Telugu Telugu bhasa charita tulanaatmaka parisilana - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

ఇఆలుగు అకాడమి వచ + (వి ఏఎం108 నకుతా ననాతకదాతకదదాశడుదునభుదిదిదాలా భల నితదిడుడదుడు దనం చలం నాన జ. య. తలుగు ఖాషా చరితా వా ఇష తులనాత్మక పరిశీలన రచయి తులు ఆచార్య నాయని కృష్ణకుమారి, ఏం ఏ.,పిహెచ్‌.డి= 1పొఫెసర్‌, తెలుగుశాఖ, ఉస్మానియా విశ్యువిద్యాలయం డా తమ్మారెడ్డి నిర్మల, ఎం ఏ.,పిహెచ్‌ డిం రీడర్‌, తెలుగుకాఖ, నాగార్జున విశ్వవిద్యాలయం నంపాదడ కులు ఆచార్య తూమాటి దొణప్ప, ఎం.ఏ,,పిహెచ్‌-డిం (పొఫెసర్‌ , తెలుగు కాఖ, నాగార్జనన విశ విద్యాలయం నొ చ లమ ” 1 (శ రీ | గ! (2 || మూ ఇ “| రం కేల లనే వ శే ( [రక్ష + న

టెలీ. 1616842 0022322 020102 2 6120226042 ౭౯|| 111202; తుణగింగు: 206 29206 ంంమగ21002౯1 6౬ 5: "200 2౯6డేడ్ర? (00212; డే గం: వాంక 604621 00౧40892. పెటాం€ తేడే1ల400, 19846, ౨౨ ఏ 2976-14. ని పాలర్త్పా అ “7౯౮౦౮ శంతి అన్నా ం్త్ర ణి 6602026 “ట్స నా ౬/ గె/ / "న (7 వొక బౌడ?200, 1984 6౦౨16౪ : 1000 ౨401181664 9? గంపల వమషడ0ంకిశ, [శేంం102రే- 500 029 (4౧6మా2 ౨2646900). 0662 6 06౫౧211? 50907౯68 50సలయషల. 0౪ బంండేష66109 ౦ కైంం01[[3 ఇమిరే పె16672 ౯6 10 6810021 1208902868 26 606 251607 16761 0% 607౯000606 0 10612 10 లం వెశ్కం16ళా? 0% కడేడంజ€[ం0. ఉర 5ం0121 స7ం1226 (౭922656 0*్‌ 0౮41౯6), ళా ౭1101. తీ? 77826 అగిడటాంంల6' 12. 0205 0001. 27౬ వర? 3 0ఓ 9 ₹6567ల౮64 4264 20 ల్రింంటం8 6] వఓ గడ రి౭ ₹౬8706424064 బ్ర ఉగ క్రిగం08క3 లం 610 పటాలం ౪10౪0 016 0710462 బ్రింాగాంా?0%2 0 భం ౮0ల్రీిల?కగిరి 0402675. పెం6 : మెక, 15-00 గ్‌ భం గ 8సళర్‌ త్మ యయ ల మ ఓస్‌ క టట వక న్య న సాం ప చా! 4, (1 స0001 2602721 ం క న = 0౮07698 21 లట గ 017.

భూమిక

1086లో స్థాపన జరిగిన నాటినుంచి ఉన్నతస్థాయిలో బోధన భాషగా తెలుగు కుదురు కొనటంలో తెలుగు అకొడమి నిర్వహిస్తున్న పాత్ర అందరికీ ఏశదమైనదే ఎన్నో రకాల ఇన్బందులను అధిగమిస్తూ అత్యల్ప వ్యవధానంలో విసృతంగా పార్య, పరసీయ, అనునాద, పరామర్శ (గ్రంథాలను (ప్రచురించి అకాడమి విద్యారంగానికి సముచితమైన నేన చేయగలిగింది. అకాశమి (ప్రచు రణలు ఎన్నో పునర్ముద్రణ కూడా పొందినవి. పునరభ్యసన గో ష్టులద్వారాను, విద్యార్థులు, విద్యాధికులు, ఉపాధ్యాయులు ఆసక్తితో చేస్తున్న సూచనలద్వారాను ఎప్పటికప్పుడు ఈ (గ్రంథాలను మెరుగుపరచటఎలో కృషి జరుగుతూనే వచ్చింది.

వుస్తకం (ప్రకటించటంలో మాకు సహాయపడిన ఆచార్య నాయని కృష్ణ కునూరి, ఎం-ఏ., పి.హెచ్‌డి. (పొ ఫెసర్‌, తెలుగు శాఖ ఉస్మానియా విశ్వ విద్యాలయం), డా॥ తమ్మారెడ్డి నిర్మల, ఎం.ఏ., పిహెచ్‌.డి. (రీడర్‌, తెలుగు శాఖ, నాగార్జున విశ్వవిద్యాలయం), ఆచార్య తూమాటి దొణప్ప, ఎంఏ, సిహెచ్‌.డి. (ఫ్రొఫెసర్‌, తెలుగు శాఖ, నాగార్జన విశ్వవిద్యాలయం) గార్లకు మా కృతజ్ఞతలు. రేభాపటాలు గీసిన చిత్రకారులకు, ము[దాపకులకు, క్రీ, శే. మల్ల ంపల్లి సోమశేఖర శర్మ సిద్దంచేసిన లిపి పరిణామ పటం వ్లాకు లిచ్చి

ళం ళగ మ! మాకు తోడ్పడిన తెలుగు భాషాసమితివారికి (ముఖ్యంగా ఛీ వెం ఆంజనయులు: గారిక్సి మా కృతజ్ఞతలు.

(గ్రంథరచనా కాలానికి తెలుగు మాంశలికాల మీద అయిదే ప్పుస్తకాలను అకాడమి (ప్రచురించిందని ఈ (గంధ రచయితలు సేర్కొన్నారు (చూ. సేజీ 11). నేటికి ప్రచురితమైన మాండలికాల సంఖ్య ఏడు. మరో నాలుగు ముద్ర ఇలో ఉన్నాయని మనవి చేస్తున్నాం.

ఈ వున్తకొన్ని ఇంత్తక్తవ్ర్తే న మ(గంగ్యాన్హ్ము సుందరంగాను. తీర్చెదిద్ద టానికి సహృదయంతో .ఘ్రాత్రానలి.న్హ) మేం క్టతజ్ఞ్రతతోకేస్తీక రించ గలం.

|

[ప వేశిక

పట్టపరీక నిమిత్తం తెలుగును ఐచ్చిక విషయంగా (గ్రహించి చదువుకునే విద్యార్థుల ఉపయోగంకోసం ఈ (గంథాన్ని రూపొందించడం జరిగింది. తెలుగు భాషకు సంబంధించిన విషయాలు ఈ ప్తస్తకంలో పొందుపరచబడ్డౌయి. ఆ విష యాలను రెండు భాగాలుగా వింగడించడం జరిగింది. ఇందులో మొదటి భాగాన్ని రచించినవారు (ప్రొఫెసర్‌ నాయని కృష్ణకుమారి. ఇందులో వీరు తెలుగు భాష చరి(త్రను వర్ణ నాత్మకంగా తెలియజేశారు. అందుకోసం అవసరమైన భాషా సామాన్య లక్షణాలను తొలుతగా వివరించి ఆ మీదట తెలుగు భాషకు సంబం ధించిన నిర్మాణ విశేషాలను చెప్పడానికి వీరు పూనుకున్నారు.

భాషోత్పత్తి, ఆంధ్ర తెనుగు తెలుగు పదాలచరిత్ర వ్యా ప్తి, తెలుగు భాష- యుగ విభజన, తిలుగు లిపి పరిణామం, తెలుగు ధ్వనులు - ఉత్పత్తి, తెలుగు వర్ణపరిణామం, ధ్వనుల మార్చు, సంధి, పదనిర్మాణశా స్త్రం, మాండలిక విజ్ఞానం, అర్థవిజ్ఞానం, వాక్యరచన, తెలుగు వ్యాకరణాలపై సంస్కృత (ఫభావం, (చావిడ భాషలలో తెలుగుకు కల స్థానం - ఈ అంశాలన్నీ స్పష్టంగా, 'మొదటి భాగంలో వివరింపబడ్డాయి, ఇందువలన తెలుగు భాషకు సంబంధించిన నిర్మాణ విశేషాలు విద్యార్థి చక్కగా (గ్రహించడానికి వీలు కలుగుతుంది.

రెండవ భాగాన్ని రచించినవారు డాక్టర్‌ టి. నిర్మలగారు. తెలుగు ఏ కుటుందానికి చెందిన భాషగా నిర్ధారింపబడ్డ దో, ఆ (ద్రావిడ కుటుంబ భాషలకూ, తెలుగుకూ గల సంబంధాన్ని తులనాత్మకంగా వివరించడానికి నిర్మలగారు పూను కున్నారు.

ఈ భాగంలో ద్రావిడ పదవ్యాప్తి, (ద్రావిడ భాషల పరిగణన, సాజాత్య చర్చు, (ద్రావిడ భాషల ఏక కుటుంబత, వాటి ప్రాచీనత, మూల (ద్రావిడ భాషా తిబింబం, (దావిడ భాషా లిప్పుల్సు వాటి వర్మ్యపరిణామాలూ, పదనిర్మాణశాస్త్రం వివరింపబడ్డాయి. ఈ భ్రాగేంచలన విద్యార్ధికి తెలుగు భాషను ద్రావిడ భాషా కుటుంబంతో పోల్చి తులనాత్మకంగా చదినే పద్ధతి అలవడుతుంది.

రచయితలు తమ తమ భాగాలకు సంబంధించిన విషయాలను విశ్రేషిస్తు నష్పుడు, (ప్రసక్త విషయ (ప్రాధాన్యాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని, ఇద్దరూ ఒకే విషయాన్ని చర్చించే ఆవసరం ఏర్పడడం కనిపిస్తున్నది. ఆటువంటిచోట్ల

ఛే పునరు క్రి అనిపించినా, సందర్భాన్నిబట్టి వాటిని ఆయా స్థలాలలో వివరించడం తప్పనిసరి.

ఈ ప్పస్తకంవలన విద్యార్ధికి (10వ భాష్‌ కైనా అన్వయించగల సామాన్య సూత్రాలూ, కొన్ని నిర్ణాయక సూత్రాలూ, (2) తెలుగు భాష యొక్క చారిత్రక పరిణ్తామమూ, వర్ణ నాత్మక విశ్లేషణమూ, _ (శ) (ద్రావిడ కుటుంబానికి సంబంధిం చిన సామాన్య నిర్మాణ విశేషాలూ, (4 తెలుగుతో ఆ కుటుంబ భాషలకు గల తులనాత్మకతా స్పష్టమౌతాయి.

పై నాలుగు అంశాలలోనూ మౌలిక లక్షణాలను అవగతం చేనుకున్న విద్యార్థి, స్నాతకోత్తర స్థాయిలో భాషాధ్యయనం చేయడంలో సౌలభ్యాన్ని పొందగలడు. అటునంటి ధ్యేయాన్ని ఈ పార్యవు _స్తకం సాధిస్తుందనడంలో సందేహమూ లేదు.

విషయనూచిక

మొదటిభాగం

(చారిత్రఠ విభాగం) కేం భాషోత్ప్తి = వివిధ వాదాలు లల | 2, ఆంధ్ర, తెనుగు, తెలుగు పదాల వ్యాప్తి చరిత ల 18 త, తెలుగు భాష - యుగ విభజన 4 లికి శీ. తెలుగు లిపి _- పరిణామం ల లికి 5, తెలుగు భాష - ధ్వనుల ఉత్పత్తి లల శీ! 6. మూల (ద్రావిడ వర్షాలు - తెలుగులో పరిణమించిన తీరు ల లీల తెలుగులో ధ్వనుల మార్చు ఎల 60 8. సంధి న రి, (ఆఅ) సదనిర్మాణశాస్త్రం-నామధాతువులు 44. 4 $. (ఆ పదనిర్మాణళాస్త్రం-(కియాధాతుప్పలు 444 రిరీ 18. (అ) పదసంపద . 10... (ఆ) సమాస రచన యం 106 10. (ఇ) నవీన పదనిర్మాణి ప్రక్రియ ఎం 109 11. మాండలిక విజ్ఞానం ఎ కేక కేల అర్థవిజ్ఞానం న... 18, వాక్య రచన 127 14. తెలుగు వ్యాకరణాలు - సంస్కృత (ప్రభావం లల. 1ేరీకీ 15... 1దావిడ భాషలు _ తెలుగుకు కల స్థానం లల కలీ

30%గోభాగం

(తులనాత్మక విభాగం) 16. (ధావిడ పదవ్యాప్తి, వ్యుత్పత్తి లల 140 17, (ధావిడ భాషల పరిగణనం ల 140 18. సాజొత్య చర్చ ల 161 18. (ద్రావిడ భాషల ఏక కుటుంబత ఎల 1600 20. (ద్రావిడ భాషల ప్రాచీనత ల కే ఓ1. మూల (ద్రావిడభాషా (ప్రతిబింబం 184 22. (దావిడ భాషా లిపులు 106 లి... (చ్రావిడ థాషా వర్మ పరిణామం ఎం ల00 4. పదనిర్మాణశాస్త్రం శిత గక, వాక్యరచన 260

మొదటి భాగం

థాషోత్పత్తి- వివిధ వాదాలు "భాషోత్పత్తి .. అనేక విధాలయిన జీవజాలంతో నిండిన యీ (ప్రపంచంలో మనుష్టుని జంతువునుండి వేరు చేయగలిగిన ముఖ్య విషయాల్లో ఒకటి భాష. భాష్‌ అనే. ధాతువుకు అర్ధం మాట్లాడడం. మాట్లాడడ మనేది ఆలోచనాధీనమైన (ప్రక్రియ. ఆకలి దాహం నిద్ర వంటివి _పేరణవల్ల కలిగేవి. వాటిని నియమించడం మని. షికి సాధ్యం కాదు. (_పేరణలన్నీ మనిషికీ జంతువుకూ ఒకే విధంగా ఉంటాయి. పీటికి భిన్నంగా ఆలోచనల వలన మనిషి కల్పించుకునే భాష్వాప్రక్రియ మనుష్య జాతికీ, మనుప్యేతర జాతికీ మధ్య అంతరాన్ని స్పృష్టించగలుగుతున్నది. పరిస రాల (ప్రభావం వల్లా, ఆకలి, దాహం వంటి అసంకల్పిత చర్యల వల్లా, మనోజ న్యాలయిన ఉ(దేకం, కోపం, భయం వంటి (్రతీకార చర్యలవల్లా మనుష్యుని మెదడులో పుషే ఆలోచనల్ని బహిర్గతంచేనే (ప్రక్రియే భాష. వ్యక్తి పంచేం[ద్రియాల సహాయంతో' సృష్టిలోని వివిధ వస్తువుల్నీ వాటి గుణాల్నీ (గహించ గలుగుతున్నాడు. ' దీన్ని మనం ' *[గాహకత” (వైం:0605102) అందాం. అలా (గపొంచిన విషయాన్నీ దానికి సంబంధించిన విషయేతరాలనీ కలగలిపి ఒకచోట. చేర్చి వాటిని మెదడులో తిరిగి ము(ద్రించు కునే విధానాన్ని భావుకత -(0౦%66౧౯1౦ఇ) అందాం. . ౨ “ఉదావారణకు “చదువుకోవడం” అనే విషయాన్ని తీసుకుంజే కేవలం కాగితాలూ వాటి మీద ఉండే అక్షరాలూ మాత్రమే అక్కడ చదువుకోవడం కాదు. వాటికి తోడు విషయ (గ్రహణంలో (గ్రాహకుడు పొందే కష్ట సుఖాలూ, అధ్యాప కుడి నేర్చరితనం,. పరీక్షలు, తరగతిలో గోల, 'ఇటువంటి విషయాలు, చదువు కోవడానికి సంబంధించినవి, గుదిగొని (ప్రత్యక్షమవుతాయి. అప్పుడు వీటన్నిటి సారాంశ స్వరూపమే చదువుకోవడం అనే భావనకు రూపాన్ని ఇవ్వగలుగుతుంది.. ఆందువలన వేర్వేరు భావనలను (006906౪) కలగలపడం, వేరు చేయడం వంటి పనిని _గాహకుడు నిర్విరామంగా _చేస్తూనే ఉంటాడు. “రాముడు చదువు కుంటున్నాడు” *” అనే భావనను ఉదాహర్తణగా (గహి_న్దే ఇక్కడ రాముడు అనే భావన యొక్క (ప్రత్యేకతను స్థాపించడానికి, దాన్ని కృష్ణుడు, వెంకయ్య, లలిత, జయంతి వంటి భావనల నుండి..వేరు చేయాలి. అదేవిధంగా చదువకోవడం అనే భావనను త్తినడం,. పరుగెత్తడం, నవ్వడం, నిద్రపోవడం వంటి (క్రియా. త్మకమైన భావనలకంటే ప్రత్యేకమైనదిగా గుర్తించాలి. ఈ రకంగా, సంశ్లే షణ్య విశ్తేషణల చేత నిర్జయింపబడిన (ప్రత్యేక భావనల సమాహారమే రాముడు చదువు

వి తెలుగు భాషా చర్మిత _- తులనాత్మక పరిశీలన కుంటున్నాడు అనే భావన. మెదడులో ఆయా సమయాల్లో ము[దించబడే అనేక గ్రహణాల (వలంలం69) ను ఎప్పటి కప్పుడు గుర్తించగలుగుతూ వాటిని సం శే షణ విశ్లేషణల చేత భావనలు (00ఇ6బజ్సిగా మార్చే నిరంతర చర్య ఆలోచన, భాష క 'రకమైన ఆలోచనల వలన ఉత్పన్నమయిన శక్తివంతమైన (స్మకియ,. ఈ ఆలోచనాశక్తి జంతువులకు' లేదు. మనిషి మెదడులో రూపుచెందే భావనలను అతడు రెండు విధాలుగా వెల్లడి చేయగలడు. అవి (() భా-షేతర విధానం (2) భాషా విధానం. ధా షేతర విభానం భాషా విధానం కంటే ముందు పుట్టింది, ఖాషేతర విదానం శ భాషా విషయాలను చర్చించుకు నేటప్పుడు భాషేతర విధానాన్ని పరి శేలించడం ఉచితమా అనే (పళ్నకు ఆస్కారముంది. భాషేతర విధానానికి గానీ, భాషా విధానానికిగానీ చ్యేయం ఒక్కతే. అది భావనను వెల్లడి చేయడం. అదీగాక, ఏ భాషకై నా, అది యెంత పరిణత స్థితిలో ఉన్నా దానితో అంగ వికేపం (8636226) జతగూడే ఉంటుంది. ఎనర్లై నా ఒక (పశ్న వేవ్దే, వక్త అవునని చెప్తూనే తోడుగా తల ముందుకు కదిలిస్తాడు. రమ్మంటూ చేతులు ఊపడం, కోపంతో మాట్లాడుతూ సపెదపులు వంకర చేసి ముఖం వికృతం చేసు కోనడం, ఇవన్నీ అంగ వికేపాత్మక చర్యలే. ఇవి భాషతో పాటు సరి నడకలు నడుస్తూ ఇంత నాగరక దళలో కూడా దానిని అంటి పెట్టుకునే ఉన్నాయి. అంతేగాక మనుష్యజాతి చారిత్రక పరిణామాలను గమనిస్తే ప్రాక్‌ చారిత్రక దళలో మనుష్యుడు నోటినీ ముక్కు-నూ కేవలం తిండి తినడానికీ గాలి 'పీల్చడానికీ మాత్రమే ఉపయోగించేవాడు. భాషోత్సాదన ఆ ఆంగాలకు తరువాత అలవడిన లక్షణం. అందువల్ల తొలినాట భాషేతర విధానమే అభిప్రాయ నివే దనకు ఉపయోగ పడుతుండేది. అబే ఈ నాటికీ భాషకు సహాయకారిగా నిలుస్తూ ఉంది. అందువల్ల ఈ విధానాన్ని గురించి తెలుసుకోవడం అప్రస్తుతం కాకసోగా,దీన్ని విడిచి పెడ్తే భాషాచరిత్ర పరిశీలనం ఆసమ[గ్రమనిపించుకో వచ్చు. భాషేతర విధానం ద్వారా, భాన వ్య క్రీకరణలో బొమ్మలు, రంగులు, వెలుతురు, శబ్దం మొదలై నవి ఉపయోగసడలతొయి.

(1) బొమ్మలు 2 అది మానవుని గుహో చిత్రాలు, అక్షరాలకు బదులుగా సంకేతాలుగా ముళ్ల వేసిన (త్రాళ్లం చెక్కబద్దల వంబేీ బొమ్మలు ఆనాడు భావ వ్యక్తీకరణ చేస్తుండేవి. ఈనాడు కూడా రోడ్డు నియమాలు పాటించడానికి చొమ్మలే అధారంగా నిలు సున్నాయి. పరిగెత్తే పిల్ల వొడి బొమ్మ పొరశాలనూ: రై అబండి బొమ్మ లెవెల్‌ శ్రాసింగునూ తెలియజేస్తాయి. అక్షరాస్యత పూర్తిగా ఉండి, 'బాగా అభివృద్ది చెందిన ఆమెరికా వంటి దేశాలలో కూడా ఈ బొన్ములు వోడడం వెనుక బట్టలేదు,

థాషోత్సత్తి = వివిధ వాదాలు లి

(0) రంఢలు * శత్రువుతో సంధి సూచనగా ఎగరవేనే తెల్లని జండా ఆనాడు అభిప్రాయ నివేదనం చేయగలిగింది. రైలు గేటు దగ్గర వ్యరదీసం ఈనాడు వాహన గమనాన్ని ఆపుతుంది. పచ్చజండా నిలుచున్న రైలు బండీని కదిలి సుంది, ॥

సా (1:1) వెలుతడ * అకపవుల మధ్య రగిల్చిన అగ్నిజ్వాలలు ఆనాటి మానవులకు (పత్యేక సమాచారాన్ని అందించేవిగా ఉండేవి. ఈనాడు లై ట్‌హౌన్‌ వెదజల్లే కాంతి రేఖలు తీరస్థ జనావాసాల్ని తెలియజేస్తాయి.

(1౪) కద్దిం * (ప్రాచీన మానవుడు పెట్టిన పొలికేకలో విజయ గర్వం వెల్ల డించబడేది. ఈనాడు ఎడతెగక మోగే నైరన్‌ మోత కర్మాగారాల (ప్రారంభ, విరామ సమయాలను తెలియజేస్తుంది.

పై సందర్భాలతో ఎక్కడా భాష వాడుకలేదు. కౌని భావ వ్యక్తీ కరణం జరుగుతున్నది. ఈ పదతే కొక, ధ్వని విరహితాలయిన తలయూపు, చేతుల కదలిక, కనుబొమల ఎగుర్‌వేత వంటివి కూడా ఎదుటి మనిషికి నిర్దిష్టాభి పాయాన్ని అందించేవే. వీటినే ఆంగ వికేపమని పిలుద్దాము. ఆంగిక చాలనం ద్వారా అభిప్రాయాన్ని అందించడమనేది తొలి మనిషిలోనే కాక జంతు పుల్లోనూ పక్షల్లోనూ కనిపిస్తుంది. ముక్కులు రాచుకుంటూ (ప్రేమను వెల్లడించు కునే సతులు, రకరకాల చేష్ణలద్వారా యజమాని పట్ట తమ విశ్వాసాన్ని చాటు కునే శునకాది జంతుపులు, స్ప్పభ్ఞాలు మోటించుకుని, సెంకేశాలను అందించుకునే చీమలు నిత్యం మనం చూ న్తున్నవే. తిర్యక్కు-ల్లో కనిపించే ఈ గుణాన్ని మనిషి జంతు దళనుండి తన వెంట తెచ్చుకుని, దానిద్వారా అభిప్రాయ నివేదనం ఈ నాటికీ చేసుకుంటూనే ఉన్నాడు.

కాశ్రజ్ఞులు ఆంగికచాలనాన్ని శాస్త్రబద్ధంగా వివరించడానికి పూను కున్నారు. ఒక విషయాన్ని మెదడు (గ్రహించగానే ఆ (గ్రహణ చర్యతో పాటు సమానంగా బహిరింద్రియాలలో “చాలక చర్య (340907 తీంలంణ్రి ఆరంభమొతుంది. ఇది కొంతవరకూ అసంకల్పిత చర్య (1070120627 తంల10%0), ఉదాహరణకు తప్పు చేసిన పిల్లవాడు తల్లి ని ఎదురుగుండా చూడ గానే కాళ్ళకు బుద్ధిచెప్పి పరుగ్నెత్తి పోతాడు. ఇక్కడ తల్లిని చూడడం అనేది (గహణం. ఆవిడకు పట్టుపడకుండా ఉండాలనే భావం మెదడులో స్టిరపడ్డాక బహిరింటదియాలయిన కాళ్ళలో చాలక చర్య ఆరంభమవుతుంది. వెంటనే పిల్ల వాడు పరిగ్నెత్తి పోతాడు. పారే వాగులో నీటి చల్లదనం అనుభూతం కాగానే అనుకోకుండానే చేతులు నీటిలో మునిగి ఆ సీటిని వెదజల్లడం, తొలి చినుకుల నల్ల భూమి తడిసి మట్టి వాసన చుట్టుకోగా నోరు తెరిచి గట్టిగా ఊపిరి లోపలికి పీల్చుకోనదం, ఇవన్నీ చాలక చర్యలే. ఇదే విధంగా ముఖేంధద్రియ భాగాలయిన గొంతు, పెదవులు, నాలుక, దౌొడలు, దంతాలు మొదలయినఏవి మెదడులో (గ్రహణం జరిగినపుడు చాలక చర్యలు ఆరంభిచడంతోనే భాష యొక్క తొలి

శ్రీ తెలుగు భాషా చరిత = తులనాత్మక పరిశీలన సోవస్థకు నాంది -వాచనం జరిగింది. ఇదే భాష కొలి ఆంగంగా భాసించే అంగ వికేపాత్మక భాష (86564221 12022286). దీని తరువాత రూపు చెందిన మరో పదతి చ్విత-లిపి భాష (0160027౯20 10 10864286), ఇది ఎదుటలేని వారికి ఛాప్‌ వ్య కీ కరణం చేసే పద్దతి. నురో విధంగా చెప్పాలంకే ఇది బేఖన వదతి. వీనికీ, సాం(ప్రదాయకమైన లేఖన శాస్తాంన్సికీ కు... 0:[0౪౯1ంగీఛ) వాలా-భేదం ఉంది. లేఖన శాస్త్రం ఏ ఛాషకైనా కొన్ని వేల సంవత్సరాల తర్వాత ఏర్పడుతుందని శాస్త్రవేత్తల అభిప్రాయం. అంపే వాగ్వ్యూవహారం ముందూ దాని లేఖన రూపం తర్వాతా, పరిణామ [క్రమంతో ఏర్పడతాయి. ఇది హృదయ గత భావనకు లిఖిత రూపమైన సంకేతమే కాని ధ్వనీ రూపమైన వాగ్వ్యవహారాన్ని తెలియ జేసేది కాదు. అందుకు భిన్నంగా లేఖన శాస్త్రం (04022907) వాగ్వ్యవహార ౦లో ఏ ధ్వనులు భావస్ఫోరకాలై అవిష్కృత మౌొళాయో ఆ ధ్వనుల్ని అక్షర రూపంలో తెలియ జేస్తుంది. అనగా చి(ర్రలిపి పదతిలో లేఖనం భావనకు సంకేతం కాగా, లేఖన పద్తతిలో తీర్చుబడిన ఆక్షరాలు వోక్వ్యువహారంలోని ధ్వనులకు సంకేతం. చిక లీపి పద్ధతి ముందూ. లేఖన వదతి దానికి వెనుకా ఉదృవించాయనడంలో సామంజస్యం ఉంది. (పతి అధి ప్రామ నివేదనానికీ ఈ లండు రకాలయిన లేఖన పద్ధతులూ ఉంటాయి. ఇందులో మొదటిది భాషేతర విధానానికి చెందగా, ఆెండవది ధాషా విధానానికి చెందు ళుందిం థోషా విధానం భా'షేతర పద్ధతి ప్రాచీన మానవుని చేత అనుసరింపబడుతున్న కాలం లోనే చాలక చర్యల ఫలితంగా భాష పుట్టడానికి వీలు ఏర్పడిందని తెలుసు శున్నాము. ముఖ యం(త్రాంగాలు ఉత్పాదించే ధ్వని (క్రమంగా వర్ణాలుగానూ, పదాలుగానూ ఏర్పడి, పదాల మధ్య ఒక నియతి స్పృష్టింపబడి, భాషా విధానం శూపు దిద్దుకున్నది. ముఖ యంత్ర సహాయంవల్ల ఒక భాషలో నర్జాలుగా ృుర్తింపబడిన ధ్వనినే శాస్త్రజ్ఞులు భాషా ధ్వనిగా అంగీకరించడం జరిగింది. ఈ రకమైన భాషా నిర్మాణం మానవ సమూహాోని కంతటికీ ఒకే విధంగా లభించ లేదు. అది భిన్న భిన్న (పదేశాలలో రకరకాలుగా కనిపిస్తుంది. ఇంత వై విధ్యం గల భాషా విధానం మానవ జాతికి లభ్యమైన పద్దతిని గూర్చి ఇంచు మించు అన్ని జాతుల (ప్రాచీన మత విశ్వాసాలలోనూ ఊహలు చెలరేగాయి. మత విళ్వా సాలన్నీ సృష్టిని తీర్చిదిద్దిన వాడు భగవంతుడనీ అతడే భాషను కూడా సృష్టించి మనుష్యునికి. ధారాదత్తం చేశాడనీ అభిప్రాయ సడుతున్నాయి. హైందన సంస దాయాన్ని బట్టి భాషాధి దేవత సరస్వతి. ఆవిడే వాగ్దేవి. తొలి మత (గ్రంధా అయిన వేదాలు సృష్టి కర్తకు నాలుగు ముఖాలు, సంస్కృతం దేవతలు మాట్లాడు కునే భాష, అదే విధంగా, మహమ్మదీయలు అరబ్బీ భాషను, కై 9 స్తవులు హూ భాషను దేవ భాషలుగా సేర్కొన్నారు. ఒక స్వీడిష్‌ భాషావేత్త 17వ

భాషోత్పత్తి - వివిధ వాదాలు క్‌ శతాబ్దంలో కూడా భాష దైవ దత్తమనే అభిప్రాయాన్ని వెలిబుచ్చడం జరిగింది. ఈడెన్‌ తోటలో అఆదాముతో భగవంతుడు స్వీడిష్‌ కాషనే వాడినటుగా ఆయన వాదించాడు. ల రాను రాను భాష పుట్టుకను గూర్చి తాత్త్విక చర్చలు ఎన్నో జరిగాయి.

మన దేశంలో నైయాయికులు పదానికి ఈశ్వరద_త్తమైన శక్తి ఉన్నదనీ, పదానికీ అర్ధానికీ ఊండే ఈ సంబంధం ఈశ్వ రేచ్చా కల్పితమస్‌ అభిప్రాయ పడ్డాడు. స్పోటవాదులు శబ్దం (బహ్మమనీ దానికీ పర(్యబ్రహ్మకూ స్వరూపమొక పే అనీ, పదానికీ అర్ధానికీ ఉండే సంబంధం నిత్యమూ అనాద్యమూ అని నిర్ల యించారు. వ్యాకరణ వేత్తలు మాత్రం పదానికీ అర్జానికీ మధ్య ఉండే సంబంభోం మానవ సంకేత జనితమే అని నిర్ణయించుకున్నారు.

మీమాంసకుల్లో ఒక తెగవారు శద్దార సంబంధాలను బోధించే అభిధా లక్షణా న్యంజనా శక్తులతో పాటు తాత్పర్య శక్తిని కూడా నిర్ణయించి దీనికే శద్దార్థాలను కలిపి ఉంచే శక్తి ఉన్నదని వివరింహిరు. ఇ

భారతదేశంలో [ప్రాచీన లాక్షణికుల మతం ఇలా ఉండగా పాళ్చాత్య (వపంచంలో ఛార్లెన్‌ డార్విన్‌ భాషోత్బ త్తికి ఈ (కింది కారణాన్ని (ఫతి పొదించాడు. ముఖ యంత్రాంగాలు, అంగ విక్షేపాలను అసంకల్పితంగానే అను రరించడం పల్ల భాష ఉద్భవించి ఉంటుందని ఆయన అభిప్రాయం.

గ్రీక్‌ తాత్త్వికులు, పై థాగరన్‌, ప్లేటోలు, ఇద్దరూ భాష పుట్టుకకు కారణంగా స్వభావ వాదాన్ని (౧96౭౦౯? శీ 1౧0660 66699169) శతి పాదించారు. మనుష్యుడు నాగరకత వై పుకు పయని స్తున్న కొద్దీ అవసరాన్ని బట్టి సహజంగా, అనాయాసంగా భాషను తనకు తానుగా ఏర్పరచుకొన్నాడన్నది ఈ వాదం యొక్క సారాంళం.

డెమొొకటిస్‌, అరిస్టోటల్‌లు ఇద్దరూ అన్వయ వాదాన్ని (౧౫౯౦౯ ౦క తీ[్ర౯66గ60%0). (ప్రతిపాదించారు. అవసరార్దులయిన ఆదిమ మానవులు గుంపులు గుంపులుగా ఒకచోట చేరి ఈ ధావానికి" ఈ ధ్వనిరూపమైన సంకేత ముండాలని అన్వయాన్ని స్థిర పరచుకున్నట్లు గా ఈ వాదం శళిపాది స్తుంది. అయితే కేవలం సమావేళ సమయాల్లో మామే అటువంటి సంకేతాలు ఎలా రూపు చెందాయన్నది సమాధానం లేని సందేహం.

ఇట్లాగే భాషాధ్వనులకూ, భావాలకూ లంకె ఎట్లాఏర్పడిందనే వషయం మీద ఎన్నో వాదాలు వెలుగులోకి వచ్చాయి.

వివిధ వాదాలు

₹. జౌ-వౌవాదోం * దీనికి మరో పేరు ధ్వన్యనుకరణ వాదం, మాక్స్‌ ముల్లర్‌ ఈ వాదంలో అవ్యాప్తి దోషాన్ని గుర్తించాడు. కుర కుర లాడే దాతులూ, కొక్కిరించే కో్‌ళ్ళూ ఉన్నచోట మాత్రమే ఈ వాదం పని చేస్తుంది

8 తెలుగు భాషా చరిత _- తులనాత్మక పరిశీలన గాని, వాటిని దాటి అవతలికి-పోతే అంతా వ్యర్థమే ఆని హేళనాత్యకంగా దీనికి పై పేరును స్థిరం చేశాడు. ఈ వాదాన్ని నిలువబెక్టు _పముఖాంశం అనుకరణం, సృష్టిలో (కి (పాణికీ అనుకరించే గుణం ఉంటుంది. (ఫకృతిలో ఉన్న సహజ ధ్వనుల్ని అనుకరించి మనుష్యుడు భావ (పకటన కొరకు భాషను నిర్మించుకున్నా డన్నది ఈ వాదం యొక్క సారాంశం. కాకా అనే పకికి, ఒక భాషలో సంకేతం కాకి. మరో భాషలో కౌకం. కూకూ అనే పకీని అంగ్రంలో కుక్కూ అంటారు. అడే విధంగా ఖే అనేది భేకం; మే అనేది మేక; మియావ్‌ అనేది సిల్షి. ఈ అరుపులన్నీ వివిధ భాషల్లో ఆయా జంతువుల కేర్చడిన పేరు. అదే విధంగా బౌ, వౌ అనేది కుక్కకు సంకేతం కావచ్చు. ఈ వాదంతో కొన్ని లోపాలున్నాయి.

(1) సృష్టిలో ఉన్న వస్తు చయమంతా ధ్వని పూర్వకమైనది కాదు, గోడ, ఇల్లు, కర, నేల వంటివి ఎన్నో శద్దాలకు ధ్వనితో సంబంధం లేదు. వీటికి సయింధించిన సంకేతాలు, ఈ వాదం యొక్క బలంతో పుట్టాయనవం కుదరదు.

(2 సృష్టిలో ఉండేధ్వనులు ఆందరికీ ఒకేరకంగా వినిపించక పోవచ్చు. ఒకరికి కొక్కొరోకో అని వినిపించే కోడికూత మరొకరికి “*చిచ్చిరీ చి అని వినిపించవచ్చు. ఒక్కొకగ్రారికి ఒక్కో విధంగా వినిపించే ధ్వనుల్ని ఆధారంగా చేసుకుని అందరికీ సమ్మతొలయిన సంకేతాలను ఏర్పరచుకోవడం ఎంతవరకూ సమంజసం ?

జ వూవా నాదం = దీనికి మరో పేరు ఆశ్చర్యార్థక వాదం. ఇడ్షి మనస్తత్వ విశ్లేషణం మీద ఆధారపడిన వాదం, నృష్టిలో ఒక్కో నస్తువుకు, ఒకోగ్రాభావానికి, ఒక్కో ధ్వసికి, మనం అన్ని వేళలా వివరించడానికి వీలులేని సంబంధం ఉంటుందని, ఆ ధ్వనే ఆయా వన్తువులకు సంకేతా లేర్ప డేటప్పుడు భాషలో ప్రాధాన్యం వహిస్తుందనీ ఈ వాదం సారాంశం. ఉదాహరణకు చకార ధ్వనికీ చెడ్డ తనానికీ, తెలుగులో ఇటువంటి సంబంధం నిర్ణయించవచ్చు. చెప్ప చేటు, చెడు, చెట్టి ఛా, ఛీ, పదాల ఉత్పత్తికి ఈ సంబంధమే కారణం, లదే విధంగా ఐకౌర ధ్వనికీ గోళాకార వస్తువులకూ సంబంధాన్ని సూచించవచ్చు. ఈ ధ్వనిని ఉచ్చరించేటప్పుడు పెదపుల్ని రెండింటినీ వలయాకారంలో అతికి బుగ్గల్ని కొద్దిగా బూరటిల్ల జేసి గాలిని స్ఫోటనం చేయవలసి వస్తుంది. అప్పుడు బుగ్గలు. పెదవులు పొందిన ఆకారాన్ని పోలి గుం్యడంగా బూరటిల్ల గలిగే వస్తువుల కన్నిటికీ ఆ ధ్వని సంకేతం అవుతుందని చెప్పడం యుక్తి సహమైన విషయ మే. బుట్ట, " బూరె, బుంగ, బంతి, బుడ్డి, బుడగ, టోలె, బోడి వంటి తెలుగు పదాలేకాక, బాస్కెట్‌, బాల్‌, బాగ్‌, బౌల్‌, బన్‌, బండిల్‌ వంటి ఆంగ్ల పదాలు కూడా పై పద్దత్తివల్ల ఉత్పన్నమై నాయని చెప్పవచ్చు.

భాషోత్పత్తి = వివిధ వాదాలు 7

ఈ అంళాన్ని వినరొస్తూ చార్జీ విల్లిన్‌ అనే భాషావేత్త కొన్ని విచి (శ్రాంశాలను (పతిపాదించాడు. అమాయకులూ నిష్కపటులూ అయిన పసిపిల్లలు కేరింతలు కొడుతూ చేనే *గి అనే ధ్వని నుండి ౦-1, 6౦041 ఆనే పదాలు ఉద్భవించి ఉంటాయనీ, అట్లాగే నిళ్శద్దాన్ని సూచిస్తూ పెదవులు బిగించడం వల్ల జనించే మకార ధ్వని, 4496, 117%6౧, 14786. వంటి సంకేతాలు జనించడానికి కారణమైందనీ వివరించాడు. సంస్కృతంలోని మూక శబ్దమూ తెలుగు మూగ శబ్దమూ పై పట్టికలో చేరడానికి అర్హత కలవపుతాయి.

అడే విధంగా ఆశ్చార్యాన్నో, అసహ్యన్నో, కోపాన్నో సూచించడానికి ఏర్పడ్ణ సంకేతాల్లో *వ్టి క్రాగ్ర ధ్వని వినిపిస్తుంది. 196, 221606, పింజ! పెంల వంటి పదాలు ఆ రకంగా జనించినవే. వీటి మీదుగానే ఈ వాదానికి పూపూ వాద మనే పేరు సిరమె౦ది.

తి. యీహేవోో వాదం = దీనికీ పూ పూ వాదానికీ దగ్గర పోలిక లున్నాయి. మనుష్యుడు చేనే పనులకు, ఆయా పనులు చేనే వైఖరిని బట్టి, సంకేతాలేర్పడతాయని ఈ వాద సారాంశం. ఉదాహరణకు బండ్లు లా గేటప్పుడు, బరువులె త్తే టప్పుడు ఊపిరినివిగించి, నిడివిగా వదలడం కనిపిస్తుంది. అటువంటి బరువై న చేష్టలను వివరించే పదాలను ఉచ్చరించవలసి వచ్చినప్పుడు కూడా అదే విధంగా ఊపిరి వదల వలసి రావడం గమనార ౦. హైలెన్పా, హమ్మయ్య హాయరాషమ్‌, హాయి వంటి తెలుగులో వాడుకలో డన్న పదాలూ, హీవ్‌, హెవీ, హైట్‌, హాంగ్‌, పోపీ వంటి ఆంగ పదాలూ ఇక్కడ ఉదాహరించ దగ్గపి.

4. జీంగ్‌ డాంగ్‌ వాదొం ౯ ఇది మాక్స్‌ ముల్లర్‌ స్వయంగా (ఫతిపా దించిన వాదం. దీనికి నిదానవాద (2101086916 6160ల) మని మరొక పేరు కూడా ఉంది. (ఫకృతిలో ఉండే (పతి వన్తువులోనూ, అంతర్నిహితంగా ఒక విధమైనలయ (మిస యుణలు ఉంటుంది, దాని నలన ఆయా వస్తువులు మనుషుల్లో ఒక రకమైన సంచలనాన్ని కలుగజేనే శక్తిని పొంది ఉంటాయి. మనుష్యుడు ఆ సంచలనానికి అనుగుణమైన సంకేతాలనే ఆ వస్తువులకు కల్పించుకుంటాడు. అంటే, జడమూ, చేతనా రహితమూ అయిన రాతి బండలో కూడా (ఫ్రకంసనా లుంటాయని మనం నమ్మితేనే ఈ వాదానికి సార్టక్యం ఉంటుంది. గంటమోగితే దానిలోని (ప్రకంపనాలు మనుష్యుడి మనస్సులో డింగ్‌ డాంగ్‌ అనే సంకేతాన్ని సృష్టించడం సత్యమయి తేకావచ్చు. కాని గిన్నె బాగా మెరుస్తుంటే, చూచే వాడికి అది “తళ తళశి అనే సంకేతాన్ని సృష్టించగల (ప్రకంపనాన్ని కలిగి ఉంటుంది ఆని నిర్ణయించడమే ఆలోచించవలసిన విషయం. కనకన, చకచక, భగభగ వంటి ధ్వన్యనుకరణ శబ్దాలూ, పెద్ద "పెద్ద కాయలు, మంచి మంచి చీరెలు ఆనే చోట్ల వచ్చే పునరుక్ర్తులూ, ఈ వాదం వల్ల వివరింపదగిన పదాలు.

లో నంగ్‌ నాంగ్‌ వాదం * ఈ వాదం, థాషలో ఉండే సపదజాలమంతా ఆదికాలపు మంథ్థత్రోచ్చారణం మీద ఆధారపడి ఉదృవించిందని నిర్ణయిస్తుంది.

8 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన అయితే ఈ మంశ్రాలు తదృప్‌ంచడాస్‌కి ఆవసరమైన చరత్ర నీవాదం స్పష్టం చేయలేదు. దీనికి బలమైన ఉదాహరణల్ని కూడా (ప్రతి భాష నుండీ సేకరించడం కష్టం-

ఠి, భాటా వాదోర = ఇది డార్విన్‌ అభిప్రాయాన్ని అనుసరించి పృట్టిన వాదం? భాషలో ఉండే పదజాలమంతా ముఖ యంత్రం వలన ఉత్పన్నమౌొతున్నది. అయికే ముఖయం/త్రాంగాలన్నీ, ఆంగ వికేపాలను, అసంకల్పిత చర్యగా అనుక రించడం వలననే ధ్వన్యాత్మకాలయిన వర్ణాలను, వాటివల్ల పదాలనూ ఉత్పన్నం చేయడానికి సమర్థాలవుతున్నవి అని ఈ వాదం నిర్ణయిస్తుంది. ఉదాహరణకు న్క్త్ష ఎదుటి వ్యక్తిని పొమ్మని నిర్దేశించడానికి తన చేతిని, ఆది ఉన్న స్థానా న్నుండి ముండుకు ప్‌సురుగా కదిలిస్తాడు. ఆ కదలికను అనుకరిస్తూ పెదవుల దగ్గర స్ఫోటనం చెందే గాలి పెదవుల్న విడిచి ముందుకు దూనుకుపోయినప్పుడే “ఫో” తన ధ్వని ఉద్భవించి అది భాషాధ్వనిగా మారుతున్నది. అదే, రమ్మన్నప్పుడు, చేతి కదలిక, అది ఉన్న -స్టానానికంయే బాగా వెనక్కు. కదులుతుంది. “రా” అన్న ధ్వనిని ఉచ్చరించేటప్పుడు, రకారంతో కూడిన “అకార స్టానం ముఖ యం౦ం(త్రంలో బాగా వెనకగా ఉంటుంది. దీనిని బట్టి ఉచ్చారణకూ, ఆంగిక చాలనానిక్తీ సంబంధం-ఉన్నదనే నిర్ణయించవచ్చు. అందువల్ల ఈ వాదం కొంతలో కొంత యుక్తి సహమెనదిగానే. కనిపిస్తుంది.

ఈ విధంగా, వైన "పేర్కొన్న వాదాలన్నీ వేటికవి సమ్మగాలు కావు, ఒక్కోవాదం, కొన్ని రకాల పదోత్సత్తికి కారణాలు చెప్తుంది. కాని మొత్తం భావకంతటికీ సమ్మగ వ్యాఖ్యానం ఇవేమీ చేయలేవు. అయితే భాష అనేది మనుమ్యుడికి క్రమానుగతంగా లభించిన అభ్య_స్త విషయమే కాని దై వద త్త మైంది. శాదము అని ఈ వాదాలన్నీ నిర్ణ యించ గలుగుతున్నాయి.

= ఇక, భాష యొక్క. ప్రాథమిక దశలో ఆఖంశ వాక్యం జనించి, అది ముక్కలు ముక్కలుగా చేయబడి పదాలు ఏర్పడ్డాయా రేక, పదాలే జనించి, అవి అన్వయ క్రమాన్ని ఏర్పాటు చేసుకుని వాక్యంగా రూపు చెందాయా. అశే విచికిత్స శాస్త్రవేత్తలలో కొన్నాళు కొనసాగింది. వ్యాకరణ శాస్త్రానికి (ప్రధమా చ్చార్యుడై న పాణిని ధాతువాదాన్ని అవలంబించడం జరిగింది. (సాతిశాఖ్యాలలో ఇదే అభిప్రాయం కనపడుతుంది. యాస్కా-చార్యుడు కూడా భాషనంతటిన్సీ ధాత్వర్థాలను వివక్షించడం వల్ల నే వివరించడానికి పూనుకున్నాడు ఇప్పటికీ, మనం ఏ భాషను గమనించినా, మధ్యమ పురుష విధ్యర్హక రూపాలు ఆల్పాక్షరాలతో కూడిన ధాతు రూపాన్నే పొంది ఉండడం కనిపిస్తుంది. అంతేకాక అవీ వాక్యాలోగా కూడా వివరీంసబడడానికి వీలుంది. ఉదాహరణక్ర “విను” అన్నప్పుడు *వీను” అనే ధాతు రూపమూ, "నీవు నేను చెప్పేది విను అనే వొక్యార్థమూా రెండూ కోసిపిను న్నాయి. కౌబట్టి ఎదుటి వానితో మాట్లాడడం దగ్గర మొదలై న జాషా(ప్రశ్రియ, తోలుతటి దళలో తక్కున అక్షరాలతో, ధాతురూపంతో

భాపోత్పత్తి = వివిధ వాదాలు ఖ్టి ఆభేదంగా ఉండి, వాక్యం బోధించే అర్థాన్నే బోధిస్తూ ఉండి ఉండవచ్చు. మను ష్యుడి బుద్ధి పెరిగిన కొద్దీ వాక్య నిర్మాణంలో కిప్ట ఏక్సడి ఎన్నో భాషా భాగాలు ఏర్పడడానికి వీలు కలిగి ఉండవచ్చును.

ఇంత చర్చ ఆనంతరం, తేలిన సారాంశం ఈ. విధంగా ఉంటుంది.

1 భాష బై వదత్తం కాదు.

£. మనుష్యుడు, సృష్టిలో తనకు వినిపించే వివిధ ధ్వనుల్ని అనుక రించడం వల్లా, అతనికి సంబంధించిన మానసిక (ప్రకోపనాల శక్తివల్లా, శరీ రాంగాలకున్న చాలన శక్తివల్లా, అతనికి (క్రసంగా ఆలవడ్డ (ప్రక్రియ భాష

8. మానవుడు, తన మెదడుకున్న (గహణ శక్తినీ, భావనా శక్తినీ కలగలుపుకుని, తిరిగీ భావనలను సంశ్లేష విశ్లేషణ చర్యల చేత ఆలోచనగా మార్చి, ఆ ఆలోచనల్ని బయటికి వెల్లడి స్తున్నస్పుడు ఏర్పడ్డ సాంకేతిక (పథక్రియే భాష.

శ, ఇది ధ్వన్యాత్మకంగా ఉండవచ్చు. ధ్వని రహితంగా ఉండవచ్చు. ధ్వన్యాత్మకంగా ఉన్న దాన్ని భాషా విధానమనీ, ధ్వని రహితంగా ఉన్నదాన్ని భా షేతకర విధానమనీ కొందరు వివరించడం కనిపి స్తుంది.

ర్‌ ధ్వన్యాత్మకమైన భాష తొలుత అల్బ వర్ణాలతో ధాతు రూపంలో కనిపించినా, వాక్యార్థాన్ని బోధి స్తుండేది. రాను రాను, మనిషి ఆదిమ దళనుండి నాగరక దశను ఎదిగిన కొద్దీ భాషా నిర్మాణంలో క్లిష్టత ఏర్పడడం [ప్రారంభ మైంది.

థాషల వర్గీకరణం

రాను రాను భాషలో జరిగే మార్చులూ, అందులో ఏర్పడే నీప్పతావీటిని వివరిస్తూ భాషా చరి (తను నిర్ణయించడం, భాషోత్పత్తిని నట్టేశంచడం అంత సులువైన పనేమీ కాదు, ఈ నాడు అందరం. తెలుగు" ఛోష నూట్లాడే వారమే అయినా మన కందరికీ 1! వ శతాద్దిం నాటి తెలుగు ఒకే విధంగా అర్ధం కాదు ఆ తెలుగుకూ, ఇప్పటి తెలుగుకూ భేదం ఉండడమే అందుకు కారణం. కాని ఈ ఖేదం రెండు రకాల తెలుగుల మధ్యా అవగాహనను పూర్తిగా తెంపి వేసేంత తీవ్రమైన భేదం కాదు. అంపే ఈ రెంటికీ మధ్య ఎక్య్థాడా భాషా విషయకమైన అభాతం ఏర్పడిందని చెప్పడానికి వీలులేదు. అంటే 1! న శతాబ్దం నుండీ నేటివరకూ ఉన్న తెలుగుతో మార్చు, (క్రమానుగతంగా, కొంచెం కొంచెంగా సహజంగా సంభవించిన మార్చు. అంతేకాక అది మొతం వాషలో అనవగాహత, కల్పించని సరళమైన మార్చు. ప

ఒక థాషలో ఈ రకంగా (క్రమ పద్ధతిలో జరిగే మార్చు ఆ భాష నుండి. మరికొన్ని భాషలు పుట్టడానికి కారణం కావచ్చు, ఇట్లు సలు భాషలు రూపొందే పద్దతిని శాస్త్రవేత్తలు రెండు విధాలుగా వివరించడం జరిగింది.

ఖ 1. వంళ వృక్ష వాదం (0౯6౬ 96602 ల౬ంక),

10 తెలుగు భాషా చరిత - తులనాత్మక పరిశీలన ల తరంగ వాదం్శ (7276 యేంం0), ॥

_ ఒక వ్యకనికి శాఖోపళాఖలు విస్తరించేటట్లుగా,. వృకకాంఢం వంటి మౌలిక భాసనాధారంగా చేసుకుని మరికొన్ని భాషలు శాఖల్లా. పెరుగుతాయని వంళనృత్ష వాదం (పతిపొది స్తుంది.

సశాంత సరోవరంలో రాయి విసిరితే తరంగాలు ఏర్పడి ఒడ్డుకు తాకిన విధంగా మొలిక భాషతో అనేక కారణాల (ప్రాబల్యం చేత కొన్ని భాషలు అలలు అలలుగా విజృంభిస్తాయని తరంగ వాదం తీర్మాని స్తుంది.

ఇట్లా (ప్రపంచ పరివ్యాప్తంగా ఏర్పడ్డ భాషలు నేటికి దగ్గర దగ్గర మూడు వేలు,

ఇన్ని భాషల్ని, ఒక సామాన్య సూతం వల్ల భిన్న వర్గాలుగా ఖచ్చి తంగా వేరు చేయడం కుదరని పని, అందుకు బలమైన కారణాలున్నాయి. (పతి భాషలో నిర్మాణ విషయంలో రెండు ఛాగా లుంటాయి. అవి ([) బాహ్య నిర్మాణం (2) అంతర నిర్మాణం. ధాషలో ఉండే వర్ణాలూ పదాలూ డాహ్య నిర్మా ణానికి చెందినవి కాగా, పదానికీ పదానికీ మధ్య గల సంబందం, వార్య రచనా ఆంతర నిర్మాణానికి చెందే విషయాలు. ఏ భాషయినా మరో వాష యొక్క (ప్రభావం చేత తనలో ఉన్న వర్ణాలలోనూ, పదాలలోనూ వేగంగా మార్చు తెచ్చు కని, ఆ మార్పుల్ని జీర్ణం చేసుకుంటుంది. కాని ఆంతర నిర్మాణం విషయంలో అటువంటి మార్పుల్ని, ఎంతో అమదుగా తస్ప, ఆహ్వానించదు. అందువల్ల శే భాషలో మరో భాష (ప్రభావంవల్ల వచ్చిచేరే వర్ణాలూ పదాలూ కనిపిస్తాయి. కౌని వాక్య నిర్మాణం, కారక (ప్మకియా కనిపించదు. కనిపించినా చాలా అరుదుగా ఉంటాయి.

భాషల్లో ఇతర భాషల (ప్రభావం చేత చాహ్య నిర్మాణొన్ని మార్చు కునే లక్షణం ఉరడ్‌డం వల ఒక భాషను మరో భాషనుండి ఖచ్చితంగా వేరుచేసి నిలబెట్టడం కష్ట సాధ్యమోతున్నది. ఇక్కడ ఒక భాష తనకంళె విరుద్ధ నిర్మాణ స్వభావం కలిగిన మరో భాషనుండి కూడా బాహ్య నిర్మాణంలో పోలికల్ని తెచ్చు కుంటుంది. ఈ లక్షణం వలనే హైందవ భాషావేత్తలు తెలుగు భాషకూ, ఆ మాటకొ న్లే, దేశంలో ఉన్న "అన్ని భాషలకూ సంక్కాతమే తల్లి ధాష అనుకో వడం జరిగింది.

కాబట్టి థాషల్ని వేర్వేరు విభాగొలుగొ చేనేదుందు వాటి ఆంతర

నిర్మాణానికే (ప్రాముఖ్యం ఇవ్వవలసి ఉంటుంది.

ఇంతవరకూ (ప్రపంచ భాష లన్నిటికీ శాస్త్రీయమైన ఖచ్చితమైన విభాగం

జరగలేదనే చెప్పాలి, కొన్ని అమెరికన్‌ ఇండియన్‌ భాషలు, ఆఫికాలోని నీీగోల భాషలు, అస్ట్రేలియా వాసుల భాషలు, ఆసియా ఖండంలోని కొన్ని చమూరుమూల భాషలు, ఇస్పటికీ శాస్త్రీయ విభాగానికి లోను కాలేదు... యూరప్‌ ఖండంలోని భాషలూ"ఆసియా ఖండంలోని సమీచీన ప్రాగ్భాగ భాషలూ “౫౯97

థాషోత్పత్తి = వివిధ వాదాలు 11 మ. 12082869) మధ్యధరా ఫాంత భాషలు మాత్రమే శాస్త్రీయ విధానానికి పాల్పడి, తృప్రికరమైన పరిశోధనకు లొంగ గలిగాయి. -

ఈ ఏభాగ విషయం ఇలా ఉండగా కొందరు (ప్రపంచ భాషలన్నీ ఒకే ఒక మౌలిక రూపానికి చెందినట్లుగా నిరూపించడానికి తహ తహ లాడారుం ఎన్‌ పెరాన్‌చో అనే (పవంచ భాషను కూడా తయారు చేశారు:శాని ఆ (ప్రయ త్నాలింత వరకూ ప్పూర్తిగా ఫలవంతం కాలేదు. ”

(వపంచ ధాషలన్నిటినీ ఇంతవరకూ మూడు విధాలుగా విభాగం చెయ్యడానికి శాస్త్రజ్ఞులు పూనుకున్నారు, అవి (1) జాత్యాశిత వర్షీకరణం (౮౭౫6౦1081621 0121515162600) (2) నిర్మాణా(శిత వర్షీకరణం (వశం?9౧0- 1021621 (129551162610%) (8) భౌగోళిక వర్లీకరణం (౮౭౦8920 01621 ౮1199161626100)

1. జాత్యా్యశిత పర్గీకరణం

వంళవృక్ష పద్ధతి ద్వారా వివరించగలిగిన భాషలన్నీ ఈ వర్లీకరణం (క్రిందికి రావచ్చు. వీటిలో మౌలిక లక్షణాలలో ఏకత్వం కనిపిస్తుంది. అనగా ఇవి తాము ఒకే కుదురు నుండి జన్మించడం వలన కాదు, మూల భూకఠాలై న లక్షణాలలో పోలికలు కలిగి ఉంటాయి. అనగా పద (ప్రత్యయ సంబంధం, వాక్య రచనా పద్దతి వంటి ఆంతర నిర్మాణానికి చెందిన విషయాలలో ఇవి ఒక టిగానే ఉంటాయి. ఈ (ప్రాతిపదికపై న (ప్రవంచ భాషలని పరిశీలించగా ఈ వర్గీ కరణం వలన ఏడు కుటుంబాలు ఇంతవరకు తృ ప్రికరంగా విభజింప బడ్డాయి. అవి

1. ఇండో యూరోపియన్‌ కుటుంబం.

2. నెమెటీ హమెటిక్‌ కుటుంబం,

3. యురల్‌ ఆల్లా కుటుంబం.

శ. సీనో టిబెటన్‌ కుటుంబం.

5. జపనీన్‌ కొరియన్‌ కుటుంబం.

6. (ద్రావిడ కుటుంబం.

7. మలయా పోలినేషియన్‌ కుటుంబం,

(1) ఇంజో యూరోవీయన్‌ వభమీంవిం 2 ఈ కుటుంబానికి చెందిన భాషల్లో చాలా భాషలు యూరప్‌ ఖండంలో ఎక్కువగాను, ఆసియా ఖండంలో విరళంగాను వ్యాపించి ఉన్నాయి. (పపంచ జనాభాతో ఈ భాష మాట్లాడే వాళ్ళ సంఖ్య సగానికిపై నే ఉంది. ఈ కుటుంబాన్ని ఎనిమిది ఉప విభాగాలుగా విభజింప వచ్చు. అవి 1. గిక్‌, 2. ఇటాలి, గ. కెల్టిక్‌, 4. జర్మానిక్‌, 5. స్తాపిక్‌ , (1. ఆర్బేనియన్‌, ?. ఆర్మీనియన్‌, 8. ఆర్యన్‌ విభాగాలు. ఇందులో మొదటి ఏడు నిభాగాలు యూరప్‌ ఖండంలోను చివరిదైన ఆర్యన్‌ విభాగం ఇరాన్‌, హిందూ దేశాలలో వ్యాపించింది. శ్రే

క్షేత్ర తెలుగు భాషా చర్మిత - తు ౬నాత్మక పరిశీలన

(్రేక్‌, లాటిన్‌, జర్మన్‌, (ఫెంచ్‌, స్పానిష్‌, ఇంగ్లీ ష్‌, డేనిష్‌, స్వీడిష్‌ భాషలూ, రష్యన్‌, జెక్‌, పోలిష్‌ భాషలూ, పర్షియన్‌ సంస్కృత భాషలూ సంస్కృృతంనుండి వంశవృక్ష వద్దతిరో జనించిన [ప్రాకృత భాషలూ _ బెంగాలి, ఉఓరియ్యా మరాఠీ, పొంది, పంజాబీ, గుజరాతీ, రాజస్తానీ మొదలెన ఉతర హిందూ భాషలూ-ఈ కుదురునుండి ఉత్సన్నాలై న భాషలు. భాషానిర్మాణందో వీటన్నిటిలోను ఏక సూంతతను భాషావేత్తలు గుర్తించగలిగారు,

(౨) నెతములో పామెటిక్‌ వటిందిం * ఈ కుటుంబానికి చెందిన ధాషలు మాట్లాడే వారి సంఖ్య (ప్రపంచం మొత్తం మీద ఎనిమిది కోట్లు. ఇందులో 'నెమెటిక్‌ విభాగము, హెమెటిక్‌ విభాగము రెండు కలిసి ఉన్నాయి. మధ్యధరా సము(ధ్ర ప్రాంత భూములైన సిరియా సౌదీ అరేబియా ఇరాక్‌లూ -_ ఉత్తర అఫ్రికా భూములై న ఈజిప్టు (ఇప్పటి యున్దై కెడ్‌ ఆరబ్‌ రిపబ్లిక్‌ ) మొరాకో, అల్జీరియా, మొదలై నవి తూర్పు అఫికౌ (పదేశాలైన సోమాలీ, ముజాంబిక్‌ మొదలైన ప్రాంళాలూ---మెడగాల్క-ర్‌ ద్వీపంలో కొన్ని (ప్రదేశాలు భాషా కుటుంబానికి ఉత్పన్న స్థానాలు. ఈ కుటుంబంలో 'నెమెటిక్‌, హెమెటిక్‌ అశే రెండు ఉప విభాగాలు ఉన్నాయి. నెమెటిక్‌ భాషకంపే హెమెటిక్‌ భాషలు బాగా ప్రాచీనమైనవి. ఉత్తర అఫ్రికా ఇఖండమంతా మొదట హెమెటిక్‌ భాషలే వ్యాపించి ఉండేవి, మధ్య దక్షిణ్యాఫికాలలో కూడా ఇవి స్థిరపడి ఉండేవి. కాగా ఫౌదీ అరేబియా, ఇరాక్‌లలో వ్యాపించి ఉండిన నెమెటిక్‌ భాషలు మహమ్మ వీయుఅ రాజకీయ (ప్రాబల్యం వల్లి వ్మార్ర సముద్రందాటి ఆ(ఫికా ఖండమంతటా స్థానాన్ని నరపాదించుకోవడం జరిగింది. ఈ రెండు విభాగాల లక్షణాలు ఒకటే కావడం వల్ల రెండింటినీ కలిపి దాన్ని నెమెటో హెమెటిక్‌ కుటుంబంగా శాస్త్రజ్ఞులు వ్యవహరించడం జరిగింది. ఈ కుటుంబాలలో మిక్కిలి ప్రాచీనమైన చరి(కా, (గాంధికతా కలిగిన భాషలు ఎరబిక్‌ హి(బూ భాషలు,

(5) చైైలీయ వటుంచిం ॥ దీన్నే సీనో టిబెటన్‌ కుటుంబమని కూడా వ్యవహరి స్తున్నారు. చై నా, టిబెట్‌, బర్మా, సయామ్‌, ఇండో చై నాలో ఉత్తర భాగం సిక్కియాంగ్‌, మంచుకూడో మొదలై న (ప్రదేశాలలో ఈ కుటుంబం విస్తరించి ఉంది.అనగా ఆసియా ఖంఢపు తూర్పు భాగాన వీటికి వ్యాప్తి ఎక్కువ. ఈ కుటుంబ భాషలో ఉన్న స్వల్ప ఖేదాలను బట్టీ భౌగోళిక (ప్రాభాన్యతని బట్టీ వీటిని శాస్త్రకారులు మళ్ళీ మూడు విభాగాలుగా చేసుకున్నారు,

అవి 1. వైనా విభాగం, 1. టిబెట్‌ ఐర్మన్‌ విభాగము, 8, సయౌాం విభాగం, ఇవన్నీ వీల్ల షాత్మక లక్షణాన్ని కల్గిన భాషలు వీటిల్లో సదాలు ఏకాచ్కాలు. అనగా సర్వసాధారణంగా ఒక్క పదంలో ఒక్క అచ్చు మ్యాళఠమే కనిపిస్తుంది.

(4) జీళల్‌ అల్జాక్‌ ప్రఖుంలిం 2 ఈ కుటుంబం యూరప్‌ ఖండపు ఉళ్తరవు కొపన ఆర్కొటిక్‌ వలయా నికి దగ్గరగా ఉన్న (ప్రదేశాలలో విస్తరించి ఉంది. అంే ఫినొలాండ్‌, కరేలియా, ఉత్తర నార్వే, స్వీడన్‌, హంగేరి,

భాషోత్పత్తి - వివిధ వాదాలు 18 తుర్కీ, సోవియట్‌ ఆసియా మొదలైన దేశాలలో ఈ కుటుంబ భాషలు ఉన్నాయి. (ప్రాచీన భాషావేత్తలు ఈ కుటుంవాన్ని సిథియన్‌ భాషా కుటుంబ మని, తురేనియిన్‌ కుటుంబమని పిల్చుకొనేవారు. పడమట అట్లాంటిక్‌ సము[్రం దగ్గరనుండి తూర్పున ఓక్‌ శక్స్‌ సముుద్రంవరకు ఎంతో వెడల్పైన భూభాగం ఈ భాషలకు జన్మస్థానం. ఇంత నిడివికల భూభాగంలో ఉన్న భాషలనన్నిటినీ ఒకే కుటుంబం (క్రిందికి తీసుకురానడంలో సామంజస్యం ఉన్నదా అనే విచికిత్స శాస్త్రవేత్తలలో లేకపోలేదు. ఈ కుటుంబ భాషల్లో ఉండే చిన్న చిన్న భేదాల పల వీటిని ఐదు విభాగాలు చేయవలసి వచ్చింది, అవి [. ఫిన్నోట్నగిక్‌, £. సమోయత్‌, $8. తుంగూవ్‌, 4. మంగోలి యన్‌, $. తుర్కి టార్‌టార్‌ నాషలు, ఇందలి మొదటి రెండు యూరప్‌ఖండం లోను, తర్వాత మూడు అసియాఖండంలోను ఉన్నాయి. వీటిలో ఫిన్నిష్‌, హంగేరీ, టర్కిష్‌ ధాషలలో దాగా అభివృద్ధి చెందిన సాహిత్యం ఉంది.

(5) దవొన్‌ వథమింవిం 2 దీన్నే జపాన్‌ కొరియా కుటుంబం అని వ్యవహరించడం కనిపిస్తుంది. ఆసియా ఖండానికి తూర్పు తీరంలో ఉన్న జపాన్‌ కొరియా దేశాలలో (ఫ్రముఖంగా కనిపించడం చేత ఈ భాషా కుటుంబానికి ఈ "పేరు స్థిరపడింది. ఈ రెండు దేశాలలోనే కాక ఫార్మోజా, మంచుకూవో, కెరో లిన్‌, మార్షల్‌ దీవులు, ఇండో వైనా, సయాం, మలయా, బర్మా, ఫిలిప్పీన్స్‌, ఈస్ట్‌ ఇండీస్‌లోనూ _ చైనాలో కొంత భాగంలోను ఇవి వ్యాప్తిలో ఉన్నాయి. వ్లైనా కుటుంబం విశ్లేషణాత్మక లక్షణాన్ని కలిగి ఉండగా జపాన్‌ కుటుంబం సంయోగాత్మక లకణం కలది.

(69 మలయా వమీంటిం + చీన్నే మలయో పోలినేషియన్‌ కుటుంబమని వ్యవహరిస్తారు. మలయా ద్వీపకల్పంలో ఈ భాషలు ఎక్కువ వ్యా _ప్రిలో ఉండటం చేత పీటికొపేరు స్టిరపడింది. అక్కడేకాక జావా, సుమత్రా, జోర్నియో, బాలి మొదలై న దీవుల్లోను, ఫిలిప్పీన్స్‌, న్యూజీలాండ్‌, సమోవా మొదలైన (ప్రదేశాల లోను ఈ కుటుంబానికి చెందిన భాషలు వ్యవహారంలో ఉన్నాయి.

(7) ట్రావ వమీంథం £ ఈ కుటుంబానికి చెందిన భాషలు భారత దేళప్ప మధ్యభాగంలో విరళంగాను దకీణభాగంలో పూర్మంగాను, సింహళదేళప్ప ఉత్తర భాగంలోను వ్యాపించి ఉన్నాయి. ఉత్తర హిందూదేశంతో చుట్టూ ఇండో యూరోపిన్‌ కుటుంబ భాషలు ఉండగా వాటి మధ్య [బాహూయి అనే (దావిడ కుటుందానికి చెందిన భాష ఒక ద్వీపం మాదిరిగా కనిపిస్తుంది, దీనివలన ద్రావి డులు ఉత్తరాన్నుండి దక్షిణానికి వలస వచ్చిన వారనే వాదానికి బలం చేకూరు తున్నది. ఈ కుటుంబంలో ఉండే భాషలు ఇప్పటికి లెక్క తేలినవి ఇరవై రెండు. వీటిల్లో మన భాస తెలుగు కూడా ఒకటి. ఈ భాషలన్నిటినీ శాస్త్రజ్ఞుల మూడు విభాగాలుగా గు ర్రించారు. 1. దకీణ (ద్రావిడ భాషలు, ఏ, మధ్య (ద్రావిడ వాషలు, శి ఉత్తర (్రావిశస భాషలు. ఈ జాషలలో [ప్రాచీనకాలం నుండి సారన్వతం కలిగిన

క్షీ తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన బ్లాషలల్లో ముఖ్యమైనవి నాలుగు. అవి |. తమిళం, £. మళయాళం, క. కన్నడం, శ. తెటగు.. వీటిలో తమిళ, మళయాళ, కన్నడాలు దక్షిణ (ద్రావిడ భాగానికి చెందగా. తెలుగు మధ్య (ద్రావిడ విభాగానికి చెందినది. ఈ భాషా కుటుంబం పరియు క్రాతతైక లక్షణం కలిగిఉన్నది. పైన వివరంగా పేర్కొన్న ఏడు భాసా కటుంబాబేకాక కొందరు. భాషావేత్తలు వివరించిన మరో నాలుగు కుటుంబాలు కూడా ఉన్నాయి అవ 1. ఆఫీ కన్‌. స్మీగో కుటుంబం, ఓ. అమెరికన్‌ ఇండియన్‌ కుటుంబం, 8. కకేబ్షయన్‌ కుటుంబం, 4. వానగా కుటుంబం. ఈ నాలుగు కుటుం బాలు వ్యాపించిన (ప్రదేశాలువరుసగా 1. ఆ్యఫికా ఖండపు మధ్య దకీణ (పదేశాలు, 2. ఉభయ అమెరికా ఖండాలు, 8. సోవియట్‌ రష్యాకు చెందిన కాక్‌సస్‌ పర్వత (ప్రాంతాలు, 4. న్పెయిన్‌, ఫ్రాన్స్‌ దేశాలలో కొంత భాగం. అయితే ఈ నాలుగింటి విషయంలో కుటుంబ వర్లీకరణం నిర్దష్టంగా జరగలేదు. ఒక్కో కుటుంబంతో భిన్న భిన్న లక్షణాలు కల భాషలని కలబోసుకొని ఉన్నట్లు కనబడుతున్నాయి. అమెరికా, ఆఫికా, న్పెయిన్‌, (ఫాన్స్‌ కాక్‌సన్‌ అనే "షేర్లు కేవలం భౌగోళికంగా ఏర్పడ్డ పేద్లగా కనిపిస్తున్నాయి. అందువల్న ఈ కుటుంబాల వివరాలివ్వడం స్తులభీం కామ్‌. వీటిని గురంచి ఎంతో పరిశోధన జరగవలసి ఉంది. క నిర్మాణ్యాశిత వర్గీకరణం

జొత్యాశ్రీత వగ్గీకరణంలో అయా కుటుంవాలకు చెందే భాషల్ని వాటి భాహ్య నిర్మాణంలోనూ, అంతర నిర్మాణంలోనూ ఉండే పోలికల్ని స్థూలంగా కనిపెట్టి నిర్ణయి స్తున్నాము. నిర్మాణాశిత వర్లీకరణములో లక్షణం కూడా ఇంచు మించు ఇదే అయినా ఇక్కడ పరిశీలన స్థూలమైంది కాక బాగా నిశితమైన పరి శీలన వాక్యనిర్మాణం, వాక్యంలో ఉండే పదాల పరస్పర సంఒంధం వంటి అంశాలపై న ఈ పరిశీలన మిక్కిలి నిశితంగా జరుగుతుంది. అందువల్ల నేఈ వర్గీక రణల, నిర్మాణాత్మకమైన వగ్గీక రణమనే నామాన్ని సార్టకంగా ధరించింది. ఏ భాష్మకె నా 1పముఖాంశం అనతగ్గ వాక్యం యొక్క నిర్మాణాన్ని బట్టి వాషల్ని ₹ండు విభాగాలుగా వేరు చేయవచ్చు. అవి 1. స్టిరరూప భాషలు (1002820106 12080 ఇక్రర5) 8. రూప భేదభాషలు (084016 12802865 ),

న" వై న్హీలడూవ ఫ్లావలు * ఈ భాషల్లో ఉండే పదాల రూపం వాక్యంలో స్థిరంగా ఉంటుంది అనగా ఈ పదాలు, (పత్యయాలు చేరడంవల్ల తమ రూపాల్ని మార్చుకోవు. ఇక్కడ పదం కేవలం ఒక ఇటుకరాయి వంటిది. రాళ్ళు ఒకదాని ప్రక్కన ఒకటి సేర్చినట్లు ఈ భాషలో పదాలు ఒకదాని పక్కన ఒకటి ఉంటాయి. అంతేకాని ఒక దానిలో ఒకటి చొచ్చుకుపోయి పూర్వపదం చివరి భాగం పరపదం మొదటిభాగం, ఏదో ఓక (ప్రత్యయంగా మారిపోయేంత (ప్రమాదం ఈ భాషలో కనిపింఛదు. ఒక పదం వేరువేరు భాషా భాగాలుగా మారాలం కే అ పన్మిరూపథేద' ఛాషల్లోలాగ్రా (ప్రత్యయాల, వల్ల ఇక్కడ జరుగదు. అది క్జేధతిం కే వాక్యంలో "డిండే పదాలు "తమస్థానాన్ని మార్చుకోవడం వల్త్లా=

భాషోత్సత్తి - వివిధ వాదాలు 15 జి ఆ పదాలు ఉచర్చించడంతో- వచ్చే తానవై విధ్యం (౧౦116 6116676066) వల్తా మాత్రమే జరుగుతుంది. ఉదాహరణకు వైనా భాషతో శాతీన్‌ొ అంచపే పెద్ద మనుష్యుడు. “తీన్‌తా" అంపే మనుష్యుడు పెద్దవాడు. ఇక్కడ +పదాలలో పత్యయం వాషా భాగాలను మార్చగలిగింది. ఈ -లక్షణం తెలుగువంటి సంయోగాత్మక ధాషల్లో చాలా అరుదుగా కనిపిస్తుంది. ఉదా- పండు మామిడి, మామిడి పండు, ॥

కానంలో వచ్చే మార్చువల్న ఒక్క “తి* అన్న పదానికి జండా, ధ్యానం, దాట, చీరుట, కమ్ముకొనుట వంటి అర్జాలున్నాయి. పత్యయాత్మక గాష అయిన సంస్కృతంలో ఈనాటికీ నానా అర్జాలున్నాయి. “హరి” అంటే విష్ణువు, సూర్యుడు, నక్క, కప్పం వీటిల్లో (పస్తుతం మనం ఏ విధమైన తాన చేదాన్నీ గుర్రించలేకపోయినా, ఒకప్పుడు అది ఉం'పే ఉంటుందనడానికి పీలుఐది.

స్తిర రూప ధాషలకు చర్కటి ఉదాహరణ చైనా వాష. ఈ తెగకు చెందిన దాషల్లో, పదాలతో పెద్ద మార్పులు ఉండకపోవడం వల్ల వదాల మార్పును గుర్తించి వెల్లడించే వ్యాకరణశాస్త్రం అభివృద్ది చెందడానికి వీలులేదు. ఈ వఏవిశాగానికి చెందిన భాషలను వియోజనాత్మక భాపలు (1521269 సే3ర240- 269) అంటారు. వియోజనాత్మక ధాషలన్నీ సర్వసాధారణంగా ఏకాచ్కాలుగా ఉంటాయి. స్టిరరూప ధాషా విభాగానికి "పేర్కొనే లక్షణాలే ఈ వియోజనాళ్మక నాషా లక్షణాలుకూడా.

త, డావఖేదో ఖావలు : ఈ భాషల లక్షణం స్టిరరూప భాషా లక్షణాలకు విరుదమెనది. ఇక్కడ పదాలన్నీ (పత్వ్యయాదులు చేర్చడం వల్ల అంతో ఇంతో రూపులో భేదాన్ని పొందుతుంటాయి. అందువల్ల ఇవి రూపభేద్‌ భాషలు. ఉదా హరణకు “విను” అన్నది ధాతురూవం. వినెను, వినుచున్నాడు, వినడు, విశనగలడు వంటివి ఆయా (_పత్యయాలు చేరి సంపూ క్ష్యకియా రూపాలుగా మారుతున్నాయి. వినికి, వినికిడి, వినుదల, వినుట, విను వంటి రూపభేదాలు నామ(ప్రత్యయాల వల్ల కలుగుతున్నాయి. రూపంలో ఇటువంటి మార్పుల వల్లనే ఇన్ని అర్ధాలు ఈ భాషలో ఆవిష్యూరింపబకడడం౦ సంభవిస్తున్నది.

గా ఈ విభాగానికి చెందిన భాషలని తిరిగి మూడు ఛాగాలుగా విభజింప వచ్చు. అవి |. సంశ్లే షణాత్మక భాషలు (1110100[%2622610 1.20 8562869 ), బు సంయోగాత్మక భాషలు (4 క81661026108 క2080938650్ట, లి (పత్యయౌాత్మక భాషలు (190116660021 20862865)

1. నంశ్లేవశాత్యళ వానలు: ఉత్తర దక్షీణ ఆమెరికా ఖండాలతోని దేశీయుల భాషలన్నీ చాలా వరకు సంశ్లేషణాత్మక లక్షణాలు కలిగినవి. ఈ భాషల్లో (1) వాక్యమంతా ఒకే పదము అన్న (భమను కలిగి స్తుంది.

ఉదా॥ (గీన్‌లాండ్‌ భాషలో

శి ఇ1ేశ192మి =. చేపలు పట్టడం.

శక తెలుగు భాషా చరి్యిత ౬ తులనాత్మక పరిశీలన పౌం2౯602 మ ఆయ _త్తమవడం, 21196 522292] = త్వరపడు. ఈ మూడు పదాలను కలిపితే గ౮1130 2౯601 529021: “చేపలు పటడానికి త్వర పడుతున్నాడు” అనే వాక్యం ఏర్పడుతుంది. ఇది చూడడానికి ఒకే స్‌దమా అనే (ళమను కలిగి స్తున్నది. (11) పదాలు కలిసినప్పుడు ఆయాపడాల పూర్వ పరభాగాలు జూరిపోతాయి. పైన /26/, /51006/ అనే భాగాలు జారిపోవడం మనం గమనించవచ్చు. ల్సి నంయోగాత్యతో ఖతొవలుః క్ర ధాషల్లో శతి పదమూ వాక్యంలో మరో పదంతో సంయోగం చెందుతుంది, మళ్ళీ దేనికది విడిగా కూడా వాడబడు తుంది. అనగా ఇందులో ఏ పదమూ మరో పదంతో సంళ్లే షణాత్యక స్పితితో కనపడే విధంగా మరీ కలిసిపోయి.కనిపించదు. స్వయం స్వరూపాన్ని పోగొట్టు కోదు. పదాలకు అనుబంధాలై కనిపించే (ప్రతి అంశానికి ఒక స్పష్టమైన వివరణను ఆర్థమూలకంగా చెయ్యడానికిక్కడ వీలుంటుంది. ఉదాహరణగా టర్కిష్‌ భాషను (గ్రహిస్తే ఈ అంశాన్ని గుర్తించ వచ్చు.

• 567 = 261 మా (ప్రేమించుట. 7 5657 - ౫౫౭ - 61 22 (పేమించకుండుట, రంళ = 11 = ౫0616 2 (ప్రేమించబడుట. | 557 - 182 = ఖంక్‌ ==. (ప్రేమించుకొనుట (పరస్పరం). 5657 = 610 - మంట్‌ 2 (ప్రేమింపజేయుట. 5ం₹-416- 1100ల = (పేమింపబడునట్లు చేయుట. 56౪7-18 2-417-11-0061 = పరస్పరం (పేమించబడునట్టుచేయుట, ఇట్లా ఎన్నో ఉదాహరణల్ని ఇవ్వడానికి పీలున్నది, అందుకే మాక్స్‌ ముల్ల ర్‌ మహాశయుడు టర్కిష్‌ భాషను నూటికి నూరుపాళ్ళూ సంయోగాత్మక లక్షణం కలిగిన భాషగా "పేర్కొన్నాడు. (సవంచానికి చెందిన చాలా భాషలు త్ర విభాగానికి చెందుతాయి. (ద్రావిడ ధాషాకుటుంబం, అందులో సభ్యత్వం వహించిన మన తెలుగూ, సంయోగాత్మక లక్షణం కలిగిన భాషలు. తి (నత్యాయాత్యుత వానల" చారిత్రక పరిణామ్మక్రిమంలో ఏ భ్రాన్మ అయినా సంయో గాత్మక దళ నుండి (పత్యయాత్మక స్టితిని అందుకోగలుగుతుంది. సంయోగాత్మక దశలో పదాలకు చేర్చుబడే అనుబంధ పదాలే [క్రమంగా వాటికి గల స్వతంత్ర (పతిష్ధిని కోల్పోయి (పత్యయాలుగా రూపొందుతాయి. అనగా వాటిని ఏ పదాలకూ చేర్చకుండా (వత్యేకంగా వాదడానికి వీలుకాదు. ఈ విభాగానికి చెందిన (పముఖభాషా కుటుంబాలు ఇండో యూరపియన్‌ నెమెటిక్‌ కుటుంబాలు,

భాషోత్పత్రి = వివీధ వాదాలు [7 (పత్యయాన్ని పదానికి చేర్చే విధానంలో మూడు రకాలు కనిపిస్తు న్నాయి. (1) (పఠ్యయాలు పదానికి ముందు చేర్చడం (2) వెనుక చేర్చడం (8) పదశరీరాన్ని ముక్కలుగా విడదీస్తూ (ప్రత్యయాలను మధ్య మధ్య చొప్పించడం. ఈ మూడు పద్ధతులకూ (క్రమంగా ఉదాహరణలు ఇట్లా ఉంటాయి : |, సంస్కృతంలో ఆవహారం ఆంగంతో 02 [12% లై సంస్కృతంలో రామస్య ం హిందీతో రాళ గి 8. అరబిక్‌లో ధాతువు అరే==ం0 1111. దీనికి (పత్యయాలు చేరగా వచ్చే రూపాలు : 92 ౯౭ 12 = వాడు చంపెను. త. = వధ ఇక్క ళ పదశరీరంలో చొన్సబడ్డ /2/, /1/ అనేవి (ప్రత్యయాలు. 111. భౌగోళిక వర్షికరణం (పపంచ పటాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని ఒక్కో ఖండంతో ఉన్న భాషల్ని ఒక్కో వర్షం కింద 'వేరుచేనే పద్దతి ఇది. ఇక్క-డ భాపలకు సంబం ధించిన జాతికి గానీ, నిర్మాణానికి గానీ ప్రాధాన్యం ఉండదు. కేవలం అయా భాషల ఖౌగోళిక స్థితికి మాత్రమే ఇక్కవ ప్రాముఖ్యం ఉంటుంది. దీన్ని బట్టి పపంచ భాషల్ని అయిదు విభాగాలు చేయవచ్చు. అవి 1. అమెరికా ఖండ భాషలు 2. ఆఫికా ఖండ భాషలు 8. యూరప్‌ ఖండ దాషలు 4. ఆసియాఖండ భాషలు స, ఆ న్ట్రేలియాఖండ భాషలు, థాషా విచికిత్స ఆరంభమైన తొలి రోజుల్లో జిజ్హాసువులు ఏర్పాటు చేసుకున్న విభాగమిది. ఒక్కాక్కఖండంతో జాతి (శత “నిర్మాణా[త విభా గాలు ఒకటిక౦ం కె ఎక్టువగా వ్యాపించి ఉండడం మనం ఇప్పటికి (గహించేఉన్నాం భారతదేశభాషలన్నీ ఆసియాఖండ విభాగానికి చెందుతాయి. ఇక్కడ ఇండో యూరపియన్‌, (ద్రావిడ భాషా కుటుంబాలు _సముఖంగా వ్యాపించి ఉన్నాయి. వైనా టిబెటన్‌ కుటుంబం, మలయా కుటుంబ భాషలూ మన దేళపు ఉత్తర, తూర్పు సరిహద్దుల్లోనూ, "నెమెటిక్‌ కుటుంబ భాషలు ఉత్తర భాగాన కొంత కొంత కనిపిస్తున్నాయి. ఇండో యూరపియన్‌ కుటుంబంలో ఉస విభాగమైన ఆర్య భాషా వర్గానికి చెందే భ్రాష్ష సంస్కృతం. సంస్కృతం, దాని నుండి (ప్రాకృతాలు, వాసి నుండి ఉత్తర హిందూసాన భాషలూ ఉత్తర దేశమంతా అల్లుకు పోయాయి. 'దావిడ థాచ్‌ల్ని గురించి వెనక సృష్టం చేయడం జరిగింది. ఇది మన జీవిత సరణిలో (పథాన స్థానాన్ని వహించిన భాష యొక్క

శి ఆంధ తెనుగు, తెలుగు పదాల చరిత, వ్యాప్తి ఆంధ్రులు (ప్రాచీన కాలంనుంచి నివసించిన ఏక భూఖండం ఆంధ్ర దేశం. దీని విస్తీర్ణం దాదాపు రెండులక్షల డెబ్బెయేడువేల చదరపుకిలో మీటర్ల. ఇందు నివసించే ఆం(ధుల జనాభా దగ్గర దగ్గర 1870 లెక్కల (పకారం శ్‌ కోట్ల ముప్ఫై లక్షలు, ఈ (ప్రదేశం మొత్తం భారత రిపబ్లిక్‌లో ఆంధ్ర (సదేశ్‌ అని వ్యవహరింప బడుతున్నది. ఇది పందొమ్మిదవ శతాబ్దంలో రాజకీయ కారణాలవల్ల మూడు ముక్కలుగా విభాజ్యం కావడం జరిగింది. అందులో ఒకటి సర్కారు (ప్రాంతమనీ, రెండవది దత్త మండలమనీ, మూశవది తెలం గాణా [ప్రాంతమనీ పిలువదిడ్డవి. తెలంగాణా ప్రాంతం అప్పుడు నిజాం పాలన (క్రిందికిరాగా మిగిలిన భాగం ఆంగేయుల పాలనలో ఉండేది. అందువల్ల తెలం గాణా [ప్రాంతం తెలుగు భాషమీద అనాటి పాలకభాష ఉర్దూ అధికారం చేసి దాన్ని ఎక్కువగా (ప్రభావితం చేసింది. కోస్తా, రాయలసీమలలోని తెలుగుమీద ఆంగ్లం తన (ప్రభావాన్ని అధికంగా చూపించింది. రాజకీయ కారణాలచేత ఈ విధంగా మూడు భాగాలుగా పరిగణించబడిన ఆంధదేశం స్వతంత్రం వచ్చి స్వరాష్ట్ర సాధన జరిగిన తర్వాత కూడా మూడు భాగాలుగానే చూడబడ్డది.

ఈ భిన్నదృష్టి కేవలం పరిపాలనా సౌలభ్యం కొరకు, ఆర్థిక సమన్వయ సాధనకొరకు మా[త్రమేకాని, సాంస్కృృృతికంగానూ, భాషాపరంగానూ గణనీయ మైన భేదం ఉన్నందువల్ల మాథ్రం కాదు. ఈ మూడు భాగాలనూ పరిపాలన సౌలభ్యంకోసం ఇరవై మూడు మండలాలుగా విభజించడం జరిగింది. ఈ విభజన కేవలం రాజకీయమైన విభజనే కాని భాషాపరమైన విభజన కాదు. అనగా ఈ ఇరవై మూడు మండలాలలో ఉన్న భాషా స్వరూపం, తెలుగు భాషయొక్క ఇరవై మూడు మాండలికాల స్వరూపం అనడం తప్పు, తెలుగు ధాషలో అన్ని మాండలిక భేదాలు లేవు.

రాయలసీమలో చితూరు, అనంతపురం, కడప, కర్నూలు జిల్లాలు నాలుగు; తెలంగాణాలో మహబూబ్‌నగర్‌, హైదరాబాదు. రంగా రెడ్డి, "మెదక్‌, నిజొమావాద్‌ , ఆదిలాబాద్‌, కరీంనగర్‌, వరంగల్‌, నల్గొండ, ఖమ్మం జిల్లాలు పది; కోస్తాప్రాంతంలో నెల్లూరు, [పకాళం, గుంటూరు, కృష్టా, పళ్చిమ గోదావరి, తూర్పు గోదావరి, విశాఖపట్నం, విజయనగరం, శ్రీకాకుళం జిల్లాలు తొమ్మిది. ఇవన్నీక్రలిసి వెరసి ఇరవై మూడు మండలాలు కలిగిన విశాలరాష్ట్రం మన ఆం(ధ రాష్ట్రం, కా?

ఆంధ్ర, తెనుగు, తెలుగు-పదాల చర్మిత, వ్యాపి 19

మన రాష్ట్రానికి ఈశాన్య దిశలో ఒరిస్సా, ఉత్తరాన మధ్యప్రదేశ్‌ రాష్ట్రం, పశ్చిమాన మహారాష్ట్ర, కర్ణాటక రాష్ట్రాలూ, దక్షిణంలో తమిళనాడు రాష్ట్రం, తూర్పున బంగాకాకాతం ఎల్లలుగా ఉన్నాయి. అనగా మన భాష అయిన తెలుగు భాషతో సరిహద్దుల్లో (ప్రత్యక్ష సంబంధం కలిగిన పొరుగు భాషలు ఐదు. అవి 1. ఒరియా, 2. హిందీ, 8. (మహారాష్ట్ర మరాఠీ 4. కన్నడ, 0. తమిళాలు. ఇందులో కన్నడ, తమిళాలు 'రెండూ మన భాషకు మళ్తే (దావిడ కుటుంవానికి చెందిన భాషలు. అందువల్ల అవి మనకు సోదరభాషలు. మిగిలిన ఒరియా, హిందీ, మహారాష్ట్ర భాషలు మూడూ ఆర్యకుటుంబానికి చెందిన భాషలు.

మన భాషకు పర్యాయపదాలుగా ఆంధ్ర, తెనుగు, తెలుగు పదాలు కనిపి స్తున్నవి. ఈ మూడింటిలో మిక్కిలి (ప్రాచీనమైన పదం ఆంధ్ర పదం, ఈ మూడు పదాలూ ఆయాకాలాలో జాతిపరంగా, భాషాపరంగా, 'దీశసరంగా వాడబడడం జరిగింది. ౯ ఆంధ పదం

ఆంధ్ర అనే ఈ పదానికి “అంధఅనే రూపాంతరం కూడా ఉంది. మొదటి సారిగా ఆంధ్రసదం జాతిని సూచించేదిగా ఐతరేయ (బాహ్మణంలో కనిపిస్తుంది. ఇది క్రీ పూర్వపు శతాబ్దాల్లో వెలసిన (గ్రంధం కాబట్టి, ఆంధధ్ర జాతి ఆనాటికే ఉన్నట్టుగా మనం నిర్తయించడానికి వీలు కలుగుతుంది. అయితే ఇక్కడ 'పేర్కొనవడ్డ ఆంధ్రజాతి అనార్యజాతులలో ఒకటి. ఐతరేయ (వాహ్మణంలో కధ ఈ విధంగా ఉంది. మిక్కిలి కోపిష్టి అయిన విశ్వామి(త్రుడికి వందమంది కొడుకులు. ఒకనాడు ఆయన శునశ్శేపుడనే బాలకుణ్ణి తనతో ఇంటికి తెచ్చి తన కొడుకులు వంద మందినీ అతని నాయకత్వాన్ని అంగీకరించమని ఆదేశించాడట, అందుకు వారిలో సగం మంది ఒప్పుకోలేదు. దానికి ముని కోపం తెచ్చుకొని ఆ సగం మందినీ ఆంధ్ర, పుండ్ర, పుళింద, మూతిచా, శబర జాతుల్లో చేరి దస్యులై తిరగవలసిందిగా శపించాడట. పైన ఫేర్కాన్న ఐదు

రా

జాతులూ అనార్యజాతులు. అవి ఐతరేయ (బాహ్మణం పుట్టిననాటికి అనగా కీస్తు పూర్వపు శతాబ్దుల్లోనే ఉన్న జాతులు. అనార్యులు అంపే అనాగరికులు అనికాక, ఆర్యెతరాలయిన ,(ద్రావిడాది కుటుంవాలకు చెందిన జాతులు అని అర్ధం చేసుకో వలసి ఉంటుంది. ఆర్యులయిన విశ్వామిత్ర సంతతి అనార్యజాతులతో కలసి పోవశమనే ఈ శాపకధను ఆర్య, అనార్య జాతుల సమ్మేశనాన్ని సూచించే వృత్తాంతంగా మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.

ఇక్కడ ఇంకో పురాణకధను జ్ఞాపకం చేసుకోవలసిన ఆవళ్యకం ఉంది మనకు, అది కాశీఖండంలో కనిపించే వింధ్య గర్వభంగ కధ. ఒకప్పుడు నేను గొప్ప అంటే నేను గొప్ప అని మేరు పర్వతమూ, వింధ్య పర్వతమూ వైరం పెంచుకోవడం తటస్థించింది. సూర్యచం[ద్రాది గమనాన్ని అడ్డ గిస్తూ వింధ్య పర్వతం శరీరం పెంచగా, కొన్ని దేశాలు చీకట్లోనూ, కొన్ని దేశాలు

ల0 “తెలుగు భాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన 'వెలుతురుల బూ ౪-ళ్వఆంగా ఉండిపోయాయి. "ఈ ఉపద్రవాన్ని వారించడానికి అగ న్యమహర్షి వింధ్యుడి దగ్గరకు విచ్చేయడం జరిగింది. ఆయన మీద గౌరవం కొద్దీ వింధ్యుడు తన మేని పెంపు తగ్గించుకొని సాష్టాంగపడ్డైడు. ముని తాను దక్షీణదేళంలో తీర్ణయాత్రలు ముగించుకొని వచ్చేవరకూ వింధ్యుజ్జీ అలాగే ఉండ మని శాన్తించి, పర్వతందాటి దక్షిణానికి వెళ్ళిపోయాడు. తిరిగిరాకుండా ఆయన అక్యాడే స్టిరనివాఫం ఏర్పరచుకొన్నాడు. ఈ కధను చారిత్రకంగా అన్వయి న్దే ఇది ॥

1. ఉత్తరాది వారైన ఆర్యజాతికి చెందిన వారు దక్షిణాదికి వలస

రావడాన్ని సూచిసుంది.

వలి ఊ తర (ప్రాంకాన్నీ, దకిణ పాంతాన్నీ వేరుచేస్తూ మధ్య అడ్డు గోడగా నిలిచిన వింధ్య పర్వత శేణిలో మార్గాలను ఆర్యులు కనుక్కోవడాన్ని సూనినుఐది.

చ పె రెండు కధలవలా మనకు తేలే సారాంశం ఏమిటనగా, క్షే ఆర్యుజ్తూపింధ్య దాటి దక్షిణ 'దేశానికి వచ్చారు. ల అట్లా వచ్చి అక్కున మొదటినుంచీ కుదురుకుని ఉన్న అనార్య జాతుల్లో కలిసిపోయారు.

ఈ రకంగా ఆర్యులూ, ఆర్యేతర జాతులూ కలిసిపోయాయి. ఆం(ధజాతి ఐతరేయ (బాహ్మణ కధ ననుసరించి, ఆర్య, అనార్య సమ్మి[ళణంగా కనిపి స్తుంది. ఐతరేయ (బ్రాహ్మణం తరువాత వ్యాస మహాభారతంలోనూ, మనుస్మృతి లోనూ, భరతుని నాట్యశాస్త్రంలోనూ, (బ్రహ్మోంచ, వాయు పురాణాదుల్లోనూ ఆంధ శబ్దం జాతిపరంగానే వాడబగ్దది. మనుస్మృతిలో కాలావరశ్రీకి వై దేహుని వల్ల జనించిన నిషాదులు ఆం(ధ్రులని వివరింపబడ్డ ద్ధి, నాట్యశాన్త్రంలో బర్బర, కిరాత, ఆం(ధ, (ద్రమిల జాతులకు కౌరసేని మొదలైన (ప్రాకృతాలను ఉపయోగించరాదనే నిషేధం కనిపి స్తుంది. మనుస్మృతి వివరణను చూ నే అది ఐతరేయ (బాహ్మణం ఆర్యులకు ఆపాదించిన సాంకర్యాన్ని బలపరు స్తున్నట్టుగా కనిపిస్తుంది. భారతంలో కూడా ఆంధకులనే తెగవారు, పుళిందులు, కిరాతులు, మ్లేచ్చులు మొదలై న ఆటవికులతో కలిసి కౌరన పక్షొన్ని వహించి పాంశవులతో యుద్దం చేసినట్లుగా ఉంది. హరి వంశంలో కంసాస్థానంలో (శ్రీకృష్ణుని మీదికి ఆంధ్ర మల్తుడు ఉసికొల్పబడడం కనిపిస్తుంది. భాగవతంలో కిరాత వూణ, ఆంధ్ర, పుళిందాది జాతులు తమ ఈమ పాపాల నుండి విము కి చెందడానికి హరిని పూజించినట్టుగా ఉంది, ఆంధ్ర శబ్దమే సంస్కృత -వాజ్బయంలో అంధక, ఆం[భక అనే రూపాల్లో కూడా కని పిస్తుంది. మక్స్యపురాణంత్తో అంధకులు అంధకౌ సురుని సంతతివారని పేర్కొనగా, భాగవతంలో వాళ్ళు యాూదన్నజాతికి చెందిన ఒక తెగవారని చెప్పడం జరిగింది. ...... ఈవిపటేోలనన్నిటిన్‌ సమన్వయం చేసుకుని చూన్తే 1. (బాహ్మణా అలో, పురాణ్యాళ్లో శవకన్య్థైం ద్రకద్దిం జాత్రిపరంగా వాడబడ్డది. 2. ఈ జాత్తి

ఆంధ, తెనుగు, తెలుగు పదాల చర్మిత, వ్యాప్తి (20 | ఆర్యేతర జాతి 8. దీన్ని ఆయా కాలాల్లో, ఆటవిక జాతుక్షై న ఐర్చర, కిరాత, పుళింద, హూణ, మేచ్భాది జాతులతో సమానంగా చూచేవారు. 4. ఆర్య(పతినిధు లైన పాంశవులకూ, (శ్రీకృష్ణుడికీ (పతిరోధులై ఆంధులు కౌరవ పక్షొన చేరి నట్లుగా చెప్పబడ్డది. గ్‌, ఆంధ శద్దానికి ఆంధ్ర, అంధ, అంధక, అం(ధ్రక ఆనే పర్యాయపదాణన్నాయి. _

పురాణాలలో ఆంధధ్ర (ప్రశంస ఇట్లా ఉండగా, చారి(త్రకాధారాలు ఆంధ్ర శద్దాన్ని ఏ విధంగా వివరించాయో పరిశీలిద్దాము,

1. (క్రీఃపూ॥ 8వ శతావ్జానికిచెందిన (గ్రీకురాయవారి మెగ_స్తసీస్‌ కధనం (వకారం ఆంధ్ర జాతి బలమైన జాతి. వాళ్ళకు చుట్టూ (ప్రాకారాలు కలిగి బురుజులతో ళోభించే పటిష్టమైన 80) పట్టణాలుం డేవి. ఒక్కొక్క పట్టణంలో లక్ష కాల్బలం, 1000 ఆశ్విక బలం, 1000 గజబలం ఉండేవి. "

_ 2. అళోకుని ధర్మ శాసనాలలో ఆంధధుల (ప్రశస్తి ఉంది 18వ శాసనంలో ఆంధ్రులు తన స్నామాజ్యంలోని వారనీ అతని ధర్మబోధనలను అనుసరి స్తున్నవారనీ వివరించ బడ్డది.

8. వాయు సపృరాణంలో రాజవంశాల చారిక్రక వివరాలిస్తూ ఆంధ్ర రాజులైన ఆంధ్ర భృత్యులపేర్లూ, వాళ్ళల్లో ఒక్కొక్కరి పరిపాలనా కాలం "పేర్కొనబడ్డాయి. ఆం(ధ్రభృత్యులకే శాతవాహనులని మరో పేరు, శ్రీ॥ పూ॥ రెండవ శతాబ్దిలో సాామాజ్యస్థాపన చేసి నాలుగు వందల సంవత్సరాల పాట్లు మహారాష్ట్రాంధ్ర దేశాలను ఏలీనవారు శాతవాహనులు.

ఆంధ్ర జాతి ఏలిన (ప్రదేశాలకు ఆంథ(ధ్ర దేళశమనే పేరు రావడం సహజం. ఆ విధంగా ఆంగ శద్దానికి జాతి పరంగానే కాక దేళసరంగా కూడా అర్జం కుదురుకోడానికి ఆస్కారం కలిగింది. అందువల్ల న్‌ ఎక్కడెక్కడ ద్లేళ్ల పరంగా ఈ సదం వాడబడుతున్నదో అటువంటిచోట్ల, ఈ పదాన్ని ఆం(ధులేలే దేశం అనే అర్జంలో వివరించి చెప్పడానికి వీలు కలుగుతున్నది, |

ఉదాహరణకు, రామాయణంలో సు్నుగివుడు సీత నన్వేషించడానికి వెదకవలసిన రాజ్యాలలో ఆంధ్ర, చోళ, పాండ్యాది దేశాలను పేర్కొనడం జరిగింది. ఇక్కడ ఆం(ధ్రదేశమనగా ఆంధ జాతి పరిపాలించే దేశమనే అర్షం, అదే విధంగా ధారతంలో సహదేవుడు జయించిన రాజ్యాలలో ఆం(ధ్రరాజ్యం హ్‌ణా ఉంది. భాగవతంలో బలికుమూరులు ఆరుగురు. వారిలో ఒకరి "పేరు ఆంధధుడు, ఆం(ధుడు స్థాపించిన రాజ్యమే ఆంధ రాజ్యం,

పాళీ గంథాలలో “అంధకరట్ట అనే పదం ఉంది. అది ఆంధ్రరాష్ట్ర అనే శబ్దమే, క్రీఃళ॥ 284 కు చెందిన శివస్కందవర్మ 'మైదవోలు శాసనలల్‌షే “అంధా పధీ యోగామో విరిపరమ్‌” వు పదీయ మనగా, ఆం(ధ్రదేశమన్తే అర్ధం. క్రీ॥;ళ॥ 840 కు చెందిన మల్లి దేవ రషెబరు దాన శాసనంలో

ల తెలుగు భాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన “అం(ధ్రమండలే ద్వాదళ సహ(స్ర(గ్రామ సంపాదిత సప్తార్ధ లక్ష విషయాధిపతేః” అన్నచోట ఆంధ్ర మండలమం పే ఆం(ధ్రదేశ మే. ఇక భాషాపరంగా దీని వాడుక మొదటిసారిగా నన్నయ నందంపూడి శాసనంలో కనిపిస్తుంది. ఇందులో నన్నయ, తన మిషతుడై న నారాయణభట్టును సంస్క్బుత, కర్ణాటక, (ప్రాకృత, పై శాచిక, ఆంధ్ర భాషలయందు కవి రాజశేఖరుడు అని స్తుతించడం కనిపిస్తుంది. నన్నయ కర్షృకంగా పలువురు భావించే “ఆంధ్ర శబ్బ చింతామణి””లోని ఆం(ధ్రపదం భాషా వాచకమే. కేతన ఆంధ్ర భాషా భూషణం గురించి వేరే చెప్పనక్కర లేదు. ఇట్లా 11వ శతాబ్దం నుంచీ తర్వాత కవులందరూ ఈ శబ్దాన్ని భాషాపరంగా అవిచ్చిన్నంగా వాడడం కనిపిస్తుంది. తెనుగు పదం మన భాషకు పర్యాయ పదాల్తైన తెనుగు, తెలుగు పదాలలో చారిత్రకంగా తొలుత కనిపించేది తెనుగు పదమే. ఇది భారతంలో మొదట పూర్హబిందు యుకక్తంగానే వాడబడ్డది. భారతంలో ““నన్నయభట్టు తెనుంగునన్‌ మహాభారత సంహితా రచన బంధురుడయ్యె"”” అన్న చోట పూర్ణవిందు. పూర్వకమైన శబ్దాన్ని వాడఢం జరిగింది. అయితే అదే భారతంలో *తెనుంగున రచియింపు మధిక ధీయు క్షి మెయిన్‌” అన్నచోట్ల అర్ధ బిందువూ కనిపిస్తుంది. ఇవి ఇక్కడ భాషాపరంగానే వాడటం జరిగింది. ఈయన “తెలుగు” పదాన్ని వాడలేదు. పాల్కురికి సోమన, తిక్కన తెనుగు, తెలుగు పదాలను రెంటినీ భొషోపరంగానే వాడారు. తర్వాతి వారందరూ ఆ యిద్దరి మార్గాన్నీ ఆనుసరిం చడం కనిపిస్తుంది. ఒక్క ఆము_క్తమాల్యదను (వ్రాసిన (శ్రీ కృష్ణ దేవరాయలు మాత్రం “తెలుగదేలయన్న దేశంబు తెలు గేను తెలుగువల్లభుండ తెలుగొకండ” అని తెలుగు పదాన్ని దేశం, జాతి, భాష అనే మూడు ఆంశాలపరంగా వాడి, తెలుగు మీద తన తాత్పర్యాన్ని చూపించుకున్నాడు. తెనుగు పదానికి వ్యుత్సత్తిని ఆలోచిస్తూ పండితులూ, బిజ్ఞాసువులూ తమ అభిప్రాయాలను రకరకాలుగా వివరించారు. 1. తెనుగు అన్న పదాన్ని దిక్కును కెలిపేసదంగా నిర్వచించడం: “తెన్‌ ఆంపే దక్షిణదిక్కు అని ఆర్ధం. భారత దేశంలో (ద్రావిడ భాషా కుటుంబానికి చెందిన తెనుగుభాష దక్షిణ (పొంతంలో ఉండడంవల దీనికీపేరు నచ్చిందని ఈ వాదాన్ని చేపట్టినవారి అభిప్రాయం, కాని ష్క్‌డ దక్షిణ (ప్రాంతమం పే ఒక చిన్న సందేహానికి అస్కా-రముంది, తెన్‌ అనే మూలధాతువు మూల ద్రావిడానికి చెందింది. ఆధాతువును ఉఫయోగించ్రేవా శ ్రావిడులేకావాలి కాని, మరొకరు కావడానికి నీలులేదు. అవగా 'తమ్పికాదులిక్ర మామే ఉపయోగార్హ మైన ఈ ధాతువు వల్ల “తెనుగు” అనగా దళ్షీణష్టాంతపు భాష అనే అర్ధంరావాల్‌. కాని చిత్రమేమిటం కే.

ఆంధ, తెషుగు, తెలుగు పదారి చగ్మిత, వ్యాప్తి వలి మిగిలిన (ద్రావిడ భాషా (ప్రాంతాలకు తెనుగు దక్షిణానలేదు. ఖచ్చితంగా ఉ _త్తరాన ఉంది. అందుకే తమిళులు, తెలుగువాశ్ళను *నడుగర్‌ ఆనికూడా అంటారు. ఇక్క-డ వడక్కు అనేది ఉత్తరదిక్కు అనే అర్షాన్ని సూచించే పదం. అందు వల్ల కేవలం ఉత్తర హిందూస్థానీయులను దృష్టిలో ఉంచుకున్నప్పుడు మాత్రమే దక్షీణప్రాంతపు భాష అనే అర్ధంలో ఈ తెనుగుపదం దిగ్వాచిగా స్టిరపడింది అని మనం సరిెట్టుకోవలసిన స్తుంది.

2, తెనుగు పదాన్ని గుణవాచక శబ్దంగా నిర్ణయించడం క ఈ విధ మైన నిర్ణయం, ఊహించే వ్యక్తియొక్క సోమతమీద ఆధారపడి ఉంటుందే కాని, సత్యం మీద కాదు. తేనె. అగు---తెనుగు. అనగ్గా తేనెవలె తియ్యనై న థాష అనడం ఇటువంటిదే.

“లి ఈ శద్దాన్ని ఏదో ఒక సంస్కృత శద్దానికి వికృతిగా భావిం చడం: తెనుగు అనే పదం సంస్కృత “'ినగి శబ్ద భవమని కొందరు పండి తుల అభిప్రాయం. ఆయికే ఈ “తినగాలుి అనగా మూడు కొండలు ఏవో, వాని (ప్రసిద్ధి ఈ శద్దార్థాన్ని సాధించేందుకు ఏ రకంగా ఉపయోగపడుతున్నదో ఎవ్వరూ స్పష్టంగా చెప్పడానికి కుదరదు. అందువల్ల (తినగ శబ్దం తెనుగు శద్దానికి మాతృక అనడంలో ఉన్న బొచిత్యం విచారించదగ్గది. తలుగు పదం

పలు విధాల వ్యుత్పత్తులు కలిగిన తెనుగు శబ్దమే 6 తెల్పంగు' గా మారిందని కొందరి అభిప్రాయం, (దావిడ థాషల్లో న,ల ల పరస్పర వినిమయం (ప్రాచీన కాలంలోనే స్పిరపడ్డది.

అయితే *తెలుగు పదానికి కూడా, తెనుగు పదానికి ఇిన్నంగా.

స్వతం(త్రమైన వ్యుత్ప కత్తులను పండితులు కల్పించడం జరిగింది. అవి : శ తాలణ (లింగ కోట్టి భవం అనే వాదన * 18వ శతాద్దానికి చెందిన విద్యానాధ పండితుడు, ఆం(ధ్రదేశంలోని శ్రీశైల, (దాకెరామ, కాశేశ్వరాలలో ఉన్న మూడు శివలింగాల వల్ల ఈ దేశానికి (తిలింగదేశముని పేరు వచ్చినట్లు వివరించడం జరిగింది. ఆ తర్వాత 15 వ శతాబ్దిలో వచ్చిన విన్నకోట సెద్దన ఆనే లాక్షణికుడు ఆంధ్రదేశానికి (త్రిలింగ దేశమనే పేరు ఉన్నదనీ, తెలుగు పదం (త్రిలింగశబ్బ భవమనీ వివరించాడు. మరో లొకణికుడు కాకుమాను అప్ప కవి కూడా అదే మాట చెప్పాడు,

'పాచీనాధారాలను పరికిస్తే బహ్మాండ, స్కాంద పురాణాలలో (త్రిలింగ పదం దేశ వాచకం గానే కనిపిస్తుంది. వాయుపురాబంలో "తిలింగా* అనే పదం: జనసదానికి పేరుగా పేర్కొనబడ్డది.

లిక తెలుగు భాషా చరిత - తులనాత్మక పరిశీలన

(గీక్షు రాయబారిగా. మన దేశానికి వృన్చిన -టాలెమీ తెలుగు దేశాన్ని

టిల్లింగాన్‌” అని 'పేరనడం జరిగింది,

పుర్లి త్యామశాసనంలో “తిరిలింగ వాస్తవ్యాయ” అనే వాడుక కనిపి స్తుంది. వీటన్నిటినీ సమీక్షిస్తూ శీ కొమ (రాజు లక్మణరావుసంతులుగారు, టిల్మింగాన్‌, తిరిలింగ పదాలకూ తెలుగ్గుకూ సంబంధం ఉన్నమాట నిజమేకాని, ఇవేవీ *“తిలింగి అనే సంస్కృత పదానికి వికృతులు కావడానికి వీల్లేదని నిర్ణయించారు.

ఈ పదాలకు దగ్గరగా కలిపించే తిల్లాంగ్‌, క్రైలాంగ్‌ అనే జొతి బర్మా దేశంలో ఉన్నదనీ, (క్రమంగా వారే ఆంధ్రదేశానికి వలస వచ్చి తెలుగు సారయిసొరని మరొక వాదం ఉన్నది,

మహానదికి ఉపనదిఅయిన “తేలివాహ నదీ తీరంలో ఉన్న

మనుష్యులే ఆంధ్రదేశానికి వలనవచ్చి తెలుగు వారయినారని ఇంకొక వాదం వినిపిస్తుంది. ఇవన్నీ భౌగోళిక ఏశేషంవల్ల ఏర్పడిన ఉపపత్తులు. ల తెలుడు గు వాచక వదం ఇక, గుణవాచకంగానే తెలుగుపదం ఏర్పడిందనేవారు 1. తిలల వంటి గోవులు సమృద్ధిగా ఉన్న దేశం కాబట్టి తెలుగు దేశనుయిందన్నారు. 2, “తెలి అనగా స్వచ్చమైన భాష కాబట్టి తెలుగు అన్న పేరు వచ్చిందని మరి కొందరన్నారు.

. మరికొంత మంది, తెలుగు ళద్దిం (త్రిలింగ శబ్ద భవం కాదనీ త్రిక ళింగ శబ్ద భవమనీ వాదించారు. ఆం(ధదేశానికి పొరుగున ఉన్న 'దేళం కళింగ 'దేళం. ఇందులో కొంతభాగం, మధుకళింగ లేక మోడేకళింగ, తలకళింగ, ఉత్క-ళింగ అని మూడు భాగాలుగా విభాజ్యమై (తికళింగగా వ్యవహరింపబడ్డదసీ, ఆ (త్రికళింగ శబ్బం నుంచే తేలుగు శబ్దం ఉత్పన్నమై నదనీ పీరి వాదన. ఈ వాదం విహార్యమై నది.

" ముత్తం తెనుగు, తెలుగు శబ్దాల చర్చలవలన తేలిన సారాంశాన్ని ఈ [క్రింది విధంగా అమర్చడానికి వీలుంటే : " 1. మనకు సాహిత్యాధారాలవల్ల తెలుగు పదం కంటే ముందుగా శనుగు పదమే లభ్యమౌతున్నది.

క. తెనుగు, తెలుగు ఏకధాతుజన్యాలయిన రెండు రూపాలనడానిక్‌ వీలున్నది. కేవలం న్మల ల వినిమయం నలన ఆ రెండురూపాలూ. ఏర్పడి ఉండవచ్చు.

త, తెనుగుకూ, (త్రినగశచ్దానికీ సంబంధం పండితులచేత ఏ విధంగో కల్పించ బడ్డదో, 'తెలుగుకూ తిలింగ శద్లానికీ, (తికలింగ శద్దానికీ పండితులచేత ఆదే విధంగా కల్చించబడ్డది. -

ఆంధ, తెనుగు, తెలుగు పదాల చరిత, వాక్టిప్తి బిల్‌

4. దేశంలో శ్రైవమత ప్రాబల్యం ఎక్కువయ్యాకనే (తిలింగాల 'పాముఖ్యమూ అందులోనుండి తెలుగు శద్దం ఉద్భవించి ఉంటుందన్న ఊహో రూపు దిద్దుకోవడం జరిగింది.

5. తెలుగు పదానికి మూలం వీనిలో ఉందేమో అనే అనుమానాన్ని కలిగించే **తిలింగా, తిల్లాంగ్‌, శై లాంగ్‌, తలాంగ్‌” పదాలు విదేశయుల (వాతల్లోనూ, వాయుప్రూణంలోనూ కనిపి స్తున్నవి. వీనికీ తెలుగు పదానికీ ఉన్న సంబంధాన్ని నిర్హయించడానికి ఎవరికీ సాధ్యంకాలేదు. ఇంతేకాక తెలుగు దేశంతో నివసించే తెలగాలు, తెలగాణ్యులు వంటి కులాలకు సంబంధించే పదాల చరిత్రతో తెలుగు పదంమొక్క చరిత్రకూడా ముడిబడి ఉన్నదేమో విచారించవలసి ఉంటుంది.

ఆం(ధ్ర(ప్ర దేశ్‌ రాష్ట్రంలో జనం మాట్లాడే. తెలుగుభాష పుట్టు పూర్యోత్తరాల కధ ఇది,

టి త్త

త్రి తెలుగు ఖాష * యుగ విభజన తెలుగుభాష ఎప్పుడు (ప్రత్యేకతను సంతరించుకుని వ్యవహార యోగ్యంగా ఉండడం మొదలై దో ఖచ్చితంగా నిర్ణయించి చెప్పడానికి ఆధారాలు లేవు. మనకు ఇంతవరకూ లభించిన తొలి తెలుగు[గంధం మహా ధారతం, దీని కాలం 11వ శతాబ్దపు పూర్వార్హం. (గంధస్థాధారాన్ని బట్టి, కీ; శఈ॥ 1!వ శతాద్దిం నాటికి తెలుగుభాష వ్యవహారయోగ్యంగా ఉండేదని చెప్పవచ్చు. తెలుగులో వచ్చిన సాహిత్యగంథాల కంటే (ప్రాచీనమైనవి తెలుగు శాసనాలు. మొట్టమొదటి ప్పూరి తెలుగుళాసనం కః శ॥; ఏ7 కు చెందింది, ఇది కడప జిల్లా కమలాపురం తాలూకాలోని ఎజ్జగుడిపాడులో దొరికిన ఎజ్లగుడి పాడు శాసనం. దీన్ని వేయించిన రాజులు రేనాటి చోడులు. ఈ కాలానికంపే ముందు, ఆంధ్రదేశాన్ని పాలించిన రాజులూ, ఆ౫(ధ్ర రాజులూ ఎన్నో శాసనాలు వేయించిన మాట నిజమే. కాని అవి సంస్కృృుతంలోనో, (ప్రాకృతంలోనో లిఖింపబడ్డవే తప్ప, తెలుగు భాషకు చెందినవి కావు. అందుకు కారణం, ఆ నాటి పాలకులు ఆయా భాషల్ని అభిమానించడ మే కాని, తెలగుకు వ్యవహార యోగ్యత లేనందువల్ల మాత్రం కాదు ఎందుకం పే ఆయా శాసనాల్లో, అప్పటి తెలుగు భాష ఉనికిని గుర్తుచేస్తూ, వ్యక్తుల పేర్లు, (గామ నామాలు, తెలుగు ధాషలోనే ఉండేవి. గొలళర్య, డాడెిపోజు, గడియనబూమ, గొడవుకామె వంటి వ్య్త్త్‌ నామాల్లూ వేపూరు, ఒంగోడు, పాండూరు, మూలకూరు, తాంటికొండ మొద లైన స్ధల నామాలూ తెలుగు పదాలు, అలాగే కీ॥[ళ॥ రెండవ శ తొబ్దంలో గుంటూరు. జిల్లాకు చె.దిన ఆమరావతి కాకనఎలో నాగబు అనే పదం కనిపిస్తున్నది ఇక్కడ నాగ శబ్ద సంస్కృృతమూ, కల్పి తెలుగు (పత్యయమూ. ఈ బు వర్షం అమహన్న పుంసక ము విభక్తి వికార మో, తొలి రూపమో అయి ఉండవచ్చు, ఈ తత్సమ పదం దొరకడం వల్ల మనం కొన్ని నిర్ణయాలు చేయవచ్చు, అని. (1) (॥ళ॥ రెండవ శతాబ్దంలోనే తెలుగు భాష సంస్కృతం నుండి తత్సమ పదాల్ని తెచు ఎకో గలిగిన స్థితిలో ఉంది. (2) అప్పటికే తెలుగులో పద(ప్రత్యయ విభాగం ఏర్పర్డది. ఇంతకు మించి (క్రీశ. రెండవ శతాద్దానికి పూర్వం తెలుగు భాష ఉనికిని గురించి సాధికారంగా మనమేమీ చెప్పలేము.

తెలుగు భాష = యుగ విభజన వ ఇతర భాషా శాసనాలలో తెలుగు మాటలున్నట్లుగా, ఇతర భాషా (గ్రంథాలలో కూడా తెలుగు పదాలుండశం మనం గమనించవచ్చు. హాలుడు సంకలనం చేసిన గాధా స్వవశతిలో, ఆ కావ్య భాష ఆయిన (ప్రాకృత భాషకంకే భిన్నమెన మామ, మంచం, అత, పొట, పిలు (పిల్ల వంటి తెలుగు పదాలు మా అది బ ఉం కనిపిస్తాయి ఈ విధంగా నన్నయకు పూర్వం కనిపించే అంధ్ర, అం(ధేతర శాసనాల నల్లా, ఇతరభాషా (గ్రంథాలవల్లా మనకు విదితమయ్యే తెలుగుభాషను ప్రాజ్న ళం న్‌ న్నయభాష అని పిలువవచ్చు ముఖంగా 6వ శతాద్దంలో వెలసిన తొలితెలుగు శాసన ధాషతో మొదలుబెట్టి 1 న శతాబ్ది (ప్రధమార్థంవరకూ ఉన్న శాసనాల వరకూ పరిశీరించి, ఆ తెలుగుభాష యొక్క లక్షణాలను వివరించడం భాషా చరిత్రలో _పధమఘట్టాన్ని వివరించడం అవుతుంది. అట్లా వివరించడం వలన నన్నయ తన ధారతంతో వాడిన భాషకూ, నన్నయకు ముందుకాలంలో ఉండే భాషకూ కొన్ని భేదాలనూ సామ్యాలనూ గుర్తించవచ్చు. (పాబ్బ్వన్న్నయ యుగ లక్షణాలు

1. ధ్వనులు హల్లులు పట్టిక - 1 పబ తద టడ ఠకగ చజ స (ఇ) హ మ న గ ల ళా ర (అ) న య

లి తెలుగు భాషా చరిత _- తులనాత్మక పరిశీలన అచ్చులు ఇఈ ఉఊ్‌ః ఏఏ ఒఓ అఆ ఈ ధ్వనులు 'దేశ్య శాలలో ఉండేవి. వీటికి తోడూ తత్పమాలలళో వభ, ధధ, రడ, ఖఘ, ఛరు,ుశ,ష లు-హట్లుల్లో కనిపిస్తాయి. దంత్య చ,జలు, జ,గలు సవర్షాలుగా కనిపిస్తాయి,

1. నన్నయ భారతంలో (ప్రవేశించని “జి కారం ఈ శాసనాలతో కని పిస్తుంది గాని, ఇది 7 వ శతాబ్దినాటికే (ప్రత్యేకమైన వర్హత్వాన్ని కోల్పోయి, తెలుగులో (1) అచ్చులమధ్య డకారంగానూ, (2) వర్షవ్వత్వయంవల్ల పదాది స్థానానికి వచ్చినప్పుడు, సంయు క్రాకరంలో రేఫంగానూ, (8) అసంయు కంగా ఉన్నప్పుడు, అదే పదాది స్థానానికి వర్షవ్యత్యయంవృల్ల వచ్చి, డకారంగాను మారిపోయింది. అయితే (ప్రాజ్వయ శాసనాలలోనూ, నన్నయనాటి, తరువాతి, శాసనాలలోహడా, ఈ *టి కౌరం, మారిన రూపాలూ, మారని రూపాలూ రెండూ కనిపిస్తాయి. అంతేకాక, సంయు క్ర్తాకరంగాను, పదాదియందు అసంయు క్షృంగాను కూడా ఇది వాడబడడం కనిపిస్తుంది. ఈ ధ్వని భారత భాషలోనూ, తరువాతి కావ్యభాషలోను పరిహరింసబర్డది.

2. శాసనాలలో ళకటరేఫ వాడుక ఉన్నా దానికీ సాధురేఫకూ మధ్యనున్న ఉచ్చారణ వై విధ్యాన్ని గు ర్తుపట్టగలిగే ఆధారాలు మనకు లేవు 1కి. శ. ఈ, 5 శతాద్దాలనాటికీ సాధు, శకటరేఫల మధ్య భేదం నశించిందని చెప్పడానికి ఆవావాలు కనపడతాయి. కాని ఒక లేఖన చిహ్నంగా అది వాడబకడం నన్నయ తరువాతి శాసనాలలోకూడా కనిపిస్తుంది. ఈ భేదాన్ని గుర్తించలేక పోవడంవఎనశే తెణగు లాక్షణికులు శకటరేవ ఎక్కువ కాలం నిలువలేదన్న సత్యాన్ని గుర్తించి, దాన్ని బలవంతంగా నిలు వబెట్టడంకోనం ఎన్నో పొట్లు పదవలసి వచ్చింది. శకట రేఫ నిర్ణయాలూ, శకట, సాధురేఫల యతి నిషేధాలూవంటివి ఇందువల్ల నే లక్షణ (గ్రంధాలలో ఆవతరించడం జరిగింది.

శ్ర మూర్షన్య అనునాసిక మెన ణ కారం ఎప్పుడూ మూల (ద్రావిడజంతో అచ్చులమధ్య ఉండలి. అది శెలుగులో నకొరంగా మారుతుంది (పనిగొనిి, కాని (ప్రొబ్న్బన్నయ శానన భాషలో ఇకార యుక్త రూపాలను కూడా మనం అచ్చుల మధ్య చూడవచ్చు (వణిగొణి).

తెలుగు భాష - యుగ విధజన త్రి

4. అదేవిధంగా మూల(ద్రావిశ ళకారం, తెలుగులో లకారంగా, మారింది. కాని ప్రాజ్వన్నయ శాసనాలలో శకారం మారని రూవాలనకూడా మనం చూడవచ్చు. (కళరేనింఎ. ఈ సామ్యాన్నిబట్టి మూల(ద్రావిద అకారం ఉండనలసిన చోట్లకూడా, విరోమలేఖన పద్దతి ననుసరించి శాసనాల్లో శకారాన్ని వా స్తుండేవారు (ఆయ్యవోళు; కళర్‌).

5. తాలవ్యాచ్చుతో కూడిన (ప్రాచీన (ద్రావిశ కకారం తెలుగులో చకారంగా మారుతుంది. ఈ తాలవ్యీకవరణఎ రస్తు పూర్వపు శరాబ్యుల్లో జరిగి ఉంటుందని టి. బరో అవే భాషావేత్త అభ్విపానుం క్రీశ. 8వ శడాద్రిఎలోనే సంస్కృత శాసనంలో కిరాత ౫ చిలాత గా కనిపిస్తుంది కాని తెలుగు, ప్రాజ్న న్నయ శాననాలతో 8వ శతాబ్దం వరకూ లేఖన పద్దతిలో, కకార యు క్తరూపాలను వాడుతూనే ఉండేవారు (కేయు, కేసిన). ఆనగా లేఖన సంప్రదాయంలో పూర్వ రూపం నిలిచే ఉందనవలసి వస్తుంది.

67వ శతాబ్ది ముందు తెలుగు శాసనాలలో పదాదిన సరశాలు కల 'దేళ్వ ఛద్దాలు లేవు. మూల(ద్రావిడంలో పదాది సరశాలు లేవు. నన్నయ నాటికి పదాది సరళాలటు భాషలో స్పిరపడడం జరిగింది (గాడ్చు, గాదిల్సి.

ఈ రకంగా ధ్వనుల విషయంలో కొన్ని స్పష్ట లక్షణాలను మనం పాజ్న్బన్నయ భాషలో గమనించవచ్చు.

క[ పద (పతయ సంబంధం

ఈ సంబంధాన్ని వివరించడం అఎకేవ్యాకరణ రూపాలను వివరించడమే.

1. (1) 'ప్రాజ్బన్నయ శాసన భాషలో ఎన్నో దేశ్య విశేష్య రూపాలు (ప్రత్యయ రహితంగా కనసడతాయి ( పాజ, కుంచ్వ, (ద్రమ్మ ఏ. తత్సమ శ్దాలు కూడా (పత్యయరహితంగా కనిపిస్తాయి (పాతక, పండరంగు) మహ గీకనచన డుజ్‌ వర్షంతో పాటు, న్‌, లు, న్దు, ౦డు (ప్రత్యయాలు వాడడం కనిపిస్తుంది (శ్రీమహేందద్రన్‌, ధనంజయుజు, సత్యదిత్యును, నల్లాతండు) ఇవన్నీ (ప్రధమా ఏువచనంలో పులింగటోధకాలుగా వాడిన 1సత్యయాలు. (ట్ర మువత్యాయం = వీనికి మ్ము, ౧బులు పర్వాయాలుగా కావ్యధాషలో ఉండగా, శాసనాలలో విందురహిత బు వర్ష్మమూ (నాగబ్యు, వ్వ వర్ణ మూ (సాసనవు) రెండూ కనిపిస్తాయి. (111) అ [(వత్యయం* (ప్రథమా బహువచనార్దా న్నిస్తూ లుతోపాటుక్‌,ళు, రు కూడా కనిపి స్తుటాయ (బోళ్‌, తోదళు, పదురు)

?. ద్యాలీయా బిళక్తీ: ని, నులతోపాటు మ్‌, ములు కూడా వాగబకేఏి

$. _తృతీయలో మార్నులు లేవు.

తి0 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన శ. _చతుర్ధిలో కావ్యభాషలో ఉన్న కై, కొణకు లు ళాసనాలలో కనిపించవు ళ, పంచమికి (ప్రత్యేకమైన (ప్రయోగాలేవీ లేవు. థి వట్టిః సంబంధార్షంలో, శాసన భాషలో (పత్యేక విభక్తి రేదు. కేవలం ద్వితీయా విభ్యక్త్యంగమే షష్టీసూచకంగా ఉంది. చతుర్హి, పంచమీ విభ_క్ష్యర్థాలలో, షష్షీ విభక్తి (ప్రత్యయంగా పిలువబడే “కు (ప్రత్యయం వాడుక కనిపిస్తుంది. 7 శవ్తవి *, కావ్యభాషలో కనిపించే అందు, న (ప్రత్యయాలే కాక ఒళన, కోన, లోన అనేవి కూడా వాడబడ్డాయి. ఇంకా వ్యాకరణాంశాలయిన, నంధి జరిగే పద్ధతీ, సర్వనామ సంఖ్యా కృ త్తద్ధితవాచక ఛణా?కా, సమాపక, అసమాపక ,కియారూప (ప్రణాళికా, రూపాలూ, సదబంధాలూ మొదలై న వాటిల్లో కాసనభాషకూ, కావ్యభాషకూ పెద్దగా భేదాలు కనిపించవు. కై వాక్య నిర్మాణాన్ని గురించి మాతం కొంత చెప్పుకోవలసిన అవసరం ఉంది (ప్రొాజబ్న్బ్వన్నయ భాషలోని వాక్యాలు 'రెండు రకాలుగా ఉన్నాయి. ( [0 (క్రియ కలిగిన వాక్యాలు. _ (2) క్రియారపిత వాక్యాలు. ,(క్రియరేని చోట ధాతుజ విశేషణాలను ఉపయోగించి వాక్య నిర్మాణం చేయడం కనిపిస్తుంది (కుండి కాళ్ళు-ళ ఇచ్చిన పన్నసం). సంస్కృత వాక్య నిర్మాణ మర్యాద ననుసరించి భారత భాషలో యత్‌ తత్‌ (ప్రయోగం వలన సంబంధ జోధ కంగా చెప్పే వాక్యాలు ఎక్కువగా కనిపిస్తాయి. అటువంటి వాళ్యాలకు బదులు, శాసన భాషలో ధాతుజ విశేషణాలు వాడడం కనిపిస్తుంది (దీనికి వ(క్రబు గంగ ఒడ్డున వేగవిలకాను చింప్పిన వాండు. నన్నయ భారతంలో సంబంధ బోధక సర్వనామాల వాడుకతో పొటు, ధాతుజ _ విశేషణాల వాడుక కూడా కనిపినుంది. భారతంలో. సంస్కృత (ప్రభావం వల్ల తెలుగులో (ప్రవేశించిన కర్మణి (ప్రయోగాలు చాలా ఎక్కువ. శాసన భాషలో చాలా తక్కువ. క1 పదకోశం. ప్రాజ్న్వన్నయ శాసన భాషలో తత్సమ తద్భవాల వాడుక బాగానే కనిపినుంది. దానికి తోడు మి[ళ సమాసాలూ, అరి సమాసాలూ ( త్రికోణ మడుప్పు 'సర్వబాద పరియారువు ), _ మణిప్రవాళ పద్దతీ (కొజ్జ టోయు తటాక$ి రేవశర్మస్యగుడి) కూడా కనిపిస్తాయి కాన్య భాషలో, ముఖ్యంగా నన్నయ భాషలో, మణి(ప్రవాళ ఖేలి పరిహరింప బడ్డది, శ... శేఖన పద్ధతులు : శాసన భాషలో కనిపించే లేఖన సంప్రదాయం ఇప్పటి మన భాష కం భిన్నంగా ఉన్నట్లు మనం గుర్తించగలం. నన్నయ ఆ

తెలుగు భాష - యుగ విభజన తే సంప్రదాయాన్ని తన భారతంలో పాటించాడో లేదో, ఆయన కాలపు లిఖిత (పతి మనకు లభించలేదు గనుక, ఖచ్చితంగా చెప్పడానికి వీలులేదు. శాననాలలో (1) పూర్ణ బిందువు బదులు వర్గ పంచమాక్షరాన్ని వాడే వాళ్ళ (కుణ్ణి కాళ్ళ) (2) పూర్ణ బిందువు వాడితే దాని తరువాతి వర్ణాన్ని ద్విరుక్తం చేయడం (గుంట్ట, అంఎక్కాడిి కనిపిస్తుంది. లేఖన (ప్రమాదం వల్లనో యేమో, వర్గ పంచమాక్షరమూ, పూర్ణబిందువూ రెండూ ఒకేసారి వాడడం రనిపిన్తుంది. (3) (మంచి కొన్లనాఎజ్జు) ఏంయు క్ర వర్షంలో (సవమ స్టానాన్ని పొందిన రేఫకు మారుగా వలపల గిలక వావడం రనిపిస్తుంది. అట్లావాడినప్పుడు ముందున్న అక్షరం ద్విత్వం చేయబడుతుంది (తూప్పుకాన, కౌత్తిజయి. ఇ లేఖన పద్ధతులను గురించి చర్చించేటప్పుడు లేఖన దోషాలుగా చెప్పుకోవలసిన అంశాలు కొన్ని ఉన్నాయి. ఇవి అన్ని శాసనాలలోనూ కనిపించే అంగాలే.. (1) (హ్రస్వ దీర్హాలకు భేదం పాటించకపోవడం (సడి, సాక్షీ- దినికి, దీనికి (+) శ, స, షలలో ఒక దాని కొకటి వాడడం (శథి, ఈస్పరుడు, సాసనవు) (6న, ణ లకు కూడా భేదాన్ని. పాటించక పోవడం (తిజ్మేక, గొణిన, మల్ల అఆయ్యణ) (4 శకట "కేఫను ఒక నియతి లేకుండా వాడడం _ (తోగొజ్జవన్లు, రేగొన్నన్నామ. (గ్రామస్య, మాజ్చిడుగు రట్టగుళ్సు (ల, శ లను నియతి లేకుండా వాడడం (వేగవిళాలు, వేవుగ్గణవిలాళ, సంవత్సరంబుక్‌, ఎరికల్‌, కళర్‌), పై విషయాలను అవగాహసం చేసుకోవడం వలన పొజబ్బన్నయ భాషను గురించి మనం కొన్ని ఖచ్చితమైన అభిప్రాయాలు ఏర్పరచుకోవడానికి వీలు కలుగుతుంది. అవి (1) నన్నయకు పూర్వం తెలుగు భాష వ్యవహార యోగ్యంగా ఏర్పడే ఉన్నది. (2) నన్నయభారతభాషకు వీజ (ప్రాయాలన దగిన లక్షణాలన్నీ ఈ వాసన భాషలో కనిపిస్తున్నాయి నన్నయకు ముందు తెలుగుభాష దిక్కులేని ద్రవస్టితిలో ఉండేదని కొందరు భాషా పండితులు అనుకొన్న అభిప్రాయం నిజంకాదు. నన్నయ తనకు ముందు శాసనాలలో కనిపించిన కారాన్ని అది అప్పటికే కొంతవరకు శిధిలమై పోవడం వల్ల పరిహరించడం జరిగింది. ఆయన అచ్చుల మధ్య ణకౌరాన్నికూడా పరిహ రించోన* కారమే స్లిరం చేసుకొన్నాడు. వైరి సమాసాలనూ, మణి(ప్రవాళ శైలినీ స్వీకరించలేదు. తనే భారత భాషను శాసనాలు చూపిన మార్గులోనే పయనించి, అక్కడి కంటె ఎక్కునగా తత్సమ బహుళంగా తీర్చిదిద్దుకున్నాడు నన్నయ, కర్మణి (ప్రయోగాలను కూడా ఎక్కువ వాడుకొన్నాడు. పైన చెప్పినవన్నీ ననయ భాషకూ, ప్రాజ్న్వన్నయ భాషకూ మధ్యనగల సామ్య భేదాలు.

త్‌ తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన మధ్యయుగ ఖథాషా లక్షణాలు అనగా కవ్యితయ భాష తరువాత (శ్రీనాధాదుల భాషకూ, ఆ మాటకువ నే

(ప్రబంధ, అనంతర్మపబంధ యుగ భాషకూ భాషా నిర్మాణం దృష్ట్యా అనుకోద గ్గ భేదాలను మనము చూపించలేము. ఇంచుమించు నన్నయ భారత భాషలోని లక్ష జాలన్నీ అనంతర (ప్రబంధయుగం వరకు సాగివచ్చిన స్తే మనం భావించడానికి వీలున్నది. కాకపోతే (1) (వబంధయుగంలోనూ, ఆనంతర్మ్నపబంధయుగం లోనూ వ్యాకరణపు కట్టుబాట్లు సడలి కొంతలోకొంత జనంలో ఉన్న వాడుక రూపాలు (గంథాల కెక్క-డం కనిపిస్తుంది. (2) అనంతర (ప్రబంధయుగంఠో ఉరూ, ఫారశీవంటి అన్య దేశాల వాడుక కూడ ఎక్కువగా కన్పిస్తుంది. (0) విభక్తి ప్రత్యయాల వాడుకలో కొంతవరకు నూర్చు గోచరి స్తుంది. (4) నన్నయ భాష కంజ కొత్తవై న పదబంధాల పుట్టుకా, మాండలికాల ఉనికీ ఇక్కడ కని పిసుంది.

న న్ననయనాటి నుంచీ దాదాపు పందొమ్మిదవ శతాబ్దపు మధ్యభాగం వరకూ, (గ్రంథాలలోని భాషలో పెద్దగా భేదం కనిపించక పోవడానికి కారణం ]. నన్నయ థారతభాషనే అధారంగా తీసికొని, దానికంటె భిన్నంగా వాడుకభాషలో ఆయా కాలాల్లో వచ్చిన మార్చుల్ని (గంధస్టం చెయ్యడానికి కవులు పూనుకొనక పోవడం. ననం రచనల ఆధారంగా లక్షణ సమన్వయం చేయచూ నే పెద్దగా భేదకలక్ష ణాలు కన్పించవు. £. శాసనభాషను ఆధారంగాచూ నే కొన్నిశాసనాలు వ్యవహార భాషలోనే ఉన్నా, ఎక్కువ పదాలూ, సమాస భూయిష్టమైన రచనా, సంస్కృత పదవిన్యాసం అధికంగాగల ఆడంబరయుతమైనతై లీ వానిలో కనిపిస్తుంది. మొత్తంమీద ఈ ఎనిమిదినవందల సంవత్సరాలలో చెప్పుకోదగ్గ భేదక లక్షణాలు కనిపించకపోవడానికి కారణాలివే.

ఆధునికథాషా లతణాలు

1848 లో ఆధునిక సాహిత్య యుగకర్త (శ్రీ కందుకూరి వీరేశలింగం జనించారు. గురజాడ, గిడుగు రామమూ రిపంతులు అయనకు సమకాలికులు. యుగ (ప్రభావాన్ననుసరించి విద్యాధికులై న యువకుల మీద ఆంగ్లభాషా (ప్రభావం ఎక్కువగా (ప్రసరించింది. వీరిలో చాలామంది రవీంద్రుని భాంతిని కేతనంలో విద్యను అభ్యసించి వంగభాషలోని పోకడలను అర్థంచేసుకొన్నారు. రవీర్మదుడు, శరత్‌ వాళ్లను బొగా ఆకరి ంచారు. దేశంమొత్తంమీద పరాయివాళ్ళ పాలనలో ఉన్న దేశాన్ని స్వతంత్రం చెయ్యాలనే ఇచ్చ ముమ్మరంగా జనించినది. గాంధీజీ

తన సత్యా[గహోద్యమంతో మొత్తం దేళశాన్నంతటినీ ఊ్యరూతలూపి వేశారు.

౩3ెలుగు భాష = యుగ విభజన లిల్లి

ఈరకంగా తీీవమైన మార్పును అన్నిరంగాలలో కోరుకొనే జనానికి భాషా రంగంలో కూడా అటునంటి మార్చు రావలనే కాంక్ష ఉద్ధృతంగా జనించింది. నిజానికి భాష, అది మారవలసిన తీరులో ఎప్పటికప్పుడు మారుతూనే ఉంది. జనంలో (ప్రాంతాలననుపరించీ, వ్య క్రిగతమైన అలవాట్ల నుబట్టీ మాండకాలు ఏర్పడుతూ సునిశ్చితమైన భేదకలక్షణాలను సాధిస్తూనే ఉన్నాయి. కాని పందొమ్మి దన శతాబ్దం వరకూ ఆవేవీ _గంథాలలో వాడుకోడానికి ఆమోదయోగ్యం కాలేదు. అందువల్ల అప్పటివరకూ ఉన్నభాషకు కావ్యభాష అనీ, (గామ్యభాష (ఆనాటి వాడుకధాష అనీ రెండు రూపాలు ఏర్పడ్డాయి.

ఆధునిక యుగంలో అన్నిరంగాల్లో చెలరేగిన భావవిస్తవం, వాడుక భాషను (గ్రంధస్థం చెయ్యాలనే తీవ్రాభిప్రాయంతో భాషారంగంలో కూడా చెల రేగింది. ఈ విస్తవాన్ని ఉజ్జ్వ్యలం చేసి ఏకముఖం చేసినవాడు (శ్రీ గిడుగు రామమూర్తి పంతులుగారు. గురజాడ కూడా తన రచనల్ని 'ముఖ్యంగా కన్యా శుల్కా-న్ని మాండలికమైన పాత్రోచిత భాషతో అలంకరించారు. తరువాత వాడుక భాష విషయంలో ఎంతో (ప్రతిఘటన చెలరేగినా (క్రమ్మక్రమంగా, శిష్ణవ్యవహార నునే పేరుతో అది సంధస్థం కాజొచ్చింది. అందుకు అనువుగా తెలుగు సాహిత్యంలో కవితాశాఖకంపే, వచనశాఖ కధలుగా, నవలలుగా, నాటకాలుగా, వ్యాసాలుగా బహుముఖొ లై విజ్బాంభించి వాడుకభాషకు అవకాశం కల్పించింది. కవిత్వంలో కూడా గణచ్చందోబద్ధమైన పద్యాలను అవతలుంచితే (పస్తుళం [ప్రాముఖ్యాన్ని సంతరించుకొన్న వచనకవిత కూడా వాడుకభాషనే స్వీకరించింది. (ప్రచార సాధనాలయిన రేడియో, వార్తాపతికలు, సినిమా మొదలై నవి కూడా ఈ భాషనే చేపట్టడం జరిగింది. ఇది సర్వసాధారణంగా కృష్ణా గోదావరి జిల్లాల శిష్ణుల వాడుకభాషనే పోలి ఉంటు-ది దీన్నే (ప్రామాణికభాష అని కూడా అంటారు. ఇట్టి వాడుకభాషను, మాండలిక భేదాలను పరిహరించి పరిశీలి న్తే, ఈ [కింది సామాన్య లక్షణాలను కలిగి ఉంటుంది ధ్వనులు ॥

1. భాంధిక భాషలో లేఖన చిహ్నాలుగానే మిగిలిపోయిన అరసున్న, బండి జఅఆ లు పరిహరింపబద్ద వి. లె (కియారూపాల్లో రెండు వ్యాకరణ రూపాల మధ్య వచ్చే (జ) ధ్వని (గ్రహింపబర్దది,

ఉదా వచ్చాడు; చేశాడు

$. అన్యభావా పదాలు తెలుగుతో చొరబడడం వల ఆంగ్ల, ఉర్తు భాషలనుండి ౧ 2 వర్జ్ణాలూ, తెలుగు వర్ష సమామ్నాయంలో చేరాయి ఉదా: కాఫీ, బజారు పెజర్‌ వంటివి _

క్ర

ల తెలుగు భాషా చరిత _ తులనాత్మక పరిశిలన 5 (అ;ట (గ్ర వర్ణాలు ఈ తెలుగులో కేవలం ఖ, గలు గానే

(గ్రహింపబడ్డవి.

వ్యాకరణ రూపాలు

" 1, (పధమావిభక్రి అమహన్నపుంసక మువర్ష ౦ పదం చివర అజ్విర హితమై కేవలం అఆనునాసికంగా మిగిలిపోయింది.

ఉదా: ప్తుస్తకం, గుజ్ఞం, బహువచన లు వర్షం దానికి ముందున్నవర్హ్రం అద్విరుక్ర మో, అసంయు క్తమో అయితే కలిసిపోయి సంయు కరూపాలు ఏర్పడి అవే ఈ భాషలో

స్థిరపడ్డవి, వ

పని_లు = పన్లు; చీరెలు నా చీర్లు

కోడి-|-లు = కోటు; మేడ (లు = మేళ్ళు.

క్రియారూపాల్లో కూడా ఉత్తమపురుష బహువచన (ప్రత్యయమైన “ము” వర్షం కేవలానునాసికంగా మిగిలిపోయింది.

ఉదా: చూచాం, వెళ్ళాం.

• 2. అజంతభాష ఆయిన తెలుగులో పదాల చివర కనిపించే అచ్చు సాధారణంగా ఆర్హమా(శ్రాకమైన ఆచ్చు గాబట్టి, సంధి జరిగినప్పుడు అది జారి పోయి. పరస్వరం నిలవడమే జరుగుతున్నది. పూర్వ వ్యాకర్తలు ఒక్క ఉత్తునకు మాత్రమే నిత్య సంధిని విధించినా వాడుకలో మిగిలిన అ, ఇలకు కూడా సంధి జరగడమే కనిపి నున్నది.

అమ్మ (ఇచ్చింది = అమ్మిచ్చింది పని |. ఉంది ఇ పనుంది మొ! 9. మాండలిక భేదాలను కూడా గమని వన్దే (క్రియారూపాల్లో ఎన్నో రూపభేదాలు నేకరించబడ్డవి. ఉదా: వచ్చాడు, వచ్చినాడు, ఆచ్చిండు మొ॥ వాక్య నిర్మాణం 1= (క్రియారహిత వాక్యాల వాడుక ఎక్కువైంది. బి ఆంగ్లంలో (ప్రచురంగా ఉన్న సంయుక్తవాక్యాల (00%002%4 692066) వాడుక వాడుకభాషలో లేదు. లి సామాన్య వాక్యాలూ, సంక్లిష్ట వాక్యాలూ ఎక్కువగా కనిపి స్తున్నయు. శీ. కర్మణి సయోగాల వాడుకలేదు.

తెలుగు భాష _ యుగ విభజన ల్‌ పదకోశం

ఉరూ, ఆంగ్లాల నుండి ఎన్నో పదాలు తత్సమాలుగానూ, తదృవాలుగానూ వచ్చి చేరి వాడుక భాషను పరిష్పష్టం చేశాయి. ఆ భాషల్లోని నామపదాలకు, చేయు, కొట్టు వంటి అనుబంధాలు చేరి [క్రియా పదాలు ఏర్పడడం జరిగింది- వర్క్‌ చేయు, తయారు చేయు, లైటు కొట్టు, మస్కా కొట్టు మొ॥ లేఖన చిహ్నాలు

1, తెలుగుతో /2/ వర్షం వాడుక ఎక్కూవగా కనీపి స్తున్నా, దానికి లేఖన చిహ్నం ఏర్పడలేదు. అలాగే /// /2/ వర్ణాలకు కూడా,

2. లేఖన చిహ్నాలయిన జి *రెలు పూర్తిగా మరుగున పడిపోవడం జరిగింది.

రం పూర్ణ బిందువు స్థానంలో వర్గ పంచమాక్షరం వాడడం, రేఫకు ఐదు లుగా వలపల గిలక వాడడం పూర్తిగా నశించి పోయింది.

"కేవలం స్థూలమైన భేదక లక్షణాలను గమనించగా, (ప్రాజ్న్వన్నయ, నన్నయ, మధ్యయుగ, ఆధునిక యుగాలకు చెందిన తెలుగు భాషా లక్షణాలివిం

ఎవ చేస్‌

శ్తీ తెలుగు లిపి-పరిణావుం అతి [ప్రాచీన కాలంలో కూడా కూత వేటు దూరానికి మించి మనుషు లున్నప్పుడు, వాళ్ళకు వార్తలు పంపించడానికి ఏదో ఒక రకమైన లిఖిత పద్దతిని మనుష్యులు అవలంబి స్తుండే వాళ్లు కాని ఈ లేఖనం, ఈనాటి మన తేఖనం వంటిది కాదు. ప్రాచీన పారశీకులు బాణాల వంటి గుర్తులతో ఒక లిపిని వాడుకునే వారు. దీనికి క్యూనిఫారం లిపి అని పేరు. ఆదిమ కాలంలో, రంగు రంగుల (తౌళ్ళును (కమ బద్దంగా ముభృ 'వేయడం వల్ల గానీ, తాము చెప్పదలచుకున్న భావాని కనుగుణమైన బొమ్మలు గియడం వలన గానీ, భావ (ప్రకటన చేస్తుండేవారు. చిత్రలిపి అనబడే బొమ్మల లీపి (ప్రాచీన కాలంలోనే భారత దేశంలో రూపొందిందనీ, దాని నుండే (బాహ్మీలిపి పరిణమించిందనీ సర్‌ కన్నింగ్‌ హాం అభిప్రాయం. కాని డేవిడ్‌ డిరెంజర్‌, చార్జీ చూలర్‌ మొదలై న శాస్త్రవేత్తలు (బాహ్మీలిపిక, ఫోసేషియన్‌ లిపి మూలమని వాదించారు. కాని ఈ వాదాన్ని పలువురు లిపి శాస్త్రజ్ఞులు సోపపతత్తి కంగా ఖండించ గలిగారు. ఇంతకూ (బ్రాహ్మీలిపి భారత దేళంలో రెండు వేల సంవత్సరాలకు పూర్వమే ఉన్నట్లు నిరూపింప బడ్డది (వాహ్మీ లిపిని ఎడమ వై పునుండి కుడి వైపుకు (వ్రాసే వారు. అళో కుని కొలం నాటికి అతడు వేయించిన కొన్ని శాసనాలలో, ఈ లిపిలో ఎవమ నుండి కుడికి, తిరిగీ కుడి నుండి ఎడమకు, పంక్తి [క్రమంలో (వాయడం కని పిస్తుంది. కర్నూలు జిల్లాలోని ఎజ్జగిడి పొడులో దొరికిన ఆళశోకుని లముశాపనం ఈ (కమంలో ఉంది, బూలర్‌ అభిప్రాయం (పకారం అశోకుని ధర్మ శాసనాలలో వాడిన లిసిలో రెండు భేదాలున్నాయి. అవి (1) ఉత్తరదేశపు శాసనాలలో వాడబడిన (వాహ్మీలిపి (వ దక్షిణ దేళపు శాసనాలలో వాడబడిన (బాహ్మీలిపి. భట్టిప్రోలు స్తూపంలో ధాతు కరండాల మీద కనిపించిన (బ్రాహ్మీలిపిలో ఈ దక్షిణ దేశ భేదాన్ని గుర్తించడం జరిగింది. అందువల్ల భట్టిపోలులిపిని పోలిన లిపిని

తెలుగు లిపి - పరిణామం తి? (దావిడ (బాహ్మ్హ్‌ అని వ్యవహరించారు (బ్రాహ్మీలిపి నుండి ఈ (ద్రావిడ (బాహ్మి క్రీ॥ః పూ॥ అయిదవ శతాబ్దం నాటికే విడిపోయి ఉండవచ్చునని బూలర్‌ అభి ప్రాయం. ఈ సమయాన ఉత్తర దేశంలో (ప్రచారంలో ఉన్న బ్రాహ్మీలిపిలో కూడా చాలా మార్పులు కలిగాయి ఆ తర్వాత ఉత్తర దేళంలో పరిణతి చెందిన లిపిని నాగర లిపి అని వ్యవహరించారు ఆదే దేవనాగర లిపి. అశోకుని కాలంలో (బ్రాహ్మీలిపితో పాటు కొంత కొంత ఖరోన్షీ లిపి కూడా వాడుకలో ఉండేది. దీన్ని ఈ నాటి ఉర్దూ అరబిక్‌ భాషల వలె కుడి నుండి ఎడమకు (వ్రానేవారు. రానురాను, (బాహ్మి చాలవరకు ఖరోష్టి నాక్రిమించి రాజ్యం చేసింది. అళోకునకు (ప్రచార నిమిత్తం ఏకైక భాష ప్రాకృళమైనట్లుగా, ఇంచు మించు ఏకైక లిపి (ద్రాహ్మీలిపిగా స్థిరపగ్డది. (దావిడ్యబ్రాహ్లి నుండి దా క్షిణాత్యలిపులెన్నో రూపుదిద్దకోవడంజరిగింది. తమిళ 'దేళంతో ఇది (గంధ లిపిగా మారి, నేటి తమిళ లిపికి జన్మ నిచ్చింది. తెలుగు కన్నడ దేశాలలో ఇది మొదటి తెలగు-కన్నడ లిపిగా ఏర్పడ్డది. దీన్నే వేంగీ లిపి అని పిలిచేవారు. ఈ వేంగీలిపి, దకిణ దేళంలోనే కౌక, వర్తక సంబంధాల వలన, ఇండోచై నా, మలేషియా, గోవా, ఇండో నీషియా లలోని హిందూరాజ్యాలలో కూడా వాడబర్డది. శ్రీ॥ ళ॥ ఏడవ శతాబ్బం నాటికి తెలుగు దేశాన్ని చాళుక్యులు పరిపాలిం చారు. వారి కాలంలో ఈ వేంగీలిపి కొంత మారి వేంగీచా ళక్యలిపిగా రూపాంతరం చెందెంది. ఇది, 14 న శతాబ్ది వరకూ త్యీీవమైన మార్పులకు గుర్ని అవుతూ వివిధ శాసనాలలో కనిపిస్తుంది. పదన శతాబ్ది నుండి 14వ శతాబ్లీ వరకూ ఈ లిపికి సంధి కాలమని చెప్పవచ్చు. నన్నయ ఈ లిపిలోనే తన భారత పతిని గాసి ఉండవచ్చు.

14 వ శతాబ్ది నాటికి వేంగీచాళుక్యలిపి, ఇప్పటి తెలుగు కన్నక లిపుల తొలి రూపంగా ఏర్పడింది. [కమంగా ఈ లిపి తెలుగులో గుండనితనం సంత రించుకుంది. కన్నడంలో కోణాకారతను తెచ్చుకుంది. ఇదే తెలుగులో పాత తెలుగు లిపి గానూ, కన్నడంలో హళగన్నడలిపిగానూ ర0డు విభిన్న మార్గా లను పట్టి పయనించింది. తరువాత హళగన్నడ లిపిలో నుండి నేటి కన్నడ లిపీ, పొత తెలుగు లిపిలో నుండి నేటి తెలుగులిపీ అఆవిష్కరింపబడ్డాయి.

అశోకుని కాలం నుండి 15 వ శళాబ్లి వరకూ ఉన్న శాసనాలను పరిశీ లినే ఈ లిపి పరిణామం ఏ విధంగా జరిగి ఇప్పటి అక్షరాకృతులు లభించాయో శెలున్తుంది. ఈ రకమైన పోలికల్ని వెతికి పట్టుకుని అక్షర రూప పరిణామాన్ని అవగతం చేసుకోవడానికి మలంపల్తి వారి పట్టిక బాగా ఉపకరిసుంది.

తిరి తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన తెలుగు లిపి పరిణామంతో కొన్ని సామాన్య లక్షణాలను మొత్తం పరి తాను కాలంలో గుర్తించవచ్చు. ఆవి

1. తొలి కాలంలో అకరాల తలల మీద తలకట్టుకు బదులు కేవలం ఒక అడ్డు గీత ఉండేది.

2౨. మహా(ప్రాణాల ఒత్తులకు ఈ నాడున్నట్లుగా కాక,టోర్ల వేసిన అర్హ చంద్ర రేఖ ఒకటి అక్షరం (కింద (వాయబడుళుండేది.

8, అక్షరం పై భాగాన్నో లేక, దానికి రుడిపక్కగానో, చుక్కలాగా గుర్తుపెట్టబడే పద్ధతి అనుస్వారాన్ని తెలియజేస్తుండేది. రానురాను ఆది సున్నగా మారి, అక్షరం పక్క_కువచ్చి చేరింది.

4. ఇప్పుడు (గ్రాంథిక భాషలో కనిపించే ఆరసున్న శాసనాలలో లేదు. నన్నయ తరువాతి శాసనాల్లో అనునాసికానికుండే అర్జోచ్చారణను తెలియజేయ డానికి ఒక పద్దతిని అవలంబించినట్లుగా కొంతవరకు కనిపి స్తుంది. పూర్ణమైన ఆనునాసిక్యోచ్చారణ మైతే సున్నవాడి దానితరువాతి హల్లును ద్విరుక్తం చేనేవా ళ్లు (తలిదండ్డాాదులు). ఆది అనునాసికానికి అర్హో చ్చారణం గా ఉంటే, మీది హల్లుకు ద్విత్వం ఉండేదిగాదు (వాండు). కాని ఈ పద్ధతి సర్వే సర్వథత్రా కనిపించదు.

ఈ, అక్షరాల ద్విరుక్తృతను సూచించడానికి, ఇప్పుడున్న ఒ త్తులకు బదులు, ఆక్షరం కింద, అదే ఆక్షరాన్ని (వాసేవాన్ళ.

[ప్రాచీన శాసనాలలో వ్యా ప్ర్తిలో ఉండిన లేఖన పద్ధతుల్ని గురించి ముందు (ప్రకరణాలలో వివరించడం జరిగింది. తెలుగులోనికి మొదట శాసనాల ద్వార్థా (ప్రవేశించిన *జి కారాన్నీ దాని పరిణామాన్నీ అక్కడ చర్చించడం జరిగింది. ఆనునాసిక్యానికి లేఖనచిహ్నాలుగా, సున్న, వర్గపంచ మాతరం వాడడాన్ని వివరించడం జరిగింది.

ఏ భాషలోనైనా దానికుండే లిపి నూటికి నూరు పొళ్ళూ ధ్వని విధేయంగా ఉండదు, కొన్నిచోట్ల లిపిలో (1) ఉచ్చారణలేని లేఖన చిహ్నాలు ఉండవచ్చు (గ్రాంధిక భాషలో శకట రేఫం- ““నీజు"”). (2) ఉన్న ఉచ్చారణను సూచించడానికి తగిన లేభనచిహ్నాలు లేకుండా ఉండవచ్చు (వచ్చాడు, తొట్రాకుు 38. ఆక్షర (క్రమం పదాల్లో ఒక రకంగా ఉంటే దాని ఉచ్చారణ మరో విధంగా ఉండవచ్చు ((వాహ్మణుడు).

తెలుగులో మనం గుర్తించే వర్ణాలేకొక సవర్హాలు కూడా ఉన్నాయి. అవి

(1) దంత్యతాలవ్య చజలు

(ఇ జ, జ అనే అచ్చులు

తెలుగు లిపి - పరిణామం త్రి

(0) శిధిల స్పర్శాలయిన, గ,శ్తలు

(4) ఆనునాసిక్యగుణ౦ కలిగిన, మ, వలు

(5) ఇంకా అచ్చుల్లో కనిపించే వివృత ఓష్ట్యాచ్చులు ఒఓలు

వీటిని తెలియజేయడానికి ( ఒక్క, మ, వ, లకు తప్పు ఏ లేఖన చిహ్నాలు రేవు. నిజానికి సవర్షాలకు లేఖన చిహ్నాలు ఉండవలసిన ఆవసరంలేదు.

కొని దంత్య తాలవ్య చజలను (సక్వ్యేకంగా గుర్నించే లేఖన చిహ్నాలు లేని లోపం గుర్తించి, 0. ౨. 320౪59, తాలవ్య చజలు 'మొదటివనీ దంతచజలు 'రండవవనీ ఉద్దేశించి, తాలవ్య చజల మీద తెలుగు అంకె ఒకటి (౧)నీ, దంత్య చజల మీద రెండు (౨) నూ వేసే అలవాటు (ప్రవేశపెట్టాడు, దాన్ని తరువాతి వై యాకరణులు అంగీకరించి (గ్రహించారు. శాసనాల్లో ఈ భేదాన్ని, సూచించ దలచి, దంత్య చకారాన్ని *త్సిగా (వాయడం కనిపి స్తుంది (చింతల 'మొడత్స- పుత్సుకొని).

అప్పకవి, గురు, ర, ల (అ, శ లను సూచించడానికి, లఘు ర, అ ల మీద చుక్కసపెడితే సరిపోతుందని వివరించాడు. ఈ అంశాన్ని చింతామణి నె తం సూచించింది కాని ఆ పద్దతిని పాటించిన శాసన మేదీ రేదు.

కాగా, సంస్కృృతేతర భాషల (ప్రభావంవల్ల తెలుగు ఉచ్చారణ విధానం లోనికి (పవేశించిన వర్ణాలు కొన్ని కనిపి స్తున్నాయి. వాటికి కూడా లేఖన చిహ్నాలు తెలుగులో ఏర్పడలేదు. ఆవి:

1. వ్రవర్ణ్లం . ఇది సంస్కృతం ద్వారా (పవేశించిన ఉభయ్లోస్ట్య మహా(పప్రాణ శ్వాస స్పర్శమైన ఫ కంచె భిన్నమైనది. ఈ ఫ్ర దంతొష్ట్యు శ్వాస ఊషస్మ ధ్వని కలది. కౌప్పీ ః ప్తోటో, వంటి నిత్యం వాడుకునే పదాల ద్వారా ఇది తెలుగులో స్తానం సంపాదించుకుంది. దీనికి కూడా ఫ వర్జాన్నే మసం వాడు కుంటున్నాము. తెలుగులో దీని _పత్యేకతను చూపదలచుకంటే, ప కింద ఒక అడ్డుగిత గానీ, లేదా డ్వి్యగీ గుర్తు గానీ పెట్టుకోవచ్చు.

లె /2 / 9 ఇది దంతమూలీయ నాదోష్మం. ఇది కూడా, బజారు, హాజరు, వంటి పదాలవల్ల తెలుగులో కుదురుకున్న వర్షం. దీనికి కూడా లేఖన చిహ్నం ఏర్పడనందున, తెలుగులో ఉన్న దంతమూలీయ నాద స్పృష్టోష్మమైన /జె/ వర్ణాన్ని వాడుకుంటున్నాము. అంతేకాక, దీన్ని చాలా మంది, తాలవ్యనాద స్పృష్టోష్మంగా ఉచ్చరించడం కద్దు. చి్యికంగా విలోమ పద్ధతిలో ఒక్కొక్క సంస్క్యూత పసద౦ లో కనిపించే తాలన్యనాదస్పృష్టోష్మాన్ని దంతమూలీయ నాదోష్మంగా ఉచ్చరించడం కద్దు. ఉదా : నిజం,

గ తెలుగు భాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన మనం (వ్రాస్తున్నట్లుగా ఉచ్చారణ లేని లేఖనాలు కొన్ని తెలుగులో కనిపిస్తాయి. అవి

1. జ్ఞ : ఈ సంయుక్త వర్ణానికి గల ఉచ్చారణ జకార యుక్తంగా ఉండాలని లేఖనం తెలియజేస్తుంది. బహుళ తొలిరోజుల్లో జకారయు_క్త ఇ కారమే ఉచ్చారణలో ఉండి ఉండవచ్చు. అందువల్ల నే నన్నయ ఈ జ్ఞకారానికి చఛ జరు లతో యతివేయడం జరిగింది. కాని రాను రాను ఈ ఉచ్చారణ గకారయు క్త ఇ "కారంగా మారింది. తిక్కన్న ఈ ఆంకాన్ని గుర్తించడం వల్లనే కాబోలు, దీనికి కఖ గఘ లతో యతి వేయడం సంభవించింది. రాను రాను ఆధునిక కాలాన ఎంతో మంది దీన్ని గకారయు క నకారంగా (గ్న్ర) ఉచ్చరించడం మనం గమనించవచ్చు. ఆయినా లేఖన పద్ధతి మాత్రం, తొలి ఉచ్చారణను సూచించేదిగా, మార్పులేకుండా ఉండిపోయింది.

2థభ. దంత్య మహా(ప్రాణ శ్వాస స్పర్శమైన ఈ వర్షం ఉచ్చారణలో చేడు చాలా వలకు జారిపోయినటుగా గహించవచ్చు లేఖనచిహ్నం ఉన్నా చీన్ని దంత్య మహా(ప్రాణనాదస్వర్శమైన గా ఉచ్చరి స్తుండడం మనం (గ్రహించ వచ్చు,

ఏ. హ్మ-హ్న-లు ; ఈ రెండు సంయుక్తాక్షరాలనూ లేభనంలో ఇలాగే వ్రాసినా ఉచ్చారణంలో ఇవి వ్యతృ్యయాన్ని పొందిమ_న _ మారిపోయ. ఎ లల ఇ బాస వాన గొగొ

గ ఉదా : (దాహ్మణుడు ౫ (చాన్మణుడు చిహ్నము ౫ చిన్హము.

ఈ వివరాలన్నిటినీ అవగతం చేసుకొన్న మీదట తెలుగు లిపిని చాలా వరకు ధ్వని విధేయమైన లిపిగానే మనం అంగీకరించ వచ్చును,

కా [కరన్‌ క వనం ల రం వ క్‌ 5 క్రైం గంటు చం! బం క నం. ఇదీ జ్‌ లో ఉ|ఉఎవిడి గపిడటచజరుఇడ రడ, వ నన కం మామలంఇలక ద

శ శతళత్యో

కిిననకంనకరం03పథ3వనిక పకల ఠికథవడక35 వ్మూపజష్ష "1 స0 0 ౮6౮౦6౮6౮ 6646. భ్‌ ర న కకక వమా 63౧ ౬6౨౮౪64౮ | తత గిల శళత | ్వారనైం 6 2౧0౮6 ఎ0ల౨4౪౮౮ లితని లతల | యు 152౯096166 6బ౧గ4౨౮|[64%ఉటతిడి | వయో షనాదలది4బిదదతటలు ౮ 24 దవ శలఉ అలి! ర మాల వంతం దంగు ఆ నాం || దంగడు న 66604! ర ద గార డడ ద ౧టదంణ జ ఎ ం6 లలల ఉం! రాం ని లన్‌ గగ 5 రల డో యయత్తనడ నంద్‌ నొటి టి భయం శోవదకఅట్‌! నరం రండని యనక దణ ఠద రద నావ వబ బముయర లవ; షనతిక అ | యడ దర డ డదనబ బబ బయయరలటన్‌ పనబాక అ ్రమమను ధిర తడ నద పబ భవథథలవలపన వక!

ర్‌ | అం క ఒర ం దా తలుగు భాష - ధ్వనుల ఉత్ప్రి మానవుని ముఖయం[త్రం యొక్క మొదటి ప్రయోజనం ఆహాొ౮న్ని శరీరపోపణకు అందించడం. అ-దుకు అనువుగా ఉండేట్లుగా, ఆందురోని విడి భాగాలన్నీ ఆమర్చబడ్డవి దంతాలు వమలడానికీ, నాలుక సలుగుతున్న ఆహారాన్ని దంళాల కిందికి వచ్చే విధంగా అటూ ఇటూ కదవడానికీ, ఉసజిహ్వూ ఆహారం శ్వాసనాళిః లోపలికి పోకుండా, మూత లాా పనిచేయడానికీ ఉపయోగపడు తున్నవి అదే విధంగా శ్వాశనాళి, ముక్కు మనిషి శరీరానికి అవసరమైన గాలిని అందించడానికి ఏర్పర్ద అ+గాలు. 14 కసె త్‌ - ॥5 (| 12 లే న్‌ వ్‌ డం గ శు పె క్‌ 1 పష521 0౯1166 = నాసికా ద్వారము _ 10. గౌంగణడ్ర46 [2006 జిహ్వామధ్యము ల. 2541 01౪710 _ నాసికాంతర్భాగము 11 శ00846 69 = జిహ్వా[గము 8 టుడే ౧106 = శ్వాాసవాళిర 13 50% 041266 = మృదుళతాలువు 4 “0611 00౯69 _ నాదతం్మతులు 18 6456 21166 = కరినతాలువు ల్‌ 23 7020- కృళ్యాగం, స్వర పేటిక 14 ంంళ 71686 = దంతమూలము 6 5018106015 -ఉపజిహ్వా లేదా కంరమూలము15 6ల౦ 006 = దంతాగము గ 17 0సంగళా గభాగము లేదా న్న్తపవ 10 1109 = పెదన్చలు 8 ౪12 = లందిర లేదా కొండనాలుక 17 ౭౩౦౧1186 5-ఆహారినాక ౪8 గౌంగక్రణ6 సేషం1. = జిహ్విమూలము 18 160 05 రల గౌం౧846- థి ఇత్వా పొర్చ్వము

శీలి తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన

ఈ విధమైన (ప్రధాన (ప్రయోజనంతో పాటు, వీనికి భాషా సృష్టి అనే

మరో (ప్రయోజనం కూడా అభ్యాసవళాన అలవడినట్లుగా చెప్పవచ్చు. నాసికారం

(ధాల నుండి మనం బయటికి వదిలే గాలి ముఖంలో ఉండే వివిధ భాగాల

సహాయం వల్ల భాషకు మూలవీజమైన ధ్వనిని ఉత్పన్నం చేయగలుగుతున్నది.

మనుష్యునికే కాక, సృష్టిలో ఉండే ఎన్నో రకాలయిన పశుపతులకు గూడా నోటి

ద్వారా ద్దాన్ని వెలువరించే విధానం ఒకటి దత్తమె ఉన్నది. కాని పపపక్ష్యై

దులు చేనే శద్దాలకూ మనిషి చేసే శళద్దాలకూ మధ్య భేదం ఉన్న విషయం మన కందరికీ తెలిసినదే !

"మనుష్యుని ముఖయం[త్రంలో ఏయే. ధ్వనులు ఎట్లా జనించి భాషా. నిర్మాణానికి మూల వీజాలవుతున్నాయో గ్రహించడానికి ముందు, ఆ ముఖ యంత్రంలో అమర్చబడ్డ వాగ్వ్య్యవహార "హేతువలై న వివిధాగాల (క్రమస్వరూ పొన్ని (గ్రహించడం అవసరం. -.

చిత్రంలోని 5 వ నెంబరు.కల అవయవం స్వరపేటిక (120030).

. ముఖ యంత్రంలో, ధ్వనిని ఉత్పన్నంచేనే శక్తి కలిగిన ఆఅవయవమిది. ఇది ఉపజిహ్వ (వ918106013 జు గ్ర (కిందుగా, శ్వాసనాళిక (0/16 06 _ త్రై కు వై భాగాన ఉంటుంది. దీని అంచు రేఖా మా(్రంగా గడ్డం (క్రిందుగా ఉండే గొంతు మధ్య భాగంలో ఎత్తుగా ఉండలాగా కనిపిన్తుంటుంది. దీన్నే జనులు గొంతు ముడి అని వ్యవహరిస్తారు. “ఇదీ గుండ్రంగా ఉన్నా. అంచుల దగ్గర కొద్దిగా కోలుగా ఉండి, రెండు భాగాలుగా విభజించబడి ఉంటుంది, ఈ భాగాలలో నిలువుగా పేర్చబడ్డ చర్మపుతంగతులు (౫౦౦౫1. 00149 = 4) బిగిసి ఉంటాయి, మనం లోపలికి గ్లాలి పీల్చుకునేటప్పుడు సాధారణంగా ఈ తంగత్రుల్లో _ ఎటువంటి మార్ప్చూ. కలుగదు. కాని క్వాననాళం నుంచి గాలి బయటికి విసర్జించబడు తున్నప్పుడు మాత్రం, మనం తలుచుకుంటే ఆ ఉచ్చ్వాసం ఈ తంగత్రుల్లో (వ్రకంపనాలను కలిగిస్తుంది. ఈ (ప్రకంపనాల వల్ల నే మొదటి మెట్టుగా స్వర "పేటిక నించి బయటికివచ్చే గాలి నాదయు క్రమవుతుంది. నాదయు క్రమైన ఈ గాలి కొంత ముక్కు నుంచిగానీ అంతా నోటినుంచిగానీ బయటకు రావడానికి అనువై న యేర్చాట్లు మన ముఖ యం(్యత్రంలో అమర్చబడి ఉన్నాయి. ఇటువంటి ధ్వనుల్నే "మనం నాద ధ్వనులు (7౦1668 50ఇ2459) అని వ్యహరిస్తాము. స్వరపేటికలోని

తెలును ధాష = ధ్వనుల ఉత్పత్తి శ్లీల్రి నాదతం్శతుల్ని (1పయత్నపూర్వకంగా (ప్రకంపనం చెందించకుండా ఉచ్చ్య్వాసం “వెలుపలికి వస్తూ ఏర్పరిచే ధ్వనులు శ్వాసధ్వనులు (౮౧7౦1666 506069) క్‌, చ్‌, ట్‌,త్‌,ప్‌ వంటి, అచ్చులు చేరని పరుషాలను శ్వాసధ్వనులకు చక్కని ఉదాహిరణలుా చెప్పవచ్చును. హల్‌ మా(క్రమైన క్రి కారప్ప పొల్లును ఉచ్చ రించేటప్పుడు ప్రకంపనాలు లేకపోవడం “గ కారపు పొల్లును ఉచ్చరించేటప్పుడు (చకంవనాలు ఏర్పడడం, మనం అవ్వాసం వల్ల (గహించవచ్చు, హల్షాల్లో కొన్ని శ్వాసధ్వనులుగా [5ఖ చఛ టర తథ పఫ-ళషస],మరికొన్ని నాదధ్వనులుగా [గ ఫ, జయ, దఢ, దధ, బభ, ౬, ఇ, ణ, న, మఒ.యరలవ, హ] ఏర్పడినా ఏ భాషలో నైనా అచ్చుల మారం అన్ని నాదథ్య్విమరే, అచ్చుల్ని 'పాకాంనీ, స్వరాలనీ వ్యవరిస్తారు. స్వరాలకూ వ్యంజనాలమూ (హల్లులకూ) మధ్యనున్న భేదం ఏమిటి అన్ని (పళ్నించుకుంపే “స్వయం రాజే నాశ్యేన వ్యజ్యత ఇతిస్వరాఃి" అని సంస్కృత వ్యాకరణ వేత్తలు వివరించారు. అనగా స్వరం, ఇతరాపేక్ష లేక, స్వయంగా (ప్రకాశించేది అని అర్ధం అంపే ఒక అచ్చును ఉచ్చరించడానికి మరే ధ్వని మొక్క విశేష సహాయము అక్కరలేదని అర్ధం, దీనికి భిన్నంగా వ్యంజనం అచ్చుల సహాయంవల్ల చక్కగా వ్యక్తం కాగలదు. “పరేణ స్వరేణ వ్కృజుర ఇతిన్యంజనం,” అని వ్యంజనానికి నిర్వచనం ఇవ్వబడింది, వ్యంజ నాన్ని “'ప్రాణి" అనీ, శరీరమని గూడా అందుకే వ్యవహరించడం జరిగింది అచ్చుల నిర్మాణ (క్రమాన్ని శాస్త్రయంగా ఈ కింది విధఎగా వివరించ

వచ్చు.

ఉచ్చా్యాసం శ్వాసనాళిక నుంచి బయటికి వస్తూ స్వరపేఉంలోని నాద తంలుల్ని కిదిలి స్తంది, అట్లా కదిలించడం మొదలుపెట్టిన తర్వాత ఆ (పకింపనం ఒకొనొత నియతాచ్చు ఏర్పడేవంటూ ఆగదు, అట్లా ఏర్పడబోయే (ప్రరంపనాల్లో మనం గుర్తు పెట్టుకోవడానికి వీలయిన ఒరిపిడి (5216౬0%) కినిపించదు. ఈ లషణాలను గమనించడంవల్ల నే ౨20161 $00069 అనే వాషావేత్త * తీ 0౪61 18 2 ౪701066 900షడే ఇంం0గ 020166 9? 2 16౯ 23925ల 0 411 0ం3ల్ట0 మటతలమి ఇంతే ౧0 కలరేరం1%8్ర 22612సీ1ల 16608” అనే నిర్వచనాన్ని ఇచ్చాడు. దీనివల్ల అచ్చులన్నీ నాదాత్మక గుణం కలిగిన వర్ణాలనే విషయం వివ రించబడుతున్నది,

ఇకపైన చెప్పినట్లుగా శ్వాస, నాద, లకణొలు శేవుం హల్లులకు మాత్రమే పరిమితాలు అంతేకాక, ఇవి నోటిరో ఏవిధ భాగాలలో ఒరిపిడి, నిరోధం వంటి లక్షణాలు పొందదంవలన జని స్తాయి అచ్చులమూ. హల్తులకూ

క్త్‌డీ తలుగు ధాపా చర్చిత = కులగాత్మక పఠిశంళి మధ్యగల ముఖ్యమైన భేదక లక్షణాలను ఈ క్రింది విధంగా అమర్చవచ్చును. అచ్చులు: 1. ఇవి నాదాత్మకమైన ధ్వనులు.

2. నోటిలోగోని ముక్కు లోపలగాని నిరోధం లేదా ఒరపిడి చెంద కుండా జనించేవి

3. ఇతర ధ్వనుల అపేకు లేకుండా స్వయంగా (ప్రకాశించేవి. హల్లులు : 1. ఇవి నాదాత్మకమైన ధ్వనులుగా గానీ శ్వాస ధ్వనులుగా గాని

ఏర్పడవచ్చును

ఓ నోటితో వివిధ భాగాలలో ఒరిపిడి, నిరోధం మొదరైన లక్షణా లను కలిగి ఉంటాయి.

$. సాధారణంగా అక్షర నిర్మాణంలో అచ్చుల సాహచర్యాన్ని అపేక్షి స్తుంటాయి.

ధ్వనుల్ని గుర్తించడంలో శ్వాస, నాదఖేదం చాలా (ప్రధానమైన భేదంగా భాషావేత్తల చేత పరిగణింసబడుతున్నది.

ఇక రెండవ రకమైన పద్దతి సాధారణంగా భాషలో నియతాలయిన ధ్వనుల నన్నిటినీ, అవి పుట్టిన స్థానాలను బట్సీ, అవి జనించదానికి కారణమైన కరణొలను బట్టీ కొన్ని విభాగాలుగా గుర్శించడానికి ఏలు కలుగుతుంది. ముఖ యంత్రంతో (1) [క్రింది పెదవిని, (2) పై వరుస దంతాలనూ, (8) దంతపం క్తి నుంచి గొంతులో చివరిపరకూ కప్పులాగా ఆవరించుకున్న తాలువునూ, వాషా వేత్తలు కొన్ని స్టానాలుగా (091263 0 1010612600) విభజించారు నాలు5ంకు చెందిన వివిధ భాగాలను కరణాలుగా (మః రయష12౯0౯9) విభజించారు. స్థానాలు : 1. టై "పెదవి (0౮9961 10 16)

వ పై వరస దంతాలు (౧౭౭౫ 10)

8. పై దంత పంక్తికి మీదుగా ఉన్న గట్టి చిగుళ్ళు వరుస

(ద1760127 1626 14)

4, కరిన తాలువు (0226 ౧21266 19)

5. మృదుతాలువు (505 221252 12)

($. లంబిక (0౮7౪12 గి రణాలు: 1. క్రింది పెదవి (1076? ఓ19 10)

£. నాలుక కొస (|| 0 616 200966 11)

అలుగు భావ _ ధ్వనుల ఉత్పత్తి శీర్‌ 8. జిహ్వా మధ్యము (7౯౦౧6 0% లుం గౌంంజ6 10 4 జిహ్వా పార్శ్వ్యము (01266 ౦5 లేల గ0ంగ1[16 11) గ్‌, జిహ్వా మూలము (3161౬ ౦* ల గౌం౧806 ఠి పైన చెప్పిన స్టానాలరూ కరణాలకూ మధ్య వేటికి, ఏవి సంబంధించి నవో గమనించడం అవసరం, ఆ సంబంధం ఈ కింది విధంగా ఉంటుంది. స్తానం కరణం ధ్వని నానుం 1 "పై పెదవి (కింది పెదవి ఓస్ట్రము 2, ముందుదంతపంక్రికి ] వెనుక భాగం 1. నాలుక కొస దంత్యము ర దంతమూలం నాలుక కొఎ దంతమూలీయము "పెకి మడిచిన నాలుక 1... మూర్రము కొసయొక్క [క్రింది | మూర్చన్యము ధాగము నాలుక మధ్యభాగము గ కరినతాలువు నకు చెందిన ర0డు | తాలవ్యము (పక్కలు | ( పృుదుకాలువు జిహ్వామూలం కంర్యము ఇట్టివి మరికొన్ని విభాగాలను కొన్ని భాషలతో అదనంగా చూపించ వచ్చుసు ఈ విధంగా వాని స్తాన వరణాలను గుర్సించడం వల్ల భాషావేత్త ధ్వనులను వేరుచేసి చూపించగలడు. ఇం మూడవ పద్దతి, ఉచ్చ్వాసం బయటికి (ప్రసరించే తీరునుబట్టి (ఏ40గేల ౧| రంయిరంకి విపరించదగ్గది. శ్వాస ఆయా స్థానకరణాలతో ఉంయోజనందెందే పద్దతిలో (1) ఆగిపోవడం (2) ఒరపిడి చెందడం (0) తక్టువ ఒరపిడికి లోనుకొవనవం (1) నాసికా ద్వారాన కొంత వెలువడడం (0) జిహ్వకు (ప్రక్కల నుండి జారిపోవదం (4) నిర్విరామంగా కంపనాన్ని వెందడం-_ మొదరైన రీతుల్ని అవలంబి స్తుంది ఈ రీతినే ప్రయత్నం లేదా (పఫయతనము (్రైగంకేం ౦ న. అని న్యవహరిస్తారు. ప్రయత్న కేదాల వల్ల జనించే ధ్వనుల్ని ఈ క్రింది విధంగా అమర్చ వచ్చును. (1) స్పర్శములు (56095 07 £[051766, 1, సృృష్టోష్మములు (గిరికి, (8) ఊష్మములు (పైరంష647లక్ర, (4 అమనాసిక ములు

క్షీర తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన (015218), 5. పొర్శ్వికములు (129ల218), (4) కంపితములు (0211180, (7) శిథిల స్పర్శములు (1299), (8 అంతస్థములు (56౫1 70౪76 15), 1 నృర్శాలు . తెలుగులో కటతప వర్గాలలోని మొదటి. నాలుగు వర్జాలూ స్పర్శ ధ్వసులు ఈ (వయత్నంలో సానకణాల రెండూ గాధమెన 67 అలు సంయోజనాన్ని చెందుతాయి. ఉచ్చ్వాసం ఒం లిప్తపాటు కలిసిపోయిన స్తాన కరణాలకు వెనుక స్తృంభించి స్ఫ్పోటనం చఇందుతుంది అ౨దువలన ఇవి స్పర్శములు. శి స్పృష్టోష్కాలు * తెలుగుతో చ, జ లు స్పృష్టోప్మాలు. ఈ ధ్వను లను ఉచ్చరించదంలో కూడా స్తానరరణాలకు సంయోజనం కన్పిస్తుంది కాని ఆ సంయోజనం స్పర్శ వర్హాలలో వలె మిక్కిలి గాఢమైంది కాదు. ఈ ధ్వనులు జ ణా యూ అల స్పంభన కాలంతో స్పర్శ లక్షణాన్ని, స్పోటన కాలంలో ఊపష్యు లక్షణాన్నీ కలవిగా ఉంటాయి. అందువల్ల నే వీటిని స్పృష్ష్టోష్మాలన్నారు. న. యల తి ఊష్కాలు తెలుగులో సృ,ష, శాహ లు ఊష్ము ధ్వనులు. ఇక్కడ స్థాన కరణాల సంయోజనంలో స్పర్శ లక్షణం శేదు ఒరపిడి (ప్రధానంగా కనిపిస్తుంది. అనగా సాశకరణాల మధ్య చశేర్చడిన కా0నుండి ఉద్భ్య్వాసం గ క్ష రాపిడిని సృష్టిస్తూ దూసుకుని బోతుంది. అందువలన ఇవి ఊప్మి ధ్వనులు, శీ అనునాసికములు ; తెలుగులో మ, న, ణ, ఇ, జలు అనునాసికాలు ఈ (పయత్నంలో సానకరణాల సంయోజనం స్పర్శ భయత్నంతో వఠె గాఢ ణు క! మయిన'దే అయినా, ఉచ్చ్యాసంలో అధికభాగం ముక్కు రంధ్రాల నుండి బయటికి వస్తుంది ముక్కూనుంచి కూదా ఉచ్చా్యాసం రావడంవల్ల ఇవి అనునాసికములు, ర్‌, పార్శ్వికములు తెలుగుతో ల,ళలు పార్శ్వ్విక ధ్వనులు. ఈ (ప్రయత్నంలో కూడా సాన కరణాల సంయోజనం ఉంది. కౌని, ఎరణమైన నాలుక అమరిన విధానంవల్ల తచ్చాాసం, నాలుక (ప్రకగ్రా భాగాలనుండి జారిపోవడం జరిగినప్పుడు ఈ ధ్వనులు ఉర్చన్నమొతాయి. అందువలన ఇవి పార్శి్యికధ్వనులు. 6. కంపితషులు.. తెలుగులో “రి నరం కంపితధ్వని. ఈ ప్రయత్నం చాలావరకూ పార్శి్విక (ప్రయత్నాన్ని పోలేదిగానే ఉంటుంది. కౌని నియత స్రానాన్ని స్పృశించిన కరణం (గాలుక కొన) వర్ష జనన పర్యంతం విడవకుండా కంపనాన్ని కలిగి ఉంటుఐది. అభ్యాసం వల్లి “రి వర్ణోచ్చారణంలో “కరణం ఏ విధంగా కంపిన్తుందో మనం గుర్తించవచ్చు అందువల్ల దీన్ని రంపితం అని వ్యవహరి సాద, శిథిల స్పర్శం. ఇక్కడ సాన కరణాల సంయోజనం స్పర్శ లక్షణాన్ని కలిగి ఢా వుంటుంది. కాని స్పర్శాలతో వలె ఇది గాఢమైనది కాక కొంత శై ధిల్యాన్ని కలిగి ఉంటుంది

తెలుగు భాష _ ధ్వనుల ఉత్పట్తి త్త 8. అంతస్థములు . "తెలుగుతో న, వలు ర౨డూ అంతస్థములు, ప్రాచీన వై యాకరణులు య,ర, ల్కనలు నాలుగింటినీ అుతస్టాలుగా సేర్కానియున్నారు. యవర్జ ఇకారంతోనూ వ వర్ష ఉకారంతోనూ ఉచ్చారణలో అధిక సామ్యం కలిగిఉంటాయి. కొని య, వలు, ఇ, ఉల వఠ ఘోషవంతాలు కావు. పై మూడు పద్దతుల్లోచేసిన విభాగం అందులోని భేదాలు ఏ ఛాషతోనై నా సాధారణంగా మనకు కనిపించే హల్లులను వివరించి చెప్పడానికి చాలి ఉంటుంది. హల్లుల లాగానే అచ్చుల్ని కూడా భాషావేత్తలు మూడు పద్దతుల్లో వివరించడానికి ప్రయత్నించారు. అవి (1) అచ్చులు జనించే స్థానాల పూర్వా పౌర్యాలనుబట్టి (2) అచ్చుళ్ని ఉచ్చరించేటప్పుడు నాలుక కుదురుకున్న ఎ క్తుల్లోని హెచ్చు తగ్గుల్ని బట్టి (3) అచ్చుల్ని ఉచ్చరించేటప్పుడు సెదిమలు పొందే ఆకారాన్ని బట్టి. క! స్థానాల పూర్వాహార్యం ఈ విభాగం వల్ల అచ్చుల్ని మూడు విభాగాలుగా చేయవచ్చు, అవి (1) పూర్వాచ్చు (901% 70౪ ట్ర) (9) మధ్యాచ్చు (092౯21 70౪61) (8) పశ్చిమాచ్చు (301 70౪౪ల) తెలుగులో ఇ, ఎలు పూర్వాచ్చులు అ,ఒ, ఉలు పశ్చిమాచ్చులు. తెలుగులో మధ్యాచ్చులు లేవు. శి ఉచ్చారణలో నాలుక స్థితి అచ్చుల్ని ఉచ్చరించేటప్పుడు నాలుక (గ్రహించిన స్థితినిబట్టి కూడా మూడు రకాలుగా వీనిని విభజించవచ్చును. అవి కే ఉచ్చస్వరం (58 స... న మాధ్యమిక స్వరం ట్‌. ₹70ఇ61) వి నిమ్నస్వరం (10% 170% 61). తెలుగులో ఇ, ఉలు ఉచ్చ స్వరాలు, ఎజఒలు మాధ్యమిక స్వరాలు, ఆఅ నిమ్నుస్వరం. తి "పెదవుల స్థితి : అచ్చుల్ని ఉచ్చరించే టప్పుడు పెదవులు పొందిన స్థితిని బట్టి కూడా వీటిని రెండు రకాలుగా విభజింపవచ్చును. అవి

1. వలయితాచ్చు (మెం డేంరే 70౪761) - లై నిర్వలయితాచ్చు (౮౧౯౦౧ రేంకే 0౪761) తెలుగులో అ, ఇ, ఎలు నిర్వలయితాచ్చులు. ఒ, ఉలు వలయిచ్చులు. తెలుగు భాషలో ఇ, ఎ, ఆఅ, ఒ, ఊఉ, లు అఆయిదూ ప్రధానమైన అచ్చులు. వీటి దీర్చ భేదాలు కూడా ఇక్కడ (వత్యేక వర్దాలుగా పరిగణింపబడు తున్నవి, ఇవికాక ఐ టొ లు రెండూ సంయు క్తాచ్చులు. ఎక్కూునగా సంధినళొన రాటాకు, కొట్టారు వంటి చోట్ల శ అనే అచ్చు వినిపిస్తుంది. మేక మేడ వంటి అఖంద పదాల్లో ఈ అచ్చు వినిపిస్తుంది. దీనికి తెలుగుతో లేఖన చిహ్నంలేదు. ఇది (గ్రాంధిక భాషలో గుర్తింపు పొందలేదు. ఇవేకాక, కొంత నిశితంగా వినడం అలవాటు చేసుకుంటే మరికొన్ని అచ్చులుకూడా తెలుగుతోఉన్నట్లు తెలుసుకోగలం.

గ్‌ తెఎగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన

(ప్రాచీన వ్యాకరణ వేత్తలు అచ్చుల్ని కాలవ్యాచ్చులనీ, కంర్యాచ్చులసి, తఓమ్యాచ్చులనీ విభాగం చేయడం కనిపి స్తుంది. ఇ, ఈ, ఎ, ఏలు తాలవ్యాచ్చులు కాగ్యాఉఊబణజఒటఓలు ఓస్ట్యాచ్చులూ, ఆ అఆలు కంర్యాచ్చులుగా అక్కడ విన రింపబడ్డాయి.

లం వర్ణాలయిన అచ్చుల హల్లుల పుట్టుపూర్వోత్తరాలు తెలుసుకున్నట్లు

గానే, భాషలో వరాలవలెనే వ్యవహరించే ఊనిక స్వరం అనె అంశాలను గూడా న! భాషాజిజ్ఞాసువు తెలుసుకోవలసి ఉంటు=ది. ఇవి కూడా వర్దాలే, కాని సాంవదా యికిమై న లేఖన వ్యాపారంలో వీటికి లేఖల చిహ్నాలు లేవు. అందువల్ల సంప్ర దాయబద్ధ భాష మాతృభాషగా కిలవానికీ ఊనిక కాని స్వరం కౌని ఎక్క డెక్కడ (ప్రవ్నర్తించి యే విధమైన అర్హ భేదాలను కొని తేగలదో ఎటువంటి బాట ము కష్టమూ లేకుండానే అవగతమౌతుంది. ఊనివను ఆంగ్లంలో (5655 గీలరంగ్య అని వ్యవహరిసారు. స్వరవె విధ్యాన్ని (01660 తింం624అనీ (౧౦౧16 నీలం 6) వమాటో రు లీ లో అనీ వ్యవహరిస్తారు.

(ద్రావిడ భాషలన్నీ దిశవిక చధానంగా విలసిల్లే భాషలు, వెలుగులో ఊనిక సర్వసాధారణంగా మొదటి వర్జ్యం మీద ఉంటుంది. అది తొలిగినోదు. అందువల్ల తెలుగు పదంలోని మొదటి వర్ధ్మం మార్పుకు లొంగని బలమైన వర్షంగా స్థిరంగా ఉంటుంది. సదంలోని తరువాతి అచ్చులు ఊనిక లేకపోవడం వలన సులువుగా మార్పుకు లొంగేవిగా ఉంటాయి. (ద్రావిడ కుటుంబానికి చెందిన తమిళ, మలయాళ భాషలు హలంతాలయిన భాషలు (క్రమ పరిణామం చేత కన్నడం, తెలుగు భాషలు అజంతత్వాన్ని చేపట్టాయి. ఆనగా తెలుగుతో పదం చివర ఉండే ఆచ్చు పరిణామవశాన వచ్చి చేరిన అచ్చు. అందువలన ఆది అంత బలమైనదిగా ఉండక నులువుగా జారిబోడు గుణొన్ని కలిగి ఉంటుంది, అందు వల్ల నే తెలుగులో పరరూప సంధి (ప్రచురంగా కనిపిస్తుంది. ఈ ఊనిక నశిం చడంవల్ల నే వర్ష సమీకరణం, వర్ణ వ్యత్యయంవంటి ధ్వనుల మార్పులు తెలుగులో కనిపిసున్నాయి.

అలి స్వరం ? స్వరోచ్చారణలో ఉండే వై విధ్యం వలన హక్యగతమై న అర్జంలో మార్పులు రావడం మనం తెలుగులో చూడవచ్చును. ఉదాహరణకు ; ఆలాగే -- అంతే అలాగే! -= అట్లాగా |

ఇక్కడ రెండవ పదం చివర నుండే స్వరోచ్చారణలో వై విధ్యం ఆళ్చర్యార్థకాన్నీ (పళ్నార్ధకాన్నీ తెచ్చిపెడ్తున్నది. అర్హ భేదన సామర్ద్యాన్ని కలిగిఉంది కాబట్టి ఇక్కిడ స్వరాన్ని వర్ష విశేషంగానే మనం గుర్తించకతప్పదు. ఈ ఊనిక, న్వరాలను, ధాషావే తలు గాటె వర్షాలు, (56600642) ప[006మ63)గా

ఉం నో ళం పేర్కొన్నారు.

శీ ఇళ న్నా తెయిగు భాష ధ్వనుల ఉర్పత్తి బి లి | యం గళ్‌ ౫ శే కు క నూ లే గి |. టె న 1. | సె న ఖా "ని శ్‌ (/ న న గొ శ న శల్య 2న ఖ్‌ సా క్ష న. శ తే ల్‌ “| న్‌ మ . య్‌ 1స క. లా స్టా ల గీ ఊఊ)! 3? ట్‌ | ర గ ల ం ర -. ల న. సి హూ. న శ్ర సకలం ర లశ ప! స వ వ | చ ఆ గ్‌ కాలి ర న గో స్‌, గి స న త మ. గ అ కాలాణానాలూర్ధాడా ....... _ ? గ్‌ డ్‌ న గ జ్‌, ౪2 స తై మ! న ఇ శె ౫ శి ఓ త. టా! క్‌ ఇ య. తం 0 త్త న. శ! న ం స్త ము ( గ గ్‌! శా లత వ | ౧ ! టై సం? వారాలు | ॥ వ 1 డక |౧ శో శె శ] ల్‌ ంం / ఉం నె స్తం ఇ 1 శ్ర 1 క ఈస్తైల | క్‌ (ఆ 16౫) | చేరా 3 హమ్‌ |. స౭ం -౧ న గ్గ . | ॥ | | | ఎత్త | వ = జీ క్తి , య. | మానాన జన (ా | ల టి | | ॥ (2 స్త స్టో వడి స్‌ ( గీ గ్‌ . .

1. ద్‌ న . ష్‌ స ర్తి ఫ్ర ్గు ॥ క్‌ - గ గ చ్తే ల్‌ గ్‌ ఫి క్‌ స్‌ (థ | , స క కి నే ఖ్‌ శే న టి చ్‌ | ళం గన క్‌ శ్‌ ళల స్తై ణా న. జ / 1! | భి న్‌ శా ఇం ఆ ఆ ర్‌ వ్‌ ళ్సాల్డ టీ 8 య. బా సో జ కో న య్‌ రై న్డి చి డ్డ స్యా శే లు ల 9 స భే న్‌ వ గో (1) నో ణు ఒ శ సిర్‌ చ (క న క స గగ | తం తాల డశి శద నిల ॥ న వ బా క

ళం తెలుగు ధాపా చరిత _ రులనాత్మక పఠిలశ

పె విధంగా పరిశీలించి సానకరణ ప్రయతనాలను బట్స్‌ వర్ణాల ఉచ్చార

రు లు అనె న! ణను నిర్ణయించి వానిని ధ్వని విధేయలిపిలో (210౧6016 5ం09ఫాల గుర్తించ వలసిన ఆవసరం భాషావే తకు ఉన్నది. ఒక భాషలోని వర్ణాలకు చెందిన సరి మైన ఉచ్చారణను అవగతం చేసుకోవడానికి ధ్వనివిధియ లిపి వీలును కలిగి స్తుంది. తెలుగుభాషలో, వాడుకలో ఉన్న ధ్వనుల్ని ర0దో పట్టికలో సూచించి నట్టు ధ్వని విధేయ లిపిలో పొందుపరచవద్చును.

ప ట్జి క-_-శె అచ్చులు నిర్వలయిత నలయిత (1౮౫౦15 ర6ేంక్త్ర) (10౪౧666) అ$గ్రాచ్చులు మధ్యాచ్చులు అంల్యాచ్చులు 72006 0ళ 613 అ... రషెం]6 ₹0ఇ618 170౪7615

ఉచ్చస్వరము ఇఈ ఉఊ మ18 0 *₹70ళా61 మధ్య స్వరము ఎప్‌ ఒకీ మట16ే 170౪761 నిమ్నుస్వరము అఆ కంళూ *₹70ళా61

వైన చూపిన అచ్చుల విభాగం అమెరికన్‌ విభాగ పద్ధతికి చెందినవి. ఆంతర్జాతీయ ధ్వని వివరణ పటిక (124, 1066౯9260021 2006616 02)

ళు

ననుసరించి, అచ్చుల విభాగం ఈ విధంగా ఉంటుంది.

తెలుగు భాష ధ్వశుల ఉత్పత్తి ర్‌! అచ్చులు _ పూర్వాచ్చు మధ్యాచ్చు పశ్చమాచ్చు 006 0౪/61 అం౧ద21 డయ 0౪761 07619 వినృతాచ్చు ఇ ఈ ఊఉ టఉిః 6105664 0౮% 61 1 వ ఎ ఏ ఒ ఓ అర్హ వివృతాచ్చు | అ వూ. 66 06 అదు తి అర్హ సంవృతాచ్చు ఎ ఖఐ ౨1115 ౦0౧౯౧ య సంవృతాచ్చు ఆఆ ౧౪౫ *0౪61 2 మ

మూల దావిడ వర్ణాలు - తెలుగులో పరిణమించిన తిరు

మొదటి అధ్యాయంలో (ద్రావిడ ధాషా కుటుందాన్ని గురించీ, వ్యాప్తిని గురించీ చదువుకున్నాం.

" ఈ కుటుంబ భాషల్ని, అవి వ్యాప్రిచెందిన (పదేశాన్ని బట్టి వాటిలో

గల నిర్మాణ విశేషాలను బట్టీ మూడు విధాగాలు చేయవచ్చు. అవి

(1) దక్షిణ (ద్రావిడ భాషలు : ఇవి మొత్త ఏకు, 1 తమిళం 2. మలయాళం 1, తోడ 4 కోట 5. కన్నడం 8. కొడగు 1. తుళు,

(వీ మధ్య (ద్రావిడ భాషలు : ఇవి మొత్తం పన్నెందు. 1. తెలుగు 2. కయి 8. కవి 4. గోండి 6. కోలామి 1. నాయకి ?. పర్షి 8. గదద 8. ఒల్లారి 10. కొండ 11. సెంగొ 12. మండ.

(0) ఉత్తర (ద్రావిడ భాషలు :; ఇవి మూడు. 1. కూడు, 2 మాలో ఛి, వాహుయీ,

తెలుగు భాష వ్యాప్తిని బట్టి దక్షిణ (ద్రావిడ విధాగానికి ఎంచవలసిన భాష. కౌని నిర్మాణ విశేషాలను పరి$లి నే, దీనికీ, గోండి, కొండ, మండ, పెంగొ, కుయి భాషలతో ఎన్నో సామ్యాలు కనిపిస్తాయి. అందువలన నిర్మా ణాన్నిబట్టి దీన్ని మధ్య (ద్రావిడ విభాగంలో చేర్చవలసి వస్తుంది

ఈ భాషల కన్నిటికీ మూలమని చెప్పబడేది మూల (ద్రావిడ భాష (2౯0౦60 5527141120). దీన్ని విన్నవారుగానీ, లేఖనంలో చూచిన వారుగానీ ఎవరూ లేరు, (ప్రస్తుతం వ్యవహారంలో ఉన్న ఈ ఇరవై రెండు భాషల స్వరూ పొన్ని బట్టి, వీటికి మూలమెన భాష ఈ రంంగా ఉందవచ్చునన్న అంచనా వలన

రమా

ఈ మూల (దావిడ భాష పునర్నిర్మించబడ్డ్‌ ది+ అందువలన దీన్ని పునక్నిర్మిత భాషగా (6000561666 క 20క్రటఏక్రంక) మనం వ్యవహరించర తప్పదు.

అట్లా పునర్నిర్మెతమైన ఈ మౌలిక (ద్రావిడ భాహా వర్ణాలను ఈ కింది విధంగా అఆమర్యుకోవచ్చు,

మూల్యదావిడ వర్ధాలు = తెలుగులో పరిణమించిన తీరు ర్‌కి హల్లులు స త త ట చ క అ మ న ణ ఖా ల ళ్‌ ర వ య ఇవి పదహారు హల్లులు, అచ్చులు ఇ ఈ ఊఉ ఊ ఎఏ పహ ఆ ఆ ఇవి పది అచ్చులు, వెరసి మూల(ద్రావిడ వర్ణాల సంఖ్య ఇరవై యారు, ఆ భాషలతో ఆయా వర్ణాల వ్యాప్తి ఈ విధంగా ఉంటుంది.

1. సరళాలు (ప్రత్యేక వర్ణాలు కావు. అవి కేవలం సవర్జాలు మాత్రమే.
2. పదాదిన జ, ట, అ, ణ, ళ, హ అనే సర్గాలు కేవ, ఇ, పదాదిన, సంయుష్త వర్ణాలూ, ద్విరుక్త నర్ణాలూ రేవు. ఇక తెలుగులో, తత్సమాలసలన (ప్రవేశించిన మహా్రాజాలూ, శ,ష వర్దారూ కాక్క శేవల దేళశ్య వర్ణమాలను ఏర్పాటు చేస్తే ఈ క్రింది పట్టిక ఎర్చ డుత్రుంద్రి. . నం...

కీ తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిలన హలుల్లు పబ తద టడ కగ చజ స హా మ న ణ ల హే ర వ య అచ్చులు ఇఈ ఉఊం ఎఏ్‌ ఒఓ అఆ ఇక్కడ కనిపించే మొత్తం వర్ణాల సంఖ్య 80. పై రెండు పట్టికలనూ పరిశీ లించి కొన్ని భేదసామ్యాలను మనం (కోడీకరించవచ్చు.

1. మూల (ద్రావిడంలో కేవలం సవర్జాలుగా ఉన్న సరకాలు, పరిణామ నశాన తెలుగులో (ప్రత్యేక వర్శత్వాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. ఇవి పదాదిన కనిపిసాయి.

ఉదా! పడి తగు కసి టి. బడి దగ్గు గ్‌సి శ] చూలు జూలు యు జ గి అద ఆ సతకన తెలుగులో సరళాలు (ప్రత్యేక వర్ణాలుగా ఏర్పడ్డానికి సంస్కృ్బృతాది శిఖాషల (ప్రభావం కొంతవరకూ కారణం అయి ఉండవచ్చు. అందుశే, తెలుగులో ఎక్కువ పదాలు సాధారణంగా తొలుత పరుషాదిగా ఉండి, తరువాత అవే సరళొదిగా కనిసి సుంటాయి

మూల్మదావిడ వర్ణాలు = తెలుగులో పరిణమించిక తీఠు ర్‌ పుక్య తూలు కడప బుక్క దూఃజు గడప చప్పున జపస్పున 2. చ,జ లకు మూల (ద్రావిశంలో చేని దంత్య తాలవ్య చేదం తెలు గులో ఉంది. కాని ఈ భేదం అంతటా కనిపించక కొన్ని ప్రత్యేక పరిస్తితులో (ఈ. లం మాత్రమే కనిపించడం చేత దంత్య తాలన్య చజలు సవర్జాలు. 2 (౧. మూల [ద్రావిడంలోని పదాది చ కారం తెలుగులో కొన్ని చోట్ల తోపిన్తుఎది. జచువ్స్‌ా ఉప్పు _ శీ. మూల(ద్రావిదంలో లేని దంతమూలీయ ఊప్మ ధ్వని /స/ తెలు గుతో క్రమంగా ఏర్పద్షది. ఇది మూల (ద్రావిడ /చ/ కారం నుండి పర్పడి నట్లుగా నిర్ణారించవచ్చు. ఈచుటలిైాసుడి అందుకు ఉప బలకంగా, తెలుగు భాషలో ఇప్పటికీ ఒకే పదానికి లభించే చ కార, స కారయుత రూపాలను చూపించవచ్చు. ఉదా॥। చాగు సాగు చోర సార శీ (2). మూలదావిడంలోని పదాది త కారం తెలుగులో కొన్ని చోట్ల /ఎ/ కారంగా మారుతుంది. కౌని యా మార్చు విరళమె నది. షి 'తెంకాయా కెంకాయ 4. మూల (ద్రావిడంలో రేని /హ/ కారం తెలుగులో ఉంది. ఇది మూల (ద్రావిడ /ప/ వర్షం నుండి పరిణామం చెందిన వర్షం. ఈ పరిణామం వ! మ్‌ రొలుత కన్నడంలో జరిగి, అక్కడ నుండి తెలుగులో కూడా ప్రవేశించింది. అందువల్ల నే కన్నడ (ప్రభావం వల్ల తెలుగులోకి (పవేశించిన /హ/ కార యుత లా రం రూపాలతో పాట్రు సరాసరి మూల (దావిడం నుండి వచ్చిన /ప/ కార యుత రూపాలు కూడా తెలుగులో ఉన్నాయి.

56 తెలుగు భాషా చర్మిత _- తులనాత్మక పకింన కన్నడం తెలుగు ఉదా! కేం టపేర్‌ చా హెచ్చు వా “హెచ్చు ఇక్సేర్‌ మా "పెచ్చు 2. ఉపొన ఎహొన్ను ా -హొెన్ను *పొన్‌ మా పొన్ను $ మూల (ధ్రావిడంలో (ప్రత్యేక వర్షంగా గణింపబడిన /ఇ/ రారం తెలుగుతో (1) "(ను కారంగా పరిణమి౨చింది. ఉ&దా॥ ఖ ఇాద్చుల్‌ పానాంగలి ఇ కౌరిప్పుయనిప్పు (1) అంతేకాక /౬/ కారం ఆ వర్గాక్షరంతో కూడినస్పుదు. అఆనునా సిక్య ధ్వనిని సూచించే సవర్శ్యంగా ఏర్పడ్డది.

• 8. మూల (ద్రావిడ /ణ/ కారం తెలుగుతో /న/ కారంగా మారింది.

• అజ్ఞ ఖా అన్న *కణ్‌ మా కన్ను

7. మూల (ద్రావిడంలో పదాదిన ఉండే /న/ కారం తెలుగులో కొన్ని చోట్ల లోపిస్తుంది. ఉసీంతు ప ఈందు జీ ు ఈవు
8. మూం (దావిడంలో రేఫాది పదాలు లేవు తెలుగులో వర్ణ వ్యత్యయం వల్ల రేఫం పదాది స్టానానిక్‌ వస్తుంది.

• ఇరట్డు నా రెండు 9, మూల ద్రావిడ /ళ/ రారం తెలుగుతో /ల|/ కారంగా మారుతుంది. ఈ రెండు భాషల్లోనూ , ళ/ కౌరాది పదాలు రేవు తెలుగులో కనిపించి అకారాది పదాలు వర్ష వ్యత్యయం వల్ల ఏర్పడినవే అకక అ కల్తి *ఉక్‌ ౨ లతో జచే్‌ మా తేలు

10. తెలుగులో కాన్సభాషలోనూ, (ప్రాచీన శాసనార్లోనూ, మనకు కనిపించే బండి అ నేటి వ్యవహారంలో వర్షంగా లేటు. అనగా శరట, సాధు రేవలకు, ఉచ్చారణలో అద్విరుత్తంగా ఉన్నప్పుడు భేదం కనిపించదు. ద్విరు

మూల్యదావిద వర్షాలు _ ఆలుగులో పరిణమించిన తీరు ర్‌ లు _క్తంగా ఉన్నప్పుడు, ఆ ధ్వనికి శకం లరేఫాన్ని లేఖన చిహ్నంగా వాడినా, దానికీ ద్విత పు సాధు సఫానికీ మధ్య ఉచ్చారణలో భేదం ఉన్నట్లుగా గుర్తించదం కష్టం. ఆ చఛేదాన్ని గుర్తించవానికి ఎటువంటి కొలమానమూ లేదు. ఈ చేదం స్పష్టంగా చూపించతంటోవవం వల్ల చే చాలా (ప్రాచీనకాలంరోనే, శాసనాతో సాధు, శవట ఉం ణం 'కేఫలు ఒకదాని కొంటి వాదదం జఏగింది, కావ్యధావపలో, ఈ రెంటినీ వేరు వేపా నిలచెట్టడానికి లాశణికులు ఎన్నో (ప్రయత్నాలు చేశాడ వ్ర సుతానికి ఒకే రేఫానికి మరొక తేఖక చిహ్నంగా మాత్రమే బండి అ వావబదుతున్నది. 11. మూల (ద్రావిచంరోని ఈ మ్యూూన్మ ద్యిరుక్త 'రేఫం, తెలుగులో ట కారంగా మారుతుంది. శ్ర ట (080 ॥ 12. మూల (దావిదంతోని అచ్చుల మధ్యగల దంత మూలీయ /త/ కారమే తెలుగుతో శకట లేఫాూ మారిందిని పుడితులు సూచించారు, ఉదా॥। కుక్‌ ౨ కుబ్బ (౨80 17 19. మూలద్రావిచంలోని మూర్చన్య నాదోష్మ ధ్వని 3లిగిన /అ/ వర్ణం తెలుగు శాసనభాషలో అనియతంగా వినిపిస్తుంది. కావ్యధాషలో దీనికి [ప్రవేశం కలగచేదు.. తెలుగుభాష పరిణామక్రమంలో ఈ ధ్వని వర్షేతరాలుగా రూపాంతరం చెందింది. (1) అచ్చులమభ్య ద కారంగా మారింధి జఏణలు ప ఏడు (౨809. న. (2) పదాదిన సంయుక్తంగా, వర్థవ్వత్వ్యయం వల్ల ఏర్పగవ్వుడు, 6ఫంగా మాఠింది. వోయి ఈ ర! హాల ఏ (ప్రోలు (౨౩9 321, 320) (8) పదాదిన అసంయు్తంగా, వర్జ్య న్యత్యయం పల్ల వచ్చినప్పుడు డ కారంగా మారింది. *అఎజ్‌ ఎాడె (080 72, 82860) సంయు కంగా పదాదిన కనిపించే రేఫం వపరిణామవళాన జా3 పోయింది. వ్రొలక్‌” స కొత (099 17%; ఈకొల్‌ పాక్టొాఎకొ త్తు త్తే (9౩9 1711) తెలుగులో నిండు సున్న ఆనునాసిక్యాన్ని సూచించే లేఖన చిహ్నం. భాషాదిజ్ఞాన దృష్టితో చూఎన్తే నిండుసున్న, అరసున్న రెండూ 8

ర్‌కి తెలుగు భాపౌ చర్విత - తులనాత్మక పరిలన వర్జాలు కావు. కౌని తెలుగు వ్యారరణకారులు వీటిని వర్ణదూలలో గుర్తించడం జరిగింది ఏ వర్షానికి సంబంధించిన అనునాసికాన్ని ఆ వర్మ సంచవమాక్షరుతో సూచించడమే తొలి పద్దతి. రాను రాను వర్ల పంచమాతరాలనన్నిటినీ తెలియ జేసే ఏకైక రేఖనచిహ్నాంగా నిండుసున్న వాదబడటం భాషలో మొదలైంది. రై అనునాసిక్యాన్ని పూర్తిగా ఉన్నట్లు సూచించనలసి వచ్చినప్పుడు, కేవలం నిండు సున్నను వాడడమే కాక దాని తరువాతి హల్లును దిత్వం చేయదం లేఖన సంథప దాయంగా సాపింపబదది. లు 64 మందు మంద్దు అది పూర్ణంగా ఉచ్చరింపబడనిచోట తరువాతి హల్లును అడ్విరుక్తం గానే ఉంచే నేవాళ్లు, వాండు ౨ వాండు తరువాత, తరువాత పూర్ణంగా ఉచ్చరించని ఆనుగాబర్యాన్ని సూచించ డానికి అరసున్న లేఖన సంప్రదాయంలో జొరబగ్ద్షది. ఇటువంటి చిహ్నం మిగిలిన (డ్రావిడభాషల్లో రేదు. అచ్చులు ; మూల (దావిడంలోనూ, తెలుగులోనూ అచ్చుల సంఖ్య పదే. దీర్హం అక్కడా ఇక్కడా వర్ణ మే. తెలుగులో /అ/ కార /ఎ/ కౌరాల మధ్య గల మరొక తాలవ్యాచ్చూ, దాని దీరమూ సవర్జాలుగా రనిపిస్తాయి. ఇవి, సంధిగతంగానూ, పదగతంగానూ, కనిపిస్తాయి. ఉదా॥ (1) తాట్లాకు వచ్చాడు (ఓ మెడ "పెద వాలు మేక తీగ అదే విధంగా ఎ, ఏ, ఒ, ఓల కంకే వినృత (0009 ౪౦0౪ల) ఫే న్వరాలయిన వ ఏ ఒ ఓ లు తెలుగులో సవర్జాలు, 'రండచ్చులు కల సదాలతో రెండా అచ్చు ఆత్వమై దానికి ముందు ఎ ఏజఓలు అంహపే, ఆవి (కమంగా ఎఎ ఓ ఓలుగా వినిపిసాయి. ఉదా॥ 1. మెట్లు యల్‌ 'మెట్ల న

మూలదాపిన వర్ణాలు = తెలుగులో పరిఐమించిన తీరు ర్‌ర్రి 2. మేకు మేక కీ. గౌడుగు గొడవ 4. గోడు గోడ

1. మూల(ద్రావిడంలో పదాదిన ఉండే ఇ, ఉలు తెలుగులో ఎ,ఒలుగా పరిణమిస్తాయి. ఉదా॥ 1 ఇఇర్‌ ఎ ఎర్‌ '6(ండు ఏ అఉక్‌ అ ఒక్‌ మై లో(న)
2. మూల(దావిడంతో పదాదిన అచ్చు ఉండి రెండవస్థానంలో డ, అ, శ, ల, రలలతో ఏ హల్డయినా ఉంపే, తెలుగులో వర్ష వ్యత్యయం పొంది, ఆ హల్లు పదాది స్టానానికి వస్తుంది. ఉదా॥ 1. శఇఅట ౫. డాగు ఓ. అపుజల్‌ మ ప్రోలు ర ఉక్‌ అ లో
3. ఇల్‌ (నా లే(త)
4. *ఖర్‌ వు... రె(డు
5. మూలద్రావిడందో రాలవ్యాచ్చుతో కూడిన పదాది క కారం తెలుగుతో చ కారంగా మారుతుంది. దీన్నే తాలవ్యీకరణం అని పిలుసారు. ఉదా॥ కివి ఎ చెవి జ కిళి ౫ చిలుక ఈ విధంగా మూల(ద్రావిడ వర్జాలు ఈమ పరిణామానికి లోబడి తెలుగు ధాషలోనికి ఆవిష్కరింపబడడం జరిగింది. టి

7 తెలుగులో ధ్వనుఐ వార్పు

భాష మార్పును కోరే శాధనఐ ఇక్కడే ఏలిగే మార్పులు ఒక క్రమ పరిణామానికి లోబడి ఉండేవిగా కనీపిస్తాయి. ఈ మార్పుల్ని మొవట స్థూలంగా. రెండు రకాలుగా విభజించుకోవచ్చు. అవి ([) భాషా ధ్వనులలో కలిగే మార్పులు (01006616 ౦101066), (2) భాషలోని అర్ధంలో వచ్చ మార్చులు (ఈణజ0616 610263) ఇందులో మొదడటిదాన్ని ధ్వని పరిణామం, లేక ధ్వనుల మార్పనీ, రెండవదాన్ని అర్హపరిణొమమనీ పిలవవచ్చు.

సజీవమైన భాషను పరిశీలి న్తే అందులోని ధ్వఎ వరిణామం రెండు పద్ధతుల్లో కలుగుతున్నట్లుగా కనిపిస్తుంది. (1) ఆంభర కారణాలవల్ల నై న మార్చు, (2) జాహిర కారణాలవల్ల నైన మార్పు

(0 ఒక ధాషతలో ఉండే శద్దజాలాన్ని స్పష్టంగా ఉచ్చరించటానికి నిర్దుష్ట మైన ముఖయంథత్ర నిర్మాణం ముఖ్యం. ఉచ్చారణొంగాలలో వినికిడిలోపం వంటి ఏ తోపం ఉన్నా వాటిసహాయం వల్ల జనించే ధ్వనిలో కూడా లోపం కనిపిస్తుంది. ఇటువంటి లోపాలు వెయ కికరోపాలు. ఇఎతేకాక, జనుల ముఖయంత నిర్మా ణంలో. వాళ్ల నివసించే “శేతోస్టస్టితిగతుల పైనా, భౌగోళిక పరిస్టితులపైనా, అలసతవలనా, ఆనవధానతవలనా, కొన్ని తేడాలు రావడం కూడా జరగవచ్చు కొండ(ప్రాంతాల్లో నివసించే మనుషుల నాలుక మొద్దువారి ఉంటుఎదనీ, హౌగర తీరవాసుల స్వరపేటిక నిశిరంగా ఉంటుందసీ విజ్ఞాల అంచనా ఈ ఏవేఎంయే వాళ్ళ ఉచ్చరించే ధ్వనుల్లో కూడా. భేదాలు తెచ్చి పెదుతుంటుంది. ఇటుపుటి భేదాలు మాండలిక భాషాసరిగణనంలో సముచితపా[తను నిర్వహించ గలవు. భాషలో ఉండే ధ్వనుల్లో అంతర్గతంగా మార్పుల్ని కొనితెచ్చే యిటువంటి కారణాలు అుతర కారణాలు. (8) డాహిర కారణాల్లో శ్రముభంగా చెప్పుకునే అంశాలు మూడ (1) సుఖాపేక్ష ( సామ్యం (%) ఆదాన ఛ్రక్రియ,

ఛాషాప్రక్రియ ఒకరినుండి మరొంరికి అను రణవల్ల అభించేదే రాని జన్మసిద్దంగా వచ్చేదికాదు, అయితే ఒకరిని చూసి మరొకరు నేర్చుకునే ఈ పద్ధతిలో కూడ్లా కొన్ని దశల్ని మనం గమనించవచ్చు. అవి (0) ఎదుటి మనిషి ఉచ్చారణ వినేవాడ్రి చెప్పుల్లో (వవే?ంచే దళ, (1) అలా (ప్రవేశించిన ధ్వని

తెలుగులో ధ్వనుల మార్చు ర! మెవడులో ఉండే క్షానాహరాలై న నాడులచేత ఒక ముద (0₹67662లగా ము[ద్రించబడే దక, () ఆ ముద్ర, తిరిగీ ఆ వ్యక్తి మనస్సు అవగతం చేసు కునే విధంగా (0006200 రూపువెందే దశ, (1 ఆ ముద్రలు మెదడు అరల్లో 3 విడివిడిగా భద్రంగా ఉండి ఆపశరం వచ్చినపుడు తిరిగి ధ్వనిరూపాన 'వెలువడగలిగే దశ. ఇవన్నీ ఏ దళ కాదళతో నిర్ధష్షంగా ఉన్నపుడే ఒర వ్యక్తి తాను విన్న ధ్వనిని విన్నట్లూూనే తిరిగి వెలువరించగలడు, వాని మనిషిలో ఉండే సుధాపేక్ష అతడు ఉచ్చరించే ధ్వనుల్లో అతడు విన్న ధ్వనులకంచపె భిన్న మైన మాప్పుల్ని కొనిరెస్తూ ఉంటుంది. జీవితంలో అతడు అన్ని రంగాన్లో ఆ౩౦చే సౌలభ్యమే భాషోచ్చారణా విషయంలో కూడా ఆశించటం జరుగుతున్నది, అందువల్ల సంయుకోచ్చారణను ద్విత్వం చేయడం, సజాలీయ వర్ణాలు రెండు పక్కూపప్ళాన వనే అందులో ఒకదాన్ని విజాత్యంగా మార్చణం, కొన్ని ధ్వనుల్ని తోపింసజేయడం కొన్నిటిని ఆగమాలు కొన్నిటిని ఆదేశాలుగా [6గహిందటం, ఇటువంటి మార్చుల నెన్నిటినో అతడు కేవలం సుఖాపేకవలనే చేయదానికి పూనుకుంటున్నాడు. ఈ సుధాసపేకతోవాటు అతనికి ఈ ధాషాధ్వనుల్ని టహించ నందర్భంలో కొంత నిర్ణక్యుం ఉండటం కూడా జరుగుతున్నది. ఈ నిర్ణ కుం భాషను నేర్చుకోవడంలో కనిపించే నిర్ణత్భం కాదు. కాని ఎదుటివాడు మాట్లాడే ధాష తన మాతృభాష కౌబట్టి దానిని వాశ్యాంతం వరకూ విననక్యార లేదనే నిర్హత్యం. అంపే ఒక వ్య క్షి ఒక వాక్యాన్ని ఉచ్చరి స్తున్నప్పుడు దాన్ని విశవాదు ఆ భాష మాతృభాషగా కలవాడై తే, ఆ వాళ్ళం పూర్తికాకముందే అతదు దాన్ని అవగతం చేసుకోగలడు. ఈ శక్తి ఆతనికి పరాయిభాషల్ని వినే టప్పుదు ఉండదు. అవగా తన మాతృధాషలోని ఒం వాక్యప్ప చివరిభాగం తన చెవిలో దొరదారింముండే దాన్ని తన పద్ధతి ననుసరించి పూరించుకుని మెదడులో ముధించుకోగలుగుతాదు. ఇటువంటి ముద్రలు ఉచ్చరింపబక్ష ముద్రలకంటె భిన్నమైన ధ్వనిరూపాల్ని ౩లిగి ఉందటం పొసగవచ్చు,

3ందవ ఆంశం సామ్యం (00102౪), ఈ అంశం భాషలో ధ్వని పరిణామంలోనూ, అర్ధపరిణామంలోనూ సమానంగా పనిచేస్తుందని విజ్హుల అఖి పాయం, ఒక పద స్వరూపంలో ఎటువంటి ఎగుడు దిగుడులై నా ఉంచే వాటిని సరిపెక్టు (ప్రయత్నంలో ఇది చక్కగా తన 'ప్రధావాన్ని చూపిస్తుంది. గణితంలో సమీకరణానికి (వెయ లంగు ఉన్నంత ఖచ్చితమైన తత్వం ఒక్కోసారి ఈ సొమ్మానికి కనిపిస్తుంది భాషను సెర్చుకుంటున్న వయస్సులో ఉండి, ఒక శ్రమ పద్దతిలో దాన్ని అనుర్నుకుంటున్న చిన్న పిల్లల భాషను పరిశీలి నే ఈ సామ్యా నికి?ల ఖచ్చితమైన త త్వాన్ని స్పష్టంగా మనం చూడగలం,

8ల2 తెలుగు థాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన ఉదా: వీత -లుపపీతలు పువ్వు-- లు సాపువ్వులు

కుర్చీ-- లుుకుర్చీలు. కాబట్టి వీళ్ళు కత్తి+-ల అనవలసిన నే

కత్తులు అని కాక క్తిలు అనటం వినిపిస్తుంది, అదేవిధంగా- పిల్ల లొచ్చారు మనుషులొచ్చారు గేదలొచ్చారు. అనడంకూడా ఆసమంజసంకాదు, 0 1415 1౦౬ అన్న ఒక చిన్న పిల మాటలకు ఎంతో ఉదేకంతో క్‌. మఠో పిల్ల 16 1౯ 1 అని జవాబు చెప్పవచ్చు. ఈ విధమైన వింత రూపాల ఏర్పాటుకు కారణం సామ్యమే.

ఈ సామ్యుంవల్ల (1) లోకనిరు క్రి (1011. కర5010ళ్రై) (11) నాగరీ కరణం (మరల ౦౯౭౦౪౦1) వంటి ధ్వని శేదాలు రూపుచందుతాయి.

(1) లోకనిరు క్రి (1011 6001087) ఒక పదాన్నో పదభాగాన్నో గుర్తులో ఉంచుకుని దాని ఛాయలో సామ్యుంవలన కొత్త పదాలను సృష్టించు కోవడం జరగవచ్చు,

ఆరు[ద్రకార్తె ఒ. ఆరెద్దలకాలర్తె ౧ కుసుమ ౫ శ్రీ కుసుమ.

(11) నాగరీకరణం (1౪06 0011666100) నాగరకుల భాషకు కొన్ని నిర్జీత లక్షణాలున్నాయనే గు శ్రింపువలన వాటి సామ్యాన్ని భొవిఎచచి తన భాషలో కొన్ని పదాలు సృపించుకోవడం కనిపి నుంది.

(లు అవవ ఎగతాళి యా 'వెగతాళి తాందాశంయ్కు సాంబాళశం.

ఈ సామ్యంవల్ల జరిగే మార్పు కేవలం ఒక్క ధ్వనికి జరిగేదిగా

రం ఉండక పూర్తిగా ఒక ధాతువుకు జరి గేదిగా (ప232డే1క్రణ21) ఉంటుంది. మూడవ అంళం ఆదాన (ప(కియ. ఆదాన [(ప్మక్రియ (వెం?10౪108) ఇతర భాషలనుండి మాటల్ని యథాతథంగా ఎరువు తెచ్చుకోనటంవలన ఆ ధ్వనులు ఉపయోగ బాహుళ్యంచేత న్వభాషా పదాల్లోనికి కూడా (ప్రవేశించటం జరుగవచ్చు. ఉదాహరణకు, తెలుగు పదాల్లో పరుష సరకాలకూ మహా(ప్రాణాలకూ లక్షణంలేదు.. ఆది అన్య భాషా సంపర్య్రం నల్ల తెలుగులోకి (ప్రవేశించింది.

తెలుగులో ధ్వనుల మార్చు 68 అంతటితో ఊపకోక ఆది దేశ్వ పదాల్లోకి కూడా జొరబడటం మనం చూద వచ్చు. ఉదా: ముఫ్పె, నలభై

ఈ విధంగా మూడు ముఖ్యమైన బాహిరమైన కారణాలు ధ్వనుల్లో భేదాల్ని కలుగ జేయడానికి సమర్థాలవుతున్నాయి.

మొత్తం ధ్వని భేదాలనన్నిటిి. మనం తిరిగి సాంప్రదాయిక (గింరం15160921 012౧2) భేదమినీ, ఉపయోగాత్మక భేదమనీ (అ౬1150- ౯10౧౧1) వింగడించవచ్చును. ధ్వనుల మార్పులో ఒక [క్రమ పద్దతిని మనం పాం్యప్రదాయిక భేదంలో చూడగలం. ఎరువు మాటలనల్లా, సామ్యంవల్లాకలిగే చూర్చుర్ని మనం ఉపయోగాత్మక భేదం కిందనే జమకట్టవలసి ఉంటుంది, ఇవి కమ పరిణతంగా ఉండక కేవలం బుద్బుద(ప్రాయంగా (59011810) ఉదృ్భ విస్తూ న౦స్తూ కనిపించవచ్చు.

ఉదా॥ స్కూల్‌ అనే యింగ్శీషు పదం, హిందీతో సకూల్‌గానూ తెలుగుతో ఇస్కూల్‌ గానూ 'శవేశించింది. ఆంగ పద్ధతిలో స్కూళ్ళు వ్రవేశిం చాక ఆ మాటకూడా ఉపయోగాత్మకంగా దేశభాషల్లోకి జొరబదవలసి వచ్చింది. పదాదిన సంయు క్రాక్షరాన్ని ఉచ్చరించటంతో కలిగే కష్టాల్ని నివారించటంకోసం కొన్ని చోట్ల ఆదడ్యాగమమూ (09056519), మరికొన్ని చోట్ల నుధ్యాగమమూ (500%ఈ06919). రావడం జరిగింది. ఈ రకమైన మార్పులతో ఒకే పదం రెండు తద్భృవ రూపాలను (గ్రహించటం కేవలం ఉపయోగాత్మకమైన మార్చు వలననే. ఈ రకమైన తద్భవ రూపాలు ఆయా భాషల్లో సర్వేసర్వథ్రా స్టిరంగా నిలిచిపోకుండా కేవలం మాందలిక చేదాలుగా ఉండి 'కమేణా నశించిపోవడం కూడా సంభవమే.

ధ్వని భేదాలన్నిటిన, అవి ఏర్పడిన పద్ధతులను బట్టి చూ నే తిరిగీ ఆరు విధాలుగా విభజించడానికి వీలుంది. ఆయా ధ్వనులకు సంభవించే పరిణా మాలను బట్టి ఈ విభాగం ఏర్పడుతుంది. అవి

(1) లోపం (118109) (2 ఆగమం ((2రేడ4ంగ) (8) ఆదేశం (01006016 51100 (4) వినిమయం (టజంట2ంక్రల) (5) ఒకే ధ్వని రెందు రకాలుగా మారడం (9129ష00122640ఘ్రు(6) '60డు ధ్వనులు ఒకటిగా మారడం (4 01001001 22 100) +

1. లోపం :. ఒక పద్య స్వరూపంలో ఆదియందుగాని, మధ్యంలో గాని, ఆంతమందు గాని ధ్వనితలోపం కలుగవచ్చు,

64 తెలుగు భాషా చర్మిత - శుంనాత్మక పరశీలన (1) ఆదిలోపం (౯00006) : 'హెచ్చువా ఎచ్చు క్‌్త్త ౫ కొత్త (11) మధ్యతోపం (5౧6006) కినుక పా కిన్సం ఏడుగడ ౫ ఏస్లడ (111) అంత్వలోపం (4 ౦౦౦౧ల) వారలను ౨ వారలఆశ్‌ రామునిచేత ౫ రామునిచే 1 ఆగమం పద స్వరూపంలో ఆది మధ్యాంతాలలో కొత్త ధ్వనులు చేరవచ్చును. (1) అద్యాగమం (0ఇ0ళ16519) ఎన్ను ౧౫ వెన్ను రధము హమ అరదము స్కూలు సా ఇసూ్క్యూలు (11) మధ్యాగమం (29 ౧6515) దీనినే స్వరభక్రి (మీ2209/215) అని కూడా పిలుస్తారు. రక్తం ౫ రగతం జుల్స్‌ జులుస్‌, (11) అంతాగమం (5010168515) నడవడి ా నడవడిక పులక ౫ పులకము 101 ఆదేశం ఒక ధ్వనికి ఏ కారణం వల్లనైనా లోపం కలుగగా దానికి బదులుగా మరొక ధ్వని చోటుచేసుకోవడం ఆదేశం. దీన్ని కొన్ని కారణాలుగా విభజించవచ్చు. (1) లోవదిర్హ ఆ (6౦౧౧ అము 1605) 16086) ఇక్కడ ఒక ధ్వని లోపించి, దాన్ని పూరించటానికై దీర్హం వస్తుంది. మొగము మోము (1) ఆనునాసక్యం (౧911122600 ) దీర్హానికి లోపం కలిగి, తత్పూరణార్ణమై సంపూర్ణ ఆనునాసిక్యం వస్తుంది.

తెలుగులో ధ్వకుల మార్పు 65 శుడ మ పెండ మీద బా మింద (111) ద్వికుక్తి (00001398) : దీర్ధలోపం కలిగి దాన్ని పూరించడానికి ప్రక్కనున్న హల్లు ద్విరు_క్తం అవుతుంది. " ఊయెల ణా ఉయ్యెల పదగతమైన ధ్వనుల్లో ఎటువంటి లోపమూ జరుగకపోయినా, ఒక ధ్వని స్థానంలో మరొక ధ్వని చోటు చేసుకోవడం కూడా ఆదేశమే. ఈ రకమైన ఆదేశాన్ని కూడా కొన్ని విభాగాలు చేయవచ్చు. (1) (2) నాడత (0101కు ; శ్వాస లక్షణానికి బదులుగా నాదత ఆపాదింపబడవచ్చు. కడప యా గడప పట్టబు(ర మా బట్టబు(ర | (1) (ఓ శ్వాసత (౮౧౪౦1698) ; ఆపద్ధిం మా అబద్ధం (11) తొలవ్క్యీకరణం (521462 1122600): తాలవాచ్యులతో కూడిన *కి సర్దానికి ళద్ది వర్షం ఆదేశం ఆవడం తెలుగులో ఒక దళలో జరిగింది. *కేసిన ణా చేసిన ఈకివి మా చెవి ఖజకెయి నా చెయి (111) ఒక (ప్రత్యేశ ధ్వనికి మారుగా మరొక (ప్రత్యేక ధ్వని ఆదేశం కావచ్చును. 1న అల నెనగ అ వెలగ తెనుగు ౩ తెలుగు 2. అహా డ ముణుగు - ముడుకు $. ఐణపఎన తొణుకు పూ తొనుగు 4 శ యా'న ఆళ సా ఆస 5. షపాస వేషం మనా వేసం 6. యా జ యముడు ౫ జముడు "గపావ పగలు ౫ పవలు 8 బపసపావ కబురు వ కవరు ఇట్లా ఎన్నో ధ్వని భేదాల్ని సంగ్రహించటానికి వీలుంది. త్ర

66 తలుగు భాషా వర్మిత = తులనాత్మక పరిశీలన (17) వినిమయం (మంం029 86) 'రెండు ధ్వనులు పరస్పరం తార్మారు చెంచటం కూడా భాషలో కనిపిస్తుంది. దీన్నే వర్ష వ్యత్యయం (4616016919) అంటారు. మొలతాడు ౫ మొడతాలు బర్లు సా బలు (1) ఒకే ధ్వని రెండు రకములుగా మారడం (01900 212601) ణి దీన్నే వర్షవిభేదనం (౨ 1551921]126100%) అని కూడా పిలవవచ్చును. ఉండడం ౫ ఉండటం (0/1). రెండు ధ్వనులు ఒకటిగా మారటం (౫400౧00001 22600%) : దీన్ని వర్డ్య సమీకరణం (గ౩51%112౯100) అని కూడా పిలునవచ్చు. చల్ది ౫ చద్ది అగ్ని ౫ అగ్గి ఈ విధంగా ఇన్ని మౌలికమైన పద్దతుల్లో ఏ భాషలోనైనా ధ్వనుల భేదాన్ని పరిశీలకులు గుర్తించవచ్చు. వ్యవహారంలో ఉన్న (ప్రతి వాడుకా తక (క్రమానికి లోబడి, కొన్ని మౌలిక సూ(శ్రాలకు వళమె ఏర్పడుతుంది గనక ఉ ౮ ముం దాన్ని (గ్రహించక తప్పదనే స్థిరా భిప్రాయం కలుగుతుంది. జనుల దృక్పధంలో ఇటువంటి మార్చు కలగడం భాషాధ్యయనానికి అవళ్యమూ కానలసిన విషయం. ల్లా నో

8 సంధి తెలుగు ఆజంత భాష. దీనికి మూల భాష అయిన మూల(దావిడం హలంత భాషగా గుర్తింపబర్దది. తెలుగు భాషకు అజంతత్వం పరిణామ వళశాన వచ్చిన లక్షణం. అందువలన పదాంతంలో ఉండే ఆచ్చు సాధారణంగా బలహీన మైందిగా, ఆర్దమా(క్రాకంగా ఉంటుంది. ఇందుకు భిన్నంగా పదాదిన ఉండే అచ్చు ఊనికతో కూడి, తేలికగా మార్పుకు లోనవకుండా స్థిరంగా ఉంటుంది. ఈ రెండు లక్షణాలనూ, మనం తెలుగులో సంధి స్వరూపాన్ని గురించి ముచ్చటిం చుకునేటప్పుడు తప్పక జ్ఞాపకముంచుకోవాలి. సంధి అన్న పదానికి తెలుగు వ్యాక_ర్తలు కేవలం రెండచ్చుల మధ్య జరిగే పరిణామంగా నిర్వచనాన్ని ఇచ్చారు. పూర్వ పరస్వరంబులకు పరస్వరం బేకాదేశమగుట సంధి అని చిన్నసూరి నిర్వచించాడు. తెలుగుతో మనం సంధి అంటున్నది, సంస్కృత వ్యాకరణకారులు చెప్పిన సంహిత కంటక భిన్నమైనది. అక్కడ కేవలం వర్ణ సంయోగాన్ని సంహిత అన్నారు. ఆ వర్షం అచ్చు కావచ్చు, హల్లు కావచ్చు. కాని తెలుగుతో పంధి నిర్వచనం మాతం పూర్వ పర పదాంతా ద్యచ్చులకు మా్యతమే సంబంధించింది. వ్యాకర ణజ్ఞైలు సౌలభ్యం కోపం పూర్వ వదాంత, పరపదాద్యచ్చులు రెంటికీ మారుగా, పర పదాద్యచ్చు రావడమనే నిర్వచనాన్ని ఇచ్చినా, నిజానికి జరుగుతున్నదేమంటే, పూర్వ పదాంతాచ్చు మీద, పర పదాద్యచ్చు తన (పభా వాన్ని నెరపి, దాన్ని తోసివేసి ఆ స్టానాన్ని తొను ఆ్యకమిం చుకుంటున్నది. దీన్నే పరరూస సంధి అని పిలు స్తారు. తెలుగుతో 'రెండచ్చులు అన్వవహితంగా తారసిల్లి నప్పుడు, మూడు రకాలయిన కార్యాలు జరుగడానికి వీలుంది.

1. పరరూప సంధి ; పైన నిర్వచించిన సంధి యిది. ఇది తెలుగు పదాలతో నూటికి తొంభై. పాళ్ళు కనిపిస్తుంది. శీ. పూర్వరూపసంధి : అనగా పరపదాద్యచ్చు మీద పూర్వాచ్చు తన (ప్రభావం చూపి, స్థిరంగా దాని స్థానాన్ని తొను ఆక్రమించడం. మా - అమ్మగణమామ్మ మీ -- ఇల్లమీళ్లు

68 తెలుగు భాషా చరిత = తులనాత్మక పరీలన ఇటువంటి రూపాలు ్రాలీన (గ్రాంధిక వాషలో లేవు క్వచి త్తుగా వ్యవహారంలో వినిపిస్తాయి.

శ సంధ్యభావం రెందచ్చులు అవ్యవహితంగా ఉన్నా, ౮:టి మధ్యా సంధి జరుగకపోవడం. సంధి జరగకపోతే, సంస్క్యృతంఠో అవి "ప్రళ్యోతి భావంతో అలాగే ఉండిపోవచ్చును. కాని తెబుగులోఅలా ఉండిపోవసం కుదరదు [పకృతి భావ నివారణకై ఆ రెందడ్చుల మధ్యా కొన్ని వర్ణాలు జొరబడతాయి.

చిన్నయసూరి, “సంధిలేనిచోట స్వరంబు కంచె పరంబయిన స్వర మునకు యడాగమంబగు"* అని (ప్రకృతి భావ నివారణకు ఒకగా య వర్జాన్ని మాత్రమే "పేర్కొన్నాడు (మా యిల్లు) అంకేకాని రెండు అచ్చుల మధ్య వచ్చే ను వర్షాన్ని (ప్రకృతి భావ నివారణకై వచ్చిన ఆగమమేనని ఆయన స్పష్టంా చెప్పలేదు కాని తెలుగు పదాల్లో నుగాగమం వచ్చిన సందర్భాలను గుర్తించి, అటువంటి చోట్ల సాధారణం గా పూర్వపదాలన్నీ (దుత (పర్ఫృతికాలని గుర్పించాడు. (దతం చివర కలిగిన పదం (ద్రుతష్రకృతికమనీ, సంధి కాని చోట్ల పూర్వపదం 1దుళప్రకృతిక మైతే (ప్రకృతి భావ నివారణకై పదం చివర ఉండే ద్రుతమే ఉపయోగపడుతుందనీ ఉద్దేశించి నుగాగమాన్ని కిత్తుగా చెప్పడం జరిగింది. యడాగమం దీనికంపే భిన్నంగా పరపదాదికి చేరే టిత్తు (వచ్చుచునున్నాడు (ద్రుత్యస్రకృళకాలుగా నిర్దేశించడానికి వీలులేని పదాలు పూర్వపదాలుగా ఉన్నప్పుడు కూడా (పకృతి భావ నివారణ క్రై ను వర్ణం రావడం రనిపించింది. అప్పుడు ఆను వర్ణాన్ని కూడా కిత్తుగాశే నిర్ణయంది నుగాగమంా. చెప్పాడు (రాజు నాజ్ఞ్ర, చెప్పడం ఏ రకంగా చెప్పినా లెలుగులో (ప్రకృతి భాన నివారణకై /య/ వర్షం చేసిన పనే ను పరం కూడా చేస్తున్నట్లు మనం (గ్రహించవచ్చు. ఆయితే ఈ రెండు వర్ణాలతో పాటు /వ/ వర్షం కూడా తెలుగులో సంధిని అపే వర్షంగా పని చేస్తున్నది (మావూరు, కాని దీన్ని ప్రాచీన వ్యాక ర్తలు అంగీక రించలేదు గ్పిన్సిక్ర కావ్యభాషలో (వ వేశం లభించలేదు. పైపెచ్చు ఇటువంది రూపాలను వ్యవహారం నుండి (గ్రహించి (గ్రంథాలలో వాడితే అవి అ్యవయోగాలుగా నిరసింపబగగం జరిగింది ఇవేకాక, సంధిని ఆవడానికి, టుగొాగమం (కజకుటమ్ముు), రుగొగమం (బీదరాల్సు, హకౌరాగమ్రం (పది హేను వంటి కొన్ని ఆగమాలు కూడా శైలుగులో కనిపిస్తున్నయ్‌. వీటిని వ్యాకర్పలు సంధిని నిలపడానికి వచ్చిన

సంధి 69 ఆగమాలుగ్దా స్పష్టం చేయలేదు. కాని చిన్నయస్తూరి ఈ రూహస్మకియను సంధి పరిచ్చేదంలోనే, సాధించడానికి పూనుకోవడం గమనార్హం, ఆందువల్ల ,ఈ ఆగమా లన్నీ సంధి పరిచ్చేదానికి సంబంధించినవేననీ, సంధిని ఆపడణే వీటి (ప్రయోజన మనీ చిన్నయసూరి ఉద్దేశించినట్లు స్పష్టమౌతున్నది. _ *- _ తెలుగు పదాలలో దీర్షాచ్చులతో ఆంతమమ్యే పదామి చాలా తక్కువ, ఒర వేళ దీర్హాంతంగా ఒక సదం ఏర్పడిందంకే, ఆ దీర్టం ఇతరత్రా విశేషార్హం ఇవ్వడం కోసమని మనం సులువుగా గుర్తించవచ్చు. (ప్రత్యేక (ప్రయోజనం కోసం నస్తుంది కాబట్టి అది ఇతర పదాంత (హస్వాచ్చువలె జారిపోయేదిగా ఉందు. అందువల్లనే దీర్హాచ్చులకు సంధి లేదు అనే నిర్ణాయక సూతం జనిం చింది. కౌని (గ్రాంథిక భాషలో పాటింపబడని యీ సంధి (చల్లగా నుండెను_ ఏమాయాట?) వ్యావహారికంలో (1) పొటింపబడడం (చల్లగుండెె (2 (ప్రకృతి భావంతో ఉందజం (ఏమా ఆట) కూడా కనిపి స్తుంది. య” దీర్హాచ్చులు పోగా, తెలుగుతో పూర్వ పదాంతంతో అ, ఇ,ఊఉలు కనిపిస్తాయి. ఒకారాంత పదాలు లేవు. ఎకారాంత పదాల, ఒకటో, రెండో అన్నట్లుగా, చాలా తక్కువగా ఉంటాయి. అ, ఇ,ఉ లలో కూడా. ఉదంత పదాలు ఎక్కూవ. ఇ,ఉ లు అంతమందు కల సదాలు తక్కువ, చిన్నయసూరి ఉత్తునకు నిత్య సంధిని విధించి, ఇ, ఉ లకు సంధిని చైశల్పిక మో, బహుళమో చేయవం జరిగింది. అయితే చిన్నయసూరి ఇ త్తునకు చెప్పిన వై కల్పిక రూపాలనూ (ఏమి యంటివి, ఏమంటివి, ఆత్తునకు చెప్పిన బహుళ రూపాలనూ వ్యవహారంతో మనం సంధి చేసి ( ఆమ్మిచ్చింది) వాడు కుంటుంటాము అఎపే, సాధారణంగా ఉకత్తునకు సంధి జరిగినట్లుగానే, ఆ,ఇ లకు కూడా సంధి జరుగుతున్న శ్షే ఇట్లా తెలుగులో పరరూప సంధి జరగడానికి కారణం పూర్వ పదాంతాచ్చు బలమైనది కాకపోవడమూ పరపదాద్యచ్చు ఊని5ను కలిగి స్టిరంగా ఉ.జే లక్షణం కలది కౌవడమూ అని మనం గుర్తుంచుకోవాలి హల్సంధె : తెలుగు వ్యాక్నర్తలు, హల్చంధిని గురించి చెప్పరేదు, తెలుగు అజంత భాష కావడంవల్ల , ఒక హల్లుకు మరో హల్లు పరమవ్యం౦ ఆ సన్నివేశం కలగదని వారు భావించడం చాలా సమంజసం, (గ్రాంథిక భాషకు అన్వయి_న్లే ఈ తీర్మానం సరిగా సరిపోతుంది. కాని తెలుగు వ్యావహారిక భ్రాషకు ఇది పట్టదు. అక్కడి ఉదాహరణలు పరిశీలిన్దే, హాల్చంధికి ఆవకాళం ఉన్నట్లుగా మునకు స్పష్టమౌతుంది. ఇందుకుకూడా అచ్చంధికి చెప్పిన కారణాలలో ఒంటి చక్కగా సరిపోతుంది. అది, పూర్వ పదాంతాచ్చు బలహీనమైనది కావడంవల్ల ,

౯7గ్రి తెలుగు భాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన దాన్ని, ఆత్ప్సంధి జరిగేటప్పుడు పర పదాద్యచ్చు ఆ(క్రమించినళ్లే, దానికి హలాది అయిన పరపదం పరమైనప్పుడు ఆ హల్లు యొక్క బలిమినలన, అచ్చు జారిపోయి పూర్వ పదాంతంలో కూడా హల్లే మిగులుతుంది. అప్పుడు హల్చంధి జరగడానికి తగిన సన్నివేళం ఏర్పడ్డ శ్లే కదా! (నాకు_].కాదుా నాక్‌. (ఉఎళ్ర) కాదు--ానాక్కాదు).

ఈ విధంగా తెలుగులో ఏర్పడిన హల్సంధి స్వరూపం మనం గమ నించ దగ్గది, దీన్ని గూర్చి ప్రాచీన వైయాకరణు లెవరూ ఆలోచించినట్లు కనపడదు,

తెలుగులో పరపదాది హల్లు యొక్క (ప్రభావమే పూర్వ పదాంత్య హల్లు మీద ఉంటుంది.

ళా ఉదాహరణలు :

1. స్పర్శాలు : 1(ప, బలు

కేం స_పాాస్ప వేప పుల్ల --= వేప్పుల్ల

వ. బ-(బ--*బ్బ దాబు -చబొబు--బా బ్బాబు

రిం ప_ ది-=బ్బ తీపి. బూంది--తీబ్బూంది

శ. బి, పంాప్పు బేవి__ పిన్ని. బేప్పిన్ని (1) (ఈ దల) జాతి. తక్కువ--జొ_త్తక్కువ సూది__ దారంాసూద్దారం నూతి-- దాక --నూద్దాక

శీ ద_తాాత్త పది-- తక్కువ -పత్తక్కున

సంధి "71 (111) (ట, డ్‌ లు వీటి వాడుక విరళం. (17) (క, గ్‌ లు

1. క_క--క్క సీకు -- కాదు... నీక్కాదు తి గంగటార్గ వాగు -1- గట్టు -=వా్గాట్టు
2. కం గాగ | నాకు. గాజులు--నాగ్గాజులు
3. గ-క_కగ్రా పొగ కంపు--=పొక్కంపు స్పృష్టోష్మాలయిన చ, జ ల విషయంతో కూడా పై సూత్రాలే వర్షిస్తాయి కాని వాటి వాడుక విరళం.
4. అనునాసికాలు
5. ఒకే రకమైన అనునాసికౌలు సరమై తే పూర్వాచ్చు జారిపోతుంది. () నాన+-నన్ను =నాన్నన్ను - £. ఒక అనునాసికానికి మరో అనునాసికం పరమైతే పూర్వాచ్చు లోపించదు. కాబట్టి ఆటువంటి చోట్ల హల్చంధి (ప్రస క్రిలేదు. ం (2) భూమి-1- నుంచి=భూమి నుంచి (పే నాన--మాట=నాన మాట
6. పార్శ్వికాలు ;
7. ల,ర లకు, ఏ పార్శ్వికం పరమైనా పూర్వాచ్చు లోపించి హల్సంధికి అవకాశం ఏర్పడుతుంది. ॥ (2) పాలు 1. లేవు==పాన్తేవు "పేరు. రాదు== పేేరాదు (1) కూర. లోకి == కూర్లోకి కూలి... రాదు == కూ(లాదు
8. ల,ర లకు ఊష్మం సరమైనప్పుడు కూడా అచ్చు లోపిస్తుంది. (1) చెరి + సగంజ=చెర్సగం

లం. తెలుగు థాషా చర్విత _ తులనాత్మాకి పరశీంన 8. ల, ర లకు మరే హల్లు పరమైనా, అచ్చుకు తోపం జర గడం. జరగకపోవడం కూడా సంభవించవచ్చు. (1) కల-(- కాదు -*కలకాదు మరి .కదులు-*మరికదులు (0) కమల-(- తోటిారమతోటి ఎవరి .తప్పు -+ఎప్ప్రర్తప్పు 1 ఊహలు శైలుగు మాటల చివర కనిపించేది /స/వర్డ ౦. దానికి సవర్జాది పదా లతో సంహిత ఏర్పడే అవకాశాలు చాలా విరళం. ఇకర హల్లులు పరమైనప్పుడు పూర్వాచ్చు జారిపోకపోవడం కనపడుతుంది. ఒక్క చ,జ ల విషయంలో అచ్చు జారిపోతుంది. (ఇ) మసి + పట్టింది*మసిపట్టింది (౮) మసి. చుక్కా--+మస్పుక్కం సం అంతస్థలు" కాబట్టి ఇవి పదాంతంలో ఉండగా, ఏ హాళ్లు పరమైనా, ఏటిలో శ్రండే అచ్చు జారిపోవడం కానీ, హాల్చ్సంధి జరిగే అఆనకొశం కలగడం కౌనీ ఉండదు. తెలుగు న్యవహార భాషలో ఉన్న హల్సంధిని సూలంగా వివరించడం జరిగింది, నమస్వరత క (శ్రావిడ భాషలన్నిటిలో ఈ సమస్వరతళఈ (7061 షయం )0అనే లక్షణం ఉంది. దీన్నే *ళస్త్యర సమీకరణం" అని కూడా అంటారు చు్చులు హ్‌ ఒక లి, చా విభిన్న స్థాన కరణాలకు చెందిన ఆ ఎఎ దానికొకటి అప్యవహిశంగా, దగ్గరగా వచ్చినప్పుడు, అందులో ఏది బలీయంగా ఉంటుందో అది రెడవదాన్ని తనలాగే మార్చుకుంటుంది. (1) కరి-౧లు -౭కరులు ఇక్కడ పూర్వ సదాంత్యంలో ఉన్న తాలవ్యాచ్చును, దానికి పరమెన 'లవ్యేతరాచ్చు ప్రభావితం చేసి, తనవలె తాల వ్యేతరాచ్చుగా మార్చింది. జా (2) కత్తి పాకి

సంధి "8

ఇకాడ పూర్వపదాంత్యంలో ఉన్న తాలవ్యాచ్చు, దానికి పరమెన

(౬... తాల వ్యేతరాచ్చును (ప్రభావితం చేసి, దాన్ని తనవఠె మార్చింది. -" ఈ సమస్వరత యొక్క (ప్రభావం పక్కన ఉన్న అచ్చుకేకాక, తరు వాతి అచ్చుల మీద కూడా (పసరించడానికి అవకాళం ఉంది. పదాది అచ్చు ఊనిక కలిగి ఉంటుంది గనుక అది మారదు (౪) చలిమి_లు--_కలుములు తొమ్మిది _. లు= తొమ్ముదులు ఇది సమస్వంర స్వరూపం. 10)

$(అ) పద నిర్మాణ శాస్త్రం-నావధాతువులు వెనుక (ప్రకరణాల్లో భాషాధ్వనుల్లై న వర్షాలను గురించి చర్చించి, వర్ణాలు స్వయంగా ఆర్ధవంతాలై న ఆఅంళాలుకావని నిర్జారించడం జరిగింది. అవి భాషలోని అర్థానికి సంబంధించిన ఆంశాన్నిగానీ, వాక్య నిర్మాణ పద్దతిని గురించి గాసి ఏమీ వెల డించలేవు. అవి కేనలం ఆ భాషకు సంబంధించిన పదాలను నిర్మించటానికి మాత్రమే సహాయపడే కొలతబద్దలు. అనగా వర్ణాలను నిర్ణీతమైన ఒక పద్ధతిలో కూర్చుటం వలన పదాలు ఏర్పడుతున్నాయి. దీన్నిబట్టి ఆధునిక భాషావేత్తలు అర్హభేదన సమర్థమైన కనిష్టాంశాన్ని వర్ణమసే, అర్ధబోధన సమర మైన కనిష్టాంశాన్ని పదాంశమని నిర్వచించడం జరిగింది. (ప్రాచీన లాక్షణికులు కూడ్తా పదానికుండవలసిన అర్థజోధన సామర్థ్యాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకునేదాన్ని శకృమ్‌ పదమ్‌ అని నిర్వచించారు. యాస్కుడు తన నిరుక్తంలో పదనర్చ చేసి పదాలను నాలుగు

విధాలని వింగడించాడు. అవి (1) నామాలు (2) ఆఖ్యాతాలు (1) ఉపసర్లలు (4 నిపాతాలు, ఇందులో నామవాచకాలనూ ఆకఖ్యాతాల్డై న [క్రియలసూ. ఒక విభాగంగానూ, మిగిలిన వాటిని మరో విభాగంగానూ వేరు చేయవచ్చును నిపా తాలు యాస్కుని నిర్వచనంలో స్వయమర్దబోధకాలై న స్వతంత్ర ఉచ్చారణాంశాలు, అయితే అవి అవ్యుత్సత్తికొలని ఆయన మతం. ఇందులో మొదటి విధాానిక్రి స్వతంత్ర (ప్రయోగార్శత ఉంది. రెండవ విధాగానికి లేదు. అందుకని మొదటి విభాగంలోని పదాలను స్వతంత్ర పదాలనీ, రెండవ విభాగంలోని పదాలను అశ్వతం[క పదాలు లేదా అనుబంధ పదాలు అనీ పిలవవచ్చు. అనుబంధ పడాలు అని యెందుకంటున్నామం పే ఇవి స్వతం్యత్ర (పయోగా ర్హత శలిగిన నామధాతువు లకో, క్రియాధాతువులకో చేరినపుడు మాత్రమే అర్థదాయకాలు కాగలుగుతున్నందు చలన. తెలుగులో సంస్కృతంలో ఉన్నట్లుగా నిపొళాలూ ఉపసర్లలూ లేపు కనుక నామ [క్రియా ధాత్రువలకు చేరే (త్యయాలనూ, ఉపమావాచకాలయిన “*వలె, “వంటి” మొదలై న వాటినీ మనం అన్వతం(క పదాలు చేదా అనుబంధ పడాలు అని (గహి౦చవలసి ఉంటుంది.

పదనిర్మాణళాస్త్రం = నామధాతువులు ౯7ర్‌ అయితే (ప్రాచీన వ్యాకర్తలు మాత్రం త్యయాలన్తు పదాలుగా వ్యవ హరించబేదు. మీదు మిక్కిలి వాటికి *అపదాలు” అనే సంకేతనామాన్ని యిచ్చి సూత రచన చేశారు. శ ఆంధ్ర శబ్ద చింకామణిరో పద పరిచ్చేదం లేదు. పదానికి నిర్వచనం కూడదా ఆ వ్యాకరణ (గంధంలో మనకు లభించదు. బాలవ్యాకరణం చింతామణిని అనుసరించటంవలన, అక్కడా లుతే జరిగింది. కాని (పౌఢవ్యాకరణకా రుడు మాతం *పదములవి నామములు, [కియలు, అవ్యయంబులని త్రివిధంబులు” అని వివరించటం జరిగింది. ఈయన కూడా పత్యయాలను పదాలుగా వ్యవహరించ లేదు తెలుగు మీద ఆంగ ధాషావధావం (ప్రసరించిన వెనుక రచింపబడిన తెలుగు వ్యాకరణ (గ్రంథాలలో అఎగ్మ వ్యాకరణ (ప్రభావం స్పష్టంగా కనిపించేట్లు పద విభజన జరిగింది సం్యగ్రహింధ వ్యాకరణంలో ఉన్న “పదములవి పదు నొతండు విధములు” అశే విభజన అటువంటిదే. వీటితో నామాలు, (క్రియలు, అవ్యయాలు మాత్రమేగాక సముచ్చయం, ఉపపదం వంటి విభజన ఉంది. ఇక్క-ద సముచ్చాయమూ, ఉపపదమూ కూడా పదాలే. దీన్నిబట్టి పదానికి ఉందవలసిన ముఖ్యలక్షణం ఆర్ధవత్వ మేనని (గహీంపవచ్చును. ఈ లక్షణాన్ని విపురీకరిస్తూ (ప్రొాఢవ్యాక్నర్హ పదానికి (ప్రయో గార్హ్యత, అనన్వితత్వం, ఏకత్వం ఉండాలని ఉద్దోషించాడు. అన్ని వాదాల సారాంశాన్నిబట్టి చూన్తే స్వతం(త్రంగానో అనుబంధించబడినప్పుడో ఏది అర్జాన్ని ఇవ్వడంలో సామర్థ్యం కలిగి ఉంటుందో అదే పదమని స్పష్టమవుతున్నది. అర్థవంత మైన పదం, ఒక వాక్యంలోని మిగిలిన పదాలకు సంబం ధించిన అర్జాలతో పొందికను కలిగి ఉంటుంది. ఆందువల్ల నే యోగ్యత, ఆకాంక్ష ఆస్తి కలిగిన పదాలను వివరిస్తూ వాటివలన వాత్యం ఏర్పడుతుందని ఫౌఢ వ్యాకర్త నిర్వచించటం జరిగింది. (శోతకు దేన్ని అవగతమయ్యేట్లు పదం చేయగలుగుతున్నదో దాన్ని సాంప్రదాయక మైన పదతిలో అరం అంటున్నాము. కాని, ఒక పదం ఎల వేళలా ర్లు నో ర్‌ం అందించే అర్దం నిశ్చయంగా ఒకే విధంగా ఉండక పోవచ్చును. ఆ అర్హస్సురణ, అర్జానికుండే విభిన్నచ్చాయలు, ఆ పదు ఉపయోగింపబడే సన్నివేశాన్ని బట్టి, సందర్భాన్నిబట్టి నిశ్చయింపబడుతుండదల మనం చూడవచ్చును. ఆంతేకాక, వాక్యంలో (1) ఒక్కొక్క పదానికి నిర్ణయింపబడిన స్టానాన్నిబట్టి కూడా ఆ పదం యొక్క అర్హం మారవచ్చు.

౯78 తెలుగు భాద చరిత = తులనాత్మక పరినిలన ఉదా: 1. పండు మామిడి 2, మామిడి పందు. ఈ 60డు (ప్రయోగాలలో మొదటి పండుకు రెండవ పండుకు గల అర్జాలు ఒక రకమైనవి కావ. (2) ఒక పదానికున్న నిర్జీతస్తానాన్ని మార్చితే ఆ పదం ఆ వాక్యంలో అర్థదోధనాళ క్షి కోల్పోయి అర్ధరహితంగా మారిపోవచ్చును. ఉదాహరణకు ఈ రెండు వాక్యాలనూ గమనించండి. (1) నేను అన్నం తింటుండగా గంట కొట్టారు. (2) నేను గంట తింటుండగా అన్నం కొట్టారు. ఇర్క్యడ స్తాన్యభంళం చలన రెండవ వాక్యంలోని గంట అనే మాటకు అర్హబోధనా సామర్థ్యం నశించింది. దీనినిబట్టి ఒక పదానికి సంబంధించిన అర్జిం (గ్రహించటానికి ఆ పదానికి వాక్యంలో ఉండే స్థానం, సన్నివకం ముఖ్యాంశాలని నిర్ధయింపక తప్పదు. ఇట్టి చరిత కలిగిన పదాలలో బృహద్‌ విభాగానికి చెందినవి నామ వాచకాలు, తెలుగు నామవాచకాలకూ, సంస్కృత నామవాచకాలకూ ఒక (ప్రధాన భేదం కనిపిస్తుంది. సంస్కృత నామాలలో (ప్రధమావిభక్తిరో చాలా వాటికి (ప్రత్యయాలు చేరతాయి. కేవలం స్తీవాచకాలూ, హలంత శబ్లాలూ మా(త్రమే సాధారణంగా (ప్రత్యయరహితంగా (పధమావిభక్రి ఏకవచనంతో ఉండటం కనిపి స్తుంది. (పత్యయరహితమై ' ధాతుభిన్నమై నదానిని “పాతిపదికి అని సంస్కృత వ్యాకరణకారులు వ్యవహరించటం జరిగింది. తెలుగుతో ఇంచు మించు నామవాచకాలన్నీ (పధమావిభ కిలో ప్రత్యయ రహికఠాలుగానే ఉంటాయి. అమ్మ, అక్క, అయ్య, ఎద్దు, తాత, నక్క - ఇటువంటిపన్నీ లింగ వివషను పొటించకుండా (ప్రత్యయరహితాలు గా ఏర్పడిన రూపాలు. సంస్కృత వ్యాకరణ (ప్రభావం మన వ్యాకరణకారులమీద (ప్రసరించటంవలన వారు వీటిని _స్త్రీళమా లుగా స్యవహరించటం జరిగింది, ఇక ఈ నామపదాలకున్న లింగటోధరత విషయంలో కూడా తెలుగుకీ సంస్కృ్బృతానికీ చాలా వ్యత్యాసముంటుంది. సంస్కృతంలో నామవాచకౌనికి లింగం అర్ధంతో (ప్రమేయం లేకుండా శదా(శయంగా ఉంటుంది. అనగా ఒకే ల్రూన్నిచ్చే విభిన్న నామవాచకాలు వేరువేరు లింగాలకు చరిన పదాలు నావచ్చు ఉదాహరణకు భార్యా శబ్దం స్త్రీ లింగం... దారాః శబ్దం పులింగం. కళ్యతమ్‌ అశే ళబం నపుంసక లింగం. ఈ మూడులింగాలూ యిక్కడ శ్రీ వాచకీతను కలిగి ఉన్నాయ. తెలుగులో లింగం అర్జాాశయ మైనది. ఉదాహరణకు తల్లి త్తీలింగం తండ్రి పుంలింగం, ఎండ్రి నపుంసక లింగం. లింగాన్ని బోధించే (ప్రత్యయాలు

పదనిర్మాణశాస్త్రం = నామధాతువులు 77 నామానికి అనుసంధింపబడాలన్న నియమం తెలుగులో లేదు. ఒక్క (ప్రధమా విభక్రిలోనూ, అందునా తత్సమ పదాల విషయంలో మాథత్రమే నామ విభక్తులు లింగబోధకాలుగా కనపడుతున్నాయి. లెలుగులో లింగ వివక్షను తెలియజేసే (ప్రత్యయం నామ విభక్తి పత్యయంకాక, (క్రియావిభ క్తి (ప్రత్యయంగా ఉంటుంది.

ఉదా ; నాన్న వచ్చాడు, అమ్మ వచ్చింది, చెట్టు మొలిచింది, చిలుక పలికింది. ఇక్కడ *ది అనే (ప్రత్యయం ఏకవచనంలో శ్తీ తిర్యగ్గడాదులకూూ “డు అశే (ప్రత్యయం మహదేక వచనానికీ సూచకాలు. బహువచనంలో మను ష్యులు వవ్చారుి **స్త్రీలు పడుకున్నారు-” **కుక్కలు అన్నం తిన్నవి” అస్నచోట “రు” స్త్రీ, పుం వాచకాలను, *వి తిర్యగడాలను తెలియకేనే లింగ వోధక (ప్రత్యయాలు. ఇక్కడ ఒక విశేషాన్ని మనం గమనించవచ్చు. పుం లింగానికీ నపుంసక లింగానికీ నిర్షిష్టమై న (క్రియా(ప్రత్యయాఎ౨ లింగబోధకతను సూచిస్తూ కనిపిస్తున్నాయి. స్తీలింగానికి మా్యత్రం ఏకవచన రూపాలు నప్పంసక ఏకవచన రూపాలతోనూ, బహువచన రూపాలు పుంఠింగ బహువచన రూపాల తోనూ సరిపోలుతూ కనిపిస్తున్నాయి. (గ్రాంధిక ధాషలో (ప్రధమ పృ్పరుష ఏక నచన భూతకాలిక (క్రియారూపాలకూ, తద్దర్మ ,క్రియారూపాలకూ లింగటోధక శక్తిరేదు.. ఉదాహరణకు___

భూతకాలము “ఆమె వచ్చెను”, * వాడు వచ్చెను”, “అదివచ్చెను”

తద్ధర్మకాలము : “అమె వచ్చును , “వాడు వచ్చును , “అది వచ్చును". ఇక్కడ లింగటోధకత (క్రియాప్రత్యయానికి లేదు.

“తండి అన్నము తినెను” - “తల్లి వంట చేనెని”* _ “కుక్క 'మొఠిగెను” ఆను మూడు వాక్యములరో తల్లి, తండి, కుక్కు అనే పదాలలో కౌనీ, దేనెను, తినెను, మొరిగెను అనే పదాలలోగానీ లింగటోధకత లేదు, అనగా తెలుగులో కొన్ని సందర్భాలలో ఇంగ్శీషు భాషలో ఉన్నట్లుగా లింగచోధకతను సూచించని వాక్కొలు కూడా ఉన్నాయి,

లింగాన్ని టోధించటానికి తెలుగులో మరో పద్దతి అవలంబిందబర్షది అడ, మగ అనే అర్ధాలుగల మాటల్ని నామాలకు ముందుగానో వెనుకగానో సంధానించటం ద్వారా లింగబోధకతను సాధించవచ్చు. స్తీ, పుంవాచవాఎకే కాక తిర్యక్‌ వాచకాలకు కూడా అక మగ భేదాలను ఈ పద్ద3లో తెలియజేయవచ్చు నామానికి ముందు చేర్చే లింగటోధక పదాలు : ఆడ మనీషి _ మగ మనిషి, ఆడ కుక్క, _ మగ కుక్క. తరువాత చేర్చేవి (గ) ఆటకాదు. ఆబతె (3) మాయలాడు - మాయలాడి (6) రామన్న - రామక్క.

౯8 తెలుగు భాపా చర్మిత = తులనాత్మక పరిశీలన తిర్యక్కు-లకు; కోడిపుంజు _ కోడిపెట్ట. తిర్యక్కులలో _స్త్రీవాచ రకాలకు, పృంవాచకాలకు (ప్రత్యేకమైన పదాలుండటం చాలా తక్కువ. ఆవు, ఎద్దు, ఐట్లై, దున్నవంటి రూపాలు చాలా తక్కువ. సంఖ్యలో ఉండటం మనం గమనించవచ్చు వచనం : సంస్కృతంలో మూడు వచనాలుండగా తెలుగుతో రెండు వచనాలు మాత్రమే ఉన్నాయి. అవి ఏకబహువచనాలు, ఏక వవనాన్ని సూచించ టానికి (సత్యేకంగా ఏ (ప్రత్యయం లేదు. బహువచన సూచకాలై న "లు" దిలు నామాలకు అనుసంధింపబడటం కనిపిస్తుంది. ఉదాహరణ : తల్లులు-బాలురు. అంతేకాక, బహువచన (ప్రత్యయాన్ని నామానికి చేర్చకుండానే దాని ముందు సంఖ్యనో సమూహాన్నో సూచించే పదం వాడటం వలన బహువచన బోధకతను కలిగించే వీలు తెలుగు భాషలో ఉన్నది. ఉదాహరణ * ““పంద విన్తరి", ““వెయ్యి గడపి. అదే విధంగా సమూహార్దాన్నిచ్చే పదాలు నామానికి తరువాత చేర్చటంవల్ల కూడా బహువచన టోధరకత కలుగుతుంది "కోతిమూక, గొల్లెమంద. వచన బోధకత నామాలకు చేరే (పత్యయాలకు ఉన్నట్లుగానే, ఆ నామాలు క_ర్శృస్టానంలో కల [క్రియలకు చేరే ప్రత్యయాలకు కూడా ఉంటుంది. ఉదాహరణ : పిల్లవాడు అన్నం తిన్నాడు, పిల్లలు నిద్రపోతున్నారు, కుక్క మొరిగింద్రి, పువ్వులు వికసించినవి. (గ్రాంథికంతో భూత తద్ధర్మకాలాలకు చెందిన అమహ క్తులకు మాత్రం బహువచన బోధకత (కియా (ప్రత్యయాలకు లేని రూపాలు కూడా ఉన్నాయి. ఉదాహరణ : చిలుకలు పలికెను, అవులు వచ్చెను, విభక్తులు ; సంస్కృతభాషకు గల స వవిభకి (ప్రణాళికను అనుస రిస్తూ ప్రాచీన వ్యాక_ర్తలు తెలుగులో కూడా ఏడు రకాల విభ క్తులున్నట్లు నిర్ధా రించారు. నిజానికి తెలుగు విభక్తి (ప్రత్యయాలకూ, సంస్కృత విభక్తి (ప్రత్య యాలకూ చాలా భేదం ఉంది, (ప్రత్యయాత్మక భాషగా చెప్పబడుతున్న సంస్కృ తంలో నామ(ప్రత్యయాలు కేవలం అనుబంధ పదాలు మాత్రమే. తెలుగు (ప్రత్య యాలు స్వతం(త్ర పదాలుగా కూడా వాడబడటం మనం చూడవచ్చు. స్వతః త (ప్రయోగార్హత లేకుండా కేవలం (ప్రత్యయాలుగా తెలుగులో వాడబడేవి (|) (ప్రధమం-డు,ము,వు,లు, (శద్వితీయ-ను, (ఫ్రెషష్టి-కు,యొక్క, (శిన్నప్పమి-న. (ప్రత్యయాలుగా వాడబడుతున్న స్వతం[త్ర పదరూపాలు: ఉదాహరణ :; (1) తృతీయ-చేత, తోడ (1) వలన, కంఠె, పట్టి, (8 లోపల- షష్టి (ఓ సప్త్పమి-అందు. చత్రర్థిలోని క్రొల్లక్ర, క, పంచమి-కంటె, షష్షి-కు, విభ కుల పుట్టుక ఒకసే. జా ౦ హా

పదనిర్మాణళాస్త్రం = నామధాతువులు 79

ఇవి కాక స్వతర్యత పదాలను ఎన్నోవాటిని విభ క్తి 'ప్రత్యయాలుగా వాడటం, ప్రాచీన కావ్య భాషలోనూ, వాడుక భాషలోనూ కనిపి స్తుంది. నిజానికి ఈ ఏడు విధాలైన విభక్తులలో షష్టీ విభక్తి (ప్రత్యయమైన “యొక్క” తప్ప మిగిలినవన్నీ నామవాచకాలకు (కియతో అన్వయాన్ని కలిగించేవి. ఆందువలన "అపి కారకాలు.

షష్టీ విభక్తి (ప్రత్యయాలరోని “కు, *లోపలి విభక్తుల తత్త్వం, 'అదే విభ క్తివ్రత్యయమైన “యొక్క” కంటె భిన్నంగా కనిపిస్తుంది. పై రండూ కియాన్వయాన్ని కలిగించేవి కాగా “యొక్క సంబంధాన్ని సూచించేదిగా ఉంది. ఉదా : వానియొక్క మాట. *కు" (ప్రత్యయం అటు [కియాన్వయాన్ని కలిగించేది గానూ ఇటు సంబంధాన్ని సూచించేదిగానూ కూడా కనిపిస్తుంది. ఉదాహరణ :

(1) ఆ మాట నాకు చెప్పాడు ((కియాన్వయం)

(2) వాడు నాకు తమ్ముడు (సంబంధం)

తెలుగు వ్యాకరణొలలో ఉండే కారకపరిచ్చేదాన్ని నిశితంగా సరిశిలి స్తే సంస్కృతానుసారియై తెలుగుకు విధించబడిన స్వప్తవిధ (ప్రణాళిక ఆతివ్యాప్తి దోషానికి పాల్పడుతున్నదని తెల్ల మవుతున్నది. ఇక్కడ ఒక విభక్రికి మరియొక విభక్తి వచ్చేందుకు వీలుకల్పించే సూత్రాలుఎన్నో కన్పిస్తాయి. ద్వితీయకు (ప్రధమ-_ తృతీయకు (సపధమ - తృతీయకు పంచమి - పంచమికి సప్తమి _ చతుర్దికి షష్టి ఈ విధంగా ఒక విభక్తి స్థానంలో మరో విభక్తి కస్పగంతులువేస్తూ కనిపిస్తుంది. బాలవ్యాకర్త్ప వీటికన్నిటికి సూ(త్రాలు రచించి, చివరికి (ప్రాణం విసిగి కాటోలు ఒకానొకచో ఒక విభక్షికి మరియొక విభక్తియునగు అని నిర్ణయించటం జరిగింది. “విభక్తి పరిణామంబు (గాహ్యంబు” అని (ప్రౌఢ వ్యాకర్హ స్యూూతింప నలసివచ్చింది. ఈ ఏడు రకాలేకాక తెలుగుతో ““బాపవిభ క్తి కాలు” ఆనే మరో ఉపజాతి కనిపిస్తుంది. ఉపవిభ క్రి అనగా విభక్తికి దగ్గరగా అని ఆర్థం. నామ వాచకానికి (సధమైక వచనేతర విభక్తులు ఏకవచనంతో పరంగా ఉన్నప్పుడు కొన్ని (ప్రత్యేక శద్దాలపై ఆగమాదేశాలుగా వచ్చేవి బౌప విభ క్తికాలు, అవి తెలుగులో ఇ, టి, తి వర్జాలు. కాబట్టి వీటిని విభక్తులుగా చెప్పటానికి వీలులేదు. ఇవి కేవలం తెలుగు పదాలకు మాత్రమే అనుసంధింపబడేవి ఇవి [క్రియాన్వయం కలిగించే కారక (ప్రత్యయాలు కావు. కేవలం సంబంధాన్ని మాతం సూచించేవి. ఇవి కొన్ని చోట్ల ఆగమాలుగానూ, ఆదేశాలుగానూ రావటం జరుగుతుంది. "అంతేకాక, ఒకే పదానికి కొపవిభ క్కికరూపం, కౌసవిభ క్రికం రాని రూపం కూడా ఉండవచు*. వీటిశే ఆధునిక భాషావేతలు సహాయక పదాలు అని కూడా

80 తేలుగు భాపా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీల వ్యవహరిస్తారు (595% శం 676 ఇంప వైపే ఈ బొపవిభ క్లులలోని “జ్ల' క్ర ద్వితీయాది విభ క్తులలో ఏకవచనంలో (గ్రత్యయానికి ముందు సంబంధటోధకమై చేశే “ఇ*తో అభేదాన్ని సాధించవచ్చును. పోగా “టి తి" వర్ణాలలో కూడా ఈ సంబంధ జోధకతను తెలియజేసే “ఇ అంతర్గతంగా ఉంది. ఇ్కాద టౌర తకారాలు చారి[కక పరిణామాల బట్టి మౌలిక రూపాలనుండిగానీ, సామ్యం వల్ల గానీ, తెలుగులోకి జొరబడిన పరిశిష్టాంశాలు, ఇవేకాక పజ్‌ ప వర్ణాలు సమా సాలలో ఈ బొవ విభ క్రికాలు చేసే పనినే చేస్తున్నాయి ఉదా వ 1. పాపజేడు. (2) అంపళశయ్యం తద్దితములు ఏ భాషలోనైనా (ప్రాధమిక దశలో మనకు లభించే మౌలిక రూపాలు స్వల్పంగా ఉంటాయి. అవి నామ ధాతు రూపంలోగానీ, [క్రియా ధాతు రూపంలో గానీ తొలుతగా భాషలో ఏర్పడి, కాలం గడుస్తున్నకొద్దీ పరిణామవశాన మార్చులూ చేర్చులూ చేసుకుంటూ బహుళ పదజాలావిర్భావానికి కారణభూతా లప్పకాయి. ఒక (క్రియాధాతుపు నుండి జనించిన నామపదానికి కృదంతమనీ, నామ ధాకువు నుండి జసించిన న్యామానికి తద్ధితాంతమనీ నామకరణం చేయటం జరి గింది. (క్రియాధాతు జన్యమైన నామాన్ని ప్రాధమిక రూపంగానూ (౫25 ₹యయ్రి, దాని నుండి పరిణామవశాన వచ్చే మరొక రూపాన్ని ద్వితీయ రూపం గానూ (5866008159 క్‌ంయి) వింగడించటం జరిగింది, అనగా కృ్మదూపాలు ప్రాధమిక రూపష్తాలు కాగా తద్దిత రూపాలు రెండవ విడతకు చెందిన రూపాలు. చిన్నయసూరి, “ధాతువునకు విహితంటటై న డుజ్భీన్న (ప్రత్యయంబు కృ త్తునాబడు” అనీ, విభక్త్యంతము లైన శబ్దముల మీది భావార్థమకు బల్చాదులందు (ప్రయో గించు (ప్రత్యయంబులు తద్ధితములనీ నిర్వచించటం జరిగింది కృ్యత్రత్సయాలూ, తద్ధిత్వపత్యయాలూ చాలావరకు ఒకటిగానే ఉంటాయి, అికము, తనము, కాడు, క్త, మారి వంటి కొన్ని తద్ధిత (ప్రత్యయాలు మాత్రం తమ (ప్రత్యేకతను నిలువబెట్టుకోవడం కనిపిస్తుంటుంది. భాషలో తద్దితరూపాల "పెరుగుదల పరిణామక్రమాన ఎక్కుడగా కనిపిస్తున్నా తద్దితపత్యయాల సంఖ్య పెరగలేదు అనగా కొత్తగా ఏ (ప్రత్య యాలూ తద్దితరూపాల్ని తయారుచేయడానికి భాషలో నక్ష కాలేదు. కృత్రుళ్య యాల విషయంలోనూ అంతే. తద్దిత (ప్రత్యయాలుగా తొలుత వాడబడి, (క్రమేణ అవి స్వతంత్ర పదాలుగా మారటం మనం తెలుగుభాషలో చూడవచ్చు. ఉదా: కొలది-పోతు మొదలై నవి.

పదనిర్మాజళాస్త్రం = నామధాతువులు 81 సర్వనామ్తాలు : న్లామపడాలక్షు ఫర్యాయాలుగా వూడబడే సర్వనామా లను నామాలలో అంతర్భాగం గానే (గహించవచ్చు. సర్వార్గీని సర్వనామాని లన్న ప్లాణినీల్డు సూక్రాధారంగ్లా సంస్కృృత్తంలో, ఏర్పడిన పదం సర్వనామం. తెలుగుభాషలోకి అది ఒక పారిభొషిక పదంగా వచ్చేసింది. అయికే బాల వ్యాకరణంలో చిన్నయసూరి అన్ని (ప్రభృతులు సర్వన్హామములు అని అన్నిని సర్వనామాల పట్టికలో తొలుత *” చేర్చుడరిద్వారా జౌచిత్యాన్ని పాటించాడ్తు. సంస్కృత సర్వశద్దానికి సమానార్ధకమై న శద్దిం అన్ని. తమిశరలోని సర్వనామం సంస్కృృుతానుసారి కావటం యిష్టంలేః *పొదుపెయర్‌ అనగా సామాన్య నామము అనే ఆర్థం వచ్చే పేరును (గ్రహించింది. నామానికి (ప్రత్యాన్నూయంగో వాడబడే సామాన్య నామ్టమే సర్వనామం. ఇవి ఉత్తమ, మధ్యమ, (ప్రధమ పురుషలని మూడు విథాగాలక్తు లోనవుతాయి. చిన్నతనం నుండీ తన్నుత్తమ, ఎద్దుట మధ్యమ, ఎక్కడో [ప్రధమ అనే కొండగుర్తులతో సర్వనామ పారాలను అందరూ వల్లె వేసి ఉంటారు. నేను నీవు వాడు మేము మీరు వారు మనము అది అని అశేవేకొక తను తాను తారు తాము తమరు అవే సార్వనామిక రూపాల వాడుక తెలుగులో ఉంది. ఈ సర్వనామాలను ఆత్మార్థక్తాలని చెప్పవచ్చు. ఇవిఉత్తమ, (పథము ప్పరుషల్లో తను తాము అని, మధ్యమఘపురుషలో కేవల్లర బహువచనం మ్యాశ్తమే వలిగి త్సార్లు తమరు అనీ వాడబడుతుంటాయి. బహువచనరూసమై న తారు. నేడు కేవలం (గ్రాంధిక భాషలో మిగిలి ఉంధి కొని, వాడుకలో లేదు. ఈ ఆత్మార్ధకం ఉత్ర్తమప్పరుషలో కూడా వాడుకభాషల్లో లేదు, [1)

శి తెలుగు భాషా చర్మిత = తులనాత్మక పరిశీలన

సర్వనామాలలో ప్రధమ పురుషకు సంబంధించిన వాడు, అది, అవి

తన్నే సర్వనామరూపాలకు తప్ప మిగిలినవాటికి లింగటోధకత రేదు.. అవగా

నేను-నీవు-తను అనేనీ వాటి బహువచన రూపాలూ ఏ లింగానికై నా సమానంగా వౌడదిడతాయి.

ఉ తమప్పరుషలో నేను, మేము అశే ఏక, బహువవన రూపాలతో పాటు “మనము” అనే రూపం ఒకటి విశిష్టంగా రనిపిస్తుంది. ఈ సర్వనామం ఉద్దేశించిన ఎదుటి వ్య క్తితోపాటు ఉత్తమపుకుషలో ఉన్న వ_క్తను కూడా రలుపు కుని తయారై న బహువచన రూపం,

(వధమ ప్పరుషలో మహత్‌, మహతీ ఆమహ[(దూసాలను చెప్పే టప్పుడు మాతం సర్వనామాలలో సర్దుదాటుతనం కనిపి న్తుంది, మహద్వాచక ఏక ఐబహువచనాలకూ, అమహదేకవచన బహువచనాలకూ నిర్దిష్టమైన సార్వ నామిక రూపాలున్నాయి. మహతీవాచక౦ విషయంలో మహతీ ఏకవచనమూ అమహదేకవచనమూ ఒకపే.

(కాకి అది కాకా అన్నది (దుర్గు అది గైగ్రై మన్నది అట్లాగే మహదృహువచనమూ, మహతీ బహువచనమూ ఒకటే. (మగవాళ్ళ) వాళ్ళు పరిగెత్తారు డ్‌ (లు వాళ్ళు కూలబడ్డారు అనగా మహతీ ఏకవచనం అమహదేకవచనం వలెనూ, బహువచనం మహద్‌ బహువచనంవలెనూ రూఫొందింపబడ్డాయ. కావ్యభాషలో మహతీవాచక ఏకవచన సర్వనామం, ఆది ఎంత గౌరవం కల స్ట్రీనై*నా అది, దానిని అని వ్యవహ న టా. శించటం కనిపిస్తుంది, వాడుకలో ఈ సర్వనామ౨ తక్కువజాతి స్త్రీలకూ, నిందార్థంలోనూ వాడబడుతుంది. పరిణామవశాన ఆకె, ఆపె, ఆమె, ఆవిడ, అవిడ, ఆయన వంటి స్వతంత్ర పదొలు సార్వనామిక రూపాలై వాడుకలో స్టిర పడటం జరిగింది. అటువంటిదే పుంలింగాన్ని' బోధించే “ఆయన” కూడా, వీటిల్లోనుండి ఆమె అనే రూపం మహతీ ఏకవచన సార్వనామిక రూపంగా స్ట్‌ పడ్డది. బహువచనం మహదృహువచనంతో సమానమే. ఇట్లా మూడు పురుషలకు చెందిన సామాన్య నామాలే కొక స్ట, (అందు, ఇందు 66), కాల(అప్పుడు, ఇప్పుడు),(ప్రకార (అట్టి, ఇట్టి), పరిణామ (అంక ఇంత, నిర్దేశ (ఆ, ఈ), (ప్రశ్నార్ధక (ఎవరు, ఏమి సర్వనామాలు=

పెదనిర్మాణశాస్త్రం = నామధాతువులు 88 అనిర్లిషారకాలళై న కొన్ని - సెక్కు _- పలు.వంటివి ఈ సర్వనామాల జాబితాలో ఆ చా చేరుతున్నాయి తెలుగు భాషతో సార్యనామిక పరిశిష రూపాలు (కియా(పత్యయాలుగా న! స్టిరపడటం మనం చూడవచ్చు. ఉల్‌ కా అణ నా అష అడ అ | సంఖాగ్రవాచకాలు సంస్కృత వ్యాకరణ పద్ధతి ననుసరించి సంఖ్యా వాచకౌలన. కూడా మన వ్యాకర్తలు సర్వనామా లలో చేర్చడం జరిగింది. నిజానికి సంభ్యావాచక శదాాలతోగాని అనికిషారళ ళబాలలోగాని సర్వనామలక్షణమెన యలు న ద 6 దు సామాన్య నామత్వ్య లక్షణం అన్ని చోట్లా రేదు. ఉనా: మూడు గుత్రాలు, ఆ ఊకు గతానుగతికంగా సంస్కృత వ్యాక ర్పలు చేసిన నియమాన్నే మనమూ హించటం వలన వీటిని సర్వనామాలుగా వ్యవహరించటం జరుగుతున్నది. సంఖ్యావాచకాలను సర్వనామాలవటం కం౦0 ఆ విశేషాలనకం సబబు. వాక్యంలో సంఖథ్యావాచకం ఏదో ఒ౩ పదాన్ని విశేషించి చెప్పటానికి మాత్రమే ఉపయోగపడుతుంది. “అక్కడున్న పుస్తకాలు నాలుగు." ఈ వాళ్యంతో పుసక పదు వాడకుండా కేవలం సంభథ్యావాచఎమెన “నాలుగు” ను సార్థికంగా ఉపయో గించటం కుదరదు. ఏ పదాన్నీ లపేకీంచకుండా ఒక సంఖ్యావాచ:౦ స్వతం(్యత్రఎగా వార్యంతో ఆర్జాన్నిస్తూ ఉండలేదు. ఒం నామవాచకం గానీ, లేదా దాని స్టానంతో సర్వనామంగానీ సంభ్యావాచకలతో తోదుగా (ప్రయోగింపబడక తప్పదు.

1. నాలుగు పుస్తకాలు కొన్నాను
2. అవి నాలుగే కొన్నాను. అది ఎప్పుడూ ఒక నామాన్నో, సర్వనామాన్నో ఏిశేషించి చెప్పడానికి మాత్రమే ఉపయోగింపబడాలి. వాక్య నిర్మాణంలో అవి వాడిన తీరునుబట్టి సంథ్యావాచకాలకు విశేషణ రూపాలతో బాటు విశేష్య రూపాలు సిద్రిస్తున్నాయి కాని నిజానికి వి శేష్యరూపాలు కూడా విశేషణాలు చేసే పనిని చేస్తూ ఉండటం మనం గమనించవచ్చు. [1.. నాకున్న పుస్తకాలు నాలుగు.
3. నాకు నాలుగు పుస్తకాలున్నవి. ఇక్కడ నిర్మాణపరంగా మొదటిది విశేష్యంగానూ రెండవది విశేషణం గానూ కనిపిసుంది,. అవాలి

8 తెలుగు భాషా చర్మిత = తులనాత్మక ప3శీలన సరభ్యాపాచకాల్లో సమూహాన్నుండి విశ్లేషించి (ప్రత్యేకతను సూచించే సంఖ్యావికేషణ రూపాలు వేరుగా ఉ.టాయి. అటువంటి రూపాలను వాక్యంలో వాడవలసి నచ్చినప్పుడు వాడుక భాషలో ఓ- అవి అనేవాటిని సంథ్యావాచకాలకు అనుసంధింపవలసి వస్తుంది. అ విషయం ముచ్చటిస్తూనే సూరి సంఖ్యకు పూర జార్జము నందవగాగమంబగు అని స్తూతిచటం జరిగింది. కావ్యభాషలో “అగు ధాతువే వీటికి అనుబంధంగా రావటం కనిపిస్తుంది. దాని పరిణామీ రూపాలే అవు, ఆవ, ఓ అనేవి, విశేషణాలుగా సంథ్యావాచకాలు వాడేటప్పుడు వాటికి, విశేష్యానికి సంబంధించిన మహదమహ ద్భేదాలను బట్టి వేరు రూపాలు రావటం తెలుగులో కనిపిస్తుంది. ఉదా ; మహక్తు ; ఇద్దరు మనుష్యులు అమహత్తు : రెండు గుత్టాలు న (పత్యేక రూపాలలో మాత్రం విశేషణాలకు మహదమహ ద్భేదంవల్ల వేరు వేరు రూపాలు రావు. ఉదా ; వాడు రెండో మనిషి అది రెండో గుజ్ఞం మహద్యాచకాలకు సంఖ్యావిశేషణ రూపాలు గురు లేదా మంది అశేవి చెర్చడంవల్ల ఏర్పడుతున్నాయి. ఏడుగురు పిల్లలు పదిమంది మనుషులు ఈ “గురు” కావ్యభాషలో “వురు"గా కూడా కసేపి స్తుంది.

1. వేపురు ?. నలువురు. ఇక సంఖ్యల్ని ఒకట్ల స్టానం దాటించి పదులూ, పందల స్థానాల్లో ఆబ్‌ ల ఎర్భవలసి వచ్చినపుడు, తెలుగులో సంస్కనతం కంటె భిన్నంగా, హెచ్చు స్థానంలో ఉన్న సంఖ్యల్ని (క్రమంగా అమర్చవలసి ఉంటుంది. | లి శి ఉదా ; నాలుగువందల నలభై ఒకటి సంస్క్యృూతంలో ఈ [క్రముం పూ ర్హిగా భిన్నం. ఉదా : ఏక చత్వారింశ దుత్తర చతుళ్ళతం, తెలుగులో సంభ్యావాచకాలన్నీ జొపవిభక్సికాలు. వీటికి చేరే. (ప్రత్య యాలు టి, ౦టి ఆనేవి.

విశేషణాలు ; ఈ పదం కూడా సంసగ్ర్యాత వ్యాకరణాన్ని అనుసరించి తెలుగులోనికి జొరబడిన పదమే. ఇది విశేష్యమైన న్నామపదం. గుణాదికాలను విశేషించి చెప్తుంది కాబట్లి విశేషంగా వ్యవహరింసబడుతునది. ఈ విశేషణాలు ఉద్దేశ్య విశేషణమనీ, విధేయ విశషణమని రెండు రకాలు,

ఉదా : నల్లనివాడు, అల్ల రివాడు

అన్నచోట మొదటి వాడబడిన “నల్లని ఉద్దేశ్యవిశేషణం, రెండవ “అల్లరి విధేయ విశేషణం. ఎవరి గుణాలను ఉద్దేశించి చెప్తామో ఆది ఉద్దేశ్యము. ఏ గుణాలను విశేషించి ఉద్దేశ్యానికి విధేయంగా చెప్తామో అది విధేయనిశేషణం. (ప్రాఢ వ్యాక్నర్త విశేషణొలను ఆకు రకాలుగా వింగడించటం జరిగింది. అవి, జాతి (కియా, గుణ, (ద్రవ్య, సంఖ్యా, సంజ్ఞాపయు క్రాలై న విశేషణాలు. ఇవి జాత్యాది విశేషాలను తెలిపేవి. (ప్రాఢవ్యాక్నర్హ ఈ రకమైన విభజనం చేయడం 'కేవలం పాళ్చాత్య వ్యాకరణ (శ్రభావం వల్లనే. విశేషణం సమాసంలో సాధార అంగా పూర్వపదంగా ఉంటుంది. అకగాడ విశేషణాలుగా వాడబడేవి ఈికము, _స్త్రీ సమము, ముగంతము, ధాతుజ విశేషణము అనేవి. ఇవి పూర్వపదాలుగా ఉంటాయి, కాని తెలుగులో ఒక్కొాక్కచోట అందుకు వ్యతిరేకంగా విశేషణాలు ఉత్తరపదాలుగా కూడా ఉన్నాయి, అందువల్ల నె (ప్రాఢవ్యాకర్త అటువంటీవాటిని చూపిస్తూ తమ్ముగుజ్ఞలు, చిలుక మొకరి ఇత్యాదులు విశేష్య పూర్వపద కర్య్మధార యాలనీ వివరంచటం జరిగంది. విశేస్య విశేషణాల సమాసం, సమానాధికరణం అయితె కర్మ్రధారయమనీ న్యధేకరణమ్రతె తత్పురుషమనీ పలునబడుతుంది. విశేషణం సంఖ్య ఆయితే ఆ సమాసం ద్విగువనిపించుకుంటుంది. బహువ్రీహి సమాసం కూడా వివరణాత్మకంగా చెప్పేటప్పుడు విశేషణాలకు సంబంధించినదే.

ఉదా : “*ముక్కంటి" అన్నచోట 'మూడు కన్నులు కల అనే వివరణ /వాడు/ను విశేషించి చెప్పడమే చేస్తుంది. ఒక్క ద్వంద్వం మాత్రం విశేషణాలతో సంబంధం లేని సమాసం. ఒకే నామపదానికి ఎన్నైనా విశేషణా లుండవచ్చు. అవి సందర్భ యోగ్య పదాల వలన వ్యవహితాలు కూడా కావచ్చును.

తెలుగు విశేషణాల స్వరూపాన్ని చూస్తే కొన్ని రకాలుగా విభజింప వచ్చు. నిజానికి తెలుగులో ప్రత్యేకంగా విశేషణాలు అని పలికించుకునే పదాలు లేవు. అదే విధంగా నామవాచకానికి సంబంధించిన లింగ, విభ క్రివచగాలు విశేష

88 లెలుగు భాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన పదాలే, అందువలననే (1) ఒకే పదం సందర్భానుసారంగా, విశేషణంగానూ, విశేష్యంగానూ కూడా వాడబడటం సాధ్యమౌొతున్నది.

ఉదా : మామిడిపండు--సండు మామిడి ఇక్కడ పదంలో ఎటువంటి మార్పూ ఉండదు. ఇటువంటివి వాడుక భాషలో ఆంత ఎక్కువ కాదు

() విశేషణంగా వాడేది నామపదమే అయినా విశేషణ విశేష్యాల సంబంధాన్ని తెలియజేసే (అ) (ఇ) (ఫత్యయాలలొ ఒకటి దానికి చెరటం వలన అద్‌ విశేషణంగా మార్చు చెందటం మరో పద్ధతి.

ఉదా॥ ఊరు -- బావి --* ఊరిబావి

ఊరు. ౧ కుక్క -- ఊరకుక్క-

కొపవిభ కృికాలయిన ఇ,టి,తి వర్జాలు సంబంధ టోధకొాలు కావటం వలన నామపదానికి అవి చేరి, వాటికి విశేషణ ధర్మాన్ని కలిగి స్తుంటాయి.

(2) బాౌపవిభ క్రికాలతోపాటు కసి వర్షం కూడా సంబంధటోధక్ష మైనదే. మువర్షకాంత పదాలకు *ఫ్య%, “ంపు" లు చేరటం వలన అవి విశేష జాలుగా మారుతున్నాయి. అదే విధంగా బిందుపూర్వక “బు” వర్ణమూ మువర్థ ద్విత్వమూ కూడా విశేషణ రూపాలు కల్పించటంలో సమర్హాలే. అయితే యీ "ర6డూ, బిందుపూర్వక పు వర్షమూ చాలావరకూ కావ్యభాషకు పరిమితాలు.

(4 పదాలకు “అయిన అనే భూతకాలిక అసమాపకరూపం చేర్చటం వల్ల విశేషణ రూపాలేర్పడతాయి. ఉదా॥ చుజుకైన పిల్ల. సంథ్యావాచకాల కయితే ఆగు _ అవు -_ అవ అశేవి చేరి విశేషణ రూపాలను కలిగిసాయి. ఇందులో /అగు/ కావ్యభాషకు పరిమితమెంది. /అవ/ నుండి యేర్పడిన. (/ఓ / అనే అనుబంధం వాడుకలో ఎక్కువగా ఉంది.

ఉదా! వదోసారీ _- తొమ్మిదో మనిషి,

(ఈ) ధాతువుల యొక్క వివిధ కాలాలకు సంబంధించిన రూపాట్స విశేషణాలుగా పన్లి చేస్తాయి. అవి యేకాలానికి సంబంధించినవై తే అ కాంవ్ఫ ధాతుజ విశేషణాలగా వ్యవహరింపబడతాయి.

ఉదా॥ వస్తున్న మనిషి - తిన్నతిండి _ రాని చుట్టం

(0 (త్రికమైన ఆ ఈ ఏ లూ, సర్వనామాంగాలూ కూడా *విశేషి ణాలుగా పనిచేస్తాయి, తర తమ భావాలు జాత్యాది విశేషణాలను వివరిం చేటప్పుడ్తు

ఒర వస్తువును, ఆటువంటిదె అయిన వ స్తుసమూహాన్నుండి వేరుచేసి ఉత్తమంగా

పదనిర్మాణశాస్త్ర౨ = నామధాతువులు 87 నిలువబెళ్లే విధంగా విశేషణాలను వాడటం తెలుగులో ఉంది. ఉదా॥ వాడు ఈ కాలపు పిల్లల్లో తెలివైనవాడు ఇది ఒక విధంగా సంస్కృతంలో *“తనుప్‌” (ప్రత్యయం చేరే “బుద్ధిమత్తను'” వంటి రూపాలతో సమానం. ఆలాగే నిర్హార జార్జంలో కం మె, కన్న వర్షకాలు వచ్చి, సంస్కృతంలో *తరప్‌" ప్రత్యయం సాధించే ఆర్జాన్ని సాధి స్తున్నది.

ఉదా॥ అందరికన్నా - (అందరికం ఇ) రాముడు గొప్పవాడు.

పోలికలు పోత్చేటప్పుడు ఉపమానమే విశేషణంగా ఉంటుంది. అప్పుడు ఆ ఉపమానం సంస్కృత సమాసాల్లో ఉతృరపదంగానూ. ((ఉదా॥ ముఖ పద్మము, తెలుగు సమాహల్లో పూర్వపదంగా కూడానూ ఉంటుంది.

ఉదా॥ చిగురుకేలు

ఈ విధంగా తెలుగు విశేషణాలు (ప్రత్యేకమైన భాషాభాగంగా భాషలో తొలుత ఏర్పడినవి కౌపు. నామపదాలే విశేషణాలుగా కించిత్‌ (ప్మకియా విధానంలో వాడబడుతున్నాయి. అందుకే (ప్రొఢవ్యాకర్హ వీనిని ఒక విభాగంగా చెప్పలేదు. ఆయన భాషలో, నామాలనీ, [క్రియలనీ, అవ్యయాలనీ మాత్రమే (ప్రముఖ విభాగాలుగా పేర్కొనటం జరిగింది. విశేషణ విభాగం నామ విభాగంలో అంతర్షతంగా ఉండేదే.

9(ఆ) పదనిర్మాణశాస్త్రం - _కియాధాతువులు తెలుగు [క్రియల స్వరూపాన్ని తెలుగు వ్యాకరణాలలో, [క్రియా పరి చ్చేదంలో వివరించడం జరిగింది (కియ అన్న పదం 'సంసస్భాతం నుండి తెచ్చు కున్న పారిభాషిక పదం. [క్రియ అన్న పదానికి వాక్యపదీయంలో వివరణ చెప్తూ “ఆ(ప్రధానాలయిన అవయవాలచేశ ఉపలక్షితమై బుద్ధిచేత ఏకత్వాన్ని షాధించ్సగల్సిగే పరిణామాన్ని ఏది పొందుతుందో అదే (క్రియ”” అని వివరించడం జర్సిగింద్ధి, “నడ్డు స్తున్నాడు' అన్న పదం (క్రియ. నడవడంవల్ల కాళ్ళు చ్చేతుల్లు మొదలైన శరీరావయ్డువాల చాలనం, గమ్యం చేరడమనే, బుద్ది చేత ఉద్దేశింపబడిన షర్టిణామానిక్షి ఆప్రధానమైనద్దిగ్ధానే మనం భావించవచ్చు. క్తాన్సి శః చాలనంవల్ల నే గమ్యాగమ్తనం, అనే పర్శిజ్తామసిద్ధి కలుగుతుంది, అందువల్ల నడు స్తున్నాడ్డు అన్న పదంతోని అ(ప్రధానమైన అవయవచాలన చర్యను మన్గర పూర్తిగా (తోసి పుచ్చడానికి ఏలులేదు. కౌబట్టి ఈ మొత్తమంతా కలిసిన దానినే మనం “క్రియ” అని వ్యవహరించవలసి ఉంటుంది. న్లైరుక్తుల అభిప్రాయం (ప్రకారం (క్రియ అంహపే అభ్యాతం. ఆఖ్యాతం భావ్యప్రధానమై ఉంటుంది. మళ్ళీ ఇక్కడ భావ వివరణ ఇస్తూ, “నామపదానికి సంబఎధిఎచిన వాచ్యార్థాన్ని ఆ్యశయించిఉన్న కియారూపమైన వ్యంగ్యమే భావము** ల్రన్లి ఆర్థం చెప్పారు, పాణినీయంలో ధాతుశబ్బం వివరించబడ్డది. ధాతునంయే శ్రియార్థకా లైన భూ మొదలైన శబ్దాలు లత్ష్యాలుగా నిలుస్తాయి. ఇవి ఒకటి లేదా రెండు అచ్చులతో క్రుడ్రి ఉంటాయి. ధాతువుకు సమానార్థకంగా 'పాచీన సంస్కృత వ్యాకరణాలతో ఆభ్యాతమనే పదం వాడబడ్డది. తెలుగు వ్యాకరణొలలో (కియా శబ్దం వాడబిడ్డది, కన్నడంలో ఆథ్యాత శబ్దాన్నే వాడుకుని, లాక్షణికులు, ఆఖ్యాత (ప్రకరణమని [కియా పరిచ్చేదాన్ని పేర్కొన్నారు. తమిళం [కియనూ, అభ్యొతాన్నీ కాదని వ శై అనే దేశిపదాన్ని (గ్రహించింది. వినై అంపే పని (40601) అని అర్థం, ఒక చర్యను తెలియజేసే [క్రియ వ్నినెగా మారిపోయింది.

పవనిక్మాణగాస్త్రం - [కియాధాతువులు ర్‌ం

వ్యవహారంలో, కాల, పురుష, వచన, లింగ బోధకతను సూచిసూ పనిని తెలియజేనే పదాన్ని [క్రియ అని మనం స్థూలంగా గుర్తించవచ్చు. ఇటు వంటి వ్యవహార రూపాలకు ఆయా అర్జాలను సూచించడానికి చేరిన (ప్రత్య యాంగాలను విదిల్చివే నే, చిట్టచివరకు, ఇక ఏడీ తగ్గించడానికి వీలులేవన్నట్లు గా మిగిలిపోయిన రూపం. ధాతువు, ఇది ఏకొచ్కంగా కానీ ద్వాచ్యంంగా గానీ, ఉండవచ్చు, ధాతువు అ. పే మౌలింరూపం అని అర్హం, తెలుగులో చేస్తున్నాడు, చేశారు, చెయ్యలేదు, చేయగలవు వంటి అనేక [క్రియారూపాలకు మౌలికరూపం /చేయు/. దీన్నే ధాతువు అనవచ్చు

ఈ అభ్మిపాయం ఇలా ఉండగా ఇటువంటి మౌలి రూపాలన్నీ తప్పనిసరిగా ఏదో ఒక (క్రియను, ఆపే ఒ౩ పనిని సూచించేవిా ఉండవల సిందినా అనే (పళ్న ఉత్పన్నమైంది. ఏ పనినీ సూచించకుండా, కేవలం సంజ్ఞల్ని తెలియజేనేవీ, విళషించి చెప్పేవీ అయిన మౌలిక రూపాలు కూడా భాషలో కనిపి స్తున్నాయి. చీమ, చలివాయి, కాలు, తెలి, నల్ల, నలు, ఒరు వంటివన్నీ ఇటువంటి పదాలు, వీటికి (క్రియాపరమైన వ్యుత్పత్తిని చెప్పడానికి కుచరదు. మరి ఇవీ మౌలికపదాలే గనుక వీటిని కూడా ధాతువు లనవచ్చునా అం-పే అన. నచ్చును అని కొందరభిప్రాయపడ్డారు. దీనివల్ల ధాతువు ఆనే పదాన్ని రెండు రకాల విభాగాలకు లోను చేయవచ్చు. అవి (1) క్రియా ధాతువులు (ఓ నామ ధాతువులు. ఏమాత్రమూ విడదీయడానిక్‌ వీలుకాని మౌలి= రూవాలలో కొన్ని (కియావాచకాలూ, మరికొన్ని నామవాచక, విశేపణాలూగా భాసిస్తాయి.

ఈ (ప్రకరణంలో, ధాతు, (క్రియాధాతు శబ్దాలు రెండూ మౌలిక రూపాలకు అభిన్నంగా వాడబడుతున్నాయి.

"వెనక (ప్రకర ణాల్లో మూల,ద్రావిడభాష "హలంతభామష అనీ, తెలుగు పరిణామ (క్రిమాన అజంతభాషగా పరిణమించిన ధాష అనీ వివరించడం జరి గింది. తెలుగు (క్రియాధాతువులు అచ్చుతో అంతమయ్మేవిగా ఉ.టాయి.

మూల(ద్రావిడ భాషను (పస క్రి లోనికి తెచ్చుకోకుండా ఈ ధాతు రూపాలను గమని స్తే ఇవి సాధారణంగా (1) రెండచ్చులు కలవి (అను, 5ను_ అడు, కాయు _ పెట్టు, (ఓ మూడచ్చులు 3లవి (అలుగు, మునుగు- ఈల్వగు, మూలుగు) గా కనిపిస్తాయి. మూడచ్చుల కంటే ఎక్కువ అచ్చులు ఒక (కియా ధాతువులో ఉంపే సాధోరణంగా ఆ రూపం, (౧) ఒక సామరూపానికి సహాయక (క్రియ చేరగా ఏర్పడిన రూపమో (పనిచేయు, భయపషు) (1) ధాతువు మీన

వి తెలుగు భొపా చరిత - లులనాత్మక పరిశీలన ధాతువు చేరిన రూపవమో (కూర్చుండు, తెచ్చుకొనుు () అ;మాపక (కియా రూపాలమీద మరో (క్రియాధాతువు చేరగా ఏర్పడిన రూపమో (మండిపడు, కూడ గట్టు (4 అన్యభాషాపదాలను తెలుగులో (క్రియాపదాలుగా తియారుచేసుకునే మార్గంలో ఇంచుగాగమం ఆయా పదాలకు చేరే రూసమో (అనుభవించు, తమా యించు) (గ దేశ్యాలయిన నామ, విశేషణ రూపాలనుండి [కియా రూపాలను సాధించడానికై ఇంచుగాగమం వేరే రూపమో (వెంబడించు, అందగించు (6) (పేరణ, కర్మణి రూపాలను తయారుచేసుకోడానికి వివిధాగమాలు ధాతువుకు చేరే రూపమో (రప్పించు, తగలబడు) ఆయి ఉంటుంది.

(కియాధాతువుల్లో రెడచ్చులు కల రూపాలు (ప్రాథమికరూపాలు, అనగా మూల(దావిడంలో ఉ.డేవిగా మనం పునర్నిర్మించుకునే మౌలిక రూపాలకు దగ్గరి రూపాలు.

మూడచ్చులు కల రూపాలు, ప్రాధమిక రూపాలకు కు, గుుచుయు, ఆశే అనుబంధాలు చేరగా ఏర్పడిన రెండవ తరపు (5660౧619) రూపాలు (*అత్‌ ౫ అతుకు; ఇ3ర్‌ ౫ కరుగు; *అఅట్‌ ా అడచు *మెలజ ౫ మెజయు), ఇక్కడి కు, గు, చుయు,లు రెడవ తరపు (కియారూపాల్ని తయారుచేయడానికి ఉపయోగపడే వికరణ ('ప్రత్యయాలు(౧[౫2౯ ౦ కల కీలక, తెలుగు (క్రియారూపాలు రెండు రకాలు. 1. సమాపక [కియలు 2. ఆసమాపక క్రియలు. సమాపక [కియలు : ఇవి సాధారణంగా కౌల, పురుష, లింగ, వచన బోధకతను కలిగి ఉంటాయి. కియా ధాతువుకు చేరే వివిధాలయిన (కియా (పత్య యాలు, (క్రియారూపానికి పై అర్జాలను సంక్రమింపచేస్తాయి.. (క్రియా ధాత్వవుల చివరచేరి (క్రియారూపాలను తకయిరుచే-ే ఈ [(ప్రత్యయాలను తిజ్‌ అనే (పత్యా హోర సంజ్ఞ చేత సంస్కృత వ్యాకరణాలు సూచించాయి. ఆ పరిథాషనే (గహించి తెలుగు వ్యాకరణాలలో, [కియారూపాలను తిజ్ణంతాలు ఆని వ్యవహరించడం జరిగింది, వ్యాకరణకారుల మతంతో శియా(పత్యయాలు, (మంగా, ఏక బహు వచనాల్లో, (ప్రధమ, మధ్యమ, ఉత్తమ పురుషల్లో డుజ్‌ , రు-వు, రు-నుు ము అనేవి. న కాని తెలుగు క్రియను భాషా దృష్టితో పరిశీలి నే ఒక్క భూత (వచ్చెన్సు, తద్ధర్మ (వచ్చు) కాలాల మహత్‌, అమహత్‌ ఏక వచనాల్లో తప్ప మిగిలిన రూపాల్లో, వాడు, వారు -_ నీవు, మీరు -_ నేను, మేము _ అనే

పదనిర్మాణశాస్త్రం = [కియాధాతువులు ర్ట సర్వనామాల పరిశిష్టరూపాలయిన డుజ్‌,రు-వురు -నుములు మాత్రమే (వత్యయాలుగా కుదురుకున్నాయి. చ్చట్ట వకారానికీ, నీ, మీ, నే, మేల లోని తొలి హల్లులకూ లోపం కలుగగా మిగిలిన అజాది అయిన రూపాలు ఈ త్రత్య యాలు. ఇవి సార్వనామిక పరిశిష్ట రూపాలు కావడంవల్ల నే వీటికి లింగ, వచన, పురుషు బోధకత కలగడం సంభవించింది. వీటిలో కాలబోధకతను కలిగించే లక్షణఎ లేమ. వీటికీ ధాకు రూపానికీ మధ్య చేరే కొన్ని (ప్రత్యయాలు కాలదోధక (ప్రత్యయాలు. అవి, భూతంలో, /ఇ, తి/ , వర్తమానంలో ,చు,తు/, తద్దర్మంలో /తు, దు/ (ప్రత్యయాలు తొలిదశలో తిద్ధర్మ రూవమే భవిషృ దర్జాన్ని ఇస్తూ ఉండడం మనకు కావ్యథాషలో కనిపిస్తుంది రాను రాను !లజి అనుబంధాన్ని చేర్చి భవిష్యత్తును నిర్మించుకునే పద్దితి ఒకటి [పచురంగా: ఏర్పడ్డది. వ్యతిరేకార్థకం : తెలుగులో వ్యతి రేకార్థాన్నిచ్చే (వత్యయం /అ/. (1) తద్ధర్మంలో, ధాతురూపాొనికి /అ/ చేర్చి, (క్రియాపత్యయాలు చేర్చడంవలన వ్యతి రేకార్హత సాధింపబడుతున్నది. ఉదా॥ చదవడు _- చదవవు - చదవను చదవరు _ చదవరు _ చదవము భూతార్థంలో (2) /లేదు/ అనే వ్యతిరేకార్లక రూపాన్ని ధాతువుకు చేర్చడం వలన వ్యతిరేక (కియారూపం సాధి.పబడుతున్నది. వాడు వారు ] నీవు | ౫ చదవలేదు. మీరు (. ఇ చదవలేదు నేను మేము | (1) వర్తమానంలో (1) కావ్యధాష్టలో ధాతువుకు /ట/ చేర్చి భావ నామంగా. చేసి, దానికి /లేదు/ అనుబఐ-ధంఎగా చేర్చడం వల్ల వ్యతిరేకార్థ్హత సాధింపబడుతున్నది. వాడు, వారు ౫ నీవు, మీరు [. ౫ చదువుట లేదు నేను, మేము | (1) వ్యవహారంలో /అఆటం/, ,అడం/ లు చేర్చడంవల్ల వ్యతి 'రేకొరత కలుగుతున్నది. ఢి వాడు, వాళ్ళు | నీవు, మీరు . ౫ చదవటం లేమ/చదవడం లేదు 'ేను, మేము)

రిల తెలుగు భాపా చర్మత = తులనాత్మక పరీలక చివరి రెండు ఆకరాలలోని వ్యతిరేక (కియారూవానికి లింగ, వచన, పుకుష దోధకత లేదు. అసమాపక (కియారూపాలు : వీటిని సంస్కృత పరిభాషనే ఉప యోగించి చిన్నయసూరి త్యార్ధక, శతృ, తుము, ఆనంతర్య, చేదాద్యర్దకాలనగా, (ప్రొఢవ్యాకర్త, ఇప్రత్యయాంత, చున్నంత, అన్నంత, డున్నంత, ఇవన్నంతా అయిన ఆవ్యయాలన్నాడు. వాచ్యంగా చెస్పకటోయినా చిన్నయసూరి దృష్టిలో అసమాపక (క్రియలన్నీ భావనామాల వంటివి. వీటిలో క్వార్హకాలూ, వ్యతిరేక అసమాపక రూపాలూ కళలు, శతృ తుమానంతర్య చేదాద్యర్లకాలు దుళసకృృతికాలు. ధాతుజ విశేషణాలు _ ధాతుకూపం తద్దర్మకాలటోధకంగా యధా ఈధంగా, విశేషణఎగా వాడబడడం తెలుగులో ఉంది (వండువాదు-చూచువాడు, టౌంధికభాషలో ఎడి, ఎడు అనుబంధాలు చేరే రూపాలవల్ల వందెడివాడు, వండెడువాడు ఆశే ధాతుజ విశేషణాలు ఏర్పడతాయి. దీనికి సమానంగా వ్యవ హారంలో, వండేవాడు, వండేటివాడు అేే రూపాలు కనిపి స్తున్నాయి. హూపాల వర్తమానంలో, శత్రర్హకరూపానికి /ఉన్న/ అనుబంధంగా చేరిన లూ వా న్‌ షం చేయదోవు ధా శ వు అనుబంధాలుగా 2 ల ని హోర్టంల్రో (వ యవి షణాలుగా ఏర్పడుతున్నాయి. వీటికి సమానంగా వన చంటి రూపాలు క నం-వ స్తున్న, చేస్తున్న; భవిష్యత్తు-వచ్చే, వేయబౌయ్యే) జ నిపిస్తాయి. వ్యతిరేకార్థంలో, ధాతువుకు వ్యతిరేక (ప్రత్యయం /అ/- దానిపైన /ని/ వర్ష్యకం చేరి వండని, చేయని వంటి రూపాలు ధాతుజ విశేషణాలు పేర్పడుతున్నాయి, ఈ ని వర్షకాన్ని చిన్నయసూరి నిజీ గా వ్యవహరించి ముందున్న ధాత్రగత్ర ఉకౌరానికి లోపం సాధించడం జరిగింది. ఈ నిజ్యంతం సార్వకొలిక రూపం, అనగా ఇది భూత, తద్దర్య, వ్నర్తమానాలను మూడింటినీ చోధి స్తుంది, ల సా చెప్పినవాడు మ. ప. చెప్పనివాడు చెప్పువాడు

పదనిర్మాణకాస్త్రం అ (కియాధాతువులు 9వ

విధ్యర్థకం ఇది సంస్కృతంలో లిజ్‌ అనే లకారం చేత సూచింప బడుతుంది. అక్కడ “*లూట్‌ొ ఆశే లకారం వాడబడుతుంది. కాని చిన్నయసూరి విధ్యర్థానికి, లిజ్‌ ను కాదని లూట్‌ను వాడుకున్నాడు ఇది ఆయన స్వతంత్రించి చేసిన మార్చు. అట్లాగే సంస్క్య్బూతంలో లేని తద్దర్మాద్యర్థాలకు “లాట్‌” అనే లఅకారాన్ని తెలుగులో విధించాడు. సంస్కృతంలో *లాట్‌” సూచిస్తుంది. విధ్యర్ద్హమం కే కేవలం ఒక విధిని నియమించే ఆజ్ఞార్హ మేకౌక, ఆశీస్సు, శాపం, సంప్రార్షన అనేవి కూడా ఉన్నాయి. ఇవన్నీ సాధారణంగా భవిష్య త్తును సూచించేవి.

(ప్రార్థన, విధి - ఇవి రెండూ కేవలం మధ్యమ పురుషలో మ్యాత్రమే వాడుక కలవి. శాపసమూ, ఆశీస్పూ (ప్రధమ పురుషకు కూడా వ్యాపించవచ్చు.

మధ్యమ పురుష ఏకవచనంలో (ప్రత్యయ రహితమైన ధాతురూపాల వాడుక విరివిగా కనిపినుంది (విను, చెయ్యి, చూడు, త్తే. భాంథిక దాషలో ఈ ధాతురూపాల వాడుకతో పాటు /ము/ వర్ణకం చేరిన రూపాలు కూడా కని పిస్తాయి (వినుము- చేయము-చూడుము- తెమ్ము). బహువచనంలో (గ్రాంధిక భాషలో డుజ్‌ వర్ణకం చేరుతుంది. అదే వ్యవహారంలో /0డి/ నర్షకంగా మారుతుంది.

భాషలో (ప్రత్యయ రహితాలయిన ఏకవచన విధ్యర్థక [క్రియలే తొలుతగా ఆవిర్భవించి ఉంటాయని శాస్త్రజ్ఞుల నమ్మిక

వ్యతిరేక విధిరూపాలు సాధించటానికి (1) /రుజీ/ అనుబంధం ధాతు వుకు చేర్చవచ్చు (చేయకు - వండకండి) లేదా (11) _ ధాతువుకు వ్యతిరేక 'ప్రత్యయమైన /అ/ చేరిన తరువాత వలదు/ వద్దు అనే వ్యతిరేక రూపం చేర్చి సాధించవచ్చు (చేయవలదు _ వండవద్దు).

(వేరణార్థకాలు శ తెలుగులో (0) ధాతువుకు చు (చూచు ఏ; ప్ప ( చూపవు ), ఇంచు ( పొడించు ). భ్రత్యయాలు చేర్చడంవల్ల (వేరణార్రకాలు ఏర్పడతాయి.

(ఓ ధాతువయొక్క అన్నంత రూపాల మీద చేయు ధాతువును ఆనుబంధంగా చేర్చి (పేరణార్థాన్ని కల్పించడం (గ్రాంథిక భాషలో కనిపి స్తుంది (డాయం జేయు, కొలువం జేయు).

(8 ఒక్కొక్కసారి, ఒక గ్రేరణ (ప్రత్యయం మీద మరొకటి (ఇయ్యకొలుపు; ఇయ్య కొలిపించు) కనిపిస్తుంది.

ర్క తెలుగు భాషా చరిత _ తులనాత్మక పరిశీలన ఈర్వ్యార్థకాలు : కర్మార్థకాలు తెలుగుకు సహజమైనవికావు. అన్యభాషా సంపర్క (ప్రభావం వలన, ముఖ్యంగా సంస్కృత (భావం వలన ఈ తీరు (పఫయోగాలు తెలుగులోకి జొరబడడం జరిగింది. నన్నయకు ముందున్న శాసన భాషలోనే విరళంగా ఇవి కనిపిస్తాయి. నన్నయ కర్మణి (ప్రయోగాలను తన భారతంలో విరివిగానె వాడడం కనిపి స్తుంది. కర్మణి రూపాలు అన్నంత (క్రియా రూపానికి పడు ధాతువును చేర్చుదం వల్ల ఏర్పదతాయి. (చేయంఐడెను - పిలువంబడెనుు. ఈ రూపాలు కూడా సకర్మక [క్రియల మీదే ఏర్పడకాయి. ఉండు, వచ్చు. నిద్రించు, నడుచు వంటి అకర్మకరూపాల మీద ఉండ. బడెను, రా దిడెను, నిద్రించ6 బడెను, నడువ. బడెను _ వంటి కర్మణి రూపాలు తెలుగు భాషకు పూర్తిగా అసహజ రూపాలు. అయితే సకర్మక రూపాలకు కూడా ఈ కర్మణి (పక్రియ తెలుగులో విరళశంగానే కనిపిస్తుంది. కర్మకు [ప్రాధాన్యాన్ని వివకీంచవలసి వచ్చినప్పుడు పడుధాతువును ఉపయోగించి, కర్మణి (ప్రయోగాన్ని తయారు చేనే బదులు, ఇతర మార్గాలలో ఆ ప్రాధాన్యాన్ని చెప్పడం కనిపి స్తుంది, (1) థఫ్రధానత్వాన్ని పొందే కర్మను ద్వితీయావిభ క్రిలో ఉంచకుండా, (ప్రథమావిభ కిలో నిలిపి దాని ప్రాధాన్యాన్ని సూచించడం. ఉదా॥! మంచి ఇల్లు కట్టారు. (2) కర్మను కర్శృ స్టానంలో స్టాపించడం. ఉదా॥ రూపాయికి కిలో చొప్పున వంకాయ లమ్ముతున్నయు. స కృదంతాలు ; ముందు (పకరణాలలో తద్దితాంతాలు ఏర్పడడం గ చి వివరించడం జరిగింది. కృృళ్తు, తిద్దితం, అనే ఈ పరిభాష కూడా అ౦న్కబ్బతం నుండి మనం (గ్రహించిందే. “ధాతువుకు విహితంబగు డుజ్భిన్న ((లయుంబు కృళ్తునా. బడు అని చిన్నయసూరి (కియా ప్రత్యయాలయిన రు, వురు, నుము ల కంపే వీటిని భిన్నంగా నిర్దేశించడం జరిగింది. చాలా త్రై లుగు వ్యాకరణాలలో కృదంతాలకూ, తద్ది తాంతాలకూ థత్యేక (ఫప్రకరణాలు (వాయడం జరగలేదు. చిన్నయసూరి వీటిని వేరు వేరుగా నిర్దేశించాడు, ఇవి భావార్టంలో విధింపబడే (ప్రత్యయాలు.

పదనిర్మాణకాస్త్రం ఎ [క్రియాధాతువులు ల్‌

మూలధాతు రూపం తెలుగులో పరిణామవళాతూ కు, గు, చుుయు అనే (ప్రత్యయాలను చేర్చుకుని మూడచ్చుల నిడివివరకూ పెరుగుతుందని. వెనక తెలుసుకున్నాం. ఈ (క్రియా ధాతువుల నుండి నామరూపాలు ఏర్పడడానికై క త, పు, వు, ము, మి వంటి కృషత్రత్యయాలు అనుబంధింపబడ్డాయి.

*కోర్‌ ౫౨ కోరిక, కోరిక, కోర్కె. (080 1048)

జకల్‌ పా కలిమి, కల్మి (౨౫౩౨. 109)

*2నట్‌ ఎ నడత (0౩9 2957)

*ఉఅకాయో మ కాపు (౨౩9. 1199)

'*ఉచా ఏ చావు (౨౦. 4062)

*పామ్స్బ్‌ ౨ పాము (౨290 8861

కృథశ్చ్రత్యయాలు చేరేటప్పుడు (కియాధాతువుకు, పరిణామవశాన చేరిన క, గ్యచ, య, వ అనే ఆగమాలకు లోపం కలుగుతుందని చిన్నయసూరి నిర్దేశించాడు. ఆయన వ్యాకరణ సౌలభ్యం కోసం పరిణమించిన రూపాన్ని (గ్రహించి వాటికి కృషత్తులు చేరే (ప్రక్రియను సాధింపబూనుకున్నాడు. అట్లాకాక చారి(త్రకంగా పరిశీలిస్తే ధాతురూపాలకే రృత్ర్రత్యయాలు చేరుతున్నట్లుగా వివరించవచ్చు.

(కియా విశేషణాలు ఇవి [క్రియను విశేషించి చెప్పే భాషాంగాలు.

(1) ఎందు, ఎప్పుడు వంటి దేశకాల వాచకాలయిన నామాల్కు

(2) అగు ధాతుపుయొక్క అన్నంతరూపం (శాన్‌) చేర్చడంవలన, ఇకియను విశేషించి చెప్పే నామరూపాలు (చల్లగా, మెల్ల గ్రా,

8. కొన్ని అన్నంత [కియారూపాలూ,

9. అన్ని అసమాపక (క్రియారూపాలూ (చేసి వచ్చి; మాట్లాడ కుండి), క్రియావిశేషణాలుగా వర్తిస్తాయి.

ఈ పదానికి తోడు “అవ్యయం"* అనే మరొక శబ్దం తెలుగు వ్యాకరణాలలో సంస్కృత (ప్రభావం వల్లనే చోటు చేసుకుంది, చిన్నయసూరి (ప్రత్యేకించి ఆవ్యయాలను గురించి చెప్పకపోయినా, అక్కడక్కడా అవ్యయ శద్దాన్ని వాడుకున్నాడు (ఎల్ల శబ్దము (దుతాంతంబై న అవ్యయము),

ప్రౌఢ వ్యాకర్త అవ్యయము అనగా విభకి వచన శూన్యాలని చెప్తూ అవీ (ప్రతి పదో క్రాలనీ, లాక్షణికాలనీ రెండు రకొలుగా వివరించాడు. ధాతువు

రగ తెలుగు భాపా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన నుండి పుట్టిన అసమాపక క్రిదూరూపాలన్నీ లాకణికాలయిన అవ్యయాలు. అనగా ,క్రియావి కేషణాలై న అసమాపక [క్రియలను అవ్యయాలు అని పిలువవచ్చు.

పాణినీయంలో ఆవ్యయాలంటే (1) చరి్యత తెలియని కొన్ని పదాలూ (11) అన్ని వచనాలూ విభప్తలూ చేరక కొన్ని రూపాలు మాత్రమే ఉండే (చిరం -_ చిరేణ-చిరాయ) వంటి పదాలూ (11) కొన్ని తద్ధితంతాలూ (అర్జాత్‌, బహుళ) (౧౪) కొన్ని కృదంతాలూ (కూడా మాషక్రమే. అయితే ఇవన్నీ క్రియను విశేషించి చెప్పేవిగా ఉంటాయి.

తెలుగులో ఈ లక్షణాలు పళ్టేవే అవ్యయాలుగా నిర్దేశించడం కష్ట మేమో కాని అవ్యయాలన్నీ (క్రియావిశేషణాలని నిర్వచించుకుంకే సరిపోతుంది.

10 (అ) పదసంపద ఒక భాషకు చెందిన భాషాంశాలను రెండు భాగాలుగా విభజించడానికి పీలుంటు-ది అవి (1) తమ పుట్టుకను ఎంతో వెనక్కి తీసుకుపోవడానికి వీలు కలిగించే దేళ్యమైన అంశాలు, (2) దేళ్యాంళాల కంటే భిష్నంగా ఇతర భాషల నుండి పలు కారణాల వలన భాషలో జొరబడిన అశ్యదేశ్యాంశాలు, ఆంధ్ర శద్ది చింతామణి సంస్క్యూాత (ప్రాకృతాళ్ని ఆచ్యభాషలుగా (గ్రహించింది. పదజాలాన్ని ఉద్దేశించి తెబుగులో “త్రజ్జా, సమాచ, దేశ్యా (గామ్యా చేయు చతుర్విధా భవతి"' అని నాలుగు భేదాలను గుర్తించింది. దీచ్నే కేతన తన ఆంధ్ర భాషాభూషణంలో “తత్సమంబు నాగ తదృవంబన, నచ్చలెనుగు నాగ మరియు 'దేశ్యమనగ (గ్రామ్యభాష నాగ గల వై దు తెరగులు”” అని అయిదు విభాగాలుగా పెంచాడు. ఇక్కడ ఈయన చెప్పిన అచ్చు తెనుగులో సంస్క్యాత భవాలు, (ప్రాకృత సమాలూ, (ప్రాకృత భవాలూ, 'దేశ్యాలూ ఇన్నీ కలిసి సహ జీవనం చేస్తాయి. ఈ అచ్చతెనుగు కావ్యాలలో ఉపయోగించే. భాషగా కేతన ఉద్దేశించి ఉందవచ్చు. ఆదే విధంగా దేళశ్యంలో కూడా సంస్కృత భవ, [ప్రాషృత సమ, భవాలూ, దేశీయ పదాలూ ఉంటాయి. పెద్దన్న ఈ విషయంలో మరికొంత వివరణ నిస్తూ తన కావ్యాలంకార చూడామణిలో, ఈ అయిదు విధాగాలనూ, (1) తత్సమం (ఓ తదృవం (8) సహజాం(ధ్ర దేశ్యభవం (4) దేళ్యోద్భృవం (ఈ) భామ్యం అని విపుల వివరణకు లోనుచేయడం జరిగింది. కేతన చెప్పిన ఆచ్చతెనుగే పెద్దన పేర్కొన్న సహజాంధ్ర దేశ్యం. పెద్దన పేర్కొన్న దేళ్యం, ఇతర దేశాల నుండి (రొష్ట్రాల నుండి) వచ్చిన పద సంపద అని నునం (గహించవలసీ ఉంటు:ది. ఆ విధంగా పెద్దన మతంతో దేశ్యమనే పదం అన్యదేశ్య పదాలకు ఆన్వయింపబడే పదంగా మారిపోయింది. ఇక ామ్యమనే పదానికి వ్యాకరణ వేత్తల అభిప్రాయం (ప్రకారం, నియమాలు సూచింపబడని భాష అనీ, అస్మభ్రంశమనీ అర్ధం, ఆస్ప్బకవి చింళామణిని వ్యాఖ్యానిస్తూ; సహజాం్యధ్రదేశ భవము, అన్య 'దేశజొంధ్రము అని వివరించాడు. - 13)

చిన్నయసూరి ఈ అన్ని వివరణల్లో ఉన్న సందిగ్ధత వూ, అప్పప్టతనూ మారం ; వేయడానికి సంకల్పించాడు. సంస్కృత (ప్రాకృత తుల్యమైన ధాష తత్సమమనీ, సంస్కృత (ప్రాళ్ఫత భవమైన ధాష తచృవమనీ, త్రిలిం* దేళ వ్యవహార సిద్దమైన దాష దేళ్యమనీ, లక్షణ విరుదమైన భాష (ామ్యమనీ స్పష్ట వివరణను అందించాడు. కాని (ప్ర్రృాత సమాన్ని తత్సమమ*ే పేరుతో పిలవ డంలో చిక్కు లేకపోరేదు. నిజానికి (ప్రాక్సత సమాలన్నీ సంస్కృత భవా లవుకాయి. తెలుగులో సంస్కృత భవాలను తద్భవాలని, అవే రూపాలను, కేవలు (పావృుత సమాలు కావడంవల్ల తత్పమాలనడం తిరిగీ సందిగ్రతకు దారితీస్తుంది. ఉదా॥ సంస్కృతం / అగ్ని ప్రాకృతంలో /ఆగ్లీ/ అవుళుఎది. (వాకృత సమంగా /అగ్గి/ అశే రూవమూ, సంస్కృత భవంగా అదే అగ్గి అనే రూపమూ, రెండూ తెలుగురోనికి వచ్చాయని వాదించడానికి వీలు కలుసతుంది. అంశే ఒశే /ఆఅగ్గి/ తతృమంగానూ, తద్భృవంగానూ వ్యవహరింప బడే (ప్రమాదముంది. కేతనాదుల మతంలో తత్‌- శబ్దం సంస్కృృరానికి దూ(క్రమే అష క చిన్నయసూరి. దాన్ని సంస్కృత (ప్రారృతాలకు రె_టికీ సంస్కృతం నుండీ, (ప్రాకృతం నుండీ, తెలుగు భాషలోనికి సమాలు గామా, భవాలుగానూ, భాషాంళాలు ఎలా వచ్చాయో, సంస్కృత _పాకృతేతర భాషల నుండి కూడా అలాగే వచ్చాయి. రూడ్రలో భాష పెరుగుతున్న తీరును బట్టి ఈనాడు మనం, ఒకప్పుడు ఒక “శక్‌ ఉపయోగించిన తత్సమ, తద్భవ పదాల అర్జాన్ని విస్తృతం చేయకతప్పదు. అం 'ే సంస్క్యృతమో, (పాళ్ళతమో అని మాత్రమే కార, మనం ఏ భాషా పదాలు తెలుగులోనికి జొరబడుతున్నాయని గురి సున్నామో ఆ భాషలు అని (గహించవలసి ఉంటుంది. సాలా | అందువల్ల రాజకీయం గా ఉర్దూ, ఇంగ్లీషు భాషల నుండీ, భౌగోళికంగా హ్‌ండ్స, ఓరియ్యా, మరారీ వంటి (దావిశ కుటుంబేతర భాషల నుండీ అరవం, కన్న 40 వంటి స్వకుటుంబ .భాషల నుండీ తెలుగులోనికి వచ్చిన పదాలను, అవి వన వభ్రతిని బట్టి తత్ప్సమాలుగానో, తద్భవాలుగానో నిర్ణయించవలసి ఉంటుంది. అహ్యడ్డు ఎచెరి ఆల్‌ క్ట్‌యుగ రి హృతం కావలసి పొడు (ప్రాచీనులు చెప్పినట్టుగా, తద్భవాలను, దేశ్యపదజాలంలోనికి

పదసంపవ రి

అందుకని ఏ భాషనై నా ఆతివ్యాప్తి, అవ్యాప్తి దోషాల పాలబడకుండా 'రెండు స్టూల విభాగాలు చేయవచ్చును అవి (1) దేశ్యాంళశాలు, ( అన్య దేశ్యాం శాలు. అవి యేర్చడే తీరునుబట్టి అన్య దేశ్యాంశాలను తత్సమాలనో, తదృవాలనో వివరించవచ్చు. తత్పమాలు తాదు పుట్టిన భాషకు సంబంధిందిశప మౌలిం లక్షణా అను యథాతధంగా కాపాడుకుంటూ, తాము ప్రవేశించిన భాషరో కొత్త నిర్మా ఇణాంళాలకూ, కొత్త ధాషాసూ[రాంకూ వీఎను రలిగిస్తాయి స్వతహాగా తెలుగులో లేని మహ్మాపాణత్వవ శ, షల (పవేశం, వర్మణి వయోగం, యత్‌ తత్‌ 'సయోగళం వంటివి సంస్కృత ధాష నుఎడి తత్సమాల ఆవిష్ళావం వలన తెలుగులో పాతుకుపోయిన అఎళాలే

ఠద్భవాయి, తాము పుట్టిన భాషయొ ౧ మౌలిక లక్షిణాలరంపే, తాము (వవే?ంచే భాషమొవ్కా నియమాలశు గౌరవిఐచి తిచనుగుణంగా మార్పులు పొందుతూ ఆవిష్కరింపబడకతాయి. అఎడువల్ల శే ప్రాచీన వ్యాక_ర్తలు తచృదాలను 'దేళ్య పదాలతో సమమై శవిా స్వీకరించడం జరిగింది. అనా తద్భవాలలోని ధామాంశాలు (ప్రతిదేయ భాషలోని దేశ్యాలుం కే భిన్నమైన ధ్వని శమాన్ని (0% ౧౮౬౦ ౧౩౯౯౯౧) కలిగి ఉండవు.

తత్సమ తదృవాలకం టే భిన్నంగా, ఒక భాషకు, దానికి సంబంధిఎచిన మూంఛాషనుండి. (౨9060 12080280. దిగుమతి అయ్యే దేశ్యమైన భాషా సామగి ఉటుంది. అది ఆ భాషకు స్వంతమైనది. ఈ సామ్యగ్రితోచే, ఆ భాషకు సంఐంధిఎచిన మూల సూ(తాల వ్యాప్తి ఉటుంది. ఈ మూల సూ,.తొలే భాషలో జొరబడే తద్భవాలను నియమించి, వాటిపై స్వకీయమైన ముద్రను రచించి, వాటిని తమలో చేర్చుకుంటాయి.

ఈ రకంగా ఏ భాషలోనె నా విజాత్మమెన (వంగ 12ర% లి భాగమంతా ఏదో ఒక దళలో, వేరువేరు కారణాలవలన ఇతర భాషలనుండి (ప్రవేశించిందే నన్న విషయం స్పష్టంకదా! ఇట్లా ఒక భాషలోనికి ఇతర భాషా పదాలు రావడాన్ని ఆధునిక పరిభాషలో ఆదాన (ప్మక్రియ (కెంగాం౪ [క్రి అని నామంఠరణం చేయడం జరిగింది. ఈ యెరప్ప మాటలు తాము శ్రవేశించిన భాషకు సంబందించిన వర్షం పద, వాక్య, అర్థ సంబంధమైన మార్పుల్ని సందర్భానుసారంగా పొంవడం సంభవిస్తుంది. ఎరవు మాటలు ఏమే పరిస్టితులలో, ఏమే మార్గాల ననుసరించి భాషలో ప్రవేశించాయో తెలియజెప్పే మార్గదర్శక సూశ్రాలము ఈ ఆదాన (పథ్రియ కలిగి ఉంటుఐది. ఈ (ప్మకియను మూడు స్పష్ట విధాలు చేయవచ్చుం (1) సన్నిహితాదానం (1951౯6 60౯౯0౪10౧2), (2) సాంస్కృృతికాదానంు

100 తెలుగు భాషా చరిత - తులనాత్మక పరిశీలన (06౪1౬౯21 607౯0% 108), (8) మా౨డలికొదానం (0121666 00110౪10) దీన్ని ఖౌగోశికాదానమని కూడా వ్యవహరి స్తారు. ఆదాన (ప్మ్యకియ రెండు భాషల మధ్యనో, మాండలికాల మధృ్చనో సక్రమంగా జరగడానికి కొన్ని (ప్రత్యేక పరిస్థితులవపరం. అవి (1) రెండూ ఎక్కువ పోలికలు కలిగి ఉండకూడదు. (2) రెండింటి మధ్యా పరస్పరావగాహన క్రి (కాలు! 1006111810841100% నూటికి నూరుపాళ్ళూ తుజ్జంగా ఉండ కూడదు (8) అట్లాగని రండూ ఒకదానికొకటి పూర్తిగా భిన్నాల్లై అర్జం కాని స్థితిలో ఉండకూడదు. ఈ రెండు స్టితులకూ మధ్యస్థమైన స్థితే ఆదాన (ప్రక్రియకు ఆనువైన స్టితి ఈ స్తితి "రెండు రకాలుగా అనువు పడుకుంది. (1) 'ఆండింటి మధ్యా సమాన వ్యవహారపరిధి (00౫907 007౯ల) ఉండడం వలన, ($) ఒకే (పదేశలలో ఏకకాలికంగా. రెండేసి భాషలు నవ్యవహరింపబడడం వలన (2111980211950). సపదాదానం జరగాలంజే భాషావ్యవహ_ర్తకు ళాను ఎకువు "తెచ్చుకునే సదాల అర్ధం తృణ్ణంగా తెలిసి ఉండడమేకాక, ఆ పదాలను తానెందుకు (గ్రహించవలెనో ఆ ఉద్దేశ్యం కూడా (076౭౬0? 0౦97ల౪) స్పష్టంగా కెలిసి ఉండాలి, కోవడ్య కో దిద్దే కాలు రెండు రకాలుగా ఉండవచ్చు. అవి (1) అట్లా తెచ్చు స వహారంతో తప్పనిసరిగా అవసరమైన చర్యగా భావించడం (ఆక ౧11198 20676), “(2) కాము గౌరవించే వ్యక్తినో, సమూహాన్నో, ఈమ కిష్టమైన వాడ్రుకనో అనుక్షరించాలనే వాంఛా, దానివలన తమ ఆుతస్తును పెంచుకోవాలనే ఉద్దేశ్యమూ (0569౯186 ౧0౯౬+6), ఇందుళో మొదటిది సాంస్కృతిక, సన్నిహితాదానాలలో ఎక్కువగా కనిపి స్తే, రెండవది మాండలికా దానంలో కనిపి స్తుంది, సన్నిహితాదానం : ఒకే భౌగోళిక (ప్రదేశంలో ( ౮౭౦౯౯22%1621 2౯62) రాజకీయ కారణాలవలన, ఆ (ప్రదేశానికి సంబంధించిన భాషతోపాటు ఇకర భాషలు వ్యవహరింపబడవలసి వచ్చినప్పుడు, ఆ భాషలలోని పదాలు స్థానిక భాషలోనికి (ప్రవేశించి ఆదాన (స్యకియకు లోనుకావడం సంభవిస్తుంది. కేవలం రాజకీయ కారణాల వలన మాత్రమే ఒక భాష్యాప్రాంతంలో స్థిరపడిన పొలక భాష, పాలిత భాషకు పదాదానం చేస్తుంది. తాను పాలిత భాషకు ఆదానం చేసినంత విరివిగా తనల్లోనికి పాలిత భాషనుండి భాషాంశాలను (గ్రహించదు, ఇక్య్క-డ ఆదాన (స్మకిభ్రు శపాయికంగా. ఒక వై సే ఉండి, పాలక భాసషనుండి

పదసంపద 101 పాలిత భాషలతోనికి మామే భాషాంశాలు ప్రవేశం పొందుతాయి. కాబట్టి ఇక్కడ పరస్పరాదాన (వసక్రి ఉండదు. ఈ ఆదానం జరిగేచోట సాధారణంగా పాలిత భాష ఒక భౌగోళిక (ప్రదేళంలో కుదురుకుని ఉన్న భాషగానూ, పాలక ఛాష ఎక్కడనుండో వచ్చి కొత్త (ప్రదేశంలో అధికారం నెరిపే భాషగానూ ఉంటుంది.

రాజకీయపరమైన ఈ సన్నిహితాదానంయొక్క_ వేగం కొన్ని అంశాల మీద ఆధారపడి ఉంటుంది. (1) పాలితులు, తమవలె జయింపబడని ఇతిర ధాషా 1పాంతాలతో సంబంధం కలిగి ఉంటే, అఆటువంటిచోట పాలక భొషనుండి ఆదానం మెల్లిగా జరుగుతుంది .(2)పాలకులవ్యా పీ ,అధికార 'ప్రకటనా ఉదృతం గా లేనప్పుడు కూడా అదాన (ప్రక్రియ మెల్లి గా జరుగుతుంది, (8) సంస్కృతి పరంగా పాల కులు పాలితుల కంటే అధికులై నట్లయితే, అటువంటి చోట్ల ఆదాన (ప్రక్రియ వేగంగా జరుగుతుంది. అంత స్తు కలదిగా నిర్ణ యంపి భాషనుండి ఆంతన్తు తక్కువ భాష, భాషాంశాలను ఎరవు తెచ్చుకోవడం సహజం, ఆంతస్తు కల ఛాష, క్వాచిత్మం గా పదాలు ఎరవు తెచ్చుకోవడం మినహా, ఇతర భాషాంళాలలో ఎటువంటి మార్చునూ ఆహ్వానించదు.

సాంస్క్ట్యృతికాదానం ః: ఈ ఆదాన పక్రియ "రెండు వేరు వేరు భాషా 'ఫాంతాలకు సంబంధించింది. ఒక భాషా ప్రాంళానికి సంబంధించిన వ్యక్తి తన పౌరుగు భాషతో పుష్టులంగా ఉన్న సంస్కృతి సరమైన పదజాలాన్ని తన ఆవసరం కొద్దీ (గహించడం' సహజం. మతం, న్యాయం, పరిపాలన, నాగరక 'వేష రచన, కిళలు, యాంత్రకత, మొదలై న ఆంకాలన్నీ సంస్కృతికి సంబం- ధించిన ఆంశాలు. ఏటికి సంబంధించిన ధాషాఎళాలు ఇరుగు పొరుగు భాషలలో పరస్పరమూ మార్పిడి పొందే అవకాళం కలిగి ఉంటాయి. అ విధంగా ఈ ఆదానం సన్నిహితాదానం వఠె ఏక ముఖమైసది కాక పరస్పరాదానంగా వరిణ మిస్తుంది. ఇరుగుపొరుగు భాషలయిన (10) తమిళం నుండి కూటు, సాంబారు, శిరుచూర్జం, పిశ్ళే వంటి పదాలూ, (2) కన్నడం నుండి హోళిగలు, 'బేడలు, హంగుహొయలు, చిశ్రాన్నం వంటి పదాలూ, (ఈ) మరాటి నుండి లోటా, గడంచ, పీట వంటి పదాలూ, (ఏ ఒరియా నుండి భోగట్టా, పన్నె (00౫ఫ) బుగత, కంబారి (పాలేరు వంటి వదాలూ, (5) హింది నుండి రొత్టై, కసం, కుశాలు, కుల్ల వంటి పదాలూ తెలుగులో వాడబడడం చూడవచ్చు అదే విధంగా ఒకప్పుడు పాలక భాషలయినా, తరువాత దేళ్యధాషా _పవాహోళిత్లో పెనవేసుకుపోయిన ఉర్దూ, అంగ్ల భాషలనుండి కూడా ఎక్స రులో నికి- సాన్‌న్ల్యతి కాదానం జరిగింది. సాంస్కృతికాంళాలై న లాంతర్నుల్లోర్షోకు! మం.

ట్‌ ణే

102 తెలుగు భాషా చర్మిత = తులనాత్మక పరిశీలన డాక్టరు వంటి ఆంగ్ల పదాలూ; కుడతా, కమీజు, కొగితం, కలం వంటి ఉర్దూ పదాలూ తెలుగులో కోకొల్లలుగా కనపడతాయి, ఆ విధంగానే ఆరబికొ, పర్షియన్‌, పోర్చుగీన్‌, (ఫెఐవ్‌ పదాల ఉనికి కూడా తెలుగుతో కనపడుతుంది. ఈ ఆదాన (ప్రక్రియ బలమైన సాంస్కృతిక మైన కారణాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని మా్యాతమే జరిగే పక్రియ. మాండలికాడొనం : సాంస్కృూకికాదానం లాగే ఇది కూడా పర స్పరం జరిగే ష్మక్రియే కాని దాని లాగా ఇది రెండు వేరు వేరు భాషల మధ్య కార, ఒకే భాషలో అంతర్షతంగా జరిగే పక్రియ. పసి నిసుగు, తన్ను జ్యాగత్తగా కాపాడుకుంటూ సెంచే వ్య క్రినుండే మాట్లాడడం నేర్చుకుంటుంది. సాధారణంగా ఆవ్యక్తి తల్లే ఆయి ఉంటుంది. తల్లి భాషను అనుకరిస్తూ, మాట్లాడడానికి మొదలు పెట్టిన శిశువు పూర్తిగా తృల్ది భాషను యథాతధంగా ఆవిష్ట రించ లేకపోవచ్చును. అనగా, తాను నేర్చుకుంటున్న తల్లి భాషతోపాటు, తాను వింటున్న చుట్టూ ఉన్న ఇతరుల భాషా రూపాలనుకూడా తన భాషలో కలుపుకునే ప్రయత్నం చేస్తుంది. ఆ విధంగా తప్పులు చేస్తూ, సరిదిద్దుకుంటూ ఉండగానే శిఎవు యొక్క భాషా వ్యవహారం స్థిరపడి ఒక నిశ్చిత రూపాన్ని సంతరించుకోవడం జరగవచ్చు. పువ్వు పువ్వు నుండీ సీతాకోక చిలుక తేనెను సవుకూర్చుకున్నట్లుగా, శిశువు తనచుట్టూ ఉన్న వ్యక్తి వ్యవహా రాల నుండి తన భాషా వ్యవహారాన్ని ఏర్పరచుకుంటుంది. అయితే, సాధారణంగా కాను (గ్రహించే భాషావ్యవహారాలు, తన సామాజిక వివాగానికి (506121 కంర) లొంగేవిగా ఉండేట్లుగానే శిపవు జ్యాగత్త పడుతుంది. నిరవ తవ విధంగా వ్య క్రులలో తమ చిన్ననాటినుండీ ఆరంభమై, ఒక న న్ని పొందిన వ్యక్తిగత భాషా వ్యవహారాలను ఒక ఖౌగోశిక వచే కౌనికి పరిమితం చేసి ఆధ్యయనం చేస్తే అవన్నీ, ఆ (పచేశానికి అనుసంధింప (ప తోనకల ఉంటాయి. ధ్వనుల మార్చులో గాని, సామ్యంవల్ల ల మార్చులు గాని, అర్హపరిణామాలుగానీ, లేదా సంస్కృతి (ప్రదానంగా ఆ ధ్రాష్టా వ్యవహారాలలో (ప్రవేశించే ఎరవు మాటల తీరు గావీ అన్నీ ఆ భౌగోళిక (సదేశానికి ఆనుసంధింపబడి, నురొక ఖౌగోళిక (ప లోని భాషా వ వహారాలడ్రో క ( క్ట (ప్రదేశం లక్షితమెన భాషే, లం భేదాన్ని కలిగి ఉంటాయి ఇటువంటి (పత్యేక లక్షణ మితసైని జన వ్యవహారాల సమాహారాన్ని, ఆ భౌగోళిక (ప్రదేశానికి పరి మండలాలలో న. బర్కొంటున్నాము, అట్లా ఒకే భాష కొన్ని చతలను సంతరించుకుని మాండలికాలుగా ఏర్పడుతుందన్న

పదసంపద 103 విషయం మనకు తెలుసు. అయితే ఒక మాండలిక భాషకు సంబందించిన భాషా వ్యవహారాలను పరిశీలి న్తే, వాటిల్లో రలిగిన మార్పులను మనం గుర్వపట్టగలం గాని, ఆ మార్పులు ఎట్లా, ఏ కాలంలో జరిగాయో గుర్తుపట్టడానికి వీలుండదు. ఒక్కొక్కసారి, పక్కనున్న ఖౌగోళిక (సదేశంలోని ధాషావ్యవహారం, ఈ భాషా వ్యవహారాన్ని తరుముకుని, లోపలికి చొచ్చుకువచ్చినట్లో, లేదా, ఈ వ్యవ హోరమే, పక్కనున్న వ్యవహారాలలోనికి విస్తరించి ఆక్రమించుకు న్నట్లో మాత్రమే మనం [గహించగలం. ఈ మార్పులన్నీ మాండలికాడానం వలననే జరుగుతున్నాయని మాత్రం మనం స్పష్టంగా చెప్పవచ్చు. భాషలో వచ్చే మార్పులు మూడు రకాలుగా స్పష్టంగా కనిపి స్తాయి*

అవి (0) ధ్యనులలో మార్పు (01006616 వ... (2) సామ్యంవల్లా ఆర్హ పరిణామాలవల్లా వచ్చే మార్చు (గ 9210816 56౧౧22౯106 6129 కల, (8) ఆదాన (ప్యక్రియనల్ల (వెంఐ20౪ 10క్ర్రొ వచ్చే నూర్వు. ఒక మాండలికానికి, మరో మాండలికానికీ మధ్య జరిగే ఆదాన చ(క్రియవల్ల, ఒక భాషా వ్యవహాంానికి కట్టుబడిన ఒక భాషారూపం (50660% కంగు), తనను స్వీకరించే వాళ్ళున్నంత వరకూ ((గడంంిళంళ) మదో ధాషావ్యవహార (పాంతంతలోనికి ఎఐ౨త వేగంగా న్నైనా చొచ్చుకునిపోవచ్చును. తనను స్వీకరించేవాళ్ళు లేనప్పుడో, దీనికి పతిగా విరోధిరూపాలు (1721 +0209) తయారై. ఎదురొగన్నప్పుడో, లేక ఇది చొచ్చుకుపోదలచిన భౌగోళిక పదేశం పురాతన భాషా వ్యవహారాలతో [క్రిక్కిరి సిన పరిళశిష్ణృపాంతంగా గగ116 2262) ఉన్నప్పుడో, ఈ మాండలికాదానం యొక్క వేగమూ, విస్పృతీ కుంటుపడుతుంది.

ఈః మూడురకాలై న ఈదాన (వకియలకంటే భిన్నమైన మరొక ఆదానం, (పాచీన భాషాదానం (6౯౧66 [0౯౯0౪19890 . ప్రాచీన కావ్యాలకూ, (గాంధి కతకూ సంబంధించిన భాషపై మోజు సల, కాల విచక్షణ లేకుండా "వ్యాపించి ఉండడం మనం గమనించవచ్చు. ఈ ఆదానం ఎక్కూవగా అక్షరాస్యులతోనూ, అదీ అక్షరాస్య సమూహాల నుద్దేశించి ఆవిష్కరింపబడే భాషారూపాలలోనూ ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది. _ - _

ఇతర భాషలకు చెందిన భాషాంళశాలు తత్సమ తదృవాలుగా ఒక భాషతో నికి ఆదాన (ప్మకియ వలన రావడమే కాకుండా ఒకొక్కసారి ఇతర భాషా పదాలను తమ భాషలోనికి అనువదించుకుని కొత్తరకం పదాలను జనులు తయారు చేసుకోవడం కనిపిస్తుంది. వీటిని అనూదితాదానాలు (1.02% రాజరిక 1ేతలంరల) అనవచ్చు. -

104 తెలుగు భాషా చరి[త _ తులనాత్మక పరిలశీన ఉదా॥॥ ఇంగ్లీషు తెలుగు ౬0166 గోలీ 01౩౫16 గొట్టం 1461653 89 ₹6౧ నిస్తంత్రీ విధానం వజయ పేగీం06? నల్ల డబ్బు ఇంకొర పద్దతి ఆగత సంకర పదం (1020 016౧64). ఇది మన ప్రాచీన కావ్య భాపలో కొందరు కవులు అవలంబించిన మణి (ప్రవాళ పద్ధతిని పోలినట్టుగా ఉంటుంది. సాధారణంగా సమాసరూపంలో చొరబడే ఈ ఆదానంలో ఒక భాగం ఎరువు తెచ్చుకున్న భాగం కాగా, మరొకటి దేళ్యమైన భాగంగా కనిపించి, కొత్త రూపాలు ఆవిష్కురింపబడడం జరుగుతుంది. ఉదా॥! గాసు నూనె వలు పట్టాలు కరంటు దీపం సూటు వాలా మాట కొరి - మొదలై నవి ఆగత పరివృ శ్రి (ఓంజణ 8%1£0 : కొన్ని పదాలు కేవలం అలాగ ఒక థాొషతోకి ఆదాన (ప్రక్రియవల్ల వచ్చినా వాటికి మూల భాషలో ఉండే ఆరం (ప్రతిదేయ భాషలో మారిపోవడం 'జరుగుతుంది. అటువంటి ఆదాన పదాలు ఆగత పరివృత్తి ద్వారా వచ్చినవి. ఉదా!॥ రైలు (211) ఇంగ్లీ మలో పట్టాలకు వాడిన పదం. తెలుగుతో ఆ పట్టాల మీద నడిచే బండికి వాడబడుతూంది. తెలుగుభాషలోకి ఆదాన (ప్రక్రియద్వారా, ఉత్తర హిందూన్థాన భాష లైన ఒరియా, హిందీ, మరాఠీ, ఉర్దూ భాషలకు నంబంధించిన పదాలెన్నో ప్రవే శించడం జరిగింది. ఒరియా, హిందీ, మరాఠీలు హింద్వార్య కుటుంచానికి చెందిన భాషలు. ఉర్దూ ద్వారా, అరబిక్‌, పర్షియన్‌ భాషా పదాలెన్నో తెలుగులో ప్రవేశాన్ని పోందాయి, సోదర (దావిడ భాషలైన తమిళ, కన్నడాలు ఆంధ దేశపు సరిహద్దులలో ఉన్న కారణం చేత తెలుగుకు ఎన్నో తమ భాషాపచాలను "ఎరువివ్వడం జరిగింది, ఒకస్పుడు పాలకభాషలుగా (ప్రకాశించిన ఉర్దూ, ఇంగ్లిషు భాషా పదాలూ, కొద్దిగా పోర్చుగీన్‌, (ఫెంచ్‌ పదాలూ కూడా తెలుగులో (పకా శించాయి. ఇంగ్లీషు పాలకులూ, మహమ్మదీయులూ భారత జీవనంలో వ్రవేళ

పదసంపద 105 పెట్టిన సాంస్కృతికాంశాల ఆధిక్యం, ఉర్చూ, ఇంగ్లీషు భాషల నుండి తెలుఏభాప లోనికి సాంస్కృ్బృతికాదానాన్ని కూడా సాధించింది.

ఈ రకంగా (1) ఒకే భాషలో ఏర్పడిన మాండలికమైన భాషాంశాల నుండీ, (2) స్వకుటుంబానికి చెంది యిరుగుపొరుగు సంబంధాలు కలిగిన సోదర భాషలనుండీ, (శ) భిన్నకుటుంబాలకు చెందిన పొరుగుభాషల నుండీ, (4) ఎటు వంటి సరిహద్దు సంబంధాలు లేకపోయినా పాలక భాషలుగా స్టిరపడిన భాషల నుండీ, తెలుగు భాషలోనికి ఆదాన (వకియ విరివిగా జరగడం సంభవించింది.

ఆదాన (శ్ర్యక్రియవలన ఏ భాష అయినా తన భాషాంశాల వ్యాపిని "పెంచుకుంటుంది,

10 (ఆ) |

సవూాసరచన

సమాసమశే పదం సంస్కృత వ్యాకరణ (ప్రభావం వల్ల నే తెలుగు లోనికి (ప్రవేశించింది. చింతామణిలో సమాస శద్దానికి నిర్వచనం లేదు. చిన్నయ సూరి “సమర్దంబులగు పదంబు లేక పదంబగుట సమాసము" అని చెప్పి--- “సమర్హము అన్న పదానికి వివరణ ఇగ్వాలన్న తలపుతో, పృధ,క్పసిద్దార్హంబు అగు పదంబుల కేకార్రభావము సామర్ధ్యము అనీ, పృధ గ్ఫ్భ్బూతంబులగు పదంబుల కేకార్టంబున వృ త్తి సామర్హ్యింబు అనీ విపరించాడు ఈ క్లిష్టతర మైనవివరణల వల్ల తేలిన విషయమేమిటం పే, (పత్యేకార్థాలు కలిగిన పదాలు, ఒశే అర్హాన్ని బోదించె సామర్థ్యాన్ని (ప్రకటిస్తూ, కలిసిపోగా ఏర్పడిన రూపాన్నే సమాసం అని వ్యవ హరించ వచ్చునని తమిళంలో, వ్యాక_ర్తలు సమాస పదాన్ని స్వీకరించరు .డా, “కూర్పు” అశే అర్ధాన్నివ్చే తొగ్రై ఆశే పదంతో సూచించడం జరిగింది.

'పౌఢవ్యాకర్త దీన్నే మఠో రకంగా వివవంచడఎ జరిగింది “సంయోగ దశయందు కలిగెడు విభ క్తి లోవాత్మక పద స్వరూప సం్యగహము”” అని,ఆయన యిచ్చిన వివరణ దీనివలన సమాస రచన జరిగేటప్పుడు, ముఖ్యంగా సాధ్య, మిశ్ర సమాశాల్లో వాటిల్లై విభ క్రి లోపాన్ని (ప్రచురంగా ఎత్తి చూపడం జరిగింది. వాని, తెలుగు మాటలతో కూడిన సమాసాల్లో విభక్తి లోపం జరగక పోవడాన్ని ఇది (పస్తావించదు. చిన్నయ సూరి, విభక్తి లోపాన్ని చెప్పాలని అనుకున్నా, సమాస నిర్వచనం చేనేటప్పుడు చెప్పక, తరువాత (ప్రసంగ వశాన సమా; విభక్తికి లోపంబగు_ అని మళ్ళీ “ోలట్టునకు గాదు" అని సవరించు కున్నాడు సమాసానికి, ఏమైనా ఈ లక్షణం ఆనుషంగిక లక్షణం మాత్రమే,

ఇక సమాసాలను వివరిస్తూ, వాటి లక్షణాలు *పాయికంబుగా సంన్కల్భతో క్తంబయగు”” అని చెప్పి, సంస్కృతంలో (పచురాలై న తత్పురుష, బహివ్రీహృ ద్వంద్వాలనే తెలుగు సమాసాలుగా స్థీరీకృతం చేశాడు. మళ్ళీ సంస్కృత లక్షణంబు దొడరని యుపమాన పూర్వపద కర్మధారయంబును గలదని యెజు:గునద్ర_ అని చిగురుకేలు, జుంటిమోవి మొదలైన ఉదాహరణల్ని చూపిస్తూ తెలుగు సమూసాలను సూచించాడు.

సమాసరచన 107 తెలుగులో సమాసం ఏర్పడే విధానాన్ని సంస్కృత నిర పేకంగా చూ న్తే క్రొత్త పద్ధతిలో ఉటుంది. "

(1) తెలుగులో సమాపాలన్నిటిలోనూ పూర్వపదం విశేషణంగానూ పరపదం విశేష్యంగానూ పని చేస్తాయి.

(ఇ విశేషణానికి, సంస్కృతంలో వచ్చేటట్లుగా, విశేష్యానికి గల లింగ విభక్తి వచనాలు రావు.

ఉదా॥ మంచి రాముడు - మంచి సీత _- మంచి ప్పస్తకం

()) విశేషణ విశ్రేష్యాల మధ్య సంబంధ బోధక (ప్రత్యయాల ఉనికి ఉండడం కనిపిస్తుంది.

ఉదా! ఊరి బావి, నీటి మూట, నూతి నీరు, జనపనార, తమలపాకు, ముద్దుటుంగర ము మొదలగునవి.

(4 పూర్వ ఉత్తర పదాలు సంయోజనం చెందేటప్పుడు పూర్వపదం: లోని కొంతభాగం లోపించడం జరుగుతుంది. ఆ భాగం సాధారణంగా, (ప్రత్య యాదులు చేరడం వలన ఏర్పడిన భాగమై, ఆ (ప్రత్యచయాదులు జారిపోయి కేవలం మౌలిక ధాతురూపం నిలిచి ఉండడం సంభవిస్తుంది.

ఉఊదా॥ లే(త) రెమ్మ-(క్రొంజిగురు-ముక్కాలు-పందొమ్మిది- ౪౦.

(ళు ఇటువంటివన్నీ గమనించి, చిన్నయసూరి (ప్రాతాది సూ(శాలూ, (ప్రౌఢ వ్యాకర్త “ఆచ్చిక సమాశంబులం దజచుగ వర్ణలోప ఆగమాదేళ వివా రంబులు పెక్కు. గానంబడియెడి” అనే సూూత్రమూ రచించవలసి వచ్చింది.

(0% సంస్క్యృతంలో కనిపించే సమాసాంత కార్యాల వంటివి సమాస మధ్య వికారాలు తెలుగులో కనిపీసాయి

1. ముక్యాంటి 2. ముక్కిడి 8౪ నలుగాలి వానన్‌ మొ.

(7) తెలుగులో సంస్క్బృాత లక్షణానికి సరిపడే ఐబహు(ప్రీహిలేదు. కాని పైన చెప్పిన నిమాసాంత రార్యాలు జరిగే సమాసాలలో కొంతలో కొంత బహువీహి లక్షణ కనిపిను.ది.

(8) ద్వంద్వం తెలుగులో సమాసం కౌదు అన్నదమ్ముల అన్న దానిని ఉధయ పదార్థ ్రధానంగా చేసే ద్వంద్వం అనడం కంటి, ఆ ఉభయార్థ (ప్రాధాన్యం కల, సముచ్చయ పదాలతో కూడిన వేరు వేరు వదాలయాే వ్య సంా భావించవచ్చు

108 తెలుగు భాషా చరిత _- రుఎనాత్మక పరిశీలన అన్నా, తమ్ముడూ నడు స్తున్నారు.

అన్నదమ్ములు నడుస్తున్నారు.

ఇక్కడ కనిపించే ఒకే విశిష లక్షణం బహువచన (ప్రత్యయాన్ని రెండవ పదానికి అంటగట్టి బహువచనార్జాన్ని మొ త్రానికి సాధించడం.

(% శక్రియారూపాలను విశేషణాలుగా చేసి [కియాజన్య విశేషణాలను వాడడం తెలుగులో చాలా ఎక్కువగా కనిపి స్తుంది. [కియారహిత వాక్యాలను నిర్మించడంలోనూ, యత్‌ తత్‌ (పయోగాన్ని పరిహరించడంలోనూ ఈ నిర్మాణం బాగా ఉపయోగపడుతుంది.

1, చెప్పిన వాడు వాడే.

2. వచ్చిన వాడు ఫల్గుణుడు.

(10) తెలుగులో విశేషణాలుగా వాడబడేని (వ్రత్వే5 భాషాభాగాలు కాదు. (త్రికము, ముగంతము, ధాతుజ విశేషణం, శ్రీసముం వంటివి, ఇతర విశేష్యాలూ, అన్నీ ఆయా సందర్భాలను బట్టి విశేషణాలు” వాడబడి సమాస రచనకు తోద్పుడుతుంటాయి.

(11) విశేషణ విశేష్యాల మధ్య ఇ, అ,టి, తి, ప, పుుటు,దు, రు, మొదలైన సంబంధ బోధక (ప్రత్యయాలు అనుసంధింపబడుతుంటాయి.

(12) తెలుగు (గ్రాంథిక భాషలో వాడబడే, అవ్యయీధావ సమా సాలు, బహువ్రీహి, ద్వంద్వం, కేవలం సంస్క్యూతం'" నుండి తెలుగులోనికి దిగుమత్రి అయిన ఆదానాంళశాలు. పర గాల (11) తత్పురుష, కర్మధారయ, ద్విగు సమాసాలకు "పేర్లు సంస్థృత లరిభ్రాష్షక్ష సంబంధించినవై నా, మౌలికంగా ఇవి విశేషణ విశేష్యాల సంయోజనం వలన జనించిన సమాసాతే.

ఇది తెలుగు సమాసాల చరిత్ర,

10 (ఇ) నణన పద నిర్మాణ ష్మకియ " ఆదాన (స్మకియను గురించి విపులంగా [గహించిన తరువాత, ఆదాన

(పక్రియ వలన కాకుండా, ఇతర పద్దతుల ద్వారా, భాషలో సరికొత్త పదజాలం ఎలా ఉత్పన్నమౌతుందో ఆ వైనం తెలుసుకోవలసి ఉంటుంది. సామ్యంవల్లా, ఆర్థపరిణామాలవల్లా వచ్చే మార్పు, సరికొత్త పదాల సృష్టికి తోడ్పడుతుంది. అటువంటి వాటితో

(1) పదారోపం (04602 202133 15) ఒకటి. ఈ మార్చును ధ్వని భేదం మీద ఆధారపడినట్లుగా చెప్పడం కంకే సామ్యం (4221027) మీద ఆధార పడి ఉందనడం సమంజసం. ఒక పదానికి సాధారణంగా ధ్వన్యాత్మక మైన ఒక చూపం స్టిరపడి ఉంటుంది, దాని స్థానాన్ని భాషా చ్రయోక్త, తానెరిగిన సామ్యం కల మరొక రూపం చేత ఆరోపాన్ని పొంది న్తే అది పదారోపమై మరొక కొత్త రూపం జనించడానికి వీలును కలిగిసుంది. ఈ ఆరోపాన్ని పొందించడానికి సామాన్య పరిస్థితి సరిపోదు. ఒక్కొక సారి సాధారణ పద స్వరూపానికి భిన్నమైన పద్దతిలో ఆలంకారికంగానో, సమాసరూపంతోనో కొన్ని పదాలు తయారవకం జరుగుతుంది, వాటి నిర్మాణంలో ఒక సూత బద్దత ఉఎడవచ్చు. కాని అవి కొత్తగా రూపుచెందడం చేత, సామాన్యుని వ్యవహారంలో అంత సులువుగా ఇమడలేవు. అటువంటప్పుడు భాషా వ్యవహర్హ, వొటి స్థానంలో, తొనెరిగిన, ఆ సదాలతో ఫామ్యంకల పదాలనో, పదభాగాలనో అనుసంధించి, ఆ వ్యవహారాన్ని భాషలో నిలువబెట్టడర జరుగుతుంది. ఇటువంటి మార్పుకు నాగరక భాషలోకన్నా జానపద భాషలో (ప్రాచుర్యం హెచ్చుగా ఉంటుంది.

ఉదాహరణకు, ఉల్చా అనే అరబ్బీ పదానికి కానుక అని అర్హం. ఇది తెలుగులోనికి ఆదాన పద్దీతిలోనే (ప్రవేశించింది. సాహిత్య భాషలో. “ఉలుపా” అని ఉంది, “తన కులుపా చాలదని...” (ప్రభా. కౌని జానపద వ్యవహారంలో ఈ పదం, ఉలపావులు _ ఉలపాయలు అశే రూపాలను పొందింది. వక్ష, తన భాషా వ్యవహారంలో ఉన్న పావులు, పొయలు అనే పదాల సామ్యాన్ని బట్టి,

110 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన “ఉలపాలు" అని ఏర్పుడవలసిన రూపాన్ని ఉలపావులు, ఉలపాయలు అనే రూపాలుగా తీర్చుకోవడం జరిగింది.

ఇటువంటివే,

స్వాతివాన ౫ చేటవాన

ముక్కాలిపీట ఇ మొక్కలపీట

వింజామర పౌ ఇంజామణి వంటి కొత్తపదాలు.

(2) సమ్మి(శణ (ప్మ్యకియ (6౦౧౯101 1022౬09%) వ పయోకకు, ఇంచుమించు ఒకే అర్థం కల కొన్ని పదాలు, తన భాషా వ్యవహారంలో స్థిరపడి, ఆతడు వాటిని కలగలుపు చేయడం వల్ల, కొత్తపదాలు జనించడానికి వీలు కలుగుతుంది. ఉదాహరణకు,

సందుకాయ సెనై

“పేపరు కాగితం

'మెడకంరం మొదలై నవి. సందూక్‌ అనేది పెచ్లై అనే అర్థంలో, తెలుగులోకి జొరబడిన అదానపదం, దానికి పెళై అనే పదం కూడా చేరి, మధ్యలో పదారోపానికి కూడా లోనై, ఈ కొత్త పదం ఆవిర్భవించింది. అయితే కేవలం సపెళై అనే సామాన్యా రంలో కౌకుండా, కేటీ విశేషానికి ఇది ఆన్వయింపబడింది. అదే విధంగా పేపరు కాగితం అనేది న్యూన్‌పేపరుకు మాత్రమే అన్వయి స్తుంది. మెడకంరం అనేది ఉడికిన కోడికూరలో ఉండే కోడి మెడ తునకకు మాత్రమే అన్వయి స్తుంది.

(3) నాగరీకరణం (8909ల 56256ేఇ26ే[226109 0౪ ]కార6ల (౮౦౭౦109) : ఇది ఎక్కువగా జొనపదభాషలో సంభవించే మార్చు. తెలుగు భాషయొక్క మౌలికసూ[త్రాం ననునరించి, తెలుగులో (1) పదాది సంయు క్రాక్ష రాలుండవు, (2) పదాదిన తాలవ్యాచ్చులయిన ఇ, ఎ లతో కూడి వకారం క్వచిక్తుగా కనిపిస్తుంది, (3) మహాప్రాణత్వం ఉండదు. ఈ లక్షణాలలో, 1,3 లక్షణాలు తత్సమాలద్వారా తెలుగు భాషలోనికి (ఫవేశించిన లక్షణాలు, రె.గ్రవ లక్షణం, పరిణామవళాన తెలుగు నాగరక భాషలో కుదురుకున్న లక్షణం. జాన పదులు, మూలసూత్రాల ననుసరించి భాషను వ్యవహరిస్తూ, నాగరకల భాషతో ఉన్న పై మూడు లక్షణాలనూ చూచి, తమ భాషను కూడా నాగరకభాషగా మావ్చాలనే స్పృహను పెంపొందించుకుంటారు. అటువంటి చోట్ల, వాళ్ళు చేసిన

మాద్పులవల్ల పదాలకు కొత్త రూపాలు ఏర్పడతాయి

నవీన పద నిర్మాణ [పక్రియ శ11 ఉదాహరణకు, వపదాది సంయుక్రతను కలిగించడం తాంబాళం ు స్తాంబాళం తాళి ము స్టాళి వ కారం జొప్పించడం-_ ఎముకలు ౨ ఎంకలు ౨. వెంకలు ం ఎంగిలి నా 'వెంగిలి ఎగతాళి జా 'వగతాళి ఎక్కి-రింత ఖా వెక్కిరింత ఈ వకార యుర్త రూపాలను నాగరకులు కూడా (గహ్హించి వాడుకోవడం వలన అవి ఆమోదయోచ్యాల్రై నిఘంటువులకు ఎక్కడం సంభవించింది. ఎన్ను (222 రై ౧౦౯౫) ౫ వెన్ను ఎన్న మా 'వెన్న ఎక్కిరి ౦త యా వెక్కిరింత మహా ప్రాణత్వం పొందించడం- బావి ఎ ధావి . కధ యా ఖద సగం "ఇ సఘం జంజెం రుంయిం (4) నవ్యకల్పనలు (090౪726005) | (ప్రయోక్త కుండే కల్పనా శ క్రివల్ల, కొన్ని పదాలు సందర్భాన్ననుసరించి, అర్ధవిధేయాలై వానిచే అప్పటి కప్పుడు కల్పింపబడతాయి. ఈ కల్పనకు ఆధారభూతమైన ఆంశం, ఆపదం సూచించే నస్తువుకు సంబంధించిన వర్ణ నాంళం,. ఉదా॥ జొనపద భాషలో, పూజారి ౫... వేల్చులోడు ఆడపిల ణా. పరయింటి దీపం ఛం మగవాడు ౨ తనింటి దీపం స 'రక-మాను వైలు సిగ్నల్‌ గా 117008 00౫ వపా మనుసాల

112 తెలుగు భామా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన ముండ (గాసం మా మనోవర్తి చిన్నపిల్ల పౌ చంకబాటు ఇటువంటి కల్పనలే కౌక, పశువులకూ పతులకూ పెట్టుకునే పేర్లు, ధాన్యంలో భేదాల పేర్లు, చీరల్లోనూ రవికిల్లోనూ ఉండే భేదాలను స్పష్టం చేసే పేర్లు నగల "పేర్లు, ఆయుధాల పేర్లు, వ్యాధి్నఫ్‌శేషాల పేర్లు ఇవన్నీ కల్పనా పటిషాలె అవత ళం క. వన లం అరా రించి కొత్త పదసంపదను భాభ్యకు _పసాదిస్తాయి. ఉదా॥ (1) చీరెలు ౫ కోటబొమ్మంచు చీరె గంగసరాల చీరె మూడుకొంగుల చీరె అంచ పట్టిన చీరె నాగపడిగల చీరె ముత్యాలపందిరి చీరె మొ! (2 రవికెలు- పూసల రవికె గొల్లపోత రవికె ఆద్దాల రవికె 'నేర్లుదీసిన రవికె సన్నపోత రవికె కసింద రవి3 (8) ఆభరణాలు- గిరి గాజులు బిళ్ళగాజులు కర్ణ పువ్వులు బవిరి రేకలు చిటికెన బద్దులు అనంత గంటీలు ముంగామురుగులు మీనా బిళ్ళలు

నవీన పదనిర్మాణ (ప్యకియ 118 (4) ధాన్యభేదాలు- కాళి సన్నాలు చిట్టి మళల్లైలు కృష్ణ (పయాగళలు గొరీ కుంకుమలు రామ సాగరాలు మళల్లై సన్నాలు (ఈ) గుక్టాల పేర్లు - పున్నమ చం(ద్రుడు నడుమింటి డేగ చందుని తేట సంపెంగ పువ్వు (8) ఆవుల పేర్లు- లేతమావిడి కల్పవృక్షము ఆకౌొశగంగ చిశ్రవన్నెల చిలక కామ ధేనువు (౧) ఆయుధ భేదాలు- చిగురు కండెలు చందురు వంకలు తామర కూనలు కుప్పి కోలలు నేచాలు చీకటి మిణుగుర్హు (8 వ్యాధి విశేషాలు- కడుపు బల్ల గండమాల గానుగ రోలు దోర శిరసు కుందేటి యెర్లు ఇాలగొదలు ఒక్కో వృత్తికి సంబంధించిన వివిధాంశాలతో ఈ రకమైన నవ్యపద సమృద్ధిని మనం చూడవచ్చును. ఈ విధంగా కొత్తషదాల కల్పన '్రయోతక్త యొక్క కల్పనా సామ ర్ట్యాన్ని బట్టి ఏర్పడి భాషలోని సద సంపదకు వి_స్పృతిని కలిగిస్తుంది. క్షే)

పూండలిక విజ్ఞానం భాషతో సంభవించే ధ్వని పరిణామాన్నీ, అర్హపరిణామాన్ని, ఆదాన (ప(క్రియనూ నిశితంగా పరిశీలించిన తర్వాత, మొత్తం భాషలో వేరువేరు (ప్రాంతాలను బట్టి, వ్యవహ _ర్హల సాంస్కృతిక స్థాయిని బట్టి, వయో భేదాన్ని బట్టి, భిన్నభిన్న రూప విశేషాలు ఎలా ఏర్పడవచ్చునో అ-చవా కట్టడం కష్టం కాదు. ఒకే భాష ఆది వ్యవహరించబడే భౌగోళ. స్థితిగతుల్ని బట్టీ, దాన్ని వ్యవహరించే మనుష్యుల వివిధ స్థాయిలనుబట్టీ, భిన్నత్వాన్ని సంతరించుకోగా, ఆ భిన్నత్వాన్ని పరిశీలించే శాస్త్రమే మాండలిక విజ్ఞానంగా పరిగణనం చెందింది, ఒక కాలంలో ఒక మనిషికి స.బంధించిన వైయక్తిక భాషా వ్యవహా రాన్ని ఆంగ్లంలో 14 0160౯ అని వ్యవహరిస్తారు. మాండలిక భాష అంకే, ఒక మండలానికి చెంది, భిన్నభిన్న జనులకు 3ంబంధించిన, ఒక కాలంయొక్క వైయక్తిక భాషా వ్యవహారాల సమాహారం అని నిర్వచించవచ్చు. (ప్రాంతీయ భేదాన్ని లెక్కపెట్టకుండా, ౨ఒక భాష మొత్తంలో, ఒక కాలంలో ఉండే భిన్న వ్యవహారాల సమాహారాన్ని (గహిన్సే, - దానికీ, ఒక (ప్రాంతానికి మాత్రమే చెందిన భిన్నవ్యవహారాల సమాహంరానికీ, భేదం కనిపిస్తుంది. ఒక భాష మొత్తంలో ఉండే వైయక్రిక వ్యవహారాల మధ్యగల పోలికల కంకే ఒక మాండలికంలోని వైయ కిక వ్యవహారాల మధ్య ఉండే పోలికలు హెచ్చు. ఒక భాషకు చెందిన -రెండు మాండలికాల్లో ఈ వైయక్తిక భాషా వ్యవహారాలు (14101666) ఎక్కువ పోలికలు కలిగినవిగా కనిపిస్తే ఆ రెండు (ఫాంతాల వారిక్తి పరస్పరావగాహన ళ క్రి (ైజజలు21 [01661118101110) పుష్క లంగా ఉన్నట్లు అర్ధం చేసుకోవచ్చు. అఎసే ఈ రెండు (ప్రాంతాల మధ్యా సమాన వ్యవహార పరిధి (00220 00౯6) ఉంటుంది, ఈ పరీధి స్పష్టంగా ఉన్నంత కాలం ఆ మాండలికాలు రెండూ భిన్న భాషలుగా పరిగణించబడక, ఒకే భాషకు చెందిన ప్రాంతీయ భేదాలుగానే పరిగణించబడతాయి. క్ష క్‌ (ఇక్‌ ఒ) స్ట్రా ౮ ( అవాలి. ౩ 0౮౮౪౯)

మాండలిక విజ్ఞానం 115

ఒక్కొక్కసారి రెండు మాత్రమే కాక అంత కెక్కున (పాంతాలకు చెందిన భాషా భేదాలకు కూడా ఒకే సమాన వ్యవహార పరిధి ఉండడం సంభ వించవచ్చు.

గి 6

లేదా, వాటికి ఒకే సమాన వ్యవహార సరిధి లేకపోయినా, అవి సమ

కూడే పద్ధతివల్హ ఒకదాని కొకటి అర్ధమయ్యే మార్గం స్పష్టం కావచ్చును, జ్ర ౮

ఒక మండలానికి చెందిన భాషా భేదాన్ని, దానితో సంబంధం కలిగిన పొరుగు మండలానికి చెందిన వ్యక్తి, రెండు విభాగాలుగా ఏర్పాటు చేసుకోవడం జరుగుతుంది. (1) తన భాషా వ్యవహారంతో భిన్నంకాని వ్యవహారసమా హారం సమాన వ్యవహారపరిధితలో ఇమిడేవన్నీ ఇటువంటి వ్యవహారాళే. (వ తన భాషా వ్యవహారంలో భిన్నత కలిగి ఉన్నా తనకు అర్ధమయ్యే వ్యవ హోరం- ఈ రెండవ రకపు వ్యవహారాన్ని తన వ్యవహారంగా అంగీకరించడం గానీ, దాన్ని తన వ్యవహారంతో కలిపి వాడడం గానీ అతడు చేయలేడు. కాని దాన్ని అర్థం చేసుకునే [పయత్నంలో కృత కృత్యుడు కాగలడు. ఇందులో తాను వాడే వైయక్తిక వ్యవహారాన్నిఉత్సాదక వ్యవహారమనీ(07064466176 16101609 తాను అర్థం మా(త్రమే చేసుకోగల న్యవహారాన్ని (గహణశీల వ్యవహార మనీ (609061౪౬ 14101600) వ్యవహరించవచ్చు.

118 తెలుగు థాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన అదలా ఉండగా, ఏ భాషలోనైనా అర్హ జోధనకు ఆనవసర మనిపిం చేంత ఎక్కు వగా (౬౭డజ96ేఎ%లి వాక్యంలో ధ్వనులు పేర్చుబడవచ్చు. అంజకే ఒకరు ఉచ్చరించే (ప్రతి వాక్యంలోనూ ఉండే ధ్వనుల్ని మనం పూర్చిగా వినక పోయినా ఆ వాక్యగతమైన అర్థం మనకు అవగతమవుతూనే ఉంటుంది. వాక్యంలో ఉండే (పతి ధ్వనీ (ప్రత్యేకార్థాన్ని ఇచ్చేదే అయితే ఆ ధ్వని వినిపించకపోతే మనకా వాక్యం ఆర్ధం కాకుండా పోవలసి వస్తుంది. ఈ విధమైన వాక్యాలు ఏ భాషలోనూ ఉండవు. దీన్నిబట్టి ఏ భాషలోనైనా ధ్వని విరహితమైన ఆనగాహనా శక్తి సగానికి సగం ఉంటుందని భాషావేత్తలు అంచనా వేయగలిగారు. ఇది ఉండడం వల్లనే రైలు న్లేషను, ఫాక్టరీ స్టలం మొదలై న ధ్వని సంకులమైన స్టలాత్లో కూడా జనం ఎదుటివాడు ఉచ్చరించే వాక్యాలను పూర్తిగా వినలేకపోయినా అవగతం చేసుకోగలుగుతున్నారు. ఇట్లా అవగతమయ్యే ధ్వని సంకేత ధ్వని ((60|౯ 0156). అంతేకాక ఒక గదినిుండా మనుషులుండి, అక్కడ నాలుగైదు వేరువేరు. భాషల్లో సంభాషణ పెద్దగా సాగుతున్నాసరే, ఆ గోల మధ్యలో, ఒకడికి తన భాషే ఆవగతమై అందుకు మిగిలిన భాషాధ్వనులన్ని ఏ విధంగానూ (ప్రతిబంధకాలు కాకుండా ఉండడం జరుగుతుంది... ఈ రకంగా అవగతం చేసు కునే ధ్వనిని సంవాద ధ్వని (012౧061 ౧౦156) అంటారు. ఇటువంటి భేదాలు కూడా మాండలిక పరిగణనంలో ప్రధాన పాత్రను వహి స్తాయి, భాషలో (ప్రాంతీయ విభేదాలను గురించి వెతికేటస్పుడు మనం ఒక విషయం గు _క్రించవలసి ఉంటుంది. ఏ (ప్రాంతంలోనై నా విద్యావంతుల భాషకూ, విద్యాహీనుల భాషకూ భేదం ఉంటుంది. రెండూ రెండు సమాంతర రేఖల వంట్సివి. విద్యావఎతుల భాష విభిన్న (ప్రాంతాలకు చెందినదే అయినా అందులో ఏక స్కూత్రత కనిపి సుంది. ఇఎదుకు కారణం ఏ [ప్రాంతానికి చెందిన విద్యావంతుల నైనా, ఒకరిరొకరికి సంబంధం ఉండేటట్లుగా కలిసే (పచారసాధనాలలోని ధాష, సాధారణంగా ఈ విద్యావంతుల భాషనే (పామాణికంగా ఉంచుకుని ఇదే సరియైన భాష అనడం, దీన్నిబట్టి మిగతా విభేదాలను సరిచేయడానికి (ప్రయ త్నిఎచడం నాగరకులకు ఆలవాటు. ఏ ('ప్రాంతంలోనై నా శిష్ణవ్యావహారికంగా చెల్లుబడి అయ్యేభాష ఈభాషే! (ప్రాంతీయ భాషా స్వరూప పరిగణనంలో ఇటువంటి భాష చూపించే (ప్రభావం చాలా తకవ. ఇక, ఈనాటిక్కూడా తెలుగుభాషకు ఖచ్చితమైన మాండలిక భేదా లెన్నో సశాస్త్రీయంగా స్టాపించబడలేదు. కేవలం వ్యవహార సౌకర్యం కోసం

మాండలిక విజ్ఞానం శ1 మాత్రమే, రాజకీయంగా చేసిన విభాగాలను బట్టీ, ఆయా ప్రాంతాల నామాలను బట, కృష్టా, గుంటూరు, విశాఖ, నెల్లూరు, తెలంగాణా, రాయలసీమ ఆంటూ విభజించిన అశాస్త్రీయ మాండలిక నామాళే చెల్లుబడి అవుతున్నాయి. డా॥ భద్రి రాజు కృష్ణ మూర్తిగారు తెలుగు మాండలికాలను నాలుగు విధాలుగా విభజించ వచ్చునని స్థూలంగా చేసిన సూచన మాత్రం ఒకటి కనిపిస్తుంది.

తెలుగు ఎకాడమీ నిర్వాహకులు, మాండలిక సర్వేక్షణ చేయించి (012166 565769) మాండలిక వివరాల్ని తయారు చేయాలని మొదలు బెట్టి ఇప్పటికి, కడప, గుంటూరు, విశాఖ, కరీంనగర్‌, వరంగల్‌ మండలాలకు వమాషశ్రం ఈ వివరాల సంపాదనను పూర్తి చేసి [ప్రచురించడం జరిగింది,

ఈ సర్వేక్షణ సశాస్త్రీయంగా తెలుగు దేశమంతటా జరిగి, వివరాలు (ఫ్రకటించబడితేనే తస్ప తెలుగు భాషా మండలాల నిక్కచ్చితనం స్పష్టంకాదు.

పాశ్చాత్య దేశాలలో మాండలిక భేదాలను భాషా పటాల ద్వారా గుర్తించే వాడుక పందొమ్మిదవ శతాబ్దం పశ్చిమార్థంలోనే ఆరంభమైంది, 1881 లో జర్మన్‌ భాషకు చెందిన భాషాభేదాలను 66౦0౯6 ₹7ల06౯ అనే భాషావేత్త భాషాపటం (1108112806 తీం129) ద్వారా చూపించడానికి _పయత్నం చేయడం జరిగింది. అపటాలు గీయడానికి ఆయన _ అవలంబించిన పద్ధతి ఇది: జర్మన్‌ భాషతో 4( వాక్యాలను ఏరి వేరు వేరు ప్రాంతాలలో ఉండే 40 మంది పారళాల ఆధ్యాపకులకు వాటిని పంపించాడాయన. వాటిని, వాళ్ళ వ్యవహారంతో ఉండే రూపాలతో తిరిగి వ్రాసి పంపించమని అభ్యర్థించడం జరి గింది. ఆ విధంగా, ఒకే భాషకు ఆ రోజుల్లో మాండలికాలయిన మార్పులు ఎన్ని ఉన్నాయో నేకరించడం జరిగింది. అయితే, ఆ పారశాలాధ్యాపకులు ఈ విష యాల్లో తరిఫీదు పొందినవారు కాదు. అందువల్ల ఆ (ప్రయత్నాన్ని శాస్త్రీయ మైన (ప్రయత్నంగా భావించడానికి వీలులేదు.

తర్వాత ఎంతో మంది ఈ రకమైన (ప్రయత్నాలు చేయకపోలేదు. ఆమెరికన్‌ కౌన్సిల్‌ ఆఫ్‌ లెర్నెడ్‌ సానైటీ వారు, 1880-48 సంవత్సరాల మధ్య ఒక భాషా పటాన్ని (41129) వెలువరించడం జరిగింది. దీనికి సంపాదకత్వం వహించిన వాడు 1209 కల అనే పాళ్చాత్యుడు. ఆయన ఈ పధకంలో పని చేయడానికి పదిమంది ఛాషా జిజ్ఞాసువుల్ని ఎన్నుకోవడం జరిగింది. వాళ్ళకు ధ్వని లేఖనంలో (2[0%6616 5019ల) తరిఫీదు ఇవ్వడం జరిగింది. వాళ్లు ఒక్కో (ప్రదేశంలో ఒక్కొక్కరి వంతున ఎంతో మంది భాషా వ్యవహర్తల్ని (1050020263) (ప్రశ్నించి సమాచారాన్ని రాబట్టుకున్నారు. ఈ సమాచారం,

118 తెలుగు భాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన వర్మ ౦, పదం, వాక్య నిర్మాణం, పదబంధాలు మొదలై న భాషకు సంబంధించిన మౌలిక విషయాలను కలిగి ఉన్నది. అంతకు ముందు ఎవరో ఒక వ్యక్రినే సమాచార దాతగా (గ్రహించే వాడుక ఉండేది. ఈ నవీన విధానం వల్ల , ముసలి, పడుచు - బీద, గొప్ప- ఆడా మగా, కులీన, అకులీన - విద్యాధిక విద్యారహిత- వర్గాల భేదాలను గూడా దృష్టిలో ఉంచుకుని సమాచార వై విధ్యాన్ని రాబట్టడం ఒనగూడింది. ఈ (ప్రయత్నం వల్ల నే, ఒకే భాషతో, అంతర్గతంగా పలుభాషా (ప్రదేశాలు (506600. 2౯629) ఉన్నట్లుగా స్పష్టమైంది. ఈ విధంగా 1919 నాటికే ఈ మాండలిక పటాల నిర్మాణం పాళ్ళాత్య దేశాలలో రూపం దిద్దుకున్నది.

ఇక భారత దేశంలో తొలుదొ_ల్తగా భాషావిషయక సర్వేక్షణ జరిపిన వాడు (గ్రియర్‌ సన్‌ పండితుడు. ఆయన, ఉద్యోగవశాన జరిపిన సర్వేక్షణ అవడంవల్ల, దీన్ని శాస్త్రీయపద్ధతుత్లో నిర్వహించిన సర్వేక్షణగా సేర్కొనడానికి పీలులేదు. కేవలం (పశ్న్చ్నావళిముఖంగా ఆయన సామగిని సంకలనం చేశారు.

ఏ భఛాషలోనై నా, వర్షం, పదాంశం, పదం, వాక్యం, పదబంధం నంటి మౌలికాంశాలను దృష్టిలో ఉంచుకుని, ఒక నిర్ణిష్టమైన పద్ధతిని అనుసరించి మాండలిక పటాలను (0121666 తీ లే 565) నిర్మించనలసి వస్తుంది, అవి నిర్మించడంలో ఆవశ్యమూ ఈ కింది సూత్రాలను పాటించాలి: (1) తొలుత భౌగోళిక స్థితిగతుల వల్లనో, రాజకీయ పరిస్థితుల వల్లనో భాషలో భిన్న లక్షణాలు ఉండగలవని మనం అనుమానించే ప్రాంతాలను పరిశోధకుడు ఎన్నుకో వలసి ఉంటుంది. (2 ఆ భిన్న(పదేశాలలో (ప్రాతినిధ్యం వహించే ఊళ్ళను అటూ ఇటూ కూడా మొదటనే ఎంచుకోవలసి ఉంటుంది. (8) ఒక్కో ఊరికి సుళిక్షితు జైన ఒక్కో భాషా సంగ్రాహకుడు (11614 ఇంకల9ి వెళ్ళి అక్కడ వ్యవ హృర్పల్ని (0202265) నియమి-చుకోవలసి ఉంటు9ది. ఇతనికి కొన్ని కనీస లక్షణాలు ఉండడం అవసరం. (1) సమాచారదాత మకీ చిన్నవాడు కాకూడదు, (10) ప్పూర్తిగా విద్యావంతుడూ కాకూడదు. (111) పలుమార్లు ఇతర [ప్రాంతాలకు చయాణం చేయడంవల్ల , తన భాషమీద, ఆయా (ప్రాంత భాషల (ప్రభావం పడినవాడు కౌకూడదు. (17) తాను నివసి స్తున్నపష్పుడున్న యువ తరానికి, ముందుతరంలో పుట్టి 'ెరిగినవాడై ఉంటే మంచిది. (7) ఉచ్చారణావ యవాల లోపం, ఉచ్చారణ లోపం గలవాడుగా ఉండకూడదు. ఇటువంటి లక్షజాలు కలిగిన వ్యవహ_ర్హల వలన మంచి ఫలితాలు లభించే అవకాశం ఉంది.

(40) ఆంతేకాక, వృద్దులనుండి, పడుచువారినుండి, విద్యాధికుల్నుండి, విద్యా హీనుల్ను౦డి, రకరకాల వృత్తులు చేపట్టినవారినుండి, స్తీలనుండి కూడా విషయ

మాండలిక విజ్ఞానం 119 "సేకరణ చేసి మొదటి సమాచారదాత (1000౯229) ఇచ్చిన సమాచారంతో దాన్ని క్రైపారు వేసుకుని చూడవలసి ఉంటుంది. (ఈ) భాషా సంగ్రాహకుడు 'మొదట కాను రాబట్టదలచుకున్న సమాచారాన్ని (ప్రశ్నావళి రూపంలో తయారు చేసుకుని ఉంచుకోవలసి ఉంటుంది. (% ఆ (ప్రశ్నలకు జవాబులు సమాచార దాత నుండి రాబస్టే (ప్రయత్నంలో వర్ణాలు, పదాలు వాక్యం పదబంధాలు వంటి విభిన్న మూలరూపాలకు సంబంధించిన భాషాస్వ్యరూపాన్ని గుర్తించడానికి వీలు కలుగజేనుకోవలసి ఉంటుంది. (7) వర్ణాలను ఉచ్చారణ విధేయ లిపిలో గ్రహించే తరిఫీదును భాషా సం(గ్రాహకుడు అవళ్యమూ పొందడం ఆవసరం.

ఈ సమాచారాన్ని నేకరించడం కుజ్జంగా లోపరహితంగా ముగిసిన వనుక ఆయా అంశాలలో విభిన్నతలు ఎక్కువగా ఉన్నచోట, వాటిని సూచిసూ, విభేదక రేఖలు (150 8105 566) గీయాలి. అంపే ఒకోగ(ా అంశానికి ఒక్కో వ్యవహార విభేదకరేఖ కలిగిన పటం తయారుచేయాలి. అటువంటి పటాలు ఎన్నో అంళాలను సంబంధించి లెక్కకు మికిిలలిగా తయారుకావడానికి పీలు-టుంది. ఈ అన్ని పటాలలోను, భేదకరేఖలన్నీ ఒకే ప్రాఎకాన్ని దాటుతూ, ఒకే విధంగా (ప్రదేశ విభజనని చేసినట్లయితే, ఆ రేఖలకు అటూ ఇటూ ఉన్న రెండు (పదేశాలనూ, మనం ఒకే భాషకు చెందిన రెండు మాండ లికాలుగా నిర్ణ యించవచ్చును. అనగా, ఈ పటాలను ఒకదాని మీద ఒకటి బొత్తిగా ఉంచి వెలుగుకు అభిముఖంగా పట్టి ఉంచితే ఆ రేఖలన్నీ ఒక టొ త్తిగా, ఒకే (ప్రదేశాన్ని దాటుకుంటూ పోతూ ఉండడం మనకు స్పష్టంగా కనిపి నుంది.

అట్లా కాక, భేదక రేఖలన్నీ అడ్డదిడ్డంగా బిక్కిరి విక్కిరిగా ఒక దాన్నాకటి కష్తిరిస్తూ కనపడితే అక్కశ స్టిరవడ్డ మాండలిక భేదమేదీ లేదని గుర్తించవచ్చు. పెద్ద పెద్ద పట్టణాలు నానారకాల జనులకు కూడలి స్టలాల్వై బహు భొషా '్రాంకాలు (04016 189821 గీ?62 5) గా ఉంటాయి. రాజకీయ మత, సాంఘిక కారణాల వలననో, వస్తువుల కొనుగోలుకో, న్యాయస్థానాల కొరకో, వ్యాపార నిమిత్తమో, జనం ఇటువంటి చోట్ల కు వివిధ [ప్రాంతాలనుండి వస్తూ పోతూ ఉంటారు. ఇక్కడ ఒక భాషకు సంబంధించిన ప్రాంతీయ ేదా లతో పాటు, భిన్న భాషా న్యవహారాలు కూడా వినిపి స్తుండ వచ్చును. ఇటువంటి (ప్రదేశాలను స్టిత్యంతర (మ్రదేశా (౧౯౭0510100 ౯625) లంటారు, ఇటువంటి చోట్ల వ్యవహార భేదక రేఖలు బిక్కిరి బిక్కిరిగా ఉండడం కనిపి స్తుంది.

ఆధునిక కాలాన రేడియో, పత్రికలు, సినిమాలు, పెలివిజన్‌ వంటి ప్రచార సాధనాల వల్లా, పారిశ్రామికీకరణం వల్లా, శీఘయాన సాధనాల వల్తా,

120 తెలుగు భాషా చరిత - తులనాత్మక పరిశీలన ప్రాంతీయ భాషా భేదాల మధ్య దూరం తరుగుతున్నట్లుగా మనం గుర్తించ నచ్చును. అనగా మాండలిక భేదాల ఉనికి (క్రమంగా తెరమరుగ్రై పోతున్న దని చెప్పవచ్చు. కాని మాండలికాధ్యయనం వల్ల (1) వ్యవహర్హ సమాజాల (596601 ౦ం౫మ౫ణ1665) మధ్య సదవగాహన ఏర్పడుతుంది. (8) ప్రాచీన సాంస్క్య్బుతిక చరి్యత్ర వెల్లడి అవుతుంది. (8) ఒకో(+- (ప్రాంతపు భాష మీద కుదురుకున్న పరభాషా (ప్రభావం, సామ్యం, ఊనిక, స్వరం, కొత్తి పద బంధాల పుట్టక వంటి ఎన్నో అంశాలలో ఉండే విశిష్టతలు గోచరిస్తాయి. (4) దీనివల్ల భాష సజీవమైందనీ, మార్పును అనుక్షణమూ ఆహ్వానించే (పక్రియ అనీ (గ్రహింపు కలుగుతుంది. (ఈ) (ప్రాచీన వ్యాకరణ వేత్తలు చెప్పిందే వేదమినీ, దాన్ని ఆతిిక్రమించడం నేరమనీ ఊహించే ఛాందసం నశిస్తుంది.

ఈ (ప్రయోజనాల నాశించి, ఈ మాండలిక విజ్ఞానాన్ని అధ్యయనం చేయడం అవశళ్యమూ ఆవసరం.

1న అర్ధ విజానం థి ఖా

ప్‌ భాషలోనైనా పదమశేది ఎప్పుడూ అర్హరహితంగా ఉండదు అర్ధం అంటే ఏమిటి అనే (ప్రళ్న వెనక ఎంతో తాత్త్వికత కనిపిస్తుంది ఒక వ్యకి తన మనస్సులో, తన మానసిక స్థితిగతుల్ని ఆధారంగాకొని ఏర్పరచుకొనే భావజాల మే ఆతడు తీర్చే భాషలో వ్యక్తమవుతుంది. ఆ భావజాలం యొక్క సంపూర్ణ స్వరూపమో, ఆందులో కొంతభాగమో, దానికి సంబంధించిన వివిధ చ్చాయలో, భాషలోని పదాలకు అర్జాలుగా భాసించడం జరుగుతున్నది. ఇటువంటి అర్జాలనూ, వాటి ఛాయలతో సహా అవి పొందే పరిణామాలనూ గుర్తించి, కొన్ని విభాగాలుగా పేర్చి, వాటి (ఫక్యేక లక్షణాలను నిర్వచించడం వలన, అర్హ పరిణామ చరిత (25101087) రూపు చెందుతుంది

మన (ప్రాచీన భాషావేత్తలు మాటకున్న అర్థాన్ని గురించి విపులమైన చర్చ చేయడం జరిగింది. పాణిని సంస్కృత భాషకు రచించిన వ్యాకరణం, యాస్కుడు మాటల అఆర్బ్జాలకు వ్యుత్పత్తుల్ని ఆలోచిస్తూ తీర్చిన నిరుక్తం, భ_ర్హ్పృహరి తన వాక్యసదీయంలో శబ్బమన్నది ఒక అర్జాన్ని వెలువరించడానికి పుట్టిన అంశమే (అగ) కాని, కేవలం దాన్ని కొన్ని ధ్వనుల సమూహంగా విభజించి పరిశీలించడానికి వీలుకానిది అని చేసిన స్ఫోటవాదం, పతంజలి తొలు దొ_ల్పగా తన మహాభాష్యంలో శద్దానికున్నట్లుగా పేర్కొన్న ధ్వనీ, ఇవన్నీ పడానికుండే అర్జాన్ని గూర్చిన వివరణలే. కాగా ఆలంకారికులు పేర్కొన్న అభిధ, లక్షణ, వ్యంజనానృళ్తులు కూడా అర్ధాన్ని వివరించడానికి రూపు చెందించిన ఆంశాలే. ఆనందవర్ధనాచార్యుడు (ప్రచారంలోకి తెచ్చిన ధ్వని, న్యంజనావృ త్తి మూలకమే, ఆయన, పతంజలి వాడిన ధ్వనిపదాన్ని (గహించి, దాన్ని అర్థ శక్తికి పర్యాయపదంగా వాడుకోవడం జరిగింది. దీన్నే తరువాతి ఆలంకారికు లైన అభినవగు ప్పుడు, మమ్మటుడు, విశ్వనాధుడు మొదలై నవారు దాగా వ్యాి లోకి తీసుకురావడం జరిగింది,

ఒక పదానికి లోక వ్యవహారం వల్ల, రూఢి వల్ల కలిగిన అర్ధమేకాక సన్నివేశం వలన, పరిస్థితుల వలన, ఉచ్చారణా వైవిధ్యం వలన ఆ పదాన్ని

192 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన ఆంటి పట్టుకుని అర్జచ్భాయలెన్నో ఉ.టాయనీ, వీటన్నిటి సమాహార స్వరూపమే పదగతమెన, నిజమెన అర్షమనీ ఆనందవర్షనావార్యుడు స్పష్టం చేయడానికి యా మి ధ్‌ థి టి ప్రయత్నించాడు. అదే ఆయన ధ్వని సిద్ధాంత సారాంశం కూడా. దిన్నే అషషేం: 0 ౯65 ఆే భాషావేత్త సంఘపరమైన నాంస్కృృతికార్హ మని (506121 64100౯21 కీ 9109 వివరించాడు. పదానికీ, అందులో నిక్షిప్తమైన అర్జానికీ ఉన్న సంబంధం యాదృ చ్చిక ((దింం1కేంం921 మెంది. పరంపరగా ఒక పదానికి ఇదీ అర్ధమని మనం రా గహించి గురు పెట్టుకోవడం జరుగుతున్నదే కాని ఆపదానికీ ఆ అర్జానికీ ఎటు వంటి సంబంధమూ లేదు. నిస్పు అన్న పదాన్ని మనం ఉచ్చరి స్తున్నప్పుడు, దాని కున్న అర్థం వల్ల అది మన నోటిని కాల్చ్బదు కోమలి అనే పదంతో ఉన్న ఏ ఉలి ఆక్షరానికై నా కోమలత్వంతో సంబంధం లేదు. కాని మనుష్యుడు ఏదో ఒక రకమైన ఆసేరణ (040౯172౬09) వల్ల కొన్ని భావాలను కొన్ని పదాలతో అనుసంధించడం జరుగుతున్నది. ఉదా॥ “కాకా” అని ధ్వనిచే సే పక్షి పేరు “కాకి. మంబ మండేటస్పుడు బంతులూ, బుట్టలూ, బుగ్గలూ ఇవన్ని మూతిని బూరటిబ్ల చేసిన ఆకారంతో “మ ఉంటాయి కాబట్టి, ఆ పదాలు ళబ్చి ధ్వనితో మొదలపుతాయి. ఇటువంటి _పేరణల వల్లి , కొన్ని పదాలకు కొన్ని అర్షాలు అనుసంధించదం జరిగింది. ఈ యేరణ లు వల్లనే భాషలో చిడత్ర విచిత్రాలయిన పదబంధా లేర్పడడానికి వీలు కలుగుతుంది. పదబంధాలలో పదాలు ఇచ్చే సాంకేతికార్డ్జానికీ, శోత, ఆ పదబంధాలను విన్న ప్పుడు (గ్రహించే సామూహికారానికీ (గౌంం21 అయః౭85[00) ఏ మాత్రమూ సంబంధం ఉండదు. ఠి ఉదా॥ 1. పొయిలో పిల్లి లేవలేదు ౫ (వంట చేయలేదు 2. వాళ్ళిద్దరిమధ్యా పచ్చగడ్డి వే న్హే భగ్గుమంటుంది ౫ (తీనమై న వెరం మెగ వ్విరం) ఇక్కక ఏ ఒక్క పదానికో ఉన్న అర్ట విశేషం కొక, మొత్తం వాక్యా న్నంతా లెక్కలోకి తీరుకోవలసి ఉంటుంది. ఇదిట్లా ఉండగా, కొన్ని పదాలకు, తమకు సాంకేతివంగా నియతమైన ఆర్థమేకాం, ఆ అర్థాన్ని అనుసరించి ఉద్భవించే అనేక చ్చాయార్దాలు కూడా అను సంధింపబడవచ్చు. (1) ఇటువంటి సదాలను బహ్యర్థక పదాలు (2017౧%9)అని వ్యవహరిస్తారు.

అర్థ విజ్ఞానం 1లిలి ఉదా॥! 1. నాటకం ౫ ప్రదర్శన యోగ్య (స్యక్రియ

దీనినుండి వచ్చిన ఛాయార్జాలు- 1. వంచన 2 నిజొన్ని మభ్యపెట్టడం.

ల కమ్మ వా 1. తాటి ఆకు ౫ 2. కాటాకుమీద (వాసిన లేఖ వ $. ఏ లేఖ అయినా ౫ 4. తాటాకుతో చేసిన కర్ణాభరణం వ 5. ఏ లోహంతో చేసిందయినా

(2 సమరూపపదొలు (10%00%?025): పదాల్లో కొన్నిటికి ఒకదానితో ఒకటి సంబంధం లేకుండా భిన్నార్జాలు ఆపాదించడం భాషలో కనిపి స్తుంది- పీటినే నానార్థాలు అనికూడా అంటారు. ఈ రకమైన అర్దాలు, పైన బహ్వర్ధక పదాల విషయంలో స్పష్టం చేసిన అర్జాల కంపే భిన్నాలు. ఈ అర్థాలు తొలుత విఖిన్నధాతువుల వలన భిన్న భిన్నంగా ఏర్పడి, భాషా పరిణామ కమాన, ఆ ధాతువులు ఏకరూసత సాధించగా, సమాన రూప పదాలకు కుదురుకోవడం జరిగింది.

ఉదా॥ 1. తేలు €0 1026 (*కేట్‌-ఎ)

౨౫ 50010101 (తేజ్‌-) 2, చెప్పు ఎ 60 92? ('కెప్‌-౪) నా ₹ం0€ 62౯ (+ కెరువ్స్ర)

(8) పర్యాయ పదాలు (5౧09?059) : భాషలో ఒకే అర్థాన్ని ఇచ్చేవిగా భిన్న భిన్న పదాలు ఏర్పడడం, రకరకాల మార్గాల వలన జరగడానికి వీలుంది. ఇతర భాషల (ప్రభావం, (ప్రాంతీయ మైన విభిన్నతలు, ఇటువంటి పద వై విధ్యాన్ని సృష్టించడానికి సమర్దాలు.

ఉదా॥ 1. మొంరేంంకర ప నూరు

వంద 2, ఆ; మా పిల్ల

పోరి

గుంట

సమకాలికంగా ఉండే భాషలోని పదాల అర్థాలను గురించి ఆలోచి న్సే పైన చెప్పిన విధంగా వైవిధ్యాలు స్పష్టమౌతాయి. అట్లాకాక, ప్రాచీన కాలం నుండీ కాన్యపరంగా మనకు తెలిసిన తెలుగు పదాల అర్థాలను. ఈనాటి అర్జాలతో సమనవ్వయి న్తే ఆ పరిశీలన మరొక రకంగా ఉంటుంది.

క్షేల్రిక్షీ తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన

1. ఒక పదానికి (ప్రాచీన కాలంలో ఒక అర్ధం నియతంగా ఉండి తరువాతి కాలంలో దానితో మార్చు సంభవించవచ్చు. ఈ మార్పును కొన్ని రకాలుగా మనం వింగడించడానికి వీలుంది. (0 అర్థ సంకోచం (మంరేం66010 10 0౦౦౪౯౪9) * ఒక కాలంలో సామాన్యార్ధంలో వాడబడే పదం, తర్వాత విశేషార్ధంలో రూఢిని పొందడం. ఉదా॥ 1. కోక ౨ వఫ్త్ర సామాన్యం (భాగ తార్థం) ౨ శ్రీలు ధరించే వస్త్రం
2. మృగం ఇ జంతు సామాన్యం (వేటాడబడేది) వా జింక ౫ (మురగ్‌) -- కోడి (10 అర్థవ్యాకోచం (8292059100 1 0౦౧6౧9 ఇది అర్థ సంకోచానికి వ్యతిరేక (ప్మకియ. ఒక కాలంలో విశిష్ట సంకేతంగా వాడబడే పదం తదుపరి, సామాన్య సంకేతంగా మారుతుంది.
3. నూనె ౫ నువ్వుల నూనె ౫ ఏ నూనె అయినా (సామాన్యవాచి ఓ. చెంబు ఒఅ రాగిపాత్ర ౫ ఏ పౌత్ర ఆయనా (1110) అర్థాపాదనం (గ14ల2౭ ౬09 0క 0౦౧68265): ఒక కాలంతో ఒక పదానికి సహజంగా ఉండే సాంేతికార్లం కాక, తర్వాతి కాలంలో అది వాడ బడే సన్నివేశాలను బట్టి అర్దేతరాలు ఆహిదికపబడడం. ఉదా॥ 1. గవార్‌ "మా (్రామస్టుడు ౫ మూఢుడు 2, రావణుడు ణా రామాయణ (ఫ్రతివీరుడు యా. దుష్టుడు 9౨ వయందేవస్య ౫ మంథత్రభాగం సా భోజనం
4. ఆలంకారికంగా చెప్పడం వల్లా, పోలికలు "పేర్చడం వల్లా, కొన్ని అర్థ పరిణామ భేదాలను వివరించవచ్చు. (1) ఆలంకారిక (వియత్వం : ఉదా॥ 1. వాడు బట్టపేగవుతున్నడు (పాలిపోయి అనారోగ్యంగా ఉండడం)

అర్థ విజ్ఞానం బ్లర్‌ శ. ఉప్పు కారం తినని మనిషి (పరమ సాధువు) 8. వాడు సిసింద్రీ (చలాకీ మనిషి)

ఇటువంటి పదబంధాలు వివిధ (ప్రదేశాలలో భిన్న భిన్నంగా ఏర్పడి ఆయా మాండలికాలకు భేదక లక్షణాలను ఆపాదించి పెట్టడానికి సమర్థాలవు తున్నాయి.

(1) మృదూ క్తి ( కళ0ష6యి15ణ్యు ః సంఘంలో అధమ స్థానంతో ఉన్నవారిని గురించిగానీ, మనం ఉచ్చరించడానికి వెనుదీనే విషయాలను గురించి గానీ చెప్పవలసి వచ్చినప్పుడు దాన్ని అలంకారికంగా, మృదువుగా చెప్పడం జరుగుతుంది.

ఉదా॥ 1. మేతర్‌ (మహ తత్తర -_- పాకీ పనివాడు

£. సూత్రం పెరిగిపోయి౨ది ___ తెగిపోయింది 8. దీపం కొండెక్కింది. ___ ఆరిపోయింది

(11) వినయోక్తి ; ఎదుటివారి పట్ల గౌరవాన్ని (ప్రదర్శిస్తూ తన్ను తాను వినయపూర్వకంగా తక్కువ చేనుకునే ఛయత్నంలో ఏర్పడే పదాలు

ఉదా॥ 1. బాంచను దొరా!

ఓ, అడియేన్‌ దాసుణ్ణి 1 $. బఐందెగానె ఆలీ!

(7) రూపకో క్తి (34602910%1611 26625109) ని పోలికలను బట్టి కొన్ని వస్తువుల్ని తెలిసిన వాటితో కలిపి, పదబంధాలను సృష్టించడం జరుగుతున్నది.

1. సీతాఫలం కళ్ళు ఓ వాన కాళ్ళు ఠి. వరి పొట్ట

1 అర్జాపకర్ష (9630126176 ఆ౫€ల౫5100) కొన్ని పదాలకు ఒక ప్పుడు సభ్యార్థమే ఉండి ఆ తరువాత దానికి సీచార్థం ఆపాదింపబిడుతుంది.

ఉదా! 1. ముండ మా జుత్తు కత్తిరింపబడిన విధవ

పా ఒక తిట్టు రి తద్దినం నూ ౨4లు తీమం1ళటఈ5 ఇ? ౫ వదిలించుకోవలసిన పీడ 8. కంపు ఎ సువాసన (భార తార్థం) సా దుర్వాసన

126 తెలుగు భాషా చర్నిత - తులనాత్మక పరిశీలన కే. అర్థోత్కంర్ష (దీణ611012617 అ 6౫695 10%) ఐ ఇది అర్జాపకర్ష క విరుద్ధమైనది. ఒకప్పుడు నీచార్థముండి, తదుపరి గౌరవార్థంగా మారే పదాలీ విభాగంలోకి రాగలవు. ఉదా॥! సభికులు ఇ లోకనిరు క్తి (౯011. 5012010299) * పదగతమైన ధ్వనులకు సంబంధించినంతవరకూ దీన్ని ధ్వనిపరిణామంలో ఉదాహరించిన శ్లే, అర్హానికి సంబంధించి అర్ధిపరిణామంలోనూ ఉదాహరించవలసి వస్తుంది. ఇక్కడ పనిచేనే ముఖ్య లక్షణం సామ్యమే. ఉదా! 1. మాక్స్‌ ముల్లర్‌---మోకమూలరు | 2. ఆరుద్రకా_ర్హె -_--ఆరెద్దలకార్డె 9. షితాద్‌భాన్‌ ---చిత్తాద్దినానుడు ఈ విధంగా పదాలను, వాటికి నియకతాల్లై న అర్థాల సహాయంతో పరి శిలిస్తే అర్థపరిణామ చరిత్రకు కొంత రూపం ఏర్పడుతున్నది. ఈ భేదాలకు తోడుగా, ఇతోధిక పరిశీలన వలన మరికొన్ని భేదాలను కూడా పీటితోపాటు చేర్చుకోవడానికి వీలుండ వచ్చును.

= వొాక్యరచన = సాం(్యప్రదాయిక మై న పద్దతిలో దేన్ని మనం వాక్యమని గానీ, వాక్య భాగమని గానీ పిలుస్తామో దాన్ని ఆధునికులు నిర్మాణం అంటారు. నిర్మాణ మంపే కొన్ని అర్హతగల (పత్యేక పదాల సమూహం (గ 60186౪ 6౪10మ 19 207 518021ఈ06206 8౯049 01 019 అగ 63), ఒక నిర్మాణానికి సంబంధించిన సమూహం మనకు అవగతం కావలెనంపే ఆ నిర్మాణంలో ఉన్న (ప్రతి రెండు సదాల మధ్య ఉండే సంబంధాన్నీ, సాన్నిహిత్యాన్నీ, చక్కగా అవగతం చేసుకో . వలసి ఉంటుంది. ఒక నిర్మాణంలో ఇమిడి ఉన్న పదాలను అవయవాలు (.. (00౧౩౪౯46౧5) అంటారు. అవయవాలు కలది గనుక, ఒక నిర్మాణం, అవనయవి (౮౦౫౩౧౬౮౦౪ంగు అని పిలువబడుతుంది. దీన్నిబట్టి నిర్మాణ మనేది మొత్తం వాక్యం కావచ్చును లేదా ఒకటికంపే ఎక్కువ అవయవాలు కలిగి ॥ సన్నికర్షతో కూడిన వాక్యభాగం కావచ్చును. సన్నికర్ష అంటే, రెండు అవ యవాల మధ్య ఉండే అర్థగతమైన, దృఢమైన సంబంధం, లేదా దగ్గరితనం. ఒక నిర్మాణంలో ఏ రెండు పదాల మధ్యనైనా యీ సన్నికర్ష కనిపిస్తే ఆ "రండు సదాలనూ సన్నిహితావయవాలు (1006611266 0౮౦౫916049) అని పిలుస్తారు. ఇక్కడ సన్నికర్ష అంటే అర్హటోధనా పటిష్టమైన గురుతర సంబంధమే కౌబట్టి, ఒక వేళ ఒక నిర్మాణంలో, రెండు అవయవాలు, అటువంటి స సంబంధం లేకుండా, కేవలం ఖౌతికంగా దగ్గరగా ఉన్నా అవి సన్నిహితావ యవాలు కౌవు.

• ..... ఉదా! బలరాముడూ కృష్ణుడూ వసుదేవుని కొడుకులు - అన్న నిర్మాణంలో, | వను దేవుని / | కొడుకులు | అనే ర0డూ ఆర్థగతమైన , ఇ పటిష్ట సంబంధం కలిగిన ఆఅవయవాలు.__ఇవి రెండూ భౌతికంగా కూడా, అనగా నిర్మాణంలో వాటికున్న స్థానాన్నిబట్టి కూడా, సన్నిహితాలే- ఇక్కడ వసుదేవుని యొక్క కొడుకులు అనే సంబంధాన్ని గహించి, వీటిని సన్నిహికావయవాలుగా (కి మనం నిర్ధారించ వచ్చును-ఇక, | కృష్ణుడూ | | వసుదేవుని | అనే రెండు అవయవాలూ, నిర్మాణంలో ఉండే స్థానాన్నిబిట్టి దగ్గరగా ఉన్నా, (ప్రత్యక్షంగా ' వాటి రెండింటికీ మధ్య అర్థగతమైన పటిష్ట సంబంధం లేదు. ఇవి రెండూ ఆ / రకంగా సన్నిహితావనయవాలు కావు. ]

3198 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన ఒక నిర్మాణంలో ఉండే పద (ప్రత్యయాల మధ్యా, అవయవాల మధ్యా ఉండే సన్నికర్ష ను గమనించడం, దానివల్ల ఆవయవిక విభాగాలను (002561- ఉల€ 6125565) గుర్తించడం వలన, ఆభాషకు ఇబెందిన నిర్మాణపరమైన నమూనాలను (00౧౦౯౪౪౭౦౬౦౧౬1 ౯608) నిర్ణ యించడానికి వీలుపడుతుంది. అంటే ఒక భాషలో ఉండే వాక్యస్వరూపాన్ని ఆవగతం చేసుకోవడం జరుగు తుంది. ఆధునిక భాషావేత్తలు ఈ పద్ధతుల వలన భాషకు సంబంధించిన స్థూల మైన చట్రాన్ని (00206 *76710) నిర్ణయించగలిగారు వాక్యమనేది యెప్పుడై నా ఈ హ్టూల నిర్మాణంతో ఇమిడేదిగా ఉంటుంది. ఇక తెలుగు వాక్యాన్ని (ప్రత్యేకంగా (గహి_న్తే, ప్రాచీన లక్షణకారులు దీన్ని గురించి వివరంగా చెప్పలేదనవచ్చు. చిన్నయసూరి వాక్య పరిచ్చేదాన్ని బాల వ్యాకరణంలో తీర్చలేదు. కాని పదాలకుండే పరస్పర సంబంధాన్ని ఒక విధంగా సమాస పరిచ్చేదంలో స్పష్టం చేయడానికి ఆయన పూనుకొన్నాడు. సమర్థంబులగు పదంబు లేకపదమగుట సమాసమనీ, పృధగ్బూతంబులగు నర్ధంబుల కేకార్రీభావము సామర్హ్యమనీ ఆయన వివరించాడు. పదాల మధ్య ఉండ వలసిన అర్థ జోధనా పటిష్టమైన గురుతర సంబంధాన్నే ఈ వివరణ స్పష్టం చేస్తుంది, ప్రౌఢ వ్యాక్నర్త తన వ్యాకరణంలో వాక్క పరిచ్చేదాన్ని చేర్చడం జరిగింది. “వాక్యంబునా యోగ్యతాకాంటిొ సహితంబగు నర్హంబుకల ఆసక్తి యుక్త పద సముదాయము ఆని నిర్వచించాడు. ఇక్కడ యోగ్యత అంయహే వాక్యంలో ఉండే పదాలకూ, పదగతమైన అర్జాలకూ పరస్పరం వై రుధ్యంలేని సంబంధం ఉండడం. ఆకాంక్ష అంకే పదగతమైన అర్ధాన్ని తెలుసుకోవాలనే [శోతల పర మైన అపేక్ష. ఆసత్తి అంపే అర్ధబోధ కలిగించేవిధంగా ఒక (క్రమమైన పద్ధతిలో పదాలు జతకూడడం. ఈమూడు లశతణాలూ తప్పని సరిగా వాక్యంలో ఉండాలని ఆయన తీర్మానించాడు. ఆయనే మరొక చోట పదాలకు పరస్పరమూ ఉండే సంబంధాన్ని అన్వయం అని చెప్పడం జరిగింది సారాంశాన్ని సవివరంగా సరిశ్సీ లిన్హే ఆధునికులు చెప్పిందీ, సాంప్రదాయికులు చెప్పిందీ ఇంచుమి=చు ఒక పే, ఈ లక్షణాలు ఒక తెలుగు వాక్యానికే కాక ఏ భాషకు చెందిన వాక్యానికై నా చక్కగా అన్వయించేవిగా ఉంటాయి. తెలుగు వాక్యాన్ని భాషావేత్తలు నిర్మాణ పరంగా మూడు విభాగాలు చేయడం జరిగింది, అవి [0 సామా న్యవాక్యం, లి సంశ్లీ ష్టవాక్యం, త్రి సంయు క్ర వాక్యం.

వాక్య రచన 429

1. ఇందులో సామాన్య వాక్యాలు మళ్ళీ రెండు రకాలు,

(0) (క్రియారహిత వాక్యాలు.

ఉదా ౫ కృష్ణుడు అల్ల రివాడు

(1) (కియా సహిత వాక్యాలు

ఉదా : ఠృృష్ణుడు రుక్మిణిని పెళ్ళాడాడు.

(2) సంశ్లిష్టవాక్యాలు ఒకే సమాసక [క్రియతో గానీ, (క్రియారహితంగా గానీ, ఏర్పడే సామాన్య వాక్యం కంకే భిన్నమైనవి. ఇందులో [క్రియా రహిత వాక్యాలు ఉండవు ఇందుతో ఒక సమాపక [క్రియతో ఏర్పడే (ప్రధాన వాక్యంతో సాధారణంగా ఒకటిగానీ అంతకు ఎక్కూవగానీ అసమాపక [క్రియలతో ఏర్పడే వాక్య భాగాలుకూడా అనుసంధింపబడి ఉంటాయి. అసమాపక (క్రియలకు బదులుగా భావనామాలు ఉండడం కూడా మనం చూడవచ్చును

ఉదా॥ కృష్ణుడు అ్మక్రూరుణ్ణి పంపించి, గోపికల్ని ఓదార్చాడు.

(అసమాపక (క్రియ

కృష్ణుడు కంసుణ్ణి చంపటం చేత,జనులకు మేలు కూర్చాడు.

(భావనామం)

అసమాపక (క్రియ భావర్ధకంతో సమానం. అందువల్ల అసమాపక

శ్రీయలలో కాలాన్ని బట్టి యెన్ని భేదాలను చూపించవచ్చునో, భావ నామాలలో కూడా అన్ని భేదాలనూ మనం చూపసించవచ్చును.

సంశ్లీ ష్ట వాక్యాలలోనే అనుకృతి వాక్యాలనే మరొక ఉపవిభాగం ఉంది. ఇక్కడ అనుకృతి అంకే ఆర్ధం ఒకరు అన్నారని మరొకరు చెప్పే పద్ధతి. ఈ ఒకరు మొదట అన్నవారే కావచ్చును. లేదా మరొకరు కావచ్చును. ఇక్కడ ఒక వాక్యంలో మరో వాక్యం అంతర్గతంగా ఇమిడి ఉంటుంది.

ఉదా॥ “ఇవ్వాళ రాముడు రానన్నాడు '-

ఇక్కడ, “(నేను రాను” అన్న వాక్యం, “రాముడు అన్నాడు” అనే వాక్యంతో అంతర్గతంగా ఉంది. ఇందులో మొత్తం వాక్యం గర్భివాక్యమైతే, “(నేను రాను” అన్నది గర్భవాక్యమౌతుంది. సాధారణంగా ఈ అనుకృతి సంశ్లీ ప్ట వాక్యాల్లో కనిపిస్తుంది అనుకృతి వాక్యొల నిర్మాణంలో వచ్యర్దాన్నిచ్చే అనుధాతువు క్వ్యార్థకరూపం ప్రధాన పా(త్ర వహిస్తుంది.

ఉదా॥ కుక్క ఖాఖో అన్నది.

కుక్క భౌభౌ మని అన్నది అని విశ్లేషిన్నే, అనుకృతి వాక్యమే అవుతుంది. కొని ఇక్కడ మాత్రం “అని” ని ఆనుధాతుపు యొక్క శ్యార్థక

క్ర

180 తెలుగు భాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన రూపంగా (గ్రహించడం సబబు కాదు "కేవలం అనుకరణకోసం వాడిన ఒక అవ్యయంగా గహించడం సముచితం.

(0) సామాన్య సంశ్షి ష్టవాక్యాలు కాక సంయుక్త వాక్యాలనే విభజనను చాలామంది భాషావేత్తలు తెలుగుతో చేయడం జరిగింది. నిజానికి సంయుక్త వాక్యమేది నిర్మాణపరంగా, సామాన్య, సం-శ్లిష్ట వాళ్య నిర్మాణాల కంపే భిన్నమైన నిర్మాణం కలిగింది కాదు. నిర్మాణదృష్ట్యా ఇది సామాన్య వాక్యాల సంయోజనం కానీ, సంశ్లి ష్టవాక్యాల సంయోజనం కానీ అవుతుంది.

ఇంగ్లీషులో ఉన్న సంయుక్త వాక్య నిర్మాణం వంటిది తెలుగుతో లేదు. అందుకే అక్కడి సంయుక్త వాక్యాలను తెలుగులోనికి యథాతధంగా అనువది స్టే ఆ తెలుగు కృతకమైన అనువాదపు తెలుగులాగా మనకు తెలిసి పోతుంది.

ఉదా॥ 1002 ౪606 90 *షి6ల కం9695€ ఇండ [1166 చెషళ2మ2. దీనికి యథానువాదం- రాముడు ఆరణ్యమునకు వెశ్ళెను మరియు రావణుని చంపెను

ఎలు... ఇది తెలుగుభాషకు కృతకమైనది. దీన్ని తెలుగులోనికి తేవలసివచ్చి

నప్పుడు రాముడు అరణ్యమునకు వెళ్ళి (లేదా వెళ్ళిన తరువాత) రావణుని చంపెను అని సంశ్లి ష్టవాక్యంగానే సిర్మించవలసి ఉంటుంది, అట్లాకాక , -రాముడు అరణ్యమునకు వెళ్ళెను. రావణుని చంపెను. అని రెండు సామాన్య వాక్యాలు చేస్తే ఆ రెండింటికీ మధ్య ఉండవలసిన సంబంధం, అనగా వెళ్ళిన తరువాత అన్నే ఆర్ధస్ఫూూరర్హి బలంగా కనిపించదు.

ఇంతకూ సంయు క్రవాక్యాన్ని వివరించబూనుకుంపే, యీ రకంగా చెప్పవచ్చును. తనలో ఇమిడిఉన్న పదసంయోజనాన్ని ఒకే రకమైన కొన్ని వాక్యాలుగా వికగొట్టడానికి వీలు కలిగించే వాక్యమే సంయు క్రవాక్యం,

ఉదా॥ బలరాముడు, కృష్ణుడు వసుదేవుని కొడుకులు, ఈ వాక్యాన్ని

(1) బలరాముడు వసుదేవుని కొడుకు.

(2) కృష్ణుడు వసుదేవుని కొడుకు. అని రెండు [క్రియారహితాలయిన సామాన్యవాక్యొలు గా విభజించ వచ్చును, అట్లా విభజించడానికి అనువె న పదశంయోజనం ఈ వాక్యంలో ఉంది. (1) ఇందులో ఉన్న సమ్మప్రాధాన్యం రల కర్తృపదాల సంఖ్యనుబట్టి వాక్యాలు ఏర్పశడం జరిగింది. అదే విధంగా (2) కర్యస్థానంలో ఉన్న పదాల సంఖ్యనుబట్టి కూడా కొన్ని వాక్యాలుగా ఒక సంయు క్రవాక్యాన్ని విడగొట్టవచ్చును.

వాక్య రచన 181 ఉదా॥ కృష్ణుడు శిశుపాల దంత వక్త్రిలను చంపెను. (0) కృష్ణుడు శిశుపాలుని చంపెను. (8 కృష్ణుడు దంతవక్పుంని చంపెను. (శ) ఇందులో ఉండే అసమాపక క్రియల సంఖ్యను బట్టి కూడా వాక్యసంఖ్య నిర్ణ యింసబడవచ్చు ఉదా॥ కృష్ణుడు శ్యమంతకమణిని తెచ్చి, సత్రాజిత్తు అనుమతి పొంది సత్యభామను (గ్రహించెను. ఇందులోని భిన్న వాక్యాలిలా ఉంటాయి, (1) కృష్ణుడు శ్యమంతకమణిని తెచ్చి సత్యభామను (గ్రహించెను. (2) కృష్ణుడు సర్రాజిత్తు అనుమతిని పొంది సత్యభామను గ్రహించెను. (4 ఇందులో ఉండే భావనామాల సంఖ్యను బట్టి కూడా వాక్య సంఖ్యను నిర్ణ యించవచ్చును. ఉదా॥ _ నేను వెళ్ళేసరికి, వాడు రావడం పోవడం జరిగింది. (1) నేను వెళ్ళేసరికి వాడు రావడం జరిగింది. (2) నేను వెళ్ళేసరికి వాడు పోవడం జరిగింది. ఇక సంయుక్త వాక్యాన్ని నిర్మాణాన్ని బట్టీ చూ న్తే, అది సామాన్య వాక్య నిర్మాణాన్ని గానీ, సంశ్లిష్ట వాక్య నిర్మాణాన్ని గానీ కలిగి ఉంటుంది. ఉదా[॥ తల్లీ పిల్లలూ కులాసాగా ఉన్నారు. ఈ వాక్యాన్ని విడగొడితే... (1 తల్లి కులాసాగా ఉంది. (9 పిల్లలు కులాసాగా ఉన్నారు, అనే [క్రియా సహితాలయిన రెండు సామాన్య వాక్యాలు ఏర్పడు తున్నవి. ఆదే విధంగా-_

• ఉదా॥ పంతులుగారూ విద్యార్థులూ విజ్ఞానయా్యతై చేసి నిన్ననే నచ్చారు” అన్న వాక్యాన్ని విడగొడితే- (1) పంతులుగారు విజ్ణాన యాత్ర చేసి నిన్ననే వచ్చారు, (2) విద్యార్దులు విజ్ఞాన యా(్ర చేసి నిన్ననే వచ్చారు. ఆనే [కియాసహితాలయిన రెండు సంశ్షీష్ట్ణ వాక్యాలు ఏర్పడుతున్నవి. దీనినిబట్టి, సామాన్య సంశ్షిష్ట వావ్యాలకూ, సంయు క్ష వాక్యానికీ నిర్మాణ దృష్ట్యా తేడా లేదు. ఇందులోనుండి విడివడే వాక్కొల సంఖ్య, ఇందులోని కర, కర్మ, ఆనమాపక (క్రియ, భావవామాదికాల సంఖ్యనుబట్టి వేరువేరుగా నిర్ణ యింపబడుతుంది. ఈ సంయుక్త వాక్యంలో వాక్యాల సంయు క్రత్వాన్ని

1లిల్లి తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన ఆయా పదాలకు చేర్చిన ఊ, ఓ, ఈ, ఆ వంటి స్వర వైశిష్ట్రం కూడా సూచించ వచ్చును. ఉదా॥॥ (0) వనానికి రాముడూ లక్ష్మణుడూ వెళ్ళారు. " (2) ఇది మన మంచికో చెడుకో వచ్చింది. (8) ఇక్కడ కలిమీ లేమ్లీ భేదాలు లేవు. (4) ఇదింతకూ జరి గేదా, ఒరిగేద్దా! ఈ స్వరాలు, వాక్యాన్ని విడగొ శే సామర్టుం కలిగిన ఆయా సదాలకు అనుబంధింసబఢడం జరుగుతుంది. ఇంతకుమించి, అయితే, తర్వాత, ఇంకా, కాని వంటి అవ్యయాల్ని చేర్చి, వాటికి వెనకా ముందూ ఏర్పడిన వాక్యాలను కలిపి, సంయుక్త వాకా లనడం ఉంది. ఇటువంటిచోట్ల సంయుక్త వాక్యానికీ, సామాన్య సంశ్లిష్ట వాక్యాలకూ తేడా చూపించడానికి పెద్దగా వీలుండదు. ఉదా॥ సుందరమ్మ ఇవ్వాళ ఊరికి వెళ్ళాల్సింది. కాని వాళ్ళన్న ఒప్పుకోలేదు. ఇది చూడడానికి సంయుక్త వాక్యంలాగా (భమింపచే స్తున్నా నిర్మా ణాన్నిబట్టి యిది సంశ్లిష్ణవాక్యమే. తెలుగుతో నిర్మాణపర మైన వాక్యభేదాలివి. కాగా వాక్యం అందించే అర్థవై విధ్యాన్ని బట్టి (1) (పళ్న్చార్దక (2) విషేధార్థక (1) సందేహార్థక (4) ఆశ్చర్యార్థక ($) విధ్యర్థకాలుగా దాన్ని విభజింపవచ్చును. ఇవి నిర్మాణపరంగా సామాన్య సంశ్లి ప్ట్రసంయు క్ష వాక్యాలలో ఏ ఒకరైనా కావచ్చును. వాక్యంలో (పముఖ స్థానాన్ని వహించే ఉద్దే శ్యాన్నిబట్టి, మళ్ళీ ఒక వాక్యం (() స్యార్థ (మెక లయాలి (2) యపేరణ (024౩2676) (8) కర్మణి (౨255176) వాక్యాలుగా మూడు విభాగాలకు లొంగవచ్చును. కర్మణి వాక్యాలు తెలుగు భాషకు పూర్తిగా ఎరువు వాక్యాలు కాక పోయినా, తెలుగులో, అందునా ముఖ్యంగా (ప్రాచీనాంధ్రంలో వీటి ప్రయోగాలు సంస్కృత ప్రభావం వలన ప్రవేశించినవే, (ప్రాచీన శానన భాషలో గానీ, కావ్య భాషలో గానీ ఈ రకపు వాక్యాలు కనిప్తిస్తవి. వ్యవహార భాషలో వీటి ఉప ల్ని కావడం (2) దానికి *వడుి అనుబంధంగా చేరడం (8) వాక్యంలో ఉద్దేశ్య భాగంతో కర్మకు ప్రాధాన్యం ఉండడం ముఖ్య లక్షణాలుగా కనిపి స్తవి,

వాక్య రచన 1లితి సంస్కృతం ఇటువంటి కర్మణి వాక్యోపయోగాన్ని తెలుగుకు నేర్చినన్తై యక్‌, తత్‌ ప్రయోగం చేసే సంబంధ బోధక వాక్య (ప్రయోగాన్ని కూడా నేర్చింది. ప్రాచీన శాసనాలలో ఇటువంటి వాక్యరచన అక్కడక్కడా కనిపిస్తుంది. నన్నయ తన భారతంలో ఇటువంటి వాక్యాలను విరివిగా వాడుకున్నాడు. ఈ రకమైన సంబంధ టోధక వాక్యాలు తెలుగుభాషకు పహజమైనవి కాకపోవడం వలన, వ్యవ హారంలో వీటి అస్తిత్వం చాలా తక్కువ. సంబంధబోధకతను సూచించడానికి క్రియాజన్య విశేషణాలను ఉపయోగించడ మే తెలుగుభాషకు జాత్యమైన లక్షణం. ఉదా॥ “ఎవడు గంగ ఒడ్డున గోవును చంపెనో వాడు నరకమున పడును.” “గంగ ఒడ్డున గోవును చంపినవాడు నరకమున పడును.” ఈ రెండు వాక్యాలలో మొదటిది యత్‌తదర్థాన్నిచ్చే సర్వనామాల వాడుకతో కూడిన వాక్యం. రెండవది, ధాతుజ విశేషణం వాడిన రూపం. సంస్కృత (ప్రభావం వలన తెలుగులోనికి వచ్చి, ప్రాచీన భాషలో విరివిగా వాడ బడిన రెండు రకాల వాక్యాలూ, (1) కర్మణి వాక్యాలు (2) సంబంధ జోధక వాక్యాలు. ఈ విధంగా తెలుగు వాక్య నిర్మాణం విస్తృత పరిధిని కలిగి, ఆర టోధక శక్తిని కలిగి ఉన్నది. _

కేశ తెలుగు వ్యాకరణాలు - సంస్కృత _పభావం తెలుగు భాషకు మొదట కనిపించిన వ్యాకరణ (గంధం సంస్కృతంలో ఉంది. అది ఆంధ్రళబ్దచింతామణి. ఆం(ధ్రశబ్బచింతామణికారుడు, అధర్వణ: కారికావళి కర్తా తెలుగు వ్యాకరణానికి పాణిని, వరరుచి వంటి వాళ్ళు ఈ రెండు (గంథాలనూ జతచేసి వివరణాత్మకంగా (వ్రాసిన మరొక వ్యాఖ్యాన (గంధం అహోబలపండితీయం. తర్వాత ఈ మూడింటి అడుగుజాడల్లో పడి తెలుగులో ఆర్వాచీనాలయిన ఆనేక వ్యాకరణ (గంథాలు వెలిశాయి. తెలుగు వ్యాకరణాల మీద సంస్కృత (ప్రభావాన్ని అంచనా వేయ డానికి మొదటి కొలమానం కొన్ని తెలుగు వ్యాకరణాలు సంస్ట్ర్రాతంలో రచింప బడడం. తర్వాత (1) వ్యాకరణ రచనా చణాళికను సిద్ధం చేసుకోవడంతోనూ (ఓ పారిభాషిక పదాలను స్వీకరించడంలోనూ (0) సూత రచనకు అవసరమైన విషయాన్ని (గ్రహించడంలోనూ మనకు తెలుగు మీద సంస్కృత వ్యాకరణ ధోరణి ఎంత (శభావాన్ని చూపిస్తున్నదో స్పష్టంగా తెలిసివ స్తుంది. సంస్కృత వ్యాకరణ శాస్త్రంతో పరిచయం లేనిదే (ప్రాచీన భాషకు సంబంధించిన తెలుగు వ్యాకరణాన్ని అర్ధం చేసుకోవడం కష్టం. యే. వ్యాకరణ రచనా (పణా౭క : చింతామణి పాణినీయపద్దతి ననుసరి౦చే సంజ్ఞ, సంధి, అజంత, హలంత, కియా పరిచ్చేదాలను తీర్చింది, ఇందుతో సూత్రాలను [వాయడం వరకే కనిపిస్తుంది గాని, వాటికి క్లుప్తమైన వివరణగానీ, వ్యాఖ్యగానీ ఉండదు. వ్యాకరణవేత్త కోరుకునే లాఘనం పాణినీయంలతలో వతె ఇక్కడా (సముఖంగా కనిపి స్తుంది. తెలుగు వ్యాకరణానికి నప్పని అంశాలను గూడా, కేవలం సంస్కృతంలో (పణాళికొ బద్దంగా ఉండడం వల్ల మ్మాక్రమ్సే, తెలుగు వ్యాకరణాల లోనికి చొప్పించడం జరిగింది. దానికి మిక్కిలి బలమైన ఉదాహరణ విభక్తి చ్రణాళక. సంస్కృతంలో కర్తృ, కర్మ, కరణ, సంప్ర దాన, అపాదాన, అధికరణ కారకాలుగా చెవ్పబడిన విభక్రి ప్రణాళిక తెలుగు. లోనికి యథాతధంగా వవేశించింది. షడ్విధమై న ఈ విభజన నిజానికి తెలుగు వ్యాకరణంలో ఇమిడేది కాదు. అదే విధంగా సంస్క్యూతంలోని దళవిధ లకారా లను దృష్టిలో ఉంచుకుని తెలుగు వ్యాకరణాలలో వాటిని పవేశ పెట్టడం కూడా

తెలుగు వ్యాకరణాలు _ సంస్కృత (ప్రభావం 185 అసహ జమైనదే. వ్యాకరణ సౌలభ్య౨కోసం పదాలకు లేని ఆంళశాలను ఆగమా దేశాలుగా విధించి, తర్వాత అవి లోపించినట్లుగా చెప్పడం కూడా సంస్కృత ఛం మర్యాద ననుసరించి తెలుగులో సిదమెనదే. ధిర

ని. పారిభాషిక పదాలు; తెలుగు వ్యాకరణం ఈ విషయంలో పూర్తిగా సంస్క్య్బూతానికి లోబడి ఉంటుంది. (1 ప్రత్యాహార సంజ్ఞల్ని(ఆచ్‌ ,హల్‌, ముప్దా మొదలై నవ్ఫి (2) ఇత్సంజ్ఞల్ని (గ్రహించడం (టిక్‌, కిక్‌, యట్‌, నుక్‌ వంటివి ( సంస్కృతంలో లేని పారిభాషికపదాల్ని సృష్టించవలసి వచ్చి నప్పుడు, 'దేశ్యపదాల్ని ఏరుకోకుండా, సంస్కృత పారిభాషిక పదాల పద్దతినే అనుసరించడం (ముత్తు, (దుతం, తద్దర్మం మొదలై నవి (4 వివరణ ఇవ్వ కుండానే ఎన్నో సంజ్ఞల్ని తెలుగు వ్యాకరణాలలో జొప్పించడం (0) ఆకృతి గణాలంటూ కల్పించి, దేశ్యపదాలను సంస్కృృతపదాల స్థాయిలో వాడడం (ఏమి, మజథి, కిషష్టి, ఆది, అవి, ఏది, ఏవి. ఇది ఆకృతి గణంబు. ఇవన్నీ మనం ఈ సందర్భంలో పరిశీలించగలిగిన అంశాలు.

సోదరభాష అయిన తమిళం ఉయిర్‌ (అచ్చు), మెయి (హల్లు) వంటి దేశ్యపదాలను ఎన్నుకుని, (ప్రచారంలోనికి తీసుకుని రాగా, తెలుగుమాత్రం అచ్చు, హల్లు వంటి (సపత్యాహార సంజ్ఞల్ని (గ్రహించింది. స్వరం, వ్యంజనం, [కియ, అవ్యయం, విశేష్యం, విశేషణం వంటి తత్సమ పదాలను (గ్రహించింది. ఇత్సంబ్ష ల్ని ధారాళంగా వాడుకుంది. తెలుగు వ్యాకరణానికి ఆవసరమై, సంస్కృ తానికి ఆవసరం లేని దుతం, (ద్రుతవకృతికం, కళ, తద్ధర్మం, మహతీవాచకం, జౌపవిభ క్తికం వంటి యెన్నో సంజ్ఞ లకు సంస్కృృతభాషలోనే షేర్లను స్టింం చేసింది. కాని దేశ్యపదాలను ఎంచుకుని తమిళం చేసినట్లుగా పరిభాషను తయారు చేసుకోలేదు. సంస్కృత వ్యాకరణం తెలిసినవాడే తెలుగు వ్యాకరణాన్ని కూడా అధ్యయనం చేస్తాడనే నిశ్చితోహ వల్ల కాటోలు తెలుగు వ్యాకరణకారుడు చాలా పారిభాషిక పదాలకు వివరణ ఇచ్చే పనికి పూనుకోలేదు.

సూ(కరచనలో కూడా సంస్కృత వ్యాకర్తలు పాటించిన లాఘవాన్నే తెలుగు వ్యాక ర్త లు పాటించడానికి పూనుకున్నారు. సంస్కృతంలో పాణిసీయ సూ్యతాల మాదిరిగా రచనలో బిగువునూ లాఘవాన్నీ కలిగిన సూత్రాలుగా చాల వ్యాకరణ సూథక్రాలను చెప్పవచ్చు.

చిన్నయసూరి ప్రత్యాహార సంజ్ఞల్నీ, ఇత్సంజ్ఞల్నీ ధారాళంగా. వాడు కున్నాడు, సూత్రాలలో నిపాత స్యూశాలను (కద్రువ నాగమాత_ వేధ పురోధ

186 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన పురోధసుడు మొ॥[) (ప్రవేశపెట్టాడు. వీలున్న చోట్ల పాణిని సూక్రాలను యథా తధంగా అనువదించి (గ్రహించాడు ((ప్రధమేతర విభక్తి విధి నిరవకాశంబు గావున దీనిని బాధించెడిని కొన్ని కొత్త సంజ్ఞల్ని తానై కల్పించినా వాటిని సంస్కృత వ్యాకరణ చ్చాయల్లోనే సృష్టించుకున్నాడు (డుమంతము, ముజ్జు, ముత్తు, ఉం ల జి అవి త్రికము). తెలుగు వ్యాకరణాలలోని ఎన్నో అంశాలను నిశితంగా పరిశీలి వే రచనా (ప్రణాళిక, పారిభాషిక పదాలు, సూ్యకరచన వంటి అనేక అంశాలతో ఏంస్కృృత వ్యాకరణాపేకలేని తొలినాటి తెలుగు వ్యాకరణాలు లేవని (గ్రహించ కచ్చు. అనగా తెలుగు వ్యాకరణాన్ని (ప్రాచీనుల లక్షణ (గ్రంథాలని చదివి అర్ధం వేసుకోవాలంటే, ఒక న్యక్సి తప్పనిసరిగా సంస్కృత వ్యాకరణ సంప్రదాయం ఎరిగినవాడై. ఉండక తప్పదు. రా ప్రాచీన కావ్యభాషలోనికి సంస్కృత పదజాలం ఎంత ముమ్మరంగా చొచ్చుకుని రావడం జరిగిందో, అంతే ఉద్ధృతంగా తెలుగు వ్యాకరణ సీమను కూడా సంస్కృత వ్యాకరణ మర్యాద నిశ్శేషంగా ఆ్యక్రమించుకున్నది.

కేర్‌

(దావిడ భాషలు - తెలుగుకు గల శ్రానం

(ప్రపంచ భాషల నన్నిటినీ భాషావేత్తలు కొన్ని కుటుంబాలుగా విభ జించడం జరిగింది. అందులో (ద్రావిడ భాషా కుటుంబానికి చెందిన భాషల సంఖ్య ఇర వై రండు.

(ద్రావిడ భాషలు (ప్రధానంగా దక్షిణ భారతదేశమంతటా వ్యాపించి ఉన్నాయి. తమిళ, మలయాళ, కర్నాట, ఆం(ధ్రదేశాలలో మాట్లాడే భాషలు ఈ కుటుంవానికి చెందినవి. తమిళం దక్షిణభారతంలోనే కాక, (శ్రీలంకలోని ఉత్త రార్టంలో కూడా వాడుకలో ఉంది. ఇక ఉత్తర భారతదేశంతో ఒరిస్సా, వీహార్‌ రాష్ట్రాలలోనూ, మధ్యప్రదేశ్‌ లోనూ ఈ భాషలు మాట్లాడే వారున్నారు. మరీ ఉత్తరంలో, (బాహుయీ జాతివారు మాట్లాడే భాష ఈ కుటుంబానికి చెందిందే. ఇది పాకిస్టాన్‌లో ఉంది. అట్లాగే ఆష్టనిస్టాన్‌, నేపాల్‌, ఇరాన్‌ మొదలై న ఇతర దేశాలలో మరికొన్ని (దావిడ భాషలు ఉన్నట్లుగా ఇటీవలి పరిశోధనల వల్ల తెలుస్తున్నది.

ఈ భాషల్ని మూడు విభాగాలు చేయవచ్చని వెనుక (పకరణంతో చెప్పుకున్నాం ((ప్రకరణం ఆరు).

ఈ కుటుంబానికి చెందిన ఇరవై రెండు భాషల్లో లిపి కలిగి, సంప దాయ సాహిత్య స్దితి కలిగిన భాషలు ముఖ్యంగా నాలుగు. అవి (1) తమిళం (2) మలయాళం (8) కన్నడం (4) 'తెలుగు.

తమిళభాష ఈ నాలుగు భాషల్లో అతి ప్రాచీనమైన సాహిత్యం కలిగిన భాప. ఈ భాష మాట్లాడేవారు దాదాప 5 కోట్లు, (క్రీశ. తొలి శతాబ్దం లోనే తమిళులకు తొలి వ్యాకరణ్యగ్రంధం ఏర్పర్లది అదే తొల్కాప్పియం. (క్రీస్తుళకం ఒకటి, మూడు శతాబ్దుల మధ్య [ప్రాభవం గడించిన సంఘ సాహిత్యం తమిళ సాహిత్య వై భవాన్నీ రీతుల్నీ చాటిచెప్తుంది. ఈ భాషలో (ద్రావిడ భాషా కుటుంబానికి చెందిన మొలికరూపాలు ఎక్కువగా దొరకడానికి అవకాశం ఉంది. ఇది సంస్కృత భాషా (సభావానికి ఎక్కువగా లోబడకుండా స్వయం వ్య క్రి త్వాన్ని నిలబెట్టుకున్న భాష. మూలద్రావిడంలో భాషాధ్వనులుా పునర్నిర్మింపబడినవి కొన్ని తమిశంలో వర్జ్య త్వాన్ని పొంది కనిపిస్తున్నాయి.

1లె8ి తెలుగు భాషా చరిత - తులనాత్మక పరిశీలన మలయాళం క్రీ.శ. వ శతాట్టివరకూ తమిళానికి మాండలికంగా ఉన్న భాషా కొందరు వర్ణిస్తారు. ఈ భాష మాట్లాడే జనుల సంఖ్య దాదాపు శ్రి కోట్లు, 19వ శతాబ్దంలో తొలికావ్యు “*రామచరితమ్‌'” జనించింది. తమిళ భాషకు భిన్నంగా, ఈ భాషమీద సంస్కృత (ప్రభావం అధికం (వస రించింది తెలుగులో పాల్కురికి సోమనాథాదులు ఎంత _ప్రయక్న.చినా జనాదరణ పొందని మణి(ఫ్రవాళ శైలి ఈ భాషలో మిక్కిలి (ప్రాచుర్యాన్ని పొందగలిగింది. మూల ద్రావిడానికి చెందిన భాషాధ్వనులు ఈ భాషలో అ స్తిల్వాన్ని సంపాదించుకుని వర్లాలుగా సిరపడాయి. అవి, (0) ఆఅ, ఇ, నలు, ణు నో ఉం యూ

కన్నడం ; కర్ణాటక రాష్ట్రంలో వ్యవహరింపబడే యీ భాషలో సాహిత్య క్రీ శ. తొమ్మిదవ శతాబ్బం నుండీ ఆరంభమైంది. ఇక్కడి తొలి (గంధం శివకోటాచార్యుడు రచించిన “వడ్డారాధన' అని కొందరు అంటారు. ప్రాచుర్యం వహించిన మొదటి (గంధం నృపతుంగుని కవి రాజమార్గం ఇది లక్షణ[గ్రంధం. పదవ శతాబ్దంలో కవ్శిత్రయమని (పసిద్ది కెక్కిన పంప, రన్న, పొన్న ఆశే ముగ్గురు కవులు కావ్యరచన చేశారు. ఈ భాష కూడా సంస్కృత (ప్రభావాన్ని అధికంగా పొందిన భాషే. ఈ భాష మాట్లాడే వాళ్ళు దాదాపు 4 కోట్లు ఈ భాషలో, ప్రాచీన దశలో, మూల దావిడానికి చెందిన భాషా ధ్వని ఉ వర్శం మాత్రం, వర్షంగా కనిపిస్తుంది.

ళ్‌ అట

పై మూడ భాషలూ దక్షీణ (ద్రావిడ విభాగానికి చెందిన భాషలు.

తెలుగు * ఇద్ర వ్యాపి చెందిన సలాన్ని బట్టి దక్షిణ (దావిడాసికి న క్స్‌ (మ రు సంబంధించిందిగా గుర్తి చవలసి ఉంటుఎది కౌని నిర్మాణ దృష్ట్యా ఇది మధ్య (దావిడ విభాగానికి చెందిన భాష. దీని వ్యాప్పి రెండు లక్షల డెబ్బై యేడువేల చదరపు కిలోమీబర వె శాలుం (ఆంధప్రదేశ్‌ రాష్ట్రంతో). ఇంతేకాక

ఎజ్‌ గం న్‌. న్‌ కు ర్న్వా9ితర (పాంతాలలో కూడా ఇది వ్యాపించి ఉంది. ఈ భాషకు ఒరియా, హిందీ, కన్నడ, తమిళ, మహారాష్ట్ర భాషలు పొరుగు భాషలుగా ఉన్నాయి. మొత్తం దేళ వ్యాషృంగా ఉన్న లఅెక్టాల్ని బట్టి చూన్నే, హిందీ తరువాత ఎక్టువ మంది థారతీయులు మాటాడే భాష తెలుగే నక.

ఈ భాష మీద కూడా సంస్కృత (ప్రభావం అధిక మే. చాలా రోజుల వరకు ఈ భాష సంస్కృత జన్యమనే అభిప్రాయం విజ్ఞులలో ఉండేది, ఎల్లిస్‌, విషష్‌ కాల్డె్యెల్‌ అనే పాశ్చాత్యులు ఈ భాషల్ని అధ్యయనం చేసి, తెలుగును (దావిడ కుటు.బానికి చెందిన భాపగా సిద్ధాంతీకరించారు. అప్పటినుండీ, ఆ అభ్నిపాయానికి బలాన్నిసూ ఎందరో దేశీయ, విదేశీయ భాషావేత్తలు, ఈర్ణన భర్తనలు చేసి ఆ విషయాన్ని స్లిరీకరించారు.

జి థ్‌

(దావిడ భాషలు = తెలుగుకు గల స్థానం 189 ఈ భాషలో 11వ శతాబ్దంలో సాహిత్యం నన్నయభట్టుచేత ఆరంభించ బడిన విషయ అందరికీ తెలుసు. అంతకుముందు శాసనాలలో రూపు దిద్దుకున్న తెలుగు భాష స్వరూపాన్ని గురించి వెనుక (పకరణాలలో (గ్రహించడం జరిగింది. మధ్య(ద్రావిడానికి చెందిన పన్నెండు భాషలలోనూ తెలుగు ఛాషడదే నాయకస్టానం ఆ భాషలలో ఇదొక్క పే సాహిత్య స్థితిని చెందిన భాష.

తెలుగు మధ్య(ద్రావిడంగా ఎందుకు గుర్పింపబడిందో (1) వర్జ్మ పరంగా (1) సంధిపరంగా విశ్లేషించి గుర్తించవచ్చును.

క్ష వర్షస్థితి

మూల(ద్రావిడ వర్ణాలు ఒక (కమ పరిణామానికి లోబడి తెలుగులోనికి ఏ వర్ణాలుగా ఆవిష్కరింపబడ్డాయో ఆరవ (ప్రకరణంలో వివరించడం జరిగింది.

(1) వర్ష వ్యత్యయమనే ధ్వని మార్చు తెలుగు, పెంగొ, మండ, కుయి, కువి, గోండీ, కొండ భాషలలో కనబడుతు౨ది. ఈ మార్చు ఈ భాషలన్నీ ఏకభాషగా ఉన్న కాలంలో జరిగి ఉంటుంది.

మూల (ద్రావిడభాషలోని, ఇ, ఉలు తెలుగులో వాటికి ఆకారం పరంగా ఉన్నశ్తైతే, ఎజఒలుగా మారడం జరుగుతుంది. ఇలా మారిన తరువాతనే వర్ష

రా వ్యత్యయం జరిగింది.

(2) తాలవ్యీకరణమనే ధ్వని మార్చు దక్షిణ (ద్రావిడ భాషలై న తమిళ మలయాశాల్లోనూ, మధ్యద్రావిడంగా మనం భావించే తెలుగులో కూడా జరిగింది. తాలవ్యీకరణమంటపే ఇ ఈ ఎ ఏ లతో కూడి ఉండే పదాది కకారం, చ కారంగా మారడం. అయితే మూల(ద్రావిడంలో తాలవ్యాచ్చు తరువాత మూర్ణన్యాక్షరం ఉంటే తమిళ మలయాళొల్లో తాలవ్యీకరణం జరగదు. తెలుగులో జరుగుతుంది (తమిళం -కిళి; 'తెలుగు-చిలుక __ మూల(ద్రావిడం-కి? 181%),

ఆంతేకొక, మూల(దావిడంలోని అఆయ్‌ నుండి వచ్చిన ఏకారంతో కూడుకుని ఉన్న కకారం తెలుగులో చకారంగా మారుతుంది ( తెలుగు-చేయి క మూలద్రావిడం-కై 1628. తమిళం మలయాళాలలో కకారంగానే ఉంటుంది (క్ష్రై

ఈ రెండు భేదాలవల్లా, తమిశ మలయాళ భాషలలోని తాలవ్యీకరణం తెలుగు తాలవ్యీకరణం కంజే భిన్నమైనది. అందువలన తెలుగు దక్షిణ (దొవిడ విభాగానికి చెందింది కాదని చెప్పవచ్చు,

నిం (ప్రత్యయ స్వరూపం

(1) తెలుగు, మిగిలిన మధ్య(ద్రావిడ భాషలలో బహువచన (ప్రత్యయం నిత్యం. ఆఅుపే బహుక్వాన్ని చెప్పవలసి వచ్చినప్పుడు ఐహు వచన (ప్రత్యయాన్ని తప్పక వాడవలసి ఉంటుంది కాని, దక్షిణదావిడ

శ40 తెలుగు భాషా చరిత - తులనాత్మక పరిశీలన థాషలలో బహువచన (పత్యయం వాడకుండా బహువచనార్జాన్ని సాధించ వచ్చు (తమిళ_ఇరంటు మరం; కన్నడ-ఎరడు మరు. తెలుగులో ఆరెండు చెట్టు అనడానికి వీలులేదు-ఉ_త్తర (ద్రావిడభాషల్లో కూడా ఈ (ప్రత్యయం వాడుక నిత్య మైంది కాదు. అందువల్ల , దక్షిణ, ఉత్తర ద్రావిడ భాషల్లో నిత్యం కాని బహు వచన (ప్రత్యయం యొక్క వాడుక మధ్య (ద్రావిడంలో నిత్యం. అది తెలుగులో కనిపిస్తుంది కాబట్టి తెలుగును మధ్య(దావిడ కుటుంబానికి చెందిన భాషగా నిర్దా రించవచ్చు.

(శి మహదేక వచన సర్వనామం . మూల్యద్రావిడంలో అవన్ట్‌ అనే రూపం దక్షీణ (ద్రావిడంలో అవన్‌ గానూ, మధ్య (ద్రావిడంలో అవన్ట్‌ గానూ ఉండి వర్ష వ్యత్యయం వల్ల వాన్‌ మ వాండు ౫ వాండు ఆనే రూపాన్ని తెలుగులో పొందింది.” ఈ పరిణామం తెలుగులోనూ, ఇతర మధ్య (ద్రావిడ భాషల్లోనూ జరిగిఐ౨ది. ఆందువల్ల తెలుగు మధ్య (దొవిడ కుటుంబానికి చెందిన భాష

(8) భవిష్యత్సూచక (ప్రత్యయాలు దక్షిణ (దావిశ భాషల్లో ఇవి పకార, వకారాలు. మధ్య (ద్రావిశ భాషల్లో తకార, దకారాలు.. తెలుగులో కూడా భవిష్యత్చూచక (ప్రత్యయాలు తకార, దకొరాతఠే. (వోవుదురు; చూతురు). అందు వలన తెలుగు మధ్య (దావిడ భాషా కుటుందానికి చెందింది

(41) వ్యతిరేక [పత్యయం తెలుగులో “అి వ్యతిరేక (పత్యయంగా అన్ని పుకముషలలోనూ [క్రియా (ప్రత్యయాల ముందు ఉంటుంది. దక్షిణ (ద్రావిడ భాషల్లో, కేవలం అమహదేక బహువచనాల ముందు మాత్రమే ఉంటుంది. మిగి లిన మధ్య (ద్రావిడ భాషలు కూడా తెలుగుకు మళ్లే అన్ని పురుషలలోనూ (క్రియా (ప్రత్యయాల ముందు ఉటుఎది. కాబట్టి తెలుగు మధ్య (ద్రావిడ భాష.

(5) క్ష్వార్ధక రూపం మధ్య ద్రావిడ భాషలన్నిటిలో భూతకాలికా సమాపక [క్రియా (ప్రత్యయాలు, ఇ, సి, చి ఆనే మూడు. తెలుగులో ప్రముఖంగా /ఇ/ భూతకాలికాసమాపక (ప్రత్యయంగా కనిపించినా, వచ్చి, చూచి, చేసి, నిల్చి వంటి రూపాలలో కనిపించే సి/చి లు నిజానికి భూతకాలికాసమాపక (ప్రత్యయాలు అనుచిత విభాగం వలన దీన్ని వ్యాకర్తలు /ఇ/ గా గుర్మించారు. సి/చి లు మధ్య ద్రావిడ భాషలో కనిపి స్తుండడం వలన తెలుగు మధ్య (ద్రావిడ కుటుంబానికి చెందిందే అని నిర్ధారించవచ్చు.

ఈ రకంగా ఇంకా కొన్ని దృష్టాంకాలను చూపించవచ్చు.

ఇంతకూ ఈ పార్య సారాంశ మేమిటంటే తెలుగు, నిర్మాణపరంగా మధ్య (దావిడోప కుటు౨బానికి చెందిన భాష అని నిర్ధయించగలగడం.

రెండో భాగం

కే6 (దావిడ పద వ్యాప్తి, వ్యుత్పత్తి (దావడులు, (ద్రావిడభాషలు అనే పదాలు ఈనాడు వ్యవహార (ప్రసిద్ధ మైనాయి. ఈ (ద్రావిడ పదవ్యాప్తిని పరిశీలినే ఈ పదం జాతిపరంగాను, దేళ పరంగాను, భాషాపరంగాను కూడ (ప్రాచీనకాలం నుంచి కనిపి స్తున్నట్లు తెలు స్తుంది. మనుస్క్యృతిలోని పదన అధ్యాయంలో పతితజాతి కత్రియులలో పొం్యడక, ఓడ, కాంభోజ, యవన, శక, పారద, పహ్హవ, దరదులతోపాటు (ద్రవిడ శబ్దం జాతిపరంగా పయుక్రమైంది. రాబర్జ్‌ కాల్ల్వైల్‌ తన తులనాత్మక వ్యాకరణంలో ఇట్లా రాశాడు: వశీజం6 5825 (౧౬49, ఉత్స గారం కం110%7108 ల1969 0 ే2రా1928 సేజళా6. ప్రైంషరేంంకే. 895 బంం 16 3866 0౦ 2502125 (04% 62949), వంగు 6 అలర66100 0 320664 1463 2౧6 చం పేష7 108 ౦ 6012101062 609 ౪1 కెాజసీరు1గకు ₹12 , నెజలగరే12- శే45, ంగ్తే జక్క ౯౪1కే 25 సజయ కం)25, 272925, 54129, ౨2౯265, షం 12ళ25* 4 22629 ”” శాస్రోం క్తమైన పవి(త్రకర్మలను చేయకపోవటం వల్ల క్ష్యతియజాతికి చెందిన ఈ తెగలవాళ్లను (బాహ్మణులు వెలివేశారనీ, వాళ్ళంతా వృషలులలో కలిసిపోయారనీ మనువు చెప్పినట్లు తెలుస్తుంది. ఈ విధంగా ఒక తెగ పేరుగా (ద్రవిడ పద (ప్రయోగం కనిపిస్తుంది, మహాభారతంలో ద్రావిడుల (ప్రసక్తి ఉంది. అరణ్యపర్వంలో (శ్రీకృష్ణుడు రాజసూయయాగ సమయంలో ధర్మరాజుని నేవించటానికి వచ్చిన రాజుల్లో పాండ్య, ఓ(ఢ, చోళ, దవిడాం(ధ్రకులున్నట్లు ధర్మరాజుకి జ్లాపకం చేస్తాడు. యత్ర సర్వాన్‌ మహీపాలాన్‌ శళస్త్రతేజో భయార్జితాన్‌ సవంగాంగాన్‌ స పొౌండో(డాన్‌ స చోళ (దవిడాంధ్రకాన్‌, ఈ 1దావిడ పదప్రయోగం జాతివాచకమని స్పష్టం, భరతుడి నాట్యశాస్త్రంలో (ఆధ్యా. 17 ల్లో. 1%) పాత్రోచిత భాషను గురించిన చర్చలో బర్బర కిరాత ఆంధ్ర (ద్రమిలాది జాతులకు శౌరసేని మొద లైన 'ప్రొకృళాల నుపయోగించరాదని చెప్పబడింది.

క్రేశ్వత్తీ తెలుగు భాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన న బర్బ్చర కిరాతాం్యధ్ర (ద్రమిలాద్యాను జాతిషు నాట్యయోగే కర్తవ్యం పార్యం భాషా సమా్య(శయం.

జగన్నాథ పండితరాయలు తన రసగంగాధరం ద్వితీయాననంలో ఉపమా నిరూపణ ఘట్టంలో అస్పయ్యదీకిత మఠాన్ని ఖండిస్తూ ఈ విధంగా చెప్పాడు.

“క్ర్యచిద్వ్య్యంగ్య (ప్రధానా సా ఇతి తై రేవ (ద్రవిడశిరో

మణిభిః అభ్యధీయత తదపి అహృద్య మేవ” ఉపమాలంకారం కొన్నిచోట్ల వ్యంగ్య(్రధానంగా ఉంటుందని (ద్రవిశ శిరోమణి మైన వారిచేత చెప్పబడిన విషయం హృద్యమైనదికాదు అని దీనికి అర్థం. ద్రవిడ శిరోమణి అని అస్పయ్యదీక్షితుణ్ణి ఉదేశించి ప్రయోగించబడిన ఈ పదం చొతిపరంగా కనిపిస్తుంది.

'దేశపరంగా (ద్రావిడ పద (ప్రయోగాలు కిందివిధంగా కనిపిస్తాయి. అమరసింహుని నామలింగానుశాసనంతో (ద్రవిడ “దేళ సంబంధమైన ఒక మూలిక అనే అర్ధంలో (దావిడళబ్దం (ప్రయుక్తమయింది.

“కద్ర్యూరకో (ద్రావిడకః క ల్పాకో వేధముఖ్యక ః ఓషధ్యో జాతిమా(తేస్యుః అజాతౌ సర్వమౌషధమ్‌”” (ద్వితీయకాండ, వనాషధావర్షం, 185 ల్లా కర్బూరకము, (ద్రావిడకము, కల్పాకము, వేధముఖ్యకము అనేవి పర్యాయ పదాలు. ఇవి జాతిపరంగా తీసుకొన్నప్పుడు ఓషధులనీ, అజుతిగా తీసుకొంటకే అన్నీ బౌషధాలే అని దీని భావం. ఇందులో (ద్రావిడక శళద్దానికి (ద్రవిడ దేశేజాతః (ద్రవిడ దేశమునందు పుట్టినది, అని భానూజీ దీక్షిత రామాశమీ వ్యాఖ్య తెలుపు తుంది. బాణుడు రచించిన కాదంబరిలో చండికాలయ వర్ణన సందర్భంలో ““ జరద్దవిడ ధార్మి కేణ అధిష్షితాం చండికాం అపళ్యత్‌” అని (దవిడళబ్దం 'దేళ పరంగా వాడబడింది వృద్దుడెన (ద్రవిశ ధార్మికుడితో అధిష్టింపబడ్డ చండికను (చం(ద్రాపీడుడు) చూశాడు అని అర్దం. (శ్రీ శంకరుడు సొందర్యలహరిలో తాను (ద్రవిడ శిశువునని చెప్పాడు. 'దేవీన్తన్య మహిమాభివర్ష నలో ఇట్లా చెప్పబడింది. తవస్పన్యం మస్యేధరణిధరక న్యే! హృదయత;ః పయః పారావారః పరివహతి సారస్వతమివ దయావత్యాద తం (దవిడ శిశు రాస్వాద్యతనయ త్కవీనాం (ట్రొధానామ జని కమనీయః కివయితా. (75 శ్లో.)

(దావిడ పద వ్యాప్తి, వ్యుత్పత్తి 145 ఓ హిమగిరి పుత్రీ! భగవతీ! ప్రీతితో సీవిచ్చిన స్తన్యము నాస్వాదించి ఒక (ద్రవిడ శిశువు ((శ్రీ శంకరుడు) సమర్డులై న కవులలో మనోహరుడై న కవియైనాడు. అందువల్ల నీ హృదయం నుంచి పృట్టిన పాలసముద్రం వాజ్కయవిలాసంగా మారి (సవహిస్తోందనీ, అదే నీ _స్తన్యమనీ తలుస్తాను అని ఈ శ్లోకభావం.

రవీం[ద్రుడు రచించిన జాతీయగీతంలో “* దావిడ ఉత్కళ వంగా” అని (ద్రావిడ శబ్దం తమిళ, మలయాళ, కర్ణాటాంథధ్ర దేశాలకు సామూహికంగా వాడబడింది.

భాషాపరంగా కూడ ఈ (ద్రావిడ పద ప్రయోగం ప్రాచీనకాలం నుంచి కనిపిస్తుంది

బుద్దుని జీవితచరిషతను తెలిపే లలితవిస్తర-లో 61 భారతీయ లిపులలో (ద్రావిడ లిపి ఒకటిగా చెప్పబడింది. ఈ లలితవిస్తరం (క్రీపూ. మూడవ శతాబ్దిలో అశోకుడి కాలంతో రచించబడిందని చెప్తారుకి, దీనిలోని పదవ ఆధ్యాయ మైన “లిపిళాలా సందర్శన పరివర్తంిలో బోధిస త్తుడు విద్యాభ్యాసం కోనం లిపి శాలకు వెళ్ళినప్పుడు గురువైన విళశ్వామి_తుడికి 84 లిపులను తెలిపి, వాటిల్లో ఏ లిపిని తనకు టోధిస్తారని అడుగుతాడు. ఆ 64 లిపులతో 12 వదిగా (ద్రావిడ లిపి చెప్పబడింది,

భరతుడి నాట్యశాస్త్రంలో (17-50) నాటకంలో ఉపయోగించదగిన “విభాషలు” ఏడు విధాలనీ, అవి శకార, అఖీర, చండాల, శబర, (ద్రమిల, ఆంధ్ర వనచరుల వ్యవహారంలోనివనీ చెప్పబడింది.

శకారాఖీర చండాల శబర (ద్రమిలాం (ధ్రజాః హీనా వనేచరాణాం చ విభాషా నాటశే స్మృతా

నాటకమునం దుపయోగింపదగు *విభాషలు ఏడు విధములు-_ళాకారి, ఆఖీరి, చాండాలి, శాబరి, (ద్రామిడి, ఆంధ్ర, హీనులై న వనచరులు వాడెడి వనొకసి10,

ఈ విభాషలను ఎవరెవరికి ఉపయోగించాలో వివరిసూ వనచారులకు శాబరిని గాని, (ద్రామిడిని గాని ఉపయోగించాలని చెప్పబడింది.

ఏడవ శతాబ్దికి చెందిన కుమారిలభట్టు మీమాంసా తం[త్రవార్తికంలో (ద్రావిడళబ్లాన్ని “తద్యథా (దావిడాది భాషాయాం*పో అని భాషాపరంగా వాడాడు

ఇక ఈద్రావిడపద వ్యుత్పత్తిని పరిశీలిద్దాం. “దచవిళి శబ్దం సంస్కృ్యూతమని కొందరు అభ్మిప్రాయపడితే, సంస్క్య్బృతీ3 రించ బడ్డ 'దేళ్యపదమని మరికొందరు భావి స్తున్నారు కాల్వ్వైల్‌, యన్‌ కె. ఛటర్తీ, గంటి జోగిహోమయాజి 'మొదలయినవారు ఇది సంస్కృృతపదమని థొవించాడ,

కేశ! తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన

సంస్కృత భాషాపదమని ఛభావించినవాళ్ళ ప్రకారం ఇది ద్రవిడ, (దామిడ, (ద్రావిడ అనే రూపాలతో వనిపిస్తుంది. ఈ మూడు రూపాల వ్యవ హారంలోను కొంత భేదం ఉంది. (దావిడజాతికి చెందినవారు (ద్రావిడులు. వారు వ్యనహరించిన భాషలు (దావిడభాషలు. తమిళ భాషా వ్యవహర్తలను [ద్రమిడు లని కూడ అంటారు. (ద్రమిశ పదంలోని “మివర్ష్శం “వగా మారటంవల్ల (ద్రవిడ పదం ఏర్పడిందనీ, తరువాత ఈ (ద్రవిడ/(ద్రావిడ పదం విశాలార్దంలో, అంటే, (ద్రావిడ భాషా కుటుంబపు భాషల వ్యవహ ర్తలందరి పరంగానూ వాడ బడిందనీ ఏరి అభిప్రాయం.

“తమిళశిమనే పదం (దావిడళబ్దం నుంచి నచ్చిందని సంస్కృృతీయుల నిర్ధారణ, (ద్రావిడ-దామిడ-దమిడ-ద మిళ -త మిళ అనేది దీని పరిణామ[క్రమమని వీరి భావన. సంయు కాకత్షరాలు, నాదవత్‌ స్పర్శధ్వనులు పదాదిన లేకపోవటం తమిళ భాషాలక్షణం గాబట్టి పై విధమైన ధ్వని పరిణామం (ద్రావిడ ధాషా ధ్వని పరిణామము నియమాలకి అనుగుణమైనదే. సంస్కృతంలోని [దావిడ శద్దానికి తమిశీకరణం చేసిన *తిరావిడి అనే రూపం నుధ్యయుగపు తమిళ సాహిత్యంలో కనిపిస్తుంది. (ద్రావిడ (ప్రబంధం ఆనే ఆర్ధంలో “తిరావిడ ప్పిరబంద౦” అనే శత్రయోగం ఉంది. తి5ావిడ ప్పిరబందం అనే పదానికి *21910272 620%68ేీ పైంఠఅణు: ప? లుల ఉ&1ళ2?5 అనే ఆర్ధ ముంది దీన్నే దివ్యప్రబంధమని కూడ అంటారుే1క

(ద్రావిడ శద్దానికి సంస్క్యృతీయులు సూచించిన వ్యుత్పత్తులు కూడ ఊహలమీద ఆధారపడ చమత్కార భాషణాలు, కర్బ్చూరకమనే మూలికను గురించి వివరిస్తూ, బని పర్యాయపదమైన * దావిడక”* శద్దానికి గురుబాల

(పబోధిక “దావయతి ఇతి రోగాన్‌ (ద్రావిడకః'* - రోగాలను హరించేది అని వ్యుత్పత్తిని చెప్పింది.

'దేళశ్యపదమని భావించినవారి (ప్రకారం 'దేశ్యపద మొకటి ఉండగా అది (దావిడి అని సంస్కృృతీకరిందబడింది. అది “తమిట్‌” అనే దేశ్యపదం. దీనికి దేశీయమైన వ్యుత్సత్తులు కొన్ని కనిపిస్తాయి. తమిళ భాషానిఘంటువై న పింగశ నిఘంటువులో£ “తమిళ్‌ (త్‌) అనే పదానికి తీయనిది, ఆందమై నది అని ఆర్థాలివ్వబడ్డాయి గజణ11 పలి 6యె్‌్‌ టో 56600655, వేశీల10610%3ఏఎ655 అనే ఆర్ధాలీ “తమిట్‌” పదానికివ్వబడ్డాయి. అంతేకొక, తమిట్‌ అనే పదానికి ఇనిమై (52660౯5) అనే ఆర్థాన్ని పింగళ నిఘంటువు ఇచ్చింది అని కూడ అందులో చెప్పబడింది*5, చమ్సెశ్రి ఆనే పదానికి పదం, భాష అని అర్జాలు, గయే 1.64:60% తో మొటి=2సదం అనే అర్ధంతోపాటు “మరై. మొళి తానె మందిరం

(దావిడ పద వ్యాప్తి, వ్యుత్పత్తి 147 ఎన్నె*”” (రహస్యపదాలతో కూడిన పదాలను అట్లాగే ఉచ్చరించాలి అనే తొ ల్కాప్పియం (పొరుళదిగారం-481) లోని (ప్రయోగం ఇవ్వబడింది. ఇదే పదానికి భాష, భాషించు (లేక భాషణము) అనే అర్థాలతోపాటు “మొలఖి పెయర్‌ తేయత్తర్‌ ఆయినుమ్‌*” (భాషను మాట్లాడే (ప్రజలు ఒక ప్రాంతం నుంచి మరో (ప్రాంతానికి వెళ్తూంటారు ఆశే ప్రయోగం “కురుందొ గ" (11వ పద్యం) నుంచి ఇవ్వబడింది. తమ్‌ _ మొజితమిలట్‌ అంపే తమభాష, సొంతభాష అని వేరొక వ్యుత్చ త్తి. ఇందులోని తమ్‌" అనేది తమ అని అర్జాన్నిచ్చే సర్వనామ మూల రూపం. అమిజ్‌ దు” ఆ తమిళ పదానికి అమృతం అని అర్థం చెప్తూ, తానమిట్టిమ్‌ ఎన్‌ ఉణరప్పాజ్జు9 (వర్షం అమృతంగా భావించబడింది) అనే తిరుక్కరళ్‌_11 లోని పయోగం 2011 0%1600 ఇచ్చింది. ఈ అమిణ్‌దు పదాన్ని చాల సార్లు అవృ త్తిచే నే “తమిట్‌” అనే రూపం వస్తుందని కొందరి అభిప్రాయం, తమిళం అమృతం వంటి భాష అని వీరి తాత్పర్యం. తిమి-జ్‌ అంపే ఆ కారాన్ని కలిగిన భాష అని మరొక వ్యుత్పత్తి త-మి-ల్‌ అనే మూడు వర్గాలకు చెందిన నర్దాలు కలిగిన భాష తమిళమని కొందరి ఊహ. ఈ భాషలోని [18 హల్లుల్ని కింది విధంగా విభజించారు.

వల్లినమ్‌ : కచట(తుపణ

మెల్లినమ్‌ : జజణన(మ)న

ఇడ యినమ్‌ : యరలళ(జ)వ ఇటునంటి విభజన కలిగిన భాష తమిళమని, ఈ విధమైన వ్యుత్ప త్తులు అశాస్త్రీయ మైనవి ఇంకా ఎన్నో కనిపిస్తాయి, ఇవేనీ శాస్త్రీయమైన వ్యుత్చ త్తులు కావు, ఎవరి బుద్ధికి తోచిన వాటిని వారు నిరూపించారు. ఎవరికి అందిన ఊహలు వారు చేశారు.

ఈ విధంగా చాల (ప్రాచీనకాలం నుంచి కనిపిస్తున్న *(ద్రావిడి పదాన్ని కొన్ని భాషల సముదాయానికి ఉపయోగించి, ఆ భాషలన్నీ ఒశే వర్షానికి చెందినవి కావటంవల్ల వాటిని (ద్రావిడభాషలనీ, అవి (దావిడ భాషా కుటుంబానికి చెందినవనీ మొదటిసారిగా చెప్పింది కాళ్వెల్‌.

222 51055

1. మెంటు 041డేో00611, 4 ౧6౦౧4౩2౬76 ఇ2గముజం 0౦+ లం ౨94191. 6120 0౯ 506% సర120 కజగ11? ౦5 20802869, 104 (చూ పుట 14లీ, పంక్తులు 8-18)
2. మహాభారతం, అరణ్యపరంం, 4818, ౨2062929 0౩16౫౬41 ం562౯0స 10864666, పెంంగ2, 19439 (చూ. పుట 148, పంక్తులు 21, 29).

148 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన లి. పోణంగి థ్రీరామ అవ్పారావు, నాట్యశాస్త్రము, పుట 4ఉ86 (చూ పుట 144, పంక్తులు శ్రే లి

డీ జగన్నాధ పండితరాయలు, రసగంగాధరం, చౌకాంబా విద్శాభవన్‌, వారణాసి, 19069 (చూ పుట 144, పంక్తులు6, 7)

5. అమరసింహుడు, నామలింగాను శాసనం (ఆమరకోశల), 0%4412%2 014 5&05-= 116 5169, 29202951, 19/0, ౨. 2298 (చూ. పుట 144, పంక్తులు 15, 18).

6. దాణభట్ట కాదంబకి 6212510200 012 52౧5ల! ౯ 52056020, 22౯20225 1, 1976, ౨. 648 (చూ. పుట 144, పంక్తి 26)

"7. థ్రీ శంకరుడు ఛ్రీసౌందర్యలహరి శ్రీ లక్ష్మీధర వ్యాఖ్య, తదితరి వ్యాఖ్యల సంక్షిప్త ఆంధ భావానువాదము, అనువాదకులు పాలావజ్ఞ్యల శ్రీరామశర్మ, ఛీ దురామళ్లేశ్వర స్వామివారి దేవస్థానము, విజయవాడ 1967 (చూ. పుట 144 చివరిశ్లోకం).

వ కొమజ్జాజు వేంకట లక్ష్మణరావు, ఆంధ విజ్ఞాన సర్వస్వము-(పచదు సంపుటము, ఆంధష్మతికా ము దాలయము 1982 పుట 201

6 లలికవిస్తకం (బుద్ధ ఖ్రగవానుని భవ్యజీవిత చరితం) అకువాద౨ తరుముుల రామ

/ చంద బులుసు వేంకటరమణయ్య, 1969, పుట 164 10. పోణంగి ఫ్రీరామ అప్పారావు, నాట్యశాస్త్రము, పుట 487 11... పైది, పుట 486 12. కోరాడ రామకృష్ణయ్య భాషా చార్మితక వ్యాసములు, కోరాడ (పచురణాలయము, మ్మదాసు, 1954, పుట 149

కత. గజమికే పేఉంయం౦ంళ, ౪01 9, ౫176౯516 0% శేడజరేక2జ5, 1929,

1ఉ. “ఇనిమైయుమ్‌ సీర్‌మైయుమ్‌ తమిశ్‌ ఎనలగుమ్‌”', పింగళ నిఘంటువు, స్తతం 8610

శర గజరళు అం16ం0%, ౪01. 8, అణా ఆ 516 0€ వట్‌జరయా25, 1920

16, పైది, 01. 6, [7613169 0€ వశ2రే 125, 19086.

17. పైది, 701. 1, ః ॥ 11

1.1 (దావిడభాషల పరిగణనం

థారతదేశంతోని. నాలుగు భాషా కుటుంబాలలో ఇండోఆర్యన్‌, (ద్రావిడ భాషా కుటుంబాలు ముఖ్యమైనవి. ఉత్తర భారత దేశంలో ఆర్యభాషలు, దకీణ భారతదేశంలో (ద్రావిడభాషలు (ప్రచురంగా వ్యవహరించబడుతున్నాయని స్థూలంగా చెప్పవచ్చు.

(దావిడ భాషలు ప్రత్యేకమైన భాషా కుటుందానికి చెందినవనే విష యాన్ని చాలాకాలం [కిందకే పరిశోధకులు గమనించారు. ఎ.డి. కాంబెల్‌ (0 9 ౮౭౫౭9౪11) రచించిన తెలుగు వ్యాకరణానికి 0౯6 €0 16 10620- తేజ6ంళ10%. అని కూర్చిన ఉపోద్దాతంలో ఎలిస్‌ (392902 3 310) ఈ భాషల సాజాత్య సంబంధాన్ని ప్రస్తావించారు. తమిళం, తెలుగు, కన్నడం, మలయాళం, తుళు (కొడగు ని తుళు యొక్క మాండలికమన్నారు), మాల్లో భోషలను ఆయన పేర్కొన్నారు,

ఏక భాషా కుటుంబ (ప్రస్తావన స్పష్టంగా లేనప్పటికీ భారత దేశానికి ఇతర కార్యార్టులె వచ్చిన కొందరు పాళ్చాత్యులు వివిధ (ద్రావిడభాషలను గురించి పదిహేడో శళాద్టినుంచి పరిశీలన చేసినట్లు తెలుస్తుంది. (ద్రావిడభాషల సాజాత్య సంబంధం చాలకాలం (కిందటే గుర్పించబడినా, దాన్ని సహేతుకంగా నిరూపిస్తూ వాటికి విపులమైన వ్యాకరణొన్ని మొదటిసారిగా రచించింది డాక్టర్‌ రాబర్ట్‌ కాల్డెల్‌ ఈయన రచించిన గ ౧00౫927 26176 న ౦ ళం ౨1171- ఈ129 0౯ 50200 పేరిడే!119 మడక? ౦౯ 1208028269 ఆనే గంథం 1856లో (శకటించబడింది. [ద్రావిడభాషల తులనాత్మక పరిశీలనకు (ప్రారంభం అదే, భారతదేశ భాషల్లో ఏ కుటుంబానికై నా మొదట రచించబడిన తులనాత్మక వాక్యరణం కూడా ఇదే. ఈ భాషలకు సామూహికంగా 'ద్రావిడభాషలు అనే "పేరు కూడ ఆయన దగ్గరనుంచే (ప్రారంభమైంది. అంతకు పూర్వం దక్కను భాషలని, తములిక్‌ భాషలనీ వ్యవహరించబడేవి.

తరువాత [గ్రియర్చన్‌ పర్యవేకణలో భారతీయభాషల పరిశీలన (ప్రారంభమైంది. 29818610 5497ల ౦ మరే! అనే పేరుతో పదకొండూ సంపుటాలు 1827” లో (ప్రకటించ బడ్డాయి, వాటికి సంపాదకుడు (గియ ర్చన్‌.

150 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన అందులో నాలుగో సంపుటంలో ద్రావిడ భాషలను గురించిన విశేషాలు వివరించ బడాయి. దీనికి పరిశీలకుడు డాక్టర్‌. నైన్‌కొనొ (566౧. (ంగ0ంజ్ర.

థాషా పరిగణనం (ప్రపంచంలో ఉన్న భాషల సంఖ్యగాని లేక ఒక భాషాకుటుంబంలోని భాషల సంఖ్యగాని కచ్చితంగా చెప్పటం సాధ్యం అయ్యే పనీ కాదు ఏవి (ప్రత్యేకభాషలో, ఏవి భాషాంతర్లత భేదాలో నిర్ణ యించటానిక్తి స్పష్టమైన (ప్రమాణాలు, కొలబద్దలు రేవు. అందువల్ల కచ్చితమైన సంఖ్యా పరి గణనం సాధ్యం కాకపోయినా స్తూల పరిగణనం చేయవచ్చు.

(ద్రావిడభాషల విషయానికి వస్తే కాళ్హ్యైల్‌ చెప్పిన భాషలు *“ఛాహుయి” కాక పన్నెండు. ఇందులో ఆరు నాగరక భాషలు. ఆరు అనాగరక భాషలు. సాహిత్యం, సంస్క్యుతి కలిగినవి నాగరక భాషలు. (ప్రాచీన సాహిత్యం లేక అనాగరకులై న ఆటవికుల వ్యవహారంలో ఉన్నవి అనాగరక భాషలు. తమిళం, మలయాళం, తెలుగు, కన్నడం, తుళు, కొడగు లేక కూర్లి అనేవి నాగరక భాషలు (౮౫1౯1726౭6 1208419) గాను, తొద, కోత, గోండ్‌, భోండ్‌ లేకకు (కువ్రి, ఒరాయన్‌ (కురుభ్‌), రాజమహాలి (మాళల్తో అనేవి ఆనాగరక (00యేలూషళ6ర్యు భాషలుగాను కాల్టెల్‌ "పేర్కొన్నాడు.

తరువాత జరిగిన పరిశోధనలవల్ల మరికొన్ని (ద్రావిడ భాషలు గుర్తించటంతో వీటి సంఖ్య పెరిగింది. [పకృతం సుమారు 25 భాషల వరక్రు ఉన్నట్లు పరిశోధకుల అభిప్రాయం.

తులనాత్మక పరిశీలన చేయటంవల్ల తేలిన తరతమ సహజాత సంబంధా లను బట్టి ఈ భాషలను మూడు (ప్రధాన ఉప కుటుంటాలుగ విభజించవచ్చు ఆ దకీణ, మధ్య, ఉత్తర ఉప కుటు౨బాలు. దజీణ (ద్రావిడ భాషలు (5066 ౬. వ. క2ిక్రం2 కంక); 1 తమిళం, శ. మలయాళం $. కన్నడం 4 తుళ 5 కొడగు 8. తోడ 7. కోట 8. బడగ. మధ్య,ద్రావిక భాషలు (060411 ౯2౯71614 బజిగి క్రయ కలక) ఏ కీ తెలుగు 10. కుయి 11. కువి 12. కొంగ 18. గోండి 14 కొలామి 15 నాయికి 164. పర్డి 17. ఒల్లారి 18 గదబ 19 పెంగో £0.కోయ. ఉత్తర(ద్రావిడభాషలు( పం 1722716140 ఓ2 0802 క్రైక్సి; 21. కురుఖ్‌ 22, మాలో 20, బ్రాహుయి.

ఇంకా ?1 వేల మంది వ్వవహ_ర్తలు గల యెరుకల, 15 వేల మంది వ్యవహర్తలు గల యెరవ, $ వేల మ-ది వ్యవహర్తలు గల కురుఎ, కె క్రాడి, $ వేల మంది వ్వవహర్రలుగల కొరవ, 4 వేల మంది వ్యవహ ర్రలుగల ఇర్వుల, వక్షం మండ్‌ “క్ష హ రలుగల బుర్శండి భాషలు నీలగిరి కొండల పరిసర (పొంతాలలో న ఆం(ద్రొనోవ్‌ (౨౯. కేశ 5 తీలిరేింరంళి

(దావిడభాషల పరిగణనం 15] తెలిపారు. యెరుకల, కై కాడి, కొరవ, బుర్గండిలు తమిశ భాషా మాండలికాలు గానూ, కురుబ కన్న్నడభాషా మాండలికంగాను 1108415616 56౯76? 0 కరతే:2 నాలుగో సంపుటంలో "పేర్కొనబడ్డాయి. బడగ కన్నడ భాషకూ, కోయ గోండీ భాషకూ మాండలికాలని కొందరి అభి[ప్రాయం. నేపాల్‌ దేశంలో పసులకాపరుల వాడుకలో ఉన్న “*దన్‌గర్‌ొ అనే వాాగూపం కురుఖ్‌ భాషా మాండలికమని నిర్ధా రించ బడింది.

ఈ భాషల్లో తమిళ, కన్నడ, తెలుగు, మలయాళ భాషలకు (ప్రాచీన మైన లిఖిత సాహిత్యమూ, కోళ వ్యాకరణ రచనా సం(పదాయమూ ఉన్నాయి. ఇవి నాగరళ భాషలు. అనాగరక (ద్రావిడ భాషలకు లిఖిత సాహిత్యం లేదు. వాటిలో చాల భాషలకు లిపి కూడ లేదు. వాటిని గురించి తెలునుకోవటావికి పాశ్చాత్య పండితుల రచనలు, భారతీయ పండితుల వ్యాకరణాలు (పధానాధారాలు. ఇందులో కొన్నిభాషలను గురించి కేవలం వాటి పేర్లు మాత్రమే తెలుస్తున్నాయ్యి

ఇవికాక కుందపూరుకు తూర్పుగా సడమటి కనుమల [ప్రాంతంతో

కొందరు ఆదిమవాసులు కొన్ని (దావడ భాషలను వ్యవహరి స్తున్నారని ఆందొనోవ్‌ అభిప్రాయం. అవే బెల్లారి, కొరగ భాషలు, ఇవేకాక కసువ, సవర, మండ మొదలై న (దావిడ భాషలను గురించి పరిశోధనలు చేయవలసి వున్నదని అం(దొనోవ్‌ తెలిపారు. పరిళోధితిం కౌని కొన్ని దక్షిణ 'చ్రావిడ భాషలను గురించి అక్టామలై. విశ్వవిద్యాలయంలో పరిశోధన సాగుతున్నట్లు తెలుస్తోంది. కొన్ని మధ్య (ద్రావిడ భాషలకు గురించి “భారతీయ భాషల కేంద్ర అధ్యయన ళాఖొ (01%) పరిశోధన చేయిస్తున్నట్లు తెలుస్తోంది. గోండీ భాషపై (పత్యేక పరిశోధనకు తెలుగు అకాడమీ సంకల్పించింది. . ఇంతవరకు తెలిసిన భాషలన్నిటికి సమగ్రమైన వ్యాకరణాలు లేవు. కొన్నిటికి పదాల పట్టికలు మాత్రమే కనిపిస్తాయి. కొన్నిటికి పేర్లు మాత్రమే 'తలీయటం జరిగింది. ఇంతవరకు లభించిన ఆధారాల సహాయంతో ఈ భాషలను గురించి తెలిసిన కొన్ని విశేషాలు దిగువ ఇవ్వబడినాయి.

తమిళం ; ఇది (ద్రావిడభాషలలో (ప్రాచీనకాలంలో (గంథస్థమైన భాష. దక్షిణ ద్రావిడ భాషల్లో ప్రధాన భాషగా పరిగణి-చబడుతోంది. వ్యవహ_ర్తల సంఖ్య అధికంగా ఉండటమూ, అతి (ప్రాచీన లిఖిత సాహిత్యం, వ్యాకరణ గంథాలు లభించటమూ ఇందుకు కారణం. ఈ భాషా వ్యవహ ర్తలు తమిశనాడు రాష్ట్రంలోనే కాక (శ్రీలంకలోను, బర్మా, మలేషియా, షి యాచ్వ్తొక్తిట్లు ఆగ్నేయాసియా దేశాల్లోను, దక్షిణా(ఫికాలోను, ద పృ షరి, భండగలోన్‌

భం

198

1బిటిష్‌ గయానాలోను, ఇంకా ఫిజి, మారిషన్‌, మడగాప్కర్‌, ట్రినిడాడ్‌ మొదలై న ద్వీపాల్లోను వ్యాపించి ఉన్నారు. ఈ భాషా వృ్యవహ్నర్తల సంఖ్య భారత దేశంలో సుమారు 80 5 మిలియన్లు, శ్రీలంకలో. రెండు మిలియన్ల పైన, ఆగ్నేయాసియాలో సుమారు ఒక మిలియను, దక్షిణాఫ్రికాలో సుమారు 1.25 మిలియన మంది ఉన్నారు.

ఈ భాషకు తమిళం, తముళ్‌, మలబారి, ద్రావిడ, అరవం అనే పేర్గున్నట్లు తెలుస్తుంది. ఇందులో తమిళమనే పేరు ఎట్లా వచ్చి వుంటుందనే చర్చ కాల్ళ్వెల్‌ చేశారు. ఇది “ద్రవిడ శబ్దభవమని ఆయన అభిప్రాయం. దీని 'ప్రాచీనరూపం “ద్రమిడ” అయ్యుండవచ్చు. ఇది ప్రాచీన తమిళ్యగ్రంథాల్లో “తిరమిడ"గా కనిపిస్తుంది పదాది సంయు క్రాక్షరంలోని రేఫ లోపించి నాదాక్షర మైన శ్ర శ్వాసంగా మారి, చివరి *ది కారం “జి కారంగా అేక *శికారంగా మారటంవల్ల నేటి తమిళమనే రూపం ఏర్పడింది. దీన్నే (ఫెంచివాన్ళ తముల్‌ అని రూపించారు. పోర్చుగీస్‌వాళ్ల ఈ భాషను మలబారి (3421102) అన్నారు. అందువల్ల ఆ కాలంలో చాలమంది యూరపియనులు కూడ ఈ పేరుతోనే వ్యవహ రించారు.

సంస్కృతంలో దాకిణాత్యుల్ని *(ద్రావిడి శబ్దంతో సూచించారు. తమిళ శద్దానికి సమాన పదంగా కూడ “ద్రావిడి పదం కనిపి స్తుంది.

దక్కన్‌ ముసల్మానులు, తెలుగు కన్నడ భాషా వ్యవహర్హలు తమిళ భాషని అరవం అని కూడ అంటారు. తమిళులను "అరవలు* అని కూడ తెలుగు పన్ట్‌నాది. వ పద వ్యుత్పత్తిని స్పష్టంగా చెప్పటం కిష్టం. తమిళ దేశం . (ప్రాంతానికి (ఉఊఉత్తరార్కాడు, దక్షీణార్కాడు జిల్లాలు అరవనాడనే పరుండేదన్సీ, దాన్నిబట్టి ఆరవం అనే పేరు వచ్చిందనీ ఒక ఊహ _ తమిళంలో అజమ్‌ అనే పదానికి ధర్మం, నీతి అని అర్హం. అజవన్‌ అంపే నీతిమంతుడని అర్ధం చెప్పారు. ఆ పదానికి సంబంధించినది లేక అరవలు మాటాడే భాష అరవం అనేది ఇంకో ఊహ. తమిళంలో అజీవు అనే పదానికి ఆరం జానం (మం య. అని, దాన్ని కలిగినవాళ్లు అరవలు, వాళ్ళ ధాష అరం లెనేది మరో క్షాహూ, కొందిరు తెలుగు పండితులు “అరవ పదాన్ని నంన్కృృతవదంగా భావించారనీ, ఆ-రవ అంపే రవం రేనిదనీ, ఆ భాషలో మహాిపాణ ధ్వనులు లేకపోవటం వల్లి తమిళదేళానికి ఉత్తరపు సరిహద్దులో ఉన్న (స్రజలు తమిళాన్ని

జకోన్టమని అన్నారన్నీ ఇంకో వ్యుత్పత్తి ఇవన్నీ ఊహలే. “ఆరవి శబ్దానికి

తమిళ భాషతో (వాహ్మ్‌లిపిలో చెక్కబడిన గుహాశాసనాలు కీ. పూ. 100 సంవత్సరాల నాటివి లభించాయి. లభించిన (గ్రంథాల్లో “తొల్‌కాప్పియమ్‌ి అనే లక్షణ్యగంథం ప్రాచీనమైనది. ఇది క్రీస్తుకు పూర్వకాలానిదే అని చాల మంది. ధావిస్తారు. దీనిపైన సంస్కృత వ్వాకరణ (ప్రభావం ఉన్నప్పటికీ పరిభాషని ఏర్పరచుకోవటం మొదలై న విషయాల్లో ఈ (గ్రంధకర్త స్వాతంత్ర్యం వహించినట్లు తెలు స్తుంది. అంతేకొక, తమిళ సాహిత్యంలో కూడ కావ్యాల ఇతిన్స_త్త నిర్మాణాదుల్లో (గంధకర్తలు స్వతంథత్రమార్షాన్ని అనుసరించారని విమర్శకుల అభిప్రాయం. తిరుక్కురళ్‌ , శిలస్పదిగారమ్‌, మణిమేగలై , జీవక చింతామణి, కంబరామాయణ౦ మొదలై నవి తమిళ సాహిత్వంతోని (వసిద్ద ఆంథాలు,

తమిళ భాషలో (ప్రాంతీయమైన వ్యవహారభేదాలు చాల ఉన్నాయి. ఈ భాషా మాందలికాల మీద కృషిచేసిన ఆం(దొౌనోవ్‌ తమిశసనాడుతలో అయిదు మాండలికాలను గుర్తించారు. 1. తూర్పు వ్యవహారం :; తంజావూరు, తిరుచిరా పల్లి మండలాల భాష, మదురై జిల్లాలోని ఈశాన్యప్రాంతం ఇందులో చేరు తుంది. 22. ఉత్తర వ్యవహారం : మద్రాసు పట్టణథభాష, చెంగల్పట్టు, ఉత్తర దక్షీణ ఆర్కాటు జిల్లాల భాష. 8. దక్షీణ వ్యవహారం : తిరునల్వేలి, రామనాధ పురం జిల్లాలు, మదురై జిల్లాలోని నై రుత్నిపాంతం ఈ మండలంతో చేరతాయి, 4. పశ్చిమ నవ్యవహారం : నీలగిరి, కోయంబత్తూరు, 'నేలం జిల్లాలు ఈ మండలం లోనివి. 5. (శ్రీలంక తమిళం.

తమిశ వ్వవహర్తలు (ప్రసంచంలో చాల (ప్రాంతాలకు భిన్నకాలాల్లో వలపపోయారు గాబట్టి ఇంకా ఇతర మాండలిశాలు కూద నిరూపించటానికి అవ కాశముంది. పైన చెప్పినవి భారత ఉపఖందంలోని మాండలికాలు మాత్రమే.

సాంఘిక భేడాలనుబట్టి కూడ వ్యవహార భేద నిరూపణ చేయవచ్చు. వాటిల్లో (బ్రాహ్మణ, (దాహ్మణీతర వృవహార భేదాలను గురించి ఇటీవల కొంత పరిళోధన జరిగింది.

తమిశభాషకు (ప్రాచీన వ్యాకరణాలే కాక ఆధునిక వ్యాకరణాలు, నిఘంటువులు, అనేకం ఉన్నాయి. పాళ్చాత్యుల రచనల్లో ఆర్డెన్‌ (త మ. గండేంం) రచించిన ౧ 1086551౪76 6229045 0€ ౧౦౫౫౦9 గజము? ముఖ్యమైనది. యస్‌. ఆగ న్హ్యలింగం (వ్రాసిన గి ౮6౫౧ల ౯౧౫౪ ?2మిముజా 0 గౌజయ1 అత్యాధునిక వ్యాకరణం. ఈ భాషలోని వివిధ మాండలికాలను గురించి అనేక వ్యాకరణాంళాలను గురించి కృషి ఇంకా జరుగుతూనే ఉంది.

154 తెలుగు భాషా చరత _ తులనాత్మక పరిశీలన

జై. మలయాళం ఈ భాషను కేరళ రాష్ట్రంలో వ్యవహరిస్తారు. వ్యవ హృర్తల సంఖ్య సుమారు 17 మిలియన్లు. ఇది (ద్రావిడ భాషా పదమే కాని సంస్క్య్బుత మలయ శబ్ద భవం కాదు. “మలి అనే 1దావిడ పదానికి కొంన అని ఆర్బం. “ఆభ” అనే పదం ఆక్‌ పాలించు, ఏలు, కలిగిపుండు అనే అర్థాలున్న (ద్రావిడ శబ్దం నుంచి ఏర్పడింది. మలయాళమం'కే కొండ దేశమని అర్జం.

పశ్చిమ ప్రాంతపు తమిళశభాషా మాండలికం నుంచి మలయాళం పదో శతాబ్దంలో 'వేరుపడిందని జ్వెలబిల్‌ అభ్నిపాయం. కాని తొమ్మిదో శతాబ్ది నాటికే ఈ భాష ఉన్నట్లు కొట్టాయమ్‌ స్టాణు రవివర్మ తామ శాసనం వల్ల తెలుస్తుంది. అప్పటినుంచి 1[ వన శలాబ్దివరకు ఈ భాషలో 21 ళాసనాలు లభించాయి. 10) వ శతాబ్ది నాటివైన రామచరితం, రామకథాపాొట్లు అనే (గంథాలు 'ప్రాచీనాలు. 1£వ శతాబ్టి తరువాత సందేశ కావ్యాలు, చంపువులు, ఖండకావ్యాలు, భారత భాగవత పురాణాలలోని గాథలు అేకం మలయాళ భాషలో (వ్రాయబడ్డాయి ఈ భాషపైన సంస్కృత (ప్రభావం అధికంగా కని పిస్తుంది. ఆధునిక సాహిత్యంలో నూతన (ప్రయోగాలు చేసిన కవులు ఈ భాషతో ఉన్నారు. మలయాళ వ్యవహ _ర్తలలో అక్షరాస్యత అధికం.

ఈ భాషలో (ప్రాదేశిక మాండలికాలతో పాటు గుర్తించదగిన సాంఘిక వ్యవహార భేదాలు కూడ కొన్ని ఉన్నాయి. వీటిని నంబ్యూదద్రి, నాయర్‌, మోప్ల, పులయ, న(సాణి వ్యవహార భేదాలుగా జ్వెలబిల్‌ గుర్తించారు. పి. (_ఫెడ్‌రిక్‌ అనే పరిశోధకుడు (బాహ్మణ, నాయర్‌, కూద, అస్పృశ్య అని నాలుగు భేదాలుగా విభజించారు.

తమిళ మలయాళాల సన్నిహిత సంబంధాన్నిబట్టి ఈ రెండు భాషలను ఒక ఉపకుటుంబంగా పరిగణిస్తారు.

మలయాళ భాషకు 11వ శతాబ్దిలో సంస్కృతంలో రచించబడిన లీలాతిలకమనే (సాచీన వ్యాకరణం ఉంది. గుండర్డ్‌ (167 క ౮4౧646 బి (వాసిన మలయాళ భాషా వ్యాకరణం (1851), మలయాళ ఆంగ్ష నిఘంటువు (1872) ఉన్నాయి. ఎల్‌. వి. రామస్వామి అయ్యర్‌ ₹ష6 2701006100 01

లేడ 12721200 407౯010827 (1086), వెం చంద్రశేఖర్‌ 7011600 01 మేట2 12972 1200 (188) ఆనే (గ్రంథాలను రచించారు. ఈ భాషను గురించి "కేరళ విశ్వవిద్యాలయంలో పరిశోధన జరుగుతోంది.

తి. కన్నడం: ఈ భాషను కర్ణాటక రాష్ట్రంలో సుమారు 17.5 మిలి

యన్న మంది వ్యవహరిస్తారు. కర్ణాటమనీ,క న్నడమనీ, 0206౪656 అనీ ఈ భాషను

(దావిడభాషల పరిగణనం 155 అంటారు. ఈ శబ్జాల వ్యుత్పత్తిని నిరూపించటం కష్టం, గుండర్డ్‌ “కర్‌ _[. నాడు" అథే నల్లని నేల గల దేశమనీ, ఇది (ద్రావిడభాషా పదమనీ,తరువాత సంస్క్బృతీక రించబడిందనీ అభ్యిపాయసడ్డారు. “కరు _-నాడు అంజే ఎత్తయిన శ్రదేశమనీ కర్ణాటడేశం తీర్య్రదేశాలకం టె ఎత్తయిన పీరభూమి అనీ కొందరు ఊహించారు. కరునాడు అనే (ద్రావిడ పదమూ కర్ణాటమనే సంస్క్యుత పదమూ వేరువేరనీ, అవి శ్రమంగా అభిన్నాలయినాయనీ ఒక ఊహ.

ఈ ఛాష (క్రీపూ. 4,శ్‌ శతాబ్దాల నాటికే (ప్రత్యేక భాషగా వేరుపడిందని పరిశోధకుల అంచనా. ఈ భాషలో శాసనాలు |క్రీ.ళ, $వ శతాబ్లి నుంచి లఖిస్తు న్నాయి. అప్పటి నుంచీ $ వ శతాబ్దివరకు 150 శాసనాలు లభించాయి. కన్నడ భాషలో (ప్రాచీన (గంధం నృపతుంగుని “విరాజమార్షి అనే లక్షణ్య(గ్రంధం. ఇది $ న శలాబ్టి నాటిది. శివకోటాచార్య విరచితమైన “వడ్డారాధని అనే (గ్రంధం (క్రీశ. ? వ శతాబ్ది నాటిదని కొందరి అభిప్రాయం. 10 వ శతాబ్టిలో పంపకవి విశ్రమార్జున విజయం, పొన్నెకవి శాంత పురాణం, రన్నకవి అజిత పురాణం, రన్నకందమనే నిఘంటువు (వ్రాశారు. ఈ ముగ్గురు కవులను రత్న్మతయమంటారు.

కన్నడ భాషతో వాహ్మణ, (వాహ్మజేతర, హరిజన వ్యవహార భేదాలున్నట్లుగా పరిశోధకులు గమనించారు. ధార్వార్‌, బెంగుళూరు, మంగుళూరు అనే ప్రాదేశిక భాషాభేదాలు కూడ కినిపిస్తాయి. ఈ థాషకు కేశిరాజు ొసిన “భబవణిదర్పణ" ఆవే ప్రాచీన వ్యాకరణం ఉంది. కికెల్‌ (మం+ పె, క160ల్రే భ్రాసిన ఉ ౯౭౧౫౧16౯ ౦% ఈ06 00262 2083266 (1008) అనేది చాల (ప్రసిద్దమైన వ్యాకరణం ఈయన రచించిన నిఘంటువు కూడ (ప్రసిద్దమైనదే. గాయ్‌[౮ 5 ౮౭1)నవాసిన 1156021021 ౮౯ 20122 01 0) కం 1621010), "స్పెన్సర్‌ (మ. 50లా 66) (ాసిన త ుం2*056 యయ? (18050) అనే వ్యాకరణాలూ, బై ్రట్‌ (1౫ మెఃి;810) శ్రాసిన డం ౦రే196 0 0౦11061121 కజం2రే2 (1858 అనే (గంధమూ ఈ థాషను గురించి రచించబడ్డాయి. కుళాలప్పగౌడ *గొడ కన్నడి అశే వర్ష నాత్మిక వ్యాకరణం (1870) రచించారు. ఎ. కె. రామానుజన్‌ గీ 6౮6౬6౪16 +6 4౭8౧29 ౦ 29094642 అనే పేరుతో సిద్దాంత వ్యాసాన్ని (వాశారు. (21 ల 1౧6515 0% 61102 అమగాల3ం19, 1001). బి. రామచంద్రరావు పంప భారతంలోని భాషకు ఒక వర్ష నాత్మక వ్యాకర ణాన్ని రచించారు (1992),

శ. తుళు * ఈ ధ్రాష కేరళ రాష్ట్రంలోని కాసరగోడ్‌ తాలూకాలోను, కర్ణాటక రాష్ట్రంలో దక్షిణ కనరా జిల్లాలోని మంగుళూరు, ఉడిపి, కార్క-ల,

156 తెలుగు భాషా చర్మిత = తులనాత్మక పరిశింన పుత్తూరు తాలూకాల్లోను వ్యవహారంలో ఉంది. వ్యవహర్తలు సుమారు 1.94 మిలి యన్లు. ఈ ధాషా వ్యవహర్తల్లో విద్యాధికులున్నప్పటికీ దీనికి సొంత లిపిలేదు. పూర్వం మలయాళ లిపిని కొన్ని మార్పులతో వాడుకొనేవారు. తరువాత బేనెల్‌ మిషన్‌ (ప్రచురణకర్తలు కన్నద లిపిని వాడినస్పటి (1812) నుంచి వన్నడ లిపి వాడబడుతోంది. లిఖిత సాహిత్యం లేకపోయినా గాని ఇది అభివృద్ధి చెందిన భాష గాబట్టి దీనిని కాల్ళెల్‌ నాగరక భాషగా పరిగణించారు. దీనికి *“తుళువి అనే నామం కూడ ఉన్నట్లు తెలిపారు. “తుళు” అశే పదానికి మృదువు అని అర్ధ మనీ, ఈ పదం ఆ ధాషా వ్యవహదర్తలను బోధిస్తుందనీ ిగెల్‌ (207. )- క1:86%1) అభ్మిపాయం. తుళు భాషా వ్యవహర్తలు వారి అధికార వ్యవహారాలు ఆయా రాష్ట్రాల భాషల్లోనే జరుపుకుంటారు. బిగెల్‌ 4 ౮9202౧22 ౦6 గౌ! 2080286 (18/4) అనే వాక్టకరణాన్ని (వాళారు. తుళు-ఇంగ్రీషు, ఇంగ్లీ మ-తుళు నిఘంటు వులను (1868, 1872) మేనర్‌ (4. వగజయిుంల్స అనే ఆయన తయారుచేశారు. ఏల్‌ వి, రామస్వామి అయ్యర్‌ 26621219 శం? 2 5169%90% ౦% గౌ1ల %ం10- 1ం2? అనే వ్యాసాన్ని 1886 తో 104,290 11080186165 లో చఛాశారు. డి యన్‌. శంకరభట్‌ ఒక వర్ష నాత్మక వ్యాకరణం (1867) రచించారు. బి రామచంద్ర రాపు ఈ భాషను గురించి కొన్ని వ్యాసాలు (వ్రాశారు. చివరి వారిద్దరూ ఈ భాషా వ్యవహ _ర్రలు. త్‌. కొడగు: ఈ భాషను కర్ణాటక రాష్ట్రంలోని కూర్లు (ప్రాంతంతో వ్యవహరిస్తారు, వ్యవహ_ర్తల సంఖ్య 80 వేలు ఈ భాషకు కూర్లు, కూర్షి కొడగి, కొడవ అశే పేర్లు న్నాయి. దీన్ని కుదగు అని కూడా అ.టారు. “కుడ” అశే పదానికి (ప్రాచీన తమిళంలో పశ్చిమమని అర్హం. తమిళులకు పడమరవై పున గల [ప్రాంతాలలో ఇది వ్యవహరించబడటం వల్ల పడమరదిక్కు పేరే ఆ డేశానికీ, దేళస్టులకూ భాషకూ (క్రమంగా సేరైనదని కాల్చ్వైల్‌ అభి 1పాయం, ఈ 'దేశస్తులను *కొశగులు అని వ్యవహరించిన శాసనం ఒకటి 1174 (ప్రాంతపుది మైసూరుజిల్లాలో దొరికింది. ఈ భాషా వ్యవహర్తలు చాల మంది నాగరకులు, విద్యావంతులు. ఈ భాషకు కూడ లిపీ, సాహిత్యమూ లేక పోయినా నాగరక జనవ్యవహారం మూలంగా కౌల్చ్వెల్‌ నాగరకభాషగా పరిగణిం చారు. ఈ భాషకు కోల్‌ (1. తీ 0౦19) (ాసిన ఊం ౩1ల0%అ€మ౯? (౮22౧౫2౯ ౦ ల 000198 2184286 (1867) అనే వ్యాకరణం మాత్రం ఉంది. ఎమెనో (14 క. 3260౪) ఈ భాషమీద కొంత రృషి చేశారు.

(దావిడభావల పరిగణనం 157

6 తోడ: ఈ భాషను సీలగిరి కొండల పళ్చిమ (ప్రాంతంలోని నీలగిరి, ఉదక మండలం, కూనూరు తాలూకాల్లో కొందణాతులవారు వ్యవహరిస్తారు, వ్యవహ_ర్తల సంఖ్య సుమారు 800. ఈ భాషకు తొద, తుద అని కూడ "పేర్లున్నాయి. ఈ భాషా వ్యవహర్హలను తోడా జాతివారని అంటారు. స్టీవెన్సన్‌ (15 56676- 30%) తోడా భాషాపదాలను కొన్నిటిని నేకరించారు. */ [మె 1౪673 1906 లో [1౦ గౌంరేష: అనే (గంధాన్ని రచించారు. కల్నల్‌ మార్షల్‌ (6౦1 వశ్‌జ28సి211) తు ర[౯౦00108186 ఇగంపకైంక భం గౌండేషక (1573) అనే (గ్రంథాన్ని (వ్రాసినట్లూ, ఆ (గ్రంధంలోని భాగంగానే పోప్‌ (+ ౨1 పెంంలి 0౮౦1౫6౩ ౦ ఈఈ 6౪2919 0శ గౌళడే2 1208౪82896 అనే వ్యాకరణాన్ని * (వ్రాసినట్లూ కాళ్హ్వైల్‌ "'సేర్కొన్నారు. ఎమెనో తోద భాషని గురించీ, ఆ (వజలని గురించీ కొన్ని వ్యాసాలు రచించారు,

7. కోట ఇదికూడ నీలగిరి కొండల్లో ఆదివాసులచేత వ్యవహరించ బడే భాష. వ్యవహ్నర్తలు సుమారు 00% మంది. ఈ ధాషా వ్యవహారాన్ని 'నేకరించి ఎమెనో నాలుగు సంపుటాలుగా (ప్రకటించారు (1044 480. జి, సుబ్బయ్య 1970లో & ౨686106176 20217515 0 కం62 అనే సిద్ధాంత వ్యాసాన్ని అజ్జామలై. విశ్వవిద్యాలయానికి సమర్చించారు.

8. బడగ * ఈ భాష నీలగిరి కొందల పాంతంతోని ఆదివాసులు మాట్లాడతారు. కొందరు దీన్ని కన్నడభాషా మాండలికంగానే పరిగణిస్తారు. కాని 10) వ శకాద్దిలోనే కన్నడభాషనుంచి విడివడి (వత్యేకభాషగా రూపొందింది. జనసంఖర్చ ఆం(దొనోవ్‌ అంచనా (వకారం సుమారు 08 వేలు. స్విన్‌తన్‌ (మ సై, 519609) కొన్ని బడగ భాషావదాలను సేకరించి 50026 ంరే2 కష ఇ0165 అనే పేరుతో 106117 తీంళ1002%97, 0౧1. *1రో (ప్రకటించారు.

$ తెలగు ఈ భాషా వ్యవహ_ర్తలు ఆంధ్రప్రదేశ్‌ లోను, రర్ణాటక రాష్ట్రంలోని కోలారు శిల్లాలోను, తమిళనాడులోని మద్రాసు నగరం, సేలం, రాజపాళశయం, కోయం ఒత్తూరు ప్రాంతంలోను, మధ్య(వ్రదేశ్‌లోని చాందా, బస్తర్‌ ప్రాంతాలలోను సరిగణించదగిన సంఖ్యలో ఉన్నారు. ఇతర దేశాల్లో బర్మా, మారిషన్‌ దీవులు మొదలై న ప్రాంతాలలో కూడ చాలకాలం [కిందట వలస వెళ్ళిన తెలుగువాళ్లున్నారు. ఈ భాషా వ్యవహర్హలు ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో 4 81 కోట్ల మంది ఉన్నారనీ, ఇతర రాష్ట్రాలలోను, ఇతర దేశాలలోను ఉన్నవారిని కలుపు కొంటే సుమారు 6 కోట్లుంశవచ్చుననీ భద్రిరాజు కృష్ణమూర్తి గారి అభిప్రాయం. తెనుగు, ఆంధ్రం, జెంతూ, వడుగు, వరుగి, తెలింగ అని భిన్న విధాలుగా, భిన్న

158 తెలుగు ధాషా చరిత _ తులనాత్మక పరిశీలన (ప్రాంతీయులచేత ఈ భాష వ్యవహరించ బడుతుంది. తెలుగు భొషా చరి(త (1974 లో ఆచార్య జి.యన్‌. రెడ్డి ఈ పదాల చరి(క్రని వివరించారు. ఈ భాషలోని మొట్టమొదటి శాసనం (కీ, శ. 55 వ సంవత్సరం నాటి ఎ(ర్రగుడిపాడు శాసనం ఇది కడప జిల్లాలోని కినులాపురం తాలూకాలో ఉన్న వ్యరగుడిపాడు (గ్రామంలో చెన్నకేశవస్వామి ఆలయ (ప్రాకారంమీద లభిం చింది. దీన్ని వేయించిన పరిపాలకుడు 'రేనాటిచోడ వంశీయుడై న ఎరికల ముత్తు రాజు. అప్పటి నుంచి 11! వ కతాబ్లివరకు దాదాపు 150 శాసనాలు దొరికాయి. 11 వ శతాబ్టినుంచి ప్రామాణిక లిఖిత సాహిత్వం లభిస్తోంది. రాజరాజ నరేంద్రుని

• ఆస్టానకవియైన నన్నయ రచించిన మహాభారతానువాదం (ప్రథమ కావ్యమని నిర్దారించబడింది. తెలుగులో స్వతంత్ర (గ్రంధరచన తక్కువై నా చాల సాహిత్య శాఖల్లో (గంధరచన జరిగింది. నన్నయ, తిక్కన, ఎర్రాాపెగడ అనే ముగ్గురు కవులు [క్రమంగా భిన్నకాలాలలో చేసిన మహాభారతానువాదం మహా(గంధంగా పరిగణించబడుతోంది. ఆస్పటి నుంచి ఇప్పటి వరకు కవులెందరో గొప్ప కావ్యా లను రచించారు. తెలుగు భాషలో (ప్రాచీన సాహిత్యమంతా చాలభాగం ఛందోబద్ద రచనే. చంపూకావ్యాలలోని వచస రచన తప్ప చెప్పుకోదగిన (ప్రాచీన వచన కావ్యాలు లేవు. ఆధునిక సాహిత్యంలో మాత్రం నవల, కథానిక వంటి కొన్ని సాహిత్య (ప్రక్రియలు కనిపిస్తాయి, నాటకాలు కూడ తెలుగుతో ఇటీవలి కాలం లోనే రచించబడ్డాయి. తెలుగుభాషకు సంస్క్య్భుత మార్గానుసారియైన (ప్రాచీన వ్యాకరణ రచనా సంప్రదాయం ఉంది. కర్శృత్వం సరిగ్గా తెలియని ఆంధ్ర శబ్ద చింకా మణి, అధర్వణ కారికావళ (వికృతి వివేకం) అనే వ్యాకరణాలు ఈ భాషకు సంస్కృతంలో రచించబడ్డాయి. ఈ రెంటినీ పురస్కరించుకొని ఆహోబలపతి. చేసిన కవిశిరోభూషణము అనే వ్యాఖ్యాన (గ్రంధం కూడ సంస్కృతంలోనే వృంది. అ తరువాత ఎన్నో చిన్నవ్యాకరణాలున్నా, [858 లో పరవస్తు చిన్నయసూరి (వ్రాసిన బాలవ్యాకరణమనే గ్రంథానికి అధిక ప్రాచుర్యం కలిగింది. దీనికి పరి పూరకంగా బహుజనపల్లి సీతారామాచార్యులు రచించిన తిలింగ లక్షణ శేషము అనే వ్యాకరణం కూడ దీనితోపాటు పాఠశాలలలో చదువుతారు. ఈయనే రచించిన శబ్దరత్నాకరము (1865) అనే (ప్రాచీన భాషా నిఘంటువు కూడ (ప్రసిద్ధమైనది. ఈ భాషకు పాళ్చాత్యులు కొందరు వ్యాకరణాలు (న్రాశారు. వాటిలో ఆథైన్‌ (4 1. తఉ?రేలు రచించిన. ఈ 2208268576 ౮౯2౫౫11 ౦1 గౌం1686 ఎక్కువ విపులమైన వ్యాకరణం. సి.పి. (బౌన్‌ గ 6౮1ణ029 ౦% యం గౌం1ళక్రైం 20 8286 (187) అనే వ్యాకరణాన్నీ; ఇంగ్లీష్‌-తెలుగు, తెలుగు-ఇంగ్లీష్‌

దావిడభాషల పరిగణనం 159 నిఘంటువులనూ (182) రచించారు. విలియం (బ్రౌన్‌ శ 6220౫022 ౦౯ ౧16 “3౭౧900 1208028618] అనే వ్యాకరణమూ, ఎ.డి. కాంబెల్‌ 1 ౮౯2%022 క లేల లేం కం 2084286 (18146 అనే వ్యాకరణమూ రచించారు. సూర్య రాయాం(ధ్ర నిఘంటువు అనే తెలుగు నిఘంటువు 1086లో (ప్రారంభించబడి 1072 లో పూర్తి అయింది.

ఈ భాషా చరిత్రను తెలిపే _గంథాలలో చిలుకూరి నారాయణరావు గారి ఆర్యధ భాషాచరి(త్రము, గంటి జోగి సోమయాజి గారి ఆంధ భాషా వికా సము, భదిరాజు కృష్ణమూల్తిగారి సంపాదరత్వాన వివిధ వ్యాసకర్త్శలు కూర్చిన తెలుగు భాషా చరిత్ర ముఖ్యమయినవి. [క్రియా (ప్రాతిపదికల తులనాత్మక, వర్ష నాత్మక పరిశోధన గంథాన్ని (౧౭1కి 176౯021 పి2క63, [3616160] 1981) -భ(ద్రిరాజు కృష్ణమూర్తి గారు (ప్రకటించారు. (ప్రాచీన శాసన భాషా స్వరూపాన్ని బూదరాజు రాధాకృష్ణ, ఎమ్‌. కందప్పవెట్టి గార్లు పరిశోధించి (ప్రకటించారు. తెలుగు భాషా మాంగలికాలను గురించి పరిశోధన చేసిన భద్రిరాజు కృష్ణమూర్తి గారు కళింగాం్యద్రం, మధ్యాంధ్రం, దకిణా౨(ధ్రం, పళ్చిమాంథధం అని నాలుగు ప్రాదేశిక భాషా మండలాలను నిరూపించారు. ఈ భాషా మాండలికాలను గురించి “తెలుగు అకాడమీ వారు కొంతకాలం నుంచి విషయ నేకరణ చేస్తూ కొన్ని (గ్రంథాలు (ప్రకటించారు. ఈ భాషకు ఆధునిక పద్దతిలో సమ్యుగ వ్యాకరణం రచించబడలేదు గాని కొన్ని అంశాలమీద. విశేషమైన పరిళోధన జరిగి కొన్ని వ్యాసాల రూపంలోనూ చిన్న చిన్న (గ్రంథాల రూపంలోనూ కనిపి స్తున్నాయి. ఈ పద్ధతిలో 1068-70 సంవత్సరాల మధ్య భారతిలో (ప్రచురించబడిన చేకూరి రామారావు గారి నామ్నీకరణ వ్యాసాలు, 19875 లో షవచురించబడిన తెలుగు వాక్యం అనే (గంథమూ చెప్పుకోదగిన రచనలు.

“10. కుయి: ఈ భాషా న్యవహ ర్తలు ఒరిస్సా రాష్ట్రంలోని ఫుల్చ్బని, గంజామ్‌ జిల్లాలలో ఉన్నారు. వీరి సంఖ్య 0.5! మిలియన్లు. లింగం లక్ష్మెజి (వాసిన తీ 15రాంరేషంళంష €0 రల 001 లక వంతల సేజగ రజ 86 (1802 “ఆనే గంథమూ, పెరీరా (౨. ₹71అంరే వల261940) వ్రాసిన గ ఆ1౩జముమషకి 0౦+ లం మట! 2రక128ఓ6 (180%) అనే వ్యాకరణమూ ఈ భాషకున్నాయి. విన్‌ఫిల్త్‌ (౫. హం... దీ ౯మ౧29 ౦ *ిం కట! 2 ల్లంషకం (19028) అనే వ్యాకరణాన్నీ, 4 స00ం2041297 0 లుల మము! పేజర క్ర? 86 (1028) అనే 1గంభాన్నీ వ్రాశారు,

కేశ. కువి: దీని వ్యవహ_ర్తలు ఆంధధ్రరాష్ట్రంలోని విశాఖపట్నం, శ్రీకాకుళం జిల్లాలలోను, ఒరిస్సా రాష్ట్రంలోని గంజాం, కలహంది, కోరాపుట్‌

160 తలుగు భాషా చర్విత - తులనాత్మక పరిశీలన జిల్లాలలోను ఉన్నారు. వీరి సంఖ్య సుమారు (1.17 మిలియన్లు ఈ భాపకి ఖోండ్‌, కోదు, సామంతు, జఉాతాపు, కోజు అనే పాదేశికనామాలు కూడ ఉన్నాయి. ఈ భాషకు షుల్డ్‌ (1 స 5014120) నాసిన 8 ౮9౩౫0128 01 భం కళ! 20 862 86 (1911) అనే వ్యాకరణమూ, 00206120౪7 0 ళ1- కరింగరే2 29 8228618018) అనే (గంధమూ, ఫిట్‌ జరాల్డ్‌ (4 ఆ వ ౯262216్ర0. వ్రాసిన కష? 1082 వెజకక2 వి గౌరీం మషిందిడే పేజ0క్రం28్ర6 25 500169 9? 16 మె౯)29 0క 616 వేడే జరే?25 ౯681646007 (1818) అనే (గగంధమూ ఉన్నాయి. బరో, భట్టాచార్య కలిసి ోం688 05 మళ! ₹1ఈు 2 501౯6 ౪0620౪6122 అనే వ్యాసాన్ని 15640 1920120 )08*021 తో 1869 తలతో (ప్రకటించారు.

శ్‌ 12. కొండ : ఈ భాషను ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని విశాఖపట్నం జిల్లా, ఒరిస్పారాష్ట్రంలోని కోరాపుట్‌ జిల్లాలలోని ఏజన్సీ [ప్రాంతాలలో వ్యవహరిస్తారు. వ్వవహర్తల సంఖ్య 12 వేలు. ఈ భాషకు *కూవి" అని ఇంకో పేరు కూడ ఉంది. భట్టాచార్య (వ్రాసిన ]60ఏడేజ షే20క6286 అనే వ్యాసమూ (1050), భది రాజు కృష్ణమూర్తి (ాసిన కరింమరే2 09 కళకి, ఈ ౯2716120 280286 అనే వర్ణనాత్మక వ్యాకరణ (గ్రంథమూ (1068) ఉన్నాయి.

18. గోండి: ఈ భాషను ఆంధ్ర(ప్రదేశ్‌లోని ఆదిలాబాదు జిలాలోను, మధ్య(ప్రదేశ్‌లోని చింద్వారా, బెతుల్‌, బస్తర్‌, చాందా, బాలాఘాట్‌, నాగపూర్‌, వార్దా, యోక్‌మల్‌, భండారా జిల్లాలలో ఉన్న ఆదివాసులు వ్యవహరిసారు. కోయ భాషా వ్యవహ_ర్తలు కాక కేవలం గోండీ భాషా వ్యవహ_ర్తల సంఖ్య 1,5 మిలియన్లు. ఈ భాషలో చాల వ్యవహార భేదాలున్నాయి. వాటిల్లో కోయ, మడియ, రాజగోండ్‌ అనేవి ఫధానభేదాలు.

ఈ మాండలిక భేదాలలో కొన్ని స్వతంథత్ర ప్రతిపత్తి గల భిన్న భాషలై నా కావచ్చు. భిన్న భాషా (ప్రతిపత్తిని నిర్ధ యించటానికి ఇస్పటివరకు జరిగిన పరిశోధన సరిపోదు. వీటిలో ఆంధప్రదేశ్‌ లో వ్యవహారంతో ఉన్న కోయ న్యవహారాన్ని కొందరు వేరే భాషగా పరిగణిస్తారు,

గోండి భాషకు నిలియంసన్‌ (10 11120803) ఆంగరే1 ౮౪౭౫౧29 2064 00204120 (1808) అనే వ్యాకరణాన్ని, (శ్రెంచ్‌ (6.6.0. ౯600) 60౬41 ౮౯2౫922 2ండే ౪061061227 (1821) అనే గంథాన్ని, మిచెల్‌ (స సె 6600611). 6 ౮౦౭౫మ2? 0% 142912 60౫41 (1842 అనే వ్యాకరణాన్ని, మాన్‌ (0. 17 4055) తీరి 1రాంరేయంం101 €0 6 ౮౯22౫94౯ 0 లం 605641 2080286 (1050) అనే (గ్రంథాన్ని (వ్రాశారు.

'సేతుమాధవరావు 6922012౯ ౦8906 టంగ౧డే! 2080286 (1854 అనే

(దావిడభాషల పరిగణనం - 161 వ్యాకరణాన్ని, పి,యన్‌,. సుబ్రహ్మణ్యం & ౨656౯19606 72%గ2౯ 01 ఆ౦98ేః (1869 అనే వర్ణనాత్మక వ్యాకరణాన్ని రచించారు. హిన్‌లావ్‌ (5 119100) కఇంఅ5 ఇఆ1ష108 60 ౧16 తిసంం121021 గౌ౯టం5 0% యేల 0౪[%౯41 ౯0710669 (1884 లో గోండీభాషపై న ఒక వ్యాసముంది. ఐరో, భట్టాచార్య కలిసి 18600 లో 03౯౧21 ౦€ 6 తీ511€16 50616౯? తో ఓ 60%- ర2040176 సేం6ంజ కష 0 16 6౦౫641 6121666 ని (ప్రకటించారు

14 కొలామి : ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని ఆదిలాబాద్‌ జిల్లాలోను, మధ్య (ప్రదేశ్‌లోని యోత్‌మల్‌, వార్టా జిల్లాలోను ఉన్న ఈ భాషా న్యవహ_ర్తల సంఖ్వ 50 వేలు. ఈ భాషకు నాయిక్షి (౫౫1౬ల) అనే మాండలిక భేదముంది. నేతు మాధవరావు (వ్రాసిన ౫ 6129822 ౦1 రుల సం12021 12080286 (1850), ఎమెనో రచించిన మం1391 - & ౨౧౪14142 పేష0802186 (18055) అనే (గంధాలున్నాయి

15 నాయికి ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని ఆదిలాబాద్‌, కరీంనగర్‌ జిల్లాల లోను, మధ్యప్రదేశ్‌లోని చాందాాప్రాంతంలోను కొండ ప్రాంతాల్లో నివసించే 1500 మంది వ్యవహరించే భాష ఇది. దీనిని గురించి (ప్రత్యేక (గ్రంధం ఏదీ లేదు. బరో, భట్టాచార్య నేకరించిన విశేషాలు 112111 0 యెష9641. అనే పేరుతో రేం 29120 06904 లో (1061) (ప్రకటించబడ్డాయి.

16. పర్షి ఇది మధ్యప్రదేశ్‌లోని దక్షిణ జగదల్పూరులోను, బస్తర్‌ పాంతంలోను సుమారు 13 వేల నుందిచేత వ్వవహరించబడే భాష. సంస్క్యుత (వజా శబ్దం ఒరియా భాషా (ప్రభావంవల్ల పొరొజగా మారి, అది పొర జాపొర్ష్య పర్ణ అయిందని అంటారు. బరో, భట్టాచార్య రచించిన ౫16 పేల! పసేషటకైం42ైైం (105) అనే (గంధం మాత్రం ఉంది.

17 ఒల్లారి ఒరిస్సా రాష్ట్రంలోని కోరాపుట్‌ జిల్లాలో దకీణ భాగం లోని ఏజన్సీ (ప్రాంతంతో ఒల్లారీ లే హల్లారీ అనబడే ఈ భాషావ్యవహ _ర్తలు 800 మంది, భట్టాచార్వ రచించిన ౧11౯౬, & 09714120 506661 (185 అశ (గంధం ఉ:ది.

18 గదబ దీనిని కొండేకోర్‌ గదబ లేక సాలూరు గదబ అని ఆంటారు ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో (శ్రీకాకుళం జిల్లాలోని సాలూరు తాలూకాలో ఈ భాషా వ్యవహర్హలున్నారు. వీరి సంఖ్య సరిగా తెలియదు. ఆం[ద్రొనోవ్‌ అంచనా 'ప్రకౌరం 40 వేలమంది. భద్రిరాజు కృష్ణమూర్తి, భట్టాచార్య గార్లు వేరువేరుగా

రి

162 తెలుగు భాషా చక్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన ఈ భాషా విశేషాలు సేకరించారు. పేరి ధాసగ్రారరావు కలగరేంపేం? ౮24202 : తీ 22716120 20 క్రఎ% 26 (1079) అనే సిద్దాంత వ్యాసాన్ని రచించారు.

ఒల్లారి, గదబ భాషలు ఏకభాషాంతర్గత భేదాలనీ, ఒకే ధాషయొక్క రెండు మాండలికాలనీ బరో, భట్టాచార గార్ల అభిప్రాయం, ఆంగదొనోవ్‌ కూడ ఇదే అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తం చేశారు.

19 'పెంగో: ఈ భాషను ఒరిస్సా రాష్ట్రంలోని కోరాపుట్‌ జిల్లాలో నవరంగపూర్‌ (ప్రాంతంతోను, దశమంతపూర్‌ (పాంతంలోను కొందరు అది వాసులు వ్యవహరి స్తున్నారు. పీరి సంఖ్య 1800 మంది. ఇది (ద్రావిశభాష అని 1391 జనసంఖ్య అతెక్కలతోనే (060315 ఇ6౧౦౯౦) గుర్తించబడింది. ఈ భాషలో మాండలిక భేదాలధికంగా రేవని దీనిగురించి పరిశోధన చేసిన బరో, భట్టాచార్య గార్జ్య అభ్మిప్రాయం. వీరు (వాసిన 06 పంగక్తం పే20డ్ర4286 (1870) ఒక్క కే ఈ భాషను గురించి తెలుసుకోవటానికి ఆధారం. మండ భాష దీనికి సన్నిహిత మైనదని వీరే చెప్పారు.

వి౦ కోయ: ఈ భాషావ్యవహ_ర్తలు ఒరిస్సాలోని కోరాపుట్‌ జిల్లా లోను, ఆం(ధ](ప్రదేశ్‌లో వరంగల్‌, ఖమ్మం, తూర్పు, సశ్చిమగోదావరి జిల్లాల లోను ఉన్నారు. వఏీరి సంఖ్య సుమారు లక్షన్నర. మల. ఎంసీ 0119 1881! ఈ చల 001, 1 50161620 లాగం ౦4 6 ౮౦96” అనే వ్యాసాన్ని. )04౯221 0% ఈం కెం?11 దీ312610 5001607 ఈ 6౯౭౭9౯ 99,4210 ఈ 17612096 తోను, కి 70020129౯7 01 001 20842286 అనే వ్యాసాన్ని 106120 తీర€10642౯9 కవ సంపుటంలోను (ఫ్రకటించారు. వైలర్‌ (539109 శఇ1ల్ర) ఛాసిన మం, ఉగ 46౬1౧6 (౯౫౧929 0 రుజరురుంము. తే:2160% (1060), పియన్‌, సుబ్రహ్మణ్యంగారు ఆదిలావాద్‌ గోండీకి, కోయ భాషకూ (వ్రాసిన వ్యాకరణం ఉ ౩౦౯10676 61280212 0౯ ౮౦0౫41 (18068) ఉన్నాయి.

శి కరుఖ్‌ బీహారు రాష్ట్రంలో భాగల్బూరు, ఛోటా నాగపూరు (పాంతాలలోను, ఒరిస్సా రాష్ట్రంలో సుందరగడ్‌, సంబల్బూరు జిల్లాలలోన్సు, మధ్య (వ్రదేశ్‌లో రాయఘడ్‌, సర్గూజా జిల్లాలలోను 1.14 మిలియన్త (వజలు ఈ భాషను వ్యవహరిస్తున్నారు. ఒరావొన్‌ అనే పేరుతో పూర్వ పరిశోధకులు దీనిని వ్యవహరించారు, 'ఫెర్టినాండ్‌ హాన్‌ ( నం. రచించిన షస 612920921౯ (1800) ,కురుఖ్‌ (ఒరావొొ_ఆంగ్ల నిఘంటువు (1000), (గి గ్నర్డ్‌ (గీ ౮180226) (నొసిన తీ ౮4%00819 ౦1 6 0౯42019 12056286 (1924 ఈ థధాషకు ఉన్నాయి.

(ద్రావిడభాషల పరిగణనం 168

నిశి. మాల్లో" వీహారు రాష్ట్రంలో సంతాల్‌ పరగణాలలోని రాజ మహల్‌ పర్వత (ప్రాంతంలో వ్యవహరించబడే ఈ భాషా వ్యవహ_ర్తల సంఖ్య 90 వేలు, ఈ భాషను రాజమహోలీ, మాలేకి అని కూడ అంటారు. ఈ భాషకు (డూనే (జారలకళ ౨౯౦౯56) ఛాసిన 1000640609 €0 42160 10 ర్రల28్రల (1880 అనే (గంధమూ, స్విన్‌తన్‌ కూర్చిన క£21మ2స211 ౪౦69 (106120 తీంళ1రతజ౯ై 01 710 అనే పదాల పట్టికా ఉన్నాయి. శిశిరకుమార్‌ దాన్‌ వ్రాసిన 560౧11౯6 01 వెజ్‌ 2160 (1870) అశే (గంధం (పకటించబడింది.

నికి. (బ్రాహుయి : పాకిస్తాన్‌లోని బెలూచిస్తాన్‌ రాష్ట్రంలోని 'కెలత్‌ (ప్రాంతంలో ఈ భాష వ్యవహారంలో ఉంది. ఇరాన్‌, ఆప్షన్‌ స్తాన్‌లలో కూడ కొందరి వ్యవహారంలో ఉంది. దీని వ్యవహ రలు సుమారు నాలుగు లతల మంది. ఈ భాష ఉత్తర (ద్రావిడభాష అయినా మిగిలిన ర0టికంజశజు చాల భిన్న మైనది. ఇండో ఆర్యన్‌ భాషల నడువు ఉండటంవల్ల ఆ థాషల (ప్రభావం అధికంగా ఉన్న భాష, ఈ భాషలో కలత్‌ (6 12ల్స, సరవన్‌ (ర222ఇ2బు, యలవన్‌ (1[212-29) అని మూడు మాండలికాలున్నట్లు ఆం[ద్రానోవ్‌ చెప్పారు. డేనిన్‌ (జే (వాసిన ౧౪ 22121 120886 (1009-1884 అనే (గంధ ముంది. ఎమెనో రచించిన వెం! ఇం6 117౯164142 ౮౦౫9422617 6 ౯౩౫౧27 ని కాలిఫోర్నియా విశ్వవిద్యాలయంవారు. 1062 లో ప్రచురించారు.

ఇవికొక మిగిలిన భాషలను గురించి ఎక్కువ వివరాలు తెలియవు. వాటిని గురించి విస్తృత పరిశోధన ఇంకా జరగవలసి ఉంది.

186 సొజూత్య చర్చ

్రావిడ భాషలన్నీ ఒక (ప్రత్యేక కుటుంచానికి చెందినవనీ, ఆ భాషలన్నీ ఒకే మూల్యద్రావిడ భాషనుంచీ పుట్టిన సోదర భాషలనీ ఈనాడు పరిశళోధకులంతా అంగీకరించిన విషయం. ఈ భాషలను గురించి పరిశోధనలు జరిగిన మొదటి రోజుల్లో ఇవి ఏ భాషా కుటుంబానికి చెందినవనే విషయంలో అభిప్రాయ భేదాలు, వాదాలు కొనసాగాయి.

మొదట (ప్రాచీన లాక్షణికుల రచనల్లో తెలుగుభాషను గురించిన అభి (ప్రాయాలు ఏ విధంగా ఉన్నాయో పరిశీలిద్దాం.

ఆం(ధ్ర క్ల చింతామణిలో-

ఆద్య 1పకృతిః (్రకృతిళ్చాద్యే ఏషా తయోర్భవేద్వికృతిః

కేవలతయాను సర్బత్యుభే చ యేయం యథాతధం భాషా

సంస్కృత (ప్రాకృతాలు తెలుగుకి ప్రకృతులు. ఈ రెండింటి వికృతి తెలుగు. ఈ తెలుగు ఆ రెంటిని కేవలం అనుసరి స్తుంది అనీ, "

అధర్వణుడి వికృతి వివేకంలో

ఆద్యా మహార్హాసా మూలం సర్వన్వేతి నిగద్యశే

తదను క్షస్య కార్యస్యవక్తా భవతి పొణినిః

గొప్పదైన సంస్కృతం అన్నిటికి మూలమని చెప్పబడుతోంది. అందు వల్ల ఇక్కడ చెప్పబడని కార్యాలకి పాణిని వ్య్త అవుతాడు

అనీ చెప్పబడింది. దీన్ని బట్టి తెలుగుకి సంస్కృతం మూలమనీ తెలుగుకీ సం శ్క్బృతానికీ జన్యజనక భావమున్నదనే అభిప్రాయం పీళ్లిద్దరికీ ఉన్న దనీ తెలుస్తుంది. అంతేకాక అహోబలపతి కవి శరోభూషణంలో “సంస్కృత భాషాయాస్పరల భాషా నిదానత్వాత్‌'” అని రాశాడు. సంస్కృత భాష సకల భాషలకు నిదానము అని డినికి అర్హం.

టై ఆం(ధ్రళద్ద చింతామణి శ్లోకంలోని “వికృతి” శద్దానికి సంస్కృత (ప్రాకృత జన్యత్వమని అర్ధం కాదనీ, ఆ రెంటినీ అనుసరించటమూ, అనుసరించక పోవటమూ (ఉభయానుసారిత్వమును నుభయ విలక్షణత్వమునుు అనే అర్జమనీ

సౌజాత్య చర్చ 185 గంటి జోగిసోమయాజి అభిప్రాయపడ్డాడు (ద్రావిడ భాషలు, పుట 50%). అంతే కాకుండా, సంస్క్యూత భాషకి సకల భాషా జనకత్వాన్ని చెప్పటంలో సంస్కృత భాష యొక్క (ప్రాచీనకా, అనేక ధాషలు దానినుంచి పుట్టటం అనే విషయాలు అభి్యప్రేతములనీ కూడ ఈయన అభిప్రాయపడ్డాడు (పెది, పుట 51),

అం భాషాభూషణకర్త కేతనం

తల్లి సంస్కుతంబె యెల్ల భాషలకును

దానివలన గొంత గానబడియె

గొంత తాన కలిగె నంతయు నేకమై

తెనుగు బాసనాగ వినుతికెక్కె అని అన్ని భాషలకూ తల్లి సంస్కృత మే అని చెప్తూ సంస్కృతం కొంతా, కొంత తానుగానే కలిగి ఉన్న తెలుగూ కలిసి తెలుగు వాష ఆయిందన్నాడు. ఇంకా, సంస్క్యృూత పదాలు తెలుగులోకి ఏ విధంగా వస్తాయో ఆ పద్ధతుల్ని (పత్యేకంగా చెప్పాడు. సంస్కృత (ప్రాతిపదికలు, ధాతువులేకాని సంస్కృత విభక్తి (ప్రత్య యాలతో గూడిన రూపాలు, సంస్క్య్బాత [క్రియారూపాలు మొదతై నవి తెలుగులో (ప్రయోగింపబడవనే నిషేధాన్ని విధించాడు. దీన్నిబట్టి ఇతర భాషల నుంచీ శబ్ద జాలమెంత వచ్చి చేరినా తెలుగు సంస్కృత జన్యమైన “వికృతి భాష కాక స్వతం్యత్రమైన భాషగా (గ్రహింపదగినదని వ్య క్రమవుతోందని కోరాడ రామ కృష్ణయ్య అభిప్రాయపడ్డాడు (థాషా చారిత్రక వ్యాసములు, పుట 106).

'మొద్త్తం మీద (ప్రాచీనాంధ్ర వ్యాకరణ కర్తలు తెలుగుకీ, సంస్కృ శానికీ జన్యజనక భావాన్ని అంగీకరించలేదని కోరాడ రామకృష్ణయ్య, వజ్షల చిన సీతారామస్వామిళాస్త్రి, గంటి జోగిసోమయాజి భావించారు.

(దావిడ భాషలు ఆర్య భాషా కుటుంబానికి చెందినవనీ, సంస్కృతం నుంచి జన్మించినాయనీ భావించిన భాషాశాస్త్ర పరిళోధకులు కొందరున్నారు.

తమిళ భాషను గురించి పరిళమ చేనిన పోప్‌ (దావిడ భాషలకు సంస్కృృతంతో సన్నిహిత సంబంధముందని అభిప్రాయపడ్డాడు.

మద్రాసు (ప్రసిడెన్సీ కళాశాలలో ఆచార్యులు” ఉండిన టి. యం, శీసషగిరిశాత్తి సంస్కృతంలోను, దావికభాషల్లోను కూడ పరిశ్రమ చేశాడు. ఈయన దక్షిణభారత భాషలనేకాక మరారీ, బెంగాలీ, ఒరియా మొదలయిన భాషల నభ్యసించాడు. లాటిన్‌, (గ్షీక్‌ భాషలను గురించి కూడ తెలిసికొని, భాషా తత్త్వ్వపరిశీలన చేశాడు. 1881వ సంవత్సరంలో సంకరం 06 తక ంరు. తెగే జ 164140 వేష! 1ం100? అనే (గంథాన్ని ప్రకటించాడు. అప్పటి (ద్రావిడ భౌషా

166 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన పండితులు (ద్రావిడ భాషలు సిథియన్‌ భాషా కుటుంబానికి చెందినవని థావిస్తూంకే ఈయన అందుకు భిన్నంగా ఆర్యభాపొా కుటుందానికి చెందినవని అభి[ప్రాయ. పడ్డాడు, (ద్రావిడ భాషల్లోని పదాలకూ, వ్యాకరణ పద్ధతులకూ ఆర్కధాషా పద వ్యాకరణ పద్ధితులతో సంబంధమున్నదని నిరూపించటానికి (ప్రయత్నించాడు. ఈయన (ద్రావిడ భాషల పరస్పర సంబంధాన్ని గుర్తించి ఆ భాషారూపాలను పరస్పరం పోల్చి పరిశీలించాడు గాని, వాటిని సంస్కృతంతోను, ఆర్య భాషల తోను ముడిపెట్టి రూప నిష్పత్తిని చూపటంలో ధ్వని సూ(త్రానుగుణంగా కౌక స్వతంత్రంగా తన కిష్టమైన పద్ధతిలో కల్పించ ప్రయత్నించాడు. ఈ భాషల గురించి పర్శిశ్రమ చేసిన పాళ్చాత్య భాషా శాస్త్రవేత్తలకు భిన్నమైన పద్ధతిలో ఈ భాషల మధ్యగల సంబంధాన్ని సాధించాలని (ప్రయత్నించాడు. దీన్ని తరువాతి పరిశోధకులు శాస్త్రీయ పద్ధతిగా అంగీకరించలేదు. అఆదరించబేదు. ఈయన రచించిన (గ్రంథాల్లో ఆంధ్ర శబ్దత తత్త్వము. అర్ధానుస్వారత తత్త్వము, తమిళ శబ్దత_త్త్వ్యము అనేవి _సకటించ బడ్డాయి. మద్రాసు క్రిస్టియన్‌ కళాశాలలో ఆంధధ్రోపన్యాసకులుగా ఉండిన "పేకుమళ్ళ రాజగోపాలరాపు కొన్ని భొషావిషయిక వ్యాసాలను (ప్రకటించాడు. ఆర్య (ద్రావిడ భోషలలో తెలుగు అతి పప్రాచీనమైనదని భావించి, ట్యూటానిక్‌ భాషా వర్షానికి చెందిన ఆంగ్లోశార్టన్‌ మొదలై న భాషలలోని పదాలకు, తెలుగుపదాలకు ఉన్న సామ్యాన్ని చూపిస్తూ, అటువంటి సామ్యం కలిగిన పదాల పట్టికను (ప్రక టించాడు. తెలుగుకి, (ద్రావిడభాపలకి ఆర్యభాషలతో సజాతీయత్వాన్ని ప్రతి పాదించటానికి (ప్రయత్నించాడు. డాక్టర్‌ చిలుకూరి నారాయణరావు (ద్రావిడధాషలు ఆర్యభాషాజన్యములని భావించాడు. (ద్రావిడ పదాలు, ధాతువులు ఆర్యభాషలనుంచి నిష్పన్నమువె నాయని నిరూపించటానికి ప్రయత్నించాడు. ఉత్తర భారత దేశంలోని ఆధునికార్థా థాషల లాగానే (దావిడభాషలు కూడ (ప్రొకృతాపభంశాలనుంచి కీ శ 8-10 శతాబుల (పాంతంతో పుట్టినాయని ఈయన వాదం. 1887తళో రాసిన “ఆంధ భ్‌ చరిత్రము” లో (ద్రావిడభాష లార్యభాషా జన్యములనే వాదాన్ని సిద్ధాంతీకరించ యత్నించాడు. [దావిడ భాషాపదాలు (పాకృతజన్యాలని నిరూపించటావికి ఒక్క తెలుగుపదాలనే (ప్రధానంగా (గ్రహించాడు గాని, ఇతర (ద్రావిడ భాషా సమాన పదాలతో పోల్చి మూలరూపాల నన్వేషించలేదు. [ద్రావిడభాషలలోని (పత్యేక వర్ణాలయిన అ, అలు సంస్కృతం నుంచి (దావిడ భాషలతోకి వచ్చాయని ఈయన అభిప్రాయం. సంధి, సమాసం, లింగ వచన విభక్తులు, (క్రియ మొదలై న వాటిల్లో ఆర్య (ద్రావిడ భాషలకు సన్నిహిత సంబంధముందని నిరూపించటానికి ఈయన (పయత్నించాడు.

సాజాత్య చర్చ 187

ఇక (ద్రావిడభాషలు ఒక (ప్రత్యేక కుటుంబానికి చెందినవిగా మొదట (గహించింది ఫ్రాన్సిస్‌ ఎలిస్‌, ఈయన 1816ళో ఎడి. కాంబెల్‌ రాసిన త ౮౯2౫002219 0% 6 గౌం100800 12082296 కి ఉపోద్ధాతంగా 0965 80 అ6 0లాండషం60గ ని రాస్తా, ఆందులో తమిళం, మలయాళం, కన్నడం, తుళు, తెలుగు, కొడగు, మాలో భాషలు ఒకే కుటుంబానికి చెందినవనీ, వీటికి సంస్కృ తంతో జన్యజన- సంబంధం లేదనీ నిరూపించాడు. వీటిని ఈయన దక్షిణదేశ భాషలు (01216668 0£ 509 ళ8ళ1 10412 అన్నాడు.

డెన్మార్క్‌ 'దేశస్తుడెన రాస్మ్రస్‌ (క్రిష్టియన్‌ రాన్క్‌ (187 182 భారతదేశానికి వచ్చి, భారతదేశ భాషలను గురించి తెలుసుకొన్నాడు. తమిళం, మలయాళం, కన్నడం, తెలుగు, కుయి, గోండ్‌ కురుఫ్‌, మాలో, బ్రాహుయి భాషలు సంస్కృతం కంక భిన్నమైన నర్గానికి చెందినవని తెలుసుకొని ఇవి ఒక (ప్రత్యేకమైన కుటు౨జానికి చెందినవని తెలిపాడు ఈ భాషల నీయన *మలబారిక్‌ భాషలని అన్నాడు.

(దావిడభాషల ఏకకుటుంబత్వ సిద్ధాంతాన్ని సమ్ముగ్రంగా చర్చించి, తగిన ఉపపత్తులతో నిరూపించి స్టిరపరిచినవాడు రాబర్డ్‌ కాళ్ట్వెల్‌, ఈయన 1856 లో ఉకటించిన 4 అంగ విజిఏల76 69152౫29 0 లయం 0927141425 07౯ 5040ల 1061209 క2ర110 0% 20822865 అనే గంధం ద్రావిడ భాషలకి మొట్ట మొదటి విపులమైన తులనాత్మక వ్యాకరణం, ఇప్పటికీ ఇది సరిళోధకులకి శిరోధార్యం గానే ఉంది

కాళ్ట్వైల్‌ నాటికి భాషాళాస్త్ర పరిశోధనలు అంతగా వృద్ధి చెందలేదనే చెప్పాలి. (ద్రావిడ భాషలను గురించి చెప్పదగిన పరిశోధనలు కూడ జరగళేదు. ఇపుడు మనకి తెలిసిన (ద్రావిడ భాషలన్నీ కూడ వెలుగులోకి రాలేదు. ఆయన పరిగణించినవి పన్నెండు (ద్రావిడ భాషలు మాథత్రిమే. (వ్రాహుయితో కలిపితే పద మూడు. ఆయన కాలానికి తెలిసిన పన్నెండు భాషలూ ఒక కుటుంచానికి చెందిన వని సళాస్తీయంగా నిర్ణయించి, ఆ కుటుందానికి (ద్రావిడ భాషా కుటుుబమని మొదట 'పేరుపెట్టినవాడు కాల్ళ్వెల్‌. ఈయన ననుసఎంచి తరువాతి పుడితులీ పదాన్నే వాడారు కాల్చ్వెల్‌ (దావివ భాషల (ప్రత్యేక లక్షిణాలను వివరించి, ఆ భాషలు సంస్కృృృరం నుంచి జన్మించినవి కావని నిర్ణయించాడు

ఆ కాలంలో ఇతర పండితులతో పాటు కాల్ల్వైల్‌ కూడ (ద్రావిడ భాషలు సిథియన్‌ లేక తురేనియన్‌ భాషా కుటుంబానికి చెందినవని వావించాడు. ఇండో యూరపియన్‌, నెమిటిక్‌ భాషలు తప్ప ఆసియాలోని మిగిలిన భాషలన్నీ సిథియన్‌ కుటుంబానికి చెందినవని ఆ కాలంతో వాళ్లు ధావించార , ఇండో యూరపియన్‌ భాషలకంజి సిథియన్‌ భాషలతోనే (ద్రావిడ భాషలకు ఎక్కువ సంబంధముందిని కాల్మ్వెల్‌ నిర్ణయించాడు. కౌని ఈ సిద్దాంతం సరిఆయినదని తరువాతి పరిశోధకు అలంగీకరించలిదు.

తెలుగు భాషా చర్విత - తులనాత్మక పరిశీలన మలయాళ భాషలో పరిశ్రమ చేసిన గుండర్డ్‌, కన్నడ ధాషలో పరి శ్రమించిన కిళ్లైల్‌ (ద్రావిడ భాషలు సంస్కృత 1పారృత జన్యాలు కావని భావించి కొన్ని దేశీయ పదాలను భిన్న భాషలలోని సజాతీయ రూపాలతో పోల్చి మూల ధాతు స్వరూపాన్ని గుర్తించటానికి ప్రయత్నించారు సర్‌ జారి (గియర్చన్‌ పర్యవేక్షణలో (పకటించబడిన ౬138౪ 156.6 547౯96 0ళ్‌ ర బోఅనే పన్నెండు సంపుటాల ఉద్గ్భంధంలోని నాలుగో సంపు టంలో ద్రావిడ భాషలను గురించి స్టూలంగా రూపించబడింది ఇది 1006లో (ప్రచురించబడింది. దీని సంపాదకుడు సైన్‌కొనో. (ద్రావిడ భాషలకి ఆర్య ధాషల తోను, సిధియన్‌ భాషలతోను సజాతీయ సంబంధం లేదనీ, పిటిని (ప్రత్యేక కుటుంబంగానే పరిగణించాలనీ ఈయన తెలిపాడు. (ద్రావిడ భాషల పరస్పర సంబంధాన్ని గురించి చర్చించాడు. ఈ సందర్భంలో (ద్రావిడ భాషల్లోని ఉప కుటుంబ విభజనని గురించి (ప్రస్తావించాడు. సంధి, దక్షిణదేశ భాషా సారస్వతములు- దేశి, భాషా చారిత్రక వ్యాస ములు అనే (గ్రంధాలకు కర్త అయిన కోరాడ రామకృష్ణయ్య (ద్రావిడ భాషలు (ప్రత్యేక కుటుంబానికి చెందినవని భావించి, అందుకనెక ఉపపకత్తులను తన (గంథాళ్లో చూపించాడు. ఈ భాషలు ఆర్య భాషా జన్యములన్న వారి వాదనలను ఖండించాడు. (ద్రావిడ భాషల పరస్పర సంబంధాన్ని నిరూపించాడు ఈయన రచనలు నేటికీ (పామాణికాలు, వజ్జృల చిన సీతారామస్వామి శాస్తి “(ద్రావిడ భాషా పరిశీలనము" అనే ంధంతో కాళ్స్వెల్‌ చెప్పిన చాల విషయాలను ఖండించినా, (ద్రావిడ భాషలు సోదర భాషలని రాఖేడు. వాటికి అర్యభాషతోను, సిధియుక్‌ భాషలతోను ఉన్న సందింధం గురించి కూడ ఈయన చర్చించాడు. గంటి జోగిసోమయాజి “ద్రావిడ భాషలు” అనే (గంధంతలో వాటి పరస్పర సంబంధాన్ని పరిశీలించి అవి ప్రాచీనమైన భాషలనీ (ప్రత్యేక కుటుంబానికి చెందినవనీ, సంస్కృతం నుంచి పుట్టినవి కావనీ నిర్ణయించాడు. ఈయన రాసిన “ఆంధ భాషావికాసము"* లో కూడ. తెలుగు మొదలయిన (దావిడ భాషల పరస్పర సంబంధాన్ని నిరూపించి, వీటికీ సంస్కృత (ప్రాకృతాలకూ జన్యజనక భావం గాని, సోదర సంబంధం గాని లేదన్నాడు, ఇంకా (ద్రావిడ భాషలను గురించి పరిశోధనలు చేసి వాటి సాజ్యాతాన్ని చర్చించి నిరూపించిన వాళ్ళలో యల్‌.వి. రామస్వామి అయ్యర్‌, యూల్‌ బ్లాక్‌, ఎమెనో, బరో, భద్రిరాజు కృష్ణమూ ర్తి, పి.యన్‌. సుబహ్మణ్యం, ఎన్‌. కుమార స్వామి రాజ్హా జ్వలబిల్‌, లెండ్రొనోవ్‌ మొదలయిన వాష పేర్కొనదగిన చ ఉం పరిశోధకులు.

క9 (దావిడభాషల ఏకకుటుంబత (గ్రావిడభాషా కుటు౨బానికి చెందినవని చెప్పబడుతూ (ద్రావిడ భాషలని న్యవహరించ బడుతున్న ఈ భాషలన్నీ ఒకే మూలభాషనుంచి పుట్టాయి. అదే మూల్మదావిడభాష ఈ (ద్రావిడ భాషలు ఏకకుటు౨బానికి చెందినవని నిర్ణ యించటానికి కారణం అఆ యా భాషలమధ్య స్పష్టంగా కనిపిస్తున్న సంబంధమే, వాటి పరస్పర సంబంధం ఆయా భాషలలోని ధ్వనులు, ధాత్క్నుపత్యయ నిర్మాణం, సంధి, లింగ వచన విభక్తి (ప్రత్యయాలు, సర్వనామరూపాలు, విశేషణాలు, (క్రియలు, వాక్యనిర్మాణం మొదలయిన అంశాలలో వెల్లడి అవుతుంది. ఈ భాషల్లో సమానంగా కనిపించే ఈ లక్షణాలు పీటిని మిగిలిన భాషలనుంచి వేరు చేస్తాయి. శ్రత్యేక భాషలుగా నిరూపి స్తాయి. సర్వభాషలకు జనని సంస్క్యృతమనే అభిప్రాయం (ప్రాచీనకాలం నుంచి భారతీయుల్లో పాతుకొనిపోయింది.. తెలుగు కూడ సంస్కృతం నుంచి పుట్టిందే అనే నమ్మకం కొందరు మన వై యాకరణులకు, పండితులకు ఉన్నట్లు తెలుస్తుంది. భాషా శాస్త్రవేత్తల పరిశీలనల ఫలితంగా. తెలుగు మొదలై న (దొవిడభాషలు నంస్కృృృతంనుంచి గాని మరే ఇతర భాషనుంచి గాని పుట్టినవి కావనీ, అవన్నీ ఒకే మాతృభాషనుంచి ఏర్పడిన సోదర భాషలనీ నిరూపించబడింది. ఆ మాతృభాషనే మూల (ద్రావిడభాష లేక ప్రాచీన (ద్రావిడభాష (ఏ5060- 0227164129) అని అంటాం, భాషలన్నీ పరిణామక్రమంలో ఎన్నెన్నో మార్పుల్ని పొందు తూంటాయి. అయినా గాని మాతృభాషా లక్షణాల్ని చాలవరకుగాని లేదా కొంత వరకు గాని ఆయా భాషలు కలిగి ఉంటాయి. అందువల్ల నే సోదర భాషల నడుము పోలికలు కనిపిస్తాయి ఆ పోలికలను. ఆంటకే, సమానంగా కనిపించే ఆ లక్షణా లను ఆధారంగా చేసుకొని భాషా శాస్త్రవే _త్తలు ఆయా భాషల నడుమ గల సంబంధాన్ని నిర్ణయించటానికి (ప్రయత్నిస్తారు అటువంటి సామ్యం ఆయా భాషల నడుమ అధికంగా కనిపిస్తే అవి సోదర భాషలనీ, అవన్నీ ఒకే మూల భాష నుంచి ఏర్పడినవనీ సిద్ధాంతం, 22)

170 తెలుగు భాషా చరిత = తులనాత్మక పరిశీలన ్రావిడ భాషల సోదర సంబంధాన్నీ, ఏకకుటుంబతను నిరూపించే వక్యేక లక్షణాల్లో ముఖ్యమైనవి కొన్ని :

1, శబ్ద స్వరూపానుగుణమై న విభాన్ని ( శం? 0101081021 21258 81 02౯ ౧౧) బట్టి (దావిడభాషలు సంయోగాత్మకదశ (దళ! య€1 46176 286) కి చెందుతాయి. ఈ భాషల్లో అర్ధ భేదాన్ని సూచించటానికి ధాతువుపైన ధాతువు, పదంమై న మరోపదం చేరుతూంటుంది గాని సంస్కృృతంలోలాగ ఉప సర్గలు కాని (ప్రత్యయాలు కాని చేరవు (ప్రత్యయాల వంటివి కొన్ని కనపడు తున్నా వాటి పూర్వస్వరూప చరి్య(త్రలను పరిశీలిన్తే అవి కూడ ఒకప్పుడు (ప్రత్యేకమైన స్వతం (త పదాలే అని తెలుస్తుంది.

2. (క్రావిడ భాషల్లో అ ఇ ఉఎజఒ అనే (హస్వాచ్చులూ వాటి దీర్ణాలూ ఉన్నాయి. సంస్కృతంలోని బు, "శ వర్ణాలు లేవు. హల్లుల్లో కచటత తప ఆశే శ్వాస స్పర్శ వర్ణాలున్నాయి. అవే కొన్ని సందర్భాల్లో నాదాలుగా ఉచ్చరించబడతాయి (ఈ విషయం వివరంగా వర్ష్యపరిణామ (ప్రకరణంలో చర్చించ బడుతుంది. మహా(ప్రాణాలు లేవు. ఇ, ణ, న్య మ అనే అనునాసిక వర్ణాలు, పార్శ్వికాలై న లళలు,ర వర్శ్మం, య వలు, (ద్రావిడభాషలకు సత్యేక వర్ష మైన అ వర్ణం ఉన్నాయి. కాలక్రమంలో శ ష సలు, దమహ్మాపాణాలు ఇతర భాషా (ప్రభావంవల్ల చేరి, నేటి కొన్ని (ద్రావిడ భాషల్లో కనిపి స్తున్నాయి.

3. దావిడభాషా ధాతువులు సాధారణంగా ఏకాచ్కాలు (24010

51133010. వర్‌, పో మొదలై నవి. సంయు క్రాకరాలు చాల తక్కువ.

శ. ఈ భాషల్లో కొన్ని నామపదాలకు, (క్రియాపదాలకు భేదముండదు. ఒకే ధాతువు నామవాచక౦ గాను, కియగాను కూడ (ప్రయోగించబడుతుంది. పండు పండింది అన్నప్పుడు "పండు అనేది నామంగాను, [క్రియగాను కూడ వాడబడింది. కట్టు, బొంకు, మునుగు, వెలుగు మొదలై న పదాలెన్నో ఇటువంటివి కనిపిస్తాయి,

5. దావిడ భాషల్లో స్వరసమత లేక స్వరసామ్యం (10౪61 [0౯ 0౧9 ౦ 12000౧16 9606466066 0 ౪0613) ఉంది. ఒక పదంతో సన్ని హితంగా ఉన్న ఆక్షరాల్లోని అచ్చులు ఒకదాన్నిబట్టి మరొకటి మారటం స్వర సమత, ఉడా: లక్ష్మి [.కుచూలక్ష్మికి కత్తి (-లుయక కత్తులు. మొదటి పదంలో పూర్వపు ఇ కారం పరమందున్న *“ఉి కౌరం ఇ కారంగా మారటానికి కారణ మైంది. రెండో వదంలో పూర్వపు “ఇ” కౌరం ఉ కౌరంగా మారటానికి పరమం దున్న *ఉి కారం కారణమెంది. ఈ విధంగా ఒక అచ్చు [ప్రభావం వల్ల సన్ని

రై హితంగా ఉన్న వేరొక అచ్చు మారటం స్వరసమత. దీన్ని అచ్చుల సమీకరణ మని (గి55 112౯1002 0£ ౦615) కూడ అంటారు.

దావిడ భాషల ఏకకుటుంబత క71

6 ఈ భాషల్లో సంధి సామాన్యంగా పరరూప సంధి. రెండు పదాలు గాని పదాంశాలు గాని సన్నిహితమై ఒకే పదంగా రూపొందినప్పుడు పూర్వ పదాంతంలోని స్వరం లోపించి పరపదాది స్వరమే నిలుస్తుంది. ఇది రెండచ్చుల నడుమ సంధి జరిగే పద్ధతి. సంధి జరగనప్పుడు యకార వకారాలు ఆగమాలుగా ఆ రెండు పదాల మధ్య వచ్చి చేరతోయి. సంస్కృతంలోని వృద్ది సంధి, గుణ సంధి, సవర్డ్యదీర్ధ సంధి వంటివి ఈ భాషల్లో లేవు.

7, (ద్రావిడభాషల్లో లింగ వివక అరాన్నిబట్టి ఏర్పడింది అది లౌకిక లింగానుసారి. సహజలింగ భేదానికి దగ్గరలో ఉంటుంది. సంస్కృతంలో లింగ వివక్ష శబ్దాన్ని బట్టి ఉంటుంది, స్త్రీ వాచక పదాలు స్త్రీలింగమనీ పురుషవాచక పదాలు పుంలింగమనీ మిగిలిన జడవాచక పదాలు నపుంసక లింగాలనీ నియమం లేదు సంస్కృతంలో దారాః అనే పదం పుంలింగం, భార్యా అనేది స్తీ లింగం, కళ్యతమ్‌ అనేది నపుంసక లింగం అవుతాయి. ఈ మూడు పదాలు ఏకార్థటోధ కాలే. తెలుగులో ఇవి స్తీ వాచకాలు. సంస్కృతంలో వృతః అనే పదం జడ పదార్థాన్ని సూచించేదై నా పుంలింగం అవుతుంది. (ద్రావిడ భాషల్లో అది అమహ ద్వాచకం. అదే విధంగా లతా, నదీ, శిలా, జటా, వేణీ మొదలయిన జడవాచక పదాలు సంస్కృత భాషలో స్త్రీ లింగాలు, (ద్రావిడ భాషల్లో ఇవి అమహద్వాచకాలు, దీన్నిబట్టి సంస్కృతంలో సహజ లింగానికీ వ్యాకరణ లింగానికీ భేదం ఉన్నదని తెలు స్తుంది. కొన్ని పదాలు రామః, సీకా, భార్యా వంటివి సహజలింగమూ, వ్యాకరణ లింగమూ కూడ ఒక శే అయినవి కనిపిస్తాయి. (ద్రావిడ థాషల్లో నామ వాచకాలు ఆర్జాన్ని ఇట్టి విభజించబడ్డాయి. తమిళ6లో ఉయర్‌ తిజై , అ(హిిజై అని రెండు విధాలు, వివేకం కలిగిన వారిని సూచించేవి ఉయర్‌తిణై లోను, తద్భిన్నమైనవి అహిజై తోను చేర్చబడ్డాయి. తెలుగులో మహత్తులు, అమ హత్తులు అని రెండు విధాలుగ ఈ విభాగం కనిపి స్తుంది

8. ఈ భాషల్లో ఏక, బహు వచనాలు రెండే ఉన్నాయి సంస్కృతం లోని ద్వివచనం లేదు. ఏకవచనాన్ని సూచించటానికి ప్రత్యేకమైన చిహ్నం ఏదీ లేదు. బహువచనాన్ని సూచించటానికి సార్వనామికావశేషాలు (రు, ము, వి వంటివి, కళ్‌, లు వంటి ఫత్యయాలు చేరతాయి.

$. విభక్తుల్ని సూచించటానికి (దావిడ భాషల్లో ప్రత్యేకమైన (ప్రత్య యాలు లేవు. కొన్ని స్వతంత్ర శద్షాలు కాని, వాటి అవశిష్ట భాగాలు కౌనీ నామం పైన చేరి విభక్త్యర్థాన్ని సూచిస్తూంటాయి. సంస్కృతంలో (ప్రతి విభ క్పిలోను (వతి వచనానికి వేరువేరుగా [ప్రత్యేక (స్రత్యయాలు చేరతాయి. (ద్రావిడ భాషల్లో

172 తెలుగు భాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన విభక్తి (ప్మకియ సంసస్స్రాతంలో లాగ శబ్దాల యొక్క స్వరూపాన్ని బట్టి మారేది కాదు. కొన్ని _ప్రత్వేక పదాల్ని విభ క్యర్దాల్లో పరసర్లలు (9056 పం51- ఇంక) గా వొాదటఎ. ఈ థాషల్లోని శ్రత్యేక పద్దతి. ఉదా ; నీకోసం, ఇంటి దగ్గర, పుస్తకంలో.

'0. సర్వనామాల విషయంలో (దావిడ భాషల కొవ (ప్రత్యేకత ఉంది. చాల (ద్రావిడ భాషల్లో ఉత్తమ పురుష సర్వనామ బహువచన రూపాలు రెండు కనిపిస్తాయి. మధ్యమ పురుష సర్వనామాన్ని కలుపువోని కేవల ఉత్తమ పురుష బహువచన రూపం (6౫6 ౬51౪ల మేము అనేదొకటి. రెండోది మధ్యమ పురుష సర్వనామాన్ని కలుపుకొనే ఉభయార్ద బోధకమైన అస్మదర్హక బహువచన రూపం (10610551౪6) “జృనము* అశేది. ఇటువ.టి భీదం ఇ.డోయూరపియన్‌ థాషల్లో లేదు. అర్వాచీనార్య భాషలు కొన్నిట్లో (దావిడధాషా (ప్రభావం వల్ల తరువాతి కాలంలో ఏర్పడింది

11. సంఖ్యావాచకాలు (ద్రావిడ భాషల్లో ఒకటినుంచి పదినరకు ఉన్నాయి, తరువాత నూరు సంఖ్య ఉంది, పది తరువాత వాటిని చెప్పేటప్పుడు మొదట పదులు చెప్పి తరువాత ఒకట్లను చెప్తారు. పదకొండు, ఇరవై మూడు,ముప్ఫై నాలుగు, తొంభై తొమ్మిది అనే విధంగా ఉంటుది సంసృతంలో దీనికి వ్యతిరేక మైన పద్దతి. మొదట ఒకట్లను చెప్పి తరువాత పదులను చెప్తారు. అష్టాదళ, ద్వా(తింశత్‌ అనే విధంగా ఉంటుంది.

రి, (చావిడ భాషతో ఒక నామానికి పూర్వం (,పయోగించబడటంవ ల నామం విశేషణంగా మారుతుంది ఉదా చెరుపు నీళ్ల ఇట్లాగే అ, ఈ,ఏ, నీనా) తన మొదలై న సర్వనామాంగాలు కూడ నామానికి పూర్వం చేర్చుబడటంవ ల విశేషణాలవుతాయి. ఈ విశేషణాలకి లింగ, వచన భేదం ఉ.డదు. స్వతంత్ర (్రకిప్పత్తి లేకుండా వీటికి తరువాత చేరవలసిన నామపదాన్ని అపేక్షిసూంటాయి. ఉదా: మంచి అమ్మాయి; త. నల్ల పెణ్‌ (మంచి ఆఅమ్మాయి. సంస్క్యాతంలో విశేషణానికి, దానికి సంబంధించిన విశేష్యానికి లింగ వచన విభక్తులలో ప్రక్ష రూసత ఉండాలనే నియమముంది. అంకే, నామ పదం ఏ లింగ వచన విభకులో ఉంటుందో విశేషణం కూడ అదే లింగ వచన విభ క్తుల్ని కలిగి ఉండాలని, పల్‌ః సుందరః పురుషః, సుందరీ శ్రీ, సుందరం వనం; తత్‌ ప్ప్రస్తకం, తాని పుస్తకాని.

18. సమాన (ప్రణాళికను (ద్రావిడ భాషీయులు సంస్కృతం నుంచి (గహించినా గాని (ద్రావిడ భాషల్లో సమాసాలు సంస్కృత సమాసాల లాగ సుదీర్ధ్యంగా ఉండవు సాధారణంగా రెండు మూడు మాటలతోనే ఈ సమాసా

(దావిడ భాషల ఏకకుటుంబత 178 లేర్పడలాయి. వెన్న దొంగ, పండు ముసలి, కూరగాయలు వంటివి ఈ భాషలకు సహజమైన సమాసాలు. విభ క్రి (ప్రత్యయాలు ప్రత్యేకంగా లేకపోవటంవ్ల ఈ సమాసాల్లో సంస్కృృతంలోలా 4 విభ క్తిలోపం జరిగినట్లు కనపడదు. పదాలు ఒకదానికొకటి చేరటంవల్ల మాత్రమే సమాసాలేర్పడినట్లు కనిపి స్తుంది. రాజ్ఞః పురుషఃపారాజపురుషః అని సంస్కృతంలో సమాసం ఏర్పడుతుంది. తెలుగుతో అన్నదమ్ములు అన్నప్పుడు ఏ విధమయిన విభక్తి లోపమూ కనిపించదు.

14. (ద్రావిడ భాషల్లో తర తమ భావ నిరూపణ పద్దతి ఉన్నదికాని అది సంస్కృతంలో కంటె కొంత భిన్నంగా ఉంటుంది. సంస్కృతంలోని తరస్‌ ('ప్రతృయార్హంలో తెలుగుతో కంక, కన్న వాడబడతాయి. ఉదా; ఆ పుస్తకం కంఇ ఈ ప్ప్రస్తకం మంచిది; ఈ పుస్తకం కన్న ఆప్పుస్తకం పెద్దది. తమిశంతో ఇదర్కు- అదు పెరిసు (దీనికి అది పెద్దది అంటారు. తమప్‌ (ప్రత్యయార్ధంలో *ట్రో వాడబడుతుంది. గోవులలో కపిల బహుక్షీర అనే ఉదాహరణ చాలమందికి తెలిసిందే. దిన్నే వ్యవహారంతో ఆవులన్నిట్లోకి కపిలావు బాగా పాలిస్తుంది ఆంటా౨. అవులన్నిటి కంఠె అని కూడ ఆఎటారు. తమిళంలో అవటటిల్‌ ఇదు నల్లదు “వాటిల్లో ఇది మంచిది" అని ఉంటుది.

15. [క్రియల యొక్క కాలాన్ని తెలియజేయటానికి సంస్కృతంలో లొగ దశవిధ లకార (ప్రక్రియ (ద్రావిడ భాషల్లో లేదు. భూత భవిష్యద్వ_ర్హ్తమాన కాలాలు మూడు మాత్రం ఉన్నాయి.

16. ధాతువుకి వ్యతిరేకార్థక (ఫత్యయాన్ని చేర్చటంవల్ల (ద్రావిడ భాషల్లో వ్యతిరేకార్టః౦ం ఏర్పడుతుంది. కొన్నిచోట్ల వ్యతిరేకార్టకాన్ని సూచించే వత్యయం ఏది చేరకుండానే న్యతిరేకార్థకం ఏర్పడుతుంది. ఉదా: త. నెయ్‌-(౮ ఏన్‌ పానెయ్యేన్‌, తె చెయ్‌-ఆ-నుపొచెయ్యను, గోండి కియ్‌_ఓ..న్‌ కియ్యోన్‌. ఇల్లై; లేదు, కాదు మొదలయిన వ్యతిరేకార్తళ సమాపక [క్రియారూపాలను చేర్చటంవల్ల కూడ వ్యతిరేక [క్రియా రూపాలేర్పడతాయి. ఇండో యూరపియన్‌ భాషల్లో వ్యతిరేకార్టకాన్ని తెలియజేయటానికి (ప్రత్యేక పదాన్ని వాడతారు. ఉదా: సం, న కరోమి *చేయను.”

17. అసమాపక [క్రియల (ప్రయోగం (ద్రావిడ భాషల్లో సాధారణం. ధాతువుకి కాలదోధక (ప్రత్యయం గాని, వృతి రేకార్టకం గాని చేరి అకమాపక క్రియారూసం ఏర్పడుతుంది. చదివి, చదువుతూ, చదవక వంటివి అసమాపక (క్రియలు, ఒక వాక్యంలో ఎన్ని అసమాపక [క్రియలయినా ఉండ వచ్చు.

[74 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన 18. ఇండో యూరపియన్‌ భాషల్లో కనిపి స్తున్న కర్మార్ధక (ప్రయోగం (ద్రావిడ భాషలకు సహజం కాదు. కర్మకు (ప్రాధాన్యాన్నిచ్చి క_ర్త్రకేక్ష లేకుండా చెప్పటం కర్మార్ధకం యొక్క ముఖ్య లక్షణం. ఈ పద్దతి ఈ భాషల్లో అేదనే చెప్పాలి. ఇది కొన్ని (ద్రావిడ భాషల్లో, అందులోను (గాంధిక భాషలోనే సంస్కృత భాషా (ప్రభావం వల్ల వచ్చినట్లు కనిపి స్తుంది. (ప్రాచీన కాలంలో (ద్రావి కభాషళ్లో న. అన కర్మార్లక (ప్రయోగాలు చాల తక్కువగ ఉండటం, కాల్యక్రమంలో వీటి (ప్రయోగం యణ అధికం కావటం ఈ విషయానికి ఉపబలకం. వ్యవహారంలో మాత్రం ఇది లేదు అనసరనుయిన కొద్దిచోట్ల వాడటం కనిపిస్తుంది. ఈ భాషల్లో “పడు ధాతువు కర్మార్ధక (ప్రయోగానుబంధంగా వాడబడుతోంది. ఉదా : చెప్పబడింది 19. సంబంధ జోధక సర్వనామాలు వాడటం (ద్రావిడ భాషావ్యవ హ_ర్తల స్వభావంకాదు. వాటి స్థానంలో ధాతుజ విశేషణాల్ని వాడతారు. సంబంధ బోధకమయిన “యక్‌ శద్దాన్ని గురింవి కాని, దానికి చేరే “తత్‌” శద్దాన్ని గురించి కౌని పదవ శతాబ్దికి పూర్వం (ద్రావిడ భాషల్లో చెప్పబడలేదు. “ఎవడు పాపం చేస్తాడో వాడు అనుభవీసాడు* అనే వార్యంలో ఎవడు, వాడు పదాలు య తద్వాచ కౌలు. ఇటువంటివి సంస్కృృతొనుకరణం వల్ల (ద్రావిడ భాషల్లో ఏర్పడ్డాయి. ఈ భాషలకు సహజమైనది ధాతుజ విశేషణాల లేక [క్రియాజన్య విశేషణాల వాడుక, “పాపం చేసేవాడు అనుభవిసాడు” ఆనే విధంగా వాక్యం ఉంటుంది. అథ 20. (గ్రావిడ భాషల్లో వాక్యం కర్సృవాచి. పదంతో ప్రారంభమై శ్రీయా పదంతో పూ రి అవుతుంది. కర్తకి విశేషణఎ ఉుపే ఉండవచ్చు లేకపోతే శేదు. కర్తకి తరువాత కర్మ ఉంటుంది. దానికి పూర్వంగాని, తరువాత గాని క్రియావికేషణం ఉంకే ఉండవచ్చు. వాక్కాంతంలో [కియాపదం ఉంటుంది. ఈ విధమైన (క్రమం (ప్రతి వాక్యంలోను ఉంటుంది. ఉదా: చక్కని రాముడు సీతను సంతోషంతో పెళ్ళాడాడు; తెలివైన విద్యార్థి ఆసక్తితో పుస్తకాన్ని చదివాడు.

౭౦ (దావిడ భాషల _పాచీనత భారతదేశంలో. నాలుగు భాషా కుటుఎబాలున్నాయని తెలుసుకొన్నాం. అవి టిబెటోబర్మన్‌, కొలేరియన్‌, ఇండోఅర్యన్‌, (ద్రావిడ భాషా కుటుందాలు. ఇందులో అర్యభాషా వ్యవహర్తలు భారతదేశానికి ఆగంతకులని పరిశోధకులు నిర్ధారణ చేశారు. ఆర్యులు ఎప్పుడు ఏ మార్గాన ఈ దేశానికి వచ్చారనే విషయంలో పండితులలో అభిప్రాయ భేదాలున్నాయి. ఈ భేదాల విషయం ఎట్లావున్నా ఆర్యులు మన డేశానికి వలసవచ్చినారనే విషయం నిర్దారితం, ఆర్యులు భారతదేశానికి వచ్చిననాటికి ఇక్కడ స్టానికులై న (ప్రజలు నివసిస్తున్నారు. అనాడు ఆర్యు లల్బ్పసంభఖ్యాకులు, స్థానిక లధికసంథ్యాకులు. ఈ ఆర్యేతరుల (ప్రసక్తి బుగ్వేదకాలం నుంచి కనిపిస్తుంది. వీరిని బుగ్వేదంలో దస్యులనీ, వృషలులనీ పేర్కొన్నారు. బుగ్వేదంవల్ల ఇంకా తెలిసిన విషయాలివి. ఆర్యులు భారతి దేశానికి చేరినప్పుడు ఇక్కడ దట్టమైన అరణ్యాలు, కొన్ని (గ్రామాలు, పట్టణాలు ఉన్నాయి. ఇక్కడి ప్రజలు ఆగంతకుల కర్ణంకాని భాషను మాట్లాడుతున్నారు. ఆగంతకులు తెల్లని రూపం కలిగినవారు. స్టానికులు నల్లని వారు కానటంవల్ల ఆగంతకులు తాము గొప్పవారమని గర్వపడ్డారు. ఆర్యులకీ దస్యులనబడిన స్టానికులకీ ఘర్షణ జరిగింది. అది చాలకాలం జరిగింది. ఆర్యేత రులు చాల నాగరకులు. రాజకీయ చాతుర్యం కలిగినవారు. వాళ్ళకి చాల కోటలు, పట్టణాలు ఉన్నాయి. పోరాటంలో గెలిచి ఆర్యులు దస్యుల దగ్గరున్న అపార సంపదను కైవసం చేసుకొన్నారు వాళ్ళని జయించి గంగానచీ లోయ ప్రాంకాన్ని అక్రమించారు. అస్పుడు ఆర్యేతరులు ఆ (ప్రాంతం నుంచి తరిమివేయబడ్డారు. ఈ విధంగా బుగ్వేదంలో ఆర్యుల ఆర్యేతరుల సంఘర్ష ణాది విష యాలు చెప్పబడినాగాసి ఎర్యేతరులై న ఆ స్థానికులు ఎవరనే విషయం స్పష్టంగా లేదు. భారతదేశంలో ఉన్న (ద్రావిడ, కొలేరియన్‌ జాతుల్లో ఎవరై నా కావచ్చు. ఎవరైనా గాని కొత్త(ప్రాంకానికి వలస వెళ్ళినప్పుడు స్థానికులతో ఘర్ష ణపడటంతో పాటు కొంతకాలానికి న్నేహం చేయటమూ, వారితో కలిసిమెలిసి జీవించటమూ జరుగుతుంది. ఆ సందర్భంలో ఒక జాతి ప్రజల ఆచార విచారాలు, సంస్కృతి సభ్యతలు మొదలై నవి మరొక చ్రాతిలోనికి వెళ్ళటం సహజం. అడే విధంగా ఒకరి భాషా (ప్రభావం కూడ మరొకరి భాషపై న పడుతుంది.

176 తెలుగు భాషా చరిత - తులనాత్మక పరిశీలన భారతదేశానికి వచ్చిన ఆర్యుల విషయంలోను ఇదే జరిగింది. వారు స్థానికులతో కలిసి మెలిసి ఉండటంవల్ల వారి నాగరకతా సంస్కృతులతో పాటు వాటికి సంబంధించిన పదాల్ని కూడ (గ్రహించారు. స్థానికుల దగ్గర నుంచి తామెరుగని వసువులను, వాటితోపాటు ఆయా పదాలను, ఆయా [ప్రాంతాల్లోని ఫలపుష్ప వృక్షొదుల నామాలను కూడ స్వీకరించారు. ఈ కారణంగా ఆర్య భాష లోనికి. అంపే, సంస్కృత భాషలోనికి ఇతర భాషాపదాలు చాల వచ్చి చేరాయి. ఈ విధంగా అన్యభాషా పదాలు సంస్క్యృ్యృతంలోనికి రావటం బుగ్వేదకాలం నుంచి 'పారంభమయింది,. సంస్క్టృూతఏలో వెరిన ఇటువంటి పదాలకుసంస్క్యూత భాషా వ్యుత్పత్తి కనిపించటంలేదు. అటువంటి సందర్భాల్లో ఆ పదాలు ఆర్మేతర భాషల నుంచి సంస్కృృతంలోనికి వచ్చి వుంటాయని భావించబడుతుంది సంస్కృతంలో అంత (ప్రాచీనకాలం నుంచి కనిపిస్తున్న ఆర్యేతర భాషాపదాలు ఏ భాష నుంచి వచ్చి చరాయన్నది తెలియవలసిన విషయం. ఏద యినా, స్టానికంగా ఉన్న ఏదో ఒఎ భాష నుంచి మాత్రమే వచ్చి వుండాలి. భారతదేశంతో నేడు ఇండో ఆర్యన్‌ భాషలే ఆధిక పాొంతంలో వ్యవహరించబడు తున్నాయి. ఇతర భాషా కుటుంబాలకి చెందిన భాషలు కూశ గణసనీయంగానే ఉన్నాయి. వాటితో కొలేరియన్‌ (ద్రావిడ భాషలు చెప్పుకోదగ్గవి (ద్రావిడ భాషలు మరీ ముఖ్యమయినవని చెప్పాలి. ఇవి భారతదేశంలో దక్షిణ (ప్రాంతమంతటా విస్తరించి ఉన్నాయి. మధ్య ఇండియాలోను, ఉత్తర భాగంలో బెలూచిస్తాన్‌ వరక్ర కూడ [ద్రావిడభాషలు వృనహారంలో ఉన్నాయి. ఈ (ద్రావిన భాషల (ప్రభావం సంస్కృృతంపై న ఉండటాని కవకాశముంది. సంస్కృతంలో 5నిపినున్న ఆర్య భాషేతర లక్షణాలకు కారణం ఎక్కువగా ఈ (ద్రావిడ భాషాసభావమే అని, కొంతవరకు కొలేరియన్‌ భాషా (ప్రభావమూ ఉన్నదనీ బరోవంటి భాషా శాస్త్రజ్ఞుల అభి[ప్రాయం. భారతదేశంలోని ఆర్యేతర భాషా కుటుంబాల్లో (ద్రావిడ భాషా కుటుంబం ళ త్‌ నం ళ్‌ జనసంఖ్య దృష్ట్యా, విస్పర్థ్యత దృష్ట్యాః నాగరవత దృష్ట్యా ముఖ్యమైనది, అంతేకాకుండా సంస్కృత భాషపైన (వభావం చూపించటంతో కూడ దీనికి చెప్పుకోదగిన ప్రాముఖ్యముంది. సంస్కృత భాషలో చేరిన సం; కాతేతర భాషా పదాల్లో అధిక భాగం (ద్రావిశ భాషా పదాలని పరిశీలన వల్ల తేలింది. అన్యభాషా పదాలు కొన్ని అర్యభొషలో చొరబడినట్లు పూర్వ కాలికు లైన శాస్త్రవేత్తలు (గ్రహించారు... 7వ శతాబ్దికి చెందిన కుమారిలభట్టు తన “మీమాంసా తంథత్ర వా రికం"లో సంస్కృతంలో అనేక (ద్రావిడభాషా పదాలున్నట్లు

" దావిడ భాషల ప్రావీనత 177 నిరూపించాడు. వైదిక భాషలో చేరిన మ్లేచ్చభాషా పదాలకు అర్హ నిర్ణయం చేస్తూ సంస్కృత వై యాకరణులు ఆ మేచ్చ పదాలకు సంస్కృత వ్యుత్చ త్తులను కల్పించి ఏ విధంగా సమర్థించారో నిరూపించటానికిగాను (ద్రావిడ భాషా పదాలైన అవర్‌ చోర్‌, పాంబు మొదలై న వాటిని ఉదాహరణగా చూపాడు. “మార్గము” ం అని అర్హం కలిగిన *అకర్‌” (080 258%) అనే (ద్రావిశ పదాన్ని *తృి ధాతువు నుంచి నిష్పృన్నమైనట్లు ధావించి తరింపశక్యముగావిది గనుక అతర్‌ అనటం యుక్తమే అని ఆ నిష్పత్తిని సమర్దించారని, చోర్‌ (౭౦ 20854 అనే (ద్రావిడ పదానికి సంస్కృత చోర ళబ్దఎతో అభేదాన్ని కల్పించారని, సర్పవాచియైన పొంబు (౨20 3860) శద్దానికి సంస్కృతంలోని పాపః అనే శబ్దంతో అశ దాన్ని కల్పించి పాము పాపి కాబట్టి ఆ వ్యుత్చ్తి సరియైనదే అని సమర్థించారని ఈ విధంగా మ్లేచ్చ భాషా పదాలకు స్వభాషానురూపమైన అర్ధాలను, వ్యుత్సత్తు అను కల్పించారని కుమారిల భట్టు తెలిపాడు.

12 వ శతాబ్దిలో (ప్రాకృత వ్యాకరణాన్ని (వాసిన హేమచంద్రుడ ఆ భాషలలో చేరిన దేశ్య శబ్దాలను గురించి “దేశినామమాల" అనే (గ్రంథాన్ని (వ్రాశాడు. అందులో కొన్ని (ద్రావిడ భాషా పదాలున్నాయి. అక్కా “వృద్ద భగినీ" అకా “సితృష్వసా”, ఊరో *(గామః, కురుల *కుటిలకేశి', చించా *ఆమికా

తాజా న్‌.

ణేసరో “రవిః”, పసిండీ “కనకం”, పావో “సర్వః”, పుల్లీ “వ్యాఘ్రః”, మొగ్గల “కుట్యైల'---- ఈ విధంగా (ద్రావిశ భాషా పదాలను దేళ్యు పదాలుగా గుర్తించి సంస్ర్ట్రాతంలో, అర్థాలనిచ్చాడు. దీన్నిబట్టి అ నాటికే ఆ భాషల్లో చేరిన ప్రాకృతే తర పదజాలాన్ని గురించిన. అవగాహన ఆతని కున్నదని చెప్పవచ్చు. తరువాత జరిగిన తులనాత్మక పరిశీలనలో ఈ పదాలు ద్రావిడధాషా. పదాలని నిర్ధారణ

సంస్కృ్బుత భాషలో చేరిన (ద్రావిడభాషా పదాల పరిశీలన ఆధునిక కాలంలోఎక్కువగా జరిగింది. డాక్టర్‌ హెచ్‌. గుండల్డ్‌ 1860లో 06౯021 0 ళల. 6౯౩మజ% 016౫౯21 5ం6169 లో వాసిన ౯౪716101 అంక 10 52051216 అనే వ్యాసంలో అటువంటి పదాల పట్టిక వొవదాన్ని ఇచ్చారు. 1804లో కిమైల్‌ తన కన్నడ ఆంగ్ష భాషా నిఘంటువుయొక్క_ పీఠికతో అటువంటి పదాల పట్టికనే మరొకదాన్ని 'ఇచ్చారు. కాల్ట్యెల్‌ తన తులనాత్మక ' వ్యాకారణంలో సంస్కృత భాషలో కనిపిస్తున్న చావిడభాషా పదాల పరిశీలన చేశారు. ఇక బరో

178 తెలుగు భాషా చరిత _ తులనాత్మక పరిశీలన 104%, 46, 47? సంవత్సరాలలో (వ్రాసిన వ్యాసాల్లో (ద్రావిడభాషా జన్వముళలై మిగిలిన సోదర భాషలో సమాన పదాలను కలిగివున్న సుమారు 500 పదాలు న. సంస్కృతంలో చేరాయని నిరూపించారు. విపుల పరిశీలన చేస్టే వాటి సంఖ్య ఇంకా అధికంగానే ఉండవచ్చునని కూడ ఊహించారు. సంస్కృతంలోనికి (ద్రావిడధాషా పడాలు వచ్చి చేరటం బుగ్వేద కాలం నుండి ప్రారంభమైంది. తరువాతి కాలాల్లోను ఈ పదాల ఆదానం సాగింది. హా. రామాయణ మహాభారతాల్లో కూడ (ద్రావిద పదాలు కనిపిస్తాయి. ఇటువంటి పదాలు చాల వాటికి బరో వ్యుత్ప తిని నిరూపించారు. ఈ పదాలకి ఇండో యూర పియన్‌ వ్యుత్పత్తి దొరకక పోవటం, ైవిడ భాషల్లో వ్యుత్పత్తి కనిపించటం, అవి నీర “నీరు, మీన *చేపి, ముకుల మొగ్గి కుంతల “జుట్టి, తామరస “తామరపువ్వు”, తాల “తాటిచెట్టు” వంటి ,పాధమిక పదజాలానికి చెందిన పదాలు కావటం వల్ల ఇవి (ద్రావిడ భాషా పదాలని నిర్ణ యించటమైంది ఈ పదాలు (ద్రావిడ భాషలన్నిట్లోను చాలవరకు కనిపిస్తాయి. కొన్ని కొన్ని ధ్వని భేదాలున్నా గాని రూపంలోను, అర్హంలోను సామ్య్యాన్ని కలిగి వుంటాయి. అందువల్ల ఆటు వంటి పదాలను పరిశీలి స్తే ఆవి (ద్రావిడ భాషా పడాలని తేలుతుంది. అవి కొన్ని (కింద ఇవ్వబడ్డాయి. 1.సం, ఏడ “గొ(రె, పోస్టేలు, అవవిమేకి త. యాడు, అడు యా. గోరె” మ. అడు “మేక, గొ” క. ఆడు “చ్చేక తోడ. ఆడు మేకి తె ఏట “పొళ్చులు' గోండి. యేటీ 'ఆడమేక కుయి. ఆడ *మేకి కురుల ఏడా “మేక మాల్లో, ఏడె మేక (ద్రా. ఎట్‌ "ఆడమేకి. £ సం నీర *సీరి త. మ, క. నీర్‌ *నీరు" తె. నీరు. కుయి. నీర్‌ “రసం” (14,66, 929, 6556౧66) బ్రా దీర్‌ “సీరు”. 8. సం. పున్నాగ “0210919110 1009సగే1ియి' త. పునె మం చ మ, పున్న, క. పొన్నె, పున్నికె, తుళు పొన్న, తె. పొన్న. ఈ పదాల్లో కనిపి నున్న ధ్వని భేదాలు (ద్రావిడ భాషా ధ్వని పరిణామా ఉం అవాలి నికి అనుగుణంగానే ఉన్నాయి. పరిశీలించబడిన ఇటువంటి పదాలన్నీ సంస్కృృతంలోను (ద్రావిడ భాష ల్లోను కూడ కనిపిస్తున్నాయి. అటునంటప్పుడు ఆయా పదాలు సంసస్య్యాత పదాలో లేక [ద్రావిడ పదాలో పరిశీలించి నిర్ణ యించ వలసి వుంటుంది. అంటే, ఆ పదాలు (ద్రావిడభాషల నుంది ఆర్య భాషలోనికి వెళ్లినాయా లేక ఆర్య భాష

[దావిడ భాషల [పాచీశత 179 నుంచి (దావిడ భాషల్లోకి వచ్చినాయా ఆశే విషయాన్ని తెలుసుకోవాలి. వాటిని జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తే అవి ఏ భాషా పదాలతో తెలుస్తుంది. ఆ పరిశీలన చేయ టానికి కొన్ని సూ(త్రాల్ని అనుసరించాలని బరో చెప్తారు.

1. మొదట చేయవలసింది ఏమిటంపే పరిశీలనలో ఉన్న ఆ పదాలకి ఇండో యూరపియన్‌ భాషా వ్యుత్పత్తి ఉన్నదో లేదో గమనించాలి. అంటే, సంన్కృ్బృతంళో ౩నిపిస్తున్ను ఆయా పదాలకి సమాన పదాలు ఇండోయూరపియన్‌ భాషా కుటుంబానికి చెందిన ఇతర భాషల్లో ఉన్నాయేమో పరిశీలించాలి. ఆ విధంగా లేకపోతే ఇండోయారపియన్‌ భాషా వ్యుత్పత్తి లేదని నిర్ధారణ చెయ్యాలి, సంస్కృత భాషతో కనిపిస్తున్న సంస్కృత భాషా వ్యుత్పత్తి దొరకని ఆయా పదాలు (దావిడ భాషల్లోకి కూడ (ద్రావిడేతర భాష నుంచి వచ్చి చేరాయేమో గమనించాలి. చాల (ద్రావిడ భాషల్లో సమాన పదాలు కనిపిన్సే ఆఅప్పుడాయా పదాలు (దావిడ భాషా వ్యుత్పత్తి కలిగినవని తెలు స్తుంది

ఏ. పరిశీలనలో ఉన్న పదాలు ఆయా భాషల్లో ఎంత (ప్రాచీనకాలం నుంచి వాబడి ఉన్నాయో తెలుసుకోవాలి. ఎంత అధికంగా వారప్తిలో ఉన్నాయనే విషయమూ గమనార్హ మే, ప్రాధమి5 సదజాలానికి ఏ భాషలో అయినా వ్యాప్తి ఎక్కువగా ఉంటుంది. అయా పదాలు (ద్రావిడ ధాషళ్లో ఎక్కువ వ్యాప్తిని పొంది వుండి [ప్రాధమిక పదజాలానికి చెందినవై తే వాటికి సంస్కృత భాషలో కనిపి స్తున్న సమానపదాలకి ఇండోయూరపియన్‌ భాషా వ్వుత్పత్తి లేరంపోతే ఆయా పదాలు (ద్రావిడ భాషా పదాలుగానే భావించాలి. సంస్కృతంలో కనిపి స్తున్న మీన “*చేపి, నీర *నీరుి, కాక "కాకి, ఫల “పండు వంటి పదాలు ఇటువంటివే. ఇవి (ద్రావిడ భాష నుంచి సంస్కృృతంలోనికి వెళ్ళాయి ఈ పదాలు ప్రాధమిక పదజాలానికి చెందినవి. చాల (ద్రావిడభాషల్లో కనిపిస్తాయి. ఇప్పటికీ తమిళ భాషలో “చేస” అనే అర్ధంలో *మీని శబ్దం మ్యాక్రమే ఉంది. ఇతర (డ్రావిడ భాషల్లో కింది విధంగా కనిపిస్తుంది. తఈ మీన్‌, క. మాన్‌ (మీను), తి. మీను, గోం. మీన్‌, కువి, కుయి మీను, మాలో. మీను. సీర శబ్దమూ క్రింది విధంగా (ద్రావిడ భాషల్లో కనిపిస్తుంది. త, మ.క. నీర్‌, తుళు. నీరు, తె. నీరు, కుయి. నీర, (దా దీర్‌, ఈ పదాలకి ఇండోయూరపియన్‌ భాషా వ్యుత్చ్సత్తిగాని, అఆ భాషల్లో వ్యాప్తి గాని కనిపించదు

సంస్కృత భాషలో [పహైచీనకాలంతో లేకుండా తరువాతి కాలంలో కనిపి న్తే అవి (ద్రావిడ పడాలని చెప్పవచ్చు ఉదాహరణకి ఘూక *గృడ గూబి అనే పదం ప్రాచీన సంస్కృత సాహిత్యంతో కనపడదు. తరువాతి “కాలంలో

180 తెలుగు భాషా చర్మిత _- తులనాత్మక పరిశీలన కనిపిస్తుంది. మరి కూశక్ర్కై. అవే పదం (ప్రాచీన తమిళ (గంథార్లో సంస్కృతం కంట పూర్వమే కనిపిస్తుంది. కన్నడంలో గూగి, గూగె, గూబె అనీ తెలుగుతో గూవి, గూబ అనీ కనిపిస్తుంది. ఇదే విధంగా పగడం అవే ఆర్జాన్నిచ్చే సం. (శవాల, తమ, పవటిష్‌, క. పవశె, తె పగడము, కువి పగ్నెలు పదం (ప్రాచీన తమిళ (గ్రంథాల్లో కనిపిస్తుంది. ఇది (క్రీస్తు శకారంభ కాలంలోనే తమిళ భాషలో ఉన్నట్లు తెలుస్తుంది. ఆ కాలంతో (డ్రావిడ ధాషలపై అర్య ఛాషా (ప్రధావం ఆంతగా ఉన్నదని చెప్పలేం. అదీగాక పగవమే*ది దక్షిణదేశపు సము(ద్రతీరంలో విస్తారంగా లభించే వస్తువు. కాబట్టి ఇది పుట్టిన చోబనే దీనికాపేరు కూడా అభించి వుండాలి. ఈ విషయం ఇది (ద్రావిడ పదమే అనటానికి ఉపబలవల. 8. ఈ విధంగా (డ్రావిదభాషా పదాలే అని తేలిన ఆయా పదాలు (దావిడ భాషా ధాతువు నుంచి నిస్పన్నమెైనాయన్న [807 ౪౭ర) విషయం నిర్దారణ కావాలి. ఉడాహరణకి సంస్కృతంలోని *చందని” అనే పదాన్ని తీనుకొందాం. చందనపు చెట్టు, చందనపు పొడి, గంధం అని దీనికి అర్దాలు. ఈ పదం ద్రావిడ భాషల్లో (కింది విధంగా కనిపిస్తుంది. త, చాందు (2 1806021, పె5ళ, వ్‌ తేజ! విషంళ6, 510611 బల. చాందమ్‌ (5౧621), చాళ్తు (532కి, మ. చాందు (౨2566 01 52౧611), క్క సాదు (2 క22ై 406 1108622066, గంగుల తె. చాందు గౌం *౬0 1౬0 ౬ 92566, 2 06266 5906 01 ౭569). ఈ పదాలను పరిశీలిస్తే ఇది (ద్రావిశ భాషా పదమే అని తేలుతుంది. వ్యుత్పత్తిని బట్టి చూస్తే చాదటం (60 ౯౪5 160 52560) అని అర్హాన్నిచ్చే పడాలతో *చందని పదానికి సంబంధమున్నట్లు తెలుస్తుంది. చాందు అనే పదానికి రుద్దటం ఆన్‌ పంర అనీ, గంధం (52౧81 వజ94ల అనీ కూడ అర్హాలుండటం గమనార్హం. ఈ పదం నుంచి చందన (5206421) మనే (ప్రత్యేకౌర్తం కిలిగిన పదం ఏర్పడి వుండాలి. గంధపు చెక్కని చాదటం (రుద్దటం) పల్ల వష966 రూపంతో ఏర్పడిన పడా ర్థాన్ని చందనం అన్నారు. ఇదే విధంగా చాదటంవల్ల తయారైన బొట్లు పెట్టు కొనే నల్లని పదార్ధాన్ని తెలుగువాళ్లు చాదు (ఉచాందు) అని అంటారు. థి ర ఓ పరిశీలించే పదాలలోని ధ్వని భేదాలనుబట్టి కూడ ఆయా పదాలు ఏ భాషకు చెందినవి నిర్ణయించవచ్చు. ఉదాహరణకి సంస్కృతంలో మల్లికా అనే పదముంది. దీనికి సమాన పదాలుగా త ముల్లె, మ, ముల్ల, క. మొన్లై, తె. మొల్ల అనేవి కనిపిస్తాయి. అన్ని (ద్రావిడ భాషా పడాల్లోను మొదటి అచ్చు ఉ/ఒ కనిపిస్తోంది. సంస్కృతంలో మాకం “అ” ఉంది, సంస్కృతం నుంచి ఈ పదాన్ని (ద్రావిడ భాషలు ఎరవుగా తెచ్చుకొని వంకే సంస్కృత పదంలోని

(దావిడ భాషల [ప్రావీనత 131 “అ వర్ణానికి బదులుగా తమిశ మలయాళ భాషల్లో *ఉ" తెలుగు కన్నడ భాషల్లో “౭ ఎందుకున్నదో వివరించటానికి తగిన కారణం కనపడదు. ఈ పదం ద్రావిడ పదమే అని భావిన్తే సంస్కృత పదంలో “అ వర్ణ మెందుకున్నదో చెప్ప గలుగుతాము. సంస్కృతంలో (హస్వ *జి కారం లేదు, అందువల్ల (ద్రావిడ పదంలోని ఒ కార స్థానంలో సంస్కృృత పదంలో “అ” కారం వచ్చింది. ఈ పదాల్లోని ఉ/ఒ ల్లో "జి కారమే ప్రాచీనమనీ, ఆది తమిశ మలయాళ భాషల్లో “*డ్మ" కారంగా మారిందనీ ధాషాళాస్త్రవేత్తలు నిర్దారణ చేశారు.

ఇదే విధంగా (ద్రావిడ భాషా పదంలోని (హ్రస్వ “వి కార స్టానంలో కూడ సంస్కృృుతంతో (హస్వ *ఎి కారం లేని కారణంగా *“అి కారం కని పిస్తుంది, సం, అర్య “౮౦10620015 81220662 త. ఎరుక్కు, మ. ఎరిక్కు, క. ఎర్కె,ఎక్కె,యక్కం. తెలుగులో దీనికి సమా నసవం కనిపించదు. సంస్కృతం లోని ఆర్కపద మే కావ్యధాషలో వాడబడింది. తెలుగువారి వాడుకలో జిల్లేడు అనే పదం కనిపి స్తుంది.

(దావిడ భాషలో మాత్రమే (వ త్యేకంగా కనిపిస్తున్న, ఆ ధాషలకే సరిమిత మైన కొన్ని హల్లుల వల్శకూడ అయా పదాలు (ద్రావిడభాషా పదాలని తెలుస్తుంది. ఉదాహరణకి సంస్కృతంలో తాల ఆఅే పదానికి సమాన పదాలుగా తెలుగులో తాడి, కన్నడంలో తాజ్‌ (0౭19౯2) కనిపిస్తాయి. ఈ “టి” వర్ణం (ద్రావిడ భాషల్లో మాత్రమే ఉన్నవర్హం. మరి ఏ భాషలోను లేదు. ఆ వర్షం సంస్కృతంలో లేకపోవటం వల్ల దాని స్థానంతో *లి వచ్చింది.

5. సంన్కృృతంలోను, (ద్రావిడ ధాషల్లోను కనిపిస్తున్న పదాల అర్జాన్ని పోల్చి చూడటం వల్ల కూద ఆ పదం ఏ భాషకి చెందినదో తెలు స్తుంది. సం. మల్లి “కుస్తీ సశ్హువాడు" (1గ9లేలు ఇంయసేంల), ఈ మల్లన్‌ “కుస్తీప చే వాడు, యుద్దపీరుడు, ఒలవ-తుడు, యువకుదు, సేనానాయకుడు, కొండ (ప్రాంతపు నివాసి*. ఇందులో సంస్కృత పచంకింకె తమిళ పవానికి విశాలారం కనిపిస్తోంది. అందువల్ల (ద్రావిడ భాషా పదమే సంచ్కృృతంలోనికి చేరి వుంటుం దని చెప్పవచ్చు. మిగిలిన (ద్రావిచ భాషల్లో ఈ పదం [క్రింది విధంగా ౦ని పిస్తుంది, ను. మల్ల న్‌, ర్‌ం మల్ల , 'తె, మల్లు

పైన చెప్పిన పదాలు కాశ ఇంకా బుగ్వేఎంలో కనిపిస్తున్న '(దొవిన భాషా పదాలు కొన్ని కుండ (ఏం), దండ (50101), పృష్పృ, బల్క వీజ, మయూర, ఉలూఖల (త, ఉలక్ర్కై, మ. ఉలక్క, క, ఒలక, లె రోతలి) మొవతై నవి బుగ్వేదంతో మండూక శబ్దం కనిపిస్తుంది. (వ్రావిక సవదాలై న మణ్‌ (ఇ),

18 తెలుగు థాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన తూన్‌కు (60 ఇ౦డే, 51660) అనే పదాలనుంచి మండూక శబ్దం వ్యుత్వన్నమైందని తెలు నుంది. వాతావరణంం పొడిగా ఉన్నప్పుడు కప్ప మట్టిలోపల నిదద్రిస్తుంది, అది మన్ను (ఐమణ్సొలో తూంగు (4తూన్క్‌్ర)నది. అదే మండూకమైంది.

ఈ ఏవిధంగా బుగ్వేచకాలంనుంచి ఆధునికార్య భాషల వరకు (శ్రావిడ ఛాషా పడాలు ఆర్య భాషల్లో చేరటం జరిగింది. బుగ్వేదకాలం నాటికి ఆర్యులు ఉత్తర భారతదేశంలో కొన్ని ప్రాంతాల్లో మా్యక్రమే ఉన్నారు. ఆనాడు ఉత్తరం నుంచి దకిణం వరకు భారతదేశమంతటా (దావిశ భాషలు వ్యాపించి ఉన్నాయి. బుగ్వేదంతో (ద్రాపడ పదాలుండటంవల్ల, తరువాతి కాలాల్లో కూడ సంస్కృతంలో (ద్రావిడ పదాలు చేరటం వల్ల ఇప్పుడు ఆర్య భాషలు వ్యాపించి వున్న ఉత్తర భారత 'దేశమంఠా ఒక కాలంలో (దావిడభాషలు వ్వవహరింప ఐడిన (ప్రాంతమే అని తెలుస్తుంది.

బ్రావిడ భాషా పదాలు సంస్కృూతలోనికి వెళ్ళి చేరటం సంస్కృత భాషా చరి్మితలో అన్ని కాలాల్లోను కనిపిస్తుంది. ఆ విధంగా [ద్రావిడ భాషా పదాల్ని తీసుకోవటం (కమంఎగా అధికమైందని కూడ ఆ భాషతో చేరిన ఆయా పదాలను బట్టి తెలుస్తుంది. రామాయణ మహాభారత కౌలాల్లో (ద్రావిడ

పదాలు అధికంగా చేరినట్లు ఆయా (గ్రంధాలను బట్టి తెలుస్తుంది. అ (గ్రంధాల్లో మొదటి సారిగా కనిపిస్తున్న (ద్రావిడ పదాల్లో చాల పదాలు క్రీ స్తపూర్వప్పు పాలి భాషతో కనిపిస్తాయి. (ప్రాకృత భాపల్లో కూడ ప్రాచీన హింద్వార్య భాషల్లోలేని పదాలు కొన్ని కనిపిస్తాయి. అవి (ద్రావిడ ఛాషూ సదాలుగా నిర్ధయించబడ్డాయి.

(ద్రావిడ భాషల నుంచి తీసుకొన్న పదాల సంఖ్య మిగిలిన కౌలాలో కం వేదకాలంలో తక్కువ. పవిత్రమైనవిగా ధావించబడుతున్న వేదాల తక్కువగానే అయినా అన్య భాషా పదాలు చేరినాయం'పే అంతకు పూర్వం ఎంతో కాలం నుంచి అవి ఆ (ప్రజల వ్యవహారంలో ఉండి వుండాలి, లేకపోతే ఆ పడాలకి 'వేదభాషలో స్దానం ఉండటం జరగదు. దీన్నిబట్టి 'వేదకాలానికి చాల పూర్వమే ఆర్యులకు (ద్రావిడులతో సంబంధం (0086200 ఉన్నదని తెలుస్తుంది.

ఈనాడు (డ్రావిడభాషలు దకీణ భారత దేశంలోనే అధికంగా ఉన్నాయి కాబట్టి ఆర్యభాషలోకి వెళ్లి చేరిన (ద్రావిడ పదాలు ప్రస్తుతం మనకి కనిపిస్తున్న (ద్రావిడ భాపల నుంచి మాత్రమే తీసుకోబడ్డాయని భావించనవసరం లేదు. మధ్య, ఉత్తర భారతదేశంలో అక్కడక్కడా (ద్రావిడ భాషా (ప్రాంతాలు నేటికీ కనిపిన్తు న్నాయి, ఆవి ఆర్య భాషలతో పరివృతమై ఆ భాషా (ప్రభావానికి లోనవుతున్నాయి. సంస్క్యృతంపై న ప్రభావం చూపిన భాష ఉత్తర (గ్రావిడ బాప అనే చెప్పాలి.

(ద్రావిడ భాషల (ప్రాచీనత 188 ఈనాడు కురుఖ్‌, మాలో, (బాహుయి లు మాత్రమే ఉత్తర (ద్రావిడ భాషలుగా కనిపిస్తున్నాయి గాని [ప్రాచీనకాలంలో ఆంజే, ఆర్యులు భారతదేశానికి వచ్చి నప్పుడు ఉత్తర భారతదేశమంతటా ద్రావిడ భాషలు వ్యవహారంలో ఉండి వుంటాయి. అందువల్ల నే అవి ఆర్యభాషను (పభావితం చేయగలిగాయి. ఆ (ప్రాచీన కాలంలో ఆ (ప్రాంతమంతటా దద్రావిడభాషలు అధికంగా వ్యాపించి వుండటంవల్ల నే 'శ్రావిశ భాషా (ప్రభావం ఆర్య ధాషపైన అన్ని కాలాల్లోను అధికంగా కనిపిస్తుంది. తరువాత ఆయా (ప్రాంతాలను ఆర్యులు ఆ్యకమించటంవనల్ల ఉత్తరాన ఉన్న (గావిడ భాషా ప్రాంతాలు ఆర్య భాషా ప్రాంతాలూ మారాయి. అందువల్ల నే ఆర్వేతర భాషలు భారతదేశంలో ఉత్తర (ప్రాంతం నుంచి దక్షిణ (ప్రాంతానికి వ్యాపించినా యనీ, అవే ద్రావిడ భాషలనీ భాషా శాస్త్రజ్ఞుల అభిప్రాయం,

ఆర్యులు చాల (ద్రావిడ భాషాపదాలను స్వీకరించారనేది నిరూపించ బడిన విషయం. కాని సంస్కృతంలో తగిన పదజాలం కలిగివుండి కూడ నీర, మీన, కానన, కుంతల వంటి పదాల నెన్నిటినో కూడ (గ్రహించటం జరిగింది. వీటికి సంస్కృతంలో వరుసగా ఉదక, మత్స్య, వన, కేళ అనే పదాలున్నాయి. ప్రాధమిక పదజాలానికి చెందిన ఈ పద స్వీకారం నిజానికి ఆరంభాషా వ్యవ హృర్తలకి ఆంత అవసరం కాదనే చెప్పాలి. కాని ఇందుకు కారణం ఆ కాలంలో ఉత్తర భారతదేశంలో ఉన్న ఉభయభాషావ్యవహారమే (01110846211300), మొదట ఇటువంటి పదస్వీకారం సామాన్య జనవ్యవహారంలో (ప్రారంభమై క్రమంగా వ్యవహారబలంవల్ల (గ్రంథాల్లో స్థానాన్ని పొందుతుంది. అదే బుగ్వేద కాలంలోను జరిగింది. భాషలున్నంత కాలమూ జరుగుతుంది.

ఈ విధంగా వైదిక సంస్క్యూతంలోనే _దావివ ఛాషా పడాలు చేరినట్లు నిరూపించబడటంనల్ల వేదకాలం నాటికి (ద్రావిశ ధాషలు భారతదేశంలో విరివిగా వ్యాప్తిలో ఉన్నట్లు తెలుస్తుంది, పవ్మిత్ర గంథాలుగ ధావించబడుతున్న వేదాలలో వీటికి స్థానం లభించిందం కే అంతకు పూరం ఎంతోకాలం నుంచి 'చ్రావిడభాషలు శజల వ్యవహారంలో ఉండి కశైమంగా అభివృద్ది చెందాయని వెప్పవచ్చు

నే వూల [దావిడ భాషా ,పతిబింబం భాషా పరిణామం నూతన భాషోత్పత్నికి కారణమవుతుంది. ఒక భాష లోని మాండలిక భేదాలు కాలక్రమంలో వేర్వేరు భాషలుగా పరిణమించటానికి ఆనకాశముంది. ఒక భాషా సమాజానికి చెందిన వ్యవహర్హ్పలు కొందరు వేరు 'ప్రాంకానికి వలస వెళ్లి అక్కడ స్థిరనివాస మేర్పరచుకొంటే కొంత కాలానికి వలస వెళ్లిన (ప్రజల భాషలో మార్పు వస్తుంది. అది కేవలం కాలక్రమంలో సంభవించే మార్చు మాత్రమే కాక ఆయా (ప్రాంతాలలో వ్యవహరించబడుతున్న అస్యభాషా (ప్రభావానికి లోనై సంతరించుకొన్న కొత్త లక్షణాలతో కూడిన మార్పు. అటువంటి సందర్భంలో మార్పుచెందిన ఈ భాష మూలభాషా (ప్రాంతం లోని భాష కంజఆె భిన్నమైన లక్షణాల్ని కలిగివుంటుంది. ఇంకా కొంత కాలానికి విభేదాలు అధికమై, ఈ రెండూ ్రత్యేక భాషలుగా కనిపిస్తాయి. ఒకనాటి వైదిక సంస్కృతం నుంచి వివిధ (ప్రాకృత భాషలు, వాటినుంచి ఆధునిక కౌ త్తరాహ భాషలు ఈ విధంగా ఏర్పడినవే. - ఒక భాష నుంచి ఏర్పడిన భిన్న భాషలను జన్యభాషలు (6148166౬ 120కు ఇర్షంక) ఆఅంటాక. జన్యభాషలకు మూలమైన దానిని జనకథాష (02౯ల9% న. అంటారు. ఒక మూల భాష నుంచి పరిణమించిన జన్య భాషల మధ్య ఉన్న సంబంధం సోదర సంబంధం. ఆ భాషల్ని సోదర భాషలు (315662 12060865) లేక సగోత్ర భాషలు, జ్జాతి భాషలు (౮౦౩౫2౯6 120క్రట2865) అంటారు. భారత దేశంలోని తమిళం, మలయాళం, కన్నడం, కుయి, కుని కొండ వంటి (దావిడ భాషలు సోదర భాషలే. భాషా పరిణామాన్ని పరిశీలించినప్పుడు రెండు లక్షణాల్ని గమనించ వచ్చు. !. భాషలో వచ్చిన మార్చు వల్ల ఒక భాషలో ఏర్పడిన నూతన లక్షణం (1000726108), ఉదాహరణకి మధ్య (ద్రావిడ భాషలలో కాలక్రమంలో ఏర్పడిన పదాది సంయు క్రాక్షరాలు. (ద్రావిడ భాషలో సంయు క్షాక్షరాలుండవు, కాని ఇది మధ్య (ద్రావిడభాషల్లో ఏర్పడిన నూతన పరిణామం. ఓ, ఒక భాషలో నిలిచివున్న పాచీనభాషాలక్షణం (మం+€606100 01 రా 7210. ఉదాహరణకి ఘమూల (దొవిడ భాషలోని పదాది *ద_ వర్ష చాల (ద్రావిడ భావల్లో ముఖ్యంగా దక్షిణ

మూళలద్రావిడ భాష్మాపకిబింబం 155 (ద్రావిడ భాషల్లో లోపించింది. పర్షివంటి మధ్య (ద్రావిడ భాషలు -ద్రాన్ని నిలుపు కొన్నాయి. భాషా పరిణామాన్ని పరిశీలించేటప్పుడు ఈ రెండు విషయాల్ని దృష్టిలో ెట్టుకోవలసి వుంటుంది. _ | _ దా9ివిడ భాపల పరస్పర సంబంధం చాలకాలం [కిందపే నిరూపించ బడింది. ఆ భాషలలోని వర్ణాలు, ధాతు నిర్మాణం, పదజాలం, వ్యాకరణం అఆంత్రా ఒకే విధంగా ఉంటుంది. కాబట్టి. ఆ భాషలన్నీ చాల (ప్రాచీనకాలంలో ఒకే ధాషగా ఉండి కాల క్రమంలో మార్చును పొంది వేర్వేరు రూపాలను సంతరించు కొని వేర్వేరు భాషలుగా రూపొందాయని చెప్పవచ్చు. ఆ మూల భాషనే ఇప్పుడు మనం మూల[ద్రావిడభాష (౨౯0౯60 ౨౯17141120 12020286) ఆంటున్నాం. అడే నేటి డాావిడ భాషలన్నిటికీ జనకభాష. దాన్ని చాల ప్రాచీనకాలంలో అంటే, "నేటి ద్రవిడ భాషలేవీ ఏర్పకక పూర్వం భారత దేళంలోని ద్రావిడులు వ్యవహ రించి వుండి వుంటారని చెప్పవచ్చు.

.. ఆ మూలద్రావిడ భాష అన్ని (ప్రాంకాలకు వ్యాపించిన తరువాత అది వేర్వేరు మార్పుల్ని పొందింది. (క్రమంగా అవన్నీ ఒకదాని కొకటి అరం కానంతగా మార్వుచెంది వేర్వేరు భాషలుగా పరిణమించాయి. అవే నేటి తెల కన్నడ తమిళ మలయాళాది భాషలు. ఇప్పటి (ద్రావిడభావషల్లో కనిపిస్తున్న ఏ సామాన్య లక్షణమైనా కొన్ని వేం సంవత్సరాలనాటి ప్రాచీన చావిడభాషలో ఉండి వుంటుఎది ఏదయినా ఆ విధంగా కాని పక్షంలో అంహపే, మూల భాషలోని లకణం ఏ భాషలో ఆయినా కనిపించకపోకే ఆ భాష మాత్రం కాలక్రమంలో అధికమైన మార్పులకు లోనై ఉంటుందని చెప్పాలి. ఇదే విధంగా కొన్ని భాషలో మూల భాషలో లేని లక్షణాలు కూడ కనిపించవచ్చు. ఆ సందర్భంలోను ఆ భాషలు ఎక్య-వ మార్పుకి లోనవుతున్నాయనే తెలుస్తుంది.

కొన్ని వేల సంవత్సరాల [క్రిందట వ్యవహరించబడిన మూల 'దావిడ భాషా స్వరూపం తెలుసుకోవటానికి స్పష్టమైన లిఖిళాధారాలు లేవు. ఆ భాష ఏ విధంగా ఉండిందో తెలియాలంటే జన్య భాపల్లోని సద్భుశ లక్షణాల్ని పోల్చి చూచి లిఖిత (ప్రమాణ రూపం లేని జనకభాషా స్వరూపాన్ని కొంతవరకు నిరూ పించవచ్చు. ఈ నాడు వ్యవహారంలతోఉన్న ద్రావిడ భాషల్ని తుల నాత్మకపద్దతిలో పరిశీలించి ఆయా భాషల్లోని లక్షణాల్ని తెలుసుకొని వాటి ఆధారంతో . మూల (దావిడ భాషా స్వరూపాన్ని. ఊహించటం జరిగింది. జన్య భాషలెంతగా మారినా జనక భాషా లకణాల్ని పూర్తిగా పోగొట్టుకోవు. సోదర భాషలతో వాటి సజాతీయ తను తెలిపే సమాన భాషా లక్షణాలు వర్ణాల్లోను, పదజాలంలోను, (ప్రత్యయాల్లోను, వాక్యని వ్యాణొదుల్లోను కనిపిస్తాయి. దాన్నిబట్టి మూల ఛభ్రాష్షా లక్షణాలు కొన్ని మార్చుల్ని పొంది కూడ జన్యభాషల్లో ఉండడం సహజమని తెలుస్తుంది.

24. న

186 తెలుసు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన 7 మూలభాష నుంచి విడిపోయి స్వతంత్ర సరిణామాలకి లోనైన వతి భాషతోను మూలభాషా లక్షణాలు కొంతవరకు తప్పక నిలిచి వుంటాయి, ఆయా భాషల పరిణామ[క్రమంలో కలిగిన అన్య భాషా సాహచర్యంపైన ఈ విషయం ఆధారపడి వుంటుంది. ఇతర భాషల (ప్రభావం అధికంగా ఉన్న భాషల్లో మూల భాషా లక్షణాలు అల్వంగా నిలిచివుంటాయి. అన్యభాషా ప్రభావానికి ఆంతగా లోనుగాని భాషల్లో [ప్రాచీన భాషా లక్షణాలు అధికంగా నిలిచివుంటాయి. కాబట్టి మూలభాషా లక్షణాలు ఏయే భాషలెంతవరకు నిలుపుకొన్నాయో పరి శీలించాలంపే నాగరక భాషలతోపాటు అనాగరక భాషల్ని కూడ పరిగణలోనికి తీసుకోవాలి. అట్లా పరిశీలించినప్పుడు (ప్రతి భాషలోను ఏవో కొన్ని ప్రాచీన భాషా లక్షణా లున్నట్లు తెలుస్తుంది. కేవలం ఏ ఒక్క భాషా ప్రాచీన లక్షణాలన్నిటిని నిలుపు కొన్నది కనిపించదు. నేటి (ద్రావిడభాషల్ని పరిశీలించి వాటిలోని సామాన్య లక్షణాల ఆధా రంగా (ప్రాచీన (ద్రావిడభాషా లక్షణాల్ని కొంతవరకు నిరూపించటం జరిగింది. ఈ (ప్రాచీన (ద్రావిడభాషకి (ప్రాచీన తమిళభాష (నెందమిళ్‌ లేక 0115381021 ఈే1216066 0% రాం గౌజణ (1 12584286) సన్నిహితంగా ఉంటుందనీ, ఆది మూల (ద్రావిడ భాషకి (పతినిధి అనీ కాళ్ల్యైల్‌ (ప్రభృతి పరిశోధక పండితుల అభిప్రాయం, మ... “నెందమిళ్‌' ప్రాచీన తమిళ మాండలికం. ఇది (ప్రాచీన తమిళ భాషా లక్షణాల్ని నిలుపకొన్నది. అన్య భాషా (ప్రభావానికి అంతగా లోనుగాని తమిళ భాషలో (ప్రాచీన (దావిఢ భాషా లక్షణాలు అధికంగా నిలిచిపుంటాయి. ఫాచీన తమిళ వాజ్మయాన్ని పరిశీలిన్నే ఈ విషయం సృష్టమవుతుంది. ఆందులో సంస్కృత ('ప్రాబల్యానికి లోనుగాని దేశ్యపదజాలం ఎక్కువ. ఎరవు తెచ్చుకొన్న పదాఠే తక్కువగా ఉన్నప్పుడు మరి ధ్వనులలోను, తదితర నిర్మాణంతోను మార్పులు జరగటానికి అవకాశం తక్కువ. అయినా గాని ఏ (ద్రావిడ మాండలి కమూ (ప్రాచీన (ద్రావిడభాషకు (ప్రతిబింబం కాదనే (ప్రతినిధి కాదనీ చెప్పాలి. (ప్రస్తుతం లభిస్తున్న (దావిడ భాషలన్నిటిని పోల్చిచూ స్తే మూల (ద్రావిడ భాషా లక్షణాలు చాలవరకు తెలుస్తాయి. ఆ మూలభాష నుంచి ఇప్పటి (ద్రావిడ భాషలన్నీ ఏర్పడ్డాయి కాబట్టి "కేవలం నెందమిశమే కాకుండా అన్ని భాషలూ కూడ మూలభాషా లక్షణాల్ని వెల్లడ్‌ చేయటానికి సహాయపడతాయి. ఆయినప్పటికి (ద్రావిడభాషల ప్రాచీన అలకణాల్ని తెలుసుకోవటానికి తమిశమే, అందులోను 'నెందమిళమే సహాయపడుతుందని చాలమంది అభిప్రాయపడ్డారు. (దావిడ భాషలన్నిటిలోను తమిశం అతి ప్రాచీనమైన నాగరక భాష కాసటం అందుకు కౌరణం. అది చాల మూల (ద్రావిడ భాషా లకణాల్ని కూడ నిలుపుకొంది. నాగరక అనాగరక (ద్రావిడ భాసల్ని పరిశీలిస్తే వాటిలో ఏ భాషలో ఏయే (ప్రాచీన (ద్రావిశభాషా లక్షణాలు నిలిచివున్నాయో తెలుస్తుంది. మూల

మూల దావిడ థాష్మాపతిబింబం శే87 (ద్రావిడ భాషాలక్షణాల్ని మనసులో పెట్టుకొని ఆ లక్షణాలు ఏయే భాషలో ఎంత వరకు కనిపిస్తాయో తులనాత్మకంగా పరిశీలినే నేటి. (దావిడభాషళ్లో ఏది ప్రాచీన (ద్రావిడ భాషా లక్షణాల్ని అధికంగా కలిగివున్నదో, ఏది (ప్రాచీన (ద్రావడ ఛాషకి ఎక్కువ సన్నిహితంగా ఉన్నదో తెలుస్తుంది.” -

1. అ (2) వర్షం (ద్రావిడభాషలలో మాత్రమే కనీపించే వర్షం. ఇది ఆ భాషలకు మాత్రం పరిమితమైనది, మూలదద్రావిద భాషలో కూడ ఇదీ ఉండి నట్లు తెలుస్తుంది. మూల(దావిడభాషా ట వర్షం నేటి (ద్రావిడ భాషలు కొన్నిటిలో మార్పును పొందింది. ఇది తమిళ. మలయాళ భాషలలో మాత్రం నిలిచివుంది. ఉదా: ఏయు “ఏడు. కన్నడంలో *శిగా మారింది ఉదా: ఏలు/ఏళు “ఏడు. తెలుగు శాసన భాషలో ఇది కనిపిస్తుంది. ఏలు. కాని కావ్యభాషలో లేదు. ఈ వర్ష్యఎ తెలుగులో “డిగా మారింది. ఉదా: ఏడు. వర్ణ వ్యత్యయం కారణంగా ఇది పదాదికి వచ్చి *ది గా మారింది. ఉదా ; అబన్క్‌ఎతాన్క్‌ఎడాంగుాా దాంగగుూదాగు. వర్ష వ్యత్యయ కారణంగా పదాది సంయు క్రాక్షరాల్లో వచ్చినప్పుడిది 'రేఫంగా మారింది. ఉదా; కొట్‌ ఉవ్‌ కొల్‌ వ్‌యాక్టావ్వ్‌ వాకొవ్వు. ఈ విధంగా *లి పర్ష్యం మిగిలిన (ద్రావిడ భాషల్లో కూడ కొంత మార్చును పొంది కనిపిస్తుంది: కాని తమిళ మలయాళ భాషల్లో మాత్రం చాలచోట్ల ఇది నిలిచి వుంది తమిళంలో అధికంగా ఇది కనిపిస్తుంది.

గి మూల (ద్రావిడభాషా వర్ద్ణాలై న *ఇ్క *ళ లు మధ్య, ఉత్తర (బ్రావిడభాషల్లో- న, ల లతో కలిసిపోయాయి. దక్షిణ (దావిడభాషలలో ఇవి నిలిచివున్నాయే, ఉదా: త. మ. క."కోట. కజ్‌ “కన్ను; తోడ. కొణ్‌, తుళువ కొడగు. కజ్ణీ; తె. కన్ను; కొలా. నా. గదబ. కన్‌; గోండి. కన్‌; ఒఓల్లారి. కణ్‌ ; కొండ. కణ్‌ ; కుయి,. కన్ను, కువి, కన్ను; కురుఖ్‌, ఖను (యు); మా థను (662౧౪); (వా. ఖన్‌ (మై2గ). వీటికి మూల భాషా రూపం *కణ్‌. ఈ ఉదాహరణలను బట్టి తమిళము, మిగిలిన దకీణ (దావిడభాషలు మూలభాషా లక్షణాన్ని నిలుపుకొన్నట్టు తెలుస్తుంది.

ఇదే విధంగా *ళ వర్షంకూడ దక్షిణ (ద్రావిడభాషల్లో నిలిచిపుంది. త వెళ్‌ “తెలుపి; మ వెళి కోట వెళి క. బెక్‌; తె. వెలుంగు, వెల; కొలా వెలుంగ్‌; సర్టి, విలి; ఓల్లా, విలెద్‌-. ౯

8. మూల (దావిడభాషలోని *ఇ వర్షం మలయాశంలతోను, 'పానచీ తమిళంలోను, కొశగులోను మాత్రం కనిపిస్తుంది. మిగిలిన భాషల్లో ఇది *ని వర్షంతో కలిసిపోయింది. ఉదా: ! త. ఇాన్‌, నాన్‌ “తీగ తాడు, 50౧ 8 ౧౦౯4”; మ అఇాన్‌; క. నేన్‌; తె, నాను నాను అనబడే కంరాభరణంి. 2. త. జాలమ్‌ *నేల, భూమి"; మ, ఇాలమ్‌, తె నేల, నాయికి. ఏల్‌, గోండి. నేలీ, నెల్‌, కుయి. నేల, నేద, నేడె, కురుఖ్‌. నాల్‌. -ా

1808 తెలుగు భాషా చరిత - తులనాత్మక పరిశీలన _

_ 4, మూల (ద్రావిడ పదాది*ోయ- వరం పాచీస తమిశంలో మాకం

నిలీచివుంది. మిగిలిన భాషల్లో లోపించింది. ఉదా ; 1. త. యాటు, అటు “మ్పేక, గొ(రె, మ. ఆటు, క. ఆడు, తె. ఏట. 2. త, యానైై, అనై, “*ఏన్సుగు; మ. ఆన, క. ఆనె; తె. ఏనుంగు, ఏనిక, ఏనిగె, ఏనిగ, ఏనుగ; కొలా. ఎనాగీ; ఏన్లి, పర్డి, ఏను, గదబ. ఏనిగ్‌; గోండి. ఏసీ, కొండ. ఏని.

5. మూలద్రావిడభాషలో ఉన్న సంయు క్రాచ్చు ఆయ్‌ (2%) దక్షిణ (ద్రావిడభాషలో అదే విధంగా కనిపిస్తుంది. ఇది మధ్య, ఉత్తర (ద్రావిడ భాషల్లో “ఏ” (యంగా మారినట్లు తెలుస్తుంది. ఉదా : తా క్రై “చెయ్యి: మ. కై, కయ్యి; కోట. కయ్‌; తోడ. కొయి, క. కయ్‌, కయి, కయ్యి, తెయ్‌ః కొడగు. కయ్‌, తుళు. కై; తె. చేయి; కొలా. పర్టి, కెయ్‌; కువి. క్రేయు, కేజీ కురుఖ్‌. ఖథ్కా (సైత102 ), మాలో. ఖెఖె (66%). 2. ఈ. క్రైతళ్‌, కైతె “వెుగలి, 28106 ౧616౪ 0.006, ౧106410608 ండం196359'0%05) మ. కె త, క. కేదగె, కేదిగె; తె. గేదంగి. సా

6. మూల విడ భాషతో శ్వాసవత్‌ స్పర్శాలేకాని నాదవత్‌ స్పర్శాలు లేపు. తమిశ మలయాళ భాషలో ఈ విధానమే నిలిచివుంది. పదాదిన కచతపలు పరుషములుగానే కనిపిసాయి్‌ ఉదా : పాణై “కుండ, బాని, రెండచ్చుల నడుమ, అనునాసికములకే పరమెనప్పుడు ఇది సరళములుగా ఉచ్చరించబడతాయి. ఉదా: చోడు (666) “జోడు, జంటి, పొంది (00360) “బొంది, శరీరంి. ద్విత్వములై నప్పుడు పరుషాలుగానే ఉచ్చరించబడతాయి. ఉదా: కట్టమ్‌ * గడ్డము", ఈ విధంగా శ్వాస స్పర్శాలే పూరక (ప్రవృత్తిని కలిగి ఈ నాటికి కూడ తమిళ మలయాళ భాషల్లో ఉన్నాయి. శ్వాస నాద స్పర్శాల నడుమ అర్థ భేదం ఈ భాషల్లో లేదు, కాబట్టి అవి (పత్యేక వర్షాలు కావని చెప్పగలం. అది మూల(దావిడ ధాషా స్థితి. అదే తమిళ మలయాళ భోషల్లో నేటికీ కనిపిస్తుంది.

_ సాధారణంగా (ద్రావిడ భాషల్లో శ్వాస నాద స్పర్శాలు ఒకదానికొకటి వాడబిడినాగాని అర్థ భేదం కలగదు, ఉదా: తె కడుచు/గడుచు(౧0 9259 మిల; త.కూన్‌; క.కూను, గూను; తె.గూను (116౫9). తెలుగులో ఈ విధంగా అర భేదం కలగని పదాలు ఇంకా చాల కనిపిస్తాయి. కడప-గడప; మొకం-మొగం? చీరాడు-జీరాడు, చల్లు-జల్లు, చెప్పటం-చెప్పడం, (బతుకు. బదుకు మొదలై నవి. తెలుగు, కన్నడ భాషల్లో శ్వాసనాదాలనడుమ అర్ధభేదం కాలక్రమంలో ఏర్పడింది. రందువల్ల అవి ప్రత్యేక వర్దాలుగ నిరూపించబడ్డాయి. ఉదా: తె. పాట-దాట, 7 7. మూల(ద్రావిడ భాషలో దంతమూలీయ, మూర్ధన్యవర్జాలు పదాదిన రావని సిద్ధాంతం, తమిళ మలయాళ భాషల్లో నేటికీ ఇదే విధంగా ఉంటుంది. కౌని మధ్య (ద్రావిడ భాషలై న తెలుగు, కయి, కువి ఉప కుటుంబంలో మాత్రం

మూళలదొవిడ భాష్మాపతిబింబం 189 వర్షన్యత్యయం కారణంగా. ఈ వర్దాలు పదాదిన కనిపిస్తాయి. ఉదా : 1 త, ఇరణ్ణు రెండు', మ. ర్జు “రెండు, ఇరట్ట “రెట్టింపు, ఇరుపదు “ఇరవై'*, కోట. ఇర్‌వద్‌. *ఇరవై "; తోడ, ఎడ్‌ “రెండు; క, ఎరడు “రెండు, కొడగు. ఇరువది ఇరవై, తె. రెణ్డు, ఇరువది, ఇరవై, కొలామి, ఇర్వ “ఇరవై”; నొయికి. ఇద్దర్‌ “ఇద్దరు”; పర్డి. ఇర్‌డు “రెండు వస్తువులు”; గదబ. ఇండి “రెండు వస్తువులు, గోండి. రండ్‌ “రెండు, ఈరూ(ర్‌) “ఇద్దరు” ,కొండ. రుండి “రెండు”; కుయి, కుని, రీ “రండు”; కురుఖ్‌. ఇర్చ్‌ “ఇద్దరు, మాలో, ఇవ్‌ర్‌ “ఇద్దరు"; (బా. ఇరట్‌ “రెండు. 8. త. ఇల్లై “లేదు; మ. ఇల్ల; కోట, తోడ. ఇల్‌, క. ఇల్ల; కొడగు. ఇల్లై; తుళు, ఇట్టి, తె. అేదు; పర్డి. చిల, గోండి. హిల్ళె, సిలె, కొండ. సిల్‌, కయి. సిడ, కువి. హిల్‌, మాల్లో, చిలె, 8. త. ఇటి “దిగు”, మ. ఇజిక; క. ఇటీ, తుళు, ఇళియుని, తె డిగ్గు, డిగుఎదిగు, కొలామిం దిగ్‌, డిగ్‌, డిగ్గ్‌; నాయిక్తి, డిగ్గ్‌, పర్డి. ఇడ్‌(1హ్టిి?: గదబ, ఇడ్స్‌ (2-0, కుయి. దివ, (బా. దడింగ్‌ (కేజరుకు.

8. (దావిడ భాషలో సంయు కాక్షరాలుండవు. ఇది మూల (ద్రావిడ- భాషాస్టితి. తమిళంలో ఈ స్థితి నిలిచివుంది. వర్ష వ్యత్యయాది పరిణామాలవల్ల తెలుగు, కుయి, కువి వంటి మధ్య (ద్రావిడ భాషల్లో భిన్న హల్పంయోగం కాల క్రమంలో ఏర్పడింది. చాల [ద్రావికభాషలు ఈనాటికి కూడ ప్రాచీన భాషాస్టితినే నిలుపుకొన్నట్లు తెలుస్తుంది. ఉదా :; 1. త,మ. కొలు “కొవ్వు; కోట. కొన్‌, తోడ. క్వశ్స్‌, క. కొర్వు, కొర్చు, కొబ్బు; తుళు. కొమ్మె, తె. కొవ్వు, కొవ్వు; కొలా, నాయకి, కొరు, పర్డి, కొడ (కంల; కుయి, కోగ; కువి. కొరొవ; (బా కుబేన్‌. 2. త. మిటుంక “మింగు”; మ. మిటున్నుక; కోట. మింగ్‌: క. మింగు, ముంగు, కొడగు. ముగ్గ్‌; తె. (మింగు, మింగు, కొలామి, మింగ్‌; కురుఖ్‌. మున్‌ఖ్నా (ఏ4ంంీకంక్సు.

పై ఉదాహరణలను గమని_న్తే పదాదిన రేఫ ద్వితీయ వర్షంగా కలిగిన సంయు క్రాకరాలు వర్ధవ్యత్యయ కారణంగా కొన్ని మధ్యథద్రావిడభాషల్లో ముఖ్యంగా తెలుగులో ఏర్పడినట్లు తెలుస్తుంది. దీనితోపాటు ఇతర హల్లులతో కూడిన సంయు క్రాకరాలు కూడ మధ్య (ద్రావిడభాషళ్లో కనిపిస్తాయి. ఉదాహరణకి కొన్ని (కింద ఇవ్వబడ్డాయి. 1 త వర్తై “వాయు, మ వర, క. బరె, తె, ఛాయు, రాయు, కుయి. [వీస; కువి. 'వీనై = 2. త. విరి *విరియు, వ్యాపించు, మ. విరియుక, క, బిరి, తె. విరియు, కుయి. (వింగ “ముక్కలై పోవటం; కువి. (వీఅలి. 8. తను, తలై “తలి, క. తలె, తల; తె. తల, కుయి.త్హఉ “కల్హ తలమీది జుట్టి, కువి. [కాజు *తలి. 4. త. మ, క. పులు “పరుగు, తె. పుర్‌(ర్ఫుగు, పుర్‌(రువు, (పువ్వు: కుయి, స్టీయు (ము, సష్టియు; కువి. 'ప్రీయూలి “గొంగళి పురుగు, ప్లిగులి “పురుగు”. 5. త. ముయల్‌, ముచల్‌

కేం తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పఠీలన “కుందేలు”, మ. ముయల్‌; క.- మొల, మల; కుయి. మాడు (ముర్జకేర్సు; కవి. వ్హూలూ - న. యాలు, (నులు. దీనికి తెలుగులో సమానపదం (0012659- పైంగరే 109 ఇం76) కనపడదు. ఈ విధంగా సంయు క్రాక్షరాలేర్పడటం మధ్య (ద్రావిడ భాషల్లో జరిగిన నూతన పరిణామం (120072౯100),

క. అన్ని (ద్రావిడ భాషల్లో లింగవివక్ష ఒకే విధంగా కనపడదు. తోడ, (బాహుయి భాషల్లో లింగ వివక్ష కనపడదు. తెలుగు తప్ప మిగిలిన మధ్య (ద్రావిడ భాషల్లో పురుషవాచక శబ్దాలన్నీ ఒక లింగంగాను, పురుషేతర వాచకాలన్నీ ఇంకొక లింగంగాను పరిగణించబడతాయి. ఉదాహరణకి గోండిలో వోర్‌ *అతను", పూర్‌ “వాళ్లు (పుంలింగ బహువచనం), ఆద్‌ “ఆమె, అది", ఆవ్‌ *వాళ్లు (స్రీ లింగ బహువచనం), అవి". తెలుగులో *అవిి అనే పదానికి *ఆ త్తీలు” అనే అరం రాదు. తోడ "తప్ప మిగిలిన దక్షిణ (ద్రావిడభాషల్లో ఏకవచనంలో పుం, "స్త, నపుంసక (లేదా మనుష్యేతరు లింగములు,- బహువచనంలో పుం.- స్త్రీ సామాన్య బహువచనం నపుంసక బహువచనం ఉన్నాయి. వీటిలో స్తీ లింగవాచి (ప్రత్యయం-ఆళ్‌. ఇది మొదట “స్త్రీ” ఆనే అర్థాన్నిచ్చే (ప్రత్యేక శబ్దం. త. ఇల్లాక్‌, "తె, ఇల్లాలు. దీన్ని బట్టి దకిణ (ద్రావిడభాషల్లో స్త్రి లింగ ఏకవచనం ఆక్‌ అనే శద్దాన్ని వపత్యయంగా ఉపయోగించటం వల్ల సృష్టించ బడిం దని తెలుస్తుంది. ఉత్తర (ద్రావిడభాషలై న కురుఖ్‌, మాలోభాషల్లో పుంలింగ ఏక వచనం, పుంలింగేతర ఏకవచనం, పుం స్త్రీ సామాన్య బహువచనం మాత్రం కని పిస్తాయి. వీటితో నపుంసకాలలో ఏకబహువచన భేదం లేదు. మొత్తంమీద అన్ని భాషల్లోను _స్తీీ పుడషులు. కలిసివున్న సముదాయాన్ని తెలిపేటప్పుడు పురుష బహువచన రూపాన్నే వాడతారు. -దీన్నిబట్టి మనుష్య బహువచన లింగం (బావిడ భాషా ఉపకుటుంబాలు మూడిటోను ఉన్నట్లు తెలుస్తుంది. కాబటి ఇది మూల (దావిడభాషలో ఉండిందని ఊహించవచ్చు. ఇదే విధంగా ఏకవచనంతో గమని నే మధ్య, ఉత్తర (ద్రావిడభాషల్లో పురుష, పురు షేతర భేదం కనిపిస్తుంది. దిన్ని బట్టి ఏకవచనంలో పురుష, పుకుషేతర భేదం మూలదావిడంలో ఉంచేదని నిర యించవచ్చు, మొత్తం మీద మూల (దావిడభాషలో ఏకవచనంతో పురుషో పురుషేతర భేదం, బహువచనంలో మనుష్య, మను ష్యేతర భేదం ఉన్నదని భావించాలి. మూల (దావిడభాష నుచి దక్షీణ (దావిడభాషలు పరిణామం చెంది నప్పుడు ఏకవచనంలో శ్రీలింగ రూపొన్ని కొత్తగా సృష్టించుకొన్నాయి. తెలుగు కౌర మిగిలిన మధ్య దావిశభాషలు కూడ ఒక కొత్త పరిణామాన్ని పొందాయి. వాటిలో ఏకవచనంలో పురుష, పురుషేతర భేదం ఉంది అది మూల (దావిడభాష నుంచి మార్చు ఏమి లేకుండా వచ్చిందే ఈ విభజనని అనుసరించి బహువచ నంలో కూడ అడే విధంగా మనుష్య బహువచనంలో నుంచి స్తీ లింగాన్ని తీసి అమనుష్య బహువచనంలో చేర్చి పురుష, పుకుషేతర భేదాన్ని ఏర్పరచు

మూల్మదావిడ భాషాపతివింబం 101 కొన్నాయి. ఈ విధంగా లింగ వివక్షకు సంబంధించి స్తీ లింగ-ఏరవచనం విష యంలో దక్షిణ్రావిడభాషలు, శస్రీలింగ బహువచన విషయంలో తెలుగేతర మధ్య (ద్రావిడభాషలు నూతన పరిణామాన్ని పొందాయి. స్త్రీలింగ బహువచనానికి సంబరిధించి ఉత్తర, దక్షిణ (ద్రావిడ భాషలు, తెలుగు ప్రాచీన లక్షణాన్ని నిలుపు కొన్నాయని, _స్ట్రీలింగ ఏకవచనానికి సంబంధించి ఉత్తర, మధ్య (ద్రావిడభాషలు (ప్రాచీన లక్షణాన్ని నిలుపుకొన్నాయన్ని తెలుస్తుంది. ఉత్తర (ద్రావిడభాషలు వా(తమే _స్త్రీలింగ ఏక, బహువచనాలు రెంటి విషయంలోను (ప్రాచిన లక్షణాన్ని నిలుపుకొన్నాయని స్పష్టమపుతుంది.

10. బంధు వాచక స్త్రీలింగ పదాలకు చివర *-ఆక్‌ అనే _పత్యయం నుంచి పరిణమించిన (ప్రత్యయం ఒకటిచేరటం మధ్య (ద్రావిడ భాషల్లో కనిపిస్తుంది. ఈ (ప్రత్యయం దక్షిణ (ద్రావిడ భాషల్లో స్త్రీలింగ ఏకవచనంలో కనిపించే -ఆక్‌/ _ఆక్‌ అనే స్త్రీలింగ (ప్రత్యయం వంటిదే. ఈ రెండూ ఆక్‌ “స్తీ” అనే శబ్దం నుంచి పుట్టినవే. మధ్య (ద్రావిడ భాషల్లో బంధువులై న స్త్రీలను సూచించే పదాలకి చేరే ఈ “ఆశ్‌” (ప్రత్యయం దక్షిణ (చావిడ భాషా పదాలకి చేరినట్లు కనపగశదు. ఉదా:
11. తె. కోడలు, కొలామి, కొరల్‌ “తమ్ముడిభార్య"*, నాయికి. కొరళ్‌ “కోడలు, “పెళ్ళికూతురు”; పర్షి, కొడొల్‌ (160201) “పెళ్ళి కూతురు"; గదబ. కోడల్‌ ([0క్లై! ) “కోడలు, తమ్ముడి భార్య”; గోండి. కొరిఆడ్‌ (16ంప్టిక్సు. “కోడలు”.
12. తె. చెలియలు, చెల్లెలు; పర్టి, చాలల్‌, గదబ, "నేలల్‌, చెల్లాల్‌; గోండి. 'నేలాడ్‌ (561కి. 8. తె. మజందలు; కొలామి. మరందల్‌, కుయి, (మేగలి.

ఈ విధంగా *-ఆక్‌ (ప్రత్యయం ఉన్నపదాలు మధ్య" (ద్రావిడ భాషల్లోనే కనిపిస్తాయి. కాని దక్షిజోత్తర (ద్రావిడ భాషల్లో లేవు; కాబట్టి ఇవి మూల మధ్య(ద్రావిడ భాషా కాలంలో ఏర్పడ్డాయనవచ్చు. ఈ పదాలలోని ధాతు వులు మా్యశ్రం మూల్యద్రావిడ భాషలోనివే. ఆ ధాతువులకి స్త్రీ ప్రత్యయమైన *_ఆక్‌ చేరటం మధ్య (ద్రావిడ భాషలలో నూతన పరిణామం. ఆ విధంగా చేరక పోవటం ప్రాచీన (దావిడ భాషా లక్షణం. అది ఉత్తర, దక్షిణ (దావిడ భాషల్లో నిలిచివుంది.

11. (ద్రావిడ భాషల్లో ఏకవచనం బహుంవచనం అని రెండు విధాలుగ వచన భేదం కనిపిస్తుంది. మధ్య ద్రావిడభాషల్లో అమహద్వాచక బహువచన (ప్రత్యయాన్ని నిత్యంగా (ప్రయోగిస్తారు. అంశ, ఐహువచనాన్ని ఉద్దేశించినప్పుడు తప్పకుండా బహువచన టోధక (ప్రత్యయం చేర్చబడుతుంది. ఉదాహరణకి తెలుగులో రెండు చెట్లు అనే అంటాం గాని రెండు చెట్టు అంకే వ్యాకరణ దోషమపవుతుంది. అట్లాగే గోండిలో రండ్‌మరాక్‌ అనీ, కోటలో రెండ్‌మాకూల్‌ అనీ (ప్రయోగిస్తారు. ఈ విధంగా మధ్య (దావిడ భాషల్లో తమహదృహువచన ప్రత్యయ ప్రయోగం నిత్యం. కాని దక్షీణ్యదావిడభాషల్లో ఈ విధమైన అమహదృ్చహువచన (ప్రత్యయ

199 తెలుగు భాషా చరిత - తులనాత్మక పరిశీలన (వ్రయోగం వై భాషికం. ఆంపే, ఈ (ప్రత్యయాన్ని (పయోగించటమూ వుంది. (ప్రయోగించకుండా కూడ వ్యవహారాన్ని జరుపుకోవటమూ వుంది. తమిళం, మలయాళం, కోట, కన్నడం, కొడుగు భాషల్లో అమహదృహువచన టోధక ఉక్గా ప్రత్యయమున్నా దానిని సాధారణంగా వాడరు. ఉదాహరణకి త. ఇరండు మరం, మ రండుమరం, క. ఎరడుమర, కొడగు. రండుమర. ఈ విధంగా బహువచన (పత్యయాన్ని చేర్చుకుండానే అమహద్చహువచన రూపాల్ని (పయో గించే పద్ధతి కనిపిస్తుంది. ఉత్తర్యద్రావిడభాషలైన కురుభ్‌, మాల్లోలలో అమహద్వాచక బహువచన (ప్రత్యయం లేదు, (బాహుయిలో క్‌/ఆక్‌ అనే బహువచన (ప్రత్యయం ఉన్నా దాన్ని చేర్చీ, చేర్చకుండా కూడ వాడతారు ఉదా హరణకి (బాహుయిలో మార్‌ అనే పదానికి “కొడుకు, పిల్లవాడు" అని అర్ధం, ఇద్దరు కొడుకులు అని చెప్పటానికి ఈ భాషలో ఇరామార్‌/ఇరామాక్‌ అని బహువచనం చేర్చకుండాను, చేర్చీ (ప్రయోగిస్తారు. దీన్నిబట్టి అమహదృహు వచన ప్రత్యయ వైభాషిక పపయోగం దకీణో_త్తర ఉపకుటుంవాల్లో ఉన్నట్లు తెలుస్తుంది. ఇదే మూల(దావిడ భాషలోని స్థితి అని ఊహించవచ్చు. మధ్య (ద్రావిడ భాషలు ఈ (ప్రత్యయ (ప్రయోగాన్ని నిత్యం చేసుకొన్నాయి.

• 12. సర్వనామ రూపాలను పరిశీలి నే ఉత్తమ పురుషలో ఏక, బహు వచనాలకు మూలరూపాలు *యాన్‌, *యామ్‌, *ఇాన్‌, *జామ్‌ అనేవి ఉన్నట్టు తెలుస్తుంది, వీటిలో *యాన్‌, యామ్‌లు తమిళ భాషలోనే నిలిచిపున్నాయి. కొల్లు పర్దాది రూపాలు మలయాళంలో మాత్రం కనిపిస్తాయి. మిగిలిన భాషతో ఈ రూపాలు కొంత మార్చుని పొందాయి ఆఅంపే, పదాదిేయ- వర్షాన్ని లోపింపజేనుకొన్న రూపాలు, / పదాది *౯జు- వర౦ న- వరంతో కలిసిపోయిన రూపాలు కనిపేస్తాయి.. తెలుసలో మేము, మనము. అనే బహువచన రూపాలు కన టం ఏర్పడాలి. కాబట్టి ఈ సర్వనామాల మూలభాషా రూపాల్ని నిలుపు అయాళ భాషలని తెలుస్తుంది. *నిమ్‌ అశష పురుషలోని ఏక, బహువచనాల మూలరూపాలు *స్పీన నెవి. ఇవి కొంచెం మార్పుతో తమిళ, మలయాళ, కన్నడ, తెలుగు భాషల్లో కనిపిస్తాయి... తెలుగులో ఈరు, మీరు అనే బహువచన రూపాలు స్వతంత్రంగా ఏర్పడ్డాయి. కాబట్టి దక్షిణ (ద్రావిడభాషలు ప్రాచీన రూపాల్ని నిలుపుకొన్నట్లు తెలుస్తుంది. ఇక (ప్రధమప్పరుషవర్వనామ ఏకవచన రూపాలు దక్షీణ (ద్రావిడ భాషల్లో *అవన్‌ అనే మూల (ద్రావిశరూపం నుంచి ఏర్పడినట్లు తెలుస్తుంది. మధ్య [ద్రావిడ భాషల్లోని రూపాలకు మూలరూసం *అవన్‌త్త్‌ (2౪401) అనేది, ఆయా (ద్రావిడ భాషారూపాల్ని పోల్చిచూ స్తే తమిళాది దక్షిణ (ద్రావిడభాషారూపాలు (ప్రాచీన రూపానికి సన్నిహితమైనవనీ మిగిలిన భాషల్లో కొంత మార్పుని పొందా

మూల్మదావిడ భాషా పతిబీంబం 119ిత్రి యని తెలుస్తుంది. తెలుగు, కొండ వంటి మధ్య " ద్రావిడభాషారూపాల్లో వర్ణ వ్యత్యయం వల్ల ఏర్పడిన రూపాలు కూడ కనిపిస్తాయి. తెలుగులోని వాడు, వారు కొండలోని వాన్హు (౪కర్ను(౪) ఏకవచనం), వార్‌ (బహువచనం) రూపాలు ఇటు వంటివే.

(చ్రావిడభాషలో నిర్దేశార్థక సర్వనామ రూపాల (ప్రాతిపదికలు ఆ,౯ఇ లు. దూరాన్ని సూచించటానికి “అ”, సమీపాన్ని సూచించటానికి ఇ వాడబడతాయి, ఈ (ప్రాతిపదికలకి లింగటోధక (ప్రత్యయాల్ని చేర్చితే అ-1- అన్‌ అ (వ్‌ ( అన్‌ అవన్‌ అనీ, ఇ అన్‌మొఇ_| వ్‌. అన్‌మాఇవన్‌ అనీ తమిళ మహద్వాచక ఏకవచన సర్వనామ రూపాలు ఏర్పడతాయి. నడుమ నున్న *వ్‌” సంధిలో (ఫకృతి భావ నివారణకు చేరింది. తమిళంలో “అన్‌” వలెనే తెలుగులో మహద్వాచకాన్ని బోధించే ప్రత్యయం డు/ఉడు/అడు. కాబట్టి తెలుగులో ఈ సర్వనామ "రూపాలు తెలుగు (ప్రత్యయాన్ని చేర్చుకొని అవడు, ఇవడు అని ఉండాలి. కాని వీటికి బదులు వాడు, వీడు అనే రూపాలు కనిపిస్తాయి. ఇక్కడ నిర్దేశాత్మక (ప్రాతిపదిక లైన అ,ఇ లు పదాది నుంచి పదం మధ్యకు జరిగాయి. వర్ష వ్యత్యయంతో పాటు రెండచ్చులూ కలిసి ఒకే దీర్హాచ్చుగా కూడ మారటం జరిగింది. (3172 తేయైళు22 రేయైోళ కెతేం, కా ఇల్లే ళా 1266 మోళు] కల) లేదా రెంటిలో రెండో అచ్చు లోపించింది. అందువల్ల మొదటి అచ్చు దీర్ధ్రం ఆయింది. దీన్ని లోప దీర్ద్యత అంటారు.

ఈ రూపాలను మిగిలిన [ద్రావిడభాషలలోని వాటితో పోల్చినప్పుడు మార్చును పొందిన తెలుగు భాషారూపాలు తరువాత ఏర్పడినవనీ, తమిళాది భాషల లోని రూపాలే (ప్రాచీనమనీ అవే ప్రాచీనభాషకి సన్నిహిత మైనవనీ తెలుస్తుంది,

ఇంతవరకు చెప్పిన విషయాలు తమిళ మలయాళాది దక్షిణ (ద్రావిడ భాషలలో నిలిచివున్న (ప్రాచీన (దావిడభాషా లక్షణాలు. ఇక తమిశభాషలో ౨ని పిఎచకుండా మిగిలిన థాషల్లో నిలిచివున్న ప్రాచీన (దావిడ భాషా లక్షణాలను పరిశీలించాలి. ॥

[$,. మూల (దావిడథాషలోని-.పదాది *క్ర_ వర్ష పరిణామాన్ని పరిశీలిన్దే కొన్ని భాషల్లో ఆది కాలవ్యీకరణం పొందినట్లు తెలుస్తుంది. ఈ *క-వర్షానిక్తి తాలప్యాచ్చులు పరమైతే తెలుగులో ఆది చ-_ వర్షంగా మారుతుంది. తాలవ్యాచ్చూలు సరమై తరువాత మూర్చన్యేతర హల్లున్నప్పుడది తమిశ, మళయాళ ధాషళ్లో తాలవ్యీకరణాన్ని పొందుతుంది. అఎపే చ_ వర్షంగా మారుతుంది. మూర్చన్య వర్షం పరమైనా కౌకపోయినా తెలుగులో మాత్రం తాలవ్వీకరణం జరుగుతుంది. ఈ ధ్వని మార్పు తెలుగు, తమిళ మలయాళ్ళ భాషల్లో మాత్రమే జరుగుతుంది. కన్నడం లోను, మిగిలిన మధ్య (ద్రావిడభాషల్తోను ఎటువంటి మారు లేదు కాబటి ఈ

కవికీ తెలుగు భాషా చర్మిత + తులనాత్మక పరిశీలన విషయంతో తమిళ, మలయాళ భాషలకంజఆు మిగిలిన భాషలే ప్రాచీన (దావిడభాషా లక్షణాన్ని నిలుపృకొన్నట్లు తెలుస్తుంది. దీనికి ఉదాహరణగా ,కింది పదాల్ని చెప్పవచ్చు. 1. త.మ. చెవి *చెవి; కోట, కెవ్‌, క కివి; తె చెవి; కొలా. నాయికి. కెన్‌, 2. త.మ. కిళి *చిలుకి; కోట. కిళివకి; క, గిళి, గిణి; తెం చిలుక; పర్షి. కిల్‌, గదబ. కిలిన్‌.

14. మూలద్రావిడ భాషలోని పదాది *చ- వర్షం దక్షిణ (దావిడభాషల్లో కొన్నిచోట్ల లోపిస్తుంది. కాని ఆది ఉత్తర, మధ్య (గ్రావడభాషల్లో నిలిచివుందటం గమనించవచ్చు ఉదా: 1. త.మ.క తు.తె. ఉప్పు; కొలాయి, నాయికి. సుప్‌; పర్డి. చుప్‌; ఒల్లారి , సుప్‌; గదబ. చుషప్పు 2. త.క. ఈ “ఇచ్చు"; తె. ఇచ్చ్‌-, కొలా. నాయికి. సీ; సర్టిం చీ గు ఒ గోండి. సీ; కొండ. సి; కురుభ్‌, చి-; మాల్లో. చియ్‌,

దీన్నిబట్టి *చ- వర్షలోపం దక్షిణ _దావిడ భాషల్లో జరగటం నూతన పరిణామమనీ, మధ్య, ఉత్తర (ద్రావిడ భాషలే ప్రాచీన లకణాల్ని నిలు పుకొన్నా యనీ తెలు నుంది.

స. మూల '్రావిడభాషలో లింగవివకను తెలిపే (ప్రత్యయాలు లేవని పండితుల అభిప్రాయం. లింగ దోధక ప్రత్యయాలన్న్నీ విడ ధాషల్లో పరిణామ శమంతో ఏర్పడ్డాయి. ఈ విషయంలో ఉత్తర, మధ్య (ద్రావిడ భాషలకంయె దక్షీణ।ద్రావిడ భాషలో ఆధికమైన మార్పు జరిగినట్లు కనిపిస్తుంది. నేటి (ద్రావిడ భాషల్లో ఆసలు లింగవివక్షలేని వర్గం ఒకటి వుంది (బ్రాహుయి, తోడ, కోట భాషలు దీని [కిందికి వస్తాయి. ఈ భాషల్లో సందర్భాన్నిబట్టి లింగభేదాన్ని గుర్తించాలి. రెండో వర్షంతో పురుష బోధకాలు, పురుషేతరాలు అని రెండు తెగలు కలిగిన భాషలుస్నాయి. ఇఏి మధ్య(ద్రావిడ భాషలు. మూడో వర్షంతో తెలుగు, కురుఖ్‌, మాలో భాషలు చేరతొయి. పీటిలో ఏకవచనంలో మహతులు, ఇతరములు అని రెండు రకాలుంటాయి. బహువచనంలో మనుష్యులొక వరం, మను షేతరాలు ఇంకొకవర్లం. మహన్మహతీ వాచకాలొక వర్గంగాను, మహాతీత రామహద్వాచకాలు ఇంకోక్‌ వర్గంగాను ఉంటాయి. ఇక నాలుగో వర్గానికి చెంది నవి తమిళం, మలయాళం, కన్నడం, తుళు, కోట భాషలు, వీటిలో ఏకవచనంలో కూడా మహతీవాచకాలకి లింగటోధక (ప్రత్యయం ఏర్పడింది. ఇది నూతన పరిణామం. ఏకవచనంలో మూడు వాచకాలను టోధించటానికి వేర్వేరు (ప్రత్య యాలీ భాషల్లో కనిపిస్తాయి. బహువచనంలో మహన్మహతీ వాచకాలు, మహతీత రామహద్వాచకాలు అనే భేదం ఉంది.

ఈ భాషతో నూతనంగా ఏర్పడిన మహతీవాచకఏకవచన ఫత్యయం _ అక్‌ అనేద ఉదా, త.మ.కో.క. అఆవళ్‌ “ఆమె. ఈ శ్రత్యయం “స్త్రీ? అనే అర్జాన్నిచ్చే “ఖ్రక్ట్‌ 9 శబ్దంనుంచి ఏర్పడింది.

మూలదావిడ భాషాపతిబింబం 195

పై న చెప్పిన విషయాలన్నీ గమని_న్హే ఏ ఒక్కభాషా మూల (ద్రావిడ భాషా లక్షణాలనన్నిటిన్‌ సంపూర్ణంగా కలిగివున్నదని చెప్పలేం మొదటి ఎనిమిది విషయాల వల్ల మూల భాషా లక్షణాల్ని తమిశ మలయాళాది దకిణ (దావిడ భాషలు నిలుపుకొన్నట్లు తెలు స్తుంది. లింగవివక్షకు సంబంధించి దక్షిణ, మధ్చ (ద్రావిశభాషల్లో ప్రాచీన లఅక్షణాలతోపాటు "నూతన పరిణామాన్ని కూడ గమనించివచ్చు. ఉత్తర (ద్రావిడ భాషలు మాత్రమే (ప్రాచీన లక్షణాన్ని పూర్తిగా నిలుపుకొ న్నట్లు తెలుస్తుంది. ఆమహదృహువచన సత్యయ (సయోగం కూడ ఉత్తర, దక్షిణ (ద్రావిశ భాషా ఉప కుటుంబాల్లో మూల భాషలో ఉన్నశ్షే కనిపిస్తుంది. సర్వనామ రూపాలలో (ప్రాచీన భాషా రూపాల్ని తమిళ మలయా కాది దక్షిణ (ద్రావిడ భాషలు నిలుపుకొన్నాయి మరి ఇక వర్జ్య; ఇచ్చ _ వర్డ్‌ పరి జామాన్ని పరిశీలించినప్పుడు తెలుగు, తమిళ, మలయాళ భాషలు నూతన పరి కామాన్ని పొందినట్లు, మిగిలిన భాషలు (ప్రాచీన భాషా స్థితిని నిలుపుకొన్నట్లు తెలుస్తుంది.

ఈ విధంగా ఆయా భాషల్లో నిలిచివున్న (ప్రాచీన భాషా లక్షణాల్ని ఏర్పడిన నూతన పరిణామాల్ని కూడ పోల్చిచూ నే తమిళమే, అందులోను (ప్రాచీన తమిళం అధికంగా మూలభాషా లక్షణాల్ని నిలుపుకొన్నట్లు తెలుస్తుంది. మిగిలిన భాషలు కూడ కొన్ని కొన్ని (ప్రాచీన లక్షణాల్ని కలిగి ఉన్నాయి.

(దావిడ భాషలన్నిటిలోను (ప్రాచీనతమ భాష తమిళం. శాసనాల్ని బట్టి, ఆ భాషా సాషాత్యాన్ని బట్టి ఈ విషయం రుజువై౦ది. తమిశ సాహిత్య చర్‌తను బట్టి ఆ భాష క్రీస్తు పూర్వపు కాలానికి చేరుతుంది. తమిళం కాని, ఏ ఇతర (ద్రావిశ భాషకాని అది ఎంత 'ప్రాచీనమై నమైన దై నా, అర్వాచీన కాలా నికి చెందినదై నా మూల్యద్రావిద భాషకు ప్రతిబింబం కాదు ప్రాచీన (ద్రావిడ భాషా లక్షణాలను అధికంగా కలిగివున్న తమిశం మూలభాషకు సన్నిహితంగా ఉన్నదని చెప్పగలమే కాని తమిళమే మూలద్రావిడభాష అని కాని, అదే మూల (ద్రావిడ భాషకి (ప్రతిబింబమని కాని, తమిళమే మిగిలిన (ద్రావిడ భాషలకు మాతృక అని కాని చెప్పటం సమంజసం కాదు. తమిళం మిగిలిన (దావిడ భాష లకు సోదర భాష. ఆయా (చావిడభాషల నడుమ ఉన్నది సోదర సంబంధం. వాటికీ మూలదద్రావిడ భాషకీ గల సంబంధం జన్యజనక సంబంధం ఈ (దావిడ భాషలన్నిటికి మూలద్రావిడ భాష జనక భాష,

నిశి 'దావిడ భా షా లిపులు

భాషకు ధ్వనిరూపం మొదటి దశ. లిపిరూపం అనంతర దశ ప్రతి భాషా వ్యవహ _ర్తలు తమ సాంస్కృతిక జీవసంలోని తరువాతి దశలలో లిపిని తయారుచేసుకొంటారు. సమాజ సాంస్క్యృృతికాభివృద్ధికి లిపి ఎంత దోహదం చేస్తుందంపే- లిపి లేని ఏ సమాజమూ అభివృద్ది చెందింది కాదు, అభివృద్ది చెందిన ఏ సమాజమూ లిపిలేకుండా లేదు.

లిపికీ భాషకీ అవినాభావ సంబంధం లేకపోయినా ఆ భాష అవసరాలకి సరిపోయేటట్లుగా లిపి రూపొందించబడుతుంది. భాషలాగానే లిపి కూడ చారిత్రక పరిణామక్రమంలో ఏర్పడి కాల(్కకమాన కొన్ని మార్చుల్ని పొందుతుంది. ఆయితే, భాషకంయె కొంత నెమ్మదిగా మారుతుంది.

లిపి లేఖనసాధనాల తీరుతెన్నులను బట్టి మారుతుంది. [ప్రాచీనకాలంలో గంటంతో రాసినప్పుడు గొలుసుకట్టుగా రాసేవారు. తరువాతికాలంలో విడివిడిగా రాయటం వచ్చింది. అచ్చులోనూ అంతే.

(ద్రావిడ భాషలన్నిటికీ వర్ణమాల (41902ఏ69) లేదు. తమిళం, మలయాళం, కన్నడం, తెలుగు భాషలకి మృాక్రమే ఉంది. తుబ, కొడగు భాషీయులు కన్నడలిపిని వాడతారు. తెలుగు అకాడ మీవారు (పఫచురి సున్న గోండీభాషా వ్యాకరణంలో తెలుగు లిపిని వాడారు. వీటిల్లో తమిళ మలయాళ భాషలకి, తెలుగు కన్నడ భాషలకి పోలిక ఉంది. ఇవన్నీ (బాహ్మీ లిపి నుంచి పరిణతి చెందినవని శాస్త్రవేత్తల అభిప్రాయం.

అన్ని భారతీయ లిపుల లాగానే (ద్రావిడ భాషా లిపి కూడ (ప్రధానంగా అక్షర లిపి, అంకే, ఒక హల్లూ ఒక అచ్చూ కలిసి ఒక అక్షరంగా ఏర్పడటం. ఈ లిపిలో

1. _పదాదిలో వచ్చే అచ్చులకీ పద మధ్యంలో వచ్చే అచ్చులకీ వేరు వేరు గుర్తులుంటాయి. ఉదాహరణకి పదాదిలో *అి గా రాస్తాం. ఇదే అచ్చుని పద మధ్యంలో ఒ/ అని రాస్తాం. దీన్నే తలకట్టు అంటాం క్‌ 1. అమాక, పదాదిలో *ఇిగా రానే అచ్చుని పదమధ్యంలో ర్రిగా రాస్తాం. క్‌ --ఇాకిం ఇట్లాగే మిగిలిన ఆచ్చులకి కూడ వేరువేరు గుర్తులున్నాయి.

[దావిడభాషా లిపులు కష్ట

2. తెలుగులో సంయోగంలో వచ్చే హల్లికీ. మిగిలిన హల్లులకీ గుర్తులు వేరువేరుగా ఉంటాయి. ఉదాహరణకి క అన్తేహల్లు. (క్‌ (అని సంయోగంలో ,_ అని రాస్తారు. అక్క, అర్కుూడు. ర అనే హాల్లా.(ర్‌ +. అని సంయోగంలో _ అని రాస్తారు. క(్యర, చక్రం, మిగిలినవాటికి కూడ ఇట్లాగే ఉంటుంది.

3. తెలుగులో వ్యంజన సంయోగంలో అచ్చు గుర్తు మొదటిహల్లుకే ఉంటుంది. ఉచ్చారణలో చివరి హల్లుకే ఉంటుంది. సంయు_క్తంతో మొదటి హల్లుకి ఉపయోగించే గుర్తు ప్రధాన చ్‌హ్న్‌ం (వకు? 87:%001) అనీ, రెండో హల్లుకి ఉపయోగించేది అ(ప్రధానచిహ్నం (3660062579 57౫001) అనీ భావించి నట్లయితే (పధాన చిహ్నానిశే అచ్చుగుర్తుని (గ్రహించే యోగ్యత ఉంటుంది. ఉదాహరణకి “గుర్తు అనే పదంలో *రు అనేది సంయు కాశరం. ఇందులోని శేఫ తకారాలలో _ మొదటి హల్లుకే “అచ్చుగుర్తు చేరింది. అుదుకే “రుగా రాస్తాం. ఉచ్చారణలో మాత్రం చివరిహల్లుకే అచ్చు చేరుతుంది. గుర్‌త్‌ఉ అనే పలుకుతాం.

ఏ భాషకీ సంపూర్ణ్జమైన లిపి ఆంటూ లేదు. ఆయా వ్యవహ ర్తల సాంస్క్యృతికౌవసరాలకి సరిపడిన లిపి మ్యాత్రముంది. ఆ దృష్టితో చూస్తే తెలుగువారి అవసరాలకి తెలుగు లిపి చాలవరకు సరిపోతుంది.

తెలుగు భాషలో ఉండే ధ్వనులన్నిటికీ తెలుగులో లిపి సంకేతాలు లేవు (సధాన ధ్వనిభేదాలకు మాత్రం ఉన్నాయి.

అచ్చుల్లో ఇప్పటి అవసరాలకి 2 అనే ధ్వనికి గుర్తుండటం సొకర్యం. కాని అటునంటి గుర్తులేదు. ఇది నిరోష్ట్యాచ్చు (018062 1ంఇ పంక6 10- ఇంజలిరేండే ౪౦౪౭1), కొట్టాడు, తిట్టాడు, వచ్చాడు వంటి భూతకాలిక [క్రియల్లోను తొటాకు నంటి పదాల్లోను “ఆ” రాసి ఇ గా ఉచ్చరిస్తారు. ఇంగ్లీషు నుంచి వచ్చిన మాటల్లో వ్యంజనం తరువాత ఇ అనే ధ్వనిని సూచించటానికి " ని ఉపయో గిస్తున్నారు.. గ్యాసు, బ్యాంకు, మ్యాపు. ఆయితే ఈ పద్ధతి సంయుక్త వ్యంజన మున్నచోట పాటించటంలేదు. క్లాసు, గ్లాసు, బ్లాక్‌ బోర్డ్‌, శాండ్‌. తమిళ భాష లోను ఇదే పద్దతి కనిపిస్తుంది.

తెలుగులో అవ్యవహితోచ్చారణలో పద మధ్యంలోను, రెండు పదాల మధ్యన సంధి జరుగుతుంది. ఈ సంధివల్ల అచ్చుత్లో కొన్ని మార్చులు జరుగు తాయి. వీటిని రాతలో సూచించటానికి వీలులేదు ఉదాహరణకి కోడలు అనే పదంలో సంధి జరిగితే “కోళ్లు అవృతుంది. దీనికీ కోడి+-లు వల్ల ఏర్పడే కోళ్లు శద్దానికీ భేదం చూసించలేం. ఇటువంటి మార్పులు అన్ని అచ్చుల్లోను గమనించ వచ్చు. వాటిని రాతలో చూపించలేం. అయితే, ఆర్ధ సందిగ్ధత వచ్చినప్పుడు

188 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన సంధిని రాతలో చూపించకుండా ఉండటం తెలుగు వ్యవహర్తలు పొటించే పద్ధతి. అటువంటి సందర్భాల్లో “కోడ్రలు' ఆనే రాస్తారు.

తెలుగులో ఉన్న (ప్రధాన వ్యంజన భేదాలన్నిటికీ గుర్తులున్నాయి.

సంస్కృతం నుంచి వచ్చిన మహా (ప్రాణాది వ్యంజనాలకీ ఉన్నాయి కాని ఉర్దూ, ఇంగ్లీమ మొదలై న భాషలనుంచి వచ్చిన కొన్ని రకాల నృంజనాలకి తెలుగులోను, మిగిలిన (ద్రావిడ భాషల్లోను గుర్తులు లేవు, ఉదాహరణకి 200108 అనే ఇన్లీషు మాటలోని 2, లని చూపించటానికి తెలుగులో వేరు వేరు గురులు లేవు. రెంటికీ “జిని వాడతారు. కాఫీ [00%60) ఫసలీ అనే మాటల్లో ఉన్న * అనే ధ్వనికి తెలుగులో గుర్తు లేదు. “ఫి నే వాడతారు. తమిళంలోను ఇంతే

'పాచీన భాష నుంచి వచ్చిన జ, 6 గుర్తులు ప్రాచీన కావ్య భాషకి

పరిమితం కాల విరుద్దంగా ఎవరయినా ఆధునిక భాషలో వీటిని వాడినా అవి అపవాదాలు మాత్రమే”

తెలుగులో “0” అనేది విశిష్టమైన గుర్తు. దీన్ని అధివర్షం (2౯౦1-

9[0[626) గా భావించవచ్చు. అనునాసి కేతర వర్గాతరాలకి పూర్వం వచ్చే అను నాసిక వ్యంజనాన్ని సున్నాతో సూచిస్తాం. సున్నా ఉచ్చారణని తరువాత వచ్చే వ్యంజనం నిర్ణయిస్తుంది. తరువాతి వ్యంజనం ఏ స్థానంలో ఉచ్చరిస్తారో ఆ స్థానంలో వచ్చే అనునాసికాలకి ఇది గుర్తు. వజ్లి-వంగ, అఇ్బు-అంచు, వణ పంట, కన్హ_కంత, కమ్ప-కంప. అనునాసికానికీ, తరువాతి వ్యంజనానికీ వీర చై రుధ్యముం కే సున్నా వాడరు. ఇట్లాంటి వైరుధ్యం కిన్స, లెన్న, కాన్పు" పాన్పు వంటి పదాల్లో ఉంది ఇతర భాషల నుంచి వచ్చిన చెమ్మీ-, చెవ్చూ, రమ్‌జాన్‌ వంటి మాటెల్లోను నున్నా వాడరు.

ల కమసాలివాకంసాలి అనే తద్భవ పదంలో (ఈప్రార్ళత కమ్మసాలియ బంస్క్బృత, రర్మశాలి సున్నా ఉచ్చారణ అనునాసిక వకౌరంగా ఉ టుఎది. ఈ రకపు ఉచ్చారణ సంస్కృత పదాల్లో వ,స,హ లకు పూర్వం వచ్చిన సున్నాకి కూడ ఉంది, (సంవత్సరం, మాంసం, సింహం) ఆధునిక రచనాభాషతో పడాంతం లోని సున్నాకి కూన అనునాసిక వకౌరోచ్చారణీ ఉంది (ఉన్నాం). ఈ విధనుయిన ఉచ్చారణ ముఖ్యంగా కోస్తా జిల్లాల వారిలో కనిపి స్తుది.

“క* అనే అక్షరం సంప్క్యృతంలో క కార ష కారాల సంయోగమే అయినా తెలుగువారి ఉచ్చారణలో ట కార షకారాల సంయోగంగా చూరి (ప్రత్మేక ధ్వనిగా ఉంది. ఉదా. అక్షరం, నక్షత్రం.

(బ్రహ్మ, చిహ్నం నంటి పదాలు కొందరు తెలుగు వారి ఉచ్చారణలో బమ్మ, చిన్నం గా వినిపిస్తాయి.

ఉచ్చారణ విథేయుగా రాయటం తెలుగువారికి మొదటినుంచి వస్తున్న ఆఅఆలవాటయినా కొన్నిచోట్ల ఉచ్చారణలో కనిపించే అన్ని మార్చులూ రాతలో

(దావిడభాషా లిపులు 100 కనిపించకపోవచ్చు. ఉదాహరణకి సత్యం అనే మాటని రాయలసీమలో స_శ్తెం అనీ, కో స్తాజిల్లాల్లో సచ్చం అనీ ఉచ్చరిస్తారు. ఇటువంటిచోట్ల ఉచ్చారణా దర్శానికి ( 1ర6211866 వ౯౦19 612609 ) విధేయంగా లిపి ఉంటుంది. రాసిన విధంగానే చేసిన ఉచ్చారణ ఆదర్శవంతమయిన ఉచ్చారణ. కాబట్టి సచ్చం అని ఉచ్చరించినా సత్యం అనే రాస్తారు తమిళంతోను, ప్రాచీన మలయాళంలోను నాదవత్‌ స్పర్శాలు లేవు. పదం

మధ్యలోను, ఠండచ్చుల నడుమ శ్వాసవత్‌ స్పర్శాలనే రాస్తారు. కౌని నాదాలుగా పలుకుతారు. ఉదాహరణకి త. పుక్షై (పుగ్ర్రై; మం పుక (పుగు *పొగి; తమ. పాటు (పాడు, “ష్కౌడు%ి త.ము., ముతు (ముదు) “0164. అనునాసిక పూర్వకమైన శ్వాసాన్నికూడ నాదంగానే ఉచ్చరిస్తారు. శ్వాసంగా. రాస్తారు. ఉదాహరణకి పొన్‌కు అని రాసి పొన్‌గు (పొంగటం) అని ఉచ్చరిస్తారు. నన్‌చు, చీన్‌తు, నమ్‌పు అని రాస్తారు. నన్‌జు (విషం), చీన్‌దు (చీదు), నమ్‌బు (నమ్ము) అని ఉచ్చరిస్తారు.

తమిళంలో ళ,స లకు బదులుగా చ రాస్తారు, చివన్‌ అని రాసి శివన్‌ గా ఉవన్చరిస్తారు. చజ్‌ కు ఆని రాసి శంగు (శంఖ్యుగా ఉచ్చరిస్తారు. చజ్‌కీతమ్‌ అని రాస్తారు. సంగిదమ్‌ (సంగీతం) అని పలుకుతారు. మలయాళం లోను ఇదేవిధంగా ఉంటుంది.

అ వర్ణం ప్రాచీన తమిళంలో ఉంది, అర్వాచీనకాలంలో ఇది శగా, య గా ఉచ్చరించబడుతోంది. కాని రాతలో మాత్రం నిలిచే ఉంది. వాజ పజం అని రాస్తారు. దీన్ని వాశపళం అని, వాయపయం (అరటిపండు), అనీ ఉచ్చ రిస్తారు. కోటి అని రాసి కోళి (కోడి అని పలుకుతారు.

౭ితై నావిడ భాషా వర్ణపరిణావుం నేటి (ద్రావిడభాషలలోని ధ్వనులనూ వర్ణాలనూ పరిశీలి నే అవి అన్ని భాషల్లోను ఒకే విధంగా ఉన్నట్లు కనబడవు. మూల్యద్రావిడ భాషలోని వర్ణాలు ఆయా జన్య భాషల్లో కొన్ని మార్పులకు లోనై నాయి. అవి పొందిన మార్పులను బట్టి ఆయా భాషలలో అనేక ఏధాలుగ కనిపిస్తాయి, వాటి పరిణామ విధానాన్ని పరిశీలిద్దాం.

• ఒక మూలభాషలోని విషయాలను కెలుసుకోవాలంజపే అ భాష నుంచి పుట్టిన జన్య భాషలను పోల్చిచూడాలి. (ప్రస్తుతం మనకు లభించే (దావిడ భాషల లోని వర్ణాలను పోల్చిచూసి వాటి ఆధారంతో మూల (ద్రావిడ భాషా వర్ణాలను పునర్నిర్మించవచ్చు. ఈ పద్ధతిని తులనాత్మక విధానమంటారు. ఈ విధంగా 'ద్రావిడభాషలసు పోల్చిచూసి మూల (ద్రావిడభాషలో ఉండిన వర్ణాలను పునర్నిర్మిం చటం చాలకాలం క్రిందకే జరిగింది. [40 అచ్చులూ [6 హల్లులూ మూలభాషలో _ఉన్నాయి. _

_ ఆచ్చులు: ఆ,ఆ,ఇ,ఈ,ఉ,ఊ,ఎ,ఏ,జుఓ -10.

శ హల్లులు; కచ, ఇ,ట, ణ,త్త్య,త్కున్కప, మ,య,ర,ల,ళ, జివ ఒకే క్రిం పీటిని [క్రింది పట్టికలో (ప్రదర్శించవచ్చు

పూర్వాచ్చులు | ఇ,ఈ ఉ,ఊ | పశ్చిమా చ్చులు

(056 70% లి ఏఏ ఒ,టఓ (9206 ౪౦% అ18)

ఆ, ఆ మధ్యాచ్చులు (6౭౫౯౬1 70౪615)

లాలో

ఓష్ట్యం దంత్యం న్‌ా మార్ధన్యం | రాలవ్యం, కంర్యం ఆనునాసికం) మ న ణ /) పార్శ్వికం ల ళ్‌ కహేళం ర ఆళస్టం వ |. ట్‌ య తననన లేప చలల వనోననాలుానానాలాుుతాడాలనాలానాతానని చావదు

1దావిడ భాషా వర్ణపరిణాము 201

వీటిలో దంతమూలీయ (త: ర6, ల), మూర్దన్య (ట,ణ,ళశ,ఆ) వర్ణాలు పదాదినరావు ఆుఎహపే దంతమూలీయ, మూర్ధన్య వర్ణాలు (ప్రాచీన (ద్రావిడభాషలో పదాదిన లేవని ఆర్ధం పతచక, మన, వయలుమా(క్రమే పదాదిన వస్తాయి. ఇంక ఇ వర్ణం నదాంతంతో రాదు.

మొదట పదాదిన వచ్చే వర్ణాల పరిణామాన్ని వరుసగా తెలుసు కొ.దడాం. మూల, దావి క పదాది *ః_ వర్షం (కింది విధంగా ఆయా ద్రావిడభాషల్లో కనిపిను౨ది.

తెలుగు, తమిళ, మలయాళ భాషలలో పూర్వాచ్చులు పరమై నప్పుడు

కర్ర వర్షం చ- గా మారుతుంది. ఈ మార్పును కాలప్యీకరణం (21211 న. అ.టారు

ఉదా: ! త చీ, చీత్‌ చీము, మ. చీ కుళు, క. కీవు చీము, తె. చీకు, చీము, చీమిడి, కురు కిత్త్‌ “కుళ్లు”, మా. కిక, (వా. కీష్‌ “చీము. దీని మూలభాషారూపంలోని పదాది *౫_ వర్షం తమిళ, మలయాళ, తెలుగు భాషలలో కాలవ్యీకరణాన్ని పొందింది. చ- గా మారింది దానికి పరమైన అక్ను పూర్వాచ్చు కావటమే అందుకు కారణం

ఏ మూర్చన్య హల్లు ఖర వర్ణానికి తరువాత ఉన్న పూర్వాచ్చుకి పర మైనా తమిళ, మలయాళ భాషలలో తాలప్యేకరణం జరగదు, తెలుగులో మాత్రం జరుగుతుంది.

ఉదా. 2. తమ. కిళ చిలుకి, క. గిళి, గిణి “చిలుక, తె, చిలుక. దిని మూలభాషా రూపమయిన *కిళి లోని ఇక వర్జానికి పూర్వాచ్చు పరమైనా జానికి మూర్చన్య హల్లు పరమైనందువల్ల తమిళ, మలయాళ భాషలలో తాలవ్మ్యీ కరణం జంగలేదు ఆందువల్ల *క_ తో కూడిన రూపమే నిలిచి ఉంది. కన్న డంలో కాలప్కీకరణ జరగదు. తెలుగులో మూర్ధన్యహల్లు పరమైనా శాలవ్యీ కరణ? జరుగుతుంది. అందువల్ల నే చి(లువ)గా మారింది

ఖ్‌ వర్షానికి *ఐి (2౪) అనే సంయు క్తాచ్చు పరిమైనప్పుడు అది తెలుగులో ఏ గా మారుతుంది. అప్పుడు పూర్వాచ్చు పరమయిన దువల్ల తాలవ్యీ కరణ: జరుగుతుంది

ఉదా: త. తమ. వై క, కయు, తె. చేయి ౯ కెటమ్‌ యాకయ్‌ు, కురు. బెఖ్యా.

*త- నర్జానికి పూర్వేతరాచ్చులు పరమైనప్పుడు ఏ మార్పూ పొందక క_ గానే ఉంటుంది

ఉదా ; 4. త. మ. క. కళ్‌ దొంగిలించు", తె. కల్ల “ అసత్యం, మోసం”, కరు ఖడ్‌ “దొంగిలించు, ఖల్చ్‌ “దొంగతినం మా లోనహశామె “దొంగ”,

26. ఉలోదోం

202 తెలుగు భాషా చరిత - తులనాత్మక పరిశీలన ల ఉత్తర " శదావిడ' దోషలలో *క- వర్ష ఇ, ఈ లు పరమైనప్పుడు ఏ మార్పూ చెందక క-_ గానే ఉంటుంది. మిగిలిన అన్ని పరిపరాలలోను అది కంరో్యోష్మంగా మారుతుంది. చూ. ఉదా: 1,3.4.

ఇది *క-వరం సాధారణంగా ఫొందే మార్పు. ఈ విధంగా కని పించాల్సిన రూపాలకి కొన్ని అపవాదాలు కూడ కనిపిస్తాయి. భాషలతో ఒకదాని పైన మరోదాని 'చధావం, అన్యభాషాపద స్వీకరణం, ధ్వన్యనుకరణం మొద లైనవి ఇదుకు కారణాలు. ఇటువంటి ఆపవాద రూపాలలో కొన్ని ఏ విధంగా వచ్చాయో కూడ చెప్పలేం. ఉదాహరణకు తెలుగులో కినియు, కెరలు వుటి పదాలు అపవాదరూపాలు. పదాది క-_ వర్దానికి పూర్వాచ్చు పరమైనాగాని క్ర వర్షం చ- గా మారలేదు. పీటికి సమాన రూపాలు మిగిలిన (ద్రావిడ భాషలలో (కింది విధంగా కనిపిసాయి. "

" ఉదా? క, తె. కినియు “క్షోపి-చు', క. కినిసు, త. చిన మ. చినిక్క్థా

“ఉదా: క. తె. కెరలు *వ్యాప్‌చు, అధికమగు", 5. శెరళు, కెళర్‌; త. కిళర్‌, మ. కిళరుక. ॥

ఈ పదాలు తెలుగులో తాలవ్యీకరణం జరిగిన సమయంలో కాక ఆంతకు పూర్వమో తరువాతో తాలవ్యీకరణం (ప్రవర్తించని కన్నడం నుంచి వచ్చి చేరాయనీ చెప్పవచ్చు.

-... కన్నడంలో కూడ అపవాద రూపాలు కనిపిస్తాయి. అఎకే తాలవ్యీ కరటిశి జరిగిన రూపాలన్నమాట. చందలిర్‌, చెందళిర్‌, చదజు, చెదటు, చిజు, చిట్టు, చేదు మొదలయిననన్నీ తెలుగు భాషా (ప్రభావంవల్ల వచ్చిన పదాలు, తెలుగులో కూడ కినియు, కెంపు, కెందామర, కెరలు, 'కెలను, కెలసము, శేలు మొదలయనవి కనిపిస్తాయి. పీటిల్లో *క_ వర్షముంది. దీనికి కారణం కన్నడ భాషా (ప్రభాపమే.- * గొ దా మధ్య (ద్రావిడ భాషయిన గోండీలో సర్పుష్‌ “చెప్పు, కాలిజోడు" అనే వదం, కువిలో నెప్పు అశే పదం ఒకే అర్జంలో కనిపిస్తాయి. పిటికి మూల రూపం *కెర్చొవ అనేది. మరి తాలప్వీకరణం పొందిన ఈ రూపాలు మధ్య (దావిడ భాషలలోకి తెలుగునుంచి వచ్చి చేరాయి. ఈవిధంగా మధ్య (్రావిడ భాషల్లోకూడ కాలప్యీకరణం పొందిన అపవాద రూపాలు తెలుగు ధాషా (ప్రభావం వల్ల కనిపిస్తాయి. _

-ఆన్యభాషా పదాలలో సాధారణంగా తాలప్యీకరణం జరగదు అంహే (ద్రావిడభాషేతర పదాలలో ఈ ధ్వని పరిణామం జరగదని అర్ధం. త.తె. కిచ్చిలి (0729896, కిచ్చిలికాయ), క, కిత్రశ, కిచిలి, తుళు కిత్తలి పై పదాలలో

_ పోళోక్సచ్చు పరమయినాగాని క_ వర్షం చ- గా మారలేదు. తెలుగులో కనిపిస్తున్న కిటికీ, కీలు వంటి పదాలేత్లో శాలబ్యీకరణం జరగకపోవటానికి కారణం అవి అన్య దేశ్యాలు. కావటమే. /

(ద్రావిడ భాషా వర్ణపరిణామం &039

ధ్వన్యనుకరణ పదాలలో కూడ తాలవ్యీకరణం జరగదు. అందువల్ల కిచకిచ, కిటకిట, కితకిత(లు), కిలకిల, కీచుకీచు వంటి రూపాలు పూర్వాచ్చుకి పూర్వం కూడ క_ వర్షంతో కూడినవి కనిపిస్తాయి.

తెలుగు, తమిళ, మలయాళ భాషలలో మాత్రం కనిపిస్తున్న ఈ తాలవ్యీకరణం ఆ భాషల్లో ఎప్పుడు జరిగింది ? _

అళోకుని కాసనాల్లో కేరళప్వుత అనే సమాసంలో *కేరళి పదం మొదటిసారిగా కనిపిస్తుంది. తమిళంల్లో ఇది చేరమాన్‌ అవుతుంది. దీన్నిబట్టి ఆర్భులు మొదట తమిళలతో సంబంధాన్ని. ఏర్పరచుకొన్న నాటికి ఈ పదం తమిళ దేశంలో కూడ కేరళగానే ఉచ్చరించబడుతోరదని భావించవచ్చు. సంస్కృ తంలో (ప్రాచీనకాలంలో కేరశీయులను గురించిన (ప్రస్తావన లేదు. కాబట్టి ఆర్యులకు, తమిళులకు సంబంధాదులు ఎప్పటినుంచి ఏర్పడ్డాయో కచ్చితంగా చెప్పలేకపోయినా ఆళోకుని కంక ఇంకా పూర్వం, కాదని చెప్పవచ్చు అళోకుని కాలం శీ పూ 272.202 దీన్నిబట్టి తాలవ్యీకిరణ౨ తమిళభాషలో_ శీ పూ, 800 (ప్రాంతం నుంచి తమిశ సాహిత్కారంభ కాలం వరకు అంటే (క్రీశ మొదటి కొన్నీ ళతాబ్దులవరకు గల నడిమికాలంలో జరిగివుండవచ్చు. - (క్రీశ. 2,8 శతాబ్దులనాటి కే ఈ ధ్వని పరిణామం జరగటం పూర్తయి ఆగిపోయింది.

మూర్ధన్యాకరం పరమయినస్పుడు తమిళ, మలయాళ భాషల్లో తాలవ్యీ కరణం జరగకపోవటం, అయినాగాని తెలుగులో జరగటం, సంయు క్రాచ్చు(2౪) పరమై నాగాని అది తెలుగుతో “పిగా మారి తాలవ్యీకరణం జరగటం, తమిళ మలయాళాల్లో ఈవిధంగా జరగక *కం_ వర్షం అట్లాగే నిలిచిపుండటం గమ నించాం. ఈ విధంగా తమిళ మలయాళ భాషలు, తెలుగు వేర్వేరుగా (ప్రవర్తించ టాన్ని బట్టి తాలవ్యీకరణం ఈ భాషలన్నిటికీ కలిసి ఒకేవిధంగా ఏర్పడిన నూకన పరిణామం (10%072610%) కాదనీ, స్వతంత్రంగా రెండు భాషలూ విడి విడిగా పొందిన పరిణామమనీ తెలు స్తుంది.

పైన గమనించినదాన్నిబట్టి తమిళంలో తాలవ్యీకరణం సాహిత్యారంభ దళకు పూర్వమే జరిగినట్లు తెలుస్తుంది. అంతకు పూర్వమే తెలుగు, తమిశ భాషలు వేరుపడిపోయాయి.. ఇక తెలుగులో ఈ ధ్వని పరిణామం ఎప్పుడు జరిగిందో కచ్చితంగా నిర్ణయించటానికి ఇంతవరకు సాక్ష్యాధారాలు లభి.చలేదని బరో చెప్పారు (కీశ 5వ శతాబ్టిన్గాటికే ఈ పరిణామం జరిగినట్లు తెలుగు శాసనాలవల్ల తెలు స్తుందనీ, అంతకు పూర్వుఎ ఎప్పటినుండి జరిగిందో తెలీక పోయినా అది తెలుగు దక్షిణ (ద్రావిడం నుండి విడిపోయిన తొలిరోజుల్లో జరిగి నట్లు కనిపి స్తుందనీ భద్రిరాజు కృష్ణమూర్తిగారు అభిప్రాయపడ్గారు.

ల అలి 6

ఇక మూల్యద్రావిడ పదాది *చ- వర్ష పరిణామాన్ని పరిశీలిద్దాం. *చ్చ-

వర్షం కొన్ని (ద్రావిడభాషల్లో చ_ గాను, మరి కొన్నిటిజో సం గాను కనిపి నుంది.

వింశ తెలుగు భాపా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన తమిళం, మలయాళం, తెలుగు, కొడగు, పర్డి, కురువ, మాలో భాషల్లో చ- ఛానే వుంటుంది. గోండి, కుయి, కువి, కొలామి, నాయకి లలో స- గా మారుతుంది కొన్ని భాషల్లో చ-, సం లు రెండూ వుంటాయి. తోడ భాషలో వూతం +చ- వర౦ త_ గౌ మారుతుంది కువిలోను, కుయి, గోండి భాషల కొన్ని మాండ _ మ! లికాలలోను, (దాహుయిరో కొన్నిసార్లు *చ- వర్ణం హం గా దూరుతుంది. మధ్య (ద్రావిడ ధాషయిన పర్టిలో మాకం *చ- ఎప్పుడూ నిలిచే వుటుంది కొన్ని దక్షిణ (ద్రావిడ భాషల్లో *డ- వర్షం త- గ మారటంగాని లేక లోపించటం గాని జరుగుతుంది. ఇది లోపించటం ౨౦కె త. గా మారటమే ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది లోపించటం కూడ ఎక్కువగా దక్షీణ (డ్రావిశ భాషల్లోనే జరుగుతుంది. తెలుగులో మాత్రం చాల రూపాల్లో న్త్డు వర్ణం మారక అట్లాగే నిలిచి వుంది. ఈ *చ- వర్మ పరిణామం ఏ భాషలోను కూడ ఒక నియమం ప్రకారం జరిగినట్లు కనపడదు ఉదా * ?. త చిక్కు “పట్టుబడటం”, మ చిక్కు- కొ. దిక్కా-, కో చిక్‌-, తో తిక్‌-, ర. సిక్కు, తు. సిక్క్‌-, తె. చిష్క, కొలా సిక్‌- పరి. చిరొకి గోండి హిల్కొ-, కుయి సిన్‌డు న ఉదా 86 త చూట్‌ “పరి!రించుి, క. చూస ుష్టి? తె. చూచ్‌., చూప్ప, సర్టి చూడ్‌, గదబ సూడ్‌, గోండి సూడ్‌, హూద్‌, కుయి కొంగ. సూడ్‌ ఉదా $ త ఈ *ఇచ్చు. . ఈ తె ఇనా, ఈ కొడానా సీ, పచీ గవబ ఒల్లారి సి గోండీ .-, హి, ఈ కులు *,కువి హీ- కొఎ ప, కురు చి. మూ .థయె ల ఉదా [| తమ. మ రె ఉప్పు *చదటు కొంగు ఉప్పి,కో త్‌, డిప్‌ కలా సుప్‌ నా సఒప్ప్‌ వ చప్‌ జ -ప్‌ :? చుష్పు ల “చుప్‌ అే వం మూల(డ్రావిధాష వణ, మధు గ”బలూా. చీలే నాటికి ఉవ్‌ చాప్‌ అని రెందు? వపదిహోయి చృ-టు.ది కాఎటి దవఇణకాఖ అంతటా ఉప అనీ, దుధంళాఖం చెందిన భాషల్లో చుప్‌ ఎప-నిపినుంది అందు పల్పన మూ మధ్య ద్రావిశ భాషాదాసంా *చువ్‌ నీ మూలదకీణ (డ్రావి బధాష్టా రూపంగా *4ప్‌ నీ పునర్నిర్మి.చటం జ3గింది ద- వర్ణం కొన్ని భాషల్లో చ- గాను, కొన్నిట్లో సం గాను వనిపిస్తుం దనుకొన్నాం. గోండి, కుయి భాషల్లో స- యే కనిపిస్తుంది కౌని చ- లేదు ఈ చ-/స- కొన్నిచోట్ల త_ గా కూడ మారిన ఉదాహరణలున్నాయి ఉదా 11. త మ. ఆరవు “పాము, తె (త్రాంచు గోం. తరాన్‌ శ్‌ ళా పాము, కొండ, సరాన్‌, సాను; కుయి స్రాసు; కవి. రాచు

[దావిడ భాషా వర్ణపరిణామం ఓరిక్‌ ఈవిధంగా చ-/స- నుంచి త- ఏర్పడటం (దావిడ భాషల్లో సాధార ణంగా కనిపిస్తుంది. పడాది చ- కారమూ, పదాది త- కారమూ కలిగిన రూపాలు కూడ పక్కపక్కన కనిపిస్తాయి. - ఉదా: 18. తె. ఊంగు, తూగు, త. తూన్‌కు, మ తూన్ను, ౩౪. తూగు. ఇటువంటి పదాల్లోని పదాది త- కారం చ-/న- నుంచి వచ్చిందే అని కచ్చితంగా చెప్పవచ్చు. కొన్ని రూపాల్లో పదాది హల్లు లోపించటమే అందుకు సాక్ష్యం. ఆ పదాది హల్లు త- నుంచి వచ్చినడే అయితే అదెప్పుడూ లోపించదు. *చ-_ నుంచి ఏరుడినది కాబట్టి లోపించటం జరిగింది.

చ-/స- లతో (ప్రారంభమయ్యే అన్ని పదాల్లోను పదాది హల్లు లోపి స్తుందని చెప్పలేం. అన్ని భాషల్లోను కూడ పదాది చ-/స- నిలిచివున్న పదాలు కొన్ని పున్నాయి. _

ఉదా 18. త. మ చాల్‌ “నాగటిచాలు”, క, సాల్‌, తు. సాలు, తె. చాలు. గ”

ఉదా. 14. త. మ. చారు “మిరియాలతో చేసిన చారు; క. చారు, సారు, తె. చారు,

చ-/స- తో కూడిన రూపాలు నేటి (ద్రావిడభాషల్లో 3నిపి స్తున్నా మూల (కావనులో చ- స- లతో కూడిన రెండు రూపాలూ వున్నాయనటానికి ఆధారం లేదు. ఈ రాడు ధ్వనుఐ వ్యాప్తి సోదర [ద్రావిడదాషలలో ఏ విధం్శా వుందో పరిశీలిస్తే ఈ విషయం బోధపడుతుంది

చకీణ (ావిశధాషళ్లో తమిళశందో చ- వర్ష మే కాని క_- లేదు మల యాళ-లోను అంతే వస్నదం-లో చ-, స- రెండూ 3నిపిస్తాయి కాని స_కారమే చురంగా వుంది. ఆఉరచుగా ఒకే పదంలో ఈ రెండు ధ్వవములూ కూన ని పిస్తాయి. ఉదా చవి సలి ఇట్లా వన్ననదంతో ఆ3౨డు ధ్యనులూ రావటం మా౨చలి; భేదం సల్లనే కాని మూలభాషలో ఆ విధంగా తేని గ్రహించాలి. 'తెలుగుతోను చ-/3= లు ౮.డూ ౨నిపిస్తాయి. కాని వ-కారాదె రూపాలుందటఐ సర్వశామాన్వం *చ- పదాదిన స గా మారటు ఆక్క వత్యా ఏ జరుగుతుంది. తుళులో కూడ ౨క్నవంలో నవెనే చ-/స- కారాది రూపాలున్నాయి. అవి ఒకే పదంతో కూడ కనిపిస్తాయి.

మధ్య (డ్రావిశ భాషల్లో చ-,స-/హ- గా ఈ వర్శ్మం అనిపిస్తుంది. ఉత్తర 'చావి*? భాషళ్లో చ-/స- లున్నా చ- వర్షముండట మే సాధారణం.

ఈ విషయాల్ని బట్టి చ-/స- వేర్వేరు వర్ణాలు కాదనీ ఒకదానికొకటి రూపాంతరాలనీ తెలుస్తుంది

ఈ విధంగా మూలద్రావిడ జ్ర వర్షం పొందే మార్చుల్ని గమని నే ఏ మాత్రం నియమం కనిపించదు. కొన్ని పదాల్లో అన్ని భాషల్లోను చ-/స-

2606 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన లున్నాయి. చక్షిణ్యద్రావిడ భాషల్లో కొన్ని సడాల్లో ఇది లోపిస్తుంది. మరికొన్ని పదాల్లో విలిచివుంది. ఒకే పదంతో లోపించటమూ, నిలిచివండటమూ కూడ గమనించవచ్చు ఈ లోపించటమనేది దక్షిణ(ద్రావిడభాషల్లో అ౦దులోను: తమిళంలో (పత్యేళంగా ప్రాచీన తమిళంలో అధికం.

పదాది *ఇచ- వర్ణం లోపించటం ఎప్పుడు జరిదిందం కే తాలవ్యీకరణం జరగటానికి పూర్వమే అని చెప్పాలి. తాలప్యీకరణం వల్ల వచ్చిన చ_ వర్షం లోపించిన ఉదాహరణ ఒక్కటి కూడ తమిశ మలయాళ తెలుగు భాషల్లో కన బడదు. కాబట్టి ఈ భాషల్లో కాలవ్యీకరణం పదాది *చ_ వర్షం శోపించటం ఆగిహోయిన తరువాతే జరిగిందని స్పష్టం. లేకపోతే తాలప్యీకరణం వల్ల వచ్చిన చ- కూడ లోపించి వుండేది.

పదాది *చ- వర్శలోపం ,క్రీస్తుళకానికి కొంచెం పూర్వం జరిగిన ధ్వని పరిణామమనీ, తాలవ్యీకరణం దానికి కొంత తరువాత జరిగిందనీ ఇంతవరకు లభ్యమైన సాక్యైధారాలవల్ల చెప్పవచ్చు.

*త- వర్షం అన్ని బ్రావిడభాషల్లోను త-_ గానే వుంటుంది. తమిళ; మలయాళ భాషల్లోను, తోడ లోను తప్ప మిగిలిన భాషల్లో అక్కడక్కడ అప్పు డప్పుడు ద- గా మారుతుంది. కన్నడం, తుళు భాషల్లోని కొన్ని మాండలికాలో “ఈ. ఏ లకు పూర్వం తాలవ్యీకరణం జరుగుతుంది. అంశే *త- వర్షం చ_ గా గాని, స- గా గాని మారుతుంది.

ఉదా: 15, త. తలె “తలి; మ.తల, క, తలె,తల, తె. తల, కొలా, నా, ఒల్లా. కొండ. తల, మాలో. తలి “జుట్టు”. ఉదా. 16. త. తొట “పెద, గొప్పుి కోట. దొడ్‌, క. దొడ తె. దొడ, దొడ్డు. బల ౬ ఇ 6 6 ఉదా: 17. త, తీ, తీమ్‌ '*కొలటం”, త. మ. తీ *'నిస్పు క. తీ, సీ, “కమలటం'", తుళు. చీన్‌తుని *కాలటంి, తె. తీపు *నొప్పి". *ప-_ వర్ణం (ప్రాచీన కన్నడంలో ప-గాను, మధ్య, ఆధునిక కన్నడ భాషలో హం-గాను కినిపిన్తుంది. మిగిలిన అన్ని భాషల్లోను ప- గానే వుంటుంది. ఉదా: 18. త, మ. కో. ప్రాచీన కన్నడం. పాల్‌ *పాలు”", తో. పోల్‌, అర్వాచీన కన్నడం. హాలు, తె. పాలు, పర్డి. 'పేళల్‌, కొలా ఒ.గ. పాల్‌, గోం. కొం. కువి. కుయి. పాల్‌, ఒకటి రెండు చోట్ల మధ్య (డ్రావిడ భాషల్లో *ప- వర్ణం వంగా మారటం కనిపిస్తుంది. ఉదా: ఉదా: 18. త. సిటి *పిండుి, మ. పిజియుక; క, పిటి, పిండు, పిండు; తె. పిండు, కుయి. సీస; కువి. వీన్‌కి.

[ద్రావిడ భాషా 'వర్ణపరిణామ? పదాది సరళాలు

మూల(దావిడభాషలో శ్వాసవత్‌ స్పర్శాలే (07 61664 5₹00 8) కాని నాదవత్‌ స్పర్మ్శాలు (౪01666 56009) ఉన్నాయనటానికి.ఆధారాలు లేవు. నేటి +దావిడ భాషల్లో చాలవాటిల్లో నాదాలు కనిపిస్తున్నాయి. తమిళం, ప్రాచీన మల యాళంలలో తప్ప మిగిలిన భాషల్లో కశ్వాసనాదాలు అర్థభేదన సమర్థమైన (ప్రత్యేక నర్జాలుగ కనిపిస్తాయి. శ్వాసనాద భేదం భిన్నార్హ స్ఫూర్తిని కలిగిస్తుంది. కాని మూల$(ద్రావిడ భాషలో ఈ శ్వాసనాదాలు (వత్యే3 వర్ణాలుగా లేవనీ శ్వాసవర్థాలు మాత్రమే ఉండినాయనీ నిరూపించబడింది.

మూల (ద్రావిడ భాషలతో నాదవత్‌ స్పర్మాలు - లేవని కాల్ట్వైల్‌ అభి ప్రాయం. నేటి మిగిలిన (ద్రావడ భాషలకు భిన్నంగా తమిళంతో నాదాలు లేవు. పదం మధ్యలో రెండచ్చుల నడుమ శ్వాసాలనే రాస్తారు కాని, నాదాలుగా పలుకు తారు. అనునాసిక పూర్వకమైన శ్వ్యాసాన్ని కూడ న్తాదంగానే ఉచ్చరిస్తారు. ద్విత్వాకరం శ్వాసంగానే ఉచ్చరించబడుతోంది. పదాదిన కూడ శ్వాసాలే వుంటాయి కాని నాదాలు కాదు. ఇదే (ద్రావిడ భాషల యొక్క ప్రాధమిక స్థితి అని కాల్ట్వెల్‌ అభ్నిప్రాయం.

యూల్‌ న్లాక్‌ ()2163 51001) ఘోటక, గార్జభ, ద్రావిడ మొదలైన కొన్ని పదాల చరి(త్రని ఆధారం చేనుకొని కాల్ట్వెల్‌ వాదాన్ని పూర్వపక్షం చేయ (ప్రయత్నించారు. ఈ పదాలు (ద్రావిడ భాషా పదాలనీ, అవి సంజ్క్బెతంలోకి వెళ్ళాయనీ ఈయన అభిప్రాయం. ప్రాచీన (ద్రావిడ భాసల్లో మహాప్రాణ నాద వత్‌ స్పర్మ్శాలు ఉండి వుండవచ్చునని కూడ ఊహించారు. సునీతి కుమార ఛటర్జీ, యఫ్‌ బి.జె. కూపర్‌ మొవలై నవారు మూల [ద్రావిడ భాషలో నాచస్పర్శాలున్నా యనే వాదాన్ని అంగీకరించారు, కాని వీరెవరూ తమ ఊహను సమర్షించుకోవ టానికి సరైన సాక్షొధారాలు చూపించలేదు. ౦

_... నేటి (ద్రావిడ భాషల్లో నాదవత్‌ స్పర్శాణ (ప్రత్యేక వర్ణాలుగా నే ఉన్నాయి. కొన్ని భాషల్లో ముఖ్యంగా తెలుగు, కన్నడ ధాషల్లో ఆవి పదాదిన కూడ కనిపిస్తాయి. ఇటువంటి నాదాలు మూల (ద్రావిడ భాషలో లేవనీ, తరువాతి కాలంలో ఆయా భాషల్లో ఏర్పడ్డాయనీ బరో సిద్ధాంతం. దీన్ని రుజువు చేయ టానికి ఆయన చూపిన ఉపపక్తులివి,

1 తెలుగు, కన్నడ భాషల్లో సదాది సరకాలున్న పదాలతో ఎక్కువ శాతం పదాలకు తమిళంలో సమాన పదాలు కనిపించవు, ఉడదాః క, గద్దిగె “గద్ధై”, తె, గద్దె, క. గంపె *"గంపి, తె. గంప, క. గాళ *గాలంి తె. గాలము, క. తె, గుంజు “లాగు, క, తె, గుడ్డు, క, జలీ, తె, జెట్టి, క, తె, వగట, క. జింకె, తె, జింక, కతె, జిడ్డు,క.జిణగ్గు “నస్త్రంయొక్ష సన్నదనం” తె. జిలుగు క.తె. జువ్వి, కః దట్ట “దట్టం”, తె. దట్టము, క.తె. దండి “అధికం క,తె. దీటు

౨08 తెలుగు భాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన “సమానం”, క తే. దుప్పి, క.తె దుముకు, క. దూలె “దురది, తె దూల, క, దోమె దోమి, తె దోమ క. బ-కెజిగురు*, తె. బంక క. బండె, తె బండ, క.తె వీడు, క.తె బెస్త

ఇవి కార తెలుగులో మాత్రమే ఉన్న పదాలు, కన్నడ భాషకు మాత్రమే పరిమితమైన పదాలు చాల ఉన్నాయి. ఇవి ఆ ఛాషలో తప్ప ఇతర భాషల్లో కనిపించవు ఉదాహరణకి తెలుగులో గడ్డి, జాగు, దూడ, బొగ్గు మొదలయినవి. కన్నడంలో గుడుగు “ఉరుము” , దుడి "శమ, దుండు “గుండ్రం మొదలయినవి

ఈ విధంగా గ,జ,ద,బ లతో (ప్రారంభమయ్యే పదాల్లో అధిక భాగానికి సమాన పదాలు తమిశంతో కనబడవు. ఇటువంటి పదాలు ఈః భాషల్లో అం'పే కన్నడము తెలుగు భాషల్లో కాలజ్రమంలో వచ్చి చేరాయని థావించ వచ్చు

11 తెలుగు, కన్నడ భాషల్లో పదాది సరళోలున్న పదాలలో కొన్నిటికి తమిశా మలయాళ భాషల్లో సమాన వదాలు కినిపిస్తాయి అటువ.టి వాటిలో అధికభాగం ఆన్వాచిన కాలంతో తమిళ, మలయాళ ధాషల్లో వన ఎకప్ప పడాలని జాగ్రత్తగా పరిశీలి స్టే తెలుస్తుంది అవి ప్రాచీన తమిశంలో కనపడవు, ఆర్వాచన కావ్యాల్లోను, వ్యావహారింంలోను మ్యాకం రనిపిస్తాయి కాబట్టి ఆ పదాలను బట్టి పదాది నాదవత్‌ స్పర్శాలు ఆ భామల్లో ఉన్నాయని చెప్పటానికి వీలుండదు _అిటువంటి పదాలు కొన్ని [కింద ఇవ్వబడ్డాయి త కుట్టు *రహస్యం”" ఉత్త క్త గుట్టు, త శెచ్చమ్‌ “మోగే గజ్జెలు” ౬ తె గడె, త కెట్టమ్‌ “గరం ఇతె గడ్డము, ౯ గగ, త. కెట్టి“*టి6 తె. గట్టి, త. చల్లదై “జల్రేది ఇతె జల్లైడ, క జలె, త చోడు జంటిగతెక. జోడు, త ్తవ్వణమ్‌

“కు క్రేసూది* గత్తె దబ్బనము, క దబ్బణ దిబ్బళ త తూలమ్‌ దూలం'ఇతె. " దూలము, ఈ. దూల, త పాగు “అంవంి ఇతె దాగు,ు త పాణె “కుంది ఇకి బాన, క,బానుత పొమ్మై “బొమ్మ"షకె బొమ్మ, 5, బొమ్మె,

111 ఇటువంటి పదాలు అ౨పే, పదాదిన నాదవత్‌ స్పర్శాలతో కూడిన పదాలకి సమాన పదాలు కొన్ని తమిళంలో ప్రాచీన కాలం నుంచి :నిపిసాయి కాని ఆటువంటి నందర్భాల్లో ఆ పదాలకి సంబంధించి తెలుగు, కన్నడ భాషలో ఏకీభావు కినిపించదు కొన్ని పదాలకి తెలుగు ధాషతో సరళం కినిపిన్తే కన్న డంలో కనబడదు. మరికొన్ని పదాలకి కన్నడంలో సరళం ఉంటే. తెలుగులో ఊఉంచదు కింది పదాలు కన్నడంలో సరళాలుండి తెలుగులో లేనివి 5. గిణి, గిళి “చిలుక, తె. విలకత కిళ, 8, గెదలు “చెదలు, తె. చెదత చిదలై, 5. టిల్సి “ బెజ్జం" తె తు చిల్లి ఇక తెలుగులో గాదాలుండి కన్నడంళో లేని పదాలు కొన్ని తె. గాదిలి క కాదల్‌ త. కౌదల్‌ *సేమి, తె గ్రుడ్డి, క. కురుడు, త. కురుడు “రుద్ది? తె గొడుగు, ర. కొడె, ళఈ కుదై “గొడుగు.”

(దావిడ భాషా వర్ణపరిణామం 209

తెలుగు కన్నడ భాషల్లో ఒకే పదంతోనే పదాదిన శ్వాసవత్‌ 'స్పర్శ్గమూ నాదవత్‌ స్పర్శ్గమూ కూడ ఆర్ధ భేదాన్నిన్వకుండా కనిపిస్తాయి. తె. కడుచు, గడుచు; కణుపు, గణుపు; కుంట, గుంట; చొల్లు, జొల్లు. 5. కంపు, గంపు “వాసని, కూను, గూను *గూని", కొట్ట, గొట్ట “గొట్టం”; పచ్చ, బచ్చు “వచ్చా దన€ొపుట్టి, బుట్టి “బుట్టి; పూచి, జూచి “పురుగు, -

ఈ-ఉదాహరణల్ని బట్టి వపదాది నాదవత్‌ స్పర్శాలు (ద్రావిడ భ్లాషట్లో (పాచీనకాలం నుంచి ఉన్నవి కాదనీ, ఈ నాదత ఈ భాషల్లో అర్వాచీన కాలంలో ఏర్పడిందనీ తెలు స్తుంది.

17. తెలుగు కన్నడ భాషల్లో కనిపించే ఈ 'నాదత ఆ భాషల [కమ పరిణామంలో ఏర్పడిందని కొన్ని పదాల్ని ప38శీలి _న్తే స్పష్టమవుతుంది.

తెలుగులో గోరు అనే పదముంది. దీనికి సమాన పదాలుగా తమిళంతో ఉగిర్‌ , కన్నడంలో ఉగుర్‌ కనిపిస్తాయి. తెలుగులో కనిపించే పదాది “గివర్ష్యం పొచీన కాలంతో పదంలో ఉండినట్లు తమిళ, కన్నడ పదాలనుబట్టి తెలుస్తుంది. వరవ్యత్యయం వల్ల అది పదాదికి వచ్చింది. ఇదే విధంగా తెలుగులోని డిగుూూ దిగు అనే పదంలో కూడ జరిగింది. తమిళంలో దీనికి సమాన పదం ఇటీ. తెలుగులో మూల$(దావిడ ఆ వర్షం *డి గా మారి తరువాత *ది గా మారింది. వర్ష వ్యత్యయం జరగటంవల్ల ఆది పదాదిన కనిపిస్తుంది.

తమిళంలో *కూడు" అనే పదముంది, దీనికి అర్థం గూడు అని. దీనికి సమాన పదం తెలుగు, కన్నడాల్లో గూడు, తమిళంలో కూడు *ఒక చోట చేరు" అనీ తెలుగు కన్నడ భాషల్లో కూడు అనీ.[కియా రూపాలున్నాయి. ఈ విధంగా (క్రియారూపంలో అన్ని భాషల్లో పదాదిన క_ కనిపిస్తోంది. కాబట్టి గూడు లోని పదాది నాదస్పర్శం పరిణామ (క్రమంలో ఏర్పడిందని చెప్పవచ్చు.

ఇంతవరకు పరిశీలించిన విషయాన్ని బట్టి (ప్రాచీన (ద్రావిడభాషలో నాదవత్‌ స్పర్శ వర్జాలు లేవనీ, తెలుగు, కన్నడ భాషలు ఈ వర్ణాలను కలిగి వుండటం ఆ భాషల్లో కలిగిన నూతన పరిణామ (10007210గ) మనీ తెలు స్తుంది. తెలుగు కన్నడభాషళత్లోని నాద స్పర్శాలలో (ప్రారంభమయ్యే పదాల్లో అధికశాతం (దావిడభాషాపదాలు కావనీ స్పష్టమవుతుంది.

“ *న్స వర్షం పూర్వాచ్చులు పరమైనప్పుడు (బాహుయి తస్ప మిగిలిన (దావిడభాషలన్నిట్లోను న- గానే ఉంటుంది. (బాహుయిలో మాత్రంద-_గా వబూరుతుంది.

ఉదా: ఓ£0. త. నెయ్‌త్తోర్‌ “నెత్తురు", క్‌ు నెత్తర్‌; తె నెత్తురు; కొలా. నా. నెళ్తుర్‌; గోం. నెత్తుర్‌; (బ్రా. దితర్‌. ఈ *న- వర్ణం మిగిలిన అచ్చులు పరమైనప్పుడు అన్ని భాషల్లోను ఛం న- గానే వుంటుంది. కొన్ని భాషల్లో అప్పుడప్పుడు లోపి స్తుంది. మిగిలిన భాషల 27) లే

210 తెలుగు భాషా చరిత - తులనాత్మక పరిశీలన "కంజశఇ కొలామి, నాయకిలతో లోపం ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది. ఉదా : 21. త. నడ “నడచు, మ. నడక్క, కోట. నడు, తోడం నడ్‌; క. నడె; తె. నడచు, నడక, నడత; కొలా. నా. అద్ల్‌-; కొండ. నడి. ఇకా కొన్ని భాషల్లో ఈ *న- వర్మ లోపానికి ఉదాహరణలు ౨.2౨. తో 3054, 8040, 8004 సంఖ్యల కింద ఇవ్వబడ్డాయి. పూ ర్వేతరాచ్చులు పరమెనప్పుడు *న- వర్తాన్ని నిలుపుకొన్న ఉత్తర దావిశభాషా పదాలు కూడ శం" 24 సంఖ్యల కీరో కనివస్తాయి. ౮ *ఇు- వర్ణం మలయాళంలోను, ప్రాచీన తమిళంలోను కనిపిస్తుంది. మిగిలిన అన్ని భాషల్లోను ఇదిన- గా మారుతుంది. కొన్ని భాషల్లో లోపిస్తుంది. ఇందుకు ఏ విధమైన నియమం కనిపించదు. ఇు_ వర్ణానికి పరమయ్యే అచ్చులు ్రావిడభాొషల్లో ఆ, ఆ, ఎ, ఏలు కనిపిస్తాయి. దీన్నిబట్టి కాం వర్ణానికి పరమమ్యే ఆ, ఆ, ఎ, ఏ ల మధ్య ఆర్ధభేదం లేదని తెలుస్తుంది ఉదాహరణకి తెలుగులో నెమలి, నమలి అనే పదాలు కనిపిసాయి. ఈ రెండు పదాలకూ ఆరం ఒకటే. అంహే, ఒకే పదంలో ఈ రెండచ్చులూ అర్హ భేదం లేకుండా ఇ- వర్షానికి పరంగా వాడబడ్డాయి. ఉదా : 22, త. ఇమలి “నెమలి, క. నవల్‌, నెమలి; తె. నమ్మి, నెమిలి, నమలి, నెమలి; కొలా. నా. నమ్మి, కొండ. నమిల్‌. ఉదా: 19. త. ఇాల్లోల్‌, నాబ్షీల్‌ నాగలి; మ. కోన్నోల్‌, క. నేగల్‌, తె. నాంగలి, నాంగేలి, నాగలి," నాగేలి (అరసున్నతో కూడిన రూపాలు (ప్రాచీన తెలుగుభాషా రూపాలు), కొలా. నాన్‌గ్లీ, నా. నాన్‌గర్‌, ఒల్లా. గ. నాన్‌గల్‌, గోం. నాన్‌గెల్‌; కయి. నాన్‌గెలి. ఇ- వర్ణాది పదాల్ని పరిశీలిస్తే ఆ వర్జానికి పరమయ్యే అచ్చు ఆ,ఆ, ఎఏ లలో ఒకటి మాత్రమే అనీ మరే అచ్చూరాదనీ తెలు సుంది ౮. చ స్తుంది. ఆయా భాషా పదాల్ని పరిశీలించినప్పుడు ఇ- సర్దాన్ని నిలపుకొన్న భాషలు మలయాశమూ, [ప్రాచీన తమిశమూ అని తెలుస్తుంది. మిగిలిన భాషా పదాల్లో ఇ- వర్ణం లేకపోయినా తమిళ, మలయాళ భాషా రూపాల్ని బట్టి. ఆ పదంలోని ఆదివర్ధం *ఇ- అని గుర్తించవచ్చు. లం కొన్ని భాషల్లో నంనా-నె,నే లతో గూడిన రెండు రూపాలూ కనిపి స్తాయి, కాని ఇ- వర్ణం మాత్రం కనబడదు. ఉదా: 24, త. నేమ్చు “నేము; మ, నేమ్చుక, నావుక;, తె. నేము. ఉదా; 25. త. నచ్చు “ఇష్టం కలుగు"; క, నచ్చు, నెచ్చు; తె. నచ్చు- ఈ విధంగా న_ వరానికి పరంగా ఆ,ఆ,ఎ,ఏలు వేర్వేరు భాషలో కాని, ఒకే భాషలో కాని, ఒకే బ్‌ంంలో కనిపించినప్పుడు మూల (ద్రావిడభాషలో ఆ అనునాసికం చ "వర్గ్ణానునాసికమని భావించవచ్చు. ఈ భాషల్లో ఏ భాషా

(దావిడ భాషా వర్ణపరిణామం ల రూపంలోను ఇం వర్షం నిలిచివుండకపోయినా న- కి.తరువాత కనిపించే ఆ,ఆ, వావ్‌ అ వినిమయం వల్ల ఈ విషయం ఊహించవచ్చు

ఈ విధంగా కాక పదాదిన మూల(ద్రావిడ భాషలోని *న-, *నె-లు ఉన్నట్ల యితే అటువంటి పదాల్లో న-, నె- ల వినిమయం జరగదు.

ఉదా: £ఏ6. త.మ. నడ “నడచు, క. నడె; తె. నత్తి

ఉదా; 2, తమ. నెట్టి “మాడు”; క, నెత్తి, తె నెత్తి,

• ఈ పదాల్లో న- క్రి తరువాత అ, ఎ ల మధ్య వినిమయం జరగలేదు. కాబట్టి పదాది నున్న న- వర్షం (ప్రాచీన (ద్రావిడ భాషా *న. వర్ణమని తెలు స్తుంది,

దీన్నిబట్టి న- వర్ణానికి పరమైన అ,ఆ,ఎ,ఏ ల నడుమ వినిమయం జరిగితే ఆ వర్ణం మూలద్రావిడ భాషలోని *ఇు_ వర్షమనీ, శేడు కనిపించే న- వర్జ్యం దానికి ప్రతిబింబమనీ భావించాలి.

ఈ విధంగా ఇ- వర్జానికి సపరమయే్యే అచ్చుల మధ్య వినిమయం కని పించటంవల్ల (ప్రాచీన భాషలో ఈ వర్ణానికి పరమయిన ఆచ్చుయొక్క స్వభావం ఏమిటి? అది ఆ కాలంలో ఏ విధంగా ఉండేది? అని సందేహం కలుగుతుంది. ప్రాచీన తమిళ వ్యాక్నర్తలు ఇ-కి *ఆఅి గాని *ఎి గాని మాత్రమే పరంగా రావా లని నిద్దేశించారు. ఆంటే, ఇా, కౌలు మాత్రమే ఉండాలి. దీన్నిబట్టి కుల వర్దా నికి పరమయ్యే అచ్చు దీర్చంగా ఉన్నప్పుడు “ఆ” గాను, (హస్వంగా ఉన్నప్పుడు వి గాను ఉచ్చరించబడేదని ఆచార్య భద్రిరాజు కృష్ణమూర్తి గారి అభ్నిపాయం.

*మ- అన్ని [ద్రావిడభాషల్లోను మ- గానే ఉంటుంది. (బ్రాహుయిలో మా(కం పూర్వాచ్చులకి పూర్వం *ఐ”- గాను, మిగిలిన చోట్ల మ- గాను కని పిస్తుంది.

ఉదా : ఓ£8. త, మరం, మరన్‌్‌ *(మాను, చెట్టు, మ, మరం, క. కొడ. తు. మర, తె. మానుుమాను; పర్టి. మెరి, ఒ. మర్‌, గోం. మడ్డా, కుయి. (మహ్ను, కువి. మాను, (మూసను; కొం. మరన్‌, (మాను; కు. మన్న;

ఉదా : 20. త. మెట్టు “మెరకభూమి”; క. మేడు, తె, మెట్ట, మిట్ట, మెట్టు; కొలా. మెట్ట, గో. మెటా, మెట్టా; (దా. బిట్‌.

ఇయ- వర్ణానికి పరనమయ్యే అచ్చులు అ,ఆ,ఎ,)ఏ లు మాత్రమే, (ప్రాచీన తమిళంలో *య-_ కి *ఆ” మా(్రమే సరమవుతుంది..యానై. *ఏనుగు", యాడు “మేక”, యాలు “ఏరు” మొదలైన పదాలు కనిపిస్తాయి. [క్రమంగా పదాది జయ వర్ణం లోపించిన రూపాలు అనై, ఆడు వంటివి తమిళంలో కని పిస్తాయి. ఆ సాహిత్యంలో ఇటువంటి (ప్రయోగాన్ని పరిశీలి నే పదాది జయ. తో కూడిన పదాలే 'ప్రాచీనమైనవసీ, (క్రమంగా *యం- వర్శం తోపించిన పదాలేర్పడ్డౌ యనీ తెలుస్తుంది. (ప్రాచీన తమిశ సాహిత్యంతో యా- తో కూడిన రూపాలు

వల" తెలుగు భాషా చరిత = తులనాత్మక పరిశీలన అధికంగాను, మధ్యకాలంలో యా- తోను, ఆ. తోను కూడిన రూపాలూ వాడ విడ్డాయి. ఇక ఆధునిక భాషలో ఆ. తో కూడిన రూపాలే ఆధికంగా కనిపిస్తాయి. మిగిలిన దక్షిణద్రావిడభాషల్లో కూడ ఇదే విధంగా, అంటే జఇయ- వర్ణం కోపించి ఆ- తో కూడిన రూపాలుంటాయి. అప్పుడప్పుడు కొన్ని పదాల్లో పదాది శయం వర్మం లోపించి తరువాతి అచ్చు *ఏ” గా కూడ ఉంటుంది.

మధ్య(ద్రావిడభాషల్లో పదాది *య- వర్ణం లోపిస్తుంది. దానికి పర మైన అచ్చు “ఏ నిలిచివుంటుంది. అప్పుడస్పుడు “ఆ” కూడ కనిపిస్తుంది. తెలు గులో ఎప్పుడూ “ఏ మ్యాత్రమే కనిపిస్తుంది.

కురుఖ్‌, మాల్లో భాషల్లో పదాది *య- వర్షం లోపించి, దానికి సర మయిన అచ్చు “ఏ” గా కనిపిస్తుంది.

ఉదా: 80. త. యానై, అనై, “ఏనుగు, మ. ఆన; కోటు తోడ, అన్‌, క. కొడగు. తుజ. అనె, తి. ఏనుగు, కొలా ఏన్లి; పర్షి. ఏను, గోం. ఏనీ.

ఉదా: 81. త. యాన్‌ “నేను; కోట, అన్‌, క. ఆన్‌, తె ఏను; కొలా, నా.ప ఒల్లా. గదబఐ, ఆన్‌, కుయి. అను, కరు. మాలో. ఏన్‌,(,బా. ఈ

పైన గమనించిన ఆ, ఏ ల వినిమయం ఆయా పదాలకి పూర్వం ఉండిన *య,_ వర్షం లోపించిన విషయం తెలుపుతుంది. తమిళం వంటి పీ ఒక్క భాషలోను కూడ *య_ నరం నిలిచివుండకపోయినా ఆ, ఏ ల వినిమయం కనిపించటం వల్ల పదాదిన ఉండిన వర్షం *య_ ఆనీ, ఆది లోపించిందనీ చెప్ప వచ్చు. దీన్ని బట్టి *యం- వర్ణానికి సరమైన అచ్చులు ఆ, ఏ లనీ వాటికి ఆ సందర్భంలో అర్ధభేదం లేదన్తతెలు స్తుంది. అందువల్ల నే *య_ తరువాత ఆయా భాషల్లో ఆ, ఏ ల వివిమయం కనిపి స్తుంది. గానే భావి అట్లా కాకండా ఆయా పదాలు ఆ, ఏ లతో ప్రారంభమయ్యే పదాలు సే ఎంచి అయా పదాల్లోని అచ్చుల్ని మూలభాషలోని *ఆ, *ఏలు గానే మ్‌ వర్ణాలుగానే భావించవచ్చును గదా అని (ప్రశ్నించవచ్చు. ఆవి మూల భాషలోనివే అయ్పితే అన్ని భాషల్లోను కూడ అదే విధంగా ఆగా గాని, *ఏిగా గాస్‌ ఉంటాయి గాని, వినిమయం జరగటానికి ఆవకాళం లేదు. అందువల్ల వాటిని ఒకప్పుడ న పరమైన అచ్చులుగానే భావించాలి. అంకే, ఆ అచ్చులకి పూర్వం

గ్గ ఆ వర్షం ఉండీ వుంటుందని చెప్పాలి. దీన్నిబటి మూల ద్రావిడ

భాషలో *య కి పరమయిన ఆ, ఏ ల నడుమ అర్హ భేదం లేదనీ, ఆ రెంటికి దిదులుగా పదో శ్రే అచ్చు ఉండి వుంటుందనీ తెలు స్తుంది.

*వం వర్జానికి సరంగా అ, ఆ, ఇ, ఈ, ఎ, ఏ ఆనే అచ్చులు వస్తాయి, క, ఊ, ఒ, ఓ లుకొవు. ఈ వరం కన్నడం, తుళు, కొడగులోను, ఉతర దొవిడభాషల్లోను బ_ గా మారుటంది. తోడలో ప_ గా మారుతుంది. మిగలన

న్‌. వన్ని (ద్రావిడభాషల్లోను వం గానే ఉంటుంది. కన్నడంలో ఈ మార్చు $వ “తాబ్బం నుంచి జరిగినట్లు తెలుస్తుంది.

1దావిడ భాషా వర్ణపరిణామం వ ఉదా: 88. త.ము వాయ్‌ “నోరు; కో. వాయ్‌, తో, పోయ్‌; కొడ. దాయ్‌, క. బాయ్‌; తు. బాయి; తె. వాయి; పర్డి. వాయ్‌; కుర్యు, బిఈ, ఛా. బా, ఉదా: లలి. త. వాన్లు *వంగు”; మం వాన్నుక; కో, వక్‌, తో. పగ్‌, క. బాగు, బగ్గు, కొడం బగ్గ్‌; తు. బగ్గుని; తె, వంగు; కొలా, నా పర్డి, వంగ్‌; కరు. బంకా. ॥ మూల(ద్రావిడభాషలో పదాదిన వచ్చే వర్ణాలు జన్య భాషల ఏ విధంగా పరిణామాన్ని పొందాయో ఇంతవరకు చర్చించాం. ఈ తొమ్మిదిపర్షాలు మాత్రమే పదాదిన వస్తాయి. దంతమూలీయ, మూర్ధన్య వర్దాలు ఏడూ ర్వా, కాని నేటి (ద్రావిడభాషల్లో మధ్య (ద్రావిడవర్షానికి " చెందిన తెలుగు, కుయి, కువి భాషల్లో జరిగిన వర్ష వ్యత్యయం కారణంగా ఈ వర్ణాల పదాదిన కూడ కనిపిస్తాయి. మిగిలిన ధాషల్లోని సమానపదాళ్లో ఇవి వదం మధ్యతో కని పిస్తాయి. కౌబిట్టి-ఈ లక్షణం తెలుగు, కయి, కువి, కొండ ఊప కుటుంబపు. పత్యేక లఅకణమని చెప్పవచ్చు. ఉదా: 84. త. ఆరై “రాయు; మ, ఆఅరెక్కు,; క. ఆరె; తె, రాయు, రాచుః కుయి. రాగ; కువి,. రాచ, దీనికి మూల భాషారూపం * ఆర్‌. అయ్‌. ఉదా: 85, త. ఇల కబ్రేద్సి, మ, ఇల్ల; కో.తో, ఇల్న్‌ క్ర, ఇల్ల; పర్డిం చిల, గోం. సిల్లై, పిళ్లై, కొం. సిల్‌; కుయి. సిడ, తెతే-, ప్రస మూలభాషా రూపం *చిల్‌. ఉదా: 86. త. ఇతై “యజమాని”, మ. ఇజాన్‌, క, ఎటె, కె. జేండు. దీనికి మూల భాషారూవం *ఇత్‌ _ అనత్‌. ఉదా; 87. త. ఇతి “దిగు; మ. ఇటలిక;, క, ఇథి, కొ, ఇళ్ళి, తె. డిగ్గుటాదిగ్గుాదిగు, కొలా. నా. డిగ్‌; ప, ఇడి, కయి. డీవ, కువి, రీ_, ద్షిన్సిక్రి భ్రూల భాషారూపం *ఇట్‌-, | ఉదా: 858. త. అఆడంగు “అణగు; మ. అడన్నుక, క. ఆడంగు, ఆడకు; త. అడంగు, అడంచు, డాంగు, డాగు, దాంగు, దాగు, కొలా. డాంగ్‌, కుయి. డాస, దీనికి మూలరూపం *అట్‌.అన్‌క్‌. పైన చూపిన ఉదాహరణలను బట్టి (ప్రాచీన భాషతో అచ్చుల నడుమ ఉన్న దంతమూలీయ మూర్చన్య వర్షాలు కొన్ని మధ్య (ద్రావిడ భాషల్లో వర్ష వ్యత్యయం కారణంగా పదాదికి వచ్చినట్టు తెలుస్తుంది. ఇది శ భాషల్లో జరిగిన" నూతన పరిణామం, ఈ వర్ష వ్యత్యయం "రెండు విధాలుగా జరిగినట్లు తెలుస్తుంది. మొదటి దానో అజాదిగా నున్న పఫత్యయం పరమయినప్వుడు ధాతుగత్ర వర్ణాలలో (100% 51 1201ల) వర్థవ్యత్యయం జరిగి (ప్రత్యయంలోని అచ్చు లోపిట్సె 'హైతిపదిక లోని అచ్చు దీర్ధృం అవుతుంది. దీనికి ఉదాహరణగా పైన ఇచ్చిన 84వ సంఖ్య గలది సరిపోతుంది. *లఅర్‌ - అయ్‌్క ర - అయ్‌” రాయు అవృథుంది. ఇక

లట తెలుగు భొషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన శెండవ రకమయిన వర్ణ వ్యత్యయం.. దీన్లో (ప్రత్యయౌదిన అచ్చుంపే ఆ అచ్చు లోపి నుంది. హలాదిగా ఉన్న (ప్రత్యయం పరమైనప్పుడు ధాతుగత పర్జాల్లో వర్ద వ్యత్యయం జరిగి పత్యయంలో ఉన్న ఆద్విరు క్తహాళల్లు ద్విత్వంగా మారుతుంది పెన ఇచ్చిన 8? వ ఉదాహరణ దీనికి సరిపోతుంది. *ఇల్‌ -ఇగ్‌ మఇట్‌_గ్‌ ౫ టి-గ్‌ఇుడి-గ్‌ వాడిగ్‌మాదిగు. ఈ వర్థ వ్యత్యయం జరిగిన తరువాత *-ట- వర్ణం తెచిగులో "గా మారింది తరువాత 11! వ శతొట్ది (ప్రాంతంలో తెలుగులోని పదాది డ_ కారఠ ద- గా మారింది. అందువల్ల నే డిగుందిగు, డాంగ్పుదాంగు వంటి రూపాలు కనిపిస్తాయి.

"=. కొన్నిచోట్ల దంతమూలీయ, మూర్దన్యేతర వర్ణాల్లో కూడ వర్మ వ్యత్యయం జరిగినట్లు కనిపిస్తుంది. ఉదాహరణకీ *అవన్‌త్స్‌ అనే మూలడడ్రావిడ రూపం నుంచి (ప్రాచీన తెలుగుభాషలోని వాను రూపం ఏర్పడింది. ఇది శాసన భాషలో కనిపిస్తుంది, ప్రాచీన తెలుగు సాహిత్య భాషలో ఈ రూపం వాండు గా" మారింది. ఆధునిక భాషలో అరసున్న పోయి వాడు అయింది. కొండ భాషలో వాన్హు' అనే కనిపిస్తుంది. ఇచే విధంగా *ఇవన్‌త్‌ నుంచి పీన్దుమపీండుమువీడు రోపోలు ఏర్పడ్ణాయి. కొండలో వేన్లు రూపం కనిపిస్తుంది. *“ఇతను" అని దాని అర్జం. ఇపి వర్ణ వ్యత్యయంవల్ల ఏర్పడిన రూపాలు

౯౨ ౨ ఇదే విధంగా ఆది, ఇది అనే ఆర్ధాలనిచ్చే రూపాలు తమిశ, మల యాశ, కన్నడాది భాషల్లో ఆదు, ఇదు అని ఉంటాయి. వీటికి ద్వితీయాది విభక్త్యంగ రూపాలు తెలుగులో దాని-, దీని- అని కనిపిస్తాయి. ఈ రూపాలు వర్మ వ్యత్యయంవల్ల ఏర్పడినవే. మిగిలిన ద్రావిడభాషల్లో ఇటువంటివి కనపడవు.

(దావిడ భాషల్లో పదాదిన సంయు క్రాక్షరాలు లేవు. కొన్ని మధ్య (దావిడ భాషల్లో వర్మ వ్యత్యయం జరగటంవల్ల కొన్ని చోట్ల పదాదిన సంయు క్తాకరాలు కనిపిస్తాయి. (ప్రాచీన తెలుగు భాషలో ఈ విధంగా ఏర్పడిన సంయు కౌక్షరాలో రేఫ మత్రమే ద్వితీయ వర్జంగా కనిపిన్తుంది ప్రధమ వర్షం కృత,ప,గ్‌,ద,ది, స్యమ,వ లలో ఏదో ఒకటి మాత్రమే ఉంటుంది. (కొత్త, (త్రవ్వు, (ప్రాత, టుచ్చు, (దొబ్బు, (బ్రుంగు, చుక్కు; (మింగు, వ్రాయు మొదలైన ఆది సంయు క్రాకర పదాలవల్ల ఈ విషయం తెలుస్తుంది. ఉదాహరణకి మూల భాషా పదం *మిట్‌ -ఉన్‌కు యుమిల్‌ -న్‌గుగూవ్లి-న్‌ గుమి న్‌గు అనే విధంగా మ్యా “మింగు” రూపం ఏర్పడుతుంది. ఇట్లాగే *కొల్‌ -ఉవ్‌ ఎకొల్‌_వ్‌ ౫క్టొ వ్వా (కో.వ్వు అనే విధంగా పరిణామం చెందింది. కర్‌ -అన్‌కుయ కర్‌ మఅన్‌గుా. తంగు గా మారింది. ఈ విధంగా వర్ష వ్యత్యయంవల్ల పదాదిన రేఫ ద్యితీయ వర్షంతో కూడిన సంయు క్రాక్షరాలేర్పడీస్‌ రూపాలు తెలుగు శాసన భాషలో కి, శోక వ శతాబ్ది నుంచి కనబదతాయి. అటువంటి పదాల్లో మొదటిది “ప్రాలూరు అనే టఆౌమనామం.

(ద్రావిడ భాషా వర్ణపరిణామం వ15

తరువాత కొంత కాలానికి ఈ విధంగా సంయు క్రాకరాల్లోని రెండో హల్లు లోపించటం జరిగింది ఈ లోపం ఎప్పుడు జరిగిందో స్పష్టంగా చెప్పలేం. 12 వ ళతాబ్లి (ప్రాంతంతో మొదలై ౦దనవచ్చు. మరి దీనికి ఆసవాదంగా “(వాతి వంటి పదాలు ఒకటి రెండు కనిపిస్తాయి, ఇందులో మొదటి హల్లు లోపించి రేఫ మాథ్రం నిలుస్తుంది. రాత, రాయు వంటి రూపాలు తెలుగు వారి వ్యవహారంలో వినిపిస్తాయి.

అపదాది హల్డులు

మూల(ద్రావిడ భాషలో శ్వానవత్‌ స్పర్శ్భాలే ఉన్నాయి కౌని, అవి పదం మధ్యలో అచ్చులతీ నడుమా, అనునాసిక పూర్వమైనప్పుడూ నాదాలుగా ఉచ్చ రించబడేవని అనుకొన్నాం. శ్వాసనాద స్పర్శాల మధ్య అర్థభేదం ఆయా భాషల్లో కాల్యకమంలో ఏర్పడిందనీ తెలుసుకొన్నాం.

మూలద్రావిడ భాషలోని అపదాది హల్వర్థాలు ఇతర (ద్రావిడ భాషల్లో ఏ విధంగా కనిపిస్తాయో పరిశీలిద్దాం. మూల్యదావిడ భాషలో ద్విత్వాలుగా ఉన్న శ్వాసవత్‌ స్పర్శవర్దాలు తమిళ మలయాళభాషలు తప్ప మిగిలిన (ద్రావిడభాషల్లో అద్యిరుక్త శ్వాసాలుగాసు, మూలద్రావిడంలోని అద్విరుక్త శ్వాసవత్‌ స్పర్శ వర్ణాలు నాదవత్‌ స్పర్శాలుగాను మారతాయి. ఇది సాధారణంగా జరిగే పద్దతి.

*క- తమిళ, మళయాళ భాషల్లో = క _గానే వుంటుంది కాని [గంగా ఉచ్చరించ బడుతుంది,తోడలో -హం గా, మిగిలిన దక్షిణ (ద్రావిడభాషల్లో - గం గా, కనిపిస్తుంది. పర్డితో ఎగ-, -వం, -యం గాను, గోండితలో -య-, =గం- గొను, కువిలో -య- గాను, మిగిలిన మధ్య (ధ్రావిడభాషల్లో -గ- గాను, కురుఖ్‌లో -ఖ- గా; మాల్తోలో -గ- గా, బ్రాహుయిలో -ఖ- గాను కనిపిస్తుంది.

ఉదా * 39. త. పుక్షై [(పుగై] “స్పా మ, పగ క, పౌొగె, హోగె,తో. పవ్‌, కొడ. పొగ; తె. పొగ, కొలా.నా.ఒ. పొగ్‌, గోం. పొయ, పొగొ; కొండ. పొగొ, కువి. బోయి.

*ంచ- తమిళ, మలయాళ భాషల్లో -చ- గానే వుంటుంది కాని [-స-]గా ఉచ్చరించ బడుతుంది, కొన్ని మాండలికొల్లో -య- గా కూడ మారుతుంది. కోటలో -చ- గా, కన్నడంలో -స- గా, తుకలో స-, -జ, -ద- గా, తేలుగులో =స=, య. గా, కొలామి, నాయకిలలో -స-గా, పర్టి, ఒల్లారి, గదబలతలో -య-, -ద- గా, గోండిలో -స- గా, కుయిలో -స-, _హా. గా". కువిలో _.హం గా, కొండలో -స- గా కనిపి స్తుంది.

ఉదా: €0. త, పచ “పచ్చగా ఉండు, పథ్‌ “పచ్చదనంి, పయిర్‌ “పచ్చగా పెరుగు, మ. పచు, పై “జేశత్ర పచ్చదనం; కోట. పచ్‌ “పచ్చి, సచ్చని*, క, పసి, తు. పజి, తె, పసరు, పయిరు, పసిండి, సెండి; కొలాం పనుడి పనుపు రంగు; కొలా, నా, ససప్‌ “పసుపు పొడి; "పరి, గ, పయ్‌ “పచ్చని. ల

౨16 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన జంట. త.మ. _ట-, కో. తో. -డం/-డ కం కొడం తు, -డ-, తె. _డ-,ప.కొలా.గ. -డ-;నా.ఒ.కుయి. కొండ. -డ-:గోం. _డ్ల-, -ర-;కువి -ర-; కురు. మా. -డ-, (బా, -ర-. దకీణ(దావిడ భాషల్లోను, తెలుగులోను కూడ దీన్ని -డ- అనే రాసారు. కాని ఉచ్చారణలో మాథ్రం -డ-గా తేల్చి పలుకుతారు. అప్పుడు డం డల మధ్య ఆర్జభేదముండదు. మధ్య (ద్రావిడ భాషల్లో మా(శ్రం ఈ రెంటి నడుమ ఆర్ల భేదముంటుంది. అవి వేర్వేరు వర్ణాలు. జిదా ; 41. తమ. పాడు “పాడటం”, కోట, పాడ్గు; తోడ. పోడ్‌; గోం, పాడ్‌, పార్‌; కురు. మా, పొడ్‌. + -ఇ_త్త- ప్రాచీన త, మ. క. తె. _జ-. మళయాళం తప్ప మిగిలిన మూడు భాషల్లోను అంకే, త, క. తె. ల్లో ఈ -టజ- తరువాత -ర- తో కలిసిపోయింది కోట. కోడ, -ర-, తు. -ద-, -జ=, -ర-, కొలా.నా. -ద-, -ర-, పర్ణి, =ద్ర -డ్త- ఒ.గ.కువి. -య-, కొండ .హ-, కురు. మా. -స-, :2ర-, (బా.-ర. ఉదా: 48. మ. చేజుక చెరుగుి; కో. కేర్‌; క. కేరు, తె. చెరుగుర చెలుగు, కొలా.నా.ప, కేద్‌, ఒగ,. కేయ్‌, కురు. కేస్న, మా కెనె. ఉదా: 48. త, యారు, ఆరు “ఏజు"; మ, ఆలు; తె, ఏజు, గోం, ఏర్‌; కొం. ఏలజు;-కుయి. ఏసు; కువి. ఏయు. --తం తమిళ, మలయాళ భాషల్లో -త- గాను, మిగిలిన అన్ని భాష ల్లోను _.ద- గాను కనిపిస్తుంది. మది, ప న 44. తమ. ముతు [దు] “పాత; కో. ముద్‌; క.కొడ,త్పు.తె.

• పంగ. ముత్తక్‌ “ముసలివాడు”, (బ్రా. ముకొతున్‌. పనుంది. *అ-ప_. ఆయా (దావిడ భాషల్లో -=ప_ గా, -ప్ప- గా, -వ- గా కని ల ఉదా: 45, త. మ.క,తు తె. ఉప్పు “ఉప్పు; కొడ. ఉప్పి, కో;తో,. ఉటబ, కొలా, స్ప్సువ్‌, న్లా. సుష్స్‌, ప,చుప్‌, ఒ సుప్‌, గ, చుపష్పు (౧౩౨. 2200. దీనికి మూలమధ్య(ద్రావిడరూపం *చుప్‌ గాను, మూల దక్షిణ 'ద్రావిడరూపం శఉబ గాను పునర్నిర్మించబడ్డాయి. పై (ద్రావిడ భాషారూపాలను కిందివాటితో పోల్చి చూద్దాం. నీద”, మ. పద (అ త ఉవర్‌ “ఉప్పు, వగరు ఉవరి “సము[ద్రం, ఉప్పని న ఏదనం”, క, ఒగరు ఒగరు, తు, ఉబరు, ఒగంరి “ఉప్ప దనం”, తె. ఒగర్వ, గోం, సవొర్‌, పొవర్‌, ఒవొర్‌ “ఉప్పు (౨౫౦, 2201). దీనికి మూల మధ్య (ద్రావిడరూపం *చొవ్‌- అర్‌ గాను, మూల దక్షిణ 'శ్రావిడ రూపం *ఓవ్‌. ఆర్‌ గాను పునర్నిర్మించబడ్డాయి. ఈ ధాతు రూపం మూలద్రావిడ దాపమైన *చుప్‌ కి సంబంధించినదే 'రెండచ్చుల మధ్య ఒ-స్‌ఎపాట-వ్‌ గా 0౦6,

(ద్రావిడ భాషా వర్టపరిణామం వ[

కాలవ్యాను నాసికం పదం మధ్యలోను, పదాంతంలోను వచ్చిన ఉదా హరణలు లేవు. కాబట్టి _.మ-, -న-, -ణ-- లు మా్యక్రమే పదం మధ్యలో వచ్చి నప్పుడు అర్ధ భేదాన్ని కలిగిస్తాయని చెప్పాలి.

౫-౯- దక్షిణ (ద్రావిడభాషల్లో -ణ- గాను, మధ్యోత్తర (ద్రావిడ భాష ల్లో -న- గాను కనిపిస్తుంది. కొన్ని మధ్యథద్రావిడభాషా మాండలికాల్లో -ణ- గా కూడ కనిపిస్తుంది.

ప్రదా: 46 త.మక.కో. కణ్‌ *కన్ను", తె. కన్ను, కను, కొలా. నా.గ. కన్‌; ఒ. కణ్‌, గోం. కన్‌; కొం. కణ్‌; కయి. కను; కువి. కన్ను; కు ఖన్న్‌; మా. ఖను; (బా. ఖన్‌.

*_న- అన్ని (దా విడభాషల్లో _న- గానే వుంటుంది.

ఉదా: చూడు 30. యానై.

*-పు- అన్ని (ద్రావిడ భాషల్లోను _-వమం- గానే కనిపిన్నుంది. కొన్ని భాషల్లో -మ-, -వ- ల వినిమయం కనిపిస్తుంది ఉదా: చూడు 22. ఇమలి. ఇంకా

ఉదా : 4. త. చమై “సిద్ధమగు", చవరతై “సిద్దపడుి; మ. చమ యమ్‌ “సిద్ధమగు”; క. సమ, సమబలు, సవజు, సవరణ “సిద్ధం చేయు; తె. సమ కట్టు, సవరించు, సవరణ.

*-ల- అన్ని ద్రావిడ భాషల్లోను ల- గానే వుంటుంది. తుళు, పర్డి భాషల్లో కొన్నిచోట్ల ఇది -ర- గా మారుతుంది. కుయిలో వేర్వేరు మాండలికాల్లో _ల- గా _డ- గా కనిపిస్తుంది.

ఉదా: 48. త. మ. కో. క. పల్‌ “పల్లు(న్నుు"; తు. పరు; తె. పల్లు, పలు; కొలా. నా. పల్‌; గ.గోం.కొం. పల్‌; కుయి. పడు, పలు; కువి. పలు,

కు.మా. పల్‌. గా *-ళ- దకిణ (ద్రావిడ భాషల్లో _-ళ- గాను, మధ్య (దావిడ భాషల్లో _లఅ- గాను కనిపిస్తుంది. గోండి, కొండ భాషల కొన్ని మాండలికాల్లో- డ- గా కూడ కనిపి స్తుంది. కుయిలో కూడా మాండలిక భేదంవల్ల -డ- గా కూడ కనిపిస్తుంది, ఉత్తర (ద్రావిడభాషల్లో _ల- గా మారుతుంది.

ఉదా: 498. త. వెక్‌ “తెలుపు, మ. వెలి *వెలుతురు; కోవెళ్‌,. “తెలుపు, క. బెళి “తెల్లదనం”, బెళగు “ప్రకాశించు; తె. వెలుంగు, వెల్ల; ప. విలి *తెలుపుి, జఒ. విలెద్‌; గోం,. వెడ్‌ చీ; కు. బిల్బొ; మా. విల్‌వ్యిల్‌ = ప్రకాశించు”.

*-ర- గోండిలో -ర- లేదా -(ర- గాను, (బాహుయిలో ._(ర- గాను, మిగిలిన అన్ని (ద్రావిడభాషల్లోను _ర- గాను ఉంటుంది.

ఉదా: చూడు 28 మరం.

218 తలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన *-టి- వర్షం ప్రాచీన తమిళంతో ఉంది. అర్వాచీన తమిళంలో మాండలిక భేదాలవల _ ట-, .ళ-, -య- లుగా రనిపిన్తుంది. మలయాళంలో -ట- గానే ' ఉంది. కోటలో -ళ- గా, -డం- గాను తోడలో .-డ-, -ద-_, -ళ-లు గానుకని పిన్తుంది.షప్తాచీన కన్నడంలో _జ. గాను, అర్వాచీన కన్నడంలో -ళ, ఇఅ-,ర-_లు గాను కనిపిసుంది. కొడగులో _-ళ. గాను, తుళులో ర, -ళ- లు గాను మారు తుంది. (ప్రాచీన తెలుగు భాషలో _ట- గా ఉన్నట్లు శాసన భాషవల్ల తెలు స్తుంది. తరువాత -డ- తో కలిసఏపోయింది. ఇది వర్ష వ్యత్వృయంవల్ల పదాదికి వచ్చిన తరువాత -ద- గా మారింది. కొన్నిచోట్ల వర్ష వ్యత్యయంవల్న పదాది సంయు క్తా కరంలో ద్వితీయ వర్మ మైనప్పుడు రేఫగా మారింది తరువాత అధునిక భాషలో ఆ రేఫ కూడ లోపించింది కొలామి, నాయకిలలో ర- గా, పర్లి ఒల్లారిలలో -డ- గా, గదబిలో -డ- గా, గోండిలో -డా- గా, -ర గా కువిలో ది _ర., -_ల- లుగా, కుయి, కొండలలో .డ-గా మారింది. కురున్‌, మాలోలలో -చ-, -స- గాను అప్పుడప్పుడు -య-, ర గాను ఛాహుయిలో -ర- గాను మారింది ఉదా : 50 త, మ. పులు ప్పరుగు, క. పుటలు, హుబు కొడ. పృళు, శు. క 'ప్రచ్చుం పుచ్చు, కొలా.నా, ప్పురె, ప. పుడ్డుత్‌ ॥ - పుద్ద, =, పుడి, కుయి, జ్పఉ, కువి [ప్రీయూలి, పిగులి; కరు. పౌచాగో, మా, పొచ్‌రు, పొన్‌గొ. దీనికి ఇంకో ఉదాహరణ 9 వ సంభ గలి ఇత్రి అనేది, లి

*-య- వర్షం అన్ని భాషల్లోను .యం- గానే వుంటుంది.

ఉదా : చూడు 82 వాయ్‌

• న్తీ -వ- గానే ఉంటుంది కురుభ్‌ల్రో ఎబి. గా మాల్తొలో =వ- గా, _బాహుయిలో -ఫ-, -వ- లుగా కనిపిస్తుంది.

• నా, +, గ౧ి౦. కట; కురు. ఖెబ్టా; మా, ఖెధ్యు, (దా ఖఫా. రెండు నృత నలో సంయు ల్వాతరాలు లేవు, ఒక అచ్చు తరువాత న్‌ త అనునాసికిం -(స్పర్శం కౌని వుంటుంది. దీక్నే ౪55. లేక 9 అనే విధంగా ఉంటుఎదని చెప్పవచ్చు. చాల భాషలో

• ౪05 యిరి గా ని లేం ౪బైగా గాని మారుతుంది. కోట, తోద భాషలోన్లు కొన్ని మధ్య ద్రావిడ భాషల్లోను అద్విరుక్త, ద్విరుక్త హల్లుల మధ్య" అర భేదం (60౯౮౬౩ కనపడదు. *-క్క-/+-క-, క జ వో

(దావిడ భాషా వర్ణపరిణామం లిం ఉదా ; 520. త. చుక్క “సక్షతం*; క. చుక్కె చుక్క: తె. చుక్ట్హ; కొలా. సుక్క, ప. చుక్క, గోం. సుక్కుమ్‌, కుయి. కొండ. సుక; కువి. హుక్క-;, హూక. ఇ-చ్చ-/*ంచ. ఉదా : 5). త. క. కచ్చు కరచు, కొలా ప, కచ్చా-, ఒ. కన్‌_, గ. కచ్చా-, గోం. కన్క్‌-, కచ్చా-, కచ్‌-, కుయి కన్‌-, కువి కచా, ఇంట్టీం/ంంటం ॥ ఉదా * $్‌[, త. కొట్టు “కొట్టటం”, మ. కొట్టుక, కోట. కొట్క్‌, కం కొటణ, తె, కొటు, ప, కొట్‌., ఒ కొట్‌., గోం. గొట్‌., కురు. భొట్ల్‌, మా. భాట్‌. _త్తం/సంత లె ద ద ఇది తమిళ, మలయాళ భాషల్లో -జ్ఞ- గాను కోట, తోడల్లో _తం- గాను, కన్నడం, కొడగు, కొలామి, నాయకి, పర్టి, గోండి, కురు, మాలోోల్లో -_త్త-/-త ఇాను, తుళు, తెలుగు, పర్డి యొక్క కొన్ని మాండలికాల్లోను, ఒల్లారి, గదబల్లో -ట్ట-/-ట గాను, కుయిలో -స- గాను, కువిలో _-చ- గాసు, కొండలో _అ- గొను కనిపిస్తుంది. ఉదా ; 55. త, మ. పుజ్లు “చెదలప్పట్ట", క. పత్తు, పుత్త, హుత్త, కొడ. ప్పుత్తి, తె. పుట్ట, కొలా నా పుట్ట, ప. పుళ్యల్‌, పుట్కల్‌, ఒ.పుట్యాల్‌, గోం ప్ప్తి, కుయి పుసి, కువి. పూచి, కొం. పుటి, కురు, పృత్తా, మా, పుతె. ఇంత్త్‌-/-త, ఉదా : 8. త. మ. విత్తు *విత్తనం", కో. విత్‌, తో. పిఠ్‌, కొడ. వత్తి, తు. బెలత్తి, తె, విత్తు కొలా,నా. వితనమ్‌, ప, విత్తిద్‌, గ, వీత, గోం. విత్‌, కొం, వితు. ంప్ప-/-ప, ఉదా : 57. త. కుప్పై *“కుస్పు; మ. కుప్ప, కో. తో. కిప్‌, క. కుప్పె, కొడ, కుస్పి, తు. కుప్పె, తె. కుప్ప, కొలా. కువ్స్‌, ప. కుప్ప, గ. కుప్పా; గోం. కుప్ప, కుయి, కుప; కువి కూప, కొం. కుపష, కురు, మా. ఖొస్‌. ఇక అనునాసికం ఓ స్పర్శం (౪కి ఏ విధంగా ఉంటుందో చూద్దాం. మూలగద్రావిడ భాషలో అచ్చుకి పరమైన అనునాసికంతో కూడిన స్పర్శం (మోప తమిళంలో అదే విధంగా ఉంటుంది. మలయాళంలో చాలచోట్లీ అనునాసిక ద్విత్వంగా (ఏ1) మారుతుంది, మిగిలిన భాషలో (హస్వాచ్చుకి పరమైన ఆ అనునాసికంతో కూడిన శ్వాస స్పర్శం (*సెప్ఫై అనునాసికంతో కూడిన నాదస్ప ర్శంగా (7౫9) మారుతుంది. దీర్థాచ్చు పూర్వమందుం పే చాల భాషల్లో అను నాసికం లోపించి కేవలం నాదస్పర్శం మాథ్రం (178) మిగులుతుంది. ఇ-నేక్‌ ; త. న్కా, మ.న్న్‌, తో, గ్‌/హ్‌, కో, గ్‌ /న్ల్‌. మిగిలిన భాషల్లో న్ల్‌ /గ్‌. కొండలో సాధారణంగా న్‌.

£ళ0 తెలుగు భాషా చర్మిత _ తులనాత్మక పరిశీలన ఉదా: 58. త. పొన్కు. *పొంగు”, మ. పొన్నుక, కో. పొగ్‌, క పొంగు; తె పొంగు, కొలానా గోం. కయి. కవి, పొంగ్‌-; కొం. పౌన్‌-. పక వ్‌ ఉదా: 59, త నజ్బు “విషం”, మ. నజ్బు, నజ్ఞాః క నంజు, ప. నెంజ్‌. వ-ర్లు * ఉదా: 60. త పజ్జమ్‌ “పండు, క. పణ్‌, హణ్‌; తె పండు, కొలా. నా,ప గోం కొం. పండ్‌-. ఖః -న్త్‌ వత. స్ట్‌ [న్‌ద్‌ర్‌ 2, మ, న్న; తో.కో, దః కొం. న్డ్‌ [స్ట్‌]: తు.కుయి. కవి, న్హ్‌/జ్‌. మిగిలిన భాషల్లో న్స్‌/న్‌/జ్త్‌. ఉదా. 61. త. మూన్హు_ఎమూజ్ఞు “మూడు మ, మూన్ను; కో. మూన్‌ద్‌, తో. మూద్న్‌; క, మూటు, కొడ. మూన్చి, తు. మూజి, తె మూండుా మూడు, కొలా.నా. మూన్‌-, ప. మూందుక్‌, ఒ మూన్‌ గోం. మూన్ద్హ్‌/మూన్న్‌, యి కయి, మ్యూన్టి; కొం, మూర్చ; కురు, మూన్స్‌, (బా. ముసిట్‌.; (వ. ణు *ంన్స థి ఉదా: $8. త. చీన్తు, మ. చీన్తుక; క, సీన్‌; తె. చీంయ; ప. తీంద్‌, గం చీన్ట్‌-, కుయి. (సీన్ల కువి. సిన్స్‌. వ *-మ్బ + త,ము.వ్చు. తో. బ, కో. బ/మృ, క, కొడ, మృ, త్ప,తై. వై/మ్య/న్చు, కొలామి, నాయకి మొదలైన భాషల్లో మ/మృ/బ. గోండి, ండల్లో క్ష ఉత్తర (ద్రావిడ భాషల్లో ము, నాద్‌. క్ర ఉదాః 8. త. నమ్బు “నమ్ము"; మ. నంపుక; కో. నమ్బ్‌-, తో. నామ్‌. నన్ని కొర. నమ్బ్‌-, తు. నమ్ముని, నమ్ముని; తె. నమ్ము; కువి. -= నమ్‌-; కొండ, నమ్‌... అచ్చులు గా గావ మార్చును పొందకుండా అదే విధంగా కనిపిస్తాయి. గాను *అ అన్ని (ద్రావిడ భాషల్లోను ఆ గానే వృంటుంది. తోడలతో తడై? క్ల పరి ఛచ్యాకొ వ్‌, నప్పుడు వ్‌ కొన్నిసార్లు ఎవి" గాను కనిపిస్తుంది. *ఇయ, *ఇ లకి పరమయి (క్రం అ,ఆ/ఎ,ఏ ల నడుమ ఆర్ధ భేదముండదు,. ఉదా; చూడు 40, పచ. వరిలో క్రా *ఆ అన్ని భాషల్లో “ఆ” గానే వుంటుంది. తోడలో *ఓి గ్గాన్సు, జి న్నిసార్లు “ఏ గాను కనిపిస్తుంది.

[దావిడ భాషా వర్ణపరిణామం 221 ఉదా: చూడు 18. పాత్‌.

ఇ అన్ని భాషల్లోను “ఇ” గానే వుంటుంది.

ఉదా: చూడు 2. కిళి, 5. ఇల్మె.

ఇకగాడొక విషయాన్ని గమనించాలి. తమిశ, మలయాళ భాషల్లో కొన్ని పదాల్లోని ధాతుగతమైన అచ్చు స్థానంతో ఇ, ఉ లున్నస్పుడు వాటికి సమాన పదాల్లో తెలుగు, కన్నడ భాషల్లో ఎ, ఒ లు కనిపిస్తాయి.

ం ఉదా: త. పిణ్‌_- అయ్‌ “పెనవేయు"; మ. పిణ్‌- అయుక; క,పెణ్‌_ ఎ, తె. 'ెన్‌- అయు.

త. చుత్‌ _ఆ *సాౌరచేపి; మ. చులట్‌ _-అ; క. చొత్‌-ఆ; తె. దాల్‌ _అ, సాల్‌ _.ఆ.

ఈ విధంగా ఈ నాలుగు భాషల్లోను ఒక వర్షంతో ఇ, ఉలు, ఇంకో వర్షంలో ఏ, ఒ లు కనిపించటం వల్ల ఈః సందర్భంలో మూల భాషావర్జాలైన ఇ, ఉలు ఎ, ఒ లతో కలిశాయా లేక ఎ, ఒలు ఇ, ఉ లతో కలిసిపోయాయా అనే విషయ తెలియాలి. ఏవి వేటితో కలిసినా ఫలితం మాత్రం ఒకకే. అదే, ఈ వర్ణాల నడుమ అర్దభేదం పోవటం. ఈ నూతన పరిణామం మూల దక్షిణ (దావిడ భాషలో జరిగిందని భాషా శాస్త్రవేత్తలు నిర్ణయించారు, చప్రత్యయగతాచ్చు “ఆ ఉన్నప్పుడు ధాతుగతమైన అకు అవ ల నడుమూ ఇఉఊ&, +*ఒ, ల నడుమా, అర్థ భేదం పోయి కేవలం ఎ, ఒలు మాత్రం నిలిచాయనీ అంపే, మూలదావిడ భాషలోని ఇఇ, ఇడ వర్షాలు మూల దక్షిణ (దావిడ భాషలో మైన చెప్పిన (ప్రత్యేక పరిసరంలటో ఎ, ఒ వర్జాలతో కలిసిపోయాయనీ సిద్ధాంతం చేశారు. తరువాత కొంతకాలానికి మూల దకిణ (దావిడ భాషలోని ఎ ఇఒ వర్షాలు తమిశా మల యాళ భాషల్లో మరల ఇ, ఉలుగా మారాయి. తెలుగు, కన్నడ భాషల్లో మాత్రం ఉఎవ ఇఒ లు గానే నిలిచి ఉన్నాయి.

• ఈ అన్ని భాషతోను *ఈి గానే ఉంటుంది.

ఉదా : కశ. త.మ. కీజు “గిరు; క, కీలు, గిజు, తె, గీలు.

*ఉ అన్ని భాషల్లోను ఇదే విధంగా ఉంటుంది.

ఉదా :ః చూడు 16, ఉప్పు. ఇంకా.

ఉదా : క5. త.మ. ముకిల్‌ *“మేఘంి”; క. ముగిల్‌; తె, మొగిలు.

*ఊ అన్ని భాషల్లోను ఊ' గానే ఉంటుంది.

ఉదా : 66. త. పూ. “వవ్వుి; మ.పూ, పూవు; క.పూ, పూవుః హూవు; తె. పూవు, పువ్వు.

లలి తెలుగు భావా చరిత = తులనాత్మక పరిశీలన

ఇఎ అన్ని భాషల్లోను ఎ గానే ఉంటుంది.

ఉదా : చూడు 51. చెవి.

*ఏ్‌ అన్ని భాషల్లోను ఇదే విధంగా కనిపిస్తుంది.

ఉదా ; 67. తమ తేక్‌ “తేటి, క. కేజ్‌, తేక, తె, తేలు.

+ఒ అన్ని భాషల్లోను ఒ గానే ఉంటుంది. తోడలతో :-ఒ, *ఓలు వ/వి/ఇ, వా/వీ/ఈ లుగా కనిపిస్తాయి.

ఉదా : 68. త, పొక్కు *పొక్కటం", మ, పొకు(ళ, క. బొక్కా; తె పొక్కూ.

+ఓ అన్ని భాషలలోను *“ఓిగానే కనిపిస్తుంది

ఉదా : 68. త. కోటు “కొమ్ము, చెట్ట కొమ్ము, క. కోడు, తె.కోడు “మంచం కోడు.

గ! పదనిర్మా౭ు శాస్త్రం నామవాచకాలు నామమంే వస్తువుని, పదార్థాన్ని టోధించేది. వాక్యంలో కర్తగా గాని, కర్మగా గాని (పయోగించదగిన పదాలను నామవాచకాలని అనవచ్చు. ఉదాహరణకి రాముడు, వృక్షము, జ్ఞానము, మగడు, అన్న, తల్సి, పాప అనేవి నామవాచకాలు. సంఖ్యావాచకాలు, సర్వనామాలు కూడ నామవాచకాలలోని విభా గాలే. (క్రియల నుంచి నిషృన్నములై నవి కాక కేవల నామాలై న రాముడు, కొడుకు వంటి రూపాలూ, (క్రియాధాతు నిషృన్నములై న కృదంత రూపాలు-_ అంకే, (క్రియలకు _ఆక, -_ఇమి, _-త మొదలయిన (ప్రత్యయాలు చేరి ఏర్పడిన అలుగు-ఆలుక, కలుగు-కలిమి, కోయు-_కోత వంటి రూపాలు కూడ నామవాచకా లవుతాయి. ఈ నామవాచకాలకి సంబంధించిన విషయాలు లింగ వచన విభక్తి భేదాలతో పరిశీలించ బడతాయి. తెలుగులో నామవాచకాలు 'దేశ్యపదాలు, తత్సమ తదృ్భృవాలు కూడ ఉన్నాయి. వీటిళత్లో తత్సమ పదాల చివర చాలవరకు లింగటోధక (వపత్యయాలు చేరుతూంటాయి.. ఉదా: రాముడు. ఉత్తముడు, దేశము, పురము ఈ తత్ప్పమ నామాల్లో లింగటోధక _ప్రత్యయాలు చేరనివి అభిమాని, మహారాజు, లక్మి, త్రీ వంటివి ఉన్నాయి. దేశీయ నామపదాల చివర సాధారణంగా ఏ (శత్యేక (ప్రత్య యమూ చేరదు. ఉదా: అన్న, కొడుకు, మనిషి, చెట్టు, పని, ఊరు, అమ్మ, అక్క. కొన్ని నామపదాల ్రాతిపదికలకు మాథ్రం లింగభేదం తెలియజేనే (సత్యయాలు చేరుతూంటాయి. ఉదా; తమ్ముడు, మనుమడు, వేటకాడు, కోడలు, ఇల్లాలు, చెలియలు, పేదరాలు, మనుమరాలు. | కేవలం నామాల నుంచి ఏర్పడిన నామవాచక పదాలకు కృతి (ప్రత్యయ విభాగం చెయ్యటానికి వీలుకాదు ఉదా : అమ్మ, అన్న, కొడుకు, ఊరు, గుడి, చేను. (కియాధాతువుల నుంచి ఏర్పడిన వాటిని విడదీసి చూపవచ్చు. ఉదా : పనిఉణపసణ్‌ “చేయు; చోటు6+చొతు * ప్రవేశించు; చేటులఇకెటు “వ్పెడ్రి పోవు”, (కావిడభాషల్లో కొన్ని మూల ధాతువులు ఏ విధమయిన మార్చు లేకుండానే కియావాచకంగా, నానముంగా ఉపయోగించబడతాయి. ఉదా; కటు, తప్పు పండు, బొంకు, వెలుగు. యు

లలిత తెలుగు భాషా చరిత్ర - తులనాత్మక పరిశీలన లింగవివఠతు సాధారణంగా (ద్రావిడభాషల్లో నామవాచకం యొక్క లింగభేదం దాని కర్జాన్ని బట్టి తెలు స్తుంది. అన్ని నామవాచక పదాల్లోను లింగభేదాన్ని తెలిసే వేదా లింగసూచకమయిన (ప్రత్యయాలుండాలనే నియమం లేదు. ప్రాచీనకాలంలో (ద్రావిడభాషల్లో నామవాచక పదాలకు లింగసూచక (పత్యయాలు చేరేవి కాదు సందర్భాన్ని బట్టి, అర్జాన్ని బట్టీ ఎంగ ఇదాన్ని తెలుసుకోవటం జరిగేది. అంతేకాని పదాల రూపాన్ని బటి లింగభేదాన్ని (గ్రహించటానికి వీలయ్యేది కాదు. తల్లి, తండ్రి, అన్న, అక్క, చిలుక, చెట్టు వంటి చోట్ల లింగభేదాన్ని తెలిపే చిహ్నాలేమీ నేటికీ లేవు కొన్ని అనాగరర (ద్రావిడభాషల్లో నేటికీ లింగటోధక (ప్రత్యయాలు చేర్చకుండానే నామాలు వాడ బడుతున్నాయి. ఉదాహరణకి తోడ భాషలో అది, ఆమె, అతను అనే అర్జాల్లో “అద్‌” ఆనే పదాన్ని వాడతారు. ఆఎ, వారు అనే అర్జాల్లో “అదామ్‌ ఆని వాడతారు. అట్లాగే *ఇద్‌ అంకే ఇది, ఈమె, ఇతను అని *ఇదామ్‌” అంహే ఇవి, వీరు ఆనే అర్దాలు. (బ్రాహుయి భాషతో కూద ఇదే విధంగా ఉంది. ఈ భాషలో ఓద్‌ ఆంజకే అతడు, ఆమె, అది అనీ, *ఓఫ్క్‌" అంపే వారు, ఆవి అసీ అఆర్భాలు.

'చావిడ భాషల్లోని లింగవివక్ష విధానం ఇతర భాషా కుటుంబాలకంజఆొ భిన్నంగా ఉంటుంది.ఇది చాలవరకుసహజమైన లింగభేదానికి సన్నిహితమని చెప్ప వచ్చు. ఈ లింగవివక అర్జాన్ని ఆశ్రయించి ఉంటుంది. పాణ్యప్రాణి భేదాన్ని, లౌకికలింగ విధానాన్ని అనుసరించి ఈ రెంటినీ కలిపిన ఒక విశిప్లవిధానం. విధజి మొత్తం నామాలను (ప్రాణివాచకాలుగాను, అప్రాణీ వాచకాలుగాను సన వచ్చు. 'ప్రాణివాచకాలను మళ్ళీ మనుష, మనుష్యేతర వాచకాలుగ విభ

చి మనుష్యవాచకాలను తిరిగి పురుష, స్త్రీ వాచకాలుగ విభజించవచ్చు. వి మనుష్య (ప్రాణివాచకాలు అవి ప్పరుష, స్తీ భేదాలతో (ప్రవర్తిస్తాయి. దీన్ని కింది విధంగా చెప్పవచ్చు. నామాలు | శ న ప్రాజివానకాలు అహ్రాణిపానకాలు మనుష్య లం కాలు అమమష్య వాచకాలు (ఆ్రాణివాచకాలు) | 1 పురుష స్తీ వాచకాలు (అమనుష్యు ప్రాణివాచకాలు) (అ(ప్రాణివాచకాలు)

పదనిర్మాణ కాస్త్రం వల్లీర్ర్‌

ఇవన్నీ ఏక బహు వచనాలతో మొత్తం ఆరు విధాలుగా ఉంటాయి.

1. మహదేకవచనం ఓ. మహత్ర్యైకవచనం 8 అమహదేకవచనం
2. మహదృహువచనం 5. మహతీబహువచనం 8 అమహద్చహువచనం. ఈ ఆరు విధాలైన భేదాలూ ఒక్క సెంగో భాషలో మాత్రమే కనిపిస్తాయి. మిగిలిన ఏ (ద్రావిడ భాషలోను అన్నీలేవు,

'తెలుగు వైయాకరణుల పద్ధతి కారం నామాలన్నీ మహ త్తులు, అషహత్తులు అని రెండు విధాలు. తమిళ వైయాకరణులు వీటిని ఉయర్‌త్నిణె (ఉన్నత జాతికి చెందినవి, అహ్ఞిజై (ఆన్యజాతికి చెందినవి అన్నారు. ఈ వర్గీ కరణని బట్టి (దావిడభాషా నామాలన్నీ రెండు వర్గాలుగా విభజించబడినట్లు తెలు స్తుంది. ఈ రండు వర్గాల్లో చేరే శద్దాల విషయంతో ఆయా ,[ద్రావిడభాషల నడుమ కొన్ని భేదాలున్నాయి.

ఆయా భాషల్లోని లింగజోధక (ప్రణాళికననుసరించి (ద్రావిడభాషలను నాలుగు వర్గ్ణాలుగ విభజించ చచ్చు.

మొదటి వర్ణం : అతి ప్రాచీన కాలంతో లింగటోధక (ప్రత్యయరహితంగా గానే నామపదాలు వ్యవహరించబడేవని పరిశీలకుల అభిప్రాయం. (ప్రత్యయాలు లేనప్పుడు సందర్భాన్ని బట్టి అర్జాన్ని తెలుసుకోవలసి వస్తుంది. ఈ వర్షంతో చేర్చదగినవి తోడ, (బాహుయి భాషలు. వీటిల్లో లింగసూచక (ప్రత్యయాలు నేటికీ లేవు. ఈ భాషల్లో ఒకే పదం అన్ని లింగాల్లోను వర్తిస్తుంది. తోడ భాషలో “అద్‌” అంపే వాడు, ఆమె, అది అని ఆరాలు. “ఇద్‌” అంపే వీడు, ఈమె, ఇది అని అర్జాలు.” (బ్రాహుయిలో “ఓడ్‌ొ అనీ పదానికి ఆతడు, ఆమె, అది అనీ “ఓక్‌ అనే పదానికి వారు, అవి అనీ ఆర్థాలు, లింగ వివక్షను సూచించే (ప్రత్య యాలు లేని ఈ భాషల్లో వచన భేదం మాత్రమే కనిపిస్తుంది.

రెండో వర్గం : ఈ వర్గానికి చెందిన భాషల్లో పురుష బజోధకాలకు ఏకవచ నంలో ఒక (ప్రత్యయం, పురు షేతరాలకు మరఠో(ప్రత్యయం ఉంటుంది.బహువచనంలో పురుషటోధకాలకొక (ప్రత్యయం, పురుషేతరాలకొక (ప్రత్యయం చేరుతుంది. అంటే

ఏకవచనం బహువచనం

మహత్‌_పురుష వాచకం మహత్‌. పురుషవాచకం

ఆమహత్‌ -పురు షేతరాలు అమహత్‌-_పురు షేతరాలు

(త్రీ తిర్యద్దడాలు) (స్తీ తిర్యగ్జడాలు)

ఇది మధ్య(ద్రావిడ భాషలలోని పద్ధతి అనవచ్చు. కుయి, కువి, కొండ, గోండి, కోయ, కొలామి, నాయకి, పర్టి, గదబ, ఒల్లారి భాషలీవర్షానికి చెందినవి. పెంగో భాష మాతం ఈ పద్దతికి కొంత భిన్నంగా ఉంటుంది. అందులో స్త్రీ లింగై క బహువచన (ప్రత్యయాలు (ప్రత్యేకంగా ఉంటాయి. ప్పరు 'షేతరాల నుంచి స్తీ వాచకౌలు విడిపోవటం ఈ భాషలో నూతన సరిణామం (12007209), ఇటువంటి పరిణామం ఇంక ఏ మధ్య ద్రావిడ భాషలోను జరగలేదు.

296 తెలుగు భాపా చర్మిత - తులనాత్మక సరి శీలన న్‌ ము! స లె ర (లి (్తి ఐవి స్త్‌ ణ్‌ స్ట జ మి వి లి ననిన : చనల | అత్తాంిరదుారినిణాననాాణానలు వనాలను క న శ్‌ 46 న్‌?! న! 16 ల? శ్‌ స న | ఫ్‌ క్ట ట్టి న న ్త న! గల ౪ నానా ననినాననననాని వినను ||| ననాాయిం! 06 గ రా ఏం గళ! లై 1౧ రై ఫే | $ .. ఏ స్థ తనన తమాల ల ౮ = స్ట్‌ రా ఏం గల ర్తి 6 ్య [ కొ స్ట లె ఠి లి న్‌ నన తానా | 'చానాననానయనమా బే ర్త టి చ్ధం సా 'ైం ౭0 బై క శే లి 1 లి చా నినినివానాతనాన లామా న న. కో న [| ॥ ల చిక (వా, 6 | 69 | 9 | % యే న ననన టకాదనానాననన నినా | అనననాలనాననానినననన. | కనళాానానా..ాలమింా | ౨ | 2౭ బ్‌ జ ణి వ ల్ల ప స్త కే లి స్థ స్ట్‌ న్‌ ననన నా చన డు క్త న ళం న! ళ్‌ జ ల ఖ్ధ జ్‌ తి పవన నన న గ్గ ప్రే = టె 2|| 99 9 న్‌ా నాన వు శై నానన నాన న్‌ా కా ా న్‌ స్‌ బ్గి ఖి స్‌ స్ట స్థ ల న క న. స శ 1 ॥ ళం స్త గ్‌ జ న! శ్‌ ప ౪ ప జలి త్‌ 1 టు ళ్‌ ళ్‌ ళ్‌ ల్స్‌ వే టి / న! త్తి గె వ్‌ భ్‌.

తెలుగుతోసహా మధ్య(ద్రావిడభాషల్లో న్త్రీలను సూచించే కొన్ని పదాత్లో

• ఆక్‌ (ప్రత్యయం కనిపిస్తుంది.

తె. కోడలు; కొలా. కొరల్‌ “తమ్ముడి భార్య"; నా. కొరళ్‌ “కోడలు, "పెళ్ళికూతురు"; ప. కొడొల్‌ “పెళ్ళికూతురు*, గ. కొడల్‌ “కోడలు, తమ్ముడి భార్య*; గోం. కొరిఆడ్‌ కోడలు.

తె. చెలియలు, చెల్లైలు; ప. చాలల్‌, గ. నేలల్‌, చెల్లాల్‌ః గోండి, నేలాడ్‌.

తె. మణఅ6దలు; కొలా. మరందల్‌; కుయి. (మీగలి.

కొలా. పొదల్‌ “అత్త*; నా, పొదళ్‌ “అత్తి; ప. పొదల్‌ “భార్య ఆక్క"; గం పొదల్‌ "అత్తి; గోం. పోడాల్‌, పోరాడ్‌ “అత్త*; కుయి పోర “భార్య అక్కా”.

ఈ విధంగా *ఆక్‌ (ప్రత్యయం చేరిన పదాలు ఉత్తర దకిణ (ద్రావిడ భాషల్లో కనపడవు. వీటిల్లోని ధాతువులు మూలదద్రావిడ 'భాషలోనివే. వాటికి త్తీ వాచక (ప్రత్యయ) చేరటం ఈ మధ్య (ద్రావిడభాషల్లోని నూతన పరిణామం.

మూడోవర్షం వ ఈ వర్గానికి చెందిన భాషల్లో ఏకవచనంతో త్తి తిర్యగ్దడవాచకాలకు &ఒక ప్రత్యయం, మహద్వాచకాలకు మిక ప్రత్యయం ఉంటుంది. బహువచనంలో మహన్మహతీ వాచకాలకొక యత్యయం, మిగిలిన వాటికి ఒక (ప్రత్యయం చేరుతుంది. అంపే

ఏకవచనం బహువచనం మహత్‌_పురుష వాచక్తం త్తీ పురుష వాచకాలు అమహత్‌ _ పురు షేతరాలు తిర్యగ్దడ వాచకాలు (తీ తర్యగ్షడాలు (మహతీతరామహద్వాచకాలు )

ఈ వర్షంలో రెండో వర్గంలోని ఏకవచన ద్వయ విధానం, చెప్పటోయే నాలుగో వర్ష్శంలోని బహువచనద్వయ విధానమూ ఉన్నాయి. ఇందుతో మహతీవాచకం ఏకవచనంతో ఆమహ తులతోను, బహువచనంలో మహ తృులతోను కలుసుంది. తెలుగు, కురుఖ్‌, మాలో భాషలీ వర్గానికి చెందినవి. న

తె, వాడు అది వారు అది అవి

కురు, ఆన్‌ ఆద్‌ ఆర్‌/ఆట్‌డర్‌ ఆడ్‌ ఆఅబట్‌డా

మా. ఆహ్‌ ఆథ్‌ ఆర్‌ ఆథ్‌ ఆథ్‌

తెలుగులో మహతీవాచక ఏకవచనాన్ని టోధించటానికి ఆనంతర కాలంలో కొన్ని (ప్రత్యయాలు కత, త, లు/ఆలు వంటివి ఏర్పడ్డాయి. చెలిక తె, చెంచెత, సవతాలు, కోడలు, ఇల్లాలు, తొయ్యలి, పైదలి మొదలెయినవి. ఇంకా ఆక్క-, అమ్మ వంటి పదాలుకూడ చేరతాయి. ఆమె, ఆవిడ అనే స్త్రీ వాచక సర్వనామాలు కూడ ఆర్వాచీన కాలంలో వాడుకలోకి వచ్చాయి.

నాలుగో వర్గం: ఈ వర్షపు భాషల్లో ఏకవచనంతో శ్తీ వాచకాలకు, పదక నాశచకాలకఏ_ ఆం - ఒర

౨98 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన చర్షాలకంజక ఇది నూతన పరిణామం. బహువచనంలో మూడో వర్గంలో ఉన్నట్లు స్తీపుం సామాన్య బహువచనం (౪9166౧6 జ అహమదృహువచనమూ ఉన్నాయి. ఏకవచనం బహువచనం మహక్‌_పురుష వాచకం . వాచకాలు మహతీ- స్రీ వాచకం (త్తీ పుంసామాన్య బహువచనం) మహతీతర అమహతశ్‌ _ తిర్యగ్దడ వాచకాలు మహతీతరఆమహత్‌ _ తిర్యగ్ణ డాలు ఈ పద్దతి తమిళ, మళయాళ, కన్నక, తుళు భాషల్లోను, కోట, కొడగు భాషల్లోను ఉంది. తం మ. కం తు కోట కొడగు అవన్‌ ఆవన్‌ అవను ఆయె అవ్‌న్‌ అఆవెన్‌ *వాడు" ఆవళ్‌ అవశ్‌ అవక్‌ ఆళు అవ్‌౪్‌ అవ * ఆమె అవర్‌ అవర్‌ అవరు ఆరు ఆవ్‌ర్‌ అవు *వారు" అదు ఆదు అదు అవు అద్‌ అది శట్రద్రి" అవ్‌ /అవై ఆవ అవు అయ్‌ుకుళు అద్‌ ఆది ఆవి" 'ప్రాణ్‌ వాచక ళద్దాల్లో సహజ లింగభేదాన్ని తెలియజేయవలసి వచ్చి నప్పుడు కొన్ని పదాలు, (ప్రత్యయాలు ఆయానామాలకు చేర్చటం కొన్ని భాషలో కనిపిస్తుంది. ౧౧ త. పెణ్‌కుదిం ఆ రంి, అణ్‌కు క 9 పెపైక్కోలి “కోడిపెట్ట క్‌? (ర రోదిరై. “మగగుర్రం, చి క! క్‌ హెబ్డుకుదిరె “ఆడగు[రం, గండుకుదిరె “మగగు[రంి. పోతుపా తె ఆడగు[ర్రం-మగగు[రం, కోడిపెట్ట-కోడిపుంజు, ెంటిపావురం-_ వురం, ఆడవిడ్డ _.మగబిడ్డ, మనుమరాలు_మనుమడు. కువి. తవిపజ్డి *ఆ౩పంది", పోతుపజి “మగపంది", తలిగొరె *ఆడ గొంె పోతుగారె “వీరగా, ద / పద్ధతి.అంహపే, మవ శ.డ్లో వర్షంలో ది లో పక లే ద్యుర్రావిడ భావల్టోని వో + గ - వచనం 'రెండు రూపాలూ, బవాువచనంలో రెండు రూపాలూ ఉన్నాయి. ఇక్కడున్నది రెండు వచనాతోనూ లాషల్లు పంద ప మౌరిదావడ భాషలో ఉండేదనీ మిగిలిన విడిపోయాయసీ యూల్‌ ఎ కీలిగందం, వం వాచకాలు అమహ త్తులనుంచి న్లొక్‌, భద్రిరాజు కృష్ణమూర్తి అభిప్రాయపడ్డారు. తెలుగు, కురుఖ్‌, మాలోలకు చెందిన మూడో వర్గంలోని లింగభేదమే మూల భాషలోని లింగ భేదమై ఉంటుందనీ, ఈ మూడు భీషలూ భౌగోళికంగా సన్నిహి తంగా లేకపోయినా, భిన్నమయిన ఉపకుటుంవాలకు చెందినా, పీటిల్లో లింగ భేదం

పదనిర్మాణ శాస్త్రం వల0ి సమానంగా ఉండటం వల్ల అది మూల భాషా లక్షణమై ఉంటుందని ఎమెనో, పి.యస్‌ సుుబహ్మణ్యం అభిప్రాయపడ్డారు నాలుగో వర్గంలోని దక్షిణ (ద్రావిడ భాషలకు చెందిన ఏకవచన్యత్రయ విధానం, బహునచన ద్వయ విధానం మూల భాషలోని విధానమని బరో, భట్టాచార్య భావించారు.

మొత్తంమీద మూల దావిడంలో స్త్రి వాచకం (ప్రత్యేకంగా లేదనీ ఆది ఏకవచనంలో అమహతులో కలిసివుండేదనీ చాలమంది ఆంగీకరించిన విషయం. బహువచనంలో మహత్తుల్లో కలిసిపుందేదా లేక అమహత్తుల్లో కలిసి ఉండేదా అనే విషయంలో అభ్మిపాయ భేదాలున్నాయి. మహత్ముత్లోనే కలిసి ఉండేదని పి.యస్‌. సుబ్రహ్మణ్యం ((ద్రావిడ భాషలు, పుట-181,1877), అమహ త్తుల్లోనే కలిసి ఉండేదని భ్యదిరాజు కృష్ణమూర్తి (66౧4ల 296 సెంమినిలా. 12 వ౯0౯౮-౨211412%, 9-4 1975 కచ్చితంగా చెప్పారు. మిగిలిన భాషల్లో ఏర్పడినవి నూతన పరిణామాలని భావించారు.

వచనం

(ద్రావిడ భాషల్లో ఏకవచనం, బహువచనం అని వచనభేదం రెండు రకాలుగా ఉంటుంది. ఏకత్వాన్ని బోధించేది ఏకవచనం. బహుక్వాన్ని (అనేక్షతను టోధించేది బహువచనం. ఈ (ద్రావిడ భాషా నామాలకి చేరే వచన ప్రత్యయా అలో వచన బోధకత్వమే కాక లింగభేదం కూడ అంతర్లీనమై ఉండటం వల్ల ఈ భాషల్లో వచనబోధక (ప్రణాళిక లింగటోధక (ప్రణాళికతో ముడిపడి ఉంటుంది. ఆందువల్ల లింగవచన (ప్రత్యయాలని కలిపి చర్చించవలసి వన్తుంది.

(ద్రావిడ భాషల్లో నామాలకు వాటి లింగభేదాన్ని బట్టి, " వచన భేదాన్ని బట్టి వేర్వేరు వచన (ప్రత్యయాలు చేరకాయి. లింగభేదం ఏ విధంగా ఉంటుందో ఇంతకు ముందే చూశాం ఆయా లింగభేదాన్ననుసరించి వచన (ప్రత్యయాలు చేరే పద్ధతిని పరిశీలిద్దాం.

మహదేక పచనం : తమిళ మలయాళ భాషల్లో “న్‌”, పాత కన్నడంలో వ్సి ఫ్రత్యయాలుగా కనిపిస్తాయి. త. మ. రామన్‌, క. రామమ్‌ “రాముడు, తెలుగు శాసన భాషలో న్‌ (చామియన్‌, మగన్‌, మహేంద్రన్‌, న్హు (వాన్లు, పుణ్యకుమారున్దు),“ణ్ఞు” (వాజ్షుగా కనిపిస్తుంది. ఇది తరువాతి కాలంలో “ండుగా “డుగా పరిణామం చెందింది ( రాముండుంరాముండు ఏ ఆధునిక భాషలో అరసున్న కూడ లోపించి పోయింది. ఈ మహదేకవచన (ఫత్యయానికి మూల రూపం *-న్స్‌త్త్‌ అనేది.

స్రీ వాచకైక వచనం ఇది దక్షిణ (దావిడ భాషలయిన తమిశ, మఠ యాళ, కన్నడ, తుళు భాషలకే పరిమితమయింది. "క్‌" అనేది ఫప్రయ్యయంగా కనిపిస్తుంది. ఆవళ్‌ ఆమె, ఇవళ్‌ ఈమె", మగళ్‌ "స్త్రీ, వందాళ్‌ *“వచ్చినట్లి స్టీం. ఈ (ప్రత్యయానికి మూలరూపం *-ఆక్‌ అనేది. తెలుగులో (ప్రాచీనకాలంలో ఇటువంటి రూపాలులేవు. అమహదేకవనచన రూపాన్నే వాడేవారు. ఆధునిక

౨80 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన కాలంలో ఆకె, ఆపె, ఆమె, ఆవిడ, ఆయక, ఆవిడ, ఈకె, ఈసె, ఈమె... వంటివి ఏర్పడ్డాయి వీటికి మూలం *ఆళ్‌ (ప్రత్యయం కౌదని స్పష్టం. ప్రాచీన తెలుగు భాషలో ఉన్న మనుమరాలు, ఇల్లాలు, చూలాలు, కోడలు, చెలియలు వంటి పదాళ్లోని _ఆలు *ఆళ్‌ నుంచి పరిణమించినదే. అమహదేకవచనం : ద్‌ అనేది అమహదేకవచనంలో (ప్రత్యయంగా కనిపిస్తుంది. దీనికి మూలరూపం _*ఇత్‌. త.మ.క. అదు, ఇదు; తె. అది, ఇది. వీటిల్లోని ఆ,ఇ లు నిరేళ సర్వనామ (ప్రాతిపదికలు. ఛం 0౧ మహన్మహతీవచనం : తమిళ, మలయాళ, కన్నడ, తెలుగు భాషల్లో సీం వాచక ఐహువచన రూపాలు మహదృహువచనంలో కలిసి ఉంటాయి. ఇదీ స్త్రి పుం సామాన్య బహువచనం (6౨:66౧6౪ 914౯21) ఆనబడుతుంది. దీన్ని తెలిపే ప్రత్యయం *-ర్‌. ఇది తమిళంలో -ర్‌/-ఆర్‌ /-ఇర్‌ /_మార్‌/_మర్‌ గా కనిపిస్తుంది. ఆవర్‌ వాడి”, అరసర్‌ “రాజులు, మగళిర్‌ “పీ 9లు, కళ్లన్‌ అాశలో ళా మార్‌ “దొంగలు”, ఎణ్మర్‌ *ఎనిమిది మంది". మలయాళంలో కూడ డే విధంగా ఉంటుంది కన్నడంలో -అర్‌/-_ఇర్‌ గా కనిపిస్తుంది. అరసర్‌ రాజులు, మగళ్‌దిర్‌ కూతుళ్లు, మగందిర్‌ “కొడుకులు”, తెలుగులో (ప్రాచీన సాహిత్యంలో రు/జు అనేది న్నీ పుం సామాన్య బహువచన (ప్రత్యయంగా కనిపిస్తుంది, అల్లురు, చెల్లెంథడ్రు, కోడం |డ్రు, విలు కాలు మొదలయినవి. ఆధునిక భాషలో ఈ “రు స్టానాన్ని *లు" ఆక్రమించింది. అప్పుడు అల్లుళ్ల, చెల్లెళ్లు, కోడళ్ల నంటి రూపాలేర్పడ్డాయి. సర్వనామూలలోన్సి బవాంవచన (ప్రత్యయమయిన రు (ప్రాచీన భాషలోను, ఆధునిం భాషలోను కూడ అదేవిధంగా ఉంది. మీరు, తమరు, వారు, వీరు, అందరు (అ), ఇద్దరు ముగ్గురు, నలుగురు. ద! వాచక అమో “లు బహువచన (ప్రత్యయం. ఇది మహద్వాచక, మహతీ మెన త ం ఆా ద్వాచక నామాలకి కూడ చేరుతుంది. అమహదృహువచన (ప్రత్యయ షా సై చాల (ప్రాచీన కాలం నుంచీ తెలుగులో అన్ని నామవాచకాలకి ౦౫ శః క ఇది మూ 0ది. ఉదా: కొడుకులు, రాజులు, (పాజ్న్వన్నయ కాలపు కాసనాలొో ర్య + కారంగా ఉండేది. సంవత్ప్సరంబుక్‌, రాజుక్‌, పెరళ్‌. (౧ జి అడ ఇట ష్‌ తలో బప స్దఎహువచనం ; (ద్రావిడభాషల్లో అమహద్వాచకాలకు బిహృ (వడభ న్‌ గ్రత్యయం చేర్చడం వై భాషికమనే చెప్పాలి. ఉ తర దక్షిణ షల్లో ఇప్పటికీ అంతే. మధ్య (ద్రావిడభాషల్లో మాత ఈ (జే నిత్యంగా చేరొసార్రు. ల న్‌ “హౌ ఈ ప్రత్యయాన్ని వక తొల్కాస్పియంలో అమహదృహువచన (ప్రత్యయం -_కళ్‌ అనీ అది వ్ర్‌ఫోమనీ చెప్పబడింది. ఈ _కళ్‌ (ప్రత్యయం సంగంవాజ్మయంలో ఆరుదుగా తడనిత మొత్తం దీని ప్రయోగాలు ఏదెనిమిది కంశ ఉండవు, సంగకాలప్ప వాతి సావి క్ల వాత్యంలో దిని వాడుక ఆధిక మైనట్లు తెలుస్తుంది. అమహద్వాచకా

పదనిర్మాణ కాస్త్రం వివ! లకి బహువచనంలో ఈ (ప్రత్యయాన్ని చేర్చటం ఇప్పటికీ తమిళంతో లేదు. నాల్‌ మాడు “నాలుగు పపఘవులు ఆంటారే కాని నాల్‌ మాడుగళక్‌ అనాలనే నిబంధన లేదు. కొన్ని మాండలికాల్లో _౫్‌ కూడ కలిపి వాపతారు. మలయాళంలోను, కన్నడంలోను కొడ ఇంతే. మ. నాల్‌ కల్లు (గళ్‌) “నాలుగురాళ్ల”, క. ఎరడు మర (గళు *'రెండు చెట్లు.

అమహద్వాచక బహువచన (సత్యయమైన ఈ -కళ్‌ క్రమంగా మహ , ద్వాచకాలకి, మహతీవాచకాలకి కూడ చేరింది. త. పెణ్‌కళ్‌ *స్తీంీలు-; మ. స్త్రీ కళ్‌ “స్త్రీలు”, క. కవిగళ్‌ “కవులు; తె. అన్నలు. ఈ విధంగా ఇది స్త్రీ పుం సామాన్య బహువచన స్థానాన్ని ఆక్రమించింది. ఈ -కళ్‌ (పత్యయల కొన్ని సార్లు స్త్రీ పుం సామాన్య బహువచన (ప్రత్యయమయిన “ర్‌” తరువాత కూడ చేరుతుంది. త.మ.క. ఆరసర్‌ గళ్‌ రాజులు', అవర్‌కళ్‌ “వారలు". ఇది బహు వచన (ప్రత్యయంపైన మరల బహువచన (ప్రతయం చేరటం. ఈ పునరుక్త బహువచనం (603016 16౦౯21) గౌరవసూచకంగా కూడ వాడటం జరుగుతుంది.

అమహదృహువచన (ప్రత్యయం తమిశ మళయాళ కన్నడ భాషలలో _కక్‌ గాను, తెలుగులో ((-లు గాను) (అనుచిత విభాగం దృష్టిలో -కళ్‌ గాను, కనిపిస్తుంది. కయి, కువి, గోండి భాషల్లో క్‌, -స్క్‌- గాను, కొండ భాషలో _=క్‌ గాను, కొలామి, పర్ణ, గదబ, ఒల్లారి భాషల్లో _ల్‌* -కుల్‌ గాను, చాహు యిలో -క్‌; -స్క్‌- గాను కనిపిస్తుంది. కురుఖ్‌, మాలో భాషల్లో ఈ బహువచన (వత్యయం కనపడదు.

కాల్ష్వెల్‌ దృష్టిలో*జకళ్‌ ప్రాచీన్యద్రావిడ అమహద్చహువచన (ప్రత్యయం, దీనినుంచి (దావిడ భాషలోని పై బహువచన (ప్రత్యయాలు ఏర్పడ్డాయని కొందరు భాషాశాస్తుజ్ఞులు భావించారు. దీన్ని అంగీకరి న్తే- తెలుగులోని “లి మూల (ద్రావిడంలోని *కళ్‌ నుంచి వచ్చింది. మూర్జన్య + కారం దంత్యంగా సరిణామం ఇెందింది. ఎలుకలు (4౬ ఎలికళ్లొ, ఏను(గులు (ఉయభూనై గళ్ళ, కొలంకులు (గకుళంగళ్ళొ, చిలుకలు (కిశికకొ, (మ్రాంకులు (గమరంగళొి మొదలైన పదాల్లో బహువచన (ప్రత్యయం *లు గానే కనిపిస్తుంది. కాని తమిళాది భాష ల్లోని సమానపదాలను బట్టి ఈ పదాలలోని క/గ లు (ప్రాచీనకాలంలో బహువచన (పత్యయంలోని భాగమని తెలుస్తుంది ఆ బహువచన (ప్రత్యయమే *-కశ్‌. అదే తెలుగులో _కలు గా మారింది ((కాళ్స్వైల్‌, పుట 245). ఇక్కడ అనుచిత విభాగం వల్ల *-క నామపదంతో కలిపివేయబడింది. *లు (_పత్యయంగా భావించబడింది.

తరువాతి పరిళోధకులు కొందరు మూలద్రావిడ భాషలోనే ఇక్‌, ఇక్‌ అనే బహువచన (_ప్రత్వయాలు వేరువేరుగా ఉన్నాయనీ తరువాతి కాలంలో అవి కొన్నిభాషల్లో కొగాను, కొన్నిభాషల్లో శొయల్‌ గాను ఉన్నాయనీ తరువాతి కాలంతో మరికొన్నిభాషల్లో ఈ ర0డు బహువచన ప్రత్యయాలు కలిసి *కళొ అనే పృనరు క రూపంగా మారిందసీ అభిప్రాయపడ్డారు. వీళ్ళదృష్టిలో మూల దద్రావిడభాషలో అక

రితి తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన లేదు. దకీణ ్రావిడభాషల్లో మాత్రం పునరు క్తబహువచన కళ్‌ వాడబడుతోంది. మిగిలిన భాషల్లో ళ్‌, క్‌, స్క లు బహువచన (ప్రత్యయాలుగా కనిపిస్తాయి. తెలుగులో ఎక్కువ నామపదాలకి బహువచనంలో -లు (పత్యయమే చేరుతుందనీ ఈగలు, ఎలుకలు, ఏనుంగులు, గొడుగులు, చిలుకలు, మడుగులు, (మూంకులువంటి కొన్నిసామాలకి మాత్రమే *-కళ్‌ చేరిందని చెప్పవచ్చనీ భది రాజు కృష్ణమూర్తి (౧౮౨ 9 258) చెప్పారు ఈ అమహద్చవచన (ప్రత్యయం మూలద్రావిి భాషలో వై భాషికంగా ఉండి మూల మధ్య (ద్రావిడ భాషలో నిత్యంగా మారి ఉంటుందని చెప్పాలి. ఇది ఉత్తర దక్షిణ ద్రావిడభాషల్లో టికీ నిత్యంగాదు. మధ్య (దావిశ భాషల్లోనే నిత్యం. తెలుగులో కూడ వంద ఎకరం, నూరుగడప, వేయి విస్తరి, లక జనం మొదలయిన పదాల్లో బహువచన (ప్రత్యయం లేకుండానే వాడతారు. మూల భాషా లక్షణం ఇటువంటి చోట్ల మిగిలి ఉన్నదనవచ్చు. విభక్తి కోంత. బో టైన్‌ కన్ని పదాలతో వాక్యం ఏర్పడుతుంది సంపూరరాన్ని ఫం పదాలకు గల పరస్పర సంబంధం ఆయా పదాలకు చేరి ఉన్న [ప్రత్యయాలు లేక పరసర్గలు సూచిష్తూంటాయి. ఇటువంటి (ప్రత్యయాలు ఆర్యభాషల్లో ఉన్నాయి. సంస్కృతంలో ఎనిమిది విభ కులకు మూడు వచనాలోను వేరు వేరు (ప్రత్యయాలు నిర్దేశించ బడ్డాయి. పా గా నచే. బ్రా (ద్రావిడ భాషల్లోని విభక్తి _(పణాళిక సంస్క్భాతానుక రణం వల్ల ఏర్పడి సంస్కృ దంచే భాషల్లోని విభక్తులు సంస్కృతం కంక భిన్నంగా ఉంటాయి. పయికి ని విభక్తి (ప్రత్యయాలు చరి్య(త్రకందని కాలంలో ఏర్పడి, (ప్రత్వేక చేర్చబడి చం రేక "కేవల (ప్రత్యయాలుగా పరిణమించి నామాలకు, ధాతువులకు తెలీదు. (బ్రావక ుంవతున్నాయి వీటికి మూలరూపాలూ వాటి అర్ధాలూ రూపాలు మఠం విభక్తులలో కొన్ని (ప్రత్యేక పదాలు లేదా వాటి ఆవశిష్ష

• న్ని కేవల (ప్రత్యయాలు. ల భాషా వభష్నకని విభ కి, (పణాళికను సంస్కృృత పండితులు, సంస్కృత ఉందో యిన పండితులు సంస్క్ట్యాతంతో ఏ ఆరంలో ఏ (ప్రత్యయం. “0౮ ఆ అర్దాన్ని మనసులో పెట్టుకొని తదర్లటోధక మెన "దావిడ పదాలను (పత్యయాలునా యు ట న్‌ న 1 ల ఆ శేవల పరిగణించారు. ఇవి కొన్ని (సత్యేక పయోగార్హాలు కొన్ని ఛత్యయత్వం కలవి యా బహువచనం రో ఫకవచనంలో ఏకవచన రూసంపైనా (చెట్టును), చేరతాయి. ౯ “దనన ప్రత్యయం చేరిన నామంపై నా (చెట్లను) విభక్తులు తారు గాబట్ట వ్ల భాషల్లో విభ క్ష్యర్ధాన్ని సూచించటానికి (్రత్యేక పదాలను వాడ పదాలు పొ టిల్లో విభక్తులు ఎనిమిది అని పరిమితి లేదు. విభ_క్ష్యర్థం గల షి (కింద, ప్రక్క: వెనుక, మీద వంటివి ఎన్నో ఉన్నాయి.

పదనిర్మాణ కాస్త్రం లిళిలి

ఈ భాషత్లో పథమావిభక్తి రూపం నామమే. త. మ. తంది (తమ్ముడు). క. అజ్ఞ. తె. ఆన్న మొదలగునవి. బహువచనంలో లింగభేదాన్ని బట్టి ళర్ర్కా ₹/కళ్‌ "లు చేరతాయి. తెలుగు వై యాకరణులు “డు,ము,వుి వథతమా విభద్రి (భత్యయాలని చెప్పారు. కాని *, అవి విభక్తి (పత్యయాలు కావనీ వాటి చరి(తను పరిశీలిన్తే తెలుస్తుంది.

డు,ము అనేవి లింగటోధక (ప్రత్యయాలు *-న్‌త్‌ (పత్యయం యొక్క పరిణామ రూపమే *డు మహదేక వచన (ప్రత్యయమైన ఈ *-న్‌త్‌ాా-న్‌త్‌ాా -న్‌డ్‌ఇా-ణ్తుం-ండుషు-ంయడువు-డు గా పరిణామం చెందింది. *ఆవన్‌ త్‌ అవన్‌ త్కృువాన్తుపావాణ్ణు పావాండుూ_వాండువావాడు గా ఈ *డు" (ప్రత్యయం ఏర్ప డింది. కాలక్రమంలో ఇది తత్సమ నామాలకుకూడ చేర్చబడింది , ఉదా: రాముండు, కృష్ణుండు. కొంతకాలానికిది (పథమావిభ క్తి (ప్రత్యయంగా కూడ భావించబడింది.

ఆఅమహద్వాచకాలయిన దేళ్యపదాలలోని =_ంబు వర్ణం యొక్క పరి జామ రూపమే “మూ. _౦బుూ,-మ్ముూ-ము గా ఇది వరిణామం చెందింది. పాంబుూూపాముపఎపాము. సంస్కృతంలోని అమహన్నపుసంక శద్దాల (పధ మైన వచనరూపాలు ధనమ్‌, వనమ్‌ మొదలై నవి ఉత్వాన్ని చేర్చుకొని తెలుగుతో ధనము, వనము అనే విధంగా ముగంత రూపొలయినాయి. ఇట్లా రెండువిధాలుగా ఏర్పడిన ఈ ము వర్ష ంప్రధమైక వచన (ప్రత్యయంగా భావించబడింది. క్‌

ఇక “వు” అనేది కొన్ని పదాల చివర ఉచ్చారణ సౌలభ్యం కోసం చేరినది.

తమిళ మలయాళ కన్నడ భాషల్లోను నామాలే (ప్రథమా విభక్తి రూపాలు. సాధారణంగా మహద్వాచక శతధమైక వచన రూపాలు *న్‌" అంతవుందు కలిగినవి (ఆవన్‌ “వాడు. మహతీవాచక (పథమైక నవచనరూపాలు *కొ అంత మందు కలవి (అవళ్‌ “ఆమె”. ఆమహద్వాచక పధమైక వచన రూపాలు “క్‌,మ్‌' అంతమందు కలవి "(ఆదు, మరమ్‌ “అది, చెట్టు. మహన్మహతీ ప్రథమా బహువచన రూపాలు రేఫాంఠాలు (అనర్‌ “వారు. అమహదృహు వచన రూపాలు “కక్‌” _పత్యయాంతాలు (895 “చిలుకలు %,

ద్వితీయావిభక్తి నుంచి (ప్రాతిపదికలో మార్పు వస్తుంది. ద్వితీయా ద్యంగం అన్ని విభక్పులలోను ఒకేవిధంగా ఉంటుంది. ఆ ద్వితీయాద్యంగం పైన (వధమేతర విభక్తి (సత్యయాలు చేరతాయి. (పాతిపదికకు ద్వితీయాది విభక్తి (నత్యయాలకు మధ్య కొన్ని (ప్రత్యయాలు చేరతాయి. వాటిని బొపవిభ కికాలు ఆంటారు. తమిశంతో “సారిమై” అనీ, మలయాళంలో అనుసంధాయక వర్షాలనీ, కన్నడంలో ఆగమవర్జాలనీ ఆంటారు. వీటిని కాట్హ్వైల్‌ ంకంం610021 లేల 6145 అన్నాడు, _"

లిలిడీ తెలుగు భాషా చర్మిత _- తులనాత్మక పరిశీలన ద్వితియ : తమిళంలో -ఐ అనేది _ప్రత్యయంగా కనిపిస్తుంది. అవనై “వాణ్ని” ఎన్నై “నన్ను”, కాల్లై “కాలిని”, కజ్ణై “కంటిని, పామై “పాముని”, మరతై, “చెట్టుని లం మలయాళంలో -ఎ. ఆవనె “వాణ్ని”, మగనె “కొడుకి. కన్నడంలో -అమ్‌, _అను/-అన్ను. మరవమ్‌,మరవను, “చెట్టుని”, భగవను/భగవన్ను “భగవంతుణ్ని. తెలుగుతో -ను. వనమును, వారలను, హరిని.

ఆ ఈ విభ క్తి ప్రత్యయానికి మూలరూపాలు +*-అయ్‌, *-అన్‌ లు, తమిళ మలయాళ భాషల్లోని ప్రత్యయాలు మూలరూపమైన *-అయ్‌ నుంచి ఏర్పడ్డాయి. కన్నడం తెలుగులలోని ప్రత్యయాలు _*అన్‌ నుంచి ఏర్పాడ్డాయి.

తెలుగులో కూర్చి, గుజించి అనే పదాలను ఈ ద్వితీయార్థంలో వాడ శారు. ఇవి (ప్రత్యేక పదాలే. తృతీయ ; తమిళంలో _అన్‌, _-ఆల్‌ అనేవి కరణారంలోను, ఒడు, ఓడు అనేవి సహార్దంలోను వస్తాయి. మరుప్పినా “తొండం నొతో”, "కై యాల్‌ “చేతితో”, అవనొడు/అవనోడు “ఆఅతనితో'. మలయాళంలోను ఇచే విధంగా ఉంటుంది. అనేది నహ లో -ఇమ్‌, -ఇందె/_ఇంద అనేవి కరణార్థంలోను _ఓడనె సహ ప ప ఈ ఇల్టి $ డనె నార్‌ రు చేరతాయి. పూగళిమ్‌/హూవుగళింగ పూవులతో, నన్నా సహారంలో తెలుగులో చేతన్‌/చేన్‌ అనేది కరణారంలోను, తోడన్‌/తోన్‌ అనేద రంలో ను చేరతాయి. కత్తిచే(త)న్‌, నాతో(డ్రన్‌,. ఒకే వ్రత క్షరకాళానికి, సహార్దానికి కూడ తమిళం, తెలుగు వంటి కొన్ని భాషల్లో ప్రత్యయ హూ న్ని వాడతారు. మొ శ్రానికి కర ణార్జాన్ని సూచించే మూలభాషా గ్రైన్‌/-అల్‌. సహార్దాన్ని సూచించేది ఇంఒడు/- ఓడు, దీనికి ప్రాచీన రూపం తె సన షో ) శట్టిం నుంచి వచ్చింది. తోజమె ఆశ 1 పం తెలుగు శాసన భాషలో తోజన్‌గా కనిపిస్తుంది. తమిళంతో ఒఅ లీ పదం తోడ్డు (0౦౫9212031 9) అనే అర్థంలో ఉంది. అవనుక్కు లలో -క్కు= అనేది ప్రత్యయం. ఎనక్కు "నాక", “సముద్రానికి లో _క్కుం, -న్ను/-ను. ఎనక్కు “నాకు, కడలుక్కు ? మగన్ను కొడుకుకి, అవను *వాడికి. కన్నడంలో క్కె/గె. మరక్కె- “చెట్టుకి, కలిగె “కవికి. అరంలో వాట్‌ _కున్‌ నాకు(న్‌,. కొణకున్‌, స్‌ ఆనేవి కూడ ఈ ఏ శారు. ఇందులో కొణ అంక (పయోజనం అని ఆర్థం. ఇది (ప్రత్యేక

పదనిర్మాణ శాస్త్రం వ8ి5్‌ పదం “కు” అనేది (ప్రత్యయం. ఇక కు -[-ఆయిపాకయియికై . ఇందులో “కు ప్రత్యయం.

ఈ చతురీ విభక్తి [పత్యయాలకి మూలరూపం -*క్కా. ఇది అన్ని (ద్రావిడ భాషల్లోను ఉంది.

పంచమి . తమిళంలో _ఇన్‌ అనేది (ప్రాచీన భాషతో ఉంది. మళఠె యిన్‌ “కొండమీద నుంచి. దీనికి ప్రయోగాలు తక్కువ. నిన్‌లు “నిలిచి. ఇరుందు “ఉండి అనే పదాలు వాడబడదేవి. వాన్‌ నిజున్ల్‌ “వర్షం నుంచి", వర్షం వలన, నాల్లైయిరుందు “ఫొద్దుననుంచి” ఆధునిక భాషలో సప్తమి (పత్యయమైన -ఇల్‌ కి ఇరుందు “ఉండి” అనే పదం చేర్చబడి ఈ అర్జాన్ని స్తుంది. వ్‌ట్టి విరుందు “ఇంటినుండి”.

మలయాళంలో _-ఇల్‌ అనే దానికి నిన్ను *నిలిచి” అనే పదాన్ని చేర్చి వాడతారు. వానిల్‌ నిన్ను “వాననుంచి"”.

కన్నడంలో దెస ఇంద అనేది చేరుతుంది. అఆవనదెస ఇంద “ఆతని వలన నుండి”.

తెలుగులో -నుండి/-_నుంచి. ఇంటి నుండి/నుంచి. ఇంకా వలన, కంజె, పట్టి అనేవి ఈ విభ_క్ష్యర్థంలో వాడటం కనిపిస్తుంది. ఇందులో వలను అనే పదా నికి వైపు, దిక్కు అని అర్థం. దాని స్ప్తమ్యుంత రూపం వలన అనేది. పట్టు భద్దం నుంచి ఏర్పడింది పట్టి. ఇక కు _-అంకెన్‌ కంటెన్‌.

ఈ విభక్రి (పత్యయానికి మూలభాషారూసం *._ఇన్‌,

షష్టి ; తమిళంలో -ఆ, _అదు, -ఇన్లొ అనే (సత్యయాలూ, ఉబటైయ అనే పదమూ ఈ ఆర్హంలో కనిపిస్తాయి. యానై య “ఏనుగు యొక్క”, ఎనదు “నా యొక్క", మరత్తిన్‌ “చెట్టుయొక్క", ఎన్‌ ఉట్తైయ “నాయొక్కి. ఉతజెయ అనే పదానికి కలిగి ఉండటం, 'స్వామిత్వం అని అరం. లా

మలయాళంలో (ప్రాచీనకాలంలో ఉటై. తరువాతికాలంలో ఉటైయ కని పిస్తుంది. అవనుజైయ “అతని యొక్క.

కన్నడంలో _ఆ, _-ఆదు. ఆవన “వాని యొక్క, ఎనదు *నా యొక్క.

తెలుగులో షష్టీ విభక్రికి (సత్యేక (ప్రత్యయం లేదు. వ్యాకరణంలో సంబంధార్దంలో చెప్పబడిన యొక్కకి సాహిత్యంలోను, వ్యవహారంతోను వాడుక తక్కువ. అసలు లేదనే చెప్పవచ్చు. నా పుస్తకం, నీ యిల్లు, (ప్రాచీన భాషలో నా/నాదు, నీ/నీదు వంటి రూపాల్లో దు (ప్రత్యయం కనిపి స్తుంది.

ఈ షష్టీ సత్యయం చాల భాషల్లో లేదు. ఉన్న భాషల్లో కూడ నిత్యం కాదు. కాబట్టి ఆతి (ప్రాచీన కాలంలో షష్టి విభక్తికి _సత్యయం' లేదసీ రెండు నామవాచక పదాలు ఒకదాని కొకటి చేరినప్పుడు మొదటి పదానికి సషష్ష్యుర్షం వచ్చేదనీ భావించాలి. - క

నప్తమి * తమిళంలో _ఇల్‌. ఊరిల్‌ “ఊలక్లో, పీట్టిల్‌ “ఇంట్లో”. ఇది గృహ వాచకం. ఉక్‌ “లోపలి అనే అర్జము కలిగిన పదం కూడ ఈ విభక్ష్య ర్ధంలో వాడబడుతుంది. వైయక్తుక్‌ “లోకంతో”,

నలయాళంలో -ఇల్‌, పోరిల్‌ “యుద్దంలో”.

కన్నడంలో -అల్లి, _ఒక్‌ లు కనిపిస్తాయి. రాజ్యదల్లి “రాజ్యము నందు", రాజ్యదొళ్‌ “రాజ్యంలో.

తెలుగులో _టోన్‌, -నన్‌, -అందున్‌, ఇంటిలో, ఘటమునన్‌, ఘటమునందు, ఊరియందు. [పాజ్నున్నయ కాలపు శాసనాలో '*లోన్‌"కి (ప్రాచీన

ాబ్బ్నన్న వీ (౩ రూపాలయిన -_-ఒళన, -శోన కనిపిస్తాయి. రాజుల్లోళన, కయ్య%ంబుకో న,

ఈ విభక్తిని సూచించేవన్నీ మొదట ప్రత్యేక పదాలే. “ఇల్‌” అనేది గృహ వాచకం, *ఉక్‌ అనే పదానికి లోపలి భాగమని అర్థం, దాని నుంచి తమిళంలోని ఉళ్‌, తెలుగులోని లోన్‌ వచ్చాయి. కన్నడంలోని “అల్లి” అనే పదానికి అక్కడ అని ఆర్థం. తెలుగులోని “అందు” స్టలవాచకం.

నంబోధన : సాధారణంగా అన్ని భాషల్లోను సంబటోధనలో చివరి ఆచ్చు దీర్టంగా పలకబడుతుంది. ఇదే సంబోధనసి సూచిస్తుంది.

ఈ (పధ మేతర విభక్తి (ప్రత్యయాలు, పరసర్గలు (ప్రధమేతర విభ క్యం గంపైన చేరతాయి. ఈ (ప్రధమేతర విభక్ర్యంగరూపం కొన్ని పదాలో పధమారూపష తుల్యంగానే ఉంటుంది. కొన్ని పదాల్లో (ఫథమారూపం కంటే భిన్నంగా ఉంటుంది. అప్పుడు కొన్ని స్వరనామాల్లోస్‌ దీరాచ్చు (హస

• త. యాన్‌ _ఎన్‌, క నాను -నన, తె నేను _నన్‌, నా. ద్వితీయాది మరికొన్ని నామాలకు జొపవిభ క్రి కాలు చేరతాయి, సాధారణంగా నూతి సీర్ప 'ఛాతిపదిక విశేషణ రూపంతో సమానంగా ఉంటుంది. ఉదాహరణకి కొలు. అత్తో మట్టి, అతని ఇల్లు, వీటిల్లోని త్‌, టొ, ఇ అనేవి జౌొపవిభకి బౌపవిభ (దావిడ భాషలను పరిశీలించటం వల మూల(ద్రావిడ భాషలో ఉన్న క్రీకాలను ఊహించవచ్చు. ల

త్‌, ఉలగత అనేద తమిళ నులయాళ, కన్నడ, తెలుగు భాషల్లో ఉంది.

6 త్‌ తి ళ్‌ క్‌ క క్ర కె నూతిలో! ౦లొ”, మ, తొ ట్టత్తిల్‌ తోటలో, క. మరదొళ్‌ చెట్టులో”,

శ ది, కొండలలో ప్రక లలోను, తెలుగులోను కనిపిస్తుంది. ఇంకా గోండి, “దానిని* (త ఈ (ప్రత్యయముంది. త ఏ అినై “ఏీడ్రుని, అదనె

దాని * అదనిల్‌ *ఆంద్రులో”, తె. అదిపాదాని-. * ఆతని- (ఆది__నువా

నూ అన “కంటిలో, _గిన్‌- తమిళ, కన్నడం, తెలుగు భాషల్లో చేరుతుంది. త, కణ్ణినాల్‌ “ఇ” దీన." = సొవిన “పువ్వుయొక్కి, పావింగె “పాముకి. తెలుగులోని

మంచి “న్‌” కారం లోపించి ఏర్పడింది. ఊరికి, కాలికి.

పదనిర్మాణ శాస్రం దితి? పజ-అ- చాల భాషల్లో చేరుతుంది. త.మ. ఎనక్కు- “నాకు”, క. ననగ “నాకు”, తె. రాములకు.

ఇక =*-అన్‌-, *-త్స్‌- ల సమాహారంవల్ల తమిళంతో - అట్‌ - అనే 'దేర్పడింది. పరవజ్ఞిల్‌ “చాలవాటల్లో”. ఇది (ప్రాచీన మలయాళ శాసనాల్లో కనిపి స్తుంది. కన్నడంలోను ఉంది. ఎరడతొక్‌ “రెండిటిలో” తెలుగులోని *టొ ఈ విధంగా ఏర్పడిందే. రెండిటి, వాటి, ఏటిలో, ఇంటిలో.

తెలుగు వై యాకరణులు ఇ, టి, తి లను మాత్రం ఉపవిభ క్రులన్నారు, “అ” వర్దాన్ని గహించలేదు. కాని “అ” కూడ ఇ,టి,తి ల వంటిదే,

ఈ ఉపవిభక్తులు విశేషణద్యోతక (ప్రత్యయాలు. ఇప్పుడు విభక్తి ప్రత్యయాలని వమనమనుకొనే రూపాలు చాలవరకు (పత్యేక పదాలే. వాటికి పూర్వ మందున్న (ప్రాతిపదికను ఈ బౌపవిభ_క్రిక (ప్రత్యయాలు విశేషణంగా మారుస్తాయి. ఇదే ఏటి _(వయోజనం.

కౌపవిభ_క్రిక (పత్యయాలు (ద్రావిడ భాషల్లో 'కేవలం విభక్తి ప్రత్య యాలు చేరినప్పుడే కాక సంబంధార్జ్థాన్ని తెలిసేటప్పుడు కూడ (ప్రాతిపదికకి చేరతాయి. ఉదా: నోటిమాట, ఏటిఒడ్డు, నూతినీరు, కాలినొప్పి. త. కుళత్తు మీన్‌ కచ్చెర్పువ్చు చేప, నురత్వు వేర్‌ “చెట్టువేరు”, క. మరదబెరళు “చెట్టు వేరు”,

సర్వనాషూలు

(దావిడ భాషల్లోని ఉత్తమ, మధ్యమ పురుష సర్వనామాల్లో పిక బహువచన భేదం మాత్రమే ఉంటుంది గాని లింగభేదముండదు, (ప్రథమ పురుష సర్వనామాత్లో లింగభేదం కూడ ఉంటుంది. ఈ సర్యునామరూపాలు ఆయా 1దావిడ భాషల్లో ఏ విధంగా ఉన్నాయో పరిశీలిస్తే వాటి మూల రూపాలను ఊహించ వచ్చు. ఆ మూలభాషా రూపాలు సోదర (ద్రావిడభాషల్లో ఏ విధంగా పరిణామం చెందాయో తెలుసుకోవచ్చు.

ఉ_త్తమపురుషలో వాడబడే సర్వనామాలను పరిశీలిన్నే వాటిని అయిదు వర్గాలుగా విభజింసవలసి వస్సుంది.

ఉత్సమ పురుషైత వచనం (నేను) మొదటి వర్గం : దీని మూలరూపం *యాన్‌/*యన్‌_ నామారూపం జౌొపవిభ జక్రిక రూపం త, యానా ఎన్‌ మ. ఎన్‌ ర్‌ం ఆన్‌ (మ్‌ ఏన్‌=_ "తె, ఏను ం కొ.నా.సంఒం ఆన్‌ అన్‌_

2౭838 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన శెండోవర్గం : దీని మూలరూఫం *ఇాన్‌ /ఇన్‌- త, నాన్ల్‌ లాలా ము. ఇాన్‌, నాన్‌ ఆ కం నాన్‌ (మ్‌ నన్‌-_ తె, నేను, నాను నన్‌-, నా= ఉత్త్మమప్పరుష బహువచనం (మేము మూడోవర్గం ః దీని మూలరూపం *యామ్‌/+*యమ్‌- త యామ్‌, యాంగళ్‌ ఏమ్‌- మ. న ఎజ్జిక్‌ = క్‌ు ఆమ్‌ (న్‌ ఎమ్‌- తె, ఏము న నాలుగోవర్గం దిని మూలరూప౦ +*జామ్‌/“ఇమ్‌- తం నాంగక్‌ ఎం మె, ఇాజ్జక్‌ ఇజ్జక్‌ తె, నేము, మేము మహమ్మ్‌-, మా. ఉ త్రమప్పరుష బహువచనం (మనము అయిదోపర్గం : దీని మూలరూసం *జఖామ్‌ గో ఇమ్‌- త నామ్‌ నమ్‌ (మ్ఫ్ర్‌- మ, నామ్‌ నమ్‌ (మ్‌- క నామ్‌, నావు నమ్‌ (మ్‌- తె మనము మన- టై రూపాల్లో నామవాచకంలో దీర్హాచ్చు, జొపవిధక్తిక రూపంలో పొస్వాచ్చు కనిపిస్తుంది ఏ+ బహువచన భేదం "న, మ ల వల్ప ఏర్పడినటు తెలుసు రే క న ఎ హో ౦ది పదాది వర్షం 1,8 వర్గాల్లో య-/౧-గాను, రెండోవర్గంలో ఇ-/ న- గాన్సు, నాలుగోవర_లో ఇ-/న-,/మ- గాను, అయిదోవరంతో ని మ.గాను కనిపిను౦ద్రి. ౧ / ణి / (౯ పదాదిన అ, వ అ వినిమయం జరిగినప్పుడు ఆ వర్డాన్ని పునర్నిర్మిం చౌలంపె అది లో జ ఫి అ గాని, ఎ గాని కొదబ నామాన్ముంగా అది *య, *ఇ, *చ లటో ప [= ద వాల్లకి పరమైన అచ్చుఅనీ అందువల్ల నే ఆ, వో ల వినిమయం జరిగిందనీ విని కాబట్టి పదాదినున్న జయ, *ఇు *ద్ర నరూఠే వాటికి సరమైన ఆ|/ఎ ల యానికి క; కౌరణమని భావించాలి. ఈ సర్వనామాలలోని ఆ/ఎ ల వినివు డ్‌ ఇదే కారణం.

పదనిర్మాణ కాస్రం వ౨89 ఒకటి, మూడు వర్గాలకి *యౌన్‌ యన్‌-, *యామ్‌/*యమ్‌-లు మయమూలరూపొలు. వీటిల్లోని అచ్చు దక్షిణ 1దావిడ భాషల్లో దీర్చృంగా ఉన్న ప్పుడు “ఆ గాను, (హస్వంగా ఉన్నప్పుడు *ఎి గాను ఉంది. తెలుగుకాక మిగిలిన మధ్య(డ్రావిడ భాషల్లో ఇది ఆ/ఆ- గ అంకే, *యాన్‌ గయన్‌-౫ఆన్‌/ఆన్‌ గా మారింది. (ప్రాచీన తమిళశులో తప్ప అన్నిభాషత్తోను " పదాడది *య- వర్జ్యం లోపించింది. ఆ భాషల్లో కూడ కౌపవిభ_క్తికరూపం ఎన్‌- ఆనే ఉంది. ఈ ఎన్‌ (యెన్‌) యేయన్‌-- నుంచి వచ్చిందే. ఎ-,యె- లు ఎప్పుడూ ఆర్ధభేదాన్ని కలిగి ఉండవు గాబట్టి యొన్‌-పాఎన్‌_. గా మారింది. దీన్నిబట్టి ఒకటి, మూడు వర్గాల్లో ఏకవచనంలో *యాన్‌/యన్‌-_ లూ బహువచనంలో జయామ్‌/*యమ్‌- లూ మూల రూపాలని తెలుస్తు.ది. పదాది *య- లోపించిన తరువాత దానికి పరంగా ఉన్న అచ్చు ఆ/ ఆ_ ఒకో్కో-భాషలో ఒక్కో విధుగా ధ్వనిపరిణామ [క్రమానుగుణంగా మార్పును పొందింది. ఇందులోని *-న ఏకవచనాన్ని, *-మ బహువచనాన్ని సూచిస్తున్నాయి. మరి *యా- అనేది ఉత్తమ పురుష బోధకధాతువని (గ్రహించాలి. మలయాళంలో ఏకవచనంతో ఇాన్‌/ఎన్‌- అనే రూపాలు కనిపిను- న్నాయి. రెండు, నాలుగు వర్ణాల్లో నా-/నే- ల వినిమయం కూడ ఉంది. ఆంక్ష, ఇా-/నా-/నే_ లున్నాయని స్పష్టం. ఏటికి మూలరూపం *ఇాన్‌ అనేది. ఇది వములయాశళంటో మాత్రం నిలిచి ఉంది. పదాది *౯ఇుం పర్ష్మం వాల భాషల్లో న-తో కలిసిపోయింది. తరువాతి అచ్చు కొన్నిభాషల్లో ఆ గాను,కొన్నిత్లో ఏ గాను ఉంది. ఉత్తమ. పురుష బహువచనం ఉభయార్ధబోధకంతోసహా. రెండు విధాలుగా ఉండే పద్ధతి మూల(ద్రావిడంతోనే ఉందని చెప్పాలి. *జూమ్‌/*ఇుమ్‌- అనేవి నాలుగు, ఆయిదు వర్గాలకి మూలరూపాళలుగా పునర్నిర్మించవచ్చు. తమిళ మలయాళ కన్నడ భాషల్లోని నామ్‌/నమ్‌-, తెలుగులోని మనము అనేవి కూడ *జామ్‌ నుంచి వచ్చినవే. (ప్రాచీన తెలుగులోని నేము కూడ మేము అనే అర మున్నాగాని ఇఖూమ్‌ నుంచి వచ్చినరూపమే. అ ఇక *యామ్‌/*యమ్‌- (మేము) లకు, *ఖామ్‌/ఇమ్‌- (మనము) లకు గల సంబంధం ఏమిటో పరిశీలించాలి. సంగం సాహిత్యంలో యాత్‌ “నాతల్లి *, జాయ్‌ *నీ తల్లి" 6 *న్‌_యాయ్‌ అని రెండు రూపాలు కనిపిసాయి. ఇందులో *న్‌- అనేది మధ్యమపురు పైక నచనరూపంయొక్క- ధాతువు (౯౦౦ళనకు అనగా నీ= కి రూపాంతరం. 'పాచీన (దావిడంలోలాగానే తమిళంలో కూడ పదాది సంయుక్తాకరాలుండపు. సంస్కృతంలోని న్యాయాజాయగా తమిళంతో మారింది. ఇట్లాగే పైన చెప్పిన ఇ-చన్య- అని చెప్పవచ్చు. అంజపే, జొర. &ఈన్‌.యాయ్‌ు అని. కాబట్టి ఇజఖాష్‌ (మనము అనేది *న్‌-యాష్‌ *ప్పిన్ష మేము==మనము" అని చెప్పవచ్చు.

హ్తీ0 తలుగు భాషా చర్మిత = తులనాత్మక పరిశీలన

ఇప్పటికి ఇయామ్‌ (మేము), *కామ్‌ (మనము ఆని రెండు బహు వచిన రూపాలున్నాయని తేలింది. మరి ఏకవచనంలో *యాన్‌ అనే ఒక్కా రూపమే ఉండాలి, కొని *ఇాన్‌ కూడ కనిపిస్తుంది. ఇది బహువచన రూప మయిన ౪ణామ్‌ సామ్యంవల్ల ఏర్పడింది. ఆంకేకాని *ళాన్‌కి *యాన్‌కి ఏ విధమయిన అర్జ భేదంలేదు.

ఉ త్తమ పురుకషైఠకవచనం ఉ త్తమ పురుష బహువచనం *యాన్‌/*ఇయన్‌- (నేను) *యామ్‌"జయమ్‌- (మేము ఇజాన్‌/ఇఇన్‌- (నేను *౯ాన్‌ఆషేక్‌ం (మనము)

(న్‌-యామ్‌,/న్‌ -యమ్‌-) పై విధంగా ఉత్తమ పురుష్వై కవచనంతో రెండోరూపమయిన *ఖ్లాన్‌ ఏర్పడింది. దక్షిణ మధ్య ఉపవర్షాలలోని చాల భాషల్లో ఈ *జాన్‌ నుంచి వచ్చిన రూపాలుండటంవల్ల దీన్ని మూలద్రావిడంలో పునర్నిర్మించటం జరిగింది. ఉత్తమ పురుష బహువచనంలో మ- తో (ప్రారంభమయ్యే రూపాలు తెలుగులో ఉన్నాయి. నాలుగో వర్షంలో మేము/మమ్‌-/మా- అయిదో వర్గంలో మనము/మన- అనేవి. ఇవి ఎలా ఏర్పాడ్డాయో చూడాలి. ఇంతవరకు చూసినదాన్ని బట్టి సాధారణంగా నామవాచక రూపంతో దిర్జాచ్చూ బౌపవిభ కిక రూపంలో (హస్వాచ్చూ ఉంటాయి. అంటే, ఈ రెండు రూపాల్లోని భేదం (హ్రస్వ దీర్చ భేదం మాత్రమే. ఈ విషయం ఒకటి, మూడు, అయిదు వర్గాల్లో స్పష్టం. కాని, తెలుగులో దీనితోపాటు అంపే, 'హస్వ దిర్ష ల్దేదం ఉన్న రూపాలతో ప్రాటు (నేను/నన్‌-) రెండు. రూపాలలోను. నేను/నా ము, మేము/మా._ అనే దిధంగా దీర్హాచ్చులు ఉన్న రూపాలు కూడ ఉన్నాయి. ఈ రూపాలలో (*ఇ్లాన్‌, *జామ్‌్‌ ఏక, బహువచన భేదాన్ని తెలిపేది చివరి ఇగాన్యాలయిన న, మ లే. వీటి బౌపవిభ కిక రూపాలు తెలుగులో నా-, మా_ అనేవి, వీటిల్లో ఏక, బహువచన భేదక వర్తాలు పదాదికి వచ్చాయి. దీని పరిణామ (క్రమాన్ని ఇలా చెప్పవచ్చు. ॥

॥ మూలమద్య (ద్రావిడం పురాతన (1%0€0) తెలుగు ఎవ, ఇాన్‌/ఇన్‌-_ నాన్‌లునేన్‌/(నన్‌-), నా- దబ, వ, ఇామ్‌/ఇమ్‌- నామ్‌ణునేమ్‌/(నమ్‌-), జనా ఎమా_

ఇందులో వచనభేదాన్ని తెలియజేయటానికే నా/మా- లలోని న, మ ల భీదమని తెలియాలి.

ఈ విధంగా కౌపవిభ కి కాలలో ఉన్న న, మ అ ఖేద సామ్యం వల్ల నామంలో క్రూడ్ల క్ష కారాది రూపొలేర్పడ్డాయి. క్ష నేను మేము

తె. ఏను; నేను/; నన్‌, నా. ఏము, నేము, మేము/-; మమ్‌-,మా-

పదనిర్మాణ కాస్త్రం వ్ల]

వీటిల్లో బహువచనంలోని నామరూపాల్లో ఉన్న ఏము, నేము, మేము అనే మూడు రూపాలకూ ఒకే అర్ధం. ఇందులోని మేము అనేది కౌపవిభ క్రిక రూపాల సామ్యం వల్ల ఏర్పడింది.

(ప్రాచీన తెలుగు భాషలో ఉన్న ఏము, నేము (మేము అని అరం) అనే రూపాలు అయామ్‌, *ఇకామ్‌ ల నుంచి వచ్చాయని సృష్టం. వీటికి జాపవిభక్తిక రూపం మా- అనేది. నేను/నా- అనే దాని సామ్యంవల్ల ఈ మా- అనే జొపవిభ క్రిక రూపానికి మేము అనే నామరూపం ఏర్పడింది.

ఇక తెలుగులో మనము అనే రూపముంది. ఇది మొదట నామ్‌/నమ_ అనే విధంగా ఉండగా అందులోని కౌపవిభక్రిక రూపం వర్ణవ్యత్యయం కారణంగా మన. గా మారింది. తరువాత దానికి -.ము అనే బహువచన (ప్రత్యయం చేరి మరల నామరూసం ఏర్పడి మనము గా పరిణమించింది.

మధ్యమ పురుషైకవచనం (నీవు) మొదటివర్గం :ః దీని మూలరూపం అనీన్‌ /జనిన్‌- నామరూపం కౌపపభక్తిక రూపం

త సీ నిన్‌-

మ. న్‌ నిన్‌_

కు నీన్‌ నిన్‌-

తె. నీవు, ఈవు నిన్‌-, నీ-

మధ్యమ పురుషబహువచనం (మీరు

రెండో వర్గం : దీని మూలరూపం ఇనీమ్‌/*నిమ్‌-

త, నీమ్‌, సీంగక్‌, నీర్‌, నీయిర్‌ వ

తం ఆ నుమ్‌., ఉమ్‌-, ఉంగళ్‌-

మ, నిజ్జళ్‌ నిజ్ఞక్‌ం

క. నీమ్‌, నీంగళ్‌ నిమ్‌-

తె. ఈరు ా

త... మీరు మిమ్మ్‌-, మీ.

వీటిల్లో మొదటి వర్షానికి చెందిన రూపాలన్నీ *నీన్‌ /ఇనిన్‌- లనుంచి నచ్చాయి. తమిళ మలయాళ భాషల్లోని నామరూపాల్లో చివరి _న వర్షం లోపిం చింది. ఇది కొపవిభక్తిక రూపాల్లో నిలిచి ఉంది. తెలుగు, కన్నడ భాషల్లో ఈ చివరి న వర్ణం అన్ని రూపాల్లోను నిలిచి ఉంది, తెలుగులో కౌపవిభ కిక రూపం నిన్‌-, నీ- గా కనిపిస్తుంది. కాబట్టి దీని నామరూపం కూడ పురాతన తెలుగుదళ క. 54286) లో నీనుగా ఉండేదని భావించాలి. తరువాత చివరి -ను స్థానంలో _వు వచ్చి చేరి సీనుూూనీవు గా మారింది. తెలుగులో ఈవు అనే రూపం కూడ ఉంది. మూల (ద్రావిడ రూపమయిన *నీన్‌ లోని పదాది *న్‌ - వర్మం కొన్ని మధ్య (ద్రావిడభాషల్లో లోపించింది. ఇటువంటి మార్చు తెలుగుతో స్వతిం్య్రంగా

వే

లలి తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన జరిగింది. తెలుగు సాహిత్యధాషలో ఈ పదాది *న్‌- వర్షం లోపించిన రూపమైన ఈవు అనేది (పచురంగా ఉంది. మూల ద్రావికంలో నామ, కౌపవిభక్తిక రూపాలకు భేదం దీర్చాచ్చు (హస్వం కావటమే. అన్ని (ద్రావిడధాషల్లోను అదేవిధ+గా ఉంది. కాని తెలుగులో నిన్‌-ఆశే రూపంతోపాటు సీ- అనేది కూడ జాపవిభ_క్రిక రూపంగా ఉంది ఇందులో నీ అనేదే అధికంగా వావనబడుతుంది ద్విత్రీయా విభక్తిలో మాత్రం నిన్‌- వాడబడుతుంది. మూల(ద్రావిడంలోని హల్లు _ దీర్దాచ్చు -- హల్లు/హల్లు టాస్వాచ్చు + హల్లు-_ (0౪79/6౪౨ఎ పద్తతి జగ1ం/ 0199ల తమిశ మల యాళ కన్నడ భాషల్లో ఉండగా. తెలుగులో దీనితోపాటు హల్లు -( దీర్దాచ్చు - హల్లు/హల్లు . డీర్జాచ్చు. (0౪/0/0౪-) పద్ధతి (౨౧(నీవు/౧1) కూడ వ్యాప్తి చెందింది. ఇది తెలుగులో స్వతం(తం. రెండోవర్లానికి చెందిన రూపాలకి *నీమ్‌/నిమ్‌- లను పునర్నిర్మిం చాలి. =నీమ్‌ అనే బహువచన బోధక రూపానికి మరల బహువచన (ప్రత్యయమయిన -*కళ్‌ ను చేర్చి (పునరు క్రబహువచనం) వాడటం తమిళ మలయాళ కన్నడ భాషల్లో ఉంది. ఇక తెలుగులో ఈరు అనే రూపముంది. ఇది (ప్రాచీన తెలుగు భాషలో (ప్రయోగించబడింది మూల ద్రావిడ రూపమైన నీన్‌ లోని పాది న్‌ వర్ధం లోపించి ఈవు రూపం ఏర్పడినశ్తే ఇందులోని పదాది .న్‌_ వి ల్‌ పిచి "నిమ్స్‌ ఈమ్‌ గా మారింది.బ హు వచనద్యోతక మైన -మ్‌ స్టానంలతో క్ష ౩ అరు వవ్లక్పు మొదలైన సర్వనామాల్లో ఉన్న బహువచన (పతృ్మయమెశ నా (ర్‌ ఎ) వవ్చిచేరింది. కాబట్టి ఈమ్‌్స్హ్‌ఈర్‌ గా మారి ఈరు అనే రూపం బద్టించింద్రి య తమిళంలోని జొపవిభ కిక రూపమెన నుమ్‌-, టఉమ్‌- లకు మూల ట్ర్వారరొని *నీమ్‌/నిమ్‌ _ లకు సంబంధం పే మిటో పరిశీలించాలి. [ప్రాచీన అటాళద ఏటి తమిళంతో కౌపవిభ_క్రిక రూపం నిమ్‌-- అని ఉండాలి కాని రూపం నువ ఎ)రౌతన త్రమిళదళ (0126-గౌజరి11 5542లలో ఉండిన -నిమ్‌- అనే కారణంగా ॥ గా మారింది. ఇందులో *ని"కి పరమైన ఉభయోష్ట్యాను నాసికం ను గా మారిందని చెన్చవచ్చు,. అప్పుడు -నిమ్‌-ఇనుమ్‌-. బహువచన శైలగులో మీ. అచే వొపవిభక్రిక రూపముంది. దీన్ని ఉత్తమప్పురుష మధ్యమన్న ళ్‌ ని జౌపవిభదక్తిక రూపమైన మా ని వివరించిన పద్ధతిలో చెప్పాలి. తెలగులో ఇ బహువచనానికి మూలరూపాలు *సీమ్‌/.నిమ్‌ _ అనేవి, క్రాబటి ని మధ్యమప్పరుష బహువచనానికి చెందిన జౌపవిభ కికరూపం బీ (ఈ+నీష్‌ గాత | ౦ వచ్చిన సి జ్ర ండాలి, కాని తెలుగు మధ్యమప్పరుషైక వచనంలో +సీన్ల్‌ నుంచి రూపాన్ని చేరుద్తప చి కాబట్టీ ఈ ఏకవచన రూపంనుంచి బహువచన కౌపవిభ క్రిజ్ర జ చెప్పటానికినీ- స్థానంలో మీ- వచ్చిచేరింది. ఈ బహువచన ని రూపమైన మ్‌ సామ్యంవల్ల మరల నామరూపం(మీరు ఏర్పడింది

పదనిర్మాణ శాస్త్రం వైశ్వీలి

ఏ.వ. నీన్‌ (వ) ఉ /న్‌- ; నిన్‌-

బవ. మీము._- “మ. ఏ నిమ్‌- అని ఇతర భాషల్లో ఉంది. కాని (నీమ్‌ అని ఉండాలి మిమ్‌. అని తెలుగుతో ఉంది.

ఈ విధంగా సామ్యంవల్ల మీము రూపం ఏర్పడుతుంది. ఈ మీము కి బదులు తెలుగులో మీ-రు రూపం వాడుకలో ఉంది. సీమ్‌ాసీర్హూమీరు అని దిని పరిణామ[(క్రమం. ఇందులో బహువచన -మ్‌ు స్థానంలో వచ్చిన 'రేఫం వారు, పీరు, ఎవరు మొదలయిన నామాలలోని బహువచనద్యోతక *రు" (పత్యయమే.

(పథమ పురుషసర్వనామాలు

మహద్వాచక ఏకవచనం యొక్క మూలరూపం * ఆఅవన్‌ త్‌* తఈ.వు. అవన్‌, క. అవ, ఆత, తె, వాండు, వాడు, అతడు, ఆతడు, దకీణ చావిడవాషా రూపాలకి మూలరూపంగా ఇఅవన్‌ ని పునర్నిర్మించచ వచ్చు. మధ్య్మద్రావిడ రూపాలకి మూలరూసం :.అవన్ష్‌త్‌. తెలుగులోని వాండు రూపం దీన్నుంచి వచ్చిందే ఇందులోని =-త్‌ అనేది తమిళశ మలయాళ కన్నడ భాపల్లో లోపించింది. 'తెలుగుతో *అవన్ష్ల్‌ త్‌ ాఅవన్షుఎావానుటావాణ్ణు అవాం డుంవాండ్హూూవాడు గాపరి శవచానుం చెందింది.

తెలుగు, కిన్నడ భాషల్లో కినిపించే ఆత- అనేది *అవన్‌ నుంచి ఏర్పడింది కాదు.

చదధమా బహువచనం యొక్క. మూలభాషారూపం అవర్‌. తమిళ మలయాళ కన్నద భాషల్లో అవర్‌ ఆనే రూసముంది. దీనికి మరల బహువచన (ద్రత్యయమైన -5కళ్‌ చేరి అనర్‌గక్‌ అనే రూపం కూద ఏర్పడింది. ఈ అవర్‌లో రేఫం బహువచన. ద్యోతక (ప్రత్యయం. వర్ణ వ్యత్యయంవల్ల ఇది. తెలుగులో వారు గా మారింది. వాండు అనే ఏకవచన రూపంపై న బహువచనిలు" (ప్రత్యయం చేరి వాండ్లు అనే రూపం కూడ ఏర్పడింది. అదే వాళ్లుగా సమీకరణం చెందింది.

మహతీ వాచక (పథమైక వచనంలో అవళ్‌ అనే రూపం తమిళ మల యాళ్‌ కన్నడ భాషల్లో ఉంది ఇందులోని *ఆక్‌ (పత్యయం మహతీ వాచకాన్ని బోధిస్తుంది. కన్నదం, తెలుగు భాషల్లో ఆకె, తెలుగులో ఆపె, ఆమె, ఆవిడ, ఆవిడ అనేవి ఉన్నాయి. ఇవన్నీ అర్వాచీన కాలంతో ఏర్పడ్డాయి.

అమహద్వాచక [(పధమైక వచనం తమిళంలో అదు, అక్‌తు గాను మలయాళంలో అదు, కన్నడంలో అదు, అత్తు తెలుగులో అది, అదిగాను కని పిస్తుంది. తమిళంలోని ఆక్‌తు రూపాన్నిజట్టి దీని మూలభాషా రూపం *అవ్‌ొత్‌ అని ఊహించవచ్చు. ఇందులోని హ్‌ తమిళంలో క్‌ గాను కిన్ననం, తెలుగులో *క్సి గాను కనిపి స్తుంది, లా

ఇక బహువచనంతో త, అవ్‌, అలై, మ, ఆవ, క, అవు. ౫. ఇవి. వీటికి మూలరూపం *అవ్‌_.

ప్న తెలుగు థాషా చర్మిత _- తులనాత్మక పరిశీలన నిక్రేశ సర్వనామాలు ఇవి దూరవర్హి (1౭%066) సమీపవనర్తి, (92031026) మధ్యవర్తి (00659 6కే1266) అని (ద్రావిడభాషత్లో మూడు విధాలు. ఈ మూడిటికి మూడు నిర్ణేశసర్వనామ ప్రాతిపదికలున్నాయి.' అవి *అ, *ఇ, .ఉ అనేవి, వీటిలో *“ఆి దూరవర్తి, *ఇి సమీపవర్తి, ఉ మధ్వపరర్షి. వీటికి సార్వనామికానుబంధాలు చేరి అది, అవి, ఇది, ఇవి మొదలయిన రూపాలేర్పడతాయి. ఈ (ప్రాతిపదికలు అన్ని లింగాలలోను, అన్ని వచనాలలోను నామాలకు, సార్వనామికానుబంధాలకు పూర్వం చేరవచ్చు. తెలుగులో “డి శయోగం విరళం. “అ'-- దూరవర్ది : త అవన్‌, అవక, అవర్‌, అదు, అవై. మ, అవన్‌, అవక్‌, అవర్‌, అదు, అవై /అవ. ర్‌ం అనమ్‌/అవను, అవళ్‌ /అవళు, అవర్‌ అవరు, అదు, అవు. తె. వాండు, ఆమె, వారు, అది. అవి. ఇంకా ఆక్కడ, ఆచోటు, ఆ పు సకం, ఆనాడు, ఆవల మొదలయిన పదాలోని (హస్వదీర్భాలయిన అ, ఆ లు దూరవ ర్తి నిర్దేశసర్వనామ ్రాతిపదికలే. " ఆ --సమీపవ రి: త్రము. ఇవన్‌, ఇవక్‌, ఇవర్‌, ఇదు, ఇవై క, _ఇవన్‌/ఇవను, ఇపక్‌ /ఇవళు, ఇపర్‌ /ఇవరు, ఇదు, ఇవు, తె. పీడు, ఈమె, వీరు, ఇది, ఇవి. వహైడ్‌ నిచ్చట, ఈనాడు, ఈ ప్పుస్తకం మొదలయిన పదాల్లోని ఇ, ఈ లు జ ౨ నిర్దేశ సర్వనామ (ప్రాతిపదికలు. వామధ్యవర్తి : త ఉపన్‌, ఉవక్‌, ఉవర్‌, ఉదు, ఉవై. తెలుగులో జం్ట | కం ఉవహ్‌, ఉవళక్‌, ఉవర్‌, ఉదు, ఉప. కనిపిసు ౦ద' న్‌తటాగం చూ(తమే ఉంది. అది కావ్యభాషలో విరళంగా జాని న ౦లో ఈ మధ్వవర్హి నిర్దేశ సర్వనామం లేదు. ఉల్లు కౌంచన రధముపై నున్నవాండయ (భారత). ఉల్ల తెల్లని తురగో_త్తమువాలంబు (భారత). ఆత్మార్థక సర్వనామాలు తోడ. తోన్‌ ఆన్నేచ్రావిడభాషలలోను ఉన్నాయి, త,మం తాన్‌ "0068610; తె, తాను; పరి తాన్‌ స్‌ 516, 16 10 లం 20 లాల, తుళు, తాను'0%6861€); ఆత్మార్లక నటే నావు , గొండి, తనా (ఇది (ప్రధమ పురుషలో మా(్రమే వాడబడే ఆం1లీనిక్యల్ల, స్త ర), తన్‌వా [15 677౨ కోయి. తాను 10 9616 0౯ షల మంలే( సలుల 0%6361£, కురుల + తొన్‌ “ఎమ ౩61వ, మాలో, తన్‌ ౨౯561౪66”. చట్‌ 165616;్టబ్రా. శేన్‌ “561% 7561% 361, 2మ3614

పదనిర్మాణ శాస్త్రం లర్‌

ఈ రూపాలను పరిశీలిన్నే వీటి మూల్మదావిడ రూపం ఇతాన్‌ అని తెలుస్తుంది. ఆత్మార్టకంలో వాడబడిన ఈ రూపం (క్రమంగా కొన్ని భాషలలో (ప్రధమ పురుషలో మాత్రమే వాడబడినట్లు కనిపిస్తుంది.

విభక్తి (ప్రత్యయం చేరినప్పుడు కనిపించే ద్వితీయాది విభక్త్యంగ రూపం కుయి కాశ మిగిలిన భాషలలో తన్‌_ గా కనిపిస్తుంది. కుయిలోమా(క్రం దీర్పాచ్చుతో కాడన్‌ అని ఉంది. దీన్నిబట్టి ఇతన్‌_. అనేది మూలరూపమని చెప్పవచ్చు.

దీనికి బహువచసరూపం కూడ అన్ని (ద్రావిడ భాషల్లోను ఉంది. ఈ తామ్‌ “ఏ9, లులు561769, ౪0 (101 91.)”,తమర్‌ “065 0౪7% 960916), మను, తామ్‌ 'ర60%561765ీ, క. తామ్‌ 'ర6?, లేయయం61765, 70౪ (101 0; 'తె, తాము, తమరు, తారు, పర్డి, తామ్‌ “61697, లం 561765 మిగిలిన భాషల్లోకూడ ఇదే విధంగా రూపొలు, వాటి అర్జాలు కనిపిస్తాయి.

ఈ రూపాలనుబట్టి వీటి మూల(ద్రావిడథాషారూసం ఇళామ్‌ అని (గ్రహించవచ్చు. తాన్‌ లోని న్‌ ఏకవచనాన్నీ ఇతామ్‌లోని “మ్‌ బహువచ నాన్నీ సూచిస్తాయి. తెలుగులో తాము ఆశే రూపంతోపాటు తారు, తనమరులు కూడ ఉన్నాయి. వీటిల్లో బహునచన (పత్యయమైన “మ్‌” స్థానంలో ర” కనిపి స్తుంది. ఇది కూడ బహువచనద్యోతక ప్రత్యయమే, తమరులోని “ర” (ప్రత్య యం మాత్రం (ప్రాచీనరూపంలోని “మి (ప్రత్యయానికి తరువాత చేరింది. ఇదే విధంగా తమిశ మలయాళ భాషల్లో కూడ మ్‌ (ప్రత్యయానికి తరువాత *కళ్‌ (ప్రత్యయంచేరి ఏర్పడిన తాన్‌కళ్‌ అనే రూపం మధ్యమపురుష ఏకవచనంతో మీరు అనే ఆర్జంలో కనిపిస్తుంది. తమిళ మలయాళ కన్నడ తెలుగుభాషలో ఈ పదం (తమరు) మీరు అనే అర్ధంలో కం ఎక్కువ గౌరవ సూచకంగా వాడ బడుతోంది. స్‌

దీని ద్వితీయాది విభ్యక్త్వంగ రూపం కుయి కాక మిగిలిన భాషల్లో తమ్‌- గా కనిపిస్తుంది. కుయిలో మాత్రం దీర్జాచ్చుతో కూడి ఉంది, దీన్నిబట్టి *తమ్‌ అనేది మూల (ద్రావిశరూపమని చెప్పవచ్చు.

(పశ్నార్థక సర్వనామాలు

త. యావన్‌/ఎవన్‌ “ఎవడు”, యావళ్‌, యారళ్‌, ఎవళ్‌ “ఎవతె”, యార్‌, యావర్‌, ఆర్‌, ఆవర్‌, ఎవర్‌కళ్‌ “ఎవరు, యావదు, యాదు, ఎదు “ఏది యా, యావై “ఏవి, |

మ. యావన్‌/ఏవన్‌ “ఎవడు, యావళ్‌/ఏవళ్‌ “ఎవతి, యావర్‌/ ఏవర్‌ /యార్‌/ఆర్‌ “ఎవరి, యా/యాదు/ఏము/ఏన్‌ “ఏది”, ఏవ *ఏవి”,

క, యావను, ఆవష్‌, అవె “ఎవడు, యావళు, ఆవ్‌ “ఎవతె, యార్‌, ఆర్‌, ద్రారు *ఎవరుి, ఆవుడు ఏది, ఆవువు *ఏవి".

246 తలుగు భాషా చరిత = తులనాత్మక పరిశీలన తె. ఎవండు/ఎన్వండు, ఎవతే, ఎవరితే, ఎవరు, ఏరు, ఏది, ఎది, ఏవి/ఎవ్వి* క కరము

ఈ రూపాలనుబట్టి మూల(ద్రావిడభాషలోని (ప్రశ్నార్హక సర్వన ధాతువు జయా-, జఏ-/ వం లుగా ఉండి వుంటుందని (గ్రహించ వచ్చు.

ఈ ధాతువులను నామాలకు చేర్చుటంవల్ల ఆయా భాషల్లో (పశ్నార్హక రూపాలు ఏర్పడతాయి.

నంఖ్యావాచకాలు

భాషల ఏకకుటుంబితను స్ట్థాపించటంలో ప్రాధమిక పదజాలానికి చెందిన సంథ్యావాచకాలు కూడ తోడ్పడతాయి. (ద్రావిడ భాషలలో సంక్య్వావాచకాలు పరిమితంగా ఉంటాయి. ఒకటి నుంచి పది వరకు, మరల పది పది చొప్పున నూరు వరకు మాతం ఉన్నాయి. మిగిలినవి సంస్క్ట్య్యూత (ఫాకృతాల నుంచి ఎరవు తెచ్చుకొన్న రూపాలు.

'దేశీయములయిన ఈ సంఖ్యావాచక పదాలకు కూడ ఎరవు తెచ్చిన పర్యాయ. రూపాలు కొన్ని భాషలలో విరళంగాను, కొన్నిటిలో బహుళంగాను (ప్రయు క్రమవుతున్నాయి. దకిణ, మధ్య (దావిడభాషలలో సాధారణంగా అన్నీ దేశీయ పదాలే. ఉ తర (ద్రావిడభాషలలో మూడు వరకు మూత్ర మే దేశీయ పదాలు. మిగిలినవి అన్యదేళ్యులు వాడబడుతున్నాయి. దీన్నిబట్టి నిసర్లమైన సంఖ్యావాచకి రూపాలను దక్షిణ, మధ్య (ద్రావిడ భాషలు నిలుపుకొన్నాయని తెలుస్తుంది. రూ ఒక్కొక్క సంభ్భావాచక రూపాన్ని తీసుకొని పరిశీలిస్తె మూలభాష్షా రవం సోదర (ద్రావిడభాషలలో ఏ విధంగా పరిణామాన్ని పొందిందో తెలుస్తుంది. చూపం లో ముఖ్య శావిడభాషలు నాళ్ళింటి నుంచి మాత్రమే రూపాలను రువ జరుగుతుంది, అవసరమైనప్పుడు అనాగరక (దావిడభాషలలోని

/ కూడ్త ఇవ్వబడతాయి. = " తు ఒరు. ఓర్‌, ఒన్హాలు,. ఒల్లు

మ. ఒరు, ఓర్‌, ఒన్ను న

తకం ఒర్‌, ఓర జను

తె. ఒక, ఒళ్లు, ఒకటి, ఒరు (డు *జర్‌ ఈ సంఖ్యావాచకానికి మూల(్రావిడ భాషారూపాలుగా *జఒన్‌త్తు,

/శ ఓర్‌, *జఒకొ. లు పునర్నిర్మించబడ్డాయి. లనా పై నాలుగు భాషలలోను ఇంచుమించు ఒకే విధమయిన రూపా పంజా ఇవన్నీ కూడ పైన ఇచ్చిన మూలరూపాల నుంచి (ద్రావిడ భాషాధ్వని ఫి నికి అనుగుణమెన మార్పులను పొంది ఏర్పడ్లవే, తమిశ, మలయాళ భాషల్లోని ఒరు, ఓక్‌ షాొపాలూ, కన్నడంలోని ఒర్‌" ఓర్‌ రూపాలూ మూల భాషారూపమై న *ఒర్‌/శఓర్‌. నుంచి వచ్చినవి. తమిళంలోని ఒన్ల్‌లు అనేది *జన్‌తు న్తుంచ్చి ఏర్పడింది. తమిళంలోని ఒజణ్డు, నమలయాళంలోని ఒన్ను,

పదనిర్మాణ కాస్త్రం 2 1 కన్నడంలోని ఒన్లు, తెలుగులోని ఒజ్జు లకు కూడ ఇదే మూలరూపం. ఇక తెలుగులోని ఒక అనే రూపం *జఒక్‌ నుంచి వచ్చింది. ఈ ఒక కి ఉపవిభ కి యెన “ట్ర? చేరి ఒకటి రూపం ఏర్పడింది. వాలా

కొండభాషలో ఒర్‌ అనీ కుయిలో రొ అనీ, కువిళోరొ, రో ఆనీ రూపాలు కనిపి స్తున్నాయి. దీన్నిబట్టి కుయి, కువి ఉపవర్షం నుంచి కొండ ధాష విడిపోయిన తరువాత ఆ భాషల్లో వర్ష వ్యత్యయ జరిగిందనీ అప్పుడు ఒర్‌ చంరొ గా మా3ందనీ తెలుస్తుంది.

పర్డి, కొలామి నాయికి ఉపవర్షంలో *జఒక్‌ నుంచి ఏర్చడిన రూపాలు మాత్రమే ఉన్నాయి. తెలుగులో మాత్రం *జన్‌త్తు, *ఒక్‌ ల నుంచి ఏర్పడిన ఈరూప్రాలుండటం గమనార్హం.

లె, త. ఇరల్డు, రెళ్టు ను. రజ్జు క్‌, ఎరడు, ఏరు తె. రెజ్జు

దీనికి మూల (ద్రావిడరూసం +ఇరన్‌త్‌. దీన్నుంచే తమిశంతోని ఇరణు ఏర్పడింది. వర్ష వ్యత్యయం జరిగి ఇది రెజ్లుగా మారింది, మలయాళంతో పదోటి అచ్చు లోపించింది. మూల(దావిడ రూప-లోని *ఇి కన్నడం, తెలుగు భాషలో “ఎగా మారింది. కన్నడంలో ఇర్‌యాఎర్‌ గా మారటంవల్ల ఇరండుముఎరండు అయ్యి అను నాసికం లోపించి ఎరడు రూసమూ, మధ్యలోని అచ్చు లోపించి ఎర్జు రూసమూ ఏర్పడ్డాయి. తెలుగులోని రెణ్జు వర్ణ వ్యత్యయంవల్న వచ్చిన రూపం,

• ఇవన్‌త్‌హాఇరబ్టుాఎరజ్ణుారెజ్ఞు గా పరిణామం చెందింది.

ఈ సంఖ్యావాచకం యొక్క విశేషణ రూపం అషర్‌ /* ఈర్‌. చాల భాషల్లో ఇదే కనిపిస్తుంది. తమిళంలో ఇరువర్‌ అనీ, కన్నగంలో ఇబ్బర్‌ అసీ, తెలుగులో ఇరువురు, ఇద్దరు అసఇర్‌ి తో కూడిన రూపాలున్నాయి. తమిళంతో ఇరునూలు కన్నడంరోను, తెలుగులోను ఇన్నూలు అనే రూపాలు కనిపిసాయి. మూల రూపంలోని రేఫం కన్నడం, తెలుగుల్లో దానికి పరమయిన హల్లుతోసమీ కరణం చెందిందని స్పష్టమవుతుంది. ఇంకా తెలుగులో ఇరువది, ఈరేడు అశే పమాసఘటిత రూపాలున్నాయి. వీటిల్లో ఇరు/ఈర్‌ అనే మూలరూసం నిలిచింది.

తెలుగు, కుయి, కువి, కొండ భాషల్లో నామరూపాలు వర వతాయం జరిగినవి మాత్రమే ఉన్నాయి. తె. రెండు, కులు. ర, కువి. రి, కడి దండి.

0 త, మూన్‌జణు, మూణు క్‌, మూయు తె, మూడు, మూడు

248 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన

ఈ సంథ్యావాచకానికి మూలరూపం .మూన్‌త్తా-. విశేషణ రూపం ముఖ, *మూ మలయాళంలో వర్ష సమీకరణం జరిగింది. కన్నడంలో అనునాసికం లోపించింది. తెలుగుతో +మూన్‌త్‌ామూన్‌డ్‌ మూణ్‌ డ్‌ ఎమూ ల్బంమూండుంా మూండుూమూడు గా పరిణామం చెందింది.

సమాసాల్లో దీని విశేషణరూపం ము/మూ గా కనిపిస్తుంది. తమిళ, మలయాళాల్లో మూవర్‌ (ముగ్గురు, ముష్పదు (80), మున్నూలు (800) అసీ, కన్నడంలో మూవర్‌ (ముగ్గురు, మూవళ్తు (80%), మున్నూూటు (800%) అనీ, తెలుగులో మూగురు, మూవురు, ముగ్గురు, ముప్పది, ముప్పై, మున్నూజు అనీ (హ్రస్వ దీర్ధాచ్చులతో కూడిన రూపాలున్నాయి.

శీ త. నాల్‌, నాలు, నాన్‌కు, నాల్‌కు మ. నాల్‌, నాలు, నాన్‌కు, నాన్‌ కం నాల్‌(లు), నాల్‌ (లుకు, నాకు, నా తి. నాలుగు, నాలువు.

దీనికి జనాల్‌-క్‌, ఇనాల్‌-న్‌క్‌, *నాన్‌-క్‌ అనేవి మూలరూపాలు, విశేషణ రూపాలు ౪నాల్‌ /*నల్‌ అనేవి. ఈ సంఖ్యావాచకంలో నాల్‌-/నాన్‌- అనేది మూలధాతుపు. దీనికి “క్‌ అనేది (ప్రత్యయంగా చేరింది. త. నాణ్‌పదు, నాప్పదు, మ. నాలెపదు, క, నాల్‌ వత్తు, నల్‌వత్తు, తె. నలుబది, నలువది,నలఫె ; త.మ. నానూజు, క. నాల్‌నూజు, నానూలు, నన్నూజు, తె. నన్నూజణు మొద లైన విశేషణ రూపాలు కనిపి స్తున్నాయి. తమిళంలోని నాప్పదు (నాల్‌ పదు, కన్నడం తెలుగులలోని నన్నూణు (నల్‌--నూజు) వంటివి సమీకరణంవల పేర్పడిన రూపాలు. ణం

ఫ్‌, తం ఐద్దు, అంజు

మ, అంజు క ఆయ్‌దు, అయిదు తె, అయిదు, ఏను.

ఈ సంథ్యావాచకానికి మూలరూపాలు జచయ్‌ం-న్‌క్‌, ఇచయ్‌-నాక్ష్‌ అనేవి. దక్షిణ (దావిడభాషల్లోని రూపాల్లో పదాది *చ- వరం కనిపించదు. తెలుగులోనూ లేదు. కాని సరిశీలిన్నే కొన్ని మధ్య(దావిడ భాషేరూపాలో కనిపి స్తుంది. మూల (ద్రావిడభాషా రూపంలో ఈ సంథ్యావాచకానికీ పదాదిన ఇట్‌ వరం ఉండివుంటుందని ఊహించి దాన్ని పునర్నిర్మించటానికి కారణం ఈ మధ్య(ద్రావీడ భాషారూపాలే, దక్షిణ (చావిడభాషలన్నిటిలోను ఇది లోపించింది. కాబటి దకిణ కాఖ విడిపోయిన నాటికే ఆయా భాషల్లో ఈ పదాది *చ. వర్షం లోపించిందని చెప్పవచ్చు. కాబట్టి దక్షిణ ద్రావిడ భాషలకు మూలరూపంగా *అయ్‌-న్‌క్‌ని పునర్నిర్మించవచ్చు.

పదనిర్మాణ భాస్త్రం బ్ర

తమిళ మలయాళ భాషల్లో - *తయ్‌న్‌త్‌లోని “యో్థమంగా లోపిం చింది. ఆందువల్న *జఅయ్‌న్‌త్క్కఅన్‌త్‌ గా మారి తరువాత క్స్‌చ గా పరిణామం చెందంటంనల్ల అన్‌చ్‌ఎఆంజు గా పరిణతరూపం సిద్ధించింది. చెలునుతో ఆయ్‌ న్‌ఏనుగా మారింది. *అయ్‌న్‌ త్‌ అయిన్‌ ద్‌ ఉఅయిన్‌ ద్‌ అయిందుు అయిదు ఆనే రూపం కూడ తెలుగు, కన్నడ భాషల్లో ఉంది. ఇది మూలడ్రావిడంలోని *చయం-న్‌త్‌ నుంచి ఏర్పడిందే.

కొలామిలో నెగుర్‌ (అయిదుగురు, సర్టిలో = చేవిర్‌ (ఆయిదుగురు పురుషులు), చెయల్‌ (అయిదుగురు స్రీలు), చేందుక్‌ (ఆయిదు వస్తువులు, గోండిలో నవైయున్‌గ్‌ (అయిదు), కుయిలో 'నెంగి (ఆయిద్రు అనీ రూపాలు కనిపిస్తున్నాయి. _ వీటిల్లో పచాదిన చ/స ను గమనించగలం. మూల" ్రావిడ పదంతోని *చ౭ వర్షం ఈ _భాషారూపాల్లో నిలిచి ఉంది. మూల "భాషా ,.రూప మయిన ఉచయ్‌-న్‌క్స్హ్‌ నెయన్‌గ్‌ మాస్సిన్‌గ్‌ విషింగి గా. కయతో. ఏర్పండిదని (ఆయ ఎయ్‌ ఎఇ చెప్పవచ్చు

విశేషణ రూపాలు త. ఐమ్‌ఐబదు, అమబదు (08), ఐవర్‌ (అయిదు గురు), మ. అంబదు (60), ఇవర్‌ (ఆయిదుగురు), క. ఆయ్‌వత్తు (500, ఆయ్‌ నర్‌, అఆయ్‌బరు (అయిదుగ్గురు, తె. అయిదుగురు; ఏగురు, ఏవురు, ఏంబది) య్లాఖై అని తమిళ, మలయాళ, కన్నడ భాషల్లో అయ్‌=* తో కూడిన రూపాలూ, తెలుగులో అయ్‌- తోను ఎ తోను కూడిన రూపాలు కనిపిస్తాయి. దక్షిణద్రావిడ భాషల్లో అయ్‌- మాత్రమే విశేషణ రూపం. మధ్య ద్రావిడ భాషల్లో అది *ప్‌"గా మారుతుంది గాబట్టి తెలుగులో రెండురకాల రూపాలు కనిపిస్తాయి.

|. తం ఆజు

మ. ఆజు

కం అలు

తె. ఆలు

దీనికి మూలి భాషారూపం *చాక్‌. పదాదిన చ్‌- వర్షం దక్షీణ ద్రావిడ భాషల్లోను, తెలుగులోను, మిగిలిన మధ్య (ద్రావిడభాషల్లోను లేకపోయినా గోండిలో సారుంగ్‌ (ఆరు) అనీ, కుయిలో సజ్‌గి (ఆరు ఆనీ రూపాలుండటం వల్న మూల్యద్రావిడభాషలో ఇది *చ. కొరాది రూపమని నిర్ణ యించవలసి వస్తుంది.

దక్షిణ (ద్రావిడ భాషల్లో పదాది *చ- వర్షం లోపించి *త్‌స్పాల్‌ గా నారి *చొత్‌ ఇ ఆయి రూపమేర్చడింది. తెలుగులోనూ ఇంతే. పైన చెప్పిన మధ్య ద్రావిడ భాషల్లో మూలపదంతోని *చ_ నర్జం స= గా మారి నిలిచి ఉంద. కుయిలో త్‌గాజ్‌ గా మారింది,

3డ్హై

ఇర్ర0 తెలుగు భాషా చర్మిత తులనాత్మక _ పరిశీలన విశేషణ రూపాలు తమ. అఆటుపదు (60), అయునూలణు (400. ఆజువర్‌ (ఆరుగురు, ఆయివత్తు, అఅవత్సు (60), అటునూరు అఆలునూయణు (600), అజువర్‌, ఆర్వరు (ఆరుగురు, 'తె. ఆలుగురు, ఆజువురు, అఆటువది, అరవై అని తమిళశ మలయాళ భాషల్లో అల్‌ -, కన్నడం, తెలుగుల్లో అల్‌ -, ఆల్‌ -_ కనీపిస్తాయి. (( త. ఏలు మ. ఏటబు క. ఏటు, ఏళు తె. ఏడు. దీనికి మూలరూపం *ఏట్‌. ఇందులోని + వర్ణం కొన్ని భాషల్లో మార్పుని పొందింది. తమిశ మలయాళాల్లో ఇది ఆఅ గానే ఉంది. కన్నడంలో ఆ గాను, * గాను కనిపిస్తుంది తెలుగులో “డి గా మారింది. ఈ మార్చు (ద్రావిడ భాషా ధ్వని పరిణామానికి అనుగుణమై నదే. విశేషణ రూపాలు తమిళశ మలయాళాల్లో ఎబుపదు (క), ఎబునూయు (700, ఎలటువర్‌ (ఏడుగురు) అని (హస్వాచ్చుతోను, కన్నడంలో ఏఠ్‌ పత్తు, ఎస్పళ్తు (70), ఏణునూలు, ఎశ్‌నూలు (700), ఏజ్‌బర్‌, ఏజ్‌ వరు (ఏడుగురు, తెలుగుతో ఏడుగురు, ఏణ్నూజు, డెబ్బది, డెబై ఫా డతల్సై అని (హస్వాచ్చు తోను, దీర్ధాచ్చుతోను కూడిన రూపాలు కనిపిస్తాయి. వీటిల్లో ఎప్పత్తు, ఏణ్ల్నూలు రూపాల్లో వర్ష సమీకరణం జరిగింది. ఎట్‌ ప త్రుయుఎపపుత్తు; ఏటో (నూట ఏణ్నూణు. “డెబ్బది అనే రూసం ఎల్‌ పదిటే_ పదినాదెపదిసాడెబ్బద్ది ల్రనే అప క్ట మతళయం జరగటంవల్ల ఏర్పడింది. ఈ విధంగా వర్షవ్యత్యయం మారుత ధారణంగా తెలుగులో *టి వర్షం డిగా మారి తరువాత “దిగా కారంగా మ (అఅగుణుజాగుండాగువాదాగ్యు, కాని ఇక్కడ మాత్రం కప్పక రలేదు. ఇది ఆపవాదం. ఉన్నాయి. న ర్‌ లర లదు అన్నే నమూన రూపాయా లో కకం య ణి వంటే రూప్రాలున్నాయి. ల్‌ ఏజ్‌ రూవం కనిపిస్తుంది. ఏలువేలు గ త, ఎట్టు మ్‌, ఎట్టు ర్‌ ఎట్లు తె. ఏనిమిది అనేది దాత సంభ్యావాచకానికి మూలరూసం *ఎణొ-ఠ్‌. ఇందులో ఏఎణ్‌_ జమా వ మిగిలినది (ఫత్యయం. తమిళ మలయాళాల్లో ఏణ్‌ -త్‌ మాఎణ్‌_టు ఎటు గది కొవటళన్టల్ల తరువాతి “త్‌ కూడ్ల మూర్చన్యత్వాన్ని పొందింది) ట్రీ వర్మ సమీకరణిక్ల్‌ జరిగింది. కన్నడంలో ఫఎణ్‌-త్‌ాఎణ్‌_టు గా

పదనిర్మాణ శాస్త్రం విక్‌! మారింది. తెలుగులో *ఎణ్‌ అనే మూలధాతువు “ఎన్‌ గా మారింది. దీనికి ఖ్విద్రి చేరింది. ఎన్‌ -(-మిదిసాఎనిమిది అయింది. ఈ లమిది” ' తొమ్మిదిలోని “మధి సామ్యుంవల్ల ఇక్కడ వచ్చి చేరింధి. ఇది అనావశ్యకభాగం.

విశేషణ రూపాల్లో కూడ ఎణ్‌- మాత్రమే ఉంది.'తమిళ మలయాళాళ్లో ఎజ్‌ -పదు (80), ఎజ్జూరు (800, ఎణ్మర్‌ (ఎనిమిది మంది, కన్నడంలో ఎమ్‌-బత్తు (80). తెలుగులో ఎనమండడ్రు, ఎనుబది, ఎనఖై , ఎనమన్న్నూయు: అనే రూపాలున్నాయి. కన్నడంలోని ఎమ్‌-బళ్తు ఆనే చోట మూలరూపంలతోని ఈషద్ధా9 డ్రి ఓష్ట్యమైన కక పరమైంది గాబట్టి &ఓష్ట్వ్యాను నాసికంగా (మ గ్రా మారి ఎణ్‌ _-ప త్తుూఎమ్‌-బత్తు అయింది.

0, త, ఒన్‌ఐదు, ఒహ్‌ఐదు, ఒహ్‌బోదు

ను. ఒమ్‌బదు

క. ఒమ్‌బకత్తు, ఒమ్‌భత్తు

త. తొమ్మిది

తొమ్మిదితోని “మిది” ఈ సంథ్యావాచకంలోని భాగమే. ఇందులోని చివరి భాగమయిన పదు, పత్తు, మిది అనేది వది " సంఖ్యావాచకం నుంచి వచ్చింది. దాని ఆర్థం కూడ పది ఆనే. తమిశ మలయాళ కన్నడ భాషల్లో పదు, పత్తుగా ఇది కనిపిస్తుంది. తెలుగులో మాతం *మిదిగా మారింది.

తమిళంలతోని ఒన్‌పదు రూపంలోని *ఒన్‌ి అనేది పూర్వసర్ష అన వచ్చు. మలయాళంతోను, కన్నడంలోను ఇది *ఒమ్‌” గా ఉంది, ఈ ఒన్‌, ఓమ్‌ లు మూల(ద్రావిడ రూపమైన *౬ఒన్‌ తులోని మొదటి భాగమయిన * ఒన్‌తో సమానం. అప్పుడు ఒన్‌పదు, ఒహ్‌ఐదు రూపాలకు పదికి ఒకటి పూర్వము అనగా తక్కువ అని అర్దం. *“పదునొకండు” అనే తెలుగు పదానికి పదికి ఒకటి కలపాలని ఆర్హం వస్తుంది. అట్లాగే ఒన్‌ పదు అన్నప్పుడు పదికి ఒకటి తక్కువ అని అర్హం వస్తుంది, కాబట్టి తెలుగుతో కూడ ఒహమ్‌బఐది అని కాని, తొంబది అని కాని ఈ తొమ్మిది అనే అర్హంలో ఉండాలి. కాని “తొమ్మిది" అని కనిపిస్తుంది. ఎట్లాగం కే తొల్‌-,.పదొ ఆంటే పదికి తొలిది, పూర్వపుది అని అర్ధం, తొల పదియఎాతొన్‌పది (ల, న ల వ్యత్యయం)ాతొనదిాతొవమ్చుది (వర్షానునాసికం మా తొమ్బది (పరుషానికి సరళంఏపాతొమ్మిది (సమీకరణం) ాతొమ్మిది(స్వరసమతు అని దిని పరిణామ(క్రమం.

తమిళ మలయాళ భాషల్లో తొబ్లూరు (900, తొల్లాయిరమ్‌ (800) అని సమాస రూపాలున్నాయి. నూటికి పూర్వపుదనీ, వెయ్యికి పూర్వపుదసీ పీటిలోని మొదటి పదానికి అర్ధం. దీనివిలువ దీనికి పరమయ్యే పదంపైన ఆధారపడి ఉంటుంది.

కన్నడంలో తొంబత్తు (900), తెలుగులో తోమ్మిర్దిడుగురు బ్ర ఆజా తొంభై, తొమ్మన్నూలు వంటి రూపాల్లో “తొమ్‌ ్‌కస్టియ్‌శేషణంగా కనిపనోంది!

లికి తెలుగు భాషా చర్మిత తులనాత్మక - పరిశీలన 10, తం పత్తు, పక్షొతు మ. పత్తు, పదు ర్‌ం పత్తు తె. పది, దీనికి మూలభాషారూపం ఇపహ్‌త్‌. ఈ సంథ్యావాచకంలో ప-కి పరంగా ఒక హల్లు మూల్యదావిడభాషలో ఉండివుంటుందని తమిళశాషారూపాన్ని బట్టి ఊహించవచ్చు. ఆ హల్లుని “వై గా సూచించటం జరిగింది. అది తమిళంలో “క్ష్‌ి గాను, మిగిలినచోట్ల “త్‌ గాను కనిపిస్తుంది. విశేషణ రూపాల్లో పతి గాను, పన్‌- గాన్తు ఇది కనిపిస్తుంది. తమిళంలో పదినాలు (1, పదినాయిరమ్‌ (14), పదినాయిరమ్‌ (పదివేలు, పన్నిరండు (12, ఇరుపదు, ఇరువదు (20), ముప్పదు (80), శాప్పదు (40, పదిన్‌మర్‌ (పదిమంది. మలయాళంలోను, కన్నడంలోను కూడ ఈ విధంగానే ఉంది. తెలుగులో పదకొండు, పన్నెండు, పంటడెండు, ఇరువది, ముప్పది, ఏంబది, డెబ్బది అనేచోట్ల పద్‌, పన్‌, పణ్‌, వది, పది, బది అనే రూపాలు కనిపిసాయి. ఇవస్నీకూడ పదియొక్క_ రూపాంతరాలే. ల్‌ తమిళంలోని పదినాయిరమ్‌ అనేచోట దిన్‌ అనే విశేషణరూపం పదు--ఇన్‌ అనే (ప్రత్యయంచేరి ఏర్పడింది, ఈ (ప్రత్యయం నామాన్ని విశేష అంగా మారుసోంది, ఇట్లాగే పదిన్మర్‌ (పదిమంది) కూడ. పన్నిరండు తోని “ప్షన్ల్‌ క్ష్యడ్డ పైన చెప్పిన పదిన్‌ యొక్క రూపాంతరమే. ఇందులోని *న్గ సముచ్చయార్థకం కూడ కావచ్చు. న. తెలుగులో పది చాల భేదాలను పొందుతుంది. ఎనిమిది, తొమ్మిదిల్లో మిది గా మారింది. పదకొండు నుంచి పందొమ్మిది వరకు గల సమాస్‌ వన్‌ ంటెందు. పన్నెండు, పందొమ్మిదిల్లో మూత్రం పన్‌_ గాను, మిగిలిన న =గాాన్ను కనిపిస్తుంది.

“పధి అనేది రెండోపదంగా వచ్చే సమాసాల్లో జ్వద్ర వై (ఇరవై) క. గాను, ఖై (నలభై) గాను, బై (డవ్చై గాను కనిపి వం, ఎపయ్‌ ౫ పె గా పరిణామాన్ని పొందింది. పమవ గా మారి వై"ప్పుబ గా మారి “బై " ఏర్పడ్డాయి. ఈ రూపాల్లో మహాప్రాణధ్వని ఉంది, ఖది పరెనిమిదిలో కూడ వినిపిస్తుంది. ఇది శాసనకాలంలో కూడ అక్య్థాడక్కడ కనిపిస్తుంది. (ప్రామాణికోచ్చారణమని (భమపడటంవల్ల వ్యవహ రలు దీన్ని ఆదరించి ఉండవచ్చు. ఇది అరరహితమయింది. ఇంక 'పేదిహేను, పదహారు. వది హేడులలో వచ్చిచేరిన “హా కారమూ ఇటువంటిదే. _

త నూజ్లు ము. నూంు

పదనిర్మాణ కాస్త్రం ॥ విర్‌తి _ క నూయి. త. నూజణు | దీని మూలరూపం *నూత్‌. మూల రూపంలోని ఉత్త్‌ క అన్ని భాషల్లోను శ్రి గా మారింది. _ ం తమిళ మలయాోళాల్లో నూల్జువర్‌, కన్నడంలో నూర్వర్ష్‌ (110 మంది అని విశేషణ రూపాల్లో కూడ నూర్‌ ఆశేదే ఉంది." జైల్చుగులో నూయుగురు, నూజువురు అన్నచోట్లె నూయి కనిపిస్తుంది గాని (ప్రత్యయం చేరెటప్పుడు నూట- అని ఉంటుంది. నూటికి, నూటిలో. సమాసాత్లోను నూట ఒకటి, నూటపది అని నూట- రూపమే వుంది. వీటిల్లో మోలహూపలోని *క్త్‌వర్ణం మూర్ధన్యత్వం పొంది కనిపిస్తుంది. కౌటిట్టి ఖత్ర్‌ వర్దాన్ని. పునర్నిర్మించటానికి వీలయింది. దీని ద్వితీయాద్యం గరూపం కొడగులో నుఇట్‌=, తుళులో నూక తెజగులో నూట, ఈ- రూపాలనుబట్టి- మూలభిషలోని. ఇక్‌ వర్ష మే ఇక్కడ నిలిదో ఉన్నదనే ఇది శొపవిథభ_క్రిక (ప్రత్యయం. కాదనీ (గహింవచాలి. అ తెలుగులోని *వంది పదానికి. సమానపదం వ్‌ దావడ్‌ భాషలోను కనపడదు. (ప్రాచీన తెలుగు సాహిత్యంలో దీనికి (ప్రయోగాలు లేవు. అఆర్వాచీనులు దీన్ని ప్రయోగించారు, 1000. _త. ఆయిరమ్‌ మ, ఆయిరమ్‌ క్‌. సావిరు సాయిర, సొసిర్‌, సొసిర, "సార, సస తె. వేయి, వే- వ న. కన్నడ భాషల్లోని రూపాలు సంస్కృత సహస్ర ది యె | క, సాసిర్క, సాస్రషసం. సహ, తమ. ఆయిరమ్‌ ఇజసాయిరషజసాసిర. ఇసం. సహస, తెలుగులోని “వేయి పదానికి సమానపదం మిగిలిన (గావిడ భాషలో కనపడదు. దీనికి బపువచన్‌ రూపం “జేలు”. వేనవేలు ఆశే పదం కూడ తెలుగు భాషలో ఉంది, చాలవేలు-ఆస్‌ ద్పిస్తికి ఆర్ధం. వేలు... వేలు అని (ప్రసిద్ధ తెలుగు నిఘంటువు శబ్దరత్నాకరం రూపించింది. కౌన్‌ దీనివల్ల వేనవేలు శబ్దంలోని అను నాసికం ఏ విధంగా నచ్చిందో చెప్పలేం. తెలుగు భాషతో దేసు. లు-చేలు, "పేను. లు == సేలు, మీను .[లు=మీలు ఆనే విధంగా న్స వర్జాంత పదాలు కొన్ని బహువచనంతో *ను వర్దాన్ని లోపీంపజేసుకోవఏం జరుగుతుంది. ఇది విధంగా వేను --లు== వేలు అఆయిండసి ఊహించవచ్చు. అప్పుడు వేయిన్మిక్రాక “వేని ని ఏకవచన రూసంగా ఆంగికరించాలి, వేను. వేలు వేనవేల కష, “వేలు అవుతుంది. +

లిక్‌ తెలుగు భాషా చరిత తులనాత్మక - పరిశీలన తమిళంలో వేన్‌ అనే పదానికి అధికమనే అర్జముంది ఇది కూడ ఈ. వాదానికి ఉపబలకమపుతోంది. ఆధికమయిన (చాల) వేలు అనే ఆర్ధంలోనే వేన వేలు అనే రూపం ఏర్పడింది. ఈ సమాసంలోనే “వేన్‌” అనే ఏకవచన రూపం నిలిచి ఉంది. ఇక వేను వేయిగా మారటానికి సామ్యం కారణమని చెప్పాలి. బాయి. తొలు, రేయి-రేలు, (వ్రాయి-[వ్రాలు వంటి శబ్దాల సామ్యంవలన వేలుకి ఏకవచన రూపం పవేయిగా సృష్టించదిడి వుంటుంది. ం విశేషణాలు ద్రావిడ భాషల్లో విశేష్యమే మరొక విశేష్యానికి పూర్వం చేరటంవల్ల విశేషణత్వాన్ని పొందుతుంది. ఈ విశేషణాల నిర్మాణంలో (ద్రావిడ భాషలకు, ఆర్య భాషలకు సంబంధం కనపడదు. విశేషణ విశేష్యాలకు లింగవచన విభ క్తుల్లో ఏకరూపత ఉండాలన్న నియమం ఆర్యభాషటల్లో ఉంది. ఉదా: ఉత్తమః పురుషః, ఉత్తమా స్త్రీ, ఉత్తమం ఫలం అని ఉంటుంది. (ద్రావిడ భాషల్లో ఈ విధమయిన నియమం లేదు. “విశేస్యంబునకుం బోలె విశేషణములకు లింగవిభ క్రి వచనంబు లగు” నని సూరి సూ(తించటం సంస్క్ర్రకానుకరణ మే. ఈ భావనలో విశేషణాలు కొన్ని విధాలుగా ఏర్పడతాయి. ఆ పద్గతిని పరిశీలిద్దాం. గా న

1. నామవాచకాలు విశేష్యానికి పూర్వం రావటంనల్ల మ్మాక్రమే విశే షణాలపుకాయి. త, "నెండామంర్రై “ఎ[ర్రతామర”, "పెరుమగళ్‌ “పెద్దకూతురు, మ. 'నెందామరై “ఎరతామర” పెరుమగన్‌ “పెద్దకొడుకు”. క. కందాముఠె “ఎ(ర్రతామర”, "పిరుమగశ్‌ “పెద్దకూతురు”, తె. తెల్లని పువ్వు; ఒప్పుమాట, తప్పుపని, నిండుకుండ, వెలుగు. బాట, ఓ ధాతుగతమెన చిపరి హల్లుని ద్విరు కం చెయ్యటంవల తమిళ వులయాళో భాషల్లో నామం విశేషణమపు[ంది. తెచగులో పీ తం౦తమందు లకు *పుి ఆదేళశంగా వచ్చి విశేషణాలవుతాయి. త.మ, నాడు *దేశంి : నాట్టార్‌' దేళంతోని (వ్రజలు; ఇరుంబు “ఇనుము” : ఇరుప్పుక్కోల్‌ *ఇనుపకోలి” తె, వేపచెట్టు, ఇనుపకోల.
2. ధాతువుకి “ఇయ” చేరటంవల్ల తమిశ మలయాళ భాషల్లో నామం విశేషణమవుతుంది. ౯ తమ. పెరు “పెద్ద” వ పెరియార్‌ “పెద్దవారు, రాజులు సిలు “చిన్న” : సిజీయవన్‌ “చిన్నవాడు. శ, ఆయిన అనే అర్థాన్నిచ్చే అగుధాతుజన్య భూళార్హక రూసమయిన “ఆని ను నామానికి చేర్చటంవల్ల తమిశంలోను, “ఆద"ను చేర్చటంవల్ల కన్నడం.

పదనిర్మాణ కాస్త్రం £ల్‌ర్‌ లోను, “అయిన, అగు లను చేర్చటంవల్ల తెలుగులోను నామం విశేషణం అవు తుంది, త ఉఊయర్‌ “ఎత్తు”, ఉయర్‌ వాన “ఎత్తయిని రక్‌, కెట్ట “చెడ్డ”; కెట్టాద “చెడదయిని, పొసదాద “కొత్తదెని తె. అందమయిన, శుభమగు, చల్ల నగు, 5, ధాతుజ విశేషణం నామానికి పూర్వం రావటంవల్ల అది విశేషణం అవుతుంది. త,మ.క. నెయోదవళ్‌ *చేసిన ఆమె" తె. వచ్చినవాడు రాముడు. 6, పరిమాణ వాచకాలయిన కెలవు (కొన్ని, పలవు (పలు అనేవి నామాలకు చేరి విశేషణాలవుతాయి. త. పలవిదం *చాలవిధాలు కః కలవు మాతుగళు “కొన్నిమాటలు” 7. సంఖ్యావాచకాలు నామాలకు పూర్వం చేర్చుబడినప్పుడు విశేషణా అవుతాయి త.మ. ఇరండు మరం/మరంగళ్‌ “ రెండుచెట్లు” ర్‌ం ఎరడుమర' “ రెండుచెట్టు” తె ౮0డు ప్పుస్తకాలు, 0. నిర్దేశ సర్వనామాంగాలయిన అఆ, ఇ లను, నా,నీ, తన మొదలయిన వాటిని నామాలకు పూర్వం చేర్చుటంవల్ల విశేషణాలవుతాయి. త.మ.క. ఎన్‌ పేర్‌ నాపేరు”, నిన్‌పేర్‌ “సీకేరు, తన్‌కాల్‌ తనకాలు తె. ఆమాట, ఈ దేళం. 9. తమిళంలో “ఉళ్ల అనేది, తెణగులో గలిగిన/కల అనేది నామా నికి చేరటంవల్ల ఆ నామం విశేషణం అవుతుంది. తం బుద్ది ఉళ్ల “బుద్దిఉన్న, బుద్ధిక లిగిని సీది ఉళ్లు “నీతి కలిగి ఉన్ని తె. బుద్దిగల, నీతిగల, నేర్పుగల (వాడు. 10. జౌపవిభ క్రిక (పత్యయాలయిన ఇ, త్‌, టొ, అలు చేరటంవల నామం విశేషణం అవుతుంది. గా త. కుళమ్‌- మీన్‌ .కుళత్తు మీన్‌ “*చెరువుచేప; కాడు-- ఇల్‌ = కౌట్టిల్‌ “ఆశవిలో' మణ్‌ -1- కుడమ్‌ 2 మట్టుడమ్‌ *మట్టికుండి మ. మరహమ్‌-! వేర్‌ మరత్తు వేర్‌ “చెట్టువేరు” న క, మరమ్‌_. బెరళు=-మరద బెరళు “చెట్టువేరు" తె. క్రీంద-+- ఇదుక్రింది, మీద+- ఇ్యమీది, నూతీసీరు, ఏటిమట్టి, అఆలమంద,

లి6ి తెలుగు భాషా చర్మిత తులనాత్మక = పరిశీలన (క్రియ . 'కియ ఆంకే వ్యాపారం, పని. వ్యాపారాన్ని జోధించే పదాలు (క్రియలు. (ద్రావిడ భాషల్లో (కియలు సమాపకాలు, అసమాపకాలు అని ౦0డు రకాలు, అసమాపక [క్రియలు వాక్యంలో "ఎన్నయినా ఉండవచ్చు. వీటి చివర పురుష బోధక (ప్రత్యయం చేరదు. సమాపక (క్రియల చివర పురుషటోధక (ప్రత్యయ ముంటుంది.- ఈ సమాపక (క్రియతో వాక్యం సమా_ప్త్రమవుతుంది. _ అసమాపక [క్రియలు నామాకాంక్ష అసమాపక్తాలు, (కియాకాంషి ఆస మాపకాలు అని రెండురకాలు. నామాకాంకి అసమాపకాలనే [కియాజన్య విశేష ణాలు లేక ధాతుజ విశేషణాలు అంటారు, ఈ ధాతుజ విశేషణాలకి పరంగా నామం వస్తుంది. ఇవి నామాన్ని ఆకాంక్షిస్తాయన్న మాట. కాబట్టి ఇవి నామాకాంక్ష ఆసమాపక క్రియలు. “చేసిన రాముడు అన్నప్పుడు “చేసిని అనేది నామాకాంి అనమాపక 1కియ. ఇట్లాగే చేస్తున్న, చేసే, చేయని మొదలయిన రూపాలు కూడ నామాకాంకై ఆసమాపకాలు. వీటికి పరంగా నామం రావాలి. “వచ్చినవాడు మొదలయిన ధాతుజ విశేషణ రూపాలే కాల్మకమంతో [కియారూపాలుగా పరి కామం చెందాయి. మిగిలిన (ద్రావిడభాషల్లోను ఈ విధంగానే కనిపిస్తుంది. ॥ శ్రీయాకాంకె ఆసమాపకాలనేక్ష్వార్ధక రూపాలంటారు వండి, తిని, చేసి, వెళ్లి మొదలయినవి. వీటికి పరంగా (క్రియ వస్తుంది వంగితిన్నాడు, చేసి వ్ట్రదు "మొదలయినవి. కాబట్టి పిటిని క్రియాకౌంకొ అసమాపకిలంటారు. క, తినక వంటివి వ్యతిరేకక్త్వ్యార్థకరూపాలు క్రావిడభాష క నీ కాలబో ధక 1పత్యయం, పృరుషబోధక (ప్రత్యయంతచేరి చోట నే 'కిటూపదనిర్మాణం ఎర్వుడుతుంది. కొన్నిసార్ల అవసరమయిన యర్‌ ధాతువుక్తి సకర్మకాకర్మక (ప్రత్యయాలు, (పసేరణ (పత న న రా (ప్రత్యయం చేరటం జరుగుతుంది. లశలాం, కతి రేకార్థక | అకర్మక, సకర్మక, పేరణ [కియలు (తియలు సకర్మకాలు, అకర్మకా రకాల ల త్రం శ్రకౌలు అని రెండు రకాలు. శ్ర కలినను ల రారువలో భేదమేమీ ఉండదు. ఏ ధాత్తువు కర్మయొక్కం [ అనే (పశ్నకి అనక రకం. పుస్తకం కొన్నావు అనే వాక్యంలో దేన్నికొన్నావ? చూచు ంది కాబట్టి “కొని ధాతువు సకర్మకం- కొను, త్రిను

• కొట్టువంటివి సకర్మక ధాతువులు ఇవి సహజన ] తిను, ధాతువుల సహజసిద్దమైనవి కాబటి సిద నవచ్చు ఏ ధాతువు అరం కర్శయొక ళల న అకర్మకం.. క్రిం వె శే క శా శ్నను కలిగించదో అది అవకాళం లేద్ద లిగింది ఆనె వాక్యంలో దేన్ని వెలిగింది? అనే ప్రశ్నకి శ్రికం... వెలుగు, కాగు, పెరుగు, తిరుగు” రా ధా ధాతువులు, 9 9 క్‌ 1; నిండు మొదలయినవి ఆకర్మక ఇటువంటి అకర్మక ధాతువులు కొన్ని (ప్రత్యయాలు చేరట్రంవల్ల న.

పదనిర్మాణ శాస్త్రం - జీ5? వెలిగించు, కాచు, పెంచు. తప్పు, నింపు అనే విధంగా మార్పును పొందుతాయి. ఇట్లా సకర్మక (ప్రత్యయాలు చేరి సకర్మక ధాతువులయిన వాటిని సాధ్యధాతువు లనవచ్చు. సకరశ్చక (కియలకు ఒక కర్త ఉంటుది. _పేరణ (కియకి హేతుకర్త, (యయోజ్యక_ర్త అని 6ండు క్రర్పలుంటాయి. సకరస్ట్రక (క్రియలకి యేరణ (ప్రత్యయం చేరి పేరణ (క్రియలేర్పడతాయి.. ఊఉ: కాలు-కాల్చు-కాల్పించు, తిరుగు-తిప్పు. తిప్పించు, నిండు-నింపు-నింపించు. _

వమిశం వ ఈ భాషతో ఆఅకర్మక కియకి చివరఉన్న అనుబంధ చ్రత్యయం ద్విరుక్తం కావటం వల్ల సకర్మక [(కియగా మారుతుంది.

"పెరుగు “పెరుగు పెరుక్కు- చ్చైంచ్చు

ఆడు “ఆడు” అట్టు - “ఆడించు”

ఆడంగు “అడగు” అడక్కు *ఆ్రుడ్హ్యు ౩

తిరుంబు “తిరుగు” తిరుప్పు “తిప్పు

ఆకర్మక్యక్రియకి త్తు,పు అనే _పత్యయాలను చేర్చుటం వల్ల సకర్మ కంగా మారుతుంది.

కాణ్‌ ఈచ్చూచ్రుి కాట్టు/కాణ్సి “చ్ర్చూూప్రించ్చు* స్స

ఉణ్‌ “తిను, తాగు ఊట్టు /ఉణ్సి “తినిపించు, తాగించు"

తాజ్‌ “తగ్గు” తాల్‌ త్తు “తగ్గించు”

తడు “నడ్సుచు* ఓట్లు *స్వడ్రుప్పు"

తమిళంలో పి,ఏ అనేవి పేరణ (ప్రత్యయాలుగా కనిపిస్తాయి. (ప్రాచీన కాలంలో (పేరణ (క్రియలకు (ప్రయోగాలు తక్కువ. తరువాతి కాలంతో ఇవి ఎక్కువగా వాడుకలోకి వచ్చాయి.

వరు “వచ్చు” వరువి “రప్పించు *

"నేర “చెరు" 'నేర్‌పి “చేర్చించు"

నడ “వడ్లు చు నడప్పి “నడిపించు

మలయాళం : ఈ భాషలో కూడ తమిళంలో లాగానే సకర్మక క్రియ లేరృుడతాయి.

పెరుగు “పెరుగు” 'పెరుక్కుు ్పెంచ్రు

ఆడంగు *“ఆడగు” అడక్కు ఈడ్చి

రెండో రకానికి ఉదాహరణలు.

సీక్‌ “సాగు సిట్టు “సాగదీయి”

ఓడు “నడుచు” ఓట్టు “సడ్తుప్ప"

లర్‌8 తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన (పేరణ (వ్రత్యయాలుగా ఇ, పిలు కనిపిస్తాయి.

• 'నియ్‌క “చేయు” "నెయ్యిక్క “చేయించు ఎడుక “త్రీయు” ఎడుప్పిక్క “తీయించు _ కన్నడం ; ఇందులో త, ప అనేవి సకర్మక (ప్రత్యయాలుగా కనిపిస్తాయి. 'తెరళ్‌ “చుట్టుకొను” 'తెరటు “చుట్టు” సీక్‌ “స్తాగ్సు? నీడు “సాగదీయు"” ఎక్‌ బ్రేచ్చు! ఎబ్బు(ఎక్‌ ౮ ప్రూఎక్పుయఎబ్బు) లేపు తిరుగు “తిరుగు” తిరుపు “తిప్పు” కొన్ని [క్రియలలో నాదస్పర్శం స్టానంలో శ్వాస స్పర్శం రావటం వల్ల సకర్మక [కియగా మారుతుంది. అడగు కజ్టుద్త న్నక అడకు = ఆడచు" ముడుగు “వంగు ముడుకు “వంచు” ఆధునిక కన్నడంలో “ఇసు” అనే (ప్రత్యయం సకర్మక,(కేరణ రూపాల్లో అధికంగా వ్యాప్తిలో ఉంది, ప్రాచీన కన్నడంలో ఇది *చుగా కనిపి సుంది. కాయ్‌ *క్రాగుి కాసు/కాయిసు “కాచు తీర్‌ “ప్రీర్రు తీర్చు/తీరిస్తు “తీర్చు” ఈ “ఇచ్చు” ఈయిసు “ఇప్పించు మాడు “చేయు” మాడిసు “చేయించు నగు “నవ్వు” నగిసు “నవ్వించు తెలుగు 2 తెలుగులో పు, చు, ౦చు, ఇంచులు సకర్మక (పత్యయాలు- -ప్పు; జరుగు జరుపు తిరుగు తిప్పు నిలుచు నిలుపు కుడుచు కుడువృ తెలియు తెలుపు తడియు తడుప్ప -చు ; అమరు అమర్చ్భు కాలు కాల్చు పూడు పూడ్చు మాను మాన్ను కాంగు కాంచు వంగు వంచు

పదనిర్మాణ కాస్తం 859 =ంచు : దిగు దించు "పెరుగు "పెంచు ఉండు ఉంచు _ఇంచు : 'వెలుగు వెలిగించు _ వచ్చు రావించు/రప్పించు అగు కావించు విగియు బిగించు _ ఇంచు, ఇపించు/పించు ఆనేవి పేరణ (ప్రత్యృయాలుగా కనిపిస్తాయి, అకర్యరం నకర్యారం ేరజం కాలు ” కాల్చు కాల్పించు జరుగు జరుపు జరిపించు చచ్చు చంపు చంపించు

• ఆను అనిపించు కొను కొనిపించు తిను తినిపించు క్రియా ధాతువుకి కాలబటోధక (ప్రతృ్మయమూ, సార్వనామికానుబంధం లేక పురుషటోధక (ప్రత్యయమూ చేరి సమాపక (క్రియారూపం ఏర్పడుతుంది. కాలబటోధక (ప్రత్యయాలు చేరటంవల్ల (క్రియ ఆయా కాలాలను బోధిస్తుంది. ఖభూతకాలం తమిళం ౩: ఈ భాషలో త్‌,/న్‌ద్‌/త్త్‌, ఇన్‌ అనే (ప్రత్యయాలు భూత కాలిక _(పత్యయాలుగా కనిపిస్తాయి. వీటిని ధాతువుకి చేర్చుటంవల్ల భూతకాలిక ప్రాతి పదిక ఏర్పడుతుంది. దానికి పురుషజోధక (ప్రత్యయం చేరి భూతకాలిక సమాపక (కియారూపం ఏర్పడుతుంది. “'నెయ్‌ “చేయి : నెయదేన్‌ “చ్చేళాను "నెయోదాయె *చ్రేళశ్చావ్చ” “నెయ్‌దాన్‌ క చ్లేద్చా క్షు” "నెయ్‌దాళ్‌ “(ఆమె చేసింది” వరు/వా “వచ్చు : వందాన్‌ “వచ్చాడు" వందాళ్‌ “(ఆమె వచ్చింది" వందార్‌ “వచ్చారు” నడ్‌ నడచు" ఏ నడందాన్‌ “*సకిచాడు" నడందాళ్‌ “(ఆమె నడిచింది"

లిగి0 తెలుగు భాషా చర్‌[త తులనాత్యక - పరిశీలన కెడు “చెడు వ కెట్టాన్‌ “చెడిపోయాడు”

కళ్‌ “దొంగిలించు : కట్టాన్‌ “దొంగిలించాడు”

పో “పోవు” = పోయినాన్‌/పోనాన్‌ “వెళ్ళాడు”

పాడు *పాడు" ఏ పొడినాన్‌ “పాడాడు”

'నెయ్‌దు *చేసి", నడందు *నడిచి", కెట్ట్‌ “చెడి”, పాడి “పాడి” వంటి భూత ప్రాతిపదికలే అసమాపక (క్రియలు (త్వార్టక రూపాలుగా (సవర్తిస్తాయి, భూత (ప్రాతిపదికకి విశేషణ (వత్యయమైన “ఆని చేర్చటం వల్ల భూతకాలిక ధాతుజ విశేషణం, ఏర్పడుతుంది.

ఉదా: వరు--న్‌ద్‌ వంద. అటవంద “వచ్చిన”, నెయద *చేసిని,

మలయాళం : ఇందులో భూతకాలిక (ప్రత్యయాలు తమిళంలో లాగానే ఉంటాయి. కొని తమిళంళలో *న్‌ట్‌"గా ఉన్న 1పత్యయం ఇక్కడ “న్న” గా మారుతుంది. ఆధునిక మలయాళంలో సార్వనామికానుబంధాల్లు చేరవు,

నడ్‌ “నడచు : నడన్న్‌- గ*నడ న్‌తొ_

వరు “వచ్చు?” ; వన్న- గ+వంత్‌-

భూత (్రాతిపదికే కాారకరూపంగా *చ్వల్చి ఇ 'నెయ్‌దు “చేసిన వశవణాలన్న చ లారి నా. ర వం విశేషణాలవుతా ర్‌ ఇవి భూతకాలిక ధాతుజ

ముం, నెయ్‌ద *చేసిని.

క. ఇద్‌/ద్‌ అనేది భూతకాలిక (ప్రత్యయంగా కనిపి స్తుంది.

మాడు కం వ కళిదెను * ఆడిగాను"

కొత్‌ *ప్షాక్య్వ్స్స్‌ = 2 మాడిదెను “చేశాను”

శ్రా “అడ్‌ : కొయుదెను * క్రోళ్చాస్తు” గ ; కేళ్ళయ్‌ “ఆడిగాపు ఈ భూత్రక్తాల్రిక్ర వం శ (ఆమె అడిగింది? ప్రవరర్తి నుంది. ఆ 'పొతిపదిక ఆసమాపక[కియ (క్వార్ధకం) గా కేష్ణ/శ్రళ 2 ఇ వుడు ఉచ్చారణ సౌలభ్యం కోసం చివర “ఉకారం చేరుతు ది ర విని ఇక్కడ “ఇద్‌” లోని *“దికారం లోవ్టిల “శభ చ డింది శ్ర ప్రాతివది క శ కారం లోపించి “కేళి రూపం ఏర్ప మాడిద “చేసన వర వి షణార్థ ప్రళత్యయమయిన *ఆ' చేర క్రేళ్ల “అడిగిన”, తెలుగు భూతకాల ధాతుజ విశేషణ రూపాలు ఏర్పడతాయి. వీటిల్లో ఉత్రవ్వ మధ ఇత్కిటి/ఇఎ అనేవి తెలుగులో భూతకాలిక (ప్రత్యయాలు. శ్రీ పుం సాపు లీన్‌ సరుష రూపాల్లో “ఇతి అనేది, (ప్రధమ పురుషలో ప్రత్యయాలు ప్రల నంలో ఇ", మిగిలిన చోట్ల “వ చేరతాయి. ఈ కావ్య భాషలో వాడబడినవి.

పదనిర్మాణ కాస్త్రం వి61

(నేను పడితిని (యేము పడితిమి

(నివు పడితివి (మ్‌రు) పడితిరి

(వాడు,ఆమె. అద్రి పడెను (డారు పడిరి

(అవి పడెను

(మయాస్వాచ్చుకలిగి *ను" తో అంతమయ్యే (క్రియల తరువాత చేరిన ఈ క (ఫత్యయం “*టి గా మారుతుంది. వింటిని, వింటిమి, వింటివి, వింటిరి.

ఆధునిక భాషలో ఇటువంటి (క్రియారూపాల స్థానంలో ధాతుజ విశేషణ రూపాలు వచ్చాయి. పడ్డాను/పడినానుగషపడినవా౭డను, పడ్డారు/పడినారుషపడిన వారు, పడింది యపడినది యథపడినయది; విన్నానుషవిన్నవాండను, విన్నారుచవినిన వారు, వింది/వినింది గవినినది గ్షవినినయది. వ.

పడి, విని, చేసి వంటి భూతకాలిక (ప్రాతిపదిక రూపాలే భూతకాలిక ఆసమాపక (క్రియలు. వీటికి “ఇని చేర్చటం వల్ల పడిన, విన్నగవినిన, చేసిన వంటి భూతకాల ధాతుజ విశేషణ రూపాలేర్పడతాయి.

*త్ర్క్‌ *న్‌, *ఇ అనేవి మూల(దావిడ భాషలోని భూతకాల శత్య యాలుగా పునర్నిర్మించవచ్చు. ఇవి ఇంచుమించు దక్షిణ, మధ్య (ద్రావిడ భాష లన్నిటితోను ఉన్నాయి.

వర్తమాన, ఖభవిష్యత్కాలాలు

(ద్రావిడ భాషల్లో (ప్రాచీన కాలంటో వ్వర్తమాన, భవిష్యత్క్యాలాలను తెలియజెయ్యటానికి ఒకే విధమయిన రూసముండేదని చెప్పవచ్చు. తుళు, గోండి, కొలామి, నాయికి, గదబ మొదలయిన భాషళత్లో ఇప్పటికీ వ్నర్తమాన కాలిక (ప్రత్యయాలకి, భవిష్యత్కా-లిక పత్యయాలకి ఎక్కువ భేదం కనపడదు. భాషల్లో న_ర్తమాన కాలిక రూపాలు ఒక కాలబోధక (పత్యయంతో కూడి ఉండటం కాక అనేక శబ్దయుక్త నిర్మాణాలుగా శబ్ద్బపల్ల వ (ప్మక్రియచేత ఏర్పడినట్లు కనిపిస్తాయిం ఈ [(కియారూప నిర్మాణంలో కూడ ఆయా భాషల మధ్య సమానత్వం కనపడదు. ఆందువల్ల భవిష్యుత్కాలిక [కియలకంకు భిన్నమయిన నర్తమానకాలిక (క్రియా రూపాలు అర్వాచీన కాల సరిణామంలో ఏర్పడ్డాయని చెప్పవచ్చు.

భవిష్యత్కా-లిక రూపాలు తద్దర్మార్ధాన్ని కూడ బోధిస్తాయి.

తమిళం ;: ఈ భాషలో కిన్స్‌ అ /కిట్‌. వర్రమానకాలిక (ప్రత్యయంగా కనిపి స్తుంది.

నెయ్‌ “చేయు” : నెయెగి(న్ఫొ జేన్‌ *చేస్తున్నాను"

నెయగి(న్ఫ్‌ తోమ్‌ *చేస్తున్నాము"

ల62 తెలుగు భాషా చరిత తులనాత్మక - పరిశీలన 'వెయ్‌గి(న) వాయ “చేస్తున్నావు వెయగి(న్ఫ్‌ తోర్‌ (మీరు “చే స్తున్నారు" 'నెయ్‌గి(న్రొ తాన్‌ “చేస్తున్నాడు” 'నెయ్‌గి(న్‌) తాళ్‌ (ఆమె) “చే స్తున్నది" వెయ్‌గి(న్ర) జార్‌ (వారు) “చే న్తున్నారు” 'నెయ్‌గి(న్రొ అదు. (ఆది “చేస్తున్నది” ఈ వర్తమానకాలిక ధాతుజ ఏశేషణం నెశుకి(న్‌) అత్‌ లా ఆా నెయ్‌కి(న్ర్‌ అ “చేస్తున్న” ఆశే విధంాూ ఉంటుంది. భవిష్యత్కొలిక రూపాల్లో వ్‌,ష్‌/ప్స్‌, ఉమ్‌/క్కుమ్‌ లు (పత్యయౌా లుగా కనిపిస్తాయి. "సెయ్‌ వేన్‌ “చేస్తాను 'నెయవోమ్‌ “చేస్తాము” "నెయ్‌వాయ్‌ “చేస్తావు” “నెయవోర్‌ “చేస్తారు “నెయ్‌వాన్‌ “చేస్తాడు "నెయవాొళ్‌ “చేస్తుంది” (ఆమె "నెయవార్‌ “చేస్తారు” నెయ్యుమ్‌ “చేస్తుంది” (ఆది నడప్పేన్‌ “నడుస్తాను” నడప్పొన్‌ “నడుస్తాడు ఇరుప్పేన్‌ “ఉంటాను ఇరుక్కుమ్‌ “ఉంటుంది” పోగుమ్‌ కసిని తం దై? వరుమ్‌ “వస్తుంది ఉంటుంది. దీని ధాతుజ విశేషణం నెయె- ఉమ్‌ నెయ్యుమ్‌. “చేసే అని 0ది. ఈ రెంటికీ భేదం లేదు. మలయాళం : ఇందులో “ఉన్‌ వర్తమానార్తక (ప్రత్యయం. 'నెయ్యున్ను “చేస్తున్నాను, న స్తున్నావు, చేస్తున్నాడు, చేస్తున్నది మొదలయిన ఆర్షాలు, పోగున్ను “పోతున్నాను మొదలయినవి. లి

పదనిర్మాణ కాస్త్రం ౨698 నర్తమానకాలిక ధాతుజ విశేషణం నెయ్యున్‌ -.-ఆఅంఎ౫ నెయ్యున్న “చే స్తున్న", పోొగున్న “పోతున్న అని ఉంటుంది. భవిష్యత్కాలిక రూపాత్తో “ఉక్‌” అనేది (పత్యయంగా కనిపిస్తుంది: వరుష్‌ “వసాను” మొదలయినవి. "నెయ్యుమ్‌ * చేస్తాను మొదలయినవి, తద్దర్మ, భవిష్యదర్హాల రూపాలు ఒకే విధంగా ఉంటాయి. కాబట్టి దిని ధాకుజ విశేషణం కూడ రెంటిలోను ఒకే విధంగా ఉంటుంది. ఉదా: వరుమ్‌ “వచ్చే.” కన్నడం : ఈ భాషలో “తప్‌, ఉత్‌" అనేవి వర్తమానార్దంలో చేరి వర్తమాన కాలిక రూపాలేర్పృతాయి. మాడు చేయుి.. : మాడిదపెమ్‌ - “చేస్తున్నాను మాడిదపయ్‌ “చేస్తున్నావు” మూడిదపమ్‌ “చే న్తున్నాము”" మాడుత్రానె “చే న్తున్నాడు మాడు త్రాశె “చేస్తున్నది” మాడుత్తదె “చేస్తున్నది” ఈ వర్తమాన కాలిక ధాతుజ విశేషణ రూపం ఉత్తుమ్‌/ఉత్తా అనేది చేరి ఏర్పడుతుంది. బరుత్సుమ్‌/ బరు త్తా “వస్తున్న న భవిష్యుత్కాలిక రూపాలు “వ్‌” చేరటం వల్ల ఏర్పడతాయి. ఇరు “ఉండు” వ ఇరువెమ్‌ “ఉంటాను ఇరువయు “ఉంటావు* ఇరువమ్‌ ఉంటాము" ఇరువళ్‌ “ఉంటుంది" ఇరువదు “ఉంటుంది ల దీని ధాతుజ విశేషణ రూపం భవిష్యత్క్యాల (ప్రాతిసదికకి “అ చేరి ఇరున ఉఐఎడే, బరువ “వచ్చే” అని ఉంటుంది. కన్నడంలో కూడ తద్దర్మ భవిష్య్యదూపాలు ఒకే విధంగా ఉంటాయి. తలుగు : “ఉండు” ధాతువు నుంచి వచ్చిన సమాపక రూపవయిన “ఉన్న* అనే దాన్ని వ_ర్తమానార్ధ్థక (సఫత్యయమైన *చ్‌ కి చేర్చటం వల్ల తెలుగులో వ్వర్తమాన (క్రియ లేరృడతాయి. అంటే, భాతువు-[- చ్‌, ఉన్న - సారస నామికొనుబంధం. ఈ విధంగా చదువుచున్నాను, చదువుచున్నాము, చదువు చున్నావు. చదువుచున్నారు, చదువుచున్నాడు, చదువుచున్నది వంటి రూపా అతేరృుడతాయి.

లిడిక తెలుగు భాషే చర్మిత _- తులనాత్మక పరిశీలన ప్రాచీన కావ్య భాషతో వందుచున్నవాడు, వండుచున్నవారు వంటి రూపాలేకాని తచ్చబ్ది “వ” కారం లోపించిన సంగ్రహ రూపాలు లేవు. దీన్ని బట్టి నర్తమాన కాలిక సమాపక క్రియారూపాలు వర్తమాన కాలిక ధాతుజ విశేషణాల నుంచి ఏర్పడినవని చెప్పవచ్చు. “వండుచున్నవాడు' అనేది మొదట విశేషణ రూపం. ఇది (క్రమంగా ్రియార్ధటోధక మైంది. తిక్కన కాలానికి వండుచు న్నాడు, వండుచున్నారు వంటి రూపా లేర్పడ్డాయి. మొదట (పథమ పురుష " రూపాల్లోని *వ" కారానికి లోపం కలిగి పై రూపాలు ఏర్పడగా తరుపాత వాటి సామ్యం నల్ల వండుచున్నావు (వండు చున్నవాడప్వు, వండుచున్నాను (6ఉవండు చున్నవాడను) వంటి నుధ్యమ, ఉత్తమ పురుష రూపా లేర్పర్డాయని (గ్రహించ వచ్చు. వ్యవహార భాషలో *తు” (ప్రత్యయంగా ఉంది. వండుతున్నాడు, వండు తున్నారు, వండుతున్నాము మొదలయినవి, “చు ఒ *తుి గా మార్చును పొందింది. వర్తమాన కౌలిక ధాళుజ విశేషణ రూపంలోని *చున్‌ వ్యవహార భాషలో త్తున్‌ గా మారి (క్రమంగా “తూ గా మార్చును పొందింది. వండు చున్‌ ఎ వండుతున్‌ా నండుతూ.

, భవిష్యదర్ధంలో *క్రల్రి అనేది అనుబంధంగా ఉంది. ఇది. “కలుగు ధాతువు యొక్క పరిశిష్ణ రూపం, సామర్ద్యార్థాన్ని తెలుపుతుంది. (ప్రాచీన కావ భాషలోనే శ “కలి అనుబంధం కనిపిస్తుంది. వండంగలను, వండంగలము. వండ౮గలవృ, వండంగలరు, వండఃగలడు, వండ(ంగలదు వంటి రూపాలలోని ధాతువుకి పర్రంగ్గా ఉన్న “అన్‌ /న్‌” (ప్రత్యయం భవిష్యడర్లకమని భావించవచు దానికి *క్రల= ఆనుబంధంగా ఉంది. ఆ రెండూ కొలిసి * భవిష్యదర్షాని సా చ" అందులో సామర్థ్యార్థమూ ఇమిడి ఉంది. ఇ గ్చన్తాయి.

కలడు, క ౦టి ఠూపాలు “కలుగు” డి ఇవి స్వతంత్ర త (క్రమంలో అన న్తంచి ఏర్పడ్డాయి. - భవిష్యదర్థంలోనే కాక సమర్షత,_ అరత మొదలయిన ఆలో నుబంధం బడింది, థ్రీ కం లయిన అర్జాల్లో (పయోగించ నోర్యన్ల: తెలుగులో స్వతంత (సయోగాలున్నాయి. *ఒరులు గలకే కరు... 20. (ధారా ఆది, 8.28), “ధర్మజుండుకలడు తగవు నడప” (భార, ఉద్యో గలాడువు వ సమాపక (క్రియ? మైంది, వండంగలవాండుము వండ ౦డొగలడ్డు, _ .

పదనిర్మాణ శాస్త్రం వి8ిర్‌

సాధారణంగా తద్దర్మార్థక రూపాలే తెలుగుతో భవిష్యదర్జ్థాన్నిస్తాయి . వండును, వండెడును, వండెడిని; వండుదురు, వండెదరు వంటి రూపాలు తద్రర్మా

మ!

ర్థాన్ని, భవిష్యుదర్జాన్ని కూడ ఇస్తాయి. 6, ఎడు/ఎడి, దు/ఎద అనేవి ఇందులోని చశత్యయాలు. ఇవి కూడ కావ్యభాషకే పరిమితం.

ఆధునిక భాషలో భవిష్యత్యాల (ప్రత్యయం “తా/ తున్‌* అనేది. వండుతాను, చేస్తాను, చేస్తుంది.

ఈ తద్ధర్మ, భవిష్యదర్ధ ధాతుజ విశేషణ రూపం ఎడు,/ ఎడి/ ఏ, థీ చేరటం వల్ల ఏర్పడుతుంది. వండెడు, వండెడి, వండే, వండు.

పె పరిశీలనను బట్టి *క్కా-/*క్‌, *త్త్‌/*త్‌, *న్‌/*చున్‌ అనేవర

చ్లా ల్‌ు అలా మానార్లక _పత్యయాలను, * వ్చ/*వ్‌, *ఉమ్‌,/*కుమ్‌, *ఆన్‌/*న్‌, *త్‌ అనే

ఠా భవిష్యత్కా-ల (పత్యయాలను పునర్నిర్మించవచ్చు. వ్యతి రేకార్హకం థ

(ద్రావిడ భాషల్లో వ్యతిరేకార్షక రూపాలు అనేక రకాలుగా ఏర్పడ తాయి,

తమిళం : ఇందులో “అ (పత్యయాన్ని ధాతువుకి సార్వనామికాను బంధానికి మధ్య చేర్చటంవల్ల వ్యతి రే కార్థక సమాపక (కియారూసపమేర్పడుతుంది. ఉదా: నెయ్‌_(-అ-[అదుూూ నెయ్యాదు “చెయ్యదు”, నర్‌-! ఆ. అదు వరాదు “రాదు

అల్‌, ఇల్‌, మాట్లు అనే పదాలు చేరటం వల్ల కళూడ వ్యతిరేక రూపా అలేరృడతాయి. ఉదా: నిల్హలన్‌ *నిలబడడు”, ఉణ్జిలాన్‌ “(ఆతను పిలవలేదు”, వెయ్‌ మాశ్సేన్‌ “చెయ్యను", వరుమాశ్ర్రున్‌ “రాను”.

“ఇలె” అనే పదాన్ని చేర్చటం వల్ల వ్యతిరేకారక మేర్చడుతుంది.

ఇమ ంం ఖ ఉదా: 'నెయ్‌విశై “చెయ్యలేదు"”, వరవిళ్లై “రాలేదు, వరుగిఆఅది క్లై *రావటలేదు చమ మ యమా గర.

(వ_ర్తమానం)", వరువదె ఖై “రావటల్లే దు (భవిష్య త్తు”.

మూలధాతువుకి సార్వనామికాను బంధానికి మధ్య ఏమీ చేరకపోవటం వల్ల కూడ వ్యతి రేకార్టకాలేర్పడ తాయి. ఉదాఐ కాణ్‌ చూచు; కాణేన్‌ *చూడను= కాణోమ్‌ “చూడము కాణాయ్‌ *చూడపవుి, కాణాన్‌ *చూడడుి.

“ఆ, ఆదు, ఆమల్‌” అనేవి చేరటం వల్ల వ్యతిరేక క్త్వార్ధక రూపాలేర్చు డతాయి. నెయ్యా, నెయ్యాదు, 'నెయ్యామల్‌ చెయ్యకుండా.

కశ

2868 తెలుగు భాషా చర్మిత = తులనాత్మక పరిశీలన “ఆ, ఆతి చేరటం వల్ల వ్యతిరేక ధాతుజ విశేషణం ఏర్పడుతుంది. నెయ్యా, నెయాత “చెయంని”. మలయాళం “ఆ” (ప్రతృయాన్ని ధాతువుకి, సార్వనామికానుబంధానికి మధు చేర్చటం వల్ల “నెయ్యా” వంటి వృతిరేకౌర్దక రూపాలు ఏర్పడతాయి. ఇది అన్ని పురుష, వచనాలకి సరిపోతుంది. 'అయ' అనేది కూడ వ్వతిరేకార్థంలో కనిపిస్తుంది. ఉదా పోగాయిన్ను “పోవటల్లేదు (వ్నర్తమా వం)”, వరాజ్ఞు “రాలేదు (భూత కాలం% వరాయుషమ్‌ “రాము మొదలయిన ఆర్థాలు. “ఇల్ల* అనే పదాన్ని చేర్చటం వల్ల కూడ వ్యతిరేకార3 రూపాలేర్పుడ లా ళా ణు తాయి. 'నెయ్‌దిల్స “చెయ్యలేదు”, "నెయ్యిల్ల “చెయ్యను. తమిళంలో లాగ ఏ (ప్రత్వయం చేరకపోవటం వల్ల కూడ వ్యతిరేక రూపాలేర్పడతాయి. ఉదా" అరియాన్‌ “ఎరగడు” తుంది ఆతె అనే దాన్ని చేర్చటం వల్ల వ్యతిరేక క్త్వార్ధక రూపం ఏర్పడు = ఉద్జాతె తినకుండా”. “ఆష్ట, ఆత" చేరటం వల్ల వ్యతిరేక ధాతుజ విశేషణం ఏర్పడుతుంది చ వ్‌ త కాణాష్ష/కాణా త “చూడని. వ తన్నడం _ ధాతుప్పకి. సార్వనామికానుబంధానికి మధ్య అి చేరటం న్న్‌ వ్యతిరేకారక 6 9 “మడడ. ర్హఠ రూపాలేర్పడతాయి. దాళదు వర్టిల్లదు నోడదు “ఇల్ల * కేరటం వల నోడదిల 'చూడలేదు, బరువదిల కి గా 9 రాను వంటి రూపాలేర్పడతాయి. గ న ధాతు వ. వల్ల క్రూర పట నొమికొనుబంధానికి మధ్య ఏ [ప్రత్యయం చేరక సోవటం ౧౧౫ త్రి క్‌ రూ క్‌ కి క మాడ్షద్ర య్‌ పాలేర్పుదతాయి. నోడను చూడడు నోడరు చూడరు “అదె' ఎం న దం గి “చెయ్యక్షండ్లా. చేరటం వల్ల వ్యతిరేక _కార్టక రూపం ఏర్పడుతుంది. మాడదె మాడద్ర ౧ అవి వెరటం వల్ల వృతిరేే ధాతుజ విశేషణం ఏర్పడుతుంది, ఆయ్యని% కరెయద “పిలవని”. తె శ క్త అట సార్వనామికాన ఆ వృతిరేకార్థక (పత్యయంగా కనిపిస్తుంది. ఇది ధాతువుకి నండద్షు వం మధ్య చేరుతు ది. వండను, వండము, వండవృ, పండరు స్తుంది. శ్వ డు. దీర్థాచ్చుతో అంతమయ్యే (కియల తరువాత ఈ “అ” త్రోపి అలి శి దా, రాడు క్రాద్ర పోఅ-ను ౫ పోను, తే+ అడుగు తేడు.. ఇంకా రాను, ' కౌదు మొదలయినవి.

పదనిర్మాణ శాస్త్రం వి67

“తేదు అనే పదాన్ని చేరటం వల్ల వ్యతి రేకార్దక రూపాలేర్పడతాయి. పోలేదు, పోవటన్లేదు, రాలేదు, చెయ్యటన్లే దు. తినలేదు, కొట్టలేదు మొద అయినవి,

“అకి చేర్చటం వల్ల వ్యతిరేక కారక రూపాలేర్పడతాయి. చెయ్యక, వినక, తినక మొదలయినవి. రాక, పోక, తేక మొదలయిన చోట్ల దిర్హం తరు వాత *ఆికారలోపం జరిగింది

“అని” చేరటం వల్ల వ్యతిరేక ధాతుజ విశేషణం -ఏర్పుడుతుంది. చెయ్యని వినని, తినని, రాని, పోని.

_ ఈ థాషలన్నిటినిబట్టి వ్యతిరేకార్టక ప్రత్యయం” *అ ని పునర్నిర్మించ వచ్చు. ఇది కొన్ని చోట్ల తోపించింది. ఒం

తమిశ మలయాళ కన్నడ తెలుగు భాషల్లో కనిపిస్తున్న ఇల్లై /ఇల్ల / లేదు అనే దానికి మూలరూపం +*చిల్‌. ఇది అస్తిత్వ వ్యతికార్దాన్ని స్తుంది. దక్షిణ (ద్రావిడ భాషల్లో *చిల్‌” ఇల్‌ గా మారింది, పర్టి, చిల, గోం. సిలె, కొండ. సిల్‌, కయి. సిడ, కవి. హిల్ల్‌-, మాల్లో. చిల. ఇది తెలుగులో పదాది *చ_ కారం లోపించి వర్ష వ్యత్యయం జరగటం వల్ల లే. గా మారింది.

నిర్‌ వాక్యరచన (ఫపంచ భాషలని వాక్యంలోని పద(క్రమాన్ని బట్టి విభజించే పద్దతి ఉంది. అందులో [క్రియయొ క్క- స్థానానికి (ప్రాధాన్యాన్నిచ్చి (క్రియౌది (చంేి1౫0), క్రియా మధ్యమ (3081150), ్రియాంత (తెలుగు భాషలు అని మూడు వర్గా లుగా విభజించవచ్చునని పరిశీలకుల అభిప్రాయం. (ద్రావిడ భాషలు [కియాంత భాషలు. (దావిడ భాషలలో వాక్యాలను సామాన్య, సంక్లిష్ట, సంయుక్త వాకా లుగా విభజింపవచ్చు. సామాన్య వాక్యాలు ఇందుతో కొన్ని వాక్యాలు (,కియారహితాలు. మరికొన్ని వాక్యాలు కియా సహిళతాలు, (కియారహిత వాక్యాలు ఈ విధంగా ఉంటాయి. 3. ఆయన టీచరు త. అవర్‌ టీచర్‌ తె... మీరు మంచి విద్యార్థులు త. సీంగళ్‌ నల్ల మాణవర్‌ తె. మనం తెలుగు వాళ్లం త. నాంగళ్‌ తెలుంగు కారర్‌గళ్‌ తె. ఈమె నాకు స్నేహితురాలు త, ఇవళ్‌ ఎనక్కుతోటి ఈ వాక్యాలలో [క్రియ లేక పోవటమేకాక కాలబటోధకత కూడ లేదు, మ కియా సహిత వాక్యాలలో (క్రియ వాక్యాంతంలో వస్తుంది, కర పదం వాక్రా మ వాని ఎవ శీదితోను, కర్మపదం [క్రియకు పూర్వమూ ఉంటాయి. తె. అతను ప్పస్తకం కొన్నాడు “ఈ అవన్‌ పు _త్తహం వాంగినాన్‌ అముఖ్య కర్మసదం ముఖ్యకర్ముకంకో ముందు వస్తుంది. చ్రానికి పూర్వం స్టీలటోధకపదం, దానికంచె ముందు కాలబోధకపదం వస్తాయి.

వాక్యరచన 269 (కియా విశేషణం (కియకంకు పూర్వమూ కర్మపదానికి పరంగాను వస్తుంది. ఇది (ద్రావిడ భాషా వాక్యంలో సాధారణంగా ఉండే పద(కమం,. తె. నేను రేపు విజయవాడలో తెలుగు పుస్తకం కొంటాను ౩ తఈ నాన్‌ నాక్ట్‌ విజయవాడ విల్‌ తెలుంగ్‌ పుత్తహం వాంగ్‌ వేన్‌ ఈ వాక్యంలో ఏ పదానికీ (ప్రత్యేకమైన ప్రాధాన్యముండదు. ఈ పద క్రమానికి వ్యత్నికమం జరిగినప్పుడు (కియా పదానికి సన్నిహితంగా ఉన్న పదం కొంత ఎక్కవ (పాధాన్యం వహిస్తుంది. అంటే, ఛత్వ్యేక '(పాధాన్వాన్ని ఇవ్వవలసి వచ్చినప్పుడు ఆ పదాన్ని (కియా పదాన్నికి సన్నిహితంగా జరుపుతారు. ఉదాహరణకి పె వాక్యాన్ని తె. నేను విజయవాడటో తెలుగు పుస్తకం రేపు కొంటాను త. నాన్‌ విజయవాడవిల్‌ తెలుంగు పుత్తహం న్నా వాంగ్‌ వేన్‌ తె. నేను రేపు తెలుగు పుస్తకం విజయవాడలో కొంటాను త. నాన్‌ నాశ్రై తెలుంగ్‌. పుత్తహం విజయవాడవిల్‌ వాంగ్‌ వేన్‌ అని కూడ చెప్పవచ్చు. దీన్నిబట్టి ఈ (ప్రాధాన్యం తెలుస్తుంది. పైన చెప్పిన అతను పుస్తకం కొన్నాడు అనే వాక్యంతో ఆతను చేసిన ఒక పని మాత్రం సూచించబడింది. ఈ వాక్యాన్ని ““ప్ఫస్తకం అతను కొన్నాడు” అని ఇప్పవచ్చు. ఈ వాక్యానికి పుస్తకం కొన్నది ఆతను. ఇంకొకరు కాదు అనే అర్ధముంది. "వెందటి వాక్యంలో అటువంటి ఆర్ధం రాదు. పుస్తకం ఇంకొకరు కూడ కొని ఉండ వచ్చు ఆనే భావముంది. వాకర్టంలో [(కియాపదం ద్వారా కాలబోధకత వ్యకృమప్పతుంది. ఆయాకాలాలలో కాలటోధను సూచించే (ప్రత్యయాలు చేరతాయి. తె. అతను రొశ్హై తిన్నాడు/ తింటున్నాడు/తింటాడు. త. అవన్‌ రొట్టి సాప్పిట్టాన్‌ /సాపిట్టుకొండు ఇరిక్కిరాన్‌ /

• సాప్పిడువాన్‌. మై వాక్యాలు భూత, వర్తమాన, భవివ్యత్యాలా లను సూచిస్తు న్నాయి. ఆధునిక భాషలో భవిష్యత్కాలబోధ, తద్ధర్మటోధ &కే [కియ ద్వారా జరగటం గమనించవచ్చు. అతను రొన్షై తింటాడు అనే వాక్యంలో తింటాడు ఆనే (క్రియ భవిష్యత్కాలాన్ని, తద్దర్యార్ధకాన్ని కూడ సూచిస్తుంది. ఆతను ఇక ముందు రొశ్లై తింటాడు ఆనిగాని, ఆతను ఎప్పుడూ రొత్లై తింటాడు ఆనిగాన అర్జ్హాలు చెప్పవచ్చు. (వళ్నార్ధక వాక్యాలు వాక్యాంతంతో “అ అనే రూపాన్ని చేర్చటం వల్ల ఏర్పడతాయి.

౨70 తెలుగు భాషా చర్మిత న తులనాత్మక పరిశీలన తె. అతను ఊరికి వెళ్ళాడా? త. అవన్‌ ఊరుక్కు చెన్‌రానా? ఎప్పుడు, ఎక్కడ, ఎందుకు, ఎవరు, ఏమిటి, ఎట్లా వంటి (పశ్న పదాలు [క్రియకు పూర్వం సన్నిహితంగా చేరటం వల్ల కూచ (పళశ్నార్ధక వ్యాకా లేర్పశతాయి. తె. అతను ఊరికి ఎప్పుడు వెళ్ళాడు? ఈ, అవన్‌ ఊరుక్కు. ఎప్పుడ్‌దు చెన్‌రాన్‌* విధ్యర్హ బోధక (క్రియలలో కర్త ఎప్పుడూ మధ్యమ పురుష సర్వ నామమే. ఈ సర్వనామం ఏక వచనమైనప్పుడు (క్రియ ధాతురూసపంలోచే ఉంటుంది. తె. నువ్వు చదువు త, నీ పడి విధ్యర్హర (క్రియకు బహువచంనలో “అ డి" అనే (ప్రత్యయం చేరు తుంది. తమిళంలో *కళ్‌” చేరుతుంది తె... మీరు చదవండి త. నీంగక్‌ పడియుంగళ్‌ వ్యతిరేక విధిలో ధాతువుకు అదంతరూస ర కదు కారక రూప శి ధి వు ౨తరూసం మీద వద్దు" అనే వ్యతిరే థ్‌ పం సాధారణంగా చేరుతుంది. తమిళంలో *వేండామి చేరుతుంది తె... చెయ్యవద్దు త, నెయ్య వేండామ్‌ అస అడ సంక్లిష్ట వాక్యాలు ఓక (ప అ వాక్యాతేర్చడ ళం వాక్యానికి కొన్ని ఉసవాక్యాలు చేరటం వలన సంక్లి ప ఉంటుంది అ ఉపవాక్యాల్లో (క్రియ సాధారణంగా అసమాపక (క్రియ అయి గు నో న (ప్రధాన [క్రియ క్ర ఇ ర్రయల్ని ఫ్రరాన (క్రీయకు పూర్వమే ఉంటాయి. ఇవి ౦ఇె ముందు జరిగే వ్యాపారాన్ని సూచి లం క్రియ ననుసరించి ఉంటుంది. వై స్తాయి, క్తాలబోధ హధాన తె. కమల పాలు తాగి నిదపోయింది 9 లను నిర్వహించిందని క్ష గౌ లు తాగటం, నిద్రపోవటం అనే రెండు వ్యాపారా (క్రియలని టికీ లుస్తుంది ఇటువంటి వాక్యాల్లో అసమాపక సక్షూపక్త ఇటీక బక కర్ర ఉంటుంది. తె కమల తిరస్యరించి ఆవమానించబడింది ర. కమల తిట్టి అవమానపడు త్త పట్లాళ్‌ అటి న!

వాక్యరచన 271 ఇటుసంటి వాక్యాలకు రెండు అర్దాలు వస్తాయి. కవుల ఇంకొకరి చేత తిరస్కరిందబడి అఆవమానించబడిందని ఒ5 అర్హం. ఈ ఆర్థంలో కవుల కర్మ అవుతుంది. ఇంకో ఆర్హంలో కమల ఎవరినో తిరన్యూరించిందనీ ఆ *ఎవరొో కమలని అవమానించారనీ భావం. ఈ అర్హంలో కమల అసమాపకక్రియకి కర్త, (ప్రధాన [క్రియకు కర్మ అని తెలుస్తుంది. ఆసమాపక [క్రియ (ప్రధాన (క్రియ కంకు ముందు జరిగే వ్యాపారాన్ని సూచి స్తుంది. న్‌ తె. కమల పాలు తాగి నిద్రపోయింది త. కమల పాల్‌ కుడిత్తు విట్టు త్తూంగినాళ్‌ ఈ వాక్యంతో కమల రెండు వ్యాపారాలను నిర్వహించిందనీ అందులో మొదటిది పాలు తాగటం, రెండోది నిద్రపోవటం ఆనీ అర్ధం. ఏక క_ర్తకంగా ఏకకాలంలో జరిగే వ్యాపారాలను శతర్ధక. కియలు టోధిస్తాయి. తె. కమల నవ్వుతూ మాట్లాడుతుంది త. కమల సిరి త్తుకుండె పేసుగిరాళ్‌ ఇందులో నవ్వటానికి మాట్లాడటానికి కూడ కర్త కమల, ఈ రెండు వ్యాపారాలు ఏక కాలంతో జరుగుతాయి. శ్యత్రర్హక చధాన క్రియలు ఏక కాలంతో జరుగుతున్నట్లు చెప్పటం స్థూల దృష్టితోనే. కొన్ని సార్లు అట్లా జరగదు. తె. విమల హైదరాబాద్‌. వూ ఇంటికి వచ్చింది త. విమల హైదరాబాద్‌. ఫోకుం పోదు ఎన్‌ పీట్టుక్కు వందాళ్‌ ఇకగ్రాడ “వెళ్ళ వోతూ” అని ఆఅర్హం (నళార్చక పదయు_క్షమైన (పశ్చ్నలను ఇంకో వాక్యంతో ఇమిడ్చి చెప్పాలంకే వాక్యాంతంలో *ఓి శబ్దాన్ని అనుసంధించాలి. తె. అతను ఊరికి ఎప్పుడు వెళ్ళాడో నీకు తెలుసా? త. అవన్‌ ఊరుక్కు. ఎప్పోదు నెనానో ఉనక్కుతెరియమా? “ఆ శబ్దంతో వచ్చే (ప్రశ్నల్ని ఇమడ్నాలంపే “ఏమో శద్దాన్ని అనుసంధించాలి. తమిశంలో “అను” చేరుతుంది. ర తె. ఆతను ఊరికి వెళ్ళాడేమో నీకు తేలుసా? త. అవన్‌ ఊరుక్కు నెనా నాను ఉనేక్కు. తెరియుమా? " య .. సంయుక్త వాక్యాలు కొన్ని సమాన (చతికత్తగాళ బౌకాలు కలిసి ఒక వాక్యంగా ఏర్ప డితే సంయుక్త వాక్యమవుతుంది.

లివి తెలుగు భాషా చర్మిత - తులనాత్మక పరిశీలన తె. కమల ఆందమెనది తెలివె నది ౧... యు త. కమల అటగానవ్‌ గట్టికారి ఇక్కడ కమల అందమైనది. కమల తెలివై నది. ఆనే రెండు వాక్యా లను కలిపి ఒకే వాక్యంగా చెప్పటం జరిగింది, ఈ రెండు వాక్యాలకూ కర్త ఒక్కటే. అందువలన ఈ రెండు వాక్యాలను కలిపినప్పుడు రండో వాక్యంలో కర్త మళ్లీ రాదు. తె. విమల ఇంటికి వచ్చింది, చీరమూార్చుకుంది, కాఫీ తాగింది త. పవిమల పీట్టుక్కు- వందాళ్‌, సేలై మా (టిక్కుండాళక్‌, కాఫీ కుడి తాళ్‌ ఇక్కడ మూడు వాక్యాలను కలిపి ఒకే వాక్యంగా చెస్పటం జరిగింది. ఈ మూడు వాక్యాలకూ కర్త ఒక్య కే. ఆందువల్ల పీటిని కలిపినప్పుడు కర్త మశ్షీ మశ్రీరాదు. 'రెండు వాక్యాల మధ్య వై రుధ్య సూచనకు “కాని” శజ్బ్వం ఉపయో గిస్తారు. తమిళంలో “ఆనాల్‌” ఉపయోగిస్తారు. తె. సుశిల బాగా పాడుతుంది కాని ఆందంగా ఉండదు త. నుశీల నధన్రాగ పాడువాక్‌ అనాల్‌ ఆజగాగ ఇరేక్కు చమూటాళ్‌ ఈ వాక్యంలో బాగా పాడే సుశీల అందంగా ఉండాలని వక ఆ్మూంచి ఉండవచ్చు. దానికి విరుద్ధమైన (ప్రతిపాదన రెండో వాక్యంలో జరిగిందా వక ద అద కాని బం సై అభిప్రాయానికి భిన్నమైన విషయ (ప్రతిపాదన జరిగినప్పుడు బెం ఆ వైరుధ్వాన్ని వ్యక్తం చేస్తుంది, భా లో న్‌ు. న ము. జ్‌ ఈ త ణా క ౧౨ తంగాంంి 1 సగ ప నా మ డో

ఉపయుక్త _,గ౦ంఫాలు ఆలుగు కృషమూ ర్వి, భదిరాజు, సం., 10602. మాండలిక వృత్తి సదకోళము, సం. 1. న! అణాతి ఆంధధ్ర(సదేశ్‌ సాహిత్య అకాడమి, హైదరాబాదు. ఆజ టాటాసాసాంంాాా సం. 1874 తెలుగు భాషా చర్నిక. _ఆం (ధ్రప్రదేశ్‌ సాహిత్య అకాడమి, హైదరాబాదు. చినసీళారామస్వామిశాస్తీ;, వజ్ష్రల, 1855. (దావిడ భాషా పరిశీలనము. ఆంధ్ర విశ్వాకళాపరిషత్‌, వాల్తేరు. నారాయణరావు, చిలుకూరి, 1837. ఆంధ్ర భాషా చరిత్రము. ఆంధ్ర విశ్వకళా పరిషత్‌, వాల్తేరు. రామకృష్ణయ్య; కోరాడ, 19054. దకిణ దేశ భాషా సారస్వతములు _ దేశి. కోరాడ (ప్రచురణాలయం, మద్రాసు, లాయ ాలాాా 1054. భాషా చారిత్రక వ్యాసములు. కోరాడ వచు రణాలయము, మ్మదాసు, రామారావు, చేకూరి, 1975. తెలుగు వాక్యం. ఆంధ్రప్రదేశ్‌ సాహిత్య అకాడమి. 'హపెదరావాదు. ల ఈ. సుుబహ్మణ్యం, పి. ఎన్‌., 1877. థర్రావిడ భాషలు. సత్యవతీ పబ్లి కేషన్స్‌, అణామలె నగర్‌. 5 ర్ల సోమయాజి, జి.జి, 1881. (ద్రవిడ భాషలు. మద్రాసు. న 191 ఆంధ న్‌ా వికాసము, ,తివేణి పబ్లి షర్చు, మజతోలీసట్టణము ఈ మ్రాను

ఇ౦గ్రిష్‌ చిరరేకంర0ంళ, వలీ? 1970. ౨౯27164120 క208542 865, 212 వరి 1ే15101908 1096, పసీ05 00౪7, 310య, 04, 1956. 216 6౯410992 6021 5406086 0% 09జ7164129 మజ క్రషజక్రల5, వం౦ం12 చ1ం0ంణక౭16ే, పేర0ంర2%రే, 19098 పజర8ంజ9ల. లో ఫట. షక9ింళ, గొ , 1955 216 3520916216 షే20కచ28ఇ6 105%6402. టల 1966. 6౦11669664 వ296195 09% ౨౯2౯161290. మే 108! 5౯105. దీంగ2మ2121 9176౯81097 ఉరిరజమిు౭12 101 క్రజకం క3౯90ళా, క, ఇండ 060620, తె, 1061. 4& 27161202 2ల7మ0- 10281021 ౬091002౯ (9౨.౨ మలా అఆ౫౭క్షం?6 21కేళం1, 2 , 19056. & ౮౦౫౨2౭౩౬౬1౫6 ౯జఇమమ2జ2 05 లల వఇ౯జళాశ- ఈ1ఇఇ ౦9 550౪ల పేగరే 120 21197 ౦ ప208264% 865. సశ 2రే౯25 'జమ99ఈ1, & ౨... 1849 4 ౮౪౭౫౧25 ౦* 616 ౫౭1౦002900 120842 86౬. లం€ండ 26 లుల 1ంరేట వెళిఠకక, వళీజరేనఒజక.. శ 119రే గ మేషం 3166, 5. మ, 19065, 9ష716ే1202 తంజమ2జపేడ! ౫17 6౪51€?9 చిరం20మ0212102 కషం క అంట, వశ 3 , 19067 001166౯668 2౧6౫8. గీంం2ము2జ121 ౨176౯914 మీరింజ౨82121028216. నం 161309, 64, 1906. 10841506 55ళ6 0 సమడే12, ెెం1. 1 ఆ 021042. " క 162900, ప త, 19068. తం కేంళళ0ం6406100 €0 6509౯19676 శరై! ంయంల అ లంక. ౫4026 ర 1912 కలం [19సంిక 6౦, ం1తటా +, 0.2౯., 1958. 4& 0౦౪౯౩6 10 కండే షే10841861068 సా = 35 రల 7౦02ల. రా ౩5౨౬, ]) 0.8 , 1922 పే2జ081ఇ8్రలవ సేళం ేజళ0య%6, 6 36661 క 2964 0౯1810 ం5డేంగ: తం ఇంిరే ం క న * ౨, 1008. శ జరంషఉరేజ - 20౧8౪118 ౨166101 1 15 మఉమంల1, 3 19861. గౌలేల న. “ేకెరిక్‌జ1ం?6. /: 86 ౪6౯021 52968 ౫ 6౦9 ఇమిరే 1065621 9౯176 5016? 2 1616 వ3ాఏ€1 7౧ తీ క్రం1ే65 శ ఇెరిరే 108 లాలా అడే, 1968 92718110 పంనం 1 పర్య కలరు న న శ న్‌ కి వచ 01006). 20092 ఇంుర్షే బం 0021419 2822 = ద్‌ాంజఇం జాలా 19075. ౮౭94ల 296 షయంల 14 వంంళం-01ఇ 18112. 0660261002 [09౯0210 ౨022716129 1102186165 52919, క శా1ళలంరే2మి. (౨-4, 1975. 8౯1654 గౌజణ , , 19921. పిజంక్రం2కం. పం 0ంళం, వం౯6ళఇ12, 10 5. 5016006 0 సజరక్ర48ల. 02166662.

ముఖ్య సవరణలు

పుట పంకక్రి ఉన్నది ఉండవలసినది

౯ థి 71696 లుగ

| ర్‌ ఎస్‌పెరాన్‌చో ఎన్‌పెరాన్‌టో

కై వై 'సెమటిహెమటిక్‌ 'సెమటోహెమెటిక్‌ | లి ఇటాలి ఇటాలియన్‌

1లి 18 మెడగాల్కర్‌ మెడగాస్కంర్‌

12 శి0 టిబెట్‌ బర్మన్‌ టిబెటోబర్మన్‌

క్షే శ్రీ పరియు క్రాత్మక సంయుక్తాత్మక 19 వికి మూతిచా మూతిబా

20 | కాలావరన్త్రీ కారావరస్త్రీ

విర్ర 16 నాటికీ నాటికే

లి0 2. చింప్పిన చంప్పిన విజి [2 న్ననయ నన్నయ

86 కేవ చూలర్‌ బూలర్‌

శ్సీ0 18 వలకు వరకు శీ ]త్పీ స్పర్శమైనగా స్పర్శమైన 1ధః గా త్తి 19 కోలుగా కోలగా 46 త్తే స్థానకణాలు స్థానకరణాలు త్తి కే వ, వలు య, వలు శ్రీ 2 వలయిచ్చులు వలయితాచ్చులు శీర 8 లేఖల లేఖన శీలి 12 జఖి జగ ళ్‌1 ర్‌? వివృతాచ్చు సంవృతాచ్చు 51 9,1 _ సంవృతాచ్చు వివృశాచ్చు శ్‌డీ శే హలుల్లు హల్లులు శ్‌ కేటీ అవర్డ 0౦ లు వర్ణ 0౦ 40 క్ష ఇక్కడే ఇక్కడ 60 శ్ర ఉచ్చారణాంగాలలో ఉచ్చారణాంగాలలో లోపం 460 వే అంతర ఆంతర

ఈ9 9 6% 14 15 65 1౯18 80% ఈ8 విరి పద్య స్వరూపం పద స్వరూపం 65 కేర్‌ అపద్ధంయా అబద్ధం అబద్ధంమా అపద్ధం 47 20 అన్వహితంగా అవ్యవహితంగా రితి 12 విశేషాలనడం విశేషణాలనడం 84 తి అవి అవ 85 లి విశేషంగా విశేషణంగా 87 వి తనుప్‌ తమస్‌ 89. 18, +చలివాయి చలి, వాయి ర్రిలి ర్‌ ఇవన్న రకాలయిన ఇనన్నంళాలయిన రిం 18 సామ్షితోనే సామ్మగిలోనే 01 26 హంగుష్రయలు హంగు హొయలు

2/6 వుట పంక్తి ఉన్నది ఉండవలసినది 106 ల్‌ ఏకార్ధభావము ఏకార్టిభావము 119 2౭ బిక్కిరిబిక్కిరిగా చిక్కిరిబిక్కిరిగా 198 16 తేత్‌ తేట కవిత్వ 80 శేగవుతున్నడు శేగువతున్నడు 185 21 చాలవ్యాకరణ బాలవ్యాకరణ 149 12 జ 012౯2625. "”1 148 ౬2 [దవిడాంథధకాన్‌. 1దవిడాం్యధకాన్‌.వి కేత్వీత వి సమ్మాశయం సమా్యశశయం.లి శేత్తత్త 77 అహృద్యమేవ”” అహృద్యమేవ”క క్షేత్తీత్తీ 16 సర్వమౌషధమ్‌” సర్వ మౌవధమ్‌'' 5 క్షేశీ4 వ్య ఆపళ్యత్‌ ఆపశ్యత్‌'* 6 151 కేరి భాషలకు భాషలను 1685 క్షే (దావిడ భాషలు (ద్రవిడ భాషలు 166 ల నిరూపించటావికి నిరూపించటానికి 167 10 గోండ్‌ కురుఖ్‌ గోండ్‌, కురుఖ్‌ 168 6 562776? 5119767 168 రి నజాతీయ సజాతీయ 182 లి వాతావరణంం వాతావరణం 14 వ6 వర్ణ వర్షం 186 8 పరిగణలోనికి పరిగణనలోనికి స? 29 (ప్రానవీ (ప్రాచీన క్షే ౯7 (పాచిన హపెాదీన 195 20 | పాచీనమై ( (పాచీనమైనమైనదై నా మైచీనమైనదై నా ౨00 14 నే [వాలనిణిని౬ి టి వ౦వి పే వర్ణ వర్తం 206 ర్‌ జరిదిందంటే జరిగిం దంపే 218 వివి ఉంటుంది కురుఖథ్‌ టో ఉంటుంది. కురుభ్‌లో వ్‌ై9 కే నక్షతం నక్షతం బిల్లి] బి భాషలో భవకో ౨98. 18 రాముడు. రావకు, 2౨8 97 వర్గంలోనిదిలో వర్గంలోనిది- లో 229 క్షే] ౪2116120 తే[జళ14ే 129 లిం! 0... ద్రత్యయల [ప్రత్యయం 286 19 స్వురనామాల్లోని సర్వనామాల్లోని ౨498 24,25 మలయాళ్‌ మలయాళ న! శే (౧౭౫౦6) (ల్సా బైక్తీశ్త క్షే +(ల2ం2100266) గా విత్తి [లి వర్పండిదని డిందని