Telugu Srileela Samaadi - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

న ననంఆలాా లా న కో . టా ల ల నె వ్ర “ ల - యే . ట్‌ న్‌ య *॥ సల” పీ క + | 4. వా / ॥ అండా (జై గ స్ట | / ప్‌ | గ జీ / ల. | ల | ళ్‌ ఓ ల్‌ న శ్‌ ॥. షే ॥ ॥ శా | న _ . ః వ. ళ్‌ న '. సహజకవి మల్లెమాల ళీ స. మనసుపడి మక్కునతో సేకరించిన లో బక సీ ఈ పుస్తకాన్ని సాహిత్యాభిమానుల కోసం [ స న (1 . సుందరయ్య విజ్ఞాన కేంద్రానికి | గం . ౪.1! . ఆనందంతో బహూకరిస్తున్నాం. 1 1 కల మయ శ - . న 1 - మల్లెమాల కుటుంబం

శ్రీలీలాసమవమా థీ (షిరిడీ సాయిబాబా తత్త్వం) ణ్‌ మ రప సం.

[పథమ ము[దజ (వలల లోటా (గతులు రెండువేలు దఫా తే [ప్రమోద = కార్తీకము లా నవంబర్‌ 1000 ట్‌ రడీ సరక్రసాజామ్యు సంకఠితము మేలి (పతి ప రు. 60_00 సాధారణ (పతి ఏ రు. 40-00 యన్‌ తులకు; -. ₹/0. ఆచార్య తుమ్మపూడి కోటళ్వురరావు దులయకూటము భ్రీళృష్ణ దేవరాయ విశ్వ ఏద్యాలయం అనంతపురం = $15000 ఇల్లీ శ శ్రీ వై, రాధాకృష్ణయ్య 528 4ఉీయాం సోటల్‌ చ్వారరొ బిళ్ణంగ్స్‌ లకడీ కా పూల్‌ ౧౪ జచాదరాదొాదు క్‌ కి తి మేనేజరు (/ ముముథ్షువు (పెన్‌ సవరు పేటి వ్‌ీలూ ధు టో (గంధొలయు వ్యా చు ల ర “మ య | / శ (లీ న్‌ శ సవరు పే టు ఏ. యయ

చ అన పవవామ శిలన సతతం ఓం మట ఈ ౫ ల్‌ో న వా అ టా కా ఇ యం హాడదార వించు ఆ శాళోళో గురు ఐ యో సా వం యశ్‌ మీక యం క యం ణల న , ప వ 2 ను డా క టు! ల నం 3 త 6 లు నం... చు. లు! న | వా వై ననా. మ. సం మాషుళా క. టీ. క ఆ సుం స న త డం | స లు మతి సక ఎ శ ఉష య న్‌? ర 1 స ప లం య్‌ “శి డీ స క... స న; మ హి ని ఫ్‌ ఖే. ప త్‌. యర ద స మచ! స్‌ న క హటాష్త ల మారా? న! టన సే న్‌ ఫ్‌ | న న. షత ॥ సంర. పు న గ. న గా. క్‌ అటిట న్‌ ప నాం నత అ ల మబ్బు గ " . న్‌ ల స స నా స. టు మన గు షీ న ఖే శ్‌ నట స చ్య్య్లు నా చాతీ స మా తాల కంల. నా తట చ. ల న య. న చం క స టీ1 వం న్న క్‌ న మ రన. మ్‌... ము... సనో అన క గ. మును! ను టి మ న మ నప పే ఎ; సీలే (

• కక న మందం జ్‌ ముం డా పహఠరొతం (వక అ ఈ లా లం రం మీ షష లా త న. త మాలా లా ఆంఎంఅ ఆ €ూ కః వఐెాడెలు ఫు ఇ _- మాద

కప్రో బల్బః శిల్పం సకలమపీ ముదా విరచనో గతిః (ఉౌదవీ.ణ్య(క మణ మశనా ద్య్రాహులివిధిః (గామ స్పంవేశః సుఖ మఖిల మాత్మార్సణ దృశ సపర్యా పర్యాయ _స్తవ భవతు య నే విలనీతమ్‌ (సౌందర గలహరొ అమా శై 1 ఆత్మార్పణ దృష్టితో నేను వాగిన 'దెల్ల జపము = నేను చేసీ కర శలన్నీ ముదలుం=నా నడక (పదవ్సీ.ణముం-తలినుకే అగ్ని నర్చించుట - కయసనించుకు (పణ మిబ్లుటు*- నా నుఖ వుఖలము సీ వూజగా అగుగాక !

ళీ నతులఅం *లక్ష్మీనాథ సమారంభాం నాథళయామున మధ్యమామ్‌ అస్మదాచార్యపర్యంళాం వందే గురుపరంపరాక” ఇలా (ప్రతిమకానికీ ఒక గురుపరంపర ఉంది. (శ్‌ సాయిమార్షంలో ఆయన (గ్రథభమగురువు. ఆ జగన్నాథుని _- జగత్చితను గురించి నక్త్స్‌తో వరించి _ వం శాన కపి దాదా తర్త్వాన్ని వ్యాప్తిచేసిన దా తెందసెందరో 1 అావ తాశావి వారంతా మనళు గురువుళే. దాదా చరణకమలాలను (ప్రత్యక్షంగా ఎనిమిది ఏండ్లు సేవించి, వాడా భాగపతాన్ని మరాలీలో మబోకావ్యంగా (వాసన (శ రఘునాథ దథోల్కరు దునకు (పాఠరఃన్మ రణీయుడు. ముందు డాబానూ, తర్వాత మహాకవినీ స్మరించాలి. న వ్‌ సగ కాంగా గ్‌ ల నవ ర శ్‌ (స్తుత రచనకు ఉఎరణ దాదా ఆజ ద్‌ ల్హారు బాలను సచ్చురి్యద. అది చదివినవారి కీ (గంధం స్పష్టంగా నోథధపడుతుంది. కళాభావుచేత గాజు 108 సారి యీ రుచలి।; తను పారాయణ చేయించినట్లు, నాచేత దానా తన ర్లు ( చర్నితను _ నేను 3ళ పెట్టుకోలేదు కాని _ అని? సారు పారాయణ చేయించి ఆ 6వ దాం గ్‌ శి నన్ను సొధనగా చేసుకొని ఈ (గంథరూపంలో (పవహించి లోకంలోకి అవత రించిన (శీ సాయి భారతికి సమస్క్కారం నాటు యోగ - ఆధ్యాత్మిక లోకపరిచయం.. చిన్ననాడే. కల్గించిన అజ్జాతి నీ క్షా ముహాకుండలినీ యోగి _ శ అరుమళ్ళ రామకోటయ్యగారు అస్మదాచార్యులు, ఇది సొ గురుపరంపవ,

(7

దాదాపు 85 వీళ్ళుగా అత్యంత సన్నిహితుడైన నా ఆ స్తమితుణ్తి తీసుకొని ళా రా తావి య!

సికిందరాబాదులో దాణా గుదికి అనిష్షంగానే వెళ్ళాను - సాయంకాల హారతి

లి సమయం .- “ఉంటారా ౪ అని పూశారి మమ్మల్ని అడగటం = 'మేముంణటం జరిగింది. ఆ ఉన్న అరగంటకొలంలో దాదాపు 20 నిముషాలు కళ్ళుమూసుకొని ధ్యానిస్తుంచే సృదయంలో వాదా కదిలి _ “నీవెనకున్నాడే

ట్‌ నిట కి అన్య క్ష ల! కై సీస్నేసాతుడు!. వాడు సీ (గగంథాన్ని (పచురిస్తాదు _ అడుగు 1” అన్నాడు. నేను “బావా 1 నేనడగటంకంటె నీవే నాకు చెప్పినట్లు అతనికీ చెప్పకూడదా ళం అన్నాను. తిరిగి ఇద్దరం స్కూటరుమీద వస్తుంపే _ నేను న్మిికువితో “దాదా గురించి అధి వీకు తెలుసా 7 అన్నాను. అతను “దాదాను గురించి పెద్దగా తెలియదు. ఇప్పుడే _మొక్కుకున్నాను అన్నాడు. కనేను జాబామీద పు న్తకం (వాశానోయ” అన్నాను. వెంటనే అతదు ఏమీ అడగకుండా *నేను (పచురిస్తానులే” అన్నాడు. నాకు కళ్ళలో నీళ్ళ, గొంతులో గద్దదిక - మాట్లాడలేక గుళ్ళో దాదా లగి చెప్పిన మాటలు చెప్పాను. ఇలా (గంట ము(దణావకాశాన్నిచ్చి మి్యకునిఎరట పరద్దెడు. బాబా అతనికి వారా ఏమివ్వాలనుకున్నా డో, అతను దాబా నేమి అడగాలనుకున్నా డో-అవి సెరవేరారి. నెరవేర్చమని దాబాను నేను వేడుకోవటం నా బాధ్యతి కావచ్చు కాని బాబాక్కూ భక్తునకూ మధ్య పూజారి లేడు. ముముక్షువు ము(ద్రణాలయంవారు కోరగానే ముదించారు. వారికి బాబా అను[గహం లఖించుగాక 1 భస్తాార్రైానాల్న..

నాబా అభయ భారళ్రి

*జీరు నమూధిబెండినా నా నమాధిలో నుండి నా ఎముకలు మాతో (పసం గిస్తాయి = నా సమాధి మాట్లాడుతుంది, నా ముట్టి సమాధానం వుతుంది, నా ననమూధి మూప రథతణగా మాతోపాటు కదులుతుంది, మార్గం చూపిస్తుంది, నేను మాఫెంత లేనని ఆందోళన 'ేనికి ? నాసమాధి = నామట్టి _- నా ఎము కలు మా యోగశ్షేమూలు వహీ సాయి = భయంలేదు 1”

5% 50గకు | నా 08% 521 541 2411 . న. క కోక లల | న! ఇనా స. క త... మా మా క ౯ ర ల ర య. |. న. .. . స |! 0 కీ ర మా. న | |. వ్‌, మ | [ . న్‌ గ హో త్‌); వ. త న భం న | న న. కం. శ పం 1 హై టం. శ ్ళే 1 న. లి ర య్‌. భష | ) (11 / నే క! వ నే న్‌ | (ర ర! క శస [11న త షల్‌ సా శే కో? ర టన? న ల . న 551 54! శానా

శ్రీద రనవు | "శెల్లనినాడు, మూళి పరిధీకృత ధాతపటంబు పచ్చు రా జిల్లెిడు మూఫువాడు, సుధ చిఠల్కెాడు' పల్కుల మోవివాడగు, నం ఫుల్ల విలోచనాంతముల మోసుల నవ్వుల చంది కాంశువుల్‌ చన్లెడునాడ్కు మూ షీరిడిసాయి (పసన్నుడు గాత మెప్పుడున్‌! 1 అంగదలన్‌ వారించెడు సుధాక్ట్ర సమాగత కారదా(భళు (భాంగమ్ము, జీర్ణ శీర్ణ వసనావృత కాంచన దీపయష్టి (వో త్తుంగము, నింబమూలమున తోచిన (వ్నాము, భ_క్తకోటికిన సాంగణమందు హస్తముల కందు పలానత కల జమున్‌. (1 _్త్‌ భో ఎవ్వాని “కెందమ్మి మవ్వ౦పు టడుగుల పరమపావని గంగ పారుకాడె ఎవ్వాని అజ్హకు నెల్ల భూతంబులు జా తలలు వంచి నమనోక్నులు భుటించె ఎవ్వాని జన్వూ అమృతమయ వాచ్దేవి కర్థ్‌ సువర్డ సింహోననంబు ఎవ్వాని తనుయపష్టి ఎల్ల చేవతలక్రు అరుగాలము పండునట్టి చేను అతడు కరుణకు సపరతథాగళతుండు సత్యవాక్కు-న (శ్రీరామచందమూ ర్స అతని లీలాద్భుతెములకు అఖలజనుల (మోడుసెడదలు నినదించె మురళులగుచు. వి పుడమితల్లి కి మేన పులకలు పొడమెనో వొమాంఘీ సంస్పర + భాగ్యమంది ! ఎడమ జానువు పై న మడిచిన కుడికాలు వినువీథి భేచరగణను కొరవ 1

కుడికాలు బొటన (వే లెడమ వవేళుల పంగజొనుపుటలోని భావమేమొ ? ఏజేడు జన ఖై "కెత్తిన దివ్వెలో || నిశితమా విస్వారన్మేత యుగళి | అతలివిశాల పీన వృేశ్వ కాంస మేమి శి కొలువు దీర్చిన ఈ "పెద్ద కొండరాయి పరమగురు పాదుశాద్వయ భద మది శాన్బుతమయ సవాసదళాజబ్దమటవె 1 జీ అతని చరణపీఠమ్మున కతుకుకొన్న ధూళికణములు అప్టసిద్దులప "మొదలు అతడు 'విక్కా-ఫకీరుగా నవతెరించి గడప గవప కరిగి బిచ్చ మడుగుకొనియె. స్ట్‌ మహీత శీర్షము శ్రైన మణికీరీటము లేదు మసిపాత చిన్న రువూలు తప్ప ఫూతొంగముల చుట్టి వీఛాంబరము లేదు చిరిగిన కుట్ల మౌానినది “కఫ్ని” అ స్ఫేందునుందరంబా లలాటమునందు చందన ఫుం్యడ వాననలు "లేవు గళనీము వనమాలి కానునోబ ము కాదు ఫునుక పేకన్నట్లు బోనిపోవు ఇతని నారాయణుంనంచు నతులు నుతులు చేయు చేతుల కెయుకల స్టితియు "లేదు నాలుకలక నరాలున్న జాడలేదు ఎచటినుడి వచ్చినవాడొ ఈ “ఫకీరు” | |

శీ లీలానమో థీ ర ధుని భూమ వల్లి కల్‌ వునుగుసెకావుతై వినునీథి తోవు పుష్చించెనేమొ |! భక్స్కుల పహృాదయ్యాల్తి వర్తికజ్వాలమై నిన్నుల సంజనై విచ్చెనేమొ (దవిభ క్షమా ఛ_క్రిభావన చం[దమో బింబమై మిన్నున వెలసెనేమొ విడివడ్డ గొంతు సవ్వడిలో ని "వేధన రోదసి గంటలై (మో'సెనేమొ! స్వర్గమును = పృథు - గువ్పిట బట్టుకొంచు “ద్యార శామాయి (గౌవవితర్షిక వయి చిలుము ఫై రాగి చిక్జీపక ళికవో ఆ మినుకుమునుచుంజె లోకంటికొనలలోన, 7 స్వామి 1! కన్నీటి ముత్యాలపళ్ళి మిదిగా _ జొన్నరొళ్టై నుల్లి గను నంజుకొని తినెదె దండగా (గుచ్చి గళమున దాల్చుకొనెదొ అగ్నిలో "వేల్చుకొందువో |! అనుమతింపు. 8 వ్‌ పాదనంస్పర్శ ఈ మహాక్కుగామ మెల్ల క్ష తములకు "వెబ్ల వేసె వ్‌ దివ్య పాద చిహ్నితమైన ఈ ధూళి ము క్షి కాంతకు శిరమ్మున రజమ్ము వ్‌ చరణాబ్దమ్ము లింత ముట్టినయంత సారాపగాంబు లంజలికి నాదుగు వ పదపద్మమ్ము లీ పాడుపడిన మ నీదును కై లాసశిఖరి చేసె

ఆ పవి(శాం(ఘీతలము మహీలళొరిగి నిత్యమును వశ్హమందున నిలుపుకొనియె ఆ పవి ఛాంఘి మయొకళు మచాత శ్రైరత్న సించాఫీఠమ్మునను సుఖాన్సీన మగుత 1 ర్ట | [1 అరుణంబుల్‌ రతనంబులన్‌ మృదుత తోడై విచ్చి, వెందవి శ్ర నుం డే పతాలకు వంపక (వసవ సౌరభ్యమ్ము సిద్ధించి, అం బర సంధ్యాంబుద వర్ణ పింఛము కృపామాగ్ధ్యంబు వర్షించినన్‌ తరమానా ! ఉపమింప తావక పవత (శీపదద్వంద్వమున్‌, 10 అఆ చరణాబ్దముల్‌ నడచినంతట గాఢ గువోంధగర్భముల్‌ తోచును చందబింబముల (తో వలు రక్కెసగారకంపలన్‌ పూచును వీలకీ లతలు, మొద్దు చిగిద్పృ, శిలాంతనీవాలన్‌ పీచును సామగాన వన వేణు సమిర సుధార్ష్రవై త్యముల్‌, 1] (శలిపదము శ్రనయందు సృథివీమహో'జేవి లలిళారుణాంబుజూంజలులు విచ్చి అడుగుమోవీనచోట గుడి కట్టుకొన్నది శక్తీ చ్యకమ్ము దిసంతు లార్భి పదపద్మమ్య(ది కావలి = తీరిచిన బాట ము_క్తికాంకా సౌధముల (శమము శ్ర పాదుకాయుగళ సంభవమైన నీమలు నవనవో న్మేమ మండలము లురులు ఏ చిదొనంద మధు మహామృత పయోధి శ్వీయమమయ సద శ్రముల యట్లు ఈ పవ్మిత పాదముల జంటమయె పూచి కైకీ వచ్చె మృదుల ము_క్లి కాంతిచ్చటోన్మీలనములు, 19

(శీ లీలాగమా ఢి స్ట్‌ వీవో మోవాన లోహి కాంకుఖ్రలు (శీళ్ళన్ల (చభాపింఛముల్‌ (పోవుల్‌ గట్టుచు చిక్కులాచు మణిసంభూతాంథు లన్యోన్య ఘు ర్జాబిర్ళ్యూతి విచ్శితకోణయులుగానై చాకముల్‌ దీర్చుచున్‌ (శ్రీ వృ _తృంబులు చుట్టి పౌదవలయ(కీధిళ్ల్యమై యొుప్పెడున్‌, 18 శ్వేశాబ్బమ్ము నవ్య నపష్యళములతో విప్పారి _ తత్కర్లి కా జోోతఃపుంజము, చం(దమంజడలముగా స్ఫూ _క(వధావర్తమై తోెంచున్‌ మధురాత్మభానన కేదో . దూరాన విన్వీథి = లే 'లేతల్‌ నున్‌ జలతారు జిల్గులయి తన్లీ | చందవిడ్యాకృతీ 1 164

ఆ మవహాపణ రత్న సౌఛాంతరమున

దీ మహాసర స్వతియొ వాయించు నేమొ

తన నవాస తంతుల వీణ = మనసులోన +

అందరానట్టి నాద్యమై - వెంవరాని

మూర్తి "వేదనావ _ర్తములు సృజించు. కేక ఈ చరణాబ్దమం 'చెవియొ వీర్చుడు లేఖలు జిల్లుజిల్లు-ల వాచవి పల్గవించెడును, వాక్పుధలూరి మనోంబుజంయు నం వోచపు మంచు రాల్చ్భును, కకుప్పుల సంజలు స్వర్ణ దీవ్‌కా రోచులు తోరణాలిడియి, రోదన్సి రాళ్చెడు పారిజబాతములి 16 అమ్మహి తాం్యఘీపద్మ ములయందు రజఃకణ మొండు చూచు జీ

ర్త మ్శులుు ఎజ్జతానర సరస్సులు, నూత్న మ్‌ వాం(దకాంత జూ

పమ్ములు ఠోదనీకువార భాగమునన్‌ రనుణీయ దృశ్యముల్‌, శై

101

(పాఠః శాల విచ్శిత వాహ కిరణ (_పాచుర్యపుంజంబు ఫూ

ఆ, శేలన్‌ మృదుకింశు కాంశుక్ష ననవ్య్యాకీర్ణ వర్షంబులున్‌

చేతస్సు ందర ర _క్వపద శ్రైనులు పుష్పింవెన్‌ జపాసిందుర

(నాశంబుల్‌ వ్యృాదయాంతరాళమున దీన్య శ్చాదసం కేళమై. 1కి

(పాత సృంస్మరణీయ యోగ్య మగుచున్‌ (ాళొశ మాంగల్య సం గ్‌త స్తుత్యము నాచు నసంనపహాన రక్ష పా ప్త లత్యుంబునైై భూత (వాత నమస్టీ) యార్చ మగుచున్‌ మూర్దస్థ రత్నంబునై్వై వేతస్సుందర మంగఘీ పంకజము పుష్పించెన్‌ మనో ఒఇంతంబునన్‌, 19 ఈ "వేళ గ్రంబున కుట్టిమస్థలులయం 'దెల్లన్‌ మపహారుణ్యముల్‌ పూవుల్‌ 'పూభెను మెట్టతామరలు అంభోజూధ్వజచ్చ(త చి హ్నీ వికళ్ఫ్ళూత మనోహరాంకములు వ్‌ అంబాపదనా్యాస ము (దౌనిప్యా-రమొ వాసనావలయ ముల్‌ (డ్దన్మనంబంధముల్‌, 20 మృదు లాతూరన పాదము[దికలపై దృష్టుల్‌ (వసారించినన్‌ పదనుల్‌ 'జేరుచు నున్న వేవిటొ ! సుధాంభః పూర్ణ చం చాంశువుల్‌ మధుర న్నీ గ్ధమనోజ్ఞ్మ మండలముై , మాణిక శస ధంబు లా పదమ_స్తిష్క-ము పూచినట్లుగ ఎదో పర్యా_వ్లీ సంధించెడన్‌, 91 అరుణార్క-ద్యుతి గుచ్చమై విరిసి గేవా (పాంగణాళింద సుం దరమా (ముగ్గులు దీర్చి చ్యకముల బంధ(శ్రీల నిశ్న్‌ణికా పరమజ్యోతి పదాంబుజ ద్వయము ఈ (పొంళొన నిచ్చేసెనో నపసల్‌ ద్‌ర్చను కుంకచువూ౦కముల దీన ఫ్ర ళ్సదుకాము[దికల్‌, ౨2 బాలాదిత్య వీచి తవర్ణ్యములు తీవల్‌ సాగి నానాద్యుతి శీ లావణ్య లతాంతమాలలుగ పుమ్చీంవెన్‌ జగచ్చం[ద వా లాళిందోపరి పందిరిన్‌ ఎడద కాన్లోదంబు సంధించు నే లీలామ్నూర్తి సమాగ మార్థమయి కల్చించెన్‌ మహోలంక ఫ్రతుల్‌, లికి నీంపహద్యార ముతీసీ (పాగ్టిశగ రోచిఃపుంజ మే తెంచెడీన్‌ బృంహ,[(త్బాంగణ వాటికాంతర శిలాచేదీ (పసారంబు"ళ ల బి ( నో అ౦ంవోమర్ష సమర్థనాంశున్రలు సౌభాంతంబునన్‌ కప్పగా రంహాస్సుందరముల్‌ (సవించెడిని వర్ష్యాశీసమాకర్షమె, ఫశ

ఉశలీలానమాథి 7 స. కాబా సీ కృప వేపచెట్లమగు మాకై రావి త క్తచ్భద మేభోతం౦ఠలు, "తాపన్ఫంతములు తూల్చుంగాక చై(త్యపభా (శీ భావకై్క/- నునుపూలతావి చెసలం -_ జిందించుతన్‌ _- వేదులో శోభావంఠతేములై సుధామధునవాంశుల్‌ సోకి నీ స్పర్శతైం £5 సి కరుణాతప్మతముల నీడలు _- ఎండల దుము శ్రి బొటలం 'జేఫొను మృణ గ్రయాత్ములకు (శీ మలయానిల గంధచర్చవైై "జీకువలందు మళ్లెపొద విచ్చిన గుంపుల "తావిసోనల్రె (దాపక నాత్మవీథులకు వాకల వెన్నెల తేట 'వెట్టులె, లగ వీరడీలో ఒక చట్టుబండపయి రాశీభూత 'తేజస్పెదో కరుణాలోలము - లోక పొవనము - రయోదజ్రమున్‌ - భద నుం దరదిపసంబయి స్వర్ధృరశ్శులను సంధానించె నానాదిశాం తరముల్‌ తత్క-రుణావలోకనమునన్‌ ధన్యంబుకై పోవ%న్‌ వి మీరిడీలో ఒక చట్టుబండ యట ! పుష్పించెన్‌ సువర్ష (పభల్‌ పరిలినాంతర స్నుప్తచేతన జగదార్ట్య ప్తంబుగా భ్యదమై నరిసెంబో ఒక 'జేయితేకుల మహోవిశ్య్యంబు _ సౌవర్ష బం ధుర పద్మంబయి "శేపళలేపనను చిందుల్‌ రత్నచాపంయ్యులై. 28 జీవి (గావమై అంతర వేతనమ్ము నందనందనుడై న ఆనందమూ రి వితుకుచున్నాడు - చిరువుల్న 'వెదురుతోడ, వరి ఇతడు (శ్రీకృన్లు జేమొ ? నా హృదయవీథి కడివితోటలు పూయు చీకట్ల లోన వర్షమయ విశ సవీంఛంబు (పభలతోడ శ్వతసద్మముల్‌ వికనీంపచేయుచుంణె ( ని]

షిరిడీపాటలు న్నే ఈ 'ఉపోజేవి నవ్వుకోసం ఎన్నియుగాలు నికిశ్సించాను |!

• ఎన్ని జన్మల రథాలమోాద గమించాను 1 ఇప్పటికి - నా ముంగిటిలో నవ్వు రేక లు (ముగ్గులే టాచీ రోచిస్సు సీందూరం రాలుస్తు న్నది ! లః కాలమింత వతస్పుందరంగా ఉ్యారకామాయిగా హృదయంలో అరుణపద శ్రియై విచ్చింది. ఈ (ముగ్గులో చరణాలివి వీ గురుచరణులన్‌ 1 ఈ (పొతస్ఫుందరి నవ్వులు జపావుస్పాటలై ద్వార శామాయి ద్వారతోరణాలుగా (వేలుతు (పొంగణంలో పసపు - కుంకుమ (యనుస్గ గీతల్లో ఈ పాడా లెంత మ్శుదువులు [1

ని (సౌణపవన తంచులమిోాద ఏవో నాదన _ర్తనాలు సర్షి స్తున్నవి, ఈ (పళయ నాట్యానికి నేనొక అందెమువ్వ నై. నర్తన ధ్వని చేస్తే రానమంతలంలో లయిస్తాను, త్రి ఈ శిలాణువుల నడుమ "వెదురు పాద నిన్వనాలు బురదలోనుండి నీలికలువ మూ ర్తిమంతమైనట్లు ఎవ్వ కీ చట్టుబంవవై న ఆనందమూంర్తి విశ సచ(ెౌని కిరుసులాగా మ] [ఏలంగా ఉన్నాడు | తలీ పొపాణమూ శీ 1 మ్‌. న దీ వమూయాజేపీ సొందర వనొట్యంళో అంతర శ్రఖన పొంది సుడిసీ ఆమె వశ కటావెౌలక అనందోచ్చలనంలో సంకల్పం శాంవవించి (2)

1 శీ లీలానమాధి ెండణువులు నంగమించి గర్భ జేదనాభారంతో ఘూర్షల్లి మెలిదిరిగ్‌న కామన నాళమై సాగి _స్తబ్ధాణువులను చీల్చుకొని పైక (తిఛంగిమతో సాగి సవా సదళ జ్యోత్సా షచం[దమూర్షిగా అవిర్భవించినట్లు సీపైన ఈ నేజచ్చ్యతమేమి-కే (గావస్వరూపిణీ | శ రస్తా (పక్కనున్న నీవు వీ దోభీ నారాయణుడిఫో ఉమకు బట్టలప చట్టువు దారిన పోయే (సతివాడికీ అననానివి (సతి వీట్టకూ _ దాని శెట్టకు- అ్మశయానివి = "అప్పుడు ; నీ వొక జ్‌ "జీవాలయాచనివి జిల్లేడు "మొక్కలు మొలిచిన శీర జేవాలయానివి, దాని (పొంగణంలోనుండి పడీన బండవ్సం ఉలి డాారా (ప్రసరించిన శిల్పి సంక ల్ప విద్యుత్తుకు న్నుప్తి వీడి నాట్య భంగిమలతో న్నర్షకీ కోవిర్శవించినట్లు

(మోగు వసంతస్పర్శకు లాస్యం వేసినట్లు వర్ష బిందు జ్‌శ్యా నికి పృథివీ చైతన్యం పచ్చల గొడుగులు ధరించినట్టు లు ఇప్పుడు ఖ్‌

స్‌ సీవై అనీనుడైన ఆ ముసలి ఫీ శిన్వరో? అత జే నీవుకు రాబో? అంత గ్రవిగా కూర్చోటానికి నిన్నేదో రత్నసింహాసనమనుభొని పంచ(బహ్మమయ నుంచంమిోదున్న పర మేళ్యరీ.వై భవం తనువెల్తినట్లు పృథివీచై తన శి తపస్సులు పండి దివి బంగారునాన కురినినట్లు ఈ స్వర్ధమయమూలర్తి ఎన్వ రే (గౌవస్వరూవిణీ |

6 న్పీ్సీ సుప్తాహల్య్యా | సృష్టి (వథమరూపిణీ! స్‌లో అద్యవైై తన్య స్పందం ళసలో తాను బహిర్మతిం శావటానికీ

[2 (శ్రీలీలానమా థి పడుతున్న తపన - సుడిసిపోతున్నట్లుగా అంతప్టహాంధకార అత్మలోనివో గుసగుసలు లోయలో సలజేారు గులకరాళ్ళవై దొర్లినట్టు నిళ్శబ్దథ్యనులు శిల్పాహల్యగా పరిణమించిన

• సృజ'రీ మహారాజ్‌ వా సీవు! రసా పకా ఇవాకలి బట్టలకు వట్టునెన నిన్ను

సిద్దునిగా మలచిన ఈ విశ్వకర్మ అమృతవా_స్తం లాగా ఎవరా వైనున్న ఫకీరు? = శీవల జ్యోతిర్మయ చృతం విళ్యానికీ పట్టినట్లు |! 1 అంతరాంతరాంధకార గుహలో నిదిస్తున్న నిశ్శబ్దానిని ! దీపరళ్మి స్పర్శతో వికనీంపబోయే సువర్శ్శ శబ్దజ్యోోలివి |! పాహాణసవి(తీ 1 అన్వర్థజ్యోతిస్సు నీలో బంగారువాన (నవించుగాత |

• కీ! శే! భరద్వాజ చెప్పిన కధ [పకారం - ఇతడు చాకలిపిల్లవాడుగా "సీలూ మాన్వత్‌లో బట్టల దుకాణంలో 4 రూ॥కు పనిచేస్తున్నపుడు బాజా దర్శనం కొనటం, చివర కతడ్డుమహాసిద్ధపురుషుడు కొవటం జరిగింది,

(శీ లీలానవమాధి $$ వ్‌ నిశ ఎబ్దం ఆనందస్పర్శకు మువ్వంవుల నాళమై మూలంనుండి పైకి సాగే "జేయిళేకల శబ్దమైం వికసిన్తుందో = ఎన్ని జన్మలు మూగక్రై గడిచాయో = ఎవరికి "తెలుసు ? ఈ శబ్దజ్య్యోత్చాన్నా కిరణం "కేఖగా ఎప్పుడు బయలుజేరిందో ఈ ర_క్తకళాల్లో - ఎన్ని జన శ్రి (కింద (పవేశించిందో ఆ జనుస్పుల స్మ ఖ్రతులన్నీ అంతస్సులో సువర్ష దీప్యాల "వెలుగుతున్నాయి - సీని పాపాణబేవతా! ' వీ వెవరవు ? 8 సీవు నిది స్తున్న నిర్భరివి = 'మెలికలు తిరిగి తలను చుట్టలలో చొప్పించి ని దపోతున్న సర్పగోడావరివి _ కొండల మధ్యగా = అడవిలో గులక రాళ్ళ మోదుగా “సెలయేటి శిశువు పడుతూ లేస్తూ నస్తున్న నడక నంగీతం ధ్వనిస్తన్నావు య సీలో వవో గలగలలు కిలకిలలు

శ్రే శ్రీ లీలానవ్తూధథి న్‌ అర్ధర్మాతి అంతరాంధ తమస్సులో నాలో నేనొెదిగిపోయిన ఈ గుహలో ఎదురుగా సీవు సృష్టికి (పధశురూపానివై. ట్ర

(ియా 1 ఈ శిలాచేనత అఆ శిలాధిష్థాధిదేవత

ఎవ్వరో | వ్‌ అధిస్టాతృ దేవళామూ_ర్షిని గుహాంధకారాలలో సుదూరతీరాలలో కదంబవనాల పీథ్టుల్లో చాగినవానిని సీఫ్ట చేవదూత,వై మోసుకొజ్బానో ఆ ఫకీరెన్వరు ? ఆకాశంలో చాగిన అర్ధాన్ని భువికి తెచ్చిన శబ్దం లాగా నా కోసం మోసుకొచ్చే అతజెనరు ?

ఢీ లీలానమా ధి క్‌

శే0

స్‌యిీా కఠినోరస్థ్రలం లాగా

ఉన్న ఈ శిలాబేవత

ఎవ్వరు జి

వ వశవ్లోజం 'బేవలో కాల్లోని

జ్ఞాన_స్తన్య్యాన్ని శామభేన్నువై

వితికిందో _- అ వవ్లోజం

స్పృహణీయంగా అవిజ్జేయ

'రామణీయక (పతివింబమై

నొ కళ్ళముందు వర్తిస్తున్నది.

ఈ శిలావృత్తం _స్తనవృ త్తమై

మూాచుక

ఉచ్యూన కోణంలో

పురుషుడన్వైన నాలో

చిరంతన స్పృవాణీయ

భావచ( కాలను ము(దిస్తూ

ఈ శిలాజేనత ఎవరు?

ఎకథాడనుండి దొర్జించుకొని

వఇ్చవో గ!

(వయా 1 సక

కృతజ్ఞత "లెలా వెప్పను |! స

జీవీ ! ఈ శీలా

'జీఏ శిరస్థ్రలంమోాద |

పారాణి ము(ద లేమిటి శి

వీ అగాధ సనీలాంభోధి లోతుల్లోనుండి ఆవిర్భవించిన అరుణకమలమో ఇది శూరుపుకొండమోద అరుశోదయంలాగా ! చీకట్లో కూదొ ఎని ఈ బండమిోదుగా దరాస్తు న్న నాకు ఆనందసము[( దాల నశావల శీలా నింగీ పరస్పరం లీనమైనచోట వదో అరుణవింబోదయం దర శనహౌాతున్నది. సివ్లూ నేనూ = ఈ శిలతో పాటుగా (దవించి రంగుల నీవై పోదాం = శిలాపవావాం వ్‌ తీరాలకు తీసుకపోతుందో = ఇది మనకు పడవగా పంణవింస్తూం కేశి

అ పడవమిద సరంగు చుక్కాని పట్టుకొన్నాడు శెల్లని అంగీ = తలకు రమాలతో చిలుం పీల్చుకుంటున్న ఈ సక్షీరు నావను ఒడ్డుకు చేపస్తూ వీవో అర్థంకాని పాటలు పొడుతున్నా డుం పడవ కోస్తున్న నీళ్ళమిద "తెల్లటి కకీటం లాగా నవ్వుషంటున్నాడు

ట్‌ 0 నాట్యం చేస్తున్న డుం

శఅలీలానమాథి ౭ [7 తరంగాల మోద - నిండు జూబిల్లి వుండలం లాగా కాళ్ళ గజ్జెల (యోత శాబోలు. సీళ్ళల్లూో కౌడ్డు చేస్తున్న చప్పుళ్ళతో కలిని మృదంగం వాయిస్తు న్నాడు, | పడవ కదులుతున్న క్ట 'శేదు, దూరాన ఒడ్డున ఆల్లుపాదలు దగ్గరపడుతున్నందువల్ల - | ౧ ల పశవ పరు గెత్తుతున్నట్టుంది. లోతందటం లేదు ౮ శాబోలు * పళల్లెశారు ( గా

గావసూకవముు ప అణాల

బుగ్య్వేదంలో ఈ సూ_క్రముంది. సోమలతను నూతే రాళ్ళను గురించి చేసిన స్తుతి (గౌావసూ_క్రము. సర్పజాతికి సంబంధించిన జరత్క-ర్డుడు ఈ సూ_క్తదష్టం ఈ సూక్తంలో ఎనిమిది మంతా లున్నాయి. ఉవమఃశాలంలో బుషీ రాళ్ళను గురించి సోోతం చేస్తున్నాడు. ఆ రాళ్ళు తనకు ఐశ్వ ర్యాన్ని, జ్ఞానాన్ని ఇవ్వాలని అతని ఆకాంతు.

(1) ఉపుశాలంలో మిక నమస్క-రి స్తున్నాను,మిోరు ఇం దుని మరుత్తులన్కు రోదసిని భూమిని బహిర్షతం చేయండి. భూమా్య్యాకా శాలు రెండూ వకయై ఈ యజ్ఞ మందిరంలో మాకు సాయంకావాలి,

(9) శిలలారా ! మారు సోతం చేసేవారికి సోమరసాన్ని అందించండి, ఆధ్యాతి సక్‌ ఐళ్వర ష్టం కోసం మాకు గుఖ్రాలనివ్యండి,

(8) ఓ శిలలారా ! కూఛర్యులై న 'రాతసులను పార(దోలండి, అశుభాన్ని తొలగించండి. కుమారులను, ఐశ్వర్యాన్ని (పసాదించండి,

(4) "వేగంగా తిరగే ఈ రాళ్ళనుండి సోమరసం (సవిస్తున్నది. ఆ సోమరసాన్ని అగ్నిలో 'వేల్చడానికి బుత్యిష్క-లు ఆతురత పడుతున్నారు,

కలా ఈ మం[తాలు ఉన్నాయి, శిలనుండి సోమరసం (గవించవ మన్న (పతీకార్థం మనం (గహిస్తే శిల భౌతికజీవితిం దాని నుండి (నవిస్తున్న సోమరసం ఆత్మానందం. కాని భాతికజీవితం దార్గారానే అధ్యాలత్మికానందం పొందాలితప్ప, మరొక మార్టంలేదు. భాతిక మైన వస్తోవు అత్మ వై తన్యస్వ్యరూపం కనుక వస్తువును ఆత్మ పదార్థంగా ఆరాధించడమే తిరగలి విసరటం, ఇది వేదపంభావ, సర్వ నుకాల్లోనూ ఈ రాళ్ళ్శళథ ఉన్నది,

(శీ లీళలాగమూా థి 11

శాళ్ళీర శివాదై్యైత సిద్ధాంళాన్ని. వ్యావీంపకేనీన (మా వార్యుడు వసుగు స్తనకు కలలో మహాజబేవ్రడు సాతమొత్క-రించి *పీామాలయాల్డూో మవోజేవ పర రం మోద శివసూ( తాలు లిఖంపబడీ ఉన్నాయి, కెచ్చి (పచారం చేయిఅని వెప్పాడు. వసుగు ప్లు వలానే శేళాడుు ఆ శివసూ( తాలు వెక్కీన "రాయి శంకరోపలమన్న నామంతో శేటికీ ఉన్నదట, కాని లేఖనం మతం డానిమిద లేదుః అసలా 'సూ(తాలు బరడ అడుగున ఉండగా శివాజ్ఞ తో వసుగు స్తుకు అ బండను తాశేటప్పటికి అది తిరగబడిందట. అప్పు డా, సూ తాల నాయన (వాసుకొని నచ్చావట. తై _స్తవమతంలో కూడా ఇలాంటి శిలానవిషయాలు ఉన్నాయి,

పరమవహాంన యోగానంద తమ జీవితంలో ఒక అద్భుతమైన విమయాన్ని చెప్పారు. కాశీలో దశ మేధభట్టం దగ్గర (శ్రీ లాహిక్‌ మహాోశయుల శిష్యుడు రామగోపాల్‌ గురువుగారి ఆజ్ఞ తో వెళ్ళి నిలబడగా తన కాలి(కింద ఒక "పెద్దశిల చలించడం (పారంభించ్చితలుపు "తెరుచుకున్నట్టు "తెరుచుకోగ్తా అందులో ఒక గుహా బయల్బడీ అంచులోనుండి (కియాయోగ సంప్రదాయ (పన _ర్తకుళై న పరమ గురువు బాబాజీ సోదరి మాతాజీ బయటకు వచ్చి రానుగోపాలతో వెప్పీిందట = *నేను బాబాజీ సోదరిని, మి గురువు లాహిరీ మహో ఛయుడ్హూ మా అన్న బాబాజీ ఇద్దరూ ఇప్పు డిక్కడకు వస్తారా” అని (దూ, శీలి వ అధ్యా). శిలనుండి శైవం అవతరించటం ఈ కథలో మనకు న్పష్టుపడుతున్నది. వసుగు వుని కథలో శిలనుండి అభధ్యాతి శ్రైక్‌ విద్య వ్యక్తం కావడం చెప్పబడింది,

బు'గ్వేదంలో చాలాచోట్ల పర్వతవిమయం (పస్తావింపబడింది, దీన్నిగూర్చి వ్యాఖ్యానిస్తూ (శీ అరవిందు లన్నారు - "ఈ కొండ భాతిక సృష్టి యొక్క ఉనికికి సంకేతం”. మానవుని భాతిక జీవనానిక్షీ అది గుర్తు అని అర్ధం ఈ కొండ నుండి మధుధార = సోమరన్తం

క్రి శీలీలాసమాధి (నవిస్తుంది, ఒళ అథ్వం తన గిట్టకో ఈ గుట్టను తన్నగా చానినుండి స్వచ్చ గంగాజలం [ప్రవహించింది అని "వేదం చెబుతున్నది. ఇకాడ కూడా శిల సోమరసాన్ని - అమృతాన్ని = (సపించడం (పతీకా భాషలో వెప్పబడింది, కనుక రాయి అంకు (దవ్యమయమైన భాతిక్ష స్థిత, సిరు తేనె, అమృత ముంచే అత్మ పదార్థం, ద్‌న్ని డాని జ్యారా పొందడమే యోగం, నరిగా ఇలాంటి వృత్తాంతమే బాబా కథలో వచ్చింది. హ8 శ్చంయద గుట్టమిాద నానాచందోర్య-రు గొంతు ఆరిపోయి చిస్లైడు సిరు "లేక ఒక బండమిోద మిట్టమధ్యాహ్నం కూలబడిపోయాడుం కన్సైల మోపు మోస్తూ నస్తున్న ఒక భిల్లుడు ఆతనిని సమీపించి *ఏందుకలా బాధపడతావు ? నీవు కూర్చున్న బండ (శందనే దవ్పీక తీళ్ళే తియ శ్ట్‌ని సీళ్ళున్న వి, తాగఅనగానే చందోర్క_రు లేచి బండను (పక్కకు (తో సీవేయగ్కా దప్పిక తీర్చేటంత జలం మాతం లభించిం దట, పైన చెప్పిన "వేద్య పతీక ఈ కథలో యధాగ్ధవిషమయం, (పతీక అం శెలివికేటలతో కల్పించే అర్థమూ కాదు ఊహా కాదు _ భాతీక జీవనయాతలో అలినిపోయే మనిమ్‌ జై వాను(గహంవేత దవ్నీక పోగొట్టుకోవటం,ఆ మైవం (పఠతిశతణమూ, (పతి వస్తువులోనూ_ మన లోపలా బయటా- శాశ్వతంగా ఉన్న బే. జీవితాన్ని భౌతికంగా తీసుకోపండ్చాడాని కడుగున ఉన్న వైనాన్ని చూడడం పేరు (పతీశ్రా దృష్టీ = అంతేగాని కల్పి ళార్థం శాదుం జపాన్‌లో “జెన్‌” భాద్ధారామాల్లో శిలాననాలుంటాయట, శిష్యులు ఆ శిలలనే ఛాస్ట్రనిస్తారట,. కొంతకాలానికి ఆ శిల అన్వేషమనిి దృష్టిలో శిలాత్యాన్ని కోల్పోయి చైతన్యంగా గోచరిస్తుంది. భాగ్య తంలో గోవర్ధన పర్వత కథ భారతంలో స్వర్గారోహణ వృతాంతం, రామాయణంలో అహల్యావిషయం-అన్నీ ఈ శిలనుండి అమ్మ తాన్ని

శ్రీ లీలాస మూ ధ్గి |

బాబా విసరిన తిరుగలి కథ కూడా ఇజి, అంళా శీవలం గొన స్నూక్షమే, అక్కడ సోమరనమైలే,ఇక[-డ గోధుమపిండి. శెండుచోట్లా, మనిమీ అశుభాన్ని తొలగించుకొని శుభం పొందడమే భ్యేయం.బాబా కూర్చున్న బండ కూడా ఈ విషయానికి సంబంధించింబే - అవాల్య శిల కావటం, శిల అహల్య కావటంలాగా న్మిదిస్తున్న ఫ్టాగొ స్వరూసపుకై న సామాన్యనూనవుడు బండరాయి. వైఠన్యస్నర్శలేని ఘనపడార్థం. ధ్యానంత్‌ ఆ బండరాయీ బాబాగా అవతరిస్తున్నది* శివుడికి స్టాణుడు అని ఒక "పేరు స్థాణుడం పే వమూమూలు అర్థం చలనం "లేని కిల విశేషార్థం న 1 అణు = అగునునందున్న వాడు, మొదటి అర్థంలో శివుడు నిద్రపోయి శిలారూపుడై న జీవుడు కాగా (శివుడంశేు న్యిదపోయేవాడని అర్ధం) అతజే మేల్కొనీ - అణువునందున్న (ివ్మా పదార్థం మేల్కొని సాణుడే పరమేశ్వరుడౌతున్నాడు. కనుక బాబా కూర్చున్న బండ జీవుడు లేడా బాబాను విస్మరించిన మనస్సు, టైవ న శ్రైరణ వేత వికనించి శిల అవాల్య మైనట్లు సహా సారకమలంగా అ "తెల్లని వేయి ేకుల పద్మంలాగా-వికసిస్త్రే అది బాబా _. అంశకే కాళ వా స్త్రీలోని జ్జున (పసూనాంబిక,

బజాబామూరి అా=టె

మనక దక్కి-న భావామూ ర్తుల్లో (పధానమైనది బండమోద కూర్చున్న మహాయోగిరాజ అవతారమూర్తి. ఆ రూపంలో ఎంత ఆక మ. ఆ నే తాల్లో ఎంత కారుణ్యము, ఎంత నై, శిత్యము | మన అంతరాంతరాల్లో స _ప్పజన్మల పర ఖ్టంతం వ్యాపించిన సంస్కార సంపుటిని షాళిస్తున్నట్టుగా చూూచే ఆ చూపులు - కోటానుకోట్ల జీవులను రత్సించడానికి అవతరించిన బాబా సావాత్తు అదిభిముకుడై న చివావతారంగా మన మనసుల్లో భద్రంగా సురత్సితమై పొదుకొని పోయిన ఆమ్లూరర్త్హి - ఓహో అఖలశివంకరమైన దివ్యసౌందర్యం ఇలా మూదర్తీభవించిందా అన్నట్టున్నది 1

మహాభ క్తుడై న హేమాద్‌ పంత్‌ “సాయి సచ్చరితి వజివ అధ్యాయంలో ఈ మూం్షినే ఛ్యానావలంబనంగా వర్ణించాడు, కుడిపాదం బొటన(వేలువై ఎడమచేతి (వేళ్ళు ఉంచటాన్ని చూస్తే బాబా తన కుడికాలి బొటనవేలును ధ్యానించమని ఇబుతున్నట్టు ఉన్నది అని (నాశాడుం దీన్ని బట్టి బాబా కూర్చున్న భంగిమ ధా్యానాధారమైన మ్పూరర్జి అని స్పసష్ట్రమే, చెప్పిన దెవప ? బాబా భాగవతాన్ని (వాసీన మవాోభక్తుడు - ఎవనిద్యారా ఛాబా కథామృతం లోశానికి లభించిందో, ఎవని అహంకారాన్ని తొలిచి అతని హృదయంలో బాబా (వవేశించి తనకథను తానే (వాసు కున్నాడో, ఆ బాబా తన రూపాన్ని లోశాని కందించింది తన చి కాన్ని "తాను మూచుకోవడానికి కాదు - ధ్యానించి తరించండి అని మనకు దయతో అన్యగహించిన దివ్యమూర్తి - సజీవ విగహం,

సగుణోపాసనకు రూపం ఆలంబనం కనుక, మనక ఆ రూపాన్ని (పసొదించిన భగవంతుడు తనంత శానై_ ఇది థ్యానమూర్తి అని చెప్పుకోవడ మేనని చై (వాత (ధువపరస్తున్నది, ఒక సంద్ర

శీలీలానమా థి లీ రృంలో మరొక మహాభక్తుడు చాసగణు పండరి పోవడానికి బాబా అనుమతిని అభిలషిస్తే ఆయన నవ్వుతూ అన్నాడట ఏ; “ఎందుకురా? సి కళ్ళ ఎదుట కన్పిస్తున్న _ఈ మూర్తినే ఆరాధించుగొఅని, కనుక బాబా రూపం ధ్యానమ్వూర్హి. ఆ రూపాన్ని వినమిత వాక్కుతో మనం వర్ణి ౦చుకోవచ్చు. వీ వర్ణన సోోతమో, సోోతంగా. పరిణమిస్తుందో ఆ వర్మ నం

(శీ సాయి శరణానంద (పకారం బాబా ేహాశాంతి బంగారు వన్న, కళ్ళు నీలంగా ఉండేవి. (ఒకప్పుడు (పస్తుత (గంథకర్త ధర ై పత్ని (శీమతి శాంతకునూరి బాబా పటాన్ని గుంటూరునుండి 'కచ్చింది. అదే మొదటిసారి మా యింట్లోకి బాబా మూర్తి (పవే శించడం. ఆ చితంలో బాబా కళ్ళు నీలి వర్ణంలో ఉన్నవి.దాని కర్థిం సాయి కరణానందను చదివినాకఠ కాని "తెలియ లేదు, తరువాత (కమంగా ఆ నీలవర్ష్మం మారిపోయింది (శీకృన్లుని "చేవాకాంతిని ఛచాబా తస తాల్లో నిశి ప్తం వేసుకున్నాడు కాబోలు ! సీలకాంతి మహో విష్ణువునకు, అనంతత్వానికి సంకేతం (శ్రీ అరవిందులు తన కాంతిని 'తేత సీలికంగుగా వెప్పుకున్నారు. ఈ కాంతి త త్తం సంకేతం తప్ప శరీరకాంతి కాదు, వారు (శీకృష్ణుని అవతారమని శెప్పబడుతున్నది). ఇందుకే (శ్రీమతి 'తార్కాడు బాబాను గురించి (నాస్తూ అన్నది కద్యా ణబ్చాల్తా "లేజస్సంతా ఆయన శ్యేతగోళాల్లూో గూడుకట్టుకుని కూర్చు న్నా అన్నట్టుండేడి. బాబాను సమీపించిన (వతి భక్తుని దృన్డీ అయన న్యేశాల పైనే లగ్న మయ్యేది. ఆక ళ్శు మనలోని (పతి అణువునూ సరిళోధిస్తున్నట్టు ఉండేవి, ఆ తీళ్ణదృష్టికి తట్టుకొన లేక భక్తుల ముఖాలు అవనతమయ్యీేవి. బాబా (పతి నిమేషమూ చైవ మావవ భూమికల్లో ఉండేవారు. ఒకేసారి వీ8డీలో సాయిగ్యా మ. 2 నీలవర్జ అనంతత్య (పతీర, ర్యాతినూక్షంలో “నక్షత్రాల కళ్ళతో లోకాని

చూస్తున్నది నిళాదేవి” అని వర్ణన,

ర్ట శీ లిలానసవమూాధి వ్యాప్తమైన వైవంగా కన్నించేవారు ఇందుకే వారున సమాధిలోకీ వెళ్ళకుండానే మస సర్వజన్మల రహస్యాన్ని గురించీ వెప్పేవారు” ఈ వా కాస్టలను మనం మననం చేయాలి. అక్మత_త్త్వం తన కనుగుణమైన 'బేహోన్నిి ధరిస్తుంది అన్న ఉపనివద్యాక్యానికి ఉదాహరణ బాబా అవతార మే. నిత్యమూ అత్మమగ్నమైన సాయి. వ్యక్తిగా వ్యవహరించేటపుడు (పతి చేష్టా పలుకూ అత్మసౌందర గ్‌ కాంతికిరణాలనే ఛారబో సీవి అనడానికి నాటి భక్తుల మాటలే ఉదావారణలు, వాటి సొయంతో _- అవి ఉపాయా లుగా సాధనాలుగా బాబా స్వరూపాన్ని మనం మననం చేసుకో వచ్చు, ధ్యానం "వేసుకోవచ్చు, కాపర్‌జే (వాసిన షిరిడీ దినచర్యలో 7-11-191 న “ఈరోజు

బాబా మాట ెంత మధురంగా ఉన్నాయో చెప్పలేము, మన భాష చాలదు, ఎంత మధురంగా సవ్యారంశు అఆ ఒక్కా నవ్వుకోసం జీవితమంళా షిండీలోనే పడిఉండాలనిపించింది అని, ఇక్కడ బాచా నవ్వు మాట (పస్తావింపబడ్డది. నిత్యమూ (పతివ్య క్రీ వేసే పనులే ఇవి, మరపురాని మాధుర్యం అక్క_ జెందుకు కన్చించినట్టు ? ఆ తండడీ చేష్టల్లో అంత సహజాతినహాజంగా ఎలా వ శ్రి కమైనాయి (| బాబా వేషం పిచ్చి ఫకీరు జేమం. మాసిపోయిన కఫ్నీ పట్టు పీతాం బరం కాదే! బాబా (పతిరోజూ పండ్లుకూడా సరిగా తోముకనేవాడు కాదని సాయి శరణానంవ అంటారు. పైగా బాబా వారాల తరబడి స్నానమూ చేసీవాడు కాదట, అయినా ఆ 'ేవాకాంతి పుటం "పెట్టిన బంగారమే, గారపట్టిన పుజ్తతోం ఒకటి. లెండు పండ్లుకూడా (ఒక సారి * ఒక భ్తనికి ఊడిపోయిన పన్ను ఇచ్చి తాయెత్తులో "పెట్టుకో

1. బుద్ధచేవృని వింవిసొరుడన్న రాజు అడిగోడటం “స్వామీ, మీ శరీతంనుండి

ఒక శేళాన్నో దంకాన్నో నా 8స్తే ఆరాధించుకుంటా''నని,దానికి తథా

గతుడు నవ్విః “దానివల్ల నీకేమీ రాదు"అన్నాగట, బుద్ధుని మౌర్ష్గం జ్ఞాన,

నిర్గుణం; వొవాది భక్షి, సగుణ మార్గంం

మన్నాడట బాబాఎ లేని ఆ నోటినుండీ చిలకరించిన ఆ నవ్వులో దివ్యలోకంలో వెన్నెల లారబోసిన లతణ మెలా వచ్చింది? బాబా వలా మితభావీ.. మానంగా ఉంటూ అవసరమైతే ఒకటి రెండు మాటలు మా్యాతమే అనేవాడట. అయినా ఆ మాటలో అంత మాధుర్యం ఎలా వచ్చింది? వ దివ్యమైన "శ్వేతపద్మ మకళ్కాడ వికసించిందో మరి !

ఎం, డబ్ల్యు, (పధాన్‌ (వాస్తాడుోసాయి మవారాజు ముఖమూ, కాళ్ళూ కడుక్కునే విధానం మాూాచితీరవలసింటే తప్ప; మాటల్లో వివరించ లేము. అదొక అందమైన దృశ్యం. బాబా దోసిలినిండా నీళ్ళు తీసుకుని ముఖం మాడా, కాళ్ళమిాదా, క ళ్ళల్గోనూ, చెన్చల్లోనూ చబ్లు కునేవాడు, ఆ చేష్ట వాలా దివ్యంగా ఉండేది. పవిత్రంగా ఉండేది ఆయన స్నానమూ అంతే” అని,

ఇవన్నీ (పలిమనివికీ నిత్యకృత్యాలే కడా ! కాని మనకు లేని రాని అందం అక్కడ ఎందుకు వచ్చినట్టు ?

"'జీవామే జేవాలయం. అది భగవంతుడు తనకు తాను కట్టు కున్న గుడి ఈమాట కూడా బాబా అన్న బే. 'చేవాలయాన్ని ఉఊడ్చ్బడం, కడగడం, అలంకరించడం, (ముగ్గులు "పెట్టడం వంటి అలం కరణ కర శైలిన్న్‌ అభిపేకంవంటి మైంకర ప్రవ శేపాలే, అలాగే "బీహోన్ని కడగడం కూడా. అది గుడి అన్న దృ్షి నునకు ఉంచే, సాన్న పానాదులు కూడా 'యోగాభ్యానమే, అలాంటివాడి మాట కావస్థం; నడక నాట్యం; చేష్ట యోగం, ఇందుకే బాబా మురళి వాయిస్తున్న భంగిమలో నిలబజేవాడవ్సీ అది క ఫన్షమూర్తిని స ్రరింప చేసీదనీ అన్నారు. ఎక్క-డ "నేను అన్న భావన శేద్కో నాది అన్న గర్వం లేవో అ్యూ-డ ఇవన్నీ సంభవమా'తాయి. వాడి (పతి చేష్టా ఊూగమే్మే నాట ఖ్ట్‌మే ఇందుకే ళీ శంకరులు “ఇసో జల్బళి అన్ని,

(4

ర్తీగ్ట శ్రీ లవీలాసమాధథి సౌందర వ్రైపారిలో (వాయడం తటస్థించింది. అంశ జీవితమూ "'రకాగమరా రెండూ సమన్వయించిన దళె ఇదింఇక(-డ్మఆ ఆండూ విడిపో కుండా-అజే ఇదిగా ఇబేఅదిగా - పెన వేశుకునిపోయిన అర్జనారీశ | తత్త్వం. ఆ స్థితిలోని వ్యకి సమష్టి వైతన్యరాశి - సర్వసృష్టివో తాదాత్మ్యం పొందిన సమస్‌ వైతన్యం-తప్ప,వ3 వ్వక్తి కాడు.ఇందు త అక్క_డి మాట మంత్రం, అక్కడి చేష్ట యోగం, అక్కడి నడక నాట్యం అక్క-డి చూవు మాత్సలశీ శ్ర టొతుం | తం్యతవిద్యకు శిరోరత్నమైన విద్య (శ్రీవివ్య. అబే (శీచ్యకో పొసనము. దాన్ని వ్యాఖ్యానించే (గంథం భాననోపనివత్తు. దాని (ప్రకారం గురువు అత్మస్వరూవిణిమయెన దగన్మాత, ఆమెకు నవరం్య ధాలు గల మన 'జేహమే శరీరం. ఈ సవరం(ధాలే (శీవిడ్యాగురువులు నవనాథులు, (బాబా “నాది నాథ సం్యపడాయౌమన్న ఫఖట్ట మొకటి వాబా చర్మితలో (గంథస్థమై ఉన్నది. తెడూల్‌కర్‌. పిండీలో ఉన్న పుడు బాబాను రోజూ భోజనాని కాహ్యానించే వాడు, ఒకరా(తి బాబా నాధురూపంలో భోదనానికి వచ్చి తన భోజనం తన కిమ్ముని హోటల్‌ యజమాని సగుణమేరుతో ఇవ్చించుకొన్తి మాది నాధ సం్యపదాయమని పెప్పాడట. షిరిడీలో కానా నాథుని గుది ఉండటం, మహారాష్ట్రలో నాథ సంప్రదాయం వంటిస్‌ ఉండటం వూసే, ఇది నిజమే ననిపిస్తుంది ఈ నవరం[ ధాలు గల జీవామే సవకోణాలు గల (శ్రీచకమనీ, అర్ధ ఫ్రం జ్ఞూనమనీ, . ష్రైుమే హపసస్పనీ, హోమం చేన్సీ వాడు జ్ఞాత అనీ,ఈ మూటికీ అభేద జ్జునమే (శీచ(క అర్చన పులమనీ భావనోపనిషత్తు విధిస్తున్నది. కనుక 'జేవోర్చన యోగభాననతో ఇచేసినప్పుడు-అటే (శ్రీచ వార నః ఇందుకే 'తొం్యతికాడై తంలో చేహ లంకరణ యోగనాధనివిశేషం. ఇందుకే. భారతీయ చిితకళలో స్నాన చేహాలంకరణాదులను పవితవిషయాలుగా చిత్రకారుడు చ్మితిం చిన బొమ్మలున్నవి* అలా గే శిల్చాలున్నప, ఇవన్నీ యోగ భోగ సమన్యయమౌాప తం్యతయోగం,.. ఇందుకే బాబా ముఖ్యపత్రైళ నాతులు - అభ ఇధంగా ఉన్నట్టు (ప్రధాన్‌ వర్మింఛాడగు, బానా

శ్ర లీలోనగమాథ్సి ఫొ కాంంబూలాన్ని సాధనంగా (గహీింజేవాడు అన్న చూట ళర్థం అజీం జీవితం భగవద్విరహితం కాదా, జీవిశం 'చేరూభగవంతుడు "వేరూ కాదు? అందుకే సన్నా్యాసవిరుద్ధమైన తాంబూలసీవనం చేసి తన భగశ తృ్వరూపాన్ని (పకటించుకన్నాడు వాబా,

%అయం ఆత్మా (బవ్మా, క“ బ్రహాం్ర (బవ్మున్మి” వంటి. వేడ నాక్యాలు తనకూ, ఆత్మకూ "'జేధం ేదని ఇబుతున్న శ్రే, 'జీవార్చన (శీచకార్చున మేనని భావనోపనిమత్తు అదై్యతజ్ఞాన దృష్ట్యా ఉపాసనా మానాన్ని విధిస్తున్నది. బాబాది ఇజే మూర్షం,

బాబా కూర్పున్న భంగిమకు అక్థమేమైనా ఉన్నదా? చానితో మనశేమైనా ఉపాసనామార్చాన్ని సంశేతిస్తున్నాడా? అన్నది ఛావించదగిన వివమయం. ఎందుకంళు బాబా భక్తులతో స్వయంగా స్పష్టంచేసినమాట మనం వింటున్నాం. దాసగణు మొదలై నవారితో బాబా ఇలా అన్నాడు = “కేవల శుస్హ్ర్వైతన్యస్వగూపమైన నా నిర్గుణ తత్త్వాన్ని ఆరాధించు. చేదా నీక ఎదురుగా కన్పిస్తున్న ఈమూ _ర్షినే ఆరాధించు ఈ మాటలు బాబా ఆత శస్వరూవమన్న విషయాన్ని స్పష్టం ఇీస్తున్నాయి గదా! ఇంకా లోతుగావూ స్టే, బాబా మూర్తి అన్న "తెరమిోద అనేకలు తమతమ ఇష్టుదై నరూపాలను దర్శించారు, కనుక బాబా మూర్తికి ఆధ్యాత్మిక సంకేతమైన శివలింగము, శ క్రి విిగహము, విమ్ణుపతిమ మొదలగు విగహాలకున్న , ఆగమశా్ర్రం ఇెప్పిన సంశేతార్థాలను భావించాలి. అంశ బొబా పలుకు చ్ట (వన్నర్తనుకూర్చ్పుండటం,నిలుచుండటం మొదలై నవన్నీ ఆత్మవిద్యకూ, ఉపాసనకూ సంకేతాలేతప్ప్ర వార్టవహోరిక విమయాలు కావు నిత్యమూ అక్మమగ్ను కైన బాబా అధ్యాత్మిక చివ్యాగ్ని స్వరూపుడ", కనుకనే నుహానుభావుకై న హేమూద్‌పంత్‌ బాబా కూర్చున్న ఫీరును ఛానమూలర్షిగా వర్షించినందునస్న, బాబాకు ఈ ఆధ్యాత్మిక సం శేశార్థం ఇన్టమైన దేనని స్పష్టషడుతున్నది కడా |

ర్డీ శ్రీ లీలాన మాూథి భల? బావా బళ బండమిాద కూట్చీన్నాదు. బండ అంశ స్థాణువ. మామూలు అక్థం కదలనిది అని, కదలని పదార్థ ౦ “పేరు శివుడు. అందుకీ ఆయన స్థాణుడుం స్‌ అణు జా అణువ్పునందున్న వాడు ఇది అధ్యా త్మికార్థం.అ ఉన్నది శ క్షి. అది సర్య జగత్తునూ సృష్టిస్తూ, పోషిస్తూ, లయింసకేస్తున్న దిళనుక బండ శివుడు. చానినుండి తనను కాను మలచు కన్న మూర్తి - విగవాం- బాబా - అంశే మహోశ క్షి. శిల్పమునకు పూర్వరూపం శిల, శిలనుంజే శిల్పం వచ్చినట్టు, స్థాణునినుండి శ్రి శన్ను కాను మలుచుకుంటూ, రూపధారణ జేస్తూ అనతరించటం "పేళే ఈ విశ్వం. ఇది మవోస్పందశ క్రి. డాని చలనమంతా. ఒక నాట్యం(వాబా నాట్యం వేచీవాదన్తీ అందంగా పాటలు పాజేవాడనీ వింటున్నాం కదా!) కనుక బండ = పదార్థం, దీనినుండి ఆవిర్భవించిన చ్వైశన్యం "చీకు కూర్చున్న బాబా మూర్తి (తం(తంలో శివ్సడు భవ (పాయుకై శయనించి ఉండగా, జగన్మాత మహాకాళి అతనివై నిలబడి నాట్యం చేస్తున్నట్టు వెప్పబడీన మహాగ్థాన్ని చిత్రకారులు బొమ్మ లుగా గీశారు. కనుక శిలను మనం శివలింగంగా అర్చిస్తున్నాం, స్రాబ్చా కూర్పున్న ఆ శిల ఆయన స్పర +) వేత ఒక సంకేతమాతున్నది. ఇచే (గావసూ క్రంలో వెప్పబడ్డ విమయం.శిలలో అంతర్షతంగా ఉన్నది అత్మశ శక్తే అది కరుడుగట్టి "పేరుకునిపోతే శిల, కాబట్టి ఈ దృష్టితో (గ్రంథ (పారంభంలో (గావసూ_క్తం ఉపస్థితమెైసనది. శిల్పభ౦గిమ; దేవాలయాల్లో అర్చింపబడుతున్న విగవోలన్ని టికీ మహార్థా లున్నాయి. ఉదాహారణకు కాళవా _న్తీశ్యర "జీవాలయం౦లో స్వామి (శీ జ్ఞునపసూనాంనికా (మోా(పళగానే విడివిడిగా రెండు రథాల నంటి గుళ్ళలో ఉన్నారు, ఈశ్వరుడు పశ్చిమాభిముఖుడు; "జీవి తూర్పు బెక్కుుగా చూస్తూ ఉంటుంది. తూర్చు జ్ఞానసం కేతం; పశ్చిమం

ణీ లీలానభూ థి లీఫీ ధజూర్థస్వరూపమైన జగత్సంేతం. విడీవిడిగా (పక్కపక్కనే ఇద్దరూ "వేర్వేరు దిక్కులు చూస్తున్నారు. అంశే ఈ శ్మతంలో ఇద్దరకీ సమ (పొాధాన్యమున్నదని అర్థం,జేవాలయ (పాంగణంలో కాలుమోపగా'నే మనకు కనిపించేది పాతాళ విఘ్నేశ్వరుడు, భూతలంనుండి బావి లోకి దిగితేగాని వినాయకుడు కన్చించడు. ఇది మూలాధార చ సంకేతం, ఈ దృష్టితో "బీవాాయమంతా కుండలినీయోగ నంశేతమే. ఇందుకే ఈశ్వరుడు. సర్ప్చాశారంలో ఉంటాడు, ఈ కుండలిని మూర్ధంలో ముడుచుకొని ఉన్న సహసకమలాన్ని శాటువే స్తే అది విచ్చుకుంబుందట. అఆ వికనీంచిన 'ేయిళేకుల శ్వతపద్మమే ణన (ప్రసూన, ఇలా అర్భ్బావి(గహాలకూూ, "చీవాలయాలకూ సం కేతార్థాలు ఉన్నవి కదా! ఆ దృష్టితో ధ్యాన యోగ్యమైన బాబా భంగిమకు కూడా ఆధ్యాత్మి కార్టాలు ఉండడంలో ఆశ్చర విం "వేద,

బాబా వామపాదం పృథ్విని న్పృశిస్తున్నది. కుడిపాదం మైకీ మడుచుకొనుడి ఉన్నది, భారతీయ తంత వీద్యలో- "లేదా ఇాగశ్తేయ అదై స్‌లే దృశ్ట్యా-వామ శబ్దం చాలా వి శేపార్థం కలది, అవా మేశళ్వరీ” “వామ కేళ్యరీ,” “వామేళ్యరీ తంతం”ొ నంటి మాటలు ఆధ్యాత్మిక విద్యాస్వరూపిణి అయిన అమ్ముకున్నా యి, వామ అంకేు మామూలు అర్థం ఎడమ అని, ఆధ్యాత్ళి కార్థం వ్యక్రమయిన పదార్థిసృష్టీ- లేదా ఇబ్బం. అంశే మన పంచేం్యదియాలకూ, మనస్సుకూ, బుద్ధికీ అందుతున్న జ్లునమం తా వఎవామమే, అన కృ తత్వాన్ని దత్సీణ్య ఉత్తర శబ్దాలతో సూచించారు. దాని చేరు శివుడు. శివుడే వ్యకృమై వామ మాతు నౌస్హడు, నామమే లయించి దక్షిణనూతున్నది, వమనం ీశీది వాము "శేళ్యరి, 'జేనిని జగన్మాత వాంఠి చేస్తున్నది అంక తన గర్భంలో ఉన్న జగత్తునే సృష్టికాలంలో కక్కు_తున్నది. కనుక వామ ేళ్వరి. (బాబా ఉల్లి పాయలు తిని వమనం చేస్టే కందమూలాలు పడినట్టూ? అది కకాభావ్హు భక్తితో లింశు అతనికి కొన్ని కక్కు లు. వచ్చినట్టూా

శ్రి (శీలీలాసకమాథి /| వొస్పబర్జ కథ ' ఈ వామశేశ్యరీ రం(ఠతమే. 'శీకపోతే కక్కింది లిన్న వాడికి అంత శ్ర క్ని ఎలా వచ్చింది 9 కనుక బాబా వామపాదం విశ్వ 'సంశీతం- కేజా సగుణ త _త్వసం కేతం,అది ఈ జగత్సంసార సము[ దాన్ని చాటించే నాక-అది (శ్రీ గుభుపాదం కనుక, ఈ సము డాన్ని దాటించే చక్కని నావ (ఆధ్యాత్మవిద్యాస్వరూవిణి- లేదా (శ్రీవిచ్యాస్వరూవిణి అయిన మజోశ క్లిని నాకగా ఉపనిమత్సులు వర్ణించనే వర్ణించాయి గరుపాదమే (శీచకం, (శ్రీవిద్య, సంసారార్థవ నౌక, దీనికి సంబం ధించిన ఉపనిమన్మం(౪"లు ఇాలా ఉన్నాయి పాదమే మండలమని - అంశ (శీచ(కమని - బౌద్ద తం(ఆతాలు “పీ-వజివంటివి వేర్కొన్నాయి,ఈ రెంటినీ కలివిదూ_శ్పేలజే బాబా నామపాదం. వామ అంక అందమైనది జగన్మాత అనే అర్థం. శ్రాబ్రా సంపదాయమం తా వామజ[ వాత థన అవధూత సంపదాయం, బాబా తిళ్లు దవన. అతడు శేనీన బోధలు వీఠాధిపతులు చేసినవేపీ కాదు, అఆతంగడీ గురువులంతా బంజూరాలూశూ( దులూ తప్ప, వీఠ్రాధ్ధి పతులుశారు. కనుక బాబాది వామమాగ్గ మే. అంజు ేవీత త్తే నం్షీ తమే (బాబా 'జేసేమంటతో పాసకుడని కొందరంటారు. ఈ విషయం బాబా జన్మదగ్గర చూడవచ్చు).ఈ వామ ేశ్వరి మవనోమాయ. ఆమెను జగద్దువవ్టగా అంగీకరించకపోతే? ఎంత పండితుల్లైనా (భమిపెడు తుంది. ఇందుకే (శీళృష్ణుడు గీతలో అన్నాడు - కసా మాయ సృష్టిని సుడిపెడుతుంది. దాన్ని దాటడం కష్టం”, ఇందుకే బాబా కూడా ఒక సారి అన్నాడు; “ఈ మాయ నన్ను బాధిస్తున్న ది” అని (ఆయనంతటి వాళి బాధించిన మవోమాయాస్యరూపమేమిటో మనకు "తెలియదు, కాబ్ట్టి శాబ్చా వామపాదం (శ్రీవిద్య, (శీచ్యకస్వరూపమే. ఆ వావ "కళ్వరీ స్వరూపమైన పాదం మనకు అలాంటి (పబోధం కలి గించుగాక |! 1 ఈ (వ్రాత్య వామ సంప్రదాయ వివరణ అనుబంధంలో ఇవ్వబడింది.

చాబా కూర్చున్న తీరు దానంతట అది ఒక మహాయోగి రాజు కూర్చున్న ఆసనం. ఆయన ఆసనాలు వేసే యూోగ్‌కాదు, ఆయన కూర్చున్న తీరునుంజే ఆసనాలు రూవుదిద్డుకంటాయి.. 'జేపికి (త్రికోణ ఆసన అని వేరు. కుమారస్వామి మటో్కో-ణమధ్యనిలయు డని పిలుపబడుతున్నాడు, ఈ ఆూోగాసనాలన్నీ (శికోణ = మటో్కో-ణ చ్యక స్వరూపాలే. ఈ దృష్టితో బాబా ఆసనాని కర్థ మేమిటి ?

(శీచ్యకంలో మొదటిది వీందువ్వు రెండవది (శికోణం, ఇదే తల్మకిందులై ఛాయా వురుషమూర్తిలాగా మరొక (శికోణం తల (శ్రిందులుగా వర్చడుతున్నది. యంతవిద్యలో ఈ పట్క్‌_ణమే (వథమమూ, (పథానమూ,.సర్యయం( తాలకూ మూలమిబే. కఠోపని పత్తులో ఆద్యపురుప, ఇఛాయావుకుపు విషయం (పస్తావించబడింది. ఒక్డున నిలిచిన మనిషి నీన నీళ్ళలో (సతివిచిచినట్టు, ఈవురుహో త్తము నకు ఈ పదార్థ జగత్తు సీకవంటిదట, మొదటి (తివోణం సీడ రెండవ (తికోణం, దాని కిది సీడవంటిది, మొదటిది భగవంలుై తే? కెండవది (సకృతిం

పద్మాసనం (తివోణ మే. బాబా కుడిశాలు ఎడమ మోాశాలిపై "వేసుకున్నాడు. అంతవరకు మనం ధ్యానిస్తే, బాబా ఊర్థ్వ చేవాం పురుషో త్తమురూపమైన (పథమ (తిఫోణం, [కింద వామపాదం పృథ్వీ తత్త్వమైన మూలాధార పీఠాన్ని స్పృళిస్తున్నది.. ఇది "వెన్ను పాము నకు అడుగున ఉన్నది. శీర్ణస్టానంలో ఉన్నది సహ్య సారం. అజే బిందు స్టానమనీ, చందుననీ, అమృత సముుదమనీ, క్రైలాసమన్సీ ైకుంర మనీ రకరకాలుగా కీర్తింపబడింది. దీనినే పాదు కాపంజరమని (శ్రీవిద్యా వేత్తలు. పిలుస్తున్నాపు. షిరిడీలో గురుస్థానంలోని పాదుకలు ఈ పాదు కానిద్యకు నంబంధించినవిగానే బాబా స్టావంచాడుం అది మన శీర్ష థొనంం

బాటా వామపాదం (క్రింది (తికోణం, అది పరమేశ సరీ స్వరూపం, నగుణత _త్మమంతా దినికి సంబంధించినడే, ఆ పాదం మూలా

థారానికి సమాంతరంగా ఉంటుంది, మూలాధార చ్యకాన్ని స్పృశి స్తున్నది (ఇది ధా్థనంలో భావించదగ్ధవిషయం),.

వామపాదానికి మైన అడ్డంగా కుడిపాదమున్నది కదా అంశ

న

శ] ఇలా అన్నమాట. వై లేఖ కుడిపాదం, (శ్రింది ెల్‌ఖ

శీ వామపాదం, ఈ "రేఖకు ఎడమదిక్కున ఆండులేఖలను కలిపి ఒక ేఖ గీస్తే/- ఇలా అన్నమాట - మరొక రెండవ (తికోణ మేర్పడు తుంది. ఇది తల్మకిందులుగా ఉన్న (తెకోణం. (శీచ్యకంలో ఈ ౭0డు (తికోణాలూ తలకిందులుగా నే ఉన్న వి.త్తప్పూడు ఈ రెండు (శివోణా లనూ శలివికే వచ్చే తత్త్వ మేవో అజే బాబా అంళశేం

ల బాబా కూర్చున్న అసనాన్న (తికోణ లేఖల్లోకి మౌరి_స్టే ఈ రరూపం వస్తుంది. దీంకి వామదిశలో "రేఖను మనం గీసు కోవాలి. అంశ ధ్యానించాలి. బాబా మనదోసీట్లో పెట్టినది వాము పొదం. మనం భావనలో గీఘుకోదగినది వామరేఖే. బాబా దక్షిణ పొదం అంతరిశంలోకి పోయింది, అది (తిదివము - "లేదా స్వర్ణము, దాన్ని ధ్యానబఎంకో (శ్రైందికి దింపగలిగితే ఎడమ రేఖ నస్తుంది, అవుడు పట్కో_ణం విశసిస్తుంది. (పపంచమంళఠా పర మేశ్వరునకు నీడవంటిది. ఈ నీడను ఆధారంగా చేసుకొని వలుగులోకి గమించాలి. “జ్యోతి ర్లమజి అంశకే ఇజే! అది చీకటిడారి కనుక, ఎటు పోవాలో గమ్య స్థానం లెలియదు కనుక పాదము. దలను పట్టుకొని అశవిలో ముందుక సాగిపోయినట్టుగా ఈ ఆధ్యాత్మిక (యాశా)కి మార్చచివ్నూం (శ్రీగురుసాదం. ఇందుకే. పొదు కోర్చున అవసరమైనది - అవి జార చూసించేవి కనుక,

(శీ లీలానమాధథి (2!

కాబా లోకాని కను గహీంచిన రూపం ఈ అర్థంలో భావించ దగినదని బుద్ధి కందుతున్న స్పురణ, 'హేపాయ్‌ పురాతన్‌పార్‌ (ఈ పాదాలు ఆద్యంత రహిళాలు) :

ఈ మాట బాబా సపత్నేకర్తతో అన్నట్టు సచ్చరిిత చెబు తున్నది. సంతానం పోయిన సపత్నేకర్‌ చాబా అను(గవాం కోసం షిరిడీ రావటమూబాబా అతన్ని కసరి పొమ్మని తిట్టడమూ,తిరిగి అతడు మండీ రావటమూ, బాబా అతనికీ సంతానాన్ని వరంగా (పసాదించ టమూ-జరిగిన కథ “నచ్చరి(తిలో ఉంది,సపత్నేకర్‌ బాబాపాదాలన్ను సంవావానం చేస్తున్నప్పుడు బాబా అన్నాడట - తన నడుము ఒత్తు తున్న ఒక గొల్ల(స్రీళో అన్నట్టుగా, కల్చి్సు త్రన వీల్లవాణ్లే చంపా ననుపంటు గ్నాడు. అఆ మరణించిన శిశువునే ఏడి భార బ్ఞగర్భుంలో తిరిగి (పతిస్టిస్తానూ” అంటూ సపత్నేకర్‌ తలపై తన నరదహాస్తముంచిి ట్ర వాద్రాలు బహుఫురాతనములు, అద్యంతరహితముల్వు సంసౌార సము[ దాన్ని దాటించేవి, నీ కోరిక నపులహాతుంది” అని ఒక కొబ్బరి కాయ నిచ్చి, ళు భార్య ఒడిలో పెట్టు” అన్నాడట ఈసందర్భుంలో బాబా తన పాదాలను గురించి (పస్తావించాడు,

అరుణోపనిషత్తులో “*సీళ్ళల్లో నావ (సతిష్టీతమని "ఇెలుసుకో, ఆ నౌక బేవతాసంబంధమైనది. అది సిక స్వస్తి కలిగిస్తుంది" అన్న అర్ధంతో ఈ మం(తనమున్నది ఏ

*కాప్పు నావమ్‌ (పతివ్యీతమ్‌ వేద (పత్యేవతివ్టతి దైవీం నావమ్‌!”

ఇక్కడ నీళ్ళంకే మణిపూరక చ్యకమనీ, నావ అంకే (శ్రీవిడ్యాస్వరూపమినీ, (శ్రీచ్యకమనీ తత్త్వవేత్తలు వివరిస్తున్నారు తె త్తీయ సంహితలో మరొక మంగతను 03;

(5

“స్క తామాణం పృథివీం ద్య్యాం, అనేవాసం సుశర్మాణం అతిథిం సు్కుపణీతిం దైఏం నావం స్వర్మితాం అనాగసం అసవంతీం ఆరుహేమా స్య_స్తయే[

“అగ్నితత్వాత్మకమైన స్వాధిష్టాన చ్యకంలోనూ, పృధ్వీ తత్వ మైన మూలాధార చ్యకమునందూ, ఆకాశ త్త్వమైన విశుద్ధి చక్రము సందూ శాలమన స్త _త్వేమైన అజ్ఞుచ(కమునందూ, నవాయుత _త్వేమైన అనావాత చ్మ్యకమునందూజలత _త్వేమైన మణిపూరక చకమునందూ ఉన్న (శీచకం మోశ్రమార్దంలో చళగ్రాగా తీసుకొనిపోతుంది. అ దివ్యనౌాక (శీవిద్య. దానికి దృఢమైన చుక్కాని ఉన్నది. అందువేత తుఫానుల్లో భయంలేదు. అది అచలం. దానికి చిల్లుళ్లేవు, అలాంటి నె"కను మేము మోశ్లం కొరకు అధికోహిస్తున్నా ము”

కనుక పురాతన వాదముంళే ఈ సంసారాన్ని చాటించి అనతలి ఒడ్డుకు సురవ్షితంగా వే ర్చేభదమైన నిక ఎ (శీచ్యకమ్ము, (శ్రీవిద్య ల అది బాబా పాదం.

సచ్చరి(త చివరి అధా యంలో చాబా పాదాల కథ ఇప్ప బడీంది. అప్పటికి బాబా మహాసమాధి చెందారు. సచ్చరి[తకు చివరి అధ్యాయం ఇడి శాకపోయిన్తా బాబా మహానమాధి వెండాక జరిగిన వృతాంతాన్ని ఇెప్పింది కనుక, ఆ (ంథానిక్‌ సమౌ ప్రి ఇచే, తరువాత చెప్పబడ్డ కథలన్నీ బాబా సకరీరంగా ఉన్నప్పుడు జరిగన కథలు, కనుక అవతార పరిసమా ప్రి జరిగిన తరువాత వెప్పబడ్డ కథ ఇది ఒక్క- మే, దీనివల్ల పూ రా్యాథధ్యాయంలో చెప్పబడ్డ బాబా పాద మహా త్వం = ఆ తండి అవతారాన్ని ముగించిన తరువాత కూడా అ పాదమవా త్తం (ప్రపంచానికి ఎలా నెకగా _ రకణోపాయంగా ఉన్నదో వెప్పడంకోసం ఈ అధ్యాయం (వామబడింది.

బొంబాయిలో వకనాథ భాగవతాన్ని పారాయణ చేస్తున్న శాకాదిట్సీళ్‌, శ్యామా దగ్గరకు ఆనందరావు పాఖాజే అన్ను బాబా

భక్తుడొళడు నచ్చి తన కలను గురించి ఇెప్పోాడు, ఈ కల కలా ఉన్నది 2 “బాబా రత్నస్తిహోననుమిద కూర్చున్నాడు. అశేని ఉచాలు సళ్ళతో ఉన్నవి. ఆ సింహాసనం "సము దంలో ఉందిః దీన్ని చూస్తు న్న పాఖాజేతో (పక్కనేఉన్న శ్యామా అన్నాడుం “నివ్ర బాబా పాదాలకు నమస్మరించుకో 1 పాఖాజే = “నాకూ నమస్క-ఠించుకోవాలనే ఉంది కాని బాబా పాదాలు నీళ్ళలో ఉన్నాయి కచాగొ అని అన్నాడు, అప్పుడు శ్యామా వాబాతో అన్నాడట -*జీవా ! సీ పొచాలు పె కిలీయి అని అప్పుడు బాబా అలాగే వీస్తే పాఖాజే అఆ పురాతన నాకమోద తల వాల్చాడు, సంతోషీంచిన బాబా *ఒళే 1 నీరు శుభం కలుగుతుంది = శ్యామాప ఒక పట్టువన్ర్రం ఇవ్వు (౫ అన్నాడట,

ఈ కలద్యారా బాబా తన పొాచాలను లోశానికి అవళతలి ఒడ్డుకు చేర్చే నాకగా అను గహించావని స్పష్టపడుతున్నది కదా! పైన చెప్పిన మంతంలో “నీళ్ళలో నావ ఉన్నది అన్న మాట ఈ కల నిజమేనని నిరూపిస్తోంది కడా! ఈ సముద్రం అనంతమైన వైతన్య చిహ్నం, అందులో బాబా కూర్చున్న రత్నసించోసనం (శ్రీవిద్య లేదా (శ్రీభ్యకం, దానినే మణి అంటారు, *న తం మణిం అవిందత్‌ ”(అరుణోపనివమత్తు). అతడు (మన్మథుడు) మణిని పొందినాడు అన్నచోట మణి అంశే మణిపూరక చకం లేదా (శ్రీచక్రం, లలితా సవాసనామాల్లో. జీవిని “శ్రీమత్సింవోస నేశ్వరి అని 'మొదటిగానే స్తుతించారు. వాన్లేవతలు. (శ్రీమంతమైన సించోనసమం"కు (శ్రీవిజ్యాస్వరూపమే ఎ (శ్రీచ్యక మే. బాబా నళరీరుకై ఉన్నప్పూడం కూర్చున్న శిల లోపలి త్త మే కలలో కనిపించిన రత్న నీంహాననం, కనుక మై కనిపించే బాబా ఒక వ్యక్తిమాతుడుగా కన్చిస్తున్నా, లోపలి త త్తం అనంతమైనదిః (పప౦చమనే సము[దంలో మనిషీ మునుగుతూ లేలుళూఉంటా జేశప్ప, అక్క జే-లోపల- అదృళ శ్రరూపంలో

కి శ్రీ ఫీలానమాథి ఉన్న జై వపాజాలను స గరించ లేడు. జీవనయా(తలో నిత్యమూ స్మరించ దగినది [శ్రీ గురచరణమే, జాన్ని మనస్సులో మననం ఇేస్తూ నన జీవనయా[(తలో మనం సాగిపోవాలి, నటరాజ శిల్పంలో వామపాదం భూమివై. ఉండగా దశత్షిణి పాఠం ఆకాశంలో కై కెత్తబడి ఉంటుంది. వామపాదం [కింద వామనుకై స ఒక మ రుగుజ్జురాతను డుంటాడు. వాడి పేరు అప స్మారుడు. వాళణ్ణి కాలికింద తొక్కుతూ పరమశిపమూ ర్హి నట రా అనందళాండవం చేస్తున్నాడు, ఆ అపసా శ్రగుడు ఎవడు అంజు, మనివీ* తన మనసుచేత వీకు లోకాన్ని భగవన్మయంగా చూడలేక పోతున్నాడు, అందువేత వాడు అపస్మారుడు _ అంశకేు భగనంతుని స్మరించనివాడు - లేదా వెడ్డగా నకంగా స్మరించేవాడు. వై వాన్ని స్మణ మననాదుల చేతనే పొందగలము, ఇందుశే గీతలో చినరకు భగవంతుడు అత్మతత్త్వాన్ని (పకాళింపచేస్తే, నరుడన్నాడు - “నాకు స్మృతి కలిగింది అని, ఆ స్మృతి "పేరు భగవంతుడు. అందుకే ఉవని నుత్తుల్లో “స్మృతిని ఉపాసీంచూో అన్న విధివాళ్యమున్నది. ఆ స శతి "లేకుండా ఉన్న మనిషి అపస్మారుడు, బాబా నామపాదంమిద మన నునస్సుంను సమర్చి స్తే అత్మస్మృతి కలుగు తుంది. మరొకచోట భగవద్దీతలో భగవంతుడంటాడు - “మన్ననా భవ” “నన్ను గురించే చింకించు, సన్ను గురించే ఆలోచించు అని, కనుక బాబా వామ పొదమును లోకానికి ఎందు కను గహింభాడం కే, మనం డానిజీ మననం చేయాలి డానిజీ స్మరించాలి. ఆ స్మృతిసంకేతంగా ఆ దివ్య పాదమును లోకంలో స్థాపించి, (పతిస్టించి భక్తుల మనన న శ్రైరణలకు ఆధారంగా అన్ముగహించాడు. ఆ (శ్రీవిద్యా స్వరూపమైన దివ్యనాక్ష_ చనామపాదం - మనలను తరింపచేయుగాక్త !

గురుచందుడు హో

భాభా మహాసమాధి వెంజేరోజున ఖాంజేమ్‌లో (శ్రీ గురు గోవిందు. అని ఒక సిద్ధవునుషుడు తనశిష్యులతో ఇెప్పారట - “ఇవ్వాళ (శ్రీ సాయిగాబా చంగదునిలో లీనమవుతున్నారు = ఆ గురు చం దులను దర్శించి రండి!” అని ఈ గురునోవిందులూ, బాబౌాం ఇద్దరూ ఒకే గురువును సీవించారని అంటారు, వీమైనా గురు గోవిందు లన్న చందునిలో లీనం కావడం ఏమిటని మనం ఆలోచించుకోవాలి. యోగళా స్ర్రంలో-(పత్యేకించి కుండలినీ యోగంలో సూర్య చందులు కొన్ని మహావివయాలకు సంకేతాలు. "నెన్ను పాము లోపల సుషుమ్న నాడి, ఎవమ్య పక్క అఇడానాడి, కుడి పక్క పింగళానాడీి ఉన్నాయి. ఇడానాడి చంగదనాడి పింగళ సూర ఫైనాడీః "యోగి మూలాధారంలో నిదిస్తున్న కుండలినీ క్లిని తేపీ నహ్మ సారంలోకి తీసుకువస్తాడట. ఆ కుండలిసీశ_క్రి వై కి (పాకుతూ, అడ్డుగాఉన్న వట్బ (శాలను భేదించుకుంటూ సహ్మసార కమలాన్ని కసిగా శాటు "వేస్తుందట, ఈ సహ్య సార కమలమే అమృతం కరుడుగట్టిన చంద బింబం. దానినే యోగులు అమృశసము[దమనీ, మానససరస్పనీ, చం(దుడనీ పిలుస్తారు. ఆ చం దబింబోపాసనమే మహాయోగులు జ్‌స్తు న్నారు. ఇందుకే బౌద్ధ హిందకూ "వేడాంతగంథాల్లో (లహ శ్రీవిచ్యాక్షు కైన (శోతకు సౌమ్యుడనే చేరు పెట్టబడింది. సౌమ్య-సోమసంబంధ మైనదని అర్థం. సోముడంకే స 4-ఉమ = ఉమతో కూడుకున్న వాడు- శివ్రడని అర్థం. శివుడు అగ్నిత_త్యం;జేవి చం్యద (శీత) తత్త్వం - శివుని శీరసున ఉన్న చంద్రవంక ఉమాబేవియే, ఈ చందబింబోపాసన మే (శ్రీవిద్య వివరించిన త త్తం, (శీచకమన్నా, "శ్వేతపద్మమన్నా చందబింబ మే, ఈ చందవివ్యను గూర్చి వెప్పిన చంద్రవిద్యా తం్యతాలు 58 ఉన్నాయట. కనుక ఈ దృష్టితో చందబింబమం చే

సహా సారఠమలం, జీవంలో సోమరస స్తుతిపరములై న బుక్కులు ఇాలా ఉన్నాయి, సోమరసమన్నా అమృత మే. సోమలత అంయే 'కూగపరంగా సునుమ్నూనాడి, అరవిందులవారు సోమర సాన్నిి గూర్చి వారఖ్యానిస్తూ, అది దివ్య ఆనంద నంశేతమున్నారు. కనుక బాబా (శీ గురుచం్య దుడు. దివ్యమైన ఆత్మానందమే ఒక రూపాన్ని ఇరించి వస్తే దాని పేరు సాయిబాబా, ఇందుకే బాబా పరమ దయా మయుకైన సౌమా్య్యావ తారం

బాబా హోడళ నర్ష్యపాయంలో మీరిడీలో వలిళాడు. ఈ పద నోరు పౌర్లమినాటి చం్యదబింబంలోని పదహారు కళలు, ఈ దృష్టితో కూడా బాణా చందుడె "తున్నాడు. వాదా వామపాదం ఈ చంద బెంబమే. అది (శ్రీవిద్యా (గంథాలలో చెప్పాడ్డ 'దేవేస్వరూపం, వామ- (శీచేవి ఎ చం(దబింబం, గురుస్థానంలో పాదాలు సవ్యాసార కమలం లోనివీ,

(శ్రీవిద్యప పోడళి అని పేరు. పాడ్యమినుండి పౌర్షవి (అమా వాస) డాకా 'జేవిని చంగదబింబంగా ఆరాధించటం, ఛ్యాసించటం సంప్రదాయం, పావ్యమినాడు వకకళగా, ఇలా 1 రోజులు కళలు "పెంచుసంటూ - పొర్షమినాడు పూర్షవింబంగా ధాష్టనించాలి. ఇచే హోవళ్తి. 16 చందక ళలకూ "వేలే "దేవేనామాలు ఉన్నాయి, బాబా 16 వీళ్ళ (పాయంలో సీరిడీ రావటం - లోకానికి పౌర్షమినాటి చంద బింబోదయ మే - హోశశీవిద్యాన తారం వచ్చిందన్న మాట !

శ్రీగురుగీత

“తద్విద్ధి (పణిపాతేన పరిిపశ్నేన సీవయా

ఉపచేక్యంతి తే జ్ఞానం జ్ఞానినః తత్త్వదర్శిన” (గీత ఏ కిక

ఈ న్లో వృత్తాంతం *సాయి సచ్చ్యరిత” పారాయణం వేసే (సతి భక్తునకూ తెలిసిందే. ఒకరోజున దారకామాయిలో బాబా పాదాలను సేవిస్తూ నానా చందోర-రు తనభళో తానేదో చదువు కుంటున్నాగు, బాబా దానిని బయట కనమన్నాశట. అప్పుడు చదిఏిన శ్లోకవింది.

పూజ్య (నీ నరసింహస్వామిోజీ అంచనా (పకారం బాబా భక్తుల్లో ఉ_త్తినుస్థీికలో ఉన్న వాడు చందోర్కర్‌. ఆతని విద్యా మదాన్ని అణచటానికి బావా ఈ శ్లో కాన్ని అధారంగా తీసుకున్నాడని నరసింహస్వామిోజీ అన్నారు. కాని ఈ శ్లోకాన్నే బాబా ఎందుకు ఎన్నుకున్నాడు అన్న (పశ్నకు అది సమాభానం కాది,

ఈ 'జేశంలో గీతను వలించనివాడెవడూ ఉండడు. కనుక మనందరికీ నానా (పతినిధి గీత్యాపనంగాలు చేసీవారందరికీ (పతినిభే, అతనిని ఆధారంగా చేనుకుని బాబా లోకానికేవో ఇెబు తున్నాడు, కనునే నానాతో బాబా అన్నాడట = *నానా, సిశేమో "తెలియదు. తెలిసినట్టు (భాంతిపడుతున్నావు” అని, కనుక గీతా శాస్త్ర) లందరూ నీ3కను పాంయణం చేయడమే సర్వస్వం అనుకొన్ని భాహ్యాలతో సవో వల్లి స్తున్నారు. పీరిని గూర్చి బాబా పైరీతిగా అన్నాడు

నొనా అజే సమయానికి ఆ క్లోకాన్నే మననం చేసు కుంటున్నాడా ? లేక ఇతర శ్లోకాలతో పాటు దీనినీ మననం ఇేసు కుంటున్నాడా ? లేక బాబా పాదపూడ చేనుకుంటున్న సందర్శంలో, అ శ్లోకాన్నే నుననం చేసుకుంటున్నా జేమా ! వమైనప్పటికీ ఆ శ్లోకం

శ్రీం శీ లీలాసమాథి ద్వారా బాబా లోకానికి తన అవతార తత్వాన్ని (పకటిస్తున్నాడు. అందుకే సర్వనియామకుడై న బాబా నానాలో ఆఅ న్లోకాన్న్ని చదివే (రణ కల్పించి ఉండాలి. ఒకవేళ నరసింవాస్వామోజీ చెప్పినట్టుః బాబా నానా మదాన్ని అణచటం ఫోసమే అయిళేే ఆ శ్లోకం ద్వారా మనకూ అబే శుద్ది జరగాలని బాబా సంకల్పించి ఉండాలికదా మనిషిక్కీ ఒక మహాత్మునకూ ఉన్న భేదమేమంే, మనిషి పలుకూ చేష్టా తక్కాలాని కన్వయిస్తూ, తనకూ తనవారికీ మాత్రమే ఉపక రిస్తాయి; మహవోత్మునిపట్ల అవి సర్వులకూ, సర్యకాలాలకూ అన్వ యిస్తాయి. భగవద్దీత ఒక్క అర్జునునికే 'చెప్పినడికాదు - అతనిని మెట్టుగా చేసుకొని ఆధ్యాత్మిక సరస్వతి లోకాని కవతరించింది. అతడొక సిమి త్తమా(తుజే తప్పు, మనమందరమూ ఆ జగద్దురువునకు శిష్యులమే;[శోతలమే. కనుక అవతారమూ ర్తియైన బాబా పలుకులూ, చేష్టలూ తన దగ్గరున్న వారికి అన్వయిస్తూనే (తి కాలాల్లోని భక్పు లందరకూ మేలు చేకూ ర్చేవే, కనుక లోకానికి ఛాబా గురు శిష్య సంబంధాన్న్సీ గురు శుశూపకు ఉండవలసిన భక్తినీ, (శద్దనూ (పబో ధించడంకోసం ఈ శ్లోకాన్ని ఎన్ను కొన్నాడు. నానా చందోర్క-రు చదువు బక్టి చిలక చదువు. ఆ చదువునకు పారమార్థిక అనుభనం లేదు, "రెండు; ఆ క్లోలానికీ ఎవ్వరూ చెప్పని అర్థాన్ని బాబాఇెప్పటం చ్వారా ఒక(కొత్త అర్థంలో ఈ శ్లోకాన్ని లోకానికి అను(గహీంచటం,మరాడువ శ్రాబ్రా తనతత్వాన్ని లోకాని కందించటం, నాలుగు ఏ భక్తులకు మార్షోపబేశం 'చేస సముద్ధరించడం-ఇలా అ నేక (పయోజనాలదృష్ట్యా బాబా ఈ శ్లోకాన్ని ఎన్నుకున్నాడుం

ఈ శ్లోకం గీతలో నాలుో అధ్యాయంలోనిది. అందులో మొత్తం. 48 ల్లో కొాలున్నాయి, ఈ శ్లోకం $ి& వది. మొత్తం (పపంచ వాజ్మయంలో అవ తొరత _త్వీమునూ, (సయోజనమునూ, అవసరా లనూ మొదటిసారీచివరిసారీ (పస్తావించినది ఈ నాొబ్లవ అధాన్థయ మే

(శ్రీలీలాసమాథి ఉ[ కల్టుడా యదాహ్‌ా ధర్మస్య గ్లాని రృవతి భారత | అభ్యుజ్థానం అధర్మస్య తదాతా శ్రనం సృజామ్యువామ్‌॥ పరి(తాణాయ సాధూనాం వినాశాయచ దుమ్ము తామ్‌ ధర్మ సంస్థాపనార్థాయ సంభవామి యుగేయుగే 1”

ఇత్యాది జగత్పసిద్ధమ్ములై న న్లోకాలు ఈ అధాయంలోనివే. భగనంతుడై న (శ్రీకృష్ణుడు మనిషికిచ్చిన అభయం ఇక్కజే ఉంది. కనుక బాబా తాను (శ్రీక ఖస్లానతారాన్నని (పోటించుకోవడం కూడా ఒక అర్థ మే. బాబా శిశ్సీంచే అవతారం కాదు, బుద్ధ చేవుని తరువాత

శీసు తరువాత అంతటి కరుణావతారం బాబాయీ. ఆపాదమ సకం ( కాని అవి జీవ కారుణ్యం కరుకకట్టిన స్వరూపం బాబా. (క్రీస్తుజేవుని తరువాత అంతటి అవతారం (హా ఖతిలో ఆవిర్భావం కాలేదు,మరల బాబాబక్యాజే అలాంటివాడు. సర్వ వే త్త సర్వాంతర్యామి, సర్వ వాస్రపకుక్కుసర్యశ కి మంతుడు సకలభూతమయుడు, సృష్టికి కర్శ భర్త వార్త అయిన భగవంతుడు బాబా, ఈ అధ్యాయంలోని శ్లోకాన్నే ఎందు కెన్ను కున్నాడు | ॥

(శ్రీ పరమవాంస యోగానంద (వాసీన తన జీవితచర్శితలో వారి మార్షమైన (క్రియా యోగాన్ని (పస్తానిస్తూ, చానికాధారంగా ఈ అధ్యాయంలోనే ఉన్న శ్లోకాన్ని ఉదాహరించి దానినుండి తమ పరమగురువులైన బాబా (సాయిబాబా శాదు [(కియాయోగాన్ని' అభివృద్ధిచేసి లోకాని కను(గహించారని (వాశారు,

కల్ర ప్రనే జువ్వూతి (పాణం (పాలేఒపాొనం తథాపరే ప్రాణాపానగతీ రుద్ధ్యా ప్రాణాయామ పరాయణా॥॥[”(గీత ; ఉం2క్సి అపానంలో (పాకాన్నీ? ప్రాణంలో అపానాన్నీ 'వేల్చి,యోగి ఇంటినీ నిరోధించటం ద్వారా హృదయ౦ " ౦డీ ఊపిరితిత్తులనుండీ (5

జి (శీ లీలానమాథి (వాణాన్ని బయిటికి తెచ్చి (పాణశ_క్రిని గువ్చిట్లో బంధి స్తున్నాడుం అంసపే స్యాసకోళ్ల హృదయ (శ్రేయలను సహవాంతపరచడం చ్వారా 'యోగి అధికంగా పా్రాణశ ్రిని సృష్టించుకుని శర్తీర వినాశనాన్ని సిరోధి స్తున్నాడు. అ పానజయంద్వారా శరీ రాభివృద్ధిని నిరోధించి, ఈ విధంగా హోని వృద్ధులను అరికడుతున్నాడు. ఐదవ అధ్యాయంలో "వే లేశండు శ్లోకాలను (శ్రీయా ఊూగాభారంగా పరమవాంస ఉచావా రించారు... ఈ యోగం తమ. గురువులకు గురువువైన లాహిరీ మహాశయులకు మహావతారమైన బాబా అను(గహించగా, లాహిరీ మహాశయులు స్వామి యు క్తేశ్యరులకు అన్యుగహించగా, వారినుండి తనకు వచ్చిందని పరమహంస అన్నారు. (పరమహాంస (పకారం ఈ మహావతారమైన బాబాజీ ఆదిశంకరుల గురువులైన గోనింద యతీందులకు (కియా యోగదిక్ష నిచ్చారట, అలాగే ఆదిశంక రులకు *,

కబీకుకూ కూడా ఇచ్చారట, మిండీబాబా కథలో ఉపాసనీబాబా

అన్నకు హిమాలయాల్లో దర్శనమిచ్చిన ఒక బాబా (ప్రస్తావన

వస్తుంది. ఆ బాఛా ఆయనతో చెప్పిన మాట “ఒక ఇెబ్టున్నది. దాని

పైకి ఇద్దరెక్కారు.ఒక్షడు (క్రింది కొచ్చాడ్యు నురొకడు మై కిపోయాడు”

అని ఇబిత్కే ఉపాససీ అన్న అన్నాడట ఏ “నాశేం కిలియడంలేదు

స్వామి! అని, చాబా నవ్వి అన్నాడట: * తెలు స్తుందిల్కే పో!గఅని.

ఉపాసనీ బాబా కోసం "వెతుక్కుంటూ ఈ అన్న హిమాలయాలనుండి

ష్‌ండ్స్‌ కొస్తే, ద్వార శామాయిలో కూర్చున్న బాబా “ఒక వెట్టు

ఉన్నది. దానిమోద కద్దరెక్కారు. ఒకడం (శ్రిందికిన స్తే మరొకడు మైక్‌

"వెళ్ళాొడ్లన్లి నవ్వాడట, చిత మేమంశ్కేహిమాలయాల్లో తానుచూసిన

కాగా వయసుతోపాటు కొన్ని పోలికలు మిండీ బాబాలో ఉన్నాయని

ఆయనంటాడు. ఇద్దరా సీద్ధపురుషుల అవతారాతే కనుక, మరిడీబాబా

తన మతం కబీరు మతం అన్నాడు కనుక _ తానూ మవహావతార

బాబాజీ-ఇద్దరూ ఒక కే కావచ్చుంఎవడు చెప్పగలడు | ఇద్దంకీ ఇాలా

పోలికలు మాతం సే న్చ్‌స్తాయి

కనుక (శ్రీయాయోగానికి నాల్గవ అభ్య్యాయ మే ఆభారరం (శీవెళ్ష్లన సం(పచాయానిక్షి గ్‌ా చరమళ్లోశం ఆధారం = “నర్వధ ర్మాన్‌ పరిత్యజ్య మాం వీకం శరణం (నజ! అవాం 'త్యా సర్య పా-ేభ్యో మోశ్రయిప్యామి మాశుచ;॥ (గీత ; 18%) “సర్యధర్మాలనూ పరిత్యజించి నన్నే శరణుపొందు. నిన్ను సర్వ పాపాలనుండీ విముక్తుణ్ణి చేస్తాను. దుఃఖపడవద్దు”-లది శోకిస్తున్న నరు నకు = సంసారభయభిత్నుడెన మనిషికి భగవంతుడిచ్చిన అభ యాను(గహాం, ఇలాగే బాబా కూడా తన మతాన్నీ, తత్త్యాన్నీ మె వ్లోక్ర ద్వారా లోకానికి అను్యుగహీంఛాడని భావించాలి, అయన మతనూూతత్త్వమూ-అంతా ఆ శ్లోకంలోనే ఉన్నదని బాబా న్యాఖా్టనం ద్వారా మనం (గహించవచ్చు. దీన్ని (గ్రహించడానికి మనం నాల్లన అధ్య్యాయమం తా ఒకసారి స్మరించుకోవాలి. ఈ నాల్లన అధ్యాయం వేరు జ్జసం కర్మ సన్నా శ్రసయోగము, ఉ2 శ్లో శాలకూ స్థూలంగా తాత్పర్యాలు (కింద వ్రాయ బడుతున్నాయి:

1. ఈ అవ్యయమైన యోగాన్ని నేను వివస్వంతునికి చెప్పగా, అతని నుండి మనువ్లునకూచ మనువునుండి ఇమ్యూకునకూ లభించింది.

ల ఈ పరంపరాపా్రాప్తమైన యూగం 'రాజక్టలకు తెలుసు, అది (క్రమంగా నష్టమైపోయింది.

క, ఆ పురాతన యోగం-నీవు నాకు భక్తుడవూ, స్నీహితుడవూ అయి నందున నీకు చెప్పాను, ఈ యోగం ఉత్తమమూ, రహస్యమూ,

ఓ “సీకంకు పూర్వుడై న వివస్వంతునకు నీవెలా చెప్పావు ? కృష్ణా ! సీ వాతనికి తర్వాత గదా జన్మించింది! ఎ నాకర్థం కావటం లేదు,” ఇది అద్బనుని (హః

క, అర్జునా | సీకూ నాకూ అనేక జన్మలు గతింఛాయి,. అనన్నీ

నాకు లెలుసు; నీక తెలియదు,

గె జేను జన్మించనివాడనూ భూతేశ్వరుడనూ అయినా నా (పకృతి

నాధారం చేసుకొని నా మాయచే జన్మిస్తాను.

7, ఎపుడెపుడు ధర శ్రిగొని సంభవిస్తున్నదో, అధర్మం వృద్ధిపొందు

తున్న దో-అప్పుడు నన్ను నేను సృష్టించుకొంటాను.

6, సాధు సంరత కొరక్కు అసాధు శిక్షణ కొరకు -_ ధర్మనంస్థాప

నానికి యుగయుగాల్లోనూ జని శ్రస్తున్నానుః

ఫీ నా జన్మా, కర్మా దివ్యాలు, ఇది ెలిసినవా సికీ పునర్జన్మ 'లేదుం

వాడు నన్నే పొందుతాడు,

10, రాగము = భయము - (శోథము 'లేనివారూ నాయం'జే లగ్న బుద్ధు అైనవారూ- నన్నే అ(శయించినవారూ-జ్ఞాన తపస్సు చేత పవ్మతుళై నవారూం- అనేకలు నాస త్తనే పొందారు.

11. ఎవరవరు వయేవిధాలుగా నన్ను ఆశయిస్తారో, వోరి వారిని అయా విధాలుగానే ఉద్ధరిస్తాను, మానవులు అన్నివథధాలా నా మాగర్షాన్నే అనుసరిస్తారు,

12. కర్మసిద్ధి నన్థించి ఈలోకంలో మానవులు "దేవతల నారాధిస్తారు. కర్మసిద్ధులు త్వరగా ఫలిస్తాయి కనుక

15, గుణము, కర్మం వీని విభాగములననుసరించి చాతుర్వ ర్ఞ్యాన్ని న్‌ేన నృష్టించాను. దానికి నేనే క_ర్షనెనా నన్ను అక ర్తగా _ అన్యయునిగా తెలుసుకో ! _ (దూ, గీత ; కింక్లో క నుండి10

14, నన్ను కర్మలు అంటవు, నాకు కర్మపలస్పృవా లేదు, 'ేనిలాంటి వాడినని తెలినినవాడు కర ్రైబద్ధుడు కాడ,

]5. పూర్వులై న ముముమువ్చ లిది "కెలిసీ కర్మలాచరించారు. వారి లాగానే నీవూ కర శ్రొచరించు.

16. కర్మ, అకర్మ - వీనినిగూర్చి కవులూ వ్యామోహితు లౌతున్నారు. అందకని సీకుకర శ్రను గూర్చి వివరిస్తాను. అది ెలినీ నివ్రు అశుభంనుండి వీము క్తడవాతావు, గతులు గవానం,

17. అకర్మలో కర్మను మూవేచాడూ, కర గ్రలో అకర్మను చూచే వాడూ బుద్ధిరుంతొడు, మనుష్యులలో యోగి, సర్వకర్మలు చేసీ వాడూ వాజే,

18. ఫలాచీతలేని క ర్మారంభులు, జ్ఞానాగ్ని దగ్ధకర ఖై కలవారే సండితులు, ఎవని కర్మ పారంభాలన్నీ ఫలా-పేతు శేనివోో ఎవని కర్మలు జ్ఞానాగ్ని దగ్ధములో వాజే పండితుడని "వేత్తలంటారు,

19. కర్మఫలాసంగములేక, నిత్యతృప్తుడై. - 'జేనిమాదా ఆధార పడనివాడు కర శ్రైచేనీనా, వాజేమిీా చవేయనివాబే,

లే ఆశలు లేక ౩ నియమిత మనస్కు-జై, సరపరిగవా త్యాగిమయె, "శీవలం శరీరంతో కరగలు చేసినా అతనికి పాపమంటదు.

29, అ్యపయత్న సిద్ధమెనదానితో సంతృప్తిపడుతూ, ద్య్వంద్వబుద్ధి "లేక మాత్చర శ్రబుద్ధిశాళ, గాలుపు శటములు సమానంగా న్వీకరిస్తూ (ఫలాఫల సమబుద్ధియై) - కర్మచే_స్టే వాడు బంధితుడు కాదు.

ఏ8, అన_క్టీలేక, ముక్తుడై, జ్ఞానమం'దే లగ్న బుద్ధికలిగి యజ్ఞ ౧కోనయే కర్మే వాడీ కర్మ నమ్మగంగా నళిస్తుందిం

క్షి (శ్రీలీలానమాథి

ల్సి అర్పణము (టవ్మా = వావిస్పు (బహ్న = అగ్ని (టువ్మ న్‌ హోత (హోమం చేసీనాడు) (బహూ - భఖ్యేయం (బహ్మ = కర్మలో (బవ్మా దర్శనం ఇవేనీనవాడికి,

(బహ్మము, కర 1 = శెంటినీ సమానంగా మూవేవాడికీ భయం (బవ్మామే, (బవ్శ్శిగ్నియందు అర్పణం (బవ్మామే. 'వేల్ళేది (బవ్మామే. "వేళ్ళే వాడు (బవ్మామే.

ఓ. ఇతర యోగులు దై నయజ్ఞున్ని ఉపానీస్తారు. మరికొందరు (ువ్మోగ్ని యందు యజ్ఞాన్ని యజ్ఞ్ఞంచేతనే "వేలుస్తారు.

రిగ్భ అన్యులు ఇెవి మొదలైన కఅఇందియాలను సంయమనమన్న అగ్నిలో హోమం వేస్తున్నా రు, వబ్దము మొద్నలైన విషయా లను ఇం(దియాగ్ని లో మరికొందరు “వేలున్నన్నారు.

లిగా ఇం[దియకర ఖు? (పాణకర్శలు _ అన్నిటినీ కొందరు జ్ఞానంచేత జనించే ఆత్మసంయమ యోగాన్ని లో వేలుస్తున్నారు

28, (దవ్యయజ్ఞము (ధనాదులు), తపోయజ్ఞ్ఞము (తపస్సు), యోగ

, యథ్ధము కొందరనలంబించగాా మరికొందరు యతులు (వతులు - స్వాధ్యాయ (పఠన పాఠనాదులు) జ్ఞానయజ్ఞుపాసకులు,

29. (పాణాన్ని అపానంలో, అపానాన్ని పొణంలో. 'వేలుస్తూ ప్రాణా పానాలను నిరోధిస్తూ ప్రాణాయామ పరాయణు లున్నారు,

30. నియమాహోరులు పాాణాలను (గాణాల్లో వేలుస్తున్నా రు, ఈ యజ్ఞ నిదులంతా యజ్ఞదగ్ధ కల్మమలే,

కళ, యజ్ఞ అలో అర్పించిన అమృతాన్ని భుజించినవారు సనాతన (బహ్మపదవినందుతున్నా రు. అయజ్ఞలకు (య ధ్‌ దృన్ట్విలేనినారికి) ఈ లోక మే 'లేనపుడు ఆ లోక మెక్క-డిదయా్యా కురుసత్తనూ !

శీలీలానమాథి ఖ్‌ 9. ఇలాంటి బహువిధ యజ్ఞాలు శై (బవ్మాముఖంగా " విసృత మైనాయి. వీటన్నిటినీ కర్మజములని 'తెలునుకో.. ఇది ెలిసీన వాడు విము క్తడవుతున్నా డు, వల, (దన్య్మయయ యజ్ఞ్ఞంకంె జ్ఞునయజ్ఞ్యం గేస్టంం సర్వకర్మలూ జ్ఞానంలో పరిసమౌా ప్రి పొందుతున్నాయి, లత ఆ జ్ఞాన్నాప్పిక్షై సీవు పణిపాతంచేత - పర్మిపశ్న చేత - శీవవేత త_త్త్వదర్శనం కల జ్ఞానులను ఉవానీంచు. వారు సీక్టు జ్గునాన్ని ఉపటేశిస్తారు, ల$, వది "తెలుసుకొని నీవు తిరిగి మోవోన్ని పఫొందవో _ ేనిఖీత సర్వభూ తాలనూ-అత్మలోనూూనాలోనూ (వ్య క్రీగా కన్చిస్తున్న కషృమ్టునిలో) దర్శిస్తావో ఆ జ్ఞానాన్ని వారినుండి పొందు, 86. సర్వ పాపులకంకశె గొప్ప సావీవైనాా ఈ జాం ర్తున్న 'శెప్పళో పాపసము దాన్ని దాటగలవు, 87, వ విధంగా క సైలను మండుతున్న అగ్ని దహిస్తుందో = ఆ విధం గాణ జ్ఞానాగ్ని సర్వకర్మలనూ దహిస్తుంది (బూడిద వీస్తుంది). 88, జనం కంక పవ్మితమైన దెక్కడా కన్చించదు. యథాకాలంలో చాన్న్ని యోూగసంసిద్ధుడు ఆత శ్రైలో స్వయంగా దర్శిస్తాడు. 09, (శద్ధావంతుడు - భక్తుడు = (తత్పరః, జ్ఞానో పాసకుడు - ఇంది యాలను నియమించినవాడు _ జ్ఞానాన్ని పొందుతున్నాడు, ఈ జ్ఞానాన్ని పొంది పరమమైన శాంతిని అచి5 కాలంలో పొందగలడు, జీ0 మూర్థుడు ఎ (శద్ధ లేనివాడు ఎ సంశయాత్ముడు అ సర్వనాశనం పొందుతున్నాడు, సంథయాతు గ్రనకు ఈ లోకంగాన్వి పరలోకం గాని సుఖంగాని లేదు, శే. కర్యలనేకం, ఇవన్నీ బ9ిహ్మనుండి పుట్టినాయి = అగ్మికుండంనుంగి జాస్టలల్టూగా ((ముండకర్శ,

ఉఓ యోగంతో కర్మలను సన్న్యసించి.జ్ఞానంతో సంశయాలను నరికి నట్టి ఆ్మవంతుడు కర్మలతో బంధితుడు కాదు, ఉ£ి, కనుక పరంతపా ! అజ్ఞానంనుండి పుట్టిన - వృాదయస్థ్రమైన ఆత్మ సంబంధమైన సంశయాన్ని జ్ఞానఖడ్గంతో దించి ఊూగ సంగతుడవై ఉండు - భారత్మా ఉ్తిన్టు 1 సంశయ చ్చేదం = ఆత ్రజ్షునంతో శాని శాదు త _త్వ్వమసి = కాసిస్టితి సంశయం - ఆత్నవంతుడు కానిస్లితి, ఖ్‌ శ్ర థి "'రూగమునందు అతిష్ట = చక్కగా ఉండు - లేదా శరణు పొందు ఉత్తివ్పు - సాధకువవు కము శ్ర" మోర్గంలోకి దిగు = (పయాణం కట్టు జ్గాన - కర్మ - సన్న్యూస = యోగం చివరి క్లోకమిచే. ట్‌ చ జ్జానక గై య అజ్ఞాసకర్మ కాన (పబంధకర్మ శ సన్న్య్యాసం ఏ4 యోగం చానిని సన్నసించట మే "యాగం,

ఓవ అధ్యాయ శ్లోకాల్లో ఉన్న బాబా కథ

ని. ల్‌,

క శ్యామా మొదలై న భ్క్తులతో బాబా గతజన్మవృ త్తాంత్తాలు వివరించటం జరిగిన విషయ మే, ఇక్కడ (శీకృన్నబేవుకన్న మాట బాబా ఉద్ధవేశబువాతో అన్నాడట, “నీవు పారాయణం చేసుకో అని బాబా అంకే, ఆయనం చదునమంటావు బాబా?” అన్నాడట. వెంటనే బాబా వకనాథభాగవతంలోకి (వేలు దూర్చి “ప్పది-వది సీప వూర్వ మే నేను చెప్పానో అదిశొఅంటూ షరాపించే సరికి (లీఠశృష్ణుదు ఉద్ధవ్రనతో చెప్పిన విషయం వచ్చిందట. ఇలా బాబా తాను (శీళ్ళష్ణువనే ననటాని కిలాంటి ఉదావా ఠణలు చాలా ఉన్నాయి. +

ఫ్‌, ఈశ్లోకంలోలాగానే శ్యామాతో బాబా అన్నాడు,

6, బాబా చందోర్య-రుతకోే అశ్నాడు = నేను మాయా. బహ్మా ములకు జని 'శ్రంచాననసి.

"7-8. బాబా మాటలు _ తాజుస్టీన్‌ బాబా. బన్నేమియా - తానూ భ్‌ _కృసంరవ్షణార్థ మే వచ్చామనటం దీనికీ సంబుధించిన దే,

$, చాలాచోట్ల అనేక రకాలుగా ఇవే మాటలు బాబా అన్నాడూ “జీను భగవంతుడను (పర్వర్థిగార్‌ ) నేను షిరిడీలోనూ ఉన్నానూ నావయస్సు లక్షల నంవత్పరాలు, నా కర్మ ఎ మిమ్మల్ని ఆశీ న్యదించటం, నేనందరకీ అంతా ఇస్తాను, నేను వచ్చింది అందు కి,

(చూ, 08192 62, 68)

10. ఊగే మూశే, నీవూరికే కూర్చో. అంతా నేనే చేస్తాను. అలానే

రాధాబాయిజేశ ముఖతో ఇెప్పిన కథా - దీనికి సంబంధించిన బే,

11. బాబా భక్తనందరనూ బఒశేరీతిగా ఉద్ధరించ లేదు. మహల్చాపతికి

దక్షిణనుండి చిల్లి పై సా నివ్వ లేదు, బడేబాబాకు 50 రూ దాశె (7)

రోజకీచ్భాడు. దీశ్చీత్తును విమానంలో తీసుకొనినెళ్ళాడు. భక్తుల కథల నిలా వివరించుకోవచ్చు.

ఏ9, జవవారారీ = తంబూరితో బాబా భక్త స్నేహదృష్టి మనకు బోధించడమే,

ఏలి. బాబా జీవితమంతా దీన్నే బోధిస్తుంది

24. ధునిలో బాబా మనకర లనే ఆహుతులుగా ఇేస్తున్నాడు.

ఏ7. మహన్ముదీయ (క్రీదర్శన వేళ వందోర్క_రుకు బాబా చేనీన బోధ ఇదేం ఏ% నుండి 82 దాకా అజీక యజ్తాలు - ఉపాసనలు చెప్పి, ఫ్‌శిలో అన్నిటికంచె జ్ఞానయజం (ేక్టునుని చెప్పి - ఆ జ్ఞానం క్ష పన నల ను న జలాలభ్గిస్తుందంే గుశవ్రు అన్ముగహం ఇత నేంఅన్నశిశ్‌న శ్లో కాన్ని భాబ్రా ఎన్ను కున్నాడు, తర్యాతి శ్లోకాలన్నీ ఈశీఉవ వ్లోకంలోని జ్ఞానాన్ని స్తుతించటమే,

లలి గ. లా వాట్‌ కనుక బాబా జ్ఞూనయజ్ఞాన్నే - గురుసేశనే - తన వాగ్గంగా చ 0 ౧ వెప్పాడు,

ఏర (దవ్యయజ్ఞ మే బాబా దక్షిణద్యాారా మనచేత చేయించిదిం కాశాదీశ్రితువంటి వారిచేత తపో". యోగ _ స్వాధ్యాయ యజ్ఞాలు "చేయించాడు. వాలానుందిచేత భాగవతాదులు- గీత- పారాయణం చేయింఛాడు బాబా,

లి. బాబా పైరీతిగా అనేకులకు నారి సంస్కారానుగుణంగా అనేక ఉపాసనలు విధించడం దీనికి సంబంధించించే.

89. మవహాల్బాపతి - చందోర్కరు - ఉపాసనీ - కాకా మొదలై న వారూ కపనై- శ్యామా -_ ఎందరో బాబా ననుసరించి తరిం చారు, సబూరీ = న్లో 0లోని కాలానుగుణంగా _ అన్నమాట ఒకే,

శ్ర0, ఈమనీదులో ఉండీ నేనెన్నడూ అబద్ధమాడను - అన్నమాట సంశయాత్ములను ఉద్ధరించటానిశన్న మాట,

భాలనాచా్న షా మో హ్యో ఖ్యా నర ల ఈ నాల్లన అధ్యాయం గీతలో చాలా -విశిష్షమైనదని త్తే "వేత్త లంటున్నారు. గీత రెండవ అభా ట్రయంలో కర్మకు జనం ఆధార మనీ, మూడులో ఈ కర (లు (పహషృతిశ క్షి చేత (ేలేవింపబడుతున్నవి కనుక్క వాటికి మనివీ కర్తకాదనీ ఇవప్పబడ్డది, ఈ విషయాలు సామాన్య ఖోకానికి అందుబాటులోనివి కాదు, అయినా మని నిరాశ చెందనక్కర లేదు. ఈ జీవిత నిశీధిలో వేగుచుక్కాలాగా చారి భూవించడానికి మనమధ్య నే భగవంతుడు అవతరించి, తానూ మన లాగానే జీవిస్తూ, జ్ఞునాథధారమైన కర్మాచరణ నెలా నిర్వహించాలో బోధించడానికి నిత్యమూ భగవంతుడు మనమథ్యకు వస్తున్నాడు అని చెప్పడానికి నాల్లో అధ్యాయం ఆరంభమైనది, ఇక్క-జీ తొలిసారిగా అనతారవిషయం (వసక్రమైనడి లాను లోక వాష్థపారాలను మనిష్మినై పుట్టి నిర్వహిస్తు న్నానని చెప్పడం కోనం ఈ అధ్యాయం వచ్చింది, ఎప్పుకై లే ఆ గొంతు మనకు విన్నిం చిందో, కల్చవనృశుం నీడ మనకు లభించినట్టు యింది.-ఛగవంతుజే మనకు సవాచరుడై. ఉన్నాడు కనుక భయం లేదని,అందుచేత లోకానికి అభయ (పదానంగా అవతార (పసక్తిని వెప్పిన ఈ అధ్యాయం మనకు వాశ్వతమైన 'పెన్ని ధిగా దక్కిందిః ఈ అవతార విషయం మనివ్‌ కుధాశ క్రి కంబేది కాదు అదొక అద్భుతమైన విషయం,వన శ్‌కగౌ కన్చిస్తున్న సూ తాత్మ-సక్షల జీవరానులనూ (పక తితో కలివి బంధించే ఒక మహాశక్తి అది.జ్ఞానా నిక్కీ అద్భుత శష్తలకూ అదొకనిధి, సమస్త నస్తుజాతమూ తనకు శరీర మనీ తనకు (పతిరూపనునీ గుర్తించి న్యవహరించే తత్త్వం, మన జీవితాలన్నీ అయస్కా-ంతపుముక్క-లై ఆయనచుట్టూ కుల మత వివశ్ష లేకుండా పరి[భమిస్తాయి అక్కడంతా ఒక్క కే, అదొక ఆనంద

ర్టల్టీ శ్రీ వీలాశననమూథి స్వరూపమైన రాసక్రీడ, అళ్మానుభవమంయే ఆయన సన్నిధిలోనే మనకు లభించే దివ్యవరం, ఇందుకే ఆ రూపమూ,నాముమూ మనలను "వేణునాదంలాగా ఆకగర్టిస్తాయి. ఈ [పపంచమంతా ఆయన ఇల్లు, అతడే యజమాని, కనుక రక్షకుడుగా తాను వస్పున్నాడు, ఈ లోక పాలన కోసం అనంతమైన జీవకారుణ్యాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని అవతారం వస్తున్నదని శ అధ్యాయం ఇెబుతున్నది, క అధ్యాయంలో మరొక ముఖ్యాంళ మేనుంశే, జ్డున మధి ప్రానంగా గల కర్శాచరణను బోధించడం. జగత్క-ర్మ యజమానిది కనుక తం్యడిది కనుక- శిశువ్రలమైన మనక క_ర్భృత్వమూ, ఫలాఫల (పస క్షీ కేవ, మన న్య క్తి గతమైన కర్మను భగవంతుడిబేనన్న విశ్వా సంతో సమస్టికర్య గా ఆచరించటంీకే యజ్ఞ ౦, అజే యోగం. ఇది సర్వ జీనరాసులమధ్య సమత్వాన్ని కలిగించే దివ్యవిషయం, అప్పు చా శర్మ కర్మశాదు, ఆ కర్మ మనిషిని అంటదు- అది డై వము

• నక సమర్చిళమైనది కావ్రన. ఇందుకే ఈకావాశోపనివత్తులో “కర్మ లిష్యకే నలేగమనిషికి కర్మ అంటదు”అని ఇెప్పబడింది.కనుక వ్య క్కి జీవితాన్ని భగవదంకితం చెయ బ్టటం.దీనివలన్యమన జీవితమంతా ట్రైనమయమైపోతుంది. ఈ మహాయజ్ఞంలో మన కర్మలన్నీ ఇంథ నాలుగా వేసి ఛభగనంతుడన్న మహాోగ్నిలో 'వేల్చడం, అలాంటి వ్య క్తి శర్మయోగి, కర్మఫలాన్ని త్యాగం చేశాడు కనుక, వ్య క్హిగతమైన తిన కర్మ జగత్క-_ర్తమైన భగవంతుని కర్మగా పరిణమి స్తున్నది ఇందు కనే “త్యాగదృష్ట్యా అనుభవించు అని జేదం వెప్పింది. భ _క్రియోగ దృష్టితో చెబితే భగవంతుని పాదపదా శ్రమిద మన సర్వ కర్మ రూప జీవితాన్నీ సమర్పించడం,మన ఆలోచన, ఇేష్టంఅంతా పర మేళ్వ రారృణం వెయ్యడం - ఇజే శర ణాగతివిద్య = “ఊగే మూ అని ఛాబా చెప్ఫిందిచే |

థ్రీ లీలాసమా థి స్ట్‌క్ర

ఈ అభాస్ట్రయం బోధిస్తున్న మరొళ ముఖ్యాంక కుమరి ళే భగవంతుడు మనవుధ్య అవతరించి మనువ్యుశరీరథారణం చేసీ ధర్మ నిర్వహణం చేస్తున్నాడు. జేశ కాల పరిస్థితుల కనుగుణంగా విభిన్న అన తారాలు, విభిన్న మార్దాలను బోధి స్తున్న వే తప్ప, ఒకే పాటను పాడటం లేదు. కాని ఆ మాగర్షాల కన్నిటికీ అడుగున సత్యం ఒకే సర్యమతాలూ వ్‌క్ష స్య్యాన్ని బోధిస్తూ'నే భిన్న అభారవ్యవహారా లతో అనిర్భవిస్తు న్నవి, ఇందుకే బాబా కూడా అన్నాడు - 2ైసా "శ్‌ సా వేష్‌[ ఈ అవతారం బోధించేది వ్యష్టికర్మను సమసి కర్మగా ఎలా ఆచరించాలో, కర్మపులా పేతు "లేకుండా కర్మాచరణ మెలానోదాన్ని మనివీ, అందు బాటులోకి తీసుకురావడం. అం మనిషి, నిత్యమూ కై వభావనతో ((తుకడు, బాబా నోటిమోాద నిత్యమూ “అల్లామాలిక్‌ ” అన్న పలుకే పరిమళస్తుంటేదికదా ! మనం వీది తిన్నా (తాగినా తలచినా వేల్చినా స్నాన పాన అన్నా దులస్ని భగవ త్మ్మరణమన్న అగ్నిలో "వేల్చడంవల్ల , మనకూ విశ్వానికీ భగవంతు నికీ మధ్య ఒక సమత్యం సిద్దిస్తున్నది. దీనినే సమాధి అంటున్నాం, సమమైన అధిష్టానం, ఇదే జ్ఞానమంకేం కనుక వీ కర్మలూ "లేని భగ నంతుడు మనమధ్యకు వచ్చి కర్మలు చేయడంవల్ల మనిషీ, కర్మ "లెలా నిర్వహించాలో స్పష్ట్రపడుతున్నది

అవతొరం = స్వరూప స్వభావాలు అధునిక "జీదబువుత్లై న (శ్రీ అరవిందులు తమ గీతావ్యాన సంవుటిలో అనతారత కని విశదీళరించారు. దీని సారాంశం ఇక్కడ (బాయబడుతున్న దె “నావ అధాన్యయం౦లో భగనంతుడన్నా డు = నీకూ, నాకూ అశేక జన్మలు గతించాయి - ఈ విషయం. నీకు జెలియద్య; నాకు "ెలును. నాకు జనన వరణాలు శేకన్వా, జగడీళ్వ రుణై నాం థర్శృ గ్లాని సందర్భంగా నా మాయద్యారా నన్ను జీజ్‌ స్పన్మించు కొంటున్నాను. సాధునంరతుణ, _అసాధువినాళకంచ్యారా. ధరి స్థాపనార్థం (పఠతియగంలోనూ జీను అనతరి” న్నాను, ఇది "శరినిన చాడు నా 1జన్న కర్శశస్లోని దివ్నతంం -కెలుసుకోగలడు.. వాడికి పునర్జన్మ లేదు. భయమూ, (కోధమూ, కోంకా మొదనై న థావాల నుండి వాడు నిర్ము క్సు, నాయం'బే లగ్బ మైన బుగ్గికలవారై; నన్నే శరణుకోరి తపోయ శ సవిితురై, నా వుషపో గమభావాన్నే ఖపూందు తున్నాడు, ధారు నన్నెలా వరాస్తారో, శృదిస్తారో, జీను వారి నలాగే భజిస్తున్నాను. (పకిమాగ్గంలోనూ వారు నన్నే అనుసరిస్తున్నారు. జ్ఞాన్యాశితం కాని కర్నలు ఇతరవై వ సమశ్చితాహై త్యరలో సిద్దిస్తాయి. ఇది లోకరీతి, అ కర్శకు ఫలం కూడా లోకమే, అలా కాక, జ్ఞాన 1,ఇందుకే వొవా తన జన్మ సంబంధ విషయాలేవీ చెప్పలేదు. ఆ సంకల్చంలో అదిలేదు-కనుకనే ఎవరెన్ని చెప్పినా, ఊహలూ, వారి అభిరుచులూ గానే మిగిలిపోయినాయే తప్ప? బాబా జన్మకథ మాయాగర్భంలోనే ఆణగారి పోయింది. బాబా (వాహ్మణుడే ననటాని కెంతో [పయత్నం చేళాడు శ్రీసాయి శరణానంద, హేమాద్పంళు నూూశం అలాంటి మాటలేవీ అనలేదు బావా తననూ,తనచేష్టనూ భావించి ధ్యానించమన్నాడే తప్ప తానెక్కడ పుట్టిందీ- మనకెందుకు? కుల మళొది స్వభావం మన ర క్తనిష్టమైన దుర్గుణం థనుకః వాబా జన్మ దివ్యమనీ, కర్మా దివ్యమనీ థావించలేకపోతున్నాం =

(శీ లీలానమాధి సస యజ్ఞం సరమేశ్వరార్చితమై దిన్యఫలాన్నె _ సిద్ధింపచేస్తున్నది. వాటికి ఫలంగా లభించే దిన్యలో కాలు చాలా ఉత్కున్టము లలైనవి, మనిషీ నాలాగే కర ఖ్ర్‌ను చేస్తూనే వాటినుండి విముక్తుడు కావాలి గీతలో భగవంతుడు చెప్పిన ఈ మౌాటలనుబట్టి అవతార లత్షణాలను నిద్ధిప జేసుకోవాలి. ఇందులో రెండు ముఖ్యాంశాలున్నవి. ఒకటి దివ్యజన్మ, రెండు దివ్యకర్మ, ఈ రెండూ దివ్యంగా సమస్టీరూపాలై సమ తానిస్పాద కృాల్తై ఉండడం అవతార (పథవులషణం, అనాదికాలంనుండి భారతీయుడు నరనారాయణ సీద్దాంతాన్ని భావిస్తూ వస్తున్నాడు. నరుడు జాగృతుడై తన నిత్యసవాచరుజై న దెనాన్ని తన వృ్యాదయ వ్నేతంలోనే నారాయబణునిగా స్మరించి దర్శించి ముక్తుడెతున్నాడు, ఈ వ్యాదయపద్మంలోనే ఉన్న నారా యణుడు తన మాయాశ _కీద్యారా తనను తానే నృష్టించు కొంటున్నాడు, ఆత్మస్థితుడైై న నారాయణుడే ఒక వ్య క్రిగా నామ రూప భారణం చేని జగ్యదతణార్థం వస్తుశ్నాడు = అతిడు దివస్థ పడ్డా స్వరూపుడు కనుక. గురుడై, సఖుడై, సవాచరుకైై, జగన్నాయకుడై జనంనుధ్య కలుస్తున్న కరుణాస్వరూపుడు. సృన్టిశార్యంలో భగ వంతునకు ఇవీ ఒక్ష నిష్యకృత్య మే, ఇందుకే గీతలో భగవంతు డన్న్యాడు = “నీవూ నాకూ అనేక జన్మలు గతించాయి, నేను (పతి యుగంలోనూ అనతుస్తున్నాను. అని అయినా నరుడు ఆయనను గుర్నిస్తూనే గుర్తించనం లేదు.” కృమ్ల డంత సన్నిహితంగా ఉన్నా ఆయనెవరో అర్జునునకు "'తలియనేలేదు. లేదా క అన్హుచే తన వేతిలోని సాధనమైన అర్జునునికి కూడా తన స్వరూవాన్ని గు _ప్తంగానే ఉంచాడు తప్పు, (పోటించ లేదు, ,ఎందుకంశు మన కర త్రై నునమే క_ర్పల మనుకుంట్లూ ఫలానుభవం సొందుతూ, అవిద్యా అజ్జానాంధ శారంలో మగ్నమైన మనసులతో వ్యవహరిస్తున్నా మే తప్పు, స్తర్వాంత ర్యామిన్సీ సర్వనియ్గామకుస్‌ గు శ్రించనే లేళ పోతున్నాం.

కీ గ్రీలీలాసమాథి ఈ సర్వ కార్యకలాపానికీ (చేరకుడ్తూ కారకుడూ నారాయణుడేనని గుర్తించ లేకపోతున్నాం. యుద్ధవేతంలో మార్గం తెలియని రథికు నకు మార్షదర్శకుకై నాడు కనుకనే అతడు పార్థసారథి. అంతేకాని రథికునకు లోబడి తోతే బండివాడు కాదు,

బహుశా ఈ స్వామే అఎ తారతత్త్య స్వరూపాన్ని వివరించిన వాడు, అతజే అశ తారతత్త్యానికీ గీ తాబోధకూ ముడిపెట్టిననాదః అందుకని నగీతాబోధకూ గీతాబోధకునకూ సమన్వ్యయమున్నదిః ఇందుకే నాల్గవ అధా శ్రయనికి వాలా (పాముఖ్యమున్నది. వైదిక వాజ్మయంలో మొదటిసారిగా అవతార (పన క్స్‌ రావడమూ, చానిత _త్వే (పయోజనాదులు వివరించడమూ ఇక్క-జే జరిగింది,

అవతార (పయోజనము

దీనిలో ధర్మరత్షణ మొక్కా-శు ముఖ్యంకాదు, అసలు సృష్టిలో అవతారం రావటంకంజి మహాద్భుత వివమయం మరొకటి "లేదు, (శీళష్ణ (క్రీస్తు బుద్ధావతారాలు మనం పుట్టిన లోక ౦లోనే పుట్టడంకంకు నుహాద్భుత విషయాలు ఏమున్నాయి ?

అవతారానికి ఇెండు (వయోదనాలు- ఎక్కడో అంతర్లో కాలలో దివ్యాకాశంలో అంతర్లీనంగా అవగాహానకందకుండా ఉండే పురుషో త్త ముడు దివ్యసుందరరూపాస్ని ధరించి (పపంచాని కంతటికీ ముత్యాల కచ్చులగొడుగుగ్కా నిలువనీడగా మనమధ్యకు వస్తున్నాడు. వ మని మీకి నిలువనీడ లేదో, ఎండకు గొడుగు అేదో, ఓచా క్చేదిక్క- లేదో, ఇచప్పుకోవడానికి అ్మశయం లేవో వారి మధ్యకు = సభఖుడైై, తండిగా తల్ళిగ్యా గుకువుగా దైవంగా, అత్యంకసన్నిహితునిగా చేతికంచే సండ్డ కొమ్మలాగా మన _దగ్గరప రావడంఠకంచకు మహావిమయ మేమున్నది! ఇది అవరోవాశు-(కిందికీ రావటం, రెందవది ఆకోవాణం- మనిషి, థ్లైవంలోకి పోవడం, మొవటిగి చైవం మనిషీలోక్సి

రావటం, రెండవది మనిపీ. జై. వన్వభావ దచైతన్యంలోకి ఎదగటం = పరిణమించటం - “వుద్భావమాగతబో_- తన చుబ్జూ ఉన్నవారిని * తనలాగా పరిణమింపవేయడం అవతార (పథను (పయోజనం, (వధాన ల్మ్య్యం, ఉత్తమ రవాస్యం, శ్‌వల ధర్మస్థాపన, సాధు సంరతణ్యఅసాధుశిక్షణ వంటివి, మవోరాజులూ బుషులూ నిర్వహించ గలరు. కాని మనిమీని వ్రైవంగా పరిణమింప జేసీ నువోశార్యం ఒక్క అవతారానికి మాత్రమే సంబంధించినది, ఇది అనితర సాధ్యమైన విషయం, అవళారలవమ్యం మానవ స్వభావంలో అంకర్షీనంగా ఉన్న. తై వస్వభావాన్ని ఆవివ్య-రింపస జేయ టం ధర్మ స్థాపనద్యా రా దైనం మనిషివి తనలాగా చెక్కుుకుంటాడు, ఆ ధర్మానికి కేర్యదబెదువుగా ర్‌ ్రమ్హైనము నిలబడి తననే మనినీకి మూసగ్కా ద్వారంగా చేసుకుంటాడు.అంకే అతజే మనకు ఉదావారణ, ఈ మహాద్భుత పరిణామానికి = మానవత్వ దివ్యత్వ సమన్వయానికి య తండ్రీ, కొడుకూ=ఇద్దమా ఒక కు నన్న మహోసత్యానికి కానే ఉదావా రణగా కన్చింపచేనుకుంటున్నాడు = “మానుమీం తనుమ్శూశితమ్‌” _ మానవ శరీకధారియైన కృష్ణుడూ, పురుపో_త్తముడూ ఇద్దరూ ఒకళ్ళు, ఒకే సత్యాని కవి రెండు ముఖాలు- అన్న సత్యాన్ని మనకు స్పష్టం వేయటమే ఉదావారణమంళు, గీతా సొరాంళశమంతా సర్వజీవుల వ్యృాధయాల్లో ఉన్న పర

మాత్మ తనకహావిశ్వానికీఉన్న సంబంధాన్ని -సమ త్వాన్ని -స్టాపించటం

1. గజానన మహారాజువంటి మహాయోగులుకూడా బావా దర్శనం కోనం

రావటం దీనికో నమేనేమోః బహుళా అవతార రూప చేష్టా సొందర్యాన్ని

దర్శించటానికో = ఎక్కడో ఉన్న దైవం ఇక్కడ ఎలాఉన్నాడో చూడ్దా

మనోంలేదా వారి ముక్తికి చివరి సొధనగా ఈ దర్శనం జేళారేమో = ఇది.

మన కందే విషయంకాదు. అంపే అనతార యథార్థతృత్త్వం మనిషికి

శెలియదు,

[6]

శ్‌8 శ్రీలీలానసమాథి జగదీశ్వరుని సృష్టి నిర్మాణ కర్మ రూపమైన యజ్ఞమూ, అన తార మైన తన నిపష్యూమ కర్మా ఒక కేనని చెప్పడంద్యారా, తన దివ్వ జన్మ చెవ్య కర్మల (పాధాన్య్యాన్ని చెప్పటం ద్వా రా- నరరూపంలో ఉన్న తానూ. నారాయణుడూ ఒక కేనని నిరూపించటం,ఇబే ఉత్తమ రవాస్యం (వం? 606 కం). ఇది "తెలిసినవాజే నాభావాన్న్ని పొందుతున్నా డు, “మద్భావమాగతః” అని అనటం కర్మ జనా (శీతం కావాలని నొక్కి.చెప్పడమే. ఇదే అవళారలత్ష్మ్యుం. తజ్జ్వారా లోకానికీ అచే బోధించి, మనిపీని ఆ మార్షంలోకి (తిప్పి, తన రూపాన్నే-అంశు మనిషిలో అంళర్ణతంగా ఉన్న తన రూపాన్నే బహిర్గతం చేసి, అదీ తానూ ఏకం కానటం- అంకే నరుళ్శి సారాయ ణునిగా పరిణనింపచేయటం అవ తారకార నిం - ఇబే దివ ఫర శ్ర అంపే,

(పతిషమణమూ (పత్యగణువులోనూ ఉంటూ ధర శ్ర ౦వై పుకు మొగ్గు చూపే అంతస్త త్వమే ఒకరూ పాన్ని ధరించి మనకు దగ్గరగా 'రావటంబేశ, బలహీమలమైన మన కొక బలం = అధ్యాత్మిక బలం య సర్వ దుఃఖాలన్వూక ష్టాలనూ "లెక్క. వేయక ,దిస్యమారన్లాన్లో నడిపించే ఒక అధ్యార్మిశః తేజళ్ళ్శ క్తి మనముందు నిలవడమే అవతారమంశేు- గుహా లేదా పహ్యాదయంలోని అంక ర్యామిత_త్త్యమే = జగత్తునూ, ధర్మాన్నీ నియమించగలిగినప్పుడ్కుఅదొక మానవరూపంలో రావలసీన అవసర మేమిటి? మనిషి తనకూ వూనవకోటికీ మధ్య పరిమిత బుద్ధితో ఒక గోడను నిర్మించుకుంటున్నాడు, చానికీ కర్త 'తానే అయినా, దాన్ని. అతడు పవగొట్టుకో లేకపోతున్నాడు. కనుక అన తారం రావలసిన అవసరమున్నది - వై వానిక్కీ తనకూ- లేడా సమష్టి వై త న్యానికీ వ్యష్టి చై తన్యాసికీ నడుమ నున్న గోడను, "తెరను తొలగించు కోవడంకోసం.ఆ తెర వేసుకున్న దీ తానేఅవతల ఏమి కని సం చటం లేదని దుఖస్తున్నదీ తానే! “తనకు తాన బంధమొనరించుకొనియొడి పొ శీ

శ్రీరీలోననూ $ ఫి నూలిశాయ పురుగు భంగ = పట్టుపురుగు అందమైన నూలును నడుకుతూ తన చుట్టూ పంజరాన్ని నిర్మించుకొని అందులో శాను బంధింపబడినట్లు- జీవుడు కూడా పరిమిత వైశన్యమే శాననుకొంటూ, "చై వంతో "వేరుపడిపోతున్నా డు, ఈ భేదాన్ని తొలగించడానికి అవ "కార మనసరమాతున్నది.

జీవుడు (పకృతికి లోబడీ ఆయా కర్మలు వీస్తూ, వానికి కానే కర్త ననుకొంటున్నాడు, ఈ రవాస్యం ెలియనివాడికి గీతలో భగ నంతుడు తానే (సతిని అధివ్బీంచి జగత్తును ఆయా కర్మలలో నియ మిస్తున్నాను అన్నమాట అర్థంకాదు. అంళే ఎక్కడ దివ్య గర 1 ఉంటుందో, అక్క-డ (పళ్ళతికి లోబడి సంసారచ[కంలో (భమిం వడం శాక, (గొడ్తిగా అనుసరించటం కాక, అంతర్యామి ఆనతిని గుర్తించి కర్మనిర్వనాణం వేయటం జరుగుతుంది, అంశ తనకూ, ఆత గ్రకగూ మధ్యన ఉన్న ఒక మాయ తెరను _ పరంపరా పా_ప్తమైన చానిని-తొలగించడం అవతార కార షం జీవుడు అత్మక లోబడి జీవిం చడం, దినకర శ] (పో బలికి లోబిడీ జీవించనం నంసారకర శ్ర జన్మలో లాగానే కర శ్రలో కూడా దిన్య భాలిక భేదాలున్నాయి కనుక, అవళార లక్ష్యం సర్వ జీవకోటినీ కర ల ద్వారానే తరింపచేయటం, వడి దివ్య కర్మ 1 వది భాతిక కర శై! దీనికి ఉదాహరణగా తాను జీవిస్తూ అనతారం లోకానికి దిన్యకర్మనూర్జాన్ని బోధిస్తుంది. ఇందుకే గీతలో భగవంతుదు _- “*నాశేమోా కర్మలు "లేకపోయినా కర శైలు చేస్తున్నాను. ఎందుకంళు లోకాసికి బోధించడం కోనం” అని చెస్పవలని వచ్చింది.

అవతారం అం"పే పడార్థంలోకి పరమాత్మ (పళ్యతంగా అవత ర8ంచటం, అది తాను కానని లెలినీన (పజ్ఞాస్వరూపం, అది దివ్యజన్మ- మనది భౌాతికజన్మ. అక్కడ మాయ తిన చేతిలోనిది మన జన్యలు మాయ భేిలోసివిఆయనకు దానీగా ఉన్నమాయ మనకు మహారాణి,

క శ్రీలిలూ సమాధి

నీతానుసారంగా అనళార రహస్యం మానవ జన్మలోనే ఉంది" అనంత శక్తిమంఠమైన అత్మపడార్థం ఒక నామరూపాసికి పరిమితమై వ్యక్తిగా పుట్టడమే అద్భుత విషయం, దీని కొక వైపు అవతారం, అంతర్యామి రూపంలో ఉండడమే కాకుండా, మనలో జీవాత శ్రి రూపం లోనూ అతజే ఉన్నాడు. జీవాత్మ పర మేళ్వ రాంశ అంపే పరిమిత మైన దైవాంశ తన్న, *“ముక్కి అని అర్ధం కాదు. భగవంతుడు ముక్కలు కాలేదు:కదా! ఈ పరిమితి చేతశే తాను చైవమన్న విమయాన్ని మరచిపోయి. తానొక వ్య క్రీననుకుంటున్నాడు.. కాని హృదయం .గూటిలో ఆ దిన్యజ్యోతిస్సు దీపంలాగా. నెలుగుతూచే ఉంది,

మాయాశ క్షి మనిషిని వ పదార్థంతో అవ్నొత్తి తయారు వేసిందంకే, పరమాత్మ అన్న లోవాంతో తయారైన నాగెమే అది. కాని మాయ తన ముదవేసి ఇెలామణిలోకి తీశుకొచ్చింది. ఆమె లశ్రణాలనే పూతగా పూసీంది. చానిమోద తన సంశేశమైన జాంతవ మానవుని ముదగా వేసింది. అవతారంలో ఈ ముద ఉండదుః వై పూత ఉన్న చానిగుండా స్పష్టంగా వైవత్వమే (ప్రకాశిస్తుంది. అక్క-డ ముద కేవలం మానవరూపమే, అందులోనూ పర మేశ్వ రత్యమే తొంగిచూస్తుంది. అక్కడ మానవత్వం ఒక వేషం మామే. చూడగల వే తానికి అవళొరం (పనస్ఫుటమాతూనే ఉంటుంది. బావ్యూ శరీరాన్ని మాత్రమే భంాడగల ఆసుర్‌శ క్పలకు ఆంతరత _్వే మందదు, 'కేషాన్ని చూాస్తుంచే తప్ప, లోపలి వ్యక్తి శ్వాన్ని దర్శించలేదు, మామూలు వమానవజన్మలో పర మేశ్యర త త్తం ధరించీన (పాక్ళతిక ముఖమే కనిపిస్తుంది. అవతారంలో ఇలా కాదు. యథార్థ సత్యమైన తా_కికముఖం కనిపిస్తుంది. అందులో మూనవ (పకృతి. కనిపి శే, ఇందులో దివ్యత్వం సామోత్కటరి స్తుంది. అవతారము శే కొన్ని యోగసాధనలు శీసి దైవ సాయోత్కృతి

పొందిన సీద్ధపురుషుడు కాదు, ఆయన సాహోత్తు సర్వశ శక్తులతో సిద్దులతో అనతరిస్తాడు!, దానివల్ల జరిశోజీమంశేఆ అవతారం తిరిగిన- వాదం మోవీన = (పొంతమూ చజళమూూ ఆయన శరీరస్పర, "చేత పులకీతమైపోయిన అంళతరీక్షమూ, అలాగే కాల --అణు(పపంచమంతా ఫులకితమైపోయి (ప్రజలకు అధ్య్యాతి కే స్ప శు కట్లిస్తుంది అంకర్‌ దృష్టిని కట్సిస్తుంది. అవతార శ_క్షి ఈవిధంగా ఆ "జిళ కాలాల్లో ని భాతిక వాతావరణాన్ని ఆధ్యాత్మిక జ్యోతిర్మయం చేయడంద్యారా ఒకజ్యోతిః (వపంచాన్ని జశీలమోద 'మొలిపిస్తాడు. అంతర్వ్షమంతా. ఒక జ్యోతి ర శ్రండలమైపోతోంది. అబే అవతార జ్యోతిస్సు 9, పరిమిత మాన వుడు ఆ మండలంలో తనను తాను లీనం చేసుకుంటాడు. అంశ కానూ డై వమాతున్నాడు, బాహ్య్వాభ స్టంతరాల్లో మనిషీ ఎలా పరిణమింఛచాలో ఆ ధర్మాన్ని =వీ ధర గ్జిం మనిమీని వచైవంగా మలు స్తున్న దో ఆ సూ( కాన్ని =(పసాదిస్తుంది అవతారం, ఆ థర శై మే ముత మంళేే. అంతేకాని ఒక వర్షాన్ని బలిష్టం చేయదు, ఇది వీకవ్యక్షికి గాని,ఒక బేశానికీగాని సంబంధించినది కాదు, అవతారం ఒక మహో త్సవం. అదొక రథయాత, మనమంతా ఆ రథం (తాళ్ళు లాగే వాళ్ళమే, దీనికి కల మళాది భేదం లేకండా అవతారం అవకాశ!

1. ఇందుకే బావా భక్తులతో అన్నాడట: నేనే మహాలక్ష్మిని. విరోవాను. గణపతిని.నేనే దత్తా_తేయడను,నేనే అల్లాను, పందిలాగా వస్తాను, కుక్కలాగా వస్తానుఅవీ నేనే, జలంలో, అడవుల్లో - ఎడారుల్లో, గుంపులో = వీకాంతంలో, ఆకాశంలోం అగ్నిలో = అంతటా వ్యాపించి ఉన్నాను - సీపు చూన్తున్నదంతా నీతో కలిపి = నేనే! శి బాళాలో ఈ లక్షణాలన్నీ నొటి భక్తులు చూచి అనుభవించారు - ఉదొహర ణకు చావడి ఉత్సవ. సమయంలో సూరుతి గుడిశెదురుగా నిలబడి వావా ఏవో సంజ్ఞిలుచేసేవేళ బాబా ముఖం దిన్సకాంతిమయమై వెలిగిపోయేదని మహాభక్తుడు "'హీమాద వచు (వాశాడుకదా

క్కృగిస్తుంది, కనుక జూళంతా చేశమం'తా అతని చుట్టూ నమూగుతుంది, రాజూ జీదా 'భీదం అేకుండా 'జేళఠం "జీళఠమంతా ఆయన దర్శన స్పర్శ నాదులతో పునీతమైపోతుంది. (పపంచమంతా ఆయనచుట్టూ మూగు తున్నదంపే దానికి కారణం ఆయన జీవితమూ కార వ్రకలాపంవల్ల న ఆయన జీవితంలో (పతి అణువూ తణమూ దిన్యత్వంతో పరి పూర్ణమై ఉండడాన్ని ఆత్మాన్వేషక్నులైన భక్తులు మాత్రమే గుర్తిసారు. ఆ అవతారత_త్త్శమంతా తమ అంతరా శ్రైిమియొక్కా బావ్యాస్యరూవమేనని భక్తులకు ెలిసినట్టు ఇతరులకు "కెలియడం కష్టం. కృష్ణ (కీస్తు బుర్ధాదులు వూనవలోకళంలో వ్యక్తులుగా అవత రించడం, మనలో గుక్తంగా ఉన్న ఆత టే త్తం అఆ రూపాల్లో బయటికి 'రానట మే, కనుక బావహ్యూలోకంలో అవళారం ఛఇేసే పనులన్నీ అంతర్లోకంలో అంతర్యామి ఇేస్తున్న చేష్టలే. దీనికి అవతారం (పకీక. ఒక అందమైన శిల్పం, అవతారం ఒక మజబోవిభూతి కనుక, నాటి జీథ కాలాల కధిపతిగా.[పభువ్రుగా వ్యనహరిస్తాడు, ఇది అవతార స్వభావం. ఆయన నుండీ వెలువజే (పేమ కరణ, మహ త్తం; గనం, ఛి. ఇలా అనేక దివ్యగుణాలు వాటంతటవి వరదనీరులాగా పొంగిపొర తేవే తప్పు, కృతిమంగా ఉండవు నిండిన సీరు పొరిపోయినట్టుగా అనేక దివ్య శక్తులు వెలుగులు, గుణాలు ఆ (ప్రభువు శరిరంనుండి లోకంలోకి (పసరిస్తాయి. అవ అర లక్షణాలు ఇజేం ఏనినిబశ్చు ఇది అనతారముని గుర్తించగలం, అన్ని విషయాల్లోనూ ఒక దిన్యశ క్రి (పకాళిస్తుంది.

1. బావా తానేమీ మహిమలు (పకటించలేదు. అవి మనకు కన్పిస్తే = పుష్పానికి వాసనలాగొా సహజంగా ఆయననుండి (శసరించిన దివ్య కిర జాబ మ్యూత మే. మేఘునకు శివలింగం తానే సృష్టించి ఇవ్వక? అదెవ్వరో భక్తుని ద్వారా తెప్పించే ఏర్పాటుచేయటంలాంటివి లీలామాత9)ంగా వాటంతటవి జరిగిన విషయాలుతప్ప, బాబా కాహాలని ఏపి పి9దర్శించలేదు ౪

(్రీ లీలాసమాధి థీ అడి ఇతర తా దుర్గభం,. అలాంటివాడు మనకు అభయ[(పదాతగా, థై ర్యంగా, అండగా ఉన్న బంగారుకళొండగా, తల్లీ, తండీ అన్నీ తానే అయి మనకు దగ్గరగా వస్తున్నాడు, ఆయన సన్నిధి మనక సర్యభయనివారణగా ఆనందమయంగా ఉంటుంది “సర్వధర్మాన్‌ పరిత్యజ్య మామేకం శరణం (వజ। అవాం త్యా సర్వపా పేభ్యో మోథతయిష్యామి మాళచః॥[” “సర్వధ ర్మాలనూ వదలి పెట్టి నన్నే అ్మశయించు.నిన్ను పాపాల నుండి నేను విముక్తుని చేస్తాను-.దుఃఖంచవద్దుఅన్నట్టు సర్వజగత్తుకూ ఆయన ఒక ఓదార్చు. మునులూ, అచాద్యలూూ, బుషులూూ, త త్వేబోధకులూం-వీరం అా అంశావతారాలు, వారూ 'దై వ కార్య నిర్యవాణం చేస్తున్నా కృష్ణుని ' వంటి అవతారాలు కాదు, మూటా పలుకూ లేఫండానే మోసన (పకృతిని అవతార సాన్నిధ్యం దివ బ్రపరిణామాన్ని పొందిస్తుందిం ఆక్క.డ అనంత చై తన్యం (పోగుపోసినట్టుంటుంది, అదొక పెద్ద సూదంటురాయి. లోపలా బయటా తనను తాను పర మేశ్వరునిగా- (పక్ఫతిని నియమించేవానిగా - (పకటించుకుంటాడు, వీ మహోళ క్తి (పపంచాన్ని సంపాలిస్తున్న ద్కోఅది తనంత తానై పృథ్వీత _త్వంలోకి దిగినస్తున్నది. అందుకని (పపంచానికిది వుహావరం,. వుకుహోత్తముడు దిన్య మహామాయనుండి-పరా పకృతినుండి.మన భూ వై తన్యంలోకి తన సర్వశ క్తులతో "తానుగా రావటం అవతారం, (శ్‌ోప్ల వైళన్య మహ పభువ్చ తాను క అప్మళ క్తునిగా కృన్ల్యపేయనిగా ఉంటూనే, మహానంద పారవశ్యంలో తాను శీకృష్ణుడె (పవర్థించేవాడట. ! ఈ స్థితి నిత్యంగా ఉంటే అది అవతారం! , అక్కడ మనం పురు హోత్తమ వై తన్య స్వరూపమైన దివ్యసాన్ని ధా ట్టి అనుభవిస్తాము. శే. వొవా జీవితమంతా దీనికదాహరణమే. అందుశే పాడుబడ్డ మసీదు ద్వరకామేశం మైనది,

అళ్కడొక దివ్యమైన (-పేమ- ఆనందం - వదో ఇెప్పరాని సంతోవం కన్పిస్తుంది,

గీతాస్వామి 'త్యానె తన పూర్వజన్మ వృత్తాంతాలను సూచిస్తూ తనంత తాను జని శ్రస్తున్నాననటం ద్వారా, (శ్రీకృమ్ణుడు "తానే సృష్టికర్తగా సృష్టిభ్యర్తగా, అంతటినీ నియమించేవానిగా మాట్లాడు కొన్నాడు, అత్మమాయ వేత తననుతాను సృష్టించుకున్నా ననటం- తాను మానవశరీ5ం చ్వారానే దివ్యకర్మలనూ, మాయనూ అధివసించి "ేస్తున్నానంటున్నా డు.మై నుండ్కిలోనుండి సృష్టినిర్వవాణం చేయట మే కాపండా ఇక్కడ ఒక వ్యక్తిగా ఉండి చేస్తాననటం విచ్శితం. (పత్య తంగా (పళృతిని శాసిస్తూ అవతారకర ఖ్రను నిర్వహించటం, దివ్య సాన్నిధ్యాన్ని లోకాలప (పసాదిస్తూ సృష్టి వాలన చేయటం - ఒక మనిషీగా ఉంటూ ఇంత బృహత్కా- ర్యాలను ఎలా నిర్వహించటం? ఇది మనిమికి శంకను కలిగించే విషయం. ఇందుకే కొన్ని మతాల వారు అవతార సిద్ధాంతాల నంగీకరించ లేదు. కాని భారతీయ "వేదాంత శాస్త్రం మాతం దీన్ని ముణింగా విమర్శించి అవళార రహస్యాలను విశ్షేషించుకోగలిగంది,

అవళారం దైవ మానవ (పకృ్ళతితో కూడుకొని ఉంటుంది

"తాను చేయవలసిన రత్సణ శిక్షణలు దివ్యకర్మలు-అస్నీ మానవ శరీర పరిమితులక్పుక ప్రునడీ చేయనలసీంచే కనుక, మానవత్వం జ్యారంగా దివ్యత్వం శరీరాన్ని ధంస్తున్నది. దీని ద్యారా భగవంతుడు మనకు బోధించేది మృుణ్మయ పురుషుని (మట్టి మనిషిని) హిరణ్మయ. పురుషు నిగా (బంగారుమనిషిగా) పరిణమింపచేయవచ్చునని, నిరూపించటం మూనవశరీరంద్వా రానే దివ్యగుణాలై న (పేమ శక్తి సవ్యితత జ్యోతి స్ఫులను విస్తరంచవచ్చు. దీనికి నూరగ్లసూచన చేయటం కూడా అవతార కార ష్ణ్‌మే,

అవతారం "కేవలం దై వంగానే వ్యవహరి _స్పేమనిమిలో ఈ. పరి ణామౌాన్ని ఊహించలేము, అవుడు అవతారం వ్యర్థం, అవతారం తన శక్తి (పదర్శినకోసం కాదు. దానికోసమే అయిళ్తే నిత్యమూ వైైవం సృష్టి పనిదేస్తూనే ఉంది, అంతమా(తాన లీలలను (సదర్శించ్న డనీ కాదు. (శ్రీస్తు మహిమలను (పదరి శంచినట్టు వింటున్నా6. ఆ (పద ర్శనే అవతార కార స్టం శాదు. ఒక నిద్ధపురుషుడూ వాటిని చేయ' వచు న భగవంతుడు మిట్టిమనిమిని, * బంగారు మనిషిగా మార్చడానికి న స్తున్నాడు తప్పు, మహామల్యూ లీలలూ (పదర్శించడాని! కాదుః ఆయన వి హైం(దజాలికుకు కాదు కడా! దివ్యమాననత్వ (పకీక డానికి ఉదాహరణ, దీనికోసమే అవతారం సుఖదుఃఖాలను. కూడా నటిస్తుంది అని అత్మదర్శనానికి ఎలా. చాఠితీస్తాయో మనకు బోధించడానికి వాటిని నటిస్తాడు, 8 (శ్రీస్తు అనుభవించిన 'వేవన

1. నాభష్తులయిఎట్లో జ్యేష్టాదేవి ఉంకదన్న బాబా వాగ్దానం మహల్యాపతి పట్ల ఏమైనట్టు ? ఆయన మహానావద్యంలోనే జీవిచాతము. వాబా అంద రకూ అంతంత డబ్బు దొశంచేప్తూ మహల్యాపతికివ్వలేము, ఎనవైనొ ఇస్తున్నా వారించాడు. ఎందుకు ? =అతనికి ఆత్మనిధినిచ్చాడు కనుకందొని సాన్నిధ్యంలో మహల్యాపతి తాను దరిదుండనని మరిచినోయేటట్టు చేయ టమే బావా చేనిన అవతారకార్యం* ని, ఉహాననీ వావాలో మట్టి మనిషినీ = బంగారు మనిషినీ వేరుచేసి చూషిం చాడు కదా దాబా, తీ, చాలామంది అనుకుంటారు = బాబా మొహీయుద్దీన్‌ తంబూలీవో కు స్తీలో ఎందుకోడిపోయాడు ? = జవహరాలీ శిష్యుడై ఎందుకు నటించాలి ? అని. దాని కిదే సమాధానం; గుర్పు నీష్య నంబంధాన్ని నిరూపించటానికి 'వెంకూసొ లేదా రోషన్‌ షా లేదా బంజారా దగ్గర బాబా ఎలా శిష్యుడై “సీవించాడో తేలియదు కనక = ఇలా సేవించాలని షిరిడి వారికి చెప్ప టానికి జవహరాలీ చగ్గర ఉన్నాడు, జయాపజయాలు దైవానికుండపవు, జయించినవాడూ, ఓడినవాడూ. ఒకడే నన్న అనుభవం కలిగినవొడే సీద్దప్పురుషుడు, ఆవఠారం కనుక కాబా ఓడిపోవడం నటన, వ.

66 శీలీలాసవనూధి దీనినోసమే. శెండు 1 దివ్యాల్మ మానవశరీరంలో కీ (ఫవహించింది కనుక, మానవత్వం ఎలా జయింపబడాలో దా న్నేవిధంగా ఉల్లంఘీం వాలో అవితారమే బోధించాలి. బుద్ధుడు నిర్వహించిన అవతార కార్యమిదే. కనుక ఆయన అవతారవమయికే రోగాదులతో ఎందుకు మరణించాడు 1 లేదా నీవు వై వానిసై కే శతిలువనుండి దిగిరా అనే "హేతువాది అనకార మూలకారణాన్ని దర్శించలేడు. ఈ దుఃఖావ కారం రాబోయే ఆనందావళారం ముందు (పసరించే ఛాయ. నూన వత్వ పరిమితిని అంగీకరించడంవల్ల నే దాన్ని ఎలా 'భేదించాలో చెప్ప డానికి వీలవుతుంది. చానికి సాధన మేనిటో,అటజెలా సాధ్యమో, ఉదా వారణ పూర్వకంగా చూపించడానికి పరిమిత మానవశరీరం అఎసరం, ఈ (ప్రయోజనం మహిమలను (పకటించడం ద్యారా న వేరదు. ఇపుడొక పెద్ద (పశ్న]ే వమంశే ఈశ్వరుడు మూనసశరీర మనస్సులన్న తొడుగుల్లోకి ఎలా (పవేశిస్తున్నాడు? తొడుగుల నెలా ధః సుత్నాడ్యు అః, ఎందుకంశే అవి అకస్మాత్తుగా వజ్చేవికాదు- అవి (శేమపరిణామం ద్యారా రావాలి, ఆ పరిణామం దివ్యిమూ కావచ్చు; భాతికమూ కావచ్చు. అవతార ఆవిర్భావం అనతలి ఒడ్డునుండి వచ్చే దివ్యజన్మ కనుక్క అదొక "జీవరహస్యం, ఇందుకే గీతలో ఆతా శ్రైనం సృజామి* అన్నాడు, అది ఆత శ్రిదన్మ- కొని దానికి దాసుడుగా భాతిక కే. బావా జన్మ విషయం మనకు తెలియకపోవటానికి కారణం ఆది మానవ బుద్ధి కందే విషయం కాదు కినుక, ఆ దేవరహస్యం విప్పినవా రవ్వరూ లేరు. బాబా సూచించిఉంపేతప్ప - ఇతరుల కెలా తెలుస్తుంది? “ఆత్మానం నృజామి” అని బాబా అనకుండానే భక్తులతో అనిసించుకుంటున్నాడు. (శీ అరవిం దుల మాటల్లో = అవతార జన్మను గురించి “1415 ఇత 8016 296౬1 యకంం1 0 [0 అఆ క షశ6పేఅం€ 181365 200 చి[టుం]68 0767 113 0౪౧౧ 1కి షంళ? 39 ళం షరతు ముపంర రనడే 0% 25940066 ? న 1646

శ్రీలీలా సమా థి 01 జన్మ ఉన్నది. అయికే శేవల ఆళ్యపడార్థానికి "ఈ భౌతిక పరిమిత శరీర మనస్సులు ఎలా వభ్శాయి?-- ఇదొక చిక్కు-(పశ్న

శరీర నిరా శైలం అచేతన (పక ఫ్రలినిర్మాణమై తే, “(పత్యేక అత్మప్రమేయం . లేని స్వాభావిక విమయమైకే (పళ్నీలేదు భగవదన'శారానికి న! మాననసీక శరీరాలను దివ్య(పళృతి నిర్మి సే అవతారం దాన్ని అంగీకరి స్తుంది కాని గీత పునర్జన్మ విషయాన్నే అవతారానికి అన్వయి స్తున్నట్టు ఉన్నది.జీవునకు సంస్థారానుసారంగా జన్మ కలుగుతున్నది. అబే వరీరనిర్ణ యం వీస్తున్నది, అంశే జీవు నితో,వాని సంస్కారంతో పనిలేకుండా 'జేవాం నిర్మితం కావటంలేదు. ఈ సూ(తానుసారంగా (పతి యుగంలోనూ భగవంతుడు అవసరాను గుణంగా దిగిరావటాసికి శరీర్యగహణం చేయటం అనాదిగా వస్తున్న ఆనవాయితీ అని అనుకోనాలా ? అవతారమే తన శరీరాన్ని తానే అన సరానికి తగ్గట్టుగా నిర్మించుకుంటున్న డా ఈ దృన్నీతో వ్‌ కొందరు దశానళారాలను పరిణామవాచానుగుణంగా మలచడంకూడా చేశార- మొదట జంతువు, తదవాత జంతు + మానవరూపం (నరసింహావ తెరం), తరువాత నురుసజ్ఞుమనిమి. రూపం, తరువాత భయంకరరూపమైన పరశు రాముడు దివ్యగుణా కారుడు (శ్రీరాముడు, ఆధ్యాన్మిక (ప్రబుద్ధ మానవుడు బుద్ధుడు, కాలరీత్యా ఇతనికి ముందూ, శాని పుణామంలో చి5రిమెట్టు అయిన (శ్రీకృష్ణుడు సంపూర్ష దివ్యావ "తారం, కృష్వ కార్యం పూర్తిచేయడానికి కల్కి... ఈవిధంగా వ్యాఖ్యా నించడం జుగింది,

నీత అవతార శరీరభారణ నిషయంలో (పత్యతంగా వ్‌మిో వెప్ప లేదు, జీవుడికోసం నిర్మించిన శరీరాన్నే భగనంతుడు వాడు కుంటున్నా డా ? లేక గీత చెన్సిన - “చత్యారో మనవః” - నలుగురు మనువులు నిర్మిస్తున్నారా 1 - ఇలా ఆలోచిస్తూ మనం మకీ యోగ సామాజ్యంలోకి వపోవాలా?ఇది ఆధునికుడికి మరీ విడ్డూరంగా ఉంటుంది,

నమ్మశక శృంకానిదికూడా. అవతారాన్ని అంగీకరిస్తున్నాం కనుక శ (వశ్నప నమాఖభానం వుప్పుకోక తప్పదు

గిరలో ఈ విషయం వెష్పబడళలేదు కాని, గీత చెప్పే విషయ (క్రమంలో దీనికొళ (పత్యేక స్థానంకవబడటమేశా క, (పతి అధ్యాయ విషయంలోనూ అది థ్యనిస్తూనే ఉంటుంది. అసలు గీత చటమే విభూ తిని నడిపించే నాయకుకై న ఆవళారానికి సంబంధించినది. భగవంతుని దివ్యానళారం అంగీకరించిన జన్మకర్మలకు రెండింటికీ రెండు అర్జాలూ' కండు రూపాలూ ఉన్నాయి, బాహ్యూ[(పపంచంమిోద (పసరించే దివ్య శ్గీదాారా దివ్యపరిణామ 'సూ(శాన్ని నిర్మించటం; (పకృతి సభా వాన్ని అరికడుతూ చాని జాలును పళనోన్సు ఖం శానిన్వకుండా ఉన్నతస్థితికి మళ్ళించటం,. అలాేే నకల మానవు జీనాత శల గర్భా లలో దివ్య మైతన్యస్ఫూ ర్రిని కల్పించటం అవతార ఆంతరశర్మ. దీని జార్టారా జీవుడు తనలో ఆత్మతత్త్యావివృరణ "చేసుకుంటాడు. నూత్న శ్రి ఉత్సాహోలను పొంది తనలో భగవ దూపాన్ని చెక్కు-కుంబాడుం అవతారం బావ్యూ శార్యకలాప నిర్వవాణకోనం నస్తుందని సాల దృష్టికి చప్పున అనిపిస్తుంది. కాని శర్మల సంఘటనలకు నాటంతట చాటికేమా స్వస్థితి "తెలియదు. వాటి! అర్థమెపుడు వస్తున్న దంశే, అవి వీ భావాలకూూ శక్తులకూ (పతినిధులో - వాటినిబట్టి,

సమాజంలోనీ బావ్యూ స్లీష్టతకు అస్థ మేమంశే, అది మానవ వైతన్యంలోని శ్లిష్టపరిస్థితికి చిహ్నం. చానిలో ఒక మహత్తరమైన మార్చు, దిన్యపరిణామం రావలసీన అవసరం ఉండడం - దీనికోసం అవతారం అవ జరమాతుంది. కాబట్టి మానన నసనుష్టి ఎేశన్యంలో దివ్య మహావై తన్యస్ఫురణ ఆపిమృృత మాతుంది. అది ఆ కాలాని కనసరం, ఈ మార్చు భౌతికమో బౌద్ధికమో అయితే, అవతారం రానక్కర లేదు, సిద్ధపురుషుల అక్మ వేత్తల (ప్రభావంతో ఆ అవసరం శీరుళుంది, వశే ఆ కార్యాలను నిర్యహించగలరు, (ఫెంచివిష్ణవంవంటి

ఖీ పీలాక వూ థి టీ క్లిష్ట ఘట్టాలు ఇలాంటివే. అవి అధ్యాత్మిక సంఘటనలు , కావు = జీవం భాద్ధిక సాంఘీక రాజకీయ సంబంధాలు కోలని, కనుక మనివీ.ని అధ్యాత్మికళిఖరారోవాణం చేయించడంకోనం వచ్చి న సర్ఫితులుకావు. ఆధ్యాత్మిక చీజంనుండి సాంఘీక క్లిష్ట పరిఫ్టీతులు ఆనన్న మైనపుజే అవతారం నస్తుంది. సాంఘీక ఆస్థిక రాజకీయ మత మానవుడు అధ్యాల్మి కానుభవంలోకీ (వయాణించే నూగ్గం కెలియక అగ్గాడిన రోజున జాతి యావత్తూ ఈ వేదన అనుభవించిన రోజున. అవతారం వస్తుంది

గ్‌ (పకారం అవతార చాహ్య్గ కార నిం ధర్మస్థాపనం అ దున్న శిమణ,లిష్టరత ణ-ఇది యుగయుగాల్లోనూ జరుగుతున్నది. ఇలా ఇవికే అవతార వివమయంలో మహాగ్ధం లోపించిపోతుంది. ఆ భామకు అవతార మవోభావాన్ని వ్య _్రీకరించే శక్షిలేదు. ఒక సంప్రదాయ భామకు అ మహోగ్ధకల్పన శ క్రీఉండదు = ఆ భావ గతానుగతికం కనుక,

ధర్మమంళే నిత్వజీవితసరళిలో ఒకళ్ల సీతిసూతమే కాక్ర్య చాని కొక మత తాక అధ్యాత్మిక అర్థరాళి అని భావించాలి. కనుక అది వీటిలో ఇతరార్థాలను తిరస్కరించి నులే అన్నార్థంలోనై నా వాడనచ్చు - శేవలం నై తి కార్థం లోనో తాత్తి కార్థంలోనో, మతనిమయకమైన అన్ధంలోనో,. నైతికంగా అదొక ధర్మన్యూూతం, మంచి శీలం కలిగి ఉండడం శేవలం బాహ్యా సాంఘీక రాజకీయ సీతిసూ( తంగా (గహీస్తేః అవతార (ప్రయోజనం సాంఘీక న్యాయస్థాపన "కోనయమే ననాలి. కృన్ణుడు కారవ సంబోరం చేయించటం, పాండవులను కాపాడటం, 'రాముదడు రశానణాసురుని సంవారించడం, దీనికోనం భూజేవి విష్ణువుని (పార్థించడం నంటి కథలన్నీ పురాణచ్యటంలోనివి, అవతార (ప్రయోజన మింతే అని ఇెప్పటం దాని స్థాయిని మనం కుదించటం, ఇజే (పయోజనమైతే బుద్ధ (శీ స్తులు. వేసినబేమిటి ? కనుక పురాణ ధోరణిలో (పసం

ఖ్భ శీలీలానమా ఖీ గంచటం అవతార తాత్త్విక పరమార్ధాన్ని కోల్య్పోవటమే, అన తారం వల్ల మానవజాతికి ఒక దివ్యలోక సంజేళం వినిపించాలి, దివ ఛ్రమౌర్ష ద్వారాలు 'ెరభుకోవాలి (గుడ్డివాడికి చూపువచ్చినట్టు, దివ్యలోకం లోకీ మనమూవులు (పసరించగలగా లి, ధర శబ్దాన్ని మతపరంగాఅధ్యాత్మిళ జీవితపరంగా అన్వయి స్తే విషయానికి మనం సన్నిహితులమైనా, అవతారం నిర్వహించే ఒక మహాపా(తను విస్మరించే అవకాశం ఉంది. మానవజీవితంలో దైవం నిర్వహించే సని వదై కే ఉందో, అది నిర్వహించటం అవళారలతున్టం' -(పపంచంలో దిన్య(ష్మూ సంకల్పం చాగ్గిరా మనిషీ. బావ్యాజీవితాన్నీ ౩ అంతర జీవితాన్నీ (పభౌావితం జేయటం. బాహ్యుజీవితంలో మార్చు "తేవటం లోపలి అత్మ్యపయాణంలో అభివృద్దిని సాధించటం, అఆత్మబోధకలుగా అవతారాలు రావచ్చు,కాని ఆ అవతారాలు

భౌతికంగా ముగిశాక కాన్మి అసలు (పారంభించిన కార్యం పుంజుకోదుం వై తిళంగా సాంఘీకంగా మానవజీవితం పరిపుష్టం కావటం అపూడే జరుగుతుంది. బుద్ధ (కీస్తుల విషయంలో జరిగింది యిజే, మరొక పద్ధతిగా ఈశ్వరుడు దిన్యవ్య క్‌గా దివ్యుజీవిత నిర్వావాకునిగా శ్రి మంతమైన _కార్యనిర్వాహపనిగా మానవ జీవిత రంగాలన్నిటినీ ఇాసించీవానిగా 'రామకృష్ణుల్లాగా రావచ్చు. ఆ చిశానికీ జూతికీ నారు అంతర ఛార్మిక జీవనజ్యోతుైళై నిత్యమూ మార్షదర్శకు లౌళతారు., దివ్యపరిణామానికి నిత్య (ేరకులాతారు, వారు చారి తక వ్య కులౌనో, కాదో వమైనా వారు మనజాతి అంతర మన_స్తత్తింై. (పసి స్తున్న (పభఖౌవం మాతం ఛాలా అద్భుతమైనడా. అవతాగం ఉన్నపున్తూ చన్న తరువాతా అ (పభావం వర్ధ్శనాతీతంగా ఉంటుం దనడానికి రామకృష్ణావతారాలపై వచ్చిన కథా కళా సాహిత్యమే న్‌దర శనం,

శీలిలానసమాధి భో

కాబట్టి మనం ధర్మశబ్చోని కెంత వి_స్ఫృ'తార్థమున్నదో అంత అర్ధాన్ని (గహి_స్తే తప్ప, గీత ఇెప్పిన అనతార (ప్రయోజనం అర్థం కాదు, బాహ్యాభ స్టంతర రూపంలో ఉన్న దిన్ధసంకల్పం, (వజ్జ జూతి సామూహీారకో 'తాల్ట్విక నృద్ధినీ, తదనుకూల వాతావరణాన్ని ఎలా కల్పించి జూతినంతటినీ ఆధా ట్రలీశ్రీ మార్గంలో నడీవి స్తుందో అర్థం కాదు, ధర గ్రైమంే సాంఘీక నాస్ట్రయం౦ మనుష్యులమధ్య ఉండదగ్గ సక్స్ఫంబంధాలన్నీ ; మసిమికీ, దై వానిక్సీ (పక ఖతికీ మధ్య ఉన్న నంబంభాలన్నీ అర్హా లే,ఏటన్నిటిసీ నియంతెంచే ఒక దివ్యసూ తం ధర్త్యం. అది “ధృ” అన్న ఛాతువుకుండి పువుతుంది. సర్వాన్ని ధరించేది ధర శ్ర బాహ్య్యేభ్యంతర సమన్వయసూతం, మన కర్మ్శసమూ వోన్ని నియమించే ఒళ రవాస్య సూతం, ఈ దృష్టితో మనిషీ జూత్సీ వర్షమూ - (పతిదాని కొళ (పత్యేశార్థమూ ఉంటుంది. రెండవ అర్థ మేనుంకశ్రు ఆంతర కర్మహా(తం = అంచు మన లోపల ఉన్న దివ్య స్వభొవం. ఇది పెరిగి బయటపడాలి, కనుక లోపలనుండి ఆధ్యాత్మిక కర త్రాగు వృద్ధిపొందించే అంతర కర్మసూ( తం, మూడు _ మననుండి బహిర్గమించే భావాలూ, కర్మలూ ఏీటిని (కమబద్ధం చేసే సూూతం- ఇజే మానవులమధ్య స్నీహసూతం. మనలను, మన జాలితో పాటు సముద్ధరించే సూతం,

ధర్మమంే సామాన్యంగా శాశ్వతమనీ మార్పు లేనిదీ - కనుక సర్వాధారమనీ = ఒక అదర్శమనీ అర్థం. కాసీ అది (గహించే రూపాలు వూార్పుపొంబేవే - పుణామశీలాలే. ఎందుకంళు నునిమీ నిత్యమూ ఆదర్శాలే 'తెంటూ జీవించ లేడు, కానీ వాని వైపే (పయా ణించాలనుపంటాడు, ఆ వాంఛ లోవీంచదు, ఆ సరిణతికోనం సాధన మైనదం'ా ధర్మమే, వీది మనలను పవ్శితత = శాంతి - విముక్తి -, బృవాత్‌ స్థితివై పుకు అనంద - సంకోవం శ క్షి. వీకత - సౌందర్య -_ సళ్య ఉన్నుఖంగా సడివిస్తుందో అడి ధర్మం, శృద్విరుద్ధ విషయ నిరసనా

దాసి. లక్షణమే. తద్విరుద్ధమైన దే _ అధర శ్రే (ూరత, బలహీనత- అపవిత్రత _ దుఃఖం - అజ్ఞానం = ఖంవత్యం = పరిమితి - బద్ధత ం ఇత్యాదులన్నీ ఆధర శై లతణాలేం

ఈ శెంటిమధ్యా నిత్యమూ ఒక కరుశ్నేత యుద్ధం జరుగు తున్నది. దీన్నే 'జేవళతా = రాష్షస యుద్ధంగా చెబుతున్నాం. ఈ సంఘటన _ సందర్భం = అవతార కార్యనిర్వహణను నిర్ధయి స్తుంది, బౌద్ధమతంలో శిష్యుడు మూడు ధర్మాలను తనకు విరుద్ధ ధర్మాలనుండి శరణు కోరుతున్నాడు వ

“బుద్ధం శరణాం గచ్చామి

ధర్మం శరణం గచ్చామి

సంఘం శరణం గచ్చామి

చై)స్తనంలో చర్చి - (క్రీస్తు - శై స్తవ జీవితం (పతి మతం లోనూ అనతార మొక ధక శ్రసూ(తాన్ని అనుుగహస్తుంది.ఆ సూతం ద్వారా మనిషికి సీచ అంధళశార జీవితం నుండి కాంతిమయ ఉన్నత లోకాలకు మెట్లు నిరి శ్రిపబడుతున్నాయి, తన సవాజీవులతో ఒక మధుర స్నేహాన్ని పంపొందించుకంటూ _ బాహ్య జీఏళాన్న్ని సుస్నిగ్ధం చేసుషంటాడం మనిషి. బౌద్ధంలో అష్టాంగమార్షం- 3 ౨త్త వంలో పవ్మిత్య-పేమ. (పతి జీవునిలో వైయక్తిక - సామూహిక తత్త్యాంశ ఉంటుంది కనుక, ఒకమార్షంలో ఉన్నవారంత్రా వకమైం ఒక సంఘంగా. రూపొందటం ఆధ్యాత్మిక స్నేహసూ(తబద్ధమైన విషయం, వైస్త్వవంలోనూ భాగవత -_ భక్త = భగవంతుడన్న (త్రయముంది. భాగవతమంే - వైన్లవ (సేమమార్గం. భక్తుకంశేు. ఎవనిలో ఆ (పేనుసూతం పుస్చీస్తుందో అతడు, భగవంతుజంశు ఎవనికి ఈ (పేమప్పువ్చుం అన్బెంచబకుతుంవో _. ఆ దిన్య(పణయ (పేమి కుడు. అవతారం ఈ మూడో అంశానికి సంబంధించింది. అ ధర్మానికీ

(ణీ లీలాసమాథి ౪6 స౦ఫానికీ "కేందబిందువై న ఆత్మ - వారికి ధర్మ్యపదానం ఇీస్తూ మాళర్గానికి మళ్ళిస్తూ ధ్యే యోన్ముఖులను వేసేవాడు, గీత ఈ విషయం వాలా ఉదాత్తంగా సంకీర్షంగా విస్శృ 'ఆార్థంలో (పతిపాదిస్తున్నది.. ఇకగాడ (పతిసాదితమైన వీకత్యం. తనలో విశ్య్వాన్నీ; విశ్వంలో తననూ మాచుకొని సమత ననుభవించే "వేదాంత సత్యెం.గీత చెప్పిన ధర్మమంశే సర్వమానవ సంబంధాలనూ దివ్యపర మార్థదశకు పరివ_ర్టింపచేయటం, ఏ సాంఘీక - నైతిక -_ మతి దళలు మానవ సంఘాన్ని అంతటినీ కలివి ముడీ వేస్తున్న వో,అందు లోనే భగవంతు నన్వేషించే భక్తుడూ నివనీస్తున్నాడు కనుక, అతనికి (బాహ్మీస్థితిని ఎరగిస్తూ, అతిని నున్నతస్థితికి తీసుకొనిపోతుంది ఆ ధర్మం. ఆ సూతం సకత్వ - సమతా - ము క్రి ఫలా పేక రాహిత్యం భగవ త్చ్రేరిత కర్మ - ఆత్మజ్ఞాన - (ప్రతిపాదక స్యూతం, భగవ (చేమ (పదాయశ మైనది గీత్‌ దై వాన్ని (ను - పూజలద్యారా పాందాలన్న మాటతో - భగవత్సేమ, భగవదన్వేషణ- ఈరొటి నంబంధం - పరన్చర పోషమకత్వం “నంఘంి _ లేదా దివష్ట(టేమికుల కూటమి = లోని రవాన్యం - పవరిస్తున్నది. కాని ఇక్కడ సంఘ మంశే సర్వమానవజాతి అనే ఇెప్పాలి, (పతి మనిషీ తన శక్తి కొలదీ _- ఆ దివ్య థరో శ్రనగ్యఖుగా (పయాణిస్తున్నాడుం సర్వజగళత్తూ దానివైవుకే వుకోగమిస్తున్నది. “నామా ర్దాన్నే సర్వులూ అనుస రిస్తొరన్న గీతాబామవ్యనిమాట కిదే అర్థం. భగవదన్వేషకుకు అంది రివో తానూ వకీభవిస్తూ వారి సుఖదమఃఖాలతో చెదాశ్మష్టర పొందుతూ వారితోనే జీవిస్తూ, జీవన్ము క్తువై కూడా వాతి (బతుకే (బతుకుతూ _ లోళసం్యగవాం చేస్తూ వారని భగవంతుని వైపుకే నడిపిస్తూ జీవిస్తాడు, ఇక్క-డ భగవంతుడు కృమ్ణునన్న నాచు రూస వ్యక్తిగా జన్మించినా ఈ ఒక్కం మానవరూాపాన్నీ, నామాన్మ్మీ (10)

(పత్యేశించక, సర్వావతారాలకూ అదిమూలమైన పురుషోత్తమ త_త్వ (పకీకగా సర్వజేవతా మూర్తిగా - సర్వులే అర్చించబడుతున్న అయాచేవతల సమాహామైన _ దిశ్యమూ_ర్షిగానే మాట్లాడు తున్నాడు. కృష్ణు డిక్కడ ఇెప్పిన మార్గం సర్వమాసవులూ ముక్తి పొందటానికి వీలైనది. అన్ని మార్షాలనూ తనలో లీనం చేసుకోదగిన 'నూర్గమిది. అన్ని అవతారాలన్తూ వారి బోధనలనూ, అన్ని ధర్మా లనూ తనలోకి అనువ_ర్తించుకొని, విశ్వజనీన సిద్ధాంతాన్ని మార్షంగా అన్ముగహి స్తున్నాదు,

గత (ప్రకారం లోకంలో శెండు యుద్ధాలున్నాయి - ఆంతరం, వాహిరం. అంతర్విరోధులు - శాంత్త అజ్ఞునం, అవాంకారం - ఏటిని జయించే అంతర్యుద్ధం. సంఘంలో ధర్మాధర్మ నంజీలాలుగా ఉన్న వారిమధ్య జరిగే యుద్ధం = ఛాహిరం. మొదటిది విజయానికే అంశర్య్యామి -. మనిపీలో ఉన్న దివ్యత్వ మే బలం, బయటి యుద్ధంలో రాతసులు అహంకార మూ ర్హులు, వీరికి వరోధులు చేనతలు* కౌరవ పాండవులన్న (పతీఠలు ఆ రెండుక క్తులను సూచించే వే, ఈ బాహిర యుద్ధంలోనూ ధర్మపవాననికి అండగా భగవంతుడుంటాడు = అసుర శక్తులను మట్టుపెట్టటానికీ, దేవతలకు విజయాన్నిన్వటానికీ. అలాగే అంతర్యుద్ధంలోనూ జీవుని వైవంగా పరిణమింపచేసీ వూార్షంలో అడ్డు పడిన అంతర్విరోధులను వాతమార్చటం ద్యారా వ్యక్తిని ముక్సుని చేస్తు న్నాడు, అక్క-డ సామూహిక సముద్ధరణ కాగా,బక్క-డ వ్యక్తీ సముద్ధరణం శండూ అవతార కార్య్యాలే,

ఈ అఆంతరసలాన్ని పొంజేవారు భక్తులు = ఎరుక కలవారు మూతమే, వారే దివ్య జన్మ = శర్మలను గుర్తించి తరిస్తారు వారే ఆ అవళారాన్ని అశయించి తన శ్రయంగా జీవిస్తారు = ₹మన్మయా = మా ముపాశితః” = తమ అంత ఇశీన్య వముంతో భగవన్మయం కావించుకొని = ఇయననే భాహో్టభంత ఢాల్లో

శర అనిత దణీవిత ప౦ధినుండి దిన ్రభొన సొన్నీ ధ్యమూ, సారూప్యమూః పొందుతారు (మడ్య్భావం). మనిషిలో అంతకీ నంగా ఉన్న దివస్థ 'శ్వ్యాన్ని బహిర్గతం చేయటానికే అవతారం వచ్చ్చేది-దివ్యకర్మ ఇలా ఫలరహితంగా = విశ్ణ్ణ జనీనంగా = లోక సం(గవ+ర్థం, నిస్స్యార్థంగా (టసేనమమయంగా ఉంటాయో చూపటానికి, అవతారం దివ్యవస్థి క్రీ కనుక మనిపీలోని పషరివితాహం కారాన్ని (బద్దలుచేస్తూ _న్యక్తి నై తన్యాన్ని విశ్వవై తన్యంగా విసృతం వేస్తుంది, మృత్యువునుండి అమృత త్వానికి పరిణమింపచేస్తుంది, ఇదంతా పరోశ్షంగా, సహజంగా, ఆయన సొన్ని ధ్యమా[ తాన జరిగే ఒక మహాలీల, ఆయన ఓక మహో (ేమశక్తిగా వస్తున్నాడు. కనుక సర్య మానవజాతినీ ఆశర్షించ్చి వారి కాాశయమిచ్చి, వారిలోని మౌానవసామాన్య చారుణ్యాలై న _ 1] రోరిక, కామం, కోపం, భయం లాంటివాటిని నిర్మూలిస్తూ =వారి అవిశాంతినీ, దుఃఖాలనూ తొలచివేసీీ వారని ఆనంద _ (పశాంగ దిన్యభావనలో జీవించేవారినిగా చేయటం ఒక్క. అవళారానిశకే సాధ్యం

“జన్మ కర్మచ మే దివ్యం ఏనం యో వేత్తి త్త్వతః

త్యక్వా బేవాం పునర్జన్మ నైతి మామేతి సోఒర్టున 1”

రస జన్మా,క ర్మా- కెండూ దివ్య మే. ఇలా అని ఎవడు 'కెలును కుంటాడో వాడు మరణించి నన్నే పొందుతాడు, వానిక్‌ పునర్జన శ్ర 'తేదుుో

ఆయన వ నామరూపాలు ధరించి వస్తాడో ? - ఇది చాలా అవసర (హో వీ రూపంలో వచ్చిన్తామానవులంతా కుల మత వివక్ష "లేకుండా ఆయన సనుగరించి ముక్కులాతారు, ఆయనను మన మెలా (ేమిస్తామో భజిస్తామో భగవంతుడ్లూ మనల్నలాగే అనుసరిస్తాడు, క. పూజ్య(శ్రీ నరనింహ స్వామిజీ (వాసీన వావా భక్తుల కథలు. దీని కుడా

హరణలు,

దిన కర్మిష్టి : అవతార కర్మలను గీత వివరిస్తుంది. నై తికసూ(తాల కందని 'శాలిక అధ్యాల్మిక సూ(తాలదృష్ట్యా వాటిని నిర్దారణ చేస్తుంది" అన'ళారకర్మలు తర్క_సూ (ఆాలకం'బేవి కావు- అఆత్మదృష్టికి మా(తమే గోచరిస్తాయి. సాంఘీక నైతిక బాద్ధిక కూ(తాల కందదు కాబశ్టే ఛగవంతేడన్నాడ-ఎోవీది కర్మో, వీది అకర్మ్కో బుషులకూ "తెలియదు. పీకు కర్మ విధానాన్ని వ్యాఖ్యానిస్తాను. చానితో సీబ్చ పాప ముక్తుడ నాళతావ్టశర్శ, దుష్కర్మ -పీని పరిజ్ఞానం పీకు అవసరం. అలాగీ అకర శై అన్నా అెలియాలి. కర్మ గతులు గహానములు కనుక వివరిసాను- విను "అనటం కర్మల విషయం లోకానికి తెలియదని ఇెప్పటమే.ఎందు కంజపే అది నీతికీ బుద్ధికీ సంబంధించనిది కనుక 'జేశ కాలానుగుణంగా (పవ్నర్తించటమూకాదు. జీవితమూ, కర్మలూ మిథ్యలు కావు. అకర్న శీవితభ్యేయం కాదని తెలియడానికి కర్మ చైవస్వరూప మేనని అతీత సత్యదర ఛనంతో "కెలుసుకోవాలి, జ్ఞానమూ, ము్తీ అకర శ్ర గారె "కాక్క కర్మ ద్వారానే అని (శ్రీకృష్ణుని అనుశాసనం, అయితే గహనమైన కర శ్రగతి నుండి ముక్తుడు కావాలంళ1ు ఎలా ? అంపే, “యు క్యః కృత్సల్న కర్మకృత్‌ ” = యోగమగ్న మెన అత్మ(పరణకో చేసే (పతికర్మా వాంఛనీయ మే, కనుక అకర్మ ముక్తినూర్షం శాదు, అంతర్‌ దృష్టి కలవానికి అకర్మ నిత్యమూ కే గ అదంతా (పకృత్యధీనం. దాసికీ (ేరణశ క్రి (పకృతి. భాతిక అకర్మ నాకాంక్షించే మనస్సు, కర్మ (రకం తానే కప్ప, (పకృతి శాదు అనుకుంటుంది. భాలిక కర శ్రనొ కాగలించుకొని ఇచేము కి అనుకోవడంక౦ంయొ. అత శ$(పతారణ అన్యం లేదు. శిలలాగా పడి ఉండటం ముక్తి కాదు. (పకృతి నిత్యమూ కర్మను చేస్తూనే ఉన్నది. గక్షగ్ర లో అశర్మనూ, అకర జ్ర కర నూ చవరావేవా'జే బుద్ధిమంతుడు. మశుష్యుల్లో అతజే కర్మకుళలుడు” _ అన్నమాటకు అర్థ మేమంశేు

శ్రీ లీలానమాధి (్లో కర్మల్లో పుత్కటిబంటిగా మునిగినపుడు అత్మ వాటినుండీ . ముక్త సూతున్నది. అది క_రృకాదు. ఫలాఫలాల కది బద్ధం శాదు.ఆలత్మమగ్ను జైనవానికి (పకృతిబంధంకేదు.. వాడికీ కర్మలేపనం లేదు. కనుక కర్మలు త్యజించదగ్గవి కాదు. ఇందుచేత అత్మలో _ “మేల్యాన్న వాడు కర్మలంకే భయపడడు. వాని కర్మాచరణ (పకృతి చేరణకు లోనై నది కాదు, అది ఆత తైేరితం. ఇశాంతాత్మలో జీవిస్తూ పర మేళ్యకు నితో సమత్వం ఫొందినవాని కర శై దిన్యం తప్ప, భాలికం కాదు. అది మన కర్మ్మపమాణాల కంజేది కాదు. చానిదగ్గర చున కొలతలు పనికి రావు.కర్శః స్నీ అతనివి తప్ప నావి శావు- ఈ వివేకంతో (పవర్షించి నపుడు కర్మలు దద్ధమ్యుల్తె పోతున్న వి. అతని మనస్సు పరిశుద్ధమూ, శౌంతమూ, నిశ్ళ్చలనమూ. కనుక అహంకారాన్ని త్యజించి విజేకంతో “కర్యలస్ని అఆయసనవే.వాటికి నేను సాధనం మాత మేఅన్న జ్ఞానంతో వైయస్టిటంిదిన చ్‌ కార్మికుని (పథమ లవణం, రెండవలతణం కాంత. "లేక నడం, అవాంశార'క్షి "లేనివాడికి కో ఇ-లుండవుం బాహ్యంగా చూస్తే అత్రక్షూ మనలాగాజే కర శ్రంపటుడన్నట్టు ఉంటుంది కాని, కాదుంసర్యకర [గూ కామ సంకల్పాలను వర్థి చి బలా పేక్ష "శేకుండా చేయ్యటం అతని లతణం, అప్పు డా కర్మకు "తాను కర్త కొడం కర్త ఈశ్వరుడే, ఫలాఫలాలు నావి కావు, ఆయనజే నన్న జ్ఞానదర్శనం కల మహాత్మునికి కానుసంకల్పాలు లేవు. అతడు కర్మలు చేస్తున్నట్టు కన్సించినా,అక్క-డ క_ర్షృత్యం పరమేశ్వరుని శ కిది. శ క్షీ్యపకృతిదే కనుక, కర్మలన్నీ వ్య కివి కావు, ఇది. [శ్రీ అరవింద మహాయోగదర్శనంలో అవళౌర తత్వ దర్శనం-కనీసం ఈ (గంథకర్త పరిమితబుద్ధి అన్న పొతలో పడ్డ అవ శా రామృత బిందువు, చాబా జీవితమంతా దీని కదాహరణ[ పాయామేనని వేళ్‌ (వాయనక్క-ర లేదు, అవతారం కామసంకల్పం "లేని దిన్యకర్య్మలు

జేస్తుండి అన్న అంకం కింద ఇస్పబడ్డ విషయానికి బాబా జీనిల నుంకా సాత్య యే, అలు బాబా జీవిళచే.మున్న దికనుక, ఆయన చరిత (వాయడానికి! ఆయన గృహస్థ శాదు. నన్నా (నీకాదు- చౌ చార్యుగైన 1కిఠాధికతీకాదు. ఇందులో వీ ఒక్కటీ శానిఐొడీ!ీ జీవిత వేముంటుంది ? యూగసాధకులంై కే ఒక జీవితముంటాంది* (శ్రీ అగలిందఃకు ౮ ఒకీయ కీవిళం కొంత ఉంది కనక చానిని గరం కొంత మనకు "తెలుసు, ఆయన ోగసాధనను గూర్చి మనేమొ "తెలియదు. అందుకే ఆయన జీవితచర్శితను (నాస్తానన్న శిమలల వారు = “నీకేం కెలుసు నన్ను గురంచి, (వాయడానిక అని అనవలసివచ్చింది. ఒక మజోకనవిశే కాన్యజీవితం తప్ప, భాతిక జీవితం లేనపుడు, ఒక మహాయోగి శేముంటుంది ? దవైనా ఉనాష! అది మనకు అెలియదు. ఈ దృష్వ్యా బాబాకు ఛాతికజీవిత ఎమో "లేదు, చరితా వమిలేదు. వీది సచ్చరి[తగా మనకు లభించిందో అదంతా అరవిందులు. ఇెక్పిన అనతారస్యరూప ప్యాఖ్యానమే. అవ 'శారమం శే ఇలా ఉంటుందనటానికి సామ్య మే.ఆయసన జన్మ దివష్ట మే! కర శై దివ్భమే- అ ₹ంటివేతా మనమెలా ఉద్దరించబడింది వప్పిన కథ ఆయన సచ్చర్మిత ఆయన సన్నిధి మాహోత్మ్యంజీత మనమెలా పుసీ తుల మైనామో "వెప్పీన కథ అది. అఆయనచుబ్జూ మూగిన్ల మనలోని ఆయన అంతస్స్యరూపం, బావ్యామూ ర్తి (పథావంతో ఎలా ఎవ ెవరికీ గోచరించిందో, ఆ అనుభవ కథ బాబా కథ.

1. వావాగథై మీద నానావలీ కూర్చోవాలనుకుని వాచాను దిగమన్నాాడు - బాబా దిగొడు -'నానావలీ కొంచెంసేపు కూర్చుని తాను దిగి బాబాను కూర్చోమన్నాడు. బావా మళ్ళీ కూర్చున్నాడు..దిని కర్థ మేమిటి ? బాబాకు పీరంలేదు, దాని కధిసతీకాడు. దానిమీద తనకు మమకారంలేదు. స్వామ్యం లేదు, చావా ఫీరం జీవి హృదయం. అందుకే బావాకు వారనుడెవ్వడూ భీడుం అంతా ఆయనకు వారసుఖే*

(శ్రీలీలాసమాధి ఇర్రీ

• బాబా నశరీరంగా ఉన్నప్పటికంశు ఇన్వాళ బాబా నిర్వ హిస్తున్న అవతార కార్యం రోజురోజుకకూ ఎలా ఉద్ధృతంగా ఒక మహాతుఫానులాగా. ఒక మహోాడావాగ్నిలాగా (శపంచాన్నంళ సరి'వేష్పిస్తున్నదో మనం స్పష్టంగా చూస్తున్నాం, (పవచనం లేక*పలుకు 'లేక్క (గంథధరచన ేక- మానంగా ఎంత ఇెప్పాడు బాబా దమీణా మరూర్తిలాగా ! ఎంత చేశాడు బాబా కృష్ణుని లాగా = (శీ స్తులాగా!!

మి.ఏడీలో పదహారవహమీట (పత్యతమై, తరువాత మూజేళ్ళు ఎక్క_జెక్కడో తగి తగ మరలా చాంద్‌'పాటిల్‌ పెండ్లి వారితో మీరిడీ ఎేరి, అక వై యేళ్ళపాటు కదలకుండా మనీదు చ్యారకలో నిలారత్న పీఠంమోాద కూర్చొని ఏవి చేశాడో మనకు తెలిసింది సహ్య సాంకం లేదు. నృష్టిరూపంగా వ్యకృమైన ద్రైవ శకి వక పాదమేనట! మూడు పాదాలు గుహలోనే ఉండిపోయాయి అన్నట్టు, బాబాను గురించి మనకు తెలిసింది వక పాదమే.

1. పూవ్య(శీ నరసింహస్వామికీ అన్నారు ; “1986 ప్రాంతంలో. షిరిడీలో బాబా భక్తులు 10 ముంది కూడా అేరు.19€0 నాటికి బావా భక్తి కొర్పిచుచి లాగా (ప్రపంచమంతటా చుట్టముట్టింది "అని, _ ఆనాలుగు సంవత్సరాల్లో అంత వ్యాపించింది. ఇవ్వాళ వావా భక్తుడు కానివాశు మనకు కన్పించకు, సర్వత బన్సుల్లో, రై ళృలోం హోటళ్ళలోళ బజార్లలో - విచ్చగాళ్ళు దగ్గర వతివాని జీబులో బాబా మూర్తులు కోటానకోట్టు గా గ

ఈశావాస్య ౦

సచ్చరి(త కలివ అధాయంలో శారా సర్కారు అన్న అద్భుత కథ ఉంది.

బాబా తన బాల్యంలో జీవనోపాధికోసం బీడ్‌ గాం ళ్ళి బట్టల జరీషనివేసి నలకు 600 రూపాయలు సంపాదించీనాడటం అయన పనికి సంతసించి యజమాని దుస్తులిచ్చి మన్నించాశడట, అవి బాబా దాచుకున్నాడట ఉపయోగించకుండా-

(1) ఇంతవరకు వెప్పి బాబా అన్నాడట- “మనిపి. ఇచ్చింది పోతుంది, చై వమిచి*ంది పోదు” _ కనుక ఆ యజమాని అలా తప్పు, ధనిక డెవడోకాదు. బీడ్‌గాం కథ _- తమాపాగా ఎవెప్పీంది తప్ప; యథార్థంగా జరిగింది కాదు. బాబా చిన్నతనంలో ఉంజఆకు వెంకూసా దగ్గర ఉన్నాడు లేడా సాయిశరణానందకు ఇెప్పినట్టు షిరిడిలో. వేస చెట్టు కీందనో ఎ మనీదు[కింద ఉన్న సొరంగం (గుహ లోనో- లేడా గురుస్థానర్మకింద ఉన్న గుహూలోనో ఉన్నాడు. ఆ రోజుల్లో 600 రూపాయలు ఇచ్చి జరీపని చేయించేటంత పరి్యశచులు "లేవు అంత జీతం అ చిన్నపనికివ్వటం కలలోని మూట,

(వై ఆ యజహాని చైవం అని (కిందిమాటలే చెబుతున్నాయి కదా! *నాయజమాస్‌ తీసుకో తీసుకో అంటున్నాడు - (పతివాడూ వచ్చి “శ్రే.సై అంటున్నాడు, నేనేం వబుతున్నానో ఎవడూ (గ్రహించటం లేదు,”

(ఓ నా సర్కా-రు ఖజానా నిండుగా ఉంది. అంచులదడా కా పొర్లి పోతున్నది..*తవ్వి ఈ సంపదను బండ్లమావ. తీకుుకొనిపాండి రా” ఇంటుశ్నాను, తడికి తద్ధ కొడుష ఈ సంపదకంకటికీ వారసుకం.

(శీ లీలానమాధి ప్రి

(ఉనా ఫకీరు ఇాతుర్యం, నాద్చైనం లీలలు నా సర్కారు అభ్గికుచి ఎంత గొప్పవో వర్ణించలేను,

(ఈ నా సంగతేమిటి ? కకిరం మట్టిలో కలుస్తుంది. ఊపిరి గాలిలో కలుస్తుంది. ఇలాంటి అవకాశం మళ్ళీరాదు, 'ేనెక్కాడీకో వోతాను,

(6 ఈ మాయ నన్ను జాధిస్తున్నది. అయినా నావారున్నారు పదా ఇక్కుడ- వా౭కోన మే నా ఆతురత అందోళన (నను వెళ్ళి పోతే వారి గళేంకాను $ ఎవ జేమి చేసుకుంకేు వా డా ఫలాన్ని పొందుతాడు, నా మాటలు స్మరించినవారు మాతమే అమూల్య మైన ఆనందాన్ని పొందగలరు,

ఈ మాటలు బేనికదిగా విడివిడిగా ఉన్నా,అన్నీ కలివీ మనం చదువుకోవటానికి వీలుగానే ఉన్నాయి. బాబా పూర్వరూపం కబీరని కదా! ఇందు కే మహాభక్తుడు సచ్చరిిత (వథమాభ్యాయం లోనే అసందర్భంగా కబీరు వృత్తాంతం తెచ్చి అతుకప పెట్టి బాబా వూర్వావ తరాన్ని స్మరించాడు,

కబీరు సాలెవాడు - లేడా. నేతనేసీవాడని చరిత, ఈ నేత నేయటం, అలాగే కుంభర్‌ - కుమ్మరిపని చేయటం (పకీకాన్థాలుం నిజంగానే జరిగాయి కాబోలు! అందుకే బాబాకూడా జరీపనిచేయడం (పస్తావించాడు. అంతేకాక బాబా వాలాచోట్ల వస్తాాల విషయం (రస్తావించాడు, ఒక నాస్తికడు బాబా దర్శనం వేసినవుకు బాబా వ్ర్రం కప్పాడట, అంకటితో అశనికి దై వధ్యాస తప్ప మేమా "లేకుండాపోయిందట. చేవు - అన్న భక్తున్మి “నా జరీ పడ్డపీలిక 'లెందుకు దొంగిలిస్తావు! అని నానాతిట్లూ తిట్టి “నీకు జ సెల్లా ఇద్దామను కంటున్నాను, స్షివేమా. పీలికలు దొంగిలిస్తున్నానవా ! ఇంత పెద్ద వావవ్వై కూడా బుద్ధిలేదా ' అన్నాడట, ఇక్యండ సెల్గా అంకే

(11)

్రి ్రీలీలాసమాథి (పత్యత్షజ్ఞానానుభవం - లేదా ఆత్మానందం. పీలికలంళు. పరోత్ష జ్ఞానం, దానివల్ల ఆత్మానంవం కలగదు - వినికిడి 'తెలివితప్ప* గురువు అన్ముగహించిన జ్ఞానం వేరు జరీసెల్లా అని స్పష్ట్రమేకడా 1 ((శీకృష్ల కథలో నస్తాపహరణం దీనికి వ్యతి రేకంం అక్కడ వనశ్ర్రం గావ్యూ - లౌకిక . ఆవరణ, అంబరం - వ(శ్ర్రం. ఆవరణ -_ "జేళ కాలాల్లో వ్యక్తి బద్జుడు కానటం,. అపహరణ అంశఆు దిగంబరత్వం = శరీరాది కోసాలీ ఆవరణలు, అవన్నీ తొలిచివే స్తే తప్ప అ అత్మ సగ్నంగా (నకాళించదు- ముంజిగడ్డి ఉదాహరణలు ఇదివరకే (పస్తావితమైనవి కదా!) లోకంలో సెల్లా అలంకారం, అందునా జకిఅంచు పూలు ఉంశేు ఇెప్పక్క- గ్లేదు. ఈ అలంకారం బావ్యూం. బాబా ఇచ్చే జరీసెల్లా ఆత్మానందం - జ్జునం. అది కప్పుకొన్న వాడికి శీతాతప భేదం కాని, అనుభవం కాని లేదు. ఆ అదై ఏ ఇౌనందాన్ని బాబా వ్ర రూపంలో ఇచ్చాడు; ఇస్తాడు, ఇందుకే పాఖాజే కథలో శ్యామాకు సట్టుబట్ట దానం వేయిందాడు బాబా, ఈ వ(్ర్రం బృహత్‌ వైతన్య్యాన్ని చూచించే (పశీక,

అధునిక శాత్ర్ర కారునికి కల్గిన దివ్యానుభవాన్ని. ఇలా వర్ణి స్తున్నాడంవ “నేను (పశాంతానంద స్థితిలో ఉన్నాను. ఇంతలో వాఠాత్తుగా నాచుబ్బూ ఒక అగ్ని కాంతిమయ మైన మేఘం అనరించింది* నాకనివించింది = వీవో నగరం తగలబడిపోతున్న దని - కాని ఆ కాంతి మండలమంతా నా వృాదయంలోనిబేనని 'ెలిసీంది. అదొక మజా నంద స్థితి, దానితోనే ఒక దిన్య(పజ్ఞ (పకాళించింది. అదిలా ఉంటుం దని చెప్పడం అసాధ్యం. ఒక్కతణం మెదడంతా (బవ్మాజ్యోతిస్సు తటిత్తులాగా! వెరనింది. పహృదయకోళంమిద ఆ ఆనందవిందు వొకటి చింది పడింది. అది తర్వాతకూడా స్వన్గానుభవస్మృతిలాగా మిగిలిపోయింది (| 14, 50001; “00810 (౦౫౩౮1019106582 0 కే శేనోపనిషళ్తులోని మాట ఇది,

శ వో క్యాల్లో అకని నొక కాంతిబలయం - 'శేజస్వంతమైన మేభుంలాగా = ఆవరించటమన్న అనుభవ మే, జరీసెల్లా కప్పటం = (శోవర్దావ్‌ 6 వై శ్వేమాష్టరుమోద బాబా వన్హ్రం కప్పగా నే లోకాన భవనం పోయినట్టు చతువ్చతున్నా ౦ంకనుక వ(స్రైం చై తన్యానుభవమేే బాబా భావలో,

ఉజానగణుకు ఈశావాన్య తాత్చర్యం కాకాసాహెబు దీశ్చితుని పనిపిల్ల విళ్లేపార్టి లో బోధపరిచిన అంశంలో = ఆ వనివిల్ల _చింకి బట్టల్లో ఉండికూడా అందమైన ఎజ్జచీరను గురించి పాటపాడితే చాసగణుకు ఉపనిమత్తాత్స్చర్యం ఇలా అని "ఇెలినీంది :

“న్సఖదుఃఖాలన్న వి కేవల సత్యాలు కావు - అవి మన మునో వైఖరిమోిద ఆధారపడి ఉం'జే సత్యాలు, భగవంతుడిచ్చినదానితో తృవ్నీపడాలి. అతజే సర్వదిశలా వ్యాపించి ఉన్నాడు, కనుక, మనకు శావలనీంది ఇస్తాడు, ఆ పనివీల్ల చేదరకం _ ఆమె చినిగిన గుడ్డలు ఎ (ొత్తచీర ((పధాన్‌ ఇచ్చింది)-ఇచ్చినవాడు (దాతుం పుచ్చుకొన్న వల్ల - దాసగణు - చానం - ఇవన్నీ మహవోచై తన్యంలోని భిన్నాం శాల, కనుక ఉన్నదానితో సంతుష్టిపడాలి - భగవదాజ్ఞతో నే మనకు సర్యమఃూ లభిస్తుందో. _ ఇవన్నీ దాసగణుప బోధపడ్డట్టు “హీమాద్చంతు మాట.

ఇక్కడ పిల్ల ఉసనివమద్దురువు, (నానా చందోర్క-రుకు గీతా శ్లోకాన్ని అదై్యైత పరిభావలో బోధించాడు బాబా, పాటంకరుకు మార్మిక భామలో (గుజ్జివు 9 లజ్రైలకథ) బోధించాడు) విల్లకనుక, నీదీ - నాదీ వంటి ద్వంద్య్వ్యభావాలు ెనియని - మనో రాహిత్య స్థితికి సంశేతం, చానగణుకూడా ఆ దళకు పోశే' తప్ప,ఉపనిషజ్యామ తెలియ దస్‌ బాబా సంశీతం, (శ్రీ అరవిరిదు అన్నారు! “ఉపనివత్తులు తర్మ_ (గంథాలు కావు అనుభవైక చేద్యాలై న. యోగళాస్త్రోలని,) ఎల్ల

చీర = సృష్టి, విష్ణుని కాంచనాంబరం, (శ్రీజేవి ఎజ్జినిబీర- సృష్టి _ స్ధితి

కీ శ్రీలీలాననూ ఫి కధకీళాలు, (రంగు ం (పతీశార్థంలో వాడబడుతుంది. శీ అరవిందులు శమ వర్గం ఊడారంగనీ, అమ్మ రంగు బంగాకువర్ష మనీ - తమ లేఖల్లో "పేర్కొన్నారు. (పలివస్తువూ ఒక దివ్య కాంతివలయంతో కూడుకొని ఉంటుంది, అది మామూలుకంటికి తో వేదికాదు, ఆ పిల్ల పాడీన పాటలోని చీరఅంచులు జకీపనివేసిఉన్నాయనీ, దానిమోద జకీ కట్టువని చాలా అందంగా ఉందనీ అర్థమట. బాబా చీడ్డాం కథలో కాను ఇజే పని జేశానని 'ెప్పాడు కనుక, ఈ చీర (వన్ర్రం) అర్థ మేమిటి? అందమైన (పపంచమే ఆ చీర ఆ చీర నేయటమే (పజాపతి (బవ్మాగా తన పని, ఇది సృష్టి = స్థితి- శార్యం. జీవుల కాతా శ్రైనందం ఇచ్చేవాడూ తానే కనుక, ఆ సృష్టిరూపవస్తాన్ని తివ్పికవ్పితేః ఆళ్మాలోక నం జరుగుతుంది. అదేవస్తాొన్ని (శిప్పికవ్పి కే లోకబుద్ధి వస్తు న్నది,

'నేఠపని వేయటమం'శే = దారాలపోగులన్ని పడుగూ = -పేకా కలిపి విడిపోకుండా దట్టంగా వ(్ర్రంనేయ టం, ఇది సృష్టికర్త పని, మరి జీవ్రునిలో ఉన్న గురువుపని మరొకటుంది - 'జేనికదిగా కన్పించే జీవి కానుభవాలన్నీ విడిపోయిన వశ్ర్రువు పోగుదారాలు,.. జీవుడు వా్థ్రమావాదళలో లోకస_త్తను వస్తుమయంగా వరాస్తాజే తప్ప సీవూ = నేనూ. చీకటీ - విన్నెలా? చలీ - వేడీ, (స్త్రీ - పురు వుడూ = ఇలా ద్వంద్వాత్మకంగా మూాస్తాజే తప్ప- అన్ని జారపుపోగు లనూ శలిపి ఏకంగా "నేప వశ్ర్రం తయారుచేసుకొని అందంగా ధరించ "లేడు. కనుక గురువు దగ్గరుండి నేతపని నేర్పి స్తే జీవుడు జరిసెల్లా నేసు కొని ధరిస్తాడు,

ఈశానాస్యంలోని మంతం -

“సత్యం మయొక్క_- ముఖం మిక్కీ-లి కాంతిగల బంగారుమూతచే కప్పబడి ఉంది. ఓయి పూపుడా (సూర్యుడా) |! సత్య ధర్మ దృష్టి కోనం నీవు దానిని చొలగించు, ఓయి వూషుడా! వశర్షి! సూర్యుడా!

(శీ లీలాళమూా థి క్రిక్‌ సృష్షికంా తంటడై న [పజూపతీ! సీ కిరణాలను వీకం చేయి, సీ కేజీ స్పును న్‌ఠం చేయి. నీ దివగ3ెన రూపాన్ని దర్శిసున్నాను, కన్పించే వురువుజెనరో నేనూ వాడినే” _

దిని వ్యాఖ్యానంలో (శీ అరవిందులు (ాస్తాకు 1

“ఇక్కడ కిరణాలంకు ఆలోచనలు - భావాలు, అవి (బవ్మా పజాగ్గంనుండి వచ్చినవే కాని, అవి మనస్సులో (పతిబించించి అనేకంగా చీలివోతున్నా యి. వ్యకమాగ్గాంన్లో వంకరటింకరగా అనేకంగా చీలి పోయి, అవే మూతగా సత్యాన్ని కప్పుతున్నవి. కనుక 'సూర్వ్యుని (పాడ్టి న్యన్నాడు బుషీ - ఆ కిరణాలను [కమబరం వీసీ సత్యోన్ము “ఖాలుగా చేయమని. ఇెదరిపోయిన కిరణా. లొకటికావడమే మై తనభ్ట్‌ దర శనం - విశ్నంలో అన్నిటినీ ఆత్మగా దర్శించటం” =

భాగవతంలో ఇెదరపోయిన గోవ్రలను (శిరణాలను) మళ్ళింబే నాడు (కీకృన్లుడు. గోపాలకుడంకు సూర్యుడనే అర్ధం (గోవు కరణం). గోవంశే కబ్దమని కూడా.గురు వన్న మాటను యథాతథంగా అర్ధం జీను కోవాలన్న తపన ఉన్నవాడే శిష్యుడు - డాన్ని వించి అర్థం ేను కొనేవాడు కాదు (ఈ విషయే చందోర్క-రుకు గీతా శ్లోక విమ యంలో బాబా ఇప్పీంది. కనుక ఈ ఇదరిపోయిన కిరణాలు బాటా భావమలో పీలికలు. కిరణాలను వకంచేయటం "వీరే సెబ్హాను నేయటం, ఇది కబీరు మార్శ్మికభావ. ఉపనివత్తుల్లోని మార్మిక భామ కిరణం వాబా భావు జకిపోగు - పీలిక

ఇంకా బాబా ఇెప్పిన చీడొగాం కథలో శివ అంశం సర్కా-రు ఖజానా-అజేమిటి? = అత్మానందం-దై వం-ము క్షి -వ్‌'పేరు "పెట్టినా సే,

ఈశ చివరి మంతం:

కర్ట్‌ | అగ్ని చేవా! నృష్టించబడ్డ అన్నిటినీ "తెలిసినవాడివి

నీవే. మమ్ముల్ని అనందనూగ్గాల్లో _ నడివించు, సాపాకర్ష అలనుండి

గిగ్గి (శీ విలానసభమూథి ఆ థి మమ్మల్ని రప్పించు. సీకు సంపూర్ణ విన్నముడనైై (పార్థిస్తున్నాను అన్న మం(శంలో 'అనందంి అన్న అర్థంలో 'రాయి-శబ్దం నాడబడింది. దివ శ్ట్‌సంపద = నీధి అని వా ట్రక్‌ లేలనాారుం ఈ ఉపనివత్తు 11 ఈ జగ త్తంళా ఈశ్వరునికి ఇల్లు (ఈశా వాస్యమిదం సర్వం) ఏ. "కేన త్య కేన భుంజీథా - (అతనికి పెట్టపండా తినవద్దు) క్‌ మాగ్యథః కస్యస్విద్ధనం అ 'త్యాగబుద్ధితో అనుభవించు ఇతరుల ధనాన్ని అ-పేశ్చించకుం ఈ మంథతంతో (పారంభమాతుంది. ఇక్కడా ధనం చెప్పబడింది. ఇది లౌకికనంపద. చివరి మం(తంలో- దివ్య సంపద (భగనంతుడిచ్చేది పోదని బాబా,మనిమీ.ఇచ్చింది నిలవదు. ఈ ధనం మొదటి మం(తంలో దె కాచ్రాక్టు నాళ్ళ యజనూని ఇచ్చింది సెల్లా, చివరి మంతంలోని దివ్య రత్నం - సంపదు. కనుక బాబా సర్కారు ఖజానా అంజే ఇది, అది మనమే తీసుకో వాలి. గర్వనుజ్ఞతో. అగ్ని మూర్షదర్శకుడు మాత్రమే? దారి చూపేవాడు మామే, నడీజేది మనమే. ఆ సంపద పొంజేదీ మనమే.కనుక నే బాబా “అంతా కవు శ్రంట్టున్నారు- నామాట "లెవరూ సరిగా ఏిన్పించుకోవటం లేదు” _ అన్నాడు, అంకు బాబా ఇప్పే మాట ఒక్ష అర్థంలో ఉండగా మినివీ. మరొక అర్థం ఆహిస్తున్నాడు, బహుశా (పతి గురువూ ఇంటే; (పతి శిష్యుడూ ఇంతే కాబోలు |! 4) ఊపిరి గాలిలో కలవటం -_ శరీరం మట్టిలో కలవటం ఈశలో ఈ. మం(తమున్నది క “ళరీరం భస్మంగా పరిణమిస్తుంది. అందులోని వైతన్యం అమృగం, వాయువు (జీవ పాణం) అమ్మతమైన విశ్వ పాణంలో కలుస్తుంది, “ఓమ్‌! ఓ మనసా వీది చేశానో చాన్ని స్మరించుల

(శీలీలాసమాథీ ప్రీ?

ఈ మంత ముచ్చరిస్తు న్నది మహర్షి, తన శరీరం సర్వ విశ్వంలోనూ _ పంచభూ'శాల్లోనూ లీనంచెేసి, తర్వాత అగ్నిని (క్థిస్తు న్నాడు-*అగ్న్వీ సనా ళ్లంలో నడిపించు-ఇత్యాదిగా, ఇక్కడ అగ్ని మార్గదర్శకుడై _ తంగడి కనుక - సకల జీవరాసులనూ కన్న వాడు కనుక - మహర్షిని - పైకి తీసుకొనిపోతున్నాడు,. బాబా ఇక్కడ వేరుగా _ వైవం వేరుగా వెబుతున్నాడు _ నాతండి = అని, అలా వెళ్ళిపోతే ఇక్కడ తనవారు వం శావాలఠి 1 అని బాధ “నావుట్టి సమాధానం ఇబుతుంది.మాట్లాడుతుంది. నా ఎముకలు నిన్ను రశ్సిస్తాయి” అన్నచోట బాబా వైవమై మాట్లాడుతున్నాడు. ఇవి "శెండూ వేర్వేరు ఫ్టాయిల్లో చెబుతున్న మాటలు,

ఈశ మొదటి మం(తంలోోఅం తా వై వానిజే కనుక అన్నమూ 'తాన్వే అన్నాదుడు = అన్నం తినేవాడూ తానే _ కనుక ఆతనిని వదలి భుజించవద్దు” అన్న మాశే బాబా పేమాద్చంతుతో శనగల కథ చ్యారా “ఎవరూ (పక్క-న లేకపోతే నీలో నేను లేనా? నా కర్పించి తింటున్నానా $* _- అన్నాడు. నన్ను వదలి లినటం కృతఘ్నత అని గీతలో (శీకృష్ణుడు కూడా అన్నాడు, *ఎవ డలా తనను వదలి - బైవాని కర్చించకుండా-తింటున్నా డో వాడు వ్యర్థజీవి - పోప కర్ముడు (అభఘాయువు” అని. బాబా కొంద రళ్పించింది “(సేమతో తిన్నాడని కచా వెప్పబడింది. (శ్రీమతి తార్కా-డ్‌ మొదలై సవాథు) ! వారు భకితో అర్చించినవారు కనుక (-పేమతో తినటం,

ఈళావాస్యమంశే భామ్య కారు లనే శాళ్టాలు ఇవప్పారు (శ్రీ-అరవిందులు మూవర్థాలున్నాయన్నారు క్షే కప్పుకోదగీనది = అచ్భాద్యం "మొదట అర్థాన్ని అందరూ ల వ(శ్ర్రమువ లే ధరింపదగినది. (హించారు, £ి నివాన ఆాగస్థం,.

విశ్వ పాలపకై న ఈశ్వరునకు వ్ర్రం లాగా ధరించదగినది కేక నివసింపదగిన గృవాం- ఈయర్ధ మే ఈ ఉపనిషత్తు క న్వయిస్తుందని (శీ అరవిందులంటారు. (శంకరులు జేరే అర్థం (గహించారు. కాని అది ఇక్క-డ సమన్వయించదని వారే అన్నారు) బాబా కూడా (శీ ఆరవిందుల అర్థాన్నే (గహించాడని స్పష్టం. బాబా ఇందులో వ్‌ అర్థాన్ని (గహించినట్టు + ప్రై విమయాలనుబట్టిచూ_స్పే జగత్తు ఈశ్వరునకు వాస్యము-అంశే వసనంగా - వ(స్ర్రైంగా జగత్తును ధరిస్తున్నాడన్న అర్థమే బాబా (హించినట్టు _ మనకు వెప్పినట్టా స్పష్టమే, (ప్రపంచం - పంచభూతాత్మకమైన (పకృతి _ తనకు వన్ర్రం శనక్క, బాబా వస్త్రదానం చేయించటం, నేతపని వేసీ వాడగా చెప్పుకోవటం - తటస్థించి ఉండాలి.

జగన్ని ర్మాణం 'నేతపనిగా 'చెప్పటనమూా ఉంది, జగన్నిర్యాత మైన దైవం ఊర్ష నాభిగా ముండకం పర్శి స్తుంది. సాలీడు తననుండి వచ్చిన జిగురుదారంతోనే పట మల్లుతున్నట్టు, చైవం కూడా తన నుండి వచ్చిన పంచభూ తాలతో-నే జగత్తన్న వస్తా)న్ని చేస్తున్నాడు.

“*యథోర్ష్మ నాఖిః నృజతే ఎ గ్య లేచ యథా(ముండకోపని వత్తు) సాలీడు సృష్టించి - తగి తానే (గహించినట్టు.

పపంచం ఒక సాలీడు పటం లాగా ఉందట (ముండకం- కడం)

( ( కై) సూర్యకాంతికి స _ప్రవ్మ ఇం(దధనుస్స్పులాగా మెరుస్తూ = వురలా అంతరిస్తూ. బాబా కచీరన్నా నేతపనిజే సేవాడన్నా ఈ అర్థంలో నే,

వాణి అంచే సరస్వతి. ఆ శబ్దం జేణ్‌ = అన్న ఛాతుజ్బనుండి వుడుతుంది. వేణ్‌ - అంజు అల్లటం = నేయటం, ఆవిడ వేసీ నేర _ శబ్దాలను అల్ల టం-శబ్దాలతో భామను అల్లటం - భావాలను అల్లటం. వీటినుండి జీవితం వీర్చడుతున్నది. కనుక నేయటం అన్న అర్షంలో

ఠి

ఇాలావోట్ల ఇలా వరాడవచ్చుు, శబ్దమే వపు పోగు,

(శీలిలాసమా థి ర్త ఇదంతా బాబా ఈశ _ కర్థం చెప్పటం. ఇందుకే జానగణుకు ఈవ్ల తాత్పర్యాన్ని బాదా బోధించాడు, తాను "నేతపని వేశీవాడ్సు, . బాబా తన గురువు రోవన్‌షూ అని చెప్పినట్టు స్వామి శరణా నందు లన్నారు. ఆ మాట తనలో గాయ్యతి నుపానించమని మ. వీంచినట్టు చెప్పుళొన్నా డు.గాయ(తి సూర వ్రమండలంలోని నే క్రి అంక నృష్టివి పడుగు -వేక్రగా నిర్మించే మవశశ క్రిం సూర్యకిరణాలను పోగులుగా దారాలుగా చేని విశ్వమనే వస్త్రం తయారుచేసుకొని - ఎజ్జుగా _ బంగారువర్థంగా (ఎకువు. - సంధ్యాకాలం $ బంగారు _ మధ్యాహ్న కాంత్సి - చ్యితచ్వ్యితంగా ని శ్రిచుకొని తనకోనం _ తానే ధరిస్తున్నదిం 'వేదవాబ్మయంలో ఎ గీతలో చైవం సూ్యతాత్మగా “ఒక సూడ్యండు సమ_స్తజీవ్రలకు తా నొక్కొక్క-జై తోచు పో లిక జ్‌ జీవ్టదు, 44446464 " (భాగవతం) భగవ్యతృతివింబం సూర్యునికంయె. అన్యమైన 'జేదీ కన్పించ దంటాడు చాంటే నముహాకవి. ఇందుళీ ఈళలో సూర్యుజే (సాక్టితు డౌతున్నాడు. అతడు" విశ్వసౌధానికి కప్పుమోద (చేలాజే వజ మయమైన సాలీడు. తన కిరణాలతో జీవ్రలను నేస్తూ - ధరిస్తూ = ఆడిస్తూ ఉన్నాడు. ఆ కిరణాలే సూ(కాలు = దారాలు. సూ(శాత్మ సూవ్యదు. విశ్శ్యమత సాహిత్యమంతా శ సూత _త్వంతో అల్లుకొని పోయిన చరి(తకలబే+. (12

ర్ట (శీలీలాసమాథి బైబిల్లో (జాన్‌ *11- ఉత ఇ) - 32) భగవంతుడంటాడు - తనాదగ్గర కెవడూ రా లేడుం తంగడి తప్ప అని, శ్లేటో అంటాడు : “మనం అటబొమ్మల్లాగా ఒక బంగాతుదా రాన్ని పట్టుకొని ఉన్నాం, ఆడించేవాడి ననుసరించి కదలాలి” ఇస్లాం మతంలో కూడా “ఆయన నాకు దారం కొస ఇచ్చి పట్టువోనున్నాడు. నన్ను లాగమన్న్నాడు, తొనూ లాగుతాననాన్నడుం కాని తెగేదాకా లాగవద్దన్నాడు” (పామిష్‌ - త్యబిజ్స్‌- “నీ చారం చివర వీవు పట్టుకొని ఉండు-ఆ మొవటి చివర ఆయన పట్టుకుంటా కు” లు (వాఫిజ్‌, శతపథ (బావ్మాణం, మై తేయ్యుపనిమత్తోల్లో నూ ఇదేసూ(తం కన్పిస్తుంది, () అత్మస్యూతంతో సర సజీవులనూ సూర్యుడు బంధిస్తు న్నాడు = (శతపథంం) (2) ఛ్యానించే యోగి సూ(ఆాధారంగా మైకిపోయే సాలీని వంటివాడని మై(తేయ్యుపనిమత్తు, చువాంగ్‌ =. భూ అన్న చీనా మహాయోగి అన్నాడు; “మన జీవితం చారానికి కట్టబడి (వేలాడుతున్నది. 'జేనికి కట్ట బడింటో అబే చైవం, అెగిందంకు నునం లేమన్నమౌా కు”ం ఈ సూ(తాత్మ కనుసంధించిన (శ్రీడలేనట - (తాడుమోద వొమ్మారాట - బొమ్మలాట - నేత _ వస్తాాలమిాన వండీ బంగారు నగిమీపని అ అద్దక 0 = గాలంతో చేపలను పట్టడం = అక్షమోల _ జప మౌాల = శంఠహారం మొదలై నవి, ఈ మవహాసం పదాయాన్నే గ్‌ళాకారుడు ముకివేస్తూ అన్నాడు; కిన్సక్లల జీన్న లన్న మణులను హోరంగా ఖంధిస్తున్న సూరఇాన్ని నన్నే!

ట్రీలీలా కమా శ భి బాకా 'ఇెక్పిన మాటలన్నీ లకీ నూశాళ్మ కథ,

“విచ్చుకలకు జారం కట్టి లాగినట్టు నావాశ్రిని. నేను షిరిడీకీ ఆకర్షి సాను,

ఈ కథలు హీమాద్చంతు వెచ్చనే ఇప్పాడు,

*నా జంకోల్పం లేనిజే ఎవడూ జ్యార కామాయిని దర్శించ లేడునో శ్ర సంకల్పం ల (క్రతువు అ 'సూత్ముమనస్సులోని స్యురణ = కదలికా అక్కడికీ జీవ్రడు ముడీపసడట మే సూ తబంధనం,

“తో న్మరొ - మనసా జేసింది స్మరించు.

ర కతుం కుర్వీత” - సంకల్పించు. సంకల్పమే చైవం, న )ఖలిం స్మరణమే వైవం,కనుక ఈ స్మి వైవాస్నీ, జీవునీ కలివి కడుతున్న దారం. భాబా సంకల్పమే చారం, అతజే సాలీడు. సూర్యుడు - సృన్దిక ర్త, (భుని ఆరని "కేబోవాండలం, అందలి ఉఊధి - భస్మాంతం శరీరం _- అన్న ఈళలోని భన్మం = వీది సృష్టి ' కాద్యంకాల్లో ఉందో అది.)

కబీరు. నేతపనివాడు, క-బీరు.అంకే కఎఎవర+ "వేదంలో-శబ్దంతో వెప్పరానట్టి దైవాన్ని “ఈః-ఎవరఖో అన్న శబ్దంతో సూచించారు, శీశోపనిమత్తులోని “కళి- ఈవైైవ నామమే. “కస్కైబేనాయ వావిపా మహే” వ 'దేవ్చనికోసం వావిస్పు హోమం వేసేది? లేదా క అన్న వైవంకోసం పవోమం చేస్తాను అని, ఈ “క్షి "'జీనతలు జేదం లోని ఆత్మస్వరూపుడై న పర్యబవ్మామే, బీరజపీర _- అంకు “కేజేనతి అని అర్థం, బాబా లొను కచీరునంకు ఈ అర్థంలో నేం సూర్యుడే సూశ్రాత శ్ర సర్వ జీవులనూ తనకు ముడి పెట్టుపంటున్నా డు" అత్రజీ (పొథమిపడైన కటవువాడు. జకీనేతగాడు (బాబా అన్నదిజేే. అందమైన వేతగాడు. అతడే ఈ విశ్వాన్ని జీవాత్మసూ(తంతో బంధిస్తున్నాడు, . శతపథంలో (1/1-= 1110 శ [1 73-10

స్ట్‌ (శీ భీలాసమా థి నూవ్యజే వీశ్వబంధకుడుగా దిశలజ్యారా జాన్ని బంధిస్తున్నావనీ 6 లోకాలను సూ(తంతో తనకు కట్టివేసుకుంటున్నాడసీ - అ సూతం జీరు రుంరూమగరుత్తనీ (3౫6 0౧ [6 కంట ఇెప్పబడింది. బు గ్వేదంలోనూ సూర్యుజే వీతనాచేతనముల కాత్మగా -ఇొప్పబడ్డాడు. ఈశలో పూవని (పార్థనలో సోవామన్ని = అతజే బీనన్న ఆత శ్రక్షునం - సూర్యదానంగా చెప్పబడటంలోని రవాస్యం, జే అ శేజ్ఞ సంయోగం, ఈ [కియ - కర్మ - "ేవల క్గున విష యమే కాక్కకామసంబంధం కూజా. ద్‌ తనదని తెలుసుకోవటం - వొంకక655, సూర్యుని ద్వారా ఆత్మజ్ఞానం పొందటం - అతని కిరణాల జ్యారానే, అవి “జీతం” నుండీ బయ ల్వెడలినట్టివి, కనుక శ (కతు వులో బుత్విక్క- (పజాపతి కనుక _ యజనానురాలిని - జనన (శ్రీయ చూస్తున్నాడు.*]0088 446 వ౭యింలోక ఇ 0 9ఠయనండకంరో. (ంటా85 01 9066091 ౨. 228). జగచ్చతువు కనుక "నేేశమూ నేత కిరణమూా-రవి రళ్ములూం ఒళ ళీ. (రవై తత బహుస్య్యాం = అంశు ఇజేఎ

• ఈశావాస్యం = జగచ్చమువైన సూర్యుడు తన రళ్ములన్న దారాలతో ేసీన వశ్ర్రంతో జగత్తునంతా కప్పినాడు. ఆ కాంతిలో వెలిగిన సిశ్వమే అతనికి వసనం, చార్చా ఈ దృష్టితోనే వ్రు దానాదులను* ఇ జ్ఞానలస్లిక్తె ఉభ "జీళించి ఉండి ఉండాలి. థి చేనికదిగా విడిపోయిన ఆలోచనలన్న దారాలను ఏకంబేని నేతనేసిన ఏకా[గ మైన మనస్సు వస్త్రం. వస్తారినికి న్మేతమన్నమాట ఉంది. ఈనేేతం సూర్వుడు, స్వర్గద్వారం పసిడిదారి. దానిచూపే నృష్టి (తక్‌ ఐకత - అది చూచెను. అనేకం నృష్టి = కావాలని చూచిన న్యేకం),

ఖజానానిండుగొఉం౦ండటం6 మాగృథః కస్యస్విద్ధనం _ ఎవరి ధనాన్నీ కోరకు , లేదా

కోరటానికి ఈ ధనం ఎనరినని 1 మొదటి అర్థం తాకికం-నై తిళం-లోక సీ౭ికి సంబంధించింది. శెండో అర్థం ఆా_్త్రికం, ఈ ధనం ఎవరిది 1 వీధనవుది ? ఆధ్యాత్మిక ధనం - లేదా లౌకిక ధనానికి మూలమైన చ్లైవాన్యుగవాం = ఎవరికి చెందినది ?

బాబా దర్శనాని శెవరో జమిోందారిణి బంగారుబించె నిండా ధనాన్ని” పోసీ పంవీన ట్లాక కథ ఇెప్పబడింది. అది "కెచ్చిననాడితో బాబా తన గుండెను చూవి, వదిరా బంగారమన్నాడట = బాబా దగ్గరున్న బంగారం వవిటి మనిషికి మట్లిశరీరం = బంగారు శరిరం ఉన్నాయి. అలా హిరణ్మ్యయవుకుమ [పస్తావనన కూడా ఉంది. మట్టికునివి లౌకికుడు. సాధనచేత్క జై వానో(గవాంచేత అంతఃవురువుడు = హిరణ్మయ "వుకువుడు _ అగ్ని 'బేవ్టడు = బంగారు మనివీ. - మనలోనే జన్మిస్తాడు. ఇజే "ండవజన్మ (ద్విబన్ముడు = "రెండు జన్మలు కలవాడు - ద్వితీయ జన్మ పొందినవాడ్సు, "

కస్ట ్యా సూర్యుడా! సీ కిరణాలను ముడివేయి= కల్యాణమయ రూప్తాన్ని చూస్తాను, ఆ రూపమే నేనుఅతజే నేనూఇదొక మంతం- ఈశా వాన్యంలో దీన్ని చువాంకడా 1! ఆ కల్యాణరూపం - సుర్య “మండలంలోనిది. బంగారు రూపం తానేనని మృణ శ్రయ జేహరినుండి బయటకు వచ్చిన హిరణ్మయ వురుషుడు = అల్మపదార్థం. అది పంచ 'శోిళాల్లోపలంగు ప్తంగా ఉన్నమూర్తి (ఈమూూలర్తినే బాబా తన శివ్యు రైన ఉపాసనీ బాబాకు స్వప్నంలో మాపాొచట). ఆ కోశాలను ఉల్లి పాయ పొరల్లాగాం ఉఊడదీ_స్లే చివరికి బయటపజేది-దాన్ని గూర్చి అనేకచోట్ల చెప్పబడింది. ఈశ చివరిమం(తంలో అధ్యాత్మిక సంపద (పస్తావింపబడింది. గంగాఘీరు, అనందనాథుడు = బాబొను మొదటి

రి (శీ లీలానచో ఖి సొరిగా. భూచినవుడు పారన్నమాట బాబాను “రత్నరి అని. ఈ రల్నకే రాయే అంకే - ఈశ చివరి మంతం. “అగ్నీ సుపధా రాయే *ఓ అన్నీ! దిన్వనిధికోసం జారి కరాపించు.క స్వస్నత్‌ ధనం. అన్న మం(తంతో (పారంభమై దీనితో అంతమాతున్న ది "ఈశ ఉపనిమత్తు, ఈ ధనం - అత్మరళ్నం తప్ప, భాతికం శకాదుం వై మంతంలో అగ్నిని దారికోనం (పార్టి స్తన్నా జే తప్ప, మహర్షి - ధనాన్ని ఇవ్యమనలేదుం అలాగే భాబా గురువై దారి చూవించి నిధి దగ్గరకు తీసుకొనిపోయి, - “ఇదినో సీ ఆత్మధనం - సీజే - సీశే కీను కోవాలి” అంటున్నాడు. అంచు *గేనూ - సీవూ ఒకళే' = (తర మసీ”); “సోవామన్మి”-(అదీ నేనూ ఒక య్రేంకనుక నేనూ అదీ ఒక కే నన్న జ్ఞానంచేరే అత్మబోధ "లేదా వప్రైవదర్శనం, కనుక నీవే తీసు కోవాలి, తాను నూర్షదర్శకుడు. ఇబే గురుకార్యం, తానిజ్చే భాతిక ధనం. చానరూపంలో ఇచ్చేది. వై నాను. గహరూపమైనది. మాగ్గాన్ని చూపించేది. శివకారుణగ్గమంకు ఆత్మబోఛా(పా_ప్రి శీది ఉచితమార్షమో = అది భూపేది. ఈ మూటనల్న బావా బాధ్యత భక్తునిమోద్ర "పెడుతున్నాడు. ఇతర తా గురువ్చమిద "పెట్టాడు కదా ఈ రండు మాటలూ విరుద్ధాలుగా ఉన్నాయి కజాా అని పీంచవచ్చు.

చైవం తనకంకె వేరని చెప్పే వై్యైతం, ఒకటని చెప్పే అదై్యతం = లెండు మా'ర్జాలున్నాయి. సైమాట అదై్యత విషయం వ్వైత విమయ మైతే ఆయనిస్తాడని ఇప్పాలి, ఇక్క-డ నాది బాధ్యత శాదు కనుక, నేనెలార్రైనా ఉండవచ్చు. సీతి - న్యాయం ధర్మం వమి అక్క-న్లేదు - ఈ విధమైన లోళజీవితం పార పోతుంది. జ్ఞాన్సజ్ఞ కనీ జే ర్రీస్తకోగోఅని చెప్పాడు. లేదా వైన ఇెవ్పీనట్టు తత్త్వం అర్వైతం. తత్ష్వమనీ = కనుక, మరి గురువు "దీనికి మార్షం చూపించటంకోనం, మౌొర్గమూ (ఉపాయమూ), లత్యమూ లానే. కాని. మూనవ

(శ్మీలీ లా సక్టిమా ధి ర (పయత్నమూ ఉంది. డాన్ని సిద్ధింపవేసే టై వాను్కుగహం “జిర్రు' గురువు, అల్లా మాలిక్‌ - అన్నపుడు బాబా గురువు, తానే అల్లా కనుక అలాంటి మాటలు అన్నాడు,

5=6 అంతాల్లో బాబా "తాను శరర దృష్ట్యా వబుతున్నాడు,

ఈళలో *వాయువు వ్య క్రిలోని ((గాణశక్తి ౩ వరూసమైన అనిలుడు”, ఆనాయువు' ఈ అనిలంలో కలుస్తున్నది, “శరీరం భస్మంగా పరిణమిస్తున్నది, కనుక చేనింది స్మరించు. ఓ మనసా ఇేసినదానిని న్మరించు”

ఈ మం(తాన్గాన్నే బాబా ఇబుతున్నాడు. ఇలా తాను కూడా _- అవతార మూ _ర్తి కూడా = శరీరాన్ని త్యజించబోతున్నాడు, తర్వాత మార్గం చరాపే దిక్క-లేక మనిమి తన గడ్డి తాను తింటున్నాడు,

అయితే బాబా మరొకచోట అన్నాడు ఏ “నా ఎముకలు _ నా సమాధ్ధి = నొ సామం _ సీక్రు భదతనిస్తాయి” అని, ఇదెలా కుదురుతుంది అంట్కే భక్తులు వైనాన్నికూడా నామరూప వ్య _క్త్‌గా చూస్తారు కనుక. (దాసగణు పండరి పోదామనుకుంళు బాబా అన్నాడు; “ఎందుకు?సీ ఎదుటనున్న రూపమే విఠలుడు-పూజించుకో!” అంే గణులాంటి అత్యంత సన్నిహిత భ క్తడన్నాడట _ “*నీవెప్పుడూ ఇంకే వది పడనివ్వవు.. నీవిలా అంటావని నాకు తెలియదా!” అని, అంచపే ఆ రూపం దైవం కాదని 'తాత్సర్యం. మరొకభక్తుడు మంకడ్‌ -ని . మచ్చీం డ్రగడానికి పొమ్మన్నాడు బాబా, ఎందుకంళు అతనిదృన్టిలో దాబా అంశే $ 1/2 అడుగుల శరీరమే గనుక _ ఇలాంటి నాళ్యాలు అనాటి ఈనాటి భక్తుల దృష్టిలో శ్చాాళ్రా శరీ రాన్ని చూచిన మూఫుల అన్టాన్ని ఇబుతున్నాయి.) పైగా ఎముకలు రశ్మిస్తాయన్నాడు- అంసే భాతికశకీరాని కాధ్ధారమైన దివష్థశరీరం = భావనుయ రూసనుని

అర్థం. మన, కీనాడు కన్పించే రూపం బాబా తేజోరూపం తప్ప అట్టి శరీరం కాదు. ఎముకలు అన్న మాటకు బాలా అన్థాలునాన్నయి. (1) బు"ణ్య్వేదంలో _ “ఈ సృష్టికాధారమైన అస్థిపంజరం ఎక్కడున్నది దాన్ని చూచినవాడెవ్వడు ? వొడి నడుగుతున్నాను _ ఈ సృష్టికి మూలమేది $” = ఇదొక మంతం, ఇకాడ అస్థిపంజర మంటే సృష్టికి మూలమైన భావం. "లేదా మూస విగబోదులకు మూస ఆధారం కదా! అలాగే భాతికపదార్థ నృష్టీకి మూలం పర మేశ్వరుని సంకల్పం (చక్కని కల్చన - అందమైన సృష్టి. “త్రదై క్షత బముస్య్యాం (పజాయాయ ఇతి” (ఛాందోగ్యం ఏ 6-2-19)-వకాకిగా ఉన్న తాను అనేక నువుదామనుకున్నాడట (పజాపతి, వకం అనేకం శావటమే సృష్టి, దానికి కారణం సంకల్బం, సంకల్ప మే భావం-ఆలో చన, దాన్నే భావ సృష్టి అంటారు. మన మేపని చేయాలనుకున్నా? ముందు మనస్సులో సంకల్పించి దాన్ని ఎలా జేస్తే బాగుంటుందో - ఎలా చేయాలో-బానోగులేమిటో - ఇదంతా మాచి ఈ ఆలోచనను నార వ్రరూపంలో "పడతాం. అలాగే సృష్టిలో సంక ల్పసృష్టి "లేదా భావ సృష్టి బశటి, పదార్థసృష్టి శెండు, ఎముకలు అంజకే భావసృష్టి. పర మేళ్వర కారుణ్యం 'కేజోరూపం. సనూధి అంకే లోకాని కాధారంగా అధిష్టానంగా ఉన్న దైవంతో ఆ పుణ్యంతో సమత్వాన్ని పొందటం, సనుమైన ఆధికలనాడు. బాబా తన వ్యక్తిగత శరీరాన్ని మహః 'కేజస్సు - అల్లాలో. కలిపి - ఇద్దరూ వకమైపోయిన స్థితి - సమాధి = దానికి మనంచూజీ మీరిడీ సమాధి గుర్తు కనుక ఆ సమాధిలోన్సి ఎముకలు ఇెజే ఎముకలు కావు, సృష్టిని నిత్యమూ కాపాడే దైవ రూపాలు, అంతేకాక పూరీ జగన్నాథంలో జగన్నాథ రూపం నదిలో కొట్టుకొనివచ్చిన ఎముకలతో (కక్టైలతో) తయారై సదన్న కథ ఉన్నదికదా! అక్క-డకూడా ఇజే అర్థం చెప్పుకోవాలి, శరీరం నిలవ టానికి అధారంగా అస్థిపంజర మున్న స్టా; (ప్రపంచం నిలబడాలం శే,

((లిలాసమా ధి ర్‌ ఆధారంగా చెదరని (స్థాణుడు = శివ్టడు), ఒక అధారం ఉండాలి, అజే అత్మ లేదా బాబా అేదా అల్లా. దాన్ని చబుతున్నాడు.భాబాం (శ్రీసు. ర్క్తం (దొతరసంగా, మాంసం రొశ్చైగా చెప్పిన విమయంకూడో' దీనికి సంబంధించించే. ,

ఈ జావాస్యంలో “'మొదటిమూట *ఈ సర్వ (చపంచమూ 'వైవ స్వరూపం.” చివరి మం్మతం “అత జెక్క డున్నాడో- (పపంచం పార "వేసుకొని పాతిపెట్టుళొని మరిచిపోయిన నిధిలాగా! ఆ,చోటుకు దారి భూపించు 1” మధ్యమం(తంలో “అదిత్యునిలోపల ఉన్న పురుషు జెవడో వాజే నేను”-ఇలా వెప్పబడిన ఈశ్వరుడే బాబా పై మాటల్లో ఇొప్పీన ఎముకలు - సమాధి. ఇందుకే సచ్చరి(తలో "కత అభ్యాయం చివర బాబా అన్నట్టు మహాభక్తుడు హేమాద్చంతు (వాళౌడు, '

“క మాట జా్యగత్తగా పఏినండి ; మోరెక్క-డున్న్యా, వీంబేనీనా నాకు తెలు స్తుంది, మూ అందరి వ్యాదయాలలో ఉన్నది ననే, ఈ (ప్రపంచాన్ని చలింపజేస్తూ అంతటా చరాచరజీవకోటిని ఆవరించి, ఉన్నాను దీన్ని నడిపే సూ(తధారిని నేనే, నేనే జగన్మాతను, (శిగుణ ముల సామరస్యాన్ని నేనే, ఇంద్రియాలను నడిపేనాడనూ నేనే, సృష్టి వీ లయ కారకుడనూ నేనే.” దోమనుండి (బ్రహ్మాషర ఫ్టంతమైన ఈ సృష్టి అంతా నాకు శరిరం నన్ను స్మరించినవారు సుఖంగా ఉంటారు. స్మరించనివారినీ మాయ బాధిస్తుంది."

ఈ మూటలు కేవలం ఈశావాస్య ఉపసిను త్సారారశరు

*క్కఛ్రావాన్య మిదం సర్వం యత్కిఃంచ జగత్యాం జగత్‌

ఈ విశ్వగతి - బొని సాాశ్రయించిన (పలివ్య క్రీ కదభకో ఈశ్వరునకు సరీర మే

ళయ్సుస్తు సర్వాణి భూతాని ఆత్మ న్యేవానుహో నతి "

స ఇ | చృతేగో

సర్వభూ'తేమ చాత్మానం తతో న విజుగుష్ప

“ఎవడు తనలో నర్వజీవులనూ, వాటిలో తననూ భూస్తున్నాడో,

వాడు. బేన్పిస్టీ అసహ్మ్య్యాంచుకోడు వ ఇందుకే బోబో కక్కును కూడా గ

లకీ శీలీలాసమాధి అసహ్యీించుకో లేదన్న కథలు చాలా వింటున్నాం కదా ! అంతేకాక నానావలి గద్దె దిగమనగానే దిగిపోయినాడు = జవవారాలీ బాబాను శిష్యుడని వాటుకుంయకు నే నన్నాడుం తయూలీతో కు _న్తీపట్టి ళ్‌ పోయాడు, రోహిల్లా అరువులను సానుభూతితో అంగీకరించాడు - 'ాళ్యా మవాల్సాపతి కాళ్ళొత్తాడు - అంతా తానే అయిననాడికీ జుగుప్ప లేదు, జగుస్ప-'వేరనుకొన్నప్పూడు కలిగే భావం. వేరనుకోవట మే మాయ. “మనిద్దరిమధ్యా గోడను కూలదో స్తే మనం పరస్పరం స్పష్టంగా దూసుకోగలంి = ఇదీ మాయను జయించఛటమం కే, జగత్తంతా తనకు భరీరమే కనుక, ఎక్కడ వీ ఆపద కలిగినా తన శరిరంమోిద అది (పస్ఫుటమయే వది. బాబా ఇేయిశాలిన కథ, న్లేగువ్యాధి = ఉబ్బసం వంటి రోగలతణా లన్నీ చాబా కరీరం _ సర్వజీవులూ = అన్న మాటకు సామ్యంగా కనిపిస్తున్నాయి. అలాగే నానాకు వారిశ్చంద గుట్టమిద భిల్లుడుగా తోచి పీటిజాడ ఇప్పటంలాంటి కథలన్నీ బాబా పైన అన్న మాట లకు గుర్తులే, ఇది బాబా ఆధ్యాత్మిక రూపం, అబే నిధి - రత్నం - ధనం = కనుకనే శ్యామా - మవాల్భాపతి - జామూం-అన్నా నంటి వారకి భొతికసంపదను ఆయన అను గహించ లేదు, చార ద్యానే థు (వసాదించాడుం ఆ ధనం లౌకీకం కనుక, తన రూపం కాదుకనుక. లాలా లశ్ర్మీ చందుకు (సచ్చరితలో 28వ అధ్యాయం) షిరిడీ పోవాలని సంకల్బం కల్లించటం - అనుకోగాచే మొర్షదర్శకునిగా స్నేహితుడైన శంకరరావు ఆరా తే వచ్చి “నేను షిరిడీ పోతున్నాను వస్తావా ఫ” అనటం = ఇద్దమూ కలసి పోవటం = కోపర్ణావ్‌. రాగాశ్లీ జామపండ్లు బాబాకు సమర్చించుకోవాలన్న కోరిక క బ్లించటం - షిరిడ్తీ రాగానే వారు మరచిపోగా జామపసండ్హ మ్మే ముసలిని ఎదురుగా పంపటం (తానే ఆ రూపంలో వచ్చాడు బాబా-9దే నిజం కాక్రపోశ్చే అ ముసలిది వారు కొనగా మిగిలిన పంత్త నన్నిటినీ వాం కిచ్చి బాబా కర్నించమని వెన్నను. అడి చూచి నాస కొనటం ఖలాళే

శ్రేలీలా క మోన [క సస్తళ్ళంిగి పూజారిని మీ8ికికి కెచ్చుకోవటానికి క్యామాజీ అక్క-దేప పంపటం = అబ్బో ఎన్ని కథలు! మరి జామ్నే రు చమత్కారం ఇత రతా కన్పించని అద్భుత విషయం. దానికే సాటి, ఎక్కడో (శ్రీళ్ళళ్ణుజేవుని జీవితంలో తప్ప, మరెక్కడా తోచనంత విచి్యత వృత్తాంతం,

అతనిలోనే ఉన్నాయనీ, వాటిని ఆయనే ఆవరించి తల్లిలాగా కోగి లించుకొని పొదివి పట్టుళొన్నాడనీ స్పష్టపరిచే వేకదా!

"తెంబేస్య్వామి ఇచ్చిన కొబ్బరికాయను జఊాలిలొనే తిని బాబాను చూచిన పుండరీక రావుతో బాబా అన్నాదు: *జారిలో నా సోదరుడు నాకిమ్మాని ఇచ్చిన కొబ్బరికాయను మరచిపోయి. తిన్నానని బాధ పడబోక్రు, అదీ భగవది చ్భానుసార మే జరిసిందనుకో!”ఎోసీ సర్వ సంక ల్పాల్క జీష్టల "వెనుక నేనే ఉన్నానని చెప్పటమే ఈ మాట, ఈశా వాస్యం - అంయపే ఇంతశన్న నముంటుంది 1 “మా వృాదయాల్లోనే నా ఉనికి” _ అనటాన్ని స్థావీంజీ వృళత్తాంతా'లే కదా ఇవన్నీ!

సర్వజ్‌వులూ తానే ననటాని కుదాహరణలు - అందరినీ గురువులుగా _ వైవంగా- భావించమని జవవారాలీ కథద్యారా బాబా ఇఎెప్పనే చెప్పాడు,

హీమూద్చంతుకు శ్యానూాద్యారా లాధాబాయి అద్భుత కథను ఇప్పీించటం జ్య్వారా పండీతుకై న ఉూవమూాద్చంతుకు వళ్లెటూరి (పాథమిక పాఠశాలలోని ఉపాధ్యాయుని గురువుని ఇచీళాడు బాబా. ఇందుకే ఇ్యామా అన్నాడుఫ “మివంటి పండితులను బాబా నావంటి మూర్థులదగ్గర "కెందుకు పంపుతున్నాడో 1 - వారి మౌర్గం మనకు “"ఇలియదు” _ అని,

(శ్రీకృష్ణభగవానుడు. ధర్మరాజుతో ఛీమ్మనిదగ్గర ధర్మా

100 (తీ లీలూనమా థి నేను 'ఇప్పటం, గురున్చండగా ఆయన యెదుట శిమ్యుడు బోధించట6 లాంటిది” అని,

బాబాకు శ్యామానంటివారంకా శరిరాబే = (దతిరూపాలే- శనుక, వారి నోటినుండి తానే చెప్పాడనుకోవాలి.

చాసుగణుకు ఈశావాస్య పరమార్ధాన్ని కాశాసాహాబు దీళ్సి తున్‌' పనివ్షీల్ల (నామూష్ట్ర ద్వారా ఎరుకపరచిన బాబా లీలలు = సామర్థ్యాలు = ఎవడు వన్షించగలడు [!

వా

శిష్యున కుండవలసిన లతణాల్లో మొదటిది ల్తది

“తం వా కనూరం 'నంతం దశ్రిణాను నీయమానాను

(శద్దా ఆనివేశ సో అమన్నుత[ో -

(గచ్చ స్‌న్య

ఇది కళోపనిషత్తు (పారంభ మంతం,

తంగడి విళ్వ్నజిడ్యాగంలొో తనకున్న దంతా" డత్సిణగా ల్తన్సో న్నాడంం తంగడి వాజ్యశవసుని కుమూరుడు కాద్దాలకిం అరుణుడు, ఇతని, కొడుకు నచికేతుడు, ఇతనికి గురువ్నై యముడు ఉపనిషద్వి ద్యను బోధిం చటం కళోపనిమత్తాత్చర్యం, ఈ మొడటి మం(ళంలోని (శద్ధ, తృత్వ, జిజ్ఞాస కల శివ్యలఅక్షణంగా (ోలి ఇక్కడ వబుతున్నది తర్వాత తండిని అడుగుతాడు నచిశేతుడు _

*అస్నీ జాన౮ం చేస్తున్నావు కదా నన్నెవంకిస్తావుఖో అని మూడు సార్గ డిగాడ్రట, మృత్యువున కిస్తానని తం్యడి అనటం- తర్వాత నచికేతుడు యమదర్శనం చేసి మూడు వరాలు పొందుతాడు.

నన్ను నా తంథడి కోపించకుండంగాక | లి అగ్ని న్వరూప మేమిటి ? శ్రి అమృళతత్య స్యరూపమేమిటి ? = ఆత సైత్‌ త్త మేమిటి ] నచికేతుడు భాలికవ్య క్రినుండి వుశ్హు ఆధ్యాతి గై మానవ్చడు (నంజ 14టు. విపుడని 'వేద పరిభ్రామ _ ఇతచే ద్విజన్నుడు.

(వకిమతమూ-' - చివరకు రాజకీయాలు కూడా బై టకు కన్పించే మనిషినుండ్ర సర్వ'జీవులనూ (పేమించి - వాటితో "తన్మయత్వం పొందగలవాక్షిన్సి గురించే ఇబుతున్నాయి;ి ఆ చ్విజన్నుని' "పేరు:

నచిశేతుడు, కాబట్టి అతనిని (కద్ధ ఆవహించింది, అం భాతిక వ్య _క్షీని ఆధ్యాత్మిక వ్యక్రీగా రూపొందించే ఆత శ్ర లయం = గుణంం (శద్ధం

ఉపాసనీ బాబా కథలో = అతనిని గురించి గురుఖృలంటారు £ "ప్టీ్టు బైటా లోపలా బంగారం పూసినట్టున్నావు” అని, బాబా అన్నాడు; *మసీబారిన మనిపీ. నీ పాపం; బంగారుమనిమీ సీ వుణ్యం- సివు ఇంటికీ వేరుగా పైన ఉన్నావు అని. ఆ బంగారుమనిషి. నచి "శేతుడు. అతని రంగు అగ్నినర్యం. వాడిని (శద్ధ ఆవహించింది (కద్దను పొందినాడని కాక, అబే అతనిని అను గహించిందని "'జేదం చెబు తున్నది. కనుక అది మనం (సయత్నంతో పొంజే గుణం కాదు ఇందుకే "జేవీ సప్తశతిలో "జేవి (శద్దాస్యరూవిణి అని 'ఇెప్పబడింది" అమె దయతలచి మనస్సులోకి దిగివ_స్టే మన అదృస్టం. కనుక (శద్ధ వైవశ క్షి = అతని కరుణ - అను గహాం.

“అది అత్మదర్శనశ క్షి - చానితోజే మనివీ. దివ్యత్వాన్ని పొందుతున్నాడు, స్‌ విధంగా లోక జ్ఞానానికి ఇం(దియాలు సాధనాలో, దివ్యదర్శనానికి - ఆత్మలన్ధికి అది సాధనం” _ అని “పెష్షలంటారు. అంకే దాన్ని పొంజే అర్హత వై వానుగవామే. చానికోసం మనం ఎదురుచూడాలి తప్ప, (పయత్న సాధ్యం కాదు, శ్రీ కంకరుల (వశారం “గురువు మాట మిద అత్యంత భక్తి విశ్వాసాలు - అలాగే 'వేదంమోిద అత్మమిద విశ్వాసం అని. అంతేకాని అంధ విశ్వాసం శాదుం

మనిషి తన లోతుల్లోని ఆత్మలో (వకిబింబించే జ్ఞ్వనశ క్షీ (శక ఉ్‌ త్తమ మనస్ఫు (016 శుందు బుద్ధితో శాదాత శ్రి పొందితే ఉదయించే జ్ఞానం (శద్ధ. అంతేకాని, వ్య క్పిగత మనస్సులోని అంధ విశ్వాసం శాదు. సత్య (పలిబింబం (శద్ధ-అది ఆధ్యాత గ్రలోకాలకు తీసు కొనిపోయే నత్యతం, దాన్ని అఆరాధిస్తూపోతే, అది సూర్యునిలాగా శలుగుతుంది. ఆ (శద్ధా(పశాశంలో లోకాలన్నీ అదృశ శై

(శ్రీలీలాసమా థి 108 పోతున్న వి. బాహ్యుఇారాదులు, సంపదాయాలు _- అన్నీ దాని ముందు వెల తెలపోతున్నవి.

అలాంటి దివ్యమైన అత్మదర్శన క్తి (శద్ధం

బాబా భాగవతకర్త హేమాద్చంతు తన (గంథం (పథమాభధ్యా యంలో బాబా దర్శనం చజేశానసీ ₹ండో అధ్యాయంలో భా-టతో వివాదపడ్డానన్కీ ఈ "రెండు విమయాలూ ఒకేరోజు జరిగాయనీ వెవ్పి - వివాదం అవహాంకారంనుండి ఫుడుతుందని వాలా అందంగా అన్నాడు అంశే నేను "గెలవాలన్న తపన వాదానికి మూలం, సత్యం గలుపొందా లన్న తపన అక్క_డ లేదు, కనుక తర్కం. హేతువ్చ-వాదం- వీటన్నిటి లోనూ తన అవాంకారమే వాస్ట్రపంచి, తనను 'తాను విస్బృతం చేసు కుంటాడు కనుక్కఅది వదిలి కే తాను (గైతకలేడు కనుక్కమనివి. సవ్య జన్మలు ఆరాధించి 'తెచ్చుపకన్న వరం-అందుకే అక్కడ సత్యరూషమైన దె వనం ఉండదు,

“-నేనున్నంత కాలం రాముడు లేడు రాముడుంకేు నేను బేను”- అని కచీరన్నట్టుు, నాదమనస్కు-నిలో రాముని పాదాలుండవు, ఇందుశే వాద స్థానంలో బాబా - (శద్ధను పెట్టి పూజించమన్నాడు,

భాశుతో వాదించిన తన దర్చారు కవితో బాబా “వాడాలో వాద విజేషూలేవి?ొ టన్నాడు, “వాడా మనీదుకు, దూరాన ఉన్నది కదా బాబాకు మా మాట లెలా విన్పించాయి[ి _- ఈ అశళ్ళ్చరస్ట్రం పేషూద్చంతుది.. తిరగలి విసిరిన కథతో బాబా కథ (వాయాలను కన్నాడు. మై మూటతో బాబాను గురువుగా న్వీకళించాడు,ఎందుకం కు ాే గురువు అవసరమంకు, హేమాదృంతు పనిలేదన్నాడు, బాబా బంజారాను శలుసుకొన్న - గురు అన్వేవణ వ్య శ్తాంళంలో తనతో ఉన్న ముగ్గుకు అన్వేమకలు (1. మనలను మనమే ఉద్ధరించుకోవాలి ఏ. సత్యాసత్య పదార్థ విచారణ అవసరం $, మన విధి మనం నిర్వ షొంచాలిం ఈ మూడు సిద్ధాంచాలు క లవాళ్ళు ఎండ నిలబడ్డార్లో

04 (శీలీలానమాథి “హీమాద్చంతు అకగాజే ఉన్నాడు. బాబా గురువు "తేకండా మౌర్గం దొరకదన్న వాడు కనుక్క అ హేమాద్చంతును తన మాగ్లానికి “డ్రా యత్‌ (శద్ధః స వవ సః (్‌తు జీవాల్మమైన ఈ పురుషుడు (శద్ధామయుడు, అతని (శ్రద్ధ ఎలా ఉంటుందో, వాడు అలాగే ఉంటాడు (గనే వాడు; వాజే (శద్ధం ఈ లోకోత్తర మైన సిద్ధాంతం ఉ్యారా భగవంతుడు ఇబుతున్న అంశమేమంశే, (శద్ధ = అన్నది జీవుని స్వభావం తప్ప, "తెచ్చిపెట్టు కొనేది కాదు. జీవుడు (శద్ధ అన్న పదార్థంతో తయారై నాడటం జీవుడికీ - (శ్రద్ధకూ భేదం లేదట. ఆ (శ్రద్ధ (తిగుణవశాత్తూ, సా _త్విక- రాజసీక _ తామసిక - రూపాలు ధరించి చావ్యాశర శ్రైలకు ఆధార “జ్ర స్పురుషుడు (శద్ధానుయుడు” అన్న నాక్యాన్ని వివరిస్తూ (్రీ అరవిందులన్నా రు-జీ నాత్మ-ఆంతః పురుషుడు (శద్ధ అన్న వస్తువుతో తయారు చేయబడ్డాడు, తర్ద అంక విశ్వాసం. స్వస్థితికి సంబంధించిన సంకల్పం, తన కొక అధా న్‌్‌ స్ధితి ఉందన్న నమ్ముకం౦, అదెలా ఉంటుందో తెలియకపోయిన్యాతనలోని దై వమే నేను అన్న అచంచల నీషవళో తానా స్థితకి ఎదగాలన్న సంకల్పబలం (గద్ధ కనుక (శే ఈ పురుషుడుంనా జేది విశ్వసిస్తున్నాడో అజే వాడి జీవితం. వాడనుషున్న సత్యంమతిలో ఎంత్కోగతిలో అంతంవాడి మనస్సే వాడి జీనితం, వాడు 'జీస్న సత్యంగా అంగీకరిస్తున్నా దోఅ'జే-అంళే వాడి అంత స్స ల్వ్వమే వాడిచుట్టూ ఉన్న (ప్రపంచం, వాడి స్వత్వమే నాడి బాహ్యజీవితం, మన వ్యష్ట్రీదళకు పైన విరాడ్డథశ ఒళటుంది, డానికి పెన మరొక పురుపో త్తమ భూమిక ఉంది, వి రాబ్బురుమని స్వత్వమే సృష్టి వుండలం, వ్పరుపోత్తముని సంకల్నమే సృష్టిగా విశసించిందిః.

(శీ లీలాసమాధి శం ఆ పుపపోత్తముని మహావై తన్యంలో శాళ్యతసత్యథర్మాలునాష్నయి ఆ శాశ్వత సచ్చిదానందస్థితిని ఆ స్వభావాన్ని = మనం" “పొందటమే మహాయోగసొధనకు భ్యీయం;:ఇదంళా (శద్ధమిద ఆధారపడ్డవిమయం,. మన కది పునాది. మన కోర్కె-లూ, జీవితమూ జీష్టలూ- అంతటికీ అబే మూలం, 'కనుక మన లోపలి (త _త్వేమైన 'అత్మదర్శనానికి "లేదా వైవసాతమొత్క్బృతికి మన సంకల్పబలం = (పయత్నం - 'అంతొ (శథ్జా మూలకం, కనుక (ద్ద జక దివ్యమైన అంతస్త _త్వేమూ = అంత స్వ త్త్యేమూ = ఈ తర్క-బుద్ధిక్‌ విపద్ధమైన అంశం (శ అనాలోచి తంగా గురువును విశ్యసించటం. ఆయన జీవితమూ, చేష్టామాటా-తన విమర్శకు స్టానాలు కావు, అవి తన తర్మ-పివయాలు శావు, + చెప్పీంద్‌ వేయట మే- సహూనంగా వినటమే, వింటూ తర్వించటం, నిన్నాక కనా కాదా అన్న సంశయం పనికి రాదు, “నంశయాత్యా శునక ఫ్ర అన్నాడు భగవంతుడు. "భా ర్యాభ ర్రలమధ్య నాదం, తర్క-౦ ఉండవు _ (మ ఉంటుంది, అలాణే గురుశిష్యులమధ్య్యా నాదముం కే (వేను "లేదు, (పేమ లేకపోతే సమైక్యం లేదు, (పేమలో శబ్దముండదు- చేష్ట వమూ్యత్రమే ఉంటుంది. అవొక మానసంభావణ, )మధుళాతిమధుర్‌ మైన అర్జ్ర అశబ్ద్బభాషమణముంటుంది, లోకాన్ని (వేమించ లేనివాడు వైనాన్ని (దేమి౨చ లేదు, గురువునూ (గోమించ లేడుః (గోము అం శబ్బాలనో ఛెప్పదగ్గది కాదు. తనను తాను లోవపీంపజేనుకొ నే మార్షం (శద్ధం తనను అాను నిలదొక్కే మార్గం తర్కం న! డైవాని కిష్టం ఎందుకం 1కు అవాం లేని వృ్యాదయంలోకి తోను (పవ హించి వస్తాము అహాం వృషంలాగా బలినసినచోట, డై వానిక్‌ కావు లేదు. కనుక (శద్ధ 6 తర్కంం వికుద్ధాశాలుగా బాబా చెప్పినగ్తై. పాండిత్యదృష్టిక్కీ (శద్ధకూ పొత్తు. పదరదు. ఆ రెండూ. నిత్యమూ వినాదపకుతూనే ఉంటాయి. ఇందుకే భాబా తన గురున్నలు [త్మ

186 శ్రీ లీలాసమాథి బంజూరా లాంటి అమాయకులనే వెప్పాడు తప్ప, మహాపండితులని ఎక్క-డా ఇప్ప లేదు, గీతలో 18వ అభధా్ర్రయం - (శత్యా్యాతయ విభాగయాగం. ౩ (తివిధా భవతి తభ్గా "జేహినాం సా స్వభావజూ సా్పికీ రాజనీ చైవ తామనీ వేతి తాం (శుణు వి సత్తాగనురూపా సరంస్వ [శచా భవతి భారత! = (శడ్దామయో౭ఒయం పురుపో ఆకూ యత్‌ (గద్ధః సవన సః॥ లి (శ్రద్ధ జీవునికి సహజమైనది. అతని స్వత్వమే - స్వభావమే (శం అది మూకు రకాలు, సాత్త్వికం = 'రాజనీకం _- కామనికం౦* మనిషి. చేసే యజ్ఞ తపో జానములలో ఈ మూడురకాల (శద్ధలు ఉంటామి,ఈ (శద్ధానునుణంగా నే మనుషులు అయా అహారపదార్థాలు తింటున్నారు. సా_త్విక్యశద్ధ కల మహాల్చాపతికి బాబా చెప్పాడు 3 “అరిరుచులకు పోబోకు, వదో ఒక పదార్థంతో నే ఆకలి సరి "పెట్టున, అతిని ద పనికిరాదు. నిిదలో కూడా వారిస్మరణ ఇవేయి!” ఇలాంటి బోధలు బాబా అందరికీ చేయఅేదు. చాసగణును ఉ ల్లి పాయ తినమన్నాడు, ఈ ఉల్లి సా_త్సి కాహారంగా బాబా జాస గణుకు నిర్ణయించాజేమో మనకు తెలియదు, అతనిలోని వురువుడు (ప్రారంభంలో తామసిక (శద్ధాయుయుడు. అలాంటి వాడి! ఉల్లిని శెవధంగా విధించిన బాబా శ్రి్‌ని మనం గుర్తించడం క ష్టం. కుశా భావుతో కందమూలాలకు బదులు శాందా (ఉల్లి తినిపించడం జేనికి? పలాకాండ్ష లేకృతన విధిగా ఆయా కర్మలు వేయడం సాత్త్విక (శద్ధావంతుని లక్షణంగా గీత బోధిస్తున్నది, (శా దక్షిశా లేని కర్మ 'తామనీకం, ఇందుశేనేమో బాబా అందరిదగ్గర దశ్చిణ వసూలు వేశాడు, తపస్సులో సవారీకక వాజ శ్రియ మౌనసిశకములని మూడు విధాలున్నాయట, గురుజేవాదులను పూజించటం, శాం, బుజుత్వం, (ఎనహ్మాచర్యం, అహింస వంటి. దివ్యగుణాలతతో జీవించటం భఢీరసంబంధమైన తపు,

థ్రీ లీలాళకమా ఫీ 1111 వాజ్బ్యయ తపస్సు “అనుజ్వేగ కరం వాక్యం సత్యం [వియహిళం శ యతో స్వాధ్యాయాభ్యసనం వైవ వాబ్మయం తవ ఉచ్య లే ఉదేక 0 లేనిడినత, న్టమునూ (వియమూనూ 'జోధింజీ వాక త్ర్‌మా,

"వేదాది పవ్మిత్యగంథ అభ్యాసమూ వాజ శ్రయతపస్సు అనబడుతుంది,

కాబా ఒకనికి మలభతశ్రణం చేస్తున్న పందిని దూవీంచి “నీవు కూడా ఇతరులను నిందించటంవబ్న ఆ పంది వేస్తున్న పనినే చేస్తు న్నావు* ఇలాంటి నీకు మీ8డీ వచ్చి మొతం ఏమి (వయోజనం[” అన్నాడు. ఇలాంటి బోధలన్నీ వాజ శయ తపస్సు వచేయవనుని మునక హితోపజేశం చేయడమే,

మానసిక తపస్సు

చి _త్తశుద్ధికో సొమ్యు(పవ _రనతో అత శ్రని(గవాంతో మానంగా జీవించటం. ఇందులో స్తాత్సిక తపస్సు మిక్తిాలి (శద్ధతో ఫలాన క్రి లేకుండా చేసీది, అలాగే దానం కూడా (పతిఫలాపత లేకండా చేసీదిసా _త్వికమైన చానం, అశద్ధభజేత వేయబజే యజ్ఞం కాన్తిదానం కొన్మి తపస్ఫు కాని “అసత్‌ “అని వీలవబడుతుంది. (శ్రద్ధతో షేయబజేది *నత్‌ * అని పీలవబడుతుంది.

నకాడుర కొల శిమ్యులుంటారు అని సచ్చరి(త పందొమ్మిదవ అధ్యాయం చివర వెప్పబడింది, గురువు చెప్పకనే వారికి కావలనినవి నెక వే ర్చీనారు ఉత్తములు, గురువు చెప్పినదానిని “వెంటనే నెరవే్చే వాడు మధ్యముడు, గుర్వాజ్ఞను పాటించనినాడ్యూ వాయిదా "వేన్స వాడూ అధముడు, మొదటివాడు హూనంగా గురువే సర్వరతకుడని అమితశద్ధతో గురుకీవ చేసీనాడు, రెండనవాడు గురువును తనకు కావలసినదానిని ఇమ్మని (పాన్టించేవాడు, మూడవవాడు మాటిమాటికీ

(9 ణీ లీలాసమాభథి గురువును పుణ్య పాపాలను ' 'హన్చి (పళ్నించేవొడుః ఈ ముస్గే గత ఇెన్నిన సా మతి రాజనీక శామనీక (శజణ్థాపురషులు, నానా చందోర్యరుకు బాబా ఇెప్పిన గీతాన్లోళ వ్యాఖ్యా నంలో (పణిపాతము, పరిపశ్న్య సీవ = ఈ మూటినీ (కద్ధాసహితుదైై శయాలని భాబా ఇెప్పినప్టే ఈ (శద్ధా సబూరీలను ఆ శ్లోక వా్థఖొవ్ట నాని కన్వయించుకోవాలి, అప్పుడే ఉత్తమశిష్యు డెనరో మనకు "ళెలుస్తుంది, ఆ ఉ _త్తమళిష్యుడు సాక్త్విక (శద్ధావంతుడు. (బవ్మాస్యత భామ్యంలో ఆదిశంకరులు (నా శ్రజిళ్ళాసకు అధికారి ఎవ్వడు అని (పశ్నించి,సాధనసచతుష్ట్రయ మున్నవాడు అని సమాధానం ఇప్పారు. ఆ సాధనచతుష్టయంలో 1. నిత్యానిత్య వస్తు వివేకం వీ. ఇహము(త అర్థ ఫలభోగ విరాగం లి, శమదమాది మట్క సంస్తి ఓ, ముముమయుత్వం.' క. నిత్యమైన వస్తువు, అనిత్యమైన వస్తుఖు- దీనికి సంబంధించిన వీచారం, మొదటిది. 2. ఇహలోక పరలోక సంబంధమైన భోగాలను త్యజించడం, లి, (8) శమము, (0) దమము == మనస్ఫును ఇం(దియాలను ని(గహించటం, (0) తిరీత = కష్టసుఖాలను సమానంగా అనుభవించగల ఓర్ను. (6) ఉపరతి = సన్మ్యాసము. (9) (శద్ధ = గురువు = వేడాదులమై నిష్క-ల్మవమైన విశ్వాసము, (ఏ సమాధానం = నిద మొదలై నప్‌ "లేపండా మనస్సు వీశాాగం శావటం. ఉ, ముముముత్యమనగా మోతం కానాలని కోరుకోవడం,

శ్రీ లీలాసమాథ్సి $0ీ

ఈ సాధన చతుష్టయంలో బాబా తిలీయో (శద్ధల'నే వీధించొదుః అదై్య తం తన బరువుబాధ్యళలను వ్యక్తీ యం'బే పెట్టిన మఠం బాబాతోపాటు సత్యాన్వేమణశై అడవిలో తిరిగిన మిగిలిన ముగ్గురు శిష్యులు ఈ అవై్యైతమళకానిక్‌ సంబంధించిన (గద్ధ కలవారు బాబా విధించిన (శీ గురుమార్ష్గంలో శివ్యుని బాగోగులు గురువు న్వోకరి న్తు న్నాడు, కనుక గురువుమోద (శచ్యా సబూకీలు కలిగ్శి శిష్యుడు. నిశ్చలంగా కూర్చోవడమే క_ర్తవ్యం* గురువునకు శిమ్యుడు తన సర్వ స్వాన్నీ సమర్చించుకుంటున్నాడు. కనుక ఈ సాధన చతుక్టయ సంప _త్రికో అతనికి నిమిత్తం లేదు, ఇందుకే ఆ కంటినే బాబా మనకు అను(గహించింది!

సజళతారి

ఈ మూట సూఫీ ముళంలోది, అరబ్బీ భామలో సబర్‌ అన్న మాటకు అర్థం అనంతమైన ఓర్చు, సంతోవంతో ఎదుకుపూడటం. ఓర్పు దుఃఖంతో ముడిపడింది కాదుంఅనందంతో ముడీపడింది. దినితో (శ్రద్ధ ముడిపడి ఉన్నది. దీనికీ మూలం శరణాగలి. ఛభగవత్క-రుణకోసం ఆనందంతో ఎదురుబూడటం, దీనిద్వారా (క మంగా మనిషీలో మనుతాహంకారాలు లోపించిపోతాయి. ఒక నిత్యజాగృతి ఏర్పడ తుంది, భగనంతుడు ఏవీ శ్షణంలోనై నా, వీ రూపంలోనైనా రావచ్చు నన్న జాగరూకత మనకన్నపుడ్రు మనలోని (పత్యణువూ దానికోసం సంతోమంతో మేల్కొని ఉంటుంది. ఈ నిత్యజాగ్భతినే భగవద్దీత “సర్యభూళాలకూ వ్‌ది రాతో "యూని కది పగలు వారి శేది పగలో యోగి కది రాతి అన్న (పతీకాభామలో ఇెప్పింది.

సూఫీ మతంలో దీనికొక కథ వెప్పబడింది- ఒకామె కల్పవృతు పఫలాన్నిగూర్చి విని డాన్ని వాంభించి ఒక యోగి దగ్గరకు 'వెళ్ళోనాకు ఆ ఫలం కావాలి.దానితో తణంలొ నేను జ్ఞానాన్ని పొంచాలి.దయవోసి ఆ ఫలం ఎక్కడ దొరుకుతుందో ఇెప్పండిఅంది. ఆ యోగి విని “అలా అయితే నీవు నాతోపాటు ఉండి చదువుకో అన్నాడట, “అలా శాకపోతే దానికోసం సీవు జీవితమంతా సీవించాభిో అన్నాడట, అది విని ఆమె లాభం లేదనుకుని ఒక పండితుని దగ్గరకూ, తరువాత ఒక హాకీముదగ్గరకూ, ఒక మునిదగ్గరకూ, ఒక శాస్రవేత్త దగ్ధ్దరకూంఇలా వెళ్తూనే ఉంది, అలా ఆమె ముసైై ఏ వళ్ళు తిరిగి తిరిగి, చివరకు ఒక వనాన్ని సమిోవించింది. అక్క-డ కల్పనృక్షమున్నది, దాని కా ఫసలమరా ఉన్నది, ఆ వెట్టు (పక్కనే తాను మొదటిసారి చూసీన యోగి నిలబడీ ఉన్నాడట, అపు డామె అతనిని అడిగిందట ఏ *ఈ ఫలం నా దగ్గశే ఉందని 'మొదటిసారిగా నేను మాదగ్గరకు వచ్చినవుడు ఇెప్పలేజేవిటిఖొ అని, ఆయన నవ్వి “అపుడు చెపితే నీవు నమ్మవు - మైగా ఈ బెట్టు ముప్పైవళ్ళ కొక్కసారే శాయకోస్తుంది” అన్నాడట,

శీలీలాసమా ధి 1111

ఈ కథలో మొదటిసారి అమె మూాచిన వ్య _క్రి ఒకజే నిజమైన గురువ్చతరువాత చరాచినవాళ్ళంతా పుస్తకాలు చదివినవారూ, నైతిక (చవ్నర్తన 'తెలిసిననారూ తప్ప, యథార్థమైన వస్తువును 'ెలిసీననారు కారు ఇందుకే మొదటివాజే చివరకు కసివించి ఫలాన్నిచ్చాడుం ఆ ముప్ర్యైవళ్ళు ఆమె ఓద్పతో దాన్ని అన్వేమీస్తోందిం చాని పలి తంగా ఆ కల్చవృవక్ష ఫలం లభించింది. ఆ తోటనే అరబ్బీ భావలో “ఖర్‌” (శ్కుఖ) అనీ, క్షైల్వస్తన భామలో *ఈజెన్‌” అన్కీనున భామలో “స్వర్గం” అనీ, ఉపనివత్తులలో “వనం” అనీ అన్నారు, అదంతా మనిమి. అంతినైై ఎలీన్య విశాస సంకేతం. వసంతం రాగానే తోటంతా పుమ్స్‌ంచి నట్టు, గురు స్పర్శ తగలగానే అంతత్రై్యైతన్యమన్న వృషం అపాద మస్తకం పూలు పూచి, కాయలు కాచి ఫలఖభెరం తో వినమవువు తున్నది. ఈ తోటనే గురువుగారి బడి అనీ; గురువుగారి కోట అనీ సూఫీమతం ఇెవుతున్నది. ఆ గురువుతో పాటు చదనటమంశే దాన్ని అనుభవించడం తప్ప, దానిని గురించి పుస్తకాలలో చదనడం కాదు, దానికోసం ఆ చదువు. వ చదువు తమను (సబూరి) ఇెవుతున్నదో అది చదువ్చ- తప్ప, పుస్తకపఠనం కాదు. కనుక, గురువుతోపాశు ఉండి చదవటమంశే మన స ర్వేం(దియాలనూ గురువునందు లగ్నం "చేయటం-అతనిని ఆపాదమస్తకం ఆస్వాదించడం, అక్కడ పుస్తకం "లేదు. డైవ్యపతికూపమైన గురువే ఉశ్నాడు, మానంగా గురు సన్ని ధిలో ఉండి? ఆ నిశ్శబ్దంలో మనలోపల గురువును చూడటం-లది ఒక నిశ్శబ్ద భాషపారూసమైన (సార్ధన వ మహోగురువు నిశ్శబ్దంగా అనుభ వించబకుతున్నాడో, ఏ అనుభవం నీలోని వెలుగును బయటకు "తెస్తున్నదో- అది చదువు, కనుక ఈ కథ సబూరీని గూర్చి వ్యాఖ్యా నిస్తున్నది,

ఇజే బాబా తాను గుక నన్నిథధాసంలో ఎలా ఉన్నాడో చెండు మూడు వోట్ల కథారూపంలో వ్యాఖొష్టనం వేశాడు, 12 వళ్ళు తాను గురువు దగ్గర ఉన్నాడట, వం చేశాడు 1 అంశ, వారికి ెండుపై సల

48 శ్రీలీలానమాథి దక్షిణ ఇచ్చాడట, ఒకవై సా (శ్రద్ధ, రెండవ పైసా సబూరి. నిత్యమూ బాజా గురువునే ధా్య్యానించేవాడట. అందుకని ఆ .గురువు ల్లి తాబేలు పిల్ల తాబీలుప్పై తన దూపును (పసరించి సాగునట్లుగా కశాబద్రాను రశ్సైంచాడట, మరొకళథలో బాబా గురుసీవను గురించి ఇువుతూ *నా ఇంద్రియములు తమతమ స్టానాలు వదలి నే ళాలలో లయించిపోయినవి, ఆ న్మేతాలు గురువులో లయించిపోయినవి. నాలో గురవు తప్ప మరొక స్నృవాలేదు” = ఇది గురువు దగ్గర శిమ్యుడుండి చదవటమేమిటో ఇవ్పీన కథ,అందుకని ఆ గురువు బాబాను తమబడిలో ఇీర్చుకున్నారట. అది చాలా అందమైన బడి అట, అక్కడ బాబా గురువ్సును చదివాడట, ఈ బడి మనం చదివే పాఠశాల కాదు-ఇందాక

• వెప్పిన కథలోని తోట, ఆ బడి అత్మదర్శనాభ్యాసం "చేయించేదిం (ాచీనకాలంలో ఆ[శమాలలో శిష్యులకు ఆత శ్రబోధకావించిన ఖుడినే బాళా మైన వెస్పాడు, శ్రాబా కెండుచోట్ల తన గురుసేవావృ త్తాంతాల్ని వివ రించాడు, (క్రి రాభాబాయితో ఇెప్పిన కథ (19, 19 అధా్థయాలు) (2) 82వ అధ్యాయంలోని కథ, మొదటి కథలోనే శద్ధ సబూరీ లన్న గురుదవ్సి ణఅలను గూర్చి బాబా (పస్తానించాడు. శండవ కథలో గురువు గారిని గూర్చి బాబా ఇేసీన అన్వేషణ (శద్ధలను గూర్చి చెప్పబడింది, “దీనికి వసతి రేక ౦గా 16%, 1? అధ్యాయాలలో ఒక ధనిక్షకు బాబాను సమిోవించి సాష్టాంగ నమస్యాంరం వేని (బవ్మాజ్ఞానాన్ని త్వరగా (సా 'వ్రింపచేయమని (ొక్థించిన కథ ఇెప్పబడింది, ఆ కథలో కాబా నిరూపించాడు, అతడిని అక్కడ కూర్చుండ బెట్టి ఒక వీల్ల వాళి న్‌్‌ అయిదురూపాయలు. అప్పు తెమ్మని పంపించాడు, ఆ అప్పు దొరక "శేదు. ఇదంతా (వ్మాజ్ఞానాఖిలామ్‌! అర్థంకా లేదు, అప్పుకు బాబా అశని జేబులో ఉన్న నోట్లకట్టను బయటికి తీయనుశ్నాడట, అతని

జేబులో. రూ 250/- ఉన్నా, బాబా అడిగిన అయిదు రూపాయలు ఇవ్వ లేకపోయాడు, అవుడు బాబా అన్నాడట $ దైవాన్ని చూడాలి. అనుపన్న వాడు అయిదువస్తువులను .సమిాకరించాలి. అవి 1, పంచ (పాణాలుు ఏ, పంచేందియాలు, క.మనన్చు,ఈ బుద్ధి 5, అపాంకారం- ఈ అయిదిటినే బాబా తన గురుసేవావృత్తాతంలో (శ్ధ నబూరీల ద్వారా సమర్పించినట్టు ఈ కథద్వారా దాన్ని అర్థంచేసుకోవాలి,, తన మనోబుద్ధ్యహాంకా రాలస్నీ "న్యేతాలలో "కింద్రీళ &8ంచ్చి అన్న్మేతాలను గురువులో లయించానని బాబా ఇెన్సీన.విమయ మే. ఈ కథలో వాచ్యంగా ఇెప్పబడింది.వాబాక కావలసీన ,అయిదురూపషా యలు పంచ్యపాణాదులు తప్ప, డబ్బు కాదు (15)

ధునీ బాబా ద్వార శామాయిలో వ రోజున వ తణంలో కాలు ఇట్టాడోం కకార్చున్నాడో ౩ ని(దించడం "మొదలు పట్టాడో- ఆ పష్మిత దినమేదో మన కందలేదు, వ్‌ శుధముహూ_ర్తంలో ధుని (వజ్వలింప ీశాడో మనకు తెలియదు. కాని నేటికీ ఆ రెండూ పవ్మితతకూ మవా త్తుకూ, 'కావ్మతయ నిర్మూలసకూ ఓీమధుై పోయినాయి. ఈనాటికీ ప్‌టి మాహాత్మ్యం మన ఇంటిక్సీ ఒంటికీ (కి వచ్చి వెన్ను తట్టి య్‌ టిస్తున్నాయిం ఇాంద్‌ పాటిల్‌ గుళ్టాన్ని "వెతుక్కుంటూ పోతూ దారిలో బాబాను దర్శించినపుడుఆయన చిలుముకోనం నిప్పునూ సీటిసి. రెంటినీ చిమటాతో భూమిని కొట్టి సృష్టించావని చెప్పబడింది. అలాగీ ధునిని కూడా మొదటిసారి వ దిన్య్యాగ్నినుండి సృష్టించాడో మనదాకా - (గంథస్థ్రమె రాలేదు.కాని అది భామాన్న్ని మాతం కాదు-దీసకీ అంత థ్‌ _కీమాహాత్మమూ ఉండవు కనుక, శాబట్టి ఈ అగ్నిత త్వే మేమిటి? బాబాయే సూచనగా రెండు మూడు చోట్ల రండు మూడుసార్లు అన్నాడు ఈధుని జేనికి బాబా?ఖోఅని ఎవరో అడిగితే! మి పాపాలను దహించడానికొఅన్సి 2, “మరణించిన జీవ్రలను ఉత్తమ లో శాలకు చేర్చి . వస్తు న్నానుఅన్మి "తెల్లవారి లేచిన తర్యాత ఆ రాతి కాను వమేమి ఇేసిందీ చెప్పాడు, ఇలాంటి సూచనలనుబట్టి ఈ అగ్మ్నితత్త్వాన్ని వినుర్శించుకో వాలి. బు గ్యేదం అగ్ని బుక్కులతో (పారంభమాతున్నది, పదిచేల పై చిలుకుగా ఉన్న బుగ్య్వేద మం(తాలలో దాదాపు అయిదోవంతు అగ్ని బుక్యలు, ఇందుకే భారతీయ సంక్క్యృతంతా ఆశణ్శేయ సంస్కల్మతి, యా్థిక నొగరకత, ఈ అగ్ని స్ట ఉ క్పాదనస్థితి

శీలీలా కమా థి |! నాశనాది (క్రియలను నిర్వహి ౦జీ దిన్యశ క్రీ తప్ప,భాలీశ అగ్ని కాదు అగ్ని శబ్దం అగిశబ్దంనుండి వచ్చింది. జి అంజే సృష్టికీ “'మ్పెదటి అగంమిోద ఉన్న వాడు.అతనికీ కెండు ముఖాలు=ంబకటి: మై లోకాల్లో ఉన్న "జీనతలను జీవులుగా ఆవిర్భవింప జే స్లీఅవతరింప జేసేంళ_క్లి, మరో ముఖం; వుట్టినవారిని తిరిగి 'బేవళలుగా పరిణమింపజేసీ కక్తి,వయ్‌ జీవు లను వీవిధంగా పరిణమింపజేయాలో ెలిసీనవాడు కనుక, అతనికి జూతవేదడు అన్న చేరు నచ్చింది. అంచు వుట్టిన (పలిజీవి పుట్టు పూర్యో _త్తరాలూ అెలిసిననాడు అని అర్థం, ఇతడు 'దేవదూత-అంకేే మె లోశాంక్తూ. (కింది ల్‌ క౯కూ అనుసంధానం వేసేవాడు = సంధి కల్పించేవాడు మై లోకం అంశే మనివీ, అంతక తన్యం.లక[ండన్న స్ఫురణ, స్మృతి అగ్ని. అ స్మృతిచేత మనిషికీ, దైనానికీ లంకె వీర్పడు తున్నది. ఇందుకే. భాగవతంలో రుక్క్మిణీకల్యాణంలో. రుక్మిణి సంచేశాన్ని (శ్రీకృష్ణునకు తీసుకొనిపోయి. న వి(పుని "వేరు అగ్ని ద్యోత నుడు (అగ్నిని (పకాశింపవేస్తున్న వాడు, (పకాళింపచేసీవాడు, అగ్ని(పకాశం క లవాడు), "వేదదమంతా ఈ అగ్ని సంబంధమైనేః యజ్ఞ మంకు మనలో నిగూఢంగా ఉన్న అంగకై్ర్చెతన్యం,బక 'వెలుగుః ఒక మెరవ్పు ఒక నత(తం, ఒక చందుడు, ఒక సూర్యుడు,

ఈశోపనివర్తులో చివరిమర్మ తంలో (పాణోతం మణం ఇజేళ్ళున్న బుషీ వేసిన అగ్ని ( పార్ధన: కక్చీ జూతవేడా! నన్ను మంచి బోటలో నడివించి ఆత్మనిధి దగ్గరకు శీసుకొని పో! అన్ని శరీరం నుండీ విడివడిన (పాణ క్రి చేసిన చివరి (పార్ధన, దీసినిబట్టి ఆత్మలోకా లకు తీసికొనిపోయ్‌ీవాడు అగ్ని చేవుడని స్పష్టమవుతున్నది, అ లోకా లకు వెళ్ళే మార్గం జీరు క ఎన్షయానం = కటికచీకటిడారి. ఆ 'వీకటి దారిలో (పయాణం 'ఇేస్తున్న బాటసారి శరీరం లేని శీవల మనోమయ (పాణశకక్షి. అ జీవుం చీకటిగుండా సీసుకొనిపోయీవాడీ పేరు అగ్నిః కనుక అన్ని = గురువు = పవురోహీతుడు,

111 శ్రీలీలాసమా థి కళోపనివస్తులో యముడు సచిశేతునకు ఒక అగ్నిని వరంగా ఇస్తాడు. ఆ అగ్ని పేరే నాచిశేతాగ్ని.ఇది యోగాగ్ని (041810 హం), కనుకనే ఆ ఉపనివత్తు చానిని మహానంకేత భాషలో పర్లి స్తుంది. దీని అర్థం వ్యాఖ్యాతలు కూడా సరిగా వివరించలేదుం బహుశా ఇది అను భవ యోగ్యమైన ఆంతరాగ్ని కనుక, జీవుడు పుట్టడానిక్కీ పెరగడానిక్కీ (బతకడానికీ మరణించడానికీ ఒక ఉషశ్రీ అవసరం, వీ వస్తువెనా సూత్ముదశనుండి స్థూలదశకూ, దీనినుండి దానికీ పరిణామం పొండాలంకు ఉన్షశ రై అభధారం* మనిసి! ఆరోగ్యమూ అనారోగ్ట్థమూ- రెండూ ఉష్షమే,డాని (ప్రకంపనం మోదనే. మనిషీ. (గుతుకు ఆధారపడి ఉంది. అంప్‌ లోకం (బతుకంతా అన్ని ప్రై ఆధారపడినే, కనుక జననమరణములప అవతల ఉన్న వాడు అగ్ని, జననంనుండి మరణానిక్సీ మరణంనుండి జననానికీ జరిగే పరిణామం అగ్నిస్వరూసం, కనుక (పతిదడాన్ని పరిపక్యం చేసీ శక్తి

• "పేరు అగ్ని, మనిషిని దైవంగా పరిణమింపజేసీ శక్తి అగ్ని. ఒక దిన్య అన్నిని ఆ యా యోగాభ్యాసాలద్య్వారా యోగి సాధించి జానితలో తన మట్టి-మృణ్మయ- భరీరాన్ని దహించి, హిరణ్మయ (బంగారు) స్వగూపంగా పునస్పృష్టి చేసుపంటున్నా డు, మట్టిని బంగారంగా భరిణమింపజేసీ శ కి-పేరు అగ్ని, ఈ అన్ని ఆరాధన విశ్వమంతా వ్యావించి ఉంది, (గ్రీసు 2! యులూూ, పార్శీఘతస్థులూ మొదలైనవారు అగ్ని ఆరాధకులే, హీరాక్షీటన్‌ అన్న (్రీసుబేశ త తే త్త అగ్నిని సృళ్టి స్ధితి (హయాలు వేసీ మవోశక్షిగా చెప్పాడనీ, అజే బుగ్యేదంలోనూ ఇవప్పబడిందనీ (గీ అకవిందులు (వాశౌరు, వారి (వశారం అ సృృస్ట్యిగా షరణమింపచేసీ శ్రీ, తిరిగి సృష్టిని దైవంగా పరిణమింపజేసే శ్రీ అగ్ని, ఇవే శెండు ముఖాలు,మనిషిని జీవితంలోకి తీసుకొనిపోయే భ స్‌

థ్రీ లీలా మా థి శ తనలోనికి నడిపించుకొనిపోయే. శ_క్టీ అగ్ని, ఇందుకే అతడు వురో హితుడుగా. వేదం వర్శించింది, వురోహితుడంళు భవివ్యత్తును = హితాన్ని కల్పించేవాడు. (బాహ్మాణుడం కే అగ్ని ఆరాధకుడు, అతని కుడిచేతిలో అగ్న ఉంటుందని వేదం ఇెప్పీందిం

కథోపనిమత్తులో నచికేతుడు యముని (పాక్టిస్తాడు ఏ

“న్వర్లంలో భయం - రోగం _ వృద్ధాప్యం ఉండవు, ఆకలి దప్పులు శ్రేవు, సర్వం అఆనందమేనట. కనుక వ అగ్నిళ_క్షితో వారు ఆనందంగా జీనిస్తున్నారో చానినిగురించి చెప్పు” - అంక యముడు ఆ స్వర్షాగ్ని ని వివరిస్తాడు: “అది అనంతమైన స్ధితికీ, సర్వానికీ అజే ఆధారం, అడది మనిషీ వృాదయకుహరంలోనే ఉంది, ఆ అగ్ని నేటి నుండినీచేకున వా గ. పొందుతుంది” అని వెస్పి, దానినిగురించి వివరించాడనే ఉపనివ_ళ్తన్నది తప్ప, అదేమిటో చెప్పలేదు. అది ఇెప్పినదంతా ఒక శే - అది ఇలాఉంది :

“క మరాడగన్న్నిలను ఎవడు వెలిగిస్తాడో వాడు మూటితో ఐక్యమై - మూడు కర్మలు చేస్తాడు. నాడికి జనన మరణాలు. లేవు వాడు అత్మపురుషుని పొంది నిత్య శాంతుడాతున్నాడు = ఈ (శే గ్నులను లెలిసినవానికి మృత్యుపాళం లేదు. నాడు శోకాల కతీతు డవ్రతున్నా డుం”

ఇదంతా ఒక మారి శక భామ ( 1) ఆ మూడు అగ్న్ను .లేమిటి'[= (2) ఏ మూటితో వారై క్యమవుతున్నారు? (8) వీ మూడు కర్మలు వారు వేస్తున్నారు ? - ఇదంతా యోగపరిభోము

దీని వివరణలో ఆచార్యులు (వాసీంది కూడా “చాలా కొద్ది;

(1) కి అగ్నులు. మనిమీలోని మూడు భూమికలు,

(2) (తివురుక్వులు = త్వర _ అత్షర - వురుషోత్తములు,

శ18 శ్రీ లీళలానమా థి

(3) భౌతిక శరీరదక, (పాణ సూత్ముదళ, మనో (భౌవ) దళ =

ఈ మూటిసీ దివ్యంగా చంణమింపజేసీదే ఈ అగ్ని విద్యం

ఇది (శ్రీ అరవింద న్యాఖ్యానం,

(శ్చళ్ల (పేమ (ప్రకారం థ్‌

అది గుప్తాగ్ని, రవాస్యం-ఎవరికివా-రే 'తెలుసుకోవలసించే తప్ప ఇెప్పబడేది కాదు. కనుకనే ఉపనిమత్తు కూడా దాన్ని వివరించక చాచింది, దాన్నే యోగులు మూలాధారంలో ఉన్న కుండలినీ శక్తిగా చెవుతారు.'

అగ్ని ఒకశే - కాని అది జ్వలించే “వేదికలు మూడు, మనిషి. “లోని స్థూల నూత్ము కారణ దశలను దివ్యమయంగా చేయటమే ఈ అగ్ని కార్యం. ఐక వ్ర్‌మయ్యే మూడు - ఆత్మ- బుద్ధి - మనస్సులు, అత్మ = పురుషుడు బుద్ధి = మూలప్రకృతి, మనస్సు - ఉత్తను మనస్సు "లేడా గురువు, వాడు చేసీ మూడు పనులు-(1) కర్మమార్డం (2) యజ్ఞకర్మ (8) దమ - దానాలు. ఇవి ముక్తిమార్టంలో వ్యక్తిని పరిశుద్ధ ఇేసేపి,

ఇది కృష్ణ సేను వాస్ట్రభ్యానం

అది ఎన ₹0త ఇెప్పినా అర్థంశానిది - కనుక యోగాన్ని (ఏేటషం బహళ, అది మన వ్యాదయంలోనే ఉంది, లేడా మూలా ఛార చశంలో మూడున్నర చుట్లు చుట్టువొని నిదిస్తు న్న కుండలిని, ఈ మూడున్నర చుట్లు అ[-ఉ . మ _(-అనుస్వారం = మీంకారమ్మే (శిపుచుషులూ ఓంకారమే అజేటప్పటిక్‌ శ మాండూకో్యోపనివద్వి షయ మాతున్నది. అక[-డా పురుషు డగ్ని గానే చెస్పబడ్డాడు,

• మాండూక్యోపనిషత్తులోని పురుషు డగ్నిగా చెప్పబడిన నంగత్రి (శివిధ

పురుషులన్న ఆధ్యాయంలో వశే టచౌయఐడుతున్నది,

శీలీలాసమాధి శకి తాత్పర్య మేమంయే మనిషిని చైవంగా మార్చే వక్తి అగ్ని, అడే భుని. బాబా ధునిని నిత్యాగ్నిగా స్థావించటం మానవజాతిని తరింపహదేయటాని కే, ఇందుకే ఊధి - అంతగొప్ప వరంగా మనకు సం్యక మించింది-ఓవధిగా - రమోకవచంగా, బాబా అన్ని కనుక సర్వాన్ని కన్నవాడూ - పెంచేవాడూ - తరింపచేసీవాడూ, కనుకనే వచ్చిన వా రందంకీ వాం పాపాలను తాశు తీసుకొని, వారకి కావలసినవి నాగి అర్ధార్థి క్‌ అర్థం అ ఆక్తనకు సుఖ సంతోషాలు = జిజ్ఞాసువునకు జ్జునం అ మోతార్ధికి మోశక్షం - మొదటి కంటికీ ఉదావారణలు కోకొల్లలు, మూడవచాననికీ చందోర్క_రు మొదలై ననారు, నాల్లవచానికి దీక్సిత్‌్‌ దభోల్క-రు "మొదలై నవారు ఉదావారణలు, | ॥ మరి గజానన మహారాజు గంగాఘీరు వంటివారు బాబాను ఎందుకు దర్శించారో? మనం భావన కూడా చేయకూడదు, అంత రహాస్యం వాదా, ఆ తండికి నమస్కారాలు ఎన్ని అర్చిస్తే అయన మఖుణం ఈ భూ 'ేని తీర్చుకన్నట్టు! అంశ మనమంతా (తి కాలాల్లో ఉన్న (పపంచ మానవులంతా-కలినీ కోటి దండాలు 'పెట్టిన్నాల బుణం తీరదు - బాబా మన కంత ఇచ్చాడు! దివ్యధనమైన జ్లునమణి బాబాం

అజాయవమానో బహుధా విజాయళతే

జన్మించనివాడ్యూ జన్మ లేనివాడూ అనేకరూపాల్లో జన్మిస్తు న్నాడు అన్న వేద వాక ఖలో మనతర్కా_నికందని ఒక శై రుద్ధ్య మున్నది. జీవితమంణా విరణ్ధాంశాల నమా జేశం, ('స్రీవుదములు ద్వంద్యం- అంప్‌ ₹0డు విరుద్ధాంశాలు కలిని జంటకట్టడం, నీతో నే శక్తులు "రెండూ కలిసి ఉన్న సందర్భాన్నే జన్మ - సృష్టి అంటున్నాం, ఈ శక్తులే సూర ఛ్రచందులు (పతీళలు, రేయింబవళ్ళ రూపంలో ఉన్న కాలానికీ వారు (పతీక లే, (హ్ళతిలో (స్ర్రీ- పురువుల ద్వంద్వం కూడా వారే. (ప్రపంచమంతా ఈ జంటనుండి పుట్టి అందులోనే పెరిగి, అందు లోనే మరణిస్తుంది. కనుక ద్వంద్వం జననమరణరూపషమైన సృష్టీకి (ప్రతీక. దీన్ని మననం వేస్తే ఒక సమన్వయ మేర్చడంతుంది. అదే సమత్వమంే-యోగమం యే, భారతీయ త _త్వశాశ్రుంలో "వేద వాజ్మ యంలో భగవంతుడు ఈ ద్వంద్వ పరిభాషలో క్లీర్తించబడుతున్నా దుం

“చ్యేస్థాయ చ నమః ౫క నిష్టాయ చ నమః పెద్దవాడిక్కీచిన్న వాడికీ నమస్కా-రం” అని రుుదాధ్యాయంలో శివ్చడు _స్తుతింపబడ్డాడుం అంశ ఇది స్థికిసూ(తం. ఈ ఇంటికీ అడుగునా, వైన్సా శెంటి లోపలా ఉన్నవాడు జనన మరణ రహితుకై న ఈశళ్వరుడు,అతడే అక్షర పురువు డస్కీ అతజే శ్షరపురుషుకై.. జని శ్రస్తున్నాడనీ భగవస్లీత వర్ణి స్తున్న ది.

శ్వీ తాళ ఫతరోపనిషత్తులో

“త్రం (శ్రీః త్వం పుమూనస్కి త్వం కుమార ఉతవా కుమారీ త్వం జీర్ణ దండేన వంచనీ త్వం జూతో భవసి విశ్వతోముఖః॥ (శ్వే శాశ్వతర క క్రి

*నీవ్రు (శ్ర్రీవి = పురుషుడవు = కమారివి లేదా కుమారుడవు -_ నీవు వృద్ధుడవై (చేతబట్టిన) ఊక కజ్జతో వంచిస్తున్నావు, విశ్వతో ముఖంగా జన్మించేది నీవే. (బాబా వృద్ధరూపంతో ఎంతమంది మాస పోయారు!)

(శీలిలాసమాథి లీక “నైవ (త్రీః న పుమూ నేవు నవ్హైవాయం నపుంసక? యద్యత్‌. శరీర మాధ త్తే తేన తేన సరత్యతే[” (శ్వేతాశ్వతర ఏ 510) క ఆిడ్రడ్రు (సీశాదు _ వురువుడు కాడు _ నపుంసకుడూ కాదుం అయినా వ శరీరాన్ని అతడు ధరిస్తున్నాడో, అది అతనిని కాపాడు తున్నది ఇది భగవ_త్త త్వం. పర మేశ్యరలీలాతత్త్యాన్ని “కవితా రూపంలో గాసంచేయటం, క విత్వమం కు తర్కా-ని కందని ఆనంద సంకేతం, అనుభవ (ప్రతీక. కబీరు అన్నాడు = * నేనున్నంత కాలం రాముడు లేడు; ఆయన రాగానే నేను లేను ఎంత చిత్రంగా ఉంది 1” "నేను (అహం),జై వం-రండూ ఒకే ఒరలో (శరీరంలో) ఇమడని రెండు కత్తులు, కండూ ఒకేసారి లాగటానికి వీల్లేని విరుద్ధతత్త్యాలు. ఎన్ని మతాలు = మహాయోగులు - వివరించినా, ఈ విమయం గుప్తంగానే గుహలోనే ఉండిపోయింది. తప్ప, తర్క_. పంభామ అన్న వెలుులోకి రానే లేదుం , జన్మ లేనివాడు జన్నిస్తు న్నాడన్న సత్యం బాబా జన్మ విమయరంి లోనే ఉంది. ఆ తండీని కన్నవారెవరు ? పుట్టిన ఉఊశేది? తేదీ వది ? మొదలై న విషయాలేవీ మనకు స్పష్టంగా "ఇలియపండానే కాలం చీకటికడుపులోనే అణగారిపోయాయి.. అతి పాచీనవుపషులై న 'రావుకృష్టావ తార విషయాలే మనకు ెలిసినవుడ్కు 1818లో అదృశ్యుడై పోయిన బాబా జసనాదికం మనకెందుకు తెలియకుండా పోయింది? తెలిపిన వారిలో ఇన్ని మత భేదా లెందుకు? బాబా స్పష్టంగా ఈ విమయాల నెందుకు ఇెప్పుకో లేదు ? అనేకరకాలుగా తన జన్మ గురు విమయాలను బాబా ఎందుకు ఇెన్పినట్టు? కనుక బాబా సంకల్చంలో అది లేదు, ఎందుపలేదు ? అవళారత _త్వరవాస్య౦ న ల ఏలుగా చెప్పుకో లేజేసూ ! (

1. శీలీలాసమాధథి శాను షిరిడీ ఎప్పుడు వచ్చాడు అన్నడానికి సమాధానంగా కాబా ఒకసారి అన్నాడట = కొరంగాబాదునుండి తన మేనమామ తన ఇరవయ్యవయేట షిరిడీలో వదలి వెళ్ళాడని, వింటున్న (శోతల్లో ఒశరన్నారట - *బాబా, ఆయ నిషూ డెక్కడున్నాడుళొఅని. “ఆయన -శంగతి నీకెందుకురాఖో అని బాబా కనంపేాడట, అంశకే ఈ విషయం తమాషాగా చెప్పించే తస్ప్రవా_స్తవం కాదని వెప్పడమేం, తా శ్వికంగా విచారి స్పేకస్పీస్తున్న బాబాను అనుభవించ లేక వదలి పెట్టి, కనిపించని మేనమామను గురించి తర్కింంచడం 'ేనికీ? కాని మనిష్‌ ఎపుడూ కన్పిస్తున్న సళ్యాన్ని అనుభవించబేడు. దీనిమోద వాడికి దృష్టి ఉండదు. కాని సృష్టి ఉన్నదా? లేదా అని తర్కిస్తాడు. ద్రైవం తర్కానికి అంేది కాదు. అనుభవానికి మ్యూతమే ఒదిగి వస్తుంది. ఇందుశే బాబా ఒకసారి (బవ్మా వైతన్య దశలో ఉండి అన్నాడు - పర్య(బవ్మాక్య్తూమాయకూ తాను జన్మించానని. సగుణసృష్టిలో వారిద్ద రీ పుట్టిన (పథమసంతానం పేను అగ్ని, హిరణ్యగర్భుడు, (పూపకి.సర్వజీవ్రలపహా అకజే తంథడి.ఇందుకే బాబా భష్తలకు ఇలలో కలలో తంగడిశా వృద్ధరూపంలోనే దర్శనమిస్తున్నాడు. ఇందుే బాబా భక్తులకు ఇష్టదైవ స్వరూపాలలో అ వేకరీతులుగా దర్శన మిచ్చి నట్టు సచ్చరి్యత చెపుతున్నది. శనుక జన్మ లేనివాడు అనేక కాలాల్లో అజీక జీవులుగా జన్మిస్తు న్నఫవుడు, అతనిది ఏజఊోకస్సీ ఏ కాలమనసీ చెప్ప గలం? అతజే _ చెప్పుకోలేని స్థితి అది, కనుకనే బాచా జనా గ్రైదులను గురించి నునకమిీా తెలియకుండానే పోయింది. అందుకి ఈ వెచిటతి బాబా అవతార మునడాని!ి సాశ్ష్యం, ఊరున్నా లేనినాడు, 'పేరున్నా లేనివాడు రూసముండీ. ేని వాడు, దుఃఖంచినా (మేఘుని మరణసందర్భంలో) ఆనందచ్యుతుడు శానివాడు, ద్రైవమైనా మనిమీగా మనమధ్యకు ఒదిగి వచ్చినవాడు, సఖునైగుపడై తల్లీ తండ్రీ ఆయినవాడుంకోవించినా (ేమెంచినవాడ్య

(శీ లీలాకమా థి 1 లిన్నా కిననివాడు. నిదించినట్టు కన్పించినా నిదశేనివొడూ, 'జ్యస్థాజేనిని లఖ్చీ. శ్ర కరిణమింప జేసుకున్న దరి(దుడైన అష్ట సిద్ధి సంపన్నుడు, అదిభియమువై లశ్షీ శ్రస్వరూవుకై నవాడు, నృద్ధుైనా యువకునివ€ సరుగత్తగలనాడు, మనీదులో కూర్చున్నా (పపంచ మంతా వ్యాపించినవాడు. అజే శరీరంతో విశ్వమంతా ఆకమింశ్ల గలవాడు, గురువును కాదంటూ నే జగద్గురువై నవాడు, అల్లా మాలి అంటూ అల్లా అయినవాడు. సర్వాతీత పరబహ్మామై నిర్గణుకై నిరం జనుకై. వదో వదో అయినవాజై నా, మనతో పాటు తిని. పాడి ఆడి నవ్వి నవ్వించి కోపించి శిక్షించి అర్చింపజేసుకుని మనలను తరింప జేస్తున్న పరమశివావళ రం బాచబె, ఆ మహాత్ముని జీవితమంతా విరుద్ధాంక ముల పుట్టు వాటిని చీల్చుకొని దాటి వైకి పోయి లోపలకు తొంగి వూస్తే బాబాకంచు అన్యదై వంలేదు, కృష్ణ దత్త రామ మారుతి "జీవీ రూపాలన్నీ ఆయన నటించడానికి 'వేనుకున్న మునుగులే (118313) - తగిలించుకున్న ముఖాలే. అవన్నీ కానవుతూనే, వాటి" అన్నిటికంకు పై న ఉన్నవాడు. అవి కానివాడు, అజూాయనూనమై త_త్వస్యరూవుడుం కనుక బాబా జీవితమంతా మనకు ెలుస్తూనే -తెలియపేండాపోతున్నది*. చేతి కందినట్టు ఉంటూనే, పట్టు దొరక్క- జురిపోతున్నాడు. క నివిస్తూనే వీమోా అర్థం కాకుండా మన ళ నిక్‌ మించిపోతున్న డు, ఇందుకని బాబా జన్మను గురించి అనేక కథలు కిందంతులుగా వ్యాపించినాయి. సత్యసాయిబాబా ఇెప్పిన కథ

మన్నాడు దగ్గ ఉన్న ష్మతి (గామంలో గంగా భవాడీయా. "'జేవగిం అమ్మ అన్న (బావా శ్రొచంపతులకు బాబా మూడవ సంతా నంగా జన్మించా డట,

భవాడియా నదిపై పడన నడిపే నృద్తి కలవాడు.వజ్చే పోయీ బాటసారలనం చాటిస్తూ ఉంజేవాడట, ఒకనాటి. రాతి గాలివాణ

ఖీ శ్రీలీలానమా థి కాగా = ఆయన నది దగ్గర ఉండిపోయాడు, ఇంట్లో భార్య ఒక్కకే ఉంది. అర్ధరా[తి ఎవరో అతిథి తలుపుతట్టాడు, ఈవెం తీసి చూస్తే ఎవరో వ్య క్తి తలచాచుకోవటానికి వచ్చానన్నాడు. ఈవెం సే నన్నది, బాటసారి తనకు కాళ్ళు నొప్పీపెడుతున్నాయని ఒ_త్తమన్నా జట 'జీవగం అమ్మను, ఈవె. భయపడి (పక ఇళ్ళలో ఉన్న "కీళ్యలను తీనుకొనిరానటానికి "వెడితే వాళ్ళెవరూ రాలేదట, ఈమె ఎలాగురా భగవంతుడా అన్న గుంజూటనలో పడింది, ఇంతలో ఎవరో ఒశామె వచ్చి తలుపు తట్టింది. తలువు కెపచుకున్నాక లోనికి వచ్చి ఆయన '"సీవ తాను ఇేస్తానన్నది. సరేనని ఆయన గదిలొకి ఆమెను పంవి తలువు వేసింది "బేవగిరిఅము భై కొంత నీపై నాక లోపలున్న నారు తలుపుకొట్టారు. ఈమె శ్రీ్స భరంాస్తే ఎవరున్నారక్కడ?- ఆ వేళ్యక బదులు పార్వతీబేవీ,.ముసలి వాడికీ బదులు అందరికంటె పురాణ వ్యక్తి శివుడూ ! నారీమెకు వర చానం చేశారట వీమని ? - “నేను (శివుడు) నీ కడువున జని శ్ర స్తాను*_ తర్వాత వారికి మూడో సంతానంగా బాబా జన్మించాడట, భవా డియా వృద్ధుడెనాడు, కనుక విరక్తుడై సన్న శ్రీనీంచాలని భార్యతో వెప్పాడు, అప్పుడు అమె గర్భంలో శివ్టడున్నాడు, ఆమె అన్నదట ; భగనంతుజే కమారుకైై వస్తుంళు, సన్నా్యాసంతో పనేవిటని,ఆయన ఇవాద_స్తం ఆయనది, “నేను అశరీర దైవదర్శనం "చేస్తాను తప్ప సక్ళరిరదై వం నాకెందుకో అన్నాడట, నే ఇల్లు విడిచిపోతున్నా డు, భార్య 1 ! వంచేస్తుంది ! గర్భవతిం భర్షనే అనుగమించింది. చారిలో నొప్పుూలురాగా ఒక మజ్జిచెట్టుకింద కొని పనీగుడ్డును వదలి భ ర్తజీ అనుగమించింది, ఆ తలిదం్మడు "లెంత విరక్తులో! నిర్ణయులో!_ సన్నా గ్‌ా మంశే ఇలా ఉంటుందా ? భగవంతుడు కవూరుడుగా జర్మిస్తానని ల జన్మించినా, కైనాజ్ధను - దైనాన్ని - ఉల్లంఘించి య కాదని ఇ వోవటం సాధ్యశూ శ అదీ దై వసంకల్చ్బ మే నేమో- తాను అనాథగానే

(గీ లీలానబూ థి $98 ఇంగి "పెద్దవాడు శావాలనా 1 వీమో |! 5మైనా శల్లి దండలు తమ బాధ్యశను దై వాజ్ఞను విన్మరించారు, సాగిపోయారు, వీమి సాధించారో ? వీమైపోయినారో 1 = వెప్పినవాడు లేడు, జై వాన్ని కునూరునిగా కన్న కల్లి దం(డులు జగత్తుకే వందనీయులు కడా! (పపంచాని'"కే తలిదం్యడులు కదా ! ఆ మవోదళనుండి వారికి పతనం లభించింది. కనుకనే వారిని గూర్చిన కథలు "పేరూ ఊరూ లేపండా - లరలాతోకా అేపండా = గానట బాసటగా మిగిలి = శూన్యంలో వారి వృత్రాంతాలు అదృశ్య మైపోయాయి- తప్ప మనకందలేదు, ఇది దైవ శాపమా ? వరవమా?-వీమోా! = ఆ చారిన పాటిలు అన్న మవామ్మదీయుడు బండివింద భార్యతో పాటు నస్తున్నాడు, ఆ యిల్డాలికి కాలు వడుచుకోవలనీ రాగ్యా బండీ దిగి. ఈ పని గుర్హున్న మజ్లీవాటుకు పోయింది. దక్సిణామ్లూలర్లి శికుతై రోదిస్తు న్నాడు. ఇంశా శరీరంమిాద నెత్రురుమరకలు పోలేదు, తడి ఆరలేదు. తుడిచినవావరు * జగల్చిత శిశువై తే . ఈ వైభవం తప్ప వముంటుంది కనుశ ! దివ్యుజన్మును మాచే అదృష్ట = కొవలనీన సీవలుబేసీ అదృష్టం ఎవరికీ లభించలేదు కాబోలు! సరే పాటిలు భార్య ఎత్తుకొని వచ్చింది, పెంచింది, పాటిలు కొన్నాళ్ళకు మరణించాడు విధవరాళైనా ఎలాగో సంసారం ఈడ్చుకొని వస్తున్నది. కాని; ఈ బాలక ఖహ్షుని అల్లరి భరించరానిదిగా ఉంది విల్లలతో నోలీలాడటం - గెలుచుకోవటం - వడీవించటం _ (పకిః-ంటివారి వీల్లనాడు తెచ్చిన సాల్యగామాన్ని (మింగాడట ఒకసారి. ఆ తల్లి లబోదిబోమని న_స్టే నేను (మింగలేదని నోరు 'కరచాడట! బాలపని నోట్లో విశ్వమంతా బంతిలాగ" తిరుగుతోందట, యశోడలాగా. బాబా తల్లి ఇది భరించలేక - అనాథశరణాలయం౦ - అఆ(శమం-నడుపుతున్న “ంకూసా అన్న మవోత్ముని కప్ప చెప్పింది. కెల్ల వారి బాబా ఈ ఆశమానికి వస్తాడనగా ెంకూసా కలలో శివుడు

శక్ర! శ్రీ లీలాళశమాట్సీ కన్పించి,క చేను సీచగ్షరకు వ స్తున్నూ నోఅన్నా డట, శెల్ల బారి ఈ బాల్‌ కుడు వచ్చాడు వెంకూసాకు ఆ బాలునినై (పీతి పెరిగింది, తక్కిన శిముష్ట లకు అసూయ "పెరిగింది. ఒకరోజు బాబా అడవికి క వ్రైలకోనం గురువు ఆజ్ఞృననుసరించి వెళ్ళగామిగిలిన శిద్య్యలంతా కలిసి క్టటతో బాబాను కొట్టి-ఒబక ఇటుక విసీరారట, అది బాబా తలకు తనిలి ర్తం చిమ్మింది" ఈ రాతితో ఇత్తురోడుతున్న తలతో గురుదర్శనం జేశాడు వాలకాదాం. గురవు గుండె. కరిగిపోయింది _ అయో్యో ! తండ్రీ అంటూ- తన వ(శ్ర్రం చించి కట్టు కట్టాడట. ఆ రాతిని జేతిలాకి తీను కుని కన్నీరు కార్చాడట - అది తడిసిటట్టు, ఆ గుడ్డతోచే ఇత్తుటితో తడీసిన ఇటుకను చుట్టుకొని బాబా తన జీవితాంతమూ భద్రంగా గురు (పసాదంగా జాచుకొన్న శథ మనక అెలును. అది గడు దీన్లో '? మరి గుడ్యపసాదమో ! ! - వీమైనా బాబా జీవితనాటక చరమాం కంలో అది పగిలిపోవటం _- బాబా దుఃఖంచటం జరిగింది. అది తన జీవితసమా వికి సూచనగా బాబా మనకందించాడు, వీ రాయిమోిద తన గురుకరుణ కన్నీరై. (గవించి తడినీందో- ఆ యిటుక తనకు తలగడగా . వడుగడగా _ వైవంగా _ ధఢ్యాన యోగ్యంగా = భ్యేయవ స్తువుగా = కోటాకు సర్వస్య మెనది, గాయా నికి చుట్టిన గురువన్ర్రం - థైన్యపసాదంగా బాబా (హించి, ఇటుకను అ సడ్డలో. డాచుకొని శీలూలోని* సుకు అశ్రమాన్ని విడిచి మ్‌రిడీ (పవేశించాడు, ఇందులో కొంతవరకు పూజ్య నరసీంహస్వామిాజీ వెవ్పిన కథతో సోలి ఉన్నది. పాటిలు - కథ ఇందులో వేరు. గుజ్లం పోనాట్టు క 6 కొన్న పొటీలు కథ "వేరు, శ్రాని (బావా శ్రణవుటక పుట్టి ఇ మహమ్మ దీయుల ఇంట "పెరిగీ వెంకూసా శ్కుశూమ చేసింది మాం నిజమేననీ ఈ కథనం 'కెలువుతుంది,

(శ్రీలీలాసమాధథి 12? మరొక కథనం (శీ సాయిబాబా జీవితమన్న ఒక చిన్న (గంథాన్ని శ్రీ "రాజర్షి బాలసన్నాష్టనీ ఆంగృంలో (వాశారుం (ఈ (గంథం 1942 లో 'బంగుళూరులో పరాళ క్రి ఆశ్రమంవారు (ప్రకటించారు)

ఆ బొాలసన్నాానీ వాబా- ఇద్దరూ హిమాలయాల్లో (శ్రీరామ చంద బాబాజీని సీవించారట.కనుక బాబా జీవితమూ బాలసన్నా్యాసికీ బాగా పరిచయమై ఉండాలి కచా ! ఇద్దరూ కలిసీ ఒకే గురువును శుశూమీంచారని ఆ్‌ టంథక లే ఇఇవ్సి నందువల్ల ఇది సత్యమే కానా లనుకోవటంలో అభ ఫ్టంతర మేమి "తేదుం

అయన (ప్రకారం

బాబా 1858 లో జెమానలెంలో ఉదయం 9 గంగకి జన్మించా డట. బాబా తల్లిదం్యులు హిందువులు, వారు ఉత్తర భారతంలొ తీర్థయాగతలు వేస్తూ ఉండగా = ఎవరో మవామ్మాదీయుడు వారిని తమతోపాటు మక్కాకు తీసుకొనిపోయి. అక్కడనుండి జెరూసలెం వరకు తీసికొనిపోగాా బాబా అక్కడ జన్మించాడట, తర్వాత బాబా తల్లి దం్యడులు హిందూబేళానికి వచ్చేశారట. బాబాకు సుమారు క్‌ 6 వళ్ళ వయనులో తలిదం[డులు స్వర్షస్థులు కాగా = ఛ_క్తబ్భంద మొకటి బృందావనం పోతూ ఉంచక, బాబాకళూడా వారితోపాటు (వయాణిస్తూ దారిలో ఓపికలేక సొమ్మసిల్లీ ఒక ఇెట్టుక్రీంద పడి పోయాడు. అలా ఎంతసేపు ఆ దశలో ఉన్నాడోకాన్సి కళ్ళు లెచి హరావేనర్చిక్షి చిరనవ్వుతో ఒక మజవోనుభావుని ముఖం ఎండకు గొడుగు లాగా దర శన మిచ్చింది. ఆయనే (శ్రీశామచం(ద బాబాజీ, వారు మీరిడీబాబాను హిమాలయాలకు తీసుకొనిపోయి. శక్రీియైన జగన్మాత మంకాన్ని ఉపజేశించారట. అఆ మంతసిద్ధి శలిగాఠ గురువుగారి ఇఅజ్హళతో "బావా షిరిడీ 1672 లో పోశశవర్ష (పాయుగై (ప్రవేశించాడు

ఈ కథనానుసారం బాబా "జీవభ కుడు (శ్రీస్తు జన శఫ్థలంలో జన్మించాడు, బృండావనం -వళ్ళేదారిలో గురుదర్శనమైనది,

అంజఉ బాబాలో జేప్‌ = శ్రీన్తు- (శీళ్ళష్ణ తత్త్వ సమన్వయం తొంగిచూస్తున్నట్టు స్పష్టమే కదా!

1872 లో షిరిడీ (పకజేశ మన్న మాటను - తర్వాత వచ్చిన బాబా చర్మితకారు లంగీకరించటం లేదని మనకు "తెలుసు, కాని బాబా భక్తుడు (పధాన్‌ తన (గంథంలో 182 -. అనే అన్నాడు. పూజ్య(నీ నరసింహస్వామిాజీ ఈ (గంథాన్ని చూచారో లేదో శ్రాన్సి ఈ వృత్తాంతాన్ని వారు అంగీశరించినట్టు కాని - (హవారం చేసినట్టు కాసి-లేదా ఖండించినట్టు కాని ఆ స్పష్టపడబం లేదు, కాని (శ్రీ నరసింవా స్వామిజీ (వొసిన అఆంగ్గ(గంఖానుసారంగా (వాయబడిన క్షీ శ బాపట్ల వానుమంత రావుగారి “దమ నిన్ను పేశ్చింతునా!* ఆ న్న (గంథంలో మాతం శ్చాాబా తలిదం(డుల "పేళ్లు “జమునాబాయ్యా నందలాల్‌* అని ఇెప్పీ, అథోజ్ఞువిశలో నై బాలసన్నాాసి (గ్రంథా ను సారంగా ఆ పేప్ల ఇప్పబడినవసీ,-ఇదెంతవరకు సత్యమో "కెలియదసీ అన్నారు. కనుక, (శీ నరసీంహస్వామోజీ, (శ్రీ రాజర్షి బాలసన్న్య్యాని (గంథం భూఖారనే అనుకోవచ్చు. కొని ఎవరూ ఆ (గంధాన్ని ఉచావారంచటం కాని, ఖండించటం కాని నేను చూచింది లేదు,

అచెంతవరకు సత్యమో తెలియదు. కాని ఆ "పేరునుబట్టి _ (బాలసన్నా |. ) అసత్యమనటానికి వీలులేదు, అంశు బాబాయ్‌ ఆ విషయం ఆయనకు చెప్పి ఉండాలి కదా! అంకేు బాబా (శ్రీస్తా? 1 ఏమో |! = “వమిా, నిళ్ను పేనీంతునా!ో (గంథానుసారంగా బాబా

“పతి గాచులో జన్మించాడుం తట్సి ద్య్యడుల "పేళ్లు "తెలియదు కనుక్కృబాలసన్న్న్యానీ (గ్రంథంలోని న్వీకరిం చారు*, వారి-అంకు పూజ్యశ్రీ షి వి, నరసింనా స్వామిజీ = (కారం బాబా స్మతిలో (భావ టా

(శీ లీలాసమా ధి నలిలీ దంపతులకు జన్నించి ఎ సూఫీ మతస్థుడెన ఫకీరు ఇంటికి చేర. అక్కడీ నుండి వెంకూసా ఆశ్రమానికి చేరుకున్నాడు, ఆ మవహాన్మదీయ ఫకీరు ప్మతి (గామం దగ్గరున్న మన్వాత్‌ (గాము నివాసి, 'వెంకూసా 'సేలూ (గెమనివాని.

ఈ కథనం (పశారం బాబా జన్మ 1887. +855 లో మొదటి సారిగా బాబా 18 వళ్ళ వయసులో మ0డీ గడ్డమిద తాలుమో పొదు, మధ్యలో 2, 8 నెలలుండ్కి: 8 సంవత్సరాలు ఎటో 'వెళ్ళితిరిగి 1838లో మి5డీ నినాసీయై, 1918 లో మవోసమాధి పర్యంత మక్కఎజే. ఉండీ వోతడు. ఈ విషయమూ నరిగా తెలియటంలేదు మసక,

(సామాన్యంగా నేటికి (ప్రచారంలో ఉన్నదాని(ప కారం బాబా జీవితకాలం 81 సంవత్సరాలు. బుద్ధజేవుని జీవిత కాలంకూడా ఇంతే.) ఎందుకం శు. మొదటిసారి వీవిడీళలో ఉన్నది 8 నెలలో, 8 వళ్ళో మరి! తర్వాత ఎటోసోయి తిరిగివచ్చిన కాలం తి వళ్ళని నరసింహాస్వా మాజబ్మీ చీడాది అని హేమాద్చంతు, |

బాభా స్వయంగా ధూలియా కోర్టు విచారణలో 'కెలివిన "వెంకూసా తన గురునన్న మాటనుబట్టి, (శీ నరసింవాస్వామోజీ పరి శోధన వశాత్తు బహిర్గతమైన వెంకూసా వృత్తాంతం - మనం. శాదన టాని కధికారంలేదు. ఆ కథానుసారంగా బాబాను సాకిన ఫకీరు మన్వాల్‌ నివాని,

(శీ భర డ్యాజ వెప్పీన గుజూారీ మహా రాజు వృత్తాంతంలో ఆయన (గుజార్సీ బాబా. శిమ్యుడు. ఆయనవల్ల మహాయోగి అయినవాడు, “శివగాంపతర్జీ” నివాసి, అతేడు' బట్టల -అంగడీలో పనినాడుగా ఉండగా దాబ్బా శేలూ+ మర్వాత్‌ నుండి వచ్చినట్టు అ కథలో ఉంది. కనుక, ఫకీరు ఉరు _మన్వాత్‌ నుండి ల్చాబ్రా వచ్చాడో శి = మురి వెంకూసా సరసన వచ్చాడో శం సలూ-మన్వాత్‌. క్క (1) మైళ్ళట,

స్టే శ్రీలీలా సమా థి “వీ మోయ నిన్ను పేశ్చీంతచునా!” (ంథంలో 'వంకూసా శిష్యుజే బాబా అన్న సందర్భంలో దాబా గురుసేవావృశ్తాంతాన్ని ఉదావా రించాడు, అది బాబా 12 వళ్ళు గురువును సేవించిన కథ, ఆక్‌ామా దృంతు (గంథంలో అ కథ రాధాబాయి "జేళ్‌ ముఖునకఘు చెప్పినది. అది తెచ్చి హనుమంతరావుగారు "లేడా నర సించోస్వామిోజ్‌ "వెంకూసాకు ఎలా అన్యయించారో మనకు స్పష్టంగా "శలియటం లేదు, ఎందు కంప బాబాకు గురువులు ఎవర్తో ఎందరో ఆయనే అనేక రశాలుగా వెప్పాడుకడా |! అయోనిజపాదం దీన్ని హేవాద్చంతు (వచారం చేశాడు జానిపకారం “వెంకూసా కథగాని, బాబా తలిదండుల వృత్తాంతాన్ని గాని. హేవూ దృంతు (గంథస్థ్రం చేయ లేదు. దీనికి రండుకారణా లూహించుకోనచ్చు,. కేం "హేీవూద్చంతు (దౌచీనబుద్ధి గలవాడు, సంప్రదాయ దృష్టి కశలవాడికీ ద్రైవజన గ్రైన్‌ చారం "లేదు. ఉన్నా అద్భుతంగా ఉంటుంది - (శీళృష్ణ (శ్రీరామ జన్మల్లాగాం అం తేగాన్సితలిదం(డులు సామాన్యంగా కన్నట్టు అ కన్నాక పిల్ల వాళ్ణో వదలి వేసినట్టు ఎ ఫకీరుదగ్గరకు చేంన నృ 'త్తాంతం- లేదా బృందావనం చారిలో మూర్చృపోగా గురువు వ చ్చిన కథ = ఇలాంటివన్నీ ఒక అనాథబాలుని కథను ఇెవుతశున్నాయి తప్ప వైవజన్మలోని_ అద్భుశాన్ని వ్య_్రీకరించటంలేదు. క్రన్నళ్ఞ నీళాదుల్లాగా అయోనిజ వాదం - అయనకు నచ్చటమే కాక్క అశ్రన్లి లోని భక్తున కది ఆనందహేతువూ, బాబా దైవం - అన్న విశ్వాస శ్పీంతువ్లూ అయింది. ఇది ఆనాటి బాబా భ్కక్తులనుకున్న మాట, ఏ, సరసీంహస్వామిజీ వేసిన పరిశోధన సామ్యగి అతని శందుబాటులో లేకపోవటమే కాక - బాబా దైవనునుకొన్తి ఆరాధించుకొనేనాడి కీదంళా వ్యర్థ౦ం

నరసింహా స్వామిజీ పాళ్ళాత్య సంస్కార ఆ వీజ్యాబుద్ధులు కోలవాడు, ఆయనకు అమోూనిజవాదంళంటి వాటిమోద నమ్మాకరి ఉండటానికీ పీలులేని యుగనృహ కలవాడు. మై.గా ఆధునిక పరికోధన పద్ధతుల కలవాటుపడ్డవాడు, కనుక్క ఆయా విషయాలు బయటకు (గేవ్వితీశాడు ఈ బుద్ధి పాపం 'పామూద్చంతువంటి అమా యక (బావ్మాణున కుండదు. ఆయన కేవల భక్తుడు. కనుక హేమా ద్పంతు కథనం (ప్రకారం వాదా 16 వళ్ళ వాలుడిగా మిరితీలో. "వేప ఇట్టక్రింద ఒక ఉదయం ధా్రనమగ్బు కై కన్పించాడు, ఎక్కడినుండి వచ్చినట్టు? ఎనకబ్బాయి?- ఎవరికీ అెలియదు. ఇది అద్భుత అవతారం, "బీవుడు సగయంభూతుడు, *“ఆజాయవమానో బహుధా విజాయతే (పుట్టనినాడు జన్మరహితుడు అనేకబన్న లెత్తుతున్నాడు.) "జీవుడు -విలిళశాడనటం పషృల్టీయనాగరకతలో _ ఆ బుద్ధికున్నది = అది తర్క_ం శేని చోటు, చైవానికీ స్వసమర్పణం వేసీనచోట = దైవం స్యయం భూతం - ఆ అవతరణలో ఒక అద్భుతలత్షణ ముంటుంది = గోదాదేవి; నీతాచేవి జన్మల్లాగాం

“వరుల జన్మంబు వీరుల జన్మంబు ఎరుగనగునె!”. అన్న భార త పద్యార్థం ఇబీ, ఏరుడంకే మహాయోగి, మహాత్ముడు, అతని జన నాదికం మానవ తర్కా-తీతం. అది గుహుని త _ల్త్వంం అవతారం? గువా (కెలియరాని చోటు నుండి వస్తున్నది, అక్క-కికే పోతున్నది, భాబావంటి దైవాన్ని కన్న శల్లిదం[డులు నాను ఈూ పాలు శేకుండా పోవటం డై నాభీష్టనూ ? లోకానికీ “మాతృ 'బేవో భవ్య పితృ 'టేవో భవ” - అని బోధిస్తున్న జగగద్ధురువు తన తల్లి దం(డులను లోక = శౌల గర్భంలో కలిపివేస్తాడా 1 - ఇందుశే బహుతా ధూలియా కోర్టు విచారణలో బాబా తలిదం్యడులు ఎన రన్న వుడు “తండి = సాయిబాభా. అన్నాడు. గురువు సంగతి

శశిక శ్రేలీలాసనాథి వచ్చినపుడు కవెంకూసాొ అన్నవాడు అ వైమాట శెందుకనాలి ? ఇవాడీయా అన్తో నందూలాల్‌ అనో అనవచ్చు కదా 1 వెంకూసా గుగువు కనుక = కాను గురుత _తృగ్గనం[సదాయ (వబోధం వేసినవాడూ అ సంప్రదాయ (పవర్హకుడూ, జాసికోనం వచ్చినవాడూ కనుక = "వెంకూసా అనవలసి వచ్చింది. ఐతేయోపనివత్యలో నృష్టివిమయాభి వర్షన వేస్తూ - అత్న స్మి వెలా నిర్మించిందీ ఇపుతూ, ఆ ఆక తన సృష్టిలో ఎలా (వవేశించిందీ వివరిస్తుంది. ఆంశేే ని సగ్మయంగా క్షైవకార్యంగా వచ్చింది. మామూలు భెవలో అతని వాంతి. మరొక . ఉడావహారణ అధునిక మన్య తధశాశ్ర్రంనుండి ఇూజ్తాం-. ఈ యుగంలో ఎగిే పళ్ళాలు - వసోగగం వరళాంఠలు8 విషయం మనకు ెలిసీంబే, అవి వమిటన్న (వోకు సమాధానాలు ఎవరి శాస్త్రానుగుణంగా వారు (వాశారు, కాని మనస శాన "వే _తృీలుమూ[తం అది (పథమచ్చద(కూంష ల శసతిఅవళారాలనా న అంజచే సర్వభావాలూ మూలభావంనుండి పుట్టాయని, ఆ మూలభావం సృష్టించిన వే అవి, ఇెట్టూ పుట్టా ఎలా వచ్చాయో, అవీ అలాగే అయినపుడు బాబా కూడా అయోనిజురై మూలత_త్తం చానంత టది రూపం ధరించిందననచ్చు. వచ్చు కాదు. అంతే. ఇందుళీ రావు శ్చృ్ల్ణుల విషయంకో ెలినిన మాతావీతరులు ఇక్క-జెందుకు చాచ బడాలి ? ఈ రూపధారణ విమయం (శ్రీ అరవిందులు అవతార త్వ విమర్శలో వెప్పారు. హేమాద్చంతు వెప్పిన అంశాలు బాబా అంగీక రించినవనుకోవాలి,.శనుక ఆయనా బాచాను కొన్నాళ్ళు - 18 ఇెలలు- జీవించిన సాయిశరణానందులూ చెప్పిన మూటలు చాలా అద్భుతంగా ఉన్నాయి. అందులోని “చమత్కార” వివరణార్థం కొన్ని అంశాలు మ్యాళం (పస్తావించుకోవాలి. పే-మాద్చంతు. వివరణానుసారంగా ఖండోబా ఎవరో పూని బాబా ఎవరన్న (పశ్నకు సమాధానంగా వేపచెట్టుకింద (తవ్వి స్టే =

శేలీలాకకూ $ 198 కో 'రాతిపలక[కింద పక గహ = అందులో నాలుగు దీపాలు 'వెలుగుతున్నవి. తిని వదలిన ఆబోరపడాన్తాలూ, గోముఖ నిర్మాణాలూ = మొదలై నవి. సాయి శరణోనందుల (వళారం; ఇదంతా నిజయే, కాని ఆయనంటాడు ఏ; సాలేవాడా" నిర్మా ణార్థం (కవ్విస్తూ ఉంటే = ఒక విళ్ళ్లల గుంపు ఆడుకుంటూడఉంళేు --ఈ గుహూ- విషయం ఫై టపడ్డదట, ఇందులో దీపాలకథ లేదు, కాని బాబా ధుని దగ్గర _బ్ఞంభం మాపి శరణానందులతో అన్నాడట ఫోఆ _స్తంభంక్రీింద ఒక గుహా ఉంది. అందులో జేను తపస్సు వీళ్తాను 12 వళ్ళు, “ఎవనై నా మహానుభావులు వస్తే చూడటానికి పై టకు వవ్చేవాణ్ణి - ఈ (ఊరి ఇానవడిలోనే నాగుదువ్చను భూవాను. 12 వళ్ళు జీవింభచాను,.- వారి అనుగవామే నా భక్షి అంతా

ఈ వివయాలనుబట్టి బాబా నాలుగేళ్ళ పసీనాడుగా ఉండగా గుహూలో (పవేశించి - గురువర్శనం వేని నారిని 'సేవించాడని న్పష్లం. మరి వంకూసా కథ వమిటో 1? (పధాన్‌ గాని శరణానందులుగాని దిన్నిగురించి కిమ్భునలేద. కనుక బాబా చేపవెట్టకింద' గుహలో ఉంటూ అకస్మాత్తుగా ఒక ఉదయం వై కివచ్చి పెట్ట్యకింద కూర్చు న్నాడు..ఆ (పదేశొన్ని శరణానందులు వర్ణిస్తూ అన్నారు - కబ్రడ్రై ఊరి- వారికి పనికిరాని దొడ్ల పెంటా ేడా కేసుకొనేచోటు. మురుగు సీరంళా అక్కజే చేరుతుంది = ఆ పనికిరాని చోట బాబా ఆవిర్శ వించాడు,

గువా వమిటి ? - నాలుగు దిపాలేమీటి'? గురువు రోషన్‌ పా అం'ే ఎవరు? - ఆ స్థలం గురుస్థానమం శే రోవన్‌పూబేనా ? ఇందు లోని చమత్కారం - లేదా అద్భుత దివ్యాం = వీమిటి'?

గుహ

వాలామంది. భక్పులకు = షిరిడీ చూడక ముంచే కలల్లో

ఛాబా మందిరం ఒకు గుహాలాగా కోన్ఫించడం' జరుగుతున్నది;

శేశిథ శీ వీలోన వా ఖీ (నా ధర్శపక్ని (శ్రీమలి శాంతకువూరికి. మీము మీరిడీ పోళముందు బాబా మందిర పాంఠంలో ఒక గువాలో ఉన్నట్టు దర్శనమిచ్చింది, సుబ హ్మా్యేశ్యరునకు గుహుడన్న “పేరున్నది, (పావీన పురాణ నొజ్మ యంలో _ 'జేదంలో. అలాగే ఇతర మత దర్శనాల్లో - గువా చరయే శ్వరుని అన్యక్త - అవిశ్రేయ స్థానానికీ . వృదయానికీ _ నంశేతం ఇందుకే తసన్నులు (పతీకాదృష్ట్యా గునోనివానం చేయటం స్పష్టమే బావ్యాంగా కన్పించే కొండా గుహా _ మార్శికభావమలో నంీ శాలు కప్ప, వై ట కన్పింగేవి కావు. కొండ=విశ్నం-దాన్ని ఎక్కటం, విశ్వరహస్యం "ఇెలుసుకోవటం. శిఖరదర్శ్గనం ముకి భారతంలో పాండవుల కెలాసగమనం మార్మికభాషలో మనిషి నచ్చినచోటికే పోవటం - ముక్షిస్థానం - కనుక గహ అంయే విశ్శరవాన్య మైన హృదయం అజే వరమేశ్గర నివాసస్లానం. “సర్వ జీవుల వృాదయా 'కాశంలో (వ్చాగ్దేశే) ఉన్నాను అని గీతాసాగమి మూట. అంగుస్టు మాత వుషసుగై సృష్టికర్త ఎక్కడ ఉన్నాడో ఆ స్థానం గువా = రవాస్యంజ=నఎనరికీ తెలియని స్థానం. ఆ గువాలో (పవేశించి అన్నేమించే వాదే యోగి, గురుస్థానమంయే పరమేళ్యర స్థానం. చాన్ని భక్తితో ఆరాధించేవాడికే అది సాధ్యం. ఆ గువాలోని జ్యోతి చైవం, ఆద్రైవం బాబాయ్‌,కన గురువంచే దె వం=రోవన్‌పూ= జ్యోతిర్నూ _ర్హి ఆరైవం బాబాయే అంశే గుహుడు = కుమారస్వామి - పరమమైతన్య మన్న మాట.ఇందుశే బాబా అన్నది ; *పరమపురుషునకూ _ మూయకూ జీను జన్మించాను” అని. సగుణ (బహవో గ్రళ్చాదన విషయము బాబా ఇవ్పీంది.ఉపనిమత్తుల్లో (పజాపతిగా ఇెప్పబడ్డవాడూ సగుణ (బవా శ్రమే, తత్పూర్యు స్థితిని వర్జించించోనాసదీయ '1కూ క్తంంకనుక గుహ-బాబా స్థానం, బాబా అంకే పరమనత న్టమైన (బవ్మాపడార్థ 0. అది తనంత "తాను గుహానుండి వైటకు వచ్చింది- పోడళవర్ష (సాయంలో, ఈ 16 సంఖ్య సంపూ ర్ష తత్త్యానికి (పకీక. (శ్రీవిద్యను 'సోడళి అన్నాక, వ విద్య చ ళ్‌ ళ్‌ ఇ పరతే_త్తిస్యరాపమో, ఆ పద్య - పరానిద్య పోడళిం చేని 16 వళ్ళ

(శ్రీలీలాసమాధథి 1కి కన్యగా భక్తునకు సామోత్యారిస్తుంది కనుక్క ఆ పరమసుందర దివ్య స్వరూపాన్నే కేనోపనివత్తు వర్ణించింది. ఆ తల్లి రూపమే బాబా పోడళ కళలు పొర్ష మిచంగదుని'కే ఉంటాయి = సంపూ ర్ష సిద్ధళ_క్షి స్వరూప మది కనుక, ఈ విమయం శ్రీవిద్యాస్వరూపవే త్తలకు తెలి నించే (ఈ విషయం తర్వాతి వరాద్దార). వేప

ఈ 'జేప దుఃఖాత్మక మైన విశ్వసం కేతం, చేదు దుఃఖ సంశేతం. ఇందుకే వేద విద్యలో ఓ మధువిద్య ఒకటుంది, “మధువదిప్యామి” = (మధువును వివరిస్తాను వంటి మం[తవా క్యాల్లో మధువు దైవ నంశేకం, ఇది మారి శ్రీ ళొము ఇందుకే బాబాకు నీడనిచ్చిన కొమ్మల ఆకపలు తియ్యగా ఉండేవని కొందరన్నాడు, బాబాను దర్శించవచ్చిన కొందరికి ఆ ఆకులు తియ్యగా ఉన్నాయనీ - భక్తులు కానివారికి చేదుగా ఉన్నాయనీ ఇప్పబడింది.

ఒక సంప్రదాయం (వకారం బాబా నాథ సంపదాయస్థు డంటారు.నాథ సం్యపదాయానికీ "వేప పవి తవృతుం. బౌద్ధులకూ్కూహిందు వులకూ శావి చెట్టులాగాం (పి మతంలోనూ ఈ వృతసం కేతముంది కఠోపనిషత్తులోనూ = గీతలోనూ = వృవ్ష (పస్తావన ఉందిః ఆ బెట్టు "56కు పక్షులకు _ జీ వేశ్వరులకు ఎ అ్యశయమని కఠం ఇపుతున్నది మట్టిచెట్బై = జాన సంతకం = కనుకనే దక్షిణామూర్తి కది నివాస స్థానంగా వెప్పబడింది. ఇందుకే భాబౌ వేపను = ఆశ్రయించాడు, "వేప = చేదులోకం నీడన ఉన్నవాడు = వైనంజనధు స్వరూవుడుం అందుకే అది గురుస్థానం, గురువంశు తానే, దైవం =

1. వేపచెట్టు జీవితసంశేతం దాన్ని తియ్యగొ మార్చుకునే జీవితం'పేరు యోగం!

తపస్సు, ధ్యానం: యజ్ఞం ఎవనికి జీవికమంఠతా వై వధ్యానమే ఉంటుంగో* వాడికి వేపచెట్టునుండి తేనె దొదుషుకుంది,

ఇ ర్తి ఆ అ స్వం క నాలుగు ద్నీప్కాలు

గువాలో నాలుగు దీ పాలున్నట్టు చెప్పబడింది కదా, ఈ నాలుగు సర్వస్వానికి సంశేతం, నాల్గు "వేదాలు - వశ్ణాలు - దిక్కులు - ద్వార కళకు నాల్డుద్య్వారాలు అ నాబ్లుశజ్జాలుగా త త్వం తనను తాను విభజించుకొన్నది అది నాల్దు పాదాలు కలది, అందులో ఒక పాదం (వంతు) మా(తమే వక్త (దపంచంగా వచ్చింది. మిగిలిన మూడు పొదాలూ- శబ్దాలూ- గుహలోనే అన్య క్తంగాం సృష్టికి వైననే-ఉండీ పోయాయట,కనుక నాలుగుసంఖ్య వ్యక్త స్థితిలోని పూరక్షతకు సంకేతం, అఆభునిక మనస్త _త్య్వ శాశ్ర్రుంలోనూ నాలుగుర కాలుగా "మొనవ వైతన్యం విభ కృమైనట్టు చెప్పబడింది, జాగత్‌. న స్వష్న ల సుష్కుప్తి - తురీయ దళలే ఆ నాల్లూనని మాండూశక్యం కూజా ఇపు తున్నది, సమంగా వష్టకృమైన స్ధితి యొక్క పూర్షత నాలుగు వృత్తాన్ని నిలువుగా, అడ్డంగా విథాగిస్తే (కాను య09క)

న్వ _న్తీకము[ ద వస్తుంది. పృత్తం తత్త్వం. దానిలోని నాలుగు విభాగాలూ వ్యక్త (పపంచం కనుక నాలుగు దీపాల విషయం క్యా

గోముఖ నిర్మాణాలు

దీన్ని గూర్చి మనశేవీ వివరాలందలేదు. అ మాట అలాశ్లో (వోయబడింది - బాబా చర్మిత కారులచే, అవేమిటో మరి 'కెలియద్యు శాన, గోవు - శబ్దానికీ సంవతవకే, కరణమని కూడా అర్థం, దీపంలోని వెలుగు కిరణంగో (పసరిస్తుంది, అది అందులో భౌగం = అంక, గోవ నాల్గు షాదాలు కలది కనుక ధర శస శెఠం-విశ్య సం కెతంంఫబ్ల సంశేతం?

శీ లీలానమాధి 18 కృష్ణుని గో పాలకుడంటారు. అవుఏను కాయటం వృత్తిగా కలవాడు, అంతేకాక శబ్ద - విశ్వ - పాలకువన్సీ కాంతి రతకుడనీ అర్థం. "వేదంలో గోపాలకుడం శే ఇందుడూ, సూర్యుడూనని అర్థం, దీపం == జోస్టతి (2 దైవం కాగా నాలుగు - వ్య$క్త స్థితిని సూచించేది. విశ్వసృష్టి సమ విభ_క్తం. అవ్య క్త స్థితి విమమం. విమమస్థుడు శివుడు (విషమ 'న్యేతుడు. మూడు కన్నులు కలవాడు) .సమత్వం=లోకం౦ కనుక బేసి సంఖ్య వివ మతకూ(సృష్టి పూర్వ్యదశకూ), సమసంఖ్య వ్య కృస్థితికీ సంకేతం. నాల్లుం వురుషూర్థాలకంా సంచేతమే. వాటికి భ్యేయస్వరూసం దీపం = బాబా గురువు = చైవం. ఈ గువా విషయం - “నీమో, నిన్ను పేశ్షింతునా! (గంథంలో. "లేదు, ఎందుకని 1 "వెంకూసా కథ ెన్పి, బాబా జన్మ వృత్తాంతాన్ని "చెప్పినందువల్ల = దీన్ని ఉపేష్లీంచారా[ = తెలియదు. బాబా ప్యతిలో ఎవరికో జన్మించాడన్నదీ = ఇదీ విరుద్ధవిష మా లై, బాబా ద్రైవస్వరూపమనీ, వ్యాఖ్యానానికీ = తరానికీ అందడనీ (ధువపడుతున్నది కదా | ఈ గురుస్టోన విమయం శీ నరసీింహాస్వామిాజీ (వాసీన కిద్చాజ్రూ ఇార్డ ర్చ అండ్‌ 'సేయింగ్‌, ఎలో కొంత కన్పిస్తుంది, 161. “చేపబెట్టు [కింద నా గురువు సమాధి ఉన్నది - పూజించండి” 181. “ఆ సనూధి కబీరుది. ఆయన నిర్యాణమందిన వీదప ఆ శరీరం వూలుగా వూరింది, కబీరు నా గురున్చులో 41, *వూర్వబన్మలో నేను కచీరును. నూలు వడిశేనాడిసిిం ఇవి బాబా మాటలుగా ఇఎెప్పారు, (1 దినిపళారం గురుస్థానం క బీరు స్థానర్కి

శక్ర (శ్రీలీలాసమాధి

"వెంకళూసా కథ (ప్రకారం ఆయన పూర్వజన్మలో "రామానంద 'రూగి _- శాశీ నివాసి = కబీరు నురవు శిష్యునితో అన్నాడట క్‌ి పూర్వజన్మంలో చాలా పొడాశు ౨ ఈ జన్మలో వమిఠథావీ.వై ఉండు[ోఅని- ఇందుకేనేమో, బాబా కబీరు పాటలు పాజే చాడని ఇెవుతారు తప్ప, బాబా ొ త్త మాటలు గాన్మి పాటలు గాని శబీకులాగా చెప్పలేదు, ఎక్కుూనగా మౌాబజ్ఞాడనూ లేదు. మాన వాష్చఖాల్ర పబపహ్మత త్వంలాగా నిశ్శబ్ద భావతోనే దాబా భక్తుల నను(గహేం చాడు,

బాబొ గురువు ? = (గురవు కాకాటు

బాబా గురువే చైనమన్న ఉపొసనామా'ర్జాన్ని వార్ధిపింప జేయడానికి వచ్చిన వైనం, ఇందుకే చందోర్క-రుకు చెన్పిన గీతా శ్లోక వివరణ సందర్భంగా అనశారం జగద్గురరూపంలో వ స్తుందని స్పష్టం చేయబడింది

బాబా గురువెవరు ? అన్నచానికి సరియైన సమాధాన కుమి "లేదు. ఆయన జన శ్రవిమయ వెంక చమత్కారమోా (మహిమ), ఆయన గురు విషయం కూడా అంతే. బాబా "సెదవులవై నిత్యం “అల్లా నూలిక్‌” అన్నమాట నాట్నం చజీస్తూంజేదట, ఆయనే బాబా గురువు ఆ గురుజీ తాను, అతజే (అల్లాయే) రోపన్‌పా వెంకూసా, బంజూరా. శ్రీ పొయీ శరణానందులతో తన గురువు రోపన్‌షా అస్మీ అడవిలో తన గురువు బంజూరాగా కన్పించాడనీ, గురువు 'వెంకూసా అనీ ఇలా బాబాయే స్వయంగా అనేకరకాలుగా గురు వృత్తాంతాన్ని చెప్పాడు. ధూలెయా కోర్టు సాథ్యవిషయంలో బాబా తనను గూర్ని తాను ఇలా ఇప్పుకున్నాడట = తనా తండీ సాయిః నా మతం క చీరు. నాగురువు వెంకూ పొంవయస్సు లతల సంవత్సరాలు.” ఇక్కడ భాబా ఇెప్పినదాన్ని బట్టి వంకూసా ఆయన గురువన్న మాట సృష్టపడుతున్నదిం వెంకూసా దగ్గర లేదా రోవన్‌పా దగ్గర లేదా రామచంద్ర బాబౌజ్‌ దగ్గర లేడా మరొకరి దగ్గర బాబా నిజంగా శిమ్యరికం చేశాడా 1 అయితే గురుస్థానంలో గువాలో తాను తపస్సు చేశాడన్న మూటనుబట్టి కాబా 16 వళ్ళ బాలునిగా (వఠ్యవమైనాడు శాబట్టి _ ఇందులో 18 తీసివేస్తే బాబా ఉన 'తుటనుంజే. గుహలో ఉండి ఉండాలిం ళీ సొయిీిళరణానందులతో బాబా అన్నాదు కడదాం కన్నాసక్షషను ఈ చావడిలోవే చూచాను.ళయన చేరు రోవన్‌ పొం మరొకసారి అయనకోచే అన్నాడట = “జ్జ స్టి మునీదు స్తంభం

14 (శ్రీ రీలానమోాధి (శ్రేండీ గుహలో తపస్సు చేసుకొనేవాడిని, నా గడ్డం భూమికి తగిలే టంత "పెరిగింది, ఎవనవై నా "పెద్దవారు నచ్చినవుడు మూ(తమే నేనా 'సహనుండి బయటకు వచ్చేవాబ్ల” అని వెప్పాడట. మం గుకుస్టానంలో గురువు కబీరని బాబాయే. అన్నాడు. కనుక వాదా గజవెనరో ఎవరికీ కెలియదు. బాబా జీవితకాలంలో ఎవశవరు 'యోగలున్నా రో, వారందరూ తనకు గుగబ్టలేనని బాబా ఇపెప్పాడనుకోవాలి. ఎందుకు ఇప్పినట్టు అంయే = 1, మనకు గురుభ క్లిని కలిగించడం లి ఆ గురు వులూ ాశేనని ఇెస్పటం - కతద్విద్ధి (వణిపాతేనో అన్న న్లోక్ర వివ _రణలో (శ్రీకృష్ణుడు ఆాధక్రచ్రుల నా్యశయించు. వాకు సీక్ర జ్ఞానదర్శనం కలిగిస్తా” రన్నమాటకు - (శ్రీకృష్ణుడు స్యయంగా గురువై కూడా , "వేలే గురుష్చలను ఎందుకు (పస్తావించాడన్న దానిని వివరిస్తూ జాబ్రా “ఆ గుకువులు అనేకలుంటారు _ వారు (శీకృష్ణన్నరూపాఅీఐ అని చెప్పిన మాటను మనస్సులో పెట్టుకొని, చాచా గురువులను గరంచ్చి "మనం ఆలోచించాలి. ఆ గురువులను తాను (పత్యతంగా శ్చీవించక పోయినా పై. రెండు కారణాలుగా ఆ విషయాలను చాబ్దా రకరకాల కథలుగా చెప్పాడు. ఈ వన్ధాక్తుల ేప్లకూజా (పతీకా నామాలు తప్ప, "వ్య _క్షీనామాలు కావు, వెంకూసా = "వేంక కేశ్వ్యరుడు, రోవన్‌షూ = భాన్కరుడు, ఈ పద్ధతిగా చెప్పటం యూోగినం (పదాయం౦. (గైళ్తాంటం కారయకం[). ఈ దృష్టితోనే రాధాబాయి అన్న వృద్ధ రాలికికూడా తన గురు వృత్తాంతాన్ని ఒక కథగా వివరించాడు. అడి కూడా (పకీకాక భే. (ఉసనివత్తుళ్లోని ఉపాఖ్యానాలన్నీ ఇంతే, ఆ కథంయే వాబాకు చాలా ఇష్టమని శ్యామా ద్వారా తనచర్శితను ఏ్య నెే (వాన్తున్నారో అలాంటి "పీమాద్చంతుకే శాబ్దా వినించడం వల్ల, ఆ కథాసం తాన్ని సచ్చర్మిత పాఠకులంతా, (శోతలంశా చకళాగా అర్థం ఇవీసుకోవాలని బాబా అభ్మి పాయపడ్డాడని మనం భావించాలికదా ! చైగా ఇ్యామా దగ్గర ఆ కథ విని హేమాద్చంతు మనీదుకు తిిగి వచ్చాక బాబా అతనితో -నాపద్ధతి క్యాంల్రాం అద్భుతం,

(శీ లీలాశమాథి ఫి అ ఒక్క కథనే మననం ేస్తీ ఛాలు = మాకు జై వొను్కుగవాం కల్టు తుంది అని నొక్కివెచ్పడం కూడా అ బంజారా నిజంగా బాబా గురువని అగ్గంశాదు. గురువు అను(గహాం వబ్మనే ము_క్షి లభిస్తుందని ఇప్ప సంజేత కథ అది. కనుక బాబా గురువెవరు ? అన్న మాటకు "వంకూసా అనే ఒక వ్య_క్లికాదు. వీ గురువు ద్యారా అధ్యాత్నిక విద్య లోకానికి లభిస్తున్నదో, అతడు గురువుగా మనమంతా భావించి ఆశ్రయించాలని మనకు ఇవుతున్న విట్టకథలవి (౨యూయ0169),

"నగ్రం ఇమం ఉపబేళ మూ[దియథ్యం

నిగమ వనేను నితాంతణార ఖన్నాః

విచినుత భననేషు వబ్లవీనాం

ఉపనివదర్థం ఉలూఖలే నిబద్ధమ్‌[”

కర్ట్‌ | మిరు అనవసరంగా ఈ "వేడారణ్యాల్లో తిరిగి తిరిగి ఎందుకురా వేసారిపోళాప 1! ఎవరికోసం మిరు అన్వేపి.స్తున్నారో ఆ పరమాత్మ గొల్ల పల్లిలో యశోద ఇంటి (పాంగణంలో రోటికి కట్టి వేయబడి మట్టిలో ఆడుకొంటూందిరా- అక్కడకు పొండి!” అని మహా భక్రకవి. లీలాశుకుడు. (శీళృష్ణక ర్లామృతంలో మనకు మాగ్దాన్ని వివరిస్తున్నా డుః

భగవంతుడు బాబా రూపంలో షిరిడీ పళ్లలో మట్టిలో. పాద రత్తలు కూడా. లేకుండా తిరుగుతూ 'ననమధ్యకు వచ్చి (ేనుతో చనవుతో నయానా భయానా మాడర్ష నిశ్హేశం జేస్తూ ఉంకే, అక్కండకు పోపండా -వేడాది (గంథారణ్యంలో ఎందుకు సంచరించడం! (ేముతో అ దివ్యపాదాలు మన కందుబాటులో అభయము దలై. ఉండగా - “జేనిక్యక్రుంశు. భయం బేనికి *ద్ర్యార శామూయి ఒడిలోకి రావడ మంకు శాళ్వ్యతానందం పొందట మే[” ఇలాంటి మాట లెన్నో అంటూ అంత దగ్గరగా దైవం వ్‌ లోకాలనుందో. దిగిరొవడం ఎంత

(ట్ర థీ లీలా ననూథ్తి ఆశ్చర్యకరం 1 ఎంతవరం! తన బిజ్ణలమోదీ ఆయన కెంత కారుణ్యం | ఒక బుద్ధుడు! ఒక (కీస్తు! ఒక కృష్ణుడు ! మళ్ళీ తిరగి ఈ రూపంలో రావటం - కుల మత ధనిక నిర్ధనిక భేదాల కతీతంగా ఉంటూ, వీ మత సిద్ధాంతాలూ బోధించకుండా శేవలం “ఆల్లా మూలిక "అంటూ, చైన మశాన్ని మామే స్థాపించిన బాబా లోకాని కెంత దగ్గరలో ఉన్నాడు 1! చేయిసాచి అందుకోదగినంత దూరంలో సీళ్ళున్న ఖాని లాగా _- అకలి! పాలిచ్చే గంగినోవులాగా = పక స కల్చ్బళాఖలాగా = ఇచేలరికంచేటంత ఎత్తుమా(త మే ఉన్న జాబిల్లి "వెన్నముద్దలాగా - మనస్సు కొదిగే దైవమై. - చేతికంచే - కంటికి దొరశే రూపంలో _ పరమ దరి[దేవతను ఎ జ్యేష్ణాజేవిని జా మహాలక్ష్మిగా పరిణమింప వేసుకొన్న _వెకంఠళపతిలాగా - కే లాసవీథుల్లో = అలకానగరంలోే నిత్యమూ భికూటనచేసీ అదిభిషమువ్రులాగ మండీ ఏథుల్లో చంక జోలెతో నీనానేకు డబ్బాతో - మాసీన కఫ్నీతో - పకీకు మూ ర్తిగా జనం మధ్యలోకివచ్చిన 3లాసపతి రూపాని కొదిగిన ద్వారకా నాథుడు పరమశారుణ్యమూ ర్తులై న బుద్ధ కీ స్తులను మనస్సులో పెట్టుకొని సకల "దేవ తాస్యరూపుడు, "నేటికీ మన కోర్కెలకు ఒదిగి వచ్చే ఇంటిముంగిట్లూో కల్చ వృషాననికి కట్టబడిన కామ భేనువు సి కన్ను (పసరించినంత మేరలో = మన వేతి కందినచ్చింది, ఆ చై వముంపే ఎక్కడో ఉన్నాడన్న వెతుకులాట 'బేనికి? - అన్వేవణ 'జీనిక్స్‌ దీన్ని బోధించే క ఖే బాబా వెన్పీంది, నలుగురు సహాధా్య్యాయులున్నా గు, అందులో బాబా ఒకడు, అందరూ తత్త్యాన్వేషహణశై (పారంభించార్ను నలుగురివ్‌ నాల్టుదార్లు నాలుగు నుతాలు, 1, అత్మను ఆత శ్రైచే ఉద్ధరించాలి ఆ “అత్మనాశా గ్రనముద్ధ కేశ్‌ ౫ లె మనస్సాధీనత ఎ మనోజయంద్యా'రా సర్వతృష్ణా విజయం కలుగుతున్నది.

(శీలీ లానమా ధి 148 “వ్చున వవ మనుషా న్ట్‌ాాం కారణం బంధమోనశ్ష యోఃజీి కాబట్టి మనోజయ మే మార్షం, “మనోవై గగనాకారం మనో వై సర్వృతోముఖమ్‌ మన అతీతం మనః సర్వం న మసః పరమాశ్థితః॥౫ (అవధూత గీత)

(మనన్సు ఆకాశం. మనస్పీ సర్వదిష్కలనూ ఆవరించి ఉందిం మనస్సు సర్వోత్క్బృష్టం. మనస్సే సర్వం, ఏ మనస్సును నీవు మన సృనుకుంటున్నావో అది మనను కాదు, అధ్యాత్మిక మైన పరమార్థ రూపమైనుజే మనస్సు)

ఈ మనోజయాన్ని ర0డవవా డభిలమీస్తున్నా డు,

ల మృత్యురూపమైన పరిణామశీలమైన పదార్థజగత్తుకంయె అమృత స్వరూపమైన పరమార్థం వేరే. ఉన్నది. చూడబడుతున్న వస్తువు లోపలా కటా వాస్రవించిన తత్త్వం అమృతం - వెలుగ పదార్ల = పరమార తతొాాలను వేరచవేని చూప వివవతణ ఒకా కే

థ్‌ థి త్వా

కళోపనిషత్తన్నది

కన్హపోచలో పై పొరలన్నీ పొట్లాలు పొట్లాలుగా ఊడదీస్తూ పోతే చివర కేది మిగులుతుందో అబే త త్వం అని, 'ఉల్లి పొరలు 'డఊడ దీస్తూ పోతే. వం మిగులుతుంది?-ళూన్యం- అజే తత్త్వం, నిరాకారం- నిర్టణం _ ఇలా నేతి - నేతి = ఇది శా దిది కాదంటూ వస్తుజగత్తును విశ్లేషించుకుంటూ పోవటం, ఇది తత్త్వాన్ని విరుద్ధంగా = వ్యతి రేళంగా

ళా (౧

మొదటిమార్షం బుడ్ధునిది ఉపనవమత్తు బోధించే జ్ఞునమౌర్షం, “అత్తా దీపో భవ”. “నీకు నీవే దీపానివి కా[2-9ఇది బుద్ధజేవుని బోధ బుద్ధుని (శోత పండితుడు బుద్ధు డవతరించిన కాలం క్లునయోగ్య

మైనది, పాండిత్య సంపద = ధనసంపవ వుష్క-లంగా ఉన్న కాలమది ఆంతేకళకాక నాటి! (ప్రచారంలో ఉన్న యళ్ఞరూప తన్ను చోళ్లోనికీ

న శ్రీ లీలానమా థీ దూరమైన కర్మకాండతో సతమతమై - అదే పరమార్థ మను కొంటూ జ్ఞానరూపమైన ఆధ్యాత్మిక ధనానికి నోచుకో లేని స్ధితికి మత వ్యవస్థ దిగజారిపోయింది. ఈ స్థితినే కఠళ=ముండకాదులు వివరిస్తున్నవి* బుద్ధుని శాలానికి "వేదమంతం అర్థం కాకండాపోయినందువల్ల న్‌ అగ్నిళర్మలు శీవలం ఒక' ఆవారకాండగా ఆచరింపబడుతూ రాగా బుద్ధుడు వాటిని నిరసించి అద్వైత జ్ఞానమార్హాన్ని బోధించవలసీ వచ్చింది. ఇదేస్థికి బాబా అవతార సమయంలోకూడా ఉంది, అనుభవ రహితమైన (గంథపకనమూ, థావనారహితమైన ఆవార కాండను పాటించడమే సం(పదాయమనీ = మతమస్కీ మతకలహాలు అవలం బిస్తూజ ల్లిపాయ తినకపోవడమే మోవమనుకునే ముదదళలో బాబా వచ్చి, అమాయకుడైన తన (శోతకోసం పిట్టకథలు బోఢామార్షంగొ న్వీక రించాడు, ఇందుకే ఈ కథలో బంజారాను మొగ్ష్గదర్శకుడుగా ఇాబ్దా న్వీక రించినట్టు చెప్పాడు, ఈ నలుగురు అన్వేషకులకు డారిలో కనిపించి అన్నం తిని 'వెతకటానికి పొమ్మంశే, మొదటిసారి వాచా కడ్లా అంగీకరించ లేదు, తర్వాత మళ్ళీ వాళ్ళు తిరిగితిరిగి అతడున్నచోటిళ వచ్చారట మళ్ళీ బంజారా అచేమాటన్నాడు _ మార్గదర్శక్రుడు "లేపండా అవవిలో పతకటం కష్టం, అన్నం తిని పొమ్మన్నాడు.బాబ్లా అతని (పేమకూ, ఆస్యాయతకా ముగ్ధుడై అనుకన్నాడట._ *ంబా పండితుడు కాడా తక్క-వజాతివాడు, కొని వాని వ్యాదయం (సీమ మయం, ఫలాేతు 'లేషండా ఇతరులను (గోమించటమే నాగరక్రత్రి ॥ అని భావించి అతని ఆతిథ్యం న్వీకరించాడు. వెంటనే గురువు కన్చించా డట, ఈ గురువెవప ? - బంజారా రూపంలో ఉన్న భగవంతుడు బాబా దత్త సంప్రదాయంలో = గురువు మనకు తెలిసిన _ మాచిన్ల, అవార్యుడుకాడు,. అహండితునిలాగా తేక్కవజాతిలోనివ్రాడ్వగ్గా క్రన్నించేవాడు కుకటాలతో. తికిగేవాడు ౨ లోక మరాస్ట్రదలక

(శ్రీలీలాసమాధి 145 కట్టుబడనివాడు. గురులత్షణాలన్నీ అకాడ కన్చించవు, మన పుస్తక పాండిత్యం _- గతానుగతికంగా కన్పించే అవార్యుని రూపం- అకథాడ కన్సించదు. మనం విశ్వసించే సంప్రదాయానికి విరుద్ధంగా తోచే అతిసామాన్యరూపంలో నే కన్పించేవాడు, ఇందుకే బాబాను "'మొదటిరోజుల్లో ఎవరూ మవోనుభావుడుగా చూడలేకపోయారు; పీఠాధిపత్యం- మందీమార్చులం- వనుగులూ లొట్టిపట్టలూ-గుజ్టాలూ . పండితుల చర్చలూ - ఫుస్తకాలూ- తర్క వ్యాఖ్యానాలూ-ఇవన్నీ ఆచార ఫ్ర ల్వానికి గుర్తు అనుకొని లోకం యథార్థవై వానికి ఎంత దూకఠమైపోతున్నదో ! ఇజీ బాబా కథలో -ఈ కథలో కన్పించే సత్యం, ఇందుకే ఆ గురువు తన బడిలో చేర్చుకున్నాడని బాబా అన్నాడు, ఆ బడి పండితుల బడి కాదు, తత్త్వాన్ని లోపల అన్వేషించే చోటు, మాటలు ేపండా రవాస్యంగా చకాంతంగా _దై వాన్ని అన్వేషించే బడి, అందుకే అది చాలా అందమైన బడి అన్నాడు బాబా కనుక బంజారా అంశు తానే - బొబో అంశే దదత్తచేవుడుం దత్తా కేయుని కథల్లో లోకం అతని వెంటబడికే ఆయన మధు సా్యతతో - మధుమతి అన్న శక్తిని (క్ర్రీగా చేసుకొని సోమోత్కంరి స్తే పీడు వెడిపోయినాడని - లోకం వెనకకు తిరిపోయిందట, గురువు శిష్యుని పకీిశ్సీంచే విధానాలు ఈ సంప్రదాయంలో వాలా చ్యితంగా ఉంటాయి. ఇదొక పద్ధతి, డానికి తట్టుకొని ఉంశునే వాడికి మార్టం మాచేది,. లే పద్ధతి బాబాలోనూ కన్ని స్తుంది (బావ్మాణులను మోంసం కొని 'కెమ్మనటం = ఉడిశే మాంసంకూరలో ఇెయిపెట్టి ఉడికిందో లేదో చూడమనబం = మేశను నరకమనటం - మాంసం పొట్లొన్ని వ్యటం = ఇలాంటీని (బాహ్మణభ_క్తలకు పెట్టిన పరీక్షలు, కదంతా అవద్దూూ (నాత్య వోమ సంప్రదాయం, (19

గ. శీలీలానమాధి కనుక ఇక్కడ గురువు ఆటవికుడు - బంజారా (లంబాడీ) - సమదర్శనం "పేరే పండితుడు - పాండిత్యమంశు = “కుని మైవ శ్వపాకే చ పండిశాః సమదర్శనళ = అని గీత ఇప్పటంలోని రవాస్య మి'దే. పండితులు సమదర శనులు - అంతటా -_ అన్నిటా = సమానంగా చైనాన్నే చూజీనాడు పండితుడు, అతడికి కుక్కా - గోవ్లూ - శచండాలుడూం. (బౌవ్మాణు-కూఅంతా ఒకటిగానే కన్పిస్తు న్నది.ఇందుశే శీ శంకరులు *“మసీపూ పంచకంిలో వాడు చండాలుడైనా ఎవడికి అత్మ దర్శనమున్నదో వాజే నాగురువస్తీ ఇదే నామతమసి అన్నారు. చాని శ్కావలసీన కథా (యసిద్ధంగానే ఉందె, | థంకరులవారు కాశీలో స్నానం ఇేసివస్తుంకు ఒళ వారిజనుడు కుక్కలతో ఎదురువచ్చాడట, పీరన్నారు: “ద్పప్పుజే స్నానం ఖేసీ వస్సున్నాను, ఏిశ్వేశ్వ రాభిపే.కానికి పోతున్నాను, జారి తొలగొఅని, అతడన్నాడు - “ఎపర్ని తొలగమంటున్నా వుఖ _ వాక నిన్నే [1 “జేనం-కేు ఎవరు? కరిరమూా? ఆత్మా? ఆత్మకు వర్హం'లేదు. అది అవర్డ మని నీవే వ్యాఖ్యానించావు శక దా:”-అంకు వెంటనే శంకరులకు జూనో దయమై.. ఆ చండాలుడే 'ేవ్రడని దర్శనమైనదట _ క్రనుక గురువు శిష్యునకు (పచృన్నరూపంలో కన్నించటం _ జ్ఞానోదయం కల్లిం చటం బహుశా యోగనం్యపదాయం,. ఇందుకే ఈ యుగ (ప్రవ నో వైన బాబా - (శీ 'రామకృష్ల పరమవాంన _' (క్రియాయోగ లైన్ల లాహిరీ మహాశయులు - స్వామో యు్తైశ్వరులు = (శీ అరవింద _ (శీ రజనీశ్‌ = వంటి వారి దగ్గర వర్ణవ్యవస్థ కూకటి వేళ్ళతోస్వ్య్వ్యా విరిగిపోయిన చె్తైనది. మతమం'శు వీవో కొన్ని ఆచారాలూ, సంప్ర చాయాలూ కావనీ- 'కేతల తళత్త్యా న్వేషణమూూ, అనుభవ మే మతమస్ల జాని కనేక మూన్హాలున్నాయనీ = ఎవరి అంతర్వాణి వారికే మూర దర్శనం కల్లిస్తుందనీ = వీరి మౌర్షంలో మనకు కన్పించే లతణాలు న ఇదే అధునిక (సూస్యామిక మళ వ్యవస్థ అక్కడ వర్షాదులు లేన,

శ్రీలీలాసమా థి 1ట ఇందు బాబా అవతరించోడని మన శా మహానుభావుని చీకితే జవ తున్నది. ఇందుకే ఈ కథలో “అన్నం తిని అన్వేమణ కొనసాగించి అన్న మాట "వేదమం(తంలాంటిది- చాలా వ్యాఖ్యానించుకోదగ్గది,

అన్న మంేంభోజనమే కాదా, తినటమం టే అకలి నింవుకోవటచేీ శాదు. కాని బాబా [శోతలు పండితులు కారు - సామాన్య (పజలు,మళత న్యవస్థలో ఉపవాసమంశు అన్నానికి బదులు ఉపాహారం తినటం లేడా 'సస్తులుండటం-ఇదంతా వ్యర్థమైన ఆచార మేనని బాబా కథలో అనేక స్థలాల్లో భక్తులప తెలియ చెప్పట మున్నది.

ఉపనివత్తు అం గురువు (ర్రైవం) దగ్గర కూర్చొని (శథ్ధగా వినటం, అలాగే ఉపవాసమంశే - గురువు (దైవం) దగ్గరగా కూర్చో నటం - (శద్ధతో - భక్షితో గురు సన్ని ధానమే ఆత్మానుభూతి అనీ, అకజే చ్రైవమనీ మన సర్వస్వాన్నీ గురుచరణాలమిోద పెట్టి జవిం చటం చేరు ఉప -[- వస = దగ్ధరగా ఉండటం = ఉపవాసం, ఈ అర్థం మత మాొఢ్యంలో లోవించిపోగాా బాబా దాన్ని. నాశనం చేశాడు, ఉపవానమంళే. తీన దగ్గర ఉండటం- (శద్ధతో సేవించటం * తప్ప తిననపోవటంకాదు. తిన్నా తినకపోయినా ఆయనకు జఉానితో పనిలేదు సీ వ్యాదయంతో పని-సీ భక్తి (శద్ధలతోం పని,

ఇందుకే శంకరులన్నారు శివానందలహారిలో =

& మందమతోవైై మనుమ్యులు పఫపూలనోనం ఇరువుల్లో . దిగు తున్నారు. అడవుళ్లోకీ పోతున్నారు. కొండ "లెక్క_తున్నారు- కాని తమలోనే ఉన్న వృాదయకుసునూన్ని అర్చించి సుఖంగా స్థిమితంగా ఒకేచోట కూర్చో 'లేకన్నారు స్వామి! అని, 11 ఇందుకే అచే అధ్యాయంలో గోఖలే భార్యగారి ఉపవానం కళ వచ్చింది.

“వారుపవసి స్తే శేనుండి (వయోజనమేమిటని శానా అన్నారట,

14కి శ్రీలీలానమా థి ఇందుకే శ్రీ లలిళశాసపవానంలో. 3 కన్యార్భ్య (నియగా, వైతన్య పువ్నవియగా కల్లి సంకీర్తింపబడింది, ఆమెకు శావలసీన పువ్వు “నేను అన్న శబ్దంతో బోధింపబజే సర్వ వైశన్యం. నన్ను నేను పద్మంగా చేసుకొని భక్తితో బాబా పాడాలమిద నమర్చించుకోనటం = ఆ మనస్ఫుతో = ఆజేశంతో - భక్తితో - చునస్సులో అన్యచింతన లేకుండాం సర్యమైన ఆలోశనల్లో = భరీరాణు వుల్లో = (పతి రక్రబిందువులో = బాబా (జైవ) భావనను నింపి = కూర్చోవటంం ఎదురుగా కన్పించీ ఆ బాబా (గురువు) - తనం ఆత్మ (పళిబింబం. సచ్చిదానంద స్వరూపమైన ఆశ గ ఇది ఉపవానమని చావా బోధ, ఇందుకే ఉపాససీబాబాతళో బాబా అన్నాడు - "నీవు వై, జేద్యాన్ని అర్చించటానికి నాదగ్గరశే రానక్కరేదు, సీవున్న ఖండో బాలయం దగ్గర లేనా ? నేను వస్తే నీవు గుర్తించగలవా ఖో ఓహో ఉపాసనివంటి వానికే చైవం వ (వచ్చన్న రూపంలో వస్తాడో తెలియకపోళకేే ఇక మనలాంటివారి గశేబుటి = అని బాబా ఊరకో లేదు. *సీవ్ర వంట వేస్తు న్నపుడు నిన్న వచ్చిన హరిజనుళ్లి నేనే - మొన్న వచ్చిన కుక్కను వేశా” _ అన్నాడట. “కుని వ్లైవ శ్వపాకేచి ఈ సమదర్శనం లేనివాడు భ క్త డెలా అ్య "కొడు ? కానివానికి ఆత్మదర్శన 'మెక్కడిమాట ? _ ఇందుశీ బాబా మాటిమాటికీ వెవుకూవచ్చాడు = “నీ ఆవారాదులవల్ల వమి ఒరగదుం (పకిజీవినీ నొ (పతిరూపంగా వరాడటం అలవాటు చేనుకో!” అని, ఎందుకం కే గురువు (వైనం వ రూపంలోవై నా ం (పళ్యేకించి నీకిష్టం కాని రూపంలోనే = వస్తాడు, ఎందుకంజే సీలోని ఆ జగుప్పాభానాన్ని తీసివేయకపోతే సమదర్శనం సీద్ధించదు, క్రన్సుజ్ఞ ఇందుకే ఈకావాస్యం (ఈ ఉిపనిషత్క్మథ దాసగణు విషయంలో వచ్చింది) చెప్పింది £ ఉత్త అల్మయే ఈ విశ్యమం ఆ" అని చూచినవానిక్షి ఇక జుగుష్ప లేదు.” కనుక జుగుప్సాభావం = తనది కాని వస్తుఖ్రమిద

(శీ లీలాగమా థి శశీ మనకుంజే అనవ్యాభావం, ర క్రీ దీనికీ విరుద్ధం, మనకు కొన్నీటిమాదం మనవన్న వానిమాదం అనుర క్రీ చానిళో పాటు అభిలాషా ఉంటాయి, 'కానివానిమూాద జుగుప్ఫా ఉంటుంది. అన్నాము ఖీ “ఛతుళ్వాన్ని వదలు ఎవరి"కవరు శత్రువులు” ం ట్ల జుగుస్ప నూలమేమంకే తనది కాదన్న అలోచన, త్తని ఉన్నంతవరకూ సీకు సమళాదర శనం లేదు. సమత్వ మే ఆనందం. సమళా'దర్శనమం కే సచ్చిదానందానుభనం, దీని కది విరుద్దం. విఘ్ను౦* ఇందుకే బాబ్రా వేక్టు మూట-అంతా మనలో మంతం ౮ వర్షం చరు మోద పాతుకొనిపోయిన భావాన్ని విధ్యంసం వేసీవిగా శన్నస్తాయిః టైవమంశే - గురువంకే- మతమంళే - మనకున్న వు_స్తక పాండిత్యం అంతా తప్పని ఇెప్పటంకోసం బాబా కోపాన్నీ - తిట్టునూ మతసామరస్యాదులనూ సాధనాలుగా జేనుకున్నాడు. కనుకు గురువు ఆ రీతిగా (పచ్భన్నరూపంలో రావటం మనలోని జుగుప్పను (ఉప నివత్తు చెన్పినమాట) నరకట మే, జానితో సమతాదర్శన (ప్పాప్తిఇది బంజారా కథ - ఇదంతా తంత మార్గం. తంంలో గురువులు లోక దృవ్చీలో తక్కువవానైనా నీచ కులజులు - (నాత్యులు ('య్రీలు - (వామ _|-లు), వామాభారమం కే ఈ గురుత్వమున్న సం్యపదాయం* ఇది 2ం%060010 26]161015 = పీఠాధిపతుల - ఆవార్యుల = మార్షం కాదు. ఆ బాబా గురవు కన్పించి ఇేసీన ఉపచేశ మేవిటి - (బవ్మా 'సూతాదుల జోధకాదుంబే ఒక వాఠ(ష్మకియ ఎ శల్మకిందులుగా కావిలో (శేలాడదీని తనచడారిన తాను గురువు వెళ్ళిపోయాడు, తల (క్రింద మూడడుగుల దూరాన నిళ్ళున్నాయి. 4,5 గంట లలా ఉన్నాక గురువు వచ్చాడు ఎలా ఉందిరా అంజు (వో శ్రనందంగా ఉందంటూ బాబా ఇెప్స్పిన మాట “అలా (శేలాడటంలోని ఆనండాన్ని ఎలా వర్ణి ంచగలను!” _ ఎంత చిత్రంగా ఉంది! దీనిక స్థమేమిటని కొందరు జిజ్ఞానులన్నారు, -

[80 గ్రీలీలాసమా థి ఒకరు = ఈ కథనంతా ఈగ పరమార్థ దృష్టార్ట వూంంజడవల సీంబే- గప్ప, ' మూనముూలు అర్థం కుదరదు అని (14640 3468016 గువ్య్యోర్థం చెపుతున్నా రు. ఇందుకే ఈ శ9వ అధ్యాయ (పారంభం నిశాళ్లోకంతో చేశాడు మవోల్ముడై_న హేమాద్చంతు,

ణ్‌ 80

ఊర్థ్యమూల మథశ్యాఖం అశ్యత్థం (పాహురవ్యయమ్‌॥

“ఒక రావి వెట్టున్నది, అది శాశ్వతంగా ఉంది. దాని మూలం మైన ఉండగా, 'కొమ్మలు (కిందపన్నవపి. దాని ఆద్యంతాలు ఇక్కడ శేవు, దాన్ని వై 'రాగ్టమన్న పదునైన క కత్తితో నరళాలి - అన్న మూటలతో (పారంభించాడు. ఆయన నిజంగా మహాకప్పీసం పదాయ "వేత్తా కాకపోతే అలా (వాయ లేడు, కావ్య పారంభంగాన్మి అభాస్రాయ ప్రారంభం కాని-అధ్యాయాలకు నామకరణంగాని.సం స్ఫృత నాటకంలో లాగా చేయ లేదు. ఇదంళా కవితా శిల్ప వివమయం. అలాంటి మహో శావాన్టిన్నింత త్తే స్వరూపుడై న చాటా భాగవ తాన్ని .శవిత్యం చ్యారౌ మనకందించిన ఆ కపి బుఃం మనం తీర్చుకో లేనిది చాబజాతో పాటు అయసన్తూ' మన నిత్యం భక్తితో స్మరంచటమే ఆ బుణథాశాన్ని తీర్చుకొనే మూర్చం, ఇందుశే బాబా నోటివెంట ఏ వూట వచ్చిందో, దాన్నే ఆయన (గ్రంథస్థం వేసీ ఉంటాడని అనిపిస్తుంది.

శబ్దదృష్టి

ఉదావారణకు = బాబా దివ్యసమాధిలోనుండి అన్నట్టుగా కన్పించే ఈ మాటలు = అజే అధ్యాయంలో ఉన్న బాబా సర్కాక్య కథ

1. బావా (పయోగించిన బ్బ మేమిటో ? వీ మాటను ఏ అర్ధంలో అన్నాడో;

సచ్చర్మిత ఒకే సొత్యం!ఆక్కుడున్న మాటలే వావా అన్నాడనుకోవాలి, గురువు (ప్రయోగించిన శబ్దం మంతం కనుక, దానికెన్నో అర్థాలుంటాయి, దానినెలా వ్యాఖ్యానించాలో తెలియటం కూడా ఆయన అనుగహమే,

హూ (వభువు తీనివోరా అంటున్నాడు కాని (పలివాడో'శే-కే అంటున్నాడు, నేనేని ఇెవుతున్నానో ఎవడూ పూడటంలేదు న్నా థైవం ఖజానా పొంగి పొరలిపోతూడఉంది. అంచులు దాటి పొర్గి పోతున్నది ఈ ధనాన్ని (తవ్వి బండ్ల మోద తరలించుకుపొండి. సువ్ముతు చ్లైనవాడు దీన్నంతా (తశ్వుపపోవాలి!” _

ఈ వాక్యాలస్నీ (పత్యేకించి అలోచించి మననం చేయ దగ్గవి. ఈ సందర్భంలో సువ్లుత శబ్దం బాబా మూటా? లేక హేమా దృంతుడా ? లేక కెలుగు అనువాదకునిదా ? = తెలుగులోనే ఈమాట కన్నిస్తుంది. మూలంలో దీనికి బదులు మరాఠీ మాశు ఉంది. బహుశో అఆ మాట కిచే తెలుగు కావచ్చు. .

ఈ సుప్యుతు డెవర 1

“ళ్ళణ్వంతు విశ్వే అమృుతస్య వ్యుతా అయే భామాని తన్యాని తన్థుః "వేదాహమేతం పుఠువం మహాంతం ఆదిత్యవర్షం తమసః పరస్తాత్‌

తమేవ విదిత్వా అధిమృత్యు మేతి నాజఒన్యః పంథా విద్య తేఒయనాయ॥

ఒక 'వేదబుమీకి త_త్తదర్శనం కాగానే ఆ పాఠరవళష్థంలో అన్న మాటలివి = “అమృశపు తులా రా $ ఆ దివ్టధామంలో నిన నించే పుతులారా 1 చీకటి కావలనున్న మహాపకాళొన్న్ని మహా పుపనుని భూఖాను, అ దర్శనమే మృత్యువును దాశు మార్ష్గం- మరొక దారి లేదు డాన్ని నేను చూచాను” - అని,

1, అపారవళ్య గితాన్నే గీత = అనీ, ఉద్గీథ = (ఈ); అనీ ఉపనిషత్తన్నది. అనే మం్యతం . దివ్యదర్శనాన్ని బోధించే పోటు, మార్గదర్శనం కల్గించే మంతం,

కీ శీ లీలాసమాధథి ఇక్క-డ అమ్మృతవు(త శజబ్ద్బముంది. డాని కర్థ మేమిటి 4 పురుషో _తృమునికి (పతిబింబం - (ప్రతిరూపమైన వాడు, కాని ళాను కాదను కుంటున్నాడు- ఎందుకం చీకటిలో- అజ్ఞానంలో- మునిగి ఉన్నాడు కనుక కాబట్టి మైనస్వరూపుడూ, (పలిబింబమూ అయినవాడు సుపతుడు. కనుక బాబా అనేబేనుంపే = ఈ ధనం సీదిః సీతం(డి నీకిచ్చిన పై తృళ సంపద దానికి నీవే వారసుడవు, కనుక సీది సీవే తీసుకోవాలి. ఒకడిచ్చేటేమిటి 1 = ఎలా పీసుకోవటం ? ఆ ధనం కన్చించందే ? = అందుశే గురుసీనా వృత్తాంతం - గురుసీవాపద్ధతి చెప్పాడు బాబా. జీను చీకటిని కాదు "వెలుగుని _- అని నివు గురు ఘశూప. ద్వారా "తెలుసుకోవాలి. ఇదే ఈ అధార్థయంలో బాబా ఇెప్పింది. లేదా బాబా కథ అంతటికీ పరమార్థం- నిన్ను సీవ్రు "తెలుసు కోవటానిే గురువుదగ్గర (ఉప) ఉండు (వాసము. అన్నం తినటమంళే- గురువును ధ్యానించటమే, గురువు దగ్గర ఉండి ఆయన ఇేష్టల్ని - మాటల్ని - బోధల్ని - అస్వాదించటం- (ఫశ్నించడం కాదు; తర్య-ంచటం కాదు. ఇందుకే సచ్చరి(తలో కవి అన్నాడు: “గురువుల కథలు తర్క_రూపాలు కావ్రుఅస్వాదయోగ్యాలు" అస మరొకచోట *బాభాను గురించి ఏదో అందామనిపిస్తుంది, కాని మౌనంగా ఉండటమే (కేయస్సు” అనీ, కన్దూజేన భో కృవ థి _ మౌొనంగా అనుభవించాలి. తినాలి, ఆంటే గురు సన్ని ధానాన్ని -ద్రై నాన్నీ “మానంగా ధ్యానంలో అస్యా దించాలి అనే అర్థం, అన్నమంశే "శేవంలో పదార్థజగత్తు, దాన్ని తినట మంే-గురువునకు నమరి ఏ౦చటంల లేన త్యన్తైన భుంజీథాఃొంచై వాన్ని వదలి తినప = గీఠలో కూడా దై వానికి సమర్చించకుండా తినేవాడు అఘాయువు = వ్యర్థజీవి = అని వెప్పబడింది. 9జే బాబా హేవూ దృంతు శనగల కథ ద్యారా మనసకీచ్చిన సందేశం (బి4 అధ్యాయం). ్గి శనగలు ఎక్యాడీనుండి వచ్చాయో ఎవరికీ. తెలియదు, అంగ క్‌

శ్రీలీలాసమా ధి 155 నెందుకు కల్పించాలి బాబా అంశ *తేన త్యశ్తేన భుంజీథాః = ఎవ నైనా ఉంకేు వారికీ పెట్టి లింటాం-సేఎఎవరూ ేనపుడో?. “నీలో” "నేనున్నాను కదా నన్ను స్మరించి తిను!” = ఇది బాబా బోధ అంశు అన్న రూపమైన జగత్తును మన మెలా అనుభవించాలి ? = నానా చందోర్క-రు బాబా దర్శనార్థం వచ్చాడు, ఇంతలో మహమ్మదీయ (స్రీలు వచ్చారు అందులో ఒకయువతి తన బురఖాను తొలగించి బాబాకు నమస్కరిస్తున్న పుడు చందోర్క-రు - గీళో శాత్రి - ఎవరై తే' గీ తాపకమార్థం తెలుసుననుకన్నాడో = అవాంక రించొడో ఆయన-(ఇందుశే బాబా కథలో ఆ గీళా ల్లోక వృత్తాంతం, ఈ వృ త్రాంతం- రెండూ (ంథస్థమైరాయి. ఇందుకే బాబా ఈ సచ్చరిత్ర ద్వారా వయే కథలను మనకు కవి ద్వారా అందించాడో 1? అందించిన కనిలోన సంకల్పంగా ఉన్నాడో? త సంకల్పమంఠతొ కవితామయం, విచితార్థ గుంపనం కలదె, భావించేకొలదీ అనం తార్థసంపద పండు తుంది, లేకవోతే ఆ కథలే హేమాన్నంతు చేతి కెందు కందిరావాలి? ఏ కథలు మాాతమే మనకు దక్కాయో అవన్నీ ఇహాముత పల.' సాధనాలు, తరించే మార్షాలు సంసార సము(దందాటించే నెకలు.అన్న్ని కథలూ బాబా పాదాలే - పాదకథలే,) ఆ గీతాళాత్త్రి-చదివాడే తప్ప అనుభవించ లేదు కనుక, మనస్సులో కామో బెకం - సంచలనం పొందాడు. ఇది ఎక్కడో మనస్ఫులోతుల్లో జరిగిన కదలిక పె గో ఆయన భబాబొప వెనళగా కూర్చున్నాడు, ఎదురుగా ఆ (ప్రీలనషకు అ లోతుల్లోని కదలికను బాబా గుర్తించాడు, ఎంతి విచ్శితబోధ వేశాడు! త బోధ తత్త్వా నేహణం చేయించే మార్ట్గం,అది దై వఘబనం గ్‌ా టై వంలీలలు అమాఘం, నా ఫకీరు కళ గొప్పది, నా సరా్యాాప గొప్ప చతురుడు అని సర్వరు కథలో చెప్పాడే బొబా - ఈ ఘటనను కల్పించి ఆ సంచలనాన్ని, అతని కందించి = విచారణా (20)

04 శ్రీలీలాసమా థీ మాన్దాన్ని బోధించాడు బాబా-ళగవంతుడు కవి. మనీవి.,ఆయనకంక నొప్పు కవీ మనీవీ. ఎవరు ? - కవి అంకు బోధించటాని కనువుగా ఒక సందర్భం కల్పించేవాడు. కళ అంచ చతురంగా - మనస్సుకు నొప్పికాకుండా మార్దాన్ని దూవించే బోధ వేయటం, కనుక శ్లోకార్థ బోధ అక్కడ చేసి, విచారణా తత్వాన్ని. ఇక్కడ బోధించాడు, దివ్యగురువు ! ! ఓహో 1. శీవలం పరమాత్మ లీలగా ఉంది - ఈ కథా సంఘటనలను నిర్మించటం,

బాబా 0|కుశల 2006 58శంక లో 104 _ న అంశంగా చెప్పబడిన మాటలివి : “దత్త జేవునివంటి దైవాలు నీ దారిలోనే సీ “కెదురాతున్నారు. కాని వూడటంలేదు, వారికి శేశేం చేయ గలనుకొ ఇదే ఉపవాసమంశు, అంత సన్నిహితువై న వై వాన్ని మనివి. ఎందుకు మాడలేక పోతున్నాడు అంపే, గనోడగా నేనన్న భావన ఉండటంనల్ల, విశ్వాన్ని నాకంయకె - అత్మశంటె - లేదా వైవభిన్నంగా చూడటం “వీరే మాయ ఖేదా అజ్ఞానం. దాని మూలకారణం నేను _- వేళే (పత్యేశవ్య క్షి ననుకోవటం. విశ్వమంతా 'చైవశ క్రితో నిండి ఉన్న దన్న భావన - లేకపోవటం. కనుక ఈ భావ నెలా "పెంపొందించు కోవాలి

వె (గంథంలోనే 116 న అంకం (క్రింద “సంసారంలో సీవెలా మెలగాలో చెపుతాను విను-ధనాన్ని దానధరా శ్రల(క్రింద వ్‌నియోా గించుఅందర్నీ దయతో దరంూడు,మవోతు సృైలను గౌరవించు. నీ (పపంచ కర తనో ఆనందంతో నిర్వహించు, కాని సదా దై వాన్ని స్మరించు. “ఈ సంసారమంతా దైవమే. అతనిబే-నాది కాదు"అని ఆత్మవిచారణ ఇజ్‌యిే” =

69, “నీను పంచభూతమయుడను, అన్ని టా అంతటా ఉన్నాను, ఆక లై నవాడికి అన్నం పెడితే నాకర్చించిన్హే, ఈ కక్క_లోనూ ద్రోనులోనూ నేనేని

శీ లీలానమా థి 43

లీని “సాయి సొలఎి. అని నన్నే స్మరించు. న్నే కరణను, క! విచారణస (గవ * మననా లవ పరర

18, నా భస్తడు నీలో తనలో = (పలిజీవిలో నన్నే కూస్తూ సర్వమూ గురుమయంగా ధర్శిస్టేసీవు నా సాయుజ్యం పొందుతావ్చులి

ఇలా అనేకసార్లు బాబా (పతిదానిలోనూ తననే భావించ మన్నాడు. తినేదంతా _. భూచేదంతా పంచేందియ జూన

. జా మంతటినీ తన్మయంగా చేయమన్నాడు. భేదభావన - జుగుప్ప - భయం - ఇవి పోవటానికి బాబా ెప్పిన బోధలివి = “నర్వమూ గురువుగా చూడు,చీమ్మూదోమా. 'జేన్నీ చై వభిన్నంగా చూడవద్దులోం

ఇజే మాట తంత గంభాల్లోనూ, ఇతర వేదాంత (ఖా ల్లోనూ శన్నిస్తుంది. = లం వావి

క]ళ్ర్‌ర్భక్రాల పదార్థాత్మ యద్య ద్వస్తు యథా యథా

లలి డ్‌ 99

తత్త (దూపేన యూ భౌతి తం (శేయమో సంవిడాం కళామ్‌॥

(యోగినీ వ్యాదయ తం్యతం)

ఉచ్చ శాల పదార్థాత్మకమైన వయే వస్తువు ఎలా ఎలా కన్ని స్తుందో ఆయా రూపాల్లో (పకాశించే చిత్సళకు నమస్కారం ఈనూాశకు బాబా అనేకసార్లు-అచేక రకాలుగా ఇెప్పింది. లశ్రీ శ్రైబౌయి మింపేతో బాబా అళలిగా ఉంది-వీవై నా ఇచేనుకొని తీనుకొని రమ్మని ఇవెవ్పీ - అమె తెచ్చాక ఆ పదార్థాన్ని కుక్కొకు వేసి చాన్ని వివరిం చిన పద్ధతి పై ళ్లోక వ్యాఖ్యానమే.

క. ఈ మాట ఆధునిక కాస్త్రసైడైన జె. సి, వోన్‌ తన పరిళోధనల ద్వారా నిరూపించాడు. అతడన్నాడు = “ప్రతివస్తువూ తన అంతళ్ళ_క్రి (పభానం చేతనే తన రూపాన్ని సంతరించుకొంటున్నది. ఉదొహరణకు స్పటికం తన అంతశ్శ క్రి (ప్రభ్రాపం చేతనే ఆ రూపాన్ని పొందుతున్నది. కనుక (ప్రతి ధరూపొనికి ఒక అనాహతనాదనూ, స్పందశ్శ శీ మూలభూతంగా ఉంటాయి

శే శ్రీలీలానమా థి [ఆ భక్కలోనూ జేనే ఉన్నాను, ఇలా ఆకలై న జీవి కన్నం 'జెట్టుంమేలు కలుగుతుంది” మరొకసారి ఒకభవ్త రాలు ఆకలిగా ఉన్న కక[ కన్నంపెట్టి మనీదుకు వచ్చినపుడు బాబా ఆమెతో గ్రా 'శ్రైంనీవు పెట్టిన అన్నంతో నాకడుపు నిండింది ఇంకా (ేణువులు వస్తూనే ఉన్నాయి అన్నాడు, ఇదంతా జగత్తును తనదిగ్శా తనను 'శాను విశ్యాత ఖ్‌ వాష్ట్రఖ్యానించుకోవట మే కాక మన నూ లోకంలో ఎలా జీవించాలో లోధింఛటమే, ఇంకా బాబా అన్నాడు ఏ *ఈ జగత్తు నా భకిరం, ఈ కకిరం నాక ఆవాసం - అందులోని నన్ను నా గురు వెప్పుడో తీసుకొని పోయాడు. నేనివరినంటావా ఇనా తండి (బవ్మాం, తల్లి మాయ వా ేకం కాగా నేను జన్మించాను” = ఇదంతా తానూ విళ సమో ఒకటేనని వెప్పటమే - లేడా జగత్తు కరీరమనీ, అందులాని ఆత్మ పదార్థం "తాననీ, ఆ అత్మ జగన్లీ లార్థం శరీరధారణం చేస్తే వచ్చిన న్నూర్తి సాయి. ఎలా వెప్పీనా ఆ శరీరాన్ని ఆ అత్మదృష్టితో నార వించాలా 1? నమస్య-రించాలా 1 నద్దా? ఎలా జాన్ని అనుభవించాలి? భోగించాలి ? అంశే కర్మల నెలా చేయాలి ?వ బుద్ధితో చేయాలి * జేవాలమయానికి వెళ్ళినప్పుడు మన మనస్సు 'లెంతపవ్కితంగా ఉంటాయో, లోకంలో ఉన్నపుడు కూడా అ సవితదృష్టితో ఛ్యానమ్ముదభ్రో ఉంటూ శర్మలు వేయాలి. ఇచే బాబా అన్నమాటల శర్ధంం కర్మ 'శిళ భోగం ఏ6 జ్ఞానం = వీట్‌ విషయం ఈశావాస్యందగ్గర చూూచ్చాం) ఉద్పీనం (పవర్షితం చకం నానువ_రయతి ఇహ యః అఘాయుః ఇంద్రియారామో మోఫం పార్థ సజీవతి[(గీత్ర, 816) సృష్టీచ్యక 9లో వైవం తనను తాజీ (పలిస్టించుకన్నా డు ఈ చకాన్ని సభ_క్తికంగా అనువ_ర్తించాలి = దానితో పాశు తిరగాలి, అవాంభావాన్ని త్యాగం ఇ్వేస్టే తప్పు ఇది కుదరదు. అలా భ్లేయనివాడు

స్తీ ట్రీ లాన మూ ధి నశ? (

ఇజెలకక్కవ (బతుకనాదుః ఇం(దియళృన్లతో జీవించేవాడు, వాడీ (గుతుక వ రం

చాబా శరీరం = జానికి జగత్తు కరీరం = అన్నువుడు నృష్టంగా "తాను విశగ్గంతో 'శాడాత్స్గం పొందుతున్నాడు. ఆ ఇరీరాన్ని = లోపలి వస్తు వైన నిరాకార ఆత్సదృహ్లా సేవించాలి. ఈ అర్చనా దృష్టికి (చీమ మూలం - ఆధారం, విశ్వాన్ని నై వశరీరంగా = చవైవంగా ఆరాధించాలి.

బృవాదారణ్యకం అంటున్నది “ఆరామన్య వశ్గ్గంతి. న తం పళ్యతి కశ్చనిఎ*అతని ఆరామూాన్నీ (గృవోన్ని), అందలి (కీడల్నీ- అంతా దూస్తున్నారు కాని, అళనిని దూచిసవాబెవడూ "లేడు

ఇందులోని ఆరామం బాబా "శరీరం - -అంశే వైవశరీరం= అది సగుణరూపమైన “విశ్శంలోపలి ఆత్మనిర్భాణం. బాబా పదమూ దృంతుతో నా నిరాకారాన్ని ఆనందరూపంగా ధాళ్లినించు.. అది చేతశాకపోతే నీవు చూస్తున్న నారూపాన్నే ధ్యానించు” అన్నచోట ఆరామాన్ని అందులో (తటస్థంగా) ఉన్న (గావ్మావడార్థదృష్టాప్ర అర్చించటం నగుణోపాసన. దాన్ని శరీరపరమితంగా 5 11/9 అడుగుల మనిషిగా భూడవద్దని బాబా ఒకభక్తుని మచ్నీం(దగణ్‌ _ కు తానే 18 రు|లు ఇచ్చి షంవి - అక్కడ అతనికి తాను సశరీరంగా దర్శన మిచ్చి, బాబా అంశే శరిరం కాదని బోధించాడు. కనుక సగుణో పాసన శరీరదృష్ట్వ్యాకాదు - లోపలి వ స్తుదృష్టితో. నిష్ణశోపానన క్షూనమార్గం, ఇంత ఛెప్పీనా మనకు బాబా ఎవరో ెలియనేలేదుం ఇందుకే బాబా (శ్రీమతి ఆార్కా-డ్‌ తో అన్నాడట;

కట్టూ శ్ర నాదగ్గరకు వహ స వాళ్ళంతా కాంతొాకనళాలనే కోరుతున్నారు తప్ప, 'నేనేది ఇద్దామని వచ్చానో అది కోరినవాజే కన్పించలేదు. అందుకే నాకు విసుగెత్తింది - 'శేచివేదీ ఒకరోజు ఎవరికీ తెలియపండా అదృళ్యుడనై పోతాను, ఎప్పుడో వెళ్ళిపోతాను!”

శ్రేఫక్రి (శీ వీలాసమాధి

ఆయన కఇిద్దామనుకున్న 'జేదీ * = మనమెందుకు డాన్ని తీసుకో 'శేకపోయినాం ? బాబా కెందుకు విసుగు ెప్పింఛాం ?

ఒబకీవమాటలో వాబాత త్త సారాంశం ఇది 3

కజేను క్రుక్కుగానూ వసాను పందిగానూ వస్తాను" అని బాబా మాట కనుక మనం (పతిజీవిసీ _ వ న్తువునూ - బాబా రూపంగా భావించి = స్మరిస్తూ వాటినీ గౌరవించాలి. శీవించాలి. ఇది సృన్టి మిద _వాబాకున్న కరుణ, అ కారుణ్యం మసకు భ_క్రిహీతువు కావాలి. సభక్తికంగా - (పీమతో విశ్వమయుని అర్చించటం- ఆ విశ్వమయుడే గురువు, కనుక మన జీవితసర్వస్వం బాబా పాదార, 'ఎ౯ం చేయటమే మోతమార్షం, ఏ వామపొదం పృథ్వీమోలతకు స్పర్శను అను[గహించిందో, ఆ వామపాదం తరణోపాయంగొ * భ్యేయంగా నిత్యస్మరణతో థ్యానంతో జీవించటమే, ఆ మనన = స్మరణ = ధ్యానాలున్నపుడు = సము(దగర్భంలో కన్పించనిచోట ఎక్కడో ఉన్న ఆ పాదాలు బాబా తనంత తాను వెకి తీసి మన సీర్తాలన్సై ఉంచి ఆశీర్వదిస్తాడు. ఈ విషయమూ ఆయననే స్యప్న రూపంలో అన్ముగహించాడు = రాబోయే “తరాలవాళ్ళకు అభయ (వచానంగాం

ఈ తర్యణరూపమైన త_త్త్వ్వవియాయాన్ని బాబా ఇందోర్క_రుక్ష యీ దర్శన వేళ బోదించాడు. లోకవిమయాలను ఎలా మన మనుభ్గ వించాలో విచ్చే నంఘటన ఇది =

కసానా అనవసరంగా బాధపడప-ఇం(దియాలను వాటిపనులన్సు

సుకోనివుం, వాటి పనుల్లో దు |

వాటిని చేసుళోనివ్వు. వా గో మన కెందుకు జోక్యం! ఈ వైవ్ల సృష్టి వాలా అందమైనది. కనుక అందర్నీ చూచి ఆనందించు. మనస్సు (శమంగా స్థిరపడి శాంతి స్తుంది. ముందుద్వారం తీచేఉంచ్చు _ దొడ్డిదారిన (పవేశించటం "దేనికి + మన హృదయం స్వచ్చ్శంగా

శ్రీలీలానమాధి 169 ఉన్నంతవరకు భయంలేదు మనలో దురాలోచనలు "లేనప్పుడు పాసమూ-లేదు, కనుక కళ్ళను వాటిపని నపి చేసుకోనివ్వు, సిద్ద పడవద్దు, 'బదరనూ వద్దు”

బాబా ఏంచెప్పినట్టు ? య చందోర్కరు తర్యాత ఇ్యామాతో దాన్ని వివరించాడు ఏ “ళ్తందియాల ద్యారా మనస్సు భై టకుపోయి' వస్తువుతో తాదాత్మ్యం పొంది రక్టి విరక్త్యాదుల ననుభవి స్తుంది. కాబట్టే ఇందియని(గవాంతో జీవించాలి, మనన్సులో వ్‌ కోరికా "లేకండా సృష్టి సౌందర్యాన్ని అనుభవింాలి, వి'వేకదృష్టితో ఇందియాలనూ మనస్సునూ స్వాధినమందుంచుకో వాలి. ఆ వివేకం సారథి, అప్పుడు మనం విష్ణుపదం 'చేరుకోగలము,. ఇక వునరాగమనం ఉండదు, ఇంద్రియాలు చూచినా మనస్సు స్వాధీనంలో ఉంశ్రు వాపం రాదు. ఇం్యదియాలు భూడపన్నా మనస్సుతో వూచినా పాపమే” - ఇదంతా చందోర్క-రు గీకోపనివత్‌ పాండిత్యంతో ( ముడిపడ్డ వ్యాఖ్యానం.

(శ్రీ నరసీంహ స్వామిోజీ ఇజే విమయాన్ని - అంశ బాబా చెప్పిన మాటలను - మరొళపద్ధతిగా (వాళారు,

“జీ వాలయాన్ని రంగులతో అలంకరిస్తారు జైవదర్శనానికీ వెళ్ళేవారు ఆ రంగులను చూస్తారా [ ఒకవేళ చూచినా వారి దృష్టి గుజిలోపలి చ్రైవంమోాద' ఉంటుంది తప్ప, గోడలూ రంగుల మివ కాదుశదా ! అలాగే మనిషిని అంత రాత్మదృష్ట్యా మూాడాలితస్ప, బముటి అందానికి (పలోభపకరాదుం

వాచా ఇప్పిన నిషయ తాత్పర్యంగా బహుశా వీరంతా (నాకారా ?కేక బాబా చెప్పిన మాటలనే యథాతథంగా (వాకారా 1 ఈసంజేవా * ంకేసికంశు,. నరసించాస్యామిజీ అవిమయాన్ని (వాస్తూ మధ్య మధ్యలో గీళాది శ్లో కొల నుదావారిస్తాడ. ఆ ల్లోకొలను బాబా థేదావాకిచా ర్యా. మం పూవమాదన్నంతు (ాయలేగే (కనుక ఇవన్ని

వ్యాఖ్యానాలు కావచ్చు ననిపిస్తుంది. పైగా బాబా పద్ధతిలో పుస్త కాలను దావారించటం లేదు. మైవం పు_స్తకంమాద ఆధారపడి బోధిం చడు. ఇది వ్యాఖ్యాతల పద్ధతి. బాబాదంతా (పత్యషమబోధ తప్ప పరోషం కాదు.ఇందు"కే పుస్తకపండితులను చూచి కొన్నిచోట్ల నవ్వి నట్టు సాశ్ష్యమూ ఉంది - (శీ రామకృష్ణ పరమవాంసలాగా*. వారి మాటలు అత్మ లోతుల్లోనుండి నచ్చేవి తప్ప, పుస్తకాల్లోంచి కాదు. కనుక బాబా మాటలకు విండీకృళతార్థం చెప్పి ఉంటారు. స్లైగా బాబా శట్చాన్ని యథాతథంగా (గ్రంథస్థం చేద్దామన్న దృష్టి వారికి లేక పోవచ్చు, ఈ దృష్టి సామాన వ్రొ్‌గా కవ్చలకూ, విమర ఎకులకూ ఉంచేది ఇందుకే బాబా వ మాటలు వాడారో 1 వాటిని భక్తు 'లెలా అర్థం చేసు కొన్నారో? ఇజే బాబా ఉన్లేశించిన అర్థమా? చెప్పటం కష్టం. ఎందు కంే గురువు నిలబడ్డ వ్వైతన్యభూమిక "వేరు శిష్యుడున్న భూమిక 'వేరు.గురువు ఆ వై తన్యంలోనుంచి శ జ్ఞాన్ని (పయోగిస్తేమనం మనకు అెలిసిన అర్థాన్నే అందులో భూచుకొని "తెలిసిందనుకోవటంనుంజే మహాపురుషుల వాక్యాలక నేశార్థాలు వెప్పే పండితులు 'రావటం-భిన్న మత శాఖలు బయలు'దేరటం మనకు కెలిసింబే. ఇందుకే (శ్రీఅరవిందు లన్నారట - *నా అనుభవం సీక తెలియదు, చెప్పినా అర్థం శాదు _ ఇందుకే నా జీవితచర్శ్మితను నా శిష్యులు (వాయటం నాకిష్టం లేదు.” కనుక గురువు వాడిన మాటను భ(ద్రపరచటం (యథాతథంగా -_,తన మనస్సు నందులోకి (పవేశించనివ్వకుడా) శిష్యుని విధి, ఉపనిషత్తు ఇందు పవిత్రంగా నటికీ మిగిలి ఉన్నది. కనుక బాబా మాటలన్న నారు సారాంళ దృష్ట్యా (గహించారనిపిస్తు ది,

బాబా దైవం కనుక్కఆచార్యుడు బోధించే పద్ధతిగా సతి నౌ కాల్వ బోధించడు, మతం నైతికతమాన ఆధారపడదు, నీకి మక బావ్యా స్వరూపం. గీత నీక్యిగంథం కాదు, ఉసనివత్తూ అంతే, త _త్వకథనం _ ఖోధ "వేష, దాన్ని నీతి చట్టంలో కనువదిస్తే అంత _సృత్య్యానుభవం

(్రీ లీ్లైలా నమా థీ 161 పోయి నీతి మిగులుతుంది. ఇది ఎలా ఉంటుందం జే - (శ్రీరాముడు నీతా నివాహోనంతరం అయోధ్యకు పోతూ చా8లో అవాల్యను దర్శిస్తోడుం అప్పుడాయన తన తల్లితో అన్నా డటం శ్‌ గౌతమ బుమీం(దుని భార్య యవాల్య యెంత స ద్దది? యల నామె దుఃఖటజ్యలి తాగ్ని మదంతరంబునం దొదిగిన కోటిజన్మల మహోన్నత దూఖము (తవ్వి చూపె. ,.ల ( (శీమ్యదామాయణ కల్చవృతం) కక్క్క్తుడ అవాల్యను వవగించుకోవటం లేదు రాముడు. నీతి బోధ కుడు నీవగించుకొంటాడు. త _త్వ డార్శనికుడు మార్షబోధ చేస్తాణే తప్పు ఫు _స్తకవాక్యా _లుదావారించడు, సీతివృష్టితో రాము డామెను అసహ్యించుకోవచ్చు. కనుక మైవం జేరు ఆచార్యుడు వేరు, అతని బోధ మనలను మా ర్చేవిధంగా ఉంటుంది, కనుక బాబా “ఇం(దియాలను న్మిగహీంచుకో వాలి, వ్మడిపులను జయించాలి” _ ఇలాంటి సం్యపదాయానుగతంగా వస్తున్న మాటల నెక్క-డా (వయో గించతేదు. కాను బోధకస్థానంలో కూర్చోవటానికి బదులు మార్ష దర్శక స్థానంలో ఉన్నాడు. ఈ చీకటినుండి మనల నవతలకు తీనీకొని పోయే తోడుగా - ఆల్మదీపంగా! ఉన్నాడు, కెక్కడ (స్రీ కలిగించిన సంచలనాన్ని _ శేదా ఆ దర్శనంతో నానా మనసులో కలిగిన కల్లోలాన్ని, దానీ స్వభావాన్ని కా స్వరూ పాన్ని విశ్లేషించాడే తప్ప, (స్త్రీని కాని నానాను కాని నిందించలేదుం యీ సన్నిధానాన్ని 'వంత్యజించాలనీ బోధించ లేదు, అది కుదిరేపని శాదు. ఎందుకం కే నానా అడవిలో లేదు, “అక్కడకు పోయినా ముక్తి “రొద” అని బాచ్ర్చాజే అన్నా డాయనతోనే, కనుక వ శ్రీ (అంప టి ఇందియాలకుభోగ్య్థమైన వస్తు (పంచం వీపొనునల నాక్ష రించి

దై నానికి దూరంగా తీసుకొనిపోతున్నదో = ఆైలోకాన్ని - అక్కడ ఉంటూనే ౨ దాన్ని ఎలా ఆత్మాభ్యున్నతికి సాధనంగా చేను కోవాలి ? - దీర్చి బాబా వివరిస్తున్నది). అనంతకాలంనుండి పురు షమునిలో ఈ కామభావ సంచలనాన్ని క బ్లిస్తున్నదో దాన్ని ఎలా తప్పూకోవాలి 1 ఇది (పస్తుత (సశ్న

కొందరు జ్ఞానయోగ దృష్ట్యా సన్నా్యాసాన్ని- లోక త్యాగాన్ని నొక్కి. చెపుతారు. గీత దీన్ని స్పష్టంగా కాదన్నది, కర్మ చేస్తూనే కర్మనుండి విడివడి అఆత్మానుభూతిని పొండాలి తిప్ప, కర్మళ్యాగం పనికిరాదు. వస్తువును త్యజించటం కాక్కవస్తువు నెలా అనుఖఏంచాలి? ఒకటి త్యజించటం మార్గం. దీనినల్ల కామాది ఉేకాలు మనస్ఫులో "పేరుకొనిపోతున్న వే తప్పు పోవటంలేదు, ఇది అణచుకోవటం-దీని వల్లి మనిషీకి ఉన్నతి కలగదు, లోకంలో ఇలాంటినాళ్ళంతా వంబౌ ఇారులుగా విథాష్రయోగులుగా చలామణి అవుతారని గీతలో నే ఉంది. కనుక త్యజించడవమంచళు ఈ సంచలన వాంఛాహేతువ్చని విచారిం వాలి, ఈ విచారణే బాబా వేసింది, డాన్ని కఠోపనిషత్తు సాయంతో ఇలా భూచుకోవచ్చుననుకుంటాను,

“స్వయంభువు అయిన (బహ్మము శరీరద్వా రాలను బయటే "తెరచి ఉంచాడు. కనుకనే జీవుశు బయటకే చరాస్తాడు తప్పు అంత్ర 'రాత్మను వరాడలేడు. ఎవడో ధీరుడు (జ్జని నూటికో కోటికో పళ్హ్య్య అమృత త్వాన్ని ఆశించి ఇం(దియద్యా రాలు మూసి = హపూాఫపును లోపలకు మలచి (పత్యగాతి శ్రను చరాస్తున్నాడుం మిగిలినవారం్రా బాలకులై కోర్కాలవంట పడుతూ మృత్యువు వలలో చిక్కుక్ప్య్ట్ట న్నారు ధీరులు ని త్యానిత న్‌ వివేకంతో అనిత్యవ _స్తువులవెంట షడర్ను మనిషీ పొందే సర్వానుభవాలూ రుచి = గంధ - స్ప ర్మాదులన్నీ అక శ్రైచేతనే సంభనిస్తు న్నాయి, అత్మ రథికుడు, రథం శరీరం, బుద సారథి, మనస్సు ఫగ్గాలుఇం(దియాలు గుళ్ళాలు, విషమయాల్లు రథవ్యూర్థం

ీ లీజాసగ ఫా జ్లీ 1! చూజే యోగి అలా శాక అజ్ఞనిమై మనస్సు నాత్మతో 'యోజించని వానికీ గుళక్రూలు పగ్గాలు (తెంచుకొని రథాన్ని (పకక లాకు పోతాయి. విజ్ఞానవంతుడు మనస్సును ఆత్మతో లగించినవుడు గుళ్లాలు అతనికి లోబడి నడంస్తున్నాయి, అమనస్కు-డు అవిజ్ఞాని అళుచి యైన వాడీకి లోక మే తప్ప, తత్పదం ేదు. సుమనస్కు-డు _ విజ్ఞాని శుచి మైనవానికి పరమపదం లభిస్తున్నది. ఎవడు మనస్సన్న పగ్గాలను చేత బట్టి - విజ్ఞానాన్ని సారథిగా 'ఇీస్తున్నాడో వాడు గమ్యుం క్షేమంగా వేరుతున్నా డం.”

ఇది "వేదాంతరహస్యమట, దీన్ని ఉ_త్తమవురువులున్న సభల్లో విన్సించాలట, వినస్పించినవాక్షికి అనంతల్యం లభిస్తుందని కఠోపనిషత్తు కేల అధ్యాయాలు ఆజ్ఞావిస్తు న్న వి,

దీని శాత్పర్యమే చాబా బోధిస్తు న్నది,

(శీ వాసుజేనానంద సరస్వతి - "తెంబేస్వామి రాజమండీలో ఉన్న ఫుడు పుండరీక రావు బొంబాయినుండి వచ్చి దర్శనం ఇేసినవుడు ఆ స్వామి తన సోదరుడైన సాయి కిము శైని కొబ్బరికాయనిన్యటం = అది వారు దారిలో పగులగొట్టి తినటం = వారు తర్వాత బాబాను (సార్భించటం = ఈ కథ సచ్చరిత చివరి అధ్యాయంలో ఉంది కడా! వారితో బాభా అన్న మాటలు; డాని చింత వదలిపెట్టు. అది నాసంకల్చానుసారంగానే సీ కివ్వబడింది. పగలగాట్టబడింది. దానికీ సీవు కర్తవ్రు కావు, మంచికి గాని ఇెడ్డకుగాని వీవు క_ర్తవనుకోవద్దు గర్వావాంకార రహితుడ్నవై ఉండు. అఫుజే నీకు చైనం సామొత్య- రిస్తాడులొ . ఈ మాటల్లో సీవు క _రృననుకోనద్దు అంటూ క_ర్భృత్వ భో_కృత్వాదులను ఆత ్రస్వరూవుడనై న తనయం'చే సమర్చణం వేయ మని బోధిస్తునా షడుం

కక శ్రీలీలామా ఢి జాగాజే ఉందికాన్తి వుండరీళరావ్చకీి ఆకలివేసింది. కారవు టటుకులు పరగడుపున లినలేశ = కొబ్బరికాయ పగులనొట్టి కొబ్బకి కోేేరును కలుపుకొని కినమన్నది బాబానా 1 = తన అశలిదప్పులా ? "లేదా కఠోపనిమజ్భామలో సుమనసు్యు-డజా కర్త ౩ అమనస్కు-డా ? అలాణే నానా మనస్సులోని శదలిక ఎనంది ౩ భూాస్తున్న ఇంది యాలు బైటకే (పసరింజీ సహజగణాన్ని కల్పించినది సృష్టికర్త కనుక, వాటిసి చూడనివ్వు - తప్పూళేదు. వాటి (పసారానికి నీవు అడ్డు పడవద్వ-పుండరీకరావులోని కోరక (ఆకలి,నానా కోరిక (శామం-(శ్ర్రీ)= ఇంటికీ వెనుకనున్న సంకల్పం తనజే - ఆత్మజే-తప్ప ఇందియాలది ఇాదు. ఆత్మ = ఇంద్రియ - మనోయు క్తి చేతనే గంధ - స్పర్శ = రుచి నంటి ఇం(దియజ్ఞునం కలుగుతున్న దని మైన ఇెప్పబడింది. కనుక నానాక్కు పుండరీక రావుకు చెప్పిందొకశు. ఇందియాలను, మనస్సును (ప్రబోధించిన శకి అంతరాత్మజీ. నానాతో తటస్థుడవై లోశాను భవాన్ని పొందమంటున్నాడంు బాభా. పుండరీకరావ్రతో లోశాను భవాన్ని దై వదృష్టితో కాదాత్మ శుద్ధితో అనుభవించమంటున్నా డు, అంశే లోకానుభవాన్ని - భోగాన్ని - ఎలా పొందటం 1 1 తటన్ష ల ఖ్‌ దృష్టి ల 'ళాదాత్మదృష్టి అ తటస్థ బవ్మావాదం అదై్యైళం, శాదాత్మ్య వాదం = సగుణోపాననం ఇం(దియాలనుండి, మనస్సునుండి తనను _- ఆత శ్రపదార్థాన్ని "వేరుచేసి అనుభవించటం తటస్థ బవా శై వాదం - శెల్లువుల్లలో లోపలి కూసాన్ని పై పొరలనుండి వేరుచేసి, మూడటం - “నేతి నాదం (ఇదికాదు - అన్న ని-పేధరూప తర్క-ం), నానా అద్వైత పండితుడు కనుక బాబా అలా బోధించాజీమో | ఫుండరీక రావు మనస్పంత పెరగ లేదు కనుకోనీ సంకల్ప్చాలన్నీ నావిగా మూడు _ అన్నాడు. కనుక ఆత్మేం్యదియ మనోయు క్తువమై భోగించ్చు లేదా తటస్టుడవై. భోగించు, కాటస్థ్యమార్ల స్వరూపమేమం'యే -కన్ను వరాస్తున్నది. ర_్షివిరక్తులు పొందుతున్నది - పొందనీవ్వు, సీస, ౦కే మనస్సు - బుద్ధితో విచారించని మనస్సు (అమనస్కు-డు) =

శ్రీలీలాకకూా | 18. సారథికై ఆ అనుభవం లోని నుఖదుఃఖ భలికాలు పొండటరి లాకీ మార్గం, బాబా వెపురున్న "జిమంచే = చూస్తున్న బెవరు ? భూడ బడుతున్న దెనరు ? - అని విచారించు. నేను భూన్నన్నాను అంశ ఆ నేను ఎవరు ? లోపలకు మలచిన వూవుతో 'మాడు. అప్పూడు అత్మ కర్తగా దర్శనమాళతుంది. అలా కానపుడు వ్యష్టి క రవుతాడు, అం(దియ దమనం - బలవంతాన అణచటం = ఈ దృష్టి సామాన్య దృన్టి - వాదా దాన్ని. ఇెప్పలేదుం ఈ సృష్టి సరగ్గమూ భగవంతునికి రథమార్షం. రథికుడు' శాన తప్ప నేను కాదు, చేనంజశు ఆత్మస్పర్శ లేని మనస (గోడు, జగత్త ఈశావాన్యం ఈళగ్గరున కిల్ల, ఇంటి యజమాని ఆయన తప్ప శాను కాదు. కాననుకోవటం మృత్య్యుపాశబద్ధుడు కావటం. కనుక బాబా 'జీహోన్ని 'జేపి దృష్టితో చూడమన్నాడు. ఇక్కడ విమయం భాహ్యూవస్తువాధారంగా ఇెస్పబడింది. అజే విమయం చూస్తున్న తానవరు ? అన్న (పశ్న వేసుకోవటమే ఏివారణ, ఏదైనా ఒకళు- మాడబగుతున్న "బేమిటి ? = లేదా చూాస్తున్నబెవరు ? _ చూపు దార్ధిరా కలిగిన అనుభవమేమిటి 1 ఈ త_త్త్వవిచారణ ఇీయాలి. అన్నం తింటున్నా, న్మిదికున్నా ఇ సరానస్థల్లోనూ కర శై

ల్లోనూ కర్త ఎవడన్న విచారణ సీ వై తన్యస్పృవాగా మారాలి అపుడు సత్యం దృగ్గోచరమాతుంది. అంతేకాని కూస్తున్న (కతి చానితో శాదాళ్ళ ష్టం పొందటం. అవివేకం, అలే శ్రం[దియ మనో 1,ఒక జమీందారు దూరదేశంపోతూ నౌకర్లకు కోట నప్పవెప్పాడట, ఈలోపల

వీరే యజమానులనుకొని అనుభవించటం మొదలు పెట్టారట. చాలాకాలం

తర్వాత యజమాని వచ్చాడట. అప్పుడు వారికి గుర్తువచ్చిందట = మనం

యజమాని కొదు.నౌకర్లం మాఠమేనని.ఘనిషి అనామ్మడు.అభ్యాసవకాత్తు

మ్యాతమే తనలో ఆత్మను. గుర్తిస్తాడు. అప్పుడే జీసుడు ఆత్మకలవా

శౌతున్నాడుం ఇది గర్జీఫ్‌ వెప్పిన కథ,

ఖ్‌

/./ శ్రీ ఫీలాశకాధ యుక్తుడనై భోగించు. కడి నతర్ధిదర్శనం. అది దివ్గభోగానుభవం తటక్ష గావ్మూవాడం, కూస్గన్న కో 'సళ్గమన్న చానిమిద ఆధార వడికే, మరొకటి దృక్క్కా = దృశ్యమూ ఒకశే - అన్న సూతం మోద ఆధారపడింది మళ్ళీ బజాకా గరువు కథ మూస్దాం- బావీలో తల్మకిందులుగా " (ోలాడటమంశు వమిటి ? పోయినీ కోకమీ అన్న జెన్‌ బాన్గగురువు శిష్యులతో అనే వాడట ; "నీ వెప్పుడూ పాడుబడ్డ బావిలో పడ్డాననుకంటూ (బతుకు, సీవ్చు నిజంగా బావిలో పడినప్పుడు నీ ఆలోచనలన్నీ కర్ణి బడిపోయి - బీ ఒక అలోచనతో ఉంటావుకచా - ఎలా వై్లైటపడాలి ? చారి వీమిటి! నీ మనోబుద్గులన్ని వీకా[గంగా దానినే అలోచిస్తూ ఉంటాయి. సీలోని “శీనిఅన్న స్పృవాలో మూర్గానేేవణం లప్ప, మరొళ తలపే లేదు, ఆ విధంగా నునస్సు వీకాాగమైనవుడు. నీలో వాఠాల్తోగా ఒక వెలుగు - జ్ఞాన్మపబోధం - మెరు స్యంది. దానితో అన్నేమణాదృన్టి కూడా అణగారిపోతుంది. అప్పుడు సీకనగతమవుతుంది - కావలసీన దంతా ఇక్క_జే ఉంది. (పసంచమూూ, ేనూ-అన్నీ సవ్యంగా సమతా భావంతో ఉన్నాయి. ఇంక దీనినుండి మై టపడాలన్న కోరిే లేదు, అదీ 1 ఇదీ ఒక శు” అని, ఇది అనుస్టానయోగ (ప్మకియ (02801021 10౮%). వేడాంతమం'కే ఈ దర్శనం. ఉపనిషత్తంకే అత్మానుభవం తప్ప పారాయణ(గంథంకాదు. ఈ దశకు వచ్చేసరికి చైవం లోవించ్చి పుస్తకం మగిలింది = సే, కనుక బావి అంకే' లోకం, చాన్ని ఇరుకు ఇరసాలగా, భావించటానికి బదులు, ఆనందధామంగా _ (తిపాద్విభూతిగా అ మై పంఠకంగా భావించు. సీ వై తన్యమంతా అపహాం'కార రహీతమైనవుడు, సిరాళామూ, లోకమూ-ఒకటిగానే గోచరిస్తాయి. ఇందుకే జపాన్‌లో

1. “నేహనానా న్తి కించన” ఇక్కడ కొంచెం కూడా నానాత్వం అేదు =

(శీలీలాసమా థి 16% నవ్వుతున్న _బుద్ధవిగహలున్నాయంటారు, వది నిర్వాణవిరుద్ధ మను కొని ఇన్నాళ్ళూ అహంకారస్ప హతో ఆనందాన్ని పోగొట్టు కున్నాడో, అది ఇకథఠాజీ ఉందన్న అత్మ(పోధం కలిగిన యోగి ఇంలేనా అని నవ్వుకంటాడట - అదే ఆ వ్యిగవాం. కనుక బాని 1/4 చైతన్యం; లోకం 8/4 వై తేన్యం, స్వర్ణం _ వైకుంఠం- (తిపా ద్విభూతి = (తిసాదములు కల వైభవం. విశ్వమంతా పర మేళ్వరుని శ_క్సిలో ఒళవంతన, ఆయనశ _క్సి మూడువంతులు అవ్య కృంలో అలా ఉండిపోయినదనీ = వైదిక వాబ్మియం ెపుతున్న మాటలు, ఆ చైతన్యం గుప్తంగా ఉన్నదానిపేగు సము దం. అది బృవాత్తు - కనుక (బన్మాం. విళొలమైనది, ఇదే పాఖాజే కథలో బాబా సము[దంలో రత్నసింహాసనంమిాద కరార్పున్న ట్టు స్వపష్నంలో తోచింది. ఆ సమ్యుదం అవ్యక్తమైన పరమేశ్వర చైతన్యం, అది "జేఫ కాల వ్యక్‌ బద్ధమై లోళకమన్న బావిగా టచీనసాహిత్యంలో కఠోపనివత్తులో ఇెప్పబడిందిం

భారతంలో ఒక కథ ఉంది.

ఒక ఒంటరి బాపడు అడవిలో (పయాణం ఇేస్తున్నావటం, మార్గంలో భయంకర మృగాలు జారవోపిడిగాళ్ళు వెంటబడితే భయంతో పారిపోయాడు, చారినిండా ఉచ్చులు పన్ని ఉన్నాయట, అందులో చిక్క_-బడిపోయాడు బాటసారి. ఇంతలో భయంకరంగా ఉన్న ఒక కామిని వచ్చి కొగలించుకొన్న దట, వాడు కాళ్ళూడదీసు కొని ఎలాగో పరుగెత్తుతుంశే ఎదురుగా ఐదు తలల పాము* వాడు పోయిపోయి ఒక పొడుబడ్త బావిలో పడ్డాడట, ఆ బావీలో సిళ్ళులేవు- అన్నీ ప్రీగలు, వీడు నడునుకీగల్లో చిక్కుకున్నాడు. బావి ఒడ్డున ఒక వెబ్దున్నదట, “డాన్ని కళూలదోయ టానికి ఆపకలలూ, పన్నెండు కాళ్ళూ ఉన్న వీనుగు వ స్తున్నది, నల్లని తెల్లని రెండు ఎలుకలు అ ఇెట్టు వే్ళు కొరుకుతుండగా- ఇెట్టుపన్న 'తేనపట్టుమోద ఈగలు ఎషరపునుండగా. తేనె శారురున్నది. తీగల్లో చిష్కి చేళాతుతున్న

166 (శీలీలాసమాధి మనిమీ ఆ తేన (ాగుతూ భయంతో (శైతుకుతున్నాడట ఎ తీ పర్వంలో విదురుడు ధృతరాష్ట్రినితో ఈ కథ వెప్పి మనిషీ (శతుకు ఈ అడవిలో పాడుబడ్డ బావిలో (శేలాడటంలాంటిదన్న్వాడుం మృగాలు, దొంగలు ఉచ్చులు - ఇనన్నీ రోగాలట, ఐదు, తలల పొము ఇం(దియాలు. బావి అడుగున ఉన్న పాము యముడు మనిషి. (వేలాడుతున్న తీగ ఆశ వెట్టు ఆయువు, వనుగు సంవత్సరం, ఆరు తలలు బుతువులు,పన్నెండు కాళ్ళు నూసాలు- ఎలుకలు "శీయిం బవళ్ళు. తేనెటీగలు కోరకలు, కేన కోరికలు రుచులు - ఇది జీవితం. బాబా అడవి = బొవి ఇవే. కాన్ని గురువు అన్యుగవాం వీత అవే వైపంఠంగాం-విస్ణు నివాస్యమైన (శి పొద్విభూతిగా-పరిణమి౦చాయి. గురువు ేనివానికథ భారతం ఇెన్పింది, గురువున్నవాని కథ బాబా వపైస్పాడు, నివు లోకంలోనే ఉండి ఆ దుర్గ మారణ్యాన్ని గుర్వన్యుగహం జీత ఇలా పరిణమింపజేశఘుకోవాలని బాబా బోధ, అప్పుడు యనుఖీతి "లేదు. వై కథలో (బాహ్మాణుడు జీవ్రుకు, పురాణకథల్లో జీవుని (బావ్మాణునిగా చెప్పటం ఉంది, (పతి వ్య స్త్ర (బావా ఖ్ర్‌ుదే కర శ్రచేలీ తష(తియళత్వం, లోభాదులవే టై శ్యత్వం = ఇత్యాదులు పొందు తున్నాడు. కాని సహజంగా వాడు (బవ్మావై తన్య (పతినిధి అయిన (బొవ్మాణుడే. ఇదంతా వం వెవుకున్నదంశే - “ ఊర్థ్యమూలం ౨ అథ శ్శాఖం” = అన్నట్టు సంసారవ్యృతానికి మూలం పైన ఉన్నది వైన అంకే లోపల, (కింద కొమ్మాలున్నాయి, అంక బయటి దూఫు పదార్థాన్ని పడార్థంగా చూస్తుందే తప్ప, అందులోని తత్త్యాంశాన్న్ని చావలేదు. ఇందుకే కఠలోపనిమక్తులో జగద్దురున్చు యముడు ఇెప్సు చున్నాడు ”

(శ్రీ లీలాసమాధథి 140

*జ్తవుడు ఇంద్రియాల ద్యారా వైటకే చూస్తున్నాడు = 8ిటికీ గుండా కై టకు చూచినట్టు. కాని ఎవడో నూటికి కోటి కొక ధీరుడు అమృత త్వాన్ని కోరి బయటిచూపును లోపలకు మలచి _- వెనకకు (తివ్పీ - అంతరాత గను మూస్తు న్నాడు అని, యోగమం.కు సవాజంగా బైటకు చూచేట్టుగా నిర్మించబడ్డ ఇందియాలను (పయత్నంతో లోపలకు మళ్ళ్శించటం, ఆ లోపల పేరు గువా, బావి మొ!నవిః శీరాసనం కూడా దీన్నే ఇెపుతుంది. యోగ (వ్మశియలో ఉన్న వెచి(తి వమంళశు నిజంగా తల (శ్రీందికీ కాళ్ళు పైకీ "పెట్టటం - అన్న అభ్యాసమూ ఉంది. ఇది నా_స్తవికం, చానికి (పకీకార్థం బహి ర్ముఖాలైన ఇందియాలను అంతర్ముఖినం చేయడం, ఇది జ్ఞానయోగ దృష్ట్యా కనుక బావిలో (చేలావటమూ నిజమే, అదొక యోగ (స్యశ్రియగా అభ, వ్ట్‌సించే 'యోగులూ - సం్యసడాయమూ ఉండవచ్చు. ఖండయోగ మున్నపుడు ఇదెందు కుండదు 1 శాబట్టి బాబా చెన్నీన అ కథక - అభ్యాతి శ్ర కౌర్ధ మూ (ఫట్లైంకం గడుతంర్తు, యోగ (యశ్రీయూ = రండూ అర్థాలుగా (గ్రహించాలి, బాబా మూటలు బైటా, లోపలా బంగారమే. నిత్యజీవితంలో సశరీరంగా అభ్యసించటానికీః మనస్సులో ఛ్యానించటానికీ అన్వయించే వే. ఎందుకంశు బాబా మతంలో జగత్తు మిథ్య కాదుం "లేనిది ఉన్నట్టు కన్పించటం కాదు, లది అద్వైతం తాంతికాదై తంలో యోగ్గంలో-జగత్తు సత్యమే, బాబా ఒక్ష సందర్భంలో నానా సందోర్క-రుతో ఈ మాకు అన్నాడు కనుక బాబా వప్పే (పతిమాటా వా_స్తవికంగానూ ఉంటుంది ఆభ్య్యాళకి శక 0 గానూ ఉంటుంది, ఇబే యోగసంప్రదాయం౦ = తేద సం్యపదాయం, (చేదకాలంలో జగత్తు మిథ్యగా భావించబవ లేదని శీ అరవిందులు ఈశావాస్య వా్య్థఖా్థనంలో చెప్పారు)

రాభాబాయి ేఠముఖ్‌ కథలో బాబౌ తన గురు వృత్తాంతాన్ని నెర ఛ్యావపద్ధతి వివరించొడు, *నొ సచ్చిడానందరూ పాన్ని

ధ్యానించు. లేదా ] నిత్యమూ నీవు చూస్తున్న ఈ రూపాన్నే ఛ్యానించు” = కలా నిర్ణణసగుణోపాసనలను విధించాడు బాటా, ఛ్యానమంళకే - చూవేవాడు (ఛ్యాత్ర, చూడబజేది (ఛ్యాళవ్యం ఎ ఛ్యానవస్తువ్హు, ధాష్టనం (దృక్కు_) -ఈగతివుటి నశించటం౦- ఈ మూడు వస్తువులూ _లయించిపోవటం =. వకం శావటం. ఈ స్థితిని ధ్యాన మంటారన్నమాట, ఇక్కడ ధ్యాతవ్య వస్తువుకి రూపం వెప్పబడలేదు. అంటు బాబా ఆత్మదర, ఇనానిశే (ాధాన్యమిస్తున్నాడు, మాచేద్‌, వరాపూ - లోపించి చూవేవాజే మిగలటం, *దర్శనాలూ, అద్భు తాలూ చెప్పకు _ వాటిని ఎప్పుడో ఉల్లంఘీంచాం అవన్నీ స్వావ్నీక (భమలని కెలిసింది - పై కెదిగినవాడి కిది లెలుస్తు ౦దిలో అన్నాడట ఒక సూఫీయోాగి _ మ్య(ఘీబీ, ఇబే దశ్షిణామూ 8 సోోతంలో (శీ కంకరులు చెప్పింది ఈ ధ్యానంలో ఒక భ్యేయ వస్తు వువాద వా్థమోపహం ఉంటుంది. చాలా సగుణో వానలు ఇక్కాజే నిలిచిపోయాయి, (శీరామక అన్హ్‌ పరమవాంసకు థ్యానంలో తల్మి కన్నించేది కాని తొతాఫవుంి అదై్యతబోధజేసీనపుడ్కు ఆ తల్లి రూసమూ మాయీ కనుక తీసి వేయమన్నాడట. పరమవాంస కది సాధ్యపడకపో 'క్కే తోశావురి ఆయన భృషటిని గాజుపంకుతో గ్‌రితే పరమవాంసకు తల్లి రూపం కూడా ఛ్యానంలో అయించివోయిం దట. కనుక రూపం కూడా-బాబా, కృష్టాది సర్వరూపాలూ, అవతా 'రాలూ-పరమకత్త్యానికి ఆకృతులు (1403). నరుని రూపంమి

1. ఆత్మ తనకనుగుణమైన రూపాన్నే నిర్కించుకుంటుందని ఐతరేయోపనిషత్తు అలా నిర్మించుకొని దానిలోకి ఆత్మ (ప్రవేశిస్తున్నది. ఇదే అను ప్రవే విద్య, కనుక సర్వేశ్వవడైన దశ్రస్వోమి తానై (గహించిన కూపం వాళ్లా ఆకారం కనుక అలా అన్నాడు నానా,

(శ్రీలీలా గమా థి 11 అరోపించుకున్న పాత రూపం. కనుక బొబొ అలా నిల్జేకించాడు, ఈ స్థితిని వ్యాఖ్యానించే కథ లనేకం బాబా మనకనుగహించాడు,

1 ధూమల్‌ - కోడ్టలో గెలిచిన [00 రు! లు బాబా దక్షిణగా న్వీకరించిన అంశం (పతివ్య కిలో ఆ యా 7లుపోటములకు తానే (టైవంం కారణనున్న సూ. తాత్మతత్త్యాన్ని వ్యాఖ్యానించట మే* కోర్టులో "ఇెలవటానికి భూమల్‌ నాష్ట్యయవనాదన శక్తి కారణం కాదనీ, అదంళా తన (రోరలేననీ వాదా మనకు సృష్టంచేయటమేం

శీనోపనివత్తులో = "జేవతీలు ర్య్యాసులపై విజయాన్ని సాధిం చారు, అ ఆనందానికి గొప్పవిందు 'నేర్చాటువేసుకొన్నారట, తిన జోతూ ఉంటే దూరాన ఆకాశమంతా ఆవరించిన ఒక నువోరూపం = యత్షుడు తోచాడటంఇం(దుడు అజేమిటో విచారించి రమ్మని అగ్నిని పంపాడటం అప్పు డా యముడు - ఎవరు నీవు 1 సీ శక్తి వనమిటి ఖో అగ్ని “చేనగ్నినింనా శక్తి జేన్నైనా దహించటం. య - “అయితే ఈ గడ్డిపోచను కాల్చు” - అంే అన్నికి జేతకాక సిస్టపడి తిరిగి వస్తాదు, తర్వాత వాయువు వెళ్ళటమూ, అతడూ అజేవిధంగా సీస్టపడీ రావడమూ జరుగుతుంది, తర్వాత ఇందుడు వెళతాడు. అప్పుడు యము డదృశ్యుడై ఇ పరమేశ్వరి ఉమా'జేవి సామోతథారించి, “అతడు సల్వేశ్వరుడు. జగన్ని యామకుడు, అతని ఆనతితోనే ఇదంతా కదలు తున్నది. మో జయానికి కారణం ఆయన తప్ప, మీ నేర్చుకాదు. ఇది "తెలియక మారు గర్వించినందున తన తత్వాన్ని చెప్పటానికి వచ్చాడు- ఇజే ఉపనివత్తు” అని బోధించింది. విజ్యాస్వరూపవిణి ఇలా అత్మలో సాకోత్క.80చి ఇప్పకపోతే ఇం(దాదుల'ే దిష్క- లేదు. కనుక ఆత శ్ర గి ఇ సర్వేశ గరునిలో ఉన్న శారుణ్యం = దయాస్వరూవిణి = తానే ఈ అవతారాలన్న్‌ ధరించి, ర్‌ ట్స = రాను - బాబౌ జగద్దుషవ్రు రూపాల్లో వచ్చి లోకానికి తరుశో పాయం బోధిస్తున్నది జగన్మాశ్మే

[లి శ్రీలీలాసమా థి ఇజేీ బాబా ధూమలొ వృ'త్తాంతంజ్వారా మనకు చెప్పింది. ఆయన తన అంతర్యావితత్వాస్నీ -(పబోధన స్వరూపాన్నీ- మనలో కలిగ సర్య(పేరణలకకూ = జయాపజయాలకూ కారణం తానేననీ "ప్పిన కథ లిలా ఇాలా మనకు దక్కాయి, (లైవిధ వై శఈన్యాల్లోనూ (1) బాబాయే =

(29) వివిధాకృతులూ బాబావే

(ఓ బాజా అనేకమందికి సృష్టంగా తన రూపంలోనే _- స్తాశా త్కరించటం _ లేడా నస్యస్నాల్లో వారివారి. సంస్కారాల ననున లించి (కబోధించటం = వింటున్నార = కంటున్నాం. అంహే ఆనాటి నుండి నేటిదాకా ఈ (శ్రియ జరుగుతూనే ఉంది. ఇదొకటి వాదా అవ కారాన్ని స్పష్టపరుస్తు న్న అంశం,

(9) బాబా భక్తుల ఇష్టదై వాల రూపాల్లో కన్చించటం _ ఇష్ట గురువుల మూర్తులుగా దర్శన మివ్గటం = కూడా బాబా అవతార తత్వాన్ని వ రై క్రీకరించే అంళం.

($) బాబా వై వమైనవుడు కుల - మత స్య పర భేద శూన్యంగా (పవ్నర్తించటం చేశాడా? - అంచు చానికీ వాలినంత సాత్యుం సచ్చర్మిత ఇవ్యట మే కాక్క జేటికీ భక్తులకు అనుభవహాతున్న అంశ మే.

(4 బాబా భకష్తజెనరు ? - ఇదీ సచ్చరి(త నిరూప్రిస్సు న్నది

బాబాకు మన భక్తీ. (శ్రద్దా - సబూరీ = కావాలి తప్ప, కల గో[తాదులు - హోదాలు అక్క-న్లేదు. దీనికి బాబా పరోశ్ర్ర్యగా

(పత్యతంగా నిదర్శనాలివ్వటం స్పష్టమే,

1. రేగే అనే భక్తుడొకసారి కొందరు భక్తులతో కలిస షిరిడి వస్తున్నాడ్తట ల సేషన్లో మిలిటరీ అధికారి నచ్చి పెస్టైలను థాళీచేయిస్తూ వస్తూ, రేగే కూర్చున్న 'పెళైదగ్గరకు వచ్చిం వారినీ వీగమన్నాడట. వారు సర్జుకొనేటంతలో ఆయృన్తే “వద్ధులే కూర్చోండి” = అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడట,

(శీలీలాసమాథి శకి ఉరోశతంగా బాబా తన భక ఇవ్వరో ఇప్పీన ఘట్టమొకటి త్సాంజ్రా చరిితకారు లుట్టంకించారు. ముకందలేలే కాన్రి బహునా ఫ్వుళ్తకాలు చదివినవాజేమో - కాబాకు సంస్కృతం వస్తుందా ? = ఆయన ముస్లిం ఫకీరు కడా అన్న భొవాలల ఒకసారి షీరిడీ వ స్తేవాబా ఆయనను నారాయణో పనివత్తును చదవమని, కొన్ని గీతొక్లోకాలు. చదివాడటం, ఈ నంద 'ర్యానికి కాత్పర్య మేమిటి ? ముకుందకా(స్రి అవాంకారాన్ని (పండితులకుబోధ) చంపటంతో పాటు, ఆయనకొళ మాగ్గం చూపటం, 'ఆయనకు-బవాుకా నారా యణం మోద భక్షి ఉంజేమో! - లేదా వమారగ్గం "ఇలియక బాబాను అ(శయించాడో ? మనకు వివరాలు ెలియదు కాని ఈ శెంటినీ బాలా అన్ముగహించాడు- ఆయనతోపాటు మనకు నానాచందోర్క-రు లాగా నన్నమాట. మరి ఇక్కడ గీతలో కొన్ని (పక్యేశమైన క్లోకాలెందుకు చదివి నట్టు! తనకు సంస్కృతం రాదనుకొన్న శాత్రికి వచ్చునని నిరూవీంచ టమా?- ఆపని వ్రైవం జీయడు, తనప రాదని శాస్త్రి అను కున్న ౦0తమా(తాన కాచాీం నస్హం ? కాబట్టి. తనకు సంస్కృతం వచ్చునని నిరూపించుకోవటానికి కాదు, శాస్త్రీ మనస్సుల్లో బాబా మోద ఇతరుల కున్న స్టే సంజేహోలుండి ఉండాలి. (పత్యేక ౦గా (దావా ట్రువైన పండితులకు బాబా మిద అనాజెలాంటి దృష్టి ఉందో బాబా చరిత ఇవుతూనే ఉంది. కనుక బాబా తన తత్త్వాన్ని ఆయనకు (లోశానిక్రి ఆయన విశ్వసించే గీత ద్వారా స్థావించడం చవేశాడనాలి. బాబో చదివిన శ్లోకాలు (శాత్రి (ప్రకారం) - “లవివే త్పుదురాచారో == అని మొదలుపెట్టి? కొన్ని శ్లోకాలు చదివినట్టు మా(తమే మనకు అెలిసీన విమయం, ఎన్ని శ్లోకాలు? అవేవి ? -

క్రీ శీలీలానమా థి

వ క్లోళం 18 అధ్యాయాల గీతలో $వ అధ్యాయమైన “రాజ విద్యా 'రాజగువ్యు ఆూగం” లో శి0 వది

*అపిచే తుదురాబారో భజుకే మా మనన్యభాక్‌

సాధుళేవ సమంళవ్యః సమ గ్య్యవనితోహి నః |

తర్వాత నాగ్లే వ్లోశాలున్నవి. బానితో అభాఖయం పూరవు తుంది. కనుక ఆ నాలు వ్లోశాలు వఖాబా చదివి ఉండవచ్చు. అవి ఇవి

"క్షి (చం భవతి ధర్నాత్సా కళ్యత్‌. శాంలిం నిగచ్చతి

కాంకేయ ! (పతిజానీహి న మే భ_క్షః (పణశ్యతి। ల్సి

వమవూంహ్‌ి పార్థ ీ వ్యపా(శిత్ల ఇఆకీఇవీ స్యుః పాసయోూనయః తమో వె శః తథా శూదా 'స్పజఒవి యాంతి పరాంగలిమ్‌!8 కిం పున (బావా శా పుణ్యా భకా రాజగ్జ్యయ స్తథా

అనిత్య మసుఖం లోక వింయం (పాష్య భజస్య మూమ్‌ ॥ 4

మన్మనా థావ మద్భక్లో మద్యాజీ మాం నమసు్క[-రు

మామేవైవ్యసి యుశ్త్యైన ఆత్మానం మత్చరాయణః!” ర్ట

1. ఎంతటి అనావారి అయినా నకే _- నాయంజే లగ్న మున స్కు-జై నన్నే సీవిస్తాడో వాడు సాధువే- వాడు చక్కని నిశ్చయం పొందినాడు కనుక,

9, వోడు వెంటనే ధర్మాతు శ్రద్‌ "తాడు. ((శమంగా) సాంతిని పొందుతాడు. కుంతీనందనా ! స్పష్టంగా ఇది కెలునుకో! నాభ కు జెవ్యడూ నశించడు |!

త. నన్నా(శయి_స్తే చాలు _ హీనజన్ము లైనా, (లేనా, వైళ్యుకైనాా ళూదులై నా సరే-పరమగతిని పొందుతారు.

శీలీ లాసమాథి జ్‌

*& ఇక పవి్యితులైన (బాహ శ్రైణులు = భక్తులైన రాజర్టుల నంగ తెందుకు (చెప్పటం)! అనిత్యమూ, అసుఖమూ అయిన ఈ లోకం పొంది నన్ను భజించు- సేవించు !

56. నాయంజే మనను నేకా(గంగా నిలువు, నా భక్కుడవు కాం నాకోసమే యజించు, నాకే నమన్మ్యకియ లర్చించు. ఆ విధంగా నాయంచే సర్వాన్నీ విన్యసించి - మత్పరాయణుడవైై నన్నే పొంద' గలవు,

ఈ ఐదు క్లోకాలూ బాబా చడివాడనుకోవచ్చు కదా |

మొదటి శ్లోశానికి ముందు శ్లోకం

“సమావాం సర్వభూతేషు నయమే "జ్వేహ్యాఒ_న్తి న (వీయః యీ భజంతి తుమాం భక్ష్యా మయి తే తేవు ఇాస్యనామ్‌[ (2%)

“నకల జీవ్రలూ ఒక కేం నాకు శ్యతువూ లేడు; వి్యతుడూల్షేడుం; ఎవరు నన్ను భక్తితో ఆరాధిస్తారో నారలో నేనూ, నాలో వారూ ఉంటారు

సమక్వమం కే శ్యతుత్వ మిత త్వాది ద్వండ్వాల క తీతంగా ఉండటం, వేరేచోట గీతలో నే భగవంతువంటాదు- “ పొండిత్యమం శు, కుక్కా, నో వూూఏనుగూ, నిఫ్రుడ్యూ కకం నూంసం,తినే వాడూ-అందరినీ అత్మగా దర్శించేవాడు”- ఈ సనుత్వం పాండిశ్యం, 'యోగమంకే ఇదేం సర్వజీవులనూ వ్యృాదయపూర్వకంగా (ేమించటం - అన్నీ అంతా వ్రైవస్వరూపాలుగా భావిస్తూ, న్నీవాంగా భ 'క్రితో _ సీవించటం.. ఈ దర్శనం సీద్ధిచట మే అత్మదర్శనం, ఈ కావాస్యంలోనూ ఇచే చెప్పబడింది (తనలోని ఆత్మే సకలజీవులూ అని "ఇెలినిన వాడికీ జుగుప్ప'లేదు = అని.

ఈ శ్లోకార్థం తర్వాతి & 5 శ్లోకాలు పోత్తంగా స్థావిస్తు న్నవి, కనుక బాబా (పత్యతంగా శానిలాటివాడినని ఇెప్పళ, అవి వెప్పి, ద్‌ మన ఆలోచనలో స్మురింపచేళాడు, ఇచే పురందలేతో ఇాబా

టం (శ్రీ లీలాసమాధి అన్నది: “మనుష్కులు“అది నాదీ, - ఇది వీడిదిఅనుకంటారు. ఈ భేదం అసత్యం. సీవు- నాలో, నేను - సీలో ఉన్నాం” (0083 ౨ 20) ఇప్పూడం ముకుందళా(య్రితో ఈ శ్లోకాలు బాబా ఎందు కన్నట్లు ఇ స్పష్టంగా "ఆెలుస్తూనే ఉందె. నా భక్తుడు ఎవడు? కుల ల (| స గోళ - మళాదులతో పనిలేక నన్నే భావిస్తున్నాడో - సీవిస్తు న్నాడో వాడు, మరి నేనెసరిని + - కృష్ణపరమాత్మనని ెప్పటమేం ముకుందశాంత్రి మనస్ఫులో బాబా ఎవరన్న జిజ్ఞాస - కనీసం వ్యతి “శీక దృష్ట్యా - అంజు “అశే! చూ శీ అనాచారీ - దురాచారీ అయిన ఫకీరు "వేవం - భావ - అంతా సంప్రదాయబద్ధంగా వస్తున్న ఆచార్యరూ హానికి విరుద్ధం. మరి ఈ ళక్షులు 1 వీళ్ళంతా ఎందుకు ఆకర్షి ంపబడుతున్నారో? చుబ్టూ వీరిన వీళ్ళూ అనాారులే, గురువా ఉమా

ఉల్లి గడ్డ తింబున్నాడు? భప్తలూ అంతే, వ కాదశినాడు ఉపవసించటం శికపోగా. - ఉల్లిపాయతో రొన్సై తింటున్నారు (వళాభావుకథ). మనీదులో పలావు వండుతున్నారు. (భాహ్మాణులూ = హ్రైందవులూ _. సాయెబులూ-అందరూ ఉన్నారు. ఇదెంత'నుదురాఇారం!””ఎఇది అతని సంబేవాం (కావచ్చు). ఇది అతని మనస్ఫులోపల ఎక్కడో అక్క-డ 'శేకపోశే,-బాబా అ శ్లోకమే ఎందుకెత్తుకన్నావసని వెప్పుకోవాలి,.కనుక ఆభార్రందురాణా రాదులతో ఆచార్యులక్తూవీళాధిపతులకూూ నిమి త్త ముంచబేమో కాని 'జె వాసికి లేదు. కలాచారమంయే ఇచే, ఇది చాతు ర్వర్ష్య .వస్రవస్థకు వెది - బయటది, ఆభార్య - వీలాధిపతుల మతం

వర్ష బద్ధం. వళ్హ్యాశమ వ్యవస్థ అంతా సాంఘీకం - త త్తం శాదు, కనుక బాబా తనచుట్టూ ఉన్న దురాచారులూ, పేదలూ, పీనకులజులూ, తీ = అంతా నదాచారనసంపన్ను లంటున్న్నా డద, వీరంళా తరిస్తారా ? ఇంత అనాఛారంగా ఉన్నారే? - అంటే *ఆ! తప్పక ! మీ్యపం = వెంటనే వాళ్ళు ధరా శ్రి, శ్రలతొరు = శాంత్సి పొందుతారు”. అని ఛాచా చెప్పటమే. ఇడ కళ స్యామి ణే

(శీ లీలాసమాథి శై, “క్చాంతేయా![_అని ఎందుకు పిలిచాడు? “నాయనా ఇవి గుర్తు పెట్టు కోవయ్య్యా ! మరచిపోవద్దు. నా భక్తుజెనడూ నళించడు అని ఇప్పటం- ఓహో ! భగవంతునకు లోకంమిోావ ఎంత జాలి - కరుణ! ఆ కరుణామూర్తి బాబా కృష్ణస్వామి* “కనుక ముకుందళా/్ర్రీ ! గుర్తుంచుకో 1! నా భక్తుల నెనరినీ నేను మధ్యలో దెగవిడివేది లేదు, అందర్నీ గమ్యం చేరుస్తాను.- ఎందుకం కు వీళ్ళందరి "లెక్కలూ నా యజమానికి అందించాలి” ఇనొబాబా 'మూటలేనని వేరే ఇెప్పక్క నేదు,

ఇక్కడ సచ్చర్మితలో కథలు చాలా అతుకోో-వచ్చు = మనీ దులో బాబా - ఎశరూలేవపుకు చిల్లరపైసలు తీసి? ఇది నానాది- లది "తా త్యాది అంటూ వాటి నరగదీసీవాడన్న అంశం దీనికి సంబం ధించించే. వాళ్ళు బహుతా (పొధించకపండానే పరకోతంగా = ఎక్కా డనో ఉన్న వారి కర్మలను, దుష్టసంస్కా- రాలను ఎందుకు బాబా శొళిం వాలి! బహుళా ఆయా కైసలు వాపవారిచ్చిన దతి.ణరూపంలోని శాసులేమా!ఎవడికీ తెలుసు, ఇది ఇవని! ఏమైనా బాబా ఆ చేష్ట నందుకు చేయాలి; మనమిద కరుణ లేకపోతే? అలాగే ఎక్కడో కొలిమిలో జూరిపడబోతున్న బిడ్డను ళానెందుకు అమకోవాలీ ! ఆకర శ్రలాన్ని. జీవితాంతమూ - తొనెందు కనుభపించాలి? చేయి కాల్చువొని _ శాలని చేయి కాలినట్టు నటించటం ేనిక్కి ఆ బిడ్డ కర ను ళా నను భవించటం తప్ప1కర్మ దైవమేం చైవమే కర్మగా మనలను అవరిస్తుంది, దుష్ట ఫలితాలూ - బాధలూ వ_స్హే మళ్ళీ దైవంలోని శారుణ్యమే చేయిగా అవతరించి బిడ్డ్ణలమైన మనలను కొలిమివంటి సంసా రాగ్ని నుండి శా పాడుతుంది అంతేకాక మన కర శ్రసలాన్నీ తాను తీసు సంటున్నది. రండు పనులూ దై వానివే, తన కోసం రైల్లో వస్తున్న వారిని భిల్లుంనుండి అపనలనుండి రషించటం - ఇవన్నీ దీని కుడా ' హరణశే,

(ఇ)

కనుక “నమే భక్తు (పణశ వతి”

ఆ భక్తుడు కలం లేనినాడు, శూ(దుడుం ఎవరైనా సరే-ఎవడు తన ఆత్మలో నన్నే ధ్యానిస్తున్నాడో - వాజే నాకు భక్తుడు. నాడు వర్గ బద్ధుడు కాడు. కనుక నీవు నిత్యమూ నన్నే తఈలంచుకోం మన్మనా భవ = నన్నే మననం "జీయి, నీ మసస్ప్ఫును చేనుగా సరిణమింపజేయిః నన్ను సీ మనస్ఫుగా పరిణమింపచేసుకో,

కవ్చునో-వ్చై గగనా కారం-మనస్పు నిశ్చయంగా ఆకాశం,వ లె అనంతం మనోనై. సర్వతోముఖం _ చున'స్పే సర్వ దిశలా ఆవరించింది (అనేకముఖాలు కలది)- వున అతీతం - మనః సర్వం = మనస్సు అన్నిటికంటె ఉన్నతం- అచే సర్యస్వం_ న మనః పరనూర్థతః” ఎ చ్‌ది న్యావహారికంగా ముననృంటున్నా వో (అవధూత గీత - 9) అదికాదు మనస్సు - పరమార్థతః శల తత్త్వమే. కనుక న్యష్టి మనస్సును తీసివేసీ పారమార్థిక సమస్ట్రి మనస్సుగా వి_స్తరించు (ధ్యానించేవాడివై కే).నన్ను భక్షితో శీవించు (భక్త్కడవై కే, నన్నేయజించు (యాజకుడవూ-అగ్నిహో తాది కర్నిష్టి వెక్సే, “మాం నమస్కు-రు నన్నే శరణను _ అవస్నీ చేయ ేకపోతే పసవుజో. అంశ వంగటం-(పణిపాతం వేయటం _ అనన్యంగా కభ్‌రణు పొందటం. శరణాగతుడను కా - సర్వబాధ్యతలూ నాయిం'ే నాస్టినం చేయటం ద్యారా నన్నేపొందగలవు - అని బాబా ముగించాడు. ఇా్యర్ర్రీీ మనమూ బాబాను ఈ చివరి శ్లోకంలో వెప్పినట్టు నాల్గు రకాలుగా 'సీవించనచ్చు. ఎవరి సంస్కొా-రానుగుణంగా. వారు ఆ మాగ్గాన్ని ఎన్నుకోవచ్చుు. అన్నిమా'ర్దాలూ = కీ దాన్లూ. అక్క_జే లీనమూతున్నాయి, (బాబా గురుస్థానంలో [2 వళ్ళు తపస్ఫు

శీలీలానమాథి 179 వేశాడన్న కథలో = భూగృహాంలో బయటపడ్డవి "వెలుగుతున్న దీపాలు ఓ ౨ ఈ నల్టురు భక్కులే. నాల్గు విధావై న ఉపాననలుం భోజన మౌాగర్చాలు, అడవిలో గురువు నన్వేషించిందీ నలుగురే. ఈ విధంగా ఉ అన్నది పూర్ణ తాసంశేతం - దశరథ సంతానంలాగా. న్య కృమెన సృష్టి యొక్క - స్పష్టమైన పూర్ణ తకు సంకేతం, అవ్యక్తం, అస్నష్టం- కనుక చీకటి, సృష్టి = "వెలుగుల క్క చీకటి= వకశ౦= అనంతం-అక్క-డ విళజన 11719102 "లేదు

బాబా చదివిన గీతాళ్లోక విషయంలో బాబా చరిితకారులు భిన్నంగా తలకొకనిధంగా ఉదావారించారు పూజ్యశ్రీ నరనీంవా స్వామిజీ కధనం (పకారం (నూ బాబా సంబేశాలు - సూక్తులు

ఈ మ్లోకం చదివాడట బాబా :

*అప్లిచీ దసి పావేభ్యః స్వేభ్యః పాపకృ _త్తమః

సర్వం జ్ఞాన ప్ల "వేనైవ వృజినం సంతరిమ్యసి!”

ఇది గీతలో 4వ అభార్థయంలోని లీఠివ శ్లోకం దీనికి ముందూ "వెనకా న్గోకాల వివరాలు పూర్వమే (వాయబడ్జాయి కనుక, మరల (వాయసక్క-ర లేదు.

చతుర్ధ అధాసయ (గాధాన్యం భరావాం కచా!' ఒకచేళ బాబా ఈ శ్లోకమే చదివి ఉన్నా? ఆ అధ్యాయ (పాధాన్యం నొక్కి చెపు తున్నష్తు కదా బాబా!

ముకుందలేలేగౌయ్ర్రి మనస్సులోని ఊవా బహుశా వైన అను కన్న ట్రుదురాణారులు, పాపాచారులు, మేళ గ్‌ సం(పదాయానువ ర్వులు.. పీ మధ్య బాబా ఇబేమి దైవం! ఇదేమి బోధ! - ఏలేమి భక్తులు ! ఉపవాసంఅేదు. (నతాలు, ఉద్యాపనలు, మంతపఠనాలు ఎ వ్‌ది మళంగా శ్యాన్త్రికి “తెలిసిందో అది ఇక్యంజేమోా 'కన్ఫించదే ! =ఈ అలో

చన కది భావో 'ఇెప్పీన సమోభానం శాబోలు 1! మనకు బాబా ఇపు తున్న జేమిటి ? పాపం శేయటంలో ఘనుశై నవాడినీ "నేనుద్ధరిస్తాను- ఎలాగంశు -జ్ఞుననాకచాగ్గరా ! పాపం ఏ6 జ్ఞానం విరుజ్దాంశాలు. ప్తాపం ఏ4 పుణ్యం లోక జీవనగలిలో మనిపి పజే తొటుపాటులుః మూర్గన(క్రత న్వైలికమైన విమయమే తప్ప, అధ్యాత్మిక - తాత్త్విక విషయం శాదు. కనుక నే-అనేక కథలు వాస ప్లిలోనికి వచ్చాయి. విపనారాయ ణునికథంఅతడు వేశా స్టలోలుడు. తిరు ప్పాణాళరు దొంగ చారిదోపిడీజీసీ "జెచ్చిన డబ్బుతో (శ్రీరంగ "బీవాలయ (సాకార నిర్మాణం 'జేయించాడట.సిద్ధ నాగార్ట్రనుని కాలంలో ఒళ దొంగ ఉంచే వాడట,బకనాడు రాణి నాగార్జనునకు బంగారు గిన్నె నిస్తేదానికోనం దొంగ అతడివెంట పడ్డాడట. నాగార్జునుడు ఊరిబయట గువాలో నివసిస్తున్నాడు కనుక, చానిలోపలకు పోతూ వెన్నంటి నక్కినక్కిి వస్తున్న దొంగ దగ్గరకు వెనక్కు- తిరగక నే విసిలేసి లోపలకు పోయా డట. దొంగ కాశ్చర్యం వేసీ గిన్నతో సహో సిద్దునకు నమస్క-6ంచి, "సామి 1 ఇంత బంగారగిన్నెను పారవేసావంశే నీ కింకేదో పెన్నిధి లభించి ఉండాలి- అబేమిటి ఇ అన్నాడట, ఆయన నీకూ కావాలా శ నశ్కే నీవు దొంగతనం జీస్తున్నవుడు సంపూ శ్రభొననతో నను చేస్తున్నానన్న వివేకంతో చేయి అన్నాడట. నాడలాగే చేయ బోయి, చేయ లేక ఆయనకు భక్తుడై నాడని కధ. దీని రహాస్యం జన్‌ బౌద్ధంలో ఉంది, ఒక మపహాయోగిని ప్యతిశావి లేఖ (పమ్నించాడట ; “అవార్యా ! తము నుతం గొప్పదని ఇపుతారు. తమరు ఆచరించే మార్గమేడో సెలవిన్వండి” అని, ఆయన అన్నాడట “ఆకలై తే తినటం _ నిద్రవ “స్టే పోవటం- ఇంతకన్నా వముంది!”అని, విలేఖరి నవ్వి “అంతా చేస్తున్న పను బేకడా ఇవి!లఅని అంక, ఆయన సవ్వి అన్నా డట: “అందరూ వేస్తున్నారా 1 తింటున్నప్పుడు తినట మే చేస్తున్నా రా?

(శీలీలొనమా థి 191 మనస్సులో ఎన్ని ఆలోచనలతో (కోధాది భావాలతో తింటున్నారు! వశ్యాగత కల తిండి సీవు కినటం లేదు, ఊరిశే అనాది అభ్యాసవశాత్తు తింటున్నావు, అలాగే నిద్రకూడా పూర్ణంగా పోళేవు, పోజే కలలెలా వస్తాయి! కనుక నా తిండితిప్పల్లో నేనే ఉంటాను, అన్యభావనలేని వీకాగతతో తింటాను. ని(దిస్తాను. కనుక నాజీవితం యోగం. ఇతరు లది జంతోవ్చల (బతుకు, రోజువారీ బతుకు తప్ప,అక్కండ వివేకం లేదు ఈ వివేకం ఆరే జ్ఞానం, దాని రూపమే .బాబా, ఆయన దర్శనంతో పావిష్టి కూడా తరిస్తాడు. భగవంతునకు ధర్మాధర్యాలు రెండు. లేవు ఇందుకే (శీకృళ్ణుడు యుద్ధంలో పీరినందరరిసీ వాఠమార్సు అని బోధి స్తే, అది గీత! ఇది ఎలా కుదురుతుంది ? - అంకు అత్మాన్తాత్మ వివేకంతో చేసీన పని యజ్ఞం = కనుక -వివేకం జా, జ్ఞాన, (పధానం తప్ప,ధర్మాధర్మాలు - సీత్యవినీతులు కావు. ఇవి సాంఘీక వైతన్యం లోవి తప్ప అంతశె్క్చెతన్ట స్పందనలు కావు శానీంచేవాను. దైవ మైలే శార్యాకార్య విచారణ జీవునకు లేదుః బావా బల్ల కథ

1. ఇదివరకే (పస్తావించబడింది కదా! బల్ల మనీదు మైకష్టుకు (చేలాడకీయటం _ నాల్లుదీపాలూ నాల్టుమూలలా పెట్టి బాబా అ బల్లపై శయనించటం - తర్వాత అదొక (పదర్శనలాగా జనం మూగటం చూచి ఆ బల్లను విరిచి ధునిలో బాబా వేయటం =
2. చాలాకాలం. తర్వాత దిక్షిత్‌ మొదలైన భక్తుంతో

బాబా అ బల్లను (పస్తావి స్తే, వారు మళ్ళీ ఒకటిస్తామన్నారట. విని బాబా మవాల్భాపతిని (కింద పండుకోబెట్టి తాను పై న ఎలా పండు కొనేదనటం _ అది విని భక్తులు మహల్ఫొపతికి కూడా. ఒక బల్ల శెస్తామంశ్కుబాబాఅన్నావట : ౪“ వ్రాజ్లెలా పండుకోగలడు 1? నా*లాగా కళ్ళు కంచి నిదింజే వాడికే అది సాధ్యం. భగత్‌ తో ఇవాలాసాళ్లు,

189 శీలీలానమా థి "నా గుంజెమోద నీ చేయిపెట్టి విను - నిదలోకూడా ఆ గుంజె వప్ప్వుడులో వారినామ స్మరణ వినిపిస్తుందన్నాను. వాడు చేయిపెట్టి శానీపటిే ని(దపోయేవాడుః వాడీ చేయి బరువెక్కుడం చూచి నీద -లేచేనాళ్లి, అలాంటివాడు బల్లమై ఎలా పండుకోగలడుక అని, అంకే శాక బాబా మహల్చాపతితో వెప్పాడట చాలాసాన్లుగనిిదపోవద్ద, తగ్గించు” అని,

ఈ నిద ఏమిటి ? ఆ బల్లపై పఉండుకోవడ మేమిటి? దీనిద్వారా బాబో మనశేం వెవుతున్నాడు ?

(శ్రీళ్ళళ్ణ బుద్ధ (క్రీస్తు మొదలైన అవళారమూర్వులందగూ ఈ న్మిద విషయం (పస్తాపంచినట్టు "తెలుస్తున్నది. ఈ సధ మనమనుకునే న్మిద కాదు- మనేది జ్యాగదవస్థగా కని నున్నదో అటే నిద. అంత్ర శ్సేలన్య భూమికలో నిదపోవటం ఆత్మ నిద్రపోవటం. కనుక చీకటినే వెలుగనుకోవటం "పేరు నిద. మృిత్యువులో జీవిస్తూ (బతుకు తున్నామనుకోవటం. అత్మపకాశానికి దూరంగా (బతకటం-ేరే మృత్యువు = నిద

ఈ యుగారంభంలో రష్యాలో గర్తీఫ్‌ అనే మహాయోగి, జ్ఞాని ఉన్నాడు, ఆయన ఒక సీద్ధాంతం చేశాడో (ఇది బుద్ధ (శ్రీస్త మొద శలెనవారు వెప్పీంచే).

మనిషీ నిత్యమూ ని దపోతున్నా డు. నిద్రలోనే సర్‌ శార్యాలూ వేస్తూ, “బతుకుతున్నాను. "తెలివితో (పవ_ర్రిస్తున్నానుం రాజ్యా లేలుతున్నాను అనుకుంటున్నా డు. శాని వాడికి 'తెలియదు- ఇవన్నీ సి దలోనే తనకు తెలియకుండా జరుగుతున్నాయని, ఈ గానుగౌడ్డు జీవితం జూ్యగదవస్థ అనుకోవట మే అజ్ఞానం- అచజే వాడి (ుతుకు = అని,

మనలో న_ప్పచ(కాలున్నాయని 'యోగళాన్ర్రం ఇవవుతుంది" మూలాధారం అట్టడుగున వెన్నుపాము చివర ఉంటుండట, మనిషి

థ్రీ లీలానమా ధి 188ీ లోని అంతళ్ళ్శక్షి- దైవం - అక్కడ నిద్రపోతూ ఉంటుందట, డాన్ని న్మిదలేపడమే ముక్తి - దీన్నే సహ్మ సార కమలం విచ్చుకోవట మంటారు, బంగారుపద్మమం'కే అదే. మానస సరస్పన్నా అబే. అది శిరస్సులో ఉంటుందట. దాని నికాసమే 16 కళలతో పౌర్షవినొడు చం(దుడుదయించటం౦ చం్యదుడన్నా అబే, కరీరమే నేను - అన్న భౌతిక వై, తన్యం పేలే సంసారం అంతా యాం్యతికంగా జీవించటం, నేను ఇేస్తున్న (పఠిపనిసీ సమక్ట్రి నేను చేస్తున్నానన్న జనంతో వేస్తే దాన్ని వివేకమనీ యోగమసీ అంటారు, నేనన్న స్పృవాతో జీయటం - నేను మేల్కొని పని చేయటం, ఉదాహరణగ్యా మనమేదైనా నస్తువును నేను మూస్తున్నా నన్న స్పృవాతో ఎంతసీపు చూడగలం ? గోడ గడియారం ముల్లును మూాదుం10 "సెకండ్లలో దూకడటమే మిగులుతుంది. “నేని లోపించి పోతాడు, ఇది నద. (పతి కార్యమూ మనమిలాగే చెస్తున్నా౦,

(క్రీస్తు బేవుకు “ల్సి మేన్‌” అన్న వనానికి (పార్ధనార్థం పోతూ శిష్యులను 'హాచ్చరిస్తాడు : కన్ని దపోవద్దు, మేల్కొ-ని ఉండండి ఈ నద శరీరమే అత్మ, అబే జేను అనుకోవటం; యాం(తికంగా- అడ్డా నంతో _ జీవించటం = కర్మలు చేయటం - అంటే ఖాతిక మనస్సుతో (బతకటం. ఇబే సంసారమంటాం. గతానుగతికంగా (బతకట మన్న మాట, ఒక (యని భాచాం. జంతువుని చూవాం- కామం, భయం కలిగింది. ఎందుకు? ఎవరికి? ఆ రెండు న స్తువ్రలూ నాకు తెలియకుండా నా శరీర వై తన్యంమిోాద కలిగించిన స్పందనలవి. నా శరీరం వాటి కలా "వేల జన్మలనుండి అఆలవాటుపడిపోయింది. కనుక ఆ భావో (వేశాలు పొందటం. “నేను 'న్మిదలో ఉన్నపుడు. ఒక్కసారి “నేని "లేచి ఎందుకిలా జరిగిందని (పష్ని _నేరవాస్యం బయటపడుతుంది, కాము (శోధాది భావాలన్నీ పూర్వజన్మ (ప్తాప్తములైైన ఈం. :. =. శరీరములా అలవాటు శానట౦,

| సమా (శ్రీ అంవిందులు అలీపూర్‌ జై న్లో తాను థఛ్యానంలో ఉన్న పుడు తనను గండు చీమలు కరిచినా బౌధ కలగ లేదని ఇెపుతూ, సుఖదుఃఖాలు ఒట్టి ౮౦౫౭౧౪౦3 అన్నా రు.అంశే “నేను నిద్రపోతూ పొంజే అను భవాలు తప్పు చేనుిని(దలేచిన అనుభవాలు శాదు. నిద్రలో కాళ్ళకు దుప్పటి కాశితే - తాను ముళ్ళల్లో నడుస్తు న్నట్టు కలగన్నాడు. అది కల తప్ప నిజం కాదు. ఇలాగే మనిషి నిత్య జీవితంలో అనుభవాలు పొందుతున్నాడు, ఇవన్నీ అను కల్పించుకోనేవి తప్పు,నిజాలు కాన్చ ఈ నిద్రనుండి యములో[-వాలన్న తపన - గురువ్టను వెదకటం = అసి థారా (నతమైన అధ్యాత్మిక (పయాణం - ఈ మూడూ నంకల్చి "స్తే తప్పు, జూగృతిళేదు. కనుక భాతికసృరణనుండి అత్మసురణ పొందాలి. అప్పుడే శీనూ, విశ్వమూ- ఈ గంటి యాథాస్థ్యస్థితి "తెలుస్తుంది. “ఇ్లను మేల్కో-వటం పేరు వివేకం - జ్గానం, వైనా యోగీ చువాంగ్‌ చమూ అన్నాడట ; *-నేనాకపా కలగన్నాను _ నీతాకోక చిలుక నై ఎగురుతున్న ట్టు, నేను మనిషీనని మరిచిపోయాను. వారాత్తుగా మేలొంన్నాను అప్పుడు "సీను ఆలోచిం ఇాను-మనిపీ.నైై న్సీళాకోకచిలకననవి కలగన్నానా శ "లేక నీళాకోక్ష చిలకనై మనిషిని కలగన్నష్ట నా అని, ఇది నిదావర్థ్యన, వీది నిద ? వీది జా్యగత్త |! ఎలా చెప్పటం ? భఛక్త్పలకు అఆరాధిస్తున్న వ్మిగవాం 1 _ పటం - ఛలించటం _ నవ్వటం లాంటి అప; ఎలు కలగటం మామూలు దీనిశర్థం- తాను క్షే, మాయింట్లో ఒకప్పుడు (శీ దుర్గాదేవి పటముండేవి.డాన్ని కన్నార్పకుండా ఒక నిముషం చూస్తే మూర్తి చలించటం కన్పించేది. అప్పుడు గురువుల నడిగితే చెప్పారు ; ఇలాంటి అనుభవాలే యోగ జీవిత సౌధానికి ద్వారాలు ఆని, (శ్రీ అరవిందుల ఫొటోలో చలనాన్ని చూచి శీష్యుడొకరు వారికే (వాస్తే కనుక అలా కన్చించింది? అది సత్యమే”నని = (వాళారు = (చూంవారి ఉత్తరాలు)

(శీలీలాసమా థి 185 భౌతిక చేతననుండి (పాణమయ కోళం (సత్త్రలో మేలోో-నటం తప్ప, అబద్ధం కాదు. నేను, జేనుగా భూచి అనుభవించటం ళప్ప, నన్ను నేను మరచిపోయిన అనుభవం కాదు. వది జూ గదవస్థ అనుకుం టు రి జ గ ఓ న్నామా అబే సత్యం కాదని "నేటి మనస్త త్య కాత్రుజ్ఞలు చెపు తున్నారు, చైతన్యం ఇం(దియాలతో వకీభవించి బావ్యా(పసరణ పొందిళే నిత బ్రజీనితం. ఇక్క-డ “నేనుిలేను, ఇది నిద పరంపర్యాపాప్త మైనద్పీ అ నేక జన్మలనుండి వస్తు న్నదీ నిదాజ్ఞైనం తప్ప, ఆత్మ జ్జునం కాదు, అంతః[ససరణ పొందటం ఆత శ్రళ్షునం ఇది కష్టసాధ్యం, “నీను మేల్కొలని సర్యాన్న్నీ మాతటం, ఈ క్గానం కళల్లో యోగంలో లభిస్తు న్నదిెః

"బెన్నిసన్‌ వంటి కవులు అది (తత్‌) పొందినట్టు దాఖలా లున్నాయి

౪ల్రన్వేక్ట సార్లు నేను వీ శాంతంగా ఉన్నవుడు =

నాలోకి నేను దిగిపోయాను, బావ్యూన శ్రఖతి పోయింది =

ఆకాశంలో మబ్బు కరిగిపోయినట్టు = ఒక ఛూన్యంలో నేను

లయించాను! నా అవయ వాలన్నీ నావి కావన్న స్పృహా కలిగిందిం

అదొక సూర క్ట ంలిం ఆ అనుభవంతో నిత్యానుభవం

పోలి పే సూర్యుసిముందు మిణుగురు పురుగు * = అని "జన్నిసన్‌ తదనుభవాన్ని వర్ణి ంభాడట, అక్క-డ చిన్న మనను లేదు, కనుక- నేను నీవూ- నాదీ, నీదీ అన్న మాటలే 'లేష్చం ఆ దశలో పొందిన జ్ఞానం = విన్న చదొవ్సు = నిత్యజీవితంలో వండ్లు ఇ

(4.

186 శ్రీలీలాన మా థీ పూండ్లు (శమి_స్తేతప్ప రాదు ఒకతణంలో అనంత జ్ఞానం (పత్యతంగా అనుభవాని క ౦దుతున్నదని = డా, బక్‌ అంటాడు (ఈయన కెనడా ఆధి వైద్యుడు), అది అఖండ జ్ఞానమసీ,బేశ కాలాలు లేవనీ - అన్నీ కలసిన సమస్ట్రీ జ్ఞామననీ రిచర్డ్‌ (గ్‌ అంటాడు, ఏీరంతా పాశ్చాత్యులు, ఆధునిక శాన్ర్ర వేత్తలు, లక (శ్రీఅరవించాది మహాయోగుల అనుభవాలు అనంతం.

కాబట్టి సమస్ట్రీ జ్ఞాన దర్శనం ఎ సచ్చిడానందానుభవం ల "పేరు మేల్కోవటం. కేవల వ్యావహోరిక మనస్సుతో జీవీ పనులస్ని నిద్రావస్థలో వే, ఈ నిద్ర సంపూక్ష్మ అజ్ఞానం.

ఇది బాబా చెప్పింది. మవాల్చాపతితో “ని దపోవద్దు రా! అంపే అ ఇదిం

కళోపనివత్తు ఆత్మ ముంజిగడ్డ పొరలన్నీ ఉఊవదీ పే లోపలున్న కూసం లాంటిదనీ, ఆ వపైపారలన్నీ వలి_స్టే అప్పుడది కన్ని స్తుందనీ, ఇంద్రియాలు లోపలికి మళ్ళించి చూస్తే తప్ప అది సాధ్యం కాదనీ వెవ్చీంది, నేేశాదీందియాలు లోపలకు మళ్ళించటమంకేు సర్వ కర్మలూ చేస్తూ - సాశ్సీభూతాత శ్రై దర్శనం పొందటం. లోపలకొకో కన్ను పెట్టి, మై టకొక కన్ను పెట్టడం, ఇచే యోగనిద్ర వున నిద వేరు బాబా బల్లవిాద వైన సండుకోవడం 'యోగని్మిదు అత్మ జాగరూకత. మంతజ పాదులు లోపలివాడు ఇ్లే 'సేతప్ప్రళది "ఆలియదుం బయటి నునస్ఫు ఎంతచేపినా ని_జే' మనమున్న స్థితినుండి మేల్కోావ టమ్మే మైన బల్ల (వేలాశబం, నాల్గువీ పాలు నాల్గు వైతన్యాలు, జాగత్స్వప్న సుష్టువ్లి తురీయావస్థలు, నాల్లింటిలో ఉన్నది బాబాయ్‌ః ఈ విషయం బాబా ఇప్పనే ఫెస్పాడు అనేకసార్లు అనేకమందితో (తర్వాత చరొడ్డాం);

శీలీలానమా థి 19 మహాల్సాపతి మనకు (పతినిధీ. అతనిని ని(దపోవద్దనటం మనతో ెప్పటమే, కనుక మవాల్చాళతి న్మిద మనన్నిద లొబా పండుకొన్న బల్ల ఆత్మోళ్థానం. సహ్యసారింలో ఉన్న శివుడు బాబా, మూలాధారంనుండి సహ్య సారం చాశా పోవటం * బన్నిమాధ ఫండు కోవటంం ఈ లీల కర్థమి'బే “క్యళ్వరః సర్వభూతానాం హృధద్దేశే తిష్టతి! సర్వభూ తాల హృదయాలలో ఈశ్యరు డున్నాడు,

1. "కిళ్లీ మొదలై నవారు నై బ్లో వస్తున్నపుడు కెప్టెన్‌ వచ్చి (పయాణికలందర్నీ. దించి సైనికులకోసం. పెళ్లైలను ఖాళీచేయిస్తూ వచ్చి కేణే కూర్చున్న ెస్టైకూడా ఖాళీ చేయించలోయి. వద్దులే - అనుకొని -వెళ్ళిపోయినాడట.. తెల్లవారి రేగే. బాబా. దర్శనానికీ వెళ్ళాడు. బాబా అన్నాడట-ేశేను చూవిస్తూ ఇతరులతో : “కెప్టెన్‌ పీళ్ణీ దంచబో తే వద్దని నేనే చెప్పానతనికి. అందుకే అతను ఈతడు కూర్చున్న "పెళ్లైను ఖాళీ చేయుంచలేదు” అని, బాబా ఎప్పుడు ఎలా ఎవెప్పినట్టు? - ఇది అంతర్యామి స్వరూపం, "

కభర్యజీవుల సృూదయాకాళంలో ీనున్నాని అన్న గీతా స్వామి మాట కడ్ధ మెలా ఇప్నాలి కెప్టెన్‌ "కేశే పెళ్టుదాకా వచ్చి (వయాణికులను దిగమని ఇెప్పి నారూ దిగుతుంచు *నరే వద్దులే = ఆ ెళ్టైలు చాలు అని తనతో తానే అనుకున్నాడు. దిగండి అన్న శకాననం నుండి- వద్దులే అన్న మె -త్తేనిమాటకు తాను ఎలా (పయాణం చేశావో అతడికి ఇలియదు. రెండు మాటలకూ కర్త తానే అను కున్నాడు _ అనుకుంటాడు. ఇది మూనవ స్యభావం, వాజే ని(దిస్తున్న మనిక్షీ _ ఇంతే, శాని బాబా అంతర్యామిగా (పయాణికుల నాజ్ఞా పించిన మై నికాధికారిస్‌ తాను లోపలనుండీ - ఆజ్ఞావించాడుం ఆ అజ్ఞ కూడా తనజబే ననువన్నాడు మనిషి, అనాం కారాత్మక మైన. నేను

183 శ్రీలీలాసమాథి పై మనస్సు, మనిషీ, ఇక్క జే ఉండి కో _ర్సృత్వ బాధ్యత తీసుకుంటాడు, శాని లోపలి పొరల్లో ఎక్కడో వైవమున్నాడు శేతనారూపంలో, ఆ స్పర్శ, థామణం = (పల్యివ్తీ నిత్యమూ అనుభవిస్తూనే - వింటూనే _- కాజ్‌ అనుకోవటం ప్లే నిద వేల్కా-న్నవాడికి = లోపలి కూఫవు కలవాడికీ- “లోపలివాడి ఉనికి 'కెలుస్తుంది పచ్చి గగికి పై పొరలన్నీ తీనిదూ_స్తే లోపల తీయని కూసం ఉన్న ట్దు = అదీ పొ శే. ఉల్లిపాయ పొరలన్నీతీ స్టే లేదు, మనిషీ అంతే. అ _స్తిత్వ మాతమైన సచ్చిడానంద రూపమే బాబా. కనుక అగ్ఞవించాడు. వై వోనస్పులో ఉన్న సైనికాధిశారికి లోపలినుండి ఫోను వేశాడు బాబా. ఇక్కడ మనస్తత్వ విన్తేమణ ఇేసీన శాశ్ర్ర శారుల మాటలు చూద్దాం, విలియం జేమ్చు గొప్ప మనస్త ల శాస్ర వేత్త, ఆయన అంటాడు ? *“మనమేది మనస్పనుకంటామో అదొాక్ష మె పొర మా(తఠమే, చానికి లోపల చాలా పొరలున్నాయి. అవి సన్నని "లెరలు, వాటిని తొలగించుకొని లోనికి దిగిన పొలదీ మనం "యోగ సా్యమాజ్యంలోకి పోగలం, అప్పుడు ెలుస్తుంది.మనమేది జాగ్యగదవస్థ మనస్సు = తర్క-ం = ఆలోచన అనుషన్నామో, అది చాలా చిన్న రాష్ట్రమనీ,లోపలిది భూమాం బృహ్మ దాజ్యమనీ, బాహ్య మనస్సు అవి శాంకి స్టానమనీ, ఆంతరమనస్పు (పశాంతమనీ” అది సర్వ నమ న్గయ భూమిక. అక్కడ ₹ెండు = ద్వంద్వం = ఉండదు. అంతా వకయే. అక్కడ అంతా సమన్వ యాత్మకత (పోగుపడి ఉంటుంది. బావ్యాదళలో (పతిదీ నిపేధరూపంలో. ఉంటుంది. *“అఖండత ఖండతను (మింగినవోటూో _ అని (దీన్నే తంతం 'జేవీరూపంగా వుతుంది. ఆమె. “కబళీకృ్ళత భువనమండలి - అంశ సృష్టించిన సమస్త (పపంవాన్నీ (మింగేది అని అర్థం. అమెనే వేదాలు *అదితి అని వర్షించాయి. ((మింగటమం టే భాలిక వ్య్‌ని చంపి ఆధ్యాత్మిక వస ్ర్‌ని సృష్టించటం.) ఆ అఖండ బృహద్దశను నర్గిస్తూ మరొక శాస్ర

శ్రీలీలాసమాథి 199 వేత్త అంటున్నాడు; “అది (దన్ట (శేనుు దృశ్యము (తత్‌) వీకమైన సిత ార్రిాశులు బుద్దితో * జ్వా-చి ఈ ౭౦డూ ద్వంద్వం-విరుర్ధాంశాలుం అనుకుంటారు. కాని ఆ అఖండానుభవంలో అన్నీ వకమైసోయాయి* సర్వలోకసత్త విస్తృతమైన ఒక మనోనంద దశ అది చావ్యదళ నుండి భూజేదికాదు. లోపలకు దిగి దూడగలిగోది. అది వక ణ్జనం (౮౫6 10716606) అని రిచర్డ్‌ (గ్‌ _ తన “వం1 ౪823061- ర6గ౦అతోొలో అంటాడుకనుక సర్వజీవుల హృదయా కాశంలో (రణ శక్షిగా చైవమున్నది. ఆ (పేరణ నందుకొని మనస్సు క _రృృత్వాన్ని- అవాంభావాన్ని ఆ స్వాభిమానాన్ని పొందుతుంది. పై. నికాధిశారికి లోపలి పొరనుండి వచ్చిన స్ఫురణ తనజే ననుకున్నాడు తప్ప, ఆల్మ

భూమిల్‌ వకీలు - పుండరీక రావు కొబ్బరి కాయకథ =, లోనూ త_త్త్వమిచే. వకీలు తాను గెలిచాననుకొన్న ధనాన్ని బాబా కర్చి స్తే "గెలుపు తనదన్నట్టు బొబా ఆ ధనాన్ని సర్వమూ దథిణరూపంలో లాక్కున్నాడు. ఈ వకీలు తన వాదనై పుణ్యంతో అంతథనాన్ని లిచా ననుకొన్న ౦దువల్ల నే శాఖా జాన్నంఠలె దక్షిణ(క్రింద లాక్కున్నాడు,

ఒకసారి బాబాను చంపాలని ఒక మహమ్మదీయుడు కజ్జనె త్తితే కాదా వెనకకు తిరిగీ ఇీయిపట్టుకున్నంతమా- (తాన అతడు (శ్రంద పడిన కధ _ (ీళష్త నిర్యాణాంతరం విజయుడు - ఎవ డా యుగానికీ మహాపీపడ్లో వాడు - తన విల్లును కూడా ఎత్త లేకపోయాడన్న కథను గుర్తుకుతెస్తూ - నీ శ_క్రి ఆలోచన-అంతా అంతర్యామి తత్త మందించే స్ఫురణేనని బాబౌ ఇపవుతున్నాడు, చాలామంది శౌత్ర్ర వేత్తలు కూడా తమేదో న్ఫురిస్తేనే దాన్ని బక సిద్ధాంతంగా తర్క_ బద్ధం ఎనీ చెప్పినట్టు అనేకోదావారణలున్న వి, అలాగే పుండరీక రావు వాసుచేవానంద సరస్వతి బాబా కర్నించమని ఇచ్చిన కొబ్బిరి

100 శీలీలాసమాథి శాయను నురచి జూరలో తామే కొట్టుకొని (కాగి బాబాను దర్శించి తమ తప్పిదమును తమించాలని 'వేడుకొన్నవుడు బాబా ఇెప్పింది ఇబేం దానికీ కర్తవు నీవుకావు - నా సంకల్పమే నని, ఇక్కడ అకలిదష్పు లన్న - శారీరక అవసరాలను కల్పించిన దైవమే కొబ్బరికాయను పగలగొట్టింది- తిన్నది- (గిందిం అని భావించు అంటాడు బాబా, పుండరీక రావు మనవంటి సామాన్య మానవుడే తప్ప, చేస్తున్న కర్మకు కర్త అంతర్యామి అనుకొని చేసే యోగి కాదు కచా 1

భొోతికవమూరి అాశాద

టారిశ్చం(ద గుట్టమిాద భిల్లాకారంలో నానా చందోర్క- రుకు జడావాం తీర్చిన కథలో ఖాబా కామరూప ధారణ శక్తి స్పష్టపడు తున్నది, ఇలాంటివి వాలా కథలు మన దగ్గరకు కాల్యపవావాంలో శేలి నచ్చిన ష్యత వున నౌకలు, మరికొన్ని చోట్ల మనీదులోనే ఉండి దూరాన ఉన్నవారి రక్షణార్ధం ఎవేతులు వాచటం (బాబా ఇజీయి శాలిన ఘట్టం) -తన భక్తు లాపదలో ఉండగా ఇక్కడ ఉండి కోపంచటం- తిట్టటం - వంటివి. కాశీరాం అడవిలో వస్తుండగా దొంగలు అతనిని చంప యతల్నించేవేళ బాబా ఇక్కడ ఆకాశాన్ని చూస్తూ ఎవరినో తిట్టాడు అలాగే ఎవరింట్లోనో తగాదాలు పడుతుంశు కొట్ట వద్దంటూ అరవటం - ఇవన్నీ బాబా విశ్వాత్ముడన్న విమయానిక్‌ " బుజువులు*, ఏ రూపమైనా తాను ధరించుకొని రశ్షించగలగటం = విశ్యంతో తాదాత్మ్థం చెందటం - విశ్వమయాత్మ తత్త్వానికి అనేక ముఖాలు. (పధానంగా. (1) విశ్వమయాత్మ (ఏ) విశ్వో శ్రీర్తాత్మ తత్త్వాలు ఇండున్న్యాయి. ఇవే అగ్ని కున్న "రండు ముఖాలు- బావ్యా ముఖమూ, అంతర " ఆధ్యాత్మిక దృన్టీ బాబా అగ్నిస్వరూపు డన టానికి ధునే సొత్యుం. కక బాబా (వతిరోజూ తెల్లవారాక భష్తలతో తా నా గా(తి ఎవరవర్ని స్వగ్లాదిలోకాలకు తీసుకొనిపోయిందీ ఇెచ్పే వాడు కదా! అకాడ బాబా అగ్నిత _త్వం, (పార్థన అంప గొంత త్రి అరవటం కాదు-రోహిల్లూ వలె, రోహిల్లా ఖురాను పెద్దగా పఠిస్తుంశు బాబాతో మీరిడీనానులు నిిదాభంగ మాతున్నదని మొరపెట్టుకోగా బాబా అన్నాడట =

6ం్రహిల్లాకు ఒక భార్య ఉంది, అది గయ్యాళి. బోని బాధక నివారణోపాయంగా అతడు (పార్థన ఇేస్తున్నాడు = దాని కామె భయపడి మూట్టాడక నోరునూనుకొని పడి ఉంటుంది” అని

199 (శీ లీలాసమాధథి

ఛ్రాబా (సాళ్టన్యాపయోజనాన్ని వెపుతున్నా డిక్కూడ (ాక్థన మనస్సును లయం చేసుకోవటంకోసం. మనోలయం కోనం (ొక్టన ఒక దివాస్రయుధం, మనసృంశకు లోకభావన. కామ (కోధాది రూప మనోనియం(తితమైై. లోకం (భమిస్తు న్నది. మనోలయం వీత ఆత శై మగ్న్యత సిద్ధిస్తుంది. మనసునే బాబా గయ్యా్యాళిపెళ్ళామన్నా డూ ఇంటిలోని పోరంశచు - తనలో తనకు (పతిశ్షణమూ ఎదురయ్యే పోరు = ధర్మాధర్మ = లౌకిక ౫6 ఆధ్య్యార్మిక ఘర్షణ.

కనుక దివ్యమైన ఈ శోపనిషత్తు అన్ని (పార్థనతో ముగుస్తుంది, (పార్ధననిక్కుడ (శుతిమాత నమనో క్షి అంటుంది. నమనం=వంగటం. శశీరంళోనే కాదుమనస్సును చై నార్పణం వేయటం.దీని కది గు రు అల్లా మాలిక్‌ - అనటం-భావించటం- అనుకోవటం- జీవించటం ఇర నమనో క్షి. బాబా భాందోర్క-రుతో ఇెవ్చిన (పణిపాతం,

“అగ్నే ! నయ సుపధారాయే"

మరణించాక జీవుడు ఒక మారి శక్‌ అ ఆభ్యాన్మిక = అంధ కారంలో (పసయాణం చేస్తావ, నెండు అంధతమస్సులున్నా యని తమస్సు, లౌకిక తమన్స్ఫు- మైలో కాల్లో చీకటి ఈ లోకంలో చీకటి,

బు శ్యేదంలో రాతిస్తూక్తమని ఒక అద్భుతమైన సూ్త ముంది. ఆ చింటి మహామాయా క్షి జగత్రును కన్నతల్లి 1. అద్రి అమె గర్భావస్ట అ విశ్వ గర్భం, అందులో చారి "తలియక జీవుడు (వకాశమూర్తిని అగ్నిని (పార్థిస్తే _- శరణం అతడు జార్చి మూపుతూ. నెలుగులోకి తీసుకొనిపోళతాతట. ఈశలోని చివరి (పార్థన అ చీకటినుండి వెలుగుకు పోయే మార్గం ళోసం అరి తో స్తుతించటం, శే ఇందుకే దేవిని = “కొలరా(రె. మహారా్యతిం మోపహారొటడ్రిం నమోజస్తుత్రేల

అని నప్లళతి వర్మించిందిం "

(థ్రీలీలా సమా థి 198 కనుకనే బాబా ఆ అర్హ జీవ్రలప (పాణోత్క్ర0మణవేళ దారి చరావుతూ అల్లాను ేరుస్తున్నాడు. ఇందునీ ఆ తంగడి అన్నాడు “(పకి ప్లైసాను నేను అల్లాకు లెక్క- వెప్పాలి అని. అ అక్క చెప్పటం జీవ్రులను వై వం దగ్గరకు ఇేర్చటమే, ఉపనివత్తు లంటాయి _ భ_క్సి అంయే డై వానిక్కీ జీవ్రనకూ మధ్య జరిగే మూకభావమణం. (౮౦౫16069) వ్యాపారమంతా అనాడు వస్తువినివమయం, అదొక వస్తువినివయరూప వ్యా సారం, . తర్వాతి కాలంలో నాణాలు వచ్చాయి. భ_స్తడు తన మనస్సును దైవానికి సమర్పిస్తే తాను భక్తునకు తనను నమర్శ్చించుకుంటున్నాడు బాటా, ఇందుకే ఆ మాట అంటూ ఉంజేవాడు, జఇెంగలే. పొలంలో కూలిమనిమీ వాన రాగా పని వల్లను వదలి పాళలోకి పరుగూ త్తితే, బాబా పనీపాప నెత్తుళొని పొదివి పట్టుకొన్న కథ వింటున్నాం. తర్వాత తల్లికి గుర్తు వచ్చింది. వోయి చూస్తే బాబా జడీలోనో భుజంమాదనో పిల్ళ ఉంది. వీల్ల నప్పగించి కాటా అదృళ్యుడై నాడట, మురొకొ భ_క్తబృందం నైల్లో (ప్రయాణం చేస్తూ మరిడీ వస్తున్నారట, ఖిల్లులు ర్వైల్లో ఎక్కారట = వీరిని కొట్టి దోచుకు పోదామని. జారు భయంతో బాబా న్మరణ న్రామపారాయణాదులు వేశారట, భిల్లులు భయపడీ దూకి పాంపోయారట, భక్తులకు అర్థంకాక నలుదిక్కు-లూ దూ స్తే, ఒకమూల వెలు పెక్టైలో బాబా కన్చించాడట, ఇలాంటి కథల్లో బాబా స్వనస్వరూపంతో సాషోత్యరించాడట, ఇలాంటి కథ లెన్నో ఉన్నాయికదా ! ఒక భ క్తి మచ్చీందగథ్‌ ఎ నకు పంవీ అక్కడ బాబా తనరూసంతోజే అతనికి సామోత్కరించా డట. ఇవన్నీ చెచ్పే'బేమిటి ? బాబా రూపం నగుణ (బన్మామూ్తి తప్ప, కేవల మృణ్మయ శరీరఠర కాదు, చ స్తే పోయేదికాదు, ఇందుశ్తే (25)

నాదా దాసగణు మొదలె నవారితో అన్నాడు, జాసగణు పండరి పోవ టానికి అనుమతి నడిగితే “ఎందుకురా, నీకు నిత్యసన్నిపిత రూప మైన ఈ రూపాన్ని ఆరాధించుకో రాదూ!” అంక గణు అన్నాడట - *తిదానికీ సివింతే, అడ్డుపుల్ల 'వేస్తొవసి. అతనికే గంగ ననుగహించి 'తాశే విష్ణువునని (గంగం- విష్ణుపాడాలనుండి పుట్టింది కడా! “అభిపే.క మొనరించు ఆకాశచాహినీ జనన కారణపాద జలరుహునకు” అని రామకృష్ణ మహాకవి దివ్యవర్షన, ఎవడి పాదంలో గంగ పుట్టిందో వాడి కభిెపేకం ేస్తున్నాం మనం. సపత్నేకరుతో అన్నాడు _ ళ్‌ షాజాలు అద్భుంత రహీళాలు. వాటి నా(శ్రయించినవారి నవి విడువవు” అనిఎ. - అలానే ఇతరులతో - * కేవల సచ్చిదానందమైన నిర్దుణ తత్త్వాన్ని భ్యానించు లేదా నీవు రోజూ వ మ్పూర్జిని వాస్తు న్నావో దానినే ఆరాధించు” అని భి అద్వైత జ్ఞాన మాగ్దాల కనుగుణంగా చెప్పాడు బాబా. కనుక ఆ మూర్తి దివ్యాణుమయం్న "లేకోమయం.. చానిలోని (పతి అణువూ మరొకరూపనిరా శక్రం జేముకోగలదు. కనుక నే నేటికీ అ రూపం భొలికంగా చర శ్రైచమువులకు గోచరిస్తూనే ఉంది. (మూ యింటికీ ఆ రూపంలో బావా దయ చేశాడు. కనుక ఈ మాట మా అనుభవంలోయడే - మూ, అనుబంధం.) స్వప్న దశలో నేసరి- వెప్పనక్క-న్లేదు కదా! ఎన్ని కోట్ల రూపొన్లో ఎంద రకు ఆ దిన్యమ్వూలర్తి - సర్వజగద-కర్ష కమైన రూపం - తోస్తూఉందో ఎవడు లెక్కకట్టగలడు! (అందుకే అనిపిస్తుంది - బాబా అయానిజుడు అని. ఇన్నిరూపాలు కల్పించుకోగలవాడు (పథనుమూ_ర్రిని కల్చెంచు కో లేడా 1 పై గా దత్త సం్య్యపదాయమంళా యోగమాొర్షం- అందులో రూపధారణ అబ్బురమైనది కాదు)

ఈ కథల్లో బాబా పృథ్వీ నైతన్య భాతిక సతామూ ర్తి పంచ భూతాత్మక మైన (సకృతి అకా తన రూపమే, అక్క-డ తానే యజ మాని, దాన్ని శానించగలడు (ఈ కథలూ మనకు అెలుస్సుం

శ్రీలీలాసమా ఫి 191

(శివిధ భూమికలున్నాయిం (1) భూమి = ఛాలిక ల జాగ దవస్థ (2) అంతరిక్షం . స్వావ్నిక చైత్యం (శి ఆకాశం = సుషుప్తి అవస్థ, తురీయావస్థ - ఈ మూటికీ పైనున్న సత్తా మాత - త్తి స్వరూపం = అబే బాబా సమాధి, ఆ పరవాసుబేవత_త్వ మే (శివికమమై మూడుభూమిక ల్లోనూ వ్యాపించి ఉంటుంది. బయటా, లోపలా.అంతటా ఉండే దానిపేరు వాసుదేవుడు, (వసు = బంగారం- చైతన్యం, దాని మూర్తి వాసుదేవుడు).

మనో యోగి జీవితచరిి తలో పరమహాంస యూగానందులు ఒక అధ్యాయంలో రెండు శరీ రాలున్న ఒక కాళీయోగి వృత్తాంతాన్ని వర్శించారు, ఆ దృష్టితో ఈ వివమయాలు చూడాలి. బాబా "కన్ని రూపాలు! - సవా(సశీర్డుడై న వుపషుడు - విశ్వమూలర్తి - ఎల్మాగెనా రాగలడు, వీరూపంలోవైనా, తన రూపంలో నైనా !, రాకుండా (టే గేపించగలడు; ఇానీంచగలడు!

కొరు ణం నూర్తి అూాఠి ఈ వివమయాలన్నీ బాబా విశ్వమయాత శ్ర లతణాన్ని వెను

"శాయి, అంకే నకల జీవుల సముఖనఃఖానుభవాలూ తనవిగా (గహీం ఛటం. ఇబే బుద్ధుని కారుణ్ధం, ఈశ్యర కారుణ్యవాంచే మనిషి తనవిగా నుమళా అహంశారాలతో - నాది, నేను అనింవాటిని అనుభవించటం భూచి చై వంఅయ్యో, వీడు తనవే అనుకుంటున్నా డు. నాకర్చించజే!” అని బాధపడుతూ వాటిని తాను న్వీకరిస్తాడు. రోగాలు తాను పీసు కొని బాబా లోకానికి ఆరోగ్యమివ్వటం మనకు ెలిసింజే, దీని కర కమిటి? (తివిధ ళాపాలు-అధిభాతిక ఆధిదైైవిక 1 ఆధ్యాత్మిళ తాపి లన్న్‌ - శరణన్నమా[ కాన తీసుకుంటున్నాడని ఆ అనారోగ్యం పోనొట్టవండార్థిరా మనస బాబా బోధిస్తున్నాడు, ఆ కారుణ్యం "పేరు శాదాళ్మ్యం (౨ర్వాండళ). ఇది జెన్‌ బౌద్ధంలోనూ ఉంది.

ఒక బాద్ధ సన్న్వ్యానీ బుద్ధ ధర్మాన్ని బోధించటానికి శేవబోతూం శు. 'ెట్టుపై నున్న పక్షి. కూనిందట. 'నెంటనే ఆయన కూర్చుండి పోయా జట- *ఇంకా నేను చెప్పేచేమిటి ? బుద్ధ ధర్మాన్ని అది వెప్పేసిం దంటూ, పక్షీకూతలో కూడా బుద్ధధర్మాన్ని విన్నవాచే వముహా యోగి, *బుదం శరణం గబ్భామిో అంశే ఈ దృవిశో. వత కు అప క. భగవంతునకు వై ద్యనాధుడన్న విరుదముంది.మనిషికి శరీర మనోరోగాలు

రెండు విధాలు. మొదటిది వ్యాధి. రెండోది ఆధి (ఆధునిక మన స్ట

కాస్త్రమంతా దీనికోసమే, ఆధివ్యాధులను పోగా స్టేవాడ నేకాకః తివిధ

తొప (ఉష్టంజ్యర) ములను ఉపసశమింపజేని మూడుదశల్లోనూ. ఆరోగ్యా

న్నిచ్చేవాడని అర్థం,

ఆరోగ్యమంటజే శరీరానికీ మనస్సుకూ నమన్వయం కలగటం.

(తికరణశుద్ధి మ్మాఠమే కాక, మనకూ దైవానికి పొత్తు-నమతంఏర్పడటం,

అథి పాచీనకొలంలో పుకోహిశుడు (ఆధ్యాత్మికారో గ్య(పదాత), వైద్యుడు

(దేహారోగ్య (ప్రదాత) ఒకడే,

వాదా మొదట్లో రోగాలు నయంచేయటం మనకు తెలినిందే.

(శ్రీలీలా నమా ఖ 197

పిశ సంగీతమో = సాహిత్యమో విన్నప్పుడు మనకు అెలియ కుండా మనకు ఒక ఆాచాత్మ్యం కలుగుతున్నది. నేనూ = అదీ వీళమైపోయిన స్థితికేరు తాడాత్మ బం మగవిట్ట చచ్చిపోయి - ఆడవిట్ట దుఃఖ స్టే వాల్మీకి “ఛారుణ్య మాపవ్యతి అ కారుణ్యాన్ని పొంచావని ఇవెప్పబడింది. ఆ కాపణ్యస్వరూపం ఆ జీవీ దుఃఖాన్ని తాననుభవిం చటం. ఇది బాబా చేప్పల్లో ఉండేది. బహుశా ఆ 'జేళఠ కాలాణువుల నిండి వ్యావించిన త _త్త్యం బాబా గనుక, ఎక్కడో జరిగిన మనుజుల కష్ట సుఖాలు తాను తీనుకోవటం, అక్కడకుపోయి. సాయపడటం = శలలోనూ, (వత్యతంగానూ. ఇదంతా మనీదులో ఉన్న బాబా పోవటం, చూడటం శాక, సర్వవ్యాపకమైన "కేజస్పు- విన్హువు-అకాడి క్‌క్కుజే ఆవిర్భవించటం. అది మీరిడీలో (వత్యతంగా ఉంది. అంజు ఇతరతా చక ౨ కాల = అయివుల్లో అ్యపత్యత్షంగా ఉండి' అక్కడి కక్క జే (పత్యశమై- అర్షిని పోగొట్టింది. ఇది బాబా వైవమనటానికీ కొండగు ర్హు, బాబా ఈశ్వరుడు అతనికి (ప్రపంచమే శరీరం, జీవులూ శరీరమే, ఒకసారి సాయి - నాకు కడుపులో నొప్పిగా ఉందని గుడ్డను చుటించి పొటకు బలంగా లాగించుకొన్నాడట, అయినా తగ్ద లేదు? తర్వాత తగందన్నా డటం ఇజేమిటి? అంశ సీంగాంలో ఒక గర్భిణి (ప్రసవవేదన పడుతున్నదట. ఆ నొవ్పీ పారమార్థికంగా సృష్టిని కన్న జగన్మాతది ల భగవంతునిజే, మన అంతరాంతరాల్లో ఉండి ఆయా బాధానుభవాలు పొందుతున్నది - తానేనని వెప్పటమే. ఈ చేన్టల కరం, అజే సత్యం కాకపోతే, 'జేటికీ అవి జరగటం కుదరదు, లౌకిక కష్టాలను - దుఃఖాలను న్వీకరిస్తూనే బాబా అవన్నీ “నేన్కే నావే - సీవి కావని మనకు బెపుతూ - శరణు కమ్మంటున్నాడు

మరొకసారి దత్త జననం రోజున అనసూయా (పసవ "వేదననూ అనుభవింఛభాడట బాబాపై ఉదావారణలో దూరొన ఇల్లాలి "వేదన- ఇది 'జేశ- (నోండిం8) విషయం, అనసూయ కాలం ఎప్పటిదో ? పురాణ

196 శ్రీ లీలాశకషూా థి శాలంంమునకు "తెలియదు. ఇప్పటికీ ఆ శల్లి దత్తుని. చై వాన్ని- కంటు న్నదా బాబా దీన్ని అనుభవించినందున కంటూనే ఉండి ఉండాలొ దత్త జన్స బహుశా నిత్య ఇాశ్వత సత్యం తప్ప, భూతకాలం నత్యం కాదు. అంకే అడ్థ మేమిటి 1 (పకి జీవీ పార మాక్థికంగా బాబాయే = దత్తుజే. (పతి జన్మా దత్తజన్నే, రోజుప కోటాదికోట్ల జీవరాసుల్ని కంటున్న దెవరు, జగన్మాత కాకపోతే ! పుక్తుదెవరు,. అత్షరపురుషు డైన పరమాత్మ - (పజాపతి కాకపోతే! ఇందుకే బాబా శాలరీత్యా జరిగిపోయిన (ససవవేదనను అనుభవించి - అది శాశ్వత ధర ఖః సత్యమని ఉపుతున్నాడు బాబా ఎంత శాక్యతుడో, అతని జనా శ్ర" "చేష్టా అంత శాశ్వతమే. ఇందు ఒక నిద్ధవురుషుడు ఇలా గానం ఇే స్తు న్నాడు - తానెవరో తన తత్వ మేదో చెవుతూ -

“సత్యమైన ఆత్మ ళూన్యస్థితిలో వెలుగుతున్న ది,

భాతిక చలనాలన్నీ అణగారి తే

కానా లేవని ఎలా అనగలవు ?

వాడు (తిలోళాలన్నీ తిరగేవాడుం

భఛరతవాక్యమంకే భయపడితే నాటక మేలేదు,

మనిమీ అజ్ఞాని - "తెలుసుకో లేడు,

పాలలోనే వెన్న ఉంది చూడగలిగితే _

ఈ విశ్వంలో రాకాలేదు -పోకాలీదు

ఇవి శాన్యాలీలలు, బాబా కూడా అనేవాడట - “బ్ర | దత్తుడింత (పత్యతంగా సీ దారి కెదురువస్తుంచు ఎలొ కన్నించ "లేదంటూ తప్పుకుపోతున్నావు ఇ అని,

8 శ్‌ స్వాప్నిక పురుషుడు

మాండూక్యం జూ(గల్‌ య స్యస్న _ సుషు్రి తురీయావస్థ లని జీవుడికి నాలు దళశలున్నాయంటూ - ఆయా దళల్లోని వురుషు డగ్న్నిగా ఉర్కొ-న్నది.

వై శ్వౌనరుడు - జా్యాగదవస్థ

తె జనుడు - స్వావ్నీ కావస్థ

(పౌజ్ఞుడు - నుము_్రి (నిద) అవస్థ

తురీయస్థితిలో “వీరుబేదు,

స్వస్న వై తన్యంలో బాబా కవ్చించి అఆనాొడూ - “నేడూ - ఎన్నో విధాలుగా మనిమీకి' సాయ సడుతున్నా డు కొన్ని చోట్ల భయం కల్పించి భయానా, కొన్నిచోట్ల నయానాం స్వష్నం౦లో "జీ4 కాలాలు మ్ల ప్తంగా ఉంటాయి. అవే జూగదవస్థలో విస్తరిస్తాయి మేలొగా న్నవుడు ఒక పని జర గటానికి జీవిత కాలం పడి లేేశలలో పదినిముపా జే పడుతున్నది. ఒక పద్దదొండనూ, అనంత సము(దాన్నీ అంగుళంలో చి(తిస్తూ చిత కారుడు ఆశ్చర్యాన్ని కలిగిస్తున్నాడుం కళలో చేశ శాలాలు ఎంత కుదింపబడితే అనుభ వంలో అంత సాంద్రత ఇరుగు తున్నది. కనుక కలలోని అనుభవం దట్టమైనది. ఒక జీవితమంతా ని చ్చేశింపబడుతుంది. మూడుజన శ్రఎమోద అనుభవించే. పాపం (పుణ్యం) మూడునిముపాల్లో స్వావ్నిళ వురువు డనుభవి స్తే చాలు కల అంత గొప్పది ఇందుక స్వామ్మీక వైతన్యంళలో ఛాన్టినావస్థలో- మంతం- 'దైవం- గోచరి స్తున్నారు, మంతం వినినీస్తున్నదిః ఎవరో గురువులు కన్చించిపోతున్నారు. ఆ గురువులు విశ్వంలో అణువు లన్నిటా 'తేజబోమూ ర్తలై ఉటారు, ఆ గురువ్రునే నారదుడనీ, స ప్తర్షు లనీ అంటారు. బాబా పాపపుణ్య మోళనం ద్వారా జీవుని క్కుభం జేయటానికీ కలను ఎన్నుకున్నాడు, అందువల్ల స్వామిక వ్వైళన్యం

00 (శీ లీలాసమాథీ కూడా తానే, వైన భాతిక చై తన్యంలో కన్పించినట్టు ఇక్కడ మరొక నూత శ్రదళలో కాద్రాయ్‌ పాలిస్తున్నట్టు చెపుతున్నాడు.

(ఏధాన్‌ కుమారుడికి జబ్బు చేసింది. మాధవభట్‌' అనే పూజారి (బావ్మాణుడు తన్ని వారణార్థం పూజచేస్తున్నాడు, రోగం "పెరుగు తున్న 'జే తప్ప తరగటం లేదు, ఈ ఎం, డబ్ల్యు (పధాన్‌తో అన్నా డట ఆ పూజారి - *మిరు సాయిబుని 'జేన్చడని పూజిస్తున్నారు. దత్తునికి పూజలు వేసినా, రుదాభిే.కాలు వేనీనా రోగం తగ్గక పోవటానికి శారణం = మారు బాబాను 'బైవమని పూజించటమేి _ అని, ఆ రోజు రాతి బాబా వానికలలోకి వచ్చి ళు ఇల్లు నాది, బాబు రోగం నేను కుదిరిస్తోనంటూ మెన్లైక్కి వె గదిలోకి వెళ్ళాకట పూజారి మేల్కొని తానూ ఆ గదిలోకి పోయి బాబా చి తాన్ని చూచి మనసులో అనుకున్నాడట - రోగం సాయం కాలానికీలా తగ్గే

౧౧ కాబా దత్తుడనుకుంటానని = అలాగే తగ్గటం పూజూరి బాబా భక్తుడు కావటం జరిగింది,

ఇందులో రెండు మూడు విషయాలున్నాయి ః పోవటం,

£. పూజారి జపత పాదులన్నీ అంతర్టతోపాననాశ క యుతములు శానందునల్ల రోగాదులు తగ్గకపోవటం జరుగుతున్నా ,అది ఎవరిమోదో తప్పుగా అఆరోవించే మన స్త త్వం కల ఫురోహితుల చేతుల్లో మతం ఇరపక్కు-పోవటం,

$, అతడికి చైవం బుద్ధి చెప్పటం - రోగం నివారించటం.

ఈ కల వెప్పే విషయాలిని. తాను _ భాభా దత్తా కేయుడన్లి పెప్పుకోవటం. తాను మానవరూపఛారణ వేసిన చైవమని చెప్ప టానికి న్వప్నవై తన్య్యాన్ని భూమికగా చేసుకోవటం = అవశార్గ

(శ్రేలీలాసమాథే క్రీ (సకటన కది సమర్థ మైన వచ్వైతన్యం కనుక, ఎందుకంళే * అప్పుకు తక్క-రూపషమైన మనస్సు . ఊపహాపోవాలు చేసేది _ భను (పమాదు లక లోనాతూనే_ నేనే గొప్ప అని గర్వించేది - లోపించి మరొక సూత్ముమనస్సు పైకి లేస్తున్నది. ఆ మనస్పు బయటిదానికంకె వాలా శ క్రిమంతమైనది, అక్కడ పడ్డ బీజం .నశించదు. నిత్యమూ నెమురువేసుకుంటుంది. ఎంత విమయమైనా వెప్పటాని కనువైన చో టది. అక్కడ ఒక గంట కాలం బైట జీవితంలో ఒక సంకత్సరం కావచ్చు. ఇందుకే అక్క-డ జేసిన బోధ క్ల ప్తంగా ఉన్నా బయటకు వాలా విస్తరిస్తుంది. భగవంతుడు గీతను ఈ మై తన్యంలో నే బోధిం వాడు, కొందరు హేతువాదులు *700 న్లోశాలు బోధించటానికి యుద్ధరంగంలో మైమెక్కంచడ శ్‌ - అని, యుద్ధం సందర్భం. అక్క_-త వెప్పిన మాటకున్న విలువ ఆ సంచర్శం పోతే ఉండదు. ఇందుకే బాబా రు-డా నందర్భ్శ కల్చనం చే స్తూవచ్చాడు, వ్‌ది బోధించాలన్నా, అన్నా సాహాబు కనగల కథలాంటివి వీనికదావారణలు,భగవంతుడు చేసిన బోధ అంతశై, ఏలీన్యంలో మేల్కొన్న నరుర్రైన అడ్టనునకు (లెల్లనివాడు. ఉపాసనీ కతలో అతని శరీరం ఒలిచి లోపలి, బంగారు శరీరాన్ని బైట "పెట్టిన విషయం న శ్రి స్త,అర్జునుడం శు బంగారుమనిపి.లోపలి స్వామిక అ నువు ప్రీ దశలోని వై తన్యపురుషుడు) ఇొప్పాడు. ఇందుకే అధునిక శాత్ర వేత్తలు భ్యానావస్థను వివరిస్తూ ఇలా అన్నారు; కబ్బవాజ్‌ చై తన్యానుభవదశలో ఒక్క_తణం వాలు, సర్యాన్నీ "ెలునుకోవటానికి అజే భొతిక దశలో నేర్చుకోవటానికి వళ్ళూ _ పూళ్ళూ. పడుతుంది. పైగా అది ఈ దళలో "కెలిపీ విమయంకాదు, పరావిద్య క్రిజే స్థానం, అక్కడి అనుభవం పూర్ణ్మ్మమెైనది. అఖండాత్మ వైతన్య అనుభవం కల్డుకున్నది, అది పూర్వం "త నేరృరచుకున్న సిద్ధాంతాల నన్నిటినీ తిల్మకి దులు చేస్తూ విశ్వరహస్యాన్ని బోధిస్తుంది,” ఎ మహత్‌ చైతన్యం (రం326 6౨౫౨[0090989) = మ 14 వెంకి (269)

టల శీ వపేలోసమాధ్ధి

నిత్యజీవితంలో సత్యం అసత్యమి(శిత్వమైపోతుంది. అసత్య కాలువ్యం వస్టష్టి - ఖండ - మనస్సు, సమస్టి = అఖండ - మనస్సు స్వాష్నిళ చై తన్యం. ఇందుకే రాబోయే విషయాలు అక్క_జే స్వష్న్న రూపంలో వస్తున్నాయి. ఇందు ౩ స్వప్న శాస్రం ఈనాడు (వ్మోండ మైన శాశ్ర్రమై కూర్చుంది. ఈ దృష్టితో బాబా కల్పించిన కలలు వివారించాలి,

మదాసు రామదాసు సమాజంలోని యజమాని కల-ఏటన్నిటి లోకీ బాలా నిర్మాణాత్మకమైన (ఆ౦గ౫౩హాషంక?6) కల, అది బావ్యా దశలో పళ్ళే నారి కురుపును వోగొట్టిన కథకు సాటియైన కల, ఇక్కడ వళ్ళే 10 జన ఫ్రై లమిాద బాధను పంచమని బాబాను వేడుకుంశ్తు బాబా “ఎందుకు నేనున్న దిక్క_డ?- ఈ జన్మ'చాలు- విళ్ళేను ఇక్కావకు తీసుక రరిడిల= అని కుదిర్చిన కథతో వోల్చుకోదగ్గ కల అది, ఆ రావడానికి బాబా దైవం శాదు. డబ్బులి చ్చేవాడనే తప్ప తేలేమా కాద్కు భార్యకు రాముడిగా కన్పించిన బాబా ఇతనికి ఫకీరుగానే తేవాడు, ఈ సందర్భంలోది ఆకల,

1. కలలో అతనిని పోలీసులు బంధించారు, అప్పుకు బాబాను విడివించమని వడ్చాదు, నీక విశ్వాసముండా అని ఛ్రావ్రా అడగటం, అతికు ఉన్నదనటం, బాబా కళ్ళు మూసుకోమనటం, పోలీసులు చచ్చి పడిశిండటం - ఇదొక పొర

2. మళ్ళీ బాబా అన్నాడు - నిన్ను పె అధికా బి సారు, వీరిని చరీవినందుప. మళ్ళీ రకించమన లీ ట్ర లి మూసుకో అన్నాడట బాబా, మూసి 'ెంచేసంకి అతడు పంజరం నుండి విముక్తుడై బాబా పాదాలమిద పడీ దుఃఖంచటం = ఇదొక భాగం,

కి ఈ నమస్కో-నానిక్తీ జాగదనస్థలో చేసీన నమస్కా రాసికీ భేద యేమని బాబా అడిగిక్కే అతదు “లది డబ్బుకోసం ఇది

(శీలీలా సమూ కి శ్రీకి భ క్రితో జీసీందో అంటూ అన్నాడట = "నీవు సోయిబువై హీంటో వులను పాడు వీన్మున్నా వనుకొన్నా ను” అంప బాబా*ఘోా ఇంట్లో మహమ్మదీయ 'చేవతలను పూజించటంగేోజా + అని అతనిలోని మళ లర భావాన్ని మొళికం చేశాదు.

జీ తర్వాత శామడాను దర్శనం కల్పించాడట బాలా 'రామదానీ కోర్కెమిోద. తర్వాత బాబాను అతడడిగాడటం మిరింత ముసలివారుగా కన్పిస్తున్నారు కదా ! మూ వయస్సెంత $ = అంశ బాబా “నాతో పరుగెత్తు, చూద్దాం !” అని "పరుగ త్తిలే లేచిన దుమ్ములో అదృశ్యులై సోయాడట, ఇతనికి మెలకువ వచ్చింది

ఈ కలలో 8 అంతరువులున్నాయి. పలగూపమైన అంశరువుతో కలివి 4, లేడా ఆ మూటి కిది ఫలితమనుకుంపే మూజే, ఈ కొ వవి టి?

కల మెలకువ రావటానికి బాబా వేసిన యుక్షీ ఎంత చితంగా ఉంది! బాబా వృద్ధరూపంలో ఎందుకు కన్పించాడు ? కన్చి స్తున్నాడం? ఎందుకు పరుగిత్తటం 1 నడవ'లేకనా 1 ఇప్పటికీ ఇపాలామందికి భాలికంగా బాబొ నడక వరుగే తప్ప అన్యంకాదు రూపం నృద్ధ మూర్తి తప్ప యువమూర్తి కాదు

(మాకూ ఈ అనుభవమున్నది = చూ, అనుబంథం)

్ష్రే వృద్దుడు స్స పరుగు |

అన్నిమతాల్లోనూ = మతగంథాల్లోనూ (ప్రజాపతి = విశ్వే పురుషునిగూర్చి చప్పబడీంది- సృష్టి కాద్యంతాలూ అతజేనని. అతజే అ త్షైతన్యం. అతడే గురువ్రగా - తల్లిగా = (శీమాతగా=తండిగా స్వస్నంలో కన్పించి అవాంజీవుని తనలో లీనం ఇజీనుకొనే గురవ్చుగా కన్ని స్తున్న్నాడు స్వష్న౦లో.అతజే జ్ఞనవృద్ధుడు (గగేకఠుడిసం చాలా వురాణ కోథల్లో - జానపద కథల్లో ఇతని వర్మన వస్తుంది. జ్ఞానానికీ (పతీ వృద్ధుడు వృద్ధి అంశే పెద్ద బాబా పెద్దవాడుగా కన్చించటం'

య! శ్రీలీ అానమాథి ఇందువల్లనే. వై స్వప్నంలో రామచానుజీవునికీ - వృద్దునకూ (బాబాకు జిగిన సనంభామణ = తనకూ దై వానిక్‌ మథ్య జరిగే సంఘర్ష అ, అది మూడు దళల్లో జరిగింది. కలలో కి భాగాలు మనిషి జ్ఞానిగా మాకే దళలు, నా్యానవశ జీవుడు వృద్ధుడుగా ఎ జ్జనిగా వూరిన స్థితిని సూచి స్తుంది. జీవుడు దై వాన్ని ధిక్కరించిన లక్షణమే పె స్వప్న వృత్తాంతం, అందుకే అది నిరా శ్రగాత్మక స్వస్న మన బడింది. చివరకు చిన్న మనస్సు (భాతి మై తన్యం) వృద్ధ - పెద్ద మనస్వుగా మారటమే కలలో బాబాను గురువుగా దైవంగా భ్క్షితో “అంగీకరించటం,

బక్కా కలద్వారా రామదాస గురువైన రామదాస్సును వూవేట్టు బాబా వచేసీనపసి,

ని పరుగు

బాబ్లా పరుగెత్తితే - వృద్ధుగు పరుగెల్తితే . యువకుడు పట్టుకో లేశ పోయాడు?

ఈశా వాస్యంలో ఈశ్వరుని గూర్చి వెప్పబడిన మాట ఇది; *ఆ చైవం మనన్ఫుకంకె "వేగంగా దాని కందకుండా ఉండి కూడా పరు? శ్రేవానికి చిక్కటం లేదు. (4న మంతం)

“యవ్మా పదార్థం సృష్టికి ముందూ శానుకా . లోపలొ బయటా- ఉంది. కదలిక బేథభకాల సంబంధం తప్ప - సృష్టి విషయం తప్ప - (బవ్మాకు సరూగత్తటమంటూ వమిలేదు, ఒకచోటనుండి మరొకచోటకు పోవటం మనిషీపని, కాని అంతా వ్యాపించి ఉన్న ఈశ్వరునకు ఒక చోటనుండి మరొక చోటకు పోవటమేమోాలేదు = అతనికి 'బేశ కాలాలు ేవు కనుక, అవి అతనిలోని వే కనుక, చేవతలక్రూ అతడందడని ఇప్పబడింది” అని (శీ అరవిందులవారి వ్యాఖ్యానం,

కనుక బాబా (వ్మాపడార్థం య ఈశ్వర చైశన్యం కనుక నిత్యమూ మన కందీ- అందకుండా పరుగ్నాత్సటమే కలలో బాబా

శ్రేలీలా కనా $ కక పఠగిత్తటం, లేచిన ఆ దుమ్ము - రజస్సు. అంటే వణార్ధనృన్స్యి* లలితాదేవి స్తుతిలో ఆమె పాడాల. 10 (వేళ్ళనుండి దశావతారాలు వస్త్థున్నాయని చెప్పబడింది. "

ఈ అద్భుతవర్షన = సృష్టినిర్మాణం చేసీ మహాళ క్షిగా వెప్పటమే. బాబా పరుగ్నెత్తితే లేచిన దుమ్ము రజోరాళి. సృష్టిని రజస్సుగా, ఈశ్వరుని విరజ- రజస్సు 'ేనివానిగా- చానికి మైవానిగా "వేదం వర్ణి ంచింది. కనుక దుమ్ము అంటే పదార్థ (గళ8499) సృష్టి, నృన్టీలో వై తన్యం తనను తాను మాూయానరణం చేసుకొని దాక్కొని ఉంది. పదార్థగత 'తేజన్సు దైవం. మనకంటికి సృష్టిగా (కలలో దుమ్ము) కన్పిస్తున్నదంతా మనస్సు కల్పించినదే, దై, వానికీ మనకూ అడ్డుగా నిలిచిన గోడ దుమ్ముపదాన్థగతి 'కేజస్పును ఇతుక్కో వలసీన పని మనది. ఒకసారి తాను మెరవులాగా కన్పించి.నాస్వరూపం ఇదని రచి చూవించి, టైనం మరల చాకూంటుంది. ఆ రుచి మరిగిన మనివి తనలో =. విశర్చంలో - వూచినడాన్నే వెతుక్కుం టాడు, ఇజ్‌ చగూగం- తపస్సు, ఇందుకే బాబా కాకాతో అన్నాడు -. ఆయన ఛ్యానంతో విఠలుని చూచి వచ్చిసపుడు “విఠల్‌ పాటిల్‌ వచ్చాడా 1? జూగ _త్తగా పట్టుకో, జారిపోతాడు!*అని.అంశు మనస్ప్బును లోకింపజేసుకొ నే (సయత్నం జీస్తూ జీవితనుంతా త్మవ్మపయత్న౦ ఇేస్ణ తప్ప, కన్పించిన దైవం స్థిరంగా నిలవదని అర్థం, కనుక కలలో టవైవం తోచి, మళ్ళీ దుమ్ములో- సృష్టిలో - జా్యగదవస్థలో కను మర్నుగ్తెపోయింది. దుము శ్రేసటమూ, 'రామదాసి లేవటమూ బకే సారి జరగటానికి కారణం ఇబే = దుమ్ము జూ(గదవస్థలో తోచే సృష్టి శనుకం

అది చాలా అద్భుతమైన స్వప్నం,

సచ్చరి(తలో శఠవ అధ్యాయంలో ఆనందరావు పాఖాజే స్వప్న "మొకటి చజీర్కొా. నబడింది. (చాలా కలలు వెప్పబడినా ఇక్కడ

. ముఖ్యములై నవే చెప్పబడుతున్నాయి.)

1 శ్రీలీలా న మా

అతనికి కలలో కొను నము[దంలో మొలలోతున నిలబడితే జాబా రత్నసింహాసనం మాద అనీనుగరై సామోత్క 80చాడట. బాబా పవి(త పాదాలు నీళ్ళ్గలోపల ఉన్నాయట. తర్వాత శ్యామా ఉండి [కలలో కూడా బాబా శ్యామా తోడు వదలలేదంశు వారి సంబంధం ఎంత గొప్పదో, శానూ ఎంత అదృష్టవంతుడో 1! కాని (సతి విమ యాన్నీ బాబాతో తర్కి౦చాడు = పోట్లాడాడు కాదన్నాడు -కొన స్నాదు. బాబా కతడు స్నీహితుడు. మహల్పాపడి భక్కుడు. కాని ఇ్యామా న్నీహితుడు. అంతచనవు బాబా అతనిశకేందుకు దయవీశాదో! ఎన్నో సందర్భాల్లో బాబా చేష్టల కర్జాలు శ్యామా (వశ్నించి వాబావే 2ైటపెట్టించేవాడు, అతడు లేకపోతే మన కా ేన్టల్లో రవాస్వ్యాలు కలిని ఉంజేవి కావు, బాబా మహారై నస్యరూవుడ్షని వాటినల్ల "తెలిసింది. (సతి పనీ = (పతి మాటా బాబా ఊరశే చేయ "లేదనీ ఒకర్ని కోవీ స్తే ఒక కారణం, మరొకరిని ఆదరిస్తే డాని ఫొళ్ల ేతువ్చూ, ఇవన్నీ -అల్లా అజ్ఞతో తాను వ్యవహరిస్తున్నా నని బాబా శొప్పటానికి శారణం శ్యామా, (సంస్కృత నాటకాల్లో విదూవకుని సా్యత శాఖా నాటకంలో శ్యామా పా(త్ర_ నాయకుని ఆంతర్యాన్ని బహిర్గతం చేసీ పాత ఇది) |“ బాబాపాదాలకు నమసన్క-రించుి అన్నా డు పొాఖాజే అన్నాడు. * బాబా చరణకమలాలు జలమగ్న ముై ఉంశకేం ఎలా ఫొ అంజు శ్యామా “చ్చేపా ఆ పవ్మిత పొాదకమలాలు బైట "పెట్ట జే!” అనగాజీ బాబా పాదపడా గలు. సీళ్ళసై కి రాగా పాఖాజే ననుస్య-రింధాడట. బాబా అతణ్ణి దీవించాడు. “సీకు శుభం కలుగు తుంది పో! భయాందోళనలు నీ కక్క_న్లేదు - వాటిని విడిచిపెట్టు _ శ్యామాకు పల్టుపంచె పెట్టుం సీస మేలు కలుగుతుంది" (మై వమట- కృతజ్ఞత కలదటి- అని రామాయణంలో (శ్రీరామచం(దుని గరించి మహర్షి వాలీ శకి అన్నాడు. పాఖాదేష బాబా పాదాలు కన్పించటం- నమస్క-80చు కొచే అదృష్టానికి హేతువు శ్యామా కనుక, చైనం భక్తునికి విశ్వాసం - కృతజ్ఞత అన్న గుణాన్ని బోధించటం ఎంత అందంగా ఉంది ! (పతిక్షణమూ (పతిచేష్టలోనూ వైనం మనిషి. ధర్మాన్నే బోధి స్తుంది)

౮ లీలాసమా ఫి 0? ఈ కల బాబా మహాసమాధి అనంతరం జరిగింది. బహుఇా వమవోసమాధి అనంతరం కథ ఇదొక్క_- కు మనకు లభించిన రత్నం తర్వాతి అధ్యాయీిలు బాబా షీరిడీలో శరీరంతో ఉన్న పుడు జరగిన కథత్నే చెప్పాయి కనుక _- ఈ కలలో సచ్చరి(త ముగినీనటట్టు "లేదా వాబా అవతార సన్నూ దీనితో జరిగిందనుకోవచ్చు, బాబా (పళిజ్ఞావాక్యం "లేదా అభయవా స్త మిచ్చిన మాట _ “నా సమాధినుండి నా ఎముకలు మాట్ల్టాడుతాయి. నా సమాధి సంధామిస్తుంది. నన్ను శరణన్నవారికి నా సమాధి నమాభానం వొవు తుంది. భయాందోళన చెందనక్క_రళేదు. నా ఎముకలు మాట్లా డుతూ మి వేమూన్ని చూస్తాయి. నన్ను మరచిపోవద్దు.” ఓసో 1! ఒక కృష్టుడన్నాడు లోకాన్ను జ్లేళించి అ తన్చీ ధర శ్రైంలోనూ పనిలేదు-నన్నే శరణను,నిన్ను అఖల పాపాల నుండీ ముక్కుని చేస్తాను. దుఃఖపడబోకు!” ఈ మాటలు మనకు (పకినిథి నరునితో అన్నని. రాబోయే నకల జీవులకూ అది అతప్యతం ల గొడుగు-అభయ వా_న్తం, ఎన్ని దుఃఖాలు!క స్టా లెన్ని!ఎన్ని అగాధాలు! ఎన్నిరకాల బాధలు! (పకితణమూ జీవితంలో అంధ కారమే! వ్‌ అడుగు (కింద ముల్లుందో, "వేపే అడుగ కింద వీ విషవజీవి ఉందో = ఎవడికి "తెలుసు! అన్ని దిష్య-లూ అన్నిక్షణాలూ డ్రై వమయమై మనల నాదు కోక్రవో లే ఈ కన్నీ ళ్ళు తుడిచే నాథుడెవడు ? అందుకీ పురుషో త్తము వైన స్వామి అన్నాడు " “దుఃఖపడవద్దు” అనిం (తిలోకాల్లోని జీవల అ్మశువ్రలను తన (వేలిత తుడుస్తు న్నాడు కీహో! చైవ మెంత కరుణామయజ్యోతి | సరిగా ఇవే నూటలు బాబా అన్నది, = *భయాం దోళనలు పడవలసిన పని ఏముందిరా 1 నేను మాతోనే ఉన్నాను కచా! నా ఎముకలు నా నమౌాధి ఉన్నాయి. నన్ను స సరి సే చాలు = అవి మో వెంకు తిరసతాయి” ఈ మాటలకు ఆకార్కాణం పాఖాదే కల్ప ఇవి కూడా ఘావించి “మిక భయంళఖేదు = నేను మాతోనే

౨05 శ్రీలీలానమా థి ఉన్నాను!”అని ఖై ర్యమిస్తూ సచ్చర్యితను ముగించాడు బాబా(పహేమా దృంతులో ఉన్న అంతర్యామి బాబాాం ఇవ్వాళ వాబా సింసాసనాధి రూఢుకై కన్నులక్కు మనసుకు సిండుగా, త్యెప్తిగా ఆనందమూూ_ర్తిగా ఆత్మారాముడిగా కొలువులీర్చి ఉన్నాడు - షిరిడీలో నే శాదు, ఊరూర్తా. (పతి గుంజెలో,. (పతి గుండెచప్పుడులో బాబా పాదాల సవ్యళ్ళు విన్నిస్తునా్వ్నాయి. (పతి ఇంట్లో బాబా నామం సుడులు తిరుగు తోంది. (పతి మనిమీ ఇవ్వాళ బాబా తనకోసం కట్టుకున్న గుడిలాగా ఉన్నాడు, ఇదే సింహాసనం కలలో.

యోగ పరిభావలో రత్నం - బంగారమంజఆే అధ్యాత్మికజ్ఞునం. సింహాసనమంకటే హృదయం. లోక సామా)జ్య పాలన కది చివ్నాం- రాజాధిరాజత్వాని కది చివ్నా౦. ధర్మ పాలన చేసే ఆసనం. ఆధ్యాత్మిక ధర్మరతుకని కది గుర్తు బంగారుసింహాసనమం కే చిత్‌ _- జాన స్వరూపమైన సత్పదార్థ సంశేతం. వెడి వస్తువు సత్‌ _ (ఉన్నది) సత్‌ = వది ఉన్నదో ఆ అత్మ స్వగూపం, ఎక్కట-డ ఉన్నది? జగత్తులో- పృాదయంలో = అబే సింహాసనం,

సము(దమంే జగత్తును కన్న మాయాశ క్షి సృష్టి శక్తి లేదా వై తన్యం. వేదం (పకారం నీళ్ళు, సృష్టిని కన్న శక్తులు, ఏ మహాగర్భుం నుండి సృష్టి వికసించిందో, ఆ దివ్యగర్భం పేరు సము దం. బాబా మహా సమాధి చెందాక ఎక్కడున్నాడు? - సశరీరుడై ఉన్న పుడు మండీ నివాసి- ఇప్పుడో, విశ్వవ్యాప్తమైన మహానై. తన్యం. (పతి చోటా - (పతి గుండెలో = (పతి ఊరిలో, (సతితణంలో 1 "జీశ కాల స్వరూప మైన అనంత విశ్వమే ఈనాడు బాబా కూర్చున్న చోటు, నేటి ద్వా రా కామాయి లోకమంతా. షీండీ "పెరిగి విశ్వమంతా వాస్ట్రప్త మైనది. ఈ బాహ్య విశ్వమూ ఎ విశ్వంలోని జీవ వైశన్యం ఆ విశ్వా తీత జై తన్యం-సమంగదం- అందులో బాబా ఉన్నాదు. “శీమత్సింహాస్‌ 'నేశ్వరీ” (శ్రీలలితా జివిస్తో త్రిం-(శీమంతిమైన సింహాసనంపోదున్న ప! వి = లోక వాలటవూలు * అబి బాబా రూసంం

శ్రీ లీలాసమాథి ల్సి సపల్నేకర్‌, తో బాబా అన్నాడట ల కటు పాదాలు బహు వురాణ స్వరూపాలు, ఆద్యంతరహిశాలు, 'జన్మ లేనివి. ఆశ్రయించిన వారి నని రత్షించితీరుతాయి. నీ కష్టాలు తీరినవిపో - సంతానోదయ మాతుం”దని. ఇకథాడి పాదాలే జనన మరణాల కతీతంగా పరమ వ్వైతన్యంలో ఉన్నాయి. (సమ్యుదం నీళ్ళలో, పాదాలు (పాన్థించిన వారి కోనం బయటపడుతూనే ఉన్నాయి ఈ విధంగా బాబా భాతిక - స్వప్న = సుషుప్తి చైతన్యా లన్నిటా వ్యావించి ఉన్న తురీయ మ్వైతన్యం = పర్యబహ్మాస్వరూపం, ఈ స్వ ప్నానుభూతులు = జా(గదవస్థలో అనుభూతులు = అంశు బాబా తన స్వరూపంలో పీరిడీ ఫకీరుగా గాని లేదా ఇష్టదై వ- గురు రూ పొల్లో గాని భౌతికంగా = స్వప్నంలో కన్పించి బోధించటం నేటికీ జరుగుతున్న (ష్మకియ తిప్ప్రుజ3గిపోయిన సిప్నం కాదుఅనతార కార్యం శరీరంతో ఉన్నప్పటికంయె శరీరపతనానంతరమే ,పవృద్ధంగా సమృద్ధిగా జరుగుతుందని అవతార అత్షణాల్లో మభూవాం కదా! అఆ దృష్టితో చవాబౌ చైతన్యం "ేటి$ సాగుతున్న సృష్టి, రి చేము = నా భోర్య్యా కూతురూ ((శ్రీమతి ఇాంత్తొబేని (శ్రీమతి డా! శ్రేైలబొల్సు మీ3డీ పోతున్నాం (ఫ్మిబవరి 145%), రాతి శ లో బె రులు దొరకలేదు ఎంత (శయత్నించినా _ఓకశు బెర్తు అమాన్మయిక్‌ దోరికింది మిగిలిన ఇద్దరమూ [కిందనే పండుకున్న్నాం. కలలో బొబొ నా గురురూపంలో [మాగురువ్రగారు గొప్ప మూగి. (శ్రీ ఆరదమళ్ళ రామకోటయ్యుగారు. ఈమని, జీవితాన్ని యోగ పీఠానికి బలిజేసిన మహాయోగి, సశ్వరీరసిద్ధిక్తై (పయత్నించినవారు- (ట్రన్తుతం శేరు]; వచ్చారు. నేను నా. ఉద్యోగ (గామంనుంచి జ గి శ క ర్త మా స్వ్యగామం ఈమని. వెళ్ళి వారింటక దర్శనార్థం వెళ్ళగా (27]

ష్త్మగ (శీ లీలాసమౌా థీ వారింటిలోనుండి వచ్చి, *ఎందుకుళ్కానాకోసం వచ్చావు అనవసరంగా! 'జీనే నీకోసం వస్తాకదా అవసరమైతే!” అన్నారు (మూ గురువులు నన్నెప్పుడూ వమండీ అని పిలిచేవారు. "నేనన్నాను = తబ్రాబ్చ్‌బ్పటండీ, అలా అన్నారు! మార్షం బోధిస్తారని వణ్చ్బాను” - అనిం “వమిట్సీ మార్గమా 1! ఎన్నేళ్ళకీతం చెప్పాను సీకు ! అమ్మను ఉపా సించమని ఎప్పుడో వెప్పానుగజణా ! సీవు వస్తే నేనూ నీకోసం రావాలికడా 1! జెప్పినదాన్ని చేనుకో అన్నారు. (మూ గురువుగారి నుండి నాక "జేవీ ఉపానన సిద్ధించింది. 90 వళ్ళుగా అమ శ్రి కష్టాల్లోనూ దుఃఖాల్లోనూ పూజిస్తూనే వస్తున్నాను, విడవకుండా అజే బాబా ఇప్పింది. ఈ కలలో బాబావేసిన సంబోధన “ఏరా! అన్న దానిని గుుర్తించాను- అది గురువుగారి గొంతుకాదని, మా గురువులు అవ్భశ్యు లై లర 80 వళ్ళు గతించింది, 1964 లో కాబోలు చాప అశరీరుశ్రై నారు. ఎప్పుడూ వారు నాకు కలలో రాతేదు, మేము బాబాకు భక్తులమైనది 1987 లో, బాబా గురువే వై పమన్న (వా న్‌! సూ(తాన్ని బోధించటానిక్‌ వచ్చిన అవతారం కనుశ, అంతకుముందు తానుగా కలల్లో తోచినా = అరోజు గురురూపంలో వచ్చాడు. వచ్చి అమ్మ నే ఆరాధించు అన్నాడు)

బాబా అన్నమూాటలో *సీవు వస్తే (మండీ కావచ్చుం-గురువ్రున్న చోటు వడైనా కావచ్చు. కలలో. నేను "వెళ్ళింది మూ గురువుగా. రింటికి = ఈమనిలో ఇప్పుడు ఆ అఇబ్గున్నా గురువుగారు అీరు, జీళే వాళ్ళు కొన్నారు, గురువుగారి కుమారుడు (పక్కనే తోటలో అ్మశ్రమ వాసం గడువుతూ ణీ "వేంక కేశ్వర స్వామివారి గుడి కట్టించి = ఆయిననే అర్చించుకుంటూ కాలత్మేపం ఇేస్తున్నారు.) నేనూ రావాలి కదా 1” అన్న వాక్యార్థ మేమిటి? ఆ వాళ్యం వింటూ ఉండగానే కలవో నాకు స్పుఏంచిండి= “క్సునిషి దుస్తులు ధరించి బయటక వచ్చి నట్టుగా నేను = మహాసమాధినుండి- టాహ్మామన్న "తేజస్సము(దంలతో

శ్రీలీలాకనూా ఢ క్ర మునిగి న్గ క్రిత్వం కోల్యోయిన + శీవాళ్ళ లత్షణం కోత్త్పుయినం శీను = నీవు నా రూసం కోరి నామం జపించుకుంటూ వచ్చినందున అ నామళూవములన్న దుస్తులు "చేసుకొని రావటం చాలా కష్టం. అయినా తప్పటం లేదు”. ఇదంతొ అ మాట -వింటూండగా నే ఆ గుటనే నా మనస్సు కందించిన అర్థం,

మరల 4 క రోజుల తరార్థత వీనిడీనుంచి వస్తున్నాం, నైట్లో నిదలో మరల గురువుగాే- వారొక రావివెట్టు (కిందున్నారు. ఇెట్టు మొదట సెద్ద అరుగు బక (పక్క గురుపల్ని - వీదో ఆట ఆడు తున్నా రు, నేను గురువుల చరణసన్ని ధిలో ఉన్నాను, గురుపత్ని ఆట వైపు మాస్తునా్నాను, అ ఆట ఇది.

ఒక పొడవైన (శభజం న ఇలాటంది, బహుశా సృటికంతో చేసింది శానచ్చు, బొమమ శ్రలోలొగొనే ఉంచి, చాని మిద మరొక బొట్టే (తిభుజాన్ని యా ఇలా ఉన్నదాన్ని బో న్లించి (బొమ్మలోలాగా నే) "ఇడుతున్నారు, అది నూటిమాటిఃీ పకిపోతున్నది, ఆమ చిరునవ్వుతో ఒకదానిపై న మరొకదాన్ని కూరుసూనే ఉన్నారు నేను ఆస కితో చూస్తున్నాను.. చూచి చూచి సుదువ్రుగారన్నారు - “వమిటిది, (సే మొవాంలాగా ఉంది. సి ఆట 5 అన్న ధోరణిలో) 'అనవసరమైన పసి = అని, పర్నితో అంటూ, నాచవు దూవి అన్నారు- “నీక మృత్యువును గురించి బోధిసాను విన అంటూ ఉండగా ఇంతలో ఒక శవాన్ని అెల్ల గుడ్డలతో కప్పి మానుకుపోతున్నారు మేళతాళాలతో అనందంగా, ఆ సందర్భంలో గురువుగారన్న మా టలు “నేను వినడానికి నంసిద్ధుడను కాగానే - గాభాంథకారం విశ్వమంతా ఆవరించి కన్నుపొడుచుకున్నా కన్నిం చటం ీదు. అంతో భయంకర నిశ్శబ్దం తప్ప - ఏమిలేదు, నాకు గురువూ, గురుపత్నీ = ఎవరూ కన్చించటంలేదు,. ఇంతలో. మెలఫన వచ్చిందిం

థి1ల్ట శ్రీ లీలాసమాథి

కీని కర్ధకీమిటి 1

మొ గురువులు గృవాస్థులు. వారి పర్నిని "నేను పవిత్రంగా తలంచేవాళ్ణి. ఎందుకంకు నాశెప్పుడూ నాకు కన్పించలేదు. వారికి తరచుగా కనకదుర్ష కన్నించేది. గురువుగారొకసారి నాతో అని, ఆ మూర్షిని వర్షిస్తుంశు, నేను “ఆ మూర్తి చితం మా ఇంట్లో ఉంది. సాయం(తం ెస్తొనని 'కెచ్చి ఇచ్చాను. దాన్ని చూచి మాగురువు గారు = “లది చాలా అద్భుతమైన చిత్రం. ఇందులో (పౌణకళ ఉంది. అందుకే అమ్మలో చలనమున్న ది. గమనించావా? అన్నారు. శ్లౌనన్నాను, ఇంశా వో కాలా అర్థాలు ఇప్పారు. విని "నేనన్నానుం ళ్‌ల్పద్రి అమ్మగారి కివ్వండి” అని ఇచ్చాను, వారది చరాచి “ఆల ఇబే చూ ర్తి నాకు రోజూ కన్పిస్తున్న "దన్నారట- రావిఇెట్టకింద గురువు- గీతలో కృష్ణ పరమాత్మ అన్నాడు కడా! రావిషెస్బ సంసారం-(శింద గురువు దశ్నిణామూ ర్తి. రావి, బుద్ధుడు జ్ఞానోదయం పొందిన చెట్టు కనుక ఆరాధ్యవృతం, కాత్రా ,చేష్మకింద - బుద్ధుడు 'రావి(కింద - దత్సిణామూర్తి మెళ్టే[కీరంద = ఈ చెట్టు కశంలోని _ గీతలోని సంసారవృతుం. అక్కడ ఉన్న పమయుల్లూో పెద్దపక్సి గురువ్ర. పరమాత శై నిత్యమూ అమృత సరస్సులో ముసిగ్ని ఉన్నది, చిన్న పక్షి జీవాత్మ - శిష్యుడు, వ్ర ే సుఖాల ననుభవిస్తూ సంసారయాత చేస్తున్నాడు కనుకనే మృళ్యుత త్త మతనికి బోధింపబడాలి. ఆ మృత్యువు “వేరుం సుఖదుఃఖరూపమైన 'నసంసారం ._ - రావి వెట్టు, (మృత్యుత త్వ బోధ కళోపనివత్తు చేస్తుంది. దానిమిద వ్యాఖ్యానం (వాయాలని వాలాకాలంగా నాకున్న కోరికల్లో ఒకటి) గురుపత్ని _ పరమేశ్వరి. "కీనోపనివత్తులో ఇంద్రునకు ఆత్మబోధ వేనిన జ్ఞానదా(లి, జ్ఞానస్వరూ పలి, (శీవిచ్యామూ రినా కీవిద్యమిద చిన్న తనంనుండి భక్షి, గురువు గారు సశరీంగా ఉన్నవుడు (సార్థించాను _ ళ్‌స్తాబ్బు (శీచ్యకోపాసనలో ద్‌ ఇవ్యండి”అని, _వారు “నేను ఆ విద్యాశే _ల్హేనె న గురువ్చనుకాను. అయినా సీ కది అక్కర లేదు,నీవ్రు వలి స్టే చాలు అమ్మ పలుకతూం కే సీ కామ బేనిక?అన్నా రు. ఈ భూట విని 80 వళ్ళు గడిచింది కాన్ని

(శీలీలానమా ఢి $1కి 'జీటికీ నా శా కోళ్ళ. పోలేదు” తీరళేద్కు వీ గురువూ నాకడి అనగ హీంచలేదు. కలలో (తిభుజాలు (శీచ్యశం, అదొ అమ్మా విద్య -ళనుక్ల ఆమె చానితో (కీడిస్తున్నది. గురువన్నారుకడా ఏ “సి3ెందుకది? అక్కరలేదు. నీవ్ర నా వగ్గరకు రా - మృత్యుబోధ' చేస్తాను!” _ ఈ మాటవెనక చరిత పైన (నాసీంది, నా జీవితమంతా అల్లుకొని! పోయిన సాలెగూడు - (శీచ(కవీద్య _ నా తలవుల్లో. సుళ్ళు తిరుగుతూ. (పతితణమూ నన్ను వెంటాడుతున్న విద్య _(శీవిద్యం అందుకని కలలో గురువలా అన్నారు, వీళటి మృత్యు దర ఛనమైనంతనే జీవుడు పరలోకయా్యత ఇీన్తున్నాడుం అది మనకు కెలియని చీకటిదారి - శృన్ణమార్షం. ౪పళయాంతమ్మున నీదుగర్భుమువ లెస్‌ భౌనీంచు నే కాల రో (తులయందో పయనించి పోవుదు - నెదో తోరంవు పెన్వెల్లు (తో , వలు చూవించును త్వ్య(చృవోయుగళి కాపాలంబ శాటంకపున్‌ జిలుగున్‌ వ(జవు భథాత కాంతులట'వే (శ్రీరాజరాజేశ్వరీ [ల అని ఏనాడో నేను (వాసుకున్న పద్యం నా అనుభవ మే.) ((ళయగర్భు మన్న విమయం గురువులు దరి శంచి నాకు ఇప్పగా విని ఇకాడ ట్టుకన్నానుం అఆగర్భమే కాళి, రాబోయ్‌ీ సృష్టిబీజం 'కేజోలింగమై ఆ గర్భంలో ఉండి సృష్టి కాలంలో బహిర్ణతం కావటంవల్న నే శివునకు అంబాధవుడు అన్న బిరుదు వచ్చిందట, ఎవడికీ ఆ మార్గం-కృష్ణమార్షం- తెలియదు. ఇది ఊహ శాదు- యథార్థాంశం. షీనిగురించి ఈశ చివరి మంతం-క ఠం- శీమీతకి.ఈజిన్హుల మృత్యు (గంథం = టిబెట్టువారి మృత్యు(గంథం లాంటివెన్నో చెవు

ర్ట (శీ లీలాసమాథీ కున్నాయి. అధునిక మనస్త త్త శాస్ర వేత్తలు కూడా దీని యాఖా ర్ఞాఫ్రనిి వివరిస్తున్నారు. కనుక ఇా(స్రీయంగా అది ఉన్నదే తప్ప కల్పన కాదు. ఆ చీకటిలో భక్తు నకు చేయూత నిచ్చి కేజస్సులోకి నడివింజీ దీపం "పేరే గురువు - ఇన్హదైవం - అత్మ జ్ఞానం - వవైనా ఒక ళు. ళమ్మతో, టో. అమృతం గమయే _ అన్నా ఇచబేం ఇజేదో అందమైన భావంలాగా కన్పించే విమయం కాదు - వాస్తవిక సత్యం,

బాబా ఆ చీకటిలో దారిచూపే అగ్నిం

"జేవీ ఉపాసనలో (మానసికం) అమ్మను వెతుక్కుంటూ పోతూ ఉంజచ్పు ఈ చీకటి కొండలాగా _- అడపిలాగా ఎదురురావటం, కాము భయపసడకుంజా దాటి పోవటం, అమ్మ నవ్వుతూ ఎదుకురావటం-ఎన్న్నో కూచినవారు _- చెప్పగా విన్నాను, మా గురువుగారు దీని రవాస్య మంళా వివరించారు. ఈ విషయమే ఉత్తరహరివంశంలో కృష్ణుడు: మృత్యువు విపకుమారులను హరింపగా (ుతికించటానికి మృత్యు లోకం పోయినపుడు - దారి వర్ణన వస్తుంది. ఆ మార్గ వర్గ నమంఠతా చీకటి చారి.అడ్టనుడు ఆ చీకటిని దూచి భీతుడై నాదం ఆ చీకబంత భయంకరమో ఎవడు చెప్పగలడు ! ఇందుకే ఆ రాతి జేవిగా రాధీ ఆ' చీకటినే నేను కలలో భూచింది. అబే మృత్యువంశు,

చానిని బోధించటమంళశే ఏమిటో ? అదంళశు వమిటో మళ్ళీ జగద్గురువు బొబా ఎప్పుడు చెవుతాడోనని ఎదురుచూస్తున్నాను.

1 ద్వాపరయుగం

జాబాలో వేదకాలంనాటి పుఠళోహితుడున్నాదు, (అగ్ని నాటి వురోహితుడు, అగ్ని (పతినిధిమైన గణాచారి జానపద వురోహితుడు, ధుని దీనికి సంకేతం) _వైద్యుడున్నాడు. బాబా 'మొదట శీమధుల ద్యారా చేసినా, తర్వాత ఉఊధీ - చై వాన్యుగహ సంశేతం- ద్వారానే రోగనివారణం వేశొడుం లేదా సంకల్పం ద్యారా. బాబా= మై ద్యుడు- పురోహితుడు (అగ్ని) = గురువు. (వాత్యుడంయే సంస్కార విహీను డని (శ్రీ శంకర వ్యాఖ్యానం, భగవంతుడు అసంస్థారి. వాని అవళారమూ అంతే, బాబా (ఐాల్యుకె న అనాది అగ్నిరూప జగగ్ధురువు, అంకు తిరిగి “వేదకాలమూ-- తత్పురోహితుడై న గురువూ = వవ్చారు, (పాశ్చాత్య "జీళంలోనూ. అనాత శ వాదంనుండి అర్మవాద౦ ఈ యుగంలోనే వచ్చింది ఆత్మా న్వేమూలో , “అధునిక మానవుడు” = వంటి (గంథాల ద్వారా నూత్న యుగోదయ మైనది.) కనుక మూఢ (శతు విధానం పోయి యథార్థ (తు బోధ జుగింది బాబా ద్వారా, ఆయన వేసీన

ఘనకార్యమిది. దీన్ని బాబా ఎలా సాధించాడో చూద్దాం = ఇది తంత్రయుశం తస్ప శార్ర యుగం కాదు తంత్రమంళే జగత్తునూ, జీవితాన్నీ సమ్టిగా- అవ్వంద్వంగా మూాచేది. శాస్త్ర మంశకేే దై దృష్టి. ధర్మాధర్మ - సీవానీచ - సభ్యాసభ్య - ఇలా. లెందుగా చీల్చి చూడటం, తం్యతమొగ్షంలో (వంయం (ప్రథానం, ఇందుకే తం్యతాలన్న్న శివ పార్వతుల సంభామా రూపంలో నచ్చాయి, భర్త పరస్థంక౦లో ఉన్న పార్వతి (వణయన్నిగ్ధంగా (వష్నిస్తే ? పరమశివుడు = ఆచార్యుడుగా కాక్క (పణయమ్నూర్తిగా బోధిస్తాడు.ళనుక తంత మతంలో జీ వేశ్వరుల మధ్య (పేమ సంబంధం శాగా వారిది (పణయనంభోమూాం వాంమఫ్య గోత (మనస్సు) ను తీసివేసే నర్మ యోగి. గురువు, అభార్థ (గండయయయేర్సి షీకమతంలో

6 శీలీలాసమా థీ గురువు కోదండం మేష్టారు _ పల్లెటూరి రూళ్ళకజ్ఞ వీథిబడిపంతులుం ఇతనిది బోధామార్షం; అతనిది అనుభవ పూర స్‌ అస్వాదనామార్టం* (హాయం ఆస్వాదన, అక్క్యా-డ మార్షమదిం ఇకథాడ శాస్ర చర్చుః తర్కం. - ఇత్యాదులు, సపత్నేకర్‌ బాబా పటం "ఆచ్చినపుడు జోగ్‌ కల్పించుకుని సపత్నేక రును దయ చూడమని వెప్పటానికోబాబా,, ఈ పటంలో చితమెవరిది?” అని అంశ నవ్వుతూ ఆ మహావమాంరి శ్ర తంత -గురువుంబాబా-అన్నాడట- “వాడి (వియుడిదొ అని. ఇది తంత స్వభావం, ఇందుకే 'బాబా తన మతం కబీరు పంధా అన్నాడు. అంశేు (ేమమార్లం. కృష్ణునిదీ ఇజే-భఛాగనత మూర్షమంశే ఇంతే. కృష్ణలీల, రాస్మక్రీడారవాస్యమం తా ఇదే. (అయితే ఇసీ పండితుల చేతుల్లో పడి తర్మ_రూప జిజ్ఞాసగా పరిణమించింది. కొని తెన స్వరూవాన్ని వూ ర్తిగా కోల్ప్‌"లేదు.) ఈ తం్యతమే మై దికం* వేద కాల మతం తెర్కంకాదు _ అనుభవరూపం (74ర్త46ం ౧. బాబాది శాత్రుమార్షం తాదు-( పేమ మార్గం, ఇజే ద్యాపరయుగ స్వభావం, పరమహంస యోగానంద గురువులు స్వామి యు క్తేశ్వరులు (వారికీ బాబాకూ చాలా పోలిక లున్నాయి (నాశారు ; . 1099 తో జ్యాపరయుగం (గీ509య00 లళార్వండూకు (ప్రారంభ మైనదనీ, ఇది కలియుగంగా మన సంఛచాంగకర్తల గుణింతం తప్పనీ ద్యాపరసంధి 18898.200 = 1689లో (సారంభమైనదనీ_ (వివరాలక్ర ; వా, “6 ౧౦0) వం19109” 17 ౨౫ మె 69గర౬ య, ఇందుకీనేమో వారూ (1055-1986) , (శ్రీరామక ఫవ్టపరమవాంస (19852860, బాబా (1888-1918), శ్రీ వివేకానంద (1865-1809, (శ్రీ అరవింద (1872:1800 ట్రీ రమణాదు "లొదరో గింంపుగా వదోత-త్త్య. "లేజుపుంజం- తేజోబింబం పగిలి అుశమ్ములె దశకదికలా వా బ్రసించినట్టు ఆ' ఎంతమంది అవతరించారు | ఎందుకూ ॥ యుగ్యసన ర్తశార్థం కాకవో శ్రీ!

శ్రీలీలాసమా ఫీ ష్త? బాబా తొలిసారిగా 16 వళ్ళ వయస్సులో షిరిడీలో కన్పించిన తేదీ 1854 గా గ్వుర్తింారు. బాబా మావోత్మ్యం విశ్వవ్యాప్తం “కావటం (పారంభఛించింది 890 (పొంతంనుంచే. (హేమాద్చంతు (నానిన కధలన్నీ 1910 తర్వాతివి- పూర్యానివి చాలా కొద్ది భాగ వతంలో కృష్ణుడు ఇందపూజ చేస్తున్న -పద్టలను వారించి పర్వత పూజ చేయింవాడు. ఇందుకే గోవర్థన పర్వతి కథ పుట్టింది. బాబా కూడా అనూచానంగా 'వస్తున్న ఆచారాలను = సం(పడాయాలను అస్తవ్యస్తం చేశాడని వింటున్నాం. (కృష్ణుడు తంగడిగా, చైవంగా కూడా ఇప్పబడుతున్నాడు కదా! తెట్టు = చిలుం _- అనాఛారం _ అనంపదాయం - -వేసధావు ఆవోరవిహారాలన్నీ' మనమనుకునే సం్యప జాయ మత విరుద్ధాంశా లే, తిట్టు దీవెన- మనకు రెండూ 'వేరు, భునకమూ, గోవ్రూ-మనకు "వేరు, త త్వదార్శనికనకో ? జగ్నత్తన్న నాణానికి బొరుసు తిట్టుబొమ్ము దీవెన. అది తిరగవేస్తే ఇది; ఇది తిరగబడితే అది. బొమ్మను తిరగ -వేవి చూవీ = బొరుసు కూడా నేనేనని చెప్పటమే తంత సంప్రదాయ గురువుగా బాబౌ వేసిన పని. ఇజే అద్వంద్య- అద్వైత. దృష్టి. పండిత మతంలో ెండూ వేరు; యోగమార్జంలో ఒకే, నిజానికి బాచా తిట్ట "లేదు. అయనే చెప్పాడు కదా! చిలుం (ాగటంవల్ల ఇవాలామందికి రోగాలు పోయోయని సచ్చర్యిత ఇవుతున్నది. ఇదెలా సాధ్యం? యుగంధరన్న వాని$ చిరకాల రోగం ఉబ్బసం పోయింది. తర్వాత 6 పళ్ళకు కాబోలు అ జబ్బు మరల అతని కంటుకున్నది, అఆనాజే బాబా మహాసమాథి శందొడుం కపచ్దే జై రీలో (వాసుకన్నాడు. బాబా చిలుమందించాడు, అది పీలిస్తే ఎన్నాళ్ళుగానో నాకున్న 'సంథయాలానేకం అతణంలోనే (28)

ఫు శ్రీలీలానమా థీ పోయాయి”. = అని, ఇందుకే మజవోనుభావుడు సాయిదర్చారు కని అన్న్వాడు-*అఆ చిలు మెంతో ధన్యమైనది. కుమ్మరి కాళ్ళ (తొక్క-బడి చేతులతో మర్జింపబడిం ఎండి కాలి తుదకు బాబా వాస్తాన్ని అలంక రించింది.” అని, ఇది సరిగా భాగవతంలో మురళీ వర్ష న, కనుదితా 1! ఏ తటి సీ పయఃకణములన్‌ మున్‌ వేణు వింతయ్యె నా నది సత్చుతుని గన్నళల్లి పగిదిన్‌ నందంబుతో నేడు స మ్మద వాంసధ్వని పాటగా వికచ పద (ణి రోవూంచమై యొదవన్‌ తుంగ తరంగ వాస్త నటనోదో్యోగంబుం గావింపచే 1 (10-74) అలానే (శీకృన్ణళళ్లామృత కర్త అన్నాడు _ “అయి మురళి ముకుంద సీర వక్షా)రవింద శ్వసన మధురసళే త్వాం (సామ్య్యాద్య యావీ కథయ రహాసి కర్ధే మద్దళాం నందసూనోో॥౫ కమ్చ్యగ్రల్ళీ (శ్రీః మ్లని ముఖపద్మంనుండీ వచ్చే నిట్టూర్పుగాలుల మాధుర్యం రుచిచూసినడానవు-నిన్ను యాచిస్తున్నాను-ఆ స్వామి "ద వులవై కూద్చృన్న వుడు ఆయన వెవిలో నా దీనదళను విన్నవించు!” బాబా చిలుం కథతోనే ఆయన మాహాత్మ్యం "మొదటిసారిగా ఇవాంద్‌ పాటిల్‌ మూచాడు- నిప్వూ, సీరూ భూవిలోనుండి ఉత్పన్నం చవేయడంద్వారా, అంప్‌ చిలుం 'యోగమార్షంలో ఒక సాధన ని శేష మేం వది పండితులు దక్షిణ _ సనమయాచారంగా వేపుళతున్నారో ఛాన్ని వ్యత్య_స్తం చేయటమే బాబా నతం 9

శ్ర్‌లీలా సమూ శ్రే [18 కసవ్యాపనివర్భ మాళ్లస్థ = అని లలిళాసవ్మాకం జీ౦ని సుతించినట్టు = బాబొప మార్గంలేదు. అన్నీ ఆయనే, అయనకు దశ్సిణ - వామ భేదం లేదు, మన దృష్ట్యా అది వామం, అస లే (గేస్టనూర్షం, ఎందుకంచే + తంతమం'కే వీది లోకానికి బేదో (విమమో), చానిద్వారానే ముకి పొందించే నూర్షం కనుక, ఇజీ బాబా మార్గం, ఆ దృన్టీ జుగుప్పాఖావాన్ని = సి భావాన్ని పోగొక్టే మార్గం. వదీ నీచంగా చూడవద్దని చెప్పేది ద్వంద్యదృష్టిని నిరనీంచేది. మనమనుకొనే మతదృష్ట్వా శబ్దం - స్ప్లోర్థ మిచ్చేది. తంత యోగ భావ చేరు, పురాణాల్లోని వేదోసని మక్తుల్లోని భాసా తంత భాషా ఒక చే, అజే మర్మ - సంశేత భావ, యస్యాం జాగద్తి భూళతాని సా నిశా పశ్యతో మునేః[ొ(గీత:2-69) లోకానికి ఏది రా_తియో యోగి కది పగలు, లోకాని శద పగలో యోగి కది ర్యాలి. ఇక్కడ మన్త రాతి = పగలు చెప్పబడటం "లేదు, ఇది యోగభామ సంశేతభావ. కవిత్వభామ అచార్యభామలో శబ్దం తర్క-దృష్ట్యా (వయ్య క్తమైతే, యోగంలో త _త్వీదృష్తా్య్రై గుపారం కలదిగా ఉంటుంది. ఉపనిమత్తన్నా, 'వేదమన్నా మార్మిక ర్స్‌ భామ. బాబా భవ ఇదే - యజా1815 & వడ్లుమురలో (14 లో) బాబా చెప్పిన అవళారాల వివరణ ఎవడి కర్థమాతుంది శి అది పూర్తిగా మార్మిక- సమాధి భామ కథల్లో 'ఇెప్పిన 'భావంకా ఇంలే.. నా స్ఫురణ కొలది = అర్థమైనంతవరకు ఎ నొ కర్థమైన వాచా కథ

కిని ణీ రీలానమాథ్సి కక్క-దుంచుతున్నా ను, ఈ భాను 'జేష్ట కథావివరణ అకాడ ఈ (గంధ 'ఆాత్సర్యం, జాగినుండి వికసిస్తున్న తళ్తయే బాబా స్వరూపం ఎ స్వభానం = అబే వాబ్తా మ్రన్స శందించిన మార్గం, 'హేమాద్చంతు నసచ్చరి్య(తలో ఎన్నో కథలు వెప్పాదు, అవే ఎందోకు మనజాకా (పయాణించి రావాలి? మూజువంతుల బాభా జీవితర మన కొందకుండా జే సోయింది. బాబా జీవిత చరమాంకంలో సుమారు పజేళ్ళ కథ (920 నుండి 18 దాక్సా మాతను చక్‌ దృంతు ఇెప్పింది.. ఎక ఫాడన్న్నా ఒకటిరెండున్నా, ముందు॥కాల్రానివీ, సుమూకు 10.15 వ్‌ళ్ళ బాబా జీవితమే మనక్ర 'శెలినీంది. మిగిలిన 65 ఏళ్ళ కథం-వీమో ? బాబా వం జేఛాడ్లో ఎవడిక్షి 'కెలును? 80 వళ్ళు షిరిడీలో ఉన్నా (1854 నుండి 1919 దశా 1800 ఇవతలి కథలే మనకు ెలిన్సంది, ఈ దశాన్దిలో మాతం బాబా వ్వన్ట్య వ్‌ మద్గమయి నాడు కనుక! ఉపానని*క్స “తెలియ నప్పూడం (మెహర్భాబా ఉపాసని శిష్యుడు, ' ఆయన అన్నాడట _ “ఆధ్యాతి కో జగ శ్చాలక్షళై న కె నీద్దాలు 2 మందికి సాయి మహాసారగ్గభాముడు, నాలాగా మాక కళ్ళుంచు బాబా అంచు వమిటో మోాక్ష ధ్ధమాతుంది తప్ప మోక్ష వంచెన్పీనా వం (ప్రయోజనం! అని.) ఒక మహాయోానక్రి స్వజీవిత మేమిటి ? నీజంగా బాబా కథ అంతా ఆయనచుట్టూ ఉన్న మన కథ తప్ప, ఆయనక జీవితం మన లాగా ఉన్నదా? మనకోసం వచ్చిన భగవంతునికి స్వంత జీవిత "లేదు, కొంపా నోడూ ఉంశు కోడా అది ఉండటాన్సిక్షి | కనుక మహాయోగికి ఆత్మ జీవితం తప్ప, జీవితచర్శిత ఉండదు ఇందుకే (శ్రీ అరవిందు లన్న్వ్హ్హరు= *నీబ్చ నా జీవితచర్మిత (వాప్తా నంటు

1. దీనివిషయం. - ఆధ్యాత్మిక (ప్రపంచపాలన చేని సిద్ధులున్నారన్నదానికి సంబంధించిన కధ పరనముహంన యోగానంద జీవితవరిక్రలో తమగురువృల పునరుక్థానమన్న అధ్యాయంలో వారు చెప్పారు.

(శ్రీ పీలా జీజూ ఫీ లి న్నాఛ్చు, కాని అది నీకు తెలుసా ? సీవు యూగివి కానపుడు అబిలొ 'శెలుస్తుంది సీస 1 కనుక నన్ను చచ్చుుప్రింటులో సమాధి వీస్తా నంటున్న నా శిష్యులకు "నేను అనుమతి నివ్వను అని. నిజడేు కచా 1 వారు కం వళ్ళపాటు గది. గడపదాటి 2ైటకు రాలేదు లోపల వంచేశారో, వెంజూరో-ఒక్క తల్లికి తప్ప, అన్యులీం "కెలును? నుసం, (వాసే గ్‌ స్తే వారి రాజకీయ జీవితం (నాయగలం తప్ప, యోగ జీవిత 'మేమి (వాయగలం? అందుకే ఆ జీవితాన్ని వారే సవితి - మహేతి జశసంగా మలుచుకొన్నారు,. బాబా కథను బాబా తప్ప, మరొక జలా (ాయగలడు | (వాసే అది: చాలా అర్థాన్ని కోల్పోయిన ఎ కవ (పాయమైన-చచ్చు. పుచ్చు కథ రసవిహీన పదార్థం- అదం'ళా మన కృతక నృష్టి.

అందుశే అంటున్నాను వినమిత వాక్కు-నై -

*చ్రాబ్హా ఇది నీ కథం నా కర్ధమైన నీ కథ-నేను నేనుగా ఉంజే (వాశొనో, జీను నీలోకి వస్తే లాలించి నీవే (వాయించావో-దయతో జాలితో- పాపం విల్లవాజేదో (చవాయాలని ముచ్చటపడుతున్నాడని 1 శక నేజే కేలుసన్న అవాంతోనే (వాశానో - వమో-మరి నాకేమా -కెలియదు.. తప్పో, ఒస్పో-అంళా సీజే-చయమించుోఅంటూ పువ్చదంతు డన్వై (పాక్థిస్తునాషను -

కత్రవ తత్త్వం నజానామి కీదతో= ని మహేశ్వర |

యొదృశకోజునీ మవహోబేవన! ఆాదృశాయ నమోనమః!”

(శివ మహిమ్న స్తవం) ళన్ట్‌ మహేశ్వరా ! సి త్తం, నాక తెలియదు - సీవెలా ఉంటావో ! నీవెలాంటివాడవో అలాంటి సీక నమస్కా౭రం 1”

|

అవళంసక సూ(ఠమన్న బౌద్ధ (గంథంలో ఒకో సుదీర్ధ్స కంభో మణ మున్నది, సుధానుడన్నవాడు సుచం(దుడన్న ఆచార్యుని (ప్ని స్తాడుం “అత్మ దర్శనానికి మూార్చమేమిటి'” అని అతడొక కథ చెప్పాడు* కరక పద్ద ఎడారిలో సపవమటి దిక్కు-నుండి ఒక బాటసారి తూర్చుదిక్కుగా (దగూణం వేస్తున్నాడు. ఎదురుగా. ఒకడు తూర్పుదిక్కునుండి వస్తు న్నాడు, ఇతనిని అతగు “అయ్యా ! నాకు విపరీతంగా చాహం అవు తున్నది, సీళ్ళెక్కడ దొరుకుతా'మూ, విశమించడానికి వెట్టుసీడ ఏకళాడ లభిస్తుందో కాస్త వివరిసారా?” అని అడిగాడు, అతడన్నాదు-= ఆస్సీబ్ట ఫొంచెం ముందుకు పోళ్తే జారి కుడి ఎడమలుగా చీలిపోతుంది, సిఘ సీర్కు నీడ - శెండూ లభిస్తాయి

ఈ కథ ఇెవ్పి సుచర్యిదుడు నుధానుడితో అన్నాడు = “నాయనా! సీపు నీడ - వీటిగురించి నవివరంగా వ్‌న్నాడుకదా ఆ బాటసారి! _ విన్నంళనే దప్పిక తీరుతుంచా? లేక విన్న మాగ్షాన్ని బట్టి పోతే దొరకు తుందా ? అలాగే ఆత శ్రవిమయాన్ని గూర్చి ఎన్ని వు | స్త్కకాలు చదివినా ఎంత విన్నా, అలోచించినా-అది లభించేది కాదు. కథలో ఎడారి జనన మరణ సంశేశం,పడమటినుండి బయలుబేరిన బాటసాం జీవుడు; తూర్పు నుండి వస్తున్న వాడు బుద్ధుడు, సీద తీళ్చే నీకు సత్యదర్శనం,

ఒకవేళ తథాగతుడు మనమధ్య కొన్నియుగాలు (గుకికి మనప తత్త్వబోధ వసన ఆత్మదర్శనం కాదు, ఎవడో ఒకజే చాని కోసం తవపిస్తున్నాడు. వాడు- నిజంగా దప్పికయిననాడు _ మాత్రమే బుద్ధ సాన్ని ధ్యంతో తరిస్తాడు.అలాంటి బుద్ధుడు మనకు లభి న్హీ అతడొక్క-జే మార్గదర్శనం వేయించగలవాడు,

అబే (గంథంలో శిల్చాభిజ్ఞడన్న ఆచార్యుడు “ఆత్మదర్శనం తర్క-జ్ఞానంవల్ల సాధ్యం కాదు. ఎందుకంటే అది వకమూూ కాదు అనేకశమూ కాదు, అక్కడ అద్మీఇడీ అని-కెండు లేవు, భూమ్యాకాశాలు

శీరీలానమా థి క్రీ అని రండు లేవ, అందువేత చాన్ని భబ్దం ఇప్ప లేదు, తర్కం సాధించ "'శేదు, అడి ధర్మాధర్మములకు అతీతమైన విషయం, కనుక మనస్సు సృష్టించుకున్న ద్యంద్యసూ( తాని కది అతీతం. కనుక ఆ అతీత (పజ్ఞాన రూపమైన సత్యమునందున్న వాడెవడో, వాడే బుద్ధుడు, వాడికి జనన మరణాలు ఉత్పత్తి వినాశనాలు _ వీవీ లేవు, చాన్ని వర్ణించడానికి వీల్లేదు. ఆ (బవ్మాజ్ఞానం మహాోతు శ్రలయొక్క- అను(గవాం ేత నీలో సీవు పొందవలసీనదే, అది (వత ఉపవాస యజ్ఞయాగాది. [కతు విధానంవల్ల గాని త _కగౌతు - అభ్యాసంవల్ల గాని లభించదు, “శీవలం బుద్ధకారణ్యంచేతనే పొందదగినదొ అని అ (గ్రంథంలో స్పష్టం ఇశీనాడుం

దీనికి వివరణగా ఈ (కింది అంశాన్ని (గహించవచ్చు. (శ్రీ ఈ శక్‌ (పౌంకంలో బుద్ధ (బోధి) ధర్ముడు చీనా వెళ్ళాడట [అతని (ప్రభావం వల్లనే చీనాలో బౌద్ధం (ఛా ఫైన) వాంగ్‌ బౌద్ధంగా - అజే జపాను పోయి జెన్‌ జౌద్ధంగా రూపొందింది. ] అతడు నిత్యమూ కొండ గువాలోనే ఉండేవాడట. అతని దర్శనంకోసం బక అత్మాన్వేషి. ఎ “చ్చ్యయి. = క వెళ్ళాడట. బోధిథర్ముడు గుహా గోడ వై పుకు తిరిగ్‌ ఇతనిని గమనించలేదు _- ఈయన (సాక్థించినాః ఆలాగే మంచు శాలంలో = "రేయింబవళ్ళు మంచులో కూక్రకుపోయినాడట, అప్పు జాయన కరుణించి “నీకేం కావాలిశొఅంకే “అత్మశాంతొ అన్నాడట, అలాగా, సలే-దాన్ని ఇలా ఇవ్వు-నేను శాంతింపచేస్తాన” అన్నంతనే అతనికి ఆ త్మానుభవం కలిగిందట.

దీన్ని తరునాతి వ్యాఖ్యాతలు వివరించారు = “ఆత శ్ర పదార్థం (పయోబనా పేవకం శాదు = శాంత్యశాంత్యతీత వస్తువు, శద్దొర్ధాలకు అంబేది కాదు. తర్కానికి చిక్కదు, వెప్పబడేది కాదు, గురువ్చు ఆమాట అనగానే శిష్యునకు లభ్గించింది.ఆంతే. ఆ దళలో "కేవలర్వ మే. నకాంతత్వ మే = దాని లమణం” అని, ఇదంతా గీతలో ఉపనివత్తుల్హో శస్పబడీంజే కడా! కనుక బొచా బోధలు. బోధిఫర్ముని బోధలు

వ్రీల్పీస శ్రీ లీలాసమాశీ తప్పు; వేదాంత (పవచనాలు కావు. ఆ శబ్దం అశబ్బం- నిశ్శబ్దం. “శ్‌వల "ఆత శ్రైదశనుండి అ మహామొనస్థిలినుండి రాలిన ఫూలు బాబా పలుకులు,

ఈ. దృక్టితో మనం బాబా జీవిత తత్వాన్ని ఏశేచించుకుంళ్షేు ఆయన ఛెన్సిందీ, బేసీందీ ఇటే. “నాక పోడశోపచార పూజలతో పని "లేదు మంత తం(తాదులతో పనిలేదు - అచ్చమైన భక్తితో పఏిలిచ్సే పలుకుతాను. "ఆర్తితో గొంతెత్తి పిలిస్తే నా ఎముకలు నా సమాధి నా-ముట్టి సమాధానం పవుతాయి". అని ఆ బుద్ధ జేవ్రడన్నాడు, ఇందు వత బాబా ఆత్మానుభవ (చబోధకడు తప్ప, మతస్థాషక్తుడు కాదు; మళాభార్యుడూ కాదు

111. బాబా-అతీత వరవూవస కక ప కకం వురోహిత- పండీత=సం[పదచాయంలో దై వంకంకె (కతు విధా " నానిక్షి (పాధాన్య 'మక్కూవ. మంత్ర (వత, (పాధాన్యం కనుక ఆ విద్యావేత్త కే గౌరవం, దైవం లుప్తమైసోయి మం(తార్థం గతించి కేవల అర్థరహి తాచారంగా శేటికీ మిగిలిపోయి జీర్ణమై మనకు దక్కి-ం౦ది, కేవల ప్వస్తకమే (పధానం కనుక ఇందులో భై వధ్యానం కంళు పాండిత్యం (పధానమైపోయిసందున ఈ సంపజాయం ఈ యుగంలో లోవీంచింది. ఈ ₹ెంటికీ భేదం ఇలా ఉంటుంది. రామకృష్ణ పరమవాంస్క బాబా ఇద్దరూ సమకాలీనులే, ఇద్దరూ పూజావి గ్రహాలు విరగివోతే ఆ భ్‌్క్తుల కిచ్చిన నలహో “ఆ విరిగినభాగం అంటించి పూజలో పెట్టుకోండి. సీ కాలు విరిగితే వం చేస్తావో, వి(గహోన్నీ అలాగో వాగుచేనుకో” అని, వుకోహిత సంస్కృతి అఆగమశాశ్ర్రపధానం కనుక, మరొక వి(గవాం చేయించి ఆయా (కతువులు- (వోత్సణాదులు స్థాపనాదులు = విధిపూర్వకంగా జరిపించమంటుంది, మనిమీకీ, దై వానికీ మధ్య ఇదొక "పెద్దనోడగా నిలబడింది. రాజ్యాంగ న్యవస్థ అంళఠా దీనికి (పావుగా ఉంది. మంతా థీనం జె వమెతే, మంతం (బావ్మాణాధీనమైపోయినందు కే వర్మ వ్యవస్థకు లోబడి మతం (పవర్షించేసరికి ధనాధికారాలకు (పాపకం జగ శద (బావా శ్ర 'జ్వేవం, ఇెంటికీమధ్య అంతరం "పెరిగి పోయింది. జప తప (కతువులన్నీ మంతపూర్వ కాలు కావటం, డానిని శీర్చినవానికి సంఘంలో పెద్దపీటపెట్టడం జరిగింది. దీనితో చైవం మనిషీ ఛాయలకు. రాకుండా పోయాడు, మంతదీమైోదులకు (పాముఖ్యం పరగటంలఅది అందరకూ అలభ ష్టం శావటం-దీంతో చైవం అగవర్మ సంబంధమన్న భౌవన ఇతర కులాల్లో అగవర్డ్మ 'జ్వేమంగా మొూరటం = మంతం సంస్క్యృతభామలో ఉన్నందున ఆ భాహాజ్వేమం కలగటం = ఇవన్నీ నాటి సంఘంలో కన్పించిన పరిస్థితులు, లో దుష్ట ళ్‌ ౧ గ భ మ్య్‌ పరిస్థితులనుండి వైనొన్ని సముద్ధరించి (పఠిమనిసీవ. అందు (49

2వఢ్ర శ్రీలీలానమా ఫీ బాటులోకి తెచ్చిన ఆధునిక జగద్దురువులు పరమవాంస = బాబా - వివేశానంద- (శ్రీలఅరవిందం రజసీశ్‌ మొదలై నవారు, అది అమం(తకం- అవర్ష్మకం - వర్ష మంతాధికమైన దై వాన్ని భ_క్తితో నే సాధించాలి తప్ప, మం తాలు వల్లించబంతో శాదు అని బాబా యోగ = తంత - సంప్రదాయాన్ని స్థాపించాడు దైవానికీ మసకూ మధ్య శతాబ్దుల తరబడి వైనాగోడగా ఉన్న అడ్డును తొలగించాడుం ఇకాడ మంతం "లేదు, తం్యతం లేదు, "శీవల భక్రీసులభుడు దైవం, తనకూ నాకూ మధ్య ఎవరూలేరు. నీవు (పత్యత్షంగా దై వాన్ని చకాచి (పార్థనాపూర్వకంగా సీ నోడు విన్నవించుకోవచ్చు. దీని కడ్డుగా నిలచిన కులాది వసనస్థను బాబా కర్మణా నిరసీంచాడు- నవాఃా వెప్పళపోయినా- బాబా ఉపన్యాసాలిచ్చే ఆచార్యుడు కాడు కనుక,

ఉపాసనీబాబా (ప్రతిరోజూ తానే వండిన పదాన్ధాలను బావాకు నైవేద్యంగా మనీదుకు "తెచ్చేవావటం ఇాబా అనేవాడట = “నిప్పు ఇక్కడడాకా 'రానక్క-రలేదు. నేనక్కడనే ఉన్నాను, నేను వసే గుర్తించగలవాఖై అనిం ఒకరోజున కుక్కగా _ మరొకరోజున వూాలనానిగా వెళితే, ఉపాసనీబాబావంటి మహాయోగి . బాబాక నారసుడు కాదగ్గవాడు కూడా అసహి్యించుకున్నాడట, తనదగ్గరప మళ్ళీ నై వేద్యం తెస్టే బాబాటనేను వస్తే నీవు గుర్తించనేలేదుక చా, ఇక్కడకు రావటం దేనికి ఇ అన్నావటం

“్చుని చైవ, శ్వపాకేచొ కుక్కా-, దాన్ని తినేవాడూ- ఇద్దరూ ఎనరికి ఒకటో _ వాడు గురువు, ఇది అనాది సం్యపదాయం* వేదంలో సకమ - శని వృత్తాంతముంది, దత్తుని వెంట కుక్క_లున్నాయి. కుక్య లోకానికి మ్యదజంతువు, కాని దై వానికి తనరూపమే. అయితే అల్లంత దూరాన కుక్కను చూచి తొ లగిపోవలసిన అవసరం మనిషీ, "కెందుకూ ? ఇజే పండిత పీఠాల మతం కల్పించిన దుష్టసంపడాయం, సంభంలో-జీన్సలమధ్య పుస్పర (పేనూనురాగాలు లు_ప్పంశావటానికీ

ణీ లీలంసనూ థి 1 పీకచ్చిన నం్యపడాయం శుక్కు.ల. కనుక, కొలొ కూపంతో చై నతి వునరనతారమంది కుక్కను (చేమించమన్నాదు. ఎందుకంచే చాని బావ్యూరూపాని కడుగున ఉన్న అత శ్ర పదార్ధం చీకు నరమ. ఆది 'రాశ్రససంహో రార్థం ఇం(దునకు చారిచూపిన దివ బ్రన్సురణాశ_క్రి భారతం కూడా కుక్క కథతోనే (వారంభమా"తుంది, కుక్కతో జే ముగుస్తుంది. కుక్క- అంశ వేదమతంలో దిన్యస్సురణకు (ప్రకీక, ఆదివ వ్రస్సురణను ఇం(దుడని చెపుతుంది ఉపనివత్తు, కనుక కుక్కను ఇందునిగా భరాశమన్న సం్యపదాయం అమం(తకం, అవర్ష్యం. దివ శ్‌ మైన తం(తసం(పదాయం భగాల్లాది.. ఇక్కడ కులంమతం-(్ర్రీ- వురుషు ణీదం "తేద సర్వ్యజనసామాన్య మైనది, శ్వ పాకుడు

చకా మొంసం తినేవాడు చండాలుడు, మవీహాసంచకం కంకరుల రచనగా మనకు దక్కి-౦దె.

శాశీలో ఆదిశంకరులు స్నానంచేసీ నస్తూంళు ఎదురుగా మాలడు = కకళాలు 'వన్నంటగా = మురికిబట్టలతో వస్తున్నాడు- శంకరులన్న్నార టి- *త్రొలస్మపో ప అని, అతడన్నాడట = *ఎవర్ని తొలగ మంటున్నవు? శరొన్న్నా ? అత్మనా ? శరీరం - సవర్శ్శం, ఆత్మ - అవర ౦ కచో! ౨ అంచళు శంకరులు "“టహో, ల్లతడు కేవలం జ్ఞనావళార మని దమిణాన్నూ ల్లి!” అని స్తుతి నమస్కారాలు చేశారట, అప్పటి సంకర సుజే మనీపాపంచకంగా మనకు వచ్చింది.

వ.

“ండాలుడై నా, ద్విజుడై నాం ఎవడు ణ్జానియో వాజే నాకు గురువు |! = ఇది నా మతొమని ఆదిశంకరుల మాట,

పల "జేదమూ

కుని శరీరం లోపల వెద ఉన్నారు,

శ్వ పాకుని లోపల "వేదనూర్తీ

దాన్ని. దర్శించటం సమదర్శనం. సమోము = (్రహ్మము * విమమము = లోకమే. లోళ మే మృత్యువు, విషం, నరకం,(బవ్మామే అమృాుతం, స్వర్ణం

117, మంత్రదీఠత గ

బాబాది. నందార యోగ సం్యపదాయమైన అఆదియోగ మార్గం, అక్క-డా వురోహితుడున్నాడు, వాడికి మం(ళాలతో పని 'శేదు, పు _న్తక పరిజ్ఞానం లేదు. శాని వాడికి చైవం పిలిస్తే పలుకుతాదు, వైవానికీ తనకూ మం(తాది ఛజ్జం అడ్డుగా లేదు. వాడు ఛా్యానిస్తాడు; మద్యమాం సాదులను వై తేద్యంగా సమర్చిస్తాడు. వాడికి హింసా హింసలు లేవు. తప్పొప్పులు ధర్మాధరా శ్రలు తెలియవు. కేవల సమ చిత్తురైై స్వురణ నందుకొంటూ దాన్ని స్వచ్చందంగా గానంచేస్తాడు. అఇజే మాఖక జానపద మార్మిక సాహిత్యం. నాథయోగులు సిద్ధులు, అవధూతలు, బాల్‌ యోగులు- వీరంతా నిలిచినవోట నిలవక సంచ రిస్తూ అడిగినవారి కడిగినదిస్తూ, తత్వాన్ని గుప్తభామలో = నమాధి భామలో పాడుకొంటూ సంచరిస్తూ లోకమంతా తిరుగుతూ _ వ్రీళం "పెట్టక, శిష్యులను కట్టుకోక = వ్య్యాఖాష్థన భాప్యాదులు (నాయక - 'లేఖనంతో పనిలేని సాహిత్యసృష్టి చేస్తూ - అద్భుత మార్మిక గతాలు పాొడుకొంటూ పోళూఉంజే ఆదిమ మళతగురువ్చులు, బాబాది ఇచే సం్య(పదాయం. బాబా భామ కూడా గుప్త మార్మిక ధాపీ, శాకపోతే బాబూ ఎక్కడకూ పోకుండానే _ దివ్యరూపంతో అంతటా నంచరించిన చైవం,

*కాన్యా లేడని ఎలా అంటావు ? వాడు (తిలోళాల్లూో సంచ రిస్తుంళకు ఈ విశ్వంలో రాకా'లేదు పోకాలేదుూ” అని కాన్ఫా సీద్దుని గీతసారాంళం. బాబా అన్నాడు * నేను పుట్టానని మా అను శ్రే ఎంతో పొంగిపోయింది. నన్నానె ఎప్పుడు కన్నది ఇది మార్మికభావ "లేదా యోనగభావ - బాబాది ఈ సంప్రదాయం, అక్కడి గురుత్వం - దిచూదులు అమం[త కాలు; అవర్ల కాలు,

శ్రీ లీలాఖజూ ఖ్గి శకి వాబా (శ్రీమతి కపన్దేష 'రాళారారి అన్ననూటను మం్యికంగా ఇచ్చి “జరించుకో = ఫలి స్తురోదన్నా డు, పురోహిత సంస్కృతిలో ఇడి మం(తంకాదు = వట్టిమాటం చతుర్థీ విభ_క్ష్యంతం శాదు కనుక గుజూరీ మవారాజన్నవాని కథ శ్రీ భరజ్వాజ .(గంథస్థం జేశాడు, ఆ మహారాజే ఇెప్పినట్టుగా, చాన్మిసకారం బాబా ఎక్కడి నుండో శివగాం పకర్చీ న్నస్తే = ఈ చాకలి కుజ్జవాడు బాబా వెంట పడ్డాడు, బాబా బాలకుని చేత శ్మశానంలో ఒక యోగీ సమాధి(పక్క ఒక గుంట. (తవ్వించి సీరు పోయించి 'రండుదోసెళ్ళు తాను గ్‌గి శిష్యుని (ౌగమన్నాడు, అతడిలా చేశాక 'ూగని(దలో మునిగి పోయినావతట, ఇది తొంలతిక దీత మనకు ెలినిన పుస్తకాల మతం (థశారం ఇది యుద చామాఇారం, భారతంలో ఉదంపసని కథలో ఇలా ఉంది. ఉదంకుడనేవాడు గురుపత్ని కోనం కుండలాలు "కేబోశ్మే ఎదురుగా ఒక దివ్యపురుషుడు ఎక్కి-వస్తున్న ఎద్దు జేసిన వేడ తిన్నాడట. తర్వాత పాఠాళలోకం పోయి అకగాడ శెల్ల5ి నల్లని దారాలతో వనశ్ర్రం 'నేస్తున్న ఇద్దరు (శ్రీలను చూచావట.18 అరలున్న చకాన్ని (తిప్పే అప్టరు కమారు లనూ -_ ఎత్తైన గుజ్జమెక్కి- వస్తున్నవానినీ భూవాడు, అచేమిటని గురువునడిగి తే వాటిని వివరిస్తూ గురువంటాడు.*ఆ ఫురువుడి ఇం(దుడుం ఆ ఎడ్డు ఐరొవతం.ఆ "వేడ అమృతం. ఆ తీ లిద్దరూ ధాత విధాతలు, "కెల్లని జఉఊారం పగలు, నల్లని డారం చీకటి. వ(్ర్రం కాలం, 18 అరలు శాలచ[కం. ఆప్టరు కుమారులు బుతువులు. ఆ గుజ్జం అగ్ని” = ఇలా. గుప్తార్థాలను వివరిస్తాడు. ఇదంతా తంత (గుప్పు వామావారమే, బాబా దీశ్ష నివ్వటం, మతగురువు దీత్ష నివ్వటం - ఒకటి కాదు ఇక్కడ మం తాలను ఫన్సించటం మ్మాతమే జరుగుతుంది. ఇందుశే వట్టి ఆవారం - తంతు - తప్ప, పరిపూర్ణ అర్థనీన త్తి ఉండదు =

ఫి శీ రీలాసకమూా ఢి న్రైశన్యం లోపీంచిపోయిన ఆజారం మాత్రమే (ప్రపంచమంతటా శ్ర మార్షవై రద్ధ్య యే కన కన్పించేది)

ఆ గుజూరి మహారాజే ఇాలాకాలం తరార్థత బాజాను మూడ టానికి మీరిడీ వస్తే ఆ సమయంలో బాబా స్నానం ఇేస్తున్నాడు ఎవరూ దర్శించరాని నసమయమది, కాని గురుదర ఎనౌ కాంశ్స బలంగా ఉన్నందున అతడాగలేక 'తెరతీనీ చూస్తే తన గురువే, అప్పుడు బాబా కోపంతో “లంజూకొడశా |! మళ్ళీవచ్చానా 1! నా రక్తమాంసా లన్నీ తిన్నా వాలకనా ఎముకలు కూడా నమలుజామని వచ్చానాఖొ అని ఇటుక రాతితో కొట్టాడట. అది తనకు చరమడదీత్త్సగా భావించా డట. ఆ మహాత్ముడు.

ఇక్కడ బాబా మూటలు = వురోహీత సంస్కృతికి "తెలియని న గుప్తార్థం కల మంతాలు, “5 _కృమాంసాలు - ఎముకలు _ (శ్రీన్తు వెప్చిన *నా రక్తం (దాతమధువు-నా శరీరం రొ అన్న మాటళతే, శిష్యుని శవ్వగా తనకు మిగిలినవి ఎముకలు. ఏ అస్థికలు వాదా భరిరం పోయినా (పోయిం౦ందనటం వట్టి వూోామూలు మాట, మన రతణ

కోసం ఉన్నాయో - అవి,

“లంజాఫొడనా” అన్నది మన భాషలో లు, తెట్టు, దివెన _ రండూ దైవాని పొళశు ఒకటిగా చదూచినవాజే "యోగ, ఇందు"్సి జానపద “సాహిత్యంలో (ెౌమ'చేనత స్తుతి బూతుగా ఉంటుంది. ఈ బూతు కర్థం అధునిక శామశా్ర్ర వేత్తలూూ, (సొచీన 'తాంగతి కులూ'కామ తంత 'వేత్తలూ వాలా లోతుగా విచారించారు. బూతు బాబా దృష్టిలో దీవెన. నన క 1ే.చిళమేమం'పే వేదమంతాలన్నీ గు ప్త మార్మిక తాం(తికొర్దనంప లి కలచేం

కొని వాని వ్యాఖ్యాతలు చేరుగా చెప్పినందున, మనదాక్రా ఆ గుపార సంప త్రి రాలేదు. శీ ఆరవిందులు వచ్చి వ్యాఖ్యానింజేవరకూ, వ్‌

(శ్రీ లీలాసమా థీ విలి1 అలాగే మానయోగి మెహర్‌ బాబా మీండీ వస్తే బాలా - ఉపాసనీబాబా దగ్గరకు పంపాడట, ఉపాసనీబాబా 'రావద్దని = మెవార్‌ బాబామోద ఇటుకరాయి వినీరాడట _ అది అతని నొసట శాకితే అతనికి లోకజూగృతి కల్టిందట. దీని రవాస్య మేమంశే, మెహర్‌ బాబా బాలుడుగా ఉన్నపుడు బాబా జూన్‌ - అన్న సిద్దురా లాయన నొసట ముద్దపెట్టుకో గా ఆ పసివాడికి (7వ తరగతి చదువుతున్నాడు) అంతస్స్యురణ మేల్కొని లోకస్ఫురణ పోతే దానికోసం గురువును వెతుక్కుంటూ వన్తే ఉపానని రాయి బాబాజాన్‌ ముద్దుపెట్టుపన్న నొనట తగిలి బావ్యా స్ఫురణ కల్గించింది. ఇందుకని చాబా మెహర్‌ బాబాను ఉపాసనీ దగ్గరకు పంపాడు. (ఒకచోట రజనీళ్‌ _ అద్భుతమైన మాట వెప్పాడు - (పొస్తానికంగా _ మెహర్‌ బాబా తన ఏకాంతాన్ని వదలి లోకంలోకి ఎందుకు వ చ్చాడం కు; అంతస్స్సురణలో కూరుకొనిపోయి బావ్యూలోక న్యురణ కోీల్బ్చోయిస యోగుల ,కది అందివ్వటానికి = అనిం (ఈ మూటకూ మై కథకూ ముడి ఉంది.) ఇది వొమొాచార లేడా తాంలిక దీకానిధె, జదే దత్త సంప దాయం - దత్తుడన్నా "జేవీతం్యత వ్యాపకుడే కనుక, దత్త అవధూత సం్యపదాయమూ, తంత వాము సం్యపదాయమూం- ఒక కే, సచ్చరి్యతలో పురోహిత కథలు కొన్ని వచ్చాయి. సచ్చరి(లే నిర్మాణంలో సాధనిమైన హేమాద్చంతే - తన స్నేహితుని కునూరుని. జబ్బు కుదిరించ లేని గురువు (వుగోహితుడు) కథతో నచ్చరిత మొదలుపెట్టాడు, జబ్బును కుదిరించలేని గురువు దేని కన్న మోామాంసతోనే బాబా దళ్శనం చేయటం మానుపన్నాడు రచయిత, ఇకగాడ గురువంశు ఎనరు? అన్న మామొంసతోనే సాయి చరిత ఆగంఛమాతున్న భన్నమాట, .ల్లోక్షగురవు , నామమ్మాక

ష్ట్ర శ్రీలిలాసమౌాథి గురువుందీనికి జగద్దురుళ్వం విరుద్ధం.ఇందు కే సచ్చర్మిత రచయిత మీరిడీలో బాబా దర్శనానంతరం బాలాభాశుతో వివాదపడ్డాడు, గురు వక్క-న్లే దని హేమాద్చంతూ, అది అహం కార వాక్యమన్కీగురువే మార్షదర్శకు డనీ *భాపే. ఈ వాదముంతా జరిగాక బాబా ఇెప్పింది - “సీ అహంకారం విడిచిపెట్టి నాకథ (వాయి. సీవు నాకు సాధనమేళప్ప, క_ర్తవు కావు” అని, ఈ బోధకోనం ఈ లోకగురువు వృతాంతాన్నీ, ఆ దృష్టితో గురువు అనవసరమన్న వాదమూ సం(ప్నాప్తింపచేళాడు- (పకృతినియోమకుదై న బాబా. ఇంతే కాక తర్వాత అజే అధ్యాయం చివరలో (8వ అధ్యాయం) కాకాసామాబుతో “గురువు మార్షదర్శ కుడు. అతని తోడు లేనిదే అడపివంటి సంసారాన్ని జాటేవని బోధించాడు జగద్దురువు సాయి సచ్చరి్మిిత అంతా ఒక గురుగీత, వది మసలను ఉద్ధరి స్తుందో వది ఆనాటి భష్తుల నుద్ధరించిందో - ఏది నంసారసము( దానికి ఫేతువో = ఎందులో మనకథతే (ఉౌధాన్యం వహింధదాయో-బాఛా కథ అంళే జగత్తులోని మనువుు కథో - అది రావటానికి ఇంత కధ జర గవలసివచ్చింది, గురువం పే ఎల్గా ఉంటాడు 1 = చాంద్‌ పాటిలుకు గుత్హాన్ని అఆందించినవాడు = అనాయావంగా అడిగిన బే తడవుగా,దీనితోశే అసలు బాబా కథారంభమాకున్నది. గుజ్జం వేవంలో అగ్నిక్కీ సూర్యునకూ నంకేశకం, అగ్ని అంకే జీవ్రలను సృజిస్తూ - తిరిగి వారిని వారి వారి గమ్యుస్థానాలప చే క్చేవాము,(కిందకు తీనుకొని రావటం - ఒక ముఖం; మైకి తీళుకొనిపోవటం మరొశముఖం - అగ్నికి శెండు ముఖాలు వే నః బాలా్యాపే కథ ఏమంకేం బావాను బుక్కొా= ఫకీరూ, మోసగొడూ అని అంటూ బావా దర్శనం చేసేసరికి భావా ఒక వస్తుం కప్పాడట. దానితో థొపేప వాహ్యా్యప్రజ్ఞ పోయి. ధ్యోన సమాధి స్థితి అఫీంచిందట, అందుకని వాసే గురువ్న భేకపోతే ముక్సి భేనని నొదించాచు.

బాబా ముందు వెలుగుతున్న ధుని అంటే అగ్ని.అదీ, తానూ(భాబా)- ఒక కు తప్ప రెండు కావ్చ మనిమిని గమ్యుస్థానం చేర్చేవాడు బాబా, దానికీ వావానం అవసరం. ఆ గుజ్హాన్ని అయన కివ్వటం వునందరికీ బాబా మారన్దాన్ని చూవీ మోసుకొనిపోయేవావని అర్ధం- గురువంశే వీడు ఇతడం సం(పడాయానుసార 0గా వచ్చిన కులగురువ్లూ కాదు పురో హీతుడూ కాదు. మరొళ కథ (పకారం పురోహితుడు (మాధవభస్ట్రు యజమాని కువూరుని జబ్బు తగ్జించలేకపోగా దానికి కారణం యజ మూని బాబా వంటి ముసల్మానును పూజించటం అని చెప్పుకొని చివరకు బాబా నా్యాశయించి రోగం పోనొట్టిన కథ -

నానిక్‌లో కొ కాజీ వైద్య స్తశ ఫ్రంగి పూజారిగా ఉండి కూడా మనశ్శొంతృిక్తై బాబా నా(శ్రయించటం నంటి కథలవల్ల స్పష్టపడే జీమిటి 1 వురోహితుడు కాని పూజారి కాని - శేవల ఉద్యోగధర్మ నిర్వవాణ చేసేవారే తప్ప, వారిలో ద్రైశళ క్రి లోదించిపోయి నదని స్పష్టంగా అెలుస్తున్నది. అర్థరహిత లేదా అర్థ లుప్త కర్మ శాండినే సం్యపదాయ మనుకోవటంవల్ల, నం్యపదాయే శ్వరుడు బాబాగా వచ్చి? మనమేదధి అచారమనుకుంటున్నా మో అజీద్‌ కాదని జై నానికీ దానికీ సంబంధం లేదన్నాడు, చాసగణువంటి వారిని ఉలి పాయ తినమనటం = (బావ్మణభప్తు లను ఫులావు జీకిసాలో 'చేయి పెట్టి ఉడికిందో అేదో చెప్పమనటం = కాకాసాహాబు వంటి వారిని మేకను నరకమనటం _ లాంటిని బాబా పన్నిన ఉపా యాలు, ఇవి శుషూణచార నిర్మూలనం చేయటానికి ఉవారూలు, అంతేకాక వారి భక్తి (శద్ధలు పరీక్షించటం.

అలాగే చ స్టతిష విషయం - ఇది 'వేదాంగాల్లో. ఒకటి. కాని నాటీ = నేటి జ్యౌతిమం ఒకయేగా 1 = గర్జీవ్‌. అన్న అధునిక మహో ఆూగి అన్నాడు = క సాచీనకాలంలో రోశ్యాతిషం డై వస్మ్శురణకు

(30)

పీలిక శ్రీలీలాసమా థీ నంబంధించినది. నేటిది గణిత శాస్త్రానుగుణంగా "లెక్క-లుక న్లుది. అది దివం;ఇది మానపవీయం-అబే సరై నది” బాబా కూడా ఇటే సిద్ధాంతం కలవాడుగా కన్పిస్తాడు

బుద్ధజేవుని అవతార సమయంలోనే వేదనిర్తుక్తం పుట్టి "వేదార్థ స్థాపన చేయవలసీన అవసరం రావటంలోని ఆంతర్యం -

అ విద్య శ్‌వల బాహ్యమైన (కతువిధానంగా మిగిలిపోవటం- జ్జానం లోపించిన కర ఖండ కావటం - శెండోది అర్థరహీతంగా మం తాలను వస్లైవేయడం, ఇందుకే నిరుక్తంలోనూ = ఛభెరతంలోనూ అలాంటివారిని చందనకాష్థాలను మోస్తున్న గాడిదలతో పోల్చటం జరిగింది. ఈ స్థితిలో బుద్ధచేవు డుదయించి మనిషిని శుష్క కర స్‌. కాండ నుండి జ్ఞానమార్షం వైపుకు మళ్ళించాడు, వచ్‌ నిన్ను దరించదు-" “అత్రా దీపో ఛ్‌” సీప సీవే దీపానికై చీకటిదారిలో వెలుగు వరావు కంటూ (ప్రయాణం చేయమని బోధించాడు, ఇకాడ బుద్ధుడు వేసిన పనులు రెందు. బాబా కూడా. అవే పనులు వేశాడుం(1) మం(తాన్ని- బావ్యోడంబరాన్ని = (శతు విధానాన్ని నిరసించడం. దీనితో వురో హిత మతం పోయింది. జ్ఞానమార్షంలో పురోహితుడు లేడు. చానితో పాటు వర్ష మూ లేదు, (వళాదులు నిన్నుద్ధరించవు. ఉపాసనలూూ, ఉప వొసొోలూ మార్టం చూపళలేవుం

*జీదం య దిద ముపాసతే (కేన)

సిజేది ఉపాసిస్తు న్నావో “బ్‌ని వెంట పడుతున్నా వో అది (వ్మా పదార్థం శాదు = ఉపాసనా కాండ (ువా శ్రైమును గురించి వివరించగల "చీమా కొని, (హౌ శ్రమును వరావించ లేదు. గురించి తెలియటం శేరు అసలు పదార్థదర్శనం "వేరు, కనుక కర్మకాండ లుప్తమై పోగా పురో హిత (పాఛాన్యం పోయింది,

9. దీనితో పాటు సంస్కృత (పాథాన్యం పోవటం ౨ (పా ఛానలో బోథ జరగటం = ఒకేసారి వచ్చాయి, పాళీ భామలోగే

శీ లీళటాసమా థి ని భగవానుడు బోధించటం డీవిశే. కాను ఇవుతున్న జేటో సృష్టంగా (శోతకు తెలియాలి. కనుక = నాటికి సంస్కృతం బహుశా జన జీవనంలో లోవీంచి = దైనందిన కొనగా లోపించి ం పండితభాసగా మిగిలిపోవటం జరిగి ఉండాలి. కనుక బాబా కూడా జన భావలో * వారి మనస్సుల కనుగుణరగా బోధిస్తూనే పరమార్గ్ధానికి 'శాను షప మైనాదు.మంగత తం(తాలను తీసి వేయ టండ్యా రాం చై వమూ, మనిమీ ఎదురుబొదురుగా, నిలబడగలిగారు. మధ్యలో పూజారి = వురో హితుడు, (ళు భామ సంస్క్యృతమూ లోవించిపోయాయి. ఇదొక మహత్తర మత విప్ణవం.కనుక వైదిక చ్య్యాతిషం పోయి లాకిక జ్యాతిమం వచ్చి, అది "వేడార్థస్థావనకు మారుగా ధనార్జనకు శృ-ంతుత లెకీకవిద్యగొ పరిణమించింది. బాబొకోసం కోటీశ్యరుడు బూటీ షీరిడీలో ఉండగా, బూటీ వోనం ఒక జ్‌ సృతిష్కు-డు వచ్చ్కివాడాలో అర్భన ఇజీసుకంటున్నాడట* బాబా దథీ. అకోసం కబురుచేశాడు, ఎవరి డ్వారా? బూటీ ఉ్యారా, ఎందుకు ? బూటీనే పంపాలా? కను, జౌసితిమ్కనకు బుద్ధి ఇప్పటానికి ఆయన నెళ్ళి శ్రాబా అజ్ఞ వినిపించాడు, ఆయన మనస్సులో చాలా అసహిర్థంచుకొన్నాడు బాబా సాయిబు, పైగా కాను నచ్చి ఎ. తనకూ ఆయనకూ సంబంధం లేదు.తా నాయన మోద ఆధార పడలేదు. అయినా వచ్చినవాడు బూటీ-కోటీశ్య రుడయ్యె | తాను ఆయనకోనమే వచ్చాడయ్యె!- ఈ గుంజాటనతో మనీదుకు వచ్చాడు. ఇకకాడ బూట్‌ వై వంకోసం రాగా, జె్యాతివ్క-డం బూట్‌ డబ్బుకోసం వవ్చాడుః అంపే ఆ విద్య వ్‌ స్థితిలో ఉందో మనకు -కెలుస్తున్నది. మనిసీ ద్రైవంకోసం పోకుండా జ్య్యాతిష్ము-నికోసం పోవటంతో, ఈ "జీళశంలో చైవం పోయి మఠానికి చే స్థతిమం అధారమై పోయింది-సర్య క్ననహ్టైాలకూ టై వమే శరణ్యమన్న మహాభావన నుండి ఈ ట చా నునిమి (భష్ణుడు కాగా, బాబా వొడి నుద్ధరించడంకోసం ఇలా వేశాగుం

స్ఞీళ్టిగ్ష శీ రీలాకమా థి మరొకసారి బవాఖా జేయు బాసమని జ్యాతిమ్కు- డడగటరి, ఆయన “నా వాసాలను లెక్క బెట్టాలని చూస్తున్నాడు ెధవొఅనటం: మరొకసా౦ జ్యాతిష్కు-ని ఇవతిలో నాల్లు అరటిపండ్లు పెట్టటం = “ప్ప కుపార్ధ డాతకు కూడా సొమ-(దికం చూస్తావా? 'వెధవా!ొఅన్నట్టు- ఈ కథలన్నీ నేటి జ్యాతిమం ద్రైవసంబంధ విద్య కాదు; లౌకిక విద్య = కశనుకందానిఇంట మనిపీ. పడకూడదని ఇప్పటమే. అందుకనే కొందంకి అవిద్య నను గహీంచి బాబా (బతుపతెరువు కల్పించాడు. బాబా ఎవరినీ పండితుని దగ్గరకు మంత - తంత బోధకోసం పంపలేదు. మైగా దాసగణుకు పనివిల్ల డారా ఈకావాస్యాన్ని బోధించటం - 'మంకడుకు బొంబాయినుండి మన్నాడుకు పల్లేటూరివాడుగా టిక్కెట్టిన్వటం - నోవానుండి వచ్చేవారికి న్లీమరులో జాగాేదని శైస్టైన్‌ ఇపుతే, ఒక సవుకరు జ్య్వారా ఇవెప్పించి ఎక్కించటం - ఇవన్నీ చావా దృష్ట్యా గురువు చండాలుడు - [వాత్యుడు - తప్ప, పండితుడు కాడని ఐప్పటమే. అంశే వర్శన్యవస్థ కల్పించిన అగ అధమ స్థానొ లను లోపింపచేయట మే.

(వాత్యుడంశు మనన్పు జేనివాడు-సమష్టి మనస్వ్వరూవుకై న చె వంలో లీనం కాగల హృదయం కలవాడు - జానపదుడు అని అస్ధం. *సమస్టి చై తన్య స్వరూపుడని తాత్పర్యం.

అతి (సాచీన కాలంలో మనివి = నసంఘమంతా కలివీనవాడు. వాడు సమష్టి స్వరూవుడు. కేటి మనిషీ వ్య క్రిం న్యస్థ్యి జీవనం చేసీ వాడు తప్ప, వాడికీ సమష్టీ జీననం తెలియదు. ఆదిమ మనస త్తం వ్యాదయ[పధానమైన (సేమానురాగాలకు నిలయం, వ్యష్టి మనస్సు స్నొ్ధమూ, థన అధికార (సయోజనమూ మాస్తుంజే తప్ప విశ్వ క్ట ల్యాణాసికి తనన పీ మనస్క-తను బలిపెట్టలేదు.

1. వేదంలో చాలాచోట్ల హృదయంలో లీనమైన మనన్సుతో పారిషన్నానుం వంటి ఉప్పులు కన్పిస్తాయి - వాటికర్థం ష్యష్టిని సమష్టిలో లీనం ఖేసి (పసంగిస్తున్నానని,

ణీ లీలానమా $ ! ఆధునిక పకిశోధకు లంటున్నా రు = “జానవదుడు. సమాజంలోని వారందరూ కలిసి వీళవ్యక్రిగా జీవిస్తూ ఆలోచిస్తాడు (యింకా 1668600) తప్ప,మన నంఘంలోలాగా ఎనడికి వాజ్‌ తర్క రూపంలో ఆలోచించడు. అక్కడ తర్కం ఉండదు విశాాస ముంటుంది. వాడీ దృష్టిలో అర్ధమంకే మన దృన్మిలోని వాచ్యార్ధం కాదు, వెట్టు అంశే మనకు నిత్యజీవనోపయో గియై నది, వాడీ కది (పాణశక్షికి (పకీక+ మనకు ఇల్లు- నివాసయోగ రం? వాడీ కది చేవాలయం= శరిరంలాగాలి (బాత్యుడంకు అతి (ాచీన =. పురాణ - అంశమైన ఆత్మపడాగ్ధం. ఎప్పటినుండో = మనలోపల బంధింపబడి - లౌకిక ఇేస్టాదుల్లో ఆలోచనన్లో మూటుమణిగిపోయిన తత్త్యాంశ అతి పురాణ వ్య్య_క్షి కనుక '(వాత్యువన్నారు.. ఇందుకే అతి పాచీన శాలంలో వచ్చిన శిల్పంలో "జీవతశలక -_ జందాలు లేవు, తరాగ్షిత తరాంత (కీ శ, ఆరంభంనుండి మళ్ళీ (శతురూస "వేద మతోద్ద ణంధో చైవమూ గద్విజుకై పోయాడా (కీ. పూ ఏన శతాబ్చిగా ఇప్పబడుతున్ను గుడినుబ్నం ఈశ్వర విగ్రహం (నాత్యమూ_ర్తి నంశీతం.. వేటగానిగా శివుడు శిల్పించబ డ్ధాడు+ యజ్ఞోపపీఠం. లేదు ఇది (వాత్య సంసదాయం. జంటెం = (ళు (మయ సంశేరం = శేకసోవటం అతీత తత్త్వ సంశేతం. బాబా సం్యడాయంలో గురువు వీడు. ఇందుకే బాబా మంత తం తాదులను బోధించలేదు. కొందర కవీ బోధించాడు. దానికి శారణం మాన మనసులు చాన్ని కోరుకోనటం తప్ప, అసలు బాబా సంప్రదాయం అది కాదు - అచ్చమైన భశ అజి రాధాబాయి కథ చ్వాగొ బోధించాడు. అది తనకు చాలా ఇష్టమైన విషయంగా అదొళథాశు మననం చేస్తే ఇాలునని లో కానికి బోధించాడు, ఎవరి ద్వారా! ఎననై. క! సచ్చరి[త రామాయణం భూలోకళంలోకి అవతరించ

1. వాచ్యార్థంలోందాని అనలు అర్థంపోయి పరంపరాగత అర్థమే మిగిలింది

క్రి శ్రీలీలాసమా థీ టోనికీ మెస్టైనాడో అళని జ్యారో = “హమాచ్చంచు జ్యారానే 6 అతనికి బోధించటం జ్యారానే మనడాకా వచ్చింది. మిగిలిన అరై "ళాది బోధలన్నీ శివ్య మనోభీష్టాని కనుగుణంగా చేయబడీన వే. ఒక ఉదాహరణ = నానా చందోర్క_రు అదై్వైతి = వొంకర భాప్య్యాను సారంగా గీతను చదివినవాడు, అతనికీ బాబాకూ జరిగిన సంభాషణం "లేడా బాబా అతనికి బోధించిన విషయమంతా వూజ్య[(శీ నరసింహ స్వామిజీ (గంథస్థం చేశారు. (చరా, 0౬1305 & వ్‌యగగం9), నఇ్షిదంతా ఫాంక రాజై ్యాతం.బాబా శిష్యుని మనస్సు నెరిగి చెప్పిన పద్దతి, చీ 'మహాగురువై నా శిష్యుని సంస్కా-రాని కనుగుణంగా బోధిస్తాడు "తప్ప, 'తన మతాన్నే మెప్పడు- తన "కే మతమూ అేదు కనుక. (శ్రీ అర శవిందులవారు తమ యోగాన్ని గురించి విసృతంగా (వాసిన్యా "విష్యులకు = కళ అంతర్వాణి వెప్పేది. అనుసరించు _ అన్నారు. 'గురువు ఇెప్పిన మాటలు శిష్య సంస్కారానుగుణరగా వా శ్‌లొఫ్‌ నమురై. భిన్నమ'తాలకు చారితీయటం- లోక మెరిగిన సత్యమే. కనుక “ఇాల్రా మాటలను -కూడా "మన చిన్నమనస్సులకు 'ెలిసీన వ(టంలో “పెట్టి చూస్తామే తప్ప, బాబా మాట కసలర్థ మేవిటో మనం భావించం- భావంచలేం. ఇందుకే బాబా చందోర్క_రుతో (మనీదులో ముసలా శ్రనుఫ్రీలను చూచినపు డతని మనస్సు చలించిన కథ ఉంది కదా (చూ సచ్చరిిత = 40) |! బాబా బోధా _ వందోర్క_రు ఇప్పుకొన్నదీ ఒకటి కాదు. ఇతడు అవై్వ్యతమతానుగుణంగా అరం చేసుకున్నాడు) అన్నాడు - శ

"ఇం దియాలు వీమయోన్ముఖంగా (పసరించటం వాటి నైజం, వాటి పనుల్లో మనం జోక్యం ఇజీసుకోవటం 'జేనికి ? సుందర సృష్టి భగవన్ని రా శ్రైం కడా! చూచి ఆనందించటం మన క _ర్వవ్యం.[(శమంగా మనను శాంతిస్తుంది, ముందుతలుపు తీసి ఉంచే - "వెనకతలువు గుండా గృవా(పవేళం చేయటం 'ేసికి ఇ”

ఇక్కడ సృష్టి సత్యం తప్ప, మిథ్య" కాదు ఇం[దియాల్తూ, విమ యాలూ కూడా వై వసృ స్టే కనుక్కసర్య మూ వై వలీలగాజే కూడటం; నేప్పుకో-మనస్సు లుప్తమాతుంది. ఇది తూర్చ్పువాకిలి - ఇంట్లో (పే శించటానికి. ఇదంతా కఠోపనివత్తులోని సృష్టీవిద్యానిమయం, ఇంది: యాశ్య్వాలను అదుఫులో 'పెట్టుకోవటంలాంటి యమనియమాదులు పడమటి వాకిలి. చందోర్క-రు ఈ దృష్టికో శ్యామాకు వివరించాడు, ఇది కాదు బాబా ఇెస్పింది. కాబా వీతంలో సృష్టి మిధ్య శాద్యు మనోవి కారం కాదు; యథార్థ సత్తా కలది. కేవల పరమేశ్వర- సృష్టి డాన్ని ఉన్నదున్నట్టుగా చూడు. (నత్తుగా అ స్తిత్వమా[తంగా), సీ మనోనుగుణంగా వ్యాఖ్యానించవద్దు. అపుడు మనస్సు కల్పింపబడి సీకూ, దై వీసృష్టికీ మధ్య గోడగా ఉంటుంది. చాన్ని కరాల్త్వివేయట మంశు మనునస్సును దమించటం కాదు. సర్యమూ పరమేశ్వ రుని రూపంగా భౌవించు. ఆ భావనతో విశ్వగతికీ _ ఫీ వ్యష్టిగతి[ సంబంధం వర్పడీ అంతా ఒకే నాట్యనయంగా- దైవం, సృష్టి "నేను. ముగ్దురమణా కలిని ఒకే రాగానుగుణంగా లయానుకూలంగా నాట్యిం వేస్తాం

మనదేశంలో చాలాచోట్ల (రాణీ గురియాలా) వృత్తా శారంగా గుడీ ఉండి, కేం్య్యదబెందువుగా మహ+శివుదుండిం వృత్తాకార మండపంలో ఊూగనీ భక్తులు (64) విగవోలుగా మలచబడిన కట్టుడా లున్నాయి దీని కర్థం - నుధ్య శేర్యదబిందువు అత్మ. చుబ్టూూ ఉన్నది - జె వీళక్తులు. గుడి విశ్వం. బాబా ఎెన్నీంది ఇది. నేనూ ఉనా్నాను? జగతూ ఉంది. నాలోనూ అత్మ ఉంది నాక బయటా ఉంది. అత గ్రమ్‌ొద నేనూ జగత్తు నారోవీించుకొని ఆయా మన్తో వికారాలు పొందటం జరిగిన్సా సృష్టీ ద్రైవలీలగా భావన చేయటం భాగవత (పేమమార్షం. మిథ్యగ్రా భావించటం తార్కికం, బాహోడి శచీరుమళం-అంకే (వేమమార్షర. కనుక వ్యష్నిమనన్ఫును లోపింప చేసీ

న శీలీలాసమా థీ భరాడు - అంతా, రాసలీల “విశ్వమూ నేనూ వమి”టన్న (పశ్నకు - నృష్టిలీలగా "చెప్పటం ఒక" మతం చేస్తే = తర్కుమళతాలు మిథ్యగా వొప్పాయి.”.” అస లా (ప్రశ్న బేనికి ? "కేవలానుభవ పరమార్థంగా కాడు వా్య్యాఖ్యానించవద్దు.

బాబా తూర్పువాకిలిగుండా - అంకే (పేమతో - విశ్వాన్నీ గతినీ చూడమంటున్నాడు. ఒక నాట్యం - నాటకం చూచేటపుడు మన వ్య క్షి త్వాలు లోపించి నాట్య రసానుభూతిని పొందినట్టు, జగ న్నాటకాన్ని కూడా చూడవచ్చు. అప్పుడు జగద్దతి నాట్యంగా ఎ నా సడక వక్తి నడక కాక్క ఆత్మవాహికగతిగా భాసిస్తుంది. ఈ మార్షం సులభం - వ్యాదయమున్నవాడికి- లేనివాడికి తర్కం మారం, నానాడి తర్క_మాగ్గం; బాబాది (ేమమార్షం, ఇలా గురువు ఇెప్పింది శిష్యుడు అపార్థం ఇేసుకోవటం వారిద్దరూ పుట్టిన రోజునుండీ జరుగుతున్నది. ఇందుక3 *మా విద్విపాన మై” - అన్న శాంతిపాఠం పుట్టింది

గురుళిమ్యుల మధ్య మైరమంే-ఆయన ఇెప్పిందొకట్స్‌ నే నరం

ర

ఇీనుకున్నదొకటీ - ఈ జ్వేమం - ట్వ్వైతభావన- "రెండూ విడిపోవటం పనికిరాదు.

గురువు బుష్కీ యోగి, అతని మౌర్షమిదిం అచార్యుడు "కార్యా కుడు, ఇతని మార్గం వేరు. గుకువు (బాబా) శిష్యునకు పాదాలా'తాడు. వారి మలంలో ఫురుగునన్నాడు, వారితో కలిసి న్మిదించాడు. ఆడాడు" నవ్వాడు, పాడాడు. 'తాను జగద్ద్గురువై గురుత్వ వేషధారణ "చేయలేదు, 'వైవమై వైవభూమికను ధరించక అల్లా 'సీవపడనన్నాడు, పనిపిల్ల ల్లో వల్లు నాదు; పెద్దల్లో పెద్ద,శుక్క-కూ ఈగకూ తనకోనం తెచ్చి సేన నై. వేద్యం పెట్టాడు. (ేనుతో వచ్చినవారిని కు మక ధనిక దర్శిద శేవం "లేకండా ఆదరించినవొదు. తాను బోధించటానకి వచి స కూడా దాని వో్‌సం 'రాలేదన్నట్టు నటించినవాడు, అంకకంయె గురున్స- దైవ మెవ్య

ఊశీలీలాసమా ధి ర్క డుంటాడు? మనిమీకి అంత దగ్గరగా వైవముండటం ఎంత అదృష్టం ఎంత అద్భుతం ! ఎవరికీ ఒకళేమాట 'ఇప్పలేదు. ''బకేరతిగూనూ బోధించలేదు- ఎన్నిరకాలుగా బోధించాడు ! నానాకు శర్యముఖంగా' బోధించాడు. దానగణుకు పనివిల్ల ద్వారా = వాటంకరుకు (నచ్చరి(త 21వ అధ్యాయం) తొమ్మిది గుజ్జపు లద్టెల కథ 2.మువోమార్శిక భావమలో బోధించాడు "'

ఇన్ని మార్గాల్లో బోధించినందునే, బాబా = అవ్వార్యుడు కొడు; "యోగి కాడు 'యూగీశ్వరుడై న 7 (శళ్ళష్ణపరమాత్మ ఇ సృస్ట్రిలోని

సరమహాంనలాగా పగమదైవం బాబా కూడా వ్మిగవో శాధన (పోత్సహించాడు. మనం పెట్టిన వై వేద్యం. దైన మందుక్రుంటా డని నిరూవీంచాొడుం తర్యడ్‌ - కుటుంబకథలనే తం(డుపూజలో వైచేద్యం “కట్టడం నురచిపోత్తేవా బా మీండీలో-ఉన్న , అతని భార్యా కుమారులతో అన్నాడట న “వ్రమైనా తిందామని మీ యింటికి వెళ్ళాను నాకోన నుకగా జేమొ లేకపోతే వట్టికడుపుతో తిరిగి వ జ్బాను”-ఇది. షిరిడీలోని మాట. వై చేద్యం బౌందాల్లో సంగతి, ఇది దైవం గురువై 'పబ్గోధిం నితషమూ టై నొనీి స్మరించు భ గవంతుడ్లు స్మ్మృథిస్వరూపుడు ఆ లీయావరణలో స్మరణ లుప్తమైపోయింది, గురు వా ముసుగును

రణ ; పకాళిస్తు౦దిం తత్తే న్మరణ (వకౌళస్సు

కన్మ్మృతి ముపాస్వ”- స్మృతి నారాధించు. గీత చివరలో అదును దనాషగు ఈ దొ =

అస్మ్టృతిః లబ్ధా నష్టా మోహఃీి=(జే నాల్మస్వరూపమన్న న్కృతి లభిం బగానే నేను మనిమీ నన్న (భాంలిజ్ఞునం పోయింది) ఇలాంటి కథ మరొకటి-ఒక్‌ భక్తుని చూపిస్తూ అన్నాడు బాబౌం గల్పిక తండడీ విఠల్‌ భక్తుడు, వీడది మరచిపోయి విఠలుని పస్తులుంచుతుం'ట్మే బుద్ధి

(31)

తలి భీలీలా సమాధి ఇప్పాలని మీరిడీకి లా్కొంని వచ్చాను ఇలాంటి కథలన్నీ గృహస్థులు విగ్రహరూపంలో ఉన్న ఇలువేల్పుల ఆరాధన మరచిపోరాదని నిరూ పించటమే. ఈ ఆరాధన మూఢథాచారబద్ధం కాకూడదు = వివేకంతో యాలి, వ్యర్థ (కతు(ఆచార)ురూపంతో కాదు-అచ్చమైన భక్తి తోం (సేనుతో ఇేయాలి తప్ప, శౌన్ర్రం ఇెప్పింది కడా అని కాదు మనిషికి శాస్రం (పమాణమైనంత చైవం కూడా కాదు, "లేకపోతే ఎందరో ఆవారవంతులై న పండితులు, దైవం నళరీరంగా కళ్ళెదుట (గ్రత్యతమంగా ఉండగా - విష్ణుసవా(సాదుల పారాయణం చేస్తారా మనీదులో 1! ఎందుకు వేసినట్టు, బాబాతో మాడ్డాడటమే కరాడటమే = భావించటమే = ఛా వ్రనించటమే 'యోగమైనవుడు? అం శే మనిషి అనూజానంగా వస్తున్న ఆవారాని కంతగా బద్ధుడై పోయాడు అలా" గుళ్ళకు పోయినపుడు ఎలుగెత్తి (పాష్థించటం ఎందుక్కునూనంగా వదైనా లోపలి మాట వినివిస్తుంజేమో వించామన్న బుద్ధి లేకుండా!- 'దైవందగ్గర కూడా మన పాండిత్య(పకటనమే, అందుతే మహాభక్తు జెవరో అన్నాడట - *ఇక్క_డకూడా నేనే మాట్లాడాలా లోకంలో మొట్లాడింది జాలక! గుడికి రావటం బేనికంశు స్యావిం వమైనా మాట్లాడితే విందామని మానంగా ఉంటాను అని _ ఇంతకంళకు అంద మైన స్తోతం ఉంటుందా |!

౪ ఉపవాసం-మూఢాచొరాలు

ఉపవాసమం'టే అన్నం తప్ప నీదైనా తినవచ్చు నన్న నూఢా ఇజవారంగా సంక మించింది, ఉప + వసం దగ్గరగా ఉండటమని దాని కర్ధం, అంశకే ఉప + నిషద్‌ = (గురువ్చ్ర) దగ్గర కూర్చొని (ఆధ్యాళ్మ విద్య) వినటం - లేక వవిద్య భగవ త్సామిో ప్యాన్ని కల్లి స్తుందో అది. కనుక ఉపాసన అంకే దగ్గరగా కూర్చోవటం, అజే ఉపవాసం పరమాత్ముని నన్నిభానంలో కూర్పుండటం. బాబా పరమేశ్వరుడు కనుక ఆ తండి దగ్గర కూర్చోవటం - వినటం - ఆయన వేస్ట _ నూట లీలాదులకు స్పందించటం కంచె ఉపవాసమేమిటి ?-అయినా* అన్నం తినకపోవటమనే మనం ఇెప్పుకున్న అర్థం, కనుక బాబాను జ వంగా మొచిగొని, మూడకగాని-భ కు లుపవాస ముండాలనుకోనటం జరిగింది. శాభాబాయి కథ శిజే మొదలు,

-కీదంలో - *“యదిదముపానతే” = సీవు 'జేనివంట పడు తున్న్నావోః అది తత్త్యంకాదు = అన్న "కేనవాక్థంలో ఉపాసన - ఇపస్పబడిందిం అన్నం తినకపోవటమే మతసూ(తంగా మూ భార్థం ఇప్పుకోవటంవల్ల నే బాబా దానిని తిరస్క-రించవలనీవచ్చిందిం

ఇశ్వతమార్లమన్న (గంథంలో. ఆచార్య రజనీశ్‌ _ వాలా అద్భుతమైన కథ ఒకటి చెప్పాడు మోజెస్‌ మురళి వాయిస్తే సర్వ (్ఫకీ _స్తంభించిపోయేదట. లేళ్ళూ పములూ కదలకుండా వినేవట, నొళ్టాల శాపరుల కాళ్ళు కదిలేవి కావట, అలాంటి పాటగాడు మరణించాక. ఆ వేణువును ఆ గొక్లైలకాపర్లు ఒక ఇెట్టుకింద పెట్టి పవిత్రంగా నమస్కారించేవారు. వారి కదే మోజెస్‌,గాలి కప్వుడప్పుడు అది పాట పాజేదట, రెండుతరాలు గడిచిపోయాయి. (కొత్త తరాని శా మురళి వెదురు పుల్లగా తోచి - అళ్ళే, పూజ్యవస్తువు అఖా ఉండకూడదు = అని బంగారు కవచం చేయించి అర్చించేవారట

శ్రీజ శీ కీలానమా జి మళ్ళీ కొంతశాలం జరిగింది, రత్నాలు కాపించి అర్చింఛాప. అది పాట పొడటం = చాని అనలు ఆకారం మకుగ్లై పోయాయి. ఇప్పుడు అదొక నీ న పదార్థం* హొంతకొలాని కొక నిజమైన భక్తుడు వచ్చి “ఈ ఊళ్ళో మోజెస్‌ మురళి ఉందని విన్నాను. అదెక్కడ ఖో అంశు వారు ఇదిగో అని ఆ బంగారు మురళిని చూవించారట, వ్రత డది వాయించబో'శే కనఛచం ఉన్నందున (మోగలేదు. అప్పు డతడు “ఒకే మూథభక్తులూ ! కవచం తీస్తిజేసి (మోయించండి, అది అసలు భ క్‌ అంచి అన్నాడట,

ఇదీ లోళమంకు; లోకానికి మళకమంశు _ ఆత గై పదార్థంమిద ఇలా కవచాలు తొడిగి ఆరాధిస్తాం. ఆరాధన అంటే నీ వ శిలార్చ, నగా పరిణమించింది, ఉపనివత్తంటున్నది - “గడ్జిపోచమై పొరలు తీసీ లోపలి గుజ్జును లిన-అంజపే ఈ కవఇాలన్నీ తొలగించి భూస్సే తప్ప త త్తం కన్చించదసి,

దాసగణును ఉల్లి పాయ తినమన్నాడు బాబా, ఉల్లి పాయ పొర లూడదీస్తు న్నకొలదీ పొర్మకింద పొర కన్పిస్తుంది. పూ ర్తిగా తల్లే శూన్యం మిగుల్డుంది. మన జీవిత మత సంబంధమైన భావాలన్నీ ఉల్లి పాయ పొరలు, అవన్నీ తీసీ చూచేవాడు నిజమైన భక్తుడు, బాబా ఉల్లిపాయ తింకు భగవుతుడికి = దూరమైపోతామన్న భావనలో (ులికే ఘూభాభారునీకి వేసిన బోధలోని పరమార్థమి జే_.*“అ శే ఉల్లి పాయకూ భగవంతుడికీ దం సంబంధం రా! తిను-50కూ "వేరు అన్న బోధ బాబా వేస్కున్నాడు. (అతని కరీరాని-కది మంచిది కనుక తిన మన్నాడని శకాందరన్నా రు, "అది 'ఒక్ష్ర వ్యక్తికి సంబంధించిన నూట

మనలోని కామాది విళకారాల్ని భ(దంగా శాపాదుకుంటూ మతాన్వేమణపరుల మౌాజామనుకోవటంనుంజే 'మూఢాఇాళాలు 'వుళొయి. డంబోచారాలూ. వుడతాయి. ఉల్లి పాయ * తినకపోవటం

(శీలీలూ నమా శిట్లీ ఆ డంబాచారాలప (పకికగా జేనీ బోబా ఉల్లి పాయ. తిన్నాడు..అలాకో మిగిలినవీ, అలాగే కుకాళావ్సూ. కథ-తిన్న6దధుకు అతనికి .వాభా. ఇచ్చిన 'వరం-.ఎంత "అందంగా ఉంది |

మన ఆచారాలు కామాదులు - వీటన్నిటినీ ఛగవత్వరం చేయటం లేదా ఆధ్యాత్మిక చెంతన్తాగ్ని లో మాడ్చటం అ “వేల్చటం ఉపవాసం తప్పు అన్నం మాని ఇశ్స్‌ ' తినటం కాదు. నీ మనస్సు శరీరం నుండి విడీపోయి న పధాతువుల నుండి ముడులను నడలించుకొని ఆత నై లగ్న మెలే అది 'ఉపవానం.' శరీర దృష్టి పెట్టుకొని తిన్నా ఒక శేలిసక మానినా ఒకే, శివర్యాతి జాగరణ కోసం సినిమాలు చరాడటంతో పాపాలోచనలు ఎక్కువాతాయే తప్పు, చైవం లభించదు. కనిక ఉల్లి పాయ తినటమం'కే పంచకోళాలనుండి ఆత్మను 'వేరుచేయటానేక్‌ (పకీకః అలాగే. మిరిడీలో కలరా - శ్లేగు వ్యాధులు పృస్తే (మేకను కోయ రాదనీ = ఊల్ళోక్‌ కళ్ళైలబండి రాకూడదనీ - శాసించటం - బాబా దానిని (వత్యాఖ్యానించటం = మన మూభథావారాలను ఖండం చటమే. ఇదంతా మతం కాదు, అనలు మతం తనను తానుగా మూచు కోవటం, బొబాను దైవంగా దర్శించటం, అక్కడ మధ్య గోడలు 'ేళ్చు వాటిని కూల్మదోసి "తానూ. నేను వథమైసోవటం.ఇది (నతోం భక్తితో సాధ్యం తప్ప, మరోకచానితో అసాధ్యం.' ఆ (పేమ కలవాజే గురువని బాబా మాటిమాటికీ చెప్పటం జరిగింది. (ఇదే నీంచా జ్వరం అఆత్మసౌధంలో (పచేశించటానిక్ష్రి

కోపతాపాదులు కలిగినప్పుడు వాటిని (పకటించడంద్యారా ఒక వౌెళన (వ్యశ్రియ జరుగుతున్నది, మనిషి "వేయిముఖాలున్న నటకుడు-లోపల వేషుటయట వేరు, ఇదే నటన బంధుత్వం-శ(తుత్వం ఇఆస్య్రైదులన్నీ "అ ముఖొళలే, , లేనిది ఉన్నట్టూ, - ఉన్నది లేనట్టా నటించటం "జే లేండ్లుగా చునిమీ అలవాటు వేనీశొన్న విద్యు ఇందుకే (ను ల బాంధవ్యం "లేకపోయినా నమాన్క_-ర5ంచుకోవటం = "అ్మపయ

ఇటీ శేలీలాగరమా ఖీ

త్నంగా పరనృరం గొరవించుకోవటరి లాంటివి సొంఘీక మర్యాదతై

పోయాయి. ఇవే సీతిసూ(తాలుగా వల్లించుకుంటున్నాం. ఇందులో

నిజమెంత ? సీతి ఎంత = నాకు సీమోాద కోపం వచ్చింది = దాని

చలాగే (యకటిస్త, కొన్నాళ్ళకు ఆ భావం మనస్సునుండి పోతుంది

కళా స్వాదననుండి జరగోదిదే (బాబా ఫోప (పకటన బేసిక్‌ చేసినట్టు 1

'నే నెప్పుడూ కోప్పడలేబే అని ఎందుకన్నట్టు యథాగ్థజీవనం క్లల

జానపదునకు భావ్యహటన యథార్థంగా జరుగుతుంది. వాణ్ణి మనం

నిశ్వసించవచ్చు. నటించే మనిషిని విశ్వసించటం కష్టం, ఎవడు భక్తు డంే, నటించటం కెలియనివాడు, తన కోపతాపాదులను భగ వంశతునిమూ'ే (ప్రమయోగించేనాడు లోకం౦ంనో నిజంగా (ులికేవాడు,

ఆధ్యాత్మిక విద్యనుకూడా అమ్ముకొని (బగకడం తెలియనివాడు, ' (శ్రీచ(శం = (శ్రీవిద్య - మం_ళతాలను డబ్బు కమ్ముకొనేవాడూూ వర్షా చార శేడాలను పాటిస్తూ ఒశే వనానికి కట్టుబడి. ఆత శ్రవాచాన్ని ఇవెప్పేవాడూ _ మతగురువు కాడు వ ర్లాదార్యుడు, కాబా దగ్గర ఇవన్నీ తల్మకిందులై పోవటం స్పష్టమే. కాబట్టి యథార్థ గురువు మన అయథార్థ మతదృన్ట్వీని నిరసించి, యధారధ్ధాన్వేమా అంశ. వీవిటో

చారి సూవీంచేవాడు.

“పీ నామ రూపాలను తీనివేసీకొని చరాడు _ "నేనూ పీవ్లా ఒకణశు [” = ఇది బాబా బోధ, నామరూపాలు "లేనిచోట ఆవారమూ "లేదు. మంచీ వదూ - శెండు లేవు సత మొక శు, ద్వంద్వబద్ధ జీవితం అబద్ధం. మూఢధాచారమంళే ఈ అబద్ధ జీవిళతాన్ని- ఉందని విశ్వసిస్తూ - (పోత్సహించేది, బాబా ద్రైవమైనవుడు. దీన్ని సహించ గలడా ?

పొటంకర్‌ చాలా చదివినవాడు. శని ఆయనకు మారం దొరక లేదుః అర్తితో జిజ్ఞాసు మై, బాబా దగ్గరకు వచ్చాడు, ఈ మహానుభావుడు గుజ్జపు లద్జెల కథ వెప్పాడు కదా! సళ్రేం ఈ సంఘటన కర్థ మేమిటి గ్‌

శీ లీలాసమా ధి క. ( మనబేశంలో (పస్థాన్యతయ భాప్యూలూ, అంతకుముందు బాద్దాచార్యులు (గొనీన తర్కరూప త త్తే శాస్త్రాలూ, ఆచ్చా ర్యులూ, పీఠాధిపతులూూ (కరణ్యగంథాలూ - ఈ దాడివల్ల మత్త మంే కాశ్ర్రృపకనమని అనుకోవటం - జీవించటం జరుగుతున్నది. ఛాందోగ్యంలో ఒక కథ ఉంది. నారదుడు సనర్కుమారుని దగ్గరకు వచ్చి తాను అన్ని శాస్త్రాలూ చదివినా ఏమి తెలియటం "ఖేదు - బోధించమన్నాడు. కనుక అన్వేమణ కలవాడు చదివితే "ఇెలియదని లెలునుకున్నాక, మహోగురువు నాశయిస్తున్నా డు, ఇందుకే జగద్దురువు గీతా పభువు _ “*ఆశ్చర్యవ త్పశళ్యతి కళ్ళి "చేనం ఆశ్చర్యవ ద్వదతి తర్హై వ చాన్యః అశ్చర్యవ మైన మన్య (శ్ముణోతి (శుశత్వా ప్యేనం "వేద నవైవ కశ్చిత్‌ 1 (౬99) ఒకడు దానిని (ఆత్మను ఆశ్చర థ్టింగా చూస్తున్నాడు. మరొక చాళ్చర్యంగా ఇపుతున్నాడు,' వినేవా డలాగే వింటున్నాడు విన్నా అజేమో "తెలియటం లేదని, ఒక కథ ఉంది = ఒకామె దీర్ధ కాలం చదివీ చదిని విసుగెత్తి మార్గం చెప్పమని. గురువు న్యాశ్రయి స్తే గురువు ల్బత్ర చదివొవుకదా, చదిపిందెవరో- సీలో ఉన్న వాడెనరో చదవ అేక పోయావా 1 అది సీచుట్టూ సీప దగ్గరగా ఉన్నది కదా!” అన్నాడట తర్యాత ఇవాలాకాలం గడిచింది, ఒకరోజూమె ఒక బెట్టునీడన ఉండగా ఒక పండుటాపస రాలి గాలిలో ఎగిరిపోయిందటం అది మూచి ఆమె “ఓీహోిళ్తదా రహాస్యం!” అనుకుని నవ్విందటఎందుకు నవ్వుతావు” అని చుట్టూ ఉన్నవారడిగికే. “ఆప్ట రాలటం చూడలేదా 1” అన్న దట, వారన్నారు - “న్ని సార్లు మూడ 'శీదహూా అని అంళకే = “అదికాదు మాడటనుంకటు= నేనూ అలా? ఒకరోజు రాలిపోళాను, జీవిశమన్న నుడిగాలిలో చిక్కే. షండి కాళ్లి

పోతాను. నాలోని *నేనుి అన్న భౌవన ఈ సంఘటనతో లు'ప్తమై పోయింది.అందు'ే "నవ్వుకున్నాను. త _త్వ్వీ మింత సన్నిహితంగా ఉంపే ఇన్నాళ్ళూ "నేను దూరంగా ఉందని ఎలా అనుకున్నాను 1” అసిం

ఇలాంటి కే సత్యకామ జాబాలి కథ, అన్ని శాస్త్రాలూ ఛదివాశ తత్‌ = అది వమో ెలుసమంళే, “అది వెపుతే తెలిసీది శకాదు-సీవ్లు ఈ నాల్థు ఆవులనూ అడవికి తీసుకుపో, అవి వెయ్యి అయిన జానా తిరిగి రావద్దు” అని గురువు ఆజ్ఞాపి "స్టే = అతవలా?గే అడవిలో ఉండిపోయాడు, ఆవులు "వెయ్యిగా పెరిగి వచ్చి అతనిని (సబోధించా యట = ఇకపోదాం సద అ(శమానిక ని.. ఈ కథలో అతని "కేమి "జెలినీందో ఎలా తెలిసిందో వెప్పబడలేదు. ఈ సృష్టిలోక్టిబవుశో (సతి వస్తువూ త_త్స్వబోధ = మార్గం చెవుతూనే ఉన్నదని అనేక అభఖ్య్యానాలునాన్నాయి,

ఒక బౌద్దాచారుషుడు బోధించటానికి జేవబోతుం"ళ్రు కోక్టీల కూస్తింధట. ఆయన “సృష్టిలో (పతిగొంతూ. చానిని గురించి ఇవు తుంశే, ఇంక 'నే నందుకు చెప్పటం! - అని మానివేశాడట.

ఇందుకే బాబా కూడా అన్నాడు - *ఒక్ష పూచికపుల్లను గురువుగా ఎన్నుకొని చరూడు = నీక మార్టం దొరుకుతుంది అని,

శబ్దంతో శప్పబడని విషయం శనుక బాబా పాటంకర్‌ తో గుజ్జపులజైల కథ 'వెప్పాడుం

రోహిల్లా కథలో బాబా (శకటించిన తాత్త్విక సత్య మేమిటి శోహిల్లా కక్ష ల్మానును బిగ్గరగా ఆబోతు రం వేసినట్టు పఠించేవాడని కజా చెపస్పబడటం ! అది విన్నవారికి నిదాభంగం క లుగుతున్నట్టు బాబాకు వెవుతే ఆ మహానుభావుడన్నాడట - రోషాల్లాష ఒక గయ్యాళి భార్య ఉన్నదనీ = అతని అరుపుల కామె భయవనడి నోరు మూనుకుని వడి ఉంటుందనీ = ఊరిలోనివారిని ఓపికపట్టమనసీ [ల

(శీలిలాసమాధి వ4రి

ఈ అంశం మూధఢావార ,సం్యపదాయాలను గురించి వవ్చిన బే, మసమూ అంతే - (సార్థన అంటే (పకింంటివారికీ కూడా వినపజేంత వ్ధరగా అం స్తే తప్ప భగవంతుడు వినలేడని, ఇది మూఢంగా మనం చెప్పుకున్న అర్థం, (ార్ధన అంశు మనన్నును ఇంవువానే మొర్దం, గయ్యాళి భార్య అంచే మనస్సు ' శబ్దం ద్యారా అది బయటకు వస్తుంది అందుకే మాట్లాడటమం కే ఎ వెపస్పటమంజే (పతివాడికీ సరదాఃగురునులుగా వెలామణి కావాలన్న తపన దీనినుంజే ఫుడుతుందిం (శోతగా ఉన్నపుడు మనిషి లోపలి మనస్సు గిలగిల కొట్టుఫొని బాధ పడుతుంది. అందుకే ముంచి (శోత, కావటం దుర్లభం; దొరకటమూ దుర్తభ మే. వాడే శిష్యుడు, కనుక రోహాల్లా సంప్రదాయ మతేస్టుడ్కు మానంగా ధ్యానం చేయటం ద్వారా మనస్సు లోవిస్తుంది. ,తప్పః అకవటం ద్వారా శాదు, మానంగా భుజించు . అంశ అనుభవించ నుని, మనం నుష్టుగా భోంచేయట మనుకొని అలాగే చేస్తున్నాం = (పక్కవాడిని కూడా మరిచిపోయేటంతగా. కనుక వక్త కంజ (శోతప ముందుగా ముక్తి లభిస్తుంది, ఇచ్చేవాడికి ఇెవుతున్నాననే గర్వం కలుగుతుంది. ఇందుకే బాబా ఒక భక్కుని వారిస్తాడు = “ఎవరికీ నీవు చదివేది వెప్పప- చెప్పటానికి మనమెవరం ! ఇప్పటానికి గర్వం మూలకారణం” = అని,

కనుక రోహిల్లా కథ ద్వారా బొబ్లా మనప చెవుతున్నది =

• ప్రార్ధన మొనంగా నీలో నీవు లోలోపలకు వెళ్ళి మునిగి చేసుకో _ నీవు భ్‌ శవని పదిమందికీ తెలియ బరచుకోకు. అది అవాంకారానికీ జూారితీస్తుంది” అని, ఊఎవారిని మంచి (శోతలు కావాలని లేదా “నీ పనిలో నీవు నిమగ్న మయితే (పక్కవారి గోల నీకు పట్టదు. సీవ్ర వక్శాగంగా నీ పని చీసునో = (పక్కవాడి గోల పెక చెనిని పెట్టు” అని వకా(గతను బోధించాడు,

(32]

వీ శ్రీలీలా సమా ఢీ. నిజానికింతే .కదా!-మనం (పార్థ ఇేనుకుంటున్నాం- లేదా వదో మాట్లాడుతున్నాం వచ్చినవారితో, పిల్లలు వాళ్ళ ఆట వా ళ్ళాడుకుంటు న్నారు, మనం వారిని అరవవద్దని కసరుకుంటున్నాం- మనకు వకాాగళ. "లే్‌నికారణంగా. వారి ఆట వారిది మన నూట మనది - అని ఎందు. కనుకో లేకపోతున్నాం? _- మనస్పున్ను నియమించుకో లేక ! - కనుక మనస్సును; నియమించుకోవటానికి చేసే పార్థనను మనస్సును "పెంచు ఖొనేదిగా చేసుకోవటంద్వా రా నుతమంశే బాహ్యార్థం కల తంతు "ంచుకున్నాం. గురు వేస్టల కర్థం చెప్పటం కష్టంం మాటే అపార్థ కల్చనం జేస్తున్న్వాం కద్యా ఇళ మొనంగా వ్దోన్సీ చేష్టల శరం పప్పట మెలా? = సెనగనల కథ నొకటి ఇెస్పాడు బాబా చర్యితుకారుడు, దీని రవాస్యాలు శెండు =

1. అవతార పురుషుడు ఆడుతూ పొడుతూ పసివాళ్ళల్లో పసి జ -_ వృదులలో వృదుడె - జగద్దురువె గ ను సంపు డిస్తూ మ మ న 1 ల్ల గో పాలపలతో,నోపక లతో చనవుగా 'స్నేహితుడైై, హితవరిగా గురువుగా తల్టీ దండిగా కాపో డుతూ ఎలా అకుకున్నాడో-అలా ఉంటాడుతప్ప్రమాతి బిగతీస్తకాన్న ఆవార్యునిలాగా ఉండడు, (శ్రీస్తు బొమ్మ "వేరు; (శీస్తు వేరు, శ్రీకృష్ణావ "తొరంలోని లీలలన్న్నీ _ మనిషితో చనవుగా ఉంటుంది అవళార మని చెపుతాయి. బాబా కూడా అంతే. (హిందీ సినిమాలో బాబా వాలా నీరియస్‌గా ఉన్నట్టు చూపటం సరికాదుం
2. నీవు వది తిన్నా తన కర్చించి తిన మన్తి“జీవిక మంతా పోసన 'యోగమే-దాని నభ్యసించు. తరిస్తావు- ఈ బోధ కోసం ఆ "సెనగృలను- కల్పించి = (హామాద్చంతు చవొక్క్యా-లో 'సెనగలెలా వసాయిః బాబా సంశల్చించకపోతే 1 ఆ నాటకమాడాడు, నః

ణీ రీలానమాథ్సి శే కయత్క_రోమి యదశన్నాసీ యజ్ఞవోవి దజోపీ-యళల్‌ యృృత్గపస్యనీ శౌంలేయ ఛత్కుురువ్య మదర్చణమ్‌”॥ (గీ? ఖిలీగ కదద్రి జీసానో = తింటానో - నళలోమం చేస్తానో . జానే జస్తావో - తపన్సు జీస్తావోం అది నా కర్చించో = అని (శీకృన్లు చన్నట్టుగావాలా మామూలు 'సంఘటనలనుండి జీవితాన్ని ఊూగంగా వెలా పరిణమింప చేనుకోవాలో, ఆ రవాస్యాన్ని వచ్పటంలోనే హూబా అవళార రహాస్యం "కెలుస్తున్న'ది అవతొరం జేరు జాన్ని ఒకో బంగారు వి(గవాంగా మలుచుకొని పూజించటం "వేరు. (శీళ్చ్ళన్లుడు గొల్ల వొడుగోనే జీవించాడు. -మన బొమ్మల్లో కృళ్లుడి రూవం శాదు "ఆయన అసలు రూపం, శాం[గా = బసోలి - మొదపైన చి కళలో ఎంత నీదాసాదాగా ఒక మామూలు గోపబాలునిలాగో చి(తించబడిందో బభుశొ అలాంటి రూపమే అయిఉండాలి. బాబా రూపం ఎంత చూవనాలు ఫకీరు రూపం ! శాని ఆయన లోపలి రూపం ఎంత బంగారం ! - యూచినవాజెనడు? భరూడమనే శదా -ఆయక ఇప్పింది! బాబా అంశే 81/8 మూరల శరీరం కాదని కజా ఇెవ్పింది! కోని, మనిషి. బుద్ధి ఎప్పుడూ ధనలుట్టమూ, అధికోర వాం శలదీ కచ, శన కోర్కెల కనుససణంగా భగవంతుని రూపాన్ని వి(శించుకొంటుందిం అప్పరసలూ, ఐశ్యర్యృమకూ ఉన్న స్వర్ణాన్ని కల్వించుకొంటుంది లప్ప, బాబా మమైశ్యర్యపరతమైన “భిమాటన బృ శ్రీని ఆవలంబించగ్‌లదా 1 జకీ వస్త్రాలు కోరుకుంటుంది. తప్ప; మామూలు. నేత గుడ్డలను కట్టుకుంటుందా 1! బాబా తిన్నది ఉదల ఈఓ -.బొన్న రొడ్లై - ఉల్లి పాయతో నంజుొని తిన్నాడు చద్ది ఇెండశాయ 'కూరనే అజేగిమరీ “పెట్టించుకున్నాడు. ఈనాటికీ బాబా ఏ భూపంలో మోన యింటికి వస్తున్నాడు ! శంటికి కన్చి స్తున్నాడుగి కలలోనూ = ఇలలోనూ బాబా వృద్ధథిమువు మాని చిగపోమున

కక శ్రీరీలాన మూ థ బట్టల్లో - అరిగిపోయి "తెగిపోయిన భెప్పులు తొడిగి . మాసీన గడ్డంతో కఫ్నీలతో = అదిభిషమువు ఆకారంతో అణిమాది అ్లైశ్యురా్రాల నివ్వ టానికి (చూయింటికి వచ్చాడు మనందరి ఇళ్ళకు వస్తున్నా దుః ఆ స్వ్యచ్శమైన అత్మస్వరూవునికి నై "వేద్గం పరిచామృతం కాదు; పొలూ- పాయసనసమూం. పళ్ళూ కాదు, ఇవన్నీ మన ఇష్టాలు కోరికలు, సి హృదయ మిస సమర్చించు- శరణు అనుఎోఎక్క డ నన్ను పిలి స్తే అక్క-డుంటాను. ఎవడు నా నసలజో కోరినా వెంటనే ఇస్తానుని ఇది కాబా జగత్తున కను(గహించిన అభయపహా_స్తం, అందుకీ చివరి గడీ యల్లై బాబా (పాణత్యాగం వేస్తున్న సమయంలోం ఆత్మను సరిరం నుండి ఒలుచుకుంటున్న సమయంలో-ఆర్రితో *వాబా!లని పిలిచావ్‌ భక్తులు = దగ్గగ్లో ఉన్న శ్యామాదులు. బాబా విప్ప శేకో విప్పలేక కళ్ళు విప్పి *“అంయి అన్నాడు = కళ్ళుమూకాడు, అంకే “ఇకనుండి కూడా మిరు పిలి స్త మాూరుపల్కు-కాను “ఓ అన్సిి అ్రన్స అభయ వాస్త మివ్వటమే. గురువు జీవితానుభవంనుండి బోధిస్తాడు తప్ప, వుస్తకాల నుండి కాదు. ఇతడు ఆచార్యుడు; అతడవతారం,

బుద్దుడు వెస్పింది నవూమూలు భావనలో అందరకూ అ్థ మైన మాటలే, కాని ఆయన భక్తులు పండితుతై అర్థం కానంత తర్క తత్త్వ శాస్త్రాలు రచించారు, ఇది ఆచార్యుల పని, వ విధంగా మామూలు రూపాన్ని వదలి బంగారు రూపాలు మలుచుకొని అజే అసలు అత్మ రూప మనుకొని (భమిస్తూ = అసలు తత్త్యానికి దవూూరమైం = (మా నిత బుద్దితో మిథ్యాకల్పనలతో అనవసర (కతు విధానాలతో = తంతుతో మనివి (బతుకుతాడో _ (పతి మతమూ స్వాం ఇవు తుంది. ఇదంతా డంబాభారం, మనిషి కావల్పిందబే-వై నం కాదు, తన అవాంకార విస్తృతి తప్ప, వినాశనం శాదు - వాడు కోరుకొచేది.

శీలీలానకూథి ఖగ అందుకే 'పై శ్లోశానికి ముందున్న శ్లోకంలో! జగద్దుషవన్నా దుం క్షత్రం పువ్చుం భలం తోయం ఈూ జీ భళా (చయచృతి తదనాం భ_క్త్యుపవ్భాళ మళశ్నామి (నయ కాళ్మవః॥ి *అకూ పూవూ పండూ సీరూ-వవకు భక్తితో వదిచ్చినా అది భక్తితో సమర్పించింది కనుక (శబరిలాగా) న్వీళరిస్తాన-ఎందుకని[- అఆకలికోనమనా ? = అళనాచీకతోనా? _ కాదు! - అర్చించిన దాని "వెనుక పరిశుద్ధమైన మనస్సు ఉన్నది కనుక ! ఆయనకు కావల నీంది మనస్సు తప్ప, నస్తువు కాదు. ఇందుకే లలితాసపహననామ స్రో(తంలో - “వై తన్య కుసుమ (వియా”- అని ఇెప్పళడిఃది. సీ వైత న్యాన్ని పువ్వుగా సమర్పి _స్తే దానిని ఆ తల్లి ఇస్టపడుతున్నది తప్ప, సంభామ్మృతం కాదు ఇవ్వ బడుతున్న వస్తువులో వీ పరిశుద్ధాత్మ ఎంత ఉన్నదనే (పళ్న- ఉద్యోగపర్వంలో (శీకృన్లుడు దూతగా వస్తుంయే ధృతరాష్టు) జాయనను ఘన నత్కారాలతో అవ్యానించమం కు విదురుడు “అవన్నీ ఆయనకు దేనికి ? పరిపూర్ణ వృాదయంతో ఆవ్యో నించు $” అంటాడు, ఇందుకే బాబా రాధాబాయి కథలో "నాకు వట్టి భక్తి చాలునన్నాా జే తప్ప - మాంసం తినవచ్చు, తిన కూడదు మంతం చదువు; చదువక్క-న్లేదు - పూజ చేయి విధి పూర్వకంగ్యా అకథాన్లేదు _ లాంటి మాటలు వెప్పలేదు,

ఖో వాబా చేష్ట జావా కుఘుడు మరణి స్తే దుూఖంచఛాడు, ఇతరులు "ఆప్త ౧) “జలే బభావటమంసే ఏముందిరా | మట్టిలోక్‌ పోవటకే శజా! దేనికోసం వజ్వాలా ఫొ. అన్నాడట, మరి తానక్కడ ఎంటొ “శీక్చినట్టు తి (ఓ) బాబా పరమసీవకురాలు రాఛాబాయి బాఖ్లా బట్టు లుతికి తే "తగతిట్టాడట, (1) శజ్యామాకు పాము కరిస్తే "తెగ తిట్టటం = లాంటివీ ఎన్నో విరుద్ధ ఇేస్తలు = విచ్చి చేసప్టలు. ఇవి"అవళతార లక్షణాలా 1 గురువు చేష్ణ్టలా శిఆ యఖోర్ల శిష్యుజవరం శు గురువును వా ట్రఖబ్టనించకుండా (శత్తా ట్‌ శ్రీ (థ్‌ భ కులతో "వినేవాడు, వుప్పెంది చేసీసాడే తప్ప ఎందుక? ఎలా?:అని (కశ్నించేవోడు శిష్యుడనటం కష్టం. ఎందుకు అంే-గురువు తనకంసు ఉన్నత భూమికలో పరవై తన్యంలో 'ఉన్నవాడు, ఆ స్ధితిలొని ఇట్‌న్వ "శీవల మనోభూమికలో ఉన్న తన కర్థం కాదుకదా | స్వప్నం జాగద్దో ళు లోని మనస్సుకు అర్థంకానిది = కనుకనే ఆధునిక కాలంలో స్వప్న శాన్ర్రం ఇంతగా పెరిగింది, అంతేగాక ఎవనిలో పరవ చైతన్యం 'మేల్కొ-ని చతుర్ధ భూమికలోనో తృతీయ భూమికలోనో ఉంటుందో వాడు. గురువు. శిష్యుడు పృథ్యీవై తన్యంలో భౌలికనత్తలోనే ఉన్న వాడు. [జాలల్‌ ఇ న్వష్న = సుషుప్తి = తురీయ అని భూమి కలు నాలుగు, మనిషిలోని మైశన్యం (వై తన్యవురుషుడు = వ9ాంస10 డగు వీ భూమికలో ఉంళశు ఆ సంథిలోని అర్ధాలే "ఇెలుస్తాయ్యి

నాలోని పురుషుడు కేవల ధనాధథి కారు స్వరూపమైన జూ గద్దశ కుమ్ముఖు డన్గుకోండి ఇక లోకమంతా నా కలాశే నోచ్చుస్తుంది, -.వెవేద్వి మాట్లాడినా నాకు థనాకాంతలు, స్వప్నాలే అన్ధాలుగా గోచరి స్తార్గుం ఇందుకే జీనస్‌ తాను స్వర్ణరాజ్యాధిపతినం కే, రోము అధికారులు = నాటి మనువులు ఈయన కూడా ఖక రాజ్యం స్థావించబోతున్నాడు కాబోలు ననుకొని విరోధించారట.)

క్ల్షనుక ఎవడు గురువం కే శిష్యుని వ్యాఖాన్థనాల కందన్గినాడు, ఎవడు శిష్యుడం కే గురుబోథ ఇేష్టలను వ్య్యాఖ్యానించకండా అన్తుభ్గ వించేనాదుః

అయినొ ఇక్క-డ ఇెప్పటంలోని రవాస్య మేమిటం'కే ఇలా మంది అలాగే చేశౌర. ఇెప్పుకోవటం గురు బోధాత త్వం వీమిటో ఇప్పుకోవటానిశే అయినా ఇది సత్యం శాక పోనూవచ్చుు; కానూ వచ్చు - ఎందుకంశ, ఆయన భాను వేర్యూవమునభాన వేరూ కనుక ఉదావారణకు చూద్దాం - చావడి ఉత్పవమైనాక అంతా వెళ్తూంళు ఆాళ్యా కూడా బాబాప సెట్టి సిద్ధంచేసీ “మామా సెలవు తీను కుంటా”నం శు “వెళితే వెళ్ళావు గాని, ఒకసారివచ్చి నన్ను మూచిపో నన్న్నూ నావేమొన్నీ మూస్తూ ఉండుోఅనేవాడట, దీని కర్థ మేమిటి ? బాబా భదత బాధ్యత 'తాళత్యాదా 1 "లేళ శాళ్యా జేమం బాబా మూాడాలా ? చివరకు తాత్యాకోసం బాబా శరీరం విడిచి పెట్టాడుకడా! కనుక వైమాట కర్థమేమిటి? బాబా అ శతణంలో వ భూమికలో ఉండి అమాటలన్నాడో = ఎవడికి తెలుసు 1

నాక తోచిన అర్థమేమం'ే -

౪న్సిదపోవటొనిక్‌ ెళున్నావు, నిద్రపోషుడా సీ వృదయంలో ఉన్న నన్ను జ్యాగత్తగా మేల్కొంని కాపాడుకో. లేకపోతే. న్లన్మ

వగ శీలీలాసమొ ఫి వచ్చిన పని వ్యర్థమైపోతుంది” అని. ఎందుకంశు మనీదులో పండు కొన్నప్పుడు బాబా వారిని నిిదసోనిచ్చేవాడని కదా సచ్చరి(తే ఇవుతున్నది 1

కనుక మేఘుని మరణం బాటా "శేడ్చు "తెప్పించిందం ళు = శారణం మేఘుడం మరణిస్తున్న సమయంలో అతని మనస్సులోని కోరక కావచ్చు - “నాకోసం బాబా కన్నీరుకారి స్తే నేను ధన్యుడ నైనన్హ” ననుళొన్నాడేమో ! కనుక ఆ దుఃఖం బాబాది కాదు = యమేఘుని కోశ్క- తీర్చుటంకోసం బాబా చవేసీన నటనం

171. బాబా తిట్టు (తిట్టు ఎ6€ దీవెన)

మత దృష్ట్యా దైవం “'మంగళస్తోయోవుడె' శాహ “అమంగళ స్వరూపం కూడా తానే,. శివుడూ తాజే;, ఘోరథఠూపుడైన సపైర వుడూ తానే. ఉమూచేనీ 'తాన్వే శాళికాజ్చేఏ కానే, ,చైవానికి సృష్టి చేయటం, (ప్రళయం కల్పించటం - నైండ్లూ. తేవ,క్రల్పనప. నెందు ముఖాలు = వెలుగు 4 వీడీ ల వురుష్తులు..-.ఈ ధ్యంద్వం: చీర నృష్టి ఇదుే శివకు ఆద్గినిముళ్లూ - శ్మశానత్తాన్నీ - వర్చహోరుడూ అయినా, అస్టైశ్వర్య (పదాత - న్రైలాసమందిరుక్షు..4 త్త్‌ాంక జీఖరుడు = సుందరుడు- అసుందరుక్తు- అన్నీ తా నే. ఇందుకే వృద్ధుడూం కువూరుడూ తీ = పురుషుడూ = అన్నీ తానే, ఈ ద్వంద్వదృష్టి లేని భూమికలో ఉన్నవాడికి. కేవల వై తన్య్మమూర్తికి - తీట్టూ, దీవెశా శండూ నిడినిడిగా ఉండవు, కాలం - దేశం విడివిడిగా ఉండవ్లు అన్నీ కలివి ఒకటిగా అఖంవంగా - చూడట మే వానికీ వై జల ఇది ఊూగ దృష్టి. వాడికి న్యిదాః జాగృతీ-రంకూ బశ. న్మెవపోతూనే 'మేల్కో గలడు, మేలొగని _ స్మిద్రప్లోగలడు రెంటీని గురించి ఉద్దేశించే భామ కక[-డ' తొవులేదు మనఖావ - భబ్దజాలమం'తా. రెండు = ద్వంద్వం గురంచి చెప్పేచేతస్ప్య, వక - అదై్వైత.- అధ్యంద్వ విషయాన్ని బోధించీది కాదుః

బుద్ధు డొకసారి అవవిలోనుండీ నడచిపోతున్నాడట, వీదుధుగా ఒక యునకుడు వచ్చి “స్వామి, ఈ దారిన ' ఒక నుందరి ఎదురు పడించా[అని (పకి స్తే అ భగవంతుడు కన్టద్రో జక అస్థిపంజరం నడచి “వెళ్ళినట్టు దూవభానే!” అన్నాడట, ఆ కంటికీ సుందరమైన "నే/తాలుం ఆకర్ష శీయమైన నవ్లోజూలు = తమణీమయ మైన 'ముఖవీంబం = నాట్య

(33)

చరితము వైన పాజాలు-వీమిా కన్చించలేదు. “రూపరాగం” అేనివాడీకీ అవి కన్పించవు, రూసంమోడ అనుర క్రి ఉన్న వాడికే అవి గోచ రిస్తాయి. ఇది మనం నివనీంచే మనోభూమిక, మహాయోగి నివ సీంచే మనోభూమిక "వేరని చెప్పటానికి ఉదాహరణం. కనుక తిట్టటం, దీవించటం మనకు "జేర్వేరు బాబా భావమలో ద్వంద్వాన్ని ఉగ్హేశించటం లేదు. అందుకే. బాబా అన్నాడు - “సేచ్చవర్స్‌ ఎప్పూడూ తిట్టలేదు, తల్లి పిల్లలను కోపిస్తుండా! సము(ద౦ నదుల్ని వెనక్కి. పంవిస్తుండా[” అని, కనుక ఆ తిట్టు మనథావలో తిట్టు తప్పు ఆయన భావలో అది లిట్టుకాదు; దివెనాకాదు _- అక్కడ కళ్చాండ్త్ర "లెవు, జి శ్యానూను పాము కరచిన సందర్భంలో తిట్టడం "వేరేవిషయ౦ అక్కడ అ తిట్టు సర్పవివశమనంకోసం అన్న మంతం, ఆయన ఉన్న మ తన్య భూమికలో - ఎననిలో ఆజైవం నితషమూ జూ; గదవ “సల చ ఉ టా గ్‌ ౮ స్‌ లొఖధాని న్నదో = అక్కడ మాటా మంత్రమూ "ఆండూ "వరు కాదు, మాకే మంతం - పాదజలమే గంగ, భియోన్న మే పంచభత్యు పరమాన్నం, గోనెసంచి చీనిదీనాంబరం, కూర్చున్న బండ చింతామణి సీంచోననం, నివసించే (సౌళమనీదు జ్యారశానగరం, మని పాత రుమాలు రత్నకిరీటం. చద్దికూర యజ్ఞంలో 'వేల్చిన నేయి* స్నానం చేయకపోవటమే అభిపేక౦ం, ముఖం కడగటచమే (శీచ(కా ర్నను బాబా అంశ వమిటో - మనకు అెలిసీన భామ మాతం 9ఇది. ఇంతకంశు మనకు తెలియదు. కనుక శ్యామాను నిట్ట తేదు, పాము విపాన్ని తిట్టాడు = అని 'హేమాద్చంతు అన్నాడు, దాన్ని నూ(తం ఎందుకు తిట్టాలి ? సచ్చరి(త లిన అధ్యాయంలో “వివప్పురుగులను చంపటం చుంచిద్యా కాదా అన్న చర్చకు బాబా సమాధానం అధ్యా

శీలీలా నమా థి ఫశ యాంతంలో ఉంది *ఈ (పపంభాన్ని "నడీపీ నూ రభాపీకు భగ వంతుడు, సకల జీవులూ ఆయన అజ్ఞ కు, బద్భులు, వాని అజ్ఞ అయి'కే శాన్సి ఎవరూ ఎవరికీ వోని శేయ లేరు.” అంశు పాము కరి స్తే శివాజ్థ్మం కరచిన పానూ కరనబడ్డ వ్య శ్రీ శినాజ్ఞ కు బద్ధు ల్యే

భారతం అనుశాసనిక పర్వంలో గొతమి లుబ్ధకో ఉపాఖ్యాన నుంది ఒక వితంతువు కుమారుడు పాముకరస్తే మరణించాడు. మూాచిన ఒక బోయ పామును చంపబోతే అది ఇెవుతుంది. “ఇందులో నా (సమేయ మేముంది? చచ్చినవాడి మృత్యుశే నన్ను కరనవుం ఈ కరిబాను"అన్నదె* అది విని మృత్యువు వచ్చి కనాద్రీ వీమి లేదయుగ్య! ఇందులో తప్పు ఉంపే గింయే నా యజమాని యముడు, ఆయన ఛీవకుల్తి జను అయన అభ్ఞను నాకు ఇవీలే = జీను పొముపక ఇప్పాను- అది కరచింది” అంది, చివరక యముడు వచ్చి తానూ శారణం కాదు-చచ్చినవాడి కర్మ వాడి చావుకు కారణం. అన్నా డు, ఇజే బాబా ఇిప్పిందీని, కనుక పామునూ శిట్ట లేదు; శ్యానూనూ తిట్ట శేదు. అది తిబూ కాదు - రశ్రూకవచం. (లేకపోకే అసలు పాము శ్యామాను కరవకుండానే చూడవచ్చు బాబా. ఇలాంటిపనులు ఇతరుల విమయంలో బేళొడు, కరనాలిం అది కర న్‌ కనుక, రక్షించాలి = 9ఇది డె: వకర న! కనుకం

తి

మరొళ అర్థం ఏ వైవమన్నా - మతమన్నా మనకు లెలినీంది బావ్యవారం మా(తమే, వదీ మనకు అెలియదు, దైవమం-ే అసత్యం ఇశప్పనిది - చానిపేరే సత్యం కనుక, ఇదొక భౌవన _ సత్యమూః అసత్యమూ రెండూ ఉన్న స్థితిలో మనమున్నా౦ కనుక, ఈ వబూటలకు బాలా మామూలు అర్థం తస్ప, పాఠరమార్థికంగా మన "శీమిా తెలియదు, సత్యమంశే శాశ్యతమూ, సర్వానికాధార మైనడీ

బ్రిగిగ్ల శ్రీలీలాననూ థి అనీ అర్థం తప్ప, మననునుకొ'ేది కాదు. మన దృష్టికి దైవం బద్ధం కాదు. ఇందుకే ఒకసారి (శీ అరవిందులు ఒక శిష్యుని (పళ్నకు నమాధానంగా “'2ైవం తానిచ్చిన మాట తప్పిపోతుండా!' అన్నావు* నీ ఇష్ట్ణానిష్టాల కది బద్ధంకాదు- దాని ఇళ్టం వేరు తవ్పిపోనూవచబ్చ్యు? కట్టుబడనూవచ్చు” = అన్నారు, కనుక వ్య క్రీదృష్ట్యా సత్యా సత్యాలు "వేటు; మచైనదృషస్ట్యా "వేళు. మనదృష్టిలో మతమంళే - దైన మంశు=- కొన్ని భావాలూ ౨ రూపకల్పనలూ - ఆవారాలూ'= నం్య(పదాయాలూం- పూజలూం పునసా[-రాలూ-(వళాలూ.ఉద్యాప కలూంఎ ఈ కర్మకాండ అర్థరహితంగా ఆచరించటమే, అందులో భ్‌ హృదయం లేకుండా చేస్టే బాలు, డాన్ని చవంపుకొ చేటంత కర్మ కాండ పెంచుకుంటారు. నిజమైన గురువు జాన్ని నిర్మూలనంచేనీ; అసవైన మక = డైనదృష్టీని కల్పిస్తాడు, కల్పించకపోతే వాడు నిజ మైన గురువు కౌదు, వైద్యుడు కఠినోపవాసాన్ని _ కటుకావధాన్ని రోగదృష్ట్యా ఇస్తాజేతప్ప,రోగిదృస్ట్యా ఇవ్గడు, వాటా తిట్టు ఈ కఠినం కటుశపాయ 'కెవధం, వచైవమంళకే నేను కల్పించుకషన్న పంజరాన్ని = బంధాన్ని ేదించే వ(జం, నన్ను బయటక చ్చి _ విము కునిఖేని నదలి'పెట్టటర కోసం = నామనన్సునీ ఆలోచనలనూ. క్రోదలించి కూశటి "వేళ్ళతోసహో పెకలించిజేయటానికి బాబా తిట్టును దీవెనగా (గహీంచాడు, అంఆడే సాధనమైన ఆయుధంగా (గహించాడు, ఆ తిట్టు వినగానే మనకు భయం కలిగి _. ఆలోచనలు స్తంభించిపో శాయి. మనన్సు లు_ప్తమైపోతుంవి, అప్పుడు బాబా చేశ్స పనికి జఒక్ష వై తన్య భూమిక వర్చుడుతుంది- రైతు విత్తటానికి వే్‌నును దున్ని _- కంప లాగి = చదును వేని - పదునువేసి _ ఎరువు వేసి నానాయాతనా పడి నట్టు, ఈ కృమిలాంటిదే బాబా తిట్టు కూడా, కాకా మహోాజనికి విశేచనాలు, మన్సీదాలో శాళ్ళు శావు తున్న పుడు అందరితో పాటు తానూ (శోతగా ఉన్నాడు. మనసులోశే

చాబాకు తన అనారోగ్యం వీన్నవింకొని ఛాబా కఅకోస్మో త్తుగా కోవించి తిట్టడం "మొదలు పెట్టాడు, " అంతా -పొకపోయారూ మహాజని కూడా పరుగ్నత్తబోతే మెడపట్టుకొనిషాబా = ఎవరో వదలి "పెట్టిపోయిన "వేరుళనగకాయ్వలు తానూ తిని మవోబనికి "పెట్టాడటం పెట్టి “ఇక సీరోగం, కుదిరింది, వారితోపాటు పని చూసుకోవచ్చు” అన్నాడట, ఇది బొమధ విధానం = బాబా మార్గం, ఈ విధానం మహోాజనిలో ఛీతిని కల్పించింది. అ భీతితో, అనారోగ్యం పోవటానికి ఒక ళొ _లృమనోభూమికో వీర్నరచి బాబా అతనిలో అణగిఉన్న ఆరోగ్యశ _క్రిని బహిర్గతం చేశాడు. గురువు మన 'కేది ఖీనీనా మనలో ఉన్న దాన్ని, మరచిపోయినదాన్నిి వైకి "కచ్చి కరావీించటమే = ఇవీతికందించటమే, కనుక భయంద్యారా ఆగ్మశక్రిని చహిర్షతం చేసీ ఒకానొక విధానాన్ని కొందరు మతగురువ్రలూ, యూగులూ అనలం వించారు,

ఉజాహరణక్లు గర్జీఫ్‌ - జెన్‌ బౌద్ధ గురువులు మొదటియోగగీ కళూడా నచ్చినవారి మౌనసీక ఆలోచనలను చిందరవందర చేయ టానికీ నింతమాన్లా లవలంబించేవాడట, బక మంటిగారు 'వెళ్ళారను వోండి ఆయన దర్శనానికి- నా ఇలూడ్చవయా్య్య”అని ఒక ఛీపురిచ్చే వాడట, వీదేవవుతాడు! - *గురువంపే ఇలా ఉంటాడా [! ఛీఛ్ళి! నా హోజాను గమనించ లేజే- ఏజేం గురువు! అనుకుని తిరగిపోతాడుః నిజమైన ఆర్తి శో వస్తే వాడు గురువు మాటను దైనాబ్బగా భావిస్తాడు,

ఒక జెన్‌ గురువుండేనాడు. ఆయన వీవైనా ఇెవుతుంకు అ యత్నంగా ఒక (చేలు వెకి -చూపేవోడటు, ఒక కొంయెపిల్లవాడు అది చూసి కానొళసారి గుకువుగాలి శ్లలాగే చేనీ వెక్కారిందాడట, అ గురువు కోవీ2చి ఆ (శేలును కోసి పారే స్టేవాడు. వడ్యస్తూ ఉడగానే

. శ్రీలీలాననూ థి దాడి ఆత్మశక్తి బహిర్ల్షతమై నమాధి (గతోర్సి కదిరిందట. 9కి జెన్‌ = అచాక్యుల (చబోభామౌర్షం బాబా అవలంబించిన మార్షదురా ఇజే, ఒకరోజు బాబా చర్యిత చదువుతూ భక్తుల నుద్ధరించటానికీ అ ఫకీరు అవలంబించిన సాధనలు భూచి, “ఈయన అచ్చమైన జెన్‌ * మహాయోగి అనుకున్నాను. వెంటనే సచ్చర్మితను (పక్కనపెట్టి అప్పుడే వచ్చిన *సాయిలీలి "లెకిస్తే = సరిగా 'జెన్‌ బౌద్ధంవిద ఒక వాష్టసం వచ్చింది. అది ఆ మూనంలోనే రావాలా! అలా ఆనుకోగాజ ఆ వుపే తెరచుకోవాలా 1! ఈ సంఘటనను వర్చ్పాటు వీనిం "జెవరు ? సృష్టి అంక "దేశ కాల వ్యక్తుల సంఘటనమే. నే ననుకున్న జచానికి వెంటనే సమాభఛానం వచ్చిందనుకున్నాను. కనుక ఆ వూగర్లాన్ని గురించి ెండు మాటలు ముచ్చటించుకండాం = ఆ మ'ళాచార్వ్యుల దృష్ట్యా ఆత్మానుభూతి ఒక మెరుపు పహాఠాత్తుగా మబ్బుల్లోనుండి తళుక్కున వ2ైటకు తొంగిభూచే | శేనోపనిమత్తులోని ఈమాట దీనికి సంబంధించింబే కడా 1 కం్వ-దేత్ర ద్విద్యుతో వ్యద్యుతదా ఇతీన్యమిమిమడా ఇత్యధివై వతం” (ఆత శ(సశాశం) = మెరుపులాగాా కనురెప్పపాటులాగా జ్‌ తల అవి ర్భావోలుంటాయి.] ఒక బాబభ్ధాచార్యుడు మరొళనికి (వాసిన శేఖలో ఈ మూట ఆ అనుభవాన్ని గురించి వివరిస్తున్నది _ ళ్‌న్పద్రి (నినా ౨ గీసీనా - ఆలోచించినా లోచించీినా ( అంకే చూచినా పొడిన్మా ఆడినా- అంతా అతిళుద్ధమైన తత్వాన్ని

(శీలీలానమా ఫీ క్రి మలినం శేయటమే. మరి, మార్గమేమిటంకే ఈ వ(జఖడ్డంతో (యజ్ఞుపారమిత = జ్ఞాన ఖడ్డ్గం), తల నరుశీ(ా = అంశ అలోచించ వచ్చు,

తే 16 2930, "061% ౬ ప18, డద 2౦01 1అ6 702 ఠరూం 0 ఇంటి” 7౦3580, 290 ఓ 8ఉ01-00685 = 8 రాయెర మయామితషంమి.

౬18415 అంపే యథాతథ్యత్వం _ అని ఈళలో ఉందీం 500-685 అంశే తథాత = అని బొద్ధ్యగంథాలు, తథ్రాతనుండి వచ్చినవాడు తథ్రాగతుడుం "కేవల పరిశుద్ధ - సహాజ తత్త్యాలనుండి అప్పుడే (పత్య్యగంగా వచ్చినవాడు, రజో లేథళమంటని పరత త్తం = పరోరజస్కు_డు.

కనుక ఆ మెరువు మెరనటానికి బాద్ధయోగు లవలంబించిన మౌర్షం - ఐటం 18600010 - కోన్‌ ] _ పద్ధతి, ఇది దైవకారుణ శ్‌ మని ఇెప్పదుకొని = మానవ్య(పయత్నంకంకె = ఆ అనుభవం ఉపరి లోకాలనుండి = లేదా సీ లోపలి గువహానుండి ఒకానొక సందర్భంలో చానంతటది చైటపజే విచ్యిత స్వభావం కలది,

దీనికి ఉదానారణ =

ఒక (పభుత్యాధిశారి = ఇావోపీన్‌ = (పొచీన చీనీయుడు = ఒకరోజు శారాసలయంనుండి అంటికి వచ్చి విశాంతిగా సాయంథతం కూర్చున్నా డటం ఇంతలో మబ్బులూ - ఉరుములూ = మెరుపవులూ రాగా అతడికి అఆళ్మానుభవం కల్గిందట = అప్పుడతడు (్‌ోసీన పద్య ఖౌవమిడి =

*అనాలోచనతో నా గదిలో కూర్చున్నా

మనస్సంతా నిర శ్రి శకాసారంలాగా ఉంది,

1. చెన్‌ వౌద్ధంలోని కోనొంవిధానం బోలా వై రుద్ధ్యంగా కన్పీస్తుంది,. అదీ జక

'మెరుపుతీగలాగా మెకున్తుంది. జీవేళ్వరులకు బక్కొనునంధొానం కలుగు తుంది. ఆ మెసప్న అలాంటిది =. ఆని యూంగ్‌ అఫిప్రాయం,

| శ్రీలీలానమాథి ఇంతలో మబ్బుల్లో ఉరుమూాలూ, మెరువులూ - నా అంతళాత శ్ర లోతుల్లో _ ఒక పరమువృద్దుడు - (పకాంతంగా తన యింట్లో శానున్నాడుూో= ఈ పిచి ఆనుభవం కళ్లించే గురువు బాబా, దాని కాయ, న్వీకరించిన మార్గం తిట్టు - కట్టుకత - (వహేళిక లాంటి (కోన్‌ - వంటిది మాటు,

180 నెన్‌ జు బె దం ం టా దు - బోధా'శీల్పం గుదువు- “ఒరేయ్‌! “ఇలోరా”అని వాకు రాగానే శుకం తన్ను తన్నాడట, వెంటనే అతనికి అత్మానుభపం సిద్ధించిందట, ఆరభుకోని-పడ్డ వాడు లేస్తూ - తెగనన్వాడట. "నవ్వుతూ “ేవాడట,. భరువుగారు"- “ఎందుకురా 'తెగనవ్వు తావు థధవాశొఅంశు కస్తాచితో! మూధూర్యో వార్యులై న బుద్ధులు బోధించిన సత్యాలు (ఎన్నెన్ని-!1:వాటి "నన్ని టినీ నేనిప్పుడు ఒక "కేళ్యాగంలో, దరి సరాచోను”. అన్నాడట; ఇది యోగం చెప్పే సమాధికాదు, ఇక్కడ కదలికా - స్థితీ శాంతీ = అళాంతీ వవీ ఉండవు. ఆ ఆ త్మానుభవంతో జీపీతంలోకీ “'విళతాడు, ఇంత నీద్ధి (పసొదించింది గీత కాదు; (బవ్మాస్య(త భామవ్యమూ శాదుం *నా గురువు ఎంత (గేనళో తన్నాడో మూశేం "తెలుస్తుంది? అందుకే నాకు నవ్వాగలేదు” అన్నాడట ఆ శిష్యుడు, ఇక(గడ తన్ను ౫౧6౬ నీద్ధి విరద్ధాశాలు, అ వై రద్ధ్యం నుండి వుట్టిన ఆూగం వారిది బాబాదీ ఇంతే కదా! 11. యూన్‌ - మెన్‌ అన్న ఆచార్యుని దగ్గరకు ఒకడు వచ్చి = జబ్పుద్ధులం ఎకగాడినుండి వచ్చారుఖ అని (పళ్నిసే గురవన్నాడటం గత్ర్రంగప్ప్రకొండ సీటిమోాద- నడుస్తున్నది _ అని, 'విన్న నారు మళ్ళీ అడిగారట వం ఇప్పాడో “తెలియక గోదన్సి ఇ “చిశనుండి పూల 'ాసనలు మోనుకొని మలయ పవనం వీచింది. విశాలమైన ఈ విశాలి చల్ల దనంతో వాసనతో స్నోనం చేనినళ్లైనదో అన్నాడట - వెంటే న్‌ (పకించిన శిష్యునకు జ్ఞైనోదయ మైనది, ఇకగాడ “అడించేమిటి + శప్పంజీమిటి ? జ్ఞానోదయం శూవ్షటొ నికిఆ నాకష్టం కారణ 'మెలా'అయరది 1 (34

ఫట శీలీలాసమాథీ

జ్ఞానోదయ మైన శిష్య డన్న మాటంోగురువుగారు అలా అనగానే చశళ శాలాలతో -నా మనస్సుతో నాకున్న సంబంధమంఠతా లెగి పోయింది. నా ఒళ్ళంతా 'చెనుట పట్టింది” ఇదెలా సంభవం ? మరొక అచార్యుడం “బోధిధర్ము జందుకు వచ్చాడో మునజేఠశానిక[ అన్న శిష్యుని (హశ్నుకు సమాధానంగా అన్నాడట - “ఆ(శమంముందు తోటలో వూడు- ఆ నూమిడిబెట్టు ఎంత బాగుందో!” అని, శిష్యుడు మామిడివెట్టువంక చరాసి “బాగుంది అన్నాడట, గురువు నవ్వి “నీవు మాటలు పట్టుకొని (వేలాడటం మానే్తేతప్ప బాగుపడవు అన్నాడట,

కనుక గురువన్న మాటకున్న అర్థం మనకు తెలిసింది కాదుః

జాని అర్థం వేరే వదోందీన్ని వివరిస్తూ ఆభార్య రజనీశ్‌ ఒకచోట అన్నాడు=- “ఆ మాట అన్న అభార్యుడు ఆ తీణంలో పొందిన అను భవమంళా అ చెట్టు రూపంలో న్య కృమైనదొఅని. అంశు ఆ ఉణంలో అతని అనుభవ పరనూర్థమంతా ఆ వృశ్షమన్న (పతీశమిద ఆరో వంచి చెప్పాడన్నమాట, ఆ ఇళ్టే అతని అనుభవం. దీన్ని చాలా వివరించుకోవాలి,

కళోపనివత్తులో యముడు గురువు, సచిశీతుడడిగాడు అ గుకువును -

“సామి, మా మనస్సుల కందని త _త్వీస్యరూపమేమిటిఖొఅనిః గురువు “అబ్బో, అది చాలా పెద్ద విమయం- ఇెవ్చీనా తెలియదు అని, సామాన్యంగా తత్వ్వరహాస్యం ఇలా ఇెప్పట మున్నది మరి కొన్నిచోట్ల “అత్మానుభవం మనిషికి వాలా సన్నిహితం = సులభం సరళం, అంతకంటె అత షింక్‌ సన్నిహిత మైనది లేదు” అని, ఎలా అంశు తోటలో దోసపండు పండి తొడీవు ఊడి పడి ఉంటుంది. మాలికా వాసనను బట్టి పండు లెలిసీనట్టు, సీ కార ఖి(శమాలు సీవు వేసుకుంటూ ఉంపే మోధమనేది (జ్ఞానం) అలా పండి = సీప "తెలియకుండాే లభిస్తు౦దిం అని,

శ్రీలీలానవ్లూ ఫి $

జన్‌ బొద్ధంలో ముక్షీ విషయం * అతినవాణమైనీనీగో కోట బడటం విశీవం, జేదాంత శానత్ర్రం తర్కం కనుక, చాన్ని గమనం వేసీ మాట్లాడుతుంది. జెన్‌ = శాస్త్రం కాదుం అది మాటలతో పెట్టు కోని కేవల యోగం= శనుక అలా వెన్సింది. డాని [పకారం ము (ఆత్మానుభూతి = నతోరి అని జపాన్‌ భామలో అంటారు.) సృష్టిలోని విరుద్ధాంశాలన్నిటినీ యభాతథంగా అరిగీక8ించటం = ఉన్న డాన్ని ఉన్నట్టు అనుభవించటం-తప్ప, మనస్సుతో వ(కీకరించటం శకాదుం కష్టసుఖాలన్ని టిసీ = నమంగా = శాంతంగా (గ్రహించటం యథాతథ్య దృష్టి దీన్నే బౌద్ధులు మోంతీ = (శ్రర్చు అన్నాషా అది ఓప్ప కాదు.' సమత్వమని' గీత ఇెవ్పింది జే జాన్నే బాలా నబూరీగా ఇప్పాడు, సృష్టిలో వదీ దై వానుభవ విరుద్ధంగా లేదు- (వతిదీ వై వానుభూతినే ' వెవుతుండి.. ఇందుకే బాబా ఒకసారి అన్నాడు- “ఒక పూచికపుల్లను గురువుగా అంగీకరించుం నీవు ఒడ్డుక శీరకపోతే చూడు!” అని,

ఈ నోొంతి కొక ఉదాహరణ

ఒక అచార్యుడున్నాడు కొండ పక్క. ఆశ్రమంలో - ఊరికి దూరాను ఆ ఉొరివాలికందరకూ ఆయన 'బేవుడు. ఇలా ఉండగా అ ఊళ్ళో ఒక కన్య గర్భవతి అయింది, తల్లిదం్యడులు నిగ్గడీశారట క6్పవడా వెధన1”-లఅని,ఆ పిల్ల నిజంబెవితే ఆ (వయుణ్లి తంళారని భయ పడి,ఆ బౌద్ధ సన్నా సని దీనిశ్చారణమన్న దట.వారు పోయి ఆ సన్న్యానీని "తెగలిట్ట,ల పిల్ల కస్నాకోనీవే తండివి కనుక, ఆ శిశువును జఇంచుకోలి మనా్న్వారట ఆయన నవ్వి “అలాగా” అన్నాడు, కొన్నాళ్ళకు అసలు రంగు బయటపడుతుంది. మళ్ళీ ఊళ్ళోవాళ్ళంతా అయన దగ్గరకు విళ్ళి- ళస్త్యామిోా రశ్ష్చించుంపార పాామ్రైపోయింది, ఆ వీల్ల వాడీ తండి ఎవరో ెలిసీపోయిండి” అని వెనీకే ఆయన నవ్వి *అత్రాగా[” అన్నా డట. ఇది మొంధిం

లించి ((క శ 806) జపాన్‌లో. 80జ్లై. జెన్‌ చాద్ధళాఖను స్థాపించిన ఆచార్యుడు, హువాంగ్‌ పో అఆ్యశమంలో మూ జేళ్ళున్నాడట? ఒకర్లోజున-. అశమాధికారి ఆయనతో “వమయ్యా 1 మూజేశ్యైనా గురువుగారిని-యూడలేజే!- ఇవ్వాళ చూడు, పో అన్నాడు. ఈయన దూవాడట, గురునన్నాడట = "వం. నాయనా |! వీం కావాలి ఉప్యూమిి బౌద్ధం చెప్పీ నిర్వాణ మేవిిటిఖొఅని (పళ్ని సే, ఆ గువవు ఖ్రాచి 80 "లెంపశాయలు. కొట్టాడట. శిమ్ధడు లాభంలేదని మరొక్క గురువు, దజ్ధరకు 'వెళిలే, ఆయన, అన్నాడట- *పకి నన్నానీ! మి గురు వుకు నీమిాటెంత. (చ్వేమరా 1 ేనాకసారి ఆయనను దర్శిస్తే నన్ను 0 "లెంపకాయాలు, కొట్టాడు, నాఘాద ఆయనకు తల్లి('పేమ. - మరి సిమి-దో.- అమ్మామ్మగ్యపేమరా-1 ప్తో ఆయన కాళ్ళమిా'ే పడు "వెంటనే. ఆయనకు, జ్ఞైనోదయమమై €రిగి వస్తే పువాంగ్‌సో కద్చర్రా.![! ౫ ఎంతదూరం 'వెళ్ళివవ్చా” నన్నాడట, శిష్యుడు గురువుగారి చెంపమిోద మృదువుగా మిోటిన్లే" ఆయన కడువుబ్య: నవ్వాడు, శిష్యుడూ నవ్వాడు,

. కదొళ. కథం మూజేళ్ళమూనం అతనిలో సరిమొన (పళ్నను కలిగించింది. గురువు అను గహోన్న్ని పొందినా అతని కరం కాలేదు, మరొక ఆచార్యుడు పప్పగానే అతనిలో గరు కారుణ్యం (వేమ = వీమిటో 'ెలియిగా శే అత్మ వికసీంచింది.

బాబా చెప్పిన గుల్డపు లక్టైాల కథ పైన ఇవవ్పిన మామిడి బెట్టు వంటి మాశేే, (అంశ అదొక ఈఆా _త్విక ఉపాసనా వాక్యంం వండని) పై కథ -. మళ్కానుండి తిరిగివచ్చిన నీద్ధికను చాలాకాలం (6 లేదా $ నెలలు) మనీదులోకి శాలు పెట్టనివ్వకపోవటం - చివరక్ష శ్యామా కల్పోంచుకోవటం- బాబా మూూడుదఫాలుగా మూడు ప్రశ్నలు "వేయటం ఖై ఛాలా ఒకసారి క్యామాను బుగ్గ గిల్లటం కూడా ఇదే,

శ్రీ లీలానమాథి కీ

ఓ తఈ000 ఇవ్వ గలడా. క

9, బార్వీ బావి(పక్క-న- నడిచి రాగలడా)

9. మేక అవయజ మాంసం వభాగంలోది కానాలి $

అతడుెప్పిన సమాధానాలు- బాబా" కోపంతో' పావడికీపోయి ఆయనను తిట్టటం- తర్వాత అన్యగహించిన కథ-.అంళా 'జెన్‌ బొజ్జా ఇార్యుల యోగ(క్రియ లే,

ఆరునెలలపాటు ఆ మహమ్మదీయునిలో ఎంత ఆ'జేదనంతవస్సు చోటువీసుకున్న దో 'ఎవడు ఇెప్పగలడు 1 ఆ (వశ్న లేముటి₹మనీదు లోకి రావటానికీ - అ (పశ్నులకూ' సంబంధ మేమిటి-' (ఆ (వశ్నల "జ్‌వో అర్ధాలు వప్పటమున్నది. కాని నొద్యష్టిలో అవి. వ్యర్థ (వయో నలు, అక్కడ భజ్చార్థాల్యహ్ను "లేదు. ఆ మాటలకేమి అర్థంం "లేదుః చీజాత్తరాలకు అర్థం లేదు. వాతిని జసపీంచటమం కే తత్తానుసంధానం- నగ గ్యరణం-తప్ప్ర చాసి కర్థ మేమిటి? మం్యళానికే అర్థం లేదు. అర్థమం"కే కస్ట నమశ్శివాయ”కు మామూలు అర్థం శాన్వి 'ఖీదా సులేశర్ధరాడులు- (వాసిన విచ్యితార్థాలు కని = అంతా-మన మనస్సు, కల్పించుకున్న జాతి. పరిణామంలో, బౌద్ధాళాళ్యుల “ దస్దరనుండ్ని అదై్యూత్తం దానా ఒక మేధానికాసం జరగడంవల్న, ఆ (పా విలననమే? కాన్త్ర, ఒ భామ్య. ఈ చన.. డానివల్ల ఎవడూ ము=క్తి పొందలేదం. కనుకే, ఈ యుగావతారం. బాబా మనంగా అనుభవాన్ని విట్టక్షథలద్వాన్తా, చీజాతురాలవంటి.. '“కోనులి ద్యారా 'చెప్పవలసివచ్చింది. బాబా మూటలు - జీష్టలన్న్నీ 'జెన్‌ బాద్ధాచార్యుల. (వ్మకియ లే. ఈ దృష్టి, జాద్తాచార్యులకున్నది కనుక జే కోను= (పహేళిక లకు అర్థం వెస్పిన వారనీ బుద్ధి లనివారనీ = వారికీ ఆత్మానుభనం లేదనీ అన్నారు)

టుంగ్‌'పాన్‌ ఒక మహాయోగి, “బుద్ధుగెకరుఖో అన్న (పశ్నకు' ఉన్సురూడురూపాయల గోగునారొ అన్నాడట. దీన్ని బుద్ధిమంతులు...

వివరిస్తూ అ సమయంలో అ యోగి నార తూస్తున్నాడు-అందుళని అలా అన్నా డుఅని, ఇలాంటి వివరణలన్నీ బుద్ధినుండి వుష్ణేవి, తర్కం రూప బుద్ధిని చంపటమే కోను భ్యేయం. తర్కం చచ్చినాశ అంతః (వజ.- నే్యతం విశసిస్తుంది, బాహ్యామనన్సు తర్కించి విసిగి వేసారి మూర పోగా అంతర(ప టై విచ్చు కో గా, శేవలా క్య్మానుభూతి లభిస్తుంది కనుక వాటిని తర్యించటం బుద్ధిలేనిపని ఎ బుద్ధిఉన్ననాధి పని, అవి వివరణకు అసాధ్య్యాలు అని (గహించి మననం వేయటం- ధ్యానించటం

ఉదా:ః గోబుద్ధుడం కే మూడురూపాయల నోగునారి అన్నాత ఆ .గురవ్చగారుంనాళర్ధం కాలేదు. తమకు వివరించండి"-అని అడిగారట మరొక గురువుని, ఆయన - “సంకటి” (లుంమిర్తు అన్నాడట = అన్ని *అర్థం కాలేదా? సారే బుట్ట మల్లెపూలు, చీనాంబరంో అన్నా తట _ అడిగినవారికి మకి అగమ్యుం కాగ్యా మరల అన్నాడట ఆ గుపఫు - “వెదురు పొదలు దకశ్సిణానా, వఇొట్లు ఉత్తరానా ఉన్నా యన్నాడట - ఇదీ గోల - వీని కర్ధమేవింటి 1

కాదా తన గురు వృత్తాంతంలో బావిలో తలకిందులుగా (వేలాడిన కథ చెప్పాడు కచా!- అలాంటిజే ఒక చైన్‌ జౌద్ధాచార్యునీ కథ ఉంది. "ఫెంగ్‌ వ్యజ గుహనుండి నడిచి వస్తూంు,మరొక ఆచార్యు డన్నాడట _ “నేనెందరినో చూచాను ఈ గువానుండి రావటం. శాని వారంతా (పాపళూ - కూర్చొని నళ్చాలే తప్పు నీలాగా నడిచి రా వే. ని'ఫెంగ్‌ వెంటనే తల్యకిందుగా నడిచి వెళ్ళాడట, అతని దుస్తులు కూడా అతని శరీరాన్ని అతుష్కనే ఉన్నాయి తప్ప, (క్రిందికి జూదరి పోలేదట. ఆయన మరణిస్తే తల్మకిందులుగాశే ఉన్నాడట. శవాన్ని తీసుకొని వెళ్తూంళు ఆయన సోదరి. ఆమె కూడా బాద్ధ సన్నా శ్రినీని- “సోదరా. సేవ (గతికినప్పుడూ. ఇంతే, లోక ధర్మాన్ని పాటించ 'లేదు-మరణించినా అంతేశా!” అన్నదట, వెంటనే శవం మామూలుగా సండుకొన్న దట,

శీ లీలానమాధథి వా!

ఇలాంటి కథలు = తల (క్రిందులుగా ఉన్నవి = యోగ సంవ చాయంలో ఉన్నాయి, వీటికి అర్ధాలు "వెతకటం = అనవనరవుని ఇప్పటమే “కోను = మార్ష (పత్యేకత. అనుభవ యోగ్యం తప్ప, అది అర్థం చెప్పబజేది కాదు. దాని కోనం కాదు గురువు వచ్చేది. అద్దు నోడగా ఉన్న తర్కి.ంవే మనస్బును చంపే మార్షం సూచించేవాజే గురువు,

బాబాలో ఈ పద్ధతి ఎక్కునగా కన్పిస్తుంది, తిట్లూ వేష్టా _-

ఎ న్‌ లట లు

అన్నీ దీనికి సంబంధించిన వే.

ఒక అవతారం ఒక చేశానికో _- కాలానికో = సంభఘూనికో కట్టుబడీ ఉండదు. అది సర్వ కాల = ేళ - మతాలక సంబంధించిన సత్యాలను ఇెచ్చేది. 'శాని అది వ్య క్షీకరించే భామ మనకు సంబంధేం చింది, అంకు (కో త వ 'బేశ భామలకు సంబంధించి ఉంటాడో, చానిక లోబడి దైవం (పసంగిస్తుంది. క్‌ భపహ్షుడు ఫుట్టిన నాటి భావ సంస్కృతం (కౌనో కాదో మరి). బాబా భావ మరాకి.(శీస్తు భామ హి(బూంబుద్ధుని భాష పాళీ (శ అరవింద భావ అంగ్భం.రజసీశ్‌ భావ ఆంగ్ల్గం. ఖామకు తగ్గ నంసొ6ారం- అది మాట్లాజేవాడి మనన్నుకు సంబంధించి ఉంటుంది. కనుక టై. వానికి ఇదంతా "వేషం తొడుగు. అచ్చమైన ఆత్మకు అకారం "లేకపోయినా * ఆకారమంతా తాను పుట్టిన దేఠ కాల సంఘటన మే,

ఇందుకే కాబా

అపై సా "దేశ్‌ - ఐసా వేమ అన్నాడు,

కపస్దే డైరీలో 11-12=19810 నాటి ఉదంతం (నాయబడి ఉంది, బాబా ఒక కథ వెప్పాడట- * నేనొాకసారి (1) ఒకమూల కూర్చొని నా శరీరం (కిందిఫాగాన్ని _ చిలుక శరీరంలాగా కావాలనుకున్నాన్కు అలాగే మారింది. దానివల్ల వాలా ధనం నష్టపోయాను,

(6) తర్వాత ఒక _స్తంభం మూల కూర్చున్నాను, ఒక్ష పెద్ద సాము (శ్రిందికీ మకీ ఎగిరెగిరి పడటం చాచాను,

(8) తర్వాత నేనొకచోటికి -వళికే అక్కడ యజనొని ననా షబేశించాడు అ

“లీక తోట పంచి అందులో మంచికాలిబాట వేయి అని-= "అలా వేశాను.

ఈ పిట్టకథలో మూడు భాగాలున్నాయి, మొదటి. శెండు అంశాలూ శాగా'నే ఎవరో మధ్యలో వచ్చారనీ బాబా ఇెప్పే విషయం మార్చి సూడో అంశం '“తోట- బాటి విషయం చెప్పాడనీ కపస్తే అంటాడు.

చిలుక భారతీయ శ్రీ శిల్చాల్లో _ రతీజేని చేతిలో ఉంటుంది ఇది విలాసానికి సంకేతం. మనిషిలో రక్షికి - (పపంచాస క్రీ! పుతీక* మనిషిలో ఇది మొదటి అంశ

శెండోది దీనికి విరద్ధమైన పాము. అది షండలినీశ క్రీ, ప్రపంచ

మంతా నాగారాధన ఉంది 9ది యోగమార్షం మైది లోకం. _స్తంభమం పే వెన్నెముక చానిమూల అంశ మూలాధారర అక్కడ ఉండి తాను ఊమూోగాభా వినం ేయటంవల్ల + కుండలిని మూలొ ఛారంనుండి సవ్యాసారం (శిరస్సు) డాళా కోపంతోఉ్యగమరూ _ర్రితో వకగవిప్పి పైకిలేచింది మళ్ళీ [కిందకి వచ్చింది. ఈ మైకీ - (శిందో వేసీ గమనం యోగికి సంబంధించింది. కండలినీ యోగసిద్ధుడైనాకం యజమాని _ సంట పొలంలో 'మొక్క-ను నాటి కంచె చేసి చవక్క-నీ బాట 'వేయమన్నాడట, చైవం సిద్ధపుడషుని లోకోద్ధరణకు తస (వతినిధిగా లోకంలోకి పంపుతున్నాడు, ఆ అజ్ఞ తోనే వాద మన మధ్యష వస్తున్నారు. (మా గురువులు కుండలినియోగ సిద్ధులుం సట్బ(ళ విభేదనం చేసిన సిద్ధపుపములు వారు ఈ రచయితతో తరచుగా అనేనారుం “అమ్మ (కుండలిని) ఆజ్ఞాపిస్తే "నే లోకంలో గురువునై వస్తాను. కపోతే ఇలాగే ఎవరకీ తెలియకుంజూచే అద్మ ్యుడనా తానూ అని * వారలా వెళ్ళిపోయారు.)

గీ లీలానమాథి ల్సి కుండలినీ (ప్రస్తావన సిద్ధపురుషుంందరూ రకరకాలుగా (పస్తా వించారు - సరహో అంటాడు _

“నీవొక సీచ బంగాళాజేళ(స్త్రీని వేసుకున్నావు - సీ విజ్ఞానం (మనస్సు) పోయింది, కుడియడముల "రెండుకాల్టలున్నాయి - మార్గం తిన్నగా ఉంది. ఆమె భ_ర్హను చంవుతుంది. అది (చేమిస్తుంది. "జ్వ్‌మ్‌. స్తుంది. (వియుడీ (పకణానే కూర్చుంటుంది. శాని లోపల అంళా నిము, నాకు యోగిని అలా కన్పించింది మరి,

బాబూ 1! ఇడీ సరహో వాకష్టం [౯

ఇదంతా కుండలినీయోగరవాస్యమే. నీచ(క్ర్రీ పండలిని, శాల్వలు ఇడావీంగళనాడులు, (ైమి౦ంచటం "మూగి కావటం, 'జ్వేమిం చటం వినివీ. మనిమీగా (బతకటం,

కథ మొత్తం చెవుతున్న రవాస్యమేమిటి? ఒక మనిమీ సామాన్యుడిగా పుట్టి యోగీగా పరిణమించి =. అఆవతారమై లోకోద్ధ రణం చేయాలి. తన కళే కాళ సర్వ యోగుల కథా ఇచే, మూడు అంభెలుగా మనిమీ పెరగటమే వామనుడు(పొట్టివాడ్రు(తిలో కాలంటా “పెరిగి = (తివికముడు కావటం. “వట్టి - పొట్ట మనిషి _- ద్వైవం శావటానికి మార్షమేమిటి? ఇళ[డ ఉపండలినీయోగాభ్యాసంగా ఇప్పటం - ఈ “జీళ నంబంధం,

(65)

ఆవులీల సళ

జామా అన్నా కోనం ఛాచొ నాలును మామిక్షిపళ్ళిచ్చి ళబ్రన్పి జానూ తిని చావాలి” అన్నాడట, అతనికి భయం _ పట్టుకున్నది. దగ్గరున్న మవాల్భాపతోఅది డీవెన-చానటం అహం కారం-అది చ స్తే కానీ బాబా మనమూ ఒకటి కాముకద్తాగొ అని సర్జ్మి ఇెప్పాడన్సి గచ్చ (తలో ఉంది కదా! (చరా. 95వ అధ్యాయం

నాలుగు మామిడిపంగ్లే ఎందుకు దచామ్యూ కిచ్చినట్టు బాబా + బుట్టలోనుండి వాటిని _జేరుగా తీసి మిగిలినవి పంచమన్నా డనిక్ల్షజ్హా ఇఇప్పబడింది!కనుక 4 సంఖ్య ఇదివరకే ఇెప్పినట్టు సృష్టికి సంతానానికి సంజేతం, అంశేు సృష్టిసూ(తం సరి సంఖ్య; (ప్రళయ సూతం బేసి సంఖ్య. జీవకణాలు (స్రీ + వుకషులవి ెండూ కలిసి తమను తాము గు _ర్తించుకొంటూపోలేకాని వింఠమేర్చడటంలేదు. అఆ కణవిభజన ఖ్‌ 8 26 - ఇలా ద్విగుణీకృతహూాతూపోతుంది. అందుకని నాలుగు వర్తాలు దశరథునికి నాలుగు కుమారులు, యశోదకు ఇద్దరు' = బల రామకృష్ణులు. స్క-ందవిశాఖులు. ఇద్దరు అన్నదమ్ములు, శామ లత తారక్‌ జుట్ట భరత శ్యతుఘ్నులు మరొకజంట., వర్శంలో కూడా (పధానంగా శఇంజే జంటలు,

టాన్మాణం స ష్య్యతియ | ] [| వైశ్య = పే శూ ద

ఈ చెండన జంట (పధాన ద్వంద్య్వంనుండి వచ్చిన ఉసజంట, ఇందుకే నేటికీ] - ఒక వగ్గంగా, గ మరొక వర్గంగా కన్ఫిస్తూజే ఉంది

కాగ (శీలిలానమాథి కనుక బాబా పలుచోట్ల నాలుగు సంఖ్యనే (గ్రహించాడు. ఇక (గాడ నశంతాన వివయం కదా !- సృష్టి విషయం కనుక నాలుగు భాలా (వధానం = డాని కది సూచకం బావట6 'శండు శణాలు నాలుగు శావటమంే రెండు ఛావటమే,తం్యడీ చచ్చి కొడుకుగా ' బన్నిస్తున్నాడు. పురుషుడు తనను తాను చీల్చు “కుంటూ సోవట మే సృష్టి, ఇదే పురుమసూ_క్తంం వురువ,మేధం. కొడుకు జన్మించేనరికి తం్యడికావటం౬ చానితో పాటు యావనం - యువకత్వరి పోవటం జరుగుతున్నది. తన ర_క్రమూంస్తాదులనుంజే తల్లి సంతా "నాన్ని చెక్కతున్నదింనిర్మిస్తు న్న ది, అలాగే తండి తన మనస్సునుండీి కొడుకును కని తనను వాడిలో చూచుకొనిగాని తృప్రపడటం లేదు, "తండి" తన" బాధ్యతలన్నీ కొడుకు కోర్పించి తాను సన్న్యసించి మరణిస్తున్నాడు.. కనుకనే కొడుకు -తనకు (పతిరూపం. తల్లి మనస్సులో (పతివింబించుకన్న తంటడినే పమారునిగా కంటున్నది. ఎకనుకుతం(డి "తనను కాను- ఆతా శ్రకపళాం. ఇేసుకుంగు.. కోని, కొడుకు-లేము బాబా లిట్టు ఇలా దీవెన అవుతున్న ది.అంపే తిళ్లు నిజం; దీవెన అబద్ధం, మృతుభ్రజే" జన్మ; జన్మ మ్యుత్యువు. మనకు విరుద్ధంగా కన్సిస్తుంది సత్యం - నీళ్ళలో నిలువ్లజ్జి వంపుగా కన్పిస్తున్న ట్టు సత్యం వ్యకంగా (పతిబవించిచటమే సృష్టై ఇారయానమూ ర్తి తల (శ్రిందుగా ఉన్నట్టు-తిస్టే అసలు దీవెన, మనివీ, కిది 'కెలియదు. అంశేు బాబా భామ సత్యం; మనది అసత్యం. , కఠోపనివత్తు మృత్యుగీత మన మనుకొ నే మృాత్యువు వేరు, ఉపనిమత్తు (పశారం ఆత్మలో జీవించనివాని (బతుకు మృత్యువు, జీనించినవానికీ మృత్యువు, జన్మ "జేవ్టు కనుక బాబా తెట్టు. దీవెన - అంయే ఇలా చూచుకోవాలి,

అస్తితి ఉపాసితవ్యం ఆవశ |

సృష్టి మహాళ_క్రిమంతుడై న-సఈశ్వరుం “మహిమ, అయన శ క్రియొక్క- విసృత-(పకటను --ఆవిళ్ళూతి- = సంభోతి, చీజంసుండి అంకురం = ఆకు ౨కాండరు= ఖోదౌ -౨నెమ్మ - శొమ్మ శవ్రవుస కాయ --పండు.. మరల బీజం. తిరిగి 'బీజుమే ఫలంగా పిణామం పొందుతున్న సంసారమే సృష్టి, అడిభువర్లవిందూమై న-విమ్ణువ్రయొక్క మండల మే-మహీమం ఇజే సుదర్శనం ఇదరకా'ఆయన అ స్తీత్వం, అతని ఉనికికి (పకీక = (పతిమ-సం కేతం,

బాబా తానవరికీ శివలింగాలు సృష్టించి “ఇవ్వలేదు. విభాతి ఇన్వ లేదుః రత్నవోరాలు _ వ్యగవోలనంటివి కచ్చిన - చాఖలాలు "కేవు, మహీనూ అంకేేశ కాల వ్య క్రి సందర్భం: 'ఆ సందర్భంలోనే జాని కల్పనే. వైన మహిమ -బోబా అవతార స్వరూహమూ - రవాన్యమంతా సందర్భకల్పనం ఆ సందర్భానికి “ఆయన సంకోల్వం 'తీదాంఆయన-ననుసరిస్తున్న శకి - (పకృతిమాత. + మొబో అవతార (కటనార్థం సృష్టించినది. .దాని, వర్చాటుకు - కారణం. అయన నంకల్ప మే. అంకే సృష్టిశ క్రీ ---అది- సూర్యునిలో రళ్ళిలాంటిది? చందునిలోని 'వెన్నెల- చృల్లదనం-వంటిది తప్ప్న, కల్పిత - :కృటతి వమూంకం కాదు. సృష్టి. సర్మమూ శానే.. “సర్వం=ఖ-ల్విదం హ్మం జాని గమనమూ తానే. పలాఫలాలు - కష్టాలు = సుఖాలు-సంతో వమూ, దుఃఖమూ - 'తానేసన్న జ్ఞానజ్యోతిని. మనలో వెల్టించ టానికి అనుకూల వా తావరణమే-సందర్యకల్పనం ఆ కల్చ్బన డై. వాను (గవాంగా - ఈళ్వర సంకల్పంగా ఉపాసించటమే - సర్వాత్మగా భావించటమే - .ఆన్తీకతఎ అన్తిట్వో పాసనల వాదే మహిము దాన్ని విశ్వసించి అనుసరించట మే-అంగీకరించట మే- ఉపాసనకి మహాజ్ఞాన (యదానంచేసే గురువే దైవం - అవ తారం,

ఖగ శ్రీలీలానమా ఖే బాచ్తా వృేఘునికీ (తిళూలం (వాయమనీ న్వవ్నంలో అజే శించాడు. ఆ (పవోధం చేసింది శానేననటానికి గుర్తుగా అక్షతలు నూ;(తం సృష్టించాడు. (తిళూలం గీసి పూజించి మనీదుకు వ_న్తే ఏవరో వాబాన లింగాన్ని బహూకరించాడట = ఎందుకు ? ఈశ్వరో స్టరూపుడై న బాబాకు లింగం '"జేనికి * అదిభిమువు కనుక వసశ్ర్ర అ అన్నాదు లివ్వాలి. రాతిమోద ని(దిస్తున్నాడు కనుక పరుపునివ్యాలిః మోవీలినే తలగడగా పెట్టుకుంటాడు కనుక దిండివ్వు* చిలుం శౌగ టానికి -పొగాకునివ్వు-లింగం 'జేనిక్‌ ? ఇవ్వాలన్న కోళ్ళ "వెనుక సంకల్పం కావాది, కోరక “తెచ్చిన ఇభ క్తునిది. అఆ లింగం మేఘుని కిదాాలి కనుక, ఈసండర్భం కల్పించాడు కాబా, అది మహిము.. దానికి మరొకగుర్భు కాకా దీశ్సితులకు వూజూ ఛ్యానంలో అజేలింగం కన్పించటం. ఇజి మహిమ. ఆ 'జీళ శాల వ్యక్తుల సమావేశంనుండి చైవం తన సంకల్పాన్ని వ శ్రి. క్రీకరిస్తున్నది- చాని చలే సృష్టి. అంశ బాబా వేసింది లింగాన్ని తాశీ గాలిలోనుండి " లీసీ 'ఇవ్య లేదు. ఎందుకని ? అది భక్తునిలో (పలోభాన్ని కల్పిస్తుంది తనకు కావలసీందంతా వై సమే ఇస్తాడులే అన్న అలసత్వానికి జారి తీస్తుంది. ఇదొక అజ్ఞాన ఆవరణ- దానివల్ల మనవై తన్యం విస్తరించదు కనుక. బాబా సృష్టి స్వరూపం అలా వచ్చింది. విభూతి నివ్వటానికి బదులు ఉొధీనిచ్భ్చాడు, అది దివ్యాగ్ని సంభూతమైన ధునినుండి పుట్టి చైవం వాన్తం మీదుగా మనకు లభించిన వరం, నవరత్న హోరాది ఆభరణాలి "స్తీ మనిషిలో ధనాభిలావ, లోభ గుణం పెరిగి ఆధా లే (నృ్తి "'జెబ్బతిన్మిమనిష్‌. లోపలకు "పెరగటం త్గిపోతుంది, వైనం ఆంతరజ్యోతి కనుక ఆ దర్శనం సనశి స్తుంది,

శీలీలానమా థి లా9 పలితంగా మనిష వామనుడుగా వుట్టి అలాగే చస్తాడు కనుక (తివిక ముడు కాలేడుుకనుకనే మవాల్చాపతిని అంతదార్మి ద్యంలోనే ఉంచింది దైవం. శ్యామాప విన్ణుసవా(సాన్ని కఇన్పించింబ్‌ తప్ప, ధనాన్ని ఇవ్వ లేదు. అందరి దగ్దర ఉన్నదాన్ని తాను దక్షిణగా. తీసుకొని వారి పాపాలతోపాటుగా రక్టణకోనం మార్ణబోధకోసం (ఆగహించి వేదలప దానంబేసి నచ్చిన సత్ఫలితాన్ని దక్షిణ నిచ్చినవారి కిచ్చింది తప్ప, 'శానవరికీ వమా ఇవ్వకుండా రశ్షించిందిం

అవతార సంశకీతాలు సర్వాంత ర్యామిత్వం ఇ సర్వజ్ఞర- సర్వ రూపధారణ-సర్వశ _్క్ర్‌మ _త్వంం అవి ఆయాభ క్తుల అనుభవాలద్యారా వ్య క్ట్‌క్ఫ్రతము లై_నవి. కాశీనాథుని అడవిలో దొంగలు కొడుతుంళు నీనీదులో ఉండి బాబా “అరే కొట్టవద్దోఅని అరవటం ఆయన వీళ్య వ్యాసకమైన జ్యోతిగా స్థావిస్తున్న అంశం - ఇలాంటి వెన్ని |

తనకోనం వచ్చినవారి పూర్వజన్మ విషయాలు ఇెప్పటం, ఆయన సర్వ థను స్థావించేది, వారి రోగాలు తాను తీనీకాని రతించటం సర్వశ _క్రిమంతునిగా ఇెప్పేది, ఇని బాబామహిమలు = బాబా అవతార మనటానికి గుర్తులు - భాబా అస్తిత్వ సంకేతాలు, అదిగా గుర్తించి ఉపాసించటమే అన్తీశ్యుపాసికవ్యమం'ళే - అది దండించదు. శిమీద్వా రా జ్ఞాన్యపబోధం చేస్తుంది. శ అుకు బోధ = సిలోపలకు వచ్చి నికసించేది,

'దేవుగారి ఉద్యాపన వతం /

సచ్వర్మిత 40వ అధ్యాయంలో' ఈ కథ వచ్చింది. కనుక మనందరకూ ెలిసించే.

బాబా కథలు సంసార సము[దంలో (పయాణించే జీవనాక్షం లక దీప స్తంభాలవంటివని ఒకచోట (ీ 'హేమాద్చంతు. అన్నాడు బవాబాకథ (పతిద్‌ ము క్రీదాయక మేం ఆనంద పదమే, దానికది మార్ష౦ం ఒక సాధనను సూచిస్తుంది .- సాధకపజై నవాడికి, కానినాడికి అందమైన కథల్లాగా ఉంటాయి. (విజ్ఞానక్షై రవమన్న తంగతంలో సాధన మార్గాలు, ఉపాయాలు 112 ఇప్పబడ్డాయి. (పతిదీ ఒక యోగసాధనేఎ ఏదో ఒకటి అవలంబి స్తే ణాలు, అలాణే బాబా కథలున్నూూ.)

'జేవు (వాసీన ఉత్తరంలో = తన యింట్లో శుభ కార్యానికి బాబాను ఆవ్యోనించాడు. జోగ్‌ అఆ ఉత్తరం బాబాకు చదివివిన్ని స్తే కాబా అన్నమాటలు =

క, “నన్ను స్మరించేవారిని “నేను విస్మరించను,

(స్మృతి ముపాస్వ)

ఫం (ేనుతో పీల్పిస్తేచాలు - వారింట్లో (వాలతాను,

& నీవూ నేనూ మరొళరూ వస్తామని వెంటనే (వాయి

చైవం నిత్య సన్ని హితమని బాబా మాటలు బుజువు ఇస్తున్నాయి కజా! బాబా వూటలను మనిషి ఎలా అర్థం 'ేను కన్నాడో తర్వాతి కథలో ఇెప్పబడింది. మధ్యలో కొంత కథ జరిగింది, ఉద్యాపనమింకా నెల ఉందనగా గోసంరనక్షణశతై. ఒక ఇంగాలీ దుస్తులు ధరించిన సన్న్యాసి వచ్చిన కథ జరిగింది. బాబో

"బేవుగారింటికి టాంగాలో బాబా వ స్తే 'జేవుగారు = చందాలవోనం శెల్యకితం వచ్చిన సన్న్యాసి అనుకున్నారట, బాబా అన్నాడట -

1. “నేను చందాలకోనం రాలేదు భోజనానికి వచ్చాను”

'ేవ్రగాప అనాడు 200 మందికీ భోజనం పెట్టాలి కనుక అయాచితంగా అతిథి వవాఇడని సంకోషించి "తపక దయవే యండి

క! ॥ ఎ అన్నాాటే తిప్పు, బౌబా పైన చెప్పీ (వాముంచిన నాల్గు నూటలు విస్మ రించాడు. (బౌబా వాగ్దానంలో మొదటినె- వై వమెప్పుడూ తన వాగ్దా నొఐఎను న్మరింపచే ముటింకోసు శిమ్షణ స్‌ స్తుంది.) |

(1) “నాతో ఇంకా ఇద్దరు భోజనానికి, వస్తా” (నాలుగవ నాగొనంోమంచిదే = వారిని కూడా తీశుకొని రండి = అని 'జేష్ట అన్న చే తప్ప; బొబాను పూర్తిగా విస్మరించాడు,

స ర్వేత ర్వాత బాటొ వారిద్దరితో వచ్చి భోడనం చేసి” వెళ్ళటం. జ్‌వుగు _ర్వించ లేకపోనటం జరిగి నిస్టురంగా జోగ్‌ = కు ఉత్తరంలో బాబౌ రొలేదనీ - మాటతస్పాడసీ = (వాయటం జరిగింది,

జోగ్‌ ఆ ఉత్తం౦ంతో మనీదు- మెశ్సైక్కుతున్నాడు, బాబా అంటునొన్నైడు =

కన్టీపానో | వాగ్జానం వేసీ మోసం చేశానంటున్న "చేష్ట ఉ తరం కచా! ఇద్దరితో వస్తున్నానని ఇివ్పీనా స్మరించ లేనినాడు నన్నాందుకు వలవాలి 1 చందాల సన్మా్య్థసి ననుపన్నాడు, అందుకీ ముగ్గురం వస్తున్నామన్న్నా గుర్తించ లేదు. నామాట నిలబెస్టుకోవ టానికి (పాణాలన్వైనా త్యజిస్తాను.? (తాత్యాప (పాణదానం చేస్స బాబా తేజోమూర్తి కావటంలో. శాళ్యా తల్లివోో శా త్యాకో . ఎప్పుడైనా కలలోనైనా ఆ వొగ్జానం చేశాజేమోా![్మ

(36)

ర్తి శ్రీలీలా సమాధి దీపన్తంథం / సాధనోపాయం

బాబా తన రూపంలో రాలేదు, 'ేవుగారికి పథిచయమైన మరొక సన్నా వసి రూపంలో వచ్చి అతడూ ళఅానూ-ఒక కనని బుజువు వేశాడు, కనుక (పతిరూపమూ బాబాయ్‌ _ అని ఆరాధించు.

(2) చైవం అన్నమాటలను మననం చేస్తేతప్ప, దాని అర్థం, బోధపడదు, మననం, చింతనం - వీటివల్ల మనస్సు వఏకాగమాతుంది మైవమక్క_.డ సామోత్క-రిస్తాడు, చైనం తనంత కా సై ఇెన్పిన మూట లను మనిషి. మరచిపోవటంవల్ల నే మాయా బంధితుజొతున్నాడుం ఇందుకే అశ్వమేధ పర్వంలో అర్జునుడు (శీకృష్ణునితో అంటాడు = “జగద్దురూ 1! అనాడు యుద్ధసంరంభంలో గీతను బోధించావు, కాని అంతా మరచిపోయాను, మరల వెప్పుోో అంకు ఆయన నవ్వి' అన్నో జట = *మరల సాధ్యమా ఫొ అని విన్మరించే వాడిని దై సంకూడా' రత్సించ లేడు,

“నన్ను గూర్తుపట్టనివాడు నన్నెందుకు పిలవాలి అని బాబా ఎందుకన్నాడు? తన గుర్తులు (ఇద్దితో వస్తానన్నమాట) ఇెప్పినాతన్‌' వాగ్దానాన్ని స్మరించనివాడు = పురాణాది విరాగితప్ప్రృయభార్థభ క్తుడు శాడు. విశ్వసించు-విశ్వాసం (నిష్ట్ర దై నాన్ని తెచ్చి నీముందు నిల "జెడుతుంది, అది కలవాజే అస్తీకడు- నాస్తికుడు శానివాడు, విశ్వా సంతో ఎదురుదూడు, వచ్చినవాజెల్లా బాబాయే. _ అనుకొని, ఇది ఆతిథ్యం,

రవాళతా = నీంగాం్‌ = దాటనినొడు వస్తాడో వమోం సర్వ మయుడు కనుక రావచ్చు - ఇజే ేవు'చింత, ఇందుకే బాబా తనకు. వావానాలతో నిమిత్తం లేదన్నాడు, (టాంగాలో వచ్చి జీవుని పకీ మీంచినట్టుంది. దైవం చేసే పరీక్ష తరగతిలో గురువు. శిష్యుని బేసి నట్టుండదు, పరీశు, = తర్చీదు నివ్న్వటంఎవివమయాన్న్ని బోధించటం-ళివ్లీ,6

థ్రీ లీఖాన భూ.,థి ఫ్రీరిఫ్ట శ్రటర = దయ బూడబం ._--అను గహించటం -= కలాంటినన్నీ -కలినీ ఉంటాయి = జేనికది-.విడిగా నున్న.:వశ : మానవుడు, .అన్నీ _కలిసీన దశ చైనం.) కనుక -బాబా అంశ నామకమూపాలు 'లేన్మి.ఉన్న -.ఇకీత మొన అస్తిత్వం, “ల్రన్షీతి వవ ఉపలబ్ధవ్య$ త_త్త్వభావేన చోభ యో అన్తీకి వవ ఉపలబ్ధస్య _ త_త్వభావః (పనీదతి[ొ (కఠం 228.18) సిద్ధాంత ర్‌ త భగవంతుడంశు అ _స్తీర్వ్యం. తత్త్వతః వీది అన్న దో “అది -- అ స్తీ, “ఆ' చృక్టితో దర్మ్శించినవానికి: భగవత్‌ త్తం (ర కాళిస్తుంది. తత్త్వతః దైవమంకే అ న్లిర్యమే - సత్‌ - చిల్‌ అనంద మన్నచోట సత్‌ = అ స్తిత్యం* కాబా అస్తిత్వం అనుభవించ మంటున్నా దుః దానికోసం బాబామాటలు మననం చేయదగ్గవని ఈక్షథ నిరూవీస్తుంది, భగవంతునికి దయశలిగినా న్వీకరించే 'ఊూగ్యత భక్తున కండాలిం | భాగవతం ఉద్ధవేశబువాతో బాబా అన్నాడట - “నిత్యం పారాయణం నేయ రాదొ ( అని, "*వం పారాయణం వేయనముంటారన్నాడట ఆయన-బాబౌ ఉద్ధవేశబువాను (శోతగా 'ేనుకొని'అతనకి చెప్పినట్టు జాన్ని మిమగా. బేనుకొని - (తిలోక - (త్రికాల వ్యక్తులతో అంటున్నాడు =

• నద్ర -స్రీకు వకాదశ స్కంధంలో .బోధించానో ఆనాడు అజే పారాయణం వేసుకో” అని "ఆ-చూటలు బాబా ఎందుకన్నట్టు 1 = “తాను (శ్రీకృమ్లడనని (పకటించుకోవటావికీ ,శాకవోలే | బాబా “వరి

శ్రి శ్రీలీలాగమ్బొాఖి మరొక భక్తనితో (నిమాన్క-కు)ు క బావూ = భాగవతం చదువుకో రాదూ!” _ అంటు అతడు “నాకూ పఠింధాలనే ఉంది కాని, బాబో! నాప సంస్కృతం రాదూ అన్నాడట, = *“అళే ! జానిేముంది+! ఈ మనీదుళల్లి జేత్పుతుందిలే చదవు” అన్నా జే తప్పు, “నేను కృష్ణుణ్తి కదా = నీకు బోధిస్తానులొ అనలేదు, ఇక్క జెందుకన్నట్ట ? - తానై" చెప్పకపోతే మనక ెలియని నృష్టిరహస్యం కనుక - ఇక్కడ వాచ్యంగా - కాను (శ్రీకృష్ణావ 'ఠారంగా ఇెప్పుకన్నాడు భాబా, ఇవ్వాళ "బాబా వి(గహం ఉండవలసిన స్థానంలో ఇలాటి ఆలోచన (పకారం మురళీధరు డుండి ఉండాలి. మనీదుకు “ద్వారశ్రా మాయి అనే పేశందుకు పెట్టాలి? “జీవానాం పూరయోభధాళి (అయోధ్య "'చేశతల నగరం) అని "వేదం చెప్పింది కదా అని, ఆ "పేరెందుకు పెట్టలేదు బాబా? కనుక ఈ మూడు కారణాలుగా జావా గీతాస్వామి అని = న్పష్టంగా భావించుకోవచ్చు కదా! బాబా అవళారం కృష్ణావతారంవంటి'జే- లీలలు (పకటించడం ద్యారా = జామ్నేరు చమకత్కారంలాంటివి - ఒక్క కృన్న ( ీసప్ట) అవతారంలో తప్ప, అన్య త దుర్గభాలైన అంశాలు కడా! ఇది బాబా అవతారంలో జైన న్యరూపం - స్వభావమైన అంశం, మరొకటి ేదవారితో - అమాయకంగా పస్సీపీల్ల లతో '= అపండితులతో తమ కస్థమెన భాషలో అలినన్నిపితంగా చనవుగా ఉంటూ - వారిలో ఒకడుగా ఉంటూూకే గుర్చునై - తం(డీయై ఆ వైవమై (పన్నరించినతీడ - కృష్టావతారంలోనే ఉంది తప్ప, ఎ లే సా అటి న! 'రామావళారంలో లేదు, అక్క-త రాజుగా ఉన్నాడాయనం కృృష్టావ

(శ్రీ లీలానమాథి లి 'తారంలో శండూ, ఉన్నాయి, (ేపశ్లైలో సామా న్యవ్య క్రీ ఆ మధురలో రాజు, కరుత్షే[త సం(గామంలో నృన్టి-స్థిడి- లేక (రుడు 'యోగీశ్యరుకు. ఆయనలో (పకటితం కాని -అంకర లేదు. (పధానంగో పై మూడు విషయాలూ... ఆ (వభువు (శివి[కమ'లక్షణాలు,'

కాబా కూడా అంతే =

వట్టి మనిషిగా ఉన్నాడు. వ్రైవంగా కన్చించకపోయిన్మా.లీల్బల జ్యారా - విళ్వజ్ఞనం ద్వారా చైనంగా భావింపబడ్డాడు రాజూధి శోజుగా బండమిోద కరూర్చొన్నాడుం

(గాక ధాన్టనంలో జాూగదవస్థలో వాబా తలకు కట్టుకున్న రువూలలో బపునొ. ఏడమ్మ్యపక్కా, ఐమూలగా. ఒక ఫిరవాకారం తరచుగా లీలగా కోన్నించటం - అబేమిటని నిగాఇట్టి కూజీటంతలో భవూాలకుచ్చుగా తోచటం _ జీను నవ్వుకోనటం = దాబా నమూన గంభీరంగా ఉన్నట్టనికించటం "2 అనేకసాన్లు కలిగిన అనుభవం- నిజమో, . అబద్ధమో ! తమో; (సమో 1 _ ఎనరు చెప్పగలర్ను! ఇది ఆత్కౌనలోకనం తప్ప వాస్తవిక, అంళంకాదు. కనుక, నిరూహా కసాధ్యం. పైగా నిరూపణ ఇతరునికోసం లప్ప _సాథపన కనవసరం కదా 1%)

కృష్ణావతార ఘట్టంలో కృష్ణుని 'జీవకీపసుదేవులు సోతం శీ్‌సారుం వనుబేవ్రశంటాడు =

ఉ*స్తార్ధమిా 1! నీకు (తివర్షాలు (రంగులు ఉన్నాయిః అవి (శలోశాల స్థితికి _ వాటిని నీవు ధరించటానికి చివ్నోలు,

“తెలుపు - నీ సహజ వర్ణ ౦ ( బాబారంగు

ఎరువు - నృష్టివో రజోగుణం వల్లి

నలుపు = లయ వేళొ

అన్నాడుం

శ్చ శీ లీలాన మా థి ఇది (తియార్య్యాత్మకతను 'కూచింగోది.. (ఈ 'వివభయం శశేస౦ తతా, ? నా "శేన్రేపనివత్తు - (శ్రీ అరనింద భాష్యానువాదం) -అప్పుడు :కృమ్టుడంటాడు ఆ *నాఖ్టూ -మోకూ మూడు జన్మలు = క్షే స్వాయంభువ మన్వంతరంలో తల్లి = పృళ్నిగా రండీ సుకవ్రడుగా దంపత్యులై ఉండగా. నేను పృశ్నిగర్భుడన్న "పేరుతో మోశే పుబ్ధాను, - ౨. మిరిద్దరూ అదితిం.కళ్ళ ఫ్టవులు, .మోకు.నామనుడుగా ఛుట్టాను, క. అప్పుడు క అన్హునిగాం ఈ. మూడు జన్మల తర్వాత మనకు ఇళ జన లేదు” శ-మూడు సంఖ్య ఇాలా-గంభీరమైన “అర్థాలు కలది. 'మరాడు శలోశాలు= మూడు ((శిగుణాలు - ఈ పౌరాణిక భావనకు మూలంగా 'శాత్స్యిక - వృష్టి చాలా లోతై నది, అది అన్య(త దూూభుకోవోలి, ఈ మూడు సంఖ్య పరమాత్మ = వస్తురూప జగత్తుగా పరిణామం - ికాళం -'పొందటంలోని "అంతన్జులు = ఘొమికలు “= మెటు, _ -్ర ణా కే అచ్చమైన తత్త్వం ల్సి మాయద్యారా = తసలోని సృష్టిశక్రి ద్యారా జీశ్రడుగా పరిణమించాలన్న తపన - ఇది మనోలోకంలో కలిగిన భావస్పృందన- కూతు శ్రన్బుష్షీ దళం 8. పంచభూతాత్మక సృష్టి, ఘ్టూలంగా ఇలా ఉంటుంది. ఛాబా చాలాచోట్ల చెప్పిన కథల్లో స్వప్నాల్లో (రామదాసి న్యప్న వివరణ) ఈ (తి సంఖ్యను (తి భూమికలను -దృష్టీలో పెట్టు తన అధ్యాయంలో వీరప్ప - బసప్పకథ చెప్పాడు "బాబా,

కపర్దే డైరీలో (నొశాడు --

“ఈవేళ బాబా ' ₹5డు కథలు. వప్పాడు, అరదుళోబకటో విచితంగా విన్నవారు. అందరూ మరిచిపోయారు, ఆ కథం వాలా బాగుంది”అని, దీన్నిబట్టి,బాబా కథలు వాలా అందంగా చెప్పేవాడని. "తెలు స్తుంది,నృష్టిక _ర్తకంయె అందంగా కథ వెప్పేనాడు ఎవడు౦టాడ్లు![: బాబా ఇెప్పీన కథల్లో" ఒకే ఒక కథ - చాలా అద్భుతమైనది. మనకు దక్కింది, జగత్తు ధన్యమైపోవటానికి ఆ :జకస్ము కథ .ఇాలు-

ఇందుకే మహాభక్తుడు" హేమొద్వంతు 'అన్నాడు _

కసాయి ముఖంనుండి స్యయంగా (వనహించిన ఈ అమ్మత వాణి సొదరంగా వినుడి నేనెలా విన్నానో = నాశిెలా ఎంతదాకా గు-ర్తుంవో = ఆ స్మరణ నరుకరిరిచి విన్నద్ది విన్నట్టుగా శవుకున్నాన్ను ఈ వివయంలో పేమాద్చంతు శీవలం నిమి _త్తీమ్యాతుడు” అని స్వయంగా ఆయన-మాట లే ఇవి (చూ, మరాఠా మూలం న బాబా మాట అమృతవాణి, కనుకు దాన్ని అలాగే 'వాళాడే, తప్ప తన మాటతో చాన్న్ని కలువీతం చేయలేదట. (బాబా శర్చాన్ని (గ్రంథస్థం చీళాడనటానికి ఇది (చల సాత్యం త్రి

కథను (పారంభించటం భాలా చమళో్కోరంగా: కవీలాగో 'బేశాము బాబా - క బ్రప్రాక్ర (సాతఃశాలం ణు (పొద్దున్నే నాస్తా వేనీ పీ.కారుకు వెళ్ళాను. చల్లని గాలి'వీస్తోంది, నది-ఒద్డున మెట్ల. తోవుల్లో శాలిబాటొ _ బంజ్లబొటా- ఉన్నాయిః నేనొక వెట్టుకింద్రి కూర్చొని చిలుం: తియారుచేనుకుంటున్నాన్సః ఇంతలో ఒకడు'వచ్చి నన్ను తన యింటికి భోజనానికి? అహ్వానించి = నా వేకిలో చిలుం 'శొను తీసుకొని తయారు చేస్తున్నాడు. ఇంతలో"కప్పు: అరుపు విన్నిం: చింది” - అందంగా కథ ఇస్పేవార పల్లెటూళ్ళలో పూర్వ కాలరి4 విన్నెలరాతుల్లో రచ్చబంకమిావ మ్స పంచెలు. పళచుకొన్ని

చరి శ్రీలీలాసమా థీ ఆకాశం చూస్తూ కథలు వెప్పుకున్న (పాచీన - పురాణ కాలాన్ని న్మరింపచేసే తీరులో కథ ఇిప్పటం రమణీయ మైన పద్ధతి, చాబా పీశారుకు వళ ళాడా? (పొద్దున్నే టిఫిన్‌ చేస్తాడా ఖ్థి ఎంత తమాషా చే స్తున్నాడ్లు ! (శోతల స్వభావాలను తనమోద ఆరో వంచుకొని వెప్పటంవల్ల 9 (శోతకు 'తొాదాత థి కలుగుతుంది ఆసక్తీ కల్గుతుంది. ఇంకా వినాలనివి స్తుంది. ఈ పద్ధతి 'వేకే విచారించదగింది, (పస్తుతాంశం కథను చెప్పే తీరులో మూడు భూమికల మీదుగా - 'మెట్లవిాదుగా ఉండటం, ఈ మూజేవిటని విచారణీయాంశం -_ మొదటి అంతరువు = లేదా అంతస్థుం

1. పాము కప్పను పట్టుళోవటం, బాబా వదలించటం ౨ | విన్న(శోతిప ఇది ఆశ్చర్యం కల్గిస్తుంది కడా! అందుకని ఏీరి కథ ఇక్రాడనుండి రండో అంతస్థు మొదలు = అంపే వ రవమానం నుండి మనం భూత కాలంలోకి (సమయాణం జీ స్తున్నాం. అక్క_-డ కథ ఇలా మొదలౌతున్నది - “మాడు! ఏకి (శోనుల దూరంలో. ఒక పాకుపడ్డ శివాలయం (మహాబేవుని గుడి) ఉన్నది. జీర్ణోద్దణార్థం ఊరినారంతా చండాలు వస్తూలుజేసి ఒక ఊరి పెదపు ధనవంతుని కీచ్చారు ౫ యలు దాబా చే ఊరు? చమత్కారంగా "లేదూ! ఇక్కడ పాదుబిడ్డ మనీదులో ఉండి, జ్‌ర్శ శివాలయం కథ చెపుతున్నాడు కావా బాబా ఇంత చమతెంంరి! ఆ డబ్బు ఆ ధనవంతుడు దిగమింగి కూర్చువ్నాడట్క ఫాసం బొబాలాంటి శివను వం వేస్తాడు! ఆ కథానాయకుని పెళ్ళాం కలలోకి రెండుసార్లు వెళ్ళావట. ఈ పని వేసింది, ఇజేసీధీ బాబాం (పతి ఐాడి కలల్లోకీ పోవటం - ఏవో ెచ్చిపెట్టటం - ఒకమార్ను- కలను గురించి బాబా ఎంతగా షట్టంచుకొ నేనాడో చెప్పటమే కడా!

(శీలీలానమా థి ల! మూడవ “అంతరువు!

ఆ ధనవంతుడూ పెళా్థం ఎ డుబ్మీ పోయోశు "(ఊీనీరై జక్ష్యు) వమిటో ? - డిళ్ళడబత్ధలాగ్భా:" ఆ పొలం పూజార్పళజమాయమితోోం పెట్టారు.

ఈ పూజారవరు? బాబా చర్మితలో చాలత్తామేందోవవ్వాట ని శతళ్ళంగి పూజారి, 'చూధవభట్టు ' ఫురోహిత్తుడు ఇంత్పుత్యొన్టదులు, ఏరలా బాబాను అ్యశ్రయించి ధన్యు లై నార్యో ఆలాగో బాబా చెప్పిన కథలో పూజారి బాబాకు 'స్నహితుడట. అంప శహన్న దారి అమాయకులకు పరిచయం చేసీవాడు, అంతేకాని జై వాన్ని క చ్రైగ్ర్రాశి చాచి తాను తెరమోిద అజేనాడు' 'కాడు' = అనాదాాలంలణ్రీ? ఉన్న నిస్ప్వార్థపరుడై న వూజారి,,-

చచ్చిపోయినవాళ్ళు తిరిగి వుట్టిన కథ మూడోభూమిక,

ఆ లోభి మధురలో (బావ్మాణకుట్టుంబంలో. వీరభదప్ప్రథా జన్ని స్తే, అతని భార్య వూజారి కూతురుగా పుట్టి మరల పూర్వ జన్మ లోని భర్తనే - వీరభ(దప్పనే - భర్తగా పొందటం, -డభీ[-.౧ వెన్న బనప్పుగా పుట్టటం - తర్వాతి కథ)

ఇక్కడొక (పశ్న-బాబా జే ఊరు.?పూజూర్రి దదేడ్రోరూకదా! పీరభ(దప్ప మధురలో జన్మించి. .వీళ్ళ ఉరు వచ్చాడా? క్యుఫిచూ రణకు. ఉపాఖ్యానాల్లో శావుండదు. కోథకునకు ఈ వివరాలమ్మీద కంళు - కథా తాత్సర్యంమిావనే దృష్టి

ఈ మూడన కథలో కూడా గౌరికి మహాదేవుడు కలలో కన్ని స్తాడు. కన్పించి ఇలా చెప్పాడు - *డబ్బంకా ' నీడే, అపనరమైతే మనీదులో ఉన్న బాబొ నలహో తీసుకో” అని,

కథ మళ్ళీ , మనీదులోని బాబా దగ్గరశే _శావటంతో బక అవృ త్తి పూర్తయి, అప్పుడూ ఇప్పుడూ ఉన్నది బొబా ఒక్కటేనని ఇప్పిన స్తైనది,

మెం

(37)

కథ వెవుతున్న బాబా ఒకడు, కథలో వచ్చిన బాబా ఒకడు (వూజారి చ్నీహితుడు) = ఇద్దరూ కలని చిలుం పీల్చేనార టు అబేదో మహవహోవిమయ మైనట్టు ఇపవుతున్నాడు బాబా, (నిజంగా అది మనో నిమయ మే, తంతంలో ఇలాంటివి మనస్సును వకాగం చేసీ సాధనాలు, అది కూడా ఒక ధ్యానమే.)

శథాంతంలో శివుడు వెప్పిన బాభా మళ్ళీ మనీదులో బాబాం

ఇది వృత్తం - పూర్మం, కథంతా తిరగి బాబా దగ్ధరశే వచ్చింది.

సేం

శివ్చడు బాబా సలవో నెందుకు తీనుకోమన్నట్టు ? వై వానికి మూడంెలున్నాయి (తిమూర్తులున్నాయి.

1. మనకు తెలియనిది, అ _స్తీర్వ్యమా(తమైన శీవల పరిశుద్ధ త త్వం = ఫురుషో_త్తముడు,

ఏ, అది ఏ రూపంలో అవతరిస్తుందో అది- (పస్తుతం బాబా అమర వురునుడు (అల్లా మూలిక్‌ ),

క, పూజారి = తరవురుషుకుం అక్షరపురువ న్యాఖ్యాత, (పజా సమూావాంలోకి బాబా తత్వ స్వరూపాన్ని తీనుకొనిపోయి వారి ఇీలికి అందించేవాడు,

“శ్రీ్‌వల తత్త్వ వ్యాఖ్యాత బాబా కాగా బాబా తత్త వ్యాఖ్యాత వూజారి. అంశే సంఘంలో పూజారి ౯ _ర్తృవ్య మేమిటి 1 పూజారింతనఅధీనంలో 'జేవ్చవి ఆ_స్తిపొస్తు లున్నా,నాడు-గుజ్జపు పంచాల వెంట పోపుడా మిజ్దెలూ మేడలూ కట్టుకోపండా - స్వార్థపరుకు శాషండ్యాబాబా (దైవం) తో కలిసీ ఉండటం, తన మనః (పాణాలను బాబాకు అంకితం చేని ఆ ధనాన్ని దైవ్యపలినిధిగా రశ్చించటం ఇడి సంఘంలో వాని క ర్తవంం

శ్రీ లీలాగమా $$ ల!

కథలో మూదంళస్తులు = మూడు కలలు, ముగ్గుకు వ్యక్తులు (శివుడు - బాబా * పూజారి) శత్వ్వ(పలినిధులు, ముగ్గురు సామాన్య -మానవ్సులు = లోఖి వీరభ దస్పం భార ఫ్ట సొరి = దుబీీాం ఇన్నబసనప్ప, ఈ (తివిధ భూమికలూ తివిధ మై శన్యాలు. జ్యాగత్సవ్న -సువుప్తులు, (త్రిగుణాలు - (శిమూడ్తలు = భువి - దిని-అంతరిషూలుం ఇలా ఎన్నో అ్థాలు. ఒక కథ - ఒక జన్మ కథ = ఒక సృన్టీ కథం, మరల అజే వృ త్త(భమణం - మరలా మరలా నురలా - ఈ (తిరావృ త్తి పరు లోకం అందున్న మహోవ్రైతన్యం "పేరు (లివిశ్రముడు,

ఎరనీ అంతా బాబా మదాబేవ్చడుం లోక (పవృ త్తి నిక్యనూ ధనలుబ్ధమేః "జేవుని పైతం మోసం చేస్తాడు మనిసి.-టై వం స్వప్నంలో వారించినా, జ్యూగదవస్థలో ఇెవ్పినా, ఇజే మానవ్చడంయే,

కథలో వ్య క్తుల పేర్లు బసప్ప, వీరభ(దప్ప క్షాటపల పీర్లు మవోరాప్ట్ర కది సరివాద్దు శానటంవల్డ భాషలో శబ్దాల వినినుయ౦. జరిగింది. నారు మధురావాసులనటం చ్నితం,_ ఉత్తరబేశందాకా ఏరి జ్‌ర్లి లాేే ఉంటాయా? కనుక కథ త _త్వబోధ ఉపాఖాక్థ్రనం, నిజంగా జరగలేదా? బలిని ఉండాలి, 'పేప్ల బాబా కల్పించి ఉండవచ్చు, కథలో వ్య క్తలు (వధానం శాదు, చైవలీల ఎంత చ్నితంగా ఉంటుందో, నునిషి. ఎంత చిత్రంగా ఉంటాడో శర్మ (ప్రవర్తన ఎంతే చితంగా ఉంటుందో న చప్పటమే (ప్రధానం,

సీ వో ల్లం.ఘ.న ము

బాబా నర్యా-షశతలో "కాను ఇరీసెల్లా జీశీవాడి నన్నా దకడా! ఆ కథాః 'బేవు గుడ్డపీలికల కథ్యా ఒకళ్సు,

చాబా అవళతారలీలల్లో మనకు, దొరికీనవీ కొద్ది మాఠమే, 80 వండ్ల బాబా జీవిశంలో నుమూరు 10 వంట్ల కతలే దొరకటం - అందులోనూ కొన్ని మతమే దొరకటం = అందులో మన్రకర్థమైనవి ఇాలా కొద్ది మాఠతమే. సంపూర్ణ ౦గాత _క్వేం బోధ కంబేది కాదన్న విషయం బాబా నీమోల్సంఘనగా దిగంబరుడై న వృత్తాంతం చూ స్షం ఆ దిగంబరత్వంలోకూడా బాబాసాయిబని కొందరూ కాదు హిందువని ఇొందరూ చూచి నిశ్చయించినట్టు - ఇెప్పబడ్డది.. అంయేళళ్ళకు కని వించినా ఆయనసత్యం మనకు తెలియ లేదు, అంకే మననూ-ఆయ ననూ వేరుచేసే అడ్డుగోడ మనస్సుతో చరాచినందువల్ల' సత్యం తోచళేదు సత్య ధర్మాలనుండి కలిగే (చమాదమంతా మనఃకల్పిత మే. అబే మాయాజూలాన్ని "(లీలను విసరి మనల్ని బంధిస్తున్న ది,

ఇక్కడ నీమ - బాబా .సాంబరత్వం, శరీరం = 'జేళం - కాలం ఇవన్నీ మూయ 'నేనీన వస్ర్రం: సృష్టిశ క్షి మాయ 'నేసీన అంబరంలో బద్ధ్టైడెన జీవుకు జ్ఞానంతో వాటిని 'ఛేదించుకోవాలి - అన్న సత్యమే బాబా నీమోల్లంఘనం, "ఆ- వన్హ్రం మాయ నేనీ ఈశ్వరునికి అందంగా కప్పి జీవుని వేస్తే - (భమ తొలగి ఇది బంఫమని-. తెలిసిన జీవుడు ఆ వస్తాన్ని చీల్చుకొని ఆధ్యాత్మిక లోశాలప ఎగిరిపోతున్నాడు ,- గరుత శ్రరోొకై బలిస్టు పయోలు' (్రెక్కలు) కలవాడై, విజయదళమి అంక స్వరాష్ట్ర = జేళశ = జేహా - కాల వ్యప్తలన్న - నీమను దాటి దిన స్రినీవుల్లోకి (పవేశించటం,..-జమ్మి మోద దాచిన గొండీవాన్ని బృహన్నల (జీవుడు = మృత్యు జరాది భీతుడు) విజయుకై ఆ శరీరం నుండి దిన్యశరీర ధారణం వేయటంచేత ధనంజయుడు. (అగ్న్య్ర) అవు

తున్నాడు, ఆ గాండీవం 'రాజ్యమన్న భాతిక విజయార్థంలో వత విడ్యారూస ధనుస్సు, ఆధ్యాత్మిక ధనుస్సు = (బవ్మా శక్తీ రూప మైనది - ఓంకారం. ఈ ధనుర్ధారణ దుర్గ సాయంతోనే విజయుడు వాడు, అజ్ఞాతవాసార్థం మారువేషాల్లో విరాటనగర (గ్రవేశం లేయ బోతూ ధర్మరాజు దుర్గా_పార్థన ఇళాడు, ఇది తనను తాను చాచు కోవడం ఈశ్వరుడు మాయావరణ బద్ధుడె జీవ్రడన్న మారు రూపాన్ని ధరించటం = ఇదే అజ్ఞాతవాసం, అది ఏడాది కాలం = వశవర్ష మంశు 1% మాసాలు _ ఏడీ అయనాలు - 60 రోజులు ఒక జీఏిత(పనూణం, శతవర్ష ములన్న్నా = వీఠవర్శ మే జ వక జన్మ సంశేతం, ది£ి$ జ్యారం దుర్గాదేవి. భీన్మపర్యంలో యుద్ధ (పారంభంలో పర మేళ్యరుడు కృష్ణుడు గీతారంభం చేయబోత్నూ పార్థునికి విజయస్తా్టి నిమిత్తం అతనిని తిరిగి దుర్గను (పార్థించమన్నాడు. ఈ స్తవం గీతా పారంభం ముందు అది ముగిసీన వీదప గీత, ఇక్కడ విజయం రాష్ట్ర - భౌతిక రాజ్య - శరీర - బంధం నుండి ముక్తుడు శావటం- ఇది ఊర్థ్యగమనం. ఇంటికీ తల్లి కరుణే మూలం - ఆలంబనం, స తల్లై పీరగోప్ట్మీసియ. వీరుడంళే రాజేశాడు - యోగి. ఇతని ధనుస్సు ఓం కారంఅతనిది 'వెదుర్ముబద్ద. కంటికీ (ప్రతీక గాండీవం, అది ' అగ్ని సృష్టి కనుక దిన్యం- రదాధా్యాయంలో “మి-ఢుష్టమ శివతమ - శివోనః సుమనా భవి పరమే వృక్ష ఆయుధం నిధాయ్మ కృత్తిం వసాన్య ఆచర వినాకం బ(భడాగహీే” (శివా 1! సీపు అతి మంగళ (వదాతవు కావాలి స్వామి! సీ ఛభయంకరాయుధాలను పరమ వృక్షా (గాన దాచి - పులితోలు కట్టుకొని . (హావరూసమైన. వినాక ధనుస్సును ధరించి మా కెదురుగా రా స్వామి 1) ఈ మంతం పాండవులు శమివృతంమిద ఆయుధాలను దాచే విషయాన్ని (పస్తావిస్తుంది. కనుక విజయుడు దుర్దాన్యుగవాంతో బహీిరంత శ్శ్యతు ధ్యంసం చేస్తున్నాడుః

(శీ లీలాసమాధి లీస్ట్‌

ఈ నీమ్మోల్లంఘనం బాబా నీమోల్లంభనానికి నేపథ్యంగా భావించి - ధ్యానించాలి. కనుక దిగంబరత్యం మవోశివ్రని లవణం, అదే బాబా విజయదళమినాడు భక్తుల శన్ముగహించి బోధించిన. త _త్త్యేంొ

బాబా (5 వీరు నేతపని

ఈ అంబరంలోని పోగుల కతలు పైన చేను కతలో పీలికలు జె వాను(గవాం "సెల్లాం మనుష్యులిచబ్చేది పోగు, ఇక్కడ అంబరం = మూయాంబరం కాదు = బద్ధజీవుని ఈశళ్వరునిగా షరిణసంపచేసే కే నాను(గవాం = గుర కారుణ్యం.

భాబా సర్కా-రుకథలోని "సెల్లా దైవం, అది 'నేసీంది కాచేం. అందుకే తన యజమానికి తాను (ప్రీతిప్యాతుడు. అల్లా (పతినిధి తానని చాబౌ వెప్పటం వింటున్నాం కదా!

ఇక్కడ వన్ర్రం పోగు (సూతం). కథ వేదంలోదిం (బి 115-1), అథర్వ (10-387-81) (ప్రకారం సూద్యడు వాత్యా (మరుత్తులు) సూ(తంతో లోకాలనూ తననూ కలివి కట్టుకుంటున్న ట్టు, ఇప్పబడ్డది వ్ర నిర్మాత అతడేం అతడు "నేసిన వత్రం .విశ్వంం కిరణాలు _ ఒకొటకథాటీ. ఒక్కొక్క. తంతువు, మట్కారణాలతో లోకమన్న పడుగును (1/జుల)ి చేస్తున్నాడట. సప్తమ కీరణ౦ ఉోర్థ్వ గమనం చేస్తున్నదట. ఆరు కిరణాలు అథోగమనం ఇవోస్తున్నవిం వై. కరణం "జీశ కాలాతీత (వ్మాక త్వ సంకేతం, (కిందివి జీవలోక నిర్మాతలు. బాజా నేనీన నన్ర్రం బాబా కాయన యజనౌని అన్ముగ హించిన సెల్లా, బేవుకి బాబా ఇడ్దామనుకున్న సెల్లా- ,స్పప్తమ కీర, ఇంతో కుట్టినది. బాబా తీసిపారేసి దిగంబరుకై న ఘట్టంలో కఫ్నీ = లంగోటి; మాయ 'నేనీన ఆరు కిరణాల పోగుల గుడ్డలు, ఇని తీసి పొాచేయటమే షి స సన్న్నాస్థనం = శాహాయాంబర ధారణ, భర్వాత స _ప్తమకిరణం తపని బాబా ఇెన్నీంది,

ఏ0 శ్రీలీలా సమా థీ

కర్మ లోకం; జ్ఞానం ముక్తి. అది భాతికం; ఇది ఆధ్యాత్మికం. ఇంటినీ కలివిపడుగూ'పేకాగా నేయటం- కచీరు మతం-ళచీరు వృత్తి భోజన శయసాదులు చేస్తూనే కరచరణాద్యవయ వాలతో _ హృద యంతో - నాభి - వ్యాత్‌ - సవ్యాస కమలాల్లో ఎకండో ఒక వోట 'జీనికదిగా మనోచ్యారంలోనుండి చీలిపోయిన ఆరు కిరణాలను వడవ కిరణంతో కలివి చేసుకోవటమే థ్యానం - కర్మ పడుగు, ఛ్యానం పేక, శెండూ ఇక్కడే (ఇమైవ) కలివి వేసుకొనే వృత్తి అవలంబి స్తే అది క చీరు.బాబా-మతం. బాబా సన్నా ఫ్రసబోధకుడు కాడు. నానా చందోరణరుతో “ముందుడ్య్వారం తీసి ఉండగా - వెనుకటి చ్వారంతో మనశేం పనిఖో _ అన్న మాటలో కర్మ ఎ జ్ఞాన సమన్వ యాన్నే బోధిస్తున్నాడు, బాబా సన్న్యాసం విశ్వ త్యాగరూప సన్నా్థసం తూర్పువాకిలి - విశ్యానుభవం- ద్యారానే ము_క్షిపొందట- మన్న గార్హస్థ్యం. కర్మచేస్తూనే ఎ అత్మబుభ్ధ్యా ల జ్ఞునయోగంతో (తక టం దీనికి మార్గం -_ ధాష్టినం.

బాబా దభోల్కరుకో ఇెప్పీన శనగల కతలో “ఎవరూ "లేనపుడు సీలో ఉన్న నన్ను న్మరించి నా కాహారాదులు సమర్చించూోఅన్నా డు,

గీతాస్వామి అన్నాడు -

“మన్మనా భవ _ మద్యాజీ మాం నమస్కు-రు” _ క్‌సన్ను స్స్పరించి అనుభవించు”-అంకు పడుగూ "పేళా క లిపి.ధ్యానధనుస్పుతో సూచితో = నేసుకో, కర్మ చేస్తూనే అత్మబుద్ధికో (బతకటం - (బాబా మాటలు యోగిభావ = సమాధి భావ ఉపనిషద్భావమ. =" గీతాభావ కొంత ననూధి భావ్వు కొంత లాకిక భామ)

పీలికలు

బాబా 80 వండ్త జీవితంలో చివరి దశాంశకే దొరికింది (బహుశా ఆ చివర పెళ్ళ కథల్లోనూ దొరికింది తక్కు వే), పురువ 'సూ_క్తంలో పురుషో ' త్తముడు “అత్యతివ్ట ద్దశాంగుళం” = అని స్తుతింప బడ్డాడు - అంశే వశ్యాన్ని ఆవరించి అంతటా ఉంటూనే పది అంగు భాలు దానికంశె పైన ఉన్నాడట (ఈమాట క నేళార్థాలు వప్పారు నాటి నేటి ఆచార్యులు), (పతిమానిర్మాణం 9 అంగుళాలు కలది 1౧వ అంగుళం (శిపాద్విభూతి ఎ స్వర్గం, లోకం నిడివి నవాంగుళం = దైవం దైన ఉన్నది - తాను తానుగా, అయితే బాబా కథల్లో 10వ వంతు (దళము అంగుళం) దొంకింది, ఆ పదవవంతు వాలు మన లను ఊర్థ్వ్యగమనం వేయించటానిక్షి

ఒకొటక్యం కథా ఒక్కొక్క సాధనవిశేవంగా-జిపాననా విశే వంగా చేసుకొని భక్తులు ధ్యానించాలి. విజ్ఞానభై రవమన్న తంత (గంథంలో ఓ1£2 యోగసాధనలు (పస్తావించ బడ్డాయి. అందులో వ ఒకచళైనా వాలట తరించటానికి, సంసాాారానుసారంగా. ఒక్క చాన్ని ఎన్నుకని అనువ్చించాలి యోగాభ్యాసంగా, అలాగే బాబా కథలన్నీ యోగ సాధనలుగా సూ(తింపబడ్డాయి, (ఈ సంగతి దభో ల్యారుకు "కెలిసినా్యా 'తెలియపన్నా- అంతస్ఫూ( తం = కథల కడుగున ఉన్న సూతం సర్వజ్ఞ మైన - (బవ్మావ్రైతన్యమైన బాబాకు తెలును కదా!) ఆ కధ-ఒకొక్కమాటా ఒకొక్క సూ(తం-చారపుపోగు లేదా గుడ్డపీలిక. వాటి నన్నిటినీ కలివి నేసుకున్న వాడికి బాబా అనే జరీ ఇాలువా లభిస్తుంది, దానికీ నిరవహాంకార భావన ధ్యానం కావాలి = భావవోపనివత్తులో వెప్పినట్టుగా అత శై ధ్యానం శావాలి బయట లోకంలో- గత కాలంలో జరిగిన ఆ కథల్లో అంతరార్థం భావిస్తే మన కవి మార్గాలుగా తోస్తాయిమనకు మార్గదర్శనం ఛేయించే డీపన్షంభో

(38)

ల్సి శ్రీ లీ లానమాధథి లవి. ఇందుశే బాబాయే అన్నాడు రాభాబాయి. "దేశముఖ్‌ కథలో = క్ష ఒక్కకథ బాలు - దీన్నే భౌవించు - మననం ఇీయి- నీ జీవితం ఈ కలకండముక్క-లాగొ మధురంగా ఉంటుంొదని. ఆ తంటడీ తేన కథ (నాస్తున్న కవిగారి చేతిలో కలకండనుక్క- పెట్టాడు. హోరతి అయినాక దైవం తనంతతాన్వై భక్తునికి (పసాదం సెట్టాడు* ఎంళటి అదృష్టమో ఎవడు వర్షించగలడు 1! అన్ని కథలూ ఒకే కథగా కలివికుట్టుకునే సూతం "పీరు స్ఫురణ = (వజ అబే సూర్వ్యుడుం [బాబా గురువు రోవన్‌పా - (సూర్యుడు) అన్న మాట గుర్తుంచు కోవాలి.] దీనికి మార్టం ఎలా

ఒక ఉదాహరణ =

సచ్చరి(త 1910వ సంవత్సరంలో ఒకనాటి ఉదయంతో-మనీదు రంగం మిద బాబా (పవేశించి తిరగలి విసరిన కథతో - (పారంభ మాతున్నది- మనివీ. జీవితం దినంతో- సూర్యోదయంతో- (పారంభ మైనట్టు. మనం "తెల్లవారి లేవగానే దైవదర్శనం వేసినట్టు = "బేవా లయం దర్శించినట్లు = కథ "మొదలు పెట్టటంతో నే దర్శనమిచ్చింది ద్వార కామాయి- మునీదుంఅం కు చేవాలయం,. అక్కడ కూర్చున్న జరు 1 ఓంకార స్వరూపుడు బాబా, మహన్ముదీయుని "వేషంతో "వేద మళతమూర్తి వై. దికకర్మిస్ట్రి ఉపనిషద్‌ జ్ఞునమరూలర్తి బాబా, ఆయన అందరకూ ఆరాధ్యుడు తప్ప, ఒక వర్ష - పవ - దైవం కాడుం మవామ్ముదీయ - హైందవ చైనాకారంగా కన్పిస్తున్నాడు, ఆయన తిరగలి విసపతున్నాడు. (ఈ తిరగలి కథ (గావస్తూక్తంలో వచ్చింది.) పె రాయి డ్రై వమన్న స్వర్లోకం= అధ్యాత్మిక లోకం దివి. (క్రిందిది భూలోకం. ఆకాశం భూమి మధ్య బీజాలు = గింజలు విసరబడు తున్నాయి, భూ తత్త్యాన్నీ, అకాశ తత్వాన్నీ కలిపేది విడి - జ్ఞానం భఛ్య్యానం, విసరబడుతున్న వి జీవుల కర్మలు = బీజాలు, అంళు జీవ్రకు కరగదస్థుడై ముష్త డొతున్నాడుః వేస్తున్న వాడు చైవం, ఇది

ళీ లీలానమా థి శ్లిఫిఫ్ట మహా(సళయకర్మం ఎక్కడ మృత్యువు మోచుంగా వరిణమిస్తుందో అక్య-డ మహాప్రళయం జరిగినట్టు, చావటం (హయం; మభో(పస్థానంం స్వ'ర్థారోహణం = మహే్యప్రథయంం బాబా అవశార కర్మ ఇజే అండకి కర శ్రలనూ వారించటంం

ఇందుకే బాబా కవిద్యారా అధ్యాయాంతంలో_ సూచిం చాడు - కబీరు ఏడ్చిన కధాంశాన్ని, అఆ చివరి మాటలు అధ్య్యారు వృళ్తాంతొన్ని వివరించేవి, పైగా బాబాది కబీపు నుతం అంగు ఇడా మరొకచోట బాబా చెప్పిన బీడ్‌గాంలో తాను జకీ వస్త్రాలు జశసీనాడి నన్న కథ కూడా దీసికి సంబంధించింే,

కనుక కథారంభం - ల్‌ో శాల.చ్చైవ దర్శనం,

ద్వా రకొనూలు

తిరగలి విసరిన నలం మనీదు కాదుం చ్వారకామాయి, అంే 'శ్ఞాలంగా కన్పిస్తున్నది (పాత మనీదుః లోపల కకార్చున్న వ్యక్తి కూడా పురాణపవుపవుడే (వురాతన మనిషే), మనీదూ వురాణమే, పురువవభోవంచేత మనీదు ద్య్వారకామాయిగా పరిణామం ఇందింది. శీల శివలింగంగా బాబా అన్సీనుకై న సవిత శిలాసనం లాగా = అం అర్థమేమిటి ?

ఈశ (పారంభమం( తంలో ఇ ఈశ్వరునకు పదార్థజగ త్తంఠొ నివాసయోగ్యమైన గృహం, ఈశ్వరునకు అవాస్యం, నివసించటానికీ వీలైన ఇల్లు, గుడి అచే ఈకావాస్యం, ఈ ఇల్లు = గుడి - కరీరం, (జగత్తు లోపల ఉన్నది వురుపో '_తృముడు, వురువుడు= వాడికి "జేయి ముఖాలు, జేయి వేతులుు "వేయి కాళ్ళు-అంటే 'కేలరూపాలున్న వక న్య్తీ, ఒక మహోగ్ని, వేల స్ఫులింగాలున్నది - ధుని. ఆ ముఖాలు మారుతి - జగనా శైలీ - నారాయణుడు _ శివ్రడు ఇతర అనేక గురువులు _ అక్కల్‌ కోట సమర్థులు-సకల "చేవతల మూర్తుల నన్నిటినీ ముఖాలుగా ఇేనుపన్న సవాసశీర్టుడై న పురుషో '_త్తీముడు, అతని ఉనికి వేత ఆ పఫపురాణమైన మనీదుంపదార్థ జగత్తుష సవ్మితతా వై తన్యమూ కలిగాయి. (పాణం లేని శరీరం శవం, ఈశ్వరుడు లేని లోకమూ అంతే, బాబా లేనపుడు ఉన్న మనీదు వట్టి మాట్టికట్టడం, పడదార్థంలోకి ఆత శ్ర మైళన్యం అను ప వేశించకముండున్న లోకం బాటా నచ్చి కరూద్భ్చున్న తర్యాత "దేవాలయం. ఆత శచె తన్యం అను పజేశించిన తర్వాత జగత్తు రథంలాగా నడవటం (సారంభించింది. అంతకు ముందు బండలాగా పడి ఉంది, (ఆ స్థాణువే శివ్రడు- అంకే న్మిదపోయేవాడు. చజానిలో శ క్రి (పవేశించేసరికి శివలింగమైపోయి (పకాశించటం "మొదలు పెట్టింది.) అప్పుడు ద్యార కామాయి.

దా రక

(సావీన అయోఛ్యా = చ్యారక-కుళావలి నగరాలు ఇార్సితకో నగరాబే శాక, అధ్యాతి శ్రైక్‌నగర నంశీశాలు, అంపే వ్యృాదయ (పతీక లు, రామాయణంలో అయోధ్యావర్షనలో అక్కడి మనువు లంతా ధర్మాత్ములు = అందమైనవారు. ఇలా ఎందుక వర్మించా డంశు అదంతా డైవసాన్నిధ్యంలో ఉన్న జీవితవర్షన, దైవం (పత్యతంగా నివనీస్తున్న నగరంలో మనువు అంత పుణ్యాతు శ్రైలో ఇచప్పటం. అంతేకాక నగరం "దేవానంశేతం, 'జేపాం జేవాలయ నంశేతం. అది విశ్వసంకేతం. "దేవాలయం సకళక ళాసుందరమైన స్థానం, పనితతకు సింహోననం,

(ౌచీన భారతీయ భావనలో 'బేవాలయమంజు

మన ఇల్లు _ ఇక్కడా అగ్ని హో తం జరుగుతున్నది.

మన వాం = లోపలా (గౌణాగ్ని - అనింధనాన్ని ఉంది,

విశ్వం ఎ మైతన్యాగ్ని ఉంది.

కనుక ఇనన్నీ 'రాజధానీనగర సంశీతాలు, కనుక ద్వారక వంటివి "కేవల చారి(తక నగరాలే కాక్క ఆధ్యాత్మిక (బవ్మావురములు, పురుముడున్న బే పురం, ఫురువం పురుషో 'త్తృములకు 'భేదం 'తిదు కనుక, మీ.రిడీ - ద్వారక _ అయోధ్య, మనీదు ద్యారకామాయి - అక్క డున్న నాడు ద్యారక్యాపభువ్టు కనుక, (ఎౌచీనకాలంలో "శీవలం శిలాపతిమలు వెట్లకింద - రాతిక ట్టడాలమైన ఉందేవి వైన కప్పూలేని శాలలు ఉండేవి, అవి సదన్ఫులనబజేవి, ఆ శిలాపతిమలకు ముందు అగ్నికండాలు (తవ్వబడి, ఆ పొగద్యారా ఆహుతులు వై.నార్సితాలుగా భావించబడేవి, తర్వాత "'చేవాలయాలు వచ్చాయిః ఇక్కండా. గర్భగుడి _ వేదిక - వైవన్నూర్తి = యజ్ఞశాల - అన్నీ ఉన్నాయి, అగ్మ్నికండాలూ ఉన్నాయి - ఈ న్రైనపతిమ -

కిక థ్రీ లీలాగమా థి అంతఃపుపముడే, "వేదిక పృావయం౦. అర్చించే ఆహూుతులే హృద యానగ్నిలో వేళ్ళే ఆహార శామాదులు, బయటి అన్ని లోసలి అగ్నికి సంశేతం. తనను తాను చై తన్య్యాగ్నికి నమర్పించుకోవట మే బయటి అగ్నిలో ఆహుతులు 'వేల్చడం,

ఇచే బాబా ధుని, దగ్ధమైపోయిన కర్మపలమే ఉఊధీ, ఆ అగ్ని స్వరూపం బాబా, బాభాయ్‌ అగ్నిగా మనీదులో * మనలో నెలిగే వై. తనస్థం,

గుడి కిటికీలూ - తలువులూ లోపలినాడు మూడటానికీ రాళ పోకలకూ సంశేతాలు, అవే మనిపి. ఇందియాలైన నే తాలు (ఇందుకే కావ్యాల్లో నగరాలు కిటికీలన్న కళ్ళను మూసుకొని నిదిస్తున్న ట్టాన్నాయన్న వర్షనలు వచ్చాయి) "నేతాదులద్యారా వపురుషుడు బయటకు పోతున్నాడు, కాదనుకుంశే వాటిని లోపలకు మళ్ళించి అంతఈవురుమునే దూడవచ్చు, గుడిలో పై న ఒక డార్చరం ఎ కెర్రీ _ ఉంజేట్హూ అ అది నిచ్చెనమాదుగా గానీ _ (ఆాడుతో గాని ఎక్క-వలసినట్టూ - పూర్వం గుళ్ళుంజేవట. ఈ తాడు సూ(తాత షై జాని కీ చినన జీవాత్మ (వేలాడుతున్నది. దీనికి సంశేతంగా కొన్ని గుళ్ళకు శిఖరంలో (0౦0౫9) వై భాగం మూయకుండా ఖాళీగా వదిలే పద్ధతీ ఉంది. ఇదే మనిపి. తలలో (బహ్మరం(ధ్రం _ పూర్వకాలంలో గుడి. శిఖరం వకతో చేసినపుడు శిఖభాగం వృత్తాకారంగా ఇక్కిన వెక్ళుళో మూ'సేనారట, బౌద్ధ వాబ్బయంలో దీన్ని కజ్షికా (కర్ణిక) ఆనేవారట, దాన్ని అగద్యారమనీ అనేవారట, ఇలా; పండితులు ఇవుతున్న దానితో బాబా మనీదును పోలి చ్ప. మనీదుకు డ్యార మే లేదు. కిటికీ లేదు. పోవటం, రావటం ఒతేదారి - ద్వారం, పోయినవాడు తనక ర్మలను ధునిలో _ (అంతరన్నిలో) "వేల్చుళొని ముక్తుకై అచేద్వారంగుండా బయటకు వస్తున్నాడు. జారారాలు కలది ద్వారక - అయితే ఇక్కడ ద్యారమే లేనిది జ్యారకం అంళ్సు

(శీ లీలానమాధి క్రి మనిషీ తన యిం(దియాల ద్యారా బహిః(పసరణం పొందకుండా లోపల కన్షైలు "లేకుండా నిత్యమూ మంజే అనింధనాగ్నిలో (ఇజే భమిాపూజూ రవాస్యం. జమ్మిలో ఉంజే అగ్ని ఇదే) తనను తాను "వేల్పుకొని ముుక్తుడు కావటానికి నంశేతరంగా బాచబా' గుడీ ఉంది కనుక, అది ద్వారకామాయి. అంకే మనీదులోపలకు పోవటం. మనం మన అంతరాత్మలోకి సోనటం, అక్క_డీ అగ్ని (పొణాగ్నిం సృష్టిం చేద్‌ అబే; ముక్తి నిచ్చేదీ అదే.

జాబా పురుషో _త్తముడు. ద్యార కాపతి* ఫురువుడు కర లన్ని శాల్చుకొని, పాపపురుషుడు చచ్చి వుణ్యపురుషుకై. పురుషోత్తమ దర్శునం వేస్తున్నాడు, ఇందుకే బాబా అగ్నిజెదుకుగా కరూర్చుంజే వాడు - అగ్నీ, తానూ ఒకళే కనుక _ ఇందుకని మనీదు ద్వార కొ మాయి

ఒకసారి ఒక భక్తుడు గురుపార్షమినాడు వస్తే బాబా మనీదులో _స్తంభాన్ని పూజించమన్నా డట,సాయి శరణాసందతో=లఅబే

నంభాన్ని (బహుక్ళా చూవించి- తాను దానికింద 18 వళ్ళు తపస్సు

వేళాననీ, తన గడ్డం భూమికి తాకేదస్‌ - మహాతు శ్రైలు వచ్చినవుడు. మాతం చ టకు వచ్చేవాడిననీ = అక్కడినుండి గురుస్థానందా కా సొరంగం ఉన్నదనీ అన్నాడట.

అంటే ఏమిటి? -

అగ్ని వేదిక - కుండం. సిద్ధాంతరీ క్యా గుడికి నాభి (ఇక్కూజే నాభీమండలంలోనే మణిపూరక చకం = అగ్నిమయమైనది- ఉన్నదని అూగశాత్ర్రం.) వె కప్పుకు "కేంద్రం శిఖరా(గభాగంలో ఉండే అ(గద్వారం.అదే మోతు జ్యారం (అంే సూర్యుడు, అజే శరీరంలో (బహా శ్రరంం (మాడు - సహ్య కమలం. ఈ కంద . కేంద్రంగా ఉన్న అగ్ని కుండాన్నీ (మూలాధారం = అక్కడ (త్‌ళోణ మండపంలో

"జీవి దీపజ్య్వాలలాగా 'వెలుగుతుందట), క ప్వులోని అ్యగచద్యారాన్నీ (భూమ్య్యాకాశాలను) కలివీ బంధించేది స్తంభం (పూర్వ శాలంలో 'చీవాలయ నిరా శ్రైగంలో ఇది ఉంజేదట). ఆ స్తంభం మైకప్పును చమోస్తూనే ఒకసారి భూమిని తాకుత్తూమరొకసారి తాకకుండా చలించే _స్తంభంలాగా కేంద _స్తంభంలాగా ఉండేదట, (తేపాశ్సిలో ఒక _స్దంభం భూమిని అంటుకోకుండా ఉన్నది. బహుశా దీనికి సంశేతం కావచ్చు దీని కర్థ మేమం కే ఒకప్పుడు భూమా శ్రా శాలు కలిసిఉండ్కి సృష్టి కాలంలో విడిపోయిన స్థితిని సూచించే నంశేతంం ఆ స్తంభం అగ్ని స్తంభంగా వైదిక నాబ్మ్బయం "పేర్కొంటున్న డి (బు 1-59_1 డీ.ఫం10ం అజే ఆత్మ స్తంభం. ఈ _స్తంభమే నిచ్చెనగా = "ీతువుగా ల ఎగిలేపక్సిగా = నర్శించబడ్డది, ఇచే యజ్ఞ 0లో యూప స్తంభం (జాతర్లలోనూ _స్తంభానికి మనిమీని కట్టి ఊలేగించటమూ ఉంది) = ఇచే విశ్వ స్తంభం- స్క_౦భం, అథర్వ చేదం దీన్నిలా వర్ణిస్తుంది.

“ఆ న్కంభం స్వన్షాన్నీ భూమినీ కలిపి బంధిస్తున్నది. అందులో సర్యలోకాలూ ఉన్నాయి, ఈ _స్తంభమే శెంటినీ వేరు చేసు న్నది; కలుపుతున్నది. అందులోనే సర్వజీవరాసులూ (గుశుకతున్నాయి”

ట్‌ 785) మవామ్ముదీయుల కుతుబ్‌ _స్తంభమూ ఇదే, చారి (ప్రకారం అత్మ వే త్త కది సంజేతం, బాబా _స్తంథార్చన ఇందుకే వేయించాడం 'శాను డాన్నకింది గుహలో తపస్సు వేశాననటం కూడా కైనా _ (క్రిందా ఉన్న - వేరు పడిపోయిన దైనాన్నీ మనిషినీ _ భూమా ఇశాశాలనూ కలపటంకోసం. లీ స్తంభం (కింది గుహ - సోరంగం న! శి శీ। భరద్వాజ సాయి (పబోభామృశతంలో “వేషచెటు భమూల౦ం చాన్నికింది గువా = సమాధిమందిరంణ* ఇవావడిం శండీతోట,

మనీదులు _ వమట్బ్కక నంకేళాలని భావింణాదు. ఇది వాలా గొప్ప వివయం,

__ మైనం ఆధ్యార్మిక సత్యం కనుక, బావ్యాదృష్టితో అర్థం వేరు అంతరార్థం "వేరు, జేవాలయార్థంలాగా (వతిదీ గువ్యోర్థం కలదిగా భావిస్తే తప్ప, ఆధ్య్యాత్మి కార్థం బోధపడదు, కర్మ కాండను బయట చేసినా దాన్ని అంతర్లోకంలో చేయకపోతే ముక్టిలేదు, మన 'జేపాల యాల్యూ తేతాలన్న్నీ సంకే తాన్థాల్లోనే ఇచ్చాయి శ్చ, బావ్యో ర్ధంలో శాదు

ఉదాహారణకు తిరువముల _ వీడుకొండల తై. స్యామి ఉండటం; (ఖీరంగంలో స్ప్త్యపా కా రాలమధ్య' ఉండటం -స ప్త చ్యకాలహా వైన భగవంతు డుండటానిక్‌'సంశేతం, అంజు శరీరమే కొండ - (ానోరంం భూగోళంలోని జ్నేఆాలన్నీ అంతర్జోక సత్యాలే కనుక్కమి9డీ శ్ష్యేతం కకూడా అధ్య్యాని క విడ్యాసం కేతంగాశే మనం (గహీంచాలి, అప్పుడు ధుని ఉన్న మనీదు మణిపూరక చ్యకం - అది అగ్నత త్వం కనుక, గురుస్థానం ఎ సాదను[దలవల్ల సవా సారమే, ఎందుకంళకు నవా (సారంలో గురుపాదుకార్చన - ఆ స్థలాన్ని పాదుశాపంజరంగా (గంఛాలు. చెప్పటంవల్ల, పాదు కాస్థానం సస్యాసారర అయిశే సమాధి మందిరం అజ్ఞాచ్యక 0. ఆక్కడ దైవశక్తి సవ్యాసారాన్ని _ ము కి] స్లానాన్ని = రాస్తూ = విశుద్ధి (కంఠం) ఫ్రానంనుండి (కింది వాటిని చూస్తూ - లోకానిక్కీ ము కిస్లానానికీ మధ్య ఉన్నది అస చం. అది రెండు దళాలు కలది. లోకాన్నీ భూమినీ పై డైవాన్నీ వాస్తూ = గతపలో పెట్టిన దీపంలాగా ఉంది. ేవాళీ దత్త దీప న్యాయ మంళకే ఇబే, ఇంటి లోపలనూ = వాకిలిముందున్న (పాంగ ణాన్న్‌ వెలిగిస్తూ గడపమోద మనలను లోపలకు శీనుకొనిపోళ్ళీ గురువుగా ఉన్న స్రానం సనూఖథి నుందిరం,

(39)

$06 (శ్రీలీలాసమొాథి

అవలొకి కేశ్వర సం్యపదాయమి'దే. బౌద్ధంలో - బుద్ధుడు నిర్వా ఆఅంలో నిద్రపోతున్న ముక్తి స్వరూపం. మనం బద్ధులం- న దపోతున్న వాళ్ళం లోకంలోం ఆయన మేలొకాన్న నాడు - (బుద్ధుడు. వీరిద్దరినీ కలిపి బంధించే సూతం అవలోకి లేళ్వరుడు, బాబా తత్వమిదే, ఆయన జగద్తురువు, (క్రంద జీవ్రలనూ, వైన (బవ్మామానూ మూస్తూ కలివి బంధించే తత్త్వం,

“ముభ్యే వామన మానీనం”-_ (కఠం) -మధ్యలో ఉన్న వామన మూర్తి బాబా (వానమునం - అందం),

ఇావడీ నిదించే స్ధలం కనుక మూలాధారం, అక్కడ భి ని(దిస్తున్నది. మనీదులో తాత్యా - మహల్చాపతితో శయనించే బాబా నచపోలేదు, వారినీ ని_దపోనివ్వలేదుం వానడిలో బాబా ఒకంాటే స్మిదపోయే వాడు, మనీదులోని తాళ్యా ఇ మహల్చాపతి ఇావడిలో ఎందుకు బాబాతోపాటు భయనించలేదంకు అది నిదా స్టానం- మూలాభథారం-కనుక, కనుక గురుస్థానం శిరస్సు-సవా(సారం, నమాధి మందిరం అజ్జ-జీవులప భగవదాజ్ఞ విన్నించే వోటు,అది ళన స్థానం,ము క్రిస్థానం: గురుస్థానం. మనీదు మణిపూరకం._ అగ్నితత్వం, చావడి మూలాధారం,

• సొరంగం నుషీరం (రల్యధం ఏటన్నిటినీ కలిచేది ఆరు చకాలనూ కలిపే సొరంగం షండలినీశ క్రి వెకి (పవహీంచే మూర్షం

ళం

సుషుమ్నానాడి ఇచే గంగ యమునలకు మధ్య ఉండే అంతర్వాహిని సరస్వతీనదిం అడుగు సొరంగం కథ బాబా వెప్పాడు,

కనుక తిరగలి కథతో సచ్చరిిత (పారంభమైంది, మనీను = బాబా గురుస్తానం- ఇవన్నీ పెన మాచినట్టు ఒక మవాత్తర ఆధ్యా ల్మిక సత్య సంకళాలు, కథలన్నీ ఈ దృష్ట్యా మనం సమన్వయించుకో

లిగికే బాబా పర్య బహ్మాస్యరూపమనీ _. ఆ తం,డీ

గ్‌ (ివాగ్టస్వరూప 0(| ఇష్టా ఇ

(శీలీలాగమాథి స్ట? మూటా - (పతి కథా అనారు జరిగిన గళ్యాలే కాక,ఈనోడు ఛోదువు తున్న సాధకునికీ అవి మార్జాన్ని బోధిస్తాయి. ఇందుకే. సంశయ'కేళ నచ్చకి(త "తం స్టే అ పుటలో వ్లిషయం తున మౌర్షదర్శనం వేయిస్తున్నది, ॥

ఉదావారణకు * చావా. చరిత చదువ్చతున్న పుడు మనీదును మరమ్మతు వేస్తున్న అంశంలో శాళ్యాను నొంతు పట్టుకొని: నులిమిన అంశం మూచి ౨ *పీహోో, ఇదంతా జెన్‌ బౌద్ధ గురువ్చలు శిష్యులకు బోధించే పద్ధతి” అనుకున్నాను మసన్ఫులో, చరిత చదకటం అపి (పక్క-నే ఉన్న ఆ నెల *“సాయిలీలి అందుకొని ఇలా శెరివానో "ఖీదో = ఒళ పుట వచ్చింది, అందులో 'జెన్‌ బాద్వ్దాన్నా గురించిన వ్యాస మున్నది నా కానందం కత్తుకబంటిగా కలిగింది. ఈ దృష్టితో బాబా కోపం - తిట్టును (గంథంలో వ్యాఖ్యానించడం జరిగింది, ఇదీ బాబా+ (పలితమణం మనకు తన దండాన్ని ఉఊత్సూ సాచి అందించటమం సే,

తిలగలితో శే ఎందుకారంభం కావాలి? అంజ బాబా జీవుల కర శ్రచ్చేదనార్థం ధుని స్థాపించి = జీవులకు సం(కమించీ అధి వ్యాధి నివారణార్ధం తిరగలి విసిరాడు. అంశే మైవం నిత్యమూ శర్మ చేస్తూ వాటి నెలా చేయూలో లోకానికి బోధిస్తు న్న దన్న గీత ఓవ అధ్యాయ విమయం అనుసంధించుకొని భూడాలి, వైగా బాబా శీవన అధ్యాయం" లోని శ్లోకాన్నే మనకు తరుణోపాయంగా అనుుగహించాడు. కనుక, న బృ్బర్వితే (పథమాధ్యాయమంతా గతీ డవ అధ్యాయానికి వ్యాఖ్యాన రూపమైన కర ట్ర వైవశర శ్ర విశ్య(భమణ కారణమైన చైవకర్మ ఎ అక్క-డ ఆ మనీదులో కన్నించేవి =

శ్యాముకర్ణ ౫ చాంద్‌ పాటిల్‌ గుణ్లం పచ్చని ఇెవులు కలది, ఈ 'వేశెవరు పెట్టారు ? = భాబా తప్ప మరొళరు 'పెట్టగలరా ళ్‌ బాబా చరిితలో మనకు ఆ౭౦డు గుళ్తాల కతలూ = గుజ్జపు లజ్జెల. కథా వఇ్చాయి' కడా! ఈ గుజ్ణం సంగతేమిటో చరాడాలి. సాయి శకరణానందకు ఛ్యానమంత చీజంగా బాబా “గుజ్లం” ఇచ్చి జవించమన్నాడటం. దీన్ని బట్టీ = తొమ్మిది లక్హైల కథనుబట్టే = ఈ గుణ్ణం మనమెక్కే- గుటజ్ణిం కాదని స్పష్టమే. శ్యామళర్ష గుజ్ణం రంగు ఎరుపు, వెవులు శ్యామం - వచ్చని లా రంగు (మిగిలిన విషయాలు కెలియవు). ఇది బాబా చావడియాతకు ముందు అలంకరింపబడి నడవేది = ఎందుకు ? ఎవరూ వప్పేదు, "వేదవాబ్బయంలో అశ్యం విశ్వ్యపాణళ క్ర సకల (పపంచ మన్న రథాన్ని లాగే గుల్లం సూర్యుడు, సూర శ్రీ * శాయాజేని కథలో ఇద్దరూ. మగ = ఆడ గుళ్దాలై జీవరాసులను కన్న కశ. (పనీద్ధమే. అవుడే జ్ఞానమర్నా_ర్డి సూర్యుడు యాజ్ఞ వల్కు్య్యనకు. బృవాదారణ్యుకం - వాజసనేయ సంహితను _ 'వేడాంతవిద్యను. బోధించాడట (కనుక నిశ్వరథాన్ని లాగే వళ్తై కాశ్యం సూద్యుడు), ఇందుకే బృవాదారణ్యక (పారంభం -అళ్య మేధ అళ్న వరనతో శె, ళ్‌ లాం (పారంభమాతున్నది, అక్కడ అశ్వం - సకల విశ్వ (పతీక్ష స్థావర జంగమమైన విశ్వమంతా అక్యంగా ధాష్థనించమని చెపుతున్నది. ఆ అశ్వం "దేవతలనూ మనుషులనూూ, గంధక్య లనూ ఎ అందరనూ అవతలి ఒడ్డుకు మోసుకొనిపోతున్న దట. బు"ణ్వేదంలో అళ్య 'సూశ్రాలున్నవి, _అశ్వమంళేే ' మనిమీలో (పాణళ్నక్థి. వది

శీలీలానమా ఫి న! "జేవయానరలో మనిపి. (వయాణంచేయటానికి చాలినంత: క క్రినిన్నందో అ శ_క్షీ (పాణాయామాదులతో ఫాధించేశక్లీకి అశ్వం (పఠీక

అశ్విసిజబీవతల వర్లభలో వారు (అశ్వంవై అధిరోహించి వసారు కనుక అశి(సీజీనతనై నారు) మనివి. నూత్న్ముశరీరాన్ని శ_క్రిమంతం చేసీ ₹ద్యూలుగా సంసారసము డాన్ని దాటటానికి (వయత్నించేవారిని డాటించేవారుగా చెప్పబడ్డారు,

అవ్ఞిపీనాం చతు? సుభగా వవాంతీ

"శ్వీతం నయంతి. సుదృశికం అళ్వమ్‌ "

ఉపా అదర్శిరశ్శి భిః నా

చి(తా మఘా విళ్వ మను(పభూళా” (7, 7-8)

ఈ వశిష్ట. మంళంలో *ఉవస్సు - "జీవళాజేశాన్ని (దివ్వ దర్శనశ_్షీని) “తెస్తుంది. శ్వ శాళ్వాన్ని తోలుకొని వస్తుంది అంద మెన ఉవస్సు చ్మితవర్లాలతో కిరణాలతో (పకాళిస్తూ సరగ్గపదార్థాల్లో అభిన్య _క్షమాతుంది అన్న చోట అశ్వం _ అశ్య మేధయ ఖలోని అశ్వం. అంయే దై వశ_క్షికి (పతీక. ఉపోవర్లనలన్నీ చాడాపు ఆవు - గుజ్జంతో కలిని ఉన్నాయని [శీ అరవిందులంటారు. ఉమన్సు _అంయే 'ఈకూాగి అంతరాకాశంలో చోచే డె: వశేజన్సుం అది-అఆవ్చ-దర, నళ కిక, గుజ్జం దిన్నశ క్రికీ (వకీకలని వారే అన్నారు మరొక చోట, అగ్ని! గుజ్జం నంశేశంగా కన్పిస్తుందని పె మాటలో 'శ్వేశాళ్య మన్న మూటను వివరిస్తూ (శీ అరవిందులన్నారు-ఈ విశేమణం అగ్నికి సంబం ధించింది అని. శ్యామశర్లి నర్షం అగ్ని నర్షం,

అశ్వినీ'చేవతలు బువములను సము(దంమిద నావల్లాగా తీరం ఇజేరుస్తున్నారనీ, వారు ర్యుదనూర్షరలో బంగారుబాటలో వేగంగా పోతున్వ్వ్యారసీ 'వేథం నర్లి స్తుంది. రుదమూగ్గమం కే ఎజ్జనిదారి అంశే వారి గమనం చాలా భయంక్షరమని, బంగాగువాట అంశ తేజో

కరి శ్రీ లీలానమాఖి కూగ్గం, కనుకో గుజ్ఞం స్మీవ'వేగం కోలజై. "కేజోమార్షంలో ఎగింపోయే అంతళ్ళ క్షి - అది యోగిని మోసుకొని ఎగిరిపోతున్నది, ఇాలొ చోట్ల మతవాబ్మయంలో స్తగ్గం జారిలో నడచిపోతున్న రథవర్షనలు కన్సి స్తాయి- గ్‌ తాబోధపని రథంలాగా, సాధకుని దై వసాన్నిధ్యాన్ని చేళ్చే వావానం గుణ్ణం 'ేచా రథం. మరికొన్ని వోట్ల "వేదవాబ్బ్యయంలో ఇం(దుజీ గుజ్జమై పర్వ శాన్ని తన గిట్టతో తన్నాడస్సీ కొంత పగిలి లోపలి జలధారలు పైకి (పవహించాయనీ ఇస్పబడింది, కొండ అంశ భాతిక విశ్యుజలమం కే పడాస్ధంలోని అమృతం. చావని పదార్థం, ఇందుడం శే మనిషమీలోని దివ్య(పజ్ఞ, అది అశ్నమైతేశప్ప్ర కొండను పగలనగొశ్లు మహాశక్తి రాదు. కనుక అశ్యమం'కే దివ్య(పాణశ_క్షి తీవవేగంతో ఛాతిక జీవనాన్ని శాలకన్ని పగులగొట్టి అంతక్టీవనం =. అంతర్గోక గంగా జలాన్ని వైకి అందించి ఆధ్యాత్మిక తృష్టను తీర్చేది గుజ్జం. ఇందు'ే బాబా దాన్ని మంతంగా ఉపబేశించాడు సాయి కరణానందులప ఆయన (బాహా గైడు గాయతీమం్యతం జపీంచక మానివే ళ్ళ బాబా వేనీన మం[తోపటేశం గుజ్ఞం (కాబోలు), గాయి సూక్యునిలోని శక్తి, వది విశ్వాలను నిర్మిస్తున్న దో పంచభూతాలనూ పంచముఖా లుగా ధరించి.ఆ గాయ[లీమాత _ సళలవిశ్యరూవిణి, విశ్వమే ఆమె - ఇాందోగ ఖ్టాలో గాయి ఉపాసన వెప్పబడింది _ విశ్వ ఉపాసన నమే గాయి అని, కనుక విశ్వమే అశం - అంశ గాయ(తి, అంశే (సాణశ శ్రీని రశ్చీంవ్దేది = (సాణశ క్ష్‌ని పుష్టంచే సీదె, అశ్య మంశే (పాణశ తొమ్మిది లద్దెలు "వేదంలో అంగీరన మహష్టలి వర్హనల్లో (వారు వడుగురు అందరనూ కలిపి వకవచనంలో సంబోధించినట్టుంది.

(శీ లీలాసమా ధి కీ

“నవగ్యోన్చు దశగ్యో అంగీర_స్తమఃి సబా "దేవేషు మమ్య తే” 9 కిరణాలు, 10 కికణాలు కల అంగీరస వంశం జేవతలతో విశ్యమనవు తున్నది. వీరు ఇంద్రునకు చాలా సాయ సడ్డారట ఎన్నో విషయాల్లో, అంగీఠసులు దిన్యాగ్ని - యోగాగ్ని స్యరూవులు. ఆ అగ్ని నవ - దగ జ్యూలలు - కిరణాలు కలది. కనుక మనిమీలో గర్భితమైన = చీకటి అజ్ఞానం "చాటున మరుపనపడిపోయిన - దివ్యాగ్నిని - తేజస్సును మై టకు "తెచ్చే అగ్ని స్వరూపులు అంగీరసులు,

9.10 కిరణాలు సృష్టిని నిర్మించే శక్తులు, అంతేళాక యజ్ఞ కర్మలడ్వారా ఎ యోగాభ్యాసంద్వారా మనిమిలోప్రల జన్మించే యోగాగ్ని భాతిక జీవితాన్ని దహంచి అధ్యాత్మిక 'శేజస్సును దర్శింపబేస్తు ది కనుక - కొండగువాలో శాతసులు (అజ్ఞాన థక్కులుు దాచిన ఇందుని గోధనాన్ని (జ్జున వై తన్యం)విడివించటానికి ఏరు సాయపడ్డారని వేదం వర్షిస్తుంది. తొమ్మిది లద్దెలూ 3 కిరణాలుం “వేసింది ఆక గుజ్జు - సూర్యశ క్షి = విశ్వరూపిణి, మనిషి బావ్యూ (పళ నుండి అంతః పజ్ఞ్యకు వేసి (పరూణమె యజ్ఞం = యూగం ఇబె జల్వానం, ఆ మార్షంలో (ఆఫపయాణం వేయటం శ్లీవం-చీకటిడారి కనుక ఏ కిరణాలు (శ్రీదకు (పసరించి - 8 ఏ4 8 గా ((శికోణాలు = (+ గుణాలు = (త్రిలోకాలు ఎ (టి శరీరాలు = మనః హణ ఫరీరాలుఎ (పకిశరీరంలోనూ ఈ (తిగావృ త్తి ఉంది. అంజు మనస్సులో = (పొణంలో = శరీరంలో- ఈ (తి - 8 ఉంది కనుక 8 ఎ(8ి=లి లోక మొనది, కనుక నీవా (త్తర ఏ అక్షర ౫ ఉత్తమ పుఠుమ్యతయం) కలను ని కలుపుకొని ఒకటిగా చేస్తే పైకి పోతాను - ఇజే మార్షం అని బాబొ బోధకు అర్ధ మేమో = చెప్పటం కష్టం, (మంత అ యం(తొలకు ఇదే అర్థమని ని న్లేశించలేం, ని'న్దేశిస్తే దానిలో: అగాధ రవాస్యం - "చ్‌ీవ రహాస్యం న లేన స్టే, ఇవెపుతున్నకొలదీ అది లోత్తు లహ పోనాలి తప్ప లోతు తగిగిపో రాదు)

కతోపనివమ్తులో జ్ఞాన సముపార్టనకు కి౫లి = $ సాథనలుగా షొప్పబిడ్డాయి. అవిద్యా = శామ = కర్మలు జ్లునానికి విరోధులు కనుక వాటిని దాటడానికి

8 తపస్సులు, దీనికి 8 సహాయాలు లిం తత్త్వాభ్యాసాలు.

కీ స్థూల సూత్మ కారణ శరీరాలు _ 8 లోకాలు _- దాటడానికే

2 మనస్ఫు - బుద్ధి - అత్మలు = నహాయ కాలు

$, మూడు కర్మలు - (గీతలో (తి కర్మలు- 18వ అధ్యాయం)

యజ్న - దాన .-- తపస్సులు చా

ఓ మొదటి (తయఎ-నాచికేతాగ్నిని మూకునార్లు అక్బించటం,

రి ఈ (త్రయం (8) - వాటిని ఇభీదిచే సాధనలు _ మనో = బుద్ధి న అక్కలను వశం చేయటం. ఇది అఎతర్యజ్ఞ్ఞం ఇ జ్ఞానయజ్ఞ ౦.

5 ఈ మూడు = శర్మరూప యజాలు,

ళు

యజ్ఞం వ భావ్యూ కర్మ కాండద్వా రా జీవుడు ఈశ్వరునిలో ఇఐకస్టం శావటం,

చానం ఏ బాబా బోధించిన దతేణ విషయం,

తపస్సు : మనస్సును జమించే సాధన - శరీర _ మనో _ నాక్కూలమై మనకు పెత్తనం రావటం, అది సర్వ జీచఛ్రలలో బాబా ఉన్నాడసి బోధించే ఒక శివణం. సర్వ జీవులూ బాబా రూపాతే అని కర్మణా - మనసా - వాచా భావించటం - చేయటం - వెప్పటమే శాదు. ఇస్పటానక్‌ వనుక నిజంగా ఆ మనస్ఫున్న దా? "లేదా? చేయ టానికి వెనక పవితబుద్ధి ఉందా? లేదా? - విమగి నంచు నే శిక్షణ,

[ోతిణాచి శేతః ఎని (19) - కలోఎనిపత్తు]

ఇదంతా యోగ = గువ్యా - భామ, బాబా గుహుడు కనుక (హశిమౌాటా షరోషార్థంలోనే అన్నాడుం

(శీ లీలాసమాఢి కథ బాంద్‌ పొటిల్‌ గుజ్జం

బాబా ఇతనికి తప్పిపోయిన -గుజ్జాన్ని చూపిన అంశంతోనే శూబా మహోసిద్ధపుకువుడు - వైవమన్న విషయం బైటపడింది.

ఇక్కడ గుజ్జం వ్యక్తి క్రి సంబంధించింది. మెది విశే = వీరాట్‌ _ దశకు సంబంధించింది. వ్యక్తి ఇందియాలు గుజ్టూలన్న శ ఠోపనివత్తు మాటనుబట్టి, చాంద్‌ పాటిల్‌. గుజ్జం అత్మ సోరథి ఇేతినురిడి 'తవ్పీ పోయి జీవుని తప్పుడు - వ్యశమూర్దాల్లోకి తీసుకొనీపోతుంకు చూడ "లేక అంతరాత్మ స్వరూపుడై న బాబా గుర్వువై "డాన్ని బుజట్టు మార్షంలో పెట్టాడని చెప్పుకోవచ్చు. ఆ గుజ్జం'వ్య క్షి వశంలాకి వచ్చినందున అతని కది వావానమై కంటికి వేర్చింది,. అది ఆంతు చిక[కపోవటంకో దాని జీను ఇతడు - శాతు మోయవలసీవచ్చింది. ఇందుకే బౌబా వోనస్యంగా అన్నాడట- “అబేన్మిట్రా 1! గుజ్జం మోయ వలసింది నీవు మోస్తున్నా'వే” మని, అంకే వళం తప్పీన నునస్సు ఇంద్రియాలకు లోబడీ వ[శమార్షంలో (పయాణించటం. దాని జీనునూం శాతున్న్నూ అజే మాసే బుజుమార్షం- "లేదా తాను అహంశాగాన్ని విడిచి పగ్గాలను అత్మ కప్ప చెప్పటం. అంశు జొలేం(ద్రియ్యుడు కావటర, న్ధ క్రీ చచ్చిపోయి దైవాన్ని కాతుగా “సారథిగా స్థావించుకోవటం, నరుకు = నునస్చు; కృష్ణుడు = పరమాత్మ = సారథి రథం = శరీరం * విశ |. కనుక బాబా సారథి చాంద్‌ పాటిల్‌ నరుడు, గుజ్జుం వాహనం = రథం, లేన ఆజ్ఞతో గుజ్జు కన్చించటమంచే. పొటిల్‌. గుడవ్చను సొరథిగా జేసుకోవట మేం

దీనికీ సంబింధించింజే కాక, జె విషమయాన్నంళా సమర్శించేదిం బాబా తనంతతానై. వెప్పిన శథంఉంది. 1218-1910 వ తేదీన కపద్దే (గంథస్థం జీసిస కథం

(40

బాబా అన్నాడట -

కర్పక్టడి పొరక అందమైన గుజ్జముంది. వాడెంత (శ్రమించినా జంటగుజ్జంతో అది కలిసి పనిచేయనేలేదు. ఒక విడ్వాంసుని సలవో అడిగితే “దాన్ని కెచ్చిన చోటిశే కీనుళొనిపోఅని ఇప్పగానే గుజ్లం ఆతని నూట విన్నది”

వ్యష్టిమనస్సూ, సమస్టి - విరాట్‌ మనసూ గరయగయుతే రు. ౮౦౩౦ 1టుయ్ర లెండు గుళ్రూలు,సమస్ట్రిమనస్సు(దై వం మనః-) విశ్వేచాలన తిం విశ్వచ(కాన్న్ని నడిపే మహాశకక్షిం వ్యష్టీమనస్సు జానితో కలి 'స్తే+ సమత దక్పడుతుంది. యోగమంశే మనమనస్సును వ మనస్సుతో (దై వం మనకి అని "వేదం = దివ్యమన స్ఫాకటి ఉన్నదని ఇెవుతున్నది) కలపటం. శెంటిమధ్య్యా సేతువు కడితే రెండు ఉండక - ఒకదానిలో ఒకటి లీనమై సమత్వం సిద్ధిస్తుంది. కనుక వ్యష్టిమనస్సును దాని జన్మస్టానానికి తీసుకొనిపోవడమంళు ఇంటి యాల చ్వారా దాన్ని బయటకు పోనివ్వకుండా లోపలనే దాని కిందనే ఉన్నదానితో కలపటం. ఇం(దియాబచ్యారా మనస్సు బహిర్షమనం వ్‌స్‌ స్వభావం సవాజసిద్ధం కనుక, అంతర్ణమనం చేయించటమే పుట్టిన నోటుక్‌ తీసుకొనిపోవటం.

కఠోపనివత్తులో ఒక్ష చెట్టు నాాశయించి. కండు పతములున్నా యనస్కీ ఒకటి వై కొమ్మామోద ఉండగా క భ్ళుమూసుకొని = శెండోది (శీందికొమ్ముమోద కూర్చుని శేదు తీవి పండ్లు తింటూ -_ కష్ట సుఖాత్మక జీవనం చేస్తున్నదనీ వెప్పబడింది. మై పన్ని పరమాత్మ (శ్రీందిది జీవాత్మ,

ఇక్కడ విట్టలక ఖే పై గుళజ్తాల కథ, (మనక ఫపుంాణ కథ ఒకటుంది శివుడు జ్యోతిర్లింగాకారం పొంది తన 'మొదలూ చివరా వెదళమన్నవుడ్కు నిష్టువు అదివరాహూమై పాతాళంచాకా పోతేంబవ్మా వాంస అయి ఆకాళంలోక్‌ పోయాడట, మై ఉపనిమత్తులో ఇెట్టు = ఇక్కడ లింగం - అంకా ఒకే విషయం)

టక శిమ్యుడు నచ్చి బోధిధర్ముడన్న "బ్‌వన కళాప్టిలో జొస్టార్ని

నీనా. తీసుకొనిపోయిన మహాబౌద్ధాచాక్యుడు)ు. జౌద్ధగుకువుతో ఉనా మనస్సుకు శాంతినివ్వు”అంకే,అఆయన గంభీరం గా* అలా గా, స లేఎ ఇాన్ని. నేరు చక్కచేస్తానుగాని ఇలా ఇవ్వు” అన్నాడట. ఇవ్య టాని "క్షేముంద్‌ ? మనస్మాక వస్తువా ? రహస్యం కం శిముస్థడు నవ్వాడట

బాబా గుజ్ఞం ఇబ,

ఇలా దర్శనమిచ్చిన దైవం కథ మహాసమాధి ఇెందిన కథతో ముగుస్తున్నది చివరి శీ శ్‌ అధ్యాయాలు బాబా భఛాతికంగా సశరీరుడై. ఉన్న రోజుల్లోని కథలు, వాటిని వడలి పరిశీలిస్టే మనకు స్ఫురించే అర్థ మేమిటి శ చా

చైవం అవతరించి లోకకల్యాణం ఇచీనీ ఎక్కడో ఒకచోట కరీరాన్ని త్యజిస్తున్నది - ఎలా అంళే (పాఠవస్త్రాలను విడిచినట్టుః ఇదికూడా జీవునకు బోభే. - శరీరత్యాగమన్న కర్మకూడా దివ మైన యోగమే, దాని పద్ధతిని బోధించటానికే దైవం (తాత్యాకోన మంటారు కనుక) ఇతరులకోసం శరీరాన్ని త్యాగం చేస్తున్నదంళు - న ఛచావుశే కాదు అది సమాధి కావాలి, అందుకే శరీర త్యాగం అవళారానికీ అనసర మే.

ఇది కథాంతం, ఒక వృత్తం పూర్తయింది, ఇక అంతర్జోకంలో జీవులను భ్తలనుచేసీ కార్య (కమంకోసం విశ్వమంతా తన లేదో రూపంతో అనరించటానికి ఆ అంతం అనసరం,

కనుక బాబా కథ ఒక రోజు కథ అందుకే అది సాయంకాలం కథ (నమౌాధి), ఉదయా _స్తమయాలమధ్య క్‌భం మానవసృష్టీ = కథం ఒకరోజు కజణీ ఒకయుగం కథ ఈ మహోగ్థాన్ని బోధిస్తుండి అఆ నుగంపుం

[11 శ్రీలీలానమా థీ ఈ మథ్యలో ఉన్న అభ్యాయాలన్నీ బాభా లీలానాటోం లోని అంశాలు, ఒక్కొక్క. కథో దిక్కొక్కు. సాధనగా మనవ బోధిస్తున్నవి, ఆ నాటకంలో జంతువ్చలూ = మనుషులూ ౨ చీదా పొదాంభేదం లేక యువక నృద్ధ భేదం ేశ (శ్రీ పురుషు కుల మత వినము లేక = అంతా ౨ చివరకు కుక్కా బల్లి ఈగా దోమల దగ్గరనుండి అన్నీ పొతలేం నటులే, అంధఛా గోవిక బాబాకృష్ణుని చుట్టూ రాన్మకీకచేసి తరించారు. గోపకుళై ఆయనతోపాటు కూర్చొని భోజనం జేశారు, తిట్లు థిని రతీ ంపబడ్డారు, చెబ్బలు తిని శర్మ మూళనం వేసుకున్నారు. మాటలు మం(తాలుగా విన్నారు, ఆ దైవం శరీ రొంగాలను ఆప్యాయంగా మవహాభ కో స్పృళించారు. సేవించారు, ఒక్కసారి మనం వాహ్య నే తాలు మూసి అంత "క్నే(రంతో ఆ దృశ్యాన్ని చూడగలిగితే చుట్టూ కాకా _- నానా _ గణు = భగత్‌ _ ఆత్యా - నిమోంకరు. మేభు _ బయాబ్ల్‌ _ లక్ష్మీ కాయి... రాధాకృష్ణమాయి. - అబ్జుల్లా- బూట్‌. అంళ. భకితో చేతులు కట్టుకొని ఎ మానువై న్యేశాలు మూనసుకుంశ్తు అఆ దర శృనభాగ్యం దక్కా-దన్న న పోతుందన్న భయంతో కళ్ళు విచ్చు కొని చూాస్తున్నట్టూ ఆ శ్యామా వూతం పరివ+శనంత్రోే నరజాగా బాబాతో కబుద్ల ఇెవుతున్నట్టూంఓవోో) జ్ఞ బృందావన దృశ్యం[- ఆ నూనదృశ్యంనుండి ఒక వేఎయుగానం _ అంతర్హృ దయీంలా+ ల విన్ను పాముకు అడుగుననుండి సాను పెట్టిన బుసలాగా ఆ దృశ / మం తా-బృ్బవాదారణ్యకం చెప్పినట్టుగా = 'ేవతలంతా (బవా శ్రమును మధ్యలో కూర్పుండబెట్టుకొన చు కూర్చొని త్య అన్నాన్ని మాశీవ్వు”- అన్నారట, (బహ్మ ములాళ్లో వేశాడట, సృష్టిలో వారి విధులు వారి కొప్పగించట మన్నమొాటం ఇచే థాగవతంలో నాశివాల కులు క భక్షునితో కలిని చబ్టులారగించటంగా వర్షి ౦పబడింది _ “జలజాంలస్థ్సిత క్‌ రి ర్‌ం చిరిగిరా సంఘంబుైై యున్న "లే కుల చందంబునం గ్యషఘ్లునిం దిరిగిరాం కూర్వ్పుండి వీశ్షి ంపుచున్‌ శిలలుం బల్గవముల్‌ దృణందులు లతల్‌ చిక్క_ంబులున్‌ బువ్వ లా కులు కంచంబులుకా భుజించి రచటన్‌ గల్‌ సార్భషల్‌ భూవరా!*

సొయిదీ క

ఆత స పదార్థం ఆవరణం లేనిది.అనంత మైనది, గుణరహేతం కనుకో రంగూ రుచీ వాసనా రూపమూ లేనిది. వీ (పమాణానికీ లాంగనిడి, మనిపీ అలోచనలే దానికి (వనూణసూ(తాలు. కనుక అనంత మెనునిర్దణమైన = అ(పమేయమైనదాన్ని కొలతలకు (016%91028) లొంగిన మనస్ఫుతో ఎలా వర్మించగలం? మనసు (త్రిదశాత్మక లోకో వ్యవవో రార్థం నిర్మించబడిన దినుసు. అధునిక .పిళోధనల ననుసరించి మానవజాతి పరిణామంలో మనసృనేది నిన్ననోో మొన్ననో పుట్టినది అంతకపూర్వం లక్షల గంవత్చ్పరాలు మనిషి వహృాధయంతో -అజాగృత చేతన - (520 - ౮౦౫౩౦0482089) తోనే (బతికాడు - వవిధంగా శిశువు 5 6 వళ్ళదాకా (బతుకుతాడో అలాగే, తర్యాత మనన్ఫు ఉదయిస్తుంది చానితో లోకం కలుస్తుంది, నీదీ - నాదీ . శతుత్వ వి(త త్వౌదులన్న ద్వంద్వ బద్ధంగా - విరుద్ధ సూ తాత శ్రైళంగా గోచ రిస్తుంది ఇవన్నీ సాంఘీక జీవనంలో మనిపీ. నేఫ్బ్రపన్న కొలతలు, ఫటితో - వీటన్నిటికీ అవతల ఉన్న విమయాన్ని కొలవలేం కచా | అడి వకం; ఇది ద్వంద్వం, మనది ద్వంద్వ సూ తబద్ధమైన భావు తర(భావ అతనిది అద్వంద్వ అవై్యతభామ. అంటే స్వప్న భామ. మనకు స్వస్నం అర్థంకాని కారణంచేతనే ఆ శాస్రం పుట్టవలసి వచ్చింది అక్కడి భావ మనభాష కాదు - అంతకంటె పై భామ సమొాధిభొవ. (౮200801049). చాన్ని మన భాహాపరిధిలోకి లాగితే అది కలుమీతఠమైపోతుంది. చాన్ని అలాగే అనుభవించాలి తప్ప, మనోఖోవలోకి మార్చుకొని చదువకూడదు.. , చదివితే అది కంది పోతుంది, చచ్చిపోతుంది. అంపే మనం చస్తాం- అది మన కందకుండా పోతున్నది. కనుక, ఇందుకే శేనోపనివర్తులో “అది భజ్జానిక్కీ మనప్పుకూ అందదు, దానిడా కా పోయిన శబ్దం అజేమిటో 'కెలియక వెనకకు. తిరిగివస్తున్నది” _- అని యవ్షోపాఖ్యానం బెప్పింది,

ఇం(దాదులు రాతసయుద్ధంలో జయించి, తను బలంవల్ల'నే విజయ౦ి (పౌ వ్లించిందని గర్వించిన సందర్భంలో ఒక ముకళ్కా- మొకం లేని జ్యోతి - యతడు - వారిముందు అవిర్భవించటం - అతజెవరో “శెలియక ఇం[దాదులు 'మొత్యుకోవటం = కథ ఈత ళం భామకు * మనస్సుకు అందదని ఇప్పటమే,

య వీకో అవర్షణి *వాడు వీకము - అంక ళూన్యంలాగో 'సమాణాల కందనివాడు, రెండుంకు తప్ప, ఖభావళేదు, తీ అంజు పురుషుడున్న ప్పుడు అర్ధవంతం తప్ప లేనవుడో ? - తండి అన్నమాట కర్ధమెస్త్వుడం కే తల్లీ అన్న నురొక వ్యక్రి ఉన్నప్పుడే. ఒకటి = అంచ మన కర్థమాతున్నది కదా! - ఎలా అంటపే %, కి ఉన్నాయి కనుక, అవి నున మననులోని కొలతలు కనుక. సున్నా - అంకే1 మన కర్థంళాదు, తర్వాత ఒకటి ఇడిలే మళ్ళీ అర్ధ్థమాతున్నది. ఇదీ ద్యంద్వభావ అంపే - వకభావమ వేరు, అసలు శేదు, డానిని సూచించే భావు పళే "వేదవం(తం. ఇందుకే కఠోపనిషత్తు అంటు న్నది = “మం(తనస్వ్య రూపిణి అను గవాంచేళ'నే అర్థం న్ఫురిస్తుంది తప్ప, తర్క_ంళో కాదు”అని, ఇందు శే కేనోపనిమత్తు.*త _త్వేమున్న చా అంకే “ఉందని వినపడుతున్న ది అన్నది, ఇక్కడ శీ కంకరు లన్నారు - “అది తర్కా-ని కంజేది కాదని 'శాత్చర ఫం” అని,

అవరః ళం

అది వర్ష రహీతం. వున భావు రంగు కలది సూర్యరళ్ళి జల బిందువు ద్వారా చీలి సృప్తవర్తాత ్రకమాతూ ఇం(దధనుస్స్పులాగా

తోస్తున్నది. కేవల సూర్యకిరణానికి రంగు లేదు. "తెలువు రంగుకాదు ఇతర వర్హాల దృష్ట్యా దానికి వర్తత్యం వచ్చింది, అది రంగులన్ని టికీ హఘూలం,

(శీలీలాసమాథీ స్రీ

ఇలా ఛాలా వెప్పువోవచ్చు. దీనికి పల - మత - (క్ర్రీ-పురు షూది భీదంలేదు. అటే - ఆ వకత_త్త్యమే- (తీ - వుదష - కనూర. కుమారీ - వృద్ధ - యువాది. రూపాల్లో తోస్తున్నదని = వేదం ఇవుతున్నది. ఈ దృష్టిశకో భేదభావన ఉన్నది తప్పు; అది కానిది వది లేదు, అయినపుడు ద్రైవాన్ని ఎలా వర్షి స్తావు?

(వశ్నోపనివత్తు దాన్ని “(వాత్యశ అంది. అంళే యన?6 = అని, అంకే సంస్కార రహితుడని శంకరులు - అతి (పాచీనకాలంలో భాపామనన్ఫులు లేవ, అప్పూడు _ జీవరాసులు అత గ్రపడార్తంతో (పత్యషమభామణం _ చేసన, ఇందుకే. (పాచీన కథలో "బీవతలు మానవ -జీవితరంగంలో పాతలు, వర్ణ _- మత అకీతవ్యు క్ష్‌ (నాత్యుడు. స్వచ్భపదార్థం, నిరావరణ సుందరం, అక్కడ దీమా లేదుః మనస్సుతో పొటు అంళొ వచ్చింది, నునం మన కుల = వుళొచారెది బద్దులం, అది వమిో లేనిది. రంగూ రువీ లేనిది, (బౌబో ఆహారవివయమంళా దీనికి సంబంధించించే, ఆయన 'వేన, నుంతో ఇంతే) బాబా (వాత్యపురషుము, ఏమి లేనివాడు, నీ (పనా ణాలకు అందనివాడునీ (పమాణాలన్నీ సీవి కనుక నాశవి అక్క-న్లో దన్న నొడూ అది- ఉపాసనకూ అంజేది శాదు* “ నేదం యదిన ముపా నే “్పిప్రు ఉపొసిస్తున్నది ఆత్మ కాదని శీను కనుకనే బాబా రాధా బాయి "'జీశముఖ్‌- కథలో తన సంప్రదాయం ఇప్పాడు, అది అమం(లేశం = అయం(తకం = ఉపవాసాదులు కొవ్సు, ఉల్లి తినక పోవటమే గొప్పవిమయం శాదు, తిన్నంతమా[తాన వెడిపోయేదీ దు. ఈ దృష్టి మనది, బాబా దీన్ని సమూలంగా వ్ఫేకించటానిశే కళొభొవుచేత ఏ కాదశిశాడు ఉల్లిని తినిపించి అంతశ క్రీ నివభ్బాడు,

కా చ ణ్‌ ళు | కనక '(వాత్య” అంక (పమాబస్థమైన సూళాంకు లో ఎవని శుద్ధం జీవల _ చిత్య-శారూసం,

శ్రీం శ్రీలీలాసమాథీ మరి సాయి దీక్ష వమిటి? = నీ ఆఅవరణలూం- కులమ తాదులూ; రూవీ- అభిరుచులూ - ఉపవాసాదులూ- జల్లి తినటం, తినకపోవటం = శావాలగూ- ఆలోచనలూ- వైవమంళే మతమంకే ఇలా ఉండాలను శోవటం _ ఈ .ఆంబరాలను తసజించి మనసా డిగంబరుడై. ఆకులు శాల్చుపన్న వెట్టులాగా - బాబాను హృదయపూర్వకంగా న స్యపేమగా- శరణనట మొక్కకు బాబా దీక్ష సనివేమి లింటున్నావు? ఏలా ఉంటున్నావు ? - కులమేమిటి ? మళ మేమిటి ? ఉపాసనామార్ష మేమిటి ? - ఇదంతా శబ్దౌదంబరమైన లోకపద్ధతి. దీనికి విరుద్ధంగా మానశక్థాన్ని (గ్రహిస్తే బాచాదిగ్ధంప మానంగా పోవటమే, మాట్లాడితే ద్వంద్వ సూ(తం వస్తుంది. కనుక లోకం - కులం - మతం. అన్నీ వస్తాయి, కనుక = అశబ్ద జ నిశ్శబ్ద = మాన మనస్కు-లమై ల అంశ నీవూ = నేనూ అన్న ద్యంద్యాన్ని కల్పించే మనస్సును ఇంపు కొని మన అదృష్టావళాశాలకు = అంశ థెవ కారుణ్యం ఎప్పుడు వచ్చినా "నేనిలాణే కదలక నిశ్చలంగా దిగంబరంగా మూన్సంగా డ్ధా = సబూరీలతో ఎదురుచూస్తూ ఉంటానని శరణనటం. అది వరూపంలో వస్తుందో "నీక చెప్పి రాదు, వాబా అచ్చ రూపంలో వస్తేబాబా కదొక్క- వేవమే ననాలి. ఆయనకూ మనలాళ్ల ఒకేశరీరమన్న చొశ్కా ఉందనాలి, మరి అలా కాదు కడా | కనుక పక్కా. పంది వంటి నికృష్ట్ణరూపాల్లో (జేనిలా అనకూడదు, అది బాబానే కనుక నికృష్ట మెలా ఇ"తుంది? అది నేను కట్టుకున్న గాడ్ర తొడుక్కు-న్న వ్ర్రం చేసిన ఆలోచన) వస్తాడు అని ఎదురుచూ- శ జాగ తగా ౨ అంఠర్నేతం విప్పుకొని _ భక్తితో వమన జుగుప్పును బాభా భునిలో 'వేల్చి (పలీవీ.0చటం (శ్రద్దా సబూకీలతో, ఇదొక్క_ శు మార్గం, ఉపాసనల్లో ఉపాసన, మిగిలినవన్నీ వ్య ర్థాలు=కార్కిక వన కల్నిత అసళ్యాలు కనుక,

(శీ లీలానమాధి లిల్లళ్ల

అప్పుడు వ్యవస్థ అనర్జమా ననర్జ మా ? ఒకచోట బాట కపప్టో భార్యను గురించి (పస్తావిస్తూ = “ఆమె పూర్వజన్మలో ఒకు అవు. తి ర్వాత తోటమాలి కూతురు. తదుపరి య్యతియుంక జన్మించి. వ_ర్తకుని చేసుకున్నది, తర్వాత ఒక (బావ్మ్శాణిగా జన్మించింది” అస్‌ వెవ్చావట, ఈ (శమం వర్ష వ్యనస్థకు ఇాలా విరుద్ధమైనది, జంతువు _ శూ దుడు = త(తియకన్యగా పుట్టి వర్తకుని వేళకోవటం _ తర్వాత (బౌవ్మాణ జన్మ-అని చెప్పటంలో బాబా వర్ష వ్యవస్థను సమర్థి స్తు నాడా ? ఉపాసనీ వా బాదగ్ధరవ కుక్కగా ఇ అంటరానివానిగో "వెళ్ళిన బాబాకు నర్జ్ధం అేదు. కనుక అవర బోధ బాబా చేస్తున్నాడు, అందువేత నవ శ్రవస్థను బాబా కోరుతున్నాడు అంశ అవర్ణ్యమెన సొాయిన్యవస్థ్ర, బహుశా బుద్దుడు చేసిందీ ఇచే,ఆధునిక మహా యోగులుల భక్కులు (శీరామక్ళష్ల పకమహాంస (శ్రీఅకవిందాదులు ఇెప్పిన వర్హాతీత, ఆభ్యాత్మిక వ శ్రవస్టనే బాబా వెవుతున్నది. ఈ సాయి వ్యవస్థలో స్తాయ్లి భక్కులే సమాజం, ఇచే సాయి సమాజం.

(బ్రవ్మాసూ(త భాహ్యాల్లో ఆచార్యులు ముముతు త్వాదులను టఅవహ్మజిజ్ఞుసకు అధికారగుణాలుగా చెప్పారు బాబా ఇదంతో ఇప్పకుండా, డాన్నే మరొకరీతిగా వెప్పాడనుకోవాలి. ఇందుజ్‌ బాబా భక్షుల్లో అన్ని తెగలవారూ ఉన్నారు.

సాయి దీక్ష - అంకపే వచేతూ సీ అంతట' నీవు నీర్ణయించు కోకపోవటం, *ఊశగేయమం7సో, కన్టీచ్లమాా చేయక్క-న్లేదు, అంకా జీజీ ఉీసాను _- అన్నాడు బాబా

“నర్వ్యధర్మాన్‌ పరిత్యజ్య నమూ మేకం శరణం (నజ

అహం "క్యా సర్వ పాపేభ్యో మోక్షయిష్యూవి - మా శుచః!

కప్పి జి ధరా న్నీ (చుతాదులక సంబంధించిన గుణాలు యోగ

తలు = వవి కావాలని నీవు నిర్ణ యించుకన్నావో ఆ బావ్యూ - ఆంఠర (41)

శిస్య్నోలన్నీ ) - అవలంబించనక్క- ర లేదు. వకం = అద్వితీయుడనని అ నన్నే దికళంని శరణని = ఆ(శయించుం (ఇంటికి సంబంధించిన భావనం అదా ఇదా అన్న గుంజూటన - జీవితాంతమూ మనిపి.ని "వెన్నాడు తూచే ఉంటుంది. ఇందుశీ బాబా ఒకసారి అన్నది - “అటూ ఇటూ విరగక ఒకచోట కరూర్చో”ం అని, ఈ గుంజాటన అంతా మన స్పాజే నాటకంగా ఖావించుకోవాలి,అప్పు డది ఎక్కడో ఒళచోట నిలుస్తుంది) నిన్ను - పాపపిముక్షుణి చేస్తాను. దుఃఖంచవద్దురా ! "నేనున్నాను _ పీ వంట- సీ లోపల- నీ బయటం- నీ అలోచనల కడుగున-. పనులకు లోపలా చివరా-నాకు మరణం ేదు కనుక

ఇందుకే బాబా ఉపాసని జపం ఇీస్తూ లెక్కకోసం కుప్పగా పోసుకున్న రాళ్ళను. కాలితో తన్ని *వమిటిది-? సీ మొహం ...1 _ అన్నాడు. జప సంఖ్య ఏమిటనలు |! ఆర్తితో భక్తితో ఒక్క నామం వాలదా అనగలిగి అంకే! లతలు వేశాను జపమనుకోవటం ఒక అవాంకారం.

అయితే అందరకూ అజేి చెప్పాడా బాబా? కాదు, సంస్కారం శూఖది ఇపుకూశే శుంతజపాదుల సంగీకరిస్తూనే . తనత త్వం అది కాదని ఉపాసనీవంటివారి కే ఇప్పాడు, ము౦చటం 'బేనికి కుల నుత- కుడి ఎడమ = సమయ వామ _ (క్రిందా వైనా - వంటి ద్వంద్వం "లేదో అబే వామనుంచ్సేు, పిల్ల వాణ్ణి ఎత్తు పైరేవాలని పెంచిన తిల్లికి మడి ఉంటుందా ? - ఆ తల్లిపేరు వానూ- ఇంతక 0: అందమైన "దే ముంటుంది! -

= అ--ఉవనోకన నాట “ముముశువు' = ఏలూరు.

ల. పను న ప 1. ప ర. ల పు

రంల న లనే వ ప. స వ త న యు... [౪ స న మ గ్‌ న. స లు హో పన... స. సట ను భి ర. నం న వ న న (1 చేపలలో వో ( టు మనే షన. టి మనన సీ ము స న! | న న + స్టో నం... ల న న! సా. టే (స | స నన న సన! మచ న నం... పున న్‌్‌

వ న స. బాబా భాగవతాన్ని మరాఠీలో న్ని 9 ఎజ్‌, న మొదటిసారిగా వ్రాసిన వామాదృంతు 'ీ! చిక? ఇకివ, 99559646 564 శ || కి లా "స పాలాడ్‌ న్వు మైనా

జ లలు నడా నం కాణామా ధక దడా లన్న దల లాం న క్‌ య - సట చయయ. నాచ్‌. ము వశపావాపననానానావాత్నా. 'సోక్షగళన అజం. ద్యాహాగల 1 ఇతో స్తత గ [వరా ౮7 కష. ఖ్‌ 7 టా య. ,? న | ॥ లంటే... క |. ॥ తే లే ను. క గె. / + . . | |. ఇ న. స టి వ. శ 14! ల! క వు ల్‌ స ల. క స [1 మ. | | [| ః + మ. ల . (ఓ |] ( కి శల ఫో - గ ॥ గ్‌ ల 4 న ॥ , " / క 1 - ల ం! , / వ ఈ ౬ " ॥ క్త ॥. ౮. న / 1