Telugu Teluge prachinam - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
ల సను చదవ ాన ల నమ ననన వ లవ నననననవ నానా. = సపది మాంచి పనననపా ల నావు వహ తనమ ననన య యయ యన నక ర కరా కా రకా రన వా. నరా వంతము గ్‌ రే గ ఖ్‌ టు క 'తా.! రాలా తననన న ల యు పనన వదన నం చప నంయడ లంట లుల ర ర్‌ లము న్య వం ఇ చానా యనా సా. న ప మవ ంతా? నవవ వుంచమని! వచె న న లి ప్‌ టా ర. వో ల్‌ ననన కనక హు కం *ే న రే మ రారా క న ర సక పహ ళా తుం. య కే యో లు ను నై పలనాడు ఆను వద నల లాం? హు స్‌ో గ్‌ ప్‌ జసు త ను ర లా గ నో ము జ! రా వై కే షస య సయం య ద న మ నో త! ల హవా ప రా పన దాం లన రాం గ మి అజ గీ లే ళ్‌ ([ “ఆ కాన నన లా. క భారం ఆమా ఈ నై పూ. త ల కలా రన మ నీ న్‌ మ వసా వో నగ ను టో స్రావ పా టన న న ర ల వ కర గార బతక మ హాల కా మాం? నల టమాట న నన న. ర మ నం నమా కరనా రాల సళ ఇ నప ననన నన ర య! ర టా నయ యారు. దశన ననన రు. కర ననా వనన నము నానన సు గ్‌ ఇ త్య న ల వే + సక వన హు అనరాని పక ల చమూ వమన యనిన. - న్న న ల క యా కలరా యన్‌ ల! న్న _ న (వా జు స న లన ను చపపన మమలను చ వ్‌ న క స్త నత న నల డం న న ల వమ చ న చాక రు న ; లు డా లా న రూ క్‌ చన నన ను ష్య హూ సు కా ఫట న్‌ నస ు నల వ వ మయా. నా స నా దానాల న మా ఇన శ న్య వ సం య్‌! + సంతన టన న లల వా క! సాహ | బక్‌ గ హ్‌ నిరా అనా స న టా మనంత [౮ షన చాయం తపం నక వపా త. య్‌ లే జో మగ భరో ర క. నను నన రడ నతన లా య ల క్ట /. ళ్‌ ష్‌ + వన న న ల మ వ య నత యాయి భీ వ | క్‌ ౪ 1 ననా ర సాల నవు పనన చా న ర స ఏ గా శ్ర ర్ట ఇ సమగ న నక ల క నలు న చను నా గ రా కా = రన స న నన తమయా మను భన నన న న్‌ మ! కన హన నం. ల్‌ కవు నము సరన త చనన న కన యం నా సూ కామా. ల గన కన ళా రాం! వరస మనవ న వమన వం కతత న లత సా నం కరసనల రా యాలరం నలు మ ల తం. ॥ గా నరటనాణాచనాడ చేసన నాం రు సనా నా శవము ర యాయ నా క (= చాల టై? సమన స న వన మక న ల ( వెచా | కా ఓటమి చ త ల నన యు ను రా వనయడా వన య మక. చా నను ల న న నం లాడు. స న యల ను ౯ యయా నటనం ప య ఆ న లల టా వు శే వసన య టు షి న ర టు భు రిపలో తెలుగు సహాలకు: పై కరము... న న. నక క యా నా ధార న రా హన ల ముకు గ. న మనం న టీ తలుగు ఫీ లీన్‌ ఇ. ఈ 9 ళీ సస బి ంటంయిరుటు సప నర నే నడా న ఫో శన - లే నాయం న నుర ను చల టన న నాసా రల సనా న రర యయ ల య. వమ నక్త న స ర న న ల టన న య ర య న నన డద కా కన వరా రా కనాన ర యం మా నరము రక! కాయం పరా న త నో లుగు. సంస్తృత లాషలమధఅదాన ప్రబానాలు ల సా ను గం యాన నేల ట్‌ ఇప తాపమును చింపు స భా వచన! ల డేకృన్‌నుంచిసు మేరియా వరకూ విస్తరించిన తెలుగు సంస్కృతి న తం దం వా యం క! న వా. ను యుతం ను. నను కర న య న అప లా చన రన ప టయ నన వ వ ఫ్‌ రానా అన శ మం ల నలత న్న ట్‌ క మన కాయ నత కాం. మ క. మన నావు! | నవ నవ న్‌ స ప ను ర వహ లత ర క సల హన క కట న టా క ర చసన నామ దుతకాకమ వు సనాతన చవ నాళం. $ిలీ షా: ఆంధ్రప దేశ్‌ అధికార భాషాసంఘం "= వ! స యా కట డా కడ ఆ క క సయ. కండ యంపి స య
కొనసాగవలసిన పరిశోధనలు డా| ఉని. పూరచీంద్‌ ణి క ... ప్రచురణ ఆంధ్రప్రదేశ్‌ అధికార భాషాసంఘం సచివాలయం, హైదరాబాద్‌
వడ 1 -ఉ2వళ్ల తెలుగే ప్రాచీనం న్వర్ల - ళల గాం రంప వినయము ర్తా 546 ౪ 0౬ 6.౫ ౧౪౧౧2౦[౧2౧6,9.4.141.6. . 6490012 గు౧/6610 506012%)/ గం9012] 15. ౯1001 526120౧2 10/63 ౧౧. 662061౧6౧60౧౧౧6 ౧౦౪౬ ౮౦9, ౦౪6౧౧౦౧౧69 ₹18/84268-520 002. , న౧౦౧౦9;: 0866- 2577373 (0), 2403677 ౧౫. ౧౭||: 94401 72642 ప్రథమ ముద్రణ : ఫిబ్రవరి, 2008 షు ప్రతులు : 1,000 శ్ర ఖా గ్‌ ద్రచురణ ఆంధ్రప్రదేశ్‌ అధికార భాషా సంఘం, దక్షిణ "హెచ్‌ భవనం, సచివాలయం, హైదరాబాద్‌. ఫోన్‌ :; 28450158 జ ఇని లన ఓల లాల, సరం త | షల లో ధ్‌ శ్‌ ల చిర ఆభిద్రిలో ముద్రణ బౌలి, ల్లో మహతి ప్రింట్‌ క్రియేషన్స్‌, చిక్కడపల్లి, హైదరాబాద్‌ - 20. ఫోన్‌ : 66772225
దాక్టర్‌ శలి, వూర్ణచీంద్‌ మనోగతం... కలుగే ప్రాచినం కొనసాగవలసీన పరిశోధనలు మౌనవ వికాస క్రమం అంతా సంఘర్షణలు సంలీనాల చక్రభ్రమణంగానే సాగింది. మనుగడ కోసం మనిషి పడే పాట్లే పరిణామ వికాస క్రమంలో ఆటుపోట్లకు కారణాలు అయ్యాయి. సంఘర్షణల అనంతరం గెలిచినవారికి ఓడినవారు బానిసలవుతారు. ఆ బానిసల ద్వారా గెలిచినవారు సంతానం కంటారు. ఆ సంతానం కొత్త తరంగాఎదుగుతుంది. సంలీనం చెందగలిగిన ప్రజలే కొత్త రక్తంతో, కొత్త భావాలతో, కొత్త భాషలతో, కొత్త ఆచార వ్యవహారాలతో సరికొత్తగా జీవించడం ప్రారంభించగలుగుతారు. ఆ రెండు తెగల (లేదా) జాతుల మిశ్రమ సంస్కృతి, మిశ్రమ ఆచారాలు, మిశ్రమ భాష ఇవన్నీ వారికి ఆ కొత్తదనాన్ని సంతరింప నిజానికి, వివిధ జాతుల మధ్య ఎలాంటి సంఘర్షణలు లేకుండా జరిగిన సంలీనాలు చరిత్రలో బలీయమైన అధ్యాయాలను సృష్టించాయి. అలా కాకుండా, ఎలాంటి సంలీనాలు లేకుండా కేవలం సంఘర్షణలకే పరిమితమైన తెగలు చరిత్రలో నశించిపోయినవిగా కనిపిస్తాయి. ఎన్నో భాషలు, ఎన్నో సంస్కృతులు ఇలానే రూపుమాసిపోయాయి. జాతుల మధ్య జరిగిన సంలీనాలే మానవ జాతి చరిత్రను నిర్మించాయనేది ముఖ్య విషయం. ఒక జాతి ప్రజలు అభివృద్ధి చెందడానికి ఆ ప్రజలు
మాట్లాడిన భాష్క వారి సంస్కృతి వికాసం పొందడానికి ఒక భాషలోంచి మరొక భాష విడివడి స్వతంత్ర భాషగా రూపొందడానికి, ఒక భాష కొన్ని శతాబ్దాలకే కనుమరుగు కావడానికి, ఈ పరిణామాలన్నీ నేపథ్యంగానే కనిపిస్తాయి. ఒక జాతి ప్రజల చరిత్ర దాన్ని ఏలిన రాజులు, మంత్రుల చరిత్రకన్నా వాళ్ళు నిర్వహించిన యుద్ధాల చరిత్రకన్నా గొప్పది, విశాలమైంది, విసృతమైంది కూడా. తెలుగు ప్రజల సాంఘిక చరిత్రని పరిశోధకులు ఎక్కువలో ఎక్కువగా శాతవాహనుల యుగం వరకూ తీసుకు వెళ్ళగలిగారు. నేలకన్నా ముందు, నీళ్ళకన్నా ముందు తెలుగు పుట్టిందని చెప్పే దుస్సాహసాన్ని ఏ తెలుగువాడూ ఏనాడూ చేయలేదు. ఆర్యులనూ, ఆర్యధర్మాలనూ వ్యతిరేకించిన భిన్న మతాలు తెలుగునేలమీదే ఆశ్రయం పొంది, అభివృద్ధి పొందిన వైనాన్ని విస్మరించలేము. కృష్ణ ,గోదావరి, తుంగభద్ర నదీ తీర ప్రాంతాలలో వేదాలకు వ్యాఖ్యలు తొలిసారిగా వెలువడడం, ఆ సంప్రదాయానుగుణం గానే మల్లినాథుడు సంస్కృత కావ్యాలను వ్యాఖ్యానించడం ఇవన్నీ యాదృచ్చికంకావు. - ఈనాటి హిందూ సంస్కృతి రూపుకట్టుకున్నది తెలుగు నేలమీదేనని, భారతీయ సంస్కృతిలో కులవ్యవస్థతో సహా అనేక సామాజిక, సాంస్కృతికాంశాలకు తెలుగునేల వేదికగా నిలిచిందన్నది విశేషమైన వాస్తవం. తెలుగు జాతి మూలాలను, తెలుగు భాష మూలాలను, తెలుగు నాగరకత మూలాలను శాతవాహనుల దగ్గర వెదికితే, అక్కడ చిగురుటాకులు మాత్రమే దొరుకుతాయి. సింధు నాగరకతలోనూ, సుమేరియా నాగరకతలోనూ ఆ మహావృక్షం మాను కన్పిస్తుంది. ఆఫ్రికా సహారా నాగరకతలో వెదికితే కొన్ని పిల్లవేళ్ళు కనిపిస్తాయి. తల్లివేరుని వెతకడానికి ప్రయత్నంచేసినవారు అరుదు.
'ప్రాచీనమైనవని భావిస్తున్న నాగరకతలన్నింటిలోనూ పూర్వద్రావిడ పదరూపాలు అనేకం కన్పిస్తుండడంతో ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఇప్పుడు పరిశోధకుల దృష్టి ద్రావిడ భాషలవైపు మళ్ళింది.
అంతరించిపోయిన అనేక ప్రాచీన భాషలు - ఆఫ్రికాలో మండింగ్‌, ఇరాన్‌లో ఇలమ్‌, సుమేరియా, బాబిలోనియా, ఈజిస్ట్‌లలో దొరికిన అనేక శిలాఫలకాలలోని ఆయా భాషా పదాలను అర్ధం చేసుకొని చదువుతున్నకొద్దీ అవి ద్రావిడ భాషా రూపాలుగా బయటపడసాగాయి. విశేషంగా వాటిలో.
ఎక్కువ పదాలు తెలుగులో సజీవంగా ఉండడమే కాకుండా రూప సామీష్యతని, భావ సామీష్యతని కూడా కలిగి ఉండటాన్ని గమనించవచ్చు.
ప్రపంచస్థాయి పరిశీలకులకు తెలుగు భాషాపదాలను అధ్యయనం చేయడానికి సరిపడిన మహా నిఘంటువు (లెక్సికన్‌) ఏదీ అందుబాటులో లేని కారణాన ఇతర భాషా పరిశోధకులు తమిళ లెక్సికన్‌ ఆధారంగా పరిశోధనలు కొనసాగిస్తున్నారు. ఫలితంగా తమిళమే (ప్రాచీనం అనే ఒక అభిప్రాయం బలపడింది.
ఉన్నంతలో పరిశోధకులకు ఒకే ఒక్క ఆధారం ఎం.బి. ఎమెనో, టి. బరో, మహనీయులు రూపొందించిన ద్రవిడియన్‌ ఎటిమలాజికల్‌ డిక్షనరీ మాత్రమే. దాని ఆధారంగా ప్రాచీన ప్రపంచ భాషా రూపాల్ని పూర్వ ద్రావిడ భాషారూపాల్ని తెలుగు, తమిళ రూపాలతో సరిపోల్చి విశ్లేషించినప్పుడు తమిళం కన్నా తెలుగు పదాలే వాటికి దగ్గరగా ఉండటాన్ని ఎవరైనా గమనించవచ్చు.
దీని అర్ధం తెలుగు భాషలోంచే ఆయా ప్రపంచ భాషలు ఏర్పడ్డాయని అనడం ఎంతమాత్రమూ కాదు.
ఆ యా అతి ప్రాచీన జాతులతో పూర్వ తెలుగు ప్రజలకు సమీపత్వమో, లేదా సమీపవర్తిత్వమో ఉండటం వల్లనే ఇంత
అతికినట్లుగా పదరూపాలు, పదబంధాలు ఉండేందుకు అవకాశం కలిగిందని స్పష్టంగా చెప్పవచ్చు.
ఈ దృష్టికోణంలోంచి పరిశీలించి, సింధునాగరకత కాలంలో ఈ ్రొటో తెలుగు ప్రజలు నిర్వహించిన గణనీయ పాత్రని కొంతమేర అర్ధంచేసుకోవటానికి ప్రయత్నం చేశాను.
-.. తెలుగువారు గర్వించదగిన భాషావేత్త ఆచార్య భద్రిరాజు
కృష్ణమూర్తిగారి పరిశోథనలతోపాటు మలయాండీ, కాశీ పాండ్యన్‌, ఇరావతం మహదేవన్‌, మైకేల్‌ విజ్ఞల్‌ ప్రభృతుల పరిశోథనాంశాల ఆధారంగా 'హరష్పా' ప్రొటో తెలుగు ప్రజల నాగరకతగా ఒక ఊహాత్మక భావనచేశాను. పరిశోథనలు ఇంకా కొనసాగితే ఈ ఊహలు ఒకనాటికి నిజం కావచ్చునని ఆశపడుతున్నాను.
“'ఫ్రొటో ద్రావిడ అనే పదం ఎక్కడ కనిపించినా దాన్ని 'ప్రొటో తమిళగా మార్చి రాస్తూ, తమిళ భాషలోంచే ఈ సృష్టి ఏర్పడిందనే ఒక భావనని బలంగా వ్యాపింప చేస్తున్న తరుణంలో 'తెలుగే ప్రాచీనం” అనే ఆలోచనని నా తెలుగు (ప్రజలకు కలిగించి, భాషోద్యమదీప్తిని, స్ఫూర్తిని రేకెత్తించడం కోసం ఈ ప్రయత్నానికి పూనుకొన్నాను.
నా చేతికి మంత్రదండం ఇచ్చి, నాతో అనేక వ్యాసాలు రాయించి ఈ సాహసం చేయమని ప్రోత్సహించిన అద్భుత
; వ్యక్తులు ఇద్దరు. ఒకరు నా పెద్దన్నయ్య, - నాతోపాటు వైద్య వృత్తి చేస్తూనే నడుస్తున్న చరిత్ర సంపాదక బాధ్యతలు నెరవేరుస్తున్న డాక్టర్‌ సామల రమేష్‌ బాబు. రెండవ వారు నా చిన్నన్నయ్య - వారితోపాటు నేనూ భాషోద్యమంలో కుడిభుజంలా పనిచేస్తున్నాను - గౌరవ మంత్రివర్యులు శ్రీ మండలి బుద్ధప్రసాద్‌. ఈ ఇద్దరికీ నేను ఎంత చెప్పుకున్నా కృతజ్ఞతలు చాలవు.
తెలుగు భాషకోసం నా ప్రయాసని కనిపెట్టి, నా భుజం
(6
తట్టి నన్ను ముందుకు తోసినవారు మరో ఇద్దరు... ఒకరు నేటి తెలుగు పత్రికా రంగానికి దశని, దిశని నిర్దేశించిన ప్రముఖ పాత్రికేయులు, ఆంధ్రప్రదేశ్‌ అధికార భాషా సంఘం అధ్యక్షులు దాక్టర్‌ ఎబి.కె. ప్రసాద్‌. ఈ (గ్రంథాన్ని అధికార భాషా సంఘం (ప్రచురణగా వెలువరించి నాకు ఎనలేని గౌరవాన్ని ఆయన అందించారు.. రెండవవారు ప్రముఖ భాషావేత్త (ద్రావిడ విశ్వ విద్యాలయం కులపతి ఆచార్య గంగిశెట్టి లక్ష్మీనారాయణగారు. నా ఆలోచనల్లో కొంతైనా పరిణతి కలగడానికి కారకులైన ఈ ఇద్దరికీ నా నమోవాకాలు.
నా ఈ పరిశీలనలకు ప్రథమ శ్రోతగా ఉంటూ, నాకు కొత్త ఆలోచనలకు ఉప్పందించిన నా మిత్రులు డాక్టర్‌ గుమ్మా సాంబశివరావు, నన్ను ఎప్పుడూ ముందు నిలబెట్టి తాను వెనక నుంచుని నడిపించే మా కృష్ణా జిల్లా రచయితల సంఘం అధ్యక్షులు, మాన్య మిత్రులు శ్రీ గుత్తికొండ సుబ్బారావులకు హృదయపూర్వక అభివాదాలు తెలుపుకొంటున్నాను
ఇంటి భాషకూడా ఇంగ్లీషు మయమై అమ్మపట్ల, అమ్మ భాష పట్ల, అమ్మ పలుకుబడుల పట్ల మమతానురాగాలను మరచిపోతున్న నేటి తరుణంలో మనది అత్యంత ప్రాచీన జాతి అని, మనది అత్యంత ప్రాచీన నాగరకత అనినా తరానికి గుర్తుచేయడం కోసం ఈ రచనను చేస్తున్నాను.
అమ్మని అమ్మా అని నోరారా పిలిచే తెలుగు కలువ బాలలకు ఈ పుస్తకాన్ని అంకితం చేస్తున్నాను.
స నా. ఫోన్‌: 23450362 (ఆ) పాడి పరిశ్రమాభివృద్ధి, పశు వైద్య విశ్వ విద్యాలయం, శ స 0 మరియు మత్స్య శాఖా మాత్యులు ఆహా సరి అయిన సమయంలో వచ్చిన పరిశోధన తమిళ భాషే ప్రాచీనం అని ఒక ప్రచారం ఇంతకాలంగా జరిగిపోతూ ఉంది. ఒక ప్రతిష్టాత్మక స్థాయిని తమిళ భాష్షీయులు కోరి సాధించుకొనేదాకా, తక్కిన ద్రవిడ భాషల వారు ఈ అంశాన్ని పట్టించుకోకుండా ఉన్నారు. ఇండో యూరోపియన్‌ భాషల్లోంచి ఎదిగిన సంస్కృతంతోపాటు, ఆ మాటకొస్తే దానికంటే కూడా తమిళం ప్రాచీనం అని పదేపదే తమిళులు ప్రచారం చేసుకొంటున్నారు. ఇది పరాకాష్టకు చేరి, తమిళానికి మాత్రమే క్లాసికల్‌ (విశిష్ట ప్రాచీన) భాషగా కేంద్రం నుంచి గుర్తింపునూ, దానిని బట్టీ వచ్చే గౌరవం, ధనం, ప్రతిష్టలను సాధించుకొన్నారు. ముందు తమిళానికి క్లాసికల్‌ హోదానిచ్చి, ఆ తర్వాత కొన్నాళ్లకు సంస్కృతానికి కూడా ఆ హోదానిచ్చారు. తెలుగు ప్రాబీనత విషయంలో సాధికారిక పరిశోధనలపై మనం దృష్టిపెట్టలేదు. కొమర్రాజు లక్ష్మణరావు, మల్లంపల్లి సోమశేఖర శర్మ, వేటూరి ప్రభాకర శాస్త్రి వంటి పండిత పరిశోధకులు చేసిన కృషి తప్ప అ తరువాత పరిశోధనల కొనసాగింపు విషయంలో మనం దృష్టి పెట్టీ పనిచేయలేదన్నది నిర్వివాదాంశం. తమిళులు మనలాగా కాకుండా ఎన్నో ఏళ్ళుగా అంతర్జాతీయ స్థాయిలోనే తమిళప్రాచీనతపై దృష్టిసారించి పనిచేశారు. మన విశ్వ విద్యాలయాలు తెలుగు ప్రాచీనత విషయంలో చేసిన పరిశోధనలు అంతంత మాత్రమే. తమిళలీయులు స్వరాష్ర్రాన్ని స్వదేశాన్నిదాటి ఇతర దేశాలలోని విశ్వవిద్యాలయాల్లో తమిళ పీఠాలు నెలకొల్పుకున్నారు. ఇప్పటికైనా మనం కళ్ళు తెరవాలి. పరిశోధనలకై నడుం కట్టాలి. ఈ దృష్టితో డాక్టర్‌ జి.వి. పూర్ణచంద్‌ లేవనెత్తిన అంశాలపై నేటి పరిశోధకులు దృష్టి సారించాలి. ఏ ప్రభుత్వ సహాయమూ, విశ్వవిద్యాలయాల సహకారమూ ఆశించకుండా తెలుగు జాతి వైభవాన్ని వెలికి తేవడానికి నాడు కొమర్రాజు, మల్లంపల్లి వంటి వారు నడుంకట్టారు. నేటి
పరిశోధకులు ఆ స్ఫూర్తిని అంది పుచ్చుకోవాలి. ఇవాల్టి వరకు వారు చేసిన కృషికి తెలుగు జాతికి వారు ప్రాతఃస్మరణీయులుగా మిగిలారు.
నిజానికి తమిళమెంత ప్రాచీనమో, తెలుగూ అంత ప్రాచీనమేనని మనం భావిస్తాం. అయినా ఇప్పుడు మన భాష విస్మరించబదేసరికి మనకు మనస్తాపం కలిగింది. తమిళం కంటే అన్నివిధాలుగా తెలుగే ప్రాచీనమనీ, విశిష్టమనీ చెప్పిన పెద్దలు మనకు గుర్తుకొచ్చారు. తమ భాష కోసం కన్నడ సోదరులూ ముందుకొచ్చారు. తెలుగుకూ, కన్నడానికీ కూడా ప్రాచీన భాషా ప్రతిపత్తినివ్వాలని గట్టి డిమాండ్లు వచ్చాయి. రాష్ట్రమంతటా సభలు, నిరసన దీక్షలు సాగిన పిమ్మట, ఆంధ్రప్రదేశ్‌ శాసనసభ ఏకగ్రీన తీర్మానం చేసింది. కేంద్రాన్ని కోరుతూ ఒక '“టాస్క్‌ఫోర్సును ముఖ్యమంత్రి గారు ఏర్పరచడంతో ఆ కమిటీ సభ్యులు ప్రధానమంత్రిగారిని స్వయంగా కలిసి తమ వాదాన్ని విన్నవించడం జరిగింది. మాన్య ముఖ్యమంత్రివర్యులు డా॥ వై.ఎస్‌. రాజశేఖరరెడ్డి గారు స్వయంగా ప్రధానమంత్రి గారిని కలిసి దీని విషయమై విన్నవించారు. త్వరలోనే యీ ప్రతిపత్తి తెలుగుకు కూడా వస్తుందని ముఖ్యమంత్రి గారూ, కేంద్రమంత్రులూ విశ్వసిస్తున్నారు. తెలుగు, కన్నడ భాషల్ని కూడా గుర్తించాలనే డిమాండ్లు పరిశీలన దశలో ఉన్నాయి.
ఈ లోపుగా తెలుగుభాష ప్రాచీనతపైనా విశిష్టతపైనా అన్వేషణలు, చర్చలు, పరిశోధనలు పుంజుకొన్నాయి. వీలున్నన్ని సాక్ష్యాధారాలను వెలికితెచ్చి తెలుగు విశిష్టతను లోకానికి చాటాలన్న ప్రయత్నం జరుగుతోంది. ఈ కృషిలో పాలుపంచు కొంటున్న వారిలో డా॥ జి.వి. పూర్ణచంద్‌ గారిని ప్రముఖంగా చెప్పుకోవాలి. ద్రవిడం అన్నదంతా తమిళం కాదనీ, ద్రవిడం అంటే తెలుగు కూడా అనీ, కన్నడ మలయాళీలతోపాటు తక్కిన చిన్నచిన్న ద్రవిడ భాషలకు కూడా ద్రవిడ భాషా కుటుంబ గౌరవం దక్కాలని డా॥ జి.వి.పూర్ణచంద్‌ వాదిస్తున్నారు. ద్రవిడ మూలాలను ఎక్కువగా నిలబెట్టుకోవడమే గాక, ఎన్నోవిధాలుగా తనదైన ప్రత్యేకతని కలిగి యీనాటికీ అనేక ప్రపంచ దేశాల భాషలలో తెలుగు పదాలుండడాన్ని విస్మరించరాని విషయమని ఆయన చెపుతున్నారు. లోతుల్లోకిపోయి ఆ వివరాలనందిస్తున్నారు. ఎన్నో తెలుగు పదాలను సంస్కృతం తనలోకి తీసుకొన్నదని ఎత్తిచూపుతున్నారు. తన అన్వేషణ
(9
ఫలితాలకు నిరూపణగా జాతీయ అంతర్జాతీయ భాషా శాస్త్రజ్ఞులను, ఇతర పరిశోధకు లను ఆయన ఉటంకిస్తున్నారు. ఈ విషయాలన్నీ వరుసగా వ్యాసాల రూపంలో నడుస్తున్న చరిత్ర మాసపథ్రికలో ప్రచురణ కావడంతో పరిశోధకులనేకమందికి కొత్త ఆలోచనలు కలిగించినట్లయింది. (ప్రజల్లో ఆత్మగౌరవాన్ని పెంచినట్లయింది.
దా॥ జి.వి.పూర్ణచంద్‌ వృత్తిపరంగా ఆయుర్వేద వైద్యుడు. (ప్రవృత్తిపరంగా రచయిత, చరిత్ర పరిశోధకుడు. కాగా, విభిన్నమైన, విశిష్టమైన అంశాలతో ఆయన చేసిన రచనలు ఆయనను ఒక (ప్రత్యేకమయిన రచయితగా నిలబెట్టాయి. కృష్ణాజిల్లా రచయితల సంఘానికి ఆయన ప్రధాన కార్యదర్శి. ఆ సంఘం ఇటీవల నిర్వహించిన తెలుగు రచయితల జాతీయ, అంతర్జాతీయ మహాసభలు, ఆ సందర్భంగా తెచ్చిన ప్రచురణలు చారిత్రాత్మక స్థాయిలో గుర్తింపు పొందాయి. 'కెలుగే ప్రాచీనం - కొనసాగవలసిన పరిశోధనలు" అనే ఈ పుస్తకాన్ని ఇప్పుడు డా॥ జి.వి.పూర్ణచంద్‌ రచించి తెలుగు ప్రజలకు అందిస్తున్నారు. దీని నుంచి ప్రయోజనం పొందవలసిన అవసరం తెలుగు జాతికి ఉంది.
దా॥ జి,వి.పూర్ణచంద్‌కు హృదయపూర్వక అభినందనలు.
అధికార భాషా సంఘం పక్షాన అధ్యక్షులు డా॥ ఎ.బి.క. ప్రసాద్‌ గారు ఈ పుస్తకాన్ని ప్రచురించడం సమయోచితం. అందుకు వారిని ప్రత్యేకంగా అభినందిస్తు న్నాను.
- మండలి బుద్ధప్రసాద్‌
5ఠున... ఇదీ ! చీకటికోణాలపై సరికొత్త వెలుగులు! డాక్టర్‌ ఎ.బి.కె. ప్రసాద్‌ తొలి పలుకులు, 18 ఈ పుస్తకం ఇప్పుడెందుకు ? డాక్టర్‌ సామల రమేష్‌బాబు 890 అధ్యాయం-1 తెలుగు ప్రజలు -ప్రాచీనత
- దక్షిణభారత భాషా కుటుంబం 86
- సింధు నగరాలలో ్రొటో తెలుగు ప్రజలు ల్తే్షే
- మనువులు- పూర్వ ద్రావిడులు ఉర్‌ 4 సింధు నాగరకతలో పూర్వద్రావిడులు త్తి 5, ముండాప్రజల వ్యవసాయజీవనం ర్‌డీ
- సింధునగరాలలో జీవన వ్యవస్థ 57
- ఆంధ్రవిష్ణువే అసలు విష్ణువు 60
- ఎరుకలు-కుర్రుభాష 72 9, ప్రాచీన జాతులు ఎన్నో కలగలిసిన తెలుగుజాతి. 87 అధ్యాయం-2 తెలుగు భాష ప్రాచీనత
- తెలుగు అనే పేరు తెలుగులోనే ఉంది 90
- తెలుగు- సంస్కృత భాషల పరస్పర వినిమయం 94
౩. తెలుగు తమిళం 101 త. అచ్చ తెలుగు భాష 105 5. సింధులిపిలో తెలుగు పదాలకు సాక్ష్యం 109 6. సింధులిపిలో అక్షరాలా? అంకెలా? 115 7. మూతమీద తెరు అనిరాసిన సింధువులు 116 8& ప్రపంచ భాషల్లో పూర్వ ద్రావిడ భాషా మూలాలు 119 9. సుమేరియా భాషలో తెలుగు కూర 126 అధ్యాయం -8 తెలుగు నాగరకత-= ప్రాచీనత 1 కృష్ణా - గోదావరి- తుంగభద్ర నాగరకత 180 2. తెలుగునాట పండిన గోదుమలు కేత్తత్తు 8. ఐరన్‌ యుగంలో తెలుగువారి పాత్ర కేశ? 4 విభూది కుప్పలు 148
చీకటి కోణాలపై సరికొత్త వెలుగులు! శూరుల పుట్టుక, దేవతల పుట్టుక, యేరుల పుట్టుక తెలుసుకోవడం ఎవడి తరమూ కాదన్నది, మహాభారతం సూక్తి! అలాగే భాషల జన్మరహన్యాల తంతుకూడా! ఇటీవల కాలంలో, రెండువేల సంవత్సరాలకు పైబడిన తెలుగు జాతి, లిపి, నాణాల, శాననాల భాషా సాహిత్యాల పరిణామ చరిత్రను, తెలుగు ప్రాచీనతను వక్రీకరించడానికి కొందరు తమిళ సోదరులు చేసిన ప్రయత్నం వల్ల, ప్రసిద్ధ వైద్యులు, భాషా పరిశోధనలో తనదైన శైలిలో అకుంఠితమైన దీక్షతో ముందుకు దూసుకు వచ్చిన డాక్టర్‌ జి.ఏ.పూర్ణచంద్‌ “తెలుగే ప్రాచీనం” అని సహేతుకంగా దండోరా వేస్తూ ఈ పుస్తకం రాయవలసి వచ్చింది. అయితే,ఆయన మొండివాదనతో గాక దండిగల వాదనలతో, కండగల నిరూపణలతో తెలుగు భాష ప్రాచీనతను నిగ్గు తేల్చుతూ రావడమే గాక తన మాటే ఆఖరి మాట అని అహంకారం ప్రదర్శించకుండా “కొనసాగవలసిన పరిశోధనలు” అని శంకాపీడితుల కోసం ఒక ఉప శీర్షికను కూడా ప్రధాన శీర్షికకు ఉంచడం ప్రశంసనీయం. దేశంలోని కొన్ని భాషలను ప్రాచీన చరిత్ర గల్లిన/శిష్టమైన లేదా ప్రశస్తమైన/ లేదా విశిష్టమైన భాషలుగా (క్లాసికల్‌ లాంగ్వేజెస్‌) గుర్తించి వాటిపై పరిశోధనలు కొనసాగించి, ఇంతవరకూ అజ్ఞాతంగా ఉన్న అనేక అంశాలపైన మరింత వెలుగులు ప్రసరింపజేసేందుకు వీలు కల్పిస్తూ దేశంలోని పలు విశ్వ విద్యాలయాల్లో భాషా పీఠాలు ఏర్పరచి, ప్రాచీన ప్రతిపత్తి గల భాషలను తగు విధంగా గౌరవించడానికి వనరులు సమకూర్చాలని భారత (ప్రభుత్వానికి దఫదఫాలుగా విజ్ఞాపనలు అందాయి, ఈ విషయంలో భాషా నిపుణులతో సంప్రతింపులు జరిపిన కేంద్ర ప్రభుత్వం 2004 నవంబర్‌ 1న దేశీయాంగ వ్యవహారాల (హోమ్‌) మంత్రిత్వశాఖ ద్వారా తీర్మానం రూపంలో జారీ చేసిన నోటిఫికేషన్‌లో ఒక భాష (ప్రాచీనతకు కాలమానాలేమిటన్న విషయమై ప్రస్తావిస్తూ యిలా పేర్కొన్నది: “నీ భాషనైనా దాని జన్మ సంవత్సరం ఫలానా సంవత్సరమేనని నిర్దిష్టంగా,
కరాఖండీగా పేర్కొనడం కష్టం. ఎందుకంటే సుదీర్హ కాలంపాటు సాగే పరిణామం ఫలితంగా అవతరించేది భాష్క విస్పష్టమైన వ్యక్తిత్వంతో అంతిమంగా అవిర్భవించేది భాష (021 జయా 062 96యకం కం్ర్రయకం 14లం6క0గొ అయినప్పుడు అలాంటి “సుదీర్హ పరిణామ క్రమంలో” అవతరించిన ద్రావిడ భాషా కుటుంబానికి చెందిన భాషలు - తెలుగు, తమిళం, (ద్రమిళ), కన్నడం, మలయాళం. వీటి ప్రాచీన, అర్వాచీన ద్రావిడ మూలాల గురించి, వీటితో పెనవేసుకుని ఉన్న ఆదివాసీ భాషామూలాల గురించి పండిత పరిశోధకులు యిప్పటికి కొన్ని దశాబ్దాల క్రితమే రూఢమైన నిర్ణయాలకు వచ్చారు. తెలుగు ప్రాచీనతకు సంబంధించిన ఆకరాల గురించిన తబిశీళ్లను ఈ (గ్రంథ రచయిత డా॥పూర్ణచంద్‌ అనేక కోణాలనుంచి తడిమారు. కాని, ప్రస్తుతం చర్చలో పొరుగువాడి అసూయవల్ల వివాదాస్పదంగా మారిన సమస్యల్లా - నిజమైన తెలుగు భాషా చరిత్ర ప్రారంభం నన్నయతోనే జరిగింది కనుక, నన్నయ 11వ శతాబ్దం వాడు కనుక, అప్పటి నుంచే తెలుగు భాషకు పునాదులు లేచాయి కాబట్టి, తెలుగు వారి “ఆదికవి” నన్నయ అని తెలుగు పండితులే రాసుకున్నారు కాబట్టీ తెలుగు ప్రాచీనం కాదు, తమిళమే ప్రాచీనం, దాని చరిత్రే చరిత్ర అని చాటింపు వేస్తూ “భూమి పుట్టకముందే, భూమిపై రాళ్లూరప్పలూ పుట్టకముందే” తమ భాష పుట్టిందనీ ఆ భాషకు చెందిన కొందరు సోదరులు అబద్ధ ప్రచారం ద్వారా ఆ భాషకు ప్రాచీన హోదా సంపాదించుకోవడం! “ద్రావిడ భాషలపట్ల, వాటి అధ్యయనం పట్ల, వాటి సాహిత్యంపట్ల ద్రావిడ జాతుల సంస్కృతిపట్ల మరీ పనిగట్టుకుని “అశ్రద్ధా ("5060110681604) జరిగిందని యాభైఏళ్లనాదే తమిళంలో పండితుడైన జకో స్లేవకియా ఆచార్యుడు డాక్టర్‌ కామిల్‌ జెలిబిల్‌ (1958, ఫిబ్రవరి 6) వాపోవలసి వచ్చింది. “భారతీయ నాగరికతా పరిణామంలో ద్రావిద భాషలూ, వాటి సాహిత్యమూ అసాధారణమైన, అపూర్వమైన పాత్ర వహించాయ”నీ కనుకనే ద్రావిడ భాషా, సాహిత్య, సంస్కృతీ పరిణామాన్ని లోతుగా పరిశోధించాల్సిన అవసరం ఉందనీ స్పష్టం చేశాడు. ఇలా ద్రావిడ భాషలను ఆయన కొనియాడినప్పుడు, ఆ ప్రత్యేక ప్రతిపత్తిని ఒక్క తమిళానికే పరిమితం చేయలేదనీ, మొత్తం ద్రావిడ భాషా కుటుంబానికే అన్వ్నయించాడనీ మనం గమనించాలి. ఈ విషయాన్ని మరో రూపంలో ఆచార్య అమరేశం రాజేశ్వరశర్మ యిలా ధృవీకరించారు : ద్రావిడ భాషా
కుటుంబానికి చెందిన తెలుగు, తమిళం, కన్నడం, మలయాళం “క్రీస్తుకు పూర్వకాలం లోనే విడిపోయి ప్రత్యేక భాషలుగా వృద్ధి పొందినవే. అంటే తమిళం ప్రత్యేక భాషగా ఏర్చడినప్పుడే తెలుగు కూదా ప్రత్యేక భాషగా ఏర్పడింది తమిళ భాష ఎంత 'ప్రాచీనమయిందో తెలుగు కూడా అంత ప్రాచీనమయిందని స్పష్టం అవుతుంది. సమష్టి కుటుంబంలో ఉన్న ఇద్దరన్నదమ్ములు వేరు కుటుంబాలుగా ఏర్పడితే ఆ యిద్దరివీ ఒకే సమయంలోనే ప్రత్యేక కుటుంబాలుగా ఏర్పడతాయి కాని ఒకరిదొక రోజూ, మరొకరిదింకొక రోజూ ్రత్యేక కుటుంబాలుగా ఏర్పడవు గదా! కనుక తెలుగు, తమిళాలు రెండూ సమానమయిన ప్రాచీనత కలవని అంగీకరించక తప్పదు.” (“ఆంధ్రవిష్ణువు కాలంలో వెలసిన తెలుగు వ్యాకరణం” రచన)! ఇంతకూ మన బంగారం మంచిదైతే ఇతరులను నిందించవలసిన అవసరం లేదు! ఎందుకంటే పదాన్నీ పాటనూ, జనపదాన్నీీ జానపదులనూ ఈసడించుకుంటూ “చిల్లరపాటలు”గా చిత్రిస్తూ వచ్చిన మన పండిత వర్గంలోని కొందరి వల్ల, ఆది నుంచీ విద్యను తమ గుత్తసొమ్ముగా భావించి ఇతర సామాజిక వర్గాలను విద్యకు దూరం చేసినందువల్లా, మన భాష ప్రాచీనతకు రకరకాల అడ్డంకులు ఏర్పడుతూ వచ్చాయి. అందుకే సుప్రసిద్ధ పరిశోధకులు, “సమగ్ర ఆంధ్ర సాహిత్యం” గ్రంథకర్త అయిన కవి ఆరుద్ర చెప్పినట్టుగా మన పండితులకు పదకవిత్వమంటే ఈసడింపు. “ముది విటులు విధవ లంజలు పదకనితలు' అని నోటికొచ్చినట్టు తిట్టి పోశారు. నిన్న మొన్నటి దాకా అన్నమయ్య పదసంపదను కూడా విస్మరించాం. 32వేల సంకీర్తనలలో కేవలం 12వేలు మాత్రమే లభించటానికి మన పండితుల అశ్రద్ధే కారణం. “పాటను కవిత్వంగా ఎంచక మనం చెడ్డాం. పాటనే తొలి కవిత్వంగా ఎంచి తమిళులు ప్రాచీన సాహిత్యమున్న వాళ్లయినారు” ఉండడమే కాదు, తమ ప్రాచీన పాటలను విషయాలవారీగా వర్గీకరించుకుని 18 సంపుటాలుగా అరువు తెచ్చుకున్న ఛందస్సులలో గాకుండా సొంత దేశీయ ఛందస్సులో ప్రచురించుకున్నారు. ఈ సంకలన గ్రంథాలు ఎప్పటివి? క్రీ.శ. 4వ శతాబ్దివి. అంత మాత్రానే “తమిళులు ప్రాచీన సాహిత్యం గల వాళ్లయినా” ఈ సంకలనాలు “మన తెనుగు గడ్డ మీద జరిగిన సంకలనాలకు అక్షరాల అనుసరణేోనని కూడా ఆరుద్ర ఢంకా బజాయించి మరీ చెప్పారు. ఇంతకూ తమిళ సంకలనాలు దేనికి అనుసరణ? క్రీశ. 1-2 శతాబ్బులకే హాలుడు (19-24) ఆంధ్రదేశంలోని ప్రాకృతగాథలను సేకరించాడని, (కు
అవి తెలుగు గాథలపై ఆధారపడిన “గాథాసప్తశతొగా పేఠ్కాని “అప్పటి తెలుగు పాటలను ఎవరూ సంకలనం చేయకపోవడం మన దురదృష్టామనీ ఆయన బాధపడ్డారు. నిజానికి తమిళుల ప్రాచీనతకు ఆనవాళ్లుగా పాత పాటల సంపుటాలు క్రీ.శ.4వ శతాబ్దిలో వెలువడిన సమయానికే తెలుగునాట నందికేశ్వరుడి “అభినయ దర్పణము” రాతప్రతులన్నీ తెలుగు భాషలోనే ఉన్నాయనీ, ఈ (గ్రంథం తెలుగు దేశంలోనే పుట్టిందనీ, గ్రంథకర్త తెలుగు వాడేననీ డాక్టర్‌ ఘోష్‌ పీఠిక ఆధారంగా ప్రసిద్ధ పరిశోధకులు డాక్టర్‌ పోణంగి శ్రీరామ అప్పారావు తన “నాట్య శాస్త్రము” (గ్రంథంలో పేర్కొనడం విశేషం. పైగా, ప్రసిద్ధ భారతీయ నృత్య భేదాలన్నింటికీ మూలగ్రంథం నందికేశ్వరుడి “అభినయదర్చణ” మేనని పండిత మానవల్లి రామకృష్ణకవి అభిప్రాయం కూడా,అలాగే 'సంగం” వాబ్మయం క్రీ.శ. 4వ శతాబ్ది అని కొందరు, కాదు క్రీ.శ 7వ శతాబ్ది నాటిదని కొందరు తమిళ పండితులే వాదించుకున్నందున
- ఆ వాబ్బయంతో కూడా నందికేశ్చరుడి రచన తులతూగుతుందనేది గుర్తించవలసిన అంశం. అలాగే తమిళుల 'సంగం” వాజ్మయం గురించి వినిపించే కథలు కూడా ఎంత విచిత్రమయినవో విభిన్న అభిప్రాయాలు వెలిబుచ్చిన తమిళ పండితుల నుంచే తెలుసుకోవచ్చు. క్రీ.శ.4వ శతాబ్ది నాటి “సంగం” యుగాన్ని (సంఘం” అన్న సంస్కృత పదం నుంచే 'సంగం' పుట్టింది), తమిళ వాజ్మయాన్ని క్రీస్తుకు పూర్వందని వారి తాలూకు కొందరు పండితులు చూపే ఆధారం బహుచిత్రమయింది! “భూమి పుట్టకముందే, రాయీ రష్పా పుట్టకముందే” తమిళ భాష పుట్టిందని వాదించగలవారు కాలాన్ని కూడా పనిగట్టుకుని వెనక్కి నడిపించగల సమర్హులు, దురభిమానానికి హద్దులు చెరపగలవారు! ఆగస్త్య మహాముని తదితర మునులకు తొలి స్థావరం, వారి పెరుగుదలకు ఆధారం ఆంధ్రదేశమనీ, మరీ ముఖ్యంగా కళింగమనీ నిరూపించిన తమిళ పండితుల్ని కాదనగలవారే దేవుడు (మహేశ్వరుడు) పొణినికి సంస్కృత వ్యాకరణాన్ని అగస్త్యునికి తమిళ వ్యాకరణాన్ని ప్రసాదించాడని కోతలు కోశారు! తెలుగు సంస్కృతం వల్ల ఎదిగిందనీ, తమిళం మాత్రం సంస్కృతంతో ఎలాంటి సంబంధం లేకుండా స్వతంత్రంగా ఎదిగిన భాషనీ చెప్పే పెద్ద మనుషులు సంగం) (కవుల, రచయితల సంఘం) కవుల్లో హెచ్చుమంది సంస్కృతభాషాభి మానులేనని మరచిపోతున్నారు! వారి లక్షణ “గ్రంథమై'న “తొల్మాప్పియం” పేరులోనే తొలి కావ్యం” సంస్కృత శబ్దాలకు అనువాదం.
తమిళలిపి కూడా “బ్రాహ్మి లిపి నుండే పరిణమించిందని తమిళులూ అంగీకరిస్తారు. ప్రాచీన తెలుగు, ప్రాబీన తమిళాలకు బ్రాహ్మీతోనే మౌలిక సంబంధం. సంస్కృతం - తమిళం కలగలిసిన వ్యాకరణం “వీర చోళలీయం”. తమిళకవులు సంస్కృత శబ్దాలను స్వీకరించారు. చివరికి తమిళ వేదమని చెప్పుకొనే “తిరుక్కురళౌలో కూడా సంస్కృత శబ్దాలున్నాయని పండితుల నిర్ధారణ. కంబన్‌, అరుణగిరినాథర్‌లాంటి మహాకవులూ సంస్కృత శబ్దాలను యథోచితంగా వాడారు. చివరికి తమిళ బృహన్నిఘంటువులో ప్రవేశించిన సంస్కృత శబ్దాలూ ఇందుకు భిన్నం కాదు! అందువల్ల తెలుగు భాష సంస్కతమయమని, కాబట్టీ అది స్వతంత్ర భాషగా ఎదగలేదని పండితులలో ఒక వర్షం చేసే ప్రచారం కేవలం దుష్ప్రచారంగా పరిగణించాలి. తెలుగు దేశం తమకు ఉత్తరంగా ఉన్నందున తెలుగు వారిని ఉత్తరాదివారుగా భావించిన తమిళులు “వడుగరులు” అని పిలిచినట్టే సంస్కృతం ఉత్తర భారతదేశానికి చెందినది కాబట్టి తమిళులు దానిని 'వడుగర సంప్రదాయంలోనే “వ్రడ్రచోల్‌ొ” (ఉత్తరాది భాషు అని పిలిచారు. అంతేగాదు, క్రీ.పూ. 8వ శతాబ్దినుంచి క్రీ.శ. 3వ శతాబ్ది మధ్యకాలాన్ని వూహామాత్రంగా తమిళ “సంగం సాహిత్యంి గా కొందరు తమిళులు గొప్పలు చెప్పుకొంటున్న సమయంలోనే బ్రిటానికా విజ్ఞాన సర్వస్వాన్ని సంకలనం చేసిన (ప్రసిద్ధ పండిత సంపాదకులు సహితం తమిళ “సంగం” సాహిత్య కాలం క్రీ.శ.1-4 శతాబ్దుల మధ్యనాటిదని రూఢపరిచారు! ఇక ఈ సాహిత్యంలో ఉన్నవని చెప్పే పాటలు మదురైలో రాసినవనీ, వీటిలో రాజుల ప్రణయగాథలు, వారి పాలనాచర్యలూ రెండే రెండు ప్రధానాంశాలనీ, 'సంగం' సాహిత్యంలో పేర్కొన్న రాజులు పురాణ కల్పిత వ్యక్తులా, వాస్తవికమైన రాజులా అన్న విషయమై నిన్న మొన్నటిదాకా వివాదం నడిచిందని ప్రాచీన నాణాల ప్రసిద్ధ పరిశోధకుడు డాక్టర్‌ దేమె రాజారెడ్డి వెల్లడిస్తున్నారు. ఎందుకంటే చెన్నైలోని 'దినమలార్‌ అనే తమిళ పత్రిక సంపాదకుడైన దాక్టర్‌ ఆర్‌.కృష్ణమూర్తి. సంగం పాటలలో ప్రస్తావించి ఉన్న కొందరు రాజులకు లేదా సేనానులకు చెందిన నాణాలను కనుగొన్నారు. కాని ఈ నాణాలపైన ప్రస్తావించిన “మక్కొటై” “కుట్టివన్‌ కోటై” లాంటి పేర్లు గల రాజులే తమిళ దేశానికి అసలు సిసలు పాలకులని చెప్పడానికి ప్రయత్నించారు. కాని, సంగం యుగం నాజాలలో పెక్కింటికి పూర్వ చరిత్ర లేదని, పైగా వాటిని సంగం కాలం తరువాతి
కాలానికి చెందిన చేర చోళ, పాండ్య రాజులకు అంటకట్టడం జరిగిందనీ దాక్టర్‌ రాజారెడ్డి నిరూపించారు! చరిత్రలో శాతవాహనుల పాలన క్రీస్తుపూర్వం 1వ శతాబ్దిలో 'ప్రారంభమయిందనీ, శాతవాహన కాలానికి పూర్వమున్న రాజుల పేర్లు అనేక నాణాలు మన రాష్ట్రంలోని కోటలింగాల, సింగవరంలలో బయల్పడడంతో తెలుగు జాతి భాషా చరిత్ర మరింత ప్రాచీనతను సంతరించుకుందనీ అర్ధమవుతోంది.
అంతేకాదు, తెలుగు కథలు వినిపించిన గుణాధ్యుని ప్రాచీన “బృహత్మథ”ను (క్రీపూ. 250-150)తమిళులు “పెరుంగదైో పేరుతో అనువదించుకున్నారని చెప్పడానికి కూడా మన వాళ్లు జంకారు! “తిరుక్కురళో రచయిత ఆంధ్రుడైన కుందకుందాచార్యులేనని (కొనకండ్ల వాసి - అనంతపురం) చెప్పుకోవడానికి కూడా మన వాళ్లు బిడియపడ్డారు! తమిళ ఛందానికి తెలుగు ఛందస్సు ఆధారమని, ఆ ఛందస్సు లక్షణ కర్త అయిన వాంఛయ్య (తమిళనాడులో స్థిర పడినందున వాంభియార్‌ అయ్యాడు) అనీ, “వడుగ ఛందం” అంటే తెలుగు ఛందం అని తమిళుడయినా చెప్పుకున్నాడు గాని మన వాళ్లు, ఇప్పుడు ఇంగ్రీషులో మాట్లడకపోతే ఏదో న్యూనతా భావానికి లోనయినట్టుగానే ఈ విషయంలోనూ కుంచించుకుపోయారు! తమిళులు తెలుగు భాషను ప్రాచీన కాలంనుంచీ, “వడగు*” (వడగరు” లేదా “వడుగరు” లంటే తమిళదేశానికి ఉత్తరంగా ఉన్నందున తెలుగువారని అర్ధం) అనేవారు. తమిళులు ప్రాబీనంగా చెప్పుకునే “సంగం” సాహిత్యంలోనే ఈ “వడగ'" శబ్దం కనీసం 9 సార్లు వాడారని పండితులు నిర్ధారించారు. ఎందుకంటే, అరవంలోని “యాప్పిరంగన్‌” అనే ఒక ఛందశ్చాస్తంలో (నన్నయ్యకు పూర్వం) వాంఛయ్య అనే తెలుగు లక్షణవేత్త రచించిన (గ్రంథాన్ని తాను చూసినట్లు తమిళ గ్రంథ రచయితలు పేర్ళొన్నారని పరిశోధకులు చెప్పారు. దానికి రుజువు ఏమిటంటే - తమిళ కవే “వాంఛియార్‌ సేయిద వదగు ఛందవు (వాంఛయ్య చేసిన వడగు భాషా ఛందస్సు) అని స్పష్టంగా పేర్యొనడంతో నన్నయకు పూర్వమే తెలుగు కవులు ఛందో (గ్రంథాలు రాసి ఉండాలని రూఢమవుతోందని, ఈ లెక్కన నన్నయ్యకు చాల కాలం ముందే తెలుగులో, “దేశా ఛందంలో [గ్రంథాలు వెలువడి ఉండాలనీ పింగళి లక్ష్మీకాంతంగారు చెప్పారు!
“మార్గా (సంస్కృతం ఆధారంగా) తో పాటు “దేశి పదాలు కూడా సాహిత్య పరంగా, సంగీతపరంగా, నాట్యపరంగా భాషా ప్రయోగంలో ఉన్నాయని (మార్గ, దేశి విభాగేనసంగీతం ద్వివిధం - దేశే దేశేషు సంగీతం/శద్దే శీత్యభిధీయతే) వీరేశలింగంగారు స్పష్టం చేశారు. ఇంత ప్రాచీన రచనలను (శ్రద్ధతో తెలుగు వాడు
కాపాడుకోలేదు గనుకనే లక్ష్మీకాంతంగారు “ప్రాకృత, సంస్కృతాలతోపాటు తెలుగు (గ్రంథాలు దేశి ఛందంలో చాలా ఉండి ఉండాలని” చెప్పారు. అయినా వాటి తబిశీళ్లు తవ్వి తీసుకోలేకపోయాం. తెలుగు [గ్రంథాలు దేశి ఛందంలో “ఉండి ఉండాలని వూహతోకాదు, ఖచ్చితంగా ఉన్నాగాని “దేశి” పదాలను, దేశి సాహిత్యాన్ని “గాసట బీసటగా” భావించిన పండితులే ఆ పద సాహిత్యాన్ని, “దేశి సాహిత్యాన్ని కూడా నామరూపాలు లేకుండా చేశారంటే ఎవరూ బాధపడనకృరలేదు. ఈ వినాశానికి నారు పోసి నీరు పెట్టిన వాళ్లు 'మనవాళ్లయ్య లేనంటే ఎవరూ నొచ్చుకోనక్కరలేదు!
నన్నయభట్టారకునికి “ఆదికవి” బిరుదు తగిలించిన పెద్దమనుషులే తెలుగు ప్రాచీనతకు సంబంధించిన లిపి, భాషా, సాహిత్య శాసనాది ఆకరాలకు కూడా అంత్యక్రియలు తలపెట్టారని చెప్పాలి! ఎందుకంటే, తనకు “ఆదికవి” బిరుదు తొడగమని నన్నయ ఏనాడూ కోరుకోలేదు. నన్నయ మహాభారత రచనను అంత చిక్కగా,చక్కగా, 'పౌఢంగా రూపొందించాడంటే అతనికి ముందు కనీసం 500 సంవత్సరాల చరిత్ర తెలుగు భాషా సాహిత్యాలకు ఉండి తీరాలి. ఇందుకు దాఖలా రాజరాజ నరేంద్రుడు జరిపిన సాహిత్య సభలను ప్రస్తావిస్తూ నన్నయ మహాభారత రచనకు తానే పొందు పరిచిన “అవతారిక” చాలు. సంస్కృతంలో అలంకార శాస్త [గ్రంథాలు '“గిలకి గలిగిన 50 మంది తెలుగు పండితులకు నన్నయ ప్రస్తావించిన, తానై నిర్వహించిన రమ్యమైన “సకల సూరి సభిల గురించి తెలియదా? పోనీ ఆ పండిత (సూరి) సభలలో పాల్గొన్న పండితులు నన్నయ అంతటివారు కాకపోయినా దాని దుంపతెగ నాలుగు చరణాలైనా వారు రాసి ఉండరా! నన్నయ కాలంలో విద్యా గోష్టులు జరిగే పండిత సభలున్నాయనీ, ఆ సభలలో వివిధ రంగాలలో నిష్ణాతులైన వారు పాల్గొన్నారనీ నన్నయే చెప్పుకున్నాడు గదా. ఈ సభలలో “తెలుగు కవులు కూడా ఉండవచ్చు” నని నంగి నంగి కబుర్లు చెప్పే కొందరు వాదుకు దిగినా, నన్నయ పేర్కొన్న ఆ పండితులూ, పురాణ కర్తలూ, శృంగారాది రసాలతో, భావాలతో ప్రకాశించి కొత్త అర్జాలతో వాక్యాలు రచించడంలో నిపుణులైన అ మహా నేర్పరులూ, అధిక ప్రజ్ఞావంతులయిన ఆ తర్మశాస్త్ర పండితులూ ఎవరు? ఎవరై ఉంటారు? వీరంతా తన విద్యా గోష్టుల్లో ఉన్నారని చెప్పిన నన్నయ వారెవరో, వారి పేళ్లేమిటో చెప్పకుండా తెలివిగా తప్పించుకుని పోయాడు. కాగా, నన్నయను “ఆదికవి”గా ప్రకటించేసి తెలుగు ప్రాచీనతకు చెదలు పట్టించిన ఆ తరువాతి పండిత కవులు కూడా నన్నయ
మాటమాత్రంగా ప్రస్తావించిన ఆ “మహాపండితుల” పేర్లను గాని ఆనాడు “సుచరిత్ర పావన పయఃపరిపూర్ణములైన సత్సభాంతర సరసీవనా”లలో ఈదులాడిన పండితుల గురించిగానీ, చివరికి తనకు భారత రచనలో తోడుగా నిలిచాడని నన్నయ చెప్పిన బహు భాషా పండితుడైన నారాయణభట్టు గురించిగానీ, అతని రచనల గురించిగానీ ఎలాంటి వివరాలూ చెప్పకుండా తప్పించుకున్నారు!
కేవలం సంస్కృతంలో ఆదికవులయిన వాల్మీకిని, వ్యాసుడిని మాత్రమే భారత రచనలో నన్నయ తలచుకోడానికి కొందరు సాహిత్య ధూర్హులు ప్రగల్ఫిస్తున్నట్టుగా “నన్నయ తనకు ముందు చెప్పదగిన తెలుగు కవులు ఎవ్వరూ లేకపోవడమే కారణమా? అందువల్లనే నన్న్మయను “ఆదికవి” గా పరిగణించవలసి వచ్చిందా? అదే నిజమైతే నన్నయ తానే రాసుకొన్నట్టు “బహు భాషల, బహు విధముల” ఎలా చెవులొగ్గి భారత కథను వినగలిగాడు? తన రచనను లోతులకు వెళ్ళి ప్రశస్తమైన బుద్ధితోనూ, ప్రసాడ గుణంతోనూ తాను రాసిన కవిత్వంలోని “అక్షర రమ్యత”ను, తెలుగు సుభాషితాలను మెచ్చుకున్నవాళ్ళు తెలుగు కవులు గాక తెగులు పట్టిన కవులెలా అవుతారు? అసలు విషయం, కొందరు తెలుగు పండితులు వాపోతూ వచ్చినట్టు నన్నయకు ముందు “చెప్పుకోదగిన తెలుగు కవులెవరూ లేకపోవడం వల్లా సంస్కృతపు 'ఆదికవుల్ని తలుచుకోవడం కాదు. అసలు రహస్యమంతా నన్నయ్యకు పూర్వం తెలుగు కవిత్వం లేదనీ, నన్నయతోనే తెలుగు పదాలకు, కవితలకూ పొద్దు పొడిచిందనీ భావించి, మనకు తెలియని వేరే ప్రయోజనాల వల్ల కథలల్లి నన్నయకు పూర్వమే కాదు, అతని కాలంలోనూ ఉద్దండులూ, సమ ఉజ్జీలయిన పండిత కవులను, వారి రచనలను కావాలనే కనుమరుగు చేయడంలోనే ఉంది!
తిరుమల - తిరుపతి దేవస్థానాల సంయుక్త ప్రచురణగా వెలువడిన కవిత్రయ మహాభారతానికి పీఠిక రాసిన ప్రధాన సంపాదకుడు జి.వి.సుబ్రమణ్యం కూడా ప్రాచీన శాసనాలను ప్రస్తావిస్తూ తెలుగు ప్రాచీనతనకు నివాళిగా “శాసన పద్య శైలిలో పోలిన రచన ఒకింత గోచరించటం వలన నన్నయకు రెండు మూడు వందల యేండ్ల ముందు నుండే తెలుగు పద్యకవిత్వం” ప్రజాదరణ పొందినదని ఒప్పుకొనక తప్పలేదు. నన్నయకు ముందు సాధారణ కవి పండితులే గాక ప్రసిద్ధలైన పండిత కవులు కూడా ఉండి ఉండాలి. కాని “ఉందాలి” అని మాత్రమే కాదు, ఉన్నారని నిరూపించుతూ చెప్పిన వారున్నారు. వారిలో ఒకరు విద్వాన్‌ కె.వి, సుబ్బరాఘవ కవి
(20)
(1940లో మదరాసులోని మాంబళంలో విశిష్ట ఉపాధ్యాయునిగా పనిచేసిన పరిశోధకుడు). నన్నయకు ముందున్న ప్రసిద్ధ పండితకవులలో అధర్వణాచార్యుడు ఒకరనీ, అయితే ఆయన 'జైని కవి కావడం వల్ల నన్నయ కన్నా ముందు ఆయన రాసిన మహాభారత రచనను పనిగట్టుకొని తొక్కిపెట్టారని సుబ్బరాఘవకవి వెల్లడించాడు. అలాగే భీమన “రాఘవ పాండవీయం” కావ్యాన్ని కూడా చాల కాలం పాటు కనుమరుగుచేశారు. అంతేగాదు, నన్నయకు ముందు అనేక సంవత్స రాల నుండే తెలుగు (ఆంధ్రం)లో తొలి వ్యాకరణ కర్తలెండరో ఉన్నారని, వారిలో కాణ్బుడు, హేమచంద్రుడు, రావణుడు, పుష్పదంతుడు ్రముఖులనీ ఆయన పేర్మాన్నాడు. అధర్వణాచార్యులు మున్నగు వారు ఈ విషయాన్ని కూడా వెల్లడించారని సుబ్బరాఘవకవి “ఆంధ్రము -ప్రాబ్బన్న పార్యయుగము” అన్న రచనలో తెలిపారు. నిజానికి, నన్నయ్యకు కనీసం వందేళ్ళ ముందు, అంటే 10వ శతాబ్దికి చెందిన అధర్వణాచార్య పండితుడిని వీరేశలింగం లాంటి పండితులు సైతం పదిహేడవ శతాబ్దంలోని వాడుగా చిత్రించడం అధర్మమని సుబ్బరాఘవ కవి నిరసించవలసి వచ్చింది. ఎందుకంటే, “వికృత వివేకము” “ఆంధ్ర మవాభారతము” రాసిన అధర్వణాచార్యుడు “త్రిలింగ శబ్దానుశాసన” (సమగ్రాంధ్రవ్యాకరణం) కర్త కూడా. కాని భారతం విరాట, ఉద్యోగ, భీష్మ పర్వాలు మాత్రమే అధర్వణుడు రాశాడని చెప్పి అతణ్సి సోదిలోకి రాకుండా చేయాలని కొందరు పండితులు పన్నుగడ పన్నారు. కాని తెలుగు పండిత పరిశోధకులైన తిమ్మావజ్జల కోదండరామయ్య మహాభారతం అన్ని పర్వాలనూ అధర్వణాచార్యుడు రాశాడని రుజువులతో నిరూపించి నోరు మూయించాల్సి వచ్చిందని మనం మరువరాదు. అయినా కొందరు పండితులకు తమ తప్పు దిద్దుకునే సంస్కారం లేదు. అలాంటి అధర్వణ కృతిని ఎందుకు కనబడనివ్వకుండా చేశారో చెప్పరు. అంతేగాదు, అధర్వణుడు ఎంత ప్రాచీనుడో తెలియజేసే సూక్తి ఒకటి విస్తృతంగా ప్రచారంలో ఉండేది : ప్రమాద వశాత్తు “సంస్కృతంలో అపశబ్దం ఉచ్చరిస్తే పాణిని స్మరించుకోవలసిందే ననీ “ఆంధ్రంలో అపశబ్దం ఉచ్చరిస్తే అథర్వుణునే స్మరించుకోవాల”నీ ఒక నానుడిగా మారింది. అలాగే నన్నయకు ముందున్న అనేక ఉదాహరణ కావ్యాలు (గ్రంథాలు) అజాపజా లేకుండా పోయాయని పండితులు ఆందోళన చెందారు. మండ లక్ష్మీనృసింహ కవి తన “ఆంధ్ర కౌముదొలో కూడా నన్నయ్యకు ముందున్న ప్రాచీనాంధ్ర కవులు
కొందరిని పేర్కొన్నాడని సుబ్బరాఘవకవి రాశాడు. ప్రకృతులుగా, అంటే ప్రజల భాషలుగా వర్ధిల్లిన భాషలలో ఒకటైన ప్రాకృతంలో రాసిన వ్యాకరణాలు కనబడుతున్నాయి కానీ, ఆంధ్ర వ్యాకరణాలను కనబడనీయకుండా చేశారని కూడా సుబ్బరాఘవ కవి ఆవేదన వెలిబుచ్చారు.
తెలుగు ప్రాచీనతలో అంతర్వాహినిగా ఉండవలసిన సాహితికి వెలలేని కానుకలుగా, తెలుగు జాతి కాజాచిగా ఉండవలసిన ఇన్ని “తెలుగు వ్యాకరణములు, సూత్రములు, వృత్తులు కనబడుచుండగా ఇవి కల్పింపబడినవనుటకంటే అన్యాయము మరొకటిలేదోని ఆయన శఠించవలసి వచ్చింది! ఆంధ్రంలో క్రీ.శ. 6వ శతాబ్దం నాటికే వాజ్ఞయం ఉన్నదని చెప్పాడు. ఆ మాటకొస్తే నన్నయ్య మాటమాత్రంగా పేర్ళాన్న “బహుభాషలులో పన్నెండు రకాల ఆంధ్ర భాషలు కూడా ఉండి ఉందాలి. అవి - “ఆంధ్రము, ఆంధ్రేయణము, కోసలాంధ్రము, హేరంభకాంధ్రము, కళింగాంధ్రము, మల్లికాంధ్రము, ద్రమిళాంధ్రము, గుహకాంధ్రము, రౌద్రకాంధ్రము, క్రౌంచ కాంధ్రము, పిఠకాంధ్రము” అని కొందరు పండితులు వింగడించడం జరిగింది. శాతవాహనరాజుల్లో ఒకరైన శాతకర్ణిరాజు అనుమతిచే కళింగాం(ధ్రము, రౌద్రకాంధ్రము అనే రెండు భాషలను “సర్వశాస్త్ర విశారదుదై వేదవేదాంగ పాఠరగుడైన నందివర్ధన దేవళరాయులచే కృష్ణా-గోదావరీ నదుల మధ్యస్థ” ప్రాంతాల్లో వర్థిలచేయడం జరిగిందని ఒక ఇతిహాసగాథ. ఇది “భాషాధికరణము”లో ఉన్నదని సుబ్బరాఘవ కవి చెప్పారు. అందాకా ఎందుకు? నన్నెచోడుడు నన్నయ్య కన్నా ప్రాచీనుడని మానవల్లి రామకృష్ణకవి సలక్షణంగా చేసిన ప్రతిపాదనను తోసిపుచ్చిన పండిత వర్గానికి చెందిన దివాకర్ల వేంకటావధాని సహితం - ప్రసిద్ధ శాసన పరిశోధకుడు, చరిత్రకారుడు అయిన నిన్న మొన్నటి బి.ఎన్‌. శాష్ట్రి ఉస్మానియా విశ్వ విద్యాలయం పిహెచ్‌.డి. డిగ్రీ కోసం నన్నెచోడుని పై సమర్చించిన పరిశోధనా వ్యాసంలో నన్నైచోడుడే “ఆదికవొగాని నన్నయ్యకాదని రాసినందుకు, ఆ అధ్యయనాన్ని తీసిపారేస్తే తప్ప డిగ్రీ ఇవ్వబోమని ఆగ్రహించారంటే, తెలుగు ప్రాబీనత నిరూపణకు ఈ బాపతు పండితులు చస్తే ముందుకు రారని తేలిపోయింది! చివరికి వి, ఎన్‌.శాస్త్రి పౌరుషజ్వాలతో 'నేనా అధ్యాయం తొలగించను. నీ డిగ్రీ నాకక్కరలేదని ప్రకటించి ఆ థీసెస్‌ను అటకెక్కించుకోవలసి వచ్చిందంటే నన్నయ్యకు 'ఆదికవి' బిరుదు తగిలించిన పండితుల వల్ల తెలుగుభాష పుట్టుపూర్వాల పరిశోధనకు తరతరాలుగా ఎంతటి
హాని జరిగిందో అర్జంచేసుకోవచ్చు. అందుకనే, గాడి తప్పిన తమిళ సోదరుడు తెలుగు ప్రాచీనతను కాదని నిరూపించడానికి నన్నయ నాటి “ఆదికవి” బిరుదునే ఉదాహదించనప్పుడు మన పండితులు ముందుకు వచ్చి ఖండించలేకపోయారు! ఇక సంస్కృత - తెలుగు సంబంధాలంటారా, ఈ ప్రపంచంలో ఆదాన ప్రదానాలతో నిమిత్తం లేకుండా ఎదిగే భాషలంటూ ఉండవు. ఒక దశలో రాజభాషలుగా ఉన్న ప్రాకృతం, పాలీ, సంస్కృతాలు ఇప్పుడు రాజభాషలు కావు. కాని 'అన్ని భాషలకు మూలం సంస్కృతమేనని' చెప్పడం మాత్రం సాహసం. నిజానికి, ఈ విషయాన్ని తిరుమల రామచంద్రలాంటి ఐహు భాషాపండితులూ, పరిశోధకులే ఏనాడో తేల్చి చెప్పారు. తెలుగు - ప్రొకృతాల మధ్య సంబంధాల గురించి చెబుతూ ప్రాకృతం “ప్రజల భాష్య ప్రజల నిత్య వ్యవహార భాష, ప్రజల పేమ భాష. ప్రజల కష్ట సుఖాల భాష. ఇదే ప్రకృతుల - ప్రాకృతుల భాష- ప్రాకృత భాషూ అన్నారు. అంతేగాదు, మానవజాతి తాలిచ్చందోరూపమైన రిగ్వేదంలో ప్రాకృత భాషా రూపాలు కనిపించినందువల్ల రిగ్వేద భాషకన్నా అతి భిన్నమూ అపరిషృతమూ అయిన భాష ఒకటిఉందని, అదే ప్రాకృతమని, లేదా ప్రాకృత మూలమనీ భావించవచ్చన్నారు. ప్రాకృత భేదంగానే సంస్కృతం (సంస్కరించుకుని) పుట్టింది, ప్రాకృత భేదమే 'పాలీగా అవతరించింది; అలాగే ప్రాకృతం రాజభాషగా ఉంది, తెలుగుమాత్రం ప్రజల భాషగా సమకాలంలో వర్ధిల్లుతూ వచ్చింది కనుకనే ప్రాకృత భాషలను ప్రస్తావించిన భరతాచార్యుడి ప్రకారం, మాగధీ ప్రాకృతమనీ, శౌరసేనీ ప్రాకృతమనీ, దాక్షిణాత్య ప్రాకృతమనీ, మహారాష్ట్ర ప్రాకృతమనీ, తెలుగు ప్రాకృతమనీ రకరకాలుగా రూపుదిద్దుకున్నాయని శేస్పేద్‌. ఈ సంసర్గత ఫలితంగానే సంస్కృతం నుంచి తెలుగులోకి, తెలుగు నుంచి సంస్కృతంలోకి తెలుగు పదాలు ఎలా వెళ్లాయో, ప్రాకృతం నుంచి తెలుగులోకి, తెలుగు నుంచి ప్రాకృతంలోకి 'పాలీ లోకి పాకిపోయి పదసంపదలో ఆదాన (ప్రదానాలు జరిగాయి. అయితే అంతమాత్రం చేత సకల భాషలకు ్రాకృతమో, సంస్కృతమో మూల భాష అని ప్రచారం చేయకూడదు. నిజానికి సంస్కృతం సహా అన్ని భాషలకు మూలం “బ్రాహ్మీ” లిపి అని పండితులు తేల్చారు. ఈ “బ్రాహ్మీ మూలం ద్రావిడ భాషా కుటుంబంలోని ప్రాచీన తెలుగు అనీ, అశోకుని కాలాని కంటే (క్రీ.పూ. 300 సంవత్సరాలు) ముందటిదైన తెలుగుకు, అంటే క్రీ.పూ. 400 సంవత్సరాల నాటి తెలుగుకు ప్రాచీన రూపం “బ్రాహ్మీ కాగా,
భాష 'తెలుగు ప్రాకృతం” అని పండితులు, పురాతత్త్వ శాస్త్రవేత్తలు భావించారు. ఎందుకంటే, తమిళం, తెలుగు ప్రాచీన ద్రావిడ భాషలు కాబట్టి, ప్రాచీన తమిళం గ్రంధి లిపిలో రాయగా, ప్రాచీన తెలుగు “బ్రాహ్మీ లిపిలో ఉందనీ, ప్రాకృతం, పాలీ, సంస్కృతం - ఈ మూడూ తెలుగు నుంచే బ్రాహ్మీ లిపిని అరువు తెచ్చుకున్నాయని “హిదెన్‌ హెరిటేజో” గ్రంథంలో తమిళ పరిశోధకుడు డాక్టర్‌ కాశిపాంద్యన్‌ పేర్కొన్నారు! దీన్ని బట్టి చూస్తే సంస్కృత సాహిత్యంతో కంటే తెలుగు భాషకు తమిళ, కన్నడాది ద్రావిడ భాషా కుటుంబంతో రూప సంబంధం ఉందని స్పష్టమవుతోందని “ద్రావిడ భాషా పరిశీలనం”లో సంస్కృతాంధ్ర భాషా పండితులు, వ్యాకరణ శాస్త్రవేత్త అయిన “కళాప్రపూర్ణ శ్రీవరుల చినసీతారామస్వామి శాస్త్రి ఉదాహరించారు. ఈ విషయ పరిశీలనలో ప్రస్తుత గ్రంథకర్త అయిన డాక్టర్‌ పూర్ణచంద్‌ సమన్వయ దృష్టితో ఒక మంచి పరిశీలన జరిపారు; “ద్రావిడ భాషా స్వరూపాన్ని అధ్యయనం చేసినప్పుడు తెలుగులో సంస్కృత పదాలు ఎక్కువగా ఉన్నాయనే పేరుతో తెలుగు భాషని పరిగణనలోకి తీసుకోకుండా పరిశోధకులు ప్రక్కన పెడుతూ వచ్చారు. కాని పాణినీయ సంస్కృత భాషకు సమాన కాలంలో రూపొందిన ప్రోటో (ప్రాచీన) తెలుగు భాష మాట్లాడిన ప్రజలు నిర్వహించిన చారిత్రక పాత్ర గణనీయమైంది.” సంస్కృత భాష మాట్లాడిన ప్రజలతో సాహచర్యం అంతగా లేనప్పుడు వారి భాషలో సంస్కృత పదాలు ఎక్కువగా ఉండకపోవడం సహజమనీ, తెలుగులో సంస్కృతపదాలు మితిమీరి కన్సించడమే సంస్కృత (ప్రజలతో వారికి గల సంబంధాలకు, తెలుగు భాష ప్రాచీనతకూ నిదర్శనమని పూర్ణచంద్‌ చెప్పారు. కాని, నిజానికి ఎప్పుడూ సంస్కృతం రాజభాషగా, రాజుశ్రయులయిన పండితుల భాషగానే ఉంటూ వచ్చింది గాని, “ప్రజల భాషూగా మాత్రం కాదు! ఈ విషయాన్ని “కెనుగువారి చదువు” అన్నరచనలో కవి, పరిశోధకులు మారేపల్లి రామచంద్ర శాస్త్రి ప్రస్తావిస్తూ “తొలి 'తెన్‌ (తెలుగు) పలుకుమానుపు భారత ఖందమంతటను నెజసియుందెననుటకు తార్మాణం” గా మల్తో, పాట్నాల
- దగ్గర, కొలామీ నాగపురవాయవ్వ్య భాగంలోనూ, బ్రాహూయీ సింధు, బెలూచిస్టాన్‌ల లోనూ వాడుకలో తెలుగు వ్యాపించి ఉండడాన్ని పేర్కొన్నారు! అంతేగాదు, ప్రొబీన 'తెన్‌' (తెలుగు) పలకులో వ్రాగమి, అంటే వాజయం ఉందనీ, అందులోంచి ఆర్యులు సుమారు పదమూడువేల ఏంద్లకిందట సంగ్రహించినట్లు తెలుస్తున్నదనీ, కాబట్టి దాని తొలిబిడ్దలయిన తమిళంలోనూ, తెనుగులోనూ “వ్రాగమి” అప్పటి నుండే ఉందనీ
భావించవచ్చునని రామచంద్రశాస్త్రి స్పష్టం చేశారు. అయితే ఇప్పుడా వాజ్మయ సంపద కానరాదనీ, అది ఎట్లుపోయిందో కూడా తెలియదని చెబుతూ, ఈ విపరిణామానికి, ఈ వినాశానికి తెలుగుదేశంలో పెచ్చరిల్లిన మతద్వేషాలే కారణమని కొందరి తలంపని రాశారు. అంటే, పోయింది పోగా ఏతావాతా మిగిలిన పాతవాజ్బ్యయం సహితం క్రీ.పూ. ఆరవ శతాబ్దానిదే కావడం విశేషం! అంతేగాదు, రామచంద్రశాస్రిగారు మితిమీరిన సంస్కృత భాషా ప్రియుల నెత్తిపైన ఒక బండరాయి కూడా విసిరారు: “మేలి వాజ్బయం (వ్రాగమి)లో మొదట ఎన్నికకు వచ్చింది పదకొండవ శతాబ్దపు నన్నయ భారతం. అప్పటికి తెనుగు సంస్కృత పదములతో నిండిపోయి బ్రాహ్మణుల పెద్దరికం క్రిందికి తాను వచ్చుట చాటుకున్నది.” అంటే, మరో మాటలో చెప్పాలంటే శాతవాహన రాజ్యపాలనలో ప్రారంభమైన తెలుగు భాష సంస్కృతీకరణం నన్నయతో పూర్తి అయిందన్నమాట! అందుకే ఆచార్య గంటి జోగిసోమయాజులు తన పరిశోధనలో నన్నయకు వేయి సంవత్సరాలకు ముందే తెలుగు భాష ఉందని ఒకటికి పదిసార్లు గుర్తు చేయాల్సివచ్చిందని మరవరాదు. అలాగే, తెలుగుభాషకు రెండువేల సంవత్సరాల చారిత్రక యుగపరిజామం ఉందని పండిత కోరాడ మహదేవశాస్రినీ, మొత్తం తెలుగు చారిత్రకోదయకాలం 1957 సంవత్సరాలని ఆచార్య జి.ఎన్‌.రెడ్డి తేల్చారు. అయితే కాలక్రమంలో ప్రాకృత, సంస్కృత, పాలీ పదాలకు తోడు అనంతరకాలంలో విదేశీ పాలకుల రాజ్యవిస్తరణలో భాగంగా డచ్చి, పోర్చుగీసు, పారసీకం, ఉర్దూ, ఇంగ్రీషు భాషా పదాలు కూడా తోడై, మధ్యేమధ్యే తన తనాన్ని కొంత కోల్పోతున్నా తెలుగు భాష తెలుగు వాజ్బయం (ీవ్రాగమి) అసాధారణమైన తన గ్రాహ్యశక్తి కొద్దీ పదసంపదను పెంచుకుంటూ నానాటికి సుసంపన్నమవుతూనే ఉంది. సంస్కృతం ప్రభావంలోకి వెళ్లని (నాన్‌-సాంస్కైటిక్‌) మత ధర్మాలన్నీ వస్తుతహ తెలుగు దేశంలోనే ప్రభవిల్లుతూ వచ్చాయి. బుద్దుడు, మహావీరుడూ ఉత్తరాదివారైనా బౌద్ధం, జైన ధర్మాలు వ్యాపించి వర్ధిల్లింది తెలుగు గడ్డపైనేనని మరవరాదు. ఈ రెండు ధర్మాలకు, శైవ, వైష్ణవ మతాలకూ మధ్య ఘర్షణల మూలంగానూ వైవ, వైష్ణవ మతాల మధ్య కుమ్మలాటల ఫలితంగాను ఎంతో తెలుగు సాహిత్యం, బౌద్ధ సాహిత్యం మంటగలిసిపోయిందనీ, బౌద్దారామాలను, చైత్యాలను “లంజదిబ్బలొని కూసి, కూల్చివేసిన వాళ్లు బౌద్ధ సాహిత్యాన్ని మాత్రం ఉంచుతారా అని తిరుమల రామచంద్ర ఒక సందర్భంగా వెలిబుచ్చిన సమంజసమైన
అనుమానం పెనుభూతం కాకపోయినా సారభూతమైన అభిశంసనగానే మనం పరిగణించక తప్పదు! ఈ దశలో ద్రావిడ నాగరికతకు ముందున్న గిరిజన (ఆదివాసీ) భాషల ఉనికీ, ఉసురూ వమయ్యాయ్యో తెలియదు, ఈ భాషలు వ్యాప్తి అయి బతికి ఉన్న కాలం ఎక్కువలో ఎక్కువగా క్రీస్తు పూర్వం 8వ శతాబ్దిగా బర్జన్‌సేన్‌ (359923 01 50౪% 4121) పేర్కొన్నాడు. ఈ కాలం ఏది? “బ్రాహ్మీ లిపిలో ఆది తమిళ శాసనాలు వెలువడక్ష ముందే ఈ గిరిజన భాషలు ఉనికిని చాటుకోగా, శాతవాహనుల కాలానికి ముందే ఆది తెలుగు పరివ్యాప్త్రమయిందన్నాడు బర్టన్‌! సంస్కృతంతో నిమిత్తం లేని అన్ని మతాలూ తెలుగు గడ్డ నుంచే ప్రభవించాయి (బౌద్ధం, జైనం వగైరా). ఈ ప్రాచీన సంప్రదాయాన్ని పెంచి పోషించడంలో తెలుగు అగ్రగామి పాత్ర వహించిందని చెబుతూ బర్జన్‌ మరో విషయం స్పష్టం చేశాడు : “అంతటి సువిశాల ప్రాంతంలో ప్రభవిల్లిన తెలుగు, బలమైన సమైక్యతా లక్షణాలు లేకుండానే క్రీపూ. 1500 నుంచి చారిత్రక విభాత సంధ్యల వరకూ చెక్కుచెదరకుండా ఉండడం అసాధ్యం” అని కితాబు యిచ్చాడు (౧౭116464అ [లగల్యాం" లో తమిళ పరిశోధకుడు కాశీపాండ్యన్‌, 19088). ఈ ప్రశస్తికి కారణాలను తిరుమల రామచంద్ర “గాథా సప్తశతిలో తెలుగు పదాలు” అన్న గ్రంథానికి రాసిన పరిచయంలో మనం చూడొచ్చు: “క్రీపూశ = 3 శతాబ్దుల నాటికే ఆంధ్ర దేశంలో బౌద్ధమతం పాతుకొని ఉంది. = హైందవ మతఛాయలు ఎక్కడా కనిపించవు. ఆనాటి ఆంధ్రులు పూర్తిగా బౌద్దాన్నే అదరించారని చెప్పడానికి సందేహంలేదు. బౌద్ధంతోపాటు ప్రాకృత భాషకు కూడా విపరీత ప్రజాదరణ లభించింది. దేశి భాష అనుకునే తెలుగు భయం భయంగా ఏమూలనో నక్కి వుండవచ్చు. భవిష్యత్తులోని పరిశోధనలో అలా చీకటి కోణాల్లో దాగున్న తెలుగుకు వెలుగు నీయవచ్చు. .... బౌద్ధాన్ని అవలంభించిన ఒక బ్రాహ్మణ కుమారునితో బుద్ధుడు (ప్రాంతీయ పదాలను వాడుకోవటంలోని విశిష్టతను విప్పి చెప్పాడని” రామచంద్ర వివరించారు. భట్టిప్రోలు లిపి (క్రీ.పూ.4 శతాబ్ది) నుంచే నేటి తెలుగు లిపి పరిణామం చెందింది. ఆ మాటకొస్తే “బ్రాహ్మీ”యే “ఇండియాలో తొలి లిపి * కనుక సకల భాషలకు తల్లి “బ్రాహ్మీ అనీ, దీనినుంచే కన్నడిగులు/అరవలు సంస్కృత [గ్రంథాలు రాసుకున్న “గ్రంధ లిపి/తుకుులయాళం/మోడీ(మహారాష్ట్ర లిపులు, ఓధ్రలిపి, నాగరీలిపి (ఉత్తరభారతం), గురుముఖీ, డోగ్రీ (జమ్ము-కాశ్మీర్‌), నేవారి (నేపాల్‌),
తిబ్బతీ (టిబెట్‌ లిపి, వంగలిపి, మైథిలి, అస్సామీ, మణిపురి, నిమాడీ(మధ్య ప్రదేశ్‌ లిపి, మార్వాడీ (రాజస్థాన్‌) లిపి, ముల్తానా, సింధీ వగైరా (పంజాబ్‌ లిపులూ, గుజరాతీ, సింహలీ, పరాచి, బహ్వాల్‌పురి, రోడియా, బిశారీ, హరీ, లామావాసీ, లూంగీ, సరాఫీ, సారికా, స ఈసీ, షికార్‌పురీ వగైరా ఉత్తరాది లిపులూ పుట్టాయని పండితులు నిర్ధారణ చేశారు. ఈ “బ్రాహ్మీ” నే కొందరు మౌర్య లిపి అనీ 'అశోకలిపి” అనీ పిలుస్తూ వచ్చారు. లిపి *'బ్రాహ్మీ అయి, భాష ప్రాకృతం అయినందుననే తెలుగుదేశంలోని శాసనాలు హెచ్చుభాగం జౌద్దయుగంలో ప్రాకృతభాషలో ఉన్నాయి. తెలుగు గ్రామాల పేర్లూ, వ్యక్తుల పేర్లు (వేపూరు, నాగబుద్ధ వగైరా) ప్రాకృతంలోకి చొరబడడానికి ఇదే కారణం, నిన్నగాక మొన్న విశాఖజిల్లా కొత్తూరులో బయటపడిన తంబయ దాన శాసనం (క్రీ.పూ. 2వ శతాబ్ది) కూడా ఉన్నది ప్రాకృతంలోనే. కనుక 'ద్రావడ భాషలయిన తెలుగు, తమిళం, కన్నడం, మలయాళం, తుళు, కురుఖ్‌, మాల్తో, కుయి, గోండి, బ్రాహుయీ భాషలు సంస్కృతాది భాషల కన్నా భిన్నమనీ పాశ్చాత్య పండితులయిన, మచిలీపట్నం జిల్లా జడ్జిగా పనిచేసిన ఎల్లిస్‌, రాస్మస్‌ క్రిస్టియన్‌ రస్క్‌ కాల్ట్‌వెల్‌, స్టన్‌కోనాలు స్పష్టం చేశారు. కోరాడ, గంటి జోగిసోమయాజులు, చిలుకూరి, మారేపల్లి, భద్రిరాజు పండిత (ప్రభృతులు తరతమ భేదాలతో దాదాపు ఇదే అభిప్రాయం వెలిబుచ్చారు. ఇలా భట్టిప్రోలుతో మొదలైన తెలుగు వర్ణయాత్ర అద్దంకి పద్యశాసనంతో స్వర్మమయపాత్రగా అవతరించింది! ఇంతటి ప్రాచీన చరిత్ర గల భాషల గుట్టుమట్టులు తీయడంలో విశేష కృషి చేసిన తమిళ పండితుడు ప్రొఫెసర్‌ సుబ్రమణ్య మలయాండీ తమిళనాడులోని వైగై నదీలోయలో వర్ధిల్లిన తమిళ నాగరికత, ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని తుంగభద్రా నదీలోయలో వర్టిల్లిన తెలుగు ప్రజల నాగరికత సమాంతరంగా సాగి, ఈ రెండు నాగరికతలూ క్రీ.పూ. 4000-8000 సంవత్సరాల నాటి సింధునదీలోయ నాగరికతతో బరాబరిగా తులతూగాయని ఆధారాలతో సాక్షాత్తూ చిత్రలిపిముద్రల సాక్ష్యంగా నిరూపించాడు! బౌద్ధయుగంలోనూ, ఆ తరువాతా ప్రాచీనాంధ్రుల నౌకాయానం, సాహసయాత్రలు, గ్రీసు, రోములతో పశ్చిమాసియా దేశాలతో, సుమేరియాతో జరిపిన వర్తక వాణిజ్యాల వైభవమూ ఇందుకు చారిత్రక దాఖలాలు. ఈ ప్రస్తావనలు కూడా తెలుగు భాష ప్రాచీనతా నిరూపణలో భాగంగా దాక్టర్‌ పూర్ణచంద్‌ ఆసక్తికరంగా తెలుగు పాఠకులకు తన పుస్తకంలో పొందుపరిచారు. ఈ సందర్భంగా ప్రాచీన
సాహిత్యాన్ని (వేదాలు సహా) మధించిన మాక్స్‌ముల్లర్‌ పండితుడు వేదాన్ని “తెల్లజాతి (ఆర్యజాతి అని) తొలికవితా వచనం” అని ఎందుకు అభివర్ణించాడో (౧113 15 ళం కుం ం06ం 16లుఅగ06 08 6 00109 206) తెలియదుగాని తిరుమల రామచంద్ర మాత్రం “వైదిక భాషలో ప్రాకృత భాషా పదాల స్వరూపాలు కనిపించడం ఎవరికైనా ఆశ్చర్యకరమే”నన్నాడు! ఈ పూర్వరంగంలో విద్వాన్‌ సుబ్బరాఘవ కవి “ఆది కావ్యం” పదం గురించి చేసిన ప్రస్తావనను ముగింపుగా పేర్కొనడం సమంజసంగా ఉంటుందని భావిస్తున్నాను : “ఏ భాషకును ఆదికావ్యమని యొకటియుండదు. మానవుడాయా కాలములందలి తనకు తోచు వ్యక్తులంబట్టి చేయు కూనురాగములే యాదికావ్యమనవచ్చును. అతడు పాడు సంగీతమునందునే యానందమున్నది. ఆవేశమున్నది; రసమున్నది. ఇట్లే నన్నయ భట్టారకునకు పూర్వమూ వాజ్మయ ముండెను. అదియంత పరిశుద్ధమైనది కాకపోవచ్చును. అంతమాత్రమున నయ్యది కావ్యత్వమున కనర్జ్ణమనుట యసమంజసము. అందు కళయున్నది, రసము వెల్లివిరియుచున్నది. అప్పటికి కేవలము ద్విపద కావ్యములుగనో, రగడలుగనో, పాటలుగనో యుండి యుండవచ్చును. "కాళ్లాగజ్జీకంకాళమ్మా” అను బాలురయాటలు, “చందమామరావే - జాబిల్లిరావే, కొండమీద వెండిగిన్నె - కొందెక్కితేవే”, “పిడికెడు బియ్యం, పిల్లంగోయె - పిల్లల్లారా రండళ్టోయ” మొదలగు వానిలో కవిత్వాంకురము లున్నవి గదా! వేదములవలె నీపాటలు నెన్నివేల సంవత్సరముల నుండి వాడుకలోనికి వచ్చినవో తెలియదు. భక్తి పాటలు, కుచ్చెల పాటలు, ఉడుపు పాటలు ప్రీలలో, పురుషులలో నోటి విద్యగా వ్యాప్తినాందుచున్నవి గదా! అందు ప్రకృతి పరిశీలన మున్నది, ఆవేశమున్నది, కళయనున్నది, ఆనందమున్నది, రసమున్నది. జంగము పాటలు, లంకాయాగము, వీరగీతములు, బొబ్బిలిపాట మొదలగునవి జంగముల చేతను, దాసరుల చేతను కథానుసారముగ వినవచ్చును. వారికి లిపి తెలియకుందినను వారు ధారాళముగా జ్ఞప్రియందుంచుకాందురు. కాన, లిపి లేనప్పుడు కూడా వాబ్బ్మయముండి యుందనచ్చును”. (వావిళ్లవారి సమ్మాన సంపుటము: తిలిజ్ల రజతోత్సవ సంఘం: 1941) అందువల్ల ఈ పూర్వరంగం నుంచి పరిశీలించినపుడు డా॥ పూర్ణచంద్‌ “శ్రల్చగే ప్రాచీనం” అని నిరూపించడానికి తనకు అందుబాటులో ఉన్న శోధన సామాగ్రి ఆధారంగా చేసిన ప్రయత్నంలో నెరసులు వెతికే వారు ఉంటే ఉండవచ్చును. కాని, తెలుగు ప్రాచీనతను అంతే చరిత్రగల పొరుగువాడు ప్రశ్నార్ధకం
చేసినపుడు తగినన్ని ఆకరాలతో కొమ్ములు తిరిగిన పండితులు ముందుకు వచ్చి జాతి, లిపి, భాష్క నాణేల, శాసనాలపరంగా చరిత్రను తవ్వి, ముక్కుమీద గుద్దినట్టు విరుచుకుపడకుండా అచేతనులై పడిఉన్న దశలో పూర్ణదంద్‌ సాహసంతో ఈ ప్రయత్నం చేశాడు. ఆయన తెలుగు ప్రాచీనత గురించి సీమాంతరాలు దాటి మెడలు చాచి మరీ చేసిన నిరూపణలతో, చూపించిన ఉపపత్తులతో విభేదించేవారుంటే ఉండవచ్చు. కాని ఆయన ఈ విషయాలపై “నడుస్తున్న చరిత్ర” లో ధారావాహికంగా రాస్తున్నప్పుడు సంతోషించిన వేలాదిమంది పాఠకులలో నేనూ ఒకడ్ని. ఈ (ప్రయత్నాన్ని గ్రంథకర్త మరింతగా కొనసాగించి పరిశోధనా ఫలితాల్ని చీకటి కోజూలపై సరికొత్త వెలుగులతో తెలుగువారికి అందించగలరని ఆశిస్తున్నాను. భారమైన ఈ అన్వేషణా యాత్రలో ఆయనకు అండగా నిలవడం మన కనీస ధర్మం. సెలవు. క
. మీ ఫిబ్రవరి 11, 2008 వు హైదరాబాద్‌ అధ్యక్షుడు, అంప్రఅధికార భాషాసంఘం
అస ఆగ్‌ అజయ్‌ ఈ పుస్తకం ఇప్పుడెందుకు?
డా॥ జి.వి. పూర్ణచంద్‌ ఆయుర్వేదంలో పట్టభద్రుడు. సుమారు ఇరవయ్యయి దేండ్లుగా విజయవాడలో వైద్యవృత్తిలో ఉన్నారు. విద్యార్థి దశ నుండీ కవితల్ని కథల్నీ చారిత్రక అంశాలతో నవలల్నీ వ్రాసి, ఒక స్వతంత్రమైన రచయితగా గుర్తింపు తెచ్చుకొన్నాడు. హేతుబద్ధంగా ఆలోచించడం, సృజనాత్మకంగా వ్రాయడం, భావనాత్మకంగా మాట్లాడడం చేతనయినవాడు. సభల్ని నిర్వహించడంలో నిపుణుడు. రెండున్నర దశాబ్దాలుగా కృష్ణాజిల్లా రచయితల సంఘానికి కార్యదర్శి. ప్రజాహిత సేవా కార్యక్రమాల్లో చురుకుగా పాల్గొంటూ సమాజంలో గౌరవప్రదంగా ఎదిగినవాడు. తనకున్న సమయాన్నంతా ఏమాత్రం వృధా చేయకుండా, చేపట్టిన పనుల్ని విజయవంతంగా నెరవేర్చడంలో సిద్ధహస్తుడు. మూడు దశాబ్దాలకు మించి, సన్నిహితంగా చూస్తూ ఆయన గురించి నేను ఈ మాటలు వ్రాశాను.
ఇరవై నెలల క్రితం ఒక రోజున నాదగ్గరకు వచ్చి 'ఎణుకలు చెప్పిన హక్కులు ఎవరికి ఎజుక?' అనే వ్యాసాన్ని చదివి వినిపించి, వివరించినపుడు - నేను నడుస్తున్న చరిత్రను సాధనంగా చేసుకొని సాగిస్తున్న తెలుగుజాతి సేవాయజ్ఞంలో డా పూర్ణచంద్‌ నాకు తప్పక తోడుగా ఉంటాడనిపించింది. ఇలాగే వ్రాస్తూండమన్నాను. నాలుగు నెలలు వరుసగా వ్రాశాడు. దా॥ పూర్ణచంద్‌ అన్వేషణ నన్ను ఆకట్టుకొంది. ఆయన వ్యాసాలకు “అన్వేషణ అనే శీర్షికను ఇచ్చాను. ఇప్పటికి 20 వ్యాసాలదాకా ఆ శీర్షిక క్రింద ఆయన వ్రాశాడు. ఇవన్నీ సంచలనాత్మకాలయ్యాయి. వివాదాస్పదం అన్నారు కొందరు. ఆలోచించవలసిన సంగతులే అన్నారు ఇంకొందరు. వీళ్లంతా మేధావి వర్గానికి చెందినవారు. “ఇంతకాలం మేం చెప్పనివీ, చూడనివీ యీ రంగంవాడు కాని ఇతగాడు చెప్పడమేమిటి” అని కొందరు బాధపడ్డారు, ఈసడించుకొన్నారు. (ప్రతి మంచి ప్రయత్నాన్నీ స్వాగతించాలనే వారెందరో యీ అన్వేషణను కొనసాగించమన్నారు.
డా॥ పూర్ణచంద్‌ నీటిలోంచి నిప్పును పుట్టిస్తున్నాననలేదు. తాను స్వయంగా
క్షేతస్థాయి పరిశోధనలు చేసి ఇదంతా మీముందు ముగ్గులు పోస్తున్నాననలేదు. కంప్యూటర్ల లోతుల్లోకీ, పుస్తకాలలోకీ వెళ్లి, ఒక్కొక్క అంశాన్నీ వెదికి పట్టుకొని, తన ఆలోచనల్నీ అంచనాల్నీ పాఠకుల ముందు పెట్టాడు. ప్రసిద్ధిగాంచిన భాషాశాస్త్రజ్ఞుల్ని చరిత్ర పరిశోధకుల్ని ఉటంకిస్తూనే కొత్తకోణాల్ని వెతికి, “దయతో పరిశీలించండి” అంటూ విద్వజ్ఞనులకు నివేదించాడు. ఇదంతా నడుస్తున్న చరిత్ర పత్రిక ద్వారా జరిగింది; కొనసాగుతూ ఉంది. ఇందుకు నేను సంతోష పడుతున్నాను... నడుస్తున్న చరిత్రలో వచ్చిన కొన్ని వ్యాసాల సమాహారం పుస్తకరూపంలో ఇప్పుడు పాఠకుల చేతుల్లోకొస్తున్నది - “తెలుగే ప్రాచీనం” అనే పేరుతో. అవును! తెలుగే ప్రావీనం. ఈ అంశం మీద నడున్తున్న చరిత్రలో చాలాకాలంగా పలువురి వ్యాసాల్ని ప్రచురిస్తూనే ఉన్నాం. కీ.శే. సుబ్రమణియన్‌ మలయాండి పరిశోధనాంశాన్ని 'తెలుగే ప్రాచీనం? అనే మకుటంతోనే అయిదేళ్ల క్రితం ఒక వ్యాసంగా ఇచ్చాము. కానీ అందులో ఆయన చర్చించిన అంశం వేరు. పురావస్తు తదితర సాక్ష్యాల ప్రకారం అది సాగింది. ఆ కోణంలో చాలా చర్చ ఇప్పటికి జరిగింది, జరుగుతోంది. కాని, ఇప్పుడు డా॥ పూర్ణచంద్‌ మనముందు పెడుతున్న అంశాలు మరొక కోణం నుంచి. వాడుకలో ఉన్న తెలుగు పదాలెన్నో ఇతర దేశాల భాషల్లో ఎక్కడెక్కడ ఉన్నాయో ఆయన వివరించాడు. ద్రవిడ భాష అంటే తమిళమేనని ఒక తప్పు నిర్ణయం చేసుకొని, తెలుగు మూలాలను విస్మరించి, కావాలని తెలుగు పదాలకి ఎలా ముసుగువేశారో ఎన్నో సందర్భాల్లో తెలియజేశాడు. ద్రవిడ వ్యుత్పత్తి కోశం (ద్రవిడియన్‌ ఎటిమలాజికల్‌ డిక్షనరీ) ఆధారపడి కొందరు పరిశోధకులు తెలుగును పట్టించుకోకుండా వ్యవహరించిన సంగతిని నిర్మాహమాటంగా చెప్పాడు. సుమేరియన్‌ భాషా సంస్కృతులకు మనతోవున్న బొడ్డుతాడు బంధాన్ని వివరించాడు. కొన్ని ప్రజా సమూహాల/జాతుల భాషలకు తెలుగుతో ఉన్న బంధాన్ని విశ్లేషించాడు. విశ్వవ్యాప్తంగా తెలుగు భాష ప్రభావాన్ని ఎత్తిచూపాడు. అసలు సందర్భాన్ని ఇక్కడ మనం వివరించుకోవాలి. ఎంతో ప్రాచీనత కలిగిన ' మనజాతి, మనం మాట్లాడుకునే భాష - మన తెలుగు - ప్రాచీనం కాదా? తమిళమే (ప్రాచీనమా? తమిళ మాతృభాషీయులకు నాలుగింతలకు పైగా జనసంఖ్య, ఎంతో సాహిత్యం, ఎందరో విశిష్ట రచయితలు, కవులు ఉన్న మన భాష ప్రాచీనం కాదా?
మరి, మనం ఎక్కడి వాళ్లం? ఎప్పటి వాళ్లం? మన భాష ఎప్పటిది? ఎంతో చర్చ. జరుగుతున్నది.
2004 అక్టోబరులో తమిళానికి విశిష్ట ప్రాచీన భాష హోదానిచ్చి దానికి కాతీయంగా, అంతర్జాతీయంగా ఉన్నత పరపతిని, హుందాగా ఎదగడానికి కావలసిన తిక, ఆర్థిక, రాజకీయ వనరుల్ని కట్టబెట్టింది. కేంద్రప్రభుత్వం ఎందుకిలా క్యవహరించింది? భాషాప్రయుక్త రాష్ట్రాల సమాఖ్యగా వున్న మన రాజకీయ వ్యవస్థలో వెయ్యకూడని పనిని నేటి ప్రభుత్వం చేసింది. భాషల మధ్య వివక్షను చూపెట్టింది. రాజ్యాంగం 8వ అధికరణంలో ఉన్న 22 భాషలనూ సమదృష్టితో గౌరవించి, ఆయా రామ్రాలు తమతమ భాషల్ని అభివృద్ధి పరుచుకోవదానికి అవకాశమివ్వవలసిన కేంద్రప్రభుత్వం ప్రత్యేకించి ఒక భాషను నెత్తిన బెట్టుకొని ఊరేగడమేమిటి? ద్రావిడ భాషల్లో పెద్దవిగా ఉన్న నాలుగు భాషల్లోని ప్రత్యేకతను గుర్తించి, వాటికి అంతర్జాతీయంగా ఎదిగే అవకాశాలనిచ్చి ఒక పద్ధతిగా వ్యవహరించాలి. భాషా రాజకీయాల్ని ఊపిరిగా చేసుకొని వ్యవహరించే రాజకీయపక్షాల అండతో తమ అధికారాన్ని రక్షించుకోవడానికి భాషలమధ్య చిచ్చుపెట్టడం సమంజసమా? నదీజలాల వివాదాలు, ఆర్థిక వనరుల పంపిణీలో తేడాలు, ఆహారధాన్యాల మద్దతు ధరల్లో ఎక్కువతక్కువలు, పాలనా వ్యవహారాల్లో రాష్ర్రాలపట్ల వివక్ష వంటి సమస్యలుండగా, కొత్తగా భాషాపరమైన పక్షపాతాన్ని ప్రదర్శించి, కేంద్రం సాధించదలచుకొన్నదేమిటి? ఇవన్నీ తేలవలసిన ప్రశ్నలు. .
తమిళానికి క్లాసికల్‌” ప్రతిపత్తినిచ్చినప్పటి నుంచీ తెలుగు, కన్నడ భాషలు తమకూ ఆ ప్రతిపత్తిని పొందే సర్వహక్కులు ఉన్నాయని తెలుపుతూ తమ వాదాల్ని కేంద్రం ముందుపెట్టాయి. ఉద్యమబాట పట్టాయి. ఈ 2008లో కర్ణాటకలోనూ, మరో ఏడాదిలో మన రాష్ట్రంలోనూ ఎన్నికలొస్తాయి గనుక ఈ అంశం మళ్లీ వేడెక్కుతోంది. త్వరలోనే ఈ రెండుభాషలకు క్లాసికల్‌ - విశిష్ట ప్రాచీన భాషా ప్రతిపత్తి - వస్తుందని కేంద్రమంత్రులు, ముఖ్యమంత్రీ అంటున్నారు.
ఈ నేపథ్యంలో ఈ పుస్తకం వస్తున్నది.
ఇక్కడ మరొక అంశాన్ని ప్రస్తావించుకోవాలి.
ఐదువేల సంవత్సరాలకు పైబడిన చరిత్ర, 2000 ఏళ్లకు పైబడిన సాహిత్యం,
శాసనాలు లభిస్తున్నా అనేక సామాజిక, రాజకీయ, చారిత్రక కారణాల వల్ల ఒక * భాషాజాతిగా మనల్ని మనం మరిచిపోయాం. పట్టనితనాన్ని పెంచుకొన్నాం. భౌగోళికంగా కూడా చెల్లాచెదురయ్యాం. సాహిత్యాన్ని చరిత్రను భద్రపరచుకోవడంలో తగిన జాగ్రత్త వహించలేదు. మితిమించిన సంస్కృతీకరణతో తెలుగు తేటదనాన్ని పలుచన చేసుకొన్నాం. జానపదులను, ప్రజాకవులను గౌరవించుకోలేకపోయాం. సామాన్య ప్రజల భావోద్వేగాలే మన భాషకు ఊపిరి అని మరచిపోయాం.
మన మేధావులకు, మన (ప్రభుత్వ నేతలకు జాతి గౌరవాన్ని భాషను కాపాడుకోవాలన్న తలంపేలేదు. గత ఆరేడేళ్లుగా రాష్త్రంలో భాషోద్యమ గాలులు వీస్తుండడం వీళ్లకు అర్ధంకావటం లేదు. భాష, సాహిత్యం, సంస్కృతుల పరిరక్షణ విషయంలో, భాషాజాతిగా స్వాఖిమానంతో వ్యవహరించడంలో పొరుగున వున్న తమిళనాడు, కర్ణాటక, మహారా(ష్టలను చూచి అయినా నేర్చుకొందామన్న ఆలోచనే లేదు. ఈ సమయంలో తమిళభాషకు 'క్లాసికలొ హోదా నివ్వడంతో తెలుగుజాతిలో ప్రకంపనలు మొదలయ్యాయి. ఒక విధంగా ఇది మంచి పరిణామాలకే దారితీస్తున్నది.
ఇప్పుడున్న జనాభా ప్రకారం తెలుగు మాతృభాషగా గలవారు సుమారు 18 కోట్లమంది (2001 నాటికి జాగ్రత్తగా లెక్క వేసుకుంటే 15 కోట్లమంది తెలుగు మాతృభాషీయులు). వీరిలో దాదాపు సగంమంది మాత్రమే ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో, తక్కినవారు చుట్టుప్రక్కల రాష్ట్రాలలో విస్తరించి ఉన్నారు. వీరంతా ఇళ్లలో తెలుగు మాట్లాడుకొంటున్నా మూడింట రెండొంతుల మంది తెలుగు వ్రాయడం, చదవడం రాని పరిస్థితుల్లో పడ్డారు. వీరంతా ఒక ముఖ్యమైన మానవ హక్షును - మాతృభాషలో ప్రాథమిక విద్య పొందడానికివున్న హక్కును - పోగొట్టుకొంటున్నారు.
తమిళానికి మాత్రమే విశిష్ట ప్రాచీన భాష వోదానిచ్చి, తెలుగుకు ఇవ్వకపోవడం వీరిని మానసికంగా మరింత న్యూనతాభావంలోకి నెట్టివేసింది. నిజానికి ఈ భావం తెలుగు జనాల్లో చాలా ఏళ్లుగా గూడుకట్టుకొంటున్నది. ఇందుకు కారణం మన మేధావులు, మన రాజకీయనాయకులు.
ఏమాత్రం సాంస్కృతిక భావోద్వేగం గాని, ఆత్మగౌరవం గాని లేని రాజకీయ నాయకులే మనకు ఎక్కువగా ఉన్నారు. వాళ్లనుబట్టే ప్రభుత్వాలు నడుస్తున్నాయి. మేధావులు స్వార్ధ్థపరులయ్యారు. ఈ పరిస్థితులను మార్చేదిశగా ఉద్యమాలు రావాలి.
ఇందుకు కావలసిన ముడిసరుకు - ఆలోచన. అది భావ విప్లవానికి దారితీస్తుంది. డా॥ పూర్ణచంద్‌ అన్వేషణ, యువమేధావులను పరిశోధనలకు పురికొల్పుతుంది. ఉద్యమకారులకు ఊపిరినిస్తుంది. తెలుగుకు సంపన్న ప్రాచీనభాష హోదా వస్తుందా, రాదా? ఎప్పుడు వస్తుంది?
- ఈప్రశ్చలకు ఈ పుస్తకం సమాధానం కాకపోవచ్చు. ఆ సమాధానం చెప్పవలసింది మన రాజకీయనాయకులు మాత్రమే. కాలం విసిరిన సవాళ్లనందుకొని, ఎవరి పనిని వాళ్లు చెయ్యగలిగితే, కలిసి ముందడుగు వేయగలిగితే మనం అన్నీ సాధించుకోవచ్చు. కానీ, సాధించుకొన్న తర్వాతయినా, మనం ఏం చెయ్యాలో చెప్పేందుకు పనికొచ్చే ఒక పుస్తకం ఇది. పైనే ప్రస్తావించినట్లు ఇదొక కోణం మాత్రమే. తెలుగుజాతి భాషా మూలాల్చి చారిత్రక మూలాల్ని బాగా అన్వేషించుకోవాలి. భవిష్యత్తుపట్ల ఒక ప్రణాళికతో ముందడుగు వెయ్యాలి. తెలుగుజాతి ఎంతో శక్తివంతమైంది. ఈ తల్లి కడుపున ఎందరో మహావ్యక్తులు జన్మించారు. ఈ బంగరుతల్లి సర్వశక్తిమంతురాలు. ఆ అమ్మ బిడ్డలుగా మన పూర్వులపట్ల గౌరవంతోనే - మన ముందున్న కర్తవ్యాలను నెరవేర్చడం కోసం ముందడుగు వెయ్యాలి. ఆ ప్రయాణాన్ని నిర్దేశిస్తున్న ఒక దారిదీపం ఈ పుస్తకం. ఇందుకే ఈ పుస్తకాన్ని డా॥ జి. వి.పూర్ణచంద్‌ మనకిచ్చాడు. ఆయనను నిండుమనసుతో అభినందిస్తున్నాను. దా/ నొముల రమేవబాబు, సంపాదకుడు : నడుస్తున్న చరిత్ర
అధ్యాయం 1 తెలయగు జాతు - బెంచనత తెలుగే ప్రాచీనం -ాాాాంాంసాా ఆకు
= దక్షణ భార భాఖా వభఖుంబం
1816లో భ్రాన్చిన్‌ ఎల్లిల్‌ అనే బ్రిటిష్‌ పౌర అధికారి మొట్టమొదటగా దాక్షిణాత్య భాషలన్నీ ఒకే భాషాకుటుంబానికి చెందినవిగా ఒక సిద్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదించాడు. అక్కడి వరకూ అది ఒక గొప్ప ఆలోచన.
ఆ తర్వాత 40 ఏళ్ళకి ఏ కపారటిన్‌ గ్రామల్‌ ఆజ్‌ దదుిడియన్‌ ఆర్‌ నొజ్‌ ఇండియన్‌ ఖజ్య్బామలి ఆఖ్‌ లాంగ్హేజాక్‌' అనే గ్రంథాన్ని రాబర్ట్‌ ఎ. కాలల్‌ 1856 లో ప్రకటించాడు.
"ద్రవిడియన్‌ భాషా కుటుంబం” అని గానీ, 'సొత్‌ ఇండియన్‌ భాషాకుటుంబం" అని గానీ, ఏదైనా ఒక పేరుతో ఈ భాషాకుటుంబాన్ని వ్యమారించాలని ఆయన ఉద్దేశ్యం. కానీ, "ద్రావిడ ఖాజా తటుంబం" అనడం వైపే భాషాశాస్త్ర వేత్తలు నడిచారు.
'బ్రావిడ అనే సంస్కృత పదం దక్షిణాదిలోని అన్ని ప్రాంతాలనూ నూచించేదిగా చాలా కొద్ది సందర్భాలలో మ్యాతమే ప్రయోగించ బడినప్పటిక్షీ అది తమిళులకూ, తమిళ భాషకూ ఉత్తరాది వారు కెట్టుకున్న పేరేననేది స్పష్టం,
ఈ ద్రావిడ పదాన్ని 24 భాషల సముదాయానికి తగిలించినప్పుడ్తే తమిళేతరులకు, ముఖ్యంగా తెలుగు వారికి-తెలుగు భాషకు జరగవలసిన అపకారం జరిగిపోయింది. ఇప్పుడు జరగవలసింది తెలుగు భాష ప్రత్యేకతనీ, ప్రాచీనకనీ, ప్రశస్తినీ నిరూపించుకునే ప్రయత్నాలు మాత్రమే భాషా బొంతో న్యధ్రాంతం
'వాషా బ్రొాంతంగా ఇంజియో(ఇండియా యాజ్‌ ఎ లింగ్విసష్టిక్‌ ఏరియా) అనే ప్రతిపాదనతో భారత దేశంలోని నాలుగు ప్రధాన భాషా కుటుంబాల్నీ సమన్వయం చేస్తూ, అనేక పూర్వ ద్రావిడ భాషా రూపాల్ని వెలుగులోకి తెచ్చిన శొవినల్‌ త్యురో దాడున్‌ ఎమైనో” భారతీయులందరికీ ముఖ్యంగా తెలుగు, తమిళ ప్రజలకు ప్రాతః స్మృరణీయుడయ్యారు.
భాషా చారిత్రక దృష్టి కోణంలోంచి పరిశీలించినప్పుడు, ”థాష్లా (ొంలతో నీద్దాంతం"అనేదిచాలా ముఖ్య మైనదిగా కనివిస్తుంది. 1956లో (ప్రొఖినద్‌ ఎవెనో ఈ సిద్ధాంతానికి ఒక రూపం కల్పించాడు.
లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
అనో భాప్తా భటుందాలడు చెందిన భావల్లో కొన్నీంటొ తద్దు టబ కాలంగా పర్చుడి జన్లు నంబంధాల చలన అనో సామీవ్యు సాడూవ్వుతలు డూపొందుతాయి. అలా ఎవిధో భాజఖా తటుంబాలల్లో ఎివిద డూపొలు ఏర్పడినప్పుడు అది భా (బొంతు "అవ్రతుంది /
ఈ ఖాష్లా బొంత న్య్ధాంతాన్ని ఉొవినల్‌ ఎమెనో భారత దేశంలోని నాలుగు ప్రధాన భాషా కుటుంబాలకు అన్వయించారు. ఒక భాషా కుటుంబంలోని భాషలు ఆ దేశం అంతా వ్యాపించి ఉంటాయి. దేశానికి వెలుపల కూడా ఉంటాయి. ఆయా భాషల వ్యాపనాన్ని (డైరక్షన్‌ ఆఫ్‌ డిప్యూజన్‌ అధ్యయనం చేస్తేే భాషా చరిత్ర తెలునుకో గలుగుతాం.
[్‌ ్ట ళో |
క్‌.
ఇ శొవినల్‌ మరో వాడ్లున్‌ ఎవెనో' పాన ఎవెలో తనదూచడడు టీబరో తో కలం డూపొందించినదిడియన్‌ ఎటీమలాజికల్‌ డ్వసరీ ఈ దిశలో ఒక గొవ్పు చలుత. ద్రావిడ భాషల న్వడూవ న్వూఖావాల్లి అర్థం చేసముకోమానికి ఇది ఒక కరదీవికూ ఉవయాగవడ్తోంది. దీన్లు అధ్దాయనం చేక్తూంటో బ్రావిడ భాషల మూలాలు జాగా అమళం అశ్రతాయి. నంన్యుతం ఇంకా ఇతర ఇండోఆర్బున్‌ థావల్లాకొ నెల్టిన ఎన్నో (ాబిజవదాలువొడా వనన న్పుష్దంగా కల్పిస్తాయి.
తెలుగే ప్రాచీనం -ాలాాాాాఆ7ా
సంస్కృతం మైన ద్రావిడ భాషల ప్రభావం భాషా చారిత్రక మ్లోషణకోనం ట్రౌఫినల్‌ ఎమెనో మొదట ఇండియాలోని
నాలుగు భాషా కుటుంబాలకూ సరిహద్దులు నిర్ణయించే ప్రయత్నం చేశారు.
ఒక్కో భాష తన మూల స్థానం నుంచి ఏ విధంగా వ్యాపనం చెందిందో విశ్లేషించడం ఆయన లక్ష్యం.
ఒక భాషా కుటుంబానికి చెందిన షదైనా ఒక భాష // అనుకొంటే, ఆ భాషాపదం వేరొక భాషా కుటుంబానికి చెందిన మరోభాషలో కన్పించినప్పుడు, ఆ రెండో భాష 2 అవ్వతుంది.
అంటే 4, [2 భాషలు వేర్వేరు భాషా కుటుంబాలకు చెందిన రెండు
భాషలు. ఈ రెండింటిలోనూ ఒకే రూపంలో, బకే అర్థంలో అనేక పదాలు కన్పించినప్పుడు, అవి ౯? లోంచి 49 లోకి వెళ్ళాయా-/4లోంచి ౯ లోకి వచ్చాయా అనేది ప్రశ్న. సాధారణంగా పరస్పర మార్చిడి పద్ధతిలోనే పదాలు ఒక భాషలోంచి ఇంకొక భాషలోకి ఆదాన ప్రదానాలవుతాయి. ఒకో పదాన్నీ విడివిడిగా పరిశిలించి మ్లోషిస్తీ అది ఏ భాషలోంచి ఏ భాజలోకి వెళ్ళిందో అమతం అవుతుంది.
ఇండో-ఆర్యన్‌ భాషా కుటుంబంలోని సంస్కృతాన్ని 4 గాను, ద్రావిడ భాషా కుటుంబానికి చెందిన తెలుగుని /2గాను భావ్సీ వ్రొాఖినల్‌ఎమెనో లోంచే లోకి పదాలు ఎక్కువగా మ్ళోందుకు అమాశం ఉన్నదన్నారు.
ముఖ్యంగా నంస్కృతం లాంటి ఇండో ఆర్పున్‌ ఖాషా దటుందానికి చెందిన భాషలు, ద్రావిడ భాషల్లోంచి ఎన్నో పదుంధాల్నీ పదాలనూ అరువుగా తీసుకున్నాయని, ఆ తర్వాతే అనేక క్రొత్త సంస్కృత పదాలు రూపొందాయనీ కేర్కొన్నారు (164౦ తీరగ, 1౧06464106 54091010, ౧464 00గ౧౦౪66 2 ౧౦౧౫౧|ఆ 77116 ౧6 ౧6౮౧౧6౦645 16౧5 ₹0౧1 012౪160120, 16౧ ర6ఆ610066 ౧6౫ 106౧౧5 1౧6606౧66౧).
తొలి దశలో, సంస్కృత భాష సామాజికంగా శార్షద్రావిడో భావ" (ప్రోటో (ద్రవిడియన్‌ భాషుతో ఎక్కువ సంబంధాలు కలిగి ద్విభాషా శైలితో కూడుకొని ఉండేదని కూడా దీనిని బట్టి మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఇంగ్లీషు మాటలు కలగలిపి మనం తెలుగు మాట్లాడుతున్నట్లు ఆ రోజుల్లో సంస్కృత భాష మాట్లాడిన ప్రజలు పహూర్షదావిడ భావ" పదాలను కలిపి మిశ్రమ శైలిలో మాట్లాడి ఉంటారు. రారారా డా! బి.వి. పూర్ణచంద్‌
“జ161101226100 0 5409616 1౧ 90౧16 0 16 5ళ46య4/2| 620465 గాట5క€ [616 10 €౧6 ౧2గ౧||౫| ౧౦౧౦1౪950౧ 46, 2 5౬110616౧6 ౧౧౦౧౦౧౪4౦౧ 0౦ 66౧21౧ 66౧౭౯460౧5 0 5405651 50621665 1627౧66 10617 52059 ఓ౧6 +౧0గ౧౫ ౧6౧50౧ ౪౧౦56 0/|81౧4| 0146120 110౧641566 4105 ౪/66 ౯4౧5126686 1౧40 1౧6౦ శగ/౫గ౧-” ఈ మాటలు ్రొఖినల్‌ ఎమెనో గారిని ఉటంకిస్తూ ఇండియా యాజ్‌ ఎ లిటరరీ ఏరియా అనే వ్యానంలో సెంకుల్‌ ఇన్చోట్పూల్‌ ఆభ్‌ ఇండియన్‌ అటరేరల్‌ (611౬1౪/50/అపూర్వపు డైొక్టర్‌ థీ ౩ బారాయణ్‌ పేర్కొన్నవి.
ఏ ద్రావిడ భాషా పదాలు సంస్కృతంలోకి చేరపోయాయో ఆ ద్రావిడ భాషకు చెందిన వారి ద్వారా...నంస్కృతాన్ని నంస్కృతం మాతృభాషగా కల్లిన ప్రజలు నేర్చుకోవాల్సి వచ్చిందని ప్రొఫెసర్‌ ఎమెనో స్పష్టీకరించినట్లు దీన్నిబట్టి అర్ధం అవుతోంది. శూర్చుతెలుగు (ప్రోటో తెలుగు) లేదా తెలుగు భాషతో సంస్కృతంలోకి ఆదాన ప్రదానాలు ఎక్కువగా జరిగాయి కాబట్టి ఆ ద్రావిడ భాష తెలుగేనని గట్టిగా చెప్పవచ్చు,
తలుగు భావ నంన్ఫుత భూయిస్థ్రం. తమిళం న్వత్యత్ర భావ అంటూ ట్రాబిడ భావ్రై వరశ్వోసలు. చేసే వారిలో బాలామంది తెలుగును ఈనడిన్తూ వళ్టున వెడుతూ మ్పూడు. కాలీ నంన్ముతాల్లి చూత్చువావూ క్లైళ ద్రజలత్తో నన్నిపొత సొవాబ్యూం. లేవండా వన సయాస్టాం మాట్లాడుకునే తెలుగులోకి నంన్యుత వదాలు ఎలా బొచ్చుద రాగముగుతాయి 2
నంన్యుత వదాలు ఏ ఖావలో జనం వాడకంలో ఎదక్భుమయూ దన్హాయో ఆ థాష్తా ద్రజలు నంన్ముత్రవలకు కప్పుతంగా నమాటీయలు కాబాలి. నవాజీయులు తాదాలి దడా...
తెలుగులో సంస్కృత పదాలు నంస్కృతం లోంచి వచ్చినవో లేక తెలుగు లోంచే సంస్కృతంలోకి వెళ్ళినవో శాస్త్రీయ వ్లోషణ ఎవరూ చేయలేదు. తెలుగువారికి పదసంపదే లేదన్నట్లు మనల్ని మన వాళ్ళు కూడా తక్కువ చేసుకునే ఆలోచిస్తున్నారు.
కొంచెం లోతుగా పరిశీలిస్తే తెలుగులో ఉన్న చాలా సంస్కృతపదాలు తెలుగు లోంచే సంస్కృతంలోకి వెళ్ళినవిగా బోధపడ్తుంది. సంస్కృతంలో తెలుగు పదాలున్నాయని రుజువు కావడం తెలుగువారికి గర్వకారణమైన విషయమే కదా... అందువలన సంస్కృత భాషకు అపచారం జరిగేది మాత్రం ఏముంటుంది... ? తెలుగే ప్రాచీనం ---------ాడూు
పూర్వ ద్రావిడ భాష అంటే ఏది ?
ప్రొఫెసర్‌ భద్రిరాజు కృష్ణమూర్తి((భాష-నమాజం-నంస్కృతి' పేజీ- 1690లో ఇలా రాశారు:
"షుమారు 6000 ఏళ్ళకు ముందు, ద్రావిడ భాషా కుటుంబానికి మాత్టుక అయిన భాష ఒకటి ఉండి ఉండాలి. క్రీపూ. 2000 ఏళ్ళ క్రిందట ప్రాచీన ద్రావిడ మాతృక మూడు శాఖలుగా చీలింది. "దక్షిణ" "మధ్య" "ఉత్తరో ద్రావిడ శాఖలని.
క్రీ.పూ.1500 ప్రాంకులో దోణ శార్చు ద్రావికశాఖ (సదరన్‌ ప్రోటో ద్రావిడియన్‌) మరి రెండు ఉపశాఖలయ్యింది. ఒక ఉపశాఖలోని మాండలికాలు ఏడు భాషలైనాయి. తమిళం, మళయాళం, కన్నడం, తుళు, తోద కోత కొడగు-అని. రెండో ఉపశాఖ కూడా ఏడు భాషలయ్యింది. తెలుగు, గోండి కొండ, కూయి, కువి, పెంగో, మంద -అని.
(ద్రావిడ థాషల్లో తెలుగు తమిళ కన్నడ మళయాళ భాషలకు మాత్రమే లిఖిత సాహిత్యం ఉంది. గోండి, కూయి భాషలు తెలుగుతో పాటీ విడివడి రూపొందిన ఉపశాఖలే. కానీ ఈ భాషల్ని మాట్లాడుతున్న ప్రజలు ఉత్తరాదిలో ఉన్నారు. కాబట్టీ తిలుగు పలుకుబడులకు అవి దూరంగా వన్నాయి- అని.
వై రొండు శాఖలు మళ తర్వాత శ్రీశ్రా. ల-ర కూద్దాలకో తెలుగు ద్రత్చేళ థావూ జ్ఞాతి భావలయంబి మలు ఉండాలి అని అన్నారాయన
తెలుగు ఖాప్తా వరిణామాన్లి న్వడూక్హ్రున్దలోయూ బ్రయోాగ ద్ధుష్టితయూ వరోలింబాలన్తీ శూర్చు యగాలలో తెలుడ వినియోగం వ విధంగా ఉండేదో ఏయే వాడ్త్రలవల్లు నోటి తొలత పర్దుడ్రబో గర్రింబాలన్తీ తెలున వాడుక వఏయే రంగాల్లో మెదటోగంబీ వ్చాల్లిందో. బార్మితకంగా అద్దుయనం బోయాలనీ ఆబార్దు థ్లోదిరాడు వేర్చాన్నాడ.తెలుగోప్రాబీం వేడతో వెలువరెస్తున్లు ఈ గ్రందానికి ఈ ఆత్త ఎాక్యాలే థ్ర్‌గూ. లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
౨ నిండ నరాలలో వ్రబో తెలున దజలు
(్ర్రొదీన భారతదేశ చరిత్ర అంటే బుగ్వేదం, సింధునాగరకత ఆర్యులదాడి, ద్రావిడులను దక్షిణాదికి తరిమేయడం ఇవే ప్రధానాంశాలు కావనీ, బుగ్వేద ఆర్యులు, సింధునగరూల వానులైన ప్రజలు సహజీవనం చేశారన్సీ వారితోపాటు వూర్చు ద్రావిడులు (దా) ద్రావిడ భాషా వటుంబీవలు కూడా కలిసి జీవించారనీ, వీరంతా ఒకరి వలన మరొకరు ప్రభావితులైన వారనీ నిరూపించే అనేక అంశాలు వెలుగులోకి రావడంతో పరిశోధనలు కొత్త పుంతలు తొక్కసాగాయి.
థారహదోకంలో నాలుగు న! భాజఖాకటుంబాలున్హాయి
-
ఆస్ట్రీక్‌ భాషాకుటుంబం:- ఇందులో యండా థావ అతి ప్రొచీననైంది .
-
ఇండో యూరోపియన్‌ భాషా కుటుంబం:- బుగ్వేద సంస్కృతం ఈ భాషాకుటుంబ పరిధిలోకి వస్తుంది. ఉత్తర భారతదేశం లోని అనేక భాషలు ఈ కుటుంబంలో రూపు కట్టుకున్నాయి.
-
ద్రావిడ భాషాకుటుంబం:- తెలుగు, తమిళ, కన్నడ, తుళు, మలయాళం తదితర లై్య్శీ భాషల కుటుంబం ఇది.
-
మంగోలాయిడ్‌ భాషా కుటుంబం:- సైనో టిబెటన్‌ భాషా కుటుంబం అని కూడా అంటారు. దైనా, టిబెట్‌ అసోమ్‌, బెంగాల్‌, బీవార్‌; నేపాల్‌, రాజస్థాన్‌ మధ్యప్రదేశ్‌ ఛ్తీన్‌ఘడ్‌లలో అనేక గిరిజన తెగల భాషల భాషా కుటుంబం ఇది.
సంస్కృతిని నిర్మించటంలో వీటి సమస్టి పాత్ర గూనీయమైనది.
భారత దేఐలో భాషల చుిత్రని పరిశీలించుం మొదటగా ఆస్ట్రిక్‌ భాష ఆయిన పూర్వ ముండా భాషతోను, ఇండో ఆర్యన్‌ భాష అయిన బుగ్వేద ఛందంతోను ప్రారంభం అవుతుంది.
ఈ శ్రమంలో వరిశీలిన్తూ ఉండూ బుగ్చేదంలో అ్రి క్‌ భాపావటుందానికీ చెందిన తొల్లి వూర్చూ యండా " (పోటో మూండాో భాఖావదాలను అలాగే మరికొన్ని ఫర్చు బ్రావిడ " (పోటో ద్రవిడియన్లొ భాషా వదాలను వరిశీలదులు “పర్రించులిగాడు. ఈ పరిశీలన తరవాత మూడు విషయాలు స్పష్టమైనాయి. తెలుగే ప్రాచనంలలలతాలా
1.కురు-పాంచాల భరతుల చరిత్రగా బుగ్వేదం అధిక భాగం భారత దేశంలోనే సంకలితం అయ్యింది. ఇక్కడి జాతులు, ఇక్కడి నాగరకత, ఇక్కడి భాష ఇక్కడి సంస్కృతులే అందులో ప్రతిబింబిస్తున్నాయి. 2. బుగ్వేద రూపకర్తలకన్నా ముందు నుంచే వాళ్ళకన్నా భిన్నమైన సంస్కృతి, భాష కలిగిన ప్రజలు ఈ దేశంలో నివసించేవారు. 3. బుగ్వేద ఆర్యులు, వారికన్నా పూర్వీకులైన ఛార్చు యండా ప్రజలు, తొర్చు ద్రావిడ ప్రజలతో సహజీవనం కొనసాగించారు. వారి ప్రభావం బుగ్వేద రూపకల్పనలో తప్పనిసరిగా ఉంది. చరిక్రకారులలో ఆర్యుల దాడి జరిగిందనే వారు, జరగలేదనే వారు... ఇలా రెండు వర్గాలుగా ఉన్నారు. జిమ్‌ పషాఫర్‌, డైని లిఖ్‌, టేనన్బీన్‌ (1999) అనే ఆర్కియాలజిస్టులు ఆడ్యల దాడ్‌ అనేది జరిగిన దాఖలాలు ఏమీ లేవని స్పష్టంగా పేర్కొన్నారు. అయిత్మే ఆధారాలు దొరకనంత మతాన అర్యుల దాడి జరగలేదనలేమని కేరీన్‌ రత్నాగర్‌ (1099వాదిస్తున్నారు. ఆర్బున్‌ ఇన్చేజున్‌ థియరీ (ఏఐట్లీ) వాదులు ఆర్యులు బయటనుంచి వచ్చి ఉత్తర భారత దేశం అంతా తమ సంస్కృతినీ, భాషనీ వ్యావీంప చేశారని అంటారు. ఆర్యుల జన్మభూమి భారత దేశం కాదనీ, ఇండో యూరోపియన్‌ భాషా కుటుంబం జన్మభూమి కూడా భారత దేశం కాదనీ నిరూపించడం వీరి లక్ష్యం. ఓఐటీ-(బౌట్‌ ఆఫ్‌ ఇండియా థియరీ) సిద్ధాంతం అని దీనికి పేరు. వీళ్ళలో రెండు రకాల వాదాలు కన్పిస్తాయి. (1) ఆర్యులు ఆగంతకులుగ: దాడి చేసి వచ్చారు- ఇన్వేజన్‌ (2) అక్షితులుగా వలస వచ్చారు-ఇమ్మిగ్రేషన్‌ అని. ఇంక రెండోవర్లం వారిది వీరికి భిన్నమైన వాదన. ఆర్యుల దాడి జరగనే లేదని వాదిస్తారు. ఈపరిశోథకులుఎక్కువ మంది ఆర్యుల జన్మభూమి భారత దేశమేనంటారు. ఈ రెండు సిద్ధాంతాలూ రైలు పట్టాల్లాంటివి. ఏ నాటికీ కలవన్హు కలవలేన. చరిత్రకు రాజకీయ రంగు పులమడమే ఇక్కడ విచారకరం. ఎ డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
ఈ వివాదాలకు సమన్వయం అనదగిన రితిలో కొన్ని సిద్ధాంతాలను అధ్యయనం
చేసినప్పుడు ఆర్యులు అనేక జాతులతో సహజీవనం చేసిన వైనం వెలుగులోకొస్తుంది.
క్వీపర్‌, వాల్‌ సౌత్‌వర్త్‌ బ్లాచ్‌ లేవీ, వ్రిలుడ్‌స్కీ లాంటి ప్రముఖులు ద్రావిడ భాషల మూలాలను, మూండా భాష మూలాలను బుగ్వేద శబ్దాలలోంచి వేరు చేసి చూవగలిగారు.
దక్షిణ ఆసియాలోని దేశాల మధ్య అనాది కాలంగా నడచిన పరస్పర సంబంధాలన్నీ ఇచ్చి పుచ్చుకునే ధోరణిలోనే సాగాయి. కాబట్టి, మూల ద్రావిడులు, వైదిక ఆర్యులు సమకాలీనంగా కలిసి జీవించారనేది వీరి విశ్లేేణలో ముఖ్యమైనది.
అంతేకాదు, సింధు నాగరికతలోని నగరాలు అనేక నగర రాజ్యాలు కావన్సన్సీ ఈ రాజ్యాలలో కొన్ని ఆర్యులవి, కొన్ని పూర్వ ద్రావిడ భాషా కుటుంబీకులవి కావన్చనీ వరో ముఖ్యమైన ఆలోచు కలగూనికి ఈ సమన్వయం దారి తీసింది.అలా ఆర్యులతోకలిసి జీవించిన వారిలో పూర్వ తెలుగు ప్రజలుకూడా వ్రన్నారనేది ఇక్కడ ముఖ్య విషయం.
మైఖెల్‌ ఎిజ్ఞల్‌ వివరణ ఇది--
వం “ధాన్యాన్ని ఉత్తభనింధు నాగరకత (రండు పంజాట్‌లూ కలసిన (ప్రాంతంలో ప్రజలు ఆ రోజుల్లో ఎరడిడ్‌ (96200) అని పీలిచారు.
దక్షణ నిందు నాగకక (సింధు రాష్టం) ప్రాంతంలో మి (భఆరికీ మజ అని
వీలిచారు- పిలిచారు, న! త దక్షిణ సింధు :౧ఇ౦|621(తెలుగు నాగలి (| మ. టే. నిండనాగరకులో అంబోమెవాజోదాలోలో (|. వూల్చు గపోటో ఆర్భన్తు అయ్యలు | . నిమిింబారన్సి ద్య్లోణ నిండు నాగకలో స |! ఆఅంటో వారపు లో వార్చ ద్రావిడలు(క్రూర్దు ల భావిడులు' నియింబారని అ్ఞాం అవ్రతోంది. టాలినల్‌ మైలెల్‌ విజ్ఞల్‌ తెలుగే ప్రాచినంలా
ఈ థవోబో ఆర్బ్హఖు భారత దేశంలో బుగ్వేదం వంటి మహత్తర సాహిత్యాన్ని అందించిన ఆర్యులుగా గంగాతీరం వెంబడి వ్యాపించారు. ఈ (పోటో ఆడ్యలలానో ఇరాన్‌ వైపు వెళ్ళినవారు జెండ్‌ఆవెస్తా రూపకర్తలయ్యారు.
లోథాల్‌ ఓడరేవ్ర లాంటి ముఖ్యమైన సింధు రాజ్యాలను వెలికితీసి సింధులిపీలో ఆర్యుల మూలాలను మ్ల్లేషించిన నే ఎన్‌ఆర్‌ రావ్ర సింధు నగరాలలో బుగ్వేద ఆర్యులు కూడా ఇతరులతో కళే జీవించారని, పూర్వ ద్రావిడులు, ఆర్యులు సహజీమం చూరని పేర్కొన్న విషయం ఇందుకు ఊతంగా కన్పిస్తుంది.
ఇదే కోణంలోనే మరిన్ని విమూలు పరిశిలించండి:-
వరి (ద్రావిడ రూపం), ట్రీపొ (బుగ్వేద సంస్కృత రూపం) ఈ రెండు పదాలూ పూర్వముండా (ప్రోటో మూండా) భాషా రూపం ఎర్‌ లోంచే ఏర్పడ్డాయని ఎిజ్ఞాల్‌ త్తీవల్‌ పండితులు నిరూపిస్తున్నారు.
సింధునాగరకత ఉత్తర భాగంలో వేద భాషా కుటుంబీకులు, దక్షిణ భాగంలో వైదికేతర భాషాకుటుంబీకులు నివసించి ఉంటారనేది వీరివాదన. ఈ వైదికేతరులు బహుశా ద్రావిడభాషా కుటుంబీకులు కావచ్చు. ఇందుకు ఎిజ్ఞాల్‌ చేసిన మ్లోషణ ఇది.
ఉత్తరసింధు : వేద భాష ఎరిగ్‌ ఎరిజ్‌, బ్రిజ్‌ వ్రిజ్‌హి(ఘి), వ్రీపా
దక్షిణ సింధు : పూర్వ ద్రావిడ : ఎరిగ్‌ (వ్‌) అరి' వరి-కి,
తెలుగు: వరి తమిళ: ఆరికి కన్నడ: అక్కి
వార్చ్దుయండా థాషపాడానం ఎరిగ్‌ లోంచే వైదిక దీపా తెలున చరి
మెద్దూరామాలు ఏర్దర్ధాయలీ ఇది నిండూగయాలో అడ్వులు బ్రావిడలు నవజ బేరినో కాలంలోనో జరిగిందనీ విజ్ఞాల్‌ గారి నిడూవణ. వీలోంబో బ్రీవల శ్నర్రైజా ఇంగ్లీక్స్‌డ్లైక్‌ వదాలు పర్చుణ్థాయి. , థాప్లా బ్రొంలో నీద్ధాంతం బ్రూరం వివిద భాషా తటుంబాలత బెందినో వదడాపాలు ఒకూనిలోంబి ఇంజొళ దానిలోకి వరస్టుల వ్య్తావనం బెందుతాయి. ఆలా బెందినప్పుడో అది ఖాపష్లా టబ్రొంతం అశ్రతంది, ఈ నర్ధాంతం బ్రకారం మ శ్టూలలో. అనేక ద్రావిడ చూలు టొడా కఠగలిశాయి. ముగ్చేదు డూపొందో ఎ౨వయంలో ఆర్బేతడల నవాకారం సావాబర్టుం తచ్హూయసడానికీ ఇని సాక్షాలు. లాం డొ॥ జి.వి. పూర్ణచంద్‌
ఈ ఆర్యేతరులలో పూర్వద్రావిడులు నిర్వహించిన పాత్ర ముఖ్యమైంది. పూర్వ ద్రావిడ భాషల్లో బ్రాముయి, కురుఖ్‌ మాల్తోలతో పాటు, ప్రోటో తెలుగు కూడా అప్పటికే అంతో ఇంతో రూపుదిద్దుకునే ఉంటుందని భావిస్తున్నారు. మరిన్ని విమాలలోకి వెళదాం.
త తనువ్రలు - శూర్చూ ద్రావిడులు
సింధు నాగరకత 8,000 ఏళ్ళ క్రితం మొదలైందనీ, 4400 ఏళ్ళ క్రిం ఉచ్చస్థితిలో వున్నదనీ కనీసం 700 ఏళ్ళపాటు దేదీష్యమానమయ్యిందనీ, 3700 ఏళ్ళ క్రితం క్షీణదశ ప్రారంభమై అనతి కాలంలోనే అంతరించిందని పరిశోథకులు చెప్పారు.
నింధునహాలలోకి ఆడ్యల ర౮కవ నంబంధింబి తిలక్‌ నండితడు బౌన్టీనో ఎవివయాలను ఒకపరి వరిశీల్మాం.
క్రీ.పూ.10,000-8000 సంవక్సరాల కాలంలో వైదిక సంస్కృతి ఉత్పాదకులైన ఆర్యులు బహుశా ఉత్తర ధృవంలో ఉండేవారు. క్రీ.పూ. 8000-6000మధ్య కాలంలో యూరప్‌, ఆసియా ఖండాలకు చేరుకున్నారు. ఆర్య నాగరకతకు అది ప్రారంభకాలం. దాన్ని ఆదితి యగం? వపునళ్తూను యుగం "ఇలా చెప్పుకున్నారు.
క్రీపూ. 6000 నుంచి 3000 మధ్య కాలం ఆర్య నాగరకతకు ద్వితీయ యుగం. దీన్ని స్ప్రగ్తీరోయుగం అన్నారు. ఈ యుగంలో ఆష్టనిస్తాన్‌ హద్దులదాకా బం య. 7 గ్‌ సహా క | సింధునగరాలలో అర్వ్యులు- ఒక చిత్రకారుడి ఊవో చిత్రం తెలుగే ప్రాచీనం ------ాాాా టా
లేదా సింధు నాగగకక ముఖద్వారం దాకా ఆర్య గణాలు పప్రహాంచి వండాలి. బుగ్వేదంలోని క సూక్తాలు ఈ యుగంలో ఆవిషృతాలయ్యాయి. బుషి పరంపరగా వచ్చిన ;క విజ్ఞానాన్ని భద్ర పరచుకోవాలనే విధానం ఈ యుగంలో కన్పిస్తుంది. క్రీ.పూ. 3000-1400 ఇది ఆర్య నాగరకతలో 3వ భాగం. దీన్ని ఫ్ఞుత్తకా షగం” అన్నారు. ఈ యుగంలో బుగ్వేదం ఒక రూపాన్ని పొంది ఉంటుంది. ఉఇదియం బ్రాహ్మణాలు కూడా వెలువడ్డాయి. సామ, అధర్వణ వేదాలకు రూపకల్పన రిగి వంటుంది. సామవేదం, కైత్తకీయాల తర్వాతే అధర్వవేదం వెలువడిందని నంన్ముత ఇబ్టుయ చర్మెత గ్రంథంలో చుల్లాది నూర్పునారాయణశాత్తీ గాడు పేర్కొన్నారు (కేజి 9). గంగా తీరానికి ఆర్యులు విస్తరించడం మొదలు పెట్టిన దశ ఇది. క్రీపూ. 1400. 500 మధ్య కాలం ఆర్య నాగరకతలో శ4ీవ భాగం. ఇది మ్యధడికి ఫొర్దుయగం. ఈ యుగులో అనేక సూత్రాలు, వేదాంత గ్రంథాలు వెలువ్దాయని యన పేర్కొన్నారు. ఈ యగంలో నంన్ముతలం వాత్చు వావగా ఈతలిగినో టభజలతో అబ్బో తొలుగు (పోటో తెలుగు) బలవ అత్రుంత సొన్హుపొత్తుంజటో కూడిన శొవాభర్భుం పర్పుడి ఉండాలి. ద్రావిడ భాషలో "మను" శబ్దం పురాణేతిహాసాల్లో కన్పించే మనువ్రలు భారత వర్ష వాసులు కారని, వీళ్ళు రమ్యక వర్ష వాసులని భారత భాగవతాది గ్రంథాల్లో కన్పిస్తుంది.రమ్యక వర్ష పాలకులైన మనువ్రలు మొత్తం 14 మంది. స్వాయంభువడు, స్వారోచిషుడు, ఉత్తముడు, తామసుడు, రైవకుడు, చాక్షసుడు, వైవస్వతుడు, సూర్యసావ్య్ద దక్షస్రావర్ది. బ్రహ్మసామ్డి, ధర్మసావర్చి రుద్రసావర్ది దౌత్యుడు, భౌత్యుడు- ఈ కేర్లు మనకి కన్పిస్తాయి. వీళ్టృలో వైవస్వత యచయుత్ర కాలంలో ఆడ్యులు నిందనాగరకులో ఆడుశ వెట్టి ఛ్రండాలి. అందుకని చైున్వుతసున్ఫంతలో' అని తనం యన డనికని బెళ్హుతొంటున్త్హాం, అనాటి ఆర్య గణాల పాలకులైన ఈ మనువల రాజ్యాంగ విధానంలో మూడు అంచెల పాలనా వ్యవస్థ కన్పిస్తుంది. 1. దేవఠలు 2. బుషులు 3. రాజులు. ఈ ముగ్గురూ సభ్యులుగా గల సంఘానికి అధ్యక్షుడు మనువు. మనువు మారిపోతే కొత్త మనువు అధ్యక్షుడుగా వస్తాడు, ఆడాలా డొ జి.వి. పూర్ణచంద్‌
వైవస్వత మనువు తర్వాత 7 మంది మనువ్లల వరకూ ఈ వ్యవస్థ కొనసాగి ఉంటుంది. ఆ తర్వాత ఆర్యులు గంగా తీరానికి విస్తరించడం ప్రారంభించాక ఈ మనువల వ్యవస్థతో గానీ, లేదా మను నంఘాలతో గానీ తెగతెంపులు చేసుకుని స్వతంత్ర ఆర్యులుగా తమదైన వ్యవస్థని నిర్మించుకొని వ్రంటాయి ఆర్యగణాలు.
మనువల కాలంలో కన్పించిన ఆదిత్యులు, వసువ్రలు, రుద్రులు, సాధ్యులు, విశ్వులు, మరుత్తులు, భృగువలు అంగీరసుల స్థానంలో అత్రి, వసిష్టుడు, కశ్యపుడు శొతముడు, భరద్వాజుడు, విశ్వామిత్రుడు, జమదగ్ని ఇలా నప్త బుషుల కేర్లు ప్రముఖంగా కనివిస్తాయి.
అంటేే దేవతల వ్యమ్థని తప్పించి బుషులు, రాజులు ప్రధానంగా ఉంటూ, మనువ స్థానంలో ఇంద్రుణ్ణి ప్రతిష్టించుకున్నట్లు అర్థం అవుతోంది. ఇది గంగా తీరం చేరే దశలో చోటు చేసుకున్న పరిణామం కావచ్చు.
(ఐఫ్రవం "అంటే స్వర్గలోకం. దేవకల పాలనావ్య వస్థ అది. యక్షులు, సిద్ధులు, సాధ్యులు, చారణులు, విద్యాధరులు, అప్పరసలు, నాగులు, కిన్నరులు, కింపురుషులు వీళ్ళంతా ఈ పాలనా వ్యవస్థలో భాగస్వాములే. కాబట్టి వీళ్ళందరినీ దేవకలే అన్నారు. ఈ దేవతల దాయాదులలో రాక్షనులు, దానన్రలు, దైకేయులు, పిశాచులు, అనురాది గణాలెన్నో ఉండేవి.మనువ్రలు వీళ్ళకి నాయకులై ఉంటారు.
నిజానికి ఈ ఊహాత్మక అంశాలతో భాషా చరిత్రకు ఏ సంబంధంలేదు. కానీ, పూర్వ ద్రావిడ భాషలో షన్‌ అనే రూపం చాలా విసృృతార్థంలో కనిపిస్తుంది.
౧ వూర్చు బ్రావిదజడూావం తన్‌ 10 06 ౨) తార్చు బ్రావిడ డొవం తన్‌ 61||, ౦14/ త వూర్చూ బ్రావిడ డొవం వన్‌ 70 ౪6౧16. ౧౭౧౫/
ఈ మూడు పూర్వ ద్రావిడ మన్‌, రూపాలలోంచి ప్రోటో తెలుగులో రూపొందిన పదాలను గమనించండి.
-
ప్రోటో తెలుగు: మన్‌ -ఆ౩గ0, గ౫౫6,5011,61గ మను -మన్నుు మట్టి నేల.
-
ప్రోటో తెలుగు యన్‌ -౩౯౧1౧69౦౧ తెలుగు: మనుమడు, మనుమరాలు
౩ ప్రోటో తెలుగు వన్‌ -011౪6, అగం€ 0610౫6, 60౧6౪౮4౦౧6561 తెలుగు వయ - జీవించు, వర్తించు, బ్రతుకు
తెలుగే ప్రాచీనం ----ంాట్లూ
అదాపు డూబాలు, (అ) మనకి, (మనికి) మనుట, వొంచుట, వాసస్థానం, స్థానం 6౫156౧66, ౧౦౧౫6, ౧1166 1062400, 1౫109, 116, 11/611006, 20066, ఉ౪4/611100 (అ)- మనుకువ వానస్టానము, చెలిమి (20066) 6446111౧09 ౧166 (ఇ)- మనుగడ 116, [1౧/109, [౮౪/6111006, 940915686౧66. (ఈ)- మనుచు, మనువు, పోషించు, బ్రతికించు ౧౧౦1606600, ౧౧౭1౧62102066 (ఉ)- మన్ను: దృశ్య మృగము, యుద్ధ సాధన వోషము, భూమి, మన్నిక 10 1256 06 64౧2016 (ఊ)- మన్ని: జీవనము, మన్య, పెడఠలయందుండు నరము 116 4) ప్రోటో తెలుగు: చమనమ్‌: ౪6 (౧0650/ల) తెలుగు: మనము 5) ప్రోటో తెలుగు: మన్‌ -అబ్‌ ౩ [6౧౧౦16 0 16506041, [666650 0/౫6 '80/2560026[0౧, 5008160౧, 0606110గ తెలుగు: మనవి. 6 ప్రోటో తెలుగు: మన్‌ (106 ౧౫౫|6 01 2 5060165 0 2౧161006, 94/21, 0150౧, ౧౦౪, ౧౫౫|6-2౧|౧౫౭0) మనువ్ర ఆడపిల్లకు ఇచ్చిన రాజ్యాన్ని దేవ రాజ్యమని, మగ సంతతికిచ్చిన రాజ్యాన్ని మానవ రాజ్యం అని అన్నారు. విశేషమేమంటే, తెలుగులో మనుబోతు అంటే మగజంకుశ. ఇంగ్లీష్‌లో ౧2౧౧౦౪/6౧ ౦021౫20 లాంటి పదాలలో[0&౧అనేది పురుషాధిక్య పదంగానే వాడుకలో ఉంది. మొత్తం మీద ప్రోటో ఆర్యన్ల "యశుత్రో... ప్రోటో ద్రావిడియన్‌ల 'చున్‌ | శద్దాలు ఈ భూమి మీద స్థిరంగానూ, సుఖంగానూ జీవించటం అనే అర్ధంలోనే కనిపిస్తున్నాయి. ఈ మన్‌ మూల ద్రావిడ రూపం తమిళ మలయాళాలలో ౭/04), *౦గే4 అనే అర్థాలలో మాత్రమే వున్నాయి. తమిళం కన్నా తెలుగులో తన్‌ డూసొలు అధికంగా ఉండటానికి ప్రోటోతెలుగు ప్రజలతో ప్రోటో ఆర్యన్లకు దగ్గర సంబంధం ఉండటం ఒక కారణం కావచ్చు. ఈ సంబంధాలకు సింధు నగరాలు వేదికగా నిలిచి ఉంటాయి. రాలా డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
త నిందడనాగాలో వార్చు ద్రావిడులు సింధునాగరికత ఏ ఒక్కరి స్వంతం కాదనీ, అనేక జాతుల లేదా తెగల సమష్టి కృషి అందులో ఇమిడి ఉందని ఇప్పుడు ఎక్కువమంది శాస్త్రవేత్తలు భావిస్తున్నారు. సింధు నాగరకతకు చెందిన ఆనాటి (ప్రజలకు భాష ఉంది. నంస్కృతి ఉంది. నరళమైన లిపి కూడా ఉంది. దాంతోనే సమాచారాన్ని ఇచ్చిపుచ్చుకునే వారు. సమాచారాన్ని దాచుకునే వారుకూడా. సింధువ్రలు అగ్నిని ఆరాధించారు. జంతువలను బలి ఇచ్చారు.” ఇండస్‌ మైథాలజి అనే వ్యాసంలో ప్రొఫెసర్‌ ఎస్‌.ఆర్‌.రాత్ర (మిథిక్‌ సొసైటీ క్వార్ట్లు జర్నల్‌- 1083) సింధునగరంల ప్రజలతో ప్రోటో ఆర్యన్లు సహజీవనం చేశారనీ, వారిలో ఇరానియన్లు, హిట్టయిట్ల రూపురేఖలు కూడా కన్పిస్తున్నాయని పేర్కొన్నాడు.
బుగ్వేద రూప కర్తలకు ప్రోటో ఆర్యన్లు పూర్వీకులు. ఇటు వైదిక ఆర్యులకు, అటు ఇరానియన్‌ ఆర్యులకు ఈ ప్రోటో ఆర్యన్లు మూల పురుషులు (600౧౧౦౧ &౧6౯౭5[0/5) కావచ్చునని దండేకర్‌ (1979) ప్రకటించారు.
మిగిలిన సమకాలిన నాగకకలతో పోల్చినప్పుడు సుమేరియన్‌ నాగకత విషయంలో జాతుల సంలీను భిన్నంగా జరిగింది. మెసపొటేమియా తదితర (ప్రాంతాలను సుమేరియన్లు జయించారు, వారినించి ఇండో యూరోపియన్‌ తెగలకు చెందిన హిట్టయిట్టు జయించి పాలించారు. బాబిలోన్‌, ఇలమ్‌ (ప్రాచీన పర్షియా)లను కూడా అనేక జాతులు ఇలానే ఆక్రమించి పాలించాయి. కాబట్టి సింధునాగరకత విషయంలో కూడా ఈ విధమైన ఘర్షణలే జరిగి ఉంటాయని కొందరు భావించారు. .
అయిత్తే బుగ్వేదం తాలి మండలాలలో ఆర్యులు ఆర్యేతరులైన అనేక జాతుల వారిని కలుపుకుని వాళ్ళని అర్థదేవకలుగా స్వీకరించటాన్ని బట్టి సుమేరియాలో జరిగినంత ఘర్షణ సింధు నాగరకతలో జరిగి ఉండక పోవచ్చని నమ్మవచ్చు.
అసుర, దాస, దస్య, యాతుధాన, క్రవ్యాద మూరదేవ రాక్షస్రాది ఆర్యేతర తెగలలో థోలో దుిడియ్లు కూడా ఉండి ఉంటారు.
"ఓ ఇంద్రా... ఆర్యులెవరు, దస్యులెవరో తెలుసుకుని కర్మ విరోధులైన ఆ దస్యుల్ని వధించు. లేదా, యజమానికి వోపరచు. దుష్టిక్షకుడవై యజ్ఞ ఘాతకుల్ని అణిచి యజమానులతో యాగాన్ని చక్కగా చేయించు"-(బు-1-51-8) తెలుగే ప్రాచీనం ------ 9
"ఆర్యుడెవరో, దాసుడెవరో తెలిసికొని వాళ్ళని వేరుచేస్తూ, నేను యజ్ఞం కోనం వచ్చి యజమానుడి సోమాన్ని తాగుతున్నాను" -(బు-10-86-19) ఇలాంటి బుక్కుల్లో ఆర్యులూ, ఆర్యేతరులూ కలగలిసి పోయి జీవిస్తున్న సమాజంలో ఆర్యులు తమని (ప్రత్యేకంగా చెప్పుకుని తమఆధిపత్యాన్ని నిరూపించు కోవటానికి ప్రయత్నించారనే విశ్లేషణ కన్పిస్తుంది. తమ జాతిని, తమ నంస్కృతిని తమ భాషని కూడా సంరక్షించుకోవాలనే తపన వారి మాటల్లో స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.
సింధునాగకక కాలంలో సమాజం దీత్హాదరలు- వ్వాటాడలుగా ఉంది. కార్మికులు కర్షకులు కష్టించి తెచ్చిన ఉత్పత్తలకు వ్యాపారులు పెట్టుబడులు పెట్టడు, వాటిని మారకం “చేయడం- ఒక విధమైన పరస్పర సహకారం జాతుల మధ్య నడిచేది. సింధునగరాల పతనం తరువాత వ్యాపారాలు పడిపోయాయి, జాతులు దూరంగా జరిగిపోయాయి. జీవన పోరాటం పెరిగింది. జాతుల మధ్య వైషమ్యాలు కూడా పెరిగాయి.
తొలి నాటి నీగ్రిడ్స్‌ తెగలను (ప్రోటో యండా ప్రజలు దక్షిణాదికి తరిమారు. కాలవాహినిలో చిన్న చిన్న తెగలుగా చీలిపోయి నీగ్రిడ్స్‌ తెగల వారు దక్షిణాది ప్రాంతాలలోనూ, అండమాన్‌ నికోబార్‌ దీశ్రల్లోనూ ఇంకా గిరిజనులుగానే బ్రతుకు వెళ్ళమారుస్తున్నారు.
సింధునగరాలనుంచి అంటే ఈనాటి పంజాబ్‌ నుంచి గంగాతీ౮ానికి విస్తరిస్తూ ఆర్యగణాలు ప్రోటో ముండా ప్రజల్ని ఈశాన్యానికి తరిమాయి.
బెలూచిస్తాన్‌లోని బోలాన్‌ నది పక్కన గల మెహర్‌ఘర్‌ ప్రాంతంలో వ్యవసాయం ప్రారంభించిన బ్రావుయి ప్రజల్ని నాగరకులైన బెలోచి తెగలు అడవ్పల్లోకి తరిమాయి.
ఇలా దశాంతర్జుల్లో ఒక జాతి అభ్యున్నతిని సాధిస్తుంటే, మరో జాతి అథోగతి పాలమటం కన్పిస్తుంది. వ్యవసాయం తెలియనివారు అడుగంటిపోయారు. పపపాలన చేపట్టనివాళ్ళు అడన్టల్లో గిరిజనులుగా మారిపోయారు. ఒకవేళ పశుసంపద ఉన్నా వ్యవసాయం తెలియని వారు పశువల మేత కోసం సంచార జాతులుగా మారిపోయి దేశ (ద్రిమ్మరులయ్యారు. సుగాలి, లంబాడి, బంజారా జాతులు ఇలా మిగిలిపోయిన వారే, ఇది చరిత్రలో ఒక నెగిటివ్‌ పార్భ్వం.
గోండులు, సవరలు, కుయి, కువి, కొలమి గదబ ఇంకా మన కళ్ళముందు సంచరిస్తున్న ఎరుకలు, యానాదులు ... వీళ్ళంతా ఒకనాడు బలమైన సాంస్కృతిక ాాాాజూా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
సంపద కలిగినవారే. వీళ్లంతా ద్రావిడ మాళ్ళకలోంచి వివిధ భాషలు విడివడుతున్న సమయంలో తెలుగుతో సహజీవనం నెరపిన వారే. కానీ, తమ మనుగడకు పశు నంపదృ వ్యవసాయం, సాంకేతిక పరిజ్ఞానం మూడింటిని సముషార్దించుకున్న జాతుల వారు స్థిరంగానూ, నంపన్నంగానూ జీవించ గలిగారు. ఆర్బేతడలలో బ్రావిడులెవడు 7 బుగ్వేదంలో ఆర్యులతోపాటు సహజీవనం చేసిన జాతుల పేర్లు చక్కగా తెలుస్తున్నాయి. అసుర దాస్క దస్య, యాతుధాన, క్రవ్యాద మూరదేవ రాక్షస- వీళ్ళందరూ ఆర్యేతరులైన ప్రజలు. బహుశా సింధు నాగరకతలో వీళ్ళు కూడా భాగస్వాములే కావచ్చు. అమరకోశంలో- అసుర, దైత్య, దైజేయ, దనుజ, దానవ దితిసుత- ఈ పదాలన్నీ సమానార్థకాలుగా ఉన్నాయి. వీళ్ళని అ్ఞాణకలు (డెమీగాడ్స్‌) అన్నారు. కిన్నెర గువ్యుక, సిద్ధ భూత, పిశాచ యక్షులతోపాటు, రాక్షసులు కూడా అర్ధదేవతలుగానే అమరకోశంలో కనిపిస్తారు. వీళ్ళందరూ ఆర్యుల ధర్మాన్ని గౌరవించి, సఖ్యతతో ఉండి ఉంటారు. కాబట్టి వీళ్ళకి అర్ధదేవతలనే గౌరవం దక్కి ఉంటుంది. అంటే నగం, ఆర్యులన్నమాట. ఆర్యులతో సంలీనం కానివారు ఎలా అర్థదేవకలవ్రతారు ? బహుశా వీరి మధ్య సాంస్కృతిక, సామాజిక సంబంధాలతోపాటు వైవాహిక సంబంధాలు కూడా ఎక్కువ జరిగి వుండాలి. క్షసులకు పుణ్యజనులనే మరో పేరు ఉండేది. బెహరేన్‌(కథరేన్‌ ప్రాంతంలోని పట్టణాల మధ్య జరిగిన మ్తక వాణిజ్యాలలో పుణ్యజన రాక్షసులదే పైచేయి. సముద్రంలో మునిగి పోయిన ద్వారక ఒకప్పుడు పెద్ద ఓడరేవ్ర పట్టణం. ఇది పుణ్యజన రాక్షనుల వాణిజ్య కేంద్రం అని యశ్‌. ఆల్‌ రాత్ర పేర్కొన్నారు. వీళ్ళని వంచన రాక్షసులని కూడా అనే వాళ్ళు. శ్రీకృష్ణుడు ఈ వంచన రాక్షస నాయకుడి నుంచి అతని శంఖాన్ని పొందినట్టు, అందుకే దానికి పాంచజన్యం అనే పేరు వచ్చినట్టు భాగవతం చెప్తోంది. అ రోజుల్లో ద్వారక నుంచి బెహరైన్‌కు ఓడలు నడిచేవన్నీ వర్తక వాణిజ్యాలు ముమ్మరంగా సాగేవని ఈ కథ సాక్ష్యం చెప్తోంది. బుగ్వేదం (8-96-13) లో 'కృష్ణుడు' అనే పేరుగల అసురుడు పదివేలమంది అనుచరులతో అంశుమతీ నదీ తీరంలో నివసించేవాడు. ద్రుతగతి (వేగంగా మేవాడు). తెలుగే ప్రాచీనం తహ చా(651
బాగో! టు" ం ॥ (1 / ; న (న. ర నముద్రంలో మునిగిన ద్వారకొనగరంలో దొరికిన ఒక రాతిమీది అక్షరాలు 'క్రూరకర్ముడు అయిన ఈ కృష్ణుణ్ని ఇంద్రుడు బృహస్పతి సహాయంతో
సంహరించాడు" అని ఉంది.
సింధునగరాలలో ప్రోటో ఆర్యన్లతో సఖ్యత నెరపిన వ్యక్తులు సింధునాగరకత అనంతరం ఆర్యులకు శత్రున్రలుగా మారినట్టు దీన్ని బట్టి అర్ధం అవ్రతోంది. అయితే నంఘర్షణలతో పాటు ప్రోటో ఆర్యన్లు, ప్రోటో ద్రవిడియన్ల మధ్య భాషలు సంస్కృతులుకూడా సంలీనం జరిగాయి. ఇందుకు అనేక సాక్ష్యాలను యన్‌ ఆల్‌. రాహ్ర ప్రతిపాదించారు.
తలపైన కొమ్ము, చుట్టూ కొన్ని జంతువ్రల మధ్య యోగాననంలో కూర్చుని ఉన్న ఒక దైవ రూపం ముద్రిక సింధునగూలలో దొరికింది. దీన్ని ప్రోటో శివ రూపం అని కొందరు, బ్ర్మ పూర్వరూపం అని కొందరు భావించారు.
అయిక్సే ఉత్తర సింధునాగరకతా కేంద్రమైన హరప్పాలో ఆర్యుల ప్రాబల్యం ఎక్కువగా ఉండేదనటానికి సాక్ష్యంగా అక్కడ దొరికిన ముద్రిక(నెంబర్‌ 307/)మీద ఈ ప్రోటో శివ్రడి చుట్టా అగ్ని జ్వాలలున్నాయి. అగ్నిని ఆంాధించిన ప్రోటో ఆర్యులు, పవపతినాథుణ్ణి లేదా బ్రహ్మను ఆరాధించిన ఆర్యేరులు సంలీనం చెందారమూనికి ఈ ముద్రిక సాక్ష్యమిస్తోందని ప్రాశన యశ్‌ అర్‌ రావ్ర వ్లోషించారు.
ద్దు, ఏనుగు, గుర్రం, దున్నపోతు, పెద్దపులి ఇలాంటి జంతువుల గుర్తులు కొన్ని ముద్రికల పైన కన్పించాయి. ఒక్కో జంతువు ఒక్కో తెగకు చెందిన ప్రజల దేవతా రూపం కావచ్చు నంటారాయన. ఆ దేవతల పేర్లు మనకు తెలియవు. ఎలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
వృషభాన్ని ఆరాధించిన ఒక వ్యాపారి, వ్యా[ఘ్రాన్ని ఆరాధించిన మరొక వ్యాపారి మధ్య జరిగిన వ్యాపార ఒప్పందాలకు ఆ రెండు జంతుశ్రల రూపాలతో చెక్కిన ము(ద్రిక సాక్ష్యం కావచ్చని అంటారు. వౌొలికంగా ఆ ప్రజలు వ్యాపారులు కాబట్టి తమ దేవకల దయతో వ్యాపారాభివృద్ధి కావాలని వారు ఆశించి ఉండవచ్చు. యస్‌.ఎ. డాంగే కూడా దైవకృప(&ివైన్‌ ఫేవర్‌ కోసమే ముద్రికలకైన వీటి రూపాలు ఉంచారని భావించాడు. కొమ్ములున్న ప్రతీ జంతు రూపమూ మాహిషమే కావాలని లేదు. వ్యాఘ్రానికి కూడా కొమ్ములున్న (బనావలి సీల్‌ ముద్రిక దొరికింది. కొమ్ములు అగ్నికీలలకు నంకేతం అనుకున్నట్లయితే వ్యాఘ్రారాధకులు అగ్ని ఆరాధనని(11౯6 410 స్వీకరించి ఉంటారని ఊహించవచ్చు. అర్హా నంన్భుతి టావిడీకరమిం ఊరిగిందసూలా, 7 ట్రావిడదంన్కతిఆర్వీళయూం బెందిందనాలా... 7 రొడూకామ సళ య... న గ్‌ క స మ?! మ పాతం న హే ని క ర య మం యయ టి. హమ సమ శ వ. లోక స ల టం మ వ క. స రా సేం గస సింధు నగరాలలో దొరికిన వళువతినాథుడు ..... తెలుగే ప్రాచిన టాడా
రీయండాదజుల వ్యావసాయిక జయం ఆన్హ్రక్‌ లేదాఆన్తో ఇనియాజీక్‌భాషా కుటుంబంలో ముఖ్యమైనది ముండాభాడు ఈనాటికీ, ఈశాన్య భారత రాజ్రాలలోనూ, బంగ్లాదేశ్‌ లోనూ, ఈ భావ మాట్లాడుతున్న ఆదిమ తెగలవారున్నారు. కోల్‌, మాంఖ్మేర్‌ తెగల వారు వీళ్ళలో ముఖ్యులు. క్రీ. పూ. 5000 ఏళ్ళ క్రితమే ముండా తెగల వారు పశువ్రల మందలను పెంచి నదీ మైదానాలను ఆక్రమించి వ్యవసాయం పారంభించారు. శీందూనాశయకత ఇంకా ఒక రూపం ఏర్ప్చరచుకోని కాలం అది.5000 ఏళ్ళ క్రితం అంటే, క్రీ.ఫూ.3000 కాలంలో ముండా తెగు ప్రజలు వరినీ చెరకునీ పండించారని డాక్టర్‌. వి.యన్‌. ఏకాంకర్‌ నిరూవీంచాడు.వాళ్ళు పత్తిని కూడా పండించారు. పత్తి నుంచి నూలు దారం తీశారు. నూలు దారంతో బట్టలునేశారు. వడ్డించిన విస్తరిలా ఆ నాటి సమాజం ఉంది. కాబట్టే వ్యాపార వర్గాలు చొరవగా ముందుకు వచ్చి ఎగుమతులు, దిగుమతులు చేపట్టటంతో సింధూ రాజ్యాలు గొప్పవిగా ఏర్పడేందుకు అనుకూల పరిస్థితులు కలిశాచ్చాయి. సింధూ నగరాలకన్నా ముందే ఉత్పత్తి ముమ్మరంగా జరిగింది. దానిని అందుకోవ టానికి ఎన్నో జాతుల వారు ఇక్కడకు చేరుకున్నారు. అలా వచ్చిన వారిలో ప్రోటో ద్రవిడియన్ల, ప్రోటో ఆర్యన్ల, ప్రోటో మండా ప్రజలు ముఖ్యులు. పరస్పర సహకారంతో ఈ మూడు ముఖ్యమైన భాషా కుటుంబికులు ఆరోజుల్లో సహజీవనం చేయ గలిగారు కాబట్టి వారి భాషల మధ్య ఆదాన ప్రదానాలు సహజమైన విషయం. పూర్వ ద్రావిడులు (ప్రోటో ద్రవిడియన్లు నిస్సందేహంగా వ్యాపారులే. యండా ద్రజలు వ్యాషాయకులు. పల్లెలు వాళ్ళకు పట్టు కొమ్మలు. తూర్పు దిశగా, సారవంతమైన భూమిని, నీటిని వెతుక్కుంటూ గంగా తీరం వెంబడే మొదట విస్తరించింది యండా ప్రజలే! వారి వెనక పపుపాలకులైన ప్రోటో ఆర్యన్లు బయలుదేరారు. క్రమేణా వాళ్ళు కూడా వ్యవసాయ అవసరం గుర్తించి కొత్త జీవిత విధానానికి అలవాటు పడటం ప్రారంభించారు.ఆర్యగణాలు నస్తసింధులో పంజాబ్‌లోంచి గంగాతీరంలోకి అడుగు పెట్టిన తరువాత క్రమంగా వ్యావసాయకులుగా మారారు. యవలు, బార్లి గోధుమలు, నువ్వలు, మినుములు, పెసలు పండించారు. ఒక్కోదశలో గోధుమలను, ఒక్కోదశలో లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
యవధాన్యాన్ని పండించేవారు. ధాన్యాన్ని పండించే వారిని 'ధాన్యకృత్తు'లని పిలిచారు. "వపంతో బీజమివ ధాన్యకృతః పృంచంతి"( బు-10-94-13)
యవం వృకేణాన్వినా వపం తేషాం దుహంతా మనువాయ దస్తా -(బు-1- 117-211) "ఓ అశ్వినీ దేవతలారా ! ఆర్యుడైన మనున్ర నిమిత్తం రైతులు నేలను దున్ని ధాన్యబీజాలు చల్లునట్లు చేశారు గదా.....” మిత్రులారా 1 నాగళ్ళు సిద్ధం చేయండి. అజికలు కట్టి పొలం దున్నండి. నాగేటి చాళ్ళలో విత్తూూలు చల్లండి. మనం ఆశించినట్లే మన పంటలు పండుతాయి. మన కొడవళ్ళు మన మైరును కోస్తాయి.”
బుగ్వేద మండలాల్లో బాళరాజ్ఞు యుద్ధం” వర్ణన కన్పిస్తుంది. ఇందులో సుదాను* అనే రాజుకు ఎప్పుడో ఒకప్పుడు మిత్రులుగానో, విరోధులుగానో ఉన్నవాళ్ళు- 1.తుర్వశ 2.యదు 3,అను శ4ీ.దృహ్యు 5.పురుగణాలకు చెందిన (ప్రజలు ముఖ్యులు. 6.ఇిమ్యుడు 7.కవషుడు ర.భేదుడు 9.ఒకటవన వైకర్ణుడు 10.రెండవ వైకర్జ్ణుడు-వీ ళ్ళువ్యక్తిగతంగా సుదానుకుశత్రువులు, 11 .మత్స్యులు 12.ఫక్తులు(ఫక్తూన్‌లు) 13.భలాననులు(బోలాన్‌పాన్‌ ప్రాంఠానికి చెందిన ప్రజలు) 14.అవినులు 15.నిషాణులు 16.అజులు 17శివ్రలు 18.శిగ్రులు 19. యక్షులు- వీళ్ళంతా నుదానుకు ఏదో ఒక నమయంలో వ్యతిరేకంగానో, అనుకూలంగానో నిలబడిన వాళ్ళే (బుగ్చేద ఆర్యలు- రా.సాంకృత్యాయన్‌.
సీంధునగరూలను(పంజాబొవదలి గంగాతీరానికి ఆర్యులు వెళ్ళిపోయినా, సింధు నాగరకత అంతరించిన తర్వాత కూడా (బ్రాముయి భాష మాట్లాడిన ఫక్తూనులు, భలానులతో ఆర్యులకు నంఘర్షణలూ, నంలీనాలూ కొనసాగాయనటానికి బుగ్వేదంలోఈ పేర్లు సాక్ష్యంగా కన్పిస్తున్నాయి.
తహ అధివత్వాన్లి వెంచదంటూనే ఆర్బేతడలయినో దబ్రజలశంబి వారి నాగకజన్తీ నంన్భుతిన్తీ బావత న్వీకరించిన ఆద్యులు వాటీని తవ ఆనవాలంగా తశలభభని అభిప్పుద్ధి చెందారని దీని భామ.
ఆర్యుల ఆయుధ బలం, ముఖ్యంగా వాళ్ళ రథాలు ఆర్యేతరులను జయించటానికి తోడ్పడ్డాయి. కానీ, ఆర్యేతరుల సంస్కృతి నాగరకతలు మౌలికంగా ఆర్యులను అంశకు ముందే జయించగలిగాయని కూడా దీని భావం. తెలుగే ప్రాచీనం లాలా తు
ఈజిష్టలో క్రీ.పూ.4200 నాటికే నైలూనదీ తీరాన నాగరకత ప్రారంభం అయ్యింది. క్రీ.పూ.3400నాటికి మొదటి రాజవంశం ఏర్పడింది. క్రీ.పూ.2900-2080 నాటికి మూడవ రాజవంశం పాలించింది. ఈ కాలంలోనే రాతి పిరమిడ్ల నిర్మాణం జరిగింది
అంటే, సింధుభూముల్లో మవానగూలు నిర్మాణం అవ్రతున్న కాలంలో ఈజిస్ట్‌లో మహోన్నత చారిత్రక కట్టడాలు(పిరమిడ్లు) నిర్మించబడుతున్నాయన్నమాట..
ఇంక, మెసపటోమియా విషయానికొస్తే క్రీ.పూ 4000. 2000 మధ్య టైగన్‌- యూఫ్రటీన్‌ నదుల దిగువ ప్రాంతంలో సుమేరియన్‌ నాగరకత బాగా వృద్ధి పొందింది. అంకెలు బాగా అభివృద్ధి చెందాయి. నుమేరియన్లు సింధువలు మౌలికంగా వాణిజ్య పరమైన జీశ్రలు. వారికి అక్షరాలతోకన్నా అంకెలతోనే ఎక్కువ పని.
ఈ రెండు మహానాగరకతల మధ్య నముద్రమార్షాన భూమార్గాన కూడా సంబంధాలు నడిచాయి. అక్కడ సీంధుశ్రల ముద్రికలు కొన్ని దొరకటం ఇందుకు సాక్ష్యం. దక్షిణ భారత దేశంలోని డెక్కన్‌కు చెందిన ఒక టేకు ముక్క కూడా అక్కడ దొరికింది. ఇవన్నీ వరిశీలనాంశాలే.
క్రీ.వూ.2000 నాటికి పొట్టయిట్లు మెసపొటేమియాని ఆక్రమించే సమయానికి సింధు నాగరకత చరమాంకానికి చేరుకుంటోంది. అయినా, హిట్టయిట్ల ప్రభావం భారతీయ సామాజిక వ్యవస్థపైన గణనీయంగానే ఉంది. క్రీ.పూ.1750 నాటికి బాబిలోనియాని క్పైట్స్‌ ఆక్రమించారు. ఈ పరిణామాలన్నింటికీ సింధు నాగరకత సాక్షిగానే నిలిచింది.
వీరందరితోపాటూ, ముఖ్యంగా చెప్పుకోవలసిన నాగరకులు అక్కాడియన్లు. వీళ్ళు కూడా వాణిజ్యంపైన ఆధారపడి జీవించిన వారే ! అక్టాజ్‌లోనూ సింధూ వర్తకులకాలనీ ఒకటిఉండేది.బహరైన్‌్‌ మెనపోటేమియా, దిల్‌మున్‌ మాగన్‌ మెలుహ్హాలకు అనేక ఎగుమతులు జరిపి ఉంటారని సాక్ష్యాధారాలను బట్టి విశ్లేషిస్తున్నారు
అలల డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
ర నిండు సంాలలో జక పుష్య
కంచు, రాగి, ఇనుము సింధుశ్రల కాలంలోనే వాడకంలోకి వచ్చాయి. వ్యవసాయం బాగా అభివృద్ధి చెందింది. అందువలన అనేక వృత్తులు కూడా వృద్ధి చెందాయి.
తన్గురి సారనే కాదు, నల్లపూనలకు బెజ్జం వేయగలిగే జొడిల్‌ (బర్మా)ని కూడా తయారు చేయగలిగారు.
సాంకేతిక పరిజ్ఞానం కొంతలో కొంత అనుభవంలోకి రాసాగింది. వ్త్రవర్యమ అనాటి చేతి పరిశ్రమలలో అన్నింటికన్నా 'ప్రాణప్రదమయింది. అందుకు కావలసిన యంత్రసామగ్రితో పాటు వగ్గాలను కూడా సమకూర్చుకోగలిగారు. నిత్యావసరాలకు కావలసిన జాడీలు, పాత్రలు, హారాలు తయారయ్యాయి,
పశుపోషణ, ఆహారోత్పత్తులకు పల్లెలు తోడ్బడితే, వస్తూత్పతికి, వ్యాపారాలకు పట్నాలు తోడ్పడ్డాయి. ఆనాటి జీవన వ్యవ్థలో ఈ రెంటికీ స్పష్టమైన తేడా కన్పిస్తుంది.
సింధు నాగరకత కాలంలో బంగారు నగలు, వెండి నలు, రత్నాలు, ఖరీదైన పాత్రలు, శిల్పాలు, రాగి, కంచు ఆయుధాలు...వీటిని వివిధ చేతి వృత్తులవారు తయారు మారు. వర్తకులు వాటిని ఇతర ప్రాంతాలకు ఎగుమతి చేశారు. సంపద పెరగబానికి ఉత్పత్తి - ఎగుమతులు ముఖ్య కారణం.
అవ్భుకు "అనేది సింధు నరూలలో ప్రధాన విషయం. అది ఒక పద్ధతి (పూరం
జరిగేలా ప్రోత్సహించేందుకు ధరికమ్హక్‌ నంధూలుండేవని ప్రొఫెసర్‌ బిల్ట్‌ ప్రకటించారు. పట్టణాలలోని వీధులు, మురుగు కాల్వలు, మంచి నీటి కుళాయిలు, స్నానప గదులు ఇవన్నీ సిద్ధాంతపరంగా ఒక ప్లాను ప్రకారమే నిర్మించగలిగారు. అందుకు మన్ఫివల్‌ తొన్సుల్‌ లాంటిది కూడా శ్రండేదని శేల్చి చెప్పారు.
ఇందులో ఆశ్చర్యం ఏమీలేదు. డబ్బు అనేది వండాలి గానీ మనిషి తెలివి ఎంతటి అద్భుతాన్నయినా నృష్టించ గలదు.
కానీ ఈ (డైనేజీలను కడిగిందెవరు ? వాళ్ళ స్థానం ఏమిటి ? అనాటి సామాజిక వ్యవస్థలోని తారతమ్యాల గురించి ఆలోచిస్తే చాలా పోోషాలు బైటకొస్తాయి. ఈజిఫ్ట్‌ మెనసపొటేమియాలలో ధనాన్ని విచ్చలవిడిగా ఖర్చుపెట్టి మానవ శ్రమను పణంగా శ్రంచి అద్భుతమైన నమాధులు, రాజభమాలు నిర్మించినా, మనుషులు మాకం తెలుగే ప్రాచీనం ---------------ాాా రా
మట్టికొంపల్లోనే బతికారు. కాన్సీ సింధు నగూలలో మాత్రం గట్టి ఇళ్ళు కట్టుకొని కాన్సీ సింధునగూలలో నివసించిన మనుషుల్లో ఏ ఏ స్థాయిల వారున్నారు.. ? అన్ని స్థాయిలవారికీ ఒకే తరవాఇళ్ళున్నాయా.. ? ఒకే తరహా జీవ వ్యవ్థ ఉందా.. ? నిండు సోంాలలో ఆఅన్హ్రన్వులు నిందు నరాలలోని ధనిక వ్లూనికి వంటలు వండింబి. అర్హ్రం వెట్టన క్షుభల్సు వారి వ్వాజొరాలదు మ్తత్రలు ఉత్తుత్తి చేరన్‌ తాడ్జింలు వారికీ డుక్లు న ఇచ్బున మోర మని వాడు, వారి వరాలను చభంచోి వారి జ్రోజీలను కజిగ వాళ్ళో ఆరోగ్టాంగా త్రండేలా బేరిన బొరికుద్దు తాడ్డిథలు.... ఎీళ్టుంతా నిందు చహాల ఆభీట్టుద్ధిక్‌ తూల కారవలు. కాలీ నరనొకర్పానికి దూరంగా నొాభారణు జోవితవు గజివిన అన్హార పొడులు. సింధునగరాల్లో కోటల్లాంటి ధనికుల ఇళ్ళకీ, పరమ కేదల బీద కొంపలకీ మధ్య స్పష్టమైన తేడా కన్పిస్తుంది. గోచీ పెట్టుకొని దారి పక్కన కూర్చున్న ఒక బానిన బొమ్మ (త్రవ్వకాలలోదొరకడం ఇందుకు సాక్ష్యం. . నామ్నా ట్ట నం న. సంర. సంత న యు 71 షో 1 త? ఏ క్‌. నవల లట గ్‌ న, నం న టం చం స టన శ యు ఖలీ 7 షే. నై నర. న సనన స | స్ట యే టీల సత ళీ స స. లం న్‌; | లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
వాందూ వ్వుష్జులో కలలతల్పుం బ్రావిడీోళణాం జలినో పర్పుడిందల్తీ అలనాటి ఖారతీయ నామాజిక ప్పుహ్‌ ఇవ్ఫుటి తనో తెలుగు నమాజింలానో త్రండేదనీ భావించడానికి ఈ నిడావణ అమాళం ఇస్తోంది.
సమరంలో ఓడినవారు గెల్చిన వారికి బానిసలవుతారన్నది నిజం. కానీ,
బానిసలంతా అలా ఓడిన రాజులే కావాలని లేదు.
సింధునగర రాజ్యాలు రక్తసిక్తమైన రణభూముల్తోంచి పుట్టిన యుద్ధరాజ్యాలు కావ్ర- కాబట్టి అక్కడి బానిసలు ఓడిన వ్యక్తులు కాదు - జన్మతః బానినలే అయివంటారని ఊహించవచ్చు.
ఈనాడు వనం దళితో శ్పుంతో వీలున్తున్తు సామాజక వ్లం ఆనాడు జొడా జుస్తుత దళితలుగానో తన్తారని అర్థం అత్రతుంది.
పూర్వ ద్రావిడ భాషలో మాల్‌అనే రూపం 00౧11566, ౧౭గ౪|౦౦8, 1౧౬౦౫16166, 10 616,060 66960౪ ఇలాంటి అర్జాలలో కన్పిస్తుంది. చలింపచేయు, కదిలించు, ఆందోళన కలిగించు, వైకల్యం అనే ఈ అర్థాలనిచ్చిన తాల్‌ శబ్బంలోంచి మూల కులవాచకం ఏర్పడి ఉంటుంది. మాల్‌నయ్ముంట్‌ మాల్‌ప్రాక్టీస్‌, మాల్‌ఎడ్జెస్ట్‌మెంట్‌, లాంటి పదాలలో నెగెటివ్‌ అర్థాన్నిచ్చే మాల్‌ కి ఇది మాతృక కావచ్చు.
వ్లవ్చువ్మ్హు తల వ్యు మ్లోడ అంశాలు. బుగ్సేదో ఆడ్యలది వ్ల నై ఆర్బతద్నులైన జ్రావిడులది తుల వ్పుష్ట్‌. కాలగమనంలో ఈ రెండూ కలిగలినీ (బావన వ్షోతియ వైళ్టు వాదులద అదంగా దళితులు పొందూప్పువ్టులో థాగం అయాడు, "
గీతలో కృష్ణుడు 'నాస్తి పంచమాః పంచములనే వారే లేరు'అని ఎంత మొత్తుకుని చెప్పినా హిందూవ్యవస్థలో పంచముల అగచాట్లు ఆగలేదు. తెలుగే ప్రాచీనం నం లు
7 ఆంధ ఎిజ్హువో ఆనలు ఎిళ్హువో తెలుగు భాషా పరిశోధనలకు కరదీపిక లాంటిది శ్రీ కోరాడ మహాదేవా స్త్రి రూపొందించిన వృాష్టారల్‌ బ్రాతల్‌ ఆవ్‌ తెలుతు ఆంగ్ల గ్రంథం. ఇందులోఆంధ్ర శబ్దం గురించి ఆయన కొంత చర్చ చేస్తూ ౧6 ౪౦/6 శగ6[౧/4 15 ౧౦ 604016 [౧0౪/0 2౦ 6 ౧4౭౧౧6 0₹ 4 ౧4266 49 016 25 ఈ16 ౪6616 తీర్రర 2౧6 16 5600/ 0 54255602, గి2గ2666 1౧ 16 4162764 5/20గ౧2౧౫2 9065 10 500% 46 200046 116 7” 686. 7౧6 ౪6౯6 8 ౧268 04/2౧ 046 625465 1009 50601600 0౪1౧6౮౧౪29 21000 ౪/11 50౧6 200/౧1810241 [1065 ౦01 1౧౮1. అని పేర్కొన్నారు. “అంధ్ర శబ్దం నిస్సందేహంగా జాతి పరమైనదే గాని, భాషాపరమైంది కాదని దీన్ని బట్టి అర్ధం అన్రతోంది. ఈ ఆంధ్రజాతి భారత దేశంలో వైదిక ఆర్యులతో సమకాలిన జాతి అని కూడా మవాదేవశా స్రీ స్పష్టంగా పేర్కొన్నారు. ఐతరేయ బ్రావ్మణంలో హరిశ్చంద్రుడి కథలోని శున్నోపుడి వృత్తాంతం ఇందుకు ఆధారంగా ఆయన చూపించారు.. క్రీ. పూ 7వ శతాబ్దంనాటిది ఐతరేయ బ్రావ్మణం అని పండితులు భావిస్తున్నారు. ॥ ఆర్యేతరులైన ఈ ఆంధ్రులు వింధ్యకు దక్షిణంగా ఉన్న ప్రాంతంలో ఇతర జాతులతో కలిసి జీవించి వ్రంటారని, ఆ తర్వాతి కాలంలో దక్కన్‌ పీఠభూమికి చేరినంటారనీ ఒక దశలో తమదైన రాజ్యాన్ని వ్యవస్థాపించుకున్నారనీ మహాదేమాస్తిగారి వివరణ. ం ఆంధ్రులు ్రాచీనులే అనటానికి ఎవరికి ఎటువంటి సందేహం లేదు. కానీ, ఆంధ్రులు మాట్లాడిన భాష ప్రాచీనం అనాలంటే మాత్రం నిరూపణలు, బుజువలు, సాక్ష్యాలు, శాసనాలు, పుస్తకాలు కావాల్సి వస్తోంది. మహాదేవ శా స్త్రిగారి ప్రకారం- * 15 115 ౧౧౩౧6౦౧ 100% 06 [౧౦౧౧ ౦0 ౪46 ౧౦౫౭౧౫౮1 ౪106 0 ₹16 శీగిరే[!19 1౧60 16 761404 006/౧€)/ 2౧6 61 65020119%గ6౧ఈ 0 2 10౧9600౧) ౧6/6 ౪౧16) 6164 1౧ 60 2 ౧౦౫6౫౪4 6౧౧0169 21 64/6 ఈ€61 ౧4౧౫6 10 ౪1115006౧ఈ)/ 25 ౪6|| 25 10 ౪16 ౧60౧016 11100 1౧ 1౬. 015 15 ౧౦౪ 106 0౧31౧2 1౧0200460౧ 0 916 +6164964/ ౧౦౪౧౬౫/ 421016 10 06 1౧04) 425 శీగ6[౧/౧25-” లాలా డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
ఉత్తరాదికి చెందిన శక్తివంతమైన జాతి ఆంధ్రులు. వాళ్ళు ఈ తెలుగునేల మీదకు చేరి ఇక్కడ రాజ్యాన్ని వ్యవస్థాపించారు. ఈ నేలకు, ఈ ప్రజలకు వారిశేరే చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయింది. ఈవిధంగా స్టానిక తెలుగునేల ఆంధ్రభూమిగా అవతరించిందని ఆయన విశ్లేషించారు.
ఆంధ్రుల భాషలో ఎక్కువ ప్రాకృత పదాలున్నాయని, వారు వచ్చి తెలుగువారితో కలవడం వలన తెలుగు కూడా సంస్కృత పదభూయిస్టం అయ్యిందని మహాదేమాస్త్రగారి వ్లోషణ. కానీ, ఈ ఆంధ్రులు కచ్చితంగా ఆర్యేతరులేకదా. ?. కాబట్టి (ప్రాకృతం వారి మాతృభాష అనడానికి వీల్లేదు. వారి అసలు భాష ఎలా ఉంటుందో తెలియదు.
కీశే ఏటుజారి బలంాయమార్రి గాడు తస అంధుల బర్మెళ అనే వ్యాసంలో ఆనాటి ఆంధ్రులు మాట్లాడిన భాష కూడా ద్రావిడ భాషలకు సంబంధించినదే అయిఉంటుందన్నీ అది నేరుగా వచ్చి పాలు-తేనెలాగా తెలుగులో కలిసిపోయి ఉంటుందని అన్నారు. ఈ రెండు భాషలు ఒకే కుటుంబానికి చెందినవేనని ఆయన చేసిన సమన్వయం చాలా సమంజనంగా కన్పిస్తుంది.
ఈ మహ్ల్లోషణ తెలుగు భాషలో ఆంధ్ర పదాలను తెలుగు పదాలలోంచి అనమరంగా ఏరి వెదకవలసిన అవసరం లేకుండా చేస్తోంది. రెండూ ద్రావిడ భాషలే అయినప్పుడు భిన్నమైన పదజాలానికి చాలాతక్కువ అమాశాలుంటాయి. కాబట్టీ తెలుగా ఆంధ్రమా అనే చర్చలు విలువ లేనివి అవ్రతాయి.
ఒకే తెలుగు పదానికి రెండు వేర్వేరు అర్థాలు వండటానికి ఒకటి తెలుగు అర్థము, ఒకటి ఆంధ్ర అర్ధము కావచ్చని కొందరు చెప్తారు. కానీ, మూల ద్రావిడ (లేదా) మూల తెలుగు రూపాలలోనే ఇలా రెండు అర్ధాలు కన్పిస్తాయి. ఉదాహరణకి తెలుపు అనే పదానికి ఒకటి ౪108 వోషణ రూపంలోనూ, ఒకటి 811 క్రియా రూపంలోనూ రెండు అర్థాలు మూలద్రావిడ భాషలోనే వండటాన్ని గమనించవచ్చు.
మూల ద్రావిడ భాషలోంచి విడివడింది తెలుగా ఆరా అనే ప్రశ్నకు కూడా ఇదే సమాధానం అవుతుంది. తెలుగూ ఆంధ్రమూ రెండూ మూలద్రావిడంలోంచి విడివడి తెలుగు భాషగా కలిసిపోయి ఉంటాయి. ఆంధ్రులూ, తెలుగు వారూ వేర్వేరుగా లేరు కాబట్టి వీటికి ప్రత్యేకమైన ప్రతిపత్తి ఏది కన్పించదు. మనం జాతిపరంగా ఆంధ్రులం, భాషవరంగా తెలుగువాళ్ళం ఈ రండు పదాలనూ వేరుచేసి ఆలోచించడం అనర్ధ దాయకం. తెలుగే ప్రాచీనం ------ాాలాా కు
తెలింగులు, తెలంగాణా, తెలగాణ్యులు (బ్రాహ్మణులు) తెలగలు(బ్రావ్మణేతర కులము) ఈ పదాలన్ని తెలుగునేల అనదగిన మొత్తం ప్రాంతానికంశటికి వర్తించేవే. తెలంగాణా అంటే మొత్తం తెలుగు ప్రజలు నివసించే ప్రాంతం అని అర్ధం. తెలుగు వాడ నిహాంచి” భూము అంతా తెలంగాణవే / ఆ తెబంగాణాలో శిషింబో వారంతా ఆంధులే కృష్ణాజిల్లా జగ్గయ్యపేట దగ్గర పరిటాల వజ్రాల గనుల వరకూ తన భూభాగంలోనే వుంచుకొని, నిజాం ప్రభువ్ర తక్కిన కోస్తా ఆంధ్ర (ప్రాంతాలన్నింటినీ (బ్రిటిష్‌ వారికి ధారాదత్తం చేశాడు. ఒకసారి నర్కార్‌ జిల్లాల్నీ ఇంకొకసారి రాయలసీమ ్రాంకాన్నీ (దత్తమండలం) దత్తత ఇచ్చాడు. అంటే తెలంగాణాలో కొంత భాగాన్ని బ్రిటిష్‌ వారికి నమర్చించుకున్నాడన్నమాట నిజాం. అలా నిజామ్‌ కారణంగా సాగరంధ్ర సీమ (ప్రజలు ఇంగ్లీష్‌ వారి ఆధీనంలోకి చేరిపోవాల్సి వచ్చింది. ఇక్కడ మరో ముఖ్య విషయం తప్పకుండా ప్రస్తావించాలి. రామాయణ, భారకాల్లోనూ, వురాణాల్లోనూ, బౌద్ద సాహిత్యంలోనూ అంధ్రులకు సంబంధించిన అనేక వోోషాలున్నాయి. అంధకుడి సంతతి ఆంధ్రులు అనేది జైన బౌద్ధ గ్రుథాలతోపాటు, పొందూ పురాణాలలో కూడా రూఢిగా కనిపించే విషయం. కానీ, ఈ అంధకుడి గురించిన చారిత్రక అంశాలను వెలుగులోకి తెచ్చే ప్రయత్నాలు సరిగా జరగలేదు. బహుశ్నా శైవ గ్రంథాలు అతన్ని అనురుడిగా చిత్రించిన విషయాలు మన మనసుల్లో బలంగా నాటుకుపోయి. ఉండటం ఇందుకు కారణంకావచ్చు. అంధకుడిని సంవూర్ణంగాఅధ్యయనం చేస్తే గానీ, ఆంధ్రుల మూలాలు అర్ధం కాన. ఆంధ్ర మనో విష్ణువ్ర తెలుగు వారి ఆరాధ్య దైవం. కృష్ణాజిల్లా శ్రీకాకుళంలో ఆంధ్ర విష్ణు దేవలయం ఉంది. శ్రీకృష్ణదేవాయలు ఈ దేవ్రణ్ణీ దర్శించుకొని స్వామి ఆదేశం మేరకు తాను ఆముక్తమాల్యద గగ్రంథరమకు ఉపక్రమిస్తున్నట్లు రానుకొన్నాడు. నేవ తలు వ్లాతన్హ, నా థావ తెలున ఖావ అది అన్టి థావలకన్నూ గొజ్బుది అని స్వామి తనకు స్యయంగా చెప్పను కూడా శేర్కొన్నాడు. ఆంధ్రులకూ విస్ణువకూ సంబంధం ఏమిటీ.. ? కొన్ని పరిశోధనాంశాలు విష్ణుని ఆంధ్రుల దేశ్రడిగా నిరూవిస్తున్నాయి. హిందూ సంస్కృతిలో విష్ణుశని ప్రవేశ పెట్టిన లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
వారు ఆంధ్రులేనని ఈ పరిశోధనలు చెప్పన్నాయి..ద్రావిడ భాష మాతృకలో (ప్రోటో ద్రవిడియన్‌ ఎవ్షాఅనే రూపం కనిపిస్తుంది. 1.౫, 2. 019, 9/62 అని దీనికి ద్రవిడియన్‌ ఎటిమాలజీలో అర్ధాలు కనిపిస్తాయి. ద్రావిడ వివ్లశబ్దానికి సమస్తం, కెద్దదైన గొప్పదైన అని అర్ధాలుంటేే ఆర్యుల ఎిజ్‌ శబ్దానికి సర్వవ్యాపకుడు అని అర్ధం కనిపిస్తుంది. "ఎశతీతి విష్థుః అని విషు శద్దాన్ని నిర్వచిస్తూ, "విష్ణుకు గల విళ్ళుమ్‌, విష్ణుః అను నీ రెండు నామంబులును వ్యాప్తీనే దెల్చుచునుండియు. విశ్వ శబ్బము వూర్రిని, విష్ణు శబ్బము. వ్యాశ్తీని చెప్పుటచే పునరుక్తి దోషము లేదు-" అని విష్ణు నహస్రనామాలకు పరాశరభట్టరుల భాష్యాన్ననునరించి చేసిన వ్యాఖ్య చెప్తోంది. బుగ్వేదంలో విష్ణువుకు సంబంధించిన వర్దనలు కేవలం 5 లేక 6 సూక్తాలలో మాత్రమే కనిపిస్తాయి. దేవకలందరికంటే గొప్పవాడు, ఊరుగాయుడు, ఊరుకర్ముడు, మూడు పాదాలు కలిగినవాడుగా కనిపిస్తాడు. భూమి, అంతరిక్షం, స్వర్గాలను ఈ మూడు పాదాలతో విష్ణుత ఆక్రమించాడు. ఈ మూడో పాదం స్వర్గానికి నేత్రం కాబట్టి. స్వర్గాన్ని బిష్హువదం అంటారు, సూర్యుడే తన వ్యాప్తి శీలాన్ని బట్టి విష్ణువ్రగా స్తుతులు పొందినట్లు కనిపిస్తుంది. బుతుచకాన్ని త్ర్వ్పోది ఈయనే. శుక్ల యజుర్వేదంలో విష్ణువ యజ్ఞానికి అధిష్టాతగా కనిపిస్తాడు. యజ్ఞమే విష్ణువగా కీర్తించబడింది. అయిత్సే ఈ విష్ణువు గురించిన అంశాలు బుగ్వేద అనంతరకాలంలోనే ఎక్కువ వ్యాప్తి లోకి వచ్చాయి. ఈ విష్ణున ఆర్యుల దేవతా... ? ఆర్యేతరులైన ద్రావిడుల దేవతా.. ? చారిత్రక దృష్టితో చూస్తే కొన్ని వాస్తవాలు వెలుగులోకి వస్తాయి. 5.!4చటర్జీ “006 తీగష౧ ౪15006,“ 16 90826106 0౧6 2 2 ౧౭౧౫6 101 116 580 ౪45 60101066 ౪|| 2 0(8/1612౧ 5104/ 606 ౪1న, *10||0 00 906 016 1246 [1౧644 ౧౦౦౧౩ 0 54౧/2 12/44/20౧4 అన్నారు. నర్చువ్వావవడు అయినో ఆర్యుల విళ్థుత నూడర్యుడికి బ్రతి డూనం. ఈ దేయని ద్రడల అంతరిక్ష దమ విజ్‌ (లూ విజ్ఞు డొవంతో కువ్రతోమం హలనో శూర్పునారాయణ డొవం ఏర్చ్పుడుంటుందలి భుర్డీగోరి వాయ 1912లోనే 8 గ 16 4౧01606 10614 10 016 266 01120025” అనే (గ్రంథంలో పి.టి. శ్రీనివాన అయ్యంగార్‌ విళ్థు అనేది నిన్ఫందేవాంగా బ్రావిడ వదమేనని రాశాడు. నూరుసంవక్సరాలనాటి ప్రకటన అది. అప్పట్లో ఆయన వాదనని ఎవ్వరూ తెలుగే ప్రాచినంలాలాలాలాలాలాలాలలతతతతతతతతతతతతపతత2త2ా
పట్టించుకోకపోవడానికి పొందూ దేవకలంతా ఆర్యులేననే ఒక అపోహ ముఖ్య కారణం కావచ్చు.
అనలు ఆర్యజాతి అనేది ప్రత్యేకంగా ఉన్నదా ? చటర్జీగారు “6011616 26 తిగ/డగ ఓ2గ౧6642665, 060 ౧616 19 ౧౦ గీగ/2౫౧ ॥డ66 “అని చెప్పిన విషయం ముఖ్యమైంది. ఆర్య భాష మాట్లాడిన ఆ నాటి ప్రజలు నార్జిక్‌ జాతుల వారే... ! అంతేకానీ, ప్రత్యేకంగా ఆర్యజాతి ఏదీ లేదని చటర్జీ గారి అభిప్రాయం. బుగ్వేదంలో చాలామంది ఆస్టాబుతులు (ఆర్యేతరులైన ప్రజలు) గురించి అనేక బుక్కుల్లో కనివిస్తుంది. వీళ్ళు ఆర్యులకుమొదటగా తారన వడింది సింధూ నగరాలలోనే.
౬.6 సీజంగరడం [౧.6 గం ర00౪61/1 & 111110౧027 0202 ఈ ముగ్గురూ రూపొందించిన “గ 16౪20666 [11500౧/ 0 1౧61" గ్రంథంలో “...016 1౧645 ౪2||16/ ౧౭౦౧16 ౪6/6 6116! 50౧6౧2౧౩ 0౧ 0/౧2౪/161209. 0౧696 ౧4౫0 [౧120695 ౧౧౫|౦౧౧ ౧2౪6 066౧ 166౧- 6641! 0? 6198౧6౧౬ 116 ర౧2౪164120౧5 4౬ ౦0౧6 1౧౧6 1౧౧4011661 16 ౪౧౦16 0 1౧612, 1౧౦1461౧09 6౦6 ౯6౧20, 510601 2౧రే రి2|40015010 206 6464411 ౧16౧2666 €0 14650006101. 106 30 46 0/౧1/1610 [2064296 15 5€1॥| 90016౧ 0౫ 6౧6 8గ4110! ౧6౦౧16 ౦0 84140015120 15 181660 10 16౧6 966౧60) (0 ౪115 ౪4౫” అని పేర్కొన్నారు.
సింధు నగరాలలో నివసించిన ప్రజలు సుమేరియన్లు గానీ, ద్రవిడియన్లు గానీ
- అయి ఉండాలి. నుమేరియన్లు ద్రవిడియన్లు ఒకరే కావచ్చు కూడా. ద్రవిడియన్లు ఒక దశలో వంజాబ్‌, సింధు, బెలూచిస్తాన్‌తో నహా భారత దేశం అంతా వ్యాపించి ఉండేవారు. క్రమేణా మ్మో మెసపొటేమియా మకు వెళ్ళి ఉండాలి. ద్రావిడ భాషలలో ఒకటైన 'బ్రావుయీ'”ని బెలూచిస్తాన్‌ తదితర ప్రాంతాలలో ప్రజలు మాట్లాడుతూనే ఉన్నారంటే ఈ వాదనకు మరింత బలం చేకూరుతోంది." ఆర్య భాష మాట్లాడిన ప్రజలకు అడుగడుగునా ద్రవిడియన్లు ఎదురయ్యారు. ఆర్యులు వీళ్ళని దాన, దస్యు...ఇలా రకరకాల పేర్లతో విలుచుకున్నారు.. తమ కన్నా అత్యున్నత నాగరకులనీ, సంపన్నులనీ, బలమైన నగరాలు కలిగినవారనీ, వారి స్రీలు పాలతో స్నానాలు చేస్తారని... ఇలా వర్ణించుకున్నారు. లాం | జి.వి. పూర్ణచంద్‌
దాన, దస్యాది ఆర్యేతర ప్రజలు నంపన్నులుగా ఉన్నంత కాలం ఈ విధమైన 'ప్రశంనలు బాగానే పొందారు. సింధు నగరాల పతనం తర్వాత వర్తక వాణిజ్యాలు లేక ఈ దాన దస్యులే నల్లవాళ్లుగా, అస్పృశ్యులుగా, బాహ్యులుగా, బానినలుగా నిందించ బడ్డారు. అనాటి దాన, దస్యాది ఆర్యేతర వర్గాలది బతికి చెడిన వాడి పరిస్టితి. వీళ్లలో ద్రావిడులు కూడా ఉండి ఉండవచ్చు.
సింధు నగూల పతనంతో వ్యాపారాలు పడిపోయి, ఉత్తూదిలో ఆర్యుల ప్రాబల్యం "పెరుగుతున్న కొద్దీ ద్రవిడియన్లు దక్షిణాదిలో కేంద్రీకరించ సాగారు. అనతి కాలంలోనే కోల్పోయిన ప్రాబల్యాన్ని సాధించుకో గలిగారు.
నిజానికి మౌర్యుల పాలనవరకూ ఉత్తర భారత దేశమే సాంస్కృతికంగా, మత వరంగా, భాషా పరంగా పటిష్టంగా ఉంది. మౌర్యుల తరువాతే దానికి కష్టకాలం దాపురించింది. బాక్టీరియన్లు, శకులు, సిధియన్లు, కుషాణులు ... ఈ బార్చేరియన్‌ జాతులన్నీ ఉత్తరాదిని చుట్టుముట్ట సాగాయి. వీళ్ళలో చాలామంది తర్వాతి కాలంలో బౌద్ధులుగా వారారు. వీళ్ళ బారినించి ఆర్య ధ్మూల్ని సంరక్షించు కోవడానికి సురక్షిత స్థావరాలను వెదకుతూ ఆర్యులు దక్షిణాదికి వలస కట్టవలసి వచ్చింది.
పద్మినీసేన్‌ గుప్తా "అ60/ 6౫/ 116 1౧ ఉం౦0అం 1౧614 (గ్రుథులో 504190) 1౧౮612 0664%6 1౧6 46౧ (6016560౧620/6 0 ౧1౧6౪ 661- 6, 0661456 16౪29 ౧౫0౧6 5102016 2౧6 ౧1౦6 ౧౧౦౪6066” అని రాశారు.
ఉత్తరాదిన బర్బ్చరుల దాడితో మొదలైన అల్లకల్లోలం మరో వెయ్యేళ్ళ తర్వాత మొఘల్‌ చక్రవర్తుల దాడులతో మరింత అస్థిరతని సృష్టించింది. ఈ పరిస్థితుల్లో ఉత్తరాదిలోని ఆర్యులకు తెలుగు నేలే దిక్కయ్యిందట “8641164665, గిగ15085, శీస52గ౧5 2౧౮ 616౧౧6౧ ౪6౧౬ 506461) 0661456 0 06 1౧౪౫510౧95 1౧) 6 ౧౦౧౧, (266 ౧౦04115౧66 2౧6 ఉగ/౫గ౧9 ౧06406 2 ౪6100౧16 ౧0౧౧6 1౧ 6 ఉింరయగ గ౧6ం60గ౧౧ ౪౧100 9506101664 ₹[0౧) 16 క%/ 0₹ 8600911 10 ఈ116 &[౧2012% 564 2౧6 2గ౦01666 2 52016 (61/111566 6010106 ౪౧66 006 1౧౧౫౧19౧2౧ 60౪6416 14268 5061067 అన్నారు పద్మినీసేన్‌ గుప్తా ఆర్యులకు ఆంధ్రులు తలుపులు బార్లా తెరిచి స్వాగతం పలికారట.
ఆర్పూ భర్చాలలో అంధుల ధర్రూలు నంలీశం అయి కొత్త పొందూ ధర్ధుం
ఈ ఎిదంగా అమారెంబింది.అందద తెలున నల ఒకవేిక కామనే వోషంనారిటేజ్‌ తెలుగే ప్రాచీనం లాలా ల్‌
ఆఖ్‌ ఇండియా సిరీన్‌లో భాగంగా పి. చెంచయ్య ఆనే పరిశోధకుడు "2 ౧15600౧/ 76164664 16612646” అనే వ్యానంలో “ 016 7614045 ౧౧౫౫ ౧౫౪/6 0660 1౧ 6 8౧౦68 ౧25౬ 2 0/2/1601/20 ౧6౦౧6 ౧౦5- 56551౧6 2 ౧౦౧ శగ/౭౧ 64141౧6 046 ల/ 966౧) 60 ౧42/6 10510 61/ 0/8/16120 1066౧600/ ౪౭౧౧ 620౫ 1౧) ఈం గ5ళ0ంగ. 10115. 10/64! 6౧౧69, ఈ ౪6౧6 90 0౦౧౫౧18 తగ౭015664 1౧ ౧6|1- 8100౧, [2004106 206 ౬6164౧6, ఈ26 10! 4|| ౧౧2౦1621 ౧౪ నిం569 €౧6/ గజ/ 06 62666 25 గీగ/జ౧5-21000609%1 6061 1౧- 6186౧౦౪5 62౪16120 1౧౪46౧66 ౦0౧6004664 10 ౧21 | 961 1౬” ఇెలిశ వాడ ఒకప్పుడు ద్రదిడియ్ల్లే.. / ఆర్జేతరనంన్పుతీ మూసాలు కగిచూడే తాన్లీ తాల శకంలో వాళ్ళు తహ అర్బేతర ద్రావిడ నంన్యుతని బభులుథన్తోట్టు తనినిస్తోంద. బార్మతతయగం మెబలయ్యో నాటో తెలుగువాడు ద్రావిడ నంన్య్రటికీ భూరంగా ఉన్నాయ. బార్మితతో యగాలత వీళ్ళు వూర్రిగా ఆర్భీతరహాం బెందిననాడిగా తనివిస్తాడు. తలో వరంగాన్తూ భాఖా వరంగాన్తూ సావొత్పు వరరగా కూడా ఆడ్యల వ్ధాచనోల విబానాలనో తెలున ఎడ అలహోపు తన్తాడం దొట్టో యగంగాటికి తెలుచవాడ అన్నివిధాలా ఆడ్యులుగానో డన్హాడ. ఆంధ్రుల నొంతో ఆబాల వ్ధుయోరాలు ఆర్భూ దర్చాలుగా మొరజంతో ఎాళ్ళు ఆలయ్టూలుగా జోవింబిడానికి అబకాళాన్న బ్రింటి.” ఇక్కడ విన్సెంట్‌ స్మిత్‌ చెప్పిన అంశం ముఖ్యమైంది: 64౧౫ 1౧612౧ [115600/ 25 2 ౪౧౦16 61౧౧౦౬ 06 ౪16౪664 1౧ ౪116 ౧౭౧5౧6౮6, 6౧0! 6 ౧౦౧ తగగ 1౧50008005 0 16 50400 1666176 ఇ6- 6౧4266 776260601-” దక్షిణాదిలోని ఆర్యేతరుల చరిత్రని సమగ్రంగా విక్లేషిస్తే గానీ అఖండ భారత తొలి చరిత్ర నిర్మాణం సాధ్యం కాదు. లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
అంధుల ఎిళ్హువు - ఆర్భుల ఎిజ్రుత ౧౧౦630 గిడా149160 అనే పరిశోధకుడు మిథిక్‌ నిక్లైటీ వ్వార్లో జర్హల్‌
1035 జనమి సంచికలో "6016 ౧42౧౧6 ౦0% €06 606 ౪190౧6 2౧6 సంగ2- 168606” అనే వ్యాసాన్ని ప్రచురించారు. ఇది 18వ ఓరియంటలిన్స్‌ కాంగ్రేస్‌ (ఓల/660)లో చేసిన ప్రసంగపాఠం. యల్‌.వి. రామస్వామి అయ్యర్‌ దీన్ని ఫ్రెంచ్‌ నుంచి ఇంగ్లీష్‌ లోకి అనువదించి ఈ సంచికలో ప్రకటించారు. ఆంభ ఎిళ్రునే అనలు ఎఖ్టుభ్రఅని నిరూపించే ప్రయత్నం చూడు ఈ విద పరిశోధకుడు. డెక్కన్‌ భూభాగంలో ఆంధ్ర విష్ణుశ మూలాలను వెదికారాయన.
మహాంాష్ట్రలోని పండరీపురంలో విష్ణువుని వ్ఞాల పేరుతో కొలుస్తారు. విర్డు, విళ్ళోబా, విజ్ధ రూపాలు కూడా కనిపిస్తాయి. కన్నడంలో బ్‌ అంటే విష్ణువ. బిర్టు బిర్ధి, బిర్జదేవ అనే పేర్లున్న కన్నడ రాజులు కన్పిస్తారు. తెలుగు రాజవంశీకులలో ఖోజఅనే పేరు కనివిస్తుంది. బేతవోలు అనే ఊరు, త్రిభువనమల్ల బేతరాజు అనే కాకతీయ రాజ వంశీకుడి పేర్లలో బేత శబ్దం ఈ విధంగా విష్ణు నంబంధమైనదే కావచ్చు కూడా,
బౌద్ధ జాతక కథలలో ఘటజాతకం (పాళీ నెం. 355, 45థ, నంకిచ్చ జాతకం (పాళీ నెం. 530)లలో విష్ణు పేరు వెజ్ఞు లేదా మ్మో అని కనిపిస్తుంది. విధు, వెష్టు అనే ప్రాచీన నామాంతరాలుకూడా కనిపిస్తాయి. విధ-విష్ణు గానూ, వెధ-వెష్టుగానూ రూపాంతరం చెంది ఉండవచ్చు. మహా పరినిబ్బాన సుత్త (దీఘనిక- 2 ) అనే బౌద్ధ గ్రంథంలో వెథదీప (విష్ణుద్వీప) ప్రస్తావన ఉంది.
ఘటజాతక కథలో అంధకవెణ్ల్ణు పేరు కనివిస్తుంది. ఆంధ్ర విష్ణువుకు ఇది పాలీ భాషా రూపం. అంధక శబ్బం బౌద్ధ గ్రంధాలలో ఆంధ్రులకు పర్యాయంగా కనివిస్తుంది. ఆంధ్రవిష్ణువ వానుదేవ కృష్ణుడి పెంపుడు తండ్రి. ఈ కథ తెలుగు వారి గురించిన అనేక విశేషాలు చెప్తోంది. " తెలుగే ప్రాచీనం ఆలా
అర
ద్యుుడు బౌన్టీనో ఖ్రున్తుడి క
ఘటజాతక కథలో ఘటకుమారుడనే మంత్రికి బుద్ధుడు స్యయంగా కృష్ణుడి కథని చెప్పి నిర్వేదం పోగొడకాడు. ఈ కథలో దేవగర్భ, ఉపసాగరుడు దంపతులు, నందగోప, అంధకవెజ్ణు దంపతులు ముఖ్య పొత్రలు. కంనుడి బారి నుంచి తనకు పుట్టిన మగపిల్లల్ని రక్షించుకోవడానికి, దేవగర్భ తన పిల్లల్ని ఆంధక వెణ్ణు దగ్గరకు చేర్చి అక్కడ పుట్టిన ఆడ విల్లల్ని తన దగ్గరకు రప్పించు కొంటుంది. ఇది భారత భాగవతాలలో కథే...పాత్రలు, పాత్రధారులూ కొద్దిగా మారతారు. భారతంలో కథ బౌద్ధులకు చేరిందా... బౌద్ధుల కథ భారతం లోకి చేరిందా. .అనేది ప్రశ్న
ఆ విధంగా మొత్తం 10 మంది మగవీల్లలు వాసుదేవ బలదేవ చందదేవ నూర్యదేవ అగ్గిదేవ వరుణదేషవ అజ్బున పజ్ఞున ఘటపండిత. అంకుర... వీళ్ళంతా అంధకవెజ్ణు పుత్రులుగా పెరుగుతారు. దుష్టశిక్షకులుగా వీళ్ళని రూపొందించి కంనుని చంవించడంలో ఈయన పాత్ర ప్రముఖమైంది. జంబూద్వీపం యావక్తూ వాసుదేవ్రడిచేత జయింపచేస్తాడు అంధకవెళు,
ఈ కథకు మంచి ముగింపు ఉంది. తన కొడుకు మరణించడంతో దుఃఖంలో మునిగిపోయిన వానుదేశ్రడికి అతని తమ్ముడు ఘటపండితుడు మరణ రహస్యం వివరించి విషాదాన్ని పోగొడకాడు. భారత కథలో ఈ విధిని అర్జునుడి విషయంలో కృష్ణుడు చేసినట్లుంది.
"ఆంధ్రుడైన విష్ణువు (అంధక వెణ్ణు) సాధించిన విజయం ఇది" అని వ్యాఖ్యానిస్తాడు ఈ కథని ప్రస్తావించిన ౧౧౦౯ 62౧ క20/14510. ఈ విష్ణు ద్రావిడ నంబంధీకుడే అయి ఉండాలనేది ఆయన నిశ్చితాభిప్రాయం,
“కి ౧609007 1౧ ౪16) 6 2౧౦5621606 15 211664 ౪1510, 116 తీగిరగ/2, 600416 0౧% ౧26 0660 0 0/82/1120 0౧౮1౧” కృష్ణుడికి నంబంధించిన ఇలాంటి కథల్ని పోల్చి, ఆ ఎళువే పాలీ భావలో బెన్పీనో అంధక ఎ్హుత్రఅనీ, వానుదేవ్రడూ బలదేశ్రడూ లాంటి దేవకలకు వితృదేవత లేదా మూలదేవక అనీ అంటాడాయన.
ఈ బౌద్ధ జాతక కథలో చెప్పిన ఇంకా అనేక విషయాలు మహాభారత కథలోనూ కనివిస్తాయి. వానుదేవుణ్ణీ ఊరో అనే రాక్షసి (వార్ధక్యం) వీడించినట్టు లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
కవిత్రయ భారతంలో మౌనల పర్వంలో రాసిన విషయం ఇందుకు సాక్ష్యం.
కృష్ణుడి తమ్ములు, అతని పరివారం తాగిన మైకంలో ఒకరినొకరు నరుక్కొని చంపుకోవడం కూడా ఘటజాతకంలో చెప్పిన విషయమే. ఈ కథలు ఆంధ్రులలో బాగా వ్యాప్తిలో ఉన్నవేనని, మన నుంచే అటు ఆర్యులకీ, ఇటు బౌద్ధులకూ అంది ఉంటాయని ఊహించవచ్చు.
ద్వారకానగంన్ని మంత్రక్తులున్న ఒక గాడిద కావలి కాస్తుంటుంది. శక్రువ వచ్చినప్పుడు అది బిగ్గకగా అరవగాన్నే ద్వారకానగరం గాలిలోకి లేస్తుందట. వాసుదేవ్రడు వెళ్ళి ఆ గాడిద కాళ్ళు పట్టుకొని ప్రార్ధించి అది అరమూండా చేసి ద్వారకని జయిస్తాడు. వోందప్ర్రదంతటవూడు గాడిద తాబ్ళు వక్టుభన్నాడు అనే తెలుగు సామెత జనం నోట ఈ నాటికీ నానుతోందంటే ఘటజూాతకంలో కథ తెలుగునాట ఆ రోజుల్లో ఎంతో (ప్రాచుర్యంలో ఉండేదని అర్థం చేసుకోవచ్చు.
నాగార్జునకొండ శధిలాలో ఘటజాతక కథని చెక్కిన ఫలకాలు కొన్ని దొరకడం ఇందుకు (ప్రబల సాక్ష్యం,
బుగ్వేదం (8-72-8)లో "నజాత్యా" అనే పదం (6069 2౧6 ౧6౧ ౧౪/౭ 32/6 01010) కనిపిస్తుంది. ౧1౦ 0౧60653 -అంటేే ఏ జాతి ప్రజలకు అ జాతి దేవతలే ఉంటారు. రెండు వేర్వేరు జాతులు సంలీనం చెందినప్పుడు ఆ ఇద్దరి దేవతలుకూడా నహజంగానే నంలీనం చెందుతారు. విష్ణువ విషయంలోనూ ఇదే జరిగింది. ఆర్బేతడ్వల్రైో అందుల వషుత అడ్యల దర్రజయ్వాడు. ఆంధ్రులు న్వయంగా తాయ ఆడ్యులుగా తొరాడు.
ఇది బుగ్వేదం రూపుదిద్దుకొంటున్న దశలోనో, సింధు నాగకత చరమాంకం లోనో, డెక్కన్‌ భూభాగుంలోనో జరిగి ఉంటుందని భావించవచ్చు. ఆర్యుల అభిజాత్వం (4౧౭౧ ౧69) ఈ కథల్ని యథాతథంగా అంగీకరించనీయక పోవడంతో తరువాతి కాలాలలో అవి బౌద్ధ గ్రంథాల ద్వారా వెలుగులోకి వచ్చి శ్రంటాయి.
ఘతజాతక కథ కృష్ణుడి జీవిత చరిత్రని చెప్పిన బౌద్ధ గ్రంథం. హరివంశం, భాగవత వురాణాలు ఆర్యుల వాదనననుసరించిన (గ్రంథాలు.
పురాణేతిహాసాలు మన వారసత్వ సంపదగా ఎంత ముఖ్యమైనవో, పాళీ భాషలో పదిలంగా ఉన్న బౌద్ధ జాతక కథలు కూడా అంతే ముఖ్యమైనవి. వాటిని వదిలేయడంవలన ముఖ్యంగా తెలుగువారి చరిత్రని వదిలేసు కొంటున్నాం, తెలుగే ప్రాచీనం -ాం తూ
ఇంకా, టిబెట్‌ చైనా, సింహళాలలో బౌద్ధ గ్రంధాలు పరిశీలిస్తే ఎంతో విలువైన తెలుగువారి చారిత్రక సంపన్నత వెలుగులోకి వస్తుంది.
శాతవాహనులు తమని ఆంధ్ర భృత్యులుగా చెప్పుకున్నారు. వ్యూడల్‌ వ్యవస్థలో ఒక రాజవంశం తమని తమ ప్రజలకు సేవకులమని చెప్పుకున్నారంటే నమ్మలేము. ఆంధ్ర భట్ట అనే పదాన్ని ఆర్యులు ఆంధ్ర భృత్య అని వక్రీకరించి ఉంటారని కొందరు చెప్తారు. కానీ, ఆంధ్ర అంటే విష్ణువ (4౧64012, 116 ౪190౧0) కాబట్టి ఆంధ్ర భృత్యులంటే విష్ణుసేనకులనే అర్ధాన్ని ౧౧౦౧6౭౧ గ20/164516 ప్రతిపాదించారు.
కృష్ణుడితో ఆంధ్రులకు సంబంధాలు ఉండేవనడానికి సముద్రంలో మునిగిన ద్వారకతో వాణిజ్య వ్యవహారాలలో ద్రావిడులదే పైచేయిగా ఉండేదని 'ప్రొఫెనర్‌ యన్‌ ఆర్‌ రావ పేర్కొన్న పరిశోధనాంశాలే సాక్ష్యం. బౌద్ధ జాతక కథలో కనిపించిన అంధకవెణ్ణు ప్రస్తావన ఇంకా ఇతర మత (గ్రంథాలలో కూడా ఉంది. అందవడీ కజైలు
-
అంధకుడి సంతకే ఆంధ్రులయ్యారని జైన సాహిత్యం చెప్తోంది. బౌద్ధంలోంచి జైనంలోకి, జైనంలోంచి బౌద్ధంలోకి మతంమారి దేవతలఅ(గ్రహానికి గురై అంధకుడు అంధుడై పోయాడనీ, అతని సంతానంకూడా అంధులే ఆయ్యారనీ, జైనుల కథనం.
-
శైవ సాపాత్యంలో అంధకుడు శివపార్వతుల మూడన పుత్రుడు. పార్వతి ఒకసారి సరాగంగా శివుడి కళ్ళు మూసినప్పుడు విశ్వం అంతా చీకటి ఏర్పడిందట. ఆ నమయంలో శివుడి శరీరంలోంచి పుట్టిన వాడే ఈ అంధకుడు. పార్వతి ఆ శిశువుని పెంచవలనిందిగా హిరణ్యాక్షుడికి ఇచ్చిందట. ఒంటికాలు మీద తపస్సు చేసి వరబలగర్వితుడైన అంధకుడికి దుర్యోధనుడు, విఘానుడు, హస్తి అనే ముఖ్య అనుచరులున్నారు. వీళ్ళు ఒకరోజు పార్వతిని చూసి ఆమె ఎవరో తెలియక అంధకుడికి చెప్పారు.
అంధకుడు ఆ అందగత్తెను చెరబట్టే ప్రయత్నం చేయిస్తాడు. శివ్రడితో ఘోరమైన యుద్ధం జరుగుతుంది. అంధకుడి సైన్యాన్ని తిరిగి బ్రతికిస్తున్నాడని కోవించి శివ్రడు శుక్రుడిని మింగేస్తాడు. శినడి ఉదర భాండంలో మూడు లోకాలనూ దర్శించుకుని శుక్రాచార్యుడు తనను విడుదల చేయవలసిందిగా (ప్రార్ధిస్తాడు. శివ్రడు అతన్ని తన శుక్రుద్వారా బయటకు వదిలేస్తాడు. 'శక్రుడికి ఆకేరు అందుకు వచ్చింది. లారా డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
క గ్రీకు వురాజాలలో శీసి! 4౬౮5 తో హెర్కులన్‌ పోరాడిన కథ కూడా ఇలాంటిదే ! నేలను తాకిన (ప్రతిసారీ ఆంత్యూన్‌ మహాకాయుడిగా ఎదుగుతాడు. శివ్రడు అంధకుడితో పోరినంతసీపూ నేలమీద వడిన అతని ప్రతి నెత్తురు చుక్కలోంచి అనేకమంది అంధకులు పుట్టుకొస్తారని అందుకని శివడు అతన్ని మధ్యకు విరిచి నేలమీద అతని నెత్తురుపడకుండా ఒక పాత్రలో పట్టి అతని శరిరాన్ని ఎత్తి సూర్యర్మకి మాడి మసి అయ్యేలా చేస్తాడని శైవ సాహిత్యంలో చెప్పిన కథలాంటిదే ఈ గ్రీకు కథ. 'హెర్కులన్‌ కూడా ఆంత్యూన్‌ని ఇలానే గాలిలోకి అమాంతం ఎత్తి చంపుతాడు.
అంధకుడి గురించిన కథలు సేకరిస్తే ఇలాంటివి చాలా దొరుకుతాయి. తెలుగు నేల ఇతని కథలకు (ప్రధాన వేదిక కావడమే ఇక్కడ ముఖ్య విషయం. మరికొన్ని పరిశీలనాంశాలు కూడా ఉన్నాయి:
- అంధక విష్ణువు లేదా ఆంధ్ర మహా విష్ణువే హిందూ నంస్కృతిలో విష్ణువుగా
కనిపిస్తాడు.
- చరిత్ర యుగంలో అంధక విష్ణువల మీద శైవల దాడి ముమ్మరంగా జరిగినట్లు
ఈ కథలలో స్పష్టం అవుతోంది.
-
ఒకరినొకరు అన్యమతస్థుల్ని అసురులుగా చిత్రించుకున్నారని కూడా తెలుస్తోంది.
-
ఆంధ్ర అనేది జాతిపరంగానూ, తెలుగు అనేది భాషా పరగానూ, ఒకే ప్రజలకు
వర్తించే పదాలు
- ఆంధ్రులు వేరే జాతి ప్రజలనీ, వాళ్ళు ఎక్కడినుంచో వచ్చి తెలుగువారిలో
కలినిపోయారనే వాదన సరికాకపోవచ్చు.
-
అంధకులు లేదా ఆంధ్రులు తెలుగువారేనని, ఆదినించీ డెక్కన్‌ భూభాగంలోనే నివసించారని అర్ధం అవుతోంది.
-
తెలివాహ నది ఒడ్డున అంధక రాజ్యం ఉందని సిరివణిజ జాతక కథ చెప్పిన విషయం ఇక్కడ గమనార్హం.
-
అంధకుడు నూరుశాతం తెలుగు వాడు. స్వయంగా అతనే విష్ణువు. అతని చరిత్రని వదిలి ఆంధ్రుల చరిత్రని నిర్మించడం అనమ(గ్రం అవుతుంది.
-
ఆంధ్రుల సొంత నంస్కృతి, ఆచార వ్యవహారాలన్నీ ఆర్య దర్మాలలో నంలీనం చెంది, ఒక క్రొత్త హిందూ సంస్కృతి రూపొందేందుకు అవమాశం ఏర్పడింది. అది డెక్కన్‌ భూభాగంలోనే జరిగింది.
తెలుగే ప్రాచీనం లాలా డు
10, ఆంధ్రులకు సంబంధించిన కథలు అటు ఆర్య (గ్రంథాలలోకి, ఇటు బౌద్ధ జాతక కథల్లోకి సమనంగానే వ్యాపించాయి. ఎవరి దృష్టి కోణంలోంచి వాళ్ళు వాటిని మలుచుకొని ప్రచారం చేశారు. 11.అంధకుడు అనురుడనే భావంతో ఆంధ్రులు అతని కథల్ని తమ కథలుగా చెప్పుకోవడానికి ఇష్టపడి ఉండక పోవచ్చు. 10, ఆంధ విళ్ధుతని వండిత లోకం టీ తారహాం బోత ఎిన్హురింబాలో లౌలియడు. నోరు తొలుత వ్లిజడ్డి అని స్వామి న్యాయంగా చెళ్పుకన్లు తర్వాత తూడాన్దుందింబో లేకపోయాం మనం. రాఎరడుకలు - క్యరు భావ
తొరపంజు అంబటో ఎడుకలసాని.
మధ్యయుగాలనాటి తెలుగు సాహిత్యంలో ఈ కొరపంజు సామాజికంగా ఎంతో పలుకుబడి కల్లిన స్త్రీగా కన్పిస్తుంది. రాజుగారి అంఈపురంలోకి నేరుగా వెళ్ళగలిగిన చొరవ ఈమె కుండేది.
చాలా కథల్లో ఈ ఎరుకల స్త్రీ రాణిగారికి ఆంతరంగిక సలహాదారు. సాక్షాత్తూ శ్రీనివానుడికి పెళ్ళి రాయబారం నడిపిన పాత్ర కదా... ఒక కథని అద్భుతంగా మలుపు తిప్పడానికి ఎరుకలసాని పాత్ర ఎంతగానో ఉపయోగపడేది కవ్పలకి...
శ్రీనివాసుడు పద్మావతి విరహం తట్టుకోలేక ఎరుకలసాని రూపంలో రాజాంతఈపురం దగ్గర తిరుగుతుంటాడు. పరిచారికలు సోదిచెప్పడానికి లోపలికి రమ్మని విలిస్తే రాజణిగారు స్వయంగా వచ్చి పిలుస్తేనే వస్తానంటాడు. ఎరుకలవారికి ఆ రోజుల్లోగల గల సామాజిక ప్రతిష్టని ఈ కథ నూచిస్తోంది.
అభ్లిల భూతయల
లంగెల్లు భంగులు తెల్లంబుగాను
ఎడుకళ్లాళ వారమౌటద మమ్ము
యెరుకల వారని యందురో బెలియ-
అని, ఎరుకలసాని తమ పుట్టుపూర్వోత్తరాలు ఘనంగా చెప్పుకున్నట్లు వెంకటరాయకవి లేపాక్షి జలక్రీడలు అనే కావ్యంలో వర్ణించాడు. ఆలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
ఈ నృష్టిలోని అన్ని విషయాలు తమ ఎరుకలోనివేనంటుంది ఎరుకలసాని..
ఎరుకల స్త్రీకి చక్కని బౌషధ పరిజ్ఞానం కూడా వ్రంటుంది. అడక్కుండానే వైద్యం చెప్పంది. మూలికల్ని గుర్తువడ్డుంది.
చేతులు చూసి భవిష్యత్తు చెప్పంది. ముఖం చూసి మననులో మాట బైటకు లాగేస్తుంది. తాతముత్తాతల ఆత్మలతో మూట్లాడి, పితృలోకానికి తానో నంధానకర్తగా కన్పిస్తుంది.
తన వేషథారణతోనూ, మాటల చమత్కృతితోనూ ఎదుటివాళ్ళని ఎత్తి అమాంతం తన నడుంమీద బుట్టలో ముయ్యగలుగుతుంది. ఎరుకలు నుమేరియన్‌ లా... ?
ఎరుకలు తాము మాట్లాడేది కురు భాష అని చెప్పుకుంటారు.
నుమేరు అస్సీరియా భాషల్లో మెరకనేలల్ని కర్రు అనీ, వల్లపునేలల్ని తడ అనీ పిలిచేవాళ్ళు. రాంభట్ల కృష్ణమూర్తిగారు సుమేరియన్‌ నంస్కృతి గురించి ఎన్నోవిలువైన రహస్యాలను వెలికి తెచ్చిన పరిశీలకుడు. తెలుగు - వుట్టువ్రార్యోత్తరాలు అనే వ్యాసంలో ఆయన ఈ జ్యడ్రు త్యడ్ర పదాలను మ్ల్లోషించారు
-
మేరు పర్వతం నుంచి బయలుదేరిన సుమేరియన్లు నైలూనది ఎగువన కొండల మధ్య తమ రాజధానిని కట్టుకున్నారు. ఆ పట్టణానికి ఠక్యరు అని పేరు పెట్టుకున్నారు.
-
అలాగే కాస్పియన్‌ నముద్రం పక్కన ఉన్న పల్లపు ప్రదేశంలో మరికొందరు నుమేరియన్లు నగరాలు నిర్మించుకున్నారు. ఇవి సముద్రతీరపు పల్లపు భూములు కాబట్టీ వీటిని తరు భూములు అన్నారు.
-
సుమేరియన్‌ అస్సీరియన్‌ భాషలో కీ" అంటే భూమి. ఈ పల్లపు ఖ్యడు' భూమికి ఖడ్చీ ' అనే పేరు ఇలానే వచ్చింది. బర్చీ? కర్కుమేనియా' "పేర్లకు ఇదే కారణం.
శీ కరు త్యురు పదాలు మన తెలుగునేల మీద కూడా చాలానే కన్పిస్తాయి. గోదావరి, కృష్ణాడెల్డా ప్రాంతాలలో పల్లపు గ్రామాలను తుర్రులని మెట్ట గ్రామాలను కుర్రులని పిలుస్తారు. ఆదుర్రు, యలకుర్రు, మొగల్తుర్రు, కేశనికుర్రు, బోడనకుర్రు, పేర్లు ఇలాంటివే. తెలుగే ప్రాచీనం --ాలాాాలాంాా రా
ర) ద్యరులు వడ్తులుగానూ, త్యురులు తుడ్రులుగానూ మారిన గ్రామాలూ ఉన్నాయి. కలువకుర్హి తుంగతుర్తి ఇందుకు ఉదాహరణలు. అనవేమారెడ్డి దృజ్యవరం శాననంలో కుర్తి దేశప్రస్తావన ఉంది. జూబీనాంధ్రో వార్మితత భూగోళం గ్రంథంలో కుందూరి ఈశ్వరదత్తుగారు దీని వ్రస్తావన చేసారు. మలావ వారీతర్చో కీర్తీ దగామాయ మేభితే... 'మలాపహారీ పాపనాశిని" కృష్ణానది ఒడ్డున కుర్తీదేశంలో ద్ధుద్దాటంం అనే గ్రామం ఉన్నట్టు ఆ శాననంలో పేర్కొన్నారు ఈ శాసనంలో ఇంకా 'పెరిశపల్లి, కాపవరం, దగ్గుమిల్లి అనే ఊళ్ళపేర్లు కన్పిస్తాయి. ఈ ఊళ్ళన్నీ కృష్ణాజిల్లా గుడివాడ పరినరాల్లో ఉన్నాయి. దృజ్యవరం జుజ్జువరంగా విజయవాడ, మచిలీపట్నం బస్సు దారిలో కన్పిస్తుంది. బహుశా గుడివాడని తుడ్తి దేశంగా వ్యవహరించి ఉంటారని ఈశ్చూరదత్తు రాశారు. భరిఅంటే, మెట్టప్రాంతం. కురుగణాల విస్తరణ ఈ విధంగా నైలునది దగ్గర కుర్రు నుంచి మెడిటరేనియన్లు లేదా ఫినీషియన్లు వ్యాపనం ప్రారంభించారనీ, వీళ్ళు కురు ఆర్యగణాలకు చెందినవారనీ చరిత్రకారులు చెప్తారు. మెసపొటేమియా నుంచి సిరియా వరకు ఉన్న పిట్టయిట్‌ భూభాగాల్నికురు శబ్దంతోనే వ్యవహరించారు, ిద్దో అంటే వీరుడు అది వాళ్ళకు బిరుదునామం బహుశా ఇదే క్షత్రియ పదంగా మారి మహాభారత కాలంలో (ప్రాధాన్యతను నంతరించుకుని ఉండవచ్చు.వీళ్ళ స్థావరం భారతదేశంలో కురుపాంచాల భూములు. నిరియో-ఖినికి అంటే సిరియన్లు ఫీనీషియన్లు కలిసిపోయి ఏర్పడినపదం. ఈ మిశ్రమ భాషలో కసి, కిబకుష్‌ పదాలు కాశ్మీర్స్‌ హొందుకుష్‌ కిష్కింధ ఇలాంటి పేర్లన్నీ వీళ్ళ వలన ఏర్చడ్డవేనంటారు. వీళ్ళు మధ్య ఆసియా అంతా విస్తరించారు. చైనాలో శరణ”? అనే (ప్రాచీన నగరం ఉంది. టిబెట్‌లో క-ఖ్లీ నగరం కూడా ప్రాచీనమే. సంస్కృతంలో శిఖ అంటే. 67/2" (తలవరి అని. కసి+-2ఖ పదాలను కలిపితే, కష్షిఖఅవుతుంది. అంటే, కుషాణుల నాయకుడు అని అర్ధం. కౌళిక అనేది విశ్వామిక్రుడికి మరో పేరు. అది ఈ కష్షిఖలోంచే వచ్చి ఉండవచ్చు. అతని సంతతిలో ఆంధ్రులున్న నంగతి అప్రస్తుతం కాదు. లాలా డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
షేక్‌ అనే పర్షియన్‌ పదం క్షత్రియ అనే సంస్కృత పదం ఈ కష్టిఖ లోంచి ఏర్పడిన పేర్లేనంటారు. కేక్‌లు, క్షత్రియులు_క్రమతమ్ల ప్రాంతాలలో పాలక వర్గమే (౧౬11౧9 014౧).
శతి అంటే, భూమి. ఖట్టయిట్స్‌ (హిట్టయిట్స్‌) భూమికి యజమానులుగా ఏర్పడిన క్షత్రియులే కష్‌ అనో వదం ఇంకా ఇతర ావల్లో అనేక బోళ్లు కబ్పున్తుంది.
థజ్‌ - ప్రాచీన ఈజిల్ట్‌ పాలకులు ఇధియోవీయాలో రాజవంశ పాలకులు
కెర్‌ - అస్థనిస్తాన్‌ పాలకులు
క్‌ - పర్షియాలో అనువంశిక పాలకులు
త్వశ్త్ర - రోమన్ల అనువంశిక పాలకులు
ట్‌ - కాన్మిరీ పాలకులు
తీన్బుంధ- దక్షిణ భారత దేశంలో విస్తారమైన డెక్కన్‌ భూభాగం
త్షోతయ - భారదేశంలో అనువంశిక పాలకులు
తొబిల్బయి - పర్షియా లేదా ఇరాన్‌లో పాలకవర్గం
శాస్రోన్‌ - తొలి గ్రీకు పాలకులుత్నాన్లో _ స్పెయిన్‌లో ఒకనాటి పాలకవర్గం. ఫిడెల్‌ కాస్ట్రో పేరులో ఈ పదం ఇంకా నజీవంగా ఉంది.
కర్‌లోూ కీజర్‌- దీన్ని 62652! సీజర్‌ అని భ్రష్టరూపంలో పలుకుతున్నారు. ఇది కూడా కిష్‌ పదంలోంచే పుట్టిందనీ, రోమన్‌ 'ప్రభుతల బిరుదునామం అనీ అంటారు.
కెటుల్‌ జర్మన్‌ వ్రభుతల బిరుదునామం.
తాల్‌ గదగిగి = రష్యాను సుదీర్థకాలం పాలించిన ఆఖరి రాజవంశం.
డి.మెట్లక్‌ అనే పరిశోధకుడు. అమెజాన్‌ వెట్‌ సైట్‌లో ది ఆరిజన్‌ ఆఖఫ్‌ అమెరికన్‌ ఇండియన్స్‌ పేరుతో ఒక వ్యాసంలో ఈ వివరాలందించాడు. మహా కాశ్యవుడైన నూర్యుడి పేరున వావీ అంటే భరతవంశీకులేననీ ఈ వ్యానంలో ఆయన అభిప్రాయపడ్డారు.
అమెరికా ఖండంలో ఇంక్కా తయా అనే రెండు ప్రధాన తెగల ప్రజలు కన్పిస్తారు. ఈ పేర్లలో ఇంకా అనే పదానికి యక్ష పదానికి సామీష్యత ఉందని భావిస్తున్నారు. భారతదేశంలోనూ, చైనాలోనూ మెనపొటేమియాలోనూ ఎక్కువగా వ్యాప్తిలో ఉన్న కక్‌ వదం అమెరికాలో కూడా ఎంతో వినియోగంలో ఉంది. ఈ నిరూపణలుగమనించండి. తెలుగే ప్రాచీనం ----ాాటాాంా రు
11685102 = ఇంతా జాతీయులలో, అగ్రవర్జ ప్రజలు
-
కజ5[౧10 = అమెరికన్‌ అజ్డైక్‌ జాతి ప్రజలు
-
6250166! = మయా జాతీయులలో అ(గ్రవర్ణ ప్రజలు
ఉ) [25061042 = కారిబియన్‌, ఫ్లోరిడా ప్రాంతాలలో రెడ్‌ ఇండియన్లు.
-
గ40064= మెక్సికోలో పాలక వర్షం
-
న25%0౧566= మెక్సికోలో తారస్కాన్‌ జాతి నాయకుడు.
-
న455= ఇది అరిజోనా పదం ధనవంతుడని దీని అర్థం
-
16255104 = రక్షించే దేవత
-
గం50॥16046 = జూణీ తెగకు చెందిన పాలకవర్గం
ఉత్తర అమెరికా అండాన్ని 04/14//2 అంటారు. ఇది దజోర వదానికీ బాలా ద్లురగా ఉన్లోది. శైబల్‌ కువులు వజోంలోంచో ఏద్దుదాయి.
తబోదుడు య్యృక్షులరావా యృక్షులు ల్పుష్టాతీరంలో డెళ్టున్‌ భూభాగంలో ఖ్ఞిరనివాసాలు పర్దథబువన్నాడ. వీరి మాత్తుఖావు తెలుగు తావ్టు. మహేంద్రుడు అశోకుడి పక్షాన పల్లవబొగ్గం లేదా పల్నాడునుంచి(ఈనాటి గుంటూరు జిల్లా) సింహళానికి యక్షుల్ని నాగుల్ని వెంటపెట్టుకుని తీనుకు వెళ్ళినట్టు మనోమా మొదలైన బౌద్ధగ్రంథాలలో ఉంది.
ఎం.డి రాఘవన్‌ 1౧612౧9 1౧ 66/10౧656 గ1510//, 500166/ 2౧ 6౬146 అనే గ్రంథంలో ఈ నాటి శ్రీలంకలో తొలినాటి ప్రజలు యక్షులు, నాగులేననీ, యక్షులు మౌ తెగపేరుతో ఇప్పటికీ అక్కడ జీవిస్తున్నారని కేుర్కొన్నాడు.
కృష్ణాతీరం నుంచి బౌద్ధానికన్నా పూర్వమే అనేక మంది ప్రజలు శ్రీలంకకు తరలి వెళ్ళారని చెబుతూ, సాలి గోత్రీకులైన సాలంకాయన బ్రాహ్మణ కుటుంబాలుకొన్ని మహాసాలిపట్నం నుంచి శ్రీలంకకు చేరినట్లు అ గ్రంథంలో ఉటంకించారు.
క్రీశ. 50లో వెరిన్లక్‌ ఆఖ్‌ దభ ఎర్మితీయాన్‌ అనే గ్రీకు గ్రంథంలోకృష్ణా నదీ ముఖ ద్వార ప్రాంతాన్ని యసాలియా అని పేర్కొన్నారు. క్రీశ. 130లో టోలెమీ అనే (గ్రీకు యాత్రీకుడు కృష్ణా ముఖద్వారం దగ్గర వైసోలోక్‌నగరం గురించి ప్రస్తావించాడు.
ఈ మైసోలోన్‌ నగరం ఏది అనే విషయమై ఇంతవరకూ ఎవరూ సంతృప్తికరమైన వివరణ ఇవ్వలేదు. కానీ, రాఘవన్‌ గారు!౧61205 1౧ 6౪/1౦౧656 [119000/ 500166/ 206 6౪1146 గ్రంథంలో ప్రచురితం కాని ఒక ఊహాత్మక సిద్ధాంతంగా లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
అందించిన సమాచారంలో సాలి గోత్రీకులైన సాలంకాయనులు తమ కేరున కట్టుకున్న మహాసాలిపట్నం గురించి ప్రస్తావించారు. మైసోలోన్‌ నగరం మహాసాలిపట్నానికి గ్రీకు భ్రష్ట రూపం అయి ఉంటుందని మనం ఊహించవచ్చు. వబిలీవప్తుం అనో వేడుడు యనాసాలివట్హుం వూర్చుడూవం కావని దడా అర్ధం ఆవశ్రలోంది.
తెలుగునాట కృష్ణా తీరంలో వస్త్ర పరిశ్రమకు వీళ్ళు ఆద్యులని, మో వేంగి . రాజధానిగా కొంతకాలం తెలుగు నేలను ఏలారనీ, నంది గుర్తు కలిగిన సాలిగ్రామ జెండా వీరిదేననీ, వీరే మవాసాలిపట్నం నుంచి నుంచి సింహళం వెళ్ళి, అక్కడకూడా వస్త పరిశ్రమని వ్యవస్థాపించారని ఎం.డి రాఘవన్‌ వివరించారు.
ఇదే నిజమైకే సింహళంలో తమిళులకన్నా తెలుగువారే తొలి ప్రజలు కావచ్చని రుజువసన్రతుంది. ఈ సాలంకాయనులు గుజరాత్‌ కు విస్తరించి సోలంకీలుగా స్థిర పడ్డారని కూడా కొందరు పరిశోధకుల భావన.
ఎన్‌.ఆర్‌-బెనర్జి అనే వరిశోధకుడు- 006 60౧౧0౧0100 0 116 [1202110125 0౯506411 1౧61 అనే పరిశోధనా పత్రంలో -ఈ16 641/౧ 06౯1115 0 982146౧15620 ౧2౪6 066/గ 5696651664 10 ౧౧౦౪646 16 ౧6౦౭55&౧/ 11౧1౬ 29 2150 ౪06 1౧9౧1౧26౦౧ 1౧0/ 116 ౧౧6౩౩11016 6౦౧6౪౧౯ అన్నాడు.
1౧614 1౧ 6౪/|౦౧|65 1115606/, 506169/ 2౧6 64104౧6 గ్రంథంలో యం.జి.రామువస్‌ తెలుగు వారైన ఈ యక్షులు, నాగులు సింహళంలో బౌద్ధమత వ్యాప్తికి తోడ్పడినట్లు కేర్కొన్నాడు.
మౌర్య సామ్రాజ్య పతనం తరువాత కూడా బౌద్ధమతం ద్వారా నింహళంతో తెలుగు వారికి నంబంధాలు కొనసాగుతూనే ఉన్నట్టు అనేక ఆధారాలను ఈ (గ్రంథంలో ఆయన ఉటంకించారు.
ఈ నిరూపణలన్నీ తెలుగునేలకు సంబంధించినంత వరకూ ఆర్యగణానికి చెందిన క్షత్రియులకు, ఆర్యేతరులైన పూర్వ ద్రావిడులకు మధ్య నడిచిన సంబంధాలను విశ్లేషిస్తున్నాయి. తెలుగు ప్రాచీనతకు ఇవి చక్కని సాక్ష్యాలు.
2007, డొసంబర్‌ 10 ఈనాడు దినపత్రికలో వార్తా మకుటంగా అఆఖ్లివడు కోరం వరితవిన్తును వీల్ల న్లో అనే వార్తా కథనం ఎం.డి. రాఘవన్‌ పరిశోధనలకు సాక్ష్యంగా ఉంది. తెలుగే ప్రాచీనం --------ాలాాాా ౮
శ్రీలంకలో రోడ్లమీద కోతుల్ని పాముల్ని ఆడిస్తూ జీవిస్తున్న ఆఅవందంటికలు గురించి చామర్తి మురళీధర్‌ అందించిన సమాచారం అది. శ్రీలంకలో అముకుంటికలు గా పేర్కొనే వారిలో ముఖ్యంగా కురవ, వడ్డెర ఎరుకల తెగలకు చెందిన వారున్నారని శ్రీలంకలోని సామాజిక శాస్త్రవేత్తలు భావిస్తున్నట్లు శ్రీ మురళీధర్‌ రాశారు. శబ్దరత్నాకరంలో అహు శబ్దానికి " పాము" అనే అర్ధం ఉంది. అహుకుంటిక అనేది అహుకుండిక అనే నంస్కృత శచ్దానికి భ్రష్ట రూపం కావచ్చు. అంటే, పాములు పట్టే వాడని అర్థం. కాన్సీ తెలుగు ప్రజలు పాములు పట్టేందుకు అక్కడికి వెళ్ళి ఉండరు కదా...! కుంట అనేది భూ పరిమాణానికి నంబంధించిన పదం. అనువంటోకటు బహుశా తమది “నాగభూమి" అని, తాము కెలుగు వారిమని శ్రీలంకకు బౌద్ధమత ప్రచారంకోనం వివధ వృత్తులవారిని తీసుకు వెళ్ళారు. వారిలో నిర్మాణ పనివారు, వస్త్ర పరిశ్రమకు సంబంధించిన వారు, వైద్యులు, విద్యావేత్తలు , ఇతర వృత్తుల వారు అనేకులు ఉండి ఉంటారు.వారిలో సమకాలీన నమజానికి దూరంగా ఆదివానులుగా మిగిలిపోయిన వారు చాలామంది ఉన్నారు. తమ మాతృభూమి ఏదో కెలియక, తమ సంస్కృతి తెలియక, అనాగరకులుగొ మిగిలిపోయిన ఈ అవుకుంటీకలు కూడా అలానే, అశోకుడి కాలంలోనో, ఇంకా ముందో సింహళానికి తరలించబడినవారయి. ఉండాలి. అయికేే జాతులిలా వలన వెళ్ళడం చరిత్రలో కొత్త విషయమేమీ కాదు. ఆవ్రికన్‌ నహారా నాగరకత కాలానికే ఈ విస్తరణ ఉందని చరిత్రకారుల భావన, తెలుగు వారే ఇలా ప్రపంచ వ్యాప్తంగా విస్తరించి తమ భాషనీ, తమ సంస్కృతినీ అక్కడ వ్యాపింప చేసి ఉంటారని నమ్మవచ్చు. తెలున ద్రజలు బ్రాబీం. తెలున థఛావ(ాబీనం. తెలుగు నాగరకత ్రాబీనం. తలుగు నేలమీద. నుమేరియణగ్‌ నంన్యుతి మెనవొటోమియాలో తెలుగు సంస్కృతి, అలాగే తెలుగు నేలమీద నుమేరియన్‌ సంస్కృతులకు సంబంధించిన ఆనవాళ్ళు ఎన్నో కన్పించసాగాయి. తెలంగాణాలోనూ, రాయలసీమలోనూ కృష్ణాతీరప్రాంతంలోనూ రాక్షననూణ్ళు అని ప్రజలు విలుచుకున్న (ప్రాచీన కాలం నాటి నవూధులు కొన్ని బయుట వడ్డాయి. లాలా డా| జి.వి, పూర్ణచంద్‌
వీటిని _కైయ్లు అంటారు. కెద్ద గొయ్యి తవ్వి తలుపులు లేని ఒక రాతి గదిని కట్టి అందులో శవాన్ని ఉంచి ఆ వ్యక్తి పరలోక యాత్ర సుఖంగా జరగడానికి కొంత ఛాన్యం, కొన్ని ముంతలు, నాణాలు, పనిముట్లు, ఆయుధాలు, నగలు ఇవన్నీ ఉంచి పైన ఒక గూడు ఆకారంలో నిర్మించిన సమాధులివి.
వీరమిడ్‌ల తరహాలో చేసిన నిర్మాజాలు అవి. వీటిలో బంగారం, విలువైన వస్తుశలూ ఉంటాయని ఆశపడి తవ్వి, ప్రజలు వీటి ఆనవాళ్ళు లేకుండా చేసేశారు. దొరికినుతమేరకు, ఈవిధమైన సమాధులు ఇక్కడ తెలుగునేలమీడ అక్కడ బెలూచిస్తాన్‌లోనూ ఒకే రకంగా వున్నాయి. ఆప్టనిస్తాన్లో ఒకప్పుడు జీవించిన "'బ్రాహుయీ” భాష మాట్లాడిన ప్రజలు నుమేరియా ఇరాన్‌లకూ, తెలుగునేలకూ మధ్య సంధాన కర్తలుగా వ్రండేవారని స్పష్టం అవ్రతోంది !
డోర్నకల్‌, బేగంపేట, మౌలాలి, మధిర చింతకాని ప్రాంతాలలో ఇలాంటి రాక్షసగూళ్ళు (తైరన్‌ సమాధులు) చాలా దొరికాయి. వీటిలో దొరికిన కుండలు, ముద్రికలు సింధు నాగరకతలో దొరికినవాటిని పోలి ఉండటం చరిత్రకారులకు ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది. తౌలున నేలమీద ఈ ద్రజలు ఎవరు 7
ఎవరు తమ భాష ఇరు భాషగా చెప్పుకుంటున్నారో వారికి సుమేరియన్‌ తరహా సమాధులు నిర్మించుకునే ఆచారం ఉండివ్రండవచ్చు. ఎరుకలు తమ భాష తమ్మడు భాష అని చెప్పుకుంటున్న విషయాన్ని కుడు-క్మడు పదాల మధ్య సారూప్యతని మనం పట్టించుకోకుండా వదలివేసే విషయంకాదు.
చరిత్ర పూర్వ యుగంలో తెలుగు నేల మీద ఎరుకలు ఒకనాటి పాలకులుగా నిర్వహించిన పాత్రని వోేషించి పరిశీలించవలసి ఉంది. వాటికి సంబంధించిన లిఖితపూర్వక ఆధారాలు ఏమీ లేనప్పుడే పరిశోధకులకు నిజంగా చేతినిండా వని ఉండేది.
దొరికినంత మేర లిఖిత సాహిత్యాన్ని పరిశీలిస్తే కొన్ని విశేషమైన అంశాలు పరిశోథకుల ఊహలకందుతున్నాయి. తెలుగు చోళరాజు ధనంజయుడు వేయించిన తలివుళ్ళు శాన (4.౬౦౧/|| 221-25)లో ఎరికల్‌ అనే పదం ఒకటి కనివిస్తుంది. తెలుగే ప్రాచీనం అతత
ఇదే పదం మరికొన్ని ఇతర శాసనాలలో ఎరికల్సు ఎడిగల్‌ ఎడిగట్లు ఇలా కొద్ది మార్పులతో కన్పిస్తుంది. (తెలుగు మజుగులు- శాసనములలోని వివరాలు-పేజి.9)
ఈ పదం గురించి తెలుగు గోష్టి నభ్యులు చర్చించి ఒక నమగ్రమైన అర్థాన్ని సాధించారు.
-
ఎరికల్‌అనే పదంలో చివరి ఎల్‌ అనేది గౌరవవాచకం
-
ఎరిక అనేది వలిక (పాలకుడు) పదంలాంటిదే
-
ఎరియు అంటే, (వప్రజ్వరిల్లు, మండు, శోభిల్లు, శోభస్కరమైన అనే అర్థాలున్నాయి.
-
ఎరుకలు అంటే గౌరవించదగినవారు. ఎరుకలసాని కొయంజకి ప్రాచీన
- తెలుగు సాహిత్యంలో అంత గౌరవం అందుకే.
ఎరుకలు తమది కుర్రు భాష అని తాము కుర్రు జాతీయులమని చెప్పుకోవడం వెనక గల చారిత్రకాంశాలు పరిశీలనార్హం. కర్రు భాష తెలుగు భాషకు దగ్గరగా ఎందుకున్నది అనేది ముఖ్యవిషయం, ఎరుకలు తమిళులు కారని తమిళ పండితులు స్పష్టంగా తేల్చి చెప్పారు.
జి. శ్రీనివాన వర్మ అనే అన్నామలై విశ్వవిద్యాలయ పరిశోధకుడు గ 60౧౧౧డగ౪౮౪6 56/0 *6౧|62312 2౧6 4గ|| అనే వ్యాసంలో౪6/4 16212 ౧666 ౧౦౯ 06 €₹62466 29 2 612166 0 2౧|| అన్నాడు. ద్రవిడ భాషలన్నింటితో పోల్చి ఎరుకల భాషని పరిశీలిస్తేనే ఈ భాషమూలాలు తెలుస్తాయి.
తరు ఎరుకలు తమ భాష ఇటు తెలుగు అటు తమీళం రండూ కాదంటారు. బహుశా ఇది తొద థభావకు దగ్గరగా ఉండివ్రండవచ్చు. అయితే ఎరుకల ప్రధాన జీవిత గమనం అంతా తెలుగు మీదే నడిచింది.
తెలుగు నంస్కృతి పైన వారి ప్రభావం గణనీయంగా ఉంది. ఇవన్నీ పరిశీలనాంశాలే. లాలా డా జి.వి. పూర్ణచంద్‌
కుర్ర భాష రూపొందించిన తెలుగు పదాలు
డాక్టర్‌ సి, ఎ, వింటర్స్‌, డాక్టర్‌ వామోన్‌-టోత్‌-బేటర్‌ అనే పరిశోధకులు అత్యంత ప్రాచీన ఆఫ్రికన్‌ నహారా నాగరికత ఫైన వోషమైన పరిశోధన చేశారు. కీ.పూ. 5,000 ఏళ్ళ క్రితం ఆఫ్రికాలో నడచిన నాగరకతకి సహారా నాగరకత అని పేరు పెట్టారు. దాన్ని పూర్వ దశని ప్రోటో సహారా నాగరకత అని పిలిచారు.
5,000 ఏళ్ళ క్రితం ఆఫ్రికన్లు, వారి తర్వాత నుమేరియన్లు, ద్రవిడియన్లు దేవడు అనే అత్యున్నత శక్తిని గురించిన అవగాహనని ఎంతగా కలిగి ఉన్నారో వీరి నిరూపణలు సాక్ష్యం ఇస్తున్నాయి.
పల్లవరాజు సింహవర్మ వేయించిన శాసనంలో అొట్టి కొర్టాయ పేర్లు కన్పిస్తాయి. కోటయ్య, కోటీశ్వరుడు పదాలు ఈ కొట్టి దేవత పేరులోంచే ఏర్పడి వుండవచ్చు. వెదికితే ఈ భాషకు మూలాలు ఆఫ్రికన్‌ భాషల్లో కనిపిస్తున్నాయి. నుమేరియన్‌ భాషల్లో కనిపిస్తున్నాయి.
దేవ్రడి అంశలేని వాడు రాజు కాలేడని, ఈ భూమ్మీద అత్యున్నత శక్తిమంతుడు రాజు అనీ, రాజునీ-దేవుడినీ 'కో' అనే పదంతో వ్యవహరించుకొన్నారు. అత్యంత తొలి దశలో ప్రోటో నహారా ప్రజలు కో "శద్దాన్ని మొదట రాయికి వర్తింప చేసుకున్నారు. రాయి నుస్థిరతకు ప్రతీక అని. సహారా నాగరకత బాగా రూపు దిద్దుకున్న సమయంలో ఈ కో"వదం నుస్థిరంటూ ద్య(జితీ నంకతంగా మారింది.
లర్వాతి కాలంలో కవ్షయిట్లు ఈ వదాన్ని రావుకు వ్లైంవ బోూరని ఈ ఇర్ధ్రడు వరశళోదదలూ వేర్భాన్తాడు.
బెజవాడని రాజధానిగా చేసుకొని క్రీ.శ 849-892 మధ్యకాలంలో పాలించిన చాళుక్యరాజు గుణగ విజయాదిత్యుడు, అతని "సేనాని, మంత్రి కూడా అయిన పండరంగడు ప్రకాశం నెల్లూరు జిల్లాలలో అనేక విజయాలు సాధించారు.
వండరంగజు అద్దంకిలో వేయించిన శాననంలో 12 బోయకొట్టాల్ని జయించినట్టు పేర్కొన్నాడు. అట్టము లేక అట్టము అంటే, ఎత్తయిన మేడ. ఈ మేడ రాజుగారిదైనప్పుడు కురు భాషలో అది కో +-అట్టము = కోట్టము అవుతుంది. బహుశా, కొట్టము, కోట అనే తెలుగు పదాలకుఇది మాతృక కావచ్చు. తెలుగే ప్రాచీనం --ాాాాాాాాాాయు
ఈ పదం 12వ శతాబ్ది దాకా వాడుకలో ఉండివుండాలి. అద్దంకి శాననంలో వండరంగడు కొట్టింది పటిష్టమైన ఇలాంటి 12 బోయకొట్టాల్నేనని మనకు అర్థం అవుతుంది. అవి బోయలకు చెందిన కోటలు.ఈ బోయలెవరు ? ఏ కుర్రుభాష లోంచి కొట్టం అనే పదం వచ్చిందో ఆ భాష మాట్లాడిన ఎరుకలే కావచ్చు. బోయ కొట్టాలు
ప్రకాశం జిల్లా, నెల్లూరు జిల్లా, చిత్తూరు జిల్లాలలో ఈ బోయకొట్టాలున్నాయి. నెల్లూరు జిల్లాలో దొరికిన కొన్ని శాననాల్లో ఆనాటి బోయకొట్టాల వివరాలు చాలా కన్పిస్తాయి. శ్రీ కుందూరు ఈశ్వర దత్తు ప్రాచీనాంధ్ర చారిత్రక భూగోళం (గ్రంథంలో కొన్నిటిని ఉదహరించారు.
-
ఉదయగిరి రాజ్యమండల బోయవిహార దేశంలోపలను 'పెన్నకటక తీరమందున అనంత సాగరానకు పడమటను గుడకట్టు అనెడి బహుదూరము-
-
బోతా నీళ్ళలో నిచ్చిన గుంయళ్ళ పాటీ పొలములోనూ...
త. ఉదయగిరి స్థళ బోయనీండ్లలో మణువుపాడు.
-
ఉదయగిరి రాజ్యమందు జోయవీడి లోపలను కుడిచలపాడు.
-
బోవిళలోని మహిమలూరు.
ఈ శాననాధారాల్నో అనంతసాగరం వముహివులూరు. (గ్రామాలు ఆత్మకూరు(నెల్లూరుజిల్లా) దగ్గరవున్నాయి. గుమ్మళ్ళపాడు, మణువుపాడు (మనమడుగు) కుడిచలపాడు గ్రామాలు కనిగిరి, ఉదయగిరి పరినరప్రాంతాల్లో వున్నాయి,
ఈ బోయ రాజ్యాలలోని బోయలుతిరుగుబాటు చేసినప్పుడు వండరంగడు ఆ తిరుగుబాటుని అణచివేసి ఈ రాజ్యాల్ని స్వాధీనం చేసుకున్నాడనేది చరిత్ర. _
కంచిపల్లవ్రలకీ, వేంగి తూర్చుచాళుక్యులక్రీ, ఈ నెల్లూరు జిల్లా బోయకొట్టాలే తరచూ యుద్ధాలకు కారణాలయ్యుంటాయి.
పండరంగడికి 150 ఏళ్ళ ముందు నందివర్మ పల్గవమల్ల అనే పల్లవరాజు ఒక శాసనం వేయించాడు. అందులో ఉదయుడనే శబర రాజునీ, వృథ్వివ్యాఘ అనే నిషాదరాజునీ ఓడించి ఈ బోయ ర౮ాజ్యాలన్నింటినీ స్వాధీనం చేనుకొన్నట్లు పేర్కొన్నాడు. లాలా డా! జి.వి. పూర్ణదంద్‌
పల్లవ్రలుగానీ, చాళుక్యులుగానీ తాము బోయకొట్టాలను జయించ గలగడం గొప్పవీరోచిత కార్యంగా చెప్పుకోవటమే ఆనాటి ఈ బోయల శౌర్యానికి తార్కాణం.
ఈ శాసనాలలో బోయవిహారాలు, బోవీండ్లు, బోయవిళ అనే కేర్లు కన్పిస్తాయి. బోవీండ్లలో వీండ్లు అనేది వీడు(ఊరుకు బహు వదన రూపం. అలాగే బోయ వివార దేశంలోవినోరం అంటే, బౌద్ధథర్మాలు గట్టిగా వ్యాప్తిలో ఉన్న (ప్రేం అని అర్ధం.
దేశం అనే పదం క్రీ.శ17వ శతాబ్టి దాకా ఒక రాజ్యంలోని ప్రదేశం అనే అర్ధంలోనే కన్పిస్తుంది. విహారదేశం, విహారవాడ, విహారనగరి,(సింహాచలం) అనే పదాలు బౌద్ధయుగంలో బాగా వ్యాప్తిలో ఉన్నాయి. ఈ నిరూపణల్ని బట్టీ నెల్లూరు, ప్రకాశం, చిత్తూరు జిల్లాలలోని బోయ కొట్టాలు బౌద్ధయుగంలో బోయ విహార దేశాలుగా ప్రసిద్ధి పొందాయని, తరువాతి కాలంలో పల్గవ్రలు, చాళుక్యులు, చాళుక్యచోళులు శైవాన్ని ఇంకా ఇతరులు వైష్ణవాన్ని ఇక్కడ బాగా ప్రచారం చేసారని అర్థం అవ్రతోంది.
ఇంలకీ బోయలంబటో ఎవర వేటగాడు యోధుడు, నమ్మకస్తుడు, ప్రతాపవంతుడు అనే అర్థాలలో ఆనాటి బోయలు పరిశీలకుల ఊహకి అందుతారు. ఉగ్రనరసింహుడు తెలుగు జనపదుల నృష్టి?
భయంకరమైన క్రూరమృగాల మధ్య జీవించే ఈ ఆదివాసీ ప్రజలకు ఉగ్ర రూపులైన దేవతల్ని ఆరాధిస్తే సంరక్షణ, వ్రంటుందనే నమ్మిక సహజం. ఉగ్రరూపులైన కార్తికేయుడు, వినాయకుడు, వీళ్ళంతా శివుడు రూపాలుగా పూజలందుకుంటే, వరాహ, నరసింహావకారాలు విష్ణు ఉఊగ్రరూపాలుగా పూజింపబడ్డారు. నుందరమైన అమ్మతల్సి కారుణ్య స్వరూపాన్ని ఆరాధిస్తూనే వరమభయంకరమైన కాళికా స్వరూపానికై కొలుపులు చేసుకున్నారు.
శివభక్తుడైన పారణ్యకశ్యపుడు స్తంభాన్ని పగులగొట్టినపుడు, విష్ణువు ఆ స్తంభంలోంచి ఉ(గ్రనరసింహరూపంలో వచ్చి హిరణ్యకశ్యపుణ్ణి వధించిన కథ ఈ ఆదివాసీయులకు సంబంధించినదే !
తెలుగు నేలమీద బోయకొట్టాల ప్రాంతాన్ని 'పారణ్యక రాష్ట్రం'అంటారు. పిరణ్యకుడనే శైవ్రడి పాలన కారణంగా ఈ పేరు వచ్చిందని అంటారు. అతను అసురుడు అవనోకాదో తెలియదు. తెలుగే ప్రాచీనం ----లాలాాాంాా ఆ
మొత్తం మీద నరసింహ అవకారం కథలో హిరణ్యకశ్యపుడనే అనురుడు పరమత ద్వేషంతో ఈ స్తంభాన్ని (స్తంభదేవతా విగ్రహాన్ని) కొట్టడం వలన అమ్మ శక్తిని పుచ్చుకుని ఆ స్తంభంలోంచి విష్ణువ్ర వెలువడి హిరణ్యకశ్యపుణ్జి ఓడించాడు. 'స్తంభ విధ్వంనం' అనేది స్తంభ దేవతపైన జరిగిన శైవ్రల దాడిగానే భావించాలి. అది తెలుగు నేలపైన జరిగి ఉండేందుకు అవకాశం ఉండటమే' ఇక్కడ ముఖ్య విషయం. శిన్రడు లింగాకృతిలో పూజలందుకుంటే, విష్ణువ్ర స్తంభాకృతిలో పూజింపబడటం ఈ కథలో గమనించవలసిన ముఖ్య అంశం. స్తంభాన్ని దైవంగా ఆరాధించే ఆచారం ఆదివాసీయులలో ఈనాటికీ ఉంది. ఒరిస్సాలో 'కంబేశ్వరిని' పూజిస్తారు. సింహాచలంలో కప్పలా కరచుకుని స్తంభాన్ని ప్రార్థించి కోరికలు తీర్చుకుంటారు. స్తంభపూజ నాగరకుల వైదిక క్రతువ్రల్లో కూడా కన్పిస్తుంది. కంబవల్లి పేరుతో ఉపనయనం చివరి రోజున స్థంభపూజ చేస్తారు. శాస్రోక్తంగా జరిగే పెళ్ళిళ్ళలో ఐదవరోజున కంబవల్లి కార్యక్రమం ఉంటుంది. బౌద్ధ చైశ్యారామాలలో కూడా స్తంభానికి ప్రాధాన్యత వుంది. అమరావతి స్తూపానికి నాలుగు వైపులా ఐదేసి స్తంభాలు నిలబడి కన్పిస్తాయి. మొత్తంమీద శైనీకరులు స్తంభాన్ని దేవకా స్వరూపంగా ఆరాధించడం బౌద్ధానికన్నా ముందు నుంచే ఆదివాసీ (ప్రజలకుందని అర్థం అవుతోంది. ఈ స్తంభం బోర్లించిన గరాటులాగా, ఒక పిరమిడ్‌ ఆకారంలో శ్రండేది కావచ్చు. ఎజోడైనో సొరప్పుళళ్టువుడు శవటదుల శ్తంభాన్ని కొట్టడం న్తంభంలోని అవ్ముల్లి ద్వారా ట్లో నయపార్థించతొని ఉసరనించుడు పొరప్పాకప్పువుద్దో వొక్టుడం ఇట్ల్‌ రెండు వేర్చుడ తతాల ముద్దు భ్లూజనో నూబిస్తున్ను అంశాలు- వీఖన్లుంటీకీ తెలుగునేల వేదిక మే ఇట్టుడ విశేషం. లింగాన్ని పూజించే చెంచుల మీద ఇతర ఆదివాసీలు చేసిన ఆధిపత్య పోరులో స్తంభదేవత నృష్టి జరిగిశ్రండాలి. ఉగ్రనరసింహుడి కారణంగా స్తంభం విష్టువ జన్మ స్థానం అయ్యింది. కంబమయ్య, కంబరాయుడుగా తెలుగువారు విష్ణువును వీలుచుకున్నారు. కంభం లేదా కంబం అంటే స్తంభం. తెలుగు నేల మీద కంభం పేరుతో ఎన్నో (గ్రామాలున్నాయి. జిల్లా ముఖ్య వట్టణంగా ఎదిగిన ఖమ్మం పేరు కూడా కంభం వపదంలోంచే ఏర్పడింది. లాలా డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
స్తంభపూజ బ్రాహ్మణవాదుల నృష్టికాదు. ఆదివానీలనుంచే బ్రాహ్మణులు స్వీకరించి ఉండాలి. నాగరక సమాజంతో ఎక్కువ సంబంధాలున్న ఎరుకలే దీన్ని వ్యాప్తి చేసి వుండాలి. ఏమైనా అది తెలుగునేల పైన జరిగిన సృష్టే. ఎరుకల ఆధివత్యం నడిచిన కాలంలో వెలువడిన తెలుగు సాహిత్యంలో ఎరుకలకు సామాజిక హోదా అనేది స్పష్టంగా కన్పించడమే ఇందుకు సాక్ష్యం. తెలుగు నేల మీద కంభం 'పేరుతో అనేక గ్రామాలు, కంబరాయుడైన ఉగ్రనరసింహుడి దేవాలయాలు అనేకం వెలిసేిందుకు బహుశా వీరే కారకులు. +
తాంత్రిక పూజా విధానాలలో వారాహి, నారసీింహి అని వేర్వేరు దేవతా రూపాలు కన్పిస్తాయి. ఈ వరాహ నరసింహ అవతారాలు రెండింటినీ కలిపి, వరాహనరసింహా స్వామిగా ఏకరూపంలో పూజించే పద్ధతి కూడా బహుశా వీరి కారణంగానే రూపొంది శండాలి.
('ప్రనన్న నరసింహుడి కథని సృష్టించి, అతనికో చెంచులక్ష్మిని ఏర్పరచడం, చెంచుల్ని కూడా తమతో కలుపుకుపోయే ప్రయత్నాలు తెలుగు నేల మీద బాగా జరిగి వంటాయనడానికి చక్కని సాక్ష్యం. ఇందుకు ప్రతిగా శివుడు ఖైరవుడుగా ఉగ్ర రూవంతో ఇలా స్పంభంలోంచే జన్మించాడనే కథ ప్రచారంలోకి వచ్చి వుంటుంది.
(ద్రాక్షారామం, అమరావతి తదితర శ్రైవ క్షేత్రాలలో పెద్ద స్తంభం లాంటి శివలింగాకృతులు-- స్తంభపూజకు పోటీగా ఏర్పడినవేనని కూడా భావించవచ్చు. ఇవన్నీ ఊహాత్మకమైన ఆలోచనలు. వీటికి శా స్త్రీయమైన నిరూపణలు దొరికేవరకూ ఇవన్నీ ఊహలే! వాతలు యక్షులు అనుడులు తౌలుగో మూట్లాడాలా ౫
అమరావతి పాలకుడు వాసిరెడ్డి వెంకటాద్రైనాయుడుకి ఫెర్లుసన్‌ నమకాలీకుడు. నాయుడుగారి కారణంగా ఖబైటవడిన అమరావతి స్తూవంలోని ఫలకాలు దుర్వినియోగం అవ్రతున్నప్పుడు-(బిటిష్‌ అధికారులు వాటిలో కొన్నింటిని లండన్‌ మ్యూజియంకు తరలించారు. ఈ థల౯ాలవదో మైనో శిల్పాలలో కంచే నాగవాతి బజలు- వాళ్ళ డొవరలు వషణావణాలను జాగా ఆద్దుాయనం చోరనొవ్లెలనన్‌ వర్ధని తరేరియస్ర అన్నాడు. ఈ తరేరియళు ఎవడ... ? వల్లత భూత్తులైర తృడ శుంబి వ్య్భూననమేరయయనై/ నవేరియ్యన తెలుగూరిలో కనీపోయి తెలుశూరిలాగా వారిపోయి తెలుగే ప్రాచీనం టాడా
ఉండాలి. నువేరియన్‌ భాప్లా రూపాలు అనేకం ఈ నాటికీ తెలుగులో నజీవంగా జీన్లో వైచూన్ల్ని ఈ (గ్రంథంలో బివరె అద్వాయంలో గహానింబ వ్టు. 'ఫెర్గునన్‌ చెప్పిన దాన్ని బట్టి కృష్టా తీరంలో నముద్ర జీవ్రలుగా ఓడలమీద ఆ రోజుల్లో వి సృృతంగా వర్తక వాణిజ్యాలు నిర్వహించింది ఈ తురేనియన్లయిన నాగులే కావచ్చుననిపిస్తుంది. : తెలుగింట నాగేశ్వరరావ్రలో, నాగయ్యలో, నాగమ్మలో లేని ఇల్లు లేదంటే అందుకు కారణం నాగులు తెలుగు సమాజంలో అంతగా కలగలసిపోవడమే ! కృష్ణాతీరంలో నివసించిన తొలి ప్రజలలో నాగులు, యక్షులు, అనురులు ప్రధాన జాతులు. శాతవాహనుల కన్నా పూర్వకాలంనాటి మెగస్తనీను పేర్కొన్న ఆంధ్రనగరాలు ఈ ప్రాచీన జాతులు నిర్మించినవే అయి ఉంటాయి. కాలక్రమంలో వీళ్ళంతా వివిధ స్థానిక జాతులతో కలిసిపోయారు. బైటనుంచి వచ్చిన ఈ ఇతర జాతీయులతో సంబంధాలవలన తెలుగు వారి ఆచారవ్యవహారాలలో కూడా అనేక మూర్చులు చోటు చేసుకున్నాయి. సాశలు నర్చుతాజని తొాయగింబాడు. యళ్లలు నించావ్రాజు చూడ. మబివింద ఎాశడనో నాగరాప్తా తట్స్ఫీయవడనో యక్షరాజు తెలుతనాట న్నీభ్రులు, నమంాలిభలు తాబహ్టుతూడా / అనురులు శిపలింగారాదసో బోాడు. శువేరియన్లు న్తంథభవూజు (2/27 ౧౦౧//0) బోనవాడు. వద నంన్భుతి దూరమే తెలుగు నేలమీద టాడా శ్తంభాళ్టుతిలో అవ్భుఆఖ్లిని వూజించినట్లు యస ఊపొంబప్టు. బవలశా ఆ బ్రాబీన నుమేరియన్లు దడా ఇళ్టుడో అందరిలోలాటు తౌలుగో మౌట్లాడి దండపస్టు. ఎలాం డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
9(ాబీనో జాతులెన్నూ ఠలగలనిన తలుగు జాతి
సుమేరియన్‌ శిధిలాలలో ఆరాధన పొందిన స్తంభాకృతులు కొన్ని కన్పించాయి. ఫినీషియన్లు సూర్యుడు బొమ్మ చెక్కిన స్తంభాన్ని ఆరాధించారు. భగవంతుడు రాతి స్తంభంలో వ్రంటాడని ప్రాచీన రోమన్లు కూడా నమ్మేవారు. రెండు స్థలాల మధ్య భగవంతుడి బొమ్మ చెక్కిన స్తంభాన్ని పాతి సరిహద్దుల్ని నిర్ణయించేవారు. ఐర్లాండ్‌లో నేటికీ స్తంభారాధన వుంది. ఇజ్రాయెల్‌, గ్రీక్‌, తదితర (ప్రాచీన జాతులన్నింటిలోనూ స్తంభపూజ ఆచారం వుండేది.
జాతులు అనేకం కన్పిస్తున్నా వారి మూలాలు మేరు వర్వతంనుంచే మొదలయ్యాయి "మేరోః దక్షిణ దిగ్భాగే " అంటూ మన ఉనికిని అక్కడ నుంచి మొదలుపెట్టి చెప్పుకొంటాం మనం.
నుమేరు [ప్రజలు నాగరకత సముపార్షించుకొనే కాలానికి నమకాలీనంగా
భారతదేశంలో ఉత్తరాన సింధు నగరాలు దక్షిణాన ద్రవిడ నాగరకతలు మిల్లాయి. ఈ మూడు నాగరకతల మధ్య సంబంధ బాంధవ్యాలు కూడా నడిచాయి.
స్తంభారాధకులు ఆరాధించే స్తంభం సాధారణంగా వీరమిడ్‌ ఆకారంలో వ్రంటుంది. క్రింద అర్ధచంద్రాకారంలో పెద్ద మట్టు ఉండి, పైకి పోయే కొద్దీ సన్నగా కొనదేలి శ్రంటుంది. వెనక్షవైపున వెన్ను కోలగావుండే స్తంభం కాబట్టి "కోలవెన్ను" అనే కృష్ణాజిల్లా గ్రామం పేరు ఒకనాటి ఈ పూజనీయ స్తంభారాధనకు ప్రతీక కావచ్చు. తిరుమల మెట్టదారిలో వరాహస్వామి గుడి ఒకటి కన్పిస్తుంది. ఈ గుడిలో మూడు అడుగుల ఎత్తున ఇలాంటి వెన్ను కోలగా ఉండే స్తంభమే కన్పిస్తుంది. నేల మీద ఒక అడుగు ఎత్తున స్తంభం మీద వరాహస్వామి రూపం చెక్కి వ్రంటుంది. తిరుముల ఎరుకల సామ్రాజ్యంలో అక్కడ సాగిన స్తంభ పూజకు సాక్షిగా ఈ గుడి ఇంకా మిగిలి శ్రంది. పరిశీలకులు వెళ్ళి చూడవచ్చు.
తెలుగునాట ప్రతి ఇంటా కన్పించే తులసికోట స్తంభపూజకు సంబంధించిన ఆరాధనా వోషమే (ప్రతీ దేవాలయం ఎదుటా కన్పించే ధ్వజస్తంభం స్తంభపూజని పొందుతూనే వంది.ఆత్మబలిదానానికి గుర్తుగా వదయుగంలో కూడా యూపస్తంభాన్ని పూజించారు. తెలుగే ప్రాచినం లాలా ఆ
ఆనాటి ప్రాచీన జాతులలో తెలుగునేల మీద వికసించిన "ఎరుకలు" నిర్మించిన నంస్క్బృతి, ఆచార వ్యవహారాల (వ్రభావం ఈనాటికీ తెలుగు ప్రజలలో కొనసాగుతోందనేది ఇక్కడి ముఖ్య విషయం.
తొలుత నేలమీద ఇన్లీ బ్రాబీనో జాతులు కలగలనీ తెలుగు భావ తెలుగు నంన్మ్యుత్తి తెలును వనజీపసో వ్యావస్టలు ఏర్పడినట్లు యవ బళ్టుగా అరం ఆవలోంది.ఇని తెలుగు బ్రజల బాబీ నిలుత్రటద్ధం అనపగినో స్ష్రాలు. లలాటం డా| జి.వి. వూర్ణచంద్‌
అధ్యాయం 2 తెలు ఖాత - ఆంచనిత తెలు. "ఆలి ఆ ల క
తెలున అనో వేడ తెలశ లోనో ఉంది /
తెబుశు" అనే పదం సంస్కృత ' టిలింగొ లోంచి వచ్చిందని కొందరు... కళింగగ/తూగు లోంచి వచ్చిందని ఇంకొందరు... ఇలా తెలుగు భాషకి సేరుని కూడా సంస్కృతంలోనే వెదకి అందులోంచే వ్యత్పత్తిని త్రీసి చెప్పుకోవడం తెలుగు ప్రజల దురర్భృష్టం.
ఆ రాహిల్లో వండితలు నంన్యుతంతో తాదాల్ధం బెందాన్లి జకథునయా థావింబి ఉండపప్ట్రు, అద వాలు దాన్షరి వ్యాడరిన్యోగ్లా అత్రతందని అవుట్లో వాడు ఊసొంబి ఉండక వోయ్యుకాడా,
సంస్కృత భాష ఇండో యూరోపియన్‌ (లేదా) ఇండోఆర్యన్‌ భాషాకుటుంబానికి చెందినది. కానీ, తెలుగు ద్రావిడ భాషా కుటుంబానికి చెందినది కా... ? దీనురుని ర్రావిడ భాష మూలాల్లో వెదికితే దొరుకుతుందిగానీ సంస్కృత భాషలో వెదకటం దేనికి ? జి. బోనికోవ్‌ రూపొందించిన _ (ిడియన్‌ ఎబ్‌వాలజీ గ్రంధంలో తల్‌ అనే రూపానికి స్వచ్ళమైన నిర్మలమైన శుభ్రమైన అని అర్ధాలు కనిపిస్తాయి. ఇంకొ అనేక రూపాలున్నాయి. లీ బ్రోటో భుిడియన్‌ తల్‌ యూరేసీయాటిక్ష్‌ €/1౪/ (10 5% 1) ఇండోయూరోపియన్‌ ; 1611, 6||0 1116, అల్జాయిక్‌ ః (6164౧64) ౧౫౯26౧౮, 1116 కర్తివేలియన్‌ ; 41-621, 52, 500640 నాస్ట్రేటిక్‌ డిక్షనరీ (2363) ఈ= 50046 ౫|| భి నాబో తలశ తల తెలుగు రూపం: తెలుచు (మొక్కు తీర్చు ప్రార్ధించు) ఈ తెలుచు రూపానికి సంబంధించి ద్రవిడియన్‌ ఎటిమాలాజబికల్‌ డిక్షనరీ(34027) ట్ర ఇచ్చిన వివరాలు: త427:-]76(0: “1౪0౪ (౧66 ౩00 6160864;6614౧06; 661466౮ ౧౫౧; 16. 614౧864; ౧60౧6 6,66140 4 23౧6644266 - చాడా డా జివి పూర్ణచంద్‌
01.6619 76109660 ౧20(65 2౧2 161168) -161496 ౧౧2౧.26.621261| (౧౯౦2820-(10-౬61686. వ4276.(10ఈ1664: ౧0౧4156, ౪౦650౧10, ౧6౧౦6656 ౧4). 60 ౧౧) 6211601402 (౧) 61120202: 60 060, 25% ₹0/ 20101100 650. 201646. తెలుచు(ల్చు) పదానికి సూర్యరాయాంధ్ర నిఘంటువ్ర అందించిన విమాలు పర్శోలించుడి. ) తేళ్చు - తేర్చు, తేటగా, జేయు, ప్రసన్నత నొందించు, శాంతి పరచు, సంతుష్టి పరచు. 2)స్తుతించు, పొగడు 3) ప్రార్థించు, వేడు 4) భజించు, సేవించు ర) ఎజుగు, తెలిసికొను 6) తేలుచు, వోలలాడ్చు 7) మొక్కు, నమస్కరించు ర) బయలువడు, కనబడు 3. ప్రోటో తెలుగు: తెల్‌ తెలుగు: తెలుపు, స్వచ్చము, తెలియు [0 06 10౧౦౪౧, 4౧౦65000; ౧66౪6166, 1౧66111931016, ౦61% ౧01110, 6 5660, 6156076861, "691% 00౧5౦;045౧655, ౪66౧ ౧౧0౧౫ 51660, తెలివి: 1౧661106106, 1౧6611186066, 15640౧, ౧0౧5610౪45[0655, 11/611౧ఆ55, య66గ4|౧655, తెలివిడి ౪౧6656206106 , 1౧07026001 తెలిసికాను 10 ౪౧౮65626, గగ04 162/0, తెలువు 10 60౧గ౫౪౧|౧౫66 ౧౫౫6 100040, 1౧001, తెలుపు ౪౧116, ౪1౧106౧655 తెలువుడు [౧0౪/6696 1౧00012600, తెల్ల ౪౧16 ౧1210, 0216 6162! తెలుణ్‌ అనే రూప్రానికి 1౪1464 12094296 తెలుగు- తెలుంగు అర్థాలున్నాయి కుల్‌ ప్రోటో తెలుగు రూపానికి సంబంధించి 0౬0గి 3426 లో ఇచ్చిన విమాలు: 13426 ౫ (ఈమిళం) 761౮9౮, 14018, 61640025, 16110162 (౧2౦6 3౦0) ౪60౧౧౭4 (16౧0 40 62456 60 116 601/0, 12/ 041% [లలి 0 ౬|| 190. ౪/1 (15౧ 610(-౧-) €0 12/ 60౪/౧ గడ66 006 51660 షా 20 ]1(ఈమిళంం 1090, 214066, 1401620 , 61102గ, 161604 6౧౦4|౧€౧ ఈ61494 1209442696. 1614101620, 1614694002
[12 (చులయాళం) 14౧104 61696 ౧౦౪౧౯౧౧, 12౧9642096 21౧6 060016. [ఓ2(కన్నడు 16146౪, 161204, 18160064, +816664 120౧640266; 614092, 161162, 6614౧6౫.
ఈ నిరూపణలు తెలుగు అనే పేరు తెలుగులోంచే పుట్టింది కానీ, సంస్కృతంలోంచో, మరో భాషలోంచో పుట్టలేదని గబ్టిగా నొక్కి చెప్తన్నాయి. స్వచ్ళంగా, తేటతెల్లంగా, సుమధురంగా, నిర్మలంగా ఈ భాష ఉంటుందనీ, దీనికి వివిధ భాషలలోఉన్న అర్ధాలను బట్టి గ్రహించవచ్చు.
ఈ పదాలకు సమానమైన భావం, సమానమైన రూపం అనేక ఇతర భాషల్లో కన్పిస్తుంటే త్రిలింగం, త్రికళింగం లోంచి తెలుగు ఏర్పడిందనడం అన్యాయం.
తెలుగు అంటే చక్కగా వివరించి చెప్పడమే... బ్రాముయి లేదా బ్రూహుయి
పదానికి కూడా చెప్పడం అనే అర్ధం. ఈ సామ్యాన్ని గమనించాలి. ఈ బ్రూహముయీలు, తెలుగు వారూ ఆ రోజుల్లో చెప్పేవారి పాత్ర నిర్వహించి శ్రండాలి. ఇది సింధు నాగరికత కాలంలోనే జరిగి ఉండాలి. మరిన్ని వివూల్లోకి వెడదాం ! బ్రాహముయీలెవరు ? క్రీపూ.4&000 నాటో బ్రాహుయీ భాష ద్రావిడభాషా మాతృక లోంచి మొదటగా విడివడీ శ్రండవచ్చని ఆచార్య భద్రిరాజు కృష్ణమూర్తి ప్రభృతులు చెప్తన్నారు. ఆస్టనిస్తాన్‌వైపు సింధునాగరకత రూపుదిద్దుకోడం క్రీపూ. 8000 ఏళ్ళకే మొదలయ్యిందని బి.డి.కార్జి జె.యమ్‌. కజాల్‌ పేర్కొన్నారు. క్రీ.పూ. నాలుగు వేల ఏళ్ళ నాటికి దక్షిణ భారతదేశంనుంచి సింధు నగూల వైపు జాతులు విస్తరించి, ఆ నాగరకత రూపుదిద్దుకోవడంలో తమ వంతు పాత్ర పోషించారు. క్రీ.పూ.4&000 నాటికి బ్రాముయీ భాషతో పాటు సమకాలీనంగా సింధు నగరాలు కూడా రూపు దిద్దుకొంటున్న సమయం అది. సుమేరియా, ప్రాచీన ఇరాన్‌లలోని ప్రజలు ఆస్టనిస్తాన్‌ మీదుగా సింధునగరాలను చేరికే దక్షిణాది నుంచి ప్రోటో ద్రావిడ ప్రజలుకూడా అక్కడకు చేరుకున్నారు. తూర్పు నుంచి ప్రోటో ముండాజాతి ప్రజలు కూడా చేరి వండవచ్చు. సింధునగరూలలో బయటనుంచి వచ్చినవారిని అలా ఉంచితే స్థానికులనదగిన వారు బ్రాహుయీ భాష మాట్లాడిన ప్రజలు. కాబాట్టి బ్రాముయీలు ఆ రోజుల్లో ఆలయాల డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
వలన వస్తున్న ప్రజలకు నంధానకర్తలుగా వ్యమూరించి వుంటారు. తమదైన స్వంత థాషతో పాటు ప్రోటోద్రవిడియన్‌ దేవతలైన బ్ర్మ, మహేశ్వరుడు, కాళి (అమ్మతల్లి) వీళ్ళని ఆరాధించిన వారై వండవచ్చు.
బ్రాముయీలు ఈ నాటికీ ఆఫ్టనిస్తాన్‌ బెలూచిస్తాన్‌ ఇరాన్‌ పాకిస్తాన్‌లలోనూ ఉన్నారుగానీ, ఇస్లామీకరణం చెందడం వలన అలనాటి భాషా సంస్కృతుల్ని ఎంతమేర వాళ్ళు నిలబెట్టుకో గలుగుతున్నారనేది సందేహమే. అయితే తము మాతృభాష 'బ్రాహుయీ అనే చెప్పుకోవడం వేషం.
బ్రాముయీ భాషని ఖూవుయీ అని కూడా వ్యవహరిస్తారు. బుగ్వేదంలో (బూ శబ్దానికి మాట్లాడటం(10 506216 54౮/,1611) అని అర్థం. బ్రూమి, బ్రవీమి, బూహ్‌, బ్రువధ్వం, బ్రూతత్‌, అబ్రుమ, బుమూణ, బువాణ, ఇలా మాటలాడటం లేదా చెప్పడం గురించి వైదికచృందంలోనే అనేక ప్రయోగాలు కన్పిస్తాయి. మొత్తం మీద బ్రాహముయీ లేదా బ్రూహియీ భాషకు బెవ్పుడం అనే అర్ధం స్థిరపడినట్టు కన్పిస్తోంది. ,
ఈ చెల్టీవాడు భౌగౌళిక విషయాలు చెప్పి ఉండవచ్చు. భాషాపరమైన లేదా దేవ్రడికి సంబంధించిన విషయాలు కూడా చెప్పి ఉండవచ్చు. మొత్తుమీద అలా చెప్పగలిగిన వారిని బ్రావ్మాణులుగా వృమారించి ఉండము. బ్రహ్మ, బ్రావ్మాణ శద్చాలకూ, బ్రాముయీ అనే పేరుకి ఏమైనా సంబంధం ఉందేమో పరిశోధన కొనసాగమలసి ఉంది.
చెప్పేవారి పాత్ర పోషించారు కాబట్టి ఆ మూలపురుషుడి ముఖం(నోరులోంచి వచ్చారని బ్రాహ్మణుల గురించి చెప్పడానికి ఇక్కడ అన్వయం కుదురుతోంది. సింధునగరాలలోకి తొలిగా ప్రవంచిన ప్రోటోఆర్యన్‌లకు అక్కడి విషయాలన్నీ చెప్పి, మార్గదర్శకులుగా వ్యవహరించి ఉంటారు కాబట్టి వీళ్ళకి చెప్పువాడు (బూహియీలనే పేరు సార్ధకం అయ్యింది.
తెలుగు అనే పేరు కూడా తెలుపు (10 506116 520 1510) తెలియు (౪౧౮6౧561061౧6) అనే అర్ధంలోనే పూర్వద్రావిడ తెల్‌ రూపంలోంచి ఏర్పడిన సంగతి గమనార్హం. సింధునగరాల కాలంలోనే ప్రోటోతెలుగు ప్రజలు కూడా ఉన్నారనడానికి ఇది ఆశావహమైన అవకాశం కల్పిస్తోంది. తెలుగే ప్రాచీనం --------- ళా
౨ తెలున నంన్యుత థాదలి వరస్తుర వనివయం ఆర్య ద్రావిడ సంస్కృతులు” అనేకత్వమందేకత్వమును దర్శించు మమోదాత్త గుణ భూతములు" అని తూమాటి దొణవ్పగారు "వెళ్ళళ పద స్వరూప నిరూపణము" గ్రంథంలో చెహ్హా- "ఈ రెండు జాతుల వాగ్య్యవహారములలో పరస్పర వినిమయము 'ప్రవర్తికమయ్యిం" దన్నారు. ఇక్కడ వరస్పుర వినిమయం అనేదే ముఖ్య విషయం. ఇది మూడు రకూలుగీ |జరగే అమాశం ఉంది.
- పాలక - పాలిత సంబంధాలు
- మత వాణిజ్యాది సాహచర్యం ౩) సమీపవర్షిత్వం ప్రత ప్రవర” మూడు కారణాలలో ఏదో ఒకటి సంసర్గాన్ని తెచ్చినప్పుడు లక్షలో ఆదాన ప్రదానాలు ఆ నంసర్గ స్వభావాలకు అనుగుణమైన భావాలను బోధించే పదాలలోనే జరుగుతాయని దొణప్పుగారు సూత్రీకరించారు. పాలక పాలిత సంబంధాలవలన పాలనా వ్యవారాల శుజాలంలో పాలకుల భాష పాలితుల భాషలో ప్రవేశించే అవాశం ఉంది. మొఘల్‌ చక్రవర్తులు. ప్రవేశ 'కెట్టిన రెవిన్యూ పదాలే తెలుగునాట వాడకంలో ఉన్నాయి, (బ్రిటిష్‌ వాళ్ళు వాటి స్థానంలో ఇంగ్లిషు పదాలను చేర్చ లేకపోయారు. ఇంగ్లీషువారికి పాలనా పదాలు అధికంగా ్రైంచి వారినించి వచ్చినవేకదా... తతవరనమైన నందింధాలు ఆద్బాత్డుక నరమైనో క్ఞాలలో ఆదాశ్రదానాలథ తాయుం అశ్రతాయి. వాజోజ్బావరమైన నంబందాలలో జొత్రావ్తుశ్రలను తొత్రవ్లూలచ తెల్బిచహారి మాలు వ్యాశ్రిచెందతంటాయి. నడీన వ్లూత్పుం అంబో- ఒక్దొంతంలో మేర వేద వాతలు మలరిడరిస్తున్లువ్చుడ నిత్చన్చవరాలన నంబంధించిశమూలలోరూ అఆబారో వ్రూననోరాలథ నంబంధింబిన వదాలలోనూ నంన్ముతిీ నంబంధింబినో వదాలలాసూ ఆదాన దదానాలు ఉరిగోందుడ ఎక్కువ అమాశం ఉంది. లాలా డా! జివి. పూర్ణచంద్‌
ఆయా వస్తువోషాల అవసంన్ని బట్టి ఆయా భావాల ప్రాబల్యాన్ని బట్టి వాటికి సంబంధించిన పదాలు ఇటూ అటూ మార్పిడి చెందుకుంటాయి. అంత మాత్రాన ఈ భాషకు ఆ భాష తల్లి అని అనడానికి వీల్లేదు. అర్జు ద్రావిడ థాప్తా వ్రయార్తల బ్రజ్యుక్ష వర్ష నంన్లూల వాయుంగా ఆయా జాతుల వార్ద్యుషయోరాలలో వరన్థురవినివయం ఎరిగిందరి శాస్త్రమ్తేలు చ్తన్నాడ. ఈ నంఘ్లూజలకు అత్యధికంగా లాహ్రాఖావ తెలున. తెలుగూ నంన్కుత భాషల చద్దు ఆదాన ్రదానాలు ఎక్కుయా కన్పించపిమే ఇందుకు సాక్ష్రూం. ద్రావిడధాషా స్వరూపాన్ని అధ్యయనం చేసినప్పుడు తెలుగులో సుస్కృత పదాలు ఎక్కువూ ఉన్నాయనే కేరుతో తెలుగు భాషని పరిగణనలోకి తీసుకోకుండా పరిశోధకులు సము నకెడుతూ వచ్చారు. కాన్నీ పాణినీయ సంస్కృత భాషకు సమాన కాలంలో రూపొందిన టవలు మాటలాథవనో తెలుడలో నంన్యభ్టతదిిిినక్తెక్తూక్తత్ష నంన్భుత బ్రజలలో తెలుగ వారికీ గల నంబంధాలత తెలుగ ఖావ పొబాంవో నిదద్ధును. శోటోతలుగు బ్రజులు విజీతులూ కాద విజోతలూకాను. వాళ్ళు ఆర్వదజలవ నవాశపసులు. ఆడ్వలలో దక్షిణాదికి తతయబడియాడు అంలకన్లా ప్వాబింవ చేోహూడు వ్వావీంచియూడు కూడా. లౌకిక నంన్య్క్రతం- తెలుగు . వైదిక ఆర్యులు తాము వేదాలలో చెప్పుకున్న ఛందానికిగాని, తాము నిత్య వ్యమారంగా ఒకరితో ఒకరు మాట్లడుకునే భాషకుగానీ ఏ పేరూ కెట్నకున్నట్లు వేదాలలో సాక్ష్యం కన్పించదు. క్రీస్తుపూర్వం రవ శతాబ్టికి చెందిన పాణిని చెప్పిందే ఇందుకు ప్రమాణం,
- వైదిక(సంస్కృతు) పదాలకు వేదము-ఛందస్సులఅని పేర్లు,
- లౌకిక (సంస్కృత) పదాలకు భాష్క సంజ్ఞ అని పేర్లు. తెలుగే ప్రాచీనం -ాాాాలాాకాాా (5
పాణిని ప్రకారం భాష అంటే లొకిక పదాలను పలకడం అని! భందశి-వ్లో భాషపాయాతు- లో " అని పతంజలి కూడా పేర్కొన్నాడు. భందోవేర నంజ్ఞలో విలువ డిన వే శూలు- థాయాలోకనంజ్ఞలో విలయడినో లౌకీక శకాలు లొలి భోలో ఒకున్తే తాలాయనవంగా అనో మాడ్డులతో లౌకీకో నంన్భుత భావ డూసొందిందలీ తల్లాది నూర్చుశారాయణ శాశ్రిగారు చెప్పారు. లాటిన్‌ గ్రీక్‌ జర్మన్‌ ఇంగ్లీషు భాషలలో కన్పించే ప్రాథమిక పదాలు అనేకం ఛందో వేదంలోనూ (పిత-ఫాదర్‌ లాంటివి) కన్పించడానికి కారణం, ఆయా భాషల మూలపురుషులు ఒక కుదురులోని వారు కావడమో ఒక చోట సహజీవనం చేయడమో అయివుండవచ్చు. ఈ పదాలే జనసామాన్యం నోటపడి- వేరుపడుతూ- లోక శబ్దజాలం ఏర్పడి శండవచ్చునంటారు మల్లాది వారు. ఇందుకు ఆయన కొన్ని సామ్యాలు చూపించారు. “1. దేవానః అనే ఛందో వేద శబ్దం లోక భాషలో దేవాః అయ్యింది. ఇలానే బి - జై అస్మే - అస్మభ్యమ్‌ యస్మే - యుష్మాను ఇలా అనేక పదాలు ఒక నియమం లేకుండా లౌకిక భాషలో ఇష్టారాజ్యంగా ప్రయోగించబడటాన్ని గమనించి కాశ్యప, శాకల్య, శాకటాయన ఇలాంటీ మునులు లౌకిక భాషను సంస్కరిస్తూ వచ్చినట్లు పాణిని స్వయంగా కేర్కొన్నాడు. లకి"(ప్రజలు మాట్లాడుకునే సంస్కృతం) స్వేచ్చగా విజ్బంభించడం చూసి ఆర్యభాషను చక్కగా శాసించేందుకోసం పాణిని పూనుకున్నట్లు అర్థం అవుతోంది. అలా నంస్కారం పొందిన ఆర్యభాష సంస్కృతం. దాని వికృతి (సరళీకరణం పొందిన ముతక రూపం) శబ్దజాలాన్ని బెజ్చుత అన్నారు. అంటే, ఆనాడు సాధారణ ప్రజలు మాట్లాడిన భాష ప్రాకృతం. పాణిని కన్నా ముందే సంస్కృతం అనే పదం శ్రంది. దాన్ని పాణిని సార్ధకం చేశాడని తుల్లాది నూర్చుశారాయణ శఛాస్రిగారు నంస్కృత వాజ్మయ చరిత్రలో పేర్కొన్నారు. క్రీ.పూ.500 నాటి వరరుచి రాసిన ప్రాకృత వ్యాకరణంలో నంస్కృతంలోంచి శౌరసీనభావ్వ ప్రాకృతంలోంచి పైశాచిభాష పుట్టినట్లు పేర్కొన్నారు. ఎం డొ జి.వి. పూర్ణచంద్‌
ఈ భావలలో యరింతనంకరం కాదండా నంన్యుత థాని కుడీచేరిన వాడు ఎండోని. అలా నంన్యుత ఖావలో చోంపోయిన్‌ ఇతర” థాఖావదాలన్లీ అవుట సుంబీ నంన్కులో శక్టుడాలంగా చూరిపోయాయి.
ఈ నిరూపణలు కొన్ని ముఖ్యమైన అంశాల్ని గుర్తు చేస్తున్నాయి.
శ్రే ఆర్యావర్తంలో సంచరించిన కాలంలో ఆర్యుల మాతృభాష (జనసామాన్యం మాట్లాడుకున్న భాష ఛందోవేదమేగాని అక్షత" నంస్క్యృతభాష కాదు. సందూ కడపటి పరిణామం లౌకిక సంస్కృతం.
"2) సంస్కృతం వివిధ ప్రాకృత రూపాలకు తల్లి అయ్యింది. అవన్నీ సంస్కృత భాషా కుటుంబానికి చెందిన భాషలే ! వాటిలో బ్రావిడథాఖా భటుంబానికి చెందిన భాషలేవీ లేశ.
౩) లౌకిక భాష (సంస్కృతం) ఒక్కటే మార్పులు పొందిందనుకోనమరం లేదు. భూదోవేదం కూడా కొంచెం కొంచెంగా మారుతూనే వచ్చింది. మంత్రాలలోని ఉచ్చారణా కాఠిన్యం, శబ్బంలోని బిగువ బ్రావ్మాణాల నాటికి బాగా సరళం అయ్యాయి. వేదాంతంలోకి వచ్చేసరికి మరింత సడలాయి. లౌకిక భాషా మర్యాదలు వైదిక భాషలోకి చొచ్చుకు రావడమే ఇందుకు కారణం.
శీ) ఛందోవేద భాష రూపుదిద్దుకునే దశలో ఉన్నప్పుడే అంటే, ఆర్యావర్తంలోకి ఆర్యులు అడుగిడటానికన్నా ముందే ఇండో ఆర్యన్‌ భాషా కుటుంబానికి చెందిన అనేక భాషా పదాలు అందులోకి చేరిపోయాయి. సప్తసింధులోకి ప్రవేశించిన తర్వాత ఫూర్వ ముండా భాషా పదాలు, పూర్వ ద్రావిడ పదాలు కూడా చేరి ఛందోవేదాన్ని మరింత పుష్టినందించాయి.
ర కాలక్రమంలో పూర్వద్రావిడ భాష ఉత్తర, మధ్యమ, దక్షిణ ద్రావిడ భాషలుగా విడివడిన దోలోనూ, వాటిలోంచి తెలుగు, తమిళ, కన్నడ తదితర 24 భాషలురూపొందిన దశలోకూడా లౌకికసంస్కృత భాషతో సంబంధ బాంధవ్యాలు నడవడంతో ఎన్నో శబ్దాలు పరస్పర వ్యాపనం చెందాయి. తద్వారా, అటు లౌకిక సంస్కృతమూ, ఇటు ద్రావిడభాషా రూపాలుకూడా వదనంవళ్హ్రం "అయ్యాయి. అంట తోటో తెబుయగ నంన్యుతమా ఒకకాలంలో వుట్టి న్నేవాతల్లా కలిని వాలిని వెరగ త్రంటాయి. తెలుగే ప్రాచీనం
- క్రీ.పూ. 11వ శతాబ్దానికి చెందిన పాణిని సంస్కృత భాషకొక రూపాన్ని కల్పించిన కాలానికే ప్రోటో తెలుగు రూపొందిన వైనం గమనార్హం. తెలుత నంన్యుత . ఖావలు ఏకకాలంలో దూవ నూవ్హోతన్తే వసంవ్హోతనీ పొందడానికీ వరస్పురు నవాకరించుదన్హాయుడానికి ఇది స్మాళ్టుం.
"౧ పాణిని నలతూల్‌ అనే ప్రాంతానికి చెందిన వాడని చెప్తారు. జత్యదమోనాన్‌ బుద్ధి ఈ సలతూర్‌ ఆస్టనిస్తాన్‌లో ఉందని కేర్కొన్నారు. దీన్ని బట్టి పాణిని అటు "అవెస్తా% వైదిక సాహిత్యాలతోపాటు ఇటు బ్రాహుయీ భాషతోకూడా చక్కటి పరిచయాలు ఉన్నవాడేనని ఊహించవచ్చు ! ప్రోటోతెలుగు అప్పటికే రూపు దిద్దుకుని ఉంటే, దానితోనూ పాణినికి మంచి పరిచయమే నృండిన్రండాలి.
శిండు సోదాలలో అడ్యలు అనుడలు బ్రావుయీ థావ వొట్లాడిన్న భజలలో వౌటు తత్త భావూ డొవదిద్రుతాంటున్లు ప్రోటోతాలున తాట్లాడిన ద్రజలుకూడా ఉండేందుద అయాళాలున్నాయి.
అంటే ప్రోటో తెలుగ నంన్యుతమా ఒకౌలంలో శట్టి న్నేపాలుల్లా తలని వెలిని వెరిగి త్రంటాయని ఊపొంబో మళ్టు. తలునమాలా 7” నంన్ముత మూలా 7”
(ద్రావిడ భాషా కుటుంబంలోని భాషలన్నింటికీ మాతృక ఏ రూపంలో ఉండేదో మనకు తెలియదు. ఈ ప్రోటో ద్రవిడియన్‌ మాళ్ళకని పునర్నిర్మించే ప్రయత్నాలు బాగా జరుగుతున్నాయి. ఈ భాషల్లోని శబ్బజాలాన్ని ఏ అర్ధానికి ఆ అర్ధంగా ఒకో చోట చేర్చి భాషా శాస్త్రనియమాల ప్రకారం, వ్యాకరణ నియమాల ప్రకారం విశ్లేషించి కొన్ని మూలరూపాలను ఫునర్నిర్మించగలుగుతున్నారు.
ఫహర్వద్రావిడధాష ఎక్కడుందీ- ఎమ్లైనా చూశారా అని వ్యంగ్యంగా హ్నైాంచనసరు లేదు. ఏ భాష మాతృక్షనైనా ఎవైనా ఇలా ఊహాత్మకంగా పునర్నిర్మించ వలసిందే. అత్యధిక పరిశోధకుల ఆమోదం ఉన్నంత వరకూ అదే సత్యంగా కొనసాగుతుంది.్నే
ప్రోటో ద్రావిడ రూపాల ఆధారంగా చూసినపుడు తెలుగులో కన్పించే సంస్కృత వదాలు చాలా వాటికి ద్రావిడ రూపాలే మూలాలుగా తెలుస్తున్నాయి. అంటే, తెలుగులో కన్పించే చాలా సంస్కృత పదాలు తెలుగు పదాలేననీ, అవి సంస్కృతంలోకి చేరడానికి తెలుగు భాషగాని, ప్రోటో తెలుగు భాషగాని సహకరించి ఉండవచ్చని అర్థం జి డా॥ జి.వి. పూర్ణచంద్‌
తెలుగులో తరువు, శంభువ లాంటి పదాలు సంస్కృత భాషలో తరుః, శంభుః అని కనిపిస్తాయి. ్రిడియన్‌ ఎబిమలాజుకల్‌ డిక్షరీలో ఈ తణ రూపానికి నంబంధించి వివిధ ద్రావిడ భాషలలో ఉన్న పదాలు, వాటి అర్ధాలను పరిశీలించండి... లతత - తాడి
- తెలుగు - తారు, తాడు, తాటి ౧౭|౧౫ (66 2, తమిళం - తరాయ 5[006€ 90/06 00౧11/6 తెరుకు ౧6౫/ 1627065 . తెరుక్కు ౪6, 50/04 తారయ్‌ (౦-౦౦౧౪౬ 1766 కట్టు, తట్టాయ, తంటు 514216, 548౧1, 56211 0 0౧21౧ ౩. కన్నడ - తార్‌ ౧౫2|గ/౫ ౦0 1066౪4 ౧41౧ శ తుళు - తారి(తాలి ౧౫1౧౧౫౫ 166
- మలయాశర - తరల్‌ (ఇ) 01/16 ౧౦౭
- కొండ - తారాయి 6౦-60౦గ౧౪€ 166 7 కొలామి - తారి ౧14౧౧21౧
- కుయి - తారి ౧12౧1310 ఈ పదాల పట్టికని బట్టి సంస్కృత తరు- ద్రావిడ భాషల్లోని ఈడ తార్యు తాడి తరాంయగ్‌ ఇవన్నీ ఒకే కుదురులోంచి పుట్టి ఉంటాయని ఊహించవచ్చు. ఆ మూల రూపం ఏది? జి. బ్రొనికోవ్‌ రూపొందించిన ్రవిణియన్‌ ఎటియాలజి గ్రంథంలో ఈ తాల్‌ రూవం గురించి కొన్ని ముఖ్యమైన వోషాలు పేర్కొన్నారు. . ప్రొటోనార్త్‌ ద్రవిడియన్‌ -"తార్‌ " ప్రొటో సెంట్రల్‌ ద్రవిడియన్‌ -"ఠార్‌ ప్రొటో సదరన్‌ ద్రవిడియన్‌ -"తార్‌ " ఈ మూడింటికీ మూల రూపంతాల్‌ ఒక్కటే కావటం వోేషం. . తెలుగునాట తారొ రూపాన్ని తాడిష్టోకూ, కేరళ- తమిళనాడులలో కొబ్బరి చైకూ, కొలామి భాషలో అరటి చెట్టుకూ అన్వయించినట్లు అర్ధం అవ్రతుంది. తర్‌-+-వ్‌.-ఉ- తరువు రూపంలోని తర్‌ శబ్దాన్ని చెట్టు అనే అర్ధంలో సంస్కృతంలొకి స్వీకరించి తెలుగే ప్రాచీనం రాడా
ఉంటారని ఊపించేందుకు అవకాశాలు లేకపోలేదు. ఆ మాటకొస్తే తరు శబ్బం , నంస్కృతంలోకి చేరడానికి తెలుగు సహకరించి ఉండవచ్చుకూడా.
తలప్పు, తలాటి, తలాటు - ఈ పదాలకు తమిళ భాషలో పొడవైన ఈల కలిగిన చెట్టు అని అర్థం. అది కొబ్బరి చెట్టు కావచ్చు, తాటి చెట్టు కావచ్చు, అరటి చెట్టు కావచ్చు. వీటి తల మాత్రమే పెరిగి ఉంటుంది కాబట్టి ! తాల వృక్షం అనే పదానికి అర్ధం ఇదే అయితే అది నిస్సందేహంగా తెలుగులోంచి వెళ్ళిన సంస్కృత పదమే కావాలి. అయినా తెలుగువారికి తాడిచెట్టు కరువా... తాడిచెట్టు తెలియనివారి సంస్కృత భాష నుంచి ఎరువు కెచ్చుకోవటానికి... ?
ఇక్కడి దాకా వచ్చాం కాబట్టి మరో ముఖ్య విషయం- తాటక అనే స్త్రీ రామాయణంలో రాక్షసి. మొక్కల పేర్లు ఇళ్ళ పేర్లుగా ఉండటం, , మనుషులకు పెట్టుకోవడంఅనాదిగా ఉన్న అలవాటే. టోటమిక్‌ నంస్కృతిలోఇది ఒక భాగం. తాటకి పేరుకూ తెలుగువారి తాటి చెట్టుకూ సంబంధం ఉండి ఉంటే, రామాయణ కాలానికి తెలుగు భాష ఉన్నట్టే అవత్తుంది. పుత్ర-పుట్టు
తెలుగులో ఇలా సంస్కృత పదాలుగా చెలామణి అవుతున్న అనేక తెలుగు పదాలు చాలా ఉన్నాయి వ్యతఅనే పదాన్ని తీసుకోండి అతి సామాన్యుడు కూడా సంస్కృత పదమే నంటాడు. ఇది పూర్వ ద్రావిడ రూపంలొంచే ఏర్పడిన పదం, బహుశా సంస్కృత పదం కాకపోవచ్చు.
"శన్నామ్హా శరూజ్‌ శ్రాయతే ఇతి వ్యతు” అని మన పెద్దలు చెప్పే వ్యతృత్తి సహేతుకం కాకపోవచ్చని శీ తిడమల రామచ్యబోకూడా రాశారు. ఇది వుట్టు అనో లెలును జ్ఞానికి ద్లారూ ఉంది.
పూర్వ ద్రావిడ - పుట్‌ 10 06 00౧)
పూర్వ దక్షిణ ద్రావిడ - పుట్‌
పూర్వ తెలుగు - పుట్‌ ట్‌ (తెలుగు పదం పుట్టు)
కొండ పుట్‌ (610 06 00/0)
బడగ ఫుట్‌ (61006 00/1)
తొద ఫుట్‌ €0 69/04
కొలమి పుట్ట్‌ [0 06 0011 లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
తెలుశలో చడ్డి అదరవు డూపాలు: 0౬0౧4264 ప్రకారం-పుట్టించు 10 66266, 6౧6౧౫16, ౧౧౦6౮౪66 వుట్టుక, వుట్టుగు, వుట్టువ 01౧4౧ ౧౭10౧ 0గ9|౧ ఈ అర్థాలలో ఉన్నాయి. (ద్రావిడ రూపం పుట్‌ - పుత్రగా మారేందుకు గల అవకాశాలను పరిశీలించ ముసి ఉంది. మోనం-మిను
చేపని మాను" అని కూడా తెలుగులో పిలుస్తాం. ఈ పదం కూడా ద్రావిడ భాషాపదమే. ద్రావిడ భాషలోంచే సంస్కృతంలోకి వెళ్ళిందని అర్ధం అవుతుంది.
పూర్వ ద్రావిడ రూపం మ్‌- న్‌ (150)
పూర్వ దక్షిణ ద్రావిడ మ్‌-న్‌
తెలుగు మ్‌న్‌ తెలుగు మోను అమిళలి మాన్‌ (0౯౦| -4885) యజయాళం మోన్‌ కొండ మోణ్‌ తొద మోణ్‌ తుళు మాన్‌ పాలీ మాని ఇన్ని ద్రావిడ రూపాలున్న తెలుగు "మాను" శద్దానికి మన్‌ ద్రావిడ మూలం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. మీను సంస్కృత భాషలోకి వెళ్ళిన చక్కని ద్రావిడ పదం. త తెబున - యమకం
ద్రావిడ భాషల వర్ణవిభాగ పద్దతి, సంస్కృత భాషా వైయాకరణులు అనునరించిన వర్ణవిభాగ పద్ధతి ఇంచుమించు ఒకేలా వ్రంటాయి. రెండు భాషలనూ వేర్వేరు భాషా కుటుంబాలలో చేర్చినప్పటికీ. సంస్కృత ద్రావిడభాషలలో వర్దాలు రెండింటికీ ఒకే రకంగా ఉన్నాయి. వ్యాకరణ నూత్రాలని తెలుగువారైనా, తమిళులైనా మౌలికంగా సంస్కృతాన్ని అనుసరించే రూపొందించుకున్నారని కోరాడ రావక్టుభ్థయ్యగారు రాశారు (తోల్కాప్పియం 1927 భారతి) తెలుగే ప్రాచీనం టాడు
తెలుగులో అధ్ధానుస్వారం (ఖండబిందువ), పూర్ణానుస్వారం (పూర్ణ బిందును, విసర్గ (ఐలు ఉంటే తమిళ భాషలో కార్పెళుత్తులు ఉన్నాయి. ఎళుత్తులు అంటే వర్ణాలు. కార్చెళుత్తులను తమిళులు ప్రత్యేక విభాగంగా చెప్పుకుంటే తెలుగువారు అచ్చుల్లో కలుపుకున్నారు.
పూర్వ ద్రావిడ భాషలో 33 వర్ణాలే ఉండేవని భాషావేత్తలు చెబుతారు. తెలుగులో తత్సమం, తద్భవం, దేశ్యం ఇవన్నీ కలిపి 55 వర్దాలేర్చడ్డాయి.
తెలుగు వైయాకరణుల దృష్టిలో - వర్ణవివేచన-అనే వ్యాసంలో హైదరాబాద్‌ విశ్వవిద్యాలయం తెలుగు శాఖకు చెందిన డా.అద్దంకి త్రీనివాన్‌ చక్కని వ్లోషణ చేశారు (భావవీణ-నవంబర్‌ 2007).
ఈ లమున్వాకణాలు కులం తెలుగు భాపొన్లూలను లెక్టైంచుం మాని, ఆం్రభావ మశమభావ అనే వూలలో వ్రతాడిన్తూ ఆ భావన వ్ధయోరంలోనూ లేలచులోడూ ఉవయోగమకే అల్లి మూలను లక్టైంచుం ట్రారుభింబాడ. శాడూరవాడ ల్‌గ రావిపొటోవాడు రగ్ల్‌ తళ్టువల్లినాడు 57... ఇలా ఒకటి రెండు ఎక్కుటక్చుయలో వరికాచమోడు. వీఖన్జింబిలానూ శాశ్రీయత అంతూ గోయెంచడ. ఈవరక్థితులలో అవుదనవల్లి నీతారామాబాడ్యులు (కళ /ఈ5ల5తి బ్రొడన్వూకంణం. అంధ్రవావన ల్‌ల్‌ మూలను వేర్చాంది.
చీేనుంగు (67-70 బ్రాంతులో రరించిశన్యుయా వ్వాకుణుం వావిలకొలత నుబ్బాంావ్ర (906) నులభవ్చాళణుం నేలటూరి ఎజ్జపారలి అయ్తంగాల్‌ (220 అంధ్ర వ్యాకరణ నంగ్రమం మభ వ్యాకరణ గ్రంధాలు తెలుగు భావవ ౨గ్హాలని త్పుమూల ద్వారా చేరి 29 అని మొత్తం ౮65 వ్లూలను ఆంధభావత వేర్చాన్హాయి.
వ్ఞాలు తగినన్ని ఉన్నందువలన పదాలను ఉచ్చరించినట్లు రాయడానికి వీలౌతుంది. వర్ణాలను తగ్గించి, తెలుగు భాషను నంస్కృరించాలని ఇవ్పుడు చాలా మంది
ప్రయత్నిస్తున్నారు. తక్కువ వర్ణాలతో ఎక్కువ ఉచ్చారణా సౌలభ్యాన్ని సాధించగలిగితే మంచిదే. ఎంతటి కరన పదాన్నయినా దాని ఉచ్చారూకు తగినట్లు తెలుగులో రాయగలోలా
.. చేసేందుకు ఈ లివి సంస్కరణ ఉపయోగపడాలి. ద్రావిడ భాషలోంచి విడివడిన ప్రోటో తెలుగు(అచ్చతెలుగు భాషలోకూడా 37 వర్ణాలుండేవని అంటారు. ఈనాటి మన తెలుగు వర్ణక్రమం సంస్కృత మిశ్రమం. ఇందులో 18 అచ్చులున్నాయి. అచ్చ (పాత్ర తెలుగులో ]శ్తీ మాత్రమే ఉండేవిట. హా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
బు, బూ గ్కి గ్భా.-చేరిక వలన 18 అచ్చులయ్యాయి. అచ్చ తెలుగులో 14 అచ్చుల్లోనూ పూర్ణ బిందువు (సున్న),ఖండ బిందువు (అర నును, వినర్గ తీసేస్తే 11 అచ్చులే శంటాయి. ఇంక హల్లుల విషయానికొస్తే అచ్చ తెలుగులో 23 హల్లులుంట్సే, తమిళంలో 18 మాత్రమే ఉన్నాయి. 5 హల్లులు వారి భాషలో తక్కువగా వుండటానికి తమిళులు గ, జ, డ,.ద, బ అక్షరాల్ని వదులుకోవడం కారణం. నంన్ముత వదాలు తమః ఉబ్బారూలో నరిగా వ్యక్తం వాకపోయం ఒక యూ ఎవయం అని కోరాడ రామకృష్ణయ్య గారు అన్నారు. ఒక పదం మధ్య వచ్చే పరుషాన్ని సరళంగా పలికే అలవాటు ద్రావిడ భాషలో ముందు నుంచే శ్రంది. అందుకని, క బో,శు త ప మ్ణాల్ని పదాల మధ్యలో వచ్చినప్పుడు గజ డ దబ అని పలికే సాంప్రదాయం వ్రంది. ఈ కారణాల వలన దన్తు, భాగ్యం అనే సంస్కృత పదాల్ని తమిళంలో తన్టం, పొక్కియం అని పలుకుతారు. తొల్యాజ్తియర్‌ కాలం నాటికి అంటే, కీస్తు శకారంభ కాలంలో పరుషాక్షరాలను స్థానభేదాన్ని బట్టి సరళంగా వ్యవహరించడం సాధ్యంకావడంతో తమిశభాషలో గజి డద బి లను ప్రత్యేక అక్షరాలుగా స్వీకరించలేదని కోరాడ రాభుక్టుస్తయ్యగారు "పేర్కొన్నారు. తెలుగు వైయాకరణులు గజడ దబ లను ప్రత్యేక వర్ణాలుగా తీసుకున్నారు. కాబట్టి కని కగానూ గని గగానూ తెలుగులో పలకగలుగుతున్నాము. లేకపోతే క ని గగా పలకాల్సి వచ్చేది. ఐ పదం మధ్యలో వచ్చే ద్విత్వాన్ని తప్ప (యానై+కోడు = యానైక్కోడు) పరుషాది సంయుక్తాక్షరం ఉచ్చారణ చేయలేకపోవడం వలన నంస్కృత శబ్దాలలోని సంయుక్తాక్షరాలను విడగొట్టి తగిన అచ్చులతో కూర్చి రెండు మూడు అక్షరాలుగా పలకడం మొదలు పెట్టారు. శుక్షం - చుక్కిలం . - బ్రాహ్మణ -వీరమణ శే కిల! ... ఈ విధంగా చూస్తే తమిళంలో సంస్కృత పదాలు లేనట్లే కన్పిస్తుంది. కన్నడం వాళ్ళుకూడా ఈ పద్ధతిలోనే తెలుగే ప్రాచీనం లాలా 60)
హర్షం - హరుసం శబ్దం - సబుదం అగ్ని - అగ్గి పుస్తకం - వొత్తో కావ్యం - కబ్బం ... అని పలకడం అలవాటు చేసుకున్నారు. ఆ మాటకొస్తే సంస్కృత భాషా సహకుటుంబీకులైన ఉత్తర పొందుస్తాన్‌ భాషల్లో కూడా ఇలా సరళీకరణ ప్రయత్నాలు చాలా వాటిల్లో జరిగాయి. తెలుగు ప్రజలకు ఈ ఉచ్చారణ సమస్య కలగలేదు తముభలన మాజీ ఎందుటు క్లొంది ? సంస్కృత ప్రజలతో ప్రోటో తెలుగు ప్రజలకు అత్యంత సాహచర్యం ఉంది కాబట్టి వాళ్ళు ఈ నమస్యను అవలీలగా అధిగమించ గలిగి శ్రంటారు. వేద శబ్దాన్ని ఉత్తర భారతీయుల కన్నా స్వచ్చంగా, స్పష్టంగా తెలుగువారు పలకగలుగుతున్నారు. ఇదెలా సాధ్యం అయ్యిందనే విషయాన్ని మనం పట్టించుకొని పరిశీలించాల్సి శ్రంది. ఎరువమబ్కుటి, చెరుక్కళం, ఒడుజ్కోడు ఇలాంటి తమిళ పదాలనే తీసుకోండి... ఎరుచాఅమ్‌ .-కుటి = ఎరువజ్కుటి ఇందులో 'అమ్‌' లోని 'మ్‌' (హలంతం)ని ఉకారాంతం చే సంప్రదాయం దక్షిణాదిలో ఉందని కోరాడ రామకృష్ణయ్యగారు రాశారు. ఈ ప్రాచీన సంప్రదాయాన్ని బట్టి అనేక సంస్కృత శద్దాల్ని ఉకారాంతాలుగా మార్చుకోగలిగారు. హలంత సంస్కృత శద్దాల్ని తెలుగులో తత్సమాలుగా చేర్చినపుడు చివరలో 'ఉకారం' పలకడం కూడా దీన్నిబట్టే వచ్చి ఉంటుందని ఆయన అన్నారు. వాక్‌ - వాక్కు దిక్‌ - దిక్కు లిట్‌ - లిట్టు సక్‌ - సత్తు మనస్‌ - మనస్సు ఈ ఉకారాంత సంస్కృత శబ్దాలను నంధి చేసినప్పుడు తరుశ- అదిచెతరువది, శంభువ అతడు = శంభువతడు - ఇలా మారుతున్నాయి లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
తమిళంలో చెరు +-అవ్‌+-కలం == చెరువక్కలం
కన్నడంలో కుడు చావదు కుడువదు అవుతున్నాయి.
మాతు +ఎల్లంా మాతువెల్లం=ా మాకెల్లం అవుతోంది. తెలుగులో అలాంటి భేదం లేదు.
తాయాకరములు ఆయా ఖావల న్వుడూవ న్వాధావాలవమ అయనణంగా తప్పవు
తద్ధద దేళి చ్హూలన భిర్లుడానం పొందింవమోడని దీల్టి బట్టి యశ గ్రపొంచహు.
- త్వ. అచ్చు తెలుగు భాష మొదట్లో తెలుగు భాషలో అచ్చతెలుగుపదాలే ఉండేవిట. శ్రీకాకుళాంధ్ర మవావిష్ణువ కాలంలో సంస్కృత వదాలు తెలుగులోకి ప్రవేశించి జనవ్యవహారంలో వర్ణ లోపాలేర్పడి తద్భవాలు పుట్టాయట. కొమర్రాజు లక్ష్మణరావుగారు ఈ విషయం చెప్పారు.
ఈ ఆంధ్రవిష్టువ ఆంధ్రకౌముది అనే వ్యాకరణ (గ్రంథాన్ని రాయించాడని ఒక ప్రతీతి. అంధ్రవిష్ణ్టువ శాతవాహనులకు పూర్వీకుడు. అంటే క్రీ.పూ.3వ శతాబ్దికన్నా ముందువాడు. ఆయన భటుల ఉచ్చారణా లోపంవల్ల వర్దసంకోచాలేర్చడి తత్సమాలన్నీ తద్భవాలుగా మారిపోయాయి. అంటే, ఒకప్పుడు అచ్చతెలుగుదే రాజ్యమని దీని , భావం.
'కేతన "ఆంధ్రభాషా భూషణం" అనే వ్యాకరణ ([గ్రంథంలో..... 1) తత్సమాలు, లా తద్భవాలు, ఫ్ర) అచ్చతెలుగుపదాలు, శ దేశ్యం రొ గ్రామ్యం అని 5 రకాల పదాలను వో్లేషించాడు. అంటే అచ్చతెలుగులు, దేశ్యాలు వేరువేరుగా కేతన భావించినట్టు కన్పిస్తోంది..
తల నెల వేసవి గుడి మడి
పులి చలి మడు గూరు కెరుగు బూరుగు మగవా
డలుక యని యొల్లవారికి
దెలుడి యాపలుకు లచ్చ తెలు(గన బరగున్‌... ఈ పద్యంలో తల, నెల, వేసవిగుడి మడి లాంటి అందరికీ తెలిసిన పదాలు అచ్చతెలుగు పదాలుగా కేతన పేర్కొన్నాడు. తెలుగే ప్రాచీనం -----ాాలాలాలాా (09
తెమ్మెర లేమావి తెలిగన్ను క్రొన్నన వలరాజు రేజే(డు వాలుగంటి యలరులపీండు తెక్కలికా(డు క్రొమ్మించు 'కమ్మోవి కెంజాయ కమ్మతావి కడలి తామరకంటి వెడవిల్తు డెడకాడు నలువ కలువకంటి నాన సెగ్గ మెలనాగ ముద్దియ చెలువ చిగురు బో(డి తెజవ తలిరుబో(డి మెబు(గు బో(డి వదరు వినువ్రట పరిగమి పనలు నసదు పొద్దు రేయెండ తబ్బిబ్బు పోటు ముట్టు తనివి వువంత చెంత మంతన మనంగ , దేరనాడిన దేశ్యంపు దెనుగు లయ్యె...తెమ్మెర, లేమావి, తెలిగన్ను, క్రొన్నన వలరాజు ఇలాంటి పదాలు కావ్యభాషకు ఉపయోగ పడేవి. వీటిని దేశ్యాలని పేర్కొన్నాడు. తత్సమాలు తప్ప కక్కిన నాలుగూ అచ్చ తెలుగుపదాలేనని కేతన అభిప్రాయం. కొమర్రాజు లక్ష్రణరావగారి ప్రకారం శుద్ధాంధ్రము, అచ్చతెలుగు అనే పదాలు లాక్షణిక కల్పితాలే కాని స్వభావసిద్ధాలు కావ. అప్పకవి మాటే ఎప్పటికైనా చెల్లుబాటు అనవ్రతుంది. సకలజనులకి తేటతెల్లంగా తెలిసిన పదమే అచ్చతెలుగు పదము. అన్యదేశ్యపదాలతో పాటు సంస్కృత పదాలు కూడా ఈ విధంగా తెలుగులో దేశ్యాలైనాయి. భాషాప్రొథిమ కోసం కన్టలు మాత్రమే ఎరువుతెచ్చుకుని వాడుతున్న సంస్కృత పదాలు తెలుగు భాషలో కన్పించే అన్యదేశ్యాలు. కానీ, జనవ్యవవారంలో ఉన్నటువంటి అన్యదేశ్యాలు అచ్చకెలుగుపదాలవ్రతాయి. .. , ఈ విధంగా భ్ఫు అనే పదం తెలుగుకాదు. వక్షీ మాక్రమే తెలుగౌతుంది. ఇంతకీ అసలు (ప్రశ్న ఒకటుంది... . తెలున భావ వాట్లాడో ఎాతాన్టుదజల నోటి వెందిడి నంన్ముత వాలు ఎలా రాగిగాయి... ౯ నంన్ముతం మాళ్ళువావూ కైన దూలతో ఎీళ్ళథ సొన్సీపొత్చు సాచాబ్యూలు జన్హువ్పుడో అది సొద్దామత్రతుంది. అజ డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
నంన్ముతు మాత్చుభావూ కలిగిన ద్రజలు ప యగందాకా డన్హాలో ఆ యుగానికే తలున వాత్దువాషగా క0న్రజలు ఉన్నారలి న్ధుభ్హం అవ్రతోంది. తెలున భావ బ్రొచీయ ఇది నిలువెత్తు నిదర్ధనంకాదా... 2
తూమాటి దొణప్పగారు కూడా " అంధ్ర భాష- హకారాది పదముతు! వ్యాసంలో
(దాఫాబార్యితళ వ్వాసావలి-వే.87 ) తత్సమ, తద్భవ దేశ్యములను విభాగ ప్రక్రియ
ప్రాకృత భాషా పదకత్వ ప్రకాశకము'అని ఆయన పేర్కొన్నారు.
-
ప్రాకృత వ్యాకరణంలో తచ్చబ్బం సంస్కృత భాషాపరంగా వ్యవహృతం.
-
ప్రాదేశికమైన, అవిజ్ఞాత (ప్రాకృతకమైన పదజాలం (ప్రాకృత భాషావ్యాకర్తల దునులో దేశ్ళ్యం అనుడతోంది. వీటిని తెలుగువ్యాకణు కర్తలు ఉపయోగించుకున్నారు.
-
అయితే ఆంధ్రంలోని దేశ్యానికీ, [ప్రాకృతంలోని దేశ్యానికీ పేరులో ఉన్న పోలికే
గాని ఏమాత్రం సంబంధంలేదు.
- పూర్వద్రావిడ భాషలోంచి రూపొందిన ఒక తెలుగు పదం ద్యూంఅవ్రతోంది. దానికి సంబంధించిన ఇతర ద్రావిడ భాషల్లో ఉండే రూపాలు నగ్గ్యోళికు అవ్రతాయి, తమిళ 'ఉరల్‌ తెలుగు 'రోలు' సగోత్రికాలు. వోషించి నిత్య వ్యమారోపయోగాలు.
రు బ్రాళ్ట్బతూలో అలా కాడా వ వానికి త్రుత్పత్త దారబో దానిని దేక్టుం అన్హాడ. ఆవిక్ఞాల ద్రక్ధుతికం అని థావింబీనో ఈ ఖాగంలో బాలా పాలు ఆగార్దుభాపైనయయయమనీ ఆధునిక ఖాఖ్లా వరశోధవల నోవవత్తిక నాయం. "
- ప్రాకృతంలో కన్పించే ద్రావిడ ముండా మొదలైన అనార్యభాషా పదాలను వాళ్ళు దేశ్యంగానే గ్రహించి వాటిని ప్రాకృత సంస్కృత శబ్దాలుగానే పండికులు పేర్కొనటం అన్యాయం ! చివరికి వాటిని ద్రావిడ మూండా తదితర భాషలలోకి చేరిన సంస్కృత భాషా పదాలుగా పేర్కొనడం మరింత అన్యాయం!! _ .
" 7) దొణప్పగారు స్పష్టంగా చెప్పారు-" బ్రొాబీూంటద్రో లాళ్షజోవల నిర్దాబు
నిడూావణమలలో అన్చు దోళ్టు నడూము అన్ఫవ్రమ. దోష్టయన అన్హు ద్టయను
ఈ వ్లోషణని వరీలించినప్పుడు బొళ్టుతనంన్ముతు భావలాక చంనప్రోటో
తెలుగు వదాలు నంన్ముత ఖావలో దోళ్తాలుగా వూరి నంన్ముత వదాలుగానె వ్వుటన్భ్ధుతం అయ్యాయని అర్ధం అథలోంది.
తెలుగే ప్రాచీనం లాలా 60
ఉసో వ్రుయోరంలో జన్హు మాలన్టీ దూలే/
"ఏ భాషలోనైనా రెండు రకాల పదాలుంటాయి. (1) మాతృక అయిన భాషలోంచి నంక్రమించిన పదాలు. వీటిని నిశల్ల వపదాలు(1%01661100౮5) అంటారు. (2) నజాతీయ నోటర భాష (608౧266 1206464665) లోంచి గానీ, దగ్గరగా వాడుకలో వ్రన్న నమీమమ్తు విజాతీయ భాషల్లోంచి గాన్సీ ఎరుత్ర తెచ్చిన పదాలు. వీటిని బ్రతిచేయ (00గ౦౪౭6) పదాలని పిలుస్తారు.
తెలుగులో స్వంత భాషా పదాలను శిన్లోద్యూలన్ని ఎరవ్ర పదాలను టా దేయాలు లేక అన్పుద్యూలనీ అంటారు. రైలు, రోడ్డు, బస్సులాంటి పదాలన్నీ అన్యదేశ్యాలే. అలాంటప్పుడు సంధిచేయటానిక్తీ సమాసం కల్పించూనికీ వీలుకుదరని సంస్కృత పదాలను కూడా తెలుగులో అన్యదేశ్యాలుగానే చెప్పాలి కదా... ?
ఆంధ్ర లాక్షణికులు తెలుగు శద్దాల్ని ప్రాకృత నూత్రాల ననుసరించి తక్సమములు, తద్భవములు, దేశ్యములు అని మూడు రకాలుగా విభజించారు.
తక్సమాలు సంస్కృత నమములు, ప్రాకృత నమములు అని రెండు రకాలు, వీటిలో ప్రాకృత సమాలనూ, అలాగే తద్భవ దేశ్యాలనూ అచ్చ తెలుగు పదాలుగానే చెప్పారు. అంటే, శుద్ధతెలుగు పదాలన్నమాట.
(ప్రాకృత సమాలు, ప్రాకృత భవాలు దేశ్యాలెలా అశ్రతాయి... ?
కొమర్రాజు లక్ష్మణ రావ్రగారు లక్ష్రణరాయ వ్యాసావి (గగ్రంథంలో(ర0డవ సంపుటం) అచ్చ తెలుగు అనే వ్యాసంలో అప్పకవినే ఇక్కడ ఉదహరించారు.
నెలకొను సంస్కృత తత్సమ
ములు దొరలక తజ్జ దేశ్వముల మూట(ను సం
ధిలి కేవలాంధ్ర వదములనలరు కృతుల
నచ్చతెను(గు లండ్రు తెలు(గునన్‌
తెలు(గు మజుంగులు ప్రా(దెను(
గులు తద్భవదేశ్యములను గూర్చి మృదుపదం
బులు గా(గ నచ్చ తెను(గులు
మెలకువతో జెప్ప(దగు శమీప్రాంతగ్భవో
(10) లొల్లింటికవల-చారృములాలాలాలాాలాలాలాా డా॥ జి.వి. పూర్ణచంద్‌
లెల్లను బ్రా(దెను(గు లయ్యెవిప్పటి వారల్‌
చెల్లుబడి వాడునవియే
తెల్లముగా నింక బ్రా(త తెలు(గు లు నృహరీ _
అయికే, కూచిమంచి తిమ్మకవి తన సర్వలక్షణసారసంగ్రహంలో దేశ్యపదాలనే అచ్చ తెలుగు పదాలుగా చెప్పాడు.
సూరి జనుల్‌ లోకవ్యవ
హారంబగు బాన దేశ్య మం డ్రదియె హితం
బార(గ నచ్చతెనుం(గని
యారూఢిగ గొంద(జందు రగడజాధీశా... అని అన్నాడు.
కేవలం అచ్చ తెలుగు పదాలతో ఒక్క పద్యం కూడా చెప్పడం కుదరదు కాబట్టి తద్భవ పదాలను అన్యదేశ్యపదాలను తెలుగు పదాలుగా [గ్రహించవలసి వచ్చిందని దీన్ని బట్టి అర్ధం అవుతోంది.
లకవ్చుయారంలో ఏఏ వదాలతు ఉవయోగిన్తున్హాలో అవ్మ్డు అబ్బు తెలుగుని తాబితంబి తిత్భుకవి అఖ్నిబాయంగా కలివిశ్తుంది.
దీన్నిబట్టి రోడ్డు, తైలు, బస్సులు జనవ్యవహారం కారణంగా తెలుగు దేశ్య వదాలేనని మనం అంగికరించాలి.
వీటికి తెలుగు నమానార్ధక పదాలను కష్టపడి తయారుచేసేకన్నా వీటినే తెలుగు వదాలుగా స్వీకరించటం ఒక విధంగా శ్రేయస్కరం. 5. సింధూలిపిలో తెలుగు పదాలకు సాక్ష్యం
నంన్యుతథావ మాత్చభావూ కలిగిన బలలో వార్పు తెలుగ మాత్చుభావగా కలిగిన ద్రజలతో సాన్నిపొత్పుం డస్తోదసడానికి గట్టి సాక్ష్రాలో ఉన్హాయి. నశీంధూలిపిలో(బాణం)గుర్తు గురించి వ్లోషణచేసిన పరిశోధకుడు శ్రీ ఇరావతం మహాదేవన్‌ చెప్పిన మేషాలు ఇక్కడ ముఖ్యమైనవి.
నిజానికి సింధువ్రలతో కలిసి నివసించిన ప్రజలలో తమిళులూ వ్రన్నారని నిరూపించ డానికి గట్టి కృషి చేసింది ఆయనే. కానీ, బాణం '( స్‌) గృర్హు గురించి చేసిన మ్లోషణలో ఆయనకు తెలుగు మూలాలు ప్రత్యేకంగా కన్పించాయి తెలుగే ప్రాచీనం ఆలా 6౮)
నా. ( త్రీ ఇరావతం మహాదేవన్‌.
వాటిని ఎలాంటి భాషా దురభిమానమూ లేకుండా ప్రకటించ గలిగారాయన, అది బాణమా లేక శూలమా అనే మీమాంన శ్రంది.దాన్ని 4గగి0౪/ 516% గానే ఇరావతం మహదేవన్‌ ప్రకటించారు.
ఈ బాణం గుర్తు వుటరిగాకాక చేప గుర్తు లేదా ఇతర గుర్తులతో కలిసి జంటగానే కన్పిస్తుంది. మటరిగా బాణం గుర్తు వన్న ముద్రిక (లేదా ఫలకం) ఏదీ దొరకలేదట. బహుశా, లింగభేదాన్ని (వయ్పుండి నవ్చూడు-ఇలా స్త్రీ (లేదా) పురుషుడు)చెప్పడానికి , ఈ రూపాన్ని ఉపయోగించి వుండవచ్చు, లేదా తెొబ్టాడు తెబ్ట్బారు-ఇలా ఏకవమాన్ని(లేదా) బహువచనాన్ని సూచించడానికి కూడా ఉపయోగించి వ్రండవచ్చునని భావించారు. ఏమైనా అది పదాంతంలోని ప్రత్యయమే నన్నారాయన.
ఇలా పరిశీలిస్తున్న దశలో కోరాడ మహదేమాస్త్రిగారి పొస్టారికల్‌ గ్రాయద్‌ ఆభ్‌ తెలుడ గ్రంథంలో ఖు పద ప్రయోగం గురించిన వ్లోషణ చదివినప్పుడు ఆయన మనసులో ఈ బాణం గుర్తు మెదిలింది.
ద్రావిడ భాషలలో బాణాన్ని అంపు (ప్రాచీన తమిళం) అంబు (ప్రాచీన తెలుగు, కన్నడు అని వ్యవహరిస్తారు. లాలా డా! బి.వి. పూర్ణచంద్‌
కాన మబు- (అుమ్ను-(అుము వ్‌ కక త తమిళ భాషలో(అ)మ్‌.. --= క్త కనా నాల (పొణాంబు- నేత్రంబుఇలా పదాంఠంలో 0బు కన (0164 614664) ఒక అలవాటు. అంటే 'బు'ని-డు,ము, ఉ, లు- త్న విభక్తి ప్రళయంగా ఉపయోగించుకున్నారని అర్థం అవ్రతోంది. టౌదింబు- టెణము వత్త్రంబు- వ్త్రయ ఈ విభంగ్తా అంబు ద్రయోగం జు తెముణు థానలోనో ఉంది. బవుశా నిందూనాగరకత కాలానికి వోబోకెలున రూశద్విధువని ఉంటుందని అనడానికి ఇది తార్భాణుం-అని ఐరావతంమవాదేవన్‌ అభిప్రాయపడ్డారు. ప్రాచీనకెలుగుభాషలో పుంలింగం (౧౧౫5౦|1౧ల అపుంలింగం (పుంలింగం కానిది) (910౧ గ౧౫౫25౬౪|1౧ల) అని రెండు రకాల లింగ భేదాలే ఉన్నాయి, మనాజ్‌ అవమనాత్‌ అని వీటిని వ్యవహారించేవారు. స్ర్రీలింగ ఏకవచనాన్ని అమహత్‌ లోనూ, స్రీలింగ బహమువచనాన్ని మాత్‌ లోనూ చేర్చారు. లింగ ఏకవచనం బహువచనం మహత్‌ పురుష పురుషులు, స్త్రీలు అమహత్‌ స్త్రీజంతువు జంతువులు, ప్రాణంలేని వస్తువ్లలు ప్రాణంలేని వస్తున జంతువులు కానివి జంతువు కానిది ఈ పట్టిక ప్రకారం (ప్రాచీన తెలుగు భాషలో ఫుంలింగ ఏకవచనంలో చెప్పేటప్పుడు (అున్ఫ - (అున్దు ఫుంలింగంకాని ఏకవచనంలో చెప్పేటప్పుడు (అఎమ్బు-(అ)౦బు-(అ)బు-(అుమ్ము-(అుము- ఇలా పలికేవారు. సంవక్సరంబు, ప్రాణంబు, ప్రాష్తంబు ఇలా (అుంబుని చేర్చి పలకడం అమహత్‌ ఏకవచనానికి గుర్తు అన్నారాయన, స్త్రీలింగం అనేది తెలుగు భాషలో తరువాతి కాలంలో ఎప్పుడో ఏర్పడి ఉంటుందని జ్వెలెవిల్‌ కూడా అభిప్రాయ పడ్డారు. తెలుగే ప్రాచీనం -------ంంంాడుు
ఇరావకం మహదేవన్‌ గారు మరింత వివరణ ఇస్తూ అంబు ప్రయోగం తెలుగువారి సొంతం అనీ, తమిళంలో అంపు(బాణం)పదం ఉన్నప్పటికీ దాన్ని ప్రథమా విభక్తి ప్రత్యయంగా వాడే అలవాటు లేదన్సీ, నిస్సందేహంగా సింధునాగరకతలో ప్రోటో తెలుగు భాష ఉన్నదనీ, నొక్కి చెప్పారు.
సింధు ముద్రికలలో మిగిలిన గుర్తులను కూడా ఇలానే విశ్లేషించుకో గలిగితే ఇంకా ఎన్నో తెలుగు పదాలు బైటవడే అవమాశం ఉంది. తెలుగు లివి - జ్రాన్బూలివీ నల్లగొండజిల్లా రాయగిరి దగ్గర బయటపడిన రాతి యుగం నాటి సమాధుల్లో కొన్ని కొద్ద కుండలు కన్పించాయి. వాటి మీద గీతల్లాంటి అక్షరాలేవో ఉన్నాయట. వాటిలో ఏడింటిని మాత్రమే బ్రాహ్మీలిపిలో సంకేతాలుగా గుర్తించారు.
అంటే, రాతీ యుగం నాటి తెలుగు భాషని కొంత వరకు బ్రాహ్మీలిపిలో రాని ఉంటారని తెలుస్తోంది
తిరుమల రామచంద్రగారు తశూవి-వట్టుతార్వోత్తరాలు అనే గ్రంథంలో ఈ విషయాన్ని చెప్పారు. సింధునాగరకక అంతరించిన తరువాత లివి విషయంలో ఏ జాతి లేదా తెగ పెద్దగా కృషిచేసినట్లు కనిపించదు. భాష విషయంలో కూడా ప్రోటో తెలుగులోంచి తెలుగు రూపుకట్టుకోవటం చాలా నిదానంగా జరిగిందని అనిపిస్తుంది.
సింధునాగరకులకు వాణిజ్యం తప్ప భాషా సాపొత్యాలు ప్రధానం కాకపోవడంతో, ఆ నగరాలు అంతరించి పోయిన తర్వాత లిపి మరియు భాషలు ప్రత్యేక అభివృద్ధిని పొందలేక పోయాయి
మళ్ళీ మౌర్యుల కాలం వరకూ గ్రామీణ ప్రజా జీవన వ్యవస్థే ప్రధానంగా కనిపిస్తుంది. ఈ కాలంలో వెలువడిన బ్రాహ్మణాలు, ఉపనిషత్తులు మౌఖిక సంప్రదాయానికే ప్రాధాన్యత నిచ్చాయి. దాచికెట్టుకోవాల్సిన అవసరం ప్రత్యేకంగా లేకపోవడమే ఇందుకు కారణం.
రొమిల్లా థాపర్‌ అళోకా అంజ్‌. 'ది డీక్లయిన్‌ ఆజ్‌ దొ చొర్యాన్‌ గ్రంథంలో. ఈ విషయాన్ని ప్రస్తావిస్తూ, 16 1౧౪౭౧౪0౧ 0 2 96106 ౪౦౬164 0౧1 ౧2౪76 ౧౦౧6 (0౧) 1౧6 ౧666 10! 2 ౪౧166౧ 264160౧ 42౧6 [002401 6(/6౪౫/ 2౧ ౫15061౧6 561065 అంటారు. లారా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
ఇక్కడో ముఖ్య విషయం ఉంది. లిపి లేని చోట కంఠస్థం చేసి అప్పచెప్పేందుకు వీలుపడే శద్దాలే పదసంపదలో ఎక్కువగా ఉంటాయి. లిపి ఉన్నప్పుడు రానుకుని చదివేందుకు ఉపయోగపడే పదాలు రూపుకట్టుకుంటాయి. అవి చాలా సరళమైన పదాలుగా ఉంటాయి.
'పాణిని' సంస్కృతాన్ని కట్టడి చేసిన కాలానికి లివి బాగా అశ్షీమ్షద్హ్హచైంద్ని. ఉండక పోవచ్చునంటారు రోమెల్లా థాపర్‌. కానీ, -'పాణిని, హిజ్‌ ప్లేన్‌ లిటరేచర్‌ -గ్రంథం పీఠికలో గోల్డ్‌ స్టక్కర్‌ పండికుడు పాణినిక్‌ లిపి పరిజ్ఞానం: ఉన్నదని పేర్కొన్నాడు.
పాణినికే కాదు, ఇరాన్‌ గ్రీక్‌ తదితర ప్రాంతాలతో వాణిజ్య పరమైన సంబంధాలు కలిగిన ప్రోటో తెలుగు ప్రజలకు, ఫినీషియన్ల లిపి, ఆధ్రికన్‌ మండింగ్‌ భాషల 'లిబికో- బెర్బల్‌ లిపులతో కూడా పరిచయం ఉండే ఉంటుందని శాస్త్రవేత్తలు భావిస్తున్నారు.
మెనపొటేమియన్లు తదితర విదేశీజాతులతో తెలుగువారికిగల సంబంధాలు భాషాాలిపుల విషయంలో తప్పకుండా ప్రభావాన్ని కలిగించే ఉంటాయనేది ఇధ్టుడో బ్దునీయాంళం-
సమాజం రాజకీయంగా ఎదుగుతున్నకొద్దీ, పాలనా పరమైన అంశాల కోసం, ఆదర్శాల ప్రచారం కోసం, సామాజిక నీతి కోసం, మతం కోసం, ధర్మప్రచారం కోసం 'లిపి' అవసరం [క్రమేణా పెరుగుతూ వచ్చింది.
మెసపొటేమియాలో 'నిప్పూర్‌ దగ్గర క్రీ.పూ 2000 నాటే భారతీయ వ్యాపారుల
కాలనీ ఒకటి ఉండేదిట, 'ది కల్చర్‌ అండ్‌ సోషల్‌ ఇన్టిట్యూషన్స్‌ ఆఫ్‌ ఏనిషియంట్‌ ఇరాన్‌ అనే గ్రంథంలో ' కిషొ (మెసపొటేమియా) లో ఒక భారతీయ స్త్రీ పూటకూళ్ళ ఇంటిని (62/4౧) నడిపిందని తెలియచేశారు. ఆ స్త్రీ నిస్సందేహంగా తెలుగు మహిశే అయి ఉంటుంది- శూటజొళ్ళ సొర్గదదాయం తెలుగు వారిదో తాబట్లో, ఎశ్రాంతికోనం అధైకు ఇట్చే ర్టారెంట్లను ధ్రించివాడ భుత్ట్యరాయలు కాలంనాటి అధ్ధులవాడలనో లేక శ్రాటముజూళ్టు ఇళ్ళనో చూనీ ప్రారంభించి ఉంటాడలి చ్తాడు.అయికే లిపి ఎంత అందుబాటులోకి వచ్చినా దానిని వినియోగించుకున్న ప్రజల సంఖ్య ఈ నాటికీ తక్కువే, అక్షరాల అవసరం చదువుకున్న ఏ కొద్దిమందికో మాత్రమే ఉంటుంది. చదవనూ వ్రాయనూ వచ్చిన వారే కదా అక్షరాస్యులంటే... ? తెలుగే ప్రాచీనం --ాలాాాాలాా యు
కనక మఖ (ద | హ ఎర | స సంస్కృత భాషలో 'లిపి'అనే పదమేలేదని మల్లాది సూర్యనారాయణశా స్ర్రిగారు రాశారు. రాయడం అనేది వారికి తెలియదని కాదు. అప్పటికే సింధు లిపిని వారు ఎరుగుదురు కూడా. ప్రాచీన కాలంలో 'డేరియన్‌ అనే పాఠీక రాజు వేయించిన 'బేహిస్తాన్‌ శాసనం'లో 'డిపి' అనే పదం కనిపిస్తుంది. దీనిని బట్టే వ్రాత అక్షరాలకు లిపి అనేపేరు వచ్చిదని 'బర్నెల్‌ హుడికుడు 'సొత్‌ ఇండియా పేలియోగ్రఫి' గ్రంథంలో "పేర్కొన్నాడు. "ఇంటో చభదణి భన శ్దూ రద వడ పొచారజ్టూ యమ వూతులాబార్భాణా చూశక్‌ -" అనేది ఒక బుగ్వేద సూత్రం. 'యమాయవా ల్లినిదో-'అనే శాకటాయన లాలా డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
వ్యాకరణ నూక్రాన్ని చూసి పాణిని డవోపదానికి లిపి అనే అర్ధాన్ని సూచించాడని చెప్తారు. 'యమానిల్లిప్బైయ్‌-' అని కాత్యాయనుడు కూడా పేర్కొన్నాడు.
యుగ్చేదంలో చెవ్పున ఈ భుయాలివికి అ్యం భ్రీవ లివి కాదో నువేరియన్ల్‌ అత్సాడియన్‌ ఆరనో కీలలివి స్పద్రోూ తాయ్దునని వండితల అభ్గిపాయం.నిందనాాో కాలం నాజీ తివకో యమలిని అనో వేయ జఉంజోదోోూ వరిశీలింబొబలనిఉంది. ర నిండులివిలో అక్షరాలా- అంకెలా... ౯
సింధులిపిలో కన్పించేవి అక్షరాలా ?- పదాలా ?:-భావార్థాలా ?-అంకెలా ?- అనే ప్రశ్నలకు సంతృప్తికరమైన సమాధానాలు లేవ: అనేక్‌ ఊహాగానాలు అనాటి నుంచి సాగుతూనే ఉన్నాయి.
ప్వాయొడులకీ అక్షరాల కన్హా అంకెలే యఖ్వాం- అనే దృష్టితో చూసినప్పుడు, సింధులిపిలో ఉన్న గుర్తులలో కొన్ని అంకెలు కావచ్చనే ఆలోచన కొత్త కోణాలని ఆవిష్కరించింది.
ఈ ఆలోచనని రే౭ిత్తించింది, త్రీ బి.వి.సుబ్బరాయప్ప అనే "ఇండియస్‌ ఇన్టోల్వూట్‌ అఖ్‌ వాల్ట్‌ కల్పుగొ బెంగుళూరుకు చెందిన పరిశోధకుడు. మిథిక్‌ సొసైటీ (1987 జననరి'సంచికలో ఆయన "నింధులివీ గర్భంలో అంకెలూ అనే ఆంగ్ల వ్యాసంలో కొన్ని అద్భుత విశేషాలు అందించారు.
ప్రాచీన ఈజిన్ట్‌ మెసపొటోమియా, బీనా, గ్రీస్‌ లిపులలోనూ, ఖరోష్టి బ్రాట్మ్‌ లిపులలోనూ ఉన్న అం౫ల్ని పరిశీలించి సింధులిపిలో అనేక సంకేతాలను అంకెలుగా గుర్తించగలిగాడు.
ఈజిష్టియన్స్‌ సుమేరియన్ల లిపికన్నా ఆధునికమైనదిగా సింధుశ్రల లిపిని ఆయన భావించాడు. -
చేతి వేళ్ళతోనే లెక్కించడం మొదలయొడకాం - 56 10 15, 20 ఇలా... అందుకని చైనా లిపిలోనూ, సింధులిపిలో కూడా (గుర్తు 10 అంకెని గి గుర్తు 20 అంకెని సూచిస్తుంది. మనిషి శరీరానికి 20 వేళ్ళు ఉంటాయి కాబట్టి,
నఖ అంటే గోరు అనే అర్థంతో పాటు, ఇరువది అంకె- అనే అర్ధాన్ని కూడా సూర్యరాయాంధ్ర నిఘంటువులో ఇచ్చారు. | తెలుగే ప్రాచీనం లాడ్‌
నఖెా20 అనే అర్ధాన్ని [ ఈ గుర్తు సూచిస్తోంది. ఈ గోరుగుర్తు ఆధారంగా 9010 వరకు అంకెల్ని సింధులిపి సంకేతాలలోంచి వివరించారాయన, వ్యాపారపరమైన వ్యవహారాలకోసం తప్పనిసరి అవసరంగా ఒక లిపిని సింధువలు సృష్టించుకోవాల్సి వచ్చింది. వ్యాపార సంస్కృతికి కొంతమేర అక్షరాలు కూడా అవసరమే. పద్దులు రాసుకుని దాచుకోమానక్షూ ఒక లిపీ కావాలి కదా...అంతమేరకు ఉపయోగపడే సరళలిపినే సింధువ్రలు అభివృద్ధి చేసుకున్నారనిపిస్తుంది. ౧|| = 20+3= 23 ౧10111= ౨20+10+3=33 అలెగ్జాండర్‌ కోండ్రటోవ్‌ ఆర్యులకు ముందున్న నాగరకత మఠాల గురించి వ్యాఖ్యానిస్తూ. "దూంశ నంబ్బాయానాల్ని భారతీయులే కకగొన్హారు. అయితే ఈ కుగాన్హుది ఆర్యులు కాదు వారికన్తూ మందుళ్తో దజలు. ఆర్భుల రాకకన్నా ఫార్చుమే నిండుచలాలలో వ్వాసాడులు గజీతూత్ర అద్దుాయనూడులు తెభ్టులు రాసీ అలవాటు కళిగిచూరు” అన్నాడు. 7 తూతదవ్రద తడ 'అని రాశి నిందడత్రలు ది క్వార్ట్లో అర్జల్‌ ఆల్‌ ది మభిక్‌నిజైటో 1938 సంచికలో రెవరెండ్‌ హెచ్‌, "హెరాన్‌ పరిశోధకుడు వల్లఖిపూర్‌ (కథియావార్‌లో దొరికిన ఒక మూకుడు మూత గురించి చిన్న పరిశోధనా వ్యాసం వ్రాశాడు. కుండల మీద కూజాల మీద పెట్టే మూత పైన ఒక చిన్న ముడి లాంటిది వ్రంటుంది. ఇప్పటికీ కూజా మూతల మీద ముడిని మనం గమనించవచ్చు. కుండల మీద ఇలాంటి ముడి వన్న మూతలు మొహెంజాదారో సంప్రదాయం అనీ, కాబట్టి కథియవార్‌ దాకా అనాటి సింధునాగరకత విస్తంచిందనీ ఆయన భావించాడు. గుజరాక్‌ లోపలికి చొచ్చుకొచ్చిన అరేబియా నముద్రభాగం దగ్గర ఈ కథియవార్‌ వంది. వల్లభిపూర్‌లో దొరికిన కుండమూత ముడిని ఫొటో లో చూపించిన పద్ధకిలో చూస్తే మధ్యలో కొక్కెం ఆకారంలో( ౧ గొడుగు కర్ర వంపులాగా ఒక రూపం కన్పిస్తుంది. లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
ర లాట్‌ స న లో కూజా మూతమీద తెరు అని రాసిన ముడి ఇలాంటి గుర్తే సుమేరియన్‌ కుండమూత ముడిలోనూ వంది. అది (ఈ ఆకారంలో కనిపిస్తుంది. దీని అర్ధం ఏమై ఉండవచ్చు, .. ? ప్రొఫెసర్‌ లంగ్టన్‌ ఈ సుమేరియన్‌ గుర్తుని 'బర్‌ అని చదివాడు. అంటే 10 0౧6౧ అని ! 'ఇగి-బర్‌ొ అంటే సుమేరియన్‌ భాషలో 'కళ్ళు తెరవటం' కళ్ళతో చూడడం- 10 966, 10 1001. &6 అని అర్థాలు. రెవెండ్‌ హెరాన్‌ ఈ సంకేతాన్ని సింధునాగరకతలోని కుండ మూత ముడితో పోల్చి చూశాడు. ఇది కచ్చితంగా ద్రావిడ పదమే అయి ఉంటుందని భావించాడు. ద్రావిడ భాషలలో తెర తిర తుర అను మూడు రూపాలు కన్పిస్తున్నాయి. తెలుగు $ తెరగు - దారి తెరలబారు - తొలగిపోవడం తెరలు - బయలుదేరడం తెర(రు)వ్ర - మార్గము, దారి తెరుకువ - మార్గము - తెరువరి - దారినడిచేవాడు తెజప - తెజచుట( మరుగులేనిది) తెలుగే ప్రాచీనంలాాాా
తమిళ ః తిరవ ః ౦౧౪౧౧9, 6౪౧౪6111౧6, 6266౪/4/(0808 3259)
తిరప్పు -0౧6౭౧, 4౧౧౦౧1౧166 ౧1166, 169, 6161 మలయాళం :ః తురక్క 10 008౧
తురక్కు 0౧6౧|౧౦ 0? 16 ౧౦౬౦౧
తురప్పు 0౧6౧1౧0
తురపష్ట 0౧6౧1౧6, 6౧9/2౧66
కొండ తెరవ్‌ [0 0౧6౫ ( తలువులు తెరచుటు
616156 ( బందెల దొడ్డి లోంచి పపవ్రల విడుదల)
తోద త5(కు [00060 (౧0౧111౧6 6౮౦0౦ ౧6౧ ఆల
ఈ ద్రావిడ రూపాలలో ఏదో ఒకటి కుండ మూత ముడిమీద రాసి ఉన్నట్లు 'హెరాస్‌ గారు భావించాడు. హెరాస్‌గారు తక్కువ పరిశోధకుడు కాదు. ఈ ఆలోచన చేసే నాటికే ఆయన - ది ఆరిజిన్‌ ఆవ్‌ దనువేరియన్న్‌రభంగ్స్‌ నుమేరియన్‌ ఎవ్యిగఫి లాంటి అనేక రచనలు చేసివ్రన్నారు. ఆయన పరిశీలనలో తేలిన మరో ముఖ్య అంశం ఉంది. ..
కథియవార్‌లో గొడుగుకర్ర వంపు గుండ్రంగా ఫోటోలో చూపించినట్లు వ్రంటే, మొహంజదారోలో అది ఏడు” అంకెలాగా కోణాలలో వంది.
ఆలా కోణాలతో వ్రండటమే "అర్వాచీనత" అన్నారాయన, అంటే, గుజరాత్‌లో దొరికిన వొంపు ౨ సీంధునాగరకతలో దొరికిన కోణాల "7 దానికన్నా తరువాతి కాలానిదనిహెరాన్‌గారు భావించారు. బహుశా, సింధునరాల కాలానికే 646౧౪110౧౫ (కీల) లివి ప్రారంభం అయ్యిందని భావించవచ్చునన్నాడు.
ఈ నిరూపణల్లో ముఖ్యమైన అంశం దక్షిణ భారత దేశంలో మొదట నాగరకులు బయలుదేరి ఉత్తరాదిన సింధునాగరకత వరకూ విస్తరించారనే వాదం కనిపిస్తోంది, దక్షిణాదినించే సింధు నాగరకత ప్రారంభమై ఉండవచ్చునని హెరాస్‌గారు గట్టిగా నమ్మినట్లు అర్ధం అవ్రతోంది.దక్షిణాదిలో తొలి భూభాగం తెలుగు నేల మీద అప్పటికే విస్తరించిన నాగరకతకూ, సంస్కృతికి ప్రత్యేకమైన వివరణ అవసరంలేదు. నాగర ద్షీణాన డ్యాన్‌ వీళదూమి. చుంబి మొదలూ ఉంటుందని ఊపొంచూనికి ఇది తోజ్టుడుతోంది. కుండమూత ముడి మీద ప్రోటో ద్రవిడియన్‌ (లేదా) ప్రోటో తెలుగు తెరు' శ్చుం కన్పించడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. యాలతమదొతొడు అని రాయడం ఆనాటో తెలునవారి. ఎత భయత్కారం. ాాాాపపాా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
ర. (్రవంబాో భావల్లో వూర్చు ద్రావిడ థతూజూ యాలాలు
ప్రోటో ద్రావిడియన్‌(మాతృక) భాషారూపాల మూలాలు ప్రాచీన నాగరకతల్లో అనేక చోట్ల బయటపడుతున్నాయి.
యూరవ్‌, ఆసియా, ఆఫ్రికాలలోని అనేక భాషల్లో పూర్వద్రావిడ రూపాలు పరిశోధకులకు కన్పించసాగాయి. వాటిని విడివిడిగా పరిశీలించినపుడు, తెలుగు, తమిళం, కన్నడం తదితర భాషల్లో వాటికి సమీపంగానో, నన్నిపితంగానో ఎన్నో రూపాలు కన్పిస్తాయి. ఎందుకంటే, ఈ భాషలన్నీ పూర్వ ద్రావిడ మాతృకలోంచి విడివడినవే కాబట్టి.
అయితే, అలా కన్పించే అనేక రూపాలు తమిళపదాలేననీ, తమిళభాష ఆయాభాషలకు మాతృక అనీ, తమిళ రచయితలు చాలా మోోషాలు రాయడం మొదలు పెట్టారు. ఎంతో చాకచక్యంగా పోబ్నోదవజడియన్‌ అనే పదం కన్పించిన ప్రతీ చోటా ప్రోటో తమిళ అనే పదాన్ని చేర్చి వక్రీకరించడం చాలా సందర్భాలలో జరిగింది. ముఖ్యంగా జపాన్‌భాషలో తమిళ పదాలగురించి చేసిన విశ్లేషణ ఈ వ్టీకరణకు ప్రత్యక్షసాక్ష్యం.
54194014 0౧౧౦ అనే జపాన్‌ భాషావేత్త ద్రావిడ భాషాపదాలు జపాన్‌ భాషలో అనేకం కన్పిస్తున్నాయని నిరూపిస్తూ 'బి జనియాలజో అఖ్‌ ది జవనీన్‌ లాంగ్వేజ్‌ అనే వ్యాసాన్ని ప్రకటించాడు. ఇందుకోనం (విడియన్‌ ఎటీమెలాజీకల్‌ జీళ్లసరిని ఆశ్రయించినట్టు చెప్పుకున్నాడు.
ఈ డిక్షనరీ మీదే నిజంగా ఆధారపడి ఉంటే ఆయనకు తమిళ రూపాలతోపాటు తెలుగు, కన్నడ మలయాళ తదితర రూపాలుకూడా కన్పించి ఉండేవి. ఆసక్తి గల పరిశోధకుడెప్పుడూ కొత్త విషయాలను అలా వదిలేయడు,
ఆయన కావాలని తెలుగు తదితర భాషలను ఉపేక్షించి కేవలం తమిళపదాలను మాత్రమే తీనుకుని జొనియోలాజుల్‌ రిలేషన్‌ివ్‌ బెట్బీన్‌ వననీర్‌ అండ్‌ మిక్‌. | అనే ఊవాత్మక పరిశోధన (కూవొభీనీశొని ప్రకటించాడు. జపాన్‌భాష తమిళభాలలు రెండూ రక్తసంబంధీకులనే అర్థం కలిగిస్తూ ఈ పరిశోధన సాగింది. తెలుగే ప్రాచీనం తతత
తమీళభాషను 48 మిలియన్ల మంది మాట్లాడుతున్నారు కాబట్టి, వాళ్ళకి 2000 ఏళ్ళనాటి సంగమ సాహిత్యం ఉంది కాబట్టి 'తొల్‌కాప్యమ్‌' అనే మ్లోషణాత్మక వ్యాకరణం ఉంది కాబట్టి ఏడుభాగాల తమిళ లెక్సికన్‌-1936 ఉంది కాబట్టి తాను తమిళ రూపాలతో మాత్రమే జపాన్‌ పదాలను పోల్చి పరిశోధిస్తున్నట్టు పేర్కొన్నాడు. ఇతర ద్రావిడ భాషలైన తెలుగు12వ శతాబ్దికి కన్నడం11వ శతాబ్దికి చెందినవేకదా... అన్సివాటిని వట్టించుకోనవసరం లేదని కూడా రాశాడు. 18 కోట్లమంది ప్రజలు..ప్రపంచంలో తెలుగుభాషను మాట్లాడుతున్న నంగతే తనకు తెలియనట్టు ఊరుకున్నాడు.
తమిళం బాగా తెలిసిన మునివో తొకునాగ అనే జపాన్‌ భాషావేత్త ఈ నునుము ఓనో గారి ఊహాత్మక పరిశోధన మీద మండిపడుతూ, ఇది బిజియన్‌ ఎలమలాజకల్‌ డ్మీక్టురే దుర్పినియోగం' ౧115456 0[0౬0గ--అని అభివర్షించాడు. 060% లో చెప్పిన అర్థాల్ని ఇందులో వక్రీకరించినట్లుగా కూడా పేర్కొన్నాడు. దాని ఇంగ్లీషు అనువాదాలకు తప్పుడు అర్ధాలను లాగినట్లు ఆరోపించాడు.ఈ సిద్ధాంతంలో భాషాపరమైన పాండిత్యం ఏమీ లేదని ఘాటుగా విమర్శించాడు, "నేను చెప్పన్న ఈ విషయాలు చాలవనుకుంటే ద్రావిడభాషమీద అధికారం ఉన్న ముఖ్యులు హైదరాబాద్‌లో భద్రిరాజు కృష్ణమూర్తి రష్యాకు చెందిన ఆండ్రనోవ్‌ తదితరులున్నారు వాళ్ళని అడిగితే తెలుస్తుంది అని మందలించాడు.
నిజానికీ 58560024 0[౧౦ తన పరిశోధనపైన వచ్చిన ఈ విమర్శని తానే నిజాయితీగా తన వ్యానం చివర ప్రకటించాడు. -
_ అయితే, "ఈ తొకునాగా ఒక్కరే నన్నిలా విమర్శించాడు. తమిళ పండితులెవ్వరూ వేలెత్తి నా సిద్ధాంతంలో ఆవగింజంత దోషం చూపించలేదు" అని నొచ్చుకొన్నాడు. /
జపాన్‌తో తమిళ భాషకు సంబంధం ఎప్పటిది ? ద్రవిడ భాషతో తమిళం విడిపోయిన తరువాతే తమిళంలోంచి జపాన్‌ భాష పుట్టిందనేందుకు తగిన సాక్ష్యాలేవీ ఈ పరిశోధనలో కన్పించవు.
భావసారూప్యత, రూపసామీష్యతలు గల కొన్ని వదాలను జపాన్‌ భాషలోంచి ఏరి, రెండు భాషల మధ్య బాంధవ్యాన్ని నిరూపించేందుకు ప్రయత్నించారే గానీ, ఈ బాంధవ్యం ఏ కాలంలో ఏ వరిస్థికుల్లో ఏర్పడిందో తేల్చి చెప్పలేక పోయారు. [2090ల డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌'
మైనూర్‌లోని సెంట్రల్‌ ఇన్‌స్టిట్యూట్‌ ఆఫ్‌ ఇండియన్‌ లాంగ్వేజెస్‌ డైరెక్టర్‌గా పనిచేసిన (ప్రముఖ తమిళ పరిశోధకుడు శ్రీ ఎన్‌. అన్నామలై ది హిందూ (2003) దినపత్రికలో ప్రొఖినర్‌ భద్రిరాజు కృష్ణమూర్తిగారి ద్రవిడియన్‌ లాంగ్వేజెన్‌ ఆంగ్ల గ్రంథాన్ని నమీక్షచేస్తూ ఇలా అన్నారు :- -
“౧61 ౧0౧౫౧౩౧50౧ ౪100 12001,[01 ౪/61 ౧౧౦౧౦౦ 0/2/164120 (1౧61625౧09 ఈ6 ౧౧15౧1660౧ 6021566[౧66 ౧౧6౧1౦౧664 200౪6 1౧ 16 500146౪7 ౪ంగీ6 21150) 15 ౧౧6౦౧౦6౦100161117/ *126410/ 61/6౧ ౧6 1౧౫6 56216 ౦0 2౧7 ౧౦51646 [౧61200౧9 [010- 916౧6 4౧6 ఇ౧౦100162| 2౧6 ౧౧౦౧౦201115616 5100112గ106065 060౫466౧ 62౧- 8౪02665, ౪౧1001 60౧09 2/946 [0% 2 86౧6616 ౧81210౧5010-"
అన్నామలైగారు చెప్పిన దాంట్లో కొన్ని ముఖ్యమైన అంశాలున్నాయి.వాటి సారాంశం ఇది:
- జపాన్‌ ఆఫ్రికన్‌ నుమేరియన్‌ తదితర ప్రాచీన సంస్కృతులలో పూర్వద్రావిడ భాషారూపాలు (పదాలు) అనేకంఉన్నాయి. ఆ పదాలు తెలుగు తదితర ద్రావిడ భాషలన్నింటిలోనూ ఉండవచ్చు.వాటిని తమిళ నొంలోగా చిత్రించే ప్రయత్నం తప్పు ల) రూపపరంగానూ, అర్థపరంగానూ, శబ్బపరంగాకూడా దగ్గర పోలికలున్న పదాలు వివిధ భాషల్లో కన్పిస్తాయి. అవి ఆ రెండు భాషలు మాట్లాడిన ప్రజల మధ్య నడిచిన నంబంధ బాంధవ్యాలకు సాక్ష్యాలేకానీ, తమిళం ఆ భాషకు తల్లి అనే అద్ధం వచ్చే రాతలు చరిత్రకు అపకారం చేస్తాయి.
... 3) ఒక విదేశీ భాషలో ఏవైనా పూర్వద్రావిడ పదాలు కన్పించినపుడు అవి తమీళ పదాలకన్నా తెలుగు పదాలకు మరింత దగ్గరగా ఉంటే, ఈ వాదనలు చెల్లుబాటు కానివిగా అవుతాయి. అందుకే తెలుగును సాధ్యమైనంత పక్కనపెట్టే ప్రయత్నాలు ముమ్మరంగా సాగుతున్నాయి. "
". పూర్వద్రావిడ రూపాలకు అనేక తమిళ పదాలకన్నా తెల్గుగుపదాలే దగ్గరగా ఉంటాయి. జపాన్‌భాషలో తమిశపదాలకు ఎంత అవకాశం ఉందో తెలుగు వదాలకు కూడా అంతే అవకాశం నహజంగా ఉంటుంది. ఆయన తమిళపదాలతో చేసిన తులనాత్మక పరిశీలనలో తెలుగు పదాలను కూడా సరిపోల్చి చూసి ఉంటే, చాలా చోట్ల తెలుగే జపాన్‌ పదాలకు మరింత నన్నిహితంగా ఉన్నట్లు తెలిసేది. కానీ, అందుకు ఆయన ప్రయత్నించక పోగా, తెలుగుని చులకనగా వ్యాఖ్యానించాడు, తెలుగే ప్రాచీనం -------------ాాాాయయు
5456౧౧4 0౧౧౦ అందించిన జపాన్‌ తమిళ తులనాత్మక పరిశీలనకు తెలుగు పదాలను అదనంగా చేర్చి ఇక్కడ అందిస్తున్నాను. పరిశీలించండి. 1.జపాన్‌ : కిగిగి-౮ గం 958౪611, అగధ౫గ6) తమిళం : కిగిగి-ల (౧౦ 5౪/611-0[0[-3972) తెలుగు : పరపు-విరివి గలది. పరగు-వ్యాపించు, పరం, పరచు(విస్తరించు), 2ఏజపాన్‌ : గిడిగి-ఉిగి (౧౦ 06 0/౧06౧ ౦/౧) తమిళం : గగీగి-! (10 06 56౧౮6౮6/66- 0౬౦౧-౩963 2) తెలుగు :; పజియు, వరియవాయు, పజియలగు, వరియలు బారు,పగులు. వివరణ : పారము-మల్ల బంధ విశేషము, అంతము. పహర (పాకృతం), ప్రహరణం(సంస్కృతం)..ప్రయోగాలు ఇదే అర్ధంలో కన్పిస్తాయి. వగులు, చీలు అనే అర్థాలు కూడా వున్నాయి. బహుశా, ఇదికూడా సంస్కృతంలోకి చేరిన ద్రావిడ రూవం కావచ్చు. 3 జపాన్‌ : గ4|-గగకి (16164 10! ౧107200౧) - తమిళం : గగి-౮కడిగ్‌ (౧166 116164 0౬0౧-3856) తెలుగు : పోడు వివరణ : మూల ద్రావిడ పదం గగిఅంటే, [1616 అని, 64/6అ| 8664 అని అర్థాలు కన్పిస్తాయి. ఈపాట్‌ రూపంలోచ్చే, 'పాడ్‌' 'పోడ్‌ అనే తెలుగు రూపాలు వచ్చాయి. ద్రావిడ పదం వ జపాను భాషలో ఫి గానూ, ట'- 'డి గానూ మారడం గమనించ వచ్చు. కచ్చితంగా తెలుగు పాడ్‌ రూపమే జపాన్‌ ఫాడ్‌ పదానికి దగ్గరగా వ్రందని చెప్పాలి. తీ జపాన్‌ ; [౯41-0౮0 గం 6౧6, ౧6౧15౧, 016) తమిళం : గ|1-౮ (70 ౧6౧౩౧, 10 016 ౦౬0గ౧-౩852]) కెలుగు : పడు వివరణ : మూల ద్రావిడ 'పండ్‌ అంటే అలసి పోవడం, పడటం, పడిపోవడం, మరణించడం అనే అర్ధాలు. పండాడు, వండింది అనే ప్రయోగాలూ ఉన్నాయి. వతనం, చావు, వూడు, [్ర22) ప డా! జి.వి. పూర్లచంద్‌
-
జపాన్‌ : [1-0 (4/166-6౧620 తమిళం : గొ౯గ_౮ (9640 12/96,060[౧_44] 1) తెలుగు : పేరు, పెరుగు వివరణ : మూల ద్రావిడ 'క£0'అంటే 10 5౪61 ౩౪0 తృ౦టగ౧6206(ుద్ద) అని...' పెల్‌ 'అనే రూవం కూడా ఇదే అర్ధంలో కన్పిస్తుంది.
-
జపాన్‌ : [06.౮6 (౧0 6౧109126, ౧౧186) తమిళం : 90౮[౫| (6౧100౪ 0౬0గ౧_44235) తెలుగు : పొగడు వివరణ : మూల ఉత్తర ద్రావిడ పదం ౧014 (0౯2156, 1౧౧౦౪/౧,౧౧౫15ల మూల దక్షిణద్రావిడపదం౧౮(_గి పూర్వ తెలుగు: పొగడ్‌
-
జపాన్‌ : [501.0 (౧1౫౧ల తమిళం ; ౧01.౮ ౧1౧౫౪ 06014559) తెలుగు : పూట, పొద్దు 8 జపాన్‌ : గడఉిగ_ (౦ 0600016 04110) తమిళం : గగిగి 6 (0 06 9041/౧-0860%-3972) తెలుగు: పరి- పెద్దది, చతురంగ బలయుత సేన, నిడుపైనది, గొప్పది, భారీ, బారీ వివరణ : మూల ద్రావిడ గగగి [0 9100౪, 10 54611 ప్రాకృతం- భారి'ఆ' - కెద్దది
-
జపాన్‌ : [గగ గ౧0 06 ర1గ4566, 25 610646, 949) తమిళం : గిషిగ్లెలీ (10 06 6114566, 29 ౦౮0౪464 _0౬౦గ౧-3949) తెలుగు : వపయర, పైర, పయిర (దక్షిణపు గాలి పవనం, పవం - సంస్కృత రూపాలు. 10)జపాన్‌ : కిడిగి-4 (౯16164 0 5100 తమిళం : కిగిగి-గగి! (౧68/6౧-1-౬-2499) తమిళ లెక్సికాన్‌ తెలుగు : వరము ((మీదిది) తెలుగే ప్రాచీనం --ాలాలాలాలాలాకకకకా [62
-
జపాన్‌ : [గఉగా౮ (1౧56 ల ౦ ఈ16 56250౧) తమిళం : [4-౮ (౧0 20062 10! 116 ౧1 ౧౧06 060% 3852) తెలుగు : పట్టు, (ప్రారంభం) పట్టించు, ప్రారంభము, నోము పట్టు-నోము ప్రారంభించు
-
జపాన్‌ : గ4ఉ1-౮0 (70 5€2/-5%010) తమిశం : గ4౫-౮ (౦ 9౪/ 1) & ౧2గ0౦4౧) (తమిళ లెక్సికాన్‌ 24శు కెలుగు : పడవ వివరణ : మూల దక్షిణ ద్రావిడ , ష౦గ/ మూల - తెలుగు గిగి౦-గ4౪/ "పడ్‌ ధాతున్సకు చెరువు, కోనేరు, నది అర్థాలున్నాయి, నీటిపైన నిలిచేది "పడ్‌-అవ్‌ొ కావచ్చు.
-
జపాన్‌ : 51-44 (65600 తమిళం : $11 (627 ౧1206) -050%4205) తెలుగు : పిన, పిన్న (తక్కువ, వెనకబడినది, హీనమైనది, చిన్నది అనే అర్థాల్లో ఈ ప్రయోగం కన్పిస్తుంది) 14 జపాన్‌ : [౧౮నగ-ఉి50 (౧౦0 5[౧౧౦[6-5162౧)) తమిళం: గ01[౬4| గం 5%0%6 ౪42౧0/-౦౬౦గ4240) తెలుగు : పొగ పావ.
-
జపాన్‌ : [౦0గ-౦ (06100) ౧౦౪6౧ తమిళం: ల0గ-౪4|! (60౪6౧1౧9 0౬0% -4590) కెలుగు ; పొర వివరణ : అరటి, ఇల్లి మొదలైన వాటివీది పొర్శ కంటిపొర, పాము కుబునము, కుచ్చితము, మడత, ప్రమాదము, 'అపోహ మూల ద్రావిడ ?౦| ౧౦ 66౮౪6౧ - *.. ప్రాచీన తెలుగు పార్‌ ]1రుజపాన్‌ : [0గ.౮6 (10 6651ల) తమిళం : గ౮|-! ౧౦ 66౧96-0౬[08 4287) తెలుగు :పీరము(ఇష్టము),పీరడు (ఇష్టపడు) పెరిమ(ప్రేము, ప్రేవ్స (కోరికు ప్రియము ఎ డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
1/7) జపాన్‌ : గ౮-గ (00౪6, 116) తమిళం : ౧౮1-4| (110 06౧౧౧ ౧166, 60౪6౧-౨౬0గ 4509) తెలుగు : పూడిక పూడుచు, పొడుచు, పాతు, ప్రాతు, వివరణ : మూల ద్రావిడ ౧౦1(10 8410, 6౦౪6౧ 2,805 మూల దక్షిణ ద్రావిడ గ౮1-౮[%6 ల ప్రాచీన తెలుగు?00 మూలగోండి, కూయి: ౧౮౦-] బ్రాహుయీః: 07-౮1౬ 18) జపాన్‌ ; ౧౮-౦ (10 06 04110) తమిళం: గ౮-|! (004111౧655, ౧౧౦౪4౦62౧4 -0౬0| 4253) తెలుగు: పోతరం " మూల దక్షిణ ద్రావిడ : ౧౦%, ప్రాచీన తెలుగు; ౧౦%, వాడుక . మూల కొలామి -గడబ ౧0౦) మూల గోండి కూయి : ౧౦% - మూల ఉత్తర ద్రావిడ : ౯06 తెలుగు : పొంగు, ఉప్పొంగు, పొగవించు, పొంగారు, పొంగులెత్తు 19) జపాన్‌ : ౮-4 (601 ఉమ్ము) తమిళం : "4005! (921/2 -060[1 3౩౩2౩) తెలుగు : తుప్పర, తుంపర, (చొల్లు, జొల్లు) . 20) జపాన్‌ : 50[-౮ గాం $4౦010 తమిళం ; 6౮0 గి౧-౮ (10 94016, 510 - 05601 2621) తెలుగు : చప్పరించు, చప్పలించు, (ధ్వన్యనుకరణ వదం కావచ్చు) తల అనే తమిళ పదానికి రాయి అని అర్థం. పాఠ జపాన్‌భాషలో 'గర అంటే రాయి. ఈ ఉదాహరణ ఒక్కటే జపాన్‌పదాలు తమిళపదాలు అక్కచెల్లళ్ళని చెప్పడానికి నరిపోతుందని ఈ పరిశోధకుడు పేర్కొన్నాడు. కానీ, కంళరో అనే తెలుగు పదాన్ని ఇక్కడ మనం గుర్తు చేయవలసి శ్రంది. ఆఫ్రికా, నుమేరియా భాషలతోపాటే, జపాన్‌ భాష కూడా ద్రావిడ భాష(లుతో నన్నిపాత సాహచర్యం నడిపి వ్రంటుందని ఈ నిరూపణలు తెలియ చేస్తున్నాయి. తెలుగే ప్రచినం లాండ్‌ టా టా
అంతేగానీ, కొన్ని పదాల సామీవ్యతని అనరా చేసుకొని జపాన్‌ భాషకు తమిళంతో రక్త సంబంధం అంటగట్టడం మంచిదికాదని అన్నామలైగారితో సహా పెద్దలంతా నిరసించారు. ఈ సామీష్యత తమిళానికి ఎంత వుంటుందో తెలుగుకూ అంతే వుంటుంది. తెలుగుని పక్కన బెట్సి జరిపే ఇలాంటి పరిశోధనల్ని మన తెలుగు భాషావేత్త పట్టించుకోకుండా ఉడేక్షిస్తే తెలుగు జాతికి జరగవలసిన అపకారం జరిగిపోతుంది ప్రోటో ద్రవిడియన్‌ మూలాలు అనేక ప్రపంచ భాషల్లో కనిపిస్తున్నప్పుడు వాటి రూపాలు అన్ని ద్రావిడ భాషల్లోనూ వ్రండేందుకు సమాన అవకాశాలున్నాయి. వాటిని తమిళ భాషావేత్తలు స్వంతం చేసుకోవాలని ప్రయత్నించడమే ఇక్కడ ముఖ్యంగా మనం అభ్యంతరం చెప్పవలసిన విషయం, 9 నువేరియా భావలో తెలుగు వూర తెలుగువారు తాము తమిళ సాంబారునే ఉపయోగిస్తున్నట్టు భావిస్తారు. తమది గోంగూర అని, అరవలది సాంబారని మనలో బలమైన అభిప్రాయం వ్రంది. - క్రీశ.1390 లో రిచర్డ్‌ ॥ ఇంగ్లీష్‌ కుకరీ బుక్‌ పేరుతో ఒక పుస్తకాన్ని రెండువందల మంది ప్రసిద్ధ వంటగాళ్ళ అనుభవాలతో రాయించాడట. అందులో 716 [101౫6 01 1116 అనే అధ్యాయం ఒకటి ఉందని చెప్తారు. కాబట్టి 600 ఏళ్ళకు ముందే కర్రీని వండటం ఆంగ్లేయులకు కెలునని మనకి అర్ధం అవుతోంది. క్విజైన్‌ (64151%ల అంటే, వంట సరంజామా, వంటచేసే విధానం. ఈ అంగ్ల పదం 641/8 లోంచే ఏర్పడిందని అంటారు. వర్డ్ర్‌వర్త్‌ ఆక్స్‌ఫర్డ్‌ ఇంగ్లీష్‌ డిక్షనరీ 6౧|1/౧/ పదానికి [41౧/౯ అని పలకాలని రాసింది. అయిక్తే ఈ పాత అంగ్ల పదం వంట, వంటకం అనే అర్థంలోదే కానీ, వండిన కూర అనే అర్ధంలో కన్పించడం లేదుకదా... ? మరి కర్రీ కూర ఎలా అయింది... ? ద్రవిడియన్‌ ఎటిమలాజికల్‌ డిక్షనరి " (సంఖ్య-1911)లో తాల్‌ అనే మూల ద్రావిడ పదానికి అరిటాకులో వడ్డించిన అన్నం అని అర్ధం ఇచ్చాడు. యా డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
తుళు : కూరు, కూలు (వండిన అన్నం-8011క్రిర్మైర్ష8) ఆహారం
తెలుగు : కూడు (వండిన అన్నం-601166 సనా
ఇదే డిక్షనరీలో (నంఖ్య-1391) కరి అంటే ...తమిళం: కూరగాయయా్నక (పచ్చివి లేదా వండినవి), మాంసం (పల్చిది లేదా వండినది), మిరియాలు, వేడి వంటకాలు. కస్తోడం : కూరగాయలు; తెలు . కరియ్‌- అముడు- దేవ్రడికి నైవేద్యం కోసం వండిన వంటకం. (అముడు నం. అమృత, కరలువారు- దేశడికి నైవేద్యం కోనం కూరగాయలు తెచ్చే వారు... ఈ అర్థాలు కన్పిస్తాయి.
జి.బ్రానికోవ్‌ రూపొందించిన ద్రవిడియన్‌ ఎటిమాలజీలో పూర్వ ద్రావిడ రూవం కల్‌ అనే పదానికి ఇచ్చిన వివిధ అర్థాలు ఇవి.
162౧ 5410 ౧6౧౮6౧౬ కారుప్పు,
1క2/(21): 60 [00561, 10056 క్రాలు
162%/(0: €0 6666466, 100255
625%: 506616 5[424, +00€) కర్ర
(64౯: 011616 నలుప
2౯ ౪666620165 కూరగాయలు
164౯-౧౮: ౧1011 కండువా
[62-౪0 ౧౮౧౮6 కరవ
మూల ద్రావిడ కల్‌ రూపంలోంచి ఏర్పడిన ఈ పదాలలో కూరగాయలకు సంబంధించిన కర్‌ రూపం కూరగా తెలుగులో మారలేదనీ, వండిన ఆవారపదార్థం అనే అర్ధం ఇందులో లేదనీ స్పష్టమవుతోంది. కాబట్టి కూర - కరి లోంచి గానీ, కర్‌ లోంచిగానీ ఏర్పడలేదని మనం గట్టిగా నమ్మవచ్చు.
క్రీ.శ. 16వ శతాబ్దికి చెందిన భావప్రకాశ అనే వైద్య [గ్రంథం అన్నానికి వర్యాయ పదాలను వివరిస్తూ భస్రమన్హుం తవాంభల్టే క్పుబిత్యూరం బో శీర్రితం, ఉదసం శ్రీ శ్రీయాం భీఎబ్బదీ దివిః వుంని భాజ్షిత అంటుంది. భక్త అన్న, అంథ, ఓదన్న ఖిస్సా, దీదివి ఈ పేర్లన్నీ అన్నానికి పర్యాయ పదాలట.కొన్ని ప్రాంతాలలో కూరం అని కూడా పిలుస్తారట. భావమిశ్రుడు తెలుగు ఒరియా ప్రజలతో బాగా సాన్నిహిత్యం ఉన్నవాడు. అన్నానికి కూరం అనే వ్యవహారం ఈ రెండు ప్రాంతాలలో ఒకనాడు ఉండి శ్రండవచ్చునని దీన్ని బట్టి మనం గ్రహించవచ్చు. తెలుగే ప్రాచీనం -ాలాాాాోోోాోాయా
అంతేగానీ, కొన్ని పదాల సామీప్యతని ఆనరా చేసుకొని జపాన్‌ భాషకు తమిళంతో రక్త సంబంధం అంటగట్టడం మంచిదికాదని అన్నామలైగారితో నమా పెద్దలంతా నిరసించారు.
ఈ సామీష్యత తమిళానికి ఎంత వంటుందో తెలుగుకూ అంతే శంటుంది. తెలుగుని పక్కన బెట్టి జరిపే ఇలాంటి పరిశోధనల్ని మన తెలుగు భాషావేత్తలు పట్టించుకోకుండా ఉపేక్షిస్తే తెలుగు జాతికి జరగవలసిన అపకారం జరిగిపోతుంది
ప్రోటో ద్రవిడియన్‌ మూలాలు అనేక ప్రపంచ భాషల్లో కనిపిస్తున్నప్పుడు వాటి రూపాలు అన్ని ద్రావిడ భాషల్లోనూ శ్రండేందుకు సమాన అవకాశాలున్నాయి. వాటిని తమిళ భాషావేత్తలు స్వంతం చేసుకోవాలని ప్రయత్నించడమే ఇక్కడ ముఖ్యంగా మనం అభ్యంతరం చెప్పవలసిన విషయం.
9 నువేరియా భాషలో తలుగు థభూర
తెలుగువారు తాము తమిళ సాంబారునే ఉపయోగిస్తున్నట్టు భావిస్తారు. తమది గోంగూర అని, అరవలది సాంబారని మనలో బలమైన అభిప్రాయం వంది. (|
క్రీ.శ.1390 లో రిచర్డ్‌ 1 ఇంగ్లీష్‌ కుకరీ బుక్‌ పేరుతో ఒక పుస్తకాన్ని
రెండువందల మంది ప్రసిద్ధ వంటగాళ్ళ అనుభవాలతో రాయించాడట,
అందులో 116 10/౧6 01 6౪416 అనే అధ్యాయం ఒకటి ఉందని చెప్పారు. కాబట్టి 600 ఏళ్ళకు ముందే కర్రీని వండటం ఆంగ్లేయులకు తెలునని మనకి అర్థం అవుతోంది.
క్విజైన్‌ (64151%ల అంటే, వంట సరంజామా, వంటచేసే విధానం. ఈ ఆంగ్ల పదం 641/6 లోంచే ఏర్పడిందని అంటారు. వర్డ్స్‌వర్త్‌ ఆక్స్‌ఫర్డ్‌ ఇంగ్లీష్‌ డిక్షనరీ 641/ పదానికి 1(4౧/ అని పలకాలని రాసింది. అయితే, ఈ పాత అంగ్ల పదం వంట, వంటకం అనే అర్థంలోదే కానీ, వండిన కూర అనే అర్ధంలో కన్పించడం లేదుకదా... ? మరి కర్రీ కూర ఎలా అయింది... ?
ద్రవిడియన్‌ ఎటిమలాజికల్‌ డిక్షనరి" (సంఖ్య-19110)లో తాల్‌ అనే మూల ద్రావిడ పదానికి అరిటాకులో వడ్డించిన అన్నం అని అర్ధం ఇచ్చాడు. లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
తుళు : కూరు, కూలు (వండిన అన్నం-8011664 ౧౧౦6 ఆహారం
తెలుగు : కూడు (వండిన అన్నం-801164 గ౦లీ ఆహారం
ఇదే డిక్షనరీలో (నంఖ్య-1391) తరి అంటే ...తమిళం. కూరగాయలు, (వచ్చివి లేదా వండినవి), మాంనం (పచ్చిది లేదా వండినది), మిరియాలు, వేడి వంటకాలు. కస్తుడం . కూరగాయలు; తొలుణు : కరియ్‌- అముడు- దేవుడికి నైవేద్యం కోనం వండిన వంటకం. (అముడు నం. అమృత), కరలువారు- దేవుడికి నైవేద్యం కోనం కూరగాయలు తెచ్చే వారు... ఈ అర్ధాలు కన్పిస్తాయి. .
జి.బ్రొనికోవ్‌ రూపొందించిన ద్రవిడియన్‌ ఎటిమాలజీలో పూర్వ ద్రావిడ రూపం ఈల్‌ అనే పదానికి ఇచ్చిన వివిధ అర్థాలు ఇవి.
162; 52104 ౧6౧౮66౧౯ కారుప్పు,
162/2): 10 10056౧, 10056 క్రాలు
62/(0: 90 666626, 108౬55
162: 5610416, 5%420 ₹006% కర
642౧: 011016 నలువ
2: ౪666120165 కూరగాయలు
[62గ-౧౮6: ౧011 కండువా
క2గా౪: ౧6౧౮6౧ కరవ
మూల ద్రావిడ కర రూపంలోంచి ఏర్పడిన ఈ పదాలలో కూరగాయలకు నంబంధించిన కర్‌ రూపం కూరగా తెలుగులో మారలేదనీ, వండిన ఆహారపదార్థం అనే అర్ధం ఇందులో లేదనీ స్పష్టమవుతోంది. కాబట్టి కూర - కరి లోంచి గానీ, కర్‌ లోంచిగానీ ఏర్పడలేదని మనం గట్టిగా నమ్మవచ్చు.
క్రీశ. 16వ శతాబ్చికి చెందిన భావప్రకాశ అనే వైద్య (గ్రంథం అన్నానికి పర్యాయ పదాలను వివరిస్తూ భ్తామన్హుం తదాంభల్ట్‌ క్రుబిళ్కూరం బో కీర్తితో, ఉదసం శ్రీ శ్రియాం ఖిబెబ్బదీ దివి వంశి భావీతఈ అంటుంది. భక్త అన్న అంథ, ఓదన, భఖిస్సా, దీదివి ఈ శేర్లన్నీ అన్నానికి పర్యాయ పదాలట.కొన్ని ప్రాంతాలలో కూరం అని కూడా పిలుస్తారట. భావమిశ్రుడు తెలుగు ఒరియా ప్రజలతో బాగా సాన్నిపాత్యం ఉన్నవాడు. అన్నానికి కూరం అనే వ్యవహారం ఈ రెండు ప్రాంతాలలో ఒకనాడు ఉండి వుండవచ్చునని దీన్ని బట్టి మనం గ్రహించవచ్చు. తెలుగే ప్రాచీనం -------ాాలాలాోాార
ఇలమైట్‌, ఉరలిక్‌, సెమెటిక్‌ భాషల్లో కూర అనే పదం స్పష్టంగా కన్పిస్తోంది. ఇలం అంటే, (ప్రాచీన ఇరాన్‌లో ప్రజలు మాట్లాడిన భాష, ఈ భాషలో కురా అక్‌ అంటే, కాల్చు (04/౧) అని! లిమాక్‌కూ రా అక్‌ ప అట్‌ పు ఉవ్‌ ర అవ్‌ వ అక్‌ న అనే పెద్ద వాక్యం అక్కడ దొరికిన ఒక ఫలకంలో క్యూనిఫాం(కీలులిపిలో కనిపించింది. ఈ వాక్యానికి 106 6౧6౧165 5%0416 06 04106 56266 2 ౧౫/ 1861 06%064[6 అని అర్ధం. ఈ వాక్యంలో శకునని వారా అక్‌ _ టొరంాథ చేయాలని అజం కన్పిస్తుంది.
విశేషం ఏమిటంటే ఇదే పదాన్ని ఇదే అర్థంలో తెలుగులో కూడా ప్రయోగించడం ఉంది. శలుల జిుట్టలు బీరి దువ్ఫులను వేళ్ళు నో కలయ్ముల -బ్రవ్మ వాంావనేనీ -అని సారంగధరలో కవి ప్రయోగం కన్పిస్తుంది. ఉలవైైట్‌ భానలో :ఖా ౮ అజ్‌- కాల్చటం: టూ ౮ అత్‌ జొ- పెద్ద గాడి పొయ్యి ప్రోటోఉరలిక్‌ భాషల్లో 10/06 (10 067౧) -కాల్చు ప్రోటో సెమెటిక్‌ భాషల్లో గ44/7 అంటే పెద్ద పొయ్యి.
ఈ నిరూపణలు కూర అనే పదానికి కాల్బటం అనే అర్ధాన్ని సూచిస్తున్నాయి. తొలి దశలో కూరని కాల్చుకునే తినిశ్రంటారు. తరువాతి కాలంలో కూరని వండుకుని తిన్నారు. ఇప్పుడు కూరని నూనెలో వేసి వేపుకు తింటున్నారు.
తమిళంలో కరి ఉందికాని కూర లేదు. తెలుగు కూర పదానికి మూలాలు ఇలమైట్‌ అధ్రికన్‌ భాషల్లో కన్పిస్తున్నాయి. ఇది చక్కని పరిశీలనాంశం. లంలో డా! జివి. పూర్ణచంద్‌
. అధ్యాయం 3 తలము ఆలతరకతు -- అజాచ్‌నసత తెలుగే ప్రాచీనం --ాాాా6[129
/ తుజ్జం గోదాదీ తంగటద నాగా ఛార్లెన్‌ డార్విన్స్‌ థామన్‌ హక్స్‌లే కలిసి పరిణామ సిద్ధాంతం మీద పని చేసారు. థామన్‌హక్స్‌లే తాలిమానవుడి గురించి చెప్తూ వోమోా నెవియన్‌ వాయసుడు వొందూ చవమమయదంలో మనిం పోయిన లయారియా ఖండంలో వరిణిమంబాడులి చెప్పాడు. అఫ్రికాఖండం దాకా విస్తరించి ఉన్న భూ ప్రాంతంలో అధిక భాగం సముద్రంలో మునిగి పోగా మిగిలిన నేల దక్కన్‌ వీఠభూమిగా మారింది. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే హిందూ మహాసముద్రం ఎంతమేర ఉందో అంత మేర భూమిమునిగి పోయిందన్న మాట. ఈ మునిగి పోయిన భూమిని లెమూరియా ఖండం అనీ, లెమూరియాలో మునగకుండా మిగిలిన భూమిని దక్కన్‌ వీఠభూమి అనీ అన్నారు. = ఇది కూడు ్రభసొంబినో అగ్మివర్దుతలాల లావా. దళ్ళున్‌వీలభూమి భూగోోపు అతి ఫంాతటపాంతం ఇట్టడో శర్రలు ఆబిర్ధువింబాయి.- అని న్ధుష్తంగా బ్రకటోంబాఢ నల్‌టి. డఘూ.వోర్డుర్డైన నరుడి పరిణామ క్రమంలో శ్రమశక్తి (లేబర్‌ పాత్ర గురించి ఫ్రెడెరిక్‌ ఏంగిల్స్‌ రాసిన గ్రంథంలో అనేక వందల వేల సంవత్సరాల క్రితం బాగా అభివృద్ధి చెందిన వానరాల్లాంటి నరులు నేటి హిందూ మహాసముద్రంలో మునిగిపోయి ఉన్న ఉష్ణమండల ఖండం(లెమూరియా)పైన నివసించారని పేర్కొన్నాడు.
మానవ వికాసానికి సంబంధించిన అతి పురాతన అవశేషాలు చిత్తూర్‌ జిల్లా రేణిగుంట, కర్నూలు జిల్లాలోని కుప్పగల్‌ తదితర (ప్రాంతాల్లో జరిగిన త్రవ్వకాలలో బయటపడ్డాయని శ్రీ సంకాలియా అన్నారు.
'నా దృష్టిలో అతి ముఖ్యమైన రాతియుగు నాటి ప్రాంతాలు చిత్తూరు, కర్నూలు జిల్లాలలో ఉన్నాయి. రాబర్ట్‌ బ్రూస్‌ ఫుట్‌ ఇక్కడ జరిపిన త్రవ్వకాలలో మెరుగైన వనిముట్లన్సీ ఎముకలతో చేసిన బొమ్మల్ని కనుగొన్నాడు. ఫ్రాన్స్‌ గుహల్లో కూడా ఇలాంటి బొవ్మల్నే కనుగొన్నారు. అవి అప్పర్‌ పాలియో లితిక్‌ కాలానికి సంబంధించినవని పోల్చి చెప్పారు. లారా డ్‌ జి.వి. పూర్ణచంద్‌
దురదృష్టవశాత్తు రాబర్ట్‌ ఫుట్‌ సేకరణలు ఏవీ కనిపించడం లేదట... నవీన విధానంలో ఇప్పుడు మరింత తవ్వకాలు జరివితే తప్పకుండా (ప్రాచీన మానవుగినైవుణ్యానికి సంబంధించిన సాక్ష్యాలు చిత్తూరు, కర్నూలు జిల్లాలలో జయట పడతాయి" అని ప్రొఫెసర్‌. నంకాలియా అన్నారు.
కర్నూలు జిల్లాలో దొరికిన కుడ్య చిత్రాలలో ధ్యానముద్రలో ఉన్న తైవసిద్ధుడి బొమ్మ ఉంది. ఇది సింభునగూూలలో దొరికిన ప్రోటోశివ రూపానికి చాలా దగ్గరగా ఉందని ఎస్‌. మలయాండి 'తెలుగే ప్రాచీన" అనే వ్యాసంలో పేర్కొన్నారు: (అనువాదం: నడుస్తున్న చరిత్ర మాన పత్రిక 2003 జూలై)
సింధునగరాలు ఉచ్చస్థితిలో ఉన్నదశలో సమకాలీనంగా తెలుగునాట వ్యవసాయం, వశుపోషణలతోపాటు లోహపరిశ్రమ విసృతంగా సాగుతోంది. వర్తక వాజిజ్యాలు కూడా విదేీ జాతులతో కొనసాగించూలిగిన పటిష్ట స్థితిలోనే ఆనాటి తెలుగు ప్రజలు ఉన్నారని నిరూపించే అనేక సాక్ష్యాలను పరిశోధకులు వెలుగులోకి తెచ్చారు. "డెక్కన్‌ అంటే, ఆంధ్రప్రదేశ్‌-కర్నాటక ప్రాంతాలలో క్రీ.పూ.3000 నాటికే కొత్త
రాతియుగం ప్రారంభం అయ్యిందని చాలామంది పరిశోధకుల నమ్మకం. మన్నేరులోయ (ప్రకాశంజిల్లా కనిగిర్రి- డి.బి.మూర్తి బి.డేవిడ్‌ రాజు... ఇలా ఎందరో పరిశోధకులు తెలుగునాట రాతియుగం స్థితిగకుల్ని వెలుగులోకి కెచ్చారు.
(౯1564౧౧౧6౧ 1౧ $0౪601) 1౧౮6|ఖ పేరుతో రాజేష్‌ తివారి సంపాదకత్వంలో గుజరాత్‌ ప్రభుత్వ నహకారంతో నలుగురు పరిశోధకులు ఏర్చి కూర్చిన పరిశోధనా పత్రాల్ని 12౧౧౪౯౧5 1౧ 6100241 ౧6౧5౧6౦1౪6 అనే గ్రంథ ప్రచురణ కోసం ఎన్నిక చేశారు. ఆ గ్రంథ ప్రచురణ ఇంకా పూర్తి కాలేదు. కానీ, దక్షిణ భారతదేశంలో వ్యవసాయం అనే వ్యాసాన్ని మాత్రం 'వెట్‌ లో వంచారు -
. నికోలో బోయిన్స్‌ (కేంబ్రిడ్జి డొరియన్‌ పుల్లర్‌ (లండన్‌), రవి కొలిసెట్టార్‌ (కర్నాటక), మైకేల్‌ పీటర్‌ గ్లియా (కేంబ్రిడ్జి... ఈ పరిశోధనలో భాగస్వాములుగా వున్నారు. వీరు పేర్కొన్న అంశాలు చాలా ముఖ్యమైనవి. '
౧.౬.1 ౪/16616? (1947) కర్నాటకలోని బ్రహ్మగిరి, చంద్రవల్లి ప్రాంతాలలో రాతియగం- సంస్కృతి అనే అంశంపైన పరిశోధన చేశారు. 1954 లో బిశే.థాపర్‌ దక్షిణ డెక్కన్‌లో రాతియుగ జీవనం మీద పరిశోధనా పత్రం సమర్పించారు. తెలుగే ప్రాచీనం ------ాలాాాాాాా యు
తెలుగునేల మీద రాతియుగంనాటి జీవనస్థితిని వోషిస్తూ, అనేక పరిశోధనలు సాగాయి. వేముల గ్రామంలో ఒక రాతియుగం స్థావరం మీద ఎం.ఎల్‌.కె. మూర్తి. (1974).. రేణిగుంట పైన ఎం.ఎల్‌.కె. మూర్తి (1970), గిద్దలూరు పైన (62౧౧1266 ఓ% 2౧6 [46 84౧016 (1934, నలమల-ఎర్రమల ప్రాంతాలపైన ఎన్‌ ఐజాక్‌ (1960), కడప స్టావరాలపైన కె.టి.రెడ్డి వి.నుదర్భన్‌ (1978), ౩ థ్రీనివాసులు (1985) పాలేరులోయ పైన వి.వి.ఎం.౮వ (1981) ఎర్రగొండపాలెంపైన హెచ్‌.డి.సంకాలియా (1974), చిలకపాడు, దిగువ ఇప్పటివరకూ వెలుగులోకి వచ్చిన విశేషాలు డెక్కన్‌పీఠభూమిలో తెలుగువారు నిర్మించుకున్న నాగరకతావైభవానికి అద్దం పడుతున్నాయి. "
సర్‌ జాన్‌ ఇవాన్స్‌ అనే పరిశోధకుడు "సైన్స్‌ ఆఫ్‌ మాన్‌ " జర్నల్‌లో (1901) మొట్టమొదటిసారిగా ఒక అద్భుత ప్రతిపాదన చేశాడు. “5064067౧ 1౧612 ౪/౭: ౧౧౦౦2017 ౧16 6౯616 0616 ౧6౧౭౧ ౧126౯ దక్షిణభారతదేశం బహుశా తొలి మానవ నాగరకతకు పుట్టినిల్లు అనేది ఆయన ప్రతిపాదన.దీనిని కృష్ణాగోదావరీ తుంగభద్ర నాగరకత అనికూడా వ్యవవారిస్తూ ఉంటారు.
- వేదభూమిగా చెప్పబడిన ఆర్యావ్తాన్ని కాదని, సుమేరియన్‌ ఈజిష్షియన్‌ ఇండస్‌ నాగరకతలను కొదని _ఇవాన్స్‌గారు ఆ రోజుల్లో దక్షిణ భారత దేశంలో బ్రహ్మాండమైన నాగరకత ఉందనటం పరిశోధకులకు ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది.
రామాయణగాథలో దండకారణ్య వర్ణనని బట్టి దక్షిణ భారత దేశం అంతా అడవ్రలమయం అన్ని అక్కడక్కడా ఆటవిక జాతుల వారు “మాత్రమే ఉండేవారన్నీ, ఉత్తరభారతదేశం నుంచి ఆర్యులు వబ్చి ఇక్క్‌డ వారికి నాగరకత నేర్పించారనీ మనలో బలంగా నాటుకు పోయిన అభిప్రాయాలకు ఇది పూర్తిగా భిన్నమైంది. నర్‌ జాన్‌ఇవాన్స్‌ ఇంతటితో ఆగభేదు. మరో అద్భుత విషయాన్ని కూడా ప్రతిపాదించాడు. ౭. గ౪/6561920005 1౧ (6120100 10 [౧166 5$[0౪/ 1[€0 06 ౧౦551016 1126 50060006౯౧ 1౧612 ౪25 0౧౧6 116 నిషకకడ666/66౧౮6 07 ౪౧16౧ 16 2౧616౧1 ౧౧౦౮6౧|€0/5 01 .సంగగంం 2064 ౧666౧1౧13౧ (2665 ౧౧౦6౭666 10 16 ౧౩౧౫౦ 0 ౪16 ౮1౦06 ౪౧10 ల ౧౦౪ 1౧02016." జాతుల పరంగా జరిగిన నంబంధించిన జాతులు, మరియు మెడిటరేనియన్‌ జాతుల మూల పురుషులు కలిసి లాలా డా| జి.వి. వూర్ణచంద్‌
నిమించే వాళ్ళు. వీళ్ళు దక్షిణభారకదేశు నుంచి ప్రపంచు అంఠతా విస్తుంచి ఎక్కడికక్కడ స్థిర నివాసాలు ఏర్పరుచుకున్నారు- ఇదీ ఇవాన్స్‌గారి మ్లోషణ. దీన్హుణడ్డు రాతియగాల కాలంలో దక్షేణ భారందోంలో వళ్హుతోదు న నాంగయహ ఉందన్తే అది నింధునాగళకత కస్త్లా నువేరియన్‌ నాగయంళూ వూర్చుం నాటిదని నుష్రంగా తోలులోందు. దీన్ని తొలి నారుకతలేదా ద్లోణు ధారతో నాగరయాా చనం శల్చువనేల్లైతో ఆ దజలు ఎమో బ్రశ్హ్రవ ఎవాబు మసలని ఉంటుంది. ఆంధ్రప్రదేశ్‌ లోని ఏలేశ్వరంలో రాతియుగపు స్టామాలకైన పరిశోధన చేసిన పె.సీ.గుష్తా. వ్రతావ్‌ సిశాచ్‌ దత్తా పరిశోధకులు.”14%0౧2౧ ౧60౧8105 ఉ౫4ంక/2666 0౧ ౧౫66111015 26 ౪611654/2/3గా (&.0-19629)"అనే అంశంపై సమర్పించిన పరిశోధనా పత్రంలో చేసిన వ్లోషణను వ్రరిీలించండి... 106 ౧౧6౪1||0౧16 06116665 [౪6 066౧ (46000౧1266 25 6 ౧/౧%౧4౧/ 50641663 0₹ 012౪164120 ఓ200662665, 2౧6 25 1౧ “ఊ%ండ- 7266గ౧€ 6౪6565... 1౧6 గష౧ ౦0 €06 0/42౪1612౧ 1209642665 ౪10 61 సింగం 6561 0౪౪1ల క[4ఉ౧౮| ౧౭౩ 566౧ 62౧౧౫౧౭౧66 ౪1 1౧ 16 6156ఈ106060౧ 0 ౧6౪౩||0016 6౩౪ ౪ ౧617 1౧16 ౧౦౪౧ 061 5410460౧64 6651010176 సింగ 6566౧ 6౧౦౪౧౩ - *" అని! . నాగకకను సంతరించుకున్న మానవుల సంస్కృతి-వోషాలు ఎక్కువా నియోలితిక్‌ (కొత్తూతి యుగంలో కన్పిస్తాయి. దాని పరిపక్వదశ మెగాలితికియుగం. నం ఆంధ్ర(వదేళ్‌, కర్నూలు బిల్లా కంవ్‌గల్‌లో కనిపించిన రొతియుగంనాటి స్థావరం: తెలుగే ప్రాచీనం లా
ఉర్నోట్రాంతంలో ఈ రాతి యగ వరివర్టుదళో ఒల్చోకాలంలో ఒల్చోయంగా ఉంటి. ఆయా వాతలు ఇతర జాతలలో నంన్లూ నంలీశాసావాబ్చూల ద్వారా నయపార్ధించకున్లు దవ్భుడీ వరిభానరే ఈ మిమ్టుతద కారువవ్రతంది. బభమబలో వ జాతీ జంటరిగా అభిప్పుద్ధి బెందలేటనోది ఇందుకే
రాతియుగ నిర్మాతలు దక్షిణభారతదేశంలో ద్రావిడ భాషాకుటుంబీకులేనని ఈ ఇద్దరు పరిశోధకులు తేల్చి చెప్పారు. మొదట తేలవలసిన అంశం ఇదే 1
దక్షిణాదికి తరుమబడిన వారు ద్రావిడులయ్యారని సంస్కృత భాషా పండితులు చెప్పింది కట్టుకథేనని పూర్వద్రావిడులు దక్షిణభారతదేశులో స్థానికులేననీ ఈ నిరూషణలు తేటతెల్లం చేస్తున్నాయి.
అలెగ్జాండర్‌ కొండ్రటోవ్‌ అనే పరిశోధకుడు బ్రావిజభావలు దక్షిణాది నంబి ఉత్తరాదికీ వ్యాత్రి చెందాడు. తాన్ని జీత్తరాది శంబి ద్లోజూదికీ రాలేభ - అని పేర్కొన్నాడు. -
ఒక అద్భుతమైన ఊహ ఏమంటే, బ్రావిడభావలు డత్తరాటిక్సీ అలాగే న్చిషు దితూ ఇల అనియా ఆథికాఖండాలడూ వ్య్దావరం బెందిన యార్గాన్లి నిడూవీన్తూ జళగీలలి గీనిస్లుయిత్తో ద్య్లోవా వారహ దోర నంబి ఇరాన్‌ బాకా ఒకో తరనో జూ వ్పత్య ఆ గీత వెంబడో కల్టొన్తుంది. దాక్షణాత్పు భావలు-అతలిస్తాన్‌ ఇంానలలోని ట్రావంయి వానలో నవా ఈ ప్వామాలో మనన ద్రయభఖింగా కివిస్తాయనీ పి.సి.గుష్తా. ప్రతావ్‌ దత్త పరిశోధకులు పేర్కొన్నారు.
బి3ె.ఛాపర్‌ తన “8101109710[0/0 1౧61201492110%5” అనే వ్యాసంలో ఈ విషయాన్ని ప్రముఖంగా కేర్కొన్నాడు. భాషా చారిత్రక పరిశోధనలకు ఈ అంశం చాలాముఖ్యమైంది.(దిక్వార్దర్లీ జర్నల్‌ ఆథ్‌ మిథిక్‌ సొసైటీ ఏప్రియల్‌ 1970).
దక్షిణభారతీయుల జీవ వ్యవస్థ వారి భాష వారి సంస్కృతి, ఇరాన్‌ దాకా వ్యాపీించాయని ఈ మహామహులు స్తోపపత్తికంగా నిరూపించారు. ఇందులో తెలుగు వారి పాగ్రే ప్రముఖమైన అంశం, "
దక్షిణాది. ప్రజలు నాగరకత వ్యాపకులనే నమ్మకాన్ని తెచ్చుకున్న తర్వాత ఇప్పుడు కణృల్పు విషయంలోకి వద్దాం.
1925లో టి.ఆర్‌. శేషయ్యంగార్‌ "ది ద్రభడయన్‌ ఇండియా అనే గ్రంథాన్ని. రూపొందించారు. ఈ గ్రంథంలో "ది మాన్యువల్‌ ఆభ్‌ అడ్డినిస్ట్రేవ్‌ ఆభ్‌ ద మద్రాస్‌ లాలా డొ! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
వినిడెల్టు" పుస్తూన్ని ఉటంకిస్తూ. ఒక అద్భుత విషయాన్ని వేలుగులొకి చ్చారు. డా.సి.మక్షేన్స్‌ అనే (బిటిష్‌ అధికారి చేసిన మ్లోషణ ఇది- బర్మితన అందని అత్భాంతో ఢ్రూబీశతాలంలో వరమ నాగరవృలైం జలు బంగాలావాతం తీరంలో నిమింబాడ, వాళ్ళు నమస్త ద్రవంబాన్సీ ద్రభావితం చేయగల న్ధితిలోత్రండో వాడు? అయనో గ వ్లోషణని బట్టి దళ్షోణాదలో నాగరకత బంగాళాథాల్రం లీలల హంబడే ఎిస్తరింబిందలి యనం అర్ధం వోరుకోపప్పు. ॥ మక్షేన్స్‌గారి నిరూవణల్ని ఎన్‌.మలయాండి కూడా ఉదహరించారు.
నిందు నాగరకజలాని లివులలో అధిక భాగం శురాతన తెలుగు తమళ లివులను పోలి డన్దా యనోందువ తనో ఆధారాలున్నాయి. తెలుగు తమిలాలు నంన్ముత భావ కన్నా . వురాతసమైనవో అని గట్టిగా బెవ్చువట్చు. బ్రావిడ ఖావ్లలు నంన్ముతం కన్నా యుందున్హువి ఆ భావలు భారత దాం అంతా జలనాడు వ్యాత్తి చెందినవి అననం అతిశయోక్తి కాదు." అని మలయాండీ పేర్కొన్నారు.
ఈ నాగరక (ప్రజలు బంగాళాఖాతంలోని ప్రముఖ రేశ పట్టణాల ద్వారా ఎగుమతులు దిగుమతులు వ్యాపార లావాదేవీలను నిర్వహించారని, వారికి భాష సంస్కృతి, సొంత దేవతలు(మతము)వ్రన్నారని పరిశోధకులు భావిస్తున్నారు.
బిె.థాపర్‌ గారి మాటల్లో చూడండిా-”![6 ౧౧6౮4||0016 10౧105 0 16 1౧06120౧ ౧6౧|౧౩౪|2 07 161౧ 1౪7150 1౧0౧ ఈ60౪4100౧16౧1 4౧౧౯౦౧౧466 (0 116 1౧౦౧ 166, ౪౧116 ఈ110596 0 ౯౮౧౦౧6 26 డ&ె5516౧606 10 116 560౧6 266(46011010”
-.. ఈ మ్లోషణల [ప్రకారం దక్షిణ భారత నాగరకతలో లోహయుగంనడుస్తున్నప్పుడు యూరప్‌ తదితర ప్రాంతాలలో ఇంకా రాతియుగమే (16011210 నడుస్తోందని, అంటే, దక్షిణభారత నాగరకత ఒక అడుగు ముందే వ్రందని భావం.
ఇప్పుడు మనకు కావలసింది నాగరకత అభివృద్ధి విషయంలో తెలుగు వారి పాత్ర ఎంత వన్నదనే విషయం మీద మ్లోషణ. ఏనాడో 1925లో శేషయ్యంగార్‌ లాంటి ప్రముఖ పండితులు కేర్కొన్న విషయాల్ని పరిశోధకులు భూస్థాపితం చేసి, వాటిని ఆధారాలు లేని అంశాలుగా కొట్టిపారేసినా ఆధునికంగా మళ్ళీ ఆఅ అలనాటి సిద్ధాంతాలు ప్రాణం పోనుకొని వెలుగులోకి వచ్చాయి. ఆనాడు వాళ్ళు చేసిన వ్లోషణకు తెలుగే ప్రాచీనం -----ాాా డయ
కొనసాగింపుగా కొత్త కోణాలు అవిష్కృతం అవుతుండటంతో 0157%0/౬0 అన్నవే ౧౧౦౪౬ కావడం మొదలైనాయి. .
అలాంటి ఆధునిక పరిశోధనల్లో డామోచ్‌.ఆర్‌ హాల్‌ అనే నుమేరాలజిన్ట్‌ రాసిన ది ప్థాయంట్‌ వొస్ట్రరీ ఆవ్‌ దనియల్‌ ఈన్‌ [గ్రంథం చాలా విశేషాలను వెలుగులోకి
తెచ్చింది. ఈ నిరూపణలు పరిశీలించండి. :
కేం 026 (౧ంగ6గ10) 1111240100 1051 2౧౦56 1౧ 1౧౮1౫ డగిడే ౪25 2550611666 ౧౧౦౦4017 ౪/౧౧ €౧6 ౧౧౧౧౧౧16 0౧3౪1612౧5 ఆ (గువేరియను నారయకమొదు భాయ దోోంలోనో టారుభం అయ్యింది. బవుశా అది శార్చు ద్రావిడులత నంబంభింబినబి తావ్భు- "
20)... 06 90౧16 9/౧6 0 6 540గ6గ4౧5, 50 50001 266664 1౧ 656 9020069 2౧6 ౧61165, ౪/25 25 66౧6౧6 ౧0౧౧ 1096 006 ౧1669 ౪౧160 94౧౦64౧666 016౧౧ 25 ౪౬5 ౧61 12006206 0౧1 11056 0 €06 56౧1165, శృగ/౭౧౩, 0/౯ ౦906౧, ర01ల/ ౪6 66016661 1౧6120 ౧/౦6 ...అక్కడ దొరికిన విగ్రహాలు, శిలాఫలకాలు ముద్రికలపైన కన్పించిన వ్యక్తుల రూపాలను పరిశీలించినపుడు, ఆ సుమేరియన్ల రూపరేఖా విలాసాలన్నీ కచ్చితంగా ఇండియన్‌ టైవ్‌ గానే ఉన్నాయి. ఆనాటి సుమేరియన్లతో కలిసి జీవించిన ఇతర జాతులు సెమైట్స్‌, ఆర్యన్స్‌ మైరాల కన్నా వీరు భిన్నంగా కన్పిస్తారు.
3 716 1106 ౧/06 ౦0 116 2౪6/266 1౧612౧ 0₹€0642/ 15 ౧౦ 6040౧౪౮౦) 16 5206 29 460 ౧19 0౧౪1612౧ ౧266 2౧౦65601 00652069 0₹ ౪6475 160...నగటు భారతీయుడి ముఖ కవళికలు నిస్సందేహంగా వేల సంవత్సరాల క్రితంనాటి పూర్వ ద్రావిడుల పోలికల్లోనే వంటాయి.
జీ ,.. 20౧6 1115 60 01159 0/24/1610 600౧16 ౧౧౦6 0 1౧614 04 016 2౧060౧6 54౧06గ/4౧ 06265 ౧౫౦05౬ ౧658గ9012066, 50 11 25 ౪6 630 14606 [0౧ ౧19 గ౧౧౦౧౮౧౧౪6౧౧. [౧6 ౪/29 ౪6౧/ 1166 2 504016౧0 111064 0" 060620 (౪/౧౦ 5611 506465 0 0॥2౪4/16412% 12౧8642865) * = *ఈ ద్రావిడ భాషాకుటుంబికులైన దక్షిణ భారతీయుల పోలికలు ఆ ప్రాచీన నుమేరియన్ల పోలికలకు చాలా దగ్గరగా కన్పిస్తున్నాయి అక్కడ దొరికిన పురావస్తు సంపద ఆధారంగా పరిశీలించినప్పుడు ఆనాటి నుమేరియన్లు కచ్చితంగా రాలా డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
"ఈనాటి డెక్కన్‌లో(ఆంధ్రప్రదేశ్‌ కర్నాటక ప్రాంతాలు)నివసిస్తున్న హిందున్ర లాగానే వుంటాడు. ద్రావిడ (తెలుగు) భాష మాట్లాడుతున్న ప్రజల్లా శ్రండేవారు ఆనాటి నసుమేరియన్లు'
డా. వాల్‌గారి మాటల్లో ఈ చివరి వాక్యం మనకు చాలా ముఖ్యమైంది. తెలివావా నది ఒడ్డున అంధకపురంలో తొలి తెలుగు రాజధాని ఏర్పడిందని సిరివణిజ జాతక (గ్రంథంలో చెప్పిన అంశానికి, కృష్ణా గోదావరి, తుంగభద్రా పరీవాహక ప్రాంతమైన డెక్కన్‌లో మొదటి నాగరక మానవ్రడు నివసించాడని డా.వాల్‌ పేర్కొన్న అంశానికీ చాలా దగ్గర సంబంధం శ్రంది. కృష్ణా, గోదావరి, తుంగభద్రా పరీవాహక ప్రదేశం మూల ద్రావిడుల నివాస స్థలం... ఇక్కడినించే ఇరాన్‌కు, నుమేరియాకూ సంబంధాలు నడిచాయి. ఈ పరిశిలనాంశాలకు కొసమెరపు అనదగింది డా, వాల్‌గారు తేల్చిచెప్పిన ఒకే ఒక అంశం- 5[0౧16గ౧1౧5 ౧౫18౧౬ 06 42 0౧10060 0 16 1౧612౧
' ర161205 నుమేరియ్యన ఇండియన్‌ ద్రవిడియ్రలో ఒక శాఖాావ్టునని ఆయన
'పర్కొన్నారు.
బ్రాముయీ భాష ఆస్టవిస్థాన్‌ దక్షిణ పాకిస్తాన్‌ ఇరాన్‌ లలో బాగా వ్యాష్తిలోఉందేది. ఇది డెక్కన్‌ నుంచి సుమేరియాకు వళ్ళే దారిలో ఒక ముఖ్య కూడలిగా ఉండేదని పరిశోధకులు భావిస్తారు.
నుమేరియన్‌ నాగరకత తొలి నాగరకత అని చాలా మంది పండితుల విశ్వాసం. కానీ, ఆఫ్రికన్‌ సహారా నాగరకతని కనుగొన్న తర్వాత అందులో ద్రావిడ భాషా రూపాలు అనేకం ఉన్నాయనే అన్వేషణ మొదలయ్యాక సుమేరియన్‌ నాగరకతకు ఆధారభూతాలయిన ఇతర ప్రాచీన నాగరకతల గురించిన ఆలోచన మొదలయ్యింది.
ద్రావిడ భాషా రూపాలు ఎక్కడ కనిపించినా వాటిలో ఎక్కువ పదాలు మన తెలుగు భాషా రూపాలకు దగ్గరగా ఉండటం సహజం. అనాటి పూర్వ ద్రావిడ భాష ఎలా ఉండేదని అడిగిక్కే ఇప్పుడు మనం మాట్లాడుతున్న తెలుగు భాషకు చాలా దగ్గరగా ఉంటుందని గట్టిగా చెప్పవచ్చు.
ప్రొఫెసర్‌ ఓ.గి.4/26661॥ సుమేరియన్‌ భాషను ఆర్య భాషా కుటుంబానికి చెందినదిగా భావించాడు. 76 [1266౧5 0 61/॥|12460% గ్రంథంలో ఈజిస్ట్‌ బాబిలోనియన్‌్స్‌ సుమేరియన్‌ రాజవంశీకుల చరిత్రలు భారతీయుల పురాణాలలోను, ఇతివాసాలలోనూ నిక్షిప్తమై ఉన్న వైనాన్ని వెలుగులోకి తెచ్చాడు, తెలుగే ప్రాచీనం ----------ాాాాతా
"06 ౧4 166/5, ౪౧100 ౧4౪6 ౪౧|౦6|66 ౧0౧ ౪5 116 ౧14640 5684166 డ4ం0౧ ౦0 116 1090/106[0౧5 €02€ 6౧9౧౧౧6 115 1051 ౧150౧/ 01 ౪16 ౧496 1౧6 ౧౧167 ౦96 14౬ | ౧06[౧౮6 ఆగ౧౫౦4౮6666 1౧ ౧6 0గ|౦౮4| 11౧9-1565 2౧64 6౧౧౧౦౧|౧౬|65 0. 6 ఆ261/ గీగ/డగ౧5 - జం 15 06 111, 11 21౧4 10౧౦ ౧6౫౮661 ౧౫66 0 ౧4౫16౧ ౧౦౪ ౪9౪211 631166 ౦0/౧6|6. ౪11౧౦౪6౧ 13 ౧4౯6౯ 61616౧15 ౧౦౪ 061౧6 1063666 ౧౧096౪ 1౧ గంగ౧౪/6566౧ ౬౧౦౧6, 11౧01౪61౧9 65066411 €౧6 8161590 15169 2౧6 5620౧61420 2౧౮6 ౧9 ౪౧|6౧౧ 0610౧666 106 61125516 6౧661౧5, ౧4౯౧612౧ “గెంగుడగ5, సో6యం-౧6౧|1౧5, 11100065, 62౧ ౧౧౦6౧|౦14౧5, ౧16 2౧616౧ 1౧6649, ౪116 6౦౪09 206 016 ౧౧1౧9 2౧6 02౧౪06 ౪10695, 20061656 8౧10౧5, ౧౦౧౫౩౧5 2౧6 శగ౧౮ం!10 52%0[5".
ఇదే క్రమంలో '/2646461 1927లో 4 54006౯-4౧/2౧ 01010౧4%/ని . రూపొందించాడు . సుమేరియన్‌ పదాలు ఎన్నింటినో ఒకచోట చేర్చి వాటికి ఇంగ్లీన్స్‌ అర్ధాన్ని సమానమైన సంస్కృతార్థాన్ని అందించే ప్రయత్నం చేశాడు.
నిజానికి ఇది గొప్ప ప్రయత్నం. కానీ, ప్రొఫెసర్‌ వాడేల్‌ ఈ పరిశిలనలో ద్రావిడ భాషా రూపాలను పరిగణనలోకి తీసుకోక పోవడం వలన గొప్ప పరిశోధనాంశాన్ని ఆయన కోల్పోయినట్లయ్యింది. ప్రొఫెనర్‌ ఓ.&.4/16661| తన డిక్షనరీలో సంస్కృతార్థాలను మాత్రమే ఇచ్చాడు. అయిక్కే అతికినట్ల్టుగా అనేక ద్రావిడ భాషా పదాలు సువేరియన్‌ పదాలతో సరిపోలి ఉండబాన్ని అప్పట్లోనే అనేక మంది పరిశోధకులు గుర్తించారు కూడా. కాన్సీ, చరిత్రకారులలో కొందరిలో ఉన్న ఆర్య భాషాభిమానం ఈ పరిశోధకుల నోళ్ళు నొక్కేసిందని అనిపిస్తోంది.
1029లో "మిథిక్‌ సొసైటీ " జర్నల్‌లో ఆర్‌ యన్‌ వైద్యనాధ అయ్యర్‌ 54026౧౦ 0/12/6120 2౧6 1046 ఉగ౧/42౧ 0గ91౧ అనే వ్యాసంలో ద్రవిడియన్ల నుంచి సుమేరియన్లు, హిట్టయిట్లనుంచి ఆర్యన్లు ర్హూపొందినట్లు నిరూపించే ప్రయత్నం చేశాడు. "
1032మిథిక్‌ సొసైటీ" జర్నల్‌లో 'సుమేరియో ద్రవిడియన్‌ ఎథినిటీన్‌ కేరుతో ఎ.ఎన్‌ త్యాగూజు అనే తెలుగు పరిశోధకుడు అనేక సుమేరియా పదాలు ఇప్పటికీ తెలుగులో సజీమగా ఉన్నాయని నిరూపిస్తూ మొదటిసారిగా ఒక వ్యాసం ప్రచురించాడు. కాన్సీ మన పరిశోధకులెవరూ వీటి ఊను ఏనాడూ ఎత్తిన దాఖలాలు లేవ. తాపం డొ! బి.వి. పూర్ణచంద్‌
యల్‌ వి రామస్వామి అయ్యర్‌ 1929లోనే కొన్ని సుమేరియా పదాలను తెలుగు పదాలతో పునర్నిర్మించే ప్రయళ్నం చేశాడు. ౪౦౧ శ. 616గ4౧5 56106౧65 అనే జెర్మన్‌ పరిశోధకుడి వ్లోషణలను ఇందుకు ఆధారంగా తీసుకున్నట్టు పేర్కొన్నాడు. ఈ ఉదాహరణలు గమనించండి. +
-
"ఇగో (౧10౪6౧, 90[%64 ౪౧110, "అరొ అనే ఈ నుమేరియన్‌ పదం వ్యవసాయానికి సంబంధించినది. నాగలి దీని అర్ధం. తెలుగులో అరక (దున్నడానికి సిద్ధంగా ఉన్న నాగలి) అనే తెలుగు పదం దీనికి ఎంతో దగ్గరగా కనిపిస్తుంది. తమిళంలోను, తెలుగులో కూడా " ఏరు " అంటే ఎద్దులు కట్టిన నాగలి అనే. ఏరువాక అనే చక్కని తెలుగు పదం ఈ ఏరులోంచే ఏర్పడింది. ఇది కూడా నుమేరియన్‌ అర్‌ రూపానికి దగ్గరగా ఉన్న పదమే.
-
సార్‌ అనే ప్రభుశత్ర అక్కాడ్‌ చక్రవర్తి. క్రీ.పూ.2800నాటివాడు. నుమేరియన్ల నుంచి అక్కాడియన్లు నాగరకతని స్వీకరించారు. ఈ సార్గన్‌ ప్రభువ్ర సగర చక్రవర్తి 'పేరుతో మన ఇతిహాసాలలో కనిపిస్తాడు. రామస్వామి అయ్యర్‌ ఈ సార్గన్‌ ప్రభుత పేరుని తెలుగు పదాలతో ఇలా మ్లేషించాడు::
నరి - "9641900 (నరి అయిన) | +
కొన - "౧160656 0 106 ౧19౧" (చక్రవ్తి
"సరికొని(సరిఅయిన చక్రవర్తి అనే తెలుగు పదమే సార్గన్‌ అయ్యిందనేది' ఆయన నిరూపణ.
- చిన్నర్‌- సుమేరియాలో ఒక గ్రామం పేరు.
చిన్న +-అర్‌-చిన్న ఏరు అని దీని అర్థం; "
- బాంబుర్‌-నుమేరియాలో ఇంకో గ్రామంపేరు
పాము(0బు) -ఊరు-పామూరు, పాంబురు-నాగ పట్నం
కృష్ణా జిల్లాలో పామర్రు అనే గ్రామం ఉంది. శాసనాలలో ఇది పాంబర్రుగా కనిపిస్తుంది. ఇది సుమేరియన్‌ బాంబుర్‌ లాంటి గ్రామ నామమే. ,
ఇవన్నీ 70-80 ఏళ్ళనాడే పరిశోధకులు చేసిన ప్లోషణలు, వీటిని తెలుగు
పండితులు ఎలా విస్మరించగలిగారా అని ఆశ్చర్యం కలుగుకుంది. ప్రొఫెసర్‌ ఓ.తి.14/2606461| తన 564006౯- 4౧/2౧ 01640020గ/లో ఇచ్చిన సుమేరియన్‌ పదాలకు బాగా దగ్గరగా ఉన్న కొన్ని తెలుగు పదాలను ఇక్కడ పొందు పరుస్తున్నాను. తెలుగే ప్రాచీనం -------ాలాోోోా6[39
సుమేరియన్‌ పదాలు ఆంగ్ల పదాలు తెలుగు పదాలు, 202 0౧, 266% 0601౧60 ఆవల, అవతల (ఉదా- ఆవల ఎల్లుండి) ఇర 26 2రరే2 26016 ౧060061 అత్త ను. ౫ ౧0౪/1, ౧౫౧ అకటా. అయ్యో 212, 212! 24||, 1, ౧04110/ ఎల్ల (6౧౧11౧9) ఎల్లరు 2016, 4౧౫6 ౧౧౦౧16౧, 10౪6 ర్ర/4266 అమ్మ డగ ౯ ౧106460, 0006 ౪౧11/1అరక 16, 026 502౪6, ౪0066౧ €00] బద్ద 026, 026 56166, 66960౪, ౬111 బాదు 0! 06114162, 6౧6 ౦ విరుచు 06% 04, 04౧౧) ౪0/౧౫, 567౯౧౪౧1, పురుగు 640, 610 646111౧6, 547౦౪౧6౮ దిబ్బ రేగ, రష/0 6066 ౪2౧6, ౧6౯ దారము 61౧, ౧11120 09% 04 దిమ్మ 61 0౪6గ౧4/౧6110,6745[౧ దిమ్మిస- నేలచదును, 60౪/౧, దిమ్మెస- నేలచదును చేయు సాధనం - ర|గ౫,61౧౧౧౫ 16 1౧ 006 దిమ్మరి, దిమ్మ(తెలివి, 206 ౧1|౧౮ దిబ్బ, భ్రమము, వర్గము) 615169 06౧6, 00౪4 డం౪/౧, తిరుగు రే 6౦, 6౧0౧6 దూకు 64 0/౧66, (1౧9, !0[4)/ దురును, దొర ఆర, 60౧ 01210, ₹6!6, 66561 ఎడారి 611, 101 గ 1626601 6016 [౧6౫6 ఏలు, ఏలుబడి 6౧ 6౧, ౪౧ ₹ం110664 010/ ఊరు సగగ64, 01161 చిం! 1111, 9/౪ పిరికి లాలస డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
నుమేరియన్‌, అక్కాడియన్‌, బాబిలనియన్‌, ఈజిష్టియన్‌ రాజవంశాల చరిత్రలు రకరకాల కథలుగా మన పురాణేతివాసాలలో రికార్డయి ఉన్న మాట నిజం. కానీ, బౌద్ధ జాతక కథలలోను, ఇతర జైన సాహిత్యంలోను అనేక చారిత్రకాంశలకు మూలాలు ఉన్నాయి. పురాణేతివాసాలను మాత్రమే భారతీయ సంస్కృతిగా భవించి, జైన బౌద్ధాలను విస్మరించడం వలన ముఖ్యంగా తెలుగు వారి చరిత్రాకు సంబంధించిన అంశాలను మనం కోల్పోవలసి వస్తోంది.
బాబిలోన్‌ లో 2116160426 అనే ఏడంతస్టుల భవనం 300 అడుగుల ఎత్తయినది ఉంది. "నత్త భుమక పాసార " పేరుతో బౌద్ధ జాతక కథలలో దాని ప్రస్తావన కనిపిస్తుంది. అంటే, బాబిలోనియాతో భరతీయులకు గల నంబంధాలకు ఇది సాక్ష్యం.
ఇలాగే సుప్పరక జాతక కథ (పాళీనెం. 463) లో ఆనాటి నావికుల కేర్లు కొన్ని తెలుస్తాయి. ఖరమల, అగిమల, దధిమల, కూసమల, నలమల, వలభముఖి... ఈ నావికులు ఒక బృందంగా బయళల్టేరి, ఆఫ్రికా, అరేబియా, బాబిలోనియా, ప్రాంతాలను సందర్శించినట్లు ఈ జాతక కథలో ఉంది. భయంకరమైన జలప్రళయంలో వీరి నావా చిక్కుకున్నప్పుడు, నుష్పరకుడు తాను అంధుడేనప్పటికి తన అనుభవంతో నావను సురక్షితంగా భరుకుచ్చ తీరానికి చేరుస్తాడు. ఈ సుష్పరక పేరు శూర్చణఖ అవై పేరుకు దగ్గరగా ఉంది. నిస్సందేహంగా ఇది డెక్కన్‌ ద్రావిడ సంస్కృతికి సంబంధించిన కథే అయి ఉండాలి.
అలాగే బావేరు జాతక కథ (పాళీ నెం. 330) జాబిలోనియా(బావేరు)లో వ్యాపార వోేషాలను తెలియ చేస్తుంది. కాకుల్ని తీసుకు వెళ్లి వాటిని నెమళ్ళుగా నమ్మించి అమ్మడం లాంటి వ్యాపార చిట్కాలు ఇందులో కనిపిస్తాయి.
ఇలా మెడిటరేనియన్‌ ప్రాంతంతో నడిచిన వ్యాపార సంబంధాలకు ఎన్నో సాక్ష్యాలు ఉన్నప్పటికీ, పురావస్తు పరంగా, అక్కడ మిగిలి ఉన్న బలమైన సాక్ష్యం ఒక చిన్న టేకు ముక్క మాత్రమే. ఈ టేకుముక్క మలబారు తీరానికి చేందినది కావచ్చునని పరిశోధకులు భావించారు. కానీ, ఆ ఘనతని కూడా కేరళకు దక్కనీకుండా, అప్పటి మలబారు తమిళ రాజ్యంగానే ఉందని దబాయించి, ఇది తమిళ టేకు ముక్కేనని తమిళులు రానసుకొంటున్నారు. " తెలుగే ప్రాచీనం లాలా టు
ఇంకో ముఖ్య విషయాం ఉంది. అనాటి మమ్మీ శవాలను భారత దేశం నుంచి తెప్పించిన నూలు వస్త్రంతో (724511౧) చుట్టి ఉంచే వాళ్లని బాబిలోనియాలో దొరికిన ఒక రికార్డు చెప్తోంది. ఈ మజ్లిన్‌ నూలు బట్టని సింధ్‌ అని పిలిచేవాళ్ళట.సింధ్‌ అనగానే సహజంగా పరిశోధకుల దృష్టి సింధు నాగరికత వైపు వెళ్ళింది. సింధు నగరాల నుంచి ఎగుమతి అయిన వస్త్రా న్ని ఇందుకు ఉపయోగించేవారని భావించారు..
జి, బొన్నికోవ్‌ రూపొందించిన ద్రవిడియన్‌ ఎటిమాలజీ (గ్రంథంలో 6౭౧౯౭! ౧౧౦౧౦ 6/4౪/16120(యద్దు ట్రావిడ శూర్చు డూవంి 56గ6 అంటేవస్త్రం అని అర్ధం ఉంది. ఈ మధ్య ద్రావిడ పూర్వ రూపం లోంచే తెలుగు భాష విడివడిందని భాషా పరిశోధకులు చెప్తారు.
' 66౧౯౫| ౧౧౦౦౦ 6౯2౪16120౧: 56౧64 -610ఈ)
ఆగ౧౯2౫| ౧౧౦6౦ 6/24/16120: 5606 -౧
4౧౯4! ౧౧౦౦౦ ఉడ/౪16142౧: 56౧6 -
ఈ సేంద్‌ రూపం బహుశా పూర్వ ముఃడా భాషలోంచి అరువ తెచ్చుకున్నది కావచ్చని కుడా బొన్నికోవ్‌ పేర్కొన్నాడు.
సెంద్‌ రూపం తెలుగు భాషలో చఃదురు అనై పదంగా మార్చునొందింది. ఎర్రని వస్త్రం అని దీనికి అర్థం. కావి, కావిపుట్టమ, తోపు, చందురు కావి, బొమ్మంచులు - ఇవన్నీ ఎర్రని వస్త్రా నికి పేర్లుగా తెలుగులో స్థిర పడ్డాయి. సంస్కృతాంధ్ర పదార్దవంలో దిని వివూలున్నాయి. ఈ సెంద్‌ అనే పూర్వ ద్రావిడ పదమే సుమేరియాలో సింద్‌ గా వ్యాప్తిలో ఉండి ఉంటుందని ఈ నిరూపణ తెలియ చేస్తోంది.
సుమేరియా నాగరకత, పూర్వ ద్రావిడ నాగరకతలు పరస్పర ఆశ్రయ ఆశ్రయీ భావంతో ఉండేవని కూడా అర్ధం అవతోంది. అంతేకాదు, సమీవ వర్తిత్వం, లైదా సమీపత్వం ఇందుకు కారణం కావచ్చని కూడా అమతం అవుతోంది. అ నాటి పూర్వ ద్రావిడ పదాలు సుమేరియన్‌ పదాలు ఈనాటికీ తెలుగులో సజీవంగా ఉన్నాయని చెప్పడమే ఈ పరిశీలన లక్ష్యం. తెలుగునేల వేదికగా సుమేరియాతో సంబంధాలు నడిచాయన్నది స్పష్టం . లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
౮ాతి యగంలో తెలుశవారి నై్రజ్బుం నుమేరియాలోనూ, ఆఫ్రికాలోనూ ప్రాచీన ఇరాన్‌లోనూ ఆనేక ద్రావిడభాషా పదాలు కనివిస్తోంటే పరిశోధకులలో కొత్త ఉత్సాహం మొలకలెత్తింది. 1060-70లలో ఇలాంటి విషయాలను విలువలేనిగా పరిగణించి పక్కన పెట్టినా 2000వ సంవత్సరం తరువాత కొత్తగా అందుబాటులోకి వచ్చిన సిద్ధాంతాలు వాటికి మళ్ళీ ప్రాణంపోశాయి. ఈ కొత్త సిద్ధాంతాలలో కేర్కొనదగిన ముఖ్య అంశం రాతి యుగంలో ప్రోటో తెలుగు మాటళ్లాడిన ప్రజలు నిర్వహించిన ప్రముఖ పాత్ర, తన ప్రతిబింబాన్ని చూసుకోగలిగినంత గొప్పగా మిర్రర్‌ పాలిష్‌ పట్టిన రాళ్ళు చెక్కలతో నిర్మించిన మయసభా మందిరంలో దుర్యోధనుడు భంగపడిన కథ మనందరికీ తెల్సినదే, అంత గొప్పగా రాళ్ళనూ, చెక్కలనూ పాలిష్‌ పట్టే విద్య ఆ నాటికే తెలుగు ప్రజలక్కూడా కరతలామలకమేనని తెలుస్తోంది. అలా పాలిష్‌ పట్టిన వస్తువ్రలతో పాటు, పాలిషింగ్‌కు ఉపయోగించిన పని ముట్లను కూడా, కాంగ్రా జిల్లాలోని రోర్‌ వద్ద శ్రీ జి.సి.మవాపాత్రో కనుగొన్నారు. అవి, క్రీ.పూ.3000 నాటివి కావచ్చని ఆయన అభిప్రాయ పడ్డాడు. సరిగ్గా అలాంటి పనిముట్లే ఖజకిస్తాన్‌లోనూ కనుగొన్నట్లు ఓక్లాదికోష్‌ రానోవ్‌ మొదలైన వారు ప్రకటించారు. ఫెయిర్‌ సర్వీన్‌ అనే శా స్త్రవేత్తకు ఆప్టనిస్తాన్లో కొన్ని రాతి పనిముట్టు దొరికాయి.ఎఫ్‌ జారిగ్‌ ఆర్‌యోచ్‌ మెడో కలిని, బెలూచిస్తున్‌లో బోలాన్‌ నది పక్కన మెహర్‌ఘర్‌లో జరిపిన తవ్వకాలలో ఇలాంటి రాతి పనిముట్లు క్రీ.పూ.5000 ఏళ్ళ నాటివి దొరికినట్లు కేుర్కొన్నారు. తెలుగే ప్రాచీనం ప (ఉట
తతలుగునాబ వండిన గోదువులు
నిజానికి నియోలితిక్‌ యుగం భారత దేశంలో 20 చేల ఏళ్ళ క్రితమే మొదలయ్యింది. దేశం వ్యాప్తంగా శన్న నదుల వెంబడి జీవరాసి విస్తరించ సాగింది. 10000 ఏళ్ళ క్రితమే వరి, జొన్న లాంటి ధాన్యాలను వండుకుని తిన్నారు.
ఫూర్వద్రావిడులు దక్షిణ ఆసియాలోకి ఇరాన్‌ ఎగువ ప్రాంతాలలోంచి వచ్చారని వాళ్ళకు గోదుమలు తెలియవని. అందుకని వాళ్ళు భాషలో గోదుమలకు వేరే పేరు లేదని, సంస్కృత "గోధుమ" పదాన్నే వాళ్ళు వాడుకొంటున్నారని పరిశిలకులు భావిస్తూ వచ్చారు. కానీ, క్రీ.పూ.1900 నాటికే కృష్ణానది వెంబడి వన్న పంట భూముల్లో గోదుమలు యము, (బార్లీ పండించారని పరిశీలకులు చెప్తన్నారు.
'గోదుము' పదం ద్రావిడ పదమే ! ద్రావిడ భాషలో గోది అంటే లేత ఎరుపు
రంగు. 'ఉమ్‌' అంటే ధాన్యం.'ఉమ్‌' చేయడంఅంటే, వద్లుదంచి ధాన్యాన్ని వేరు చేయడం.
తెలుగులో ఉమలు అంటే ధాన్యమే ! గోద్‌.-ఉమ -గోదుమ ఎర్రరంగు ధాన్యం అని ! ఇది చక్కని తెలుగుపదం తెలుగువారికి గోదుమలు అనాదిగా తెలుసు. సంస్కృత పండికులు ఈ 'గోదువ' పదానికి 'వత్తు' చేర్చి వాటిని గోధుమలని పిలవడం మొదలు పెట్టారు.
మూలద్రావిడ రూపం కోడ్‌ లోంచి 'కుడు" (తినడం)అనే తెలుగు పదం ఏర్పడింది. 'కుడి చేయి' అంటే అన్నం తినే చెయ్యి అని ! "కుడి ముట్టు" అంటే అన్నం తీనే కంచం. మనం కుడిచేది కాబట్టి కూడు అయ్యింది. తమిళభాషలో ఈ 'కోడ్‌ " మూల ద్రావిడ రూపం కోట్‌ కోటి గా మారింది.
తొలి సంగమ సాహిత్యంలో కో-తుంపాయ్‌ అనే ప్రయోగం వ్రందనీ, అదే 'కోటిగా" మారిందనీ మైకేల్‌ విజ్ఞైల్‌ అనే పరిశోధకుడు పేర్కొన్నాడు. దీనినిబట్టి చూసినా కోది (లేదా) గోది+-ఉమ్‌- కోదుమ లేదా గోదుమ అన్రతుంది. అంటే కూటిగింజలన్నమాట !
గోదుమ అనే వదం వివిధ జాతులతో ఎలా వ్యాష్షిచెందిదో మైకేల్‌ విజ్జెల్‌ చేసిన వ్లోషణలో గమనించండి లాలా డా! బి.వి. పూర్ణచంద్‌
ప్రాచీన ఈజిస్ట్‌ . - క్రాండ్‌ ప్రాచీన హిట్టయిట్‌ - కాంట్‌ ప్రాచీనసైమైట్‌ - హ-అంట్‌ ప్రాచీన ఉత్తర ఇరాన్‌- గంట్‌-ఉమ్‌ ఉత్తర ఇరాన్‌ = గంట్‌ ఉమ్‌ పర్షియన్‌ , - గండ్‌ ఉమ్‌ బెలూచిస్తాన్‌ _ గండ్‌ ఉమ్‌. సంస్కృత భాష - గోద్‌ ఉమ్‌ (గోదుమ) ఈ రకమైన మ్లోషణని పరిశిలించినప్పుడు ఆనాటి. జాతుల వ్యాషనాన్ని సంస్కృతి వ్యాపనాన్ని భాషావ్యాపనాన్ని కొంతమేర అర్ధం చేసుకోమూనికి అమాశం కలుగుతుంది. ఇలలో థావల నంవధ్ధంలానో ఎవ్పుటకళ్టుడు థావలు అభ్బుద్ధిని సొదిన్తూ కొత్త దూపాలను నంతెంచుకొంటూ శత్రంటాయి. అనో యగాలలో లివిధో దోకలలో భాషలు పొందిన వరిణావాలద వివిద . ఖొంతాలలో క్పుంచో మొండలికళదూలే నిల్రుంగా కర్చిస్తాయి. మాండలికాలు కొత్త డూపాన్లి నంతరెంచతన్లు' బావన నిన్లుట్‌ నకవడూపాలు వామ్భుననోటి అందుకే / అప్రతిహతంగా నాగరకతా వ్యాప్తిలో ముందుకు దూసుకుపోతున్న దక్కన్‌ నియోలితిక్‌ ప్రజలకు సింధునగరాలలో ఆర్యులతో ఏర్పడిన సంబంధాల ప్రభావం ఇక్కడ దక్కన్‌ మీద కూడా ప్రసరించిందనడానికి క్రీ.పూ.1900 నాటికే గోదుమలు, యము (బార్లి పంటలు తెలుగునేల మీద కన్పించడం సాక్ష్యం, ఇదంతా సంస్కృతి వ్యాపించే క్రమంలో ఒక భాగం- ఉత్తర భారత దేశంలోని ఆర్యులు పశుపోషణ నుంచి వ్యృమాయంలోకి మరలుకున్న సమయం అది. డెక్కన్‌లో ప్రజలు వ్యవసాయం, పశుపాలన రెండింటినీ నిర్వహిస్తూ స్థిర నివాసాలు ఏర్పరచుకున్నారు. పశుపాలన భారీగానే జరిగింది. కెద్దపిద్ద హపవ్రల మందలుండేవి. వ్యవసాయం ఫలవంతంగా శ్రండేది. కాబట్టి మశ ఆర్జికప్పుడ్డు నడిచింది ఆనాడు. ఎద్దులు ఎక్కువ. సింధు జాతి ఎద్దు మూపురాలతో పోల్చదగిన ఒంగోలు గిత్తలు ఈ నాటికీ మనకున్నాయి. సింధుశ్రల్లానే ఇక్కడా ఎర్ర మట్టి ఫలకాలూ ముద్రికలూ తయారు చేసుకున్న అలవాటు వ్రండేది, వాటి మీద రకరకాల జంతువుల్ని ముద్రించుకున్నారు. తెలుగే ప్రాచీనం ాలాలాలాలాలాలాలలకాా 6జి
కీ.పూ.2300-1900 మధ్య కాలంలో భారతదేశంలో చాలా చోట్ల ప్రకృతి
వైపరీత్యాలు ఎక్కువగా సంభవించాయంటారు పరిశోధకులు.300 నుంచి 400 సంవత్సరాలపాటు కరువ్రకాటకాలు కరాళ నృత్యం చేశాయట.
పంటలు దెబ్బతిన్నాయి. పంటలతో పాటు వ్యాపారాలూ దెబ్బతిన్నాయి. సింధునగూల పతనానికి ఇది ముఖ్యకారణం. కరువ్ర వెంట కరువ్రతో యావద్భారతదేశం తల్లడిల్లిపోయి వ్రంటుంది. ఆ నమయంలో ఇక్కడి నించే బయటకు వలనలు జరిగి వండాలి గానీ, బయట వారు చూస్తూచూస్తూ కరుశ్ర సీమలోకి రాలేరు కదా....
అంది వచ్చిన అమాశంగా వెనువెంటనే వ్ఫ్పూన లాహయ;గం” మొత్తం దక్షిణ
భారతదేశ స్వరూప స్వభావాన్నే మార్చి పారేసింది. తెలుగు వాళ్ళు ఈ అమాశాన్ని అంది పుచ్చుకుని ఎంతో ముందుకు దూసుకుపోగలిగారు.. త విడ యగంలో తెలున వారి వాత
దక్షిణ భారతదేశులో కంచు యుగులేదు. అడపాదడపా కంచు, రాగి మ్స సరంజామా ఇక్కడా కన్పించినప్పటికీ కంచుపాత్రలు, కంచుబొమ్మలకు సింధునూలలో వన్న ప్రాధాన్యత ఇక్కడ లేదు. వైదిక క్రతువు సమయంలో కంచు(లేదా)రాగి పాక్రల్ని ఉపయోగించూనికి కారణం ఉత్తూదివారికి కంచు రాగి లోహాలు మాత్రమే తెలుసు కాబట్టి
తెలుగునేల మీద ఇనుప లోహ పరిశ్రమ విసృతంగా సాగింది. ఉత్తాదివారికి ఇనుము తక్కువ అందుబాటులో ఉండేది. ఆయుధాలు, వ్యవసాయ పనిముట్ల తయారికి డెక్కన్‌ కేంద్ర స్థానం అయ్యింది. అది రాతియుగం చివర, ఇనుప యుగం తొలిభాగాల - నంధి యుగం.
ఈ యుగానికి చెందిన సంగనకల్లు - కుప్పగల్లు (బళ్ళారి, కర్నూలు జిల్లా ప్రాంతాలలోని) రాతియుగ స్థామాలను పుల్లర్‌ అనే పరిశోధకుడు (2003) బ్రావిదొ వావోతోత్తి కసాంంత్రలు గు164110 ౧641566 00౧౪౧౪౧౮) అన్నాడు,
తెలుగు నేలమీద నడిచిన లోహయుగం ఆనాటి ప్రపంచానికి ఎన్నో విలువైన పనిముట్లను నమకూర్చగలిగింది. పలుగులు, గొడ్డళ్ళు, పారలు ఇక్కడి నుంచి ఎన్నో ప్రాంతాలకు ఎగుమతులు అయినట్లు పరిశోధకులు భావిస్తున్నారు.
ఆలాాలాలాలారాాాా డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
1౧6౧6౧9176 50661211266 శం6 ౧౧౦6౪౧110౧ 940౧0౦౧౩ ఈ16 సిష0గ౧ 126 506006౧౧ 066640 శం౧6౪||1౬1౧2| ౧౦౧౪|4౧10౧ ౪6౯6 6౧౮2౫961౧6 1౧ ౧౦౧6 1౧8౧51౪6 1౧266 206౪/10/ 28 16 ఆగ6 0 66662౧ 1601016 ౧6౧౦గ-అన్నారు- నంగనకల్లు కుప్పగల్లు స్థావరాలమీద అధ్యయనం చేసిన పరిశోధకులు.
ఒకజాతి ప్రజల్ని రూపుమాపి ఇంకో జాతి వారు వచ్చిన దాఖలాలు ఏమీ తెలుగు నేల మీద కన్పించలేదని కూడా పరిశోధకులు పేర్కొన్నారు. అంటే, దక్షిణాదికి తరుమబడినవారు ద్రావిడులు అనడం నిర్దేతుకం అన్నమాట, రెండు రంశల తండలు
ఇనుప యుగానికి మెగాలితిక్‌ యుగం అని కూడా ేరుంది. ఈ పెద్దూతి యుగంలో ఇనుప పనిముట్లు మాత్రమే కాడు, కొత్త ఈరవా రెండు రంగుల కుండలు కూడా కన్పించాయి.
ఈ కుండుకు లోపలి వెపు నల్లగా వండి బయటి భాగం ఎర్రగా ఉంటుంది. కుండ మూతి మాత్రం నల్లగానే శంటుంది. ఇలాంటి కుండల్ని బ్లాక్‌. అండ్‌ రెడ్‌ వేర్‌ అంటారు. ఇది దక్షిణభారతదేషపు రాతి యుగానికి ప్రత్యేక లక్షణంగా పరిశీలకులు చెప్తారు.
ఈ నిరూపణలు ప్రాచీన కాలం నాటి దక్షిణ దేశంలో తెలుగువారి వైపుణ్యతని స్వతందత్రతని చాటి చెప్త్పన్నాయి.
ఒకే కుండకు లోపలివైప్ర నలుపు, బైట్టవైప్ర ఎరుపు వ్రండేలాగా కాల్చే నైప్రణ్యంలోనే ఇదంతా వంది. కుండలను తయారు చేసి తలకిందులుగా కాల్బటం వలన మంట నేరుగా కుండ లోపలికి వెళ్ళి దాన్ని కాలుస్తుంది. అందువలన మూతి దగ్గూ, లోపలి భాగానా నల్లగా వ్రండేవి. ,
అయిత్తే భాషాచారిత్రక కోణంలో ఒక ముఖ్య విషయాన్ని ఇక్కడ తప్పకుండా ప్రస్తావించాలి. ప్రసిద్ధ పరిశోధకుడు 'వి గోర్డాన్‌ ఛిల్జే 1954 లో సూ ల్రైబ్‌ ఆన ది మోస్ట్‌ పన్థాయంట్‌, ఈస్ట్‌ అనే (గ్రంథంలో ఈ నలుపు ఎరుపు కుండల్ని కాల్చే విధానం క్రీ.వూ.4000 నాటికే ఈజిష్టలో అవలంభించారని పేర్కొన్నాడు. అంటే, ఆనాటికే పూర్వద్రావిడులకు ఈజిష్టతో సత్సృంబంధాలుండేవని అర్థం అవుతోంది. తెలుగే ప్రాచీనం
" . సరిగ్గా ఇలాంటి కుండలే, సింధునాగరకత తొలిభాగం అయిన కథియవార్‌ (గుజరాత్రులో కూడా దొరికాయి. ఆ తర్వాతి కాలంలో పశ్చిమ భారత దేశంలోనూ, మధ్య భారక దేశంలో కూడా కన్పించాయి. అంటే ఈజిష్టతో సవా నలుపు ఎరుపు కుండల్ని అందంగా కాల్చే విద్య డ్కన్స్‌ తదితర ప్రాంతాలకు వ్యాపించిందని అర్ధం అనవ్రతోంది. ఈజిష్టియన్లకు పూర్వ ద్రావిడులు నేర్చినా, పూర్వ ద్రవిడులకు ఈజిష్షియన్‌లు నేర్చినా క్రీ.పూ.4&000 నాటికే డెక్కన్‌కో ఆఫ్రికాకు సంబంధాలున్నాయనే విషయానికి ప్రాధాన్యాన్ని మనం ఇవ్వాలి. 01306 & ౧66 ౪2౧6 5[0౪4/గ0 ౧౭౧౦౧౬/ 1౧ 001046 2౧6 ౧0౧0 56488651 6006 1౧€4౫510౧ 0 4 ౧6౧౫౭౦ €16140౧-అన్నారు బి3 థాపర్‌. డ్యనలో లోవయగు బ్రారుభూ ఆడ్బో నాటో తెలున భావోట్తుత్రి మెద్డూంది. అంటో నందుసరాల వలిదలో ప్రోటోంలుడ ద్రజలు గహానీయమైనో పాతని నిర్దుపొంచిన్లు అరం నోపకొహిలి. త ఎఖూది కువ్లులు తెలుగునాట కన్పించిన రాతి యుగాల నాటి స్థావరాలలో ఇంకో (ప్రత్యేకమైన అంశం శ్రంది. ఇక్కడ జరిపిన [త్రవ్వకాలలో ఎక్కడ చూసినా పెద్దపిద్ద బూడిద కుప్పలు కన్పించాయిట. ఈ బూడిద చాలా ఎక్కువ ఉష్ణోగ్రతని ఉపయోగించి కాల్చిందిగా కన్పిస్తోందని చెప్తన్నారు. మామూలుగా వీడకల్ని కాలిస్తే 700 డగ్రి సెం.గ్రే. వరకు ఉష్ణోగ్రత వస్తుంది. అంత కన్నా ఎక్కువ ఉష్ణోగ్రత దగ్గర కాల్చినట్లు ఈ బూడిద సాక్ష్యం ఇస్తోంది. దీన్ని బట్టి ఇది కావాలని తయారు చేసిందేగాని ప్రమాదమాత్తూ తగలబడింది కాదని తేలింది. బహుశా శివారాధన కోసం విబూది స్తూపాలు కూడా ఈ బూడిద కుప్పల్లో "వ్రండి వ్రండవచ్చు. తెలుగు నేల మీద జీవించిన చాల్కోలితిక్‌ రాగి యుగం ప్రజలు 1200 &గి సెంటీగ్రేడ్‌ ఉష్ణోగకని ఇచ్చి ముడి రాగిలోహాన్ని కరిగించి అందులోంచి స్వచ్చమైన రాగిని వేరు చేయగలిగారట. తెలుగునాట దొరికిన రాగి కన్నా సింధునాగరకతలో దొరికిన రాగి కొద్దిగా పచ్చగా శ్రంది. అంటే, అత్యధికంగా ఉష్ణోగ్రతను ఇవ్వగలిగే లాలా డా! జి.వి. పూర్ణచంద్‌
నేర్చు సింధువులకన్నా తెలుగు వారి దగ్గర ఎక్కువగా ఉండేదన్నమాట. దీనికి కారణం తెలుగు నాట ఇనుము వాడకం ఎక్కువగా ఉండడమే.- - ఆర్కియోలాజికల్‌ డేటా ఆన్‌ మెటల్స్‌ ఇన్‌ సొత్‌ ఇండియా- అనే వ్యాసంలో డా.ఎ.వి.యన్‌.మూర్తి (మైసూరు యూనివర్శిటి ఏన్షియంట్‌ హిస్టరి ఆర్కియాలజీ ప్రాఖసర) ఈ విషయాన్ని రాశారు. నిజానికి రాగి కన్నా ఎక్కువ ఉష్ణోగ్రత ఇనుమును కరిగించడానికి కావాలి. 1534 డిగ్రిసెం. మకూ కావాల్సి ఉంటుంది. రాగి ముడి లోహంలో కన్నా ఇనుములో మలినాలు ఎక్కువ. పైగా ఇనుమును కరిగించే విషయంలో మరింత జాగ్రత్త కూడా అవసరం అవ్రతుంది. ఉష్ణోగత ఎక్కువైేే ఇనుము బూడిదై పోతుందిట. తొలి దశలో మామూలు ఇనుముని మాత్రమే ఉత్పత్తి చేసినా క్రీ.పూ.1000 నాటికి అత్యధిక ఉష్మోగకని అందించే ఉపాయాలు కనిపెట్టి నిర్మలమైన ఇనుమునిఉత్పత్తి త్తు ల ల. కువ్‌గల్‌లో దొరికిన రాతియుగంనాటి బూడిద కున చేయగలిగారు. క్రీ.పూ1000నించి గ్రికులు, రోమన్లతో సంబంధాలు పెరగడానికి ఈ ఉత్తమ ఇనుము ఎంతగానో తోడ్పడింది. ఇరాన్స్‌ బెలూచిస్తాన్‌ నుంచి డెక్కన్‌ లోహయుగ ప్రజలు ఇనుమును కరిగించే టెక్నిక్స్‌ తెలుసుకున్నారని అల్లచిక్‌ బెన్జీలు రాసిన దాన్ని ఖండిస్తూ ప్రాొఫసర్‌ మూర్తిగారు తెలుగే ప్రాచీనం --ాలాలాలాలాలాజా (29
రాగిని బంగారాన్ని క్రీపూ 2000 నాటికే కరిగించడం నేర్చిన వ్రజలకు క్రీ.పూ1000 నాటికి ఇనుముని కరిగించడు పెద్ద వోషంకాదని శుర్కొన్నాడు. ఈ పరిజ్ఞానం ఎవరెకివారికి సొంతం. తండ్రి నుంచి బిడ్డకు, బిడ్డ నుంచి బిడ్డకు సంక్రమించేదే.
డబి.మూర్తి డేవిడ్‌రాజు అనే తెలుగు పరిశోధకులు ప్రకాశంజిల్లాలో చిలకపాడు, తదితర ప్రాంతాలలో అనాడు విలసిల్లిన కత్తుల పరిజ్రమ గురించి విశేషమైన మ్లోషణని చేశారు. జర్నల్‌ మిథిక్‌ సొసైటి 1956 అక్టోబర్‌ సంచికలోఈ విశ్లేషణ శ్రంది.
డెక్కన్‌ నియోలితిక్‌ యుగు, డెక్కన్‌ ఐరన్‌ యుగాలు చరిత్ర గమనంలో ముఖ్యమైన అంశాలని ఈ నిరూషణలు చెస్తన్నాయి. ప్రపంచడాతులతో ముఖ్యంగా సింధువ్రలతోనూ, ప్రోటోఆర్యులతోనూ, ప్రోటోతెలుగు 'ప్రజలకుగల సాన్నిహిత్యానికి ఇవి సాక్ష్యంగా నిలుస్తున్నాయి. రాతి యుగాల కాలంలో తెలుగు నేలమీద నాగరకత ఉంది. సంస్కృతి ఉంది. భాష ఉంది.
ఉత్తరాది ప్రజలకు, దక్షిణాది (ప్రజలకు ఈ తెలుగునాగరకత ఒక వంతెనగా నిలిచింది.
తెలుగు ప్రజలు భారతియ ఏకాళ్మతని నెలకొల్పి హిండూ సంస్కృతికి రూపురేఖలు దిద్దిన వారిగా భావించాలి.
సంస్కృతం (లేదా) దేవభాష ఈ దేశంలో ఎంత ప్రాచీనమైనదో తెలుగు భాష కూడా అంతే ప్రాచీనమైనదని మనం నగర్వంగా చాటగలగాలి.
తెలుగువారిగా పుట్టినందుకు మనం గర్వించగలగాలి. ఉడా డా| జి.వి. పూర్ణచంద్‌
య వేత న పు. మా కు వ పః ద్ద వైద్యులు, భాషా పరిశోధనలో తనదైన శైలి వ మ దీక్షతో ముందుకు దూసుకు వచ్చిన డాక్ట వ వ *” అని నిరూపించడానికి త . గే ప్రాచిసం” అ న ల స రి ప్రయత్నంలో నెరసులు నన రంగా చెసిన ప్రయత్న మ న ఉన్న శోధ సు. శా] వెతికేవారు ఉం గన. వ చేసినపుడు తగినన్ని ఆకరాలతో కొమ్ములు తిరి వ 2 | వాడు ప్రశ్నార్థకం చేసినపు ని వ వ లిపి, భాష, నాణేల, శాసనాల న చ. పండితులు ముందుకు వచ్చి జాతి, లిపి, / య. గుదినట్లు విరుచుకుపడకుండా య చ పరంగా చరిత్రను తవ్విముక్కుమీద గుద్దినట్టు సదకుందా | ల హసం వ. చేతనావస్టలోకి జారుకున్నప్పుడు పూర్ణచంద్‌ సాహ వ న డు. ఆయన తెలుగు ప్రా వ నం సై రీ చేసి న నిరూపణలతో చూపించిన ర భేదించేవారుంటే ఉండవచ్చు. కాని ఆ వ రం ధారావాహికంగా రాస్తున్నప్పుడు న విషయాలపై “నడుస్తున్న చరిత్ర” లో ధారావా స్సు పే రూ. ష్య మి మా! కద ఈ ట్ర వ స్‌ నమో రాన మ ఠకులలో నేనూ ఒకర్ని. వ న మ తోషించిన వేలాదిమంది పా మాయా! సంతొషిం ను తాల్ని చ త్నాన్ని గ్రంథకర్త మరింతగా కొనసాగించి పరిశోధనా ఫలి వ నం మం _ చు న్ని గ్రంథకర్త ప 'పై సరికొత్త వెలుగులు ప్రసరింపజేసి తెలుగు వ న! చీకటి కోణాలపై సరికొత్త న్నా డగా నిలవడం న న నకు అం చ న శిస్తున్నాను. ఆయ వ ఎ అందించగలరని ఆశిస్తు వ నవు వ నవ కనీస ధర్శం. . దాక్షర్‌ ఎ. బి. కె(ప్రనాద్‌ మ మ వ న ర ను! న న నల్‌, స్తన నం. మ