Telugu Vayoline ragamoo vasantha meghamo_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

వయులిన్‌ రాగమో వసంత మేఘమో

కందుకూరి (శ్రీ రాములు మంజీరా రచయితల సంఘం

400600౧502 240410ట ౪0౬% ౧ఉఆగనగి/0 ౪4న [౧4 ౧(౬౯౮౧౧గ|0౦ 001166110౧ ౫ గ౦౪౧౧5 గళ చలి శకంణంం. యటం [410/. 19093 ర్ట గ తరు$ టోలధాల "శ ఓ! వో 600౭085101 వటట 6 సండ్ల క న్న | | 5664 ౪/1 షా మ్గు మెం క్ట ॥ [౧0౧౮౦౧19 30106౧౦౧౧౦ 800% 0456 80౧ 37991, గ/౮౪౦౦౮6౮ 0౧౮ 1 0/[0౧0౧98 1౧ గ.౧. ॥ గ|౦౮౦౦౦)౫/౦ 800% 10058 గాం 002. షీగ/౦ 50౧00) [100౧61 నో 800600౧0౪/6|. ౧౫౮౭౧౦౦౦౮౮ ౧౦ £ం గంగరం600/ 8/86 10౧౧౮౪ ణో ఈ 1-71], గగం1గ0006. 1/౮6/౧066 - 500 004 | [16౧9౪౧౦ ౦0౧౮౪11010 5060౧2౧౦౧౫ / 16-] 1-1/5/9/4/]. 80199గ౧౦౮౦| ౧౦౦౧౪. న. 1010406). ౫/6౭/0566 - 36 న|౧16౦ 01 : ౧|౦౧౦౧౦౦౧౪౧ 0౧00 4॥ ౬0౧6. 4౦1౦౮౩. 1/06/0966] + 500 00] ౧౧౦౧౪ : 203390 కక. 12/- . తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం ఆర్ధిక సహాయంతో ప్రచురణ

వూజియి

వువ్వబై

వునస్కారమై

వునీతమై వూనుకోవాలని కాదు,

కదమై

క్‌లబ్రై

కవిలో ము

కరవాలబ్టై కోదలాడాలని దీవిన్తున్న

ఆమ శైకీ

బాపుకీ

కృతజ్ఞుతలు...... టి ఎన్నో ఒడిదుడుకుల్లోనెనా, ఆడ్డంకులెద్దురెనా నా కవిత్వం అంతర్వాహిని ఇవ టీక ఆగకుండా ఆంతమ్బా్య తంగా నాలో (వవహిన్తూనే ఉంది. కారణాలు ఏమె తేనేం? కవితలు రాన్తూ మానోన్తూ రాన్తూ మానేన్తూ ఇలా ఇన్ఫేళ్లకు నా కవితా నంకలనాన్ని ఇప్పుడు మీ ముందుంచుతున్నాను. నా కవితల్సి వ్యతిక్లల్లో ఆత్భువేసిన వ్యతికా నంపాదకులకు నా కృతజ్ఞతలు. వఇంయమించు రెండు వందల ఇర్లవై నెాలలకీంద కందవద్యం రాసి వంవితే తిరిగి కార్డు ముక్కతో నా కంద వద్యాన్ని ఆభినందిన్తూ రాసీనందుకేనో అనుకోకుండా ఆయన ద్యగరే ఎం. ఏ. క్లాసులో శిమ్యణాయ్యాను. ఆ తర్వాత ఎక్క్యడెవా కనిపించినపుడల్తా అడపొడదపా వ్యతికల్లో ఆప్బయిన నా కవితల్చి బాగున్చాయని మెచు;కుంటూ. (పోత్పహించిన ఆర్డుదెన గురువులు డా. సీ. నారాయణరెడ్డి గారిక్షీ- క కవితోల్సి నరిచేసి ఎంతో ఓపికతో అక్షరాల్ని నవరించి తన్నదెన వదువెన కుంఏతో ముఖ్య్హరాలను చెక్క కవల్‌ వేబోకీ వవల్‌ తొప్పీంచిన ఆత్మీయులు శ్రీ శీలా వ్మీరావా గారికీ - విక్షణాన వెట్టాడే నాయుడు” లనే ముద్దు వేరు. ఇవ్ఫుటీకీ ౮ పేరుతోనో అల్లారుగా పీలున్తూ నాలోలి కవిని వెలికీ తీన్తూ బతికన్తూ ఎక్కని చిక్కని వృాదయ వీలికను అందించిన ఆదరణీయులు ్యశీ/ కె. శివారెడ్రుగారికో - నేషన్‌ ముండి బయళ్లోరిన రెండ్వుర్తెళ్లోం వం. నాకన్నా ముందుగా నా పక్కనుండే దూనుక్సెళ్లి న్రేషన్లు దాయితూ నన్నూ వెనువెంట నీడ్‌ గా రమ్మంటూ ఎవ ఏ) టీకవ్పుండు వెన్ను లడుతూ ఆత్చుకోనం మంతి కవిలల్ని ఏరిపెట్టీన ఆతి నన్చిహిలో మ్మిళుడు లల్మీయ (శేయోబిలాష్‌ నందిని సధారెడ్టేకీ - నా వేరును షాల్ట్‌కట్‌ చేసి కంట్రీ, " ఆని | వేమతో నంబోధించే దేవ్మిపియ గారికీ- చిడునవ్వుతో కవితలు రాయాలని హెచ్చరించిన ఎన్‌. గోపిగారికీ - ఎంలో మందికీ వెలుగు చూవెల్ట బాలి వల్టోచ్చినబ్బ్టుగానే లొమ్మిది నెలల నిండు గర్బిణీ ఆయిన నా వున్తకానికీ వురుడు పోస్‌ (పొణం నిలబొెడుతున్న వానిరెడి చః (వ నవీన్‌ గారికీ -

మాన ఒక్షరె నూక్తి ఒక్లిరె నుగమం మక్షరె నా కవితా నంకలనం రావడానికీ నవాకరించిన క్షృద్దమూర్తి యాదవ్‌, ఆశారాజ్డు శిఖామణులకూ ఎవ్ప్చటీనుండో రాన్తూ వున్తకం వేయనివాళ్తం పొతమ్మితులం వద్రరం. నా కన్నా ముందే ఆయన వున్తకం రావడానికి నంతోవవడే నేను, అనుకోకుండా ఆంలకన్నా ముందు నా వున్తకం తెన్తున్చానంచే ఉత్సావాంతో ఉవ్విచ్లూరిన నాళేశ్చరం శంకరంకీ - 'కవిబాణం' శీర్దిక వెట్టి వారం వారం నాతో బ్యుమీ రాయించి నాలోని కవిత్వాన్ని వురిగాల్సిన పలువు పి.వి. రాములుకూ-

'ఇంకెవ్వుడు? నీ కవితా నంకలనమంటూ' విజయనగరం వీధుల్లో బీబులో తిరుగుతుండగా 'ఎస్టాట్టిష్‌జ్‌ కవి వక్కన కూర్చుంలే ఎస్టాబ్లిష్‌ కవివి ఆవుతావయ్యా" అని కానేవు వక్కన కూర్చో పెట్టుకున్న చేరా మొష్టారికీ -

వ్యతికల్లో అచ్చు కళ్ళూ ముందే ఎన్నో నా కవితలకు మొదబి (శోలయి (పోత్సావా వరిచే నా శ్రీమతి లక్ష్య్య్తీ/కీ - నా వున్తకం వన్తుందంటేు నంలోషంచిన మా లమ్ముడు శేషుకుమార్‌, చెల్లాయి ( వేమలల్త మా కజిన్‌ కందుకూరి మనోవార్‌ లకూ- లాలిరోజుల్లో నా కవిత్వానికి న్బూర్తినిచ్చిన కవితా స్నేహితులకు, మంబీరొ రవాయిలోల నంఘ నభ్యులకూూ, ద్వారకా మ్మితులకు, మెదక్‌ న్హడీ నర్కిల్‌, సాహితీ మిితులకు, విరనం నభ్యులకు, శఉపార్యాయ మ్యితులకు, నన్దిహి తలకు, నవ్యాదయులకు ఇవేనా కృలోజ్ఞుతలు.

కందుకూరి (శీ, రాములు

౩5.93

అంతర్లీనంగా వినిపించే ధిక్కార స్వరం లం

"౧/8 [౬/6 2 00౪౧00/01 ౪౦1౦9 - 506% 90624 50 ! 02౧ న౮1౧౧౪ 7046 0౧119 310/6 02 51006. ౫8 ౧2౪6 &0006[1)/ 0 ౪౦౧6౨ - 906౬1 5062! 50 ౪ ౧౫౫ (౧0౪ 1౧6 6౧౮ 0115 20/91”. =

, - ిణగ౦0౮0 04గ4|19%4

నీచేయి “బాటనిండా ముళ్ళేనని

నాచేయి | గమ్యం చాలా దూరమని

నంకోలనం డున్తూ కూర్చుంటే

" నికీ చలిలో చావాలి లలనా ఎండలో మాడాలి (పతిడూవం మాడీ చావటం కంచే , చీయి +* చేయి ముళ్ళ (యాన నయిం _.

మన వేదనకు మేలు ముందున న్స వయినం

వరపీడనకు కాలికీ గాయవా నా

(పతీకారం" గమ్యాన్ని చేరగలం _ ఈ పె కవితలు కందుకూరి త్రీ, రాములివే జా కానీ యిప్పుడు రాసినవి కావు. 1974లో అచ్చయిన '“దివిచీ' అనే చిన్న మినీ కవితా సంకలనంలో నివి. కందుకూరి శ్రీ రాములు, నందిని సిధారెడ్డ, కర్ణాల బాలరాజు - ఈ (త్రిమూర్తుల మినీ కవితా సంకలనమే “దివిటీ. మొదటిసారిగా నేను, దేవిప్రియ సిద్ధిపేట వెళ్ళటం -'దివిటే' అవిష్కరణకే - ఈ ముగ్గురూ అప్పుడు కాలేజీ విద్యార్థులే.

ణి

ముప్పై పేజీల మినీ కవితా సంకలనమది. ముఖప(తం మీదే - 'దివిచీ' (తిమూర్తుల మినీ కవితా సంకలనం' అని అచ్చేసుకున్నారు. నిజావికి ఆ తర్వాత (ప్రచారమయిన మినీ కవితా రోరణికిది లీజపాయం. - కానీ మినీ కవితని (ప్రచారం చేసినవారు కానీ, భుజాన వేసుకు తిరిగిన వారుకానీ, దీన్ని గుర్తించినల్టు కనబడదు. బహుశ ఈ మినీ కవితా సంకలనం వాళ్ళ దృష్టిలో పడకపోవచ్చు. తర్వాత కాలగమనం లో కర్ణాల బాలరాజు ఆగిపోయాడు; సిధారెడ్డి, శ్రీ రాములు పరిణామం చెందారు, రాస్తూనే వున్నారు; సిధారెడ్డి రెండు కవితా సంపుటాలు ఈ పాటికే (ప్రచురించాడు, ఫ్రీవర్స్‌ ఫ్రంట్‌ అవార్డ్‌ గెల్చుకున్నాడు - శ్రీ, రాములు ఇంతవరకు పుస్తకం వేయలేదు; ఇదే అతని మొదటి కవితా సంపుటి - డగీ అయి, యమ్‌.ఎ.లో చేరిందాకా ఆమధ్యకాలం శ్రీ/రాములుకి స్తబ్బదశ - అనేక వత్తిళ్ళు ఇబ్బందులు; అన్నింటినీ ఎదుర్కొని, ఎదురు తిరిగి నిలబడ్డాడు. మళ్ళీ దోవలో పడ్డాడు. అంత ఉధృతంగా కాకపోయినా, ఆగకుండా స్పష్టమైన అవగాహనతోనే రాస్తున్నాడు. విద్యార్థిగా ఉన్నప్పుడు 74లో అచ్చయిన కవితా సంపులీ నుంచి ఆ కవితలు ఉదహరించలూనికి ఒకే ఒక్క కారణం ల విద్యార్థిగా ఉన్నప్పుడు కూడా వెరిమొరరి రాతలు రాయకుండా, ఒక పద్దతి, ఒక అవగాహన, ఒక మార్గం ఉన్నదని చెప్పటావికే, అతని కవిత స్పష్టంగా రూవు దిద్దుకుంబిందని చెప్పటానికే - కవిత్వపరంగా చూసినా తొలిదశలో ఉండే ఒక అపరిపక్కత అంతగా కనపడకపోవలం - ఒక 6168! ౧9/69010౧ ఉండలం. నిజానికి 70ల తర్వాత కలంపల్టిన కవికీ ఒక బాధ్యత ఉంది; ముఖ్యంగా తెలంగాణాలో పుట్టి పెరిగి కవిత్వం రాన్తున్న కవికి ఇది ఉగ్గుబాలతో వచ్చేది. అంతకు ముందు నిజాం వ్యతిరేక సాయుధ పోరాటంగానీ, ?70ల తర్వాత బలంగా చీన్తున్న ఆదిలాబాద్‌, కరీంనగర్‌ , గోదావరి లోయ (ప్రజా ఉద్యమాలు, వాటి (వ్రభావాల్నుంచిగానీ, ఏ కవీ తప్పించుకుంటానికి వీల్లేదు. ఏదో మేరకు వాటి ప్రభావం ఆయా కవుల కవిత్వం మీద తప్పకుండా వుంది. 70లకు ముందు సాంప్రదాయ కవిత్వం రాస్తూ, ఒక భావవాద ఛాందసంలో కొట్టుకుపోయిన వాళ్ళు కూడా, 70ల తర్వాత ప్రజా ఉద్యమాల్ని కాదనలేక, నెట్టుకొస్తున్న (ప్రవాహానికి జోహారులనక తప్పటం లేదు - ఇటువైపు రాక తప్పలేదు.

తొలిరోజుల్లోనే ఒక (ప్రాపంచిక దృక్పధంతో బయలుదేరిన శ్రీ, రాములు గురించి (ప్రత్యేకంగా చెప్పనవసరం లేదు. అనేక రకాలుగా వివ్వుతి చెంది బహుముఖంగా వ్యాపన్తున్న మంజీరా రచయితల సంఘంలో బాధ్యుడు. 74లో మొదలయిన

శ్రీరాముల కవితాధార నిదానంగానే అయినా త్మీవమవుతూ సాంద్రమవుతూ సాగిపోతుంది. ఒక కవి జీవితంలో 15, 16 సంవత్సరాల కాలం మామూలు విషయం కాదు. నా లెక్క (ప్రకారం ఊీ/ రాములు రాయాల్సినంత రాయబంలేదనే, స్పష్టత న్‌ ఉండీ ఒక అచ్చితమయిన రాజకీయ అభిపాయాలుండి, ప్రజల్ని చైతన్యవంతుల్ని వేయటానికి ఉద్దేశించబడిన ఒక సంస్థలో బాధ్యుడయి వుండీ రాయాల్సినంత రాయకపోవలుం, రాయకపోవలానికి కారణాలు శ్రీ, రాములోబాటు అలాంటి చాలామంది కవులు వెతుకో[వాల్సి వుంది. బహుశ మన వ్యవస్థలోనే మనలి న్‌ మొద్దుబారేట్టు చేసే గుణమేదో ఉంది. ఒక వ్యక్తిని అవ్యక్తిగానూ, ఒక రచయితని అరవయితగానూ మారి ్ట) వేసే ఒక విధ్వంసక లక్షణం ఉంది, (కమ (క్రమంగా ఒక వ్యక్తిని విలం చేసి, నాశనం చే ఒక దుర్మార్గపు శక్తీ నానాటికీ "పెరుగుతున్న ఈ, పమాజంలో రతయిత మెలకువగా లేకపోతే, వయసుతోబాటు స్పందనా గుణాన్ని పెంపాందించుకోకపోతే ఆరిపోయి మృత _పాయుడయ్యే (ప్రమాదముంది, అందుకని సృజనాత్మక (శ్రీయని ప్రాణస ౦దనగా మలుచుకోవాల్సిన ఆవసరం తాటి కవికి ఎంతో వుంది. తన్నుతాను బతికించు కోవలమంటే, సృజనాత్మక రతయితగా అలివృద్ది చేసుకోవఎమన్న మాట. తము జీవిస్తున్న సమాజంలోని ప్రతి కదలికకీ, మార్పుకీ పంచలించి పోయి అబివ్యక్తీకరించట మన్నమాట. దేశవ్యాప్తంగా, (ప్రపంచ వ్యాప్తంగా జరుగుతున్న అనేక మార్పులక్రీ సందర్భాలకీ, సర్టీవ్ట సన్నివేశాలకీ తను పాక్షీభూతుడుగా విలబడి వ్యక్తీకరించలమేవ్న మాట. కవితలో జీవితాన్ని. దాని అనంత వైవిధ్యాన్ని వైరుధ్యాల్ని, సంఘ ర్తణల్నీ జా న్‌ వ్యక్తీకరించటమన్నమాబ. “కవిల్పం ఓ&లిలొట లిఖితం కాదు శివాంళ నంభూలతమూ కాదు కవిల్వం ఆంతర్మ ధనంలో (వవపొన్తున్ను ధార ఆలోబనల్సి ఎక్కుం వెట్టి గురియానీ కొడుతుంది" రెత నాగలి చెక్కు. తున్న న్‌. మట్టీ ఎౌననవాడు మనిషి మీద ఎనలేని మమకారం వెంచుకుని (వవావాంలో టీవిస్తున్స వాడు - కవిత్వం నర్వన్వమయినవాడు - 'కవిత్స చాల నులీభవ' త

చూడాల్సిన పద్దతిలోనే చూస్తున్నాడు; స్వీకరించాల్సిన రీతిలోనే స్వీకరిన్తున్నాడు. భూమికీ మనిషికీ కవికీ ఉన్న బాందవ్యమేమిచో వివరిస్తున్నాడు. మనిషే మూలకేం(దంగా సర్వం పర్టిల్లాలి. మనిషిని, అతని మనుగడని, అభివృద్దిని తిరప్కరించిన, అవరోధంగా నిలిచిన దేన్నయినా కవి తృణీకరించగలగాలి, గుర్తించగలగాలి. “గనులను లవ్వండి ఎంలోకూ లరగవు (వజిల్ని తవ్వండి జీవితాలు తరగవు శ్‌ దీవితాల్ని తవ్వండి చెరువును తవ్వినట్టు లోవ్వీ, లవ్వీ నమ్ముదాన్ని చేయండీ ఉప్పైనను చేయండీ, ఉద్వేగాన్ని చేయండీ బతుకు పోరాటం అడవిలో విరగబూనీన ఎరువు వెన్టాల వూల వుష్పాడి వేణువుల్చి చేయండీ నభను నిలబెటీనల్లు నినాదాన్ని ఎనిలబెల్లుండీ న్‌ శు తు బొౌండాను నిలబెల్టునల్టు నము(చాన్ని ఎిలబౌెలటండీ" ల్‌ “వమ్ముదనభ” "౬/19/3109 15 1౧0 6౫౧855610౧ 01 & ౪1510౧ ౦01 1౧9 ౪౦/16 2౧౮ 1౧41 ౪1510౧9 ౦01 (౧6 ౦/16 2౯8 ౧0 ౧61౪6౮8! 0౮61! 506423] 18615. గీగః:1! 0౧ ౧౦౪1 15 1౧6 6౫1519౧131 3౫20/85510౧ 01 & 9060111211 10131566 [98110/”. కవులకు (ప్రత్యేకమయిన కళా కర్మాగారాలేవీ లేవు. (ప్రజలే, సమాజమే అతని కళకి వొదు, కర్మాగారం; సమాజాన్ని దాటి ఏ చేతనా లేదు; ఏ ఆనందమూ లేదు; ఏ బాధ్యతా లేదు; తాత్వికత అనేది సమాజంతో పెనవేసుకున్న జీవితం నుంచి పుట్టది; అది కవితలో ధ్వనించాలి; అవాది లక్షణమైన - బహుశా పురాస్మృతిగా మిగిలిన - ఒక సామూహిక ఆనందాన్ని, ఆవేదనవీ, ఉనికినీ, వ్యక్తిత్వాన్నీ, స్పజననీ కవి అందుకొని వ్యక్షీకరించాలి. కవి ప్రయాణమంతా ఈ 61500౪6౧ కోసమే - ఈ జ్ఞానానందం కోసమే - జీవితంలో గొప్ప “విధి' అంటూ ఏదన్నా వుంటే ఇదే; వ్యక్తి చేతన అనేది సామూహీ క చేతనతో అనుసంధావమై , జొజ్జ్వల్యమౌతుంది. కవి తన్ను కనుగొనటం - అభివృద్ది పరుచుకోవటం అంట ఒక చారితిక సన్నివేశంలో య తన్నుతాను వ్యక్తికరించుకోవటం = ఒక పామాజికానుభవాన్ని, బహుశ కవితలో అనుభూతీకరించటం - ర్‌

ఒక నమ(గ అనుభవముంటే ఇదేనేమో. ఒక పరిమితానందానుభవ ఆవరణ నుంచి, ఒక అపరిమితానందానుభవ ఆవరణకీ, ఒక పరిమిత చైతన్య ఉత్సవ స్టాయి నుంచి ఒక అపరిమిత చైతన్య ఉత్సవ స్థాయికి (ప్రయాణించే (శమం కవికి తెలియాలి. “౯4131 ౮౮౩౪౫" అనే పద్యం చదవండి, అర్ధమౌతుంది. ఒక సామాజిక అనుభవాన్ని కనిత్వీకరించటం అంత సులళం కాదు. కవిత్వంగా (భమింప చేయటానికి పనికాచే న్‌ పాంప్రదాయక కవి సమయాలు కానీ, పరికరాలు కానీ, ఏమీ వుండవు. ఒక వాసవ ఘటనమీదో, లేదు అవేక సామాజిక ఘటనల అనుభవం మీదనో ఆధారపడి తన్నుతాను షుధించుకొని, మరించుకొని వ్యక్ష్తీకరించాలి. బహుశ అనుభూతి కవులు అందుకోవటానికీ ఇష్టపడని పార్వ్య్యం ఇది. ఇది వుంళట్రీ కవిత కళంక్రితమవుతుందని వారి అభ్మపాయం. ఇది లేకపోతే కవిత కుంచించుకుపోతుందని మా అధిపాయం. బహుశా సామాజిక వాదులిక్తి వ్యక్తివాదు లకీ ఉన్న ప్రధాన వైరుధ్యం ఇదేనేమో. 'ఒంటీకాలితో ఒంటిగా తీగమీద నడున్తున్నాను ఊరి బిగబట్టి వడీకీట్లో గుండొను వట్టి నడున్తున్నాను విడికీలిని వడిగా మార్చి చేతిని కరవాంంగా వినురుతాను*_ ఒక “లాంగ్‌ మార్స్‌'కి తను సన్నద్దుడౌతూ, ఆత్మ స్టైర్యాన్ని పలుకుతున్నాడు “వున్తకాల మీద (వజావీరుల పొదమ్ముదలుంటాయి బీవన నమరంలో పారిన రక్తవుటురులుంటాయి ఆడిలో ఆర్మి దనవ్వ్చాదరయాల్లో వెలిగే దీపొాలుంటాయి' కల్లోల (పొంతాల వాతావరణ నేవధ్యంలో జరిగే అకృత్యాలు కువాూ ఎన్‌కౌంటల్‌లూ జు “ఎర్మితలో నంఘమటనలు కొల్తేమీ కాదని నోటీ వంమటనలు మామూలే అంటున్నాడు వాడు - దృశ్వాన్టి అద్భళ్ళం చేయడం వాడీ లక్షణం - “బీవంచబమూూ నృజించటమూ ఆవిభాద్యాిమయిన'దన్వే అందుకే చిన్ను చూన్తే వాలు నాలో వందలాది గంటలు మోగుతాయి మౌనన్వ ర్భలో 6

తీగల్లో కరెంటు దూరి

వాలుగంతా వీధి వీధి అల్లుకుపోతుంది

చెట్టులోంచి గొలి

గాలిలోంచిధ రని లోరంగాలు వ్యాపించినట్టు

నీలో నుండీ నేను ఎదుగుతాను” అని ఒక ఆత్మీయతా అవిభాజ్యత పలుకుతున్నాడు - దరిదాపు నలభెకీ పెగా వున్న కవితల్లో దేన్ని తీసుకున్నా లోలోపలికి, తన లోపలికి ముడుచుకుపోయే |1[౧68 అయ్యే లక్షణం ఎక్కడా కన్పించదు; వ్యక్తీవాద పాహత్య లక్షణమై న క్తు[దవాదం - ఎక్కడా ముచ్చుకైనా కనపడదు. సముద్రం మీద రాసన కవితలెనా, గోదావరి మీద రాసిన కవితగానీ, సమాజపరమౌతూ కవిత రూపాంతరం చెంది, విస్తృతి చెందుతుంది తప్ప - ఎప్పటికీ విచ్చుకోని 'ప్యూవా దశలోకి వెళ్ళిపోదు. “ఎల్లప్పుడూ (పతితోటా చర్మిత అంతటా మనిషివి తయారు చేసింది (ప్రజలే | గోర్కీ అనే గాఢమై న నమ్మకం వ్యక్తమౌతుంది. ఎక్కడా 'ఒంటరితనంతో వికలమయి' పద్యాన్ని ఎత్తుకోడు. “మానసిక అలభిజాత్య'వాదుల మృత్యుస్పర్శ, ఆధ్యాత్మిక అస్తిత్వవాదుల నిర్వీర్యరోదన ఎక్కడా కనపడదు. అంతటా అంతర్లీనంగా ఒక ధిక్కార స్వరం విన్చిస్తుంది. ఒక [కోధం వ్యక్తమౌతుంది -

'బొల్లోని పాట

గుండెలో కుంచె గోడల మీద రాన్తున్నువ్వుడు

అది నినాదమౌతున్సువ్వుడు నాకు చీకాకెందుకు" -

“కలలు కాకతాళలీయాలు కాకూడదు

నర్వన్వతొం్యతులు బానినలు కాకూడదు'. శ్రీ, రాములికి తనదైన పద్య నిర్మాణం వుంది. విజ జీవితంలో అతని వ్యక్తిత్వానికీ, అతని పద్య నిర్మాణం దగ్గరగా వుంటుంది. అతవిలాగానే చాలా సాదా పీదాగా హంగులేమీ లేకుండా, నిరాడంబరంగా వుంటుంది. అల్లా చదువుకుంటూ పోతుంటే, మెలమెల్లగా లోనికి ప్రవేశిస్తాడు. బజ్‌గేలుమని మెరిసేట్టు ఊహి ంచే లక్షణం శ్రీ, రాములు తత్వం గాదు - “స్వగతాన్ని ప్రకాశంగా"

అన్నల్టుంబాయి అతని పద్యాలు - మన పక్కన కూచుని మెలమెల్లగా కత చెప్పుకు పోతున్నట్టు - కవితలు చెప్పుకుంటూ పోతాడు - బహ్మాండంగా ఊహించి, పొఠకుణ్ణే ఇట్ట వెనువెంటనే ఆకట్ట్చుకోవాలని ఆశించరు - భేషజాలు లేని మాష్టారులా విప్ప చెప్పుకుంటూ పోతుంటాడు. అప్పుడప్పుడు కాస్త విసుగు తెప్పేస్తాడు - అప్పు డప్పుడు ధ్యానిం చాల్చినంతగా ధ్యానిం చకుండా పద్యం ఎత్తుకున్నాడా అని అవ్చిస్తాడు

చప్పున వచనంలోకీ దిగజూరలాడు; తనొక (బ్రహ్మాండమైన పనిముట్టును వాడుతున్నానన్న స్పృూ ఉండదా అని కూడా అన్పిస్తుంది. వేవనుకున్నట్టుగా ఆతనెందుకు కవిత్వం రాయాలి. అతని వ్యక్తిత్వానికి దగ్గరగా, అతని ఆలోతనా సరళిని బలి ఊహని బల్టి, కోణాన్ని బల్టీ పద్య నిర్మాణం జరుగుతుంది. శ్రీ, రాములకి తనదైన స్వరం వుంది; తను తనలాగానే ఊహించగలడు; తను తనలాంటి పద్యాన్నే సృజింతగలడు. శ్రీ రాములు కొత్తకవేం గాదు, గత యిర్వవెయేళ్ళు గొ సామాజిక రాజకీయ సాహి త్య రంగాలతో పాన్నిహి త్యం ఉన్నవాడే - ఏ ఏ రంగాల్లో ఏం జరుగుతుందో ఎరిగివవాడే
కాకపోతే ఇంకొంచెం చురుకుదనం "పెంచుకోవాల్సిన అవసరం వుంది. ఇంకా, ఇంకా మగ్నం కావాల్సిన అవసరం వుంది; దైనందిన కార్యకమాల కింద కవిత సమారి కాగూడదు. జీవితానికి సంబంధించిన (ప్రతిదీ కవిత్వంలోకి వెళ్లిపోవాలి. “మానవ అస్తిత్వం అనే ఒక యాదృచ్చిక వాస్తవాన్ని చరిత అవసరం స్తాయికి న! అభివృద్ధి చేయగల శక్తీ కేవలం ఒక సామాబిక భావానికి మ్యాతవే వుంది. వ్యక్తిగత అస్తిత్వంలోనిక్షి కవిత్వాన్ని నింపగలిగినది సామాజిక భావం మా(తమే. వ్యక్తిని సామూహిక శక్తితో నింపడం ద్వారా అది వ్యక్తిగత అస్తిత్వాన్ని గారమెన, సృజనాత్మకమైన స్పృహతో నింపుతుంది.” గోర్కీ అద్భుతమైన ఈ వాక్యాల్ని పదే పదే మననం చేనుకోమని, ఉధృతంగా రాయమని కవి శ్రీ, రాముల్ని కోరుతునా ను; ఈనాటికెనా లన కవిత్వాన్ని పుస్తక రూపంలో తెన్తునందుకు అభినందిస్తున్నాను. న్‌ = ౩. శివారెడీ వ! హైదాబాద్‌, మేడే '93. 8

టకా లావాని ? సము(దనభ

ఓనా విశాఖ సముద్రమా

మవ్వాకాశమంత ఎదగడావికీ

ఎన్నేళ్ల మహర్షి ద్వీర్ణ తపస్ప్సమాధి బాధపడ్డావో?

ఊరేగింపుల మహానదుల్ని ఇముడ్డుకువి

హడలెత్తిస్తున్న ఈనాటి బహిరంగ నభవు వీవు

ఎంతో లోతుంటే తప్ప, ఎంతోశక్తి ఉంటే తన,

ఎంతో మార్చుంటే తప్ప వీలివర్ల దేహాన్నెలా ధరిస్తావు?

వివ ఏంత దూరాన చూసి

హాయిగా మెల్లమెల్లగా వీస్తున్న

చిరుగజ్జెల తెమ్మెర వనుకున్నాను

విన్నల్త్లంత దూరాన చూసి

నేను చిన్నప్పుడు పోటీపడి యీదిన

మా ఊరుపక్క చెరువ్వనుకున్నాను

విన్నల్లంత దూరాన చూసి

ఆకుల అక్షరాల్ని ధరించి "ేజీవిండా

పూసిన చందమాను కథననుకున్నాను

వివ్నల్లంత దూరాన చూసి

పచ్చిక బయలుమీద పాంగకారుస్తూ ఆడుకుంటున్న

అమాయకపు బోసినవ్వుల పొపాయి వమకువ్నాను

అయినా అది (భమేకావి, ఆదివా పిచ్చేకావి

పిన్నల్లంత దూరాన చూడడమేమిటి?

విన్నతి దగ్గరగా చూసి |

ఆలల గలగలల్నీ చూసి ఆకాశమంత వినాదాన్ని చూసి ౬222౯౬2౯2౯ ్పస్పుళ్‌౮గమా వవంళ మేనుమో

హోరెత్తే వభంజవాన్ని చూసి

విజృంభిస్తున్న ఎ(ర్రవి అలల జెండాల్ని చూపే అదినా భ్రమేక్షావి అదినా పిచ్చే కావి

విన్నల్లంత దూరాన చూడడమేమిటి?

ఇది ఆరోనభ ఆవి మాళత్రం లెఖ్క గడుతున్నారు ఎన్ని అలల నాదాలో

ఎన్నవ్ని పాటల వళ్లవి నము[ద సంగీతరణవ్నివాదాలో లెభ్క కట్టారా?

నము[ద్రంముందు మంచువి లెఖ కట్టండి

ఎంతసేపు చూస్తారో చూడండి! వరుసగా చూడండి! అంరి ద్‌ లృ కట్టండి

' ఆంల కలర్ని లెఖ్కా కట్టండి

నెము(ద రంగం నభమీద వీన్తున్న

సహోపన్యాన వివ్యాపార్ని స లెళ్కాకట్టండి!

కదలిక మీద శ్వాసిన్తున్న సముదద్రావ్ని చూడండి ఆకాశాన్ని కమ్ముకున్న మబ్బులు

ఇంకా నయం వముదం మీద కమ్ముకోలేదు

వీదిలో ఆడుగులో అడుగు వేముకుంటు

హాయిగొ వడుమ్హన సవ్వుడు

ఏపీతో దోబూచులాడుతుంది

వీవు విరాశ విన వాతో నడుస్తున్నప్పుడు

సీ కాళ్ల కింద ఇమకమ తట్టి విన్ను లేపుతుంది

వీవు పోరాటావికి పిద్దమైనవుడు

ఒక్క అలతో వచ్చి విన్నమాంతం లేపుకుని రణరంగంలో కలుపుతుంది

వీవు నభను చూసినా

వీవు సముదాన్ని చూసివా వీవు చూపే చూపు వేరుగా ఉంటే తప్ప

కందుకూరి (శ్రీరాములు ..22222222222222222222

2222222222 11

ఎరుపెక్కిన సముద్రం ఎకు్కూపెట్టిన బాణం

ఎందుకో వీకర్దం కాదు.

గనులను తవ సండి ఎంతకూ తరగవు

ప్రజల్ని తవ్వండి జీవితాలు తరగవు

జీవితాల్ని తవ్వండి చెరువును తవ్వినట్టు ,

తవ్వీ తవ్వీ నముద్రాన్ని చేయండి

ఉప్పెనను చేయండి ఉద్వేగాన్ని చేయండి

బతుకు పోరాటం అడవిలో విరగబూసిన

ఎరువు వన్నెల ఫూలవుష్పాడి రేణువుల్ని చేయండి

సభను సిలబెల్టినట్టు నినాదాన్ని ఏిలబెట్టండి

జెండాని నిలబెబ్బినట్టు సముద్రాన్ని నిలబెట్టుండి

30 07 89 ౯22222) ము3,5 ర౧మా ననంఛ మమమా

దీవ న్తంభం కిరీటాలు ఎవరు ధర్వో ఏమిటి? లోతైన పొట్టమీద కీరీటావ్ని ధరించిన వాడే రాజు ఆకలి రాజ్యాన్ని ఏలుతున్నాడు ఏన్న గతించి ఈ రోజువ్నా రేపటి రూవం లేవివాడు జల్లెడ మేఘమహోా చలిపిడుగో కపు ఎకున్నవాడు వాణ్ణే శాకకముందే ఏ వేళ్లు ఉమ్మి రెక్కుతాయి చూడక ముందే వీ నరాలు జివ్వుమంటాయి ఐతుకు మీద ఆశతో జీవిన్తన్నవాడు భవివ్యత్తులో ఏం కాబోతాడో వాడు వాడి అరచేయి చూపి అదృష్ట. జాతకం చెప్పండి ఏ ఆరాటమూ మరే పోరాటమూ లేవివాడు ఆదోలోకంలో విహరిస్తూ అదే పవిగా తపన్సు చేయటం వాడి వటన కాదు అల్డారు ముద్దుగా పెంచుకున్న వాడి గడ్డం "ఫేషనూ కాదు పీట పెట్టవి పల్టువస్తాలు ఎవరికుంలే ఏమిటి? నగ్న నగల మీద మెరుపుల కౌపీన పీతాంబరుడు వాడు గస్తీ చౌరస్తా మీద నవ యవ్వన దివ్వెలా వెలుగుతున్నాడు సువిశాల నంత ఆంతవురంలో ఆసీన్గులెంది ఎవ్వరెతే ఏమిటీ? ఆత్యవనర సమావేశానికి కొలువు దీరి సన యాచక రాచరికం వాడు లొంత లేక చింత లేక పగటి ఎండలా జిగల్మం౦టునాా ఎడు రాజెవు ఎడూ ఏ మారువేనం ఎన్వుడు వేస్తాడో ఎవ రికీ తెలియదు రాజూ వేట్లకె బయర్టేరినపుడు శందుకూం ,$,5ములు 222

అమ్ముల పొద ఆకలి బొచ్చెను తగిలిస్తాడు అద్భ్బుతంగా-

ఛిద్రాల పేగుల రుద్రవీణను మీటుకుంటూ

చిందులేస్తున్నాడు

కన్పిన్తున్న కర్కశ రాక్షనుల మధ్య అ

గొంతు ఆరుపు కత్తివి విసురుతున్నాడు

వ్యవన్హ గుండెకు గురిపెట్టి జా

వాడు గిరిగీనుకువి గిరిలా

మౌనాన్తం వేనుక్కూర్వున్నప్పుడు

అన్నదాతలారా! ఆర్హదాతలారా!

వాడి ఆకలి పామాజ్యాన్ని జయించడావికి

ఎందుకంత పిరికి వాళ్తవుతున్నారు మీరు

వాడి రాజమందిరాన్ని కాపొట్టానికి

దుర్ఫేద్యమైన ముఖ ద్వారాలు లేవు

కోలు ప్రకారాలూ లేవు వాడికి

ఉన్నదల్లా వాలే ఆదుకోడావికి వచ్చిన

బంగారు ఎంగిలాకు తవ ్ట

16 02 93 1౬22222222 యుల ర/మో వనంత మఘమో

కనిత్తా దాత నుఖీభవ కవిత్వం ఓ లలాల లిఖితం కాదు శివాంశ నసంభూతమూ కాదు కవిత్వం అంతర్మధనంలో ప్రవహమ్తున్న ధార ఆలోచనలి స ఎక్కుపెట్టి గురిచూసి కొడుతుంది కవితాత్మను ఒక అడ్డాన చూపేవాడు కవి వీళ్లు రాగించటం కాదు కవిత్వాన్ని లాగించేవాడు కవి ఊకదంపుడు మాట కాదు మాటను ఓ పాటగా ఏలబెట్టినవాడే కవి హృదయాన్నుండి పలికినదాన్ని ఎన్నో రంగులు పులిమి సవాలక్ష పేర్లతో పిలుస్తున్నాం వులివి వులిలావే చూసినట్టు కవిత్వాన్ని కవిత్వంలావే చూడండి వీకైెవ డూ ఏది చూసినా నృష్టాన ఎవ్రంగొనే కన్చిన్తుంది. చిక్కు ఉండవిది ఏదవి? జీవితమే ఓ చిక్కు సమన్య మడిగుండం ఉందికదాని వముద్రాన్ని స దాటకుండా ఉంటామా! ఏ మూలనో ఓ మూల వాకీలిమీద బురద చల్లితే ప్రపంచ పటాన్నే నల్‌పేసి వట్టవుతుందా? ఏదో ఓ పలక మీద పిచ్చి గీతలు గిప్తే ఆకాశాన్ని చెర్వుసి వట్టవుతుందా? ఓ బావి నముదద్రమవుతుందా? మాట ఏీ ఒక్కడి పొత్తు కాదు రాతవీ ఒక్కడి వారనత్వం కాదు

శొందుకూరి 'శ్రీ/+రాములు 22222౭2222 2212424242

మవుఏద సకోగ్రాణంలో చూసినా కవివి తక్కువ ఆంచనా వేయటానికి వీలులేదు వాణ్ణే గురించి ఏ అబద్ధం చెప ఏటావికీ వీలులేదు వాల్ణీ చూసి శిననము[దమో నయాగరో విజ్బృంభించటావికి వీలుంది విర్మలమైన మననున వాడు కవి విషృ్మల్మవషమైన మాటున్నవాడు కవి వాడి కవిత్వాన్ని కాదు ముందు చదివేది వాడీ వృాదయాని, వ్‌ చదువు తర్వాత కవిత్వాన్ని చదువు అవ్వుడు అర్హమవుతుంది వాడెంతో వాడి కవిత్వ (ప్రభావమెంతో ఇవాళ మనం వేళ్ళు నాయిక పోయిన మజ్టిచెట్టును గురించి కదా మాట్లాడేది ఇవాళ మనం నలు దిక్కులు పొఠీ కెరటాలు కెరటాలుగొ వీస్తున్న రక్ష సముద్రం గురించి కదా మాట్లాడేది ఇవాళ మనం ఆకామంతా ఎదిగి కరణాలు కిరణాలుగొ వదులుతున్న నూర్యాగ్ని గురించి కదా మట్టాడేది కవిర్వావికి జీవి వాడు రెతు నాగలి చెక్కుతున్న మట్టివానన వాడు మనిషిమీద ఎవలేవి మమకారం సెంచుకువి వ్రవావాంలో జీవిమ్తన్నవాడు కవిత్వం నర (నే $మైనవాడు కవిత్వం వాడి చేతి కత్తి కవిత్వం వాడి చేతి వతం 12 05 91 2222222222 ప్ర ం/మా వవంత మముమో

_]ర ఇరానాకాతాగాకాగాలంతాతరాఎటారా2దాటకానానాతికాల వాలని 2చాడతలా నడ కానా నలక్‌ తరంగ తాండవం కొత్తపట్నం సముద్రం చూపినపవుడు కొత్త ఆలోచన రాక మామతుందా? కోటిశ్వర్రావుగారి కారు కొత్తపట్నంలో ఆగిందంట ఆశ్చర్య పడనఖ్కర్లీదు సము[దంలో ఈదడావికీ అదేమన ఏ ఆశ్వమా? కారులో దిగిన వాళ్లు కవితలు రాస్తారే తప్ప గంగవె[ర్రులెత్తుతున్న తరంగాల మీద గజ ఈతగాళ్లు ఎలా అవుతారు? ఆశల రన్నింగ్‌లు ఆలల్లో కొట్టుకుంబుంటే ఒంగోలు గిత్త నము[ద్ర రంకెవేస్తుంది ఆక్కుడెక్కడో_కైలానం మీద కాదు శివుడు శివరాండవమాడేది ఇక్కడ ఈ సముద్రం మీద ఆడమనాల్సింది ఆలావచ్చి ఆలా వెచ్తున్న ఆలను ఇక్కడ ఇలా ఇసుకలో కూచుని ఎలా పబ్బుకునేది లి వాళ్లు చూడు ఎంత హాయిగా బట్టలు కూడా విప్పకుండా సముద్రస్నానం చేస్తున్నారో 1 వాళ్లను చెక్కిన శిల్చాల్ని చేసిందెవరు? బస్సు దిగినవాళ్ల్త ఆందం ముందే కవిపించాలి కదా! అప్పుడువాళ్లు కేవలం శిలలు మ్యాతమే- అలను చూస్తున్నంత సేపు కందుకూరి (శ్రీరాములు 22

అడుగులో అడుగేన్తూ పరుగిడుతూ వన్తున ఏటే ఉంటుంది వచ్చివచ్చి మేం నంతకాలు చేసిన ఇనుకను ఏ రాపీ చేయని నునుపుతనాన్ని చేసి చిటికలో మటుమాయమవుతుంది అలను చూస్తున ంతసేవు వీలికురులు విరబూసుకుని భరతనాల్యం చేన్తున్న భామామణిలా ఉంటుంది సముదదావ్ని (వ్రసాదించిందెవడోక్షావి అందమంతా దావి అలల్లోనే ఉంది హోరుని చూసీ భయవడుతాడు తవ్వ దాన్ని చూస్తే ఈతరావివాడికెనా మవసు పుడుతుంది లోన ఈదాలవి 23 06 91 కన ాాలాకాక్యయైలిన్‌ రాగమో వవంళ నమో

1కి చడచడవనావనయాాతాాాానానడననకన నాలను వొట పతాకం చింతలేదు చీకాకు లేదు భూపారల్లోని బిందువు *యు.జి.జలి ఆయి గుమిగూడి ఆలోచిస్తున్నప్పుడు అది కరప్యతమవుతున్నప్పుడు నాకు చింతెందుకు? జైల్లో పాట గుండెలో కుంచె గోడలమీద రాస్తున్నప్పుడు ఆది వినాదమవుతున్నస్వుడు నాకు చీకాకెందుకు?ి ఎవడు దేవి స వద్దన్నా ఎవడు ఎవణ్ని పొషేధించినా ఎవడు ఎవడ్మినైనా ఐబంధించినా గుప్పెట్లో పంజా అవుతున్నాడు తప్ప పశ్చిమ దిక్కుకు వదిపోతున్న సూర్యుడు కావటం లేదు బంధించడావికి బలమైన కారణమేమై ఉంటుంది? రెండు అక్షరాలు చల్లి మొక్కల్ని మొలిపించటం తప్పే అయితే రక్తాన్నిచ్చి, వాడి గుండెకు ప్రనరింపజేసి బతికించటం తప్పే అయితే పారతం్యావ్ని పొరదోలటమే తవ యినట్లుయితే 'ప్వేచ్చమ వీ ముంగిట్లోనే పాతుకువి వీ ఒక్కడివే రెపరెసలాడటం తప్పు చట్టం గుత్తపొత్తును వీ ఇనప్పెట్టలో పెట్టుకొవి వీ ఇన్తమొచి (నట్టు ఖరు స పెట్టటం తవ గ్‌ (వజాస్వామ్య దేశంలో ప్రజలముందు పాడిన మవిషిని అరెస్ట చేయటం తప్పు అనలు వేరమేమిటో అరెస్టు చేసినవాడికి తలియదు కందుకూరి (శ్ర,రములు 2222222222.

టీ బెంజిమెన్‌ మ్పొలెస్‌ను ఉరితీయటమొక్కటు తెలును మనిషిని పరీక్షించి రోగం లేవి దేహానికి విషమెక్కించటమేమిటి? ఎవర గయినా ఎలా చంపినా దాన్ని వత్య అనాలి క్షావి ఎన్‌కౌంటర్‌ అనటమేమిటి? మాట పాబై పరవళ్లు దొక్కుతుంది మాట మట్టుయితే పాట దానిలో మొలిచిన మొక్క మొక్క మొలవటం దావి వవాజ లక్రణమైనవుడు ముట్టుకుంటే జీవ్వుమనే అత్తిపత్తి దావి సహజ గుణమయివపుడు మవే | (మిట్‌? ఆ విత్తుమీద పెత్తనమేమిటి? హక్కును ఉక్కు. కడ్డీల వెనుక నెట్టి ఊపిరి నలుపపవీయకుండా చేయటమేమిటి? వాడి గొంతు జయఖేరి దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా వ్రతిధ్యవిన్తుంది మవ్వెన్ని ఆర్హర్‌లవీ మొత్తుకున్నా ఉరిమే మేఘం మెరవటం ఆపదు మవ్యుు ఎలుగెత్తి = వాణ్ని దేశానికీ వారనముడు వాడు ఒక్కొక్క పుట తిరగెయ్‌ ఉద్యమ (గ్రంథంలో ప్రతి పేజీ వాడు వాడో వేదికా దావిమీద నటనను కాదు జీవితొవ్ని ప్రదర్శిన్తున్నాం వాడో రణరంగం- ఉత్తరుడ్ని కాదు నవ్యసాచివి పొరిమన్నాం వాడో మార్గం పీలికను కాదు పతాక్షాన్ని ఆవిమ్కరిన్తున్నాం. 3103 91

విళాఖి ఓ! నా విశాభా? గుట్టకీంద గుడిపెలాంటి వగరావివి మవ్వు మవ్వు ఏం బాగున్నావవీ విశాఖా పీ దగ్గరుంటావి! మేమున్న ఒక్క ఆర్‌.ఎస్‌, వోస్టల్‌ 'మార్యశిఖో' గది తప్ప నువ్వేం బాగున్నావమీ+ గది చుట్టూ చెనాగోడలా ఆవరించుకున్న అంధ్రా యూచివర్పిటీ కేంపస్‌ తప్ప మనే ఫా బాగువా న్న వవీ- శేంపప్‌ను కోపేపెతే కౌగిలించుకునే నముద్రం తప్ప మవ్వేం బాగువా ఏనా వగరావ్ని ఒయ్యారాలతో వడిపిమ్తన ష్‌! + అందమైవ ఎత్తువల్లాల రోడ్డు తప్ప మవ్వేం బాగున్నావవీ విశాఖా మేం ఏ దగ్గరుంటావికి అయినా నువ్వంటే మూకెందుకంత ప్రాణం అయ్యో? విశాఖా? మా దాపోపికి పవికీరాద ఆ ఉవ్పువీరేకదా పీకు బతుకువిచ్చేది ఆ ఉప్పు వీటిలో అదే పనిగా పుట్టుకొస్తున్న చేపల కెరటాలే కదా ఏకు శీర్తి కరీటాఏ సచేేరి మదరూరావ ఏింగినంటుకున్న ఏలి వముద్రావ్ని చూపి, ' వింగీ వీటి మధ్యరేఖలో పాడుచుకొచి ్స్‌న అఖండ తేజోమయ అగ్నిద్వీపాన్ని చూసి, పాగరయమ్మీద వెలుగు కరణాల స్వేచ్చా వివాంగొలను చూపి, అలాగే చూప్తూ చూస్తూ మైమరచి పోవడం తప్ప మాకూ మా ప్రజలకూ మిగిలిందేమిటి?

కంకుకూం ,శ్రీరములు ౬.222222

పి నగ్నదేవోవ్ని చూసి మోనపోవడం లప్ప విన్ను బహుముఖంగా పాగిడితే మాకు ఒరిగిందేమిటీ? బీచిమీద కూచువి విన్ను నభికిఖ పర్యంతం వర్షిస్తే మా కళ్ల రక్త వరస్సులో కలువపూలు పూస్తాయా? మా అరచేతి వేళ్లకు విజయ పతాకాలు రెపరెవలాడ్తాయా? అల్లాపీ కాదు మా ఉద్దేశ్యం వచ్చిపోయే వారికి గెన్దువొజువి నువ్వు అంతే తప్పు ఎప్పటికీ ఏ దగ్గరుంచావికి ఏముందవి- అట్లావి విన్ను వదలుకుంటావూ! నువే |) మా దిక్పూచివి పిన్ను వదులుకుంటే మా దేశం స్వాతంత్ర్యాన్ని పారేనుకున్నట్టే విన్ను వదులుకుంళేే మేము మా కలాన్ని మూపేసినప్టే ప్రియుడు ప్రియురాల్ని వదలనట్లు విన్ను మేం వదిలిపెట్ట (ప్రశ్నేలేదు కలిసి విడిపోవలటంల్కోో విడిచి కలవటంలోమా ప్రేమ ఉంది కాబట్టి నిన్ను మేం తార్కాలికంగా మ్మాతమే విడిచిపె చి ఆంధాలయ వా వీడ్కోలు విశాఖా! వీడ్కోలు? భి ఫీ వకు మా | జా నువు రక్తం చేయక పోవచ్చు గ 6. గంత నడ మా రక్తాన్ని బునబుపా పాంగించేది నువ్వే! (శో లో మేం యుద్ద తంత్రాన్ని నేర్చుకున్నది విన్నుచూహొనొష్నై వలా డ్‌ వృరఏ యుద్దానికి పరికితనం ఉండకూడదవి నేర్చుకున్నది పీ వల్లనే! నువ్వే మా ఏకలవ్య గురువ్వి విన్నెట్లూ వదులుకుంటాం! పిక్సు గురుదక్షిణగా ఒక చెవ్యో ఒక కన్నో ఒక కాలో ఒక వేలో ఇవ్వలంలేదు. మా సాంతం శరీరాన్ని ఏకు నైవేద్యంగా నమర్పిస్తాం! 28 ౦0656 90 2222222222 ్నయులీన్‌ రాగమో వనంత మేఘమా

-22౨3కాతికాకకుదనుకకుననాకాకానులాకినలవ2ననకాాకకా౬క బానిన

కలలు కాకతాలీయాలు కాకూడదు

పర్వ న్యతంత్రులు బావివలు కాకూడదు

బావిన కీంద బావిన ఉండటం ఎంత విడ్డూరం!

తలల అలలు వంచటం ఉత్తమం కాదు

. మళ్లీ తలెత్తి ముంచెత్తటం ఉత్తమం

వేళ్ళు మవ్నితంగా కొరుక్కుంటూ ఆహారమనుకువా ఓ!

ఆరికాలు చల్లచర్లిగా వాక్కుంటూ అమ సతమమసుకువా ఓ

వంజరం చిలుకలు పెంపుడు కుక్కలు

వాటి వాటి వ్యక్తీరా ఫప్ని మరిచిపోరాయి

మునలి వక్కలు తెల్ల కుక్కలు ఏనాడో చచ్చాక కూడా

వాడు కరవమంటే కరవటం

మొరగమంటే మొరగటం

అది జంతు లక్షణమవి మనం వర్దుకుపోవచ్చు

కాపీ వీడు మవిషి

ఆలోచన్షవి ఆభరణాలుగా వేనుకున సవాడు

మాటమ గొంతెత్తి మైక్‌ చేయాలి )నవాడు

(శ్రీయకు ప్రతిక్రియ చేయాలి ఏనవాడు

ఇంధనము స ఇవాపర పొఖ్యాల (ప్రపంచాలకు లోబడి

మట్టి మీద ప్రమా౯ం చేసి మరిచిపోతూ మరగుజ్ఞవుతున్నవాడు

రిలింజిన్లా దూనుకుపోవాలి ఎనవాడు

పట్టాల మీద పది పపైవల్లా మారుతునా డు కడవ శ్రీం 222222

2౨22222ాజలా=ాాా22ా2ాానినాాాా్‌ 23 ఈ మఏవిషెప ఏడూ వంగిన కొమ్మలానో తొక్కుడు బండలానో ఉంటాడు కొమ్మను విల్ల్ణులానో బండను పోటురాయిలానో చూడడు వాడూ ఒకడి చెప్పుచేతల్లోనే వున్నానవి ఈ మవిషి తెలునుకోడు వాడీ మోచేతి కింది వీళ్లో మోకాళ్లు పట్టిన చేతలో గుర్తొచ్చి లేవాలని ప్రయత్నించడు పామంతువి కింద పామంతుని కింద నవ్యాసిలా ఉండాలనే అనుకుంటాడు చక్రం తిరిగి తిరిగి కర్బూరం కరిగి కరిగి వాడి ఆవరణలోనే పచ్చవి ఆకు పండుట్తాకె రాలిపోతాడు రాలిపోయానకా ఎండి మంటయినా మండడు చెత్తకుప్పల్లోనో మురికి గుంబల్లోనో మురిగి మురిగి క్కులిన కాగితం ప్పువ్వెనా కాడు ఆందరి దృష్టిలో పడ్డ ఆక్షర నక్ష్రతమన్నా కాడు రంగు వీళ్లు రక్తం కావట్ట బావిపెవడైనా వీరుడు కాడు 20 04 92

24 ఇచాలానాకుకానాలాన నాన నానా తాలాలు పకక వా నాకాలి వట్టాలుగా నూరిన నేను నాకేసి చూడు ఒక్కపారి వలును దిర్ష కను న్ని ఎలా ఎ(గ్రబడిందో- కాళ్ళ కింది పిల్లీలానో గది ద్వారం గడపలానో ఉండటం పీకు ఆత్మవంచనే- పిళ్ళళ్దావ్ని చీల్చే గంటలు వింటావికి ఇసుక రేణువులి ఏ లేపే పొదం చూట్ధావికి వెర్మలంగా వున్న ఏచివి కదపే అంను చూట్చావికి వా గుండె వేదవ పడుతుంది పాలరాతి కాళ్ళమ తుడిచే ఐట్టగొ బతకడం వీ వారనత $ మనుకుంపే కల్‌ పేచి సనొవ న్న నము చ్తునా నేరు కో జనం గుండెల్లోకి వెళ్లే ఎకు వల్దాలుగా చూచిన నేను 27 80 డవు శ్ర్‌ామువ 22222౯

మొలాసే నుంచి ములెసే యూ యూ అణపవులు గాలిలో ఎగురురాయి కనిపించవు రేగిన దుమ్ము మధ్య డెక్కలు కవిపించవు కవి డెక్కలు విదిల్బిన ఆలోచనా తుఫాన్‌ కవిపిస్తుంది గాలిలో లీనమైన పాగకనిపించదు నలకలువ గుండెకు గుచ్చుతున్న భా గుండునూది కనిపిస్తుంది శిఖరం కొన కనిపించదు శిభరమ్మీద ్వేచ్చాగానం చేసిన ఇరపె తొమ్మిదేళ్ల విండు వనంరాలు కనిపించవు శ్వేత జాత్యహంకారం కవిపిస్తుంది మొలెసే కనిపించక పోతేనేం ఆతవి కవిత్వం కవిపిన్తుంది కవిత్వంలోంచి మ్లొలెసే కవిపిస్తాడు కవి కన్నతల్లి కడుపుదుఃఖం కోతక్షవిపిన్తుంది కటకటాల ముందు తెరిచిన కన్నుల్లో ఎర్రజీరలు కనిపిస్తాయి ళా తల్లి ముంచి తల్లి పులినలటు ళా కా! ళు కు కవి నుంచి కవి పుట్టుకొస్తాడు 28 07 86 వెదికాను. వయొలిన్‌ రాగమో వవంళత మేభుమో

26 కవానడానడాడక2222చతెదైడెస-22222233ంవవననతదాన వా సొ స. 0(ల్హో 10 జెండా గాలిలో స్వేచ్చగా ఎగురులోంది విజమే = కావి, పొతేసేివ వ్రంధం పెవకాల తాళ సతో ఐంధించారెవలో 1 07 1281 శోందుకూరి (శీ, రాములు 2222222212

అభివ ద కాలం థా

పిన్న బెత్తెడున్నది వేడు జావెడవుతుంది చలికాలంలో కూడా మార్కెత్లో కూరగాయలు మండుతుంటాయి పంటు చెరపేస్తూ కొత్త ముద్రలో బస్సు టిక్కెట్టు భయపెడుతుంది వేలం వేసిన ఇంటి ఓనర్చు గదులు పామాన్యువికందవి న్వర్గాలవు తాయి రోజూ కరెక్టు నమయం చూపే గడీయారం ముల్లు. కర్బ్యూ్య్యూకు పది నిమిషాలు ఎక్కువవుతుంది 'పెటోల్‌ మంటలకు వాహనాలు బూడిదవుతాయి కళ్ళు కాయలు కాపినా బతుకుచెట్టు వంద్రివ్వవు

ళా ళా ళా అంతటితో ఆగిపోవాలి ష్‌ రోడు

ళా అకప్మాత్తుగా "ఊపరుగుతుంది గమ్యావికి దగ్గరవాల్పింది దూరమవు తూవుంటాం ఆందకుండా పోతుంది ఆకాశం అందడావికి ఆకాశం అదేమైనా చెట్టా? రాళ్లతో కొటినా నక్షతాల వేర్రాలు భూమ్మీద రాలవు కాయ ఒక్కటైవా పడక పోతుందావి పెరి పామాన్యుడు నోరెత్తి కూచుంటాడు ఉదయం లేవగానే గుమ్మం తాకి తలకు బొప్పి కడుతుంది వెనుకకు తిరిగెవా చూడవి వాగు ముందడుగు వేన్తూనే ఉంటుంది తాగుదామన్నా వీటి బొట్టు విషమవుతుంది ఐబచకవ బతుకు వంగి వంగి నడున్తుంది పెరుగుతున్న వట వృక్షాన్ని వరికేద్దామన్నా మన చేతిలో ఏమీ లేదు ఉన్నదల్లా మన చేతుల వేళకు గోళ్తునా యి ళా ళా ళా

అందుకే మవం గిల్లుకుంటూ కూచుంటున్నాం

08 04 91 గా౭2౯ావాతిక౬క2=౬౬౬౯=కఊిోకికాడకన వయొలిన్‌ రాగమో వనంత మేభఘమో

_28 తవాాజజకాాాన2రడానానలననానానాలానలనననాడాననననాన వు నమాధిలో నేను మౌనం తల తబలా మోగివప్పుడు గాఢ విదలో చురకలు అంటినప్పుడు నేమ లేస్తాను! చుట్టూ ప్రపంచం చేతులెత్తి వా కళ్ళల్లో గుండు సూదులు గుచ్చుతే అవ్వుడు వేమ మేల్కొంటాను! చిత్తుపేపర్‌గా లేచిన సను అందాక నగందాకా లాగి వదిలేసిన సిగరెట్‌ కొన ఊపిరిలో గారితో కలుద్దామనుంది బయట గేటులోకి రాఏవ ,;కుండా గెంతుతూ మొరుగుతున్న కుక్క అరుపులో కలుద్ధామనుంది బండ భూమిని తెలుస్తూ పోతున 4 వేల బాంబులో కలువాలనుంది కోేపెతే నమ్ముుదంలో కలువబోయే జంపాతం పీడుగులో సంలీనమవాలనుంది కొద్ది క్రణాలెతే ఆవుతి అయిపోయే మొండెం చెప్పే రహవ్యం వివాలనుంది కందుకూరి (శీ, రాములు 23

ననా 'ఎపకండి!

ఆవేశం పొదిలో బాణాలి పారుగుతున్నాను

ఉద్రేకం కొలిమిలో బాంబుల్ని నాటుతున్నాను గుండె టెలిఫోన్‌ కొట్టుకున్నంత సేపు

భూమి తీగెల్లో పాకుతున్న

ప్రతిక్రియన ౦దిన్తునే వుంటుంది

నేల మీద నది విమానం దార్లు వెతుకుతూనే వుంటుంది ఆప్పుడు వేను

ఈ భూమిలో కలుస్తాను

ఈ భూమి

పీడిత జనావికి ప్రతిరూపం

ఈ భూమి నా జనాన్ని కాపాడే గర్భకువారం

ఈ భూమి మొలకెత్తే విష్ణవాంకురావికి ఆయువుపట్టు 12 10 81

30 ఇ౩కాజవాదకా కాక కాకనాకమునకనతు కనన వ నైనా వత సక ఒంటరి కనాతు ఏినాదం ఒంటరికాదు నినాద వాదాలు ఒంటరి కావు వివాదం ఎప్పుడూ ఒంటరి కారు గుండె ధైర్యాన్ని ఎగజిమ్ముతున్న కంఠాలి న్‌! ఎలుగెత్తిస్తుంది బక్షోపలక్షల ఆవేదన హాహాక్తారాలి క్‌ తననుండి పలికిస్తుంది వివదిన్తున ్న వది విశాంంగ్యా విస్తృతంగా అభేద్యంగా + అవిశ్రాంతంగా అద్భుతంగా (వ్రవహిన్తూనే ఉంది గొలిమీచిన ఏనాదం ఆకు ఆకు కదిలితే చాలు పిచ్చుకలవ్నీ వీరవిహారం చేస్తాయి మహోవ వత అర్జావి షమ ప్రాన్నన్న మాటా ఒంటరే! ఆది మండుతే చాలు ప్రతి పాక్యమూ సెగల్ని చెరుగుతుంది సూర్య కంఠంలోంచి వెలువడుతున స ఉడే సగొనీ స పొందుతున సప్పుడు కిరణాల్లా అద్బుకుపోయి ఆవరించుక్త్సవవి కలకణాన్ని స్పర్మించాల్చిండే! నిదా త్రాణ కాలాలతో

సూర్యుడు ఒంటరి కాడు

నూర్యుడెప ఏడూ ఒంటరిగా

తిరుగుతున్నాడని భమిన్తున్నావు

వాడి చుట్టూ విషాదనదులు,

మండుచున న్న కొండలు

బాధాగ్ని కెరటాలు, దీభత్ప్సవనంరాలు,

తుఫాన్‌ భూతాలు

ప్రపంచ భూకంపాలు

పరిభమిమ్తన్నాయవీ వ్రతిబిందిస్తున్నాయవీ

చఊలుసుకుంటున వష డు

సూర్యుడు ఒంలరివాడని

ఎలా అనుకునా ఎను?

నూర్వ్యుడు ఒంటరికాడు

శతపత్ర పువృకిరణ నాదమూ

ఒంలరికాదు

కేసర వినాదం వువ్చ పరాగం

జీవం కోల్పోక ఎగజల్లిన విత్తు

ఎంత దూరం పడి ఎంతదూరం

ప్రయాణం చేస్తేనేం

మొవదేలిన కత్తిపాటలా

పొట్టదీలు కువి వచ్చి

రేపటి వనంతోదయావికి

ఎదుగుతున్న మొక్కల్లో

తనో మొక్కవుతుంది

నాలుగు మువివేళ్లకు అంగుష్టం

కాసింత దూరమునా య్‌!

దాని కర్తవ్యావి స విన్మరించదు

ఏకంగా కలపే నోటికి ౯222222222 ఎ్వం577మా నవం౮ మఫమా

అన్నం ముద్ద అందిస్తుంది

ఒంటరి తల్లే ఆయినా

మరో సృష్టికి గర్బాన్ని

ధరిమ్తందనేది మరిచిపోవద్దు

పగిలిన అద్దం వేయి ముక్కులవుతుంది రవ్వ రవ్వల్లో విమాత్న తేడాల విస్తులింగాలుర్భవిస్తాయనేది వాస్తవం అలాంటప్పుడు అద్దాని ్న

ఏీవేమో చూపుడు వేలుతో

చూపించి వేరు చేమ్తునా వు అంటరావి తనంగా భావించి

ఆవలకు గెంటీన్తునా వు

ఏీవేమో గారించీ గాలించీ

నేత్తాలేవి వాల్లి పావాసం లేవి వాల్ణి రథహిరథివి చేమ్తునా నవు

చిగురించి చిగురించి

రెండు దామెరాకులి ్న

మహావృక్షాన్ని చేస్తున్నావు

మహా ప్రచారం చేన్తునా ఏవ ఎదగలేవితనం ఎగరలేవితవం

దౌవికీ లేవవు ్పుడు

అది కొన్నా్లుక్సు వేలకూలి మటునూయమవుతుంది

అప్పుడు మళ్టీ పీ దొరికోవం

వేట ప్రారంభిస్తావు

దారి ఏీతో సడవాలవి చూస్త

రారి ఒ౦టరిడే!

నీరుల్నెందరినో తవలోం నడిపిస్తుంది

దాది ఆనంతంగాొ వరవళ్లు తొక్కుతున్న గోదారి ఒంటరి దొరిలో ఒంటిగాలేవు ఆలోచన్లు జలపాతం తుంపరలు ఆలోచన్హు ఆలోచన్లు పదునెక్కుతున్నప్పుడు దావి గమ్యూవికి చేరువవుతుంటుంది దారి ఒంటిగా వడున్తూనే తనమీది బాధ్యతా బరువుల్ని నడిపీస్తూనే చుట్టుపక్కుల దొర్జుతున్న వగ్గ ్నదేహాలీ గ్‌ మూగ జీవాలీ న్‌ మూల్గుతున ల రాదలీ ష్‌ గుండెల్లోవి వ్యధల్నీ తన ఆలోచన సమన్యల ళా

బుల్టుల చెత్తుకాగితాల్లోంచి మహాకావ్యాన్ని రూపొందిన్తుంది దారి అది ఒకే చెట్టుకావచ్చు దావిదారి ఒకే దారి కావచ్చు ఆకు ఆకున కూరు సిన, న్‌! పిచ్చుకల మాటేమిటి? మూం మూలన జరుగుతున ్న హింపాకాండలి న్‌ చూసి వాటి గొంతు నంగీతాల్నాలపిన్తన్నాయే ! చెట్టుగుడిపెలో గుబులులో రగులుతున్నాయే ! తమ ఉవికీవి వపిగట్టి ఊపిర్లకు ఉరికాయ్యవేపే వనథకాన్ని పొము చెవుల్లో వింబున్నాయే ( అలాంటవన స్టుడు చెట్లు ఒంటరిదెలా అవుతుంది ?

ల!

దావ దారీ ఒంటరిదెలా అవుచుంది ? నమిష్టిగావే కువకువల వనంత రాగాల్ని వలుకుతుంది చర్యకు ప్రతిచర్య తీనుకోడావికి సన్నాహాలు చేమ్తంది తనవి చుట్టుముట్టి కబళింప చూప భుజంగావి ్‌ వివాంగ వీక్షణంతో చూసే చీమా ఒంటరే 11 క్రాపీ- చీమ పనుక చీమ బారులు తీరి కవాతు చేస్తూ సెవిక భటుల్లా పాగివమ్తన్నాయే మరి వాటి మాటమిటి ? అందుకే ఒంటరి ఒంటరి కాదు పామూహిక చీమల పుట్ట 1204 87 కందుకూరి శ్రీరాములు ౬న!

౯ ఫా టల్‌, దిసీన్‌ యు దారుణం అంలా దారుణం రుణపడ్డ చేతివేళ్తకు కుమ్టు మొలిచి కామ్మల్లా రాలిపోవంం అడవిలో విరగబూసిన మామిడి పూతమీద వడగళ్ళవాన కురియలుం గాలిపటాల జీవితాలు కరెంటు ఇవెర్తమీద ఆరిపోవటం నమన్యల వరిమ్మోరం దొరక్క వత్తి రెతులు దూదిపింజల్లా ఎగిరిపోవలం మొనదేలిన కత్తిమీద సమ్మెటపోటు వేయటం దారుణం అంతా దారుణం ఆకాలవర్షం అంధకారాని న్‌! న ఎప్రించివవుడు అందాకా తనతో పొటీ నడిచిన వవవర్షాల పాప గుంతలో వడి గుడ్డు తేలేసినవుడు కన్నతండ్రి ఆర్తనాదావికి ఒవర్‌ బ్రిడ్తీమీద రెలు వట్టాలు తప్పుతుంది ఆనంత ఆలోచన్లమీద అవాదిగొ "పెరుగుతున్న అడవుల మీద ఆటవిక న్యాయం అపపహాోన్యం చేమ్తంది ఘాలర్‌రోడ్‌ మీద మెలికలు తిరుగుతుంది ప్రయాణం సీరియల్‌ ఐల్బుల గువ్వల మువ్వలు కువకువమంటున్నాయి ఆక్షుకింద అణిగి మణిగి ఉన్న చిరుచిరుకిరణాల చిగురుల బాణాలు చెట్టు కన్ను ల్లో రూపు దిద్దుకుంటున్నాయి అందవి ప్రయాణం ఆయాసపెట్టి చెట్టుకింద పేద దీరు ఎకుంటుంది ఏళాంతవానం ఎడతెగని మధనం మీద ఖాకీ వర్షం కురుస్తుంది 2122122222 222 ్స్స్ప్పెల్రన్‌ రాగమో వవంళత నుఘమా

3ర 2222222222 2కే అతి దారుణమై మిగిలిపోతుంది నేరం మోపి ఇంచ్లో ఉండటం నేరమని కత్తిపీట ఉందనే నేరాని స అతి ఘోరం చేస్తారు జెలు గేటు దొటి బయట పడుతుండగానే "కొత్త కేసులో ఇరికించి ఆరిస్టు చేస్తారు విడుదలై అడుగులు సవ సడులు చేయటం నేరమవు తుంది ఆయాస పడుతున స ఆవేదనకు ఆశ్రయమివ టం నేరమవుతుంది పలుకు పలుకులో ఆకరి గసససలు నేరమవుతాయి గడచిన స్వప్నాల వర్తమాన కదలికల భవిష్యత్‌ చిత్రపటాలు నేరమవుతాయి అడవి వెన్నెల హాయిగా విహరించటం నేరమవుతుంది నటనను రాజకీయాల్డోక్స తోయటం నేరంకాదు తెచి ్ట పెట్టుకున నం రాసిపెట్టుకున స్న డైలాగులు నేరం కావు బంధుప్రీతి ఆశ్రిత పక్షపాతం నేరంకాదు దశమ చందగ్రహాలను సింహాసనాల కెక్కించటం నేరంకాదు ఆస్తుల్ని పెంచటం, అధికార వ్యామోహం ఉండటం ప్రజాధనాన్ని కొల్లగొట్టి లారీలి ్ని౦డా జనాస్తి స పోసచేయటం నేరంకాదు శొడ్కారిక్తష్ట కంటితుడుపు ఎమ్సుక్తన్స విసిరి కొచ్చాటను స ్సష్టించటం నేరంకాదు పసుపురనం పంటల మీద పండాలి సంది బడిషేల్లల పిట్టల మీద బళుకుత్తుంద్ర స్లో పాయిజన్‌ కంశ్చే అక్కడిక్షళ్ళల్వ హత్యే అవ్ని విధాలా నయమవిషిన్హుంద్చ న! ఆకులు కదిఠన్వ సుడు పిచు కలు రొదచేస్త్ట్వ్సా అందిన నమాచారంత్రో అంతా గొలిస్తార్సు “ననా తాన

పకకననాననానననకనా నాననా నాననా ఏ7 వాళ్ళు కీర్తికీరీటాల ఇసుప టోపీల్లో వా ముందు పిలుస్తారు గోనెనంచిలో ఉన్న రక్తం ముద్దను మూతికట్టి గోతిలోవేసి ర్య్ఫినురుతారు గుండె బంతిఏి పుచ్‌బాల్‌ చేసి ఆడుకుంటారు ఐబట్టలిడిపించి బాదుకుంటూ తడారిన నాలిక్కి ఒంచేలును అందిస్తారు చూపులుండటం, మాటలుండటం, ముక్కూ చెవులుండటం నేరమసీ వాడీ మండలావి స బ్లేడ్‌తో ఎక్కడికక్కడే తొన్గోస్తారు అప్పుడు నేనువా గుండెల్లో చిక్కిన తూచాను తీయలేక గిలాగిలా కొట్టుకువి భూమి తనువులో చిరుజలోశయం ఎక్కడుందో వెతుకుతుంటాను పీటివ వెలికి తీసి నదిలా పారించాలనే నా తపన కదన భూమ్మీద కవాతు చేయాలనేదే నా ఆకాంక్ష అవునూ పిచ్చుకలు లేవి ఈ చట్టంత విరి $కారంగా ఉంది పండుటాకులు కాకముందే వచ్చవి ఆకులు ఎండుచాకుల్లా రాలిపోవటం దారుణం విశ్వంఖలత వొ వృక్ష విధ్యంనం చేస్తూ విర్రవీగుతున ఎ నేరస్తుల విచ్చల విడితనం నానాచికి పేరుగుతున్న ఆడవతల్లి కడుపుకోత దారుణం ఎక్కడో దూరాన జంపాత ధ $నులునా ఎ కెరటాల హూోరునా గ్‌ ఇప్పుడు ఇక్కడ కరెంచ్‌ షాక్‌ తగిలి నోరెండుకపోతుంది ఒంచికాలిత్రో ఒంటేగొ తీగమీద వడున్తునా సను ఊపిరి బిగపబ్బ పిడికిట్లో గుండెను పట నడున్హునా ఏను ఎదికిలివి పిడిగా మూరి ఎ చేతివి కరవాలంగా విసురు తాను వెత్తబ బొట్టుకోవం కష్నీచే బొటువు నెవేద బౌ జార్యంగా వమరి గస్తాను 13118

-28 2222222222 లాంగ్‌, మార్చ్‌

కొని ష్‌! పుస్తకాలు స్మశానాలు

చవిపోయిన భావానే స పాతి "సడతారందులో

శవాల్ని విత్తులుగా నాటుతారు

కొసి ్న పుస్తకాలు ఆన ఏ(తులు

గాయపడిన హృదయాలకు,

దిక్కు తెలియని బుద్ధులకూ శన్త్రచికిత్స చేస్తాయి

ఛెతన్యాన్ని ప్రాణ వాయువుగా అందిస్తాయి

కొన్ని మెదళ్లూ ఆంతే

మృత శిశువుల్నే కంటాయి

పారంపర్య రోగాల్నే ప్రనరింపచేస్తాయి

కొన్ని మెదళ్ళు విద్యుత్‌ యంత్రాలు

చీకటిని ఎంత మాత్రమూ సహించవు

పుస్తకంలోని అక్షరాల్ని నెలిగిస్తాయి

తన రూపాన్ని విప్పి చెప్పుతున్న

ఎర్రని జెండాల్ని వెలిగిస్తాయి

మెదళ్ళు సుస్తకాలౌతాయి

పున్తకమంళే తలదిండు కాదు

పుస్తకాలమీద గ్రజావీరుల- పాదము(ద్రలుంటాయి .

జీవన సమరంలో పారిన రక్తపుశేరులుంటాయి

అడవిలో ఆరి జనహృదయాల్లో వెలిగే దీపాలుంటాయి

ఎర్రగావుండే పుస్తకాల్లో

నసమన్తం భూమీ ప్రకృతీ జనమూ అంతా

చీకటి కోట దండయాత్రకు

చేన్తున ఏ కవాతులే కన్పిస్తాయి

(౩. శ్రీవివాస్‌తో)

01 05 82 1

శందుకూరి (శ్రీరాములు 22222

ధిక్కా- ర్‌ం చరి(లో నంఘటనలు కొత్తేమీ-కాదవి నేట్‌ ఘటనలు మామూలే అంటునా ఎడు వాడు ఒక ముఖానికి దూగోడ వచో ఒకని కంట్లో సూదులు గుచ్చో ఒకడి కాళ్లూ చేతులూ కట్టేసి ఉరిబిగించో బళకటం. తవ్ఫ . సజావుగా సహజంగా జీవించటం వాడు నేర్చుకోలేదు ప్పీదరికం వనికిరావి సరికరమైందసి ఆకలఠిమీద అంటరాని ప్రసంగం చేసిన వాడికి వ్యవస్ట వెన్ను ్నపూనకు కుష్టురోగం పట్టినా వట్టించుకోనివాడికి మదర్‌ థెరిసాలూ మానవసేనలూ వాడికెందుకు? . సంకెళ్లు వేసి లాకప్‌లో బంధించబడ్డ సస్యశ్యామల శాంతిదేశం వాడిది దృశ్యాన్ని అదృశ్యం చేయటం వాడి లక్షణం _ నత్యం వాడి నరంలేని నాలిక ఎపైనా తిప్పాచ్చు ధర్మం ॥ వాడి జేబు రుమాలు ఎప్పుడైనా దులపొచ్చు ఏ స్వేచ్చను స్తంభంలా పాతి వాని ఎజెండా జెండాను బాహాటంగా ప్రకటిస్తున్నాడు అత్తరు చుక్కకోసం సెత్తురు చుక్కను బలిపెట్టి ప్లీదెన పీటి చుక్కను వాడుకుందామనుకుంటున్నాడు వాడు వీటి చుక్క కన్నీటి చ్లుక్కై భస్గమంటుందవి తెలియదు వాడికి ౬22222222్క్ప్ర్‌రగమా వనంత మేఘమ్తా

తీరి కలలని పలకాతలలుఅలసతసకతసయంలయతలతతాడ2డాలాక ఆకాశం రూపంలో పడి నేల వన్తువును మరున్తున్నవాడికి పీ ధ్యేయం దాహం పడ్డ వానికి దప్పిక తీరున్తుందని ఎలా తెలుస్తుంది 9 చరిత్రలోవే చర్యకు ప్రతిచర్య ఉందవి తెలియవివాడిక్షి కమిలిన పీ చేతులే కలాలు బిగించి ఉద్యమిస్తాయని ఎలా తెలున్తుంది ? వ్రతిఘటనే వవి పెట్టకున్న పీక్సు భూగోళం కోడిగుడ్డు మిగిలిన నాలుగు భూతాలు వీ ఆట వస్తువులు అవ్ని దిక్కులూ వీ దృక్కులే || ఏనుగు లక్ష్యం వీదెవవ్పుడు దారంతా జంతువులెన్ని మొరుగుతేనేం బాటసడిచినా మాటరాసీవా అందులో పసాధికారం ఏీది ఆట ఆడీవా పాట పాడినా అందులో ధిక్కారం ఏది ఘటనకు ప్రతిఘటన ఏీది 16 08 92

తందుకూలి (శ్రీరాములు ఊ2222౬222౬22౯=౯౯

నాలోకీ ఆనో 60నిన్తున్నా విన్ను చూస్తే చాలు నాలో వందలాది గంటలు మోగుతాయి మౌవం నృర్శతో తీగెల్లో కరంటు దూరి వెలుగంలా వీధి వీధి అల్జుకుపోతుంది చెట్టలోంచి గాలి | గాలిలోంచి ధ్వవితరంగాలు వ్యాసించినట్టు వీలోముండి నేను ఎదుగుతాము పీ వాద వ్రభంజనం కదిలి నా అణునలువులో పొటగా రూపొందుతుంది విసురుగా దూమకొచ్చివ మాటలు నో రక్తంలో బాణాల్ని సృష్టిస్తున్నాయి వేను వేసే వ్రతి అడుగులో అంతర్ముఖంగా లీనమైవావు పిలోంచి నేను పుడతాను పి పైెచ్చరిక నా నరనరాన జీర్లించుకుంది వీవు సముద్రాన్నివెతే పిలోంచి అలరుగొ లేస్తాను పివు వీచే గొల్షివెతే సీలు ఎకునే ఊపిరి నౌలా పీవు సిగ్నల్స్‌ వెతే "స్టేషన్‌ నుండి వదిలివరెలునౌతా అందుకే డడ డడ తతత హాం నాకా వాకా ణానాార రాల ౯మామా22122282€ఒ2ఒ242వ2=మ2వనారవావాాాాాకాలననన్‌ వయొలిన్‌ రాగమో వనంత మఘమో

వాలోకి విన్ను ఆహ్వాఏన్తున్నా! అవ డు నేలనేంంఠా వచ్చిక బయలే! గొలిగాలంతా ప్రతిధ్యమలే! 1 అంతే వా గుండె పున్తకంలో ప్పి ప్రతి అక్షరం “లబ్‌డబ్‌ మంటుంది " 12 12 82 ఇందూం శ్ర రముదు కలనా

2222222222జజజకకునిననాచైైడవ2సపాదానలతపనననానా

వ్యూనాం శత్రువును చంపడావికి ఏ వ్యూహామైనా వన్నాచ్చు- ఇప్పుడు భూమివి ఈలా కొంచెం పంచుకువి రాజ్యమేలుతున్నవారు ఎవ్వరెనా కావచ్చు వ్రజల్ని మమేకం చేసి ఆ మేకలమీద పవుల్లులెనవారు శత్రువులే! శ్రమైక జీవన పొందర్యాన్ని దోచుకువి (శ్రమను అప్టకష్టాలపాలు చేసేవారు శత్రువులే? శత్రుశేనము వీ మరణావికి దారితీమ్తంది సీళ్ళకోనం మనవు బావిలోకి దిగి పౌ 'ఏనమాడుతున వష డు శలువు పొంచి పన్నుపోటు పొడవవచ్చు లోతెన బావిలో దిగబడిపోయానవి మరువొద్దు పా ఏనమాచరించటం బట్టలు వర్చుకోవటం కాలయాపన ఉత్తుత్తి ఆలోచవ అప్పుడు పీకు అంతమంచివి కావు దెబ్బ ఏీమీద పడ్డాక శత్రువు బలవంత్వుడైపోతాడు ఎప్పటికప్పుడు వీవు అవ్ని దిక్కులు చూన్తున్న ఆకాశం కావాలి! నున్‌ బావిమెట్లైక్కీ భుజం సిగ [ల్‌ చాచివపుడు పారించిన వీ అరచేతులు తుపాకులు స్నావమాడి ఆడి కళ్ళు చింతవిప్పులవాలి అవి వీ వయనావికి కాగడా దిక్సూచిలు శత్రువుని చంవడావికి ఏ వ్యూవామైనా వన్నాచ్చు తప్పులేదు 01 04 92

కానాల లనాలలనకాాననాలకక్ప్ప్ట్య క లస్తూ నవంత మఘుమా

మెరీనా! ఓ వెురీనా?! మెరీనాబీచ్‌ - మెరీనాబీచ్‌ నువ్వెంత సుందరమైవదానవో ఎంతమందివి పీ ఒళ్ళో లాలించి బుద్దగించి మైమరపింవచేస్తావో సీవలపులో వడి మేం దిగిననరీ సు విన్ను చూసివచి ఏంతర్వాత మేం ఎక్కకుండావే వెళిందంటే సీపెంత వయ్యారపు వగలమారివో మెరీనా! వరువగా వస్తున్న గాలి తిమ్మెరలు విమ్ను స్పర్మిస్తుంచాయి ఎవ్వుడూ అదేసవిగా అలలస్టోస్‌లు ఏవీ మెడవిండా వేస్తూ విమ్ను వాత్తకావిపోతుంటాయి సంధ్యలో వెలిగిన వీ తళత్తళలు పాదపాద్దాలె ప్రవహిస్తుంటాయి ఎంత విశాం వృొదయమైన దావివో మెరీనా . వరాధములు ఏన్ను కాళ్ళతో గిల్లుతూ తొక్కుతూ పీమీద కసిగా వరుగెత్తినా పీ లేలేత మనను ఎంతకూ నెచు ఎకోదేం? మెరీవా! మెరీవా! వేవేల జనాలు ఏీమీద నడుమ్తన్నవ్వుడో కూర్చువి హాయిగా కబుర్లాడుకుంటూ వల్రీలో జంతికలోతింటూ చృల్లవినముద్రావికి వెచ్చని ఏీ మేను వాళ్ళకు ఎంత హాయినిన్తుందో మెరీనా రోజూ సీ ఆందావి స గిల్లీ నిన్ను గుర్రపుడెక్కల్లో గాయపరిచి వ్పీ కౌచిస్పల పరిమళాన్ని చిదిమేపి విమ్నువలొపేపి న్మశావాన్ని చేస్తుంట వాకు నముద్రమంత కోసమొన్తుంది మెరీనా? ప్రజలమనిషి అనా దుర తమిళ తంబిరామచందన్‌ సమాధులి ద్‌! పీ పొట్టలో పదిలంగా కాపాడుకుంటున్నావా తల్లీ! కందుకూరి (శ్ర,రములు ఊ22222౬2221

వవమాపొలు మోసీ బతుకును ప్రసాదించే

ఏకన్నళ్యల్హయినా షిల్లల్ని బయటవడేన్తుందేకావి

మన్‌మాతం

చచ్చినవాళ్ళను నజీవంగా వీపొట్టలో

భ(ద్రవరుచుకున్న వీవెంతటి గొప్పదావివో!

శెరటాల ఆరాటాలు నీ గుండెల్లో

ఎవ్వుడు గుబులు పెట్టనా మెరీనా?

నము[ద్ర తటి విచిత్ర య్యాత్రాముదల నేర్రాంచలాలను చూపి

నిప (రపోయానే ను

మొదట విమ చూసి

ఏ దారీలేవి ఎడారిలో నువ్వున్నావనుకున్నాను

మొదట విమ చూసి

ఇదేమిలే ఇమక దేశమనుకున్నాను

మొదటి విమ ఎ చూసే

జంటలేవి ఒంటరి ఒంటెననుకున్నాను

శావీ,

పీ అలల కాలి గక్టెలు ఘల్లుఘల్లు మంటుంపే

అప ఎండు తెలిసింది

నువు $కోటామకోట్ల వాదాలగుంపువవి

లక్రర్తిక్షల జంటపక్తుల కౌగిలింతల గువగునలవవి

ఏదిక్కూలోచవి వాళ్లు పీదిక్కు వచ్చి శేదదీర్చుకునే ఆశ్రమాదివవి

విజంగొ నాకు అవ స్పుడు తెలిసింది

16 0391 లలాటం కావా ాాాాహాూా

బాబీ మందిరం రక్షం = దావాం రక్తం --₹ా $న రక్త్షం-=-౫జ $లనం పంచ భూతాల్లో కలసి పంచేంద్రియాలను నడిపిస్తున్న ప్రాణధార రక్తం రక్తంలో తడిసిన మతాం కుంపట్లు కమురు వానన వేస్తున్నాయి గోపుర మసీదులు ఆంబోత్సులె కుమ్ముకుంటూ రక్తాలు చిమ్ముకుంటున్నాయి మట్టోసీద పుట్టి మట్టితో పెరుగుతున్న రక్తాన్ని వేరుచేయగలమా? రామజణవ్మభూమో బాలీ మసీదోక్షాదు మనకు కావాలి ఏంది పొట్టన బట్టును చేపి ఆడుక్కుంటున్న అనాథకు ఆశ్రమం కావాలని కోరుకుందాం? ఆయిదు వేళ్లూ అకుంళిత దీక్షతో బిగించాలని కోరుకుందాం! గమ్మత్తుగా మత్తులో మువిగిన మన కళ్లపారలు తొలగిపోవాలవి కోరుకుందాం కష్టజీవి 'రిక్కల్ని చెమటను వేరుచేయగలమా! చర్మ రంధ్రాల్లో పి చెలమబలువ్నాయి ఆవి విక్కబొడిచిన రోమాల్లో తవ్వుతుంచాయి వాటి శ్రమకు తగిన ఫలితం దక్కాలని కోరుకుందాం? వ(త్ర హరిత వువ్చ ఫలాల అడవులు ఎడారులు కావద్దవి కోరుకుందాం బతకటం ప్రధానమైనవుడు అది ఏ గుండె ఆయినా కావచ్చు కందుకూరి (శ్రీరాములు 222222

“లబ్‌ డబ్‌ొమవి కొట్టుకుంటేనే కదా బతుకుతుంది పీలున్తున్న గాలిదేమతం? ఆంతటా లీవమైన వాయవుల్లో లేవి రీలిక గుండెకెందుకు? వుట్టందల్లా నమ్మితే పట్టిందల్లా నుతమైనట్టు' వుక్కిటి వురాణాలు రామాయణ భారతాలు వల్లిప్తాయి మనమింయా చిలక జోప్యాలూ వాస్త సాముదికాల మీదనే ఆధారపరుతునా ఏం గొరడీ వ్రవంచమైంది మవది గామగేద్దుకు వశ్న ఉదయించదడు జీవితమే ఒక వరీక్ష అయినప్పుడు ఎవడికి వాడే వరిదిద్దుకువి మార్కులేనుకునే జీవిత పతం కావాలి? పీకు ఏీవే లక్ష్మణరేఖ గీనుకువి రామజవపం చేయటంాదు అల్లాను అక్కడెక్కడో పారేసి ఇదిగో ఇకాడ చూడు ఈ చౌరాస్తాలో కలువు చౌరాస్తాలో ఏ రప్తా దొరుకుతుంది వెతుక్కో- గుర్తింపు పొందడానికి కాషియాంబరాలు నరదాల బురఖాలు కాదు మవకు కావాలి స్టంది గుర్తిన్తున్నాం మబ్బిపా-మొక్క- మొలున్తుందవి మవిషని గుర్తిస్తున్నాం - మావవత్వం వుంటుందవి మతాన్ని గుర్తించి ఏం లాభం? దాని మనోగతం వ్వేరెవప్పుడు అందుకే=ా మతాలు మట్టీకాదుు మావవత్వమూ కాదు నమ్మకాల వల్మీకాలు అందులో పాములున్నాయి జాగర్త ! కాటిస్తాయి 01 0191 ఊఊ ్స్చ్స్రగన్‌౯/మోా వనవంత మఫమో .

గోదారి రవాదారి వముద్రాలె నము(ద్రాం మీద రాస్తుంటే వద్దులె వదులమీద పడుమ్తంపే గోదారి రవాదారి మీద ఏ పడవెక్కను? వేను చూపింది కొత్త వీళ్ల విండు ప్రాఢ 'రెండు పొాయ్యలె పడుకువి ఆకాశాన్ని ఆదనురిచి చూన్తుంటే పక్కనే ఉవ్న న్‌ మహేం(ద్రవరం రాజ కవిత రాస్తుంది కొవ్వూరు రాజమండ్రి మధ్య ఎడతెగని వ్రవావం ఎప్పటి నుండో పొరుతునా గ్‌ గోదావరి పలకమీద అక్షర రమ్యత ఎంతో హాయిగా అద్దం దిద్లుకున నాడే న్‌! వ! లు ఆది కవిత గోదావరితో కవితా స్నేవాం చేస్తే కరచాలనమేక్షాదు ఖడ్గచాలనమూ కావాలి! వది ఏండుదనం వవనంమీద అలల బుడుబుంగలు కోరికొమ్మచి ఏలాడుతుంటాయి వదిమీద చలు మార్గంమీది ఐస్సు మార్గం వంతెన వరువగా ఒకదాఏి కొకటి కట్టిన డబుల్‌ డెక్కర్తవి స్వురింపణేన్తుంది కాటన్‌ కల్దకున్న పుణ్యం ( ఆ ఆవకట్ట ఈ వంతెన మధ్య పారుతున్న మహోోగ వ్రవావామే యుద్ధరంగం మా అమ్మ తులసి చెట్చుచుట్టూ తిరిగినట్టూ వేము వదివి మధ్యలో పెట్టి ఇలా వెళ్లి ధవలేశ్య్వరం ఆనకల్టు మీదుగా శొబ్బరిచెట్ల పక్క కొండ చిలువలా పడున్న యటి ఒడ్డునుచుట్టి బ్రిడ్జిని దా వ్రదక్షిణచేపి పదినంతా తిరిగి వచ్చానవి అఏవిపించుకోవడమే గొన ృతనమవిపించింది తందుకూరి (శీ/ రాములు ౨న డడఉడడాిననా.

గోదారీ? మవ్వెక్కడ వుట్టానోకావి ఇక్కడ ఈ భూమ్మీద కదనరంగమై కవాతు చేన్తున్నావు ఏీ మీద వివారించడావికీ వఎవ(ర్రాలు అఖ్కర్లేదు వీ ఆలల కాళ్ళుంటే చాలు గోదారి కులోళ్ళు గొంగళి భుజాపేమకువి గొడ్డలి చిష తో ఊరూరా తిరగ్గలరు చెలమల్డా ఊరుతున్న దుఖ కన్నీళ్ళను తుడిచి కళ్లను ఆనంద నరన్సులను చేయగలరు నువ్‌ పడగ విప్పి నర్తిన్తుంటు గుక్కతివృకుండా బుంగీనూదగలరు గోదారీ! నల్లరేగడి భూముల్ని సెతం వచ గాచేసి పదిమందికి పంచుతునా ఏను విం . కోటి కోటి గొంతుకలకు వీ వీటిధారమ థారవోన్నున్నావు విజమే ఒకే ఒక్కసారి సొంతం మా లీదతనాన్ని రూపుమాథవా గోదారీ ! ఒకేసారి కురూపుల్ని ఆయురారోగ్య వంతుల్ని చేయవా గోదారీ 1 ఏకు చేయరాని నవి అంటూ లేదవి పీక్రేమీ ఆసాధ్యం కాదపీ వివా ను కళ్ళువ్నా చూడలేవి చూపులకు బతుకు నెలవంకల్ని లొడగవా గోదారీ 1 వోరున్నా మాట్గాడలేవి కంఠనాళాలకు స రపేటికల్నందించవా గోదారీ 1 వీవు పారుతన ంతసేపు శ్రీ్మ్మం వనంతమైనట్టు వచ్చవి చెట్లు కోనసీమ కోకిల్లలె పాడుతాయి వీవు పారుతుంట ఆరణ్యాలకు ఆరణ్యాలే కదిలి ఏవీ ఏంట పరుగిడుతాయి వీవు పరవళ్లు తొక్కుతూ పాడుతుంటే 1222222. వయులిన్‌ రాగమో నవంత మేమా

ప్రత్యూవలో ఉన్న కత్తి అంచు కన్ను తెరిచినట్టుంటోంది తెరిచిన కమ్మ కోపాొగి నలో పానఐబటి మార్యోదయమైనట్టుంటుంది శు ఉఊజః= టి అందుకే గోదారీ ! పి ఎల్లప్పుడూ పారుతుండాలి 1 మా ఎదమీద పొడుతూ ఉండాలి 11 07 02 92 తందుకూరి యశ్రీ/ రాములు 2224223222

ఉద్‌ [మ ధ్‌ ని రక్తాన్ని శుభపరచవి వదార్ధం వీదెతే ఏమిటి? నదికి మురిక్కాలవకీ తేడా కొట్టొచ్చినట్టు కవిపించినవుడు దుర్గంధాన్ని దూరాన ఉంచటం మంచిది బ్రవ్మారాక్షపే పట్టుకుంటే వదలదు వరాలు కోరుకునే దశకు వెళ్లటం ఐలహీనత మిడిమిడి న్వర్గ పొఖ్యాలూ వద్దు వరలోక నుక్తేత మోక్ష ప్రొప్తాలూ వద్దు ఇల్లంతా కొన్ల కొడ్తున్న మద్యం బందిపోటు అవుతున్నప్పుడు కున) టపాకాయల దుకాణము కుటుంబం అంటా ఇ న్‌ తుం కాం ఆదరలయఃి (గంధాలు ఇల్లాలు గుండెవగిరి బదారు పాలవుతుంది భు రహ ళ్శ వారిశ (ం(దుడి కొక్కడికే కవబడుతుంది ల్‌ ఖో చంద్రమతి మాంగల్యం అగ 6. సంత33! [౧ గా తాగులోతు భర్తకేం కనబడుతుంది ర. | లో ఇవ అనో భార్యమెడ మీది తాళిబొట్టు తాకట్టుబెట్దాక 1 స రతా గో 0%కీ. సంతానాన్ని తాకట్టుపెట్ట తందనాలు ఆడుకోవటం తాగుబోతుకు కొత్తేమీకాదు థను తారీకునాడే ఫ్యాక్తరీవాడిచ్చిన మంచుగడ్డ పొకెల్‌లో వేసుకోకముందే కరిగిపోతుంది ఊగుతున్న శరీరం చెల్టు కళ్ళల్లో మత్తుపూలు పూస్తాయి మద్యం మత్తెక్కిన మెదళ్లకు మయసభ ను బ్రైన్తుంది

మిణుకు మిణుకుమంటున్న చుక్కల ఏీలి ఆకాశం ఒక్కసారి మేఘావృత మవుతుంది కుంభవర్షం కురిసికురిసి గుడిసె కల్లోల ద్వీపమై నడిసముద్రంలో కొట్టుకుంటుంది కళకళలాడుతున్న పచ్చవి పండుగనాడు పొరా మారాంచేసి ఇల్లు పీకి వరిదిరిచేన్తుంది నాడుల్ని శక్తిహీనత చేస్తున్న (ద్రవం దెతేవేమిటి? (ద్రవం ఉప్మదవమై ముంచుకొచి నవ డు ఏహెచ (రికలు ఏమ్మ్యాతం ఒడ్డుకు చేరుస్తాయి? చేయిచాచి అడిగినట్టే అడీగి అడగు జొగలోవే అమాంతం లెక్కేస్తుంది ఇంటర్వ్యూలతో ఇన్న సర్‌వూ న! కాలయాపన చేయటం, వమ్హంది ఉప్పెన అవి తలిసికూడా తెప్ప చిమకులు అనుకోవటమే! వ్యవనాన్ని బావినచేసి ధనావ్ని దోచుకోవటం పిరికిలక్షణం దేశ భవిష్యత్తంతా మద్యం మైదానం మీదనే ఉందవి బీద దేహాల్లో ఆడుకోవటం పెర్రితనం రక్తం ఎక్కాల్సిన నాళాల్లో ఎక్కుతున్నది వివమని తెలిసికూడా వృందించక పోవటమేమిచి? కృుల్లిపోయిన చిటికెవ వేలివి చూముకుంటూపోతే చేయినే తొలగించాలి స వన్తుంది రామరాను ప్రాణావికే ముప్పాన్తుంది బొగత్త ! 07 12 92

కందుకూరి (శ్రీరాములు 22222 ాకనుాలాకకు.. 22౭

టాకో ాయాాకాలాకకాడోా డా ాజకోగానాలక టాపు యడం యా కకకాఅాడాలడకాచావకతలనకానతాండటడడడతుతలకతపాలడాలతాలా= కక ఈ అంటరాని భిల 00 చెవ | ఫల్లేవి కాళ్ళూ చేంతాడంత కార్లూ కదిలాయి ఓపెన్‌ కాబోతున్న గుడి మేడ అది చెవ్పుల్లేవి ఓ ప్రాణి దృష్టంతా దేవుడి వ్రతిమ మీదే వ్రతిమ దగ్గరదాకా వెళ్ళిందా (ప్రాణి “వార్డో ఇటలి లాగండి! ... చండాలుడు... గుళ్ళో శెల్తాడేంటీ? ఓంఢడపెట్టన కాషాయ కంఠానికి వది లాలీలు, ఇర్దవెరెఫిట్స్‌ ధనాధన్‌... ఫటాఫట్‌... టి ఆ వి(గ్రహోవ్ని మలిచింది ఆ ప్రొణే అని కషాయ కంఠావికేం తేలును? కర్ర తుపొకుల శేం తెలును? ఆ విజం చచ్చిన ప్రాణికే తెలుసు 1 19 02 86 ౭౭౭౭డ౭౭తతడడడడడడడడడ్త్తడడడల నడ డై డోలా కాకా చాలా నానా నానా తతత నందం నంతా ాతాడాడాదిడాడేాయ వయొలిన్‌ రాగమో వవంలతో మఘమో

వీకాకీ య్‌ లన చుట్టూ తమ తిరుగుతూ ఎవ్నిపార్డు “రవిగుడి' చుటూ ర! న! ప్రదక్షిణలు చేసివా క శి భూమివక్టి కెప్పుడూ సగం గుడ్డితనమే | 17 06 88 తందుకూరి శ్రీ/ రాముబు =డఊ222డడే242224ఒ2ఒఒ౬ఓఒ4ఒ౬ఒ2క

ఢిలను చెక్కతో .

అది మొగ్ల్గేకావచు న

న్ప ఎకించు అ

వేయి రెక్కలే విచు కుంటుంది

ఆ పొప మూశగే కావచు (1!

కదిప్‌ చూడు

కళ్ళలో మాద్దాడుతుంది _

ఆ చేయికి అఆలు చుట్టురావనకు

సున్నాలు చుప్టే చేయే

నన్నాయి. రాగం వలుకుతుంది

ఐబలపొలు కారిన ముక్కే

వ్రభంణనాల్ని ళా ససిన్తుంది

వపూలగొట్టాదా నూదివవోరే

ఇబ్దశంభారానమవుతుంది

గోడను ఆవరా వట్టుకువి లేస్తున్న కాన్తే

కదనరంగంలో చురంగాలవు తాయి

జీవన (క్రమంలో

గాలితరంగొలే విద్యుత్‌ తరంగాలుగా రూపొందుతాయి

కాగితం నాలుకమీద

అక్షర శతఘి ల్‌! మోగుతువ వ్పుడు

చదువు వడక విన్యాసం తెలున్తుంది

ధి కాలాలలో 1122222222 వయొలీన్‌ రాగమో వవంల సుఘమో

కర ఇవదాకాతుటతాతాకతయలతుఅతలాతలతుటతటుదో నాననా డాలి డాన్‌ ,నడుమ్తున్న రెండు జీవాలు కలపటం ముఖ్యం ప్రసవించిన శిశువుల్ని సెంచటమూ ముఖ్యమే ఉత్తుత్తిగా పెంచడం కాదు ఉగ్గుతాగి పెరిగిన వాళ్లనే నువ్వు ఉక్కు దేవోల్ని చేయటం ముఖ్యం వాళ్ళమ్మ బెచ్చవి చనుబాలియ్యొచ్చు = మవు్వు బాధల కప్నీళ్లవి తాగించు వాళ్ళమ్మ బులిబులి మాటల్ని నేర్చొచ్చు- నువ్వు జీవనారణ్యంలో వెన్నెల దారుల్ని చూపించు వాళ్ళమ్మ రంగురంగుల బట్టల్ని తొడగెచ్చు- నువు శ శస్తాస్తాం కవచాలు తొడుగు వాళ్ళమ్మ ఒడిలో వపడుకోపెట్టు కోవచు సా నువ్వు జనం కత్తుల ఒరలో విద్రలేవు ! 0204 89 కందుకూరి (శ్రీరాములు 22222౬౯2

శబ శరీరం య కలం వాడు కన్నుమీద రాన్తన్నాడు నడక వాడు గుండెల్లో పార్టుతువ్నాడు రెక్కల్లేవి వక్తయి - ఎం్బతెనా కాలివేళ్లు చేతివేళ్ళవుతాయా | కాలిచెంచాను అన్నం ముద్దలోగుచ్చి నోటిగిన్నైకు ఆందించిన వాడిది ఇది ఏ ఆసనం? భుక్షిననాన్ని ఎవడూ చేయంది వాడు చేస్తున్నాడు పొఠ్యవువ్తకాలు నరి చంకల్లో దూర్చేవి కాళ్ళే కాలి వేళ్ళు చేతి పేళ్ళయి కలంలో రీఫిల్‌వేసి మరతిప్పి కాగిలంమ్మీద ఆచ్చేయటం ఎంత గొవ్ప పొధన? వాడు గోడ మీద పరుగెత్తినవ్వుడు చూడాలి వొగదీపి నముతుల్యం చెడిపోని తీగమీద స్తంభం వడిచివట్టుంటింది వాడి రెండు భుజొలకు రెండు మర్రి ఆకులు వేలొడుళున్న వాస్తాలె వివ్యానం చేస్తూ మువాంమీర ముసిరే ఈగల్నీ దోమల్నీ పొరడోల్తాయి శాగిలొన్ని శాలీలో తాకొద్దఏ పెద్దలకు చేతులెత్తి నమస్కరించాలఏీ, క్లాసులో చెప్పిన పొఠానికీ వాడి కాల్ళే చేత్తులె నమస్కరించినప్పుడు గురువుగారి కోపం చింతబరికయ్యేది శకులు కడదాం ల | 2౭౭2ల 2==222ఒఒ2౬4 వయొలిన్‌ రాగమో వవంత మేఘమో

వాడెట్లా పరీక్తరోపేది? వాడెట్లా నమన్కరించేది? వాడికి తినటం రాయటం దల్లం పెట్టటం గ్‌ వాడు చేన్తున్న వనులు ఎన్నో-ఎన్నెన్నో... అవవ్నీ ఏమోగావి- ఏిండైన హాన్య నభలో నవ్వుల ర్యుల్లులు కురిసినపుడు అందరి కరతాళ ధ్వమలమధ్య వాడి భుబాలకు వేలాడుతున స కుక్క చెవుల చేతులు టవటపాలాడినప్పుడు అప్పటి వాడి నంతోవం మనకు దుఃఖంగా, అప్పటి వాడి ఆవందం మవకు ఆంతర్మధనంగా మారకపోతే అనలు మనం మనసులున స మమములం కాదు (చేతుల్లేవి ఓ విద్యార్థి. చూశాక) 2౫8 07 92 శందుకూరి శ్రీరాములు 2222222222

తకం నననకకు వనన కా తత యలనన ననా ననతనదానన జ్‌ ర్‌ఫి నూర్చా ధనున్సు) ఆకొాశంలోకీ పట్టిన టార్నిలెట్‌ శాకూడదు వీ చూపవు భూమ్మీదకు నంధించిన మార్యుడు శావాలి! 09 06 82 కావాలా 2కే ముళన్‌ రాగమో వనం మఘమో 2222222222 ఫయొలిన్‌ రాగమో వనంత మేఘమో

విడ కంఠం ఈశ

అతవి బాల్యం

అబ్బురం ఆశ్చర్యం కాకపోతే

చేతిలోనే గిరికీలు కొల్దాల్పిన గారిపటం

గగన తలంలో

గొలి తరంగాలతో

"స్వేచ్చా వివంగమనటమేమిటి?

అతను తన చిన లవ డు

అమ్మ లేవి తవావి గ్‌

అమభవించీ అనుభవించీ

ఏ పాటలు పాొడుకువా టో

ఇన ్పుడిట్లా

గళం విపి గ!

గంధర్వ గానమైనాడు

తన చిన సవ ఫడు రాఏ

ఇంగ్లీము మూట కోనం

ఎంత పరితపించి తపించాడో

ఇస ుడిట్లా

అందరి వా సదయ కువారాల్లో భాషా బనకుడయ్యాడు

ఆతను వల్లె - పట్టణమంతయాడు అతమా మపొషీ ఏం తివి రుషి అయ్యాడు? అళతవి బాల్యం కాకీ వలికి పలికీ కోక్తిలెంది

గన! అతవి ఒంటరి శోకం భూనభోంలరాలు దద్దరిల్లే ల్లోకమైంది అతమ సెలయేరులా పుట్టఐప్టే నదిఅయి నము(దంలో దూళి కెరటాలు కెరటాలుగా విన్తరిస్తుంటాడు అఆళను సానబట్టీన కత్తిలా పెరగబట్టే మెర్పుపె కదనరంగంలో దూసుకపోయి చినుకులు చినుకులుగా ఉద్యమిమ్తంటాడు అవన టే అలవి మాలు ఇప ్టుడు శ్రాననం అవన ఏటి అళతవి పదం ఇప్పుడు అనంత వాక్యోవన్యానం అస్పటి ఆతని చేతికలం ఇన్వుడు ఉన్నలోన్నలో మహెోత్కృన్ర, (గ్రంథం 0202 92

ఉదయం ఉదయానికి యేళ్లు విండాయన్నది అబద్ధం లేత లేత పదాల్లో పదును పెడుతూ తీగె పొగి చెట్టువంతా ఆల్లుకుపోయే ఈ సదాం కిరణాలకు యేళ్తు విండాయవ వది అబద్దం ళా పా! మేఘాలి స చూసి 'శేంకరిమూ అప స్పుడే విచ్చుకున్న నెమలి పంఛం ఉదయం అడుగు తీసి అడుగు వేపే వీరుని మవోవిఐ ఏరం ఉదయం బునకొడుతూ పుట్టలోంచి వస్తున్న పాముఉదయం . ఉదయం గుడ్డిది శాదు మొగ్గలోంచి విచ్చుకున్న వూరెక్కల ఆశా ఆరులీమ శ్రేపర కుమమ కాంతిపుంజాలు ఉదయం చెట్టా మీది పువ్వు వికసిస్తుంది - వాడి పోదు ఎప్పుడూ భూగోళావి స ఆవరించాలన్న ఉదయమే లేకపోతే ఈ కను న్‌ గుడ్డిది - ఈ ప్రపంచం గుడ్డిది ఆకాశం చూరుకు వేలాడుతున ఎ చంద్రపటం గుడ్డిదే | 21 02 82 శందుకూరి శ్రీ/రాములు కాదన లణ22222నక2ఊతత82=2222డడ2ే

£222222222222222222222222222222255222222282282222ెక 63. ఆడ'జంతువు" ఇక్కడ ఒకడి ఇంట్లో అమ్మాయి "పెరిగేకొద్దీ నమన్యలవ్నీ నక్రమంగా వర్దుకోవు శాలువకు పీల్లకాలువలు వుట్టి పెరిగి పారుతున్నట్టుగానే మడిగుండాంల నుండి మడులు వినవలయాలి న్‌! అల్డుకుపోయి అఆంఐడయిపోయి్యి అధపారాళమై పోయి ఎప్పుడూ చెత్డుమీది ఓక ఆకు రాలుతూనే ఉంటుంది నమాజం మంచ్చిదెతే అమ్మాయి పెరిగేకొద్దీ భయం వీడిపోయి వర్చుకొవి మవిన్ని స్వేచ్చగా పీలున్తున్న శా మిగలాలి శాసీ ఏం మిగులుతుంది? మెదడులో ఒక మూల కట్నపిశాచి ఎడతెరిపి లేకుండా అరుమవ్తూనే ఉంటుంది కణం ఆగకుండా రార్రీవగలూ గుండెలో అవ్వుల దవ్వు మోగుతూనే ఉంటుంది సి ళ్శనే మాలు [క్రమక్రమంగా జీవితం ముండి వదొలగిపోతుంది “భద్రత విలువెత్తు వేశ్వె మిగులుతుంది ను వ్విక్కడ హ్‌ప టెక్‌ జేసిన మవిషిలా మిగిలిపోలొ వు కాళ్లూ చేతులుండి కరలనట్టు దీర్దరోగిష్టలా వడుంటావు మనల్ని మనం మరిచిపోయి చిన్నప్పుడెప్పుడో ఆడుకుంటూ గిరాటేసినే గోళకాయలా మోరీలో పడికొట్టుక పోఠాం 2232222222 స్టాలిన్‌ ర/మో వనంత మేఘమా

మనం పక్కపక్కనే ఉన్న సాలెగూడులో కూరుకుపోయి ఎవరివెవరూ గుర్తుపట్టం మంచుపట్తిన రూపొలె గడకలటుకొవి పోలాం క్‌ కూ ౨ అ ఇక్కడ జీవించివచోట కొని న్‌ ఖాలీ ఉరితాళ్ళు మాతం మిగులుతాయి (ప్రముఖ కవి కె. శివారెడ్డిగారి 'ంతువు" గ్రరణలతో) క! వొందుకూరి. శీ, రాములు 2222222222222222ఒ4ఊ2]22222=222222222

తలనంచిన దొండా ప్రపంచదేశాలు మెచ్చిన పచ్చి ప్రజాస్వామ్య దేశమిది ఈ దేశం మైదానం మీద దిగిన వాళ్లకు పీబ్చుకుందామంళే సంస్కృృతో నవాజీవనమో వీచదు భిన్నత్వం వీన్తుంది ఎదురెదురుగా = ఎవడి మతం వాడి ముద్దుబిడ్డే కాదన్నదెవరు ? ముద్దాడండి! ఎళ్తుకొని ఊరేగండి? దింపమన సృదెవరు ళా ఆంతేగాని వాణ్ని మతబాణాన్ని చేసో మారణాయుధాన్ని చేసో ప్రయోగించకండి! ఇదినాది అన్నందుకు భూమినవ్వటం వినని వాడున్నాడా ? ఎవడూ ఈ భూమి గంగడోలిని కవచంగా ధరించి రాలేదు కీళయూ (ప్రతిక్రియల సూత్రం తొాలియందెవరికి ? భూమి పొరకింద పీరు వీటి బిందువు కింద భూమి పార ఉన్నట్టు మలు ఎవడి గోడల మీద ఎవడి సీడలున్నాయో ఎవడి ఫునొదికింద ఎవడి అనాది ఉందో తేల్చి ఎవడు చెప్పగలడు ? సొంప్రదాయాలు సదొచారాలు ఎవడిగుత్తసిత్తూ కాదు కాళు కడగటం ఆచారమనీ ం. చేతులు తుడుచుకోవటం ఆచారమనీ ముహం కడుక్కోవటం స్నానం చేయటం £౬2222422ఊఊఊ2ఊఊఊఊ2ఊ22222ే వయొలిన్‌ రాగమో వనంత మేఘమో

ఆచారమనే సంస్కృతివి బోధించకండి బట్టలు తొడుక్కోవటమే ఆచారమైనపుడు ఎంతమంది నగ్నదేహాలకు మీ ఆచారాన్ని చుట్టగలరు ? ఆల్లల్లాడుతున స పల్లెలకు ఆయోధ్యలూ ద్వారకలూ ఆకలివి తీర్చలేవు కోట్లమందికి కొంవలు లేవి ఇంపైన దేశంలో గోపురమసీదులకు తావెక్కడ ? ఒక పువ్వుకు ఒక పువ్వుకు తేడా ఉన్నప్పటికీ పూలన్నీ మట్టిలోంచి వచ్చిన మాట మరవటమేమిటి ? భూమి వ్యక్తిగత ప్వాతంత్యం శాదు ఎవడికి వాడు పీక్కుతినే ఆటవిక మృగమూ కాదు భూమి నర్వ సమ్మేళన సంగీతం భూమంతా మనదే అయినపుడు కొలతలతో పనేముంది బైంంరా మనమే అయినపుడు నంకెళ్లతో పనేముంది నాయకత్వం మనుషుల మీద ఉండాలిగావి మఠాలమీద కాదు ఏ వంస్థకు ఆ నంస్ట్రే ఆత్మాహుతిదళం పెంచుకున్నప్పుడు ఇక ముసుగుల కింద గునగునలెందుకు 9? చెలరేగుతున ఏ ఆకలిమంటలు ఇర్షవెకోబ్లుయి ఎర్రకోటగా ఎగిసిపడుతుండగొ కూలి న శారీ న గంగా జలాలూ ఏకాత్మతాయజ్డాలూ ఏం చేస్తాయి? భిన్నదళాల భిన రేకులతో ప్యూవె ఎగరాల్సిన దశలో వ్రసంచ దేశాల మధ్య జెండా సిగ్గుతో ముడుచుకుంది 16 0193

మేనకతో నాలక ననాటాయాణాదానాకలవాత! ర7 వనన మం కా యాటాయ ల టాడా అస నే ఇబ ఆల ఎూణ వ్రున్తకొం బెల్టు పున్తకమై పూమ్హ్ణంది అక్షరాల్లో ప్యతవారితం వింపుకువి ఆరిపోయే దీపాని॥ ఆక్సీజన్‌ వదులుతుంది వరుసమీద వరున అక్షర తరంగాలి స వడుల్లూ కొమ్మ మీద కొమ్మ ఆకుల పయాల్ని నీన్తూ కొండమీంచి కొండకు చూవు లపట్టాల్ని వేన్తూ తలబరువు మార్యుడ్ని ల మోసుకొని 'ఓేజపేబీని పెలిగించుకుంటూ వెళ్తుంది రెలు వదిలేసిన పొగవాననలి న్న పీలి ్టి ఆరణ్యం వుస్తకాల్నిండా ఆకులు గలగలలాడ్తాయి ఆకులచేతుల మధ్య గుండె వికసిన్తుంది గుండెమీద కవచం కవచం మీద కప్పెట్టిన జేబులో అకరాల శతఘ్నులు పొంచి చూస్తాయి నా బేబులోవి అక్రరాల్ని సేం ఏటావికి వుస్తకం (టిగ్గర్‌మీద 0ది గుండె ఆహ్లాదంగా నవ్వుతు 07 02 82 జలానికి కాడా లాను, 22 వయొలివ్‌ రాగమో ననంత మఘమో

అగ్ని పొటు నేను ఈ అస్తవ్యస్త పొదరిల్లు నుండి తీగె దూరుతున్నా - అడ్డంగా పారుతున ష్‌ మురికి కాలువల వంతెన మీద రోడ్డువె పారుతున్నా - తీగలలో ధ్వవిన్తూ, చూపులలో వివ్లవిస్తూ ెంటకుప్పలలోంచి చీల్చుకుని పురుగ్గువై వస్తున్నా కూలిన గోడలలోంచి పగిలిన పీస్తొనై వస్తున్నా నాలుగుదిక్కుల నాంకరంగంలో ములుకోల మీది ముల్లునా ప్రవేశం పాన పట్టిన కత్తి వా వేదిక చురుక్కుమనే అగ్ని నా పాట 1603 81

ందుకూర (శ్రీరాములు. 2222222222

సయ యాడ సైతడలాయాయూా కాడా పలకా యాడక తవకలై లకకకలలడడ న వచాంలకకకారెకొడు 69. అకర సెన 110 యి డు కవిత సం పీడక కాదు పిడకలో మెరిసే వివ న వివ్వు కణికలో ఆక్రరాం వినులింగాలున్నాయి ఆకరాల _పెన్యమిది హ్‌ ము కాగితమ్మీది కవితా శతఘ్వు లివి ఎక్కు పెట్టిన జీరణాం యుద్ధ శంఖారావమిది త్రుద సాహిత్యాన్ని నృష్టించే కల్లను పాడిచే ఎన్నేళ్ళుగావో పాతుకపోయిన తంల్ని పేల్చేసే వబ్దాల వధ్య శిలలమీద బలిచేన్తున్న గూడ్స్‌బండివి ప్మాష్‌ చేసే అంతంలేవి తిరుగుబాటు ఇది భూమి పారల్గ్లోంచి పొంగి పాఠరలి వచే ) కవితా జలం ఇది నాలుగు దిక్కుల కూడలిలో భేటీ వడిన యుద్ధరంగమిది ఈ యుద్ధభూమిలో రక్తోశువుల్ని చిందించే వీరులకు నా గుండె ప్రపంచంలో "సెనా?వి, రూపొందిన్తునా అక్షరాల సెన్యాన్ని నున్నా 01 02 82 డడ డడ డడ. చానా నా కానా మ్వైలిన్‌ రాగమో వనంలో మఘమో

70 2కే డన అంకురార్‌ ౬9 నాకొక బిడ పుస్తేదాకనా డు ట్‌ లా

బతకాలి బాబూ నేను బతకాలి |

ఆ వెలుగు రావాలంటే

ఈ చీకటి బావిలోకి

చిరుదీసమైనా పంపండి బాబూ ఎవరొస్తారో తెలియదు

ఏమిస్తారో తెలియదు

ఏం చేస్తారో తలియదు

అయినా

ఆ వెలుగు వెలుగేదాకా

ఈ చూరు కిందనే బాబూ 1 నా నివాసం ఎవ్వరెనా వచ్చి

ఏమైనా చేసి

ఎక్కుడో కెలుకుతున్న అకలపేగుకు ఇంత అన్నం ముద్ద పెళ్టుండి బాదూ | నా రూపం నాకే తలియదు

మీ రూపం నాకవసరం లేదు బాబూ ఈ నేనొక అర్ధరాత్రిని బాబూ

, ఆ అర్ధరాత్రే వచ్చి నాలో ఓ సూర్యునికి అంకురార్పణ చేసి పోండి బాబూ ! కందుకూరి (శ్రరాముబు 'చైత222222222222222222222డ2డ2డతడడడడడడడడడడడ2డతత2త222డైత222డ23త2

క£222222222222222212222౬../1 నాకు కన్ను గీఎడం రాదు బాబూ మీ డబ్బుకోనం కన్ను గీశేవాళ్ళలాంటి దాన్ని కాదు బాబూ నేను వాళ్లలా క్కుక్షిపోయిన గుడ్డును కాదు బాబూ నేను " స్వచ్చమైన వీచిచుక్కను బాబూ | నాకేం బురద రుద్దిపోతారు బాబూ | అయినో నేనొక కాంతికోనం ఎదురుచూస్తున్నా బాబూ ఆ కాంతికోసం ఆ కాగదాకోనం బతకాలి బాబూ బతకాలి 1? నా బతుకు గుడ్డిది కావద్దు బాబూ ఎప్పుడూ చీకకు ఉండదు బాబూ 1 (ప్రెమినివ్టర్‌ కొడుకు (పైమినిష్టర్‌ కానచ్చుగాని గుడ్డిదాని కొడుకు గుడ్డివాడు కావాలని లేదు బాబూ కళ్ళులేని గుడ్డిదాన్నయినా గుడ్డిగాలేని కళ్ళకోసం ఎదురుచూన్తున్నా బాబూ కళ్ళు మూనుకోనైనా వచి ్ట ఆరిపోయే ఈ వొత్తితో మీ చేతుల్లోనే ఇంకో జ్యోతిని వెలిగించిపోండి బాబూ రండీ బాబూ 1 రండి 0707 88 2222222222 నముల్‌ రహా వనంళ నేసమో

. టో కడతా ఎండ

విండకొవాలి మంచులోంచి మొలిచే మొలకకు గోడమీద సొగిలబడిన తీగకు 'శెప్ప తెరవని కన్నుకైనా ఎండ కావాలి!

.. వండలేని ఈ ప్రాంగణం వెల వెల బోతుంది ఎండలో మరిగిన ఆవిరి నా ఊవా ఎండలో పండిన ఇటుకలు నాద ్టిష్టి ఎండలో పరుగిడుతున్న రోడ్డు నా అనే షల వీటిలో తడిసి హేంగర్‌కు వేలాడుతున్న షర్టు ఎండ తిసీ తినీ తేల్చికెనట్టు, . సరికి పారేసిన పచ్చిమొద్దు ఎండలో మాడీ మాదీ మంటకు సిద్ధమైనట్టు చలికి బిగుసుకుపోయిన ఆకులు ఎండకు కన్ను తెరిచినట్టు, మాటలు మొలవని గొంతులోంచి ఎండ కేక వినిపిస్తుంది అరణ్యంలో పారుతున్న ఎండకు తెలుసు కొమ్మలు రానుకుంటే ఏమైపోతానోనని వీటి పాత్రలో ఏిండున్న ఎండకు తెలుసు శబ్దం చేసుకుంటూ

కందుకూర (శ.రములు ఊఊ

2222222222 73 పె కప్పును ఎగరేసేందుకు ఏ రూపంలో పుడతొనోనని ఆ ఎండ నా శరీర మైదొానమ్మీద వాలినంతసేవు విక్కు బొడీచిన వెంటుకల్డాగా ఆకాశంలోకి మొలుస్తున్న ఆవిరి ఫొంపెన్‌లాగా ఎగజిమ్ముతూనే ఈ భూమంతా పరుచుకు పోతా = ౧5 05 82

కట్‌ ఊడే మొనన ంర్భు . ఈనది ఇలా మౌనంగానే పొరుతుంది వెలుతురు చినుకు పొంగేదాకా - ఈ గది ఇలా మౌనంగానే వుంటుంది నేల విడిచిన బాంబు సపేలేదాకా - మౌనం నే గీచిన బొమ్మలోని ఆయుధం "మౌనం "పెదాల్లో బందీయై కిందికి దిగజారిన ఆకలిడాక్కు

మౌనం జ్ఞానం కాగితమ్మీది అక్షరం మౌనం నే కసిగా వదిలితే భూమిని తొలుస్తూ తిరుగుతున్న బొంగరం మౌనం ఏీరింకిన గుంటలో ఎర్ర జీరల కనుగుడ్డు మౌనం సల్లల్లో భగభగ మండుతున్న తాటాకుల గుడిసె మౌనాన్ని కదపాలంకే అద్దం ముందు నిలబడి బింబాన్ని కదిపితే చాలు మౌనం నూబ్ఞాడుతుంది 07 06 81 కందుకూరి (శ్ర,రముటు ఊఊ

కా 76. రక్తసోతం నన్ను దూకసీయంది , ఈ నదిలోకి = నదిని చూన్తున్నంత సేవు నా గుండెను నదిలో పునీతం చేయాలనుంది నన్నేదో అయస్కాంతం పీల్చేస్తుంది ఊపిరి గాలేదో లాగేస్తుంది కాంతి కాగడాలి ్‌ మోస్తూ ఒడ్డు పక్కగా నడుస్తున్న పాదాల కాల్యల్ని పిడికిచ్చో వెలుతురు తుంపరల్ని చిమ్మే చేతుల వాగుల్సి గ ఆ నది ప్రవావంలో కలువనీయండి పల్లెల్లోంచి బయటకొచ్చిన నాదాల గుంవుతో అడవి ఆవులించిన చెట్లు ఆకుల్లో నదిని మాట్దాడనీయండి 1 కాహ్టేతే సముద్రంలో కలుస్తుంది నదులన్నీ సముదాల్ని చూసెడితే సముద్రాలు మేఘాలి ఏ లేవుతాయి మేఘాలు భూమిని వర్షించినవుడు భూమ్యాకాశాల పెదాలు విప్పుకుని ఎర్ర నాలుక రుధిర జ్యోతిలా భాసిస్తుంది 16 12 83 ప్ప ₹0షా ఏం వన్న

76 2 ఊఊఊఊఊఊఊఊఊఊఊఊడడడ2డేడేడేడేడేేే రలు యు అలలు లేచినపుడు సముద్రం కన్ను మేల్కొనే వుంటుంది కళ్ళ తీగెలు సాగీసాగి పేజీల స్తంభాల్ని వెలిగించుకుంటూ తన ప్రవావాంలో నమన్యల డబ్బాల్ని తగిలించుకుని ఈ ఇంజన్‌ అనంత పోరాటం సాగిస్తూనే వుంది తన 'కేకి సంకేతంలా ఊదుకుంటూ గుండెల్లో దాచుకున్న నివ్వురవ్వల్ని చెట్లు చెట్లుకు వదుల్డుంది టా. య్‌ ఇప్పుడే అడవిలో విప సంటుకొవి అంతా నేశత్రాలయయమే 15 08 81 కందుకూరి శీ/రాములు 2222222222 క2కజకకజ2222222

ర్‌క్షం బాట్లు [ల

మొలకెత్తాలి 1 బట్ట మడతల్లోంచి సూదిమొనలాగ్య వంతెనెత్తు పారుతున్న వాగులోపడి కొట్టుక రావాలి 1 సానమీద సగందాకా రంగరించిన విత్తు రోటిలో నలిగిపోయిన జీవం తిరగలిలో గిజగిజ తను కోవాలి సందే తప ్ట్ర

, పొల్టు మొలకెత్తలేదు మొలకెత్తడం కావాలి 1 మొలకెత్ర్తడానికి ఎపి న్‌ కడగంద్లో మొలకెత్తడానికి ఎన్ని గుండె కోతలో మొలకెత్తేదాకా గర నంలో పెరుగుతున్న శిశువు సద్రపోదు " రక్తంలో పుట్టే రక్తంతో పెరగాల్సిందే మొలకెత్తిన ప్రతి వస్తువు ఉపయోగానికి పనికీరానపుడు పుట్టుకను ఉరితీయాలి 1

ఏయి: ౮:/హా ననంళ మేఫమా

_£8 2222 పాయా! మొలకెత్తిన ప్రతి చూపు దృశ్యాల్ని కననవ ఏడు " కన్నును 'పెరికేయాలి 1 జీవం చెట్టులోంచి చూపు మొలకెత్తితే వెలుగు కొమ్మలు దేశాని స చూస్తాయ్‌ 26 01 82

కందుకూరి ీ/ రాములు 2ే22ఊఊఊఊఊఊఊఊఊఊ2222 .

222చరరాా22చచచచచఊచఊచచచచచచచచచచఊచఊచాకా 70

న్‌ని తాగని 'రెండువర్గాలు చౌరువని "రెండు కళ్ల మధ్య తెరిచిన మూడో కన్ను 31 01 88

2222222222 నయొళలిన్‌ రాగమో వనంత నుఘమో -

0 నా ర్‌నిత

కళ్టు పోయినా

కాళ్లూ చేతులూ పడిపోయినా

గుండెలో

తడి ఉండాలిగాని

నాల్డుకెనా నాలుగక్షర్రాలు రాలున్తుంది

07 07 88 కందుకూరి (శ్ర, రాములు 1222222222

వక్రత తాతారావు నటనని నాలక క్ర] వయులిన్‌ రాగమా వనంత మేఘమా వచి ౦ది వయొలిన్‌ రాగమో వనంత మేఘమో కావి, రావీ ఈ భూమ్మీదకు జు , వచి ్ట వనంత వయొలిన్‌లు చేయాలి రాగాలకు పల్లవి కూర టమో మేఘాలకు పాఠాలు వేర్పఎమో ఆ ఎక్కడెనా ఎవ [డెనా అరచి గీపెట్టి చేయి చాచేదేమిటి? ఏదెనా ఎప్పుడైనా కొత్తగా పూచిందేమిటి? అహింసయినా అఆబాధయినా గతంలో ఒరిగించిందేమిటి? నంపత్తయినా పా $ంత్య్రమయినా పాధంచిందేమిటి? 222222222౯ 255కక్చ్ప్స్ట్చ్చ్ట్రె్రన్‌54మా ననంత మఘమో

02 =2=2222222222222222222చ2ప22చ22చ2చ2చ2చ2చ2చ2చ2చ2చచ2222222222222222222222

అర్ధరాత్రి పుట్టి సల్పభె యేళశ్రయినా స్వాతంత్ర్యం

అర్ధరాత్రిబానే నడుస్తూ అర్హరాత్రివి సృష్టిస్తుంది

గడచిన దురంత సంగ్రామ నంతాపాల్ని

చూడటానికి వచ్చావా వయొలిన్‌ వసంతం

చుట్టూ విన్ను బంధించి గురిచేసి పెట్టిన

మెషిన్‌ గన్దు కాల్పులు, కష్టాలు, కనీ ళు

కట్నంచావులు కంకాళాలుు ఎడారులు ఎండమావులు

ఎన్‌కౌంటర్జు ఎండిన మైదానాలు శవపేటికల్టు స్మశానాల్డు

ఊచకోత ఉరికొయ్యలు నీ ఊపిరిని మెసలనియ్యవు

వీవ్చు వయొలిన్‌ రాగానివో

వసంత మేఘానివో కాని చవిచూడాల్సిందే 1

ఇక్కూడ

గుండెలవొసీలా విలపించే

ఆకలి దావాం వినిపిస్తుంది

నెత్తుటి అడని కొలనులో

నెలవంక ఈదుతున్న దృశ్యం కనిపిస్తుంది

ఇక్కడ

ముళ్ల పవనాలు వీస్తున్నాయి

కత్తుల చుఫానులు విచు కుంటున్నాయి

బట్టుకోనమో

పొట్టకోసమో

వలస పోతారంటే నమ్మొచ్చు

ఎక్కుడా కనిపించని

గుక్కెడన్ని వీటికోసం

ఎక్కుడికని ఈ వలస 1?

చెట్టన్నీ బూడ్నిదె ఎగిసి అనంతవాయువులో కలున్తునా యు

నాలుగు దిక్కులు చాచినా తడవని నాలుక

గొంతెండిన నోట్లో గడియారం లోలకంలా కొట్టుకుంటుంది కందుకూరి (శ్రీరాములు ఊఊ

౯2.3

సలసల మరుగుతున్న కన్నీళ్ల కడలి ఇది

పదత్రవారితం మాడిపోయిన ఎండుటాకు భూమి ఇది

దీనిమీద చచ్చిన వాళ్లెంత మందెతేనేం

వ్యక్తిత్వం లేక బతికిన వాళ్లంతా నేరస్తులే!

తేనీటి విందును అందించే హోటల్‌ కార్మికుడ్ని

మూడో అంతన్తు నుండి తోసేస్తారు

ఏమీ ఎరుగని బాటసారి తన మీదకి విసిరిన తవ్వుతో

పోలీస్‌స్టేషన్‌ లాకప్‌లో చిత్రహింసలకు గురవుతాడు

కేసు పట్టుకుంటే

ఫలితం ఏమవుతుందోనన్న

డాక్టర్ల విర్తక్ష్యావికే

ప్రముఖ జర్నలిస్టు సతనమవుతాడు “స్వేచ కోసం

గీతం పోరాటమైనవుడు

అరాచక సత్యం ఎదర రోన్‌ (గం ధాలు కవికంఠానికి ఉరి బిగిస్తుంది శా నం నమన చం)

”శ ల

చర్చినూరు అయిదనకే కావచ్చు సిగ. తస. దూకి చచ్చారనటావికి 1. న. అది గోడ కావచ్చు పా కో గ మేడ కావచ్చు 'ద్‌క00 0ంల చెరువే కావచ్చు చార్‌మినారే కావచ్చు

పప్రాణగండాలకు నిలయ్యాబెన

ఎంత గొప్ప కళాఖండ్డాలెతేనేం లి

వచి ఏంది

వయొలిన్‌ రాగమైనా

వసంత మేఘమైనా

శాసీఈ భూమ్మీదకు -

రుచి చూడాల్సిందే

1307 87

1.6. ౯/మా వనంల మఘమోా

అట్లా చదువుకుంటూ పోతుంటే, మెలమ్మెళ్టగాలోనికీ (వేస్తాడు. టు న జగేేలుమని మెరి సేట్టు ఉపాంచే లక్షణం శ్రీరాములు తత్త ంగాదు / - న్వగతాన్ని (ప్రకాశంగా అన్దుట్టుంటాయి అతని ఫద్యాలు- " మన పక్కన కూచుని షొలమ్మెలిగాకలో చెప రంకు పోతు ఉన్న ట్టు |

_ - =. కవితలు చెప ్రఎకుంటూ పోతాడు - (బవ్నోండంగా ఊహించి ” |

పొళకుళ్లో ఇట్టే. వెనువెంటనే ఆకట్టుకోవాలని ఆశించడు- ॥ |

" బేషజాలు లేని మాష్టాడులా విప్పి చెప్పుకుంటూ పోతుంటాడు. , [ ( . ం ॥ ష్ట్ర? ఇ ం [