వైంన, అద్భు

అక్కా- చెల్లెలు " త్తి శమైన జ్ఞానాన్ని కనిపెట్టుతూవుండే ఊర్మిమాల (బహ్గూం డంగా 'మేధాస్ఫోరకం! శాజూరామ్‌భాబు తరచుగా పెద్ద అల్లుని తన యింటికి అవ్యోనిస్తూవుండేవాడు. అల్లుళ్ళు యిద్దరిమధ్య సన్నిహిత 'శ్వాన్ని (పోత్సహిస్తూ వుండేవాడు. ళ్రంత్ర అసహ్యమైన వదరుబోతు వెధవ అన్నాడూ శశాంకుడు శర్శిలా జేవితో సీరద కాబునుగురించి *మనం అందరం తనవద్ద గుంట ఓనమాలు దిద్దుకునే కిల్ల వెధవల మని వాడి అభిపాయం!” “ోర్వారు యీరక్ష ఫిపకుతున్నారు!” అన్నది శరి లొ 'జీవి నవ్వుతూ. “అయనం నాకు యిష్టం” అన్నది. *ఆల్వుతే మా అప్ప చెల్లళ్ళొద్దరూ స్థానాలు వూరు కో శాదూ!” అన్నాడు శశాంకుడుం “అల్రాచీ డ్వే మాకు సుఖంగావుంటాంది. కాని, నావ అలా కాదుగా అన్నదామె. శళాంకువిపట్ల నీరదశకోబుకు మాతం సోదర( ఓమ, గారవం వున్నాయా! ఆతనికీ లేవు. శళాంకునిగురించి, నీరద సాబు “*తాపీవాకు! అం తేగా!---పసై ౦టిస్టుకాడు! చానికి చేశులున్నాంప్‌! బ్యురసంగతో! శూన్యం!” అని తనలో అనుకునేవాడు. శశాంకుడు తరచుగా ఎగతాళి పట్టిస్తూ వుండేవాడు. “న్పివ్టీవాటిశే సీచీరు మాశే సుకో వాల్సింది”అనేవాడు-- “ద్మింన్సీ షువాళ్ళ పద్ధతిలోనా[” అనేదామె.

శ్రీకి రవీ౦ (ద సౌహ్‌ీ త్య నము

శ్రా జ్య] సంస్కృ్భృతంపద్ధతిలో” అనేవా డరడు.

జబ్ర్య్యులతే ఆ కొత్తవే శేమిటో చెప్పండి అనే జూచెం.

“విద్యత్‌. లత. నీరదునికి యిడి ఇష్టంగా వుంటుంది. అతనికి తన లేబాలేటకీలో చానితో పరిజయంవ్రుంది. ఇస్పూడు చానిని యింటివద్దనే జీనులగాముజేపి సిద్ధం చేసుకోవాల్సి వస్తుంది” అనేవాడా.

తినలోమా€ తం ఆయచార్ధానికి యిది ఆమెకు తగిన జరు అనుకునేవాడు. పృాదయాంతశాళంలో వీడో కాధ శలిశగే దతనికి “పాపం ! రత్నంలాంటి పిల్ల 1! పొగరునోతు. "విధవచేతులలో పడాల్సివసోంది!” అనుకుకేవాడు. అలాంటి పిల్ల ఎవరిచేతులలో. పడితే వాగుంటుందో, అతని హృద యానికి పంతోమం, ఓదార్పు కలుగుతాయో అతని శేమైనా కెలుసా1 చానిని స్పర్తించి ఒక నిశి ఏఎలౌభ్మిపాయ మేమైనా ఛుందా * లేను,

కొద్దిరోజులు గ డచినతర్యాత రాజారామ్‌ చాబుకూడా చనిపోయాడు. ఉం మాలా బేవికి సాధికార భవిష్యత్‌. అనాం యజమానిమైన నీరదనాబు, ఊర్మిమాలా బేవి మేధస్సును పరిపక్వం చెందించే 'చాధ్యతను హృదయపూర్వకంగా ర్‌న

మిద వేసుకున్నాడు.

ఊర్చిమాల అసలే అందగత్తె ఈనాడు ఈ మెమరి9త అందంగా కనపడసాగింది, అమెతన మనః పకాశబలాన్ని వొయ్యారపునడకలలో వొలకపో స్తున్నది, అమెకన్నీ కావాలి; అన్నీ తెలుసుకోవాలి అనే అదున్టా ఆమెలో (ప్రబలంగా

గ్రా అక్కా-చెల్లెలు. త్త వుంది. మైన్సు అం టే అభిరుచి, అంతకన్నా సాహిత్యం, మైదా నంలో ఫుట్‌ వాల్‌ పందెం చూద్దాం అంపే సంతోషంతో గంకులే స్తుంది. సినిమాలంకే అయిష్టమా వమిాకాదు. యూరపుఖండంనుంచి వచ్చిన పడార్థవిజ్ఞానశా(స్తు వే త్త లెవ ననా (వెసిడెన్సీకాలేజలో ఉపన్యాసమి స్తున్నారని తెలి శే వెంటనే హోజరుకావల్సింటే ! అపుడపుడు “ఉప్‌ 1” అని ఛీళ్రారంచేసినా రేడి యా కార్య కమూలను వింటూ వేవ్రంటేది. వాటిలో అభికుచి చూపించేది. పెళ్ళివా లివరైనా ఆదారిని పోతూఫ్రంశు వారి మేళ తాళాలను; ళ్ళిళొడుకును మూడ టానికి వరండాలోనికి పరుగెశ్లేది. మృగశాలలకుపోయేది. పంజరాలలో తిరుగుతున్న కోతులనుచూస్తూ నిలబడుటంకు అమె కెంతో ఇష్టం. చేసలుపట్టుటకు తండి పోతూవుంకేే అకనివెంట వెళ్ళేది. "ఒన్నిన్‌ అడేది, బ్యాట్‌ మెంట్‌ ఆటలో నిపుణురాలు, ఈ అభిరుచులన్నీ ఆమెకు తన అన్న గారిద్వారా పట్టుబడినాయి. బంగారుతీగెలాగున. వుండేది. లతల్లాగున గాలికి పడేబ్లుగా వుండేది. నిరాడంబరమైన దుస్తులు ధరిం చేది; కాని చూడముచ్చటగా వుండ్వుగా చీక కట్టుకు నేది. తన శరీరపు సొంపును వ్వ _కృపరచుటకు చీరలో ఎక్క_డ వ మడతవ స్వే లే ఆమెకు నాగా తెలుసు, అమె చీరె ధరించేతీకు ఎవరికీ పట్టుపడేదికాదు. బాగా పొడలే ఇోయినా, సితొరును బాగా వాయించేది. అమె సిళెరణు వాయిస్తూవుంకు, ఆ ధంని వినాలో కనాలోకూడా అ మయ్యేదికాదు. ఆమె టృ కోలాహలం చేస్తున్నాయా 1 అనిపించేది. ఏ విషయంమిోద మాట్లాశాలి 1 అన్న సమస్వే

క్‌0 రవీం[దసాహి త్య కు

"లేజామెకు. నవ్వటానికి సదవ కాశంకొరకు 'వేచియుంజేది కాదు. జడంగావున్న సమయంలో వవో ఒకరకంగా స్నేహితు లతో కాలవ్నేపంచేజే తెలివితేటలు అమె కున్నాయి. ఆమె తన మనోహరరూపంతో శూన్యాన్ని నింపగలదు. కాన, నీరదశాబు ఎదుటమా (త్రం విచ్చిన్నంగావుం డేది; గాలి లేని 'ఇెరచాపలాగున, మెల్లి గా లాగికొని పోవలసిన పడవలానసన వ్యవహరించేది.

“ఊర్నిమాల ఆ ఉత్సావాం, సజీవత్వం, ఉల్లాసం, విషయాలలో అచ్చంగా తన అన్నగాశే” అనే వాళ్ళు అందరూ తన మనో విద్యు(ఈ త్పవాహానికి కేచ ఏనొసంగినది. తన అన్నగారన్న విషయం ఊం 'శమూాలకు తెలుసు

“*మనకొంపలు ఎలాంటివంకు నూనవ్ఫలను మట్టి బొమ్మలుగా తయారుచేసే మూసలు; అందువల్ల వే, ఆ విజేశ్‌ మాయలనమరాకీ మువై ఎమూకుకోట్టమందినీ, తవ యిష్ట 'మొచ్చినట్లు అటాడించగలుగుతున్నాడు. తరుణం రాగానే, జేసీ బూమ శల రాజ్యూన్ని తుదముట్టించి, కాలాపహారుశీవలె గందరనోళం వేసివేస్త అంటూవుండేవాడు హేమంకుడు. అయి కే అలాంటి తరుణం శాలేదుకాని, ఉన్నిమాల వున స్ఫ్పును మ్మాతం సజీవం చేసిపోయాడు హేమంతుడు. ల కాలాపహిల్‌ అంక ఒ? ₹0ాల్‌ (రావణుడు. 2వ కతాబ్దం వాదు. హీింకూమతాన్ని వదలి, మహమ్మదీయమతం పుచ్చుకున్నాడు. మహమ్మదీయరాజువద్ద సేశాపతిగా పనిచేశాడు. హిందువుల చేవాలయ ములలోనివి్యగహాలను నాశనం చేన్సీ విగ్రహ విఫ్వంసకుడు గాపీరుపడ్డాడు.

అక్కా. - చెల్లెలు ఫ్‌ అసలు తిప్పలు తెచ్చి పెట్టిన "జేదయ్యా అంపే, నీరద జాబు, ఊర్చిమాలకు (ప్రసాదించిన పనిపద్ధతి యొక్క- అమిత శాంన్య మే. అతడు అమెకు పాఠ్య కనూన్ని నిర్ణయించాడు. “చూడు ఊరీ శి 1 నీ జీవితయానంలో ఉన్నదంతా వొలకబోసుకుంశు, యా, కాంతంలో నీకు మిగిలే "జీమిటి! కల్లెంలేని గుజ్జంలాగున నీమునస్సును పరుగౌత్తనివ్వకు. విరామ చమెకుగని, ఏమో జీకరించుకోని, నీతాకోక చిలుకలాసన్న్నావ్‌ 1 జానివల్ల (పయోజనం ఏమూలేదు. నీవు "లేనిటీగలాగున తయారుకావాలి,[పతితణం విలువైనది. జీవితమం కేచెల్లాటం

శాదు” అని చీవాట్లుపెట్టాను సీరదశాబు, ఊరి ్రమాలను. ఇటీవలెనే నీకదచాబు,ఇఎపీరియల్‌ లై బరీనుండి బోధనా చాస్త్యంవై పుస్తకాలను ఎరువు 'కెచ్చుకుని, తెగ చదువు తున్నాడు. ఈధరో పబేశాలన్నీ అ పఫుస్తకాలలోనివే. ఆతని నోటివెంట వచ్చే భావు వొఠి (గాంధికం. ఎందువల్లనంశేే, విషయాలను విడమర్చి తేలికగా అర్ధమయ్యేటట్లు సొంతమాట లతో చెప్పటం అతనికి తెలియదు. ఊర్మి బే తప్పని వాదించే 'వాడు. ఆమెకూడా అలాగే అనుకునేది. ఆమె శనవై వేసు శున్న కార్యకమం గొప్పది; కాని, ఆమె నునస్సు అప్పు డప్పుడు లత్ష్యసాధననుండి దూరంగాపారిపో యేది. చిట్టచివరకు పాశా, త్తాపపడుతూవుండేది. నిదర్శనంగానీరద బాబుఉన్న్నాడు. ఎంత అద్భుళమైన పట్టుదలగలమనిషి. ! తన లత్య మేదో ఆదితప్ప అరనికి రెండవ్యపపంచళతో సంబంధం లేదు! హాన్యా శిక్సీ అల్పళ్వానికీ పూ వ్యతిేకీ! . వ్‌ డిలక్ట్రీవ్‌ నవలో వేకు మరి అలాంటిదేక్రైి నో. ఊరి ్రనూలా బేవి శుబుల్‌ పై

(ా [| శ. ం

న క 4

వ! ఠరవీ౦ (ద సాహీ త్య ము అగుపిచ్వే వెంటనే దానిని జప్తు చేసివేశేవాడు. ఒకనాడు మూనమూలు[ ప్రకారం ఊర్చిమాలా జేవి చదువుతోందో , లేవో తనిఖ చేయటానికి వచ్చాడు. అఆ సమయంలో అమె ఇంగ్లీషు థియేటరులో గిల్బర్ట్‌, సల్లి వాన్‌లు రచించిన *మికడ్తోోనాట శకాన్ని పాడటానికి పోయింది. అన్నగారు (బతికివ్రండగా అలాంటి అవకాశాలను ఈమె జూరవిడిచేదికాదు. ఇప్పుడు అఆ నాటకాన్ని చూడటానికి వెళ్ళినందుకుగాను నీరద బాబు ఆమెను తలవాచేట్లు చీవాట్లు పెట్టాము. అతడు ఇంగ్లీషులో అర్యంత ఘనంగా యిలా శలవిచా సదుం “పేవద్వారా 'నీ సోదరుని మృతిని ఫలవంతం చేయు

టకుగాను నీ జీవితాన్ని వ పవిత కార్యానికి అంకితం గావిం చావో. ఆది మరచిపోవుట [పారంభించావా

| అ మాటలు అమె హృదయాన్ని తూట్లు పొడిచి ఆమెను దుఃఖసాగరంలో ముంచి వేసినాయ్‌. ఆమె తనలో ఇలా అనుకున్నది. “మానవ మేధస్సులోఉన్న నిషయాన్ని ఇళ్లే పసికట్టగలిగిన అసాధారణ (పజ్ఞూవంతు డితడు! నొ వృాదయదుఃఖం తన పటిమను పోగొట్టుళొంటున్నదనివిస్తోంది! నేను దాసిని గమనించ లీకపోయాను. నా స్వభావంలోని ఈ అల్ప త్వాన్ని గుర్తించ లేకపోయినందుకు సిగ్గు సిగ్గు 1”

తిన దుస్తుల్లోగల అకర్షనీయమైన (పతి స్వల్ప విమ

యాన్ని విసర్జించి,దీక్షబూనినక న్యలాగున తయానై,తన్ను దా కళోరంగా శికీంచుకొనసాగింది. పర్య వేమ్నీంచు కొనసాగింది. ముతుకచీక ధరించసాగింది. పూర్వం రంగుచీరలవై మోజు వుంజేదామెకు. ఇప్పుడా వోోజుకాస్తా ఎక్కడికెగిరిపోయిందో!

అక్కా -చెల్లెలు న! అబంధిశంగా వున్న తన మనస్సును విధియనే నిస్సార ఉప _స్తంభానికి కట్టి వేసింది. అక్క-గారు చీవాట్లు పెట్టింది. శశాం కుకు, నీరదసాబువై కలోరమైన పరువవచనాలను కురిపిం చాడు. దుమ్మెై త్తిపోశాడు. ఆ తిట్లు ఎన్ని నిఘంటువులలో వెతికినా కనపడని తిట్లవి.

ఒక్క విషయంలోమ్శా తం శశాంకునకూ, నే జాబుకూ పోలికవుంది. అజేమంకే, శశాంకునకు విపరీతం7గా కోపంవచ్చినపుడు ఇంస్సీషలో తిట్టటం సాగిస్తాడు; ఏదైనా ఒక గంభీరవిషయాన్నిగురించి ముచ్చటిస్తున్న పూడు యింన్నీ మలో మాట్లాడుతాడు. ఊర్చిమాలను అక్కగారు తన యింటికి ఆహ్వాని స్తే ఆది గిన్తుద కాదు, సీరదకాబుకు ఆమె వదో అక్కగారి యింటికి వెళ్ళటంకాదు; అక్క-గారింటిక్‌ పోవాలని తహతపహలాడుతూ వుండేది ఊగి శ ఈ తహతహనూ మా స్తే నీరదజాబుకు వళ్లు మంజేది. ఈ ర_కృబంధుత్వ క్షేమ, సాన్నిహిత్యం, తనకు ఊర్మిపైగల వాక్కు.లను ముక్క- చెళ్ళ-లు వేసివేసోందని అతని నాధ.

ఒకనాడు గంభీరంగా ముఖం పెట్టి నీరపెాబూ ఊం తో యిలా అన్నాడు.

*న్పిచై నాకుగల సాధ్యతమూలంగా కొంచెం కటు వుగా మాట్లాడవలసి వస్తోంది. మరొక విధంగా తలచబోకు! నీకూ మా అక్క-గారికి మధ్యగల జ్నహం, నీ స్యథావాభి వృద్ధికి హానికరమని సాచ్చరించాల్సి వసోోంది. కుటుంబ సంబంధం నన్ను (గుడ్డివానినిగా చేస్తోంది, నీవు పతనమవుట

స్‌ రవీం(ద్రసాహిత్యము ఖోయమన్ను విషయాన్ని నేను స్పష్టంగా చూడగలుగు తున్నాను 1౫ ఉార్చిమాల (ప్రవర్తన అనే వస్తువుయొక్క. మొదటి 'కాకట్టుదస్తా వేజు సీరదళోబు ఇనుపవెక్టైలో భదంగా వుంది. ఆ (పవర్తనకు వదైనా బోని సంభవిస్తే, సహజంగా నష్టపడేది వీరదళాబే. నీరదబాబుగారి నిపేధాజ్ఞ మూలంగా, వవో సాకులు చెప్పి, భవాసీపురంలోని తన అక్క-గారింటికి వెళ్ళటం శ్గంచింది. తా నీ పధంగా సంయమిత్యాన్ని అవలంభి స్తున్న చంశకే, తనవై నున్న అమితమైన అప్పుభారాన్ని తొలగించు _ కుంటున్నానని అనుకోసాగింది. నీరదబాబువంటి ఇాస్రుజ్షైడు జీవి తెంతంవరకు తన్ను గడిజఓ బాధ్యతను మోస్తున్నాడు; అంతకన్న గొప్ప విషయ మేనుంది 1 . , ఆటపాటలకు విడాకులిచ్చి, మహర్షిణిలాగున జీవి అాన్ని నిష్టగా, ఛ్యేయసాధన క్రై తన బుద్ధిని లగ్నం చీసినప్ప టికీ ఆమె మనస్ఫుమా[తం అప్పుడప్పుడు అటువైపు మొగ్గు తూనేవుంది.ఆ మె తనమనసును పూర్తిగా అణచి పెట్టివుంచుకో 'లేకపోతోంది. సీరదబాబు శేవలం ఆమెకు మార్షదర్శకుడుగగా వ్యవహరి స్తున్నాడు; తన (వేమనను (పకటించజేమి! అలాంటి శార్యకలాపాలలోనికి దిగుతాజేమోనని అనుతణం ఆమె పృాదయం అజ్టులు చాచసాగింది. అలాంటిజేమా కనబడక పోయేసరికి ఆమెహృదయం కామితం అపరిపూర్శంగానే వుండి పోయింది. ఆమె నిర హొంచవలసిన విధులు నిర్టీవంగానూ, నిస్సారమైన ఎడారిగానూ రూపొందసాగినయ్‌. అకసా [ త్తుగా అతనికళ్ళలో వవో జెత్పుకత కనిపి స్వే అతని పహృాూడయాన్న్ని

అకాా= చెల్లెలు రస్‌

విప్పి, తన పాదాల చెంత వ్రుంచబోతున్నాడని [(భమపడదేది.

ఆతని హృదయాంత రాళంలో (పేమ అనేది వ రన్వంగైనా

ఎక్కడైనా వున్నదోలేదో అభగసనంతునిశే. "తెలియాలి,

“* అధవావున్నా, డాని భాష యిగనికి తెలియదు. అతడు తన

'. శేమను పకటించుకొనలేడు. కాబట్టి, అ కోరికను తప్పూ

పక్షువాడు. అందోళితమైన తన హృదయంయొక్క- మూగ తనాన్ని జూచి గర్వించేవాడు.

అ మూగళతనాన్ని తన [ప్రవర్తనయొక్క బలంగా బలానికి (పమాణంగా భావించేవాడు. “ర సికత్విమనేది నాలో వకోశాన లేదు” అని గ పకటించేవాడు నీరద కాబు. "అలాంటి

సమయంలో ఊ 'శమాలకు వడ్వాలనివించేది) శాని మంత ముగ్ధ భుజంగంవలె, అమె యిదికూడా యదాగ్ధానికి వా! లతణం కాబోలు అనుకునేది. అటుతర్వాత “లలర్బీ+న మైన” తన మనస్సును త్మీవంగా నిన్షామీణ్యంగా శిషీంచుకుంటూ వుండేది. అన్నగారు చనిపోయాడన్న దుఃఖంలో అమె తన యిచ్చారూపంగా యా పవ్ని! తకార్యాన్ని తన నెత్తిమోద చానిపట్ల తనకుగల (శ్రద్ధః పట్టుదల (శ్రమంగా తగ్గుతూ వచ్చాయి. ఇంతవరకు వాటి౨ి నిలబెట్టుకొనుటకు అమె ఇత రునివై అధారపడవలసివచ్చింది. ఈ విషయాలను ఎంత (పయ త్నించినా ఆమె మరువజాలక పోతున్నది.

ఈథర్‌ శ! మామూలు కన్యలు పురువులనుండి ఆళించే మిధ్యాపశేంసను నానుండి ఆశించబోకు ! అలాంటిజేవీ నావల్ల లభించవు. నేను నీకు యిస్తున్నది తియ్యగా క నుపడే

నే రవీం[దసాహి త్య ము ఇ'త్తవాగుడుకంళు ఎన్నో రెట్లు మెరుగైనది యదార్థమైనడీ యిస్తున్నాను” అని స్పష్టంగా చెప్పాడు నీరదచాబు. " ఉం '్రమాల తలవొంచుకుని నిశ్శబ్దంగా విస్తుపోతూ యులా అనుకున్నది. * ఈ న్య క్సికి కనుపడపండా చాచగలి గిన విషయం ఒక్క-మెనా లేదా?” " ఆమె తన మనస్సును బేనిమోదనూ కేం దీకరించ లేక్‌ పోతున్నది. డానామోద ఒంటరిగా పచాకు చేస్తూ వుంటుంది, మధ్యాహ్న మంతరించి, సంధ్యాసమయమవుతున్న ది, నగరర లోని భవనాలు ఎత్తువిషమయంలో అసమానంగా ఉంటాయిః అటువ౦టి ఏపమ ఉన్నతభవనాలమిోదుగా, గంగానదిపూదీ కిం “(కుళ్ళింలాజేనాకల "తెరచాప కశొయ్యలకు దూరంగా సూర్యుడు తన వి్విశాంతి భవనమైన అస్తా' దిని 'చేరుకుంటు న్నాడు. పగలు అనే రాజ్యపు సరిహద్దులకు వ్యతిరేకంగో మేఘాలు, అనేక రంగుల వాస్తాలతో అడ్డు కట్టలు కట్టు తున్నాయి. క్రైస్తవ చేవాలయ శిఖరమువై కక్కుతున్నాడు చందుడు చందోదయానికి ముందుగా అడ్డుక ప్రల్ముకమంగా అంతరిస్తున్నాయి. పొగమంచు వెలుగులో అఆ నగరం ఒకకల లాగున మంత బద్ధ భూమిలాగున తోస్తున్నది. జీవితం నిజంగ్యా ఎదురులేని, రాజీలేనంత కఠినమా! ఆమె అశ గ్య పడుచున్నది. విరామాస్నీీ సంతోషాన్నీ అనుమతించని కాఠిన్యమా జీవితమంకే! ఆమెకు వెంటనే విచ్చిఉ బేకం కలుగుతోంది! ఏదో [కూరమైనపని ఒకటి చేయాలనివిస్తోంది? *న్సేన్సు జేనిసీ లెక్కచేయను!” అని అరవాలనిపిస్తోంది!

రి ఊర్మిమాలా దేవి

కాను ప్రారంభించిన పరికోధనవిమయాన్ని నీరదళాబు పూర్తిచేశాడు. దానివై ఒక సిద్ధాంఠాన్ని తయారు చేస్కి యూరపుఖండంలోని ఒక శాశ్రీచు సంఘానికీ పంపాడు. అతని ఇాన్ర్రీయ పరిశోధనను వారు గుర్తించుళు గాళ్ళ స్కాలర్‌ షీప్‌ కూడా యిచ్చారు, యూరపీయను యూనివర్శి టీలో డిగ్రీ సంపాదించుటకుగాను. సమ్ముచాలనుడాటి వెళ్లు టకు నిశ్చయించుకున్నాడు, _

వీడో్కోలుసమయంలోనై నా, అతడు ఊర్చిమాలతో మృదువుగా నూట్లాణాడంశే, లేదు, “నేనిక వెళ్ళీ పోతున్నా, సీవు నీ కృషీలో ఆ _శద్ధవహిస్తావేమోనని భయంగావుంది” అని పునశ్చకణ చేయసాగాడు.

“బ్రల్రాంల్రి భయమేమో పెట్టుకోకు” అన్న దామె.

. *న్లీ భవివ్యత్‌ (ప్రవర్తనను, అధ్యయనాన్ని నడువు

టక్షగాను, సూచనలను వ్రాసి పెట్టిపోతున్న్నా” అన్నా డతడు.

“క్రూ,చా. తప్పకుండా అనుసరిస్తానూ” అన్నదామె,

“పీ అఆలమాకులోనుండి ఈపు_స్తకాలు తీసివేస్తా” అని ఇప్పబోతూ సీరదుడు కేవాటిని నా యింటిలో కాళంవేసి వుంచుతాో అన్నాడుం .

*ట్టా+ప వాటిని తీసుకోవచ్చు” అంటూ కాళం చెవిని అందించింది ఊం ఎనూల

కం రవీం[ద్రసాహిత్యము

అమె జఒక్కసారినూతం తన సితొరావంక జూచి నటపటాయించింది; కాని, వమా అనలేదు. తనరూదనున్న జాధ్యతమూలంగా, అతడు చిట్టచివరసారిగా చీవాట్లు పెట్టి పోవడం తన ధర్ణం అనుకున్నాడు.

“నన్ను కాధి స్తున్న వశ్రైకవిషయ మేమంళ్షే, నీవు శసనాంకళాబుగా ర80టికి తరచుగా వెళ్ళుతూవుంకే, స్థిమి శాన్ని పోగొట్టుకుని, మళ్ళీ వకమాగర్షంలో పకిపోతావనే. ఇందులో సంజేహం వమ్మాతం లేకు. శశాంకచాబుమోద వదో కళంకం పూయదలచానని అనువోబోకు. ఆయన చాలా మంచివాడు. వ్యాపారంపట్ల ఆయనలాగా ఉత్సాహం, ఆతురత చూచేవాళ్లు మన 'జెంగాలీవాళ్ళలో చాలా అరుదు. అఆయనగారిలోవున్న ఒక్క- బలహీనత ఏమంశే, అఆదర్శా లంశు ఆయనకు గిట్టవు. నిజం చెప్పాలంళశు. అప్పుడప్పుడు ఆయననుదూచి చాలా భయపడుతూవుంటాను” అన్నాడు సిరదచాబు,

ఆత డీ విధంగా శళాంకునిగురించి (ప్రారంభించిన ఉప న్యాసం, శషాంకునిలోగల అనేక బలహీనతలను ఎ_త్తిమాపు టకు దారితీసింది. శళాంకునిలో ఆనాటివరకు న్నిదాణితముగ నున్న అనేకలోట్టు అవి వదో ఒకనాడు, వయసుతోపాటు చురుకుగా బయటకు రాక మానవని, నీరదకహోబు బయట పెట్టకుండా ఉండలేకపోయాడు. అయినప్పటికీ, శళాంకుడు చాలా అద్భుతమైన మనివీ. అన్నాడు నీరదవాబు. కాని, ఊర్శీ నీవ్రమా తం అవాంఛనీయమైన ఆతని సహవాసం, శ్నహాలనుండి నిన్ను నీవు కాపాడుకోవాలి. వారి స్థాయికీ

అక్క్కా-చెల్లెలు . కతి సి మనస్సును దెంచివేస్తున్నావంశు అది అధఃపతనంచో సమానం” అని హెచ్చరించాడు సీఠద బాబు.

“శ్రాన్సి వ్వాకంత భయం జేనికి!్‌” అని (పక్నించింది ఊర్మినూల. ”

“ప్పాస్పమంటావా! నీకు కోపంరాదుకదా*” అన్నాడు సీరదుడు "

“కటుసత్యాన్ని భరించటం నేర్చారు. భరింపరానిదైన బ్పటికీ దాన్ని భరిస్తాను” అన్నదామె.

ఈఆ్ర్వ్బ్యితేవిను, నీ మన _స్తళ్వానికీ, శశాంక బాబు చున_ప్తత్యానికి పోలికవుందని నేను గమనించాను. అతనిలో గల చాలహృదయతత్వ్యం నీ మనస్సును యిస్లు ఆకరిస్తుంది శదూశ” అనా్నాడరడు.

“ఆమనిపి. సర్వాంతర్యామా వణుటి!” అని విస్తు భోయింది న్‌! చావగాగంకే అమితయిష్టం ఉఊర్శిమాలకు. అందులో (ప సగంగా, పనిపాపని నవ్వువంటి అతని నవ్వు అన్నా, అతని సంశోషాలూ, ఆతని ఛలో,క్తులన్నా, అమెకు అమితయిష్టం. అం తేగాక, ఊర్చికి వ పువ్వంశు యిష్ట్రమో, చీళ. విమయంలో చిలాంటిరంగు అమెకు నచ్చుతుందో శ ఫాంకజబాబుకు తెలుసు.

“ఆవును, నిజయే. అది నాకు యిష్టం” అని ఒప్పు “కున్నది 0 'శ్రమాల ”

ళం లొ బేవి (ేమ అతి నిర్శలం, అతి అగాధం. అమె శ్ర ద్ధాభక్తులు పూజ్యము పునీత మైనటువంటేివి. విధి నిర్వ

60 రవీం[దసాహిల్యము హణవిషయంలో విరామ మెరుగ దామె. అఆనెలోనున్న ఈ పవి.తలకణాల మూలంగానే శశాంకనాబు తన మనస్సం ళా వినియోగించి పనిచేయగలుగుగున్న్నాడు.. కాని నీవు భవానీ ఫురంలో అడుగు వెట్టి తే ఆతని మొగంమాదవున్న తేర తొలగి పోతుంది. అతని నిజస్వరూపం బయటపడుతుంది. నీ తలలోని వన్నీ సులను లాగుతూ, నీ జడముడి సడలిస్తూ. నీ పుస్తకాన్ని లాక్టు లంటూ, అలమారువై న దాచి, నిన్నేడిపిస్తూ, చిలిపిగా (పవ_ర్షిస్తాడు. ఎన్ని పనులున్నా వాటిని ఒక మూలకు సెట్టి, ఇఒస్న్‌సుఅటలో అమితోత్సాహం చూవీస్తాడు. నిన్ను చూడ గానే ఆత జీవిధంగా తన నిజస్వరూపాన్ని బట్టబయలు చేసుకుంటాడు” అన్నాడు ' నీరదమోబు, శఛాంక కాబు (పదర్శించే యా ఇంకిచేప్టలే తన్ను ఆతనివై ఫుకు ఆశర్షించినాయని ఊరి (శ అంగీకరించకుండా ఉండలేకపోయింది. శశాంకుని సన్నిధిలో, అఆమెలోనున్న బాధ్య కారహితమైన పడుచుత్‌నపు చేష్టలు పెల్తుటబుకుతూ వుంటాయి. అమె విసిలే ఛలో క్తులకూ, కొంకెపనులకూ శశాంకుడు గురి కాకుండా తప్పించుళోగలిగేవాడు కాదు. అమె అక్కగారు, వారి చిలివిచేష్టలను జూచి మృదువుగా! నిర్మలంగా నవ్వేది. ఒక్టాక్క-పూడు మ్చిదువుగా మంద లించేది. ఐతే అ మందలింపు ననమా(త మే, పీరదహోబు తన ఉపన్యాసాన్ని ముగిస్తూ “నీ సహక స్వభావాన్ని (పకోపింప జేయని విషయాని'శే నీవు అంటిపెప్టు కనివుండాలి. నేను అక్క-డకు పోతున్నానంళకే, నా శేమో భయంలేదు. ఎందువల్లనంకేు నా స్వభావం, నా స్వథా వానిక

అక్కా. -ఇవెల్లెలు "61 పూర్తిగావించినది, నేను నీకు సంరక్‌కుకుగా ఉన్నంతకాలం; నాచర్యలలో ఏదీ మనస్సును [? భష్షు పట్టించ లేదు””అన్నా డు,

“మిరు చెప్పిన విషయాలన్నింటినీ నే నెల్లప్పుడూ మనసులో పెట్టుకుంటాను” అని ఊగి + జవాబు చెప్పంది.

“నికు వొన్ని పుస్తకాలు వదిలి వెట్టి పోతున్నాను. ఆ ఫు నకాలలో (పల్యేకంగా గు ర్వ పెట్టిన అధ్యాయాలు చదు వుతూవుండు. 'అవి నీకు చాలా ఉపయూగకరంగో. కనుపడ శాయి అన్నాడు నీరదచాబుం -

ఊర్చికీ ఉలాంటి బోధన' 'అవసరం. [పథ వాతా వాంలో ఈ నై ద్యమార్జాన్ని చేష్టుటకు అంగీనరించానన్న సంచేహం ఇటీవల కొన్నిరోజులకుండి అమెను పీడించ సొగిందీ. తాను ఈ వృత్తికి తగ నేమో అని ఆనకొనసాగింది (వాహానికి ఎదురీదు పడవ తన సహాయార్థం తన నడుముక బిగించుకొన్న _శౌడువలె, ఈ పుస్తకాలు ఊర్మికి సాయ పడ తొయి,

నీరదశాబు వెళ్ళిపోయినత ర్వాత ఊర్చిమాల ఇంతకి పూర్వంకన్ను కఠినమైన నిబంధనలలో తన్ను తొను బిగించ్వ కున్నది. శాలేజీకమ్యూతం వెళ్ళేది. మిగిలిన సమయాలలో జనానా న్రీలవ లె , తలుపులు బిగించుకుని కూర్చు నేడ్మో పాయం తం కాలేజీనుండి ఇంటికి తిరిగిరాగానే, తన ము సును అధ్యయనానికి బంధించి వేశేది. కాని అలసిపోయిన అజే మనస్సు విిశాంత్రిని కోళేది. అమె ఎంత (పయత్నించినో పురోగమించ లేకపోయింది. అశాంతిపూరిత వైన అమె మన?"

మ! రళపీం౦ ద్రసా ప్‌ త్య ము వృథాగా, ఒకే పుటమిద పర్నిభమిస్తూ వుండేది. కాని, ఆమె పరాజయాన్ని ఒప్పుకోదు. ఎందువల్ల నంశే నీరద చాబుఅక్కుడ లేకపోయినా అతని సంకల్పంమా[తం అతిడూరంనుండే అమె వె(పతిళావంతంగా పనిచేయసాగింది.

గత కాలపు స '్రైతులు ఆమెను వేధించసాగినాయిం, అప్పుడా మెకు తనవై తనకు అసహ్యంళలిగింది. ఆ వెంనుస్తుతించే యువకులు ఎఏంతమంవో వ్రంజేనాకు. కొందరిపట్ల విముఖంగా ఛుండేది. కొందరామెను ఆకర్షించగలిగేవారు. అయితే యీ ఆకర్షణ ఎవకివిమయంలోనూ (పేనుగా పరిపక్యం ఇందళేదు. “(వేమంఇాలనే వోరికమూ త 09 వసంత కాలపు తియ్యని ముదు ఇవాయుచువతె, అమె మనసుచుట్టూ నరిసూ వుండేది, తనూ, శ *=లంగ్యా ఆమె వదో రాగాలాపన గావిస్తూవుంటేది.

--.. తన ఊవహాకుతగిన చేయాన్ని ఎత్తితన పుస్తకంలో వ్రాసుకుంటూవ్రుండేది. సితారను వాయి స్తువుండేది. ఆవిధంగా అమె మనస్సు గాఢంగా తలయనారినప్పుడు చేస్తూవుం డేది. ఫు_స్తకంజేజీలమిద కళ్ళను కేం దీకరించికూర్పుండివుం కేతన చునస్స్ఫును కదలింపజాలకపోయిన .ఎవరిముఖమో అమె కళ్ళ ఎదుట సాశైత్కారమయ్యేది. అదిచూచి ఉలిక్కిపడేది;, వ రోజు అమె స్నృతిపథానికివచి ఏ వేధించేది. సాయంసమయా లను ఆవిధంగా గడుఖృతూంజేది. ఇదొక అఆసాభధారణవిమయం శాదు. తన కళ్ళయెదుట స్థిరంగా పాతిన కొయ్యలాగున ఆ ముఖం నిలబడియున్నట్లుం కు ఆముఖంలో త్మీవత అశ్రుత నోచ రిస్తూంళే, ఆ తీవత ఈనాడు అమెలో కోపాన్ని అేకెత్తిస్తూ అసంతృ ప్లిని లేకెత్తిస్తూ _వుంకే. సీతాకోక చిలుకయొక్క-

అక్కా -చెళ్లె లు తీ కాళ్ళు మృదువుగా, వసంగలతణాన్ని ము,దించి పోయిన ళ్లు ఆ ముఖత్మీపత అమెమనసుప్వై మూ. దించిపో మీది.

ఈ భావాలను ఆమె విసరిపారవేయాలని ఎంతగట్టిగా (ప్రయత్ని స్తే అవి అంత జోరుగాతిరిగివచ్చి; ఆమె మనస్సులో సళోరు పెళ్లేవి. పీటిపీడను వదిలించుకొని, తనమనస్సును ఏక (తిశం చేసకొనుటకుగాను, ఆమె తన శుబులువై నీరద సాబూ ఫొటోను ఉంచుకొని, దానివంక త చేగంగా, స్థిరంగాచూస్తూ కూర్చుండసాగింది. నీరద బాబుముఖంలో మేధాసంబంధ మెన 'వెలుగున్న బే కాని, హృదయమార్షవ౦, హృదయా వేశం వమ్మాతనమూలేవు. అతని ముఖమే తన హృదయానికి విద ప్కి చేయ లేకపో తే,తనహృద యాన్ని దూరగొన లేకపో తే, ఇం శేది చారి! తన అత్మ "జీనికి [పతి ఫ్థంంచాలి! అతని అసాధారణ: (ప్రజ్జావిశేపాలను గురించి, వీక్‌ చితమైన అతని పోరాటాన్ని గురించి, కృషీనిగురించి, నిష్కు భంక మైన ఆతని నడవడిని గురించి తనపు (పా _ప్పించబోయే అనూహ్యమైన అదృప్రాన్ని. గురించి, ధ్యానంచేయుటకు, జరిపించుటకు మనస్సునూ ఆయదత్తంచేసికొనుట లప్ప ఆమెకుగల మాగ్ష మేమిటో

ఒకవిధంగా నీరద చాబు జయించాడనే చెప్పవచ్చు, ఉం మాల, నీకదశాబుల పెండి విషయం నిశ్చయింపబడిన సందర్భంలో శఛాంకుడు, అతేనివంటీ సంశయాళువులు నవిర్హు ఎగతాళిగా, *సిరదటాబు ఒక ఆదర, శపుకుషుడని అవమూయకు డైన రాజారాంచాబుగారు తన మనస్సుకు నచ ఏచెప్పుళోగలి గాడు. ఆదర్శపుుుషుడట! అదర్శపురుషుడు ఎన్నిపూళలు పూసినా, ఎన్ని పవీతవాక్యాలు వల్లించినా, సరదవాబుగారి

64 రవీ౦ం దసాహిత్యము ఆదర్శం అనే కీటకం, ఊర్మిమాలా టేవిగారి ఇన'ప్పె స్రైకు రహ స్యంగా జూక్క వేస్తోంది! ఇది యదార్థం. చానిని కప్పిపుచ్చ గలవారెవ్వరూ లేరు! నీరదనాబు ఆత్మార్పణం చేస్తాడన్న మాట వాస్తవమే; కాని, యా ఆత్మార్పణం అశేది ఊర్చి మాలకు కాదు. ఇంపీరియల్‌ చ్యాంకిలో అఆమెజేర ఉన్న ధన చేవశకు ఆయన ఆత్మార్పణం గావించాడు. మనబోటి బోళా రకం, డబ్బుకావాలనీ అది తమ కుమూక్చైలకు లాభాన్ని "చేకూరి ఎపెప్టుటే వినియోగిం చబడుతుందనీ నిక్శాగమాటంగా మనమామగార్లతో ఇెప్పివేస్తాం. కాని యూ మహాను భావుడా ఏదో పవ్విత కార్యసాధనక్తై వెండ్లి చేసికొనుటకు అను,గహిస్తున్నాడట! అటుత ర్వాత, అ మూడుముళ్తూపడిన 'తర్యాత, యా పవి తకార్యాన్ని, 'పతినిత్యం, మామగారి "చెక్కు.పుస్తకంలోనికి అంశెలుగా మార్చివేస్తాడు!” అన సాగారు,

అలాంటి దుమారం అనివార్యమని సీఠరద శాబుకు 'కెలిసి, కాను ఊరి ్రమాల సంపత్తిలో ఒక్క-దమి డీ అయినా ముట్టుకోననీ తన సంపాదనవైై జీవితం గడుపుతాననీ పెండ్లి శిదొక మరతుగా పెట్టాడు. శాబోయీ మామగారు తన సొాంతఖర్బుమోద యూరపు పంపుతానంక్రే, తను సంపా దించుకుని యూరపు వెళ్లుటకు చాలాకాలం పట్టుతుందని "తెలిసినా సీరదాబు, మామగారి (పతిపాదనకు ఒప్పుకో లేను.

అం తేగాక,రాజారాంఛాబుతో, “*ఆసుష తిని స్థాపించు టకు మిరు యివ్వదల చుకున్న విరాళం, మో అమా శ్ర జీర బ్యాంకులో చెయండి. అసుష్మతిని నడిశేభారం నా నెత్తి

లీ ఆకశక్కా -చెలన్లెలు '6ళ మిద 'జేసుకున్నా. నాకు ఎలాంటి (పతిఫలం అవసరంలేదు. జేను వై ద్యుణ్ణి. జీవిగం ఎలా గడు స్తుందా అని దిగులు పడాల్సిన అవసరం నాకు లేదూ అన్నాడు సీరదసాబు. అలాంటి అహిమితవిక క్తి, సీరదచాబుపట్ల రాజారాం బాబుగారికి గల (మను మెచ్చుకొనుటను గట్టిపరచింది. ఉోరి శ్రమూాల గళర్యానికి కారణభూతమైనడి. అంతేగాక యా గర్వకారణం, శర్మిలా చేవి మనస్సును నీరద బాబునకు వ్యతి శకంగా ిప్పుటకు మూలకారణమైంది. ళ్రప్తనో! ఈ వీరత్వం ఎంతకాలం నిలు స్తుందో చూస్తాంగా అన్న దా మె, అటుతర్వాత సీకదసాబు తన మామూలుచొప్రూన గంభీక విషయాలన వనైనా మాట్లాడ్డం (పారంభి శ్వ శర్మిలా చేవి అశస్యాత్తుగా అక్క-డనుండి లీచి వెళ్ళిపోయేది. ఆలా పోతున్న ప్పుడు ఎగతాళిగా తల వొరగ పెట్టుకొనేది; ఆమె అగుగుల చప్పుడు ఎంతో దూరానికి వినిపించేది. ఉఊోర్మి వమైనా అను కునిపోతుంబేమోనని ఆమె ఏనూ అనేదికాడు; కొని అవే మూొనం వ్యంగ్యాన్ని వెదజల్లుతూ వుండేది.

• *.. ఫీరదబాబు మొట్టమొదటి ధినాలలో, నాలుైైదు చీజీల ఉత్తరాలు (వాస్తూ ఉండేవాడు. అ జాబులనిండా ఊర్మికి సలహాలుండేవి. ఏమైనప్పటికీ కొద్దికాలం గడచిన తర్వాత,వింతగొాల్పే మలిగ్రాం ఒకటా చి స్పంది.త న అధ్యయనానికి అత్యవసరంగా పెద్దమొ త్తం పైకం శానాల్సివచ్చిందనీ, తనకు వెంటజే పంపవలసినదిగా నీరదనాబు అ కలగా ములో తెలియజేశాడు. ఆతొను ఇంతవరకు పాలూ నెబయ్యూ

66 రవీందసాహి త్యము పోస్‌ పెంచుకుంటూవచ్చిన ఊరి మాల గ ర్వం కొంచెం దెబ్బ తిన్నమాట వా_స్టవమైనప్పటిక్కి అ "బల్మిగాం ఒక విధంగా రహస్యంగా ఉపశాంతిని కలుగ జేసింది. రోజులు గడచిన కొలదీ, నీరదుని గృహోన్న్ముఖ వార్త వాయిదాపడుతూ వచ్చింది. తేన మూల పకృతి చుట్టూ నిధియనే కంచుకోటను నిర్మించుకున్నది ఉఊర్చిమాల, కాని, సీరద బాబుగారి గ ఫహో న్మ్యుఖసమయం దూర మైనళొలదీ, ఊం మాల మూల పకృతి, అమె నిర్మించుకున్న ఆ కంచుకోటముడి తప్పించుకొనుటకు మార్హాలు వెతుకసాగింది. అనేక సాకులు చెప్పికొని తన్ను జాను మోసగించుకొని, అబుత ర్వాత చీవాట్లు పెట్టుకునేది. అందువలన డబ్బుకొరకు సీరదళాబు వేసిన విడ్డ_ప్తి ఊర్చి మాలయొక్క- శోశార్హహృదయానికి ఒక ఉపళాంతిగా పరిణ మించింది.

ఎప్టేటుమానేజరునకు 'లల్మిగామును అందిస్తూ, ఆమె కొంచెం తటపటాయించి “కాకా బాబూ! డబ్బు--”అన్నది.

“దానర్థ మేమిటో నాకు బోధపడటం లేదు. ఇన్నాళ్ళ నుండీ నీ డబ్బు తాకటం అయన శేవూతం ఇష్టం లేదను కుంటూ ఉండేవాళ్ళం” అన్నాడు మానేజరు. సీరదాబంళ1ే మానేజరుకు నచ ఏ లేదు.

ఉర్చి తడబకుతూ “కాని విజేశాలలోి అని వాక్యాన్ని పూర్తిచేయ లేకపోయింది.

“ఆం అవునమ్థా! ఆ విదేశీనేల స్వజేశ స్వభావాన్ని ఇళ్లు మార్చివేస్తుంది. నాకు నాగా తేలుసు” అన్నాడు

అక్కా -ఇెళ్లెలు ళా శాకానాబు, “కాని అలాంటి మాకప్పులతో మనం అడు శేయగలమా - “డబ్బు పంపకపోతే ఇబ్బందుల్లో పడతాలేమా” అన్నది ఊర్మిం వలే సశశే, పంపుతాను ఆదుర్హాపడబోకు. కాని ఒక్క-టిమా|తం గుర్తుపెట్టుకోవాలి! ఇది మొదలేగాని, తుది గాదుో అన్నాడు కాకా బాబు. ఇది శుదిగాదని వెంటనే రుజువైంది. మరింత పెద్ద మొళ్తాన్ని పంపవలసిందిగా నీరదచాబు మళ్ళీ మెల్మిగాము ఇచ్చాడు. ఈసారి తన ఆరోగ్యమును శారణంగా చూపాడు.

-.. మానేజరు గంభీరరిగా మఖంపెట్టి “శళాంక బాబు గారి సలహాను తీసుకుంశు మంచిది” అన్నాడు.

గ? ర్చి ఆమితంగా శాబరాపడింది. “*ోకాశాబాబూ 1 ఆకట(కుగాని, మరెవ్వరికీ యీ విమయాన్ని లెలియనిన్వ బోకండి !”” అని (బతిమాలింది. వ.

ళల కాధ్యతంళా నా నెత్తిమాద పెట్టషొనటం నా కిష్టం లేదమ్మా” అన్నాడు కాకాబాబు,

“వీనాటివైనా ఈ డబ్బు వారిజేగా 1” అన్న దామె.

“ఐతే ! అలా అయ్యేముందు దుర్మ్యయం కాకుండా చూచుకోవాలిగా " అన్నాడు కాకాబాబు.

“క్రాన్మి తయన అకోగ్యాన్నికూడా బూడాలిగా” అన్న దామె.

“అనారోగ్యము నేది అఆజీక రకాలు: ఆయనకు జబ్బే మిటో మనకు తెలియదాయె. ఆయన యిక్క-డకు తిరిగివ స్వే

ఉ్‌ రవీ (ద సాహీ త్య ము గాలిమార్ప్చిడివలన అరోగ్యం కుదుటపడవచ్చు.. తిరిగి రావ టానికి మనం ఏర్పాట్లు చేద్దాం” అన్నాడు కాకాహాబు. ... సీరదబణాబును వెనుకకు రపి ౦చుడామన్న [| పతిపాదన ఉం ని వాగా కలవర పెట్టింది. దీనికి కారణం తన చదువే ననుకుంది. కాకాసాబు *ీఈ సారికి పంపుడాం---కాని, ఇది డాన్ట్రరుగారి రోగాన్ని వ స్పద్ధిచే స్తుందని నా భయం”అన్న్నాడు. ఎస్టేటుమానేజరై న రాధానోవిండదుడు ఊం కీ దగ్గర బంధువు. ఆయన ఖూటలలోని వ్యగ్యం అమె వృాదయంలో చిన్న సంబేవోన్ని ేకెత్తించింది. -*ఆక్కకు చెప్పటమే మంచిజేమో 1” అనుకున్నది. అంతేగాక, “నాకు నిరు క్సాహం కలుగేమి 1 విరి కలుగబేవి +? అన్న ప్రశ్న అమె మనస్సులో ఫువళ్న స్పిరితం . శాసాగింది, ఇచే సమయంలో శర్చిలా బేవికి వ్యాధి ఎక్క-నైంది.

• గాబరా పెట్టసాగింది. ఇదివరలో అన్నగార ఇలాంటి వ్యాధి మూలంగా నే చనిపోయాడుగచా ! అందువలన బంధుకోటికి మళశింత గాబరాగావుంది. అసు శరీరంలో ఈ దోష్‌ ఎక్కడ దాగాడో తెలుసుకొనుటకు అనేకమంది డాక్టర్లు నియుకక్తు వైనారు. అలసటను వ్య_క్తపరచే చిరునవ్వు నవ్వుతూ శర్మిలా దేవి ఇలా అన్నది. “సి, ఐ. డల కళ్లుగప్పి దోష్‌ తిరు గుతూ. వుంటాడు, అమాయకుడు. యమయాతనలకు గురి అవు తాడు!”

అక్కా. -ఇల్లెలు ళ9

ళ్‌త్ర్స విధ్యు క్త పరికోధన ధర్మాన్ని ఇన్‌ స్పెక్టృప్లు సాగిస్తారు. సొగించనీీ ఇక మూడవతరవహో పదశులంటావా। అనెన్నటికీ నాకు నచ్చవ్‌ 1” అన్నాడు శశాంకేడు.

ఆనాటికి శవాంకుని చేతుల్లో రెందు సిద్ద కర్యటాక్టులు ఉన్న్నాయి. అందులో ఒళటి గంగానది ఒక్డునవున్న జూట్‌ మిల్లునకు సంబంధించినది. రెండవది, మిర్‌ పూర్‌ జమోం చారుగారికి తోటలోని. యింటికి సంబంధించినది. ఈ భవనరి టాలీగండిలోవుంది. జూట్‌ మిల్లుకు సంబంధించిన పని ఏమి టంళశు, కారి 'శ్రకులకు ఇ౦డ్లు కట్టటం. ఈపని మూడు. నెలల్లో పూర్తిచేసి యివ్వాలి. అంతేగాక, పంపు బాన్చలపని కూడా ఒప్పుకున్నాడు. ఈపని ఒక్క-తావులో లేదు. అనేకచోట్ల ఒప్పుకున్నాడు. ఈపనులమూలంగా అతని కొక్క. తణమైనా' తీరికలేదు. పనుల వతత్తిడికీ, శర్శిలాజేవి జబ్బుకూ మధ్య సమయం చాలక, తీరిక లేళ సలిగిపోతున్నాడు కశాంకుడు. .. వారి వైవాహిక జీవితంలో,ఎన్నడూ యింతయిదిగా, తన భార్య అకోగ్యాన్నిగురించి అదున్హాపడాల్సిన అవసరం లేశ పోయిందనికి. తత ఏలితంగా యాసారి ఆవ అనారోగ ట్రభారం మూలంగా అతడు పసిపాపవఠలతె ఛభయపడసాగాడు. చేయ' వలసిన పనిని వదలిపెట్టి యింటికి పరుగెత్తుకొని వచ్చేవాడుల ఉస్స్బురంటూ భార్య పక్కా-న కూరు ఏం డేనాడు-అమె త్‌లను నిమురుతూ **ఎలావుంది యీరోజు!?” అని అడీగేవాదుం

ళన్పెమ్రు దిగానే ఉంది; మూరు అనవసరంగా గాబరా పడకండి” అనేది శర్మిలా బేవి, -

70 రవీఆ బ్‌ సాహీ త్య చు

లేని* త్పాహాన్ని 'కెచ్చుకుని, నము శ్రరాని విషయాన్ని నమ్మి శశాంకుడు తన మనస్సును ఊరట పెట్టుకుని పెద్ద భారం తొలగినట్టుగా భావించేవాడు.

“*ఢెంకనాలు కాజూగారు ఒక పెద్ద కం॥ టాక్ట్‌ యిచ్చారు. డానికి సంజంధించిన సప్లానును దివానుతో చర్చిం ఇాలి. డాక్టరుగాకు వచ్చేలోపల తిరిగివచ్చే 'ఏసాను” అన్నాడు,

శర్మ లాచేవ అదున్షాగా, “అనవసరంగా తొందరపడి సని పాడుచేసుకొ కండి నాకేమి భయంలేడు. మిరు వెళ్ళండి. నెన్సుదిగా అన్నిపనులూ చక్క ఇెట్టుకోండి. మిరక్కడకు వెళ్లాలని నాకున్నూతం కెలియదూ! మిరు వెళ్లకపోతే నా ఆరోగ్యం వారింతగా చెడిపోతుంది. నాకు ఉపచారం చేయుటకు కావలసినంత మంది ఉన్నారు” అని (గుతిమాలి పంపేది.

శశాంకని అహోర్మా తాల ముట్టడి 'కార్ప్సర్య మేమం శే "అద్వితీయమైన సంపత్తిని సమకూర్చుకోవటమే' అతనిని ముందుకు సెట్టుతున్నచి ధనంశాదు;ు ఆతనిని అకర్షించినది ధనంకాడు; డాని ఘనసత్వఎంమ్మాతమే. పురువు డా విధంగా రూపాందించబడ్డాడు. కీర్షికాంత పిలుపునందుకుంటాడు పురు చును. వాలీచాలనంతగా మా _లెమే చేతిలో డబ్బు వుం, ధనాన్ని జూచి అసహ్యించుకుం శే, ఆసహ్యించుకోవచ్చు. శాని, అచేతిలో డబ్బే ఇద్దరాశిగా తయారై కేే వెంటనే దానిచుట్టూ మూగుళతారు జాన్ని పొగడటానికి జనం. అజేనో తమకు మేలుచేయగలదనీ కాదు జాని వై భవంయొక్క- గొప్పతనాన్నిచూది సంతోషిస్తావ, అంతే, శశాంకుకు తన

అకొా--చెళ్తెలు 7 భార్య(పక్కన కూర్చున్న సమయంలో, ఆతేని శరీగంచ్యూ త 09 అక్క--డుంటుంది. మనస్బుమ్మా తం, తన జీవితలత్ష్య్యసాధనకళ రాగల అడ్డంకులను గురించి. అలోచిస్తూ, భయపకుతూ ఉంటుంది. తన భర్త మనస్సులోనున్న ఈభయాానికి కాఠణం అతని ఉరాసకాదనీ, గట్టిపునాదుల పై విజయస్థూపమును స్థాపించవలెనన్నఅకాంత మా లే మే దీనికి కారణమనీ,శరి లొ “జీవికి కెలుసు. అతని కీర్తిని తన కీర్విగా భావిస్తుంది శర్చిలా "జీవి. అందువలన, పరిపట్ల అతడు అశ్రద్ధచూఫుటను ఆహా సహింపడాలదు; పనిపట్ల అ (శ శద్ధవహి చి, తన మంచం పకథా అతడు కూర్చుండు టామెకు గిట్టదు. అందువల్ల జన్మే పనికి పొమ శని అతనిని పోరుతూ ఉంటుంది. " "తాను భ_ర్తపట్లనిర్వహిం చవలసినవిధులను స్మకమంగా నిర్వహించ లేగ పోతున్నాననే అన్న బాధ అమెను వేధంచ పాగీంది. ఇప్పుడు రోగంశో మంచం పట్టిందామె. న్‌"కర్లు వకు గడబిడ చేస్తున్నారో ఆబేవునికే తెలియాలి. సాడు నెయ్యి ఉపయోగిస్తున్నా లేవా! వేళకు వేడినీళ్లు పెట్టుతు వ్నారో లేదో! పక్క-బట్టలు చూరు తునొషరో "లేదో! వంటింట్లో తూములు శుుళంగా బాగు చేస్తున్నారో లేదో! చాకలివాడు బట్టలు సరిగా "తెచ్చినదీలేనిదీ అజ కనుక్కుంటూ న్నారో లేదో! యీ విషయాలన్నీ అమె మనస్సును కలత "పెట్టుతూ వుంటాయి. అమె రహాస్యంగా, ఎవరికీ తెలియ కురీడా మంచంమిోదనుండి లేచి, తనిఖీచేయటానికి పోతుంది. చాని మూలంగా వాధ హాచ్చుతుంది; "బంపళేచరు పెరుగు తుంది; డాక్ట్రరుగారికి ఇదొక సమస్యగా పరిణమిస్తుంది.

టై! రవీ౦0 దసాహి త్య ము

ఈ గొడవసడలేక అవె చిట్టచివరకు తన చెళైెలిక శబుకంపింది. *ోకొద్దిరోజులపాటు కాలేజీకి పోకబోతే మానిలే, నాయింటిని కాపాడటానికి రా; లేకహాతే. నేను నిశ్చింతగా త చ్చేందుక్కూడా అవకాశం ఉండదు అన్నది.

ఈ కథను యింతవరకు చదివినవాకు, యీ దశలో తమకు తెలుసునన్నట్టుగా చికునవ్వు నవ్వి, “మిగిలిన కథ బూకు కెలుసులో అని _పకటించి వేస్తారు. కథ వమవుతుందో వూహించుటకు పెద్ద తెలివి తేటలు అవసరంలేదు యడాగ్లానికి. వది జరగాలో అదీ జరుగుతుంది; అంతకన్న ఎక్కువ సగ వలసిన అవసరంలేదు. జీవిశనాటకంలో, శరి లొ చేవి కళ్లల్లో దుమ్ముకొట్టుతూ, అదృష్టజేవత తన తురుపు ముక్కలను (పసాదించకుండా వెనకకు లాక్కుంటుంది. ఇది తప్పనిసరి అని వూహించ అవసరంలేదు. .

, తన అక్కఒగారికి జేవచేయుట కై. అవకాశం లభించేసరికి ఊర్మిమాలకుఎక్క-డ లేని సంతోవం పుట్టుకొచ్చింది.శనకున్న పనులన్నిం౦టిసీ.-సీకదచాబు నిర్శ యించిపోయిన పనులన్ని టిసీ---ఒక పెడకు కెస్టుటకం టే అమెకు మాగ్గాంతరం లీదు. కాబట్టి ఆమె అక్కగారి అవ్య్వోనాన్ని వెంటనే స్వీకరించింది అం తేగా కాను చేపట్టటోయే3 నై గ్యనృత్తిగచా! జకరోగిశి

• శేవచేయుటఅవృ త్తికి అనుగుణ మేకదా ఆని వాదించుకున్నది. రోగిళోవచ్చే రోజువారీ మార్పులను [గాపు గీయుటకుగాను, ాపఫు పుస్తశాన్ని తయారుచేయించింది. వైద్యం చేస్తున్న డా్ట్ర రు తన్ను ఆజ్ఞానిగా భావిస్తాజేమోనని ఆమె రన అక్కగారి వ్యాధికి సంబంధించిన విషయాలను తెల్పే పుస్త

క్రి అక్కా- చెల్లెలు 7క శాలన్నింటినీ చదువుటకు నిశ్చృయించుకున్నది. కొను చదువ ఎం. ఎన్‌. సి, క్లాసులో ఇారీరళ శాస్రం ఆమె అభిమాన విషయం. అందువలన, ఆ నై ద్యశా్యస్రు (ఇ పత్యేక పదజాలాన్ని, పౌంశేతిక పదాలను అర్థంచేసుళొనుట అమెకు అంతకష్ట్వమెన పనిగాదు. క్లుప్తంగా చెప్పాలంళశే, తన అక్క-గారికి ఉపచర్య చేయటం తేన విద్యు కృథ ర్యాన్ని విస్టించుట శాదనీ, తనకు మరింతగా అది [కమంగా, భవిష్యత్తులో తోడ్పడగలదనీ, తన మనసునకు నచ్చకెప్పుకుని ఆమె తన పుస్తకాలను; జప ర్లను మూటకట్టుకుని, భవానీఫురంలో అక్కగారి యింట్లో (పత్యతమెంది. వై ద్యశాస్తానికి సంబంధించిన ప(తికలను (శశద్ధగా చదువవలకిన అవసరం ఆమెకు కలుగ లేదని, ఎండు వల్లనంళు (ప త్యేకనిపుణులుకూడా అక్కగారి వ్యాధినిగుకంచి ఇదమించ్భనుని తేల్చి ఇప్ప తేశపోతయారు.

తోగిగది వ్యవహారాలు పూచీ యావత్తూ తనవికాదనే ఉన్నదని భావించి, ఆమె గంభీరంగా తన అఆక్క-_గారితో ఇలా అన్నది “డ్లాన్స రుగారి సూచనలను తూ, చ.తప్పకుండా అమలుజరపటానికి ఇక్క-డకు వచ్చాను కాబట్టి, నువ్వు-నేను ఇెస్పినట్లు వినాలొ అన్నది.

నో 'శ్రమాలయొక్క... విశాల పశాగతను జూడగా శర్మిలా జేవికీ నవ్వువచ్చింది. అమె నవ్వుతూ గనీ కీ వశ్శాగ తను నేర్పిన ఉపాధ్యాయు జఇవ₹ీ! కొత్తగా మరంపుచ్చుకున్న వాని మఠవిచ్చిలాగున నీ కీ పద్ధతి నేర్సిం జవశే! యచాగ్ధానికి నిన్నికథడకు పిలిపించిం బెందుకంళే, నేను ఇచ్చే సూచనలకు అనులుజరుపుటకు ఎవరో ఒళరుకావాలి. సీ ఆసుషతి ఇంకా

74 రవఏ౦ (ద్ర సాహి త్య ము - తయారు కాలేదు; నాయిల్లుమా। తం మంచిఉ, జేకంలోఉంది. ఈ లోపల చానివ్యవహారం నెత్తినవేసువో. దాని మూలంగా మిీలక్క గారికి ఇంత వి శాంతి చేకూరుతుంది”అన్నది.

అక్కగారి | పోద్చలంవలన, అమెకు రోగిగదిలో నిర్వ హీంచవలసిన జాధ్యతలు తొలగిపోయాయి.

ఇప్పుడు ఊారి మాల అక్కగారి యింటిలో రాజ హోదాను పొందింది. అన్నీ అరాజకంగా ఉన్నాయి. వెంటనే తగుచర్యలు తీసుకోవలసిన అవసరం ఎంతైనావుంది. ఈఇ్తంటికి సంబంధించిన స్లానుయొక్క-_ ఏకైక లత్యు మేమంశే యిీా+యింటియజమానికి సౌక ర్యాలను, సుఖాన్ని సమకూర్చి ె్టెటం. ఈ పెద్దమనిమీ తనకు కావలసిన సౌఖ్యాలను, సౌకర్యాలను సమకూరు ఒకో లీడు; అసమర్థత అతనికి వమ్మూాతం లేదన్న భావం, శర లొ బేవి మనస్సులో గాఢంగా పాదుళొని పోయింది. దానిని. పెంకలించటం అసాధ్యమైనవిమయం. చుట్ట "ాల్చుతూవుంశేు దానిరవ్వు తన చొక్టామాదపడి చొశ్చాను కాల్చి వేసిందన్న వివయాన్ని ఆయన గమనించడు, అయన గమనించ లేదన్న విషయాన్ని శర్మిలాబేవి గమనించినపుడు ఆమెకు నవ్వురాదు సరికదా, “అయ్యో పాపం! ఎంత అమా యకుడు!” అని. అమె హృదయం అతనిపట్ల జూలిపడుతుంది. సాానలచేసినత ర్వాత కుళౌయిని కట్టి వేయాలన్న ధథ్యాపైనా "లేకుండా యింజనీరుగారు వాడావిడిగా దుస్తులు ధరించి, పవి మిదకు పరుగెత్తు తాడు. దానిమూలంగా పడకగది అంతొ నీళ్ళమయమైపోయి, నేలమిదవున్న కార్పెటును తడిపి ముద్ద వేసివేస్తాయి. అనీళ్లు. పంపును చ్యట్టుగున్న సమయంలో,పడగ

అక్కా--చెళల్లెలు ఫ్‌

గదికి అంత సమిపంలో పంపు పెట్టితే రోజూ గదంకా నీళ్ల మయమై పోతుందని ఆమెకు తెలుసు. అందుకనే అకడ పంపువద్దని శర లొ చేవి పోరు పెట్టింది. కాని, శాస్త్రీయ రమ . ణీయతలజేరిట ఇంజనీరు మహాశయుడు. (పతి చిక్కులమారి ఆ_ర్తను సెలలొల్పాడాయెకు. ఒకసారి, సొంత పడ్డ ను నిరూ పీించాలనే పిచ్చిలో, అయన సాంతంగా ఒక (కొత్త నవూనా' పునర్నిర్నించాడు. వేడిని నిలబెట్టుటకుగాను, దానికి షట్టర్లూ; పనెట్సూ అన్ని వైఫులా అముర్చాడు. స్టైలో వర్చజే బూడిద వెంటవెంటనే బయటికి సెట్టివేయుటకు ఏర్పాట్లు చేశాడు. పడార్థాలను ఉడుక బెట్టుటకు, పొట్టుతీయుటకు, ఇవీ అవీ వనుటి, అశేశ రకాల వర్పాల్టు చేశాడు. గృహశళాంతి, శామనస్యాల కొరకు, అతడు స్యష్ట్రించిన ఆ యం కానికి చక్కని, తియ్యని ఆవ్వోనవ చనాలు పలుకబిడీినాయి. కానియదాగ్ధానికి జానిని విని యోగించినపాపాన పో లేదు. పెద్దపిల్లలకు అత్యంత పీతికర మైనవి (హోబీలు) కొన్ని వుంటాయి. వాటినివారు ఒక్కళ్ళే లోనే మ5చిపోతారు. వాటిని (పతిభటి_ స్తే, అది సంఘర్షణకు చారితీస్తుంది. రోజువారీ ఉపయోగంవలన ఏర్పడే విసుగువలన వాళీదో [కొ తృవిషయంలోనికి గంతుళారు; కీలు వేయవల సినదల్లా ఏమిటంశే పై వై మెస్పులు మాతరమే. తరువాత తమ యిష్ట మొచ్చినట్లుగా చేసుకొనేందుకు వారికి స్వేచ్చ ' ఉంటుంది. ఈవిధమైన భర్తను పెంచే బాధ్యతను శర లొ దేవి ఎంతోశాలంనుండి అనుభవిసోంది.

యదార్థానికి ఆ విధంగా చాలాకాలంనుండి అనుభ విసోందీ. తాను లేనిచే, శశాంకుని కీ (ప్రపంచమే లేదనుకుం

| రఫీం[డసాహిత్యము టున్నది. కొని, ఇప్పుడు ఆ (ప్రపంచానికీ డాని అధిష్టాన "జీవతకూ నుధ్య యమభటాడు జోళ్యం కళిగించుకుంటా జేవోానన్న భయంతో ఆమె పాధపడుతోంది. శశాంకునకు శానలసిన సౌఖ్యాలు సమకూరక పోయినట్లయితే, తన మర శాంతరం తన ఆత్మకు శాంళి లభించదని శరి శ్రలాజేవి భావి స్తోంది. అదృష్టవళాత్తు ఊర్మివుంది. తన అక్కగారివలె మృదువుగా కాకపోయిన మొ త్తమువిాద కార్యభారాన్ని మోయగలడు.. వదియెనా, శక్తీ స్పర్శ శ్రీ స్పర్శ్మేగడా! అలాంటిది లేకపోతే పురుషుని దైనందిన విహారాదులకు శావలసిన సొంపు, సొగస్కు కుచి కలుగవు. జీవితం రసహీనం గానూ, ఎడారిలా తయారవ్సతుంది. ఊర్మిమూల అన్నిపశు లనూ చక్కగా సర్దుతూవుంకు దూచి, తన ఇళ్లెలిలో తన రూపాన్ని చూచుకొని అనందించేది. - ఊరీ ( చారు అకద్ధమనుష్యులు. శాస్త కనిపెట్టి యదార్ధానికి, ఉన్ని! యంంంటిపనులకంకు పుస్తకాలు చదువుకే ఎక్కువ అలవాటు---అయినా తనకు కొత్తగా లభించిన విధులను నిర్వహించుటలో అమె అమిత సంతో పాన్ని పొందుతోంది. ఇంతకు పూర్వంవరకూ తాను అనుళ విస్తూ వస్తున్న జీవితంయొక్క- కఠిన నిబంధనలను, పనిని విసర్టించింది. అందువలన ఆవితప్ప, మరేదై నప్పటికీ క్వేచ్ళ నివ్వసాగాయి. మృదువుగా (ప్రవహిస్తున్న ఈ గ లపావాహిని లోపల శద్ధాభ క్తులు, ఠదుర్చాఅనే అంతర్వాహిని ఒకటికలదని

అక్కా-- చెల్లెలు. ఖా అమె గపర్తించింది. దీన్ని నడిచే భారాన్నంతటినీ తశ అక్క గారు మోస్తున్నదనికూడా ఆమెగు ర్వించింది. పారి '్రకీదంతా ఒక అటగా ఒక సౌలను దినంగా, గమ్యస్థానం లేని ఒక పృత్తగా తోచింది. తన పౌత (సపంచా నికి పూర్తిగా భిన్న మైనది, ఇక్కడి (పపంచం, ఇదొక పత్యేక (ప్రపంచము, ఈ [పపంచానికి ఒక '్యయమంటూ ఒక్ష గమ్య స్థానమంటూవదీ లేదు;సాధింపవలసిన కార్యమంటూ-వదీ లేదు. అయినా పగలంతా చేతులనిండా వదో ఒక పని వ్రంటూవఎీ వుంటుంది. ఆపనైనా విసుగుపుక్తుటట్లుగావ్రండదు, మనస్సుకు ఉల్లాసం కలిగించేటట్లుగా, రకరకాలుగా ఉంటుంది. ఏదైనా పౌరపాటు జరిగినా, వతైనా తనవల్ల లోటు ఏర్పడినా, దానికి

• సమాధానం చెప్పవలసిన జవాద్టారీ తనకులేదు. అక్కగారు చాలా మృదువుగా మందలిస్తుంది; అది చూచి శశాంకుడు, ఊర్చిని "వెను శేసుకొస్తాడు. “జరిగిన లోటువలన (ప్రమాద మేమో "లేదులే, అదోరకంగా మంచిజేలే” అని నవ్వేస్తాడు. ఆ చిన్న (ప్రపంచంలో వకాగ చి_త్తమైన బాధ్యత అనెడాన్ని పోగొట్టుకుంది. ఇది యదార్థం. (కొత్తగా సృష్టింపబడిన యీ 'విరామ వాతావరణంలో వారపాట్లు, పళాకులును పట్టించు కునేవారు లేరా అనిపిస్తోంది; ఇదొకరకంగా శశాంకు నకు వినోదాన్ని, విరాశూన్ని కలుగ జేస్తన్నాయి. జీవితంజఒక వసభోజనంగా తయాసనైన దిష్పుడు. ఉరిలో శాబళశాగాని, భిన్నచదనత్యంగానీ, నోచరించకపోవటం, తనవల్ల జరిగినచిన్న చిన్న పొరపొట్లు మూలంగా సిన్తుపడక పోవటం, సర్వడా ఉత్సాహంతో పొంగి వొరలుకూ ఉండటం, అనేఐవాటి

78 రవీం[దసాహీ త్య ము మూలంగా, ఆవెం వదిచేసినా, శశాంకుని హృదయాన్ని వేధిస్తున్న పని భారాన్ని తేలిక పరచుతున్నాయి. ఇటీవల శాలంలో, పనిపూర్తి అవగానీ ఒక్కొక్కప్పుడు పూర్తికాక ముంజే యింటికి తిరిగి రావాలనే అదుర్షా అతనిలో పౌచ్చ సాగింది. , , గృవాకృ త్యాలను సంబాళించుకొనుటలో ఊం | సిద్ధ హస్తురాలుకాదని ఒప్పుకోవాలి. పనిపాటలద్య్వారా కాక పోయినా,వ్య కిగత సౌందర్యం, నడవడికల ద్వారా, అయింటిని అవరించియున్న నిర్జీవ త్వాన్ని వెళ్ళగొట్టి, జీవంతో నింపింది- ఆ యింటిని ఆవరించియున్న నిర్జీవత్వ మేమిటి అని అడిగి తే నూటలతో వివరించటంకష్ట్రం. ఆవిధంగా శశాంకుడు పనినుండి ఇంటికి తిరిగికాగా నే, అతనికి తన యింట్లో ఉల్లాసభరిత మైన వాతావరణం అగువించేది ఈ ఉల్లాసం, గృవాసంబంధియైన సుఖంకాదు. అదిశేవలలం వాతావరణంలోనూలేదు. డాని కొక పరమానంద రూపం వున్నది. యడార్ధానికి ఆ యింటి లోని నిస్టీవత్యమును పార(దోలి, ఆయింటిని సజీవంగావించింది ఊరి శనమాలయొక్క- అనందతత్వ మే. ఇది అహోరా. కాలను , “'సజీవంగావిం చింది; అద్భుతంగా మీరుమిట్లుగొ ల్పేటట్లుచేసీంది. పని చేసిచేసి అలసిసొలసిన శఖాంకుని రక్తనాళములలోని' రకాన్ని తరంగితం గావించింది. అంతేగాక, తాను శశాంకున కొక అనందానికి నూలవమన్న భావం-పఫొరపాటులేని భావం ఊం ్రమాలకు సంతో పాన్ని చేకూర్చింది. ఎందువల్లనం క ఇది వరలో తన సన్నిధి యితరులకు -ఆనఠదమును సమకూర్చు

• అక్కా=చెల్లెలు 79 గలదన్న సంతృప్తి అమెకు కలగకుండా చేయబడింది. చానిమూలాన అమెకు కలిగిన అవమానం, తలవంపులు లుంతింతగాదు. “

ఇంటి యజమాని సాంత అవసరాలను ఎంతో (శ్రద్ధగా పాటిస్తూ, సమకూర్చి వెట్టుతూ వుండేవాడు. అవి ఇప్పూడతనిశే అ్మపధానవిషయాలుగా తోచసాగినాయి. ఇప్పు డతని హృద యం అనంద పరవశత్వమును పొందుతూవున్నది-అకారణం గానే అనందపరనశుడవుతూ వున్నాడు.

“స్యల్పవిషయాలకు అలా గాబరాపడ తా వెందుకు! మానమూలుపద్ధతి అప్పుడప్తూడు మారిలే, దానిమూలంగా నచ్చే నష్ట మేమిాలేదు. వెగా మనస్ఫునకు వి శాంతి లఖి స్రుందొ అన్నాడు శశాంకుడు శరి లలో. |

ఆటు పోటులకు మధ్య కాలంలో వుంజే నదిలాగున ఉన్నది శశాంకుని మనస్ఫు యిష్పుడు---ఇదివరలో పనిపాడ్రై పోశుందనీ, త్మీవంగా నష్టంక లుగుతుందనీ, ఇంకాయిలాంటివే వబేవో తీవంగా తరచుగా వాగుతూ వుండేవాడు; అవి యీనొడు మచ్చుకైనా కనపకుటలేదు. అలాంటి కారుముబ్బే దైనా వానికి గగనవీధిలో అగుపి స్తే ఊర్మిమాల "నవ్వుతూ చానిని ఎగురళొట్టి వేస్తుంది. అతని ముఖంలో అసాధారణ త్మీవాలోచన అగుపిన్తే. ఊగి మాల, వెంటనే *మి గూడ్సు పెళ్లై మళ్ళీ వచ్చిండా యివాళ! అయనగాశే! అజే అ పచ్చళలపాగా పెద్దమనిషి మళ్ళి వచ్చాడా! ఆ (బోకరండీ 1! అయనగారొచ్చాడా ఏమిటి ! ఎక్కడనుండి

వ! రవీం[దసాహి త్య ము వూడ్‌సడకాడో తెలియదు ! మళ్ళీ మిమ్ములను భయపెడ్రు న్నాడు 1 అని అడిగోది. . శశాంకుడు ఆశ్చర్యపకుతూ *వాడు నీ కిలా తెలుసు! అనేవాడు. | క్ట | తయన తెలియకసోవటంవమిటి ! నాకు బాగా "కెలుసు! ఈ రోజున ఆయన వరండాలో కూర్చున్నాడు. మిరు టైటికి వెళ్ళారు. ఆయనతో కబుర్తాడుతూ కూర్చున్నా. చికసీరు నగరంనుండి వచ్చాడుట- వివాసం చికనీరట. దోమ "కెకకు నిప్పంటుకొని, వళ్ళుకాలి, వెళ్ళాం చచ్చిపోయిందట. ఇంకొక వళ్ళి చేసుకోవాలనుకుంటున్నా డు, పిల్ల కోసం వెళుకు తున్నాడు” అని చెప్పింది ఊర్మెమాల.

“ఆల్రా మీ ఇద్దరిమధ్య సంభావణ యింత యిదిగా సాగియునస్మై తే, నేను బయటికిపోవటం చూసి, వాడు రోజూ ఇక[-డళు వస్తాడు. అయనగారికి రెండోపెళ్ళాం ఎవరన్న సమస్య తేలకుండా వున్నంతకాలం, అతని కల పెరుగుతూనే వుంటుంది” అన్నాడు శశాంకుకు.

“*ఆయినవల్ల వికాకు కావలసిన పనేమిటో చెప్పండి. అది ఆయనచేత చేయించగల ననుకుంటాను” అన్న దామె.

ఇటీవల కొంతకాలంనుండి, రాబడి కొంత తగ్గింది. ఐనా శశాంకుడు గాబరా పడుటలేదు. ఇది వరలోకన్న ఇపూడు ేడిరొకూపాటలను, నాటకాలను వినుటవై మోజు ఎక్కు. వైనది శశాంకునకు. ఉఊర్చి అతణ్ణి రేడియోవద్దకు అతాక్క.పోతూన్చంశ1ు, “ఇన్‌ ! కాలం వృధాచేయటం 1” అని

• ఆనటంలేదు. డమ్‌డమ్‌ విమానా[శయానికిపోలు విమానాలు

క్ష) అక్కా -చెళ్లైల్లు |! ఎగురుతూవుంశకు బూచి వచ్చాడు. అలా ఎందుకు వెళ్తా డంశే, ఏవో శౌసహ్రీయుమెన వింతను తెలిసిషొనుటకుగాను. మారెై_టునకు వెళ్ళి వస్తువులకొనుట నేర్చుకునా్నాడు. ఇది వరలో మూశ్కె-టుకుపోయి యింటికి కావలసిన చేపలన్నూ మాంసమునూ, పండ్లు, కూరగాయలు వగై రాలను, ఎవరు కొనుక్కొస్తూవుంజేవారంళు, శర్మిలాబేవి మ్యూతమే ఈ పని తన సొంత బాధ్యతగా అమె భావించేది. శళాంకుడు యా బాధ్యతను ప్రసుకీగలడరిగాని, తన వెంట రావాలనిగానీ అమె కలలోనైనా అనుకునేది కాదు. ఊర్చి ఒక్క-వస్త్మువెనా కొనేదికాదు. ఆమె శ శాంకునితో బజారునకు పోయేది. ఏదో ఒక వస్తువును వేతినో పుద్చుక్ని, ఇటూ అటూ తిప్పి జీరాలాదేది. శశాంకుచేటైనా అమెకు కొని యివ్వటాసికి బ్రీయక్నే స్తే చటుక్కున. ఆతని పర్చును లావ్కొ-ని తవ సంచిలో పె గ్రసుకు నేది.

పనిపట్ల శశాంకునకుగల 'బాధ్యశలో ఊరి పాలు పంచుకోలేదు. క్టైాక్కటప్తూకు అమె అనని కాలాన్ని అమి తంగా వృథాచేస్తూవుండేదె. అప్పూ డగడం అమెను కోపగించే వాడు, ఫలితం మహాభయంకర౦గా తయారయ్యేది; పరిస్థితు లను బాగుపరచుకోటాని కతడు ెట్టింపుకాలాన్ని వ్యయ పరచాల్సివ చచ్చేది. ఉి కన్నీళ్ళకు, పనులతొందర మధ్య పడీ నలుగ లేక శళాంకుకు తొందరపను లన్నింటిని ఇంటిచ్చే ముందు, ఆఫీసులో నే కూర్చుని పూ _ర్తిచేసుకునేవాడు. కాని, సాయం తండాటిన తర్వాత అక్క- డకూర్చుని పని చేయటం కూడా అతనికి కష్ట్రమనిపించసాగింది. ఎండువల్ల, నంశు ఏ

89 రవీం౦ (ద్రసా హ్‌ త్య ము కారణంవల్లనై నా అతడు ఆఫీసునుండి ఇంటికి ఆలస్యంగావ స్తే ఊర్చమాలలో కానవచ్చే సాపాణమయ నిశ్శస్దాన్ని అతకు ఎదుర్ణోవాల్సివచ్నేది. ఆమె వస్తూన్న కన్నీళ్ళను ఆపుకునేది, ఈ అప్యాయళలేను జూచి, అతదు అదరిపోయేవాదు.. అతడు అమాయకంగా “నాతో మాట్లాడనని వొట్టు పెట్టుకుంళే, నేను నీ సత్యా గహోన్ని మన్నించాలి, కనుక మన్నించు తాను, ఐతే సెన్నిసు ఆడటంమ్మాతం మానివేయబోకు ! అట ఆడకూడెదని శపధం పెట్ట లేదుగా 1” అని (బతిమాలే వాడు. వెంటనే బెన్నీసు రాకెట్లు తెచ్చేవాడు. అటనెల్చే సమయంలో కావాలని ఓడిపోయే వాడు మరునాడు ఉదయాన "లేవగానే, (కితంరోజంతా పాడుచేశానే అని కాధపదేవాడు. ఏదైనా ఒక సెలవురోజున, క్షి ష్టసమస్యలో మునిగి పోయి అలోచిస్తూ కూర్పుంళు, ఊర్చివచ్చి “మి [జోకరు నన్ను పెేేశనాథ బేవాలయానికి తీసికొనిపోతానన్నాడు. నాతో రా! జావా” అనేది.

“ఇవ్వాళకాదు ! ఈ రోజు పని తప్పించుకో లేను 1” అనేవాడు.

పనియొక్ష్క- సార్వభామాధికారాన్ని చూస్తే ఊరి కీ భయముంశేుగా !

“ఆ అకుపచ్చ తలపాగా చేతులలో నిస్పహాయురా లైన అరవీరయైన, జన్వసిమైన ఒక కన్యను కించెత్తు విచారమైనా లేకుంణా ఎలా వదలుతావ్‌ | వీరత్వమం కే ఇబేనా + ఆనేది.

అక్కా-= చెల్లెలు 8 చిట్టచివరకు ఆమెను (; పతిఘటిం చ లేక, పని వదిలి ఇట్టి, శారును నడుపుతూ బయలు జేరేవాడు, అలాంటి ఆరాజకం శరి శ్రలొ 'బేవి ఇెవినిపడితే ఆమె చాలా బాధపడేది. మగవానిపనిలో ఆడది ఆ విధంశా జోక్యం కల్పించుకొనుట తమింపరానిదని శి లొ చేవి గాఢ విశ్వాసం. ఆమె ఉఊర్మిమాలను ముక్కు-పచ్చలారని పసి బిడ్డగా భావిస్తూవ స్తున్నది ఊరి 'శ్రపట్లి ఆమెకున్న అభ్గిపాయం ఇప్పుడూ ఆజే. ఐనప్పటికీ, ఎట్టిపరిస్థితితులలోనూ, తన భ_ర్హ శారి అఆఫీసుగదిని ఆటగదిగా తయారు కానివ్వజాల చామె. అందుకని, ఊరి శకి కబురంవింది. ఉ్నిని గట్టిగా చివాట్లు ఇట్టింది. ఆ చివాట్లకు సతృలితం కలిగబే. కాని, శశాంకుడు తన భార్య ఊర్జిని చీవాట్లు పెడుతూవ్రుం కే. తలుపుపకళన నిల బడివునా్న్నాడు. ఉఊర్చివై పుజూచి ఉకముక్య్కలు మూవించి, ఆఫీసుగదికి వచ్చివేయవలసిందిగా మైగచేశాడు. అది పకా టకు సషుయంకాదు. పేకాడాలనే అభి పాయం అతని కుందా అంశ లేదనే చెప్పాలి. ఊర్చిమనస్సు ఎకలడ నొచ్చుళొని వోశతుందో అని అతని భయం. యదాగ్ధానికి ఊర్జి, తిన పనిలో జోక్యం కలిగించుకుంటూ వుంకశకు, అత డామెను మృదువుగా మందలిస్తూ వూటాడు. ( బతిమాల్తూవుంటాడు; శకాన్సి శరి లొ చేవే ఆ పని వేస్తూవుంకు, అతడు డానిని భరించలేడు. కరి లొ బేవి అతనికి కబు రంపింది. *ీమిరు ఉానికి అంత చొరవిస్తారు బేనికి! ఇలా చేస్తే మో పని పాడవుతుంది అన్న దామె

ర్‌ రపీ౦ం[దసాహి త్య ము “పాపం 1 విెచ్చివిల్ల |! అకుకోటానికి సావాసగాళ్ళు బేకఫో కే, ఒంటరిగా ఈ కొంపలో ఎలా ఉండగలుపకుందీ:” అని జవాబు బెస్పాడు. . + ” ఈమె చిలివిచేన్తల విషయంలోనూ ఆంతే. కాని ఇంళొకవిమయం. శశాంకుడు ఏదైనా ప్తానుగీస్తూ పనిలో మునిగిపోయివుం శై అతనికి (పక్కగా కుర్చీ లాక్ట్యుని తనకు వివరించవలసిందిణా కోళేది ఊ స చానికి సంబంధాంచిన లెక్కలను ఇన్లు అర్థం చేసుకునేది. శశాంకుకడు ఆవ అెలివి "శేటలను చరాసీ ఆగాతంగా సంతోషించేవాడు. కొన్ని, "లెక్కలు ఇచ్చేవాడు, అమె నాటిని చిటికలో చేసివేసేది; జూట్‌ మిల్లులో జరుగుతున్నపనిని అతడూ తనిభచేయిటకు పోతుంశు తొనుకూడా వస్తానని హ్టుషగ్పేది. వెం అతనితో పాటు వూరికి. వెళ్ళటంకాదూ; అతని లెక్కటలన్తూ అతని : వూహలకు సవాలుచీజేది; అవెం వాదనలుచూసి వి స్తుపోయ్‌ వాడు. పరమానందం పొంచేవాడు; పద్యాలు చదివేటప్పుడు కలిగే అనంద౦కన్ను ఎన్నో రెట్లు అనందాన్ని పొాంజేనాడు, ఆఫీసుపనినిి ఇప్తూడం లంటికి తీసిళొనివచ్చుట'*, ఆతడు భయపడుట లేదు. స్పానులం గీక్షేపనిని, చిల్లిరగులకు సంబంధించిన లక్క-లను, వ పనైనాసలే అమె అతని (పక్కన కూర్చొని అత డిచ్చే వివరాలను, అతని వాదనలనూ వినేది. అయితే, పని జరముగుఓమా[ తం అలస్యమ యేది: అయినా తోను కాలాన్నీ వృధావేయుట లేదని భావించేవాడు. శర్యెలా చేవి స్నపడాల్సివస్తోంది. ఊరి 'శ్రమాలయొక్క-

చిలిపిచేస్టలను ఆమె భరించగలదు; ఇంటి వ్యవహారాలను

అక్కా. -చెల్లెలు 8శ్‌

చక్క-దిద్దుటలో ఊరి పడే పొరపాట్లను, అమె లోట్లను శర లా దేవి అతి అప్యాయంగా సహించగలదు; కాని, తవ భ_్షగారిపనిలో హద్దూ అంతూ. లేకుండా ఊర్చి జోక్యం కలుగ జేసుకుంటూవుంకు, శరి ్రలొచేవి భరించ లేక వోతున్నది. ఎందువల్ల నంశ్రు, మగవానిపనిలో జోక్యం కలుగ జేసుకునే వాక్కు. ్కి లేదని శర లా బేవి అభి పాయం, తన _పకళ్ళతికి అనుగుణ్యంగా స్వ్యధర్గా శనికి అనుగుణ్యంగా (పవర్తించుట (పతివ్య కి విధి; విద్భు _కిధర్శుం అన్న భగవద్దీత (చజోధాన్న్ని (త్యతంగా తిరస్క-రించు పే కాగలదని శర్శిలా జేవివిశ్వాసం.

తన వ్యాడయంలో తరంగిశనమవుతున్న భావాలను అణచిప్వైెళొనజాలక శర్మిలా దేవి, ఒకనాడు ఊర్శిమూలతో యులా అన్నది . -

“స్తానులు గీయటం, తయారుచేయటలి, లెక్క.లం వేయటం, ఏనివల్హ నీ కేమైనా సుఖంగా వుంద కు 1”

“*షాప్పుగా అక్కా |

“నిజంగానా ! లేక్‌ ఆయినను సంతోమ పెట్టుటకు ఇలా నటిస్తున్నావా +? అని అడిగింది అక్క-గారు.

శశ్తాంకుడు సంతోషంగా వుండుళు శర్మిలా బేని కోరిక గచా అని మనం పశ్నింపవచ్చును, కొను; నిజచే. కాని శశాంకుని వ్యక్తిగత సౌఖ్యాలను సమకూర్చి పెట్టే, అంళు వేళకు నీళ్లూ, భోజనం, దుస్తులు అమర్శ్చి జెట్టి అతళ్హి సుఖ ఇటటం అనేది ఆమె పరధిళోనివిషయం; అతని పనిలో తోడ్చడి అతణ్ణి సుఖ పెట్టటమ నేది అమెకు అందనివిషయం౦, ఆమెపరిధిలో లీని వమయం,.

86 5రవీం (ద సాహ్‌ి త్య ము

ఆమె తన భర్తకు తరచుగా కబురుచేస్తూ వుండేది. “నారు దానితో అలా కాలాన్ని వృధాచేసుకుంటా "రెందుకు 1 మీ పని పాడవుతుంది. అచి పసివిల్ల. డానికి మా లెక్కలూ డొక్కలూ సమి తెలుస్తాయ్‌ *” అనేది.

“*నాక్టు తీసిపోయించేమిా గాదు [? అని శళాంకుడు జనాబుచెపుతూ వుండేవాడు. చెల్లెలిని పొగిడితే అక్కగారు ఉబ్బిపోతుందని అకడి వూవా 1! ెలివితక్కువవాడు !

, కోంటార్టుపనులు (ప్రారంభించిన కొ_త్తదినాలలో, ఆ పనివలన కలిశే ఉ_క్రేజంమూలంగానూ, తానూ స్వతంత్రు డనే అన్న గర్వకారణంగానూ, శశాంకుడు తన భార్య పట్లు అ్మశద్ధగా ఉంటేవాడు. అప్పు డొ సమయంలో శరి ఖ్‌ టేవి అత డా విఫంగా వ్యనహరించుట అనివార్య మనుకుంది. వై పెచ్చు శర్వపడింది. “పురువుడు మహో రాజులజాతికి జెందినవాడు. అతడు తన వీరోచితసాధనల సొవ్టూజ్యూన్ని [కమ్మకమంగా వి_స్త రించుకోవాలి; అలా చేయకవో తే 'డీనష అధమాధము డవు "ఆాడు. స్తీ తనలోవున్న సహజ పేమమాధుర్యం అనేవి. ఈమె యీ [(పపంచంలో తన కార్యనిర్వవాణకు సరి పోశాయి. పురుషుడు ఆ విధంగాకాదు.......తన పురు మత్వ మును నిరూపించుకొనుటకు నిరంతరం పాటుపాడాల్పుంటుంది. పూర్వదినాలలో మహారాజులు రాజ్యాలను జయించుటకు బయలు బేశేవారంకే ఉరాశమూలంగా గాడు. సమా జ్యాగ్ని వి స్తరించుకోవాలనే దురాశతోకాదు; శమ పౌరు హాన్ని (ప్రపంచానికి చాటుటకొరశే, -ఈ గర్వానికి దూరంగా

అఆక్కా-= చెల్లెలు 87 అడ్డం రాకుండా--- శ్రీ ఉండుగాక [1” అని భక్తి పపూరిత మైన తన పృాదయాన్ని ఊరడించుకొన్తి అదున్హాపడటం తగ్గించుకున్నది.

అఆ విధంగా శరి ్రలొచేవి శఛాంకునకు అడ్డు తగుల కుండా దూరంగా ఉండిపోయింది. ఒకప్పుడు అతౌను అతశ్ణి గట్టిగా (శద్ధాభ క్తులతో బంధించింది. ఇప్పుడో! అ బంధా లను తనచేశులారా సడలించి, తెర వెనుక నిలబడి అతనికి సేవ చేయుట నేర్చింది. ఈ మార్పు అమెకు సంతోహుజనకమా 1 కాదు మహా త్యాగ 0. అయ్యో ! పాపం! ఇప్పూుకో! అతడు తేన కర్తవ్యా న్నుండి అరోజు కారోజు పతన వైంహలోతూంళకే తన కళ్ళతో , .- భూడాల్స్చివ స్తున్నది. కూర్చు ఏం ళు లేవ లేనిస్థితిలోవున్న ఆమెకు ఇంట్లో జరుగుతున్నవన్నీ తెలియకపోవచ్చును, గాని; వదో "మొ_త్తంమిద పరిస్థితులు వవిధంగావున్నదీ ఆమె (గ్రహించ గలుగుతోంది. శశాంకుని ముఖంలో ఆమెకు సర్వడా ఒక మైమణపు, ఆనందపారవశ్యకత నోచరమవుతున్నడి. ఈవిల్ల'ది వచ్చి, నిష్రాగరిష్టుడెన ఒక కర్మిష్టిని (వతభంగం గావించింది!. రోగచాధకన్న, అపకీ ర్తినాధ ఆమెను అమితంగా వేధించ. సాగింది. శనాంకుడు కొన్ని సుఖాలకు, సౌకర్యాలకు అలవాటు. పడియున్నాాడు. వాటికి యీనాడు స్వా_స్తివాచకం పలుకుట: సంభవించింది. అందులో సంజేహమేమోలేదు. ఉదావార ణకు అతని కిష్టమైనకూర తిరోజూ హోజరుగా వుండాల్సిం బే. కాని, వర్తమానదశలో అదివి _స్తరిలో కనబడుటలేదు. వదో

88 రవీ౦ (ద సాహ్‌ త్య ము ఒక సాకు వైప్పబడుతోంది. అతడు వ్లూకుకుంటున్నాడు.ఇ టే ఇంతకు పూర్వపుకాలంలో జరిగితే తమించేవాడు కాదు, తల వాచేటట్లు చివాట్లు వెళ్లేవాడు. ఎంతో కట్టుదిట్టంగా వుండే ఈ యింట్లో ఇలాంటి విప్త్లవమా+ ఈ విప్లవాన్ని సహించుటా 1 వెగా దాని నొక వినోదంగా భావించుటా 1 దీని కెవరు బాధ్యులు 1 ఎవరిని నిందించాలి +! అక్క_గా3 కోరిక్కపకారం వంటగదిలో కూర్చుని ఊర్నె, శాళపాకాలను పర్య వేమీస్తూవుంకే, అజేసమయంలో “వంటవాని జీవిత చర్మితను పరిశోధిస్తూ కూర్చుంచే అనుకుందాం'----పెను తుఫానులాగున శశాంకుకు అక్కడికి వచ్చి పడేవాడు! *్రాల్రులే యిక ! పద పోదాం!” అని కీకలువేపేవాడు. “బృంతక్రన్న ఏమిచేయమంటారు ౯ సోనా కిప్పుడు సెలవుాపద 1 విట్టోరయా. వెమోరి యల్‌ చూద్దాం సద! అదంత బాగా ఎందుకుంటుందో “తెలియ ఇెప్పుతొను అలాంటి ఆశనాల్పు విషయాల ఎదుట నిలబడీ ఉరు

మనస్సు గట్టిగా ఎదిం౦చింది. తన విధులను పాటించజాలక పోయేది. తన ఇెగ్లైలు ఉన్నా లేకపోయినా ఉడిశేకూర ఉకు కనే ఉడుకుకుందని శర్చిలా జే ఎకి తెలుసు. కాని, ఒక 7 ఎంతో ఆప్యాయంగా దగ్గరుండి తయారుచేయించిం దళ పుకుమప్ఫాదయాని కది ఎంత సుఖం కలిగిస్తుంది ! అన్నే ఆమె చింగ.ఐళే అతనికీ నుఖంవిషయం పట్టనేలేదాయె. తిండి వివశుంలో ఇది రుచిగావుంది. ఇది రుచిగాలేదు. అన్న విష

కి అక్కా - చెల్లెలు ఖు యమే పట్టించువోకుండా వుంది. వదో సౌఖ్యాన్ని పొందిన

• వ్యక్తీలాగున అఆనందపారవశ్యకతను పొందుతూన్ర్చంటే ఈ శీమి వేయగలదు. ఆవిధంగా ఆమె మనస్సులో ఒక రకమైవ అవిశ్రైంతి ఉత్పన్న మైనది. అది ఆమె మనస్సును ఆవరించి వేసింది. “చని పోవుటకు ముందు నేను నేర్చుకున్న దంతమా[తమే---నే నెన్ని చేసినా ఆయనను సంతోవపెట్టలేకపోయాను. నా (పతి చించాన్ని ఊరి లో భూడాలనుకున్నాను. టోరి శ నేను కాదు కదూ! ఆమెకు (పత్యేక న్య్తిత్వ ముంది!” అనీ ఆమె మంచంమిాద పడుతు, రరంగితమవుతు తనలో పలుమార్లు అనుకుంటూవుఎటేది. కిటికీలోనుండి మూస్తూ “నా స్థానాన్ని "ఇరా (ప్రవృత్తులు బీరు. నేను లేకపోతే కొంత కొరత అగు పి స్తుంది; కాని, ఆమెలేకపో తే అంతా ళూన్య మే! "అనుకు నేది. ఈ ఆలోచనలమధ్యలో కీళాకాలం సమివీంచనున్న జీని ఆమెకు గు క్తుకొచ్చింది. ఉన్నిదు స్తులను ఎండలో వేయా ల్సినసమయం వచ్చింది అనుకుంది. శళాంకునితో శుబుల్‌- "బన్నిన్‌ ఆడుతోంది ఊర్చి--అమెకు కబుకు పంవీంది శ్రి లొ బేవి. " ఉదద్రినో ఆాళంచెవి, ఊర్నీ! ఉన్ని బట్ట లన్నింటిసీ బయటకుతీసి డాబామోాద ఎండలో "వెయ్యి 9? ఆళంచెవిని ఊర్శి ఒక చుట్టు తిప్పిందో లేదో శాం కడు వచ్చిపడ్డాడు. “ఇంకా శావలసినంతిసమయం వుందిలే, ముందువబ్బ అట పూ ర్రిచేసి మరీ వెళ్ళు 1% అన్నాడు.

980 రవీం (దపా ప్‌ త్య ము . “్రాన్సి అక్కి *పసచే స్తే మి అక్క-గారి అనుమతి తెచ్చి వెట్తావే!” ఆఅక్క-గారు ఒక్క నిషార్పువిడిచి, అనుమతి ఇచ్చింది. చాసీదానిని పిలిచింది. మంచుగడ్డసంచీని తన నెత్తివై ెట్టమున్నది. ఈ అకస్థిక చ్వేచ్భ తన్ను చాను మరచునట్లు చేసింది ఉరి (ని. అయినా, తాను తన జీవిత గమ్యంగా 'చీపట్టిన దుష్క-రకార్య[కనుం ఆమె మనసులో తళుక్కుమంటూ వుండేది. తనకు క్వేచ్చ లేదన్న విషయం అమెకు తెలుసు. స్యయంవిధిశశపధం చే బంధితురాలన్న విషయం ఆమెకు "కెలుసు. ఆ శపధంచే మరియొకవ్య క్తి కనుసన్నలలో మెలగ వలసివున్నదన్న విషయం అమెకు తెలుసు; అతడు నిర్ణ యించిన దైనందినకార్య్యకమాన్ని తాను విధిగా అమలు జరుపవలసివున్నదన్న విషయం అమెకు తెలుసు. అతనికి తనవై జీవితాంతంవరకు అధికారం కలదన్కీ ఆ అధికారాన్ని తా సవిధంగానూ తృణీకరించజూలననీ ఆమెకు తెలుసు. ఈ వాక్కును గుర్తించటం--నీరదుడు తన ఎదుట వున్నంత శాలంం యా హక్కును పాటించటం--చాలా "తేలికగా వుంజేది. కఠినమనివించేదికాదు, అతడు తన ఎదుట ఉన్నంతకాలం, సవదో ఒక మహా . జ్యోతి, బలజ్యోతి అత నిలోనుండి తనలో (పవేశించేది. తన్ను నడిపించేది. కాని ఈనాడు ఆమెహృదయం---అతడు దూర మవ్రటవలన---వై పధ్యం 'జెందింది. పెడమార్షాన పడి౦ది-- వైతన్యంమా_త్రమే అమె కర్తవ్యాన్ని నొక్కి. వక్టాణిప్తోంది,

అక్కా - చెల్లెలు ఫ్ర]

తన్ఫూలంగా హృదయం మరింతగా తిరుగువాటుచేస్తోంది. ఆమె స్వపథ మనుండ్‌ విపధ మైనది. దానిని శగించుట అతి కష్టం. కాని, ఇజీ ఆమెకు ఎడ్షమిచ్చి౦ది, అమె మనసును వేధిస్తున్న యా అవిరామత్వమును, యా వ్యాశులిత మొ మ క్తుమందు బజల్లుటకుగాను, ఆమె శళాంకునితో పరిహాసము లకు దిగి, తన్ను డాను మరచిహోవుటకు యక్నించేది, “చిట్ట చివరకు ఇదంతా సవ్యంగా తీంపోతుందిలే ! చేజిక్కిన యి అవకాళాన్ని, కలిగిన యీ విశ్రాంతిని చక్కగా ఉపయో గించుకుంటారు” అనుకునేది.

కాని, మరునాడు అకస్నికంగా శలవ్లూవేది. హృద యాన్ని చిక్క-బట్టుకునేది. ఫుస్తకాలుతీసి త బేకంగా చదువ సాగేది. కాని, అమె (గంథపకనానిముగ్నయై మున్న తరు ణంలో, శశాంకుడు తనవంగు పనిని తాను చేసేవాడు. అంక ఆమి తటచేకంగా చదువుతూవుంళశు, ఆ చదువు చెకనొట్టటం అతనివంతు. ఫుస్తశాలు లా చేసేవాడు, పెళ్టైలో కుశ్హే వాడు. విశ్సైవి గట్టిగా పద్యాపనం వేజీవాడుం

“వ్రస్ఞాంక్రచాదా ! ఇది ఛాలా (కూరం1!” అని వ్యతి శకించేది ఊం శ్ర నౌ శాలాన్ని వృథధాచే ముకు 1” .

*న్హా కాలాన్ని వృధాచేసుకోనిజే. నీ కాలాన్ని వృధా చేయజాలను. కనుక చెల్లుకు చెల్లు !” అనేవాడు శశాంకుడు.

అశనిళలో కొంత పెనుగులాట జరిగినత ర్వాత శై లాంగిపో వాల్సివ చ్చేది. యడార్ధానికి అధ్యయన వివమణం ఆమెకు అయిష్టం శాబదేమా అనిపంచేది, ఆ విధంగా అమి

రి ఠరవీ౦ ద సాహీి త్య నము వైతన్యం, ఆమె యవ్వనోన్లాసంయొక్క- విజ్బృంభణకు తల వొగ్లేది. ఇలా నాలు7దు రోజులు గడీచేవి. మరల అమె వైఠన్యం తల యె_శ్రేది. ఆమెను వేధించేది. . *“చుర్చల మానసనని భావించబోకు [” అని అమె శజాంకుని పౌచ్చరించేది. “వ శపథధాన్ని పట్టానో దానిని అసాంతం కొనసాగిస్తా [” *ఆఅంక్రు 19 , “*ఆంశకేనా 1! ఇక్కడ డీ ఫుచ్చుకున్నత ర్వాత, వైద్యవిద్యకోసం యూరపు వెళ్లుతా 1” “గ్రక్రువాత 1% *ఆస్సుష్యతి తెరచి పనిచేస్తా! చానిని పోషిస్తా 1” “ం౦కా ఎవరిని పోష్‌స్తావ్‌ 1! వాడు, అ అసవ్యామైన వ్యక్తి సీరదముఖన్జీనా 1” కన్లోక్సు ముంప్‌ !” అని అరచి, ఆమె ఆతని నోటిని నిజంగానే మూశేది. “నువ్విట్లా మాట్లాడి తే, నీకూ నాకూ వెల్లు [09 తన నమ్మకాన్ని తన మఠాన్ని, నిలబెట్టుకొనుటకు ఆచె పెనగులాడేది. “నిర్గావామాటంగా, నిష్టగా, సత్యప్రైఢి గలడానినిగా ఆత శ్రవంచనారహితంగా న్యవహరించాలి 0” అనుకు నేది. ॥ తనకు, నీరదునకు మధ్య తన తండి అనుల్ల ౦భనీయ మైన బంధు త్వాన్ని స్థావించిపోయాడు. అ సంబంధాన్ని నిల బెట్టుకొన లేకపో తే తన తర్మడికి అపచారం చేసినట్లవుతుంది. విశ్వాసఘాతినిగా రుజువవ్వాల్సి వ స్తుంది అనుకునేది. కాని,

అక్కా--చెళ్లెలు త్రి యచాగ్ధానికి ఆమెకు వచ్చిన కష్ట మేమంకే, ఆ కొసనుండి అంకే నసీరదునినుండి కావలసిన (పోత్సాహం, హృదయా వేశం (పసరించుటలేదు. భూచేవి హృాదయకువారంలో వేళ్లు పాగుకొనివున్న మహావటవృతుం అమెకాని, దినకరుని దివ్యజ్యోతికి దూర మైన మహావటనృక్షం ఆమె సహ(సకరుడి అ మహావట వృమకానికి తన వెలుగును పసరి ఎపకపోవుటచే, దాని ఆకులు పసుపుకు తిరుగుకున్నాయ్‌ ; చినుళ్లు కుళ్ళిపోతున్న్నా య్‌. ఇచే అమె (పస్తుతావస్థ | ఆమెతన పరిస్థితినిగురించి ఆలోచించుకుంటూ వుంజేది, అసహ్యూంగా తోచేది. *ోతక్కిన మగవాళ్ళవలె నాకు జూబులు భాయంచే! పృాదయం లేదా 1 జౌ మాల చదువు చిన్నప్పటినుండి కాన్వెంటు స్టూలులో సాగింది. ఆమె విద్యలో ని యితరలోట్లు ఎలా వున్నా ఇంగ్సీషుమ్మూతం జాగా అబ్బింది. నీరదునకా సంగతి శాగా తెలుసు. అందువలన తనకు ఇంగ్సీముభావలో గల (పడ్డను అఆమెఎదుట (పదర్శించి, అమె కళ్ళను మిరుకిట్లు గొల్చ యత్నించేవాడు.. అతడు జెంగాలీభాషలోనే (వాసే చాలా బాగుండేది. పాపం అతనికి తాను మాట్లాడే ఇంగ్లీషు వొకి తప్పూులంతడకన్న విషయం అతనికి తెలియదు. తనకు ఇంగ్లీషు చాలా తక్కు.వవచ్చునన్న విషయం అతనికి తెలి యదు పాపం! అమిశభారంతో కృంగి కిజుకీటుమంటున్న రెండెడ్ల బండివలె, అతని ఇంగ్సీషునాక్యాలు దీర్ధ్స గానూ, పుస్తకాల

రిక్త రవీం[దసాహి త్య ము నుండి ఎరువు తెచ్చుకున్న శర్చాల భారంతోను కిట్ణలా డేవి. అతడు ఇంగ్సీవ మాట్లాడుతూవుంకు ఊర్మిచూలకు నవ్వువచే ది. కాని, పరిహసించుటకు సిగ్గిలేది. “బగాలీ వాని ఇంగ్సీ షును తప్పుబట్టటం అసభ్యం (122 అని తన్నుడాను మందలించుకు నేది. కులాసాగావున్నప్పుడు నీరదజబాబు, తన మామూలు అలవాటు పకారం ఆమెకు ఉపన్యాస మిచే వాడు. . అతని మూ_ర్తి,సవ_ర్తనాపద్ధతి, అతని మాటలధ్యనికన్న అతని ఆమె భావనా పపంచాన్ని తుడిపి వేసేవి, సుదీర్చంగావున్న లేఖ ద్వారా అలాంటి [పభావాన్ని కలుగచేయటం అసాధ్యం. యచదార్ధానికి అతడు ఎదురుగావున్న సమయంలో ఎలాంటి శర్దాలకూ, భావాలకూ అలవాటుపడిందో, ఇప్పు డతడు దూరంలోవున్నా అలాంటివే ఆమెపై కురివ్‌ స్తున్నాడు. అతని హృదయంలో హోస్యమనేజే లేదు. హోస్యానికీ అననికీ సగ మెరక. ఈ లోటును అతని జాబులు బట్టటై లుచేస్తూ వుండేవి. అతణ్ణి శళాంకునితో పోల్చకుండా వుండ లేకపోయేడి' ఒకనాటి సంఘటన యీ విషయాన్నే నొక్కి. వక్కాౌ- ణించింది. ఏవో గుడ్డలకోసం అమె తన [టంకును నెశుకు “తోంది కుట్టటం పూ్తిచేయకుండా వదలివేసిన స్పిప్పరు అగుపించింది. అది నాలుగుసంవత్పరాలకు పూర్వం జరిగిన సంఘటనను జ్ఞాపకమునకు తెచ్చింది. అప్పుడు హేమంకుకు (బతిశీవున్నాడు. ' వారందరూ జాస్టైలింగుకు పోయారు. అక్క-డ వా రాడుకున్న హోస్యాలకు

అక్కా - చెల్లెలు 95 అవధి లేదు. సల్లాపాలకూ, ఉల్లాసాలకూ అంతు లేదు. శళాంకుడు, హేమంతుడు విశృంఖలంగా సరససల్లాపాలు గావించుకున్నారు. పరిహాసాల సెలయేరు _పవహించిన క్లైంది. ఊర్చిమాల కొత్తగా కుట్టుపని నేర్చుకున్న తో*జులవి. మేన_ల్తే వద్ద నేర్చుకుందా పని, తన అన్నగారికి పుట్టినరోజు పండుగ శానుకగా ఇవ్వటానికి అమె. స్పిస్పర్లు కుట్టుతోంది. ఈ విషయం శశాంకునకు పరిహేసహేతునై౦ది. అత డీ విమ యాన్ని పట్టుకుని నిరంతరం ఎగతాళిచేస్తూ వుండేవాడు. క డ్ష్యార్రీ శ 1 మి అన్నయ్యకు పుట్టినరోజు కానుకగా ఇంశేవస్తు వైనా ఇయ్యి 1 స్పిప్పర్లుమా తం యివ్వబోకు ! అలాచేస్తే పెద్దలను అగారవించినట్లవ్రతుందన్న్నాడు. భగవాన్‌ మనువు! అనాడు శథాంకుడుం

“ఆయితే యివి ఎవరికివ్వవలసినదిగా నిస్టేశించాడు భగవాన్‌ మనువు ౯” అని అడిగింది ఉఊర్చిమాల కొంచబగా మూస్తూ.

“వెద్దల నిర్ణయం(ప్రకారం, ఈ అగార వాన్ని పొంజే హక్కు. కావగారిది 1!” అన్నాడు శళాంకుకు గంభీరంగా.

అంతేగాదు! నీవు వడ్డీతోసహా చెల్లించుకోవాల్సి వుంది

“సీక్షు ఇాకీవ్రనా్ననా 1 నాకు జ్ఞాపకం లేదే !” అన్నది డాం '్రమాల-

“న్సీ కక్రైల్రా జ్ఞూపహకముంటుందీ ! అప్పటికి నీ వీంకా చిన్న దానివి. మా వెళ్ళినాటికి చాగుడుమూతలాజే వయసన్న్నా లేదు సిక! సీకో మలహస్తాలతో చివులువిండించుకు నే అదృష్టంఅనాడు

096 రవీం (దసా ప్‌ త్య ము నాకు శేకపోయింది. ఈ దీనుడు నీ చెప్తులజతకోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు ” అన్నాడు శశాంకుడు,

అప్పు అప్పుగానే వుండిపోయింది. కారణ మేమంపే ఆమె తయారుచేసిన స్తిప్పప్ల ఊరి '్రమాల సోదరుని కాళ్ళను అలంకరించాయి.

అటుతర్వాత, శశాంకునివద్దనుండ్‌ టోరి మాల కొక జాబువచ్చింది. అఆ జాబు ఆమె కెంతో ఉల్లాసాన్ని. కలుగ జేసింది. ఆ జాబు ఇప్పటికీ ఆమె ెళ్ళులోనేవ్రంది. ఆమె ఆ జూబు తెరచి మకల చదుకసాగింది.

“నిన్న వెళ్ళిపోయావు. నీ దర్శనభాగ్యం నా స్మృతి పథంకండి తొలగకమునుకే నీ జరుమోద ఒక నీలాపనింద జయలు చేరింది. దానిని నీకు కెలియపరచకపోవటం తప్పని భావించాను, +

“నీను మామూలుగాధరించే స్లిప్పర్లను ఆ నేక నేత్రాలు పరిశీలించాయి. వాటిఫలిత చేమంళే, కారుమబ్బులను చీల్చుకుని తొంగిచూచే చందమామలాగున నా వేళ్ళు స్పిప్పర్లకంతలోనుండి తొంగిదూస్తూవుంటాయి.. (భారత చందదుడు వాసిన “ఆనందమంగళంి” చదువుము-ఉపమానం సరియైనదో శాదో అని సందేహం కలిగితే, (పమాణంకొరకు మూ అక్క-గారిని అడుగుము.)

ఈ ఉదయం ఆఫీసులో బృండావనందది, స్పిప్పర్లు ధరించిన నా పాదాలను తుడిచాడు. వాటి హుందాతనం శిథలమైపోయిందన్న విషయం బట్టబయళై పోయింది. ఉఅశ్చర్యం [| దారుణ౦! నా కొ_త్తస్తిప్పన్లు వమైనా యని

క్రి అక్కా-చెళ్లెలు 07 మా నెకరైన మహేశుణ్ణి అడిగాను. అవి నాపాడాలను పదవీ (భష్టంగావించి, ఏ పవితపాదాలను అలంకరించావ్‌ ! అతిడు బు రనోక్కుంటూ, “మిరు మా ఊర్నగాకితో డార్టిలింగు , వెళ్లేటప్పుడు అది మాతోనే వచ్చిందండి! కాని, మీకు తికి గొచ్చేసరికి ఒక్క స్లి ప్పరుమాత మేవచ్చిందండి! బెండోది-” అని పూక్రి చేయకుండా నే అననిముఖం ఎ రబడింది. ఆగదిలో యింకా చాలామందివున్నారు. అందువలన “నోరు మూసు కోరా! అని గర్జించాను. స్పిప్పర్ల జతను దోంగిలించటం చాలానీచం! కాని, మానవునిమనస్సు దుర్చలమైనడి. కాని, ఏంచేస్తాం, [పలోభనం మహత్తరం. భగవానుకు శ్షుమిస్తాడిని ఆసిద్దాం. దొంగతనాన్ని నిమృ-హంగా చేస్తు వానివలలన వచ్చే అపకీర్పిలో ఎక్కువభాగాన్ని పారదోలుతుంది.. కాని ఒక్క- స్పిప్పరును దొంగిలిం చటమా |! ఛీ! ళీ! దొంగను బయట పెట్ట లేదు, కాని యా నేరారోపణ, ఆమె తన సహజ అహంకారాన్ని (పకోవింప చేయనిచ్చిను యితే, ఆమె యావిమయాన్ని మరింతగా (పకటించుకున్నది. అమె అంతరాత్మ నిమ్క-ల శ్రమమైవుం కే, యీ ఒక్క- స్పిప్పరు కోసం జగడం "పెట్టుకోవటం, అల్లరిచేయట6 అవసరమే. అర్హమైన విషయమే. నించా [పచారకుడై న మహేశుగాని నోరమూయ " జలచుకంశే, స్లిప్పన్ల జత. స్వహస్తాలతో తయారుచేసి పంపు! వాడెంత అల్లరి వెధవోవూడు ! నా పాదం కొల ఏను యిందులో పెట్లి పంవుతున్నా!” అని (వాసివుం దా అీఖలో.

! రపవీం[దసాహ్‌ి త్య ము అఆచేఖ ఊర్చికి ఎంతో తనందాన్ని కలిగించింది. ఆమె వెంటనే స్లిప్పన్లుక్టుట (ప్రారంభించింది. కాని పూర్తెచేయ లేదు. కారణ మేమం౦శు, కుట్టుపనం కే అభిరుచిపోవు కే. ఈరోజున అసంపూర్మంగా వుండిపోయిన ఆ న్రేష్పరును మూడ గానే, దానిని--తమ డార్టిలింగు పమాణం జరిగి యిప్పటికి ఒక సంవత్సరం పూ ర్తిఅయ్యింది; కనుక----సాంవశ్చరిక చిహ్నంగా--శశాంకునకు బహూకరిద్దామని నిర్ణయించుకుంది, తలవని తలంపుగా నిట్టూర్పు విడిచింది. హోస్య,' పకాశిత మైన ఆకాశం, కింద విహంగాలు లాగున విహరించిన ఆరోజు లేవ ఈనాడు తనముందు భారమయ క_ర్తవ్యమయ జీవితం సామౌోత్కారమైనది! ఆ జీవితం తరుగని ఎడారిలాగున అగుపీ స్తున్నది. . అది ఫాల్గుణమాసం, కృష్ణపత్నం, తిధిద్వాదళి. అనాడు .. హోలీ పండుగ. శషాంకుడు పనిలో మునిగిపోయాడు. హోళీ ' జీశుకకు అతనికీ తీరుబడిలేదు. హోళీపండుగన్న విషయాన్నే . మరచాడు, తన అక్కగారు పడుకున్న మంచంవద్దకు వెళ్ళింది -. ఊకె 'శమాల. ఆ'మెనొసటను కుంకుమజాొట్టు "పట్టింది, అక్క- _ గారికి (పణమిల్లినది. +" ఆటు తర్వాత బావగారిని వెతుక్కు-ంటూ పోయింది. అతడు తన డస్కు- వద్ద కూర్చొని పనిలో మునిగి ఉన్నాడు. ఆమె అనని వెనవాల వెళ్ళింది. అతని నెత్తినిండా ఎారరంగు చల్నింది. అరంగు ఆతని ఫె ళ్ళనిండా పడింది. ఇక, యదాస్థ్రం గానే యుద్ధం ఆరంభమైంది అందుబాటులో ఎ్మరసిరాబుడ్డి

అక్కా - చెల్లెలు 9 వుంది. శళాంకుడు దానిని లంకించుకున్నాడు. ఆమె చీరనిండా పోఖాడు. అమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. అమె చీకళొం గున ముడి వేసివున్న షారరంగును తీసుకున్నాడు. ఆనె ముఖం నిండా పులిమాడు. ఆమె ఆతనిషట్టును విడిపించుకొని పార్‌హో యింది. అతడు వెంటబడ్డెడు. భోజన కాలం జాటిపోయింది. అయినా శళాంకుకు యింకా స్నానంచేయలేదు. ఆయిల్న్లంతా డార్చి నవ్వుతో (ప్రతిధ్వనించింది. శశాంకుని ఆరోగ్యాన్ని గురించి గాబరాపకుతున్న శర లొ దేవి, భోజనం. వేళను గుష్తుచేస్తూ కబురుమోద కబురు పంపసాగింది అతనికి. అప్పును మూతమే ఆగింది నవ్వు.

ఆ పగలు గడిచింది. చీకటి పడింది. | పొద్దుపోయింది.

య ౧

'చిగులతో చిప్పారిన కృన్న షూరా చెట్లటొమృలవై గా, నిర్గ లాకాశంలో చం: డుడు విహరిస్తున్నాడు. ఉంకుండె వీస్తున్న పిల్ల వాయువులతో గుసగుసలా కుతూ, ఉల్లాసంతో వూగులాకు శున్నాయి లతా గుల్టుములు, చాటి నీకలు నాట్టమాడు తున్నాయి. ఆ వెలుగులో ఆనందపాగవశత్యంతో చె్సెుతల లూపుతున్నాయ్‌. లయ కలుపుతున్నా య్‌.

ఊర్మిమాల ఆ అనంత వసంత ఆనందమును చూసూ శిటికీవద్ద కూర్చుంది. మునిలాగున నిశ్శబ్దంగా కూర్చుంది.ఆమె నే తాలలో నిద వమ్మాాతం అగుపించుటంతేదు. కాకణం! అనాటి మహోల్తాసం అమె ర_కృనాళాలలో.ఇంకనూ తర ౧గిత మవృనూవున్నది --కుసుమించుదున్న మామిడిచెళు తమ నెత్తావ్లులను వెదజల్లుతున్న. అమె మనసును మచెక్కింము

100. రవీందసాహిత్యము చువై.కసుమమాలను [పపంచానికి _పసాదింపనున్న మాధవీ లత పసవవేదనను అనుభవిస్తున్నది. తృటికాలంలో ఆ బాధ తీరిపోయింది. డానికి--కుసుమాలు వికసించినాండ్‌ - -_నిలు వెల్ల నవ్వుతూవున్న దా మాధనీలత, ఊగి లో అవేదన పన హించింది. స్నానొలగదిలోనికి పోయింది - చన్నీళ్ళతో తల తడుఫుకుంది-కుత కుత ఉడికిపోతున్న తన శరీరాన్ని చల్లని తుండుగుడ్డతో చల్లపరుచుకుంది.. పరుఫుమోద పడుకుంది. తరంగితం కాసాగింది. ఆమెను ని, డాబేవి లాలించి, స్వాష్న విక _పపంచంలోనికి నొనిపోయింది.

లెల్లవారురూమున మమాశు మూడు గొెంటలకు అమె అకసాత్తుగా మేల్కొ-న్నది. కిటిక్రీలోనుండిచందదగ్శనం లభించుట లేదు-గది చీకటిగావుంది. పోకఇెట్ల వెలుతురులో చీకటిలో స్నానమాడుశున్నాయి. ఉర్శి వెక్కి. వెక్కి. వడ్వ సాగింది. వడ్పును ఆఫుళకోజూలక్క, పరుపుమిోద బోన్హాపడుకుని పోయింది. దిండులో తల దూరి ౦ది. అది అత శ్రరోదన-అది అనిర్వచనీయ మైన జాధ-చానిని ఏశశ్టాలూ, అలంకారాలూ వ్య క్రీకరించజాలవు - దైనందిన క _ర్తవ్యాలనూ, వి్నిజాంతినీ తుడిచి వెట్టివేస్తూ వచ్చిన యీ దుఃఖ పవాహం, అమె మన సును ముంచెలత్తివేసిన యీ దుఃఖవాహినిని ఎక్కడనుండి డాపురించినదో ఆమె మ్మాతమైన చెప్పగలదా!

అమె న్నిద మేల్టూనేసరికి సూర్యుడప్పటిశే ఆమెగదిలో | పవేశించాడు. (పాతఃకాలంలో ఆమె నిర్వహించవలసిన పనుల వేళ అవ్పటికే దాటిపోయింది. అలసిపోయి వ్రుంటుం దనుకుంది శర్మిలా బేవి.

అక్కా-చెళ్లిలు 01 _. ఉర్చిని ముంచె త్తివేసిన ఈ పళ్చాత్తాపమునకు కారణ మేమిటి! విరక్తురాలుగా చేసిన యీ విచా రానికి మూల కశుమిటి ! “నీవు ఓడిపోయావ్‌ !” అని వేలెల్సి చూపుతూ సీ దుఃఖానికి పునాది ఏమిటి! ఆమె తన అక్క-గారివద్దకు వెళ్ళింది; “అక్కా! నౌ వలన నీ శేమ్మాతం ఉపకారం జరుగుటలేదు. నేను ఇక్కడ వుంకు లాభ మేముంది 1! అనుమతిస్తే ఇంటికి పెళ్ళిపోతాను అన్నది ఊర్మిమాల, శం లొ టేవి 'పతివాదన చేయజాలక' పోయింది. “వద్దు ! వెళ్ళవద్దు 12 అన లకపోయింది. " “స్రీ! వెళ్ళు! సీ చదువు పాడైపోతోంది. తీరికగా ఉన్న పూడు చమూసిపోతూవుండు [” అన్నది శర్శిలా బేవి. _ శఇాంకుడు అ రోజున పనిమోద బయటకు వెస్తాడుం అది అవకాశం తీసుకొని, ఊర్మిమాల ఆ రోజుననే. వెళ్ళి పోయింది. ఇంటికి తిరిగి వచ్చేసమయంలో శశాంకుడు, ఊర్మి కోసం, మెకానికల్‌ [డాయింగు పనిముట్లను కొని తెచ్చాడు. చానికి సంబంధించిన తీరును నేర్పుతొనన్న్నాడు యిదివరలో. మామూలు తాచ్రలో ఊరక్చి కనపడకపోయీసరికి, “డూరి శ ఎక్క-డ మాయమైపోయింది *” అని అడిగాడు. “ఆవ్రై చదువునకు యిక్కడ వీలుగాలేదట; ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది” అని జవాబు చెన్నిందింనత్తకాాన్నా. “ఈ అసౌకర్యాలన్తుతో సరోజ ఇపోతా? ఆకనుభవించ , టానికి సిద్ధమైవచ్చిందిగ్లో టక్‌సాార్తుగా యీ “రోజున -. ఇలా చేయటం బేనికి + “అన్యొష్మర్డు రర 6 న

కే09 రవీం[దసాహిత్యము

తన భర్త కంకభ్వనిలో తన్ను అనుమానిస్తున్న ట్లు పసికట్టింది శర లా దేవి. అనవసరంగా కాలాన్నీ, మాటలనూ వృధాచేయక, మ్నుక్తసరిగాా “ఆమెను మళ్ళీ తీసుకురండి, ఆమెను రమ్మన్న్నానని చెప్పండి. అమె నిరాకరించదని నా విశ్వాసం” అన్నది.

సీరదుడు జాబు [వాసి చాలాకాలమైంది. * ఈపాటికీ వచ్చివుంటుంది!” అనుకుంది ఊరి శ, అమె అనుకున్నట్లుగా వే యింటికి వెళ్లేసరికి, సీరదుని జాబు ఆమెకోసం. ఎదుకు మభూస్తోంది. తాను నేరం చేసినట్లు భావించింది. ఆ జూబును "తెరచుటకు భయపడిపోయింది. తన స్మకమ శితణారహీ తానికి శారణం, తన. అక. గారి జబ్బుఅని, సాకుగా చెఫుతూవుంటేది. ని, ఈసాకు యిష్పుడు చప్పబడీపోయింది. కారజమేమంళశేే వ లొ చేవికి ఉపచారం చేయుటకై. శశాంకడు నక్సులను పెట్టాడు. డాక్టర్ల సూచనలను అనుసరించి, శర్మిలా బేవి వద్దకు బంధువుల నెవ్వరినీ రాసీయటం లేదు. నర్సులు, ఇష్పుడు తన అక్క-గారి జబ్బును సాకుగా 'ఇెప్పితే, సీరదుడు “అచేమా సొకుకాదు!” అని కొట్టిపాశేస్తాడు.

యడదాన్ధానికి అదొకసాకా! తాను అమెకు ఉపచారం చేస్తున్నదా! లీకుగా! అలాంటి సమయంలో అది సాకు కాజాలదు. అమె పశ్చాత్తాపపడింది. తన తప్పును జప్పు కుంటూ, తన్ను తేమింప వలసిందిగా సీరదునకు జవాబు _నాన్దామకుకున్నది. ఇక ఎన్నడూ వెడమాగ్దాన పడివోననీ, శ్రమశిశ ణకు న్యతిశేకంగా నడువననీ వాన్టామనుకుంది.

అక్కా- చెల్లెలు 108 జాబు తెరచేముందు, నీరదుని ఫోటోను తీసి బల్ల మిద పెట్టింది. అఫోటోనుచూసి చాలా కల మైందనుకుంది. అఫోటోను శశాంకుడు చూడటం తటస్థించితే అతడు ఎగ 'తాళిచేస్తాడని ఆమెకు తెలుసు. “చేస్తే చెయ్యనీ ! తాను మాతం ఆ ఎగ తాళిని లత్యు పెట్టరాదు! అనుకుంది. నాకు (ప్రాయశ్శి _త్తమిజే!”? అనుకున్నది. అక్కగారి. యింట్లో వుండగా,తనకు నీరదునితోజరుగ బోతున్న వివాహోన్ని గురించి స పసంగించళజు ఆ విషయంలో ఆమె సంయమిత్వమును అవలంబించింది. యడాస్థానికి, అపస కి నికీసుకొచ్చినవారూ లేరు. అ కొంపలో, యీ సంబంధం ఎవరి ఆమోచాన్నీ పొంద "లీదు. ఊరి 'శ్రమాల యడాగర్థాన్ని (పకటిం చనిశ, యించుక రది. తన [పతిపనిలో దానిని 1 పతిచించింపచేయుటకు కృృతనిశ్చయు రాలైనది. వివాహ నిశృయకాలంలో సీరదుడు తనకిచ్చిన ఉంగరాన్ని తాను యింతవరకూ చాచివేస్తూ వచ్చింది. డానిని యిష్వుడు బయటకు తీసింది. తన వేలుకి ెట్టుకుంది. యదాన్ధానికది చాలా చౌకళశ్రారు ఉంగరం. నీరదడుడు తన “గార వనీయమైన బీదరికాన్ని* (పదర్శించుటకుగాను, సగ ర్వంగా చానిని ఆమెకు । పసాదించాడు.

“ఇది రళ్నాలక్‌న్న విలువై నది. దీని విలునతో నన్ను మదడింపవేయరాదు. నా విలువే డానికి అమూల్యతను "తెచ్చి పెట్ట తుంది అన్నాడు అనాడు నీరదుడు.

ఆ విధంగా తన్ను కుదుటపరచుకొని, అమి అతని జూబును పెంచింది. అమె ఆజూబును తెరచిచూచిందో లేదో,

106 రవీం[దసాహిత్యము జఉానిలోనివిషయాలు ఆమెను గంతులువేసేటట్లు చేసినాయి. ఆమెకు నాట్యం రాదు. వస్తే నాట్యం చేశ చే. నాట్యం రాకవోవుటచే సిళారా తీసుకుంది. మెట్లు సరిచేసుకోవాలన్న ఛ్యాసేలేదు, పిచ్చిగా మోసగించసాగింది. నవనవోత్సా హంతో సితారాను ఉక్కిరి బిక్కి.8చేసి చేయసాగింది. అజే సమయంలో ఆ గదిలోనికి శశాంకుడు వచ్చాడు, “ఏమిటి కథ 1 విళ్ళిముహూ _ర్తం నిర్ణ యంచేశారా[” అన్నాడు. అన్పిజంగా 1 శఛాంకదాదా |! నిర్గ యమైపోయింది” అన్న దామెం “మార్చటానికి ఏలు లేనట్లుగా నిర్ణ యింపబడించా 1” అని అడిగాడు శశాంకుడు. “ఎలాంటి మార్పూ చేయటానికి వీలులేదు!” అని “జవాబు చెప్పింది. “ళ్ళ ఇంచేం! భజం్యతీలకు కబురంపుతాను. మిశాయి “కోసం భీమనాగుడి హోటలుకు ఆర్డరిస్తాను 1” అన్నాడు. “*ఆలా౦టిజేమి అకళ్ళర లేదండీ !” అన్న దామె, “*వ్రమిటీ ! నీ అంతట నీవే అన్ని వర్పాట్లూ చేసు 'కుంటావా ఏమిటి! మహో ధీరోజాత్తా ! వివాహపు కానుకల సంగ లేమిటి 1?” అన్నా డతడు. “వివావాపు కానుకలు నా జేబులోనుంజే వెళ్ళాం్‌ [09 అన్న దామె,

క్షే) అక్కా - చెల్లెలు 105 “శ్రీపన్సు తన నూనెలోనే వేగించారన్నమాట |! వహ్వా 1 నాకేమీ అర్ధమవుటలే దే!” అన్నాడు అతకు. *ల్డద్రినో! యీాజూబు చూడు!” అన్నదామె. చదువుటకు ఆ వుత్తరాన్ని అరనిమాద పాలేసింది, చాన్ని ఆసాంతం చదివి, పొట్టచెకళంలయ్యేటట్లునవ్వసాగాడు. “జ్ధండియాలోవుండి పరిశోధన సాగించటం అసాధ్య మని (గహించా. పరిశోధన కార్య్యకమం అత్యంత కష్టభూత యిష్టమైనటువంటిది,. నా జీవితాన్ని దీనికి అంకితంచేసి వుంటి నాయె! అందువలన, నేను మహత్తర త్యాగాన్ని వేయవలసి వసోంది. పీనో జరిగిన వివాహ నిశ్చియ బంధంనుండి నన్ను నేను విముక్తి జెందించుకొనుట తప్ప మరొక మార్గం నాకు “జ్రిదు, యూరవీయన్‌ .్కకీ ఒకామె నన్ను పెంగ్దాడుటకు అంగీ కరించింది. నాక బ్బమికి తన జీవితాన్ని అంకితం గావించుటకు ఒప్పుకున్నది. అయితే చేపట్టిన కార్యం ఒకళు. అయితే అది ఇండియాలో జరిగినా, లేక ఎక్కడ జరిగినా ఒకళశ్రు! అందు చలన, యూ కార్య,కమానిక్రై రలాజూరాంచఛాబుగారు తనవఏీలు నామాలో శేటాయించిన థధనంలోసని భాగాన్ని నాస్వాఫీనం చేయుటమూలంగా, ఆయన అత శు అన్యాయం చేసనట్టు కాదు. అంతేగాక, అలాచీయటంవలన అయన గౌరవాన్ని ద్విగుణేక లేం గావిస్తుంది. ఆయన అత్మ ఎంతో సంతోషి స్తుంది అని (వాశౌడు సీరదుడు ఆ జాబులో. అనిది ఎలావునా్నా? యో జంగువును దూర జీశంలో చే వుంచివేయటానికి డబ్బు పంవితే నష్ట్రమేమిలేదు. వడికి

కే06 రవీం[దసాహిత్యము

డబ్బు పంపటం మానివేశానం కు, ఆకలితో నకనకలాకుతూ వాడిక్క.డకు వచ్చిపడే _సమాదంవుంది”ి అని వ్యాఖ్యా నించాడు శహాంకుడు.

నీ శా భయంవుంళే, నువ్వేపంపుకో!” అని నవ్వింది ఊర్చి. “+ బ్లేవక్ష్ట్ల్ల దమ్మిడీ అయినా పం౦ంపను![ో అన్నది.

44 “శ 9

మనస్సు మాక్చుకోవుకదూ! కచ్చిత మేనా! గ్‌ర్విస్టా గర్వం కొసడాకా వుంటుందాళి అన్న్నాడు శ శాంకుడు.

“నేను మనస్సు మార్చుకుంటాకే అనుకో! నీకేం శనాంగదా+” అని ఎదురు పశ్న వేసింది ర.

“ఆ ,ఫన్నకు జవాబు ఇెవితే సీగర్వాన్న్‌ మఏ౦తగా వించినట్లవుతుంది. అందుకోసమని, సీమేలుక్వై మానం వహి స్తాను కాని, ఏడి పెంకీతనం దూ_శ్తే, నాకు ఆశ్చర్యం కలుగు తోంది. పొగరుబోతు!” అన్న్నాకు శశాంకుడు.

గుంజెలమిోదవున్న బగువు దించేసినట్లు అనిపించింది

.. ఊరికి ఈ భారం అమెను ఎంతోకాలంనుండి వేధిస్తున్నది. అకస్మాక్తుగా.అయాచితంగా లభించిన యా స్వాతం, త్యాన్ని వమిచేసుకోవాలో ఆమెకు తెలియదు. అధ్యయనం ళొరకు

' సీకదుకు నియమించిన కాగ్య.కమాన్ని. చింపి ముక్య-లు ముక్క. లుశేసింది. గాలికి ఎగ శేసింది. *ఆమా ం! బిచ్చం! అయా! బిచ్చం!” అని అర్థిస్తున్న చిచ్చగానికి తన (ప్రధాన కాలపు ఉంగరాన్ని -- సీరదుడు తన గౌరవనీయ చారి (దృమునకు చిహ్నంగా యిచ్చిన ఉంగరాన్ని---విసిేసింది.

అక్కా -చెళ్లెలు | 107

*.. “చ్చిన్చిలుగు ర్తులున్న, జూండాంలాంటీ ఈప స్తకాలను

పు _స్తకాలమ్నే వాడెవడైనా కొనుక్కు-ంటాడాళొి అని అడిగింది.

ఉధొన్సహ్టో జేఅనుకో! వాటిశేగతి పట్టించబోతున్నావో ముందు చెప్పు” అన్నాడు శభాంకుడు, గా

“*మ్మృతదినాల, సమాధిగస్త దినాల (తం అఆఫుస్త శాలలో వుండి వుంటుంది! అది అర్థర్మా తివేళ నామంచం (ప్రకటన నిలబడుతుంది! భయంకరమైన (వేలిని నావంక చమావిస్తుంది!ొ అన్నదామె. ,

“బ్రల్రాంట్రి భయమే నీకుంకే, వెంటనే నేనే ఆ పుస్త శాలను కొనివేస్తాను! పుస్తకాలు అమ్మేవాని కోసం ఎదుకు చూడను!” అన్నాడు శ కొంకుడు.

ఆలా. అనాటి నేమి ేసుకుంటావ్‌ 1” అని అడిగింది ఊర్చి మాల,

*ఈప్టింందోూ వాస్త్రాలను అనుసరించి వాటికి (శాధ్ధ (క్రియలు జరిపిస్తాను! వాళి చితి భసా విష గంగలో కలు టకు, గయవరకు వెళ్తుతొను! గయా. ఇారం ఇట్టి వస్తాను! చానిమూలంగా నీమనస్సుకు ఇాంకికలిగ తే చాలు!” అన్నాడు ఛధాంకుడుం

ఊఈబ్రబ్లాశ్చి! అంతదూరం వెళ్ళితే, అది అమిత ఆతి అనుకుంది!” అన్న దా నె.

“జ్రుల్రా చేయటం౦ నీకిష్టం లేదూ! శేకపోటే యావ స శాలను తీసిొనిపోయి, నా ల్వై! బరీలో ఒకమూల, వాటిపైన పిరమిడ్‌ కట్టిస్తారు!” అన్న్వాడలేడు.

108 రవీ౦ [దసా హ్‌ త్య ము

కక్క విషయ౦ చెపుతా విను! ఈ రోజున తమకు ఎలాంటి పరిస్థితిల్లోనూ పనికి వెళ్ళటానికి వీలులేదు!” అన్న డామె.

“వమా తమూనా!” అని అడిగాడు. .

“రవ్వంతై నా! పిసరంతెనా! సలేనాలి అన్నదామె,

“డానికి బదులు ఏమిచేయాలో! సెలవిస్తావా!” అని అడిగాడు.

“ట్రాక్ట్సీలో ఎక్కుదాం! మాయమైపోడాం! అన్న చామెం

“అక్క-గారి అనుమతి తెచ్చుకో!” అన్నాడు,

“తిరిగివచ్చిన తర్వాత! చెప్పటం! ముక్కుమునగ చీవాట్లాచ్చినాసలే! వమి ఫర్వాలేదు!” అన్నదామె,

నెటో! మో అక్కగారి చివాట్లు తినటానికి నేనూ సిద్ద మే! గంటకు నలభై అయిదు మైళ్ళ వేగంతో నిన్ను ఎగ శీసుకుపోతాను! ఒకమైరు (బద్దలైనా ఫరవాలేదు! మన లాంటి వాళ్ళిద్దరిమోాదకు కారెక్కినా ఫరవాలేదు! ైలుకు పోవాల్సివచ్చినా ఫరవాలేదు ! అయితే ఏటన్నింటికీ ఓ వమరశు! అవేమంటావా॥! మన మహారథయ్యాత్ర ముగిసిన తిర్వాత నీవు మా యింటికి దయచేస్తానని ముమ్మారు వాగ్చానం చేయాలి!” అన్నా డతడు,

“ఒప్పుకున్నాం ! ఒప్యుకున్న్నాం ! ఒప్పుకున్నాం !” అన్నది ముమ్మారు అమె.

అక్కా. - చెల్లెలు 109 కాకరుమోద విహబోరంసలిపిన తర్వాత, వారు భవానీ ఫరంలోని యింటికి వచ్చారు. కాని గంటకు నల్నభైఅయిదు వై, వేగంతో చేసిన [పయాణపుటుశ్రేజం వారిరకృనాళాలలో యింకా తరంగితమాతూనే వంది, డాని వేడి చల్గార శేదు. వారిర_కృంలోని యీ ఉదిికృత, వారిని అంధులను గావిం చింది. భాధ్యత, భయం, లజ్ఞ ఆనేవేవీ వారిని ఆ తణంలో సమిపీంచకపోయినాయి. పెనవేసుకుపోయాయ్‌. ళొద్ది దినాలనుండి శళాంకుని వ్యాపారమునకు సంబం ధించినపనులు అపరాజకానికిగుకి అయినాయి. తొనుబేస్తున్నది సవ్య మైనదిగాదని ఆతనికి తెలుసు. ఇలాంటి అలసత్యమునకు మూల్యం ఎక్కు-వగా చెల్లించుకోవాల్సి వస్తుందని అతనికి ఒ-లెలుసుం ర్మాతిపూట, న్మిదవోతూవుంశు రానున్న దుగ్గతి అతనికి కలలో వేధించేది. అయినా కాలపురుము డా విధంగా హెచ్చరించినా, అతను మరునాటి ఉదయం, *ఎప్పటికా లిట్టైట్టై!”” అన్నట్లు, మేఘదూతలోని యతులవలె వ్యవహ రించేవాడు. దుఃఖాన్ని దిగమింగుటకు ఒకసారి సారా (తాగితే, చానివలన కలిగే దుఃఖాన్ని మరచిపోవ్రటకు దానిని మళ్ళీ మళ్ళీ సేవించాల్సి వస్తుంది,

నభాంకుడు

ఆ విధంగా కాలం గడుపసాగింది. కళ్ళు ఉనాాదంతో నిండిపోయినాయి. మనస్సువ్యాధి గ_స్తమైనది. తన శేసిదరుగు తున్నదో (గ్రహించుటకు ఊర్చికి చాలాకాలం పట్టింది. కాని ఆమె ఒకనాడు యదార్థం గుర్వించేటట్లు చేయబడినది.

అవ్యాజమైనవదో కారణాన ఊరికి, మధురదాదా అంకే భయం. అతనిని తప్పించుకుని తిరోది. ఒకనాడు మధురదాదా తన చెల్లెలి గదికి వచ్చాడ, ఉదయానే వచ్చిన వాడు మధ్యాహ్నంవరకూ ఉండిపోయాడు. అతడు వెళ్ళి పోయిన తర్యాత శర్చిలా బేవి, ఊర్చికి కబుర౦ంపింది.

ఊర్చిరాగానే నస్త్బు కఠ్రినస్వరంలో, “్‌ార్చీ |! ఆయ నను పనిపట్లవిరక్రుశ్సి గావించి నీవెంత ఉప్రదవం ెచ్చి "ట్టావో గుక్తించావా*శొ అని (పశ్నించ్చింది శర్మిలా టేవి.

ఊరి భయపడిపోయింది. *వమిటి! నని జరిగింది! అక్కా!” అని అడిగింది.

స “మా కావగారు తన విధులను విస ,ఎరించారట; త్‌న పని అంతా జకహరలాలు3గద వదలి పెట్టారట! వాడు వస్తు వులను రెండుచేతులా దోచేస్తున్నాడట! పెద్దనోదాముల్నవె కప్పుఅధ్వాన్నం౦గా*వ్రందిట! పకథారగావర్ష ౦కురిసివ స్తువులనీు తడిసి ముద్దయిపోశున్నా యట! మన కంపెనీ (పతిష్టనుజూచి, యజచూనులు _వెకష్పును పరీ కీంచుకో లేదట! మనకు ఈనాడు అ పతిన్చే.గాక్క అర్థికంగాకూడా నష్టం ఎదొ ైంది. మను

అక్కా- - చెల్లెలు క. చాదా తన భాగస్వామ్యాన్ని ర్జు చేసుకుంటున్నానని చెప్పి పోయాడు!” అన్నది శర్శిలా దేవి.

ఊర్మిమాలహృదయం దుఃఖభారంతోకృంగిపోయింది. ఆమె ముఖం పాలిపోయింది. ఒక తృటిలో, అమె ప్పాద యాంతశరాళంలో దాగివున్న రహస్యం, ఆమెకు తెలియ చెప్ప బడినట్లయింది. తనకు తెలియకుండా తన వై తన్యాన్ని దోచు జొన్న మళ్తుపభావ ఫలితాన్ని గుర్కించింది. తన వీవేకాన్ని దోచుకొన్న మత్తుయొక్క_ పరిపూర్మ ఫలితాన్ని గుర్తించింది. ఆమె యింతవరకు, శళాంకునిపనిని తనశగ్రువుగా భావించింది. ఓడింపబడవలసిన శగువు అతనే అని భావించింది. అ శ్యతున్చయొక్క- కబంధహాస్తాలనుండి శ శాంకుని లాక్కు.పోవ టానికి ఆమె అవిరామంగా కృషే జేసింది. అలా చేయుటలో " "ఆమె వెన్నుడూ ఓక్పును కోల్పోలేదు. అతణ్తి పరిపూర్శంగా తన వానినిగా వుంచుకోనటం ఆమె కోరిక, సాఫల్యత జెందింటది. శశాంకుడు స్నానం వేస్తన్న సమయంలో ఎవ నా వశ్త్రే “ఆయనకు యివ్యాాళ వీలులేదు; ఎవరినీ కలుసు కోరు!” అని చెప్పి వారిని తరిమి నేజేది. దీనికి కారణ మేమిటి! స్నానం చేసినత ర్వాత థశాంకుడం తన పనిలో మునిగి పోతాజేమోనన్న భయమే! దాని మూలంగా ఆమె “గనిసన్నిధికి దూరమై, ఉల్లాసానికిబదులు వీకాదశి (చలాన్ని పట్టాల్స్‌ వస్తుంద నే! తానువేసి: “పచారం మూర్రీభవించి ఆమె కళ్ళ ఎదుట నృత్యము చశేయసాగింది- వెంటనే అమె తనలఅక్క-గారి పాదాలపై పడింది.

క్షం రవీం [దసాహిత్యము

“తఆిక్కా! నన్ను మా యింటినుండి తరి మెయ్యి! నీ ఎదుటనుండి తరిమివేయి అక్కా-! యీ శణంలోనే తరి 'మెయ్యి!” అని వెక్కి. వెక్కి. వడ్వసాగింది.

ఇంతవరకు, ఇఎెళ్లెలిని ఏమా తమూ తమించరాదని అనుకుందికాని, చెల్లెలి ఏడ్పువినగానే. అమె హసృదయం కరిగిపోయింది.

ఊర్చి తలను ముద్దు పెట్టుకుంటూ, *వడవశే పిచ్చి పిల్లా |! పరిస్థిశులు గడ్డుగాఉం కే, వదో ఒకఉపాయం కను క్కు.ండాం 1” అన్నది. "

ఊర్చిమాల లేచింది. నీవే యీ నష్టాన్ని అంతా ఎందుకు భరించాలి! నాకూ కొజ్షో గొప్పో ఆస్తి వుందిగా!”

“నీశేమైనా మతిపోయిందా! నేను చప్పగా దివాలా తీశాననుకున్నావాశ యీ విషయంపై 'గందరనోళం చేయ వద్దని మధుకడాదడాతో వఇెప్పాను. వదోవిధంగా నష్టాన్ని -పూడ్చు తాను. ఇదునో శద్ధగావిను! యీ విషయాన్నిగురించి చాకు తెలునన్నసంగతి, మీ బావగారి చెవిని పడనీయకు! అన్నది శరి లొ దేవి

ఊరి శ్రమాల నురల తన అక్కగారి పాదాలవైై బడింది, “నన్ను శత్తమించు అక్కా! నన్ను తమించు!” అని తల స దుకుంటూ అనసాగింది.

క్‌ అక్కా -చెల్లెలు 113 “ఎవరు ఎవరిని శతృమించాలె చెల్లి! అని పయా;3 పడుతూ గొణిగింది. “జీవిత మొక (భఛమకారిగా వుంది. మన ఆశలు (భమలు! చేమ వంచితులం మనం!” అన్నదామె, ఈ సంఘటన జరిగిన తర్వాత ఊర్మిమాల త్‌న అక్క- గారిని ఒక్క తణమైనా విడిచివుండ లేదు. ఇరవై నాలుగు గంటలు ఆమె తన అక్క గారికి సేన చేసూవ్రం డేది. అక్క-గాఏని సా్మ్నానరం చేయించేది. దుస్తుల మాశ్చేది. మందు యివ్వ్చేది. పథ్యం విస్పేది. న్మిదఫుచ్చేది. ఇన్ని పనులూ చేసిన తర్వాతే ళ్‌రి శ్రమాల పుకృకాలు తీసికొని, అక్కగారి (పక్క_నకూర్చుని నిశ్శబ్దంగా, తచేకంగా, చదువుతూవుండేవ. గన్ను గాపిశనాం కనిగానీ, ఇక నమ్మలేని స్ధితి! ఊర్చిమాల వచ్చేసింది. “జాని ఫలిరమేమంశేు, శశాంకడు, తన భార్యవున్న గడికి తరచుగా రాసాగాడు. అత డా విధంగా, తరచుగా వస్తున్నాడం క, విరహ వేదనా జనితోన్మాదుగై న మూష్టకు మ్మాతమే. దానికిగల కారణాన్ని తన భార్య ఊహించజాల దని అనుకుంటాడు. అతడు,ఆగదిలోనికివచ్చిన। పతిసారీఊరి 'మాలసిస్టతో సగం చచ్చి సృహాయినట్లయ్యేది. మోహన్‌ బాగన్‌ టీము ఫుట్‌ ఇాల్‌ పంబెంలో పాల్గాంటున్నది. పోయిభూచివద్దాం రమ్మని శశాంకుడు ఉూర్చిని అహ్వానించేవాడు. ఇలాంటి అఆశగాళ్చే విషయాలు ఆమెపట్ల పనిచేయటం మానివేశాయి. ఆమె నేవిధంగానైనా అ గదిలోనుండి తన సన్యుఖానికీ లాహో- వా లని అతని అభ్నిపాయం. అనాటి వార్తాపతికి తీఎుళొచ్చే

శ14 “'రవీ౦[,దసాహిత్సము వాడు. దానిలో చార్మి చాప్లిన్‌ నటించిన సినిమా అడ్యగ్శ యిజుమెంటును గుద్తు పెట్టి ఊర్షరూలకు మాషించీ, సినిమాకు పహోదాం రమ్మునేవాను కాని, యా ఎక్తునబ్నకూడా వమా లాభంలేకపోయింది. ఊొ మాల తనకు ఆం దూరంగా లేక పోయినా ఆతక్షు తన పనికీ హోజకు అవ్రుబకు యత్నించేనాము కాదు. ఈనాడు ఆతనికి సాధ్యమైన విషయంగా తోచ సాగింది. అఆతకు శాధ్యత గుర్తించని ఆంధుకుగాతయార య్య్యాడుం ఈదురదృష్టవంచుని జాధ చూస్తూవుం కే, యదాస్థాని! శర్శిలా బేవికి ఎంశోహృదయా వేదన కలిగేది. కాని, ఆమె హృదయాంతరాళంలో ఒక రకంగా సంశోమషించేది. కాని, అవనివాధ ఆతన్ని మించేస్తున్నదనీ, [కమేణా ఇారీరకంగా అతడు కృషిస్తున్నాడనీ, కనురెప్పల కిందుగా. నల్ల న్పేసు జొస్తున్నదనీ, శర్తి లొ టేవి గమనించింది. భోజనంచేసే సమ యంలో ఉౌర్మిమాల తన దగ్గర లేకపోతే అశనికి అన్నం రుచించుటవేదని తేలిపోయింది. అతడు. కడుపునిండా తిండి తినటం మానిపూూడు. (కమంగా అహారం తక్కు-న తినటం సాగించాడు. వశోలీపంకుగనాదూ, అంతకు ఫూర్వమూ ఇల్లు కళ కళ్ళాకుతూ వుండేది. ఇంటిని అనందోల్తానాల [పవాహం ముంచెల్తినేస్తూ. వుండేది. ఇప్పూ డా వరద తీసిపోయింది! చానితేవాఎ, అంపే కొ శ్తనీటిళోపాబా, పాతనీకుకూడా కొట్టుకుపోయింది) ఇల్లు ఒక మరుభఘోామిలాగున తయారైనది.

అక్కా - చెల్లెలు సడక్‌ ఇదినరలో సాధారణంగా కన్పించుతూవుండే జీవకళ, ఇాంతి. యీనాడు వాయమైపోయాయి! ఇదివరలో శశాంకడు కట్టు బొట్టా విషయంలో చాలా అలత్యంగా వుంజేవాడు. జుట్టును చాలా పొట్టిగా కత్తింంచుకు నవాడు. అంశు ఫూర్తిగా నమ్మక్‌ కాపు అన్న మాట. చక్కని (శాఫు ఇట్టించుకోవలసిందిగా థర్మిలా దేవి ఎకో్నోసాన్లు శతపోరు వెట్టింది. కాని అమె (పార్ధ్థనలన్న్‌ గాలి "కెగిపోయాయి. ఎంత చెప్పనా లాభంలేదని శర్మిలాబేవి ఆ (పసక్తి తీసుకురావటమే మానివేసింది.. అతని (_కాఘును జాచి, ఊక 'శ్రమాల ఓకనాడు ఎగతాళి పూర్తిగా చేయక పోయినా, అదొకలాగున ఒక విసుకు విసింది. అయితే అతను జ్లుపట్ట అమెచేసిన నిర్ణయం, ఇచ్చిన తీప్పు | పతిఫలించక -వో లేదు చకటని (కాపుగల ఇద్దమనిమిగా తయారవు కుగాక్య శీవితంలో మొట్టమొదిళిసారిగా. అతడు అగకనూ నెలో తత తకుపనాగాడు. శేశవ్భసి వైలాలకు (పత్యేషంగా అర రిచ్చి తెప్పించి, తలకు అజేపనిగా పట్టించసాగాడుం కాని, యానాగడు, మరల పూర్వస్థితికి దిగజూరాడు. శీశసంసా రానికి స్వ స్తిచెప్పాడు.విచి ఏ వాసిజుట్టులాగునఅతని కుట్టు తయాశైె కూర్చున్నదం క, అశని హృదయంలోని విరహవేదన ఎత (పగాథంగావుందో వ్లూహించుకోనచ్చును, అతనిని ఎగ లాళిచేయటం సాఫ్యంకాదనీ, చేసినా న్నివృయో జనమనీ తేలుతోంది. ఎందువల నంశ్షుక్రేముయొక్క- మృ కుస్యం చాని చేదుననానికన్న శాశన్యమనిస ఎప్టమైపోయింది. ఆవ3 'దుస్టికిని జూచి, శరి లొ చేవిహ్యాదయం కరుణతో బాఫపడ

116 రవీం,దసాహిత్యము సాగింది. తన నెచ్యార్ని గురించి ఆమె ఎంతగానో బాధపడక సాగింది. ఆమెరోగ౦ పెరుగసాగింది. ఫోర్దులో బసచేస్తున్న పై నికపటాలాలు మైదానంలో విన్యాసాలు జకుపబోశున్నాయి. భయపడునూ భయపకుతూ “ఏివుకూడా వస్తావా ఊర్మీ! మంచి స్కస్లు తీసుకున్నా!” అని అడిగాకు శశాంకుడు. ఊర్చకం'చి ముందుగా శర్చిలా బేవి అందుకుని *తప్ప కుండా వస్తుంది. అది బయటి (పఫపంచాన్ని మూసి చాలా కాలమైంది పాపం! పిచ్చివిల్ల సతమత మెపోతోంది!””అన్న ది. ఆవిధంగా శర్మిలా దేవి (పోత్సహించుటచే, శశాంకుడు మరిళ౭ంకు రోజులు గడచినత ర్యాత “సర సుకుపో జామా?” అని అడిగాడు. డోర్చిని. స్వేచ్భావాయువులను పీల్చాలని ఊర్మిమూల ఎంకో తహతహలాకుతోంది. అతని [ప్రతిపాద నకు అమె వెంటనే అంగీకర8ిందింది. - ఇంకొక శెండు రోజులు గడచినాయి. *ీబాటానికల్‌ గాగ్తాన్సుకు పోదామా” అన్నాడు శశాంకుడు. బొటానికల్‌ గార్హెన్సుకు పోతే తిరిగి వచ్చుటకు చాలా. మైము. తీసుకుం టుంది. అంతసేపు అక్క-గారిని ఒక్క. చాన్నే వదలి వెళ్ళటం ఊర్చిమాలకు యిష్ట్రంలేదు. ఆమె కొంచెం తటపటాయిం చింది. కాని శెర్మిలా బేవి యూాసారి తన భర్త ఆరోగ్యాన్ని దృష్టో వంచుకొని “*పోయిరండిో అన్నది. “పగ లల్లా ఆాపీపనివా ళృతోనూ, సున్న౦, యిసుక అకుసుతో సతమతమైపోతూ వుంటారు. ఆయన కాబట్టి సరి

అక్కా-- చెల్లెలు 1 పోయింది! ఇంకొకరై నట్లయితే యీపాటికి పిచ్చెత్తిపో యేది! శాస్త బయటికిపోయి, కా_స్త మంచిగాలి పోసుకొనకపోతే అయన ఆరోగ్యం పూర్తిగా పాడై వోతుంది!పోయిరండి చెల్లీ!” అన్నది శర్చిలా దేవి. ఇది సాకుగా తీసుళొని రాజ్‌ గంజ్‌ వరకు (టిష్పుకొట్టివచ్చారు.

వా రా విధంగా ఆమె అనుమతి తీసుకొని, వెళ్ళగానే శర శ్రలౌచేవి తనలో *ఆమెకోస౦ తేన సర్వస్వాన్నీ త్యాగం చేయుటకెనా వెనుదీయలేదు! ఆలాంటప్రూదు ఆయన అమెను పోనొట్టుకుంటాడా ! అమె తనకు దూరమవుతూవుం శే సహీంచగలడా! సహించ లేడు!” అనుకున్నది. _ “మిష్టర్‌ శశాంకా! నువు చేస్తున్నదంతా సబటే”లఅని “ాప్రగ్రనశో ఎవరూ చెప్పలేకపోయినా, తన పరిసరవాతానరణం శాను చేస్తున్నదానిని చూసి ఊమకున్నదంశే, అది ఆమో దిస్తున్నద నే భావింపనసాగాడు శశాంకుడు. తన చేతల మూలంగా శరి లొ చేవికి వమ్మాతం బాధ కలుగుట లేదని భావింపసాగాకు. వైగా అమెకు సంతోషం కలుగుతోందని వూహించుకొనసాగాడు. తనూ ఉఊర్జిమాల అఆ విధంగా ఉల్లాసంగా కాలం గ దుపుతూవుంశు, తమజంటను మాసి ఆమెఆనండాన్ని పొందుతోందని భావింపసాగాడు. ఇదిసాధా రణ ఆ సహించజూలదనీ, శర్చిల మానవాతీత మైన వ్యక్రి అవుటచే అమె కిది సంతోషంగా వుందని భావింపసాగాడు. శర్శిలా బేవిపట్ల అతనికి అమిత గౌరవంవర్పడిండి.ఆ మెను ఒక ేవళామూరక్తిగా భావింపసాగాడు శశాంకుడు,. తాను

118 రవీం[దసాహిత్యము గవర్న మెంటు సర్వీసులో ఉండగా ఒకనాడు తమ యింటికి ఒక స్నేహితుడు వచ్చాడు. అతడు ఆర్టిస్టు శరి లొ చేవి మూర్తి అతణ్ణి ఆకర్షించింది. వెంటనే ఆ ఆర్టిస్టు పెన్చిలూ శాగితం తీసుకొని, శరి శైలాచేవి బామ శ్రనగీకాడు. ఆ బొమ్మ యిప్పటికీ శశాంకుని సంచిళోవుంది. శతాంకుడు చానినిజయ టకు తీశాడు. యూరపీయన్‌ కంపెనీకి పంవి, ఆ బామ శ్‌ చక్కని (ేముకట్టించాడు. తన బల్లకు ఎదురుకుండా దానిని గోడకుతగిలించాడు. దాని [కిందుగా ఒక బల్ల వేయించాడు డానిమాద ఒక పూలకుండ ఇట్టించాడు. తోటవూలి రోజూ ఇజానిని పూలతో నింపేటట్లు ఏర్పాటుచేళాడు శశాంకుడు. అఖరికి రావలసిన రోజు వచ్చింది. ఆనగోజున శసాం కుడు డాం 'శ్రమాలను వెంటబెట్టుకొని, (పొద్దుకిరుగుడు పువ్వు లను చూచుటకు తోటలో నికి వెళ్ళాడు. అకస్యాక్తు గా శారి చేశిని పట్టుకున్నాడు. ళడ్రార్రీ శ నిన్ను (ేమిస్తున్నా! యా విషయం నీకు తెలుసా! మి అక్కసంగతి అంటావా! ఆమె దివ్యమూర్తి ! జేవతా స్వరూవిణి ! ఈ జీవితంలో మ రెవ్వరినీపూజిం దనివిధంగా నేనా మెను పూజిస్తూవుంటాకు. అనె యీ భూమిలో వుండవలసిన వ్యక్సికాదుు సామోత్తు 'ేనతమూర్తి! దివ్యాంగన! మవనకన్న ఎన్నో లెట్లు గొప్పది!” అన్న్నాకు శశొంకుడు.

*ఊర్చీ! నీవు నా స్థానాన్ని అలంకరించగలిగితే, నా అత్మ శాంతిస్తుంది! ఇంతకన్న యీ జీవితంలో నేను కోశే కోరక మశేమాలేదు! ఊరీ! నా స్థానాన్ని మరొక ఆ అలంకరించబంయ దార్ధానికి నా కెంతోహృవయవిదారక మైన

అక్కా పల్లెలు క్షం

విషయమే! కాని మా ఇావగారు, తన సౌఖ్యాలను నమ కూర్చి పెళ్తే కక్రీ సహాయం లేక దిగ్కు-లేనివానిన లె జీవితాన్ని ెళ్తదీస్తూవుంపు నేను చూచి సహింపజాలను! ఆయనగారి (పేమ సఫలం కాకపోతే ఆయన హృదయం (వయ్యలై పోశుంది! ఆప్పూకు కలిగోనస్టం యింతింతగాదు?! ఒక్క-నారి అయనగారి హృదయ కుద్చాధతీర తే ఆయన మళ్ళీ దారంలో పకుతొడు! పరిస్థికులు మానూలు స్ధితి వప్తాయ్‌!”” అని చెప్పుతూ వస్తున్నది ఉరికి అక్క-గారు "

ఇప్పుడు జావగారు 0౯ విధంగా సాగించారు,

శజాంకుని హృదయం ఉల్లాసంతో జేలసాగింది. ప్రపం చిళ-వాధ్యుతఖు, ాభలు. లేని ఊహ్యాపపంచంలో లిరుగు తున్నట్లు అనిపించసాగింది అతనికి-- కె స్తవుని మాదిరిగా ఆదివారమురో"జున సెలనుదినంగా పాటించసాగాడు. పవ్శిత దినంగా ఆదివారాన్ని పాటించసాగాడు,

ఒక శనివారంనాడు శశాంకుడు శర్షి గలా బేవివద్దకువచి శ్‌ *శ్రేప్పు ఆదివారం. జూట్‌ మిల్లుదొరలను అడిగి లాంచీని తీసు కున్నా. ఊం కి డైమండ్‌ హోర్చరు భూవీంచాలనుకుంటున్నా, "తెల్ల వాముగూమున బయలు చేరిపో తాం.చీకటిపడక పూర్వమే తిరిగాస్తాండ? అన్నాడు,

శం లా చేవి రశకృనాళాలు ఏదోబాధతో ఏిండ్‌నట్లూ అనిపించింది. ఆమెనుదురు జాధతో మూకుతలుపడింది. శశాంకునకు ఆ విషయం వమా అగువీంచ లేదు.

120 రవీ౦ందసాహిత్యము

భోజనం విషయ మేమిటి! అన్నది శరి లొ దేవి

“హోటలులో ఏర్పాటు చేశాను” అని జవాబు చెప్పాడు శనాంకుడు.

ఆలాంటివిషయాలను, వర్పాట్లను ఇదివరలో శర్చిలా జీవిచేస్తూ నేవ్రండేది. శశాంకు డప్పుడు ఈవిప యాలనుష్ట్రించు కునేవాడు కాడు -- తాను ఈనాడు మూలపడట౦ మూలం గానేకదా అతడు ఈ స్వల్ప విషయాలనుకూడా చూసుకో వలసి వస్తోంది! పరిస్థిశులన్నీ ళారుమారై. పోయినాయి! అనుకున్న డా మె. |

ఉస్య-్రే వెళ్ళండి!” అన్న దామె.

ఆ మెనోటి వెంట ఆవిధ ౦గావచ్చిందో లేనే, శ శాంకుడు చివాలునలీచాడు. అక్క_డవుండి వెళ్ళిపోయాకు, అ మె విగ్గ

' రగా వడ్వాలవిపించింది దింకులో తలదూర్చి, “నికీ పాకు

లాట! (పాణంపోకుండా వుండే బేమి+” అని గొణుక్కు.ంది.

ఆఅ మరునాడు ఆదివారం, తమ వెళ్ళిజకిగిన రోజది-- ఇంతవరకూ పతిసంవత్సరమూ పండుగ చేసుకుంటూవచ్చాారు. ఈ సారికూడా పతిసంవస్సరం మాదిరగాకీ జంవించా లనుకుంది. ఆను జబ్బునో సాధపడుతున్నా, శశాంకునకు తెలియకుండా అ పండుగకు కావలసిన ఏర్పాట్లు అన్నీ చేసింది శర్మిలాబేవి. అయి తే పెద్దఎత్తు పయత్నా లేవి కాదు.

• ఆకోజున వెళ్ళినాడు కట్టుకున్న బెనారసు ష్టుఫోఎతిని కస్ట కొమ్మని చెప్పుదా మనుకుంది. తాను పెళ్ళినాకు ధరి. చిన

16. అక్కాొా--చె ల్లెలు శస పట్టుచీరెను ధరిద్దామనుకుంది. అతనిమెడలో పూలదండ వేసి తనకు ఎదురుగుండా కూర్చొని భోజనం చేయవలసిందిగా కోరుదామనుకుంది. గదిలో సాంట్రాణి పొగ వేద్దాం; పకల గదిలో _గామఫోను వెట్టి సన్నాయిన్షేట్లు వేయిద్దాం అను కుంది. (పతిసంవత్పరం యిీకోజున శేశాంకుడు ఆమెకు ఏదో ఒక కొత్త బహుమతి "తెచ్చి పెట్టి, ఆమెను ఆశ్చర్యంలో ముంచివేకేవాడు. ఈసారికూడ అ మరునాడు యిస్దామనే ఉభ్ధేశంతో శచాంకుడు ఏదో తెచ్చివుంటాడని భావించింది.

కాని యీ రోజున పరిస్థితులన్నీ వివమమి౦చిపోయి నట్టుగా వున్నాయి. అమె ఒంటరిగా గదిలో వుండిపోవాల్సి వచ్చింది. “ఆబస్థం! ఇదంతా అబద్ధం! దీనివలన 1పయో ఉఊనాకూవాతోో అని ఆరోజల్లా నొణుక్కు-ంటూ కూర్చుంది.

అరాతి అమెకు నిిదపట్ట లేదు. ఉదయం శోక పూర్వమే, బు రుముంటూ శారు వెళ్ళిపోయిన శబ్దం నివి పించిరిదామెకు, ఆమె దుఃఖాన్ని అఆఫుకో లేకపోయింది.

“ పభూ! నీ వొఠక కల్పన! నీ దొక భమ!” అని విలపించసాగింది శరి లొ చేవి.

అనాటివుండీ శర్మిలా జేవి ఆనోగ్యం మ౦0త అధ్యా న్నంగా తయారుకాపాగింది. ఒకనాడు అమెకు మరీ ఎప్కు- నైంది. వెంటనే భర్తకు కబురు చేసింది. అది సాయంసమయం. గదిలో మసక వెలుగు. గదినివికచి నెళ్ళవలసిందిగా శక శ్‌ దేవి నర్చుకు సెగ చేసింది. తనకు (పక్కగా కూరో్చోవలపిందిగా భర్తకు మైగ చేసింది. అతని చేతులను తన చేతిలోనికి తీసు

122 రవీ౦ం[దసాహిత్యము

కుంది. “మహోావరగ్మపసాద౦గా మిమ్ములను బూచుకున్నా. కాని, మికు తగినట్టుగా వ్యవహరించుటకు భగవంతుడునాకు శ క్షి వసాదించలేదు. నా శక్తినంచన లేకుండా పాటుపడ్డాను. లోట్లు, వారపాట్లు వమైనా జరిగివుం కు నన్ను తుమించండి!” ఆని _పాధేయపడింది శర శరా. ,

• థవాంకుడేదో -చెప్పబోయాకు. కాని, అతనిని ఆవ్‌? “నావ్రూూటలకు అడ్డు రాబోకండి! ఊర్చిని మా చేతులలో 'పెట్టుతున్నా. అమెనా సౌంతచెల్లెలు, అమెలో మికునా స్వరూపం కనబడుతుంది. అంతేగాక, నాలో లేనిదీ, మోకు శావలసినదీ ఆమెలో వుంది. కుదురుగా కూర్చోండి. వమిోా మాట్లాడ బోకండి. చనిపోయీముందు మోకు సుఖాన్ని సమ కూర్చుగలిగాను. ఇది నిజంగా నా అద, అత్షం!” అన్నదామె

బయటనుండి నర్చు, “డాక్టరుగారొచ్చా ఎరు!” ఆని శ్రీ వేసింది. ॥ .

కల్రోపలక్రు తీసుకురా!” అన్నది శరి గొ దేవి. .

భార్యాభర్తల సంధాహణ అంతటితో ఆగిపోయింది.

శ న! న!

థం లా చేవికి ఒక మేనమామ ఉన్నాడు. అయనకు నోసాయీడకు చెట్కా-వై ద్యమంశే చాలా నమ్మకం. ఇటీవల ఆయనకు ఒకసన్యాసితో సంబంధం ఏర్పడింది. శరి లా చేనికి జబ్బు నయంకావటం అసాధ్యమని డాక్టర్లు ఇప్పి వేశారు. హిమాలయ పర్వతాలనుండి తిరిగి వచ్చిన సన్యాసిగారిచ్చే

ఆక్కా-చెన్తెలు 124 మందు వాడిచూరద్ధామన్న్నాడు శం లా చేవికి. అ మందు ఇెట్టుమూలికలతో తయారుచేయబడిన ఫొడి, అఫపొడినోపాటు పాలు బౌెగె శ్రాగాలట. నాటువై ద్యమంశు శ శాంకునకు వళ్ళుమంట. వద్దన్నాడు. కౌని రి (లాచేవి, “దానివల్ల (ప్రయోజనం ఏమా ఉండీ ఆనుకోండ్‌! అయినా, మామ య్యుకు తృప్తి కలుగుతుందిగా!?” అని వాదించింది.

పనిచేయదనుకున్న నుందు పనిచేసింది. శ్వాసలో కలు గుతూవుంజే బాధ తగ్గిపోయింది. ఉమివేస్తుంళు రక్తం పడటం లేదు. [కమంగా, ఒకపకుందినాలలో శేరి లౌ దేవి లేచి కూర్చోగలిగింది. ఒక్క-క్క-ప్పుడు మృత్యువుకు సమాపించిన సమయంలో, శరీరంలో అకస్మాత్తుగా (వ్మకియ. జకుగుకుం

ను (బాణలి ఒడ్డున పడునుందనీ డాక్టర్లు 'చెహ్పరు. ఏ జీ మైనప్పశికీ, శర్మిలా టేవి బతికింది.

“ఏంత సంషోభపూరితం! ఇప్పుడేమిచేశూలి! చచ్చి పోయినడానికన్న (బతికుంళే ఎక్కు.వసంమోభాన్ని అనుభ వించాల్సివస్తుం దా! చిట్టచివరికి జీవితం నరక(పాయనువు తుందా!” అనుకోపాొగింది శర్తి లా చేవ.

ఊర్మిమాల తన పెక్టేబేడా సద్దకోసాగింది. ఆవిడ యిక్క-డనుండి వెళ్ళిపోవాల్సిన సమయం ఆసన్నమనవుతోంది. శర్చిలా దేవి ఇెల్లివద్దకు హాయింది.

“ను వ్వెళ్ళటొనికి ఏలుతేనుూ” ఆతన్నది శరి 1౮ దేవి

ఈచవ్విం? ఎండుకని! అర్థం” అన్నది ఊగ్టైుమాలం

124 రవీం దసాహి త్త ము

“పిాందదూపమాజంలో అక్కా- చెల్లెలూ సవకులవటం అరుదైన వివమయమా” అన్నది శేరి శల

“ఉమేలాసిస్లు ! సిద్దు ౯” అన్నది డర్చిమాల.

అఆపనిందకు భయపడుతున్నావా! విధిలిఖతంకంళ లోకుల కాకినోలఫలితం నొప్పదా+”” అన్నది శర్మిల.

శర్శిలా బేవి శ శాంకునకు కబురంవింది. నేపాలుకు వలస పోడాం పదండి! రాజదర్భారులో మోకు ఉద్య్యోగమిస్తా మన్నారుగా. _పయత్నంచే_క్షే యిష్తుడైనా దొరుకుతుంది. మునమాద దుష్ప్రచారం చేసేవాళ్లు అక్క డెవరూ వుండరు” అన్నది శరి లా దేవి.

తనమాటను వ్యతిరేకించుటకు ఎవ్వరికీ అవకాశం యివ్వకుండా, ' నేపాలు వెళ్తుటకు (వయత్న్నాలు జరివిస్తున్నది థం శ్రలొచేవి. ఊరి 'శనూల విచారంగా తలవంచుకొని యింట్లో తిరుగసాగింది. ఎక్క-2నా డాక్కు.ండామా అనుకోసాగింది-

“కసమయంలో నువ్వు నన్ను ఒదిలి పెట్టిపోయావా, ఇక నాగ తేమవుకుందో నీకు వేచే చెప్పనవసరం ేదనుకుం టాను” అన్న్నాకు శశాంకుడు ఊర్చితో. | "

*ఆల్రోచించ లేకపోతున్న్నా. ఒక నిర్ణయానికి రాలేక పోశున్నా” ఆన్నది కూర్చి. 64న్లీ ప్పేద్రి నిర్ణయిస్తే అచే ఆమో దిస్తా'” నన్నది.

సామాను సస్టకొనుటకూ, (పయాణ సన్నాహోలకు కొద్దిగోజులు పట్టింది. వారు వెళ్ళిపోవలనీన రోజు సమాపిస్తు న్నది. “ఒక వాకంఠోజులు ఆగం౦డీ! ఒక వ్యవహార౦ంవిణాద

అక్కా-- చెల్లెలు కేష్‌ మామయ్యను కలుసుకోటానికి. వెళ్ళుశున్నా[ి అన్నది ళం 'శనూలం

జ్ర మాల తన పనిమీద వెళ్ళింది.

ఆమె వెళ్ళినతికువాత్‌ మధుర బాబు వచ్చాడు. శేరి శై లాబేవి విచారంగావుంది.

“నవ్వారు సరియెన సమయంలోనే వెళ్ళిపోతున్నారు, గతసారి నీశోమాట్లాడి వెళ్ళిన తర్వాత, వ్యాపార వ్యవ హో రాలలో నేనూ శశాంక బాబు ఒక పెరిష్టారానికీ వచ్చాం. అప్పులు కాకుండా వ్యాపారాన్ని పంచుకున్నాం. తన వంగు వ్యాపారాన్ని మూసివేయటానికి శశాంకళూబు లెకళ్టలు తనిఖ చేయనాగాడు. లెక్కలు మూచుకోగా తేలింబేమం బే, అలక -సీదవ్వేణాక యరాకా అవితంగా ఖర్చుచేశాడని, అప్పులు తీర్చటానికి యీ యిల్లుకూడా అ మ్మేయాాల్సి వస్తుం దని తేలింది,” అన్నాడు మధురఖాబు.

శ్రా సీ విధంగా మునిగిపోశున్నానని "ఆయనకు ఒక్క-సానైనా తట్టలేదాశ” అని అడిగింది శర్శిలా బేవి. ధాన్ని సమరూలలో దివాలా తీస్తున్నామానిగానీ, తీయబోతున్నామనిగానీ తెలియదు. మెరుపులాగున వచ్చి పడుతుంది. ఒక్క- తృటికాలం ముందుగానై నా పాచ్చరించ కుండా వచ్చిపడతాయి. తన నష్టాలను గురించి అయనకు "కెలుసు, సకాలంలో ఆయన సరిదిద్దుకోగలిగోవాడు. కాని అయ.న_ నష్టాలను త్వరగా పూడు ఎకో వాలన్ను శాష్మత యంలో కొన్ని పిచి ససనులలో కీ డిగాడు దానిమూలంగా

క96 రవీ౦ం ద్రసాహిళ్యము "బెబ్బతిన్నాడు. నాతో చెప్పకుండా బాగస్టవ్యాపారంలో దిగాడు. గాబరావడి సరుకు అమ్మేసుకున్నాడు. ధరలు పెకుుగ నున్నాయన్న వివయాన్ని గమనించలేదు భయపడి తేక్టువ ధరలకు అవ్వ్మేశాడు. తీఠరా లెక్కలుచూచుకుంకశు ఉన్నదంతా ఊడ్చి పెట్టుకొని పోయిందని తెలుసుకున్నాడు. "జీవుని దయ వల్ల నేపాలులో ఉద్యోగం దొరికితే అదృష్టవంతుడే !” అన్నాడు మధుర ళచాబు, థర లా టేవికి దరి్శిదమంశే భయం లేవ. అవసరాలలో చిక్కుకున్న ఛ_ర్త యింటిలో తాను ఉండుకుంతె నా అవసర మనీ తనస్థానం యిష్పుడు సురఖ్నీవమనీ ఆమెకు తెలుసుా ేగుతో బాధపడే భ_ర్తహృదయోన్ని లాలించుటకు అనే అ్బర్శతగల వ్యక్షినని అమెకు కెలును-నగలమ్మితే దరి దాన్ని కొంతకాలం దూరంగా ఉంచవచ్చు. ఊర్నిని ఇండి చేసు కుంశేు, ఆనమెభాగంకూడా తన భర్త అధీనంలో ఉంటుందా అన్నఫావం లీలామ్యా తంగా అమె మెదడులో మెదలింది. కాని, శేవలం సామాన్యులుగా జీవిస్తేచాలదు. తేన భర్త తన శకిసామర్ధ్యాలద్వారా సంపత్తిని కూడ బెట్టాడు. అ సంపదత్తికోసం తన హృదయవాంఛిజాలను చంపుకున్నది. ఆ లవ్న్మీ యిస్టువచ్చి, తళుక్ట్ర మని మెరసి, ము౦పించి, మాయ మై పోయింది. ఇపుడు తన అఆశలస్ని మట్టిపాలై పోయినాయి; సర్వం దుమ్ములో కలసిపోయింది. “క్క అగారవాన్ని అనుభవించుటశీనా (బతికింది! ఈస్థితిమూలంగా ఆయన హృదయం బాధపడడా! ఎవరి

ఆక్కా. -చెళ్లెలు శప మూలంగా యా స్థితి సంభవించిందో ఆమెను తమించటం కస్ట మైనపనిగాతయారుకాచా అతనికి ఆమె పెట్టిన అన్నాన్ని విషంగా భూస్తాజేమో! తన మదోన్మ_త్సత ఫలితంగా సిగ్గిలి, సారాతో 'దెబ్బలా ేస్థితికి దిగజూరుతొడుం జార్చి అగాయం మిద అభారపడవలసిన దుగ్లతి పట్టిలే అతశు అమె ళీవితం లోని (పతితుణాన్నీ నరక్యపాయం చేస్తాడు!” అని ₹ధపడ సాగంది శర లా దేవి, శ శ వ

లెక్కలుచూచుకోగానే, తనవ్వాపారంలోశరి లా బేవి భనమంతా ఎగిిపోయిందని గమనించాడు. తనకు . తెలియ కుండా, ఆమెచాకీలు ఇెల్లింవివేసిందనికూడా [గహించాడు, దొన్తాన్నా గాబర్నా వెంటు జేర్యోగమునకు రాజీనానూ యిచ్చి వవిధంగా వ్యాపారంలో అమె డబ్బుతో లాభరి గడిఆచినదీ ఒక్కసారి ఆతని స్ట్చృతిపథానికి వచ్చింది.

కద్తిప్పుడు మళ్ళీ ---య౯ా న్యాపార శిధిలాలను యిలాగే విడిచి పెట్టిప) పోయి, ఉద్యోగ ౦లో చేపతున్నానా* శర్మిలా "జీవి అప్పుభారం నా వీహపూదఅలా నేవుంది! ఉద్యోగంచేసి ఆమెఅిప్పును తీర్చగలనా! ఇది నాసాధ్యమా+” అనుకున్నాడు శఫాంకుడు. "

వారు నేపాలు వెళ్ళుటకు యింకా పదిరోజులు గడు. వున్నది. ఆర్యాతి అతనికి నిద ప్టులేదు. తెల్ల వారకమునుమే మంచంమిదనుండి లేచాడు. (డెస్సింగు శుబులుమోాద అదిచే

కే20 5వీ౦0 (ద్రసా ప్రా త్య ము

“శ్వ నేపాలు వెళ్ళను” అని అరిచాడు, ళబ్డక్క జీ కలకత్తాలో నువ్వూ నేనూ ఊర్మితోసహో ఉందాం. ఈఅరచే మొరిగే సచూజూన్ని ఎదిరిస్తూ ఇక్క-జే నుందాం. ఇక్ట డే ఈ కలక త్ర్తాలోనే కూలిపోయిన నా వ్యాపార ఫవనాన్ని పున రుద్ధరిస్తాను!” అన్నాడు.

(పయాగానికి కావలసిన వస్తువుల జూబితాను తయాకు చేస్తున్న దా సమయంలో శరి 'శ్రలాటేవి. తన భర్త తన్ను అకస్మాక్ళుగా విలిచిన విలుపువిన్నది. జాబితా ఆవతలపాశేసి వెంటనే పరుగెత్తుకొచ్చింది. ఏదో సంభవించి వుంటుందని ఈమె ఆసపోహపడి గజ గజ వణకసాగింది. *ఏపమిటి! వం సంగతి! అన్నదామె. , న. జన్పీన్సు చేపాలు రాను! ఇక్క-జే వుంటాను! సమా జాన్ని ఎదెరిస్తాను! జయిస్తాను'”” అన్నా డతకు

“*వీం! ఏం జరిగింది! అన్నదామె.

జప్పన్షి[?” ఆని ఆరచా డతడు.

పనిచేయాలి! పాతమాట! ఆమె హృదయం దడదడ లాకసాగింది .

కద్ధప్ర శ! నేను పిరికిపంద ననుకోబోకు! నా జాధ్యరను గుర్తించకుండా పారిపోయే పంద ననుకున్నావా! అంత పగన మైపోయాననుకున్నా వాళొ అని ఆరచా డతడు.

శ్రి 'శ్రల ఆతనికి దగ్ధరగా జరిగింది; అతని చేతిని తన చేతిలోనికి తీసుకుంది.

]7 అక్కా. - వెల్లె అ 12 “స్పష్టంశా చెప్పండి! విచ్చిచెస్పండికొ అన్న దామె, మళ్ళీ నీకు వాకీపడ్డానా లేడాశీ నిజంచెప్పుడీ దాచ

జోకు! అన్నాడు శశొాంకుడు. . ఉపజ! నేను చదాచను”ొ అన్నది శరి లం “నే నిదివరలో చేసినశ్తు, యూానోజు లగాయశు నీ

అప్పు తీర్చి వేస్తాను! నా మాటలు గుర్తుంచుకో! అణాధంలో 'జేనిని పారవేశానో దానిని తవ్వి వైకితీస్తాను! ఇదినరలో వమ్మిిన ళ్లు ఇకిములదుకూడా నమ్ము!” అన్న్నాడం శ శౌంకుడుం థరి లా టేవి తన ఇర్త గుండెలవై కి వొరిగింది. .తీమ్వైా* నన్గుకామ్ని. చూరగొననిర్వండి. నాకు బోధించి శర్చీదూ రంచ్చి, మిడానినిగా చేసుకోండి. మిళు అనుకూ లంగా నన్ను మూపాొందించుకోలండి! మీ 'శార్యభారంలో భాగస్వామిని అయ్యేభాగ్యం లభింపచేయండి గొ అని శొశిగిం బానెల

శా! ఆస్‌ బయటనుండి పోస్తుజవాను శ్చ్‌క వేశాడు. ఊరి గ దస్తూరితో "రెండు. జాబులు వచ్చినాయి. ఒకటి శశాంక నకు.

అందులో యిలావుంద్‌,

ఉక్చావణారికి”.

యూ: పుపోవుటకుగాను బొంబాయికి పోతున్నా. మా నాన్న గారో! కలను సఫలీకృతం వేయాలని నిశ్చయించు

1కు ళపి 0 బశసాహి త్య ము కున్నాము. అలేకు వీళ్ళలో డాస్టైనుగా తిరింవస్తాను. ఈలోపల మి+*కొంపలో నేరు తెడ్చిపెళ్లిన కళ్ళోలంన ఎన కలిగిన నష్టాన్ని పూరక్తిచేసుకొనుటకు విశాకు అవకాశం చిస్టగుంది. నాకోసం మోక కాధపకకండి. విశాళోపం నీను కాపశక శప్పదు! మి " వ! రి చమూ ల ఇక రెండనజాజు శర్మలా జీవికేక వచ్చింది. ఆ బ్ర చ్చ] నికు కంబ నమస్యా-రాలు. శెలియక నీకు ఎంతో అఫచారరి చీకాను; తమించు అక్కా! వనమా అవచారం చేయలేదంశే, నాకు ఎంతో సంచోనం కలుగుతుంది! ఇంక కన్న సుఖం ఉండగలదని సేఘుఆశుకోను! సుఖమం శు ఏమిటో నాకు యచార్ధానికి తెలిచుడు ! ఎక్క.కుంటుందో నాకు 'అెలియదు! నా జాతకంలో సుఖమనేది రాసి పెట్టి వుండకవోతే పోనీ! ఇక తప్పటమడు! చేయకుండాన్సం టే అటే వదివేలు!

• సి వెల్తెలు, ళా రి మా అ ౨45 ఈళా