Telugu Swetha Santhakalu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

నె శ్వేత లంతకా 'ల్వ 'అరతాో (6చీనీ కలితా సంకలనం) కా రే ఇ న లా

౮జీ దోర్నాదుం స వధో సీం సుబ్బమ్మ జత్తుం తనోహాల్‌ రుల్న ళ్‌ ర్దా సె గ అరుగు రమ్యల . సుజనారామీం టో న రి. రుతితు 15 ఖాదిర్‌ కల్‌.

న్వేతీ సంతకాలు శచనీ కతల సంకలనం నంకలన కర్త పాహిత్యనిధి ప్రచురణలు వెల్లూరు.

ఇ౪ి/౬౯711మష9న గిగా మి ఓఓ 2౧ గఉగి([౦0100౪ 0 90 ౧౦౪౪ 0/ ౧19%0[9 0150ల 1514౬6410౧ 560+9గ/06౧ 1999 జ

00౧195 1000 009౧౩౧౧ గా 7౬౧౩ 7/06 5641100 & 60౪6 06510౧6: చడ? టా ధార న్యా 540/969[౧ ౮౯2౧౧169 (సంసా ఈ ఖే [192 ౮౭౧6౮౧; 511426, / ి $16109-524 001. | టే ౧౧ 336422. , లో నగ౧౧(6౧5 నా. 51౪4గ4స! ౦౧౯౩౬? ౧౧|||7౬౯౧౩ గి! ౪ గిం౧2౧౭౧4౧౧ 116110189-524 001. న౧౧ 328029 [50000165 సోజగ| 800% 542॥ 546౧62) '8గ661 1161109

5౧1. ౧ 54)2[27౧2౧౧2గ,

25-1-1594 54 5666 11612 11208

తీగ 11202! 16110!/6 - 524 004 ౬|66 "గం. 25-00

ఆరుగురి అంతర్మధనానికి ఆహ్వానం హైదరాబాద్‌ నగరంలో కూర్చుని చూస్తే తెలుగు సాహిత్య చైతన్యమయంతా ఇక్కదే కేంద్రీకృతమై ఉన్నట్లు కనిపిన్తుంది. ఇది అధునిక నాగరికత కల్పించిన కృతక వాన్తవికత. ఈ నగరంలో సాహితీ ప్రియులు నమ(గ్ర దృష్టికలగాలంటే ఇతర ప్రాంతాలలో నంబంధాలు పర్పర్శుకోవటం అవనరం. ఏక్కదో ఉత్తరాంధ్రంలోనో దక్షిణాంధంలోనో మారుమూల వల్లెకి వెళ్ళినా కవితా చైతన్యం కళ్ళకు మిరుమిట్లు కొలిపేట్లు కనిపిన్తుంది. ఒకరకంగా చూస్తే ఈ నగర వానులు శావగ్రన్తులనిపిన్తుంది. ఇతర ప్రాంతాల్లో ఏంజరుగుతున్నదో నగర వత్రికలురాయవు. నగర దూరవాణి వివిపించదు. దక్షిణ నెల్లూరు మండలం వారు 'శ్వేత నంతకాలు' పేరుతో నంకలించిన కవితా నంవుటి నా అభిప్రాయం కోనం వంపెంచారు. ఈ నంవుటి చూసినవ్వుడు హైదరాబాదులో ఉండి నేనెంత నప్పపోతున్నానో నాకివ్వుదే అర్హమవుతున్నది. ఈ నంవ్రటిచాలా విధాలా ఆనక్రిదాయకమైంది. ఆరుగురు కవులు తమ కవితా ఖండిక లను ఒకచోట చేర్శిన నంవుటి ఇది. ఈ ఆరుగురివి న్పష్తంగా వేర్వేరు గొంతులు. ఇట్లా గొంతులు వేర్వేరని అనుభవ వూర్వకంగా గుర్తువట్టాను. వరునగా చదువుతూ ఉంటే మధ్యలో ఒక పేజీలో వద్ధతిమారినట్లు కనిపించేది. వెంటనే కింద చూస్తే వోర్నాదులు నుబ్బన్ము కవితల నుంచి పెరుగు రామకృష్ణ కవితల్లోకో, పి.ను జనారామం నుంచి కవితలనుంచి షేక్‌ ఖాదర్‌ షరీఫ్‌ కవితల్లోకో వ్రవేశిన్తున్నట్టు (గ్రహించాను. అంటే ఒక కవి ఖండికలనుంచి ఇంకో కవి ఖందికల్లోకి చవేశించగానే రచనా ధోరణి కూడా మారినట్టు వెంటనే తెలిసిపోతుంది. ఈ కవులు ఆరుగురు స్వతంత్ర వ్యక్తిత్వం ఉన్న కవులని అర్హమయి పోతున్నది. ఎవరూ మరోకళ్ళకినకళ్ళుకారు. ఇది మొదటిగామెచ్చుకోదగిన గుణం. ఇద్దరో ముగ్గురో కలిసి ఒకకవితా నంవుటి తీనుకురావటం పెద్ద ఆశ్చర్యం కాదుగాని ఆరుగురు కవులు ఛిన్నమార్గాలవారు ఛిన్న ధోరణులవారు వేర్వేరు వలుకుబడి ఉన్నవారు స్త్‌లు, వురువులు, వివిధ మతాలవారు బవుశా కూలాలవారు ఒక ఫున్తకం ద్వారా బయటకు రావటం విశేషమే. ఇందులో నుబ్బమ్యు, వి. వతిమల కవిత్వాలు స్తీ చైతన్య

భావాల వ్యాప్తిని తలియవరుస్తాయి. ఈనాడు స్త్రీవాద చైతన్యంతోవచ్చిన కవితల మోద రకరకాల విందా వ్యాఖ్యాలువినవన్తుంటాయి. స్త్రీవాదం అంటే అదేదో వట్నవానవు స్త్రీలకు నంబంధించిందనే అవ(వధమ కొంతమంది వవిగట్టుకువి చచారం చేశారు. ఈ నంవుటి చూస్తే కొంచెం న్వతంశత్రంగా ఆలోచించగలిగే స్రేలందరు స్తేవాద దృక్పధంతోనే ఆలోచిన్తున్నారలి తెలునుకోగలుగుతాము. అంతేకాదు 'స్తీ వాదులు' అనే మాటను ఒక తట్రుగాళఉవయోగిన్తున్నట్టుగా తెలున్తున్నది. "నువ్వు ఫెమినిన్దువయిపోతున్నావంటగదే గబ్బుణంజా"అని జక భర్త ఒకరీ కవితలో అంకేు మలొకరి కవితలో కాన్త తలెత్తే ధైర్యంగాజంపే ఫెమి విన్చువనిఅంటాడు". ఇంకో భర్త. అంతేకాదు ఇవాళస్రీలు అన్నిరకాల ఆంక్షలను అధికమించి తమ మననులో రగులుతున్న ఆక్రోశాన్ని అంతే వదునైన భావలో వ్యక్తీకరించడానికి ధెర్యంగా ముదుకు వన్తున్నారు. ఈ నంవుటిలో నుబ్బమ్మగా ర6లాగా” ఆశీర చిత్రంలో అద్భుతమైననంగీతాన్నినమకూరున్తున్నారు". కవిత్వాన్ని అశ్తీలంగా మార్గరాయటానికి ఏమాత్రమూ నంళోచించటం లేదు. ఈ కవితల్లో ఇంకోవిశేషం ఏమిటంటే ఇవి అక్కడే ఈ మాట్లాడే భాషకు నుడికారవు తీరుకు అతిన వ్నిహితంగా ఉండడం,

పెద్దవట్టణాల్లోకన్నా వల్లెల్లాంటి నగరాల్లో స్తే చైతన్యంతోజీవితం గదవటం వితకష్టమో [వతిమ కవితల్లో కనిపెన్తుంది. అక్కడి స్తీ ప్రీమించనూలేదు. ప్రీమించకుండా ఉండనూలేదు. ఆందుకే (వతిమ కవితలోలాగే “నేనిలా రెండు భాగాలుగా బతుకుతుంటాను"అంటుంది. అయితే నుజనారామం కవితల్లో స్తీవేదన కొంచెం నున్నిత ధోరణిలోనే ఉన్నట్టుంది. వుత్వులు వరిమకించటాలి, మమతలు జూరివడేటాలు అక్కడక్కడ కనిపిన్తున్నాయి.

ఇందులో నగర జీవితంలోని అమానవీయ నాగరికత చిన్నచిన్న ఊళ్ళకు కూడా పాకుతున్నట్టు కనిపెన్తుంది. ఈ సంకలనంలోని మగతాళ్ల కవిత్వం చదువుతుంకే “విందు నెలలగర్శికీలా విరగ గాచిన మామిడిపిందె లేవో అని వాపోతున్నాడు పెరుగు రామకృష్ణ. ఈయన కరీంనగర పోలీనుల అమానుష చర్యలకు న్సందిస్తాడు. పాల్‌పోట్‌ దురాగతాలకు అవేదన చెందుతాడు. విశాలమైన జాతీయ అంతర్జాతీయదృష్టి అవనరమే కావి తమ వరినరాల వ్రతివలనమే ఇవ్చటి

అవనరమనుకుంటామ. బత్తుల తమునోవార్‌ కవితల్లోకూడా ఆధునిక నమన్యలకు వృందశ కవిపెన్తుంది వత్తిరెతుల ఆత్కవాత్యలకు ఈయన ఆవేదన చెందుతాడు. వర్యావరణనృవా ఒకటి ఈయన కవిత్వంలో విశేషం

ఖాదర్‌ షరీఫ్‌ కవిత్వంలో కొంత అధవాన్తవిక ధోరణి, మరికొంత చైతన్యప్రవంతి ధోరణి కనిపిన్తుంది. కొత్త మార్గాలళోనంఅన్వేషించే నిరంతర వధికుడు కనిపిస్తాడు. "రాత్రికురిసిన విషాదవు మంచు ఉదయానికల్లాకలల దువ్చటిని తడిపేన్తుంది". అనేవిధంగా బరువైన మెటఛర్‌లను వాడగల శక్తిమంతుడు. "డవ్పంపే నువ్వురాసే దమ్ములేని కవిత్వం కాదులా" అనగలిగే ధైర్ధ్యం వుంది. ఈ కవి వర్షం వంటి పాత కవితావన్తువును తీనుకున్నా అద్భుతమైన ఇమేజరీ ద్వారా మననును ఆకట్టుకుంటాడు. ఈ కవిని గురించి ఇంతకన్నా ఎక్కువ చెచితే నేను బంతిలోవల వక్షం చూపినట్టుంటుంది.

ఈ అరుగురు సొంతగొంతుకలు వ్రున్నవాళ్సు, సొంత అలోచనలు ఉన్నవాళ్సు, పొంతభావాలు ఉన్నవాళ్లు. జీవితాన్ని గూర్చితమ వరినరాలగూర్చ మనిషిని గూర్చి స్రేవి గూర్చితాము వడే ఆంతర్మధనాన్ని వ్యక్తీకరించడం ఈ "శ్వేతనంతళాలు" ఆశయం. అదివీళ్లు సాధించారు. తెలుగు సాహిత్యంలోకి మరింత వేగంగా, మరింత బలంగా చొచ్చుకు రమ్మని ఆవ్వానిన్తున్నాను. రావాలని ఆశిన్తున్నాను.

(చేకూరి రామారాథ్ర) హైదరాబాదు 10-04-99

అరోరియా బోరియానిస్‌

మళ్ళీ ఒకసారి నెల్లూరు కవిత్వంలో పోన్దుమాడరస్‌ అభివ్యక్తీకరణతో అవులిన్తూ ఒళ్ళు విరుచుకుంటోంది. కళ్ళు నులుముకోంటుంది. వొట్పాఫ్‌! ఈ బాటను యిలావరుచులోనివ్వండి. ..

దోర్నాదుల నుబ్నన్ము అర్తివి బలంగా అక్షరీకరించడమే కాదు-ఆవివ్కరించే కవిత్వీ కరించడంలో సిద్ధవాన్తురాలు | వదాలు పెదాలతో మాద్యులేట్‌ చేన్తుంపే- బలవంతగా భావాలను ఒత్తి వలుకుతుంపే -ఫెమినిజాన్ని ఉమనిజంగా ఉత్తరిన్తుంటే- పోమరినమాజానికి ఒక్కసారి ఆమె ఉక్కపోయిన్తుంది. ఊపిరాడనీయకుండా గోంతునులిమేన్తుంది. కవితాశిల్ప రవాన్య న్ధలాల్లో ఈమె రానక్రీడలాడింది...

విన్నటి రామకృష్ణవేరు..ఇవాళ రామకృష్ణవేర్సు. విన్న తీరావికి దూరంగా ఈదులాడిన రామకృష్ణ యివాళ తుఫానై తీరాన్నిదాటాడు. నంక్షుభితంలో నంయమానాన్ని, నంభర్షణలో నంగీతాన్ని వినడంనేర్ముకొన్న రామకృష్ణలో గోవ్వ కవికావదానికి ఈచాళ్ళల్లో విత్తానాలు వెదబెట్టుకున్నాడు...

వతిమది వ్రత్యేకశైలి, అది కధనశిల్పం, 'అవ్పటికి అతదుముంచివాడే అనే కవితలో నారాయణరెడ్డి నారువోసిన ఈ శైలిని అలవోకగా అందివుచ్చుకొన్న వ్రతిమ ఆతోటలో మందారాలు వాయించింది. 'అమ్రానక్రలో ఆగంధాలు అమఘాజించండి.

మనోహర్‌ కవిత్వంలోమపాత్తరవైన గుండెవుంది. ఆగుండి అడుగుపోరల్లోనుతారవు జరీపోగుల అల్లిక ఉంది. "ఒక్కసారి ఆజాబిల్లిని చూడమ్మా” అనడంలోవందటన్నుల వేదనవిమోయగల కవిత్వవు వేకువవుంది.

నుజనారామం గుండె కొవ్వొత్తి. కరిగిపోవడంతవ్వ,. కలల వెలుగూల్ని నరించడంతవ్చ, కమనవీయతనిన్పవ్చంగా వెదుక్కోలేని బీలదనం మధ్యశజాలితనా వికి, లాలితనానికి జోలపాటల ఊయెలతనంత్రుంది.

ఖాదర్‌వరీఫ్‌ది కత్తి అంచులాంటి కలం. కనుక్కున గుండె అంచుల్ని కోసీ కరుణా, కాళిన్యమూ బొమ్మా బొరునుగా గల నాణిం ఈకవిగళం. అభినందించకుందాఉందడలేనంతటి అభివ్యక్తిబలం ఈ కలానికి ఉంది.

యివి ఆరు బుతువులు ఏ బుతువు అందం దానిది. ఏబుతువు చందం దానిది.

అన్ని రుతువులూకలపి అందంగా సమకూర్చిన ఈ "శ్వేతసంతకాల్ని" కాలంతోనడున్తున్నకవిగా అభినందిన్తున్నాను. వట్కవుల్ని ఆశీర్వదిన్తున్నాను.

సాగ్దశై

ఒంగోలు: (డా. నాగఖైరవకోటేశ్వరరా వ్రు) 28-4-99.

థం రఫి

కవి వట్కంలో .కరైన శీ పైరుగు రామకృష్ణగారు యీకవితానంకలనానికి "ముందు మాటలు నాలుగు రాసిపెట్టండి" అవి అడిగారు.

ప్రెపెచ్చువుటావుటి నడలతోవచ్చివాలాత్తుగా..

"శీ చేరాగారు, (శీ నాగబ్దైరవగారు ముందుమాటలు సార... మారూవాయండి..” అన్నారు.

ఆధువిక కవిత్వతత్వ విమర్శకులలో ఆ[గనరులు శీ చేకూరి రామారావు గారు, ఆధువిక తెలుగు కవ్రలలోనిలువెల్లా కవిత్వ వ్రకాశంతో మూర్తీభవించిన వ్యక్తి అద్వితీయుడైన వద్య, గేయ, కావ్య నిర్మాణ శిల్పకళా మర్శజ్ఞుడు డాక్టర్‌ నాగవైరవ (చాసిన తరువాత యింకా నేను వ్రాయడం ఎందుకు చెవ్వు? అన్నాను.

కానీఆల్కీయుడైన రామకృవ్చ"తవ్వుదు..... అన్నారు". తవ్వలేదు మరి.....

నెల్లూరు నుండి వచ్చిన ఆధువిక కవితా నంకలనాలలోమొదటిది యిది అనుకుంటాను. యింతకుముందు యిటువంటివి వెలువద్దాయో లేదో నరిగా తెలియదు ఈ నంకలనం ఒక మనివోరం అయితే (శీషేక్‌ ఖాధర్‌వరీఫ్‌గారి "డవ్వు" అనేకవిత ఒక మాంభి నాయకరత్నం.

“"దవ్పంపే వీవు వ్రాసే దమ్ములేవి కవిత్వం కాదురా....” బలమైన రూవకా లతో ధ్వనిమయం అయింది యీకవిత.

"ఫెమినిస్ట్‌ వయిపోతున్నావంటగదే గబ్బుంజా..” అని గాం(ద్రిన్తూ జబ్బదరిచి జంగసాచి నడిచె దమ్మున్నకవిత్వం (శీమతి చోర్నాదుల నుబ్నమ్మది. చిరవర చితురాలయిన నుబ్బమ్ము ఇంత గోవ్చ కవిత్వం రాన్తుందా? అని దిమ్మ తిరిగినంత వనయింది.

పెరుగురామకృష్ణ కవితలు ఎజ్బదాలుగా పేరిన పెరుగుగడ్డలు.

“మామిషంచ శరశ్చు(ద చందికా ధవళం దధి. అన్నదానికి వ్యతిరిక్తంగా

రామళ్ళన్ద బాల్యం మోద వ్రాసిన కవితలో సామాజిక నవా, ఆర్హత, అదను వదను తోడయిన పాదులలో అల్లుకోన్నధాంపేయలలితకలు.

జశీరామకృష్ణగారికి మిత్రులు మవోకవి శ్రీ గుంటూరు శేషింద్రశర్మగారి ఆశీన్నులున్నవి. సాచివ్యమున్నది. వీరికవితలపై (శీనాగభైరవిగారి "దగ్గగీతం" లోని కవితల వ్రభావమున్నది.

యీ రోజుల్లో, ఇంగీవులో ఆలోచించి తెలుగులో వ్రాయబడుతున్నావా అని కన్పిన్తుంటాయి కొన్ని అధునిక కనితలు నామటుకు నాకు,

కారణం నాకు తెలుగుమోద చిన్న చూవుగల తెలుగురాని తెలుగు కవులు. కానీ ఈ నంకలనంలో ఆలొనుగులేదు. తెలుగు తియ్యదనాన్ని తెలుగుభాష ఎత్తొగడల పొగనులు, కిటుకులెరిగిన కవయిత్రి శ్రీమతి వి. వతిమ.

నుతారంగా, నున్నితంగా, అలవోకగా జాలితో తదిపిన కరుణారన ర్సురి (వతిమగారి “మరలా విత్తబడ్డ దుఃఖం" అనే కవిత. యీ కవితలో (వ్రతిమగారు చూతృవ్చాదయాన్ని ఆవివ్మరించిన తీరు గుండెగూళ్ళను కదిలిన్తుంది. "ఏకోఃరనః కరణ ఏవి అవి వరకే అనలేదు. అలంకళారికలు, దాని అనుభూతి అట్టిది "డవ్వు" లాగానే మరలా మరలా చదవాలన్సించే కవితలు వ్రతిమవి.

లలితంగా, నున్నితంగా నవ్యభావాలకు కవితాక్షర రూపాలవిచ్చేబలమైన చ్రయత్నం శ్రీమతి నుజనా రామంది.

మంచి సామాజిక నృవాకల కవితలు రాయాలనే ఆకాంక్ష శ్రీ బత్తుల మనోవార్‌ కవితలలో ద్యోతకమవుతుంది.

యూ కవితానంకలనానికి ఆధువిక తెలుగుకవిత్వంలో ఒక విశిప్ప స్థానం తవ్చక లభిన్తుందని, భునంగా స్వాగతిన్తున్నా...!

ననూంని;ః 04-05-99 (మోన) లేరళ మహానది అకాన్‌ అదార్పు [హీర

గాదకనీయులు, ఫెప్టలు శీ చేకూరి రామారావుగారు, శీ నాగచైదవ కోటేశ్వరరిపుగారు, శీ మోనాగాకు, శ. ఓ. ఛాన్మన్‌గారు, ఆత్మీయంగా ప్రోత్సహించిన మాన్యులు శీ చె.ఐ. రెడ్డిగారు, శీ బాదం వెంకటనాంయబగాకు, డాః ఏకొల్టు వెంకట శేషయ్యగాకు, శీ యస్‌.వి.యయస్‌. 8ఘవేంద్రురిపుగారు, శీ కోటూరు సాయి శీనితిసులుగారు అఇిఘానించే వాటిబ్య పన్నుల శాఖాధిశారులందరికీ అక్మీయ బుతులు శీ కాట్రగడ్డ దయానంద్‌ జొన్నవిత్తుల శరమచంప్రమూర్తి, ఈ ర్రస్తకంలోని రచనలను ఫ్రూదురించబిన వివిధ ఏత్తికల సంపాదకులు ఘరియు ప్రసాదం చేసిన ఆకాశవాటి కేంద్రెలకు, పుస్తక అక్షబీ శిల్పులు, బుత్తులు శీ సురేష్‌, కుహూరి అనురొధ ముదుల కప్తీలు శీ శివరమ్‌ ఆఫ్‌సెట్‌ ప్రింటర్స్‌ నెల్లూరు ౨ల| ఇంకా ఈ వ్రుస్తక వెలుఫరింతలో సవికరించిన ఆక్మీయులంపరికీ శతకోటి కృతజ్ఞతాంజలులు... [1 గ

జీవిత పుసప్రంంలోంబి.... ఓ పేజీ

టతుకుని శిరైశింబే నమయంలో...... మరణాన్సి (వేమంచాల్సు వస్తుంది. నేరు రోజుకి రెండు నార్లు మరణీస్తుంటూను .....

వగలంతా వందగదిలోనూ ర్యాతయితో వడకగదిలోనూ .....

ఇందాకట్టు బి నంద్ధా చరింబి మాట్లాడమే ముడ్డివోయాం .... వృాదయాన్దై జులైడ చోన్కుని తన్పుళ్ళను కరివిన్తున్సు మనన్తోర్తం కదూ... ఇర్సడ మనివికీ ... మనివితోడౌందుకు లేడు ... - మనివితనాన్హి గూర్చి మాట్లాడం అంటే మానవత్తూం గూద్చి మాట్లాడమే మనలో ఎవ్షైనా మనుములున్హారా?

కానేవు నాదోవోన్సుంతా నీ వెదవుల నాగళ్ళలో దున్లి మగదాడుల్డి నిర న్తావ్‌ నాలో వున్హు (వేమనంతా నింవి నకు నీ బ్రతిడూపాన్దిస్తాన్సేను....

అ నంతోవనమయంలో కూడా నేను వంటగదిలోకో నడక...

బీకట్లో వ్రయాణీన్తు నుంత మ్యాతానికే కళ్ళ అవనరం లోదనుకొంతే ఎలా? రేవు వాఠాత్తుగా వెలుగొన్తేనూ....?

తలల్పుకనో కళ్ళని ... కరుణని కురింవించో కళ్ళకి ...

కరన్‌ గక్తు కార్ముకముం మొద్దలెంది...

ర్యాతి వండించుకొన్హు కలల్డి ఉదయోాన్సే వ్రవంచం భ్యదం చేస్తుంది... మెలో తొళివ్డ మడురక్త్రణమే ... మనను ఎవ్య్తయ్యు' కూర్చుంటుంది .... నోరు వన్చువత్నినైన మడుక్షణమే ..... ఊరంతా నందడి చేస్కుంటుంది...

నాకు మాతం నోన్మ్మ అవ్హుడో వనిదాన్ది చోన్తాడపోననో భయం... నా నడుము వొంవులోంబి వ్రఎన్తున్లు చెమటని బూన్తేచాలు ... వాడినరనరానా ఎద్యుత్తు (్రవవాంచి వాడు వెల్లుతూ ... నన్పు అద్దేస్తుంటాడు అయ్యలారా ఇది ఫెమినిజం గొంయాదడు నాయనా ... అది దమెనిజం మోన... నీకు మర్చవోలోని నందలి బెన్సుమండటే ..... నన్దు ఆనవోయరాల్డి చేని... నావ్షులం ముద్దు నీముఖాన్చి మండీంచుకున్లు తర్భ *మైన క్రణాల్డి ఆఎవ్కు రిన్తావ్‌.... కానీ నీకు వుదయం లోకి చయాణం నాగించడం తెలీదు... అది నేడ్డుకున్సునాడు ... నిన్ను... మనివిగా గ్రుర్తస్తాను. 1996 రంజనీ - కుందుర్తి యోగ్యతా పత్రం పొందిన కవిత

నేనొక ప్రీన... అంతర్హధనాన్ని ....

నేనొక నని అంతర్జ దనాన్చి ... అన్తవ్వన్గాన్ది లం

నాలో న్తర్తన్వరాలున్నాయి. గొంతులేడు.

చూవులు తక్తణుపైనవో .... తళ్ళులేవ.

ఉఊధరాలకు చుందినాల దారి తెలియదు.

ఆరర్టు వనికోక్టే నానిక ఆ(యాణీంచడం కోల్పోయింది. గమ్మత్తు లో ఎరుగని చేతులు అనవోయంగా ఉండీవోయాయి. ఆళయాల వ్డు అడుగువడని కాళ్ళు

అమాయకత్తాంగా ఆళించి మౌపొంబి వరుగెడ్రాయి. ఊఆయిమ్యాతం అవనరంలోని ఎవయాలకు

తంకచేనుకొని మరీ విత్తనం బేన్తాను

ఊరు ఎకతనుండి అతుఎడువు లోరని మనను ....

నుడులు నుడులుగా నూత్తులు వల్కు తున్హు నాలుక రవాన్ఫాంగా ఎవారిన్తూ తన నెత్తిన తనో

దువ్శేనుకుంటూ దుమ్ము లొట్తుంది వ్రీదాతి మూద

చితికి బతికి వతనం కావడం

బితుల్లాదూకడం కీర్తిగా దాఎర్తుంది

ఈ (వతివ్రలోనం క్రీణించమని *విన్తే

నవానంతో నంతోవముగా తలున్తుంది ఎందులో ..... దశాబ్దాలు గడీబనా శతాబ్దాలు గడబినా

వరివర్తి తం కాలేక(శ్రీయా శిలతతోనో

భిక్కా ర (వబోదాలను తిరస్క రన్తూ

నర్భ గర్భంగా నరకాన్హు అనుదున్తుంది... ఎందుతోమలి ... జొతికోనం నీతితోనం నంన్భుతిలోనం నమాజుం తోరం ఈలా నిలవాల్సిందో ... అలా నిలివేశాడు ... అలా నలిపేశారు ... అదీ నంగతి

నరకన్హని అంతర్జ ధనాని. అర్తవృస్తాన్ది!

| స్వేత సంతకాయి వి దోర్నాదుల నుబ్బస్ము కవితలు |

రవాన్యం

ఎవరో ఒకడు ఎన్హుడో ఒతముడు ...

నిద్దాంతాని రాద్దాంతం చేని ఆఎవ్చు రిన్తారు..... ఉఆళీలబ్మితంలో అద్భుతపవైన నంగతాన్హి రమతూడున్తాడ .... ళన్ట్ర ల్లు మరీ వెబ్బుగా ఉంటునాయి....

న్హానానికి అన్సులు నరివడవు ...

మునన్వాక్షిి మననులోనో బంధించడం బేతకావశ్తుదు ఎం వొటనిండా వదాలు కర్టీరై శోకోతం ....

తీగలతో .. కఠినంగా ... మరింత కర్చో ళంగా ...

వ్రత్తానికి నమాటి ...

అవ్లుడు నిజాలు మాట్లాడుకుందాం ల

(బతికేందుకు నాల్లుమెతుకులో తఈవచనరమా!

అనురాగం కురవిందచో నాల్లు ఆనుభవాలనకోరం ఆని వాడొందురరులోడు .... శాయమవుతుందని జగ్రత్తలు అవనరంలేదనివిన్తుంది...

నడత గాయాలమయమైన జోీవఐతంలోనో

శణక్రణం ... అంగార తల్దాల మాదో నేదతీరాల్సి ఉంటుంది... తొమైల వొయ్యి ద్లోరో వవట బెండు అంటుకోవడం ....

గ్వాన్‌ నిలిండల్‌ ఆనీలో ఉంబి వెలిగంయకోవడం ...

ఎదీ కాఠవోతో ఆ్యవమత్తంగా దీపావళి ఉవాకాయల్లో తగలబడ్డం ... దోవతంలో నాలాంటి అభాగినులకి ఆనవాయితీ అయిపోయింది... జళ్స డీర్చు డ వెతుకుతాం బీకట్లో జీఎతాన్ది

రోవెన్ట్టుడయినా చూద్దాంలో...

ఎడారిలో కూరని ద్వీరంగా ఊవిరి తన్కుంటున్హాను ... మనివికతి దుఖం తవ్పుదోే్యో! దాన్సుండి బైటవడాలం టే ఎలా? వుద్దుకరవొనృం ... డ్రతుకు రనవ్వాం తొలిన్తే ని...

నేనిప్పుడు చంసాల్సింది రానంశ్భీ

ముందోయుద్భూ చును యుగ్గు న్తాక్షిగా

మూలన కూరాని మూడురోజ్లాలెంది

ఈ మూడు లోజులో నాకు ఎ౨ఎరామం

అబ్లో ... బీకటిగా లేదండి ... వెలుతురే కడువయ్యుంది ...

నన్ద్హవ్వరైనా లోవుకెల్లే బావులు ...

అందుక్కా దండీ .. ! నేనాడదాన్హ న అవ్చుటికయినా అనుకుంటారని ...

నిపామాద నిత్యూయబించినందుకు ....

మా జింటూాయన తొడలువూద ఎాతలెట్టాడు

నువ్హ్ర * వైమినివ్లువైవోతున్నా వంటకదో గబ్బులందో అన్హాడు ....

ఈం కే అన్హా డని ఊరకుండ వోవల్సిందోనా అందో.....

మాణంట్లో అదైకుంటున్లో జీ వెల్లాం ఆందంగా ఉందందుండే ....

మరినోనమో మునల్హాన్తా శ్రన్హానజ ... యవ్వునానొళ్ళడ్రానా టానిక్కుంటే ఇవ్పండే... అయ్యో నోరు రోజూ ర్యాతిళ్ళు తములవపొకులా చుద్దుబడ్తున్హా నండీ ...

నేనేమో తక్కువ కులం ... ఆయనేమో ఎక్కు వకులం ...

మేమిద్రరం వడుకొినో మంచానిదోకులమోనండి ...

బిన్హువ్చుట్టుండీ యింతో.... అందడూ నా తొడల్సి. మల్చి నముడుతూ తన్నాడు. శద్టేనవ్చుటినుంబి యింతో... మగాడి చూవులు బొలాల్లా గుచ్చుతూనో ఉన్నాయి. అజ్లో నాకు వొడువమెక్ళ డుండ్‌ చబ్బింది ... ఆడవాళ్ళకు వొడువముంటుదోమోకాని ఆడతనాన్హి దోచులోబడ్డవాళ్ళకెళ్టు డుంటుంది...

వూ యింటాయనరాముడండి ... నేనో రారనిని ... లోకానికి ...

ఆకల్దు చలించి ఆలోబిన్తున్సు ఈ పొద్దు సాక్షిగా ...

నేరు ఆడదానిగానో ఛట్టానండి... ఆదిలగానో తన్ఫానండి

నేను భంపాల్ఫింది ... నరకానుడుల్ణోకాదండి ...

నోనిన్చుడు చంపాల్సింది ఈ రాముల... |

ఉమ్మీలు

మాట్లాడ్డం మొదలెబ్టైన తర్చాత అంత్వావైఎన్తుంగా ఉంటుంది... గొంతులు ఒకేలాగుంటాయ్‌ ... చుశుములువోడు ...

మూనవత్తం త్స జే ....

ర్యాతిశీన్తు వుట్టాడు ... తఉదయాన్సే వరవరాముడు అవున బంవాడు ... త్యలైపోయింది న్హీలో ...

వడుగ్గెత్తి పాదాలు వట్టుకున్చుంతమ్యాతానో ...

వాతాత్తుగా ఎన్వక ఊఆవయవాల్లోంబి ... నువాననెలా వస్తుంది ..? మాట్లాడం మొదలెట్టిన తర్వాత గొంతులు వైఎద్దుంగా శ్రంటాయ... (వల్లించడం బెతగానివాడిత్‌ నమాదానం దొరకదు ...

నమాదానం లోరివాళ్ళతి ఊన్లీ ఆనుమానాలో ...

లక్షలు వెట్టి ఉతవంతిని లొనళలం ....

ఎంతో ఖర్చు వెట్టోనొ దానిలోని అందపైైన గావులు చేతిని తొనలను... మనను మొ ద్యరవుంటే ఎవ్పేన్తొను...

నా ఎదుడుగా క్టీటి కాలువలు ...

శణానిలొకటో మనుమలిక్షి మవాళలకి నంచూలు ఆఅన్ఫలొద్దు... నశమాదానాలు కావాలి...

ఎమిటి నంగతొ

వొవ ఎడ్జీందీ ...

ఎవం వక్టుమని చెన్హు ...

నిజమే ... నిన్సుటిదాకా పొదాలో క్పుంచేవి... శవ్వధద్దుగానో ఎక్కడ వదమళిన్తుంది ...? నగంలో నువ్పేతుంచ్తన్తివో ....

మాట్లాడం మొదలెట్టిన తడువాత గొంతులు కూడా ఒకేలాగుంటాయీ.... ఎంటున్హ గుండొ బలవానమయింది...

అంతా అవమ్సుడో నర్రేనుకొందాం ...

తంగాడు వడకు ... చావయినా (తుకయినా ...

నోను ... నాతోనోబత్స డో ఎదో పారపాదు విరిగింది... లోకుం కే యంతో ఊలన్యం విరిగోదికాడు ... నువ్చేకాదు ... దోగ్రడు కూడా జోవ్బైుక్కులు బేస్తైడు. 'బీవ్యా' లు మనమే ...

కుందేలు

నేనెన్టుటినుంబో కుందోలుని గెలుఛనాదో ననో నవ్యుఠం ...

నమ్మకం మాట అదుంబి ... నమ్మ లేని నిజాలు మాట్లాడుకుందాం...

తఎత్వాన్చి మార్చి రాన్తాను... ' మరింత ఆఅశీలంగా లం

తలల వడవలెళ్ట డీఎ ... తల్ళముందు తస్పు ళ్ళ తెరవావ (వైలాణుతుంకేను ....

మాట్లాడ్డం బెతకాని దాన్లి ... కుందేల్లా వడుండవోతాను...

మారస్తుది నిజమే తాబోలో గౌలివింది....

శోబనం రోజో ఎలవించాను... శోటూాయమానంగా ...

నేరు అడవకాబిన వెస్పై లక నొంతవాక్వాన్దు నొంతకావ్వాన్దు

నేశు రాతి బడక్సెల్లే ... ఎవర్లోనో రవాన్ఫంగా కలినాన్తుంది ఆంది అత్త

అనలు రవాన్వాలెక్టు డీఎ నాకు... రవానుంగా రోదించడం తవ్పంబి

మైగుడుకూడా మానభంగం బేన్తాడు.... అవ్లుడు మౌనంగానో వుండాలి

నేరు అరవెడూవాయల కేనులాగ అలంకరించుకుంటానదీ...

విదువందలడూపాయలనోట్లా మాట్లాడింది ఊదడవడబు ...

నన్సు నువ్వురముండని బోని... మరలా ముడిగ్గుందులోకో రమ్మంటాడు... అబ్బోనానోడు మంబిదికాడు... నిజాలో మాట్లాడుతుంది...

నదువెందడుకే నక్ష ఊంధ్లుతోముతోక్ష..

ఉద్ధుముంలోకి వెత్తుందందమ్యూ ...ఊళ్స్చేలడానిక..

మూదీలు నేర్చుకుంటున్నా వ్‌ కదో (బబోకరీదానా ...

ఈ ఎన్సురే నన్పివుడు ఆలోబింవచేస్తున్సుది ..

మూడు ముత్తు వడ్తో ముత్రాదువునా .. మొదుడువన్తే ముండని

మరి ఆడదానిగా బతికేదెన్లుడు...

దిండరాయి దితుక్స, బిలయివోయిన బ్రతుత్స తోడా ఏంటో...

తిల్లాలి మునుగులో వెలయాల్లా ట్రతుకుతున్సు దాని .....

టళ్తలు తూటుగా థం జే క్రమింబండే....

ఇవ్హుడిన్హుడో వళ్లలు నేడ్డుకతొంటున్లు కుందోలుని ....

ఎదురోచ్చే ఆకాశం

జోీవతంగది నాలుణు మూలలకూ ఎనిరపోయబడనదాన్ది

బకోరవక్తి నాతు ఆదర్భం ఎవ్చుటినుంటో...

ఎమైందో ఎమో లొన్టు వందల నంవతృర్వాలెంది నోరు వుట్దో రాముళ్ళనీ తన్హాశు రాబందుల్డు కన్ఫాను.

త్రినయ్యానూ అతిదినయ్యాన్తూ అలినయ్యాను

రోజూ దీఐతంలో ఒక్కో అద్భాయాన్హు చదువుతూ

వాల గ్లానుకి వడ్తుదికి ఈఆంకీతమయ్యాను

ఉదయానికి ఆవ్వోనం ర్యాతితీ వేడులోలుల మద్ద

ఎవ్పులికీ ఆర్బ్యడేని నాకోట్టుకొలది ఆలోబనల!

నోరు లోయిలని.. శోకంబినా ఊఅందంగానో ఉంటుంది ఇంట్లో. మమకాలం నాకున్హ వెద్ర దది

నోరు నగ్గుమాలినదాని ... నన్సు చంవుతున్నా (వేవిన్తూనే ఉంటాను. 'అందో అన్హా 'లఅవ్హాముండోన్హా లాలవొడి బోకొక్టుడమే నాకు తెలును ను అనుభవన్తున్సు అణగారిన తనానికి

అణుకువ మునుగు తప్పాడు

నన్హు తూడు ఎల్జైనా బ్యతించుతోవబ్భు.

మరంకెల్లాగంనా అనువదించుకలోవచ్భు,

మంనాదుఖాన్దు అనువదించగలరేమో చయత్తి చండీ ...

ఎవరి దుఃఖం వాళ్ళకీ ఆనందమేమో...

అందుకే యగాల్డుంబి దుఖాన్జి అనుభఎన్తూనో ఉన్హాం

మేం మగిల్టులొంది ఎదీలొదు పోగొద్డులన్హు ది తన్టింబి

మనశు మాడువేవం దరింబిందో ఎమౌగాని

నాఠకవ్పుటికీ తరగబడ్ధం తొలీదు

నా తనలు న్వాతంత్ర్రం మాదో నవ్వుకం లోదు

మా వాత్రలు ముగినినా మా వతుకులు మివ్యల్సి వెంటాడుతూనో ఉంటాయి... మవ్యుల్డి శిలలు చెనీ చూ ద శిలాశాననాలు లిఖిర్తున్హాడు.... మాకు చబ్బిబతకడం చేతకాదు. భన్తూ బతకడం తవ్పింబి.... పోరాటాన్హి అడుకెళ్సి బి అన్చుడు అనవోయరాలిగా మగిలినదాన్ది ... ఇదంతా ఎవరికి చెన్టులోను?

లోజూ నాకెదురొచ్చే ఊకాశానికి తన్చింబో

ఆకాళానితి నాడూ ఎంలోతోడా లోదు...

నూ బతుక్కీ కలలు కూడా నస్తాయానురి...? మా బతుక్కి గర్భంలోనో తెరవడీతో వావుల్లు

వార్దము యవ్హుచము మనలితమయూ

అన్స మాకు నవాగమనాల్తోనో నరివోయింది.

&త్తో నాలి దైవాంళ నంభూతుల మునుగులో నంవన్దుల చేత దోవదానీలుగా తయాడు చోయఐడ్తాం.

మేం గర్భంలో రూవుదిద్దుతోక మునువే మమ్య్మల్ది నిర్గాక్షణ్డుంగా అంతమొందించే కార్త్య(కమాలెని లో?

అమ్హుడొక తొత్ర నరయాన్చి వకబన్తున్నాం ....

ఇఅవ్హుటివరకు మగాళ్ళని కింది చాలు ...

అదో మా (వతీకారం ...

మేమంతా అడవిద్రల్సి మతమే కంటే...

అమ్హుడు వతచోటా మేమే కన్టడుతుంటాం ....

అన్హుడు విడున్తాడయి వృగాలు తమజూతి కావాలని ...

అందుకే మేవిన్హుడు ....

(్రవంచానికి జుననాన్లి ఓ లొత్త కోణంలో బూవించాలనుకొంటున్నాం.... మా (బతుకుల్చి లొత్తగా ్రాస్తో వాలనుంది...

తానీ మూ కాలేకపుడువులు.. బితికిన బతుకులు...

మా ముందు మగాడ డూవంలోనో వృత్కువుగా నిల్చుంటుంది ... మేం గాయాల్డి అలంకించుకు నడున్తున్హు వాళ్ళం...

మా శరీరం గాయాల తవిత

ఇవ్పుటీ లోకాని చూడ్డానికి కల్చే లేవు...

మం రేవటి గులింబి కలలెలా వస్తాయి ?!...

సీడి3ెడు మట్టీతో

నువ్వొక తత్ర కర్పాగారం నెలవొల్హావు ...

అందులో అందరికీ 'ఆనందం తప్పుకుండా అందిన్తావొ ఎినిమమ్‌ ఆనందం యిన్తానంటావ్‌.

గదిగదిలీ ఊనందాలవెట్లువ (వపాంవడోన్తావ్‌...

ఉత్సో గదిలో ఒల్సాత్చు డు... ఒల్కా గదికి ఒత్కో రేడు... ఎనో రకాలు ... విండతొలదీ రొజై

ఇక్సు త నిర్ధాందాలు ఉంటొయి.... నిరీక్రణులు ఉంటాయి. శరీరం నిర్ధందంలో డంటుంది...

మనను నిరీ్టణుతో తవింబి వోత్తుంది...

నువ్వ బందింబింది ఒత్సు శరేరాన్త్రే కాదు... అద్దానంగా వుననుని కూడా...

ఇకుడ శమ నామూవాకం ... మనను మూగతనం... ఎటు రోదన... చూటవోదర...

(్రవంబం ద్ధవ్లలో నీదొకో నిద్దాంతాల వాఠశాల

తానీ మనివి నరాల మాద వయొలిన్‌ వాయిన్తావు. కుళ్ళిపోవడం ళరేర తత్తుమేకాని మననుతత్తం తాదు.... వ్తాళ్ల శరేరార్డు అనవ్వాంగా మార్దేదీ నప్పే...

ఈందమైన బొమ్మలుగా చోనేదీ నువ్పే...

దుఃఖం వొతదో ...

వోగొక్టుకున్లు తొద్రీ కొత్తగా వుట్దుళన్తూనో ఉందుంది... వొత దుఃఖం వోయి... మననులో లొత్త దుఖం వచోడ్తూనే ఉంటుంది. మనను దుఖాల ళిబిరం మూగభాదల బిడారు మననుల్తోరి వాడికీ అదొక రనోల్తుత్తి కేణదం

ఇక్క ఊ వనులు ళరేరంతో తన్స మననుతో ఠాదు...

నీ కంటికి ళంగారం.. బంగారం మిళితమై కర్చిన్తుంది ... తాన ఆనందం వోడు ఎన్టించదు.

ఒత్చో రకమైన కశ... ఒత్సో రకమైన నన్సెన్సు ...

ఓరకమైన క్యార్టురైడోవన్‌

ఊగ్తక్తీన దిట్టో యిచ్చుతోవచ్చు....

వంచుకోవచ్చు.. తెచ్చుకోవచ్చు...

ఎది బేోత్తైతో అదిబోచుకోవచ్చు...

అది ఒక ఎలక్రణమైన నలక్షణమైన లక్షలు నులభంగా వచ్చే వ్యాపారం ఇదో నీ వభ్రినిటీ అలం

నీముందో (వల్లించే గొంతులు...

అవ్పుటేక్తుడో డబ్బ లవ్వంతో నమాద్రానవడుస్తావ్‌... ఎవరెమువోతో శేం...?

నున్న నంవాదించాలనుకొందున్సా వ్‌...

ఎవరెట్టావోతో ౨. నీక్చ్ళావల్సింటి మాటల్లో థోగ్రెన్‌... నున్న ఆడదాన్ది చీకట్లోకి నెట్రైవోన్తూ ఐదోవెలుగని నవ్యున్తావ్‌... వెద్రవెద్దోల్త వరించే నింవుల్‌ న్యూూతాలనుండి న్య్కూవల్సింది నువ్చ కత్తి ౦ంచుకున్హావ్‌ .

నీలో ఎబ్టణు చబ్చివోయింది...

తండొలు క్టీ ల్పకీ గుడ లొట్టూయి...

ఉత్చు వవయం చెప్పనా...

ఎన్హుడూ వబ్బనోబ్టతోనో నమాదులు నిర్హించుతోడు విడేకెళు మడ్డేజో తప్పు) ....

నిజేతీ

బబ్బివోతానం కే చావొద్రంటూడు ...

వి కాకుండానో ఎనో ఉఆనుబూల్డిన్తూ ...

నంవతృరాల తరబడి ' వెళ్ళి ని వరన వెళ్తుని

(వేములోనో జీవిద్దాం అంటాడు...

నన్ను బ్రవంచనుందరిని బోని మాటల్లో

ఈమర్యవేమ మనదో నంటాడు ....

నూర్పాచందులు తూయి అరాళం

అంర్లీ సార్ధం అంటూ ఓ రోజూ మెలో వనువుతమ్ము తట్తూడు... ఈరోజొంత మురనివోయానో ...

మరోరోజు వనుధు లొమ్మెందుకు, తాలిబొడ్హే కట్రానంటూ అనేశాడు ... అన్సుటో నుందే మొదలెట్టాడు ...

కులం ఆదారం, అమ్వానాన్హుల అయి్యిసవ్తతగురింబి

అమ్మ ... నివ్పు వెళ్ళిడతో నామల్యళు్ణు

నా గొౌరవానికీ భంగం రాదూ ....!

న్ధుర్రంగా నన్ఫు ఈళీల బ్యితంగా బితించాలని ఆతని వయత్తుం... "చేవ త ఎజవోన్తే వాలు ... కానీ

ఆడదాన్హు లొంగదీయడానికి ...

వురువతులకీ వుద్జుగానో థవత్చేో తరగతుల్లో శిర మొద్డూంది... అలన నవాబర్టువు తఆనుభవాలు మొత్తం

వెస్పాల్లి తీన్సా బ్ర నావాల్లో తవ్యు రించాడు...

అదిన్హుడు నన్ను బీకటిగా డూపాంతలో చేనింది. అనలు (వేమంటే....

మౌోవామ్యూ కామమా, (వేమా నమ్ముతూ నీతా నిజాయితా? ఇన్జుడు ... (వేమంకే నా ద్దవలో య్‌్స్‌ ..

ట్రశ్తగానో మిగిలిపోవడం ...

టారంబం నుంబి ముగించు వరకు అతనదో గెలువు ... వద్దంలోంబి మద్దుంలో వొన్సుదాకా ఆతనిద్దోల ... అనవోయురాల్డు... అఎబీదాన్లి ...

అమ్హుడు నాక్సావలనింది ఉాదిరబ్బంకాదు ఎం

నమానత్తం ...

ఉతికి రోటూ ఎందుకావాలని కాదు...

నేనలా ఎ౨జోత కావాలని తవన ...

ఎ ఆడదీ మగాడికతీ లొంగనంతవరరే 'ఎ౨జోతో కాబోలు,

నిడేత

చబ్బిపోతానం 1 చావొద్రంటాడు ...

వెళ్లి కాకుండానే ఎన్హో ఆనుభూల్డిన్తూ ...

నంవత్సరాల తరబడ ' వెళ్ళి ని వక్టున వెళ్టేని

(వేములోనో జోఎద్తాం అంటాడు...

నన్ను వ్రవంచనుందరిని బోని మాటల్లో

అమర్యవేమ మనదో నంటాడు ....

నూర్జుబంులు తూము అకాళం

అను న్మార్ధాం అంటూ 4 రోజు మెళో వనువుళమ్ము కట్టాడు... అరోనొంత మురనిపోయానో ...

వులోరోసా వసువు లమ్మెందుకు తాళిబొక్డే కట్రానంటూ తీనేశాడు ... అవ్హుటో నుంచే మొదలెట్టాడు ...

తులం, ఆచారం, అమ్మానాన్హుల అయి్యిక్టతగురింబి

నా గొరవానికీీ భంగం రాదూ.....!

న్ధువ్రంగా నన్సు అశీల బ్యితంగా బ్యతించాలని అతని వయత్తుం... “చేవ 8 ఎజివోన్తే చాలు ... కానీ

ఆడదాన్లు లొంగదీయడానికీ ...

శుడుములకి వుద్దిగానో వ్రత్వేత తరగతుల్లో శక్షణు మొద్ద ెంది... అతని నవాబర్థావు అనుబవాలు మొత్తం

వెన్పైల్డి తన్కి బ్బ నావొల్ఫో తుమ్ము రంచాడు...

అదిన్హుడు నన్ఫు బీకటిగా డూవాంతలో బేనింది. " ఈనలు (వేమంటజే ...'

మోవామ్మా కామమ్మా (వేమ, నమ్మతమా, నీతా నిజాయితాొ? ఇవ్జుడు ... (వేమంటే నా ద్ద్దిలో 2.

టళ్లగానో మగిలివోవడం ...

(ొరంభం నుంబి ముగించు వరకు అతనదో గెలువు ... వద్దుంలోంబి మద్ధంలో వొన్సుదాకా అతనిద్దోఃలి ... అనవోయలరాల్డు... అఎటిదాన్లు ...

ఇమ్హుడు నాకా వలనింది ఉదిరల్దుంకాదు ఉం

నమానత్తుం ...

ఈతనికి రోజూ ఎందుకావాలని కాదు...

నోరలా ఎ౨వోత కావాలని తవన ...

ఎ ఊడదీ మగాడిక్‌ లొంగనంతవలరో 'ఎ౨వోతో కాబోలు,

తల్లివాసనేసే పల్లె ముద్టీ

తల్హవానన వోనే వల్లొమట్రో

యిమ్హుడు "మెర్టినేటలో వత్తనం మంగి

ఆల్బవాత్తుకు నిధ్రవడ్తూంది

(టియురాలి తీవి న్ధుర్భు న్నృవాకు తొచ్చే న్థాబ్ధామయిన గాలి తాలువ్యువు కల్టువాన్సు మోనుకు బడువుగా వన్తుంది 'వల్రావెద్రలా' ఆశ్రయవిచ్చే వచ్చనిబెట్టు

మెదడులేని మనివ నంకన మొదళ్ళులో క్రుంగివోయాయి

ఎని వతవుల తావ్తర్ల ఈర్పర్డి ఆనందంగా అలకించే చెరువు వునీ భూకంవాల్డి ర్త బోర్తూ బీదలు వారింది

ఊనందాన్ది వంబివెక్తే ఊకాళం

బినుకు రాల్బుత 'మయబ్బులతడపో లో గ్లోన్తూంది వాడవంటలతో తులతూగో వందకావుల యిళ్లు

'ఎవవు రనాయనాలు" వెంబిన వీ మూటల మద్ద

బీకట్లు వాంతిచేనులొనో శ్రొళ గదుల్లా మారాయి

గోదూలివోళ తరిగొబ్దో ఆలమందలు

వబ్బగడ్జే తడువారా దబొరత్భ 'వ్యోడ్ల' నందొలాని

ఠార్థానా పొగగొట్టం వదిలో 'మనివారీన దుమ్ము" రేపుతున్నాయి వరి కుత్తుకల్చి తోనిన తొడవచ్హు

రంవు రాజకీయాల వగల నెగలతో మనువ్యల గొంతులుతోని

రక్రవు కేడులు వారింబో కత్తల్రౌ వౌరల్తెత్తి చూన్తున్చాయ్‌ వొలం గక్తువై వయ్యారంగా వచ్చే వడుబు బామలు మంబినీటి బిందొల్డి మైళ్ళ తొద్రీ మోని నడుంనొవ్పితో నలిగి వస్తున్నాడు తు దేళ 'ఆవోల రదసారదులం' మేమే నను బీమా వుద్టోవడోలా నాగలి భుజొలవై వెట్టీ తీవగా నడణిచోరైతన్హు లు మనువ్యులకు నోకిన 'ఎయిడీల్లాంటో మందుల్లేన వైరన్‌లు ఎవ్హుడు వంద గొంతువినితీ చబంవేన్తాయో అనో బయంతో తోమాలో నడున్తున్సు శ్రొత్త వొణుల్లా వున్సాడు. వల్రొలో యివ్హుడు మనోవాల ద్ధుశ్తాలన్లి చెదరి మరకలు వడిన ఒకనాటి అద్దు స్ధ్‌త వెయింటొంగీలా ... తకజువులో ఎకారం కలిగిందో తాలవోయిన నిన్హు టొ బంగాడు బొమ్మ లాంటి & ఎవాపాత న్‌ ఒళ్ళులా .... గగుర్దాటుగా ....

“నింవావులి రైతు" జూన్‌ 99

నగరాల్ని బోర్సించాల్సిందే..... నాకు వన్ఫనిప్తూ

అవ్వు బళ్లన ఉమ్వు నీళ్ళతో

స్హానింబిన వల్లొ మట్డీని కాలద్ది

వెన్సు తట్టొ ఆత్త యంగ్వా అనేక బందాలుగా వలకరంవులతో వులకరింవదేనే

వల్లు ఎడీబు

విల్తల కాస్టాంటు చదువు

గొవ్బ) కారణంగా (కదోన్తూ

కేబుల్‌ టోవీ తీగలు

ఎబ్బులవిడీగ వన్త రింబిన

నగరానికి వబ్చిన

మాకు అమ్హుడు 'నమాది పొడుగిల్లు 'శ్యశానాలు' యిక్ళ ఉత విబ్రల ఆదుమైదానాలు (త్స ంటోతో వోటో వడుగుల్లో

బవాళబాతి కంవెనీల టలోభాల్లో బల్లులువడ జేబులు

మళ్ళీ... మళ్ళీ ... మ్యూంగా మోనపోతుండదం దినచర్దుగా మారాక ..... (తి మనివి నోట్లో “వైనాన్స కం వెనల క్తీల్లీలు' తండాల వ్వావారాల 'ఎతమితిళ్ళు' యిన్హుడు నాక్కు నా కుటుంబానికి

వెద బిక్కు ఎ దొమ్వైో కాదు

నిమివం వదలర ఊంటోవెట్టుకుని వ్రుండో “రంగు టీవీ బొమ్మ'.....

బానల్ళ వదులన్డు వడుగెత్తాత

ఎ నడీర్యాతో వదకటింట్లో కునుకు .... ..... .... మళ్లీ నరకొత్త ఆల్బమ్‌

ఉండదూ ఎ ఎంతదాతి గాయకుడో

వోనే 'ావురేరో తోక తొలివెలుగు రనొాయనాల వుక్సీ లింతలతో

మొద్వలైన వబాతాన .....

్రశాంతత నెతుక్కుంటూ

వికారొబ్బిన రకరకాల 'బొచ్భుకుక్సు టో కలని మాట్లాడుకుంటాయి = వ్రానీ

వాటి గొలునులు వట్టుకును

మనువ్వులు మ్యూతం

మయూగదీవాల్లా

నంగ చూవులు చూశుకుంటాడు

స్థాయిలు తోరీజా వోరుకుంటూ వొనముదలో వ్రన్హ మువముల్లాంటీ

మువో నర్జుతాలోవ తస్టించవు

మనివి ముదలుగా ఎంగికెగినిన అప్తారమెందోలు, ఆకాళవోర్ద ర్భాలు తప్పు... కాలువ్చువు వొాగచేయాలు

కఠంవ్వూదల బివీలం

తాందుర్జై అ వెబ్‌ నైటీలు

ఆఊనిక్‌ వైబరలు నిర్జింబిన

తొంగాత్త నైబల్‌ లోకాల్లో

వొల్పాం నుండ వుర్దావ్దుం వరకు ఎవోరాలు

ఎాఎ వరనలు మరబిన ఉనాలిక్క డ మృగాల మాన్కు ల్లో ఎవరీత్‌ దోరణుల్లో ఎంతో ఎంతగా జోీఐంచేస్తున్హాడు ... యిక లాభం లేదు .... యింతా బీలింబచలోరు ... నగరాన్ది బౌర్హించాల్చుందే వ. ళిదిల శిలాబాల్లో చేజారిన (గావాణ నంన్స్టుతులు మనిబారిన వచ్చదనాలు ఎనీయేచర్లుగా మారన కొండలు, తోలు మనివితనం మంబితనం తఠగన ఆనాటో తరం డియనీవలకు 'న్లోంంగ్‌ బోనీ మళ్ళీ ... మానవత్తాను వఎన్త్రతంగా న్ధువ్షంచాలి మనల్డి ... మనం ఎరివగా నంన్క రించుకోవాలి.... 7-4-99 ఆంద్రనాటోరో కళలానమితి ఎజియవాడ ర్వాష్టన్తాయి కంతా వోటోల్లో దివుామతి వొందిన కవితో

రొలే సిందెలం ....? ఎవం చెప్పుకుకు ఎరగబూబిన విందొల్లో నేచూ ఒతదాన్దు నత్తం నభూవేనిన ఎ ఊకతాయి బోతి రాయి ఎన్‌కౌంటర్లో ఖ్మిదమౌతానో ......? వండుగ మారకముందో విందెలుగా రాలిపోతున్హాం రేవదబ్‌ తపోదయం నిజింకాని కలకంటూ ట్రకుతు వందలో ఎండలేక్షున్హాం....... బళ సరగ రాలడ షె (ఆదివారం అంధూమ 25-7-99) ౯ గళ్‌ స్వ [గు రకర క్కు షా లలో హైం శన కీ

దరహాంతకుడు సాలతసోట్‌ ర్ర్తన్తకమైన

పొవ వంకతీత బర్యితకు తెరవడంది ఊఅమానువ బీకబి అద్వాయానికి '“గుండొపోటు" వులన్హావ్‌ వెట్టింది నిద్దాంతం గౌంల్లా దడూవు దాల్చి వవ్లవానికీ ఎల్టుతారం తల్డింబి అంతర్భుదం మిగిల్చి

ఈమాయక (పాణాల

“ఊబచకోతను" ఉద్ధామంగా బెన్టుకుంది మానవతను మరిబి

మునువ్యుల్డు వతవులుగా మలబి వట్లొల్లోక పొలాల్లోకి వడుగుల్తత్తింబింది యఎడ్జీగా వడుగ్గత్తని వాలి

యండొలో 'బులెటీం” చుబ్చుతుంది నరమేనదంతో పొలాలు

"కళేబరాల ఎడువులు”" బల్లుకున్హా యి నరవాంతుకుడుగా నాయకుడు అరబ్యంలోకి వడుగులిత్తు తుం కే లక్షల తవాలాలు

తంబోజడీయా నలివొద్దుల్లో వెళ్ళీ రించాయి. ...

ఎర్టుత డూవం దాల్చి చోనిన

రార వార్వారు

ఆంతర్జాతీయ న్థాయన్హానంలో శిక్తలుగా వేబిచూన్తుం క ఎది ఎదింబిన మరణశ్నికలో

తుది 'ఉవళమయనం' తలిగించాయి ...

మూడు దశాబ్దాలు (మాగిన

తుపాకీ విరంగి మాతలు అలనినాలనాయి ...

& మనివి దోనిన మారణవోమంలో

అర్జాంతరంగా ముగినిన

లక్షల మంది

టల అత్హ మోవలు మ్యాతం

శినల నమాజంలో

(లక్రలమందిని నరమేదరం చోనిన వొవాల వుడ్డు కందొడియా త్యీవవాది 'పోలీపోటో మరణంకు నృందిన్తూ ...)

శాసగ్రుస్ర బార్యం

కిర్టుడ బాల్దుం అగ్జి వూల వం

బొది౦వోయిన న్వువ్హుం

ఈగ వె శ్రై తయారీలో ఓ బిట్రిత్ధి చేయి భగ్గమనడం ల్పణవాయం

తాల్యకిందో తివాబీ నేతలో

నలుగుతున్తు అమాయక వాణం

వృుద్దువైన వెదరహ్బాగ్‌ వుత్నత్రి లో

యిరుకుగా ఒదిగన లేతదనం

వడుగెత్తే మోటల్‌ వావానం వెనుక

ఆయిల్‌ చుక లా జారే మనిబారిన వనితనం... న్యూ ల్‌ బ్యాగులు మౌయాల్సిన చేతులు

ఖాలీ తానీ కన్హులు కడుగుతూ

రాతి శుండొలు శానించో బండరాళ్లు కొడుతూ నమ్మాలి దొబ్బలు వేని యినువరాడలు వంచుతూ మివ త్హుంలో నిళ్ళబంగా (తమిన్తూ

ఉవానుల వ్వాకీలో 'వటానై' వీేలుతూ ఊలయంలో వెలిగో అగలీద్తత్త వౌరుక వొగలా కదులుతూ లంగుల గాజుల తొలిమి దల నెగలో కడుశతూ తోయాకు తోటీల్లో లేత ఆకులు గిల్లుతూ

బిన్సా భిన్చుంగా వనితనం 'తొడగడుతూంది' “వేదరికం' బాల కార్జి తులను తొరవలోకుండా స! ంటది ఎబ్బిన మవుతున్హు కుదముంది దిందధం ఎళ్టుముంతా ' బాలలశమదోవిడీ' నువ్లిన్తుంది 'నేభబాలలే రేవటి వొడులు' అంటూ దొతి ఉత్తుత్తి గీతాలు అలవిన్తుంది కాగితం వుల్లుల్రై అంతర్జాతయన్థాయిబట్టాలు చుట్రవు చూవు చూని బిన్హు బుచ్చుతాయి యా 'బిన్సాలి దేవుళ్లు" రక్తం మదధదింబి బిందింబిన న్తేదంతో తడిచిన భూవ్వూద (ర్టతి వభళయాలు' కాళ మరేం వన్తాయి? రేవటి వారి వ్రళ్హకు నమాదానం బెన్టుక నతమతమర్యో లోవే నేటి యీ కసాయి తనవు 'బాలకార్జ త దోవిడీలో 'అంతిమగతం' వౌడాలి ......

గినవకఎవిగళరో - ఉఆతాళూణీ వఎజివాడ

అసుర నాస్తాలు

వృల్లకేమయింది 2

యీ బ్రశాంత ఉదయాన్చి లా బీలున్తున్సాడు అలదిడదేని ఊర్రకల్లోలిం న్ధువన్తున్నాడ

అడ్డొచ్చిన వారిని అమాయకుల్డు. బితళ బాదేస్తు నాడు బందకాడా కాదే బన్సు లెందుకిలా తగలెడ్తున్హాడు దుళ్ళానన్నులై వడతుల వయిటలు లాగేస్తున్నాడు తంనుల్లా వనివిల్రలవై నైతం కరుణ చూవకున్హాడు ఆనువ్యతలో లోడల్డి, లోగాల్డు

కూడ “లాలీబార్లో చేస్తున్హాడు

ఎీళ్ళకేమయింది ... 7?

మానవత్తం తమువించని గుఢ్జీవాళ్తులా టఉవర్తిన్తున్నాడు అడఎదారి తవ్చి వచ్చిన మదపు కేనుగుల్లా ఎద్దుంనవు ఎల ఎ౨వోరం చస్తున్నాడు

ఊరంతా దమనకాండ గొఎన్తున్హాడు

ఈఅంతరాల్తు లోని (వేతొత్త ల్లా

ఎందుకిలా కరాళ న్ధుత్సుం చేస్తున్నాడు

ఎళ్ళేనా ... రక్షక భటులు ... ?

దు చర = ళ్‌ ర్యక్రణుకు

శాంతి భ్యదతల వరిరక్షణుకు

నియమింబిన అబయవాన్తైాలు .... ?

ఎళ్ళతేమయింది ... 7???

(కరీంనగదల వర్దుణంలో వోలీనుల ఎ్యదోవాచర్దుకు ఎన్తు బోతూ

(మాన్‌ రైత్తు

దోొంగ(టటు) ..... వదేలళ్ళ వనివాడు వాడు పోలీనొన్టేవన్‌ వరండాలో వజీవున్హాడు (పాణం వుంద్తో పోయిందో తొలీని నతలో నొవ్యునిల్రివున్హాడు బిగుడుటాకులా వడలిపోయివున్హాడు బిరిగన బిద్దుల్లో ముడుక్కుని శఛున్సాడు లోడలో జనం వెళ్తూనేవున్హాడు మూర్చె బ్‌ నిండా మనవ్యులు చవవాన్తూనో శ్రన్హాడు వెళ్ళే (వతివాడు వాడీవోఫు చూవు నారిన్తున్హాడు అయినా వాడు బోనిన నేరేయమిటో ఎవడూ (ల్లి ౨బడు ...? వాడినెందుకలా బితకబాదారో ఎవడూ వట్టోంచుకోడు ఎం? తదిలో బొమ్మ ల్లా మనువ్వులు నిల్బున్హు శూల్లా వోలీశులు నింవాదిగా వున్హా డు ఊనక్తి కఠగన ఆకతాయిలు కొందడు నిళ్ళబైవు పొగలా వోలీన్‌న్టేవన్‌ గోడవై ఆనరించాడు వొవం వనివాట్ణో ఎందుకలా వపొంనించారని తనిచూవుల్తో నిలదీర్తున్నాడు కానీ బచద్రన్హంలో నంజుతోవాలన్దు (అర్వదైను తోరక తీర్చుకునేందుకు తీరాణా తొద్దులో గ 'ఉర్లవాయ' దొంగిలింబినందుకు యింత శిక్ల వడిందంి ఆ నమూవోనికి ఎవడూ బెన్పుగలడు .... ? ఊవాటి నోరాసో “ళిలువళిక్రమోస్త్రన్స బాల గ్రీర్తు లాంటీ వాడ్డీ' ఎవడు కావాడగలడు ...? (వాన్‌ రైతు)

భూగోళం

ఎ వైవు చూనినా ఒకజే కద

ఏ దోశ వర్తమానం ఎన్హా

బాదామయ నని వల గాట్‌

ళు శతాబ్ది అంతిమ క్షణంలో

ఎల్టుమంతా ఎద్దుంనవు వ్ప ఎం

(ఈ నేవద్ధుంలో లం

చెట్టు చెట్టుకు నవయొవ్పునిలా

తళతళలాడో బలుతవచ్బ లోబిగుడులేవఐి ... 7 నిండు నెలల గర్జిఖీలా

ఎ౨రగ గాచిన మామిడీ విందెలేవ ... 7 టొతగాలవ విలగాలులకు

లనువంతా మరబి వోయిగా

'కువో ... కువూ '* దాగాలందింబో లోయిల వాటలేవ ...??

వొట వలకడం

(ల్టతిలోంబి కఠగంవోయి

(వయివోటు ఛానళ్ళలో

వొట్పూవన్‌ వరాత్తి

బలిగొందా లోకిల జొతి ....?

తెలువదోం తగాది వాడ నందిరం వలుకదోం ఆమని రాకకు కచ్ముని ఆవ్వానం ..? వొడ్డుకెనా మాట్నకెనా

నింవాదిగో నిలబిఎనో జనం శం కేగా గలింంతో ...

రనాన్తాదన చోన్తేనేగా

మశనంతా వులకింత

నాం దైవం అనూయ ఆందోళన

రేగు గ్యరాలవై

ఉద్బువెంద వదఎవెందీ నీతిలేని వడుగు .. నిలువునా దిగజార్డే, జాతిక్తర్తి వడువు ....... ఎండీవోయిన గుండౌలకు

దండదొంన మనువతులకు

నున్చిత సొకుమార్దుం లోల్పోయిన మనములకు వరిఎవ్పిన మయూరి నొట్బం

నేద తీర్చే కోకిల గానం

అనుభూతించో ఎలువ లెండుకు ..? మానవత్తూవు వెలుగు ఆరి

ముంబితనం ఎలువ జొలి

మనివి వృగంగా మాడి

నంబరించు జనారణ్వంలో

అలిత రనాల రనరమ్బ్మ-గేతాల

లోకిల వొటలకు కొలువేది ... నెలవేది .? లోల్పోతున్సు వ్రఠ్టుతి అందాల గూర్చి తలవేది ...? అంతరంబి వోతున్సు ఓ అద్భుత తరం చుల్సీ కావాలనో విలువేది ...?

అన్హు దాత వదయాలు

వత్తి కాయలే బట్టన్తుండడం చూని మూగపోయావా ఓ కోయిలా ...?

నంతావవు నంధద్యాగీతం

అయినా రైతన్హు కు వొడళనోతో ఎలా ..? వెడుగుతున్సు అయిత్య" రోశలు

ముదుడతున్హ 'మెవకైటిన్‌బో లు అన్పింటీకీ (పాణాంతక వ్రచారం ఊలోగం తనకుందేవోని నగకముదోవి నంక్రోబం .... లిబల లైజీడ వాలనీలో గ్లోబలెబీడ కం వెనీల కాక్‌రైల్‌ మద్దుం చచ్చురిన్తూ 'వడుచుల' ఉగాది వబ్బుడీ అబ్బు; యిదో డుబీ ఉని తలచే అల్బజీ౨ఎ నంజోవం .... చూని ఎ౨నిగి చేశావా 'నవాజి గాత నన్వానం' వేన వేల వాయిద్యాలు వోరెత్తించే నంగతం య్యేదైనా 'నూర్చుచరదు' లొన్హుకోడు ౨గిలివున్లు వ్రత బెట్టూ నీ తోనం వెతుకుతాడు మా తోరం కాకున్నా వాతి కొరకు వాడితీడు ... నిన్హుటి ఉగాదులకు ఈఆలవింబిన మధదురగేతి .... (టబొంజనంలా వేల్కాని నీ గొంతుతో మళ్ళి ్ళతి కలవాలి జొతి (నవకవగళం"- ఆకాళవూణీ ఎవియవాడ [వావ ననన

స శ

తండొలో నుడగుండాలు

తఆడుగుతున్తా వగలల్లా

ముఖానికీ నవ్వ చందవంక తగలించుకున్లు దాన్ది

ఠనిచూవుల్తో *రీరం

మనిబాడుతున్హా

“త్తమ నంత్సువ్లే మాకుమిన్లు"

ఆనే నత్వాన్హి నిత్తామూ బ్రకటిస్తున్హు దాని తొనుగోలు దాడుని కరునైగలు

బోతివోళ్ళ వలకరంవులు

న్స లోల్పోయి భోస్తున్స దారి

నగం బూతు అలం వచ్చేలా

బచ్బ్చబోక్‌ వేనివాడు

వాూదీల తూటాను గుండెలో

(వచ్చును ర్టుడల్లా వూశంగా

కుళ్ళి కుల్ళ్చి యేడ్చన దాని

రాని మాటలెన్హో వేది... కమంతా ఓడ్టి &త వన్తువు ఆట్యి నమ్ముడల్ల్తా లం

&త “యుగం గడీఎన అఈనందం .... తటాకబ్‌గా వచ్చే దోతం... కడువు నింవకవోయినా వేన్యతముగా లఅవనైైతూా.... బ్రైలవాలివిగ్తా జీగేలమనో వెడుళ డన్‌గ్హా పైవాల్‌గా

వ్హత్తలోనమే నిండుదున్హాక శింగారించుకున్సు యౌవనాని

తొక్డు వెద్దుకుని.... బిడుద్దోగం చ్త్తున్లు

నిషసంస్షృతి

(బతుకు కలలు రంథలద్దుకున్హాక

జీవితం మృుళ్లీ బీకట్లోకి ఎనంరబడతుంది

వొత్తి ళలోని బిడ్డ పారి పార్ధ

పావమ్యూబిక్‌వైవు తల్చాల వోస్తుంకే

తాలం నోర్గబెడుతుంది

ఉఅ(్రరాబ్బువు అద్బుక్తుని రంకు ఈబుర్లు

"వాలంటీన్‌ డో ల వెం వోయిరకాలు

బుళ్తుతొరవై వదో వదో కనివంచే వాఠ్తాంశాలయ్యాక

అవ్లుడు ఆరేళ్ళకే బాల్దుం (వేమనందోశాలందిన్తుంది

కేర్యీలు వఎటాయక్ష్‌లు ఎన్త్రుత వాణీోబ్బా వకజనలుగా వెలువడ్డాక వాటో ఎనియోగం గూడ్చీ ముద్దు మాటల్లో అడీగో

బొద్దు వొపాయిలకు వివరించలేని అమ్మ నిగ్గుతో బితికీవోతుంది అంతర్జాతీయ నంతలు ఇంట్లోనో జడుథతున్హాక

యన ఎదుల్లో ఎంజురుగుతుందో తెాలియకుంది

ఎళ్టు నంన్కుతనంతా నజివోల్లో తువ్యు రించుకున్హాత

చునమేంట్తో మన నంన్చుతోంటో మన నందాయమేంటో .... మంటగల్సింది వొద్దు పొడబింది మొదలు నడిరాతి వరకు నట్టొంట్లో భాన్ల వారాయనం క్రణానిరో వాతోబ్బా వకకున చూనీ ఆ వన్తువులో కావాలని మొండీకేన్తూ ఈమ్ము కఠలివిన “బుద్దా దువ్వుల్ది" ఎనిరేస్తున్హు వెంకితనం

అందని (దొక్షవ్లళ్లకు నిప్పానలేయడం ఆదినుంబో

అవ్హుడీత్చు డ ఇంటీంటా (వారంభం

వోర్రబుల్‌గా మొదలైన "ఎవనంన్సుతో

ఐక్బడ (వతి అంటా 35 శశ నైబాకు

ఎర్తరింబి వ్యదోవాళ్తకిగా మారింది

ఎనోదం, ఎబ్బానం నరికదా

వబ్బని కతుటుంబాలకంటిన ఎనాళమ్తూరై తొాలున్తోంది.

(ఆంధనాటత కలానమిత్తి ఎవియవాడ వారిచో రాష్టన్దాయి దివామతినందుతొన్హు కత్రి న్వేత్‌ సంతకాలు 33 పెరుగు రామక్ళప్త కవితలు

సందేశమై మిగుల్తుంది

వొతికేళ్ళ (కతం నాటినా వ్యూలో. ...

ను దుల అడుగుల్లో మగిల్చిన బాల్దాం ఆనవాళ్ళు

టోగొట్టుకున్త వలకా బలవాలు వవీ కర్టింబవు

యవ్వనం ఎబ్బుకున్సు నాటీ తొర్యవేమలు

వాటి తాలూకు వలవు గుర్తులు ముద్దు ముదల

దొడలు మచ్నకెనా లోపు

అనుబూతులుగా నా మనను అలమారలో

దాగన్సు వాటని తొంగ చూడాలని వెలికితీయాలనో

నా అనేవాడు అక్కడ లేరన్హుడు

బతుకు పాఠాలు నేర్జిన "బ్లాకబోడ్డ” మ్యాతం

నన్సు గుత్త వబ్రోవబ్టనట్సు, గమనింబీ గమనించనట్టు

గడుగ్గాయిలా చూస్తుంది

మరోసారి జీఐతో నత్వాల్డి చెబుతూ...

జోవితమం కే మనం ఎవ్లుడూ మగలం

మనం నంబచంంబిన వరినరాలెనుడూ నిలవవు

ఈయభబవం తాలూకు అనుబూతి .....

తం క్షర్రించకవోయినా

క్వత్తూం మాతం నమాజిం నంివాడద్డుల వరకు

నందోమై కదలాడ్తూనో ఉంటుంది

నంగీతమై ఎన్చుడ్తూనే ఉంటుంది

గతించిన కాలానికి నంకేతమై నిలుస్తుంది అంధభూమి ఆదివారం అనుబంధం

ఖండాంతర ప్రవాసం

కర్ర వాలి నొదలి

ఖండాంతర (వానంకు

స్తాయి ఎమంబిన రాజ్ఞుంతో నావానంకు వలినవోయిన వేదావులు

డాల్తర్లో నశుఖిం మరిగాక.

యీ దోళం ఓ మురికి తకూవంగా..

యిత్సడ వాళ్ళంతా అందరాని ఎవొళ్ళుగా.. తమ తజవటి చూవ్నకెనా వన్తాలో రాలో.? ఉనే ఆందోళనతో ఎదురుచూదో

నూవర్‌ తంవ్యూటరల శావాలకు గురైన యా దోజువుద తర్హిదండులకు

యముడు ఉవ్యగవాం నాక్షిగా

తమ బడల శ్రేము వార్తలు మోనుతొచ్చే “అెలిలోనొ్‌ నాళకన్హా గారాల ముద్దు బిడ్డ. ఆత్స యతాను బందాలు

మచ్చుకైనా కన్పించి

నాంకేతిక నౌకర్వాల త్ధ్యతియదోళంలో అడుగు వెద్టీక ముందు

అరంటుగా నన్సు కం

ఈమ్ముమృ్మ. తాతయ్యలకు అవుగింబి వెళ్ళాత ణువ్చుడు నేనో (పాయోజీత కార్తతమాను' వారసాలనుండీ

రబిన్హులవరకు

నా వెతుగుదలనీ

నా ఆనుభూతులేవీ ఎడుగని వాడు నావేరుతో తమ వేరుతో

ఇండీయా బ్వాంతుల్లో

పూళ్ళ్‌ బారాల్తేని

ఎన్‌ఆల్‌వ డీవొజోట్లు

వెడుణుదల చూని ములినపోతున్హు ఖండోతర వాన్నులైన

నా వయ తర్పదం్యడులు

అమెంకా యానలో

ఆవ్లుడవ్లుడు నావై

కార్టలెన్‌ (క్రొడలెల్‌

(వేముజుల్లులు కురివిన్తాడు

నేరు కోల్పోయిన టోకు ఆయభూతులముందు నాకు దూరమయి వాళ్ల గీ

బిలయన్‌ డాల్తరకు ఆఅధివతులయితో మ్యాతం ఎందుకు?

నురలా విత్తబడ్డ దుఃఖం జంతదురగాక యింకా ....

ఇంతా మొండి శూవిం ఆడుతూనే వుంది నా రాతి గుండె తొద్దుకతుంటూనే థంది.

జీవకణమ్లై నువు నాలో (వోళంబి

నా ళరేరాన్టి అతలాకుతలం బేోనినమ్టుడయినా నకీలోకం చూవించోందుకు

నేదు వున్వరన్తు నత్తి నవుడయినా

అఎర్యాతి వక్టు తడీవి నువ్చేడ్డీనపడయిన్నా ఈన్హుంతిచనని మారాం చేస్తూ

నన్హింటో చుట్టూ వరిగ్గెత్తించినవ్రడూ బడకెళ్ళనని వెంరాయింబినవడూ

టాయని వర్తక రాశానని మభ్య వెట్రినవుడూ

నీ బొక్సా జేబులో అరం కా(ల్సేన (వేమలేఖల దొడిక్షరస్తుడ్తూ ఎన్హుడయినా

ఎన్హుడయినా శిన్హో మాట అన్హానా తన్హా,

నిన్ను చదివించడం లోంం నీ స్దాయి తోం నీ జ్‌ వ్యాంద్రతోనం, ఫారిన్‌ బూత్తుతోనం రేబాన్‌ గ్రానుల తోరం వెరని శ ఆనందంతోనం నుబఖమన్హ వదాని తం మరబి వనిరాక్టన్నినై ఎన్హి అదనవు గంటలు ఆవీను తంకితమయ్యాను. ఎన్హి న్మిదలేలి ద్ధర్రర్యాతుల్దు ఎగనందోకాను.

నీకు రెక్ట లు మొలున్తున్లు నంగతి గ్తుర్తించళ

అంకానా గొడుగు కిందో వున్హావని భమించాను.

న్య్యవేమ తోరం నీ బీవతంతోనం నువ్చెగం వోయాథత.

నా వాతృల్దాంతో నేంక్ట డ తండ్తాడుతున్హాను. ఉఓదార్చుడానికిన్టుడు మా అవ్వూలేదు అకుడ మా నాన్హా లోడు. వోగొట్టుకున్లు దాన్టి మగలని దానితో బోరీజువోన్తూ

'అబ్బావనొతో వగలు ర్యాతవుతోంది

రాతిలాంటి ర్యాతి కరాళ న్ధుత్తుం బేన్తూ ఎంతకీ కరగనంటుంది. తగని నీ న్హతులతో వెనుగులాడీ

& యగాంతంలో ర్యాతిని తొల్లాలిన్తాను.

నన్ను నేరు ర్త్తనముద్రాన్ది బేనుకున్హా కూడ

ఇంతో దరిగాక యింకా ....

అంకా మెండి శఛూవింి ఆడుతూనే తంది నా

రాతి గుండె తొట్పుకుంటూనే వుంది.

అప్టాన్తక్రు

ఆనగనగా ఒర రాజందూ

ఎండని ఎదో చేవకజ వున్తోఖింబచను

కొడుకులు ఎడుయందనలో కాదు, జద్రరే

ఇిద్రడూ వేదకి బయలేరాడు

బోవలు వక్దుడానికయితె కాడు

ఈ జనారణ్థాంలో డబ్బులు వ (తొ ద్ధుడానికి ... వెట్తూ వెళ్తూ

ఆత్పీ యత నండీన గుండొలు కలబోనుకున్నా 6. దిశలు తల్చతో కరబాలనమే చోరుకున్హాడు

ఆ న్ధుర్దును అంతరంగంలో దాచుకొని కొగంలంతల వడ్చోలు వలుక్కున్హాడు. అనుటేకింకా ఆతాళపు ఓట్తోన్‌పొలో బిట్రులేదు. భూమి ండౌల్లో 'చుందు వొతరో వేలలోదు. తునుతుల మనతులు శ్వ్రబడలేదు.

ఆనాదేకీంకా రాజకీయం ఎ్యరబడలేదు.

చుశువుల మనతులు న్లూబడలేదు.

అవ్హుటికి చావుబతుకులు లేశ్ర బతికి చావడమే తప్ప. బోపాలో కాదు ఎ వఎవవాయనవులూ

బిన్హా వెద్రని వొక్టునవెట్టుకోలేదు.

అవ్హుటీకీ నేలత్రి కాలువ్టువు తవన్‌ కన్హులోలేదు.

ఆనాటీకీ కులాల రాకాని ముళ్లూ మతాల ఎబ్బుకత్తు లూ మానవాలి కుత్తు కలను క్తత్రి రంచలోదు. భావ నేడ్చలోలేదు అవ్చుటికి నూడ్యుడు తూడ్పున్చే ఉదయించేవాడు. ఊవ్బుదుకది 'ఆనందో నామ నంవత్సరం,

'చ్రమాదో వచ్చేటవుటీకీ ఆ యిద్రడూ

చెరలో వ్యాపార నాయాద్యానికి రాజులయి, బ్యకవర్తు లైవోయి వళ్ళూ. కత్తులూ నూడుతున్హాడు.

ఉబ్బు ఉబ్బుని మత్రమే కాళ

ళుర్ప్రన తర్తన కార్పుణ్నాన్హు తూడా (వనవన్తుంది లక్షిందోవి ఎనుడూ అంతో

చుడ్డుమై వచ్చి దయ్యచై వద్దుకుంటుంది.

మొగలి పొద రగులులోంది

లనరనలు వచరిన్తూ రాజుకుంటుంది.

(బవంచం మొత్తం యిమ్హుడు అత్వాచారానికి గురయింది. (వమాదిలో వుద్దబోయే 'అప్పావక్రళోనలో ఎడుడుచూన్తూ

ఆశాజీని

రెండక్హరాలతో పొటు, ఉత్తర దక్షణాలనూ వెంటి వెట్టుత ౨ వడి వడిగానో వెల్చేనరికీ ఉఅంతా ముందో ఆయివోతుంది

తంది తుడువు తోమే ఈ "కాలవలో అని అలన్భాంగా తొలునుతొని అంగలారున్తాను.... నా చుట్టారా నేనో బోడి తలల మాద దోవీడీ బాశవ్రటాలను నిరంకళంగా ఎశరవోస్తూ

నిరామాదింగా నాగవోతుందుంది దోశం దీఎతపుడుద్రం ఫెటిల్లున బ్రద్లలె

జోవన్పుర్ధులోని (ఎతిభింబాల్డి బవారతం బేనినట్టు భావరపాతమైన చూవులు

శాన్ఫంతో బోటో వడుతుంటొయి

తునివిని మలిబింది ఎవరోగాని

ఆకల మనివి మనుగడనో మలటున్తుంది

అక్షరాలు వెళ్తే వడకెడు మెతుతుల్లకె

అరు అకలి కడువుటు

కాడులాంది యింట్లో ఆశా ఎదుడుచూస్తుంటాయి. బతుకు ఖొన్ఫుంలో నుండీ వేళ్ళాడుతూ కూరణ్బుంలోని గ్రూరమృగంలా

నా వెన్టు లోబచలి వుట్రన్తుంటుంది.

ఇవ్హుడు నన్సు వౌన్తున్సు దోూనికి నోరు నమన్భ రస్తున్హాను. శవవేటికలో జోవమున్లు వదబ్యుతాల కితాబులు కాలనద్ధ్దాల్లా నా గుండౌ చుట్టూ అల్లుకువోతాయి. అయినా అదోం బ్యితఎబ్యితమో

ములో కాల్‌వల్‌ నాకు గోదాట్లో తురక తోరపుతుంది. నేర్చి డ్మక్లిస్తోన్సు ఆఈమవోదయం

అళలి కర్టుడు కార్టికార్డి,

ఆళయోల నమ్యుదాల్ది నింవి నాణుండౌొల్జు వెలిగిన్తుంది ను వేయినంబాల తడిని బోర్తుంది

ఆందుకే జీఎత వరినమావ్తవు

ఆ చలో కార్యాన్ది

నోరవ్హుటీకక్తుడు వాయిదా వోస్తుంటాను

అళలి వారిఐట్లు వెంటు నా

ఆకలి కడువుని వరిగెత్రి న్తుంటాను

ఊశాదోవని నేము ...

నిడుద్దోగ నంమానిక్‌ ఆఅద్భుక్తుర్ణో ను.

బతుకు వుండు

రాచవుండ్రౌ నలువుతోస్టు బతుకుని మెలకువని చంవుతున్సు అశని

ఇకనేనెంత కాలమని బ్యతిక వజ్ర? దిశలు మేమువై వ్విస్తోన్సమననుని వవ్యతంగా బ్యదవడ్డుతున్హు దుఃఖాన్దు ఎంతకాలమని బిక్ట బట్టుతోను

నీకేం ? కార్రయాక్‌ అర్వ్యంటూ

నన్దులా వరినైతులకు బందీని చేని బయటి వ్రవంచాన్చి మొత్తం నాలోకి నెట్టి వోయి వోయిగా తప్పుకున్హావు లం వంటవక్రి ఎయౌగాన్హి తట్టుకోలేక వాలాను (భూమద్ధాంలో నిలివి ఊతచేంన వొవురాయి తనా నోనో ఎదంగా గొవ్పుదాన్దు. ...? లయతవ్హుకుండా నడచో ఈ కాలాన్ది నూర్చా జ్ఞాలనం లాంటి దుఃఖాన్దీ

నా ముదిమితో కొలున్తూ

ఎన్సెన్టి కన్హ్రీటి వొరలను ... నా

తండొ వొళచిోలో దాచాను 'శొందుకగో....... 'ఇంకెన్టా ల్లు ఊన్హు మాదీలు ఏలీ ౨0 ౨న్‌౧వోయాను.

ఎనికిడీ తోల్పోని చెవులు ఆగల్బళ్ళతువులై వేదిన్తుం డే రన్‌ తక్పుతొను బ్రతుకు నన్ను మరబ మరలా నిల్పోబెడ్తో ఆరాయించుకునో శక్తి లోక ఓడవోయాను

మూ దితుతుల్లో వెలుగు అందాల

వెన్పైల కరణాలు ఎరజీమ్య డం తోము

నా కండలిలా కం౧వోయాయనీ

నా ఉళ్లు మునలివానన తొడ్తూందనైే

మా కొడుకులకు నో బౌవ్లేనే తలియాలా?

నా చెమట భుక్సుల నరాల తనో కదా

వళ్చిమ్లుడు డ్వారడ్తూ లాయర్లూ అయి

(వంచాన్హో లతున్హుది ... (0)

వనియముదిమిలో బతుకు అంచువై

(పొకులాడుతున్హు త్హజంని

జోఐతాన్హై కాల్టుకుని బ్రతుకుల్డి వండించినదాన్చి, ఆడంబుళోవాలనో తవనల్తేం అద్దానులకోనం

ఇంకా నేనెంత కాలమని ఉగబద్దులోను ఇ వృత్వుశిశిర గతం పాడుతూ

ముడతలు వడీన ళిఖిల శరేరాన్హై వడి

గగనాన నీ నరనన తార్టూ నిలిచేకణుం తోరం

నోనూ (అభిసారిక) ఎదుడు చూన్తూనో వున్హాను. (వియాతమా నీ విలువుకోనం

నేశచరవలతం చెవులు ఎచ్భ్చుుకుని ఎంటూనో వ్రన్హాను ఉల

సోరొాట చరణం

వాడీ వన దీనాలావన

మానవత్తువు శిఖర్యాగాలను తొక

బిల్ల బిర్రిరగా వాడని నన్నా నిస్తుంది దితుకు మాదో వొడీకెంత్‌ ఆళ

మొండకాల్ళు మాద ఆనికూడ్భన

చేతులనో తాల్లుగా దబిండనడువుతూ

ఆకర వేగుల ఆర్తి తీర్జేందుకు

అత్జు వశ్చానంతో వది వది తడుగుతూ వాడు వ్రణం క్షణం యేడున్తూ (బ్రతికే

ఈ నర్వాంగ నుందరులకీ ఆదర్భమైనవూడు పొదలు లేవని అంగలార్డే జనాలకి పొదాలు లేకనో ఆశయాన్హి చూవేవాడు

ఈ తోరం మొద మననుకెంత అదికారం (0) అవయవ లోపాన్లి ఈవలీలగా జయింబి వితుకు బాదనే అదువులోకి తీనుకుంటుంది తన్సు రేర్‌ భాగాల్లోనో

అద్భుతంగా జీఎంబండం నోడ్డుతుంది నిరాళ్తా నిన్హ్రువాలతో అనుక్రణుం

థ్ధంగిపోయే మనుమల్చి బూని

వాడీ అంతరంగం జాలితో నర్పతుంటుంది దేయ రవెతంగా గాలికీ తొట్టుకుపోతున్సు అనేక మంది కాల్లున్తు అనామకులకు

వాడీ థతనిళ్చయం వబ్బుదలా

అదర్భమైన పోరాట 'పరణమై

ముందుకు మనముందుకు నడివిస్తుంది

రెండు భాగాలు నేర్చీతో నంగమించానని మురిని వోయానో కానీ అక్షణమో నోరు ముక్కలు ముక్ళలుగా తాగవోవడానికీ (ొరంభయని తొలునుకోలేకవోయాను. రెక్స లు రెళ్టు లుగా తోవోవడానికార్షణుం నాంది అని నాత్లమే తాలేదు. నువ్హో నేరనుకున్నా 'నేనో నువ్వో న్హుది మ్యాతమే నిజమని నృురించనేలేదు. నీకన్నా నాలుగు రాళ్ళెక్కువ నంవాదిన్తే ఓడ్దుకోవు, అలాగని అనలు నంవపొదింబక వోయినా వూరుతోవ్ర, ఒదిగ్గా ఓదిగొదిగి వుంజే మొద్దు ముఖాన్హుంటావు తలెత్రి ద్రైర్ధాంగా నిలదీన్తే ' వెమినిన్టునంటాను' నా దిచలు మేమూన్సి క6గంబడం తోం నా వ్రాదయ శకలాలు వేర్పుడం తోరం నేనన్దుడయినా వ్రానుకుంతే నకు కోవం... టాయకుంటే మరి అవలోేనీ ఆంతర్భ దనం. 'న్జో వేలితో అంతా ఒత్ళ రోజులో ఖతం నువ్వూ అలాగన్న్హా కాదు కనీనం (9) శరేరాన్టి కాళ ఆత్భని బేన్తావు ద్యం... క్రణక్రణం ....... నిన్హు (వేమించనూ లేను... (వేమించకుండా వుండనూ లేను, నాకు నున్న కావాలి... నిజంగా కావాలి... అయితో నన్హుణీబి ... ఊణీబి అంచులకు నెట్రైివోనే నీ ఊదిక్థుతను ఎండఠక్షుదాకా ఎకబ్బ్యత్రాదివత్వాన్సు తగలోనే దాకా నావాళ్ళంతా నాతో కఠిన గళం ఎ౨వ్హేదాకా రెండు బాగాలుగా బ్రతుకుతుంటాను.

కోక అవధుల్లే? మవాత్తల న్ధువ్హుం

అంతుతెలీని మవో నముదం

నిండునూరేల్స జీవిత బ్యితంలో

ఎన్సుడూ ఎటీ అర్రంబి ఎరగని ద్రైన్భాం

మ్హుడు

శీఎతమంతో వాన్తవంగా తను కళ్ళముందింబిందో 'కోరికో రెండు మూడు ర్రణాలకు అటూ ఐటూ

ఎక్బడ .... ఎన్హుడు వోగొట్టుకుంటుంటో వూవింని తను న్వురవేటక ఎవ్లి) ఎన్లి యగాలయిందొ తగలిబడ్డ జోీవఐతొనిళీ

ఎర్టుంనం కాబడ్డ మమతలకీ మద్ద డచ్చాన న్చాన చ్లూల వ్యూ ఉ తనమీమ్సుడు భయమే.

ఒకప్పుడు తన్పొ(రజోని ... (క్రమశిక్షణ త్యరతో

నా బెడ్డే బామ్మ గిల్రేట్లు చేనిన మాత్పమ్లూర్తి కీ

ఇవ్హుడు నోరం జే ... భయం

పొత్రిల్ళలో ఎత్రిల్లు జతి ల్లగా తను నలుగుతూనో నర్చునుక్షణుం తడగన ముత్తంలా ఉంబిన (వేమమూర్తి 8 ఇన్హుడు వారానికొళ్టు నారయినా నరో

న్హానం చోయించమంటూ నన్చుడగాలం తే బయం... నడిచే నమాదిలా తన కజువును ఖాలీగుండను బోని నన్హవడూవంగా ఆదరించిన నా తికి

అన్హ్యం వెక్తుముని నోడుతెరిబి నను డగాలం తే భయం

ఆఖింి శానల మద్ద యుద్రం ఆనివార్థుమైనా

అలాగే మంచాన్లి దోేవాంతో ద్వీరకాలంగా

ముద్రిడుకుంటున్లు నా మునలి తలకి

నన్హు చూన్తే ఎందుకో భయం .... భయం.

నన్ను ర్యాతీ వగలూ గండౌల మాదోగులొని న్యదవుబ్బిన అల/త (పండొల్లో నేలిమ్దుడు న్యిదవోతున్హాను

అవ్హుడు బాల్బం

నాకళ్ళముందు వదబ్యితాల ద్రుని చేత్తూనో వుంది.

ఊమ్యలీ వాదయ.... ముంది న్ధుందనుంటి న్రుర్ధువుంది

నంట గదితో పోరాటం తోననాగిన్తూనో

తొలి నంధ్తులో తూడువు వాకిలి తనీ వెలుతుడు పాట పాడేది వెంట్లో నాన్హుతి నచ్చతోడుతూ నందివరనం చెట్టుతో నాబ్బయాడేది. వాకిట్లో ముగ్గు బ్యితాలు దిద్దుతూ శులమొవాల్‌ వూలతో గునథనలాడేది విల్రలకు బదువునేర్దేవోళల్లో తాను ఎళ్ళునావాత్వాన్దు నేర్చేది బతుకు బ్యితంలోని నుఖమ్హూ దుఃఖమూ

రెండూ ఈవ్ము బేతుల్లో

నలువ్లా తెలువయి జాలువారేఎ

అవను అమ్మకీ వుదయముంది... న్ధందనుంది... శ్రుర్ధువుంది... అడువంటి అవ్వు అనమ్సుడు

న్ధరవేటిక ఎన్లి) తొని యగాలో అయింది

గత తొన్సే చృగా మంబికీ బెడ్డకీ మంచమే శరణ్బువై

బీకలీ ుయ్యారంలో యుద్రళంగాన

దితుకుతో వెనుథలాడుత్తోో ఊవ్యు

వోీఎతమంలో ఎౌన్తవంగా నన్త్దో తోరిక కోంంది 'నముదరో లాంటి అత్ము 'ఆకాశాన్సై' చూడాలంది.

గొడ బోన్ము

నవ్వా నూ...

నూ నుత్చూ

తలని క్టుతున్సు కలల వొదరిల్లా యిదొ కాదు పారనల్‌

శేరు వదిలేనిన నావ్చుక్తి త్తాన్పు

మాద్రి చేనిన నా న్వురవేటికనీ

అణీబి వెట్టబడన నా ఆభ్యివొాయాలనీ గాలి కొదిలేనిన నా అక్షాలనీ

వనాది రాళ్ళుగా బోని

వామౌన ద్రైన్వాల్డి ఇడముకలుగా వేరి అణగారి వోయిన నా ఆత్త ఎశ్వానాన్హే నీమెంటుగా నా తలలన్ట్ర కృల్రలుగా దేని

నీఠోం విల తోరం ఈ నమాజుం కోరం ను 'మంబి గ్బువాణో నన్హ వేడు తోరం నేను నిర్జింబిన శాంతి గ్బవాం యిది. దున్చే వాందో భూయో అంటూ

నినదించో తీరక నంధుం

గొమికుడికీ బాగస్తామ్బం కావాలంటూ మోవించో కార్టిళ వం

వల్ళిపోతున్హు వ్వవ్యనో మార్చుడాని టయత్సించో నమ నమాజు వాదం

అన్హ కూడా న్యాయ వాదాలే అయినవుడు నాకదలికల్లి నదా నియంతించో నీ నుండీ ఈ బానిన ద్రితుకు నుండీ

నేను కాన్త 'మాడ్చ” తోరితో

ఈ 'నోళూల్ల్‌ న్వట్‌ వోం వఫునాదులు కదులుతాయి గోడలు బీదలు వారుతాయి 'న్హీవాదోనంటూ నకళ్ళు ఎ్యరబారుతాయి అందుకే

ఆమరణ వర్థంతం

చౌనంతో చెన్తూ న్నేవాం సాశతూ యిలా... కతొననాశుతూ

గాదొబొవ్యు వంటి

జీవన శళటాన్సు వదిలంగా లాగుతూ ....

స్టీహి పరిస్ప్రంగ్‌ం

రాకు నుత్నన్హావనో తలవు

దీఎతం మొద కొత్త ఆళను రేగెత్తి న్వు ంది

ద్‌ వైయుక్సిళ వర్జ్చుూతం నిళ్ళపుంగా

విస్పోటనం బెందినవుడు

జీతం శినిల న్ధన్హు నమావోరమైనవుడు

నా కాల్ల (కింది బూమి బీలినవుడు

మనను దోన్సిళతో కర్పీ ళ్లు తాగినవుడు

నతలంవు నన్హను క్రణం (వేమ (వేముగా

వెంటొడీ గొవ్హు మనళ్ళాంతినిస్తు ంది

ము ఆయుధం పోగొట్టుకుని .. క్రతగ్యాతనయినవుడు

వారనత్తమైన త కన్హ్రుటోని ఆవులోలేం క్రణాన

ఎిపారవు వాకిళ్ళముందు నోరు తలవొంచో నందర్హాన

ఇన్నాళ్ల నిళ్ళబ్ల ర్తక్తనమ్యుదాల్సి ఆవలోని భుడియల్లో

ఒక మవోత్తోవై న వరివ్రుంగంలో నన్ను దాభుకున్తువుడో

ద్రిళుక్సీ .. జంతానికీ నడుము జరుగుతున్న వయాణం

తేలికటువోయింది

నాకు నువ (నాావనో ఆలోచన నా

టు నదరరో అయధమవుతుంది. (ర్ల యర రాలయ నల్జీడు కురనే మేచు గరనవుతుంది గ ల ద్‌ టో స్టేాఫు గాడ వరివ్వుంగంలో (| (| రీ (గస ఉనాల వ్రయ్యాలలూగిన్తుంది [| ల లలో మౌడువార ముణుచుకుపోయున నామది * లి వాడ ్ర్ట్య0 0! ఆనవాగ్ర వువ్చుమై ఎకనిన్తుంది. నవవ స్టేవమూ! నాకు నువ్చన్హావనో తలంవు ... అన్హుడు

జీతం మాదో లొత్ర ఆళను రేకెత్తి నుంది

బతుకు పశ్వార్ధకం లం నేశీయింటికి రాజీ నన్నాను అది నువ్పాబ్బిన బిడుదకుకున్హాను. ఎ న్లిరయవైనా నన్సే తీనుకోమం టే అది నువు నాకిబ్బిన స్పేచ్చనుకున్నాను ఈ భవ్య శరీరానికింతకం క తావాల్సందోముందనీ జిన్లుకి ... విల్రల చదువులు నన్చే చూనుకోమన్హాశ్ర అది నువునాకిబ్చన గౌరవమనుకున్హాను. మా బెల్హాయికి వరుడ్డీ తొనాలం క నేనెవర్డి ఎంబినా కాదన నన్ఫాతు అది నువు నాకీబ్దిన ఎలువనుకున్హాను ఇంట్హౌ బయటా బిన్హువన్న వెద్రవనీ ర! ంటిలోచూ నాకు న్వాతంత్రాన్లు చావు అద్దాతంగా జీవితంతో అందురాందాను చేస్తునావని తలం కాతో . వట్టాబివేకం టోర్తున్హావని మురినివోయాను కానీ విల్లల బీదువులలో నోరు వోరాడోవోల నువ వేకాఓలో రిలాక్టువ్రతున్నావనీ అంటి బాద్దుతల్లో నేను నతమతమర్న్యో' క్షణం వార్రీల మునుణులో నువు మండు నేఎన్తున్హావనీ చూ అమ్మ. నాన్సు నేవలో నిమశ్తుమై నేనుంటే

నువు ఎవయలాలనలో ముని తేలుతున్నావనీ ఆరమయి ఆలోబన నేర్చుకున్నాను బాధ్ధతలన్ల మెలవ్వెల్రిగా నా మాదికీ నెట్టి వొక్ళుల్డి మతం శువ్వుకైవనం చేనుకున్సాతు జీఐతాన్చి అద్భుతంగా అనుభవించడం నేర్చుకున్నావు నువువ ల్తోంబి....

నువాననల్డు వఎడదీయటం తెలునుగానీ శండాల్లోని దుఃఖాని (వేమంచడం తొలీదు. ఉమగాడ్డా నా వ్వక్తిత్తాన్దు

లొంచెం కొంచెంగా నమిలి మంగోన్తోన్హా తెలునుకోలేని అమాయకుర్గాతైన ఆడదాన్దు మొన్సుటీదాకా (వవాంచే జలపాతాన్దు

నేడు చమునభవింబిన శిలా నద్ధశాన్చి

వికాంతిక నాన్సీ కచ్చుత నుమాన్ది

ఇది యిలానే తొననాగిత్తో రేపు

బద్రలవబోతున్హు అడ్జ్రివర్పతాన్ది.

కాగీతం పడనీ

ఈ ర్యాతి ఎకాకతన మౌనంలో

జ్ఞావకపు తు కైఠ౦గన లావాలా

ననుద్యుం బోర్తుంటె ... ఈక్షణం

కాగితం వడవ మాద బయాణం, నాకు వఎులకీంచిన రనరాగ (వావొం

ఒందురితనం అ్యత్వవై జ్ఞులదాద్వ్బపై

నన్దు తడమే వేళ వాంత్సాక్రరం ఉఊనుదూతిగేతపైై బావవరీమళమై నను బు క్రున్తు ంది ఉఊవాల డలివిం తాగతవ్యాద

మూటల ముత్వాలు వేర్చి నా

గుండొనిండా ఎన్సైన్టి అనుభూతులు నింవావు జీవనయానవు బివరిక్షగుం దాకా

తలనే వయాణీన్తానని ఎన్జీ రకాలబానలు చోూను మం ఇవ్హుడో

జోవితవు వరుడువందొంలో ఎకు డో

ఉప్లైలు రాయి వదనా బోయి వదిలేశాను నా తనను అకువూద నదా.....

ఉందుంతనపు ఆ(బిందువుల శడ్తులు

నా వ్రాదయం నిండా ....

రవాన్వాల్డి దిగమంగిన మౌనం

ఎవాదాల మందు వర్దుతాన్లి భుదాన మౌెన్తూ

నీకూ నాకూ నడుము అవారవైవోయిన ఈ దూరాన్ది న్నాదెన్సువు గుండెతో కొలున్తూనే వున్హాను జలారమవబోతున్లు ఈ దిగులు వేచూన్చు తనురెనుల కావల అదిమి వెడ్తూనే వున్సాశు... నముద్రాన్హు డగ అడువుతొచ్చుకున్లు నిబ్బరం తోలిపోగా.... అలముకున్హు ఈ నిళీది ఎవాదంలో ఒతీంత వెల్లురం (నరింబి నాకింత నమ్మ కాన్టీ, సోత్తాన్లు అవరిమితమైన ఆనందాన్దు విగిలిన్తోంది ఈ గోరంత అర్రరం .... దుఖ (నావమైన నామది తనని తాను మరబపోగల ' నెడొటివొ.... కాగతం నడవలో వ్రయాణం టభతీ రాత్రీ ఈ వయాణమవు అనుభూతిని వొదివ వట్టుకుం జనో గానీ ... నా కల్లు ముత్రొక్సవు ..... అర్హరం అశపుగా రాలతోనో తవ్దు ...... నా వుదయం గాఢ నుతువ్తిలోకీ జొరదు ఈ రాతి వకాకీతన వొనంలో కాగతం వడవ మొద వయాణం ... నాకు వులకరింబిన రనరాగ వ్రవావొం

ఆఖరు సుడియ

'అకో తన వచ్చదనాన్ది కోల్పోయి నోల రాల్తూంది ఉత్ప నాలి నన్ఫు వ్లలిచూడనీ నా వేడు బ్రానిందో మౌ తాలంనన్సు కడుఖ్‌ంచబివొదిలినా

మరణం శ్రమంచదు

ను వ్లలచూడనీ ఎ్యతమా

ఒత్చు నారినా వాడతలిని ముద్దాడనీ

నా శడినె తాటాకు మాటలు బెన్హ్రునీ

నా నమాదివరకు వచ్చేవారినీ

కు ళ్ళు కార్దేవారని ఓదార్దునీ

ఎ వావం ఎడుగనినా బిన్సాడులను వాత్తుకొనీ పాత్రిళ్ళనుండి మనిన

నానులక మంబం వెన్సు నిమరనే

తడువు నింవిన తంచాన్చి

వెదపలతో ముద్దాడలీ

లమ్హుదడుతుల నడతలనమ్హుడు

ఎబ్యిత వవంచాన్చి చూవింబిన బిన్హి కీటకం

నా అడుగల విరువను వౌనీన ద్వారాన్డ్ర ల్పానించనే న్రుర్చించ

నా బివరి క్షణాన్ది నూబింబే

గడియారపు చూవ్రడు వోలు శిలరంవై నుండీ

నన్ను గతాన్ది చూనుతోనీ

ఇన్హుడు ఆకువై నా వేడు న్ధువ్రంగా కస్టిన్తుంది 4 న్హీ నన్ను కస్ట తరువాత "మాతో అయృితో ఈ భూమి తన కజువులో నన్సు దాచుకొని బూోమాతో కాబోతూంది ఊయల ఊగి ఊగి న్ధృశానంలో ఈగ౧వోతుంది. ఉఊమె తావ్ముది నెలలు మంబినన్ను తన గర్భంలో దాబలేకవోయింది ఈమె తోళ్లు నంవత్త్సురాలు తన గర్భంలో నన్సు దాచుకుంటుంది ఉఊందుకే నమాదినా త్తే ఆంద్రప్రభ నచిత్రవారపత్రిక 2497.

ప్రుమాధి స్వస్నం

తోటో ఆశల దిఎబోలతో న్హావ్వోనిన్తున్నా (వమాధో

ల తగాదతలవులకోరమే

నే ఆళలతివాబీ వరిబి కూడ్చున్హా యిన్హాళ్లూ.. ఎంధుకోతాలునా .....?

అవాందాన్ను నన్గూ నా దేశాన ఈఅనివండిరంలా మార్చింది మత్రౌక్స న మనుషులకు మతాల తత్తు లనందింబి

మరో కుడక్షేతానికి బీజుం వోనింది

తళకళలాడుతున్సు నారైతు ముంగిళ్ళను

శోకమందిరాలుగా చేని

తపడదునమ్మూ అంటూ తమ్హుకుంది

యగాలనుండీ డుతువులు రుతువుల్డు మాడ్భుతుంటున్లాయి డుతువుల డుతుసావంలో

భ్యిదమైన జీఎతాలెన్తో .......?

తానీ మనం రుతువుల్లి ద్హేవించలోం.

(తి దోడాదీ కస్టులి బాదలు ౨వాద న్య తుల్టీ లిల్లాాకాడుని ఉలికి ఈందని భంగిమల్లో మనివి ముఖంవై త్లూవాలు బెక్కు తున్నాయి జోీఐఎతమే చ్లోరైనాళ

ళఈబభ్రొత్త ఉగాది వచ్బడులెందుకు ? అయినా

అళ బావని నా మనను లొత్త న్థుడూవాల్డి ఆవవ్భు రిన్తున్సు ఉవోదరయాన

కితాళిఖరానికి నో తలమెజ్షై నపుడు

లేబిగ్తుర్లకొ తొద్ము వై వాలిన ననంతళోకిల

'అదింతో, 'ఆరుదో లేరని వ్రల్హి నే నమన బడదులివ్వాలి...?

బవాదాన్దును గతన్మ్య్రతుల రేవ్రలో ముంబి.

గతంలో ఊదినడబిన అడుగుల గుర్తుల్డు,

బేదుద్హానకాల మలకల్దు బెంవి

నూతన నంవత్సరానికి వట్దాభివృకం చస్తున్నా

తిర్బన కాలం నుంబీ నోబీవరకు

తలకు కళలకు వుక్టుైైన

నా నింవావురి నొపొత్తు సాగర తీరాన

నింవెస్టోల మల్లెల మొగ్రల్టు కుంవించాలని "

అమౌది వవంచానితి నుఖై శాంతులివ్వాలని

నా రంగుల కలని మంచు బిందువులతో కడిగ౧ ఊఎవ్క రిన్తున్హా (16-3-99 వార్త ఉగాది కవిసమ్మేళనం కవిత)

చిగురు రాలటం చూశానూ .... ? తాలంకాని కాలాన

కాలఒడ్డున కూడ్చున్హానా

డవు కాంతులతో

నమదూర్భాన్ది బల్బు తొస్తుర్చుట్లున్హు నూడ్తుడు తోతియూశకలు తోకల్టు వాబి . తమ బిడ్డల్డి శండెలకు బిక్రు వద్టుకుని అనశందంతో గంతులేస్తుంకే

తొమ్ము లొమ్మ దూరాన్చి తొలిబినద్తుంది

మై మరబి తవన్సుకు మనన్భు రంబి

తల్ల అలు తివ్దునా .....?

'నాలో లో తొడ్టుళొన్తున్హ

వబ్చి నెత్తుడు ముద్ర వనిపావ

టతుకు నీద్చులేని బారమౌ?

ఈన్పు 'ఆడో లఅన్స మొగ అవాంకారమో?

ఈ ర్వాక్షళర నమాజువు ఆఅగ౦గుండాలవై

నడయ నా౧ంంబచలోం

తన్హో తలి కస్పీ టో బిందువో?

ఎవైతనోం?

అనం వున్సాం మెడుగని వనికందులకు మలరణశాననం టానిన త్ర తల్లౌతుందా?

మమత లెడుగని వృత్రాలైనా

చండుటాక్షుల్లి రాల్బుడం చూశామేగానీ

తనంతకు తొనుగా 'లేబిన్తర్లనో రాల్బుడం శతన్ఫామూ?

ఎన్సామా? నరా యాయాడుూా

సెంక్కలమై బుతుకుదాం

ఏ ఉవన్సుతోనం కన్హా!

ర తలువుల తవన్ఫు

ఆది 'ఠఈలోయని తెలియక

కలలుకరకు 'బిన్హా”

తలలు న్యదను భదంబేనినా వైలుకువరానితనం

న్వయ రక్షణ తప్పుని బోఓ

బొట్టు బొడ్తుగా నటోని నమర్డిన్తూ నూడ్పునికి అర్త'వాద్వాలర్డున్తు న్సాయ్‌ లఅతల్జు ఉంద్యాలుగా దంంబి

మనివికతి ఎనవడని మంటతాలు వర్తన్తూ అకాళం స్వారో వడుడుకన్హా

నటి దువ్చుటినో అడ్డుగావరబి

నృళ్లాన్డై చూడనివ్పుడు

ఈతందో చేగుమేనే బోటీ మంబెలెందుకు బిన్సా! వురణమ శరజ్టువైనవుడు నుడగుండమైనా అన్హుగుండమైనా ఒత్చు ఓ కదానాన్నా! రాజకీయ తంత్రాలు మంత్రాలైన బోటీ వూలు వూజలు వం కనా

తన్హా కలువ కమిలిందని కస్ట ల్చా బిన్హా!

ఎావానాలలొదలో నీ ఎక్సీ ళ్ళు ఎవ్వరికీ ౨నివించవు విబ్బివాడన్హు బీడుడు తప్ప కుళ్లునే తల్లుగా వంంబిన నమాదిమిది కల్లు త్రాగిన కోతిలా గాయవడున్తుంది తప్పు .... ఓదాడ్డు) నివ్వదు న్వాయాన్ది గురింబి అడక్కు తండ .....! ఎవవు కత్తుల నై (రురవవోరాలికీ డిడీనీ నేను బిన్చుమ్సుడో అడవి క్లెల్టిందట గూడౌంలో ఓ మునలవ్హు బెన్టింది ఒక మంబికాలమొన్తు ౧దకు బింతమాను నీరయల్ర వూని తనువందు చేస్తుందట వదకన్హా, అందాక మనమూ ఊ అడఎలోనో మొక్క లమై (బతుకుదారో రాష్ట్రస్థాయి జన్మభూమి కవితల పోటీ "ఎక్స్‌రే విజయవాడవారి సావవీర్‌లో చ్రచురితమై జాపెక అందుకున్న కవితే

నేసేం బదులిన్వాలి

ఈత ఊ ఎత్తి వత్తులో అణుబాంబ్యులై

_రెతులగుండాలవై వేలుతూ

దోఐతాన్లు ద్వుంశిన్తు నాయి

వత్తి బెట్లు ఎవ నాగుల

(ొణార్హు వారిన్తున్నాయి

నిండుగా వుండాల్దున రేడీ కార్త బొండుతోలి

నూరేళ్ళ జీఐతొన్లు కర్ట ళంగా కబలిర్తూంది

దేపని గుడిలో వేలగాల్సిన దూది వత్తులు

శెతుతలవై శవం ద్తూర చమిదలౌతున్హాయ్‌

'రెతో రాజిన్హు' బొంకులాడు లేర?

డీళ్లు నంబరాల్లో నోట్లు వంబిన తుబోడుల్లారా!

రాజకీయ లక్చు నుల్లారా

వారి ఆ(ందన మాకు ఎన్దించదా

అవమ్హుడువాగ్తానాలు కాదు ....

ఆదరింబి కన్ట్రీ టిని తుడిచే వవ్యిత వాన్తాలు కావాలి

అంతంలేన ఈ ఆత్త వొత్సాలకు మంగళం వాడాలి

లొతన్హా..... ! విడీకిట్లో చీకటిని చూన్ని జిడీని

అల్ప వాత్తులకు తంట...

తురొకంిని (వేరేవించకు.......!

కాడుతున్హు నా. తన్టీ టీకీ

రేట్‌ ఉవోదయాగికి ...... నేసేమని బదులివ్రాలొ దమానూతు

3.4 98.

నూన భాప్పుం .....

నా ఠకమురెవ్చులు కదిలితో

జొరివడోది మమతల మడులో

వుట్టోన వూవ్రు వరమళింబినట్లు

ను వుర్దుగానో జర్రంతా వెలుగులు

వెదజుమ్బుందని నాన్హుంటే

చళ్ళని చందమామనని

నానమ్మ బులు బిదివిత్తే

అయ్యా ఆడవిబ్ర వుద్టోందని

అమ్మే బాదవడందంి తొలని

మొదటనాలిగా నేనోడాను

వౌన భావ్చువై...

తారల నిళ్ళదైిగానాలుగా

ఉట్హోంగిన నా ఆళల ఊళయాలు

వూల తీగను తొంవినట్లు

ఈర్లభిలిగా తవోయాయి

నా కన్ణ్రీటో చుక్సుల మాటున

దాగిన ఆళర్స్చు ఆవేనీ

అందరి ఆళలన్లి వలింవ టోనినా

నాకు ౨గ౧లిందోమిటి?

నోరూ 'శాన్ఫుమూచోడు కాదమో? వియంతి మాన విత ఊగచ్దు 99

లక్క్రణ భే

అన్హుడెపుడో బిన్హుమ్టుడు

తమ్ము డ్హీ త్‌బ్టానని అమ్ము

తిట్రర తట్టూ

నాన్హు తొట్రాన దొబ్బులూ

నీవు ఆడవిల్లువే అని బతిక్రణం పౌచ్చంన్తూనే ఉంటాయి నన్సు

కాళ్ళా వేలా వడీ ఎలాగోలా

బదువు ఉ్యీ వేలాడదీని*

కట్టూ బొట్టూ సా్యవదాయమూ

లక్రు ఖర్వేఖ్‌ దాటి

ఆనుభవింబిన నీత కప్పారు

ఈడదం కే ఈ నమాజంలో బ్రత్తేశమైన బొమ్మని నా నరనరాల్లోనూ (టవపొంబో రళ్తంలో లాగ బదువ్కు అందం, తెలి౨ నా నాత్ర

అయినా

వరకట్త్హా ల ఎవణీ ఎదిలో

వదుడ్డీ ఎలా కొనగలను???

తర్హు వాడు జోళ్ళు లగేలా

తంగ ఆర) అలనినాలనీ పోయాడు.

ఈందుకే నేనో తిడుణుబాటు చోనాను.

వెళ్ళే చోరుకోక ఒంటరి అంకెగ్గా

ఉండీ పోవాలని న్లరయం తీనుకున్నాక.. యిమ్హుడు కళ్ళముందు న్పేబ్బుగా ఎగిరేవొవ్రురం....

బ్రతుకు రాట్నం...

నాడు నేకు...

నునువెబ్చుని అమ్ము ఒడలో

వెలుగు వెదజలే వనిపావను

తియ్యని అవ్ము లాలనలో

ఎరదొాది నన్ద్భ్రను

రమణీయపైన అమ్మ తర్పు ల్లో

తదలాడో కంటివావను

తమ్యుని అమ్మ మమకారంలో

వెంగ౧న బంగాడు బొవ్యును..

గిగా వెనవేుకువోయిన

అద్దితీయ మాత్పుబందాల్చు నేను...

ఈవ్యు లాలనలో వాలనలో

(వేమన్న అనురాగాన్చు. అత్త యతల్చు నేడ్డుకున్లు ఎద్యార్లని ను

వాఠాత్తుగా..

నరకంలాంటి వెట్టోనింటు నె్టో

ఎలువలోని జీవితపు బివం అంచునుంబి లోకాన్ది చభూడమన్హు నందల్పంలో నాలోకీ భవ్ఫు ంబివోయిన వృుతనొందర్వాన్చు తనవారి బాద్దుతల్డు, బడువున్సు తొలిగిన్తూ మాడ్డుతోరం యాంతిళంగా

ఎళ్ళువు అగాధాలలోళుల్డి శోదింబి

& మగనికి యిల్లాల్వంౌ

ఎలువలు తోల్పోయిన ఖర్వదాన బీఐతంలోక్టీ శగివీలు బెక్కున్హు ఆరణ్టు ఆంత వురంలోకి అళల ది౨ఎటలోలు వటుకుని

మనివిలోనో. వొనలానో

తోజిరోర్చె లతో

బతుకు వడుగు వందెంలో కోడలిగా.

బార్హగా..

తలగా.

గ్ధవానీమ వగతికి

నిత్తకార్డి దరాల్లా

నా దవనత్తాలన్దు (వేమూనురాగాలుగా మలబి శొత్తనేనుగా డూపాంతరం బెందినాకూడా

తొవ్యోత్తి లా కరవోయాను

డును

తడుణోలేరూలం

వ్రదావ్వువు నీడల్లోకి నెక్టేనిన జ్‌ఐం కఠకండకరగవోగా

&విక నళింబివోగా

టతుకు భారమైవోగా

దడ్జలదే 'వ్యఫమెటోరయల్‌గా' ఎనరబడీ క్ల భలివిగా ఆవ్లైపోతాను శతాబ్దాలు దింగనా

నిన్హు తండ

నేడు బ్‌

ల కొడుకు

చేతుల్లో వంబివబడ్తు న్నా

ఇంకా... బ్రతుకురాట్దు ౦లో

చీననీ వేదం

వుద్లుడం. ... వెరడండం ... చావటం

ఎముందీ జీవితం

ఎవ్హుడూ నంఘుర్రణో

ఎవలో వమో అంటూలనే భావనే

నడింగా. . బీవితమం జే 'నటనే

కాదని ఎవరయినా అంజ

అదిమవోనటనే ..

యీ మనువముల లోశం

నటించాలి... యీ నమాజుం తోం నటించాలి

(వేమున్తా లేకున్నా మనివీ మనివి దారా నటన

డఉబ్బుతోనం నటన. వౌన్టు తోరం నదిన

అభిమానం ఆవ్వాయత నటనే

జీఐతంలో ఎలువలన్ద

తీరాణాకొడ్డులో అవ్మ కవు నడుకేలో

కానీ వృతృూవుతో నబింబలేం

య్‌త్య్తూవ తాంతుల్డి తలకీన్తూ

(బాత గేతాలను ఆలవిన్తూ

నొందర్భారాభనలో మునిగి వున్లు

&ఉనానవ్రీయ న్త్తమూ

తలయిక ఎడీవోవడం కొరకే నరం

ఎవలికెవడు శాళ్ళుతం

నువొ ఖానాం నరో శూన్ధం

ఎవరికెవరో తెలియని నీటి ముడగలం

ఎయాగం చెందినా... దిందాలు ఆనుదిందాలు

నీ నృత తరంగాలు దూరం కావు నుమా

నా మనన్ను వులిల్డి (తమ్హుతుంటే

నీకు నేరున్సాశు నీవెంటే నేరున్సాను...

అనో ఆళ... నన్ను ఊరడీన్తూనో ఉంది. నింవావురి రైతు మానవ(తిక జూన్‌ 9

చిదరని ఆరాధన

& బ్రత్వూపాన నవు

నాజోవతంలోకి కరుదొంచో క్రణాన

న వొచ్చే దారంలో

నా వ్రాదయ తివాబీని వరబి

నా రక్పు లనే తోరణాలు రో

నా బిరునగవులనో దోనిటీ వటి

నిరక్రంచానో చరోరం న

రాకనే ఈ్యవత్యూవం

బినకడుడు దయించబోరో వ్రబాతాన

నవు నవ్య మంబి నాజీఎతంలోంబి

వెళ్ళిపోయనా వేరాళ౭కోనం...!

వెళ్ళున్త్తుం వెళ్ళు

నేనెన్టుడు నీ మాదిని నాదన్దానని

నాకు తెలును

నశవానంతం నానోంతం శానూదని

నీ పాద నుర్ధుచో నా వదయ తివాబిని

వవ్యితం చేయలోపు

నీ బృుడవైన బోతులు

నా తస్పులను న్హ్రుళించలేచు

వాదాబివేకం చేయవు నా బితునగవులు

ఆయినా

రాదున్త్తం నీవం డేలోవం

నీ వంకే యివ్పటితీ ఆరాదనే

మూనవత్తుమెన్సుడూ

మంబితనాన్హి (వేమిన్తుంది. ఆంద్రభూమి వార వ్యతిక ౩ 6.99

నీదగ్గరున్నదేమిటీ .... ?

తి నీదగర ఎవయముం జే (వంచమంతా దత్తమ (శోతలో ఆందించడంలో నవ్చు లోబుచోన్తే ఎ౨నిరేది రాళ్ళే నీ దర ఎత్తముంజే నమాజమంతా నలాము చేనే లామా నువు చోనే దాత్తుత్తూ వకఓన ఆలన్హుమయితో ఒడుగు వినినాంి బిరుడులో నవు వదవిలో్ఫ్రంం జే నీకు నదా రెడకార్దెట్‌ న్తాగతాలో నీలో నేవాతత్తం తొరయరుగయితో ౨గిలేదిక యంత తంతు మ్యూతమే నీ వెారుక అండవుంకే అను తీర్చిదిద్రిన రవాదాడులే 'యయాణీంచడంలో ఆలన్ఫుం ఒలికీతో తన్పించోని ముల్ళబాటలో నీకు న్ధుదనాత్సకత వుంటే (అత్చ్సుతి అణువణువునా తలాతుత డూవాలే ఆన్వాదింబడం తోల్లోతో ఎదురడ్బోది వయానిన్న ఫ్రులేని ఎడాడులో నీలో న్తాం నిండీతో అన్ది న్ధొన్‌ బ్వౌంక్‌ పొదువులో అనయబఎంబచడం ఆలన్ఫమా లభించేది విరదోని ఆళలో నీద్గోర (వేమించో దుణముంకే జొతియావత్తూ కౌగిలించుకునే వాన్తాలో వఎంబడంలో నమన్తయం కోల్పోయానా? ఎ౨గిలోది (అళాకున్హురే...

సతి ఠరరంగం

వొవకం 2లో దీవం

జ దీవవు కాంతి లోంబి

నన్చు చూడక మానదు

యూ నా ప్రాదయం

నిళీది వోడుగాలిలో నయితం దివున్ము త తన కాంతి రలర్డు (టశంంచక మానడు

అఆ వెలుగు రేబలలోంబి

ని్చు నీ దావాలు

నిరంతరం నా వ్యాది తనవుటలో వదిలంగా వాణంగా దాచుకోగలదు అయినా నేరం

నవు బ్రభాత తరణీవఐ తదా

శ కరణాలు నిదంతరంగా

ఈ మానన జగత్తులో వెదజల్లుతూనే వుంటాయి. పెళ్ళయంనీ పిల్ల

యీ విల్లకు వెల్ళయింటి

తన్హు వాలి కనుల వంటిగా

ఉఊయిన వారి ఆళలి ఎందుగా అత్తగాం కానుల వందీగా మనువాడన మగనికి దొరకిన నంికొత్త బానినగా.... వెళ్ళ యిన విల్ది...

_ఊఈంత చదువు బచదివుండీ వనివిల్లగా మునుగు తన్దుకుంది మునుణ భోన్తుంది కదాని కవన్‌ కవ్చ ట్రయత్తం మ్యూతంచేోయకు...

దుఃఖంతో కల్సిపాడే సాట

ఒకే ఒరునారి ఓవ ఓవ లాడింబిన ఉత్తరం రెళ్ట లబర్హుడకే జీఎతాన్చి నిందించటం మానోళన్చేచు నాకు తెలిని ఎంత నొదర్వాత్చ క మయిన వొంన అది....... (బ్రతి అక్రరం.... అక్రరం నడుము దుఃఖంలో ముంబి తీనిన నందర్భాలు నీక్షు మ్‌ల్దే నాక్షూ దావామే... అయితో ఎవరకటునా చమ్యుదంతో దావాం తీడ్రకోవటం చేల్తరెందా? అద్దాతంగా ఎవలో వీల్చి వదిలిన శ్వానల్డి గ్తుర్తింబకుం ఎట్లా? ..... కానేవు మనం వొనాన్హు నిర్జించుకుందాం ...... ఓరే ఉర్చ శ్రాంతితో టతుకుతున్సునిన్లు, జీవతంలో యద్రంచస్తున్హు నన్హు ఎన్హుడో బవొవ్చు రంబిందీలోకం... మనమూ అలానే చూయా? ఎవరయినా అరణ్టాం భరంింబిగానీ.. కాలం శరింబిగారీ కిత్తుం ఢురింబి యాట్లాడుకుం యున్నా రేమో.... గోడల్లో నిచూవోద్దామా......! మోకాళ్ళు మోద కుద్పుని ఒకళ్ళు గురింబి ఇంకోల్ళం (ార్రించుకుందామా? కుత్తుం చన తత్తుంలో బతుకుతున్హాం కదూ... ఎటీ నీ వర్షరలం బూవించు... అద్బికవ్చెయ్‌ అమ్ము గుల్తోన్తుంది. కానేవు... అంక తోన్టి క్రణాలు మోవాం చూద (వేము వెంచుకుందాం అన్దీ నర్రెంప్‌ వెల్చిపోదాం... ఆరె బల్రమాద కలలలా వదిలోూవోం... ... నలో నున్న నవు 1 తుంక్ష ఎలాగరా వైంవాడ్తా.. ఒందుడిగా ఎడవకు... నీకు తోడు ద్హావకాల్డి అడుశ్రతొచ్భ్చుకో ఎక్సు డయినా ఆయధం బారవూడుచుకున్నావా?... ఉండు వెతికొన్తాను నోరోచ్చే వరకు కదల కూడ్తు నుమా... మేకులు గబ్చిన క్రీత్తుతు మల్రో నూనంతో ఉండాలి ఎవరయినా నిన్సు నిల దీశారా? "ఎక్ట డదా చిడనవ్పూోఅని జీవతం బ్రతుకుల్తోపాడు శరీరాని మాడా ముఠ్ట ల ముత్చులు చేర్తున్హా "రవొన్వాన్ది "వకబిందొద్దు (వేమ లోబ టాన్ఫు ందామా... జాంట్లో తెల్తిన్తే... 'జానేదో మనకు ఇల్రంటూ ఒకటుం తేగా... వద అలా వెట్టి వైరాగ్గ మండపం ్రింద కూర్చుందాం.

ఒకే ఆక్‌ రసాస్పుం

రాతనగా (వోలాడు దీనిన తలలు రళ్ళు...

ఇన్హుడూ ఆలానే ఉరకంబానిక (వేలాడ్తున్హాయ్‌

అవన్హీ నర్పు దోవాల ఆటలో అలని వోయిన రవాన్వాలు రవాన్దాం 2౨ వాఠాత్తుగా మనివి శరీరంలో మొల్క్బులోబ్బిన తోత్ర అవయవం బ్రళ్పిశ్తుంది

జాలాంటి ఎడుడు బ్రళ్తలు నర్చునాదారణం...

మనివంజే తకలం బితిన్తున్సు తంవుతోక్తు న్హు వద్దం ఉదయం శుంబి వెతుకుతున్హాను

జోఐతాన్సి నాయంతానిగ్గానీ బెన్టులేకు

వోగోట్టుకున్సు వన్లు పోందగల్సు ఈ క్ట ళ్ళని తప్పు ఉదయాన్సే వంటగదిలో వంటల వానన

ర్యాతయుతో వడ్తదిలో వఠళల వానన...

కాదో ఈ బ్రవంచవు నే రవాన్టుం

మనన్ఫునిండా త క్ట ల్ఫు వానన మ్యూతం వోడు... మారదు ఈలా న్యశానం కేని నడబొద్దాం రండీ

ఉర్సు ఉ ఎవాదం వందరోజాల వండుగ జరువుకుందుంది. మద్యావ్హాం భోజునాన్లు కారియల్లో నర్జుకోవటం ఊకవని నన్సు నేరు ర్యాతికొకళనాలోకి మున్తాబవజం రెండోవని

ఓరే ఒత్సు నారి యద్రరంగంలోక్రి ఈడు/న వెట్టొనాడు యుద్దంకావచ్బు,... తురుక్షేత యద్రమూ కావచ్చు

కానీ వచ్చేముందు నీచేతిలో ఆయనం మ్యాతం ఉండాలి... ఆయుధం మరవకు

నీ బోతిలో ఎటువంటి ఆయుదం లోక5వోత్తో..

నువు ి యుద్రరంగానికి వనిీరావు

అవ్హుడందరం మంచు ఉదయాలకి న్వన్తి చౌవ్చేడ్తాం లోజూ ఈ అంగాల్డి. అవయవాల కాపొడులోలేక చస్తున్హాం

కాస్త కవచాలుం టే బటు వడౌయృ్యండ

వాత మరణాననం బదూతున్హు ర్లుందుంటి

లొత్త బలేళ అందుకున్సువ్చుడు

ర్యాతి తురినిన ఎపాదవు మంచు

ఉదయాని తల్లా తలల దువ్పుటిని తడ వేస్తు ంది

కలా కురవదం ఎథైనింగ్‌ నెందీరల్లో నేర్చుకుందో

ఉదయానే పొలవ్వొ'కెక్డు తొచ్చుకునుంత శులభంగా... నంతోపాని తని తెచ్చుకునే ఎర్జాటు థంకే ఎంత బావుణ్లా ఎవరు నింగారించారో ఇంత అందంగా

ఈ వాకిట ముందు ర్యాతి జంగిన రవాన్వాన్చి

న్యిదో లోవగానో కలల్డి ఎకాన్నాన్‌ మొద బ్యితించుకోవాలి?

తళ్ళు తొంన్తే బాలు... ఎదురుగ్గా ఉఊంకందబం

చేజూరపోయిన జీఐతాన్ది వెతికి వట్టుతోడానికి

అయన్సా ౧తంలాంటి ఆయుధం ఈ వెట్టుండీ

రెండురోజులుగా జీవితం గురింబి ఆలోబిన్తున్హాను...

న్కు వుట్ది రౌండురోబాలయింది

తోడు తొలది మైళ్ళు నాగదీనిన నిన్ఫుత్తువ నరాల నంగేత గుడి... నంతోవం మరీ ఊంత దూరంగా ఎం లోడు...

తిటికీ తోని భైర్భంగావిలు నీ వథ్రైమంబవు వరువువూద బే్త టి ఊంటో... న్హేవోలు బందాలు జాలిని వంచేన్తాయి వాఠాత్తుగా...

కళ్సు చోర్తున్సు వన్నాసాల్ని...

తుత్తూం చదిఎతో రవాన్టంగా శాళ్ళుత న్మిదలోక వెల్చిపోతాం... మరో రవొన్టాం... ఇంతో రవాన్బం...

ఈవత్పుం మేచుళకలాల్డి తీన్కో బ్బ ండొమందల్డి బ్హాబడున్తుంది.

డప్పు

మన నాంగాడి వెళ్ళికి ముననబుగాంి నొవుళీ ఒకే ఉవ్లు మోగింది. డన్హు తవన్సు చేస్తున్సున్చుడు మౌనంగా తన్హ మవానమ్యుదం దాన్త డవాతవోరెత్రద్రి

ఉమ్హు ఒంటిరిగా ఉన్సువ్తుడు బైవ్తిని గదా... ఒకరకంగుంటుద్రి వందమందిలో తొబ్బెలదో అల్లాడుద్రంతో క అది ఉత్త డన్లు నవ్హుడు కాదు ......

ఎర్మితంతా తగలేస్తు ను వ్హుడు ఎన్చిందో దున

డన్హు మాట్లాడుద్రి తన్హు వోట్లాడుద్ది

దానికీ మంట తగిల్తేనాలు కడువులో బాదంతా ఆకాశానికి అన్చిన్తుంది డన్హుతో వెట్పులోగాకండో దమ్ము రేవద్రి ......

కూర తినోనిన తర్జాత బర్చుం ఎండటబెట్ట్‌...

బతుకుని డవ్హుగా మారన్తాడు మాయు"

ఉవ్దుంకే నువ్ల (రానే దమ్ము లేని కవిత్తుం గాదా

దు ఖాన్చి దిగమింగుకోలేకనో అదట్హా మగది

కుత్ర గేత్తికె నంగతమై ..........

అది వెద్ర నెత్తుటి గడ్డ

నాకెందులో పోద్రన్త్రే కళ్ళ్చుపోడ నే నూరీర్లోగాకుండా

డమ్హుని నూడాలనుంటుది... మవైడప్పుకా ఆవిక్‌ వూ డమ్హునమ్హుడు ముందు కఏిల్తం నవ్హుడు ఎందుకూ వనికీఠాదు నువ్వు డన్హు గుండౌలమాద తూర్తో

(వంచపు వాన్తవాలు కన్టడ్తయి

'“అబ్బి'మానం పోగోట్టుకుని మంవైవోతో

మంటలబానలో చెప్పిన ఆఖంనత్వాల్డి

ఆగిబాన్లి డవ్చే) ద్రైర్దాంగా వల్కింది.

ఉమ్సుకుండో ద్రైర్దాం నాల్క లక్ష గుండొలకి లేవురా

తవ్హు అందర్తో నావానం చేని మాట్దాడుద్రి...

దాని నావానం మానాయన్రోనే

వాలో.. వాలో.. 5క౫ఏీ.. కఎీ.. ఓవ్‌.. దవ్‌

డవ్హు చచ్పుట్లు వొజ్రైననుడు బాలా దూరం నుంబి వావం నిన్తు విల్చినవ్దుడు నేరు విలున్తున్హాను... ఎచమని... చూడమని... వలద్వానం నుంబి శ్రన్తుతంలోకి వలకాయ (వవోళం చేయమంటుంది.. ఎన్చించలోదా? నువ్వూ కఏఎ గదా! కం అండ? తఊవ్హుకీ చ్యశ్రవారం న్తానం బేయింబి... నుర్తావాని... అత్త, రలాని నాతోవాటు నమాజు త్‌్కె ల్ళా.. ఉప్పు నమాజీ.. నమాబీ చోనేడప్లు... తానవయ్యాగ దీనెవ్వు ఊందరం ఆమబైలో ఎత్రబడో వాళ్ళమేన్లూ నబీదితా... తా యే గూట్‌ హై ....? ఎందుకు 'ఉబ్‌ తా నాటో అన్హుబ్తుగా ఉంటూవ్‌ ...... ఊబిలో నువు (౧ కూరుకు వోయావ్‌...... ఉను 'దువ్చునొ తో కూడా 'వ్యాల్‌ వ్తర్తడి... మంరచువు (1 దయచోని ఉన్హుని డూవాయి మాద ముదించండయ్యా ఎందుకం జే... లోనోల్ళంతా డూపాయిల్లో కర్ట్రడతా డండాడరు... అహ్హుడొన్హుడో వాఠాత్తుగా చానా మంది వబ్చి.. ఎడ వాడంతా రళ్తవనంతాలు నల్లివోతో అందులో డప్టు తడిని ముద్రయు... చావ్రతోకలని తొనూపోయింది వార్త ఉగాది కపనమ్మే ళనం కవిత 16-4-99

నువ్వు - నేను

ఎవరికో ఎదో వ్రాశాడు

దాని శిల్పం అని బమవడ

ఎవరిన్తున్హాడు ..... వ్లరైన్తున్నాడు అలం ఎముర్భున్తున్హాడు

ఎవడూ ఎమా వ్రాయలేదు

తఏత్తాం అనేది కఐత్తానీ నమందినషైన వేరుకాదు

తవత్తం థానే వాడు లొత్ర్తని టాయాలనో త్‌వన కో్రతన్నాడు ట్రానింది తపత్తుం కాదు .... మాట్లాడింది మాకూకాదు

లోకమంతా న్యిదిన్తున్సున్హుడు ... ర్యాతివేళ

తల్రిలా లోకొన్సి చూనేవోళ నా ఆలోటనా ఎదానమే కుత్తం తబిత్తుం రాయాలా చాలాలోజులెంది.. పాగడగోలా .... ఉజగిడించెలాఅని నున్న వ్రాయడం కొరకు తీనుకునో తర్జానమ తవత్త్యం

కుత్పుం వ్రాయకు జీవితాని (వ్రాయి

ఉత్తరం (ాయకు వీవన ఎ౨దానం బాయి

నిర్చు అలోపంచింది అనువొన్ధుది... ఆనుమానించిందీ మర్చిపోయాను నిన్హ అంచే... నిన్హర్యాతికుత్పుం తొడ్డూన (్రాంతి

ఒత బలాని గాలో (మర్టతిమాదోోస్తుడడాన్ది

ఎడమంచుకున్హు ఎబ్యిత్మవేమికుల్లి

వొతకాలంలో ఎంతోమంది (వేయనిలు

అన్తుతం (వేయనిల్రని లోకులో ఉన్హాను

బ్రన్తుతం (వేయనిగా మాడిన రీతిగా ఉన్హాతు

నేరు చుివోతో నాలోనం ఠారుడానిి

నీ దర రెండు కర్టీటి బొట్లుండే ఉం

నాళోనం వ్రతిలోజూ (ౌలైంచడానికి

నీద్గులో రెండు మౌకాళ్ళు ఉండాల్సిదో

తాంతకు ముందువదో బ్రాద్తాముని మర్చిపోయాను

మతిమరువు ఎందుకో మరి కాగితంమాద కలంచేరినన్హుడో వన్తుంది

ఎదో (టాయాల్సింది మిగుల్తుంది... కాబక్టే అవ్లుడన్హుంహ జీవతం టౌన్భు ంటాం ఎమంటావా... నరక నతో మాట్లాడలేరు దత వద్దాము నిన్ను ఉరితీయాల ఊఆనలు నువ్పైలా దన్హా వా బావున్హావా? నువ్పెన్లుడయినా తవఐల్త్రంబదివ వడ్తావా? ఎడ్డనట్లు నబించావా ను దికాదునా (్‌ళ్తు ఎడ్తూదం అం కే రంటినుండి వెలువడో కన్హు టోనీ తంటేనుండి వెడలే వేడీవగల్చి తొలవడుం ఎడ్పుటం అంతే అది బలవానత గాదుగానీ శొద్రిమంది మూఆతమే ఆఅబ్బానించో బలమైన ప్వాయామం వ్రాదయమనో జలవాతంకు కంటిని దరగా ఉంబడం తందిని నీరు ఆఎం ఊవుతున్సు నమదంగా మార్చుడమై ఎడ్ప్డుదీం నువ్తూ _ ఎడువూ” నమంగ౧” థండకుం ఎడ్డుటం అంచే ఎవర్జో ఒకిడ్డై మనద్గూరకు తద్దుథం కురవాల్సిన మేచూనికి వెద్రబాలళిక్ష నోర్డుడమే ఎడ్పుడుం ఎడ్త్డుటం మవోత్కులు చోనే వషుల్లో &తటడ తఊితరు బనివోవటం... ఇంలొకర్డి చబంవడమే ఎడ్డుటం నంిగ్గా చూడటం కొరకు చేోనేవనో ఎడ్తుడుం నున్న కవిత్తుం రాస్తావ్‌.. నాకు తవిత్తూం బదిఎతో వాంతికొస్తు ంది శువ్న్చ బ్రాణంలేం జోఎతాన్లి రాన్రావ్‌... నోరు బుణివోయి ఒత్చ క్రణిమయింది నవ్వు బ్రల్లిస్తావ్‌. బ్రల్చిస్తావ. అవ్చుటో నేరు ఆయదం వజ్ది అడవ తండౌల్లో నాటిన వావుటానొతాను, | వ్వవ సంతకాలు గ షికఖాదర్‌ షరీఫ్‌ కవితలు |

జీవితం

తొన్టి నార్డు జీవతం ఎలాగుంటుందం కే

అమ్మవాడు వబ్చినమ్టుడు ౨ంగో.... వోరముద్రలా ....

జీఎతంలో ఆకలి ఒక ఖాగం కాదు... ఆకలే బీవఎతం

వుట్టోన కణుం నుంబి కవన్‌ తొక్తేంతవరక్రూ ఊరలే... ఠాదు.. కాదు తర్హు గర్భం నుంచో వెంటాడు తున్సు శ్వతువు ఆకలి

అదోం గమ్మతో రోజూ ఆతలేస్తుంది.... ఎబ్యితం కదూ ....!

ఇదోం న్యితమో ఆకలేన్తే కన్టీ ల్లొచ్చేనాయి... ఐదోం మాయా? గండౌనిండా కుత్తాన్సి నంఛ్రతని

గొంతునిండా కళ్లు లని వవవాంవబోద్దాం

కళ్ళతో ఆకల్హై వనిగక్హుగలమా?

ఎళ్టునుందంి క్కూడా .... ఆకలేస్తుంది ... నాకు మల్లో

వుట్టుక చావుల ముద్దు ఎదో రవాన్టాముందని వించటల్లానీకు ... అనో ఆకల నిజానికి భూమి త్యూడా ఆకలేస్తుంది...

లోకుంకే మనుముల్పెందుకు తింటుంది

ఉదయం మొదలెట్టిన ఆకల వాట

ర్యాతియితో మలింత అందంగా ఉంటుంది

ఇంత అందమైన ఆకల్టు తరతిగబిలో వాఠంగా నదూకున్దా..... ఉినమున్హ ఎడారిని శానిన్తున్లు ఆకలి ......

నేల నంవతృ్సరాల నుంబి మనివి నడక ఆకరి తీరం వెంబడో...... ఆకర బనినోయిన ఆనవాలు లభబింబనో లేదింతవరకు

ఒక ట్ర ....

ఈకర్చు (వేమిన్తున్లు వాళ్ళుని మనం (వేవమించామా? మలినేను... 7

మనివిని మనివి ఆనల్సు, (వేమించాడా ....?

మరలా మనం జీఐతంలోకే అడుగు వెడ్తాం ....

లొన్టి నందర్థా' ల ఊనందర్భాలుగా ఉందూయ్‌

అందులో నెత్తు రోడుతున్హు ద్రావకాలు కళ్ళకి కర్టించవు

ద్హావకాల్లో మొదటి అర్రరమే మండివోతుంది

దోవోలు వర్రంవడుతున్హు క్షణాల్లో

రవొన్యంగా వముంతనాలు జరువుతాయి

దుఃఖానికి వెల్లు డూ బీకలి

రెండూ ఒకేలా నవాకంన్తాయ్‌

అంలోమాడు (గా దోఐతాల్చి చదును... అందులో వం ఆలరంకాదు మరోనాలి చదిఐఎనా కూడా

తరల్డి గక్టోగా గుండొకు వొత్తు టో

ఉఅఎ నిన గాయం బేన్తాయి

బీకటేకే కళ్ళు తారగా అలవాటు వడీవోయినట్లు

జోీఎతం దుఃఖానికి మరింత త్తురగా అలవాటయివోతుంది.

దుఃఖానో చదువుతోవడానికి బీఐతాను వెలింంచుతోవాలి....

దుఃఖాని న్హుళించడం ఆందరికీ నాద్దుంకాదు

అది అద్భష్హమో ... దురద్దుష్రమో ... మరి

దుఖం ... వుభ్రగానో మన చేతివేళ్ళని న్హృళించడం

తరచాలనంచేనిన మ్యతుడు

తవ్చివోయిన బెలిమిలోనం వోగొట్టుకున్సు జీవతం గురించి వెదుకులాడు ర్యాతిమ్లెత్తం 50౧ (వ్రవవొంచిన మంచు తొరల నొందర్దా బ్యితం తవ్చివోయింది తళ్ళు ళ్లు ళ్ళని వరించడం ఈవశ.... కడుణని డుకవించడం మానవు

ఎవరయునా నావానాలు చేస్తూ ఉండండీ అమ్హుడవ్లుడూ

ఎతంతువుని రంగుల్లో బ్యితించడం గూల్టి.....

అయ్యా ఎడ్తారంగా లేదూ /

ఎన్పుటో కన్హుడు కన్పీ ల్ఫలో తొట్టుకు పోవద్దు...

తర్లీ టీ అంత్తరేన నొందర్వాన్దు వరీక్షద్దాం

తానేవు ఎదురు చూద్దాం వొర్రవచ్చే నంజతోవంకోరం

నీకు వజీవితవుతఎత్తుం అరం కాలేదం క

నువ్వు చదిఎన పాఠళూలలో కప్పు ళ్ళ బర్యితని భూర్చి నోర్టుంచనళ్తే లెక ఇన్హుడు జోవితంలో ఎవడూ ఎవరికోనమో ఎదురుబూడొ, ద్తు

అదిగో వళిరోటో తను బితిమంటుల చుట్టూ వ్రదోణం చోనింది

ఉఊక్రణం నుంచో తన ద్యబ్యితం తల్ళముందోశాడు ఎడు

ఎగిరి గంతోనే వయను నుంటో కన్టీ టి కాలువల్డి అదికమింబడం నోర్చుతో రా.. రా... అనలు లోలో... ముందు ...ఇమ్సుటీకే చాలా ఆలన్బం బేోశావ్‌ తు రోజో క్లార్త వ్రశాంతమయిన తలగను ...

రేవట్‌ నూర్యోదయానిక్‌ దిక్కు దో లేదో

ఇన్హుడు జీవతంలో తప్పిపోయిన మలొక చూవ్రతోనం వెదుకులాదు ... ..... ఊచలమద్దు నింగారించుకుంటున్తు నొందర్థాం

ఏడున్తున్సు వదయంలో త్పీట్‌ పొడుకప్చేలి ...

నాల్లో చరణాన్సి వడుముడు తన్క రించాడు

నేను నీనుంబి ఎడీలోయి వోరాడ్డంలేదు

నువ్వ వోగొద్దుకున్సు దాన్ది శరింబి ఎవరించాలని తవన వడ్తున్నాను తరాల నుంబి బతికుండ న్వుటో నే గర్బుకున్హావ్‌

యుగాల నుంబి ఛాందనుల మద్ద వలయివోతున్నా వ్‌

రోజూ ఆదునికంగా జ్రాలించుడ్తు న్హావ్‌...

జత్హైనా మాట్లాడ్డం నోర్చులో

తవత్తాాను, జీఐఎతొన్లు నమూవాం (బేర్తుని వోరాటం బోయి ఇవన్హుడు వెతకముం మానెయ్‌...

నిర్దించడం గూర్చి ఆలోబించు కాస్త

ఊఉఊంంబంనుంబి జోవితం చుట్టూ

ఎంతవరకు వచ్చామో అడుగుల్డి లో ద్రాం.

వద్దం మౌనం వపాంబిందం 8 ...

బోఎతానికీ ఎవబ్బూరం తగులుకున్సుట్టు

నడరోడ్డువాద తెలుగుతలి వ్యగవాం ముందు

నంతోవం తోనం వెంవర్లాడుతుంటాం

మననుక్షి ముఖానికి యావ్యకేలో బూడిదతో వేకవ్‌ బోని మనల్హి మనం యవౌన్ఫుంగా గదుల్లో నడుక్క ని

మలలా మరలా మనం ఎన్సుకును

నిద్దాంతంకోనం లాంతరు వెట్టో వెతుకుదాం...

మనం అమ్హుడు నడవడం మొదలెట్టున బభదోోూనో వచ్చేస్తున్నాం... ఇవ్హుడు మరణీడ్తాం... నడచి నడిచీ అలనివోయాం గదా .... తూలు వూట్లాడుకునే మాదీలకి

నృశానంలో బెల్లు కన్తిరై నిలబడతాయి ...

నృశానం నుంబి త్మీడు ... త్యడుమనే ఆత్బుల కవిత్తుం లోవలి కెళ్లి వైరాగ్గ మండవం (శ్రీంది కూర్చుని నప్పేడుద్దాం

న్ధశానానికి ఒత గొను గుణముందిటు

అందర్డే ఎమ్హుడో ఒకన్హుడు తనింటికి ఆవ్వోనిన్తుంది. న్థశానంలోక్‌ నువ్హేల్భావంటే ...

బ్రతుకుని గూర్జి తవింబి.... తవింబి

గండా బారాన్హి మైాయటం తేలికో.... కప్రమో తొలీక.... మరలా నువ్వ “అమ్మ పొట్టలోకో వెల్చివోయినట్లు ... గొప్పు వేదాంతం ఎందంటజే ...

ఎజీవితమయినా బివరికి అత్స డీకే కదా చేడ్రుంది.

నర సం

తొన్సి నందల నంవత్భరాల శ్రీతం వరం థండోది నేనమ్హుడు నడ్హోీల్మ్క్కుని తఆంగవయను

వాఠాత్తుగా ఓ రోజూ “అమ్మ వరమై చెంవభెళ్ళు మన్చింబింది. ఎవరీతంగా వానొబ్బింది..... వరం ..... దిర్వాల్‌... గ్రైన్‌ వాఠలాత్తుగా మాలరంలో తర్సున (వేయనిలా ఈవాన నున్సి తంగా గోడలమాద నంతకాటలు చేన్తూ వెళ్ళేవాన తసదనమ్మా ఆని మూలకూడ్చున గొడుగువాద యద్రం వ్రకబిస్తుంది నాకు వానంజే (వవేనమో.....?

వాన ఒల్పో ఆడ్తుంటే

నాన్హు భుజాన్సైశ్సీ జొతర చూన్తున్సుట్తుంటుంది వాస్తోవోతౌ అవ్వు నబ్బివోయినప్పుండోది

ఎానని (వేమించడాన్చి ద్రొర్భాంకావాల్‌.... దిల్లుండాలి వాన గోదాలి శండొల్లో నిక్టవ చముయివోతుంటి

నా వదయంలో మమేక మయినట్లు

వానలు వేడు... వర్తాలు వేడ

దోశ్రడునాడు తముబ్బుబాల్టీని కాలో తంతేనో వానొబ్బేది వాన నా ౧ది కిటికీని తక్టే వళ్ళ

వాన గురింబి చెప్పటం అంటే నన్సు

నేను వదాల నమదంగా మాడ్డులోవడమే

అందులో బినుకుల వద్యాలు..... జిల్లుల కావ్యాలు ళ్‌ౌన్రి నశ్హలా వానలు

శుండొలమాద ఆడో నా కూతురి కాలిన్హ్రుర్ధులా వాన

నేము వానతో వ్యఖిబోంన్తాను కూడా

ఓక 'వుల్‌ వెగ వాన

మూడు బౌొన్సుల తన్పుళ్ళు.... వెరని వ్తరందితుకు

నద నంతరం చోేయాలం జే వాననిరా కావాలి

రోడ్డు వూదో బినుకుల తివాబీ వరచో వాన

వాన... వానో... ఎవరీతమైన వాన ... ఎడ్డూరంగా కురి నేవాన గడిలో ఎద్బుత్‌ పోయినవ్చుడు

నాతోవాటు ఎవరో అద్దాతంగా నంబరిన్తు న్హ అలికిడీ

వివాశా అది వరమే కావచ్చు గదితలువులు తొరబివెడ్తో చాలు ... అమాంతం మె పెకీ గదిలో వొచ్చే గూడాచాలివాన

వరానికి చరత ఉందా? లోదా?

వరం చరిత వానురాలా కాదా?

మరలా ఐంలొన్డి నందల నంవత్సరాలు గడిచాయి ....

నాకు మూడుకాల్సొబ్చిన వయను ... తల మూగోళంగా గడంగా ..... అన్హుడు వాఠాత్రుగా దోప్రడు

&తో రోసా నొకు ఉత్తరం వ్రాశాడు

“నువు (వానిన ఉత్తరం ఆందింది

అ(డడనంతా తడినివోయింది

వంలో ఎక్కువ ఊడకు దబలుబు బోస్తుంది

నేచూ నీలాగో ఈఊడేవాల్లో

తానీ న్తు తం వర్హానికి మాజీనయినాను

వం బడీతల్రి డే ఆంత మదురమైనది కాదో

ఎశ్రాంతి తీన్కుంటున్హావా? తాలక్షేవం చేస్తున్నావా?

వరంతో ఆడుకొని అలవాటు వడీతో ...

ఎండాకాలం ఎం బేన్తావురా ఎలి ఎంకన్హా?

వదిలెయ్‌ వరం అనే వనశంతలోయిలను

తడవలి వం తొరకు ఎదురు చూడు

నువ్వ తొలకరి వరం వద్రనో ఆంవోయావు

గొడుగు మర్చిపోయావు తనుకనో కదా వర్తాన్దు కొగిలంచుకున్సు ది వం ఆనాళపు రాయబాలి

తూమి (వేయనికి

అకాళం థటియశ్షో జతవరనో మద్దూవర్తి

వరందోలికి వెళ్ళకు ... వరంలో భాగమైవో

వరంలో ఆడుకుంటున్లుట్లు టానిన ఉత్తరమే నీ బివరి దత్తరం ఎండాకాలంలో కుంనే వానలా

మరీ తరచుగా వచ్చే నీ ఉత్తరం చూడాలి నేరు

కనుక తవ్పుత నువ్వ వాయాలి

జిక్టు ఈ వరంలేదు. తన్నా నేను వద్దించుకోను ఎందుకం కే అది నా గదిలోకొబ్చే నావానం చేయలేదు... అంతన్సే వాంచేయడు

అంత చనువు అవ్వును

వ్లరమంకే నాక్తివమేమా కాదు

వరంఠతురవాలని అళించో ఎడారిలో

చిన విల వాడీలా నేను ఒత్చు డినో

తో ఉత్తరం కాగితం వడవను నీ వద్దకు బోడ్పుటకు వరం తవ్పుని నరికదా /

కానీ వం ఎక్కడో

వరం కొరకు ఎ మేచూన్హి వగలగొట్టాలి. ...

వర్దాల్తై కల్టయన్హు మేచూలెక్టడ కాయలలో ఎరగకానిన చెట్టులా వంగలేదో ఆ వేముం మేముంతో ఇవ్హుడు నా న్పేవోన్సి నూతన వరయకుంటూను ఎందుకం కు వందల నంవత్సరాల (శీతం ... ల్లు నంవతృరాలకు ముందు నా వ్రాదయం ఎఐ60 నలిగినట్లు ఈది వరం తువ్యు ౦ంచాలం కే ఎరగాలి కదా ఎ౨ంిగో మేమూల్డి కనివెక్తు కఓకాన్చి ీఓకాల్లాంటి మనువులు తరుగొనరేమి నేరు ఐమ్లుడు వరంఠతోనం ఎ మేముం వైపు వాట్లు = "దేశడు" తొన్టి యుగాలు గడిపోయాయి ఖదబరస్తాన్‌ లో నన్సు వొతివెట్టాడు వాఠాత్తుగా ఓ రోదా నా వీవు ఠీంద వం (ట్రవవాంబడం గమనించా ... అవ్హుడనుకున్లా .... అది వెంటాడో వం ....

నురణం తర్వాత మూడన రాత్రి

ఇవ్చుడు నానీకా రం(్రాల నిండా ాణివాయవు వానన

శ్వాన కోశాల నిండా ఇంకా వొరంబం తానివోరు

శండెొల్టిండా ఎన్హుడూ ఉండో

(ీన్తుని శిలువమాద తోట్రిన మేకుల చమ్హుడు

ఎవరో ఎక్కడి నుంచో ద్హావకాల్డి

తన్కో బి ఐక్సు డ వడోస్తుంటాడు

ద్ఞావకాల్డి చదుకోడానికి నాల్క ని

ఎక్కడ పోగొట్టుకున్నా నొనని నోరార తడిమి చూన్కు ంటున్హాను. ఎవరా వెళ్ళాంబిడల్హా దల దోశాలమ్ము డీ వడింది?

అవన్హుటి నుంబి ఇవ్చుటిదాకతా యళోదలు కార్సిన త్టల్సే ఈ నదులు చని వోయినా కూడా వెంటాడో బ్హావకం

ఏదయినా తఉంటుందంటావా దోర్ల్‌

గుండొ న్ధుందించడమే నోరమై కూర్చుంది

“దాదీవా' తలనిండా త్తలవెండ్రుకలు...

గతం తాలూకు ఎపషాదం అందులో కలల్టి భితొర్జుండే..

జదంతా తరం కాకుం జే వొనేదో

మనకు మనమే కర్రైల్డి వేర్చుకుని బతులకి నివ్చుంబీంచుకుందాం ఎద్దుంనంతో కూడిన బ్యురకద మొదలయ్యింది మనుముల మెదళ్ళలో గోరీలో కాళ్ళు చావుకుని వడులోడానిక్భూ డా స్‌లం వ౨గలడంలేదు అవ్హుడో న్ధుశానాని కొచ్చిన ఊనందంలో

వులకలింబి పోతుంది కన్పైవిల్త కవన్‌

నిద్రంతం రెవాల్‌. మడతల్లో బిక్కు కుని మరణీంబింది.

దేపడొళ్ళ డున్సాడో ఆచూకీ తెలీలేదు...

వర్రం వడ్తునువ్చుడు కాగితం వడవల్డి

వదిలిన నన్చి వోళోల్డి డంతీశారెనలో

మనన్సుని మెలివెడ్తున్సు బాది

నిజంగా బ్యితించదీం ఎంత మందికి చేోతనౌను.

ఉత్స నాలిగా గాయాల నమ్యుదంలోంబి

తువాను మొద్వలైతో ఎంజుడుగుతుంది?

అవ్హుడెన్చుడో బిరల్ది దొంగొలించాడంట

అవ నుండందడూ అదే మూర్గాన నడున్తు న్ధాడు

ఎముంది తర్వాతి శ్రణం...

ఇంలో క్రణాన్ది కోల్పోవటం తప్పింబి

యుద్తానంతరం ఎదీ మిగలని తనం

రోరయాన్యంగా మాట్లాడుకుంటూ...

లవాన్యాన్చి వంచుకుందాం

దమ్ము ౦కే తడ తోర్చె ల్ది ఇంతోడు లొనండీ

మనల్సి మనం బంవుకుందామా?

బం వేందుకిక్స డ ఎముంది గనుతో

మేడమాద మంతనాలు విరివిన యవ్వనం

ఉఊరర్యాతయితో తోరితర్చు &లకబోన్తు ది

గవబివగా ఎవరి గదుల్లో వాళ్ళతెట్చి

దోఐతాన్లు ఎన్హుకుందాం.... బైర్చముందా?

ఎట్టకేలకు నువ్వూ నేనూ. ఐద్రరం... ఇద్రరమే..

నదీతీరం వెందిడీ వాదం

ఎవ్హుడో తిన్హ నాల్గు మెతుతుల్డి కరిగించుకుని

లొను క్షణాలు (బతకడం నోర్టుకుందాం

నతని దుఖవు ఉయ్యాల ఒడేలో దూర్పుబెల్టై నోర్తళ్య క్ష = దార మమ్‌

చ్తం తెలీదు గానే. జ వటం చై

వద్వాన్దు మ్యాతం ఇంక ముగించేయాలనుంది శ గత, రథో యక్రంచడాని కళని తొందరగా రమ్మను. ' శ న్‌ మేకుల్పి ఎన్హుకుని. శిలువ మాద నుంబి దిగిరమ్మన్యు ను మరణించిన మూడవ రాత్రి కంటే ముందుగా న లాల్‌ .000 0 కడవ నా

పరిచయం

1. శ్రీమతి దోర్నాదుల సుబ్బమ్మ నాహిత్కం, నమాజిసేవ రెండుకళ్ళ. 'తరుళి శీ డి. రామిరెడ్డి తరంగాలు 50 కథానికల సంపుటి యిష్పథీ కాపువీథి, ఆత్మకూరు వరకు ముద్రణ. త్వరలో 'ఎడారినామ్రాలత్బపువాత ఇంటిపోన్‌: 80033 లేఖసాహిశ్య కథలు వెలువడబోతుంది.

2 శ్రీ పెరుగు. రామకృష్ణ కవిగా. తార్టూనిస్తుగా, రచయితగా గత 21 25-1 594 నేతాజి నగర్‌ యేళ్ళగా నాహితీ ప్రయాణం. వెన్షైల' జలపాతం ఇంటి ఫోన్‌ : 322359. చినుకులు' త్వరలో రాబోవు పుస్తకము. కేరాఫ్‌ త్రీ వెంకటేశ్వర టాకీస్‌ ప్రచురితమయ్యాయి. త్వరలో తొన్ని ఎంపి! రాఫ్‌ తీ వెంత చేనిన కథల నంవుటి తెచ్చే వ్రయత్న్మ

సాగుతోంది. ఇంటిఫోన్‌ : 64633 ఆంధ్రప్రధ ప్రకృతిసాహితి లాంటి ఎన్నో పత్రికలకీ

4& త్రీ బత్తుల మవోహర్‌ తవితలు వ్రచురితమయ్యాయి. ఆచం సబ్‌బ్రెజరీ కార్భాలయం కవిమిత్రులతో కలనీ చేనీన నంవుళి నాయుడుపేట. $24126 యింతవరకు ముద్రితం.

5 శ్రీమతి. పి. సుజనా రామం ఆయంతి, ఆంధ్రభూమి లాంటి వత్రికలలో 25-1 594, నేతాజి నగర్‌ రవితలు ప్రచురణయ్యాయి. శీర్నికలు, వ్యానాల; ఇంటి ఫోన్‌ : 322359. వృత్తిరీత్యా తెలుగు ఉపాధ్యాయిని.

6 శ్రీషేక్‌, ఖాదర్‌ షరీఫ్‌ త్వార్దర్‌ నెం. 18/3 అనేక వార, మాన పత్రికరిలో కవితలు ప్రచురణ సోమశిల, నెల్లూరుజిల్లా అయ్యాయి. త్వరలో స్వీయ కవితా నంపుటి

వెలువరించబోతున్నారు.

కండ ర్‌ు జేలల్లి . "ఈము ము రం డ్ర్‌ నా స్తో లా ఈ ఆరుగుడు సొంతగొంతుకలు వున్నొళ్ళు సొంత ఆలోచనలు ఉన్నవాళ్ళు సొంతబావాలు ఉన్నవాళ్ళు ఎకదూ మరోకళ్ళకి నకళ్ళుకారు. జిఐతాన్ని గూర్చి తకు తరిసరాలగూర్చి కునిషిని గూర్చి సని గూల సామాజిక స్పృతాతో తాకు రడే అంతర్హనాన్ని వ్యక్తికరించడం ఈ “శ్వేత సంతకాలు” ఆశయం. అది వీళ్ళు సాధించాదు. తెలుగు సాహిత్యంలోకి కురింత వేగంగా, మీరింత బలంగా చొచ్చుకు పక్ముని ఆబ్యోనిస్తున్నారు. దొవాలని ఆశిస్తున్నాడు........ (చేకూరి రామారావు) కలీ . క . సురేష్‌ గ్రాఫిక్స్‌ నెల్లూరు. ఫోన్‌ : 336422. ఖ్‌ ః