Telugu Vaada Prahasanamu_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

శిరన్తం లట ల్‌, శ్రీమర్ధృకుక్ష ప్రికళాత్మ ళాలంశా నసార్వభామబిరుచాత్క్‌ లక న్‌ శ్రీసల్హం చేంకన్నళాన్తి భః విరచికక్‌ు్‌" వాద,పహసనమ్‌ (టీ ల శ్రీ నీ, బె, రజ్బనాథకా స్త్రి ప్రేరిత శ్రీచదలవాడ అన_న్తరామళా స్త్రి! త యువతీవివాహసాధ“వివాహ్యుకనా్యాస్వరూపనిరూపణాఖ్టి గచ్గభిద్రానాత్మకం సిద్ధాన్త సి్థాన్రైగాఖ్యం ర అల్లోకువానినా "వేదము న్యుబ్రవృణ్యళర్శ్యణా అర్‌ ్రీకృళక, లూ చెన్నపుర్యామ్‌:" వావిళ్లాఖ్య ముద్రాతరళాలాయాం నుద్రితమ్‌, 1వ కెఆజాలతేం) 1952 (౫ 1-4-6

సంస్కృత గ్ర ౦థ.+ములు =అం ఖతినోసప్పురాణనుంలు 96తా చ్రశి 1+ వ్న చాలరామాయణను, టీక 466 18 నుందరకాండము, మూలము త ళ6 శ్రీమద్రామాయణము, ఆంధ్ర)ళాక్పర్యములా “2 99 నుందరళ "ఎదదు అకలి తక్కినశాందలు అచ్చులోనున్నవి ఇా్తీకమావోత్త్మ ్యము (సా్చందము) ఆంధిఆాత్సర్యనహికశము " “44౪ శాశీనూవోత్మ శ్రిము తెుుళవచనము 66. గయామాహాత్మ ల్ర్‌ముః "తెనుంగువచనను శఖళి ఇ₹రుడపురాణము, నవ్యాఖ్యా నాంధి తాత్సర్భము 446 భవిమ్యపురాణము. బ్రైహవర్వమా; అంథ) కాక్చర్య* సించోచలన్మేక్రమాహాత్త బ్రీముః తెనుంగుపచనము 66 జగన్నాథమానోక్క్య్యము, 'అెను(గువదనమణ - ల తి6ి ధశుర్తాసమావశశ్త్యము, సాంధి శాత్సర్యము ఏతి జద్యపురాణాంతర్లత మాఘపురాణము, సాంధ)ళాత్సర్భము 66 ఛ్రీమవాభారతము, గచ్భద్వా ్యఖ్యాననపాతము, కి నంపుటటములు 4. శ్రీమద్భాగవకము) శ్రీధరీయవ్యాఖ్యాననహితము, 2 సంపుటములు 6 ఛ్రీవుచ్చేకభాగవకము, వవ్యాఖ్యానము ఎం చ్వాదళోవనిషత్తులం) తెనుంగువచనము ఎంకి మడుపనిషుద్భావ్యమ్‌ః ఆనంద!రిటీ కానహిత ,శ్రీశంకరబాజ్కేణ విళిష్టాదై ్వశఖభామ్యేణ చ నంమయో లికకు, నంన్కృకమ్‌ ం96 కి త్రీరీయోపనిముద్భామ్యమ్‌, (ఛంన్క్బృకము) ఇఇత గ బృహచారణ్యశోవనిమత్‌ భామ్యమ్‌ (సంస్క్భృతము ఇజం -అథి వైదిక శ్‌ ౦థములు ఠిబా- ఆఅమావాస్యాతర్చణనుం 999 అభ్గిక్రవణక్‌ ంల8 ఆన నృంబ్యప్రవర కాండను + ఆశ్వలాయన ప్ర వరకాందము న

శీరక్తు శ్రీచుచ్చకుష్ట స్రీ కాక కాలం కారసార్వభానుబిరుజాక్కి కై శ్రీగులజ్లం వేంకన్నళా నీ భిః విరచితకు వాదప,హసనమ్‌ జో , జ (| శ్రమ వి. రబ్బనాథ కా స్తీ వేరిత శ్రీచదలవాడ అన _నరామకాన్తిళృత ఇంకనృహి నరీవివావాసాద్రళవి వావ్యాకన్యాస్వరూవ నిరూపణాఖ్య కొకునులు శర లిద్రాకాక్య కం నీస్జా న! నీన్య్వైాశాఖ్యం చు వినయవ్ణీ ఆల్టూరునానీశా జేదనూ నుబ్రవృణ్యశర్థ్యణా అంధ్రీకృతను క + న. మే శెన్న న న వానిన్లాఖ్య ముద్రాతీరకాలాయాం ముద్రితమ్‌, 192

(/ క 4 1౬% క్యట7 2 3454 వ్‌4కాతి౮10౮ 0 *. టిం తి 47 5452560 &ఉ 50%5 4 గ౨ 404 క్‌ నలం సెక్‌ జర0౯ష6 జా1లర్‌న, ళల ఎరప్ట్రటైటా వడం మలల వసన సరా చగివడనళ వ్లన న్తాణన్యుడడా వ్వా బండి పెద్ది కృక్ణస్వాము మయ్య, కభాబతి, వెలకాటి జాలాథిజల్సి కోడూరు సీశారామయ్య, మారికి నాటి జాలాధివతిం అమరవాది జద్య కాకయ్య; "లెలంజాజ్య జాలాథివతి. వనంశపురం నుబ్బరాయుల్క, కరణశమ్ము జాలాధికతిం పీరళాగచకుల న్యుష్శాణ్యాళా న్ర్రులం) చ్ర,థమకాఖ జాలాధినతి, తి అమ్యాగీఖీ రులు, వ కప్పావాధాంరి, ద్రానిడజాలాధిబరులంం న నవనవ నానన ననన మాసా టన గా . ల శ ఎవేకెతి ణి న ము క! జ [49కు (| ర | మ / గ్గ లీ ల ఫోం ను న్‌ ం వో సనమ నవవననా”

శీ శి

శ్రీళాంచీ కామకోటివీకాథీళ్వర జగద్దుకు సార్వ్యథొతు శ్రీముశ్సరడునాంద జరి ర్రాజిళాచార్యవర్య శ్రీ, బీళ్ళంకరథగవ క్పాణాచా ర్యాధిస్టైన మూనందు సించోనజూశి: మి త్తఆయిళ క్రీకునవోజేవేంద్రకరర్వతీ క్రిపోకులవారి. కిన్చుకోటీ వ్రవిస్టు అను శ్రీమచ్చకుష్ష స్రి:ళాక్య శాలం కారసార్వథామబీ వచాంకితులంను నస అహా శ్రీ సజ్జ ఇెంకన్నళా స్ర్రృలవారి నమ ఖమ్థునక;

ఆతయ్యా! ఈ అతగున బేర్రలుేసిర ఇెన్ననట్టణస్థి కా శీమనిద్యన్య హానధ్‌వారు వినయవ్రూర్యక నగా తెలియనరచుగొనునది యేనునకాలాల

శలియుగశ తానా! ౯౬౬ కి నరిమొన గదచిన ట్రైధన శాదునంకక్స రాహాఢ కృష్ణూర్రమి కొను వానరతిణిన శ్రీకకలనావ ఆకంకలొనుళా త్త ళవారిజే విరచితంలై, శ్రీనారియాస్థానంబునందు నమన్చింబజడీన యువతీ వివావాసాధకంఅగ వి వావ్యూశశ్యా వ్యరూబనిరూవణల జను గంధమును ఖండించి. ఆనేకకండీరుల బేత శ్రీవారి యాస్కా నం మిన చనుర్నింతబడీన ఖండన్యక,0థముఅలో ఆ,లియు క్ష ఖండకంఅంణ చలిబాదికేక అంగీకరించలడేన నునక్యృతి మనాలకమైకందున మాజీ విరచిశంలైన సీద్దాంకనిద్ధాంజన కుకు చ్రంథంజు'జే వై యనంకరానుళా న్ర్రులగ్ర,ంథంబునన ఛార్షమైన ఖండన గా గ్రహీంచి కోధరచామనంవక్సర మార్గశిర బవుక ౧౧ అ బఐభనానరంలున ఉభధయవాదుల వోవాణ్తాోన ప్రానికుమినువనితద్ధం వై నారనిక వ్రనూణయుక మై యుండుట జేకనన్న, ఆపార్ధకల్పశావిరహికం బై నయః క్రీళంటై యుండుట రేకనన్నూ, వాం శీష్టాంజకం అను మిగ్ర్యంథమాను సిద్ధాంకీబరచితి మని తీర్చు నెలవిచ్చి శోధనశానునంవ త్సర వుద్య శుద్ధ ౪ గురువానరంబున న్వము ద్రైక్రై క వీన్ధాంతవ లి, గాచాశాదుల నే మిము కగౌరవిం చినదిమా క్ర, మీగాక ఇయనివర్శనంబును విద్యన్ముఖ్యచిన్నా ౦బుకు నగు నువర్థ కలక గోభికచ్ళు శ్రమునే మిన్లు ఈ నువాసధ్‌వారు కౌగినించుట తమకు మిక్కి లి ఈనంవజనకం అతి నెలవిచ్చిక శ్రీజారి యాజ్ఞ చొచ్వననున్న, మివంళవరంచరాగక వై దుమ్యుమున కనుగుణంజున మానర్యతోముఖ పాండిత్యము చేక ఈ నభవారీకి కలిగిన నంతోమోధిక్యర బేతనున్ను మీఠా కీ నభవారు బిరుదు?ా ఇప్పించిన న్వర్ణ శిఖారకోభికళ్ళ త్రం బుతు నంగీకరించ మిము సోరుటయేగాళ యాలాటిపొండీ క్యముగలిగి దుళ్వాదఖందళ శై

జీ

ఈ కట్టణనుక కంథొ ఖ్యారినం పొనణ లయిన మిమ్ధను అ ముఠొరో నై స్యళ్వర్య్యాకుల చేక నీలోబ్యధికమణగా కాపానం దుంమునట్టు సర్వశ_క్రికందట్నడయిన భ(నంతు$ ప్రాస్థింజె దము

అతయ నానునంవక్సర నిజక్యేస్ట శు ౧౦ భుక్రచారము. ధూళిపాఃి వెంకటసుబ్బయ్య. గుంటూరు లక్ష్మీనరసయ్య, కల్లూరి వెంకన్న, కోనూరు సూరయష్థ

ఉ +

అత్రసాల వెంకబ్రా యులు, శలాణం కుస్పుస్వామిళా స్త్రి,

ఫీరలః 'నెందలంిన 600 బేద్రాలవారలుం

ర్‌

అ స్తీకరుళోశ యంలారా! గడదిన శ్రోధరకంవకృ రాహాఢ కృష్ణాస్టమూ భొను చానరంబున గూడూరుతాలూ కా కోటవెకనపా శి ఛ్రానువాన్తవ్యులమిన బ్రం బే, చదలవాడ చిన్నాయనళా క్త లశు నామాంతరముగల అనంక రామ శొన్త్ర ల గారుకి శెన్న పుకయంక న్యా మదనా ర్థులయియుండివ బ్రకి వే, సీంటరంన జావ జక జ్చ శ్రేశే శంచబడి యుసతీవివానాసాధకము గా వివావ్యృూశ చవ్యాన్వరూచనిరూద ణి నును గ ౦థకును రచించి యుంజికి అగ్ర్రంథమాను చకున్షస్టికళాత్మ కాలంకారసాస్పభొము బివుచాం!కికు కైన ఇ కే. సజ్జం వెంకన్న శా న్రు౭ంళారు ఖండించిరి. అ ఖండన గ్రంథ కు నిద్ధాంక నిస్టాంజన మను పీరను, వాద వ్రవాసన మను *పేీరను బరగియున్నదిం అయ్యది నంగ్క్బృక భామయందు రచించజడుటలే నంన్కృకనః తెలియని యా న్తీకలకు అందలి దుర్వాడ బ్‌ గౌనద్ధరులు శ్రౌవ్వూములు శానందువలన దానినీ అ) శ్రీరిందితి. ఖండర గ్రంథము కాక్క జటిలమైయుండుటవలన జానిని నుగ్తవాముగా ఇాంగ్ధీకరింకుట దుష్కరమైన విమయ నుని యందణకును విదిక మే ! శాస్త్రీయమైన విషయములను £ిడీచి యికరమైన భాగములను అం ర్రీకరించుటనలన స్రంథక ర్హయొక్కు చ్రతిక వెల్లడి గాదు. కాన సాధ్య మైనంకవరకును శాస్త్రీయమైన విమయములనకూడ సాధారణమైన ఇ్యుత్స త్తిళలవారికి నోచరించుట ళనువుగా మోలౌశ్రంథకును ఈం ఫ్రోరకచిలిని. ఇట్టు అం శ్రీ,రించికబ్సటి కిని దీనియండు కూూల్ట్క్యంథమంనం కలి శాన్ర్రకాటీిల్యము కొంతవరకు చ్రలిశలించుచుజే యున్నది. మూఅగ్ర,ంథ నును వదలి జానియయందలి అళయము'జే గ్రపాందీ న్వకంత్ర గ్రుంథమునా శ్రాయుట యను జద్ధతి కాన్త గ్రంథము లవిమయముకం దుదయో౫జడ క వాదద్రంథములన్ని యు వ్రతిక్ఞాహేత్వాదులతో నిండియుంతను. అని యొన్నటి!ని వ్యుర్చే త్తిలి మించి నుతేయొకసాథరముతో 'జీేభామయం దున్నబ్చ్బటే!ిని గ్రకొంక శళ్య ములు కావు, ఈ యంశములను పాఠకులు బుద్ధియందుంచుొని య్యశ్రంథమును చకున కంయుతిత్రైతుడైర్తక్త్కున్తు నే ధని దోవనులంన్నను వ్యుక్పన్నులక సంణ తను దుర్గ) వామైనంకటి శాస్త్రజాటిల్యమున్న]కు దరత'శేని ఆతన చో ద్వితీయమ్యక్ర, ణమునందు కేగు మాద్చులను చేయగలను, అదిగాక అధర్మ్యభూ ౫ుష్టమైన ఇక్కాలమున బట్టి గ్రంథముల యసనసరము నంయతము అలో చించవలనీయున్న ది. బ్రతి వారును ఇందలి వాదమాలను యం క్షులను జీర్చుకొనీి వినావానివయనునందు కలినంభ్‌వమూ గా భారతా జ్యచర్వమున మార్కండేయ యుఢిష్టిరరరవాదముదలి “కచ్చాం న యాచతే ళళ్చి వయ నాడ ప స స క శ పీరు మదరాను వ్రైనీడెక్‌ నీ కాలేజీ అంధ్ర 6ండితులు శ్రీ, చదలవాడ నీతా రామళాన్తీ శారి సోదరుల, త్రీ చిన్నాయన శాస్త్రం నుళోయోగి వీకకంథాగ్రా హహయు వీరు కొర్టూవారి ఆగ్ర్యవారము ౯ దివ క్‌" జహదూరు ముళ్ల ) అదినారాయ

తియ్య గారి వాళిటనండేవాగుం

శీ క్కళ్చిక్కళ్యా వ్రదీయ లే, న్వయంగ్రానో భవివ్యన్తి యుగే దడుదస్థి రే” యని శెద్ప్చణడీక న్యయంవరవిచానాములకు నమనఃర్రూార్వకనణగా తా వొనగక ధర్మచరులు శానోరిరిని. ఇండలి చాదయు క్తుభకు గ్రుకొంచళాలనివాతు థర్త్మ్య్యవివావా నున ప! అఫర్త్మ్య్యవినానా మర జీమి! యని స్టూలమున త్రుహొంది తకుప్యుత్తిశలను ధర్యజద్ధముగా వివాహనంప్కారము బే జబ్బ రు,9కు గావించి దానిచే కదుపు బుణనిము క్తుశు గావించు కొని మొహెళానుమ్మికఫలనణల అడయుదురుగాశ యశి యాళించుచున్నాను.. €థిలా వస్థయం దున్న మాల గ్ర,-థ ముకు కాశి చానికి ఆంభ్రాశువాదనఃను త్ర ఇయ్యనల జీని ఇవ్వటరయే. తడవుగా కాళోరికను నున్నించిన ఆ స్తీకవ రేణ్యులంతు) థర్గో్టైరకులును, భాపోద్ధారకలును అకువంళికముగా తొము చండిరు లగుటయేగాక బండిలో త్తమ అక్ర ఆదంంచు వారుకు) ఇట్టి ధర్మవ్రతి పహొదకనజలగు నవూర్వ గ్రంథములను వ్యయ్యవ్రయాస్థల కోర్చి వ్రకటించి ఇశ్కాలమున ఆర్హ వైదికనంబ్రచబాయముల కండయై సిలనిల్లుచుక్న చారుమైన బ్ర. జే. వావిళ్ల జేం బేశ్వరళాన్తుంవారు డీనిని వ్రకటిం చినందులన వారికి మిక్కలి కృగజ్ఞానను తంశీయును ఈ ఇావత్రంనకుకుననిన్రగో ఇెల్టూరు జేదనంక్కళ్భకకళాళాలా న్యాయాలంళారవండితులైన బ్ర, వే వుడాలి నర సించాకొ శ్ర్రలనారి కనూరులు ఖం శ నృరొనుకా స్త్రుణ నదూళార మెగంగి కందులకు చారికిని జీత చాల శృరజ్ఞాడనుం

బుభజనవి భేయుడు, జేదనుంసు బ్రవూణ్యశర్మ, అల్లూరు) కోశ్రారుతొలూకా, జల్టూరుజిల్లా న్‌ ౨, ప్రకాశ క్‌ విజ్ఞప్తి,

ఈ (గ్రంథనణ దీర్పకాలముగ అరుద్సైయుండగా శ్రి వేదనణ 'బేంశటరాయఃదం గారు కాము రచించిన వేంశటరాయకా న్ర్రీగారి జీవికమున 11 4 వేదము పేంక టరాయళాన్షీగాకే ఈ గ్రంథమునక కర్ణ లని వ్రా౪యంండిరి. లోకుల శా మాటలలోని నివను బయల్బజచుటనై దీని నిబ్వడు వ్రచరించితిని. ఆ స్తీమునోశ యు లెజ్టరు దీఏం జది౦ కృ క్తిజెది ధర్గానక్తలగుదురుగాశ యని కోరుడుక్నాను. తండయాక్పేటు ఇట్లు;

శ్రీగణేశాయనమ! జ దాన సిదాంజ వాద పహసనసనము సిద్ధాన్త సిద్ధాంజనాఖ్యవాదప్ర, సాం ధ్ర శాత్సర్య బు అతానాానిానిననన వీఠికా గ్ర బ్రారమ్భ పథ “హరినా యాది కురరమూనా వన్దిరౌళ్సే 9కల్లవా మునురళేోటి నాశయ ఖీమరూవధారిణీక్‌, వివతలోక నులభ యత్న నిద్ధిదాం వరావిగిళాం విములచేకసా నమామి బర్వవిభ్ను శా న్తయే” | “లాం ణాయినీ కళానిధి శేఖకే సీ చిర్తంనర్రైన వివా రత్యవతీర్యభూనకొ, జూళావ్యదీళఖిక శృభయావ్య కానీ జాక్యళ్థ మోనాలిమిరం బత నానుశేమమ్‌ ర "శీ కుచ్ళంళర మన్కకీన్ద) దరణామ్యోకాత యుశ్శార్భన "ఇ్యాశాధీనచ్చూదా ముదానిరచితా నే కొన్పుతామాన్య యా, అశ్షీకృక్య నజాదదక్వభ్శినవరి జ్ఞానం గురొనమ్రుకొం తశ్థ్య్యావ్య నువోన్నతిం చ విపులాం చాల్‌ రయో మేశ్వగాలో |

• కర ఇాండచోది తాఖల ద్రచజ్దనత్కి) మా అనేణాోణాత్తుటటునిప.ప్రోదరది, ,. పాణీనీయక త్త పూరదర్శినం తవన్వీనీ6 నర్వవద్ధ్యమష్పు కార్య మద్య గామి దుద్గురుక్‌ం” టీ కర్త శాండనిహిరములై న కర్య్యలను ఆనస్టించు జా కం డ్రి సోదరుడును వ్యాక రణశ్యాన్త్ర సౌరంసతుడునుు తవస్వీయునగు అప్పన్న యనను కాగురువుకు నదున్కరించు చున్నాను. “అళ్యాఖ్ళీ వడమావసీనురకు కే విశ్వాతిశాయిన్య భూ ద్రామష్వామి ఇంట్లో త్త మోహిజనలి త్రయ న సారార్థవల్‌ , నర్వోర్వీవ సబొవిభూవణ లనబ్భాహోనిశేపోదయో థైళ్యారణ్య కశారవాకృకురినూ దాథా దయాదా 'వ్లీనూన్‌” త్‌

తి వడోనముకాఖయందు గుజ్జము వారినరశము చా శ్ర,సిద్ధ యెనది. అందు కండికుడు జీచాంకళా త్త సౌరంనగకుడు నమన్త బ్రావ్గాణనభలయందు వాక్బారుర్యమును చ్రశటించి కీ క్రినడించినవాడదును ట్రైైతమకఖందనమునందు చ్రతిన్టగాంచినవాడును అగు శ్రీరామ ప్వామిభండికుడు నాకు కండి. (౮ “నేనానూం వితృమానవిన్ష్య ధృతిమా కారూఢ శాళాకళా పొధోరాళికటో మువానటకృ పౌ చమ్యూత వాగ్ట్‌ ఎన్భుణట అలచ్కారిక పార్వభామబికుద ఛశఖ్యాత శోభాంవవా స్థీసొజ్ణిక్య దిన న్తవి, (శ్రుకయశా వెంకన్న శామాభవక *" 6 శాపేరు వెంకన్న, జీను చావావిద్యలరమొక్కు పొరముగు కాంచికబావక్న, చరమళివుని చ్రసాదముచే వాగ్విజ్ళింభణనును సంపాదించినాడను, అలం కారిక సార్వ భాముడను బీరుదముచే 'జీశు అలంకరించబడియు చ్నాను. త్రిక చేశన్కు పొండిక్యము చేను వాశీర్తి సకలదిక్కులయందును వ్యాశించియున్నది. “యేళీచి క్కలిళాలయోగ్యకధియ స్పా్యబార హీశాఃబరం నాణాద్యాధుని కావనీ వవృదయావ్లో దార్థ వాదారురా;, వేదార్థా నఖిలానఖణ్ణకవరా సంగృ వ్యూ. గణ్మూన్త॥ రీఒభూవన్లునయో మనుబ్రళ్ళక య్హద్దూమ 7" ణామచే.” ణ్గా ఈ కలిళాంమునణ కగినట్టు ఆచార భ్రన్సురై, జల్సితబుద్ధికలిగిన. కొందరు హరొణంలం మున్నగురాజుల చిత్తమును రంబింవ బేరంటకు నా స్తీ వాదమునందు అన త్తలె కరవడుచున్నారు.. అఖండమైన తదనుచే నకలనేదార్థములను నంగ్రహించి నన్హార్తీముగు ఊనదేశిందు నునుపు మొదలగు వారిని దూషించు నా _వ్లీసలకు నంతోేషమును కల్పించుటన్నై యర్నించుదుళ్నారు. “ముఖ ్రియం విధాయ జీవితుం కదూర్ల గామికాం విదూమ్యశాన్మ్యవద్ధతిం వినిన శ్రీనద్వి బేప్రీ కమ్‌, ఆన న్లరామకా స్ప్రీణా చబస్థమార్భదూషకం | కృతం రణజన్వలావివానాసాధకం కయు కిల్లి రి చారికి ముఖ ప్రీతిని చేసి జీవించుటకు కా వ్రవద్ధతిని దూషించి భిస్టాచారమును నిందించి అనంతరానుకా న్మీ ఆర్యదూనక మైన రజన్వలానివావా సౌధక మైన గ్రంథముతు రచింజెనుం “యువత్యా వ్రదిల్భాశు గుణ్యేనలోశే ద్విజారై్యై ర్వివావోహి గాస్ధర్వరీత్యొ నుక ర్తవ్యమిక్య పార్థ వ్రకష్భా వృునో౦క్టమి త్యానా జీ ర్రేనిమాల్య.” రి యావతి స్వేచ్చ్భారుసారమణ శాంథర్వపద్ధతిలి ద్విజాదులకు వినావామాడవచ్చు నని ననువచననణనళు కనులనుమూనుకొని అపార్థమును కల్నించుదుశ్నాడుం

శ్ర “ఉనక్మ్భృతి విరోళ్యర్ష వ్రలిళొదర హేఈళ్ళా ముశేల చరాళరస్యాపి స్మ తేస్త్యాజ్యత్వ మః .క్తవాన్‌.” క మనున్మ లి! విరుద్ధముగనుండుటవలన బరాశరన్త్యృతిని ఉ సేషీంచవల యన నియ ఆరనుజె స్పెనుం అరానమాద్భ వాపిటీందూ పి కం ఇలేఖకం శం హీ వైద్యనాథ గీతీరీయ మూఎహేన్సు దక్‌ ఉవర్చిళాంే లేక్య సౌలికేఖ నస్ట్రపానఖి ర్నలజ్జయన్విదూషికు న్గుదేనయోశురూనపి.” క్షే కృతం లేన మూర్థృవ్ర మోవశయ సర్వం విరుద్ధం న్య ఖలీనాం విహీనందుయుశ్ల్యా, కృహీత్యాళినన్ధ ను శేచిస్వమూ థా శలేళేన థర్గోత్ర, ఇాళ్చర్యమ స్తీ, కేరి అశని రరనయంకయు మూర్థోలను చమూోహవరచుటళీ. ఆది న ఎగంత విరు ద్ధు, శేన్థమోనయు కలం జానియందు లేద్ద చానిని గ్రహించి కొందరుమూఢుఅం అభి సందింతురు గక. ఇది కలి.న0% ఫర్మైవః గాన నిం చాళ్ళర్య మియుః లేదు “నభ్ధాంకళబ్టపూర్వోక సిద్ధాస్టాన శానుళేజాన్య, / బొదృళాసనవిధికా శద్ద,న్థం ఖజ్జ నామ్‌ ముదాం కేరి సీళ్చాంత నిద్ధాంచనమకు "కేరుగల జొద్యక్రృటానన గ్రంథము లే వఠనీ గ్రంధమును జీను ఇంటీంచుదుల్నాను 46 వ్ర థయే కక్క్చృళ గ్రన్ధనానుభేయ నిఠాళ్ళరి వ్వితీమీ తత్క.వన మై పుణ్యానాదర బ్రథాం శశీ మొవట దశన్నిగ్త్కంథజామభేయనిరాకరణ నజ రెండవది అకనీ కవనకాశలమూుకు రి“గ్యాకంచుపె. - | "కృతీయ్‌ యువతీ పాణి గ్రవావాదన్య భష్టాం్‌, శ న్యానునుళ్యాచొనస్య విరొనస్తు చతుర్థశ” కర్‌ మూదడవదింయంపతీ పొణిగృబాణవాద నిరాశరణదణ 'కాబ్లవతింకన్యరమొక్కు . అంగీ కారము బే జబొగననును నిరాకరించుట,

“దబ్బా హేతు ద్వా తాం శాస్థర్వన్య చ ఖణ్జరక్‌, . మష్టే జరాశరస్యో శ్తే స్య్యాజశ్వన్య తిరస్కీఏయాో కరీ ఆయివవది-న్రాన్తుణాలన గాంధర్యవి నావా ఖఅడనముం అణవది = దరాళరవదన నుం

క్యాబ్యకుకుటను నిరాకర౦ంచుటం

శ్రీ ళ్‌ బృ మే వై ద్యనాథార్య డో షారోవన్య థిక్క్ళృలిఏ ఆష్ట మే కక్కృశక్య, నృమామూలం పర్యఖజ్జయక్‌.” 17 వీడవది-వై ద్యశాథదీతీరుల్నవై. జేసిన దోషూరోబణమును నీరాకరించుట. ఎనీ మిదవది-అగ్ర0థమునంకటిని ఖండించుటం “వద్యు క్షిన్స చ కూణీయం కృలిర్దుర్వాద ఖజ్రి ౯. వినోదయకు చేతాంపీ విదుమోలి కుకబానినం కేరి నద్ధేకువులతోను నూ ణములతోనుకూడి దుర్వాదములను ఖండించ 0ణా గ్రిభము చియకచలుకులవలె విదార్షింగులదమనములను విసోదవరచుగాశ, “అష్టళ్ళిః బరినోనై కృ నంయ.కం మక్కృకంభుని ఇదంవాదవ్రృవాసకం జీయాదాచస్ట్ర తారకకు.” ర్‌ ఎనీమిది వరిచోనములతో కూడిన 0౯ కాదద్రవాననము,. అడరద్ర, కారకము భూమియందు జయ మొందు గాక, “యద్ధృష్ట్వాశోమమాయా న్లి నన్టితా యేం విమక్సరా॥ శక్సమక్సరిళుణ్ధాలాం కథనానస్పకం భవేత్‌.” 20 చ్‌ ఫ్రౌరంరపీలి జాజావ్రాల్లి వి క్రళాననమునుచూచి ఆనూయలేని బండిరుణ నంఠసించుడుజ్నారో అ 'శ్రేహానవము అనూరయపకలిగిన మూూథులకు అనంకమును యొట్టుబార్చుకుం శ్ర ఖారంఖి వీకికకు తెగుగు భూరర్తి ఆయినదిం వాదపహసనలకరక్తణమ్‌ ఈ త్స దళరూవళ వ్యాఖ్యా జే-ళతరూవశే-ధోడ రాజపా లి చ శరణస్యా శ్లో ఖర్జ్యనా బొనుసారిభి; క్షే “ ఇతివోనై ర్ల నసీయైళ్చోళమోయ చనుక్కృకం? పార్ర,వ్ర వేళరహితం చిక్రవృత్త నమున్వికం.” 2 “జరివోపాఖ్య క్రకరతైర్యుకం దుర్వాదఖల్ణళం, విద్వళ్సన్తోషజనకం వావ్యభ్రవాననం విదుః ” త “వాద బ్ర థానం ్రశనుం రమ్యం ్రనాన బేష్విదం” ఇతి చ్రభాననలంతుణం వంధూర్జ క

త్‌ ప్రథమపరిహానము

ఆశ్రారొ విచారయామో ఒన న్రరామశాన్షీభి ర్యువతీవి వావాసిషోధ చయ శృతన్న గ్రన్ధస్య యద్వివావ్యాక న్యాన్వరూపని రూవణమిత్యభ్ళి ధానం కృకం 80 తక్స ప్లగ్భలే నవేతి,

ఆలశకళోకక్‌- స్ప్రహ యొగరీవి వావామును సౌధించనోరి రచించిన గ్రంథమునకు వివాజ్యూక న్యాస్వరూపనిరూదణ మని చానుమిడిరి. ఈ శానుము నరివడుశా సరివడదా అనునది మొదట విచారణీయమైన విషయము

శన్నసబ్లీగ్భ లే అభ్గిధానస్యాలి ధే యవిరుద్ధ క్వాత్‌. + శఈఖాహి= యన్య మనోర్మత మా శ్రైవలంబ కన లాంివతీవివావాం సాధయేయమిక్యయక న్త శేవైవమనునా, శబ్ధోశ్ల్యా కనాష్థయువతో్యిర్ళేకః నిరూపికశి కథాచ. మశః వీకాదశాధ్యాయే 8రి భైోకః, నవై కశ్యాయువలిర్నాల్నవిద్యో న బొలికః వోతా స్యాదగ్నివోత్రన్య ార్తోణా నంద్కృృక వ్రథాం అన్టకూధ్యాయే 867 ల్లో అభిమవ్యాకుయఃిక క్యాం తర్యాద్దర్నేణ మానవు రస్యాశు శే తి అబు వ్యౌాదండంచార్జతి మట్ళకం

అనాను భేయను గ్రంథముకట బొపోచచాీ్‌ శామఖీయమునకును, జానివలగ చాళ్యమైన గనందలియర్థేమునకు సంబంధము లేదు, వాచ్యార్థమునకును నాను భే యను విరుద్ధ మఃగనున్నది. ఎట్ట, మనువుయొక్క. మకనునుమా త్ర, పే అవలంబించి యువతీనివావా మునుసాధింద బ్రయత్నించిరి, కాని ఆమను వే కంతో క్రిగా కన్యాయువరులకు భేదనును విరూపించుచున్నాడు. ను, 8-న అధ్యాయం. తిగీక ల్లో, తొత్సర్యము. కన్యయం, యంపతి, ఆల్పవిదుడు, బాలుడు అర్తుడు, సంప్కారకకాన్యుడు ఆగ్నివోే క్ర మునణ వశోకలం కాజీరరు మ రి అధ్యాయం 867 శ్లో. బలాత్కా రముగ నరుజాతీయ ళా జంగలి ద మేదము లే నాళము చేయం వాని అంగుభిద్వయమును ఛేదిందవలయునుం

చణముల దండెమాని చిధళవనవిళి

ట్‌ అష్టమూధ్యాయే ఏవ. 869 స్ప శవైైన కచ్యాం యా జర్యా శ్రస్యా స్పా ్య్యప్టిళతోదమః. 870 ల్లో, , తఊూఠుకఇ్యాం చ్రర్యాల్‌ ఉ్తీళానద్యోకాజ్ఞ్యు మర్శతిం

న!

తు, 8 అ. 869 ల్లో, కన్యగు అంగుళిబ్రమేనను చే శాళముదేయు కన్యక శెంనువందలపణమఃలం దండము. మ. రి అ. 870 ల్లోకము. ఆంగులి వ్ర మేబనులే శన్యను పొదు చేయు స్త్రీ! ముండనము ళిడ్‌,

తు, ద్వితీయాఖ్యాయే. 212 ల్లోకట గుడుకల్నీ ఈ యువతిర్శాఫినా జ్యేధ పౌదయోఓ

ర

మ 2 అధ్యాయం. 212 ల్లో, యునలియైన గురువల్నికి, యువకుడైన శిమ్యడు అభివాదనము చేయరాదు,

మ, ద్విరీయాధ్యాయే. 216 జ్లోకః కామంకు గురువర్నీనాం యువతీనాం యువాభవి, ఇలిం

కథాచానురసీంచా॥ ==

శచ్యా? కుమారీ, కొరీకు, నగ్నిళా నాగతార్హవా; స్కాన్మధ్యభూ "జృష్టరణా వ్రరుణీ యువలిస్స మేతి, వినం కజ్యాయువత్యోః పార్థశ్యేన క్ర వహణాదయువతీ॥ ఖ్యీతి సిట్టే కథమ యువతీస్వరూవనిరూవణా భో యుపతీవివావాం సాధయేత్‌..

ను 2 అధ్యాయం 216 ల్లో, పొద్య్రవాణము లేక యువకుడును నురుళక్ను అయిన యువతులకు అభివాదరము వేయవచ్చును. అమరసీంపాడు కచ్యా, కుమారీ, శారీ చం నస్నికా నానళార్షవాా స్యాన్యధ్యమూదృష్ట రళాచ్హరుణీ యువలిక్సమాం అని కన్యా యువతులను వేరువేరుగా గ్రహించుటవలన యువతిళంలే ఇిల్ను మయినది శన్యయని నిద్ధించుచున్నది ననుశ ఆ యువతీస్వరూవనిరూవణ నునునర్థము ఇయ్యనల నాదుభేయముగల యా్కంథము యువలీనివావాము 'నెట్టుసాధించునుం

నచ్యాత్రశ న్యాళన్లే రా వివాహ శ్యాలాహిల్టారోపోక్యాలానాకాకాళాలుా ఆర్భతున వత్యాః కన్య్యాళ ట్రేన నృహీకళ్వాల్‌ - కథాచా-న్య అగ్కేర్థనాే-వోమ వ్ర శరణే వర్యు మణం వికాజర్నీణానంలోూా క్కన్యళాపి నేతి భ్రృజావళిశ్చృంద్విన క్షా త్చా)% వానాశ్ళే క్కన్యశామరణం యది. ఖననం 3 వశ _ర్హవ్యం మం త్ర,గంస్కారనమాచ ేదితి, అాబాలిః శన్యామసి వలిర్భార్యాం రకేదృ ల్నేనమూనవ ఇతి, ఇారదోడి, కళ్యా మకికి కావిన్నాం ఇాన్యన్నై దారు మర్హ్శలీతి, యావివావ్యి - నైవావివాహితా.. అనివాహిశారకా నైవ వివాన్యో బేక్యర్థ సిద్ధానువాదాత్‌ నిశేష్యవిశేషణాన్యతర వై యర్థ్యాన రేళ్చం

ఇచ్చట కన్యాళబ్బముదే అనినాహీతను గ్రహించదలయునని కంకిందడాడడు, వివాహిత ఆంణనను యుపతిగాని స్త్రీని కళ్యయనియే గ్రృహీంచుచుక్నారు కృ లోక సారమున నశోమ్రకరణములో భార్య కన్యయైనను బర్యుకుణము లేక వరోదుకు చేయ్‌" వద్భును ఆనీ చ్రకావలియంు శెండునంవక్సరమంలకముందు వివాహితమైన కన్య మరణిం చినచో ఖననముచేయరాదు దుం శ్రవూర్వకసంస్కారము చేయపలయుతు అని బాబా లియు; మనుమ్యుడు భార్య కన్యయైనను వ్రయత్నముతో రవ్నీంచుకొనవలయునని శార్‌ 'యుడునుు ఓకనికి ద శ్రమైనకన్యను తండ్రి మరియొకనికి దానము చేయుట కనర్హుడు అని వివాహము చేయతగినది అవివాహితయే. ఆవివాహితయే వివావామునకు అర్హరాలం అని ఆర్థసిద్ధమైన ఆశువాదనణవలన నివావ్యాక ర్యాన్వరూవమను నడ వివాన్యారూవవి శరణము గాని లేక కణ్యారూవవిశేమ్యము గాని వ్యర్థమగు చున్నది. అనగా క క్యాన్వరూవనిరూవణ మనియు, వివావ్యూన్వరూవనిరూవణమనియు జాన భేయరకు ఉండతగినది గాని వివాన్నా శ జ్యాన్వరూవని రూవణనుని నామధేయము ఈ గ 0థనునకు గదు,

శన్య రే కార్యక ఇరి ప్యుక్స క్యాళన డీ శ్రీశాన్తి గతిష్వితి కనధాతోః శాన క్‌ ళక్వేన కథనుకంజాతరజప్కా యాః శచ్యాయాః కామ్యశ్వమితివాచ్యం ట్లో, వకన విరైై। ప్రాన్తోన్మీల న్మనోవారకుట్య లై ర్థశనకుకుమై ర్తుగ్ధాకోకం శికుర్దధతీనుఖం, లలిత లలి కైర్ట్యోశ్సాన్న ప్రాయె రకృత్రిమువిభిమై రశ్ళకవ. ధుక్తై రబ్షా నాం మీ కరూనాల మస్లనై 0క్యు శృరరానుచరితే = భగజితొంకనిసార్వ ఖా ఊక భవభూలిరా - శికుక్వ వళి జ్ఞైదా ఆపి సీతాయా అజ్టేస్పర్శమా రణ రామాడ్గారా మావ్దోవకరక్వేన్య ్రలిపాది తల్వేన నళణాళ్టకేగ శాన్యుక్వకు స్తీరి వక్తుకుళక్య త్వాల్‌. శన్య లేఎకోరబడునడి యను వ్యుక్స త్తి చే కనధాతువునుండి కన్యాళబ్దరు నిన్నన్న 'శకుంంునది శాన రజిన్వలగానిశన్య శామించతగినదిన గొట్టు కాగలకు అని శంకించరాదుం ఉక్తరరానుచరికేమున (చకనవిరచ్షై$) ఆకు వద్యమున దంఠములం రాలీలోయి నురల మూతనదంకములతోను, కునుమములతో మనోనారమైన ముఖమురు ధఎంఛు వ్రైళవరు కజ్వన్న సీక నసాజవిలానమాధుర్యములం గల వెన్నెలవంటి ప్రియమైన ఆవయన ములచే శా ఆంగములకు అక్షోదమును కూర్చుదున్నది యని భవభూతి శిళశుప్రాయు శాలన సీకయొక్కు ఆవయవనృర్శమురేఠజీ రాముని ఆవయనములకు అన్లోనము కలిసినట్టు వర్మి ంచుటవలన శవ్య కామించదగదని శంకించ నవశాశము లేదు, నచకజ్య్యా కజ్లో రకిజ్యశి యుదత్యామేవరూఢ సరి - ఇళ్ళశయాశన్యోక్య బంయోగ। క న్యాయాళ్చ పరగ్యచం గాన్థర్వర్సతునిళ్ణే మో మైథున్యక కామసంభన ఇతి శానర్వవివావాలడ ణే శళ్యాయా బృంయోగాద్మిక్కియాయోగ్యతా కథం నబ్లగ్భత ఇతి వాచ్యక్‌, ఆత్ర నంయోగాజే రాలీస్లరాది చావ్యూనురతనూ క్రబరక్వాల్‌ అన్యథా సరవ్రూర్వా శ్వాళ _త్తెక క ర్యాళబ్టము యుపతిగాని న్ర్రీయందే రూఢమైనచో కన్యావరులు బరన్న శళ్ళజే జరన్సర నంయోగముచేసిన నది గాంధర్వవివానా మనులత్‌ణనూనుబట్టి శన్మకు సంకయోగ్యక్తియార్హ త "లేనందువలన కబ్యాశబ్దము యువతి భిన్న వరమని చాక్చోఓ క యట్లు కీక్ళోలుకో రాకానారాలో. ఈజదూడ. నంయోనళబ్దమునకు ఆలింగ నాది కాన్యానరతమునందే శొత్సర్యము లేనిచో వరురి వివావామాడి దృష్టరజన్కయగు న్షీని శాంధర్వవివావాలత్‌ణ నున శ్రహీంవవలనివచ్చురు. నచాలిజ్షకాది బావ్యా నురకనూ క్రక్య కథం నంయోగళజ్ద వాద్య లేతి వాచ్యక, నంయోగన్య ఇావ్యో న్తరవిభేదేన దైసరిధ్యన్య వాత్స్య్యాయనాదిభి ర్నిరీ కత్వాత్‌ , టో, “దర్శనం న్పర్శకం శీలి! కీరనం గువ్యుకొషణక్‌,. నద్కల్నో ధ్యవసాయశ్ళ శ్రీ, యానిర్వృ త్తిలేవ చ బీఠశ్తైభున మష్టాంగం బ్రవదన్తి మనీష్నిణ ఇ క్యాలింగచాదేరపి నంయో గాబ్ల ర్వేగ నృృతికరృళి ర్లృహీత త్వాచ్చం నంరొోగమునకు అలింగనాది బావ్యానరరకములయందే అాక్సర్యనుని జెబ్వుట "కెట్టుళళ్యమని ళంకించరాదు. వాత్సా థ్రయనాదులం చావ్యాము అంకరనుని ఇరు తెరంగు

శ్రి అగ గంయోగనమును విధజించియుశ్నారు.. దూచుట, కావట, క్రీడ, ఒకరినిగురించి ఒళకవ ఇెక్వగొనుట, రబాన్యసంధామణము; మూననచింక, నిశ్చయము, కార్యమును వొ క్రిచేయుటు యని మైధకము. ఎనిమిది అంగములతో కూడియంన్నదనీ భండీతులం శెచడుక్నారు,

క భ గుస్తాం బ్రమత్తాం వారో యత్రోదగచ్ళరి, నపావిస్థో వినాజోణాతి వైళాచళ్ళ్చా స్ట్రమోశిభకు!. ఇక్యుకనస్లరునై ్య వ వెళాజి వివాహాలడణ రేర్పన నహీ శళ్వాల్‌ శథమపుమువత్కాః కణ్యాయా! ఉఊవనబ్లమ నృజ్లచ్భత ఇతివాచ్ళమ్‌. శావ్య జీవిక భూతరపాసమవాయకారణోద్రీపన విభావ భతుష్టయ గుణ చేస్టాలంళృతి తటస్టానా కూద్యగుణ ద్తః యౌావనరూవళావణ్య సౌష్టర్భాభిరూవతా మార్టన పౌవకూర్యోణా నూద్యచ్య యా వనస్యాజ్కరిక న్తశాది బుకుదర్శనవర్య నవ్య ్రథమక్వం తక్ప్రభృతొ వ్తనచతీ శావథి ద్యితీయక్వం శదాడి వ్రగవాన్తర్య తృతీ మళ్వం తదువర్యా రజోనివృ త్తి + తురీయక్వం చేతి చరుర్జామ స్టే కేసాం యావనానాం పురుషనంభోగ యోగ్య త్వస్మా అబ్కారిన్తై స్ఫిద్ధాన్తిరత్వాత్‌ తథాచ రపార్ణవనుధాశళే నర్వాసామకినారీణాం అళొవనం తు చకుర్విథమ్‌ ఉన్మీలికాల్క్కరితకు ద మస్పష్ఞై స్పకనస్థికమ్‌ చ్రవనుం యావనంకత్ర, వర్హమానా మృ శేమణా, అ్తత నే న్నుదుష్నరుు వముమేోమునున రరిక్‌, జాతిలజ్ఞతి కా న్తర్య నబ్లి మే కిన్తులజ్జరేతి,

వీ ద్రింరుకది రు, కుక్తురొలంకు అంజనళన్యతు రబాన్యమున సంకమింతుటజే 'జీర్పడినది రాతునవవావాము. వివావాములలో నిది సౌవిస్థమెనది అని నంగమ మే యెళాదవివాహలతణముగా గ్రహాం దుటవలన ఫుష్నవతి గానికన్యప నంగమనణ యొట్లు నంధవిందునని కంకించరాదు శావ్యజీవితభూకమైన రనమునకు గుణ రేస్టైలంకృతి కట స్‌ు లను నాలుగు విధములు కలిగిన ఉద్దీనవిభావముం ఆసనము వాయికారణనము మొడటి ఊద్జీదనవి భావములో యౌావవము, రూవము, లావణ్యను, సౌందర్యము, అభ్గిరూవతా, మార్దవము, సొకునూర్యరు లెను నీడుగుణములం బేరియున్నని అందు మొదటినను యౌవనమునకు అవస్థలు జాలుగు అంకురితస్తనాది బుతుదర్శకదర్యంఠము ద్హథమా వర్థ అది మొదలం _క్తన పకన చర్యంతను ద్వితీ యావస్థం అది మొదలం బ్రనవవర్యంరము కృఠీయావస్థ అటువై రపోనివృ శ్తివరకు చతుర్థావస్థం ఇట్లు నాలుగు య్థంలోవాడ యౌవనముకేయు ఫురుషమనంభోగ రమోగ్యమని అలంళారిక సిద్ధాంతము, రసార్థవనుఖా శరమునందు ్ర్రీలశంద!॥ యౌవనము నలంఓిధములంగ విభజించజడియున్నది. అందు చ్రశిమయావనమునందు శ్తనము లంకురించును ఆంగసంధులం న్నష్ట్రముగనుండవు. అ యావరమఃనందు యువతి మృదన్నర్శమును ఆ సేతీంచును. విశేషమైన రతిని సహినిటే జాలదు. కాంతునితోడి నరంగమమునందు యొక్కువగ లజ్ఞదడకు, కోద్దిన లజ్జవదునం

న చ రజన్వర్లైవ అద్యయావనవిళి న్లేతి వార్యమ్‌, ళభమయౌానవకాల నిరూవ కేన దత్తోత్తరత్యాల్‌, ర్హనాపీనా తనర్యఖ్యః సౌ బేఫాణౌచర్థక్తిమా వ్యక్తారోదూవళీ

ళ్ళ

1 ఖ్రికి లిజ్లబేళోవ్యాథాతీదూక్‌. ద్వితీయ యావజీలేన కళలితా వామలోచజీరిం -జ్వితీయ యావన వీన సియా లిబ్లటేశే అమీకభచాచ్చం

రజవ్వలయే ప్ర థమయాపననముతో కూడినదని శంకింబరాదుం థన యౌవన కాలమును నీరూపించుటచే సీశంకకు సమాధానమియబడీనది. మరియంం ద్వితీయ యౌొావన దశయిండే పీన్తరముఆు, కృళించిన నడుము, పొదములయందు వాన్తమలయందు బెజ్లి తనను, వ్య కృమైగనూగారు, (స్నిగ్ధగ) చేవానా నకుకుపు, లింగ్యట్ర, దేళమున బీత్రోక్స్తి లషీణములు కఆగుళున్నషి గాన బ్రధమయౌాననదళశకు లేనినంబంధ మవ ెపీత్నీతము,

నభాలచ్కా రిక సమయోనథర్తనిర్షాయక ఇతి వాచ్యక్‌, థర్త్మశా ప్తానికద్ధన్య నర్వష్యా ప్యుహాదేయ త్వాత్‌.

అ౭౩ ౯-రిక సిద్ధాంతము ధర్యనిర్ణయ మునకు ఉవకెంాగబడదని శంకిందరాదుం ధర్మ శాస్త్రమునకు విరుద్ధము గాని నిమయములన్నిటిని గృ హించవచ్చుకుం

న్‌ ఛాసస్టాత రజస్కాాయా. నంభోగ$ కథ ధర్మళ" స్తా విరుద్ధ ఇతివాచ్యమ్‌, వుం ద్స్‌తీయ- భ్య్యాయే 26 ల్లో

రజవ్వలగాని బ్రీశో సంభోగము భర్త శాస్త్ర విరుద్ధరుని శంకిందరాదు... మనువు, లి అధ్యాయం 26 ళో, కాక్సర్యకుఃః

చ్‌-వః క్‌ ర్టటిక అటట నషం డ్డి బన్మ నామ శార్యశ్ళరీరసంస్కా రకి పౌవఃః ప్తీకృళేవాబేతి. నివాహోన_న్హరం అుంకందర్శరా త్చ్రాళ్కురణీయన్య పురు నంయోగరూవక్వ ని'షేకస్యానశ్యకరణీ య త్నేద మరమైవోవాష్టళ్వాల్‌.

బవశ్ర మైన వైదికళర్త్య లబే నిషేకము మున్నగు శరీరసంస్కా రము. క్వితాతులకు చేయతగినది, అవి ఇహలోక బరలోకములందు అక్ష ను బరిత్ర బర దుడున్నది, వీవానా 'మైనవిదర బుకుదర్శనముకళుముందు అవళ్యవజనగ నిమేశనము శాచరినవలయంనని వెచ్చబకి నంన్మదిం

నచా శ్ర ని'షేకోగర్భా భానపర ఇరి వాచ్చమ్‌, జన్యర్హ్మం కుభదం సిషేశదముఖయో ల. ష్ణ్రలస్థన మహీ ప్రా భృ్యతురావా_క్రిముం వీభ్యో జ్యీమ్వ శుభ వ వుచవవసీ నీమున్త వళ్లాబళా కళ్ళా ఖాన వతృకి,యాతుర భిషగ్కాశ్రా వివాహీన్వపీతి కాలామృే, నిషేశనర్భాధానయోః బృిగుపాదానాత్‌,

ఇచ్చట విషేశకము గర్భాధానమశి శంకిందరాదు కాలాన్ఫ్చుతవచనము ననున రించి ని షేకగర్భాఛానములకు భీదము శిద్ధించుచున్నది.

నచ నిషేళో లోకాళారకిద్ధ ఇరివాచ్చలు అోళాచారా సిద్ధ ర్వేక శా్త్త్శ్య బాధాభావాల్‌. అన్యథా వ్య ఖలివివాహితానాం లోనై రననుష్టితానాం నక్వేషహిమని ఆ్యాజ్యళ్వాజ్లీ కారాలి

నివేశము లోశాచారమునందు అనీద్ధనని కంకించరాదుం లో కాచారశిద్ధము శానందునే శా చ్ర్రగూకథ బాధలేదు. కానిచో అోకాభాకనున విషమయనములుగాని య్‌ త్రి వహితర్మ గలను త్యళించవలసీవచ్చును.

కే0

నచ నిషేకన్యరూద కాలరోరను కళ్వాన్యశుళాశథం నిషేకన్య వురుమరంనర్ల రూవక్వం బుఠుదర్శణాక్పొసక్కరణీయక్వం వేరివాళ్యకు, తయోర్టృవ్యాకార్త ర్నిరూడితత్వాల్‌ కథా ఛాశ్వలాయన! వర్దాద్వాదళళాదూర్థ్వ్రం యది పుష్సంబహిర్న హి. ఆంక[పున్సం భవ ల్యేన బనసో దుమ్మరాదివల్‌ , ఆకన్తత్ర, చతర్వీర కర్సస్ణం బుద్ధినూ న్నరఃం నిషేక ఇతికత్చో) | కృం మునిల్గి రక దర్శిలి రితి

నిషేశన్వరూవరును, చౌనిశాలమును మనవు నీ క్రేళందనందువలన నిషేళము పురుమకంనర్మ రూవ మనుకెట్టు. బుకుదర్శనమునకుముందు జాని ననుష్టం చుటయు యెట్లు ఆని శంశించంాదు. 'ఆరెంటిని గృర్యానూ, 'శ్ర,కారులు నిరూపించియు న్నారు. అశ్వలాయ శుడువ న్నె౦డునంవర్సరములకు.వైన పున్నమ కెలంచల లేకపోయినకు చనసన్ఫత కు, మేడి చెట్టు మున్నగువాని కట్టు లోబల ఫుమ్సమః:ందును శాన ఆందు బుద్ధినుంఠుడై న ఫురువుడు నంజంధము పేయపల మును. అనిరం నిషేశమని భర్య వే త్రంగు బువుఅం శెప్పియుంన్నారు.

నచ మన్వర్థవిరుద్ధత్వా ద్భృవ్యాళారాది గముయో ౬ గ్రావ్యా ఇతివార్యక భొన్హోవ త్సూశ్రాణికవ నీతి న ృర్యపేకుయా నూర్రాణాం ప్రాబల్భప్యాన శ్యాజ్తీ:రణీయశ్వాల్‌ కింద మగ్వర్థంివరీ కౌర్థకథున వి వీఠరన్య ల లేష్చార్మర్‌ [మ్మ్‌ మర్థన న వివయేకు ఆమక తున్యతో శ్రావ్యామితి వ్యామే జీకరన్య లిత్ర, స్యా కా సిల్వ చట్‌ అన్యథా మున్వనుశ్తా నాం యాజ్ఞ స్రవల్యాస్థదితా న౦ దిన్యాదీశాం త్యాక్య త్వావ త్తి£

మనున్త అలికి విరుద్ధముగ కందుటనవలన గృక్యూకూ క్ర కారాదులవచనవణ శ్రహించకగినది కాదలి కంకింబరాదు. (భండోవర్సూ శ్రాణిథ పంత్సి, నూత్రృముణ బే తుల్య మగుచున్నవ నిడి నృృతినిబట్టి నూసత్ర,రునకు ప్రాబల్యము నరిగీక రంవక తవ్నదుం మరియు మన్వర్థమునకు వివరీరమగు నర్థమును ఇెళ్వనఫుడే ఇకరన్శ్య్భృరతులు ఉసపేత్‌ జీయములు తెబ్బరివిదయనుణనందు (అను _క్షనువిరుద్ధ మవ్యతో శ్రావృమని) మరిొకచాని గండి త హించవలెక జెడీ న్యృతి ననుసరించి ఇకరన్య్య ఫ్రకులనేక శ్ర తిపాదించబడీద విక యములను శ్రపాంవవలయ, కు శానిచో మకవుచే బెద్పబడని యాజ్ఞ వల్యోల్య క్రమం అగు దివ్యాది |] మాణములను రృళించవలసివచ్చుతుం

న ఛ పికృవేశ్యనిక వ్యాకు యం ఫపుక్రంబనయే దహ! ఈం కాసీనంవజేన్నాద్నూ ఓఢుః క శ్యానముద్భవమితి. మ, 9 అ. 1 ల్లో కన్యాయాః కథం ఫు తో శ్నాదన యోగ్య లేతి వాద్యమ్‌ కాసీనః కర్ణో వ్యాస శ్చేతి కన్య వ్యాసకర్ణ ద్యూక్ర్‌, విషయ త్వాత్‌

మనువు 9వ అథ్యాయం, 172 ల్ల. శాక్సర్యము. కన్య తేం డ్రి గృవామః నందు రవాన్యకఃన కనినవు ర్రుడు శానీనుడనియంం, నకడు ఆకన్యను వెనాహనాడీన పురు మృనికి ఫుత్రుడగునను మనూ కి ననిసరించి కన్యకు ఫుతో త్పాదనరయోన్యక యొట్లు కలి గినదని శంకించరాదుం కర్ణుడు, వ్యానుఅం, ౌనీనులు శాన అవచనము చ్యావర్డులను మాత్ర, మే వివయాకరించుచున్నడది.

|! వ చ కయోర్వాకథం శానీవత్వ మభ్యదగమ్యక ఇలినాత్యక్‌, నూర్యోనరాళర వారిన్తైనను కానీనత్వ మెట్లు అంగీకరించబడునని ళంకించరాదు నూర్యశరా శరులనుహిము ననుసరించి వారికి కానీనక్వ మంగీకరింబబకు చున్నదిం నచ లోశానభవవిరుద్థ ఇరివాద్భకు, లోళాశాంతు వివృద్ధ న్య ముఖబావాఠరాలు ఊదకః వ్రావ్గణం తుల్రియం వైళ్య్ళం శూద్ర్యం చ నీరవర్తయడితి ము 1 ఆం 8 ల్లో, మతవచనోదికన్య ్రైన్గాణాదినర్దాణారి ముఖాదిజన్యక్వద్య వ్యాఘాతాబశ్తేః జారద జామృవ ద్వీరభద్ర చృళ్ళతీశా ముక్స త్తేరగతిక త్వాచ్చ, వీలేరాయువతీ కళజ్యేతి సిస్టేయువతీ వివాహనిమోధయిమయా న్వశృతగ స్థన్య వివావ్యాక వ్యార్యరూద నిరూదణమితి నాను కుర్వన్తోఒర న్పరామళా నిలో భునోనో కళ్వా భొవవివడయా న్వకృళగ్ర స్థర్భ భూనోశవిర్థ య ఇతినాను క ర్రైహోచ్కా తేక "కీద్ధ్యనర్ణ మంఠతరా రామాయణం కర్తుం వ్రతిక్ఞాయ 2రోన్ట్య రామాయణమితి జాతు కర్తా చజ్జిశేన చ నంస్ర్రాప్తావవోన్యతాయాః భూర్జభాజన నుభూవళ్‌ శ్రశమనివోనః నమా్లి అది లోళానుగోవవిర ద్ధమని శంకిందరాదు. మనన్యృతి 1 అ 8 లో, లోకము యొక్క ఆభిరృద్ధికొ రత మఖకుదుంజి ల్రాక్కుణువ). బానాందు- నుండీ తృత్రియుని, ఊరువ్రలనుండి వ్తైళ్ళులి, పాదమఃలనుండి శూ చ్రుని సృజింబెనను పవచనముననునరించి బ్రాద్మాణాదివర్ణ్య ములం ముఖావ్యంగమా ఆనుంజీ పుట్టుట యసనంగతమగతు జారదడ జాంబవ ద్వీరభ ద్రాదుల యొక్క ఊర్పటత్తియు ఆనమర్థవీయనుగుకుం ఇంకవరకు జెస్పిక యుత్తులచే యువతికంటె. భిర్న మైనది శన్యయని శిద్ధించినదిం యంంవరీవివావామును సౌధీంవనోరి తన గ్రుంభమునకు వివావ్యాక శ్యాన్వరూ వనిరూవణ కుని "పేరిడిన ఆనంతరామళకా నృుల భూమి సోళాకారముగ లేదని నిరూపించుటణ రచించిన షన భూసోకనిర్ణియమని నాముమిడిర కోచ్కుణునితోను ఓద్ధ్య వర్ష ములు లేళ ర్రళిజ్థాటేనానిలోక్ట్యుకాదాయబనుని "సీరిడిన దండిపనితోను ఈస్ర్రాక్తమైన అన హేళనకు వూర్జ్మ ప్యాత్రులయిర. చ్రథరువరినోనము నన్నూబ్దరు,

ద్వితీయపరిహాసము

ఇక నీలేషూ నుకన్తరామకాన్తిణాం కవన మప్రుణ్యం కించి ద్విబారయానమః

ఆఖిలాకామాశ్ర మాణాం గార్ప్హ్‌బ్ధ్యం ఛశృవరాయే. త్రివర్గ స్యా విరో గ మోటోతై)పహి. నిధ్యతీత్యాద్భకద్యవీవ 7 రృస్థృన్య వె ఏస్ట్య నం పొదణాయోక శ్రమ ఛ్రవరాయత ఇకళ్య'జేన ఆ వై్రైన్టు మేవ ఆసాధయళ్‌ శద్యథాం

ఉభమానాచాచార ఇకృనువర్హకూనే కర్తుః శ్యబ్బళో బశ్చేతి నూగ్రేశోదమాన చాచళా జాచరతీక్యన్ధే కటోవిధానా శ్భాద్భళ్యన్య భేవఘటిక ల్వేన ఆవ్రవరన్క్యైవ శ్ర నరవచాచరణబ్య నిద్ధ ల్వేన

మాశావూకనికాయలే జనయితొ కళ్నాన్తళాలాయలే బర్నీచావశిఖాయశే వీజకనూకా తోఒకి యాకూయతే. లాలావోలహాలాయ తే పరివృతం వాసో భుబగ్లా యే, శక; పళశతాయలే నిమఖతా మాలన్ఫృరూశే విధ. ॥

ఇత్యాది మహాశని నమయనిద్ధల్వేన చాటాతార్థ నిరుద్ధార్థాభిలానళవదం చయుయః జు! వీవమనైై న్యు మేవ సాధయన్తః! వ్రథమమేవ కావ్యముఖ మవ్యార్జాని మవాశావ్యదోమదుర్ర నుకార్డుక

ఇక ఆనసంతరానుశా న్త్రలం గారియొక్క కవన మైపుణ్యము నుగురిం చి విచారింతము, శార్చస్థసమానకు. స్రాశ_బ్యృమును కంపూడించనోరి. ప్రారంభించిన ఆఖిలాకాన్యూశ్ర మాణా౦లా వ్రవరాయ లే, అను ల్లోకమున చ్రృవరాయతే ఆనక్రియదే అప్ర్రాక న్యమానే సాధిం చిరి. ఎట్టక అశ మమల నన్నిటియ ౦దను గ్‌ర్ష్హ్థ వ్ర్‌ము కళ న్తముగ చాచరించు చువ్నదని వెల్టోకముయొక్క భావము. ఈళ్లోకమున శ్రవాయ యను క్రియ యొక్క వ్యుర్సేత్తిని వరిశిలించిన:చో ఆచారార్థమునంను ప్ర పరళబ్దమువవై క్యృట్‌ ్రర్యయతణ శాగా వ్రవరాయలే యను నున్‌ధాతువు నిమృర్నమయినదని తెలియెచున్నది, కృజ్‌ బృక్యయము ఉపరకూనవాచక వదమునకన్న _చరముగవచ్చును. వ్రశృకమః గుబ్ళాతునుటక మైన చ వరళబ్దకు ఊఉఊవనూన నాచకముం గార్హ్యష్థ్యశట్రము ఉభమయ్మ వాచకమం.. ఇట గార్హస్థ్య్యము. భ్రవరమువలెజ్బప్రళ స్తముపలె నాచరించుచున్నదని యర్థము, ఉచమాసోవ మేయములు సహజిమున భిన్నధర్శ్మములను లిగినవిన నుండవల యునుగాని ఆభీన్నమాలునగ నండరాదు. ఇట ఉపమానము ప్రవర నచో ఉదమేయ మైన గార్ష స్సు చ్ర,వరిభిన్నము శాకతవ్చదు. గాన ప్ర పరళ్ళన్న మైనజ అ, వ్ర శన్తమెన గా ర్హ్యస్థ్ర్రము వ్రశత్తమున నాచరించుచున్నదని అగ్థరు ఫలించినది, ళ్షోంళర్ధ గార్మ స్థ గ్రమునకు ప్రైళ_బ్హ్యమును నంపాదించగోరియు అభారార్థ క్యజంతధాతువును ఊవయెో గిందుటవలన అప్రాళస్త ఫ్రముజీ సాధిం దినవార్తైరి, మాతావొరతనికాయ లే=విధె,. అను మవాకవివ్ర యోగములలోో ఊవకూనముకకన్న శాభారాగ్థ్యముక క్యచ్‌ వ్రశ్యయను వాడబడియ. న్నది. ఆదచట ధూతనికాయలే మున్నగు కృ్యబంతళబ్దములం వూరీనిక ళాని

18 కల్లి ధొశనికనతె నాదరించుచున్నదను వర్థకుఃను; నిద్చునదియై యున్నడిం శాన ఆచారార్థక్ళబంకమును ద్రం థారంభమున చృయోగించి శ్వక్ఫితార్థరునకు విరు బ్ధా్ధమును బ్రుంథక శ నంహదించుగని గ్రంథారంభమున జే ఆ న్యార్థమను శాన్యదోమ మును కల్పింద కొనిరి,

న భావాసో. వికికాయలే, వ్రియసఖీ మాలాకికొాలాయ రే, కాలో నిశ్వనీ లేవ చావదవానళ్వాలా. శరాళాయలే సొనిత్వద్విరహేణ బాన్తకారిశీకూహయలే, హిశఫం కంవర్చోతె.పికునూయ రే విదరమకళ శార్రూ ఎవి క్రీడిరమ్‌, ఇక్యస్మిక్‌ జయ జేవవద్యే జ్వాలా శరాళాయ లేక్య శ్ర థం శ్యబ్చ్ర)కృయో2. భీదలోధ కోజభూ దితి చాచ్యక్‌ కరాళళబ్దన్య ధర్మ జర ల్వేన జాలా! కరాళోభ యంకరః దానదవానళ్చాసొ జ్వాళాకరాళళ్చ న ఇవాచరరీరి నరూసాన్తరా శ్ర యణక్య నుశకరత్వాల్‌ జ్య్వాలాకళాపా యలే ఇకృత్ర జ్యాలాక రాశాయక ఇ్యక్య పొఠా నర త్వాచ్చ. |

అవాసో వివినా య లేంాళార్తూ లవి క్రీడి “క్‌, ఆను చయచేవుసి చదృమునందు అజ్గలాశరాళాయ రే అను ఇడ కచ్‌. వ్రశృయముం అభేవదోధకము గా బెట్లురమయోసించ బడినదో వ్రశృతమును వ్రవరాయనే ఆనుజిడ కృట్‌ వ్రరృయను అభేదదోధకదుని ళంకించరాదు.. జూం కరాళాయలే అనుబడ కరాళశబ్టము ధర్మబరముః జ్వాలాభిః కరాళ దొావదహనళ్చాపో అ్వాళాకరాళళ్చ నైవ అదరతీతి ఆకు మరియొక నమూనమును అశ్రయించుట నుకరము, జాన్టలాకలా పాయ లే అను పొతాంకరకున కలదు,

నచ మోద్‌పురు షార్థ పాధకీభూక రరరీ మూ శ్రుమన్య జాగరూశళ్వాదన్య శార్మన్థల్యా శ్రైన్ట్య మే వేష్టాప త్తింతి వాచక, త్రివర్గ విళోధి మో తఫలసాధకక్వం గార్హన్ధ్యృ స్యేర్కుకా త్రరాగ్ధవ్య వ్యాఘాతాపత్తేః నీలేన గార్హస్థ్యన్య ర్రైన్యునమ్బాదనా రయమోచ క్రృమ్య అశ్రై్రైస్థ్య్రమేర సాధితవన్లో నన్తరామళాన్షిణో వినాయకం వ్రకుర్వా శోరదయా మన వానిరమితివదతీ వాపవావ్య తామ వాపు!

సదూస్తోయం ర్వితీమః చరివోన!,

మోకము డీ ఫురుమోస్థమునకు “చతుర్థా శ్రమ మే సాధనము గాన శార్ధ స్థ్యము కశక అంట వాజఇస్టను ని శకినకాలు. ధర్మార్ధ కామముల'ెడి త్రివర్గ మనత విర*ధము లేక మోవతము శార్హస్థృము డే సిద్ధిం దును నర్భమిజ్చెడి ప్రారంభిట్టోకము యొక్క ఉ్తరార్థముతో విరోధ మెర్పకుచున్నది. అడి త్త రార్థమున గార్థస్థ్య్యము దేశ "మోనుమును సాధంన శక్యమని జెప్ప.డివం౦డుటనలన మోతుమునకు నాధకదును చంకన చే గార న్ధ్ర్వ్రము చకుస్థా త్స ముమునకంటే. జస్టువ్యదునుటళు కక్ళము కాదుం

• ఇంకటిత్‌ గ్నార్లస్థ్య్రమునకు ప్రాశ_న్త్యముకు నమకూర్చ నువక్రమింది అప్రాళస్తృముజీ సాధించిన ఆనంఠెరామశాసస్తుంంగారు. వినాయకుని శేయళోంయి. గానరమును చేసిన వ్యాయమాచే మిక్కలి వంవోరపాత్రు,ఆయిరి.

ద్వితీయ దంవోనము మఃుగిసీనది. అనానను.

రృతీయపరిహానము

ఇలోచిన వ్రరొమశా స్తీ భిస్సిద్ధాన్తికయువ రీవివావావిదయవిచార। ప్రారళ్య చేయువతీ వివావాపాధశే కర్కృలే గ్రస్థేము ్రహ్టామునువచనజా౭విరు ద్ధైల్స వైశపోలశల్సి తః వరి బోననీయెర్యుక్యాభానై ర్యువలీవివావాళ్య గిం ర్హ్రావ్యానివివానోనానుపి శ న్యానుమతివూర్వ కశ్వవ్యం ౨. శదఉహలగాస్థర్వవి వాాహీ బ్రాహణానామద్భెష్టవికో ధా భొవన్య చ 3. నుకోరభిమకక్వం వరికల్బ తాదృళమన్వళిమతేవిరో ధ్యర్థవ్రతి హద నాక్కటలి యుగ మః ఖ్యానుష్టాదళదరా రన ఏ లేస్త్యాజ్యశ్వరం. ౪. సకలనమ్మక! బన్ధన కారాణాం నర్వ భిగాా తె ద్యకా? రీశ్షీ కానాం వా ర్థక్య్భజ శ్యావస్తారా ద్యారో : తై రనాదరణీయత్వం చో త్పాద్య ౫. యాసలీవివావాప్పాధిక। కదత్ర, నునో రాధునికయు శ్ల్యాభానై? కల్సి అల్ళిముకని రానన్య స్ర్రైధమిశ ల్వేన బ్రభనం తన్ని రొనఏీవ అస్తాశమూవళ్యశకి ఆశఅకా ము కక్ధినిస్ధానటోధ 8 మకువధనళాలై॥ యువరీవివావాన్య చున్వనల్ళిముకత్వం దర్శ యిహ్యోమకం

కథాహి సకలక్యృతిమకాలకర్తా కునఃి ఈంళాశాశ్రకాస్తాభరస్ధేహిర్టకీరుద్వాదళా నృతలేహ్ని) చరు్థే మాని, వస మాస్లి చ్రశమకృతీయాన్యత లేజళే, గర్గాన్ట మే," పోక వళ్లే చ క్రమేణ జారకర్మ శామకరణగ్భరానిమ్కృ )రుణాన్న ప్రాళన రాళో రయ నశేళాన్తాఖ్యం కర్త్మనన్లకమారిళక్‌ , వ్కీణావపి మన్తదంర్కారమ న్తరౌ కమేవ కాఆ మనుకృళ్య కత్కర్యనకళమాదిదేళక. కథ్రాద నునఃద్వితీయా ధ్యాయే ౬౬ లోక * అక్కు వ్రకు శాళ్ళేయం ్రీగామూవృదశేవకః, నంస్కా రార్థం శరీరన్స యథాకాలం యథావిధి తి అచేన స్త్రీణామఫ్యుదరయ జీ ప్రాసస్తే తారొం వీవాహనీవ ఉవనయనమితి, వరతిసే వాగ్భవకృక్యకర్య ణీవీవ గువకలవాసాన్నిబరి శ్రి యాశర్మ ణీ ఇతిచ, తదన్యవహిత వదజీలైప విర్టిదేశ,' వైవాహిక విధి స్త్రీణాం నంస్కాతో వై దికన్ట్భృకః, బతిసేవా గుఠరౌావాసో గృరోస్థోచక్ని వరి క్రి యా,” చునున్మృతి ఆ 67 ల్లోకః న భట్టి కు వ్యాఖ్యానం వై వాహికణలి వివావావీవ స్తీ ణాం వైదికనంక్కారః ఉఊదనయనా ఖో్క్చోమన్వాడిఖిన కః వతిసేనవై నద గుపసలే నాసో శేదాధ్యయన॥ రూనః గృవాళృత్య మేవ సాయం ప్రాతన్సమిస్థోమరూ హాగ్నిబరిచర్యా తప్తాన్వి వాహాదేరచరయనప్టాజీ విధా జాదువరయ కా దేర్నివృ త్తిగితి,

విళ్ణా చేశ్వరోషిని స్త్రీణాం ఏనా వావీవోవరయనస్థానీయం కళ్షీతి వ్యాజవార్తు శథాచ విళ్ళి జీశ్వరీయే, అచారళాళ్ణే ఛుహా శారి క్రశరణ్తే “ఊకనీయ గరళ్ళి్య్యం మవీవ్యావ్భాతివూగ్వశం. వేదము ధ్యావయే చేధం ₹"లాశారాంళ్చ శికయీది''తి. మూల వ్యాఖ్యావావనరే ఉీవనీయ కె"చాచారాంళృ శీకయేకిశ్య జీన స్రాగ కనయనాత్కానము

కేక్‌ చారో దర్శికః వర్శిధర్తాక్‌ వర్ణయిక్వా స్త్రీగా మేశక్సమానం నివావోదర్వాక్‌ ఊబ వయవష్థానీయ శ్వ్వార్వి రావా స్యేతి నివమేవ విళొోమవోవి “వివావానిపోవరయ॥ స్తీగాం వై డిశఇష్య లే''తి వ్యాఘ)పొాదయమాపపి మనపి కొమవో వే వానుననృతు! తథాచ వ్యాఘ) పొదః “ఉపాయనోదికళ కాలః న్రీణాముద్వావాకర్మృణి, తస్తాదువనయస్థాజీ వివాహం మనురబ్ర, పీత్‌*'. యను$. “వివాహాం చోవనయనం స్తీ ణామానా పితామవా” ఇతి. ఇళ ఆక౦ంకరానుకా న్ర్రులచేసిద్ధాంలింబబడిన యువరీవివావాముకగూర్చి విచారిం తము.---అకని గ్రంథమునందు మనుస్మృతి నదనమాలన విరుద్ధములై న్వక పోలకల్నిత మః ఆయిన నరికాని యం క్తులచే (యువతీ విచాహానూ) భ్రావ్యోనివివావాములకు కన్యయొక్క ఆశుమతి అవశ్యశశ్వము గాంధర్వవివావామున ల్రావాణులకు నవశాళశముం, మనువపున కళిమతములని కల్సించబడియున్నపిం బఠాళరన్య్భృతి కలియుగమునందు వ్ర మాణ గ్రంశమైనను మనుస్మృతిశి విరుద్ధమున నుండుటవలన నరక్యడి ఉ పేతుణీ ముదువియు సిందరికిని వమ్మరములయిన గ్రంధములను రదించిన న ర్వజ్ఞాలగు టె ద్యనా? దీక్షీతులు వార్థక్ళము చే జీర్చడిన బుద్ధిఫ)శము కలిగినవారగుట చే వారివచనములును శాదరించ శగవనీ కల్పించి యుసతీనిసావాము ఆతనిలే సాధించబడి యన్నది. అందు అభునిశములగు దుష్ట యు కలదే యువతీవివావామునకు మనువు నమ్మలిని కల్పిం చియుండుట ముందు నిరాకరణీయమైనయంశము గనుక మొదట ను కృశంఠములగు సీన్టాంకములను ళోధించు మనూ క్తులచే యువలీవివావాము నునువుశకు నమ్తకనణ కాదని నిరూపసించలోవుదు న్నాను ఎట్టర-ాఎనకలన్మ రులకు మూలనుంగాన నునన్యృతిని రచించిన మనువు పురుము ల! జాభీ చ్ళేదనమునకు ముందు దళనుదిససరునందు చ్వాదళదివనసమునందు నాల్గవ మాసమునందు అణవమానమునందు మొదటీ నంవక్సరముగందు మూడవ సంపత్సరనుః వందు గర్భార్టనమమునందు చదునారవనంవత్సరముకందు శ్రునుముగ మ. ర ము గాను శరణరుు ఇంటనుంచి చరస్థలము శేయుుట, అన్న ప్రాకనము వెలమ ఉవనయనమూ శా కొనని ేనూ-నంస్కా-కములను అబ్జావింది స్త్రీలకును మంత్రచంస్కారము లేక అ కాలను జే ఆనునరంచి యాస ్తవిధసంస్కా రరూలనా అన స్టీదనలయం నని ఉవదేళిం ఇరు ను 1 ద్వి. అ. రీర్‌ ల్లోకమున మైనిధముగ ఇెబ్చబడియున్నది. ఈవపదనరు బే ్చ్రీళ ఉదకయనము వ్రనక్తము కాగా వారికి వివాహా మే ఉపనయననని బలిసేవయే గురుకులవాననుని గృవాళృత్యవిర్వవణ మే ఆసన్న్యపాసవయని ము, దరి, అ, 67 ల్లోక మున ఉవదేళిందబడినది. ఈ అభిప్రాయము నే మనన్మ్యృృతి వ్యాఖ్యాతయగు కుల్టూక భట్టుడు వివరించియుజ్నాడు. విల్ఞాచేశ్వరీయమున అభారళాండమాన బ్రహ్మచారి వ్రశరణమానం దీ నిమయ మును నిరూకించియుణ్నాడు. ఈ విధముగ జీ ఓతామవాదును)ు వ్యాధ్ర)భాదుదున్యు అపమడును సూ్త్తీని నమర్థించియుకాన్నారు.

16 వ్సీ ణ్‌

నచ స్త్రీణాం కారకర్గాదీనామి వోవరయ బ్థినీయన్య వినాహాస్యాన్యమ నక త్వా బత్తింతి వార్యం తాషపామునకయనస్థానీ య న్య వివాహా న్యైన వూర్వోదాహృకవై చొ హి౯ో విధి స్త్రీణాం సంస్కారో వైదికన్స కతి వై దిత్వని రే శేనాన్య చ్రశశ్వాతి 'జీళశన్య వ్యాన ర్రికత్యాత్‌ యా జ్ఞ్యైవల్కో్య్యడిపి తూష్ట్రీమీళాః కియా! స్మైణాం వివా హాన్తు నమన్త్నక ఇతిం

"ళో

స్తీప కాకళర్శాదులవలె ఉఊకనయన స్థానీయమైన వివావామును ఆమం శ్రకమాన జనుచవలసిపచ్చుకని అశంశించరాదు. ఉవరయన స్థాసయమైన వీప హముకు మా్రయు వైవాహిళోవిధి * స్త్రీశాః'మకు వూర్యోక్త మనుపదనముచే వైదికమైయంన్నది. గాన అమం క్రకము కాజాలదు. యాజ్ఞ ్యవలల్క్యడును స్తన వివాహను న్యూర్తము సమం త్ర కమున నండవలయంనని ఇెష్పియున్నాడుం

నచ స్ష్రీశాం వివావాస్కోచరయకస్థానీయక్వం. లేనైవ మనువచ చేర కథం ఖాయకఇలి వాచ్యమ్‌ తాసాం వతి పే నాగ్భ బాక్ళత్యయో లేవోవకీకప కనుధర్మ గురుకుల చాననమిద్ధోమాగ్నిరూప ర్వేన శిర్ణిష్టశ్వాల్‌ “నివవీవ ద్విళాతీచామావనాయనిళో విధి” రతి రదవ్యవహికేవచ నే వై వాస్యోవరంవ్భాతి త్యాచ్చ-

శ్రీ*ప్‌ వివాహము ఉవనయవస్థానీ మమని అ మనువధనవ్యనే క అడుచున్నది. ఆని యాళంకించరాదు. న్నీలకు కరినేవను ఊవనీశువియొక్క గుం.2 ల చానముతోను గృహకృర్యమును అగ్న్య్యృపొననతోను పోల్చి చెక్పియున్నంకవలినటే మెకచనముజే ఇదియే ర్వికారులకు ఉచనయనవిధియని ఊవనంహరించుటపలనను వివా వామే ఊవరయన స్థానీయమని తెలియుచున్నది.

నచాన్తు వామ స్త్రీణామాపనయనస్థానీయక్వం వివానార్య తాసాముపరయన యో్యో గర్భాష్టమవీవ వివహనస్య ముఖ్యకాల ఇతి కో వా నియకఖతి వాద్యక్‌ు వభార్యో దావృకమనువచసో త్తరాశ్థే యథాకాలం యథధావిధీతి కాలస్యాన్యతిదిష్ట తాల్‌ శస్య ఇాలాతి దేశవ్య యనునంవ_ర్హద మైరువబ్బంహిత త్వాచ్చ కథాచయమః “కప్తాన్దర్భా స్టమే శ్రేప్టో కన్యతో ఐ స్ర్రవత్సరకలో నరవ రక “వివ హస్త్వష్ట్రవర్డూయాః క శ్మావాస్తు ద్రశక్య లే” దడ! ' వివావాయేదష్టవర్షా వేవం ధర్లో న హీయక "ఇతి.

న్తీాన్‌ వివాహా ముమయనష్థానీయమగు చో శానిండు, శాని వారికి ఉదనయన ళమూగ్య మైన గర్భాన్ట్రమ మే వివావామునకు ముఖ్యశాలమనటకో నిరపము మేమి ఆణి యాళంకించరాదు. ముందుదహారిందబడిన మకవచనముయొక్య్క ఊఊ _శ్తరార్థమునందు యథాకాలం యథావిధి యని కాలము ఆతిదేళించబడియంన్నది. అ శాలాతిదేళమః యముని చేతను, నంవర్తులి బేతరు, దయ్స్‌ని చేతను, బలభరచబడీయున్నదిం

వ చ గర్భాష్టమనివ స్త్రీణాం వివావాశాలోఒక్తు బ్రావ్తాణాదిల్ళిన స్ట్రీయమాన శ్త ఎనర్ధయాదినినాహ॥ కథం సంగళ్ళతఇతి వాద్యక్‌ శాస్మీయవరాలాఖే గర్భాష్టనూ కర్వానపి శాన్యుకాల ల్యేన నును వైనోవదిస్ట క్వాల్‌ ॥

[ఫ్‌

గర్భాష్టకుమే స్త్రీలప వివాహ శాలమైకకు ప్రావ్గణు లనుష్టిందు శకునివావనన కెట్లు యుక్రరులగునని యాళంకించరాదు. శాస్తీయరుగు వరుడు లభించినపుడు గర్భా స్టరుమునకం టే ముందుకూడ కామ్యుకాలముని మనువు ఉబదేశించియున్నాడు.

శథాచ మనుః నవమాధ్యాయే 688 శ్లోకః, “ఉక్కృష్టా కూభిరూపాయ వరాయ చదృళాయ ఛ, అప్రాస్తామపి తొం తన్నై కళ్యాం దద్యాక్యశావిధీోతి అన్య కల్డూకభట్టేయ వ్యాఖ్యానం ఉత్క్బృష్టాయేతి కుళాఛా గా౭ల్ళికుత్క్భుష్టైయ నుకూపాయ వమానళాతీ యాయ వరాయా ప్రా బృకాలామపి వివావాయే దష్ట్రపర్జూమేవళ ధర్లో న హీయకతఖరి దతన్మరణా_ర్తష్థాదపి శాలాత్స్రానకి కన్యాం 'బావ్యారివావావిధినా దద్యాదితి అన్య శా మ్యోవదేశన్య బోధాయనవసిస్టవచ వై రుద ృంహిక త్వాచ్చ బోధాయన! “ద జ్యాద్లుణ వతే కళ్యాం నగ్న కాం బ్రవ్ముచారిలే ” వనీద్ధక “భయ గ్భేక్నన్ని ౯0 కర్యాం బుతుకా అళయాత్ని” లేతి నగ్ని కా లతుణమవి లేన్రైవో శమ “కాన్నలల్టే తాక్రైళ్చ కన్యా పురును నన్ని ఫా, రకూశ్యాదీన్యవగన హ్యేక కొవద్భవలి నగ్ని శేరి

ను, 9 ఆ. 88 ల్లోకము. గాన దద్యవ్రళావతియు వైవమయము'నే నిరూకించి యున్నారు. ఈ కామ్య కాలమును లో ధాయనక వనీద్ధ్రలం బలబర చీయుక్నారు,

నళాషోడ ళాజ్బ్రావణర్య సావిత్రీ, శాతిద_ర్హకఖరి పురుకూగామివ స్రీగామున నయనస్థానీయనివాహనృ *ౌణళ-లోబ్బ స్తితి వాచ్చక్‌, అాసామువరయన గొణకాల వ్రశతినిధికయా బుకుదర్శనజర్య ననై సభ శాలన్య వివానాయోగ్య్వేన మను తైవోద దిస్టత్వాల్‌ * కథాచ మనః. 8 ఆధ్యాయే 226 శ్లోకః “పొణిగ్రవాణికా తుగ్చైః శజ్యాస్వేన చృతిస్టికాః” అన్య వల్లాశభట్టీ మయవ్యాఖ్యానం, పాణ్రవాణి కాలరి. అర్య మణం దు బేవం కఖ్యా అగ్నిమయత్‌ లే ల్ళేనమాద మో నైదికా నునుహ్యాణాం మనః కళ్యాళబ్ద క్రవణార్కవ్యాస్వేవ వ్యవస్థితా ఇతి. మనువచనస్యార్య గౌతమ వైఢీననీయమ వరనర్కైరువఖ్భంహిత శ్వాచ్చ కథాచ గొకమః “ప్ర కానం స్రాగృతోగరితి వెకీ5నీః “యావ న్‌్‌ శనొ-శావజేద జేయే'తఆయనునుపర్తా చ రస్తాద్వివావాయేర్క కజ్యాం ఉఅూవన్నర్తుముతీ భవేదితి.

వదుశారు నరివత్సరముల వయక్పుపరకును బావాణుకళకు సావి శ్రి, వలిరకము శాదకు జాబన్తంబుల వదనము ననుసరించి ఫురుషులకువ లె స్త్రీలకును ఊవనయన స్థానీయ మైన వివావామునకు గొణకాల వైన వదుళారు నంవక్సరము లవధిక నుందవచ్చునని శంకించరాదుం.. స్రీలు నుదరయన కెణకాలమునకు జదులుగ బురువర్శన పర్కంత శాలము నివావగాణకాలముగ మనువ్రుదే నుబదేళించబడినగి. మ. 8 ఆ.226 జ్ఞోకముం ఈనునువచననణ *ొతనువైశీంసి యమనంవర్తుల చే జలపరచలడి యంన్నదిం

న హ్‌ క న్యాళబ్దశ్యార్థాన్తరం చశల్ప త్రీ ఇతి చాచ్యక్‌, త్ర ఢమబచరివోనవీవ నవ్తై కజ్యీతి మునువచ'ీన తస్య దల్తోత్తర త్వత్‌,

శ్రి

శప

శచ్యాళబ్టమునకు ఆర్యంకరము కల్పిగచుటకు శళ్ళకు కాదు ఛ్రశచు పరిహానము వంజే “వైకన్యా యే మనువచనముచే నది నిరాశరించలడినది.

8.వెపీరా,

న హీ నునళా యువతీవివా పాసా? వి ద్ధత్వాత్‌, తక్కరణ్‌ కోవా, వ్రత్గవాయ ఇతి వార్యక్‌. వూర్వోదావృశమనువచనో త్రరా స్టే నిషిద్ధ క్వాల్‌. కు. 8౪. 226 టో “కాక చబ్యానుక్వ చిన్న లాగాం లుజ్తధర్తక్రి,యా-హిళాః క్‌ అన్య కల్గూక భట్టవ్యాఖ్యానకు, చాశళ్యావిమమే క్వ చిళ్యాప్లే ధర్మ వివావాకిద్ధయే వ్యపస్థితా ఆసను వేఠాస్థాన్సు గ్‌ అతఏవానాతా! తతయో నయో వై వాహికము వ్రర్సంక్కి కేయమూణాఆకి యస్తాదదగత థర్శవివానోదిశాలిన్యో భవ న్తినాపౌ ధల్లో్యో వివాహా ఇత్యగ్గ.॥ మనువిహిరనీ "షేధస్యార్య జో ఛాయన ఆభ స్తంభ .ైకీనవీవ సిద్ధ రంవ _ర్హవచ మై రుభబ్బంహిత త్వాచ్చలో ఛాయనః “ఆపిన్నా గనుణహీనాయ నోవపంఛ్యా ద,జన్వలా”మితి, ఆవ _న్తంజ'అనుజ్వాహిళా కు యా శచ్యా అ _ర్ర వేనియుజ్య రే. సా వృషర్రేత్రి 'వైకీనవీః “అథ బుకునురీ భవతి దాతా 'వ్ర త్య్ళొోహీతా చ నరకమాబ్నో లి, పిర్ళవితామహా వ్ర వితామనోక్ళ విష్టాయాం జాయ శ్లే, కస్తార్నగ్ని కా చాతవ్యేతి” వనిస్థ$; “బురుమళ్కొం హీ తి్టంత్యాం దోమః పీరరమృర్భరీతి.” వ౦వర్త$, ప్రాస్తే తు వ్వాదశే వ్తే యః కజ్యాంన ద్రయర్యేత కాపిడాణి ఓ సళ్టూభ పప ₹్శీక”మితి, ముఖ్య కాలవీవ శన్యాయా అదాతుః వితుర్వాచ్యత్వవ్య య$।$కోచా కశష చుక జ్యీతి ద్యేకేణ బ్రూయా క్తన్య దజ్భ్యైక్వన్య చ మనులైపో క్తత్వాచద్చ కథాద కును! నవనూధ్యాయే ౪ ఖ్లొకః, “కాలేఒదాతా షితా వాచ్యోవాచ్యశ్చాశజయక్ష బలికి” అన్య వల్లాకభ్‌ ట్టీయ వ్యాఖ్యానం కాలఇరి చ,దానకాలే ఏకా కామదదన్దర్షాశ్వే భవతి ఛ్రదానం ప్రానృళోరితి కౌకమన్మ రణాదృత్‌ః ప్రా) వాన కాలబలి. అన్న యాజ్ఞ వల్క్య్యజ్భవాన్సర్యుకబ్భృం హీకక్యమపి. తథాచ యాబ్డ వ్ర్‌ళ్య్యాః ఆచారళాశ్ఞే వివానా ప్రశరణేోఆ వ్రయచ్భక్సృకూప్నోతి భూ)ణహా త్యామ ఎ కౌవృ తా”వితి తథాచబ్బకాన్నతిః “అఆవ్రయళ్ళన్చితా శాలే వలిశ్చానపయన్నృళతే" ఫుక్రశ్చాళ క్త్షదో మూరుగ్షుష్టా దణ్ఞ్యాళ్చ ధర్మతః” ఇతి, కళ్యామకజ్యీతి వదతో దజ్బ్యుత్వం తథాచనునః ఈ అస్రకూ ఛ్యాయే 225 ల్లోళః “అక బ్యేతి యః కన్యాం ఈ్రూయాన్ట్వేషేణ మానవః, న శతం ప్రాప్నుయాద్దండం కస్యాదోమమదర్శయక్‌ ,”ఆస్య కల్ణూకభట్టిమవ్యాఖ్యానం ఆక ఇ్యేతి జీయం కచ్యాకుతయోనిరితి రూ మనుష్మో ద్వేేణ చ్రామాతక్తర్య ఉక్తదోవ న్కు భావయక్‌- వణశళరం రాజా దణ్ణం వ్రశల్చ్బయేత్‌ యు క్తళ్ళాస్యాకజ్యేతి వాడినో దః యస్తాదితి.

మనువు యువతీనివావామును ని'వేధించనందువలన చాొనిం జేసి! ననర-చేమియని శంకించకాగు ముం దుగదహరింపబడీన మకవచన టీ _శ్తరార్థముచే ని షే ధించలడి యున్నది, మ, 8 అ, 226 లోకము, పాణి గ్రహణ మం్శత్ర మాలన్నియు శన్యలయందే ఛశిస్టింద జడియున్నవి కన్యలం గానివారు ధర్మ ము లేనివారు శాంట్టీ ఇచారివిషయనున శా మం శ్ర్రములకు వ్రయోగము లేదు దీని! కల్లూశభట్టీయ వ్యాఖ్యానము, కళ్యాభిన్నల

శే

యందు పాణగ్రవాణమర్శిక్ర ములు చ, మయోగిరిబలడవు, తఠయోనులవిషయనున వైవా హ్‌క మంత్ర సంస్కార మున్నళ్సటికిని వారినినావాము ధర్మ శూన్య మైనదిగాన నది వ్రశగృశమునక ఉఊదావారణము కాజాలదు, మనువుయొక్క_ నిేధను బోధాయన, ఆవస్తంజ, వైకీనని వీస్థ్క్య నరవ_ర్త వచనముల చే బలవరిచలడియంన్నది. బోధాయనడు గుణహీనునకుకూడ రజనస్వలను నొసంగరాదు. అవ్తంబుడు ఆ_ర్థవబర్యంతము అనుద్యా హీతురాలుగ నియోగిందబడినచో ఆది పృవలి (శూద్ర) అగుచున్నది మెళీకనుడు “జుురుముతిని దానము చేయువాడు స్వీకరించు వాడు నరశకమును పొందుచున్నారు. వారి తండ్రి, శాతము శ్రాతలం ఆమేధ్యమునందు. ఫుట్టుచుక్నారు.. గాన నగ్నిక (అరజన్వల) యగుకన్య వానయోన్యరాలం” వవీష్టుకు ' కన్య బుకునుతిగాకున్నచో చాపోవము కందడ్రి! శెందుచున్నది. నంవర్తుకు బండ్రైండనపర్ణ ము వచ్చినను కన్యను దానము చేయనికం డ్రి వ్రలిమాసను వామెయొక్క_ రజబ్సగు ళోణికమును పౌనము లేసీనవా వగుచున్నాడు. ముఖ్యకాలమున కన్నను దానము చేయనికం్యడ్రి,క నిందయు జ్వేషముచే శక్యతు ఆకన్యగా ఛెప్పునానికి దండమును మనువు దెక్నియున్నాదు మ, 9 అ. ఉళ్లో శాలమునందు చాననణ శచేయనితం ట్రియు బుకుశాలమున ఖౌర్యను బంనమించని భర్తయు నింద్యుఖం. డీనీకి కుల్దూకభట్టు వివరణము 9 చ, దొనళా లమునందు శ్ర దానము జీయనికండ్రి, నింయ్యడగుచుక్నాడా, బుకుకాలనునకు ముందే వ్రదానము వేయ వలయు నసెడి సొకముని వ్య స్రతిననుసించి బుగకువుకకున 0ద శన్యాభ్రదాన కాలము, ఇది యాజ్ఞ వ్ర్‌వళ్య్యా జృళాన్సరుల లే బలచరువజడియుంన్న ది, యాజ్ఞ్యవలం్క్క్యడం అచార శాండనున వివాన్శావ్రకరణమున కళ్యాడ్ర, దానము వేయనివాడు అ వెమొక్క బుతు శాలమునందు బూ)ణవాత్యాపానముకు బొందురున్నాడు.. బృరాస్పతి కాలమున ప్ర దౌనవణ చేయనికం డ్రి బురువ్పనందు నంగమిందని బతియు కల్లికి అన్న 'మొజనలనని వుత్రు,డుకు దున్దులం ధర్మ మునశనరించి దండ్యులు” కన్యను ఆకన్యయని జెబ్వవానికి దండనము విధింపణడియున్నది. మ ఈ ఆ, 22న్‌ ల్లో. దీనికి పల్లూకభట్టు విపరణముం “ఇది కద్యకాదు తతయోని” ఆని ఇెచ్వటయే. ఆకన్యయకటం ఈవిధముగ జెబ్వవానికి వాట్లు వణములు అవరాఫమును విధించవలయుకు, ఆశన్యయని జెళ్వు వీనికి దండము యంళ్లటి,

లంచ పేరా బ చ “కామరూమరణా త్తిచ్పదృ "హే కన్యర్తుకుత్యకి, నలై వై శారి త్రయశ్ఫేత్తు గణహీరాయ శర్తిచిత్‌.” ఇతి. మనువచనన్య కా దా గతిరితి వాచ్చక్‌ శన్యర్తునుక్య పీత్యాత్తావిళళ్లే ౨3 వివావి త్పా్రన్బవోర్జోవ క్రవణాత్‌, కళ్యాళాస్తీయ వర్‌నీ షేధమా శ్ర చర ర్వేళా వివాహితాయా ఆస బుకుమళ్యొ ఆమరణం సికృగాహని వాన విధానవరత్వమిత్యమ న్తవ్య త్వ్యాద్బ అవ్య థా '“ఆత్తానం వాపీ భుబ్జోక న విక్రం వేవవర్ణి కు అపివా నూగరం గన్ఫేదామంతు న శదావొజీతి 'వీనవర్థి తని బ్ర భోడశాను గ్రవ 'ఇనిషేద్ధ జూ శ్ర బంయోరః యూ రాత్ష్య నన వక క క్రైద్ధనీమ స్తీ కత్వమూళ్చగదు. ఏ ఖానజర తాపి శిల (శీవళీవద్భుర్యుణ్థాయ),

క్తీగ్ర

9వ "సీరా. మనువు 9 ఆధ్యాయ 89 శ్లోకము బుకుమతి ఆయి కన్య మర్‌ ణాంకను తండ్రిగృవామునందే యుః౦ండపలయం:నుగాని యెన్నటికిని గుణహీనుని! అమెకు చానమువేయరాదు. ఆను వచనమునకు గతియేమియని ళంకించరాదు బుకునుత్యపి అను'నెడ “ఆక” భజ్ఞమువే వివాహమునకు ముందు బుతువు దోమమని ఇెబ్సబడుచున్నది. అఆవచనము అకా స్తీ యనుగు వరుని నిషేధించుట సేతజీ అవివాహితయగు బుతుమతి నురణాంకను విరృగ్భవామునందు నివనీించవలయున నెకి విధిని బోధించునని కతలంచుట శక్యమైనదిళాదు శేనిచో “ జీదరహికుడగు విప్రుని భుళించ బేరం. టకన్న కాజీ భుజివవచ్చును.” మరియం “కల్టితో మైనను నరగమింవవచ్చునుగాని ఆనమముగమా త్రము వర్శి్య్తహించరాదు.”. ఆను స్మృృరులకు న్వకర్హృకమగు శ్రాద్ధిమున తనశేనిరుంత్రితర్వను మాతృకమనవిధి యః ఆనునర్థములు శల్చింపపలసివచ్చును, ళివళివ మృర్యుఖ్ఞయ,

10-వ “సీరానచ “త్రీ శివర్షాణ్యునీ మేక సదూర్యుకు కుతీ పత్సీషార్థ రం తు కాలాదే కస్తాద్వి న్టేకనద్భృకం చలిక.” ఇ ర్యేశస్మనువచనన్య శా గతిరితి వాచ్యకు వీమనీవక్వికారీనా కావనాయనికోవిధితి ద్వితీయా ధ్యాయే ఊదయన్రశరణే పవృతృత్రవిత్రీ స్రగాం పుం సామః దనయ న కాలనీవవివానాకాల ఇర్యు కత్వాల్‌ . భూద్రావివావాశాలన్య న కత్రా ఫ్యు క త్వాన్నవ హాధ్యాయా వబద్ధర, ప్రో క్త తీణివగ్లాణ్భదీ కే లే త్యాదివచనాకాం శూద్రా వివాహబరక్వ మే వేతి నిశ్చేశవ్యషం ఆనృథా ఏమనిక కర్పణాతీ జామిక్యతై శబ్దయోః చ యోజశాభావావశ్తేః శస్యాళద్ధర్మ నతి క ల్వే కాదరణీయ ఆస్వచ్చం కథాసహి శురునన్య స్త్రియః సవ థత్తేవర్య ని రిష్టతోఓ నంయోగో నిభ్ర యో నే చ ధర్తాక్‌ వమ్మొమి శాళ్వళానితి నవమా ధ్యాయ్యవ్ర శిమల్లోకమూ రభ్కావఖ్బాళ క్రమల్లోకం స్త్రీ ళంథర్తానుక్తార్ణ ఆక॥వరం “జ వమ్యోమి యోషితాం ధర్మమావ'”దిత్కువక, + “ వీవ న్నీ పుంరరో కు ల్లా భర్షోవోరలిసంహికిఃి అంద్యవళ్య ప్రా విశ్చీతి క్రుగ్య శ్తరకతితమల్లోశజర్భంకం యోన్నితా మూపద్ధర్థాశాహ మనుః తదదన్తః పాతి త్యావన్య పచనన్యః

10-వ ేరా. మరు, 9 ఆ. 90 ల్లో. “బుకుకులియగుకుమారి మూడంనంవశ్సర ములు వివాహమునకు నిరీతీంళరలయునుం అటుయె రగినభ కను పరించవచ్చును ఆనువగవో మునకు గతియేమియని ళంశించరాదు. ు 2 ఆ. గీర శ్లో. నద్వికాతులకు ఉపనయననలిణతి థమైనవిథి చెప్పబడినది. భెబ్వుచు బ్రవాతత్రవిట్‌ స్త్రీలకు పురుచులరమొక్క ఊవనయన శాలమే సివాపాకాలమని తెస్సియ.6డ.టవలన శూ ద్రాడివినానా కాలనణనుగురిం చి న్‌ టను చెవ్వకయుండుటపలన మన 9౪ధా బ్రయమునందు అవద్ధర్యముగ చెబ్బబడిన శ్రీణివక్షా జ్యుదీమషేత్యాది వచనములకు శూద్రాది వివ హవరగ్వము నిక్చయింవతగియున్నది. ఆటు అొనిచో ' ఎపటీవ గ్విజారీరాం' ఆర %ెెడ నివకారిము ద్విజాలిశబ్దము వ్యర్థిము లగుత్కు వ్రూర్వవచనము అవద్ధిర్మమఃగ ఇకి;వబడినది కాబట్టి .త్యవిషయమును అదరించకగి నది శాదు, ఎట్టన మును $ అధ్యాయ 1 ట్లోకము, ధర్మగూర్జమునందు స్త్రీపురుషుల కరువు రిక సంయోగము నందును వియోగమి:న9దును కాళ్యకభర్థరులను శెప్పజోవుచున్నాను

జ అని ఉవ్మక్రమంచి నను 9 ఆ. కర్‌ క్లోమము పరకను స్త్రీఫపమధర్ష్య ములను కెస్పీ మను, త, నీఠ్‌ ల్లోకము, ఇళ ఆవత్తుకందు స్త్రీలకు ధర్మములను దెదృ్పలోవుదున్నానని ఉబ్బకృమించి మను, 9 ఆ 103 ల్లో, “స్తీ ప్రడుములపు రతిసహిశమైన ధర్మము. అపవ యందు పుత్ర ప్రా వ్రీమూర్గముకు ఇెచ్చజడియున్నవి” ఆను ఫ్లోకము వరకు నీకు మనువు ఆకద్ధర్మ ములను జెప్పెను, ఈవచనము వానియందు ఆంకర్షత మైయు౦దుటవలన నిదియణ శావద్ధర్మ్మ మేం

11వ "పీరాం ఆకద్ధర్థారామనాదరణీ య్వే కిమ్థానమితి వాళ్యక్‌ అచద్ధర్థాణా మశాదద్యాచరణీ ఫళాభావలోధ శానాన్మునువచ కానా౦ జకాగరూకత్వాల్‌ కథాచ మనుః 11 అ. 23, 29.380 భీళాః “అవక్కల్చేన మయో థర్మం కురుతే చాదరి ద్విజ న నాప్కోతి ఫలం తస వరశ్రేతి విచాశకు.. వితై సళ్చ దైవ ల్సా ధ్ధ్యెళ్చో క్రావతళ్చో దువార్షి భి; ఆజత్సు మరణాక్న్‌ 3్రైర్విధేకి ప్రతికిధి! కృతః ప్రభుః వ్రథమకల్పన్య ఇయోనుక ల్నేన వర్ణలే, నవ సాంచరొయిశతి తస్య దుర్శ్మ లేర్వద్భ తే ఫలవింత్యాది.

115 “పీకాం ఆపస్థర్మ మాచరింవర్షాదరుటకు చ,మాణమేమియని శంకించరాదు, ఆభద లేనియఫుడు అగద్ధర్మము చాచరించిన ఫలము లేవని మనుసనచవమఃలు తెల్పు దున్నవిం మను, 11 అ, 28 ల్లోకం 29 ల్లోళం 80 ల్లైకములు “ఆపద లేనియపుడు ద్విజుడు అవద్ధర్యము నావరింళినచో దానిఫలమును బరళోశమున పొందడని నిక్ళంయించబడినదిం విశ్వేదేవుళబేశనుు సాధ్యులచేతేను, నుహర్డుల దేతను) ల్రాహ్మణులచేకను మరణభీతి చే ఆజదలయందు ముఖ్యకధిముగు సోనుమూ గాదులకు వై శ్వానరి మున్నగు నిన్లులు బతి నిధులున చేయబడినవి ముఖ్యశల్పమును చే నఃటకు ళక్రీశలిగరవాడయు్యుగు అవర్కల్చ ముచే ఆనుస్టానదణ జేసినసచో నట్టి దుర్భుద్ధిగల వానికి ూరలౌళకనుగు అభఘ్యదయ ఫలనణ కంధనింపదు" అనిం

12-వ పీరానచ అవద్ధర్షాణామ రావద్యాదర కే ఫలాకొజేఒశికోదోన ఇతి వాచ్యక. స్వేధ్యః కర్మభ్యక అబ+పపిద్యుళా పర్షాః పశిస్టాభవ స్తీతి మను నై పనిషిద్ధ క్రౌష్ల్‌ శదాదనును! ద౨ అధ్యాయీ, 80 ఖే స్వేభ్య స్వేళ్యన్తుకర్థళ్య. శ్చుత*వర్షా మ్యుకాఐరి, పొపాక్‌" నంళృక్యకంపాకాత్‌ ప్రేమ్యతాం యాన్తి శక్రు,ను, 0౨ ట్లోకః జాత్తాశ్కుల్కాము ఖః పో విప్రోధర్లాక్స $శాచ్యుత ఇళ్యాకి వామదేచాదిఖి రొజవ్యకు స్టికళ్వమాంసాదిధత ణా దేరనావవ్య ప్యాదరణీయ త్వావ లేళ్ళ తథాదనును. ౧౦ ఆఈ ౧౦౬ ట్లో “శ్వమూంరమిర్యక్నా ర్తో ఒత్తుం ధర్తాధర్మవిదత ణః. ప్రాణానాం వరిరమోర్థం బామజేలోనలి చవక. ౧౦౭ శ్లో, భరద్వాజ! తముధార్తజ్తు నపు లోగిజిజేవజే, బహ ల్తాఃి ్రలిజగ్రావా బృథో కళ్టో దుహోకపాశ ౧౦౮ ల్లో. తధార్హల్నాక్తునుగ్యాగా ద్విశ్వామి క్ర ళ్ళ వకామీశం, చజ్జాలహ స్తాదా దాయ ధర్షాథర్ష్య వికత్నణ ఇళ్య్యాది

12వ *పీకాం అవద్ధర్మి ములను అపదలేనియఫుడు “అదోంచికచో ఫలెకు "బెక్‌. పోయినను వోమమేమియని ళంకంవడాదు, ఆరదలేనియపుడు తమకర్ష్యకుండి య్‌

లై

లంం:నవర్థ్యములు పాశిష్థము లగుచున్ననని ననవులే ని-షేధింబలడియున్నది. మ, 12 ఆం 70 జో. ' ఆభదలేనియపుడు తమతమ కర్మ్శలనుండి భిషులయివవర్థ్య ములం పావపుంన్య ముల ననుభవించి కృక్చువులకు వేషకులంగ కాగలరు” చు 12 ఆ. 72 ష్‌ ఫర్యములనుండీపీడిన ల్రావ్యాణుడు వనునము జయజడిన హీనిని భుళించు జ్వాలాముఖి మైనశ్ర్రేకగా జన్మించగలడు* మరియు వామదేవుడు ముగ్నగుచారి చే అదదయందు అను స్టందబకిన కుకకరూంసభతణాది కార్యములను ఆవద లేనియఫుడును ఆవరింబనలనీవచ్చుశుం మం 10 ఆ. 106 ల్లో, “వామదేవుడన బుషి ధర్షాధర్శములను తెలీని తముధార్తుడై ప్రాణరతణకొారప శునకనూంనమును భక్షీంకనోరియం కాదోమము బే లిఫ్తకు శాలేను,” మ 107 ట్లో, “రవోకజన్వియగు. భిరద్వాళబుషి నపుత్రుడై నిర్ణనారణ్యమునందు నివసించి ఆకలిజే పీడింబబడినవా డ్రై బృభువను వానినుండి పెక్కునోవులకు స్వీకరింటెను, థర్తాధర్న క్టుండగు విశ్వామికు,డు తుర్కీడిరుడై. చంజాలహా శ్తమునుండి. శునశమాండ మూరు గ్రహించి దానిని ధక్షీంక నుద్యుక్తుడాయెను 89

18వ పీరా. న వేస్టైన త్తిగతివాళ్యక, శ్రుతిర్యృళ్యాడీవాం నర్యాశామవి క్రైయర్థ్యాళ లేక, వీవంద కీతామవకోవబ్బంహితం వ్యాఘి) పొదయతునసాశ్షీకం శ్రీ వివానాఫ్యోచరయనస్థానీయక్య వ్రతిఫాదకం 1. యమనంవర్హదిమ్షైరువబ్భం హితం గర్యాన్టమన్య వివాహముఖ్యకాలత్వళోధకమ. 2, బోధాయన పనిస్థోపజ్బంహితం నర్భాష్టళూ త్పాా) క్కాలన్య శామ్యర్వ నిరూవకకి థి కొాట్నైరినోనా నకునంబ్లా తుబల్భంహిశంబుకో ॥ ప్రా౭స్కాలన్య ఇౌాంక్వవిధాయకం. . వోధాయనావ న్తంబ మై కసి పనిస్ట సంవ ర్తబ్బజాజ్నతిఖిరు నబ్బంహికం యువలీవివానాన్య నిషేధవిధాయకం. ర్‌. ఇ! వల్క శ్రభ్బవాన్పగ్యుచబ్భం హి కం యఖాకాలసచాగుః పికుర్వార్యక్వని ధాయ॥5ం రీ. కచ్యామక సృేతి డ్వేషేణ నదతో దబ్మ్యక్వ విధాయ॥ం చేల్యేతాని సర్వజ్ఞ మాధవా ఛార్య విజ్ఞాశేశ్వర కల్టూకభట్టన్యాఖ్యాతాని తోళ ప్పాచార్యశమ లాకరభట్ట యల్గాభట్ట శారాయణళట్ట కాశీనాథే పాధ్యాయ రామకుద్రా! గిర లోనిబస్ధరకా నై గ్నిర్డీ శార్థ మూలభూళాని నును నాశల్టో కాని చేళ్ళళలపికుం కోవా చే మళక్నుయాల్‌_.

కేతేంన పీరా. ఇవన్నియు ఇన్టములయినవనీ శంకించరాదు. శుతిన్భృళ్యాగు అన్నిటి! వైయర్ధ్య మేర్పడనలనీవ దానం ఉన్నవే బలవరుజలడీన వ్యాశు) హదుతి యముని సాల్నీ గాకలిగినవచనము స్త్రీవివావాముకళు ఉఊబనయని స్థానమును తెల్పచున్నది. శే యను నంవర్హ దతులచే బలదరుకబడిన పచనము గర్భాష్టమవర్ష మును వివానా ముఖ్య కాలమున తెల్చుచున్నది. 2 భోభాయన వలిన్ధుల జే బలవరువబడిన వచనము నర్భాన్టన మునప ను౦డటి కాలమును శామ్యుమని కెల్పుదున్నది. 8 కౌతమ వెలీనసియను సంవ ర్తులజే అలబరుకబడీన వచనము బుతవునకు ముందటి కాలము కెణమున "తెల్చుచున్నత్సి " శీ. భోభూయన అగళ్షంజ వైకీవసీ పనీష్ట సరివ_ర్త బృహాస్పరులవే బలదరుబబడినవచన ము యువళొవివాబానునకు విషేధమును విధించుచున్నది. రీ, యాజ్ఞవల్క్య బృవాన్పతుల జే అఅవరునఆిడినవ చనద ఏిహిరళాలమునందు కన్యాదానము ఫేయని శర్యద్రికి నిందను

రి

విధించుదుర్నది. రం కన్యకు ఆకర్యయని జ్వేమము బే కెట్తువానికి దండనముగు విధించు చున్నది. ఈవదనములం సర్వజ్ఞ నూధ వాళార్చ విజ్ఞాచేశ్వర పట్టూకధట్టుల చే వ్యాఖ్యా నింవబడినవి. తోళశప్పాచాక్య కరులొశరభట్ర యల్షాభట్ట చాకాయణభట్ట శాశీనాథో పాధ్యాయ రానుదంద్రు.లు మున్నగు గొవ్పస్ర్రంథకర్తలచే వర్ణ 00వబడిన అర్థములకు మవాలములంణక వై మలువులే కంళరవముణా ెచ్స్చలడిననిగాన వీని అకలావను శేయుట శెవ్వరు నముర్థుల!

క1శీంచ స*పీకా. వవంనతి వివానోవనయన నిర్ణాయకనునున్య తి డ్విరీయా ఇ్యాయకస్థద కా న్యదృష్ట్వా నవమా ధ్యాయస్థానద్ధర్థ ధా చుక శూ ద్రావిమయకాని కాని చిక్వద కా క్యాలోక్య దృస్టికూత్ర, ఫలక స్త్రీలకణ వరీకూవివయ॥ కృతీ మాధ్యాయస్థ వచవద్వ్యయమాదాయ వరస్పరవిరుద్ధార్థా రా మే కేసారం వరనాకామాభానయు కి మో బ్రీక *₹రోజామనోరివనంగలిం చరిశల్ప్య్య యువరీవివావాసాధశా అశ శ్రరామళా న్షీణః (వృర్దాచమాతావికరా సాధ్వీ భార్యానుకళ్ళిశుః ఆక్యళార్యశతంళృత్వా భ_ర్తవ్యామను రఖ్ర ఏల్‌. ఇర.) యేన శీ శావ్యకృ ల్యే ళార్థరార్జయక ప్రా ఫ్యాక్న మిదం స్వం తలా వతిరకల్పయత్‌ + స్థాజరం జంగమం లైన సర్వం ప్రాణన్య భోజినమితి భమ్యూభత్యని వేళ మంతరా ప్రాప్తాని నర్వాణ్యకి భక్‌యక్స్క (స్తీరక్నం దుష్యూలాదప్రీతి జాలినియతి నున్తరొ సర్వా అవి శార్యోయ భేచ్ళం గచ్భలేతి మనువదనాకసారేళై హై తాదృళా భానధర్తాణాం నిరాటంశనున జీస్ట? విదూవకన్య కదం ఆలభ్‌ నః,

నరూ ప్తోఒియం తృతీయః వరిహానః

14వ. పేరా. నిమయమిట్టుంకగా వివావోవకయనములను నిర్ణయించు మకపు ఓ్వితీరా ధ్యాయవచనములను చూడళ జవకూథ్యాయమునంు అవస్థర్మములను విధించు శూద్రావినయకములగు కొన్నినచనములకు చూచి దృష్టికూ శ్రమే ఫలముగా శలిగిద స్తీ లక్షుణవరీమ్‌ను వీమంయాకరిం చిన తృలీయాధ్యాయకులోని కండువదనములను మైలాని ఇరన్నరవిరుద్ధము లగు నీవచనముఆకు దుష్టహేతువులకే బోడీకలకు మోకాళ్ళకు

నెస్టేమ్యూ..చంబంధనును కల్పించు యువతీనివావామును సాధించు అనంకళావు శాత్రలు “వృద్ధు గు కల్లీదందడ్రు, లం వరివ్రకయగు భొర్య శై శవను నందలి ఫుశక్రు,తు ఆ కార్యశతము చేనియరు:నను భరింబదగిన వ రని నునుపు ఫస్పెనుల* “యే ఆకృత్యము వేకటైనను ధననూర్జి-పుకు,” ఈనగ్వ పవంచకును ప్రాణకంనకు అన్నవషళా చ్రకావతి నసృళింకెను, స్థావరజంగమములన్నియం ప్రాణమునకు భోజనములని భష్బూధక్యువి వేకము శ అభ్గిం చిన వానీనన్నిటీని భుజింప్రుము. భెడ్డసల మునుండియైరను శ్రేవ్యమైన(నుఎదరి) స్త్రీ దూమ్యు రాలుగాదు. అశు వచనమున బట్టి స్తీేళాదరు జాతినియమము లేగ వై్వైరముగా నంద ర0పు డని మనునచనమునను ఇవ్వను ఇ హ్లోవెనివావాములకును శనృయొక్క అనునతి యసనరనమలి "హేత్వాభానములచే మవ్వళ్ళి ప్రాయమః?గ కల్పింబబడియున్నది. ఆది దును శకునసు అభిమకము కాదనునంళము మనుసచనముల లేత జీ విరూసింవలోవుచున్నాను. కృతీయ జరెనోనము మణి సీనది. ఇానానానినాననాాణణాణి.

చతుర్షపరిహానః థి

అరేరానీం భ్రావ్య వికావోనా ఏసి. కగ్యాకుతు నే రావళ్యశశ్వ ళాధళయు క్లా భానైైః కల్పితరున్వభిముకనిరాసస్య ఆవసరప్రాప్తత్వా”వానునువచనై రేవ తదనలి మఠత్వం దర్శయుహ్యారుః.

1ే-వ పీరా. కథాహి కిఠారా కేదనునుత్వా భ్రకా వాయన దద్యాక్స గణ.

కి లక హీరోఒని జేవవక్సకతంసేవ్య ఇతి. స్త్రీణాం చాల్భాద్యవస్థాశ్రయేన్య ప్వాత త్త మేవేతి భ్‌ దునర్తు కృశణ్ధాకువాదీత్‌ , కథాద మనః. ర్‌ ఆధ్యామే స్తీధర్మనిర్ష యే 1ర్‌1 శ్లో “యని దద్యా త్పత్శాక్ర్వ్వ్రఠాం భాతావానురు లే$పీఐ$, తం శు శూ చమేతజీవ నం వంశీతం జో గ్‌ా టో సల జ్‌ థి

చన లబ్బ్యమేత్‌.” 11ర్‌4ీ ల్లో, “ం$ల3 కారుక్కట్తో వాగురై'గ్వాబరివస్టక॥. ఉబదర్య శ్రీచూసా ధ్వా్యాకకీతం జేపవత్సతిః 147 ళ్లో బాలయానాయువ క్యావా వృస్థయా వానీ యోషిళా. న స్వాకంర్రే, శ్రతళర్టవ్యం కించిత్కార్యం గృ"హీవ్వీతిం

కేవ పీరొ, నాల్లవ వరివోనమునకు తెనుగు ఎట్టనః తంది గాని కంత్రీ మరి ననువరించి సోదరుడుగాని ఇెవ్వనికి జానము వే:రునో చాడు శేణహీనడై నను జీవునివలె ెల్లపునును సేవించదగినవాడు అవీ స్తీ బాల్యము మున్నగు మూడుదళతో యందుకు స్వాకం త్రము లేదరి దుశువు మూ క్తకంగుడై బలికెను. మనన్య్భృతి రీ ఆ ఓర్‌ 1 బై, “కండ్రి. లేక తండ్రిఅనుమతిచే సోదరుడు ఈవెను ఎవనికి నానన చేయునో వానిని జీవింబచియున్నం౦ంతవరకు సేంంచవలయును. అతడు గతించినను పాతి వ్రకృము నుల్ణంఘించరాదు.”” మనవు. రీ అ, 1రీఉీ ఫ్లో “శీలము. లేనివాడైనను వ్వేచ్భారంచారము కలిగిననాడ్రై నము గణహీనుడ్వైనను భ_ర్హ బేవునివలె జతి చ్రకయగ స్తీచే కరిర్య చేయదగినవాడు.” మ. రీ అ. 147 ల్లో, “బాలిక శేకకు యువతి వేకు లేక వృద్ధు కాలి చేతనుగాని గృవాములయందు శేపరియు న్వరేషత్తముగ చేయ దగినది కాదు. “ఫా

2వ పేరా. న చ “కన్యాయాం ద శయం మి,యేశయది కుల్క దః, జేనఠరాయ ప్ర దాకవ్యాయది కన్యాన మన్య లే ”ఇక్య జీన క్రీ” తుళ్యాయా అవీశబ్యాయా ఆనుమతిర్ధార్వీ॥నై్యైవ దా/న్య విహిత త్వాద్భాఎవ్యువివివాహేన్వసి కణ్యానుమతి శూర్వశ మేవ దాత వ్యేతి గమ్యుక ఇతి వాచ్చమ్‌ వాచ్యార్థా "పీడ యాగమ్యకూకార్థ స్యాతీవదౌగ్భల్యాత్‌. ం ఆవద్ధర్యే ము మృకభ_ర్హృృశాయా జేవరాదినియోగవిమయే. విశేష తయా విహితాయా। క న్యానుము లే$ సామాన్యతో విహిశభ్రావ్యోని వివాహేము ఛ్‌ వేళా భావాచ్చ. “యస్యా మ్రియేక కన్యాయా వాచాబల్యే కృలేదలి; తామ 'జీన విధాసీన నిబోవ చేశదేవరః.'” ఇతి స్ర్రైగు కృ యోగ రూవమిదం శుల్క గ్రవాణవిమయమితి కల్లూ-క భట్టేశాకి వ్యాఖ్యాశమ

క్‌

లంక శేఠాం కర్యవ కుల్క'మొనంగిన వెనుక కుల్కమిచ్చిక వరుడు గలిం చినచో శన్య అంగీకరించుభత నున జేవరునకు (మరదికి) ఆకన్య 'ానము శేయదగినది అను వచన నూదే క్రీరస్రాయురాలన (ఇందుమించుకొనలడినృ కన్యకుగూ జా అమె అనువరితో జీ చానము శేయవలసినట్టు విధించుటనలన బ్రావ్యునెవివావాములయందోను కన్యయొక్యం యనుమతితో జీ బానము రేయవలయుకని నూచింవబడినట్టు శంకించరాదు. వాళ్యార్థ వుకంటి కూళ్యార్థములం మిక్కిలి దుర్భలములుం అవర, ములయందు మక ళ్త ఖీ యగు కన్యను జీవరాదులకు నిమయోగించువిషయమున వెశేమమున విధించబడిన క ణ్యాను నుతిశి సామాళ్యవిహొకములగు హ్రైన్యోఏి వివావామూల యందు శ్ర, వేళము లేను. వాక్కు 'బీక నక్యము వేయలడి6కిదద కన్యయొక్కళర్ల గతించిన హో అమెను ఈ౦ంధిళో జీ మరది పొందవలయురుం అనీ ముందుదెబ్చబడీన నిరయోగరూనమైన ఈవచనము శుల్క గ్రబాణవిమయమని కుల్లూకభట్టుని వేఠనూ వ్యాఖ్యానించబడినది.

ర్య పీరా, ఇక్ధం ఇావర్ధన్షేషు శుల్కదే వివావి దర్వాజ్మృ లేవతి ల్రొకకైధ వ్యాయా॥ కన్యాయాః బేవరాదినిమోగవినయక కళ్యాయాం ద కకుల్కారోరా మిర్యత్ర్త విపితళ న్యానుమతిన్న ల్వేమాం వివావో నాను ప్యావళ్ళ్యకీతి జానస్తోషన న్తరాను ళాన్సీణః అవళ్యాడిహీననచ్యోో త్రియాది నృుకళ రీరవిషయకమ శా ధ్యక్రేకసం స్కారా త్కొటియజ్ఞ ఫలం లేదినృేతప్వుదరం బిళ్యాదిబన్తు సామాన్యవిమయకమితిన త్వా కస్వవిన్నిచలిలీవృకగర్షభక ళేబరదవాణాయ యకమాన॥ బరమాగన్ధాబ్లేవాసీ వక్ర్రబుద్ధిరవ నర్యాచనాన్య కా భాణ్డా గారమభూవన్‌. స్ట

నమాస్తోఎకుం చతుర్థః వరిజోనః

ఓ. పేరా. ఇవ్విథమున అకద్ధర్థ్మములయందు వివాహము నకుముందు ' భులట్టా మిబ్చినవాడు గతించినచో శై భవ్యముని. అొందినకన్యకు. “బీవరుడు మున్నగువారి నియోంగమునకు విషయమగు కన్య దత్త కుల్కకాగా” అనుజెద విధింకజడిన కణ్యాకు మతి వివాహము లన్నింటి! ఆఎళ్ళకమరి శంస శ్రీ ఆనంకఠామళా న లంారు 'ళ్తలేని-అతైసతినన శృుతళరీరతును వినయీకరించిన “ఆనావ వ్రేకవంప్కా రము వలన ళోటీయజ్ఞఫలమాును పొందునను” సి వీదనకణకు వళ్యొాదిజంకంసాధారణనుగ భావించి యొశచోట మృరికెందిన గర్జభకళేబరమును దహానము జేయుటకు బ్రయ ర్నించు వక్ర్త్రబుద్ధియగు వరమానందయ్య శిమ్యనివలె వరివోసమునకు స్థానమాయెనుం

జాల్దపదరినోనవణ ననూ బ్తవణం అనాణననననినిటనానానా.

పసజఖ్బుమః పరిహాసః ఆఅఖీజాసీం బ్రొవ్తాణాశాలి ంన్ధర్ల్వవివావాన్య చద్వవభిమతర్యం దర్శయిహ్యానుఓ 1వ పేరా. వ్రావ్యదైవార్డ ప్రాకావత్యొనురగాన్థర్వరామన వైళాలాఖ్యీషు విచా"హిహ్వోద్యమట్కాన్య ధర్మృశ్వం వై శ్చిదబ్లీక్చకకు. ౩ శ్చిదాద్యదరుక్టయన్యైవంవిపం చతుద్వయ ననూద్యమనురి తీయ పతృవాదినాం (కవయ ఇతి) విశేషణ దా'జీన ఠనై వ స్వాభిమకక్వం దర్శయానూన* కథాచ మనుః కృతీయా ధ్యాయే 28-24 ల్లో, మడాను ఇూళ్వాస కివ్రన్య జ్‌ త్రన్య చరురోవరాక, విట్ళూద్ర యోన్తుతొజీవ విజ్యాద్ధర్య్యా న్నరాతసాశ. చకురో బ్రాన్గుణ స్యాచ్యాళ్‌ భళస్తాక శవయో విదురితి, నీవమేన గొకమోకి చశ్వారో భర్యాః శ్రభమా? వడి ల్యేశతి, 1వ పేరా ఇక లాళ్తాణులన ఇాంధర్వవివావాము. మనువునకు ఆనభిమత ముని శిరూసింబజోవుడదుక్నాము. ప్రైవ్లా, న్రైవ, అర్హ, ప్రాకావక్య, అనర, జాలధక్య్యు లాతగు వళార, నామకములగు విచావాములయందు మొదటి యారును భర్మ అద్ధములని కొందరంగీశరించిర. మరికొందరు మొదటి కాలుగే ధర్మ అద్ధములని అంగీకరించిరి. ఇట్లు రందునత్‌ములను అనవదించి మనువు ద్వితీయబతు వాదులను “శష్టలని సిశేదణము చే నిశేషించుటవలన అొనతుమే తనశభిమకనుని చూపెను, మ 8 అ. 28 ల్లో, 2ెశీ ల్లా. “బ్రాళ్తాణునక క్రనుముగ వ్రావాదినివావాము లారును, తతి ళం ఆాఖీ ల న! టో యునణత అనురాది నివావాము లారును, విట్ళూ ద్రులక శాతుననవీవానానును వర్జించి అకుర, గాంథర్య, శ్రైశాచ, వివాహములు ధర బైమూలని తిలియడవలయునుం “ల్రావాణు నళ మొదటి శాలుర్యు చ్రశేబ్లములని జ్ఞానుఅం 'శెలిసొని యుశ్నారు. సొకముదు “ఉదటి నాలుగును ధర్మ్మ్యముఖు, మొదటి ఆరుహాడ ధర్త్య్యృములని ఇతరులు” అని ఇష్పయుచ్నాను మీక పేడా గ బ్మ సవయో ఏదురిక్యజీక ద్వితీయన్య ముళొగ్రరత్వనక్తు కజాళువూ్వ్యేక్యత్రలిచ్లా విధ్యర్థశేస్లో బదిష్టశ్వాక్కథం కన్య దళాన్తరక్వం జరి శల్చ్యత్‌ ఇతి వాచభ్యక్‌; అద్యమట్కా. వద్భూ తానురగా భృర్యయోర్నిషిద్ధత్వాత్‌ . తథాచ మనః 8 ఆధ్యాయే. 25_ల్లోకః వెళాదళ్ళానురత్హ్చైవ న కర్ధహ్యా కదాచన ను 8 అ, 85 ఫోళః ఇళ? ద్విళా్యాణాం కళ్యాబానం విశిమ్యరే. ఇర లేటాంతు నర్షానా మిక శేకరకాన్య్‌యేతి. శించాకుర కాన్ధర్వ రాతున వెళాచానాం నిస్ట్రర్వన్య తదుక్పన్న బ్రజాశాం దుద్దణక్వన్యు రేషుఇ శ్యాళ్యక్యర్య వధ్యింకళరక్యర్యర, చన సతో క్రళ్యాల్‌ కళా,

క

మనుః, రి ఆ, శ] ల్లో. ఇతలేషు కు శిస్పేను నృళంసా౭నృతవాదినః. జాయే దుర్వీ చాహేషు జవాధర్యద్విమన్సు తాః నిస్దితె ర్నిన్ది కానూణాం తస్తాన్ని న్య్యాన్వివర్ణయేత్‌ + మ. 3-63 ల్లో, జ వివాషైః శ్రీయాలో వై క్వేదానధ్యయ 'జేనచం కలాన్యవలళొం య్నాన్ది రావ ణాలి, శ్ర, చేణలేరి.

జైన పీరా. “కవులు తెరీనికొకుదుళ్నారు” అనువభనముచే కందవది సుతాం కరనుగుచో కానిన్లు “వజానువోర్వా వ్‌" అను సడ విధ్యర్థశమగు లిజ్‌ దే ఉదదబేశింద జఇడియున్నది. కాజట్టీ ఆది మతాంశరరుగుట యొట్టుచెల్దునని యాళంకించరాదు. క్యు మట్క_మునందు చేరిన అనుర గాంభర్వములం నిషేధించజడియున్నవి. ను. 8 అ. 25లో “*వెళాచనూ, రామనము, లయెన్నటి!ని శేయరాదు.” మ, 8 అ, తర్‌ ల్లో. “బ్రావాణ నకు ఊదకవూొర్వకమా॥ జీ కన్యాదానము చ్రశన్తమః ఇతరసర్జ్యద్థులకు చరన్న రేచ్ళ దే కస్యాదొనము యుూ_క్తచుగు భున్నది.

చురియుః అనురే, గాంధర్వ, రాతను వెళొదములం నింద్యములంగను చొనివల న్‌ జీర్పడిననంతతి గుణహీనమైనదినను త్యళిందదగినదిగను, కులభ్‌ )౦కకర మైనదిగకు మనుచు జేఠజీ ఇెబ్బబడినది. మ. 3 అ, ఉప ట్లోం “ల్రావ్యనినివావాచకుష్టయమునకంటె. బ్లిన్న ములగ దుష్టవినావానులయందు క్రూరులంను ఆనత్యవాదులం వేదవిద్వేమలుతు ధర్మ జ్వేషులునగు పుత్రులు ఛృట్టుచుక్నారు. నిందికవివావానులజే నునుమ్యులకు నిందిథ నంకతి యేర్పడుచున్నది”” ఆందువలన నింపితనివావానులను వర్ణించనలయంను. మ, తి ఆం 63 ల్ల * నిషిద్ధములైన అనురాది వివావామురి చేతతు, జారకర్తాది కర్ణ లోవమా లేరు, వేదాధ్యయనము. లేకవోవుట వేరను, కొన్తణపూజి శేకపోవ్సట చేఠను నర్కుుఆమాలు దుమ్కుులము ఆగుచున్నపి”

కింవ పేరా. నచ శి స్టేన్విక్యజేన అనుర గాస్థర్వరాకురవైళాచాః కథం గృవ్యామే- ఇతి వాచ్యక్‌, వ్రావ్శదిను వివాహాము చకుక్త్వేవానురూర్వళ॥ి, శ్రహ్హావర్చన్విని టి! జ మే శిష్టసమ్మతాః. ఇకలేవు ఈ స్టేను న్నళంపా చృకనాదినీ? జాయ ఆ దుర్వివాహేము బ్రవ్మథర్యద్విదన్సు ళా. ఇళ్ళక, “వథకుల్లళ కొల దిష్వోనువూర్వళ శృకుర్షి ృత్యజేన ల్రావడ్రైచర్హ ళ్‌ త్చేను కృహీ లేము "నలో ద్వితీయళల్లో శే ఇక శేవుతం శి స్టేష్యిక్య జీగో క్త వ్యతిం: శతామానురరర్దర్నరాతుు "బా ఇానామేవ శ్రాన్యాత్నాళ్‌, ం

రెంద "పేరాగళొష్టేన” ఆనట చే అనుర, గాంధళ్యు, వెళాచములే గ్రావ్యాకు లనటకు భ్రనూణమేనుని భంకింబరాడు. ను. 8 అ, 80 మే నీశ్రకుముగ ల్రాన్తోడ శకుర్వినావాముల యందును ఛ్‌ వ్యావర్పన్ఫులిగిన శిస్తులకు చ్రీయమైన ఫుకు ఆ జనీంచుచున్నారు. మిగిలిన ఇతర నివావానులయందు డూ,రులుకు) ఆనక్య వాదులు వేకథర్త్యవి న్వేషులుకగు వక్ర, అన్మించుడున్నారు.” అను నెక కెందజేల్లోకచుకందు

ప్త

టే టబ్రావోసినినావా దతుస్ట్రయముకందు అనుటచే లావ నైన ఆర్ష ప్రా వక్కములు శ్రుపాందబడగా శండవళ్లోశముకందు. “మిగిలిన ఇతరవినావాములయందు” అనునచనము దే ె్స్పలడినవానికంటె. ఖిన్నములగు అనుక గాంథర్య, వైశాచముకే గ్రహించదగియున్న మి

జీన "సేరా- నచానుర * స్థర్వ రాతున మైళాచ విధిని నాహీశానూత్సన్నా శాం వృళంసా నృత వాది త్వాదిశ థ జా శ్రాద్భృళ వివావకోచితాశాం ఉు తి, యవిట్యూద్రాణాతి వపు శ్రాభానాప్తిరితి వాచ్యమ్‌. నృళంవ త్వాదికథనన్య వ్రాహణా జామధర్మ ల్వేనో వదిష్టో కురాదినిధివివాహి తౌను వ్రాన్గాణెగుత్చాదిత బ్రలామా శ్రవిమయక్య్యాల్‌ , బ్రావాణానాను ధర్మ ్యవిధించాహిశౌనూక్పన్నా నాం నిర్దిష్టన్బృశంన త్వాదికళిన స్య త త్రి యా చేర్ధర్థ రల్వే సోజదిష్టైనురాదివిధినివాహిత్‌ కృన్నా భాం వక్తుముళక్యత్వాచ్చ. అన్యథా. మ, తెళ్ల. 22 లై. యూ యళ్య ధర్త్యో వర్శవ్య గుణదోషాచ యర్యయౌా, తద్వత్సర్వం ద్రవ మ్యుమి ప్రవే చ గుణాగుణాక్ష ఇగ్యువ్యక్కమవ్యాఘా ప్తి;

శీ-న పీరా. అక్కర గాంధర్వ కెళాచాదులలే వివాహామాడలడిన త్తీ లయందు జనించిన సంకతి క్రూరము, అనత్యన-దిగా వందననట'జే అట్టింజాదాములత చత్తైతన్న తత్రియ విట్యూద్రులకు వర్సుక్రు, అంందకవోవలనీవచ్చునుగదాయని కంకించరాదు. ర్రావ్యణుఅన అధర సవజళాగా శెప్పజడిన ఆరురాదివిధుల చే వివాహితులగు శ్తీ లయందే వ్రావహ్రణుఅకు జనించిన నంకతిశీ శ్రూరత్వము. ఆనక్య వాదిత్వము మున్న గుదోషములం నీర్చడును.. ఇరరులవిమయమున కది అన్వయింకదూ. బ్రౌవాణులకు ఆధర్య్యవిధులటే వివ-నామాడబడిన న్హ్రీలయందు ఉత్పన్నమైన నంశతికి చెప్పబడిన దోవములం డర్రో' యాదులకు ధర్మ్మ్య్యములుగా భెన్పలడిన అకురాదివిధులచే వివావామాడబడిన త్త యందు నుక్పన్నమగు నంతలికి నాడ నన్వంయించునని ఇెబ్వటకు శకము శాదు. అట్టు కానిచో మ తిల. 22 శ్లో “వవర్ణ ములకు నిది ధర్త్మ్యబద్ధమో వివర్ణ మునకు ఏవి గుణదోమనులో వానినంతయుంను అవివాావాములవలన జనించిన సంకలయొకష్ఞం గుణాగుణములను శెచ్చటోవుదుణ్నాని అను చువ్యకృమమునకు భంగ మేర్పడవలసీ వచ్చుగం _

గ్‌ఎచ పేరా, న చ చతురో ల్రావాణస్యాద్యా౯కా క్రళస్తాళొ కవయో విదురిత్‌ కుకా న్తరన్య మనోఃస్వాలినుకత్వం కథం కల్ప్యత ఇతి వఐాచ్యక్షు, కవయఖతి విశేషణ ఛా జీజీతి దత్తోత్తరత్వాత్‌ , 8ద బ్రావాదెవార్డ ప్రాకావ రై ్యెర్వివాహి కౌనూక్పచ్యా ణా మేవ పుత్రాణాం హ్ఞైహ్మణస్యావళ్యక కిక్యాణపి మోచకత్వన్య వ్రతిహతత్వాత్‌ = తథాద మనుః రస్మి జ్నేవాధ్యాయే 87-868 ట్లో, దళ భూర్వాళ్‌ జరాక్‌ కంశ్యా జాళ్లునం జ్రైకవింళకక) గ్రైర్హీషుత్రన్సుళ్ళకకృత్తోదయేజేననక ఓళ్యాకోం. వై టోథాక

క

చజృశేశ్ర్పున న్తన బ్తకరావరాళా. లెక్టో భాజక్సుక స్త్రీం స్త్రీ మటొమట్‌ కాయోథ ఇవ్సుకః.

ర్‌-వ "పీరా. “మొదటి కాలుగువివావాములంను వైన్గాణునికి ప్రశ న్తరులని కవులు. (శవులంఎక్ఞానులు). ఆెలిసిగానుచు న్నారు * ఆప ముళొంకరమును నునువున కనఖిమకమలి కల్పిందుటకు యొట్ల్టుళళ్యరని శంకిందరాదుం “కవయ$”. ఆను నిశేవణము బేకనే అవృక్నున ఉశ్తరమి మబడి యంున్నవి. మరియు ల్రావా? మైన, అర్హ, ప్రాకాపక్య ములదే నివాహిరులగువారియందు. బన్మించికపు శ్రులే బ్రావాణునకు పీకరులయొక్కం బూణమును తీర్చని లిగినవారని వృతి పాదించలడి నంన్నది. కు. తిం అం 87-88. బ్లో

• బ్రావ్యారివావాకు చే వివానామాదబడిక స్ర్రీయంక జన్మిఆచినపుక్రుడు నసక్కర్య బరు టైనచో కంద్రీ, మొదలుకొని వదితరములవారిని పుత్రుడు పెంవలుంగొని బదికరముల

, ఇూరిని తన్ను మొత్తము ఇరువదియొక్కవం ఖ్య కలిగినన్య క్తులను పూనకునండి విడిపించు

చున్నాడు, దైవవివావామువే గనూఢయగు స్ర్రీయం దుక్సన్నుడైన ఫుక్రును కంశ్రి శారంభించి యుడుగురిని వుత్రుశి ఆరంభించి యొదుగురిని అక్ష వివానాను. చే శూఢయగు శ్రీం ఊత్సన్న మ్వైనవాదు కండ్రిని ఆంంభించి ముగ్గురిని ఫు శ్రుని ఆరంభించి ముగ్గురిని స్రాకాపక్యవివావాము చే నూఢకుగుదొనియతలి దుక్పర్నుడ్రైక పుత్రువు ఠంద్రి కారం భించి అరుగంని పుక్రుని ఆరంల్సించి ఆరుగురిని కళ్న సొబనబనుండీ విమోచనము శేయుదున్నాదుం”

6వ "పీరా. న చ గాస్థర్వోరాతన్షై్సైన భక్త్యా తక్రన్య తొన్సృకొం అనురం వై శళ్యఘా డ్రయోః ఇలి కత్రి యవైళ్యళూద్రాణాం శాన్థర్వరాతసానుర వదూ పోళాం ధర్త్మ్య్య ల్వేనోడదిన్ట త్వా ల్తేసూతి పిళ్యూ వి మోశక క్వ్యాభావావ త్తింతి వాచ్యకం జాయకూనో వై స్రైవ్యాణన్నీభిర్‌బుణవాక్‌. జాయతే ఇతి క్రుళ్యా భ్రాన్గణాశా మేన బుఖ్యత్రయస్య ప్రతిపావతత్వా శ్తనో దకపుత్రాణాం "లేవా చే వావళ్య్ళశత్వొ శ్రదిశర తృల్రి యసిట్మూర్ర్రాణాం కిక్వూణమియకాశక త్యాభాజ స్యేజ్ఞాన స్తే,

రీ సీరా. త్యుత్తియునకు గాంధర్వరాతునములం ధర్హ్మ్‌ ములుగ భెబ్బలడినవిం అనురము కై ళ్య, కూద్రులకు ధర్మ స్రరుగ ఇెచ్చలడినది. గాన తల్రియ, వ్రైళ్య, కూత్రు అన శాంధర్వ రాతున అభురవివాహనుూలం ధర్మ ప్రవజఖంగ అెబ్బజడినవి గాన దానికి పిళ్ళ బుణనిమళూచకత్వము లేకపోవలసివర్చునని శంకిందరాదు. “బ్రాన్గాణాలం సాడు బుణ ములక లిని బన్మించుచుక్నా"'రను క్రురదే భ్రాన్గాణులకే బుణశ్రయము ద్రలిపాదించ అజీనది శాన అయిణ క్ర యవిమా కీ వేయగలభు శ్రా వారికే అపళ్యకము గాన శదికర డ్‌ శ్రీ యూదులవ కిళ్ళలుంబని మోదక ర్వము శకలోవుట ఇర్భమేం

ఖు

వ పేరా నచ శ్రిిస్థన్రాక్యాణకట్టక్య బ్రవ్వాణకృశాశాదాగకా గ్రాన్శాణాశి శ్రహణ్ధాన విళిస్ణా ద్రావ్తాణాః ఇత్మస్థాన్తరం కల్ప ్రంతి వాచ్యమ్‌ వర్షాశ్తమాచారఢర్హ్మ ప్రవ రకమ చ్యాదిథర్య శావ్త మూల న్ఫేదావర్తేః

కవ "పీరా. శ్రుశియందలి ద్రావ్హాణశబ్బమునకు బ్రవ్యావద్ధనుండి వచ్చిన వారలు బొవుణులు (బి పహాకానముతో జూడేనవారు బ్రావణంలం అను నురియొక ఆర్లనూ ళీ జాలా ల సాఖీ ఉి కల్చిందబడనలదని శంశ్రందరాదు. వర్ణాశ్రమాచారధర్శ్యగూలను బ్రవ_ర్థిందచేయు మన్వాది ధర్మ శా న్ర్రములకు మూల చ్భేద మేర్చడవలసీవ చ్చునుం

రివ పీరా. నచత ర్రి, యాడీచాం బుణ క్రయస్యాభొవే తన్థాదకబ్రవ కేరేవా భావాక్సు త్రో శ్చాదవమనావళ్యశమితి వాచ్యక్‌. బుణ క్రతపవి మోచ నార్థం ఫు తో జ్వాదనన్య అశావళ్యక ర్వేపి వావుత్రన్య శోకో ప్రీతి సామాన్యతో౭పు క్ర ళ్యాలాక శా ఛ్రువణేర కన్ని రాహాయ-విణ్డోదకి యా హేతొర్మామసంకీ ర్రరార్థం చ పుత్రో శ్బాదసస్యావళ్యక శ్వాల్‌ ఇ

ఇర్ధం చ వ్రాహాదైవార్డ్య ప్రాజావ క్యాశ్చత్వొారవీవద్రాన్యాణా కాముని న్థ్యాః తదు కన్న వ్రృళావివ నుగుణళాలిన్యక, ఆానీన పిళూణవి వూచళా8, 'లేషా మే వానురశా స్థర్వ రావనవైళాచా నిళ్చ్యాః. తొదృళానుకాదివిధివి వాహీితోతృజ్నాశాం దుర్గుణశాలితర్ణః 'భేసూ మే రాకు కాదయోడిళలీనక్వరం పొదళాః. వీవము ద్హోవయతోమునోన్త జాశుశ ర్వ్యే కృళ్య కుఠొన్తరత్వం శే వాన వదేయుఃః.

చల్ఫేపం విమై వో క్తరగ్రద్ధదర్యాలోదకాం మ కా న్రరాను నాదళవ ణానుభూర్వ్యేతి వచననూశ్రావలోక జీవ వ స్రైవాగానాం గాస్థర్వవివాహే న కొళ్యదృష్టవిరోభఇతి నిళ్చిరవన్తో చన న్తరామళా న్మీణః న్యబుద్ధివై శద్యవ్రకటనాయ గురోరన్నికే మేభనచ్దేశీ శాద్యల్టోశభకనవమయవిస కళ్ళ్చిళ్ళా. క్షత, కాచిళ్కా. క్లోతివ క్తక్య శాళిదాసో అభా) సుతి ననమ్మ))తుముతై శ్రరనువదం చ్రబ్బుతలో మహిష కాఖ్యర్య శిమ్యవ్య సోదర శారుచాపుకి

వమాస్తోయం వవ్చానుః వరినోసఃం

రవ పేరా మృర్రియాదులద బుణ త్రయము లేనిచో తద్విమూ క్రీ క్రస_క్రియు శీను, శాబట్టే పు శ్రులే వారికీ ఆనవసరేమని శంకించరాదు. బుణ క్రయవీ మోచనమునళ ఫు క్రులు ఆనవనర మైనను భు క్రులు లేనివానికి లోకము లేదను పచనమాననునరించి అట్టే లోకమును సంపాదించి పెట్టుటకు శిండోదక శ్రియల చేయుటకు "పేరును తెవ్వళొనుటటి పుట్రో, శ్పాడన మావళ్యశ మీ,

ఇట్టు వ్రైద్లా) చైవ అర్హ ప్రాజాదక్యరులు జాలం బ్రాక్కణులక అనందిత మళ దానీవలనెపుట్టీ! నంతొనమే నుగుణవంఠరు. అదియే పిళ్ళృబుణవ మో దనవణ ఛార్తేగోళశేం అసుర, గాంధర్వ) రాద్‌న; న్తైళారమాణ నింద్యకు లు, అత్ట్రీ ఆపరాదివిధు

!

లరే వివాహితులగు స్త్రీలయందు ఫుట్టిరవాడ దుర్గుణవంకులం వ్రావ్యణు౪'ే. అకురొద్ర వివానాము9ం కుల ల్హ్రంళకరములం. ఇట్లు ఘోషించుదున్న నునువుయొక్క_ “మడాను కర్వా” అన వదనమాునన నుళాంతరక్యము 'జనరుజెళ్సరుం

ఇట్టుండ?ా ఉత్తర్యగ,ంథనణను వర్యాలోచించకయీ మథాంతరమును అనువదించు

|! “ణాశువూర్వా్యా అకు పదనమును మాత్ర్యరుచూది క్రావ్తాణులకు జాంథర్వవివావా నిమయమున విరోధమా లేదని నిళ్చంంంచుకొనిన ఆకంతరానుకా చ్పులు కన బుద్ధివైళద్య మువు వ్రశటిండుటకొరకు గురువురథ్చ మేగునం దేళము యొక్క మొదటీల్లోకమును చదొద్భ నవ్వడే కాళిదాను కళ్చిక్కౌాన్తా అనునెడ కాచిక్కాత్తా అని ఇెచ్చవలసీయుండి ఇను కేందెనని మిక్కిలి సంల్హ్రమముతో బిగ్గరన కూట్టాడు మాహినకుడగు కీష్యురకు సోద రకర్రమాను వహిం చిరి. ఐదవపరిహోసము నమొ బ్తముం

పష్టఃపరిహోసః

అభేకాసీం కలియు%ముఖ్యాత సైదళ బరా శరన లేన రశల్పికచున్నర్థవివకి కార త్ర లిపాదచాద్య క్త్ర్యాజ్యక్వ రు క్తమన వ్రరాకుకాస్త్రిఖి _నృద్విమయే కిం చిద్విచారయానుః.

ఇశ్వుడు కలియుగమునందు ద్రగూణమున చాదరించలడు చరాళరన్య్య ఏతి! దున్వర్థవిచరీకొగ్ధ వ్రతి పాదకత్వమురు కల్పించుట పే చానీని క్యజీంచ వలయునని ఆన క్త రామళాన్త్రలం ఇెక్పిన వికషయమునుగురిం చి విచారింత వజ

కంచ "పేరా. కథముర్య మునుముక'మీ వాతనరక॥ జరాశరన్య శ్యాబ్యక్యకి,

1వ పేరా, మను నుఠకు'జే ఆనునరించు బరాశరన్యృృలి యొట్టు ఠ్యళించుడీవ కళ్యమగునుం

2వ "పేరా. ప్రాస్తేకు ద్వాదశే వళ్లే శన్యాయా న ్రడీయలే, నూళా చైవ శిళా వైన బాన్థవః విఠర థా, సర్వే లే నరకం యాన్తి దృష్ట్వాకళ్యాం రబిన్వలాక్‌, ఇరి చ్యాద శేభ్యో వ నేభ్యోఒర్వాక్క వ్యాయా అజాజే ఓిశ్రాదీకాం నరక ఫ్రా కిరి కుగ్రోత్తు వఈః బరాశరన్యశథం మనువు తానుసారి శేరి వాభ్యం. శాలేఒదాతా ఠా వాచ్యో౯-చ్య శ్చానునయన్స్పలతికితి మునుజాకికా లేఒదాకు! వితుర్వా భ్యశ్వన్య విపొఠత్వాల్‌ . శాలనివ రణంతు ఛ్రకబ్బికక్‌ తృతీయజరివో వేఒిష్టనకోట్యాక్‌.

2వ "పీరా, చ్వాదళవర్ష మః నంస్రాఫ్రించగా శవ్యనుదానము చేయనీ చో తర్జియం శండ్రియు బంధువులును వికృదేవతలంను రజన్వలయగు కన్యనుకాచి నరకము పొందు చుళ్నారు” బన్నెండు నంకక్సరములకులాగా కన్యకు బొనముదేయనిచో కంత్రి, మున్నగవారికి వరకస్రా ప్రిని శెన్పిన దరాళరుడు నునునుకనును అనుసరించిన వాడుగ 'కెట్టనుదున్నాడని శంకింబరాదు. నరియైకశాలనున దానము చేయని కండ్రియు బుతు శాలనున వర్నీనమనను చేయని భ_ర్హయం నింద్యుడని మనువచవము చే కాలషణనందు చానము చేయని తండ్రికి నింద్యక్వను విధిందబడియే. యున్నది. క బ్యాదానమును గురిం చిన వివరణము తృతీయవరివోనముయొక్క_ యొనిమీదపళోటియందు. నిరూకించబడి యున్నదిం

రియ పేరా. నద యస్తాం వినావాయేక్కన్యాం బ్రావో ఫనిమోహీతః. అన మ్యామ్యా స్యాఫాశ్ర్రేయ। స£స్రో వృమలీబలిః. ఇతి సజ్టాతరజల్కొ బరి ణేతుర్రావ్యుణన్య వృవలీ జతిత్వాపాక్షేయర్వ వ్రతిపాదక! జరాళరః శథంన.న్వర్థానుపారీ భవేదితి వాచ్యక్‌ కాదృళష్రమలీజతి త్వాపూ డ్లేయత్వయోర్డ్మనునాపి ము క్రక ర్థుముదీరితళ్వాల్‌. శథాచ మనుః త ఆం ఆపాడ్ర్యేయ్యవ్రకరణే 1ర్‌ర్‌ ల్లోకః కశీలవోవ!ీర్లీ ద వృవలీ కలి లేవ చేతి,

88

8.క ఉరొ, “భరము చే అక్టి కన్యను 'వళూహిందజడీన వాడై గ్రొవాణుకు సవావ మాణీనచో ఆకదు నంభామణకును ఆన్నవ క్త్కాకి నన్న్మగు అ బ్రావాణుకు శూద్ర, స్త్రీకి భర్తయగుచుక్నాడు.” అని రజన్వంతు చిణయకాడిక బ్లావాణంరకు వృరలీవతిక్వము, ఆక క్లేయక్వరుకు, చ్రతిపొదించు చరాళరుడు రుర్వర్థరురు అరున౦ం చికవాముగ జిట్టళు చుశ్నాడనిళంశించరాదు. అట్టి వృవలీకతిత్వ అపా శ్హేయక్వరుఃలం మగువువేర ముక్త కంఠమున జెచ్పబడియున్నది. మ, 8. ఆ. 1ఠీర్‌,ల్లో అపి క్షయ క్రకరణ కః “నాట్య బృ త్తికలిగిళ వాడును న్ర్రీగందర్కము చే స్థలిత బ్రవచర్య ౪ కలిగికవాదుకు, నవర్ధ్శ్యకు వదలి కూద్ర్యను వివావామాడిననాడును అపా శ్రే యులం”

ఉంద పేరా. నచ మువ్వభిహితవృషలీదతిళ జే కథం బజ్ఞూ కరజ ఫా్యాచరిణే కా శృవ్యాకజతి వాద్యక్‌ అను౨్షే౭.క మరునా క్వ కణేఇరికుద్ధరుకు శ్తమక్యనో గ్రావ్యూ మితి శ్యాయేన చరాశరో శ్తవ్యైవ తస్య శా వ్యాక్వాల్‌ అవ్ఫధా మునురా అనుక్తా థాం దివ్మవ్రతినర యజ్ఞోపపీకవిధాన రజన్యలారియను పుంనవన సీకున్త స్నాన భేద అదనున నియమ దత్త గ్రవాణ విధ్యాదీ శామికరస్య ృర్మి పతి పాది కా నామగ్రావ్యాత్య్వాన త్తిః

ఉీ.వ "పీరా. నునువుజిన్పిన వృమలీకతిళబ్దము బే రజన్వలను నివావానూడీన వాడ గ్రహించబనుటన క్రృమాణ మేని కంకించరాదు. నురువు దాని! లకమణము అెచ్చశపోంం వను “ఆనిరుద్ధమైన అను క్తవిమయముతు ఇకరమూరుండి గ్యహించవల యును.” అను జ్యాయను జే బరాళరో క్తమయికదియే దానికి లడుణముగ గ్రృహించదగి యున్నది. అట్టు కానీచో నునువురే ఇెళ్పబడని, దివ్య వ్రలినర, యజ్ఞో దవీతవిధాన, రజిన్వలానియను ఫుంనవను సీరుంత, స్నానభఖేదు అచమననియను, దత్త గ్రవాణవిధి మున్నగుచానిణి న అర్యంతరములనుండి గ్రహించుటకు కళ్యము గాకపోవచ్చుకు

ర్‌-వ పేరా. నద వ్యాఖ్యానతో విశేషవ్రతివ త్తిర్నహినన్షేనోదలక్షఇమితి న్యాయేన వృషలీవలిళబ్దన్య శూద్రావతిరిత్యగ్థం వివృణ్వకః కుళ్ణూకభట్టర్య వ్యాఖ్యాయా జాగరూక క్వాక్కథం లేన శళ్లేన నష్టాకరజస్కా వరిశేతా గృవ్యాతఖతి చాచ్యకం _శొదృళవ్యాఖ్యాయా నిమ్న్రచూణక్వాల్‌ = అ జీశన్ళ ఎర్యుచబ్బంహిక శుక సేచయా వ్యాఖ్యాయా అలీన జొర్చల్యాళ్చ కథా నేతివో పే... 9న, మాహినకం దృష్ట్వా నుభ్గే తు వృమలీవరిక, ఆ బ్లీ వాద్ధన్నికం దృష్ట్వా నిరాళాః వికరో గళాః మఫిమ్యర్య శే భార్యా తద్భ గే కార్టితం భనం, తద్ర వ్యమువజీవగ్య వ్స వై దూహిషికన్య్సృతట ఏఈ గృహే కు యా చారీ రళఃిభళ్యత్యనంస్కృళకా; సా శారీ వృవలీ థై మా కక్సతి "ల్యృవలీజతిః, నమర్ధం థ్రనముద్ధ్భృత్య మహోర్ధ్వ 6యః ్రయచ్భరతి, కత్రై వార్థుషిళో వాము నర్వకర్శ్మ బహిమ్కృక ఇతి,

బృకాన్నతి?....కిఠుర్ణృు హా తు యా కళ్యా రజః చళ్యక్యగంన్కృ ళా, భ్రూణ వాత్యా కిరున్తప్యాస్సా జారీ బభృమలీ ద్యృతా. యస్తాం వివవయేర్క శ్యాం శ్రాక్యణో వృవమోహిశః, అనన్ఫూమ్యూ న్యాపా శ్రేయః స విప్రో వృమలీబలిః కృకలీ

రడీ

కంగృహీతాయో ల్రాకణో నుదమోహేకటి నకకం కూకకం కన్య ిక్తవాక్యా దిజీవ జే.

ర్‌.వ "పేరా. వ్యాఖ్యానమువలన విశేష బ్రతిబ త్తి యేర్పడునశు చ్యాయమాచే వృకలీజలిళబ్ద మునకు శూద్రావతి యళశి ఆర్థముకు వివరించు కుల్టూశభట్టునివ్యాఖ్య జాగ రూశమున నున్నది. కాబట్టి రళన్వలను చరిణయ కూడిరవాడే ఆకబ్దమున కర్థమని ఇెళుట యొట్టని శంకింబరాదు. అవ్యాఖ్య వ్రమాణశూన్య మైనది. వెక్కన్యృకులచే బబరుక అడీన కుతికంటే వ్యాఖ్య మిక్కిలి దుర్భలమయినది. ఇరివోనమునం దు ముందు మాహివ బరి, నుధ్య వృవలీకతినిి చివక వార్జుషికునికూ చి కిళ్ళజేవకలు నిరాశుర్రై వళ్ళి” “భార్య మహిష్షియనీ చెప్పబకుదున్నది, అపి భగమాచే ఇార్జిండబడిన ధనమును శగ్రకొంది జీవిండువాడు దూహిమకుడని ఇెచ్చజడుడున్నాదు, వీకళ్య్ళ్య ఈం జ్రీగృ్భృవము నందు అవివాహితురాలై. రజర్వలయగుచున్నదో ఆస్తీ వృవలి (శూ ద్ర) యని కెలియ దగికది. అ వెభర్త వృమలీవలి (కూద్రావతి) యగుదున్నాడుం నమార్థమగు ధరముక్ష తీకుగొని నువోర్టృ మునకు ఇచ్చువాడు వార్థుష్నికడు. అకడు నర్వశర్త్యలకును బహిమ్క్మ తిందచబడిన వాడుం

బృహాన్నరిలా“వివానాము కాని కన్య కం డ్రి గృహా కంన రజన్వలయగుచ్తో శండ్రి క భూణహాక్య నంధవిందుచున్నది. అన్తీ కూడ్రగ ఇెబ్పలతండున్నది.. టీకి మురే మోహిందబడిన ద్రావాణండు అ వెను వివావాకూడినచో సంభామణణ్‌ బ జిక నన కళుడం, వాడు కూద్రాభర్ర యగుచున్నాడం, మదమోహిరుడగు బ్రావాణుడు వృమలిని స్వీళ8ించికచో యొల్లపుడును వానికి నూకఠకమ్యూ శ్రశిదినము చి,వ్శవాత్య నంట వించుచున్నది.”

రేవ పేరా. నభాశ్యేతివోనర్య కథం శ్రురిక్వమితి వాచ్చక, తన్య శ్ర్రంన్వేక

నర్వనంవ్రలి బన్న శ్వాత్‌ , నియతర్వరనహిత పొఠవిళిర్ట క్వా చ్చ,

రీ-వ పేరా. ఈ ఇతివోనము శ్రురి యొట్టుకాగఆదని శంకింబరాదు. ఆది తుల యని అందరు అంగీకరించియుశ్నారు. నియకేనుగు స్వరనహితే పాఠతముతోగూ-డ కూడి యున్నది

కవ "పీరా, నదాా-అష్ట్రవర్హా భ వేక్కళ్యా నవవర్షా ఈ రోహిణీ, దళవ క్ష భవేబ్బారీ ఆత ఊర్ధ్వం రజన్యలా. యావత్కీ్రిడతి గోమాన్లే యావర్కీ )దలి పాంనుల్సిక ఉత్తరీయం న గృష్ష్హోతి తావత్తాం కన్య శాం విదురితి, జన్శాద్యష్ట వర్షావధికాయా, శన్యాత్వం; నవవార్షి కాయా రోహీణీక్వం, దళవార్షి శాయా కౌరీత్వం,. అత ఊర్ధ్వం రంన్వలాక్వంచేతి క చ్యాయా అవ్నాన్తర భేవళోథకన్య కథం నునుమతావలమ్బిక్వమితి వాచ్యక్‌.. శన్యాయా వీవఖీద వ్రలిపాదకేనాజీన నవైశశ్యానయువతిరితి పాణి గృృవాణి కామన! కవ్యాశ్వేన చ్రలిష్టితా. ఇతి చ మశూ శ్తన్య రజోదర్శనావధథికన్య క వ్యాక్వన్య బాధాభావాల్‌ అను శ్తనున్యతోగ్రా వ్యూమితి దత్తోత్తరత్యాచ్చం

8థ్రీ

వ "పీరా. “ఎనిమిదినంనక్సరములు చయన్సుకలిగినది కన్య యని, తొమ్మిది నంవక్సరముఅం వయన్సుకలిగినది కతోహిజణయని, చదిసంవక్సరముఅం వయన్ఫుళలిగినది కౌరి అనియు, దానిశిపిదద రజన్వల యని ఇెచ్చబడుచున్నడి. గోవుఅపోవు మార్గ ఈ వందు క్రీడించునంతవరకను, ధూళిచే క్రీడించునంకవరకును) ఉశ్రరీయమును గ్రహించు నంశవరకును కన్య యని తెలంనుకొనుదున్నారు.” అని జచ్చాది అస్ట్రవర్దములు కలిగిన దానికి కన్యాక్వీము, తొమ్మివినంవక్సరనులం వయన్సుకలిగిన నానికి రోహిణీక్సరు, బది నంవత్సరములం వయన్సుశలిగిన దానికి శగౌరీక్వము,. దీనికీపిదర రజన్వలాత్వరుని శన్యకు అవాంకర భేవవమును బోధించునతడు నునుమతేమును అవలంబించింవాడుగ జెట్టుకాగఅ దని కంకిందరొదు,. కన్యశే భేదమును ్రలిపాదించు డీవితో “కన్యయుం యువతియలం మున్నగు వారలం ఆగ్నినో త్రచుఃన నర్లు అం” “వి వావానంజంధ రు.లగు మంత్ర, ముఅం కవ్యల మందే ్రలిష్టింపబడియంన్న వి” ఆని మనువుటే చెబ్పఖడిన రజోదర్శనము'జీ అవ ధిగాశలిగిన క శజ్యాత్వమునకు జాధలేదు. అనుక్తమైన నిషయముశతు ఇతరనునుండి గ్రహించవళయునని ఉత్తర మియ్యబడి యున్నదిం

రి-వ పేరా. నచ నకృదంళోనిచతతి బకృత్కన్యా బ్ర డీయలే, నళ్ళదాహద వాసీలి స్రీ రాన నళ్ళర్సళ్ళళల్‌. ఇతి మనువచన విరుద్దత యూ--=5"ప్టీ వ వ్రళి లేమళ్లే చోేద బతి లేబకొ దంచస్వాబక్సునారీణాం బతిరన్యో వికీయ లే, ఊద్వాహిళాకు యాకళ్యా సవానాప్నోతి మైథునం, పునర భేక భర్తారం యథాశజ్యా కగ్పైవసేతి వున ర్వివావాస్య నిర్దిన్ట ల్వేన కథం బఠాళరన్య మనుమళానుసారిక్వ మితివాచ్యణ, అాదృక ఫునర్వివావాన్య నునునాప్యు క్తత్వ్యాల్‌ , తథా చ మనుః లి ఆధ్భాయే 1౯5-176. ళ్ళ. యాబత్యావా వరిత్యప్తా విధవావా న్వయేచ్భయా, ఉత్పాదయీశ్చునర్భూ శ్వా నజొనగ్థవ ఉద్యరే, సాచే దదకయోనిప్యా ద్దకబ త్యా గభావితా, ఇానర్భ వేన ళ క్రూసా పునన్సంస్కారనుర్హతీతి. అపిశర్సి పాణగృవాణికా మన్త్రానియ తౌదార ఒడుణం, లేహోం నిష్థాతువిస్రే యా విద్వద్శిన్స వ్ల మేబదేతి తన్య న్తరద్యాః ప్రాక్సాొప్తా వద్ధర్మ విషయ త్వాదితి దేద్యు క్ర మేవై కల్‌. జబ్బాస్వావక్సు నారీణాం వతిరన్యో విధీయిత కిని. -వళాళరనచ చే పస్యాబచ్శజ్జన్య మ్రూయనూణత్వా న్యనురివవరాశరోచపి కళతో నన్తరామశా న్రేణా మన గ్రృవాన్యప్మాత్ర కాభూల్‌.

రివ "పీరా. “జాయవిభానము. ఒక్కసారి జరుగుదున్నది.. ఒళతూరి కన్య చొనకః చేయజదుచున్నది. ఒక్కతడవే గవాది చ్రవ్యము లు జానము చేయునని వెబ్వును, ఈమూడను నత్పురుములకు నొశతూరిరయే జరుగుతున్నది.” ఆను నునుసవచనమునకు విరు ద్ధతున “భర్త నళించినశు నన్యసించినను, నపుంగక డై నశ) చోరుడై నను, వతితు డై నను ఇట్టి ఆంయదు ఆదదలయందును. స్త్రీలకు నురియొకళ్ళర్హ విధిందబదు దున్నాఈ,” “వివా వామాడినకన్య మెధునమును పొందనిచో మరిల కన్యవలె మరియొకళ్‌ ర్హను పొంద వచ్చునని ఫునర్వివాహూమును నీ'ద్దేథించుట దే బరాళరుడు ననువును అననరించిన వాడుగ ఇెట్టుకానలతు అని కంకిందరాడు. ఆట్టే పునస్యినాహము మతవుదేకను జెన్సజనీ

86

యున్నది. మ, 9 ఆ. 175-176 ల్లో, “ళర్హబే నిదువబడినదియో,. లేక విధవయా స్వేళ్ళచే నొకనికభార్యయై పు ఇశ్రునికనినచో వాడు పౌవర్భపు డని చెన్పజడుదున్నాడు. అసె అమతయోనియై మరియొకని వివాహానూడినను భ_ర్ణను వదలి నురియొకని జాశ్ర, రూంచి మరల ఛ్నర్హకడకు తిరిగినచ్చికను ఫునర్వివాహానంస్కా-రమును సొందవలనీ యజన్నది. “పొణిగ్ర వాణనుం త్ర, నులం భార్యాశ్వమునందు నిమి_త్తమఃన నిళ్చంణంద జడియున్నవి. నచ్తమవవ మియ్యజడగ జీ భార్యాక్వము నిమృన్నమగుచున్నది.” శాజట్టి అమంత్ర ములకు నవ్త్హవడమునందే నిష్థు గ్రృహించదగియున్నది. కాన న వ్రవదికి ముందు ప్రాస్తమగు అవద్ధర్శ్య మును విమయి3రించి వెనుకటీనచననులం ్రవ ర్తించినసనిన చో చని యుక్తమేం. “అయిదు అపదలయందు స్త్రీలత మరియొకభర్హ వీధిందబదుచున్నా ద”ను వరాశరవదననుఃనందును అవచ్భబ్ద 19 వినజడుదుందుటవలన నునువునలె చరొాశరు ఈత అనంఠరాదుకాస్త్రులయొక్క యను గ్రవామునకు పొ శ్రులంగ ఇందుకు కాలేదు!

9 పేరా, నిచ నరాళరో క్రరీత్యా సృవల్యా వక్సలేశ్రైన పాలిల్యే ఇిజ్ధీ శ్రీణివర్దాణ్యాదీ కేక కళ్యా బుకునుతీ సతీ, చతు ర్ధేక్వథ నంప్రాక్లు స్వయం భర్తారమూ వ్ర కేల్‌, భ్రజాన హీయ రే కళ్యా రతిశ్చ భరతర్షభ. ఇత్యానశాననికవఠ్వా _న్‌ర్గలేన వచ'జేన శఠ్ప్రకారత్య్యాః కథనవతికానబ్దద్భత ఇతి వాచ్యక్‌ తత్రాపిం 'త్రిళద్వర్షో దళవర్తాం భార్యాం విస్టేక నగ్నికాం, వశవింశలివర్డో చా నభ్తపర్హాతవాప్నుయాదిలి ద్రథమముక్త్యార నరం శ్రీ ణి వర్షాణ్యుదీ మే, రేత్యొరధ్య భరతర్షథ ఇశ్య జీన కృమల్భా" వక్సలే వ్లదుక్నృన్నద్రజబాయా నద్ర, కేళ్ళ హైచ్యాభొవన్ట క్ర తిపాదిత ల్వేక కస్యాద ద్యిషయ త్వాత్క జాపి వ్యాసో క్యా జా సద్విమయిక పరాళరో శేర్భాధాభావాల్‌ ం

9.వ పేరా. వరాశరుదు తెప్సిన వ్ర ళారను నృవలికి జానిభ ర్తను పొలిళ్యమేర్వ దగా ' బుతుమతియగు కన్య మూడునంసక్సరనజలం నివానామానళు నిరీశీంచవలయు నుం జాల్లనవంపక్సరము స్రానించగ జే కాజీ భర్రను నంపాదించుకొనవలయును. అపె యొక్క నంశితియః,. రతియం హీన మైనది కాజాలదు” ఆకు అనళాసనికబర్వాంతర్ల క మగు పచనముచే అ చ్రకక రలికిని అపాతిక్యము రొట్టు సంగకనుగునని శంకించరాదుం అభారకమందును “మున్సడినంపర్సరముల వాడు 'వదినంవక్సరము లం వయన్సుగలిగిన నగ్ని కను ఖ్రార్టుగా స్వీకరిందవలయంు ను. ఇరునదిరొకటి నంవత్సరములవాతం వితునంచక్సర ములకన్యను వరిగ్ర హీంచవలయును” అనీ మొదటజెస్ని పదద “దూడుసంవర్సరము లం నిరీడీంచనలయు నని ఆరంభించి 'భరకర్షిభ” ఆనునంకవరకును వృవలికి జానిళ_రన జానియం దుక్పన్న మొన సంశతికి చానియొక్క_ రతికిని పూన్యాభావమును వ్రతిపౌదిం ఈట'వేశ ఆది ఆవద్యి యనగ నండుటనఅన అవ్యాసో శ్రితే బరాళరో_క్షిక బాధ లేదు

10-వ "పేరా. కలియు గా న కూలధర్య బ్రవ ర్తకః బరాశరః కథం మననుకొను సారీ భవేదితి జాచ్యక్‌, కృకయంు జావ చయాన రూపేణ థర్శ వైంచ్‌ణ్యన్య మననా వ్యు ్యల్వాల్‌ కఖాచ మనకి ౧. అభ్యాయే ౮౫౪ శ్లో అజ్యే కృళయుగే ఫక్తా చే శాయాం వ్వాబరే బలే) అళ్యీ శిలియుం నే నస్రాణాతి యఃగ శ్రోసానరూనతషరి

87

10వ పేరా. కలియుగమున కనుకూఅమైన థర్యద్రవర్ణకుడగు బరాశరుడం మవకుకనును ఎందు కననరింజెనని శంకించరాదు, కృ శాదియగములరొొక్కం వ్రానము నననరించి ధర్మములణ వై లడణ్యమును నమనవ్పకూడ శెక్పియున్నాడు, చు, 1. ఆ.రర్‌ం ట్లో. కృకయుగమునందు. ధర్మముల వేదుగగుందునుం శ్రే, శాదియుగములయందును యుగములయొక్క. అదచయము ననుసరించి థర్శ్య భేదము అండనలవుో

1ే1-వ పీరా. న చ బానన్యాశ్రన్య కృఛ)ిచాస్ట్రాయణాది బ్రలినిధికయా నీర్చిళళ్‌. వరాళరః కథం నునునుకానలసూతి వాచ్చక కలియు]! చాన నై ్యకనై్యైవన ముఖ్య ల్వేన నునువైవ అభికాశ శ్వాల్‌ తథాద మకః 11, అ, 86, ల్లో, తబః బరం కృఠయం గే ర్రేతాయాం జ్ఞానముచ్య రే; చ్వాకలే యజ్ఞ మేవాహంః దానమేశం కలౌ యు] ఇతి. అకణృ కే తు మానబాకర్తాన్మేశాయాం కొకమాన్యృృ తాం జ్వాబశే శస్థలిఖిత్‌" కలా పొరొళర న్మృతిరితి. అ'జీన వ్రనీస్థేక వదజీన కుగన్యృర్య పేక యా కళా ఊరాళరస్త్యృ లేః ప్రాజల్యన్య నర్వనమ్తుతల్వే జాగరూశే స్వా భానయు క్రీకల్చిక ఇికరీఠదున్వద్థానుసారిణీరి దరాళరబ్ల్యృ లేర్యత్త్యాబ్యక్వము కృం కర్కేనా నహేరళ్‌

కే1-వ పీరా. జాననూత్రమును కృఛిచాంవ్రాయణాది వ్రృరములన ్రరినిధిన ఇవ్వు వరాశరుడు నునును కొవలంబకు డెట్ట, కాగలడని కంకించరాదు. కలియు గనమునందు జానమాన కకచానిశే ప్రాముఖ్యము నునువులే కెబ్సలడియున్నది. ఈ, 1. అ. 86, ట్లో. “ళ్ళకయుగమునందు తనము) గ్రే తాయుగమునందు అక్యజ్ఞానమా, జ్యాబరయుగము కందు యజ్ఞము, కలియునమునందు చానము ధర్మము అగుచున్నవి,” ఇందునలన “కృత య గమానందు నున్తూక్తధర్యనణలు) క్ర తాయుగమునందు కొత మో క్తథర్మములు జ్యావరయుగము నందు ళంఖలిఖితో క్తముఅం, కలియుగమునందు వరాళరో క్తృములం 'ఫ్వె వనతున్ననో-- అన క్రసిద్ధ్థవదనములదే తునజ్మ్యృలికంటే కలియుగమునందు చరా కరన్యృలియొక్క.. స్రైాజల్యము సర్వనమ్తుకము గాన తనయొక్క. దుష్టయణ త్తఅజే శల్పించజడిన నిజరీకమన్వర్థములను ఆనుసరిందదనీ నరొళరన్త్యృతి క్యాజ్యమని తెబ్బుటకు మొనరు సహీంకురు,

12ంజ "పేరా. నీవంచ న్యకృరకున్య యు _క్రీఖీర్యువరీవివాహ* బేర్య న్వభినుకత్వ కల్ప ళాదేవాశ్తానం మనం మన్యరూ బాస్ఫా ్తభినుతనిరోఢికయిరా కలియుగము ఖాను సాక శన్య వరాశళిరస్యాకి త్యాజ్బక్వం కతో న స్యాదిర్యుదీరణ సోఒన _వ్రకాముకాన్త్రీణః శాజభూమిళ భారణమా ర్రేశా శ్థానం కాజానం నువ్యమానో నీరాటబ్కును క!

88 శుస్థాక్త కాబ్తాన్తకరణాని. బఖ్చాయితుమారథ్య ఫణిబోనై రర్భదన్ష క్ర జా రై రృహీర శా రితో రాజనిదూనకళన సాధి మే చమవనో స్య జాకరణనుభూవక్‌ం ననూ ప్తోరయసం మష్టః చరివోనఃిం 112వ సీరా. ఇట్టు తనజీ కల్పిందబడిన శుష్కహేతువులదే యువరీవినా వోదులను మన్వభిమకముగ కల్పించుటవలన తన్ను నునువుగా భొనించుచున్నటునంటిన్ని కన ఆభిరుకము నకు విరుద్ధనూగనుందుట దే శలియుగమున ముఖ్ళ బ్రమాణమైన వరాళర న్యృతి యెంకుకు త్యణించరాదనికెబ్వు ఆనంకరానుళా త్త్రా రాజవేషమును ధరించిన నూత్రముచేక నే తన్ను రాజుగాకలంచుచు నిరాటంకముగ లోబల బ్ర వేళించి అంతః వురకాంతలయొక్క_ చిక్తములను సంచించుటకు ప్రారంభించి ఫణీనోరము చేతను అర్థ చంద్ర్యవ్రదానము చేతను వెలుబలికి తరురుబడిన రాజవిదూమకునివలె అధికేదముతో వ్రరి హోనప్యాత్రు లైరిం అఆరవదరినోనము నమాబ్తమఃం శబుయవ్తునానా

నపమః పరిహోసః అణాల

అకేదాపీం వైద్యనాథ కీ&ీక లేఖ నా నామన న్తరామళా స్తిభిరా హొఏిత వార్థక్యజన్య అచప్తారేమనాల క ౬.ఏ చేశ వ్రయంః _క్షడోమస్యాభనర ప్రై బృశయా అన్నిరాఫాచకు తద్విషరయేం శించిక్వి చార్య లే.

టో వైద్యశాథదీమీకరచనఆకు ఆనంకరొముళా చ్త్తచే వార్థక్యము రే జీర్పడిన అజ స్థారమూలక మైన ఆవి వేళ్ళభ్ర యు శ్రక్వము అ పొదించజడి యున్నది ఆది అవనర ప్రా భవం కది కాబట్టి డానివిమయమున కొంచెము విచారము చేయబడుదున్నది,

కవ పేరా. ఏిఖంన్య కర్ట్‌ పారకృళ్వశాం జోళాభారతరిక్తాన పాధనీ భూత శైషాలవర్ణ్యాళ, మూ చార ్రతి పాదణాద్వి రీ యని బన్ధకన్థక ర గ్రాణాం సర్వజ్ఞానాం తైద్య నాఫగీవీతొనాం లేఖనక్య కథమబప్తారమణాల శని వేక, త్త్రయు శ దోవదుష్ట్రత్వకూ పొద సీయకి.

[ఎవ పీరా. నిఖాలద్య త్యర్థ్‌ పారంగతులుకు గలాచారములను తెలిసికొనుటకు సాధనమైన ఆఖి.వర్ష్హ్శాక్రమాచార బ్రతి పొదకమురందు అడ్వితీ మ గ్రుంకర్తలు నర్వ క్రైలునగు వైద్య కాథిదీతీశులయొక్క రణనకు అవస్తారమూలక మైన అవిటేకవ్యయు క్ష శ్వము అపొదించుట యొట్లుతగనును.

ఖు క న నన ల 2వ పేరా, నచ సోమః బ్రభమో విలీచే సస్థర్వో వినిదఉిర్తరః, తృరీయో అగ్ని స్టేకతిస్తురీయ శ్లే నునున్యుకాః సోమో దదద్దర్ధర్వాయ గన్ధ రో్వోదదదగ్న యేం రయించ ఫుశ్రాక కృాజూనన్నిర్మ వ్యారుథో ఇనాక్‌. ఇతి శ్రులివిదద్ధంయ కాసోమాది భన కచ్యానదూ మ్యే క్తథాశ ర్తుం. తోమాద్యనుర్స త్తి కాలవీవక క్యా వోడ ప్యత్యర్థకం వివావా_స్త్వష్టవర్జ్దాయా॥క జ్యాయాన్తు చృశస్కృలే, రోరకాలే రు నంప్రాక్సు సోమో భుస్యేదరు-కర్యనాను రతోతృట్ట్వ్యా ఈ గర్థర్థగనరా దృష్ట్యా కు పావకః ఇతి యమో శ్తంయతోఇయంవ్ర దూణయామాబతి ఒప్యో క్తడోమ ఇతి వాచ్యక్‌, వరణ జానకృరిళాది యా న్తల్యాళ్ళు) లేరువభోగ దోమనిమయ కన యనువభజీన ఏరోభా భావాల్‌.

జె.వ "పీరా. మొదట సోదుదం, కదన గంథర్వుడం, 'చానికికివద అన్ని, చివర కునున్వుతు పబొందుదుళ్నారు.. సపోముడం గంధర్వునకును, గంధర్వు డగ్నికిని ఇబ్చెకుం అన్ని శాత ధనమాతు పుక్రులను ఈమెకు సనొసంగెరుం ఆను శ్రుతి విరుద్ధమైనడియు సోమాదిభోగవణ చే కన్య యొట్టు దు వఖ్యరాలుగాదో అట్టుచేయుటతు రోనుములం విర్వదుటకుముందే కన్యను బరిణయమనమాడవలఎంను అను నర్థమునిచ్చు ' యొనిమిదివక్స రకులు వయన్సుశలిగిన కన్యత వినావాను వ్రళనృమణ రోనుళాలగుణ స్ర్రూక్తించినచో

శ

కన్యకు సోనముకు, రజక్సుకునూచి గంథర్వురు, చలములనమాచి ఆగ్నియు వనళ వింకురు” అశు యమనచరకనాూను ప్రమూణమాగ బేనీకందువలన'జీ జెబ్బబడిన దోన, "ేర్చడినది యశ శంశించరాదు. వరణ, దానమును చ్రశలిపొదించు అశ్రుతికి ఉచభోనగ దోనముకు నిమవంజాకరించు యమవచనముతో విరోధము లేదు.

8వ పీరొ. న చ యతొఇఒయం వైద్యకాథదీతీలో రోనూద్య నుర్స త్రికాల వీవ కన్యాయావివావామభిప్రేక్య కళ్యాన్వరూవనిరూదణే యస్యాళ్చ్ళ రోమశే జక్టే ఇక్యొది వ్యలలాన, తకవీవాస్యో క్షడోమఇతి వార్యణ స్మీణాం ఏివావాన్య ఊవరయనస్థానీ యక్వభుతిదిళ్య క న్యాలకణరిరూవ ణే ము, రలా8ి. లై *““కాలోమి కాం నాతిలోమూ మితి కదతో నునోరడీ తాదృళదోషావశ్తే గుర్వారత్వాళ్‌ ఎ

తి-వ పేరా. వైద్యశాథ దీమీఠుడం రోనుకు లేర్పకనిళాఖముకందే కన్మకు వీవాహూను ను అభిప్రాయవడి కళ్యాస్వరూన నిరూవణమునందు “ఎవ రెప జంభుముల యందు రోను అంండునో ఆట్టే స్త్రీని విపానానూదరాదు”_ అని వ్రలావముచేనీనంకు వలనే దీనికి చెద్పలడినదోమము యేర్నదుచున్నది అని శంకించరాదు. స్ర్రీంత ఏనా బాకు ఉవనయనస్థానముగ అరిజేళింది కన్యాలత్‌ణమును. నిరూకించునవూడు మ. కో అ, 8 ల్లో, “రోమను కేనీదానిని అతిలోమనముఅం కలిగినదానిని వివావానూడరాదని ఇెబ్వు నునువుకకుకూణా అ దోమము నంధవిందుచుక్నమిో

శీ.వ పేరా. నచ వివావ స్టేఒ.ద ళ్యాలిలషికళ, శ్రుర్యజ్ఞానాదిన శ్వారక్వ చరిజ్ఞానం న కదాచి క్యావళాదరాగ్భపతీ8 ఛీదలన్వత్ర తిభావలపే శారా హర్ధ మే వాళి్రు చ్చే బార త్తి రితి వాచ్యక్‌ వ స్టేషస్థిర్నాయునఖకా॥ శేశలోమునివి క్త లేరి సర్భస్థనై సవ ళగోన్టస్టువివ కూసీరోమాద్యుక్స శ్రేర్ల భోక్‌ చనివ దాదినర్వ త్రై ద్రతిపొదిక శ్వేసాజభవకిద్ధ ల్వేన్‌ చ, యాన జాదరా గ్భాలాయా బ్యల్లేశోమ శే నవేతి జ్ఞారుముళళ్యమితి వక్తుకుళక్య్యాల్‌.

ఉంద "పీరా. వినావామునకు అెపేవీందందీర గడ్డననా మానరు, "-ఇకర శిళ్నూ మలం ఉండునది లేవీది అెలియ.ట - శహిన్యుకోని -అసన్వునమానకు ఇదకల రయేర్చడదు శాబట్టీ శేనలం తక శ తిధచే శల్పిందలడీన భాంకమగురర్థముకు అభిప్తాయవడి ఇషహ్లై కర్తియనీ తెచ్స్పజడీనది అని కంకించరాదు. ఆరవమానమఃనం జే నర్భద్ధ శిశువునకు ఆస్థి స్నా యునఖ కేళరో కుతనలం యేర్చడునని గర్మ్భోబనిమల్‌ నున్నను ర్రద్ధముల చేతను ఆనుభపనిద్ధదుగుట చేతు యవ్వనమునళు ఇవరల'జీ బాలికళు బంధములు రోమయు క్ష ముఆ ఆగునా కావాయని తెల్సుగొనటకు ళళ్యముకాదనికెబ్వాట యు క్తముకాదుం

ర్‌ం పీరా. న త యతోఒంయనం వనీస్టాదినానుభిర్భహకాని వరజాని ఛూక్యో క్రఠరాజన్టర్భాణి లిలేఖకతోఒన్యఉక్తడోడు ఇతి చార్భణ, నునయాళ్డి వళ్య్య్యాయోలివ వనీహైదీనామకి న్యృతిశ రృ ర్వేగ -జరిగణజాల్‌ తథాద యాజ్ఞ వల్క్య;-ాదున్వ త్రి విస్తు వారీత యాజ్ఞ వలో్కో్య శజాజ్లీరాః ల“పనూవ స్తన్బ నతిపర్తాః కాత్యాయన బృవహాన్నతీ చరాళరవ్యానళస్థ లిఖతా దత్‌ గెతమా

శ్క్త

గాళాతలో వపీక్టక్స భర్యశాన్త్రద్రవర్తశా ఇతి వనిస్టూదినామధిరై సద్యనాథ దీకీతో కొన్ఫాూకీ వదచాళాం ప్రాపీన నవీర నిఖిల నిఆన్థరకారై న్ల్రటొర క్వాల్‌ వసిస్టైదివదనా” కాం థభూర్వో శ్తరానన్దర్భన్య నర్వచా నిషిద్ధయువతీఏవానా ్రరర్తశ వ్రక్షామా శ్ర, లపికళ్వాత్స అన్యధా న్యూక్రన్యృక్యువ న్మ ఛతి నిబస్థక వ్యాఖ్యాన కర్తూ)ణాం కొల్వేషూ మప్యుక్త దోవదూషిశ ళ్యా్లీ కారావ్హి ర్డుర్వారైవ క్యాత్‌-

ర్‌-చ పేరా, వనీస్టుడ నున్నగు వారి శామములతో ఫూర్వో క్తవందర్భములన విరు ద్ధములగు వెక్కునచనముఅను ఇకదు వ్రానీయున్నందువలన ఇెచ్చబకిన దోవము యేర్చడు తుర్నది అని శంకించరాదు మనుయాజ్ఞ్య వల్క్యృలువలె జీ పనిస్థాదులుగూ డా న్యృలిశ ర్హలం నాజీ చరిగణించబడి యున్నారు. యాజ్ఞ చల్క్క్యడు “మతువు అల్రి విష్ణువు వోరీకుడు యజ్ఞవల్కు్యృడు ఉళనడు ఆంగీరనుడు యముడు అనబమ్చూడు నంపర్తుడు కాత్యొ. యరుదం బృహన్నలి నరాశరుడు వ్యాకుడు శంఖువు లిఖిళుడు దకుసు గౌతముడు ఇఖాశాళపుడు విష్టుడు ధర్మశాన్త వ్రవ _ర్తకులరి* జెప్పి రంక్నాడు, వకస్థాదులయొక్క చామములదే వైద్యనాధదీమీకు లుదవారించిననదనములను స్రాచీకులం ననీనులం మెద అన గ న్థక గ్ర అందరు ్రనొాంచియేయు న్నారు. వనీస్థూదివ చన ములకు ఛభార్వో త్తరొ జిళదర్భ్‌ కత్సిర ఆన్నావిధముల యుజతీవిదానామును వ్రవ రింగ జే యం చారి [మొక్క చ్రకా మాత ముజీ జీర్పడికది లేనిచో సూత్ర నృృతి ఊదన్యృతి తస తవ్వా ఫఖ్యానక ర్హళా క6దిరికిని ఇెచ్చబడీన దోవముచే దూషికత్వము అంగీక రిచవలసివిచ్చురు.

రి.వ "పీరా, న బేస్టాన త్తిరిరి వాచ్యకు, ఈశ్వరాంశనక్మూతా లాం మహర్షి ణాతి- నిఖలళా స్త్రార్థకర్వ వేదినాం మవోత్ష్మ్య' గాం “టిబక్థ నాకిక ర్త గ్రాణాం శ శొదృళదోపారోన' జాపీమయా కత్సీప్రూరణానన్యనతికతయా కిం వ్రభూ రాక్రిత్య శకృరళొషణారయె తా దృళవర ఆరని్వ్యా అనలోతెణీ గ్రినమ్చూదక యువీని నానాసాధక యుపతీనివాహా సాధక గ్రక్థకకనళయో దక, ముమాణస్యా - విజ్ఞాకళా ్త న భ్యాదస్మారాఘా) కధర్ష కాన్త వావరబ్య నస్టవై వ తాద్భళదోమాళ్లీ కారస్యారీవోచిక క్వాల్‌, ఏత్చేషం కలిదయశీర్వాణదదదరి

| కా తలసునాలాజోలను

కాగ కళ్లని కదుర్భ్‌ రొకాన్టకొకాళన శైవ భర్త గాత్ర జ ఫలా్రణారనికుద్ధో యః వతీసివానకోయంం క్త ఇలి, కం చిద్దుర్వాదమారభ్య, కళ్పాధ జాయ మకుతదనానాను పార్థం చరిశల్న త్రి కచ్చాన్స్యాయ కలియుగ మః ఖ్యారు స్థా వకవ రొళరన్య త్యాబ్యక్వము క్ల్వాః కర్చెస్ధ్థయే నర్వేహిమేవ నువోక్క శాం థర్మళాస్రానభిజ్ఞ క్వమూఢల్వే వృజల్ప్య్యం త న్హైర్యాయ ౨ ద్యళాథడీత్నీ తానాం వార్టకృబి న్యాపస్యారమూల కావి వేకళర్ణ రూ పొద్యు శన్వై చిదనర్థస్థిరరణాయ యభథో శ్రరముక్కల్చష్టా “గ్థపరమ్సరాయై 5-క్ర్యబుద్ధిం వీనియోజ్య నిర్ణ జ్ఞం. గ్రస్థరదవాయోవ్యక్రమనూ ణా అన్తరామకా స్త్రీణక ట్లో భిమో దూంగనిఇే వణం కిముచితం క లే న నుద్య౦నిశ్యా మద్యం చాపి తవ చ్రీయం ్రియనుకళో శారాతనకార్థిన్పరా. వార్త్రీరకయే పక్తవ ధనం ద్యూలేన లాళ్యేణ వ్యా కార్య

నం! ద్యూక జరి, (శ 'చరూఒ వీ కవళాం భి)క్టవ్య శాన్యా గతిః ఇర్యేకచ్చోర వృతి పావక భ)స్టభిదకన జ వూచారి తౌదుగనుక్‌-. ననూప్తోరాయం నళ్తనుః పరివోనః

ర-వ "పేరా. అది ఇష్ట మే ఆని ఇచ్చళాదు. ఈశ్వరాంళనంభూతులు నువార్డు అన నళలళా స్ర్రర్ధకర్వములం తెలుగుకొనిన మవోత్తులగు గ్రంథక_ర్ధలకును ఆట్టిదోవ రః వాచరించుటకంటే ఉదరరొణనునకు గత్యంకరము లేక కుల్సితులగు శ్రకువుల అాశ్త యించి వారిని నంతోమ పెట్టుటకు నర్వజకనింద్యమును అపకీర్తి నరపొదకరుం నగ యువరీవవానాసాధకమెన (గ,౧రభనకు గడంగిన శాన కుక్యాద తెలియని ధర్మళాన్ష

జూ శ్లో లశ ఆజ్జీ (ఇఆక్సొ ర్రళ మూఘాణించని కనీ అట్టిదోవమము కారోపిందుకొనుట యుక్తము, _ఇస్టాం డా జీంయో కొన్ని నంస్కృకవదములరు తెలునుకొనుటచే జీర్చడిన గర్వాతిశయను వలన ధర్మ్యళాన్త గ్రంథము లేక నకల న్యృత్చాచారములకు విరుద్ధమగు యంవలీవి వ నాము యుశ్రరుని దుక్టవాదకు జొళడానీని ప్రారంభించి జానీస్‌ సాధిందుటన్తై మకు వచననులన అపార్థములనుశల్పించి చానిని దృఢీకరించుటన కలియుగ వ్ర ధానమస చా శరన్మ్య ఖతి! క్యాబ్యర్వమును కెట్న అపి సిద్ధిం దుట నై మవోత్తులకందర 80 ధరక్మళా న్త జానములేదని వారు మూూధంలని వ్రకావకురేసి దానిని స్థిరదరదుటకు నై ద్య శోధ వీట ఈుఐకు ముదిమి బే జేర్చడీర ఆవస్తారరూూలక అని బేశమును అపొకించి అనిస్టమకు విమయ చుక స్థిరదర దుటకు చానిశంటెకు బలిష్ట ములగ ఆశిష్టవరంచరలకు తనబుద్ధిరి విని తెరా ష9ద ఇజ్జకేక గ్రంకరకళణాటితక మిం చిక అకంత రొనుకా నలం “'భికకుడా. నూంన లీ శల తో జీ (ళో నిషేవణము సీకుఠగినజాం చుగ్యరు లేనిదాని మివ్ర, యో జనకుల అకక నీకు వ్రియమైకణా.. వేళ్యాస్త్రీలతోకూడిన మద్యకు క్రియమైనడే.. జేశ్ళాన్షీ రతికి నీక ధకమెక్కడిది. దొంగకనముబేతకు జూదము చేతను లభించురు.. చార్య వ్యూకమణ అందు మోకు జరి శ్రముకకలజా, భ)స్తులికి గత్యంకర మేమున్నది ఆనుల్లోళమున వ్రతి పాదిందటడీన భస్టళిము పనో మున్యుకజనపొరదిరి న్దమవరినోసము

అ ష్ట్ర మపరిహో నః

ప్రథమవరివో సీన్‌ తక్కృకే గశ్గాళి కానం విఖద్య ద్విరీయేశ కత్కవనరై పుణ్య మనావ్భృక్య తృతీయశురీయవక్నా కైక యంవలీకినానాన్య వినావాసొనూజ్యే కద్యాను మతిర్రార్వశ దానన్య వ్రావాణానాం గాస్థర్వారరణే చ,శృ్యవాయా భొావర్య చ కక్కల్నిక మన్విలిముకత్తం సలీలం నిరన్య మస్థగళ్తనూభ్యాం చరాళరవై ద్యకాథదీ క్షీతయో! శ్యాబ్యక్వం సార్థచం చ్ర,దానరుత్సార్య, గంద్రతి న్వశ్రేరకళాన్తి వ్ర శారక్షైకళా నతయా శుష్కు.యు క్రిభిర్ల ఏధితాశాం న్వశ పోలకల్ని కా నాం శ ళాగుదయంక్తా నాం త శ్రర్స్రరాణపిరుస్థానాం నీరరనిమయాణాం ఖొర్దాన స్యాపనరప్రై వేయా నఖేరకూమూల మిలో విజారయాముణ

వ్రథమవరివోనకు బే ఆకేనీవే రచించబడిన గ్రంథము యొక్క చాను భేయమును "ఖాచించి ద్వెతీయముచే అతని కవన శై పుణ్యమును తిరర్కించి తృతీయచతుర్థరంచదుము ఖీ ముసలీ బావామును వివాభాసానూన్యమునకు కన్ఫ్మయొక్క అంగీ కారముకో జాన మును వ్రాన్గాణంలకు శాంధర్వవివానూసిన యనవుజన సౌపాభావమును జాని మకునద్తుతి కల్పనను ఆ్రయానముగ ఖండించి, మస్ట్‌ వృనునులజే బరాశర బైద్యకా దీక్నీరులకు క్యాజ్యకను ఆర్థచం క్ర జా నమతో తొలగించి; బ్రశృకను కన్న శ్రీరేపించిక కా్తి యొక్క-సరదనకు న సుఖ్యకుగ నుంకుోనీ ఈున్కులయయం క్తులజే సరి ఆకజణీననియంం, వక లోలక ల్నికమాఅను) బ్రకృకనున కబయం క్తములు గానివీయు, వ్రనూణవిరుద్ధమః అం నగు సీరనములయిన వివమయముఅను ఖండిందుట యవనరప్త్రా '_జృనుంణనది, కాన నద్ర యాననః గ గ్ర రకమునంఠతయు విభారింతనుం

1-వ సీరా. యర్తూక్తం యువరీవివానా నిపాథయినుభిరో న్లరా మళా నీ థిర్వి చక గామానొస్ట రని చార న్నయద్యాతా. మస్రైగ్ని సంజ స్థాదిని స్పాద్భ॥ కర్మ విశేష ఇతి కన్నళ్యవి వీవావవిధిము లతుణస్యాన్య దృక్ట ళ్వాలో ఇ్యాల్యళ్వాధి వే త్తవృాత్వా జీసథధీయమాన త్వాత్‌. ఎ=ా==కథాచ నున$ం 9 అధ్యారే, 680.61166--ల్లోళాః. మద్యపహ పాధువృత్తా చ క్రలిక:ాలాచయా భవేత్‌, వ్యాధికతా చాథినేత్తన్యా హీం లస్నీ చ నర్వదా, వన్ధ్యాష్ట మే౬ధి వేద్యాబ్జే దళ మీ కు నృుతభ్తజొ. వికాదశే శ్రీ కనని నద్య న్త్వవియవాదివీ, అధివిర్నా కు యా జారీ నిర్గ క్ళేదు,షితా గృవోల్‌ . పా నద్యబృఖ్నితథ్ధవ్యా శ్యాల్యా జా కలకకర్ని ఇానితి నరణవాగ్జాన వ్ర జాన పొణిపీడన న ప్రవద్యాఖ్యవబ్బాన్ల ఏశిన్టత్వన్య న్మృృతిక ర్హృళిషక్తర్య వివావాలడుణష్యాతీతనిరుద్ధ త్య్వాల్‌ తథాాడ మరీచిః వాగ్దానం చ బ్రళానం చ నరణతి పొణిపీడనకు నత్తహాడీతి వఖ్బాత్లో విశానాః చరికీర్తిక బరి,

తడ

క.వ "పేఠా. యువరీవీివానానును సాధింభనోరిన అనంతరొనుళో త్త లకే వివావాతనగా భార్యాభర్త లొండొరుల వృభ్గిచరింపరను నిశ్చయను:నకు ద్యోశక వైన మంత్రాస్నినంబంఛాదులచే “ఓిమ్స త్తి చేయదసిన శర విశేషకుని ఇెచ్పజడియున్నది. ఆది యు క్తముశాదు, వివానావిధులయం దెచ్చటను ఈఅతణను విశిపించుటలేదు మగా కొన్నిసమయములయందు వివవామాడినళ 'ర్భను ర్యళింపవల యజనిళమా త మెయు న్నను ఫునర్తవావామురు గానించుకొనవలయం గని పలు విధించబడియున్నది. మనవు, క, 80- 81-88 శ్లోకము, ' మద్యపానమ. చేయు: సదియంుం, దుష్ట్రవ్రవలర్హన కలిగినదియు, వృతి దూలురాలను, వ్యాధి గ్ర నయ , భృ త్యాదీహింసాదరాయ ణురాలును, ఎవడును అతి వ్యయము బేయనగియం నగు భార్యయంన్నక్వుదును పునర్వివావాము చేసీ?నవచ్చును, గొడ్రాలు, వరమిదన గంపత్సరనుగందును మృతే వ్రజ కలిగినది బదన సంవత్సరము నందును న్రీలజీ క్ర సవించు స్త్రీ బదునొకంవననంనత్సరముకందును ఆనిస్టమాకు-టెత్వకది, తక్తణనుందును ఆధివేదగ మునకు (ఆస్త్రీలున్నను భర్ర వునర్వినావాము. వేనుగొనుట్న అద్దం. ఆధికేదనదు నకు నోశరమైవ స్త్రీ చోనునః కెనపి య్యదూమునుండి వెడలిం*పు బమ్‌నూన కెంటే అడ్డగంపలయ ను, లేదా కల్టిదండ్రు, ల ఇంట వడలి బెట్టవలయ శ” అదివరణనజ, వా స్టానను) శ్రచానము పాణిగ్రవణము స్వష్టపదియను మైదు ఆంగ ఈలతో గూడియుందుటయను న్థృృలికర్రలదే ఇెచ్పబడిన వివావంతణముకకు మిక్కిలి విరుద్ధమైనది. మరీచి '“వ గ్రానము-క్ర చోనమ-సరణ ము పాణి గ్ర వాణక. నళ్తకది అశు మ్తైదు అంగనులళో గూడీనది విదావానుని ఇెచ్చబడుచున్నది,

ఏవ లాం త్తు ఇన్యోళ్యఫ్యావ్యల్లీచాతో భ వేదానురణా న్తిక$, ఓమ ధర్మ నృమాపేన సేయ స్త్రీఘుంసయో 8 పర కథా శీఠ్యం యలేయాతాం స్ర్రీఘుమాత్తు..కృక.. శ్రీయా. యథాణాభిచరేయాకాం నియ శ్తానికరేకరమితి నమనువచజీ కృతనిననా లోూర్చంబృతో సర న్యో శ్యాశ్ఫళిచార నీవ చరమధర్మ ఇళ్యు క్త శ్వాద్వివావాన్య శాదృళా వృభిబారప్ర లిళ్ఞ త్తం బ్థియకఇక్యశ్తం శదనళ్‌ వివా హేలినీరెళా గాఫీహిత వ్రతి ళ్ళాయాః బ్రన్షేరేవఐ భాఎ ల్‌ శళ్ళాళ్లు క్మ్మృృలిచదిితాయాం చృపవోరుఖేదనిరూ ఇ ణే జారదః కశుక్బాదళ్చృకుస్థా నశ్చతుస్సాధన వివ చేతి ౪ శ్యారపనః వూర్వవతళ్ళో త్తరళ్చ ఈళ్ళీళళ సేవచు. శ్రీయావాదళ్ళ్న శేశాంయం చకుస్పార్నరకీర్రితఇతిబ్బవాన్సలి8 చ్‌లిక్టాచో _త్తరశైృన. వ్ర శ్యాశలితనీవచం ఛీ, ఉనా చేత్యఖీియోనన్య పొద భేతాః చ్రకీక్తితాః ఇతి ధర్మళాస్త ననమయాణారవిరు స్థన మూన్లేణ వరేణాధర్తి తొషర్థిరాథ్టే ప్రాజ్వివాకాయ వా ని వేద్య అశాభ్య్యమన్యత రేణ ము శ్రా లేఖ్యపురుహోణావన్యత పేజా (ి వ్రశ్యక్థిని తన్య పురతో రాజనభాయాని వర్ద నూనవిష్షానోది చిప్‌ కమర్థీయి. వ్రఖయతి ఈవై ్యవ ఛ్రలిజ్ఞాత్యమితి ధర్మా న్తనిరీ క వ్ర ₹క్ఞాలత్‌ణా నాశ్రా నత్వాచ్చ కథాహి *జ్ఞా జశ్వరీయే ప్యవవోరశాత్రే వ్యృవవోరనూర్భకాయాం వమలతణనిరూబణే అర్థవద్ధర్యి బంయం శక్రం బరిశూర్జృనునాకులమ్‌, సాధ్యవచ్వాచక వదం వ్రశృళార్థానుబన్థి ఛం ్రశీద్ధ మనిరద్ధత క నిళ్ళిరిం సాథనతున క సంటీత్తనకబాస్థం చ దేళశాలావిరోథి ఈ. జర్టర్తు

శశ

మానవమెనళో వే? దీళ్ళత్ర, దేళనల్‌ ం స్థానావనథపా ధ్యాఖ్యజా క్యా శారవ మోయ: తక ॥ సాఖ్య క్రచూజనస్థ్య్యావదర్గి బ్ర, ర్యర్థిశామవల్‌. , చరాత్మ భూర్వకాశేకర్యాక కాడల్సిర రక్‌. తనూలిజ్షాక్మపీడావక్కుథితొనా ర్హృ్రదాయకకి. యజడా వేదయరే రాజ్ఞే రణ్భాషే క్యళిధియకణతి కొటాత్రలిన్టేత్యర్థః భామావ్రతిక్ఞా తంతి _శాస్థాంకరమితి న వీన విజ్ఞా జేశ్వరః.

॥ తవ "పేరా. తరణాంతమువరకు ఓఒండొరులను కభిచరించుగ నక యంండం టే స్త్రీఘరుమలకు ఈ ఖ్యమైన ధర్మమని నంద్తృహమాగ తెలినీగొనవల యును. వివాహ మౌడీన స్తీ ప్రురుషులం ఇరువురును యొల్లన్వుడును ఒకరి నొకరు పీకి వ్యభిచరించనట్టు శ్రయర్నించవల ముతు” అని మను పచనమునందు వి వావాకూడిన దంచతులకు చరన్నర్‌ వ్యభి ఇ*రము శేసయుందుటయే జరమథర్మ్మమని జెప్పబడీయున్నదిగాన అట్టి వ్యభి దారము బేయమెడి క్రగిజ్ఞయే. ? వావానుకి తెలియు దున్నట్టు ఇెర్నలడినది. ఆది నరికాదుం_ శినాహారు నందు అభిరోగళను'బే కెచ్సబడీన చ్ర లిజ్ఞ క్ర జ్స్‌లేదు న్యృలిచంద్రిక యందు వ్యపవోర జీ దనికూబణా థ్యాయమునందు శారదుడు “శాల్లుపాదము 'నాల్లం స్థానతజం జాళ్లుసావన ఈఊఅం కలిగినది అభియో%ము 99 శా త్యాయనుడు శూర్వవడ ము తిత్తరవడుకూ శ, త్యాకలనముూ చశీగొపౌదను అని నాల్డు ఫొాదముఅ కలిగినది అభి మొోగముం జృతాన్సతి చ్రలిజ్ఞః ఉత్తరబడు కు ఛ్ర శ్యాళలికము, శ్రీయ అని నాగు పొదకులం అభియోగమునకు అెబ్సబడి యున్నది. ధర్మ శాననం భ చొయనాూర్త ములకు

ఈ ఆ ౧ ఏరుద్ధరూర్స ముతో అరనిచే తిరవ్కరించలడిర వాడి రాజునణ గాని న్యాయాధి కారికి గాని కెల్చుళని” జాతిలన. తెకకితే మ గ్రా రేఖ్బపురువుం ళో ..గ కషిమ్నూలన్నున్న వ్రతిశాడి కొనిరొబడినపీదద వాదిరంకుట రాజనభధయందు వర్ష, మాస, వక్క డినాద్కి చిన్నాము కలిగినట్టు వాది ర్రైగారిదుకంగతి శ్రశిజ్ఞ + మరియు ధర్యకాన్త ముదే నిర్ణ ం౫౦వజడీన ప్రశిజ్ఞాలకణము విదాహమునక లేదు. ఎట్టర---లిజ్టా జేళ్వరీ య ముంవ్యవనోర ॥-6దముణ

“శ్లదదోరకూతృకలయంగు-షత లచ నిరూదణమునందు ' అర్థయర్యుక్తథర్యవణలత్‌ ఢూడి వదియు. వరిగార్హ మైనది రం, అపలము శానిదియు; హేరు వాచకవదములరో కూడి వదిరుంు శీ శ్రా శార్థాంనాన చంబంధిం చిన దియా? (క్ర సిద్ధమయొననయు- వద్ధకు శానిదియు, నిళ్చంజందలడినదియు, సొధళమాలణు యోగ్య మైన ఏ రుల యవలఖద్థనంత్నే భక 'మైనదియు, జేశ కాలను అతో విరోధరుం లేనిదియు వర్ష జ బుకువు) నూనము, వమన, దినము ఆను కాలనును బేళ వ, జేళనః శలిగినదియు స్థానతు, గృహనూు; సాధ్యనున, కాలి అకారక, వమున్సులల్‌ కూడినది యు, సౌధ్యము యొక్క శ్ర,మాణముయొక్క సంఖ్యతో ఇకాడీనదియం. (ఆర్జివ్రక్యర్ధులరొబొక్క) జాతి బ్రలిాదుల కానుములతో కూడినదియు వరులు, కొనును తనకంటె వ్రూరులనువైన రాజాలయొక్కం "శర్షకో గుర్థింపజడినదియు, ఓీర్చులోను తన శేర్పడిన బాధళోను చూజీనదియు, జెరృజడీనటం కంటే వస్తువును, విషయమును ననిపాదించునారిలో కూదీనదియు, రొవానన శీనేదింత

శీ

అడినదియు నైనది” భామ యని ఇన్నజదును భొమయన ద్రలిక్థాాభామ: శ్ర తిజ్ఞ బతుకు అనునది నీళార్ధరుం

లివ పేరా యత్తుమ న్రాగ్నినంబథ్థాడేర్టి వ్యవిశేషక్వము క్తం తదబ్యనల్‌, మవోభియోేవు న'స్టేహనివ_ర్తక ల్వేక కరణీయానాం దిన్యాకామనఖి రొోూననివావా విమయే 2 వ్రనక్షత్వాల్‌. తథాచ యాజ్ఞ్యవల్క్య్య$-దివ్య జీ కరళీలకఈలా గ్నా ్యాపోనిమం కోళో దివ్యానీవ విశుద్ధయే, నవోభియో గ వ్వే కాని శీర్ష క శ్తేధియో_క్రరితి

రి-వ పేరా. నుంత్ర్రరంజంధమును, ఆన్ని కంబంధముకు మున్నగువానిని దివ్య విశేమరు (బ్రనూణము) అరటయంం యు క్రయ ళాను. గొబ్బ సీం ములబయందు, వందేవా మును తొలగించుకొనుటకు చేయదగిన దివ్యవ్రమాణములప, 'జీరమునన వీషయనుజం గాని వివావామాలయందు భ్రనకిలేను. రూజ్ఞ వలర్క్య్యడు దివ్య వ్రశరణకునందులా “తుల అన్ని, ఉదళములుం, విమము, కోళము అశునని బాశుద్ధిం కెల్పువోన్‌ ఆళ్యత్రతూణ ముల, ఇని గొద్చ'జీరములయంబే శజయో%0వలడుకు ”. ఇని జీరము శారోవీంచిన వెడం దిద్యాదులచే తన శేరకు చతినకసుకునడు...నిషి.వృమైనానరినదును ఇయ్యగలను అని చరిజ్ఞ చేసినచ్వుడు. జేరమును చేసిననానియందు పీనీని భ, యోసింకనఅలయుక్ష

ఆకా ల్‌

ఆనగా 'జీర నూరోపించినవాడు తాను ఎవనిమై. జేరరణ నారోపించుదున్నాడో వాడల తులాది దివ్య బ్రదూణములను ేయ.వడ్‌నున అవ్య ప్రమాణములయందు వ్రతివాది జంంంచి తాను వరాజయమునుపొందుచో జాని! తగినదండమును తాను పొందనంిక్రక శ్రశిక్ష చేనీనద్వ డే దిన్యవ్రమాణములను చేంయించవలయు నుం

శవ పేరా. యత్తు ద స్ట్రైగ్నెసంబన్థాదిర్టిష్యఏ శేష ర్యేన శవ దార్థ్యం కరోతీ క్యుశ్తం తదవదృ్భయు క్షం శవథి వదనై వ లత ణేఒన్త త్యాత్‌

శీ-వ పీరా మంత్రాగ్నినంబంధాదిశటణి చిన్యరిశేమము గా క'ధమును దృఢవరచు చున్నదనిజెవ్వట యు_క్తముళశాదు లతుణ మునందు కజధవదమునకు చ మోగే లేదు.

రీ-వ పేరొానచ వూత్వో శవలిక్ఞారర్యాయ మేవ కకధకవమితి జాచ్యక్‌ం తస్యాపి దివ్యఏశేవ త్యాల్‌ + తిథాహీ " అల్లాలి యో గేషు న్ది ర్టార్భ న చ్చీహనివ ర్తళాళ్ళవథాః కథాచ మనుః దేవవ్రాన్యణలౌచాంళ్చ ప్కుక్ర్కచారళికాంని చం నీకేచ కజథాః తి న్న స ల్సే స్థేనుకరా. వ్ర ఖతం

రీ-న సీరా., ముందు జెద్నబజీన చ్రలిక్థక కజర్యాయజద మే ళవథ మని శంకించ "కాదు, అవియఃను దిన్యవిశేషరూనముః, ఎట్టంయాఅల్పములైన అభియోనమాజంరపంతు నందేవానిన_ర్హకములం శ₹వథములుం చుగవు “జీపట్రైాన్గాశ పాదమును కృక్రకళ శ్రమల శిరము లం కవథములని చెళ్చబడుచున్నవి” ఆర్థము స్వల్ప మైనబ్వుడు ఇవి నకరముఅం,

6ంవ పీరా, నచాన్తు నామా న్యన్య ల్బాభియోగకం జేహానివ రిక త్వమ్‌ కథ చమీలేసూం దివ్యవిశేమత్వమిలి వాచ్యకు విక్ఞా జీళ్ళ లేలై రేజూం దివ్య వ్రకరణే వలి కళ్వాత్‌, ఏకే హోమభియోగసన్ది ్ధార్భన స్రేవానిన ర్త త్వరూసదివ్య సా మాన్యలత జలజీత శ్వార్ళం

టీ

ర్‌-వ "పీరా. ఆల్సములయిక అభియోగములయందు ఇక నంజేహానినర్తళ మైనచో శానిందు, కాని దీనికి దివ్యవిశేనక్యము యొట్టు నిడు నని ళంకించరాదుం విజ్ఞుశేశ్వరుడు దివ్యవ్రకరణ మున డీనిని చఠించియున్నాడు. “ఆభికొంూనమునందు నందిన్ధమైన ఆర్థముల కో నందేవానణను నివర్తించచేముట” యగు దివ్యపామాన్య అత్‌ణము వీని కున్నదిం

7.5 "పీరా. నజై తొద్భళళా స్త్రీ య వ్ర తిజ్థాన్వ దివ్య క్వాదిశముభిక్రేక్య ఇాస్తాభి రశ్రమితి వాచ్యక్‌, అన్యళా న్నీయత్వాభావే వధూపరరమో $ వరన్సరవ్యళ్శిచా లే వినాబా చ,శిజ్ధాయాన్ఫుషా వ్ర లిజ్ఞాక్వమిలి భార్యాత్యాగినః వక్కుః చలిళ్యాగిన్యాభార్యాయా టోమోదదేశ ళా క్షేమ శ్రీయక ఇతి దడోషోద్దాటనన్య చ్రనశ్తేరే నాఖావాల్‌.

7=వ ేరా, ఇటువంటీ శాస్త్రీ యములంణన ద్రలిజ్ధాక్వమును. దిష్భత్వాదిక మును అభ్గిప్తాయమునం దుఠళుకొని జము జఇెచ్సలేదు ఆస శే రాదు, - ఇది శాస్త్రీ అకు కానిచో వధూవరులకు వరన్సరపృళిచార ేర్చడిరపుకు పినానా అ! అనక్య క్రలిజ్ఞయగును, శాన భార్యకు వరిక్యళించిన ధ_ర్హడ భర్తను భంత్యళించిన భార్యకు శా చ్ర్రనాలయందు దోవములను జెబ్వటకు చ్రనక్రీయే యుండదు.

రివ "పీరా. యత్తు అ్ఞా నే వాన్యబలాక్కాలేణ వా కృకస్యాకృకక్వ మే వేతి దునుకో క్షమిక్య్భు కమ్‌ తవషృ పార్థనర్జికక. గురువు రోహికజన్ధు జై నృరా నిళ్ళి తార్థాది కార్యక త్త క్‌ శ్యాదాత్రై కృక స్యాన్య నివాహస్యాక్థాకాన్యబళా త్కారశ్చకక్వవ్య నా శర, ను. క్లాక్మత క్యవ్య వా వ్వర్హ్రవళకృత్వాల్‌.

రివ పేరా. “అజ్ఞానము బేతను ఇకర జలాశ్కారము నేకనుగాని చేయజడీనది చేయలదనిదే” యని నునువువే ఇెబ్సజడీనదనుట అపార్థముచే నిందితము, గురు, పురో హరు బంధుజననుఅతోగూడ నిల్చి తార్థాది కార్యములను జేసీ కశ్యాచాకణే చేయ ఇటీవ వజానామునళు ఆల్ళానళృశర్వమును ఇశర అకాత్క్కారకృరక్వమునుశాని అందు బేక నీద్దించిన ఆశ్చతక్వమును జెబ్పుటగాని కక్యముగాదుం

కళ కళా కళార్థాాకుక్యలకాళ్కార రకా కాశ్యారకాళున్య దూకళ్వాద్వినా వాస్యాళ్ళతక్వమను సీ రి వాచ్యక. కనూ క్షీక్రాకృ కూత విమయక్వాల్‌. కధాతా- యకం 8 అధ్యాయ 168-168 ఖో మత్తోన్య శ్రా ర్తాద్యథీనై ర్భాలేన స్ధంలేణ వాం ఆనం అద్ధకృ్భకైై వవ్యవవోరో న వీద్ధ్యరి, అలాద్ద త్తం అలాద్భు క్తం అలాద్యచ్చాకి కేఖికళ్తు కర్వాళ ఇలక్ళ కౌనర్థానళ్ళతా౯ మనుర అ పీదితి.

9.వాటికా? కళ్యణ అక్ఞారయు. (నరుల అలాత్కారము) నున్నదిగాన నివా నోము వేయబడనిదియే యనీ యాళంకీంచరాదుం మనువుయొక్కు వచనము దాతను మాత్ర, మే విమందాకరించుడున్నది, శ, 8 అ. 168-168 ల్లో, (మద్య పానము జే) “మర్తుని చేతను, ఉన్న త్తునిచేశను, వ్యాభిపీడీరునిచేకను, బాలుని చేతను, వృద్ధుని బేతశు చేయబడినదియు; నంబుథను లేనివానిబే చేయలడినదియు, అనశా (శం్యడ్రి సోదరుడు

తరి మున్నగు నారిబే నియోగింకబడళ) 'జేయజడికదియు మన జంణ గ్రవాణాది వ్యాపారమా కెళ్లదు. అలముజే ఈయబడీనదికరంు లినజడిగది మం, బ్రాం౦చబజినదియు బళాక్కృక ములని” నునువుదే జెబ్సబడినది గాన ఇవి యనియు కెల్లవుం 10.4 పేరా. నచ జాత్ర, క్లా కాక్యబలా క్కారళ్ళక ్య్యళ్ళళళల్లం జేయ స్యాబ్య శ్రీ నతివాచ్యక్‌, చిరవరిచికగోష్టాదివియోగా నహిమ్హా నాళగవాదీ కా ంజా కాద్యనీర్ధేర్డుర్యా రళ్యాల్‌. స్త్రీగామజ్ఞానవళాయామేన వినావః కార్భబతినున్వాదిస్కృతిక ర్హృభిః విధీయనూనత్వాచ్చ కకృ్రళబ్బున్తు రృతీయబరివోనే డ్రష్టర్యఃః 10-వ పీరా, జాకయొక్క_ అజ్ఞానము దేరను, అలాక్కొా.రము వేకను నేరస. జడీనది. చేయజడనిజే రపగచో నది చొనము చేయదగిన వన్తువుపిషయనూునందును వర్తించుకని శంకింవరాదు- ఛిరళాలనునుండి దోదయముకలిగిన కొప్టిమళాకాలిడిచి పోవుటకు ఇష్టపడని నోవులను దౌనముదే నం? మయమానను ఈనిషయను వృర్తించ్ని వానికి ేయక్వ మే తేకండ దేయునొ 'ప్రీలయాలుజ్థాననకుంయేనిణాహనుానేయపదగిన దని దుబ్వాదినృతిక శ్రంకేక చెచ్పబడియున్నది.. జావీవినరందుం నృతీ3సవనినషవన్నున చూడదగినది. శేకేంచ పేరా. యల్వజ్టానదళాయా౦ కన్యాయా బలాత్యల్భకనివావో ఒరర్థలో భచేదిర్యు కక, కదబృనిరారణీయక్‌, నిరత్మణబర్యన్హం వర్తై వరత ష్టీ మమాన కన్నానా వివాహేహ్యాన ర్థక్యళ్యాదరృ కాల్‌ ం వానా పే 1వ "పేరా ఆజ్ఞానదళ ఎందు కన్యకు ఇలాత్కారమున వివానాము చేనంటి ఆనర్థశమనటయు తగదుం ఈశతణమువరప అందుచే చేయబడీన కల్మ్యాని సన మాల్లి యందు అనర్థశములం వాటీల్లునట్టు కనబడ లేదుం 124 పీరా. న బానర్థక్యం కళత్ర క్త దృళ్యకఇతి నాళ్యకు తన్య నీడ జాలివు ,క్రియమాణప్వద్భచ్చిక యయవలీవి న హేమ పీలో పృధికథ యణా చృుక్తడూద త్యాల్‌ శాదృళానర్థకృన్య ప్రా క్తేనసంసాటర్తైకక్షమణ మేవ మృద్తవ్య తారం ]ల్లాన్‌ "పీరా. అచ్చటచ్చట ననర్థీములం శనృట్టుచున్నఏి యనటయు తగదు ఆవి సీచజాఈులళయందు చేయజదు. శ్వేర్భాయంవతీనివావానములమయందు వైత నింత కంటె 'నెష్కువగ నే కన్పట్టుచున్నవి, అట్టి అనర్థ మణఅ జన్మైంతరనంస్క్యారముల చే జీర్న్చడు నవీయనీ తలంిచవలసియున్న వి, 18వ పేరా, యక్తు వివావా కార్యాణొతి సవాధర్మచర్యాదీ కాదుఖొవే కా స్త్రేణ దూమం౫రుమళక్య త్వాదిళ్యు కమ్‌. తదబ్యవల్‌ = దోపోవడేళన్య స్తీ షంధర్తాలిత్రమమూల శ్వేజేతి మనజెనోవగిష్టత్వాత్‌. కథా చ మనః 8 అధ్భాయే 290 జో భార్యా ఫుత్రళ్ను జానళ్ళ శిమ్యో భ్రాళా నవోదరఃి. ఛ్రై ప్తావరా ధాస్తాణ్యాన్య్యూరళ్యా వేణు దశ నా ఇర ఆరాధ; ఊ శ్రభర్శాత్మిక్రరుఇతి చడ్జీశ్వరః న క్వావి ధర్యళృ్తే వివాహా కార్యననాధర్త చ ర్యాద్యభాపవ్త్మయం _క్రదోపోన జేశన్య వివావావ్ర, తిజ్ఞాళ స్తమూల కళ్వే జేత్య వ్రలిపొనిక త్వాచ్భం

తఫి $5ంన "పీరా. నిజా కాక్యరులన నకాకర్మ చసన ముక్నోణునవీ శేరద్వడం శాన్తమునే దూషింద శక్యము కాదరదటయు తగదు చ్రీపవదధర్యములవ అతిక్ర జంచేటయ్‌ దోవము ఇద్వటన మూలకురి దురువుచే వెర్ప*డినది, మ 8 అ. 299 $్ల “భార్య యు కరుకు శేవకుడు, ళిమ్యుడు, సోదడకణ అజకాత్రకువేసిరచో శ్రాటీ జీకపగాని, వమద "పేను బేతనుకాని వెండిందదగిన వారు అని అవగాధవనగా శాస్త్రోక్త భక్యమాళా కతి క్రమించుటరే అనని చజ్జీక్వపడు ధర్మకాన్షరుం జెచ్చట నినావాకార్య ములగ కవాఫర్త్య చర్యము మున్నగునవి లే! పోవుటచే చెన్చలడీరదదోమరు, పివాన త్రతిక్థా ఛంగమునన కదూలనుని బెచ్చండలేడుం 14.6 పీరా. యయక్తు వ్యుకృన్న చిత్తాకాచీక న్రీణాం ప్రుంఫాం తదిచ్భాకు గణ్యేవైవ ఏినావః కార్య ఇతి మకరోర్మ్యక మతివిజ్ఞా యక ఇక్యు కృ£, కదళ్ళ శార్య -తార్టక్‌. కృరీయ రుకీయ వరివోసాభ్యా మేవ దత్తత్తరత్యాజ్ష అనా | కంటి “పీరా. విజేకంగుంను బ్రీగకు పుసషులకుకు వారియిర్భ ననుశరిం చియే వివాహము గావించవలయంనని కుకువురొలక్కు. అభిప్రాయనుకట తగదు ఆది ఆఅకాద్యలలే ' సంటిబడినది. మూడం కాగు చంవోానములనే జానకిని ఈ _క్రరమియ్య అనీననిం 15. “పీరా. యక్తు నను, 9 అ 58 ల్లో, ఉక్క్భృష్టా యమాభికూ పాయ జరాయ నదృశాయ చ, అప్రైప్తానుపి శాం ళన శణ్యాం దద్యాద్యథావిథీక్యళ్య నును బచనన వరవి-శేమణకుసాన్నూ య,క్ర న కచావ్‌ కర్యాయూా ఆరుచిర్భ వీరితి నిశ్చయ? కనైఆప్రాబ్తా అప్రాక్‌కోరాక్‌ అాళజ్యత్యర్థ " ఇగ్యభిప్రూరజచిర్ష బం శృతత కొల్కేవల కుజాభాూకనునన్య ఖరిగచకూధ్యాయమూ ల? [1 స్రీ యకృళాజ రాబ్చాక్యాదిదుర్లుణ భూ అజట్టైం రకణమాగ్రాధీకసాధుకిసో ఉతి ర మన వైవో కత్వాల్‌, కథాద నుక! 9 అ. కడ ల్లో కెతా రూనం చరీత్‌ చే శ్రాసాం పయనీ గంస్టితికీ నురూనం వా కరూనల చా ఇమానొర్వేన ఘళ్దారే శు9 ఆ 15 ల్లో. ఫాంకృళస్యీళృలచిక్తాచ్చ నైస్నే క్‌ు వర్థ్థ్యా పర రతీతా యత్నతోపీవా భర్చ్భృప్వేతా పకుర్శ రే. మ 9అఆ, క్ష లీ ళో ళో. శారుం క్రోధరుజార్థలణా శొభభోనర కేజీళ్చాం చే స్తో మనురకల్పయల్‌. మళ ఆ కక్‌ శథాజ్‌ శ్రుక కా న! వీశేళా నిగ శేవ్వపి, స్వాలతణ్యచరీకూర్థం శాసొం గ్రుణక విమ్య్భుట న, 9౪. 20 టాం ము! బాకా ద్రలలఅళభే విర బతి వ, కొం కజ్శే శేక। ఏతా వృక్తామిక్యనై ్యతర్ని జర్శవమితి. కం అ. 2 లోకః. అర్వకర్చైన్త్స్రీయః శార్యాః ఫురువెన్వెర్టి నాని శల, విమరపకు ఈ సజ్జ చృవ్సంస్థాపస్యాళ్యోక్కనో-చళే, ము 9 ఆ. ర్‌ శ్లోకః. కూన్తే భ్యోడుడి వ్రవశ్రేధ్యన్తీరూ రమ్యా విశేమక॥. ద్యయోక్తి కలకొోగ్ళోశమావహీయనపే రడమీఠాః, మం 9 అంర్‌ ల్లో ఇకుంహీ సర్వవర్తా నాం భళ్యన్లో ధర్మము శ్రమం, యక_న్దే రశ్నీకుం ఖార్యాం భరారో దుర్చళా అపి ము9ఆ 7? ట్లో స్వాం శ్ర,కారిం ళ్ధంత్రం చ తలమాత్తానమేన చ. స్వ్యంర భర్యం అ యర్నేన క్రాయాం

ర్‌ం రడ౯ా క రతతి. ఇత్యాది కైన భారకసా'ఖే బబ్చామే బతయన్స నిమస్థో2.వి మకు రోచలే ఇత్యాది,

15-వ పేరా. ము 9 అ. 88 ల్లో, “శ్రే స్థుడంకు, కందరుడును) నజాతీ యుండు జైన నరునక యౌవనము. రాశపోంినను కా నజ, కారము శన్ఫనీయవళలయు”నను కచనరులో వరునకీయబడిన విశేమణములనులక్రి కశన్నకు యెచ్వుడ్రైనను యొళ్కుడ దై నను ఇన్టమూలేనిచో సీయరాదు. ఆను ఆభ్గిప్తాయనణను గ్ర హీంచి ఆపె కష్టపడిన వానిశే శన్య నొనంగవలయునని యగ్థమును సర్తించుటు యుకృముగాదు. అది నునునృరి మొక్కు తొమ్మిదవ అధ్యాయనును చూడళంకువలన 'జేర్పడినళరికం. న్ర్రీలం సమాజనుగు చఛాంచల్యదుర్దుణ కు లతో కూడియుందురు. వారికి మంచి నడసడిక రమణముచేకశీ సౌధము అనియు నునుషగేర'జీ ఇెచ్చజదియున్నుడి. మ: 9 అం వేతీట్టు “స్రీలు రూవమునుదూడరు వయన్సుళంచా గ సీకి లేదు. మంచిరూవము కలిగిన వానిని గానీ వికృతరూవము కలిషిననానినిణనీ స్షుర్లున్హుర్తున్నత్తన్ను ఆనుదవించుర్ను ము. 9 ఆ. 1ర్‌ ల్లో. “వర్టథావ ఓిద్ధరుగు వ్యభి గారకీలమః వను చంచలచి క్రమువజ్ళను శ్నేహనురయొక్క_ లేమి వల్దను భ_ర్పలనలన చ్రయక్న కుతో రవ్నీంచబడీనప్పటికిన్ని వీరు వారి వివయమున విశ్చకముగ వర్తించుదునేయుందురు. మ. 9 అ 17 ల్లో, “శయ్య, అననము) అలం శారము, శానుము) క్రోధము, వక్రత్యము, చ్వేమకు) కుల్పిరముగుదర్య,. క్రీళోకొ నున వునే కల్పించజడినది. ను. 9 అ, 19 ల్లో “మరియు స్రీలయొక్క వ్యభి చారశీలక్వ మునుగూర్చి వేవములయందు. "వెక్కు వాళ్యములం కకించలడి యున్నవి. వారి వ్యభిచార మునకు ప్రాయళ్ళి క్రముగనుందు శ్రుకులను వికదు. ఈ, 9 ఆ. 20 ల్లో, “యందునలక చాకల్లి ఆచరివుశయై. చరులగ్భవాములకుపోవుచు జరపురుముళళొరనకోా ఆజరపుళుకు నంకల్పరఃణ వే దోమమునజొందిన నాతన్లీ రజోరూదనుగు 'లేతన్సును నారం్రి, శుద్ధి జీయుగాకొయనునది దీని దృహ్టైంతము, మ, 9 ఆ. లై బ్లో, “తమ ఫుకుములచే ర్మాల్రిం జనట్ట్‌ స్త్రీల అన్వకం శ్రుతంగా చేయబడవలయ ను, పీక యారక్తులని సళ కరువళము నందే ఉంచుకొనకగిన జాత భూ శ ఈ రి ల్లో. కూడ ములయినటువంటి దుబ్చీం(ముల నుండియు స్తీ రశ్నీంచతగిన చారు. వారు రవ్షీంపబడదనిచో కండు కులములకును దుళళ్ల మొక కెక్తురు న 9 అ, ర్‌ శ్లో, “ఈ స్తీరయణమును నమృవ్షవర్ణమలను ఉల్తేమధర్య నుగా చూచురూ దుర్చలలైన భ_ర్తలగరూడా తమభార్యలను రతీంచుగొనవలయును, ము, 9 అ, 7 ల్లో, “భార్యకు రశీంచుకొనునాడే తన నంశలిని శిష్టారారమును కల మును, కర్న తనధర్యనణను రత్నీందుకొన్నదున్నాత. ఇవి మున్నగునవి కలవు, అల్లే భారశసారమునందు అయిదుగురుళ _ర్రీం కావగలరు, అర్‌వధత్త శాన ఇస్టుడే ఇరిరో మున్నగునవి కలవుం

16-వ "పిఠా. యత్ర ్వపిళబ్టబలాదప్రా బకాలాయా వివావో జీన్ట ఇక గమ్య లే శాలప్రా విం చ కజ్యాలతణవదరీమో కార్యా బ్రథనుం విచావోదితి వదక నునుర్యాననస్రావ్రిమేవ అభి వ్రైరీకృత్ర, న కోచిన్‌ విశయావకాళ ఇత్యుక్వమ్‌. తదణా

కై

ఘా)కమశన్మృలి ద్వితీయా ధఛ్యాయమూలకక్‌. మానబే ద్వితీయా ఛ్యాయే ఉవనయనీ ్ర,శరణవీవ జొ వివాహన్య ఊవకయనత త్యాలయోరతి దిష్టశ్వాత్‌. తత్న్రకజ్చుస్తు శృతీయవరివో సి ద్రృష్టవ్యః*

పేతంళాసేరా. ఆఅహ్రైప్తానకి తాం దజ్యాల్‌ అకు కిన అవి కబ్దబలనుపలన అపహే పళాలయగుశన్యస నివానాము ఇన్ట్రము కాదు అని తెగయంంచున్నది, వీవ'నాము నట్‌ ముందు కన్యయొక్కం లతణములఎ వరీవ్సీంవవలయంంవనీజెద్వు నునువు యౌవ్వన ప్రా ఫిజీ వివావళాలమున అభిప్తాయపవ చున్నావు అని నిగృంకయదునుట మను వ్యృృలియొక్కం ద్వితీ మా ఛ్యామాముశు. వరికింపనందువలస _ 'జేర్పడినది అగుచున్నగిం చు 2 ఆధ్యాయమునందు ఊననయన ,వ్రశరణమానంగే స్తన వివాహమును ఊప బయననును జ నికాలమును అతిదేశించఒడి పెంగన్నని, చానీవిపకవమణ మకూడన పినోసము నందు చూడేదగినది,

ఎర్‌ గ శ్స్పెశ్రా. యారు ఆవ్మ వాజిం జౌవ్యుగామ్నాం సహారంన. రణగామిసీక్‌, కనులోమశేశదళ కాం నృుద్వజ్లీ ముర్వహేళ్‌ స్త్రీియమితి, అక్ర ఉశ్తలతణలతీ ఛాయా స్త్రియా వివాబాః కార్య ఇత్యుక్తత్వాన్నశ చన బాలావోఢవృతి గమ్యతే ఈబ్చు క్తకు-తదనిస్సక సేవ నమ్ముతూ జాళ్ధసా్థరాలక ల్వాల్‌ ం

17.5 "పీరా. “లోచము లేని అసయసమాలం కలిగినదియం, సౌమ్య యైన "పీరు శలిగినదియం వాంసవలెరు యేనుగుపలెకు నడచునది యం సన్నని వెంట్రుకలను దంత మజలును కలిగినదియు, నుజమారమెక 'బేదానుణ కలిగినదియు కగు స్త్రీని వివావా మూడ వలయును” అన సీలత్‌ణనులంతో కూడిన కళ్యకా-ఉబానా బూడవళయంగక ఇన్ని రహున్నందున రొన్నటి!ని బాలిక, వివాహా నూడదగినదిళాదు; అని కళంకించుట జరి యైనదికాదు. ఈ ష్యంగ్య మైన ఆర్థకుకళు మకాలము శీదుం

18-వ పీరా. న చాన్యడ్జాజ్రీమళ్య శ్ర ఆవికలా జ్రీమిక్య శే సిజ్టే కథం గమ్య మానార్థప్యామూళలకత్వమితి వాచ్యం ళ్తా కా వకయోబ్సంలిస్టాధా వాతం

సమన మయ. అివ్యల్లాల్లీన్‌ (ఆనికల మెర అవమమముటునలద్సి అను జెడ అ ళబ్దమునప చీ అర్థమే ఓిద్ధించుచులితతా. సృంగ్భ మైన ఇష్థ్రము నీ ధార మైనదని కంకించుటయు తగదు వ్యంృమైర అర్థమునకు వ్యంజక మ్లైం ఆర్థిమునవను నంజంధను లేదుః

శీ9ంత పేరా. న చ యావదజికందూ ర్రిను నలా ఆపకలాజ్లీక్వన్య జ్ఞారునుకళ్య 'శ్వః కార్వాళ్తనువూ్రర్కావనినీన. దృష్ట త్యేశ -ఈ కథం ల్ఞావ్యల్తావక యోన్సలబ్ధాభావ ఇతి వాచ్యక్‌. గర్భస్థఏవ శిళోన్స బ్లకువిస మూసీ యూవదద్దప'వూ్తేర్సక్తై వ్రిరప్యుడ్గోష్‌ కత్వాత్‌ కథాద కారీరే గర్భావశ్రా న్లీమే నక్తి సన్సర్వాస్తశందక్నో భావైః పున్యతి నవ్తమే, గర్భేశోల్నానతా వోమా వ్రన్మిళ్‌ వృాన యమాస్థి కౌ ఇర. *య్‌ వేం వార్థ

ర్‌ కు వాడీ ల్భార్జదేవోఒని సక్షీకరళ్నాక రే క్రథమాధ్యాయే కజ్హోత్సత్తి వ్రశరణే నష్ణస్థి స్నాయునఖ రాశేళలోమనవివి కళా. అలవర్షా చోవళికొ స్తమే క్వబ్దక్రార్జ లేతి.

19-వ పీరా. ఆవయవమాలన్నియు, జరివూర్జ్యమున జీర్పడనంకవరకును అవిశ అాంగీర్వముకు తెలిరగాన శక్యము కానందు చేతను సర్వానయాశ్రా ల్లి ఆపవ్వన మునంజే శనలడు దుండుట చేజీరు, బ్తూంగ్గవ్వంజ3 మః కు స.లంధ కం యెట్లు లేదని కంశింభరాదు గర్భమంకున్న శిశువునకు యేదవదూనళలుగంజే నర్వాంగబరివ్టో ర్తి అగునట్టు అందరి 'జీకను ఘోషింళబజియున్నది.. శారీరమనంకు గర్భావర్రాంతీ యమునందు. * యేడవ మూరనుగం చు గమర్ద ఆవ-నికు లతో గాడి నమన్తభ'వములతో శికువు పెంపొందు చుళ్నాడ; గగ్భగుదేక 'జీర్చడిన దోవమములం సృాదయముకు పొందుదున్నవి” ఈ అగ్బతము'జీ గంగీకర త్నాకగనునం ఈ శ్ర భమాభ్యాయమున కిండోత్వలస్తా శ్రశశజను నందు శార్థదేవుడుకూడా బ్పొౌచంన్నాడిం.. “అరవమూనముకందు ఆల్థులం, స్నాయువు గోరులం. వెంట్రుకలం వ్యక్లకు లణ కర్రా పధకాకగనంల్లాతకకూస్యాబ్ద ఇంక దృన్నని. విడవనూసనునందు అవయవములు, జరిర్రూర్జ మగుచున్న వి,

20-వ పీరా. నరాళ్లా వ్రర్గ క న్తృరజరిథా క్షర్యావనవీవదృష్టత్వాది8ి వాళ్యక్‌ం క్వచిదకి _గ్రనయోరన్లకరిగణ కాగ్భహీత ల్వేన చ కృష్ణవరిగణనవరిక ర్వేళొకత్మవ ఛచ్రగబ్లౌవశ్తేః కథావ శారీళీ అబ్లిళాగాధ్యారే శిరో న్రరాధిక్ర్వా బొనూ సక్టీసీ చ నమాసకః. మడన్లరస్ధుం వ్రరృళ్లం తప్యాత్న్‌ నృాదయాదికమితి కార్థదేనోజకి కన్షి బ్నీవ చ్రశంలే ఇద్ద స్బావున్షదబ్ఞ "ని ₹రపాదౌా కరౌ తథా, మధ్యం మేడి కదన నిస్రకృన్లా న్యఖిలా నృపీతిం

20వ పేరా. అఆవయననులయందు. చే2న న్రకములగొక్కు. బివూ_రి యావనవువంజే శరృట్టుచున్నదనీ కంకించరానుం. ఎద్కుట్తత పనకకినణనలవందు _బ్రరరఃలం చ్రవొాంవ-డ; పోవుట చేతను ప్రశన ససనణనయందే కచరిరినబకుట చేశతు ఆనంభవము రేర్పడునుం భోరీర ప్రక రణమంనందు అంగవిళాగా భాయ మునందు “శిరన్సు నడుము కెండువానాుఫ్తలు పాదయిలు నరగ్రవామున అరు అంగముఅం కన్ను; వృడ యము మున్నగునవి బేవామునకు బ్ర క్యంగములం” కార్టదేవుడుళూ ణా అద్యేవ్యకరణమున

ళం

• శిరన్సు. సొదములం, "బేరులం, నద.ము నను అగును ఆంగములం శక్కినని అన్నియు శ్రశ్యంగములని శెద్పియుజ్నా డం”

21వ "పిఠా, నచ ప్నాయ్య్వాం నవళరీజన్చావుంలాం *వకకళాని తు, అధికా

క్లి నింళతిస్త్రీణాత యొోనిస్తకవమాక్రయా ఇర్యక్ర “సీళ్యాశ్రయ ల్వేన స్తీ ణా నుసాధార జా స్ల భ్వేవదబరిగణకాల్‌ . వ్లన యోరజత్వమితి వాచ్యక్‌. ఫురుపకరీరాేతయా స్త్రీ శరీరన్య యో నిన్షనమా్ష్యయ ర్వేశాధికకరయా వింశతి పేళ్యాశ్రయళ్వ త్ర, లిపొదశే నా

క్ర ీక నన యోరజ్షత్యకధనసో్యోన్య శ్రీవ్రలవిఠశ్వాత్‌ జాయమానళికుదర్శీ వై వ స్తీిశుంితి రై సరన్‌ జ్ఞాయకూన ల్వేన శ్రర యోరసా ధాంణాన్లిక్వశ లన స్యాతీవానుచిక త్వాచ్చం 21వ "సీరా, “నన్నవినరమాలం తోమ్మిడివందలా అయిదు. ఫుకములకు శూతు మాంస ఖందములాకు స్రీలకు యోగ్నన్హనములను అక్రయించుటవలన నూట ఇరువై దూంగఖందములు గలవనుజెతి” మూంలఖ"డముల కాశ్ర యనుగను ఆఅకాధారణాంగ మంగను వరిగణించుటవలన _వ్రనములు ఆంగదుగుచున్నదశి ఆఅకంకిందరాదు ఈ వాక్యము వ్రరుమకరీరమునకం టే న్త్రీళరీరమునందు. యోని _న్తవమాలు. విశేమముగ గుందుటనలన అధి?ముగ స్షీల కీరువది మాంనఖంతము అన్నట్లు చెప్పుదన్న”. శన దీఃతో కన ములను ఆంగముగ ఖెవ్వుట పీచ్చివాని భ్రలా పము వంటి? పుట్టి శీకుకును చూడగనే స్రీ శిశువరి యెందరి కేతనో గ్రహించ ళళ్యమగు చున్నది. గాన న్తనములకు అసౌధార జాంగముగ శెవ్వుట చాల అనుచికము, 22వ “పేరా జాజాజణు- న్రళయో రన క్యా భలేమకి ₹ఖన్లై స్త్రేలతంబరీమో వనళలే అదౌ పొదత లేఆస్యరభ్యసీమున్తర ఇకా ఇద్య నేర బ్రతిపొదితాశాంి వట్లస్టి వ్ధృా ళా నావ స్లక్వశస కాక్తిద్వన్తః వలితళ్యాల్‌ స్త యోరస్దిస్వను స్తీ రతి వాద్యమ్‌ం నాకో క్రవటప్పి: ప్రాం వామబ్లక్వన్వీ కారే అబ్దలమణ ల్వేన మనమై వావ్యల్ల శ్రీసతి వచకచతుర్థదరణో_క్తమార్దవక్య _న్కటన్షో కృషట్టన్టి నష్టా నర శాశాం నఖిగుళ్ళళాను కృళ టికాచుబుకద న్తైదీనామన క్ట నాబత్తేః _వ్రరపద్రోమాణామకి కదదన్తః పాలిక త్వాత్‌ ఆవ్యజ్ఞాజ్లీమిక్యకే వై వాలోమి ₹-స్వ గృహీ లే, జాలోమికాలి శాతిళోమామిలతి మన వచనన్య వ్రైయస్థ్యావశ్తే! క్తరవన్భ్చూదుకకంకబ్యన్ల ర్వేక _ ఇరినణఇ్యాదవిక ౯ జ్లీక్యల్థాణీ కక్స క్రూశక్తేర ప్యాళళ్ళకరయా నుదృళాం దూచుకయుగం శనం శ్యామం నపర్తులమితి కల్ణకణానరోభేవైవ ఖం క్యవర్తుల త్వా దేర; బ్లూకనగ్భిణీ _స్తవ యోరభ్గొ వాత్సజూత గఠ్ళాయా వీన నివావో:ర్రం స్టిశముతయోరబ్యద్లరను దాయకఠిక త్వా శ్రయోర ళ్‌ ఉత్యాంర్తేళ్ళ. 22వ *ీరా. వనము గాకపేంంగను కాకీ ఖండమునందు వీ అతణమాళను కీడు చవషడవ్కుకంను నెబమమాపాదకలను నారుల్గించి పౌవట మట్తుకలం ఆతు నవంఠపనకు ఛ్రతి పాదించబడిక ఇకువది ఆకింటే? ఆంగనుగ భెర్పటవలన దానీయం చంకర్ణకముగుట చే స్తరములం ఆంగముననని శంకంచరాదుం స్కందుని చే పచ్నబడిన యరువది యారింటికి ఆంగక్వమఃరు స్వీకరించునముమున అవ్యంగాంగీ మను ఆంగలడణ మును పేర్కొను ల్లోకముయొక్కు సనాల్సన పాదనమునందు నృుకవగు అఆవయసము ఆ ఎగలదానిశేయని మార్టీనముము అంగమునపు చెవ్పటవలన న్యందునిచే చెబ్నబడీన ఆరునది యాంంటి౮! జీర బభిముఅ, చీలమండెర, మోకాట్లు పెదశల, గడ్డరు, దంశముల్యు మున్నగు వానికి ఆఫావను యేర్నడపః సివచ్చున. _వ్రనములవలె రోవములుకూడా జాని యంకర్ణ కమైయున్నది. “అవ్యం గాంగ్‌ మకు వరనము బే 'జీ రోమములు లేకయుండ వ౭నీనట్టు గ్ర్రహిరివండివచో 'జాలోమికాంి జారిలోమాం” అను నునువరనము

రడీ

వ్యర్థము ఇ-వలనీవచ్చును, న్తరమావలె బృచాగ్రముఅకూ-డా ఆంగము అగా బరిగణీం చుటవలన ఆఅవిశలలైన ఆనయవనులం గలదని గ్రసాంచుటకు జాని విద్తూ ల్తియం అన నరముగాన స్రీలకు క్రవ్యాగ్తములం రెండును నల్లగ మిక్కిలి గుండ్రముగను యుందుట శ్రేన్టురును దాని ఆత్‌ణనూ ననుగగించియే. వల్లతీనము వర్తుల కరము ముగ్యగనవి గర్భ మును దాల్బవీ స్త్రీ న్తరములయందు లేనందువలన గర్భిణి మకు స్ర్రీశే వివాహము చేయ వలనీవచ్చును వఫ్ట, లముుళాడా ఆఅంగబమయూాహమునందు కకిందుటనలన ఆవియంం ఆుగములం కాన, పివచ్చును,

లెతెచ పీేఠకా నద సిన కుక మో”జ్ల శ్వకథనం గస్ధేతు శాడీ గాం భావ్యూ తృష్టాన్భ జ్ఞారంమళళ్య ల్వేన తక్సంస్థాన: శేష చ్య- జ త్వామళచా శే ణేరి వాచ్చక్‌.. అబద్ధం ఇశిత్వ్యా శయం క్రిం కల్పయతీతి న్యాయేన అత్ర, కాదీజరీకాయ్యా క్రస్షేరేవా భొావాల్‌ తర్సంస్టారబ్య జ్ఞా। యో శ్రీ, యావశీ: యోస్తి ిశషరయో రాదళారిళాబ్లళ్య తూపౌద్య సాథితప దరుభూదిలిక్టారునశ గ్య శ్వా చ్చ.

23ంవ పీకా నవ్వును, ఈమ్యుకు అతకముగ కెళ్తుట కౌణయేగాని. క్ర ధాన ముగశాదు. వనికి కారణములగు శాడులను బొవ్యాగృప్రీకో తెంయ ళక్యము కాక పోవుట చేత నని యా యవయవ నల్ని చేళవిశేనరును వెళ్ళడి చేయ: చుక్నవిరోని భంకించ రాదు. అనక్యకును భెక్పి కయు_క్రీని కల్నించునకు చ్యాయభ్రశార మిర్శవానోజీ జరీక్షకు బ్రన్నకియేలేదు. ఆయసయన నన్ని వేళమును కొల్లడి చేయం శ్రీ, యావిశేమమా లైన నవ్వునకు, ఈమ్మకకు, కాణముగ నంగత్వము జాపారడించి ఇసి సాధించజడివదనిహూడా "అళిక శళ్యనణ కాదు,

రైథంవ పీరా. యళ్తు యాపననివర్తనదం గ్ర ్రిరిక్య్యు కోటీ. 'తదల్య్‌ మీకా చ్రనవా! లః పురువశరన్నర్తై ృళ్చ నిరాటజ్కుం వ్రతొన వ్రశర్థమానయో స్త ఎవయోః చంవ్లూ_క్రిర్యావన వీజీతి వక్తునుశళ్యత్య్యాత్‌ వివృ ల్తర::్కా యా నీవకస్యాదృ్భష్ట త్వార్చ అపదినినా నోర్థం జగీమ్‌శీయా కన్నీ మా8 స్తంజరిరో క్రకళ్ళక్‌కర్చలే కదా నివ్ఫ శ్రరజ్కాయా ఏన ఉతానస్టాశ్యాళ క్రరక్‌ దుక్వారై వ ఆతోఒస్ల బక రృల్లో పొన్ట శ్రియానిశేకాదివిళాగనున్తరా. సానూశ్యత త్రీంచాత్రయగ్య్వేన న్కగ్ద్రతి పది కాశాశాహాదకలరేఖాడీశోర మట్టప్టీకళ్ధ్యాళ "నా నబిక్వకథ రమప్యుదవాన్య మేవం

వన్తుగన్తు రాజదూజానణిడీక్షీక శృకసారు డ్రనూ శ్రభా మ్యే ఆక్టంభాగా ఛ్యాయే అన్షవర్యల్రో పొలాస ల్యేకర్సూశ్లార్థరచారా వరే. అబ్డానికు స్త్రీ పుడు పొాధారణానికాని మజ్శాశ్రయణాచ్భరీరమితి వ్యుకృళ్యా బృథిప్య పేళోవాయ్యా ళాళా శ్త్యనాం, వల్ణానూ శ్రయణాదజ్య శరీరర్య కరీరళ్యకి తద్దుణా నార గళ్ధంరళయరా బంర్నర్మ- శళ్దానాం కా రాణాం ్రానా కాణీన్లి)యాబర జావ కానియా-ని ఘూ)ణ-జివ్వో-జీ క్ర -కరం భరణ-ళ్రో త, - బుధ్యాఖ్యానితా నృ వ బ్లౌని స్త్రీశతషకా భారణాశ్లే - యోనిలిళ్లే - అబ్ల నవాయభూ కానింయొళి-ఫాల-వత్మ-కుద = చూచు ₹ాదీనిక్ర తృజ్చా?-అబ్ల పొద్దర్య"హీకు శానింశీళ రోము శ్యశ్రు-ళభూగరోమాళీ - నఖంద గ్తాదీన్య హీద్ల్‌ని-స్మీరుతధిక = గమన

ఠ్‌రీ భొనణాః శ్రియా ఇత్ర భాణాడీళామే కాస్లక్యకథ కాల్‌ - విశలాట్లావరి గూత్ర విచొరావ6లే, ల్లోకశ వ్య గ్రమూ కాస్థ్టృధికాః కుణికబ్లావడా స్తథా కాణకి కింగుళ్చ భాణీదదశ్రై రే విశలాజ్జి:” ఇక్కక్యమా)ణా !విహీ కా జీన వికళాబ్లళట్లే: గృహీకత్వాత్‌. (శాణఃవీకాతశ) (ఓంగుః నికి (శూజీ-వికపాద) ఇన్ధాఎయోబ్లహీరా ఇతి అోక క్యవవోరగిద్ధ ల్వేన రాజరూజానణి కీ క్షైక కృవళరీ.ళట్ట భ్యకృత్యాడికన్న మును కుఠొను సారిత్యాచ్చ శథాచకునః మనుః 1 అధ్యాయీ $లీ శ్లో బువా న్త మేవ చా శానం నర్వాణి త్రి గుణానిచం వినయాణాం “౧హీళ్రాశిళమై ఒగ్బోన్టి మాణిదం మ, 1 అం 16 జ్ఞా లేున్వ్వవయవాక నూక్తూా వర్దామక్కషితౌజసాన్‌... దరివేళ్యాత్య . తూశ్రాను నస్వభూతానినిర్య వే. మం అం 17 శ్లో, యన్తూర్త వయ వాన్ఫూక్తై న్రస్యే నూజస క యన్తిమట్‌. కస్యాద్భరీకమిత్కావాభృవ్క్యరూూ డ్రి మనీషిణ ఇధి భూ)ణ, జివి, త్ర లో కృశరచరణ-బుద్రీ రా మేవాబ్సశ్వక్‌ తద్వెకీంరా. వీర విశలాత్లాః కాద్భళ నిమాణ్లీ వ్యాద రళమీరాళ్లుక్షాబ్లీన లే, కన్యశువదక మీరి కిద్ధా నః లైశీంచ “పీరా. యాపననుందే నృనములం ర్టూర్ధియగుదున్నదియని అనుటరయేః కగనుం చనవాదుల దేతకు ఫుకుమురి కరన్పర్శ ేరను అడ్డము లేక ఛ్రతిదిననణ వృద్ధి ఇందు క్తృనములత యవ్వసనుంజే సంర్షొర్తియనుటకు కర్యముకాదు. రజోనీవృత్తి అయిన సీకే న్తవదరివూ ర్తి చూడబడి యున్నది నివావాముగారణ వరీవీంచవలనీక స్త్రీకి శ్రనవరిర్రూర్తి అవళ్య్ళకమగుచో రజోనివృ ల్రియెనన్షీజీ వీివావామాడవలసీ వచ్చుకుం శాన ఆంగముఅయొక్టయం, చ్ర,శ్యంగ ముల మొ క్క్కయ్య, ఉపొలినములయొక్క_యంం శ్రీయొనిశేదుములం వణన్మన్న.... విభాగములేు సామాన్మృష్మాగా స్త్రీంయణనమ్ను వా, త్త యించి స్కందుని జే ఇెప్పలడిన ఆరవదినాలుగు నతిఖ్యలుగల పావతిల రేఖలం మున్నగు వానీని అంగమునజివ్వుట వరిహాసింవతని యున్నది జా్తవస్థితి యందు శాజ మా డానుణిగీతీకులజే చేయటడిన సౌముద్ర నూ్ర, ఇాన్వూకునంచు) ఆంగ పలా గాధ్యాయననుకతిడు 'ఆంగ్యవ్రర్మన్ల ఉష్టాన' ఆను సూ శ్రార్ధ విచారావనరమునందు ఆంగములు స్త్రీపురుమల ధారణ” ల అవి ఆ కెటి! ఆశ్రయ కవలల :అరకమనిపావ్లూతక్రాస్తాటి “కృధి కృ స్తో వయునకినాలాత్య అన ఆ కంటికి అ్మశ్రయమగటవలన దీనికి కరీరకరము అావిగుణ ములను నెంధ్రు వ్రత్తర్తూన్ను న్నర్ము ట్ట, అహా౦ కారముజను గ్రహించు ఇందద్రియను అనబడు ముక్కు శాలంక, కన్నులం, చెవ్చలం, అస్థి నుక్నగునవియు కర్క చరణాదుణన్నూం ఇంద్రియములు త్తీఫ్రవమ పాధారణనః థైనపి= శిరన్సు, సొనలు, రేస్పలం, న్రరదజఆం, స్త శా్థ్యములు, మున్నగు వ్ర,శ్యంగముణ ళతీకమునకు సౌందర్య హరువులు- వంట్ర్రకల్కు రోమనులం, మినములం, కనుబొమ్మలు, నూగారు గోర్టు, చేంకమాలం, ఊ పొంసనలుం వగవ్పు తుమ్మ, నడక వలకు క్రియల, ఆఅనునెడ శాసిళాదుల 1 ఆంగత్వమా ఇచ్నబడియున్నదీ. “ోవీకలాం గాక అనో నూ త్ర విచారమునందు ఆధి కాంగుడును, మూగయం, ఛ్‌డ్తి ము, లెవిటియు,), కుంటిరం, వంగ, జదుడు, నిళాతుకం, వీశవాన్తుడ్యు నీఠపొదులు మున్నగు వదిమందిని వికలాంగ” అని

క్‌ర్‌

ఇల్వనిడ కాసీకాదీంద్రియనులం. లేరినారిబే విశలాలగళజ్దము రేక గృహిజిదబడినది, ఆంధాదుణ అంగహీకులని అోశవ్యశహోరము బే శిద్ధించినదిగాన రాజదూచానుణి డీకీకు లచే చేయబడీన శరీర ళజ్టవ్యుర్ప త్తి మున్నగున* మనువు మతనుననూజా అశనరింటి యాక్ని. ము. 1 ఈ 15 ల్లో, “మహ క్రత్వముక కళ్యరజ్నన్త మ్లోగుగము లతో. గ్యూడీన శబ్దర్సర్శరూ బరన* 6థము లకు శ్రౌహాకనూలై న శోతాది వంచజ్ఞా కేం గ్రొరషరులున, చాగాది కంచక ల్మేంద్రియములును; ళన్లాది బందఠవాక్కలను, నృళించన” కు 1 ఆ కేర్‌ ఖో, “ముందు ఇెక్ప్సలడిగ: అనాం కారమును శళ్దాది వరచకన్శాక్ర ఆను ఆను నీ యారింటిరొక్కం నూమ్లోనయనములను తము వికారముల మందు చేగ్చి దుకమ్య తిర్యకు స్థానరములు మున్నగు నమ న్తభూ రములను చరమాత్మ నిర్మింజెను” ము 1 ఆఅ, 17 బ్రో “'శరీఠరో త్యాదకములగు నూశృకులంణన కబ్దాది క్షత్ర అనూ ఉహాం క రమార్యు ఆను నీ యారుకు క్రశృతితలో నాడిన వరబ్రవామురకు కార్యరు లగుచున్నవి. గాక చీ కరజ్రళ్తాముయొక్కం స్వభ్గాదము నే పరిణామము జేందన ఇం్మద్మియనహీతమైన శరీరమున జనులం ఇెవుడుళ్నారు. కాన సాసీక, కజేహార్చం శ్యామల, స్మోకెలు, శర చరణనములం బుద్ధి అను ఇవిమీ అతిగములు, ఇసి లేనివారే విక ళలాంగసలం, అట్టి నికలాంగలను నివ్నత్తి 'జేయుటయే “అవ్యంగాంగీం” ఆను వదశాతి ప్రాయముం

25వ పేరా. యత్తూక్తం బరీకణీయ లతుణా క యభానిశాష్ట్రళీ గద్ధ కుకు ఇూర్చాళ్ళస్థయోర్కావ జేదరావ్చ శ్రి ర్ట ఫక్యలే బరీక్‌ణీ కళా యావకాగకయో 88 శజ్యాయ్యమితి తన్న వ్ర దూణాభావాదనుభవవిరో ధాద్న-

కరవ పీరా. కరి కిటనలల? ఆకణామలట్‌ అశ్రాయనుగు ఎశీమివి భూమికఆ “పండు ““జాల్యముందున్నటువంటి చాననకుతు, స్వరను:నకున్సు య్‌ప్పైన్‌మురందు మోర్సు ఏర్పడుచున్నది, కాన యవ్వనముకందలి -గంధర్వరముల జీ జరీమీంచుట ఇ్యాయ్యకుని ఇద్వట యుక్తము కాదు. వ్రమాణకు లేదు. ఆనభనమునళు పిరుద్ధము. వద్మమఃల్క ఇొజక్క-గంధము లద్‌ లెవ్మిని అను నున్నగ లకణము లతొతొగకోఖేమేర్చడు దేన్నది

26వ పేరా అజక్తూ జ్వాళ్సోద్ధే దృష్టకూక్రభలళా కానదృలాక్లీమిళ్యో డీశాం దృష్టా! ర్వరాధ కార్థం జీవల మదృష్టకూ శ్తైకఫలన్క మ ఆ, ర్‌ ఫ్లో అసకిజ్ఞా చచయూామారురన నోత్రా చోయాకిరు! పా ద్రోస్తా ద్వికాతీళాం చారకర్త్యణి 'మెథభున ఇక్ళళ్యా వ్రనక్త కే క్రలీజశ్యా కమోవన్యా సేన దృష్టార్థకత్వము క్షం తన్న కన్యవదనన్య దృష్టైర్థర్వే క్వికాతీశా మిత్యబ్య మ్వైయస్థ్యావ్రే! న విల్తాది వివావాస్య స్రాయ శ్చిత్తోవరృష్ట త్వాచ్చ శతథా చ నునః 11 అధ్యాయే క71172 చ్హోళా. వైతృవ్వ శేంరా6 భగినీం న్యవ్రీయాకి నూరులేన చ. సూకుక్చ భాొకు జరియాణాగళ్వా చానా యణం చళేల్‌, ఏికాన్తీవన్తు భార్యాళ్టే కోవరకళ్ళేర్తు బుద్ధికూక్‌ _జ్ఞారి ర్వేశాను ఇశృయాచ్తాః బకతి వ్య్యచయన్నథ ఇతి “. 2ర్‌వ "పీరా నదాజనున దృష్టవలముఅమ్యాత్ర మేగలిిన “ఆవ్యంజాంగ” చూన్నగు లత్‌ణను లజ దృష్టఫలనును సాధించుటకొరకు శేనలను ఆన్ఫష్టఫలము కలిగిన

ర్‌? నుక ఆ. ర్‌ శ్లో ' కల్షికి నకజ్జురాలు కానిదియు తండ్రికి నగో క్రురాలం శానీదియు |! కైన స్త్రీ ద్వికాతుంకు వివాహమునకను ఆ గన్న ్యథాశాది కర్శ్యలకును బళ స్త మైనది అరు నీవచనమునక, వ్రనకృరుకాని కే క్రలీజళ్యాయనుక ఊవర్యసీం దుటచే దృష్ట వలిమురు కల్పించుట య్య క్త కజకాకు, అవవరనుసకు దృక్టవలముశు కల్పించినచో ద్విబతీరానునునది వ్యర్థము కానలదినత్సుకు. సపిం ణానులయొక్కం విజావామునత ప్రాయళ్చి క్తము అెవ్పబడియున్నది మః 11 అ. 271 ల్లో, సోదరీస్థానీయణర్రైన తండ్రి బోదరి కొదూ క్రైయున్నూ, తల్లి సోదరి గొమూ శ్రైయుళ్నూ కల్లి సోదరునియొ క్క కతూ_క్థై యున్నా పొంది కద్డోమనివృ త్తి చాంద్రాయణ వృత క్రూదరించవలమును ఈ గ! అ. 172 ట్లో, * ఈ ఇెన్పజడిన మువ్వురిని బుద్ధిరంఠును విరావామాడరానముం, _.జణాతు బంధువులుగాన వినానామఃన కనద్దలం. వారిని వినావామాడికవారు నరళమున పొందు చుక్నారుం

27వ "పీరా నచ షి త్త్రచివన్య్భాయవల్‌ ్రబోత్సత్తివివరేం పిసప్లత న్యమార్చర శ్రాంళతుల్యన్న భావే రేర్వలే తకళ్ళ్శ కః [ఖ్చేద్యా్యావాన్యక ఇతి వక్తుం నునదు క్వాక్క భమన్న దృష్టైర్థళ త్వ్వాభావ ఇఠ9 వాచ్యమ్‌ న్వరూతృ గామిము వళ్వావిమ్లికి బమాచీన వ్రపోత్న క్లే రృళ్ళ్యమాన త్వొత్‌ - ($వళివ)

27వ పీరా. తత్ర చీశవళ్యాయమువలె నంతానోర్స త్తి విషయకునందును కనక నంబంధించిన తేన కల్ణియొగ్య, ర్తక్తముమొగ్కం అంకముతోను నకూనమైన న్వభొవమును శలిగిన రకృముకనందు తన 'శీకస్ఫు యొక్క క్రీ శొంజెము నిహికనుగు చుక్నుదని భెద్వుటకు శళృముశాన దీనికి దృస్టఫంము యొట్లు లేవనీ శంకించరానుు.. తన శర్ణినో నంగమిందు వక్యాగులయందును. శ్ర్రేన్టకుగునంకరి యయేర్చసట దూడబతం చున్నది (శివశివ)

23=ఎవ పీరా. నచ జళ్యాదిణ్యాయో మనుష్యాణారి కథం దంగచ్భృకణతి నాచ్యమ్‌. -రాయుకానాం ననషాగాం తగ అష్చిళ్టనే క బీజ ళాదృళ్యా పేమయా

'హత్యాిసుమ్యపవమేనింనాథ న ల్‌.

25-వ పీరా. వళ్యాది న్యాయతణ భునష్యుల కెప్లు నరి/డునని ళం+6రరాదుం ఇళాయువుపలన వుట్టు చుకమ్ములము సీ చెక్పబడిర తర్షుగుల్జావిన్నే త్ర బీజ ళొదృళ్య కున కంటే జరాయు బళ్వాన సొమ్యుమునందు బౌధకయి లేదు

20-వ పేరా చమ ౪ అధ్యాయే మే క్రభూళా న్యృళా శారీ చీజ భూరున్యృకః పుకూక శ త్ర బీజ్స టా యో వము గ్సర్వ జేహి నా మితి, కేక్రలీజ న్యాయ న్య కవిజైచో కళ్యాదితి నచ్చక బీజాయూన్యోః క్వచిద్చీజర్య, క్త చిద్యో జః ఛ్రఛావల్వేన, న్యమే గ్రే వరబీబోర్పళ్నీన. బరమ్నే్రే న్వబీజోకృచ్నీన జాం వుర్రేణ బరన్య న్వర్య చ కజ్దగ్యబుణవిమోద నాడిరూ పఫళాభావ క్వాక్స సనరమే త్రరకణవిన ర్థజీ ఏవ పుంసః బరమసఫర్మ ఇర్ఫేశదర్ధ మేప మనుజా మేక్రబీకద్యాయస్యో క్తళ్వొల్‌ం కథాచ వన్య 0 ఆ 88ింర్‌2 లో. దీజర్య చైవ యోన్యాళ్ళ చీవనుత్కల్భష్టము చ్య లేం

నో

కర్యభూర వ్ర కూలిర్హి దీళలమణలవీ కాం భలం క్యకఖికంఛాయ కేల్రిణాం బీళికాం తథా వ్రకృతుం క్షే తిణామార్ధో చీజాడ్యోలిర్సరియనీ. ఈ, 9 అ. 86-49 లో, యాద్భళం కూక్య రేబీకం మే ర్రే, శాలోబ పాది లే, కాద గ్రోవాతిక క్రన్నిస్ఫీజం వై్యర్య స జ్ఞైకం గురై. తరై వామే త్రిణో బీదం దరమే క్ర క్రవావిణః కర్వ నికే లిణానుర్థం న బీడీ అభలే ఫలక్‌ కు, 9 ఆర బ్లో 41 ల్లో, యాద్భృళం భజలేహీ స్తీ కకం శూరే శథావిధకు కస్తాక్న్రకావిశుధ్యర్థం స్త్రీయం రన్నేర్స) యత్న ఈం శక్సా)కేర వినీ లేన జ్ఞానవిళ్ఞానబీదిశా. ఆయుపిళ్ళా మేన వ్తవ్యంి న కొతు బరయోషిరీలి---కింద-కృతీ ఉఊాధ్యాయ శ శ్యాఆకణనిరూపణస్థత్యానకిళ్లా చద యా మూతురిల్యేతద్వచనన్య నవమా ఛ్యాయ స్రీ ఫుంధర్తాంకర్ణ కన్య మా తాపిట్రోనృతుప్వా మన్యు వృతి పొడన సాధన ర్వేనో పొ త్తవ్య కేక చీంళ్యాయ బ్రతి పొదకర్య మేత్రభూళతా న్యృృళా నారీ ల్యేకద్వచకన్య చాక్ర నస్ప రేకేవాళ ల్‌. .

20వ పేరా. కు, 9 ఆ; గస్తీ క్ర మాగన, వురుషుకం బీననుగను,. జబ్బ బడొడ,. మే కృభీజనంలయొక్క. నంబంధముదే ననన్తస్రాణులకు జన్య మేర్చడుచున్నది ఆని” కే శ్రలీజన్యాయము మనవు బేర జీ చెబ్బజడియున్నది. లీజక్నే శ్రములకో. నొక గొడ బీ6ము, మరియికశయెడ యోశియు బ్ర ధానముగుచుందుటనే తనమే శ్రముకండు కరునిబీజము చే జన్నించినటువంటిన్ని, వరునిక్నేత్రమునందు తనటీకములే జన్మి 6చివజ్లే పుత్రుని జీ వరునికి తనకను వాని దే జీర్పడం బుణవికోూచణాది రూచఫలను లేనందువలన బ్వమే, కను రమీంచుకొనటయందు, జరమేశ్రయును వినస్థించుగొనుటయం జే ఫురును నకు పరమధర్ద్య్మగణం. అను పీయంళముగొరళీ మనువుచే మే శ్ర చీవళ్యాయయకు తెచ్చలడీ యున్నది. మ 9 అ. 85 ఫ్లో, బీజకమునకను యొోనికిని మధ్య బీవను ఉత్సృష్ట మైనది, వందుకనగా నము జీ :ంరువులనృష్షి బీజముయొక్క న్వభొవముతో జీ కూడి యున్నది. క. 9 ఆ, రీ2 ల్లో, చేక్రప్వామియు, చీతియు కొడంబడిక రేంర్స్పరచు కొనక మేశ్రమునయద నఠృత్తి చేయజడీనవత్తవు మేత్ర,స్వామిళీ ఇందును చెరు కనగా బీజమునకన్న మేకృము క్ర భానమైనది. మరే ఆ, 86 లో, ఆనుహలనుగు కాలమునందు నేత్ర నునందు యెటుపంటిబచీదము జాటఅడంచున్నడో ఆటునంటి బీజము అల్‌ాడీన అంకురము ఊర్ప త్తియగుచున్నది.” మ. 9 ఆ, 49 ల్లో “అవ్విధముగ జీ దరమే్రమునందు శాటజదు మే త్రప్వామి కానిచానిరొజక్క. బీజము మేక్రస్వాము అకే బ్రయోవనమును కల్పించుచున్నది” కాని బీడి ఫలమును పొందుటలేకుం ముక అ 9ఖ్లో ' స్త్రీ యెటుదటి వురుముని పొందుచున్నడో ఆటుపుటి ఫుక్రుకే కనుచున్నదిశాన సంతతి శుద్ధికి స్మ్రీని బ్రయత్నముతో రక్షీంచదలయంతు” మం 9ఆ. ఉపే ట్లో, “నవాజమైన క్రలిజ్ఞకలిగి పిర్రాదులరే ఆకళిస్టుడైన వేదవేదాంగ ములను జేర్చినటువంటి ఆయుషో్యమునిదే బరిక్నేశ్రమునండు చీజానానము చేయ తగదు” మరియు మ, 8 అధ్యాయమునందు కన్యాలతణ నిరూదణ నందగ్భమున అెవ్స ఒడిన (అనవిణ్భాదయా నూతుక్సి ఆనుపచనమునత 9 న అధ్యాయమునందు. స్త్రీ వురును

త ధర్మ ఈ అయం దంశర్జ కమెనటువంటిన్ని రల్డిదం దున నను స్వ్వామ్యమును ఛఈశిళా దించుటకు సాధనమున జెబ్పలడిక మే త్ర చీజశ్యాయమును బ్రతి ఫొదించు క శ్రళూళా కృతాశారి మున్నగు వచనన:లణ నసంజంథము లేకపోవునుం

తి0-వ పేరా. యిర్తూక్తం మేశ్రా్వాయకుపేత్యు బీజాన్వయన్య ప్రాజల్యా దుక్రరనగోశ్రా శ యా ఏఠురిలి ఓికురసగో క్రనవిజ్ఞాకి న నోఢవై వ ఉఊక్తశ్యాయ ప్యాశ్రానపాయాదితి చ తదబ్యనల్‌ సాకూత్సికృళ్యనుకానరి లేత్చ స్పుచ్భాదివు నమిచీన ద్రజోత్స లేరనపాయాల్‌ (మృత్యుజ్థాయం)

80వ "పేరా. చేశ్రాన్యయనునకంటే. బీజాస్వ్యయమునను ప్రైజల్యము కాన మానా ్రకరణనణనందు వినావ్యాయగు కన్యక (ఆవగోశ్రా చయావనికః ఆని) ఆన గో శ్రురాలంగను; ఆనపిండురాలుగను నుండపలయంనని జెద్చఆడిన జ్యాయనుగూడ నిట చ్రవక్తించుచున్నదని ఇవ్వటకనదుం తండ్రి సోదరునికమా్రైలను. నిచావానణ జవ -న్లుత్ళలం మాున్నగునారియందును ఉత్తమమైననంతతి యేుగ్ప్చడు చున్నది (తృత్యుంజయ)

8]-వ "సేఠొా. యక్తూకం ఆతోశనవిజ్ణా వేత్యాదినా మూర్చన!ణ్రాదివి జానా ని'వేకబ్య దృన్టమూక లె వేతికదబ్యనత్‌ = ప్రాయళ్చిత్తోపనృష్టశ్వాత్‌ - మాతులకన్యా జరి గేకృష్వా న్థా)దిషు నమాచీకవ్రళోత్స ల్రేస్టశ్యమాన క్వాల్‌ -దత్త్‌ “క్లరైర్ని రృస్త క్వాచ్చం (4వ సొహి)

81వ పీరా అనషింజాచ ఇభ్యాది వదనములతో కల్లిరమొక్క. నరింాదు అలో వివావానికేథమువత దణాలనూ దృష్టమని ఇెబ్వటయం తగదు, ప్రాయళ్ళి క్రముతో నది కూడినది మానుకునూరితతు బరిణయనాడు అంధ్రాదుళయండదును, నుంచినంతతి యేర్పడుట చూడజడియుండుటనలనను వెనక ఇయ్యబడీన బనూధాననములచేఠను నది నిరసీంబణదీయున్నదిం (కవ పాహి)

2వ "పీరా. యత్తూక్తం అతవీన యాజ్ఞివల్క్కన ృతావాచారక జ ఏవాహ ఇప్త్రశరలే అవిప్తుక బ్రవ్యాచర్యో లతణ్యాం న్ర్రీయముద్వ హేల్‌ అనవ్యరార్వి కాత కచ్తా నునకణ్ఞాం యవంటోళనతా 'ల్లాకస్యాఖ్యాయాం. అజాన బాకా జ్తానాకేి జభేజ్యవతియాాని శావప్ఫునకం సాకిణ్య్యం రశ్తాన్వయరూబమేన న నిర్వావ్య!ణ్తాన్య్వతనరూతమితి వ్యాళఖ్యా విజ్ఞా జేశ్వరయోగీతి తదవ్యనజ్‌ విజ్ఞా జేళ్వరరొోనికా న్వసజ్లకన్వమాల్ళ రశ్తాంళ కుల్యన్వ భావ శే న్వ రేతనకి క క్రివ్యాభొక రూకజృష్టధలత్వప్యాను కఠ్వాల్‌ రళ్తా క్యయయరూజమిళ్య జేణా వ్ర తీయనూవ త్వాద్చ సొక్షిల్ష్యాం రక్రాన్వయరూద మేత. న నిర్వాబ్య విణ్ణాన్వయయకున్య్యమి లి. సా£ష్ట్యైమికృ త్ర పళ్థాయోనికృత వ్యాఖ్యాయా తూతులషిక్ళ చ్యావినన్తాన స్యాలి పొపిల్ణ్యునమ్చా వనమా త్ర,వలః అర్రచ్చం

82వ "పేరా, యాజ్ఞ వల్కన్యృతియం జాచారకాండనుందు వినానాద్రక రణనున " ఆస్థృలిక బ్ర కాదర్యము కలిగిిటువంటి పురుషుడు ఇరరునకు వాక్కు రేక నూణా కానముదేయలదని అనపిందు రా క్రై తనకు నృ్రీయ మైన కనకన్న వరసన్సకలిను

ఠఉ

ఉన్నదియగు లకణవలియైన స్త్రీని నివావానూడవ యును” ఆను శ్లోక వ్యాఖ్యయందో వివావాముబేయదగిన కాంకపు వశేవణమైన భేదనూులో ్రతియోగి కావచ్ళేనక మైన నవిండత్వము రక్తముతో నన్వయించు భర్మము కళని: డేగాని నిర్వానమువేయతగిన కిండ మళో నన్వయించుధర్యము కలిసికది కాదని నిజ్ణాబేశ్యరరొకాని వివరణము చేనెనని శెబ్వు టయం తగదు. విర్ణా నేశ్వరరామని చే కనకు సంబంధించిన తకకల్లియొక్క_ రృళ్తనుతో కుల్యమయిర న్వభావమఃశలిగిన ర_క్షమునందు తన ేళక్సుయొక్క శ్షికి బ్రలిఘాత రూవమైక దృష్ట్రఫలము వృ్పోదునని ఇెళ్స్చలడ లేవు గాన ఈ అనవిండకరు రక్తాన్వయ రూవ వ్రతియోగి తావ క్భేదకథర్త్యము: ను కలిగినది యు దీనిచే తెలియుట లేదు. నపిండత్వవణి రశ్రాశన్వయరూబమేశాని నిర్వావము చేయత॥ిర పింజాన్వయరూనముకాదని సాసిండ్య నరు నెడ విజ్ఞా చేళ్ళరయో॥ ఖే చేయబజీనవ్యాఖ్య చూనుయొక్క. నంళొనమునకును, థం డ్రి సోదరుల గంతానమః నకును నపిండర్వమును శల్పించుటరుేం చ, మోజనవజ గా గలిగియున్నది.

తికించ పేరా. యత్తూక్తనుక్యనో త్ర ద శ్రర్య జనకనో క్ర వివృ త్తావకి = జరళఓిళ్ళ నగో శ్ర బనకమాగృసనో త్ర జర।మాశ్ళనపిణ్డా వి బే వవభట్టో క్తవివానావి షేధప్యాపి దృవ ఫలవణాలకక్వమితి తదబ్యవన్లక ఆన్గనోత్రాయ యొో దద్తన్సవీవ జనకన్య రుం నోత్రే న వివహేశగన్యాం కత్చు శ్రా దేర్శ దోషక్ళని శ్యాదివచమై రన్యనో త్రద శ్తజన్య న్యపితృ జన॥ విళ్ళవనో శ్ర, నవిజ్ఞా ము న్వవికృరశ్తైావ్వ మన్ప విద్యరూన ల్వేలకి కాదృళనకించాది కన్యావివాహే దోషహాభావన్య విధీ యమానత్వాల్‌-

88వ “పీరా. మరియొకనో త, ముకళు నంబంధించిన దత్తప్పుర్తుకకు తన

నో క షర

గో క్రీము తొలసిపోయినను కనకు జనక డ్రైర తండ్రికి నగోత్రురాండ్రగు స్రీగోన, జకకరాలగు తల్లితో నసించాదులగు స్క్రీలతోను బేవగభట్టుచే ఇెర్సజడిన వివానాని చే మనకు మూలము దృష్టఫలమే యనుటయు కగదు. అక్యగో క్రనఃనకు దత్తుడైనవాడే కన జనకుని గో శ్ర మునందలి కన్యను వివావామాడరాదు, ఆఅకని వుక్రాదులప ఆది గోవ నణను కలిగించదు --ఇది మున్నాగునరననులకో ఆక్యగోక్రమునకు సంబంధించిన వక్త ఫుతుశక$యొ%=- ఫ్యుత్రులవిమయ మున తనుకం్యడ్రికి జంక జనకడగు కం డ్రి యొక్క నగోశ్ర నవింజాదులవిషయమున పితృరత్తాన్వయ మున్నచ్నటికిన్ని అట్టి నకం నాడి శ జ్యావి వాతామునందు దోవరు లేదనియు చెవ్నలడి యంంన్నదిం

రికీ-వ "పేరా. యర్తు మాఠృన!ణ్డాకివి వావామసీడ్య దర్నుత్యో॥ చరక్నర మసోవ.న్వయన్య బుస్టి దైర్యలలాద్యువఖృంహిత వ్ర జబోత్నత్తా ్ర,బలవిరోధి త్వా త్తయోః జరన్నరానుగు ణ్యేమై వ వివావాః కార్య! ఇగ్యుక్తం తదబ్యయు క్త జీరగ్నరాననురక్త యోన్సచా వివదమానయోరవ్యవ క్యాన క్షయోగర్ష కృుతో్యోన్సమా దీన్ర జోత్స శ్రేర్చృశ్య నూన క్వాల్‌.

8ిడీంవ పీరా. బూక్ళనపితడాది వివాసాములకం లెను దందకులణు వరన్నరము నుగన్సులు కలియకపోవుటు బుద్ధిదైర్యనణ లతో కూడిన నం కానోత్స్తికి క్రృబలమెన వ్రలి

య!

బంధకనణ జాన వధూవరులకు ఒండొరుల యానజాల్యము ననుగరించియే వివావానుః శయదగినదని జెబ్వుటయం తగదు, వరన్సర మనుకానము లేక పో ౫05ను ఎల్లబ్వుగు వినా దరు చేయం చున్నను ఆన్యాన క్రి లేని దంపతులకు ఉత్త కునంకతియేర్స మట యన భవ1ద్ధముం 8ఠంవ పేరా. యత్త గథాహిత్యాదినా అవ న్తక్చుఇక్య మే: వూల్వో క్తశన్యానుమతి శర్వకదానన్య మన్‌ 'రిలింుకకర్ణం సాధితం దన జ కమ్‌ గురీ మఇరివో కేన డత్రోత్తర త్వాల్‌ * ఇక్టం చ ఆవ్యలొ ల్లీ మిన్యత్యాధా ర్వార్ధకల్న ఆరో కక్క రన కృ లేమ శావతైవ శ్‌ళ్టే వ్తనయోరఘాతర్దా గన్వెజ్టి్యమా పొన్న _న్రరాకులవన్న ౬ ల్బకా-యోరక్ర్రను మూణా ఆచృన నరొమళా న్నీకా కృతావలత్భృరలభమ+౯ 8 శేళాక్వా శరణము "పేళ్య యుపతీనినావాం సాొఖయీ మేలి నన యోరధస్తాత్కి6 లిదిలి ఈ సనమ గుం శీళాశా అన్నుస కశ్స్ర ఇల్నేన నాలా మిశకామిత్యత్నాని మరువచంస్యా ార్థక సృశాయ యౌవన ప్రాస్తికేవ వి వా కాల ప్రా ప్రత్య క్ర భూయోదికి. నిచార్భరష త్కారభ్య్యాలం వివరేణే వ్యన్తేళాాళ్చళన్న చాగాడరబరన్య నిరు క్షీః త్వ్యాక్నిమ) ఇ ణ త్వాక్ప్రస్భ శానుద యర్నుక్త త్వార్కదలీఫల మజానతళ్ళిఖరినా స్త వ్రదర్శశవళ్ళ్వ క్రేకక క్ర తారణై :ఫలకత్యా చ్చ శక్టల్తికముస్తాకనుశావళ్ళక మేన కథాకి కొద్బృళ నాగాగ్బరర్య ముఖ్య రకాల ద్భేద కేన నయం క! వ్రమాణోవన్యానే ానవద్య విచ్యానిరా జి కవిద్వకృ3త్‌'షీ ్కరణప్యావళ్యః గ్వేన తక్కల్పి శావవాసనీయా హర్థకర కృరాయా దిచ్షాత్ర, వ్రదర్శ రాయు శిఖ్చదుశ్చవోము హౌం తిరీంవ పీరా, తథాహి యని యారంభించి అవన్తంజః; ఆతనంఠతనరకు కన్య యొక్క అనుకులిల జీ జానముచేయనలెన నిడి యంళనునణ మకవుయొక్కు యంగీ

శారనును సాఢధిందుటకగదు జాట్ల పదంవోనము చేత వానికి ఊఉ త్తరమియ్యబడీన ది, ఇట్లు అవ్యంగాగీదుకు ట్లోళముళకు ఆభారక్వార్థముతు కల్సిందుటన ప్రారంభించి రచింబబడిన ఈ గ్ర 0థముతో బ్రమ లకు వూర్వ వెన్నదు లేవి ఆంగత్వము శారోపించి వ్రరమాలకు అభారమున కీగొని వ్రేలాడుట పదక్రమింఈ చున్న శు అనంకరాను కొన్తుణ ఇానియందు బట్టుకసం పొదించువార్తై వెంట్రకలతై శా శరణముపొంది యుంపతీనివావా వను సాధించగలమని స్తరములకు దిగుపభాగమునకు కొంపెముకారి తొట్రుసాటుతొో కం ప్రెగాాశాకైన నానానలనాకలొలక్తుళను లో -వాలనసినానును చువరచనమునలే ఆహర్థమును కల్సిందుటకు యొననప్త్రా క్రియ వివావాకాలప్రా వీ యయకు వెత. ..ంయరల పిచారించజనంన్నది.) భూయొోశకి విచార్యలరే యని ఆరంభించి ఆఅంధన్తలేణ అను నంఠరవరళత నేసిన వాగాడంజరకణ ీర్యు _క్రిము. . ఉివ్చు) సమాజమూ శృ కౌనున చమూ శముం అకటిబండం తెలియనివాని! శిఖరనా స్త వదిర్శనమువలె తన్ను ,క్రేరేకించిన కారని ఆఇప్రంచాటయే దీనికి ఫల్పవ్రఖం..వవెనిని శాశిడించుట నమన కనవనసరము, కాని అ వాగాడంబరవం నకు ముఖ్యమూలవంను ఛవంచు నయం క్రీకములగు చ,హాణముఖన్రు ఇవ్వుటచే నిర్చుద్టరుగు విద్యే బ్రళళించు వీన్వాంనులను సార్షింద వేయు టావళ్యకము శాన ఆతేనివే కల్సించటడీన అవనానీ౦ంచదగిన అహా ర్థవరందరను డిడాక్రము చ్రదర్శించు

టత కొంటె ముర్పహించుచుక్నాను

యే

8రీ-వ "సీఠా. కాదృళవాగాడన్నురన్య మూఆభూతం శిరసి ఛిినురగువోయాం శేకసోజవస్థాకల్పనన తీనానబ్లకక్‌ _ తద్య శిరోచివస్థానన్య న క్యాపి ళరీరరక్వ్యవ్రతి పొదకేషు గ్రస్ధేవ్వను క్రత్వాల్‌. స్త్రీపుంనరొోర్ల ర్భాశయా_న్రర్గకళల్ఞ కళయా జ్ఞ కాకా వేజళోతితశుక్ల ఫ్టాశే ఇక్యు క్రత్వాచ్చ తథాభాశ్వేదళాే స్త్రీ సంనయోళ్ళోణెకళుక్ష రమమోళ్ళం స్టాచే హ్‌ గర్భాశ యనుమ్కకోళొవితి శీర్ష స్థన్య ప్రాగాఖ్యన్య వాయో కృళ్లాదినిన్క)కణ శ్రీయావ్రి కిస్వాశ థికళ్వాత్‌ ఆపహనస్థనై శవ వాయోకళ్ళుక్లాది నిమ్మ )నుణ క్ర, మాప శ్ర ర్వక్య కథితత్వాచ్చ తథాచ జీపరమున్చులే శథకూధ్యాయే ప్రాణాదిభీబాతృబఖ్చ్బాతా వాయఃః ప్రాణోషాత్ర, మూర్థఃః, ఊర।కద్థాదరో లుద్ధిహృద యేన్దియ చి శ్రదృక్‌ . స్టీకతవధూ శ్కారని క్వాపాన్న బ్ర వేళకృదితి అపానోఒ పొనన శ్య్ళ్రోడివస్టీ వే థో)రుగోచరః. శుక్లార్తవళకృన్తూత్ర,గర్భనిమ్క్మ మణ క్రియఇతి. కంచ ముష్ణాతి సోళాయతి రేక ఇతి ముమ్కఃఎవర్షతి లేతనితి సృమణంవృపో. ధర్తోతపుం ఛీ ది శీకళ్ళశ్రాఖు కాళిష్విలి జానార్థరక్నమాలాయాం వృవమకజ్టన్య ేళోవాచక ర్వేన ఇ్రతిపాదనాద్భృవం కుక్షం నయతి మేఢ్రజ్వారమితి చ వృవజణరి ముమ్కనృవణ శజ్దప్యుత్సత్యైవ లేత నర్రైవ లిస్టతీతి కాక నుగమత్వాళ్‌ భాల్యవీవ !జ్ణీ;రకేర ఫుంళామశ్వాదీజాం చ వక్తశ్వన్య కణ్ణళాళయోక్ళేజీన పాధనీభూతెవధవిశేమై స్త్రీగా? అదబాదీశాం చ వస్ధ్యాక్వన్య ద కర్యనం వ్రతికన్న త్వాచ్చం

$6-వ "పేరా. అట్టివాగాడంజరరునకు మూలమెనది. శిరన్సు.. భ్విమకగునా ఆకందు లేకన్సనకు స్థిరినికర్నించుట ఇది చాల ఆనంగకమెనది. ఆది శిరన్సునిందున్నట్టు శరీరక్వనును వృలిపాదించు గ్రంథములయం టెద్చట క్ర తిపొడించ లేదు. తీ ఫురుముఆ యోక్క గర్భాశయమః నందుండు కంటక శయాండకోశకములే శోణికనమ ఆకును శుక్తనుం నకు స్థానద లని భెర్పజడియుగ్నవి. అయ: ల్వేదసారేమునందు స్రీఫరములన ళోణికకుక్న మూఆళకు గర్భాశయ అండకోళముఅం స్థానమఃఅం అని శిరన్సునందున్న ప్రాణవాయువు శున్లాదులను. వెలందలికి బ్రవరాంబ చేయం క్రియను కలిగియు న్నట్టును కెబ్పజడలేదుం ఆపానమందున్న జారయమువున శే కుళ్లాదులను వెడలించుక్రియ లెబ్బండియున్నది, గను కజీ బీవరమొన్చుకమందు మొదటి ఆఅధ్యాయనూున ప్రాగొది భేవమువలన వాయువు ఆఅంజణదువిధములు, ఇందు ప్రూము శిరన్ఫునందున్నది. వత్‌ స్థలదు నందును) కంఠతను కందును నంచరించుచున్నది. బుద్ధి హృదయ, ఇ)ద్రియచిత్రీములను ఫరించుచున్నదిం ఉమ్మి వేయుట, కుమ్మ, భూక్కౌరము; శిట్టూర్ను అన్న వ్ర, వేశములకు జేయుచున్నదిం అహనవాయుపు అపానమునందుండి పరుదులయందును వస్తీయందును, మేఢ్రము నందును, తొడలయందును గోచరించుదన్న బై శుళ్తమునుు జాంతుర కనును), నుల నును) మూక్రమును) గర్భమును శెదలించ జేయుచున్నది. నురియుం లేతన్సశు, నుక్షార్కి అనగా (రమీంచుచున్నది) కాన ముష్కు.ము. లేకన్సుగు పర్షించుచున్నది గాన వృమ ఇదు, జాణార్థరత్నమాలయందు వృసళజ్దిము శీతోవాచకముగ ఖెన్పజడినది గాక కృనకన: కుక్లనును న యరి మేఢ్యద్యారమును పొందించుడుక్నడని సృమణకు అతి

టి వృమణళబ్దవ్యుక్స త్రి ఇట్టు నూమ్క? వృరణ, శబ్దవ్యుక్స త్తి లేకజీ శీకర్సండు ఉన్నదని కఅభముగ తెలియ శళ్యము బాల్యమునందే అండమా పిండీ గొనము (దూద్దకట్టుగొత టను పొందుటటే వురుషులకును గజ్ఞరు మున్నగు వానికి మండక్వము (నఫుంనశక్వము) శంటకొాశయమును ఛేవించుటకు సాఫవములగు కెవథవిశేమముల జే స్రీలకన, అడ గుజ్జమునకను, పం థ్యాశ్వము (గొడ్డుపోరుతనము) వీర్చడుచున్నదని అందరి జేఠ నంగీళ రిందజడు చున్నది

874 పీరా. యర్తూక్షం 'శేకసో దళవర్షాన న్వరం సుళ్యాజేళప్రా ప్రి తచానీ మేన రక్రలో మోద్చోథ ఇతి తన్న గహ్యుదేళస్థికనై న 'లేకసో దళవక్షాన న్తరం గుళ్యాటేశ ప్రా ఫిరత్యు క్తేరున్మ శ్తవ్రలపితత్వాత్‌ మన్దఏవ మానీ గర్భన్ధనై సవ శిళోర్లోమా ద్యుర్స ల్తేళ్ళివగీ కాదినకల గ్ర, క్రైః వ్రతిపావితత్వాచ్చ శథాచ శివ! కాష్టకూధ్యాయే వే 5 చిక “మంసలళోణికపుష్టతా, మేస్థిస్నా యునఖర'ే లోనివి శ

తి తక్రైవ శారీకే గావో స్త్రీయే మే స్నాయుశిరోరోమజలవర్థ నఖక్వచాకు. కశైవన శార్ట దేవో౬ఒక నంగ్‌కరళ్నాక ళీ వ్రథమాధ్యాయే. కిజ్లోత్స తీవశరతే, మే స్థల్నాయునఖరశేళలోమఏవి క్త రేతి,

87-వ పేరా. చనినంవక్సరములకుతర్వాత 'కేఠన్సు గువ్యూచేశనును (శీడ్ర, క్థినమును) పొందుచున్నది, అవ్వుడే అచ్చట రోమము లేర్పడుచున్నని ఆనిజెచ్వట యక్తముకాదు. గువ్యూబేళమునందున్న "లేరన్సు వదినంవత్సరములకువిదన గువ్యాదేశ ముకు లొందుననట ఉన్ని క్తవృలానము ఆరవనూనమాన౦టే గర్భమునందలి శిశువునకు రోమను లేర్పడుట శివగీత మొదలగు గ్రంథముల దే ఇెచ్చబడియున్నది గనుకజీ కిక గీలాష్టనమూధ్యాయనణన “ఆంణదవమానమునందు చి_శ్తమునకు చ్రళోధము మాంనళోణిత ములకు పుష్టియు ఆరవమానమ నందు ఆర్థుఖం, స్నాయువు, నఖములం) శేశనులం, రోకు ములు వ్య కములగుచున్నది”. అవ్విధమునచే శారీరమున గర్భావశ్రాంతీయమానందు కబకతకు నకును కెమ్మెయ్సువుము.నీనినేన నములు, జలమ్ము వర్ణ్యమ్ఫు నోర్ట్ను చర్మనణ వర్సడును.* ఆనీ ఆవ్విధముగజీ శార్టదేవతు నంగీకరత్నాకర శభ కాధ్యాయము కందు షిండోత్స త్తి వ కశరణమునందు “ఆరవమానమాన ఆస్థులు, స్నాయువు, నఖములు, శేశములం, రోముమాులం వ్మ్రములగు డున్నవనీ జెబ్బబడినదిం

88.6 "పేరా. యత్తు భారతవచన వ్ర తి పాదికళికోగతప్యాగ్నో శీ కఃబర ర్వే శార్థ వర్ణనం కృకం తన్న ఏశ్తనై ల్‌ తెజనగులోదయాత్సా కాదికర ణా చానలళట్దవాచ్య త్వమితి నళలళారీర గ్ర కై కద్దోషిత ల్వేన తన్య విశ్తవరల్వేవైవ వర్ణనీయక్వాత్‌ తథాచ జీవరతోన్భురే వ్రధదూధ్యాయే, చబ్బభూతాక్క॥ ర్వేఒవి య లేజననణోదయాల్‌, నక్తదృక్నార పొశాదికర్థణానలళస్టికక. కచత్యన్నం వీధజ లేసారకీటావృథ క్రఖీతి తథాద థైద్య్యగస్థే అన్నిః పిత్తం విత్తమన్న్శి రితి.

64

తిన "పీరా. భారళనదనములే క్రతిషాదించలడిన శీరక్సరందున్న రవన్నిని 'శకన్సుగజెక్వుట కగదు. 'లేజోసణ మేర్చడుటవలన పౌకాదికర్య చేతను విక్తచే ఆకల శబ్దము నే ఇెబ్స్పలకుచున్నదని నకల శారీరక గ్రంథ కల చేకను శ్ర తిపాడించబ కియున్నది, శాన దానిని సిక్తముగజీ ఇెద్చవలయుకు.. కానజీ జీవరకాగ్భుకవురందు. మొదటి యధ్యాయనమున పంచగూతాత్మ్కక్కుగనున్నను దృక్సాత పొకాదికర్థ అనలశజ్ఞముణీ భెబ్బబడు దున్నది. అన్నమును వళ్వముచేయునదియు, సావకిట్రముళందు అన్నమాను వీధ్‌జించునదియం అనీ మ్వైద్యగ్రంథధనమున అగ్నియే పిత్తము, ప్పిత్తమే ఆ్నీయని ఇచ్చ అడినదిం

89.వ పీరా. నచ వళ ్వ్చమాశయ నుధ్యస్థికణ్య అాతలొగ్నిళజ్ఞ వాద్యన్య పాచళ 1 క్త కథం శిరస్భానస్థి తొనల శబ్ద వాచ్య లేతి వాచ్యక్‌ తప్యాకలకబ్ద వాచ్యనస్టాంక్షి 1 కన్న, ప్రాదళర్టకసార్థ కళలే వక్వాళయామాళయమధ్యః ఆ హాశయా నవాదయ, ఆఅ, శిర భభ ళ్‌ పీక్య్ళ కిని) యా ళ యశలేధన శ త్తి జలీశశ్వాల్‌ టట! = ధ్యోలీ క్‌ కం రన నట్ట ప్రో ంన్‌

యూ మ్‌ చా త

మాశయనమధ్య్భగం* తే స్థేన వీత్తానాం కేషాణామదృను గ్రనాక్‌ కరోతి లలదాజీన సౌాచకం నామ శక్సృృ్భృశమ్‌ ఆవాళశయా శయ) ష్‌త్తం రజ్ఞుకం రనజ్ఞావాల్‌, . ఇద్ధి శుచాభినూవా దై రఖి్రే కార్థనాఫనాత్‌ ౩ సాధకం వ్యాద్దతం ఉత్త. శహూపాలోక పీఠస్మ్సృృకమ్‌ దృక్టృమాలోదకం పిత్తం త్వర్థ నం భ్‌ ్సఆకమిమ్య లేఇతి.

89వ "పీరా. దక్వాశయనుయొక్క్కయు,. అనూశయమురొబక్కయు వధ్య యున్నదియు, ఇక రాసి ళజ్జము చే చెప్పలడు అన్నమును బకముచేయు. పిత్తగణ శీరన్ఫు నందున్న ఆనలమానకు వాచకముగు శబ్దముటే ట్టు చెచ్పదగును అని శంకిందందుం అనలళబ్దమువే చెప్పటడు విల్తేము భక్వాశయమందు పాచశముఫియం,. అమా శయ నుధ్యమఃనందు రంజ? మనియు, ఆమాళశయమందు పాధకమనియు, సృదయమునం దాలోచన మనియు అఆక్షీయంద్న ఖ)వవనియుం భేదము చే శిరన్సు వెజవలాణన్నువ్త్రకనీద మును వ్యాపించిన త్వం ద్రియమును అ క 0౧చిళంన్నటు ఆండట వెళ్పబకి చచ్చు జీనవరమొన్చుశమానందు అ ఆధ్యాయిమునందే 5 త్తమ ఆంిదువిధములంం వచశ్వాాకయదు యొక్కయంం, అహాశయముయొక్క_్యంం మధృమును పొందియున్న దియుం అచ్చట నుండియే శేషములయిన నీత్తములకు బలమనొనంపటపే నవా కారమును జేయునది పొచఃమని చెన్సబడినది, ఆమాశయము నాశ్ర్రయిం చిన క్‌్తము రనముచే రంగు 'వ్రేయుటనఅన రంజళమని 00). బుద్ధి మేధా, అభిమానము మున్నగువానిచే ఇష్టమైన అర్థమును సాధించుటనలన సౌధకమనియం బవృాదయమందున్న విర్తము కీ త్రమునం దుండి రూజనునచూచుటవలన ఆకోచనమనియుం, త్వగింద్రి యమం దుందుటవలన భా్ర్రదశననియంు ఇెద్పబడినదిం

ఉ0-వ పేరా. యత్తూక్తం శీఠసోజన్ని క్వమున్షన్నర్శా జీ యత్వాదితి మ నవ్య మితి కన్న మూత్ర పురీమాదీనాఎ ఛాకుముకానాం న ర్నేహిమప్కుస్ణన ర్మాశ్రయత్వక్య

కక్‌

చశ్యతపీద్ధర్వేన 'బేసూకుబ్యగ్నీ కజ్దవాద్యశ్వొవర్తే! ఇక్టం ఖై శాదృళబాగాడకృర మూలభూరన్య శిరనీ భ)కురగువోయాం శో ఒవస్థానమిళ్యన్య న్వకపోలకల్పికళుమ్క., ఈయు_క్రియుక్రద్య నివృ్రనూణవాదన్య నయ _శ్రీక్షభ, నూణోవక్నానై ద త్సారిత ల్వేన, తదనుసారిణాం సాభాన యం _క్రీకాక్కశరణా'నా3 లోకళా త్త విరుద్ధానాం చావొనాం ఖిద్దానస్యావళ్ళ్యక త్వేన, | ఆలం దుర్భలపీడ జీజీతి న్యాయమవలమృ్య్యు చ సంచేదయానుక-

ఉ0-వ పీరా. ఉస్పస్పర్శ్మము న్యాశ్రయించుటనలన శేకన్సు ఆగ్నియనచున్న దని తలంవతగదు, ధాకరుములములయిన మూ త్ర,ఫురీమోదులకును ఉఊస్జ్రన్పర్శకు వ్రశ్యతు శిద్ధరూ గాన చానీకి చూడా ఆగ్ని శబ్ద వాచ్యక్వము వశ్చడవలనీవచ్చును. ఇటువంటి వాణా చంజరమునకు మకాలమంంన “ళికస్సునందు. భి)ికురగుశాలో. 'అీతన్సుకకు ఉని"ని న్వకపోలకల్పికములయిన కుమ్మయు క్తులతోకూడేన వ్రమాణరహితమైన వాదనూను .నయూ్తీక లగు వ్రమాణనుల నుదన్యకించుట చే నిరసించుటవలక అవాదనణ ననున సరూ గ్రేస్తమ్వాలు! వనజకు యుక్తులకమ్మాత మే శరణుగాకల లోకశా న్తవిరద్ధకణ లయినవాదనులను ఖండించ ననవనరమగుట దే బలహీనులను వీడింద నవనరము లేదు అను న్యాయనణ ననునరించియం సంగ్రహించెదముం

ఉ]-న పేరా. యత్తు వ్రశృశముననరామఇ క్యారధ్య నానస్టజనకమిక్య నం అవిప్తుకబ్రవా చర్యో లతణ్యాం చ్ర్రేయముద్వహేత్‌ అనన్యభొర్వికాం శొంతామన పడ్డాం యఏయిసీమితి యాజ్ఞ వల్కబ్బవచనవ్య విళ్ణానయోగినా స్త్రీయమిత్యన్య స్తీ ల్వేన జరీతశామనన్యర్తూర్వి కామిత్యస్య చా'జేనోవభోగేర జా పురుషా నరావరిగ్భృహీ కొం శాన్తామిత్యన్య ఓధుర్శ్మనోనయనారస్ట శారణీమితి చ వ్యాఖ్యాత ల్వేన; రజనన్తన యోర్యా ఉద్చోధాఒభా వే. శ్రీయా న్ష్రీక్యన్య జ్ఞారుముళళ్యత్వాల్‌ బాకాయా ఊచ భోగానర్హ తయా ఊవభోశేన వా పురుషా _న్హరావరిగృహీ తామితి నివేధన్య వైయర్థ్యా కశ్తే! అనద్భుద్ధ స్త్రీలతుణాయా ఓధుక్నయ నావచకరత్య్తాభానాచ్చ యాజ్ఞ వల్క్థన్య చయావితీవి వాహ నవా? ర్రేశఇళ్యు శ్తం తదయం కమ్‌ ఆవ్రయచ్ళశ్చమాప్నోలి భూ)ణ వా సనా ను కాంం, యు షతీవివ వాని-షేధబోధకన్న రన్న్కెవ యాజ్ఞ వల్క్య్యవచ ఇల్లా కాజ న్యాజక్థలల్వల్‌. ఏప్రంజకక్యుత్యూన్ళ రమే స్త్రీ ల్వేన వరీక్షీ తొనిత్యత్ర, శేనల త్రీ ర్వేన ఇకీషీ కామితి గ్రవాణన్య పరద్ర తారతైళబరత్వొల్‌ నపుంకవ్యావృల్రేన్తు జావాటో క్రధాకుభీమొయా వా కాకకభావైర్యా కారం నుశరళ్వాత్‌ స్త్రియా స్తం రజనస్తనయోర్వా అనుద్చో భే జ్ఞారుమశగ్యమితి వత్‌ గర్భాష్ట కువీవ ప్రీశా? వివావాః కార్య ఇక్యుక్తవళొం మన్వాదీశాం స్తీగాం వివావాస్కోచనయనస్థాసీయక్న ముక్షవతో విజ్హానయోగినోఒ మాఢ్యజ్ర,క_్షిర్టు ర్వారైవ బొలాయా ఊదధోగానర్హ్య తాయాః అనుద్భుద్ధ స్తీలకణాయా ఓఢుర్నయ కానన్సకర కారభావన్య చ బ్రథరుభంవా శే దత్తో _కీరత్వాచ్చం

ఉ1-న "పీరాం చ్రకృశమనునరానుః యని ఆరంభించి వానందజనకం అకు నంశవరన ఆస్ట లిర్తువా చర్యను గలవాడై ఆనన్యవూర్వెకశ యు, శాంశయుు అన

9

66

కిండ యు; చిన్నదియం,. అకణవరియు అంిన స్త్రీని వివావమూతవలయునుం ఆకు యాజ్ఞ వల్కు్య్యని వచనమునత విజ్ఞానయోగి స్త్రియ మశశబ్దమునక న్త్రీర్వథర్య్మము చే చరీక్షీందబడీన దియు, ఆనర్యవూర్విశా దును శబ్దమునకు చొనమాచేకగాని నంభోగము శేఠగాని మరియొకపునునునిచే వరి గ్రహాంవబడనిదియు్య,. కాంతానును శబ్దమునకు వినా వాను నేసుగొనువాని మనన్సునణ జేత్రములకు ఆనందమును కలీగిందునదియని వ్యాఖ్యానముచే ముటవలన రజక్సునఠకుగాని, _స్తరములకుగాని ఊద్చోధము లేనిచో వ్మీయందలి స్త్రీక్వమును. తెలిసికొనుటకు శక్యముకానందువలన జాల నంభోగమున కవర్హు రాలంగుట చే నంభోగమువేత గాని మరియొకపురుషురి చే చరిగ్రళాంచబడనిది యను ని'పిధము స్యస్థయిశావలసీవడ్చును.. వికనించని స్త్రీలక్షణనులుకలినిన సీ వివాహము చేనుళెనువానికి జీ శ్రానుదమును శేయనందువలన యాజ్ఞ వభ్కు్య్యనికి యుపలీవివావా మే అభ్గిముకక ని జెద్వట3ుం యంంక్తముకాదు- కన్యకు చానమాచేయక భూ)జభూర్యతు ప్రలిముతువునందును పొందువ అని యుంవతీవివావానిపషేధ బును తెలుపు యాజ్ఞ వల్కుల్ధని వదనమున ళీ యది విర ద్ధకుసుళున్నది. నపుందకఠ్యవును వ్యాప్తి గేయంటతు స్రీగముతో జరీత్సీంపబడినది ఆను గెడ కేఎలము న్న్రీక్వముతో వరీక్షించ3డీనది యని ర్రనొంచుట రులను వంచించుటకొరశే యగుచున్నది. నవుంగకత్వమును వ్యావర్తిచో లావాటునినే అెబ్పజడిన ఛాతుజరీక్‌ "ని జారకభావనులతో తె౫సుగొనుటగాని సౌధ, మ్వైనది స్త్రీయొక్కం న్ర్రీశ్యము రఒన్సుయొక్కయు,. _వ్రనములయొక్కంయా. ఊద యములేనిచో తెలియ శక్యముకాద[న యెడల గర్వ్యాష్ట్రమమునం దే స్త్రీ వివావానుః శావింపనలయుంనని జెప్పిన చునువు నున్నగువారికి స్త్రీలలు ఏవావాము ఉఊవకయన స్థానీయ

ని ప్పిన విర్టాన మూకిర్ని ప్రావ ఇ మొఢ్మ నుం చారించ శక్యము కాదు చాల

భో నునకు అర్హ లు కా-నుంంశమానటను ఊడఎ౫ంచని స్తీాకుణము.. *లిగిన స్తీ ఇ కావామణ కను! నువానికి బేతానునమును. చేయవను నంళమునకును (బ్రథమవరి రోంమునరిశే ఉత్త మయ్ళులడి ౧ న్నదిం

శ2ంవ పేరా. శసర్తు క్రజాధర్మవంభత్యర్థం స్తం వాహేచ్యో స్తీశకనరృకం త ప్యాన్స ్యశ్వనంవ త్రిగ్వా ేవలరూశ్య్వాననమాత,ం నత్వావన్తజిరళమితి తన్న సమయ నృమస్నర్హత ఎక్రైమ య్యత్రి మాం; నమనస్జ *సత్చునూఖ గౌతనూర్చికః అయమాగ్భహీ తశమసేయకబ్సు.ణ స్తవ మూర్తి వానిన మవళోత్సనః కరఇక్యు శ్తరరామచరితే శవిసార్వ భా మేన ధవభూలిచా ళికుక్వవిశిష్టైాయాన్సీ కాయా; పాణ్మి్యచాణమాత్రే ణ రానుస్యా నన్హోద మన్గు వర్థి తచ్వాల్‌ చ్ర,లానంబత్యర్థం శ్రీయమాణస్య షిపీలి కాది ఆ, వూవర్య న్త మకభూయనూనవరమానన్హ ర్న మొథున స్యాస్కాన న్టారుద యావ రే! వ్రయత్నసామాన్య స్యా వ్రవృత్యభా వావ ల్రేళ్చం ఉ2-వ పీరా. వ్రకాధర్మనందలల్తిైై న్హీవి వివావామాడగోరినవానికి. స్రీశిళు

వును చూచుటగాని, ఆ స్త్రీశిశువునందు న్యకీయత్వము. 'జీర్చరడుటగానిి కేవలము ఫీ బొర్చుళొరళశేగాని ఆనందెహేకువుశాదు “పీ సుముఖ, గెరమునిచే అర్బించబడిన

శౌ

మనోనారదుగు కంకణముతో గూడిన నీనా న్తమూ జేవాముతోబాడిన మవళోత్సవమవతే నన్ను ఆనందించకేనెనో అట్టిననుయవు ఇవ్వు డున్నట్టున్నదో” అని ఉత్తరరానుచరి శ్రమానందు కవిసార్వభాముడగు భవభూతి చై కవమందున్న సీకయొక్కు పొణ్ళిగవా ణముచేశజీ రామునికి అనందోదయమును వర్ష్మించియంశ్నాడం- బ్రజానంచల్తిచై కేయ అను పిపీగికాగొ బృ వవగ్యంకము అకుభవించదజడు వగమానందమ*న 'మెభునమునకును అవందోదయము లేశపోవర్చురు- వ యత్న శామాన్యమునకేను నుర్న త్తి లేకపోవచ్చుకుం (వ్రయక్న మేదియు కలుగకపోవచ్చును )

తీ3.వ "సేరాం యత్తు వ చే త్యాదిజీళ్యారధ్య నమూలక మే వేగ్య నం విజ్ఞాన ₹ొూగక్ళతవదత్ర యవ్యాఖ్యాయాన్స వృమాణత్వం సపాధిక _న్దదవి వేశవిబ్బమ్మికం తన్య విళ్లావేశ్వగటీ కాయాన్చ పకృ టూకాసాధకత్వాత్‌ .

శీర-వ "సీరా న చ మున్నగువానితో ఆరంభించి నమూలక మేన ఆనునంక

పళ్టార యోగికి ఉకేయణజడీన చద్మశ్ర యక్యాఖ్య నదవ్రనూగామని సాధించబడి యున్నది. ఆది అవివేకమురయొక్క విజృంధిణమువల్డ 'జేర్పడినది. ఆకనియొక్క విజ్థా శీళ్వరటీశకు అానువేసిన టూకడ సాక్టకము కాదు.

శీే.వ "పీరా. యత్తు కించే క్యాదిజీ త్యాంభ్య నకో2.ళ్యవృష్టంరోధఇతి విక్థా యరతజక్య న్లో శాన్ధర్వాచరణే ర్రాహాగాశాం ్రక్యనవాయాకొవఇల్క్యు క్షం కన్న జప్బానుకరినో సేన దత్తోత్తకత్వాల్‌ =

ఉఉీంన ససేరా. కించ అని నున్నగవానినే చారంభించి నకోద్యదృన్టవిరోథ ఇతి విక్టాయతే అనునంతవరకు వ్రావ్తాణంలకును గాంధర్వ నీ వావాచణ ేనుకొనుట పానము కాడని చెక్పజడియంన్నది ఆదియు యుక్రముశాదు. నవంచమవరినోనముతో జీ ఉత్తర మియ్యలబడియంున్నది.

ఉగ్‌ంద పీరా. యత్త్యఠవీ వే శ్యారభ్యోదడిళ్యమాన శ్వాదిత్య మేర కామమూ మర జా త్తిస్పేత్‌ త్రీణి వర్షాణ్యుదీమే లేతి వదనాభ్యాం యునత్యా వివానానివన వనునోవ చుపు తన్న ఆవద్ధర్మవకిక ల్వే కా చాదరణీ య త్వా ది న్యాయొర్దత్తోత్తర క్వాల్‌

శీస-.వ పేరా, ఆశఏవ "భు యారంభించి ఉదరిళ్ళమూనత్వాత్‌ ఆశునంతవర తను శామనూమరణాలత్తిస్టేత్‌ త్రీ ణెవర్దాబ్యుదీ మేక ఆను సచనములచే యువరీయొక్క వివాహా మే మనువుబే నువజేళించలడియం:.న్నది ఆని ఆనుటయు తగదు, అది అవద్ధర్శ ము అకో బఠించుతటచే అవించతగినదికాదుం ఇత్యాది శ్యాయములభే వానికి ఊలత్తర మియబజడీన చానివివరమణ మనూడవవరివోసముం నందు చూడతగినదిం

శీరీ-వ పేరా. యర్తు బుఠురశ్ర, సమాలీక బోత్స త్తిశాః వీవేశ్యారళ్య యః క్రమిత్య నేర భూర్ణ పోడశవర్దాస్త్రీపూ ర వింశేన కజ్షతా. నునర్భాశయే మాన్లే రశ్తే శున్షేఒనిలే వృ పీర్యవన్గం నుకం నూశే తరయోర్నూ్యూశాబ్దమయో! పునః రోగ్య ల్చాయురథన్యో వా గతో ఛవతి వానవేతి చాహటీయవదశాళ్యాం శ్వచిడ్రబో

63

చర్శశాన న్వరం పోడళడినాన్యతీత్యాపి గర్భధారణదగ్భునేన చ షోడళదినాన్యృతు3తీ చ్వాదశ్రైవ కేతి మకళే జేన వ్యవవోరో వృర్థస్సా ఫ్‌ ఆకః బుతురిక్య త్త, నమాచీన చలోత్స త్తి మోగ్యకాలః న ,ప్రబోక్స త్తిషరూవయోన్యకావాక్‌ కాలః న చ మోడళవర్షాయానీవ భరతి అతః బుతోః ప్రాశేవ కజ్యావోఢ వ్యత్యర్థకానాం వచ జానాం పోడళవక్స రేభ్య్చోఒర్వా నిత్య ర్థకలనం య శృమిక్యు క్తి తన్న తన్న మున్వాది దళలధర్త్మ్మశా్త్ర విరుద్ధత్వాల్‌ శించేశరళ్శాస్త వచజీన ధర్మళా త్తవచనాశాం విరధ్ధాన్తరో శల్పనస్యాతీ వాను చిక త్వాచ్చ అన్యఖా వై ద్యళా మ్రోక్తశుకలతణా దే! శామకా చ్రవ్రతి పాదితేదినాన్ట వాయాక్రియా దేశ్చాన్యబ్ల్‌"జ్లీ:రణీ మ త్వావశ్తే! పోడళదినాన్యరీ త్యాపి గర్భ ధారణస్కావ న్రరామశా స్త్రీణాం స్వాన భవమ క్తరావ్రమాణా_న్లరన్య మృగ్యక్వాత్‌ కనై సవ 'చొహటీయవచన౦6 ద్ధత్వాచ్చం. ల్లో బద్మం సబో్కోచకూళణామిది తీ మే యథారథా, బుళావతీరే యోగస్ఫాాచ్భుక్ష శ్నాతః ప్రరీచ్ళనీతి,

శీరి-వ "పేరా. బుతురత్రగమానీర బ్రబోక్స ్రికాలనీవ ఆని అరంభింది యుక్తమకునంతవరకు “బదుచారుసంవర్సరములం ధొర్రియయిక స్త్రీ ఇరువదిగంవక్సర ముల గలపురువుంతో నంగమించుటచే గర్భాశయము నూర్గము, రక్తము, శుక్ననూ, వాయువు; వృాదయము, చ్ర! ద్ధముకాగా ఏీర్చవుకుడైన పుత్రుని కనుచున్నది, చానికి శవ్క వనంవక్సరము లై నబ్వుడు రోగముతోకూడి ఆల్బాయంువుశలదియు,. జారి ద్ర ముతో కూడీనిదియుం నగుగగ్భు మేర్చడుచున్నది. అేదా గర్భ మే యేష్పడకపోవచ్చు నని” బొవాటునివచనముల చే రబోదర్శనమావి వన బదవోరుదినములం వాటియా గర్భ ఛారణము కలునటవలన చదహారుగినములే బుకువని బండ్రైందుడినము లే ఇయుకుపని మర భేదమువే వ్యవహరించుట వృర్థమగును గాన బుకువరగా శ్రేస్టముగు సంతతియేగ్న గుంటక తగిన కాలము. కాని కేవల ్రజోత్సత్తి!్‌ న్వరూబయోగృతగల శాలముకాదు, అట్టికాలనూ బదవోరున వస్సోరముల వయన్సు॥ల స్త్రీ శే యేర్పడుచున్నది- గాన బుకువు నకుముందే కక్యవ ఏజాహము చేయ పలయుగకు నర్ధమిచ్చు వచననులకు చకుణాతునున క్సరమఃలకంటే నీవల వివానాము ీయకల యు నవానర్థముచెవ్చుట యు్రము అనీ జెబ్బూ టయు తగదు. ఆని మశ్వాది నకలభర్య శాస్త్రములకు విరుద్ధమైనది. ఇకరళాన్తవదన ముబే ధర్మళాన్త్రని దనమునక నిర ద్ధమగు వర్ధై.తరములను కల్చించుటయం తగదు అట్లం శానియెడల వైద్యశాన్పము నందు చెళ్చబడిన యజ్ఞగడ్డనులినుట మున్నగువానికి. కొన శా నమానందు ఇెన్పబడన బ॥టియందు స్రీ సరువకఆయిక మున్నగువానిని ఆవళ్య నుంశేకరించవః సియః౦దును, బదహారుదినమ లు పౌటియు గర్భ ధారణమునత ఆనంతరామ కాన్ర్ర ర్హయొక్క స్వ్యాన భవముతబ్స మరియొక్క, వ్ర మాణమూ లఫీ చదు. అదియు వాజో టుని సచనమునకు వీరు ద్ధముం “వ! లుకడవగా యొట్లు బద్యము నంకోచమునుపొంద చున్నదో అట్టు బుతువునడచినకిదద యోనియుః నంకోచమునుపొండుచున్నది. దీని! వదన ఆది ఈుక్టృమను స్వీకరించదు

649 శీ7-న "పీరా. యత్తు అచన్తకృష్యావీక్యారళ్య ,ద్రృవృ త్తి బ్ర లిబన్ధకత్వాదిత్య స్తే వివావాదిముయాం త్రి, ర్మాక్రముభ యో ౭ ధక్ళయ్యా బ్రవ్యాచర్యం మారలవణపర్జనం భీశ్యాబన్తవృవచకున స్రైాబ్తబ్రవాచర్కోవదేశోచిపి యిఃవత్యా వివావామభ్శిప్తేకె న చవృక్తః బి లాఖ్రవాచర్యవిరవా ప్రన 3 కేవా భా న దిర్యుక్తం తదవం క్ర్తమ్‌ దత్తాం, గుప్తాం, డ్క్భోతొం, నృనభాం శరభాం, వినతాం, వికళటాం) మణ్ఞాం, మణ్జాషిశాం, సాంకారికాం, రాతాా పాలీం, మిత్రాన్‌, న్వను జౌం పర్ష కారీ 3 చ వర్టయత్‌ ఇతి అర్పవే వియుజ్య రే సావృవలీతిచ ము్రశద్థార్య శనై వ ఆవ్తంబన్నూక్రన్క్య చ్రక్యత విరుద్ధత్వాత్‌ (రాళామృశుమశీకృర్థః) వివావయోగ్యవయస్కాలనా బాలాయాః నంయో” ర్హ్హత్వవృ ఆ? స్లగాదేర్కై ధు ౯ బ్లీక్వన్య చ విద్యనూన త్వా త్తస్యా ఖ్రహాచర్య విరవ్శావన శే నృద్భావేచావ న మ్చో కృ,వ్లా చర్కోబదేగో యుపళ్యాని వాహవ ఫిప్రేష్య చవృల్తఇ3 వక్షువరణుక్త తాల్‌ చాలాయాన్సంయోగాదిన ద్భావవ్ర వష్బాస్తు వ్రథమ వ్వమ్షవే-ద్రప్రవ్యణ

శీ7-వ పేరా అవ్తంబస్యావి అని యారంభించి బ్రవృ తవ లిలన్థకళ్వాత్‌ ఆనునంకవరక గల గ్రంథమువే వివావాకీతయందు. ఇరుర్రరి!ిని మూడురా త్రుణం ్రీందవడక బ్రమాదగ్యిను, మైరలవణములను వర్టిగచుటయని ఆచ న్తంబవదనమునే సిద్ధించిన బ్రహృచర్యోవ దేశముహ డా యం వతీవివావామును తఅంచియే కానించజడీనదిం వాలకు బ్రవాదగ్యకు నల్ల :ఘించు చవి లేదు. ఆనిచెళ్తుటయుం యం క్రముశాదుం “*లకనికి బాక్కువేకగా ని, ఊవకము వేత గాని దానము సేయబడినదియయం, కరుగువరుచజడి నదియు (శెడునడవడిక వెల్ల్దడీయగుజీమో యును నందేవాను మున్న నవానితో) పింగళ 'జీ్రములుగలది, యొజ్జిని వెం ట్రుకలం కలదియం, యొద్దునలె నడచునదియం, కాంతిరహి శయు, లేదా చేహమునందంతటా 'వెంట్రుశలుకలదియు, పొట్టిదియం, పొడతైన 'మోళాట్టకలదియు, తలయందు వెంట్రశలు లేనిది ముం, ఆల్బమైన దేహాముశలదియు, గర్భమునందున్నబ్వ'డే తండ్రివియోగమును బొందినదిరుం, బుతుమతియు, దూడలను పొలమును కాచునదియుం, పెపస్య మంది వెలిః త్తెలను న్నీహితులను గలదియు, వరుని శాన్యాత ిక్యమనునునే షిమమానిత్యీతతినదియం, నరునికంటే అధికవయన్సుశలది, ఆర్ధ వమనందు నియమింంచబడివది వృషలియని అెదృజఅడుచున్నది ఆని ముక్షకంఠతనణగ ఇన్పిన యాద స్తంబునినూ క్రమునశే వ్ర కృకవిరుద్ధమైనది. రాకయన బుతుమతి యని యర్థము వివావాయోగ్మ మైన వయస్సుగలబాంకు సంయోగార్హ్భత, అఆలింగకాది మెధు వాంగయోగ్యక ఊందుటవలన అమెకు బవాచర్యము నల్ల ఘించువ్రనక్రి యేర్పడు టే అవన్తంబునివే వెచ్చలడీన బ వృచర్కోబదేశము య వరీవినాహమును తలంచి ఇజచ్చబడినదనియనుట యంక్రముశాదు బాలగంయోగము మున్నగునది కలదను నం

మున విసరము వ్రమచరిహానమున చూదోవలసివదిం శీరివ ఎపీరాం కస్తాద్యువత్యా వివాహే న మీ విరోఢథి భ్రమణం థర్శ్య ళాస్రేషు చే లోళాన్యతరానురోధిల్వేన క్ష్‌ వస్రామాణ్యకేము వృళ్యశణతి యదుక్త

కం ముయు_కృం తద్చాకానామబ్యరీవావవాననీయం తన్య 'ీదళలకోభయక్డ్‌ పప్రామాణ్య శ ల్వేన నర్వనం్య్ర లివళాన్న యాస్సా ్యబినకయంవతీవి వావాస్న ముఖ్యసాధన ర్వేవ స్వేశై న! బాజ్లీళ్ళతాయా. మనన్మ్య్భృ శేక్టి కలీయాధ్యాయస్థా కాం శీ వివాహసోోబనయనస్థానీ యక్వద్రతి పాదకాణాం వదకానామదర్శనదోమదూషిక త్వాతల్‌ న్యయువతీవి వావాన్య ముఖ్యసాథవల్వేర న్వేవైద ఓిశ్వనితాయామకన ) లే ్యతీచూ ధ్యా చ స్తవచకదగ్నక మళ్యసాళవర్వే నైక స్త ణామీలకర జా వనీ కలీ శర్వత కలో క్‌ ఆ రంల తద క్‌నన్యం తే

శ_క్తన్య స్వర్లో ర్పశ నతుల్యతాచ్చం

ఉరగ పీరా. కాన యునతియొక్క_. విావామున జేవకోకములో జీని మైనను అతస౦ంచి ప్రామాణ్యకురు పౌందియంన్న ధర్మళా 'స్ర్రములయందు యెన్విధ మైన చ్రలికూలవ్ర్త్రమాణ ము చూవట్టుటలేదు ఆని ఇెవ్పబడిన ఆయుక్తముగునంగతి బాలం కును మిక్కిలి చరివాసీంచదగియంన్న ది. వేవలోకము కు కెంటీకిరి ప్రామాణ్యముక పరద్‌ నదియు, ఆందరికిని సమర మైనదియయు, తన కళ్ళీమళమగు యువతీవి వావా మునకు ముఖ్య పాధశమాగ తనవేశజీ ఆంగీకరించజడినదియు. నగు మనన్యృగియొక్కు ద్వితీయా ఛ్యాయమానందు స్త్రీవివావామును ఉబనయనస్థానీయ మూగ ప్రతపావంచు. వచరములను చూడనీగడోమముచే నది దూసించబడియుంన్నది. తన యుపతీవి వావామునకు ముఖ్యసాథన ముగ తనచేకజే విశ్వనీంవలడిన మనున్య ృతియొక్కం ద్విరీయాధ్యాయకునందలి వచన ములను చూచుటయందు ఆఅంసుళంిన అనంతరామళాన్తుర్ణను ఇతర ధక శా్త్రక్రమాణ ముల పిళ్టానము ఉట్టికెళరలేంవాదూ న్వర్గమునకు ఎగురుటతో శుల్గమైన3

9-5 పేరా. యక్తు యత్తుకరాశ“న కావి త్యాగధ్యకభమబతి లేక్య నం మనూ; అశుళొననిశచర్వణి భీమ్మయంంధిక్టిరగంవాదముఖేర ప్రో క్రవ్యాసో శ్తేళ్చ విఠోధాక్సరాళ రన్మృ లేస్త్యాళ్యక్వనూ క్షం తదయం_క్తకు తన్య మస్థ్రబరిహావేన గకిగ్రావా మాళ్సారిక క్వాల్‌.

4ఉ9.వ పేరా. బరాళరన్మృర్‌" అని ఆర భించి థం ఆకరితా ఆనవరకు మను వచనమునకు అక కాననికదర్యనునండు. భీము యయుథిష్టీర నంవామా ఖమానే ఇప్పిలటినా వ్యానవచనమునకును విరోధముండుటవలన వరాశిరస్మృతి తృజి.పవగినిదిని చెప్పుటయంం లయం క్తము కాదు, అవి ఆరవనరివోనకు చే మెడవట్టి తొలగించబడినదిం

ర0-వ “సిరా. యత్తు నభేత్యారళ్య గరూన్న త్వా పార్ధయే ఇక్య క్త ధర్మ ళా స్ర్రావిరుద్ధ మై వాచారన్య గ్రావ్యాత్వక్‌ శాస్త్ర విరోధ్యాచారన్య ళొ న్తదర్శశాతృలాయ నక్వం శ్రు.నృృత్యాచారాణాం యథో శ్తంగొర్మల్భాదినిచా రేణేదానీమగ స్ట్రీయమాన త్రై తళారోళోర్యవాజోచారన్య. తోళచ్యాయధర్మశా న్తవిరోధి త్వా త్తాద్భృశనివానో. శారః ఖఇశ$వరం మాభూదిత్యు క్షం కదయూ_ క్ర క ణ్యావివాహాని ేధలోథ కాణాం వచ జాశాం కళవిషాణసోదరత్వాత్‌ యువతీనినావానిషేధళానాం. కణ్యారినానానిథి విధాయకాజానున శ్తాశాం నశ్యారిస్యృరినచశానాకుతీన అాగరూక శ్వాత్‌ ధఢర్శ్మ

టి!

కొన: వాకళానభిక్హైరన _నరామకాన్షీఖిః కృళాయాః కరిద్యనూణాశయాను న్యాడివ చనక జ్యాఖ్యాయాక్ళాన్త ల్వేన వ్యవవారాభానాచ్చం

ర్‌0=వ "పీరా. నాయని యాకంభించి గుకుంన శ్వా ప్రార్ధరేం ఆమరకంక గ్రంథ ముతో ఫర్మళ్యాన్నమానకు విరుద్ధముకాని అచారమున'జీ గ్రహించదగినది అనటయం శాక్తంరుద్ధ కగు అదారము శా న్తదర్శనమజవ? న బరుగిడుననటయుం శ్రుతినృృత్యా ఇారములకో యథఖో శ్తరనః దుగ్భలము మున్నగు విచారమునే నిద్వడు ఆనస్ట్రించబడం శ్రీరావళికువ్రయొక్కు. వివావోచారము లోకన్యాయ థర్మళాన్త్రవిరుద్ధకణ శాన ఆట్టే వివావోచారము ఇళమిద ఉండకూడదని అనుటయుం యు క్షముళాదు. కన్యావివావా నిషిధనును బోధించు వచనములం కుందేటిగాముతో నచూనములుం యువరీవివాహమును నిేధించుననికోల కచ్చావి గావాముణ విధించుకవి యంతై న ఆదంతనుగు మవ్యాదినృతి వచనములం జాగరూకము ర్హైయున్నవని. థర్యశ్యాన్న వానన తెలియని అనంకరానుకొన్తు జ్లైాలోకళ్యాీీవచరములకు చే మబడగల కువ్యాఖృకు శాస్త్రమురి నృపహారము లేదు,

ర్‌ 1వ "పీరా, యత్తు అవిగుణహీనా రూటరు న్యా ద,శర్వలామిక్యన్య ళోధో యనవ చనన్య కానుకూమరణా త్తి ప్టేద ృహీ కన్య ర్తుకుక్యపీతి మనువచనఠి వేధర్శ ఎన్టీ వీవేక్యు క్తం తదయు కణ ఆశా స్త్రీయవరని'షీధ కూ త విధాయశరుగువ దజేన బుగుముతీ వివావాని చేధ కూత బోధకటో ధాయమనవచకనృ న విరోధ ఇతి శీవలకా న్యాఖ్యీక్యాణాం కాలాజానుకి సుహోధ క్వాల్‌ కృతీయకరినోనస్థమయా నవకోట్యా దత్తోరర ఖ్వాచ్చం

51.5 "పీఠా. గుణహీనునినై నను రజస్వల వియ్యరాదు. అనుబోధా యనవచన మునకు న్న బుగుకుతియ మునరు మరణమువరకు ఇంటీ కంబే నుండవలయునను మను శరనముయొక్క_ నిమేధకు న్పప్ప్వమనుబ తగదు ఆశాస్త్రీయమగు వరునియొక్కం నిషేథ ముశు విధించు మువచనముతో లుకురుతీవివావాని షేధమూ త్రమును లోధించు బోథా యవశచనమునకును విరోధము లేదని శేవల కావ్యమునుచదువు బౌలరసనయితము ఇఉటోధమెశం.న్నదిం తృతీ మద3హశినమునందలి తొమ్మిదవళోటి చే ఊ త్తరమువాచా వికపతడీనమి. ॥

రీ2-వ పేరా. యత్తు సోయం కైజ్యజాథ ఇళ్యారళ్య న విదషాం కూద దూసవా ప్రీశ్య మ్టేర వై ద్యబాధదీక్షీ కానాం ఫూర్యోో త్త కానన్టర్భ లే ఖనాడి దోమదుష్ట క్వ ముక్తం తవరుంకృక్‌ కగ్య నృళ్తమవరివో నేన పార్థ చద్ద్రదానము క్భారిక త్వాత్‌ అజ్ఞా ఆాత్మైదోమగుప్టా బీజ ళ్యాయనదలీ వావవాననీయ శ్వా చ్చం

ర2.వ "సీఠరా, సోయం వై ద్యనాఫః ఆని యారంభించిన విదుషూ వోరూదమాడ మంతీ ఆనవంతవరట నున్న గ్రంథమా చే వై ద్యకాదీషీరులక వూర్యోో క్తరనందర్భమణ లేక వ్రాయబడివట్టు దోమమున చెద్బబడీయంున్నది. అది ఆయు_క్తముం ఆది గవ్లమవరి వోనమువే ఆర్ధచంటద్య వ్ర యోగమాతో తొలగించజడి ఈం న్నది. తనదోవ కు తెలియక ఇకరమైనదానియందు దోమమునుచెన్వు గరిగింబసామి తెనలె రినాసీందదగి యున్నది

ణ్తో

క53.వ "సీరా. యత్తు యద్ర, త్‌ే ఇళ్య్చారథ్య గ్రన్ధకమా క్రికర్య సోన నక యాజ్ఞ వల్కారరొరా! ప్రాక్‌ శ్తషం సౌధికం త ర్కేవలము) నేక విలసికక్‌ తగొంాన్స్వ త్ర జీవిక భూత ముపరీవివావా కకూలోత్నాటన పొటవవటీ య స్తేన న్యనక్పూదికన్వ పొద నినళరుల్య క్వాల్‌. ం

ఇస్ధం చ ఖక్హాకమిదతులం మృకళభు జిజ్ల కాడజీజీరి చ్యాయమవలక్కు స్థ నమా ప్ల తుచ్యనన్రరొమళాన్తీణాం తల్నేే$కన్స చ వృావయస్లి సేమ్వ స్థేము చతుడ్డు కద్దిగ్థ జాచనిళో పా శ్తయోర్యువతీవివాహతదను మలిభ్రూర్వశ దాన యోర్ని ర స్తయోరకి వ్యస్గ్య ము ర్యాదయా విలీరయోర్విధ వావి వాహ గౌడ ద్రూవిడాద్యవా న్హరవర్థ భేవసాద్కర్య మోక ఇత్జిక ల్వేన తద్విలీ5 క్రమ శరూవణప్రూర్వకం శన్నిరాసాయ కించిదభిలహామహే,

రీరిచ పేరా. యదక్రగ్రంథా యని యారంభిం టి గ్రంథవకణ్వక్తివరకు మను యాజ్ఞ వల్కుులన ప్రాశన్త్యమాను పాధించబడి మంన్న డి. ఆది శేవలము అని పెళవెను కకణం వారు తనగ్రంథనః నత జీవితభూశనుప యువతీవినావాముయొక్కు మూలమున సెకలిందివే ముటయుదు సామస్థ ముక లిగివవా రగుటవలక నది ఇరనీకి కావగా కక సొదమునళు నంపొదించుకొనిన నంశెలవంటిదిం

చచ్చికపామును కొట్టవలదను న్యాయ నునునరించి ఈఖండనము నమా_వ్హమెనను ఆనంకరామళాన్తుర్ణబు త ల్చ్రేరకునళు హృదయంగమనణలగు నాల్లువివమయములయందో ఆశ రిగృంథమున వాచ్యముగనుండు యంంవతీవివావా శదళమకివూర్వక దానను లం ఖండించబజినను వ్యంగ్యముగ చాగియుండు విఫవావిఎ-నవా గొడ ద్రాండాని అవాంతర వర్ష భేదపాంశర్యములం ఖండీంచలడనం కుజీ అందు ఇమిడియున్న శ్రురుమును నిరూ కించుచు చానిని ఖండించుటస కొంచెము అభిలనించుచున్నానుం

ర్‌శున పీరా. తథాాహి, న వివావావిధావుక్తం విధవావేవనం పునః ఇళ్యాది నీ వేధవ్రన క్రివ్భావర్రశాయే దాసీమన ఫ్టీ య మానక న్యావివావాస్యాళాస్తీయత్వం అ దృళవి వావాస్కాళ్తా నాన్యబలా శ్కారక్ఫతక్వం చ చ్రథకుం సాభతే జేముత్తరత్సణ వీవావిధినా కృకమళ్ళకకు ఆన్యశా శృకకశ్వతణు అక్ఞానాన బళాత్కారళ్ళకమర్ప క్‌ ఇత్యాదిన్యార్లై?ః శవ్య్భాల్వ తదనురుతిమున్తరా వివాహితవరాణాం భతిత్వం చా తన్మ్మ్యరణే స్త్రీణాం వైధర్యం వా వాస్త్రీంి పిద్ధాన్తీక్ళృళ్నానుబవమేన విధవావివ వా కుఖానభనాయాయక న్లకదయు క్రమ్‌ ఉద్దీచనవిళా వాభావదోమదూషితరిజదలిర్వను రాగ నిహీనానాం నర్వాసానుకి నారీణాం వునర్వివావోపల్రేర్టు గ్వారత్వాత్‌ వితక్నరివోక స్థాష్టకునవమదళ మైకాదళ ద్వాదళకోటిలీలేప నిర _న్తత్వాత్‌ అన్య త్తాతపాదై రారజ్టేన మయా నమాస్తిం సీలేర &&ీభ్ర మేవ ముద్రివ్యకూణేక విధవావి నాహఖడ్డ కాఖ్యేన రస విరూరిక శ్వాత్‌ ఇక బస్థరవ్ర,యానవన్ని వృల త్వాచ్చ

ర్‌శంవ పీరా. వివావానిధియం బెచ్చట విథవావివావావణ చె్పజడ లేదు. అని ఇ౦ మున్నన ఓషేవ్రములకు వృన_క్లి లేసచే కంక కై ఇవ్వడు ఆనష్ట్రీందబడు కళ్యా వివావానూ శాస్త్రీయముకాదు. అట్టేవివావా వణ ఆజ్ఞానమా చేకను, ఒరుల బలాత్కారముః

రా

కేళకు చేయలడినదని నుండు సాధిందణడినది. జానికి ఊ శృగతణకుంచే విథిరహికమున జయబడినది చేయజడనీదే నరియొ)విధముగ శీయలడీనది చేయజడనిజే అజ్ఞానము చేకను ఆన్యుల జలాశ్కాగరమువేకను జశేయజడినది జేయబడకనిదే. ఇం మున్నగు న్యాయములతో కన్యగానున్నబ్వడు ఆఫె ఆనునుతి లేక నివావానూడినవరులం భర్త జనటగాని వారు మరణించిన స్తీ మై ధవ్వముశాని లేదని సిద్ధాంతవణ గావించి చెంట'జీ విధవానినావనుఖ నునుభఏించుటన్తై యత్నించిరి. అది యుం_క్రముకాదుం ఉద్దీ వనవిఖ్థావను లేని లోదముచే హీనులయిన తమభర్ధలయందు అనురాగము లేని స్రీలళంద రికివి పునర్వి వావ వ్ర న_క్షీ వారించ శక్యము కాదు- ఈబరివోనమునందలి యొనిమిద్యి తొమ్చిఏి చది వవొండుు బండ్రైందుకోటుల చేత జే ఆపి ఖండించబదీనదిం మాఠంశ్రి, గారిచే ఫ్రైరంభించణడి ఇాటే నరూ్తిగావిందబడి శీను ములో మాద్రించబడనల వివవొ వివావాగ్ర, 6ధముజే నిర్తూలించలడి వెలన్నది.. కొంగనుకొట్టుటకు చేయు వ్రయానవలె నివృలనఃం

న్‌ర్‌.వ సేరా. వేదమూలక ల్వేనైన న్యృనీనాం ఆోకాచారన్యచ గ్రావ్యాక్తి మన్యధా త్యాజ్యత్వ మేవేతి నిశ్చికం వేదనతుణ కవ శ్రుక్యాదిము స్రావాణావా_నర భీదో నశ్యాష్కను కృత్వాదిదాపీ న్తఠావా _నరళభేదసాజ్కార్యం సాధబుత్వా భోజన నియనునుగ్గరా ప్రాబ్లం సర్వము పా జివ్వ కజ్డూ్య వశ మనంభతయే మేఠృ్యయక న కర్కే వలనునబకక్‌. ,లవాణన్నకాళాదాగతా బావాణా ఇల్ఫేకన, తానసారేణాచజ్ఞాలం

౧ టో ని లీక లి డా బ్రాహణక్వన్య సిద్ధల్వేన శక్సత్ళస్ణ ళోజణాదికీ ౩ "రా చేర్చురాార శాస్ధిల్‌ శ్రర లకీ ఇన ళిష్టైాచారస్యాకి ప్రామూణ్యవ్రతి పాదకము ద్వారి వదనవిరుద్ధత్వాత్‌ క్ర ధావద్రాత ఛచాలావలమృననూ లో, _శ్త్రరతుణనం ప్రాప్తాన ర్థరుల్యక్వాచ్చం

ఇ్టం క్ర గీవివావాయోర్బమ్ప తో కర త్రలి పాదళాభ్యామన్యోన సస్యావ్యఖి తాఠో శా నిక్సం యలేచూతాం ఇన్ఫే*న్యమవచనాఖ్యాం కరిషమాణవివావాయోర్వధూ ల కాయ్టారా్రాిజ్రాు ఇజ్థాళనకఖర్యుప సట ర్య సై. 01 కృతత్వస్యాకృతక్వ్రతిపొదకన్య మన వచనద్వయన్య జీయవర ల్వేన అర్థఈ బవర్జ్య శాస్త్రీయవరాలాఖే _ వైధకాలాళ్నా్రాళని కచ్యాదాత వ్యేక్యగ్ధక స్యోక్కృష్టై యాలి రూ పాయేత్యన్య మనుపచనద్య వి షిద్ధ ₹ాలా త్పా)గపి దాక వ్యేర్యర్థమళి వర్ణ శ్‌ వికలాళ్ణీ వివాహాని షేళబోధ ' స్కావ్యళ్లాజ్లీన 'శ్యే కన్మనవదనన్య కేవలనదృష్టక్మూ క ఫలకన్య ఆశరణే వ్రశ్యవాయాభావవస్వధివి ధాయకన్య వ్ర త్యద్లి నః వరివూ_ర్త్యభావవలీ ఒిషేథ జోధకత్వమాపాద్య అదృష్టఫలకప్యాశరణే వ్రృత్యవాయళోధకన్య ప్రాయళశ్చిత్తోవబృష్ట స్యానకిజ్ణా దయామాతురికృన్య దృక్ట్రభలక్వం జరికల్చ్ప్టు స్తీ జౌద్దర్యళష్ణా కాతిలోమి శా శ్వానతిలోమిశాత్వనిషేధచోధకవ్య ఫూర్వపల్కే వలద్భష్ట్రమాత్రఫలకన్య జాతో మికాం జాలిలోనూమ్‌ న్యేకన్మ నువచనన్య నమ్యగుద్భూకగువ్యాగేశ ల“మిశాబర ర్వేనార్థ ముచవర్ష్య్య వీవమూదీశాం నన్టర్భగహితా నామ ప్రాక రణి కానాం నునువచనాశానుతీ వావ దవ యాన ర్థా ఫ్లాదళాపార్థదరన్ను రాజజేలక వ్యాఖ్యారచన యైన మనునా కణోళ్యా

కొత్త నీషిద్ధయువరీనివానవాన్య మకోరభిరుకక్వం బరికల్ప్యాయు వలీవివావకోయు క్త ఇత నీద్ధా స్తీకరణే కాత్తానం భక్యందున్యమానా ఆన శ్తరొమకాస్త్రిణః శ్వశురగ్భవమాగత్య తృక్రత్వరత్నాక గాని వివోయ (ఉచ్చృస్థాజేష పూజ్య క్రఇతి) ఇరిదరవరివృళ్ళమానో న్నఠనోచయకున్కు_ రాళిళి ఖరమాస్థాయ తత్ర వృళ్చికదన్టవృవమణో ర్ఫుడితి ధరణ్యాథు వీ ర్యాభ్యష్టానాయ నన్నిహి తనమో చీక ఘుమభుకూయిక చన్సుక కైలమనాద్భత్య (విరజ్డ వ్రైలం వాకన్ను మితి) నమిోవస్థితదీవ పా క్రస్థైరద్డా కె లేన శిరబ్సమువ్హతో. ఏలిబ్య నన్నద్ధ నుగస్థో స జలభఘటాక్స్ళర్వానబ్యభ్య శ్ర్థజిలనిర్ల మే వింత్య (బ్రవావిభిముఖింస్నాన మితి) వక్వరం బహిః చుధావ్య జలనిర్ణ మద్యా రాభినణఖం శిరః చ్యసార్భు ఆనువద మేన వురోనీ&ీ స్తనాణావిభేక్రమృష్ట్రభక్యూదికం జరిక్సజ్ను (లవణం బలన్ధనం). నౌర్వొజున్నుం లవణేవై వ నమ్మిశోవఘబ్య అక్షీరోగవతీ న్యభార్యానుకామాళ*క్య (అకీరోశే శ్లోకి నంప్రాక్తే కర్ణం ఛిక్వా గుదం దొహీకత్రు కసా అతికణఊరిణ్యా నికక్కే చ్రశ్వల దళాలేన నిర్ణకళ్యూ కస్యారోదనకూ! ర్ల్యాగ తాం శ్వ శాశుకాం చాలగక్షాం (శా ఫుత్రన్వ గతిర్నా స్త్రీకి బలాద్యఖ్థుముదక్ర,మ్యు తద్దోమం నిళన్యు కిమిదం దురాళృత మిలి జల్ప స్తీకూగతాం నురూ పామాత్మబత్నీం (భార్యా రూవవతీళత్రురితి). వీచాపిశా మూశలయ్య తత్సరిదేవనాకృష్టాయాః కణాయా దీభహస్తాయా నిజశళ్యా్యి. (వన్ధ్యా దత్నీణకాణిశేత్సి అబ్లంళిక, శేపేణ తస్యా వామనయననమవృవసీయ తత్కరస్థయెవ ఉల్లి వయా దీదరిఖయా వానకటీకేనలసపాక్కృ లే నతి (ఊష్టమ్ముద్టేక శాద్యుతీతి) నర్వతోశకలం నిక్నీన్వు ఆనమ్‌ణ మేన నముష్టిపాతం నగళ్రావాం రాజక టైన్నయ్య మానో (రిక్తవా శే సో"పీయాద్రాలానం వాలకం త్రీయమిల్సి మనకా చి _నయన్రాజ కథాం వ్రవిశ్య ఇదానీరునన్యగతికళయా (కదళీవల మే డ్రం చ కవిద్ధవృషణద్వయమితి) నిజకటికరిధానం శరై ళ్ళ. ళిథిలయికుముచ్యక, మమాణశృకల్లోకభటి కళామాతృవిదూమక ఇవ నర్వావవాన్య తాజన్య భూనురమో2.భూనక్‌ ౨ ల్లో ఆన _నరామకాస్త్రాణా వినక్ష్మిన్షన. విమోవాకం కుయం _క్రికాలనబ్లత శకూఖబ బ్కా.దూషీకకి విఖల్ణీతం మయాసుళాన జేదళా త్త యం క్రీ ఖిర్విలోశయ _న్త్‌ స్రమర్సరాన్సముత్సుకా వివళ్చ్నీతఃం నమూల్తోయం గ్ర్యంథణ ర్‌రీ-వ పేరా. నృృరులము అోశాచారమును వేదమును మూలమున కలిగి యుండుట బే యని ఆనునరణీయము లేనిచో త్యజించదగినజేయని నిశ్చంయించబడీనచో మరుతణమునందే శ్రురి మున్నగువానియందో బ్రాన్గణులలో అవాంతర భేదము యెందున్ను ఇెచ్చజడ లేదు కాన ఇచ్చటి అవాంశర భేదసాంక ర్య మున్న సాధించి భోజననియనురు లేక అథించిన జౌనిని అంతయును శాలంక దురదతీరునంతపరళు తిందుదుని యల్నించిరి. ఆది శేవల మసంగరను. బ్రవ్యవద్దరండి వచ్చినవాడే వ్రావాణులను నుతమననునరించి చంజాఅరవరకు ట్రైన్ధాణక్వమానిద్ధిం చుట తక్సంజంధమువే భోజనాదల స్వీశరించుటయు కన్ఫదు. శ్రుతి స్యృశులవలె ళిస్టాచారమునకను ప్రామాణ్యనణనుజెవ్వు మశ్యాదివచన

క్‌ మురపర్నూ విరుద్ధమైనది. చరుగిడెడు కాడి జెకోకతు బట్టుకొనినమశ్రకు లే నత్తర తుణమున యేర్పడిన అవర్థమాతో నకూన మెనదిం

ఇట్లు వివావామాడిన దంచరులత ధర్మ మాను వ్రతిపాదించు అన్నోన్యస్యా వ్యభి

ఇారః కథానిత్యం యలేయాతాం ఆనువరనముతో విచావామానళోవు వధూవరుల

ఆచృభిచారవ్ర తిజ్ఞ యున్నట్లు "తెలియుచున్నది అని ఊవర్యసించి చొకయొక్క- అజ్ఞాన

మున ఆవ్య బలాత్కారమువల్ల గాని చేయబడినది శేయబడనట్టు తెలుపు మకుద్ప

యొగ్క శందువ వనములకును), చేయచరముగ జోగ్ధేమునువర్శించి కా 'శ్తీయనుసువరుకు

అభించినన్వుడు విధివిపొకకాలను:నకంటే ముందు కన్య చానముచేయదగినడి అశ్వ

నర్థము కలిగి ఊక్క్చృష్టోయానుకూపాయ ఆశు నుకవచనమునకు నిషిద్ధకాలమున

సంమొదుందును సొనమువేయదగిరద జీ అర్థమును వన్నంచి విశలాంగీరిచాబాని చేధ మును

వోధించు అవ్వంగాంగీమురు కేవ లకృష్టథలము కలిగిందియు చేయనిచో వ్రక్యవాయ

భావముతో కూడినవిధిని విఢించునదియు నగు మన వచకమునకు వ్రృత్యంగమగు ప్రరచరి

ఉ్తిలేరి స్త్రీయొక్క నియేళముజే బోధించునని ఆకోకించి ఆదృష్టఫలనణ కలిగినది

శీయనిచో వ్రశ్యవాయమును లోధించు ప్రాయల్చిత్తోబదేశము కలిగిన అనకింణా

చయాకాతు!. అనుదానికి దృష్టఫలముకు కల్పించి. న్రీలయొక్క సౌంవర్యమును

పోగొట్టు అరిలోమి కాత్వ ఆనతిగేోమిళాత్వ నిేధమును లోధించు నజందువలి శేన

అదృష్టఫ ముకలిగిన చాలోమిశాం నాతిలోమాం ఆను నీ మకువచనమునకు చక్కగ మొలచిన గువ్యూదేశపు లాయకులకు బరంగా ఆర్థీరునవర్షించి ఇవి ముక్నణు సందర్భ

రోహీరము లై అబృశృరములగన మన వచనములకు మిక్కిలి అవవాసీంచదగిన అంర్థాపాదక ముగు ఆఫార్థవరందరా అహుశమళ కువ్యాఖ్యరచన'వేత'జీ మనువు శంతఠతరననుతో నీచే థించిన యువతీ'వావామును నత'నమృతమని కల్పించి యువతీఏవావహాము యు క్రనుని శిగ్ధా:శము చేయుటచే తన్ను భర్ఫుదు గా భావించు ఆనంతరామళా న్తుర్లు మాము గారింటికి ఇవ్రాబ్యా వ్వకపారకాన్నైల కా కా వూజ్యన్తే ఆను నుకిచొబ్వన నమివమునశనులదు ఊన్నతమగ యొండిన పిడకళ దృల్నివై కూర్చొని అచ్చట వృళ్న్చి కము వృనణమును కుట్టగా వెంటజీ భూమి!డిగి తలంటుకు నమావమునం దుంచఆడిన శేస్థ్రమైన నంచివరిమకముగల చంవక క్రై లమానువదలి అముదమః వాతనువపోగొట్టు నను వైద్యో క్రిననునరించి నమివతుందన్న దీవపార్రలోని అముదమువే కలనంటుకొనీ విద్ధమాగానుంచలడిన నుగంధరుగు. వేడినీళ్లతో నిండిన పార్రలను అన్నిటివిదొర్జించి లోవలనన్న సీటికాలునకో ప్రవావోళి ముఖంస్కాన మను నుక్తి ననుసరించి శీఘ్ర) ముగ వెలుచలదరుగిడి ఆశాణువద్వాకా పారు. నీటీి3కురుగా శిరన్సునుంచి పెంట'జే మయెకటనంచబడిన దలంవిధనులగు మృష్టభమ్యూదులవదలి లవణం జలవర్థన మకును క్త బనుకరించి ఉవ్వుతో అన్నమానంతయు. కలికి భుజించి కంటిబబ్బుగలిగిన తనభౌర్య ఇెళ్లెైరినిదూచి అత్సీరోచేకు జంట్రాయ్లే కర్షంఛిత్వా గుదందహేల్‌ అను నుక్రీచొద్వున అలి నుపమారియగు జావెయొక్కం కటీవ్రదేళమును మండుగొజనిచేకాల్ళి అమె

గ యేక్నుశు వినినచ్చిక జూనుగారి జెన్లైలగు జాలనిభవరు అఫత్రబ్య గలిర్నాల్తీ అని జలాక్కా.రమునగ మొధునకుగావిందటకు ప్రారంభించి ఆమె ఆశపుకవిని ౦0౫ా దుస్కోర్య మేమియని తెద్వుచువచ్చిన నుందియగు క:ళార్యను భార్యా రూవవతీ శక్రు ఆను నుక మేరకు ముక్కు తె॥గోని ఆమెయేడ్నుచే రాబడీన దగ్రడ్రీయు. డీకము బేతబట్టినడియైక తన అ త్తశారియొక్కు యొడనుకన్నను వంధ్యా దక్నిణకాణికా ఆను శక్రీచొవ్వున వ్రేలితోగ్రుచ్చి పోగొట్టి ఆమె శేతియందలి దీదక్వాలబే అక్తూరిల్లు ముంశగా ఉన్తము నే నశామ్యతి అనీ ౪ఆంకటా అగ్నిని వెట్టి వెటజే పిడి![టిదెల్బలతో మెడలట్టి రాడళటులచే ఈడ్చుళనిపోబడిరవానై. రిక్తవా స్తేన నో*పీయాత్‌ రాజానం బాలకంస్తీయ మను నుకక్రినీ మనస్సుళోన్యరించుతు రాజనకలో శ, 'సోంమి._న్షవ్వుడు దుర్జ భమగుట దే శదభీఫల మేథ) చ కవిథ్ధ వృషణద్వయ మళ ను్లిననుగరించి తక నత్న మునకు! ట్టిక వన్తశూను మెల్ల మెల్ల?” వవలించుటకు ప్రారంభిం దుచుర్న శతళ్లోకబండితు దగు జాొమాకృవిదూషకునివ లె అన్నివిధకూతైన నోన్యములకు ప్మాత్తులయిరి.. అనంత రానుశాన్త్రీ చేత నిర్తించబడిననియం వికేమమునగ మోవామునుకల్పించునదియు కయంం క్రీ వనకకానవాముతో బంబంధించినదియు చుమాణముాలచే దూషించబడినదియం నగు వీ గ్రంథము వేదకాన్త్రయు కుతో వానే ఖంజించజదికది ఊక్కుకుఅయిన బండిరులు మార్సగ్యము లేక చూడుడు కనాన బా సరసి గా వ్‌ ర్న న 16, 2.+ | 1 ల ఎ స ఎలో ఇ లో నా ల ము నవత. న. ఇెన్నపఫురి వావిక్డీ కామస్వామిళొ క్ర లు ఆండ్‌; సన్స్‌ చారి “వావిళ్ల వ్రైన్సున మాద్రితము-.-1 952. 9

8 బతి షేకి ర్చు ఆం సీ

ఆం ధ్రడ్రావిడనం ధ్భా వందనము 04 బు శే వ్రాద్ధ ప్రయోగనమా, చిన్న నైజూ 0 న బు 'గ్వేదజేవ తార్చను చవాయక్ఞనః అథి0 0 క జు శ్వేదసంథ్యావందనము, నటీక 669 0 0 అుగేదవూర్వ చ్రయోగాదర్శము అంథ ర్‌ 0 బు న్వేదనంహిత మొదటిఅధ్ధము టీకా తార్సర్యనహితము) పొర్య్రతి ఠ్‌ శీ చాదిచతుర్వింళతి చామభామ్యం కరి 0 వీ లిఫివంం శ్ర ములం (ఆరాధ్యులది) 489 0 వ్రైశ్రికీయ ఆరశ్బకోవనినర్తైలు; కిక్ళ మేథము, మం క్రవన్న ములు

నవక నన్వరనుం 66 తి 0 జేవతార్చవ, చినై జా 402 నతన క్షకుఅ,. నర్వరమ 40కి వం వోబనిమత్తుల్కు క్రి త్తిరీయము, నన్వరము 606 1 0 వం చోబనీషత్తులం, వా మేఫరహితము లం 06 పికృతర్చణము, చిన్నపై జో 02 శ్రానిడస- ధ్యావందనము లం 04 ద్రానిడశ్రాద్ధవ్ర రొకూగము (మట్సిండనిఢానము) *ం 6 1 0 మవాన్కానము, నన్వ్యరము, చిన్న నై జూ 66 1 0 మంత్రపువ్నము) నటీక 6 08 మక వ్రశ్నములు) నన్వరమః (వీశాగ్ని కాండ) 4 06 యజ్ఞో వవీత ధారణనవిథి అథి 02 యనా ర్వేదనం ధ్యాపందనము; మూలను, నన్వరము 446 038

వచే పురువసూక్తము, ్రీసూక్తము అంధ్రిటీ కా తాత్సగ్యము. ., 06 శ హార్తనరకధ్యాలాాఖాన్యు అజళి జే 0 యజాన్వేద ఆనీ! నుంత్ర,ముళక ంలంి 012 ఈ జూ్వేదకత్థానంక్త్య వాను) వచనము ॥ 012 యాజాషర్రూర్వ బ్రయోగచంద్రికం వన్వరము ం6ం త్‌ 0 దుద్ర్త్యము, నమకము, చమకము, నన్వరము, చిన్ననై జు 466 04 'చేదములోని వ్యవసాయము ం6లి 02 బీదమావోత్త్య్యము, తెనుగు కచనను 66 02 మైనికమరచర్శిత్కము, నోవరాజు వై కుంఠరావుగారిది ఆఠ8ి 8 8 వ్రశచమూచానుణి, సంస్కృతము ం60 8 8 ్రశరత్నాకరము) బ్రథమబాగము *64 కే 0

త్త ప్రతి 1+8 ర్చు శ్రీవైష్ణవాహ్నాకము, చిన్ననై జా అం 0 శీ, వైన్ల వశ్రాద్ధవ, యోగము 499 0 నక్యనారాయణ వ్రతశ ల్పము, కారక్సర్యనహిశము తలి 0 నూర్యశమస్కారము, చిన్న నై జూ 446 ౮0 న! జోషి తిమగ్ర ౦0థములు 8

అష్ట్రకజర్లు, సాంధ్ర)జాక్సర్యము వలం 08 అడాఢరత్నసిద్ధాంజనమా 696 కేల శాలామృనము, నవ్యాఖ్యానాంధితాక్పర్యము అ68 లై శ్‌ కృష్ణవాజ్తకాస్తము, అను చాన్తుసారసం గ్ర వావణ ంంఇ శే కీ శరళృశ్నమం సాఎధ) తొర్చేర్యము న్‌ ౮0 గణకానందనుం అం క్షే. కొళిళాన్త్రము) ఆెశు/సవచననణ ఎం స. ఛక్సన్నమః శ్రళ్నళ్శాన్త క శాశ్సగ్యనహికేకూ అ ఈ 2 జలార్గకళాన్తము; అంధ్రిటీశానహితము ఆం ౮0 ; అొరకచంద్రిక, సోపాలరత్నాకరమా, సౌంధ)ళాశ్చరృము 666 క్షే నథక్రచూజామణి; సంస్కృతము 146 6 ఇ ఫువ్వుబంధము లం 0 8 బృవాద్యోగర తస్తడరము, తెనుగువదనము 012 బృవాక్ఞారకమి, అంధిజీ కాళాత్సర్భనహితము ఠీ ౪ భృగున్యూశ్రములు, ఆంధ) శాశ్చర్యనహిత ము ఇం 038 ఖ వార్థదం్యద్రిళ 39 తలం ఖీ ఓ మయవాన్తువు, సౌంధి తాత్పర్యము -₹టి 08 ముహూర్హదూరాండ ఈ 26 క్‌ కెట్టమకళా, శ్రమం ఈాత్పర్యనహిళము 69 ఓ రె అఘుతాచభకము, సౌంధితాత్పర్యము తలం పై ఈ వనమాల (వర్ష ఫణి) 19 జలం 0౦ 4 వొన్తుసర్వన్వము, సాంథధ్ర)తార్పర్యమణ త69 0 6 వృద్ధ పౌఠాశర్యము గ ంళ6 త 6 శకునకాన్త్రము) టీళ (శిఖానరనీంచాకతకము) అలం 03౩ షోడళపవ్రశ్నరత్నాపళి, నెపోలియక్‌ అనుష్టించిన ప్రశ్న

గ్రంథమునకు లెనులు జలం 0

చావిళ్ల రామస్వామిళాన్తులు అండ్‌ నన్సో

జోర్టళాక్స 1872, 292, ఎనొజ్షానీడ , చెన్నపుగి!