Telugu Vargalu Vargaporatam - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
వరాలు-వర్లపోరాటం: 119915 3115 | యో తలి క వ గీ! 0! దిల్. హో మూ.ఖాతనా ఆ రం. 2 సక్ ౬ గ్ -ం ా న. ప్రజాశక్తి బుక్హౌస్
వర్గాలు - వర్గ పోరాటం
వరాలు - వర్ల పోరాటం సంకలనం ఎ. యెర్మకోవా రాత్నికోవ్ కారల్ మార్క్స్ మావోసేటుంగ్ పి. సుందరయ్య ప్రజాశక్తి బుక్హౌన్ ఎమ్వాచ్ భవన్, వాట్నెం. 21/1, అనామాబాద్ ఆర్టిసి కళ్యాణమండవం దగ్గర హ్రైదరాబాట్-26 ఖకన్ : ౧40 -27660013
1111111111 89887 22.0 యు ఫార్ / శ్ వం ఇన్ (గ్ర ళ్ /8 1. శ [ప్రా నాల్ క్ (| 6 ఉదా ప్రచురణ సంఖ్య : 1274 ప్రధమ ముద్రణ : ఏప్రిల్, 2013 వెల:₹€, 140 వ్రతులకు ప్రజాశక్తి బుక్హౌస్ 4-1-187/1/2, చిక్కడపల్లి, హైదరాబాద్-20. ఫోన్ : 27608107 బ్రాంచీలు హైదరాబాద్, విజయవాడ, విశాఖపట్నం, తిరుపతి, ఖమ్మం, హన్మకొండ, నల్గొండ, గుంటూరు, ఒంగోలు ముద్రణ ప్రజాశక్తి దైలీ ప్రెంటింగ్ ప్రెన్, హైదరాబాద్
విషయసూచిక కు సప ముందుకు... వవరరనననధనననరభంనవదదనవననననవననంరాారరననంలననరరనవరరధంభారంంంన32009002 శో ఓ ముంణ్లలు = పర్గ వతరాకుం అంటే ఏబుకె? .........................00000000బబబాజఐా టె ఓ సామాజికార్థిక విర్మాణరూపం, సౌంఘిక నిర్మాణం అంటేఏమిటి? ......... 11
- సామాజిక వర్గాలు అంటే ఏమిటీ? ౨౮౭౨వ. శే గ 1 వర్గాల అవిర్ధానం, పరిణామం ంయలలరానాణాలాం 20 2 అదిమసమపష్టీ నమాజం విచ్చిత్తి. వర్గాల ఆవిర్భావం ..................... 29
- పెట్టబడిదారీ సమాజంలో వర్గాలు ..............22..02002000404444= తిరి టి అధునిక సమాజాల వర్గ నిర్మాణపు విశిష్ట లక్షణాలు ...224040బబలలఐ ఉ2
- అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లోని వర్గ నిర్మాణపు విశిష్ట లక్షణాలు ........222222220222600000000000000000000000000200000 శీత్తి ₹ వర్గ పోరాటం - శత్రువైరుధ్య పూరిత సామాజకార్థిక నిర్మాణరూపాల అభివృద్ధిలో చోదక శక్త _.ుయంయణలు శౌటి 2 శత్రువైరుధ్యపూరిత సమాజాభివృద్ధిలో చోదక శక్తిగా వర్గ పోరాటం ............. 76
4 వర్గపోరాటంలో రాజకీయ పార్టీల పాత్ర ............................... 90 ₹ సామాజుక విప్లవం - వర్గ పోరాటాబివృద్ధిలో అత్యున్నత దశ.................... 97
- సామాజిక విప్లవం అంటే ఏమిటి? ....................20444444444 97 2 సామాజిక విప్లవాలు చారిత్రక రకాలు ...........0044444044444404402 106
- ఇహొస్సుల్ పట్ల వెతిరాటూలు 48-1050 వరకు ...............................*15 పీఠిక ంంంంటలరదరనలననంనయంవంరనవయనంంంంంరంంవ0000000000060000. శ్రీ (ట్ క. ఫ్రాన్సులో వర్గ పోరాటాలు1 848-500 ......-౮బబాలాాలలలయుయంయి శే పట్ ప. బూన్ 13, 1849 ...44444000000000000006000000000000000000000000000000000006000060600 1 దిల్ ౭ జకేనవార్ట్ యుక్క ఖూమర్ పద్దిణబుదన తేటి ....................... 200
- చైనా సమాజంలికే పర్గబశ్మేషనిి ...............ంంంంంంంంంంతవవయంంం 22( మార్చి 1926... ౦౨౦0వదుం వందంంద. పవవరవంరరదరరరంరరంయరటలంద ంంలంలలంలం000000000 కైద్రినే
- బణముణ పెదలు - భూపంపకర .................-..-244444000000000400000020462000666066044- కీటక పై గ్రామాలలో వర్గ విభజన ..................440440404040060000000000000040000442 22తికి 2 వ్యవసాయ కార్మికుల నికృష్ణ పరిస్థితి : వారిపై జరిగే దోపిళ్ళు : వారి పోరాట నినాదాలు........................ 239 & భూమిపై హక్కు దున్నేవానిదే - భూస్వామిది కాదు......................... 249 4 జమీందారీ యుగం నాటి దోపిడీ పద్ధతులు క కుల మళ భేదాలను అధిగమించి కష్టజీపులంతా ఒకటిగా నిలబడాలి .............. 262 & భూపోరాటానికి ఐక్య సంఘటన .........000000000000000000000002 26కీ
ముందుమాట
సమాజ పరిజామంలో వర్గం పాత్ర, ప్రాముఖ్యత అర్ధం చేసుకోవడానికి ఉపయోగపడే రచనల సంకలనం ఇది. సమాజంలో వ్యక్తులకు, సమూహాలకు లింగ, వర్ణ, జాతి, మతం, ప్రాంతం తదితర పలురకాల గుర్తింపులుంటాయి. ఇవేవి ఉన్నప్పటికీ అన్నింటిలోకి కీలకమైనది వర్గమే. ఎందువల్లనంటే ఏ సమాజ మౌలిక స్వభావం అయినా అది ఏ ఉత్పత్తి విధానం మీద అధారవడింది అన్న విషయంపైనే నిర్ధారింపబడుతుంది. ఒక వ్యక్తి అ సమాజంలోని ఉత్పత్తి శక్తులతో ఎలాంటి సంబంధం ఉంది అన్న అంశంపై ఆ వ్యక్తి ఏ వర్గానికి చెందాడన్నది తెలుస్తుంది. సమాజం సమూలంగా మార్పుచెందడంలో మౌలిక పాత్ర వహించేది వర్గాలు, వర్గపోరాటమే. రకరకాల అస్తిత్వవాదాలు [ప్రాచుర్యంలోకి వచ్చి, విచ్చిన్న వేర్పాటువాద ఉద్యమాలకు సైతం వూతమిస్తున్న నేటి తరుణంలో వర్గవిశ్లేషణ (ప్రాధాన్యత ఎంత్రెనా ఉంది. దానికి ఈ పుస్తకం సముచితమైన రీతిలో దోహదపడుతుంది.
దీనికి ఉపయోగపడే అంశాలను ఇప్పటికే అందుబాటులో ఉన్న పలు పుస్తకాల నుండి సేకరించి ఒక్కచోటికి చేర్చాము. దీనిలో మొదటిగా 1980ల నాటి సోవియట్ ప్రచురణ “వర్గాలు, వర్గపోరాటం అంటే ఏమిటి?” అనే దాని నుండి ప్రధానమైన కొన్ని అధ్యాయాలను తీసుకున్నాము. వర్గాలు, వర్గపోరాటంకు సంబంధించి మౌలిక అంశాలను తెలుసుకోవడానికి ఈ అధ్యాయాలు తోద్చడతొయి. అయితే అప్పటికి ఇప్పటికీ పరిస్థితులు పూర్తిగా మారిపోయాయి. అ పరిమితిని దృష్టిలో ఉంచుకొని ఈ భాగాన్ని అధ్యయనం చేయాల్సి ఉంటుంది. ఆ తర్వాత మార్క్ రచనలు, “ఫ్రాన్స్లో వర్గపోరాటాలు', 'లూయీ బోనపార్టీ 18వ టబ్రూమెయిర్ లనుండి కొన్ని అధ్యాయాలను తీసుకున్నాము, 1850వ
దశకంలో మార్చ్ అప్పటి రాజకీయ అవసరాలకు అనుగుణంగా ఈ రచనలు చేశారు. అయినప్పటికీ, మార్చ్ తన చారిత్రక భౌతికవాద దృక్పథాన్ని ఫ్రాన్స్ చరిత్రలో అప్పటి నిర్దిష్ట పరిస్థితికి అన్వయం ఈ రచనల్లో ఉంటుంది. అందుచేతనే ఇప్పుడు అది మనకు ఉపయోగపడుతుంది. అదే పద్ధతిలో 1926లో నైనా సమాజంలో వర్గ విభజన గురించిన మావో రచనను, సుందరయ్య గారు 1970వ దశకంలో అంధ్రప్రదేశ్ గ్రామీణ ప్రాంతాలలో వర్గవిభజన గురించి చేసిన అధ్యయనం “గ్రామీణ పేదలు- భూవంపకం' నుండి కొన్ని భాగాలను ఈ సంకలనంలో పొందుపరిచాము. వీటన్నింటితో కూడిన ఈ సంకలనం, వర్గాలు, వర్గపోరాలు గురించి అర్ధం చేసుకోవడానికి ఉపయోగపడగలదని మేము విశ్వసిస్తున్నాము. పారకులు సద్వినియోగం చేసుకుంటారని ఆశిస్తున్నాము. ప్రజాశక్తి బుక్హౌస్, హైదరాబాదు.
క్ష వరాలు - వర్ల పోరాటం అంటే ఏమిటి? (కొన్ని భాగాలు) ఎ. యెర్మకోవా, వి. రాత్నికోవ్ మౌనవుడు చరిత్ర నిర్మాత. ఇరవయ్యవ శతాబ్దిలో చారిత్రకాభివృద్ధి మూలంలో వున్న నూత్రాలను కనుగొన ('ప్రయత్నించినవారిలో చాలా మంది యీ సత్యాన్ని ఆఅమోదిస్తున్నారు. మానవజాతి భవితవ్యం మానవుడి కార్యకలాపాలమీద ఆధారపడి వుంటుందన్న విషయం నానాటికీ స్పష్టమవుతోంది. మానవులు మరింత మెరుగైన పంటలు పండించడంలో, మరింత ఫలవంతమైన పశువుల జాతులను పెంచడంలో నిమగ్నులవు తున్నారు. మానవులు కొత్త సాంకేతిక సాధనాలను రూపొందిస్తున్నారు, కొత్త తరహా ఇంధన వినియోగాన్నీ అంతరిక్ష యానాన్నీ సాధ్యంచేసే ఆవిష్కరణలు చేస్తున్నారు. వీటన్నింటికీ మకుటాయమానంగా, ఇరవయ్యవ శతాబ్దం మహత్తర సామాజిక విప్లవాల, జాతీయ విముక్తి ఉద్యమాల శకం. ఈ విష్లవోద్యమాలు సామాజిక సంబంధాల పరివర్తన కోసం జరిగే పోరాటంలో ప్రజలను నిమగ్నులను చేశాయి. మానవులు రకరకాలుగా ప్రవర్తించడానికి కారణం ఏమిటి? ప్రముఖ వ్యక్తుల, నాయకుల ఇచ్చాశక్తా లేక తమ అధ్యయన మందిరాల ప్రశాంతతలో వాళ్లు ఊహించుకొనే సమున్నత భావాలా? వివేకవంతుల, విద్యావంతుల పాలన తమకి లఖిస్తే చాలు ఏ జాతి అయినా సంతోషంగా ఉంటుందని చాలామంది నమ్మిన కాలం వుండేది. అయితే చారిత్రక వాస్తవం అది తప్పని నిరూపించింది. తాము సాగించే పోరాటం వల్ల తమకి ప్రయోజనం వుంటుందని తెలిసినప్పుడు మాత్రమే విసృత ప్రజానీకం సామాజిక పరివర్తనల్లో చురుకుగా పాల్గొంటారు. అత్యంత ఉజ్వలమైన భావం సైతం ప్రజలను - దాన్నుంచి తాము పొందే లాభం యేమిటో వాళ్లు స్పష్టంగా చూడలేకపోతే - ఉత్తేజితులను చెయ్యలేదు. అయినా కూడా, ప్రతి వ్యక్తీ తన సొంత జీవితం గడుపుతాడు, తన సొంత ప్రయోజనాలు కలిగి వుంటాడు, తన ప్రత్యేక కారణాల మూలంగా, తన సొంత లక్ష్యాల వర్గాలు - వర్గ పారాటం అంటే ఏమిటి? “క
అనుసరణలో కార్యాచరణకు ప్రేరేపించబడతాడు. అదే సమయంలో, భిన్న వ్యక్తుల లక్ష్యాలు కొన్ని సందర్భాల్లో పరస్పరం పొసగకపోవచ్చు, పరస్పరం ఇకదానితో మరొకటి ఘర్షణలోకి రావచ్చు. కనుక వాటి యీ ఘర్నణలోనే చరిత్ర క్రమం నిర్ధారింపబడుతుంది. మరి యీ క్రమం యాదృచ్చికమైన లేక అనూహ్యమైన మలుపులు తీసుకుంటుందా? ప్రజల కార్యకలాపాలను శాసించే సాధారణ నియమాలువమైనా వున్నాయా? ఈ ప్రశ్నలకు భిన్న తాత్విక సంప్రదాయాలు భిన్న సమాధానాలు ఇస్తాయి. సమాజం గురించిన మార్చిస్టు బోధన, చరిత్ర పొడవునా మానవ యిచ్చకు లేక చైతన్యానికి అతీతమైన నిర్దిష్టమైన వస్తుపర నియమాలకు అనుగుణంగా వ్యవహరిస్తున్నారని వాదిస్తుంది. అంతే కాదు, యీ నియమాలను గుర్తించి, చైతన్యయుతంగా సామాజిక సంబంధాల పరివర్తనకు వాటిని వినియోగించడం సాధ్యం. అప్పుడిక, దీన్ని సాధించడం ఎలాగన్న (ప్రశ్న తలెత్తుతుంది.
ప్రతి వ్యక్తికీ తన సొంత ప్ర ప్పటికీ, పెద్ద సామాజిక వ్కదప లిన స రోం ఏ నో వుండటమే యిందుకు కారణం. ఉదాహరణకు, పెట్టుబడిదారీ సమాజంలో కార్మికులందరికీ ఉమ్మడి ప్రయోనాలు వుంటాయి. ఎందుకంటే, వాళ్లలో ఏ ఒక్కరికీ సొంత ఉత్పత్తి సాధనం ఉండదు. కనుక, వాళ్లందరూ తమను పనిలో కుదుర్చుకొనే పెట్టుబడిదారుకోసం పనిచెయ్యడం ద్వారా తమ జీవికను సంపాదించుకోవాలి. పెట్టుబడిదారులు లాభాలు మూటకట్టుకొంటూ వుండగా, చేసిన పనికిగాను కార్మికులకు వేతనాలు చెల్లింపబడతాయి. చేతిపనివాళ్లకీ, రైతులకీ కూడా సామాజిక సంబంధాల వ్యవస్థలో వాళ్లవాళ్ల స్థానం చేత నిర్ధారింపబడిన ఉమ్మడి ప్రయోజనాలే ఉంటాయి. కాగా, వర్గాలంటే చారిత్రకంగా నిర్ధారింపబడిన సామాజిక సంబంధాల వ్యవస్థలో స్థానంబట్టి ఒకదానినుంచి మరొకటి విభేదించే పెద్ద ప్రజాసమూహాలు. మానవజాతి సుదీర్హ చరిత్రలో మానవాళి అభివృద్ధి క్రమాన్ని నిర్ధారించినది ఉమ్మడి వర్గ ప్రయోజనాలకోసం పోరాటమే. అందుచేతనే, చరిత్ర నియమాలను కూలంకషంగా అధ్యయనంచేస్తూ, మార్చిస్టు సిద్ధాంతం వర్గ పోరాటాన్ని చరిత్ర ప్రధాన చోదక శక్తిగా పరిగణిస్తుంది.
చరిత్ర నిర్దిష్ట దశలో శత్రువైరుధ్యపూరిత ప్రయోజనాలను కలిగిన వర్థాలుగా సమాజ విధంక వక కనన న గా ముడిపడివుంది? వర్గ పోరాట రూపాలు ఏమిటి? అది చరిత్ర క్రమాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేస్తుంది? నేటి వర్గ పోరాటపు విశిష్ట లక్షణాలు ఏమిటి? జాతీయ విముక్తి ఉద్యమంతో అదెలా ముడిపడివుంది? వర్గరహిత సమాజ స్థాపనకు దారితీసే మార్గాలు ఏమిటి? వర్గాలకు, వర్గ పోరాటానికి సంబంధించిన మార్చీస్టు బోధన కేంద్రం స్థానంలో యీ చేసుకునేందుకు సరై సమకూర్చే త్రకాభివృద్ధి సిద్ధాంతపు ప్రధాన భాగాల్లో యిదొకటి. న్ని కి ఛాతస టరా ఇళ ాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాోాావ్లాద "వరం
క. సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపం, సాంఘిక నిర్మాణం అంటే ఏమిటి?
ఈ పుస్తకం శీర్చికలోని ప్రశ్నకు సమాధానం యివ్వాలంటే, ముందు సమాజం మధ్య పోరాటమూ కూడా సమాజపు ఉత్పాదితాలు. అవి దాని నిర్దిష్ట నిర్మాణం మీద ఆధారపడివుంటాయి. క్రమంగా తన మానవ లక్షణాలను కోల్పోక తప్పదు. ఎన్నడూ ఏ ఒక్క మానవుణ్ణీ చూడకుండా జంతువుల మధ్య పెరిగిన చిన్న పిల్లలకు సంబంధించిన కొన్ని అసాధారణ సందర్భాలు విజ్ఞాన శాస్త్రానికి తెలుసు. అలాంటివాళ్లు ఎలా వున్నారు? వాళ్లను గురించిన వర్ణనలను బట్టి, బాహ్యరూపంలో తప్ప, వాళ్ళలో మానవ సహజమైనదేమీ లేదని తేలింది. వాళ్లు మాట్లాడలేకపోయారు, ఏ పరికరాలనూ వాళ్లు ప్రయోజనకరమైన పద్ధతిలో వాడలేకపోయారు. వాళ్ళకి తమ చుట్టూ వున్న ప్రపంచం పట్ల అవగాహన బొత్తిగా లేదు. వాళ్ళకి ఉన్నవల్లా తమ సుదూర పూర్వీకుల నుంచి పుట్టుకతో సంక్రమించిన సహజ లక్షణాలూ. అ సహజ లక్షణాలాధారంగా పరిసరాలకు వ్యక్తిగతంగా సరిపుచ్చుకొనే సామర్ధ్యం మాత్రమే. అలాంటి ఉదాహరణలన్నీ మనిషి పురుషుడైనా లేక స్త్రీ అయినా జనం మధ్య నివశించినప్పుడే మానవుడు అవుతాడని స్పష్టంగా నిరూపిస్తున్నాయి.
మానవ సమాజంలో రక్తబాంధవ్యం, రాజకీయ, మతపర, నైతిక, ఆర్థికాది విస్తృత వైవిధ్యపూరిత సంబంధాలు వున్నాయి. ప్రతి వ్యక్తి ఈ బహుళ సాంఘిక సంబంధాల్లో ఏదో ఒకదాన్ని పెట్టుకుతీరాలి. మానవుడు సమాజంతో అ సమాజంలో అంతర్భాగాలైన వివిధ సాంఘిక బృందాల ద్వారా సంబంధం కలిగి వుంటాడు. కనుక ఒక కుటుంబం ఇరుగుపొరుగు, ఒక ప్రజాసమూహం, వృత్తిపరమైన ఒక బృందం, ఒక గ్రామం, ఒక వర్గాలు-వర్గపోరాటంఅంటి ఏమిటి? నానా
వట్టణం, ఒక సాంఘిక వర్గం,ఇవన్నీ కూడా అలాంటి బృందాలకు, సామాజిక సమూహాలకు ఉదాహరణలు. వీటిద్వారానే మానవుడు సామాజిక సంబంధాల వ్యవస్థలో నిమగ్నమవుతాడు.
సమాజం మానవుడికి మాత్రమే పరిమితమైన ఒక ప్రత్యేక కార్యకలాపరూపం. వ్యక్తులు, సామాజిక బృందాలు వారి మధ్యరూపొంది, వివిధ సాంఘిక సంస్థల ద్వారా శాసింపబడే సాంఘిక సందింధాలు వీటి అన్నింటి వెరసి మొత్తం సమాజం. సమాజాన్ని ప్రకృతి నుంచి విడదీయడం సాధ్యం కాదు. అందుకు భిన్నంగా మానవుడు ప్రకృతికి ఎంత చెందుతాడో సమాజం ప్రకృతికి కూడా అంతే చెందుతుంది. అది ప్రకృతి అభివృద్ధి కొనసాగింపు. అందుకని ప్రకృతి ప్రపంచాల అభివృద్ధికి నంబంధించిన అంతర్గత నియమాలకు అనుగుణంగా నమాజం ఆవిర్భవిస్తుంది. అదే సమయంలో ప్రకృతి ప్రకృతికి భిన్నంగా సమాజం చైతన్యం, యిచ్చాశక్తి వున్న మానవులచేత పాలింపబడుతుంది. కాని బ్రతికివుండి తమని తాము పునరుతృత్తిచేసుకొనేందుకుగాను జనానికి తిండి, నీరు, ఇళ్ళు వుండాలి. వాళ్లు నిత్యజీవితావసరాలను తృప్తిపరుచుకోగలిగివుండాలి. అందుకోసం వాళ్లు పనిచేయాలి.
సమాజ మానవ అవిర్భావ క్రమంలో శ్రమ కీలకమైన పాత్ర వహించింది. అదినుంచి తన అవసరాలను తీర్చే సరుకులను ఉత్పత్తి చేసేందుకు మానవుడు కృషిచేశాడు. జీవితావసర వస్తువులను ఉత్చత్తిచేయడంలో తన పరిసరాలను మార్చుకోవడంలో, మానవుడు తిరిగి తన వంతులో (శ్రమ క్రమంలో మహత్తరమైన మార్పు పొందాడు. మానవుని జంతు ప్రపంచం నుంచి వేరు చేయడంలో శ్రమ ఒక సాధనం. మానవ అభివృద్ధికి శ్రమ ఒక అవసర షరతు.
మన నుదూర పూర్వీకులు వ్రకృతిలో లభించే వివిధ వన్తువులను ఉపయోగించడం (కొన్ని జంతువులకు కూడా ఇది వర్తిస్తుంది.) నుంచి క్రమంగా 'శ్రమపనిముట్ల తయారీకి మారారు. అ దశలో మానవులు కేవలం తమ సరిసరాల పరిస్థితులకు కాక రోజువారీ (శ్రమ కార్యకలాపాలకు తమను తాము సర్హుబాటు చేసుకోవడం ఆరంభించారు. మానవుడు పనిచేయడం నేర్చుకొనే కొద్దీ నిటారుగా నడవడం కూడా నేర్చుకున్నాడు. అతని ముందరి వెనుక అంగాలు ఏర్పాడ్డాయి. అతని చేతులు, మెదడు వ ారాడాలాలాలరారాాలాాాాలావరాన వపంటా
అభివృద్ధి చెందాయి. (శ్రమ క్రమంలో విడి వ్యక్తుల సంయుక్త ప్రయత్నాలు ఇమిడి వున్నాయి కనుక స్పష్టమైన ఉచ్చారణతో కూడిన మాటలు, భాష అవి సంభాషించడానికి శ్రమ సామాజిక అనుభవాలను పంచుకోవడానికి సాధనాలు ఆవిర్భవించి అభివృద్ధి చెందేందుకు (శమ దోహదం చేసింది.
మానవుడు అభివృద్ధి చెందేకొద్ది అతని పనిముట్లు మెరుగుపడేకొద్దీ మానవ సమాజపు మూలాధారాలు రూపుదాల్చ్బనారంభించాయి. మానవుడు సమాజం వెలుపల వుండడు. అదే విధంగా సమాజం మానవులు లేనిదే వుండదు. మానవుడి పూర్వీకులు మానవులు అవుతూ వుండగా విడివ్యక్తుల మధ్య సాంఘిక బంధాలు రూపొందుతూ వచ్చాయి.
ఏ సమాజమైనా దాని రూపం లేక దాని చరిత్రకాభివృద్ధి దశ ఏమైనప్పటికీ పాదార్థిక ఉత్పత్తి లేనిదే మనజాలదు. పాదార్థిక ఉత్పత్తి చారిత్రకంగా నిర్ధారితమైన ఉత్పత్తి విధానంలో ఇమిడి వుంది. ఈ ఉత్పత్తి విధానంలో ఉత్పాదక శక్తులు, ఉత్పత్తి సంబంధాలు, విడదీయరానివిగా ముడిపడి వుంటాయి. వస్తువుల పట్ల తాము కోరుకొనే పాదార్థికసరుకులను పొందేందుకు గాను తాము జయించాల్సిన ప్రకృతి శక్తుల పట్ల మనుషుల సంబంధాలను ఉత్పాదక శక్తులు వ్యక్తం చేస్తాయి. ఉత్పత్తి సంబంధాలు అంటే ఉత్పత్తి క్రమంలో నిమగ్భులైనమనుషుల పరస్పర సంబంధాలు.
ఉత్పత్పాదక శక్తులను వినియోగించి నమాజం ప్రకృతినే ప్రభావితం చేస్తుంది. మార్చేస్తుంది. ఇక్కడ ప్రకృతి లేక నిర్దిష్టంగా చెప్పాలంటే ఉత్పత్తి క్రమంలో నిమగ్నమై వున్న ప్రకృతి యొక్క ఒక ్రత్యేక భాగమే సార్వత్రిక సమవస్తువు. ఉత్పత్తి క్రమంలో శ్రమవస్తువు వివిధ మార్పులు పొంది మనుషులకు అవసరమైన శ్రమ ఉత్సాదితం అవుతుంది. ఇదంతా (శ్రమ సాధనాల సహాయంతో జరుగుతుంది. ప్రధానంగా శ్రమ సాధనాలు ఒక వస్తువుతో లేక కొన్ని వస్తువులతో కూడి వుంటాయి. మనిషి తనకి శ్రమ వస్తువుకీ మధ్య నీటిని పెట్టుకొని వీటిని శ్రమ వస్తువుపైన పనిచేస్తాడు. ఉదాహరణకు రైతుచేతిలోని నాగలి అలాంటి ఒక శ్రమసాధనం. అతడు దాన్ని భూమిని దున్నేందుకు వినియోగిస్తాడు. శ్రమ వస్తువులు శ్రమసాధనాలు వెరసి మొత్తాన్ని ఉత్పత్తిసాధనాలు అంటారు.
అనేక రకాల శ్రమసాధనాలు వున్నాయి. వీటి జాబితా ప్రతిశకంలోనూ మారుతూ వుంటుంది. ఈనాటి పారిశ్రామిక వ్యవసాయక ఉత్పత్తిలో రవాణా నిల్వల కోసం ఇతరత్రా వర్గాలు-వర్గపోరాబంఅంటే ఏమిటి? ల
శ్రమ ఉత్పాదితాలతో వ్యవహరించేందు కోసం యంత్రాలు,ఇంజన్స్లు, సహాయక శ్రమ సాధనాలు వినియోగింపబడుతున్నాయి. పనిముట్లు శ్రమసాధనాల్లో కీలక ప్రాముఖ్యం కలిగిన భాగాలు. నాగలి, గొడ్డలి, లేతు, ఇంజను, వగైరా పనిముట్లు వివిధ రూపాలను కలిగి అనేక పనులకు వినియోగపడతాయి.
అయినప్పటికీ శ్రమసాధనాలు మనిషిచేత అజమాయిషీ, చేయబడినప్పుడు మాత్రమే క్రియాశీలశక్తిగా మారి శ్రమవస్తువును ప్రభావితంచేస్తాయి.మనిషి శ్రామిక జన బాహుళ్యం ఒక ఉత్పాదక శక్తి అవుతారు. ఎందుకంటే వాళ్లు పొదార్థిక ఉత్పత్తికి అవసరమైన అనుభవ నైపుణ్యాలు కలిగివుంటారు. అందుచేత సామాజిక ఉత్పాదక శక్తులంటే సమాజం సృష్టించిన ఉత్పత్తిసాధనాలు (ప్రధమంగానూ,ప్రధానంగానూ అవే పనిముట్లు) వాటిని వినియోగించి పాదార్థిక విలువలను ఉత్పత్తిచేసే మనుష్యులు అని అర్ధం. సమాజాభివృద్ధి ఉత్పాదక శక్తులచేత మరింతగా ముందుకు తీసుకు వెళ్ళబడుతుంది. ఉత్పత్తి విధానపు ప్రధాన పార్శం ఉత్సాదకశక్తులే. ఉత్సాదకశక్తుల అభివృద్ధి యొక్క ప్రతిదశ తదనుగుణమైన ఉత్పత్తి సంబంధాలను కలిగి వుంటుంది.
పాదార్థిక విలువలను ఉత్పత్తిచేయడంలో జనం ్రకృతితోనూ పరస్పరం ఒకరు మరొకరితోనూ వ్యవహరించాల్సి వుంటుంది. కనుక ఉత్పత్తి క్రమంలో నిమగ్నమైన మనుషులందరూ విడిగా నంబంధం పెట్టుకోవాల్సి వుంటుంది. దీనినే ఉత్పత్తి ఉత్పత్తిలో అయినా ఈ సంబంధాలు ఒక అంతర్భాగం. ఉత్పత్తి సంబంధాలు మానవ చైతన్యానికి, ఇచ్భకీ, అతీతంగా రూపొందుతాయి. అవి అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా సమాజపు ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్ధి స్థాయి మీద అధారపడి వుంటాయి.
ఉత్పత్తి సాధనాలపై స్వామ్యమే అనగా అస్తియే అన్ని ఉత్పత్తి సంబంధాలకు ప్రాతిపదిక. ఉత్పత్తి సాధనాలపై స్వామ్యంలో రెండు మౌలిక రకాలు - సమిష్టి వ్యక్తిగత వున్నాయి. స్వామ్యరూపం ఉత్పత్తిలో వివిధ సాంఘిక బృందాల స్థానాన్నీ ఉత్పత్తి క్రమంలో వాటి సంబంధాన్ని నిర్ణయిస్తుంది. అన్ని ఉత్పత్తి సాధనాలు వాటిని శ్రామిక ప్రజలను దోచుకొనేందుకు వినియోగించే విడి వ్యక్తుల లేక సాంఘిక బృందాలపై (ప్రైవేటు అస్తి అయితే, రూపొందే సంబంధాలు ఆధిపత్య లొంగుబాటు సంబంధాలుగా వుంటాయి. అందుకు భిన్నంగా ఉత్పత్తి సాధనాలు మొత్తం సమాజపు స్వామ్యంలో వుంటే అవి ప్రజా అస్తిగా వుంటాయి. కనుక అక్కడ వుందే సంబంధాలు పరస్పర సహాయ సహకార సంబంధాలుగా వుంటాయి. అన్ని ఉత్పత్తి సాధనాలు ప్రజల స్వామ్యంలో (భూమి, ఫ్యాక్టరీలు, గనులు వగైరా) వుండే సమాజాల్లో సభ్యులందరి పాదార్దిక సాంస్కృతిక కేశ వర్గాలు - వర్గపోరాటం
అవసరాలను తీర్చడమే ఉత్పత్తి లక్ష్యంగా వుంటుంది. అయితే మౌలిక ఉత్పత్తి సాధనాలు విడి వ్యక్తులకు చెందినప్పుడు అంటే వ్యక్తిగత అస్తి పరిస్థితుల్లో ఉత్పత్తి కొద్ది మందిని మాత్రమే సంపన్నులను చేసే లక్ష్యాన్ని కలిగి వుంటుంది.
ఉత్పాదక శక్తులు ఉత్పత్తి సంబంధాలు ఇవి సామాజిక ఉత్పత్తికి రెండు పార్వ్వాలు. మార్చ్ కనుగొన్న ఉత్పాదక శక్తుల స్వభావాన్ని అభివృద్ధి స్థాయికి ఉత్పత్తిసంబంధాల అనుగుణ్యతా నియమానుసారంగా ఈ రెండు పార్య్వాలు ఎల్లప్పుడూ పరస్పరం ప్రతివర్తిస్తూ వుంటాయి.
సమాజం కొత్త ఉత్పాదక శక్తులను సంపాదించుకున్నప్పుడు ఉత్పత్తి సంబంధాలు ముందువెనుకగా అయినా విధిగా మారాలన్నది ఈ నియమానుసారం. ఉత్పత్తి సంబంధాలు ఉత్పాదక శక్తుల ప్రభావం కింద రూపొందుతాయి. అయినా ఉత్పత్తి సంబంధాలకు సమాజంలో వుండే రాజకీయ, చట్టపర, నైతిక, కుటుంబ, వగైరా అన్ని ఇతర సంబంధాలను నిర్ణయించడంలో ప్రధాన ప్రాముఖ్యం వుంటుంది. అందుచేత ఉత్పత్తి సంబంధాల్లో మార్పు అన్ని ఇతర సామాజిక సంబంధాల్లోనూ మార్పును కలిగిస్తుంది. కానీ ఇది సామాజిక సంస్థల్లోనే కాకుండా మొత్తం సమాజంలో మార్పులకు దారితీస్తుంది.
ఉత్పత్తి సంబంధాలు ఉత్పాదక శక్తుల స్థాయిమీద ఆధారపడి వుంటాయి. క్రియాశీలంగా ప్రభావితం చేస్తాయి. ఉత్పత్తి సంబంధాలకు ఉత్పాదక శక్తులకు మధ్య వాటి అభివృద్ధి స్వభావ స్థాయిలో రెండింటిలోనూ అనుగుణ్యత వున్నప్పుడల్లా, ఉత్పత్తి సంబంధాలు ఉత్పాదకశక్తుల అభివృద్ధిని త్వరితం చేసి వాటి పాత్రను పెంపొందించి తద్వారా తమని తాము సమాజపు ప్రధాన చోదక శక్తిగా నిరూపించుకోక తప్పదు. కానీ ఉత్పత్తి సంబంధాలు ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్ధి స్వభావ స్థాయిలతో ఇకనెంత మాత్రం ఎప్పుడైతే పొసగవో అప్పుడు అవి ఉత్పాదక శక్తుల పెరుగుదలను మందగింపజేసి నిరోధించనారంభిస్తాయి. అలాంటి సందర్భంలో ఒక ఉత్పత్తి విధానం స్థానాన్ని మరొకటి స్థానంలో మరొకటి రావలసి వుంటుంది.
సామాజిక ఆర్థిక నిర్మాణ రూపం అన్నది సమాజాభివృద్ధి యొక్క ఒక నిర్జీత దశలో చారిత్రకంగా నిర్ధారింపబడిన సమాజ తరహా. దానికి విశిష్ట స్వభావం వుంది. దాని పాదార్ధిక బౌద్ధిక జీవితపు అన్ని పార్ష్వాల ఐక్యతగా దాన్ని పరిగణించాలి. ప్రతి సామాజిక, ఆర్థిక నిర్జాణ రూపానికి దాని ఉత్పత్తి సంబంధాలతో పాటు చారిత్రకంగా వర్గాలు-వర్గపోరాటంఅంటే పమిట? నాక్
నిర్ధారింపబడిన ఉరృళ్తి విదానం విళిష లక్షణంగా వుంటుంది ఈ విధంగా సామాజిక, అర్థిక నిర్మాణ రూపాలు విఖేదించేది ప్రధానంగా పాదార్ధిక ఉత్పత్తివిధానంలోనూ ని ఉత్పత్తి పరికరాలపై సాధనాలపై స్వామ్యరూపంలోనే.
సమాజ చరిత్ర సామాజిక, అర్ధిక నిర్మాణ రూపాల అభివృద్ధి దరిమిలా వాటిలో ఒకదాని స్థానంలో మరొకటి రావడం వీటి చరిత్రే. మానవజాతి చరిత్రయొక్క మార్కిస్టు విశ్లేషణ (ప్రకారం ఐదు ప్రధాన సామాజిక, ఆర్థిక నిర్మాణ రూపాలు వున్నాయి: ఆదిమ నమిష్టి వ్యవస్థ, బానిస యాజమాన్య వ్యవస్థ, వ్యూడలిజం, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ, కమ్యూనిజం. ఆదిమ సమిష్టి వ్యవస్థలో మానవుడు ఆవిర్భవించి అభివృద్ధి చెందడం ఆరంభించాడు. సమాజపు ఇతోధికాభివృద్ధికి పరిస్థితులు సృజింపదిడ్డాయి. ఆదిమ సమిష్టి వ్యవస్థ స్థానంలో ఈ క్రింది శత్రువైరుధ్యపూరిత వర్గ నిర్మాణ రూపాలు వచ్చాయి: బానిస యాజమాన్య వ్యవస్థ, ప్యూడలిజం, తీ వ్యవస్థ. సాంఘిక అసమానత ఒక మనిషిని మరొక మనిషిని దోచుకోవడం వర్గపోరాటం అ వ్యవస్థల విశిష్ట లక్షణాలు. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ స్థానంలో మనుష్యుల సమానత్వం, సౌభ్రాతృత్వ పరస్పరం సహకార సూత్రాల మీద ఆధారపడిన శత్రువైరుధ్యేతర సామాజిక నిర్మాణ రూపం అయిన కమ్యూనిజం వస్తుంది.
ఒక సామాజిక ఆర్థిక నిర్మాణరూపం స్థానంలో మరొకటి వరుసగా రావడమన్నది మొత్తం మానవజాతి ప్రధాన ప్రగతి పథం. అడే సమయంలో వివిధ జాతులు, దేశాలు, అభివృద్ధి క్రమంలో అనేక విలక్షణాలు వెల్లడయ్యాయి: అవి భిన్నభిన్న వేగాల్లో అభివృద్ధి చెందాయి. కొన్ని జాతులకు అన్ని సామాజిక ఆర్థిక నిర్మాణరూపాల అవసరం లేకపోయింది. చరిత్ర కూడా కొన్ని పరివర్తన రూపాలను ఉత్పన్నం చేసింది.
సాంఘిక శాస్త్రాల్లో సామాజిక, ఆర్థిక నిర్మాణ రూపాలను గురించిన బోధన కీలకమైన పాత్రవహిస్తుంది. “మొత్తం మీద సమాజం” మొత్తం మీద ప్రగతి వగైరా శాస్రీయాధారం లేని వివిధ అనిర్దిష్ణ ఊహలను ఈ బోధన వదిలేసింది. చారిత్రికాభివృద్ధి దశల వర్గీకరణకు ప్రాతిపదికగా సామాజిక,ఆర్థిక నిర్మాణ రూపాన్ని తీసుకుని సమాజపు సాంఘిక నిర్మాణున్ని మనం మరింత ప్రగాఢంగా పరిశీలించగలుగుతాం.
సాంఘిక నిర్మాణం అంటే సామాజిక బృందాలు వాటి సంబంధాలు వెరసి మొత్తం. సాంఘిక నిర్మాణపు మూలాంశాల్లో వర్గాలు సాంఘిక (శ్రేణులు పొరలు కులాలు శరగతులు వృత్తిపర బృందాలు, నరవర్గ సమూహాలు (జాతి, ఉపజాతి, తెగ), వయో బృందాలు (యువకులు, ఫించన్దార్లు) వగైరాలు వుండవచ్చు. సమాజపు వర్ణ నిర్మాణానికి అత్యధిక ప్రాముఖ్యం వుంది. ఎందుకంటే ప్రతి ఒక్క సామాజిక అర్థిక నిర్గాణ రూపము దానిలో ప్రబలంగా వున్న ఉత్పత్తి విధానం చేత నిర్ధారింపబడిన తన సొంత ప్రత్యేకమైన సాంఘిక నిర్మాణం కలిగివుంది. శత ర ాలాలాలాలాాాలలరావ్లాద వ వ్గపూదు
సమాజపు చరిత్ర అంతటిలోనూ సామాజిక, అర్ధిక నిర్గాణరూపాల అభివృద్ధి వర్గరహిత వర్గ విభజిత అనే రెండుప్రధానమైన రకాల సాంఘికనిర్మాణాలు వున్నాయని తెలుపుతుంది. వర్గవిభజిత సమాజపు నిర్మాణానికి శత్రువైరుధ్య పూరిత వర్గ స్వభావంలేక శత్రు వైరుధ్యయేతర వర్గ స్వభావం వుంటుంది.
శత్రు వైరుధ్య పూరిత వర్గ సామాజిక నిర్మాణానికి బానిస యాజమాన్య ఫ్యూడల్ వున్న వర్గాల మధ్య శత్రువైరుధ్యం నుంచి ఉత్పన్నమవుతుంది. ఆ వర్గాలు రాజీలేని వైరుధ్యాలచేత బానిసలకు, బానిస యాజమాన్యులకు, భూదాసులకు, ఫ్యూడల్ ప్రభువుకీ, శ్రామిక వర్గానికీ, బూర్జువా వర్గానికీ మధ్య జరిగే నిరంతరాయమైన వర్గ పోరాటం చేత పరస్బరాభిముఖంగా వుంచబడతాయి.
అందుకు భిన్నంగా సోషలిజానికి శత్రువైరుధ్యేతర నిర్మాణం వుంటుంది. దానిలో వర్గాలు ఉత్పత్తి సాధనాలపై సమిష్టిస్వామ్య (ప్రాతిపదికమీద మైత్రీపూర్వక సంబంధాలను నిర్మించుకుంటాయి. సోషలిస్టు సమాజం కమ్యూనిజం దిశగా పురోగమించే కొద్దీ వాటి ప్రథమంగానూ, ప్రధానంగా సోషలిజపు చారిత్రక చట్రం లోపల రూపొందుతుందని తలచవచ్చు.
అదిమ సమిష్టి సమాజం కూడా వర్గ రహిత సమాజమే. అప్పటికీ వర్గాలు ఇంకా తలెత్తలేదు. వర్గరహిత సోషలిస్టు సమాజంలో వర్గాల తొలగింపబడతాయి. ఉత్పాదక శక్తుల ఉన్నతమైన అభివృద్ధిస్థాయి సామాజిక అస్తి, వ్యక్తి సర్వతోముఖ అభివృద్ధి = వీటి ప్రాతిపదికమీద అలాంటి సమాజాన్ని సృష్టించడం సాధ్యం. కమ్యూనిస్టు సామాజి కార్థిక నిర్మాణ రూపం దిశామార్గం లోని ముఖ్యమైన మైలురాళ్లలో ఈ సమాజ స్థాపన ఒకటి.
-
సామాజిక వర్గాలు అంటే ఏమిటి?
-
వర్గాలు అంటే ఏమిటి?
మానవ సమాజం వివిధ మానవ బృందాలతో కూడివుంది. మానవుల విశిష్ట లక్షణాల్లో ఈ క్రిందివి కొన్ని వాళ్ల చర్మపు రంగు లేక ఎత్తు, స్త్రీ, పురుష భేదం లేక వయస్సు, వాళ్ల భాష లేక నివాసం, వాళ్ళ రాజకీయ పార్టీల సభ్యత్వం లేక మత విశ్వాసాలు, వర్గాలు = వర్గ పోరాటం అంజ వమటి?
వాళ్ల ఆదాయంలేక విద్య, వాళ్ల జీవిత విధానం లేక ఆచారాలు, వగైరా. అలాంటి భేదం చాలా సందర్భాల్లో న్యాయమైనది, అనివార్యమైనది. ఉదాహరణకు, పాదరక్షల ఉత్పత్తిని ప్లాన్ చేసుకునేటప్పుడు, ఉత్పత్తిదారు వివిధ పాదపు కొలతలు కలిగిన మనుషుల నిష్పత్తిని ముందుగా తెలుసుకొనగోరుతాడు. జనాభా శాస్తం సమాజపు స్త్రీ-పురుష నిష్పత్తిని, సాంఘిక గణాంక లెక్కలను, వయో బృందాలను తెలుసుకోవడంలో నిమగ్నమవుతుంది. కాగా మానవ శాస్త్రం జనాన్ని వాళ్ల వాళ్ల సాంస్కృతిక విలక్షణాలు, జీవిత విధానం, వగైరాలను బట్టి వర్గీకరిస్తుంది. .
అదే సమయంలో, సమాజంలో ప్రత్యేక తరవాకి చెందిన పెద్ద పెద్ద మానవ బృందాలు వున్నాయి. ఈ బృందాలను అధ్యయనం చెయ్యడం ద్వారా మాత్రమే సామాజికాభివృద్ధి నియమాలను మనం గుర్తించగలుగుతాము. ఈ బృందాలను సామాజిక . వర్గాలు అంటారు. ఉత్పత్తి సాధనాలపై వ్యక్తిగత స్వామ్యం అమల్లోకి వచ్చిన తరుణంలో సామాజిక శ్రమ విభజన కారణంగా వర్గాలు ఉద్భవించాయి. సమాజాన్ని ధనికులు పేదలుగా, దోపిడిదారులు దోపిడికి గురయ్యేవాళ్లుగా విభజించినది వ్యక్తిగత అస్తే. ఉత్పత్తి రైలు మార్గాలు, వగైరా) సొంత దారులు ఒక బృందానికి చెందుతారు. ఈ బృందం రెండో బృందానికి చెందినవాళ్లందరినీ వేతనానికి కుదుర్చుకోగలుగుతుంది, తద్వారా వాళ్లు తమ శ్రమ శక్తిని అమ్ముకొనేలా చేస్తుంది. ఫలితంగా ఉత్పత్తి సాధనాల సొంతదారులు తమకోసం పనిచేసేవాళ్ల శ్రమను సొంత పరచుకొంటారు. మరోలా చెప్పాలంటే, ఒక బృందం మనుషులు మరొక బృందం మనుషుల దోపిడీకి గురి అవుతారు. ఈ రెండవ బృందంవాళ్లు అల్ప సంఖ్యాకులు, మొదటి బృందం వాళ్లు అధిక సంఖ్యాకులు. ఈ విధంగా అధిక సంఖ్యాకులు అల్ప సంఖ్యాకులచేత దోచుకో బడుతున్నారు. సామాజిక వర్గాలు అలాంటి మానవ బృందాలతో కూడివుంటాయి. అనగా, ఒక వైపున దోపిడిదారులు, పీడకులు, మరోవైపున దోచుకోబడేవాళ్లు, పీడితులు వుంటారు. వాళ్ల ప్రయోజనాలు పొసగనివిగా వున్నందున ఈ వర్ణాలు శత్రువైరుధ్య పూరితమైనవిగా వుంటాయి.
వర్గాల అభివృద్ధి అనుభవాన్ని క్రోడీకరిస్తూ, మార్చిస్టు సిద్ధాంతం మొట్ట వాటిని రద్దుచేసే మార్గాలను గురించీ సాధికార శాస్త్రీయ వివరణల నిచ్చింది. కార్ల్ మార్క్ వర్గాల ఉనికిని సామాజికోత్పత్తి అభివృద్ధి నిర్దిష్ట చారిత్రక దశలతో ముడిపెట్టగా, శత ల వాలలాలానాలాలాలాలావర్గాల = వర్గపోంూటం
బూర్జువా శా'స్తజ్జులు అ విషయాన్ని ఎన్నడూ పరిగణనలోకి తీసుకోలేదు. వర్గాలను వాళ్లు చారిత్రకేతర, శాశ్వత విషయంగా పరిగణించారు. వర్గ విభజిత సమాజాల చారిత్రకంగా అశాశ్వత స్వభావాన్ని మార్క్ శాస్త్రీయంగా నిరూపించి, వర్గవిభజిత సమాజం ఎందుకు, ఎప్పుడు రద్దు చెయ్యబడి, దాని స్థానంలో వర్గరహిత సమాజం వస్తుందో చూపాడు. మానవ చరిత్రలో పెట్టుబడిదారీ సమాజమే శత్రువైరుధ్య పూరిత వర్గాలతో కూడిన చిట్టచివరి సమాజమని తిరుగులేకుండా నిరూపించాడు. వర్గరహిత సమాజానికి నడిపే బాట, అన్ని రకాల పీడనలకూ వ్యతిరేకంగా, శ్రామిక ప్రజలందరి ప్రయోజనాలను కాపాడేందుకోనం ఏర్పాటు చెయ్యబడిన నమాజంలో తన అధికార స్థాపనకోసం థౌమికవర్గం జరిపే వర్ణ పోరాటం గుండా సాగుతుందని ఆయన వాదించాడు.
మార్చ్, ఎంగెల్సులు పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థను తొలగించి, దాని స్థానంలో దోపిడిలేని ఒక నూతన, వర్గరహిత సమాజాన్ని సృష్టించే సామర్థ్యం కలిగిన ప్రధాన సామాజిక శక్తిగా కార్మికవర్గాన్ని పరిగణించారు.
వర్షాల విషయంలో మార్క్ బోధనను లెనిన్ మరింతగా అభివృద్ది చేసి, వాటిని యిలా నిర్వచించాడు: “వర్గాలు అంటే, చారిత్రకంగా నిర్దీతమైన సామాజిక ఉత్పత్తి వ్యవస్థలో తాము ఆక్రమించే స్థానంలోనూ, ఉత్పత్తి సాధనాలతో తమకు గల సంబంధం (అత్యధిక సందర్భాలలో చట్టం చేత నిర్ణయించబడి, రూపొందించబడిన సంబంధం) లోనూ, శ్రమ సామాజిక వ్యవస్థీకరణలోని తమ పాత్రలోనూ, తత్పర్యవసానంగా, సామాజిక సంపదలో తాము వినియోగించుకునే భాగపు పరిమాణాలలోనూ, ఆ భాగాన్ని సంపాదించే పద్దతిలోనూ పరస్పరం భిన్నంగా వుండే విశాల ప్రజా బృందాలు. వర్గాలు అంటే, నిర్జీత సామాజిక ఆర్థిక వ్యవస్థలో తాము అక్రమించే భిన్న స్థానాల మూలంగా, ఒకదాని (శ్రమను మరొకటి సొంత పరచుకోగల ప్రజా బృందాలు.”
ప్రతి వర్గాన్నీ ఒక నిర్దిష్ట ఉత్పత్తి విధానపు సంతానంగా పరిగణించాలి. అందుకని, ప్రతి ఒక్క శత్రువైరుధ్య పూరిత ఉత్పత్తి విధానమూ సమాజాన్ని విలక్షణమైన వర్గాలుగా విడగొడుతుంది (బానిస యాజమాన్య ఉత్పత్తి విధానం బానిస యజమానులనూ, బానిసలన్తూ ప్యూడల్ సమాజం ఫ్యూడల్ ప్రభువులనూ, భూదాసులనూ; పెట్టుబడిదారీ సమాజం పెట్టుబడిదారులనూ, శ్రామికులనూ ఉత్పన్నం చేస్తాయి.) ఇది, ఏదో ఒక వ వి. బ.లెనిన్స్ “మహా ప్రారంభం.” - వి. ఐ. లెనిన్, “సంకలిత రచనలు,” సం.7, మాస్కో ఇప్రగరి” ప్రచురణాలయం, 1988, పేజి 210 - సం. వర్గాలు-వర్గపోరాటంఅంటే పమిట? యా
నిర్దిష్ట సామాజిక, ఆర్థిక నిర్మాణ రూపంతో వర్గాల నంబంధాన్ని గురించి అశ్రద్ధ చేయనప్పుడే వర్గాల స్వభావ సారాంశాలను సరిగ్గా చూడటం సాధ్యమన్న నిర్ధారణకు మనల్ని తీసుకువెళ్తుంది. ఉత్పత్తి సాధనాలతో సంబంధం శ్రమ సామాజిక వ్యవస్థీకరణలో వర్ణాల పాత్రను సామాజిక సంపదలో వాటి భాగాన్నీ అవి దాన్ని సంపాదించే పద్దతినీ నిర్ణయిస్తుంది. లెనిన్ ఇలా రాసాడు:“సామాజిక ఉత్పత్తిలో వర్గాలు ఆక్రమించే స్థానం బట్టి తత్పర్యవసానంగా ఉత్పత్తి సాధనాలతో వాటి సంబంధం బట్టి వర్గాలు మౌలికంగా వేరుచేయబడుతున్నాయి.”ో ఉత్పత్తి సాధనాలతో ప్రతి ఒక వర్గానికి దాని సొంత సంబంధంవుంది. ఈ సంబంధం ప్రాతిపదిక మీద,వర్ణాల మధ్య, వర్గాలు కాని ఇతర సామాజిక బృందాల మధ్య మనం విభజన రేఖ గీయవచ్చు. ఉదాహరణకు మేధావివర్గం ఒక వర్గం కాదు. ఎందుకంటే ఉత్పత్తి సాధనాలతో దానికి సొంత సంబంధం లేదు. వర్గాలకు ఉత్పత్తి సాధనాలతో వుండే సంబంధం (శ్రమసామాజీక వ్యవస్థీకరణలో వాటి పాత్రను నిర్ణయిస్తుంది. సామాజిక ఉత్పత్తిలో వర్గాలు భిన్న విధులను కలిగివుండటమే
- ఇందుకు కారణం. శత్రువైరుధ్య పూరిత సమాజంలో కొన్ని వర్గాలు ఉత్పత్తిని నిర్వహిస్తాయి, 1 ఆర్థిక వ్యవస్థను నిర్దేశించి సామాజిక వ్యవహారాలన్నింటిని నియంత్రిస్తాయి, అంటే ప్రధానంగా బౌద్ధిక కృషిలో నిమగ్నమవుతాయి. ఇతర వర్గాలు కరినమైన నిర్భంధ శారీరక (శ్రమ భారం క్రింద కృంగిపోతాయి. సామాజిక ఉత్పత్తి సమాజపు మొత్తం జీవితాల అభివృద్ధి సంశ్లిష్టత, పరిపాలన విధుల విభజనను అవసరం చేస్తాయి. ఉదాహరణకు ప్రాచీన ప్రాచ్య దేశాల్లోప్రధానమైన నీటిపారుదల నిర్మాణాలకు కేంద్రీకృత నిర్వహణ అవసరమైంది. కాగా చిన్న తరహా వ్యక్తిగత క్షేత్రాల విషయంలో అలాంటి నిర్వహణ అవసరం లేదు. భారీ నిర్వహణ ఉత్పత్తి వ్యవస్థీకరణలో లేనిదే అధునిక భారీ యంత్ర ఉత్పత్తి అసాధ్యం. వర్గ విభజిత సమాజంలో సామాజిక ఉత్పత్తి నిర్వహణను మామూలుగా ఉత్పత్తి సాధనాలపై స్వామ్యం అధారపడి వుంటుందని తేలుతుంది. అన్ని ఉత్పత్తి సాధనాలపైనా అధికారం కలిగిన వ లుల గును కంంటుము బరి సవాయి సెయిగాలయక 0 ఉం కంటక - కెలంటిరంంబంణ.” - 7. యి, ౧0046624 కెంగట, ౪.6, కొంబ్రాణు కం0పబులర, సిశంంం0ంళా
-
- 262 - 263 ఏ0 వర్షాలు - వర్గపోరాటం
పాలక వర్గం నిర్వహణ రంగంలో ఏ ఇతర వర్గాల ప్రతినిధులను సహించదు. ఉదాహరణకు ఒక పెట్టుబడిదారు కేవలం ఏదో పారిశ్రామికోత్పత్తిని నిర్వహించినంత మాత్రాననే అతను పెట్టుబడిదారు కొడు. తద్విరుద్ధంగా అతను పెట్టుబడిదారు అయిన మూలంగానే పారిశ్రామికోత్పత్తికి నిర్వాహకుడు అవుతాడు.
ఐతే, కొన్ని ఉత్పత్తి సంబంధాలు ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్ధికి అవరోధం కాగానే పాలకవర్గం కూడా (శమసామాజిక నిర్వవాణలోను ఒక బిన్నపాత వహించ నారంభించవలసి వుంటుంది. ఉత్పత్తి నిర్వహణ కర్తగా అది క్రమంగా తన ప్రాముఖ్యాన్ని కోల్పోయి, సమాజ శరీరం మీద రక్తం పీల్చే ఒక కంతిగా మారుతుంది. వెనుక ఫ్యూడల్ భూస్వాముల గతి అలాగే పరిణమించింది. తన నిర్వహణ విధులను మేనేజర్లకే, సాంకేతిక మేధావి వర్గపు అ(గ్రగణ్యులకే కట్టబెడుతున్న బూర్జువా వర్ణము ఈనాడు అదే పరిస్థితిని ఎదుర్కొంటుంది.
వర్గాల మధ్య మరో వ్యత్యాసం వాటి సామాజిక ఆదాయపు పరిమాణం మీద, దాన్ని అవి సంతరించుకునే పద్ధతిలోనూ వుంటుంది. శత్రువైరుధ్య పూరిత వర్గ నిర్మాణ రూపాలు అమల్లో వున్న దోపిడీ రూపం చేత నిర్ణయింపబడతాయి. ఈ విధంగా బానిస యజమానులు బానిసల నుంచి అదనపు ఉత్పాదితాన్ని దారుణమైన దౌర్జన్యం ద్వారా పొందారు. ఫ్యూడల్ ప్రభువులు కౌలు రూపంలో తమ లాభాన్ని భూదాసులపై ఆర్థికేతర ఒత్తిడి ద్వారా పొందుతూ వచ్చారు. పెట్టుబడిదారులు పొందే లాభం కార్మికుడు సృష్టించే అదనపు విలువలోంచే లభిస్తుంది. సామాజిక సంపదనుంచి దోపిడీ చేసే వర్గం పొందే వాటాకి, దోపిడీకి గురయ్యే వర్గం పొందే వాటాకీ మధ్య బ్రహ్మాండమైన వ్యత్యాసం వుంది. సామాజిక సంపదలో దోపిడీదారీ వర్గం అత్యధిక భాగం పొందగా, దోపిడీకి గురయ్యే వర్గానికి చెందిన వాళ్లు తరచూ జీవికకు బొటాబొటీగా సరిపడే స్వల్చ భాగం పొందుతారు.
వర్గాల మధ్య ఆదాయ పరిమాణం మీద దాన్ని సంపాదించుకునే పద్ధతి మీద అధారపడిన వ్యత్యాసం వర్గాల ప్రధానమైన విశిష్ట లక్షణంగా కన్పించినప్పటికీ అది వాటిని వర్గాలుగా నిర్వహించదు. ఆదాయాల మూలాధారాలు పరిమాణాల పరిగణనకే మనం పరిమితమైనట్లయితే, వర్గాలను సరిగ్గా నిర్వచించడంలో లేక వివిధ ఆదాయ మూలాధారాలను కలిగి వుండగల సామాజిక తరగతుల నుంచి, బృందాల నుంచి, వర్గాలను వేరుచేసి చూడటంలో మనం విఫలమవుతాం. ఉదాహరణకు పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో గుమస్తాలకీ, వైద్యులకీ, భిన్న ఆదాయ మూలాధారాలున్నాయి. గుమస్తాలకి
ప్రభుత్వం నుంచి జీతం ముట్టగా, వైద్యులకి విడివ్యక్తుల నుంచి ఆదాయం లభిస్తుంది. అంత మాత్రాన గుమాస్తాలు, వైద్యులు ప్రత్యేకమైన వర్గాలు కారు. ఈ ఉదాహరణ బట్టి వర్గాల సారాన్ని సరిగ్గా గ్రహించేందుకు వాటి ప్రత్యేక లక్షణాలన్నింటిని సజీవమైన ఒక మొత్తంగా పరిగణనలోకి తీసుకోవడం అవసరమని తేలుతుంది.
వర్గ విభజన సామాజిక జీవితపు ఆర్థిక;రాజకీయ, బౌద్దిక పాశ్య్వాలను ప్రభావితం చేస్తుంది. వర్ణ సమాజం అంతటా పరివ్యాపించి, సామాజిక సంబంధాల మొత్తం వ్యవస్థనంతటినీ ప్రభావితం చేస్తుంది. అయితే సమాజపు వర్గ విభజన అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా దోపిడీ వర్గాలు దోపిడీకి గురయ్యేవాళ్ళ శ్రమను సొంతపరచుకోవడాన్ని సాధ్యం చేసే నిర్దిష్ట ఆర్థిక సంబంధాలను సృష్టిస్తుంది. ఈ సంబంధాలు సమాజపు వర్గ నిర్మాణాన్ని రూపొందించేందుకు ఏకమై, వర్గ పోరాటానికి పాదార్థిక, ఆర్థిక ప్రాతివదికను చేకూరుస్తాయి. అదే సమయంలో వర్గాల మధ్య సంబంధాలు అర్ధిక రంగాన్ని బాగా అధిగమించి రాజకీయ జీవితంలో అత్యంత నిస్పష్టంగా వ్యక్తమవుతాయి. వీటన్నింటిని మించి వర్గాల మధ్య సంబంధాలు, వర్గపోరాటము, భావజాల రంగంలోనికి, సమాజపు బౌద్ధిక జీవితంలోకి చొచ్చుకు వెళతాయి.
సమాజపు వర్గ నిర్మాణాన్ని విశ్లేషించేటప్పుడు ప్రధాన వర్గాలను ్రధానేతర వర్గాలను మార్చిజం, లెనినిజం వేరుచేస్తుంది. ఒకానొక ప్రత్యేక సామాజిక ఆర్థిక నిర్మాణ రూపంలో ప్రాబల్యం వహించే ఉత్పత్తి విధానం చేత ఏ వర్గాల ఉనికి నిర్ధారింపబడుతుందో అవి ప్రధాన వర్గాలు. ప్రతీ ఒక శత్రువైరుధ్యపూరిత సామాజిక ఆర్థిక నిర్దాణ రూపంలోనూ రెండు ప్రధాన వర్గాలు వున్నాయి. ఉదాహరణకు బానిస యజమానులు, బానిసలు, ఫ్యూడల్ ప్రభువులు, భూదాసులు, బూర్జువాలు, శ్రామికులు. ఈ ప్రధాన వర్గాల మధ్య శత్రుత్వపూరిత వైరుధ్యాలు అమలుల్లో వున్న వ్యవస్థ స్థానంలో ఒక నూతన మరింత ప్రగతిశీల వ్యవస్థను పెట్టడం ద్వారా పరిష్కారం అవుతాయి. సోషలిస్టు సమాజంలో కార్మికులు రైతులు, రెండు ప్రధాన వర్గాలు. ఈ వర్గాల మధ్య సంబంధానికి సంయుక్త శ్రమ సహకారం పునాది.
వర్గ విభజిత వ్యవస్థల్లో ప్రబల ఉత్పత్తి విధానం సరసనే అంతకు ముందరి ఉత్పత్తి విధానాల అవశేషాలు వుండవచ్చు. లేక నిర్దిష్ట ఆర్థిక విదానాల రూపంలో కొత్తవి ఆవిర్భవించవచ్చు. ప్రధానేతర లేక పరివర్తన వర్షాల ఉనికిని దీనిని బట్టి అర్ధం చేసుకోవచ్చు. బానిస యాజమాన్య సమాజంలో బానిస యజమానులు, బానిసలు అనే త్తు రారా వర్గాణ వవర్గపోరాటు
మౌలిక వర్గాలతో పాటు వర్తకులు, వడ్డీ వ్యాపారులు, స్వేచ్చాయుత చేతివృత్తుల వాళ్లు, అంతేకాక పెద్ద సంఖ్యలో వర్గభ్రష్టులైన వాళ్ళు వుండేవాళ్లు. ఫ్యూడల్ వ్యవస్థలో నగరాల అభివృద్ధి, నూతన సామాజిక తరగతుల కార్ధానా వ్యవస్థీకృత, సమీకృత చేతివృత్తులవాళ్లు, వర్తకులు వగైరాల ఆవిర్భావానికి దారితీసింది. పెట్టుబడిదారీ సమాజంలో ప్రధానేతరు వర్గమైన బడా భూస్వాములు చాలా కాలం నుంచి వున్నారు. ్రస్ఫుటమైన ఫవ్యూడలిజం
అత్యధిక పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లో చిన్నతరహా రైతులు సన్నకారు చేతివృత్తులవాళ్లు, వర్తకులు, వగైరా పెటీబూర్జువా తరగతులు అనేకం వున్నాయి. సంఖ్య రీత్యా వాళ్లు ఒక పెద్ద సామాజిక తరగతి. రాజకీయపోరాటంలో ఈ తరగతి పాత్ర తక్కువ ప్రధానమైనది కాదు. అర్ధికదృ్భష్ట్య్రా ఈ తరగతి ప్రతినిధులు శ్రామిక వర్గానికి, బూర్జువా వర్గానికి మధ్య మణిగి వుంటారు. ఒక వైపున వాళ్లు బూర్జువా వర్గానికి సన్నిహితులు, ఎందుకంటే వాళ్ళు కూడా వ్యక్తిగత ఆస్తిపరులు. మరోవైపున పెట్టుబడిదారుల అనార్జిత (పైవేటు ఆస్తికి భిన్నంగా వాళ్లు తమ ఆస్తిని శ్రమ (క్రమంలో వ్యక్తిగతంగా పాల్గొనడం ద్వారా పోగుచేసుకుంటారు. దీని మూలంగా వాళ్ళ శ్రామికవర్గానికి సన్నిహితంగా వుంటారు.
ప్రధాన, ప్రధానేతర వర్గాలు పరస్పరం సన్నిహితంగా ఆధారపడే వుంటాయి. ఎందుకంటే వాటి చారిత్రికాభివృద్ధి క్రమంలో (ప్రధాన వర్గాలు ప్రధానేతరమైనవిగా 'ప్రధానేతరమైనవి ప్రధానమైనవిగా అవుతాయి. ప్రబల ఉత్పత్తివిధానం క్రమంగా ద్వితీయ ప్రాధాన్యం కలిగిన సామాజిక ఆర్థిక విధానంగా మారినప్పుడు ఒక ప్రధాన వర్గం ప్రధానేతర వర్గంగా దిగజారుతుంది. ఒక సామాజిక అర్థిక నిర్మాణరూపంలో రూపొందుతున్న ఒక నూతన సామాజిక ఆర్థిక విధానం ప్రబల ఉత్పత్తి విధానంగా మారినప్పుడు ప్రధానేతర వర్గం ప్రధాన వర్గం అవుతుంది.
సమాజపు జీవితంలో ఒక వర్గపు లేక తరగతి అత్యంత క్రియాశీల, సంఘటిత భాగమైన రాజకీయ పార్టీలు ప్రత్యేక ప్రాముఖ్యం కలిగివుంటాయి. సమాజపు వర్గ విభజన మూలంగా వాటి ప్రయోజనాలు భిన్నంగావుండటం మూలంగారాజకీయపార్దీలు ఆవిర్భవించాయి. ఒక వర్గం తమ ప్రయోజనాల కోసం అధికారం కోసం జరిపే పోరాటానికి తన రాజకీయపార్టీని ఒక ముఖ్య పోరాట సాధనంగా కలిగివుంటుంది. రాజకీయపార్టీలు వర్గ వ్యవస్థీకరణ యొక్క అత్యున్నత రూపం. వర్గాలు-వర్గపోరాటంఅంటే ఏమిట? డం
రాజకీయ పార్టీల అవతరణ వర్గ విభజిత సమాజాభివృద్ధి తొలిదశతో ముడిపడి వుంది. ఆధునిక సమాజంలో దాని వర్గ నిర్మాణానికి అనుకూలంగా పార్టీలు బూర్జువా, శ్రామికవర్గ, భూస్వామ్య, రైతు లేక పెటీబూర్జువా పార్టీలుగా వుండవచ్చు. కొన్నిపార్టీలు పెటీబూర్జ్డువా శక్తుల పార్టీలు, వగైరాలు. ఇందుకు భిన్నంగా బహుళ జాతీయ రాజ్యాల్లో పార్టీలకు ఒక జాతీయ వన్నె వుంది. ఒక ప్రత్యేక జాతికి ఉమ్మడివైన ప్రయోజనాలకు అవి ప్రోద్బలం ఇవ్వవచ్చు. అయితే ఈ సందర్భంలో కూడా అవి వర్గ ప్రయోజనాలనే సమర్ధిస్తాయి. మత తదితర పార్టీలకు ఇది పూర్తిగా వర్తిస్తుంది. మానవ స్వేచ్చా చైతన్యానికి అతీతంగా ఆవిర్భవించే వర్గాలకు భిన్నంగా రాజకీయ పార్టీలు మనుషుల చేత నెలకొల్బబడతాయి. వాటి చైతన్య పూరిత ప్రయత్నాలు నిర్దిష్ట లక్ష్యాల సాధనకు ఉద్దేశించ బడతాయి. అవి న్వచ్ళంద సాంఘిక సంస్థలు.
అధునిక రాజకీయ పార్టీలు తమ నిర్దిష్ట లక్ష్యాల సాధన కోనం తమ కార్యక్రమాలకు అనుగుణంగా వ్యవహరిస్తాయి. అవి ఒక నిర్దిష్ట విధానాన్ని అనురిస్తాయి. అమోదింపబడిన నియమావళి, సభ్యత్వం, స్టానికశాఖలు, కమిటీ, మహాసభలు, పార్టీలెవీ, వగైరాల ్రాతిపదికమీద తమ మౌలిక సూత్రాలకు అనుగుణంగా అవి పనిచేస్తాయి. అధునిక రాజకీయ పార్టీ సర్వసామాన్యంగా సొంత పత్రికలను పప్రచురణాలయాలను కలిగివుంటుంది. దానికి పార్లమెంట్లోనూ స్థానిక స్వ్పపరిపాలక సంస్థల్లోనూ ప్రాతినిధ్యం వుంటుంది. వివిధ సామాజిక సంస్థల్లోనూ అది తన సమర్ధకుల ఇంచుమించు సంఘటిత బృందాలను కలిగివుంటుంది. 2. వర్గాలు, తదితర సాంఘిక బృందాలు .
వర్గాలకు తోడు, సమాజం వివిధ సాంఘిక బృందాలతో, ఇతర తరగతులతో, మధ్యంతర విభాగాలతో వుంటుంది. సమాజపు జీవితంలో మేధావివర్గం అనే మధ్యంతర విభాగానికి ముఖ్యమైన పాత్ర వుంది. అది వృత్తిపరంగా సంక్లిష్టమైన మానసిక (శ్రమలో నిమగ్నులైన, అందుకు తప్పనిసరి అవసరమైన విద్యార్హతలు కలిగినవాళ్లతో కూడిన సాంఘిక బృందం. ఒక ప్రత్యేక సామాజిక మధ్యంతర విభాగంగా మేధావివర్గపు అవిర్భావన, అస్తిత్వాలు సామాజిక శ్రమ శరీరకమైనదిగా, మానసికమైనదిగా విభజింపబడటంతో ముడిపడి వున్నాయి. మేధావివర్గం బానిస యాజమాన్య, ఫ్యూడల్ సమాజాల్లో వుంది. వశ “౨. వర్గాలు - వర్గపోరాటం
కాని ఒక ప్రత్యేక మధ్యంతర విభాగంగా మేధావివర్గం పెట్టుబడిదారీ సమాజంలోమాత్రమే ఉనికిలోకి వచ్చింది.
మేధావివర్గం ఒక వర్గం కాదు. ఎందుకంటే, ఉత్పత్తి సాధనాలతో దానికి సొంత సంబంధం లేదు. అయితే అదే సమయంలో, సమాజంలో వేటి అవసరాలను అది తీర్చవలసివుందో, అ యితర వర్గాలతో దాని సన్నిహిత సంబంధాల మూలంగా సమాజ జీవితంలో అది మహత్తర సాంఘిక, ఆర్థిక పాత్ర వహిస్తుంది.
బానిస యాజమాన్య, ప్రత్యేకించి ఫ్యూడల్ సామాజికార్థిక నిర్మాణ రూపాల విశిష్ట లక్షణం సమాజాన్ని తరగతుల ్రాతిపదికమీద వ్యవస్థీకరించడం. ఈ విధంగా తరగతి అన్నది చట్టబద్ధమూ, అచారసిద్ధమూ చెయ్యబడిన వారసత్వ వాక్కులూ, విధులూ కలిగిన ఒక సామాజిక బృందం, తరగతులు రూపొందడమన్నది ఒక సుదీర్ట క్రమం, అది భిన్న సమాజాల్లో భిన్నమైన మెలికలు తిరిగింది. సైనిక, మత, వృత్తిపర, మొదలైన నిర్దిష్ట విధుల, అసమానత్వాల ఆవిర్భావంతో, చట్టబద్ధం చెయ్యబడటంతో అది ముడిపడివుంది. కానైతే, జనం (ప్రధానంగా తమ ఆర్థిక, వర్గ స్థానాల ్రాతిపదికమీద తరగతులుగా విభజించబడ్డారు. ఉదాహరణకు, స్వతంత్ర పౌరులు, బానిసలతో కూడిన బానిస యాజమాన్య సమాజంలో స్వతంత్ర పౌరుల్లో వివిధ ఆర్థిక, రాజకీయ, చట్టపర ప్రత్యేక సౌకర్యాలు కలిగిన బృందాలు వుండేవి.
ఫ్యూడల్ సమాజంలో ప్రభువర్గం,మతగురువులు ప్రత్యేక సౌకర్యాలు కలిగిన ఉన్నత తరగతులుగా వుండేవారు. మూడవ, అతి నిమ్నతరగతి రైతులు, చేతివృత్తులవాళ్లు, వర్తకుల వంటి వాళ్లతో కూడి వుండేది. ఈ తరగతివాళ్లు పన్నులు చెల్లించవలసివచ్చేది. పై తరగతులకు ప్రత్యేకమైన అర్థిక, చట్టపర సౌకర్యాలు వుండేవి. వాటికి భూములు వుండేవి, దాసులు వుండేవాళ్లు. వాళ్లకి పన్నుల మినహాయింపు వుండేది. వాళ్లకి ప్రత్యేక కోర్టులు, వగైరాలు వుండేవి. ఆయా తరగతుల వాక్కులు అనువంశికమైనవైన కారణంగా తరగతులు స్వభావ రీత్యా పరిమితమైనవి. మనిషి తన యిష్టం మేరకు తన తరగతిని మార్చుకోలేకపోయేవాడు.
ఫ్యూడల్ తరగతులు శిధిలమవడం, పెట్టుబడిదారీ సంబంధాలు నెలకొనడం ఏకకాలంలో జరిగాయి. వారసత్వ సౌకర్యాల స్థానంలో సంపద వల్ల చేకూరే ప్రత్యేక యీనాటికీ తరగతులకు సంబంధించిన అనేక దురభిప్రాయాలు యింకా మిగిలి వున్నాయి. వర్గాలు-వర్గపోరాటంఅంటే ఏమిట? నావ్
కులాలు మిక్కిలి వేరుపడిన అనువంశిక మానవ బృందాలు. అవి సాంఘిక నిర్మాణంలో ప్రత్యేక స్థానం కలిగివున్నాయి. వాటి సభ్యులు సాంప్రదాయికమైన వృత్తుల్లో నిమగ్నులై వున్నారు. వాళ్లకి కులాంతర సంబంధ బాంధవ్యాలు పెట్టుకొనే స్వేచ్చ లేదు. ఏదో ఒక విధంగా, సమాజం కులాలుగా విభజితమవడం అనేక ప్రాచీన, మధ్యయుగ రాజ్యాల సామాజిక వ్యవస్థల్లో కనిపిస్తుంది (ప్రాచీన ఈజిప్టులోని, ప్రాచీన ఇరాన్లోని ప్రత్యేక సౌకర్యాలు కలిగిన మతగురువుల కులం, జపాన్లో సమురాయ్, వగైరాలు) అయితే కులాలుగా సమాజ వ్యవస్థీకరణ ఒక విలక్షణ సాంఘిక వ్యవస్థగా రూఫొందినది ఒక్క భారతదేశంలో మాత్రమే.
సామాజిక బృందాల్లో విశేష వైవిధ్యపూరితమైన వ్యత్యాసాలు వున్నాయి. సమాజంలో పట్టణాలకీ గ్రామసీమలకీ మధ్య, పారిశ్రామిక కార్మికులకీ రైతులకీ మధ్య వ్యత్యాసాలు వున్నాయి. ప్రతి ఒక వర్గ విభజిత నిర్మాణరూపంలోనూ యీ విభజనకు స్వతస్సిద్ధమైన విశిష్ట లక్షణాలు వున్నాయి. ఉదాహరణకు, ఫ్యూడల్ సమాజంలో ఫ్యూడల్ ప్రభువులు, భూదాసుల వర్షాలు ప్రధానంగా గ్రామసీమల్లో ఉండగా చేతివృత్తులవాళ్లు, వర్తకులు, అప్పుడే తలెత్తుతున్న బూర్జ్డువాలు పట్టణాల్లో కేంద్రీకృతులయ్యారు. అందుకు భిన్నంగా పెట్టుబడిదారీ సమాజంలో అన్ని సామాజిక తరగతులూ, అసమ నిష్పత్తిలోనే అయినా పట్టణాల్లో, (గ్రామాల్లో కూడా వున్నారు. ఉదాహరణకు బూర్జువావర్గం, పెటీబూర్డువా వర్గం వట్టణ బూర్జువావర్గం, పెటీబూర్జువా వర్గాలుగా, గ్రామీణ బూర్జువావర్గం, పెటీబూర్జువావర్గాలుగా విభజింపబడుతాయి. కార్మికవర్గం పట్టణ శ్రామికవర్గం, గ్రామీణ (శ్రామికవర్గంగా విభజింపబడుతుంది.
సామాజికంగా వర్ణాంతర లేక సామాజిక బృందాల మధ్య వ్యత్యాసాలు వున్నాయి. ఉదాహరణకు, బూర్జువా వర్గంలో, వాటివాటి ఉత్పత్తి సాధనాల ప్రమాణాన్నిబట్టి చిన్న తరహా, మధ్య తరహా, బడా పెట్టుబడిదారుల తరగతులు వున్నాయి. అలాగే గుత్త, గుత్తేతర బూర్జువా వర్గాలు వున్నాయి. గుత్త బూర్జువా వర్గం మిలిటరీ పరిశ్రమతో, ఆ కారణంగా అర్థిక వ్యవస్థ సైనికీకణతో ప్రత్యక్ష సంబంధాలున్న బృందాలతో కూడి రాజ్యాల విధానాన్ని రూపొందించడంలో వీటికి పెద్దగా పలుకుబడి వుంటుంది.
సమాజంలో ఏ ఒక ప్రత్యేక వర్గానికీ చెందని మనుషుల తరగతులు, అలాగే తమ వర్గాలతో బంధాలు తెగిపోయిన కొన్ని వర్గభ్రష్ట శక్తులు వుండవచ్చు. ఇది పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలోని ముష్టివాళ్లు, వ్యభిచారిణులు, దొంగల వంటి సమాజపు మురికి తెట్టుతో, ఏ ప్రత్యేక వృత్తీ లేనివాళ్లతో కూడిన వర్గభ్రష్ట బికారులకు వర్తిస్తుంది. ననన ననన హూ
వర్గాలు కాక, అనేక యితర ప్రధాన సామాజిక బృందాలు వున్నాయి. వాటి విభజన రేఖలు వర్గ విభజనలో కాక, యితర విషయాల్లో వుంటాయి. ఇవి వయో, స్త్రీ పురుష్క మానవ వంశ, జాతీయ, వృత్తిపర, తదితర విభేదాలు. వాటిలో కొన్ని సమాజ కారణాల మూలంగా (ఉదాహరణకు, వయో లేక స్త్రీ-పురుష భేదం) తదితరాలు సాంఘిక కారణాల మూలంగా వుండవచ్చు. సహజ వ్యత్యాసాలు వాటంతట అవిగా ఏ సాంఘిక వ్యత్యాసాలనూ ఉత్పన్నం చెయ్యవు. నిర్దిష్ట సామాజిక పరిస్థితుల్లో మాత్రమే వాటిని సాంఘిక అసమానతతో ముడి పెట్టడం సాధ్యం. ఉదాహరణకు, మానవ వంశాల మధ్య అసమానత్వానికి మూలం, సహజమైన కారణాలు కాక చారిత్రక కారణాలే. అలాగే స్రీలకీ, పురుషులకీ మధ్య సాంఘిక అసమానతకీ కూడా సహజ కారణాలు కాక చారిత్రక కారణాలే మూలం. స్రీలకు చరిత్ర తొలి దశల్లో సమాజంలో గౌరవనీయమైన స్థానం వుండేది. సామాజిక ఉత్పత్తి వ్యవస్థలో వాళ్ల పాత్రలో తీవ్రమైన మార్పు రాగానే, అ స్థానాన్ని వాళ్లు కోల్పోయారు. సమాజపు వర్గ విభజనకి సహజ వ్యత్యాసాలతో ఎలాంటి సంబంధం లేదు, అది మానవ వంశాలు, జాతీయ బృందాలు, వగైరాల లోపలే వుంది.
- ఆదిమ సమిష్టి వ్యవస్థ- వర్గ రహిత సమాజం జనావాస స్థలాల సమాధుల తవ్వకాల్లో లభ్యమైన వస్తువులు సామాజిక జీవితపు వివిధ ఘట్టాలను పునర్నిర్మించి మనసుదూర పూర్వీకుల వృత్తులను గుర్తించేందుకు తోడ్బడ్డాయి. మానవుడు తన ఆదిమ రాతి లేక కొయ్య పనిముట్లను ఐలమైన పెద్ద జంతువులను వేటాడి చంపేందుకు వినియోగించేవాడు. వాటి మాంసాన్ని సేకరించిన దుంపలను, పళ్లనూ ఆహారంగా వినియోగించేవాడు. అప్పట్లో మానవులు బతికి వుండేందుకు, అనేక క్రూర జంతువుల నుంచి తమను తాము రక్షించుకొనేందుకు ఒకరికొకరి సహాయం చేసుకోవలసి వుండేది. వీటన్నింటి మూలంగా బృందాలుగా ఐక్యమైన మానవులు స్థిరనివాసం ఏర్పరుచుకొని జంతువులను వేటాడి తినేందుకు, పనికి వచ్చే దుంపలను, పళ్ళను ఏరుకొనేవారు. అక్రమించుకున్న భూ ప్రాంతపు పరిమాణంలో సంఖ్యా బలంలో వర్గాలు -వర్గపోరాటంఅంటే ఏమిటి? 2?
భాషరీత్యా ఒకదాని నుంచి మరొకటి విభేదించే పెద్ద పెద్ద మానవ బృందాలు గణాలుగా, తెగలుగా పరిగణింపబడ్డాయి.
ప్రాచీన కాలపు వర్గరహిత సమాజంలో అధిపత్య పరాధీనతల మీద, ఒక మనిషిని మరొక మనిషి దోచుకోవడం మీద ఆధారపడిన సంబంధాలు లేవు. మొత్తం మీద, గణం లేక తెగ సభ్యులందరూ సామాజిక ఉత్పత్తి వ్యవస్థలో వాళ్ళు వహించే పాత్ర ఏమిటన్న దానితో ప్రసక్తి లేకుండా, ఒకే రకమైన ప్రత్యేక సౌకర్యాలు కలిగివుండేవారు. జనం జీవనాధార వస్తువుల సేకరణ కోసం కలిసికట్టుగా తమ శ్రమఫలితాలన్నింటి కీ తమ మధ్య పంచుకొనేవారు. ఒక గణంలోని లేక తెగలోని సభ్యులందరినీ పరస్పరం సమానం చేసే ఉత్పత్తి సాధనాలపై సమిష్టి స్వామ్యం ఆదిమ సమాజపు విశిష్ట లక్షణం. అ సమాజంలో (శ్రమ విభజన మొదట పురుషులకి, స్రీలకీ మధ్య, తరువాత వేర్వేరు వయస్సుల వారిమధ్య జరిగేది. దరిమిలా పంటలు పండించేవాళ్ల, పశు పోషకుల, వేటగాళ్ల సమూహాల రోజువారీ కృషి ప్రాతిపదికల మీద శ్రమ విభజన జరిగేది. ప్రజా సముదాయంలోని పెద్దవాళ్లయిన లేక అత్యంత అనుభవశాలురైన తెగ నాయకుల కుల పెద్దల (ప్రత్యేక హక్కుగా శ్రమవ్యవస్టీకరణ వుండేది. అయినా కూడా వాళ్ళ ప్రత్యేక సౌకర్యాలు కలిగిన ఒక వర్గంగా పరిగణింపబడేవారు కారు. ఎందుకంటే తమ తెగల్లోనే అత్యధిక సంఖ్యాకులతో పోలిస్తే సంఖ్య రీత్యా వాళ్ళు తక్కువగా వుండేవారు. ఒక ప్రత్యేక ప్రజూ సముదాయం తరపున, దానిలో మొత్తం యుక్త వయస్సుల్లో మెజార్టీ సమ్మతితో వాళ్లు తమ సాంఘిక విధులను నిర్వర్తించేవారు. సామాజిక (శ్రమ వ్యవస్థలో వాళ్లు అక్రమించిన ప్రత్యేక స్థానం వాళ్ల అస్తిమీద లేక ఐలం మీద కాక, వాళ్లప్రతిష్టమీద ఆధారపడి వుండేది.
దీనికి తోడు ఆదిమ నమిష్టి వ్యవస్థలో తెగ పెద్దలకు, నాయకులకు, తెగ సామాన్య సభ్యులకు మధ్య, సామాజిక ఉత్పాదన పరిమాణం దృష్ట్యా దాని పొందే పద్ధతుల దృష్ట్యా భేదం అతిస్వల్పంగా మాత్రమే వుండేది. ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్ధి స్థాయి శ్రమ ఉత్పాదక స్థాయి కూడా అతి నిమ్నంగా వుండటం అ సామాజిక వ్యవస్థకి విశిష్ట లక్షణం. ఆ కాలంలో జనం తమ తక్షణ జీవితావసరాలను కటాకటీగా ఉత్పత్తి చేసేవారు. అ కారణంగా సామాజిక అసమానతలు వేరూనేందుకు అవకాశం లేకపోయింది.
ఐతే, వివిధ తెగల మధ్య లేక గణాల మధ్య ఎడతెగని ఘర్షణ ఫలితంగా, అనివార్యంగా ఖైదీలు పట్టుబడేవారు. దరిమిలా ఖైదీలను పట్టుకున్న వాళ్లు వాళ్ళని ఏమి శ్రత్ర లాలనలో వర్గాలు = వర్గపోరాటం
చేయాలో నిర్ణయించుకోవలసి వచ్చేది. తమ గ్రామీణ సమాజంలో సభ్యులే నిరంతర సరుకుల కొరతతో యిబ్బందులు పడుతున్న కారణంగా, ఖైదీలను విజేతల గ్రామీణ సమాజంలో ఉండనివ్వడం సాధ్యమయ్యేది కాదు. పోనీ గ్రామీణ సమాజం కోసం వాళ్లచేత పనిచేయించుకోవడం కూడా సాధ్యం అయ్యేది కాదు. ఎందుకంటే దానికి వినిమయ వస్తువుల కొరత ఎంతగా వుండేదో (శ్రమసాధనాల కొరత కూడా అంతగా వుండేది. అందుచేత ఖైదీలను చంపనైనా చంపేసేవారు, లేకపోతే యుద్ధం చివర వాళ్లను వదిలి పెట్టేసేవారు. కొన్ని నందర్భాల్లో వాళ్ళని నముదాయవు చట్టబద్ధ నభ్యులుగా వుండనిచ్చేవారు. దీనిని బట్టి మనం ఈ క్రింది నిర్ధారణకు చేరుకోగలుగుతున్నాం. ఆదిమ సమాజంలో స్థిరమైన సామాజికంగా చెప్పగల మానవ బృందాలు లేవు. అప్పట్లో సమాజం వర్గరహిత సమాజంగా వుండేది.
నిర్దిష్ట చారిత్రక పరిస్థితుల కారణంగా తమ అభివృద్ధిలో మిగిలిన ప్రపంచం కంటే బాగా వెనుకబడి వున్న కొన్ని ఆధునిక ప్రజా సముదాయాల జీవిత సరళిని అధ్యయనం చేయడం ద్వారా ఆదిమవర్గ రహిత సమాజంలో ప్రాచీన ప్రజల జీవితం గురించి మనం మన అభిప్రాయాన్ని ఏర్పాటుచేసుకోవచ్చు. 2. ఆదిను సమిష్టి సమాజం విచ్ధిత్తి వర్గాల ఆవిర్భావం
అదిమ నమిష్టి నమాజం విచ్చిన్నమై, కూలిపోతున్న కాలంలో వర్గాలు రూపొందుతూ వచ్చాయి. చిర కాలం సాగిన యీ క్రమం ప్రపంచం విభిన్న భాగాల్లో ఏక కాలంలో జరగలేదు. చారిత్రక సమాచారాన్ని బట్టి వర్గ విభజిత సమాజాలు ప్రాచీన ఈజిప్టులో, ప్రాచీన ఆస్సిరియాలో, ప్రాచీన బాబిలోన్లో (క్రీ.పూ.4వ నవాస్రాబ్టీ అంతంలోనూ, 3వ సహాస్రాచ్ది మొదట్లోనూ ఆవిర్భవించాయి. ప్రాచీన భారతదేశంలోనూ, ప్రాచీన వైనాలోనూ క్రీ.పూ.3-2 నహస్రాల్టి కాలంలో అవిర్భవించాయి. (ప్రాచీన (గ్రీనులోనూ, దరిమిలా ప్రాచీన రోములోనూ క్రీ.వూ.1వ నవా(స్రాబ్టీ కాలంలో ఆవిర్భవించాయి.
అధిక సంఖ్యాక లాటిన్ అమెరికా దేశాల్లోనూ, ప్రత్యేకించి క్యూబాలోనూ సమాజపు వర్గ విభజన (క్రమాన్ని స్పానిష్ అక్రమణదారులు త్వరితం చేశారు. పలు ఆఫ్రికన్ దేశాల్లో వర్గాలు ఏర్పడటం వాటి వలసవాద పాలనలు కూలదోయబడిన తర్వాత మాత్రమే, అంటే 1950 దశకం తర్వాతనే ప్రారంభమైంది. కొన్ని ఉష్ణ ప్రాంత అఫ్రికన్ వర్గాలు=వర్గపోరాటంఅంటే పమిట? నాం
దేశాల్లో వర్గాలు రూపొందే క్రమం యింకా కొనసాగుతోంది. ఐతే, మానవ జాతి తన చారి(త్రాకాభివృద్దిలో వర్గ విభజిత సమాజపు దశను తప్పించుకోజాలదనడం విస్పష్టం. వివిధ తరుణ ఆసియా,ఆఫ్రికా, లాటిన్ అమెరికా రాజ్యాల్లో వర్గాలు రూపొంది, వర్గ సంబంధాలు పరిణామం చెందే ఈ క్రమంలో తమ తమ సొంత విశిష్ట లక్షణాలు వున్నప్పటికీ, ఈ చారిత్రక క్రమబద్ధత ఎలాంటి మినహాయింపూ లేకుందా అన్ని దేశాలకూ వర్తిస్తుంది.
వర్గవిభజిత సమాజ అవతరణకు అత్యంత సాధారణ పూర్వషరతుల్లో ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్ధి ఒకటి. దీర్హకాలక్రమంలో ఈ క్రమం జనం జీవికకు అవసరమైనదే. దానికంటె బాగా వున్నతమైన ఉత్పత్తి స్థాయిని అది చేకూర్చింది. ఈ విధంగా, అదనపు ఉత్పాదితం తయారై మనిషికి అతనికి అవసరమైన దానికంటే ఎక్కువ చేకూరింది. తత్పర్యవసానంగా సామాజిక అసమానత క్రమంగా సమాజంలో నెలకొంది.
అదనపు ఉత్సాదితం కొందరు మనుషులు మరికొందరిని దోచుకొని బ్రతికేందుకు ఆర్థిక అవకాశాన్ని కల్పించగా, ప్రయివేటు ఆస్తి ఈ అవకాశాన్ని వాస్తవంగా మార్చింది. ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్ధి మూలంగా ఉత్పత్తి సాధనాలపై వ్యక్తిగత స్వామ్యం ఆవిర్భవించి వ్యష్టి లేక కుటుంబ ఉత్పత్తి వెనకటి సమిష్టి ఉత్పత్తి స్థానాన్ని అక్రమించినప్పుడు మనుషుల మధ్య ఆర్థిక అసమానతలు అనివార్యమయ్యాయి. ఇవన్నీ కలసి సమాజం వర్గాలుగా
వర్గాలు ఏర్పడటం రెండు విధాలుగా సంభవించింది. వాటిలో ఒకటి గ్రామీణ సమాజంలోపల దోపిడీదారీ అగ్రగణ్యుల ఉన్నతితో కూడివుంది. రెండవది ఖైదీలు, అటు తరువాత రుణాలు చెల్లించకపోయిన కారణంగా దరిద్రులై నహతెగ నభ్యులూ బానిసలయ్యేందుకు సంబంధించినది. దాదాపు ఏకరీతి గ్రామీణ సమాజంలోని సహ తెగ సభ్యుల నుంచి కొద్దిమంది దోపిడీదారులు వేరుపడి తమని తాము ఉన్నతులను ఎలా చేసుకోగలిగారు? ఆదిలో గ్రామీణ సమాజవు నాయకులకూ, పెద్దలకూ, ఆ సమాజంలోని ఏ యితర సభ్యుడికైనా వున్న సాంఘిక హోదా మాత్రమే వుండేది. ప్రత్యేకించి నియమింపబడిన వ్యక్తులు, మొత్తం సమాజపు ఆధ్వర్యంలో వ్యవహరిస్తూ, గ్రామీణ సమాజపు సభ్యులందరి నమిష్టి ప్రయోజనాలను కాపాడుతూ వుండేవారు. ఈ సమిష్టి ప్రయోజనాల్లో న్యాయమైన తీర్పులు, జలాశయాల పర్యవేక్షణ, మత కర్మకాండ, వగైరాలు యిమిడి వుండేవి. ఇలా ప్రత్యేకంగా నియమింపబడినవాళ్లు ప్రధానంగా తమ తమ త ాడాలాావాాలాలలరాాారావర్గాం వ వర్గూటు
(గ్రామీణ సమాజాలకు సేవ చెయ్యడం ఎన్నడూ మానకపోయినప్పటికీ,వాళ్లకి కొంత అధికారం లేక ప్రాథమిక రాజ్యాధికారం అనదగినది వుండేది. ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్ధి (గ్రామీణ సమాజాలు మరింత పెద్ద సమాజాలుగా ఏకమవడం మరింత శ్రమ విభజనకీ, ఉమ్మడి ప్రయోజనాలను కాపాడటం, తగాదాల్లో మధ్యవర్తిత్వం నెర్పడం అనేవిధులను కలిగిన ప్రత్యేక సంస్థల స్థాపనకీ దారితీశాయి. ప్రధాన సామాజిక బృందాల ప్రయోజనాలకు ప్రాతినిధ్యం వహించే ఈ నంస్థలు క్రమక్రమంగా అధికతర స్వయం ప్రతిపత్తిని సంతరించుకొని, గ్రామీణ సమాజం నుంచి వేరుపద్డాయి. తమను పదవిలో కూర్చోబెట్టిన సమాజం మీద పౌర అధికారుల స్వయంప్రతిపత్తి ఆధిపత్య రూపం తీసుకుంది. దానితో, వెనకటి పౌర సేవకులు ప్రభువులుగా మారారు.
యుద్ధ క్రమంలో పట్టుకున్న శత్రు సైనికులను బానిసలను చెయ్యడం వర్గాలు ఏర్పడిన మరో పద్ధతి. మొత్తం మీద సామాజిక ఉత్పత్తి అభివృద్ధికి మరింత ఎక్కువ మంది పాదార్ధిక ఉత్పత్తిలో పాల్గొనడం అవసరమైంది. ఏ గ్రామీణ సమాజమూ తనకి తొనుగా వాళ్లను సమకూర్చలేకపోయింది, అదనపు అంగబలం యుద్ధకాండ ద్వారా చేకూరింది. గ్రామీణ సమాజపు సభ్యులు క్రమేణా తమ బందీలను సజీవంగా వుంచి, వాళ్లచేత బలవంతంగా పనిచేయించుకోవడం లాభసాటి అని గ్రహించారు. ప్రాచీన ఈజిప్షియన్లు తమ బందీలను “జీవన్మృతులు” అనే వాళ్లు. కొంతకాలం గడిచేసరికి ఈ పదం ఒక వర్గంగా బానిసలందరికీ విస్తరించింది. ఈ విధంగా బానిసలు ఇకనెంత
దీర్జకాల క్రమంలో అసమాన, ఆధిపత్య, పరాధీన సంబంధాలు తమ గ్రామీణ నమాజపు నాయకులకు, మధ్య రుణ బానిసత్వంలో చిక్కుకున్న తెగ సభ్యులకు విస్తరించాయి.
వ్యష్టి ఉత్పత్తి విస్తరణ సామాజిక అసమానతలకు నాంది పలికింది. ఈలోగా, సాంఘిక శ్రమ విభజన ఇతోధికాభివృద్ధి ఫలితంగా అదిమ ప్రజాసముదాయం పూర్తిగా విచ్చిత్తి చెంది, తెగసామాజిక వ్యవస్థ అంతరించింది.
ఆదిమ సమాజంలో పశుపాలకుల అవతరణతో తొలి ప్రధాన సామాజిక శ్రమ విభజన ముడిపడి వుంది. పశుపాలకుల తెగలు తాము స్వయంగా వినియోగించుకోగలిగిన దానికంటే కొంచెం ఎక్కువ సరుకులు ఉత్పత్తి చేశారు. అందుచేత వాళ్లు తమ సరుకులను తమకి అవసరమైన ఆహార పదార్థాలతో మార్చిడి చేసుకోనారంభించారు. మొదట్లో అలాంటి వర్గాలు-వర్గపోరాటంఅంటే ఏమిటి? వానా!
మారకాలు అప్పుడప్పుడూ జరుగుతూ వుండేవి. కానీ దరిమిలా పశుపాలకుల తెగలకీ, పంటల పెంపకందార్ల తెగలకీ మధ్య క్రమబద్ధమై మారకం సాధ్యమైంది. అది తిరిగి సామాజిక సంపద పెరుగుదలకు, బానిస శ్రమను మరింత విస్తృతంగా వినియోగించు కోవడానికి దారితీసింది.
చేతివృత్తులు భూసేద్యం నుంచి విడివడటంతో రెండవ ప్రధానశ్రమ విభజన జరిగింది. గ్రామీణ సమాజాల్లోకి మారకం సూత్రాలు గాఢంగా నాటుకోవడానికి అది తోడ్చడి, ఆర్ధిక అసమానత్వాన్ని పెంపొందించింది. తెగ సభ్యులు స్వతంత్రులు, బానిసలుగా విభజింపబడటంతో బాటు, ధనికులకూ, బీదలకూ మధ్య మరో వ్యత్యాసం రూపొందింది. వర్తకపు సామాన్ల పెరుగుదల ఫలితంగా విడి ఉత్పత్తిదారుల మధ్య మారకం సమాజపు కీలకావసరంగా మారింది.
శరీర శ్రమనుంచి మానసిక శ్రమ వేరుపడటంలో సామాజిక శ్రమవిభజన ఇతోధికాభివృద్ధి వ్యక్తమైంది. మానసిక శ్రమ అల్ప్బసంఖ్యాకుల - పాలకవర్గాల ప్రతినిధుల = గుత్త హక్కు అయ్యింది. వాళ్లు ఉత్పత్తి నిర్వహణనూ, పౌర వ్యవహారాల పరిపాలననూ తమ చేతుల్లో కేంద్రీకరించుకున్నారు. అదే సమయంలో, అత్యధిక సంఖ్యాకులు కఠినమైన శారీరక (శ్రమ ఖారం కింద కుంగిపోవలసి వచ్చింది.
(పైవేటు ఆస్తి ఉత్పత్తి సాధనాలతో సంబంధాలనుబట్టీ, శ్రమ ఉత్పాదితాలను వాళ్లు సొాంతపరచుకొనే పద్ధతులను బట్టీ మనుషులను ఏ మేరకు విడదీస్తుందో, అదే మేరకు సామాజిక శ్రమ విభజన మనుషులను ఏదో ఒక వృత్తికి అనుబంధిస్తుంది. గణనీయమైన విషయం యేమిటంటే, ఉత్పత్తి సాధనాల సొంతదారులు అవి బొత్తిగాలేని వాళ్లను దోచుకొనేందుకు అన్ని అవకాశాలను కలిగివుంటారు. ఈ విధంగా, వర్గాలు ఏర్పడేందుకు పూర్వావసరాలు ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్ధి యొక్క ఒకానొక ప్రత్యేక దశలో వ్యక్తిగత ఆస్తి సంబంధాలకీ, తత్చర్యవసానమైన సామాజిక (శ్రమ విభజనకీ మధ్య ఐక్యత ద్వారా నృజీింపబడతాయి. -
వర్గాలు ఏర్పడటాన్ని సామాజికాభివృద్ధి (ప్రగతిశీల అంశంగా మనం పరిగణించగలమా? ఒక వ్యక్తి గతిమీద అదెలా ప్రతిఫలిస్తుంది? వెనక స్వతం్రుడిగా వుండి, ఉదాహరణకు, తన తెగ ఓటమి పర్యవసానంగా బానిస అయిన వ్యక్తి దృక్పథం నుంచి చూస్తే, అలాంటి ఘటనా క్రమం ఎంత మాత్రం ప్రగతిశీలమైనది కాదు. ఐతే, విషయాన్ని గుర్తుచేసుకుంటే, అతను ఎంత మూల్యం చెల్లించవలసి వచ్చినా కూడా, 82 , వర్గాలు - వర్గపోరాటం
అలా కాకుండా, మానవజాతికంతటికీ వర్గాల ప్రాముఖ్యాన్ని మనం పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం ఖచ్చితంగా చెప్పడం సాధ్యం కాదు. ఒక విషయం స్పష్టం, అపార జన బాహుళ్యం బానిసలైన ఫలితంగా భారీ స్థాయిలో (శ్రమవిభజన జరిగింది. అది తిరిగి తన వంతులో సంస్కృతి అభివృద్ధికి సానుకూల పరిస్థితులను సృష్టించింది. అందుచేత, వర్గాలుగా సమాజ విభజన సామాజికాభివృద్ధి చరిత్రలో అత్యంత కీలకమైన పాత్ర వహించింది. వర్గాలు ఏర్పడటం, శ్రమ విభజన - ఈ రెండింటికీ మానవ సామర్థ్యాల అభివృద్ధి విషయంలో సానుకూల, ప్రతికూల అంశాలు వున్నాయి. శత్రు వైరుధ్యాలతో కూడిన నమాజంలో మానవ వురోగతి తాను సంహరించినవారి పురైల నుండే తప్ప వేరొక పాత్ర నుండి అమృతాన్ని పానం చేయని భయానక స్వరూపి అయిన పూజా విగ్రహమూర్తిని పోలివుందని మార్చ్ వర్ణించాడు." 3. బానిసయాజమాన్య సమాజంలో వర్గాలు
బానిస యాజమాన్య సమాజం మూడు వర్గాలను ఉత్పన్నం చేసింది. బానిస యాజమానులు మొదటి వర్గం. ఈ సమాజపు తొలిదశల్లో తెగ కులీనుల పాలక అ(గ్ర గణ్యులతోనూ, సమాజం పరిణతమయ్యేకొద్దీ మరింత విస్తృతమైన ధనిక తరగతితోనూ యిది కూడివుంది. రెండవ వర్ణం స్వతంత్ర గ్రామీణ సమాజ సభ్యులు. ఉదాహరణకు వ్యవసాయ దారులు, పశుపాలకులు, చేతివృత్తుల వాళ్లు ఈ వర్ణంలో ఉండేవాళ్లు. అయితే వీళ్లందరూ ఏదో ఒక విధంగా బానిస యజమానులపై ఆధారపడి వుండేవాళ్లు. మూడవ వర్గం బానిస జనబాహుళ్య్ళంతో కూడివుంది. భిన్న తెగలకు చెందిన ఈ బానిసలు భిన్న భాషలు మాట్లాడుతూందేవాళ్లు.
బానిస యాజమాన్య సమాజం తొలి దశలో బానిసత్వం ఇంకా వ్యాప్తిలో లేనప్పుడు జనాభాలో అత్యధిక భాగం వ్యవసాయదారులుగా వున్నారు. స్వతంత్ర గ్రామీణ సమాజ సభ్యులు ప్రధానంగా చిన్నతరహా వ్యవసాయిక ఉత్పత్తిదారులు. వాళ్ల సంక్షేమం (గ్రామీణ సమాజాల మీదా, అప్పుడే అవిర్భవిస్తున్న రాజ్యం మీద అధారపడి వుండేది. విడి గ్రామీణ సమాజ సభ్యుడు ఉత్పత్తి సాధనాలు, పశువులు, గృహవసతి, విత్తనాలు, మొదలైన వాటిని కలిగివుండేవాడు. సాగుకు లాయకైన ఒక భూఖండం, ఉమ్మడి పచ్చిక బీళ్ల వినియోగహక్కూ కలిగివుండేవాడు. అతను తన శ్రమను ఒంటరిగా వ్యవస్థీకరించు కొనేవాడు. అతను తన సరుకుల ఏకైక సౌొంతదారుగా, ఉత్పత్తిదారుగా, పంపిణీదారుగా “ఫో కార్ల్ మార్క్స్, (ఫెదరిక్ ఎంగెల్స్ “ప్రథమ భారత స్వాతంత్ర్య సంగ్రామం 1857 -1859,” “ప్రగతి ప్రచురణాలయం, మాస్కో 1967, పేజి 41 వర్గాలు -వర్గ పోరాటం అంటే పమిట? వంట
వుండేవాడు. అతనూ, అతని కుటుంబసభ్యులూ, అతని గోధుమలూ, మాంసంలో తదితర సరుకుల్లో అత్యధిక భాగాన్ని వినియోగించుకొనేవారు. అవి మరుసటి పంటదాకా సరిపోయేలా అతను నియంత్రించుకునేవాడు. అతని ఉత్సాదితంలో కొంత భాగాన్ని (ప్రభుత్వం పన్నురూపంలో సొంతపరచుకొనేది. దానికితోడు, తన ఉత్పాదితంలో కొంత భాగాన్ని తనకి అవసరమైన, తను స్వయంగా ఉత్పత్తిచేసుకోలే పోయిన సరుకుల మారకం కోసం కేటాయించి వుంచవలసివచ్చేది.
సమాజ సభ్యుల్లో కొందరు ధనికులవుతూండగా మరికొందరు నిరంతరాయంగా పేదలవుతూ వచ్చారు. వాళ్ల సంఖ్య నానాటికీ పెరుగుతూ వచ్చింది. ఈ ప్రధాన వర్గం బానిసల వర్గం. బానిసల (శ్రమ ఆర్థిక వ్యవస్థ వివిధరంగాల్లో వినియోగింపబడేది. సాధారణంగా బానిసలు వ్యక్తుల సంపూర్ణ ఆధిపత్యంలో వుండేవారు. ఐతే కొన్ని దేశాల్లో వాళ్లు గ్రామీణ సమాజాలకు చెందేవాళ్లు. గ్రామీణ సమాజ కట్టుబాట్లు బాగా దృఢంగా వుంటూ వచ్చిన ప్రాచీన భారతదేశంలో బానిసలు దానికి చెందేవాళ్లు. బానిసలకి ఉత్పత్తి పరికరాలు వుండేవి కావు. వాళ్లు తమంతట తాము తమ (శ్రమని వ్యవస్థీకృతం చేసుకునేవాళ్లు కారు. వాళ్లు చెయ్యవలసిందల్లా తమ యజమానుల ఆదేశాలను పాటించడం మాత్రమే.
అప్పట్లో ఉత్పాదక శక్తులు చాలా నెమ్మదిగా అభివృద్ధి చెందాయి. శ్రమ పరికరాలు చాలా మొరటుగా, నాటుగా వుండేవి. బానిసలకు తమ (శ్రమ ఫలితాల పట్ల మాత్రమే క్రమబద్దమైన అదనపు ఉత్పత్తి సాధ్యమయ్యేది. అలాంటి ఆర్థికేతర ఐల వినియోగం బానిస యాజమాన్య సమాజంలో అమలుజరిగిన దోపిడికి అత్యంత విశిష్ట లక్షణంగా వుందేది.
బానిస యాజమాన్య సమాజంలో దోపిడి రూపాలు మిక్కిలి క్రూరంగా వుండేవి. తన బానిస ఎంతకాలం జీవించగలుగుతాడన్నది ఏ బానిస యజమానికీ పట్టేదికాదు. బానిననుంచి ఎంత త్వరగా ఎంత ఎక్కువ రాబట్టుకోవడమా అన్నదే అతను చూసు కానేవాడు. ఈ కారణంగా బానిసల్లో మరణాల సంఖ్య చాలా ఎక్కువగా వుండేది. వాళ్లలో అత్యధిక సంఖ్యాకులు నిర్జాక్షిణ్యమైన దోపిడి మూలంగా ఏదెనిమిదేళ్ల లోపల ప్రాణాలు కోల్పోయేవాళ్లు, తశ ననా లా వర్గా - వర్గపోంూటం
అమల్లో వున్న దోపిడి రూపాలు దేశంలో క్రమమైన (శ్రమ శక్తి పునరుత్పత్తిని దుస్సాధ్యం చేసేవి. బానిస స్త్రీకి పుట్టే పిల్లలందరూ బానిసలుగా మాత్రమే ఉండగలిగే వారన్నమాట. బానిసలను పొందేందుకు యుద్దాలు, ఓడ బందిపోట్లు, రుణ బానిసత్వాలు మూలాధారాలుగా వుండేవి.
బానిస యజమానులు ప్రధాన ఉత్పత్తి సాధనాలనూ (భూమి, పశువులు, పనిముట్లు) మరింత ఎక్కువ మంది బానిసలను కొనగలిగేందుకు అవసరమైన వనరులనూ కలిగివుందేవాళ్లు. ఈ విధంగొ, తమకి వున్న రకరకాల అస్తితోబాటు, తమకోసం పనిచేసే బానిసలకు సైతం వాళ్లు ప్రభువులుగా, యజమానులుగా వుండేవాళ్లు. బానిన యజమానులు తమ బానిసలకు యజమానులు, రాజ్య ప్రతినిధులు కూడా కనుక శ్రమ వ్యవస్థీకరణ వాళ్ల ప్రత్యేక హక్కుగా వుండేది. వాళ్ల సంపద వాళ్ల బానిసలు సృజించిన అదనపు ఉత్పాదితం నుంచి ఉత్పన్నం కాగా, తమకు బాగా రుణగ్రస్థులైన స్వతంత్ర రైతుల నుంచి పోగుచేసుకున్న ఉత్పాదితం బానిస యజమానుల సంపదకు అనుబంధ మూలాధారంగా వుండేది. దానికి తోడు రాజ్యం ఆక్రమించుకున్న తెగల, ఉప జాతుల దోపిడీ ద్వారా లభించిన సంపదలో గణనీయమైన భాగం పొందేహక్కు కూడా బానిస యజమానులకు వుండేది.
బానిన యాజమాన్య సమాజంలో రూపొందుతూ వచ్చిన మూడవవర్గం చేతివృత్తులవాళ్ల వర్గం. ఈ వర్గం వర్తకానికీ, మార్కెట్టుకీ ప్రభుత్వంపై అధారపడిన న్వతంత్ర చిన్నతరహా ఉత్పత్తిదారులతో కూడివుండేది. గణనీయమైన స్థాయిలో యుద్ధ రధాలూ, తదితర సైనిక సామా్రీ కలిగిన భారీస్థాయీ సైన్యాల ఏర్పాటు, వగైరా అనేక కారణాల మూలంగా చేతివృత్తులు అభివృద్ధి చెందాయి. పైపెచ్చు, పెద్దమొత్తంలో నంవదను పోగుచేనుకున్న బానిన యజమానులు విలాన వన్తువుల కోనం తహతహలాడుతూ వచ్చారు. ఇవన్నీ చేతివృత్తుల అభివృద్ధికి దోహదం చేశాయి.
చేతివృత్తి పనివాడికి ఉత్పత్తి పరికరాలు, సాధనాలూ వుండేవి. ప్రభుత్వం పన్నుగా సొంతపరచుకున్నవాటిని మినహాయించి, అతను ఉత్పత్తిచేసిన సరుకులన్నీ అతనికే చెందేవి. ఈ విషయం నిస్సందేహంగా రైతుతో అతని విశేష బాంధవ్యాన్ని తెలియజేస్తుంది. కాని, చేతి వృత్తులవాళ్లను, రైతులనూ పరస్పరం చాలా దూరంగా వుంచే విశేషమైన భేదం ఒకటి వుండేది. ఇద్దరూ చిన్నతరహా ఉత్పత్తిదారులే అయినప్పటికీ, చేతివృత్తులవాడు మార్కెట్కోసం పనిచెయ్యగా, రైతు తన ఉత్పాదితంలో అధికాంశాన్ని తన సొంత వినిమయం కోసం ఉత్పత్తి చేసేవాడు. వర్గాల =వర్గపోరాటంఅంతే పమిట? నాక్
బానిన యాజమాన్య ఉత్పత్తి విధానపు అభివృద్ధితోబాటు స్వతంత్ర రైతు శ్రమస్థానాన్ని క్రమంగా బానిస (శ్రమ అక్రమించనారంభించింది. పేదలైన రైతులు, ఉదాహరణకు ప్రాచీన రోములో మాదిరిగా వర్గ బ్రష్టులైన బికారులుఅయ్యారు. ప్రాచీన రోములో బానిసత్వపు చివరి శతాబ్దాల్లో ఈ సమాజం లోపల నూతనసంబంధాలు రూపొందుతూ వచ్చి, అవి ఫ్యూడలిజానికి మారేందుకు మార్గాన్ని సుగమం చేశాయి. ప్రధానమైన బానిస యాజమాన్య ఎస్టేట్లు విచ్చిన్నం కాసాగాయి. వాటిని బానిసలు అనదగని, బానిసల మాదిరిగా అమ్మేందుకు వీళ్లేనికొలోన్లు సాగుచెయ్యనారంభించారు. కొలోన్లు భూదాసులు. అంటే, వాళ్లు మరో యజమాని దగ్గరకు మారాలంటే, వాళ్లు ఏ భూఖండాల మీద జీవిస్తూ పనిచేస్తూ వున్నారో, అ భూఖండాలతో కలిసి మాత్రమే అలా మారగలరు. 4.ప్యూదల్ సమాజంలో వర్గాలు ఉత్పత్తి విధానంలో మార్చుమూలంగా బానిస యాజమాన్య దోపిడీ రూపం స్థానాన్ని ఫ్యూడల్ రూపం ఆక్రమించింది. ఫ్యూడల్ ఆర్థిక వ్యవస్థ స్వయం పోషక వ్యవస్థ. ఫ్యూడల్ సమాజంలో ఒక మనిషిని వేరొక మనిషి దోచుకోవడం రైతులు భూమికి బందీలై వుండటం మీద, అంటే భూదాసులు అవడంమీద ఆధారపడి వుంది. సాగుకు లాయకైన భూమి కలిగివున్న ఫ్యూడల్ (ప్రభువు దాన్ని తన రైతులకు పంచి, వాళ్లు తనకోసం పనిచేసే షరతుపైన వాళ్లకి అవసరమైన వ్యవసాయ పనిముట్లనూ, దుక్కి పశువులనూ నమకూర్చేవాడు. భూమిలేని, దుక్కి గుర్రాలు లేని లేక ఇళ్లులేని రైతుల నుంచి తను ఎలాంటి అదనపు ఉత్పాదితమూ పొందలేననీ, వాళ్లని తను దోచుకోలేననీ అతడు (గ్రహించాడు. కానీ, రైతులు వ్యూడల్ ప్రభువుల మీద నేరుగా ఆధారపడివున్నారు. ఎందుకంటే, తన సొంత పొలమంటూ వున్న ఏ రైతునూ భూస్వామికోసం బలవంతాన తప్ప పనిచేయించడం ఎన్నడూ సాధ్యం కాదు. ఫ్యూడల్ ఆర్థిక వ్యవస్థ ఆర్థికేతర ఐల ప్రయోగం, భూదాసుల కట్టుబానిసత్వం, తమ భూస్వాముల మీద భూదాసుల చట్టపరమైన పరాధీనత, వాళ్లకి హక్కులు లేకపోవడం అనే సూత్రాలమీద ఆధారపడివుంది. ప్యూడల్ సమాజపు ప్రధాన వర్గాలు - భూస్వాములు, భూదాసులు. భూస్వాములకు విస్తారమైన సాగుకు లాయకైన పొలాలు వుండేవి. భూదాసులు కూడా వాళ్లకి పాక్షికంగా అస్తే. భూస్వాములు తమ దాసులను భూమితో బాటుగాని, నత న క సనన పన తక కనన ననన తక వర్గాలు - వర్గహారాటం
భూమి లేకుండా గాని అమ్ముకోవచ్చు. భూస్వాములు, వాళ్ళు జీతానికి కుదుర్చుకున్న మేనేజర్లు, రైతులు భూస్వాముల కోసం వాళ్ల ఎస్టేట్లలో పనిచేసినప్పుడల్లా, రైతు శ్రమ వ్యవస్థాపకుల పాత్ర వహించేవారు. తమ భూదాసులు ఉత్పత్తి చేసిన అదనపు ఉత్పాదితంలో భూస్వాములకు మేలి భాగం పొందే హక్కు వుండేది. మిగిన భాగాన్ని ప్రభుత్వమూ, చర్చీ సొంతపరచుకొనేవి.
భూదాసులు తమ ఫ్యూడల్ ప్రభువులకూ, ప్రభుత్వానికీ, చర్చికీ లోబడివుండేవారు. వాళ్లకి కొంప, దుక్కి పశువులూ, శ్రమ పరికరాలూ వుండేవి. గ్రామీణ సమాజంనుంచి గానీ, లేక నేరుగా భూస్వామి నుంచి గానీ లభించిన భూఖండాల్లో వాళ్లు సేద్యం చేసేవారు. వాళ్లు తమసొౌంత కమతాల్లో పనిచేసినప్పుడల్లా తమ సొంత (శ్రమనీ, తమ కుటుంబ సభ్యుల శ్రమనీ వాళ్లే వ్యవస్థీకరించుకునేవారు.
బానిసలు తమ యజమానుల మీద ఆధారపడినట్లుగానే భూదాసులు తమ భూస్వాముల మీద ఆధారపడేవారు. బానిసల మాదిరిగానే భూదాసులు తమ భూస్వాముల కోసం పనిచేయవలసి వచ్చేది. అయితే బానిసల మాదిరిగా కాకుండా భూదాసులు వ్యూడల్ వ్రభువుల వూర్తి అస్తికారు. భూస్వామి దానులను కొనగలిగేవాడు. అమ్మగలిగేవాడు. కానీ భూస్వామి తన దాసులను చంపడం చట్టనిషిద్ధం. బానిసల మాదిరిగా కాకుండా, భూదాసులకు కొంత అఆస్తివుండేది. వాళ్లొక గ్రామీణ సమాజంలో సభ్యులు. అందుచేత వాళ్లకు దాని తోడ్పాటు వుండేది. చారిత్రక దృష్ట్యా చూసినప్పుడు బానిసత్వంతో పోలిస్తే భూదాస్య విధానం మరింత 'ప్రగతిశీలమైనది.
ఫ్యూడల్ ఉత్పత్తి విధానానికి మరింత అభివృద్ధి చెందిన ఉత్పాదక శక్తులు అవసరం. ఈ పద్ధతిలో ఉత్పత్తిదారుకి తన (శ్రమ ఫలితంలో కొంత ఆసక్తి వుంటుంది. ఈవిధంగా, రైతు గ్రామీణ సమాజాలు (క్రమేణా బహు తెగలకు చెందిన బానిస జనబాహుళ్య్ళపు స్థానాన్ని అ(క్రమించాయి.
ఈ రెండు ప్రధాన వర్గాలకు తోడు, ఫ్యూడల్ సమాజంలో స్వతంత్ర రైతుల వర్గం ఒకటి వుండేది. సంఖ్యరీత్వా యీ వర్గం ఎప్పుడూ ఒకే విధంగా వుండేది కాదు. వివిధ పరిస్థితులనుబట్టి, దాని సంఖ్య నిరంతరం పెరుగుతూ, తరుగుతూ వుండేది. ఉదాహరణకు మధ్య రష్యాలో, ఫ్యూడలిజం ఉచ్చస్థితిలో వున్న కాలంలో, స్వతంత్ర రైతు గ్రామీణ సమాజాలన్నీ నిర్మూలింపబడ్డాయి. వాళ్లకి చెందిన భూములను భూస్వాములూ, దేవాలయాలూ, జూరిస్టు ఉన్నత అధికారులూ తమ మధ్య పంచుకున్నారు. అదే సమయంలో వర్గాలు -వర్గపోరాటంఅంటే ఏమిటి? నళ?
దేశపు సరిహద్దు ప్రాంతాల్లో స్వతంత్ర రైతు గ్రామీణ సమాజులు తలెత్తాయి. ఫ్యూడల్ రాజ్యం స్వతంత్ర రైతులు నివసించే ప్రాంతపు ఉనికిని సహించవలసి వచ్చింది. తన దక్షిణ, తూర్పు సరిహద్దుల పరిరక్షణలో దానికి ఆసక్తి వుండటమే యిందుకు కారణం. అ దశలో పట్టణాలు, నగరాలు తలెత్తాయి. వాటిలో వృత్తి సంఘాలుగా, కార్పొరేషన్లుగా సంఘటితులైన చేతివృత్తులవాళ్లూ, వర్తకులు, వగైరా కొత్త సాంఘిక తరగతులు రూపొందాయి. తొలి చేతి వృత్తులవాళ్లు తమ వృత్తి సంఘాలపైనా, ప్రభుత్వంపైనా, చర్చిపైనా పూర్తిగా ఆధారపడిన చిన్నతరహా ఉత్పత్తిదారులే తప్ప మరెవళ్లూ కారు. పట్టణాలు, వర్తకం ప్రాథమిక అభివృద్ధి స్థితిలో వున్న ఫ్యూడలిజం తొలి దశలో చాలమంది చేతివృత్తులవాళ్లకు పట్టణ పరిసరాల్లో సాగుకు లాయకైన చిన్న భూఖండాలు వుండేవి. వాటిలో వాళ్ళకి అవసరమైన ఆహార దినుసులు పందేవి. చేతివృత్తులు, వర్తకం, పట్టణాల యితోధికాభివృద్ధి వృత్తి సంఘాల్లో చేతివృత్తుల వాళ్ల మధ్య వ్యత్యాసాలకు దారితీసింది. ఉత్పత్తి సాధనాల్లో అత్యధిక భాగాన్ని కలిగి వున్న ధనిక మే'స్రీలు చేతివృత్తుల వాళ్లలో ఆస్తి లేని, తమ జీవికకు తమ (శ్రమను అమ్ముకోవలని వున్న పేద సహాయకులనుంచి క్రమంగా వేరుపద్డారు. కానైతే, యీ వేతన కార్మికులు 16వ శతాబ్దంలో సైతం ఒక వర్గంగా ఏర్పడలేదు. చాలా కాలం తర్వాత మాత్రమే, పెట్టుబడి ఆదిమ సంచయనం జరిగిన కాలంలో మాత్రమే, కూలికి కుదుర్చుకోబడిన అ(పెంటిస్లు ఉత్పత్తి సాధనాలు కోల్పోయిన సన్నకారు ఉత్పత్తిదారుల పెద్ద బృందంలో చేరి, (శ్రామికవర్గం అనే ఒక కొత్త వర్షానికి వెన్నెముకగా పరిణమించారు. అదే నమయంలో వాళ్ల యజమానులు వర్తకులతోనూ, వడ్డీ వ్యాపారస్తులతోనూ సంలీనమై బూర్జువా వర్గంగా రూపొందారు. కొందరు ధనిక రైతులు సైతం యీ వర్గంలో సభ్యులయ్యారు. 5. పెట్టుబడిదారీ సమాజంలో వర్గాలు బూర్జువావర్గం, శ్రామికవర్గం - పెట్టుబడిదారీ సమాజంలో ప్రధాన వర్గాలు. బూర్జువావర్గం బడా వ్యావసాయిక, పారిశ్రామిక అస్తిపరులతో కూడివుంటుంది. తమ సంస్థల్లో శ్రమను వ్యవస్థీకరిస్తూ, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో వేతన కార్మికుడి శ్రమలో ఏ భాగమైతే విధిగా ప్రతిఫలం చెల్లింపబడకుండా వుండిపోతుందో అ భాగంనుంచి లాభం రూపంలో పొందే అదనపు ఉత్పాదితాన్ని యీ ఆస్తిపరులు సొంతపరుచుకొంటారు. బూర్జువావర్గాన్ని ఒక వైవున ఎదిరిస్తూ, మరోవైవున దాని అస్తిత్వానికి పూర్వావసరంగా వుండేది శ్రామికవర్గం. ఈ వర్గం ఉత్పత్తి సాధనాలు లేని, ఐతుకు సత్ర నాలా వర్గాబ - వర్గపోరంూటం
తెరువుకోసం తమ శ్రమ శక్తిని పెట్టుబడిదారులకు అమ్ముకోవలసివచ్చే వేతన కార్మికులతో కూడి వుంటుంది. తమ యజమానులపై పూర్తిగా ఆధారపడివుండే బానిసలతో లేక భూదాసులతో పోలిస్తే, కార్మికులు చట్టరీత్యా స్వతంత్రులు. అయితే, పెట్టుబడిదారుల పైన వాళ్ల పరాధీనత కూడా - అది భిన్న రూపాల్లో వ్యక్తమైనప్పటికీ = అంత ఎక్కువగానూ వుంటుంది. కార్మికుడికి ఏ ఉత్పత్తి సాధనమూ లేకుండా చెయ్యబడుతుంది. తన సొంత శ్రమ శక్తి మీద మాత్రమే అతను ఆధారపడతాడు, దాన్ని అమ్ముకోవడం ద్వారా తనని తాను పోషించుకుంటాడు. పెట్టుబడిదారీ సమాజంలో అన్ని ఉత్పత్తి సాధనాలనూ కలిగి వుండే పెట్టదిడిదారులు తప్ప మరెవ్వరూ (శ్రమశక్తిని కొనలేరు, వినియోగించుకోలేరు. తత్పర్యవసానంగా, కార్మికులకు పెట్టుబడిదారులకోసం పనిచెయ్యక గత్యంతరం వుండదు.
బూర్జువావర్గం తన అభివృద్ధి క్రమంలో కొన్ని దశల గుండా నడుస్తుంది. అవి పెట్టుబడిదారీ సమాజపు ఆర్థికాభివృద్ధి దశలకు అనుగుణంగా వుంటాయి. ఫ్యూడలిజం యుగంలో పశ్చిమ యూరపియన్ దేశాల్లో “బూర్జువా అనే పదం పట్టణాల నివాసులందరికీ వర్తించేది. చేతివృత్తిపనుల, పాదార్థిక ఉత్పత్తి అభివృద్ధి మూలంగా పట్టణవాసుల్లో వర్గ విభజన జరిగింది. బూర్జువావర్గం ఒక వర్గంగా స్థిరపడటం పెట్టుబడి ఆదిమ సంచయనం అనబడే యుగంతో (16వ-18వ శతాబ్దాలు) ముడిపడివుంది. అ యుగపు కీలక లక్షణం యేమిటంటే, విస్తృత జనబాహుళ్యానికి భూమి, ఉత్పత్తి అప్పటికి పెట్టుబడిదారీ ఉత్పత్తి విధానం మొదలయ్యేందుకు అవసరమైన పరిస్థితులన్నీ కల్పించబడ్దాయి. బహుళ సంఖ్యలో స్వతంత్రులైన, ఉత్పత్తి సాధనాలు లేని వేతన కార్మికుల అవిర్భావం, బూర్జువావర్గం చేతుల్లో పెద్ద మొత్తాల్లో పెట్టుబడి సాంద్రీకరింపబడటం అనేవి యీ పరిస్థితుల్లో ఇమిడివున్నాయి. ఉత్పాదక శక్తులు అభివృద్ధిచెందేకొద్దీ, కాలం చెల్లిపోయిన వృత్తి సంఘం తరహా (శ్రమ వ్యవస్థీకరణ స్థానాన్ని కార్ధానా ఉత్పత్తీ, దరిమిలా భారీ యంత్రోత్పత్తీ అక్రమించాయి. పారిశ్రామిక పెట్టుబడికి అన్ని పరిశ్రమలమీదా పట్టు చిక్కగానే, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ తనని తాను (ప్రధాన ఉత్పత్తి విధానంగా స్థిరపరచుకొంది.
బూర్జువావర్గపు అభివృద్ధి దశల్లో రెండవది పారిశ్రామిక విప్లవ, గుత్తపూర్వ పెట్టబిడిదారీ వ్యవస్థల దశు ఈ దశలో చిన్నతరహా, మధ్యతరహా పరిశ్రమదారులు కూడదా చేరివున్న పెట్టుబడిదారీ వర్గపు సంఖ్యాబలంలో పెరుగుదల కనిపించింది. తన పెట్టుబడిని మదుపు పెడుతూవుండిన రంగంమీద అధారపడి బూర్జువా వర్గం పారిశ్రామిక, వర్తక, ఫైనాన్నియల్, గ్రామీణ బృందాలుగా విభజింపబడింది. వర్గాలు = వర్గ పోరాటం అంటే పమటి? ల
బూర్జువా వర్గపు అభివృద్ధిలో మూడవ దశ అయిన గుత్త పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ శాస్త్ర, సాంకేతిక విష్లవాలతో ముడిపడివుంది. 19వ శతాబ్ది చివరి, 20వ శతాబ్ది మొదటి నంవత్సరాల్లో లక్షాధికారులు, కోటీశ్వరులు అవిర్భవించి, పలువురు చిన్నతరహా, మధ్యతరహా పరిశ్రమదారులు దివాళాతీసి, ఉత్పత్తి పెట్టుబడుల సాంద్రీకరణ కేంద్రీకరణలు జరిగిన వలితంగా సైనాన్నియల్ (వ్రభుమండలి ఉద్భవించింది. నరిగా యీ (ప్రాతిపదికమీదనే గుత్త సంస్థలు ఆవిర్భవించి, వేగంగా అభివృద్ధి చెందాయి. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ సామ్రాజ్యవాదం అనబడే తన అత్యున్నత దశలో ప్రవేశిస్తున్న దశ అది.
సామ్రాజ్యవాద వ్యవస్థలో బూర్జువావర్గపు సంఖ్య (క్రమంగా కుంచించు కుపోతుంది. ప్రస్తుతం అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లో ప్రయోజనకరంగా పనుల్లో నియోగింపబడిన జనాభాలో బూర్జువాలు కేవలం 1.5 నుంచి 2 శాతం మాత్రమే వుంటారు. ఐతే, సామాజిక సంపదలో మేలి భాగం యీ వర్గపు చేతుల్లో కేంద్రీకరింప బడివుంటుంది.
పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ అభివృద్ధి క్రమపు తొలి దశలో శక్తివంతమైన ఉత్పాదక శక్తులను త్వరితంగా ఉత్పన్నం చేసిన బూర్జువావర్గం ఒక ప్రగతిశీల వర్గంగా వుండి, దాని ప్రతినిధులు ఉత్పత్తి వ్యవస్థీకరణలో కీలక పాత్ర వహించగా, ఆధునిక బూర్జువావర్గం సామాజిక ప్రగతిని నిరోధిస్తుంది. దాని ప్రధాన విధుల్లో ఒకటైన ఉత్పత్తి వ్యవస్థీకరణ 'సైతం క్రమంగా జీతానికి కుదుర్చుకోఐడిన, సుశిక్షితులైన మేనేజర్ల చేతుల్లోకి పోతోంది. అదే సమయంలో బూర్జువావర్గపు ఫైనాన్నియల్ ప్రభువులూ, సైనిక-పారిశ్రామిక సముదాయపు ్రతినిధులూ వియత్నాం, లావోస్, కాంబోడియాలలోనూ, అనేక యితర ప్రాంతాల్లోనూ యుద్ధంగా ప్రజ్వలింపజేశారు.
కార్మికవర్గం కూడా దశలవారీగా అభివృద్ధి చెందింది. వాటిలో ప్రతి ఒక్కటీ పెట్టుబడిదారీ సమాజపు అయా అభివృద్ధి దశలకు అనుగుణమైనది. 16వ-18వ శతాబ్దాల నాటి (గ్రామీణ, పట్టణవాన పేదల్లోంచి కార్ధానా శ్రామికవర్గం రూపొందింది. అది శ్రామికవర్గ ఆవిర్భావానికి దారి తీసింది. 18న శతాబ్ది చివర-19వ శతాబ్ది మధ్య నాటి పారిశ్రామిక విప్లవ ఫలితంగా - యీ కాలంలోనే ప్రధాన వరి్యశ్రమలన్నీ భారీ యంత్రోత్పత్తిని అవలంబించాయి-పారిశ్రామిక (శ్రామికవర్గం ఉనికిలోకి వచ్చింది.
పెట్టుబడిదారీ ఉత్పత్తి కార్మికుల సంఖ్యను పెంచడం మాత్రమే కాకుండా, పెట్టుబడికి వ్యతిరేకంగా కార్మికులు జరిపే పోరాటంలో వాళ్ల చైతన్యాన్ని సంఘటనని, ననన రా
సంఘీభావాన్ని కూడా పెంపొందించింది. తన అభివృద్ధి క్రమపు తొలి దశలో శ్రామికవర్గం సంఖ్యరీత్యా చిన్న వర్గం. దాని ఆకాంక్షలు చాలా వరకు గతంతో ముడిపడి వుండేవి. కార్మికులు పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ తమ ప్రధాన శత్రువని అప్పట్లో యింకా గ్రహించలేదు. బూర్జువావర్గానికి వ్యతిరేకంగా వాళ్ల పోరాటం విడి పెట్టుబడిదారులకు వ్యతిరేకంగానూ, యంత్రాలకు సైతం వ్యతిరేకమైన సద్యోజనిత తిరుగుబాట్లలోనూ వ్యక్తం చేయబడింది. కార్మికులు ప్రధానంగా తమ ద్వేషాన్ని విరామం లేకుండా ఇరనై నాలుగు గంటలూ పనిచేసే యంత్రాల మీదకు మళ్లించేవాళ్లు. ఈ యంత్రాలు తమను విపరీతంగా అలసి పోయేలా జేసి, 12-14 గంటల పని దినం తర్వాత తమకి ఇంటికి తిరిగిపోయే శక్తికూడా నాశనం చేసేవారు. అయితే పెట్టుబడిదారులు కేవలం కొత్త యంత్రాలు నెలకొల్చేవారు, ఉత్పత్తి తిరిగి మొదలయ్యేది.
శ్రామికవర్గం ఒక సామాజిక శక్తి అయ్యేందుకు ముందు, మొత్తం శ్రామిక ప్రజలందరి ప్రయోజనార్ధం అమల్లో వున్న సమాజాన్ని మార్చగలిగిన వర్గం అయ్యేందుకు ముందు, శ్రామికవర్గం సుదీర్ధమైన అభివృద్ధి వథాన్ని గడపవలసివచ్చింది. ప్రధానంగా, కార్మికులందరూ, తమ మధ్య వృత్తిపర, జాతీయ, తదితర విభేదాలు ఎన్ని వున్నప్పటికీ, తమకి ఉమ్మడి ప్రయోజనాలు ఉన్న సంగతిని (గ్రహించాలి. కార్మికుల ప్రయోజనాలూ, పెట్టుబడిదారుల ప్రయోజనాలూ విరుద్ధమైనవన్న విషయాన్ని శ్రామికవర్గం అర్ధం చేసుకోవాలి. కార్మికవర్గం మీద బూర్జువా వర్గం రుద్దేందుకు ప్రయత్నించే పోటీని కార్మికుల వర్గ సంఘీభావమూ, శ్రామికవర్గ రాజకీయ పార్టీ ప్రతిఘటించాలి. చివరి సంగతి, రాజ్యాధికార పరివర్తనకోసం వర్గ పోరాట పథంలో అడుగుపెట్టిన తర్వాత మాత్రమే, సంఘటిత కార్మికవర్గం ఒక నూతన చారిత్రక శక్తిగా పరిణమించింది.
-. కార్మికవర్గం రూపొందిన క్రమాన్ని వివరించేందుకుగాను మార్శ్ యీకింది రెండు భావనలను అభివృద్ధి చేశాడు: “స్వభావం రీత్యా వర్గం,” “చైతన్యం కలిగిన వర్ణంో పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లో, ప్రధానంగా వర్ధమాన దేశాల్లో సమకాలీన వర్గ నిర్మాణ క్రమాలకు యీ భావాలు సమానంగా వర్తిస్తాయి. పెట్టుబడి అధిపత్యం బహుసంఖ్యాక వేతన కార్మికులను ఒకే విధమైన అర్థిక పరిస్థితిలో వుంచినప్పుడు, యీ కార్మిక జనబాహుళ్ళం పెట్టుబడిదారులకు సంబంధించి ఒక వర్గం, అంటే “స్వభావం రీత్యా వర్గం” అవుతుంది. (శ్రామికవర్గం పోరాటం ద్వారా మాత్రమే “వైతన్యం కలిగిన వర్గం” - చారిత్రక పరివర్తన
వ 101 14జం, “30 వెంంలళు ౮ కుంటా” - కనే సశీజంం కంర క20బ్రేఆు. “604244 కంగా ₹7.6 కెంల్రాణు కింంపతీలు, కేశం6ం0ఇ, 1976, ౧9. 211-212 వర్గాలు-వర్గపోరాటంఅంటే మట్? 4
క్రియాశీల శక్తి - అవుతుంది. ఈ పోరాటం, అది తన సభ్యులను సంఘటితం చేసుకోవడాన్నీ, ఒక ఉమ్మడి భావజాలాన్ని అవలంబించడాన్నీ ఒక సమిష్టి కార్యాచరణ కార్యక్రమాన్ని రూపొందించుకోడాన్నీ తన సొంత రాజకీయ పార్టీని ఏర్పాటు చేసుకోడాన్నీ సాధ్యం చేస్తుంది.
(ప్రస్తుతం వర్గ రూపధారణ (క్రమం అత్యంత భారీస్థాయిలో, మరింత వేగంగా కొనసాగుతోంది. పెట్టుబడిదారీ శకారంభంతో పోలిస్తే ఈ క్రమం యిప్పుడు గణనీయంగా మరింత సంళ్లిష్టమైన స్వభావాన్ని సంతరించుకుంది. అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాలలో వేతన కార్మికుల సంఖ్యలో (బ్రహ్మాండమైన పెరుగుదల కనిపిస్తోంది. ఏ ఉత్పత్తి సాధనాలూ లేకుండా చెయ్యబడిన వీరిలో అత్యధిక సంఖ్యాకులు పెట్టుబడి దోపిడికి గురి అవుతున్నారు. ఈ కార్మికులందరూ ఒకే రకమైన ఆర్థిక పరిస్థితిలో వున్నారు. దీన్నిబట్టి వాళ్లని మనం “స్వభావం రీత్యా వర్గం”గా పరిగణించ గలుగుతున్నాం. కానైతే, వివిధ సామాజిక శ్రేణుల నుంచి వచ్చిన, ఇటీవలే పెట్టుబడిదారీ ఉత్పత్తిలో చేరిన పెద్ద థొమిక ప్రజా బృందాలు తమ చైతన్య, విద్యా సంస్కృతుల స్థాయిలో, జీవిత విధానంలో, రాజకీయ దృక్పథంలో, వేతనాల్లో తీవ్రమైన వ్యత్యాసాలను వ్యక్తం చేస్తాయి. వేతన కార్మికుల అలాంటి బృందాలు తరచు తమని తాము కార్టికవర్గంలో ఒక భాగంగా పరిగణించుకోవు. “చైతన్యం కలిగిన వర్గం” లోకి వాళ్ల పరివర్తన క్రమం సుదీర్ధమైనది, సంక్లిష్టమైనది.
వేటి ఆర్థిక వ్యవస్థల్లో తరచు పెట్టుబడిదారీ, ఫ్యూడల్ చివరకు పితృస్వామిక అంశాలు సైతం కలిసిమెలిసి వుంటాయో, అలాంటి వర్ధమాన దేశాల్లో వర్గాలు రూపొందే క్రమం మరింత ఎక్కువ సంక్లిష్టంగా వుంటుంది.
పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ శన “శుద్ధ రూపంలో వున్న దేశమంటూ ప్రపంచంలో ఏదీ లేదు. సామాన్యంగా, అంతకు ముందరి సామాజికార్థిక నిర్మాణాలనుంచి వారసత్వంగా సంక్రమించిన సంబంధాలు పెట్టుబడిదారీ సంబంధాల సరసన వుంటాయి. ప్రత్యేకించి, కొన్ని దేశాల్లో పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో సైతం, అంతకు ముందు ప్రాబల్యంలో వున్న ప్యూడల్ భూస్వామ్య వర్గపు అవశేషాలు కొనసాగుతాయి. విచతో ఫర సస్తాంలో సన్మూరు జస్తిపరు వివిధ తరగతులు వుంటాయి
రైతులతో, సన్నకారు పట్టణ పెటీ బూర్జువావర్గంతో (ప్రత్యేకించి పౌర సర్వీసుల రంగంలో, పెట్రోలు బంకులు, గారేజీలు, చిన్న అంగళ్లు, వగైరాల సొంతదారులతో) కూడి వుంటుంది. న. శ వర్గాలు - వర్గపోరాటం
క. ఆధునిక సమాజాల వర్గ నిర్మాణపు విశిష్ట లక్షణాలు
- అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లోని వర్గ నిర్మాణపు విశిష్ట లక్షణాలు
గత నూరేళ్ల కాలంలో పెట్టుబడిదారీ సమాజపు వర్గ నిర్మాణం, దాని వర్గాల మధ్య శత్రువైరుధ్యాలను తగ్గించగలిగినంతటి శక్తివంతమైన ఏ మార్పుకీ గురికాలేదు. సమాజపు ఒక ధధ్రువంలో సంపద పోగుపడగా, అదే సమయంలో మరో (ధ్రువంలో శ్రామికవర్గీకరణ పెరుగుతోంది. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ముగిసిన దరిమిలా బూర్జువా సమాజపు తొలి వర్గ నమూనా మరింత కొట్టవచ్చినట్లు కనిపిస్తోంది. ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్దీ, పెద్ద యెత్తున శాస్త సాంకేతిక ప్రగతీ మరింతగా కాలంచెల్లిన ఉత్పత్తి రూపాల్లో నిమగ్నమయ్యే సామాజిక బృందాల సంఖ్యలో గణనీయమైన కోతకి దారితీశాయి. అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లో వేతన కార్మికుల సంఖ్య పెరిగి, జనాభాలో ప్రయోజనకరంగా నియుక్తులైన వారి సంఖ్యలో 70-80 శాతానికి చేరుకోగా, అస్తిపరుల సంఖ్య బాగా పడిపోయింది.
అదే సమయంలో, సాంఘిక నిర్మాణం మరింత సంశళ్లిష్టమవుతోంది. పాదార్థిక గుత్త సంస్థల అజమాయిషీ యంత్రాంగం ఎంత సంళ్లిష్టంగా తయారైందంటే, నిర్వహణ యంత్రాంగపు వివిధ విభాగాల్లో పనిచేసేందుకు పెద్ద సంఖ్యలో కొత్తగా శిక్షణ పొందిన మేనేజర్లు అవసరమవుతున్నారు. ప్రయోజనకరంగా నియుక్తులైనవాళ్ల నిర్మాణం వృత్తి సామర్జాల రీత్యా నిరంతరాయమైన మార్పులకు గురి అవుతోంది.
అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల సామాజిక నిర్మాణాలను ప్రభావితంచేసే రెండు మౌలిక ధోరణులు వున్నాయి: మొదటిది, వర్గాల మధ్యకంటె వర్గాల లోపల వస్తున్న ప్రధానమైన మార్పులు: రెండవది, రకరకాల మధ్యంతర, పరివర్తన చెందే సాంఘిక బృందాల ఆవిర్భావం. వర్గాలు-వర్గపోరాటంఅంటే పమిట? 4
అధునిక బూర్జువా సమాజ పాలక వర్గపు పొందికకూ, అంతకు ముందరి శకానికి చెందిన బూర్జువా వర్గానికి మధ్య సామ్యం చాలా తక్కువ. పెట్టుబడిదారీ ఆస్తి నూతన రూపాల ఆవిర్భావం, దానికి తోడు ఉత్పత్తి సాంద్రీకరణ కేంద్రీకరణలు గుత్త సంస్థల ఏర్పాటు దశకు దారితీశాయి. ఫైనాన్సు పెట్టుబడి అవతరణతో స్వేచ్చాయుత పోటీ పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ మొదట గుత్త, తర్వాత ప్రభుత్య గుత్త పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలోకి మారింది. ఈ మార్పులన్నీ బూర్జువా వర్గం లోపల మౌలికమైన నిర్మాణపరమైన మార్పులకు అనివార్యంగా దారితీశాయి.
గుత్తపూర్వ పెట్బబడిదారీ వ్యవస్థలో బూర్జువావర్గం ప్రధానంగా విడి పరిశ్రమదారులతో కూడివుండగా, 20వ శతాబ్దంలో సమిష్టి పెట్టుబడిదారీ అస్తి పెరిగి, అది పెట్టుబడిదారీ అస్తి ప్రబల రూపం అయింది.
మొదట్లో కంపెనీ వాటాలు జనాభానుంచి పెట్టబడినీ, స్వేచ్చాయుత నిధులనూ-యీ నిధులను సాంద్రీకరించి, ప్రధాన వాటాదారుల ప్రయోజనార్థం మదుపు పెట్టేందుకుగాను-ఆకర్షించే ఒక సాధనంగా వుండేవి. కానైతే క్రమేణా స్టాక్ మార్కెట్ అనేక సెక్యూరిటీలతో ముంచెత్తబడింది ఈ విధంగా చాలామంది శ్రామిక ప్రజలు సైతం చిన్న వాటాదారులు అయ్యారు. బూర్జువా అర్థశాస్త్రవేత్తలు వెంటనే దీన్ని గుత్త సంస్థలు “ప్రజా అస్తి”గా పరివర్తన చెందడంగా, “ప్రజా పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ” శకావతరణగా వ్యాఖ్యానించారు. వాస్తవానికి, ఒక వాటాదారు అవడం ద్వారా ఒక వ్యక్తి పెట్టుబడిదారుగా మారిపోలేదు. పై పెచ్చు, ఏ కంపెనీ వాటాను తను కలిగి వున్నాడో అ కంపెనీ నిర్వహణలో అతనికి బొత్తిగా భాగస్వామ్యం వుండదు.
కంపెనీలో “ప్రజా సంస్థలుగా మార్చబడటంలో వాస్తవ లక్ష్యం ఏమిటంటే, కార్మికుల పొదుపు మొత్తాలను ఆకర్షించి, తర్వాత వాటిని ప్రధాన వాటాదారుల ప్రయోజనాల కోసం వినియోగించుకోవడం. వాటాల ఆస్తి రూపం ఉత్పత్తి సాంద్రీకరణ క్రమాన్ని త్వరితంచేసి, గుత్త సంస్థల ఆవిర్భావానికి దారితీసి, పరిశ్రమలతో బ్యాంకుల సంలీనానికి, తద్వారా ఫైనాన్సు పెట్టుబడి ఏర్పడటానికీ దోహదం చేసింది.
ఫైనాన్సు పెట్టుబడి ఫైనాన్నియల్ 'ప్రభుమండలి అనబడే బూర్జువా వర్గపు ఒక కొత్త తరగతిని ఉత్పన్నం చేసింది. అపారమైన సంపదను తమ చేశుల్లో సాం(ద్రీకరించుకున్న అతి కొద్దిమందితో కూడిన తరగతి యిది. ఉదాహరణకు, అమెరికాలో మొత్తం పారిశ్రామిక వాటాల్లో 80 శాతం కేవలం ఒక్క శాతం కుటుంబాల చేతుల్లో వున్నాయి. ఫైనాన్నియల్ న ననన
ప్రభుమండలి వివిధ గుత్త సంస్థలనూ, ఆర్థిక వ్యవస్థ శాఖలనూ అజమాయిషీ చెయ్యడమే కాకుండా, బూర్జువా సమాజపు ఆర్థిక వ్యవస్థ అంతటిమీదా ఆధిపత్యం వహిస్తుంది. గుత్త పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ ప్రభుత్వ గుత్త పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలోకి పరివర్తన చెందడంతో దాని ఆధిపత్యం మరింత పెరిగింది. ప్రభుత్వ యంత్రాంగాన్ని ప్రభావితం చేసేందుకూ, సమాజపు రాజకీయ, బౌద్ధిక జీవితం మీద తన యిచ్చను రుద్దేందుకూ ఈ పప్రభుమండలికి విస్తారమైన అవకాశాలు వున్నాయి.
ప్రస్తుతం పెట్టుబడిదారీ సమాజంలో రూపొందుతున్న బాగా పలుకుబడి కలిగిన గుత్త అగ్రగణ్యుల మరో బృందం-సైనిక పారిశ్రామిక సముదాయం - అంటే, ప్రభుత్వంలోని, పార్లమెంటులోని, సైనిక విభాగంలోని ఉన్నతాధికారులతో యుద్ధ పరిశ్రమ గుత్త సంస్థల మిలాఖత్తు.
రాజ్య లక్ష్యాల, విధుల వరిధిని విన్తరింవజెయ్యడం అభివృద్ధి చెందిన పెట్టబడిదారీ దేశాల్లో బూర్జువావర్గపు నిర్మాణంలో ప్రధానమైన మార్పులకు దారితీసింది. రాజ్యమే నానాటికీ ఎక్కువగా ఉత్పత్తి సాధనాల ప్రధాన సొంతదారుగా మారుతోంది. ఇది పాలక వర్గంలోకి రాజకీయ అగ్రగణ్యుల, ఉన్నత బ్యురాక్రటిక్ ఉద్యోగుల స్వతంత్ర విభాగం ఏర్పడేందుకు దారితీస్తుంది. తతృలితంగా “ప్రభుత్వ బ్యురాక్రసీ” అనబడే పెట్టుబడి దారుల ఒక కొత్త తరగతి ఏర్పడింది. ఇది జాతీయం చెయ్యబడిన, మిశ్ర కంపెనీలకు చెందిన ఉన్నతాధికారులతో కూడి వుంది.
ప్రభుత్వ గుత్త పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ పరిస్థితుల్లో అత్యున్నత పరిపాలనా, ప్రభుత్వ రాజకీయ అధికారపు ప్రతినిధులు (పార్లమెంటు సభ్యులు, సేనాధిపతులు, అత్యున్నత అధికారులు) అందరూ పాలక వర్గపు మరింత ముఖ్య భాగం అవుతారు. వాళ్లలో చాలామంది వ్యాపార ప్రపంచంనుంచి వచ్చినవాళ్లు. తమ రాజకీయ కొలువు పూర్తి కాగానే వాళ్లు తమ ప్రపంచానికి తిరిగివెళ్తారు. వాళ్లు సమాజపు యితర విభాగాలు నుంచి వచ్చినవాళైనా వాస్తవానికి వాళ్లు పాలక వర్గ ప్రతినిధులుగానే మారుతారు. వాళ్ల కార్యకలాపాలన్నీ పాలక వర్గ వ్రయోజనాల సాధనకు ఉద్దేశింవబడతాయి. తత్చర్యవసానంగా కార్మికులు ఉత్పత్తి చేసిన అదనపు విలువనుంచి వాళ్లకు పెద్ద లాభాలు చేకూరుతాయి.
భారీ పెట్టుబడిదారీ కంపెనీల నిర్వాహకులు (మేనేజర్లు) బూర్జువా వర్గపు అతి ముఖ్య విభాగంగా మారుతున్న ధోరణి కనిపిస్తోంది. ఈ ధోరణి ఆస్తిగా పెట్టుబడికీ, వర్గాలు = వర్ద పళాటం అంటే వమట? “ట్
'క్రీయగా పెట్టబడికీ మధ్య ప్రగాఢమవుతున్న గండినుంచి ఉత్పన్నమవుతోంది. దానితో వాణిజ్బ, వర్తక విధులు భారీ కంపెనీల మేనేజర్ల చేతులో కేంద్రీకృతమవుతున్నాయి.
మేనేజర్లు కూడా వేతన కార్మికులు గనుక, తొము చేసే పనికి వాళ్లు వేతనం పొందుతారు. బఐకే ఆచరణలో, కంపెనీ అధ్యక్షులకూ, ఉపాధ్యక్షులకూ, లేక యితర ఉన్నత కార్యనిర్వాహకోద్యోగులకూ ముట్టే వేతనాలూ, బోనస్సులూ వాళ్లు చేసే అర్హమైన పని మార్కెట్ విలువకు బాగా మించివుంటాయి. ఈ కారణంగా, అవి యితరుల శ్రమ సృష్టించే అదనపు విలువను సొంతపరచుకునే భాగస్వామ్య రూపాల్లో ఒకటి.
పెట్టుబడి స్వామ్యాన్ని నిర్వాహక విధులనుంచి వేరుచెయ్యడంతో, ప్రస్తుతం పెట్టుబడిదారీ ప్రపంచంలో సంభవిస్తున్న “మేనేజర్ల విప్లవం” అనబడేది ఆస్తిపరులకు తమ కంపెనీల మీద వాస్తవాధికారమూ, అజమాయిషీ లేకుండా చేసిందని కొందరు బూర్జువా అర్ధశా'స్తవేత్తలు వాదిస్తున్నారు. ఐతే, కంపెనీల విధానాలు ప్రధాన వాటాదారుల చేతనే పూర్తిగా నిర్ణయింపబడుతున్నంత కాలం యీ వాదనలు వాస్తవ పరిస్థితిని 'ప్రతిబింబించవు.
గుత్త బూర్జువావర్గం బ్యాంకులను, పారిశ్రామిక కంపెనీలను నిర్వహించడం ద్వారా కూడా ఈన ఆధిపత్యాన్ని అమలు జరుపుతుంది. ధనిక కుటుంబాల సభ్యులు చాలామంది తరచు వివిధ పారిశ్రామిక, వాణిజ్య కంపెనీల, బ్యాంకుల డైరెక్టర్ల బోర్డులో తిష్టవేస్తారు. దీనికితోడు, వాళ్లు తమ తైనాతీలను కంపెనీల ఉన్నత పాలక వదవుల్లోకి ఎగదోస్తారు. ఐడా ఆస్తిపరులు ఆర్థిక వ్యవస్థ మీద తమ పట్టునూ, అజమాయిషీనీ ఎన్నడూ సడలనివ్వరని దీన్నిబట్టి తేలుతుంది. అదే సమయంలో, ఆధిపత్య, అజమాయిషీల యంత్రాంగం ప్రజల దృష్టి నుంచి మరుగుపరచబడి వుంటుంది.
శాస్త, సాంకేతిక విప్లవాన్ని. పరిశ్రమల్లో శాస్త్రజ్ఞుల, నిపుణుల పెరుగుతున్న పాత్రనీ ఆసరాగా చేసుకొని పశ్చిమ దేశాల సాంఘిక శాస్త్రవేత్తలు సమాజంలో ఇంతకు ముందున్న వర్గ విభజనకి కాలం చెల్లిపోయిందన్న రకరకాల సిద్ధాంతాలు లేవదీశారు. ఈ సిద్ధాంతాల ప్రతిపాదకులు సమాజపు నూతన వర్గ నిర్మాణం జ్ఞానం మీద, అర్హత మీద మాత్రమే అధారపడి పుందని వాదిస్తారు. “పారిశ్రామికానంతర సమాజ” సిద్ధాంత కర్తలు కూడా పై వాదంతో ఏకీభవిస్తారు. ఆస్తిని గురించిన మన భావాలకు ఎన్నడో కాలదోషం పట్టిందని వాదించే అమెరికన్ సాంఘిక శాస్త్రవేత్త డేనియల్ బెల్ వాళ్లలో ఒకడు. “అసలు విషయం యేమిటంటే, (ప్రస్తుతం అధికారం అన్నది కేవలం చట్టపరమైన నన నన
ఒక కల్పన మాత్రమే....” అని వాదిస్తాడు బెల్. అతను చెప్పేదాని ప్రకారం, ఆర్థిక, సాంఘిక వ్యవహారాల నిర్వహణ గుత్త సంస్థలకంటె శాస్త్రీయ సంస్థల వాక్కుగా పరిణమించింది. కనుక, పాలక వర్గ పాత్ర వహించేది పెట్టుబడిదారులు కాక, శాస్త్ర వేత్తల్లోని, ఉన్నత వృత్తి నిర్వాహకుల్లోని సృజనాత్మక అ(గ్రగణ్యులే.
కానైతే ఆచరణలో, పెట్టుబడిదారుల ఆధిపత్యం స్థానాన్ని శాస్త్రవేత్తల, నిపుణుల అధిపత్యం ఆక్రమించడం వంటిది యేమీ లేదు. శాస్త్ర, సాంకేతిక విప్లవం పాలక వర్గపు సంపుటిని పూర్తిగా మార్చివేస్తున్నమాట నిజమే. కాని ఆస్తి సంబంధాలు చెక్కుచెదరకుండా యథాతథంగా వుంటాయి, మరింత సంశ్లిష్టం అవుతాయి, అంతే. ఐడా పెట్టుబడి మొత్తం అర్ధిక వ్యవస్థ అంతటిపైనా, మరింత ఎక్కువ సంఘటితమూ, మరింత తక్కువ నదరైన రూపాల్లోనే అయినప్పటికీ, తన పట్టును బిగిస్తుంది. గుత్త సంస్థలనూ, పాలక వర్గపు కొన్ని బృందాలనూ కలిపివుంచే బంధాలు తక్కువ ప్రత్యక్షంగా వుండే ధోరణి పెరుగుతుంది.
ఇటీవలి దశాబ్దాల్లో అంతర్జాతీయ గుత్త కంపెనీల కార్య రంగాల విస్తరణ మూలంగా బూర్జ్డువావర్గపు “అంతర్జాతీయ విభాగం” ఆవిర్భవించింది. ఉత్పత్తి అంతర్జాతీయకరణ, బహుళజాతి గుత్త సంస్థల కార్యకలాపాల పరిధి విస్తరించేకొద్దీ సమకాలీన బూర్జువావర్గపు జాతీయ వ్యత్యాసాలు నానాటికీ మరింత తక్కువ ప్రస్ఫుటం అయ్యాయి. ”
పై మార్పుల ప్రభావం ప్రధానంగా బడా, గుత్త పెట్టుబడిదారులమీద వుంది. మధ్యతరహా పెట్టుబడిదారుల్లో అధిక సంఖ్యాకులు తమ కంపెనీల ప్రధాన వాటాదారులుగా, ప్రధాన నిర్వాహకులుగా కొనసాగుతున్నారు. గ్రామీణ బూర్జువాలు మరింతగా దివాళాలు తీస్తున్నారు.
బూర్జువా వర్గపు అన్ని తరగతులకీ ఉమ్మడి వర్గ లక్ష్యాలు యింకా ఉన్నాయి. అయితే అవి బూర్జువావర్గం లోపల నానాటికీ పెరుగుతున్న వైరుధ్యాలను తొలగించలేవు. నానాటికీ సంళ్లిష్రమవుతున్న యీ వర్గపు నిర్మాణం పాలక గుత్త బూర్జువా అగ్రగణ్యులకీ, మామూలు పెట్టుబడిదారుల మధ్యా, కార్యనిర్వాహక మేనేజర్లకీ, వాణిజ్య పెట్టుబడిదారులకీ మధ్యా, వ్యాపారంలో నిమగ్నులై వున్నవాళ్లకీ, డివిడెండ్లమీదనే అధారపడే వాళ్లకీ మధ్యా వైరుధ్యాన్ని పెంచుతుంది. బూర్జువా వర్గపు పలు విభాగాల ప్రయోజనాలు ఫైనాన్నియల్ 'ప్రభుమండలి ప్రయోజనాలతో, ప్రధానంగా సైనిక - పారిశ్రామిక సముదాయానికి ప్రాతినిధ్యం వహించే బృందపు ప్రయోజనాలతో పొసగవు. వర్గాలు - వర్గ పోరాటం అంటే ఏమిటి? డాట్
కమ్యూనిస్టు, కార్మిక పార్టీలు శాంతి, ప్రగతుల ప్రయోజనార్థం గుత్త వ్యతిరేక సంఘటనను విస్తృతం చేసి, పటిష్టంచేసేందుకు గొను పాలక వర్గంలో పెంపొందుతున్న వైరుధ్యాలను పరిగణనలోకి తీసుకొని, వాటిని వినియోగించుకుంటాయి.
పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ అభివృద్ధితోబాటు కార్మికవర్గం కూడా సంఖ్యరీత్యా పెరుగుతోంది. అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లో 19వ శతాబ్ది చివరా, 20వ శతాబ్ది మొదట్లో 8-9 కోట్ల మంది కార్మికులు వుండగా, 1950లో 29 కోట్లమంది, 1980 నాటికీ 51 కోట్ల, 50 లక్షలమంది వున్నారు. గమనించదగిన మరో విషయం యేమిటంటే, యీ దేశాల్లో యీనాడు కార్మికులూ, ఆఫీసు ఉద్యోగులూ ప్రయోజనకరంగా నియుక్తులైన జనాభాలో 75 శాతం వున్నారు.
ఈ లెక్కలు సమకాలిక బూర్జువా సమాజంలో కార్మికవర్గం పరిమాణంలో క్రమంగా తగ్గిపోతోందని, కాలక్రమేణా అది “మధ్య తరగతి” అనబడేదానిలో విలీనమైపోతోందని వాదించే “నిశ్షామీకీకరణ” బూర్జువా సైద్ధాంతికులు చెప్పేదాని ప్రకారం, “మధ్య తరగతి” వివిధ సాంఘిక, వర్గ బృందాల మిశ్రమం, దాని సభ్యులు ఉత్పత్తి సంబంధాల యితర అన్ని అంశాల ప్రసక్తి లేకుండా, దాదాపు ఒకే ఆదాయ స్థాయి కలిగి వుంటారు. వాళ్ల ఎంపిక సూత్రం ఆదాయ స్థాయి కలిగి వుంటారు. వాళ్ల ఎంపిక సూత్రం ఆదాయ మూలాధారాలను బొత్తిగా పట్టించుకోదు, వ్యక్తిగత స్వామ్యంలోని సంస్థలో రాగల లాభానికీ, వేతన కార్మికుడికి చెల్లింపబడే వేతనానికీ మధ్య విచక్షణ చూపదు. ఆదాయం బూర్జువా సైద్ధాంతికులు నిర్దేశించిన హద్దుల్లోకి కుదురుకోవాలి. అదొక్కటే ముఖ్య కొలమానం: తత్ఫలితంగా కార్మికులు, పెట్టీ బూర్జువాలు, కొన్ని యితర సాంఘిక తరగతుల ప్రతినిధులు “మధ్యతరగతి”లో కూర్చబడతారు.
“న్మిక్ళామికీకరణ” సిద్ధాంత సమర్థకులు జనాభాలో (ప్రయోజనకరంగా నియుక్తులైన వాళ్లలో కాయకష్టం చేసే కార్మికుల లేక నీలం చొక్కాలవాళ్లు అనబదేవాళ్ల నిష్పత్రి పడిపోవడంపట్లా, గుమాస్తాలు, ఇంజనీర్లు లేక తెల్ల చొక్కా కార్మికులు అనబదేవాళ్ల నిష్పత్తి ఆకాశాన్ని అంటడంపట్లా కూడా తమ శ్రద్దను కేంద్రీకరిస్తారు.
ఇటీవలి దశాబ్దాల్లో అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లో కార్షి నాటకీయమైన మార్సులకుగురి అవుతోంది. ఐతే యిది మొత్తంగా లా అంతరించిపోయేందుకు దారితియ్యదు. అందుకు భిన్నంగా అవి కార్మికవర్గపు సంఖ్య పెరుగుదలనూ, గుణాత్మక అభివృద్ధినీ ప్రతిబింబిస్తాయి.
న న న న
ఈ మార్పులన్నీ శాస్త్రసాంకేతిక విప్లవం నుంచీ, ఆర్థిక వ్యవస్థలో నిర్మాణపరమైన మార్పులనుంచీ ఉత్పన్నమయ్యాయి. ఈ విధంగా కొత్త ఉత్పత్తి రకాలు తలెత్తాయి, ఆర్ధిక వ్యవస్థ కొత్తశాఖలు ఏర్చద్దాయి. పాదార్థ్ధిక ఉత్పత్తియొక్క చాలా శాఖల్లో శ్రమ ఉత్పాదకత మెరుగై, ఉత్పాదకేతర రంగపు అభివృద్ధికి దోహదం చేసింది. ప్రభుత్వ గుత్తపెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలోకి గుత్త పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ శీఘ్రాభివృద్ది కూడా కార్మికవర్గ నిర్మాణంలో వస్తున్న గణనీయమైన మార్పులకు దోహదం చేసింది. శ్రామిక వర్గపు సాంప్రదాయిక విభాగాల్లో మార్పులు వచ్చాయి. అవి వాటి సంఖ్యా బలాన్నీ అర్హతలనూ, వృత్తిపర నిర్మాణాన్నీ ప్రభావితం చేశాయి. వేతన కార్మికుల కొత్త లేక వెనకటి అ'ప్రముఖ విభాగాలు తలెత్తి త్వరత్వరగా పెరిగాయి. చివరి విషయం, కిరాయికి పనిచేసే కొత్త బృందాలు అస్తిత్వంలోకి వచ్చాయి. అవి ఏ వర్గానికి చెందుతాయన్నది అత్యంత అస్పష్టమైన విషయం.
“నిశ్రామికీకరణ” సిద్ధాంత సమర్ధకులైన మార్చిజం ప్రత్యర్థులు తరచు అసలు కార్మికవర్గ భావాన్నే వక్రీకరిస్తారు. వాళ్లు శ్రామికవర్గం అంటే శరీర శ్రమ చేసేవాళ్లు అనో లేక పారిశ్రామిక కార్మికులు అనో చెప్తూ వుంటారు. ఇది తప్పు. ఎవరైనా కార్మిక వర్గాన్ని నిర్వచించేటప్పుడు, సామాజిక ఉత్పత్తి వ్యవస్థలో ఉత్పత్తిదారీ వర్గంగా దాని స్థానం యేమిటో నిర్ధారించడం నుంచి బయల్దేరవలసి వుంటుంది. కార్మికవర్గ భావన పాదార్థిక ఉత్పత్తిలో పాల్గొని, తమ(శ్రమ ద్వారా అదనపు విలువను ఉత్పత్తిచేసే లేక తమ యజమానులు యితరులు సృష్టించిన అదనపు విలువలో కొంత భాగాన్ని సొంతపరచు కోవడాన్ని సాధ్యం చేసే అందరు వేతన కార్మికులకూ వర్తిస్తుంది.
ఉత్పత్తి రంగం నానాటికీ అధికంగా చలామణీ, సేవల రంగాలతో ముడిపడ నారంభిస్తుంది. ఇది కార్మికవర్గ పరిధులను విస్తరింపజేస్తుంది. పారిశ్రామిక, వ్యవసాయిక కార్మికులతో బాటు అది చలామణీ, సేవల రంగాల్లోని ఉద్యోగుల్లో అత్యధిక సంఖ్యాకులను ఆవరిస్తుంది.
కార్మికులు చేసిన పనుల సంశ్లిష్ణత దృష్ట్యానూ, వాళ్ల నైపుణ్యం దృష్ట్వానూ అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల (శ్రామిక వర్గాన్ని కొన్ని తరగతులుగా విభజించవచ్చు: నిపుణ కార్మికులు; అర్హ నిపుణ కార్మికులు, ప్రత్యేక నిపుణ కార్మికులు; అనిపుణ కార్మికులు. ఈ తరగతుల్లో ప్రథమంగా, ప్రధానంగా వాటి శ్రమ స్వభావం వర్గాలు - వర్గ పోరాటం అంటే వమిటి? కక
రీత్యా కొన్ని వ్యత్యాసాలు వున్నాయి. వెనక కార్మికులు ప్రధానంగా శారీరక కృషి చెయ్యగా, ఈనాడు శాస్త్ర, సాంకేతిక విప్లవం మూలంగా వాళ్లు నానాటికీ ఎక్కువగా మానసిక కృషి చెయ్యవలసి వస్తోంది.
ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్ధి శారీరక శ్రమ స్వభావాన్నే మార్చి వేస్తుంది. దానితో కార్మికుల శ్రమ తరచు చాలా మానసిక ఒత్తిడికి గురి అవుతుంది. సంళ్లిష్ట స్వయంచలిత వ్యవస్థల మెకానిక్కులు, మరమ్మతుదారులు, సరిచేసేవాళ్లు, ఆపరేటర్ల సంఖ్య నిరంతరం పెరుగుతోంది.
పారిశ్రామిక కార్మికుల వివిధ రకాల మధ్య వున్న కొన్ని వ్యత్యాసాలు వాళ్ళు చేస్తున్న శ్రమ స్వభావంలో లేక వాళ్ల నైపుణ్యాల్లో మాత్రమే కాకుండా, వాళ్ల జీవిత సరళిలో, వాళ్ల వర్గవైతన్య అభివృద్ధి స్థాయిలో కూడా కనిపిస్తాయి. పశ్చిమదేశాల సాంఘిక శాస్త్రంలో పురోగామి దేశాల్లోని శ్రామిక వర్గ ఐక్యతనూ, దాని ప్రస్తుత విప్లవకర పాత్రనూ నిరాకరిస్తూ తలెత్తిన కొన్ని అభిప్రాయాలకు యీ వ్యత్యాసాలే మూలాధారం.
1960 దశకంలో పశ్చిమ దేశాల్లో “కొత్త కార్మికవర్గం” భావం వ్యాప్తిలోకి వచ్చింది. ఈ భావన ్రతిపాదకులు కార్మికవర్గ ఐక్యతా భావాన్ని తోసిపుచ్చి, అందుకు బదులు దాని పాత సాంప్రదాయిక విభాగాలకూ, పురోగామి పరిశ్రమ శాఖలకు (రసాయనిక, విమాననిర్మాణ, ఎలెక్ఞానిక్స్, వగైరా) సంబంధించిన కొత్త విభాగాలకూ మధ్య వ్యత్యాసాలపైన వక్కాణింపు యిచ్చారు. వాళ్లు యీ కొత్త శాఖలకు చెందిన ఉన్నత విద్యావంతులూ, నిపుణులూ అయిన కార్మికులను (కొత్త కార్మికవర్గం”) మౌలిక సామాజిక పరివర్తనను సాధించగల శ్రామిక ప్రజల అత్యంత విప్లవకర విభాగంగా పరిగణించారు.
ఐతే అనుభవం వాళ్లు చెప్పేది తప్పని నిరూపించింది.1960 దశకపు చివరి సంవత్సరాల్లో సంభవించిన వర్గ ఘర్షణల్లో “కొత్త కార్మికవర్గంొ “పాత కార్మికవర్గం” అనుసరించిన లక్ష్యాలనే అనుసరించింది, అవే డిమాండ్లను ముందుకు తెచ్చింది.
1960 దశకం దరిమిలా, అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల సమకాలిక కార్మికవర్గంలోని వివిధ సాంఘిక బృందాల వర్గ అభివృద్ధి ఒకేరీతిగా లేదన్న విషయం స్పష్టపడింది. కార్మికవర్గపు కొత్త తరగతులు తమ చైతన్యం, సంఘటన, రాజకీయ
కార్మికుల శ్రేణులను భర్తీచేసే సన్నిహిత, మధ్యంతర సాంఘిక బృందాల సభ్యులు కార్మికవర్గపు వర్గదైతన్య, (ప్రవర్తనల్లోకి అన్యవర్గ ధోరణులను తీసుకొస్తారు. న న నన న మ
సాంఘిక నిర్మాణంలో తమ ప్రత్యేక స్థానం మూలంగా ప్రధాన వర్గాల్లో ఏ ఒక్కదానితోనూ చేరని సామాజిక బృందాలు మధ్యంతర లేక మధ్య తరగతులు. ఈ తరగతులు ఏకరీతివి కావు. వాటిలో అంతర్భాగాలైన బృందాల సాంఘిక హోదాల్లో వ్యత్యాసాలు వున్నాయి. చిన్న తరహా దోపిడీదారులతో, దోపిడికి గురి అయ్యేవాళ్లతో, గణనీయమైన ఆదాయం పొందేవాళ్లతో, సగటు కార్మికుడి వేతనం కంటె తక్కువ ఆదాయం కలిగినవాళ్లతో యీ మధ్య తరగతులు కూడివుంటాయి. వాటిలో పెట్టుబడిదారీ పూర్వ సామాజిక వ్యవస్థలకు (పాత మధ్యతరగతులు”) చెందిన బృందాలు, అలాగే విజ్ఞానశాస్త్రం, టెక్నాలజీ, ఉత్పత్తి నిర్వహణ రంగాల్లో విజయాలతో సన్నిహిత సంబంధం వున్న వాళ్లు (కొత్త మధ్య తరగతులు”) కనిపిస్తారు.
“పాత్ర మధ్య తరగతులు” పట్టణ, (గ్రామీణ పెటీ బూర్జువాల తోనూ, సృజనాత్మక కృషిలో నిమగ్నులయ్యేవాళ్లతోనూ కూడివుండగా, “కొత్త మధ్య తరగతులు” ఆఫీసు ఉద్యోగుల్లో అత్యధిక సంఖ్యాకులతో, మేధావులతో, కొందరు మేనేజర్లతో కూడి వుంటాయి.
మధ్య తరగతులు అన్నింటినీ ఒకే వర్గంగా చెప్పడం పొరపాటు అవుతుంది. అయితే వాటి లక్షణాల్లో కొన్ని వాటిని ఏకంచేసేందుకు దోహదంచేస్తాయి. ఉదాహరణకు, వాటి ఉమ్మడి లక్షణాల్లో ఒకటేమిటంటే, శత్రువైరుధ్యపూరిత సమాజంలోని ప్రధాన వర్గాలకు అవి మధ్యంతర స్థానంలో వుండటం. దీన్నిబట్టి వాటి సహజ లక్షణాలకీ, వర్గ 'ప్రయోజనాలకీ మధ్య వున్న వైరుధ్యాలను అర్థం చేసుకోవచ్చు. చిన్న తరహా సొంతదారులో దోపిడీదారూ,దోపిడికి గురి అయ్యేవాడూ “సహజీవనం చేస్తారు.” ఒక సామాన్య మేనేజరు ఒక వైపున పెట్టుబడిదారు దగ్గర జీతానికి కుదిరిన ఉద్యోగి, మరోవైపున పెట్టుబడిదారీ దోపిడి అజమాయిషీ విధుల అమలుదారు.
కొన్ని వర్గాల లక్షణాలు మిళితమై వుండే సన్నిహిత సాంఘిక బృందాలకు మనం ప్రత్యేక వక్కాణింపు యివ్వాల్సి వుంటుంది. స్వతంత్రులైన చేతివృత్తులవాళ్లు, అంతేకాక ఒకవైపున తమచిన్న భూఖండాలను సాగు చేసుకొంటూ, మరోవైపున పరిశ్రమల్లో కూలికి కుదిరే కార్మికులు ఈ సాంఘిక బృందాల్లో వుంటారు.
ఈనాటి పెట్టుబడిదారీ సమాజపు వర్గ నిర్మాణం తనలోని వర్గాలను, వర్గాల్లోని తరగతులను, వర్గాల మధ్య సమ్మేళనాలను ఎలా అవరించివుంటుందో మేము చూపించాం. సమాజంలో అనేక యితర సాంఘిక తరగతులు, బృందాలు కూడా వుంటాయి. వాటి మధ్య వ్యత్యాసాలు వాటీ వృత్తిపర,జాతీయ, సాంస్కృతిక, మతపర, తదితర లక్షణాల వర్గాలు - వర్గ పోరాటం ఏమిటి? భల రిరాంయు వ్వ
సం 16185 ౪
మీద అధారపడివుంటాయి. సమాజం విభిన్న సాంఘిక స్థానాలను ఆక్రమించి, అనేక అంతస్సంబంధాలను కలిగివున్న ఈ బృందాలతో కూడివుంది. సమాజంలో అమల్లో వున్న సంబంధాలను వర్గీకరించేందుకు వర్గ నిర్మాణాన్ని ప్రధాన లక్షణంగా మార్చిజం పరిగణిస్తుంది. అదే సమయంలో, వర్గ దృష్ట్యా ఏకరీతివి కాని, సమకాలిక పెట్టుబడిదారీ దేశాల ఆర్థిక, సాంఘిక, రాజకీయ జీవితంలో ఒక నిర్దిష్ట పాత్ర వహించే పెద్ద పెద్ద సామాజిక బృందాలను మనం కూలంకషంగా అధ్యయనం చేయ్యాలి.
ఉదాహరణకు, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ వ్యవసాయాన్ని తగినంతగా అభివృద్ధి చెయ్యని దేశాల్లో మాత్రమే రైతాంగం సాపేక్షంగా ఏకరీతి సాంఘిక-వర్గ బృందంగా వుంటుంది. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ సర్వతోముఖంగా అభివృద్ధి చెందేకొద్దీ, పెట్టుబడిదారీ పోటీ నియమాల ఫలితాలు అంతకంతకు క్రూరంగా పరిణమిస్తాయి. చాలా మంది చిన్నతరహా ఉత్పత్తిదారులు పేదలు, నిరాస్తిపరులు అవుతారు. అదే సమయంలో కొద్ది మంది పెట్టుబడిదారీ వర్తకులు పెద్ద అస్తులు పోగేసుకుంటారు. అర్థిక అసమానత్వం, గ్రామీణ జనాభాలో వ్యత్యాసాలు మరింత పెరుగుతున్నాయి.
అభివృద్ధి చెందిన పెట్టబడిదారీ దేశాల్లో వ్యవసాయంలో సాంకేతిక విప్లవంతోబాటు, ఐడా (గ్రామీణ వ్యవసాయదారుల చేతుల్లో ఉత్పత్తి సాధనాలూ, పెట్టుబడీ నానాటికీ ఎక్కువగా సాంద్రీకరింప బడుతున్నాయి. గుత్త సంస్థలు వ్యవసాయం మీద అంతకంతకు దృఢతరమైన పట్టు పొందుతున్నాయి. దీని ఫలితంగా వ్యవసాయ కార్మికులు నానాటికీ ఎక్కువగా దోపిడికి గురిచెయ్య బడుతున్నారు, వాళ్ల శ్రమ వెల తగ్గిపోతోంది. లక్షలాది పేద, మధ్యతరహా రైతులు, తమ కమతాలమీద వచ్చే హీన అదాయాలతో యికనెంతమాత్రం తమని తాము పోషించుకోలేక పోతున్నారు. దానితో వాళ్లు తరచు వ్యవసాయేతర రంగాల్లో నిమగ్నులైన (ప్రత్యేకించి పారిశ్రామిక పట్టణాల, నగరాల శివార్లలో) వేతన కార్మికులు కాక తప్పడం లేదు.
అయినా కూడా, రైతుల వర్గ (శ్రేణీకరణ, తమ సొంత భూఖందాల్లో, కౌలుకితీసుకున్న భూమిలో పనిచేసే వ్యావసాయిక ఉత్పత్తి దారులు ఒక పెద్ద సాంఘిక గుత్త వ్యవసాయ విధానానికి వ్యతిరేకంగా భారీ కార్యాచరణల్లో పాల్గొంటున్నారు. కార్మికవర్గంతో తమ నంయుక్త కార్యాచరణ కీలక (ప్రాముఖ్యాన్ని రైతాంగం (గ్రహించనారంభిస్తోంది. ర డా ాాారాాాాాాాాాాావదద వాటా
అఫీసుఉద్యోగులు ఒక విడి వర్గం కారు. వాళ్ళ రకరకాల మానసిక లేక శారీరకేతర (శ్రమ చేసే, తమ పనికి జీతాలు పొందే (శ్రామికుల లాంఛనగతమైన, చట్టపరమైన ఒక మొత్తం. వృత్తిపరంగా వాళ్లను యీ కింది బృందాలుగా విడదీయవచ్చు; పరిపాలనా, మేనేజీరియల్ సిబ్బంది; ఇంజనీర్లు టెక్నీషియన్ల వంటి వాళ్లు, సేల్స్మెన్, గుమాస్తాలు, వగైరాలు. ఉద్యోగుల సంఖ్య ప్రత్యేకించి పరిణత పారిశ్రామిక పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ దశలో, అంటే 19వ శతాబ్ది చివర్లో పెరిగింది. ప్రయాణ, రవాణా సౌకర్యాలూ, వర్తక, వరవతులూ అభివృద్ధి చెందిన మూలంగానూ, విద్యా వ్యవన్గ్స, వైద్య సదుపాయాలు, సేవలరంగం విస్తరించిన మూలంగా వాళ్ల సంఖ్య పెరిగింది.
ఆదిలో, వేతన కార్మికుల ఇతర విభాగాలతో పోలిస్తే ఆఫీసు ఉద్యోగులు కొన్ని (ప్రత్యేక సౌకర్యాలు అనుభవించారు. కానైతే, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ అభివృద్ధి చెందడంతో ఉద్యోగుల తరగతి క్రమంగా మరింత శాఖోపశాఖలై, సంఖ్యాత్మకంగా పెరుగుతోంది. ప్రస్తుతం, దాని విభజన క్రమాన్ని మనం స్పష్టంగా చూడగలం. ఉద్యోగుల్లో అత్యధిక సంఖ్యాకులు తమ ప్రత్యేక సౌకర్యాలను కోల్పోయి, తమ (శ్రమస్వభావం, తమజీతాలు, (శమ మార్కెట్లో తమ స్థానాలను బట్టి నానాటికీ కార్మికవర్గానికి మరింతగా సన్నిహితులవుతున్నారు. ఈ ఉద్యోగుల బృందానికి పరిపాలన విధులేమి వుండవు.
అఫీసు ఉద్యోగుల్లో అగ్రగణ్యులు బూర్జువావర్గంతో కలసి పోయారు. ఉద్యోగుల మూడవ విభాగం మధ్యంతర స్థానంలో వుంటుంది. ఇది మధ్య తరగతిలో ఒక భాగం.
మేధావివర్గం వివిధ వర్గాల విభాగాలతో కూడిన ఒక సాంఘిక తరగతి. ఇది సమాజంలో వర్గ నిర్మాణపు స్వరూపాన్ని తెలియజేస్తుంది. ఉద్యోగుల లాంఛనగత చట్టపర బృందానికి భిన్నంగా, మేధావులుసిసలైన ఒక సాంఘిక బృందానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తారు. వాళ్ల శ్రమ కార్యకలాపాలకు విలక్షణమైన స్వభావం వుంటుంది.
సమకాలిక సమాజంలో మేధానివర్గం సంఖ్య రీత్యా వేగంగా పెరుగుతోంది. సాంఘిక జీవితపు అన్ని రంగాల్లోనూ దాని పాత్ర పెంపొందుతోంది. ఈనాటి పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ పరిస్థితుల్లో మేధావివర్గం శ్రామికీకరణ క్రమానికి గురి అవుతోంది. మేధావివర్గానికి చెందిన అత్యధిక సంఖ్యాకులు వేతనానికి కుదుర్చుకోబడిన ఉద్యోగులుగా జీవికను అవుతూ, తత్కారణంగా కార్మికవర్గానికి మరింత సన్నిహితులవుతున్నారు. వాళ్లు పొందే వర్గాలు -వర్గపోరాటంఅంటే ఏమిట్? డాన్
వేతనాలకీ, కార్మికులు పొందే వేతనాలకీ మధ్య దాదాపు తేడాయే లేదు. మేధావి వర్గంలోని బడి పంతుళ్లు వంటి కొన్ని విభాగాలు తరచు నిపుణ కార్మికుల కంటె తక్కువ జీతాలు పొందుతున్నారు. అంతేకాక, నానాటికీ ఎక్కువమంది మేధావులు, ప్రత్యేకించి సంక్షోభాల కాలంలో, ఉద్యోగాలు కోల్పోతారు. మేధావుల్లో ఉన్నత తరగతివాళ్లు బూర్జువావర్గంతో సంలీనమయ్యే ధోరణి కనిపిస్తోంది.
మేధావివర్గపు శ్రామికీకరణ ఎన్నడూ తిరుగులేనిది కాదు. దానిలో అత్యధిక సంఖ్యాకులు యింకా మధ్యంతర లేక మధ్య శ్రేణులకే చెందివుంటారు. ఒకవైపున మేధావులు ఐడా పెట్టుబడిచేత దోచుకోబడుతూ వున్నప్పటికీ, మరోవైపున వాళ్లలో కొంత మంది తిరిగి తమ వంతులో తమ సహాయక (ఉదాహరణకు, చిన్న ప్రైవేటు క్లినిక్కులు, న్యాయ కార్యాలయాలు, వగైరా సొంతదారులు) సిబ్బందిని దోచుకొంటూ వుంటారు. ఈ తరగతిలోని అధిక సంఖ్యాకులు బూర్జువా రాజకీయ అభిప్రాయాలు కలిగివుంటారు.
పెట్టబడిదారీ దేశాల్లోని మేధావులు భిన్నఖిన్న వ్రవంచ దృక్పథాలు కలిగివుంటారు. వాళ్లలో అధిక సంఖ్యాకులు ప్రజాస్వామిక అభిప్రాయాలు కలిగిన వాళ్లు. తమ (శ్రమ, సాంఘిక పాత్రల కారణంగా, వాళ్లు పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ అమానుష విధానాలను వ్యతిరేకిస్తారు. ఆధునిక ప్రగతిశీల మేధావివర్గం సాంఘిక న్యాయం కోసం, ప్రపంచ సమస్యలన్నింటి పరిష్కారం కోసం, శాంతి నిరాయుధీకరణల కోసం పోరాటం సాగిస్తోంది. ఈ పోరాటం సామ్రాజ్యవాదపు దురాక్రమణ పూరిత విధానానికి వ్యతిరేకంగా కూదా ఉద్యుక్తం చెయ్యబడుతోంది. కార్మికవర్గమూ, మేధావి వర్గపు ప్రజాతంత్ర శక్తులూ ముందుకు తెస్తున్న డిమాండ్లు ఏకోన్ముఖమవడం కూడా మనం చూస్తున్నాం. 2. వర్ధమాన దేశాల వర్గ నిర్మాణం
“వర్ధమాన దేశాలు"అనే పదం ఆసియా, ఆఫ్రికా, లాటిన్ అమెరికా ఖందాల్లోని కొన్ని రాజ్యాల బృందానికి వర్తిస్తుంది. ఈ బృందంలో వెనకటి వలస దేశాలూ, అర్ధవలస దేశాలూ, అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల సామ్రాజ్యవాద పీడన కారణంగా అభివృద్ది కుంటుపడిన లాంఛనప్రాయంగా న్వతంత్ర రాజ్యాలూ యిమిడివున్నాయి. వర్దమాన దేశాలు తమ తమ సాంఘికార్థిక నిర్మాణాల రీత్యా సామాజిక అభివృద్ధి పంథాలరీత్యా విభిన్నంగా ఉంటాయి. వాస్తవ దృష్ట్యా వాటికి పెట్టుబడిదారీయేతర సామాజిక పరివర్తన పంథా అయిన సోషలిజాన్ని ఎంచుకోవాలా, లేక పెట్టుబడిదారీ రావట వాను
వ్యవస్థను ఎంచుకోవాలా అనే ప్రత్యామ్నాయం ఎదురవుతోంది. ఈ ఎంపిక పూర్తిగా వాటిదే. ఆయా దేశాల్లోని వర్గ శక్తుల నిర్దిష్ట అంతస్సంబంధం మీద యీ ఎంపిక అధారపడి వుంటుంది. ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్ధి స్థాయి సాపేక్షంగా తక్కువగా వుండటం, అనేక పితృస్వామిక, చిన్నతరహా సరుకు రంగాలను కలిగిన బహుళ రంగ అర్థిక వ్యవస్థలు, సాంఘికార్థిక పరివర్తనల అసంపూర్ణత - యివి వర్ధమాన దేశాలన్నింటికీ ఉమ్మడి లక్షణాలు.
1980 దశకపు మొదటి సంవత్సరాల్లో ప్రపంచపు భూప్రాంతంలో వర్ధమాన దేశాల భూప్రాంతం 61 శాతం, ప్రపంచ జనాభాలో వాటి జనాభా మూడింట రెండు వంతులు వున్నాయి. ఐతే, సుదీర్చ వలసపాలన, వాటి ప్రకృతి, శ్రమ వనరులను సామ్రాజ్యవాద దేశాలు కొల్లగొట్టే పద్ధతుల్లో దోచుకోవడం పర్యవసానంగా యీ దేశాల షారిశ్రామికోత్పత్తి ప్రపంచ పారి(శ్రామికోత్పత్తిలో 7 శాతం మాత్రమేవుంది. వర్ధమాన దేశాల్లో అత్యధిక సంఖ్యాకం యీనాటికీ ప్రపంచ పెట్టుబడిదారీ ఆర్థిక వ్యవస్థ గుప్పిటి గుత్త సంస్థల డిమాండ్లను తీర్చే పద్ధతిలో ఉంటున్నాయి. అసమ మారకం, ప్రకృతి వనరులను కొల్లగొట్టడం, విదేశీ రుణాలకు అధిక వడ్డీ రేట్లు చెల్లింపు షరతులు - యివన్నీ వెనుకబాటు తనాన్ని అధిగమించే ఆర్థిక అవకాశాలను దెబ్బతీస్తాయి.
వర్ధమాన దేశాల అర్థిక బలహీనతా, బహుళ రంగ ఆర్థిక వ్యవస్థలూ వాటి దేశాల్లో వర్గాలు రూపొందే క్రమం యింకా వూర్తి కాలేదన్న విషయాన్ని మనం గమనించవలసి వుంది.
(ప్రస్తుతం, వర్ధమాన దేశాల కార్మికవర్గం పారిశ్రామికోత్పత్తి, వర్గ రాజకీయ చైతన్యాల పెరుగుదలతో బాటు వేగంగా పెరుగుతూ, తన శ్రేణులను సంఘటితం చేసుకుంటోంది. అయితేనేం, ఈ దేశాల్లో అధికాంశం గ్రామీణ శ్రామికవర్గంతో కూడివున్న కార్మికవర్గం ప్రయోజనకరంగా నియుక్తమైన జనాభాలో యింకా అల్ప సంఖ్యాకంగానే వుంది. శ్రామికవర్గపు స్వీయ చైతన్యాభివృద్ధిని నిరోధిస్తూ, అది సంఘటితం కాకుండా అడ్డుకొనే అంశాలు యింకా చాలా వున్నాయి. చారిత్రకంగా స్థిరవరచబడిన పారిశ్రామికోత్పత్తి నిర్శాణం మూంలంగా, పారిశ్రామిక కార్మికుల్లో అత్యధిక సంఖ్యాకులు చిన్నతరహా సంస్థల్లో చెల్లాచెదురై వున్నారన్న విషయం మేము స్పష్టం చెయ్యదలుచుకున్నాం. కార్మికవర్గ (శ్రేణుల్లోకి రైతుల, పెటీ బూర్జ్డువాల నిరంతర ప్రవాహం, ఫ్యూడల్స్ తెగ వర్గాలు =వర్గపోరాటంఅంటే ఏమిట? కక
దురభిప్రాయాల, సంప్రదాయాల అవశేషాలు, కార్మికులు ఒక చోట స్థిరంగా ఉండకుండా ఎక్కువగా అటూయిటూ పోతూవుండటం, వాళ్లలో నిరక్షరాస్యత విస్తారంగా ప్రబలి వుండటం, వగైరాలు శ్రామికవర్గపు సంఘటన పెరుగుదలనూ, సైద్ధాంతిక పరిణతినీ కుంటుపరచి, కార్మికుల్లో పెటీబూర్జువా దృక్పథాలు విస్తృతం అయ్యేందుకు దోహదం చేస్తాయి.
ఆఫ్రికా తరుణ కార్మికవర్గం ఈ సూత్రీకరణలకు ఒక ఉజ్వల ఉదాహరణ. సాంప్రదాయికంగా పరస్పర శత్రుత్వం కలిగిన అనేక తెగల, నరవర్గ బృందాల ప్రతినిధులను, విభిన్న మత విశ్వాసాల, పూజా పద్దతుల సమర్ధకులను, విభిన్న సాంఘిక నేపథ్యాలు కలిగిన వ్యక్తులను అది కూడగట్టింది. ఒక “తెగమనిషిొ “వర్గ చైతన్యపూరితుదైన వ్యక్తి”గా పరిణామం చెందే క్రమం సుదీర్టమైనది. పెట్టుబడిదారీ అభివృద్ధి పంథాను అనుసరించే దేశాల్లో బూర్జువా వర్గం చేత (అత్యధిక భాగం జాతీయ బూర్జువా వర్గం చేతకంటె అభివృద్ది చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల బూర్జువావర్గంచేత) దోచుకోబడే శ్రామికవర్గం సద్యోజనితమే అయినప్పటికీ, నిరంతరాయమైన పరివర్తనల పరంపర ద్వారా “స్వభావం రీత్యా వర్గ్ణం”గా మాత్రమే రూపొందగలుగుతుంది.
అథ్రికన్ శ్రామికవర్గం అత్యధిక భాగం మొదటి తరానికి చెందిన కార్మికులు అనబడే వాళ్లతో కూడివుంటుంది. ఈ తరంవాళ్లు సొంత యాజమాన్య క్షేత్రాలకోసం నిరంతరం తహతహలాడుతూ వుండటాన్ని దీన్నిబట్టి అర్ధంచేసుకోవచ్చు. కార్మికుల నుంచి సాంఘిక తోడ్పాటును సమకూర్చుకొన ప్రయత్నించే బూర్చువావర్గం ఆఫ్రికన్ కార్మికుల యీ రైతాంగ భ్రమలను తరచు వినియోగించుకుంటుంది. తరచు వివిధ వ్యాపారస్తులు నిపుణ కార్మికులకు రుణాలు ఇచ్చి, తమ సొంత “కుటీర పరిశ్రమ” పెట్టుకొమ్మనీ, అక్కడ తమ కుటుంబ సభ్యులందరితో, కలిసి బంధువులతో, కూలివాళ్లతో సైతం వనిచేయిన్తూ తమ విరామ కాలాన్నంతటనీ వినియోగించుకోవచ్చుననీ ప్రోత్సహిస్తూండేవాళ్లు తద్వారా ఆ కార్మికులు ఏక కాలంలో శ్రామికులు, పెటీ బూర్జువాలు కూడా అవుతారు.
పెట్టబడిదారీ అభివృద్ధి పంథాను చేబట్టిన ఆఫ్రికన్ దేశాల్లో జాతీయ కమ్యూనిస్టు కార్మిక పార్టీల, మార్చిజం-లెనినిజం, (శ్రామికవర్గ అంతర్జాతీయవాద వైఖరులకు కట్టుబడిపుండే విప్లవ ప్రజాతంత్ర పార్టీల సంఘాల స్టాపనా, కార్యకలాపాలు, శ్రామికవర్గ రాజకీయ చైతన్యపు అభివృద్ధికి ప్రేరణనిచ్చాయి.
సోషలిన్మ అభివృద్ధి వంథాను అనునరించే దేశాల కార్మికవర్గానికి స్రారింధించినంత వరకు, అది విష్లవ _ప్రజాతంత్రరాఖ్య పరిస్థితుల్లో ఒక వర్గంగా 56 వర్గాలు = వర్గపోరాటం
రూపొందుతోంది. కొన్ని సందర్భాల్లో, పురోగామి వర్గం కంటె ముందే విప్లవ అగ్రగామి పార్టీలు ఆవిర్భవిస్తాయి. ఈ కారణంగా జాతీయ కార్మికవర్గం ఆదినుంచీ చారిత్రక పరివర్తనను సాధించగల సమర్థమైన ఒక సాంఘిక శక్తి పాత్రను వహించి, తనని తాను “వైతన్యం కలిగిన వర్గం”గా తీర్చిదిద్దుకోగలుగుతుంది.
వర్థమాన దేశాల్లో కార్మికవర్గపు, ప్రత్యేకించి పారిశ్రామిక శ్రామిక వర్గపు సంఖ్యా బలంతో పెరుగుదల ట్రేడ్యూనియన్ల స్థాపన అభివృదృలకు ప్రోద్బలం యిచ్చి, సోషలిస్టు భావజాలపు ప్రభావాన్ని పెంచుతుంది.
శ్రామికవర్గ బలమూ, వర్దమాన దేశాల సాంఘిక జీవితంలోనూ, జాతీయ, సాంఘిక విముక్తి కోసం జరిగే విప్లవ పోరాటంలోనూ అది వహించే పాత్రా ప్రత్యక్షంగా రైతులతో దాని పొత్తు ఎంత దృఢంగా ఉందన్నదాని మీద ఆధారపడి వుంటాయి. రైతాంగమే శ్రామికవర్గపు ప్రధాన పొత్తుదారు. వర్ధమానదేశాల జనాభాలో రైతాంగం మూడింట సుమారు రెండు వంతులు వుంటుంది. దానికి అపారమైన విప్లవాత్మక పాటవం వుంటుంది. అది అవలంబించే వైఖరి వర్ధమాన దేశాల్లో సాగుతున్న వర్గ పోరాట ఫలితాలనూ, జాతీయ విముక్తి ఉద్యమాల భవితవ్యాలనూ గణనీయంగా ప్రభావితం చెయ్యగలదు.
అదే సమయంలో, వర్ధమాన దేశాల్లోని రైతులు తీవ్రమైన భూమి కొరతనూ, ఆదిమ వ్యావసాయక ఉత్పత్తి పద్ధతులనూ,ఆధునిక వ్యవసాయ యంత్రాల లేమినీ ఎదుర్కోవలసి వుంటుంది. అంతే కాదు, వాళ్లు అన్ని రకాల భూస్వాముల, వడ్డీ వ్యాపారుల, విదేశీ గుత్త కంపెనీల క్రూర దోపిడిని తట్టుకోవలసి వుంటుంది. ఉదాహరణకు, లాటిన్ అమెరికన్ దేశాల్లో మొత్తం రైతుల్లో సుమారు 60 శాతం మందికి సొంత భూమి లేదు. ఆ కారణంగా వాళ్లు భూస్వాముల నుంచి కరిన షరతులపైన భూమిని కౌలుకు తీసుకోవలసి వుంటుంది.
(గామీణ కార్మికులు వట్టణాల్లోనూ, నగరాల్లోనూ వనుల కోనం ప్రయత్నించడంతో, అటు పరిశ్రమలో, యిటు వ్యవసాయంలో కూదా నిరుద్యోగపు రేటు ఎక్కువగా వుంది.
వర్ధమాన దేశాల సామాజిక నిర్మాణంలో తమ భూమిని కౌలుకిచ్చే ఫ్యూడల్ భూస్వాముల, రైతు జనసామాన్యాన్ని కష్టాలకూ, బిక్షాటనకూ దిగజార్చి, అపారమైన వర్గా-వర్గపోరాబంఅంటే పమిట? 57
జాతీయ సంపదను సొంతపరచుకొనే వడ్డీ వ్యాపారుల ఇతరుల (త్రమపై జీవించే తరగతి ఒకటి వుంటుంది. ఈ కారణంగా రైతులు ఫ్యూడల్ సంబంధాల రద్దులో, వ్యవసాయ సంస్కరణ అమల్లో విదేశీ గుత్త సంస్థల బహిష్మరణలో, సాంఘిక జీవితపు ప్రజాస్వామ్య కరణలో సజీవమైన అసక్తి కలిగివుంటారు.
పెట్టుబడిదారీ అభివృద్ధి పంథాను అనుసరించే కొన్ని వర్ధమాన దేశాల్లో పెద్ద సంఖ్యలో రైతు జనసామాన్యం బికారి నిరాస్తిపరులయ్యే క్రమం శీఘ్రంగా సాగుతోంది. వాళ్లలో అత్యధిక సంఖ్యాకులు, ప్రధానంగా వర్తకంలోకి ప్రవహించే జాతీయపెట్టుబడి బలహీనత మూలంగానూ, ప్రస్తుత శాస్త్ర సాంకేతిక విప్లవంలో కార్మికులకు యింతకు అవడంలో విఫలురవుతారు. అత్యధిక సందర్భాల్లో వర్ణచ్యుతులైన వ్యక్తులు చిల్లర మల్లర పనుల ద్వారా మాత్రమే తమ జీవికను సంపాదించుకోగలుగుతారు. అయితే, బికారి నిరాస్తిపరుల భవితవ్యం ఆయా వర్ధమానదేశాలు అనునరించే అభివృద్ధి వంథాతో విడదీయరాని విధంగా ముడిపడి వుంటుందన్న విషయాన్ని మనం గుర్తుంచుకోవాలి. పెట్టుబడిదారీ అభివృద్ధి పంథా రైతుల్లో దారిద్ర్య నిరుద్యోగాలను పెంచుతుంది. వాళ్లలో అంతకంతకు ఎక్కువ మంది బికారి నిరాస్తిపరులు అవుతారు. అ దేశాల్లోని విప్లవ 'ప్రజాతంత్రవాదులు రైతులనూ, చేతివృత్తులవాళ్లనూ ఉత్పత్తిదారుల సహకార సంఘాల్లో ఐక్యం చేయ్యడం ద్వారా మాత్రమే ఈ సమస్యను పరిష్కరించడం సాధ్యమవుతుందని (గ్రహిస్తారు.
జనాభాలో రైతాంగం బహుళ సంఖ్యలో వున్నప్పటికీ, విప్లవ క్రమానికి అది నాయకత్వం వహించలేదు. అవిర్భవిస్తున్న కార్మికవర్గం మాత్రమే రైతాంగపు సద్యోజనిత నిరసనను దోపిడిదారులకు వ్యతిరేకంగా సంఘటితమైన, ప్రయోజనకరమైన పోరాటంలోకి మార్చగలదు.
సమాజంలో వ్యత్యాసాలు మరింత ్రగాఢం అవడం, గ్రామ సీమలో వర్గ వైరుధ్యాలు నిశితమవడం, నానాటికీ ఎక్కువ మంది రైతులు వర్గ ్రప్టులూ, నిరుపేదలూ అవడం - ఇవీ ఈనాడు పెట్టుబడిదారీ అభివృద్ధి పంథాను అనుసరిస్తున్న దేశాలకు ఎదురవుతున్న సమస్యలు. మరోవైపున, సోషలిస్టు అభివృద్ధి పంథాను అనుసరిస్తున్న దేశాలు రైతులందరికీ భూమినిచ్చి, దుర్భర దారిద్ర్యాన్ని నిర్మూలించేందుకు ప్రత్యేక చర్యలు తీసుకుంటాయి. సమిష్టితత్వ సూత్రంపై ఆధారపడి వివిధ వ్యవసాయ సంస్థలను ఏర్పాటు చేసేందుకుగాను, మౌలికమైన వ్యావసాయిక పరివర్తనలను సాధించేందుకుగాను ర్8ి పర్గాలు - వర్గపోరాటం
సాంఘిక-మనస్తాత్విక ప్రాతిపదికమీద సాంప్రదాయిక గ్రామీణ సమాజాల నిర్మాణాలను వినియోగించుకొనేందుకు అవి ప్రయత్నిస్తాయి.
కార్మికుల అగ్రగామి పార్టీ ఏదైనా ఒక దేశపు సోషలిస్టు పంథా అమలు బాధ్యతను చేపట్టినప్పుడల్లా, కచ్చితమైన, వర్గ దృష్టి కలిగిన వ్యవసాయ విధానం అనుసరించ బడుతుంది. రైతు జనబాహుళ్యం తెగ నాయకుల, గ్రామ పెద్దల, కులక్కుల, టోకు వర్తకుల, వడ్డీ వ్యాపారస్తుల ఆధిపత్యం నుంచి విముక్తి చేయబడతారు. ఈ సమస్యను భిన్న దేశాలు భిన్న పద్దతుల్లో రైతాంగాన్ని సంఘటితం చెయ్యడం; పేదరైతుల మీద ఆధారపడిన స్థానిక అధికార సంస్థలను ఏర్పాటు చెయ్యడం; వ్యవసాయంలో ఉత్పాదక శక్తుల్ని పెంచి, ఉత్పత్తి సంబంధాలను మౌలికంగా మార్చివేసే ఒక సాంఘిక రూపంగా సహకార నిర్మాణం, ప్రభుత్వ వ్యవసాయ క్షేత్రాల ఏర్పాటు. కాలక్రమేణా అలాంటి వ్యవసాయ క్షేత్రాలు గ్రామసీమలోని కార్మికవర్గ దుర్గాలు అవుతాయి. ఈ రంగంలో సంభవించే మౌలిక మార్పులు వర్ధమాన దేశాల జనాభాలో అత్యధిక సంఖ్యాక, అతి పేద విభాగాలు శతాబ్దాల నిద్రాణ స్థితినుంచి జాగ్భతమయ్యేందుకు తోడ్చడతాయి.
జాతీయ విముక్తి ఉద్యమంలో విద్యార్థులతో బాటు దేశభక్తి యుత ప్రజాతంత్ర మేధావివర్గం ప్రధాన పాత్ర వహిస్తుంది. గణనీయమైన సంఖ్యలో మేధావుల్లో సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేక భావాలకు ప్రతిస్పందన కనిపిస్తుంది. వారిలో నుంచి జాతీయ విముక్తి ఉద్యమపు పలువురు నాయకులు, సైద్ధాంతికులు తలెత్తుతారు. శాస్త్ర, సాంకేతిక, సాంస్కృతిక రంగాల్లో ప్రపంచ సోషలిజం సాధించిన విజయాలు శ్రామిక జన బాహుళ్యానికి సన్నిహితంగా వుండే మేధావులపైన ప్రత్యేకించి ప్రగాఢమైన ప్రభావం కలిగిస్తాయి.
సాంఘిక జీవితంలో (శ్రామికవర్గం నాయక పాత్రను సంపాదించుకోగలంత ఐలంగా లేనిదేశాల్లో మేధావివర్గం ప్రగతిశీల సామాజికాభివృద్ధి ప్రధాన నాయక శక్తిగా ముందుకొచ్చి, రైతుల, పట్టణ ప్రాంత పెటీ బూర్డువావర్గ,జనాభాలో ఇతర తరగతుల ప్రయోజనాలను వ్యక్తం చేస్తుంది. నానాటికీ పెంపొందే విప్లవ క్రమం మేధావివర్గంలో వ్యత్యాసాలను మరింత ప్రస్ఫుటంచేస్తుంది. మేధావివర్గపు దేశభక్తియుత, ప్రగతిశీల విభాగం అంతకంతకు ఎక్కువగా తరుణ కార్మికవర్గవు, దాని పొత్తుదారుల వైఖరులను అవలంభిస్తుంది. వాళ్లు తమ సమస్త జ్ఞానాన్నీ సర్వ సామర్భాలనూ తమదేశపు అభివృద్ధికి దోహదం చేకూర్చేందుకు వినియోగిస్తున్నారు.
వర్ధమాన దేశాల మేధావివర్గం తన పొందిక రీత్యా వర్గ దృష్టిగీత్యా ఐహు ముఖమైనది. కొందరు మేధావులు అభివృద్ధి నిరోధక, పెటీబూర్జువా అభిప్రాయాలను వర్గాల =వర్గపరాబంఅంటే పమ? క
వ్యక్తం చేస్తారు. రాజకీయంగా పరిణతులు కాని శ్రామిక ప్రజలనూ, వర్గచ్యుతి పొందిన జనాన్నీ అకర్షించేందుకుగాను వాళ్లు కుహనా సోషలిస్టు వాగాడంబరానికీ, ఉద్రేకపూరిత నినాదాలకీ, వాగ్జానాలకీ పూనుకుంటారు. ఈ మేధావులు తరచు బ్యూరాక్రటిక్ బూర్జువాలతో చేతులు కలుపుతారు.
చివరి సంగతి, వర్ధమాన దేశాల్లో మేధావుల బృందాలు మరికొన్ని వున్నాయి. వీళ్లు రాజకీయాలకు ఎడంగా వుండిపోయి, తమవృత్తిపరమైన విధులను అమలు పరచడంపైన మాత్రమే దృష్టిని కేంద్రీకరిస్తారు. అలాంటివాళ్లు తరచు, ఎదురు ఐదురుగా మోహరించి వున్న వర్గాలను వేరుజేసే “మార్గ మధ్యంలో,” ఒక మాదిరి “తటస్థ ప్రాంతం”లో వుండిపోవడం ద్వారా వర్గ పోరాటం నుంచి తప్పించుకోవచ్చునన్న భ్రమలో పడివుంటారు. ఐతే వాస్తవంలో వాళ్ళు తరచు విష్లవ ప్రతీఘాత కార్యకలాపాల్లోకి ఆకర్షింపబడే నీతిమాలిన అల్పబుద్ధులుగా మారుతూ వుంటారు.
తన దేశ ప్రజలతో సన్నిహితంగా ముడిపడి వున్న దేశభక్తి యుత మేధావివర్గం మాత్రమే, ప్రధానంగా శ్రమజీవి అయిన చిన్నతరహా సరుకు ఉత్పత్తిదారు అకాంక్షలను వ్యక్తం చెయ్యగలదు. ఈ పని చేసేటప్పుడు ఈ మేధావులు భావజాల రంగంలో జాతీయ బూర్చువా వర్గాన్ని సవాలుచేస్తారు. తరుణ స్వతంత్ర దేశాల్లో సాగుతున్న వర్గ పోరాటపు అతి ముఖ్యమైన రాజకీయ పార్వ్వాల్లో యిదొక భాగంగా వుంటుంది. నానాటికీ 'ప్రగాఢమవుతూ, వెనకటి విప్లవకర పాత్రను కోల్పోతున్న జాతీయ బూర్జువావర్గం నుంచి దేశభక్తియుత మేధావివర్గాన్ని వేరుచేస్తున్న అగాధానికి మూలం సరిగా యిక్కడుంది.
రాజకీయంగా మేధావివర్గపు అపరిణతీ, దాని సంఖ్యాబలంలో, సాంఘిక 'ప్రతిష్టలో సాపేక్షంగా శీఘ్రమైన పెరుగుదలా, దానికితోడు బూర్జువా వర్గానికీ శ్రామిక వర్గానికీ మధ్య అస్పష్ట వర్గ విభజనా పెటీ బూర్జువాల వైఖరులకు మేధావులు అతి తేలిగ్గా లోనయ్యేందుకు దారితీస్తున్నాయి. అందుకే వాళ్లు తాము వెల్లడించే రాజకీయ అభిప్రాయాల్లోనూ, వర్గ పోరాటంలో తాము తీసుకొనే పక్షాల్లోనూ తరచు ఊగిసలాడుతూ, ఆస్థిరచిత్తులుగా వ్యవహరిస్తారు. అందుచేత, కార్మిక వర్గపు మౌలిక ప్రయోజనాలను ప్రతిబింబించే సైద్ధాంతిక వైఖరులను అవలంబించడంలోనూ, కార్మికవర్గానికిసిద్ధాంత, భావజాల పరిజ్ఞానాన్ని కలిగించడం ద్వారానూ విప్లవాత్మక మేధావివర్గం కార్మికవర్గపు అత్యుత్తమ ప్రతినిధుల నుంచి రాజకీయ వెసులుబాటు తనాన్నీ స్థిరత్వాన్నీ సమిష్టి తత్వాన్నీ అరువు తెచ్చుకొంటుంది. ఈ ాలాాలాాాడాాాావల్లా వవర్టంటం
వర్ధమాన దేశాల సాంఘిక నిర్మాణంలో పెటీ బూర్జువావర్గం కూడా ఒక ముఖ్య స్థానం అక్రమిస్తుంది. కొన్ని దేశాల అనుభవం జాతీయ సంఘటనలో పెటీ బూర్జువావర్గం ఒక ముఖ్యాంశం కాగలదని నిరూపిస్తోంది. పెటీ బూర్జువాలు (పైవేటు అస్తి సాంతదారులే అయినా కూడా, వాళ్లు శ్రమ క్రమంతో ప్రత్యేక సంబంధం కలిగివుండి, సామ్రాజ్యవాద దోపిడికి గురిఅవుతారు. కాగా పెట్టుబడిదారీ ఉత్పత్తి మరింత బాగా అభివృద్ధి చెందిన దేశాల్లో వాళ్లు ఐదా జాతీయ బూర్జువావర్గపు పాదాల కింద నలిగిపోతారు.
అసలు పెటీ బూర్జువా సాంఘిక హోదా స్వభావమే అత్యంత వైరుధ్య పూరితమైనది. ఒకవైపున, అతను కొన్ని ఉత్పత్తి సాధనాలను సొంతంగా కలిగివుంటాడు. మరోవైపున, (శ్రమ క్రమంలో అతను స్వయంగా నిమగ్నుడై వుంటాడు. దీన్నిబట్టి, పెటీ బూర్జువా కొన్ని సందర్భాల్లో ఎందుకు విప్లవ శక్తుల పక్షం వహించగలడో, మరికొన్ని సందర్భాల్లో అతను విప్లవ ప్రతీఘాతకుల శిబిరంలో చేరిపోవడం ఎంతగా సంభావ్యమో అర్ధం చేసుకోవచ్చు. ఈ విధంగా, పెటీబూర్జువా వర్గపు స్వభావమూ, సామాజిక దృష్టీ వర్ధమాన దేశాలతో బాటు అన్ని చోట్లా ఒకే మాదిరిగా వుంటుంది.
నానాటికీ తీసికట్టుగా వున్న సాంఘిక, అస్తి వ్యత్యాసాలు, మార్కెట్ ధరల హెచ్చుతగ్గులు, వీటికితోడు బూర్జువా అనుకూల ప్రభుత్వాలు అనుసరించే విధానాల వంటి కొన్ని అంశాలు వర్ధమాన దేశాల పెటీ బూర్జువా వర్గాన్ని సందిగ్ధ పరిస్థితిలో పడేస్తాయి: ఒకవైపున వాళ్ల సంఖ్య పెరుగుతుంది, మరోవైపున వాళ్లు క్రమంగా (శ్రామిక ప్రజల స్థాయికి దిగజార్చబడుతున్నారు. మొదటి ధోరణికంటె రెండవ ధోరణి ప్రబలంగా వుంది.
సోషలిస్టు అభివృద్ధి పంథాను చేబట్టిన రాజ్యాలు దోపిడిదారులు కాని చిన్నతరహా ఉత్పతిదారులను, రైతులను, చేతివృత్తులవాళ్లను, చిల్లర వర్తకులను ఉత్పత్తి, సరఫరా, మార్కెటింగ్ సహకార సంఘాల్లో ఐక్యం చేస్తాయి. ఇతరుల (శ్రమను వినియోగించడం పట్ల మొగ్గుచూపే పెటీ బూర్జువాలకు విదేశీ గుత్త కంపెనీల, బ్యాంకుల లేక సంస్థల దోపిడి బంధనాలు లేని తమ సొంత ఉత్పత్తి సాధనాలను వినియోగించి పని చేసుకొనే అవకాశం కల్పించబడుతుంది.
పైన పేర్కొన్న వర్గాలూ, తరగతులే కాకుండా, సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేక జాతీయ సంఘటనలో జాతీయ బూర్జువావర్గం కూడా, మరింత నిర్దిష్టంగా చెప్పాలంటే, దానికి చెందిన బృందాల్లో వాటి సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేక వైఖరి మూలంగా వర్ధమాన దేశాల్లో సంభవిస్తున్న సాంఘికార్థిక పరివర్తనలకువవి తోద్చడతాయో ఆ బృందాలు కూడా యిమిడి వుంటాయి. వర్గాలు = వర్గపోరాటం అంటే పమిట? లట
వర్ధమాన దేశాల అంతరిక అభివృద్ధి నిరోధక, నయావలసవాద, విప్లవ ప్రతీఘాత శక్తులకు బ్యురాశ్రటిక్ బూర్జువా వర్గపు - దాని ప్రతినిధులు దేశపు అన్ని కీలక ఆర్థిక, రాజకీయ మీటలపైనా అజమాయిషీ కలిగివున్నారు. బ్యురాక్రటిక్బూర్జువా వర్గం స్థానిక దోపిడిదారుల యితర అన్ని బృందాలనూ దృఢంగా అనుబంధిస్తుంది. అ బృందాలకీ, అంతర్జాతీయ సామ్రాజ్యవాదానికీ మధ్య అదొక అనుసంధాన బంధం. 3. సోషలిస్టు దేశాల వర్గ నిర్మాణపు విశిష్ట లక్షణాలు
సోషలిజం పరిస్థితుల్లో వర్గాల స్వభావమూ, వాటిలో ఒకదానితో మరొకదాని సంబంధాలూ ఉత్పత్తి సాధనాలపై సమిష్టి స్వామ్యంచేత, ఈ కారణంగా వర్గాల, సాంఘిక తరగతుల, ప్రజా బృందాల ఉమ్మడి మౌలిక ప్రయోజనాలచేత నిర్ధారింపబడతాయి. సోషలిజంలో ప్రైవేటు అస్తి రద్దు శత్రువైరుధ్యపూరిత వర్గాల, వాటి అంతర్గర్భిత వైరుధ్యాల వుండి, వర్గాలమధ్య సంబంధాలనూ, సాంఘిక జీవితపు అన్ని రంగాలనూ ప్రభావితం చేస్తాయి. సోషలిస్టు దేశాల సాంఘిక, వర్గ నిర్మాణపు ప్రధాన లక్షణం శత్రువైరుధ్య పూరిత వర్గాలూ, యితరుల శ్రమ ఫలితాలను సొంతపరచుకోగలిగిన సాంఘిక బృందాలూ లేకపోవడమే గనుక, సోషలిజం వర్గాల మధ్య పొత్తు, నహకార సంబంధాలను నెలకొల్పుతుంది. ఐతే, సోషలిజంలో వర్గాల మధ్యా, సాంఘిక బృందాలమధ్యా వ్యత్యాసాలన్నీ తొలగింపబదుతున్నాయని చెప్పడం సాధ్యం కాదు. మొత్తంగా వ్యత్యాసాలు అంతరించిపోవడం లేదు, శత్రువైరుధ్యపూరిత వ్యత్యాసాలు మాత్రమే అంతరించి పోతున్నాయి.
కార్మికవర్గ, సహకార రైతాంగాలే సోషలిస్టు దేశాల రెండు ప్రధాన వర్గాలు.
సోషలిస్ట సమాజంలో కార్మివర్గం ఇకనెంత మాత్రం, అన్ని ఉత్పత్తి సాధనాలనూ కోల్పోయి, పెట్టుబడిదారులకు తమ శ్రమను అమ్ముకోవలసివుండే కార్మికులతో కూడి వుండదు. అందుకు భిన్నంగా, దేశంలోని యితర ప్రజలందరితోబాటు కార్మికులు ఉత్పత్తి సాధనాల సమాన సౌొంతదారులు, దోపిడినుంచి విముక్తి పొందినవాళ్లు. సోషలిస్టు సమాజంలో కార్మికవర్గ నిష్పత్తి క్రమబద్ధంగా పెరుగుతోంది. దాని పొందిక, అంతే కాక దాని సాంస్కృతిక, విద్యా స్థాయీ అన్నీ గుణాత్మకమైన మార్పులు పొందుతాయి.
సోషలిస్టు విప్లవం రైతాంగపు చారిత్రక భవితవ్యంలో మౌలికమైన పరివర్తన తెస్తుంది. వ్యష్టి కమతాలను ఏకం చేసి భారీ సమిష్టి వ్యవసాయ క్షేత్రాలను ఏర్పాటు వ రావని వ వద్దా
చెయ్యడం రైతుల ఆర్థిక సంబంధాల్లోనూ, పని, రోజువారీ జీవితంలోనూ తీవ్రమైన మార్పులు తెస్తుంది. వ్యవసాయ సమిష్టీకరణ రైతులను కులక్ శృంఖలాల నుంచి విముక్తులను చేసి, వాళ్ల వర్గ శ్రేజణీకరణనూ, దారిద్యాన్నీ తుదముట్టించింది. ఉత్పత్తి సాధనాలపై వ్యక్తిగత స్వామ్యపు రద్దువల్ల ప్రారంభమైన క్రమం మూలంగా రైతాంగం సోషలిస్టు సమిష్టి ఆస్తితో సన్నిహితంగా ముడిపడివున్న ఒక వర్గంగా రూపొందుతుంది.
సోషలిస్టు సమాజంలో మేధావివర్గం ఒక ముఖ్య స్థానం వహిస్తోంది. సోషలిజం విజయం, దోపిడీదారుల రద్దూ మేధావి వర్గాన్ని శ్రామిక ప్రజలందరి అవసరాలనూ తీర్చే ఒక సాంఘిక గ్రేణిగా మార్చాయి. మేధావుల ప్రయోజనాలు కార్మికుల, రైతుల ప్రయోజనాలతో అవిభాజ్యమైనవి అవుతాయి.
వాటివాటి గత చరిత్ర, ఆర్థికాభివృద్ధి స్థాయిల కారణంగా సోషలిస్టు దేశాల సాంఘిక నిర్మాణాల్లో వ్యత్యాసాలు వున్నాయి. ఐతే, సాంఘిక వర్గ పరివర్తనల మౌలిక ధోరణులు మాత్రం అన్ని సోషలిస్టు దేశాల్లోనూ ఒకేలా వున్నాయి. సోషలిజం నిర్మాణం దోపిడిదారీ వర్గాలన్నింటినీ తుదముట్టిస్తుంది. కార్మికులు, మేధావులు, ఉద్యోగుల నిష్పత్తిని పెంచుతుంది. వెనకటి విడి రైతులనూ, చేతివృత్తులవాళ్లనూ సహకార సంఘాల్లో సమైక్యం చేస్తుంది. సమాజపు ఉత్పాదక శక్తుల పెరుగుదల సోషలిస్టు దేశాల సాంఘిక పొందికను మరింత ఏకీకృతం చేసేందుకు తోడ్పడుతుంది.
సోషలిస్టుదేశాల సాంఘిక, వర్గ నిర్మాణం సోషలిస్ప అభివృద్ధి క్రమంలో గమనించదగిన మార్పులు పొందుతుంది. సోవియట్ యూనియన్, తదితర సోషలిస్టు దేశాలూ యిందుకు అత్యుత్తమ ఉదాహరణను చేకూరుస్తాయి.
సోషలిస్టు సమాజపు వర్గ నిర్మాణ పరివర్తనలూ, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ నుంచి సోషలిజానికి పరివర్తనా - దీన్నే విప్లవాత్మక పరివర్తన దశ అని కూడా అంటారు. అవిభాజ్యమైనవి.
ఈ దశ ఎందుకు అవసరమవుతుందంటే, పాత సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపాల లోపల పరిణతమైన అంతకు వెనకటి అన్ని సమాజాలకూ భిన్నంగా, సోషలిజం పెట్టుబడి దారీ వ్యవస్థ నుంచి పుట్టలేదు. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ పాత్ర సోషలిజానికి పరివర్తనకు పాదార్థిక పూర్వావసరాలను సన్నద్ధం చెయ్యడానికి పరిమితం అవుతుంది.
బూర్జువావర్గం అధికారం నుంచి తొలగింపబడి, (శ్రామికవర్గ అధికారమూ, రాజకీయ పాలనా నెలకొల్పబడిన తర్వాత మాత్రమే సోషలిస్న సమాజ నిర్మాణం వర్గాలు - వర్గ పోరాటం ఏమిటి? 65
జరుగుతుంది. పైపెచ్చు, శ్రామికవర్గం రాజకీయాధికారాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకున్నాక ఒక సామాజిక వ్యవస్థగా సోషలిజాన్ని వెంటనే నెలకొల్పడం సాధ్యం కాదు. సమాజపు వర్గ నిర్మాణంలో మార్పుతోబాటు సోషలిస్టు పరివర్తనలకు సాపేక్షంగా సుదీర్టమైన పరివర్తన దశ అవసరం అవుతుంది. ఎందుకంటే, జీవితపు అన్ని రంగాల్లోనూ మౌలికమైన మార్పులు ఎన్నడూ ఒక్కసారిగా జరిగిపోవు. పెటీ బూర్జువా, బూర్జువా ఆర్థిక వ్యవస్థలకు చెందిన లోతుగా పాతుకుపోయిన అలవాట్లను అధిగమించడం సుదీర్ధంగా, నిరంతరం జరిగే పోరాటం తర్వాత మాత్రమే సాధ్యం.
పెట్టబడిదారీ వ్యవస్థ నుంచి సోషలిజానికి పరివర్తనను అమలు జరిపేందుకు శ్రామికవర్గ రాజకీయ అధికారం అవసరం. ఆ దశకి సంబంధించిన కర్తవ్యాలు; పెట్టుబడిదారీ ఉత్పత్తి సంబంధాలను రద్దు చేసి, సోషలిస్టు ఉత్పత్తి, సంబంధాలను నెలకొల్పడం; చిన్నతరహా సరుకు ఉత్పత్తిని భారీ, సమిష్టి స్వామ్య సోషలిస్టు ఉత్పత్తిలోకి మార్చడం; ఆర్థిక వ్యవస్థ పారిశ్రామికీకరణ ద్వారా సోషలిజానికి పాదార్థిక, సాంకేతిక ప్రాతిపదికను కల్పించడం; బహుళ రంగ అర్థిక వ్యవస్థను పునర్నిర్మించడం, సోషలిజానికి అర్ధిక పునాది వెయ్యడం; దోపిడీదారీ వర్గాలను అంతమొందించడం; వ్యవసాయాన్ని సమిష్టీకరించడం; సాంస్కృతిక విప్లవాన్ని నిర్వహించడం.
-.._పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ నుంచి సోషలిజానికి పరివర్తన దశలో నమాజ వర్గ నిర్మాణాన్నీీ వర్గ సంబంధాలనూ మార్చడంలోని ప్రధాన దశలు యీకింది లక్షణాలను వెల్లడిస్తాయి:
మొదటి దశలో సోషలిస్టు విప్లవ ఫలితంగా శ్రామికవర్గం సమాజపు నాయక శక్తి అవుతుంది. పెట్టుబడిదారీ ఆస్తిని జాతీయం చెయ్యడం, ఆర్థిక వ్యవస్థలోని పెట్టుబడిదారీ శక్తులను నిరోధించడం, తర్వాత వాటికి పూర్తిగా ఉద్వాసన చెప్పడం, దోపిడీదారీ వర్గాల రాజకీయ, ఆర్థిక ఆధిపత్యాన్ని రద్దుచెయ్యడం - ఈ దశ విశిష్ట లక్షణాలు. ఐదా భూస్వాములూ, పెట్టుబడిదారులూ వర్గాలుగా వుండటం ముగిసిపోతుంది. దేశంలో పేద రైతుల సంఖ్య తగ్గగా, మధ్య తరగతి రైతుల సంఖ్య నిరంతరాయంగా పెరుగుతుంది. దోపిడి దారుల్లో అధిక సంఖ్యాకులు తొలగింపబడగా, పట్టణాల్లోనూ, నగరాల్లోనూ కొందరు చిన్నతరహా నరుకు ఉత్పత్తిదారులు, అంగడి యజమానులు, గ్రామీణ ప్రాంతంలో కులక్కులూ యింకా వున్నారు. కార్మిక, రైతు జనసామాన్యం నుంచి ఒక కొత్తరకం మేధావివర్గం రూపొంది, మిగిలిన బూర్జువా మేధావుల సరసన ఉంటుంది. ఈ రావట వు
-పరివర్తన కాలపు రెండవ దశలో దేశం పారిశ్రామికీకరణను, వ్యవసాయపు నమిష్టీకరణను, సాంస్కృతిక విప్లవాన్ని అమలు జరుపుతుంది. వీటి ఫలితంగా అన్ని రంగాల్లోనూ సోషలిజం జయప్రదమవుతుంది. ఈ మార్పులన్నీ సోషలిస్టు ఉత్పత్తి సంబంధాలకు సరిపడే ఒక నూతన సాంఘిక, వర్గ నిర్మాణానికి పునాది వేస్తాయి.
సోవియట్ యూనియన్లో, బూర్జువావర్గవు, భూస్వాముల ఆధిపత్యాన్ని తుదముట్టించి, (శ్రామికవర్గ నియంతృత్వాన్ని నెలకొల్పిన అక్టోబరు సోషలిస్టు మహా విప్లవ (1917) విజయం తర్వాత యీ పరివర్తన దశ ప్రారంభమైంది. సోషలిస్టు నిర్మాణపు బాటలో అడుగు పెట్టే అన్ని దేశాలకూ ఉమ్మడివైన వస్తుగత నియమాలమీద ఆధారపడి, సోవియట్ యూనియన్ ఈ పరివర్తన దశకు సంబంధించిన కర్తవ్యాలను పరిష్కరించ పూనుకొంది. అదే సమయంలో ఈ సమస్యల పరిష్కార రూపాలూ, పద్ధతులూ, వేగమూ చారిత్రకంగా నిర్ధారింపబడిన అనేక అంశాలచేత ప్రభావితం చెయ్యబడ్డాయి.
ప్రధాన సామాజికార్థిక అంశం ఏమిటంటే, ఐదు ఆర్థిక వ్యవస్థల - ఆదిమ పితృస్వామిక వ్యవస్థ నుంచి అత్యంత పురోగామి సోషలిస్టు ఆర్థిక వ్యవస్థ దాకా - ఉనికి బహు జాతుల దేశమైన సోవియట్ యూనియన్లోని అనేక జాతులూ, ఉపజాతులూ పరివర్తన దశలో ప్రవేశించేనాటికి యింకా పెట్టుబడిదారీ అభివృద్ధి దశను చేరుకోలేదనీ, ఈ కారణంగా అవి సోషలిజానికి తమ మార్గంలో పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థను దాట వెయ్యవలసి వచ్చిందనీ గమనించవలసి వుంది.
పెట్టుబడిదారీ రాజ్యాలు శత్రు భావంతో సోవియట్ యూనియన్ని చుట్టుముట్టిన పరిస్థితుల్లో దేశం సోషలిజాన్ని నిర్మించవలసి రావడం ఆనాటి విశిష్ట రాజకీయ అంశం. సామ్రాజ్యవాదులు సోవియట్ యూనియన్లో సోషలిస్టు నిర్మాణాన్ని భగ్నం చేసేందుకు విశేష కృషి జరిపారు. వాళ్లు సైనిక జోక్యానికి తలపడ్డారు. ఆర్థిక దిగృంధానికి పూనుకున్నారు. దేశంలోని పెట్టుబడిదారీ శక్తులకు తోద్పడటంలో ఎక్కువగా కృషిచేశారు.
పరివర్తన దశ సమస్యలను పరిష్కరించడంలో సోవియట్ యూనియన్ కొన్ని దశల గుండా గడపవలసివచ్చింది. మొదటి దశ (1917- 1920) క్రమంలో అస్తిహర్తల అస్తిహరణం మీద వక్కాణింపు యివ్వబడింది. మరోలా చెప్పుకోవాలంటే, దోపిడిదారీ వర్షాలు - పెట్టుబడిదారులు, బడా భూస్వాములు - ఉత్పత్తి సాధనాలు లేకుండా చెయ్యబడ్డాయి. అ దశలో అన్ని భూ ఎస్టేట్లూ జప్తు చెయ్యబడ్డాయి. బ్యాంకులు, ఫ్యాక్టరీలు, ప్రయాణ రవాజా సాధనాలు, వర్తకంతో బాటు భూమి అంతా జాతీయం చెయ్యబడింది. వర్గాలు “వర్గపోరాటం అంటే ఏమటి? ట్
దేశపు ఆర్థిక వ్యవస్థ సోషలిస్టు పద్ధతుల్లో పునర్నిర్మింపబడింది. భూస్వాముల, ఐడా మూర్జువాల వర్ధాలు రద్దు చెయ్యబడ్డాయి.
రెండవ దశలో (1921-1925) మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం మూలంగా, అంతర్యుద్ధం మూలంగా ధ్వంసం చెయ్యబడిన జాతీయార్థిక వ్యవస్థ పునరుద్ధరింపబడింది. భారీ సోషలిస్టు నిర్మాణానికి అనుకూలమైన పరిస్థితులు కల్పించబద్దాయి.
మూడవ దశ (1926-1937) దేశవృ సోషలిన్స వునర్నిర్మాణంతో ముడిపడివుంది. అ దశలో సోవియట్ ప్రజలు, దేశపు పారిశ్రామికీకరణ, వ్యవసాయపు సమిష్టీకరణ, బహుళ రంగ అర్థిక వ్యవస్థకు స్వస్తిచెప్పడం వంటి పరివర్తన దశయొక్క కీలక ప్రాముఖ్యం కలిగిన కర్తవ్యాలను పరిష్కరించారు. క్రమేణా, సోషలిస్టు ఆర్థిక వ్యవస్థ దేశమంతటా నెలకొల్పబడింది. పట్టణాల్లో గ్రామీణ ప్రాంతంలో కూడా పెట్టుబడిదారీ శక్తులు నిర్మూలింపబడ్డాయి. సాంస్కృతిక విప్లవం పూర్తిచెయ్యబడింది. ఈ విధంగా, సోవియట్ యూనియన్లో సోషలిజం అధికాంశం నిర్మింపబడింది. దానితో పరివర్తన దశ ముగిసింది.
ప్రపంచ చరిత్రలో సోషలిజానికి పరివర్తనను పూర్తిచేసి, తద్వారా మానవజాతి కంశటికి ఒక నూతన తరహా సమాజానికి బాట పరచిన (ప్రథములు సోవియట్ ప్రజలే. సోషలిస్టు అభివృద్ధి పంథాను ఎంచుకున్న దేశాలన్నీ యీ సోవియట్ అనుభవాన్ని విశేషంగా ఉపయోగించుకుంటాయి. దాన్ని తమ సొంత చారిత్రాత్మక, జుతీయ విశిష్ట లక్షణాలకు అన్వ్నయించుకుంటాయి,
పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ నుంచి సోషలిజానికి పరివర్తనను అనుసరించి, రెండవ 'ప్రధాన దశ ప్రారంభమైంది. సమాజపు వర్గ నిర్మాణ పరివర్తనలో యీ దశకు కీలక ప్రాముఖ్యం వుంది. సోవియట్ యూనియన్లో యీ దశ 19380 దశకవు చివరి సంవళ్సరాల్లో ప్రారంభమైంది. సోషలిజాన్ని యితోధికంగా పటిష్టం చెయ్యడం, దాన్ని అభివృద్ధి చెయడం ఈ దశ సారాంశం.
అ దశలో సోషలిజంలో అంతర్గర్భితంగా వుండే సమిష్టివాద సూత్రాల ప్రాతిపదిక మీద సామాజిక సంబంధాల మొత్తం వ్యవస్థ అంతిమ పునర్నిర్మాణం జరుగుతుంది. సామాజిక, వర్గ నిర్మాణపు ప్రధాన శక్తులు ఎప్పటివే, అంటే కార్మికవర్గ, సమష్టి వ్యవసాయ క్షేత రైతాంగ మేధావి వర్గాలే. కానైతే, వర్గాల, సామాజిక బృందాల గుణాత్మక, జనన న
పరిమాణాత్మక సంపుటులు రెండింటిలోనూ ప్రధానమైన మార్పులు సంభవించాయి. అందుబాటులో వున్న లెక్కలను బట్టి 1930 దశకపు చివరి సంవత్సరాల్లో, అంటే సోవియట్ యూనియన్లో అప్పుడప్పుడే సోషలిస్టు సమాజం నిర్మింపబడిన తరుణంలో, కార్మిక వర్గం మొత్తం జనాభాలో 34 శాతం, సమిష్టి వ్యవసాయ క్షేత్ర రైతులు సుమారు 45 శాతం, ఉద్యోగులూ మేధావులూ 16.5 శాతం వున్నారు. 1980 దశకంలో యివి వరుసగా 60, 14, 26 శాతం వున్నాయి.
సోషలిస్టు సమాజపు సాంఘిక, వర్గ నిర్మాణంలోని నియమపాలితమైన యీ పరిమాణాత్మక మార్పులకు ఉత్పాదక శక్తుల పెరుగుదలా, శాస్త్ర, సాంకేతిక ప్రగతి ముమ్మరమవడమూ కారణం. పారిశ్రామికీకరణ అధిక వేగం, శాన్ర,సాంకేతిక విప్లవవిజయాలు, పారిశ్రామికోత్పత్తి పెరుగుదల, యాంత్రీకరణ ఆటోమేషన్ల మూలంగా వ్యవసాయంలో (శ్రమ ఉత్పాదకతలో పెరుగుదల - యివి నిజంగానే సోషలిస్టు సమాజపు సాంఘిక, వర్గ నిర్మాణాన్ని ప్రభావితం చేశాయి. భవిష్యత్తులో కార్మికుల, మేధావుల పెరుగుదల రేట్లు మరింత తక్కువగా వున్నా వాళ్ల సంఖ్య మరింత పెరుగుదల వుంటుందని మనం ఊహింవచ్చు.
సోషలిస్టు వ్యవస్థలో సాంఘిక, వర్గ నిర్మాణంలో నంభవిస్తున్న మౌలిక పరిమాణాత్మక మార్పులతోబాటు, కార్మికవర్గ, రైతాంగ, మేధావి వర్గాల సాంఘిక హోదాలో, జీవిత సరళిలో ప్రగాఢమైన గుణాత్మక మార్పులు సంభవించాయి. సమాజపు ఉత్పాదక శక్తుల గణనీయమైన పెరుగుదల మూలంగా, అధిక నైపుణ్యం, అనుభవమూ కలిగిన నిపుణులు మాత్రమే నడపగలిగే యంత్ర పరికరాలతో, సున్నిత యంత్రాలతో ఉత్పత్తి రంగం నిండిపోవడంతో యీ క్రమం ప్రారంభమైనట్లు కనిపిస్తుంది. సోషలిస్టు దేశాల కమ్యూనిస్టు పార్టీలు అనుసరించే సాంఘిక విధానం మూలంగా కూడా ఈ క్రమం ముందుకు తీసుకుపోబడింది.
సోషలిజం అభివృద్ధి, కార్మికుల, రైతుల సామర్భాన్ని పెంపొందించి, వాళ్ల సాంస్కృతిక, విద్యా స్థాయి పెరుగుదలకు దోహదం చేస్తుంది. శాస్త్ర, సాంకేతిక పురోగతి, పాదార్థిక ఉత్పత్తి ఆటోమేషన్, యాంత్రీకరణలు కూడా మరింత ఉన్నత నైపుణ్యాలూ, మరింత మెరుగైన విద్యా అవసరమయ్యే వాళ్ల (శ్రమమీద విశేష ప్రభావం కలిగిస్తాయి. ఈలోగా, వ్యవసాయ కృషి పారిశ్రామిక స్వభావాన్ని సంతరించుకొనే ధోరణి కనిపిస్తూండగా, పారిశ్రామిక త్రమలో నానాటికీ బౌద్ధిక కృషి ప్రాబల్యం పెరుగుతోంది. కాల క్రమేణా, వర్గాలు =వర్గపోరాటంఅంటే వమా ళ్
ముఖ్య పాత్ర వహించే ఒక సాధారణ నియమంగా రూపొందుతాయి. అన్ని సాంఘిక, వర్గ వ్యత్యాసాలనూ తుడిచిపెట్టి, ఏకరీతి సమాజాన్ని నెలకొల్పడమే ఈ నియమ సారాంశం. సోషలిస్టు దేశాల కార్మికవర్గ, సహకార రైతాంగ, ప్రజా మేధావి వర్గాలకు ఉమ్మడి ప్రయోజనాలు వున్నాయి. అవి ఉమ్మడి లక్ష్యాల సాధనకోసం కృషి చేస్తున్నాయి. కానైతే, అవి యింకా వర్గాలుగా, సామాజిక బృందాలుగా - వాటి మధ్య వర్గ వ్యత్యాసాలు ఉత్పత్తి సాధనాలపట్ల వాటి భిన్న సంబంధాల్లో వున్నాయి. - విభజితమై వున్నాయి. సహకార సంఘాల రైతులు బృందాల లేక సహకార సంఘాల అస్తితో (యావశ్ర్రజా అస్తి అయిన భూమిని మినహాయించి) వ్యవహరించవలసి రాగా, కార్మికులు ప్రభుత్వ యావత్రజా అస్తితో ముడిపడివున్నారు. కార్మికులకీ, రైతులకీ మధ్య పంపిణీ రంగంలో కూడా కొన్ని వ్యత్యాసాలు వున్నాయి. రైతులకు చెల్లింపబడే ప్రతిఫలపు రూపమూ, పరిమాణమూ కార్మికులకూ, ఉద్యోగులకూ చెల్లింపబడే ప్రతిఫలపు రూపమూ, పరిమాణము కార్మికులకూ, ఉద్యోగులకూ చెల్లింపబడే వేతనాల నుంచీ, జీతాలనుంచి విభేదిస్తాయి. సమిష్టి వ్యవసాయ క్షేత్రాల్లో (కోల్డ్ హోజ్లు) అవి వ్యవసాయ క్షేత్రాల ఆదాయంచేత నిర్ధారింపబడతాయి. దీనికితోడు, రైతులకు భూఖండాలూ, పశువులూ వుంటాయి. వీటి మూలంగా వాళ్లు నిజాదాయాలు పెరుగుతాయి, వాళ్లకి వ్యవసాయ ఉత్పాదితాలు సమకూరుతాయి. సోషలిస్టు వ్యవస్థలో మేధావివర్గానికీ, తదితర సాంఘిక బృందాలకీ మధ్య ప్రధాన వ్యత్యాసాలు యింకా మిగిలి వుంటాయి. ఈ వ్యత్యాసాల్లో, సామాజిక 'శ్రమవిభజనలో యీ బృందాల స్థానం, శ్రమ సామాజిక వ్యవస్థీకరణలో వాటి పాత్ర, వాటి పని స్వభావ, సారాలు, వాటి సాంస్కృతిక, సాంకేతిక స్థాయిల నుంచి ఉత్పన్నమయ్యే వ్యత్యాసాలు యిమిడి వుంటాయి. వర్గ శేత్రుత్వాల తొలగింపు, క్రమంగా వర్గరహిత సమాజాన్ని ఏర్పాటు చెయ్యడం అన్నది సోషలిస్టు సమాజాభివృద్ధి వస్తుగత నియమంగా కొట్టవచ్చినట్లు కనిపిస్తుంది. ఈ విప్లవాత్మక పరివర్తనల మూలంలో వున్న చోదక శక్తి నిస్సందేహంగా కార్మికవర్గమే. సామాజిక ఉత్పత్తి విధానంలో అది ఆ(క్రమించే స్థానాన్ని బట్టీ యిది విశదమవుతుంది. కార్మికులు సాంకేతిక ప్రగతి క్రేజిపై మెట్టు మీద వుంటారు. వాళ్ల జీవిత సరళి, పారిశ్రామికోత్పత్తిలో కార్మికులని మగ్నత్రా స్వభావమూ వాళ్లను సోషలిస్టు, చైతన్య, విప్లవోత్సాహ, సమిష్టితత్వాల అత్యంత సుసంగత నమర్ధకులుగా మారుస్తాయి. అన్ని రకాల దోపిడికీ, పీడనకూ వ్యతిరేకంగా అత్యంత కృతనిశ్చయంగా పోరాడేది కార్మికవర్గమే. ఈనాటి కార్మికులు పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా దీర్చ సంవత్సరాల బటి జరిపిన అర్థిక, రాజయ, భావడాలాత్మక పోరాటంలో శిక్షణ పొంది, కాకలుదీరి, రాజయ. భాచరలారక రోలటంటీ శకం పండ ఆరం, ఆ వర్గాలు = వర్గపోరాటం
సమైక్యం చెయ్యబడటం ఐట్టి కూడా కార్మికవర్గపు నాయక పాత్రను అర్ధం చేసుకోవచ్చు. అ పోరాట క్రమంలో కార్మికవర్గం విప్లవాత్మక క్రమళిక్షణనూ, క్రమబద్ధతనూ, శ్రామికవర్గ చైతన్యాన్నీ సంస్కృతిని సంతరించుకొంది.
సోషలిజం కార్మివర్గం సమాజపు ఉత్పాదక శక్తులకు మూలాధారమైన ఆధునిక పారిశ్రామికోత్పత్తికి యజమాని అవుతుంది. కార్మికులు కొత్త యంత్ర పరికరాలనూ, కొత్త టెక్నాలజీనీ సృష్టిస్తారు. పారిశ్రామికోత్పత్తి నిజ స్వభావం మూలంగానే కార్మికులు పెద్ద పెద్ద పని సమిష్టుల్లో సమీకృతులవుతారు. కార్మికవర్గ శ్రేణులు నిరంతరాయంగా పెరుగుతున్నాయి. కార్మికుల సైద్ధాంతిక, రాజకీయ అభిప్రాయాలు పరిణతమవుతున్నాయి. వాళ్ల విద్యా, సాంస్కృతిక స్థాయి పెరుగుతోంది. నిపుణ కార్మికుల (శ్రమలో నానాటికీ ఎక్కువ బౌద్ధిక కృషి చోటుచేసుకుంటోంది. విస్తవోద్యమంలోనూ, సోషలిస్టు సూత్రాల ప్రాతిపదిక మీద సమాజపు పరివర్తనలోనూ కార్మికవర్గపు నాయక పాత్ర నానాటికీ అధికతర (ప్రాముఖ్యం సంతరించుకుంటోంది.
శాస్త్ర, సాంకేతిక విప్లవాభివృద్ధితో కార్మికవర్గపు బలం క్షీణిస్తుందనీ, క్రమేణా ఒక వర్గంగా దాని ఉనికి ముగిసిపోతుందనీ వాదించే బూర్జువా సైద్ధాంతికుల భాష్యాలను యీ వాదం తిరుగులేకుండా తిరస్కరిస్తుంది. జీవితానుభవం వాళ్ల కట్టుకథల్లో పసలేదని అసందిగ్ధంగా నిరూపించింది. శాస్త్ర, సాంకేతిక ప్రగతి మూలంగా కార్మిక వర్గపు సంఖ్య తగ్గిపోదు, అనిపుణ శారీరక శ్రమలో నిమగ్బులైనవాళ్ల సంఖ్య నిరంతరం తగ్గుతుంది. యీ విషయాన్ని గుర్తించడంలోనే బూర్జువా సైద్ధాంతికులు విఫలురయ్యారు. అయినా, అనిపుణ కార్మికులనే మొత్తంగా కార్మికవర్గంగా జమకట్టడం పెద్ద పొరపాటే అవుతుంది.
కార్మికవర్గవు నాయకత్వంలోనూ, దాని పొత్తుతోనూ రైతాంగమూ, మేధావివర్గమూ మరెంతో ఉన్నతమైన గుణాత్మక స్థాయిని సాధించాయి. సోషలిస వ్యవస్థలో శారీరక, బౌద్ధిక శ్రమ చేసే కార్మికుల మధ్య దృఢమైన పొత్తు నెలకొల్పబడుతుంది. ఈనాడు మేధావివర్గం విజ్ఞాన శాస్రాన్నీ, విద్యనీ, సంస్కృతినీ వృద్దిపరచడం మాత్రమే కాకుండా, పాదార్థికోత్పత్తి రంగాలన్నింటిలో, మొత్తంగా . సాంఘిక జీవితంలో కూడా అది ముఖ్య పాత్ర వహిస్తోంది. మరోవైపున, లక్షలాది కార్మికులూ, సమిష్టి వ్యవసాయ క్షేత రైతులూ చేసే పనిలో నానాటికీ ఎక్కువగా శారీరక, బౌద్ధిక కృషి యిమిడి వుంటుంది. వాళ్లలో చాలా మంది కొత్తపుంతలు తొక్కేవాళ్లూ, నవావిష్కర్తలూ, వివిధ వ్యాసాల, పుస్తకాల రచయితలూ, (ప్రభుత్వ పౌర ప్రముఖులూ, తత్మారణంగా అ మాటకి వున్న అసలైన అర్ధంలో బాగా తెలివైనవాళ్లూ, సుసంస్కృతీపరులూ అవుతారు. .
మేధావుల, కార్మికుల సంగమం “మేధాపర అగ్రగణ్యులొను గురించిన, సోషలిస్టు సమాజంలో మేధావి వర్గపు ప్రత్యేక పాత్రను గురించిన బూర్జువా భావనలన్నింటినీ వర్గాణవవర్గపొరాటంతుటే ఏమిటి? అ
తిప్పికొడుతుంది. సోషలిజాన్ని మెరుగుపరచే దశలో, శాస్త్ర, సాంకేతిక విప్లవ పరిస్థితుల్లో కొందరు బూర్జువా సైద్దాంతికులు నిరూపించ (ప్రయత్నిస్తున్నట్లు కార్మికవర్గపు నాయక పాత్ర ఎంతమాత్రం తగ్గడం లేదు. అందుకు భిన్నంగా, కార్మికవర్గం నూతన సమాజ నిర్మాణంలో ఒక నిర్ణయాత్మక శక్తిగా మరింత ఎక్కువ ప్రాముఖ్యం వహిస్తోంది. కొత్త తరహా సామాజిక సంబంధాలకు ప్రధాన ప్రతినిధిగా పరిగణింప బడుతున్నది కార్మిక వర్గమే తప్ప మరేదీ కాదు. సోషలిజం సమష్టివాద సూత్రాల ప్రకారం ఈ సంబంధాల పునర్నిర్మాణం అన్ని సాంఘిక డ్రేణులనూ, బృందాలనూ కార్మికవర్గం అవలంబించే వైఖరులు తీసుకునేలా ప్రోత్సహిస్తుంది. 7. వర్గ పోరాటం - శత్రువైరుధ్య పూరిత సామాజికార్థిక నిర్మాణ రూపాల అభివృద్ధిలో చోదక శక్తి
- వర్గ సంబంధాలు, వర్గ ప్రయోజనాలు వర్గ పోరాటం అంటే యేమిటి, దాని లక్ష్య సారాంశాలు యేమిటి, అది శత్రు వైరుధ్యపూరిత సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపాల అభివృద్ధిలో చోదకశక్తిగా ఉండేందుకు కారణం యేమిటి అన్న విషయాలను తెలుసుకోడానికి ముందు వర్గ సంబంధాల, వర్గ ఏదైనా ఒక సమాజంలోని సంబంధాలు వర్గ స్వభావం కలిగినవా లేక లేనివా అన్న విషయం అ సమాజం ఏ తరహాకు చెందినదన్నదాని చేత నిర్ణయింపబడుతుంది. ఉదాహరణకు, ఆదిమ సమిష్టి సమాజం వర్గ రహిత సమాజం. ఆ కారణంగా, దానిలో ఏ వర్గ సంబంధాలూ లేవు. భావి సోషలిస్టు సమాజంలో కూడా వర్గ సంబంధాలు రద్దు చేయబడుతున్నాయి. అందుచేత, వర్గ సంబంధాల ప్రధాన విశిష్ట లక్షణాల్లో ఒకటి యేమిటంటే, చారిత్రకంగా వాటి తాత్కాలిక స్వభావం. అడే సమయంలో, వర్గ విభజిత సమాజంలో వున్నయితర నంబంధాలన్నింటితో పోలిస్తే, వర్గ సంబంధాలు అతి ముఖ్యమైనవిగా ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తాయి. ఈ సంబంధాల్లోకి ప్రవేశించవలసివున్న వర్గాలు భం ాాాోాాాాావరాద = వ్గపోరా
సామాజిక నిర్మాణపు మౌలిక అంశీభూత భాగాలన్న వాస్తవం బట్టీ ఈ విషయం స్పష్టమవుతుంది. ఒక నిర్దిష్ట సామాజికార్థిక నిర్మాణ రూపంబట్టీ, దానిలో వున్న వర్గాల స్వభావం బట్టీ శత్రువైరుధ్య పూరిత లేక శత్రునైరుధ్యేతర సంబంధాలు ఉండవచ్చు. శత్రు వర్గాల (బానిసలు బానిస యజమానులు, భూదాసులు ఫ్యూడల్ భూస్వాములు, కార్మికులు పెట్టుబడిదారులు) మధ్య వుండేవి శత్రువైరుధ్యేపూరిత సంబంధాలు, శత్రువైర్యుధేతర వర్గాల (సోషలిజంలో కార్మికవర్గం, సహకార రైతాంగం) మధ్య వుండేవి శత్రువైరుధ్యేతర సంబంధాలు. ప్రధానంగా, వర్ణ సంబంధాలు అస్తిసంబంధాల నుంచి ఉత్పన్నమవుతాయి. ఎందుకంటే, అస్తి సంబంధాలు లేనిదే వర్గాలు వుండవు. వ్యక్తిగత ఆస్తి వర్గాల మధ్య శత్రువైరుధ్యపూరిత సంబంధాలను ఉత్పన్నం చెయ్యగా, నమిష్టి అస్తి వాటి మధ్య మైగ్రీపూర్వక సంబంధాలను నెలకొల్పుతుంది. వర్గ సంబంధాలు సమాజంలో వున్న అన్ని రకాల సంబంధాలనూ ప్రభావితం చేస్తాయి. ఎందుకంటే, వర్ణ సంబంధాలు ఐహుముఖమైనవి, పాదార్థిక, మానసిక సంబంధాల ఒక సంక్లిష్ట వ్యవస్థ ద్వారా అవి తమని తాము వ్యక్తం చేసుకుంటాయి. కాగా, వర్గ సంబంధాల మౌలిక నిర్మాణంలో యీకింది రకాల సంబంధాలు వుంటాయి. = ఆర్థిక సంబంధాలు: అవి ఉత్పత్తి సాధనాలపై స్వామ్య తరహాకి సంబంధించి వర్గాల మధ్య వున్న సంబంధాలు, వాటికి అనుగుణంగా ఉత్పత్తి, పంపిణీల, మారకం, వినిమయాల (క్రమంపై ఆధారపడిన సంబంధాలు: = రాజకీయ సంబంధాలు: రాజ్యము, ప్రభుత్వాల విషయంలో వర్గాల మధ్య నంబంధాలు: = న్యాయశాస్త్ర పరమైన సంబంధాలు : దేశంలో చట్టం, శాంతి భద్రతల విషయంలో వర్గాల మధ్య సంబంధాలు;
- నైతిక సంబంధాలు : నైతిక ప్రమాణాలను అమలుపరచే విషయంలో వర్గాల మధ్య సంబంధాలు; = సౌందర్య గ్రహణ సంబంధాలు: కళాత్మక విలువల సృజన వినిమయాల వర్గాలు -వర్గపోరాటంళంటే వమబి? డా
పరివర్తన స్వభావం కలిగివుండే సాంఘిక, వర్గ నిర్మాణం మాదిరిగానే సమాజం హూడా పరివర్తన తరహా వర్గ సంబంధాలను కలిగి వుండవచ్చు. ఉదాహరణకు, ఆదిమ సమిష్టి వ్యవస్థ నుంచి వర్గ విభజిత సమాజానికి పరివర్తన క్రమంలో కాలంచెల్లిపోతున్న కెగ వర్గరహిత నంబంధాలూ, రూపుదాలున్తున్న వర్గ సంబంధాలూ గణనీయమైన కాలంపాటు పక్కపక్కనే వుండవచ్చు. మరో వైపున, పెట్టబడిదారీ వ్యవస్థనుంచి సోషలిజానికి పరివర్తన దశకు మరణావస్థలో వున్న పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థకీ, ఆవిర్భవిస్తున్న సోషలిస్టు వ్యవస్థకీ మధ్య పోరాటం స్వాభావిక లక్షణంగా వుంటుంది. ఈ సందర్భంలో, వర్గ సంబంధాల విశిష్టత యేమిటంటే, ప్రతిఘటనకి పూనుకొనే దోపిడిదారులకు వ్యతిరేకంగా దౌర్జన్యపూరిత వర్గ పోరాటమూ, కార్మికవర్గ నాయకత్వంలో (శ్రామిక ప్రజలందరి పొత్తూ.
పరివర్తన తరహా వర్గ సంబంధాల పరిశీలన, ఒకే సామాజికార్థిక నిర్మాణ రూవంలో ్రధాన వర్గాల మధ్య, అంటే బానిసలకూ బానిన యజమానులకూ, భూదాసులకూ ఫ్యూడల్ భూస్వాములకూ, కార్మికవర్గానికీ పెట్టుబడిదారులకూ మధ్య మాత్రమే కాకుండా ఇతరత్రా కూదా శత్రువైరుధ్యపూరిత సంబంధాలు ఉండగలవని కూడా తెలియజేస్తుంది. విభిన్న సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపాల - ఒకదాని స్థానాన్ని మరొకటి అక్రమించ ప్రయత్నించే - వర్గాల మధ్య కూడా శత్రువైరుధ్య పూరిత సంబంధాలు రూపొందవచ్చు. ఉదాహరణకు, పెట్టుబడిదారీ సమాజం కాలం చెల్లిపోయిన అధికార, దోపిడీల రూపాలను రూపుమాపి, ఫ్యూడల్ సమాజపు స్థానాన్ని ఆక్రమించబోతూ వుండిన కాలంలో బూర్జువా వర్గానికీ, ఫ్యూడల్ ప్రభువులకీ మధ్య సంబంధాలు సరిగా అలాంటివే. అయితే, దోపీడీదారీ వర్గాలు, అస్తిత్వపు కొన్ని దశల్లో పొత్తును ఏర్పాటు చేసుకోవచ్చునన్న విషయాన్ని మనం నిర్లక్ష్యం చెయ్యకూడదు. రాజకీయాల్లో అర్థిక వ్యవస్థలో కూడా ఈ పొత్తు ఏర్పడవచ్చు. ఉదాహరణకు కొన్ని దేశాల ఆర్థిక వ్యవస్థలు ఫ్యూడల్, బూర్జువా దోపిడి పద్ధతుల మేళవింపుకి పూనుకొన్నాయి. రాజకీయ రంగంలో, తమ ఉమ్మడి శత్రువైన శ్రామిక జనసామాన్యం వల్ల ప్రమాదం ఎదురైనప్పుడల్లా, బూర్జువాలూ, ఐడా భూస్వాములూ కూడా రకరకాల పాత్తులు పెట్టుకున్నారు.
వర్గాల ఉనికి ఆర్థిక పరిస్థితులూ, సామాజిక ఉత్పత్తి వ్యవస్థలో వాటి స్థానమూ వర్గ ప్రయోజనాలను నిర్ధారిస్తాయి. వర్గ ప్రయోజనాలు సమకాలిక ఉత్పత్తి విధానంపట్లా, సామాజిక రాజ్య వ్యవస్థ పట్లా ఒక నిర్దిష్ట వర్గపు వర్గ చైతన్యానికి అతీతమైన వస్తుగత బైలరిని ప్రతిబింబిస్తాయి. స్థిరపడిన ఉత్పత్తి, రాజ్యవ్యవస్థలను రక్షించడంలో, లేక వాటిని ల లారా వవాలు
కూలదోసి, వాటి స్థానంలో కొత్త, మరింత ప్రగతిశీల రూపాలను పెట్టడంలో వర్గాలు అనివార్యంగా ఆసక్తి కలిగి వుంటాయి. |
సామాజిక ఉత్పత్తి వ్యవస్థలో ఒకానొక ప్రత్యేక వర్గానికి కేటాయింపబడిన పాత్రమీద, అది ఆక్రమించే స్థానం మీద వర్గ ప్రయోజనాలు అధారపడి వుంటాయి. శ్రామికవర్గానికి ఉత్పత్తి సాధనాలు లేనందునా, అదిపెట్టుబడిదారీ దోపిడికి గురి అవుతున్నందునా, దాని వస్తుగత వరిస్థితి దాన్ని పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థను కూల దొయ్యడంలో అసక్తి కలిగివున్న ఒక విప్లవకర వర్గంగా చేస్తుంది. మరో శ్రామికుల వర్గ ప్రయోజనాలు దీనిలోనే ఉంటాయి. ఇందుకు భిన్నంగా బూర్జువాల వర్గ ప్రయోజనం ఏ యథాతథ వరిస్థితిని నిలిపి వుంచడం ద్వారా (శ్రామిక వర్గాన్ని దోచుకోవడం సాధ్యమవుతుందో దాన్ని కొనసాగించడంలో ఇమిడి వుంటుంది. ఈ కారణంగా, దాని వస్తుపర సామాజిక స్థానం పెట్టుబడిదారీ సంబంధాలను నిలిపివుంచడాన్ని అవసరం చేస్తుంది. సోషలిజానికి ముందున్న అన్ని సామాజికార్థిక నిర్మాణ రూపాలకూ వాటిలో వున్న ప్రధాన వర్గాలు శత్రువైరుధ్యపూరిత ప్రయోజనాలు కలిగివుండటం విశిష్ట లక్షణం.
ఒక వర్గపు పరిణతి దాని అభివృద్ధి స్థాయి చేతా, అది తన వర్గ ప్రయోజనాలను అవగాహన చేసుకున్న మేరచేతా నిర్ణయింపబడుతుంది.
వ్యక్తులచేత కాక, ప్రథమంగా, ప్రధానంగా వర్గాల చేత చరిత్ర నిర్మింప ఐడుతుంది. వర్గాలు చరిత్రను తమ సొంత వ్రయోజనాలకు అనుగుణంగా నృష్టించుకుంటాయి. పరన్పరం పెనవేసుకొని వున్న సామాజిక సంబంధాల చిక్కు ముడిలోనూ పరస్పర విరుద్ధ అభిప్రాయాలు, సిద్ధాంతాలు, నైతిక ప్రమాణాలు, సౌందర్య (గ్రహణ అభిరుచులు, వగైరాలలోనూ - అవెంత సంళ్లిష్టమైనవైనప్పటికీ, విభిన్న వర్గాల అసలైన ప్రయోజనాలు ఏమిటో చూడటంలో మనం విఫలురం కాకూడదు. దానికి వర్గ వైఖరిని అన్వయిస్తే గాని - వర్గ విభజిత సమాజపు అన్ని రంగాల్లో సంభవిస్తున్న క్రమాలను శాస్రీయంగా గుర్తించేందుకు యిది విధిగా అవసరం - సామాజిక విషయాల విశ్లేషణ జయప్రదం కాజాలదు. వర్గ వైఖరి చారిత్రక క్రమాల మూలంలో వున్న సాంఘిక శక్తులను వెల్లడించి, సామాజికాభివృద్ధి ప్రధాన ధోరణులను బహిర్గతం చేస్తుంది.
ప్రధాన వర్గాల ప్రయోజనాలు ఒకదానితో మరొకటి ఘర్హణ అయినా పడవచ్చు, లేక ఉమ్మడిగా అయినా వుండవచ్చు. శత్రువైరుధ్య పూరిత వర్గాలు పరస్పర వ్యతిరేక వ్రయోజనాలు కలిగి వుంటాయి. దానిమూలంగా ఒక వర్గం మరొక వర్గాన్ని వరాం =వర్గపోంబంటుతలవమటా
దోచుకోవడానికి వ్యతిరేకంగా వర్గ పోరాటం తలెత్తుతుంది. కొన్ని సందర్భాల్లో శత్రు వర్గాలు ఒప్పందం కుదుర్చుకోవచ్చు. ఉదాహరణకు, కార్మికుల సమ్మె కార్యాచరణ ఒత్తిడిమూలంగా పెట్టబడిదారులు తవృ్పనినరిగా రాజీవడవలని వన్తుంది. యజమానులకూ, కార్మికులకూ మధ్య ఒప్పందాలు యిలాంటివే. శత్రువైరుధ్య పూరిత సామాజికార్థిక నిర్మాణ రూపాల్లో వివిధ వర్గాల, సామాజిక బృందాల ప్రయోజనాలు ఏకీభవించవచ్చు. ఇది వాటి సంయుక్త కార్యాచరణను సుగమం చేస్తుంది. ఆధునిక పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ పరిస్థితులు గుత్త సంస్థలకు వ్యతిరేకంగా శ్రామికవర్గం, రైతాంగం, పట్టణ పెటీ బూర్జువావర్గం, మేధావుల్లో అత్యధిక సంఖ్యాకుల, ఉద్యోగుల సంయుక్త కార్యాచరణకు సిసలైన అవకాశాలను కల్పిస్తాయి. ఈ పొత్తులో (శ్రామికవర్గం అత్యంత విప్లవాత్మక, సంఘటిత, వ్యవస్థీకృత వర్గం గనుక, దానికి నాయక పాత్ర దఖలు పడుతుంది. వర్ధమానదేశాల్లో వర్గ ప్రయోజనాలు కూడా ఏకీభవిస్తాయి. కనుక, వివిధ సామాజిక తరగతులు బ్యూరాక్రటిక్ గుత్త బూర్జువా వర్ధాన్నీ అంతేగాక అంతర్జాతీయ గుత్త సంస్థల ఆధిపత్యాన్నీ ప్రతిఘటించేందుకు ఐక్యం కావచ్చు. వర్గ పోరాట క్రమంలో, పరన్పరం బద్ధ వ్యతిరేకమైన సామాజికవర్గాల ప్రయోజనాలు, అవి ఉమ్మడి శత్రువును ఎదుర్కొంటున్నంత కాలం, ఏకీకృతం కావచ్చు. ఉదాహరణకు, జాతీయ స్వాతంత్ర్యం వంటి దేశవ్యాపిత ప్రాముఖ్యం కలిగిన లక్ష్యాలు శ్రామిక జనసామాన్యాన్నీ (కార్మికవర్గం, రైతాంగం,పట్టణ పెటీ బూర్జువా వర్గం, మేధావులు) జాతీయ బూర్జువా వర్గాన్నీ సమైక్యం చేసే ఉమ్మడి కార్యక్రమం కావచ్చు. వర్గ ప్రయోజనాలు మౌలికమైనవి. తాత్మాలికమైనవి లేక పాక్షికమైనవి కావచ్చు. అమల్లో వున్న అస్తి రూపాన్ని సామాజిక వ్యవస్థను పటిష్టంచేసుకోవడంలో గాని, లేక వాటి రద్దుకోసం, సామాజిక వ్యవస్థ మార్పుకోసం పోరాడటంలో గాని మౌలిక వర్గ ప్రయోజనాలు వుంటాయి. ఉదాహరణకు,పెట్టబడిదారీ సమాజంలో శ్రామికవర్గానికి ఏ ఉత్పత్తి సాధనాలూ లేవు, వుండవు. అది దోపిడి చెయ్యబడుతుంది. అందుచేత, పెట్టుబడిదారీ వ్యక్తిగత ఆస్తి, బూర్జువా రాజ్య వ్యవస్థనూ నమూలంగా నాశనం చెయ్యడంలో శ్రామికవర్గం అసక్తి కలిగివుంటుంది. ఇది దాని మౌలిక వర్గ ప్రయోజనం. అందుకు భిన్నంగా బూర్జువావర్గం తమ ఉత్పత్తి సాధనాలను కలిగివుంటుంది గనుక, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థను నిలిపివుంచుకోవడంలో ఆసక్తి కలిగివుంటుంది. తత్చర్యవసానంగా (శ్రామికవర్గమూ, బూర్జువావర్గమూ పరస్పరం బద్ధ వ్యతిరేకమైన, రాజీకుదరని మౌలిక వర్గ ప్రయోజనాలను కలిగివుంటాయి 74 వర్గాల 2 వర్గహనాటు
మాత్రమే ఉత్పన్నమవడం సాధ్యం. ఇందుకొక ఉదాహరణ చూద్దాం. ఒక ్రత్యేక పారిశ్రామిక సంస్థకు లేక కంపెనీకి చెందిన కార్మికులు తమ జీవిత పరిస్థితులను మెరుగుపరచుకొనే లక్ష్యంతో పోరాటం చేస్తున్నారనుకోండి. అ పోరాట క్రమంలో రెండు వర్గాలూ పరస్పరం కొన్ని రాయితీలు యిచ్చుకోవచ్చు, రాజీలు చేసుకోవచ్చు.
సామాజిక ఉత్పత్తి వ్యవస్థలో వర్గాలు వన్తుగతంగా సన్నిహిత స్థానాల్లో వున్నప్పుడల్లా మౌలిక వర్గ ప్రయోజనాలు ఏకీకృతం కావచ్చు. కార్మికుల, రైతుల మౌలిక ప్రయోజనాల ఏకత్వం పీడకులకు వ్యతిరేకంగా వాళ్ల సహకార సంఘీభావాలకు దృఢమైన పునాదిగా వుంటుంది.
ఒక వర్గపు ప్రయోజనాలు మొత్తంగా సమాజపు ప్రయోజనాలకు భిన్నంగా వుంటాయి. ఒక వర్గపు ప్రయోజనాలు పరిమితమైన ఒక ప్రజా బృందపు ఆకాంక్షలను ప్రతిబింబించగా, సమాజపు ప్రయోజనాలు సమాజపు జనాభాలో అత్యధిక సంఖ్యాకుల ఆసక్తిని ప్రతిబింబిస్తాయి. సాంఘిక ప్రగతి, ఉత్పాదక శక్తులకూ, ఉత్పత్తి సంబంధాలకూ మధ్య అనుగుణ్యత, సమాజ సభ్యులందరి స్వేచ్చాయుత అభివృద్ధి అనేవి సమాజపు ప్రధాన ప్రయోజనాలు. వర్గ ప్రయోజనాలూ, సమాజ ప్రయోజనాలూ బహు అరుదుగా ఏకీభవిస్తాయి. సమాజ ప్రయోజనాలు సామాజిక ప్రగతిని కుంటుపరచి, తమ ప్రత్యేక సౌకర్యాలను నిలిపివుంచుకొన ప్రయత్నించే అభివృద్ధి నిరోధక వర్గాల ప్రయోజనాలకు వ్యతిరేకంగా వుంటాయి.
ఇందుకు భిన్నంగా ప్రగతిశీల వర్గాలు సామాజిక అభివృద్ధిని మరింత ముందుకు తీసుకెళ్లేందుకూ, సాంఘిక జీవితపు తక్షణ సమస్యలను పరిష్కరించేందుకూ ప్రయత్నిస్తాయి గనుక, అవి మొత్తం సమాజపు ప్రయోజనాలను ఏదో మేర పూర్తిగా వ్యక్తం చేసాయి. దోపిడిదారీ వర్గాల అస్తిత్వాన్ని తుదముట్టించే సోషలిజం విజయం అన్ని వర్గాల, సామాజిక బృందాల మౌలిక ప్రయోజనాలు సమాజ ప్రయోజనాలతో పూర్తిగా ఏకీభవించేందుకు కారణభూతమవుతుంది.
ఉత్పత్తి సాధనాలపై సమిష్టి స్వామ్యాన్ని పటిష్టం చెయ్యడమూ, ఒక మనిషి మరొక మనిషిని దోచుకోవడాన్ని తొలగించడమూ విడి కార్మికుల, పని సమిష్టుల, సామాజిక బృందాల,వర్గాల ప్రయోజనాలు మొత్తంగా ప్రజల ప్రయోజనాలతో ఏకీభావాన్ని సాధిస్తాయి. బానిస యాజమాన్య, ఫ్యూడల్, పెట్టుబడిదారీ సమాజాలు ప్రయోజనాల ఘర్షణ శత్రుత్వాల ద్వారా అభివృద్ధి చెందగా, సోషలిజంలో వర్గ ప్రయోజనాల ఐక్యత సామాజికాభివృద్ధి యొక్క శక్తివంతమైన చోదక శక్తుల్లో ఒకటి. వర్గాం=వర్గతోరాటులంట వమటి? 75
ఉత్పత్తి సాధనాలపై సమిష్టి స్వామ్యం తమ ఉమ్మడి లక్ష్యాల సాధనకోసం కలిసికట్టుగా కృషి చేసే శ్రామిక ప్రజలందరి మధ్య సోదర భావపూరిత సహకార, పరస్పర సహాయ సంబంధాలను నెలకొల్పుతుంది. సామాజిక ఉత్పత్తి సాధనాలన్నింటి పైనా ఉమ్మడి స్వామ్యం కలిగివుండి, ప్రయోజనకరమూ, ప్రణాళికాబద్ధమూ అయిన పద్ధతిలో సంయుక్తంగా కృషిచేసే సమాజ సభ్యులందరి పాదార్థిక, బౌద్ధిక అవసరాలను గరిష్ట స్థాయిలో తీర్చడమే సోషలిజంలో పాదార్థిక ఉత్పత్తి అత్యున్నత లక్ష్యం. సోషలిజంలో సామాజిక ప్రయోజనాలు ప్రథమంగా, ప్రధానంగా సోషలిస్టు అస్తి ప్రాతిపదికమీద ప్రజల లక్ష్యాల ఏకత్వాన్ని వ్యక్తం చేస్తాయి. సామాజిక ఉత్పత్తిని బాగా ఏర్పాటుచేయడం ద్వారా సోషలిస్టు అస్తి శ్రమ, ఆర్థిక, పాదార్ధిక వనరులను అత్యంత ఫలవంతంగా వినియోగించి, తద్వారా (శ్రామిక ప్రజలందరి రోజువారీ అవసరాలను అత్యధికంగా తీర్చగలుగుతుంది. సోషలిస సమాజంలో కార్మికుల, రైతుల ప్రయోజనాల ఏకత్వానికి యీ మిత్ర వర్గాలకు వాటి సొంత ప్రత్యేక వర్గ ప్రయోజనాలు వుండవని అర్థంకాదు. అయితే వాటి మధ్య వ్యత్యాసాలు శత్రు వైరుధ్యపూరితమైనవి కావు. సహజంగానే;రెండు మిత్ర వర్గాల జీవావసరాలను తీర్చడంలో ఒక వర్గపు ప్రయోజనాలు మరోదానికి పోటీగా వుండవు. తద్వ్యతి రేకంగా, సోషలిస్టు రాజ్యం తన విధానాన్ని అనుసరించడంలో మొత్తం (ప్రజల ప్రయోజనాలకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. సోషలిస్టు సమాజం తన అభివృద్ధి క్రమంలో, సామాజిక ఉత్పత్తి వ్యవస్థలో తమ స్థానాల రీత్యా విస్తృత శ్రామిక జనబాహుళ్యాన్ని కార్మిక వర్గానికి బాగా సన్నిహితంగా తెచ్చే ఆర్థిక, సాంఘిక పరిస్థితులను సృష్టిస్తుంది. అదే సమయంలో, వాటి క్రమబద్ధతా, రాజకీయ పరిణతి, సాంఘిక, రాజకీయ కార్యకలాపాలు కూడా పెంపొందుతున్నాయి. కార్మికవర్గ, సహకార రైతాంగ, మేధావివర్గాల ప్రయోజనాలు క్రమంగా ఒకే సమైక్య సమిష్టి ప్రయోజనంగా అభివృద్ధి చెందుతాయి. 2. శత్రువైరుధ్యపూరిత సమాజాభివృద్ధిలో చోదక శక్తిగా వర్గ పోరాటం అన్ని శత్రువైరుధ్యపూరిత నిర్గాణరూపాలకీ వర్గ పోరాటం సామాన్య లక్షణమన్న విషయాన్ని చరిత్ర నిరూపిస్తుంది. వర్గ విభజిత సమాజం అవతరించిన నాటినుంచీ పాదార్థిక ఉత్పత్తికి సమాజపు బృందాల, తరగతుల, వర్గాల శత్రుత్వం ్రాతిపదికగో వుంటూ వచ్చింది. సమాజం వర్గాలుగా విభజింపబడినప్పటినుంచీ దోపిడిదారులూ, దోపిడీకి స్థరయ్యేవాళ్ళూ రాజీలేని పోరాటంలో నిమగ్నులై వున్నారు. ఈ పోరాటం శాంతియుతంగా, గం వర్గాలు = వర్గహూటు
సాయుధంగా, బాహాటంగా, ప్రచ్చన్నంగా సాగుతూ వచ్చింది. ఆర్థిక వ్యవస్థ, రాజకీయాలు, థఖావజాలం వంటి అన్ని సామాజిక రంగాలకూ యీ పోరాటం వ్యాపిస్తుంది. శత్రువైరుధ్య పూరిత సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపాల్లో వర్గ పోరాటం సామాజికాభివృద్ధికి ఎప్పుడూ శక్తివంతమైన ఒక చోదక శక్తిగా వుంటూ వచ్చింది. దోపిడికి గురయ్యే వర్గాల విప్లవకర పోరాటం - ఈ క్రమంలో మలిగిపోతున్న పాతది ప్రగతిశీలమైన కొత్తదానికి చోటిస్తుంది = సామాజిక పురోగతికి దోహదం చేస్తుంది.
పాత, కాలం చెల్లిపోయిన ఉత్పత్తి సంబంధాలకూ, కొత్త, అభివృద్ధి చెందిన ఉత్పాదక శక్తులకూ మధ్య పరిష్కరింపబడుతున్న ఘర్షణ ఫలితంగా ఒక సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపం స్థానంలో మరొకటి వస్తుంది. శత్రువైరుధ్యపూరిత వర్గాలుగా విభజింపబడిన సమాజాల్లో యీ ఘర్షణ నిశితమవుతున్న వర్గ పోరాటంలో వ్యక్తమవుతుంది.
ప్రతి ఒక సామాజికార్థిక నిర్శాణరూపంలోనూ వర్గ పోరాటం తన విశిష్ట లక్షణాలను కలిగివుంటుంది.
బానిస యాజమాన్య సమాజంలో బానిసలు బానిస యజమానులకు వ్యతిరేకంగా తీవ్ర పోరాటం సాగించారు. వాళ్ల పోరాటమే అ దశ ప్రధాన వైరుధ్యం. బానిసలు తిరగబడి, తమ యజమానులకు వ్యతిరేకంగా యుద్దాలు సాగించారు, పీడనకూ, చట్ట రాహిత్యానికీ వ్యతిరేకంగా, బానిస యజమానులు లేని “స్వర్ణ యుగానికి” తిరిగివెళ్లేందుకు పోరాడారు. బానిసత్వాన్ని వ్యతిరేకించే స్వతంత్రులైన చిన్న కమతందారులూ, చేతివృత్తుల వాళ్లూ తరచు బానిసలతో కలిసిపోయారు. ప్రాచీన ఈజివ్లలో, ప్రాచీన గ్రీసులో, ప్రాచీన చైనాలో, ప్రాచీన రోములో, తదితర బానిన యాజమాన్య రాజ్యాల్లో బానిన జనబాహుళ్యమూ, దారిద్యంలోకి నెట్టఐడిన రైతులూ, చేతివృత్తులవాళ్లూ తిరుగుబాట్లు
శారు.
ఎన్నడో క్రీ.పూ. 18వ శతాబ్ది మధ్యలోనే ప్రాచీన ఈజిప్టులో బానిసల, బీదవాళ్ల బ్రహ్మాండమైన తిరుగుబాటు జరిగింది. మానవ జాతి చరిత్రలో తెలియవచ్చిన తొట్టతొలి తిరుగుబాటు అదే. ఈజిప్షియన్ ఫారో ఆస్థాన సభ్యుల్లో ఒకడైన ఇపువెర్చేతా, ఈజిస్షియన్ రచయిత నెఫెర్తీచేతా అభివర్ణింపబడిన యీ తిరుగుబాటు ప్రాచీన ఈజిప్టను పునాదికంటా కదిలించి వేసింది.
బీదతనంలోకి నెట్టబడిన చిన్న కమతందార్లు ఫారోకి, అతని ఆస్టానికులకీ, ధనికులకీ వ్యతిరేకంగా ఎలా సాయుధ తిరుగుబాటు జరిపారో ప్రాచీన ఈజిస్నియన్ వర్గాలు = వర్గ పోరాటం అంటే ఏమట: భా
పాపీరస్ పత్రాలవల్ల తెలియవచ్చింది. బానిసల్లో అత్యధిక నంఖ్యాకులు తమచేత పనిచేయించేందుకు కర్రలూ, కొరడాలూ వాడే యజమానుల ఆజ్ఞలను ధిక్కరించారు. కొద్ది కాలం పాటు ఆ దేశంలో వ్యవస్థ గుర్తుపట్టరానతంగా మారిపోయింది. ఫారో గాదెల్లో నిల్చచెయ్యబడిన ధాన్యం బీదవాళ్లకు పంచబడింది. తమ భూఖండాలను చేతులతో దున్నుతూ వుండిన బీద రైతులు ఎడ్లను వశంచేసుకొని, తమ నాగళ్లకు కట్టుకున్నారు. సామాన్యులే కాక, చివరకు బానిసలు సైతం తను దరిద్రమోడే చింకి దుస్తులను వదిలేసి, పల్చటి బట్టతో కుట్టిన చక్కటి దుస్తులు ధరించారు. బానిస స్త్రీలు అందమైన నెక్లేసులతో, విలువైన వూసల దండలతో అలంకరించుకున్నారు. ఆకలితో నకనకలాడుతూ, మురికోడుతూ వుండే దాసీలు అందమైన ఇత్తడి అద్దాలు ఉపయోగించడం నేర్చుకున్నారు. తిరుగుబాటుదారులు తమ విజయాన్ని నక్రమంగా వినియోగించు కోలేకపోయారు. బానిసల్లో ప్రతి ఒక్కరూ తమ మాజీ యజమానుల సంపదలో వాటా అయితే ఫొందారు గాని, బానిసత్వాన్ని రద్దు చెయ్యడం గురించీ, పీడనా, ఒక మనిషిని మరొక మనిషి దోచుకోవడమూ లేని నూతన సమాజనిర్మాణం గురించీ వాళ్లలో ఏ ఒక్కరూ ఆలోచించలేదు. ఫారో, అతని అస్తానికుల అధికారం త్వరలోనే పునరుద్ధరించబడింది, పాత జీవిత సరళి తిరిగి నెలకొల్పబడింది. ప్రత్యేకించి తీవ్రమైన బానిస తిరుగుబాట్లు క్రీ.పూ. 2వ, 1వ శతాబ్దాల్లో మధ్యధరా సముద్ర తీర దేశాల్లో సంభవించాయి. యూనస్, క్లైయోన్ల నాయకత్వంలో సిసిలీలో, అరిస్టోనికన్ నాయకత్వాన అనియా మైనర్లో, స్పార్టకన్ నాయకత్వాన బానిన యజమానులకు వ్యతిరేకంగా మూడేళ్ల పాటు ప్రాచీన రోములో సాగిన తిరుగుబాట్లూ, ఇంకా యిలాంటివీ ఇందుకు ఉదాహరణలు. ఐతే, తిరుగుబాట్లు చేసిన బానినలు మరింత (వ్రగతిశీలమైన ఉత్పత్తి సంబంధాలకు ప్రాతినిధ్యం వహించనందునా, తమ పోరాటపు అంతిమ లక్ష్యాన్ని స్పష్టంగా చూడలేకపోయినందునా, తమ మధ్య వివాదాలను అధిగమించలేక పోయినందునా అనివార్యంగా అవి ఓటమి చెందాయి, అయితేనేం, బానిస తిరుగుబాట్లు క్రమంగా బానిస యాజమాన్య సమాజపు పునాదులను కదల్చివేశాయి గనుక, అవి ప్రగతిశీలమైనవే. అంతే కాకుండా, మరింత ఉన్నతమైన సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపానికి వరివర్తనకు వనుగత వరిస్థితులు పరిణతమైనప్పుడు, అ తిరుగుబాట్లు బానిసత్వం స్థానంలో ప్యూడలిజం వచ్చేందుకు నిన్సందేహంగా దోహదం చేశాయి. ల్ నట 78 వర్గాలు - వర్గపోరాటం
వ్యూడల్ ఉత్పత్తి విధానం విజయవంతమైనవ్వుడు బానినలు, బానిన యజమానుల స్థానంలో ఫ్యూడల్ ప్రభువులు, భూదాసులు అనే కొత్త ప్రధాన వర్గాలు వచ్చాయి. మొత్తం ఫ్యూడల్ యుగమంతట్లోనూ వాటి మధ్య రాజీలేని, నిర్విరామ వర్గ పోరాటం కొనసాగింది. భూదాసులు భూమికోసం, భూదాస్య విధానపు రద్దుకోసమూ పోరాడుతూ వచ్చారు. వాళ్ల పోరాటం కొన్ని సమయాల్లో తీవ్రమైన రైతు యుద్ధాల స్థాయిని అందుకుంది. వాటిలో అతి ముఖ్యమైనవి: జాకెరీ - 14వ శతాబ్దిలో ఫ్రాన్సులో జరిగిన రైతు యుద్ధం; 1381లో ఇంగ్లండులో వాట్ టైలర్ నాయకత్వాన జరిగిన రైతు తిరుగుబాటు; 16వ శతాబ్ది మొదట్లో జర్మనీలో థామస్ మ్యూంత్సెర్ నాయకత్వాన జరిగిన రైతు యుద్ధం. రష్యాలో మిక్సిలి గొప్ప రైతు తిరుగుబాట్లు ఇవాన్ బొలోత్నికోవ్ నాయకత్వాన 1606-1607 సంవత్సరాల్లో, స్తెపాన్ రాజిన్ నాయకత్వాన 1667-1671 సం॥లో, ఎమెల్యాన్ పుగచోవ్ నాయకత్వాన 1773-1775 సం॥ల్లో జరిగాయి. చైనాలో జరిగిన మిక్కిలి పెద్ద రైతు తిరుగుబాటు తైపింగ్ తిరుగుబాటు. అది 1864లో అణచి వెయ్యబడింది.
బానిసత్వంతో పోలిస్తే మరింత తీవ్రమైన వర్గ పోరాటం ఫ్యూడలిజం విశిష్టత. దానిలో మరింత విస్తృత జనబాహుళ్యం నిమగ్నమైంది. మరింత పట్టుదలతో కూడిన ప్రజా తిరుగుబాట్లు మరింత పటిష్టమయ్యాయి. అయితేనేం, రైతు తిరుగుబాట్లు బానిసల (ఆర్థిక విచ్చిత్తి, రైతాంగపు వెనుకబాటుతనం, వగైరాల) మూలంగా యీ తిరుగుబాట్లు దేశవ్యాపితంగా విజయవంతం కాలేదు. ఆనాటి రైతాంగపు విప్లవాత్మక తిరుగుబాట్ల ప్రాముఖ్యం యేమిటంటే, అవి ఫ్యూడలిజం పునాదిని కదల్చివేయడం. ఇదీ, యితర కారణాలూ కలిసి ఫ్యూడలిజం పతనానికి దారితీశాయి. ఫ్యూడల్ ప్రభువులకు వ్యతిరేకంగా పోరాటం సాగించడంలో రైతులు అనుభవం సంపాదించుకొని, భావి శ్రామికవర్గ మహా పోరాటాలకు తమని తాము సన్నద్ధం చేసుకున్నారు.
ఫ్యూడలిజం నుంచి పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థకి పరివర్తన బూర్జువా విస్థవాల ద్వారా సంభవించింది. ఫ్యూడల్ ఉత్పత్తి సంబంధాల విచ్చిత్తి ఉత్పత్తి సాధనాలపై వ్యక్తిగత స్వామ్య రూపాన్నీ ఒక మనిషిని వేరొక మనిషి దోచుకోవడాన్నీ కేవలం మార్చిందే గాని, రద్దు చెయ్యలేదు. సమాజం యింకా వర్గాలుగా విభజితమయే వుంది. స్వాతంత్ర్యం, సమానత్వం, సౌభ్రాతృత్వం అనే నినాదాలతో బూర్జువా సమాజం తలెత్తింది. ఫ్యూడల్ ప్రభువులకు ఉద్వాసన చెప్పడం ద్వారా అధికారంలోకి వచ్చేందుకు యీ నినాదాలను బూర్జ్డువావర్గం వినియోగించుకుంది. వాగ్దానం చెయ్యబడిన స్వాతంత్ర్య సమానత్వాల స్థానంలో దరిలేని వర్గా =వర్గపోరాంఅంటే పమట” 79
సాంఘిక, అర్థిక అసమానత్వం వచ్చింది. బూర్జువా సమాజం సౌభ్రాతృత్వ స్వప్నాన్ని పూర్తిగా త్యజించే తీవ్రమైన వర్గ కలహాలలో వశమవుతుంది. పెట్టుబడిదారీ సమాజంలో వర్గ పోరాటం అత్యంత నిశితమూ, తీవ్రమూ అయిన స్థాయికి చేరుకొంది. శ్రామికవర్గ అవతరణ దాని న్వభావాన్నీ అవకాశాలనూ మూల మట్టంగా మార్చివేసింది. బూర్జువా వర్గాన్నీ దానితోబాటు బూర్జువా సమాజాన్నీ పూర్చిపెట్టడమే (శ్రామిక వర్గపు ప్రపంచ చారిత్రక కర్తవ్యం. ఇంతకు ముందరి పీడిత వర్గాలైన బానిసలకూ, భూదాసులకూ భిన్నంగా కార్మికవర్గం నూతన, సోషలిస్ట ఉత్పత్తి సంబంధాల వాహకుడుగా ముందు నిలుస్తుంది. అది ఆర్ధిక వ్యవస్థ ప్రగతిశీల రూపంతో, భారీ యాంత్రిక ఉత్పత్తితో ముడిపడివుంది. శ్రామికవర్గపు పని పరిస్థితులు ఒక వర్గంగా కార్మికులను ఐక్యం, సంఘటితం, సుశిక్షితం చేస్తాయి. శ్రామికులు ఏ ఉత్పత్తి సాధనాలూ లేకుండా చెయ్యబడినంత కాలం, వ్యక్తిగత అస్తిని నిలిపివుంచడంలో వాళ్లకి ఎలాంటి ఆసక్తీ వుండదు. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థే ప్రపంచ చరిత్రలో చిట్టచివరి శత్రువైరుధ్య పూరిత సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపం. బూర్జువావర్గపు ఆధిపత్యానికి వ్యతిరేకంగా శ్రామిక ప్రజలు జరిపే రాజీలేని పోరాటం పెట్టుబడి దారీ ఉత్పత్తి రూపవు రద్దుకూ, అలాగే వర్గాలనూ, వర్గ ఫోరాటాన్నీ పూర్తిగా తొలగించివేసేందుకు అనివార్యంగా అవసరమైన పరిస్థితుల కల్పనకూ ఎందుకు దారితీస్తుందో దీన్ని బట్టి తెలుస్తుంది. అదే సమయంలో (క్రామికవర్గమే అందరు పీడితులకూ, తాదితులకూ నాయకశక్తి. శ్రామికవర్గపు నాయక పాత్ర ఉత్పత్తి రంగంలో దానికి ప్రత్యేకంగా వున్న ముఖ్య స్టానాన్నిబట్టి నిర్ణయింపబడుతుంది. పాదార్థిక సంపద ఉత్పత్తిలో కార్మికులు ప్రత్యక్షంగా నిమగ్నులు కావడమే యిందుకు కారణం. (శ్రామికవర్గం సుసంఘటితమూ, సువ్యవస్థితమూ అయిన వర్గం. సమిష్టివాద భావజాలాన్నీ మనస్తత్వాన్నీ అందజెయ్యడమే దాని కర్తవ్యం. పెట్టబడిదారీ వ్యక్తిగత ఆస్తికీ, జీవిత రంగాలన్నింటిలోనూ పెట్టుబిడీ ఆధిపత్యానికీ వ్యతిరేకంగా కార్మికుల సుసంగత పోరాటం సోషలిస్టు విప్లవంలోనూ, (శ్రామికవర్గ నియంతృత్వ స్థాపనలోనూ శిఖర స్థితికి చేరుకొంటుంది. శ్రామికవర్గ నియంతృత్వం దోపిడిదారీ వర్గాల ప్రతి ఘటనను అణచివేసేందుకూ, దేశంలో సోషలిజాన్ని నిర్మించి, పటిష్టం చేసేందుకు గాను సోషలిస్టు విప్లవ క్రమంలో నెలకొల్పబడే కార్మికవర్గ అధిపత్యం. తాలాలు వ్గపటా
ఆర్ధిక వ్యవస్థ, రాజకీయాలు, భావజాలం వంటి బూర్జువా సమాజ జీవితపు అన్ని పార్వాలకూ వర్గ పోరాటం వ్యాపిస్తుంది. పెట్టుబడీదారీ వ్యవస్థలో ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్ధి మీద కూడా దాని(ప్రభావం విశేషంగా వుంటుంది. ప్రధానంగా (శ్రామికవర్గపు వర్గ పోరాట ఫలితంగానే ప్రజాస్వామిక స్వేచ్చలనూ, శ్రామిక ప్రజల పౌరహక్కుల విస్తరణనూ సంపాదించుకోవడం సాధ్యమవుతుంది.
దోపిడికి వ్యతిరేకంగా అత్యంత పురోగామి, కృతనిశ్చిత పోరాట శక్తీ, ప్రపంచంలో విప్లవాత్మక పరివర్తనకు ప్రధాన చోదక శక్తీ కార్మికవర్గమే. పారిశ్రామికోత్పత్తిలో తనకి వున్న పాత్ర కారణంగా, శ్రామిక జనబాహుళ్ళం తన విముక్తికోసం జరిగే పోరాటంలో (శ్రామిక వర్గం మాత్రమే నాయకత్వం వహించగలుగుతుంది. ఇటీవలి దశాబ్దాల సంఘటనలు యీ విషయాన్ని పూర్తిగా నిరూపించాయి. గుత్త వ్యతిరేక పోరాటంలో ప్రధానమూ, అత్యంత బలీయమూ అయిన శక్తి కార్మిక వర్షమే.
అత్యధిక పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లో శ్రామికవర్గపు ప్రధాన పొత్తుదారులు రైతులు, రైళుల, శ్రామికవర్గ సాంఘికార్థిక పరిస్థితుల మధ్యభేదం చాలా తక్కువ. సాంప్రదాయికంగా రైతులు భూస్వాముల చేత, బూర్జువా వర్గంచేత, వర్తకులు, వడ్డీవ్యాపారులచేత దోచుకోబిడుతూ వుంటారు. కాగా, ప్రస్తుత పరిస్థితుల్లో రైతులు గుత్తసంస్థల శృంఖలాలవల్ల కూడా కష్టాలకు గురి అవవలసివస్తోంది. అయినా కూడా, చిన్న తరహా సరుకు ఉత్పత్తిదారుల వర్గం వుండడం గనుక దోపిడిదారులకు వ్యతిరేకంగా పోరాటంలో వాళ్లలో సుసంగతత్వ లోపమూ, తటపటాయింపూ అనివార్యంగా వుండి తీరుతాయి. శ్రామిక వర్గం నాయకత్వం వహించినప్పుడల్లా యీ వర్గం కృతనిశ్చితమూ, లక్ష్యబద్ధమూ అయిన విప్లవాత్మక కార్యాచరణకు పూనుకోగలుగుతుంది. ప్రస్తుతం గుత్త వ్యతిరేక శక్తులన్నింటి సంయుక్త కార్యాచరణల సమస్య ప్రత్యేక ప్రాముఖ్యాన్ని సంతరించుకుంటోంది. వివిధ ప్రజాతంత్ర ధోరణుల సమర్థకులందరినీ జాతీయార్ధిక వ్యవస్థల్లో గుత్త సంస్థల పాత్రను నిరోధించే, భారీ పెట్టుబడి ఆధిపత్యాన్ని తుదముట్టించే, మౌలిక రాజకీయ, అర్ధిక మార్పులను అమలుజరిపే సామర్థ్యం కలిగిన ఒక రాజకీయ పొత్తులో బక్యం చేసేందుకు సానుకూల పరిస్థితులు సృజింపబద్దాయి. ఈ ప్రజాస్వామిక పొత్తుకు అధారశిలగా ఉండగల సామర్థ్యం ఒక్క కార్మికవర్గానికి మాత్రమే వుంది.
పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ నుంచి సోషలిజానికి పరవర్తన కాలంలో, అంటే సోషలిస్ట సమాజంలోకి పెట్టుబడిదారీ సమాజపు విప్లవాత్మక పరివర్తన దశలో కూడా వర్గ పోరాటం వర్గాలు -వర్గపోరాటాళుటే ఏమట? ల!
యింతే అనివార్యం. ఈ సందర్భంలో యిది కార్మికవర్గేతర శ్రామిక జనబాహుళ్య్ళంతో బాటు దేశంలో రాజ్యాధికారాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకున్న కార్మికవర్గానికీ, అంతర్జాతీయ బూర్చువావర్గపు తోడ్పాటు కలిగిన, కూలదొయ్యబడిన అభివృద్ధి నిరోధక దోపిడిదారీ వర్గాలకీ మధ్య పోరాటం. కార్మికవర్గం దోపిడిదారీ వర్గాలను తొలగించేందుకూ, సమాజపు విప్లవాత్మక పరివర్తననూ, సోషలిజం విజయాన్ని సాధించేందుకూ పోరాడుతుంది. సోషలిజానికి వాటి పరివర్తన కాలంలో వర్గ పోరాటం అన్ని దేశాలకూ ఒక సాధారణ క్రమం. దీని అవసరం ఎందుకు ఏర్పడుతుందంటే, శ్రామిక వర్గం అధికారాన్ని సాధించుకోగానే, పరస్పర విరుద్ధమైన,కొన్ని సందర్భాల్లో శత్రువైరుధ్యపూరితమైన ప్రయోజనాలను కలిగిన అన్ని వర్గాలూ ఒక్క పెట్టున అంతరించిపోవు. ఓడింపబడిన దోపిడిదారీ వర్గాలు పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థనుంచి సోషలిజానికి సమాజం పరివర్తన చెందే కాలంలో యింకా నిలిచివుండగలుగుతాయి. తమ రాజకీయ ఆధిపత్యాన్ని తుదముట్టించి, తమ పవిత్రమైన వ్యక్తిగత ఆస్తిని అతిక్రమించిన నూతన అధికారాన్ని అవి తీవ్రంగా ప్రతిఘటి స్తాయి. తమ రాజకీయాధికారాన్ని వదులుకున్న దోపిడీదారీ వర్గాలు కొన్ని కీలక సాంఘికార్థిక స్థానాలను నిలుపుకొంటాయన్న విషయాన్ని చరిత్ర నిరూపించింది. వాటి చేతుల్లో గణనీయమైన పాదార్థిక వనరులూ, ఉత్పత్తి, మేనేజిమెంట్ల నిర్వహణలో జ్ఞానం, అనుభవమూ వుంటాయి. పరల వ పలడేనూ. పునరుద్ధరించాలన్న ఆశతో, దేశం లోపల కూలదొయ్యబడిన బూర్జువావర్గం చిన్నతరహా సరుకు ఉత్పత్తిదారుల తోడ్పాటు పొందేందుకు ప్రయత్నిస్తుంది. రైతులూ, కొన్ని మధ్య తరగతులూ ప్రదర్శించే ఊగిసలాటనూ, తటపటాయింపునూ వినియోగించుకుంటుందీ. ఈ విధంగా, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థనుంచి సోషలిజానికి పరివర్తన కాలంలో నెలకొల్పబడిన శ్రామికవర్గ నియంతృత్వం పోరాటపు అంతాన్ని కాక, వర్గ పోరాటం కొత్త పరిస్థితుల్లో కొత్త సాధనాల ద్వారా, రూపాల ద్వారా ఇతోధికంగా కొనసాగడాన్ని సూచిస్తుంది. శ్రామిక వర్గ నియంతృత్వ పరిస్థితుల్లో కార్మి ప్రయోగ, నిర్వహణ, శిక్షణ సాధనాలతో కూడిన మ్య సరసకు దర చనా సం'ప్రదాయాలనూ అణచివేసే ప్రధాన పరికరంగా ఉపయోగించుకొంటుంది. శ్రామిక వర్గపు వర్గ పోరాట రూపాలు నూతన సామాజిక వ్యవస్థను సంఘటితం చేసి, కాపాడి, అభివృద్ధి చేసేందుకు తోడ్పడతాయి. ఐలప్రయోగానికి తోడు, బూర్జువావర్గపు వివిధ ప్రతినిధులను ఆర్థిక వ్యవస్థలోకీ, సాంఘిక జీవితపు ఇతర రంగాల్లోకి - వీటిలో బూర్జువాలు సోషలిజం నిర్మాణ ప్రయోజనాల కోసం పనిచేస్తారు - ఆకర్షించే పద్ధతులు వీటిలో యిమిడివుంటాయి. 82 వర్గాలు - వర్గపోరాటం
ప్రపంచంలో ఇంతరకు ఏ ఒక్క దేశమూ కూలదొయ్యబడిన దోపిడిదారీ వర్గాల ప్రతిఘటనను అధిగమించవలసి రాకుండా సోషలిజానికి పరివర్తనను + యీ ప్రతిఘటన స్వభావం ప్రప్రథమంగా దేశంలోపలా, దానికితోడు అంతర్జాతీయ రంగంలోనూ విప్లవ, విప్లవ ప్రతీఘాత శక్తుల నిర్దిష్ట పరస్పర సంబంధంమీద ఆధారపడి మారుతుంది - అమలుజరపలేకపోయింది. బలాబలాల మొగ్గు మారి, సాయుధ పోరాటం ద్వారా విజయవంతమైన విప్లవాన్ని సవాలు చెయ్యడం సాధ్యమని దేశీయ, విదేశీయ విప్లవ 'ప్రతీఘాత శక్తులకు తోచినప్పుడల్లా, అవి యీ పరిస్థితిని అనివార్యంగా వినియోగించుకొని, విప్లవ ప్రతీఘాత రాజకీయ కుట్రలు రేపడం, అంతర్యుద్ధాలు ప్రారంభించడం, విదేశీ సైనిక జోక్యాన్ని రెచ్చగొట్టడం, వగైరాలకు పూనుకొంటాయి.
సోషలిజం నిర్మాణ క్రమంలో నిమగ్నమైన కార్మికవర్గానికి ఆసన్న వర్గ పోరాటాన్ని సాయుధ ఘర్షణలోకి మార్చేదాకా వెళ్లడంలో బొత్తిగా ఆసక్తి వుండదు. సోషలిస్టు విప్లవపు సామాజిక పునాది విస్తరించే క్రమంలో, దేశంలోని అత్యంత అభివృద్ధి నిరోధక శక్తులు మరింతగా ఒంటరివైపోయేకొద్దీ, అంతర్జాతీయ రంగంలో వర్గ శక్తుల పరస్పర సంబంధం సోషలిజానికి అనుకూలంగా మారేకొద్దీ, కార్మికవర్గ అధికారానికి వ్యతిరేకంగా సాయుధ ప్రతిఘటన పర్యవసానాలు తమకెంత హానికరంగా వుంటాయో నానాటికీ అధిక సంఖ్యలో బూర్జువా సమరశీల కార్యకర్తలు (గ్రహిస్తారని సోషలిస్ప దేశాల అనుభవం నిరూపించింది. ఇది సాధారణ ధోరణే అయినప్పటికీ, ఆధునిక పరిస్థితుల్లో (శ్రామికవర్గపు వివిధ తీవ్ర వర్ణ పోరాట రూపాల సంభావ్యతను తోసిపుచ్చదు.
పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ నుంచి సోషలిజానికి పరివర్తన కాలంలో కూలదొయ్యబడిన బూర్జువా వర్గపు వివిధ విభాగాలతోనూ, బృందాలతోనూ వ్యవహరించడంలో కార్మికవర్గం విశేషమైన వెసులుబాటుతనాన్నీ ప్రత్యేకమైన వైఖరినీ చూపుతుంది. అది అనుసరించే పద్ధతుల్లో నిర్జాక్షి్య్యమైన నిర్మూలన నుంచి పెట్టుబడిదారీ సంస్థల కొనుగోళ్లతో బాటు రకరకాల రాజీలదాకా వుంటాయి. అదే సమయంలో, పాత బూర్జువా మేధావివర్గాన్ని తన వైపు తిప్పుకొనేందుకు అది ప్రయత్నిస్తుంది. ఉదాహరణకు, సోవియట్ యూనియన్లో బార్జువాలలో అత్యధిక సంఖ్యాకులు కొత్త అధికారంతో రాజీకి పూర్తి వ్యతిరేకత చూపి, సాధ్యమైనప్పుడల్లా దాని చర్యలను గట్టిగా వ్యతిరేకిస్తూ వచ్చారు. దేశానికి నమ్మకస్తులైన బూర్జువా మేధావుల అవసరం ఎంతైనా వుండగా, బూర్జువాల “వినియోగాన్ని” యీ వ్యతిరేకత నిస్సందేహంగా కుంటు పరిచింది. వర్గాల =వర్గపోరాటంఅంటే పమిట? 8
జనతా ప్రజాస్వామ్య దేశాల్లో బూర్జువావర్గాన్ని “వినియోగించుకొనేందుకు" మరింత మెరుగైన అవకాశాలు వున్నాయి. పెట్టుబడిదారీ పరిశ్రమనీ, వర్తకాన్నీ సోషలిస్ట పద్ధతుల్లో మార్చడంలో బూర్జువా వర్గ ప్రతినిధులనూ, బూర్జువా మేధావులనూ నిమగ్నులను చేసేందుకు యీ దేశాలు వైవిధ్యపూరితమైన ఎన్నో రూపాలకూ, వద్ధతులకూ పూనుకొన్నాయి. శక్తివంతమైన గుత్త వ్యతిరేక సంఘటన నాయకత్వాన (శ్రామికవర్గం అధికారంలోకి వస్తే అలాంటి అవకాశాలు పెరగవచ్చు.
పెట్ఫబడిదారీ వ్యవస్థనుంచి సోషలిజానికి పరివర్తన కాలంలో దోపిడిదారీ వర్గాలకు వ్యతిరేకంగా మాత్రమే కాకుండా, మధ్యంతర కార్మికవర్గేతర శ్రామిక జనసామాన్యంపై బూర్జువావర్గపు ఖావజాలాత్మక, రాజకీయ ్రభావంపైన కూడా శ్రామికవర్గం పోరాటం జరపవలసివుంటుంది. దీనికితోడు, అది కూలదొయ్యబడిన అభివృద్ధి నిరోధక శక్తులను గరిష్ట స్థాయిలో వేరుచేసి, కార్మికవర్గపు, దాని పార్టీ నాయక పాత్రను పటిష్టంచెయ్యాలి. అందుచేత, శ్రామికవర్గపు వర్గ పోరాటం యీకింది రెండు గమ్యాలను అనుసరించాలి: మొదటిది, కార్మికవర్గేతర (శ్రామిక జనసామాన్యంతో కార్మికవర్గపు పొత్తును పటిష్టం చెయ్యడం; రెండవది, అభివృద్ధి నిరోధక బూర్జువా వర్గానికి అ జనసామాన్యపు లొంగుబాటును నివారించడం.
పరివర్తన దశలో శ్రామికవర్గపు వర్గ పోరాటం జనానికి సోషలిస్టు విద్యను కరపేందుకూ, వాళ్ల చైతన్యం నుంచీ, ప్రవర్తన నుంచి గతవశేషాలను నిర్మూలించేందుకూ కూడా ఉద్దేశింపబదుతుంది. ఒక కొత్తరకం క్రమశిక్షణను, క్రమబద్ధతను ప్రవేశపెట్టేందుకూ, ప్రతి ఒక్కరి మనసులోనూ శ్రమపట్ల కమ్యూనిస్టు వైఖరిని చొప్పించేందుకూ జరిపే (ప్రయత్నాలు యీ పోరాటపు కేంద్రాంశాలుగా వుంటాయి.
ఈ విధంగా, మానవజాతి చరిత్రను పరిశీలించేటప్పుడు, వర్గ పోరాటం కచ్చితంగా అన్ని శత్రువైరుధ్యపూరిత నిర్మాణరూపాల అభివృద్ధి యొక్క ఒక వస్తుగత నియమం అని మనకి నిరూపితమవుతుంది. వర్గ పోరాటంలో మాత్రమే ఒక నిర్దిష్ట సమాజపు అన్ని శత్రువైరుధ్యాలూ పరిష్ఫృతమవుతాయి, ఒకప్పుడు అ వర్గాలను ఉత్పన్నం చేసిన, ఉత్పత్తి పద్ధతి రద్దవుతుంది, ఒక నూతన, మరింత ఉన్నత సామాజికాభివృద్ధి దశకు పరివర్తన అమలు జరపబడుతుంది.
- వర్గ పోరాట రూపాలు
వర్గ పోరాటపు నైశిత్య స్థాయిలో తారతమ్యాలు ఉండవచ్చు. అది శత్రు వర్గంపట్ల సాత్విక ప్రతిఘటనగానో, దాని స్థానాల మీద క్రియాశీల దాడులుగానో, దౌర్జన్యపూరిత త ాాాాడాాాాాాాాాోాాోోాోావల్లు వవ్గపంా
వర్గ ఘర్షణలుగానో వుండవచ్చు. వర్గపోరాటం బాహాటమైనది కావచ్చు, గుష్తమైనది కావచ్చు, సద్యోజనితమైనది కావచ్చు, చైతన్యవంతమైనది కావచ్చు. వర్గ పోరాట రూపాల్లో ప్రతి ఒక్క మార్పూ పరిస్థితుల్లో వివిధ మార్పులచేతా, విభిన్న వర్గాల ప్రయోజనాల మధ్య నిశిత వైరుధ్యాల చేతా, ప్రతి ఒక (ప్రత్యేక వర్షపు అభివృద్ధి స్థాయిచేతా నిర్ణయింపబడుతుంది.
వర్గ పోరాట రూపాలు వర్గ వ్యవస్థీకరణ రూపాలతో ముడిపడి వుంటాయి. శ్రామికవర్గపు వర్గ పోరాటం - యిది ఆర్థిక, రాజకీయ, భావజాలాత్మక అనే మూడు 'ప్రధాన రూపాలు వహించవచ్చు. ఉదాహరణను ఉపయోగించి, దీనికి విస్పష్టమైన వివరణలు యివ్వవచ్చు.
అర్థిక పోరాటమే చరిత్రలో (శ్రామికవర్గ తొలివర్గ పోరాటరూపం. ప్రతి ఒక్క దేశంలోని కార్మికులూ తమ తక్షణ అనుదిన ఆర్థిక ప్రయోజనాల పరిరక్షణకే తమ పోరాటాన్ని ప్రారంభించారు. అధికతర వేతనాల కోసం, మరింత తక్కువ నిడివి పనిదినం కోసం, మరింత మెరుగైన పని పరిస్థితులు, వగైరాల కోసం వాళ్లు పోరాటం జరిపారు. ఈ పోరాట ఉధ్భతిలో శ్రామికవర్గపు తొలి సంఘం - ట్రేడ్ యూనియన్ = ఆవిర్భవించింది. క్రమేణా అది వర్గ పోరాటానికి ఒక పాఠశాలగా మారింది. ఆర్థిక పోరాటపు మరో ముఖ్య సాధనం = సమ్మె
కార్మికవర్గం పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ ఆరంభం నాటి నుంచి తన తక్షణ ఆర్థిక ప్రయోజనాల కోనం = ఆదిలో అర్థిక వ్యవస్థే శ్రమా, పెట్టుబడీ ఘర్షణలోకి వచ్చిన ప్రధాన రంగం -= పోరాడింది.
ఆర్థిక పోరాటపు ప్రాముఖ్యం శ్రామికవర్గపు దారిద్ర్యకరణ (క్రమాన్ని నిరోధించే సామర్థాన్ని దాటి యింకా ముందుకు వెళ్ళింది. అర్ధిక పోరాటం మరింత విస్తృతమైన విప్లవాళ్ళక సమస్యల పరిష్కారం కోసం కార్మికులను సంఘటితం చేసేందుకు కూడా దోహదం చేస్తుంది. కొల్లగొట్టే పెట్టుఐడి ఆకాంక్షలకు వ్యతిరేకంగా పోరాటం మూలంగా కాకపోతే, కార్మికులు వినాశానికి గురి అవడం తప్ప గత్యంతరం లేని మందకొడి జనసమూహంగా మారివుండేవాళ్లు. పెట్టుబడితో తమ రోజువారీ ఘర్షణల్లో కార్మికులు పిరికిగా లొంగిపోయివుంటే, మరింత ఉన్నతమూ, మరింత పరిణతమూ అయన వర్గ పోరాట రూపమైన రాజకీయ పోరాటానికి కార్మికులు నన్నద్భులు కాలేకపోయేవాళ్లు. వాజవవ్గతాచుటుక వమ 5
కార్మికులు తమ రోజువారీ అవసరాల కోసం జరిపే ఆర్థిక పోరాటం కీలక ప్రాముఖ్యం కలిగినదే అయినప్పటికీ, అది పెట్టుబడిదారీ దోపిడీని నమూలంగా నిర్మూలించలేదు. ఆర్థిక పోరాటం ఒక్కటే పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ పునాదిని పెకలించలేదు. ఎందుకంటే అది పెట్టుబడిదారుల వ్యక్తిగత ఆస్తినీ, వాళ్ల రాజకీయ అధివత్యాన్నీ చెక్కుచెదరకుండా అలాగే వదిలేస్తుంది. అది బూర్జువావర్గం కార్మికులకు అడపాదడపా అతి ప్రాముఖ్యం యివ్వడం,అ కారణంగా అత్యల్ప లాభాలసాధనకు శ్రామికవర్గపు వర్గ పోరాటాన్ని పరిమితం చెయ్యడం కార్మికవర్గ ప్రయోజనాలకు అత్యంత భంగకరం. ఎందుకంటే, అది నిర్ణయాత్మక విప్లవ పోరాటాల నుంచి కార్మికవర్గాన్ని పక్కదోవ పట్టిస్తుంది. ఈ ప్రయత్నం అవకాశవాదంతో కూడి వుంటుంది. ఇది కార్మికోద్యమ విధానాన్నీ భావజాలన్నీ శ్రామిక వర్గేతర (బూర్జువా, పెటీబూర్జువా) విభాగాల ప్రయోజనాలకూ, అవసరాలకూ అన్వయించడం. శ్రామికవర్గపు వర్గ పోరాట అత్యున్నత రూపమే రాజకీయ పోరాటం. ఇది ఈ క్రింది ప్రధాన లక్ష్యాల సాధనకోసం బూర్జువావర్గానికి వ్యతిరేకంగా జరుపబడుతుంది:
- సాంఘిక విముక్తి: పెట్టుబడిదారీ దోపిడీ వ్యవస్థ తొలగింపు
- ప్రజాస్వామిక హక్కుల, స్వేచ్చల సాధన;
- శాంతి, జాతీయ స్వాతంత్ర్యాల పరిరక్షణ. దేని అంతిమ లక్ష్యాలు (శ్రామిక ప్రజల రోజువారీ సాంఘికార్థిక అవసరాలను తీర్చడాన్ని దాటి ఎన్నడూ ముందుకు పోవో అ ఆర్థిక పోరాటానికి భిన్నంగా, రాజకీయ పోరాటం శ్రామికవర్గపు మౌలిక ప్రయోజనాలను ముందుకు తీనుకుపోయేందుకు జరుగుతుంది. మౌలిక వర్గ ప్రయోజనాలు మౌలిక రాజకీయ పరివర్తనల ద్వారా మాత్రమే సాధింపబడగలవు. కార్మికవర్గం ఎదుర్శొనే ఉత్పత్తి సాధనాలను వశం చేసుకోవడం, రాజ్యాధికారాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకోవడం వంటి కీలక ఆర్థిక, రాజకీయ సమస్యలను రాజకీయ పోరాటం మాత్రమే పరిష్టరించగలదు. శ్రామిక వర్గపు రాజకీయ పోరాటపు ప్రధాన లక్ష్యం పెట్టుబడిదారీ వర్గపు అధికారాన్ని కూలదోసి, తనసాంత అధికారాన్ని నెలకొల్పడంలో ఇమిడివుంది. శ్రామికవర్గం అధికారంలోకి వచ్చిన వెంటనే, దాని తదుపరి లక్ష్యం సోషలిస్టు సమాజ నిర్మాణానికి అనివార్యమైన ఆ అధికారాన్ని పటిష్టం చెయ్యడమే. తత ల ాాాాలాలాాలాాాాావర్లాం- వర్గపోంటు
రాజకీయ పోరాటం ఒకే ఒక వర్గంగా శ్రామికవర్గంచేత సాగింపబడుతుంది. అది యికనెంత మాత్రమూ విడి పెట్టుబడిదారులకు వ్యతిరేకంగా విడిపని సమిష్టల పోరాటం కాదు: రాజకీయ పోరాటం యావత్తు కార్మికవర్గాన్ని యావత్తు పెట్టుబడిదారీ వర్గానికి వ్యతిరేకంగా నిలబెడుతుంది.
తన మౌలిక వర్గ ప్రయోజనాలను కాపాడుకోవడంలో శ్రామికవర్గం శాంతియుత, చట్టబద్ధ పోరాట రూపాలకీ, సాయుధ కార్యాచరణతో బాటు ఐలప్రయోగ రూపాలకీ కూడా పూనుకోగలదు.
రాజకీయ రంగం వర్షాల మధ్య నంబంధాలతోబాటు అంతర్జాతీయ వ్యవహారాలకు కూదా విస్తరిస్తుంది. అందుచేత, అంతర్జాతీయ రంగంలో శ్రామికవర్గపు రాజకీయ లక్ష్యాల్లో శాంతి, జాతీయ విముక్తి స్వాతంత్ర్యాల కోసం పోరాటం కూదా ఇమిడి వుంటుంది. రాజకీయ పోరాటపు పాత్ర అపారంగా పెరిగింది. మరి అది ప్రపంచాభివృద్ధి ప్రస్తుత దశలో - సోషలిన్టు దేశాలూ అన్ని జాతుల సమానత్వ, సహకార, భద్రతల కోసం నునంగతమైన పోరాటం జరువుతూ వుండటంతో, ప్రపంచశక్తుల బలాబలాలు సోషలిజానికి అనుకూలంగా గుర్తించతగినంత మొగ్గు చూపిన దశలో - ప్రత్యేకించి విజయవంతమవుతోంది.
శ్రామికవర్గపు రాజకీయ పోరాటం దాని ఆర్థిక పోరాటపు జాడలోనే అభివృద్ధి చెందినప్పటికీ, అది వర్గ పోరాటపు మరింత ఉన్నతమూ, మరింత ముఖ్యమూ అయిన రూపాన్ని వ్యక్తం చేస్తుంది. ఈ సూత్రానికి యీ కింది కారణాలు మూలాధారం:
-
ఆర్థిక పోరాటంలో దోపిడీదారులను కార్మికుల విడి బృందాలు (ఒక ప్రత్యేక పారిశ్రామిక సంస్థకి చెందిన కార్మికుల మాదిరి) వ్యతిరేకించగలగడం యిమిడివుండగా, రాజకీయ పోరాటంలో కార్మికవర్గానికీ, పెట్టుబడిదారీ వర్గానికీ మధ్య ఘర్షణ ఇమిడివుంటుంది;
-
ఆర్థిక పోరాటంలో నిమగ్నులైన కార్మికులు తరచు కార్మికుల విడి బృందాల ప్రయోజనాలుగా కూడా వుండే తమ తక్షణ రోజువారీ ప్రయోజనాలను సాధించుకునేందుకు ప్రయత్నిస్తారు. ఐతే, రాజకీయ పోరాటంలో కార్మికులు మొత్తం వర్గపు మౌలిక ప్రయోఆనాలను ముందుకు తీనుకెళ్తారు.
ఆ సాగించే క్రమంలో కార్మికులు తమ నంకుచిత వృత్తివర ట్రయి వయ యు బూటు వర్గాల -వరతంూచులుత వమ? క
ఇందుకు భిన్నంగా కార్మికవర్గం నిజంగా వర్గ, (శ్రామిక, సోషలిస్ప చైతన్యాన్ని సంతరించుకోవడాన్నీ తన మౌలిక వర్గ ప్రయోజనాలనూ, చారిత్రక కర్తవ్యాన్నీ విష్లవ లక్ష్యాలనూ అవగాహన చేసుకోవడాన్నీ సాధ్యం చేస్తుంది. = అర్థిక పోరాటం (శ్రామికవర్గ ట్రేడియూనియన్ల ఏర్పాటును అవసరం చేస్తుందీ. బతే, రాజకీయ పోరాటం అందుకు భిన్నంగా కార్భికవర్గం శ్రామికుల వర్గ సంఘటనయొక్క "అత్యున్నత రూపానికి ప్రాతినిధ్యం వహించే తన సొంత రాజకీయ పార్టీని నెలకొల్పుకోవలసిన అగత్యం కల్పిస్తుంది. అర్థిక, రాజకీయ పోరాటంతో బాటు, భావజాలాళ్ళక పోరాటం కూదా శ్రామికుల వర్గ పోరాటపు కీలక ప్రాముఖ్యం కలిగిన ఒక రూపమే. కార్మికులను తీవ్రమైన ఆర్థిక పోరాటానికి, ప్రత్యేకించి, రాజకీయ పోరాటానికి ఉత్తేజితులను చేసేందుకు, వాళ్లు తమ మౌలిక వర్గ ప్రయోజనాలను - వీటిని మార్మిస్ట - లెనినిస్ట బోధన, శాస్రీయ సోషలిజం ప్రాతిపదికమీద మా(త్రమే సాధించుకోవడం సాధ్యం - (గ్రహించేందుకు తోడ్పడటం అవసరం. శాస్త్రీయ సోషలిజం స్థాపకులు సామాజికాభివృద్ధి నియమాలను కనుగొని, వాటి ప్రాతిపదికమీద, దోపిడీకి వ్యతిరేకంగానూ, సోషలిజం కోసమూ తాను జరిపే పోరాటంలో కార్మికవర్గం అనుసరించవలసిన పద్ధతులను పేర్కొన్నారు. కార్మికవర్గమూ, దాని పార్టీ జరిపే భావజూలాత్మక పోరాటపు ప్రధాన లక్ష్య కార్మికుల చైతన్యాన్ని బూర్జువా భావాలనుంచీ, దురభిప్రాయాల నుంచీ విముక్తి చెయ్యడం. సద్యోజనిత కార్మికోద్యమంలోకి శాస్రీయాధారిత భావజాలాన్ని ప్రవేశపెట్టడం దాన్ని దాని అభివృద్దియొక్క ఉన్నత దశలో పెడుతుంది. అందుచేత, వర్గ పోరాటపు భావజాలాళ్మక రూపం (శ్రామికవర్గప్తు అంతిమ విజయానికి దాని ఏ యితర రూసమైనా ఎంత అనివార్యమో, అంతే అనివార్యం. కార్మికవర్గమూ, సోషలిస్టు శక్తులూ సాగిస్తున్న 'ప్రపంచవ్యాపిత భావజాలాత్మకే పోరాటానికి యీకిందివి ప్రధాన లక్ష్యాలు: = సామాజికాభివృద్ధిని గురించిన శాస్త్రీయ జ్ఞానాన్ని వ్యాపింపజెయ్యడం; = ప్యూడలిజం, దోపిడీదారి చెయ్యడం: పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థల స్వభావాన్ని బహిర్గతం = శత్రువైరుధ్యపూరిత వర్గ నిర్మాణరూపాల చారిత్రక వినాశ అనివార్యతను నిరూపించడం; త్ర ాాాాాాాోాోాోాోాోాోాాాాాాోాాాాాాాాాాాాాాాాాోాోావాం “వసోరట
- పీడనకి, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థకీ వ్యతిరేకంగా జరిగే పోరాటంలో అత్యంత సుసంగత నాయకుడుగానూ, విప్లవ పోరాటంలో నిమగ్నమైన కార్మికులందరి, దోపిడీకి గురయ్యే జనసామాన్యపు నాయకుడుగానూ కార్మికవర్గపు చారిత్రక పాత్ర వెల్లడించడం;
కార్మికవర్గపు శాస్తీయాధారిత భావజాలమైన మార్శిజం-లెనినిజాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లడం.
సా(మ్రాజ్యవాద రాజ్యాల అత్యంత దురాక్రమణవర గుత్త అ(గ్రగణ్యుల భావజాలాత్మక వేర్చాటే సోషలిస్టు శక్తులు సాగించే ఖావజాలాత్మక పోరాటపు తక్షణ లక్ష్యం. విడి దేశాల్లో ప్రగతిశీల సామాజిక వరివర్తనలను జరిపేందుకూ, తీవ్రమైన అంతర్జాతీయ నమన్యలను, అనగా అన్నింటికన్న యుద్ధం, శాంతి సమస్యలను పరిష్కరించేందుకూ యిది దోహదం చేస్తుంది. జనానికి వాళ్ల కమ్యూనిస్టు భవిష్యత్తును చూపడం,దానికి నడిపించే మిక్కిలి దగ్గరి మార్గాన్ని సూచించడమే ఈ పోరాటపు ప్రధాన లక్ష్యం.
ఈ పోరాటంలో నిమగ్నులైన బూర్జువా సైద్ధాంతికులు ఇందుకు ఐద్ధ వ్యతిరేకమైన లక్ష్యాలను అనుసరిస్తారు. ఉత్పత్తి సాధనాలపై వ్యక్తిగత స్వామ్యం అనేది అచంచలమైన సూత్రమని వాళ్లు వక్కాణిస్తారు. వాళ్లు తీవ్రమైన సామాజిక సమస్యల పరిష్కారం నుంచి జనం దృష్టిని మళ్లించేందుకూ, వ్యష్టివాద, జాతీయ దురహంకార, జాతివివక్షవాద, సైనికవాద భావాలను పెంపొందించేందుకూ, కార్మికవర్గపు మార్చిస్షు - లెనినిస్టు భావజాలాన్ని వక్రీకరించి, అపఖ్యాతి పాలుజేసేందుకూ, సోషలిస్టుదేశాలు అనుసరించే విధానాన్ని వ్యతిరేకించేందుకూ ప్రయత్నిస్తారు.
(శ్రామికుల వర్ల పోరాటపు అర్థిక, రాజకీయ, భావజాలాత్మక రూపాల సూత్రాలూ, లక్ష్యాలూ, సౌరాంశమూ యివీ, ఈ రూపాలన్నీ ఒకదానితో మరొకదాని పరస్సర మేళవింపుతో వినియోగింపబడుతున్నాయి.
పెట్టుబడిదారుల విడి బృందాలకు వ్యతిరేకంగా మాత్రమే కాకుండా, మొత్తం ప్రభుత్వ గుత్తపెట్టుబడిదారీ వ్యవన్ఫకీ వ్యతిరేకంగా కార్మికవర్గం సాగించే పోరాటాన్నిగణనీయంగా ముమ్మరం చెయ్యడమే పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లోని ప్రస్తుత అభివృద్ధి దశ విశిష్ట లక్షణం. శ్రామిక ప్రజలందరి, అన్నిటికన్న ముఖ్యంగా కార్మికవర్గపు ప్రధాన కార్యాచరణలు మౌలిక సామాజిక మార్పులను తెచ్చి, శ్రామిక ప్రజల యితర విభాగాల పొత్తుతో కార్మికవర్గ పోరాటాల ఆగమనాన్ని సూచిస్తున్నాయి.
వరాలు “వర్గ పౌరాటం అంత్ వమళ? “కు
ఇటీవల దశాబ్దాల వర్గ పోరాటపు విశిష్టత సామ్రాజ్యవాదం జాతీయ విముక్తి ఉద్యమవు నానాటికీ పెరుగుతున్న ఒత్తిడికి గురికావడం. జాతీయ విముక్తి కోసం జరిగే పోరాటం చాలా దేశాల్లో ఫ్యూడల్, పెట్టుబడిదారీ, దోపిడిదారీ సంబంధాలకు వ్యతిరేకంగా జరిపే పోరాటంగా రూపొందింది.
సామాజికాభివృద్ధి మౌలిక చోదక శక్తుల (ప్రపంచ సోషలిస్టు వ్యవస్థ, కార్మిక, కమ్యూనిస్టు ఉద్యమం, తరుణ స్వతంత్ర దేశాలు, సామూహిక ప్రజాస్వామిక ఉద్యమాలు) మధ్య నానాటికీ పెరుగుతున్న పరస్పర సంబంధాలు శాంతి ప్రజాస్వామ్య, సాంఘికాభివృద్ధి, సోషలిజాల కోసం జరిగే చారిత్రక పోరాటంలో తమ స్థానాలను వదలుకోక తప్పనిసరి పరిస్థితిని సామ్రాజ్యవాదులకు కల్పిస్తుంది. 4. వర్గపోరాటంలో రాజకీయ పార్టీల పాత్ర
వర్గపోరాట క్రమంలో ఒక వర్గం “వైతన్యం కలిగిన వర్గంగా అభివృద్ధి చెందినప్పుడు, రాజకీయ సంఘాలు, ప్రత్యేకించి రాజకీయ పార్టీలు తలెత్తడానికి విశేష ప్రాముఖ్యం వుంటుంది.
రాజకీయ పార్టీ ఒక వర్గపు లేక దాని తరగతుల అత్యంత క్రియాశీలమూ, వ నతన నన నిరాగం వివిద రాజకీయేతర సామాజిక (అర్థిక, వర్తి అనివార్యంగా నిర్దిష్ట రాజకీయ లక్ష్యాలను అనుసరిస్తాయి, సమాజపు రాజకీయ జీవితంలోనూ, వ్యవస్థీకరణలోనూ నాయకత్వం వహించేందుకు ప్రయత్నిస్తాయి, తన సొంత విధానాన్ని అమలుజరపడం కోసం అధికారాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకొనేందుకూ, నిలుపుకొనేందుకూ ప్రయత్నిస్తాయి.
పార్టీల చారిత్రక పాత్ర సాంఘిక జీవితంలో అవి ఏ వర్గాలకు (విప్లవకర, ప్రగతిశీల యథాతథవాద, అభివృద్ధినిరోధక, విష్ణవ ప్రతీఘాత) ప్రాతినిధ్యం వహిస్తాయో అన్నదానిమీద ఆధారపడివుంటుంది. రాజకీయ పార్టీల సభ్యులు ఈ విషయాన్ని ఎప్పుడూ గ్రహించరు. తమ కార్యకలాపాలు కొన్ని అనిర్జిష్టమైన మతపర పిడివాదాలు, జాతీయ నినాదాలు, వగైరాలను సమర్థించేందుకు తోద్బడుతున్నాయని వాళ్లు అనుకోవచ్చు. అయితే వాస్తవంలో, వాళ్ల కార్యకలాపాల అనలు అర్ధం అందుకు వూర్తిగా భిన్నమైనది. ఉదా * వివిధ రైతాంగ పార్టీలు తరచు “సోషలిస్టా నినాదాలను చేబట్టుతొయి. అయితే అవరణలో షెట్టులడిార్ వ్యవ్థను పమాత్ర క నా సంన్మరణలను అవి సమర్ధిస్తాయి. ం షన నన న
అభివృద్ధి నిరోధక పార్టీలు ప్రజా వ్యతిరేక చర్యలను అనుసరించే క్రమంలో జనబాహుళ్ళపు తోడ్పాటు కావలసినప్పుడు వాగాడంబర పూరితమైన కార్యక్రమాలనూ, నినాదాలనూ ముందుకు తెస్తాయి. తమ సారాంశాన్ని ప్రతిబింబించని పేర్లను అవలంబించడం ద్వారా తమ నిజ లక్ష్యాలను మరుగుపరచ ప్రయత్నిస్తాయి. ఉదాహరణకు, జర్మన్ గుత్త పెట్టుబడికి చెందిన అత్యంత దురాక్రమణవాద విభాగాల ఫాసిస్టు పార్టీ “జాతీయ సోషలిస్ట”, “కార్మికా పార్టీ అని పేరుపెట్టుకొంది. ఏదైనా ఒక రాజకీయ పార్టీ నిజ స్వభావాన్ని దాని పేరునిఐట్టి లేక కార్యక్రమాన్నిబట్టి కాక, దాని నిర్దిష్ట కార్యకలాపాలను బట్టి పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి.
సమాజపు వర్గ విభజన కచ్చితంగా జరిగిన దేశాల్లో సైతం, అ దేశాల రాజకీయ పార్టీలు ఎల్లప్పుడూ నిర్దుష్టంగా ఈ వాస్తవాన్ని ప్రతిబింబించవు. అవి వర్గాల్లోని, సాంఘిక తరగతుల్లోని విభిన్న బృందాల ప్రయోజనాలను వ్యక్తం చెయ్యడమే ఇందుకు కారణం.
వర్గ పోరాటం ఎంత ఎక్కువ నిశితమైతే, ఏదైనా ఒక వర్గానికి తన మౌలిక ప్రయోజనాలను సుసంగతంగా కాపాడగలిగిన సమైక్యమూ, శక్తివంతమూ అయిన రాజకీయ పార్టీని నెలకొల్పుకోవలసిన అవసరం అంత ఎక్కువగా వుంటుంది.
ప్రతి ఒక్క రాజకీయ పార్టీ ఏదో ఒక నిర్దిష్ట వర్గానికి దృఢంగా అనుబంధితమై వుంటుంది గనుక, ఒక దేశపు సాంఘిక జీవితంలో అది వహించే పాత్ర యీ వర్గపు సామాజిక స్థానాన్ని బట్టి నిర్ణయింపబడుతుంది. వర్గేతర రాజకీయపార్టీ ఏదైనా వున్న సందర్భం మానవ సమాజ చరిత్రలో లేదు. దీనికితోడు, కొన్నివర్గాలకు తరచు కొన్ని పార్టీలు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తాయి. పాలకవర్గ పార్టీల మధ్య వైరుధ్యాలు అత్యధిక భాగం పైపైవి, అడంబరపూరితమైనవి. అయితే, యీ వర్గపు అంతర్విభాగాలు మరింత ప్రగాఢమైన రాజకీయ విభేదాలను వ్యక్తం చెయ్యనారంభిస్తే, ప్రగతిశీల శక్తులు వెంటనే తమ ప్రయోజనాల నిమిత్తం వినియోగించు కోగలుగుతాయి.
ప్రతి ఒక పార్టీ తన నిజ స్వభావాన్ని వర్గ పోరాట క్రమంలోనూ, మొత్తం దేశాన్ని ప్రభావితం చేసే బ్రహ్మాండమైన సంక్షోభాల కాలంలోనూ అతి స్పష్టంగా వెల్లడిస్తుంది. తీవ్ర పోరాటం ఏ శుష్కపదాలనూ లేక కుహనా నినాదాలనూ సహించదు, స్వల్పమైన ప్రతిదాన్నీ అది తొలగిస్తుంది.
కార్మికవర్గ ప్రయోజనాలను కార్మికపార్టీ వ్యక్తం చేస్తుంది, ఇది కార్మికవర్గపు అగ్రగామి దళం, అత్యంత శక్రయాశీల, రాజకీయంగా అత్యంత సంఘటిత విభాగం. వాం -వర్గపరంబిఅంతటపమటో 91
పెట్టబడిదారీ దోపిడి దుర్భర భారం కింద కార్మికుల్లో అధిక సంఖ్యాకులు కార్మికవర్గపు అగ్రగామి దళానికి విశిష్టమైన వర్గ చైతన్య స్థాయిని సాధించుకోవడంలో విఫలురవుతారు. వృత్తిపరమైన ఒక సంఘం, కార్మికుల్లో అంతగా అభివృద్ధి చెందని విభాగానికి ఎంత సులభంగా అందుబాటులో వున్నప్పటికీ, అది శ్రామికులందరికీ వ్యాపించదు. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో (పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ నుంచి సోషలిజానికీ, కమ్యూనిజానికీ పరివర్తన పరిస్థితుల్లో సైతం) కార్మికుల అగ్రగామి దళానికి, మొత్తంగా కార్మికవర్గానికీ మధ్య విభజన రేఖ తొలగిపోవచ్చునని అనుకోవడం పొరపాటు అవుతుంది. కమ్యూనిజం అంతిమ విజయం తర్వాత మాత్రమే అ రేఖ చెరిపివెయ్యబడుతుంది. రాజకీయాధికారాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకుని, దరిమిలా సమాజాన్ని కమ్యూనిస్ట పద్దతుల్లో మార్చేందుకుగాను శ్రామికవర్గాన్ని సంఘటితం చెయ్యాలని ఆకాంక్షించిన మొదటి విప్లవకర కార్మికుల పార్టీ మార్చ్, ఎంగెల్సులచేత నెలకొల్పబడిన కమ్యూనిస్ట లీగు (1847-1852). సంఖ్యరీత్యా చిన్నదే అయినప్పటికీ, ప్రపంచ చరిత్రలో అది తొట్టతొలి అంతర్జాతీయ మార్శిస్టృ పార్టీ. - పార్టీని గురించిన, సామాజిక జీవితంలో దాని పాత్ర ప్రాముఖ్యాలను గురించిన, శ్రామికుల వర్గ పోరాటంలో దాని పాత్రను గురించిన బోధనకు లెనిన్ కూడా గొప్ప దోహదం చేశాడు. అధికార సంపాదన, సోషలిజం విజయం అనే ప్రధాన లక్ష్యాల సాధనకు అవసరమైన వర్గ పోరాట రూపాలన్నింటినీ కూలంకషంగా న్వంతం చేసుకోగలిగిన ఒక నూతన తరహా పార్టీకి ఆయన స్థాపకుడు. ఈ పార్టీ నాయకత్వంలోనే రష్యా కార్మికవర్గం 1917లో శ్రామికవర్గ వివ్లవాన్ని నిర్వహించి, దరిమిలా రైతుల, (ప్రజామేధావుల పొత్తుతో సోషలిస్టు సమాజాన్ని నిర్మించింది. శ్రామికవర్గేతర పార్టీలన్నింటి మాటా అలా వుంచి, మార్చిస్టు రాజకీయ పార్టీల విశిష్ట లక్షణాలు వాటి లక్ష్యాల్లో వాటి విధానపు శాస్త్రీయ సౌష్టవంలో, జనసామాన్యంతో వాటి సంబంధాల వైవిధ్యంలో ఇమిడి వుంటాయి. అవి తమ ప్రయత్నాలన్నింటినీ కార్మికుల విముక్తి సోషలిజం విజయం అనే ఒక మహత్తర లక్ష్య సాధనకు ఉద్యుక్తం చేస్తాయి. కార్మికవర్గ ప్రయోజనాలకు భిన్నమైన ప్రత్యేక “పార్టీ ప్రయోజనాలు” ఏవీ వాటికి లేవు వ్యక్తిగత న్వవ్రయోజనాల సాధన కోనం తమ శ్రేణుల్లో చేరినవాళ్లందర్నీ అవి ఐహిష్టరిస్తాయి. ప్రతి ఒక్క పార్టీ సభ్యుడూ పార్టీ పంథా సక్రమత్వం గురించి పూర్తి విశ్వాసం కలిగివుందాలనీ, దాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్ళేందుకు శక్తి వంచన లేకుందా తా లః వర్గాలు - వర్గపోరాటం
కృషి చేసేందుకు సర్వసంసిద్ధంగా వుండాలనీ అవి డిమాండు చేస్తాయి. ఈ పార్టీలు ప్రజాస్వామిక కేంద్రీకరణ (అంటే, కేంద్రీకృత నాయకత్వంలో మేళవింపబడిన విస్తృత, ప్రగాఢ ప్రజాస్వామ్యం), సమిష్టి నాయకత్వం, వాటి సభ్యుల చొరవ, స్వతంత్ర కార్యాచరణ, విమర్శ, ఆత్మవిమర్శ, అంతరంగిక పార్టీ క్రమశిక్షణ సూత్రాల ప్రాతిపదికమీద నెల కొల్ప్బబిడతాయి. అవి అన్ని యితర కార్మిక సంఘాల కార్యకలాపాలకు మార్గదర్శకత్వం వహిస్తాయి. కార్మికవర్గ సంఘటన అత్యున్నత రూపాలకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తాయి.
వర్గపోరాట వరిస్థితుల్లో దోపిడిదారీ వర్గాలు అస్థిర శక్తుల మీద తెచ్చే ఒత్తిడి కింద అభివృద్ధి చెందే మార్కిస్టు - లెనినిస్టు కార్మిక పార్టీలు తమ మార్గంలో ఎన్నో కష్టాలనూ, వరీక్షలనూ ఎదుర్కొంటాయి. అయితేనేం, వాటినన్నింటిని అవి విజయవంతంగా అధిగమిస్తాయి. బూర్జువా దేశాల్లో అవి క్రమంగా పలుకుబడిని సంపాదించుకుంటున్నాయి. అసంఘటిత జనసామాన్యం నుంచీ, యితర పార్టీల అత్యుత్తను ప్రతినిధుల నుంచి తమ శ్రేణులను నింపుకొంటున్నాయి. ప్రగతిశీల యూనియన్లనూ, పొత్తులనూ నెలకొల్బడంలో అవి నాయకపాత్ర వహిస్తాయి. నమైక దేశభక్తియుత (ప్రజా సంఘటనలో సభ్యులుగా వుంటాయి. అదే సమయంలో సోషలిస్టు అభివృద్ధి పంథాను చేపబట్టిన దేశాల్లో అవి నాయక పాత్రను సంపాదించుకుంటాయి. వాటి ఐలం పెరుగుదల, వాటి దేశీయ, అంతర్జాతీయ సంఘటన, జన బాహుళ్ళంలో వాటి పెరుగుతున్న పలుకుబడి ఓక చారిత్రక ఆవశ్యకత, ఒక సమకాలీన చారిత్రాకాభివృద్ధి నియమం.
(ట్రేడ్ యూనియన్ను, సాంస్కృతిక, విద్యా సంస్థల వంటి యితర శ్రామిక సంఘాలు వర్గ పోరాటంలో అనివార్య సాధనాలే అయినప్పటికీ, అవి పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థను రద్దుచెయ్యడం, సోషలిస్టు విప్లవాన్ని సాగించడం అనే దాని మౌలిక సమస్యను వరిష్కరించజాలవు. (శ్రామిక వర్గ రాజకీయ సంఘటన అత్యున్నత రూపంగా ఒక్క మార్చిస్టు-లెనినిస్టు పార్టీయే అన్ని శ్రామిక సంఘాల కార్యకలాపాలనూ సమైక్యంచేసి, వాటి అంతిమ లక్ష్యం - సోషలిస్టు విప్లవం - దిశగా వాటిని నడిపించే సామర్ధ్యం కలిగి వుంటుంది.
కమ్యూనిస్పుల, కార్మిక మార్చిస్టు- లెనినిస్టు పార్టీ ఒక్క కార్మికులనే కాక, థొమిక ప్రజలందరి మౌలిక ప్రయోజనాలను వ్యక్తం చేస్తాయి. కమ్యూనిస్టు పార్టీలు ఈనాడు శక్తివంతమైన, అజేయమైన శక్తి- మార్చ్, ఎంగెల్పులు స్థాపించిన తొలి కమ్యూనిస్టు పార్టీ మొత్తం నభ్యత్వం అయిదు యూరోపియన్ దేశాల్లో సుమారు 400 వాచ -వర్గపెరాటం అంతే వవలా ల
కాగా, యినాటి కమ్యూనిస్టు ఉద్యమ శ్రేణులు సంఖ్య కోట్ల మీద వుంది. కమ్యూనిస్ట ఉద్యమం మన కాలపు మిక్కిలి పలుకుబడి కలిగిన, సుసంఘటితమైన రాజకీయ శక్తిగా తయారైంది. కమ్యూనిస్టు పార్టీలు గుత్త పెట్టుబడికి వ్యతిరేకంగా అన్ని ప్రగతిశీల శక్తులనూ కూడగట్టేందుకు కృషిచేస్తాయి. తమ రాజకీయ లక్ష్యాల సాధనకు కృషిచేసే క్రమంలో కమ్యూనిస్టు పార్టీలు యితర పార్టీలతో, వ్రత్యేకించి ఎన్నికల ఉద్యమాల్లో పొత్తులు పెట్టకొనేందుకు సంకోచించవు. ఐతే, అలా చేసేటప్పుడు అవి అనివార్యంగా తమ ప్రధాన లక్ష్యాన్ని దృష్టిలో సెట్టకుంటాయి. తమ బఐద్ధ శత్రువు మీద చావుదెబ్బ తియ్యడం, (శ్రామిక ప్రజలందరి కీలక ప్రయోజనాలను పరిరక్షించడమే యీ లక్ష్యం. కొన్ని సైద్ధాంతిక విభేదాలు వున్నప్పటికీ, మార్చిస్టు- లెనినిస్టు పార్టీలు సోషల్ డెమోక్రటిక్, పెటీ బూర్జువా, రైతు, జాతీయవాద పార్టీలతో కలిసి తరచు సంయుక్తంగా పని చేస్తాయి. అలాంటి సహకారానికి మంచి అధారాలు వున్నప్పుడల్లా అది అమల్లోకి వస్తుంది. దేశంలో కార్మికవర్గం అధికారంలోకి వచ్చాక సైతం, మార్చిస్టు - లెనినిస్టు పార్టీలు ఐక్య సంఘటన పార్టీలతో అవి విప్లవ ప్రతీఘాత శక్తుల పక్షాన చేరకపోతే తమ సహకారాన్ని కొనసాగిస్తాయి. సామాజిక పరివర్తనలోనూ, సోషలిస్టు నిర్మాణంలోనూ విస్తృత ప్రజాతంత్ర శక్తులను నిమగ్నం చెయ్యడంలో యివన్నీ తోద్చడతాయి. మార్చిస్ట - లెనినిస్టు, శ్రామికవర్గ అంతర్జాతీయ సూత్రాల ప్రాతిపదిక మీద కమ్యూనిస్టృ, కార్మిక పార్టీ లన్నింటినీ ఐక్యం చేసేందుకు జరిపే పోరాటానికి విప్లవోద్యమ అభివృద్ధి విషయంలో అపార ప్రాముఖ్యం వుంటుందని కమ్యూనిన ఉద్యమవు చారి(త్రికానుభవం చూపుతోంది. చాలా పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లో కార్మికవర్గపు విప్లవ పార్టీలే కాకుండా వివిధ అవకాశవాద పార్టీలు కూడా వున్నాయి అవకాశవాదం కార్మికోద్యమంలోకి యాదృచ్చికంగా చొచ్చుకు రాలేదు. దానికి 'ప్రగాధమైన సాంఘిక మూలాలు వున్నాయి. కార్మికుల్లోని అస్థిర విభాగాలపై బూర్జువావర్గపు ఒత్తిడి ఫలితంగా అది తలెత్తింది. కార్మికవర్గం వైవిధ్యపూరితమైనది: వెనకటి పెటీబూర్జువా వర్గపు ప్రతినిధుల నుంచి కార్మిక అగ్రగణ్యుల ఉన్నత విభాగం దాకా దానిలో అనేక మధ్యంతర విభాగాలు వున్నాయి. సామ్రాజ్యవాదంలో అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల బూర్జువావర్గం శామికవర్గపు పై విభాగాలకువలస దేశాలనూ, ఆర్థికంగా పరాధీన దేశాలనూ కొల్లగొట్టడం భక లాలా వ్లాం “ వ్గపోంటా
ద్వారా, అధిక గుత్త ధరలను నిర్ణయించడం ద్వారా తనకు లభించిన లాభంలోంచి కొంత సొమ్మును లంచం యిస్తుంది. కార్మికోద్యమంలో అవకాశవాదపు బలానికి యిదే మూలం. శాస్త్ర, సాంకేతిక విప్లవ ఫలితాలను సొంతపరచుకోవడం ద్వారా పొందే అధిక లాభాలను వినియోగించి గుత్త పెట్టుబడిదారులు శ్రామికవర్గపు పై విభాగాలకు కూడా లంచాలు పెడతారు.
కార్మికవర్గ వైవిధ్యపూరిత స్వభావం మూలంగా దానిలో అభిప్రాయాల, ఆకాంక్షల విభేదాలు అనివార్యం, వర్గ పోరాటపు అభివృద్ధిలోని ప్రతి మలుపూ యీ విభేదాలను పెంపొందించి, అవకాశవాదంలో దక్షిణపక్ష్మ వామపక్ష పెడమార్దాలకూ, ధోరణలకూ కారణభూతమవుతుంది.
దక్షిణపక్ష అవకాశవాదపు సాంఘిక ప్రాతిపదిక సామ్రాజ్యవాదానికి లొంగిపోయి, విప్లవకర పోరాటం స్థానంలో బూర్జువా వ్యవస్థ పునాదిని చెక్కు చెదరకుండా నిలిపివుంచే కొన్ని ఆర్థిక నంస్క్మరణల కోసం డిమాండ్లను పెట్టే “కార్మిక అగ్రవర్ణం”, “కార్మిక బ్యురాక్రసీలతో పెటీబూర్జ్డువా వర్గంతో కూడివుంటుంది. దక్షిణపక్ష అవకాశవాదం రాజకీయాల్లో, భావజాలంలో కూడా బూర్జువావర్గంతో రాజీపడుతుంది.
వామవక్ష అవకాశవాదం (శ్రామికవర్గ (క్రమశిక్షణనూ, నంయమనాన్ని ్రమదిద్దతనూ, వెసులుబాటు తనాన్నీ అతిస్వల్పంగా కలిగినపెటీ బూర్జువావర్గపు కొన్ని విభాగాలనుంచి - ఈ లక్షణాల వూలంగా సామ్రాజ్యవాదానికి వ్యతిరేకంగా దీర్ధమూ, దృఢమూ అయిన పోరాటాన్ని అవి సాగించలేవు - తోడ్పాటు పొందుతుంది. వాళ్ల ఉగ్రవాద వామపక్ష నినాదాలూ, దుస్సాహసిక ఆకాంక్షలూ పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ దారుణాలచేత మతిభ్రమణం దాకా నెట్టిన పెటీబూర్జువా లేక చిన్నతరహా ఆస్తిపరుడి కోపాతిరేకాన్ని ప్రతిబింబిస్తాయి. పెటీ బూర్జువా విప్లవవాదపు భావజాల, మనస్తత్వ పోకడలకీ, జనబాహుళ్ళం నుంచి ఎడబాటుకీ, చివరకు బూర్జువావర్గం ముందు
విప్లవ ఉద్యమ అభివృద్ధి గతితర్మం దాని పెరుగుదల ప్రమాణానికీ, విప్లవకర పోరాటంలో అధికతర కార్మిక జన బాహుళ్యం, ప్రత్యేకించి తదితర (పెటీ బూర్జువావర్గం వంటి) సామాజిక తరగతులు నిమగ్నమవడానికి ద్వంద్వ స్వభావం వున్నట్లు చూపుతుంది. మొదటిది, అదొక సానుకూల విషయం, రెండవది, అది మా వామపక్ష అవకాశవాదానికి పుష్టినిచ్చే సాధనం: బూర్జువావర్గం అవకాశవాదాన్నీ, కార్మికోద్యమంలోని చీలికలనీ, జాతీయ ఘర్నణనీ ద నయం ప్రధాన సాధనంగా వాడుకొంటుంది. అదే సమయంలో, కొన్ని దేశాల్లో (శ్రామికుల వర్గ పోరాటపు అభివృద్ధిని వర్గాలు-వర్గపోరబంలంజే పమిట? 5
కొద్ది కాలం పాటు అలస్యం చేసేందుకు బూర్జువావర్లానికి తగుమాత్రపు శక్తి వున్నప్పటికీ, అది దాన్ని పూర్తిగా ఎన్నడూ నిలవరించజులదు.
తమ అసలైన వర్గ స్వభావాన్ని మరుగుపరచ ప్రయత్నించే బూర్జువా పార్టీలు పెట్టుబిడిదారుల ప్రయోజనాలను వ్యక్తం చేస్తాయి. అ పార్టీల సిద్ధాంతవేత్తలు తమ పార్టీలకు వర్గాలతో గాని, వర్గ పోరాటంతో గాని సంబింధమేమీలేదని వాదిస్తారు. చాలా పెట్టుబడిదారీ దేశాలు అవలంబించిన బహుళపార్టీ రాజకీయ వ్యవస్థలను వాళ్లు యిందుకు దృష్టాంతరంగా చూపి, ఆ దేశాల్లో వున్న అన్ని సామాజిక వర్గాల ప్రయోజనాలనూ అవి వ్యక్తం చేస్తాయని ఉద్దాటిస్తారు. అయితే నిజానికి, యీ వ్యవస్థలు బూర్జువా పార్టీల వర్గ స్వభావాన్ని మరుగుపరచగలవే గాని, దాన్ని ఎన్నడూ త్యజించవు. భిన్న బూర్జువా పార్టీలు పెట్టుబడిదారుల భిన్న బృందాల ప్రయోజనాలను వ్యక్తం చేసాయి. వాటి రాజకీయ కార్యక్రమాల్లోని వ్యత్యాసాలనూ, బూర్జువావర్గం అనుసరించే అంతరిక, బాహ్యా విధానాల కొన్ని విశిష్ట లక్షవూలనూ పై విషయం తెలియజేస్తుంది. మరింత దురాక్రమణపర, అభివృద్ధి నిరోధక సామ్రాజ్యవాద బృందాలు ఫాసిస్టు పార్టీలను నెలకొల్పేదాకా కూడా వెళ్తాయి.
అధికారంలో ఏ బూర్జువా పార్టీ వున్నదన్న విషయం కార్మిక వర్గానికి ముఖ్యం. దేశపు రాజకీయాభివృద్ధి అయా దశల్లో అనువైన పోరాటవు ఎత్తుగడలను రూపొందించేందుకు ఇది ప్రత్యేకించి ముఖ్యం.
పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లో పెటీబూర్జువావర్గవు వివిధ తరగతుల, దానితో సంబంధితమైన కొన్ని సామాజిక బృందాల ప్రయోజనాలను వ్యక్తం చేసే ఎంతో వైవిధ్యపూరితమైన పెటీబూర్జువా పార్టీలు వున్నాయి. పెటీబూర్జువావర్గపు సామాజిక న్థెనపు ద్వంద్వ స్వభావం పెటీ బూర్జువా పార్టీలు అనుసరించే విధానాల్లో అసంగతత్వానికీ ఊగిసలాటలకీ, మెలికలకీ, అనుకోని మలుపులకీ కారణభూతమవుతుంది.
పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ అభివృద్ధి గుత్త సంస్థలకీ పెటీబూర్జువా వర్గానికీ మధ్య వైరుధ్యాలను నిశితంచేసి, పెటీ బూర్జువా తరగతుల అనివార్యమైన అణచివేతకీ, దారిద్రానికీ దారితీస్తుంది. ప్రజాస్వామ్య, సోషలిజాల కోసం పోరాటం ద్వారా మాత్రమే తాము ఐడా పెట్టుబడి శృంఖలాల నుంచి తప్పించుకోగలమన్న విషయాన్ని పెటీబూర్జువా వర్గంలోని అత్యధిక సంఖ్యాకులు క్రమంగా గ్రహిస్తారు. ఈ విధంగా, సామ్రాజ్య వాద వ్యతిరేక పోరాటపు ఉమ్మడి లక్ష్యసాధనలో పెటీబూర్జువా పార్టీలను నిమగ్నం చేసేందుకు గాను ననన న
కార్మికవర్గ నాయకత్వంలో, కార్మికవర్గానికీ, శ్రామికప్రజల కార్మికవర్గేతర విభాగాలకీ మధ్య పొత్తుకి సామాజిక పరిస్థితులు రూపొందుతాయి.
- సామాజిక విప్లవం - వర్గ పోరాటాభివృద్ధిలో
అత్యున్నత దశ
- సామాజిక విప్లవం అంటే ఏమిటి?
వర్గపోరాటం బాహాటమైన ఘర్షణ రూపం ధరించి, తిరుగుబాటు వర్గం ఏదో ఒక దోపిడీదారీ వర్గాన్ని అధికారం నుంచి కూలదోయగలిగిన స్థితికి చేరుకున్నప్పుడు, అది సామాజిక విప్లవంలో ముగుస్తుంది. వర్గపోరాటపు అతి తీవ్ర రూపమైన ఈ విప్లవ లక్ష్యం కాలం చెల్లిపోయిన సమాజాన్ని తొలగించి, దాని స్థానంలో కొత్తదాన్ని నెలకొల్పడం, కార్గ్మార్చ్ అలాంటి సామాజిక విష్లవాలను “చరిత్ర రైలింజన్లు” అన్నాడు.
సాంఘిక జీవిత రంగాల్లో అంటే విజ్ఞానశాస్త్రం, టెక్నాలజీ, ఉత్పత్తి సాధనాలు, రవాణా, ప్రజల ప్రపంచ దృక్పథం వగైరాల్లో క్రమపరిణామాలూ, అకస్మిక మార్పులూ సంభవిస్తాయి. ఈ మార్పుల్లో అతిముఖ్యమైన వాటిని “విప్లవాలు” అంటారు. అయితే, సాంఘిక జీవితపు విడి పార్య్వాలు మార్పులను, అవి ఎంత గొప్పవైనాకూదా సామాజిక విప్లవం అనలేము. ఎందుకంటే, సామాజిక విప్లవం అంటే మొత్తం సామాజిక వ్యవస్థ మౌలికమైన మార్పు అని అర్థం.
ఒక ప్రత్యేక సామాజిక నిర్మాణరూపపు అభివృద్ధియొక్క ఒకదశ నుంచి లేక స్థాయినుంచి మరొకదానికి పరివర్తన కాలంలో ఒకే సామాజిక వ్యవస్థలో గుణాత్మకమైన మార్పులు సంభవిస్తాయి. ఉదాహరణకు పెట్టుబడిదారీ అభివృద్ధి యొక్క గుత్తపూర్వ దశనుంచి దాని గుత్త దశకి అనగా సామ్రాజ్యవాదానికి పరివర్తనను ఇది తెలియజేస్తుంది. నికే, పెట్టుబడిదారీ వ్య తన (ప్రధాన లక్షణాలను, తనకి ఆధారభూతమైన మూల హూడ్రాలచ నదదస ద నము వసరు కాదు పప్లవం అన్నది కాలం చెల్లిపోయిన సామాజికార్థిక వ్యవస్థ పునాదుల మౌలిక పరివర్తన. సామాజిక విప్లవం వర్గాల-వర్గతోంబంఅంజే పమిట” 87
అన్నది సామాజికాభివృద్ధిలో గుణాత్మకమైన ఒక గంతు. దీని ఫలితంగా ఒక సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపపు స్థానంలో మరో నిర్మాణ రూపం వస్తుంది. ప్రధానంగా, విష్లవాలన్నవి మౌలికమైన సామాజిక మార్చు.
సామాజిక విప్లవ మూలాలు నూతన ఉత్పాదక శక్తులకీ, కాలంచెల్లిపోయిన ఉత్పత్తి సంబంధాలకీ మధ్య ఘర్షణలో వుంటాయి. ఈ ఘర్షణ శత్రువైరుధ్యపూరిత వర్గ ప్రయోజనాల ఘర్షణలో,వర్గపోరాటంలో వ్యక్తమవుతుంది. కొన్ని వర్గాలు కాలంచెల్లిపోయిన ఉత్పత్తి సంబంధాలనూ, వాటి ప్రాతిపదికమీద రూపొందిన సాంఘిక, రాజకీయ వ్యవస్థనూ కాపాడేందుకు ప్రయత్నించగా, ఇతర వర్గాలు వాటిని నిర్మూలించగోరుతాయి. విప్లవకర వర్గాలు కాలంచెల్లిపోయిన రాజకీయ వ్యవస్థను నాశనం చేస్తాయి. పాత రాజ్యాధికారాన్ని తుత్తునియలు చేసి కొత్తదాన్ని నెలకొల్పుతాయి. ఈ కొత్త రాజ్యాధికారాన్ని అవి పాత ఉత్పత్తి సంబంధాల వినాశనాన్ని పూర్తిచేసేందుకూ, కొత్తగా నెలకొల్పబడిన వాటిని పటిష్టం చేసేందుకూ వినియోగిస్తాయి.
అర్ధిక వ్యవస్థ, రాజకీయాల వంటి సామాజిక జీవితపు అన్ని ప్రధాన రంగాల్లో మౌలికమైన పరివర్తనలను అమల్లోకి తేవడమే సామాజిక విప్లవ లక్ష్యం. సమాజపు బౌద్ధిక జీవితంలో, ప్రత్యేకించి దాని సంస్కృతిలో ప్రగాఢమైన వివిధ మార్పులు విప్లవకర పోరాటంతో కూడా ముడిపడి వుంటాయి. అయితే కొన్ని విప్లవాలు ఈ సమస్యలన్నింటినీ
అర్థిక రంగంలో పాత ఆర్థిక వ్యవస్థ స్థానంలో కొత్త, మరింత పురోగామి వ్యవస్థను పెట్టడమే సామాజిక విప్లవపు ప్రధాన లక్ష్యం. వీటన్నిటికీ ముందు ఉత్పత్తి సాధనాలపై అదుపు సంబంధాల్లో ఓ పెద్ద మార్పు జరగాలి.
రాజకీయ రంగంలో కాలం చెల్లిపోయిన రాజకీయ వ్యవస్థకీ, కొత్తగా ఏర్చడిన అర్థిక సంబంధాలకూ లేక ఆర్థికాభివృద్ధి తక్షణావసరాలకూ మధ్య ఘర్షణను విప్లవం పరిష్కరిస్తుంది. ఆవిర్భవిస్తున్న సామాజిక అర్థిక నిర్మాణరూపాన్ని పటిష్టం చేసి అభివృద్ధి చేసేందుకు అది ఒక కొత్త రాజకీయ, న్యాయశాస్త్ర వ్యవస్థను సృష్టిస్తుంది. ఆర్థిక పరివర్తన విజయం పాత రాజకీయ, న్యాయశాన్త నంన్ధల వ్యవన్థ ఎంత వట్టదలగా నిర్మూలింపలడుతుందో, దాని స్థానంలో ఒక కొత్త వ్యవస్థ నిర్మింపబడుతుందో అన్నదానిచేత నిర్ణయింపబడుతుంది.
రాజకీయాల్లో ఆర్థిక వ్యవస్థలో వచ్చినమార్చు భావజాల సొంఘిక మనస్తత్వ రంగాల్లో తీవ్రమైన ప్రధాన పరివర్తనలకు నాంది పలుకుతుంది. ఈ మార్పులు ప్రజల నాడా లు నొంది బలుకుతుంది. ఈ మార్పులు ప్రజల 88 వర్గాలు - వర్గపోరాటం
ఆర్థిక, రాజకీయ, చట్టపర నైతిక, మతపర, కళాత్మక, తాత్విక అభిప్రాయాలకూ, సాంఘిక విప్లవపు ప్రధాన సమస్యా, అలాగే ప్రధాన లక్షణమూ రాజ్యాధికారాన్ని ఒక వర్గం నుంచి మరింత ్రగతిశీలమైన, పురోగామి అయిన మరో వర్గానికి మార్చడమే, సామాజిక విప్లవానికి, రకరకాల రాజకీయ కుట్రలకీ మధ్య ఖేదం యిదే. పాలకవర్గ ప్రయోజనాలను దాదాపు ఎన్నడూ దెబ్బతీయని ఈ కుట్రలను అత్యున్నత అధికార బృందాలు ప్రారంభిస్తాయి. కేవలం వ్యక్తుల ఒక బృందం స్థానంలో మరో బృందాన్ని అధికారంలోకి తేవడమే వాటి ప్రయోజనము. అందుచేత, దేశంలో మరింత ప్రగతిశీలమైన ఉత్పత్తి విధానాన్ని సమర్ధించే విప్లవకర వర్గం రాజ్యాధికారాన్ని సాధించుకోవడమే సిసలైన సామాజిక విప్లవపు ప్రధాన ప్రమాణం. ప్రతి ఒక్క విపవమూ కాలం చెల్లిపోయిన వర్గపు అధికారాన్ని కూలడద్రోస్తుంది. ఎందుకంటే ఈ వర్గం తన అధికారాన్ని స్వచ్భందంగా వదులుకోదు. ఈ అర్ధంలో బలప్రయోగ వినియోగం - ఒక నిర్దిష్ట విప్లవకర పరిస్థితి వల్ల అవసరమైతే గాని బలప్రయోగం విధిగా సాయుధ ఘర్షణ రూపం తీసుకోకపోయినప్పటికీ - అనివార్యం. వర్గపోరాటపు స్వభావం మీద, ఈ పోరాటంలో ఏ శక్తులు పైచెయ్యి సంపాదించు కుంటాయన్న దానిమీదా, విప్లవకర వర్గాలు తమ చారిత్రక కర్తవ్యాన్ని ఏ మేరకు అమలు జరపగలవన్నదానిమీదా విప్లవాభివృద్ధి ఆధారపడి వుంటుంది. విప్లవపు ఎగుడుదిగుళ్సు, విప్లవాలు ఖచ్చితమైన విజయాలు సాధించడం, అభివృద్ధి నిరోధక శక్తులు తాత్కాలిక విజయాలు పొంది, పాత వ్యవస్థను పునరుద్ధరించడం చరిత్రలో మనం చూశాం. ఆంతరిక, బాహ్య వైరుధ్యాల కలయిక ఫలితంగా, విప్లవ క్రమం మరింత ఎక్కువ సంశ్లిష్టం కావచ్చు. విప్లవం ప్రధానంగా శత్రువైరుధ్య పూరిత వర్గాల మధ్య వున్న ఆంతరంగిక వైరుధ్యాల నుంచి ఉత్పన్నమవుతుంది. ఐతే, ఒక విప్లవపు నాయకులు బాహ్య వైరుధ్యాలను అంటే వివిధ రాజ్యాల మధ్య వైరుధ్యాలను నిర్లక్ష్యం చేయడం సాధ్యమని దీని అర్ధం కాదు. ఇవి అంతరంగిక వైరుధ్యాలను పెంపొందించడం ద్వారా అలాగే విప్లవకర సంక్షోభాన్ని త్వరితం చేయడం ద్వారా లేక మందగింప జెయ్యడం ద్వారా కూడా వాటిని ప్రభావితం చెయ్యగలవు. అంతరంగిక, బాహ్య వైరుధ్యాలను పరిష్కరించడమే చాలా విప్లవాల లక్ష్యం. విదేశీ పీడకుల శృంఖలాలకూ,దేశం లోపలి వాం వర్గపనాబంలుల వమ 99
అభివృద్ధి నిరోధక వర్గాల నిరంకుశత్వానికీ వ్యతిరేకంగా విద్యుక్తం చెయ్యబడిన జాతీయ విముక్తి విప్లవాలకు యిది పూర్తిగా వర్తిస్తుంది.
సామాజిక విష్లవాలను వాటి స్వభావాన్ని బట్టీ, వాటి చోదకశక్తులను బట్టీ వేరుచేసి చూడవచ్చు.
విప్లవ స్వభావం, అది యే సాంఘిక వైరుధ్యాలను పరిష్కరించవలసి వుంటుంది. అది యే మాదిరి సామాజిక వ్యవస్థను నెలకొల్ప ప్రయత్నిస్తుంది అన్నవాటిచేత నిర్ణయింపబడుతుంది. ఉదాహరణకు, 1906-1907 నాటి రష్యన్ విప్లవం స్వభావ రీత్యా (దానికి నాయకత్వం వహించినది బూర్జువావర్గం కాక శ్రామికవర్గమే అయినప్పటికీ) బూర్జువా విప్లవమే. ఎందుకంటే దాని ప్రధాన లక్ష్యం నిరంకుశ పాలనను కూలదోసి, ఫ్యూడల్ ఎంబంధాల అవశేషాలను తొలగించడంలో ఇమిడివుంది.
ఒక సామాజిక ఆర్థిక నిర్మాణ రూపం నుంచి మరో దానికి పరివర్తన తీవ్రమైన వర్గపోరాట క్రమంలో మాత్రమే జరుగుతుంది. పాత సామాజిక వ్యవస్థను కూలదోసి, దాని స్థానంలో కొత్తదాన్ని నెలకొల్పి ఈ కర్తవ్య సాధనలో చురుకుగా పాల్గొనే వర్గాలను విష్లవపు చోదక శక్తులు అంటారు. ఈ శక్తుల్లో విప్లవ పోరాటంలో ప్రత్యక్షంగా నిమగ్నమై, మరణోన్ముఖమైన వర్గాల ప్రతిఘటనను అధిగమించి, దాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లేవర్గాలే తప్ప సమాజపు వర్గాలన్నీ యిమిడి వుండవన్న విషయం గుర్తించడం అవసరం.
సామాజిక విష్లవాలు “ఆదేశం మేరకు”జరగవు. ఏదైనా ఒక వివ్లవం విజయవంతం అవ్వాలంటే, తన ప్రయోజనాల సాధనకోసం పోరాడుతున్న పురోగామి వర్గాల కార్యకలాపాలు శిఖర స్థితిని అందుకున్న తరుణంలో అ విప్లవపు వస్తుపర పరిస్థితులు ఒక కొలిక్కి వచ్చి వుండటం విధాయకం,
విష్లవపు వస్తుపర పరిస్థితుల్లో మరణోన్ముఖమైన వ్యవస్థ సంక్షోభంలో పడటం, దాని వైరుధ్యాలు తీవ్రమవడం యిమిడివుంటాయి. శుద్ధ అర్ధిక కారణాలకు తోడు, విఫ్లవపు వస్తుపర పూర్వావసరాల్లో సాంఘిక, రాజకీయ పరిస్థితులు అన్నిటికంటే ముఖ్యంగొ వర్గ వైరుధ్యాల తీవ్రతస్థాయీ, వర్గశక్తుల పరస్పర నంబంధాలూ ఇమిడి వుంటాయి. విప్లవ పరిణతి ఉత్పాదకశక్తుల అభివృద్ధిస్థాయి మీదనే ఆధారపడి వుంటుందని నమ్మి విష్లవపు వస్తుపర పూర్వావసరాలను అర్థిక పరిస్థితులతో జమకట్టడం పొరపాటే అవుతుంది.
అదే సమయంలో ఉత్పాదక శక్తులకూ, ఉత్పత్తి సంబంధాలకూ మధ్య ఘర్షణ వున్నప్పుడల్లా విప్లవం సంభవించడం అనివార్యం కాదు. అలాంటి ఘర్షణ అభివృద్ధి చెందిన పెట్టుబడిదారీ దేశాల్లో చాలా కాలంగా వుంది. అయితే అంతమాత్రాన, విప్లవానికీ కటి ాాలాాాాాాావల్లు “వాటు
అవసరమైన అన్ని వస్తుపర పరిస్థితులూ ఆ దేశాల్లో సృష్టింపబడ్డాయని దీని అర్ధం కాదు. విప్లవానికి మరో అనివార్య పూర్వావసరం ఏమిటంటే, ఒకానొక ప్రత్యేక దేశపు అర్థిక, రాజకీయ పరిస్థితులచేత నిర్ణయింపబడే విప్లవాత్మక సన్నివేశం.
ఏ సాంఘిక, రాజకీయ పరిస్థితుల కలయిక లేనిదే విప్లవం సంభవింపజాలదో అదే విప్లవాత్మక సన్నివేశం. అత్యంత పురోగామి వర్గం అధికారాన్ని చేబట్టేందుకు అవసరమైన వస్తుపర పరిస్థితుల పరిణతిని అది సూచిస్తుంది.
విప్లవాత్మక సన్నివేశానికి ఈ క్రింది ప్రధాన విశిష్టలక్షణాలు వుంటాయి.
-
“పై వర్గాల సంక్షోభం అంటే తమ ఆధిపత్యాన్ని ఏమార్చూ లేకుండా నిలుపుకోవడంలో పాలక వర్గాలు సామర్ధ్యం కోల్పోవడం. ఈ సంక్షోభం స్థిరపడిన వ్యవస్థను తొలిచివేస్తుంది. పీడితవర్గాల క్రోథాసంతృస్తులు అనివార్యంగా ప్రజ్వరిల్లి, వ్యవస్థలో (ప్రగాడమవుతున్న బీటలను నింపుతాయి. కేవలం జనాభాలోని “క్రింది వర్గాలు” అంటే దోపిడికి గురి అయ్యే జనసామాన్యం తమ జీవిత సరళిని మార్చుకోవాలని కోరుకున్నంత మాత్రాననే విప్లవం మొదలైపోదు. విప్లవానికి మరో కీలకమైన పూర్వషరతు ఏమిటంటే “పై వర్గాలు” పాతపద్ధతిలో పాలన సాగించలేకపోవడం.
-
దోపిడికి గురి అయ్యే వర్గాల కష్టాలూ, కడగళ్లూ పరమ దుర్భరం అవడం, జనాభాలో దోపిడీకి గురి అయ్యే విభాగాల ఆర్థిక పరిస్థితులు మరింత హీనమవడం, శ్రామిక ప్రజలకు సాంఘిక హక్కులు కొరవడటం, వాళ్లు దారిద్ర్యంలో మునగడం యిందుకు కారణం. గుత్త పెట్టుబడియొక్క సర్వశక్తివంతమూ, ఏక పక్షమూ అయిన పాలనకు వ్యతిరేకంగా విద్యుక్తం చెయ్యబడిన సాధారణ ప్రజాస్వామిక ఉద్యమం నుంచి, దానికి తోడు విదేశీ ఆధిపత్యానికి వ్యతిరేకంగా జరిగే జాతీయ విముక్తి పోరాటం నుంచీ కూడా వర్గాల మధ్య శత్రుత్వం ఉత్పన్నమయే అవకాశం వుంది.
-
గత “ప్రశాంత” అభివృద్ధి దశల్లో ఉన్నంత క్రియారహితంగా, జగడంగా యికనెంత మాత్రం లేని పీడిత వర్గాల రాజకీయ కార్యకలాపాల్లో గణనీయమైన పెరుగుదల. ఈ వర్గాలు రాజకీయాలపట్ల అసాధారణమై మొగ్గు చూపనారంభిస్తాయి.
సామాజిక విఫ్రవానికి విప్లవాత్మక సన్నివేశం అనివార్యమైన పూర్వావసరమే అయినా కూదా, అదొక్కటే సరిపోదు. విప్లవ విజయం వస్తుపర పరిస్థితులకు తోడు, విఫ్లవపు వ్యక్తిపర అంశాల పరిణతిమీద కూడా అధారపడి వుంటుంది. వర్గాల “వ్గపరాబం అంతే పమ 2కు. రే
ఉగ | ౧/ నా
వాటిలో ఈ కిందివి కొన్ని;
-
జనసామాన్యపు విప్లవాత్మక చైతన్యం, తమ పోరాటాన్ని సాగించే విషయంలో వాళ్ల సంసిద్ధత, కృతనిశ్చయం.
-
విష్లవ పోరాటానికి అందుబాటులో వున్న శక్తులన్నింటినీ కేంద్రీకరించి, వాటి సంయుక్త సమీకృత కార్యకలాపాలను విప్లవ విజయ సాధన లక్ష్యం కోసం ఉద్యుక్తం చేసేందుకుగాను జనసామాన్యాన్నీ వాళ్ల అగ్రగామి దళాన్నీ తగినంతగా సంఘటితం చెయ్యడం.
-
విప్లవ పోరాటాన్ని సరిగా నిర్వహించే పంథానూ, వ్యూహాన్నీ ఎత్తుగడలనూ రూపొందించి, వాటిని అమల్లో పెట్టే సామర్ధ్యం కలిగిన, కాల పరీక్షకు తట్టుకొని, పోరాటాల్లో కాకలుతీరిన పార్టీ జన సామాన్యానికి నాయకత్వం వహించడం.
విప్లవాత్మక సన్నివేశం ఎంత ఎక్కువ పరిపక్వమైతే, దాని ఇతోధికాభివృద్ధిలో వ్యక్తిపర అంశానికి అంత ఎక్కువ ప్రాముఖ్యం అపాదింపబడుతుంది. ధనికుల అధికారంతో రాజకీయ పోరాటానికి అగ్రగామి వర్గాల సామర్ధ్యమూ, సన్నద్ధతా దీనిలో యిమిడి వుంటాయి. జాతీయ సంక్షోభ కాలంలో వ్యక్తిపర అంశం నిర్ణయాత్మక పాత్ర వహిస్తుంది. ప్రగతిశీల వర్గాలు ఏ కారణంగానైనా విప్లవానికి సన్నద్ధమవడంలో విఫలమైతే, విప్లవాత్మక సన్నివేశం క్షీణిస్తుంది. జనసామాన్యపు విప్లవోత్సాహం తగ్గుముఖం పడుతుంది.
సామాజిక విప్లవానికి వస్తుపర, వ్యక్తిపర పరిస్థితుల ఐక్యత అవసరం. ఇంతకు ముందు జరిగిన విష్లవాలన్నీ ఈ నియమాన్ని నిరూపించాయి. తమ కార్యాచరణ పంథానూ, దానితో బాటు తమ వ్యూహాన్నీ ఎత్తుగడలనూ నిర్ణయించుకునేటప్పుడు విప్లవకర పార్టీలు అసన్న విప్లవ సంకేతాల కోసం అన్వేషణకుఅపార ప్రాముఖ్యాన్ని అపాదిస్తాయి.
విష్లవ సమస్యలు తరచు సంస్కరణలతో సన్నిహితంగా ముడిపడి వుంటాయి
సాంఘిక సంస్మరణ అన్నది ఒక మాదిరి సామాజిక పరివర్తన. అధికారంలో వున్న శక్తులు, దేశపు సామాజికార్థిక జీవితంలో ఈనాడు వున్న వైరుధ్యాలను తొలగించేందుకు (లేక వాటిని తాము పరిష్కరిస్తున్నామన్న అభిప్రాయం కలిగించేందుకు) యీ సాంఘిక సంస్కరణకు పూనుకొంటాయి.
పాలకవర్గం సంస్కరణలను సామాజిక వైరుధ్యాలను తాత్కాలికంగా మందగింప జేసేందుకు, జనసామాన్యపు విప్లవ చైతన్యాన్ని మోసగించేందుకు, తాత్కాలికంగా కొంతే కాలం కాని, పూర్తిగా కాని కార్మికుల అనివార్య వర్గ కార్యాచరణను నివారించేందుకు ఇ లలా వాద -వద్దోర
ఉపయోగించుకొంటుంది. అసలు విషయం ఏమిటంటే, ఏ సంస్మరణా సామాజీక వైరుధ్యాల మూలాధారాన్ని పూర్తిగా నిర్మూలించలేదు, సామాజిక విప్లవం మాత్రమే ఈ పని చెయ్యగలదు.
ఐతే, పాత సామాజిక వ్యవస్థ సమర్ధకులు ఈ వ్యవస్థను పటిష్టం చేసి, దాని వినాశనాన్ని నివారించేందుకు నంన్మరణలను ఉపయోగిస్తారు. అంతమాత్రాన విప్లవకారులు కూడా వాటిని వ్యతిరేకించాలని దీని అర్ధం కాదు. ఏ రెండు సంస్కరణలూ ఒకే మాదిరిగా వుండవు. సంస్కరణవాదులు సంస్కరణలనే పరమ లక్ష్యంగా పరిగణించి, సంస్కరణలకీ, విష్లవానికీ మధ్య ఒక విభజన రేఖను గీసేందుకు ప్రయత్నిస్తారు. అలా చెయ్యడం ద్వారా కార్మికులను చురుకైన పోరాటం నుంచి పక్కదారికి మళ్లించేందుకూ, విప్లవకర శక్తులను చీల్చేందుకూ వాళ్లు ప్రయత్నిస్తారు. అదే సమయంలో, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ పరిస్థితుల్లో పనిచేసే విప్లవకారులు సంస్కరణలను విప్లవాత్మక పోరాటపు అనుబంధ ఉత్పాదితంగా పరిగణిస్తారు. వాళ్లు విప్లవాన్ని యితోధికంగా ముందుకు తీసుకెళ్లేందుకు సంస్కరణలను సమర్ధిస్తారు. సంస్కరణల కోసం జరిపే పోరాటాన్ని విప్లవ, వర్గ పోరాట ప్రధాన సమస్యలను పరిష్కరించేందుకు విప్లవకారులు ఉపయోగించుకుంటారు.
వర్గ పోరాటపు మూలంలో వున్న సూత్రాలనూ, దాని నియమాలనూ అవగాహన చేసుకునేందుకు గాను, విప్లవ ్రతీఘాతపు సారాంశాన్ని లోతుగా పరిశీలించకుండా, కేవలం సామాజిక విప్లవ (ప్రాముఖ్యాన్ని గ్రహిస్తేనే సరిపోదు. ఒక సామాజికార్థిక నిర్మాణ రూపం నుంచి మరో దానికి పరివర్తన కాలంలో విప్లవకర శక్తులన్నీ విప్లవ ప్రతీఘాత శక్తులకీ మధ్య సోరాటం, దానికదిగానే వర్గ పోరాటపు ఒక నియమం.
సామాజికంగా విప్లవ (ప్రతీఘాతం అన్నది కూలదొయ్యబడిన అభివృద్ధి నిరోధక వర్గం తన అధికారపు పూర్తి వునరుద్ధరణ కోనం జరిపే రాజకీయ పోరాటం. ఈ పోరాటంలో కూలదొయ్యబడిన వర్గం సామాన్యంగా, తను స్వయంగా నాయకత్వం వహించి నడిపే మధ్యంతర శ్రేణుల విస్తృత వివ్లవప్రతీమాత ఉద్యమం మీద ఆధారపడుతుంది. తన లక్ష్యాలను సాధించుకొనే ప్రయత్నంలో, అభివృద్ధి నిరోధక వర్గం అనివార్యంగా సాయుధ బలప్రయోగపు తీవ్ర రూపాలకు పూనుకొంటుంది. ఆ సందర్భంగా అది ప్రజాధికారపు నియమాలను మాత్రమే కాకుండా, నైతిక ప్రాథమిక సూత్రాలను సైతం నిర్లక్ష్యం చేస్తుంది.
విప్లవ ప్రతీఘాతం ఒక తిరోగామి సామాజిక క్రమం. ఈ (క్రమం సామాజిక విప్లవానికి ప్రతిచర్యకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. వస్తుపరంగా, విప్లవ ప్రతీఘాతం కాలం చెల్లిపోయిన సామాజిక వ్యవస్థను నిలిపి వుంచేందుకు లేక దాని పునరుద్ధరణకు ఉద్దేశింపబడుతుంది. “ మాద “వర్గ పనాంం లత పవత? 108
సామాజికంగా, విప్లవ ప్రతీఘాత శక్తులు విప్లవ పర్యవసానంగా అధికారాన్ని లాభాలను, ప్రత్యేక సౌకర్యాలను కోల్పోయిన దోపిడీదారీ వర్గాలతో ప్రధానంగా కూడి వుంటాయి. సంఖ్యరీత్యా ఈ వర్గాలు సమాజంలో అ(ప్రముఖమైన మైనారిటీగా వుంటాయి విప్లవాన్ని ఎదిరించేందుకుగాను వాటిని విస్తృత జనసామాన్యపు తోడ్పాటు అ దీన్ని పొందేందుకు విప్లవ ప్రతీఘాతం మోసానిక్తీ, తప్పుడు వాగ్దానాలకీ, బెదిరింపులకీ, వాగాడంబరానికీ పూనుకోవడం ద్వారా దోపిడీకి గురి అయ్యే వర్గాలకు చెందినవాళ్లను చీల్చేందుకు ప్రయత్నిస్తుంది. అంతే కాకుండా, అది జనాభాలోని రాజకీయంగా వెనుకబడిన, సంకుచిత మనన్మమైన, ఊగినలాడే శ్రేణులన్నింటినీ తన వైవుకి తిప్పుకునేందుకు కూడా పూనుకొంటుంది. పెటీబూర్జువా వర్గపు మానసిక అనిశ్చితత్వం నుంచీ, అభివృద్ధి నిరోధక శక్తుల అంతర్జాతీయ సంబంధాలనుంచీ, తను నిలుపకోగలిగిన ఉన్నత అర్హతలు కలిగిన నిపుణులతో సంబింధాల నుంచీ విప్లవ ప్రతీఘాతం తన వనరులను సమకూర్చుకొంటుంది.
విప్లవాన్ని ఎదుర్కొనేటవ్పుడు, విప్లవ ప్రతీఘాత శక్తులు అంతర్జాతీయ అభివృద్ధి నిరోధక శక్తుల తోడ్చాటుపై అనివార్యంగా ఆధారపడతాయి, ఈనాడు సామ్రాజ్యవాదమే ప్రపంచ విప్లవ ప్రతీఘాతానికిపెట్టని కోట. సామ్రాజ్యవాదపు శక్తులు ఏ విష్లవోద్యమాన్నైనా సరే తీవ్రంగా ప్రతిఘటించి, సిగ్గువిడిచి విప్లవ ప్రతీఘాతాన్ని ఎగుమతి చేస్తాయి.
విష్ణవ ప్రతీఘాతపు ఎగుమతి అంటే, ప్రగాఢమైన సామాజిక పరివర్తన పంథాను ఎంచుకున్న దేశాల్లో పరిత్యజింపబడిన పెట్టుబడిదారీ లేక వలస వ్యవస్థను బలప్రయోగంతో వునరుద్ధరించేందుకుగాను సామ్రాజ్యవాదవు అభివృద్ధి నిరోధక శక్తులు చేసే ఏ కార్యకలాపాలైనా అని అర్ధం. అలా చేసేటవ్వుడు, సామాన్యంగా అమోదింపబడిన 'ప్రమాణూలనూ, అంతర్జాతీయ న్యాయసూత్రాలను సామ్రాజ్యవాదం పట్టంచుకోదు. సామ్రాజ్యవాదులు విప్లవ ప్రతీఘాతాన్ని ఎగుమతిచెయ్యడానికి వ్యతిరేకంగా సోషలిస్ట దేశాలూ, అంతర్జాతీయ కమ్యూనిస్థ ఉద్యమమూ కృతనిశ్చిత పోరాటం సాగిస్తున్నాయి. సామ్రాజ్యవాద దురాక్రమణకు గురైన దేశాలకు సర్వతోముఖమైన సహాయం చేస్తున్నాయి.
ఫాసిజం విప్లవ ప్రతీఘాతపు దాడి శక్తిగా వుంటూ, వ్యవ సారం పృ త నలం నో విషయాలు అయ్యాయి. బూర్జువా - ప్రజాతంత్ర రాజ్యాంగ చట్టాలను ఉల్లంఘించి సాయుధ ఫాసిస్టు రాజకీయ కుట్ర ఏదో ఒక దేశంలో జరగవచ్చు... చిలీ యిందుకొక ఉదాహరణ. చిలీలో 1978లో ఐక్య ప్రజా సంఘటన ప్రభుత్వం కూలదొయ్యబడింది. శంక రాలా వాలు
అయితే సాధ్యమైన ప్రతిచోటా, తమ విప్లవ ప్రతీఘాత లక్ష్యాలను సాధించుకొనేందుకు ఫాసిస్టలు పార్లమెంటరీ సంస్థల వినియోగానికి పూనుకొంటారు. దేశవ్యాపిత ఎన్నికల ఉద్యమంలో విజయం పొందిన ఫలితంగా రైహ్స్టాగ్ (జర్మన్ పార్లమెంటు)లో మెజారిటీ స్థానాలు పొంది, 1933 హిట్లరైట్లు జర్మనీలో అధికారానికి వచ్చారు.
ఫాసిస్టు తరహా ఉద్యమాలను నిర్మూలించడంలో సామ్రాజ్యవాద బూర్జువా వర్గానికి ఎంతమాత్రం అసక్తి లేదన్న విషయాన్ని గత కొద్ది సంవత్సరాల్లో పెట్టుబడిదారీ దేశాల రాజకీయాభివృద్ధి ధృవీకరించింది. బూర్జువావర్గం యిందుకు బదులు ఆ ఉద్యమాలకు రక్షణ యిచ్చి, వాటిని పెంచి పోషించి, వాటికి మేలిముసుగు వేస్తోంది. నిర్ణయాత్మక క్షణంలో సామ్రాజ్యవాద పెట్టుబడి ఫాసిస్టు సంఘాల విప్లవ ప్రతీఘాత కార్యకలాపాలకు ఊపునిచ్చేందుకు శాయశక్తులా కృషిచేస్తుంది. ఏదైనా ఒక దేశంలో విప్లవం ముంచుకొస్తూ వుంటే, సామాజ్యవాద బూర్జువావర్గం ఫాసిస్టు సంఘాలను అధికారంలోకి తెచ్చేందుకు ఏ మార్గం అనుసరించేందుకైనా వెనుదియ్యదు.
లాటిన్ అమెరికా దేశాలు ఇందుకు విస్పష్టమైన ఉదాహరణ. ఈ దేశాల్లో పాలక దోపిదిదారీ వర్గాలు అధికారాన్ని నిలబెట్టుకొని, అభివృద్థి నిరోధక పాలనలను పటిష్టం చేసుకునేందుకుగాను తరచు ఫాసిస్టు పద్ధతులకు పూనుకోవడం మనం చూస్తాం. ఇవన్నీ విప్లవకర, విప్లవ ప్రతీఘాత శక్తుల మధ్య తీవ్ర పోరాటాన్ని సూచిస్తాయి. విష్లవకర శక్తులకు క్యూబా, నికరాగ్వాలు ప్రతీక కాగా, చిలీలోని ఫాసిస్టు పాలన అభివృద్ధి నిరోధక శక్తులకు ప్రతీక
లాటిన్ అమెరికన్ దేశాల పాలక వర్గాలు విప్లవకర (ప్రజా ఉద్యమాన్ని అణచివేసేందుకు ఫాసిస్టు పద్ధతులకు సైతం పూనుకొన్నా కూడా, అవి తమ లక్ష్య సాధనలో విఫలమే అవుతున్నాయి. చాలా లాటిన్ అమెరికన్ దేశాల సైనిక - ఫాసిస్టు ముఠాలకు వ్యతిరేకంగా దీర్హకాలం పాటు సుసంగతంగా జరుగుతున్న సాయుధ పోరాటం వివిధ సామాజిక బృందాలతో (కార్మికవర్గం, రైతాంగం, మేధావులు, మధ్య తరగతి పట్టణవాస విభాగాలతో) కూడిన విస్తృత ఫాసిస్టు వ్యతిరేక సంఘటనకీ, దరిమిలా వాటికి ప్రాతినిధ్యం వహించే రాజకీయ పార్టీల సహకారానికీ దారితీస్తుంది. ఈ సంఘటనల్లో కమ్యూనిస్టులు, రివల్యూషనరీ డెమోక్రట్సు, సోషల్ డెమోక్రటిక్, క్రిస్టియన్ డెమోక్రటిక్ పార్టీల అతివాద బృందాలు మాత్రమే కాకుండా, విస్తృత జనసామాన్యంతో సన్నిహిత సంబంధాలు వున్న కేధలిక్ చర్చి ప్రతినిధులు కూడా పాల్గొంటున్నాయని గుర్తించడం కూడా ముఖ్యం. వరద “వర్గపరాబం అన వవ్ 105
- సామాజిక విప్లవాల - చారిత్రక రకాలు
సామాజిక విప్లవపు చారిత్రక రకం ఒకదాన్ని స్థానాన్ని అక్రమించేందుకు మరొకటి ముందుకొచ్చే సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపాల రకంమీద ఆధారపడి వుంటుంది. విప్లవపు రకాన్ని నిర్దేశించి చెప్పేటప్పుడు, దాన్ని ఏ వర్గం నిర్వహించిందో, అది ఎవరి
ఆదిమ సమిష్టి వ్యవస్థ స్థానంలో బానిస యాజమాన్య వ్యవస్థ వచ్చినప్పుడు సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపాల తొలి చారిత్రక మార్పు సంభవించింది. ఆ పరివర్తన వర్గ రహిత సమాజానికి శాశ్వతంగా స్వస్తి చెప్పి, వర్గ విభజిత సమాజ అవతరణకు నాంది పలికింది. ఆదిమ సమిష్టి వ్యవస్థలో క్రమంగా రూపుదాలుస్తూ వచ్చిన వర్గ విభజన చివరకు తెగ సంబంధాల అవశేషాలను తుదముట్టించిన విప్లవాత్మక పరివర్తనగా పరిణమించింది.
బానిస యాజమాన్య సమాజంలో బానిస యజమానులకూ, బానిసలకూ మధ్య ప్రధాన శత్రువైరుధ్యంకాక, ఒకవైపున ఐడా భూస్వాములు, వడ్డీ వ్యాపారులకీ, మరోవైపున రైతులు, చేతివృత్తుల వాళ్లకీ మధ్య వైరుధ్యాలు కూడా ఉన్నాయి. ఇవి రైతుల్లోనూ, తదితర న్వతం్రులైన చిన్నతరహా ఆస్తిపరుల్లోనూ విప్లవ కార్యకలాపాలకు కారణమయ్యాయి.
బానిస యాజమాన్య సమాజంలోని విప్లవోద్యమపు మరో వాహిని బానిసలు తమ పీడకులకు వ్యతిరేకంగా జరిపే పోరాటం. బీదవాళ్లు సామాన్యంగా పెద్దపెద్ద బానిన తిరుగుబాట్లలో పాల్గొంటూ వచ్చారు. మళ్లీ మళ్లీ సంభవించే తిరుగుబాట్లు క్రమేణా బానిస యాజమాన్య సమాజపు పునాదులను దొలిచివేశాయి.
బానిస వ్యవస్థ నుంచి ఫ్యూడలిజానికి పరివర్తనలో బానిస యాజమాన్య సమాజపు కాలం చెల్లిపోయిన శక్తులు క్రమంగా నూతన సమాజపు కొత్తగా ఆవిర్భవిస్తున్న శక్తులకు చోటిచ్చాయి. అయితే వాటి పరివర్తన నిస్సందేహంగా ఒక విప్లవమే: ఒక సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపం మరోదాని స్థానాన్ని ఆక్రమించింది. ఫ్యూడలిజానికి బాట విధిగా బానిస యాజమాన్య దశ గుండానే గడవలేదు. అధిక సంఖ్యాక దేశాలు బానిసత్వం అంటే ఏమిటో ఎరగవు. అవి ఆదిమ సమిష్టి సమాజం నుంచి నేరుగా వ్యూడలిజానికి పయనించాయి. అయితే, ప్రగతిశీల సామాజికాభివృద్ధి భావానికి - దీని ప్రకారం మానవ సమాజ పరిణామం ఒక అభివృద్ధి స్థాయి నుంచి మరోదానికి క్రమానుగతమైన అరోహణగౌ పరిగణింపబడింది. ఇది భిన్నమైనది కాదు. న
రైతాంగ తిరుగుబాట్లు కూడా, తమ సద్యోజనితత్వ, అరకొర వ్యవస్థీకరణల కారణంగా అపరిణతంగానే, బలహీనంగానే ఉన్నప్పటికీ, బానిస తిరుగుబాట్ల కంటె అవి బాగా ఉన్నత స్థాయికి చేరుకున్నాయి. అప్పటికింకా పెట్టుబడిదారీ సమాజపు అవతరణకి కాలం పక్వం కాలేదు. అప్పటికింకా రైతులకునాయకత్వం వహించే వర్గం యేదీ లేదు. పీడితులైన రైతులు మాత్రమే కాకుండా, బీద అ(ప్రెంటిస్లతో, యింకా అలాంటి వాళ్లతో కూడి పట్టణ జనాభాలోని నిమ్న విభాగాలకు చెందినవాళ్లు ప్యూడలిజానికి వ్యతిరేకంగా కృతనిశ్చత పోరాటం జరిపారు. ఐతే, రైతులకు నాయకత్వం వహించ గలిగినంత సంఘటన గాని, ఐలం గాని పట్టణాల, నగరాల పేదలకు బొత్తిగా లేకపోయాయి.
వ్యూడల్ సమాజంలో పెట్టుబడిదారీ సంబంధాలు రూపొందనారంభించి, ప్యూడలిజం ఉత్పాదక శక్తుల అభివృద్ధిని ఆటంకపరచి,తన అంతిమ సంక్షోభంలో ప్రవేశించినప్పుడు, నాయకత్వం వహించగలిగిన అలాంటి వర్గం ఆవిర్భవించింది. అదిగో సరిగా అ దశలోనే (ఈ దశ కాలరీత్యా వేర్వేరు దేశాల్లో ఒకే మాదిరిగా లేదు.) బూర్జువా విప్లవపు తప్పనిసరి పూర్వావసరాలు రూపొందనారంభించాయి.
ఫ్యూడల్ సామాజికార్థిక నిర్ధాణరూపం నుంచి పెట్టుబడిదారీ నిర్మాణ రూపానికి దౌర్జన్యపూరితమైన వర్గ పోరాటంచేత త్వరితం చెయ్యబడిన పరివర్తనే బూర్జువా విప్లవం.
బూర్జువా విప్లవానికి వస్తుపరపూర్వావసరాలు ఫ్యూడల్ ఉత్పత్తి విధానంలోని ఈ కింది మౌలిక మార్పుల మూలంగా ఉత్పన్నమవుతాయి: ఉత్పాదక శక్తుల గణనీయమైన పెరుగుదల, బూర్జువా వర్గపు ఆర్థిక అధిపత్యం నానాటికీ ఎక్కువవడం, వగైరాలు. తన లాభాలను పెంచుకొనేందుకోసం ఉత్పత్తిని అభివృద్ధి చేసే క్రమంలో బూర్జువావర్గం రాజకీయాధికారపు అవసరాన్ని గ్రహిస్తుంది. అది అధికారాన్ని చేజిక్కించుకుని దాని దరిమిలా మొత్తం సామాజిక వ్యవస్థను తన అభీష్టానికి అనుగుణంగా మలుచుకొనేందుకు వినియోగిస్తుంది.
బూర్జువా విప్లవానికి సన్నాహ కాలంలోనూ, అది సాగుతున్నప్పుడూ తమకి అధికతర స్వేద్భా స్వాతంత్ర్యాలను యిచ్చే నూతన సామాజిక వ్యవస్థ స్థాపనలో ఆసక్తి కలిగివుండే పీడిత (ప్రజానీకంలోని సాపేక్షంగా అధిక నంఖ్యాకుల తోడ్పాటుమీద బూర్జువావర్గం ఆధారపడుతుంది. వర్గాలు = వర్గపరాటం అంత వమదా గ 1౮
ఏదైనా ఒక విప్లవపు స్వభావమూ, అది తెచ్చే మార్పుల విస్తృతీ తమ ఆర్థిక, రాజకీయ డిమాండ్లను ముందుకుతెచ్చి వాటిని తీర్చుకొనేందుకు ప్రయత్నించే అతి తీవ్ర దోపిడీకి గురయ్యే జనసామాన్యం ఆ విప్లవంలో ఏ మేరకు నిమగ్నులవుతారన్నదానిమీద అధారపడి వుంటాయి. ఘటనల క్రమం మీద సమాజపు “కింది తరగతుల” ప్రభావం బలంగా వున్నప్పుడల్లా విప్లవం నిజంగానే ప్రజా విష్లవంగా వుంటుంది. దాన్ని బూర్జువా ప్రజాతంత్ర విప్లవం అనవచ్చు.
వళ్చిమ యూరవ్లో తొట్టతొలి బూర్జువా వివ్లవాలు 16వ శతాట్టిలో సంభవించాయి. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ యుగారంభానికి సంకేతమైన విప్లవం 17వ శతాబ్ది నాటి ఇంగ్లండులో జరిగింది. శ్రామిక ప్రజలందరి దుర్భర జీవిత, పని పరిస్థితుల మూలంగానూ, దానికితోడు శమ భూములనుంచి వెళ్లగొట్టబడిన రైతుల సార్వత్రిక దారిద్య్రం మూలంగానూ ఆ విప్లవం ప్రారంభమైంది.
1789-1794 నాటి (ఫ్రెంచి మహావిప్లవం బూర్జువా విష్లవానికి- దాని పోరాట రూపాల్లో ఘటనల ప్రమాణంలో, శ్రామిక ప్రజల భాగస్వామ్యంలో - ప్రామాణికమైన ఒక ఉదాహరణ. (ఫ్రెంచి విప్లవంలో ఆనాడు బలంగా వున్న ప్రజాఉద్యమాల భావోద్వేగాలు మూర్తీభావం పొందాయి. అందుచేత అప్పుడప్పుడే అధికారంలోకి వచ్చిన బఐడొ బూర్జువావర్గం తొలివిప్లవ దాడి అనంతరం విస్తృత జనసామాన్యాన్ని “శాంతి పరచా ప్రయత్నించడాన్ని తేలిగ్గా అర్ధం చేసుకోవచ్చు. ఈ ప్రయత్నం 1789 నాటి “మానవ, పౌర హక్కుల (ప్రకటనలో కూడా ప్రతిబింబించింది. మనుషులందరి సమానత్వాన్నీ అది ప్రకటించినప్పటికీ, ధనికులు,పేదలుగా సమాజపు విభజనను అది పదిలంగొ నిలిపివుంచింది. ఈ విభజనను అ విప్లవం అనేకానేక కారణాల మూలంగా తొలగించలేక పోయింది. వ్యక్తిగత అస్తి, సమగ్రతను పరిరక్షించడమన్నది ఆ విప్లవపు ప్రధాన లక్ష్యాల్లో ఒకటనీ, అ విప్లవ పతాకం మీద ఈ వివాదం లిభించబడిందనీ చెప్తే సరిపోతుంది.
సోషలిస్టు విప్లవం వర్గ విభజిత సమాజం చరిత్రలో అత్యంత తీవ్రమైన సామాజిక మార్చు, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ నుంచి కమ్యూనిజానికి సమాజపు పరివర్తన.
సోషలిస్టు విప్లవానికి ఈ క్రింది సాంఘిక, రాజకీయ మౌలిక అర్థిక, వ్యవస్థల = తార్మికవర్గం తదితర శ్రామిక, శ్రేణులతో కలసి అధికారాన్ని
వశం చేసుకోవడం.
కంత లాలా వాటు
=. ప్రాత రాజ్య యంత్రాంగాన్ని నాశనం చేయడం, శ్రామికవర్గ నియంతృత్వ రాజ్యాన్ని నెలకొల్పడం.
- _ ఉత్పత్తి సాధనాలపై సమిష్టి స్వామ్యాన్ని నెలకొల్పడం, సాంఘిక ఆర్థిక క్రమాలను నియంత్రణ చేసేందుకుగాను ఒక సామాజిక వ్యవస్థను సృష్టించడం. = అన్ని రకాల దోపిడీనీ, పీడననూ నిర్మూలించడం. = వర్గ శత్రు వైరుధ్యాలను తొలగించడం.
- సోషలిస్టు ప్రజాస్వామ్యాన్ని అభివృద్ధి చేయడం. = సాంస్కృతిక విప్లవం. దోపిడి రూపాల మూలంలో వున్న సూత్రాలను (అనగా ఉత్పత్తి సాధనాలపై వ్యక్తిగత స్వామ్యాన్ని) తాకకుండా అ రూపాలను కేవలం మార్చిన సామాజిక విప్లవపు ఇతర నమూనాల మాదిరిగా కాకుందా, సోషలిస్టు విఫ్లవం ఒక మనిషి వేరొక మనిషిని దోచుకోవడంపై అధారపడిన సామాజిక వ్యవస్థను తుదముట్టిస్తుంది. ఉత్పత్తి సమష్టి స్వభావానికీ, పెట్టుబడిదారీ వ్యక్తిగత అస్తికీ మధ్య ఘర్నణే సోషలిస్టు విస్తవపు అర్థిక పునాది. సమాజపు ఉత్పాదక శక్తుల బ్రహ్మాండమైన పెరుగుదలా, ఉత్పత్తి సంబింధాల చట్రంలో అమర్చడం కష్టసాధ్యం. ఉత్పత్తి సమిష్టి స్వభావానికి, పెట్టుబడిదారీ సొంతపరచుకొనే రూపానికి మధ్య వైరుధ్యం శ్రమకీ, పెట్టుబడికీ మధ్యా శ్రామికవర్గానికి బూర్జువా వర్గానికి మధ్యా ప్రధాన శత్రు వైరుధ్యంగా [ప్రాముఖ్యత వహిస్తుంది. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ (ప్రధాన ఉత్పాదకశక్తి న కార్మికవర్గం సమిష్టీకరింపబడిన భారీపాదార్థిక ఉత్పత్తితో సజీవంగా ముడిపడి వుంటుంది. అయితే, పాదార్థిక విలువల సృష్టిలో అది కీలక పాత్ర వహించినప్పటికీ, వాటిని వినియోగించుకొనే హక్కు దానికి లేదు. ఉత్పత్తి సంబంధాల వ్యవస్థలో శ్రామిక వర్గస్థానం మూలంగా అది సోషలిస్టు వివ్లవంలో ప్రధాన చోదకశక్తి అవుతుంది. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలో (శ్రామికవర్గం ఏ పరిస్థితుల్లో జీవిన్తుందో, పనిచేస్తుందో అ పరిస్థితులు దానికి పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థను కూలదోసి సోషలిన్న సమాజాన్ని నిర్మించేందుకు అవసరమైన వెసులుబాటునూ, ధైర్యాన్నీ క్రమబద్ధతనూ, బృంద ధోరజీన్, అర్మసంయమనాన్నీ, తదితర విప్లవాత్మక లక్షణాలనూ కల్పిస్తాయి. మావ వరపు లుత వపా 3ేటి
అంతకు ముందరి సామాజికార్థిక నిర్మాణరూపాల అవశేషాలకూ (రైతులు, చేతివృత్తులవాళ్లు, చిన్నతరహా సరుకు ఉత్పత్తిదారులు) కొత్తగా రూపొందిన సామాజీక బృందాలకు (ఆఫీసు ఉద్యోగులు, ఇంజనీర్లు, టెక్నీషియన్లు, చిన్న తరహా వర్తకులు) ప్రాతినిధ్యం వహించే వర్గాలపైనా, సామాజిక బృందాలపైనా గుత్త పెట్టుబడి నానాటికీ అధికంగా ఒత్తిడి తెస్తుంది. సమాజంలో వాటి స్థానం వాటిని కార్మికవర్గానికి మరింత సన్నిహితం చేస్తుంది దీని మూలంగా సమాజపు సోషలిస్టు పరివర్తన కోసం జరిగే పోరాటంలో అవి కార్మికవర్గానికి పొత్తుదారులు అవుతాయి. సోషలిస్టు విప్లవ విజయానికి కార్మిక వర్గేతర శ్రామిక విభాగాలతో కార్మికవర్గపు పొత్తు తప్పనిసరి అవసరం.
సోషలిస్టు విష్లవపు వ్యక్తిపర పరిస్థితులను సన్నద్ధం చేయడంలో కార్మికవర్గ విష్ణవకర పార్టీ పాత్రను తక్కువ అంచనా వేయడం సాధ్యంకాదు. అది కార్మికోద్యమానికి సోషలిస్ట్ చైతన్యాన్ని కల్పించాలి, జనసామాన్యానికి శిక్షణ యిచ్చి వాళ్లని సంఘటితం చేయాలి. వర్గ పోరాటపు వ్యూహాన్ని ఎత్తుగడలనూ రూపొందించాలి. విప్లవోద్యమానికి రాజకీయ నాయకత్వాన్ని సమకూర్చాలి. అ
సోషలిస్టు వివ్లవపు ప్రధాన కర్తవ్వాలు, కార్నికులూ, పొత్తుదారులూ రాజకీయాధికారాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకోవడలో సాం యంత్రాంగాన్ని నాశనం చేయడం నిర్దిష్ట పరిస్థితుల మీద ఆధారపడి దెశంలో అధికారాన్ని వశం చేసుకొనే పద్ధతులు వేర్వేరుగా వుండవచ్చు.
కార్మికవర్గం శాంతియుతంగా కాని, స్యాయుధ పోరాటంద్వారా కానీ అధికారంలోకి రావచ్చు. విప్లవకర అ(గ్రగామి దళాన్ని నిలువరించేందుకు కార్మికులు విసృత జన బాహుళ్యాన్ని శాంతియుతంగా తమ పక్షానికి తిప్పుకోకుండా అడ్డుకొనేందుకు పాలకవర్ధాలు తమశాయశక్తులా వ్రయత్నించినవ్వుడు బఐలవ్రయోగం ఒక్కటే (ప్రత్యామ్నాయం అవుతుంది. ఏదైనా ఒక జాతీయ సంక్షోభం సంభవించినప్పుడు తిరుగుబాటు దారులు జనాభాలో అత్యధిక పై అధారపడేందుకు పాలకవర్గాలు బలాబలాలు తమకు అననుకూలంగా ఉన్నట్లు ఎరిగివున్న కారణంగా, బాహాటంగా బలప్రయోగం చేయలేని స్థితిలో లేక అందుకు సంకోచిస్తున్న తరుణంలో వున్నప్పుడు కార్మికవర్గం శాంతియుత వద్ధతులను వినియోగించి అధికారంలోకి రాగలుగుతుంది.
అర్ధిక వ్యవస్థలో మార్పులతో పాటు సోషలిస్టు విప్లవం తెచ్చే పరివర్తన లన్నింటిలోనూ రాజకీయ పరివర్తనలు అతి ముఖ్యమైనవి. ఎందుకంటే, పెట్టుబడిదారీ సమాజపు వైరుధ్యాలు ఎంత నిశితమైనవైనా కూడా, అవి దాని వినాశానికి దారితీయలేవు. అత్యంత సుసంగతమూ, విష్లవాత్మకమూ అయిన వర్గం అంటే శ్రామికవర్గం, పెట్టుబడిదారీ త డా ాోాోాాాోాోాపతద వర్టాటు
పారిశ్రామిక సంస్థల్లో వేతన కార్మికులుగా వినియోగింపబడే వర్గం మాత్రమే రాజకీయ పరివర్తనలను అమల్లోకి తేగలదు.
శ్రామికవర్గపు వస్తుపర స్థానం దాన్ని బూర్జువా వర్గాన్ని ప్రతిఘటించగల సోషలిస్టు సూత్రాలపై ఆధారపడిన నూతన సమాజాన్ని నిర్మించగల ఏకైక శక్తిగా చేస్తుంది. శ్రామికవర్గం ఈ క్రింది కారణాల మూలంగా ఈ పాత్రను సంతరించుకుంది. అది సమాజపు ప్రధాన ఉత్పాదకశక్తి దాని స్వభావం రీత్యా వ్యక్తిగత ఆస్తిపై ఆధారపడిన సంబంధాలను అదిసహించలేదు; మిగిలిన సమాజమంతటిని కూడా విముక్తం చేయనిదే అది తనను తాను విముక్తం చేసుకోలేదు. సోషలిస్టు విప్లవం మాత్రమే శ్రామికవర్గానికి, పీడిత జన సామాన్యమంతటికీ స్వేచ్చను ఇవ్వగలదు.
సోషలిస్టు పరివర్తనలను సాధించి సిసలైన ప్రజాస్వామ్యాన్ని ప్రవేశపెట్టేందుకు గాను శ్రామికవర్గ నియంతృత్వం అవసరమన్నదే సోషలిస్టు విప్లవ సిద్దాంతపు అతిముఖ్య నూత్రీకరణ. (శ్రామికవర్గ నియంతృత్వం అంటే దోపిడీ దారుల ప్రతిఘటనను అధిగమించేందుకూ, సోషలిజాన్ని నిర్మించి దాన్ని దృఢపరిచేందుకు గాను సోషలిస్ట విప్లవ క్రమంలో నెలకొల్పబడిన కార్మికవర్గపు రాజకీయ పాలన ప్రభుత్వం కమ్యూనిస్టు పార్టీ ట్రేడ్ యూనియన్లు, ప్రజాసంఘటన, శ్రామిక ప్రజల ఇతర సంఘాల సంయుక్త కృషి ద్వారా శ్రామిక వర్గ నియంతృత్వం అమలు జరపబడుతుంది.
శ్రామికవర్గ నియంతృత్వం ప్రధమంగా ప్రధానంగా ఒక నియంతృత్వం. సోషలిస్టు విప్లవానికి ప్రతికూలమైన అన్ని సామాజిక శక్తులపైనా బలవంత, బలప్రయోగాలు దానిలో ఇమిడి వుంటాయి. శ్రామిక వర్గ నియంతృత్వ ప్రాతిపదికమీద నెలకొల్పబడిన రాజ్యం వ్యతిరేకత ప్రమాణం మీద '్రతికూల వర్గాలు వినియోగించే ప్రతిఘటన రూపాల మీద ఆధారపడి వివిధ రకాల బల్రయోగ రూపాలను వినియోగించవచ్చు. ఎప్పుదైతే సోషలిస్టు రాజ్యపు పునాది తగినంత పటిష్టమవుతుందో అప్పుడది తన వర్గ ప్రత్యర్థులతో మరింత మెత్తటి పద్ధతుల్లో వ్యవహరించవచ్చు.
(శామికవర్గ నియంతృత్వం కార్మికవర్గేతర (శ్రామిక జన సామాన్యంతో కార్మికవర్గపు పొత్తు కూడా. ఈ పొత్తు సాధ్యమూ, అవసరమూ కూడా. ఎందుకంటే ఈ వర్గాలకు, సామాజిక విభాగాలకు ఉమ్మడి మౌలిక ప్రయోజనాలు ఉన్నాయి. ఈ పొత్తులో చేర్చుకోబిడినకార్మిక వర్లేతర విభాగాల నిష్పత్తిని బట్టి దాని పరిధిని మార్చవచ్చు.
(శ్రామికవర్గ నియంతృత్వం వివిధ రూపాలు ధరించవచ్చు. కార్మికవర్గపు అధికారాన్నీ కార్మికవర్గేతర శ్రామిక జనసామాన్యంతో దాని పొత్తును దృఢపరిచేందుకు వాలు “వర్గ వాటం అంత్ వమదా్' 111
తోడ్పడే రాజకీయ సంస్థలచేత, సంఘాలచేత ప్రధానంగా (శ్రామికవర్గ నియంతృత్వానికి ప్రత్యేకత ఏర్పడుతుంది. చరిత్రలో ప్రప్రథమ శ్రామికవర్గం నియంతృత్వం పారిస్ కమ్యూన్. (1871) పారిస్ కమ్యూన్ అస్తిత్వకాలం స్వల్పమే అయినప్పటికీ కార్మిక వర్ణ అధికారం ఏ సాధారణ సూత్రాల మేరకు సంఘటితం చేయబడాలో వాటిలో చాలా మట్టుకు కమ్యూన్లో మూర్తిభవించాయి. రష్యాలో శ్రామికవర్గ నియంతృత్వం కార్మిక, రైతు, సైనిక ప్రతినిధుల సోవియట్ల రూపం ధరించింది. సోవియట్లు శ్రామిక రైతాంగంతో కార్మికవర్గపు పొత్తుకి మూర్తిభానం వహించాయి. శ్రామికవర్గ, రైతాంగాలు రెండింటి సాంఘిక డిమాంద్లనూ సాధించేందుకు తోద్బ్చడిన కమ్యూనిస్టు పార్టీయే శ్రామికవర్గాలన్నింటితో ప్రయోజనాలకు ఏకైక ప్రతినిధి. ఈలోగా పెటీ బూర్జువా పార్టీలు తమ నైతిక రాజకీయ ప్రతిష్టను అకారణంగా ప్రజల తోడ్పాటును కోల్పోతూ వచ్చాయి. ఏకపార్టీ వ్యవస్థ, విప్లవ ప్రతీఘాతం పక్షం వహించిన పార్టీలకు వ్యతిరేకంగా తీవ్ర రాజకీయ పోరాటం వంటి సోవియట్ (శ్రామిక వర్గ నియంతృత్వ రూపపు కొన్ని ప్రత్యేక లక్షణాలను ఇది తెలియజేస్తుంది. జనతా ప్రజాస్వామ్యం అనబడే శ్రామికవర్గ నియంతృత్వపు మరోరూపం రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ అనంతరం సంవత్సరాల్లో చాలా యూరోపియన్ దేశాలు సంభవించిన సోషలిస్టు విప్లవాల ఫలితంగా ఏర్పడింది. చాలా సందర్భాల్లో బహుపార్టీ వ్యవస్థ దీని విశిష్ట లక్షణం. (శ్రామికవర్గం, దాని పార్టీ కార్మికవర్గేతర పార్టీలతోనూ, రాజకీయ బృందాలతోనూ నహకరిస్తాయి. ఈ దేశాల్లో సోషలిజం కోసం పోరాడే క్రమంలో కార్మికవర్లేతర శ్రామిక జనసామాన్యంతో కార్మికవర్గపు రాజకీయ పొత్తు ఐక్య ప్రజాసంఘటన రూపం ధరించింది. ం క్యూబాలో శ్రామిక వర్గపు నియంతృత్వ విశిష్ట లక్షణం సోషలిజం నిర్మాణంలో పాల్గొంటున్న అన్ని విప్లవ శక్తుల సంలీనం, ఆ ప్రాతిపదికమీద ఏకపార్టీ వ్యవస్థ ఏర్పాటు. భవిష్యత్లో శ్రామికవర్గ నియంతృత్వం ఇంకా ఇతర రూపాలు ధరించవచ్చు. దోపిడీదారీ వర్గాల ప్రతిఘటనను అధిగమించడం శ్రామికవర్గ నియంతృత్వపు ప్రధాన కర్తవ్యాల్లో ఒకటి. అయితే, సోషలిస్టు సమాజూన్ని నిర్మించడం అనేది దాని సృజనాత్మకమైన అంతిమ లక్ష్యం. ఈ విషయాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకోవడం అనసరం ఎందుకంటే, కొందరు బూర్జువా సిద్ధాంతవేత్త శ్రామికవర్గ నియంతృత్వాన్ని ఐల ప్రయోగంతో మాత్రమే జమకట్టేందుకు ప్రయత్నిస్తారు. మవ లావాద వరు
సోషలిజం ప్రత్యర్భలు శ్రామికవర్గ నియంతృత్వాన్ని, ప్రజాస్వామ్యాన్ని రెండు పరస్పరం బొత్తిగా పొసగని భావనలుగా పరిగణిస్తారు. వాళ్ల దృష్టిలో నియంతృత్వమంటే దౌర్జన్యం, ప్రజాస్వామ్యాన్ని పూర్తిగా పరిత్యజించడం తప్ప మరేమీ కాదు. దోపిడీదారుల విషయంలో ప్రజాస్వామ్యంపై కొంత పరిమితిని ప్రజాస్వామ్యం బొత్తిగా లేకపోవడంగా తాము “శుద్ధ ప్రజాస్వామ్యపు” సమర్గకులన్నట్లుగా, ఈశుద్ధ ప్రజాస్వామ్యం ప్రతీ ఒక్కరికీ సమానమైన ప్రజాతంత్రహక్కును, స్వేచ్చను మంజూరు చేస్తుందన్నట్లు వాళ్లు చిత్రిస్తారు.
ప్రజాస్వామ్యం గురించి వట్టిమాటలు వర్గపోరాటవు డిమాండ్లను చెవిన చొరనివ్వకపోవడం సమానం. ప్రజాస్వామ్యపు అసలైన అర్ధం రాజ్యాధికారపు వర్గ ప్రభావం వల్ల - అంటే సర్వాధికారమూ ఏ వర్గం చేతుల్లో వుంది. ఏ వర్గాల ప్రయోజనాల నిమిత్తం అది అమలు జరుపబడుతుంది అనే దానిని ఐట్టి తెలియవస్తుంది. శ్రామికవర్గ నియంతృత్వమంటే దోపిడీదారీ వర్గాల ప్రయోజనాల అధిపత్యం అంతమవ్వడమనీ యావత్ ప్రజల నికరమైన పాలన ప్రారంభమవడమనీ అర్థం. సోషలిస్టు విప్లవ విజయం (శ్రామిక ప్రజలను రాజ్యపు చుక్కా అని దగ్గరవుంచి, మైనార్టీ మీద అత్యధిక మెజార్టీ పాలనను వెలకొల్పుతుంది. అందుకే జనానికి ప్రజాతంత్ర స్వేచ్ళలను కల్పించే విషయంలో బూర్జువా ప్రజాస్వామ్యం శ్రామికవర్గ ప్రజాస్వామ్యానికి దీటురాదు.
పెట్టుబడిదారీ సమాజం నుంచి సోషలిస్టు సమాజానికి పరివర్తన ఒక ప్రపంచ వ్యాపిత క్రమం. దీని మూలాలు ప్రపంచ సామ్రాజ్యవాద వ్యవస్థ వైరుధ్యాలు వున్నాయి. అయితే పెట్టుబడిదారీ అభివృద్ధి క్రమంలో యీ వైరుధ్యాలు భిన్నదేశాల్లో అసమానంగా తీవమవుతాయి. సోవలిన్స వివ్లవం వెొందట ఒక దేశంలో రష్యాలో విజయ వంతమయ్యింది. 20వ శతాబ్ది మొదట్లో ప్రపంచ సామ్రాజ్యవాద వ్యవస్థలో రష్యా మిక్కిలి బలహీనమైన లింకు.
1917 అక్టోబరు సోషలిస్టు మహావిష్లవం, చరిత్రలో విజయవంతమైన తొట్టతొలి శ్రామికవర్గ విప్లవం, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ నుంచి సోషలిజానికి పరివర్తనను ప్రారంభించి పెట్టబడిదారీ వ్యవస్థ స్థిరత్వాన్ని ఆచరణీనీయతనీ దొలిచివేసింది. పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ ఈన అర్థిక వ్యవస్థను రాజకీయాలను, భావజాలాన్ని సమానంగా ముంచెత్తిన ఒక సాధారణ సంక్షోభ దశలో ప్రవేశించింది. అసలు ఒక నూతన సామాజిక వ్యవస్థ అస్తిత్వమే అన్ని దేశాల్లోని శ్రామిక జనసామాన్యాన్ని విప్లవీకరించి, దోపిడీదారీ సమాజపు పునాదులను కదలించి వేసింది.
అన్ని జాతులపైనా దాని ప్రత్యక్ష ప్రభావంతో పాటు అక్టోదిర్ విప్లవానికి బ్రహ్మాండమైన అంతర్జాతీయ పటే ఏ సాధారణ నియమాలు ఇతర దేశాల్లో కూడా వివిధ రూపాల్లో వ్యక్తం చేయబడతాయో ఆ సోషలిస్టు విప్లవ సాధారణ నియమాలను మావ వర్గహరాదా లత వవదోాాాాాాాా్ ద 118
అది వెల్లడించడమే ఇందుకు కారణం. రెండవ ప్రపంచ యుద్దం తరువాత యూరప్లోనూ, దరిమిలా జరిగిన క్యూబన్ విప్లవం అమెరికా ఖండంలో మొట్టమొదటి సోషలిస్టు విప్లవం. సోషలిస్సృ విప్లవం ఒక ప్రపంచ క్రమం అయ్యింది. విప్లవోద్యమంలోని వివిధ ధోరణులు, సారాంశంలో, స్వభావంలో కూడా భిన్నమైన ధోరణులు సోషలిస్టు విప్లవంలో సంలీనం అయ్యాయి. వాటిలో కొన్ని స్వభావరీత్యా సోషలిస్టు విప్లవాలు కావు. అదే సమయంలో ప్రపంచ సామ్రాజ్యవాదపు పునాదులను దొలిచికీయడం ద్వారా ప్రపంచ విష్లవ క్రమపు సాధారణ ప్రవాహంలో అవి సంలీనం అవుతాయి. ఈ క్రమంలోనే ప్రతీ భాగానికి దాని ప్రత్యేక విశిష్ట కర్తవ్యాలు, దాని సొంత ఇబ్బందులు, పరిష్కరించాల్సిన సొంత సమస్యలు వున్నాయి. అయితే చరిత్ర తర్కం దృష్ట్యా విష్లవశక్తులన్నీ ప్రస్తుతయుగ కేంద్ర స్థానం ఆక్రమిస్తున్న అంతర్జాతీయ కార్మికవర్గం చుట్టూ సమీకృతమవుతాయి. ప్రపంచ విప్లవ క్రమపు పరిణామం ఒక దేశం సోషలిజానికి పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ నుంచి గానీ, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థను దాటవేసి పెట్టబడిదారీ పూర్వదశ నుంచి గానీ, చేరుకోవచ్చని నిరూపిస్తుంది. మంగోలియన్ ప్రజారిపల్లిక్, వెనుకటి రష్యన్ సామ్రాజ్యపు సరిహద్దు ప్రాంతాల్లో నివశించిన ప్రజల చరిత్రకానుభవం ఇందుకు మంచి దృష్టాంతం. సోషలిస్ప అభివృద్ధి పంథాను చేబట్టిన దేశాల్లోని సాంఘిక, ఆర్థిక, భావజాల క్రమాలకు దరిమిలా సోషలిజం నిర్మాణానికి వస్తుపర, వ్యక్తిపర పరిస్థితులను సృష్టించడమే లక్ష్యం. ఈ దేశాల్లో సంభవిస్తున్న సామాజిక పరివర్తనలు సోషలిస్టు విప్లవాలు అమలు జరుపుతున్న పరివర్తనలను పోలి వుంటాయి. ఆర్థిక వ్యవస్థలో కీలకస్థానాలను పటిష్టం చెయ్యడం, సహకారోద్యమాన్ని ప్రోత్సహించడం, విసృత జన బాహుళ్య్ళపు ప్రయోజనార్థం సాంస్కృతిక పరివర్తనలు, ్రస్పుటమైన సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేక విధానం, వగైరాలు. పెట్టుబడిదారీయేతర అభివృద్ధి పంథా సంశ్లిష్టతా, దానికి ఎదురయ్యే ఇబ్బందులూ నేరుగౌ సోషలిస్టు ఆర్థిక విప్లవానికి పరివర్తనకు కీలకావసరమైన పారిశ్రామిక పూర్వ పరిస్థితుల అభావం చేత మరింతగా తీవ్రం చెయ్యబడుతున్నాయి. కటలా వరాం = వర్గోరటు
జి ఫ్రాన్సులో వర్ల పోరాటాలు 1848-1850 (కొన్ని భాగాలు) = కారల్మార్క్స్ పీఠిక
ఫిబ్రవరి విప్లవం మొదలైనన్సుడు మేమందరము, విప్లవోద్యమ పరిణామం, పరిస్థితుల భావనకు సంబంధించి, అంతకు పూర్వం చారిత్రక అనుభవం, ముఖ్యంగా ఫ్రాన్సు అనుభవం ప్రభావంలో ఉన్నాము. ముఖ్యంగా 1789 తర్వాత, ఫ్రాన్సు చరిత్ర యావత్తు యూరపియన్ చరిత్రను ప్రభావితం చేసింది. సరిగ్గా ఆ దేశం నుండే తిరిగి విప్లవ సంకేతాలు వినపడ నారంభించాయి. కనుక 1848 ఫిబ్రవరి కార్మిక విప్లవం యొక్క స్వభావం, సామాజిక విష్లవక్రమాన్ని గురించిన మా భావనలన్నీ 1789, 1880 విప్లవ స్మృతులచే హెచ్చు ప్రభావితం కావటం అత్యంత సహజం. అంతేకాదు, పారిస్ తిరుగుబాటు ప్రతిధ్వనులు వియన్నా మిలాన్, బెర్లిన్లో వినిపించాయి. రష్యా సరిహద్దు వరకూ యూరప్ యావత్తూ ఈ ఉద్యమం పరిధిలోకి ఈడ్వబడ్డది. పిమ్మట పారిస్లో జూన్ నెలలో కార్మికవర్గం, బూర్జువావర్గం, రాజ్యాధికారం కొరకు మొదటిసారిగా ఘర్షణ పద్దాయి. బూర్జువావర్గం విజయవంతమైంది. కాగా అ విజయమే బూర్జువావర్గాన్ని అన్ని దేశాల్లోనూ, రాచరిక, ఫ్యూడల్ అభివృద్ధి నిరోధక శక్తుల కౌగిలిలోకి నెట్టింది. ఈ శక్తులు కొద్దిరోజుల క్రితమే పదవీచ్యుతి పొందాయి. ఈ పరిస్థితులన్నిటినీ చూసినమీదట, నిర్ణయాత్మక మహాపోరాటం ప్రారంభమైందని మేము భావించాము. అ విషయంలో మాకెలాంటి సందేహమూ లేకపోయింది. ఈ పోరాటం సుదీర్ధమూ, వంకరటింకర మార్గంతో కూడుకుని ఉన్న ఏకైక విష్లవక్రమంలో కొనసాగుతుంది. కాగా కార్మికవర్గం యొక్క అంతిమ విజయం మాత్రం ఖాయం.
1849లో ఓటములు సంభవించాయి. కాగా పార్టిబస్ తాత్కాలిక ప్రభుత్వం
- దేశ సరిహద్దులకీ వల, ప్రవాసంలో ఉన్న విశ్వాసఘాతుకుల చేతులలోని ప్రభత్వం. న్చతోతవంంాచంాతంంర్్ొొ 325
చుట్టూ సమీకృతులైన కుహనా (ప్రజాస్వామ్యవాదుల భ్రమలకు మేము లోనుకాలేదు. 'నియంతల'పై 'ప్రజలు అతి త్వరలో నిర్ణయాత్మక అంతిమ విజయం సాధించగలరని ఈ కుహనా ప్రజాస్వామ్యవాదులు భావించారు. మేము దీర్హకాల పోరాటం తప్పదని గుర్తించాము, శత్రుత్వవైరుధ్య వర్గాలతో కూడివున్న ప్రజల లోపలనే రహస్యంగా దాగి ఉన్న “నియంతలు” ముందు తొలగింపబడాలి. ఏ రోజునైనా అంతర్యుద్ధం ప్రారంభం కావచ్చునని, కుహనా ప్రజాస్వామ్యవాదులు ఆశిస్తూ వచ్చారు. 1850 ఆకురాలు కాలం నాటికే మేమిలా ప్రకటించాము: “విప్లవ దశలో మొదటి అధ్యాయం ముగిసింది. తిరిగి సరికొత్త ప్రపంచ అర్థిక సంక్షోభం మొదలయ్యేలోగా ఏదో జరుగుతుందని ఆశించటం పొరపాటు.” ఈ మాట అన్నందుకు మమ్ములను వెలివేశారు. మమ్ము వెలివేసినవారే అ తర్వాత బిస్మార్మ్తో రాజీ చేసుకున్నారు. వీరి వలన కొంత లాభం ఉంటుందని బిస్మార్కు ఆశించిన మేరకే ఈ రాజీ జరిగింది.
కాగా మేము కూడా పొరపడినాము అని చరిత్ర రుజువు చేసింది. ఆనాటి మా ఆలోచనా వద్ధతి భ్రమ అని చరిత్ర రుజువు చేసింది. అంతేకాదు, కార్మికవర్గం పోరాడవలసిన పరిస్థితులు కూడా పూర్తిగా మారిపోయాయి, 1848లోని పోరాట పద్ధతికి ఈనాడు అన్ని విధాలా కాలదోషం పట్టింది. ఈ విషయాన్ని ఈ సందర్భంలో మరింత లోతుగా పరిశీలించవలసి ఉంది.
ఇంతవరకు జరిగిన విప్లవాలన్నింటిలోనూ, ఒక వర్గం అధికారచ్యుతి పొంది మరొకవర్గం అధికారంలోకి రావటం మామూలు. అన్ని పాలకవర్గాలు ఇంతవరకూ, ప్రజానీకంతో పోల్చిచూస్తే మైనారిటీ (శ్రేణులకు చెందినవే. అధికారంలో ఉన్న ఒక మైనారిటీ వదవీభ్రష్టమై, ఆ స్థానంలో మరో మైనారిటీ (శ్రేణి అధికార స్థానం పొందుతున్నది. పిమ్మట ఆ శ్రేణి, రాజ్యాంగయంత్రాన్ని తన ప్రయోజనాలకు అనుగుణంగా మలుచుకునేది. అనాటి ఆర్థికాభివృద్ధి ఏ మైనారిటీ శ్రేణికి అనుగుణంగా ఉందో, వారు అధికారంలోకి వచ్చేవారు. సరిగ్గా ఆ కారణం వల్ల, కేవలం అ కారణం వల్లనే, పరిపాలించబడే మెజారిటీ అ మైనారిటీ శ్రేజి ప్రయోజనాల రక్షణకై విప్లవంలో పాల్గొనటమో లేక విస్లవం పట్ల సానుభూతి ప్రదర్శించటమో చేసేది. అయా నిర్దిష్ట సంఘటనలలోని విశిష్ట సారాన్ని వదలివేస్తే ఈ విప్లవాలన్నిటికీగల సాధారణ స్వరూవం ఒకటుంది. ఇవి అన్నీ మైనారిటీ విప్లవాలు. మెజారిటీ ప్రజలు చైతన్య సహితంగానో యాద్భచ్చికంగానో విప్లవంలో పాల్గొన్నప్పుడు కూడా, వారు మైనారిటీ శ్రేి ప్రయోజనాల న ననన ౮
రక్షణకే అలా చేసేవారు. సరిగ్గా ఈ కారణం వల్లనే, మెజారిటీ ప్రజల నిశ్చేతన, ప్రతిఘటనారహిత వైఖరి వల్లనే, యావత్తు ప్రజలకు తామే ప్రతినిధులమైనట్లు మైనారిటీ వ్యవహరించగలిగేది.
దాదాపు ప్రతి సందర్భంలోను మొట్టమొదటి మహావిజయం తర్వాత జయప్రదమైన మైనారిటీ వర్గంలో చీలిక ఏర్పడేది. సాధించిన విజయాలతో సగభాగం తృప్తిపడి నరిపెట్టుకునేది. మరో భాగం ఇంకా ముందుకు సాగాలని భావించేది. కొత్త కోర్కెలను ముందుకు నెట్టేది. ఈ కోర్కెలు కనీసం పాక్షికంగానే కావచ్చు, అశేష ప్రజానీక వ్రయోజనాలకనుగుణంగా ఉండేవి. కొన్ని కొన్ని సందర్భాలలో ఈ కోర్కెలను బలవంతంగా ముందుకు తోసేవారు. తత్కాలానికి మాత్రమే ఇలా జరిగేది. మరింత మిఠవాదంగా వుండే పార్టీ, పైచేయి సంపాదించేది. అంతకుముందు సాధించుకున్నది కాస్తా, పూర్తిగానో, పాక్షికంగానో హరించుకుపోయేది. ఓడిపోయినవారు 'విద్రోహం' అని గగ్గోలు చేసేవారు. ఏదో యాదృచ్చికంగా తాము ఓడిపోయినామని భావించేవారు. కాని వాస్తవంగా జరిగేదేమంటే, రెండోసారి తీవ్రవాద శక్తులు సాధించిన విజయాలే, మొట్టమొదటిసారి సాధించిన విజయాలకు రక్షణ కవచం. ఈ విజయం లభించిన ఈర్వాత, తమ పాత్ర ఆ క్షణానికి ముగిసిపోవటంతో, తీవ్రవాదులు, వారి విజయాలతో నహా రంగంలోనుంచి నిషమించేవారు.
అధునిక కాలంలోని విప్లవాలన్నీ, ఇంగ్రీషు మవావిష్లవంతో సహా, ఈ లక్షణాలను ప్రదర్శించాయి. ప్రతి విప్లవ పోరాటంలోను ఇవి అవినాభావ లక్షణాలుగా తోస్తున్నాయి. విముక్తి కొరకు కార్మికవర్గం చేసే పోరాటంలో కూడా ఈ లక్షణాలు వర్తిసాయనిపిస్తుంది. 1848 ప్రాంతంలో ఈ సూత్రం మరింతగా వర్తించింది. ఏమంటే తమ ఉద్యమం ఏ మార్గాన నడవాలో తెలిసినవారు అనాడు బహు కొద్దిమంది మాత్రమే కార్మిక ప్రజానీకం సైతం పారిస్లో తమ విజయం తర్వాత, ఏ మార్గాన్ని అనుసరించాలి అనే విషయంలో వూర్తి అంధకారంలో ఉండిపోయారు. బనప్పటికి, అప్రయత్నంగా, అవేశపూర్వకంగా ఉద్భవించి, అణచివేయ వీలులేని ఉద్యమం ఒకటి ఉండనే ఉంది. విప్లవం విజయవంతం కావటానికి ఈ పరిస్థితి చాలదా? నాయకత్వం వహిస్తున్నది మైనారిటీయే కావచ్చు. అయితే ఈసారి మైనారిటీ ప్రయోజనాల కొరకుగాక, అసంఖ్యాకమైన మెజారిటీ ప్రయోజనాల దృష్ట్వా విప్లవం జరుగుతున్నది. ఇంతకాలం సదీర్ధంగా కొనసాగిన విప్లవ పరిస్థితుల కాలాల్లో ముందుగా తోసుకుపోయే కొద్దిపాటి మటన్ ననన.
మైనారిటీ మోసపూరిత ప్రకటనలతో మహాజన నందోహాన్ని ఆకర్షించగలిగేది అలాంటప్పుడు ప్రజల ఆర్థిక పరిస్థితులను నిజంగా ప్రతిబింబించే భావాలతో ప్రజలను అకర్షించటం ఎందుకు సాధ్యం కాదు. ఈ భావాలు ప్రజల అవసరాలను నిజంగా, హేతుయుక్తంగా ప్రతిబింబిస్తున్నాయి. ఈ అవసరాలను ప్రజలు అస్పష్టంగా మాత్రమే (గ్రహిస్తూ వుండవచ్చు. పూర్తిగా అర్ధం చేసుకోకపోవచ్చు. నిజం చెప్పాలంటే ప్రజల ఈ విప్లవ మానసిక స్థితి భ్రమలు బద్దలై ఆశాభంగాలు ఎదురుకావటంతో దాదాపు ప్రతి సందర్భంలోనూ, అతి త్వరగా నిరసనకు పోయేది.
ఇక్కడ మోసపూరిత వ్యక్తీకరణ సమస్య లేనేలేదు. అత్యధిక మెజారిటీ యొక్క అత్యున్నత ప్రత్యేక ప్రయోజనాలను అమలుజరిపే యత్నం ఉంది. నిజమే. ఈ 'ప్రయోజనాలు తమకు లాభకరమని అత్యధిక మెజారిటీ ప్రజలకు మొదట్లో అంత స్పష్టంగా తెలియదు. కాగా వాటిని అమలు జరిపే క్రమంలో అతి త్వరలోనే, వారికీ స్పష్టం అవుతుంది. ఏమంటే అవి అంతగా సుస్పష్టమైనవి. పిమ్మట మార్క్ తన మూడవ వ్యాసంలో తెలియజేసినట్లు, 1850 వసంత రుతువులో, 1848 సామాజిక విప్లవం నుండి ఆవిర్భవించిన బూర్జువా రిపబ్లిక్, నిజమైన అధికారాన్ని బడా బూర్జువా చేతుల్లో కేంద్రీకరించింది. ఈ ఐడా బూర్జువా వర్గం రాచరికంవైపు మొగ్గు కలిగి ఉంది. మరొకవైవున రైతాంగం, పెటీ బూర్జువా వర్గాలు, కార్మిక వర్గం చుట్టూ సమీకృతమయ్యాయి. దీని ఫలితంగా ఉమ్మడి విజయం లభించిన కాలంలోనూ ఆ తర్వాత, అనుభవం ద్వారా పరిపక్వత సంపాదించింది. ఐడా బూర్జువా వర్గం కాక కార్మికవర్గమే. అలాంటప్పుడు, ఈ మైనారిటీ విప్లవాన్ని మెజారిటీ విప్లవంగా మార్చేందుకు అన్ని అవకాశాలు లేవా?
మేము, మాలాగే అలోచించే వారందరూ పారవడుతున్నారని చరిత్ర నిరూపించింది. యూరపు ఖండంలోని ఆర్థికాభివృద్ధి స్థాయి ఆనాటికి పెట్టుబడిదారీ ఉత్పత్తి సంబంధాలను రద్దుచేయగల పరిపక్వ స్థితిలో, మొత్తం మీద లేదని, చరిత్ర నిరూపించింది. 1848 తర్వాత యూరపు అంతటా ఆవరించిన విప్లవం ఇందుకు నిదర్శనం. ఈ విప్లవం ఫలితంగా ఫ్రాన్సు, ఆస్టియా, హంగరీ, పోలెండు దేశాలలోనూ, ఇటీవల రష్యాలోనూ భారీ పరిశ్రమ వేళ్ళుతన్నుకున్నది. జర్మనీ ప్రధమ శ్రేణికి చెందిన జరిగింది. 1848 నాటికి ఈ వ్యవస్థకింకా విస్తరించేందుకు గొప్ప అవకాశాలున్నాయని దీని అర్ధం. సరిగ్గా ఈ పారిశ్రామిక విప్లవం కారణంగానే ప్రతిచోట వర్గ సంబంధాలలో శతి ాాాాాాాాాాాాాాాాాారం వరాల
విస్పష్టత ఏర్పడ్డది. కార్ధానా దశ నుండి సంక్రమించిన అనేక మధ్యంతర రూపాలు అంతరించాయి. తూర్చు యూరపు రాజ్యాలలో చేతివృత్తుల శ్రేణి దశ నుండి ఈ మధ్యంతర రూపాలు సంక్రమించాయి. అవీ అస్తమించాయి. ఈ పరిణామం కారణంగా నిజమైన బూర్జువా వర్గం, నిజమైన భారీ పారిశ్రామిక కార్మికవర్గం ఆవిర్భవించింది. సామాజికాభివృద్ధి ముందు శ్రేణిలోనికి ఈ రెండు వర్గాలు తోసుకువచ్చాయి. ఐనప్పటికీ, సరిగ్గా పై కారణం వల్లనే, ఈ రెండు పెద్ద వర్గాల మధ్య పోరాటం యూరపు అంతటికీ వ్యాపించింది. 1848లో ఈ పోరాటం, ఇంగ్లండు మినహా, ఒక్క పారిస్లోనూ, మహా అయితే కొన్ని పారిశ్రామిక నగరాల్లోనూ మాత్రమే సాగుతుండదేది. 1848లో ఊహించటానికి కూడా అసాధ్యమైన స్థాయికి ఈ పోరాటం చేరుకుంది. అనాడు వేర్వేరు శాఖా ప్రవక్తకులు వారి వారి పరిష్కార మార్గాలు సూచిస్తూ వుండేవారు. ఈనాడు సృటికంవలె గుర్తించబడిన ఒకే ఒక మార్చ్ సిద్ధాంతం రంగంలో ఉంది. ఈ సిద్ధాంతం పోరాటం యొక్క అంతిమ లక్ష్యాలను స్పష్టంగా నిర్వచిస్తున్నది. ఆనాడు ప్రజలు, వేర్వేరు ప్రాంతాలు, జాతుల ప్రాతిపదికపై విభజితులై ఉన్నారు. అందరూ బాధితులనే ఉమ్మడి అంశం ఒక్కటే వారిని ఐక్యపరిచేది. వారు తగినంతగా అభివృద్ధి చెందలేదు. అశా, నిరాశల మధ్య కొట్టుమిట్టాడుతూ ఉండేవారు. ఈనాడు, ఒకే ఒక అంతర్జాతీయ సోషలిస్టు సైన్యం ఏర్పడి ఉంది. ఇది అప్రతిహతంగా ముందుకు సాగుతున్నది. రోజు రోజుకు వీరి సంఖ్య, నిర్మాణం, క్రమశిక్షణ, అంతర్హష్టి విజయంలో విశ్వాసం పెరుగుతున్నాయి. శక్తివంతమైన ఈ శ్రామిక సైన్యం సైతం ఇంకా తమ లక్ష్యాన్ని చేరుకోలేదు. ఒక్క విలమైన దెబ్బతో విజయాన్ని సాధించడం కాక, దృఢంగా, మొండిగా పోరాడుకుంటూ ఒక స్థావరం నుండి మరొక స్టావరానికి నెమ్మదిగా ముందుకు సాగవలసి వస్తున్నది. 1948లో ఒక్క దెబ్బతో సామాజిక పరివర్తన సాధించటం ఎంతగా అసాధ్యమైన విషయమో నిరూపించటానికి ఈ ఒక్క అంశం చాలు. బూర్జువావర్గం, రెండు రాచరిక వంశాల మధ్య చీలి ఉంది. అంతేకాదు, ఈ బూర్జువా వర్గం తన ఆర్థిక కార్యకలాపాల కొనసాగింప్తకై అన్నిటికంటే హెచ్చుగా శౌంతి, భద్రతలను వాంఛిస్తున్నది. కార్మికవర్గం ఓడిపోయి ఉంది కాని ప్రమాదకరంగానే క వంశా లెజిటి ఈ ఒకటి. వారవ షమ కటి కక నా న సైరలో వైళం అధికారంలో ఉన్నారు. అర్లియన్ వంశాన్ని సమర్థించే అర్లియనిస్టులు మరొకరు. 1830 జూలై విస్తవకాలంలో అధికారంలోకి వచ్చారు. 1848 విప్లవం వీరి అధికారాన్ని కూళ్చివేసింది-సం) ఛవ్పలోవ్లపోరాాద తకం 119
ఉంది. ఈ కార్మికవర్గం చుట్టూ పెటీ బూర్జువా, రైతు వర్గాలు అధికాధికంగా కేంద్రీకృతమై వున్నాయి. దౌర్జన్యయుతమైన తిరుగుబాటు ప్రమాదం నిరంతరం వుండనే ఉన్నది. కాగా ఈ తిరుగుబాటు సైతం అంతిమ పరిష్కారాన్ని ఇవ్వగల స్థితిలో ఏమాత్రమూ లేదు. అదీ అనాటి పరిస్థితి. కుహనా ప్రజాతంత్ర వేషధారి ఐన లూయీ బోనపార్టీ మూడవ అంతఃపుర కుట్ర కొరకే ఈ పరిస్థితి ప్రత్యేకంగా సృష్టించబడిందా అనిపిస్తుంది. 1851 డిసెంబరు 2, సైన్యం సహాయంతో అతడీ ఉద్రిక్త పరిస్థితిని అంతం చేశాడు. యూరపుకు అంతరంగిక భద్రత చేకూర్చిపెట్టాడు. నూతన యుద్ధ శకాన్ని! యూరపుకు బహుమతిగా ఇచ్చాడు. క్రింది నుండి విప్లవాలు సాగే దశ అంతమైంది. పైనుండి విప్లవాలు సాగే దశ మొదలైంది.
1851లో సామ్రాజ్యం పునఃస్థాపన అయింది. కార్మిక విప్లవానికి పరిస్థితి ఎలా పరిపక్వం కాలేదో ఈ అంశం నిరూపిస్తున్నది. సామ్రాజ్య పునఃస్థాపన తనకుశానై కార్మిక విప్లవానికి అనువైన పరిస్థితులను సృష్టించగలదు. అంతరంగిక ప్రశాంతి ఫలితంగా నూతన పారిశ్రామిక పురోగతి జయప్రదం బెతుంది. విప్లవ వెల్లువలను, బాహ్యదిశకు మళ్ళించి, సైన్యానికి ఏదో పని కల్పించే కృషిలో, బోనపార్టీ అనేక యుద్దాలు చేసి జాతీయతా సూత్రాన్ని అమలు జరిపే పేరుతో కొత్త ప్రాంతాలను ఫ్రాొన్సుకు జతచేశాడు. ప్రష్యాలో బిస్మార్కు ఇదే పద్ధతిని అనుసరించాడు. అతడు బోనపార్టీ అనుకర్త జర్మన్ నమాఖ్యకు, ఆసియాకు వ్యతిరేకంగానే కాక, (ప్రష్యన్ వాణిజ్యమండలికీ వ్యతిరేకంగా కూడా, పై నుండి విప్లవం ద్వారా, బిస్మార్కు అంతఃపుర కుట్ర సాధించాడు. కాగా ఇద్దరు టోనపార్టీలు, చిన్న భూభాగమైన యూరప్లో సహజీవనం చేయజాలరు. చరిత్ర వైపరీత్యం ఫలితంగా, బిస్మార్కు బోనపార్టీని కూలద్రోశాడు. ప్రష్యారాజు విలియం చిన్న జర్మన్ సామ్రాజ్యాన్ని మాత్రమే కాక ్రెంచి రిపల్లిక్ను కూడా స్థాపించాడు.
ఓ మూడవ నెపోలియన్ కాలంలో, (ఫ్రాన్సు క్రిమియా యుద్ధంలో పాల్గొన్నది (1864-6565) ఇటలీ తరపున అస్టియాపై యుద్ధం చేసింది. (1859). ఇంగ్లాండుతో కలిసి చైనాపై యుద్ధం చేసింది. (1856-58 మరియు 1860). ఇందోవైనా అక్రమణను ప్రారంభించింది. సిరియాపై యుద్ధం మొదలెట్టింది. (1860-61) మెక్సికోపైన (1862-67) గ్రష్యాపైన (1870-71) యుద్దాలు చేసింది-సం)
౩ అనాడు జర్మన్ ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా పనిచేస్తున్న వాణిజ్యమండలి పేరు కాన్ఫిట్ స్ఫువద్...
.... శ 1871లో ప్రష్యా నాయకత్వం క్రింద, (అస్టియా లేకుందా) ఏర్పడిన జర్మన్ సామ్రాజ్యానికి
ఈ మాట ప్రస్తావన. శం ాాాాాాాాాలాాాాాాాావర్తాద వరో
ఈ పరిణామాల ఫలితం ఏమంటే యూరపులో, పోలెండు మినహా మిగతా పెద్ద జాతుల స్వాతంత్ర్యం అంతరంగిక ఐక్యత ఒక వాస్తవమైంది. ఈ స్వాతంత్ర్య ఐక్యతలు చాలా పరిమితమైన హద్దులలో ఉన్నమాట నిజమే. కాగా కార్మికవర్గం అభివృద్ధి కావటానికి తగినంత వైశాల్యం ఉంది. జాతీయ ప్రత్యేకతలు సృష్టించే తీవ్ర అటంకాలు లేనందున కార్మికవర్గం అభివృద్ధి చెందసాగింది. 1848 విప్లవానికి సమాధులు త్రవ్వినవారు, అ విప్లవ వీలునామాను అమలు జరిపేవారైనారు. వారితోపాటు, 1848కి వారసురాలైన కార్మికవర్గం అంతర్జాతీయ సంస్థ రూపంలో తలెత్తింది.
1870-71 యుద్ధం తర్వాత బోనపార్టీ రంగం నుంచి నిష్క్రమించాడు. బిస్మార్క్ లక్ష్యం నెరవేరింది. తిరిగి తన వెనుకటి భూస్వామ్య ప్రభువు (జంకర్) స్థితికి అతడు దిగిపోవచ్చు. అయితే ఈ దశ అంతా పారిస్ కమ్యూన్తో ముగిసింది. పారిస్ జాతీయ దళం యొక్క ఫిరంగులను దొంగిలించటానికి థయర్స్ రహస్యమైన కుట్ర చేశాడు. కార్మికవర్గం అ కుట్రకు వ్యతిరేకంగా విజయవంతంగా తిరుగుబాటు చేసింది. పారిస్లో కార్మిక విప్లవం తప్ప మరొకటేదీ జయప్రదం కాజాలదని మరొకసారి రుజువైంది. విజయం తర్వాత, అధికారం దానంతటకదే, ఎట్టి వివాదం లేకుండానే కార్మికవర్గం చేతుల్లోకి వచ్చింది. అప్పటికే మా రచన, జరిగిన ఇరవయ్యేండ్ల తర్వాత కూడా, కార్మికవర్గం అధికారం కొనసాగటం ఎంతటి అసాధ్యమైన విషయమో మరొకసారి రుజువైంది. ఒకవైపున పారిస్ను దానిగతికి వదలివేసింది ఫ్రాన్సు. మాక్ మోహన్ తుపాకి గుంద్లతో అది రక్తం (ద్రవిస్తుంటే, చూస్తుకూచున్నది. మరొకవైపున కమ్యూన్, దానిని చీల్చిన రెండు పార్టీల మధ్య నిరుపయోగమైన అంతణకలహంతో దగ్ధం కాసాగింది. మెజారిటీ అయిన బ్లాంక్విస్టులు, మైనారిటీ అయిన ్రొధానిస్టులు నైతం, ఏం చేయాలనో నిర్ణయించుకోలేకపోయారు. 1871లో కానుకగా వచ్చిన విజయం, 1848 అకస్మిక దొడివలెనే నిష్రయోజనమైంది.
పారిస్ కమ్యూన్ తర్వాత, సమరశీల కార్మికవర్గం భూస్థాపితమైనట్లు భావించారు. అందుకు పూర్తి విరుద్ధంగా, కమ్యూన్ తర్వాత, ప్రాంకో ప్రష్యన్ యుద్ధం తర్వాతనే సమరశీల కార్మికవర్గం, శక్తివంతంగా పునరుజ్జీవనం పొందింది. ఆయుధాలు ధరించే సామర్ధ్యం కలిగిన జనాభాను యావత్తూ సైన్యంలో రిక్రూట్ చేయటం మొదలైంది. వీరి సంఖ్య మిలియన్లలో ఉంటుంది. ఇంతవరకు ఊహించటానికే వీలు లేనంత సామర్ధ్యం కలిగిన మందుగుండు సామాను, తుపాకులు వాహక ఆయుధాలు యుద్ధతం(త్రం అంతటిలోను పూర్తి విప్లవాన్ని సృష్టించాయి. ఈ విప్లవం ఒకవైపున బోనపార్టిస్టు క్చాతతతంాచ నాం 21
యుద్ధదశను అంతం చేసింది. ఇతఃపూర్వం ఎన్నడూ లేనంత బీభత్సంతో, ఫలితం ఎలా ఉంటుందో ఊహించటానికి వీలులేని ప్రపంచ యుద్ధం మినహా, మామూలు యుద్దాలు అసాధ్యమైన పరిస్థితి ఏర్పడ్డది. ఫలితంగా శాంతియుత పారిశ్రామికాభివృద్ధిని సాధ్యం చేసింది. మరొకవైపున సైనిక ఖర్చు క్షేతగణిత పరిమితిలో పెరగసాగింది. పన్నులు విపరీతమైన స్థాయికి పెరిగిపోయాయి. ఫలితంగా పేద తరగతుల ప్రజలు సోషలిజం చేతులలోకి పోయారు. అల్సాక్ లారేన్ను జర్మనీ అక్రమించుకుంది. ఉన్మాదస్థాయిలో ఆయుధ సేకరణకు ఇది కారణమైంది. ఫ్రెంచి, జర్మన్ బూర్జువా వర్గాలు, జాతీయ దురహంకార ధోరణులతో ఒకరిపై ఒకరు కత్తులు దూసుకోసాగాయి. ఉభయదేశాల కార్మికులు ఇదొక, నూతన ఐక్యతాబంధం అయింది. పారిస్ కమ్యూన్ వార్చికోత్సవం, యావత్తు కార్మిక వర్గానికి విశ్వవ్యాపిత ఉత్సవ దినం అయింది. 1870-71 యుద్ధం, పారిస్ కమ్యూన్ ఓటమి, యూరపియన్ కార్మికోద్యమ కేంద్రాన్ని తాత్కాలికంగా ఫ్రాన్సు నుండి జర్మనీకి మార్చింది. మార్క్, ఈ విషయాన్ని ముందుగానే ఊహించాడు. 1871 రక్తస్రావం నుండి కోలుకోవటానికి (ఫ్రాన్సుకు సహజంగానే చాలా సంవత్సరాలు పట్టింది. తద్విరుద్ధంగా జర్మనీలో సోషల్ డెమొక్రసీ మరింత త్వరగానూ, సుస్థిరంగానూ ఐలపడ్డది. ఇక్కడ పరిశ్రమలు గోడపై కుండీలలో మొక్కలు పెరిగిన విధంగా అపారమైన ్రెంచి ధనం1 సాయంతో పెరిగాయి. 1866లో జర్మనీలో సార్వజనీన ఓటింగు పద్ధతి ప్రవేశపెట్టబడ్డది. దీనిని జర్మన్ కార్మికులు చాలా తెలివిగా వాడుకున్నారు. ఫలితంగా జర్మన్ సోషల్ డెమొక్రటిక్ పార్టీ ఆశ్చర్యకరమైన రీతిలో వృద్ధి చెందింది. ఓట్ల పెరుగుదలకు సంబంధించిన అంకెలే అందుకు తిరుగులేని నిరూపణ. 1871లో, 1020.00, 1874లో 352000, 1877లో 493 వేల ఓట్లు వారు సంపాదించారు. ఈ పెరుగుదలను అధికార పక్షం గమనించి, సోషలిస్టు వ్యతిరేక చట్టాన్ని చేసింది. పార్టీ తాత్కాలికంగా ముక్కలైపోయింది. ఓట్ల సంఖ్యలో 1881లో 312000కు పడిపోయింది. కాని అతిత్వరగా తిరిగి బలం పుంజుకున్నది. తర్వాత వివక్షాపూర్వక చట్టం వచ్చింది. పార్టీకి బహిరంగ నిర్మాణ రూపం లేదు. పత్రిక లేదు. నభా నిర్మాణ స్వేచ్ళలు లేవు. ఇవేవీ లేకుండానే అత్యంత వేగంగా పెరుగుదల వచ్చింది 1884లో 550.000, 1887లో 763.000, 1890లో 1.4270,00 ఓట్లు వచ్చాయి. దాంతో ప్రభుత్వ నిర్భంధ హస్తం స్తంభించిపోయింది. సోషలిస్టు వ్యతిరేక చట్టం అద్భశ్యమైంది. సోషలిస్టు ఓట్లు 1,787,000కు పెరిగాయి. పోలైన ఓట్లన్నిటిలో నాలుగో
- 1871, మే 10వ తేదీ ఫ్రాంకుఫర్జు శాంతి ఒప్పందం అమసరించి, ఫ్రాన్సు, జర్మనీకి ర వేల మిలియన్ల ఫ్రాంకుల నష్టపరిహారం చెల్లించింది. తద్వారా జర్మనీకి అపార ధనం చేకూరింది. వ ాాడాాాాలాాలాాాాాాాోాోావ్లాం- వాటా
వంతు కంటె ఇవి హెచ్చు. ప్రభుత్వము, పాలకవర్గాలు, తమ సాధనాలన్నిటినీ ఉవయోగించి శక్తి ఉడిగిపోయి ఉన్నాయి. ఈ సాధనాల ప్రయోగం అంతా నిష్పయోజనమూ, లక్ష్యరహితమూ, నిరుపయోగమూ అయింది. వారి అసమర్థత నగ్నంగా, కేంద్ర ప్రభుత్వ ఛాన్సలర్ మొదలుకొని, రాత్రి కాపలాదారు వరకు అంగీకరించవలసి వచ్చింది. అంతవరకు తృణీకృతులైన కార్మికులు ఈ విషయాలన్నీ గుర్తించసాగారు. ఈ నిదర్శనమే మిలియన్లకొద్దీ ఓట్ల సంపాదనకు కారణం. ప్రభుత్వం ఈన ఆఖరి మెట్టుపై నిలబడ్డది. కార్మికులు తమ మొదటి మెట్టుపై మాత్రమే నిలబద్దారు. ఇంతేకాదు, జర్మనీ కార్మికులు పైన చెప్పిన మొదటి సేన మాత్రమే కాక రెండో విధంగా కూడా గొవ్ప సేవ చేశారు. అత్యంత శక్తివంతమూ, అత్యంత క్రమశిక్షణాయుతమూ, అతి త్వరగా పెరుగుదల కలిగిన సోషలిస్టు పార్టీగా దృఢంగా జీవించి ఉండటమే ఈ రెండో సేవ. అన్ని దేశాలలోని తమ సహయోధులకు వారొక కొత్త ఆయుధాన్ని నమకూర్చారు. సార్వజనీన ఓటింగు హక్కును ఎలా వినియోగించుకోవలెనో వారికి నిరూపించారు. ఇది అన్నిటికంటే పదునైన ఆయుధం. ఫ్రాన్సులో చాలాకాలంగా సర్వజనీన ఓటింగ్ హక్కు ఉంది. కాని బోనపార్టిస్టు ప్రభుత్వ దుర్వినియోగం కారణంగా అది అపభ్యాతిపాలైంది. కమ్యూన్ తర్వాత, ఈ హక్కును వినియోగించుకునే కార్మికుల పార్టీ లేకపోయింది. రిపబ్లిక్ ఏర్పడినప్పటి నుండి స్పెయిన్లో కూదా ఈ హక్కు ఉంది. కాగా స్పెయిన్లో ఎన్నికలను బహిష్మరించటం చెప్పుకోదగిన అన్ని ప్రతిపక్ష పార్టీల సాధారణ కార్యక్రమంగా ఉండిపోయింది. స్పిట్ధర్లాండులో కార్మికవర్గం, సార్వజనీన ఓటింగ్ హక్కు అనుభవం కూదా కార్మికవర్గానికి ఏమంత ఉత్పాహకరంగా లేదు. దక్షిణ అమెరికా దేశాలలోని విప్లవ కార్మికులు, ఓటింగ్ హక్కును ఒక ఎరగా, ప్రభుత్వ మోసానికి చిహ్నంగా భావించేవారు. వీటన్నిటికి విరుద్ధమైనది జర్మనీ ఉదాహరణ. సార్వజనీన ఓటింగ్ హక్కు సంపాదించటం, ప్రజాస్వామ్యాన్ని సంపాదించడమని, సమరశీల కార్మికవర్గం యొక్క అతి ముఖ్యమైన ప్రథమ కర్తవ్యాలలో ఒకటి అని కమ్యూనిస్టు ప్రణాళిక ఇదివరకే ప్రకటించింది. ఈ అంశాన్ని లాసేల్ తిరిగి చేపట్టాడు. ఈ ఓటింగ్ హక్కును ప్రవేశపెట్టక తప్పని పరిస్థితి బిస్మార్మ్కు ఏర్పడ్డది. తన పథకాలలో ప్రజలకు ఆసక్తికలిగించటానికి అది ఏకైక మార్గమని అతడు గుర్తించాడు. ఈ (ప్రకటనను కార్మికులు పూర్తిగా చిత్తశుద్ధితో వినియోగించుకుని పప్రథమ పార్లమెంటు అయిన రీచ్స్టాగ్కు, అగస్టుబేబెల్ను ఎన్నుకున్నారు. అనాటి నుండి కార్మికులు ఈ ఓటు హక్కును తమకు సహస్ర ఫలితాలు కలిగించే విధంగా నన య న.
వాడుకున్నారు. ఇతర దేశాల కార్మికులకు నమూనాగా ఇది ఉపయోగపడ్డది. (ఫ్రెంచి మార్శిస్టు కార్యక్రమం తెలియజేసినట్లు, మొదట్లో కార్మికులను మోసం చేసే సాధనంగా ఉన్న ఈ హక్కును, వారు తమ విమోచనా సాధనంగా వాడుకున్నారు. ్రతి మూడేండ్లకొకసారి మన సంఖ్యను లెక్కించుకోవటం తప్ప సార్వజనీన ఓటింగ్ ద్వారా మరే ప్రయోజనము లభించకపోయినప్పటికీ, మన ఓటింగ్ బలం అనూహ్యమైన వేగంతో (క్రమబద్ధంగా పెరుగుతూండటం అంతిమ విజయంపై కార్మికుల దృఢవిశ్వాసాన్ని పెంచుతూ వచ్చింది. వారి ప్రత్యర్థుల ది[గ్రమనూ పెంచుతూ వచ్చింది. అ విధంగా మనకు అతి ముఖ్యమైన ప్రచార సాధనమైంది. మన బలాన్ని గురించి ఇతర అన్ని పార్టీలను గురించి అది ఖచ్చితంగా ఎప్పటికప్పుడు మనకు తెలియజేస్తూ ఉంది. అ విధంగా మన కార్యాచరణ శక్తి సామర్ధాలను తగు మోతాదులో అంచనా వేసుకునే అవకాశం కల్పించింది. మరో విధంగా ఈ అవకాశం లభించజాలదు. అకాల నిరాశకు లేక, అకాల పేరాశకు మనం గురికాకుండా కాపాడింది. సార్వజనీన ఓటింగ్ హక్కు ద్వారా ఈ ఒక్క ప్రయోజనమే మనం సాధించినప్పటికీ, అదే, అవసరమైన దానికంటే గొప్ప విజయంగా మనం భావించవచ్చు. కాగా ఆచరణలో ఇంతకంటె ఎక్కువ ఫలితాలనే ఇచ్చింది. ఎన్నికల ప్రచార విషయంలో, మనకింకా దూరంగా నిలబడి వున్న కార్మికులతో మనం సంబంధం ఏర్పరచుకోవడానికి ఇది అవకాశం కల్పించింది. ఇలాంటి అవకాశం మరొక విధంగా లభించజాలదు. ప్రజల ముందు మనం చేసే దాడుల నుండి ప్రతి పార్టీ కూడా తన కార్యక్రమాన్ని సమర్థించుకోవలసిన అవసరం కలిగించింది. వీటన్నిటికి మించి రీచ్ స్టాగలోని మన ప్రతినిధులకు ఒక వేదికను కల్పించింది. అ వేదికపై నుండి వారు పార్లమెంటులో తమ ్రత్యర్భులతో వాదించగలుగుతారు. బైట వున్న ప్రజలతో మాట్లాడగలుగుతారు. పత్రికల ద్వారా లేక సభల ద్వారా లభించని స్వేచ్చా, అధికారాలతో వారు మాట్లాడగలుగుతారు. ఎన్నికల ప్రచార సందర్భంలోను, రీచ్స్టాగ్ వేదికపై నుండి సోషలిస్టు ప్రసంగాలు నిరంతరం పెల్లుబికి వస్తూవుంటే, సోషలిస్టు వ్యతిరేక చట్టం చేయటం ద్వారా ప్రభుత్వం ఏ ప్రయోజనాన్ని సాధించగలిగినట్లు?
సార్వజనీన ఓటింగ్ హక్కును ఈ విధంగా జయప్రదంగా ఉపయోగించుకోవటం మొదలైన మీదట, ఒక సరికొత్త కార్మికవర్గ పోరాటరూపం అమలులోకి వచ్చింది. ఈ
పేసెంచి బ్య వద్ధ న మర ననన కనను తోట్లు దో ననన న నా
మార్గం అతి త్వరగా మరింత అభివృద్ధి చెందింది. బూర్జువావర్గ పాలన రూపాలైన ప్రభుత్వ వ్యవస్థలు, ఆ వ్యవస్థలతోనే పోరాడటానికి కార్మికులకు మరిన్ని అవకాశాలు కల్పిస్తామని గుర్తించబడ్డది. నిర్దిష్టమైన శాసన సభలకు (0160), మున్సిపల్ కౌన్సిళ్ళకు, వ్యాపార కోర్టులకు జరిగే ఎన్నికలలో కార్మికులు పాల్గొన్నారు. వారు యోర్జువా వర్గంలో ప్రతి సీటు కొరకు పోరాడారు. ఆ సీటును అక్రమించుకోవటంలో కార్మిక వర్గంలో ఒక గణనీయమైన భాగానికి ఏదో ఒక ప్రయోజనం ఉంది. దాంతో బూర్జువా వర్గము, ప్రభుత్వము, కార్మికుల రహస్య కార్యకలాపాల కంటె కూడా బహిరంగ కార్యకలాపాలంటే, ఎక్కువ భయపడసాగింది. తిరుగుబాటు కంటే ఎన్నికల ఫలితాలంటే భయపడసాగారు.
ఏమంటే ఇక్కడ కూడా పోరాట పరిస్థితులు పూర్తిగా మారిపోయాయి. పాత శరహా తిరుగుబాటు, బారికేడ్లు కట్టి వీధి పోరాటాలు, 1848 వరకు సమస్య భవితవ్యాన్ని తేల్చివేసేవి. ఇప్పుడా పద్ధతులకు కాలదోషం పట్టింది.
ఈ విషయంలో మనం ఎలాంటి భ్రమలు పెట్టుకోరాదు. వీధి పోరాటాలలో సైన్యంపై తిరుగుబాటు విజయవంతం కావటం, రెండు సైన్యాల మధ్య ఏదో ఒకటి విజయం సాధించటం, అతి అరుదుగా జరిగే మినహాయింపు ఘటన. అలాంటి పరిస్థితుల కోనం తిరుగుబాటుదారులు చాలా అరుదుగా మాత్రమే ఎదురుచూస్తారు. సైనికులపై నైతిక బలప్రయోగం ఎలా చేయటమనేదే వీధి పోరాటాలలో ప్రధాన సమస్య. పరస్పరం యుద్ధం చేసుకునే రెండు దేశాల సైన్యాల మధ్య ఈ ప్రస్తావన రానే రాదు. ఒకవేళ వచ్చినా బహు స్వల్పంగా మాత్రమే వస్తుంది. ఇందులో వారు విజయం సాధిస్తే సైనికులు సేనానుల మాట వినరు. సేనానాయకుల మతులు పోతాయి. తిరుగుబాటు జయ్రదమౌతుంది. ఇందులో వారు విఫలులైతే, సైన్యం మైనారిటీలో ఉన్నప్పటికీ, వారికి గల ఆయుధాల ఉన్నత శక్తి సంపద, శిక్షణ, ఏకీకృత నాయకత్వం, వథకం హారం సైనికుల మోహరింపు, క్రమళిక్షణ- మొదలైనవన్నీ ఫలితాన్నిస్తాయి. వాస్తవమైన ఎత్తుగడల రంగంలో మహా అయితే తిరుగుబాటుదారులు, ఒక కాట్రగడను చక్కగా వినియోగించుకోవడం, ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, వ్యక్తిగత సైనిక దళాల సమీకృత, సమన్వయపూరిత కార్యాచరణ చాలా పరిమితంగానే లభిస్తుంది. చాలా సందర్భాలలో ఇది సాధ్యం కానేకాదు. నిజానికి మొత్తం పెద్ద పట్టణం రక్షణకే కాక, పట్టణంలో ఒక భాగాన్ని రక్షించుకోవాలన్నా పై చర్యలన్నీ అవసరమౌతాయి. ఒక నిర్ణీత బిందువు వద్ద సైనిక శక్తులన్నిటినీ కేంద్రీకరించటం అసలు ఊహకే అందని విషయం. కనుక ఆత్మరక్షణ త్యవాత్ 325
చేసుకోవటం ఒక్కటే ఎక్కువ అమలులో ఉన్న రక్షణ పద్ధతి. ఇక్కడో, మరొకచోటో, ఎదురుదాడి ప్రారంభమౌతుంది. ఇది ఒక మినహాయింపు మాత్రమే. అక్కడక్కడ ముందుకు తోసుకుపోతారు. పక్కనుండి దాడి చేస్తారు. కాని సాధారణంగా ఇదంతా, తిరోగమించే సేనలు వదలి వెళ్ళిన స్థావరాలను పట్టుకునే సందర్భంలో మాత్రమే జరుగుతుంటాయి. దీనికితోడు సైన్యం చేతిలో తుపాకి దళం, సర్వసన్నద్ధమైన శిక్షణ పొందిన ఇంజనీరింగ్ దళం, మొదలైన యుద్ధ సహాయక అవసరాలన్నీ ఉంటాయి. దాదాపు ప్రతి సందర్భంలోను తిరుగుబాటుదారులకు ఇవి ఉండవు. కనుకనే అత్యంత సాహసంతో సాగిన బారికేర్ల యుద్ధాల్లో జూన్ 1948 పారిస్, అక్టోబరు 1848 వియన్నా, 1849 మేడ్రెస్టన్ యుద్దాల్లో సైతం తిరుగుబాటుదారులు ఓడిపోయారు. సైనిక అధికారులు, రాజకీయ ఆలోచనలను పక్కకు పెట్టి కేవలం సైనిక దృష్ట్యా చర్యలు తీసుకోసాగిన మరుక్షణంలో, వారి సైనికులు విశ్వాసపాత్రంగా ఉన్నట్లయితే, వారు తిరుగుబాటును అణచివేయగలిగేవారు.
1848 వరకు తిరుగుబాటుదారులు చాలా విజయాలు సాధించిన మాట నిజమే. అందుకు కారణాలు అనేకం. 1830 జులైలో పారిస్లోను, 1848 ఫిబ్రవరిలోను, స్పెయిన్లో జరిగిన చాలా వీధి పోరాటాలలోవలె తిరుగుబాటుదారులకు సైన్యానికీ మధ్య పౌరదళం ఒకటి అడ్నుగా నిలిచి ఉందేది. ఈ దళం (వ్రత్యక్షంగొ తిరుగుబాటుదారులకు సాయం చేయటమో లేక దాని ఊగిసలాటతో కూడిన అనిశ్చిత వైఖరి ఫలితంగా సైనికులలో కూడా ఊగిసలాట రావటమో, జరిగేది. లేక వీరు ఒక్కొకృప్పుడు తిరుగుబాటుదారులకు ఆయుధాలు అందజేసేవారు. 1848 జూన్లోవలె, పౌరదళం మొదటి నుండి తిరుగుబాటును వ్యతిరేకించిన సందర్భంలో, తిరుగుబాటు ఓడిపోయింది. బెర్లిన్లో 1848లో ప్రజలు విజయం సాధించారు. అందుకు కారణాలు అనేకం. మార్చి 19వ తేదీ రాత్రి, ఉదయం కొత్తగా పోరాటదళాలు తిరుగుబాటుదారులతో చేరి కొంత అదనపు ఐలం చేకూర్చడం ఒక కారణం. తగు ఆహార పదార్థాలు లేక సైనికులు డస్సిపోవటం ఒక కారణం. సైనిక నాయకత్వానికి ఏమీ తోచని పక్షవాతం అవహించటం ఆఖరు కారణం. తిరుగుబాటు జయప్రదమైన అన్ని సందర్భాలలోను, వైనిక దళాలు ఉత్తర్వుల ప్రకారం పనిచేయకపోవటమో, నిర్ణయాలు తీసుకునే శక్తీ వైనికాధికారులకు లోపించడమో లేక వారి చేతులు కట్టివేయబడటమో కారణం.
కనుక, సాంప్రదాయ సిద్ధమైన వీధి పోరాటంలో సైతం, కాట్రగడ, భౌతిక సహాయం కంటె, నైతిక సహాయం మాత్రమే చేసింది. సైన్యం యొక్క దృఢచిత్తాన్ని శత నాడా వపాళు
వఐలహీనపరచదానికి అదొక మార్గం. ఈ లక్ష్యం నెరవేరేంత వరకు కాట్రగడలు నిలిస్తే విజయం సాధించినట్లే లేకపోతే అపజయమే. వీధి పోరాటం యొక్క భవిష్యదవకాశాలను గరించి చర్చించే సందర్భంలో మనం జ్ఞాపకం ఉంచుకోవలసిన ప్రధాన అంశం ఇది.
1849 కే. ఈ అవకాశాలు చాలా బలహీనపడ్డాయి. ప్రతిచోట బూర్జువావర్గం, అయా ప్రభుత్వాలతో చేతులు కలపసాగింది. తిరుగుబాటుకు వ్యతిరేకంగా నడుస్తున్న కాట్రగడల మంత్రశక్తి ఐద్ధ్భలైపోయింది. దానివెనుక ప్రజలు లేరని సైనికులు గ్రహించసాగారు. కేవలం తిరుగుబాటుదారులు, ఆందోళనకారులు, దోపిడీదారులు, అంతా సమంగా ఉండాలనేవారు. సమాజంలోని నీచవర్గాలు వీరు మాత్రమే ఉన్నారు. కాలక్రమేణా, వీరి పోరాటం యొక్క ఎత్తుగడల రూపాలన్నీ సైన్యాధికారులు గ్రహించారు. వారి పోరాటాలకు వ్యతిరేకంగా, ఎలాంటి కవచధారణ లేకుండా సూటిగా ఎదురుగా వెళ్ళటం అతడు మానుకున్నాడు. తోటలు, దొడ్లు, ఇండ్లమీదుగా ప్రకృగా పురోగమించటం నేర్చుకున్నాడు. కొద్దిపాటి నేర్పుతో పదింట తొమ్మిది సందర్భాలలో ఈ పద్ధతులు ఫలప్రదం కొసాగాయి.
అ తర్వాత ఇంకా చాలా మార్పులు వచ్చాయి. ఇవన్నీ సైన్యానికే అనుకూలమైనవి. పెద్దనగరాలు మరింతగా పెద్దవైనవి. దాంతోపాటు సైన్యాలు మరింత పెద్దవైనవి. 1848 శర్వాత పారిస్బెర్లిన్ నగరాలు నాలుగురెట్లకంటె తక్కువగానే పెరిగాయి. అ నగరాలలోని సైన్యాలు మాత్రం అంతకంటె ఎక్కువగా పెరిగాయి. రైల్వేల సహాయంతో ఈ స్కంధా వారాలను, 24 గంటలలో రెండింతలు పెంచవచ్చు. 48 గంటలలో బ్రహ్మాండమైన సైన్యాలను అక్కడ కేంద్రీకరించవచ్చు. అపారమైన సంఖ్య కలిగి ఉన్న సేనలను సాయుధీకరణ చేయటం ఇదివరకు కంటె, ఊహించరానంతగా సమర్ధవంతమైంది. 1848లో నునుపైన రంధ్రం కలిగి, తూటాలను ఎక్కించుకోగలిగిన పర్మషన్ తుపాకి ఉండేది. ఈనాడు చిన్నతరహా, బ్రీచ్ ద్వారా తూటాలను ఎక్కించుకునే మాగజిన్ తుపాకి వచ్చింది. వెనుకటి తుపాకికంటే, ఇది నాలుగురెట్లు దూరం పేలుస్తుంది. దానికంటే పదిరెట్లు వేగంగా ఈ పేలుడు జరుగుతుంది. ఆ రోజుల్లో గుండ్రటిగుళ్ళు, గేప్గుళ్ళు మాత్రం వుండేవి. ఇవి అంతగా సమర్ధవంతమైనవి కావు. ఈ రోజున పర్శిషన్ తూటాలు వచ్చాయి. ఒక్క తూటాతో మొత్తం కాట్రగడను ధ్వంసం చేయవచ్చు. అ రోజుల్లో అగ్నికుడ్యాలను బద్దలు చేయడానికి, సాపర్లకు చిన్నగునపం ఉండేది. ఈ రోజున పందుగుండుతో పేల్చివేసే డైనమైట్ వచ్చింది. శవ్పితవవాంంతాతాోాాొొ
మరొకవైపున తిరుగుబాటుదారులకు పరిస్థితులన్నీ వ్యతిరేకంగా తయారయ్యాయి. ప్రజలలో అన్ని శ్రేణులు సానుభూతిని ప్రదర్శించే తిరుగుబాటు దాదాపు జరగదు. వర్గపోరాటంలో మధ్య శ్రేణులన్నీ దాదాపు కార్మికవర్గం చుట్టు ఎన్నడూ సమీకృతం కావు. బూర్జువా వర్గం చుట్టు చేరిన అభివృద్ధినిరోధకులు దాదాపు అంతర్జానమయ్యే విధంగా, ఈ మధ్య శ్రేణులు కార్మికవర్గం వైపు చేరవు. ప్రజలు ఎల్లప్పుడూ విభజించబడి ఉన్నట్లే కనిపిస్తున్నది. దాంతో, 1848లో అసాధారణం (ప్రభావం కలిగించిన అత్యంత శక్తివంతమైన సాధనం “ప్రజలు మనకు లేకుండా పోయారు. సైన్యంలో అనుభవం పొందిన సైనికులు అధిక సంఖ్యలో తిరుగుబాటులో చేరినట్టయితే, వారికి ఆయుధాలు సమకూర్చటం పెద్ద సమస్య అవుతుంది. ఆయుధాల దుకాణంలో దొరికే ఆటతుపాకులు, వేటతుపాకులు- సైనికుడు వాడే మేగజైన్ తూటాలు, ముఖాముఖి పోరాటంలో సైతం ఏమాత్రం సరిపోవు. ఈ దుకాణాలలో దొరికే తుపాకులలో, తూటాలుపెట్టే అరను నగభాగం పోలీసు ఉత్తర్వు ప్రకారం ఇదివరకే తొలగించివుంటే, ఇక చెప్పనక్కరలేదు. 1848 వరకు తుపాకిమందును, సీసాన్ని కలిపి, అవసరమైన తుపాకిగుండ్లను తయారు చేసుకోవటం సాధ్యమౌతుండేది. ఈ రోజున ప్రతి తుపాకిలోను వాడే తూటాలు భిన్నంగా ఉంటాయి. వాటన్నింటికి ఒకే సామాన్య లక్షణం ఉంటుంది. భారీ పరిశ్రమలు మాత్రమే వాటిని తయారు చేయటం సాధ్యమైనంత జటిలమైనవి. ఎలాపడితే అలా తయారు చేయటం సాధ్యం కాదు. ఫలితంగా మందుగుండు ఫ్యాక్టరీపై గనుక అజమాయిషీ లేనట్లయితే ఆ తుపాకులకు సరిపడే తూటాలు తయారు చేయటం సాధ్యం కాదు. చాలా తుపాకులు నిరర్ధకమౌతాయి. ఆఖరు విషయం ఏమంటే, 1848 తర్వాత నిర్మాణమైన పెద్ద నగరాలలోని భవన సముదాయాలు, పొడవైన, విశాలమైన, నిటారైన వీధులను కలిగి ఉన్నాయి. కొత్త తరహా తుపాకులను ఫిరంగులకు వీలుకలిగించేందుకే ఇలా నిర్మించారా అన్నట్లుగా ఉన్నాయి. బెర్లీన్కు ఉత్తరాన లేక తూర్పున గల కార్మిక పేటలను, కాట్రగడల పోరాటానికి ఎన్నుకున్న విప్లవకారుడు పిచ్చివాడై ఉండాలి.
అంటే దీని అర్ధం, భవిష్యత్తులో వీధి పోరాటాలకు ఎలాంటి పాత్ర లేదనేనా? ఏమాత్రమూ కాదు. 1848 తర్వాత పరిస్థితులు పౌర పోరాట యోధులకు మరింత అననుకూలమయ్యాయని, సైన్యానికి మరింత అనుకూలమయ్యాయని మాత్రమే. భవిష్యత్తులో వీధి పోరాటం జయప్రదం కావాలంటే ఈ అననుకూల పరిస్థితిని పరిహరించే ఇతర అనుకూల పరిస్థితులేర్చదాలి. బహుశా, వివ్లవం (ప్రారంభమైన మొదట్లోగాకః విప్లవం ముందుకు సాగిన మీదట వీధి పోరాటం ఉపయోగకరం కావచ్చు. మరిన్సి త ాాాాాడాలాాాాాాాాాాాాాాోాోావ్లా “వర్గపోంటో
ఎక్కువ బలగాలు కలిగి ఉందాలి. అ పరిస్థితులలో ఈ శక్తులు (ఫ్రెంచి మహా విష్లవకాలంలో వరె, లేక 1870, సెప్టెంబరు 4, అక్టోబరు 31 తేదీలలో వలె, కాట్రగడ ఎత్తుగడలకంటె బాహాటమైన దాడినే లాభకరంగా భావించవచ్చు.
తుపాకులు పేలేచోట, కత్తులు మెరిసేచోట ఎదురుగా మనం నిలబడాలని అధికారంలో ఉన్న శక్తులు ఎందుకు కోరుకుంటున్నాయో పారకుడు ఈపాటికి అర్ధం చేసుకుని ఉంటాడు. మనం ఓడిపోవటం ఖాయమని ముందుగానే తెలిసినా వీథి పోరాటాలకు పోకుండా మనం వెనకాడుతుంటే వారు మనలను పిరికివారు అని ఎందుకు వాదిన్తున్నారో ఇవ్వుడు అర్ధమైవుంటుంది. మనం తుపాకి గుండ్లకు అహుతి అయిపోవాలని వారు అంత శ్రద్ధగా ఎందుకు కోరుకుంటున్నారో ఇప్పుడు గ్రహించవచ్చు.
ఈ పెద్ద మనుషులు వృథాగా, కేవలం వృథాగా తమ ప్రార్ధనలు చేస్తున్నారు. మనం అంత మూర్చులంగాలేము. వారు బహుశా రాబోయే యుద్ధంలో వారి శత్రువును పాత ఫ్రిజో పద్ధతిలో పోరాటం చేయవలసిందిగా కోరవచ్చు. లేక వాగ్రాం వాటర్లూ యద్ధాలలోవలె వరుస గీతలలో నిలబడి యుద్ధం చేయమని కోరవచ్చు. చేతులలో చెకుముకిరాళ్ళను పెట్టుకోమని కోరవచ్చు. జాతుల మధ్య యుద్దాలలో పరిస్టితి మారినట్లే, వర్గాల మధ్య యుద్దాలలో కూడా పరిస్థితులు మారాయి. చైతన్యం లేని జనానికి వైతన్యం కలిగిన చిన్న మైనారిటీ నాయకత్వం వహించి అకస్మికదాడుల ద్వారా విప్లవాలు చేసే రోజులు గతించాయి. మొత్తం సామాజిక నిర్మాణాన్నే మార్చు చేయవలసిన సమస్య ఏర్పడినట్లయితే, ప్రజానీకం అంతా అందులో పాల్గొనాలి. తాము ఎందుకు పోరాడుతున్నామో వారు తెలుసుకోవాలి. తమ శరీరం, అత్మలతో సహా దేనికొరకు త్యాగం చేస్తున్నారో తెలుసుకోవాలి. గత ఏభై ఏండ్ల చరిత్ర ఈ విషయం మనకు నిరూపించింది. కాగా తాము ఏమి చేయాలనో ప్రజలు తెలుసుకోవాలంటే దీర్హకాలం పట్టుదలగా కృషి చేయవలసి ఉంటుంది. సరిగ్గా ఈ పనే మనం ఇప్పుడు చేస్తున్నాము. ఈ పనిలో మనం సాధిస్తున్న విజయాలు మన శత్రువును నిరాశోపహతుల్ని చేస్తున్నాయి.
లాటిన్ భాష మాట్లాడే దేశాలలో కూడా ఈ విషయం మరింతగా గుర్తించ న వకవ ని.
పష్ర70 పె శన లూయీ కూలద్రోయబడ్డది. రిపల్లిక్ హకటించబడింది. చాప అక్టోబరు క యనా రక్షణ” ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా విఫలమైన తిరుగుబాటు చేశారు.
ధష్ష్యా రాతైన రెండవ (ఫ్రెడరిక్ (1740-86) ఫెతనతంంం తాం 128
బడుతున్నది. పాత ఎత్తుగడలు పునరుద్ధరించాలనే భావం వెనుకడుగు వేస్తున్నది. ప్రతిచోట సార్వజనీన ఓటింగ్ హక్కును ఉపయోగించుకుని, వీలైన అన్ని స్థానాలను సంపాదించుకునే పద్ధతి అనుసరించబడుతున్నది. తగినంత సన్నాహాలు లేకుండా దాడిచేసే పద్ధతి ప్రతిచోట విసర్దించబడుతున్నది. ఫ్రాన్సులో గత వంద సంవత్సరాలకు పైగా ఒక విప్లవం తర్వాత మరొక విప్లవం వచ్చి పునాది అంతా కదిలిపోయి ఉంది. కుట్రలు, తిరుగుబాట్లు తదితర విప్లవ కార్యాచరణలో పాల్గొనని పార్టీ ఒక్కటీ అక్కడ లేదు. ఈ అన్ని కారణాల వలన, ఫ్రాన్సులో ప్రభుత్వానికి, సైన్యం తనకు విశ్వాసంగా ఉంటుందనే మరింత అనుకూల పరిస్థితులున్నాయి. ఫ్రాన్సులో సైతం, ప్రజానీకంలో అత్యధిక భాగాన్ని అనగా రైతాంగాన్ని తాము ఆకట్టుకుంటే తప్ప సుస్థిరమైన విజయం సాధ్యం కాదని సోషలిస్టులు గుర్తిస్తున్నారు. నిదానమైన ప్రచార కృషి పార్లమెంటరీ కార్యకలాపాలు పార్టీ తక్షణ కర్తవ్యంగా గుర్తిస్తున్నారు. విజయాలు లభించకపోలేదు. పెక్కు మునిసిపల్ కౌన్సిళ్ళలో విజయం సాధించారు. శాసనసభలో 50 మంది సోషలిస్టులు స్థానాలు సంపాదించారు. ఈపాటికి వారు మూడు మంత్రి వర్గాలను, ఒక రిపబ్లిక్ అధ్యక్షుడ్ని కూలద్రోశారు. గత సంవత్సరం బెల్జియంలో కార్మికులు వత్తిడి ద్వారా సార్వజనీన ఓటింగు హక్కు సాధించుకోగలిగారు. నియోజకవర్గాలలో నాలుగో వంతులో విజయం సాధించగలిగారు. స్విట్టర్లాండ్, ఇటలీ, డెన్మార్కు చివరకు బల్గేరియా, రమేనియాలలో కూడా సోషలిస్టులు పార్లమెంటులో స్థానాలు సంపాదించారు. ఆస్ట్రియా రీచ్స్రాట్లో మన ప్రవేశాన్ని ఇక ఎవరూ నిరోధించజాలరని అన్ని పార్టీల వారు అంగీకరిస్తున్నారు. మనం అందులోకి ప్రవేశిస్తాము. అది ఖాయం. ఇప్పటికీ ప్రశ్నార్థకమేమంటే ఏ ద్వారం కుందా అనే. చివరకు రష్యాలో సైతం, జెమ్స్కీసోబర్ సమావేశమైనట్లయితే, ఏ జాతీయ శాసన సభ ఏర్పడకుండా యువకుడైన నికోలాస్ వృథా ప్రయత్నాలు చేస్తున్నాడో అ సభలో కూడా మనం తప్పకుండా ప్రాతినిధ్యం సంపాదిస్తాము.
ఇంతమాత్రాన, మన విదేశీ సోదరులు, విప్లవం చేసే తమ హక్కును కోల్పోరు. విప్లవం చేసే హక్కే నిజానికి ఏకైక చారిత్రక హక్కు ఆధునిక రాజ్య వ్యవస్థలన్నీ ఎట్టి మినహాయింపు లేకుండా ఈ హక్కుపైనే ఆధారపడి ఉన్నాయి. 1755లో ముగిసిన ఉన్నత వర్గ విష్లవమైన మెక్లెన్బర్గ్ విస్లవం సైతం ఈ హక్కు మీదనే ఆధారపడి ఉంది. ఈ విప్లవం వారసత్వ పరిష్కారంతో ముగిసింది. (ఎర్బ్ వెర్గిలిచ్1 భూస్వామ్య వ్యవస్థకు చెందిన (ప్రశంసనీయమైన హక్కుల పత్రం ఈనాటికీ చెల్లుబాటు అవుతుంది. విప్లవ హక్కును సాధారణ ప్రజా చైతన్యం నిద్వంద్వంగా గుర్తిస్తున్నది. కనుకనే జనరల్ శతం ాాలలాలాాలాలశలడశడావర్గాల ప వర్గపోంటా
వాన్బొగుస్లవిస్కీ సైతం, కైసర్ తరఫున అతడు అమలుపరచిన తిరుగుబాటు చేసే హక్కును ఈ విప్లవ హక్కునుంచే సంపాదించాడు.
ఇతర దేశాలలో, ఏది ఏమైనా జర్మన్ సోషల్ డెమోక్రసీ మాత్రం ప్రత్యేక స్థానాన్ని కలిగి ఉంది. దాంతో కనీసం తక్షణ భవిష్యత్తులో ఒక ప్రత్యేక బాధ్యతను కలిగి ఉంది. సుమారు 2 మిలియన్ ఓటర్లను అది బాలెట్ హక్కులో పాల్గొనేటట్లు చేస్తున్నది. వారి వెనుక ఓటర్లు కాని యువతీ యువకులు గణనీయంగా ఉన్నారు. వీరంతా అసంఖ్యాకమైన, అతి ఘనిష్టమైన ప్రజూ సమూహంగా ఏర్పడి వున్నారు. అంతర్జాతీయ కార్మికవర్గం యొక్క నిర్ణయాత్మకమైన పోరాట శక్తిగా వీరున్నారు. పోలైన ఓట్లలో ఈ ప్రజలే నాలుగో వంతు ఉన్నారు. రీచ్స్టాగ్కు జరిగిన ఉప ఎన్నికలు, వివిధ రాష్ట్రాలలో శాసన సభలకు జరిగిన ఎన్నికలు, మునిసిపల్ కౌన్సిళ్ళకు, డయిట్కు (016) జరిగిన ఎన్నికలు నిరూపించినట్లు, వీరి బలం రోజు రోజుకు పెరుగుతున్నది. సహజ పరిణామ శ్రమంలాగా, సుస్థిరంగా, దానంతటకదేగా, ఈ పరిణామం ముందుకు సాగుతున్నది. అదే సమయంలో ప్రశాంతంగా కూడా సాగుతున్నది. దీనికి వ్యతిరేకంగా ప్రభుత్వం జోక్యం చేసుకున్న ప్రతి సందర్భంలోనూ ప్రభుత్వమే అశక్తురాలని రుజువైంది. ఈ రోజుకు సైతం మనకు 21/4 మిలియన్ ఓటర్లున్నారు. ఇదే రకంగా పరిస్థితులు కొనసాగితే, ఈ శతాబ్దం ఆఖరుకు మన సమాజంలో మధ్యేణిని, పెటీ బూర్జువాను, లైతాంగాన్నంతా జయిస్తాము. దేశంలో నిర్దాయక శక్తిగా తయారౌతాం. ఇష్టమున్నా లేకపోయినా మన ఎదుట దేశంలోని ఇతర శక్తులన్నీ తలవంచవలసిందే. నిరాటంకంగా ఈ పెరుగుదల కొనసాగేటట్లు చూడాలి. కొంత కాలానికి ఇది ప్రస్తుత ప్రభుత్వ వ్యవస్థ అధీనానికి అందకుండా ముందుకుపోతుంది. రోజు రోజుకు పెరుగుతున్న ఈ ఐలం, అగ్రగామి దాడులలో వృథా కాకుండా, నిర్ణయాత్మక రోజు వరకు పటిష్టంగా ఉండేటట్లు చూచుకోవటం మన ప్రధానకర్తవ్యం. జర్మనీలో దినదినాభివృద్ధి చెందుతున్న సోషలిస్టు శక్తులు తాత్కాలికంగానైనా ఆగిపోయేట్లు చేయటానికి లేక వాటిని వెనక్కు నెట్టటానికి ఓకే ఒక మార్గమున్నది.
1871లో పారిస్లో జరిగినట్లుగా, సైన్యంతో పెద్దఎత్తున ఘర్షణ జరిగితే ఈ పురోగతి ఆగిపోతుంది. దీర్హకాలం మీద ఈ నష్టాన్ని కూడా పూడ్చుకోవచ్చు. మిలియన్ల కొర్టీ ఓటర్ల బలం గల పార్టీని తుపాకీ కాల్పులతో నామరూపాలు లేకుండా చేయటం యూరప్ అమెరికాలలోని తూటా కేంద్రాలన్నీ కలిసి కూడా చేయజాలని పని. కాని మామూలుగా జరిగే పురోగతి ఆగిపోతుంది. అగ్రగామిదళం, అవసరమైన పరీక్షా కనన న నన.
సమయంలో లేకుండా పోతుంది. నిర్ణయాత్మక పోరాటం అలస్యమౌతుంది. దీర్హకాలం కొనసాగుతుంది. అధికతర నష్టాలు జరుగుతాయి. ప్రపంచ చరిత్ర వైపరీత్యం ఏమంటే ప్రతిదీ తల్లక్రిందులుగా మారిపోతుంది. “విష్లవకారులు' 'తిరుగుబాటుదారులు' అయిన మనం రహస్య పద్ధతుల ద్వారా తిరుగుబాటు పద్ధతుల ద్వారా కంటే చట్టబద్ధ పద్ధతుల ద్వారా ఎక్కువగా అభివృద్ధి చెందుతున్నాం. సుస్థిర వ్యవస్థా పార్టీలుగా చెప్పబడే పార్టీలు వారు సృష్టించుకున్న చట్టబద్ధ పరిస్థితులలో వారే నాశనమౌతున్నారు. ఓడిలాన్ బారట్తో కలిసి వారు నిరాశోపహతులై, చట్టబద్ధ పరిస్థితులంటే మాకు ఆత్మహత్యాసద్భశం అని ఆక్రోశిస్తున్నారు. ఇకపోతే మనం ఈ చట్టబద్ధ పరిస్థితులలో, కండలు దృఢతరమై, మిగ్గలు ఎరుపెక్కి చిరంజీవులవలె కనిపిస్తున్నాము. మనం గనక వారిని సంతృప్తి పరచేందుకు వీధి పోరాటాలలోకి ఇరుక్కోక పోయినట్లయితే, చివరకు, వారికి మిగిలేదేమీ ఉండదు. వారు సృష్టించుకున్న చట్టబద్ధ పరిస్థితులలో వారే నాశనమైపోతారు. ఈలోగా వారు తిరుగుబాటుకు వ్యతిరేకంగా కొత్త చట్టాలు చేస్తున్నారు. తిరిగి వ్రతిదీ తల్లక్రిందులుగా మారిపోతున్నది. తిరుగుబాటుకు వ్యతిరేకంగా మాట్లాడే ఈ సిద్ధాంత జడవాదులు వీరే నిన్నటి తిరుగుబాటుదార్లు కాదా? 1866 అంతర్యుద్ధానికి మనం కారకులం కాదుగదా! హెగ్పి ఎలెక్టర్ను, హానోవర్ రాజును, నాసా యువరాజును, వారి వారసత్వ ప్రాంతాల నుండి పారద్రోలి వారి భూములను ఆక్రమించుకున్నది మనం కాదుగదా! జర్మన్ సమాఖ్యను, మూడు రాజవంశాలను కూలద్రోసిన వీరు, శమనెవరో కూలద్రోయటానికి యత్నిస్తున్నారని గగ్గోలు పెట్టడం వాస్యాస్పదంగదా! బిస్మార్క్ను పూజ చేసేవారు, తిరుగుబాటుకు వ్యతిరేకంగా ఆక్రోశిస్తే అందుకు విలువ ఇచ్చేదెవరు? ఐనప్పటికి తిరుగుబాటుకు వ్యతిరేకంగా వారి చట్టాలను వారిని చేయనీయండి. ఇంకా అంతకంటే అధ్వాన్నపు శాసనాలు చేయనీయండి. నేర శాసనాన్నంతా ఇండియా రబ్బరులాగా సాగదీయనివ్వండి. వారు అదనంగా సాధించగలిగిందేమీ లేదు. వారి శక్తీ హీనతకు మరో నిదర్శనం మాత్రం ప్రదర్శించుకుంటారు. సోషల్ డెమోగక్రసీ మీద గట్టి దెబ్బకొట్టాలనే వారు నిజంగా అనుకుంటే ఇందుకు భిన్నమైన ఇతర చర్యలు వారు 1 యాడ వావరు
తీసుకోవాలి. చట్టానికి కట్టుబడి సోషల్ డెమోగ్రసీ బాగా పెరుగుతున్నది. ఈ సోషల్ కెమోక్రటు తిరుగుబాటును వారు ఎదుర్కోవాలనుకుంటే వ్యవస్థా పార్టీల తిరుగుబాటు ఒక్కటే మార్గం. వారు తిరుగుబాటు చేయాలంటే ముందుగా చట్టాలను ధ్వంసం చేయాలి. ప్రష్యన్ నిరంకుశాధికారి హెర్రోస్లర్, (ప్రష్యన్ సేనాని హెర్ వాన్ బొగులవస్మీలు, కార్మికులతో వ్యవహరించటానికి వారికి తెలిసిన ఏకైక మార్గాన్ని ప్రదర్శించారు. కార్మికులు ఏ పరిస్థితులలోను వీధి పోరాటాల పద్మవ్యూహంలోకి రావటానికి నిరాకరిస్తున్నారు. రాజ్యాంగ చట్టాన్ని ఉల్లంఘించటం నియంతృత్వం, నిరంకుశాధికార పునఃస్థాపన, రాజేచ్చయే సర్వస్వతంత్ర చట్టంగా పరిగణ ఇవన్ని జరగాలి. కనుక పెద్దమనుషులారా ధైర్యంతో వ్యవహరించండి. అరకొర వ్యవహారాలు పనికిరావు. చేస్తే ఆసాంతం చేసెయ్యాలి.
_ మనం ఒక విషయం మరచిపోరాదు. జర్మన్ సామ్రాజ్యం, అన్ని చిన్న రాజ్యాలవలెనే, అన్ని ఆధునిక రాజ్యాలవలెనే ఒప్పందం వలితంగా ఏర్పడ్డది. రాజకుమారులు ఒకరితో ఒకరు చేసుకున్న ఒప్పందం ఒకటి. రాజకుమారులు ప్రజలతో ఒప్పందం మరొకటి. ఏ పక్షం ఉల్లంఘించినా, మొత్తం ఒప్పందం అంతా రద్దవుతుంది. అప్పుడు రెండో పక్షానికి ఏ బాధ్యతలూ ఉండవు. ఈ అంశాన్ని 1866లో బిస్మార్క్ చాలా అందంగా నిరూపించాడు. కనుక మీరు రీచ్ రాజ్యాంగాన్ని భగ్నం చేసినట్లయితే, సోషల్ డెమోక్రసీ దానిష్టమొచ్చినట్టు వ్యవహరించే స్వేచ్చను పొందుతుంది. అయితే అప్పుడు ఏమి చేయదలచుకున్నదో, సోషల్ డెమోగ్రసీ ఇప్పుడే సూచించబోనటం లేదు.
ఇప్పటికి ఖచ్చితంగా పదహారు శతాబ్బాలైంది. తిరుగుబాటుకు అంకితమైన పార్టీ ఒకటి ఆనాడు రోమన్ సామ్రాజ్యంలో చురుకుగా పనిచేస్తూ ఉండేది. అది మతాన్ని, ప్రభత్వ పునాదులన్నిటినీ ఐలహీనపరచింది. సీజర్ ఏమి అనుకుంటే అదే అత్యున్నత చట్టం అనే భావనను సూటిగా నిరాకరించింది. దానికి పితృదేశమంటూ లేదు. అంతర్జాతీయ స్వభావం దానికి ఉన్నది. ఉత్తర ఇటలీ నుండి ఆసియా వరకు, సామ్రాజ్యం సరిహద్దుల అవలకు కూడా అది విస్తరించింది. చాలా కాలం అ సంస్థ రహస్యంగా విరోహ కార్యకలాపాలు కొనసాగించింది. కొంతకాలంపాటు అ సంస్థ బహిరంగంగా శవ్పతనవాాచంాంజా్ొొాొాాొొాాొొొాొొొొొొాొాొా 3
ఈ తిరుగుబాటు పార్టీని క్రిస్టియన్లు అని పిలిచారు. వారికి సైన్యంలో కూడా ప్రాతినిధ్యం ఉంది. దళాలకు దళాలే క్రైస్తవ మతస్థులుగా ఉండేవారు. విగ్రహారాధన, జంతుబలుల ప్రాతిపదికపై నడిచే పాగన్ మతక్రతువులకు వోజరు కావలసిందిగా ఈ అధికారులు కోరినప్పుడు, ఈ దళాల వారు తమ శిరస్తాణాలమీద, నిరసన సూచకంగా, క్రైస్తవ శిలువ చిహ్నాలను ధరించేవారు. పై అధికారులు బెదిరించిన లెక్కపెట్టేవారు కాదు. తన సైన్యంలో, (క్రమశిక్షణ, నియమ పాలన, విధేయత ధ్వంనమైపోతుంది. డియోక్లిటాన్ సహించలేక శక్తివంతంగా సకాలంలో జోక్యం చేసుకున్నాడు. ఆయన ఒక సోషలిస్టు వ్యతిరేక-క్షమించాలి క్రైస్తవ వ్యతిరేక చట్టం అమలుపరిచాడు. తిరుగుబాటుదారుల సమావేశాలు నిషేధానికి గురి అయ్యాయి. వారి శిలువ చిహ్నాలు సాక్సనీలో ఎర్ర జేబురుమాళ్ళవలె నిషేధింపబడ్డాయి. ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలలో ఉండే అర్హత క్రైస్తవులకు నిరాకరించబడ్డది. సైన్యంలో కార్పొరల్ స్థానాన్ని వారు అందుకో వీలులేక కోర్టులకు వెళ్ళి మాకు న్యాయం చేకూర్చండి అని అడిగే హక్కు వారికి లేదు. తిరుగుబాటు వ్యతిరేక బిల్ల చేసిన హెర్వాన్ కోలర్లాగా, మనుష్యులను చక్కగా అంచనా వేయగలిగిన న్యాయమూర్తులు అ రోజుల్లో లేరు. ఈ విశేషాధికారాలుగల చట్టం కూడా నిరుపయోగమై పోయింది. గోడలమీద అతికించిన ఈ బీల్లు కాపీలను, క్రైస్తవులు హేళనతో చింపివేశారు. నికొమిడియా రాజభవనాన్ని కూడా వారు పోప్ను కాదని దహనం చేశారట! దానికి ప్రతీకారంగా ్రీ.శ.303లో క్రైస్తవులందరి పైన చక్రవర్తి దారుణ నిర్బంధాలు అమలు జరిపాడు. అదే ఆఖరు చర్య అది ఎంత సమర్ధవంతంగా జరిగిందంటే అ తర్వాత 17 ఏళ్ళకు, సైన్యంలో క్రైస్తవులే అత్యధిక సంఖ్యాకులయ్యారు. ఆ తర్వాత చక్రవర్తి పదవికి వచ్చిన నిరంకుశుడు కాన్స్టన్డైన్, మతబోధకులు అతనిని మహా వ్యక్తి అన్నారు. క్రైస్తవ మతాన్నే ప్రభుత్వ మతంగా ప్రకటించాడు.
= లండన్ మార్చి 6, 18965 ఎంగెల్స్చే రచించబడ్డది. 1వ కలో 1894 డిసెంబరు ర్న ప్రవేశపెట్టబడిన ఈ సోషలిస్టు వ్యతిరేక బిల్ల వ వసో
- ప్రాన్చులో వర్గ పోరాటాలు1 848-50
కొన్ని అధ్యాయాలు మినమా, 1848-49 విప్లవ చరిత్రలోని ప్రతి అధ్యాయానికి ఒకే శీర్షిక పెట్టవచ్చు; విప్లవ పరాజయం!
ఈ వరాజయ పరంపరలో కూలిపోయింది విప్లవం కాదు, విప్లవ పూర్వ సౌంప్రదాయ అనుబంధాలు. తీవ్ర వర్లవైరుధ్యాల స్థాయికి ఇంకా పరిపక్వం కాని సామాజిక సంబంధాల ఫలితాలు, ఫిబ్రవరి విప్లవానికి పూర్వం, విప్లవ పార్టీ ఇంకా వదలించుకోని వ్యక్తులు, భ్రమలు, భావనలు, పథకాలు, ఫిబ్రవరి విజయం తర్వాతనే ఈ బంధనాలన్నీ తెగిపోయాయి. అదైనా పరాజయ పరంపర తర్వాత.
ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే విప్లవం పురోగమించి, ముందుకు తోసుకుపోయింది దాని తక్షణ విషాద వాస్యభరిత ఫలితాల వల్ల కాదు. తద్విరుద్ధంగా శక్తివంతమైన ఐక్య విప్లవ ప్రతీఘాత కూటమి ఫలితంగా, పోరాడవలసిన శత్రువు ఒకడు ఏర్పడినందుకు అది ముందుకు సాగింది. అ పోరాటం ద్వారానే తిరుగుబాటు పార్టీ నిజమైన పార్టీగా అవిర్భవించగలిగింది.
ఈ అంశం నిరూపించటమే ఈ రచన కర్తవ్యం.
జూన్ 1848 ఓటమి
జులై విప్లవం తర్వాత, ఉదారవాద బ్యాంకరు అయిన లాఫిటి, తన సహచరుడైన ఆియన్సు ప్రభువుని హోటల్ డివిల్లిలోకి వజయోత్సాహంతో నడిపిస్తూ నేటి నుండి బ్యాంకర్లే పరిపాలిస్తారు” అని అన్నాడు. విప్లవకర వ్యాసాన్ని కాస్తా లాఫిటి బైట పెట్టాడు.
ఓ 1850లో మార్చ్ ప్రస్తుత రచన బ్రథన ముద్రణలోనలెనే, 1,1. 8 అధ్యాయాల షకణందా ము. ఎంగెల్పు సంపాదకత్వంలో వెలువడిన 18965 పాఠంలో శీర్షికలు నూర్పు
శై ఇవడే '్రెంచి రాజరికాన్ని అధిష్టంచిన ఫిలిప్పా. ణా సుకు
వర్గ పోరాటాలు 1848-1850 తర్
అందులో ఒక భాగమైన, బాంకర్లు, చట్టా వ్యాపారస్తులు, రైల్వే అధిపతులు, బొగ్గు, ఇనుము, అటవీ యజమానులు, వారితో కలసి వున్న భూస్వామ్యవర్గంలో ఒక భాగం వీరినే ఫైనాన్స్ పెత్తందారీ వర్గం అంటున్నాం. వీరు సింహాసనంపై కూర్చున్నారు. శాసనసభలలో చట్టాలను వీరే ఆదేశించారు. ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలను తమ ఇష్టులకు వీరే పంచుకున్నారు. పొగాకు బోర్డు పదవులు మొదలుకొని, మంత్రివర్గ సభ్యత్వాల వరకు వీరే విభజించుకున్నారు.
నిజమైన పారిశ్రామిక బూర్జువావర్గం, అధికార ప్రతిపక్షంలో భాగంగా ఉంది. అంటే శాసనసభలో వారికి మైనారిటీ ప్రాతినిధ్యం మాత్రమే ఉంది. ఫైనాన్సు పెత్తందారీ వర్గం యొక్క నిరంకుశాధికారం తీవ్రతరమైనకొద్దీ, ఈ పారిశ్రామిక బూర్జువావర్గం (ప్రతిపక్షపాత్ర పెరగసాగింది. 1832, 1834, 1839 కార్మిక వర్గ తిరుగుబాటు రక్తపాతంతో అణచివేయబడిన మీదట, తమ పెత్తనం మరింత సుస్థిరమైనట్లు ఈ ఫైనాన్స్ పెత్తందారీ వర్గం భావించసాగింది. రూయన్ ఉత్పత్తిదారు, చట్టనిర్మాణ జాతీయ శాసనసభలు రెంటిలోనూ బూర్జువా అభివృద్ధి నిరోధకత్వం యొక్క అతి పట్టుదల కలిగిన ప్రతినిధి, అయిన గ్రాండిన్ ప్రతినిధుల సభలో గిజోకు అత్యంత శక్తివంతమైన ప్రతిభావంతుదైన నాయకుడుగా వెలుగొందాలని విఫల ప్రయత్నాలు చేసినవాడు లియోన్ ఫాచర్. ఇతడు చట్టా వ్యాపారానికి, ఆ వ్యాపారాన్ని కాపాడుతున్న ప్రభుత్వానికీ వ్యతిరేకంగా పారిశ్రామికదారులకు అనుకూలంగా పత్రికా రచనల ద్వారా పెద్ద యుద్ధం చేశాడు. బోర్టో నగరం తరపున, సారాయిని ఉత్పత్తి చేసే మొత్తం ఫ్రాన్సు దేశం తరఫున, పాలకవర్గానికి వ్యతిరేకంగా ఖాస్టియాట్ పెద్ద అందోళన చేశాడు.
అన్ని తరగతుల పెటీ బూర్జువా, రైతాంగం సైతం రాజకీయాధికారం నుండి పూర్తిగా తొలగించబడ్దారు. ఆఖరుకు, ఓటు హక్కు వినియోగించే వ్యక్తుల పరిధికి అవతల, లేక అధికార ్రతివక్షంలో, పై వర్గాల సైద్ధాంతిక ప్రతినిధులు, పండితులు, న్యాయవాదులు, డాక్టర్లు ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే, అ వర్గాల మేధో ప్రతినిధులు ఉన్నారు.
ధన ఆర్థిక ఇబ్బందుల ఫలితంగా జులై రాచరికం మొదటి నుండి బిడొ బూర్జువావర్గంపై ఆధారపడవలసి వచ్చింది. ఐడా బూర్జువాలపై దాని పరాధీనత, దాని అర్థిక ఇబ్బందులను నిరంతరం పెంచే శాశ్వత పునాది. అ వ్యయ పట్టికను సమతూకం కతత రారారా పబ నపోరటో
చేయకుండా, ప్రభుత్వ ఖర్చుకు, రాబడికి సమతూకం ఏర్పరచకుండా, ప్రభుత్వ నిర్వహణ యంత్రాంగాన్ని, జాతీయ ఉత్పత్తి ప్రయోజనాలకు లొంగి ఉండేటట్లు చేయటం అసాధ్యం. ప్రభుత్వ ఖర్చును తగ్గించకుండా ఈ సమతూకం సాధించటం అసాధ్యం. పరిపాలక వ్యవస్థకు ఊతకర్రలుగా ఉన్న అనేకమంది ప్రయోజనాలకు దెబ్బతగలకుండా పన్నుల భారంలో గణనీయమైన వాటాను ఐదా బూర్జువా భుజస్మంధాలపై నెట్టకుండా, ఈ సమతూకం సాధ్యం కాదు.
తద్చిరుద్ధంగా, శాసనసభ ద్వారా పరిపాలిస్తున్న బూర్జువావర్గ విభాగం, ప్రభుత్వం రుణభారంతో మునిగి వుండాలని కోరుకుంటున్నది. అందులో దానికి ప్రత్యక్ష ప్రయోజనం ఉంది. ప్రభుత్వ లోటును పూద్చే పేరుతో అది చట్టా వ్యాపారం చేస్తున్నది. ధన సంపాదనకు ఇదే ప్రధాన ఆధారం. ప్రతి సంవత్సరం కొత్తగా లోటు ఏర్పడుతున్నది. ప్రతి నాలుగు, ఐదు సంవత్సరాలకు కొత్త రుణం, ప్రతి కొత్త రుణాన్ని అవకాశంగా &సుకొని ఫైనాన్సు పెత్తందారీ వర్గం, ప్రభుత్వాన్ని మోసం చేయగలిగేది. ప్రభుత్వాన్ని ఎప్పుడూ దివాలా స్థితి అంచులపైన వీరు కృఊత్రిమోపాయాల ద్వారా నిలబెట్టి ఉంచేవారు. ఎంకో ప్రతికూల పరిస్థితులలో ప్రభుత్వం బ్యాంకర్లతో సంప్రదింపులు చేయవలసి వచ్చేది. వ్రభత్వ బాండ్లను కొనటం ద్వారా ప్రజలు తమ డబ్బును (ప్రభుత్వ ఖజానాలో దాచుకుంటారు. ప్రతి కొత్త రుణం చేసే సందర్భంలోనూ, చట్టా వ్యాపార లావాదేవీల ద్వారా ఈ ప్రజలను మోసం చేసే అవకాశం ఏర్పడేది. ఈ చట్టా వ్యాపార రహస్యాలులలో అధిక సంఖ్యాకులకు, ప్రభుత్వానికి తెలుసు. మొత్తం మీద ప్రభుత్వ ఖజానా అస్థిరత్వం, ప్రభుత్వ రహస్యాల పరిజ్ఞానంతో, బాంకర్లు, శానననభలోని వారి మిత్రులు, సీంహాసనాధిష్టితులైన మిత్రులు, ప్రభుత్వం బాండ్ల ధరలు, అకస్మాత్తుగా విపరీతమైన ఆటుపోట్లకు లోనయ్యేటట్లు చేయగలరు. ఈ ఆటుపోట్లు ప్రతి సందర్భంలోను చిన్నతరహా పెట్టబడిదారుల వినాశనానికి పెద్దఎత్తున శ్రోవతీసేవి- పెద్ద జూదగాళ్ళు విపరీతంగా అాభాలు సంపాదించేవారు. ప్రభుత్వం లోటుమీద నడవటం, పరిపాలనలో ఉన్న బూర్జువా విభాగం యొక్క ప్రత్యక్ష ప్రయోజనాలకు అనుగుణమైనది. కనుకనే లూయీ ఫిలిప్పా పరిపాలన అఖరు రోజులలో ప్రభుత్వ ఖర్చు, నెపోలియన్ కాలంనాటి విపరీతమైన ఫర్చుకు రెండింతలకంటే హెచ్చుగా ఉండేది. ఈ మొత్తం ఏటా 400,000,000 ఫాంకులకు చేరింది. ఫ్రాన్సు యొక్క మొత్తం ఎగుమతి వ్యాపారం 750,000,000 ఫాంకులకు ఏనాడూ చేరుకోలేదు. ఈ విధంగా ప్రభుత్వం ద్వారా ప్రవహించే అపార ధనరాసులు, సరుకులు సప్లయి చేసే కంట్రాక్టర్లు మోసం చేయడానికి, లంచగొండితనం, శత తవా వచ తాతా క
దొంగలెక్కలు తదితరమైన అన్ని రకాల అవినీతికర చర్యలకు త్రోవతీసేది. రుణ సేకరణ సందర్భంలో ప్రభుత్వానికి టోకుగా మోసం చేస్తే ఇలాంటి పౌర నిర్మాణ కార్యక్రమాలలో చిల్లరగా మోసం చేసేవారు. శాసనసభ, ప్రభుత్వాల మధ్య సంబంధాలలో జర కార్యక్రమాలు, వ్యక్తిగత ప్రభుత్వ శాఖలు, వ్యక్తిగత వ్యాపారస్తుల మధ్య కార్యకలాపాలలో మరింత పెద్దఎత్తున జరిగేవి.
ప్రభుత్వ ఖర్చును మొత్తంగానూ, ప్రత్యేకించి ప్రభుత్వ రుణాలను, పాలకవర్గం ఎలా స్వప్రయోజనాలకు వినియోగించుకుంటున్నదో, అలాగే రైల్వేల నిర్మాణాన్ని వాడుకున్నది. శాసనసభ ప్రధాన భారాన్నంతా ప్రభుత్వంపై మోపింది. చట్టా వ్యాపారం చేసే ఫైనాన్సు పెత్తందారీ వర్గం, ఈ వ్యవహారం ద్వారా వచ్చే బంగారం వంటి ఫలితాలన్నిటినీ స్వాహా చేసుకున్నది. శాసనసభ్యుల అవినీతిని గురించి యాదృచ్చికంగొ బైటికి పొక్కిన ఒక ఉదంతాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకుందాం. మెజారిటీ పార్టీలోని సభ్యులందరూ, అనేకమంది మంత్రులతో సహా ఈ రైల్వే నిర్మాణ సంస్థలో వాటాదార్లు. కాగా శాసనసభ్యుల హోదాలో ఈ రైల్వే నిర్శాణ ఖర్చు అంతా వారు ప్రభుత్వ ఖజునాపై తోసివేశారు.
మరొకవైపున, అత్యంత స్వల్పమైన ఆర్థిక సంస్కరణను సైతం, బ్యాంకర్లు తమ పలుకుబడిని వినియోగించి ధ్వంసం చేసేవారు. పోస్టల్ సంస్మరణ ఇందుకొక ఉదాహరణ. ఇందుకు రాత్చిల్డ్ తన అసమ్మతి తెలియచేశాడు. ఒకవైపున రోజు రోజుకూ ప్రభుత్వ రుణంపైన వడ్డీభారం పెరుగుతూంటే, ప్రభుత్వానికి వచ్చే ఆదాయపు వనరులను తగ్గించటం సమంజసమా అని ఆయన ప్రశ్నించాడు.
(ఫెంచి జాతీయ సంపదను దోపిడీచేసే జాయింట్ స్టాక్ కంపెనీ జులై రాచరికం, అంతకుమించి మరేమీ కాదు. ఈ కంపెనీ పంచిపెట్టే లాభాలన్నీ. మంత్రులకు, శాసనసభ్యులకు, 24 వేల మంది ఓటర్లకు, వారి సన్నిహితులకు విభజింపబడతాయి. ఈ కంపెనీకి డైరెక్టర్ లూయీ ఫిలిప్పా. ఇతడు సింహాసనంపై వున్నాడు. లూయో ఫిలిప్పా రాబర్చు మెకైరి' లాంటివాడు. ఈ వ్యవస్థలో వ్యాపారం, పరిశ్రమ, వ్యవసాయం, నౌకావరి'శ్రమ, పారిశ్రామిక బూర్జువావర్గం యొక్క (ప్రయోజనాలు నిరంతరం (ప్రమాదానికి గురవుతూ, నష్టపడుతూ ఉండేవి. జులై రాచరికం తన పతాకంపైన “్రాకగా నడిచే ప్రభుత్వం” అని రాసుకుంది. లవి భర పే వవ మోసగాంి. పాఠము. భపిద్ధ రంది వటకుడు రీ
సృష్టించాడు. దొమియర్ రచనలలో ఈ జాలై రాచరికం క్రీంద ఫైనాన్సు పెత్తందారీ ల టపా కారా వ్యంగ్య చిత్రణ రాబర్జు మెకైరి. శతం ాాలాలలాలాతలడలాావర్గాదా వర్గోంటా
దాని ఆధిపత్యంలో వుంది. నిర్మాణయుతమైన పౌరశాఖలన్నీ దాని పెత్తనం క్రింద వున్నాయి. అనాటి వాస్తవ పరిస్థితులలో పత్రికల ద్వారా ప్రజాఖిప్రాయంపై ఆధిపత్యం వహిస్తున్నది. కోర్టు నుండి బొర్నిహోటలో వరకు ్రతిరంగంలోను అదే రకమైన వ్యభిచారం, అవమానకరమైన మోనకృత్యాలు, దబ్బు కూడబెట్టాలనే రంధి ప్రనళ్చరణమౌతున్నది. ఉత్పత్తి ద్వారాకాక, ఇంతకుముందే ఇతరులు సృష్టించిన సంపదను స్వాహా చేయటం ద్వారా ధనికులౌదామనే ప్రయత్నం సాగుతున్నది. అనుక్షణము తాము ఏర్చరచుకున్న బూర్జువా చట్టాలనే ఉల్లంఘిస్తున్నారు. ముఖ్యంగా బూర్జువా వ్యవస్థ శఖరాగ్రంలో, అనారోగ్యకరమైన హద్దూపద్దూలేని ధనకాంక్ష వ్యక్తమౌతున్నది. జూదం ద్వారా లభించే సంపద మాత్రమే వీరి ధనలాలసతను తృప్తి పరుస్తుంది. సౌఖ్యం పేరుతో వ్యభిచారం, ధనం, కుళ్ళు, రక్తపాతాలు- రాజ్యమేలుతున్నాయి. తన సంపాదనా వర్ధతిలోను, సుఖవినోదాలలోనూ, ఫైనాన్స్ పెత్తందారీ వర్గం, బూర్జువా సమాజ శరాగ్రంలో, పునర్జన్మ ఎత్తిన క్షీణ కార్మికవర్గం తప్ప మరొకటి కాదు. అధికారంలోలేని (ఫెంచి బూర్జువా వర్గాలన్నీ అవినీతి! అని గగ్గోలు పెట్టాయి. ప్రజలు అక్రోశించారు. “పెద్ద దొంగలు నశించాలి? హంతకులు నశించాలి!” 1847లో మార్థవా సమాజం యొక్క అతి ప్రముఖమైన వేదికలమీద కూడా, ఇవే అంశాలు తిరిగి ప్రదర్శితమయ్యాయి. ఇలాంటి ఘటనల తర్వాత క్షీణ కార్మికవర్గం క్రమబద్ధంగా వ్యభిచార గృహాలకు వచ్చి ఆసుపత్రులకు, భిక్షాగ్బహాలకు, న్యాయస్థానాలకు, భూగర్భ లైదుకు, ఉరికంబాలకు వెళ్ళటం మామూలు. తన ప్రయోజనాలకు భంగం కలిగిందని పారిశ్రామిక బూర్జువావర్గం భావించింది. పెటీ బూర్జువావర్గం నైతిక ఆగ్రహానికి గురైంది. వంశం అన్యాయ పదవీ అక్రమణదారుల యుగం” అంటూ ఈ కరపత్రాలు ఫైనాన్స్ హారీ వర్గం ఆధిపత్యాన్ని దయ్యబట్టాయి. తమకు చేతనైనంత వాస్యంతో అవహేళన ప్రఖ్యాతి వలన ఒరిగిపడేదేమీ లేదు! ప్రఖ్యాతివలన వచ్చేలాభం ఏమీ లేదు. అన్నిచోట్స అన్నివేళల శాంతి! యుద్ధఫలితంగా 8 లేక శ శాతం ప్రజల లాభాలు పడిపోతాయి. ఫ్రాన్స్లోని బోర్స్ నగరపు పనివారు ఈ నినాదాలను తమ పతాకాలపై రాశాక ఫ్రెంచి విదేశాంగ విధానం, (ఫ్రెంచి జాతి ఆత్మ గౌరవానికి బాధాకర ఘటనలతో కాకా కన అ ప్రతిష్టాకరమైవ హోటళ్ళకు ఇది మారుపేరు. మట నక న.
అంతమైంది. పోలెండ్ మానభంగంతో ఈ పరిణామం పరాకాష్టకు చేరుకున్నది. క్రాకో ఆస్టియాలో విలీనమైంది. స్విస్ సొందర్ఐబండ్ యుద్ధంలో, గీజో, పవిత్రకూటమి తరపునా క్రియాశీలంగా జోక్యం చేసుకున్నారు. ఈ తమాషా యుద్ధంలో స్విస్ ఉదారవాదులు విజయం పొందారు. దాంతో ్రాన్సులోని బూర్జువా ప్రతిపక్షం ఆత్మవిశ్వాసం హెచ్చింది. చైతన్య రహితంగా పడి వున్న ప్రజలకు పలేర్మోనగరవాసుల సాయుధ తిరుగుబాటు విద్యుద్దాతం వలె పనిచేసింది. వివ్లవాత్మక మహాన్మృతులు ఆవేశంలో ఒక్కసారి
రెండు ప్రపంచ ఆర్థిక ఘటనల ఫలితంగా, తిరుగుబాటు ధోరణి పరిపక్వమై సాధారణ అసంతృప్తి చిట్టచివరకు బద్దలైంది.
1845, 1846 సంవత్సరాలలో బంగాళాదుంపల వినాశం, పంటల వైఫల్యం ప్రజలలోని సాధారణ అసంతృప్తిని హెచ్చించింది. 1847 క్షామం ప్రొన్సులోనూ, యూరప్ ఖండం అంతటా పాత ఘర్షణలకు సహిత త్రోవ తీసింది. ఫైనాన్స్ పెత్తందారీ వర్గం యొక్క అవమానకర చర్యలు ఇలా సాగుతుంటే ప్రజలు నిత్య జీవితావసరాల కొరకు ఆందోళన చేయసాగారు. బుజాంకేలో ధాన్యాలను ప్రజలు దోచుకున్నారు. వారికి ఉరిశిక్ష వేశారు. పారిస్లో తెగబలిసి ఉన్న మోసగాంధ్లను రాజకుటుంబం, న్యాయస్థానాల నుండి బైటికి లాగి రక్షించింది.
ఇంగ్లాండులో (ప్రారంభమైన సాధారణ వ్యాపార పారిశ్రామిక సంక్షోభం, విప్లవావిర్భావాన్ని త్వరితం చేసిన రెండో ఘటన. రైల్వే వాటాలలో చట్టావ్యాపారం చేసేవారు. 1845 ఆకురాలు కాలం నాటికే పెద్దఎత్తున నష్టాలకు గురికాసాగారు. ధాన్యంపై పన్ను రద్దులాంటి కొన్ని చర్యల ఫలితంగా 1846లో ఈ సంక్షోభం కొంత వెనకడుగు వేసింది. చివరకు 1847 ఆకురాలు కాలానికి సంక్షోభం ఒక్కసారిగా బద్దలైంది. లండన్లో టోకు ధాన్య వ్యాపారస్తులు దివాలా తీశారు. వెన్వెంటనే భూమి ఫ్యాక్టరీలు మూతపడ్డాయి. ఈ సంక్షోభ దువ్ఫలితాలు యూరప్ ఖండంపై ఇంకొ తొలగిపోకముందే, ఫిబ్రవరి విప్లవం బద్దలైంది.
- రష్యాతోనూ, ప్రష్యాతోనూ ఒప్పందం చేసుకుని అస్టియా శ్రాకోను 1846 నవంబరు 11న అడ్రమించుకుంది. 1847 నవంబరు 4 మండి 28 వరకు స్విస్ పొందర్ఐంద్ యుద్ధం జరిగింది 1848 జనవరి 12న వలేర్మోలో తిరుగుబాటు. జనవరి ఆఖరున తొమ్మిది రోజులపాటు నియోపాలిటరీలో ఆ పట్టణంపై దాడి చేయలేదు. (1895 ప్రచురణకు ఎంగెల్సు నోటు) కళల ాాడాలాలలాలారాలరాాాాాాాాావ్లాద వారూ
ఆర్థిక సంక్షోభం ఫలితంగా వ్యాపార, పారిశ్రామిక రంగాలకు అపార నష్టం వంభవించింది. దాంతో ఫైనాన్స్ పెట్టుబడిదారీ వర్గ పెత్తందారీతనం మరింత దుర్భరమైంది. ఫ్రాన్సు అంతటా బూర్జువా ప్రతిపక్షం, ప్రతి విందు సందర్భంలోను ఎన్నికల సంస్కృరణలకై ఆందోళన చేయసాగింది. ఈ సంస్కరణల ఫలితంగా శాసనసభలో ప్రతిపక్షానికి మెజారిటీ రావాలి. బోర్స్ మంత్రివర్గాన్ని వారు కూలద్రోయగలిగి ఉండాలి. పారిస్లో ఈ పారిశ్రామిక సంక్షోభం ప్రత్యేక రూపంలో వ్యక్తమైంది. నూతన పరిస్థితులలో విదేశాలతో వ్యాపారం చేయజాలని అసంఖ్యాకులైన ఉత్పత్తిదారులు దేశీయ మార్కెటులో ప్రవేశించారు. వారు పెద్ద పెద్ద పరిశ్రమలు స్థాపించారు. వీరి పోటీ ఫలితంగా చిన్న గిడ్దంగిదారులు, దుకాణాదారులు నాశనమైనారు. కాని పారిస్ బూర్జువావర్గంలోని ఈ విభాగం అసంఖ్యాకంగా దివాలా తీసింది. కనుకనే ఫిబ్రవరిలో వారు విప్లవ కార్యాచరణకు పూనుకున్నారు. సంస్కరణలు కావాలనే ప్రజల కోర్కెను గీజో, శాసనసభ తిరస్కరించాయి. ప్రజలపై నిర్దంద్వంగా వారు సవాలు విసిరారు. చాలా ఆలస్యంగా లూయీ ఫిలిప్పా వారట్ నాయకత్వాన కొత్త మంత్రివర్గం ఏర్పరచాడు. ప్రజలు, సైన్యం బాహాబాహి పోట్లాడుకోసాగారు. జాతీయ రక్షక దళం నిర్లిప్తంగా ఉండడంతో, సైన్యాన్ని నిరాయుధం చేశారు. దాంతో జులై రాచరికం స్థానే తాత్కాలిక ప్రభుత్వం వర్చడ్డది. ఈ ఘటనా
ఫిబ్రవరి కాట్రగడల నుండి ఉద్భవించిన తాత్కాలిక ప్రభుత్వం సహజంగానే విజయంలో భాగస్వాములైన అన్ని పార్టీల ప్రతినిధులను తనలో కలిగి ఉంది. జులైలో సింహాసనాన్ని కూలద్రోసిన విభిన్న వర్గాల మధ్య రాజీగా తప్ప మరొక విధంగా అది ఉండజాలదు. కాగా ఈ వర్గాల ప్రయోజనాలు పరస్పర విరుద్ధంగా ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ సభ్యులలో అత్యధిక మెజారిటీ బూర్జువా వర్గానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నారు. రెదూరోలిన్; ఫ్లోకన్లు రిపబ్లికన్ పెటీ బూర్జువావర్గ ప్రతినిధులు. నేషనల్ పత్రికకు ప్రాతినిధ్యం వహించే వంశ పారంపర్య ్రతిపక్షానికీ క్రిమిక్స్, డూపాంట్ డిలూరి మొదలైనవారు ప్రతినిధులు- లూయీబ్లాంక్, అల్బర్ట్లు ఇద్దరు మాత్రమే కార్మిక వర్గానికి పతినిధులు. చివరకు తాత్మాలిక ప్రభుత్వంలో లా మార్టిన్ కూడా ఉన్నాడు. ఇతడు ఏ వర్దిష్ట వర్గానికి, ఏ నిర్దిష్ట ప్రయోజనానికి ప్రతినిధి కాడు. ఇది ఫిబ్రవరి విప్లవం. ఇదొక ఉమ్మడి తిరుగుబాటు. దాని భ్రమలు, కవిత్వానేశం, ఊహాత్మక పదజాలం, సారం-
ప 1830-51 సంవత్సరాలలో ఈ పత్రిక పారిస్లో వెలువడేది. బూర్జువా రిసల్లికన్ వతం వట
దానికున్నాయి. ఇక యితర నిషయాలకొస్తే, దాని భావాలు, వైఖరినిబట్టి చూస్తే ఫిబ్రవరి విప్లవం బూర్జువావర్గ విప్లవం.
రాజకీయ కేంద్రీకరణ ఫలితంగా ్రాన్సును పారిస్ పరిపాలిస్తుంది. అదే విధంగా, ప్రభుత్వం చేసిన మొదటి ప్రయత్నం, కార్మికవర్గం యొక్క యీ పెత్తందారీ ధోరణి నుండి బైటపడే యత్నం. అధికార గర్వంతో ఉన్న పారిస్ గంభీరంగా ఉన్న ్రాన్సుకు విజ్ఞప్తి చేసింది. రిపల్లికును ప్రకటించే హక్కు బారికేడు పోరాట యోధులకు ఉన్నదా అని లామార్డిన్ ప్రశ్నించాడు. ఫ్రెంచి ప్రజలలో అధిక సంఖ్యాకులకు మాత్రమే ఈ హక్కున్నదని అతని వాదన. పారిస్ కార్మికవర్గం తన విజయాన్ని, అధికార స్వీకరణ ద్వారా కళంక్రితం చేయరాదు. కార్మిక వర్గానికి ఒకే ఒక అధికార స్వీకరణను బూర్జువా వర్గం అనుమతిస్తుంది. పోరాట శ్రేణిలో నిలబడటం వరకు మాత్రమే అనుమతిస్తుంది.
ఫిబ్రవరి 25 మధ్యాహ్నం వరకు రిపబ్లిక్ పుట్టుక ప్రకటితం కాలేదు. మరొక చెందిన న్యాయవాదులు, తమలోతాము మంత్రి పదవులను పంచుకోవటం మాత్రం పూర్తి చేసుకున్నారు. కాగా 18380 జులైలోగా బెదిరింపులకు లోనుకాకూడదని ఈసారి కార్మికులు కృతనిశ్చయంతో ఉన్నారు. వారు పోరాటానికి తిరిగి సంసిద్ధులుగా ఉన్నారు. సాయుధ బలంతో రిపబ్లిక్ స్థాపించుకోటానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు. ఈ సందేశంతో రాస్సైల్, హోటల్ డిఎల్లీకి వెళ్ళాడు. పారిస్ కార్మికవర్గం పేరుతో రిపబ్లిక్ను ప్రకటించవలసిందిగొ తాత్కాలిక ప్రభుత్వాన్ని ఆదేశించాడు. రెండు గంటలలోగా ఈ ఉత్తర్వును పాటించకపోరే, 20 వేల సైన్యంతో తిరిగి వస్తానన్నాడు. చనిపోయిన వారి శవాలు ఇంకా చల్లబడి గడ్డకట్టలేదు. కాట్రగడలను ఇంకా తొలగించలేదు. కార్మికులు నిరాయుధులు కాలేదు. కార్మికులను వ్యతిరేకించగలవారు జాతీయ రక్షకదళం మాత్రమే. ఈ పరిస్థితులలో, ప్రభుత్వ విధాన పరిశీలన దృష్ట్వా లేక అంతరాత్మ సంకోచాల దృష్ట్వా తాత్సాలిక ప్రభుత్వానికి గల అనుమానాలన్నీ అకస్మాత్తుగా అద్భశ్యమైనాయి. రెండు గంటల కాల వ్యవధి గడవకముందే పారిన్ కుద్యాలన్నీ, చారిత్రాత్మకమైన నినాదాలళో పతిధ్వనించసాగాయి. “ఫ్రాన్సు రిపబ్లిక్, స్వేచ్భా స్వాతంత్ర్యం, సౌభ్రాతృత్వం వర్ధిల్లాలి అని. ఫిబ్రవరి విప్లవంలో చేరేటప్పుడు బూర్జువా వర్గానికి పరిమితమైన ఆశయాలు, లక్ష్యాలు మాత్రమే ఉన్నాయి. సార్వజనీన ఓటింగ్ ప్రాతిపదికపై రిపబ్లిక్ ప్రకటించడంతో, అ పరిమిత లక్ష్యాలు కాస్తా అంతర్జాన మయ్యాయి. ఫ్రెంచి నమాజంలోని వర్గాలన్నీ క లాాాాాాావ్లాు “వపా
అకస్మికంగా రాజకీయాధికార వలయంలోకి తోసివేయబడ్డారు. ఆసనాలు, దుకాణాలు, బూర్జువా సమాజానికి ప్రతిద్వందిగా నిలచిన రాజ్యాంగ అధికార రూపం కూడా అంతరించింది. ఈ రూపంలో నుండి సృష్టి అయిన అసంఖ్యాక అనుబంధ పోరాట రూపాలు అంతరించాయి.
తాత్కాలిక ప్రభుత్వాన్ని రిపన్లిక్ ప్రకటించవలసిందిగా కోరటం ద్వారాను, కాళ్ళాలిక ప్రభుత్వం ద్వారా యావత్తు ప్రాన్స్ను కార్మికవర్గం ఆదేశించసాగింది. ఒక స్వతంత్ర పార్టీగా కార్మికవర్గం రంగంలో ప్రవేశించింది. తనతో పోరాడవలసిందిగా ఫ్రాన్సులోని బూర్జువా వర్గాన్నంతా సవాలు చేసింది. తన విప్లవ విమోచనా పోరాటం జరగవలసిన రంగాన్ని అది జయించుకున్నది. కాగా విమాచనను ఇంకా సాధించుకోలేదు.
“. ఫీట్రివరి విప్లవం చేయవలసిన మొదటి పని, బూర్జువావర్గ పాలనను సంపూర్తి
చేయటం. ఫైనాన్సు పెత్తందారీ వర్గం మాత్రమే కాక, ఆస్తిపరవర్గాలన్నీ రాజకీయాధికార వలయంలో చేరటానికి అనుమతించటం. జులై రాచరికం ఫలితంగా రాజకీయ శూన్యత్వంలోకి శిక్షించబడిన లెజిటిమిస్టులు, పెద్ద భూస్వాములలో అత్యధిక సంఖ్యాకులు ఈ శూన్యత్వం ముండి విముక్తి పొందారు. ఫఫెంచి గజెటు' ఇతర ప్రతిపక్ష పత్రికలతో శలసి ఐక్య అందోళన చేయటం యాదృచ్చికంగా జరిగిందేమీ కాదు. ఫిబ్రవరి 24న, శాసన సభ్యుల సమావేశంలో లారోషి జాక్విలిన్ విప్లవ పక్షం వహించటం ఆ కారణంగా జరగలేదు. (ఫ్రెంచి ప్రజలలో అత్యధికులైన రైతులు అంతవరకు నామమాత్రవు అస్తిదారులుగా ఉన్నవారు, సార్వజనీన ఓటింగ్ ఫలితంగా, ఫ్రాన్సు భవివ్యత్తు విర్ణయించేవారుగా మారిపోయారు. బూర్జువా వర్గ పరిపాలన, ఫిబ్రవరి విప్లవం ఫలితంగా అందరికీ స్పష్టంగా కనిపించసాగింది. అంతకాలం పెట్టుబడికి అచ్చ్భాదనగా ఉన్న కిరీటం శాస్తా నేలకూలింది.
జులై రోజులలో కార్మికులు పోరాడి బూర్జువా రాచరికాన్ని సాధించుకున్నారు. అదే విధంగా ఫిబ్రవరి రోజుల్లో వారు పోరాడి బూర్జువా రిపల్లిక్ను సాధించుకున్నారు. రివల్లిక్ వ్యవస్థలతో తనరాజరికం వరివేస్టితమై ఉన్నదని, జులై రాచరికం 'పకటించుకున్నది. అలాగే తాను రిపబ్లిక్ సామాజిక వ్యవస్థలతో పరివేష్టితమై ఉన్నదని ఫీబ్రవరి రిపబ్లిక్ ప్రకటించుకున్నది. ఈ సౌకర్యాన్ని సైతం, పారిస్ కార్మికవర్గం న
క ఫ్రెంచి వార్తా పురాతనమైన వానిలో ఒకటి. 17న శవాల్లి నుండి అం వచన యమ .. ఫొన్చతోవర్గపొందాం [82860 తటే
మార్చి అనే కార్మికుడు ఒక ఉత్తర్వును ఆదేశించాడు. అ ఉత్తర్వుననుసరించి, తాత్కాలిక ప్రభుత్వం శ్రమ ద్వారా జీవనోపాధి సంపాదించుకునే కార్మికుల హక్కుకు గ్యారంటీ ఇచ్చింది. పౌరులందరికీ పని కల్పించటం లాంటి హామీలు ఇచ్చింది. అ తర్వాత కొద్ది రోజులకు అది తన వాగ్దానాలను విస్మరించి కార్మికవర్గం ఉన్నదనే విషయాన్ని మరచిపోయింది. దాంతో 20 వేలమంది కార్మికులు హోటల్ ఢిఎల్లికి ప్రదర్శనగా వెళ్ళి “కార్మికులను సంఘటిత పరచండి! కార్మికులకు ప్రత్యేక మంత్రిత్వ శాఖ ఏర్పరచండి*! అనే నినాదాలు ఇచ్చారు. ఇష్టం లేకపోయినా, సుదీర్హ చర్చల అనంతరం, ప్రభుత్వం ఒక శాశ్వత కమిషన్ను ఏర్పరచింది. కార్మికవర్గాల జీవన పరిస్థితులను మెరుగుపరచే బాధ్యత అ కమిషన్కు ఇచ్చింది. ఈ కమిషన్లో పారిస్ చేతిపనివారల సమాఖ్యల ప్రతినిధులున్నారు. లూయీ బ్లాంకు, అల్బర్జులు, ఈ సమాఖ్యకు అధ్యక్షులు. దీనికి సమావేశ స్థలంగా లక్సెంబర్గు రాజభవనాన్ని కేటాయించారు. ఈ విధంగా కార్మికవర్గ ప్రతినిధులు తాత్మాలిక ప్రభుత్వ కేంద్రం నుండి పంపివేయబడ్డారు. ప్రభుత్వంలోని బూర్జువా విభాగం, ప్రభుత్వాధికారాన్ని నిలబెట్టుకున్నది. పరిపాలనా అధికారాలన్నీ దాని చేతిలోనే ఉంచుకున్నది. వాణిజ్యం, వ్యాపారం, పన్లిక్ వర్శ్ మంత్రి వర్గాలతో పాటు, బ్యాంకు, బోర్స్తోపాటు, సోషలిస్టు కేంద్రం ఒకటి ఏర్పడ్డది. ఈ కేంద్రానికి అధిపతులు లూయీ బ్లాంకు, ఆల్బర్ట్లు. అదర్భ రాజ్యాన్ని అన్వేషించడం వీరిపని. నూతన సందేశాన్ని బోధించి పారిస్ కార్మికవర్గానికి ఉపాధి కల్పించటం వీరి లక్ష్యం. కలుషితమైన రాజ్యాధికారం వలె కాక, వీరికి బడ్జెట్ అంటులేదు. నిర్ణయాలను అమలు జరిపే యంత్రాంగం లేదు. తమ తలకాయతో ఢీకొనటం ద్వారా వీరు బూర్జువో సమాజ స్తంభాలను ధ్వంసం చేయాలని వారి ఉద్దేశం లక్సెంబర్లు రాజభవనంలో తత్వవేత్తల శిలకొరకు అన్వేషణ జరుగుతూంటే, హోటల్ ఢిల్లీలో చలామణిలో ఉన్న నాణాలు ముద్రించబడేవి.
ఐనప్పటికీ, బూర్జువా రిపబ్లిక్ కంటె ముందుకు సాగిన పారిస్ కార్మికవర్గ లక్ష్యాలు నంశయాత్మకమైన లక్సెంబర్గ్ స్థావరాన్ని పొందటం మినవో ఏమీ సాధించలేకపోయాయి.
బూర్జువా వర్గంతో కలిసే కార్మికవర్గం ఫిబ్రవరి విప్లవాన్ని చేసింది. బూర్జువా వర్గంతో సాటివారు తమ ప్రయోజనాలను ముందుకు తీసుకుపోవాలని కోరుకున్నారు. తాత్కాలిక ప్రభుత్వంలో, బూర్జువా మెజారిటీతోపాటు ఒక కార్మికుడ్ని కూడొ (ప్రవేశపెట్టారు. శ్రామికులను సంఘటితం చేయండి అంటారు. ప్రస్తుతమున్న వేతన కశత వాలా వాన వర్గపోంటు
కార్మికులు లేనిదే పెట్టుబడి లేదు. బూర్జువా సమాజం లేదు. కార్మికులకు ప్రత్యేక చెందిన బూర్జువా మంత్రులే కదా! వీరితోపాటు ఒక కార్మికవర్గ కార్మిక మంత్రిత్వశాఖ ఉంటే, అదొక అసమర్ధ మంత్రిత్వ శాఖ మాత్రమే అవుతుంది; సదాశయాల మంత్రివర్గం మాత్రమే అవుతుంది. ఒక లక్సెంబర్జ్లు విచారణా సంఘం అవుతుంది. బూర్జువా వర్గంతోపాటే తాము విముక్తి సాధించగలమని కార్మికులు భావించారు. అలాగే ఫ్రాన్సు జాతీయ సరిహద్దుల లోపలనే పక్కపక్కన బూర్జువా ప్రభుత్వాలు ఉంటుండగానే కార్మికవర్గ విప్లవాన్ని జయప్రదం చేయగలమని వారు భావించారు. కాగా ఫ్రెంచి ఉత్పత్తి సంబంధాలు (ఫెంచి విదేశీ వాణిజ్యంచే నిర్ణయించబడుతున్నాయి. (ప్రపంచ మార్కెటులో ్రాన్సుకు గల స్థానం, దాని చట్టాలచే నిర్ణయించబడుతున్నాయి. యూరప్ వ్యాపిత విప్లవ యుద్ధం లేకుండా ప్రపంచ మార్కెట్పై నియంతృత్వం వహిస్తున్న ఇంగ్లాండుపై దెబ్బ కొట్టకుండా ఈ ఉత్పత్తి సంబంధాలను ప్రాన్సు ఒక్కటే ఎలా బద్దలు కొట్టగలదు?
నమాజం యొక్క వివ్లవ ప్రయోజనాలు కేంద్రీకరించుకొని ఉన్న వర్గం విఫ్లవానికిగాను తయారైన వెంటనే, విప్లవ కార్యాచరణకు అవసరమైన సారం ముడి పదార్థం కాను సృష్టించిన పరిస్థితిలోనే ఉన్నట్లు సూటిగా గుర్తించుతుంది. ఓడించవలసిన శత్రువులు, పోరాట పరిస్థితుల ద్వారా నిర్దేశితమైన తీసుకోవలసిన చర్యలు, దాని చర్యల వరిణామాలు- ఇవన్నీ విప్లవాన్ని ముందుకు తోస్తాయి. తన కర్తవ్యం ఏమిటా అని సిద్ధాంత చర్చలలోకి అదిపోదు. ఫ్రెంచి కార్మిక వర్గం అ స్థాయికి చేరుకోలేదు. తన స్వంత విప్లవాన్ని చేసుకోగల స్థితే ఇంకా ఆ కార్మిక వర్గానికి రాలేదు.
పారిశ్రామిక బూర్జువావర్ద అభివృద్ధి పైన సాధారణ రూపంలో పారిశ్రామిక కార్మికవర్గ అభివృద్ధి ఆధారపడి ఉంటుంది. బూర్జువావర్గ పరిపాలనలో మాత్రమే కార్మికవర్గానికి అవసరమైన విస్తృత జాతీయ అస్తిత్వం ఏర్పడుతుంది. అప్పుడు మాత్రమే దాని విప్లవం జాతీయ స్థాయి విప్లవం బెతుంది. అప్పుడే కార్మిక వర్గ అధునిక ఉత్పత్తి పాధనాలను తనకు తానై సృష్టించుకుంటుంది. ఈ ఉత్పత్తి సాధనాలే విప్లవ విమోచనా పాధనాలౌతాయి. బూర్జువావర్గ పరిపాలన మాత్రం భూస్వామ్య సమాజాన్ని కూకటి వేళ్ళతో నిర్మూలిస్తుంది. భూమిని చదును చేస్తుంది. అప్పుడు మాత్రమే కార్మికవర్గ విప్లవం సాధ్యం అవుతుంది. యూరప్ ఖండంలోని ఇతర దేశాలలో కంటే, ఫ్రెంచి చార్జువావర్గం మరింత విప్లవకరమైంది. (ఫ్రెంచి పరిశ్రమలు మరింత ఎక్కువగా అభివృద్ధి శెందాయి. ఫిబ్రవరి విప్లవం సూటిగా, ఫైనాన్స్ పెత్తందారీ వర్గానికి వ్యతిరేకంగా కెచ్పితచతాాం తావ 145
ఉద్దేశితమైంది లేదా ఫ్రెంచి బూర్జువావర్గం ఫ్రాన్సును పరిపాలించటం లేదని ఈ అంశమే నిరూపిస్తున్నది. ఆధునిక పరిశ్రమ అన్ని ఆస్తి సంబంధాలను తనకనుకూలంగా మార్చుకున్నప్పుడే పారిశ్రామిక బూర్జువా వర్గం పరిపాలించగలదు. ప్రపంచ మార్కెటును జయించినప్పుడే, పరిశ్రమలు ఈ అధికార స్థాయిని చేరుకోగలవు. పరిశ్రమ అభివృద్ధికి జాతీయ సరిహద్దులు సరిపోవు. కాగా (ఫెంచి పరిశ్రమ తన జాతీయ మార్కెట్పైన పెత్తనాన్ని సైతం ఏదో ఒకరకమైన నిషేధాత్మక అంక్షల ద్వారానే చలాయిస్తున్నది. కనుక ఫ్రెంచి కార్మికవర్గానికి విప్లవ సమయానికి, పారిస్లో వాస్తవ అధికార పలుకువిడి ఉన్నప్పటికీ, తన శక్తిసామర్ధాలకు మించి ముందుకు తోసుకుపోయే చొరవ ఉన్నప్పటికీ, మిగతా ఫ్రాన్సులో అది విడివిడి పారిశ్రామిక కేంద్రాలుగా చీలి ఉంది. రైతు, పెటీ బూర్జువా వర్ణాలు, సంఖ్యలో కార్మికవర్గాన్ని ఎంతో అధిగమిస్తున్నారు. పెట్టుబడికి వ్యతిరేకంగా అభివృద్ధి చెందిన ఆధునిక రూపంలో నిర్ణయాత్మకంగా జరగవలసిన పోరాటం పారిశ్రామిక బూర్జువా వర్గానికి వ్యతిరేకంగా పారిశ్రామిక కార్మికవర్గం చేసే పోరాటం ఫ్రాన్సులో ఒక పాక్షిక ఘటనగానే ఉండిపోయింది. ఫిబ్రవరి విప్లవం తర్వాత విప్లవం యొక్క జాతీయ సారంలో ఇది మరింత తక్కువ స్థానం ఆక్రమించుకుంది. పెట్టుబడి యొక్క రెండవ తరవా దోపిడీకి వ్యతిరేకంగా జరిగే పోరాటం, వడ్డీ వ్యాపారస్తులకు, తాకట్టుదారులకు వ్యతిరేకంగా రైతులు, టోకు వ్యాపారస్తుడు, బ్యాంకరు, పారి'శ్రామికోత్సత్తిదారుకు వ్యతిరేకంగా పెటీ బూర్జువా, ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే మొత్తం దివాళాకోరు వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా జరిగే పోరాటం. అప్పటికే, ఫైనాన్స్ పెత్తందారీ వ్యవస్థకు జరిగే పోరాటంలో మరుగుపడి ఉంది. కనుక్క పారిస్ కార్మిక వర్గం, ఈన వ్రయోజనాలను, బూర్జువావర్గ (ప్రయోజనాల వక్కవక్కనే సాధించుకోవాలని 'ప్రయత్నించిందంటే, అందులో ఆశ్చర్యపడవలసిందేమీ లేదు. మొత్తం సమాజం యొక్క విప్లవ ప్రయోజనాల వలె అది పోరాడలేదు. ఎర్రజండాను, మూడు రంగుల జందాకు లొంగి ఉండేట్లు చేసింది. ఫ్రెంచి కార్మికులు అంతకంటె ముందడుగు వేయలేకపోయారు. బూర్జువా వ్యవస్థ యొక్క ఒక్క రోమాన్నయినా కదలించలేకపోయినారు. ఈ వ్యవస్థకు, పెట్టుబడి పరిపాలనకు వ్యతిరేకంగా, జాతిలోని అత్యధిక సంఖ్యాకులైన రైతులు పెటీబూర్జువాలు కార్మిక వర్గానికి, బూర్జువా వర్షానికి మధ్య నిలిచే వర్గాలు, విప్లవ క్రమంలో మేల్మొని, కార్మికవర్గ మిత్రులుగా పక్కన నిలిచిన తర్వాతనే, ఒక్క ముందడుగైనా సాధ్యం. జూన్లో ఘోరంగా ఓడిపోయిన మీదటనే, కార్మికులు ఈ విజయాన్ని పొందగలిగారు.
న త లాం
పారిస్ కార్మికులు లక్సెంబర్లు కమిషన్ను సృష్టించారు. కార్మికవర్గ విమోచన 19వ శతాబ్ది విప్రవ రహస్యమని యూరప్ వ్యాపిత వేదిక నుండి వెల్లడించినందుకు ఈ వేదికకు మనం కృతజ్ఞులమై ఉండాలి. ఫ్రెంచి (ప్రభుత్వ అధికార పత్రిక మానిటర్ అధికార పూర్వకంగా “వెర్రి ఆక్రందనలను” ప్రకటించి, ఎరుపెక్కింది. అంతవరకూ ఈ అశ్రందనలు బైలిలులోని ్రక్తిప్త ఖాగాలవల్కె సోషలిన్టుల రాతల్లో మరుగువడి ఉండేవి. మధ్య మధ్య, సగం వోస్యం, సగం భయం కలిగించే మాటలలాగా బూర్జువావర్గం చెవులకు దూరం మండి వినిపించేవి. ఈ బూర్జువా మత్తు నుండి దిగ్భాంతితో యూరవు మేల్మొన్నది. కనుక కార్మిక వరం, రిపబ్లిక్ ఏర్పడటంతో బూర్హువావర్గ పాలన అంతమైనట్లు థమించింది. ఫైనాన్స్ పెత్తందారీ వర్గమే మొత్తం బూర్జువావర్గమవి ఈ కార్మికవర్గం భ్రమించింది. పాతకాలపు అమాయకపు రిపబ్లికన్లు అసలు వర్గాల ఉనికినే నిరాకరించారు. మహా అయితే, చట్టబద్ద రాచరికం ఫలితంగా వర్గాలు ఏర్పడినట్లు భావించారు. అంత వరకు అధికారానికి దూరంగా ఉంచబడిన బూర్జువా విభాగాలు మోసపూరిత ప్రకటనలు చేసేవారు. వీరందరూ పై విధంగా భ్రమించారు. అ సమయంలో రాచరికవాదులు రిపళ్లికన్లుగానూ, కోటీ శ్వరులందరూ కార్మికులుగానూ మారిపోయారు. ఊవాళ్మకమైన ఈ వర్గ సందింధాల నిర్మూలనకు అనాడు ప్రచారంలో వచ్చిన మాట “సౌశ్రాళ్ళత్వంగొ వర్గ వైరుధ్యాలను ఆహ్లాదకరంగా అనిర్దిష్టీకరించి, వైరుధ్యపూరిత వర్గ (ప్రయోజనాలను అనుభూతిపరంగా సమన్వయపరచి, వర్గపోరాటాన్ని అ ఊవోశ్శక ఆకాశపథంలోకి ఎత్తిన, సొక్రాతృత్వం అనేమాట, ఫిబ్రవరి విప్లవం యొక్క నిజమైన నినాదం. వర్గాలు కేవలం దురభిప్రాయం ఫలితంగా చీలి ఉన్నాయి. ఫిబ్రవరి 24న లామార్టిన్ తాళ్మాలిక ప్రభుత్వాన్ని అశీర్వదిస్తూ ఇలా అన్నాడు: “వివిధ వర్గాల మధ్య ఉండే దారుణమైన రురభిప్రాయాలను ఈ ప్రభుత్వం తొలగిన్తుంది". సౌహార్ధతా నివాదం కలిగించిన అపారమైన మత్తులో పారిస్ కార్మిక వర్గం మైమరచిపోయింది. +
రిపబ్లిక్ను ప్రకటించక తప్పని పరిస్థితి ఏర్పడిన మీదట, దానిని బూర్జువా వర్గానికి, రాష్ట్రాలకు ఆమోదయోగ్యంగా చేయటానికి, తాఠ్మాలిక ప్రభుత్వం తనకు చేతనైనదంతా చేసింది. రాజకీయ నేరాలకు ఉరిశిక్షను రద్దుచేసి, ప్రథమ ఫ్రెంచి రిపల్లిక్ ద్వారా రక్తపాత వాతావరణాన్ని తొలగించింది. అన్ని రకాల అభిప్రాయాలు పత్రికలలో వెలువరించుకోటానికి స్వేచ్చ ఇచ్చింది. కొన్ని మినహాయింపులతో, కోర్టులు, సైన్యం, పరిపాలన తమ పాత పెత్తందార్ల చేతులలోనే ఉండిపోయాయి. జులై రాచరికంలోని టోహులెవ్వరినీ విచారణకు పెట్టలేదు. వెనుకటి రిపల్లికన్ బిరుదుల స్టాన్కే కొత్తగా కొప్పడెనపంచద [తాతకు టె
రాచరిక పేర్లను, దుస్తులను ధరించి నేషనల్కు చెందిన బూర్జువా రిపబ్లికన్లు తమకు తాము అనందం కలిగించుకున్నారు. వారి దృష్టిలో రిపబ్లిక్ అనేది, పాత బూర్జువా నమాజానికి నూతనమైన విందువేషం. ఈ యువ రివపబ్లిక్ను చూని ఎవరూ భయపడలేదు, ఈ రిపబ్లిక్ నిరంతరం భయపడుతూ వచ్చింది. ఇదే రిపన్లిక్ యొక్క ప్రధాన సుగుణం. ప్రతిఘటనా శక్తులను ఎదుర్కోవటం ద్వారా కాక, రాజీపడటం ద్వారా, వారిని నిరాయుధం చేసి, తన అస్తిత్వాన్ని కాపాడుకున్నది. రిపన్లీక్ శాంత స్వభావం కలది అని, అంతరంగికంగా ఉన్న ఆస్తిపర వర్గాలకు, విదేశాలలోని నియంతృత్వ శక్తులకు నిరంతరం హామీలిస్తూనే ఉన్నది. “మీరు జీవించండి. ఇతరులను జీవించనివ్వండి” అనేది రిపబ్లిక్ యొక్క ప్రకటిత నినాదం. దీంతోపాటు ఫిబ్రవరి విప్లవం వెన్వెంటనే. జర్మన్లు, పోలిష్ ప్రజలు, అస్టియన్లు, హంగేరియన్లు, ఇటలీ ప్రజలు, వారి వారి తక్షణ పరిస్థితులకనుగుణంగా తిరుగుబాట్లు చేశారు. రష్యా అందోళనలతో నిండిపోయింది. ఇంగ్లాండు దేశం భయపడ్డది. కాని ఈ రెండూ తిరుగుబాట్లు మాత్రం చేయలేదు. కనుక జాతీయ స్థాయిలో రిపబ్లిక్కు ఎదిరించవలసిన శత్రువంటూ లేదు. విష్లవక్రమాన్ని త్వరితంజేసి, ఉత్సాహానికి పదునుపెట్టి, రిపన్లికును కూలద్రో సేందుకు తాళ్కాలిక ప్రభుత్వాన్ని తొందరజేసే విదేశీ సమస్యలేవీ లేవు. పారిస్ కార్మికవర్గం, ఈ రిపబ్లిక్ తన స్వంత సృష్టిగా భావిస్తున్నది. బూర్జువా సమాజంలో ఒక్కొక్క స్థావరాన్ని పదిలపరుచుకుంటున్న తాత్కాలిక ప్రభుత్వం యొక్క ప్రతిచర్యకు అది ఆమోదం తెలిపింది కార్మికవర్గం తరపున కాసిడిరి పోలీసు శాఖలో బాధ్యత స్వీకరించాడు. అతని బాధ్యతే పారిస్లో అస్తి కాపాడుట, కార్మికులకు, యజమానులకు ఏర్పడే వేతన వివాదాలను పరిష్కరించడానికి, కార్మికవర్గం తరఫున లూయీబ్లాంక్ నియమితుడైనాడు. యూరప్ దృష్టిలో బూర్జువావర్గ గౌరవం కళంకితం కాకుండా కాపాడటం తన కర్తవ్యమని కార్మికవర్గం భావించింది,
దేశం లోపలగాని, బైటగాని రిపల్లిక్కు ఎట్టి ప్రతిఘటన రాలేదు. దాంతో అది నిరాయుధమైంది. ప్రపంచాన్ని విప్లవకర పరివర్తన చెందించటం ఇక దాని కర్తవ్యం కాదు. బూర్జువా సామాజిక సంబంధాలకు తాను సర్దుబాటు కావటమే దాని కర్తవ్యం. తాత్కాలిక ప్రభుత్వం ఈ కర్తవ్యాన్ని మొండిగా అమలు పరచినతీరు చూడదలచుకుంటే, అది తీసుకున్న అర్ధిక చర్యలను పరిశీలిస్తే చాలు.
ప్రభుత్వ రుణం, ప్రైవేట్ వడ్డీ వ్యాపారం కూడా సహజంగానే చలించిపోయాయి. ఫైనాన్సు పెట్టుబడికి చెందిన తోడేళ్ళు ప్రభుత్వాన్ని ఇష్టమొచ్చినట్లు దోపిడీ చేయటానికి కతి లావా -వరైోరూు
వీలున్నదనే విశ్వాంపై ప్రభుత్వ రుణం అధారపడి ఉంది. కాగా పాత ప్రభుత్వం అంతరించింది. వివ్లవం అందరికంటే ఎక్కువగా ఫైనాన్స్ పెత్తందారీ వర్గంపైననే ఎక్కుపెట్టబడి ఉంది. గతించిన యూరపియన్ వాణిజ్య సంక్షోభ ప్రకంపనలు ఇంకా
దాంతో (పైవేట్ రుణ వ్యాపారం స్తంభించిపోయింది. చలామణీ మందగించింది. ఉత్పత్తి నిలిచిపోయింది. ఫిబ్రవరి విప్లవానికి ముందే ఇవన్నీ జరిగాయి. విప్లవ సంక్షోభం వాణిజ్య సంక్షోభాన్ని తీవ్రతరం చేసింది. మొత్తం విస్తృతమైన రూపంలో బూర్జువా ఉత్పత్తి, బూర్జువా వ్యవస్థ చెక్కుచెదరకుండా ఉంటుంది అనే విశ్వాసంపై ప్రెవేట్ వడ్డీ వ్యాపారం అధారపడి ఉంది. అలాంటిది మొత్తం బూర్డువా ఉత్పత్తి పునాదిని, కార్మికవర్గ బానిసత్వాన్ని ప్రశ్నించే విప్లవం, వద్దీ వ్యాపారంపై ఎలాంటి ప్రభావాన్ని కలిగిస్తుంది. అందునా కార్మికవర్గం బోర్సు ప్రభుత్వానికి పోటీగా లక్సెందిర్లులో ఒక వికృత రాక్షసి రూపాన్ని కార్మికవర్గం సృష్టించిందాయె. కార్మికవర్ద తిరుగుబాటు అంటే బూర్జువా రుణ వ్యవస్థ రద్దుకావటమే. ఏమంటే బూర్జువా ఉత్పత్తి బూర్జువా వ్యవస్థలు కూడా రద్దయినట్లే, ప్రభత్వ రుణం, ప్రైవేట్ వడ్డీవ్యాపారం విప్లవ తీవ్రతను కొలిచే ధర్మామీటర్ల వంటివి. ఈ వ్యవస్థలు రెండూ దెబ్బతిన్న కొద్దీ విప్లవం తీవ్రత, సృణజనశక్తి పెరుగుతూంటాయి.
రిపల్లిక్కు గల బూర్జువా వ్యతిరేక ఆళారాన్ని చెరిపివేయాలని తాత్కాలిక ప్రభుత్వం ప్రయత్నించింది. అ పని చేయాలంటే, మరి తన రాజ్యాంగ రూపం యొక్క మారకపు ఏలుసను స్థిరపరచాలి. బోర్స్లో దాని పరపతిని కాపాదాలి. రిపన్లిక్ పరపతి బోర్స్లో పేరిగిన మేరకు, (ఫైవేట్ వడ్డీ వ్యాపారం తిరిగి పుంజుకున్నది.
రాచరిక వారసత్వంగా వచ్చిన బాధ్యతలను తొను గౌరవించజాలననే అనుమానం నివారించేందుకు, రిపబ్లిక్ యొక్క బూర్జువా నీతిసూత్రాలలోనూ, పరిష్కారం చేయగల సామర్భాలలోనూ విశ్వాసం పునరుద్ధరించేందుకు తాత్కాలిక ప్రభుత్వం కొన్ని కుద్రతనపు విదాయి పనులు చేపట్టింది. చట్టరీత్యా చెల్లించవలసిన తేదీకంటె ముందుగానే ప్రభుత్వ రుణదాతలను ర్ శాతం, 41/2 4 శాతం చొప్పున వడ్డీ మొత్తాలను అది చెల్లించి వేసింది. తను విశ్వాసాన్ని చూరగొనటానికి ప్రభుత్వం ఇంత ఆదుర్దాగా చేపట్టిన చర్యలు మార్డువా పర్గానికి హర్షాతిరేకం కలిగించాయి.
ఈ రకమైన నాటకీయ చర్యలతో ఖజానాలోని డబ్బు కాస్తా ఖర్చు అయిపోయింది. కాళ్యాలిక ప్రభుత్వం అర్థిక ఇబ్బందులు మాత్రం సహజంగానే ఏమీ తగ్గలేదు. ఆర్థిక శృతవంాంంతంతా్ొ్్్ ట్
బాధలు దాచిపెట్టుకోలేనంతగా బైటపడసాగాయి. ప్రభుత్వ రుణదాతలకు ఆహ్లాదకరమైన ఈ చర్యల భారాన్ని పెటీ బూర్జువా వర్గం ఇండ్లలో పనిచేసేవారు భరించవలసి వచ్చిండి.
నూరు ఫ్రాంకులకు మించి సేవింగ్స్ బ్యాంకు ఖాతాల నుండి డబ్బు తీసుకోరాదు అని ప్రకటన చేయబడ్డది. సేవింగ్సు బ్యాంకుల నిల్వ చేసిన డబ్బును ప్రభుత్వం స్వాధీనం చేసుకున్నది. తిరిగి చెల్లించనవసరం లేని ప్రభుత్వ రుణంగా అ డబ్బును నిర్దేశిస్తూ ప్రభుత్వం ప్రకటించింది. దీంతో రిపబ్లిక్ పట్ల ఇంతకు పూర్వమే కోపంతో ఉన్న పెటీ బూర్జువా వర్గం మరింత ఆగ్రహోద(గ్రమైంది. సేవింగ్సు బ్యాంకు ఖాతాలకు బదులుగా ప్రభుత్వ రుణవపత్రాలు వారి చేతులలోకి వచ్చాయి. వాటిని అమ్ముకొని దబ్బు చేసుకోవాలంటే, ఎవరికి వ్యతిరేకంగా తాము ఫిబ్రవరి విప్లవాన్ని చేశారో, తిరిగి అ బోర్సు వదరుబోతుల వద్దకే, పెటీ బూర్జువా వర్గం పోవలసి వచ్చింది.
జూలై రాచరిక కాలంలో పరిపాలించిన ఫైనాన్సు పెత్తందారీ వర్గం యొక్క
ఉన్నత అధికార కేంద్రం బ్యాంక్. (ప్రభుత్వ రుణభారంపై బోర్సు ప్రభుత్వం ఆధిపత్యం వహిస్తుంది. బ్యాంకులు వ్యాపారవడ్డీ పై ఆధిపత్యం వహిస్తాయి.
ఫిబ్రవరి విప్లవం ఫలితంగా బ్యాంకుల యొక్క పరిపాలనే కాదు, వాటి అస్తిత్వమే మొత్తం ప్రమాదంలో పడ్డది. దాంతో, బ్యాంకులు రుణాన్ని బిగబట్టి రిపబ్లిక్ను అ(ప్రతిష్టపరచాలని యత్నించాయి. బ్యాంకర్ల, పారిశ్రామికవేత్తల, వ్యాపారస్తుల రుజాలన్నిటినీ అది అకస్మాత్తుగా నిలిపివేసింది. ఈ చర్య వెన్వెంటనే ప్రతీఘాత విప్లవం ఏదీ రానందున, ఈ చర్య, బ్యాంకులపైననే ఎదురుదెబ్బ తీసింది. బ్యాంకు ఖజానాల్లో దించిపెట్టుకున్న ధనాన్ని కాస్తా పెట్టుబడిదారులు ఉపసంహరించారు. బ్యాంకు నోట్లు చేతిలో ఉన్న వారంతా, ఆ నోట్లకు బంగారాన్ని వెండిని తీసుకుందామని మారకపు ఆఫీసులకు ఎగబడసాగారు.
బలవంతపు జోక్యం లేకుండా చట్టబద్ధమైన నే తాత్కాలిక ప్రభుత్వం బ్యాంకును దవాలా కీయచవరు తాక నవా కర్మకు వాటిని వదలివేస్తే చాలు. అ పని జరుగుతుంది. బ్యాంకు దివాలా తీసివుంటే ఒక జలప్రళయం బద్ధలయ్యేది. ఒక్క క్షణంలో ఈ జలప్రళయం ఫ్రెంచి భూభాగం నుండి ఫైనాన్సు పెత్తందారీ వర్గాన్ని పక్కకు నెట్టివేసి ఉండేది. జూలై రాచరికానికి ఈ వర్గమే కనక సింహాసనం, రిపల్లిక్కు అత్యంత ప్రమాదకరమైన శత్రువు ఒకసారి బ్యాంకు దివాలా తీస్తే, తన అస్తిత్వానికి ఆఖరు సవాలుగా బూర్జువా వర్గం భావిస్తుంది. ప్రభుత్వం తావ వాలు
వితకదలుచుకుంటే, అది ఒక జాతీయ బ్యాంకును ఏర్పరచి, ప్రభుత్వ రుణంపై జాతి పెత్తనాన్ని ఏర్పరచవచ్చు.
ఇందుకు విరుద్ధంగా, తాక్కాలిక ప్రభుత్వం, బ్యాంకు నోట్లకు నిర్బంధంగా ఒక ధరను నిర్ణయించింది. మరొక పని కూడా చేసింది. రాష్ట్ర బ్యాంకులన్నిటినీ, ఫ్రెంచి బ్యాంకుకు శాఖలుగా మార్చివేసింది. (ఫ్రెంచి బ్యాంకు తన వలను యావత్తు ఫ్రాన్సుపైన విస్తరించేందుకు ప్రభుత్వం అవకాశమిచ్చింది. అంతేకాదు, ప్రభుత్వ అటవీ భూములను బ్యాంకుకు తనఖా పెట్టి అప్పు తీసుకున్నది. ఈ విధంగా ఫిబ్రవరి విప్లవం తాను కూలద్రోయవలసిన బ్యాంకు అధికారాన్ని, పెత్తనాన్ని ప్రత్యక్షంగా పెంపు చేసింది.
ఈలోగా తాత్కాలిక ప్రభుత్వం రోజు రోజుకు పెరుగుతున్న లోటుతో మాత్రం చేస్తున్నది. కార్మికులు మాత్రమే ప్రభుత్వానికింత భిక్ష పెట్టారు. వీరోచితమైన మరికొన్ని చర్యలు అవసరమైనాయి. కొత్తపన్ను విధించవలసి వచ్చింది. అయితే ఎవరి పైన వన్నులు వేయాలి. బోర్స్ తోడేళ్ళపైనా, బ్యాంకు అధివతుల పైనా, వ్రభుత్వ కణదాతలపైనా, అద్దెల ద్వారా బ్రతికేవారి పైనా? పారిశ్రామికులపైనా? ఈ చర్యలు చేస్తే రిపబ్లికితో బూర్జువా వర్గాన్ని సమన్వయపరచటం సాధ్యం కాదు. అలా చేస్తే పైపెచ్చు ప్రభుత్వ రుణం, వాణిజ్య రుణం ప్రమాదంలో పడతాయి. మరొక వైపున ఎన్నో అవమానాలకు గురై, ఎన్నో త్యాగాలు చేసి, అ వర్గాన్ని ఆకట్టుకోవాలని యత్నాలు జరిగాయి. కాగా ఎవరో ఈ ఐరువు అంతా భరించాలి కదా! బూర్జువా రుణభారానికి ఎవరు బలిపశువు కావాలి? ఇంకెవరు, రైతులు. *
అంతకు ముందున్న నాలుగు ప్రత్యక్ష పన్నులపైన అదనంగా ఫ్రాంకులో 4ర్ సెంటిముల పన్నును తాత్కాలిక ప్రభుత్వం విధించింది. ఈ పన్ను ఐడా భూస్వాన్యు వర్గాలపైన, పునరుద్ధరణ కాలంలో నష్టపరిహారం పొందిన ధనిక వర్గాలపైన మాత్రమే వదుతుందని పారిస్ కార్మికవర్గం నమ్మే విధంగా ప్రభుత్వం బుజ్జగించి మోసపుచ్చింది. కాని నిజానికి ఈ పన్ను అందరికంటే ఎక్కువగా రైతువర్గాన్ని దెబ్బకొట్టింది. అనగా (ఫెంచి ప్రజలలో అత్యధిక సంఖ్యాకులను దెబ్బకొట్టింది. ఫిబ్రవరి విప్లవం ఖర్చును
పి గ పదంతో పుమూర్నకో ను భొస్వానులు లార్వె లాబాన్పో అనే అవమానకరమైన
2 2 శకాబి ఆఖరున జరిగిన బూర్జువా పరిపాలన కాలంలో ప్రభత్వం స్వాధీనపరముకున్న ఇప్తిగానూ భూస్వామ్య వర్గాలకు నష్టపరిహారంగా 1815లో కేటాయించిన మొత్తం. శనం 51
వారే భరించవలసి వచ్చింది. ప్రతిఘాత విప్లవం తన ్రధాన పునాదిని వారిలోనే పొందగలిగింది. ఫ్రెంచి రైతులకు 45 సెంటిముల పన్ను జీవన్మరణ సమస్య అయింది. రిపల్లిక్కు దానిని జీవన్మరణ సమస్యగా ఫెంచి రైతు చేశాడు. అనాటి నుండి రిపల్లిక్ అంటే, ఫ్రెంచి రైతుకు 45 సెంటిముల పన్నుగా అర్ధమైంది. తాను నష్టపడుకుంటే, దుబారా ఖర్చులు చేసే పారిస్ కార్మికవర్గం బాగుపడుతున్నట్లుగా ఫ్రెంచి రైతు భావించసాగాడు.
1789 విష్టవం రైతాంగంపైన గల ఫ్యూడల్ బరువులను తొలగించే యత్నంతో ప్రారంభమైంది. 1848 విప్లవం గ్రామీణ రైతులపై కొత్త పన్నులు విధించటం మొదలుపెట్టింది. పెట్టుబడిదారులకు నష్టం కలగకుండాను, ప్రభుత్వ యంత్రాంగం సాగిపోతూ ఉండటానికి ఈ చర్యలు చేపట్టింది.
ఈ అసౌకర్యాలనిటినీ తొలగించి, పాత బురదలో నుండి ప్రభుత్వాన్ని బైటకు లాగటానికి ఒకే ఒక మార్గమున్నది. ప్రభుత్వం దివాలాతీసింది అని ప్రకటించటం. ప్రస్తుతం ఫ్రెంచి ఆర్థిక మంత్రిగా ఉన్న బోర్స్కు తోడేలులాంటివాడైన ఫౌల్గు, అ తర్వాత కొద్ది రోజులకు ఈ (ప్రతిపాదన చేశాడు. అప్పుడు ఎంతో ఆవేశంతో లెగ్రూరోలిన్ ఈ ప్రతిపాదనను నిరాకరించిన విషయం మనకు తెలుసు. జ్ఞాన వృక్ష శిఖరాగ్రం నుండి ఫౌల్లు ఈ విజ్ఞప్తి చేశాడు.
పాత బూర్జువా నమాజం, (వ్రభుత్వానికి నమర్పించిన బిల్లులన్నింటినీ గౌరవించటం ద్వారా, తాత్కాలిక ప్రభుత్వం బూర్జువా సమాజూనికి లొంగిపోయింది. అనేక సంవత్సరాలుగా విప్లవం కొరకు చేసిన రుణాలన్నిటినీ బూర్జువా సమాజం నుండి వసూలు చేసే రుణదాతగా ప్రవర్తించటానికి ఐదులు, తాత్మాలిక ప్రభుత్వం, అప్పులు తీర్చటానికి నానా బాధలుపడుతున్న రుణదాతలాగా ్రవర్తించసాగింది. బూర్జువా సంబంధాల పరిధిలో మాత్రమే నెరవేర్చగల బాధ్యతల పరిపూర్తికిగాను, కదలిపోతున్న బూర్జువా సంబంధాలను అది దృఢతరం చేయవలసి వచ్చింది. అప్పు తీసుకుంటేనేగాని జీవించలేని పరిస్థితి దానికేర్పడ్డది. కార్మికవర్గానికి చేసిన వాగ్దానాలు, వారికి కలిగించే సౌకర్యాలు- అన్నీ తాత్కాలిక (ప్రభుత్వానికి నంకెళ్ళుగా మారాయి. వాటీని తొలగించుకోవాలని భావించింది. కార్మికుల విముక్తి-మాటరూపంలో కూడా కొత్త రిపబ్లిక్కు భరించలేనంత వ్రమాదకరంగా తయారైంది. ఏమంటే ఆ మాటను ఉచ్చరించటం అంటే రుణభార వునరుద్ధరణకు స్థిరమైన వ్యతిరేక వైఖరిని అవలంబించడమే అప్పటికి ఉన్న ఆర్ధిక వర్ణ సంబంధాలను ఏమాత్రం కదిలించకుండా, శరత హా హావ వు
బాధపెట్టకుండా గుర్తించడం ద్వారానే రుణభారాన్ని పునరుద్ధరించటం సాధ్యం. కమక, కార్మికులను వదలించుకోవడం తాత్కాలిక ప్రభుత్వానికి అవసరమైంది.
ఫిబ్రవరి విప్లవం సైన్యాన్ని పారిస్ నగరం బైటికి తోసివేసింది. జాతీయ రక్షక దళం, అనగా, వివిధ శ్రేణులకు చెందిన బూర్డువావర్గమే ఏకైక అధికార కేంద్రం. ఈ రక్షక దళం తనకుతానై ఒంటరిగా కార్మికవర్గానికి నమ ఉ్జీగా విలవలేకపోయింది. అంతేకాదు, క్రమక్రమంగా, ఉండి ఉండి ఈ రక్షక దళం, ఎంతో మొండిగా వ్యతిరేకించిన తరువాతనే కావచ్చు. వందలాది ఆటంకాలు సృష్టించిన తర్వాతనైనప్పటికీ, సాయుధ కార్మికులను తన దళాలలోకి చేర్చుకోక తప్పలేదు. ఇక మిగిలిందల్లా ఒకే ప్రత్యామ్నాయం; కార్మికవర్గంలో ఒక భాగాన్ని మరొక భాగానికి పోటీ పెట్టటం.
ఇందుకుగాను తాత్మాలిక ప్రభుత్వం 24 బెటాలియన్లతో కూడిన సంచారక దళాన్ని ఏర్పరచింది. ఒక్కొక్క బెటాలియన్లో 15- 20 ఏండ్ల మధ్య వయన్ములైన వేయిమంది సైనికులను చేర్చింది- వీరిలో చాలా హెచ్చుమంది క్షీణ కార్మికవర్గానికి చెందినవారు. అన్ని పెద్ద పట్టణూలలోను ఈ క్షీణ కార్మికవర్గం, పారిశ్రామికవర్గం కంటె ఖచ్చితంగా వేరైన విధంగా పెద్ద సంఖ్యలో వున్నారు. అన్ని రకాల సంఘ వ్యతిరేక శక్తులు, దొంగలు వీరి మండే అవిర్భవిస్తారు. సమాజం విదిలించే ఎంగిలి మెతుకులపై వీరు జీవిస్తూ వుంటారు. వీరికొక ప్రత్యేకమైన వృత్తి అంటూ లేదు. తిరుగుబోతులు, ఇల్సవాకిలి లేని రికామీ సరుకు. అయా జాతికి చెందిన వాగరికతా స్థాయినమసరించి వీరి స్వభావం ఆధారపడి ఉంటుంది. కాని తమ తిరుగుబోతు" స్వభావాన్ని మాత్రం ఎప్పుడూ వదులుకోరు. బాగా యువకులుగా ఉన్న ఇలాంటివారిని తాక్కాలిక ప్రభుత్వం శేరదీసింది. ఎటుబడితే అటు సాగదీయడానికి వీరు అమవుగా ఉండేవారు. అత్యంత పాహసకృత్యాలూ చేయగలరు. అతి దారుణమైన దోపిడీ, అతి నీచమైన అవినీతికి సంబంధించిన అత్యంత త్యాగాలు చేయగలరు. తాళ్కాలిక ప్రభుత్వం వీరికి రోజుకు ఓక ఫ్రాంకు 50 సెంటింలు చెల్లించేది. అనగా అది వారిని కొనివేసింది. వారికి స్వంత యూనిఫారం బట్టలు ఏర్పరచింది. పైకి చూడటానికి వీరు ఖాకిబట్టలు వేసుకునే కార్మికులకంటే భిన్నంగా ఉండేవారు. వీరికి నాయకులుగా స్థిర సైన్యంలోని ఆఫీసర్లను కొందరిని కేటాయించింది. మరికొంతమంది నాయకులను వారే ఎన్నుకున్నారు. పికృదేశం కొరకు మరణానికైనా సిద్ధమే, రిపబ్లిక్కు విధేయులుగా ఉండాలి అనే మాటలతో ఉత్తేడికులైన బూర్జువావర్గ పుత్రుల మండి వీరిని ఎన్నుకున్నారు.
1 కార్మికవర్గం నుండి కిందికి జారి క్షీణ కార్మితవర్గమైన ఈ జనాభా ఇటలీలో నిరంకుశ పభశ్వంచే పదేపదే ప్రతీఘాత విప్లవ కుట్రలకు వివియోగించబడేవారు. శ్చితవతంాంచ తాత 35
ఈ విధంగా పారిస్ కార్మికవర్గానికి ఎదురుగా అ వర్గంలో నుండే తయారైన ఒక సైన్యం నిలిచింది. యువకులు, దృఢగాత్రులు, తెగింపు గల్గిన 24 వేల మంది ఈ విధంగా తయారైనారు. ఈ సంచారక దళం పారిస్ వీధుల గుండా నడుస్తుంటే, కార్మికవర్గం హర్షధానాలు చేసింది. బూర్జువావర్గానికి చెందిన జాతీయ రక్షక దళానికి భిన్నంగా, ఇది కార్మికవర్గ దళం అని అది అభిప్రాయపడ్డది. ఈ పొరపాటు క్షమార్దమే.
ఈ సంచారక దళం కాక, ప్రభుత్వం తన చుట్టూ పారిశ్రామిక కార్మికులను సమీకరించదలచింది. నంక్షోభం ఫలితంగాను, విప్లవం కారణంగాను వీధులలోకి నెట్టివేయబడిన లక్షమంది కార్మికులను మేరి అను మంత్రి జాతీయ కార్ధానాలు అనే పేరుతో ఒక దళంగా చేర్చారు. ఈ బడాయి పేరు క్రింద దాగి వున్నదేమంటే, 28 సౌల రోజువారీ వేతనంపై విసుగు, తలనొప్పి కలిగించే నిరుపయోగమైన మట్టిపనులు చేసే కార్మిక బృందం. ఈ జాతీయ కార్థానాలను బహిరంగంగానడిచే ఇంగ్లీషు వసతి గృహాలు అనవచ్చు. కార్మికులకు వ్యతిరేకంగా రెండవ కార్మిక సేనను ఈ వసతి గృహాల ద్వారా నిర్మించినట్లు కాత్మాలిక ప్రభుత్వం భావించింది. కాని సంచారక రక్షక దళాల విషయంలో కార్మికులు మోసపోయినట్లే ఈసారి జాతీయ కార్థానాల విషయంలో బూర్జువా వర్గం మోసపోయింది. వారు ఒక తిరుగుబాటు సైన్యాన్ని సృష్టించారు.
కాగా ఒక ప్రయోజనం నెరవేరింది.
జాతీయ కార్ధానాలు అనేపేరు, లక్సెంబర్లు ప్రాసాదంలో ప్రజల కార్థానాలకు లూయీబ్లాంక్ ఇచ్చిన పేరు. కాగా మంత్రి మేరి నిర్మించిన జాతీయ కార్థానాలు, లక్సెంబర్లు కేంద్రం ఊహించిన వాటికి పూర్తిగా విరుద్ధమైనవి. కాని పేరు ఒకటే కావటం వల్ల హాస్యజనకమైన అనేక అపార్థాలకు కారణమైంది. స్పెయిన్ సేవకుల హాస్య ప్రదర్శన గాధవలె తయారైంది. ఈ జాతీయ కార్థానాల భావన లూయీబ్లాంక్ బుర్రలో నుండి పుట్టిందని చాటుమాటుగా తాత్కాలిక ప్రభుత్వం పుకార్లు వ్యాపింపచేసింది. జాతీయ కార్ధానా అనే మాటకు సృష్టికర్త అయిన లూయిీబ్లాంక్ తాత్కాలిక ప్రభుత్వంలో నభ్యుదైనందున ఈ వుకారు ప్రజలకు నమ్మదగినదిగా కనిపించింది. నగం
2 శ్వ కార్ధానాలను అటిలియర్స్ అనేవారు.
౬ 83లో పేదల చట్టాలను ఇంగ్లాండు ఆమోదించింది. పేదలకు ధన రూపంలో సౌళర్యం కలిగించటం కాక, పేదలకు వసతి గృహాలు నిర్మించటం ఈ పథకంలో భాగం. ఈ వసతి గృహాలు పేదలకు బాస్టిలీ జైళ్ళు అని పిలువబడేవి. వారికి విపరీతమైన భయాందోళనలు కలిగించేవి. కతత లారా ాాాాాాాాాాాాోాపర్తాల “వర్గపోంటం
అమాయకంగాను, సగం ఉద్దేశ్వపూర్వకంగాను బూర్జువా వర్గం సృష్టించిన గందరగోళంలో ఫ్రాన్సు యొక్క యూరప్ యొక్క మనోభావాలను కృత్రిమంగా మలిచే ప్రయత్నంలో ఏర్పాటైన ఈ వసతి గృహాలు, సోషలిజం యొక్క మొదటి వ్యక్తీకరణ రూపాలు. ఈ వసతి గృహాలతో పాటే, సోషలిజం కూదా కొరత వేయబడ్డాయి.
సారంలో కాకపోయినా ఆకారంలో, జాతీయ కార్ధానాలు బూర్జువా పరిశ్రమ, బూర్జువా రుణం, బూర్జువా రిపబ్లిక్ల పట్ల కార్మికవర్గ అసంతృప్తికి చిహ్నాలు కనుక బూర్జువావర్గం యీ సంస్థలపై తన ద్వేషాన్నంతా కుమ్మరించింది. ఫిబ్రవరి భ్రమలతో విహిరంగంగా తెగతెంపులు చేసుకునే శక్తి తమకు వచ్చినవెంటనే తాము ఈ కేంద్రాలపై దాడి చేయవచ్చునని కూడా బూర్జువావర్గం అంచనా వేసుకున్నది. పెటీ బూర్జువావర్గం యొక్క అసంతృప్తి క్రోధం అంతా కూడా ఈ జాతీయ కార్ధానాలపైననే కేంద్రీకృతమై వుంది. తమ పరిస్థితి రోజు రోజుకు దిగజారిపోతుండగా, కార్మిక, అలగా జనం ఏ విధంగా ధనాన్ని మింగుతున్నారో పెటీ బూర్జువావర్గం దురాగ్రహంతో లెక్కగట్టసాగింది. బూటకపు కార్మికులకు ప్రభుత్వ పెన్నన్. సోషలిజం అంటే ఇదన్నమాట. తమ దౌర్భాగ్యానికి జాతీయ కార్ధానాలు, లక్సెంబర్లు ప్రాసాద ప్రకటనలు, పారిస్లో జరిగే కార్మికుల ప్రదర్శనలు కారణమని వీరు భావించసాగారు. నిరంతరం దివాళా అంచుల మీద ఉండే పెటీ బూర్జువావర్గం, అందరికంటే ఎక్కువగా కమ్యూనిస్టుల దుష్ట పన్నాగాలను గురించి ఉన్నాదపూరితంగా వ్యతిరేకించేవారు.
ఈ విధంగా బూర్జువా, కార్మికవర్గాల మధ్య త్వరలో జరుగనున్న డొమ్మీలో అన్ని నిర్ణయాత్మక స్థావరాలు, సౌకర్యాలు, మధ్యతరగతి (శ్రేణులు, బూర్జువావర్గం చేతిలో ఉన్నాయి. మరొకవైపున ఫిబ్రవరి విప్లవ తరంగాలు యూరప్ ఖందమంతటా ఉవ్వెత్తున లేవసాగాయి. ప్రతి టపాలోను విప్లవాన్ని గురించిన కొత్త వార్తలు వస్తూనే ఉన్నాయి. ఇటలీ నుండి, జర్మనీ నుండి ఆగ్నేయ యూరప్లోని మారుమూల ప్రాంతాల నుండి వార్తలు రాసాగాయి. వ్రజల ఉత్సావోన్ని ఉన్నత స్థాయిలో కాపాడసాగాయి. ఇంతకుముందే అపజయాలు పొందడం, విజయాలు తధ్యమైనట్టగా నిరంతరం యోగ్యతా వత్రాలు ఇవ్వసాగాయి.
బూర్జువా రిపబ్లిక్ తలపెట్టిన పెద్ద పోరాటాలలో, మార్చి 17, ఏప్రిల్ 16 ఘటనలు మొట్టమొదట జరిగాయి. ఫచ్చితవవంచాద తావో 155
కార్మికవర్గ ద్వంద్వ పాత్రను మార్చి 17 ఘటనలు వ్యక్తం చేశాయి. ఈ కారణంగా కార్మికవర్గం నిర్ణయాత్మకంగా వ్యవహరించజాలకపోయింది. అది చేసిన ప్రదర్శన మొదట్లో, తాత్కాలిక ప్రభుత్వాన్ని తిరిగి విప్లవ మార్గం వైపు నెట్టటానికి ఉద్దేశితమైంది. ఆ ప్రభుత్వంలోని బూర్జువా సభ్యులను పరిస్థితులననుసరించి తొలగించి, జాతీయ శానననభకు, జాతీయ రక్షక దళానికి జరగవలనీన ఎన్నికలను వాయిదా వేయించడానికిగాను ఒత్తిడిచేయటం-ఇవి మొదటి ఉద్దేశాలు. అయితే మార్చి 16న, జాతీయ రక్షక దళంలో ప్రాతినిధ్యం వహించే బూర్జువా వర్గం, తాత్మాలీక ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా (ప్రదర్శన చేసింది. లెడ్రూ రోలిన్ నశించాలి అంటూ హోటల్ డిఎల్లీని ముట్టడించింది. దాంతో లెడ్రూరోలిన్ చిరస్థాయి కావాలి, తాత్కాలిక ప్రభుత్వం చిరస్థాయి కావాలి అని ప్రజలు నినొదాలివ్వక తప్పలేదు. బూర్జువా రిపల్లిక్కు ప్రమాదం ఏర్పడినట్లు ప్రజలకు తోచింది. కనుక రిపల్లిక్కు అండగా, బూర్జువా వర్గానికి వ్యతిరేకంగా ప్రజలు నిలవవలసి వచ్చింది. ఈ చర్య వల్ల వారు తాత్కాలిక ప్రభుత్వాన్ని బలపరచారేగాని, తమకు తాత్మాలిక ప్రభుత్వం లోబడేటట్లు చేసుకోలేకపోయారు. మార్చి 17 ఒక నాటకీయ దృశ్యం జరిగింది. పారిస్ కార్మికవర్గం మరొకసారి తన మహాశక్తిని ప్రదర్శించింది. కాగా తాత్కాలిక ప్రభుత్వం లోపల, వెలుపల ఉన్న బూర్జువావర్గం, మరింత దృఢంగొ కార్మిక వర్గాన్ని అణచటానికి పూనుకున్నది.
- బూర్జువావర్గంతో కలిసి తాళ్కాలిక ప్రభుత్వం సృష్టించిన దురభిప్రాయం ఫలితంగా ఏప్రిల్ 16 ఘటనలు జరిగాయి. జాతీయ రక్షక దళం నాయకత్వ పదవుల ఎన్నిక కొరకై కార్మికులు, మార్స్ ఆటన్ఫలంలోనూ, పొపోద్రోంలోనూ 'పెద్దనంఖ్యలో రాస్సైల్ల నాయకత్వాన సాయుధంగా సమీకృతులయ్యారనే పుకారు ఒకటి పారిస్లో అ మూల నుంచి మెరుపు వేగంతో పాకిపోయింది. హోటల్ డిఎల్లీపై దాడిచేసి తాత్కాలిక ప్రభుత్వాన్ని కూలద్రోసి, కమ్యూనిస్టు ప్రభుత్వ స్థాపసకు కార్మికులు సన్నద్ధమయ్యారని కూదా పుకారు వ్యాప్తి చేయబద్దది. వెంటనే సార్వతిక హెచ్చరిక వెలువడ్డది. లెగ్రూరోలిన్, మరాస్ట్, లామార్టిన్లు ఈ హెచ్చరికకు బాధ్యులము నేనంటే నేనని తర్వాత ఘర్షణ కూడా పడ్డారు. ఒక గంటలో పదివేల మంది సాయుధ సైనికులుగా ఏర్పడ్డారు. హోటల్ డిఎల్లీలోని అన్ని (వ్రవేశ నిషృమణ ద్వారాలను జాతీయ రక్షకదళాలు స్వాధీనపరచుకున్నాయి. కమ్యూనిస్టులు నళించాలి, లూయీబ్లాంక్, బ్లాంక్వి, రాస్పైల్? కాబెట్లు నశించాలి అనే నినాదాలు పారిస్ అంతటా మార్మోగ్రాయి. పితృభూమిని, శరత రాలా లారా వర్గసరంటం
సమాజాన్ని రక్షించటానికి తమ సంసిద్ధతను వ్యక్తంచేస్తూ అసంఖ్యాకమైన ప్రతినిధి వర్గాలు తాత్కాలిక ప్రభుత్వానికి విజ్ఞస్తలు అందజేసుకున్నాయి. కార్మికులు హోటల్ టఎల్లీకి వెళ్ళి మార్స్ అటస్థలంలో తమ దేశభక్తియుత ఎన్నికల ఫలితాలను, కాత్మాలిక ప్రభుత్వానికి తెలియజేసేందుకు వెళ్ళారు. వారికి దిగ్భాంతి కలిగింది. పారిన్ బార్జువావర్గం, ఎంతో నేర్చుగా నిర్వహించిన బూటకపు పోరాటంలో, తమ నీడను ధ్వంసం చేశారు. ఏప్రిల్ 16 ఘటనలు, పారిస్కు సైన్యాన్ని తిరిగి రప్పించేందుకు ఒక సాకుగా ఉపయోగపడ్డాయి. గజిబిజిగా సాగిన ఈ వాస్యనాటిక పరమార్థం అదే రాష్ట్రాలలో అభివృద్ధి సీరోధక ఫెడరలిస్టు ప్రదర్శనలు జరిగాయి. సార్వత్రిక ప్రత్యక్ష ఎన్నికల ఫలితంగా ఏర్పడిన సాధారణ శాననసభ మే 4న
సమావేశమైంది. పాత తరహాకు చెందిన రిసల్లికులు చెప్పిన విధంగా సార్వత్రిక ఓటింగ్ హక్కుకు అద్భుత శక్తులేమీ లేవు. ఫ్రాన్స్ అంతట, కనీసం ్ర్రాన్సులోని మెజారిటీ ప్రాంతంలో అందరూ పౌరులేననీ, వారికి ఒకే ప్రయోజనాలు, ఒకే అవగాహన ఉంటుందని వారు భావించారు. (ప్రజలను ఆరాధించే తత్వం ఇది. వారు ఊహించిన ప్రజలు కాక, ఎన్నికల ఫలితంగా నిజమైన ప్రజలు రంగం మీదికి వచ్చారు. వీరు వివిధ వర్గాలకు ప్రాతినిధ్యం వపొన్తున్నారు. పోరాటంకొరకు ఉరకలు వేస్తున్న మార్జువావర్గం నాయకత్వాన, పునరుద్ధరణ ఉన్న్మాదంతో ఉన్న పెద్ద భూస్వాముల నాయకత్వాన రైతులు, పెటీ బూర్జువా వర్గాలు ఎందుకు పోరాడాయో మనం చూశాము. రిపల్లికన్ పెద్ద మనుషులు భావించినట్లు సార్వజనీన ఓటింగ్ హక్కు ఆశ్చర్యాలు సృష్టించే మంత్రదండం కానిమాట నిజమే. కాని అది అంతకంటె ఉన్నతమైన విలువను కలిగిఉంది. వర్గ పోరాటానికి అది సంకెళ్ళు వదిలించింది. మధ్య తరగతిలోని వివిధ శ్రేణులు తను భ్రమలను, నిరుత్సాహాలను అతి త్వరగా అధిగమించేటట్లు చేసింది. దోపిడీ వర్గానికి చెందిన అన్ని శ్రేణులను ఒక్క దెబ్బతో అధికార శిఖరాలకు చేరవేసింది. అంతకాలం వారి నావరించి ఉన్న మోసపూరిత అచ్భాదనను తొలగించింది. ఏమంటే రాచరికం అస్తి ప్రాతిపదికపై వ్యవహరిస్తూ బూర్జువావర్గంలోని కొన్ని శ్రేణులు మాత్రమే తనతో రాజీపడటానికి ఇష్టపడుతుంది. మిగతా ్రేణులు తెరచాటున ఉంటారు. అందరితోపాటు తామూ, ప్రతిపక్షానికి చెందిన వారమనే (బ్రమా పరివేషాన్ని కలిగి ఉంటారు. ం
ఓ సౌరులూ సిటోయిన్న. న్చుతత్గవంచాద వతం 15
రాజ్యాంగ నిర్ణయ జూతీయ శాసనసభ మే 4వ తేదీన సమావేశమైంది. ఇందులో బూర్జువా రిపబ్లికన్లు, నేషనల్కు చెందిన రిపబ్లికన్లు పైచేయిలో ఉన్నారు. లెజిటిమిస్టులు, అర్లియనిన్నలు సైతం బూర్జువా రివబ్లికనిజం ఆచ్చాదన క్రింద మా(త్రమే కనపడగలిగేవారు. కార్మికవర్గంపై పోరాటం రిపబ్లిక్ పేరుతో మాత్రమే సాగేది.
రిపబ్లిక్, ఫిబ్రవరి 25 నుండిగాక, మే 4 నుండి ప్రారంభమైంది. ఈ రిపబ్లిక్నే ఫ్రెంచి ప్రజలు గుర్తించారు. తాత్కాలిక ప్రభుత్వంపై, (ఫెంచి కార్మికవర్గం విధించిన రిపబ్లిక్ కాదిది. సామాజిక సేవా శాఖలు గల రిపన్లిక్ కాదు. కాట్రగడల వద్ద పోరాడిన యోధుల మనోఫలకాలపై ఉన్న రిపబ్లిక్ కాదు. జాతీయ శాసనసభ ఈ రిపబ్లిక్ను ప్రకటించింది. ఇది ఒక్కటే చట్టబద్ధమైన రిపబ్లిక్. బూర్జువా వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా విప్లవ సాధనకైన రిపబ్లిక్ కాదిది. తద్విరుద్ధంగా బూర్జువా వ్యవస్థ యొక్క పునరేకీకరణ పైనుండి ఈ వాదనే వినిపించింది. రివబ్నిక్ అనుకూల వ్యతిరేక బూర్జువా పత్రికలన్నింటిలోను ఈ మాటే ప్రతిధ్వనించింది.
ఫిబ్రవరి రివన్లిక్ ఆచరణలో బూర్జువా రిపబ్లిక్ కంటే భిన్నంగా ఎలా ఉండజాలదో, భిన్నమైనదో కాదో మనం చూశాము. ఐనప్పటికి, కార్మికవర్గ తక్షణ వత్తిడి ఫలితంగా ఈ రిపబ్లిక్, సామాజిక సేవా శాఖలు గలదిగా, తాత్కాలిక ప్రభుత్వం ప్రకటించక తప్పలేదు. పారిస్ కార్మికవర్గం సైతం, ఊహలో మాత్రమే, బూర్జువా రిపబ్లిక్ పరిధులను అధిగమించిపోగలిగింది. వాస్తవ కార్యాచరణలో, బూర్జువా రిపబ్లిక్ పరిధికి లోబడే అది పనిచేసింది. అది చేసిన వాగ్దానాలు నూతన రిపన్లిక్కు భరింపరాని (ప్రమాదాలుగా తయారైనాయి. తాత్కాలిక ప్రభుత్వ జీవితక్రమం యావత్తూ కార్మికవర్గ కోర్కెలకు వ్యతిరేకంగా పోరాడటంలోనే గడిచిపోయింది. ఈ విషయాలన్నీ మనం ఇది వరకే చూశాము.
జాతీయ శాసనసభలో ఫ్రాన్సు యావత్తూ పారిస్ కార్మికవర్గంపై న్యాయస్థానం తీర్చు ఇవ్వటానికి సిద్ధపడి కూచున్నది. ఫిబ్రవరి విన్లవ బ్రమలన్నిటి నుండి శాసనసభ వెన్వెంటనే బైటపడ్డది. బూర్జువా రిపబ్లిక్, నూటికి నూరుపాళ్ళు బూర్జువా రిపబ్లిక్ అని అది ఖండితంగా ప్రకటించింది. అది నియమించిన కార్యవర్గ కమిషన్ల నుండి కార్మికవర్గ ప్రతినిధులైన లూయీ బ్లాంకు, అల్బర్ట్లను వెన్వెంటనే తొలగించింది. ప్రత్యేక కార్మికశాఖ 158 వర్గాలు - వర్గపోరాటం
ఏర్పాటు ప్రతిపాదనను అది త్రోసిపుచ్చింది. “కార్మికవర్గాన్ని వెనుకటి పరిస్థితులకు శీసుకురావటం ఒక్కటే ఈనాటి సమస్య” అని మంత్రి గ్రైలాట్ చేసిన ప్రకటనకు రిపల్లీక్ హర్షామోదాలు ప్రకటించింది. కాని ఇదంతా వారికి చాలలేదు. ఫిబ్రవరి రిపన్లీక్ను, బూర్జువావర్గ పరోక్ష తోద్బాటుతో కార్మికులు సాధించుకున్నారు. సహజంగానే తాము ఫిబ్రవరి విప్లవ వికేతలమని భావించారు. విజేతలకు సహజమైన గర్వాన్ని వారు ప్రదర్శించారు. కనుక వారిని వీధులలో ఓడించవలసి ఉంది. బూర్జువావర్గంతో కలిసిపోరాడవలసింది పోయి, బార్జువా వర్గానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడిన మరుక్షణమే వారు ఓడిపోయారని కార్మికవర్గానికి తెలియజెప్పవలసింది ఉంది. సోషలిస్టు సౌకర్యాలు కలిగించిన ఫిబ్రవరి రిపబ్లిక్ ఏర్పడటానికి రాచరికానికి వ్యతిరేకంగా, బూర్జువా వర్గంతో కలిసి కార్మిక వర్గం పోరాడవలసి వచ్చింది. ఈ నోషలిన్ను సౌకర్యాల నుండి వేరువరచటానికి, అధికారయుతంగా, బూర్జువా రిపన్లిక్దే పైచేయి అని ప్రకటించటానికి రెండో పోరాటం అవసరమైంది. ఆయుధాలు ధరించి, బూర్జుహావర్గం, కార్మికవర్గాన్ని ఓడించవలసి ఉంది. మార్డువా రిపబ్లిక్ పుట్టినది. ఫిబ్రవరి విజయం ద్వారా కాదు, జూన్ ఓటమి ద్వారా. మే 15న కార్మికవర్గం, జాతీయ శాసనసభా భవనంలోకి తోసుకుపోయింది. ఈన విప్లవ ప్రభావాన్ని పునఃసంపాదించాలని వృథా ప్రయత్నం చేసింది. కాని తీరా ఉత్సాహవంతులైన తన నాయకులను బూర్జువా జైలు అధికారులకు అప్పగించింది. , దీనితో కార్మికవర్గం తన ఓటమిని త్వరితం చేసుకున్నది. ఈ పరిస్థితి అంతం కావాలి అనే నినాదంతో జాతీయ శాసనసభ, కార్మికవర్గాన్ని నిర్ణయాత్మక పోరాటానికి సవాలు చేయాలని నిర్ణయించింది. కార్యవర్గ కమిషన్ రెచ్చగొట్టే స్వభావంగల పెక్కు ఉత్తర్వులను కారీ చేసింది. ప్రజలు సమావేశం కాకూడదనే ఉత్తర్వును జారీ చేసింది. రాజ్యాంగ నిర్ణయం, శాసనసభ వేదికపై నుండి కార్మికులు సూటిగా అవమానించబడి, హేళనకు గరై రెచ్చగొట్టబడ్డారు. కాని నిజమైన దాడి కేంద్రం, మనం ఇదివరకే గ్రహించినట్లు జాతీయ కార్ధానాలు. ఈ కార్థానాల సమస్య పరిశీలించవలసిందిగా రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ కార్యాచరణ కమిషన్లను, అధికార హోదాలో ఆదేశించింది. ఈ ఆదేశం కొరకే యువ పయన ప్రయ్యైంచుడుని బార్బన్, అల్బర్ట్ రాస్సైల్ పోటర్, ఇ తర్వాత కొద్దిరోజూలకు బ్లాంక్విలు అరెస్టువాబడి, విన్సెనీస్ లైదుకు చేర్చబడ్డారు. గన ననన.
ఎదురు చూస్తున్న కార్యాచరణ కమిషన్లు జాతీయ శాసనసభకు సర్వాధికారాలిస్తూ తీర్మానించాయి.
జాతీయ కార్జ్థానాలో ప్రవేశం మరింత కష్టతరం చేస్తూ కార్యాచరణ కమిషన్ ఉత్తర్వు చేసింది. రోజు కూలీని పని కూలిగా మార్చివేసింది. పారిస్లో జన్మించని కార్మికులను సోలోనీకు బహిష్కరించింది. అక్కడ వారికి మట్టి పని ఇచ్చామని చెప్పింది. ఈ మట్టి పనులు, వారిని ప్రవాసం పంపడానికి ఒక కుంటి సాకు మాత్రమే, భ్రమలు గొల్పాయి. తిరిగి వచ్చిన కార్మికులు తమ విషాదగాధలను తమ సహచరులకు తెలియజేశారు. చివరకు జూన్ 21న, మానిటర్లో ఒక ఉత్తర్వు జారీ అయింది. అవివాహితులైన కార్మికులందరినీ జాతీయ కార్ధానాలలో నుంచి తొలగించి, వారిని సైన్యంలోకి రిక్రూట్ చేయాలని ఈ ఉత్తర్వు నిర్ధేశించింది.
కార్మికులకు ప్రత్యామ్నాయం ఏదీ లేదు. వారు ఆకలితో మాడిపోవాలి లేక ఎక్కడికైనా పారిపోవాలి. ఈ దుస్థితికి నమాధానంగా జూన్ 22న కార్మికులు (బ్రవ్మాండమైన తిరుగుబాటు చేశారు. ఆధునిక సమాజాన్ని రెండుగా చీల్చిన రెండు వర్గాల మధ్య తీవ్ర పోరాటం జరిగింది. బూర్జువా వ్యవస్థ జీవించాలనా, నళించాలనా అనేది ఈ పోరాట లక్ష్యం. రిపబ్లిక్ పైన అన్న ముసుగు కాస్తా తొలగిపోయింది.
నాయకులు లేకుండానే అసాధారణమైన ధైరోత్సాహాలతో, తెలివితేటలతో, ఉమ్మడి పథకం, ఉమ్మడి సాధనాలు లేకుండానే, ఎక్కువ భాగం ఆయుధాలు లేకుండానే కార్మికులు అయిదు రోజులపాటు సైన్యాన్ని సంచారక దళాన్ని పారిస్ జాతీయ రక్షక దళాన్ని జాతీయ రక్షక దళాన్ని నిలవరించారు. ఈ దళాలన్నీ రాష్ట్రాల నుండి పారిస్కు ప్రవాహంలాగా వచ్చాయి. ఘోరమైన ఓటమి నుండి తట్టుకునేందుకు బూర్జువా వర్గం అతి దారుణంగా 8 వేల మంది ఖైదీలను హత్య చేసింది. ఈ విషయాలు అందరికీ తెలిసినవే.
(ఫెంచి ప్రజాస్వామ్యం యొక్క అధికార ప్రతినిధులు రిపబ్లికన్ సిద్ధాంతంతో పూర్తిగా తలమున్మలై ఉన్నారు. కనుక కొద్ది వారాల తర్వాత, జూన్ పోరాటం ప్రాధాన్యం ఏమిటో వారు గ్రహించగలిగారు. తమ ఊహాజనితమైన రిపబ్లిక్ను ధ్వంసం చేసిన తుపాకి మందు పొగలో వారు ఉక్కిరిబిక్కిరైనారు.
జూన్ ఓటమి, మా మీద తక్షణ ప్రభావం ఎలా కలిగించిందో పారకులకు వివరించదలచాము. న్యూరీనిష్ జీటింగ్లోని ఈ మాటలు చదవండి.
శ సగర తీవ్రత ఎదుట ఫిబ్రవరి విష్లవం యొక్క అధికారపూర్వక అవశేషమైన. 160 వర్గాలు - వర్గపోరాటం
కార్యాచరణ కమిషన్, ఒక భూతంలాగా అద్భశ్యమైపోయింది. లామార్టిన్ బాణాసంచా కాస్తా కనైనక్ యుద్ధ రాకెట్లుగా మారిపోయాయి. శతృత్వ వైరుధ్యం గల వర్గాల మధ్య, సౌభ్రాత్భత్వంలో ఒకరు మరొకరిని దోపిడీ చేస్తుంటారు. ఇలాంటి సౌభ్రాతృత్వాన్ని ఫిబ్రవరి విప్లవం ప్రకటించింది. పారిస్ నుదుట పెద్ద అక్షరాలతో ఇది లిఖించదిడి ఉంది. ప్రతి జైలు మీద, సైనిక స్కంధావారం మీదా ఇవే అక్షరాలున్నాయి. ఈ మాటల యొక్క నిజమైన కల్తీలేని మామూలు అర్ధం ఏమంటే, అంతర్యుద్ధం పెట్టుబడికి, కార్మికులకు మధ్య జరిగే అత్యంత దారుణమైన అంతర్యుద్ధం. జూన్ 25 సాయంత్రం, పారిస్లోని గవాక్షాలన్నిటి మీద ఈ సౌ్రాతృత్వం మంటలు విరజిమ్మింది. బూర్జువావర్గానికి చెందిన పారిస్ దీపకాంతులతో వెలిగిపోయింది. కార్మికవర్గానికి చెందిన పారిస్ దగ్గమై, రక్తం ప్రవించి, మరణయాతన అనుభవించింది. కార్మికవర్గ ప్రయోజనాలకు బూర్జువావర్గ ప్రయోజనాలు అనుగుణంగా ఉన్నంతవరకే సౌభ్రాతృత్వం కొనసాగింది.
"ప్రజలు ఎవరితో కలిసి ఫిబ్రవరి విప్లవాన్ని చేశారు? 1798 విప్లవ సాంప్రదాయ భాందసులతో, ప్రజల తరపున బూర్జువావర్గ ద్వారబంధాలముందు బిచ్చమిచ్చే సోషలిస్టు నామధారులతో, కార్మికవర్గ సింహాన్ని నిద్రబుచ్చే అవనరమున్నంతవరకు, తమ హితబోధలు చేయటానికి, రాజీపడటానికి ఈ నామధారులకు అవకాశం ఇనవ్వబదేది. కిరీటం ధరించే రాజు మినహా, మిగతా బూర్జువా వ్యవస్థ అంతా యథాతథంగా ఉండాలని కోరే రిపబ్లికన్లు మంత్రుల మార్పు లేకుండా రాచరిక వంశం మార్పు కొరకు కృషి చేసిన ప్రతిపక్షంలోని రాచవంశవాదుల, రాజలాంఛనాలను త్రోసివేయటం ఇష్టం లేక్క కేవలం రంగుమాత్రం మార్చాలని కోరీ లెజిటిమిస్టులు- వీరు ఫిబ్రవరి విప్లవంలో ప్రజల మిత్రులు- ఫిబ్రవరి విప్లవం అందమైన విప్లవం. విశ్వవ్యాపిత సానుభూతి పొందిన విప్లవం. ఏమంటే, రాచరికానికి వ్యతిరేకంగా అ విప్లవ శక్తులలో పెరిగిన వైరుధ్యం, అభివృద్ధి కాకుండానే పక్క పక్కనే ప్రశాంతంగా అణగారిపోయింది. ఏమంటే, ఈ విప్లవానికి నేపథ్యంగా ఉపకరించిన సామాజిక పోరాటం, నామమాత్రపు ఉనికిని మాత్రమే మాటలు, పదజాలంతో కూడిన ఉనికిని మాత్రమే కలిగి ఉంది. జూన్ విప్లవం అందవిహీనమైనది. వెగటు కల్గించేది. ఏమంటే, మాటల స్థానంలో చేతలు వచ్చాయి. దుష్ట రాక్షసి నిజస్వరూపాన్ని కప్పిపుచ్చుతున్న తల పైనున్న కిరీటాన్ని, అచ్చ్భాదనను తొలగించి, రిపబ్లిక్ దాని శిరస్సును యథాతథంగా ప్రదర్శించింది. శాంతి భద్రతలు ఇది గీజో యుద్ధ నినాదం. గీజో అనుచరుడు సెబాస్టియాని, వార్భాను రష్యన్లు అ(క్రమించుకున్నప్పుడు, శాంతిభద్రతలు అని అక్రోశించాడు. (ఫెంచి జాతీయ శాసనసభకు, రిపబ్లికన్ బూర్జువా వర్గానికి ప్రతిధ్వని అయిన కవైనాక్, శాంతిభద్రతలు అంటున్నాడు. కార్మికుల శరీరాలలోకి దూసుకుపోతున్న అతని తుపాకి గుండ్లు కూడా ఛెచ్చతవవాంచ తాతా 161
శాంతిభద్రతలు అని గర్జిస్తున్నాయి. 1789 తర్వాత (ఫ్రెంచి బూర్జువావర్గం జరిపిన ఏ ఒక్క విప్లవము శాంతి భద్రతలపై దాడి చేయలేదు. బూర్జువావర్గ పాలనను, కార్మికుల బానిసత్వాన్ని వారు అనుమతించారు. దాని పరిపాలన యొక్క రాజకీయ రూపాలు కార్మికవర్గ బానిసత్వ రూపాలు ఎన్ని మారినా, బూర్జువా వ్యవస్థ మాత్రం కొనసాగుతూనే ఉంది. జూన్ విప్లవం ఈ వ్యవస్థనే ఉల్లంఘించింది. కనుక “జూన్ విప్లవం నశించాలి” 1848 జూన్ 28, న్యూరీనిష్ జీటింగ్ జూన్ విప్లవం నశించాలి” అని యూరప్ ప్రతిధ్వనించింది.
జూన్ విప్లవంలో కార్మికవర్గం చేరేవిధంగా బూర్జువావర్లం వత్తిడి చేసింది. దాంతో అ కార్మికవర్గ ఓటమి ఖాయమైంది. కార్మికవర్గ తక్షణ ప్రయోజనాలు, బూర్జువావర్గాన్ని ఐలప్రయోగం ద్వారా కూలద్రోసే స్థితికి దానిని నెట్టలేదు. అ కర్తవ్యం నెరవేర్చగల స్థితిలోను కార్మికవర్గం లేదు. కార్మికవర్గ భ్రమలను తీర్చటానికి రిపబ్లిక్ ఏనాటికీ తలవంచి,
వారికి సేవ చేయదని, ఆ రోజులు ఏనాడో గతించాయని మానిటర్ కార్మికవర్గాన్ని
అధికారపూర్వకంగా జ్ఞాపకం చేయవలసి వచ్చింది. బూర్జువా రిపబ్లిక్ పరిధిలో తమ పరిస్థితి ఏ స్వల్పం కూడా బాగుపడజాలదని, అలా భావించటం కేవలం భ్రమ మాత్రమే అని, ఈ ్రమను వాస్తవం చేయండి అనటం నేరమని, కార్మికవర్గానికి తన ఓటమి తర్వాతనే తెలిసివచ్చింది. ఫిబ్రవరి రిపన్లిక్ నుండి పొాందదలచుకున్న ఈ స్వల్ప సౌకర్యం స్థానే, మాటలలో గంభీరమైన ఆచరణలో స్వల్ప్బమూ, బూర్జువా స్వభావం కలది అయిన ఈ కోర్కె స్థానే సాహసోపేత విప్లవ పోరాట నినాదం రూపొందింది.
“బూర్జువావర్గాన్ని కూలద్రోయండి!
కార్మికవర్గ నియంతృత్వం స్థాపించాలి!”
తన సమాధి స్థలం, బూర్జువాపర్గ రిపబ్లిక్ జన్మస్థలంగా కార్మికవర్గం మార్చింది. దాంతో బూర్జువావర్గం, పెట్టుబడి పాలనను కార్మికవర్గ బానిసత్వాన్ని కొనసాగించే రాజ్యాంగ రూపంగా తన నిజస్వభావాన్ని నగ్నంగా బైటపెట్టుకోవలసి వచ్చింది.
బూర్జువా పాలన కళ్ళ ఎదుట రాజీపడ వీలులేని, గాయాలు తగిలిన అజేయమైన శత్రువు కార్మికవర్గం నిలచి వుంది. ఎందువల్ల అజేయమంటే, కార్మికవర్గం ఉంటేనే బూర్జువావర్గం మనగలుగుతుంది. కనక దీంతో బూర్జువా పాలన, అన్ని సంకెళ్ళను వదిలించుకుని వెన్వెంటనే బూర్జువా హింసావాదంగా మారక తప్పలేదు. తాత్కాలికంగా కార్మికవర్గం రంగం నుండి నిష్ర్రమించింది. బూర్జువా నియంతృత్వం అధికార పూర్వకంగా గుర్తించబడ్డది. దాంతో బూర్జువా సమాజంలో మధ్య శ్రేణికి చెందిన, పెటీ బూర్జువా
వర్గం, రైతువర్గం, అధికాధికంగా కార్మికవర్గానికి సన్నిహితం కావలనీ వచ్చింది. బూర్టువావర్గంతో వారి శత్రుత్వం రోజు రోజుకు పెరిగి, వారి అస్తిత్వం మరింతగా సంశయాస్పదం కాసాగింది. విప్లవ వెల్లువ తమ దుస్థితికి కారణమని లోగడ వీరు భావించారు. ఓటమి తమ దుస్థితికి కారణమని ఇప్పుడు భావిస్తున్నారు.
జూన్ విప్లవం, యూరప్ ఖండం అంతటా బూర్జువా వర్గ ఆత్మ విశ్వాసాన్ని పెంచింది. ప్రజలకు వ్యతిరేకంగా ఫ్యూడల్ రాచరికత్వంతో అది బాహాటంగా చేతులు కలిపింది. కాగా ఈ కూటమి వలన మొట్టమొదటగా దెబ్బతిన్నది యూరప్లోని బూర్జువా వర్గమే. జూన్ ఓటమి తర్వాత యూరపియన్ బూర్జువా వర్గం తమ పాలనను దృఢతరం చేసుకోజాలక పోయింది. బూర్జువా విప్లవం యొక్క అతి కనిష్ట స్థాయిలో, సగం సంతృప్తితో, సగం ద్వేషభావంతో నిండిన ప్రజలు స్తబ్ధతలో ఉండిపోయారు.
అఖరు విషయమేమిటంటే, జూన్ ఓటమి, యూరప్లోని నియంతృత్వ శక్తులన్నిటికీ ఒక విషయం నిరూపించింది. దేశం లోవల అంతర్యుద్దాన్ని కొనసాగించాలంటే, ఫ్రాన్సు తప్పనిసరిగా విదేశీ వ్యవహారాలలో శాంతిని కాపాడుకోక తప్పదు. దాంతో తమ జాతీయ స్వాతంత్ర్యం కొరకు పోరాడుతున్న ప్రజలందరూ రష్యా అస్టియా, ప్రష్యాలాంటి అగ్రరాజ్యాల దాక్షిణ్యానికి వదలివేయబడ్డారు. అదే సమయంలో ఈ జాతీయ విప్లవాల భవిష్యత్తు అంతా కార్మికవర్గ విప్లవంతో ముడిపడి పోయింది. అ దేశాలు అనుభవిస్తున్న నామమాత్రపు స్వయం నిర్ణయాధికారం, సామాజిక మహావిష్లవ స్వాతంత్రం కోల్పోయారు. కార్మికులు బానిసలుగా ఉన్నంతవరకు హంగేరియన్సు, పోలిష్ ప్రజలు, ఇటాలియన్లు- ఎవరూ స్వాతంత్ర్యం పొందజాలరు.
ఆఖరి విషయం మరొకటి ఉంది. పవిత్ర కూటమి విజయాలు పొందటంతో, యూరప్లో ఒక కొత్త పరిస్థితి ఏర్పడ్డది. ఫ్రాన్సులో వచ్చే ప్రతి కొత్త కార్మిక విష్లవమూ, సూటిగా ప్రపంచ యుద్ధంతో ముడిపడి వుంది. నూతన (ఫ్రెంచి విస్తవం, వెన్వెంటనే జాతీయ భూఖండ పునాదిని వదలి యూరపియన్ భూఖండాన్ని జయించవలసి ఉంది. 19వ శతాబ్దపు సామాజిక విప్లవం, అట్టి విశాల భూఖండంపైననే జయప్రదం కాగలదు.
ఈ విధంగా, జూన్ ఓటమి, యూరపియన్ విప్లవానికి చొరవ తీసుకోటానికి కావలసిన పరిస్థితులన్నిటినీ జూన్ ఓటమి సృష్టించింది. జూన్ విప్లవకారుల రక్తంతో అయింది.
మనం ఇలా అందాం, విప్లవం నశించింది. విప్లవం జయప్రదమగుగాక! గ న నకు
- జూన్ 13, 1849
1848 ఫిబ్రవరి 25న ్రాన్సుకు రిపబ్లిక్ ఏర్పడ్డది. జూన్ 25న, ఆ రిపబ్లిక్పై విప్లవం రుద్దబడ్డది. జూన్ తర్వాత విప్లవం అంటే, బూర్జువా సమాజాన్ని కూలద్రోయటం అని అర్ధం. ఫిబ్రవరికి పూర్వం విప్లవం అంటే ప్రభుత్వరూపాన్ని కూలద్రోయటం.
బూర్జువా వర్గంలో రిపబ్లికన్ విభాగం, జూన్ పోరాటానికి నాయకత్వం వహించింది. విజయం లభించటంతో తప్పనిసరిగా రాజకీయాధికారం ఆ విభాగం వాటాకు లభించింది. పారిస్ నగరంపై జరిగిన దిగృ్బంధ ఫలితంగా ఆ నగరం వారికి పాదాక్రాంతమైంది. రాజధానులలో నైతికమైన దిగృంధనం ఉండనే ఉంది. విజయోన్మాదంతో ఉన్న బూర్జువా వర్గపు మోటుతనంతో, పెత్తందారీ ధోరణితో కూడిన అహంకారం, రైతాంగం యొక్క విశ్చంఖల విహారం చేస్తున్న ఆస్తి మమకారము వీటితో నైతిక దిగ్బంధనం జరిగింది. కనుక క్రింది నుండి రిపబ్లిక్కు ఎట్టి ప్రమాదం లేదు.
కార్మికుల విప్లవ శక్తి కూలిపోవటం అంటే, అదే సమయంలో ప్రజాతంత్ర రిపబ్లికన్ల రాజకీయ పలుకుబడి కూడా కూలిపోవటమే. రిపల్లికన్లు అంటే కార్యాచరణ కమిషన్లు లెడ్రూరోలిన్ ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న పెటీ బూర్జువా వర్గం, రాజ్యాంగ జాతీయ శాసనసభలో మాంటెని పార్టీ, పత్రికలలో 'రిఫారంగ పత్రిక- అని అర్థం. బూర్జువా రిపబ్లికన్లతో కలిసి వీరు ఏప్రిల్ 16న కార్మిక వర్గానికి వ్యతిరేకంగా కుట చేశారు. వారితో కలిసి కార్మిక వర్గానికి వ్యతిరేకంగా జూన్ రోజులలో పోరాదారు. అ విధంగా వారే ఎవరి అండతో తామొక రాజకీయ శక్తిగా ఆవిర్భవించారో ఆ నేపధ్యాన్నే ధ్వంసం చేశారు. కార్మిక వర్గం తన వెనక నిలచిన మేరకే పెటీ బూర్జువా వర్గం, బూర్ద్డువా వర్గం వట్ల విష్లవ వైఖరిని ప్రదర్శించగలదు. కార్మికవర్గాన్ని ఇప్పుడు డెమొత్రాట్ల పెటీ బూర్జువా దినపత్రిక. శత లాలా వరాలు = వర్గపోూటం
గీసిపుచ్చారు. వారితో అయిష్టంగానే ఎన్నో మానసిక మినహాయింపులతో చేసుకున్న కాటకపు ఒప్పందం, బూర్జువా రిపబ్లికన్లచే బాహాటంగా త్రోసివేయబడ్డది. మిత్రులుగా శరిని ఈసడించుకుని త్రోసిపుచ్చారు. త్రివర్ణ పతాకధారులకు వారు చాకిరీ కూలీలుగా [యారయ్యారు. వారి నుండి ఎట్టి సౌకర్యాలను వీరు పొందజాలక పోయినారు. కాని 7రి పెత్తనాన్ని దాంతోపాటు రిపబ్లిక్ను బలపరచక తప్పలేదు. బూర్జువా వ్యతిరేక ఏఠాల కుట్రల ఫలితంగా రిపబ్లిక్కు ప్రమాదం ఏర్పడినట్లు కనిపించసాగింది. ఆఖరి షయం ఏమంటే, ఈ రెండు విభాగాలు, ఆర్లియనిస్టులు, లెజిటిమిస్టులు మొదటి ఏండి రాజ్యాంగ నిర్ణయ జాతీయ శాసనసభలో మైనారిటీలోనే ఉన్నారు. జూన్ రోజులకు శార్వం, వారు బూర్జువా రిపన్లికనిణం ముసుగు క్రింద మాత్రమే ప్రతిస్పందన ప్రదర్శించటానికి సాహసించేవారు. జూన్ విజయం తర్వాత, యావత్తు బూర్జువా వర్గం, కవైనక్ను తన రక్షకునిగా కీర్తిచసాగింది. జూన్ ఘటనల కొద్ది రోజుల తర్వాతనే ఏపబ్లికన్ వ్యతిరేక పార్టీ తిరిగి స్వతంత్రాన్ని పొందింది. సైనిక నియంతృత్వం పారిస్ నగర దిగ్భంధనం కారణంగా, వారు తమ పతాకాన్ని చాలా బెరుకు బెరుకుగా నెమ్మదిగా మాత్రమే ప్రదర్శించసాగారు.
1830 తర్వాత బూర్జువా రిపబ్లికన్ విభాగం, తన రచయితలు, ప్రచారకులు, మేధావులు, పదవీకాంక్షాపరులు అందరితో కలిసి పారిస్ పత్రిక నేషనల్ చుట్టూ సమీకృతులైనారు. రాష్ట్రాలలో ఈ పత్రికకు శాఖలుండేవి. నేషనల్ బృందం త్రివర్ణ పకాక వంశానికి చెందినది. అది వెన్వెంటనే అన్ని ప్రభుత్వ కేంద్రాలను, మంత్రి పదవులను, పోలీసు అధికారి పదవిని, పోస్టాఫీసు నియంతృత్వ పదవులను స్వాధీనం చేసుకున్నది. ఉన్నత సైన్యాధికార పదవుల, పోలీసు అధికార పదవులు మాత్రం ఖాళీగా ఉన్నాయి. కార్యనిర్వాహక వర్గాధిపత్య స్థానంలో కవైనక్ ఉన్నాడు. ఆ పత్రిక ప్రధాన వంపాదకుడు రాజ్యాంగ నిర్ణయ జాతీయ శాసనసభకు శాశ్వత అధ్యక్షుడైనాడు. లాంఛనప్రాయ అధిపతి హోదాలో అతడు అదే సమయంలో, తన గౌరవనీయమైన అవాస మందిరంలో అన్ని ఉత్సవాలను నిర్వహిస్తున్నాడు. -
విప్లవ (ఫ్రెంచి రచయితలు సైతం, రిపబ్లికన్ సాంప్రదాయంతో ప్రభావితులై కావచ్చు, రాజ్యాంగ నిర్ణయ జాతీయ శాసనసభలో రాచరికవాదుల పెత్తనం ఉన్నదనే గ ను
నిర్ణయ నభ బూర్జువా రిపబ్లికనిజం యొక్క ప్రత్యేక ప్రతినిధిగా వ్యవహరించసాగింది. శాసనసభ వెలుపల త్రివర్ద పతాక రిపబ్లికన్ల ప్రభావం పడిపోతున్న కొద్దీ, ఈ అంశాన్ని వారు మరింతగా నొక్కి చెప్పసాగారు. బూర్జువా రిపబ్లిక్ రూపాన్ని కొనసాగించడమే సమస్య అయినట్లయితే, శాసనసభలో ప్రజాతంత్ర రిపబ్లికన్ల ఓట్లు కావలసిన మేరకు ఉండనే ఉన్నాయి. బూర్జువా రిపబ్లిక్ సారాన్ని కాపాడటం సమస్య ఐనట్లయితే, చివరకు ప్రసంగ పద్ధతిలో సైతం వీరి ప ద్ధతికి రాచరిక బూర్జువా విభాగ పద్ధతికి వ్యత్యాసం లేకుండా పోయింది. ఏమంటే బూర్జువా రిపబ్లిక్ సారాన్ని నిర్ణయించేది బూర్జువావర్గ ప్రయోజనాలు, వారి వర్గపాలన యొక్క భౌతిక పరిస్థితులు, వర్గ దోపిడీ మాత్రమే. కనుక రాజ్యాంగ నిర్షాయక సభ సాధించింది రాచరికాన్ని కాదు, బూర్జువా రిపబ్లిక్ సారాన్ని తన జీవితకాలంలో, కార్యకలాపాల ద్వారా సాధించింది. చివరకు రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ చావలేదు. హత్య చేయబడలేదు, కృశించిపోయింది.
ఈ బూర్జువా రిపన్లీకన్ ప్రభుత్వం కొనసాగినంతకాలం తన రాజ్యాధికారం అప్రతిహతంగా సాగుతున్నట్లు ప్రదర్శన ఇస్తున్నంతకాలం, నేపథ్యంలో యజ్ఞ పశువుల బలి నిరంతరాయంగా సాగుతూనే ఉంది. అరెస్టయిన జూన్ తిరుగుబాటుదారులు నిరంతరం సైనిక న్యాయస్థాన విచారణకు గురిబెతూనే వచ్చారు. విచారణ లేకుండా వారిని ప్రవాసం పంపిస్తూనే ఉన్నారు. జూన్ తిరుగుబాటుదారుల విషయంలో వారు చేస్తున్నది నేరస్తులను విచారించడం కాదని, శత్రువులని నిశ్శేషంగా నిర్మూలించటమని, రాజ్యాంగ నిర్ణయ నభ స్వయంగా అంగీకరించింది.
రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ చేసిన మొదటిపని జూన్ ఘటనలు, మే 15 ఘటనలపైన అ ఘటనల కాలంలో, సోషలిస్టు, డెమొక్రటిక్ పార్టీల నాయకుల 'ప్రవర్తనపైన ఒక విచారణ సంఘాన్ని నియమించటం, ఈ విచారణ సూటిగా లూయిీబ్లాంకు లెడ్రూరోలిన్, కాసిడిరీలకు వ్యతిరేకంగా ఉద్దేశితమైంది. ఈ (ప్రత్యర్థులను రంగం మీద నుండీ తొలగించాలని బూర్జువా రిపన్లికన్లు ఆగ్రహంతో తుకతుకలాడిపోయారు. వీరిపై తమ ఆగ్రహాన్ని వ్యక్తీకరించే బాధ్యతను ఒడిలాన్ బారట్కు అప్పగించారు. అంతకంటే మంచి వ్యక్తి వారికి దొరకడు. ఇతడు వంశపారంపర్య వ్యవస్థ ప్రతిఘటనకు మాజీ నాయకుడు. ఉదారవాదం మూర్తీభవించినవాడు. ఏమాత్రం సరుకులేని మిడిమిడి జ్ఞానం కల వనికిమాలిన వ్యక్తి. రాజవంశంపై ఇతడికి వ్యక్తిగత కక్ష ఉంది. తనకు ప్రధానమంత్రి పదవి రాకుండా అద్దుపద్దారని విఫ్లవకారులపై కూడా ఇతనికి పగతీర్చుకోవాలనే ఎనలేని 1 లారా రాదా వర్లటోరంటు
దుగ్ధ ఉంది. ఇదే అతని చెక్కుచెదరని పట్టుదలకు కారణం. కనుక రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ బారట్ను విచారణ సంఘానికి అధ్యక్షుడుగా నియమించింది. ఇతడు ఫిబ్రవరి విప్లవానికి వ్యతిరేకంగా సమగ్రమైన చట్టపరమైన ఆరోపణను సృష్టించాడు. అ రూపాన్ని ఈ క్రింది విధంగా సంక్షిప్తీకరించవచ్చు: మార్చి 17 ప్రదర్శన ఏప్రిల్ 16 కుట్ర, మే 15 ప్రయత్నం, జూన్ 28 అంతర్యుద్ధం అతడు తన నేర విచారణ ప్రావీణ్యాన్ని మరికొంతవెనుకకు పొడిగించి, ఫిబ్రవరి 24ను కూడా పేర్కొనవలసింది. అలా చేయలేదు. ఇందుకు జనరల్ డేడిన్స్* ఇలా సమాధానం చెప్పింది. అ రోజున రోమ్ నగర నిర్మాణానికి ప్రారంభం జరిగింది. రాజ్యాల పుట్టుకలు ఏవో కట్టకథలతో ముడివడి ఉంటాయి. వాటిని నమ్మితే నమ్మవచ్చు. కాని చర్చించజొలము. లూయీ ట్లాంకు, తాసిడిరీలను కోర్టుకు హాజరు పరచారు. జాతీయ శాసనసభ మే 15న ప్రారంభించిన క్షాళన కార్యక్రమాన్ని పూర్తి చేసింది.
పెట్టుబడిపై పన్ను విధించాలని తాత్కాలిక ప్రభుత్వం సూచించింది. ఆ తర్వాత ఈ సూచనను 'ిండ్బోర్స్ పునరుద్ధరించాడు. తాకట్టుపై పన్ను రూపంలో ఇది ఉంటుంది. రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ ఈ సూచనను తిరస్కరించింది. రోజుకు పది గంటల పనిగా విర్ణయించిన చట్టాన్ని తిరగదోడింది. రుణభారం తీర్చలేనివారికి జైలు శిక్షను తిరిగి ప్రవేశపెట్టింది చదవటం రాయటంరాని అసంఖ్యాకులైన (ఫెంచి ప్రజలకు నేరవిబారణలో సంచాయితీదార్లుగా ఉండే అవకాశం నిరాకరించబడ్డది. వారి ఓటు హక్కు కూడా ఎందుకు తొలగించరాదు అనే ఆలోచన కూడా వచ్చింది. పత్రికలు ధరావతు డబ్బు కట్టవలసి వచ్చింది. సభా స్వాతంత్ర్యంపై అంక్షలు విధించారు.
పాత బూర్జువా సంబంధాలకు పాత హామీలు ఇవ్వాలని, విప్లవ తరంగాలు సృష్టించిన ప్రభావం యావత్తు నిర్మూలించాలని చేసిన ఈ ప్రయత్నంలో బూర్జువా రిపబ్లికన్లు, ఊహించని ప్రతిఘటనను ఎదుర్శొన్నారు. అనుకోని ప్రమాదం వచ్చిపడ్డది.
జూన్ రోజులలో ఆస్తి సంరక్షణకు, రుణ వ్యవస్థ పునరుద్ధరణకు అతిపట్టుదలగా పోరాడిన వర్గం పెటీ బూర్జువావర్గం. కాఫీహోటల్, భోజనశాలల యజమామలు, పారాయి దుకాణాల ఖామందులు, చిన్న వ్యాపారస్తులు, కిరాణా దుకాజాదారులు, చేతివృత్తులవారు మొదలైనవారు. దుకాణాదారులంతొ ఒకటై కొట్రగడలను తొలగించడానక్రై వీధులలోకి వచ్చారు. వీధులలో నుండి తమ దుకాణాలలోకి రావలసిన వునన నయ నానాన నావా నొడానాననానా.
1 కన్సర్వేటివ్ దినపత్రిక 1799 పారిస్లో ప్రచురణ మొదలైంది. ఫెవ్యరోవ్లవనాదల నితాంత 16
ప్రజలకు ఈ కాట్రగడలు అద్దుగా ఉండేవి. కాగా కాట్రగడల వెనుక కొనుగోలుదారులు, రుణ(గ్రస్తులు ఉండేవారు. కాట్రగడల ముందు దుకాణాలకు చెందిన రుణదాతలుండేవారు. తీరా కాట్రగడలు నిర్మూలనమై విజయోన్మాదంతో దుకాణాదారులు తమ దుకాణాలకు వెళ్ళిన వెంటనే అధికారపూర్వక ఆస్తిసంరక్షకులు వారికి అద్దుగా నిలచారు. ప్రామిసరీ నోట్లకు కాలదోషం పట్టిందని, ఇంటి అద్దె బకాయీలూ పేరుకున్నాయని రుణచెల్లింపు వాయిదాలు గడువుదాటిపోయాయని వీరిని బెదిరించసాగారు. దుకాణాలు నాశనమైనాయి. దుకాణాదారులు నాశనమైనారు.
అస్తి సంరక్షణ కాగా వారు నివసించే ఇల్లువారిది కాదు. తమ సరుకు పెట్టుకునే దుకాణం వారిది కాదు. తాము అమ్ముడు చేసే సరుకు వారిదికాదు, వారి వ్యాపారం, వారు భోజనం చేసే కంచం, వారు నిద్రపోయే పరుపు ఇవి ఏవీ వారివి కావు. నిజానికీ అస్తి రక్షణ జరగవలసింది ఈ వర్గాలనుండి; అద్దెకిచ్చిన ఇంటి యజమాని, ప్రామిసరీ నోటుకు హామీ ఉన్న బ్యాంకరు, డబ్బు ముందుగా అడ్వాన్సు చేసిన పెట్టుబడిదారుడు, తన నరుకులను విడిగా అమ్ముకునే అవకాశం కల్పించిన ఉత్పత్తిదారు, చేతివృత్తుల వారికి ముడిసరుకు సప్లయి చేసిన టోకు వ్యాపారస్తుడు, వీరి నుండి రక్షణ కావాలి. రుణ వ్యవస్థ పునరుద్ధరణ మరొక నినాదం, కాగా రుణ వ్యవస్థ బలం పుంజుకున్న మీదట చాలా అసూయాగ్రస్తమైన, చురుకైన దేవతగా మారింది. అప్పు చెల్లించలేని బాకీదారుని భార్యా పిల్లలతోసహా, ఇంటి యజమాని బైటికి వెళ్ళగొట్టసాగారు. ఇంట్లో ఉన్న కొద్దిపాటి అస్తిని స్వాధీనం చేసుకునేవాడు. బాకీదారు జైలుపాలయ్యేవాడు. జూన్ తిరుగుబాటుదారుల సమాధులపై తిరిగి జైలు భవనాలు ఆవిర్భవించాయి.
కార్మికులను పడగొట్టడం ద్వారా తాము సూటిగా ఎట్టి ప్రతిఘటనా లేకుండా రుణదాతల చేతుల్లో చిక్కుకుపోయాయని పెటిబూర్జువా వర్గం గుర్తించి, దిగ్భ్రాంతి చెందింది. ఫిబ్రవరి రోజుల నుండి వారి దివాళాకోరుతనం దీర్హవ్యాధిలాగా కొనసాగుతూనే ఉంది. దాదాపు నిర్లక్ష్యం చేయబడిన ఈ వ్యాధి జూన్ తర్వాత బహిరంగంగా వెల్లడైంది.
అస్తి సంరక్షణ పేరుతో వారిని, యుద్ధరంగంలోకి నెట్టటానికి ఉపయోగపడిన మేరకు, వారికి గల కొద్దిపాటి లాంఛన ప్రాయమైన అస్తి భద్రంగా ఉంది. ఇప్పుడు కార్మికవర్గంతో పోరాటమనే ప్రధాన సమస్య పరిషారమైంది. దాంతో ఈ చిన్న అస్తీదారుల సమస్య పరిష్కారం కాసాగింది. పారిస్లోని కాలదోషం పట్టిన ప్రామిసరీ నోట్లు విలువ 22 మిలియన్ ప్రాంకులు, రాష్ట్రాలలో 11 మిలియన్ ప్రాంకులకు మించిపోయింది. శత లాలా వాయు
పారీస్లోని ? వేలకుపైగా సంస్థల యజమానులు, ఫిబ్రవరి నుండి అ నదళారు. సంస్థల ఫిబ్ర ద్దెలు చెల్లించటం ఇందుకు రాజకీయంగా ఎవరు బాధ్యులో విచారించటానికి జాతీయ శాసనసభ విధారణ సంఘాన్ని నియమించింది. ఫిబ్రవరి మొదటి నుండి ఈ విచారణ జరగాలని కూడా నిర్ణయించింది. ఫిబ్రవరి 24 వరకు ప్రభుత్వ రుణాలపై విచారణ జరగాలని పెటీ బూర్జువావర్గం డిమాండ్ చేసింది. వారు పెద్ద సమూహంగా బోర్స్ భవనంలో సమావేశమైనారు. విప్లవం కారణంగా ఏర్పడిన వ్యాపార మాంద్యం వలననే తాను దివాళా తీశానని, ఫీబ్రవరి 24కు వూర్వం తన వరి(శ్రమ బాగా నడిచిందని మూపించుకోగలిగిన ప్రతి వ్యాపారస్తునికి, బాకీలు చెల్లించటానికి గడువు పొడిగించాలని, కోపోదేకాలతో వారు డిమాండ్ చేశారు. అంతేకాదు, అలాంటి వ్యాపారస్తులు నామమాత్రపు చెల్లింపు ఇస్తే ఆయన రుణ భారాన్నంతా కోర్టు ఉత్తర్వు ద్వారా నిర్బంధంగా గద్భు చేయాలని కూడా వారు కోరారు. ఈ సమస్యను సామరస్యపూర్వక ఒప్పందాల ద్వారా పరిష్కరించుకోవాలని, శాసన (ప్రతిపాదన రూపంలో, జాతీయ శాసన సభ చర్చించింది. ఈ సమస్యపై శాసనసభ ఊగిసలాడింది. అప్పుడు అది అకస్మాత్తుగా ఒక ఫీషయం గ్రహించింది. సెంట్డెనిస్ రేవుసట్నంలో తిరుగుబాటుడార్లకు సంబంధించిన వేలాది భార్యలు, పిల్లలు, తిరుగుబాటుదార్లందరికీ క్షమాభిక్ష ఇప్పించాలని ఒక దరఖాస్తు పెట్టుకున్నారు.
జూన్ భూతం పునర్జర్భ్శనం ఇస్తుందేమోనన్న భయంళో, పెటీ బూర్జువా వర్గం ఊగిసలాడింది. జాతీయ శాసనసభ తన తీరని పగ నుండి వెనకడుగు వేసింది. రుణదాతకు రుణగ్రన్తునికి మధ్య సామరన్య పూర్వక ఒప్పందాలు జరగాలనే ప్రతిపాదనలోని ముఖ్యాంశాలన్నింటినీ జాతీయ శాసనసభ నిరాకరించింది.
ఈ వీధంగా జాతీయ శాసనసభలోని, పెటీ బూర్డువా (ప్రజాతంత్ర ప్రతినిధులు, బూర్జువా రిపబ్లికన్ ప్రతినిధులచే పరాజితులైన చాలా కాలానికి, ఈ పార్లమెంటరీ రంగంలో ఏర్పడిన వైమనస్యం యొక్క నిజమైన అర్జిత అంతర్యం వెల్లడైంది. రూపక
బూర్జువావర్గం, రుణదాతలైన బూర్జువావర్గం చేతికి అప్పగించబడ్డారు. పెటీ బూర్చువా వర్గంలో చాలా భాగం పూర్తిగా చితికిపోయింది. మిగతా విభాగం తమ వ్యాపారాన్ని, పెట్మబడికీ వూర్తి బానినలుగా ఉండే వరిన్సితులలో కొనసాగించటానికి అనుమతించబడ్దారు. 1848 అగస్టు 22న జాతీయ శాసనసభ సామరస్యపూర్వక ఒప్పందాల ప్రతిపాదనను త్రోసివుచ్చింది. 1848 సెప్టెంబరు 19న, దిగృంధన వ్చతళవచంనంాాాొొొాొొ్ొాొ్ొ్్"్ 166
పరిస్థితులలో రాజకుమారుడు లూయీ బోనపార్టీ, నిన్సెలిస్ జైలు ఖైదీ అయిన కమ్యూనిస్టు ఆర్లియనిస్టు ఫ్లాడ్ను, తన ప్రతినిధిగా ఎన్నుకున్నది. ఆ విధంగా ఒకేసారి, అన్నివైపుల నుండి రాజ్యాంగ నిర్జాయక శాసనసభకు బూర్జువా రిపబ్లికన్ వ్యవస్థకు, కవైనక్కు వ్యతిరేకంగా యుద్ధ ప్రకటన జరిగింది.
పారిన్ పెటీ బూర్జువావర్గం యావత్తూ దివాళా తీసినందున కలిగిన దుష్పలితాలు, దాని తక్షణ బాధితుల పరిధికి దాటిపోయిందని నిరూపించటానికి ప్రత్యేక (శ్రమ పదనక్కరలేదు. బూర్జువా వ్యాపార రంగం మరొకసారి సంక్షోభానికి గురి అయింది. జూన్ తిరుగుబాటు ఫలితంగా (ప్రభుత్వ లోటు మరింత పెరిగిపోయింది. ఉత్పత్తి న్నంభించినందున, వినిమయం వరిమితమ్రైపోయినందున, దిగుమళులు తగ్గిపోయినందున, ప్రభుత్వ ఆదాయాలు నిరంతరం కుంచించుకుపోసాగాయి. కవైనక్, జాతీయ శాసనసభలకు, కొత్తగా రుణం చేయటంకంటె మార్గాంతరం లేకపోయింది. ఫలితంగా వారు ఫైనాన్స్ పెత్తందారీ వర్గపు గుప్పెటలోకి మరింతగా ఇరుక్కుపోయారు.
జూన్ విజయం ఫలితంగా కోర్టు ఉత్తర్వు ప్రకారం పెటీ బూర్జువా వర్గం దివాళా కోరుతనాన్ని కోరి తెచ్చుకున్నది. కవైనక్ కిరాయి మనుషులైన సంచారక దళాలు, పారిస్ వేశ్యల చల్లని హస్తాలలో ప్రతిఫలం పొందారు. సమాజం యొక్క యువరక్షకులుగా వీరు, మరాస్టు వినోదశాలల్లో అన్ని రకాల మర్యాదలు పొందారు. త్రివర్ణ పతాకవీరులైన ఈ దళాలు, గౌరవనీయమైన రిపల్లిక్కు, వేడుకలు సమకూర్చే వంధిమాగధ కవులుగా తయారయ్యారు. ఈలోగా, నంచారక దళంపట్ల ప్రదర్శితమౌతున్న సామాజిక 'ప్రత్యేకాభిమానం, వారికి లభిస్తున్న అతిహెచ్చు వేతన సౌకర్యాలు, సైన్యానికి బాధ కాలంలో, నేషనల్ పత్రిక ద్వారా సైన్యంలో ఒక భాగాన్ని, రైతాంగాన్ని తనవైపు అట్టి పెట్టుకునేందుకుపయోగపడిన జాతీయ భ్రమలు అన్నీ అంతరించాయి. కవైనక్, జాతీయ శాసనసభ, ఇంగ్లాండుతో కలిసి మధ్యవర్తి హోదాలో ఉత్తర ఇటలీని, ఆస్టీయాకు ధారాదత్తం చేసిన విద్రోహం - ఈ ఒక్కరోజు పాలన, నేషనల్ పత్రిక 18 ఏండ్లపాటు ప్రదర్శించిన (ప్రతిపక్ష పాత్రనంతా ధ్వంసం చేసింది. నేషనల్ పత్రిక కంటే ఏ ప్రభుత్వం తక్కువ జాతీయతాభావం కలిగినది కాదు. ఇంగ్లాండుపై ఏ (ప్రభుత్వమూ అంతకంటె ఎక్కువగా ఆధారపడలేదు. లూయీ ఫిలిప్పా ఆధ్వర్యాన నేషనల్ పత్రిక ప్రతి రోజూ, “ార్తేజీని ధ్వంసం చేయాలి” అనే 'కాంటోనినాదం జపిస్తూ ఉండేది. పవిత్ర కూటమి కై లాలా లావూ ప్గపోరంటం
హ్లు అంత బానిస ప్రవృత్తిని ఏ ఒక్కరూ (ప్రదర్శించలేదు. వియన్నా ఒప్పందాన్ని రద్దు చేయవలసిందిగా నేషనల్, గీజోను వత్తిడి చేయసాగింది. నేషనల్ పత్రిక విదేశీ వ్యవహారాల చూజీ సంపాదకుడు, ్రాన్స్ విదేశ వ్యవహారాల మంత్రి కావటం చరిత్ర వైపరీత్యాలలో ఒకటి. ఈ నూతన పదవిలో అతడు లోగడ తాను రాసిన ప్రతి వ్యాసాన్ని రోజువారీ నిరాకరిస్తూ వ్యవహరించాడు.
సైనిక నియంతృత్వం, విదేశాలతో యుద్ధం, ఆంతరంగికంగా గౌరవ ప్రతిష్టలు ఇవన్నీ ప్రాన్సుకు ఒకేసారి సమకూరుతాయని, సైన్యం, రైతు వర్గం ఒక్కక్షణకాలంపాటు చిహ్నం కాడు. సైన్యంపై బూర్జువా సమాజం నిర్వహించే నియంతృత్వం, సైనికునికి బదులు, వారికిప్పుడు కిరాయిగూండా అవసరమైనాడు. తన బూర్జువా పదవిలోని అవమానకర పరిస్థితులకు కిక్కురుమనకుండా పడివుందే లొంగుబాటును, పూర్వకాలపు రిపబ్లికన్ పదవిలోని కఠిన వదనం చాటున, కవైనక్ దాచిపెట్టుకున్నాడు. ధనానికి పై యజమాని అంటూ లేడు. మూడవ ఎస్టేటు యొక్క ఈ వెనుకటి ఎన్నికల నినాదాన్నీ కవైనక్, రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ రూపకల్పన చేశాడు. బూర్హువా వర్గానికి రాజు లేడు. విజమైన దాని పరిపాలనా రూపం రిపన్లిక్.
రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ యొక్క మహా నిర్మాణాత్మక కృషి అంతా ఈ రూపాన్ని సృష్టించటంలో, రిపబ్లికన్ రాజ్యాంగం రచించటంతోనే ముగిసిపోయింది. క్రిస్టియన్ కొలెండర్, రివబ్లికన్ కాలెండర్గా మార్చటం, సెంటిబర్త్ లోమియోను, పెంట్రాచిస్సియర్గా మార్చటం వలన, వాతావరణంలో ఎట్టిమూర్పు రాలేదు. నూతన రాజ్యాంగం వలన బూర్జువా సమాజంలో ఎట్టి మార్చు రానట్టే వేషధారణలో మార్పు కంటె అదనంగా ఏమైనా జరిగితే, ఉన్న వాస్తవాలను అది నమోదు చేసింది. ఆ విధంగా రాజ్యాంగం, రిపబ్లిక్ అవతరణ సలాంఛనంగా గుర్తించింది. సార్వజనీన ఓటింగ్ హక్కును, పరిమితాధికారాలు గల రెండు రాజ్యాంగ సభల స్థానంలో, సర్వసత్తాక అధికారంగల ఒకే ఒక రాజ్యాంగ సభను అది గుర్తించింది. బాధ్యతారహిత, జడాత్మక అనువంశిక రాచరికాన్ని నాలుగేంగ్లకొకసారి మారే అధ్యక్ష పదవిని అది సృష్టించి క్రమబద్ధం చేసింది. ఈన స్వంత భద్రత కోసమే మే 15, జూన్ 25 దారుణ ఘటనల తర్వాత, అధ్యక్షునికి జాతీయ శాసనసభ విశేషాధికారాలను దఖలు పరచింది. ఈ అంశాన్ని రాజ్యూంగం శ్చ ంతాంతాాాొొొొ 171
ఒక న్యాయ చట్టం స్థానంలో సుప్రతిష్టితం చేసింది. రాజ్యాంగంలోని మిగతా భాగం అంతా కేవలం మాటల గారడి. పాత రాచరికంపైనున్న రాచరిక లాంఛనాలు చించివేయబడి రిపబ్లికన్ లాంఛనాలు, పత్రాలు అతికించబడ్డాయి. నేషనల్ పత్రిక మాజీ ప్రధాన సంపాదకుడు, మరాస్ట్ ఇప్పుడు రాజ్యాంగానికి ప్రధాన సంపాదకుడైనాడు. ఈ నూతన బాధ్యతను సమర్థవంతంగానే నిర్వహించసాగాడు. పూర్వం ఒక చిలీదేశపు ప్రభుత్వాధికారి ఉండేవాడు. భూగర్భంలో వినవన్తున్న గర్జాధ్వనులు భూకంపాన్ని సూచించసాగాయి. దాంతో అతడి కాలి క్రింద భూమి యావత్తూ తుడిచి పెట్టుకుపోతుంది. అఆ సమయంలో పై అధికారి సక్రమమైన నర్వ భూసంబంధాలను క్రమబద్ధం చేయటానికి పూనుకున్నాడట. రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ ప్రవర్తన అలాగే ఉంది. బూర్జువావర్గ పరిపాలన రిపబ్లికన్ వ్యక్తీకరణను ఏ రూపాలలో పొందుతుందో అ రూపాలను రాజ్యాంగ నిర్దాయక సభ సిద్దాంతరీత్యా చక్కగానే అవగాహన చేసుకున్నది. ఆచరణలో అది అన్ని సూత్రాలను రద్దు చేసింది. దిగ్సంధన చర్యల ద్వారా తన అధికారాన్ని అట్టి పెట్టుకున్నది. రాజ్యాంగ రచన ప్రారంభించటానికి రెండు రోజులు ముందుగా, అది దిగ్బంధనను పొడిగిస్తూ ప్రకటన జారీ చేసింది. విప్లవ సామాజిక క్రమం ఒక నిర్దిష్ట దశకు చేరుకుని, నూతనవర్గ సంబంధాలు రూపుదాల్చి, అధికారం కోసం ఘర్షణపడే వర్గాలూ రాజీ స్థితికివచ్చి, తమలో తాము ఘర్షణపడుతూనే, అదే సమయంలో విసిగిపోయిన ప్రజలను ఈ ఘర్షణలకు దూరంగా ఉంచగలిగిన విధంగా రాజీపడిన మీదట, రాజ్యాంగం రచించి ఆమోదించటం ఇదివరకటి పద్ధతి. కాగా ఈ రాజ్యాంగం తద్విరుద్ధంగా ఎలాంటి సామాజిక విప్లవాన్ని ధృవపరచలేదు. విప్లవంపై పాత సమాజం సాధించిన తాత్కాలిక విజయాన్ని మాత్రమే అది ధృవపరచింది. జూన్ రోజులకు పూర్వమే రాజ్యాంగం తొలి ముసాయిదా తయారైంది. అందులో ఇంకా, పనిచేసే హక్కు పొందుపరచే ఉంది. కార్మికుల విప్లవ కోర్కెలకు గందర గోళంతో కూడిన సూత్రీకరణ, ఈ కోర్కె ప్రభుత్వ సహాయంపొందే హక్కుగా మార్చబడ్డది .. భిక్షుకులను ఏ అధునిక ప్రభుత్వం మాత్రం ఏదో ఒక రూపంలో అదుకోకుండా ఎలొ ఉండగలదు? బూర్జువా వర్గ దృష్టిలో పనిచేసే హక్కు అసందర్భపు కోర్కె నిష్పయోజనమైన, నీచమైన వాంఛ. కాగా పనిచేసే హక్కు వెనుక, పెట్టుబడిపై అధికారం కావాలనే కోర్కె ఉంది. పెట్టుబడిపై అధికారం వెనుక ఉత్పత్తి శక్తులను సమాజపరం చేయటం, వాటిని సంఘటిత కార్మికవర్గానికి లొంగి ఉండేటట్లు చేయడం. న త యా
శద్వారా వేతన (శ్రమ, పెట్టుబడి, వారి పరస్పర సంబంధాల రద్దు అనే అంశాలన్నీ ఇమిడి ఉన్నాయి. పనిచేసే హక్కుకు వెనుక జూన్ తిరుగుబాటు ఉంది. రాజ్యాంగ నిర్ణయ నభ ఆచరణలో వివ్లవ కార్మికవర్గాన్ని చట్టపరిధికి వెలుపల ఉంచింది. కనుక అదే సూత్రాన్ననుసరించి కార్మికవర్గం యొక్క ఈ సూత్రీకరణను, రాజ్యాంగానికి వెలుపల శోసివేయాలి. చట్టాలకు చట్టమైన రాజ్యాంగం, పని చేసే హక్కుపై తన అసమ్మతిని తెలియజేయాలి. కాగా అంతటితో యీ సమస్య ఆగలేదు, ప్లేటో తన రిపన్లిక్ నుండి బహిష్కరించింది. వృద్ధి క్రమానుగత పన్ను ఏదో ఒక మోతాదులో అప్పుడున్నట్లి ఉత్పత్తి సంబంధాల పరిధిలో అనులు జరగటానికి సాధ్యమైన బూర్జువా సంస్మరణ మాత్రమే కాదు, 'గౌరవ ప్రదమైన రిపన్లికకు మధ్య॥ేణి వర్గాన్ని బంధించి ఉంచటానికి అది ఏకైక మార్గం. (ప్రభుత్వ రుణాన్ని తగ్గించి, రిపన్లికన్ వ్యతిరేక బూర్జువా విభాగాన్ని అదుపులో ఉంచడానికి ఏకైక మార్గం.
సామరస్య పూర్వక ఒప్పందాల సందర్భంలో, త్రివర్ణ పతాక రిపబ్లికన్లు అచరణలు, పెటీబూర్జువా ప్రయోజనాలను, బూర్జువా వర్గానికి పణంగా పెట్టారు. వృద్ధి క్రమానుగత పన్నును చట్టరీత్యా బహిష్కరించటం ద్వారా, ఈ ప్రత్యేక ఘటనను ఒక సూత్ర స్థాయికీ పెంచారు. కార్మికవర్గ విప్లవాన్ని బూర్జువావర్గ సంస్కరణను ఒకే స్థాయిలో ఉంచారు. అయితే, రిపల్లిక్ ప్రధాన తోద్చాటుదారుగా ఏ వర్గం నిలచింది. బడా బూర్జువా వర్గం అ వర్గం యొక్క అనుచరులు రిపబ్లికన్ వ్యతిరేకులు. నేషనల్ పత్రికకు చెందిన రిపల్లికన్లను అది ఒక వైపున దోపిడీచేసి, ఆర్థిక జీవితంలోని పాఠ సంబంధాలను దృథతరం చేయయత్నించింది. మరొక వైపున తిరిగి దృధతరమైన సామాజిక సంబంధాల ద్వారా ఆ సంబంధాలకనుగుణమైన రాజకీయ లక్ష్యాలను పునరుద్ధరించాలని యత్నించింది. అక్టోబరు మొదటి రోజుల నాటికే, కవైనక్ లూయీ ఫీలిప్పా హయాంలో మంత్రులుగా ఉన్న డూఫాలే, వివియన్లను తిరిగి రిపల్లిక్ మంత్రులుగా నియమించవలసి వచ్చింది. అతని పార్టీకి చెందిన మూర్చులైన భాందసులు ఎంతగా ఈ చర్యకు వ్యతిరేకంగా నణగి, గొణిగినా, అ పని చేయక తప్పలేదు. -
త్రివర్జ వతాక రాజ్యాంగం పెటీబూర్జువాలతో ఎలాంటి రాజీ కూడదని నిషేధించింది. కొత్త తరహా ప్రభుత్వానికి ఏ కొత్త సామాజిక (శ్రేణి తోడ్పాటు పొందలేకపోయింది. మరొక వైపున పాత వ్యవస్థను అతి మొండిగా, సమర్థించే కర్మత పూరితులతో కూడిన నంస్థగా తన పవిత్రతను నిలువుకోవాలని త్వరపడ్డది. శష్చితవాతం తతా క
న్యాయమూర్తులను తొలగించరాదనే సూత్రాన్ని ఒక మౌలిక న్యాయ సూత్రంగా ప్రతిపాదించింది. ఈ ప్రతిపాదనను తాత్కాలిక ప్రభుత్వం ప్రశ్నించింది. ఈ చర్య ద్వారా, రాజ్యాంగం తొలగించిన ఒక చక్రవర్తి తొలగించ వీలులేని న్యాయమూర్తుల రూపంలో పునర్జన్మ పొందాడు.
మరాస్ట్ రాజ్యాంగాన్ని ఫ్రెంచి పత్రికలు పెక్కు కోణాల నుండి విశ్లేషించాయి. రెండు సర్వంసహాధికార సంస్థల సహజీవనం, జాతీయ శాసనసభ, అధ్యక్ష పదవి మొదలైన అంశాలన్నిటినీ విశ్లేషించాయి.
ఈ రాజ్యాంగంలోని నర్వవ్యాపిత వైరుధ్యం ఈ క్రింది అంశంలో ఉంది. ఏ వర్గాల సామాజిక బానిసత్వాన్ని శాశ్వతం చేయాలని రాజ్యాంగం తలపెట్టిందో అట్టి కార్మిక, రైతు, పెటీ బూర్జువా వర్గాలకు, రాజ్యాంగం సార్వజనీన ఓటింగ్ హక్కు ప్రదానం చేసింది. ఏ వర్గం యొక్క పాతకాలపు సామాజిక అధికారాన్ని అది బలపరుస్తుందో, అట్టి బూర్జువావర్గం నుండి, అ రాజకీయాధికార వామీని కాస్తా తీసివేసింది. బూర్జువావర్గ రాజకీయ పరిపాలన (ప్రజాతంత్ర మార్గాలలో నడవాలని అది వత్తిడి చేసింది. ఈ చర్య అడుగడుగునా, ప్రత్యర్థి వర్గాల విజయానికే తోద్బడ్డది. బూర్జువా సమాజ పునాదులనే కూల(ద్రోసింది. రాజకీయ విముక్తి నుండి సామాజిక విముక్తికి పురోగమించరాదు అని కొన్ని వర్గాలను అడ్డగిస్తున్నది. సామాజిక పునరుద్ధరణ నుండి రాజకీయ పునరుద్ధరణకు పోరాదని మరికొన్ని వర్గాలను ఆపుతున్నది.
ఈ వైరుధ్యాలు బూర్జువా రిపబ్లికన్లకు ఎట్టి బాధ కలిగించలేదు. తమ విజయం సాధించిన కొద్ది వారాలకే వారు పార్టీ స్థాయి నుండి, మురా స్థితికి దిగజారిపోయారు. విప్లవ కార్మిక వర్షానికి వ్యతిరేకంగా పాత సమాజ సంరక్షకులుగా వారు తొలగించ వీలులేని శక్తి అయిన మేరకు, వారలా అయినారు కూడా. వారిలో పై పరిణామం వచ్చింది. రాజ్యాంగ చట్టాన్ని పెద్ద కుట్రగా వారు భావించసాగారు. దాని ద్వారా వారు, అన్నిటికంటె ముందు తమ మురా పాలనను స్థిరపరచదలచుకున్నారు. అధ్యక్షుడు పొడిగించబడిన కవైనక్ రూవం. శాసననభ, రాజ్యాంగ నిర్ణయ నభ యొక్క పొడిగింపబడిన రూపం, సామాన్య ప్రజానీకం రాజకీయాధికారాన్ని లాంఛనప్రాయ అధికారంగా తగ్గించాలని వారు ఆశించారు. ఈ బూటకపు అధికారంతోనే నేషనల్ అధికారమా లేక అదాచకమా అనే జూన్ రోజులనాటి సందేహానికి, మెజారిటీ బూర్జువా వర్గాన్ని నిరంతరం గురిచేయగలమని ఆశించారు. కళకి న ావనాాాాాాాాలాాావల్లల-వసోంటు
రాజ్యాంగ రచనా కృషి సెప్టెంబరు 4న మొదలై అక్టోబరు 23కు పూర్తి అయింది. రాజ్యాంగానికి అనుబంధంగా చేసిన ఇతర మౌలిక చట్టాలన్నీ ఆమోదించబడే వరకూ రద్దు కారాదని రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ తీర్మానించింది. అయినప్పటికీ, ఈలోగానే డిసెంబర్ 10న కేవలం తన స్వంత సృష్టి అయిన అధ్యక్ష పదవిని పునరుద్ధరించాలని అది నిర్ణయించింది. తన కార్యక్రమ చక్రం అప్పటికింకా పూర్తి కాలేదు. రాజ్యాంగ చట్రం లోపల, తన తల్లికి ముద్దుబిడ్డ అయిన అధ్యక్షునికి హర్షధ్యానాలతో స్వాగత మివ్వవచ్చునని భావించింది. ఒక జాగ్రత్త మాత్రం చేసింది. ఏ ఒక్క అభ్యర్థికి 2 మిలియన్ ఓట్లు రానట్లయితే, ఎన్నిక జాతి మొత్తంమీదగాక, రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభలోనే జరగాలని తీర్మానించింది.
ఇవి అన్నీ నిరర్ధ్థకమైన షదతులు రాజ్యాంగం అమలులోకి వచ్చిన మొదటి రోజు, రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభకు అఖరు రోజు. బాలట్పెట్టి అగాధంలో దాని మరణ శాసనం దాగివుంది. తన తల్లి ముద్దుల కొడుకుకై అన్వేషణ చేసి, అది తన పెత్తండ్రి, అన్న కొడుకును కనుగొన్నది. సాల్ కవైనాక్ ఒక మిలియన్ ఓట్లను ఖతం చేశాడు. దేవిడ్ నెపోలియన్ ఆరు మిలియన్ ఓట్లను ఖతం చేసి, సార్ కనైనాక్ను ఆరుసార్లు ఓడించాడు.
1848 డిసెంబరు 10న, రైతుల తిరుగుబాటు జరిగింది. ఆ రోజుననే ఫ్రెంచి రైళుల ఫిబ్రవరి విష్లవం మొదలయింది. విప్లవోద్యమంలో వారి ప్రవేశానికి అది నాంది. గందరగోళంగా మోసం చేసిన ఘటన. విచారకరమైన హాస్యగాధ. తెలివైన మూర్ధత్వ అసందర్భ ఘటన, ప్రపంచ చారిత్రక ప్రాధాన్యత కలిగిన హాస్య ప్రదర్శన, నాగరిక పంచం అర్ధం చేసుకోలేని చిత్రలిపి, నాగరికతతోపాటు అటవికత్వాన్ని కూడా మేళవించిన వర్గ ముద్ర ఈ చిహ్నం యొక్క శరీర నిర్మాణంలో అనివార్యంగా చిత్రితమైంది. ఈ వర్గానికి రిపబ్లిక్ పన్నుల వసూలుదారు రూపంలో ప్రత్యక్షమైనది. ఈ వర్గం రిపల్లిక్కు చక్రవర్తి రూపంలో ప్రత్యక్షమైంది. 1789లో కొత్తగా ఆవిర్భవించిన రైతువర్గం యొక్క ఊహలను, ప్రయోజనాలను సమగ్రంగా ్రతిబింబించినవాడు నెపోలియన్ ఒక్కడే. రిపల్లిక్ ముఖ ద్వారంపై నెపోలియన్ పేరు వ్రాసి, విదేశాలతో యుద్ధం, దేశంలో తన వర్గ ప్రయోజనాల అమలును, రైతాంగం ప్రకటించింది. రైతుల దృష్టిలో నెపోలియన్ ఒక వ్యక్తి కాడు, ఒక కార్యక్రమం. పతాకాలతో, తొషామరపా మోతలతో, తప్పెటుల అర్భటులతో, వారు పోలింగ్ కేంద్రాలకు తరలివెళ్ళారు. పన్నులు రద్దు కావాలి, ధనికులు ఫెవ్చికవువంా ద ంతాొ్ొొొొొొొొ 125
నశించాలి, రిపబ్లిక్ నశించాలి, చక్రవర్తి చిరస్థాయి కావాలి. ఇవీ వారి నినాదాలు చక్రవర్తి వెనుక రైతుల యుద్ధం దాగివుంది. వారు ఓట్ల ద్వారా ఓడించిన రిపల్లిక్, ధనికుల రిపబ్లిక్.
డిసెంబరు 10న రైతులు తమ తిరుగుబాటు కుట్రను అమలు జరిపారు. అధికారంలో ఉన్న ప్రభుత్వం కూలిపోయింది. అనాడు ఫ్రాన్సు నుండి ఒక ప్రభుత్వాన్ని తీసివేసి, మరొక ప్రభుత్వాన్ని ఇచ్చారు. నాటి నుండి వారి కళ్ళు పారిస్ పైననే ఉన్నాయి. కొంతకాలం వివ్లవ నాటకంలో (క్రియాశీల పాత్రధారులుగా ఉన్నవారు, తిరిగి క్రియారాహిత్య స్థితికి, నేపథ్యగాయకుల స్థితికీ వెళ్ళటానికి నిరాకరించారు.
రైతుల ఎన్నిక విజయాల్ని ఇతర వర్గాలు పూర్తిచేశాయి. కార్మికుల దృష్టిలో నెపోలియన్ ఎన్నిక అంటే, కవైనాక్ పదవీభ్రష్టత, రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ కూల్చివేత, బూర్జువా రిపబ్లికన్ వ్యవస్థ రద్దు, జూన్ విజయానికి ముగింపు. పెటీ బూర్జువా దృష్టి నెపోలియన్ విజయం, రుణదాతపై రుణగ్రస్తుని విజయం. బడా బూర్జువా వర్గంలో అధిక సంఖ్యాకులకు నెపోలియన్ ఓటమి అంటే, తమకు అంతవరకు ఉపయోగపడిన మూర్జువా విభాగంతో తెగతెంపులు. విప్లవానికి వ్యతిరేకంగా కొద్దికాలంపాటు ఈ విభాగాన్ని వారు వాడుకున్నారు. అయితే ఈ విభాగం తన తాత్కాలిక విజయాన్ని చట్టరీత్యా దృధపరచుకోవడానికి యత్నించటంతో, బూర్జువావర్గం సహించలేకపోయింది. ఈ అధిక మెజారిటీకి, కవైనాక్ స్థానంలో నెపోలియన్ రావటం, రిపబ్లిక్ స్థానంలో రాచరికం రావటం, రాచరిక పునరుద్ధరణకు నాంది. ఆర్లియన్సుకు ఒక పరోక్ష హెచ్చరిక. మొకమల్ వస్త్రం చాటున దాగిన కలువపూవు.! సైన్యం సంచార దళానికి వ్యతిరేకంగా, శాంతి చివ్నోనికి వ్యతిరేకంగా యుద్ధం కొరకు, నెపోలియన్ కొరకు ఓటు చేసింది.
న్యూరీనిష్ జీటింగ్ చెప్పినట్లు ఈ విధంగా, ్రాన్సులోకల్లా అతి సామాన్యమైన వ్యక్తి బహుముఖమైన అత్యంత ప్రాధాన్యాన్ని సంపాదించాడు. అతడు న్వతహాగా ఏమీ కాదు. కనుకనే అందరికి అన్నిటికీ ప్రతివింబమైనాడు. తన స్వంత వ్యక్తిత్వం మాత్రం అతడికి లేదు. ఈలోగా నెపోలియన్ పేరుకు వేర్వేరు వర్గాలు, వేర్వేరు అర్ధాలు చెప్పుకున్నప్పటికి, ఈ పేరుతో ప్రతి ఒక్కడూ బాలెట్ పెట్టిపై ఇలా రాశాడు: నేషనల్ రిపబ్లిక్ నశించాలి, రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభలో మంత్రి డూఫారె బహిరంగంగా ఇలొ ప్రకటించాడు: డిసెంబర్ 10 మరో ఫిబ్రవరి 24 ఇనాాలనకురానరికవూదులైన టోరన్ల చిం క76 , వర్గాలు - వర్గపోరాటం
కవైనక్కు వ్యతిరేకంగా ఓటుచేసీ, తమ ఉభయుల ఓట్లను కలపటం ద్వారా అంతిమ నీర్ణయాధికారాన్ని రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ చేతులలో నుండి తమ చేతులలోకి శుకోవాలనే ఉద్దేశంతో పెటీ బూర్జువా, కార్మికవర్గాలు రెండూ మొత్తంగా నెపోలియన్కు ఓటు చేశాయి. ఈ రెండు వర్గాలకు చెందిన, బాగా అభివృద్ధి చెందిన శ్రేణులు మాత్రం శమ అభ్యర్థులను నిలిపాయి. బూర్జువా రిపబ్లిక్కు వ్యతిరేకంగా కూటమిగా ఏర్పడిన అన్ని వర్గాల ఉమ్మడి అభ్యర్థి నెపోలియన్. లెద్రూరోలిన్ రాస్సైల్లు నిర్దిష్ట అభ్యర్థులు. లెగ్రూరోలిన్ ప్రజాతంత్ర పెటీబూర్డువాకు, రాస్సైల్ విప్లవకార్శిక వర్గానికి అభ్యర్థులు, రాస్సైల్కు ఓటుచేయడమంటే అధ్యక్ష పాలనా పద్ధతికి నిరసనగా లాంఛనప్రాయంగా ఓటు చేయటం మాత్రమేనని కార్మికవర్గం, వారి సోషలిస్టు (ప్రచారకులు బాహాటంగానే శెప్పారు. అనగా రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభకు వ్యతిరేకంగా, లెడ్రూరోలిన్కు వ్యతిరేకంగా ఓటు చేయటమే. డెమొక్రటిక్ పార్టీ నుండి వేరుపడి, ప్రత్యేక రాజకీయ పార్టీగా కార్మికవర్గం అవిర్భవించటానికి ఇది మొదటి చర్య. కాగా డెమొక్రటిక్ పెటీ బూర్డువాకు దాని పార్లమెంటరీ (ప్రతినిధి అయిన మాంటెనికి చెందిన డెమొక్రటిక్ పార్టీ మాత్రం లెడ్రూరోలిన్ అభ్యర్థిత్వాన్ని మనస్ఫూర్తిగా ఐలపరచింది. అనగా తన అలవాటు ప్రకారం మనస్ఫూర్తిగా ఆత్మవంచన చేసుకున్నది. ఇకపోతే కార్మికవర్గానికి వ్యతిరేకంగా ఒక స్వతంత్ర పార్టీగా ఆవిర్భవించటానికి ఇది ఆఖరు ప్రయత్నం, రిపబ్లికన్ బూర్జువా పార్టీ మాత్రమే కాదు, డెమొక్రటిక్ పెటీ బూర్జువా పార్టీ, దాని ప్రతినిధి మాంటెని. ఉభయులు దీసెంబరు 10న ఓడిపోయారు.
మాంటెని ప్రక్కన ఇప్పుడు ఫ్రాన్సుకు నెపోలియన్ కూడా ఏర్పడ్డాడు. వారు ధరించిన పేర్ల వెనుక గల మహత్తర వాస్తవికతలకు వీరిద్దరూ నిర్జీవ ప్రతినిధులు మాత్రమే. చక్రవర్తి టోపీని, డేగ చిహ్నాన్ని ధరించి, లూయీ నెపోలియన్, పాత నెపోలియన్ నకిలీ ప్రతిమలాగా వున్నాడు. అలాగే మాంటెనీ, 1798 నుండి అరువు తెచ్చుకున్న పదజాలంతో, భేషజపు ఆడంబరాలతో, పాత మాంటెనికి నకలుగా తయారైనాడు. ఈ విధంగా 1793 సాంవ్రదాయవు మూఢత్వం, సాంవ్రదాయవు నెపోలియన్ మూఢత్వంలాగానే సడలిపోయింది. తన స్వంత, ప్రత్యేక నామం ధరించినప్పుడే, విప్లవం తన న్వంత (ప్రతిపత్తిని సంపాదించుకోగలదు. అధునిక విష్లపవర్గమైన పారిశ్రామిక కార్మికవర్గం, తన యావవచ్చక్తితోను రంగం మీదికి ప్రవేశించినప్పుడే ఈ పరిణామం జరగగలరు. ఇలా చెప్పవచ్చు. డిసెంబరు 10 ఘటనలు, నూంటెనీని దిగ్భ్రాంతిపరచాయి. అతడి మనస్సులో గందరగోళం పెరిగింది. ఇందుకు వేరే పెద్ద కారణమేమీ లేదు. అ రోజున, పాత విప్లవంతో గల చారిత్రకమైన పోలికను, అనాటి ఘటనలు పల్లెటూరు మెటుమాటలతో, తెగతెంపులు చేశాయి గనకు ఫొన్సలే వర్గపోూటాల 28౩250 క్ల
డిసెంబరు 20న కవైనక్ పదవీ విరమణ చేశాడు. రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ లూయీ నెపోలియన్ను రిపబ్లిక్ అధ్యక్షునిగా ప్రకటించింది. డిసెంబరు 19 రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ మొత్తం జీవితంలో ఇఖరు రోజు. జూన్ తిరుగుబాటుదార్లకు క్షమాభిక్ష ఇవ్వరాదని ఆ రోజున రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ తీర్మానించింది. జూన్ 27 డిక్రీ ద్వారా 15 వేల మంది తిరుగుబాటుదారులకు ్రవాసశిక్షను విధించిన రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ అ ఉత్తర్వును తిరగదోడటమంటే, జూన్ పోరాటాన్నే తిరగదోడటం కదా?
లూయీ ఫిలిష్పా క్రింద పనిచేసిన ఆఖరు మంత్రి ఒడిలాన్ బారట్, లూయీ నెపోలియన్కు ప్రథమ మంత్రి అయినాడు. లూయీ నెపోలియన్ తన పరిపాలనను డిసెంబరు 10 నుండి కాక, 1804లో సెనేట్ డిక్రీ ఆమోదించిన నాటినుండి మొదలుపెట్టాడు. అదేవిధంగా అతని ప్రధానమంత్రి తన పాలనను డిసెంబరు 20 నుండి కొక, ఫిబ్రవరి 24 రాచరికపు డిక్రీ కాలం నుండి ప్రారంభించాడు. లూయీ ఫిలిప్పాకు చట్టబద్ధమైన వారసుడు లూయీ నెపోలియన్. అతడు పాత మంత్రి వర్గానే కొనసాగించి, ప్రభుత్వ మార్పు ప్రాధాన్యతను ఉపశమింపజేశాడు. అంతేకాదు, ఆ మంత్రివర్గం పాతబడిపోలేదు. ఏమంటే, అసలు అది తన జీవితాన్ని ప్రారంభించనేలేదు గనక.
ఈ విషయంలో, రాయలిస్స బూర్జువా విభాగాల అధిపతులు అతనికి సలహా ఇచ్చారు. నేషనల్కు చెందిన రిపబ్లికన్ అధికార పరివర్తనకు అనుకోకుండానే కారకుడైన అనువంశిక రాచరిక ప్రతిపక్ష నాయకుడు, బూర్జువా రిపబ్లిక్ నుండి రాచరికానికి ఉద్దేశపూర్వక పరివర్తనకు నాయకత్వం వహించటానికి పూర్తిగా తగినవాడు.
పాత ఏకైక ప్రతిపక్ష పార్టీకి ఒడిలాన్ బారట్ నాయకుడు. ఇది నిరంతరం మంత్రివర్గ పదవులకై వృథా ప్రయత్నం చేస్తూనే వచ్చింది. కనుక అ పార్టీ పాత్ర ఇంకా పూర్తిగా ముగిసిపోలేదు. ఒకదాని వెంట మరొకటిగా వరుస క్రమంలో ప్రతిపక్ష పార్టీలన్నిటినీ విప్లవం అతి త్వరగా ప్రభుత్వ అధికార కేంద్రం పైకి తోసివేసింది. ఫలితంగా మాటలలోనోగాక చేతలలో కూడా వారు పాత మాటలన్నిటినీ నిరాకరించవలసి వచ్చింది. చిట్టచివరకు అంతా కలిసి చరిత్ర చెత్తకుప్పలో ప్రజలచే నిర్ధాక్షిణ్యంగా విసిరివేయబడవచ్చు. బారట్ అనే యీ వ్యక్తి 18 సంవత్సరాలపాటు తన చిత్తనీచత్వాన్ని తన శరీర సౌష్టవం చాటున దాచుకుంటూ వచ్చాడు. బూర్జువా ఉదారవాదానికి పరాకాష్ట అయిన ఇతడికి
ఓ 1804 ఏ(్రిల్ 18 డిళ్రీ ద్వారా నెపోలియన్కు వారవత్వరీత్యా ్రైెంచి చక్రవర్తిగా గుర్తించారు.
త వదన వంట
స్వథర్మత్యాగం అనే మాటే లేదు. కొన్ని సందర్భాలలో, గతంలో తాను పొందిన గౌరవాలకు, ఇప్పుడు పొందుతున్న అవహేళనలకు కొట్టవచ్చినట్లు కనబడే వ్యత్యాసం, అతనిని అళ్చర్యచకితుని చేసి ఉండవచ్చు. అప్పుడు ఒక్కోసారి తన ప్రతిమను అద్దంలో చూసుకుని అతడు మంత్రి పదవిలోని ఆత్మ ప్రశంసను, ధీమాతనాన్ని తిరిగి పొందేవాడు. అద్దంలో చూనుకున్నవ్పుడల్లా అతడికి గీజో కనిపించేవాడు. గీజోను అతడు ఎల్లప్పుడూ అసూయతోనే చూశాడు. అతడు ఎల్లప్పుడూ బారటిపై గొప్ప భయాన్ని కలిగిస్తూనే ఉన్నాడు. అయితే ఈ గీజో మామూలు గీజో కాదు. ఓడీలాన్ యొక్క అతి విశాలమైన నుదురు కలిగిన గీజో, ఇతడు చూడలేకపోయింది ఏమంటే అతనికిగల పెద్ద చెవులు, ఫిబ్రవరి 24 నాటి బారట్ తిరిగి డిసెంబర్ 20వ తేదీ బారట్గా మొదటిసారి తిసుట్ అయిన షాకాక్సు, ప్రభుత్వ ప్రార్థనా మందిరాల మంత్రిగా జత ఐనాడు.
అ తర్వాత కొద్ది రోజులకు, హోంశాఖా మంత్రిత్వ, మాలూషియన్ ఐన లియోన్ పాచర్కు దఖలుపడ్డది. న్యాయశాఖ, మతం, రాజకీయ అర్ధశాస్త్రం- ఇవన్నీ బారట్ మంత్రి వర్గంలో ఉన్నాయి. లెటిజిమిస్టులు, ఆర్లియనిస్టులు మంత్రివర్గంలో కలిసి ఉన్నారు. బోనపార్టిస్టులు మాత్రమే లేరు. బోనపార్టీ ఇప్పటికి నెపోలియన్లాగా కనపడే శాషత్రయంలోనే ఉన్నాడు. ఏమంటే సౌలోక్యు ఇంకా టూసెంట్ లోవర్శర్ పాత్రను నటించలేదు.
నేషనల్ పార్టీకి చెందినవారు అంతకుముందు వారు అక్రమించుకున్న అన్ని ఉన్నత పదవుల నుంచి తొలగించబడ్డారు. పోలీసు ఉన్నతాధికారి, పోస్టల్ డైరెక్టర్, ప్రాక్యురేటర్ జనరల్స్ పారిస్ మేయరు పదవి అన్ని, రాచరికానికి చెందిన పాత వ్యక్తులచే నింపబడ్దాయి. లెజిటిమిస్టు అయిన చంగార్నియర్, సేన్ డిపార్టుమెంటు జాతీయ రక్షక దళం యొక్క సర్వాధిపత్యాన్ని పొందాడు. మొదటి సైనిక డివిజన్లోని సైనికుల పైన, సంచారక దళం పైన ఆధిపత్యం సంపాదించాడు. ఆర్లియనిస్టు బుగోడ్, అల్పయిన్ సైన్యాధికారిగా నియమితుడైనాడు. బారట్ ప్రభుత్వంలో కూడా ఈ ఉద్యోగుల మార్చిడి నిరంతరాయంగా సాగిపోయింది. అతని మంత్రిత్వ శాఖ చేసిన మొదటి పని పాత రాచరిక పరిపాలనను పునరుద్ధరించటం. ఒక్క క్షణంలో అధికార దృశ్యం అంతా మార్చివేయలద్దది. తెరలు, వేషభాషలు, పలుకుబడి, పాత్రలు, వాద్యగాళ్ళు, తాళంగాళ్ళు, మాటలు అందించేవాళ్ళు, పార్టీల స్థానాలు, నాటకంలోని కథ, ఘర్షణసారం- మొత్తం సరిస్థితి అంతా మారిపోయింది. కేవలం అతి భౌతికమైన రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ మాత్రం కె్చారన్లతందాదాతాలో 1
దాని స్థలంలో అది ఉంది. కాని బోనపార్టీ జాతీయ శాసనసభని బోనపార్టీ బారట్ను బారట్ చంగార్నియర్ను అధికార పదవిలో ఉంచిన మరుక్షణం నుండి రిపబ్లికన్ రాజ్యాంగ దశ నుండి ఫ్రాన్సు, సంఘటిత రిపబ్లిక్ దశలోకి అడుగు పెట్టింది. సంఘటిత రిపబ్లిక్లో, రాజ్యాంగ నిర్ణయసభకు స్థానమేమున్నది. భూమిని సృష్టించిన తర్వాత సృష్టికర్తకు పనేముంది. కనుకనే స్వర్గానికి పారిపోయాడు. సృష్టికర్త ఉదాహరణను రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ అనుసరించదలచుకోలేదు. బూర్జువా రిపబ్లికన్ల పార్టీకి జాతీయ శాసనసభ అఖరు ఆశ్రయం, కార్యవర్గ అధికార సాధనాలన్నీ జాతీయ శాసనసభ నుండి తొలగించబడ్డాయి. ఐనప్పటికీ ఇంకా రాజ్యాంగ సర్వం నవాధికారం మిగిలే ఉందికదా! ఈ రాజ్యాంగం సర్వం సహాధికారాన్ని అన్ని పరిస్థితులలోను జాగ్రత్తగా కాపాడుకోవటం దాని నెజదటి ఆలోచన. ఆ తర్వాత పోయిన అధికారాన్ని ఒక్కొక్కటే తిరిగి సంపాదించటం. బారట్ మంత్రివర్గం స్థానే రాయలిస్ప మంత్రివర్గం రాగానే, రాచరిక వ్యక్తులందరూ తమ తమ పదవులను ఖాళీ చేయవలసి వుంది. త్రివర్ణ పతాక మనుషులు అ పదవులలోకి విజయవంతంగా ప్రవేశించాలి. మంత్రివర్గాన్ని అధికారం నుండి కూలద్రోయాలని జాతీయ శాసనసభ తీర్మానించుకున్నది. ఇలాంటి దాడికి మంత్రివర్గమే ఒక అవకాశం కల్పించింది. ఇంతకంటె మంచి కారణాన్ని రాజ్యాంగ నిర్ణయ సథ సృష్టించజాలదు.
ఈ అంశాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకోవాలి. అరు రోజులు అతడు అధ్యక్ష సింహాసనంలో కూర్చున్నాడు. ఏడవ రోజున, డిసెంబరు 27న, అతని మంత్రివర్గం ఉప్పువన్ను ఉండవలసిందేనని ఉత్తర్వు చేసింది. ఈ పన్నును రద్దు చేస్తూ తాత్కాలిక ప్రభుత్వం ఉత్తర్వు చేసి ఉంది. సారాపై పన్నువలెనే, ఉప్పుపై పన్ను కూడా, గ్రామీణ ప్రజానీకం దృష్టిలో పాత ఫ్రెంచి అర్థిక వ్యవస్థకు బలిపశువు. ఉప్పు పన్ను పునరుద్ధరణ అనే మాటలకంటే, అభ్యంతరకరమైన మాటను ఓటర్లు ఉచ్చరించే పదజాలంలోనికి బారట్ మంత్రివర్గం ప్రవేశపెట్టజాలదు. ఉప్పు పన్నులోను, బోనపార్టీ తన విప్లవ లవణం కాస్తా పోగొట్టుకున్నాడు. రైతు తిరుగుబాటు చిహ్నమైన నెపోలియన్ ఒక భూతంలాగా అంతరించిపోయాడు. తెలియని మహా రాచరిక కుట్ర తప్ప మరింకేమీ మిగలలేదు. అత్యంత తెలివితక్కువతనంతో కూడిన ఈ మోటు చర్యను, భ్రమలు తొలగించే ఈ చర్యను, అధ్యక్షుడు జారీచేసిన మొదటి ప్రభుత్వ ఉత్తర్వుగా చేయుటలో బారట్ మంత్రివర్గం ఉద్దేశరహితంగా ప్రవర్తించలేదు.
వత లాలా వల్లాలం వర్గపోంటం
ఈ అవకాశాన్ని, రాజ్యాంగ నిర్ణయ నభ, అత్యంత కుతూవాలంతో వినియోగించుకున్నది. అటు మంత్రివర్గాన్ని కూలద్రోయటానికీ, మరోవైపున రైతు ద్రయోజనాల (ప్రతినిధిగా తాను ముందుకు రావటం, ఈ రెండు ప్రయోజనాలను అది పొధించింది. ఆర్థిక మంత్రి ప్రతిపాదనను అది త్రోసిపుచ్చింది. ఉవ్చు పన్నును మూడోవంతుకు తగ్గించింది. అంతకుముందున్న 560 మిలియన్ ఫ్రాంకుల ప్రభుత్వ లోటుకు అదనంగా 60 మిలియన్ ్రాంకులు ఉత అయింది. ఈ అవిశ్వాస ప్రకటన శర్వాత, మంత్రివర్గ రాజీనామా కొరకు ప్రశాంతంగా ఎదురుచూస్తూ కూచున్న తనచుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం మారిన విషయం అది ఏమాత్రమూ (గ్రహించలేదు. తన సరిస్థితి మారిన సంగతి (గ్రహించలేదు. మంత్రివర్గం వెనుక అధ్యక్షుడున్నాడు. అధ్యక్షుని వెనుక శ మిలియన్ల ప్రజలున్నారు. వీరందరు రాజ్యాంగ నిర్ణయసభపట్ల తమ విశ్వాన ప్రకటన వెలిబుచ్చిన వాళ్ళే. రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ ఈ క్రింది విశ్వాస ప్రకటనను తిరిగి జాతికీ అందచేసింది. ఇది చాలా అసందర్భపు మారకం. తన ఓట్లకు చట్టబద్ధమైన విలువ ఏమీ లేదని రాజ్యాంగ నిర్ణయ నభ మరచిపోయింది. రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభను రద్దుచేయాలని బోనపార్టీ అతని మంత్రివర్గ నిర్ణయాన్ని ఉప్పుపన్ను నిరాకరణ చర్య శ్వరితపరచింది. ఆ పిమ్మట రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ జీవితం చివరి అర్ధభాగం అంతా రృంద్వ యుద్ధం కొనసాగుతూనే ఉంది. జనవరి 29, మార్చి 21, మే 8వ తేదీలు ఈ యుద్ధ సంక్షోభంలో మజిలీలు, జూన్ 13 రోజు రావటానికి ముందు శకునాలు.
' లూయీబ్లాంకు లాంటి ఫ్రెంచి ప్రజలు జనవరి 29న, ఒక రాజ్యాంగ పరమైన వైరుధ్యం ఆవిర్భవించిన రోజుగా భావించింది. సార్వజనీన ఓటింగ్ ఫలితంగా ఏర్పడిన సర్వం సవాధికారం కలిగి రద్దు చేయటానికి వీలులేని రాజ్యాంగ నిర్ణయ నభ పేరుకుమాత్రం శానననభకు బాధ్యుడైనా ఆచరణలో సార్వజనీన ఓటింగు శాసనసభ సభ్యులందరి మధ్య వందసార్లు చెల్లాచెదురైన అన్ని ఓట్లను, తానొక్కడే వ్యక్తీకరణ. అన్ని కార్యనిర్వహణాధికారాలు ఇతడి చేతిలోనే పూర్తిగా ఉన్నాయి. ఈ అధికారాలకు పైన జాతీయ శాసనసభ కేవలం నైతిక శక్తీవలె ఆకాశంలో విహరిస్తున్నది. జనవరి 29 ఘటనలను ఈ విధంగా వ్యాఖ్యానించడం అంటే వేదికలపైన, పత్రికలలో, కబ్బులలో జరిగే నిందావివాద భాషనే, దాని నిజమైన సారంగా ్రమించడం లూయి బోనపార్టీకి రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభకు వైరుధ్యం చూపడం ఒక ఏకీకృత రాజ్యాంగ అధికారానికి, మరొక ఏకీకృత రాజ్యాంగ అధికారానికి, వైరుధ్యం కాదు. వవ్పతచతాాచ తర్ ౨
కార్యనిరర్వహణాధికారానికి, శాసన నిర్మాణాధికారానికి వైరుధ్యం కాదు. సంఘటిత బూర్చువా రిపబ్లిక్కు దాని నిర్మాణానికి సాధనమైన వ్యవస్థకు వైరుధ్యం. దీనిని నిర్మించిన బూర్జువావర్గ విప్లవ విభాగం యొక్క దురాశాపూరిత కుట్రలకు, సైద్ధాంతిక కోర్కెలకు వైరుధ్యం. ఈ బూర్జువా విభాగం తాను సృష్టించిన రిపబ్లిక్, పునరుద్ధరించబడిన రాచరికంగా ఉండడం చూసి దిగ్భ్రాంతి చెందింది. ఈ పునరుద్ధరణ (క్రమాన్ని తన షరతులతో, భ్రమలతో, భాషతో, వ్యక్తులతో వీలైనంత కాలం పొడిగించాలని కోరుకుంటున్నది. తన సంపూర్ణమైన, విశిష్టమైన రూపంలో ఈ పరిపక్వ బూర్జువా రిపబ్లిక్ ఆవిర్భవించకుండా అద్దుకోవాలని చూస్తున్నది. రాజ్యాంగ నిర్ణయ శాసనసభ, తనలో తిరిగి ఇరుక్కున్న కవైనక్కు ప్రతినిధి. అదేవిధంగా బోనపార్టీ శాసన నిర్దాయక సభకు ప్రతినిధి. అది అతని నుండి ఇంకా విడాకులు పొందలేదు. ఇది సంఘటిత బూర్జువా రిపన్లిక్ యొక్క జుతీయ శాసనసభ. బోనపార్టీ అనే ఒక పేరుకు గల అసంఖ్యాకమైన అర్ధాలను గ్రహించినప్పుడే బోనపార్టీ ఎన్నికకు అర్థవంతమైన వివరణ లభించగలదు. ఈ పేరును జాతీయ శాసనసభ ఎన్నిక సందర్భంలో పునశ్చరణ ద్వారానే ఈ అర్ధం లభించగలదు. డిసెంబరు 10తో పాత అధికార అజ్ఞాపన అంతమైంది. జనవరి 29న ఎదురు బొదురుగా నిలుచున్నది. ఒకే రిపబ్లిక్కు చెందిన అధ్యక్షుడు, జాతీయ శాసనసభ కావు. అప్పుడప్పుడే ఆవిర్భవిస్తున్న రిపబ్లిక్ యొక్క జాతీయ శాసనసభకు, అంతకుముందే ఆవిర్భవించిన రిపబ్లిక్ యొక్క అధ్యక్షునికి ఘర్షణ మొదలైంది. రిపబ్లిక్ జీవిత (క్రమంలోని రెండు విభిన్న దశలకు ప్రాతినిధ్యం వహించే రెండు శక్తులు ఇవి: ఒకటి బూర్జువావర్గ రిపబ్లికన్ విభాగం. ఇది చిన్నది. దానంతటకదే ఇది రిపబ్లిక్ను ప్రకటించింది. వీరి పోరాటాల ద్వారా, దారుణ హింసాకాండ ద్వారా అ రిపల్లిక్ను కార్మికవర్గం నుండి గుంజుకున్నది. తన అదర్భమైన మౌలిక సూత్రాలను రాజ్యాంగంలో పొందుపరచింది. మరొకవైపున యావత్తు రాచరిక బూర్జువా ముఠా ఉన్నది. సంఘటిత బూర్జువా రిపబ్లిక్లో అదొక్కటే పరిపాలనా బాధ్యతలను నిర్వహించగలదు. రాజ్యాంగంలోని సిద్ధాంత అచ్చాదనలన్నిటినీ తొలగించగలదు. తన శాసనాలు, పరిపాలన ద్వారా, కార్మికవర్డాన్ని అణచివేయటానికి అత్యవసరమైన పరిస్థితులను సృష్టించగలదు. జనవరి 29న బద్ధలైన తుఫాన్కు అవసరమైన ప్రాకృతిక శక్తులు జనవరి నెల అంతటా పోగుపడుతూనే ఉన్నాయి. అవిశ్వాస తీర్మానం ద్వారా బారట్ మంత్రివర్గాన్ని పదవిలోనుండి తొలగించాలని రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ కోరుకుంటున్నది. మరొకవైపున, శత లాలా సరా = వర్గపోరటు
రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ తనపై తాను అవిశ్వాస తీర్మానాన్ని ఆమోదించి, ఆత్మహత్యకు నిర్ణయించుకుని, తన రద్దుకు తానే ఉత్తుర్వు జారీ చేసుకోవాలని బారట్ మంత్రివర్గం ప్రతిపాదించింది. జనవరి 6వ తేదీన, శాసనసభ్యులందరిలోకి మారుమూల సభ్యుడైన రాటో, మంత్రివర్గ ఉత్తర్వుగా, రాజ్యాంగ నిర్దాయక సభలో, ప్రతిపాదన చేశాడు. గత అనేక చట్టాలను అమలుపరిచే వరకు రద్దు కాకూడదని తీర్మానించింది. మంత్రివర్గ షక్షానికి చెందిన ఫౌల్డ్ “పతనమైన పరపతి పునరుద్ధరణ" కావటానికి రాజ్యాంగ సభ రద్దు కావటం అవసరమని అతి మోటుగా ప్రతిపాదించాడు. తాత్కాలిక దశను పొడిగించి, బారట్తోపాటు బోనపార్టీ ఉనికిని, అతనితోపాటు రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ ఉనికిని ప్రశ్నార్థకం చేయటం ద్వారా, ఇంతకుముందే పరపతి ధ్వంసం కాలేదా? మేరు సద్భశుదైన బారట్, తన చేతికి చిక్కిన ప్రధానమంత్రి పదవి రెండు వారాల అనుభవం కూడా లేకుందా తిరిగి జారిపోతుంటే చూసి అక్రందనం చేశాడు. అంతకుముందే ఈ పదవి అతనికి దక్కకుండా పదినెలలపాటు రిపబ్లికన్లు అద్దుకున్నారు. ఈ అ్రతిష్టాకరమైన శాసనసభ పట్ల నియంతలకంటె పెద్ద నియంతగా వ్యవహరించాడు. “ఇది ఉండగా, ఇక భవిష్యత్తు అనేది లేదు”. ఇవి అతని అతి మృదువైన మాటలు. నిజానికి ఆ రిపబ్లిక్ కేవలం గతానికి మాత్రమే ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. “రిపబ్లిక్ దృధపడటానికి అవసరమైన సాధన సంపత్తిని యీ రాజ్యాంగసభ ఏర్పరచజాలదు” అని అతడు వ్యంగ్యంగా అన్నాడు. నిజమే దానికాశక్తి లేదు. కార్మికవర్గంతో దానికిగల ఆ జన్మ వైరుధ్యంతోపాటే, దాని బూర్జువావర్గ శక్తి కూడా బద్ధలైపోయింది. రాచరిక వాదులతో అది పెట్టుకున్న వైరుధ్యంతో, దాని రిపబ్లికన్ అత్యుత్సాహం తిరిగి జీవం పోసుకుంది. కనుక అది బూర్జువా రిపల్లిక్ను సంఘటితపరచడానికి రెండు విధాలా అశక్తురాలైంది. అనాటి సాధన సంపత్తి ద్వారా అది బూర్జువా రిపబ్లిక్ను అర్ధం చేసుకోవటమే సాధ్యం కాలేదు.
" రాటో ప్రతిపాదనతోపాటు, దేశమంతటా పెద్ద మహజర్ల తుపాన్ను మంత్రివర్గం సృష్టించింది. (ఫ్రాన్సు నలుమూలల నుండి రోజూ రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ నెత్తిపైన కట్టలు కట్టలు కాగితాలు కుండపోతగా రాసాగాయి. తన వీలునామా రాసుకుని, తననుతాను రద్దు చేసుకోవాలనేదే, ముభావంగానో నూటిగానో, వీటన్నిటి సారాంశం. ఇందుకు ప్రతిగా రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ మరొక పిటిషన్ల ఉద్యమాన్ని సృష్టించింది. అది ఉండేందుకు అవకాశం కల్పించాలని ఈ మహజర్ల సారాంశం. బోసపార్టీ కవైనక్ల మధ్య ఎన్నికల పోరాటం, జాతీయ శాసనసభ రద్దుకావలెనా, జీవించవలెనా అనే మహజర్ల పోరాటంగా మారింది. డిసెంబరు 10 ఘటనలకు ఈ మహజర్లు అలస్యంగా వెలువడిన వ్యాఖ్యానాలు. ఈ అందోళన జనవరి నెల అంతా కొనసాగింది. గన ననన ను
రాజ్యాంగ నిర్ణయసభకు, దాని అధ్యక్షునికి ప్రారంభమైన ఈ ఘర్షణలో, రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ, తాను సాధారణ ఎన్నికల ద్వారా ఏర్పడిన సంస్థ అని చెప్పుకోజులదు. ఏమంటే అధ్యక్షుడు సార్వజనీన ఓటింగ్ హక్కుపై ఎన్నికైన వాడే. క్రమబద్ధమైన ఏ సంఘటిత శక్తిపైన అది ఆధారపడజాలదు. ఏమంటే అది పోరాడుతున్నది చట్టబద్ధ అధికార వ్యక్తిపైన. జనవరి 6, జనవరి 26 తేదీలలో ప్రయత్నించినట్లు అవిశ్వాస తీర్మానం ద్వారా మంత్రి వర్గాన్ని కూలద్రోయజాలదు. ఏమంటే ఈ సభ విశ్వాస ప్రకటనను మంత్రివర్గం కోరలేదు గనుక, ఉన్నదల్లా ఒకే మార్గం. అదే తిరుగుబాటు. ఈ
. తిరుగుబాటుకు తోడ్పడే శక్తులు, జాతీయ దళంలోని రిపల్లికన్ విభాగం, సంచారక
దళం. విప్లవ కార్మికవర్గ కేంద్రాలైన క్లబ్బులు. జూన్ రోజులనాటి వీరులైన, సంచారక దళం బూర్జువావర్గ రిపల్లికన్ విభాగానికి సంఘటిత పోరాట శక్తిగా డిసెంబరు నాటికి తయారైనారు. జూన్కు పూర్వం జాతీయ కార్టానాలు విప్లవ కార్మికవర్గ సంఘటిత పోరాట కేంద్రాలైనట్లే వీరు అయ్యారు. కార్మికవర్గ బడాయి ప్రకటనలు భరించరానివై ఇక వాటిని అణచివేయాలి అనుకున్నప్పుడు రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ కార్యవర్గ కమిషన్ జాతీయ కార్భానాలపై తన దారుణ నిర్బంధ విధానాన్ని ప్రయోగించింది. అలాగే, బూర్జువావర్గ రిపబ్లికన్ విభాగ ఐడాయి ప్రకటనలు తనకు భరింపరానివిగా తయారుకాగా, వాటిని అణచివేసేందుకు, సంచారక దళంపై బోనపార్టీ మంత్రివర్గం తన దాడిని కేంద్రీకరించింది. సంచారక దళాన్ని రద్దు చేయాలని తీర్మానించింది. అందులో ' సగభాగాన్ని బర్తరఫ్ చేసి వీధులపాలు చేసింది. మిగతా సగభాగాన్ని ప్రజాతంత్ర పద్ధతులపై గాక రాచరిక పద్ధతులపై పునర్నిర్మించింది. దళ సభ్యుల జీతాలను, సాధారణ సైనికుల జీతాల స్థాయికి తగ్గించింది. సంచారక దళ నభ్యుల పరిస్థితి, జూన్ తిరుగుబాటుదారుల స్థాయికి దిగజారింది. ఈ దళ సభ్యులు, జూన్ ఘటనలపట్ల తమ పశ్చాత్తాపాన్ని వెలిబుచ్చుతూ తమను క్షమించవలసిందిగా కార్మికవర్గాన్ని కోరుతున్నట్లుగా, రోజూ పత్రికలలో వార్తలు వెలువడసాగాయి.
ఇక క్లబ్బుల విషయం చూద్దాం. రాజ్యూంగ నిర్ణయసభ ్రధానియైన బారట్ అనే వ్యక్తి రూపంలో, అధ్యక్షుని అధికారాలు ప్రశ్నించసాగింది. ఈ అధ్యక్షుడు, సంఘటిత బూర్జువా రిపబ్లిక్ అధికారాలను ప్రశ్నించసాగాడు. సంఘటిత బూర్జువా రిపబ్లిక్ పేరుతో, మొత్తం బూర్జువా రిపబ్లిక్ ఉనికినే ప్రశ్నించసాగాడు. దాంతో ఫిబ్రవరి రివబ్లిక్ అప్పుడున్న రిపబ్లిక్ిను కూలద్రోయాలని ఈ పార్టీలన్నీ వాంఛించాయి. దౌర్జన్యసహిత శతక యనా నరాల -వర్గపోంటం
తీరోగామి క్రమం ద్వారా దీనిని, తమ వర్గ ప్రయోజనాలకు, సూత్రాలకు అనుగుణమైన విప్లవోద్యమం ఘనీభవించటానికి ఐదులు తిరిగి ద్రవీభూతం కాసాగింది. ఏ రిపబ్లిక్ కొరకు వారు పోరాడుతున్నారో అది తిరిగి ఫిబ్రవరి రోజులనాటి అస్పష్ట రిపబ్లిక్గా నూరిపోయింది. ఈ రిపల్లిక్కు, ప్రతిపార్టీ తనకిష్టమొచ్చిన నిర్వచనాన్నిచ్చే హక్కును వినియోగించుకోసాగింది. ఒక క్షణకాలంపాటు అన్ని పార్టీలు తమ వెనుకటి ఫిబ్రవరి శిపల్లికన్లు తిరిగి రిఫారం పత్రికకు చెందిన ప్రజాతంత్ర రిపల్లికన్లపై అధారపడసాగారు. పార్లమెంటరీ పోరాటరంగంలో ప్రథమశ్రేణి వీరులుగా వారిని ముందుకు త్రోయసాగారు. ప్రజాతంత్ర రిపబ్లికన్లు తిరిగి సోషలిస్టు రిపబ్లికన్లపై ఆధారపడసాగారు. వీరిద్దరి మధ్య వికమత్యం మైత్రి జరిగినట్లు జనవరి 27న బహిరంగ ప్రకటనే వెలువడ్డది. క్లబ్బులలో వీరు తమ తిరుగుబాటు సన్నాహాలు చేయసాగారు. నేషనల్ పత్రికకు చెందిన త్రివర్ణ పత్రికలు సక్రమంగానే చిత్రించాయి. బూర్జువా రిపబ్లిక్ అగ్రశ్రేణిలో తాము నిలబడాలనే శాషత్రయంలో వీరు బూర్జువా రిపబ్లిక్ ఉనికినే ప్రశ్చించసాగారు. జనవరి 26న షభాస్వాతంత్రంపై ఒక శాసనాన్ని మంత్రి ఫాచర్ ప్రవేశపెట్టాడు. అందులోని మొదటి పేరా ఇలా ఉంది: “క్లబ్బులన్నీ నిషేధించబడ్డాయి". ఈ శాసనం అత్యవసరమైందని, కనుక వెంటనే చర్చించి ఆమోదించాలని మంత్రి ప్రతిపాదించాడు. ఇది అత్యవసర సమస్య అనే వాదనను రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ త్రోసిపుచ్చింది. జనవరి 27న 230 మంది వంతకాలతో, చట్టాన్ని ఉల్లంఘించినందుకు, మంత్రివర్గాన్ని అభిశంసించాలనిి రెర్రూరోలిన్ ఒక తీర్మానం ప్రవేశపెట్టాడు. అ రోజులు ఎలాంటివి? మంత్రివర్గం పై అవిశ్వాస తీర్మానం ప్రవేశపెట్టటమంటే న్యాయమూర్తి అశక్తతను లేక శాసనసభ అధిక నంఖ్యాకుల అశక్తతను, తెలివితక్కువగా ఐసారంగ వరచుకోవటం, లేక అధికసంఖ్యాకుల పై ఆరోపకుడు శక్తిరహితమైన అసమ్మతి తెలియజేయటం; మలిరోజుల మాంటెనీ ఆనాటి నుండి, సంక్షోభం తీవ్రస్థాయికి చేరుకున్న ప్రతి సందర్భంలోనూ, అడిన గొప్ప విప్లవ నాటకం ఇది. మాంటెనీని చూస్తే జాలిపుడుతుంది. అ పేరులోని గొప్ప తనమే అతడ్ని కుంగదీస్తున్నది.
మే 15న, బ్లాంక్వి బార్చె, రాస్సైల్ తదితరులు రాజ్యాంగ నిర్ణయసభను బద్దలు చేయదలచారు. పారిస్ కార్మికవర్గానికి నాయకత్వం వహిస్తూ సమావేశ భవనంలోకి శె్చతనాతావాంతంో్్్్ొ్్్ 185
వీరు తోసుకుపోయారు. మే 15న అంటే అదే రోజున ఈ రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ తనకుతానే రద్దు చేసుకోవాలని, భవనాన్ని మూసివేయాలని బారట్ ఒక నైతిక తీర్మానం ప్రవేశపెట్టాడు. కాగా అదే రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ, మే నిందితులపై విచారణ జరపాలని, తీర్మానించి ఆ బాధ్యతను బారట్కు అప్పగించింది. ఆ క్షణానికి బారట్ రాయలిస్ట వ్లాంక్వి లాగా నిర్ణయసభకు కనిపించాడు. ఆ సమయంలో బ్లాంక్వికి వ్యతిరేకంగా, విప్లవ కార్మికవర్గంలో బ్లాంక్విపార్టీలో, క్లబ్బులలో, మిత్రులను కూడగట్టుకోటానికీ రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ ప్రయత్నించింది. ఈ సమయంలో ఓటమి ఎరుగని బారట్, మే ఘటనల ఖైదీలను కోర్టు ఆఫ్ ఎస్సైజెస్ నుండి తొలగించి హైకోర్టుకు స్వాధీనపరచాలని రాజ్యాంగ నిర్ణయసభను వత్తిడి చేయసాగాడు. నేషనల్ వర్గం సృష్టించిన సంస్థ ఈ హైకోర్టు. బారట్ తలకాయలో నుండి మంత్రిపదవి అంటే గాభరా భయంతో ఈ భావం ఎలాబైటికి వచ్చిందో నిజంగా ఆశ్చర్యకరం. బూమార్మెయి లాంటి వాడికి తగిన ఆలోచన ఇది. చాలాసేపు తటపటాయించిన మీదట జాతీయ శాసనసభ ఈ ప్రతిపాదనను అమోదించింది. మే ఘటనలకు కారకులైన వారికి వ్యతిరేకంగా, శాసనసభ తన మొదటి వైఖరికే కట్టుబడ్దది.
అధ్యక్షుడు, మంత్రులకు వ్యతిరేకంగా, రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ తిరుగుబాటు చేయవలసిరాగా, రాజ్యాంగ నిర్ణయసభకు వ్యతిరేకంగా, అధ్యక్షుడు, మంత్రులు కుట్ర చేయవలసి వచ్చింది. ఏమంటే రాజ్యాంగ నిర్ణయసభను రద్దు చేసేందుకు చట్టరీత్యా వారికి అధికారం లేదు. అయితే రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ, రాజ్యాంగానికి తల్లి. రాజ్యాంగం అధ్యక్షునికి తల్లి. తాను చేసిన కుట్రతో అధ్యక్షుడు, రాజ్యాంగాన్ని చింపివేశాడు. రిపల్లికుకు గల చట్టబద్ధ అధికారాన్ని ధ్వంసం చేశాడు. కాగా సామ్రాజ్య చట్టబద్ధ అధికారం, అర్లియన్ చట్టబద్ధ అధికారాన్ని మేల్మొలిపింది. ఈ రెండూ కూడా, లెజిటిమిస్టు చట్టబద్ధ అధికారం ముందు తేలిపోయాయి. చట్టబద్ధమైన రిపబ్లిక్ పడిపోతూ, తన తీవ్ర ప్రతిద్వంది అయిన లెజిటిమిస్టు రాచరికాన్ని అగ్రభాగానికి నెట్టింది. అప్పటికి ఇంకా ఆర్లియనిస్టు పార్టీ ఫిబ్రవరిలో ఓటమి తిన్న పార్టీగానే ఉన్నది. బోనపార్టీ అప్పటికి ఇంకా డిసెంబరు 10, విజేతగా మాత్రమే ఉన్నాడు. వీరుభయులూ కలిసి, రిపబ్లికన్ పదవీ ఆక్రమణకు వ్యతిరేకంగా, తాము ఆక్రమించుకున్న రాచరిక బిరుదులను మాత్రమే ప్రదర్శించగలిగారు. అ సమయానికిగల ప్రాధాన్యతను లెజిటిమిస్టులు గుర్తించారు. వారు బహిరంగంగానే కుట్ర చేశారు. జనరల్ చంగార్నియర్ తమ మాంక్*గా ఉండగలదని వారు ఆశించారు.
- జార్జిమాంక్-ఇతదు ఇంగ్లీషు సేనాని. తన ఆధీనంలోని సేనలను 1660లో, స్టువర్ట్ కాజవంశ పునరుద్ధరణకు వినియోగించాడు. కతత లలా వర్గాల - వర్గపోరటా
కార్మిక క్షబ్బులలో ఎర్ర రిపబ్లిక్ ఎంత బాహాటంగా ప్రకటితమైందో, చంగార్నియర్ శ్రేణికి చెందిన క్లబ్బులలో, ప్రతీఘాత రిపబ్లిక్ అంత బాహాటంగా ప్రకటించబడ్డది. అదృష్టవశాత్తు అణచివేయబడిన ఒక తిరుగుబాటు ఫలితంగా రిపబ్లిక్ అన్ని కష్టాలను అధిగమించి ఉండేది. ఓడిలాన్ బారట్ ఇలా ఆక్రోశించాడు: “చట్టబద్ధత మా చావుకు వచ్చింది”- తిరుగుబాటు వచ్చి ఉంటే పౌర సంక్షేమం పేరుతో అది రాజ్యాంగ నిర్ణయసభను రద్దు చేయటానికి వీలుండేది. రాజ్యాంగాన్ని రక్షించే పేరుతో రాజ్యాంగాన్ని ఉల్లంఘించగలిగేది. జాతీయ శాసనసభలో ఒడిలాన్ బారట్ మొరటు ప్రవర్తన, క్షబ్బులను రద్దు చేయాలనే ప్రతిపాదన, త్రివర్ణ పతాకలు ధరించిన 50 మంది ఉద్యోగులను హడావిడిగా తొలగించి, వారి స్థానాల్లో రాయలిస్టులను నియమించటం, సంచారక దళాన్ని రద్దు చేయటం, అ దళనాయకులపట్ల చంగార్నియర్ అవమానకర ప్రవర్తన, గీజో హయాంలో సైతం వదవిలో ఉండజాలని లెర్మనియర్ను తిరిగి వదవిలో ప్రతిష్టించారు. లెజిటిమిస్టు బూకరింపులపట్ల నహనం- ఇవన్నీ తిరుగుబాటుకు అవసరమైన రెచ్చగొట్టే చర్యలు కాని తిరుగుబాటు మూగవోయింది. మంత్రివర్గం మండికాక, రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ నుండి సంకేతం కొరకు అది ఎదురు చూడసాగింది. చిట్టచివరకు జనవరి 29 రానే వచ్చింది. రాటో ్రతిపాదనను బేషరతుగా శ్రోసిపుచ్చే విషయమై అ రోజున నిర్ణయం తీసుకోవలసి ఉంది. లెజిటిమిస్పలు, అర్లియనిస్టులు, బోనపార్టిస్టలు, సంచారక దళాలు, మాంటెని క్లబ్బులో అన్నీ ఆ రోజున కుట్ర చేశాయి. తమ స్పష్టమైన శత్రువుకు వ్యతిరేకంగానే కాక, తమ స్పష్టమైన మిత్రునికి వ్యతిరేకంగా కూడా ఈ కుట్ర జరిగింది. గుర్రంపైన ఎక్కిన బోనపార్టీ, ప్లేస్ డికానకర్డ్లో కొంతమంది సైనికులను పోగుచేశాడు. వ్యూహాత్మక ఎత్తుగడల ద్వారా చంగార్నియర్ నాటకీయ దృశ్యాన్ని ప్రదర్శించాడు. రాజ్యాంగ నిర్ణయ నభ భవనాన్ని సైన్యం అక్రమించుకున్నది. ఈ శాసనసభ పరస్పర విరుద్ధమైన ఆశలకు, భయాలకు, ఊహలకు, కదలికలకు ఉద్రిక్తతలకు, కుట్రలకు కేంద్రమైన ఈ సింహసద్భశమైన రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ ప్రపంచ ఆత్మకు అతి సన్నిహితమైనప్పుడు కూడా ఏమీ తొణకలేదు. వెనుకటి ఒక సైనికుడు తన ఆయుధాలను వాడటానికి భయపడటమే కాక, తన శత్రువు రాజ్యాంగ సభ అ ఉంది. వును హేళన చేస్తూ అది తన మరణ ప అట చ రాటో ము బేషరతుగా రద్దు చేసేందుకు
- సాలట్ పల్లిక్- పౌర సంక్షేమం. ఫెచ్చతవ్లవాంటాంచతంంకో 18
మే8 ఘటనల చోదకశక్తి జూన్ 18 ఘటనలకు కూడా చోదకశక్తిగా పునశ్చరణ అయింది. రోమ్పై జరిగిన దండయాత్రను గురించి మనం కొంత స్పష్టంగా గ్రహించుదాం. 1848 నవంబరు మధ్యలోనే కవైనాక్, సివిటవేచియాకు ఒక సైనిక నౌకను పంపాడు. పోప్ను రక్షించి, అతనిని పడవపై ఎక్కించి ఫ్రాన్సుకు తీసుకురావటం ఆ నౌకను పంపటంలో ఉద్దేశం, ఫ్రెంచి రిపబ్లిక్ను పోప్ ఆశీర్వదించి, అధ్యక్షుడుగా కవైనాక్ ఎన్నిక అయ్యేటట్లు పోప్ తోద్చడాలని ఉద్దేశం. పోప్ సహాయంతో, మతాధికారులను, వారి సహాయంతో రైతులను, వారి సహాయంతో అధ్యక్ష పదవిని పొందాలని కవైనాక్ అశ. కవైనాక్ దాడి తక్షణ ఆశయం ఎన్నికలలో విజయం. కాగా అదే సమయంలో అది రోమన్ వివ్లవానికి అసమ్మతి ప్రకటన. ప్రమాద సూచన కూడా. పోప్కు అనుకూలంగా ఇటలీ ఆంతరంగిక వ్యవహారాలలో ఫ్రాన్స్ జోక్యం చేసుకోవటం అనే విషవీజం అందులో ఉంది. డిసెంబరు 23న జరిగిన మొదటి బోనపార్టీ మంత్రివర్గ సమావేశంలో, ఆస్టియా నేపుల్స్ సాయంతో, పోప్ తరపున రోమన్ రిపన్లిక్కు వ్యతిరేకంగా జోక్యం చేసుకోవాలని నిర్ణయించబడ్డది. మంత్రివర్గంలో ఫాకాక్స్ ఉన్నాడు. అంటే రోములో పోప్ ఉన్నట్లే, పోప్ ఉన్న రోమ్లో, రైతులకు అధ్యక్షుడు కావటానికి బోనపార్టీకి పోప్ సహాయం ఏమాత్రం అక్కరలేదు. కాని అధ్యక్షుడి తరఫున రైతులను నిలబెట్టుకోడానికి మాత్రం అతడికి పోప్ అవసరమైనాడు. వారి అమాయకత్వమే అతనికి అధ్యక్ష పదవిని కట్టబెట్టింది. విశ్వాసం పోతే అమాయకత్వం పోతుంది. పోప్పోతే విశ్వాసం పోతుంది. బోనపార్టీ పేరుతో పరిపాలిస్తున్నవారు అర్లియనిన్టులు, లెజిటిమిస్టులు రాచరికాన్ని పునరుద్ధరించేముందు, రాజులను అభిషేకించే అధికారాన్ని పునరుద్ధరించాలి తమ రాచరికత్వంతోపాటు, తన పరిపాలనకు లోబడిన పాతకాలపు రోమ్ లేకపోతే, పోప్లేనట్లే పోప్ లేకపోతే కాథలిక్ మతం లేనట్లే, కాథలిక్ మతం లేకపోతే, (ఫ్రెంచి మతం లేనట్లే, మతం లేకపోతే పాత (ఫ్రెంచి సమాజం ఏమవుతుంది? స్వర్గస్థావరాలపై రైతాంగం శాకట్టుపెట్టుకుంది కనకనే. రైతాంగ ఆస్తులపై బూర్జువావర్గం పెట్టుకున్న తాకట్టుకు గ్యారంటీ ఉంది. కనుక రోమన్ విస్లవం ఆస్తిపైన, బూర్జువా వ్యవస్థపైన, దాడి జూన్ విప్లవం అంత భయంకరమైంది. ఫ్రాన్సులో బూర్జువా వ్యవస్థ పునరుద్ధరణ జరగాలంటే, రోమ్లో పోప్ పరిపాలన పునరుద్ధరణ జరగాలి. అంతేకాదు రోమన్ విప్లవకారులపై దాడి చేయడమంటే, ఫ్రెంచి విప్లవకారుల మిత్రులపై దాడిచేయడమే. ఫ్రెంచి రిపబ్లిక్లోని విప్లవ ప్రతీఘాతుక వర్గాల కూటమి, నేపుల్స్ ఆస్టియాలలోని పవిత్ర కూటమితో (ఫ్రెంచి శక రాలా వాము
రిప్లిక్ ఐక్యత ముడివడి ఉంది. డిసెంబరు 28న మంత్రివర్గం చేసిన నిర్ణయం, రాజ్యాంగ విర్ణ్భయసభకు తెలియకపోలేదు. జనవరి 8న, అందుకు సంబంధించిన మంత్రివర్గంతో లెద్రూరోలిన్ చర్చించాడు. ఇలాంటి చర్చ జరగలేదని మంత్రివర్గం నిరాకరించింది. జాతీయ శాసనసభ చర్చనీయాంశాల జాబితాను చేపట్టింది. మంత్రివర్గం చెప్పినమాట అది విశ్వసించినట్లు జనవరి నెల అంతటా కూడా, మంత్రివర్గంపై శాసనసభ అవిశ్వాస తీర్మానాలు చేస్తూనే ఉన్నది. కాని అబద్ధాలు చెప్పటం మంత్రివర్గ శాఖల పని. ఈ అసర్యాలేవీ తనకు తెలియనట్లు నటిస్తూ, రిపబ్లిక్ యొక్క మర్యాదను కాపాడటం జాతీయ శాసనసభ కర్తవ్యం.
ఈలోగా పేడ్మంట్ ఓడిపోయాడు. చార్లెస్ ఆల్బర్ట్ పదవిని విసర్జించాడు. అస్టియన్ సైన్యం, పారిస్ శివార్ల దాకా వచ్చింది. లెడ్రూరోలిన్ శక్తివంతంగా జోక్యం చేసుకుంటూనే ఉన్నాడు. ఉత్తర ఇటలీలో కవైనాక్ విధానాన్ని మాత్రమే తాను కొనసాగిస్తున్నానని మంత్రివర్గం నిరూపించింది. కవైనాక్ తాత్కాలిక ప్రభుత్వం విధానాన్ని అనగా లెడ్రూరోలిన్ విధానాన్ని మాత్రమే కొనసాగిస్తున్నది. ఈసారి జాతీయ శాసనసభనుండి మంత్రివర్గం విశ్వాస ప్రకటనను కూడా పొందింది. ఉత్తర ఇటలీలో కొత్కాలికంగా ఒక అనుకూలమైన స్థావరాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవచ్చునని, అ స్థావరం మండి పార్టీని మా భూభాగం సమగ్రతను గురించి, రోమ్ సమస్యను గురించి అస్టియాతో శాంతియుత రాయబారాలకు తోడ్పాటు ఇవ్వవచ్చునని అనుమతి కూడా పొందింది. ఉత్తర ఇటలీ యుద్ధరంగాలలో, ఇటలీ భవిష్యత్తు నిర్ణయింపబడుతుందని తెలిసిన విషయమే. కనుక లొంబార్డీ, పేడ్మంట్లు వతనమైతే, రోమ్ కూడా పతనమౌతుంది. లేకపోతే ఆస్టియాపై తద్వారా యూరపియన్ ప్రతీఘాత విష్లవంపైన ఫ్రాన్సు యుద్ధప్రకటన చేయవలసి ఉంటుంది. బారట్ మంత్రివర్గం అంటే కేవలం పౌర రక్షణకమిటీ అని జాతీయ శాసనసభ భావిస్తున్నదా? లేక తాను, జాతీయ సదస్సు అని భావిన్తున్నదా? కాకపోగా ఉత్తర ఇటలీలో ఒక స్థావరాన్ని సైనికంగా అకమించుకోవటం ఎందుకు? పైకి కనిపించే ఈ ముసుగుతో, రోమ్పై దండయాత్ర పాగింది,
ఏప్రిల్ 14న, 14 వేల మంది నావికులు ఓడినాట్ నాయకత్వాన, సివిటవేచియా కు బయలుదేరారు. ఏప్రిల్ 16న, జాతీయ శాసనసభ మూడు నెలలపాటు మధ్యధరా సముద్రంలో జోక్యందారీ నౌకాదళాన్ని ఉంచటానికయ్యే ఖర్చును మంజూరు చేసింది. అ విధంగా రోమ్కు వ్యతిరేకంగా జోక్యం చేసుకోవటానికి మంత్రివర్గానికి అన్ని సాధనాలు ఫ్చితనతాాదాాల్ొొాొాాాాాాొ న్ 181
కల్పించింది. పైకిమాత్రం అస్టియాకు వ్యతిరేకంగా జోక్యం చేసుకోవటానికి అవకాశం కల్పిస్తున్నట్లు నటించింది. మంత్రివర్గం ఏం చేస్తున్నదో అది చూడలేదు. మంత్రివర్గం ఏం చెబితే అది నమ్మింది. ఇజ్రాయిల్లో కూడా ఇలాంటి విశ్వాసం కనిపించదు. చట్టబద్ధ రిపబ్లిక్ ఏం చేస్తున్నదో గ్రహించేందుకు కూడా రాజ్యాంగ నిర్ణయసభకు ధైర్యం లేకపోయింది.
చివరకు మే 8న, ఈ హాస్యనాటికలో చరమాంకం మొదలైంది. ఇటాలియన్ దండయాత్రను, అది ఏ ఉద్దేశాలతో ప్రారంభమైందో అ లక్ష్యాలకే తిరిగి పరిమితం చేసేందుకు సత్వరచర్యలు తీసుకోవాలని మంత్రివర్గాన్ని రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ కోరింది. అ రోజు సాయంత్రమే మానిటర్ పత్రికలో బోనపార్టీ ఒక ఉత్తరం వ్రాశాడు. అందులో ఓడినాట్కు అత్యధిక ప్రశంసలు కురిపించాడు. మే 1న జాతీయ శాసనసభ, బోనపార్టీకి, అతని మంత్రివర్గానికి వ్యతిరేకంగా వచ్చిన అభిశంసన తీర్మానాన్ని శ్రోసిపుచ్చింది. ఈ మోసపూరిత నాటకంలో గుట్టు బహిర్గతం చేయటానికి బదులు మాంటెనీ, ఈ పార్లమెంటరీ వాస్య ప్రదర్శనను విషాద దృష్టితో స్వీకరించింది. అ నాటకంలో తొను స్వయంగా ఫోకిర్-తిన్విలి పాత్రను నిర్వహించదలపెట్టించే సదస్సు నుండి అప్పు తెచ్చుకున్న సింహచర్మాన్ని కప్పుకున్నా అది తన పెటీబూర్జువా దూడచర్మాన్నే ఐహిర్గతం చేయలేదా?
రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ మలి జీవితాన్ని ఈ క్రింది విధంగా సం(గ్రహీకరించవచ్చు. జనవరి 29న, తాను నృష్టించిన రిపబ్లిక్లో, రాచరిక బూర్జువా ముఠాలు సహజంగానే ఉన్నతశశ్రేణికి చెందినవారు అని అంగీకరించింది. మార్చి 21న, రాజ్యాంగ ఉల్లంఘన తనకు అమోదకరమేనని ప్రకటించింది. మే 11న, గొప్ప పదజూలంతో ప్రకటింపబడిన (ఫెంచి రిపబ్లిక్కు పోరాడుతున్న ప్రజలకు మధ్య శాంతియుత ఐక్యత యొక్క అర్ధం, యూరపియన్ ప్రతీఘాత విప్లవాల క్రియాశీల తోద్చాటు మాత్రమే అని అంగీకరించింది.
తన జన్మదినోత్సవానికి రెండు రోజులు ముందుగా, మే 11న జూన్ తిరుగుబాటుదారులకు క్షమాదానం ఇవ్వటానికి నిరాకరించింది. ఆ సంతృప్తితో రంగం మీద నుండి ఈ అ్రతిష్టాకరమైన శాననసభ ని(ష్రమించింది. దాని శక్తి కకావికలైంది. ప్రజలు దానిని ప్రాణాంతకంగా ద్వేషించసాగారు. బూర్జువావర్గం దానిని హీనంగా అవమానపరచి, త్రోసిపుచ్చింది. నిజానికి బూర్జువావర్గ సాధనమే తన మలిజీవితంలో, ఈ శాసనసభ తన తొలిజీవితాన్ని నిరాకరించవలసి వచ్చింది. దాని రిపబ్లికన్ భ్రమలన్నీ శై నాాాాలాలలలలరాాావర్గాం వవర్గపోంట
తొలగిపోయాయి. గతంలో ఇది గొప్పగా చేసిందేమీ లేదు. భవిష్యత్తుకు ఆశాభావం కాడు, దాని శరీరంలోని జీవం అడుగడుగునా నళించసాగింది. పదే పదే జూన్ విజయాన్ని జ్ఞావకం చేనుకుంటూ మాత్రమే, అది తన మృతదేవాంలోనికి నిరంతరం ప్రాణవాయువును పూరించుకుంటూ వచ్చింది. అంతకు ముందే ఖండించబడిన దానిని తిరిగి ఖండించుకుంటు అది తన ఉనికి కొనసాగించింది. జూన్ విప్లవకారుల నెత్తురుపై వీవించిన పిశాచం, ఈ శాసనసభ.
జూన్ తిరుగుబాటు, ఖర్చులు, ఉప్పు పన్ను రద్దు, నీగ్రో బానిసత్వాన్ని రద్దు చేసి తోటల యజమానుల కిచ్చిన నష్టపరిహారం, రోమన్ దండయాత్ర ఖర్చులు సారాపన్ను రద్ధు మొదలైన వాటివల్ల ప్రభుత్వ ఖజనాలోటు హెచ్చిన స్థితిలో శాసనసభ రంగం నుండి నిషమించింది. సారాపన్ను రద్దును, శాసనసభ తన జీవితం ఆఖరుక్షణంలో చేసెడి విషపునవ్వుతో ఒక వృద్ధుడు సంతోషంతో కేరింతలు కొడుతున్న తన వారసునికి పోతూ పోతూ అపారమైన రుణభారం నెత్తిన పెట్టినట్లయింది.
మార్చి నెల ప్రారంభానికల్లా, జాతీయ శానననభ ఎన్నికలకై అందోళన మొదలైంది. పార్టీ ఆఫ్ ఆర్జర్, మరియు డెమొక్రటిక్ సోషలిస్టు లేక రెడ్ పార్టీ. ఒకదానితో మరొకటి పోటీపడ్డాయి. వారిద్దరి మధ్య రాజ్యాంగమి[్రులు నిలిచారు. ఈ పేరుతో త్రివర్ణ పతాకధారులైన, నేషనల్ రిపబ్లికన్లు, ఒక కొత్త పార్టీని ఏర్పరచ యత్నించారు. జూన్ రోజుల తర్వాత వెన్వెంటనే పార్టీ ఆఫ్ ఆర్దర్ ఏర్పడ్డది. డిసెంబర్ 10 తర్వాత బూర్జువా రిపబ్లికన్లయిన, నేషనల్పార్టీ మురాను అది తోసివేయగలిగింది. అప్పుడు మాత్రమే, అర్లియనిస్టులు, లెజిటిమిస్టులు కలిసి ఒక పార్టీగా ఏర్పడటమే ఈ కొత్త పార్టీ అవిర్భావంలోని రహస్యమని వెల్లడైంది. బూర్జువావర్గం రెండు పెద్ద విభాగాలుగా చీలిపోయింది. పునరుద్ధరణ చెందిన రాచరికం క్రింద ఐడా భూస్వామ్యవర్గం, జులై రాచరికం క్రింద పారిశ్రామిక బూర్జువావర్గం, ఫైనాన్స్ పెత్తందారీ వర్గం, ఒక దాని ఈర్వాత ఒకటిగా గుత్తాధికారం చలాయిస్తూ వచ్చాయి. ఒక మురా ప్రయోజనాలను కాపాడే ప్రధాన వర్గానికి బోర్బోన్ అనే రాచరిక పేరుంది. రెండో ముఠా ప్రయోజనాలను కాపాడే ప్రధాన వర్గానికి ఆర్లియన్స్ అనే రాచరిక పేరుంది. తమ పరస్పర పోటీని వదలుకోకుందానే, ఈ రెండు ముఠాలు, నామరహితమైన రిపబ్లిక్ వేదికపై సమాన అధికారంతో తమ ఉమ్మడివర్గ ప్రయోజనాలను కాపాడుకోవచ్చు. బూర్జువా రిపబ్లిక్ అంటే యావత్తు బూర్జువా వర్గం యొక్క స్పష్టంగా వ్యక్తీకృతమైన, సమగ్రరూపం ధరించిన ఇతనిది 198
పరిపాలనా రూపం తప్ప మరొకటి కాదు. కనుక లెజిటిమిస్టులు తోడ్పాటు కలిగిన ఆర్లియనిస్టు పాలన, లేక ఆర్లియనిస్ట తోడ్పాటు కలిగిన లెజిటిమిస్టు పాలన అనగా, జులై రాచరిక పునరుద్ధరణ తప్ప మరొకటి ఎలా కాగలదు? అర్ధిక పునాదులపై ఆధారపడిన బూర్జ్డువావర్గంలోని బలమైన ఏ ఒక్క విభాగానికి నేషనల్కు చెందిన బూర్జువా రిపబ్లికన్లు ప్రాతినిధ్యం వహించడం లేదు. వీరికల్లా చారిత్రక వారసత్వ ప్రాధాన్యత మాత్రం ఉన్నది. రాచరికం రోజులలో రెండు బూర్జువా విభాగాలు, తమ ప్రత్యేక విభాగాల పరిపాలన విషయం ఆలోచిస్తుండగా, వీరు మాత్రం మొత్తం బూర్జువా వర్గపాలనా విషయం ప్రస్తావించారు. నామరహితమైన రిపబ్లిక్ను వీరు అదర్భీకరించి పాతకాలపు దుస్తులతో అలంకరించారు. నిజానికి అందులో తమ ముఠా పరిపాలననే వారు ప్రస్తుతించారు. నేషనల్ పార్టీ మనస్సులోనే అంతరంగిక గందరగోళం ఉంది. అది నిర్మించిన రిపబ్లిక్లో అగ్రశ్రేణిలో ఉన్న రాచరిక వాదులందరినీ ఒకే కూటమిగా వారు వర్ణించారు. కాగా ఈ ఐక్యపరిపాలనను గురించి రాచరికవాదులు వీరిని మోసపుచ్చారు. వారి ముఠాలన్నీ ఎవరికి వారు రాచరిక వాదులుగా భావించుకున్నారు. కాగా వారందరి రసాయనిక కలయిక ద్వారా ఏర్పడిన సంస్థ రిపబ్లికన్ అయితీరుతుందని వారు గుర్తించలేదు. త్రివర్ణ పతాక రిపబ్లిక్లో తెల్ల, నల్ల రాచరికవాదులు ఒకరినొకరు తటస్టీకరించుకుంటారని వారు గ్రహించలేరు. విప్లవ కార్మికవర్గం వీరిపట్ల వైరుధ్యం ప్రదర్శించింది. పరివర్తనావర్గాలు అధికాధికంగా వీరిచుట్టూ సమీకృతులు కాసాగారు. వారి ఐక్యశక్తిని, ఐక్యశక్తి నిర్మాణాన్ని నిలబెట్టుకోదానికి పార్టీ అఫ్ అర్జర్లోని ప్రతి ఒక్క విభాగం, తమ ఉమ్మడి పాలనను, అనగా బూర్జువాపాలన యొక్క రిపబ్లికన్ రూపాన్ని సమర్థించుకోవలసి వచ్చింది. ఈ దృష్టిలో ప్రతి బూర్జువా విభాగం, రెండవ విభాగం యొక్క వునరుద్ధరణ వాంఛకు, ఆత్మాతిశయ భావానికి వ్యతిరేకంగా నిలచింది. ఈ విధంగా ఈ రాచరిక వాదులు మొదట్లో తక్షణ పునరుద్ధరణలో విశ్వసించారు. పిమ్మట రిపబ్లికన్ రూపాన్ని కాపాడుకోవాలన్నారు. కాని మాటలలో మాత్రం, అ రూపానికి వ్యతిరేకంగా ప్రాణాంతకమైన ఆగ్రవాన్ని దూషణను ప్రదర్శిస్తూనే వచ్చింది. చివరకు తాము ఒకరినొకరిని రిపబ్లిక్లో మాత్రమే సహించుకోగలమని, పునరుద్ధరణ యత్నాన్ని నిరవధికంగా వాయిదా వేయాలని అంగీకరించాయి. ఐక్యపరిపాలనను అనుభవించాలనే వాంఛ రెండో ముఠాలు బలపడటానికి తోద్బడ్డది. ప్రతి ముఠా రెండో ముఠాతో సర్చబాటు చేసుకోవటానికి అధికాధికంగా నిరాకరిస్తూ వచ్చింది. అనగా రాచరిక పునరుద్ధరణకు నిరాకరిస్తూ వచ్చింది. తాలాలు వ వర్దంటు
పార్టీ ఆఫ్ ఆర్జర్ తన ఎన్నికల కార్యక్రమంలో, సూటిగా, బూర్మువావర్గ పాలన తన లక్ష్యంగా ప్రకటించింది. అనగా, తన పాలనకు అత్యవసరమైన పరిస్థితులను, అనగా, అస్తి కుటుంబం, మతం, శాంతి భద్రతలు- సంరక్షణను తన లక్ష్యంగా పాలనగా చిత్రిస్తుంది. భౌతిక ఉత్పత్తికవసరమైన పరిస్థితులుగా, అందులో నుండి ఉద్భవిస్తున్న సామాజిక చర్య ప్రతిచర్యల సంబంధాలుగా చిత్రిస్తున్నది. పార్టీ ఆఫ్ అర్దర్కు అపారమైన ధనసంపద ఉన్నది. ఫ్రాన్సు అంతటా తన శాఖలను నిర్మించుకున్నది. పాత సమాజపు సిద్ధాంత వేత్తలందరూ అ పార్టీ నుండి నెలసరి వేతనాలు పొందుతున్నారు. అప్పుడున్న ప్రభుత్వ అధికారమంతా దానికి తోడ్పాటుగా ఉంది. పెటీబూర్జువా, రైతాంగవర్గ ప్రజలలో, దానికి వేతనాలు పుచ్చుకోకుండానే ప్రచారం చేసే పెద్ద సైన్యం ఉంది. ఈ వర్గాలు విప్లవోద్యమం నుండి దూరంగా ఉన్నారు. తమ చిన్నతరహా అస్తికి, చిన్నతరహా దురభి.ప్రాయాలకు, ఆస్తికి సంబంధించిన అగ్రశ్రేణి వర్గాలు, తమ సహజ ప్రతినిధులుగా వారు భావిస్తున్నారు. ఈ పార్టీకి దేశమంతటా చిన్నచిన్న రాజకుమారులు ప్రతినిధులుగా ఉన్నారు. తమ ప్రతినిధులను నిరాకరించిన ఓటర్లను వీరు ఇండ్లలో పనిచేసేవారిని, గుమాస్తాలను, రైల్వే ఉద్యోగస్తులను, పాత్రికేయులను, తమకు లొంగివున్న ఉద్యోగులందరినీ పని నుండి తొలగించగలరు. అఖరుకు అక్కడ కూదా మరొక ్రమనుసృష్టించగలరు. డిసెంబరు 10 నాటి బోనపార్టీ తన అద్భుతచర్యలు చేయకుండా, రిపబ్లికన్ రాజ్యాంగమే నిరోధించిందనేదే అ భ్రమ. పార్టీ ఆఫ్ ఆర్ధర్
- సందర్భంలో మేము బోనపార్టిస్టులను ప్రస్తావించలేదు. బూర్జువా వర్గానికి చెందిన గణనీయ విభాగంలో వారొకరు కాదు. మూఢవిశ్వాసాలు గలవారు శక్తిహీనులూ అయిన వృద్ధులు ఒకవైపున, యువకులు, ఎట్టి మత విశ్వాసాలు లేని సాహసికులు మరొకవైపున చేరిన గుంపు అది. పార్టీ ఆఫ్ ఆర్డర్ ఎన్నికలలో విజయవంతమైంది. శాసనసభలోకి అది పెద్ద మెజారిటీని పంపింది.
విప్లవ ్రతీఘాత కూటమిగా రూపొందిన బూర్జువావర్గానికి వ్యతిరేకంగా, అంతకుముందే విప్లవ స్వభావాన్ని అలవరచుకున్న పెటీ బూర్జువా, రైతువర్గాలు విప్లవ ప్రయోజనాల అత్యున్నత సారధులైన విప్లవ కార్మికవర్గంతో చేతులు కలపవలసి ఉంది. పార్లమెంటులో పెటీ బూర్డువావర్గం యొక్క ప్రజాతంత్ర ప్రతినిధులు అనగా మాంటెనీ, పార్లమెంటరీ రంగంలో ఓటములు చెందిన ఫలితంగా సోషలిస్టు ప్రతినిధులతో చేరవలసి ఫెన్చతోవ్లవందాద తాం 9ర
వచ్చిందని, పార్లమెంటుకు వెలుపల ఉన్న వాస్తవ పెటీబూర్జువావర్గం, బూర్జువావర్గం అమలు జరిపిన దారుణ నిర్భంధ విధానం వలన, దివాళాకోరుతనం వలన, వాస్తవ కార్మికవర్గంతో చేతులు కలపవలసి వచ్చిందని మనం చూశాము. జనవరి 27న, మాంటెని, సోషలిస్టులు, తమ రాజీ సంఘటనను గొప్ప ఉత్సవంగా జరుపుకున్నారు. 1849 ఫిబ్రవరి విందులో ఈ ఉత్సవాన్ని పునశ్చరణ చేశారు. సోషల్ మరియు డెమొక్రటిక్ పార్టీ, కార్మికుల, పెటీ బూర్జువావర్లాల పార్టీ, సోషల్ డెమొడ్రటిక్ పార్టీగా, అనగా రెడ్ పార్టీగా రూపొందింది.
జూన్ నుటనల తర్వాత కొంతకాలంపాటు (ఫెంచి రివన్లిక్ వని స్తంభించిపోయింది. అక్టోబరు 19న ముట్టడి పరిస్థితులు అంతమైన పిమ్మట కొన్ని సంచలనాక్మకమైన ఘటనా పరంపరలు జరిగిన తర్వాత దానికి తిరిగి జీవం వచ్చింది. అధ్యక్ష పదవికై జరిగిన పోరాటం మొదటిది. పిమ్మట రాజ్యాంగ నిర్ణయసభకు, అధ్యక్షునికి మధ్య జరిగిన పోరాటం, క్లబ్బుల కొరకు జరిగిన పోరాటం,! బొర్గీస్ విచారణ. ఈ విచారణ ఫలితంగా అధ్యక్షుని అల్బపరిమాణ వ్యక్తులవలె, కూటమిగా రూపొందిన రాచరిక వాదులవలె, గౌరవనీయులైన రిపల్లికన్లవలె, ప్రజాతంత్ర మాంటెనీవలె, కార్మికవర్గ పిడివాద సోషలిస్టులవలెగాక, నిజమైన కార్మికవర్గ విప్లవకారుల అదిమకాలపు మహాభూతాలవలె ప్రజలకు దర్శనమిచ్చారు. ఒక మవాజల ప్రళయం తర్వాత లేక ఎన్నికల ఆందోళన వంటి సామాజిక (ప్రళయం తర్వాత మిగిలిపోయే మహాశక్తులు వీరు. బ్రియా హంతకులకు ఉరిశిక్ష వేశారు. పత్రికలపై నిరంతరం కేసులు పెడుతూనే ఉన్నారు. విందులలో ఫోలీసుల ద్వారా ప్రభుత్వం నిరంతరం జోక్యం చేసుకుంటూనే ఉన్నది. రాయలిన్టులు పొగరుబోతుగా రెచ్చగొట్టే చర్యలు చేన్తూనే ఉన్నారు. ౯ ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా కుట్ర ఈళ ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా కుట్ర చేశారనే అరోపణపై 1848 మే 15 ఘటనలలో పాల్గొన్న వ్యక్తులను విదారణ చేశారు. బోగ్గస్ పట్టణంలో ఈ విదారణ కోర్టు ఏర్పద్దది. ఆ కోర్టు ముందు కార్మికవర్గ ప్రతినిధులైన (బ్లాంక్సి, బార్చేన్లు), మాంటెనీలో ఒక భాగం నిలబడ్డారు. పదేండ్ల ఏకాంతవాస శిక్ష బ్లాంక్సికి విధించబద్దది. డిస్తోటి, సోబ్రయిర్, రాస్సైల్లకు వేర్వేరు సంవత్సరాల జైలు శిక్ష విధించబడ్డది. బార్చె, అర్బ్ర్ట్, లూయీబ్లాంక్, కాసిడిరీ, లావిరాన్స్ హుబర్లు ఉరిళిక్షకు గురయ్యారు. (సం)
& హారిస్ కార్మికవర్గం జూన్లో జరిపిన తిరుగుబాటును అణచివేసిన సైనిక విభాగాలలో ఒకదానికి జనరల్ బ్రి నాయకుడు. 1848 జూన్ 25న, ఫాంటెన్ బ్లూ కోటద్వారాల వద్ద ఇతడు తిరుగుబాటుదారులచే చంపినేయబద్దాడు. ఈ ఘటన సందర్భంగా, ఇద్దరు తిరుగుబాటు దారులు ఉరిశిక్షకు గురయ్యారు- (నం) కంఠ డాం “వాటు
లూయీబ్లాంకు, కసిడిరీల ఫొటోలను వధ్యశిలలపై ప్రదర్శించసాగారు. రాజ్యాంగ నిర్ణయసభకు, రిపన్లిక్కు నిరంతరం పోరాటం జరుగుతూనే ఉంది. ప్రతిక్షణం, ఈ పోరాటం ఫలితంగా విప్లవం తన ప్రారంభ స్థానానికి చేరుకుంటూ వచ్చింది. ప్రతిక్షణం, విజేతలు, పరాజితులుగాను, పరాజితులు విజేతలుగాను మారిపోతూ వచ్చారు. ఒక్క క్షణంలో పార్టీల, వర్గాల వైఖరులను మారుస్తూ వచ్చింది. వారి సంబంధాలు వేర్పాటు ధోరణులు మారుతూ వచ్చాయి. యూరప్లో ప్రతీఘాత విప్లవం ముందుకు సాగింది. ప్రతిభావంతమైన హంగరీ పోరాటం, జర్మనీలో సాయుధ తిరుగుబాటు రోమన్ దండయాత్ర, రోమ్ ఎదుట ఫ్రెంచి సైన్యం అవమానకరంగా ఓటమి చెందటం, ఈ ఉద్యమ తరంగ శిఖరంలో, ఈ చారిత్రక అసంతృప్తి అగ్నిజ్వాలలు, విప్లవావేశాల నాటకీయమైన అటుపోట్లలో, ఆశా, నిరాశలలో, (ఫెంచి సమాజంలోని వేర్వేరు వర్గాలు, అంతకుముందు అర్ధశతాబ్దిలో సాధించిన అభివృద్ధి ఫలితాలను, వారాలలో సాధించవలసి వచ్చింది. రాష్ట్రాలలోని రైతులలో గణనీయమైన భాగం వివ్లవకర న్వభావం సంతరించుకున్నది. వారు నెపోలియన్ పట్ల ఆశాభంగం పొందారు. అంతేకాదు రెడ్పార్టీ వారికి నామమాత్ర సౌకర్యంకాక నిజమైన సౌకర్యం వాగ్దానం చేసింది. పన్నుల నుండి మినహాయింపు ఇస్తామనే భ్రమాత్మక స్వేచ్చకు ఐదులు, లెజిటిమిస్టులకు చెల్లించిన మిలియన్ల కొద్దీ ధనాన్ని తిరిగి ఇప్పిస్తామని, వడ్డీ వ్యాపారాన్ని, తాకట్టు వ్యాపారాన్ని రద్దు చేస్తామని వాగ్దానం చేసింది.
సైన్యానికి కూడా విప్లవ జ్వరం పట్టుకుంది. బోనపార్టీకి ఓటు వేయటం ద్వారా, సైన్యం విజయానికి ఓటు వేసింది. కాని బోనపార్టీ సైన్యానికి ఓటమి ఇచ్చాడు. చిన్న సేనానాయకుడికి ఓటు చేస్తున్నాననుకుని సైన్యం, అతనిలో గర్భితమైన గొప్ప విప్లవ సేనానికి ఓటు చేసింది. కనుకనే అతడు సైన్యానికి గొప్ప సేనానులను సమకూర్చాడు. ఈ సేనానుల వెనుక మట్టికాళ్ళ చిన్న సేనాని దాక్కున్నాడు. రెడ్ పార్టీ అనగా సమ్మిశ్ర ప్రజాతంత్ర పార్టీ, విజయాన్ని కాకపోయినా, గొప్ప గెలుపులనైనా జరుపుకుంటుందనే విషయంలో సందేహం లేదు. పారిస్ సైన్యం, రాష్ట్రాలలో మెజారిటీ అ పార్టీకి ఓటు చాయను నిర్విారం. మాంభెీక నాయకులైన లధూరోలినను అను రాగాల ఎన్నుకున్నాయి. పార్టీఆఫ్ చెందిన ఏ నాయకుడు కార్మికవర్గ వుట మ న్ అధరము వందన రానరు డిమొక్రటిక్ సోషలిస్టు పార్టీ రహస్యాన్ని ఈ ఎన్నిక బహిర్గతం చేసింది. ప్రజాతంత్ర పెటీబూర్జునా యొక్క పార్లమెంటరీ ప్రతినిధి ఐన మాంటెనీ, కార్మికవర్గ సోషలిస్టు సిద్ధాంతవేత్తలతో ఐక్యమైంది. కార్మికవర్గం, జూన్లో తనకు సంభవించిన ఘోరమైన భౌతిక ఓటమి కారణం మేధోపర విజయాల ద్వారా తిరిగి పూర్వవైభవం పొందేందుకుగాను, సోషలిస్టు విభాగాల మూలస్థాపకులైన ఫ్రొవ్చలోవ్గతరాబాల[తతశతకం ౮ క5
విమోచనా సిద్ధాంతవేత్తల చేతుల్లోకి నెట్టివేయబడ్డది. ఇతర వర్గాలు తగినంతగా అభివృద్ధి కానందుకే. విప్లవ నియంతృత్వం స్థాపించగల దశకు కార్మికవర్గం అప్పటికింకా చేరుకోలేదు. ఐతే, విప్లవ రైతాంగం సైన్యం, రాష్ట్రాలు మాంటెని వెనుక సమీకృతమైనాయి. ఈ విధంగా విప్లవ సైనిక శిబిరంలో మాంటెని యజమానిగా, అధిపతిగా నిలిచాడు. సోషలిస్టులతో ఒప్పందానికి రావడం ద్వారా విప్లవపార్టీలోని వైరుధ్యాలన్నిటినీ రద్దు చేసింది. రాజ్యాంగ నిర్ణయ సభ చివరి రోజులలో, మాంటెని, అ నభ యొక్క విప్లవోత్సాహాన్ని నిలబెట్టింది. తాత్కాలిక ప్రభుత్వకాలంలోను, కార్యనిర్వాహక కమిషన్ల కాలంలోను, జూన్ రోజులలోను అది చేసిన పాపాలన్నీ దాంతో హరించుకుపోయాయి. అదే మోతాదులో పార్టీ ఆఫ్ ది నేషనల్ సగం సగంగా వ్యవహరించే దాని ధోరణి ఫలితంగా రాచరిక మంత్రివర్గ పార్టీ బోనపార్టీ ఆఫ్ మోంటెన్ ద్వారా క్రిందికి నెట్టివేయబడ్డది. పార్టీ ఆఫ్ నేషనల్ సర్వాధికారంలో ఉన్నప్పుడు పక్కకు త్రోసివేయబడిన ఈ పార్టీ ఆఫ్ మోంటెన్ ఇప్పుడు పైకి లేచి, విప్లవం యొక్క పార్లమెంటరీ ప్రతినిధిగా ముందు నిలిచింది. నిజానికి ఇతర రాచరిక ముఠాలకు ప్రతిగా నిలబడేందుకు పార్టీ ఆఫ్ నేషనల్కు ఏమీ లేదు. ఆదర్శాల పేరుతో మోసం, దురాశా పూరితులయిన నాయకులు తప్ప, తద్విరుద్ధంగా పార్టీ ఆఫ్ దిమోంటెన్కు బూర్జువా కార్మిక వర్గాల మధ్య ఊగిసలాడే ప్రజల అండ ఉంది. ఈ ప్రజ యొక్క భౌతిక ప్రయోజనాలు ప్రజాతంత్ర వ్యవస్థల ఉనికిని కోరాయి. కవైనాక్, మరాస్ట్లతో పోలిస్తే లెడ్రూరోలిన్, మాంటెనీలు నిజమైన విప్లవానికి ప్రతినిధులు. తాము అక్రమించుకున్న ఈ ముఖ్య పదవుల ప్రాధాన్యతను వారు గ్రహించినకొద్దీ, వారు మరింత ధైర్యసాహసాలు ప్రదర్శించసాగారు. ఈలోగా విష్లవ ఉత్సాహో[ద్రేక ప్రకటనలన్నీ పార్లమెంటరీదాడులకు మాత్రమే పరిమితం కాసాగాయి. అభిశాసన తీర్మానాలు, బెదిరింపులు, హావాకారాలు, పిడుగులు వర్ణించినట్లు ఉవన్యాసాలు, మాటలకు మాత్రవే వరిమితమైన తీవ్రవాద ధోరణులకు పరిమితమయ్యాయి. పెటీబూర్జువా ఏ స్థాయిలో ఉందో రైతాంగమూ అదే స్థాయిలో ఉంది. వారికి కోర్కెలు అనే సామాజిక వాంఛలను ఫ్రతిబింబిస్తున్నాయి. కనుక విష్లవోద్యమంలోకి నెట్టివేయబడిన మధ్య ్రేణులన్నీ లెడ్రూరోలిన్ను తమవీరునిగా భావించాయి. లెడ్రూరోలిన్, ప్రజాతంత్ర పెటీ బూర్జువా వర్గానికి చెందిన నాయకుడు, పార్టీ ఆఫ్ ఆర్దర్కు ప్రత్యామ్నాయంగా, సగం మితవాదం, సగం విప్లవ స్వభావం, పూర్తిగా ఊవాజనిత భావాలు గల ఈ పార్టీ నాయకులు మొట్టమొదటగా ముందుకు నెట్టబడవలసి వచ్చింది.
నేషనల్ పార్టీ, రాజ్యాంగ స్నేహితులు, శుద్ధ రిపబ్లికన్లు ఈ ఎన్నికలలో పూర్తిగొ ఓడిపోయారు. శాసనమండలికి ఒక స్వల్ప మైనారిటీ మాత్రమే వీరు ఎన్నికయ్యారు. శత నానా వాదా వర్గపోంటం
వారి ప్రముఖ వాయకులందరు, మారాస్ట్, పత్రిక ప్రధాన సంపాదకుడు, గౌరవనీయమైన రివల్లిక్ యొక్క ఆర్భియన్ అందరూ, రంగం మండి నిభమించారు. మే 28వీ శాసననభ సమావేశం జరిగింది. జూన్ 12వ, మే &వ తేదీ వాటి ఘర్షణ తిరిగి జరిగింది. మాంటెని తరపున లెడ్రూరోలిన్ ఒక అభిశంనన తీర్మానం తెచ్చాడు. రాజ్యాంగాన్ని ఉల్లంఘించి రోమ్పై దండయాత్ర జరిపినందుకు అధ్యక్షుడ్ని మంత్రివర్గాన్ని కూడా ఈ బిల్లు అభిశంసించింది. జూన్ 12న శానననభ, అభిశంసనా తీర్మానాన్ని నిరాకరించింది. అంతకు ముందే రాజ్యాంగ నిర్ణయసభ మే11న ఈ బిల్లును నిరాకరించింది. అయితే ఈసారి కార్మికవర్గం, మాంభెనీని వీధులలోకి వెట్టింది. వీధి పోరాటాలలోకి కాదు, వీధి ప్రదర్శనలలోకి మాత్రమే. ఈ ఉద్యమానికి అగ్రభాగాన మాంటెని ఉన్నదని చెబితే చాలు ఇది ఓడిపోయింది అని వేరే చెప్పనక్కరలేదు. 1849 ఘటనలు ఎంత దుర్మార్గమైనవో, జూన్ 18488, అంత వాస్యాస్పదమైన వునశ్చరణ జూన్ 13వ చారిత్రాత్మక పురోగమనం జరిగింది. అంతకు మించిపోయింది చంగార్నియర్ యొక్క యుద్ధ నివేదిక ఈ మహా నాయకుని పార్టీ ఆఫ్ అర్దర్ తాత్మాలికంగా అడ్డం పెట్టుకున్నది. ప్రతి సామాజిక దశ కొందరు మహావ్యక్తులను కోరుకుంటూందని అట్టివారు కనిపించకపోతే వారిని సృష్టించుకుంటుందని, హెల్వీషియన్ అన్నారు. డిసెంబరు 20న, ఏర్పడిన రిపబ్లిక్లో సగభాగం మాత్రమే; అధ్యక్షుడు మాత్రమే ఉనికిలో ఉన్నాడు. మే 28న మిగతా సగభాగమైన శాసనసభ కూడా చేరింది. 1848 జూన్లో, కార్మికవర్గానికి వ్యతిరేకంగా నోటితో ఉచ్భరింహరూని పోరాటం జరిపిన రాజ్యాంగ . నిర్ణయ బూర్జువా రిపబ్లిక్, 1849 జూన్లో పెటీ బూర్జువావర్గంతో నోటితో చెప్పరాని వాస్య ప్రదర్శన జరిపిన చట్టబద్ధంగ రూపొందిన బూర్జువా రిపబ్లిక్ చరిత్ర పుటలలో తమ పేర్లను శాశ్వతంగా నమోదు చేసుకున్నాయి. జూన్ 1848 ఘటనకు తిరోగమన శిఖరం జూన్ 1849 ఓడిపోయింది కార్మికులు కాదు, కార్మికులకు, విప్లవానికి మధ్య నిలబడిన పెటీబూర్జువావర్గం క్రింద పడిపోయింది. జూన్ 1849, వేతన కార్మికులకు, పెట్టుబడిదారులకు మధ్య జరిగిన రక్తపాతసహిత విషాదాంత పోరాటం కాదు, రుణదాతలు, రుణగ్రస్తులు జైళ్ళను నింపిన విషాద భరితనాటకం. పార్టీ ఆఫ్ ఆర్దర్ గెలిచింది. అది సర్వశక్తివంతంగా తయారైంది. ఇక అది మార్గం చూపించాలి. స్రావ్పలో వర్ణపూాడు చాయాలోవపార్టీ టూర్ 18వ తేర్- మోదటి కలవా వటట వివర య్య మ అమర వ 2కు ఎంది శెవ్చితవ్లవలచాదతాతం 186
3 లూయీ బోనపార్టీ యొక్క బ్రూమేర్ వద్దెనిమిదవ తేదీ (అధ్యాయం *]]) ఫిబ్రవరి విప్లవ ప్రాంగణంలో, సామాజిక రిపబ్లిక్ ఒక నినాదంగొ, ఒక భవిష్యవాణిగా వినవచ్చింది. 1848 జూన్ రోజుల్లో అది పారిస్ శ్రామికవర్గ రక్తంలో ముంచివెయ్యబడింది. కాని నాటకంలోని రాబోయే రంగాల్లో అదొక భూతంలాగా సదా వెంటాడుతూనే ఉంటుంది. ప్రజాస్వామిక రిపబ్లిక్ తన ఆగమనాన్ని ప్రకటించింది. 1848 ల ర్రొది పలాయనానికి పూనుకొన్నది అ కమం రన సారో డబ్బాను తా వాయించుకున్న దాని పెటీ బూర్జువా బాటు నో ఈసారి బూర్జువా వర్గంతో పాటు పార్లమెంటరీ రిపబ్లిక్ యావత్ రంగస్థలాన్నీ ఆక్రమించింది. అది తన అస్తిత్వానికి సంబంధించిన పూర్తి అనందాన్ని అనుభవించింది. కాని, సంకీర్ధంలోని రాజరికవాద్గుల రిపబ్లిక్ వర్షిలాలిా అన్న వేదనాపూరిత నినాదాల మధ్య 1851 డిసెంబరు 2వ తేదీ దాన్ని ఖననం కష్టజీవులైన కార్మికవర్గ ఆధిపత్యాన్ని (ఫ్రెంచి బూర్జువా నిరసించింది. అది డిసెంబరు యాంటి మను పెత్తనంలోకి తెచ్చింది. ఎర్ర అరాజకత్వపు భయంకర భవిష్యత్ర్రమాదాన్ని చూపటం ద్యారా యనునది ననున నంద కాని మదుర ఇటాలియన్ రోడ్లలోని ప్రముఖ పటన ుం కిటికీల వాన కాల్చి చంపారు. బూర్జువా వర్గం, ఖడ్గానికి పవిత్ర స్థానాన్ని కల్పించింది. ఆ ఖద్గమే ఈనాడు దానిపై పెత్తనం న నకు నులిమింది ఇపుడు దాని పత్రికల గొంతును కూడా నులుముతున్నది. అది బహిరంగ సమావేశాలను పోలీసుల అజమాయిషీలో వుంచింది. ఇపుడు దాని సమావేశ స్థలాలు పోలీసుల అజమాయిషీలో ఉన్నాయి. అది ప్రజాస్వామిక నేషనల్ గార్డులను రద్దు చేసింది. ఇపుడు దాని నేషనల్ గార్జే రద్దు చెయ్యబడింది. అది ముట్టడి స్టీతిని విధించింది. ఇపుడు దానిపైననే ముట్టడి స్థితి విధింపబడింది. అది స్థానంలో సైనిక విచారణ సంఘాలను నెలకొల్పింది. ఇపుడు దాని జూరీల స్థానంలోనే సైనిక విచారణ సంఘాలు నెలకొన్నాయి. అది ప్రజల విద్యను మత గురువుల అధీనం చేసింది. ఇపుడు అ మత
- కమ్యూనిస్టులు-సం. వ లావ “వర్గాల - వర్గపోరాటం
గరువులు దానినే తమ విద్యకు అధీనం చేసుకున్నారు. అది జనాన్ని విచారణ లేకుండా ధ్రవాసం పంపింది. ఇపుడు అదే విచారణ లేకుండా ప్రవాసం సంపబడుతోంది. అది సమాజంలో చెలరేగిన ప్రతి సంచలనాన్నీ రాజ్యాధికారంతో అణచివేసింది. ఇపుడు డబ్బు సంచిని పదిలంగా ఉంచుకోవాలన్న ఉత్సాహంతో, అది తన సొంత రాజకీయ వేత్తలకూ, సాహితీపరులకే వ్యతిరేకంగా తిరగబడింది. ఇపుడు దాని రాజకీయ వేత్తలూ, సాహితీపరులూ పక్కకి గెంటివెయ్యబడ్డారు. కాని ఇపుడు దాని నోరు మూసివేసి, దాని కలం విరిచివేసిన కారణంగా దాని డబ్బు సంచి దోపిడీ అవుతోంది. సెంట్ అర్సెనియన్ "గ్యాల ఇంద డుఆంం! పారిపో, ఊరుకో, శాంతించు!” అంటూ క్రిస్టియన్లను ఏ విధంగా అయితే అదిలిస్తూండేవాడో, అదే మాటలతో బూర్జువా వర్గం విప్లవాన్ని విసుగూ విరామం లేకుండా అదిలిస్తూ వుండేది. ఇప్పుడు బోనపార్డ్ బూర్జువావర్గాన్ని ఉద్దేశించి “గ్యుం, నెపోలియన్; "౧౫౧8 ౧018038016 &08, 100006 8604 60601102106 అం౫౩ర6లో* అంటూ ద్వైధీ భావాన్ని ప్రకటించాడు. ఫఫెంచి బూర్జువా వర్గం దీనికి చాలా కాలం క్రితమే పరిష్కారాన్ని కనుగొంది. అ పరిష్కారమేమిటంటే *బ౮08006 రగు బూర్జువా రిపల్లీక్ అన్న అ కళాకృతికి ఏ సిర్సేయో తన ఇంద్రశాలిక విద్య ద్వారా రాక్షస అకారాన్నిచ్చి వికృతపర్ణాడని దీని అర్ధం కాదు. గౌరవనీయతా ఛాయలను తప్ప ఈ రిపబ్లిక్ మరేమీ కోల్పోలేదు. ఈనాటి (ఫ్రాన్సు అకారం పార్లమెంటరీ రిపబ్లిక్లో ఇమిడి వుంది. అ గాలిబుడగ పగిలి, దానిలో దాగివున్న రాక్షసి _ అందరి కళ్లముందూ ప్రత్యక్షం అవడానికి కేవలం ఒకే ఒక్క సన్నీపోటు చాలు. డిసెంబరు 2 తర్వాత పారిస్ కార్మికవర్గం ఎందుకు తిరుగుబాటు చెయ్యలేదు? వ తలక్రిందులు చెయ్యడానికి ఉత్తరువు మాత్రమే జారీ తీవ్రమైన ఏ తిరుగుబాటుకైనా పూనుకొని వుంటే, అది బూర్జువా వర్గంలో కొత్త జీవాన్ని పోసివుండేది. సైన్యంలో దాని కలయిక సంభవించి వుందేది. కార్మికులకు జూన్ నాటి పరాజయ పునరావృత్తి నిశ్చితమైవుండేది. +
- ఏఖై సంవత్సరాల్లో యూరస్ రిపల్లిక్ అయినా అవుతుంది, కజాకేవా అవుతుంది-వయ. ఈ క్య్యాక్ట్-స్తం, . “39 ఆంటే 1851 వాటి రాజకీయ కుట్ర తర్వాక ఫ్రాన్స్-నం. వ వదా కమవార్ధశుళదాతళళ్ణుడనత కే
పోరాడాల్సిందిగా, డిసెంబరు 4న బూర్జువాలూ, దుకాణదారులూ కార్మికవర్గాన్ని రెచ్చగొట్టారు. ఆ రోజు సాయంత్రం నేషనల్ గార్జుకి చెందిన పలు దళాలు ఆయుధాలు చేతబూని యూనిఫారాల్లో పోరాట రంగంలోకి వస్తాయని వాగ్దానం చేశాయి. జరిగిన సంగతేమిటంటే, డిసెంబరు 2 నాటి తన ఉత్తరువు ఒక దానిలో బోనపార్ట్ రహస్య ఓటింగును రద్దు చేశాడనీ, ప్రభుత్వ రిజిష్టర్లలో తమ పేర్లకు ఎదురుగా “బెను” అనో, “కాదు” అనో తాము రాయాల్సి వచ్చేఏర్పాటు చేశాడనీ బూర్జువాలకూ, దుకాణదారులకూ ఉప్పందింది. డిసెంబరు 4 ్రతిఘటనతో బోనపార్ట్ బెదిరిపోయాడు. దానితో రాత్రికి రాత్రి, రహస్య ఓటింగు పద్ధతిని పునరుద్ధరిస్తున్నట్లు తెలియజేసే పోస్టర్లను పారిస్లోని వీధి మొగలనింట్లోనూ అతను అంటింప చేశాడు. బూర్జువాలూ, దుకాణదారులూ తమ లక్ష్యాన్ని సాధించామని నమ్మారు. మరుసటి ఉదయం ఎక్కడా పత్తా లేకుండా
డిసెంబరు 1-2 తేదీల మధ్య రాత్రిపూట జరిపిన ఒక అకస్మిక దాడి ద్వారా, బోనపార్ట్ పారిస్ కార్మికవర్గానికి నాయకులూ, బ్యారికేడ్ కమాండర్లూ లేకుందా చేశాడు. ఆఫీసర్లు లేని సైన్యం మాదిరిగా కార్మికవర్గం 1848 జూన్, 1849, 1850 మే నాటి స్మృతుల కారణంగా మహీధరం పార్టీ జెండా క్రింద పోరాడటం ఇష్టంలేక, పారిస్ యొక్క తిరుగుబాటుదారీ గౌరవ పరిరక్షణ కర్తవ్యాన్ని తన అగ్రగామి దళమైన రహస్య సంఘాలపైన వదిలేసింది. ఈ పారిస్ గౌరవ పరిరక్షణ భారాన్నే బూర్జువా వర్గం ప్రతిఘటనా ప్రయత్నమేమీ లేకుండా సైన్యానికి అప్పగించింది. తర్వాత నేషనల్ గార్డును బోనపార్ట్ నిరాయుధం చేసినప్పుడు, బూర్జువా వర్గపు ఆయుధాలను అరాజకవాదులు దానికే వ్యతిరేకంగా వాడకుండా చూడటమే తాను అలా చెయ్యడానికి కారణమని బూర్జువా వర్గంపట్ల హేళన పూర్వకంగా చెప్పుకోగలిగాడు.
"౮ జం 6ంణుం 008014 ఈ కళ ఈ 900ఖయురుంగో గిజో ఈ మాటల్లో డిసెంబరు 2 ఘటనలను అంచనా వేశాడు. కానైతే, పార్లమెంటరీ రిపబ్లిక్ కూల్చివేతలో కార్మికవర్గ విప్లవ విజయ బీజం ఇమిడి ఉన్నప్పటికీ, దాని తక్షణ ప్రత్యక్ష ఫలితం . పార్లమెంటుపై బోనపార్ట్ విజయం, శాసన నిర్ణయాధికారంపై కార్యనిర్వాహకాధికార విజయం, వాక్ శక్తిపై మౌన శక్తి విజయం. పార్లమెంటులో జాతి తన సాధారణ అథీష్టాన్ని చట్టం చేసింది. అంటే, అది పాలకవర్గపు చట్టానికి తన సాధారణ అభీష్ట రూపాన్నిచ్చింది. కార్య నిర్వాహకాధికారానికి ముందు అది తన సొంత అభీష్టాన్ని పరిత్యజించి, విజాతీయమైన అభీష్టపు ఉన్నత ఆదేశం యొక్క అధికారం ముందు తలవంచుతుంది. యా
- ఇది సోషలిజం యొక్క సంపూర్ణ, నిర్ణాయక విజయం-సం. వది లాలా “వర్గపోంటు
శాసన నిర్ణయాధికారానికి భిన్నంగా కార్యనిర్వహకాధికారం, జాతి స్వయం పాలనకు భిన్నంగా దాని పరిపాలనను అభివ్యక్తం చేస్తుంది. అందుచేత ఫ్రాన్సు పని, ఒక వ్యక్తి యొక్క నిరంకుశత్వం క్రిందికి, అందునా ఎటువంటి అధికారమూ లేని ఒక వ్యక్తి అధికారం క్రిందికి రావడానికి మాత్రమే ఒక వర్గం యొక్క నిరంకుశత్వం నుండి బయటపడినట్లయింది. ఈ సంఘర్షణ పరిష్కారమైన తీరును చూస్తే, సమానంగానే శక్తిీహీనమూ, నమానంగానే మూగవీ అయిన వర్గాలన్నీ తుపాకి ముందు మోకరిల్లినట్లనిపిస్తుంది.
కాని విప్లవం పరిపూర్ణమైనది. ఇప్పటికింకా అది దోష నివారణ మార్గంలోనే పయనిస్తోంది. అది తన పనిని అత్యంత క్రమబద్ధంగా చేస్తుంది. 1851 డిసెంబరు 2 నాటికి, సన్నాహానికి సంబంధించిన తన పనిలో అది మొదటి సగాన్ని పూర్తి చేసింది. ఇప్పుడది మిగిలిన సగం పనినీ పూర్తి చేస్తోంది. ముందుగా అది పార్లమెంటరీ అధికారాన్ని సరిపూర్ణం చేసింది. ఎందుకంటే దాన్ని కూలద్రొాయ్యటం కోసం. తానిప్పుడా పనిని పూర్తి చేసినందున, ఇప్పుడది కార్యనిర్వాహకాధికారాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తోంది. అది దానికి దాని అత్యంత విశుద్ధమైన అభివ్యక్తినిస్తోంది, దాన్ని వేరు చేస్తోంది. దానికి వృతిరేకంగా తన వినాశకర శక్తులన్నింటినీ కేంద్రీకరించేందుకు వీలుగా, దాన్ని తన ఏకైక దాడి లక్ష్యంగా నిలుపుకుంది. ఎప్పుడైతే తన నన్నాహక కార్యక్రమంలోని ఈ రెండవ అర్ధభాగాన్ని అది పూర్తి చేస్తుందో, అప్పుడు యూరప్ తన ఆసనం పైనుంచి ఛంగున లేచి ఇలా అంటుంది "ఇ611 లంకే, 016 [016
బృహత్తరమైన ఉన్నతాధికార యంత్రాంగాన్నీ, సైనిక వ్యవస్థనూ, అత్యంత నిపుణంగా రూపొందించుకుని, సమాజంలోని వివిధ (శ్రేణులను అవరించియున్న రాజ్యయంత్రాన్నీ దానికితోడు ఐదు లక్షల ఉద్యోగ గణాన్నీ కలిగి, (ఫ్రెంచి సామాజిక శరీరాన్ని వల మాదిరిగా చుట్టివేసి, దాని రోమ కూపాలన్నింటినీ మూసివేసే ఈ కార్యనిర్వాహకాధికారం, ఈ భయంకర పరభాగ్యోప వ్యవస్థ, ఫ్యూడల్ వ్యవస్థ శిథిలం కానడంతో- అ శైధిల్య డ్రమానికిది తోద్పడింది- తిరుగులేని రాజరికపు రోజుల్లో తలెత్తింది. భూస్వాముల, పట్టణాల ఫ్యూడల్ ప్రభు సంబంధమైన విశేషాధికారాలు రాజ్యాధికారానికి సంబంధించిన విశేషాంశాలుగా పరివర్తన చెందాయి. ప్యూడల్ పెద్దలు జీకాలు పొందే అధికారులుగా రూపాంతరం చెందారు. వైరుధ్యపూరిత మధ్యయుగీణ పూర్జాధికార సంకీర్ణ పద్ధతి రాజ్యాధికారానికి-దేని కార్యకలాసమైతే ఒక ఫ్యాక్టరీలో దార్ లంక ధి రాల యాలో
- పందికొక్కూ బాగా తొలిచాన్! 502006 కయల ఉం! వంణుర₹- సం. వాత యాదత్రామళవ్దవడవత్ వరే
మాదిరిగా విభజితమూ, కేందద్రీకృతమూ అయిందో అటువంటి రాజ్యాధికారానికి- సంబంధించిన సక్రమ ప్రణాళికాబద్ధమైన పద్ధతిగా పరివర్తన చెందింది. సకల ప్రత్యేక స్థానిక, (ప్రాంతీయ, నగర, రాష్ట్రీయ అధికారాలనూ భగ్నం చేసి, జాతి యొక్క పౌర ఐక్యతను సృష్టించడమే కర్తవ్యంగా కలిగిన మొదటి ఫ్రెంచి విప్లవం, నిరంకుశ రాజరికం ప్రారంభించిన కేంద్రీకరణను అదే సమయంలో 'ప్రభుత్వాధికార పరిమితిని, విశేషతలను, అచరణ కర్తలను పెంపొందించి తీరాల్సి వుంటుంది. ఈ రాజ్యయంత్రాంగాన్ని నెపోలియన్ పరిపూర్ణం చేశాడు. లెజిటిమిస్టు రాజరికమూ, జూలై రాజరికమూ మరింత శ్రమ విభజనను తప్ప దానికేమీ చేర్చలేదు. పోతే ఈ శ్రమ విభజన, బూర్జువా సమాజంలో కొత్త ప్రయోజన సమూహాలను, రాజ్య నిర్వహణకు కొత్త సామగ్రిని ఏ మేరకైతే నృష్టించిందో, ఆ మేరకే పెరిగింది. ప్రతి ఒక ఉమ్మడి ప్రయోజనమూ వెన్వెంటనే సమాజం నుండి వేరు చెయ్యబడి, దానికి పోటీగా మరింత ఉన్నతమైన, సార్వత్రిక ప్రయోజనంగానే నిలబెట్టబడింది. నమాజ సభ్యుల కార్యకలాప క్షేత్రం నుండి లాగివెయ్యబది, ప్రభుత్వ కార్యకలాపాంశంగా మార్చివెయ్యబడింది- ఒక వంతెన, ఒక విద్యాలయ భవనం, ఒక గ్రామ సమాజపు ఉమ్మడి ఆస్తి దగ్గర్నుంచి ఫ్రాన్సు యొక్క రైల్వేలు, జాతీయ సంపద, జాతీయ విశ్వవిద్యాలయం దాకా ఇది వర్తించింది. చిట్టచివరి నంగతేమిటంటే, వివ్లవానికి వ్యతిరేకంగా తాను చేసిన పోరాటంలో నిర్బంధ చర్యలతోపాటు ప్రభుత్వాధికారపు వనరులను, కేంద్రీకరణను సైతం పార్లమెంటరీ రిపల్లిక్ ఐలపరచాల్సి వచ్చింది. అన్ని విష్లవాలూ రాజ్య యంత్రాన్ని తుత్తునియలు చేసేందుకు ఐదులు దాన్ని మెరుగుపరిచాయి. ఒకదాని తర్వాత మరొకటిగా అధిపత్యం కోసం పోటీ చేసిన పార్టీలు బృహత్తరమైన ఈ రాజ్య కట్టడాన్ని చేజిక్కించుకోవడమే విజయం యొక్క ప్రధాన బహుమతిగా పరిగణిస్తూ వచ్చాయి.
కొని నిరంకుశ రాజరికంలో, మొదటి విప్లవ కాలంలో, నెపోలియన్ క్రింద ఉన్నతాధికార బృందం బూర్జువా వర్గ పాలనకు రంగాన్ని సిద్ధం చేసే సాధనంగా మాత్రమే వుంది. పునరుద్ధరణ కాలంలో, లూయీ ఫిలిప్ క్రింద, పార్లమెంటరీ రిపబ్లిక్లో అది తన సొంత అధికారం కోసం ఎంతగా తంటాలు పడినప్పటికీ పాలకవర్గపు పనిముట్టుగా మాత్రమే ఉంది.
. ... రెండవ బోనపార్ట్ కాలంలో మాత్రమే రాజ్యం తనను తొను సంపూర్ణ రూపంలో స్వతంత్రం చేసుకున్నట్లు కనిపిస్తుంది. సమాజానికి పోటీగా, రాజ్య యంత్రం తన స్థితిని ఎంత సమగ్ర రూపంలో సుద్భృధం చేసుకున్నదంటే, దాని అధ్యక్షుడు కావడానికి, తంట లారా వర్గపోరంట
ఎవరైతే పరాయిగడ్డ నుంచి కొట్టుకువచ్చిన దుస్సాహసికుడో, ఎవరినైతే సారాయితోనూ, సాసేజ్లతోనూ కొనివేశాడో, ఎవరికైతే ఎప్పటికప్పుడు సాసేజ్లు తినిపించడం అవసరమో ఆ తాగుబోతు సైనిక ముఠా ద్వారా పైకివచ్చిన డిసెంబరు 10 సంఘ నాయకుడే సరిపోయాడు. ఫ్రెంచి గడ్డ ఈనాడు ఇంతగా ఘోర నిరాశకు గురికావడానికీ, అత్యంత భయంకరమైన తలవంపు భావంతో, అవమాన భారంతో కృంగిపోవడానికీ, భావోద్విగ్నం కావడానికీ ఇదే కారణం. తనకు అవమానం జరిగినట్లు ఫ్రాన్స్ భావిస్తోంది. ఒకానొక వర్గానికి, ఆ మాటకొస్తే ఫ్రెంచి సమాజంలోని అత్యధిక సంఖ్యాక వర్గానికి, సన్నకారు (పార్టేల్లేన్) రైతాంగానికి ప్రతినిధి.
ఏ విధంగానైతే బూర్చన్ రాజవంశం ఐడా భూస్వాముల రాజవంశమో, ఆర్లియన్స్ రాజవంశం ధనికుల రాజవంశమో అదేవిధంగా బోనపార్ట్లు రైతుల యొక్క అంటే (ఫెంచి జనసముదాయం యొక్క (్రభువంశం. రైతులకు ఆరాధ్యుడు, బూర్జువా పార్లమెంటును భగ్నం చేసిన బోనపార్ట్గాని, బూర్జువా పార్లమెంటుముందు తలవంచిన బోనపార్ట్ కాదు. మూడేళ్లుగా పట్టణాలు డిసెంబరు 10 నాటి ఎన్నికల యొక్క అసలు అర్ధాన్ని వక్రీకరించడంలోను, రైతులను సామ్రాజ్య వునరుద్ధరణ గురించి కన్నుగప్పడంలోను సఫలీకృతమయ్యాయి. 1848 డిసెంబరు 10 నాటి ఎన్నికలు 1851 డిసెంబరు 2 నాటి రాజకీయ కుట్రతో మాత్రమే సమ(గ్రమయ్యాయి.
సన్నకారు రైతాంగం ఐహు సంఖ్యాకమైనది. వారు ఒకే రకమైన పరిస్థితుల్లోనే జీవించినా ఒకరు మరొకరితో రకరకాల సంబంధాలు పెట్టుకోరు. వారి ఉత్పత్తి విధానం వారిని పరస్పర సంపర్కంలోకి తెచ్చేందుకు ఐదులు ఒకరి నుండి మరొకరిని వేరు చేసింది. ఫ్రాన్స్లో రవాణా సౌకర్యాల అధ్యాన్న స్థితి కారణంగాను, రైతుల దారిద్ర్యం కారణంగాను ఈ దూరం మరింతగా పెరిగింది. వారి ఉత్పత్తి క్షేతమూ, చిన్న కమతాలూ కలసి సేద్యంలో శ్రమ విభజననూ, విజ్ఞాన శాస్త అనువర్తననూ అడ్డుకుంటాయి. పర్యవసానంగా దాని అభివృద్ధిలో వైవిధ్యం ఉండదు, బుద్ధి కౌశల్యంలో భిన్నత్వం ఉండదు, సామాజిక సంబంధాల సమృద్ధి ఉండదు. ప్రతి ఒక రైతు కుటుంబమూ దాదాపుగా స్వయం సమృద్ధంగా ఉంటుంది. అది తనకు అవసరమైన వస్తువుల్లో అధికాంశాన్ని శనే స్వయంగా ఉత్పత్తి చేసుకుంటుంది. ఈ విధంగా అది తన జీవికను సమాజంతో నంవర్మం ద్వారాకన్నాా (వకృతితో ఆదాన (వదానాల ద్వారా ఎక్కువగా సంపారించుకుంటుంది. ఓ చిన్న. కమతం, ఒక రైతు అతని కుటుందిం, పక్కన మరో తాయి బోనపార్ట్ యొక్క బ్రూమేర్ పద్దెనిమిదవ తేదీ వర
కమతం, మరో రైతు, మరో కుటుంబం. ఇటువంటివి కొన్ని కలిస్తే ఒక గ్రామం అవుతుంది. కొన్ని గ్రామాలు కలిస్తే ఒక జిల్లా అవుతుంది. ఈ విధంగా ్రాన్సు దేశపు విస్తృత జనసముదాయం, ఒక బస్తాలోని బంగాళ దుంపలు అన్నీ కలిసి ఒక బస్తాడు బంగాళదుంపలు అయినట్లుగానే, ఒకేరకమైన విభాగాల కలయికతో రూపొందింది. కోట్లాది కుటుంబాలు, తమ జీవిత విధానాన్నీ తమ 'ప్రయోజనాలనూ, తమ సంస్కృతినీ ఇతర వర్గాల నుండి వేరుచేసి, వాటికి శత్రు వైరుధ్యంలో వుంచే ఆర్థిక పరిస్థితులలో జీవించే మేరకు, అవి ఒక వర్గం అవుతాయి. ఈ సన్నకారు రైతుల మధ్య కేవలం స్థానికంగా మాత్రమే అంతస్సంబంధాలు వుండి, తమ ప్రయోజనాల ఏకరూపత కారణంగా వారు ఒక సముదాయంగా సంఘటితం కానంత వరకు, వారి మధ్య జాతీయ ఐక్యతా బంధమూ, రాజకీయ సంఘటనా ఉత్పన్నం కానంతవరకు, వారు ఒక వర్గంగా రూపొందలేరు. తత్పర్యవసానంగా, తమ స్వంత పేరు మీదుగా పార్లమెంటు ద్వారా గానీ, లేదా సంప్రదాయకంగా గాని తమ వర్గ ప్రయోజనాలను సమర్థించుకోలేరు. అంతేకాకుండా, ఎవరైతే వారి యజమానిగా, వారిపై పెత్తనం నెరపేవాడుగా, ఇతర వర్గాలకు వ్యతిరేకంగా తమను కాపాడే అపరిమిత ప్రభుత్వాధికారానికి సాకార రూపంగా వుండి, ఆకాశంపై నుంచి ఎండా వానలను పంపగలుగుతాడో అటువంటి వాడు మాత్రమే వారికి ప్రతినిధిగా ఉండగలడు. అందుచేతనే సన్నకారు రైతుల రాజకీయ ప్రభావం, సమాజాన్ని కార్యనిర్వాహకాధికారం లొంగదీసుకోవడంలో వ్యక్తమవుతుంది.
చారిత్రక సంప్రదాయం (ఫెంచి రైతులలో నెపోలియన్ పేరుగల ఒక వ్యక్తి తమకు సమస్త పురాతన ఘనతనూ తిరిగి సాధించి పెడతాడన్న అద్భుతంలో విశ్వాసాన్ని ఉత్పన్నం చేసింది. ఆ వ్యక్తిని తానేనంటూ ఒకతను ముందుకొచ్చాడు, ఎందుకంటే, “ని ?600 అంకం ఊం 12 [1ల౧(6 ఆః ఓలాక6* అంటూ సూత్రీకరించిన 0064 ల00160% కారణంగా అతనికి నెపోలియన్ అనే పేరు వచ్చింది. ఇరువదేళ్ల దేశ చిమ్మరితనము, అనేక విలక్షణమైన దుస్సాహసాల తదుపరి, ఆ పాత జోస్యం ఫలించింది. అ మనిషి ఫ్రాన్సు చక్రవర్తి అయ్యాడు. (ఫ్రెంచి సమాజంలో అత్యధిక సంఖ్యాక వర్గం యొక్క మనోకాంక్ష సైతం అదే కావడంతో, ్రాత్రీయుని స్థిర మనోకాంక్ష ఆచరణ రూపం దాల్చింది.
- నెపోలియన్ శిక్షాస్టృతి : పితృత్వ విషయంలో విచారణ నిషిద్ధం-సం. వంత ాాాాాాాాాాారాాాాాాాాాాోాపాద -వ్గపూటా
కాని ఇక్కడ ఒక అనుమానం ఉత్పన్నం కావచ్చు. మరైతే, ఫ్రాన్సులో సగం ప్రాంతంలో రైతుల తిరుగుబాట్లు, రైతులపై సైన్యపుదాడులు, పెద్దయెత్తున రైతుల జైలు నిర్భంధాలూ, ప్రవాస యాత్రలూ ఎందుకు సంభవించినట్లు?
14వ లూయీ తర్వాత, “ప్రజలను రాజకీయంగా రెచ్చగొట్టే ఆడంబర వక్షృత్వ” కారణంగా ్రాన్సు రైతాంగం ఇంత పెద్దఎత్తున దమనకాండ ఎన్నడూ జరగలేదు.
కాని ఈ విషయంలో పొరపాటు అవగాహనకి తావుండ రాదు. బోనపార్ట్ వంశం, విప్లవకారుడైన రైతుకిగాక ఛాందసపు రైతుకి ప్రతినిధి. ఏ రైతు అయితే తన సామాజిక అన్తీత్వ వరిన్ఫీతిలోంచి, అంటే, చిన్న కమతంలోంచి బవయుటవడాలని కొట్టుమిట్టాడుతున్నాడో ఆ రైతుకి అతను ప్రతినిధి కాడు. దానికి మారుగా ఈ కమతాన్ని ఈమ సొంత శక్తి సామర్భాలపై ఆధారపడి కూలద్రాయ్యాలని కోరుకొనే గ్రామీణ జనానికి కాక, తద్విరుద్ధంగా, పాత వ్యవస్థ అనే నూతికి పరిమితమైన కప్పల మాదిరిగా ఉంటూ, తమ కోసం, తమ చిన్న కమతాల కోసం సామ్రాజ్య (ప్రేతం యొక్క సంరక్షణనూ, అభయహస్తాన్నీ కోరే గ్రామీణ జనానికి ప్రతినిధి. ఈ సామ్రాజ్యం రైతు వివేకానికిగాక, అతని అంద విశ్వాసానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నది. అతని విచక్షణకు కాక, అతని దురభి[ప్రాయాలకూ, అతని భవిష్యత్తుకిగాక అతని గతానికీ, అతని అధునిక సేవెన్స్కి గాక అతని అధునిక వెండే*కి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నది.
పార్లమెంటరీ రిపల్లిక్ సాగించిన మూడేళ్ల కరోరపాలన ఫ్రెంచి రైతుల్లో ఒక భాగాన్ని నెపోలియన్ బ్రమల నుండి విముక్తులను చేసి, పైపైన మాత్రమే అయినప్పటికీ వారిని విప్లవీకరించింది. కాని ఈ రైతుల్లో కదలిక వచ్చినప్పుడల్లా బూర్జువా వర్గం వారిని హింసాత్మకంగా అణచివేసింది. పార్లమెంటరీ రిపబ్లిక్ కాలంలో (ఫ్రెంచి రైతులోని అధునిక వైతన్యమూ, సంప్రదాయక వైతన్యమూ అధిపత్యం కోసం పోటీపడ్డాయి. ఈ పరిణామం పారశాల ఉపాధ్యాయులకూ, మత పెద్దలకూ మధ్య నిరంతర సంఘర్షణ రూపాన్ని ధరించింది. బూర్జువా వర్గం పాఠశాల ఉపాధ్యాయులను దెబ్బతీసి వారిని పడగొట్టింది. ప్రభుత్వ కార్యకలాపాలకు ముఖాముఖీగా ఎదురు నిలిచి స్వతంత్రంగా ప్రవర్తించేందుకు రైతులు మొట్టమొదటిసారిగా ప్రయత్నించారు. మేయర్లకూ ట్రీ ఫెక్టులకూ మధ్య నిరంతరాయంగా జరిగిన సంఘర్షణలో ఇది ప్రదర్భితమైంది. బూర్జువా వర్గం మేయర్లను పదవీ భ్రష్టులను చేసింది. చిట్టచివరి సంగతేమిటంటే, పార్లమెంటరీ రిపబ్లిక్ వదాతవర్టముషవ్రాతకష్ణునుడుకడ్ 307
కాలంలో భిన్న ప్రాంతాలకు చెందిన రైతులు తమ సొంత సంతానంపైనే, అంటే సైన్యం పైనే తిరగబడ్డారు. కాగా బూర్జువా వర్గం వారి పౌర హక్కులను అణచివేసి, కరినమైన శిక్షలను విధించింది. ఈ రోజున అదే బూర్జువా వర్గం జనులను మూర్చులనీ, ఈ అలగామూక తమను మోసగించి బోనపార్ట్కి అప్పగించిందనీ గొంతు బొంగురు పోయేలా అరిచి అరిచి చెప్తోంది. అది స్వయంగా రైతు వర్ణంలోని సామాజ్య భావాలను బలపర్చింది. రైతుల ఈ తత్వం ఏ మూలాధారం నుండి ఉత్చ్పన్నమవుతుందో దానికి సంబంధించిన పరిస్థితులను అది పదిలపరచి వుంచింది. జన సామాన్యం ఛాందస భావాలను కలిగి వున్నంత కాలం వారి మూర్ధత్వం పట్లా, విప్లవకారులు అయిన వెంటనే వారి అవగాహనా శక్తిపట్లా బూర్జువా వర్గం భయకంపితమైై తీరుతుంది.
రాజకీయ కుట్ర అనంతరం జరిగిన తిరుగుబాట్లలో, ఫ్రెంచి రైతులు ఒక భాగం, అయుధాలు చేబూని 1848 డిసెంబరు 10 నాటి తమ సొంత ఓటింగుకే వ్యతిరేకంగా నిరసన ప్రకటించింది. 1848 తర్వాత వారు నేర్పిన గుణపారాలు వారి బుద్ధిని సునిశితం చేశాయి. కాని వారు తమను తాము చరిత్ర యొక్క అధోలోకానికి ఆధీనం చేసుకున్నారు. చరిత్ర వారిని తమ వాగ్దానం నుండి బెసకనివ్వలేదు. పోతే వారిలో అధిక సంఖ్యాకులు ఇప్పటికీ పూర్వ నిశ్చితాభిప్రాయాలకు ఎంతగా దాసులై ఉన్నారంటే, ఏ జిల్లాల్లోనైతే విప్లవకారులు మిక్కిలి బలంగా ఉన్నారో, సరిగ్గా అ జిల్లాల్లోనే రైతు జన సముదాయం బాహాటంగా బోనపార్ట్కి అనుకూలంగా ఓటు చేశారు. వారి దృష్టిలో, జాతీయ సభ బోనపార్ట్ను పురోగమించకుండా నిరోధించింది. గ్రామీణ ప్రాంతాల ఇచ్చపై పట్టణాలు ఏ శృంఖలాలనైతే విధించాయో వాటిని ఇప్పుడు బోనపార్డ్ తైంచివేశాడంతే. కొన్ని ప్రాంతాల్లోనైతే రైతులు నెపోలియన్తోబాటు కన్వెన్ననో* కూడా ఉండాలన్న విడ్డూరమైన అభిప్రాయాన్ని సైతం కలిగి వున్నారు.
ప్రథమ విన్లవం, రైతులను అర్ధ భూదానుల స్థితి నుండి స్వేచ్చాయుత భూయజమానుల స్థితికి మార్చిన తర్వాత, ఇప్పుడిప్పుడు తమ చేతుల్లోకి వచ్చిన ఫ్రాన్సు దేశపు భూమిని నిరాఘాటంగా వారు అనుభవించడానిక్షీ అస్తి సంపాదనపట్ల తమకుగల తరుణ వాంఛలను వారు సంతృప్తి పరచుకొనేందుకూ అవసరమైన షరతులను నెపోలియన్ రూఢిపరచి నియమబద్ధం చేశాడు. కాని ఈనాడు ఏదైతే (ఫ్రెంచి రైతు వినాశానికి కారణభూతమవుతున్నదో అది అతని చిన్న కమతమే. ఇదీ దీనితోపాటు భూమి విభజనా, ఫ్రాన్సులో నెపోలియన్ స్థిరపరిచిన ఆస్తి రూపమే. ఫ్యూడల్ రైతును చిన్న కమతపు యజమానిగానూ, నెపోలియన్ను ఒక చక్రవర్తిగానూ చేసినది కచ్చితంగా ఇౌతిక వంత రాడా వ్గపాంటు
పరిస్థితులే తప్ప మరేమీ కాదు. వ్యవసాయం నానాటికీ క్షీణించడం, వ్యవసాయదారుడు నానాటికీ రుణ[గ్రస్తుడు కావడం అన్న అనివార్య ఫలితానికి రెండు తరాలు సరిపోయాయి. 19వ శతాబ్బారంభంలో ్రెంచి (గ్రామీణుల విముక్తికీ, ధననంవత్తికీ ఏదైతే కారణభూతమైనదో, అ “నెపోలియనిక్” ఆస్తి రూపం, అదే ఈ శతాబ్ది క్రమంలో వారి వాసత్వానికీ, దారిద్ర్యానికీ సంబంధించిన నియమంగా తయారైంది. సరిగ్గా "166౫ క00160మ60063*లో సరిగ్గా ఈ నియమమే మొదటిది, దీన్నే రెండవ బోనపార్ట్ నిలిపి వుంచాల్సి వుంది. ఒక వేళ అతను రైతులతోపాటు, వారి వినాశానికి మూలకారణం ఈ చిన్న కమతపుటాస్తిలో కాక దానికి వెలుపలనే ఉన్నదనీ, ద్వితీయ ప్రాధాన్యం కలిగిన పరిస్థితులలో ఉన్నదనే భ్రమలో ఇప్పటికీ ఉన్నట్లయితే, అతని ప్రయోగాలు ఉత్పత్తి సంబంధాలతో సంపర్కంలోకి రాగానే నీటి బుడగల్లాగా పేలిపోతాయి.
చిన్న కమతాల ఆస్తికి సంబంధించిన ఆర్థికాభివృద్ధి, నమాజంలోని ఇతర వర్గాలతో రైతుల సంబంధాన్ని సమూలంగా మార్చేసింది. నెపోలియన్ పాలనలో, గ్రామ సీమల్లో చోటుచేసుకున్న భూ విభజన పట్టణాలలో స్వేచ్చాయుత పోటీకి, పెద్ద పరిశ్రమల ఆవిర్భావానికీ (ప్రేరకంగా పనిచేసింది. అప్పుడప్పుడే కువ్చకూలిన భూస్వామ్య ప్రభువర్గానికి సర్వవ్యాపిత నిరసనగా రైతాంగం ఉన్నది. ఫ్రెంచి గడ్డపై చిన్న కమతాల ఆస్తీ గాధంగా వేళ్ళూనుకోవడంతో ఫ్యూడలిజానికి పోషకావారం బొత్తిగా లేకుందా పోయింది. బూర్జువాలకు సంబంధించినంతవరకు, చిన్న కమతాల సరిహద్దు రాళ్ళనేవి భూమికి సంబంధించిన పూర్వ ప్రభువుల ఆకస్మిక దాడి నుండి కాపాడే సహజ రక్షణ దుర్గాలయ్యాయి. కాని 19వ శతాబ్దంలో ఫ్యూడల్ ప్రభువుల స్థానాన్ని పట్టణ వాసపు వడ్డీ వ్యాపారస్తులు ఆక్రమించారు. భూమితో ముడిపడి వున్న ఫ్యూడల్ నిర్బంధ (శ్రమ స్థానాన్ని తనఖా అక్రమించింది. ప్రభువర్గీయ భూమి ఆస్తి స్థానాన్ని బూర్జువా పెట్టుబడి ఆక్రమించింది రైతుల చిన్న భూకమతాలు ఇప్పుడు, నేల నుండి లాభాలను, వడ్డీని, కౌలును గుంజుకోవడానికిగాను పెట్టబడిదారుకి ఒక మునుగుగా ఉవయోగ పడుతున్నాయి. వేతన సంపాదనకు వీలుగా ఇప్పూుడతడు దున్నే రైతుకే భూమిని వదిలేస్తున్నాడు. ఫ్రాన్సులోని సేద్యపు భూమిపై వున్న తనఖా బాకీలపై ఫెంచి రైతాంగం చెల్లించాల్సి వస్తున్న వడ్డీ మొత్తం బ్రిటన్ యొక్క మొత్తం జాతీయరుణం పై ఏటా చెల్లించాల్సి వస్తున్న వడ్డీ మొత్తానికి సమానంగా వుంది. చిన్న భూకమతపుటాస్తి, తన అభివృద్ధితోబాటే అనివార్యంగా పెట్టుబడికి దాస్యమనే ఉచ్చులో చిక్కుకొని, ప్రాన్సులోని బహుళ జన
శ వెష్రోలియన్ భావాలు- సం చాతాయ్యామషద్రతళవైనడుత్ ద. కలీ
సముదాయాన్ని కలుగుల్లో నివసించే ఎలుకల్లా మార్చివేసింది. కోటి అరవై లక్షల మంది రైతులు (సీలు, బాలబాలికలతో సహా) కలుగులవంటి గుడిసెల్లో నివసిస్తున్నారు. వీటిల్లో ఎక్కువ భాగం ఒక్కద్వారాన్ని మాత్రమే కలిగి వున్నాయి. మిగిలినవి రెందు, అన్నింటికన్నా మంచివైతే మూడింటిని కలిగి వున్నాయి. మనిషికి పంచేంద్రియాలు ఎలాంటివో ఇంటికి కిటికీలు అలాంటివేగదా! ఏ వ్యవస్థ అయితే శతాబ్దారంభంలో కొత్తగా అవతరించిన చిన్న కమతాలకు రాజ్య యంత్రాన్ని కావలిగా పెట్టి, దాని ఘనతను కీర్తించి, దానికి పుస్టిని చేకూర్చిందో ఆ బూర్జువా వ్యవస్థ ఈనాడు పిశాచంగా మారి దాని రక్త మాంసాలను పీల్చివేసి, పెట్టుబడి అనే అగ్ని గుండంలోకి విసిరిపారవేసింది. ౮౦4 400149 అనేది ఈనాడు జప్పులకూ, నిర్బంధపు అమ్మకాలకూ, ఐలాత్కారపు వేలాలకూ సంబంధించిన నిబంధనల పుస్తకం తప్ప మరేమీ కాదు. ప్రభుత్వ అంచనాల మేరకే ఫ్రాన్సులోని నలఖై వేశ్యలు ఉన్నారు. జీవన్మరణ సమస్యలలో కొట్టమిట్టాడుతున్న మరో యాఖై లక్షల మందిని వీరికి జత చెయ్యాల్సి వుంటుంది. వీరు గ్రామీణ ప్రాంతంలో బ్రతుకులను వెళ్ళమారుస్తూనైనా వుంటారు, లేక తమ చింకిపాతలతో, చిన్న పిల్లలతో నిరంతరాయంగా పల్లె ప్రాంతాన్ని వదలి పట్టణాలకూ, పట్టణాలను వదిలి పల్లె ప్రాంతాలకూ తిరుగుతూ వర్గ ప్రయోజనాలకూ, పెట్టుబడి ప్రయోజనాలకూ అనుకూలంగా ఇకనెంత మాత్రమూ లేకపోగా, వాటికి ప్రతికూలంగా వున్నాయి. అందుకనే రైతులు, ఏ వర్గపు కర్తవ్యం బూర్జువా వ్యవస్థను కూలద్రాయ్యడమో అ పట్టణ ప్రాంతపు శ్రామికవర్గాన్ని తమ సహజ మిత్రునిగాను, నాయకునిగాను స్వీకరిస్తారు. కాని శక్తివంతమూ, నిరంకుశమూ అయిన ్రభుత్వంపైన- ఇదే రెండవ "1666 220016006006" దీనినే రెండవ నెపోలియన్ అమలు జరపాల్సి ఉంది. ఈ “భౌతికా వ్యవస్థనే బలప్రయోగంతో పరిరక్షించాల్సిన బాధ్యత పడింది. ఈ "0/46 9216౧6”* అనేది తిరుగుబాటుదారులైన రైతులకు వ్యతిరేకంగా బోనపార్ట్ చేసిన అన్ని ప్రకటనల్లోనూ నినాదప్రాయంగా వుంటూ వచ్చింది.
పెట్టుబడి విధించిన తనఖాలో బంధీ కావటంతోబాటు, పన్నుల భారాన్ని కూడా చిన్న కమతం భరించాల్సి వుంటుంది. ఉద్యోగి బృందానికి, సైన్యానికి, మత గురువులకు, కోర్టులకు, ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే కార్యనిర్వాహకాధికారానికి సంబంధించిన సమస్త యంత్రాంగానికీ పన్నులే జీవనాధారం. పటిష్టమైన (ప్రభుత్వమూ, భారీ వన్నులూ
- ఫ్రౌవిక వ్యవస్థ - సం, తం ాలడాాాలాలాలాాోాోాాోావ్లాల “వర్గం
అభిన్నమైనవి. స్వభావ సిద్ధంగానే చిన్న కమతాల రూపంలో ఉన్న ఆస్తీ సర్వశక్తివంతమూ, అనంఖ్యాకమూ అయిన ఉన్నతాధికార బృందానికి అనువైన టప్రాతివదికను రూపొందిస్తుంది. ఈ అస్సి, దేశవ్యాపితంగా సమాన స్థాయి సంబంధాలనూ, వ్యక్తులనూ సృష్టిస్తుంది. అ రకంగా యిది అత్యున్నత కేంద్రం నుండి ఏకరూప జనసముదాయంపై అన్ని విధాలైన సార్వత్రిక కార్యాచరణను అనుమతిన్తుంది. జననముదాయానికీ రాజ్యాధికారానికీ మధ్య ప్రభువర్గ దళారీలను అది అంతం చేస్తుంది. అందుచేత, అది అన్ని దిశల నుంచీ ఈ రాజ్యాధికారపు ప్రత్యక్ష జోక్యాన్నీ దాని నన్నిహిత అంగాల మాధ్యస్థాన్నీ ఆహ్వానిస్తుంది. చివరి సంగతేమిటంటే, అది అదనపు నిరుద్యోగ జనాభాను తయారు చేస్తుంది. ఈ జనాభాకు గ్రామ సీమల్లోగాని పట్టణాల్లోగాని చోటుండదు, పర్యవసానంగా ఇది, ఒక రకమైన గౌరవనీయ భిక్షుకవృత్తి మాదిరిగా (ప్రభుత్వ నౌకరీల కోసం చేతులు జాపుతుంది. కొత్త ప్రభుత్వోద్యోగాల సృష్టిని ప్రేరేపిస్తుంది. నెపోలియన్, తుపాకీ సన్నీల బలంతో కొత్త మార్కెట్లను ఆవిష్కరించడం ద్వారా, యూరప్ ఖండాన్ని దోచుకొని, నిర్బంధపు పన్నులను వడ్డీతో తిరిగి చెల్లించాడు. ఈ పన్నులు రైతులు పరిశ్రమ చెయ్యడానికి పప్రేరణనిస్తూండేవి. కాగా అవే ఇప్పుడు అతని కృషి యొక్క తుది సాధన సంపత్తులను దోచుకొని, కటిక దారిద్ర్యాన్ని నిరోధించగల వారి శక్తిని పూర్తిగా హరిస్తోంది. రెండవ బోనపార్ట్కి సంబంధించినంతవరకు మంచి దుస్తులు ధరించి, మంచి తిండి తినే విస్తృతమైన ఉద్యోగి బృందమే "1400 ౧20౦160166” లోకెల్ల మిక్కిలి అనుకూలమైనది. సమాజంలో వున్న వాస్తవ వర్గాలతోబాటు అతను ఓక కృత్రిమ కులాన్ని సృష్టించాల్సి వచ్చినప్పుడు, అ కులానికి సంబంధించినంత వరకు అతని రాజ్యాన్ని కొనసాగించడం రోజువారీ తిండికి సంబంధించిన సమస్య అయినప్పుడు అది ఇలా కాక మరెలా వుండగలుగుతుంది? అందుకనే, అతను చేపట్టిన తొలి ఆర్థిక చర్యల్లో ఒకటి ఉద్యోగుల జీతాలను వాటి పాత స్థాయికి పెంచడం, తద్వారా పనిపాటల్లేని కొత్త ఉద్యోగాలను సృష్టించడం.
మరొక "1406 1200160896" ఏమిటంటే ప్రభుత్వ పనిముట్లుగా పనిచేసే మత గురువులకు ఆధిపత్యాన్ని కల్పించడం. కాని సమాజంతో సామరస్యపూర్వకమైన సంబంధం కలిగి, ప్రకృతి శక్తులపై ఆధారపడి తమకు పైనుండి రక్షణ ఇస్తున్న అధికారానికి వశ్యమైవుండే కొత్తగా అవతరించిన చిన్న కమతందార్లు సహజంగానే మత దృష్టి కలిగి వున్నారు. తద్భిన్నంగా రుణభారంతో ఛితికిపోయి, సమాజానికీ, 'ప్రభుశ్వాధికారానికీ విరుద్ధంగా వుండి, తమ స్వీయ పరిధి నుంచి గెంటివేతకు గురైన ఉాయా భోనపార్ట్ యొళ్ళత్రూమరవద్ధనమదవతేట్ 211
చిన్న కమతందార్లు సహజంగానే మత వైముఖ్యం కలిగి వుంటారు. కొత్తగా పొందిన చిన్న కమతానికి తోడు భగవంతుడిని కూడా పొందడం సంతోషకరమైన విషయం. భగవంతుడే వర్షాన్ని ప్రసాదిస్తాడు కనుక ఇది ప్రత్యేకించి మరింత సంతోషకర విషయం. కాని చిన్న కమతాన్ని లాగేసి దానికి ప్రత్యామ్నాయంగా మతాన్ని ముందుకు నెట్టినప్పుడు అది చేదు మాత్రే అవుతుంది. అటువంటి సందర్భంలో మత గురువు ప్రపంచ పోలీసు నమూనాలో మతం ముసుగు ధరించిన వేటకుక్కే అవుతాడు. ఇది మరో "164 ౧౩001000100065". రోమ్ పై దండయాత్ర మరోసారి '్రాన్సులోనే సంఘటిత రూపం దాలుస్తుంది. అయితే శ్రీమాన్ మొంటలెంబేర్ అనుకుంటున్నదానికి భిన్నంగా అది సంభవిస్తుంది.
చివరి సంగతేమంటే, సైన్యం ప్రాధాన్యతే “1406 2200160216026" చరమావధి. సైన్యం చిన్న కమతాల రైతులకు ౧0114 4101062%, వారికి తమ సొంత వీరత్వానికి ప్రతిరూపం, బావ్యూ శత్రువుల నుండి తమకు కొత్తగా సంక్రమించిన ఆస్తిని రక్షించేది, వారు కొత్తగా సంపాదించుకున్న జాతీయ ఏకత్వాన్ని గౌరవాన్వితం చేసేది, ప్రపంచాన్ని కొల్లగొట్టేది, విప్లవాత్మకం చేసేది. సైనిక యూనిఫారమే వారి అధికారిక దుస్తులు, యుద్ధమే వారి జయగీతం, వారి మనోఫలకంపై విస్తృతమూ, పూర్ణ రూపమూ ధరించిన అ చిన్న కమతమే వారి పితృభూమి, వారి అస్తి భావానికి అదర్భ రూపమే వారి దేశభక్తి. కాని ఫ్రెంచి రైతు ఇప్పుడు ఎవరి నుంచి తన ఆస్తిని కాపాడుకోవలసి వున్నదో వారు కజాక్లు కారు, వారు కోర్టు అమీనాలు, పన్నులు వసూలు చేసే అమలుదార్లు. చిన్న కమతం యొక్క అస్తిత్వం ఇపుడు పితృభూమి అనబడే దానిలోకాక తనఖా బాకీల కాతా పుస్తకంలో వుంది. సైన్యం కూడా ఇపుడు శ్రేష్టమైన రైతు యువకుల సైన్యంగా లేదు, అది నికృష్ట రైతాంగపు వర్గ భ్రష్టులకు చెందినదిగా తయారైంది. రెండవ బోనపార్ట్ తను స్వయంగా ఏ విధంగానైతే నెపోలియన్కు నామ్కే వాస్తే వ్యక్తియో, ప్రత్యామ్నాయ వ్యక్తియో అలాగే ఈ సైన్యం నామ్కే వాస్తే సైనికులతోనూ, ప్రత్యామ్నాయ వ్యక్తులతోనూ కూడి వుంది. ఇపుడు దాని శౌర్యం, లేళ్ల గుంపును వేటకుక్కలు వెన్నంటి వేటాడినట్లుగా రైతులను వెన్నంటి వేటాడటంలోనూ, సాయుధ పోలీసు డ్యూటీ చెయ్యడంలోనూ ఇమిడి వుంది. ఒకవేళ ఈ వ్యవస్థలోని అంతర్వైరుధ్యాల తాకిడి మూలంగా డిసెంబరు 10 సంఘపు సర్దారు ఫ్రాన్సు సరిహద్దును దాటి బయటకు పోవలసి వచ్చినట్లయితే, అతని సైన్యం, కొన్ని దారి దోపిడీ చర్యల అనంతరం, కీర్తినిగాక దేహశుద్ధిని పొందుతుంది.
- గౌరవానికీ, హుందాతనానికీ సంబంధించిన అంశం-నం. ననన నరా
అందుకని, అన్ని “1666 920100లటయిఆ” కూడా నవనవోన్మేషమైన తరుణ దశలో వుండి ఇంకా అభివృద్ధి చెందని చిన్న కమతం యొక్క భావాలే తప్ప వేరు కాదు. ఎందుకంటే కాలం చెల్లిపోయిన అ చిన్న కమతానికి సంబంధించినంతవరకు అవి బొత్తిగా అసంగతమైనవి. అవి దాని మరణ సంఘర్షణకు సంబంధించిన చిత్తభమలు, నినాదాలుగా రూపుదాల్చిన మాటలు, (్రేతాలుగా మారిన అత్మలు మాత్రమే. కాని సామ్రాజ్యం యొక్క ఈ వికటానుకరణ (ఫ్రెంచి జాతి జనసముదాయాన్ని సంప్రదాయ భారం నుంచి విముక్తం చెయ్యదానికీ, రాజ్యాధికారానికీ, సమాజానికీ మధ్య వ్యతిరేకతను విశుద్ధ రూపంలో ్రవేశపెట్టదానికీ అవసరమైంది. చిన్న కమతాపుటాస్తి నానాటికీ దిగనాసిల్లడంతో దానిపై నిర్మితమైన రాజ్య రూపం కూలిపోతుంది. అధునిక సమాజానికి అవసరమైన రాజ్య కేంద్రీకరణ ప్యూడలిజానికి వ్యతిరేకంగా సంఘటితమైన సైనిక నిరంకుశాధికార ప్రభుత్వ యంత్రాంగపు శిధిలాల పైన మాత్రమే ఉద్భవిస్తుంది.”*
(ఫ్రెంచి రైతుల పరిస్థితిని పరిశీలించినప్పుడు, డిసెంబరు 20, 21 తేదీ నాటి సాధారణ ఎన్నికలకు సంబంధించిన చిక్కు ప్రశ్నకు సమాధానం లభిస్తుంది. ఈ ఎన్నికలు రెండవ బోనపార్ట్ను సినాయ్ కొండపైకి తీనుకువెళ్ళాయి. అయితే ఆజ్ఞలను పొందేటందుకు కాదు, ఇచ్చేటందుకు తీసుకువెళ్ళాయి.
బూర్జువా వర్గానికి బోనపార్డ్ను ఎన్నుకోవడం తప్ప వేరే గత్యంతరం లేదన్న బతుకుల గురించి ప్యూరిటన్ను ఫిర్యాదు చేసి, నైతిక సంస్కరణావశ్యకతను గురించి మొత్తుకున్నప్పుడు, కార్డినల్ ప్యేర్ డి అయ్యా ఇలా గర్జించాడు: “ఇప్పుడిక ఒక్క సైతాను మాత్రమే కేధలిక్ చర్చిని కాపాడగలదు, కాని మీరేమో దేవతలు కావాలంటున్నారు”. సరిగ్గా ఇదేవిధంగా, రాజకీయ కుట్ర అనంతరం, ఫ్రెంచి బూర్జువా వర్గం ఇలా
- 1852 ముద్రణలో ఈ పేరా ఈ విధంగా ముగిసింది. దీనిని 1899 ముద్రణలో మార్చ్ తొలగించాడు “రాజు యంత్రాన్ని తుత్తునియలు చేసినందువల్ల కేంద్రీకరణకు ప్రమాదం వాటిల్లదు. ఉన్నకాధికార బృందం కేంద్రీకరణకు సంబంధించిన నిన్ను మొరటు రూపం మాత్రమే. అది తన ప్రతిద్వంది అయిన ఫ్యూడలిజంతో ఈదాటికీ ప్రభావితమై ఉన్నది. (్రెంచి రైతు నెపోలియనీయ పునరుద్ధరణ వట్ల నిరాశ చెందినప్పుడు, చిన్న కమతంలో తనకుగల నమ్మకాన్ని విసర్థిసాడు. 8 య్న కమతంపై ఆధారపడిన యావత్తు రాజ్య నిర్మాణమూ నేలకూలిపోతుంది. ఏది లేకుంటే ఏక శ్రశి గీశం సవస్త రైతాంగ దేశాలలోనూ హంసగీలిగా మారుతుందో అ బృందగానాన్ని కార్మికవర్గ విప్లవం అందుకుంటుంది- సం. వా౭వ్యావాలతతైనడుత్ కీ
అరచింది. కేవలం డిసెంబరు 10 సంఘపు సర్దారు మాత్రమే ఇప్పుడిక బూర్జువా సమాజూన్ని కాపాడగలడు! దొంగతనం మాత్రమే అస్తినీ, కూట సాక్ష్యం మాత్రమే మతాన్నీ లంజరికం కుటుంబాన్నీ, అవ్యవస్థ వ్యవస్థనీ కాపాడుతాయన్న మాట! తనకు తాను ఒక స్వతంత్ర శక్తి రూపాన్నిచ్చుకున్న కార్యనిర్వాహకాధికారం మాదిరిగానే, “బూర్జువా వ్యవస్థోను పరిరక్షించడానికే తాను అవతరించినట్లు బోనపార్ట్ భావిస్తాడు. ఈ బూర్జువా వ్యవస్థ బలమంతా మధ్యతరగతిపై ఆధారపడి వుంది. అందుకని అతను, తనను తాను మధ్యతరగతి ప్రతినిధిగా పరిగణించుకొని, అదే భావనతో తన ఉత్తరువులను జారీ చేస్తాడు. కాని, అతనొక గణనీయమైన వ్యక్తిగా జమలోకి వస్తున్నాడంటే ఈ మధ్య తరగతి యొక్క రాజకీయాధికారాన్ని అతను భగ్నం చేసి వుండటం, దాన్ని నిత్యం తిరిగి కొత్తగా భగ్నం చెయ్యడమే అందుకు కారణం. పర్యవసానంగా అతను, తనను తాను మధ్యతరగతి యొక్క రాజకీయ, (వ్రచార శక్తికి శత్రువుగా పరిగణించుకుంటాడు. కాని అ వర్గపు భౌతిక శక్తిని కాపాడటం ద్వారా, అతను దాని రాజకీయ శక్తిని మరల కొత్తగా ఆవిర్భవింపజేస్తాడు. కారణాన్ని రక్షించు, కాని కార్యం, అది ఎక్కడ వ్యక్తమైనాసరే, దాన్ని నాశనం చెయ్యి కాని, అలా చెయ్యడం వల్ల కార్యకారణాల మధ్య ఎంతో కొంత గందరగోళం లేకుండా ఉండజాలదు. ఎందుకంటే పరస్పర క్రియ ద్వారా అవి రెండూ తమ విశిష్ట లక్షణాలను కోల్పోతాయి. అందుకనే వాటి మధ్య సరిహద్దు రేఖను చెరిపివేసే కొత్త ఉత్తరువులు వెలువడుతాయి. బూర్జువా వర్గానికి ప్రతిగా టోనపార్ట్ తనను తాను, ఏకకాలంలో రైతుల ప్రతినిధిగాను, సాధారణ జనసామాన్యపు ప్రతినిధిగాను- బూర్జువా సమాజపు చట్రంలోపల క్రింది వర్గాల ప్రజలను సుఖవంతులను చెయ్యాలని కోరుకొనేవానిగా పరిగణించుకొంటాడు. అందుకనే రాజ్య నిర్వహణలో “అసలైన సోషలిస్టులూో పాత్రను ముందే సున్నాచుట్టే ఉత్తరువులు జారీ అయ్యాయి. కాని, బోనపార్ట్ అన్నిటికన్న ఎక్కువగా తనను తాను డిసెంబరు 10 సంఘపు సర్దారుగా, వర్గ భ్రష్టుల ప్రతినిధిగా పరిగణించుకుంటాడు. అతను, అతని దర్భారీయులు, అతని ప్రభుత్వం, అతని సైన్యం కూడా దానికే చెందుతారు. వారికున్న అతిపెద్ద లక్ష్యం తమకు తాము లాభాలు చేకూర్చుకోవడం. రాజ్యకోశం నుంచి కాలిఫోర్నియా లాటరీ బహుమతులు పొందడం. డిసెంబరు 10 సంఘపు సర్జారుగా ఉత్తరువులతో, ఉత్తరువులు లేకుండా, ఉత్తరువుల ఉన్నప్పటికీ అతను తన స్థానాన్ని రుజువు చేసుకొంటున్నాడు. ఈ వ్యక్తికున్న వైరుధ్యభరిత కర్తవ్యాలే అతని (ప్రభుత్వంలోని వైరుధ్యాలను వివరిస్తాయి. ఈ గందరగోళపు అనిశ్చితత్వమే ఒకమారు ఒక వర్గాన్ని వేరొకమారు ననన నా
అకర్షించీ, అవమావించీ వాటన్నింటినీ ఒకే విధంగా తవకు వ్యతిరేకం
పాయా నా తీరుకూ మధ్య అత్యంత హాస్యాస్పదమైన వ్యత్యాసాన్ని వృష్టించింది. పెదతండ్రి మంచి అరువు పుచ్చుకున్నదే.
పరిశ్రమ వర్తకం, అంటే మధ్యతరగతి వ్యాపార వ్యవహారాలు పటిష్టమైవ ప్రభుత్వం కింద తామర తంవరగా అభివృద్ది కాగలప లైల వారానికి వంది కూడా తేమమ తాము సంపన్నం చేసుకోవాలిగదా. ఈ ఉద్దేశంతోనే రైల్వేకి సంబంధించిన స్ ఎన్మేందలో లోపాయురారి కిలాడీ సాగింది కాని రల్వే వరా నికాన ద ఏమీ చేతికి రావడం లేదు. రైల్వే పేర్లపై అద్వాన్సు ఇవ్వాల్సిన బాధ్యత నాళ పడింది కాని అదే సమయంలో, బోనపార్ట్ బ్యాంకును వ్యక్తిగత ప్రయోజవాం వాడుకోవలసి వుంది. అందుకోసం దాన్ని బుజ్జగించడం అవసరం. వారంవారం అధిక భాగం తనకు చెందే విధంగా బభభుత్వంతో గ్యాండు వేసుకున్న లాధసాన ఒప్పందమిది. జనానికి పనులు చూపించాలి. అందుకని వల్లిక్ వర్శ్ను
ది. కావి ఈ పల్సిక్ వర్చ్ మూలంగా జనంపై పమ్నల భారం పెరుగుతుంది మనను లం లు ఓర్ శాతానికి మార్చి. పన్నులను తగ్గించారు. కాని బూర్చువా వర్గాకి పారా పన్నును రెట్టింపు చేసి, అుభ్రఃొ తాగే మధ్య తరగతి జః వ కంచ లో వలల్ నయా రద వదద. భవిష్యత్తులో ప్రారంభింపబోయే సంఘాలకు సంబంధించిన అద్భుతాల అతత
కురిసింది. రైతులకు సహాయం చెయ్యాల్సి వుంది శాక యం డు పయయ యకం కేంద్రీకరణ క్రమాన్ని వేగవంతం చేసే బ్యాంకులు- నెలకొన్నాయి. జస్త చేసిన ఆర్లియన్స్ రాజవంశపు ఇమీల నుండి ధనాన్ని రానిట్టేదుకు ఈ బ్యాంకులను వినియోగింధాలి. ఎత్తరలో ర ఈ షతును ఏ పెట్టదినారుడూ అంగకంంచమ నారా బ్యాంకు ఉత్తర్వు కాగితంగానే ఉండిపోతుంది,
" చిల్లరగా-సం. = ట్రోర్స్యగ- పం క దావా చామవర్ధ ముషటాతకవద్దునడతక్ కక్
అన్ని వర్గాల హితాన్ని కోరే పెద్ద మనిషిగా కనిపించాలన్నది బోనపార్ట్ తాపత్రయం. కాని అతగాడు ఒక వర్గం నుంచి తీసుకోకుండా మరో వర్గానికి ఇవ్వలేడు. 'ఫ్రాండ్ కాలంలో డ్యూక్ ఆఫ్ గిజ్ ఫ్రాన్సు మొత్తంలోనే అత్యంత దయామయుడైన వ్యక్తిగా పేరొందాడు. ఎందుకంటే అతను తన జమీలన్నింటినీ తన అనుయాయుల వినియోగార్థం ఇచ్చివేశాడు. అదే విధంగా బోనపార్ట్ కూడా ఫ్రాన్సు అంతట్లోనూ అత్యంత దయామయుడైన వ్యక్తిగా ఉండాలనీ ఫ్రాన్సులోని మొత్తం అఆస్తినీ, శ్రమనీ తన సొంత వినియోగార్థం మార్చుకోవాలని కోరుకుంటాడు. యావత్తు ్రాన్సునూ- దాన్ని తిరిగి ఫ్రాన్సుకు బహూకరించగలిగేందుకుగాను, వేరే మాటల్లో చెప్పాలంటే, ఫ్రెంచి ధనంతోనే ఫ్రాన్సును మరల కొనగలిగేందుకుగాను- తస్కరించాలన్నది అతని కోరిక. ఎందుకంటే డిసెంబరు 10 సంఘపు సర్దారుగా ఏ వస్తువైతే తనది కావలసి వుందో దాన్ని సైతం అతను ధనం చెల్లించి కొనడం అతని ప్రవర్తనలో ఒక భాగం. కాగా సకల రాజ్య సంస్థలూ, సెనేట్, ప్రభుత్వ సలహా సమితి, శాసన నిర్మాణ సంస్థ, లీజియన్ ఆఫ్ ఆనర్ పతకం, సైనిక పతకాలు, లాండ్రీలు, పబ్లిక్ వర్చ్, రైల్వేలు, నేషనల్ గార్డు యొక్క జనరల్ స్టాఫ్ (సాధారణ సైనికులు మినహాగా), జప్తు చేసిన ఆర్లియన్స్ రాజవంశం జమీలు- ఇవన్నీ కూడా కొనుగోలు వ్యాపారానికి సాధనాలయ్యాయి. సైన్యానికీ, ప్రభుత్వ యంత్రాంగానికీ నంబంధించిన ప్రతి ఉద్యోగమూ కొనుగోలు సాధనమైంది. ఏ క్రమంలోనైతే తనను తాను పొందేందుకుగాను ఫ్రాన్సు తీసుకొనఐడుతుందో అ క్రమానికి సంబంధించిన ముఖ్య లక్షణం ఏమిటంటే, ఈ మొత్తం వ్యవహార కాలంలో ... డిసెంబరు 10 సంఘపు సర్దారు యొక్క సభ్యుల యొక్క జేబుల్లోకి వేర్వేరు శాతాల్లో కమిషన్లు చేరుకోవడమే. మొర్నీ ప్రియురాలైన కౌంటెన్ ఎల్.డ్యూక్ ఆఫ్ అర్లియన్స్ జమీల జప్తును గురించి అన్న "౮౫౯16 ౧౫1౯౪౦1 ఈ 1జ్వ16”* అనే శ్లేషాత్మకమైన వాక్యం, యీ రాబందుకి- ఇది రాబందుగాకన్న ఎక్కువగా మాలకాకిలా కనిపిస్తుంది- సంబంధించిన ప్రతి గగన విహారానికీ వర్తిస్తుంది. అతను స్వయంగా తనూ, తన అనుయాయులూ ఒకరు మరొకరిని నిత్యం, ఇటలీకి చెందిన కార్తేజియన్, తన దగ్గరున్న ధనాన్ని గర్వంగా ప్రదర్శన పూర్వకంగా లెక్కపెడుతూ అది తన జీవికకు ఇంకా ఎన్నేళ్లు నరిపోతుందో వర్ణించి చెవ్లూ వుండిన లోభిని ఉద్దేశించి అన్న మాటలతో, హెచ్చరించుకొంటూ ఉండేవారు. 1111 0086 5002 0601, 9150902 ౧౧౫౫ 8 ఎ అ అంటే ఎగరటం, దొంగతనం (మార్చ్ వివరణ) ** బది రాబందు యొక్క మొట్టమొదటి గగన విహారం-సం. తట ాాలాాాాాలాాాాాాాాాాాావాదా వసారా
౧౨ 9006 8౪ ఖలు” సంవత్సరాలు ఎంచడంలో తామెకృడ పారపడతామోనని, వీళ్లు నిముషాలు ఎంచుతున్నారు. తుంటరిమూక ఒకటి దర్చారులోకి, మంత్రిత్వ కార్యాలయాల్లోకి, ప్రభుత్వ కార్యకలాపాల నిర్వహణలోకి, సైన్యంలోని ప్రముఖ స్థానాల్లోకి దూరుతోంది. ఈ గుంపులోని అత్యుత్తముని సంగతి పరిశీలించినా కూడా, అతని పుట్టపూర్వోత్తరాలేమిటో ఎవరికీ తెలియదు. ఈ గాలిమూకకి చెందిన ఒక వాగుడుపిట్ట, పరువుమాలిన వాడు, దోపిడిగాదైన ఐలాదూరు వ్యక్తి సులూక్కి చెందిన ఉన్నతాధికారుల మాదిరిగా, హాస్యాస్పదమైన పటాటోపంతో జరీ కోట్లలోకి దూరుతాడు. డిసెంబరు 10 సంఘపు నీతిబోధకుడు వేరోన్ క్రైవేల** అన్న సంగతినీ, గ్రన్యే డి కస్పన్యాక్ దాని చింతనాపరుడన్న విషయాన్నీ గుర్తు చేసుకున్నప్పుడు, ఈ సంఘానికి చెందిన పై శ్రేణి వ్యక్తులను విస్పష్టంగా అర్థం చేసుకోగలుగుతాం. గిజో, తన మంత్రివర్గ కాలంలో, రాజవంశీయ వ్రతివక్షానికి వ్యతిరేకంగా ఈ (గ్రన్యేను ఒక రవాన్య వత్రికలో వినియోగించినప్పుడు, అతన్ని గురించి హాస్యంగా ఇలా అంటుండేవాడు: నక శజ యం!" “ఇతను బహూన్ల చక్రవర్తి. లూయీ బోనపార్ట్ యొక్క దర్భారును గురించి అతని ముఠాను గురించీ ప్రస్తావించేటప్పుడు రీజెన్సీ కాలానికో గాని, 15వ లూయీ కాలానికిగాని దాన్ని ఎవరైనా సరిపోలిస్తే వారు పారపాటు చేసినవారవుతారు. ఎందుకంటే, “ఫ్రాన్సు ఉంపుడుకత్తెల ప్రభుత్వాన్ని ఇంతకుముందు అనేకసార్లు చవిచూసింది. కాని ఇంతవరకెన్నడూ ఉంపుడుకాండ్ర ప్రభుత్వాన్ని చవిచూడలేదు.”””*
తన పరిస్థితి యొక్క పరస్పర విరుద్ధమైన డిమాండ్ల చేత ట్రేరితుడై, అదే సమయంలో, కొత్త కొత్త ఐంద్రజాలిక చర్యల ద్వారా, నెపోలియన్కి ప్రత్యామ్నాయంగా, ప్రజా దృష్టిని ఆకర్షింప చేసుకోవలసిన అవనరానికి వశీభూతుడై, వేరే మాటల్లో చెప్పాలంటే, ప్రతిరోజూ చిల్లర మల్లర రాజకీయ కుట్రను దేన్నో ఒకదాన్ని లేవదియ్యాల్సిన అవనరానికి లొంగి, బోనపార్ట్ యావత్తు బూర్జువా ఆర్థిక వ్యవస్థనూ అస్తవ్యస్తం చేస్తున్నాడు. 1848 నాటి విప్లవానికి అనతి క్రమణీయమైన ప్రతిదాన్నీ అతిక్రమిస్తున్నాడు.
- నువ్వు నీ సంపదను లెక్క పెట్టుకుంటున్నాప్త, కావి భూమి మీద నీకింత ఎన్నేళ్ళు మాకలున్నాయో ముందుగా లెక్క పెట్టుకోవడం అవసరం-సం.
** ఫ్రెంచి రచయిత బాల్దాక్ “కజిన్ బెట్ట” అనే తన రచనలలో జ్రైనేల్ అనే పారిస్ వాసియైన కూపస్థ మండూకాన్ని చిత్రించాడు. బాల్డాక్ తన ఈ పాత్రకు యజమాని అయిన దాక్టర్ వేరోన్ను నమూనాగా తీసుకున్నాడు (మార్చ్ వివరణ)
*** శద్రాహ్బత పదాలు మేడమ్ జిరర్దేన్ని (మార్చ్ వివరణ) వామాచావన్ట ముళటావళప్దపడవతత్ 317
అలా చెయ్యడం ద్వారా విప్లవం విషయంలో కొందరిని సహిష్టువులుగాను, మరి కొందరిని యిచ్చకులుగాను చేస్తున్నాడు. వ్యవస్థపేర సిసలైన అరాజకత్వాన్ని సృష్టిస్తున్నాడు. దీనితోబాటే అతను రాజ్య యంత్రానికి సంబంధించిన యావత్తు ఘనతనూ నేలపాలు చేన్తున్నాడు. దాన్ని బ్రష్టు పట్టిన్తున్నాడు. ఏకకాలంలో దాన్ని అనహ్యకరమూ, హాస్యాస్పదమూ చేస్తున్నాడు. అతను ట్రీయర్ పవిత్ర పరిధాన పూజకు" వికటానుకరణ ప్రాయంగా పారిస్లో నెపోలియనీయ సామ్రాజ్యపు పై పచ్చదానికి సంబంధించిన పూజా పద్దతిని ప్రవేశపెట్టాడు. కాని యీ సామ్రాజ్యపు పైపచ్చడం చిట్ట చివరకు లూయీ బోనపార్ట్ భుజంపైకి వచ్చే సరికి నెపోలియన్ కంచు విగ్రహం వెండోమ్ జయస్తంభంో పై నుండి నేలకూలుతుంది. సంతకం : కార్ల్ మార్చ్ మార్క్ దీనిని 1851, డిసెంబరు-1852 మార్చి మధ్య రచించాడు. న్యూయార్క్లోని 1016 26౪01040 అనే పత్రికలో 1852లో ప్రచురితము.
- సేవెన్స్: ఫ్రాన్సులో లంగెడోక్ జిల్లాకు చెందిన ఒక పర్వత ప్రాంతం. అక్కడ 11702 నుండి 1705 వరకు రైతులు తిరుగుబాటు చేశారు. ప్రొటెస్టెంట్ మతానుయాయుల పీడనకు వ్యతిరేకంగా ప్రారంభమైన ఈ తిరుగుబాటు బావాటమైన ఫ్యూడల్ వ్యతిరేక స్వభావాన్ని సంతరించుకున్నది.
వెండే (ఫ్రాన్సు పశ్చిమ భాగంలోని ఒక జిల్లాలో జరిగిన ఒక విప్లవ ప్రతీఘాత తిరుగుబాటుకి ఇది ప్రస్తావన. దీనిని 1708లో ఫెంచి రాజరికవాదులు రెచ్చగొట్టారు. వీరు ఫ్రెంచి విప్లవానికి వ్యతిరేకంగా తమ పోరాటంలో వెనుకబడిన రైతులను ఒక సాధనంగా వినియోగించుకున్నారు.
-
జాతీయ కన్వెన్షన్: 18వ శతాబ్ది చివర ఫ్రాన్సులో జరిగిన బూర్జువా విప్లవ కాలంలో అత్యున్నత ప్రాతినిధ్య సంస్థ. ఇది 1792 సెప్టెంబరు నుండి 1795 అక్టోదిరు వరకు వుంది. విప్లవం ఉదృత స్థాయిలో ఉన్నప్పుడు ఈ కన్వెన్షన్ ప్రగతిశీల విధానాన్ని అనుసరించింది. విప్లవ ప్రయోజనాలను సంఘటితం చేయటానికి, వ్యూడల్ సామాజిక నిర్మాణాన్ని రద్దు చేసేందుకు కృషి చేసిన ఫ్రెంచి బూర్జువా వర్గపు ప్రయోజనాలను వ్యక్తం చేసింది. న న న
-
సినాయ్ పర్వత శిఖరం: అరేబియాలో సినాయ్ ద్వీపకల్పం పైన గల ఒక పర్వత పంక్తి. బైబిలు కథ ప్రకారం ఈ పర్వతం పైననే పది అజ్జలున్న పలకలను దేవుని నుండి మోషే ప్రవక్త అందుకున్నాడు.
-
కాన్స్టన్స్ కౌన్సిల్ (1414-1418): మత సంస్కరణోద్యమం ఉచ్భదశలో ఉన్న కాలంలో బలహీనపడిన కేథలిక్ చర్చిని పటిష్టం చేసేందుకుగాను యీ కౌన్సిల్ సమావేశం అయింది.
-
జర్మన్ లేక అసలైన సోషలిజానికి ఇది ప్రస్తావన. ఈ అభివృద్ధి నిరోధక ధోరణి, 1840 దశకంలో జర్మనీలో ప్రధానంగా పెటీబూర్డువా మేధావుల మధ్య విసృతంగా వ్యాపించింది. మార్చ్, ఎంగెల్స్లు “కమ్యూనిస్టు ప్రణాళికొలో ఈ ధోరణిని ప్రస్తావించారు.
-
ఫ్రాన్సులో 15వ లూయీ మైనారిటీ వయస్సు కాలంలో 1715-1723 మధ్య ఫిప్ ఆర్లియన్స్ రీజెన్సీకిది (రాజ ప్రతినిధిత్వం) ప్రస్తావన.
-
పవిత్ర పరిధాన పూజ: బ్రీయర్ పవిత్ర పరిధానం. ఇదొక “పవిత్ర” అవశేషం (ఏసు క్రీస్తును శిలువ వేసిన సమయంలో ఆయన యీ ఉత్తరీయాన్ని ధరించాడంటారు) దీనిని పశ్చిమ జర్మనీకి చెందిన పురాతన పట్టణం ట్రీయర్లోని పెద్ద చర్చిలో ప్రదర్శనకు ఉంచారు. దాన్ని దర్శించి తమ (శ్రద్ధాంజలిని ఘటించేటందుకుగాను తరతరాలుగా యాత్రీకులు ఇక్కడకు వస్తున్నారు.
-
వెండోమ్ జయస్తంభం ; 1806-1810 మధ్య పారిస్లో నెపోలియన్ విజయాల చిహ్నంగా నిర్మితమైంది. శత్రు సేనల నుండి స్వాధీనం చేసుకున్న ఫిరంగులను కరిగించి ఆ కంచుతో ఈ జయస్తంభాన్ని పోతపోసి దాని శిఖరాగ్రాన నెపోలియన్ విగ్రహాన్ని అమర్చారు. 1871 మే 16న పారిస్ కమ్యూన్ ఆదేశం మేరకు వెండోమ్ జయన్తంభాన్ని కూల్చివేశారు. కాని 1875లో అభివృద్ధి నిరోధకులు దాన్ని పునరుద్ధరించారు. మాచవ్యవ్యనతకవైనడుత్ ద. 15
డ్త్తే అడి అల్ చైనా సమాజంలో వర్ల విశ్లేషణ
- మావో సేటుంగ్ మార్చి 1926
మన శత్రువులెవరు? మన మిత్రులెవరు? ఇది విప్లవానికి మొట్ట మొదటి ప్రధానమైన ప్రశ్న చైనాలో గతంలో విప్లవ పోరాటాలన్నీ చాలా తక్కువ ఫలితం సాధించడానికి మూలకారణం, నిజమైన శత్రువుల నెదిరించడానికి నిజమైన మిత్రులందరితో ఐక్యమవడంలో విఫలత చెందడమే. విప్లవ పార్టీ ప్రజా సామాన్యానికి మార్గదర్శి : విప్లవపార్టీ ప్రజలను గమ్యం లేకుండా నడిపితే, ఏ విప్లవమూ ఎన్నటికీ విజయవంతం కాదు. మనం విప్లవంలో తప్పనిసరిగా విజయం పొందడానికీ ప్రజలను గమ్యరహితంగా నడపకుండా జాగ్రత్త పడాలంటే అసలైన శత్రువులను ఎదుర్కోవడానికి నిజమైన మిత్రులతో ఐక్యమయేందుకు శ్రద్ధ వహించాలి. నిజమైన మిత్రులను శత్రువులనుండి వేరుచేసి తెలుసుకోవాలంటే, చైనా సమాజంలోని వివిధ వర్గాలు ఆర్థిక స్థితినీ, విప్లవం పట్ల ఆయా వర్గాల వైఖరినీ మనం మొత్తంగా విశ్లేషించి చూడాలి.
అనాడు పార్టీలో పొడచూపిన రెండు పెడధోరణులను ఎదుర్కోడానికి కొ(మ్రేడ్ మావో-సే-టుంగ్ యీ వ్యాసం రాశారు. చెన్-టు-షి ప్రాతినిధ్యం వహించిన మొదటి తపు ధోరణిని ప్రచారంలో పెట్టిన వారు కొమింటాంగ్తో సహకారం మాత్రమే పట్టించుకొని రైతొంగాన్ని విస్మరించారు: ఇదే మితవాద అవకాశవాదం. చాంగ్-కో-టానో ప్రాతినిధ్యం వహించిన రెండో తప్పు ధోరణిని ప్రచారం చేసినవారు కార్మికోద్యమం గురించి మాత్రమే పట్టించుకొని అ విధంగా వారూ రైతాంగాన్ని విస్మరించారు. ఇది అతివాద అవకాశవాదం. తమ స్వంత ఐలం చాలినంత లేదని ఇరువురికీ తెలుసు. కాని, అదనవు ఐలం ఎక్కడి నుండి తెచ్చుకోవాలో, అధిక సంఖ్యలో మిత్రుల్ని ఎక్కడ నుండి సంపాదించాలో మాత్రం ఇరువురికీ తెలియదు. విసృత సంభఖ్యాబలంగల రైతాంగం చైనా శ్రామిక వర్గానికి దృఢమైన మిత్రుడని కామ్రేడ్ మావో సూచించారు. ఆ విధంగా వైనా విప్లవానికి ముఖ్యమిత్రులెవరు అనే సమస్యను పరిష్కరించారు. మీదు మిక్కిలి, జాతీయ బూర్జువా త్తళ్తట్ర లాలా ాలాలాాావర్లాలు పవర్గపోంటం
చైనా సమాజంలో ఒక్కొక్క వర్గం యొక్క పరిస్థితి ఏమిటి ?
భూస్వామ్య వర్గం, దళారీ వర్గం :* ఆర్థికంగా వెనుకబడిన అర్ధవలన దేశమైన చైనాలో భూస్వామ్య దళారీ వర్గాలు రెండూ మొత్తం అంతర్జాతీయ బూర్జువా వర్గానికీ తోకలు ; అవి తమ ఉనికికీ, అభివృద్ధికీ సామాజ్యవాదం మీదనే ఆధారపడతాయి. చాలా వెనుకబడిన అభివృద్ధి నిరోధక ఉత్పత్తి సంబంధాలకు ప్రతినిధులైనా ఈ వర్గాలు చైనాలో ఉత్పత్తిశక్తుల అభివృద్ధికి హానికరంగా ఉన్నాయి. వీని ఉనికి చైనా విష్లవలక్ష్యానికీ తీవ్ర ప్రతిబంధకం. ముఖ్యంగా బడా భూస్వాన్యు బడా దళారీవర్గాలు ఎప్పుడూ సామ్రాజ్యవాదం పక్షాన్నే చేరి తీవ్రమైన విస్తవ ప్రతిఘాతుక ముఠాగా తయారవుతాయి. బటిస్టులు,* కొమింటాంగ్లోని మితవాదులు వీరి రాజకీయ ప్రతినిధులు.
జాలీయ (మిడిల్) బూర్దువాజీ : చైనా పట్టణాల్లోనూ పల్లెల్లోనూ ఈ వర్గం పెట్టుబడిదారీ ఉత్పత్తి సంబంధాలకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. మిడిల్ బూర్జువాజీ- అంటే ముఖ్యంగా, జాతీయ బూర్జువాజ్ో చైనా విప్లవం పట్ల ఒకేవిధమైన నికరమైన దృక్చధానికి కట్టుబడి ఉండదు. వీరు విదేశీ పెట్టుబడి దెబ్బకూ యుద్ధ ప్రభువుల పీడనకూ గురి అవుతున్నప్పుడు, సామ్రాజ్యవాదానికీ, యుద్ధ ప్రభువులకూ వ్యతిరేకంగా విప్లవాన్ని కాంక్షిస్తూ విష్లవోద్యమాలను అభిమానిస్తారు: కానీ దేశీయ కార్మికవర్గంయొక్క సమరశీల భాగస్వామ్యంతోనూ, అంతర్జాతీయ కార్మికవర్గం మద్దతుతోనూ నడిచే విస్లవంవల్ల తాము విదా బూర్జువాలుగా పెరిగే అవకాశం తుడుచుకుపోతుందనే బెదురు కలిగి వి్లవంపట్ల భయసందేహాలు పెంచుకుంటారు. రాజకీయంగా వీరు, రాజ్యం యావత్తూ ఒకే ఒక వర్గంచేత - జాతీయ బూర్జువా వర్గంచేత - పరిపాలింపబడాలని కోరుకుంటారు. టాయ్-వీ-టావోకో నిజమైన శిష్యుడనని చెప్పుకునే ఒక రచయిత, పెకింగ్ నుండి వెలువడే 'చెన్పావో”్ అనే పత్రికలో “సామ్రాజ్యవాదులను పడదొయ్యదానికి ఎడమచెయ్యి, కమ్యూనిస్టులను పడదొయ్యదానికి కుడిచెయ్యా ఎత్తండి” అని రాశాడు. ఈ వర్గం యొక్క సంశయాత్మకతను, అత్భతను ఈ మాటలే తెలియజేస్తాయి. ప్రజల జీవితాన్ని గురించిన కొమింటాంగ్ సూత్రాన్ని. వర్ణపోరాట సిద్ధాంతం ప్రకారం వ్యాఖ్యానించదానికి వారు వ్యతిరేకులు. అలాగే కొమింటాంగ్ రష్యాపక్షం వహించదాన్నీ కమ్యూనిస్టులను ఊగిసలాడే వర్గమని ఆయన చూడగలిగారు: విప్లవ తరంగం ఉవ్వెత్తుగా లేచినపుడు జాతీయ ఇార్జువావర్గం చెదిరిపోయి. వారిలో మితవాదులు సామ్రాణ్యవాదంతో చేరిపోతారు అని అయన ముందుగానే చెప్పారు. ఇది సరైనదని 1927 సంఘటనలు రుజావు చేసాయి. యతి సనన కైనా సమాజంలో వర్గ విశ్లేషణ మ1
వామపక్షీయులను చేర్చుకొనడాన్నీ వీరు వ్యతిరేకిస్తారు. కాని, జాతీయ బూర్జువా వర్గపాలన స్థాపించడమనే వీరి ప్రయత్నం అచరణ సాధ్యంకాదు. ఎందుకంటే, ప్రస్తుత ప్రపంచ పరిస్థితి చూస్తే విప్లవం, ప్రతీఘాతవిప్లవం అనే రెండు ప్రబల శక్తులు నేడు అంతిమ యుద్ధంలో ఉన్నాయి. ఆ రెండూ రెండు పెద్ద వతాకాలను ఎత్తాయి. ఒకటి విష్లవపతాకమైన ఎర్రజెండా, ప్రపంచ పీడిత ప్రజలందరి సమీకరణ కేంద్రంగా మూడవ ఇంటర్నేషనల్ దీనిని ఉన్నతంగా ఎగురవేసింది. రెండవది, ప్రపంచ విప్లవ ప్రతీఘాత శక్తుల సమైక్యతా కేంద్రంగా నానాజాతిసమితి ఎగురవేసిన తెల్లజెండా. మధ్యస్థ వర్గాలన్నీ త్వరలోనే విచ్చిన్నంకాక తప్పదు. కొన్ని సెక్షన్లు వామపక్షానికి మళ్ళి విప్లవంలో చేరితే, మరికొన్ని సెక్షన్లు మితవాదం వైపు మొగ్గి ప్రతీఘాత విప్లవంలో చేరుతాయి. అందువల్ల, చైనా జాతీయ బూర్జువా వర్గం కోరుకుంటున్నట్లు, అది ప్రధానపాత్ర నెరపగల 'స్వతంత్ర' విప్లవం కేవలం (భ్రమమాత్రమే.
పెటీ బూర్జువాజీ : న్వంత భూమిగల రైతులు" (0ఇ61 1683606) యజమానులైన చేతిపనుల వాళ్ళూ (0236 186102800009%), క్రింది స్థాయిలకు చెందిన మేధావులు - అంటే విద్యార్థులు, ప్రాధమిక సెకండరీ పాఠశాలల ఉపాధ్యాయులు, సన్నకారు వ్యాపారస్థులు, వీరంతా పెట్టీ బూర్జువా వర్గంలోకి వస్తారు. ఈ వర్గానికున్న విసృృతివల్ల, స్వభావంవల్ల దీనిని సన్నిహితంగా, శ్రద్ధగా పరిశీలించవలసి ఉన్నది. స్వంత భూమిగల రైతులూ, యజమానులుగా ఉండే చేతిపనివారూ - వీరిద్దరూ చిన్నతరహా ఉత్పత్తిలో పాల్గొంటారు. ఈ వర్గంలో అందరూ ఒకేరకమైన పెట్టీబూర్డువా ఆర్థికస్తోమత కలవారైనప్పటికీ వీరు మూడు వేర్వేరు సెక్షన్స్గా వుంటారు. కొంత అదనపు డబ్బు ధాన్యం (మిగులు) ఉండేవారు - అంటే తమ శరీర శ్రమవల్లగాని, మానసిక శ్రమవల్లగాని ఏటా తమ పోషణకవసరమయేదానికంటే ఎక్కువ నంపాదించేవారు - మొదటి సెక్షను, అలాంటివారు ధనవంతులు కావాలని గాధంగా కోరుకుంటారు: వీరు మార్షల్ చావోనీ ఆరాధించే గొప్ప భక్తులు. మహా భాగ్యవంతులమై పోగలమనే భ్రమలు లేకపోవచ్చుగాని, మధ్యతరగతి బూర్జువా వర్గంలోనికి ఎగబ్రాకాలనే కోరిక మాత్రం వీరికి తప్పనిసరిగా ఉంటుంది. ఆ కొద్దిపాటి డబ్బు సంచులు పోందే గౌరవ మర్యాదలు చూసి వీరికి నోరూరుతూ ఉంటుంది. వీళ్లు పిరికివాళ్లు. ప్రభుత్వోద్యోగులంటే బెదురుతారు: విష్లవమంటే కూడా కొంత భయపడతారు. ఆర్థిక స్థితిలో మధ్య తరగతికి దగ్గరగా ఉండడంవల్ల వారి ప్రచారాన్ని ఎక్కువగా నమ్ముతూ విప్లవంవల్ల భయసందేహాలతో ఉంటారు. పెట్టీ బూర్జువా వర్గంలో ఈ సెక్షను మితవాద పక్షంగా ఉంటుంది: ఇది లావా = వర్దరంటం
మైనారిటీ. ఇతరులపై ఆధారపడనవసరం లేకుండా తమను తాము ఆదుకోగల ఆర్ధిక శ్థమత గలవాళ్ళు రెండవ సెక్షను. మొదటి సెక్షను కంటే వీళ్లు ఖిన్నమైనవాళ్లు. వీరికీ ధనవంతులు కావాలనే ఉంటుంది. కొని, మార్షల్ చావో వీళ్ళ నెన్నటికీ ధనవంతులు శానీయడు. మీదు మిక్కిలి ఇటీవలి కాలంలో సా(మ్రాజ్యవాదులు, యుద్ధప్రభువుల, భూస్వాముల, దళారీ బూర్జ్డువాల దోపిడీ, పీడనం వల్ల బాధలు ఎక్కువయి వీరికి ప్రపంచం ఇదివరకటిలాగా లేదని తెలిసి వచ్చింది. ఇదివరలో పడేపాట్లతో చూస్తే ఇప్పుడు అంతమా(త్రంగా కూడా బతకలేమని వీరికి అనివీన్తూంది. కనీన స్థాయిలో విశకడానికయినా ఇపుడు ఎక్కువ గంటలు (శ్రమపడాల్సి వస్తూంది. త్వరగా లేచి వనికెళ్ళాలి, చాలా పొద్దుపోయే వరకూ ఉండాలి, పనిలో ఎక్కువ చురుకుగా అతి యుద్ధ ప్రభువులను “దొంగల నాయకులణనీ, స్థానిక నిరంకుశులనీ, దుష్ట పెత్తందార్లనీ “హృదయం లేని డబ్బు మనుషుల”నీ తిట్టుకుంటూ ఉంటారు. సామ్రాజ్యవాదులకూ యుద్ధ ప్రభువులకూ వ్యతిరేకంగా సాగే ఉద్యమాన్ని గురించి ఇది గెలుస్తుందా అని సంశయపడతారు; (విదేశస్థులు, యుద్ధ ప్రభువులు చాలా బలవంతులుగా కనపడుతూ ఉన్నందువల్ల) అందులో చేరడానికి సంకోచిస్తారు. తటస్థంగా ఉండిపోదామనుకుంటారు, కాని వారు విప్లవాన్ని ఎన్నటికీ వ్యతిరేకించరు. ఈ సెక్షను సంఖ్యా ఐలం తక్కువ. వీరు పెట్టీ బూర్జువా వర్గం మొత్తంలో ఇంచుమించు సగం ఉంటారు. జీవన ప్రమాణం దిగజారిపోతూ ఉన్నవాళ్లు మూడో సెక్షను, వీరిలో అనేకులు స్వతహాగా కాస్త ఉన్న వటుంబాలకు చెందివుండి, ఒకమోస్తరుగా సరిపెట్టుకోగలిగే స్థితినుండి అంతకంతకూ అధ్వాన్నమౌతున్న స్థితిలో గడుపుకోవలసిన పరిస్థితి క్రమంగా దిగజారుతున్నవాళ్లు. సంవత్సరాంతాన లెక్కలు బేరీజు వేసుకుని “ఏమిటిది? మళ్ళీ యింత కొరతా?” అని దీగ్రమ చెందుతూ ఉంటారు. ఇలాంటివాళ్లు ముందు మంచిరోజులు అనుభవించి ఇప్పుడు దిగజారి పోతున్నందువల్ల, ఏయేటి కాయేడు గడుస్తున్నా రుణాలు పెరిగి బతుకు మరింత నికృష్ణంగా తయారవుతూ ఉంటే “భవిష్యత్తు గురించి తలుచుకుంటేనే భయంతో వణికిపోతారు.” జీవితంలో గతానికీ వర్తమానానికీ ఉన్న విపరీతమైన అంతరం మూలంగా వార్పు గొప్ప మానసిన వ్యధకు లోనవుతారు. అటువంటి వారు విప్లవోద్యమానికి చాలా ముఖ్యం :. వారి సంఖ్య కూడా తక్కువేమీ కాదు. పెటీ బూర్జువా వర్గంలో వీరు వామపక్షం. మామూలు సమయంలో పెట్టీ బూర్జువావర్గం లోని ఈ మూడు సెక్షనులూ విప్లవం పట్ల తమ దృక్పధంలో విభేదిస్తాయి. కాని యుద్ధ సమయంలో మాత్రం, అంటే విప్లన తరంగం ఉవ్వెత్తుగా లేచి విజయపు వేకువ తొలిరేకలు పొడుస్తున్న తరుణంలో వమా వనాహాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాు మరే లైనా సమాజంలో వర్గ విశ్లేషణ
వామపషక్షీయులను చేర్చుకొనడాన్నీ వీరు వ్యతిరేకిస్తారు. కాని, జాతీయ బూర్జువా వర్గపాలన స్థాపించడమనే వీరి ప్రయత్సం ఆచరణ సాధ్యంకాదు. ఎందుకంటే, ప్రస్తుత ప్రపంచ పరిస్థితి చూస్తే విప్లవం, ్రతీఘాతవిప్లవం అనే రెండు ప్రబల శక్తులు నేడు అంతిమ యుద్ధంలో ఉన్నాయి. అ రెండూ రెండు పెద్ద వతాకాలను ఎత్తాయి. ఒకటి విషవపతాకమైన ఎర్రజెండా, ప్రపంచ పీడిత ప్రజలందరి సమీకరణ కేంద్రంగా మూడవ ఇంటర్నేషనల్ దీనిని ఉన్నతంగా ఎగురవేసింది. రెండవది, ప్రపంచ విప్లవ ప్రతీఘాత శక్తుల సమైక్యతా కేంద్రంగా నానాజాతిసమితి ఎగురవేసిన తెల్లజెండా. మధ్యస్థ వర్గాలన్నీ త్వరలోనే విచ్చిన్నంకాక తప్పదు. కొన్ని సెక్షన్లు వామపక్షానికి మళ్ళి విప్లవంలో చేరితే, మరికొన్ని సెక్షన్లు మితవాదం వైపు మొగ్గి ప్రతీఘాత విప్లవంలో చేరుతాయి. అందువల్ల, చైనా జాతీయ బూర్జువా వర్గం కోరుకుంటున్నట్లు, అది ప్రధానపాత్ర నెరపగల 'స్వతంత్ర' విప్లవం కేవలం (బ్రమమాత్రమే.
పెటీ బూర్డువాజీ : స్వంత భూమిగల రైతులు (0౪౧౬ గ6జల6) యజమానులైన చేతిపనుల వాళ్ళూ (0256 129616[00069), క్రింది స్థాయిలకు చెందిన మేధావులు - అంటే విద్యార్థులు, ప్రాధమిక సెకండరీ పాఠశాలల ఉపాధ్యాయులు, క్రిందిస్థాయి ప్రభుత్వోద్యోగులు, ఆఫీసు గుమస్తాలు, చిన్నతరహా న్యాయవాదులు - సన్నకారు వ్యాపారస్థులు, వీరంతా పెట్టీ బూర్జువా వర్గంలోకి వస్తారు. ఈ వర్గానికున్న విసృృతివల్ల, స్వభావంవల్ల దీనిని సన్నిహితంగా, శ్రద్ధగా పరిశీలించవలసి ఉన్నది. స్వంత భూమిగల రైతులూ, యజమానులుగా ఉండే చేతిపనివారూ - వీరిద్దరూ చిన్నతరహా కలవారైనప్పటికీ వీరు మూడు వేర్వేరు సెక్షన్స్గా వుంటారు. కొంత అదనపు దబ్బు, ధాన్యం (మిగులు) ఉండేవారు - అంటే తమ శరీర శ్రమవల్లగాని, మానసిక శ్రమవల్లగాని ఏటా తమ పోషణకవసరమయేదానికంటే ఎక్కువ సంపాదించేవారు - మొదటి సెక్షను, అలాంటివారు ధనవంతులు కావాలని గాధంగా కోరుకుంటారు: వీరు మార్షల్ చావోని ఆరాధించే గొప్ప భక్తులు. మహా భాగ్యవంతులమై పోగలమనే భ్రమలు లేకపోవచ్చుగాని, మధ్యతరగతి బూర్జువా వర్గంలోనికి ఎగజ్రాకాలనే కోరిక మాత్రం వీరికి తప్పనిసరిగా ఉంటుంది. అ కొద్దిపాటి డబ్బు సంచులు పోందే గౌరవ మర్యాదలు చూసి వీరికీ నోరూరుతూ ఉంటుంది. వీళ్లు పిరికివాళ్లు. ప్రభుత్వోద్యోగులంటే బెదురుతారు: విష్లవమంటే కూడా కొంత భయపడతారు. ఆర్థిక స్థితిలో మధ్య తరగతికి దగ్గరగా ఉండడంవల్ల వారి (ప్రచారాన్ని ఎక్కువగా నమ్ముతూ విప్లవంవల్ల భయసందేవాలతో ఉంటారు. పెట్టీ బూర్జువా వర్గంలో ఈ సెక్షను మితవాద పక్షంగా ఉంటుంది: ఇది వనాలలో వర్గాలు = వర్గపోరాటం
సైనారిటీ. ఇతరులపై ఆధారపడనవసరం లేకుండా తమను తాము అదుకోగల ఆర్థిక స్థోమత గలవాళ్ళు రెండవ సెక్షను. మొదటి సెక్షను కంటే వీళ్లు భిన్నమైనవాళ్లు. వీరికీ ధనవంతులు కావాలనే ఉంటుంది. కాని, మార్షల్ చావో వీళ్ళ నెన్నటికీ ధనవంతులు శానీయడు. మీదు మిక్కిలి ఇటీవలి కాలంలో సామ్రాజ్యవాదులు, యుద్ధప్రభువుల, భూస్వాముల, దళారీ బూర్జువాల దోపిడీ, పీడనం వల్ల బాధలు ఎక్కువయి వీరికి ప్రపంచం ఇదివరకటిలాగా లేదని తెలిసి వచ్చింది. ఇదివరలో పడేపాట్లతో చూస్తే ఇప్పుడు అంతమాథత్రంగా కూడా బతకలేమని వీరికి అనివిన్తూంది. కనీన స్థాయిలో వితకడానికయినా ఇపుడు ఎక్కువ గంటలు శ్రమపదాల్సి వస్తూంది. త్వరగా లేచి పనికెళ్ళాలి, చాలా పొద్దుపోయే వరకూ ఉండాలి, పనిలో ఎక్కువ చురుకుగా అతి జాగ్రత్తగా ఉండాలి. వారు విసిగిపోయి చిరాకెత్తి విదేశస్థులను “విదేశీ దెయ్యాల"నీ, యుద్ధ ప్రభువులను “దొంగల నాయకులినీ, స్థానిక నిరంకుశులనీ, దుష్ట పెత్తందార్లనీ "హృదయం లేని డబ్బు మనుషులనీ తిట్టుకుంటూ ఉంటారు. సామ్రాజ్యవాదులకూ యుద్ధ ప్రభువులకూ వ్యతిరేకంగా సాగే ఉద్యమాన్ని గురించి ఇది గెలుస్తుందా అని సంశయపడతారు: (విదేశస్థులు, యుద్ధ ప్రభువులు చాలా బలవంతులుగా కనపడుతూ ఉన్నందువల్ల) అందులో చేరడానికి సంకోచిస్తారు. తటస్థంగా ఉండిపోదామనుకుంటారు, కాని వారు విప్లవాన్ని ఎన్నటికీ వ్యతిరేకించరు. ఈ సెక్షను సంఖ్యా ఐలం తక్కువ. వీరు పెట్టీ బూర్జువా వర్గం మొత్తంలో ఇంచుమించు సగం ఉంటారు. జీవన ప్రమాణం రిగజారిపోతూ ఉన్నవాళ్లు మూడో సెక్షను, వీరిలో అనేకులు స్వతహాగా కాస్త ఉన్న కుటుంబాలకు చెందివుండి, ఒకమోస్తరుగా సరిపెట్టుకోగలిగే స్థితినుండి అంతకంతకూ. అధ్వాన్నమౌతున్న స్థితిలో గడువుకోవలసిన పరిస్థితి క్రమంగా దిగజారుతున్ననాళ్లు. సంవత్సరాంతాన లెక్కలు బేరీజు వేసుకుని “ఏమిటిది? మళ్ళీ యింత కొరతా?” అని ఇప్పుడు దిగజారి పోతున్నందువల్ల, ఏయేటి కాయేడు గడుస్తున్నా రుణాలు పెరిగి మరింత నికృష్ణంగా తయారవుతూ ఉంటే “భవిష్యత్తు గురించి తలుచుకుంటేనే భయంతో వణికిపోతారు.” జీవితంలో గతానికీ వర్తమానానికీ ఉన్న విపరీతమైన అంతరం మూలంగా వారు గొప్ప మానసిన వ్యధకు లోనవుతారు. అటువంటి వారు విప్లవోద్యమానికి చాలా వామపక్షం, మామూలు సమయంలో పెట్టీ బూర్జువావర్గం లోని ఈ మూడు సెక్షనులూ విప్లవం పట్ల తమ దృక్పధంలో విభేదిస్తాయి. కాని యుద్ధ సమయంలో మాత్రం, అంటే విప్లవ తరంగం ఉవ్వెత్తుగా లేచి విజయపు వేకువ తొలిరేకలు పొడుస్తున్న తరుణంలో నన ననన... లైనా సమాజంలో వర్గ విశ్లేషణ
వేసుకునో, భుజానా కావడి వేసుకునో వీధి వీధి తిరిగి సరుకులమ్మేవాళ్ళూ కానివ్వండి, లేదా రోడ్డుప్రక్క చిన్న బడ్డీకొట్టు పెట్టుకునే వాళ్ళు కానివ్వండీ- వీరంతా స్వల్పమైన పెట్టుబడి, మరీ తక్కువ రాబడి కలవాళ్ళే. వీళ్ళు తిండికీ బట్టకీ సరిపోయేటంత కూడా ఆర్జించలేరు. వీరి ఆర్థికస్థితి ఇంచుమించు పేదరైతుల స్థితివంటిదే. పేదరైతులకువలెనే వీరికికూడ ఉన్న పరిస్థితులను మార్చడానికి విఫ్లవం అవసరం.
కార్జికనర్గం : అధునిక పారిశ్రామిక కార్మికవర్గ సంఖ్యాబలం సుమారు ఇరవై లక్షలు. చైనా ఆర్థికంగా వెనుకబడి వుండడంవల్ల ఈ వర్గం పెద్దది కాలేదు. ఈ ఇరవై లక్షల కార్మికులు (ప్రధానంగా అయిదు పరిశ్రమల్లో ఉన్నారు. అవి (1) రైల్వేలు (2) గనులు (8) నౌకారవాణా (4) వస్త్రపరిశ్రమ (5) నౌకానిర్మాణం. ఇంకా అత్యధిక సంఖ్యలో విదేశ పెట్టబడిదారుల చేతుల్లోనున్న నంస్థల్లో బానిసలుగా వున్నారు. సంఖ్యాబలం మరీ ఎక్కువకాకపోయినవ్పటికీ, చైనా నూతన ఉత్పాదకశక్తులకు ప్రాతినిధ్యంవపొంచే ఈ పారిశ్రామిక కార్మికవర్గం అధునిక చైనాలో అత్యంత అభివృద్ధికరమైన వర్గం. ఇదే విష్లవోద్యమానికి నాయకత్వ శక్తి అయింది. నావికుల సమ్మె,* రైల్వే సమ్మె,* క్రైలాన్, సియాట్సో బొగ్గుగనుల సమ్మెలు,* షామీన్ సమ్మె* మే 30 సంఘటన తరువాత షాంగై, హాంగ్కాంగ్లలోని సార్వత్రిక సమ్మెలు.* ఇలా గత నాలుగేళ్ళుగా పారిశ్రామిక కార్మిక వర్గం ప్రదర్శించిన బలం చూసినట్టయికే చైనా విప్లవంలో పారిశ్రామిక కార్మికవర్గం యొక్క ప్రాధాన్యత మనకు తెలుస్తుంది. పారిశ్రామిక కార్మికవర్గం యొక్క ఈ ప్రాధాన్యతకు మొదటి కారణం వారి కేంద్రీకరణ. (ప్రజలలో ఏ ఇతరవర్గమూ ఇంతగా కేంద్రీకరింపబడలేదు. వారి ప్రాధాన్యతకు రెండవ కారణం అదోగతిలో వున్న వారి ఆర్థికస్థితి. వారికి ఉత్పత్తి సాధనాలూ లేకుండా పోయాయి. వారి చేతులు (శమశక్తి-అను) తప్ప వారికి మిగిలిందేమీలేదు. ఎప్పటికయినా ధనవంతులు కాగలమనే అశ అసలేలేదు. దీనికి తోడు సామ్రాజ్యవాదులు, యుద్ధప్రభువులు, బూర్జువాలచేత హీనంగా చూడబడుతున్నారు. అందువల్లనే, వారు ప్రత్యేకించి మంచి పోరాటయోధులు. పట్టణాలలోని కూలి జనంకూడా మనం శ్రద్ధగా గమనించదగిన ఒక శక్తి. వీరిలో ఎక్కువమంది ఓడ కళాసీలు, రిక్షాలు లాగేవారు, చెత్తబళ్లు లాగేవారు, రోడ్లువూడ్చేవారూను. వీరికి కూడా చేతులుతవ్ప మిగిలిందేమీలేదు. వీరి ఆర్థికస్థితి కూడా పారిశ్రామిక కార్మికులలాగానే ఉంటుంది. అయితే, కార్మికవర్గం అంతగా వీరు కేంద్రీకరింపబడిలేరు. ఉత్పత్తిలో కూడా వీరి పాత్ర వారి కంటే (కార్మికులకంటీ - అను) తక్కువ ప్రాధాన్యత గలది. చైనా వ్యవసాయంలో ఇప్పటికింకా ఆధునిక పెట్టుబడిదారీ పద్ధతి లేదు. గ్రామీణ కుత లలనా వల్లలు = వర్గపోంటం
శ్రామికులు, అంటే రోజుకూలీకి, నెలజీతానికి, సంవత్సరం జీతానికి వ్యవసాయపనులు చేసే వారు (కూలీలు, పాలేర్లు-అను) భూమిగాని, మదుపుగాని, వ్యవసాయ పనిముట్లు గొని లేనివారు- కేవలం కూలిచేసుకుని బతకాలి. అందరికంటే వీరు ఎక్కువ గంటలు పనిచేస్తారు. తక్కువ కూలికి హీనమైన పరిస్థితులలో పనిచేస్తారు. పని ఉంటుందనే నోమీ ఏమీ వుండదు. (గ్రామసీమల్లో వీరిది మహాకష్టభరితమైనస్థితి. రైతు ఉద్యమంలో వీరి స్థానం, పేదరైతుల స్థానమంతటి ప్రధానమైనదే.
వీరందరూగాక, తగినంత విశాలమైన అలగా శ్రామికవర్గం (2౫0ల) 2౧016 ఇ4౮ ఉంది. భూములు పోయిన రైతులు, పని దొరకని చేతివృత్తులవాళ్ళూ ఈ వర్గానికి చెందుతారు. వీళ్లది అందరికంటే మరీ అద్వాన్నమైన బ్రతుకు. దేశమంతటా వీళ్ళ రహన్య సంఘాలు వీళ్ళకున్నాయి. స్వతహాగా ఈ నంస్థలు వీరి అర్థిక రాజకీయపోరాటాల్లో పరస్పర సహాయం అందించడానికి పుట్టినవి. ఉదాహరణకు. వ్యూకెన్, క్వాంగ్టుంగ్ల్లోని 1ట్రియాడ్ సొసైటీ: హూనాన్, హూసే, క్విచో, షెచువాన్లలోని సొసైటీ ఆఫ్ బ్రదర్స్: అనీ హోనాన్, షాంటుంగ్లలోని 'ది బిగ్ స్పోర్ట్ సొసైటీ: చిహిలీ” మరి మూడు ఆగ్నేయ రాష్ట్రాలలోని 'రేషనల్ లైఫ్ సొసైటీ: షాంఘైలోను ఇతరచోట్లవున్నో గ్రీన్ బాండ్” ఇవన్నీ ఇలాంటి సంఘాలే. వీళ్ళను మలచుకోవాలన్నది చైనాకు కష్టమైన సమస్యల్లో ఒకటి. సాహసవంతులయిన పోరాటయోధులయినప్పటికీ, విచ్చిన్నకారులుగా తయారయ్యే ప్రమాదంవున్న వీరిని సరైన మార్గాన మళ్ళించగలిగితే వీరొక విప్లవకరశక్తిగా వినియోగపడగలరు.
మొత్తం మీద, సామ్రాజ్యవాదంతో కుమ్మక్యయే వారంతా - యుద్ధ ప్రభువులూ, పెద్ద ఉద్యోగులూ (1326160246), దళారీవర్గం, బడా భూస్వామ్యవర్గంవారికీ అనుయాయులుగా ఉండే అభివృద్ధినిరోధక మేధావివర్గం - వీరంతా మన శత్రువులని తేలింది. మన వివ్లవంలో నాయకత్వశక్తి పారిశ్రామిక కార్మికవర్గం. యావత్తు అర్థశ్రామికవర్గం, పెట్టీ బూర్జువాజీ మన నన్నిహిత మిత్రులు. ఇక ఊగిసలాడే జాతీయ మోర్జువా వర్గంలోని మితవాదవర్గం మనకు శత్రువుగానూ, అందులోని వామపక్షం మనకు మిత్రుడుగానూ తయారు కావచ్చు. కాని, ఎప్పుడైనా మన శ్రేణుల్లో వారు గందరగోళం సృష్టించడానికి అవకాశం ఇవ్వకుండా మనం ఎల్లప్పుడూ జాగ్రత్తగా ఉండాలి. వచన మ
వేసుకునో, భుజానా కావడి వేసుకునో వీధి వీధి తిరిగి సరుకులమ్మేవాళ్ళూ కానివ్వండి, లేదా రోడ్డుప్రక్క చిన్న బడ్డీకొట్టు పెట్టుకునే వాళ్ళు కానివ్వండీ- వీరంతా స్వల్పమైన పెట్టుబడి, మరీ తక్కువ రాబడి కలవాళ్ళే. వీళ్ళు తిండికీ బట్టకీ సరిపోయేటంత కూడా అర్జించలేరు. వీరి ఆర్థికస్థితి ఇంచుమించు పేదరైతుల స్థితివంటిదే. 'పేదరైతులకువలెనే వీరికికూడ ఉన్న పరిస్థితులను మార్చడానికి విప్లవం అవసరం.
తొర్జికనర్లం : ఆధునిక పారిశ్రామిక కార్మికవర్గ సంఖ్యాబలం సుమారు ఇరవై లక్షలు. వైనా ఆర్థికంగా వెనుకబడి వుండడంవల్ల ఈ వర్గం పెద్దది కాలేదు. ఈ ఇరవై లక్షల కార్మికులు (ప్రధానంగా అయిదు పరిశ్రమల్లో ఉన్నారు. అవి (1) రైల్వేలు (2) గనులు (3) నౌకారవాణా (4) వస్త్రపరిశ్రమ (5) నౌకానిర్మాణం. ఇంకా అత్యధిక సంఖ్యలో విదేశ పెట్టుబడిదారుల చేతుల్లోనున్న సంస్థల్లో బానినలుగా వున్నారు. సంఖ్యాబలం మరీ ఎక్కువకాకపోయినప్పటికీ, చైనా నూతన ఉత్పాదకశక్తులకు ప్రాతినిధ్యంవహించే ఈ పారిశ్రామిక కార్మికవర్గం అధునిక చైనాలో అత్యంత అభివృద్ధికరమైన వర్గం. ఇదే విప్లవోద్యమానికి నాయకత్వ శక్తి అయింది. నావికుల సమ్మె, * రైల్వే సమ్మె,* కైలాన్, సియాట్సో బొగ్గుగనుల సమ్మెలు, షామీన్ నమ్మె* మే 80 సంఘటన తరువాత షాంగై, హాంగ్కాంగ్లలోని సార్వత్రిక సమ్మెలు.* ఇలా గత నాలుగేళ్ళుగా పారిశ్రామిక కార్మిక వర్గం ప్రదర్శించిన బలం చూసినట్టయితే చైనా విష్లవంలో పారిశ్రామిక కార్మికవర్గం యొక్క ప్రాధాన్యత మనకు తెలుస్తుంది. పారిశ్రామిక కార్మికవర్గం యొక్క ఈ ప్రాధాన్యతకు మొదటి కారణం వారి కేంద్రీకరణ. ప్రజలలో ఏ ఇతరవర్గమూ ఇంతగా కేంద్రీకరింపబడలేదు. వారి ప్రాధాన్యతకు రెండవ కారణం అదోగతిలో వున్న వారి ఆర్థికస్థితి. వారికి ఉత్పత్తి సాధనాలూ లేకుండా పోయాయి. వారి చేతులు (శమశక్తి-అను) తప్ప వారికి మిగిలిందేమీలేదు. ఎప్పటికయినా ధనవంతులు కాగలమనే అశ అసలేలేదు. దీనికి తోడు సామ్రాజ్యవాదులు, యుద్ధప్రభువులు, బూర్జువాలచేత హీనంగా చూడబడుతున్నారు. అందువల్లనే వారు ప్రత్యేకించి మంచి పోరాటయోధులు. పట్టణాలలోని కూలి జనంకూడా మనం (శ్రద్ధగా గమనించదగిన ఒక శక్తి... వీరిలో ఎక్కువమంది ఓడ కళాసీలు, రిక్షాలు లాగేవారు, చెత్తబళ్లు లాగేవారు, రోడ్లువూద్చేవారూను. వీరికి కూడా చేతులుతప్ప మిగిలిందేమీలేదు. వీరి ఆర్థికస్థితి కూడా పారిశ్రామిక కార్మికులలాగానే ఉంటుంది. అయితే, కార్మికవర్గం అంతగా వీరు కేంద్రీకరింపబడిలేరు. ఉత్పత్తిలో కూడా వీరి పాత్ర వారి కంటే (కార్మికులకంటే - అను) తక్కువ ప్రాధాన్యత గలది. చైనా వ్యవసాయంలో ఇప్పటికింకా ఆధునిక పెట్టుబడిదారీ పద్ధతి లేదు. గ్రామీణ కంత లాలా వదు" వర్లపోంటు
శ్రామికులు, అంటే రోజుకూలీకి, నెలజీతానికి, సంవత్సరం జీతానికి వ్యవసాయవపనులు చేసే వారు (కూలీలు, పాలేర్లు-అను) భూమిగాని, మదుపుగాని, వ్యవసాయ పనిముట్లు గాని లేనివారు- కేవలం కూలిచేసుకుని ఐతకాలి. అందరికంటే వీరు ఎక్కువ గంటలు పనిచేస్తారు. తక్కువ కూలికి హీనమైన పరిస్థితులలో పనిచేస్తారు. వని ఉంటుందనే హామీ ఏమీ వుండదు. గ్రామసీమల్లో వీరిది మహాకష్టభరితమైనస్థితి. రైతు ఉద్యమంలో వీరి స్థానం, పేదరైతుల స్థానమంతటి ప్రధానమైనదే.
వీరందరూగాక, తగినంత విశాలమైన అలగా శ్రామికవర్గం (ీఎమిలైలు కగ0టి- ౧౫) ఉంది. భూములు పోయిన రైతులు, పని దొరకని చేతివృత్తులవాళ్ళూ ఈ వర్గానికి చెందుతారు. వీళ్లది అందరికంటే మరీ అద్వాన్నమైన బ్రతుకు. దేశమంతటా వీళ్ళ రవాన్య నంఘాలు వీళ్ళకున్నాయి. న్వతవాగా ఈ వంస్థలు వీరి ఆర్థిక రాజకీయపోరాటాల్లో పరస్పర సహాయం అందించడానికి పుట్టినవి. ఉదాహరణకు. వ్యూకెన్, క్వాంగ్టుంగ్ల్లోని 'ట్రియాడ్ సొసైటీ: హూవాన్, హూస్పే, క్విచో, షెచువాన్లలోని 'సౌసైటీ ఆఫ్ బ్రదర్స్: అన్ట్వీ, హోనాన్, షాంటుంగ్లలోని 'ది బిగ్ స్పోర్ల్ సొసైటీ: చిహిలీ” మరి మూడు అగ్నేయ రాష్ట్రాలలోని లేషనల్ లైఫ్ సొసైటీ: షాంఘైలోను ఇతరచోట్లవున్నో కీన్ బాండ్” ఇవన్నీ ఇలాంటి సంఘాలే. వీళ్ళను మలచుకోవాలన్నది వైనాకు కష్టమైన నమస్యల్లో ఒకటి. సాహసవంతులయిన పోరాటయోధులయినవ్పటికీ, విచ్చిన్నకారులుగా తయారయ్యే ప్రమాదంవున్న వీరిని సరైన మార్దాన మళ్ళించగలిగితే వీరొక విష్లవకరశక్తిగా వినియోగపడగలరు.
మొత్తం మీద, సామ్రాజ్యవాదంతో కుమ్మక్కయే వారంతా - యుద్ధ ప్రభువులూ, పెద్ద ఉద్యోగులూ (902౯23౧2౫8), దళారీవర్గం, బడా భూ, స్వామ్యవర్గంవారికి అనుయాయులుగా ఉండే అభివృద్ధినిరోధక మేధావివర్గం - వీరంతా మన శత్రువులని తేలింది. మన విఫ్లవంలో నాయకత్వశక్తి పారిశ్రామిక కార్మికవర్గం. యావత్తు బూర్జువా వర్గంలోని మితవాదనర్గం మనకు శత్రువుగానూ, అందులోని వామవక్షం మనకు మిత్రుడుగానూ తయారు కావచ్చు. కాని, ఎప్పుడైనా మన శ్రేణుల్లో వారు గందరగోళం సృష్టించడానికి అవకాశం ఇవ్వకుండా మనం ఎల్లప్పుడూ జాగ్రత్తగా ఉండాలి. వామయాతన్లవడూా మ
" వివరణలు
1 ర్లిదేశీ వాణిజ్య సం మేనేజరుగానో సీనియరు ఉద్యోగిగానో వుండే వైనీయుణ్జి అంధడార్ డన న తే సామ్రాజ్య వ 1 రాజకీయవాదులు. లో
& దేట్రిస్టలు (హాటు) కొద్దిమంది సిగ్గులేని అప్పటి వీఠు చైనీస్ దీ సయ నంద్ మి రా ల పేరు మార్చారు. కమ్యూనిస్టు పార్టీనీ సోవియటీ యూూనియన్స్తూ వ్యిరేడీంచదం న్ వీ విప్లవ ప్రతీఘాతకత్వమే తమ పనిగా పెట్టుకున్నారు. వున్న అనేక అ
8 జాత్రీయ బూర్జ్డువాజీ పాత్రను గురించి యింకా వివరమైన చర్చకు చైనా విష్లవం - చైనా కమ్యూనిస్ట్ర పార్టీ అనే వ్యాసం (అధ్యాయం 2,4 వ సెక్షన్, మావో రచనలు సం.2 చూడండి.)
-
ట్రాయ్-చి-టావో యవ్వనంలోనే కొమింటాంగ్లో చేరాడు. కొంతకాలం న ఎక్సేంజ్ స్పెక్యులేషన్లో ఛాంక్రైె-షేక్తో భాగస్వామిగా ఉన్నాడు. 1925లో సన్ యట్ చనిపోయిన దరిమిలా కమ్యూనిస్టు వ్యతిరేక అందోళన నడిపి 1927లో ఛాంతై-షేక్ జరిపిన విష్లన ్రలీఘాతుక దాడికి కావలసిన సిద్ధాంత ప్రాతిపదికను సిద్ధం చేశాడు. చాలాపళ్ళు ప్రతీఘాత విప్లవంలో ఛాంకై-షేక్కు నమ్మినబంటుగా పనిచేశాడు. ఛాంకై-షేక్ పాలన వినాశనం తధ్యంకావడంతో నిస్పృహతో 1949 ఫిబ్రవరిలో అత్మహత్య చేసుకున్నాడు.
-
చెన్ పావో' అనేది "రాజ్యాంగబద్ధ అధ్యయన సంఘ అధికార పత్రిక ఈ రాజకీయ ముఠా ఉత్తం దన కన ప
+" 1923 లో సన్యట్-సేన్ కొమింటాంగ్, కమ్యూనిస్టు పార్టీల మధ్య సహకారం నెలకొల్పాలని, కమూూగిస్మలన్వ కొమింటాగ్లో చేర్చుకోవాలని, కమ్యూనిస్టు పార్టీ సహాయంతో కొమింటాంగ్ను వునర్వ్యవస్థీకరించాలనీ నిశ్చయించారు. 1924 జనవరిలో కాంటన్లో కొమింటాంగ్ మొదటి జాతీయ కాం(గైస్ ఏర్పాటు చేశాడు. అందులో మూడు గొప్ప విధానాలను పలా ద మాయం లేం (ఇ) రైతులకు, శ్రామికులకు సహాయం. మావనో-సే-టుంగ్, లీ-టా-చావో, లిన్-పొ-చు, చు-చి-పాయ్ తదితర కామ్రేడ్స్ ఈ కాంగ్రెసుకు హాజరయి, కొమింటాంగ్ విష్లవపథాన్నను సరించడంలో ఎంతగానో సాయపడ్డారు. వీరిలో కొందరు కొమింటాంగ్ కేంద్ర కార్యవర్గ సభ్యులుగాను, మరికొందరు ప్రత్యాన్నూయ సభ్యులుగాను ఎన్నిక అయ్యారు. వ్తళత్ర డా వాలు వర్గపోంటం
" స్వంతభూమిగల రైతులు అంటే మావో ఉద్దేశం (ప్రకారం మధ్య తరగతి రైతులు.
క మార్షల్ చా-వో (దానో-కుంగ్-మింగ్) చైనా జానపద గాధల్లో డబ్బుదేవుడు.
*మే ౩0 ఉద్యమం దేశవ్యాష్తమైన సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేకోద్యమం. 1925 మే 80న షాంఘైలో బ్రిటీషు పోలీసులు చైనా ప్రజలపై జరిపిన మూకుమ్మడి నిరసనగా ఈ దనం లేదంది అ నం ప్రతుల లద పంపిన న మిల్లులో పెద్ద ఎత్తున సమ్మెలు జరిగాయి. జపాను సామ్రాజ్యవాదులూ, వారి కావలి కుక్కలయిన ఉత్తరాది యుద్ధ ప్రభువులూ ఈ సమ్మెలను అణచినేయాలనుకున్నారు. మే 25వ షాంఘైలోని ఆపాను ఐట్టలమిల్లుల యజమానులు కు-చెంగ్-హంగ్ అనే కార్మికుణ్ని కాళ్చి చంపారు. మరో వన్నెండుముందిని గాయపరిచారు. నే 28 న సింగ్భానోలో అభివృద్ధి నిరోధక ప్రభుత్వం ఎనిమిదిమంది కార్మికులను చిత్రవధ చేసింది. మే 30న షాంఘైలో విదేశీ ఆశ్రమణలోనున్న ప్రాంతాల్లో కార్మికులకు మద్దతుగానూ, అ ప్రాంతాలను బ్ర చేనుకోవాలని కోరుతూ రెండువేలమంది విద్యార్థులు ప్రదర్శనలు జరిపారు, వారు బ్రిటీషు పోలీసు ముఖ్య కార్యాలయం ముందు పదివేలమంది ప్రజలను సమీకరించి “సామ్రాజ్యవాదం నశించాలి”, “వైనా ప్రజలు ఏకం కావాలొ అనే నినాదాలిస్తూ ప్రదర్శనలు జరిపారు. బ్రిటిషు సామ్రాజ్యవాద పోలీసులు శాల్చులు జరిపి ఎందరో విద్యార్భల్ని ఐలిగొన్నారు. ఇంకెందర్నో గాయపరిచారు. ఇదిమే 30 మూకుమ్మడి హత్యాళాండగా పేరుపొందింది. అది తక్షణం దేశ వ్యాప్తంగా శ్రోధాగ్నిని ప్రజ్వరిల్ల జేసింది. ఎక్కడికక్కడ విద్యార్థులు, కార్మికులు, దుకాణదారులు పెద్దపెట్టున ప్రదర్శనలు చేశారు. ఈ విధంగా బ్రహ్మాందమయిన సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేకోద్యమం చెలరేగింది.
ఆ “అత్య్యధికసంఖ్యలో వున్న సన్నకారు రైతులూ అని కామ్రేడ్ మావో ఇక్కడ ప్రస్తావించినది, కొంత తమ స్వంత భూముల్లోనూ మరికొంత కౌలుభూముల్లోనూ శ్రమిస్తూ దరిద్రం వాతపడిన రైతుల గురించి.
కె ష్రక్ర దుకాణాల్లో పనిచేసే గుమాస్తాల్లో అనేక తరహాల వారున్నారు. ఇక్కడ కామేడ్ మావో మదా అధిక సంఖ్యాకులను గురించి. వీరిలోఅట్టడుగుస్థాయిలో కార్మికులలాగానే బ్రతికేవారు కూడా వున్నారు.
2౫0020 ప్రారంభంలో హాంగ్కాంగ్ వావికులు, యాంగ్లేనది ఓడల నావికులు (లీజీలిగీ) సమ్మెలు జరిపారు. హాంగ్కాంగ్ నావికులు ఎనిమిది వారాలు వన్న వేశారు. పటిష్టమైన, సమరశీలమైన పోరాటం తర్వాతనే హాంగ్కాంగ్లోని బ్రిటిషు సామ్రాజ్యవాద అధికారులు వ నిర్భంధంలో విడిచి అమమ రన ననా పష వరల వదుద దన్నారు
= షర్జర్మైల్రో చైనా కమ్యూనిస్టుపార్టీ నిర్మాణం కావడంతోనే అది రైల్వే కార్మికులను సంఘటిత పరచ నారంభించింది. 1922-23లో అన్ని ముఖ్య రైలుమూరాలలో పార్టీ నాయకత్వం క్రీంద సార్వత్రిక సమ్మెలు జరిగాయి. కాయా. జరిగిన సమ్మె అన్నిల్లోకి ప్రసిద్ధమైనది. సాధారణ ట్రేడ్ యూనియన్మ నిర్మించుకునే స్వేచ్ళకో సమే ఈ పోరాటం. ఫిబ్రవరి 7న బ్రీటీషు పామ్రాజ్యవాదుల మద్దతుతో ఉ-సి-వూ, సియానో-యో-నాన్ అవే ఉత్తరాది యుద్ధ ప్రభువులు సమ్మెదారులను ఊచకోత కోశారు. దీనినే ఫిబ్రవది ? మూకుమ్మడి హఠ్యారాండద అనంటారు. వొవమబురోవ్గవశషణ ంం వ25
జో హోప్లే దాష్ట్రంలోని క్రైఫింగ్, లాన్ చౌ బొగ్గుగనులు పక్క పక్కనే ఉంటాయి. ఇని చాలా విస్శతమైనవి. వీటన్నిటికీనీ కలిపి కైలాన్ బొగ్గుగములు అంటారు. అప్పట్లో ఈ గనుల్లో 50000 మంది కార్మికులు పనిచేసేవారు. 1900 సంవత్సరంలో జరిగిన ఈ హో-టుహన్ ఉద్యమం సందర్భంగా బ్రిటిషు సామ్రాజ్యవాదులు కైఫింగ్ గనులను స్వాధీనపరచుకున్నారు. అ తరువాత వైనీయులు నిర్వహిస్తున్న లాన్చౌ బొగ్గుగనుల కంపెనీ కూదా కైలాన్ బొగ్గుగనుల నిర్వహణలోకి వచ్చింది. ఆ విధంగా రెండు బొగ్గుగనులు బ్రిటిషు సామ్రాజ్యవాదుల అధీనంలోకి పూర్తిగా వచ్చాయి. క్రైలాన్ సమ్మె 1922 అక్షోబరు/నవంబరులో జరిగింది. హోనాన్ రాష్ట్రంలోవున్న సియాట్సో బొగ్గుగనులు కూడా వైనాలో పేరుమోసినవే. 1925 జులై నుంచి ఏదు నెలలపాటు
జ జ్ఞాంటన్ నగరంలో భాగమైన “షామీన్”ను బ్రిటిషు సామ్రాజ్యవాదులు గుత్తకు తీసుకున్నారు. ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించే బ్రిటిషు సామ్రాజ్యవాదులు 1924 జులైలో ఒక కొత్త బయటికి వెళ్ళాలన్నా తమ ఫోటోతో ఉన్న పాన్ చూపాలి. విదేశీయులకు ఈ నిబంధన పర్ధించదు. ఈ అర్థరహిత నిబంధనను వ్యతినకిస్తూ షామీన్ కార్మికులు అలై 15న సమ్మెదేశారు. ఫలితంగా బ్రిటిషు సామ్రాజ్యవాదులు ఈ నియమాన్ని వచ్చింది.
ఉషాంస్టైలో మే 30 సంఘటన తరువాత 1925 జూన్ 1న షాంఘైలోనూ, జూన్ 19న హాంగ్కాంగ్లోనూ సార్వత్రిక సమ్మెలు జరిగాయి. షాంఘైలో 2 లక్షలు, హాంగ్కాంగ్లో 2 1/2 లక్షలకు పైగా కార్మికులు ఈ సమ్మెల్లో పాల్గొన్నారు. హాంగ్కాంగ్లో జరిగిన బృహత్తర సమ్మెకు దేశమంతటినుంది మద్ధతు. లభించింది. ఈ సమ్మె 16 నెలలపాటు కొనసాగింది. ప్రపంచ కార్మికోద్యను చరిత్రలోనే ఇది దీర్హకాలం సాగిన సమ్మె,
క” చిహిలీ అనేది హుపే రాష్ట్రానికి పాతపేరు.
- ద్ర ట్రియాడ్ సొసైటీ, ది పొసైటీ ఆఫ్ ది బిగ్ సొసైటీ, ద శషనల్ లట బస ధిమి చ్యవన దధ స్ సభ్యులు దివాలాతీసీన రైతులు, నిరుద్యోగులైన చేతిపనివారూ, ఇతర అలగా (శ్రామికజనం, భూస్వామ్య వైనాలో ఇటువంటి వారందరూ మతంవల్లనో, ఏదో ఒక మూధాచారంవల్లనో ఒకటై పితృస్వామిక పద్ధతిలో వేర్వేరు పేర్లతో ఇలాంటి సంఘాలు ఏర్పరచుకొనేవారు. ఇందులో కంర అయుగాలకూరా నని ఈవల రూ కల కను సాకంగా ఆర్ధికంగా సహాయము కొరకు ప్రయల్నించేవారు. వీరికి అద్దంవచ్చే పెద్ద ఉద్యోగులు, బనముంపంపుడపడు ద డల చ లా చేతిపనుల వారికీ సరైనదారి చూపలేకపోయారు. అంతేకాక, స్థానిక నిరంకుశులు, భూస్వాములు వీరిని అదుపు చేసి తమకనువుగా ఉపయోగించుకొనేవారు. ఈ కారణం చేత, వీరి గుడ్డి విధ్యంసత ధోరణివల్లా ఇవి అభివృద్ధి నిరోధక శక్తులుగాకూడా తయారయ్యాయి. 1927 విప్లవ ప్రతీఘాతుక వర మిన్ దిమిక సన వినన చేయరాని వస్తవప్రతమాతానికీ సాధనాలలో వీటిని వినియోగించుకున్నాడు. అధునిక పారిశ్రామిక కార్మిక వర్గం తలఎత్తి బలపడడంతో, కార్మికనర్గనాయకత్వంలో రైతాంగం పూర్తిగా కొత్తతరహా సంస్థలను ఏర్పరచుకున్నారు. దాంతో ఈ వెనుకబడిన అలగా సంఘాల ఉనికి, వాటి పుట్టుకకు కారణభూతమైన ప్రయోజనం కూడా అంతరించాయి. తర్రగ్ర యాలాల వంటా
వర్గాలు - వర్గపోరాటం
ర్ జో గ్రామీణ పేదలు - భూపంపకం (కొన్ని భాగాలు) = పి, సుందరయ్య
ఆంధ్రప్రదేశ్లో నేటి జనాభా సుమారు 8 కోట్లు. ఇందులో నూటికి 30 మంది గ్రామ సీమలలో నివసిస్తున్నారు. వ్యవసాయం మీద గాని, దానికి అనుబంధమైన వృత్తుల మీద గాని జీవించే వారి సంఖ్య మొత్తం జనాభాలో నూటికి 80 వరకు ఉంది. అనుబంధమైన వృత్తులు అంటే - పండ్ల తోటలు, చేపల పరిశ్రమ, అడవులలో కలప వగైరా పనులు. పశువుల, గొర్రెల పెంపకం, పాల పరిశ్రమ, ఐట్టలుతకడం, క్షౌరం ఈ విధంగా అంధ్రప్రదేశ్లో 4 కోట్ల మంది వ్యవసాయం, దాని ఉప వృత్తుల మీద జీవిస్తున్నారు.
వీరు గాక చేతి వృత్తులలో గ్రామాలలో జీవించే వారు చేనేత పారిశ్రామికులు. కమ్మరి, కుమ్మరి, వద్రంగి వగైరా వృత్తులలో పనిచేసేవారు కూడా నూటికి 6 మంది ఉన్నారు. వీరు కూడా వ్యవసాయ పనుల మీద రోజు రోజుకు ఎక్కువగా ఆధారపడవలసి వస్తూ వుంది. తమ వృత్తులలో తగిన ఆదాయం రాక పని ఒత్తిడి వున్న రోజులలో, వొట్లూ, కోతల సమయాలలో కూలికి పోవడం సహజమువుతూ ఉంది. అదేగాక నీరిలోను పట్టణాలలో చిన్న చిన్న చేతివృత్తులున్న వారిలోను, ఫ్యాక్టరీలలోను, ఉద్యోగాలలో వున్న వారిలోను చాలామందికి వారికున్న కొద్దిపాటి భూమి మీద నుండి వచ్చే ఆదాయం కూడా ఒక సహాయ ఉపాధిగా వుంటూ వుంది. భమ పంచ వచచ 2
అందుచేతనే వ్యవసాయం మీద జీవించే ఈ కోట్లాది ప్రజల జీవిత సమస్య పరిష్కారం గానిదే. వారికి సంవత్సరం పొడుగునా పనిచూపి, వారి కుటుంబ పోషణకు కావలసిన జీవనభృతికి అయినా గ్యారంటీ చేయనిదే దేశంలో పురోభివృద్ధి ఏ రంగంలో కూడా చెప్పుకోదగినంతగా జరగదు.
కమ్యూనిస్టు పార్టీ (మార్చిస్టు) కార్యక్రమంలో ఈ విషయాన్నే ఇలా వివరించడం
“భూమిని పోగొట్టుకొని ధైన్య స్థితిలో వున్న మన రైతాంగం వ్యవసాయం అభివృద్ధి చేసుకొనేందుకు అవసరమైన కనీస వ్యవసాయ పనిముట్లుగాని, ఎరువులుగాని కొనగల స్థితిలో లేరు. కాబట్టే మన వ్యవసాయాన్ని తగినంతగా అభివృద్ధి చేసి దేశానికి అవసరమైన ఆహారాన్ని ఇతర ముడి సరుకులను ఉత్పత్తి చేసి సరఫరా చేసుకోలేకపోతున్నాం.
“మన దేశ జనాభాలో నూటికి 80 మందిగా వున్న రైతాంగ కనీస సంఖ్యలోనైనా పరిశ్రమలలో తయారైన వస్తువులను కొనగల స్థితిలో లేదు. కాబట్టే మన దేశ పరిశ్రమలను అభివృద్ధి చేయలేకపోతున్నాం. దేశాన్ని పెద్దగా పారిశ్రామికవంతం చేయలేకపోతున్నాం.
“అలాగే దారి[ద్యపు బాధను భరించలేక ఆకలితో అలమటించుతూ (గ్రామ సీమల నుండి వేలాది జనం పట్టణాలకు ఎగబాకుతున్నారు. ఇప్పటికే పట్టణాలలో వున్న నిరుద్యోగుల సంఖ్య ఇందువల్ల మరింతగా పెరుగుతోంది. కూలి రేటు మరింత తగ్గుతోంది. అ కారణం వలన కార్మిక వర్గ పరిస్థితులను మనం మెరుగుపరచలేకపోతున్నాం.
“దారిద్యంతో కృంగి కృళించుతూ ఆకలితో అలమటించే రైతాంగమే మన జనాభాలో అత్యధికులు కాబట్టి వారి బిడ్డలకు విద్యాబుద్ధులను చెప్పించుకోగలిగిన ఆర్థిక స్టోమత కలిగి ఉండరు. కాబట్టీ మనం త్వరితగతిని, వెనుకబడిన మన సాంస్కృతిక స్థితి నుండి బయట పడలేకపోతున్నాం.
“అందువలన వ్యవసాయ రైతాంగ సమస్యలే మన దేశ జీవితానికి అత్యంత ప్రధానమైనవిగా పరిణమించాయి. అవే నేటి మన జాతీయ సమస్యలలో కెల్లా మొదటి సమస్యగా ముందుకు వచ్చి వున్నాయి.”
భూస్వాములు : అయితే వ్యవసాయం మీద జీవించే వారంతా భూమి మీద కష్టపడి పనిచేసి జీవించడం లేదు. కొంతమంది భూమి మీద కాయకష్టం చేయకుండానే భూమిని కౌలుకిచ్చి సాగు చేయించుకొని, వచ్చిన కౌలు ఆదాయాన్ని అనుభవిస్తూ ఇత లాలా వాం = వర్గపాంటం
జీవిస్తున్నారు. ఈ కౌలు మొత్తం ఫలసాయంలో మొత్తం పండిన పంటలో నూటికి 50 లేక 75 పాళ్ళూ ఇంకా అదనంగానే కష్టపడి పనిచేసే రైతు, వని చేయని భూమి యజమానికి ఇచ్చుకోవాల్సి వస్తూ వుంది.
మరికొంత మంది కేవలం అజమాయిషీ మాత్రం చేస్తూ తమ భూములను ప్రాలేర్ల చేత (జీతగాండ్ర చేత) రోజు కూలీల చేత సాగు చేయిన్తూ, వారికి కొద్దిపాటి కూలీ జీతాలు ఇస్తూ, వచ్చిన ఫలసాయాన్నంతా అనుభవిస్తున్నారు.
ఈ విధంగా భూముల మీద అన్ని ముఖ్య వ్యవసాయ పనులలో సంవత్సరం పొడవునా కాయకష్టం చేయని కుటుంబాలను, కేవలం భూములను కౌలుకిచ్చిగాని, లేదా అజమాయిషీ చేస్తూ ముఖ్య వ్యవసాయ పనులన్నింటినీ పాలేర్ల చేత, రోజు కూలీల చేత చేయించుకొని గాని ఫలసాయాన్ని అమభవించే వారందరినీ భూస్వాములుగా మనం వరిగణించవలసి వుంది.
భూమి మీద అన్ని ముఖ్య వ్యవసాయ వనులలోనూ, సంవత్సరం పొడవునా సొంతంగా కాయకష్టం చేసుకొని గావి వచ్చిన ఫలసాయాన్ని అనుభవించే వారినందరిని మనం రైతులుగా పరిగణిస్తాం.
వీరిలో కూడా తరతమ భేదాలున్నాయి.
ధనిక రైతు : సొంత భూముల మీద లేదా కౌలుకు తీసుకున్న భూముల మీద అంటే మొత్తం తమ కమతం మీద అన్ని ముఖ్య పనులలోను కాయకష్టం చేస్తారు. దీనితో పాటు పాలేర్లను లేదా రోజు కూలీలను పెట్టుకుంటారు. ముఖ్యంగా నాటువేతలు, కలుపుతీతలు, కోతలు, నూర్చిళ్ళలో రోజు కూలీలను పెట్టుకోవడం ఎక్కువగా వుంటుంది. తమ కుటుంబంలో ఉన్నవారు సంవత్సరం పొడవునా వ్యవసాయంలో పని చేసే రోజుల కన్నా ఈ కూలీల చేత, ఈ పాలేర్ల చేత పని చేయించుకొనే రోజులు ఎక్కువగా ఉంటాయి. అంటే వీరు తమ సౌంత ఆర్జితాన్నే గాక, కూలీల, పాలేర్ల పని ఫలితాన్నుండి అదనపు విలువలను కూడా భుక్తం చేసుకుంటున్నారు. ఇలాంటి కుటుంబాలను మనం ధనిక రైతులుగా పరిగణించాలి.
కుటుంబ శ్రమ కన్నా (వని రోజుల కన్నా) కూలీల శ్రమ (పనిరోజులు)ను ఎక్కువగా వినియోగిస్తున్న కుటుంబాలను ధనిక రైతు కుటుంబాలుగా పరిగణించాలని లెనిన్ చెప్పాడు. కన రావా పదద “భవము వన
లెనిన్ సూత్రాలను తమ దేశంలో, గ్రామ సీమలలో వున్న పరిస్థితులకు అన్వయించుకొని చైనా కమ్యూనిస్టు పార్టీ పరిశీలించింది. ఏ కుటుంబానికైనా దాని మొత్తం ఆదాయంలో నూటికి 30 పాళ్ళు ఇతరుల (శ్రమ ఫలితంగా వస్తే - అంటే కౌలుగా గాని, వడ్డీ నాగుల మీద గాని, కూలీలు, పాలేర్ల అదనపు విలువ నుండి గాని వస్తే అట్టి కుటుంబాన్ని ధనిక రైతు కుటుంబంగా పరిగణించాలని చైనా కమ్యూనిస్టు పార్టీ నిర్ణయించింది. కాని మనం కూలీల శ్రమ దోపిడీనే దృష్టిలో పెట్టుకొని వర్గీకరణం చేయడం జరిగింది.
పరార్దితం మీద గణనీయంగా ఆధారపడే కుటుంబాల మానసికతత్వం, దోపిడీ వర్గాల మానసికతత్వంగా వుంటుంది. కష్టజీవులతో కలిసి మెలసి పని చేయదానికన్నా తమకన్నా పైనున్న దోపిడీ వర్గాలతో కలిసి వుండాలనే తత్వం ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఇలాంటి ధనిక రైతు కుటుంబాలు తాము పెట్టుకొనే కూలీలకు, పాలేర్లకు న్వ్యాయమయిన కూలీ, జీతాలు ఇవ్వకుండా వారితో ఘర్షణ పడుతూ ఉంటారు. అదే విధంగా తాము ఇచ్చేది అప్పుల మీద ఎక్కువ వడ్డీ రేట్లు, నాములు (నాగులు) రాబట్టుకోదానికి ఒత్తిడీ చేస్తూ ఉంటారు. ఇదే రీతిగా తమ భూములలో కొంత భాగాన్ని కౌలుకు ఇచ్చినప్పుడు ఎక్కువ రేటును, విపరీతమయిన కౌలు రేటును కూడా నసూలు చేసుకోడానికి చూస్తారు.
సామాన్యంగా ధనిక రైతుకు తన వ్యవసాయం మీద వచ్చే నికరాదాయం తన మామూలు కుటుంబ జీవితానికి పోను, ఏటేటా మిగులుతూ ఉంటుంది. ఈ మిగిలిన ఆదాయాన్ని అతడు పెట్టుబడిగా వినియోగించుకుంటాడు. తన భూకమతాన్ని అభివృద్ధి చేసుకోడానికిగాని, లేదా వడ్డీ నాములకు ఇచ్చి లాభాలను సంపాదించుకోడానికి గాని, లేక తదితర చిన్న చిన్న సహాయక వృత్తులకు పెట్టుబడిగా ఈ మిగులు ఆదాయాన్ని వినియోగించుకుంటాడు.
వ్యవసాయ పరిస్థితులు గడ్డుగా వున్న ఏ కొద్ది ప్రత్యేక ప్రాంతాలలో కొన్ని కొన్ని సందర్భాలలో వచ్చే ఆదాయంలో మామూలు కుటుంబ ఖర్చులకు పోను మొత్తం ఆదాయంలో ఎక్కువ భాగంలో ఉన్నప్పుడు ఆ కుటుంబాన్ని మనం ధనిక రైతు కుటుంబంగానే పరిగణిస్తాం, తతత ారాలలవారాలలలరలరరాారావల్లబ = వర్గపోంటం
మధ్య తరగతి రైతు ; తమ సొంత భూమి లేదా కౌలు భూమి మీద అంటే మొత్తం తమ కమతం మీద, తమ కుటుంబం సంవత్సరం పొడువూ అన్ని ముఖ్య పనులలో కాయకష్టం చేసి పంటలు పండిస్తారు. వీరిలో చాలా మంది చిన్న పాలేర్లను, ఇంటీ పనుల కోసం, వ్యవసాయ పనులు, గేదెలు తదితర పశువుల కాపరి పని చేయడానికి పెట్టుకుంటారు. ముమ్మరపు పని తరుణాలలో, నారు వేతలు, కోతలలో రోజు కూలీలను
కూదా పెట్టుకుంటారు. వీరి కుటుంబ శ్రమ రోజులు కూలీ పని రోజుల కన్న అత్యధికంగా ఉంటాయి. మొత్తం ఆదాయంలో కష్టార్థితం ఎక్కువగా ఉంటుంది. పరార్డితం తక్కువగా ఉంటుంది. వీరికి వ్యవసాయం మీద వచ్చే నికరాదాయం వారి మామూలు కుటుంబ పోషణకు సరిపోతుంది. పంటలు బాగా పండి, అన్నీ సవ్యంగా కలిసి వచ్చిన సంవత్సరంలో పెట్టుబడిగా వినియోగించుకోగల్లిన మోతాదులో మిగులుతుంది. ఇట్టి కుటుంబాలను మధ్య తరగతి కుటుంబాలుగా పరిగణిస్తాం.
ధనిక రైతు కుటుంబానికి, మధ్య తరగతి కుటుంబానికి మధ్య గీటురాయిః మధ్య తరగతి రైతు కుటుంబ పని రోజులు కూలీల పని రోజుల కన్న ఎప్పుడూ ఎక్కువగా ఉంటాయి. రెండవది ధనిక రైతు కుటుంబానికి సామాన్యంగా ఏటేటా పెట్టుబడిగా వినియోగించుకోవడానికి వీలయిన మోతాదులో అదాయం మిగులుతుంది. మధ్య తరగతి రైతుకు ఈ విధంగా మిగలదు. మంచి సంవత్సరాలలోనే అ మోతాదున మిగులుతుంది.
సేద రైతు : పేద రైతు కుటుంబానికి తన కమతం మీద వచ్చే నికరాదాయం మామూలుగా కుటుంబ పోషణకు కూడా చాలదు. ఎప్పుడూ లోటుగానే ఉంటుంది. శేదా బొటాబొటిగా సరిపోతుంది. అందుచే ఇతరుల వద్ద కూలీ పనిగాని, లేక ప్రధాన వ్యవసాయాదాయానికి సహాయంగా మరేదైనా తాత్కాలిక ఉపవృత్తులు చూచుకుంటూ జీవితం గడుపుతూ వుంటాడు. పేద రైతు ఇతరులను కూలికి పెట్టుకుని అ కూలి శ్రమను దోచుకోడు. ఎప్పుడైనా వ్యవసాయ పరిస్థితిని బట్టి కూలీలను పెట్టుకున్నా తాను హూదా దానికి బదులుగా ఇతరుల క్రింద కూలికిపోతూ వుంటాడు.
వ్యవసాయ కార్మికులు : తమ శ్రమశక్తిని అమ్ముకొని కూలి పని మీద ప్రధానంగా జీవిస్తారు. వీరిలో కొంత మందికి కొద్దిపాటి భూమి ఎకరం లేదా అర ఎకరంలోపు ఉన్నా ప్రధాన కుటుంబ అదాయం భూమి మీద గాక వ్యవసాయంలో లేక తదితర నవనవ కక్
ఉపవృత్తులలో కూలి చేసుకోవడం వల్ల వస్తుంది. ఇట్టి కుటుంబాలనన్నిటిని మనం వ్యవసాయ కార్మికులుగా పరిగణిస్తాం. గ్రామాలలో వర్గ విభజన
గ్రామ సీమలలో ఈ వర్గ విభజన ఏ మేరకు అభివృద్ధి చెందినదీ పరిశీలించి మనం సరైన అవగాహన కలిగి వుండాలి. అదేరీతిగా గ్రామాలలో దోపిడీ ఏ రీతిగా వున్నదీ, ఏ రూపాలలో వున్నదీ తెలుసుకోవాలి. ఈ దోపిడీ విధానాలు వ్యవసాయ కార్మికులను, పేద రైతులను, మధ్య తరగతి రైతులను, ధనిక రైతులను ఏ విధంగా బాధిస్తున్నదీ కూడా మనం తెలుసుకోవాలి. అప్పుడే మనం వారి వారి కోర్కెలేమిటో సరిగా అర్ధం చేసుకొని వాటిని తగు రీతిగా రూపొందించగలం. వాటిని సాధించడం కోసం సరైన ఎత్తుగడలతో, భూస్వాములకు వ్యతిరేకంగా వివిధ రైతు వర్గాలను అయా సమస్యల మీద అయా సందర్భాలలో కలుపుకొని పోరాడడం సాధ్యమవుతుంది.
మనం ఒక సమస్యను తీసుకుని సాధించుకోవడానికి పోరాడబూనుకున్నప్పుడు మనం ఎదుర్కోవనలసిన శక్తులు నూటికి ఐదారుగురికి మించకుండా వుండేటట్లు చూసుకోవాలి. మిగిలిన 95 మందిని కలుపుకుని రావడానికి గట్టిగా ప్రయత్నించాలి. ఎందుకంటే, ఏ సమయంలోనైనా, ఏ సందర్భంలోనైనా మన ప్రత్యర్థి ఐలం, సంఖ్య ఎంత కొద్దిగా వుంటే మనం బలం, మన మిత్ర బృందాల ఐలం ఎంత ఎక్కువగా వుంటే అంత తేలికగా మనం మన కోర్కెలను విజయవంతంగా సాధించుకోగలం. ఒక విజయం సాధించికే, దాని అనుభవముతో, ఫలితంతో మరింత విశ్వాసంతోనూ, చొరవతోనూ, మరింత అదనంగా కష్టజీవులు కదిలి దోపిడీ వర్షాలకు వ్యతిరేకంగా పోరాడటానికి ముందుకు వస్తారు. మరింత పెద్ద కోర్కెలను ఒకదాని తర్వాత మరొకటి సాధించుకుంటూ ముందుకు పోగల్గుతారు.
మన గ్రామ సీమలలో ప్రతి కుటుంబాన్ని పై కొలబద్దతో, పై అవగాహనతో పరిశీలించాల్సిన అవసరం ఎంతైనా వుంది. 2తళ ాలాలాలాాాాాావర్లాల = వర్గపోరాటం
ఈ దృష్టితో 1974లో వివిధ జిల్లాల్లోని కొన్ని గ్రామాలలో వర్ణ విభజన ఏ రీతిగా వుందీ వివరమైన లెక్కలు తీయబడినవి. గుంటూరు జిల్లాలో డెల్టా ప్రాంతమైన తెనాలి తాలూకా అనంతవరం, మెట్ట, మాగాణి కలసివున్న కాజ (గుంటూరు తాలూకా) గ్రామాలలో పరిస్థితి అనుబంధంలో చూపబడింది.
అం(ధ్రవ్రదేశ్ అంతటిలో రైతాంగంలో వర్గ విభజన ఏ అనుబంధంలో అనంతవరం, కాజ గ్రామాలను గూర్చి వివరించిన రీతిగా మనం అయా తాలూకాలలోను, బ్రామాలలోను వర్గ విభజన ఏ రీతిగా ఉందో పరిశీలించాల్సి వుంటుంది. అచ్చటమన్న వీటి పారుదల వసతులు, భూసారం, పండించే పంటల క్రమం, వ్యవసాయ పద్ధతులు, భూ సంబంధాలు వగైరాలను బట్టి వర్గాలకున్న భూపరిమితులు వేరు వేరుగా వుంటాయి. అందుచేత వర్గీకరణ చేయవలసి వచ్చినప్పుడు ప్రతి గ్రామంలోను, వ్రతి కుటుంబ విషయం ప్రత్యేకించి చేయవలసి వుంటుంది . ఈ శాన్రీయ దృక్పథంలో ఆంధ్రప్రదేశానికంతటికీ గాని, ఒకేరకమైన వ్యవసాయిక పరిస్థితులున్న ఆయా ప్రాంతాలు లేక గ్రామాల నముదాయాలకుగానిి వర్గ విభజన వివరాలు సేకరించి వుండలేదు. కాని ప్రభుత్వం ప్రకటించిన సెస్సును లెక్కలమబట్టి శాంపిలు సర్వేను బట్టి (నమూవా గ్రామాల పరిశీలనా నివేదికలను బట్టి) చాలా స్థూలంగా మన ఆంధ్రప్రదేశ్లో, బ్రామ సీమలలో వర్ణ విభజన, భూకేంద్రీకరణ
అంధ్రప్రదేశ్ జనాభా నేడు సుమారు ర్ కోట్లు వుంది. ఒక కోటి 25 లక్షల కుటుంబాలున్నాయి. వీనిలో గ్రామాలలో నివసీంచే కుటుంబాలు ఒక కోటి వుంటాయి. అనుబంధ వృత్తుల్లోను, గ్రామ నౌకరీ పనులలోను, చేతి వృత్తులలోను కూలీ చేసుకునేవారు నూటికి 50 కుటుంబాలు వంతున వున్నారు. అరఎకరం మాగాణి, ఒకటి రెండు ఎకరాల మెట్ట భూమి వుండి కూడా, ప్రధానంగా కూలి చేసుకునే కుటుంబాలు కూడా ఇందులోనే వున్నాయి. అ రీతిగా ఆంధ్రప్రదేశ్లో 50 లక్షల కుటుంబాలు వ్యవసాయ కార్మిక కుటుంబాలున్నాయి. వీరికి మొత్తంగా నున్న భూమి 5.6 లక్షల ఎకరాలకు మించదు.
మరోవైపు పదిహేను ఎకరాలు మించిన మాగాణినిగాని లేక 20-30 ఎకరాలకు మించిన మెట్ట భూమినిగాని కల్గిన కుటుంబాలు, ముఖ్యమైన వ్యవసాయ పనులలో కుటుంబంలో ఏ ఒక్కరూ కాయకష్టం చేయరు. అజమాయిషీ చేస్తూ పాలేర్లతోను, ఛహుపంంం లవ్ దద:
రోజుకూలీలతోనూ సాగు చేయించుకుంటారు. లేదా తమ భూములను కౌలుకిస్తారు. ఈ రీతిగా పరార్దిత ఆదాయం మీద జీవించే కుటుంబాలు, భూస్వామి కుటుంబాలు 8 లక్షలు. వీరి సంఖ్య నూటికి ర5లోపే వుంటున్నది. అయితే మొత్తం సాగయ్యే భూమిలో 45 పాళ్లు వరకు అంటే మూడు కోట్ల ఎకరాలలో ఒక కోటి 35 లక్షల ఎకరాల వరకు వీరిదే.
అంధ్రప్రదేశలో ఒక ఎకరం మొదలు రెండు ఎకరాల వరకు మాగాణి గాని లేదా రెండు ఎకరాలు మొదలు క్ ఎకరాల వరకు మెట్ట భూమి గాని కలిగి సాగు చేసుకొంటున్న కుటుంబాలు తమ కుటుంబమంతా కష్టపడి కాయకష్టం చేసినా వీరికి ఆ భూకమతాల నుండి వచ్చే నికరాదాయం కుటుంబ పోషణకు చాలక అప్పులపాలవుతుంటారు. లేదా బొటాబొటీగా సరిపెట్టుకుంటున్నారు. వీరు ఇతరులకు కూలికి వెళ్ళి గాని లేదా ఇతర వృత్తులలో కొద్దిగా సంపాదించుకొంటూ గాని ఏదో విధంగా తమ జీవితాన్ని నికృష్ణంగానే గడువుకొంటున్నారు. ఇలాంటి పేద రైతు కుటుంబాలు నూటికి 20 మంది వంతున మన రాష్ట్రంలో వున్నాయి. సుమారు 20 లక్షల కుటుంబాలు. వీరికి వున్న భూమి 40 లక్షల ఎకరాల లోపే.
వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతుల చేతులలో నున్న భూములు మొత్తం భూమిలో 15 శాతం కన్నా మించవు. ॥
రెండు ఎకరాల నుండి ఐదు ఎకరాల వరకు మాగాణి భూమిగాని లేదొ ఐదు నుండి పది పన్నెండు ఎకరాలు మెట్ట భూమిగాని కలిగి తమ కుటుంబమంతా కాయకష్టం చేసుకుంటూ కుటుంబపోషణకూ సరిపడా ఫలసాయం పొందుతూ వున్న కుటుంబాలు కాపరులను, పని ఒత్తిడి రోజులలో కొద్దిగా రోజుకూలీలను పెట్టుకుంటున్నా తమ కుటుంబ (శ్రమ మీదనే ప్రధానంగా ఆధారపడుతూ వుంటారు. నూటికి 15 మంది వరకు ఇలాంటి మధ్య తరగతి కుటుంబాలున్నవి. సుమారు 15 లక్షలు. వీరి చేతులలో నున్న భూమి శర5్-50 లక్షల ఎకరాలు. అంటే 15 శాతం ఉంటుంది. మన రాష్ట్రంలో 5-10 ఎకరాల మధ్య మాగాణి భూమిగాని లేదా 10-20 ఎకరాల మధ్య మెట్టగాని కలిగి, కుటుంబంలోని ముఖ్య వ్యవసాయ వనులలో కాయకష్టం చేసుకుంటూనే, పాలేర్లను, రోజుకూలీలను అదనంగా పెట్టుకుంటారు. వచ్చే ఆదాయం తత వాం “వరంలా
కుటుంబపోషణకు పోను ఏటేటా. పెట్టుబడిగా వినియోగించుకోడానికి తగినంతగా మిగులుతుంది. ఇలాంటి కుటుంబాలు ధనిక రైతు కుటుంబాలు. నూటికి 10 పాళ్ళు మన రాష్ట్రంలో వున్నాయి. వీరి చేతులలో 75 లక్షల ఎకరాల వరకు భూమిపై (25 శాతం) వుంది.
భూస్వాములు, ధనిక రైతుల చేతులలో వున్న భూమి మొత్తం భూమిలో నూటికి 70 పాళ్ళు.
వారిపై జరిగే దోపిళ్ళు : వారి పోరాట నినాదాలు
వ్యవసాయ కార్మికులకు భూమి ఏమీ లేకపోవడం వలన భూస్వాములు, ధనిక రైతుల వద్ద రోజు కూలికిగాని, పాలేరుగా (జీత గాండ్రుగా)గాని పనిచేస్తున్నారు. ఏ రోజుకారోజు పడే శ్రమ ఫలితంగా జరిగే వస్తూత్పత్తిలో, వారు తయారు చేసే నూతన విలువలో చాలా కొద్దిభాగం మాత్రం వారికిచ్చి,చాలా ఎక్కువ భాగాన్ని భూ యజమాని కాజేస్తున్నారు. వ్యవసాయ కార్షికుని శ్రమ దోపిడి ఎంత?
దీనిని తెలునుకొని, అతనికి న్యాయమైన కూలిరేటు ఎంత ఉండాలో నిర్ణయించడానికి సరియైన పద్ధతి ఈ క్రింద వివరించబడింది. (భార్య భర్తపై ఆధారపడిన చిన్న బిడ్డలు తదితరులు! ఒక వాగలి, ఒక జత ఎడ్లతో లేదా జత దున్నలతో ఎన్ని యెకరాలు సంవత్సరం పొడవూ తమ సొంత కాయకష్టంతోను, ఒత్తిడి పని తరుణాలలో తాముగాక అదనంగా అవసరమయిన మేరకే రోజు కూలీలను పెట్టుకొని సాగు చేయగలడో, దానిని ఒక యూనిట్గా తీసుకోవాలి. తన కుటుంబ శ్రమను తన స్థిర పెట్టుబడులను పూర్తిగా వినియోగించుకోగల భూకమతంగా దీనిని చసన పంద భవపటోొొ 209
పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి. ఈ వ్యవసాయ కమతంలో ఎన్ని రకాల పంటలు సంవత్సరంలో పండించేది, ప్రతి ఒక్క పంటకు దానిని దున్ని గట్లు వేసి, చదును చేసి పైరు వేయడానికి తయారు చేయడం, నాటు వేయడం, కలుపు తీత, నీటి పారుదల, కోత నూర్చిడికి మొత్తం ఎన్ని రోజులు పట్టేది లెక్కవేయాలి వివిధ పంటలలో వచ్చే ఫలసాయం, రైతులకు లభ్యమయ్యే ధరలతో, వాని ఆదాయం, గెదేలు వుంటే పాల మీద వచ్చే ఆదాయం కూరగాయలు అ వ్యవసాయానికి అనుబంధంగా వచ్చే ఇతర పనుల నుండి వచ్చే అదాయాలు కూడా లెక్కలోకి తీసుకోవాలి.
బండి, నాగలి, తదితర పనిముట్లు, ఎద్దులు ఇవి ఎన్ని ఏండ్లు పని చేస్తాయో చూసి, ఆదామాషాన సంవత్సరానికి ఖర్చు (అరుగుదల ఖర్చుగా) తీసుకోవాలి. దీనికి బదులుగా కొన్ని సందర్భాలలో నాగలి, బండ్లు, ఎడ్లు లేకుండా దుక్కికి బండి తొలుడికి రోజుకు, లేక ఎకరానికి ఇంత అని నిర్ణయించి పని గడువుకంటే దానికయ్యే ఖర్చును లెక్కలోకి తీసుకోవచ్చు. విత్తనాలు, ఎరువులు ఇతర ఖర్చులు మొత్తం ఎంత అయ్యేది లెక్కవేయాలి. వీనిని స్థిర పెట్టుబడి ఖర్చులు అని అంటాము.
కుటుంబ పని రోజులు గాని, పాలేర్ల దిన కూలిపని రోజులుగాని వారికిచ్చే జీతాలు కూలీ ఇందులో కలపకూడదు. ఒక్కొక్క పంటకు, ఎన్నెన్ని పని రోజులు పట్టేది, అన్ని పంటలకు సంవత్సరంలో ఈ వ్యవసాయాంతంలో ఎన్ని పని రోజులు పట్టిందీ వేరుగా లెక్కవేయాలి. మొత్తం ఫలసాయం ఖరీదు నుండి, స్థిర పెట్టుబడి ఖర్చులు పోను మిగిలిన మొత్తం, మొత్తం పని రోజుల ఫలితంగా తయారయిన నూతన విలువగా మనం పరిగణించాలి. ఒక పని రోజుకు ఎంత నూతన ఉత్పత్తి విలువను అది సృష్టిస్తుందో దీనిని బట్టి మనం గుణించవచ్చు.
న్యాయంగా భూమి మీద సాగుకు అందరికి హక్కు వుంటే ప్రతి ఒక్కరికి తన (శ్రమ ఫలితంగా పూర్తిగా దక్కేది. ఆ రీతిగా వ్యవసాయ కార్మికునికి అతనికి న్యాయంగా రావలసిన శ్రమ ఫలితాన్ని కూలిరేటుగా ఇవ్వడం లేదు. అందులో కొద్ది భాగం మాత్రమే భూ యజమాని అతనికిన్తున్నాడు. మిగిలినది తాను మిగుల్చుకుంటున్నాడు. ఇలొ మిగుల్చుకున్న మొత్తాన్నే మనము అదనపు విలువ లేదా దోపిడి అంటాము. వ్యవసాయ కార్మికునికి శ్రమ ఫలితం నుండే కూలి, జీతం యివ్వగా మిగిలిన అదనపు విలువలో నుండే ప్రభుత్వానికి శిస్తు కట్టడం గాని, వ్యవసాయానికని తాను తెచ్చిన పెట్టుబడి అప్పులకు చెల్లించే వడ్డీగాని కట్టుతున్నాడు. ప్రభుత్వానికి కట్టవలసిన శిస్తుగాని, పెట్టుబడిగా తెచ్చిన మొత్తానికి కట్టవలసిన వడ్డీని కూడా మనం వ్యవసాయం ఖర్చుల క్రింద మినవాయించి, ఒక రోజు శ్రమ ఫలితం చూచినా, నేడు యిస్తున్న రోజు కూలి పాలేర్ల జీతాలు చాలా తక్కువగా ఉన్నాయనేది. ఎక్కువ భాగం భూ యజమాని మిగుల్చుకుంటున్నాడనేది స్పష్టం. శ ాాలాోాావర్లాల = వర్గపోరాటా
ఈఊదాహరణకు కృష్ణా, గుంటూరు దెల్దా గ్రామాలలో, ఒక పంట వరి, రెండవ పంట మిమము బేదా పెసర వేపే మంచి మాగాణి భూమి ఒక వాగలి ఒక ఇత ఎద్లతో 10 ఎకరాలు సాగు చేయడం శరుగుతూ వుంది. దానివి ఆధారంగా జేసుకుని క ఎకరానికి కావలసిన వని రోజులు, అయ్యే స్థిర పెట్టుబడి, ఖర్చులు వచ్చే ఫలసాయం, ఒక వవి రోజుకు తయారయ్యే మాతన ఉత్పత్తి విలువ 1974 &వవరి మార్చి వెలలో ఈ క్రింది విధంగా వుంది.
వవిరోజులు
గట్టు వేయడానికి చదుమ చేయడానికి వ్ దుక్కికి ల! వారు పెంచడానికి కి వారు పీకి తిరిగి వాటదానవికి కై ఎరువు వెదజల్లడావికి శై పీరు పెట్టడం కలుపువీత 10 కోత కట్టివేత మార్పిడి వ౦ వగైరా ఇతర చిల్లద పమలు ఫ్ -విన్న పతువుల జూపరి 20 మొత్తం వని రోజులు ఒక ఎకరం వరి పైరుకు 70 కెండవ పంట : మినుము పెసర మిమము విత్తవాలు వేయడానికి క్ష క్రిమి షంవోరక మందు వెదూజల్లడావికి కే శలుపువీత, పీకుడు, పోగు చేయడం, వేయడం, మార్పిడి శె ఇిల్లర వనములు వ్ మొత్తం ఎకరావికి పవి రోజులు శం ఇతర పెట్టుబడి ఖర్చులు ఎర్ల అత 2000 - (10 ఏండ్ల జీవితం) ఎకరానికి పంవత్సరానికి ౨౦0 ఎకరానికి పంవత్సరానికి చముపంంహహము: వట
బండి పనిముట్లు 1500/- (15 ఏండ్లు వస్తాయి)
ఎకరానికి సంవత్సరానికి 10/-
10 కిలోల వరి విత్తనాలు 10/-
50 కిలోల సూపర్ ఫాస్పేట్
యూరియా బస్తాలో నాల్లవవంతు (225 కిలోలు) 100/-
తెగుళ్ళుకు మందు క0/-
ఎడ్లకు గడ్డిపోను ఉలవలు వగైరా 2ర్/-
శిస్తు శ0/-
ఇతర ఖర్చులు ర్/-
వరి పంటకు మొత్తం ఖర్చు 220/-
మినుములు విత్తనం 15 కిలోలు 80/-
తెగుళ్ళ మందు 10/-
మొత్తం 260/-
వచ్చిన పంటల రాబడి ఖరీదు
ఎకరానికి 14 క్వింటాలు ధాన్యం 1200/-
క్వింటాలు రూ. 90 వంతున
ఎకరానికి 2 బస్తాల మినుములు
క్వింటాలు రూ. 200 క్ష00/-
మొత్తం 1600
ఒక రోజు పని నూతన ఉత్పత్తి విలువ 1660-260
90 =రు. 15.5/-
నేడు పని ఒత్తిడి రోజులలో, నారు వేతలలో, కోతలలో 4 రూ.లు కూలీ
యిచ్చినా యితర రోజులలో రెండు రూపాయల కన్న హెచ్చు యివ్వడం లేదు. అందుచేత
వ్యవసాయ కార్మికునికి రోజు కూలి ఈ ప్రాంతంలో ఎప్పుడూ ర్ రూ.లకు తగ్గకుండా
వని ఒత్తిడి రోజులలో 8 రూ. మొదలు 10రూ. వరకూ కూడా మనం అడిగి
సాధించుకోవడానికి పోరాడడం న్యాయమే అవుతుంది.
వశత రాలా వలం వ వసం
మవ వ్యవపాయ కార్మిక వంవ్యుం కవీస్తు రోజుకు మామూలు వని రోజాలలో కిలోలు వరిరానం గాని ర5్ కిలోలు జొన్నలు గట్టి గింజలు గావి వానికీ కట్టి రూపాయలలో గాని ్థవసాయ్ల కార్మికుని అభీష్ట ఈవారం ఇవ్వాలని డిమాండు పెట్టింది. ముమ్మరమైన వవి ఇంతకన్న అదనంగా డిమాండు పెట్టడం వ్యాయమైవదేవవి విర్హయించింది. ఆందోళనా పోరాటాలు సాగిన్తూ వుంది. ఇంతవరకు ధాన్యంలో యిచ్చే ప్రాంతాలలో కూడా ఇప్పుడు ధాన్యం ఇవ్వకుండా వగదులో తక్కువ కూలిరేటు ఇచ్చి ఆ తర్వాత హెచ్చు ధరలకు పంట గింజలు అమ్ముకొని మరింత లాభాలు గడించాలని భూస్వాములు ఈ మార్చును ప్రవేశపెట్టారు. అవంతవరం, కాజ గ్రామాలలో రోజు కూలి సగటున రు.2-50 వంతువ గిల్పుబాలవుతూంది. అ కూలి ఇచ్చిన తర్వాత భూస్వామి భి వ్యవసాయ కనన వని నుండి రు.1300 లు అదనపు విలువ భుక్తం చేనుకొంటూ వున్నారు. పవిరోజులు అవంతవరం, కాజ గ్రామాలలో వ్యవసాయ కార్మికులకు, పేదు మధ్య తరగతి రైతులకు అ స్థాయి ఆదాయాలు వచ్చే ఇతర వృత్తులలోనున్న కుటుంబాలకు సంవత్సరానికి కుటుంబానికి సని దొరికే రోజులు యెన్ని పరిశీలిస్తే ఈ క్రింది భోగట్టా వచ్చింది. లలనా. అనంతవరం గ్రామంలో కాజు గ్రామంలో పని దొరికే పవి దొరికే కక వర్గం కుటుంబాల రోజులు కుటుంబాల రోజులు కుటుంబానికి కుటుంబానికి ననన వజ దిన కూలీలు 295 242 259 261 అ స్థాయి వృత్తిదారులు పేద రైతులు 77 190 203 170 పేద స్థాయి వృత్తిదార్లు ర్ర్ 311 108 తెశర్ మధ్యతరగతి రైతులు 65 191 75 205 మధ్యస్థాయి వృత్తిదారులు క్షం ప్రశీకే 86 405 పాలేర్లు 51 557 కేక్ 608 వు హక ననన బామ్? పదం = భహవటు వని
వ్యవసాయ కార్మికులు, పాలేర్లు, పేదరైతు కుటుంబాలలో ప్రతి కుటుంబంలోనూ భార్యా భర్తలిద్దరూ పనిచేసేవారుగా వుంటున్నారు. కొన్ని కుటుంబాలలో పిల్లలు కూడా పనిచేస్తున్నారు. సగటున కుటుంబానికి ఇద్దరు పనిచేసే వారున్నారు. అనంతవరంలో మధ్యతరగతి రైతు కుటుంబాలలో సగం కుటుంబాలలోనే స్రీలు పనిచేస్తున్నారు. కాజ గ్రామంలో మధ్యతరగతి కుటుంబాలలోని స్రీలు కూడా పనిచేస్తున్నారు.
వారానికి ఒక రోజు వంతున సెలవు. పండుగ సెలవులు తీసివేస్తే మిగిలిన 800 రోజులలో పనివుంటేనే పూర్తిగా పనిదొరికినట్లు లెక్క పారిశ్రామిక కార్మికులకు ప్రతి ఆదివారమూ సెలువులే గాక సంవత్సరానికి మరో 30 రోజులు, జబ్బు పడినప్పుడే లేదా ఇతర సందర్భాలల్లో నిండు జీతంతో సెలవులు దొరుకుతున్నాయి. వారు 275 రోజులు పనిచేస్తే పూర్తి పని ఉన్నట్లు లెక్క ప్రభుత్వ ఆఫీసులలో పనిచేసేవారికి మరో నెల రోజులు అదనంగా సెలవులున్నాయి (నిండు జీతంతో)
వ్యవసాయ కార్మికునికి పనిచేసే రోజూకే కూలి ఇస్తారు. జీతమిచ్చే సెలవులిచ్చే సమస్యలేదు. పాలేర్లకు సంవత్సరం మొత్తానికి ఇన్ని బస్తాలు ధాన్యం, ఇంత నగదు అని జీతాలేర్పాటు చేస్తున్నారు కాని సెలవులివ్వడం లేదు. అందుచే వారు 365 రోజులు పని చేయాల్సి వుంటున్నది. జబ్బు పడి మానివేసినా, మరే అవసరం వచ్చి మానివేసినా జీతాన్నుండి అ రోజులకు కోతకోస్తారు. అందుచేతనే పాలేర్లకు సంవత్సరానికి వెంటనే 80 రోజులయినా సెలవులివ్వాలని మన వ్యవసాయ కార్మిక సంఘం పోరాడుతూ వుంది.
అందుచే వ్యవసాయ కార్మిక కుటుంబానికి భార్యా భర్తలకు కలిసి 600 రోజులు పని వుండాలని కాని, ఇరువురికి కలసి 240 - 260 రోజుల కన్న పని దొరకడం లేదు. అంటే అర్ధపని కూడా దొరకడం లేదు. ఇందులోను పురుషునికి దొరికేపని రోజులలో సగం రోజులే స్రీలకు దొరుకుతూ వుంది.
పేద రైతులకు కూడా 170 -200 రోజుల కన్న ఎక్కువ పని దొరకడం లేదు. ఇతర వృత్తులలో పనిచేసేవారికి పేద రైతు స్థాయి ఆదాయం గడించేవారికి 300-350 రోజులు మాత్రమే పని దారుకుతూ వుంది.
ఒక్క పాలేర్ల కుటుంబాలకు మాత్రం 550 - 600 రోజులు పని దొరుకుతూ వుంది. పాలేర్ల పని దినాలు 365 రోజులు పోను కుటుంబంలోని స్త్రీకి, బిడ్డలకు 190-240 రోజులు మాత్రమే పని దొరుకుతూ వుంది. పాలేర్ల కుటుంబాలకు సంవత్సరం పొడుగునా పని ఉండడం వలన అ కుటుంబాలకు రు.1740 లు ఆదాయం వస్తూ వత్త నలల వర్గా - వర్గపోరాటం
వుంది. రోజుకు రు. 2-90 లు గిట్టుబాటు అవుతూ వుంది. కాని దినకూలీలకు కూడా ఇంచుమించు. పనిచేసే రోజుకు ఆ రేటే వున్నా వారి పనిరోజులు తక్కువ కాబట్టి సగటు రు.740 లు మాత్రమే వస్తూ వుంది. రు. 1000 లకు మించి ఎవరికీ రావడం లేదు.
పేద, మధ్య తరగతి రైతులకు పని రోజులు తక్కువయినా, తమకున్న భూమి మీదవచ్చే ఆదాయం వల్ల ప్రతి రోజుకు ఎక్కువ గిట్టబాటయి రు.1000ల నుండి 1500 రూ. వరకు పేద రైతుకు, రు. 1500 -8000 వరకు మధ్యతరగతి రైతుకు ఆదాయం వన్తూ వుంది. పేద మధ్యతరగతి రైతులకు నంవత్సరం పొడుగూ పనిచేసుకోడానికి సరిపోను భూమి యివ్వడం సాధ్యం కాదు. కాని ఒక పంటకు బదులు రెండు లేదా మూడు పంటలు పండించడానికి కావలసిన సదుపాయాలు, ఇతర ఉపవృత్తులు కలుగజేస్తే వారి ఆదాయం పెరిగి వారి జీవన పరిస్థితి ఎంతో మెరుగవడానికి వీలుపడుతుంది.
పని లేనివారు ఎక్కువయినందున, పోటీ ఎక్కువై భూస్వాములిచ్చే తక్కువ కూలికి పనిచేయవలసి వస్తుంది. సంఘటితపడి సమ్మెలు చేసి కొంత కూలి రేట్లు పెంచుకున్నా తిరిగి, తిరిగి వానిని తగ్గిస్తూనే వుంటారు. కూలిరేట్లకు పెంచుకున్నా భూస్వాములు, ధనిక రైతులు మా వద్ద పనిలేదని తక్కువ రోజులకు పని చూపుతారు.
అందుచేత కూలీ రేట్లు పెంచుకోవడంతో పాటు సంవత్సరం పొడుగూ 300 రోజులు పని చూపించాలని, పని చూపని రోజుకు గ్రామంలోని భూస్వాములు నిరుద్యోగ భృతిగా వ్యవసాయ కార్మికుని కుటుంబానికి రోజుకు ఒకశేరు (కిలో) బియ్యంగాని లేదా ఒక శేరు గట్టి గింజలుగాని ఇవ్వాలని అందోళన చేయాలి. పోరాడాలి. భూస్వాముల నుండి వారి దోపిడీ నిలువల నుండి దీనికి సరిపోను ధాన్యాన్ని గట్టి గింజలను ప్రభుత్వం ఎకరాల దామాషాన నిర్బంధంగా వసూలు చేసి పనిలేని కుటుంబాలకు ఉచితంగా వంచిపెట్టాలి.
అలా పని చూపించమని, పనిచూపే లోపు నిరుద్యోగభృతిని ఇవ్వమని ఆందోళన చేస్తూ పోరాడుతూ, అసలు సోమరులయి కాయకష్టం చేసి సొంతంగా సాగుచేయని భూస్వాములకు భూములుండడం న్యాయం కాదని, అఆ భూములను వ్యవసాయ కార్మికులకు, కుటుంబ పోషణకు ఏ మాత్రం చాలని కొద్దిపాటి భూములన్న పేద రైతులకు ఈ భూములను ఉచితంగా పంచిపెట్టాలని ఆందోళన ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించాలి. గవద తనవి కోర్
(గ్రామ సీమల్లోని నిరుద్యోగం పోవాలంటే భూమిని పంచాలి. గ్రామీణ ప్రజల జీవనోపాధి భూమి. అది కొద్ది మంది చేతుల్లో కేంద్రీకరించబడి వుంది. అనంతవరం గ్రామంలో 10 శాతం భూస్వామి కుటుంబాల చేతులలో 70 శాతం భూమి వుంది. కాజలో 3 శాతం భూస్వామి కుటుంబాల, చేతులలో 24 శాతం భూమి వుంది. అంధ్రప్రదేశ్ మొత్తంగా చూస్తే 5 శాతం భూస్వాముల చేతులలో 45 శాతం భూమి వుంది. ఈ భూమినంతా వ్యవసాయ కార్మికులకు పేద రైతులకు ఉచితంగా పంచినప్పుడే నిరుద్యోగ సమస్య. వీరి జీవన సమస్య పరిష్కారమవుతుంది.
కూలీ రేటును, జీతాలను పెంచుకొనే పోరాటం భూపంపక పోరాటానికి దారితీస్తే ప్రాథమిక పోరాటం మాత్రమే. వ్యవసాయ కార్మికులు ఎప్పుడూ ఇతరుల క్రింద కూలి బానిసలుగా ఆధారపడి బ్రతికే స్థితి నుండి బయటపడాలి. భూమిని దున్నుకొన్న తమ తమ ఫలితాన్ని పూర్తిగా అనుభవిస్తూ స్వతంత్ర జీవులుగా బ్రతకాలి. దానికోసం జనతా (వ్రజాస్వామ్య (వ్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటుచేనుకొని, ఆ పైన సోషలిన్సు నమాజాన్ని నిర్మించుకోడానికి పూనుకోవాలి.భూమి కొద్దిమంది వ్యక్తుల చేతులలో వ్యక్తిగత సొంత అస్తిగాకుండా, దున్నుక్షునే వానిదే భూమిగా సమిష్టిగా ప్రజలందరి సొత్తుగా ఆ సమాజంలో వుంటుంది.
ఈ రెండు గ్రామాలలోను వ్యవసాయ కార్మిక కుటుంబాలకు సంవత్సరానికి రూ. 710-730ల కన్నా సగటున రావడం లేదు. తలసరి 60 పైసలు మాత్రమే దినానికి వస్తుంది. వారి ఆదాయ పరిమితులు రు. 600ల నుండి రూ. 900ల వరకు ఉంటూ వుంది. పాలేర్లకు రెండు గ్రామాలలోను సగటున కుటుంబానికి రు. 1730లు వస్తూ వుంది.
పేద రైతులు, అ స్థాయిలో ఆదాయం వచ్చే వృత్తిదారుల కుటుంబాలకు రు. 900లు మొదలు రు. 1800 వరకు వస్తూ వుంది. సగటున కాజ గ్రామంలో రు. 1090లు (దినసరి తలకు 83 పైసలు) అనంతవరంలో రు. 1310లు (తలకు 9? పైసలు) వస్తూ వుంది.
మధ్యతరగతి రైతులకు, వృత్తిదారులకు సగటున రు. 2000-2165ల వంతున ఈ గ్రామాలలో వస్తూ వుంది. దినసరి తలకు ఆదాయం 1-24, రు. 1-92ల వరకు వస్తుంది. ఆదాయ పరిమితి రు. 1800-3600 వరకు వుంటుంది. వతత లావాను = వర్గపోంటం
ధనిక రైతు కుటుంబానికి కాజ గ్రామంలో సంవత్సరానికి రు. 4020లు (దినసరి తలకు రు. 2,80లు) వస్తే అనంతవరంలో రు. 5620లు (దినసరి తలకు రు.8.78లు) వస్తూ వుంది. ధనిక కుటుంబాల ఆదాయ పరిమితి రు. 3600లకు పైగా రు. 900ల వరకూ ఉంటూ వుంది.
భూస్వాములకు సగటున కుటుంబానికి కాజ గ్రామంలో రు. 18870లు వస్తూ వుంటే అనంతవరంలో రు. 18320లు వస్తూ వుంది. రెండు గ్రామాలలోను పెద్ద భూస్వాములకు తక్కువ. ఆదాయం వచ్చే వ్యవసాయ కార్మిక కుటుంబాల కన్నా 60 రెట్లు ఆదాయం వస్తూ వుంది.
ఈ ఆదాయాలను పరిశీలిస్తే మనకు ముఖ్యంగా కనపదేది ఒక రూపాయి లోపు దినసరి తలకు ఆదాయమున్న కుటుంబాలు నూటికి 55-58 వంతున వున్నాయి. రూపాయి-రెండు రూపాయల మధ్య ఆదాయం వచ్చే కుటుంబాలు నూటికి 20-25 వంతున వుంటున్నాయి.
సంవత్సరానికి రూ. 3600లకు మించి ఆదాయం వచ్చే కుటుంబాలు (తలకు దినసరి రు. 2-00, 2-50లకు మించి వచ్చే కుటుంబాలు) కాజ గ్రామంలో 17 శాతం, అనంతవరంలో 25 శాతం వుంటున్నాయి.
కనీస జీవితావసరాలకు సరిపడే జీతాలు : 1955లో ఫ్యాక్టరీ యజమానులు, ప్రభుత్వ ప్రతినిధులు, ట్రేడ్ యూనియన్ల ప్రతినిధులు 15వ డ్రైపాక్షిక కార్మిక సమావేశంలో కనీస జీవితావసరాలు ఏమిటో విశదీకరించారు. వాటికి సరిపడే జీతాలు ఇవ్వడానికి కృషి చేయాలని అంగీకారానికి వచ్చారు. దాని ప్రకారము ఒక కుటుంబంలో సానూన్యంగొ పురుషుడు, అతని భార్య, ఇద్దరు బిడ్డలు వుంటారు. ఆ కుటుంబాన్ని ముగ్గురు పెద్ద తలలున్న (మూడు యూనిట్లు వున్న) కుటుంబంగా పరిగణించాలి. ఆ ముగ్గురు జీవనానికి అవసరమైన జీతమే ఏ ఒక్కరికి పని దొరికినా కనీస జీతంగా ఇవ్వడానికి కృషి చేయాలని విశదీకరించారు.
వారు వివరించిన అవారంలో మాంసాహారం తీసివేసి ఇండియన్ మెడికల్ కౌన్సిల్ శాకాహారాన్ని సూచించింది. దాని మేరకు అయినా గ్రామాలలో 1974 ఆరంభంలో అయ్యే ఖరీదు ఈ క్రింద ఇవ్వబడింది. మూడు యూనిట్ల కుటుంబానికి రోజుకు రూ. 10 నెలకు రు. 800లు అవుతుంది. గమనం చాద్ ద 14
రేటు కిలో ఖరీదు
బియ్యం, గోధుమలు, జొన్నలు వగైరా 475 గ్రాములు 2/- 95 పైసలు పప్పులు 70గ్రాములు 3/౧ 25 పైసలు నూనె 40 గ్రాములు 7.5/- 80 పైసలు చక్కెర లేదా బెల్లం 40 గ్రాములు 25/- 10 పైసలు కాయగూరలు 250 గ్రాములు 1 25 పైసలు పాలు 200గ్రాములు 1 20 పైసలు ఉప్పు, కారం, మసాలా, కట్టెలు వగైరా 25 పైసలు ఆహారం ఖర్చులు 240 పైసలు గుద్దలు 16 మి.మీ. 8 రూ. వంతున దినానికి 15 పైసలు మందులు, పండుగలు, చదువులు తదితర ఖర్చులు ఇంటి మరమ్మతులు 75 పైసలు మొత్తం ఒక యూనిట్కు, ఒక పెద్ద తలకు 3.30 రోజుకు
అంటే ఈ రెండు గ్రామాలలోను కేవలం ధనిక రైతులు భూస్వాములు మాత్రం కనీస జీవితావసరాలకు కావలసిన ఆదాయం పొందుతున్నారు. మిగిలిన 75.80 శాతం లోటు జీవితం గడుపుతున్నారు.
ఆహారాన్ని కుదించుకుని అంటే పాలు, నూనె, బెల. కాయగూరలు, పసు దినుసులు నాల్గింట మూడు పాళ్ళు తగ్గించుకొని ఆహార కాలరీలను రెండు వేల రోజుకు తీసుకున్నా ఒక్క ఆహారం ఖర్చే రోజుకు పెద్ద తలకు రు. 1.60లు (ఒక్క రూపాయి అరవై పైసలు) అవుతుంది. కుటుంబానికి తిండి ఖర్చే రోజుకు సుమారు 5 రూపాయలు అవుతుంది. సంవత్సరానికి రు. 1800 అవుతుంది. తిండి ఖర్చుకు కూడా లేక జీవితం గడిపేవారిని మాత్రమే దరిద్రులని, ఇందిరగాంధీ ప్రభుత్వం గుర్తిస్తున్నది. ఇలాంటి కటిక దరిద్రులుగా వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు, గ్రామాలలోని ఇతర పేదలు, గ్రామ జనాభాలో నూటికి 60 మంది జీవిస్తున్నారని, ఈ (గ్రామాల పరిశీలన తెలియజేస్తూ వుంది.
వీరికి కనీస జీవిత స్థాయిని కల్గించాలంటే అదనంగా పని చూపించాలి. అ పని చూపే వరకు నిరుద్యోగ భృతి క్రింద తిండి గింజలు భూస్వాములు సరఫరా చేసేటట్లు చూడాలి. అసలు పరిష్కార మార్గం భూస్వాముల భూములన్నిటిని వీరికి ఉచితంగా పంచిపెట్టి శ్రమ ఫలితాన్నంతా దున్ని సాగుచేసుకొనే వ్యవసాయ కార్మికులకు, పేద రైతులకు దక్కేటట్లు చూడటం తప్ప మరో మార్గం లేదు. ఇతతి రాలా లలా వర్గాలు = వర్దపోరటం
భూమిపై హక్కుదున్నేవానిదే భూస్వామిది కాదు
మన పేద ప్రజలలో భూమి భూస్వాములదని, ధనిక రైతులదని, అదిమకాలం నుండి వారికి దేవుడిచ్చినదని, వారి సొంత ఆస్తి అని, దాని జోలికిపోయి తమకూ హక్కు వుందని కోరడం తప్పు. పాపం అని అనుకునేవారున్నారు. తరతరాలుగా పెత్తందార్లు ఇలాంటి ప్రచారం చేస్తూ వచ్చారు. పేదప్రజలలో నరనరాన జీర్ణించుకుపోయేట్లు మతం పేరుతో, శాస్త్రాల పేరుతో ఖర్మ సిద్దాంతాన్నీ, దోపిడీ సిద్దాంతాన్ని వీరు ప్రచారం చేస్తూ వచ్చారు. దానిని వ్యతిరేకించి దున్నే వానికే భూమి మీద హక్కు అనే వారిని ఆయా
అయితే ఇది సహజంగా ఏర్పడినది కాదు. మానవుడు తోటి మానవుణ్ణి కృత్రిమంగా దోచుకోవడానికి పన్నిన పన్నాగాలే ఇవి.
మానవుడు పరిణామం చెందుతూ వచ్చినపుడు మొదట అడవులలో చెట్ల మీద నివసిస్తూ వచ్చాడు. పంద్లు, గింజలు, దుంపలు అతని ప్రధాన అహారం. అ తర్వాత కాలంలో నిప్పు, దాని ప్రయోజనాన్ని గుర్తించడంలో చేపలు, తదితర నీటి జంతువులను ఆహారంగా తీసుకోవడం ప్రారంభమయింది. దీనితో నదీ తీరాలను ఆధారం చేసుకొని, అడవుల మీదనే ఆధారపడకుండా విస్తృత నివాస స్థలాలకు మానవ జాతి వ్యాపించింది. పాతకాలపు బండరాతి పనిముట్లు ఈ దశకు చెందినవే. బందకొయ్యను, రాతి యీటెలను చేసుకోవడంతో వాటితో జంతువులను వేటాడి నిప్పులో కాల్చుకుని తినడం కూడా మొదలుపెట్టాడు. ఆ తర్వాత దశలో విల్లంబులను తయారుచేసుకున్న తర్వాత, వేటాడి జంతు ఆహారం ఒక నిత్య కార్యక్రమంగా చేసుకున్నాడు. అప్పటికి మట్టి పాత్రలు, కుండలను తయారు చేసుకోలేదు. చిన్న చిన్న గుంపులుగా చిన్న చిన్న గూడేలలో నివసించడం మొదలుపెట్టాడు. కొయ్యపాత్రలు, రెల్లు, సన్నని తీగలతో బుట్టలు, చాపలు చేతితో అల్లడం (మగ్గం ఇంకా తయారు చేసుకోలేదు). పదును చేసిన కొత్తరాతి పనిముట్లు రాతి గొడ్డలి ఉపయోగించడం జరిగింది. (మానులు తొలచి, పడవలను, ఇండ్లు కట్టుకోవడానికి మొద్దులను, పలకలను కూడా చేయడం మొదలుపెట్టాడు). ల... గామ్ణ పేదలు = భూపంపకం 249
అ తర్వాత యుగం మట్టి కుండలు తయారు చేసుకోవడంతో ప్రారంభమయింది. క్రమంగా పశువులను మచ్చిక చేసుకొని వానిని పాల కోసం, మాంసం కోసం పెంచడం ప్రారంభించారు. అనిశ్చితంగా అడవులలో వెదకి ఏరుకొన్న పండ్లు, గింజలు వేటాడి సాధించిన జంతువుల అహారం కన్నా పశువుల మందలను పెంచడం మరింత తేలికగా ఆహారం సంపాదించుకోవడానికి వీలయింది. ఇది ఆసియా యూరప్లోని విశాల పచ్చిక వీళ్ళ ప్రాంతాలలో ప్రధానంగా కన్చడుతూ వుంది. అప్పటికి ఇంకా వ్యవసాయం ఆరంభం కాలేదు. వశువులను పెంచడానికి వచ్చిక బీళ్ళను, ఆవోర వంట గింజలను మొదలుపెట్టారు. ఆ తర్వాత అ సంట గింజలను మానవుడు తన ్రధాన ఆహారంగా చేసుకున్నాడు.
క్రమంగా రాగి, తగరము కనుక్కోవడం కంచు తయారు చేసుకోవడం, కంచుతో ఆయుధాలు, పనిముట్లు చేసుకోవడం జరిగింది. దీనితో వ్యవసాయం అభివృద్ధి కావడం జరిగింది. ఆ తర్వాత ఇనుమును తయారు చేసుకోవడానికి మరికొన్ని వందల సంవత్సరాలు పట్టింది. ఇనుము, ఇనుప పనిముట్లు తయారు చేసుకోవడంతోనే రాతి పనిముట్టు కంచు పనిముట్లు పోయాయి. ఇనుముతో ఇనుప నాగలి, నాగలికి పశువులను కట్టి దున్నడం, ఇనుప పారలనే వానితో వ్యవసాయం పెద్ద ఎత్తున సాధ్యమైంది. అడవులకు నిప్పు పెట్టి తగుల వేసి, వ్యవసాయానికి తేవడంతో పాటు, మొద్దులను త్రవ్వడం, నరకడం ఇనుప పనిముట్లతోనే సాధ్యమైంది. ఇనుప యుగంతో పాటు కమ్మరి కొలిమితిత్తులు, కుమ్మరి కుండలు చేసే చక్రం తిరుగలి (11204140) బంద్లు, యుద్దానికి రధాలు, నౌక పెద్దగా పెరిగింది.
మానవుని పరిణామము 20 లక్షల ఏంగ్లకు పైగా ఈ రీతిలో జరుగుతూ వచ్చినా, మానవుడు పశువులను పెంచడం, కొన్ని తెగలు దీనిని ప్రధాన పనిగా చేసుకోవడం లాంటి ఈ మొదటి సమాజ పని విభజన మానవ జాతిలో పదివేల సంవత్సరాల క్రితం మాత్రమే జరిగింది. వ్యవసాయం ఆ తర్వాత అభివృద్ధి చెందింది.
ఉత్పత్తి సాధనాలు అభివృద్ధి చెందే కొద్ది జనాభా పెరిగే కొద్ది తెగల సమాజం అభివృద్ధి చెందింది. ఒక తెగలో కొన్ని గణాలు, ప్రతి గణంలో కొన్ని కుటుంబాలుందేవి. కుటుంబం అంటే ఒక మాతృస్వామిక కుటుంబం. ఒక తల్లి, ఆమె అక్క చెల్లెంద్రు, వారి సంతానం ఒక కుటుంబం. సాగు చేయబడిన భూమి అ మాతృస్వామిక దశలో అ తెగకంతా చెందినదే. ఆ తెగలో భూమిని వివిధ గణాల మధ్య, వివిధ గణాలలోని వివిధ కుటుంబాల మధ్య సాగు చేయదానికి విభజించి ఇచ్చేది. ఈ భూ విభజన కూదా గణ 2ఠ౮ ాాాాాాాాలాాాాాాాాాాాోావర్లాచ = వర్గపోంటు
సంఖ్య, కుటుంబ సంఖ్య మారే కౌద్ది తరచు వువర్విభజన చేసి భాగాలు ఆ తెగ పెద్దలు చేసేవారు. గణాలకు గాని ఒక గణంలోని కుటుంబాలకు గాని అ భూమిపై పొంత అప్తీ హక్కు వుండేది కాదు. వచ్చివ వంటమ అ గణం తెగ అమభవించేది.
ఉత్పత్తి అభివృద్ధి అయి, ఒక తెగకు మరొక తెగకు మధ్య మిగులు వస్తువులు మార్పిడి పెరిగే కొద్ది, పశువుల మందలు అభివృద్ధి కావడం, వ్యవసాయం అభివృద్ధి కావడం, చేతి వృత్తులు అభివృద్ధి కావడంతో ఒక గణం, ఒక కుటుంబంలో ప్రతి వ్యక్తి చేయవలసిన వని ఎక్కువయింది. అందుచే ఈ పెరుగుతున్న వవి చేయడానికి అదనవు శ్రమ శక్తి అదనపు మనుష్యులు కావలసి వచ్చింది. ఒక తెగ మరో తెగతో పోరాటాలు చేసేటప్పుడు ఖైదీలుగా పట్టుకున్న వారిని బానిసలుగా చేసి పని చేయించుకోవడం జరిగింది.
ఈ ఉత్పత్తి, బానిసలు పెరిగే కొద్ది మాతృస్వామిక తెగలు, పితృస్వామిక తెగలుగా మార్చు చెందాయి. తల్లి పారంపర్యంగా వచ్చే హక్కు స్థానాన తండ్రి పారంవర్య హక్కు ఏర్పాటు చేయడం జరిగింది. పశువులమ మచ్చిక చేసి మందలు పెంచే వని మొదటి మండీ పురుషులు చేస్తూ వచ్చారు. ఓక తెగతో మరో తెగ తాము నివసించే అడవి ప్రాంతాన్ని కాపాడటానికి, విస్సృతం చేసుకోవడానికి జరిపే యుద్దాలు పురుషులు చేస్తూ వుండేవారు. అందుచే వారు పట్టుకున్న ఖైదీలు వారికే బానిసలుగా అయ్యారు. ఈ అస్తిని తమకు పుట్టిన వారికే దక్కేటట్లు చేయాలంటే ఒక స్రీ ఒక పురుషనికే చెందేటట్సు, ప్రీ పురుషుల సంబంధాలలో వివాహ పద్ధతులలో మార్పు తేవడం జరిగింది. మాతృస్వామిక కలిపి ఒక విసృత ప్రాంతం మీద నడిపి వాని వ్యవవారాలు నడపడానికి, మొదట అ తెగకు చెందిన వారందరూ ఎన్నిక చేసుకుంటున్న నాయకుడు శ్రమ శ్రమంగా వంశపారంపర్య హక్కుతో రాజు అయ్యాడు.
ఉత్పత్తి విధానంలో బానిసలు పెరిగే కొద్ది బావినలు బానిన యణమామల క్రిం సమాజం విడిపోయింది. తెగల కుటుంబాలలో కూడా ధనికులు, బీదలు అనే తేడా కూడా పెరిగింది. దీనితో మొత్తం ఆదిమ తేగలన్నింటికి ఉపయోగానికి వ్యవసాయోత్స్పత్తి చేయడం బదులు అ భూమిని కుటుంబాల వారీగా విభజించడం జరిగేది. శొలి దశలో ఆ విభజన కొద్ది సంవత్సరాలకని చేయబడింది. క్రమేణా శాశ్వతంగా విభజించబడింది. వంశపారంపర్యంగా అనుభవించడం ప్రారంభమైంది.
బానిసలచే ఉత్పత్తి చేయించే పద్ధతి కూడా ఒక దశలో మానివేయవలపి వచ్చింది. వారి పోషణకు బాధ్యత యజమానిదే కాబట్టి బానిన ఉత్పత్తి చేపేది తమకంత ఎక్కువగా గమసస బస్: 251
మిగలడం లేదని, మారకానికి కావలసిన పెద్ద మొత్తాన పంటలు, వస్తువుల ఉత్పత్తి కావడం లేదని, ఆ విధానంలో మార్పు తేవడం జరిగింది. యూరప్ ఖండంలో బానిస యజమానులు, భూమి మీద పనిచేస్తూ వున్న బానిసలకు కొంత భూమిని వారి పోషణకు సాగు చేసుకోమని ఇచ్చేవారు. దానికి ప్రతిగా ఆ యజమానుల తతిమ్మా భూములనన్నిటిని ముందుగా సాగుచేసిపెట్టి ఆ తరువాత తమకిచ్చిన భూములను సాగుచేసుకోవాలి. భూములను వదిలిపెట్టి పోకూడదు. అలా వదిలిపెట్టి పారిపోయిన వారిని ఎక్కడున్నా తిరిగి బలవంతంగా పట్టుకువచ్చి తమ భూముల మీద పనిచేయించుకునే హక్కు యజమానులకు వుండేది. ఈ రీతిగా బానిన యుగం జమిందారీ యుగంగా మారిపోయింది. ఆనాడు ఆయా దేశాల ప్రభుత్వాలు, ప్రభుత్వ యంత్రాంగాన్నంతొ ఉపయోగించి దీనిని అమలు జరిపేవారు. ఆ జమిందారుని ఇంటిలో అనేక రకాల వెట్టి చాకిరీ, అనేక రకాల కట్నాలు, కానుకలు ఉచితంగాను, నిర్బంధంగాను రైతులు చెల్లించుకోవాలని వుండేది. అందుచేతనే ఈ జమిందారీ యుగాన్ని బానిస సమాజమని తర్వాత ఏర్పడిన సమాజాన్ని అర్ధ బానిస సమాజమని, భూమి మీద పనిచేసే పాత బానిసలను ఇప్పుడు అర్ధ బానిసలని పిలవడం జరిగింది.
యూరపు ఖండంలో మరింత ఉత్పత్తి పెరిగే కొలది, నూతన యంత్రాలు చేతి పరికరాల స్థానాన రావడం అరంభించాయి. మారకం దేశదేశాలకు పెరిగింది. వస్తువుల మార్చిడినే ముఖ్యంగా పెట్టుకుంటూ వచ్చిన వర్తకులు, యంత్ర కార్ధానాలు ఏర్చరచారు. వానిలో పనిచేయడానికి ఈ జమిందారులకు అంటి పెట్టుకోకుండా, స్వేచ్చగా తమ కార్ధానాలో జీతాలకు పనిచేయడానికి అర్ధ బానిస రైతులను భూముల నుండి విడిపించే పోరాటం ప్రారంభించారు. ఈ అర్ధ బానిస రైతులు కూడా జమిందారీ దోపిడీ నుండి బయటపడి, తాము సాగుచేస్తున్న భూములను, జమిందారుల సొంత శేరీ భూములను వూర్తిగా తామే స్వాధీనం చేసుకుని అనుభవించడానికి పోరాటం ప్రారంభించారు. జమిందారీ విధానం భగ్నమై పెట్టుబడిదారీ యుగం ప్రారంభమై అభివృద్ధి చెందినది. భూమి రైతులకు ఇవ్వడం జరిగింది.
అయితే పెట్టుబడిదారీ యుగం పెరిగి అభివృద్ధి అయ్యే కొద్దీ పెద్ద పెద్ద పట్టా రైతులు భూస్వాములు, చిన్న చిన్న రైతులను భూముల నుండి తొలగిస్తూ యంత్రాలను ఉపయోగిస్తూ వ్యవసాయ కార్మికుల చేత సాగు చేయించుకోవడం మొదలుపెట్టారు. సోవియట్ యూనియన్లోను, చైనాలోను సోషలిస్టు వివ్లవాలు విజయం పొందిన దేశాలన్నింటిలోను భూమి తిరిగి వ్యవసాయ కార్మికులకు, రైతులకు పంచిపెట్టారు. అ తరువాత వారందరూ కలని నమిళ్ళి వ్యవసాయం ద్వారా జీవిత స్థాయి పెంపొందించుకుంటూ సోషలిస్టు సమాజానికి కావలసిన వ్యవసాయోత్పత్తి చేస్తున్నారు. తక ళా ఎవో
కొని భారతదేశంలో పితృస్వామిక తెగల సమాజం నుండి పూర్తిగా బానిస సమాజం ఏర్పడలేదు. భూమి కుటుంబాల సొంత ఆస్తిగా మారలేదు. రాజులు, చక్రవర్తులు వచ్చారు, పరిపాలించారు. కాని గ్రామాలలో స్వయం సంపూర్ణ అర్థికోత్పత్తి సాగుతూనే వచ్చింది. పితృస్వామిక తెగలకు చెందిన విధానంలో లాగానే భూములను, వివిధ కుటుంబాలకు విభజిస్తూ వచ్చినా మొత్తం గ్రామ ప్రజలకు పండే పంటలో భాగం ఇచ్చేవారు. వివిధ (గ్రామ వృత్తులు చేసేవారు. వివిధ కులాలుగా మారినారు. ఆదిమనివాసులను, అంటరానివారిగా చూసి వారిని తమ భూములలో అర్ధ బానిసలుగా పనిచేయించుకుంటూ వచ్చినా భూములలో ఏ భాగం వారికివ్వడం జరగలేదు. లేదా మరికొన్ని ఆదిమ తెగలను, మరింత అడవులలోకి, కొండలలోకి తరిమి, వారి భూమిని ఆక్రమించి, కొత్తగా పప్రాబల్యానికి వచ్చిన తెగలు పెత్తనం సాగించేవారు. తరచు మారే రాజులకు, చక్రవర్తులకు, గ్రామం మొత్తం మీద పండిన పంటలలో వ వంతు లేదా మరింత అదనంగా గ్రామ పంచాయతీ ద్వారా లేదా గ్రామ పెద్దల ద్వారా చెల్లించేవారు. వెట్టి చాకిరికి పెద్ద ఎత్తున అంటరానివారని కాము అణగద్రాక్కిన వారి చేతనే గాక, వివిధ కులాలలో, వృత్తులలో వున్న వారి చేత కూడా చేయించుకోవడం సర్వసామాన్యమైంది. ఈ విధంగా భారతదేశ గ్రామసీమలలో పితృస్వామిక నమాజం, దాని మీద ఒక మేరకు బానిస దోపిడి, ఈ రెండింటి మీద వెట్టిచాకిదీతో జమిందారీ దోపిడీ సమ్మిళితమైన సమాజ వ్యవస్థ ఏర్పడింది. అది ఇంగ్లీషు వారు పరిపాలనాధికారానికి వచ్చేవరకు సాగింది. ఇంగ్లీషువారు అధికారానికి రాగానే ఇదివరకు పన్నులు, లేదా వంటలలో భాగాన్ని వసూలు చేసీ ప్రభుత్వాలకు కడుతూ వచ్చిన దళారీలతో ఒప్పందం చేసుకొన్నారు. వారు తమకు ఏటేటా కట్టవలసిన నగదును నిర్ణయించి వారిది వరకు వసూలు చేస్తున్న ప్రాంతమంతటి భూములన్నీ వారి సొంత ఆస్తిగా పట్టాలివ్వడం జరిగింది. అదివరకు శిస్తులు వసూలు చేసి కొంత మినహాయించుకొని మిగిలిసది రాజులకు, డ్రభుర్యారినేతలకు దళారీలు ఇప్పుడు భూమి మీద సొంతదారులయ్యారు. వారు భూ, గుచేస్తున్న చ ము వసూళ్లు చేయడం, అ సాగుదార్లను తమ ఇష్టం వచ్చినట్లు తొలగించడం, భూమి అంతా తమ సొంత ఆస్తీ అయినట్లు ప్రవర్తించసాగారు. దీనికి వ్యతిరేకంగా భూమిని సాగుచేస్తున్న రైతులు అందోళన చేస్తే తిరుగుబాటు చేస్తే కొన్ని హక్కులిచ్చారు. కొన్ని (ప్రాంతాలలో జిరాయితీ హక్కు కూడా ఇచ్చారు. ఆంధ్రప్రదేశ్లో రాయలసీమ జిల్లాల్లోను, కోస్తా జిల్లాల్లో కొన్ని ప్రాంతాలలోను, అదివరకు పంచాయతీ గ్రామ పెద్దల ద్వారా భూములను సాగుచేస్తున్న కుటుంబాలకు భపుపేదదఛపనటు ్థ్భదద 2538
పట్టాలు ఇచ్చి ఇంగ్లీషు ప్రభుత్వం పన్నులు వసూలు చేయడానికి మొదలుపెట్టింది. దీనినే రైతువారీ విధానమని అంటాం. మరికొన్ని ప్రాంతాలలో జమిందారీలకు అ ప్రాంతానికి పట్టా కట్టపెట్టడం జరిగింది. స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత జమిందారీ విధానాన్ని అంతం చేసి వారికి పన్ను కట్టే వారికి పట్టా హక్కు ఇచ్చారు. జమిందారులకు కొన్ని వందల కోట్లు భారతదేశమంతటా నష్టపరిహారం చెల్లిస్తున్నారు. అంతేగాక వందల వేల కొలది ఎకరాలు వారి సొంత శేరీలని ఒక్కొక్కరికి సొంత భూమిగా పట్టాలు కూడా ఇవ్వడం జరిగింది.
ఇదివరకు జమిందారుల క్రింద కౌలుదారులుగా వుండి, ఇప్పుడు పట్టా హక్కు పొందిన కొన్ని కుటుంబాలు తాము సొంతంగా చేసుకోక అ భూములను తిరిగి మరికొందరికి విపరీతమైన కౌలు రేటుకు ఇచ్చి దోచుకుంటూనే ఉన్నారు. పంటలు పండించే కౌలు రైతుకు భూమి మీద పట్టా హక్కు ఇవ్వలేదు. వ్యవసాయ కార్మికులకు భూమి మీద ఎలాంటి హక్కు ఎలాంటి భాగం ఇవ్వలేదు.
అంధ్రదేశంలో 60 - 70 ఏండ్ల క్రితం వరకు ప్రతి గ్రామంలో, ప్రతి కుటుంబానికి (హరిజన ఆదిమ తెగలు కుటుంబాలకు మినవాయించినా) పంటలో నాగలి పాలు, ఎద్దు పాలు, కాడి పాలు, మేడి పాలు అని భాగం ఉండేది. వ్యవసాయ అభివృద్ధి అయ్యే కొద్ది మార్కెట్లో పండిన పంటలు అమ్ముకోవడానికి అవకాశాలు పెరిగే కొద్ది ఈ పాలు విధానాలకు స్వస్తి చెప్పడం జరిగింది. వారంతా భూమి లేని వ్యవసాయ కార్మికులుగా, పేదవారుగా తయారయ్యారు.
అందుచేతనే గ్రామ పేదలంతా ముఖ్యంగా వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు భూమి మీద భూస్వాములకు జన్మ హక్కు ఎప్పుడూ లేదని, అందరూ దానిని సాగు చేసుకొని జీవించే హక్కు ఉండేదని తెలుసుకోవాలి. సమాజ పరిణామంలో కొన్ని దశాబ్దాల క్రితమే మన దేశంలో ఇంగ్లీషు వారి పెత్తనం వచ్చిన తర్వాతనే పూర్తిగా భూమి కొద్ది మంది భూస్వాముల సొంత సొత్తు అయిందని, వ్యవసాయ కార్మికులకు, పేద రైతులకు, సన్నకారు రైతులకు, అదివరకున్న మేరకు, వారికి పని చూపి తిండి పెట్టాల్సిన బాధ్యతను కూడా వదిలివేసి, హక్కులన్నిటిని రద్దు చేయడం జరిగిందని తెలుసుకోవాలి. తిరిగి పోరాడి తన జన్మహక్కును “దున్నే వానికే భూమి” హక్కును సొంతంగా కాయకష్టంతో సాగు చేసే వారికే భూమి మీద పంటనంతను అనుభవించే హక్కును సాధించుకోవాలి. వకథ ాలాాాాాాాాాాాాావర్లదవర్గపంట
జమీందారీ యుగం నాటి దోపిడీ పద్ధతులు నేటికీ చాలా ప్రముఖంగానే వున్నాయి
కౌలు దోపిడీ : భూమిని ఇతరులకు కౌలు కిచ్చి పండిన పంటలో భాగాన్ని పంట రూపంలో గాని, లేక నగదు రూపంలో గాని దోచుకొనే పద్ధతిని ప్యూడల్ లేదా జమిందారీ దోపిడీ అని అంటార్థ
నేటికీ ఆంధ్రప్రదేశ్లో ఐదవ వంతు మంది వరకు భూమిని కౌలుకు తీసుకుని విపరీతమైన కౌలు రేటు యిచ్చుకోవలసి వుంటున్నదనీ, ఈ దోపిడీ ఎంత ఎక్కువగా వుందో కూడా పైన చూశాము.
వెట్టిచాకిరి ; జమీందారీ దోపిడీలో మరో రూపం వెట్టిచాకిరి. అంధ్ర కోస్తా రాయలసీమ జిల్లాలలో 50 ఏడ్ల క్రీతం వరకు వెట్టి చాకిరి చాలా పెద్ద ఎత్తునే వుండేది. తెలంగాణలో 1946-51 సాయుధ రైతాంగ పోరాటం సాగే వరకు విపరీతంగా వుండేది. భూస్వాములకు, దేశముఖులకు వర్షాలు పడి భూమి (దుక్కికి) పదును కాగానే ఇంటింటికి ఒక నాగలి చొప్పున వెళ్ళి భూస్వామి భూమిని ముందు దున్ని రావలసి వుండేది. నారువేతలలో, కోతలలో వెళ్ళి వెట్టి చాకిరి చేసి రావలసి వుందేది. తెలంగాణలో నిన్న మొన్నటిదాకా చాలా చోట్ల నాటువేతలు, కోతల సమయాలలో గ్రామంలోని పేదలంతా వెళ్ళి భూస్వాముల భూములలో పనిచేసి భూస్వాములు పెట్టే దోసెడు “భిక్షం”తో తిరిగి వచ్చేవారు. భూస్వాముల ఇండ్లలో ఏ శుభకార్యంగాని, లేదా ఏ అవసరము గాని పడినా గ్రామంలోని రైతులు, వర్తకులు, మంగలి, చాకలి, కమ్మరి, కుమ్మరి, చర్మకార్లు కావలసిన సరుకులు సరఫరా చేసి, కావలసిన పనినంతా ఉవితంగా వెట్టి చేసి రావాలి. ప్రభుత్వ ఉద్యోగస్తులకు కూడా ఇలాంటి వెట్టిపనులు ఎన్నో చేయవలసి వుండేది. ఇప్పటికీ గణనీయంగానే, ఉద్యమం బలహీనంగా వున్న చోట్ల వెట్టి చాకిరీ సాగుతూనే వుంది.
మేరలు (గ్రామ చాకరీలు ఒకప్పుడు జమీందారీ యుగంలో భారతదేశ గ్రామాలలో ఆర్థిక స్వయం సమృద్ధికి తోద్పడినవారు, చేతివృత్తిదారులు, దానికి వారికిచ్చే లలా గ్రామీణ పేదలు = భూపంపకం 25్ర్
పంటలలో భాగం, ఇప్పటికీ మేరల పేరుతో సాగుతున్నాయి. నేడు అవి వారికి న్యాయంగా వారి కష్టానికి, వారు తయారుచేసే వస్తువుల విలువకు తగిన ప్రతిఫలంగా లేవు. వారు తయారుచేసే అదనపు విలువను ఇతరులు భుక్తం చేసుకోవడానికి, పాత ప్యూడల్ దోపిడీని నిలబెట్టేదిగా తయారయ్యాయి.
చాకలి, మంగలి, కుమ్మరి, కమ్మరి, వడ్రంగి, కంసాలి, మాదిగ (చర్శకారుడు) ఇలాంటి వృత్తుల వారు గ్రామంలోని ప్రతి ఇంటా “మేరల”ని పరిమిత ధాన్యాన్ని అన్నాన్ని (కబళాన్ని) తీసుకొని ఆ ఇండ్లలోని గుడ్డలన్నీ ఉతికిబెట్టడం, పిలిచినప్పుడు వెళ్ళి క్షౌరం చేయడం, కావలసిన కుండలు, చెప్పులు, బొక్కెనలు వగైరా సరఫరా చేయడం జరుగుతూ వుంది. వడ్రంగి, కమ్మర్లు వ్యవసాయానికి కావలసిన పనిముట్లు కొయ్యతో, ఇనుముతో చేసి పెట్టడం, నాగళ్ళు, బండ్లు, కర్రులు, కొడవళ్ళు, పనిముట్టులకు మరమ్మతులు చేసిపెట్టడం జరుగుతూ వుంది. గ్రామ నౌకర్లు చాకిరి ఇనాములు తీసుకొని గ్రామ ఉద్యోగస్తులకు, ప్రభుత్వ ఉద్యోగస్తులకు అనేక రూపాలైన వెట్టి చేయాల్సి వుండేది. ఇప్పటికి కొంతమేరకు వెట్టి చాకిరి సాగుతూనే వుంది,
కూలి రేట్లలో ఫ్యూడల్ దోపిడీ : కూలి రేట్లను నిర్ణయించడంలో కూడా ఫ్యూడల్ దోపిడీ నేటికీ కనబడుతూ వుంది.
తెలంగాణలో ఒక బస్తా విత్తనాలు చల్లే భూమిలో నాటువేతకు, కోతకు ఇన్ని బస్తాల ధాన్యమని నిర్ణయిస్తూ వచ్చారు. జొన్న కోతకు నాలుగు లేదా ఐదు కట్టలని ఇస్తూ వచ్చారు. తక్కువ జీతాలిచ్చి పనిచేయించుకుంటున్న పాలేర్లకు వరికోతలలో పని అని, వరి మోపు అని, కుప్ప నూర్చిళ్ళలో కళ్ళాలలో గింజలు వదలడమంటూ ఇలాంటి పద్ధతులు అవలంబించి, వారికి న్యాయంగా రావలసిన జీతాలు ఇవ్వడం లేదు. వేరుశెనగ పీకుడు, మిరప కోతకు ఇన్ని బుట్టల కాయకు, ఒక బుట్టెడు వేరుశెనగ, మిరప కాయలు అని ఈ రీతిగా అనేక పద్ధతులను అవలంబిస్తున్నారు.
ఈ పద్ధతులన్నిటిలోను వ్యవసాయ కార్మికుడు తన రోజు పనికి తొను తయారుచేసే నూతన విలువను బట్టి ప్రతిఫలం ఖచ్చితంగా అడిగే హక్కును వదిలివేసి భూస్వామి దయా దాక్షిణ్యాలపై ఆధారపడటం జరుగుతూ వుంది. బాగా పంటలు పండినప్పుడు కట్టలు, బుట్టలు రూపంగా తీసుకుంటే ఎక్కువ గిట్టుబాటు అవుతుందనే తర్రత్ర ాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాారాాాాాావర్లు = వర్గపోంట
శ
అశతో భూస్వామి ఇష్టానికి వదిలి వేయడం జరుగుతూ వుంది. ఫ్యూడల్ కాలంలో భూమిని, భూస్వామిని అంటి పెట్టుకుని బ్రతికే స్థితిలో ఈ ఏర్పాట్లు అన్నీ వచ్చినవి. వ్యవసాయ కార్మికుడు స్వేచ్చగా ఎక్కువ జీతాలు వచ్చే పనికి అవసరమైన చోటికి వెళ్ళి పని చేసుకొనే హక్కు లేకుండా పోయింది. ఆర్థిక విధానం, పెట్టుబడిదారీ విధానం అభివృద్ధి అయ్యే కొద్దీ ఈ పద్ధతులు, ఆర్థికాభివృద్ధికి, ఉత్పత్తికీ కూడా అటంకాలుగా పరిణమిస్తూ వున్నాయి. భూస్వామి పెట్టుబడిదారీ వ్యవసాయాన్ని అవలంబిస్తూ పనిచేసే వారికి ఫ్యూడల్ పద్ధతులతో తక్కువ జీతాలిచ్చి దోచుకోవడానికి పూనుకుంటున్నారు.
అదేవిధంగా పాలేర్లకు (జీతగాళ్ళకు) ధాన్య రూపంలోను ఏర్పరచుకున్న నెల జీతాలతో పాటు ఒక్కపూట లేదా రెండు పూటలు భోజనం పెట్టడం, గొంగళి, ధోవతులు, చెప్పుల జతలు, పొగాకు వగైరా యివ్వడం అనే సంప్రదాయం కూడా కొనసాగిస్తున్నారు. దీనివలన పాలేరు తనకు రావలసిన మొత్తం జీతాన్ని పూర్తిగా తీసుకొని తన భార్యా విద్దలతో పూర్తిగా అనుభవించడానికి సాధ్యపడటం లేదు. భూస్వామి ఇచ్చే జీతం పాలేరుకు, అతని భార్యా బిడ్డలకు తిండికి కూడా చాలక, పస్తులు ఉండటమో లేక అర్భాకలితోనైనొ ఉండవలసి వుంటుంది. అందుచే భార్యాబిడ్డల గతి ఏమైనా పాలేరుకు రెండు పూటలు తిండి పెట్టి ఎక్కువ పని చేయించుకోవడానికి భూస్వామికి ఈ పద్ధతి ఉపయోగపడుతుంది. నాటువేతలలో, కోతలలో ఒక పూట అన్నం పెట్టి ఎక్కువ గంటలు పని చేయించుకోవడం కూడా మనం చూస్తూనే వున్నాం.
ఇలాంటి పద్ధతులన్నీ తమకు రావలసిన న్యాయమైన ఖచ్చితమైన కూలీ, జీతాలు ఇవ్వకుండా తమ్ము మోసగించదానికి, తక్కువ ఇచ్చి, ఎక్కువ పని చేయించుకునే పద్ధతులను వ్యవసాయ కార్మికులకు నచ్చవెప్పి వారి చైతన్యం పెరిగే కొద్ది ఖచ్చితంగా హెచ్చు కూలిరేట్ల కోసం పోరాడేటట్లు మనం కృషి చేయవలసి వుంటుంది. దీనికి ఒక పెద్ద ఆటంకం. పని లేని రోజులు చాలా అధికంగా ఉండటంతో పాటు పాత పద్ధతులతో భూస్వాముల వద్ద పనిచేస్తే నికృష్ట జీవితానికైనా అప్పు సప్పులతోనయినా బతకడానికి వీలుంటుందని ఈ పద్ధతులనే అంటి పెట్టుకోవడం జరుగుతూ వుంది.
అందుచేత పండించే పంట ఫలితాన్ని నూతన విలువను బట్టి న్యాయమైన కూలిరేట్లుగాక ఫ్యూడల్ దోపిడీ ఒత్తిడి ఫలితంగా జీవితానికి, కుటుంబ పోషణకు కూడా చాలని వస్తువులతో కృశించిపోయే వేతనాలివ్వడం జరుగుతూంది. ఫ్యూడల్ దోపిడీని న న న న
తుదముట్టించి స్వచమైన పెట్టుబడిదారీ పద్ధతులలో వ్యవసాయాభివృద్ధి జరుగుతూ వుంటే కూలి రేట్లు కూడా మరింత ఎక్కువగా, మరింత న్యాయంగా వుండేవి. భూపంపకం చేసి, భూస్వామ్య విధానాన్నంతా (ఫ్యూడల్, పెట్టుబడిదారీ భూస్వామ్య విధానాల రెంటినీ) రద్దు చేసి దున్నేవానికి భూమి ఇచ్చినప్పుడే తక్కువ కూలీనిచ్చే ఈ ఫ్యూడల్ దోపిడీని కూడా రద్దు చేయడం సాధ్యమవుతుంది.
హరిజనులకు ఇతరుల కన్నా తక్కువ కూలిరేటు : హరిజనులకు, ఇతర కులాల వారికి మధ్య జీతభత్యాలతో తేడా చూవడం జరుగుతూ వుంది. హరిజనులు బహిష్కరింపబడుతున్నారు. అంటరానివారని ఇండ్లలోకి రానివ్వకపోవడం అలాంటి ఇతర ఆటంకాలు పెడుతున్నారు. తాము సృష్టించిన ఈ అంటరానితనాన్ని ఒక సాకుగా చూపి ఇతర కులస్తులకు ఇచ్చే జీతాల కన్నా హరిజన పాలేర్లకు తక్కువ జీతాలిస్తున్నారు. పాలేర్లను, కూలీలలోను ఈ కులభేదాలను రెచ్చగొట్టి వారు కలిసి ఐక్యంగా సంఘాలు పెట్టుకొని తమ న్యాయమైన కోర్కెల కోసం పోరాడకుండా చీల్చి ఉంచడానికి భూస్వాములు ఎంతో ప్రయత్నిస్తున్నారు. వ్యవసాయ కార్మికులపైనా పేదరైతులపైనా జరుగుతున్న సాంఘిక అన్యాయాలు, అక్రమాలు ఫ్యూడల్ దోపిడీ పద్ధతులే. వీనికి వ్యతిరేకంగా, అంటరానితనానికి ప్రత్యేకంగా, కులమత ఛాందసత్వాలకు వ్యతిరేకంగా మన వ్యవసాయ కార్మిక, రైతు సంఘాలు ప్రజాతంత్ర వాదులంతా పోరాడవలసి వుంది.
స్రీలకు తక్కువ కూలి ; అదేవిధంగా స్త్రీ కూలీలకు పురుషుల కన్నా తక్కువ కూలి, సమానమైన పని చేసున్నా తక్కువ ఇవ్వడం జరుగుతూ వుంది. చాలాచోట్ల పాలేర్ల భార్యలు భూస్వామి ఇంటిలో పని వచ్చినప్పుడల్లా వెళ్ళి పని చేయాలి. ఆ పని కోసం ప్రతిఫలంగా ఆ రోజుకో, అ పూటకో తిండి పెట్టడం, లేదా తక్కువ కూలి ఇవ్వడం, సంవత్సరాంతంలో మామూలు పెట్టుబడి క్రింద ఒకటి రెండు బస్తాల ధాన్యం అ స్రీకి ఇవ్వడం నేటికీ జరుగుతూనే వుంది. శ్రీకాకుళం జిల్లా గిరిజన ప్రాంతంలో ఈ మామూలు సంవత్సరానికి ర్ రూపాయలు ఉండేది. అచ్చట గిరిజన సంఘాలు పెట్టుకొని కమ్యూనిస్టు పార్టీ నాయకత్వాన అందోళన ఉద్యమం సాగించిన ఫలితంగా సంవత్సరానికి 5 బస్తాల ధాన్యం ఇవ్వడానికి అంగీకారం కుదుర్చుకోగలిగారు. ఇకత లాలా వాద: వర్ణపట
చిన్న బిడ్డల చేత పని చేయించుకోవడం ; చిన్న బిడ్డలను 8, 9 సంవత్సరాల వచ్చీ రాకముందే కూలికి పెట్టుకొని తక్కువ కూలి ఇచ్చి దోచుకోవడమో లేదా ఇంటిలో చిల్లర మల్లర పనులన్నిటినీ చేయించి కాస్త తిండి పెట్టి దోచుకోవడమో జరుగుతూ వుంది. ఇందువల్ల వీరికి చదువుకోవడానికి వీలులేక జీవితమంతా కూలి బానిసలుగా నికృష్ణ జీవితం గడపాల్సి వస్తూ వుంది. అంతేగాక చిన్న వారిని పనిలో పెట్టుకొని వయస్సు వచ్చిన స్త్రీ పురుషులను పనిలోకి తీసుకోకుండా తక్కువ జీతాలతో తమ నిరుద్యోగుల సంఖ్య పెరిగిపోతూనే వుంది.
అందుచేత 15 ఏండ్లలోపు బాలబాలికలచే పని చేయించడం నిషేధించాలని, వారికి చదువుకోవడానికి తగిన సౌకర్యాలన్నీ కల్గించాలని, పాఠశాలలో జీతాలు తీసుకోకపోవడమే గాక ఉచితంగా పుస్తకాలు, రాత పరికరాలు సరఫరా చేయాలని, వయస్సు వచ్చి చదువు పూర్తి అయ్యేవరకు ఉచితంగా భోజన వసతిని ఏర్పాటు చేయాలని తదితర అవసరాలను తీర్చాలని ప్రజా ఉద్యమాన్ని నిరంతరం సాగించాలి.
వ్యవసాయ కార్మికులకు, పేద రైతులందరికీ ఉచిత విద్యా వైద్య సదుపాయాలు కల్గించడానికి కృషి చేయాల్సి వుంటుంది.
తప్పుడు కొలత పాత్రలు ; నేటికీ గ్రామాలలో చాలామంది తమ కూలీలకు, జీతగాళ్ళకు తక్కువ కొలత పాత్రలతో జీతాలు కొలుస్తున్నారు. వారి నుండి కామిచ్చిన అప్పు గింజలు నాముతో పాటు (నాగుతో పాటు) కొలుచుకునేటప్పుడు పెద్ద కొలత పాత్రలతో కొలిపించుకుంటారు. ఖచ్చితమైన, సరైన కొలత పాత్రలతో జీతభత్యాలు ఇప్పించుకోవడం ఒక కార్యక్రమంగా పెట్టుకొని పనిచేస్తేనే గాని ఈ అతక్రమ దోపిడీని, ఫ్యూడల్ దోపిడీని అరికట్టలేము.
ఈ తప్పుడు కొలత పాత్రలను ఉపయోగించడం పేద, మధ్య తరగతి రైతులతోటి లావాదేవీలలో కూడా జరుగుతూనే వుంది. భూస్వాములు, వర్తకులు ఈ చిన్న రైతుల నుండి ధాన్యాన్ని కొనేటప్పుడు పెద్ద కొలత పాత్రలతో కొలుచుకుంటారు. వారికి తాము అప్పుగా ఇచ్చే గింజలను తక్కువ కొలత పాత్రలతో కొలవడం చాలా చోట్ల జరుగుతూనే వుంది. అదేవిధంగా తూనిక రాళ్ళలో కూడా తప్పుడు రాళ్ళు ఉపయోగించడం జరుగుతూ వుంది. కాపీ పేదద = భూపపకం 259
పాలేర్లకు విపరీతంగా ఎక్కువ పని గంటలు, పని రోజులు : పాలేర్ల చేత రోజూ తెల్లవారినప్పటి నుండి రాత్రి చీకటి పడే వరకూ మామూలుగా 14 గంటలు పని చేయించుకుంటారు. కొన్ని పని తరుణాలలో 18 గంటలు కూడా పని చేయించుకుంటారు. రాత్రి పగలు అనక ఎప్పుడు భూస్వామి పిలిస్తే అప్పుడు వెళ్ళి పని చేసే పద్ధతి. సంవత్సరంలో సెలవులు ఏమీ ఇవ్వకపోవడం, జబ్బు పదో లేదా ఇంటిలో అత్యవసర పని వలన ఆగిపోతేనో, అ రోజులకు రోజు జీతాన్ని బట్వాడా చేయకుండా కోత కోస్తారు. సంవత్సరాంతమున ఇవ్వవలసిన పెట్టుబడిలో నుండి పని చేయని రోజులని నిలవలు లెక్కగట్టి తగ్గిస్తున్నారు.
రోజు కూలీల చేత 6 మొదలు 8 గంటలకు మించి పని చేయించరాదని, పాలేర్లకు రోజుకు 8 - 10 గంటలకు మించి పని వుండరాదని, అలా కొన్ని తరుణాలలో చేయవలసి వస్తే దానికి బదులు ఇతర రోజులలో తక్కువ గంటలు అదనపు సెలవులు వుండాలని ఉద్యమాన్ని నడపాలి. పాలేర్లకు కనీసం 30 రోజులయినా సెలవులు వెనువెంటనే యివ్వాలని, (క్రమేణా వారానికి ఒకరోజు, పండుగ సెలవులు కలివి సంవత్సరంలో 60 రోజుల వరకు సెలవులు సాధించుకోవాలని ్రచారాందోళనలు సాగించాలి.
విపరీతమైన వడ్డీరేట్లు నాగు, జట్టీ తదితరమైన దోపిడీ పద్ధతులు : వ్యవసాయ కార్మికులకు, పేద రైతులకు అప్పు సౌకర్యాలు లేక విపరీతంగా భూస్వాముల వర్డీ, వ్యాపారస్తుల దోపిడీకి గురవుతున్నారు. వారికి నెలకు రూపాయికి 6 పైసలు, సంవత్సరానికి నూటికి 75 రూపాయల వంతున వడ్డీ రేటు యిస్తే గాని అప్పులు దొరకడం లేదు.
పనిలేని రోజులలో ఒక బస్తా ధాన్యం అప్పుగా తీసుకుంటే మూడు మాసాలలో పంటల సమయం వచ్చినా అ బస్తా ధాన్యానికి సగం బస్తా లేదా బస్తాకు ఐస్తా అదనంగా వడ్డీ క్రింద (ధాన్యపు వడ్డీనే నాము లేక నాగు అంటారు) చేర్చి చెల్లించాల్సి వుంటుంది.
పని దొరకక పస్తులుండే రోజులలో అప్పు కోసం పోతే ఎకరం కోసి కట్టీ వేయడానికి రు. 25-80లకు అంగీకరించి కోతలలో పని చేయడానికి అంగీకరించితేనే అడ్వాన్సుగా ఇస్తారు. ఈ తక్కువ రేటుకే వ్యవసాయ కార్మికులు కోత కోయాలి. పనకట్ళి వేయాలి. మామూలు రేటు అయితే 50 రూపాయలు వుంటుంది. తెచ్చుకున్న అప్పుకు మూడు నెలలకు అసలు ఎంతో వడ్డీ అంత కట్టవలసి వస్తే సంవత్సరానికి అది నూటికీ 400 రూపాయలు రేటు అవుతూవుంది. వం రాలా వర్దోంటా
అదేవిధంగా గుడ్డలు తదితర వన్తువులను నెత్తిన మూటలు కట్టుకొని అమ్ముకోవడానికి వచ్చేవారు. ప్రత్యేక వడ్డీ వ్యాపారం చేసేవారు. రు. 100ల విలువ గల గుడ్డలు, వస్తువులు యిచ్చి లేదా రు. 100లు అప్పు పెట్టి మూడు మాసాల తర్వాత పంటల సమయంలో రు. 150ల వంతున వసూలు చేసుకోవడం సర్వ సామాన్యంగా జరుగుతూ వుంది.
భూస్వాముల వద్ద నుండి వ్యవసాయ కార్మికులు తెచ్చుకున్న అప్పులు విపరీతమైన వడ్డీ రేట్లు, చక్రవడ్డీలతో పెరిగిపోతూ, ఎంత చెల్లించినా తరగక అతను తన యావజ్జీవితమే గాక, అ అప్పును వంశపారంపర్యంగా అతని కొడుకు మనుమడు కూడా భూస్వామికి అప్పు బానిసలుగా తయారయి చాకిరీ చేయవలసి వస్తుంది. స్వాతంత్ర్యం వచ్చి 28 ఏంద్లు అయినా ఈ ఫ్యూడల్ అప్పు బానిసత్వాన్ని కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వం నిషేధించలేదు. 1975 అక్టోబరులో ఒక ఆర్డినెన్స్ ద్వారా నిషేధించింది. అ పాత బాకీలన్నీ రద్దు అనీ, అప్పు బానిసత్వం నుండి విముక్తి చేస్తున్నామని ప్రకటించింది. కాని, వీరికి భూమి ఇచ్చి, పని కల్పించకపోతే అవసరమైన రుణ సౌకర్యాలు కల్లించకపోతే తిరిగి ఆ భూస్వాముల చెప్పుచేతలలోనే బానిసలుగా వుండి పాత అప్పులను కూడా చెల్లిస్తూనే వుంటారు. అందుచే ఏ చట్టాన్నయినా అమలు జరిపించుకోవాలంటే బలమైన వ్యవసాయ కార్మిక సంఘాలు, బలమైన ప్రజా ఉద్యమం, భూస్వాములకు వ్యతిరేకంగా సంఘటితపడి పోరాడవలసి వుంటుంది.
అందుచేత వ్యవసాయ కార్మికులకు, పేద రైతులకు యిచ్చిన అప్పులు రొక్క రూపంలో గాని, ధాన్య రూపంలో గాని ఏ రూపంలో యిుచ్చినా నూటికి నెలకు ఒక శాతం కన్నా అంటే నెలకు రూపాయికి ఒక పైసా కన్నా ఎక్కువగా వడ్డీ రేటు గాని, నాము రేటుగాని వుండరాదు. ఆ మేరకు అ గ్రామంలోని భూస్వామే అప్పు పెట్టాలి. లేదా ప్రభుత్వం అలా అప్పులను యిచ్చే ఏర్పాట్లు చేయాలి. ఈ అప్పును తిరిగి ధాన్యం రూపంలో గాని, రొక్క రూపంలో గాని వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు తమకు వీలైన రూపంలో చెల్లించడానికి అవకాశం వుండాలి. పేరుకుపోయిన పాత అప్పులు, భూస్వాములకు, వడ్డీ వ్యాపారస్తులకు యివ్వవలసిన వానిని రద్దు చేయాలి. చిన్న రైతులు, మధ్యతరగతి రైతుల నుండి తెచ్చుకొని వున్నట్లయితే అ అప్పులను యిద్దరి మధ్యా సామరస్యంగా పరిష్కరించుకోవాలి.
ఇలా వివిధ రూపాలలో వ్యూడల్ దోపిడీ సాగుతూనే వుంది. ఒకవైపు పెట్టబడిదారీ ఉత్పత్తి విధానాలు పెరుగుతూ వున్నా అవి పాత ఫ్యూడల్ దోపిడీని రద్ద చేయకుండా, వానిలో పెనవేసుకొనిపోయి వుంది. అందుచేతనే ఈ ఫ్యూడల్ దోపిడీని బవ పంంతవవటో్ :2
అంతం చేయాలంటే పెట్టుబడిదారీ భూస్వామ్య విధానాన్ని కూడా పూర్తిగా రద్దు చేసి దున్నేవానికే భూమి పంచాలి. కుల మత భేదాలను అధిగమించి కష్టజీవులంతా ఒకటిగా నిలబడాలి కుల, మతతత్వాలను రెచ్చగొట్టి కష్టజీవులందరూ ఏకం గాకుండా చీల్చడానికి భూస్వాములు (ప్రయత్నిస్తారు. దోపిడీ చేసేవాళ్ళకు వ్యతిరేకంగా వారి దోపిడీకి గురి అయ్యేవారంతా ఒక్కటిగా కులమత భేదాలతో నిమిత్తం లేకుండా కలసికట్టుగా నడవాలి. ఈ సందర్భంలో మన గ్రామాలలోనున్న వాస్తవ పరిస్థితిని కూడా దృష్టిలో పెట్టుకొని తగిన రీతిగా తన ఉద్యమాన్ని నడిపినప్పుడే ఇది సాధ్యమవుతుంది. అనంతవరం, కాజ గ్రామాలలో పరిశీలన సాగించినప్పుడు ఆర్ధిక ప్రాబల్యం గల పై కులాల వారిలో, వెనుకబడిన కులాలలో, షెడ్యూల్డు కులాలు, జాతులలో ఆయా భూకమతాల పరిమితులలో ఈ క్రింది శాతమున్నారు. పె వెనక వెనక షెడ్యూల్డు కలా బడిన గ క్ ఐడిన కులాలు లలో కులాలలో జాశులు లలో కులాలలో జాతులలో భూమిలేనివారు 18 50 క్ 76 280 58 ఎకరంఅంతకులోపు 21 336 17 155 405 శ౦ 1-26 వరకు 21 110 2 240 78 7 2-5.5 వరకు 187 కక్ = 2370 220 ఆ 5-10 వరకు 1838 షేర్ = 110 14 ఆ 10-యె. పైగా 180 ర్ = 140 0.3 క మొత్తం 100 100 = 100 100 100 అయా కులాలలో కుటుంబాల సంఖ్య 800 186 330 264 662 104 262 వర్గాలు - వర్గపోరాటం
అనంతవరం గ్రామంలో షెడ్యూల్డు కులాల జాతుల కుటుంబాలలో నూటికి 98 మంది భూమిలేనివారు లేదా ఎకరంలోపు వున్న వ్యవసాయ కార్మికులు, పేదలు, వెనుకబడిన కులాలలో వీరి శాతం 83.5, పై కులాల వారిలో 39 శాతం ఉన్నారు. 25 ఎకరాలకు మించి భూమి వున్న కుటుంబాలలో పై కులాల వారి కుటుంబాలలో నూటికి 40 మంది వుంటే, వెనుకబడిన కులాల కుటుంబాలలో నూటికి ర్ మంది మాత్రమే వున్నారు. షెడ్యూల్డు కులాలు, జాతులలో ఒక్కరూ లేరు.
ఇదే పరిస్థితి కాజ గ్రామంలో కూడా వుంది. షెడ్యూల్లు కులాల, జాతుల కుటుంబాలలో నూటికి 93 మంది భూమిలేని వారు లేదా ఎకరం అంతకు లోపు ఉన్నవారు, వెనుకబడిన కులాలలో నుండి 68 శాతం వుంటే పై కులాల నుండి 23 శాతం వున్నారు. 2.5 ఎకరాలకు మించిన కుటుంబాలను పరిశీలిస్తే షెడ్యూల్డు కులాలలో, జాతులలో ఎవరూ లేరు. వెనుకబడిన కులాల వారిలో 24 శాతమున్నారు. పై కులాల కుటుంబాలలో నూటికి 62 మందికి పరిమితి భూములున్నాయి.
అందుచే వ్యవసాయ కార్మికులంటే హరిజనులు లేదా వెనుకబడిన కులాలలో ఒక భాగమని, రైతులంటే పై కులాల వారు భూములున్న వారే అని సర్వసాధారణంగా అనుకోవడానికి ఆస్కారం వుంది. ఈ రెండు గ్రామాలలో 25 ఎకరాలు దాటిన (మాగాణి భూమి) కుటుంబాలు ధనిక రైతులు భూస్వాములుగా వుంటున్నారు. వారు పై కులాలలో నూటికి 50 - 60 మంది వరకుంటున్నారు. కాబట్టి పైపైన చేసే వారికి ఈ అవగాహన రావచ్చు.
కాని పై కులాలలో కూడా నూటికి 25-40 పాళ్ళు వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు వున్నారు. వీరుగాక మధ్యతరగతి రైతులు మరో 20-25 శాతంగా అ కులాలలో వుంటున్నారు. అందుకే మనం ప్రత్యేక కృషి చేసి పై కులాలలో వున్న ఈ కష్టజీవులను కలుపుకొని రాకపోతే భూస్వాములు కులం పేరు చెప్పి వీరినందరిని తమ వెంట తీసుకుపోగల్లుతారు. మన ఉద్యమానికి ఎంతో హాని కలుగుతుంది.
షెడ్యూల్డు జాతులలో, కులాలలో నూటికి 95 మంది వ్యవసాయ కార్మికులు కాబట్టి, మన వ్యవసాయ కార్మిక సంఘం ఈ కులాలకే, జాతులకే పరిమితి కారాదు. పై కులాలకు చెందిన వ్యవసాయ కార్మికులను కూడా అందులోకి తీసుకురావాలి. గప పదద భవా దరద 2౮3
భూపోరాటానికి ఐక్య సంఘటన
వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు తమ నిరుద్యోగాన్ని పోగొట్టుకొని తమ జీవిత సౌకర్యాలను శాశ్వతంగా పెంపొందించుకోవాలంటే భూస్వామ్య విధానాన్ని రద్దు గావించి భూమిని సాధించుకోవాలి. అనేక పాక్షిక సమస్యల మీద కలసి మెలసి పోరాడుతూ తమ చైతన్యాన్ని సంఘటనను పెంపొందించుకుంటూ విస్తృత, దేశవ్యాప్త పోరాటం చేసి జనతా ప్రజాస్వామిక ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేసుకొన్నప్పుడే ఇది సాధ్యమవుతుంది.
వ్యవసాయ కార్మికులను, పేద రైతులను విడదీయరానివారుగా చూడాలి. సాధ్యమైనంత వరకు వారిరువురిని ఒకే సంఘంలో సంఘటిత పరచాలని లెనిన్ చెప్పాడు. వారిలో చీలికలకు దారితీసే ఏ చర్య తీసుకోకూడదని గట్టిగా చెప్పాడు. గ్రామ సీమలలో మన పునాది వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు.
ఈ పాక్షిక పోరాటాలలోను, అంతిమ భూపోరాటాలలోను విజయం సాధించాలంటే నిరంతరం మధ్యతరగతి రైతులను మనతో చాలా సన్నిహితంగాను, చాలా ఖచ్చితంగాను, స్థిరంగాను నిలబడి ఉండేటట్లు వారిని తప్పనిసరిగా ఐక్య సంఘటనలోకి తీసుకురావాలి.
ధనిక రైతులను కూడా కలుపుకు రావడానికి కృషి చేయాలి. వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు అనేక సమస్యల మీద వారితో ఘర్షణ పడవలని వున్నా భూస్వాముల, ప్రభుత్వ అన్యాయాలకు వారు కూడా గురి అవుతూ ఉన్నారు. కాబట్టీ వారిని కూడా కొంతవరకు కలుపుకు రావడానికి వీలుంటుంది. కనీసం భూస్వాములతో వారంతా వూర్తిగా కలవకుండా తటన్థంగానయినా ఉండేటట్లు కృషి చేయాలి. భూస్వామ్యవర్గాన్ని ఏకాకిని చేసి మన శత్రు సంఖ్యను తగ్గించి మన పోరాటంలో విజయం సాధించడానికి ఇది అవసరం.
భూస్వామ్య విధానాన్ని రద్దు చేసే అంతిమ భూపోరాటంలో విజయం సాధించడానికి జనతా ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వ స్థాపనకు కేవలం (గ్రామ సీమలలోని తట లలా “ వరంటు
మధ్యతరగతి రైతులను ఖచ్చితంగా కలువుకొని రావడం. ధనిక రైతులను సాధ్యమైనంతవరకు కలుపుకురావడం చాలదు. పట్టణాలలోని కార్మికవర్గంతో అవినాభావ సంబంధాలు ఏర్పరచుకోవాలి. పట్టణాలలోని మధ్యతరగతి ప్రజానీకాన్ని, బుద్ధిజీవులను కూడా కలుపుకురావాలి. జనతా ప్రజాస్వామ్య సంఘటనకు కార్మిక వర్గం ముందుండి భూస్వాముల - పెద్ద పెట్టుబడిదారుల ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడాలి.
అంతిమ భూపోరాటానికి మెట్లుగానే నేడు గ్రామాలలో జరుగుతున్న వివిధ రకాల దోపిళ్ళకు వ్యతిరేకంగా పాక్షిక పోరాటాలు నడపాలి. కూలిరేట్ల పెంపుదల కోసం, కౌలు రేట్ల తగ్గింపు కోసం, కౌలు భూముల మీద జిరాయితీ, పట్టా హక్కుల కోసం, ఇండ్ల స్థలాల కోసం, వివిధ రకాలైన ఐంజర్ల పంపకం కోసం వానిపై పట్టాల కోసం పోరాడాలి. భూస్వాముల భూములనన్నిటిని స్వాధీనం చేసుకొనే లోపల నేడున్న భూసీలింగ్ చట్టాలలో నున్న లోపాలు, మినహాయింపులు తొలగించి వెనువెంటనే అమలు పరచడాని కోసం, సాంఘిక ఆర్థిక తదితర పాతకాలపు జమిందారీ దోపిళ్ళను రూపుమాపడానికోసం, సాంఘిక, ఆర్థిక తదితర పాతకాలపు జమీందారీ దోపిళ్ళను రూపుమాపడాని కోసం పోరాడాలి. ఏ సమస్యను తీసుకున్నా, ఏ నినాదాన్ని రూపొందించినా, ఏ పోరాట రూపాన్ని అవలంబించినా అవి ఆయా ప్రాంతాలలోని వ్యవసాయ కార్మిక పేద రైతుల చైతన్యస్థాయిని బట్టి, సంఘటన బలాన్ని బట్టి నిర్ణయించవలసి వుంటుంది. ప్రతి సమస్యలోను మధ్యతరగతి రైతును ఖచ్చితంగాను, ధనిక రైతును సాధ్యమైనంత వరకు కలుపుకొని రావడానికి, నమన్యలను తీనుకొనేటప్పుడు గ్రామాలలో వివరీతంగా దోచుకుంటున్న పెద్ద భూస్వాములకు వ్యతిరేకంగా మొదట కేంద్రీకరించి పని చేయాలి.
పేద రైతులు : తమకున్న కొద్దిపాటి భూమి మీద వచ్చే ఆదాయం తమ నికృష్ణ జీవితానికి కూడా చాలక వీరిలో ఎక్కువ భాగం ఇతరులకు కూలికి పోవడమో లేదా ఇతర చిన్న వృత్తులలో పనిచేస్తుంటారనీ, వీరెప్పుడూ వ్యవసాయ కార్మికులను కూలికి పెట్టుకొని దోచుకోరనీ పైన చూశాము. వీరు వ్యవసాయ కార్మికుల వలే దాదాపు ఆ మోతాదులోనే భూస్వాముల, వడ్డీ వ్యాపారన్తుల, పెట్టబడిదారుల దోపిళ్ళకు గురవుతున్నారు. అందుచే వడ్డీ నాము రేట్లు తగ్గించుకోవడానికీ, పాత అప్పులను రద్దు చేయించుకోవడానికి తమకు అవనరమైన అవ్పులను, వరవతి సౌకర్యాలను సాధించుకోవడానికి, కౌలు రేట్లు తగ్గించుకోవడానికి, కౌలు భూములు, వివిధ రకాల దింజరు భూములపై జిరాయితీ పట్టా హక్కులు సంపాదించుకోవదానికి, భూస్వాముల భూములను పంచుకోవడానికి ప్రభుత్వం భూస్వాములకు అనుకూలంగా తీసుకుంటున్న పపంచం భవత: 26ర్
చర్యలను, చట్టాలను వ్యతిరేకించడానికి తమ కూలిరేట్లను పెంచుకోవడానికి వ్యవసాయ కార్మికులు సాగించే పోరాటాలన్నీ పేద రైతులకు కూడా లాఖించేవే. పేద రైతులు తమకున్న భూములకు, కొత్తగా సాధించుకున్న భూములకు నీటి సదుపాయాలు కలుగజేయాలనీ, ఎరువులు, పనిముట్లు, పశువులు సరఫరా చేయాలనీ, వివిధ పన్నుల నుండి తమ్ము మినహాయించాలనీ జరిపే ఆందోళన పోరాటాలు తమకు వెనువెంటనే మరింత లాభం చేసేవే గాని వ్యవసాయ కార్మికులతో ఘర్షణ పడేవి ఏమీ గావు. ఇరువురూ కలిసి పోరాడితేనే ఉభయ వర్ణాలు తమ తమ కోర్కెలను తేలికగా సాధించుకోగలరు.
మధ్యతరగతి రైతులు : వీరిలో గణనీయమైన సంఖ్య, రోజు కూలీలను, చిన్న పాలేర్లను, చిల్లర, మల్లర వ్యవసాయ పనులకు గాను, పశువులను కాయుటకు గాను, ఇండ్లలో అనేక పనులు చేయడానికి గాను పెట్టుకుంటున్నారని పైన చూశాం. అదేవిధంగా వీరిలో కొంతమంది పెద్ద మొత్తంలో అప్పులు ఎక్కువ వడ్డీ రేట్లకు, నాము రేట్లకు తమ కన్న పేదలుగా వున్నవారికి పెడుతూ వుంటారు కూడా. ఈ విషయాలలో కొంతవరకు వీరు వ్యవసాయ కార్మికులతోను, పేద రైతులతోను ఘర్షణ పడతారు.
కాని వీరు కూడా నేటి బూర్జువా భూస్వామ్య ప్రభుత్వ విధానాల వల్ల ఈ ప్రభుత్వ చట్టాలు, చర్యల వల్ల అనేక బాధలకు, దోపిళ్ళకు ఎక్కువగానే గురవుతున్నారు. కౌలు దోపిడీ, వడ్డీ దోపిడీ, అధిక పన్నుల బాధకు గురవుతున్నారు. తమ వ్యవసాయానికి కావలసిన నీటి సౌకర్యాలు లేవు. ఎరువులు, పనిముట్లు, మేలు రకమైన విత్తనాలు తేలికగా లభ్యం కావడం లేదు. దొంగ మార్కెట్లలో కొనుక్కోవలసి వస్తూ వుంది. ఇవన్నీ ప్రధానంగా భూస్వాముల చేతుల్లోకి, ఆ తర్వాత ధనిక రైతుల చేతుల్లోకి పోతున్నాయి.
ప్రభుత్వం ప్రధానంగా వ్యవసాయోత్పత్తి కోసం భూస్వాములు, ధనిక రైతుల మీదనే ఆధారపడి వారికే తాము ఖర్చు పెట్టే డబ్బులో అత్యధిక భాగం దొరికేటట్లు, తన కమ్యూనిటీ ప్రాజెక్టులు, సహకార పరపతి సంఘాలు, పంచాయతీ రాజ్ సంస్థలను వినియోగిస్తున్నది. వీరు విపరీతమైన పన్నులకు గురవుతున్నారు. పైగా రోజు రోజుకు అ పన్నులు పెరిగిపోతున్నాయి. ప్రభుత్వ ఉద్యోగస్తుల లంచగొండితనానికి, దౌర్జన్యాలకు గురి అవుతున్నారు.
అంతేగాకుండా వీరు పండించే పంటలకు న్యాయమైన ధరలు, గిట్టుబాటు అయ్యే ధరలు కూడా దొరకడం లేదు. మాసూళ్లలో ధరలు బాగా పడిపోతాయి. వీరు తమ వద్ద నున్న పంటను, ఆ తక్కువ ధరలకే అమ్ముకొని తాము తెచ్చుకున్న అప్పులను, ప్రభుత్వ పన్నులను చెల్లించాల్సి వస్తూ వుంది. వానిని కొని నిల్వచేసుకున్న భూస్వాములు, పంత లాలా వర్గాల = వర్గపోంటం
పెద్ద వ్యాపారస్తులు, ఆ తర్వాత రెండు మూడు నెలలకే చాలా ఎక్కువ ధరలకు అమ్ముకొని విపరీత లాభాలు ఆర్జిస్తున్నారు. వీరు పండించే పంటల కన్నిటికి, మాసూళ్ళలోనే న్యాయమైన ధరలు గ్యారంటీ చేస్తూ వారికి అ ధరలు దొరికేటట్లు ప్రభుత్వం చర్యలు తీసుకోవాలి. న్యాయమైన ధరలంటే ఈ సామాన్య మధ్యతరగతి కుటుందాలకు కనీస జీవిత స్థాయికి కావలసిన నికరాదాయం, వ్యవసాయ ఖర్చులు పోను వారికి లభ్యమయ్యేటట్లు ఆ ధరలుందాలి. అహార పంటలయితే పప్రజాసామాన్యానికి అందుబాటులో ఉండే రీతిగా చౌకగా ఉందాలి. భూస్వాముల వద్ద నున్న అదనపు ఆహార గింజల నన్నింటిని వారు వ్యవసాయానికి, విత్తనాలకు, వ్యవసాయ కార్మికులకు, పాలేర్లకు ఖర్చు పెట్టే గింజలు, వారి కుటుం పోషణకు కావలసిన గింజలు ఫోను, మిగిలిన పంటనంతా (ప్రభుత్వమే స్వాధీనం చేసుకోవాలి. వారికిచ్చే ధరలు వ్యవసాయ ఖర్చులు పోను కొద్దిపాటి లాభాలు మిగిలేటట్లు ఉంటే సరిపోతుంది. అ రీతిగా భూస్వాముల ధాన్యాన్నంతా సేకరించడానికి నిర్ణయించిన ధరకన్నా అదనంగా బోనస్ రూపంగా పేద మధ్యతరగతి రైతుల ఆవార పంటలకు యిచ్చి వీరికి కనీస జీవిత స్థాయిని గ్యారంటీ చేయాలి. భూస్వాముల ధాన్యాన్ని సేకరిస్తే యొత్తం దేశంలో పండే పంటలలో సగం వరకు వీరి చేతులలోనే ఉంది) (గ్రామాలలోను, పట్టణాలలోను జనసామాన్యానికంతా, వారికి అందుబాటులో ఉండేటట్లు చౌక ధరలకు సరఫరా చేయడం సాధ్యమవుతుంది. పంట గింజల లెవీ పేద మధ్యతరగతి ధనిక రైతుల నుండి వసూలు చేయకూడదని, భూస్వాముల నుండే మొత్తాన్ని సేకరించాలని మనం డిమాండ్ చేస్తున్నాము. మధ్యతరగతి రైతు తమ బిడ్డలకు చదువు సంధ్యలు చెప్పించుకొని తగిన ఉద్యోగాలు, వృత్తులు సంపాదించుకోలేక నిరుద్యోగానికి గురవుతూ వీరిలో ఎక్కువ భాగం అర్థికంగా క్రమేణా దివాలా తీస్తున్నారు. అందుచేత ఈ సమస్యలన్నిటి మీద వీరి ఆందోళనా పోరాటాలకు వ్యవసాయ కార్మిక, పేద రైతుల సహకారం, బలం అత్యంత అవసరం. ఈ సమస్యలన్నిటిమీద వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు, వారి సంఘాలు చొరవ తీసుకొని మధ్యతరగతి రైతులను బలపరచడానికి ముందుకు రావాలి. దానివలన వీరిని కూడా భూస్వామ్య దోపిడీకి, బడా పెట్టుబడిదారుల దోపిడీకి వ్యతిరేకంగా తమతో కలుపుకురావడం తేలిక అవుతుంది. లామీఐ పదల భావవకం వర
అంతేగాక వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు, తమ కూలి రేట్లు పెంచుకోవడాని కోసం, కౌలు రేట్లు తగ్గించుకోవడానికి పోరాడేటప్పుడు, భూస్వాములకు వ్యతిరేకంగా తాము జరిపే పోరాటాన్ని బలపర్చుతూ తమతో కలిసి మధ్యతరగతి రైతులు ముందుకు వస్తే వారి నుండి కొంత తక్కువ కూలిరేటు తీసుకోవదానికి, వారికి కొంత అదనంగా కౌలు రేటు ఇవ్వడానికి రాబీకి తయారుగా వుందాలి. భూస్వాముల మీద కేంద్రీకరించి పోరాడేటప్పుడు వీరి సహాయం పొందడానికి ఈ సడలింపులకు వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు, వారి సంఘాలు సంసిద్ధత చూపాలి. అదే విధంగా ఈ మధ్యతరగతి రైతులకు చెల్లించాల్సిన అప్పుల విషయంలో కౌలు భూమిని తిరిగి వీరికి సొంత సాగుకు ఎంత వదలాలి అనే తగాదాలలో కూడా ఈ సడలింపులు చూపాలని పైన చెప్పి వున్నాం.
ధనిక రైతులు భూస్వాముల మీదనే పన్నులు వృద్ధి క్రమానుసారంగా వేసుకోవచ్చు గొని మధ్యతరగతి రైతుల మీద పన్నుల భారం పెంచరాదని, తగ్గించాలనీ, వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు ఆందోళన చేయాలి.
ఇలాంటి మిత్ర వైఖరినే మధ్యతరగతి వృత్తిదారుల యెడల, చిన్న చిన్న పరిశ్రమాధిపతులు, చిన్న చిన్న వ్యాపారస్తుల యెడల కూడా ఆరంభించవలసి వుంటుంది.
ధనిక రైతులు ; వీరితో కూలిరేట్లు, కౌలు రేట్లు, వడ్డీ రేట్లు ఇతర వివిధ వుంటుంది. అయినా వీరు కూడా తాము పండించే పంటలకు నిలకడైన ధరలు లేక గుత్త పెట్టుబడిదారుల, గుత్త వ్యాపారస్తుల చేతులలో పీడించబడుతూ విపరీతమైన నష్టాలకు గురై, చాలా సందర్భాలలో దివాళా తీసే స్థితికి కూడా వస్తున్నారు. పొగాకు, చెరకు, జ్యూట్, ప్రత్తి, నూనెగింజలు, ఇతర వ్యాపార పంటలు తమకు గిట్టుబాటయ్యే ధరలకు అమ్ముడుపోక దివాళా తీస్తున్నారు. లేదా రావలసిన లాభాలలో ఎక్కువ భాగం, చాలా పెద్ద భాగం పెద్ద భూస్వాములకు, పెద్ద వ్యాపారస్తులకు వదిలివేసి అన్యాయానికి గురికావలసి వస్తూ వుంది. ప్రభుత్వం తాను వేసే పన్నులను భూస్వాముల మీద, పెట్టబడిదారుల మీద ప్రధానంగా వేయకుండా, వీరి మీద కూడా ఎక్కువగా వేసి వీరి" లాభాలను కుదించి వేస్తూ వుంది. ప్రభుత్వం యిచ్చే సౌకర్యాలలో చాలా ఎక్కువ భాగం భూస్వాములకు పోను వీరికి మిగిలేది స్వల్చ భాగమే. నోట్ల ముమ్మరానికి గురై, మార్కెట్ ఓడిదుడుకులలో నిలకడగల అదాయం లేకపోవడమే గాక, వీరిలో చాలామంది దివాలా తీసే స్థితికి కూడా తరచు ఏర్పడుతూ వుంది. ప్రభుత్వ ఉద్యోగస్తుల లంచగొండితనానికి, తంత్ర యాలాల వర్గాలు - వర్గపోరాటం
దౌర్జన్యాలకు, అక్రమాలకు కూడా వీరు తీవ్రంగానే గురవుతుంటారు. అందువలన ఈ సమస్యలన్నిటి మీద భూస్వాములకు, గుత్త పెట్టుబడిదారులకు, ప్రభుత్వ విధానాలకు వ్యతిరేకంగా వీరిని బఐబలపరచవలసి వుంటుంది. ఈ రీతిగా వీరిని జనతా ప్రజాస్వామిక సంఘటనలోకి ఒక మేరకైనా తీసుకురావలసి వుంటుంది.
వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు అంధ్రదేశంలో మొత్తం జనాభాలో 70 శాతం ఉన్నారు. తమ జీవిత సమస్యలను పరిష్కరించుకోవాలంటే సోషలిస్టు సమాజ నిర్మాణానికి ప్రాతిపదికగా ప్రస్తుతమున్న భూస్వామ్య గుత్త పెట్టుబడిదారీ ప్రభుత్వాన్ని కూలద్రోసి జనతా ప్రజాస్వామిక (ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పరచుకోవడం తప్ప మరో మార్గమేదీ లేదు. అలా జనతా ప్రజాస్వామిక (ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పరచనిదే దున్నేవానికి భూమి నినాదాన్ని అమలులోకి తేవడం అసంభవం. ప్రభుత్వాన్ని భూస్వాములను మెడలు వంచి కొంతవరకైనా బంజరు భూములను పంచేలాగ చేయడం వ్యవసాయ కార్మికులకు, పేద రైతులకు బలమైన, శక్తివంతమైన, సుశిక్షితమైన నిర్మాణం వుంటే నేటి సమాజంలో కూడా సాధ్యమే. శక్తివంతమైన ప్రజా పోరాటాల ద్వారా కూలి రేట్లు పెంచుకోవడం, కౌలు వడ్డీ, నాము రేట్లు తగ్గించుకోవడం, తాము సాగు చేసుకొనే భూముల నుండి కౌలుదార్లు బేదఖలు చేయబడకుండా చేయడం, గ్రామీణ పేద ప్రజలకు ఉచితంగా ఇండ్ల స్థలాలు సంపాదించడం కొన్ని పరిమితులలో సాధ్యమే. ఈ విధంగా గుత్త పెట్టబడిదార్లు, వడ్డీ వ్యాపారస్తులు, టోకు వర్తకులు, జమిందారీ పెట్టుబడిదారీ భూస్వాముల దోపిళ్ళకు వ్యతిరేకంగా జరిగే ఈ పాక్షిక పోరాటాలు ఆ తర్వాత దశలో విప్లవాత్మకంగా భూస్వాముల భూమినంతా పంచదానికి వీలుగా వ్యవసాయిక విప్లవ శక్తిని ఐలపరుస్తాయి. జనతా ప్రజాస్వామిక విప్లవ విజయానికి దారితీస్తాయి.
ఈ వ్యవసాయిక విప్లవాన్ని జనతా ప్రజాస్వామిక విప్లవాన్ని విజయవంతం చేయవలసిన అవసరం, దానికి కావలసిన శక్తి, అ కర్తవ్యం వ్యవసాయ కార్మికులు పేద రైతుల మీద ప్రధానంగా ఉంది. అ శక్తి వారికే వుంది. దానికోసం మధ్యతరగతి రైతులను ఖచ్చితంగాను, ధనిక రైతులను కూడా సాధ్యమైనంత వరకు కలుపుకు రావలసిన బాధ్యత ప్రధానంగా వీరి మీద వుంది. వారి సంఘాల మీద వుంది. వారి నాయకత్వం మీద బంద్. మీద,
నేటి గుత్త పెట్టుబడిదారీ భూస్వామ్య ప్రభుత్వపు బూటకపు వాగ్దానాల 20డ, చట్టాల మీద, దాని కోర్టులు, న్యాయాన్యాయ తీర్పుల మీద అశలు పెట్టుకుంటూ ఎదురు నవం నట్ 2
ఇఇ ₹4406% 0 ఇదగ౯॥ చూస్తూ ఉండటం నిష్ప్రయోజనం. ధనిక రైతులు పెట్టుబడిదారీ భూస్వాములు “జాతీయ” పెట్టుబడిదారీల వర్గాల మీద వారి ప్రయోజనాలను ప్రతిధ్వనిస్తూ వారితో అవినాభావ సంబంధాలు కల్గిన పార్టీల మీద, వారి వాగ్దానాల మీద ఆధారపడి ఎదురుచూస్తూ ఉండటం నిష్ప్రయోజనం. వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు తామే ముందుకు వచ్చి కీలక పారిశ్రామిక కేంద్రాలలోను, కీలక పట్టణ ప్రాంతాలలోను అచ్చట వున్న శ్రామిక వర్గంతో పాటు నిలబడాలి. మధ్యతరగతి రైతు ప్రజానీకాన్ని పట్టణాలలోని మధ్యతరగతి ప్రజానీకాన్ని బుద్ధిజీవులను కలుపుకుంటూ భూస్వామ్య గుత్త పెట్టుబడిదారీ వర్గాలపై కేంద్రీకరించి నడిచే శ్రామికవర్గ విష్లవ వాహినికి అండదండగా అభేద్యమైన మానవ కంచుకోటను నిర్మిస్తూ నిలబడాలి. శత్రువుల దాడి నుండి ఆత్మరక్షణ చేసుకొంటూ జనతా ప్రజాస్వామిక విప్లవ విజయానికి వ్యవసాయ కార్మికులు, పేద రైతులు నిలబడాలి. అప్పుడే భూస్వామ్యూనికి గుత్తపెట్టుబడిదారీ విధానానికి ఆ వర్గాల పార్టీలైన కాంగ్రెస్, జనసంఘం లాంటి పార్టీలకు మన దేశంలో స్థానం లేకుండా చేసి భారతదేశంలో జనతా ప్రజాస్వామిక ప్రభుత్వాన్ని దానిలో అంతర్భాగంగానే విశాలాంధ్రలో ప్రజారాజ్యాన్ని స్థాపించగలం, సోషలిస్టు సమాజానికి దారి ఏర్పరచగలం. జ న గ్ తి శత వీరి ) ॥ | అ ౩ లా " జా య" లో ల ళం గ సుమార లాడ్ స క న ఇం వర్గా = వర్గపోరంటం
|
|
|
| సమాజ పరిణామంలో వర్గం పాత్ర, ప్రాముఖ్యత
, అర్ధం చేసుకోవడానికి ఉపయోగపడే రచనల సంకలనం ఇది.
సమాజంలో వ్యక్తులకు, సమూహాలకు లింగ, వర్ణ, జాతి,
మతం, ప్రాంతం తదితర పలురకాల గుర్తింపులుంటాయి.
ఇవేవి ఉన్నప్పటికీ అన్నింటిలోకి కీలకమైనది వర్గమే. ,
ఎందువల్లనంటే ఏ సమాజ మౌలిక స్వభావం అయినా అది ఏ ఉత్పత్తి విధానం మీద ఆధారపడింది అన్న విషయంపైనే
నిర్ధారింపబడుతుంది. ఒక వ్యక్తి ఆ సమాజంలోని ఉత్పత్తి
శక్తులతో ఎలాంటి సంబంధం ఉంది అన్న అంశంపై ఆ వ్యక్తి ఏ వర్గానికి చెందాడన్నది తెలుస్తుంది. సమాజం
| సమూలంగా మార్చుచెందడంలో మౌలిక పాత్ర వహించేది వర్గాలు, వర్గపోరాటమే. రకరకాల అస్తిత్వవాదాలు ప్రాచుర్యంలోకి వచ్చి, విచ్చిన్న వేర్పాటువాద ఉద్యమాలకు సైతం వూతమిస్తున్న నేటి తరుణంలో వర్గవిశ్లేషణ ప్రాధాన్యత ఎంతైనా ఉంది. దానికి ఈ పుస్తకం సముచితమైన రీతిలో దోహదపడుతుంది.