Telugu Srikara shikaram - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

శ్రీకార శిఖరం (గేయ సంపుటి డె, బాఫ్రుండ్డి జూబిలీ పబ్లికేషన్స్‌ 'హైదరాబాద్‌

5[౧16%గిన 5110141411 డగ శషో/డ (00660౧ ౮౬6 2 72480) ద్‌ త్రీ తొ ర ౧వ్రా ౯8 0౯. ౮. 8404 ౧66౮ [191 ౬61100 : శ౪1/ 1985 5600౧6 ౬౧||866] ౯061100 : 80% 1993 0106 ౬౧16696 561401 : గ2/ 2002 నే అ &61%0/ గ ల నిగం6 న కక. 100/౧ (6 నన చనన న ౮5 $10 యం ణన వంక... 10౧ | గ ట్‌ ల 00౪8? 06518౧ (గా క ల వ? ల నింర/న5౧96 €/ : ఆట1!66 న49011024110/౧9 న|౦110, గంజడే5 అీ౨11969 [115 (1/66/2026 - 500 033 ౫.౧. - 11014 రిం5/౧66౮ & ౧౧౧/౮ ౭1: (500% గొడండ566 0/ 50౧/ ౧ గగగిగతిగి (6 560009 0/09" 770 2 2 506042 ౧0002 0795060 076/0 ౯౧౧/౧ ౧౭౭౭ 5గ౧2% ౪0, 024౮2౧ 6౧౫౭౧౫ గ౭ంంతగ్తా)

అంకీఠతీం న న. న! ప న ఈశ ఏడు కొండల మీద వెలసిన శ్రీ వెంకటేశ్వర స్వామివారికి అగణిత భక్తకోటి పక్షాన 16-5-2002 నాడు భక్తి పప్రత్తులతో అంకితం “ఏడుకొండల మీద ఏమున్నదో కాని నా గుండె అచటనే నాటుకొని పోయింది గొడవేది జరిగినా, “గోవిందా! అంటుంది తెరువేది లేనిపుడు, తిరుపతీ! అంటుంది” న లే “సగ్గవుతున్న దినాకు శ్రీనివాసా నెరసిన తలనీలాలను నీ కీయాలంటే నీ కొరకే పోషించిన ఈ కుంతలనీలాలను ఎంచుకిలా పొడు చేయుచుందువాొ గోవిందా నాతలలోపలి తలపులు నీకు కానుపడవలెనని నల్లని నా తలను తేట తెల్లముకావించావో!” జె బాపురెడ్డి

శ్రీ పద్మావతి - వెంకటేశ్వరుల ఆళీస్సులతో “శ్రీకార శిఖరం” తాలి ప్రతిని స్వీకరించిన భక్రవదాన్యులు మ్‌ మ యా. న | ననే ల శ్రీ లంక జానకి రామయ్య - శ్రీమతి లంక అమరనల్లి

తొలి ప్రతి సమర్పణ శ్రీ. లంక జానకి రామయ్యగారు వవిత్ర గోదావరీ తీరంలోని కోలంక (గ్రామం మట్టిలో వుట్టిన మాణిక్యం న్వాయంకృషితో నత్యధర్శ్మళీలతతో సాగించిన తన జీవిత యాత్రలో సాధించిన విజయాలు, ఆయన బహుముఖ ప్రతిభకు సాక్షీభూత వతాకాలు సౌభాగ్యాల తూర్చుగోదావరి గడ్డపై వుట్టిన ఈ తెలుగుబిడ్డ విద్యాభ్యానం ఆంధ విశ్వావిద్యాలయంలో మొగ్గతాడిగింది మధ్యురె, అణామలై విశ్చవిద్యాలయాలలో ఎ౨ికసీంచి పరిమళించింది చెన్సాయ్‌, అవ్మాదాబాద్‌, ఢిల్లీ, వుణె వంటి విద్యా విజ్ఞాన కేంద్రాలలో ప్రజ్ఞాన ధనుడైన జిజ్ఞానువు శ్రీ జానకిరామయ్య దేళ విదేశాలలో వర్యటించి, మూటకట్టుకొని తెచ్చిన అనుభవాలను న్వుదేశ సేవకు అంకితం చేనసీన దేళ భక్తుడు కేంద్ర ప్రభుత్వ భత్రం కింది సిమెంట్‌ కార్పొరేషన్‌ ఆఫ్‌ ఇండియా” ఉన్సతోద్యోగ వీఠం వేసింది ఈ కార్యశూరునికి, కర్మవీరునికి

ఆయన వృత్తికి ఆదర్శనీయ శక్తిగా నిలిచింది ఆయన చిత్త వృత్తి దేశభక్త దైవభక్త. నంఘసేవ - స్వామి వూజ్కు మానవ సేవకే అంకితంచేనిన మహనీయ విలువలకు మారురూపం జానికీరామయ్య దంనతులు సాహిత్యం, నంగీతం, నాట్యం, నాటకం, చిత్రలేఖనం వంటి లలిత కలలన్నీ మానవాభ్యుదయానికి మార్గాలని నమ్మిన మహా మనీషి ఆయన అమృత కళా సాగర నంన్కృతి “ఆంధ కలారత్తు ” బిరుదంతో ఆదరించిన బిరత్లు కళారాదకుడు “లంక అర్హ థియేటర్ట్‌ 'ను నిష్కళంకంగా నిర్వహిస్తును నిత్యనత్యశోధకుడు పాత్రత ఎరుగిన ధానళీల్మి వవిత్రత వెలిగిన జ్ఞానళీలిగా జానకి రామయ్యను నమాజుం గుర్తించి కీర్తిన్తున్హాది నీతి నిజాయితీ రథం మీద నిర్మల ధర్మతత్పరత వథం మీద ఆయన్చి నడివిన్తున్సది శ్రీమతి లంక అమరవలి ఆమె ఆయన అనురాగవల్లి, ఆనందాలవెల్లి, ఆదర్భ జీవితమతల్లి అందుకే శ్రీకార ఓంకార న్యరూవులైన శ్రీ వద్మావతీ-నెంకటేళ్ళురులకు అంకితం చేనిన నా ఈ 'శ్రీకార శిఖర' కావ్య నంవుటి తొలివ్రతిని ఆదిదంవతుల ఆళీస్సులతో అమూల్యవరప్రసాదంగా నమర్స్పిన్తున్నాను

జౌ బావురెడ్డి

రృతిక్తర్త

₹ేటుంక్ర 0110156 = తుంలాలురే?2

[౧ ఏ 121865 00160400 ౦ ౧ ౧౦౪౧౦౩, ౫ లే. 8804 26669౪ ౧౬5 90080410 611/6 అరం?౭55100 10 1010406 126163 0 6ల౦కం౧ ౪140 1019091/ ౦0౧1991108 206 6౧౫ 0 9100౧. 210ళం02! 08806 1 శ6 ౧౭1] ౧౧౭౫౯౦ 1లుంకం[౧2] ౧౦౯)” ఇర ౪8 [2౪7౭ 10 0001521:2016 1106 1 2] ౧19 ౧౦౪౦౧9, ఉ10% ర15012౪ $01021 7౭06 206 దుజణు ౦1 ౪146 108860.

20౪ 0 6 1౪1165 ౬౯౭ 2601699664 10 ఓ016 7012165002, 016 12౪70012 6064 01 46 ౧౦౭౬ 1 ౪౧/౧8 ౧౦౦69 01 54001026%00, 61౬% అయయ 6౭600 జర 60502 6 ౧061 ౦గటం 1ల06అ కించు6 0% డలంంకం? 2 06 ౬0169 166

“గగ గీం06 15 274766

తీగల ౩04 ౧౮౯౭ 6 ౬076

04 67౭ 15 ౧౭౮౭౭” 6 లం121009 ఇర హగం[0725 ౧90 10 6008 రేం గంగు 06 610 బు4 00506 01 16 96౪0 ౧115 2ర6 10866 10 16 ల 92000128 0 18 [౧68గ. ౧6 14608[65 10164 ౪6౧2099082 ౪100 16 440 జం6ి [076 కాజ కజంకంలంరే షర 206 66200 20641 ౭612019069 ఆగక 12౧ 08266 00106 01 09110 ఆయ 90805 ౧66.

12 జ 1019665808 006౧ ౧6 6౭901065 110561 26 416 జుం య16 0 166 ౧౧౦౧ల జం6 120/లకీ 100%169 416 ౮2౧1045 0626610109 01 13600, ౧60 206 00506౫.

౧ జంంగల 90౦0ల 26685566 10 074 [1229102002 0 510040జ200, 16 ౧౦౭ ం౦గుజ౪క 0100 25 116 15016 01 ౪19600 501608 26 6060203 హంగ 16 ౧౭61%66 ౧114201 180012008౭. '౧ల0 16 80/౦ 1100002600 కీ85%ట 1000) 2|| 526659 0 రేజగంం౭55 166 206 ఇగలు 8 540 ౧౮౭౩601౧39 ౪0౭ రేజేరు65ం 19, 116 ౧౦౭1 588016 10? + ఏ 10, 5౧00001106 స౧౦ ఇ6ర!65564] 10 ళం 54౧.

0610 "5008 0 [౯ జగం 06 ౧0౭05 1210) 10 ఏం యగు 0000 జట్టు జత (16 ౧000400 0 రసా16. 216 15 ౦౦౧౫౫౦66 0% 1౭ ౧1956౧06 0 ఇ 0౧10086 ౪౦ 15 661౧4 6 ౪ం?16 ౦ 46 6౪౭ 2౧6 16 6౭.

తీ ౧60 ౧౭౭ఈ౪౭౦గ౧6౧౧810% 91౭౧ 10 2001601 ౧0౪/013 10 100% 16 ం00యాంంక8 101606 0 2౭౯౭60 అరలో 6౧౦౭.

కీ0౪ (60౧౦16 ౧76 60౧౭౩,

£౧ 26 ౭00/ 0౧/ /ర|౬

౧౭౪ ౧౯౭౦ 1౧ ౧౧౦గ౭ర౧69,

7౧6 2౧౦0౧6౧౯౧౬ 572/8,

0/2౬ ౧6౮5౧67 ౦౮ 9౦౬/5

116 595 1 16 0౧౪౧1౧8 5008. 1౧౪౦౧8 16 8౦6౭ ౦1 కెజండ 0808620212, 16 0600౧౦౪108 1అం౫2103, "0౪1 20066 19 0౫ 16 020% 0 6042౪84 01 1% 2్ర్రం%0165" 266 ౨85 [10 4౭ 10164 10 1” ౧1౧ ఇలం95. 12 ౭౬ (010 0౧ తిడుం20202, 6 ౧౦౯ ౧౦౧౭05 6 100జ0ల01 ౧౩6౬6 01 యగ? ౧౭౭౦1౧3 00౪80 116 0210166 ౪6|| ౦ 16. ౧౭ 12015

19 01256006 1౧ అలు 0105310108 ంళాల, క౪ట106్ర ౪68౪6, [80026 02626.

గౌరం౪80 16 దగంఈ| 2రేరూ65363 ౧౧2౧)” 0 ౧15 $1%10 0 46 రేంరం5 6 128 0060 జులింం౧, కలం 15 ౧౦ ౧౪౫౦౪ 5260420 186120 10 0600ల. ౧6 ౧౭౬౭071185 6 ౪౧1౪6౫ 381 250806 0 హయ, 10౪2 206 02200, ౪0100. 5158 ౬ 7౭25000906 య1016 10 2|| ౧ంల0. 116 20501416 జర 2|| ౧టా౭918 2508౭066 0806 28 50౭5566 10 90006 [1౮ 1 415 001౭6400 ౪౧100 లం౦౦616: 06 ౪15100 జం6 ౪19600 ౪010 58థఅ65 10 016 ౧౧౦00౧1900 206 64211300. 268 5001021 అం! 15 హ౭6ే ౪ 16 ౧౭౭66 ౦6౭ 01 6 ౧౦6 ౪1౦ 6122౧05 ఇ5 1008 ౭5 [6 0164%,65. [01 [100 ౧౦౦౦౫, 1 106 ౪౦169 01 2222 ౧౦౪6, 15 2 6665961655 ౪0౪866 కంగు ౧21౯00౪2౭6 1061165910 ౧౭4661 11801. 116 29960 ౬౭రం:షం210/ 2606 ర్ర౭1౧ గ60. ౪౭ 961 0౪౬10 96610 కేజి ౪6 (6518 0101100601 ఆల ౪౭ 06812 10 ౭జి 101 20 10621. 0 2 20096 500240 19, 16 ౧౦౭1 లంం121005 "| 00౪ 01౧19 0౧6 108 4! 10౪ ౧౦౬౦006 108, 1900110068 ౪8 0% 0౧౧౭1 జయం కం ౪కం౭4 10 యగ080/ : “068 ఏ 8 రం0॥ [01 ౪100] ₹ంయార ౧౦ ఓల/లాం 15 2 ౪౭ ౧9000100 100616 [౧01 566".

గస 60|!60య500 0 ౧౦ల౫5 ౧౫౭656 1186 9010041 ౭2506610 0. ౮. 820౪ 2౭66 ౪00 [10లగం ౧0266 2 ౧౧౫ 25 2 ౧081 0 10౪6 206 07౦08255౪6 1660109౪. ౪/10) 0010- ౧౧౪౧6౭0౦16 6౧౦౪౭66 01 ౧౦౧౪1౦0401 16 ౦౪ 001049 6601263

౧5 [100 1౧ 06% 656 రజ 01 "2000401 986ంళయక[0 2౧6 1290002016 1260021500. గల 13 [6900699, ఇజరంలు 2౧6 1౧ ౧ 166%08-00064 ౪100 ఓ ౪ల్యు 12761౪ 10106 1 0010- 5001108] ౪౯56 121 16౧6౩ 10 06 ౪₹906 206 641. ఉం ఇంళీ౪ [2008204826 0 ౮౦౧౧ 1620 "తురంగ: 01 [1090010 ౧౧౮౩108 010766 ౦౦౧ ౦4 ౧౪56". కంల కె కండర) [25 5ళ6ల౭6 688 05 64% ఇం9ళఇంకం౧5 బ110 127 501021 గ066). 0 లను 26 109950” ౧6 ౧౭9 ఇగజ64ే ౧19 1౧6౩. 10ల6 ౫6 ౧8998865 21 ౧0౪66 ౧౫౦౦! 0! [3 ౧౭5. "106 6౮౭౩600 9011001 16 ౧౦౭౬6౦ఆ$ ౧౦61౧10 185801 ౧15 025. 116 $ ౯౭౬౦౧ 6 ౧౦౪౭౬ 526156 "౭90 ౪౦069 206 ౧850069 ౧౫. 115 18489 5100119106 2౧6 1౪౧6464016 268 ౪౭%/ 069 తిరగ[01502606 01165, ౮. 304 ంరేరయళ సరం కం610 (జం జు జలగ ౪౦% 4 6 $91106 01 16 1096 2౧6 168జ66 ౧౦6౧౦౬85 8 01649801 456006 064020 29046 0 10608 101 గణం 5011006 &90స8క0105 206 1౧151016 9౭౭00009. ₹06 సగ: 0016664 10 015 ౪౦10౧6 ౧౦141001 2010070036 052 ౧15016 ౭;116౪లులుి మ 916 122100 ౦£ 50121 ౧౦అఫూ 0100౧62166 0 తగంజంష00బ్యూ౬ 206 6౧౫౦౧66 0౪ ౪౭6212). కజ00 గెంరేర్వు 1 6౧640౯౭6 ౪ 1028102600, 10మ2ం౧ 2౧6 ఏషం9ం6య4యంగ 2౫01౧8 ౪|ఈ 16 మశ కంర 020 శజుం0ం00 6 ౧6801 ౧౬958100 1210 6 118౧1 01 2100028600 2 620 "00౧౪7ల| & ౧౦16 [60 2 1106".

హృదయనాదం

“శ్రీకార శిఖరం” నా కవితా చేతనకు కోతనం వంటిది. వనాడో అమెరికాలో ఎగరవేనిన నా ఆత్మానుభూతుల అక్రరరూవమిది. “అది మూడవ విన్ఫృత ముద్రణకు నోచుకుంటున్లు ఈ శభనందర్భంలో ఆనందో నృందోనంతో (వూగాతున్తు నా వ్యాదయొనాదోం ఎినివించాలనుకుంటున్హాను. అమెరికాలో వెలనీన వెంకటేళ్ళుర స్వామికి ఆనాడు అంకితం చేసిన క్రీకార శిఖరం కావ్యనంవుటి ఈనాడు వునల్‌ వినత మూడవ ముద్రణగా వెలువడుతూ ఏడుకొండల మీద వెలనిన శ్రీ వెంకటేళ్వుర స్వామికి భక్తి వ్రవర్తలతలో అంకితంచేసే భాగ్యం కలిగినందుకు నేనాక ఆనంద బిందువునైపోతున్హాను. ఈ నన్దివేశానికి కారణభూతులైన విజ్ఞులు రనజ్జులు దేశభక్తికి దైవభ్తికి మారురూవులైన శ్రీ లంక జానకీ రామయ్యగారికి వారి నతీమణి శ్రీమతి లంక అమరవళ్లి గారికి నా ఎనలేని కృతజ్ఞతలు.

మరువురాని ఈ మధురానుభుతికి ప్రేరణ శ్రీ వెంకటేళ్ళురస్వామి అనుగ్రహమే అని విళ్చునిన్తున్హాను. తొలిప్రతిని స్వీకరిన్తున్సు శ్రీ లంక జానకీరామయ్య - అమరవల్లి దంవతులకు స్వామి వారి ఆళీస్సులు నవ్భాదయుల అభినందనలు ఎల్లవ్లుడు ఉండాలని ఆకాంక్షీన్తున్నాను. నిజానికి ఆమరవళల్లియే 'జానికి యై రామయ్యలో లీనమయ్యే ఉన్సది.

నేను నాలుగు దశాబ్దాలుగా బ్రాన్తున్లు కవితల్లో మూడు ముఖ్యమైన భావధారలు గమనించాను. ఆలోచనా శిఖరాల నుండి, అనుభూతుల లోతుల్లో నుండి వ్రవహించే ఈ బైతన్య ధారలు నిజానికి పైక నత్య సౌందర్య వ్రకటనాత్మకాలే. మనకు అగువించే వ్రళృతినీ, వరినరాలనూ, మనం అనుభవించే జీవితాన్సీ, మూడు రంగుల్లో చిత్రించుకుంటున్సుట్టు, మూడు రంగాలుగా అన్వయించుకుంటున్దుట్లు నేను గ్రహించాను,

అందుకే మన భావానలన్సీ ప్రధానంగా ప్రణయోన్ముఖంగాన్తో సామాజిక వ్రగతి పరంగాన్తో వ్రణవాత్మకంగానో వ్రకటితమౌతున్హాయి. అయితే ఈ త్రివిధాలోచనల్లూ త్రిముఖానుభూతులూ పరస్పర సామరస్య నమన్వయం కలిగి ఉన్హువుడే నమగ్ర జీవితానందం సాధ్యమౌతుంది ఆ సరన నమన్వయ సాధనమే సాహిత్యం, ముఖ్యంగా కవిత్తం అనినా ఎశ్వానం.

పణయశీలిత, సామాజిక ప్రగతి శీలత వ్రణవ శీలత దర్శించే నత్యం ఒకటే ఆళించే ప్రయోజనం ఒకటే, స్త్రీ వురుషుల పరన్సర (పేమ, నమాజంలోని సాటి మనుమల పట్ట సానుభూతి, అందరినీ నడీవిన్తున్లు దనుకుంటున్న దైవం వట్ల ఆరాధన - ఈ రాగతయీదర్భనం జీవితానందమూ, ఇవావర సౌఖ్యమే కదా! అయితే వ్రణయరాగం,. (పతిగతిరాగం కంటె మనిషిని వ్రభావితం చేసేది వ్రణవరాగం. కనివించే మానవళ్త్తికీ కనుపించిన దైవశక్తికీ మధ్య ఉండే నంబంధ బాంధవ్యాలను బట్టే మనిషికీ మనిష్షిక మధ్య వుండే భావబంధాలు సామాజిక నంబంధాలు రూవుదిద్దుకుంటాయి. మానవుడు - దైవం పరస్పర ప్రతిబింబాలే అన్దు మహోన్దుత భా, వచైతన్యంలో నుండి అద్వైతనాదం ఆవిర్భవించింది. అద్వైత భావావగాహన త్రికరణ శుద్ధిగా జరిగితే మనిషికీ దేవునికీ మధ్యేగాళ మనిషికీ మనిషికీ మధ్య. ఉండే అడ్డుగోడలు కూడా తొలగిపోతాయి. త్వమేవాహం, తత్వ మని, సోహం, అవాం బ్రహ్మాన్మీ వంటీ వేదోవనివల్‌ నూక్తులు సార్ధక మౌతాయి. మనుష్యులందరూ నమానులే, ఒకరు మరొకరిని వీడించడం, దబోచుకోవటం తనను తానే వంచించుకోవడమే అనే నత్యన్ఫూర్తి కలుగుతుంది. అవుడు నమతా నమాజు న్నూర్తి నకలజన కల్యాణ దీప్తి నహజంగా కలుగుతుంది. అనమానత్త అహాంభావం, - అశాంతి వొంసన విధ్వంనలకు తావులేని ఐవాక్ర నుఖానితమూ ఆత్మానందానుభూతిబోదితమూ అయిన జీవితయాత్ర సాధ్యమౌతుంది.

ఈ దృష్టితో “శ్రీకార శిఖరం” వ్రణవాత్మకమైన అద్వైత భక్తిభావ బంధురమైన, గీతికా నంవుటి. ఇంచుమించు నేనింతవరకు వ్రానిన ఆధ్యాత్మిక బింతనా వరమైన గేయాలన్సీ ఇందులో చేర్చబడ్డాయి. ఈ గేయాలన్సీ గాయనీ గాయకుల కమనీయ కంఠ సీమలలో శ్రుతి చేయబడీ అశేష మానవ ప్పొాదయ నీమలో నమతానంద బైతన్యద్తీ కలిగిస్తాయని ఆశళిన్తున్హాను. కీర్తిశేషులు సాపాతీమూర్తి ఆచార్య ఆమరేం(ద్ర ఈ గ్రంథం మీద ఆంగ్రంలో అభివ్యక్తం చేసీన నృందన కృతజ్ఞతా వూర్వకంగా వ్రచురిన్తున్నాను.

ఇందులోని కొన్లి గీతాలను “శ్రీఠార శిఖరం "* “ఆరాధన లహరి” క్యా సెట్టుగా తీర్చిబడ్డుయి. సంగీతం నమకూర్చిన శ్రీ సాలూరి రాజేళ్ళురరావు, శ్రీ జి. ఆనంద్‌ గారలక్కు గాయనీ గాయకులు శ్రీ మంగళంవల్లి బాలమురళీకృస్ణ, శ్రీ ఎస్‌.పి. బాలనుబ్రవ్మాణ్యం, శ్రీమతి నుళీల, శ్రీ జి. ఆనంద్‌ శ్రీమతి వాణీ జయరాం, శ్రీ రామకృష్ణ, శ్రీ జయచంద్ర మొదలగు వారికి నా కృతజ్ఞతలు, ఈ భక్తి గీతాలను ప్రజాకోటికి అందించడానికి దోహదం చేసిన రసమయి సంస్థ ఎం. రాము గారికి యువకళావాపొని సారథి శ్రీ వైం.క. నాగేళ్ళురరావు గారికి నా కృతజ్ఞతలు నా జీవితయాత్రలో సొవొతీ యాత్రలో నాకు తోడు నీడగా నిలిచిన నా నతీమణి రాజేశ్వరికి నా ఆళీస్సులు - అభినందనలు, చిత్రాని తీర్చి దిద్ధిన శ్రీ స్వామి ఆఫ్‌సెట్‌ వ్రింటర్స్‌, విజయవాడ వారికి కృతజ్ఞతలు. 16-5-2002 తిరుమల తిరువతి దేవస్తానం, తిరువతి జె బాపురెడ్డి

ఇందులకి...... నా మనో భావనలు పుట కోహం కోహం 1 గుడులన్ని దర్శించి బ్ర అడవులు నన్నడిగినవి త మురజమేదో నా మదిలో శ్రే సూరీడు నా ఇల్లు 6 చెప్ప లేనని 7 ఏ మాదిరిగా జీవించాలో 8ి ఊపిరి ఉన్నంతదాక ర కన్నదేమో శారద 10 ఏ మన్నది చుక్క కన్నె 11 సత్యముతో 12 నాతల తిరుమల 13 సింహాచల శిఖరము 14 ఉన్నది నీ చేతిలోన 15 నీ మాటయే నిక్కమా! 16 ఏడు కొండల మీద 7 కనులు మూయ గలిగితే 18 'ప్రళ్నించుట ఒక భ్రమ 19 వాజి నారాణీయని లం యమగోల గ! శ్రీకార ఓంకార 22 సత్యాల ముత్యొలు 23 ఏకాంతం గ! వెదకబడేదేదైనా 25 రాయిరాయిలో 26 వెన్నల పానుపు మీద 27

కలలో దేవుడు 28 తాడును పామనుకొని 29 ఆగిందీ ఆగందీ 80 తేజోమయ గేయం 81 త్యాగయ్య పాడుకొనెను త పుట్టినప్పటి నుండి 33 దేశం భాష ర ఏడు కొండల మీద ఆవో! 85 నా తల జూచి 86 నా చర్మ చక్షువు ౩7 ఎవరు ఎక్కి రాలేరని తికి దొరకనిది వెదకేటి 89 చుక్కలనే అక్షరాలతో శతీ0 నా చేయి నీ చేయిలో త్న చిద్రూపధారీ ! శం అనంతగిరి పై 43 దేవుణ్ని వెదకుతున్న శ సిగ్గవుతున్నది 4ర5్‌ నీలోన దీపము 46 నాకొంప నాగడప దాటానయా 47 కొండ దిగలేడందుకే కేర్‌ ఎంత ఆబలవమ్మా ! 49 ఎన్ని అనుభవాలై నా 50 ఏడు కొండల వెంకటేశా ! ర్‌ సత్య కోసం వెదకితే ర్‌ కొండపై నా గుండె ర్‌3 నమ్మను నమ్మను రశ

కాలమే సర్పమై ర్‌ల్‌ ఆలోచనము లేని ర్‌6 వన్నెలాడి చుక్క వైపు ర్‌7 నీ ప్రేమ ముందు 5్‌8 వీణలేని వైణికుడను 59 ఉన్న కోరికలు తీరక 60 ఒక సత్యము స్వప్నమాయె 61 పాడిన పాటే పాడే 69 చుక్కల సాగరంలో 68 భావ భౌతికవాది నేను 64 భద్రాచల రామా 65 చుక్కలనే కళ్లతో 66 వెలుతురు కోసం 67 మూర్థులు మూడు రకాలు 68 గుర్తు చేయమని నిన్ను 69 చమురు లేని ఈ దీపం 70 ఎన్ని పాటలు 71 పేరులేని పెన్నిధికి 72 శాశ్వతము ఈశ్వరత 78 ఉన్నాదంటే ఉన్నదిలోకం ౯క్ష హిమగిరి చెవిలో 75 అన్నిటికన్నా 76 రంగానాథా ణ్గళ్గా శ్రీ రామచంద్రునికి 78 పాముల నాడించు 79 వేల వేద వీణలు 80 ఏడుకొండల మీద ఎన్నాళ్ల వాసమో 81 నీ చూపులలో ఇల్లు 82 ప్రణయగీతులు వ్రాసి 83 ననుపిలువ వచ్చిన రెడ

(రెండవ ముద్రణలో చేర్చినవి)

కనకమహాలక్ష్మి 85 కొండమీద కొలువు 86 నీమాట నానోట 87 కన్నుల్లో వెలసిన 858 అన్నమయ్య పాట 89 యాదగిరి గుట్టపై 90 మెట్టు మెట్టు రై తిలింగ దేశా ధీశా! 92 నా గుండె గుడిలో 93 (మూడవ ముద్రణలో చేర్చినవి)

గోదావరి తీరవాసినీ 1 ర్క మనసార కొలవండి 95 సప్తగిరి బాలాజీ 96 శ్రీరామచం(ద్రుణ్జి 97 రాతిబొమ్మవనుకొని 98 కనకదుర్గాదేవి 99 దేశమే దేవాలయం 100 రజత కవచధారిణీ! 101 ఆత్మవనీవని 102 చెట్టు చెట్టుకు 103 పాలు తేనె తెచ్చాము 104 నిస్తుల శక్తి 105 పురుషోత్తముడు 106 సుఖ సంపదే వర్ధినీ ! 107 నా కన్నులు చెమ్మగిల్లె 106 వీధిలోన నీవే ! 109 ఏడు కొండల మీద వఏిడాది 110

నా మనో భావనలు నా మనో భావనలు గోపీజనం నా క్రియా రంగమే బృందావనం నా బ్రతుకు ఆనంద కృష్ణార్పణం చంచలము నా మనసు చంచలము నా మాట సంచలన కర్మయోగాంచలము నా బ్రతుకు సుందర నాదరోదసిీలో శివ సత్యము వెదకు నా భొవగోపేకా నయనాశ్రు యమునలో తేలాడు నీలిమము లీలగా నను పీలుచు ఆవేదనల శిలలు లారిచి అనురాగములుగా మలచు నవకాంతి సరసిలో నగ్నమై నా మనసు అర్ధించు గోవిందు ఆనంద హాసాలు తీర్చుకొనెను ఇన్నాళ్ళకు తీరని సందేహాలు.

క్షే

కోవాం కోవాం కోవాం కోవాం కోవాం అంటూ కోకిల అడిగింది సోవాం సోహం సోవాం అంటూ శూన్యం పలికింది. కాల కల్పతరు శాఖల దాగిన కలకంఠం ఎవరో |! చుక్కల రెక్కల అక్కున ఒదిగిన శూన్యాండం ఎవరో |! ప్రత్యుత్తరమేలేని (ప్రశ [కు ఉత్తరమ హౌ గ | ప్రశ్న ఏదియే ఉత్తరమేదో ప్రవచించేదెట్లో ! (ప్రశ్నోత్తరములు రెండే పాత్రలు ఆడేనాటకము ఆది అంతనమొ అంతము అది అచ్యుత నాటకము.

౪.

గుడులని ట్రై ద్‌రి సంచి గుడులన్ని దర్శించి బడులన్ని పఠరియించి తెలిసికొన్నది ఏమొ తెలియ రాకున్నది -- గుడిలోన పూజారి అడగనీయడు ప్రశ్న బడిపంతులికి నా భాష అర్ధముకాదు -- మందిరాలు నేర్పె మొనమే మౌనము పాఠశాలలు నేర్చి పఠనమే పఠనము = తెలుసుకోవలసినది తెలిసినది గుడిలో తెలుసుకోజూల మని తెలిసినది బడిలో -ా గుడిలోన (గ్రుడ్డీనై బడిలోన చెవిటినై మూగవోయిన మీద యోగినై నాను వాడా

క్‌

అడవులు నన్నడిగినని అడవులు నన్నడిగినవి పాట పాడమని కొండలు నను కోరినవి ఆటలాడమని -- ఏ పాటలు పాడుదు, ఈ ఏతి గట్టు పై న ఎడతెగని ప్రజావ్రజ, క న్నీటి గట్లు పెన.

ఓఏ ఉఒా ఏ ఆటలు అఆడుదు ఈ ఇరుల గిరులపైన తరుణాశాశయ వితి సంధ్యా శిఖరము పైన. ఆర్త వేణు వంటగానె ఆరిపోవు నాపెదవులు వాత జీవిత శిలల మీద ఆగిపోవు నా పదములు. అడవుల కేమెరుక నేను ఆకఠి కృష్ణుడనని కొండల కేమెరుక నేను కుమిలిన శంకరుడనని.

శే

మురజ మేటబో నా మదిలో మురజ మేదొ నా మదిలో మురళి యేదొ నా యెదలో మోగుచున్నది డోల లూగుచున్నది. తడబడు నా పదములే తాండవ మాడేను వణకే నా పెదవులే ప్రణవము పాడను ఏ శిల నే తాకినా హిమగిరియై పోతున్నది ఏ కలనే కనినా వాస్తవమై పోతున్నది పరా పిడికిటిలో (త్రిలోకాలు పినాకమై పోయెను చూపులలో (త్రికాలాలు చ(క్రముగా మారెను 7” శంకలన్ని నాద వేద శంఖములై పోయెను తెరవు అన్నీ యమునా తీరమ్మే చేరను -ా

వ్‌

నూరీడు నా ఇల్లు సూరీడు నా ఇల్డు చొచు గక్‌ని వచి ) చికటేదని అడిగె స్‌గయ్యె నాకు-ాా నీవు వచే టబ దాక నా వెంటనే ఉండి నిను చూచి చిటికలో మాయమైనది అంటే -- చీకటీ చీకటీ చీకటని అరచిత్తివి చీకకేదని యంపె చూపలేక్సుంట్రి వున్సై -- ఏ జాడ కనవీని సతిని, చీకటి అనక శివమందునా అంటి -- నీ కళ్ళు మూసుకొని చీకటని బ్రమసితివి కను తెరచి నను చూసి కనలేవు చీక్రిని --

గ

బన ర) లోనిని

చెప్పలేనని చెప్పగలిగిన

యన్హ్రజో నీ మెవ్హు పాందుడు చెప్పుచుండేన యంలకాలం' తప్పులుంటే ఒప్పుకొందును -- చెప్పుచున్నదె చెప్పుచుంటి చేయు అప్పులె చేయుచుంటి చెప్పుటే నా తిప్పు కాదని చెప్పలేవా ! నాకు తెలిసిన దొక్కటేగా నాకు తెలియని దొక్కటే యని తెలియదని చెప్పుటకు. కూడా తెలివి లేదని -- చెప్పకుండా ఉండ లేనని చెప్పమందువొ తప్పులైనా తప్పులేవో ఒప్పులేవో తెలుపు సూత్రము తెలుప లేవా!

శ

వీవాదిరిగా జీవించాలో ఏ మాదిరిగా జీవించాలో ఈ మూయాషమయలోకంలో ఉన్నదనుకొని ఉరుకులాడితే వెన్ను పూసయే విరుగుతున్నది లేదు లేదని వాదులాడితే ఉన్నది కూడా ఊడుతున్నది -- తనువు కాదనీ మనసు చెప్పితే మనసు కాదని బుద్ధి చెప్పితే అదీకాదని ఆత్మచెప్పితే ఏది ఏదియో అర్థం కాని బూదిలోన దిగబడి పోతుంటిని -- పంచేంద్రియాలు. పసిపాపలట పదార్ధ జ్ఞానం పనికిరాదట అసలు తెలిసినది ఆత్మకేనట ఆత్మ. ఏమిటో అర్ధం కాదట -- అంత ఇంత అని అవధులు లేని అనంత మెంతని అఆడగకూడదట అంత ఇంతలన్సు అంతం చేసే అనంతమంటే అనంతమేనట -- పుట్టినదెల్లా చచ్చుట నిజమట చచి టనదెల్లా పుట్టువచు ఏనట చావు పుబ్టుకలు లేని దొక్కకే స్వయంభువట అది సంభవమేనట. గ్‌

ఊపిరి ఉన్నృంతదాకో ఊపిరి ఉన్నంతదాక నీ పాపే పాడుతా ఊపి రాగినా నేనే నీ పాటై పోతా” భాషాకటే అయినా పరిభాషలు వేరైనట్టు భావమొకటె అయినా ప్రభావములు వేరట్టు పాడిన పాటు పొడిన (ప్రాతబడుట లేదు హాడీన తీరె పొడే పాటలలో పదములలో ప్రభవించే ప్రభవేరు (ప్రసరించే ప్రమ వేరు నా డిపిరి నా పొటు నా పొటే నా ఉపరి ఈ ఊపీరి దీపము నీ వెలుగు రూపము త్ర

కన్న దేమూ శారద

కన్నదేమో శారద

నను

పెంచుకున్నదేమో శెలజ

శ్రీలక్షి నన్నిపుడు

చేరదీస్తున్నది

ముగ్గురమ్మలు తమ

ముద్దు బిడ్డగ నన్ను

రఠిసీి మురిపింతులో

కలహీంచుకొందులో |!

ఓ తల్లి మోములో

ఓ తల్లి కనుపించు

ఏ తల్హయిన నాకు

నా తల్లె యనిపించు

ఒక అమ్మ పెట్టినది

ఒక అమ్మ కిచు చు

ఆడుకొనుచుంటి

సత్యాకాశ సరసిలో

చదువు చెప్పిన తల్లి

శక్తి ఇచ్చిన తల్లి

ఆనంద లక్ష్మికే

అప్పగింతురొ నన్ను |! 10

వమన్నృది చుక్కా కసా ఏమన్నది చుక్క కన్నా ఏమన్నది. ఏమన్నది 1? కన్నుగీటి మిన్నులోకి నన్ను రా రమ్మన్నది ఎన్నాళ్ళిక మన మధ్య ఈ వియోగమన్నది సేనో నరవరుడట తను తారా వధువట నరనక్ష్మత ప్రణయము సవప్రణవ ప్రభవమట నేనో తన భాషయట తానో నా భావమటు భాషా భావాల బంధము ఆనందమట శ్రీకారము నే నంటే ఓంకారము నేనన్నది నీవు నేను కలిసినచో నిజము బయటపడున ఎది దిక్కులేని సృష్టిలోన దిక్కెవ్వరు మనకంటబటు దిక్కులన్నిటికీ మనమె దిక్కన్నది మొక్కన్నది క్ష

నత సముతో సత్యముతో చేసితి దాంపత్యము నిత్యము కంటినొక భావముత్యము వాలం సత్యముతో నా ప్రయోగ యోగ దాంపత్యము ప్రసాదించునట్టి సంతు అనంతము - దై వత్వము ముద్దు బిడ్డలిద్దరు, మా మురిపెము తీర్చెడీవారే అడుచు పొడుచు నుందురు హాయిగ ఎవరికి వారే అంతర్ముఖియై ఒకరు ఆత్మతోడ ఆడుకొనును బహిర్ముఖము వెట్టి ఒకరు పదార్థముల పాడుకొానును ఇద్దరిలో మీకెవ్వరు ఎక్కువ ప్రియతములు ? అని అడిగితె బదులు పలుకు ఆనందాక్రువులు.

క్షం

నాతల తరుమటి నా తల తిరుమల పతి నీవే దానికీ నా గతి నీవే స్వామీ | వంచలేను దానిని దుర్వాంఛల ముందు దించలేను నిన్ను పరాధీనత యందు ఏడు కొండ లెక్కినా మరిన్ని కాండ లెక్కినా ఎక్కడ దొరికేదై నా ఈ తలంత కొండేగా |! నా తల, నీ పొదాలు ఈ తీరున కలిసినపుడు జడ చేతనముల దాగిన జీవన సత్యాలు వెలుగు నీకు తెలుసు నెల్లిప్పుడు నాకు తెలిసినది ఇప్పుడు నీకూ నాకూ మూలము శ్రీకారము ఒకటేనని

క్షే

నింవోనల ళిఖరము సింహాచల శిఖరము చేరుకొంటిని నరవారులను నాలో గని నవ్వుకొంటిని శ్రీపతి వీర్రావేశ రూపము గంటి దీనజన ప్రహాద

ల దీపము కంటి సింహాచల శిఖరము చేరుకొంటిని .... గీతల చందన చరి సత శ్రీరాగము వింటి జర్జర జీవిత విషవ గర్రన వింటి న్‌! జా నరవరులను నాలో గని నవ్వుకొంటిని స్తంభించిన అజ్ఞాన స్తంభము నుండీ జృంభించిన ప్రజ్ఞాన సింవాము గంటి సింహాచల శిఖరము చేరుకొంటిని ... దేవామును విస్మరించి సోవామంటిని మోహావాము వీడి దాసోవామంటిని.

క్షే4

ఉన్నది నీ చేతిలోన ఉన్నది నీ చేతిలోన చ(క్రము పట్టుకొన్నది నను దురాచార నదక్రము భాష (మింగుచున్నుది నా భావమును ఆశ (మ్రింగుచున్నది నా ఆశయమును*ా పదవులు పొడిచేయును నా చదువులను స్వార్థము తుడిచేయును నా జానమును-ా

౮54 అవాము నోట చిక్కెను ఆలోచనము వెరపుచేత (స్రుక్కెను వివచనము ఉన్నది యనుకొన్నది మరుగ్లి నది లేదనుకొన్నుది కనబడుతున ది లైాడా

శ్షే5

నీ మాటయ నికమా ౫

నీ మాబయే నిక్కమా

నా మాట ఎకసక్కెమా

ఏ పాట పాడినా'

నీ పాపె అయిపోవు

ఏ బాట పోయినా

నీ బామె అయిపోవు

ఏ పాట నా పాటరా

ఏ బాట నా బాటరా |!

నీలోన నేనుంబె

నాలోన నీవుంటె

అంతటా అన్నిటా

అక్షరత నెలకొంటె

ఈ సంకటములేలరా

ఈ సందియము లేలరా!

అనుకూలమైనట్టు

అర్జాలు చెప్పుకొని

అర్ధమ్ము కానిచో

వ్యర్థమని తప్పుకొని

ఎన్నాళ్ళు గడిపేదిరా

ఎవరసలు తెలిపేదిరా | కేర్‌

ఏడు కొండలమీద ఏడు కొండలమీద ఏమున్నదో కాని నా గుండె అచటనే నాటుకొని పోయింది -” గొడవేది జరిగినా గోవింద అంటుంది తెరువేది లేనపుడు తీరుపతీ ! అంటుంది -ా శర్తులన్నిటి కాది భక్తియే అంటుంది ప్రగతి యాత్రారధము ('ప్రణవమే అంటుంది -- దివిలోని భువిలోని దీపమొకటే నని ఈ చరాచర స్పష్ట, శ్రీ చ(క్రగతమని తత్వాలు చెపుతూన్నది గొప్ప సత్యాలు చెపుళూన్నది మాయ మనుషులతోడ మాట గెలుపుల కన్న నిశ్శబ్దహాన్యాన నిలుచుటే మేలట

శ

కనులు మూయగలిగితో కనులుమూయ గలిగితే కనిపించని దేది |! చెవులు మూయ గలిగితే వినిపించనిదేది! కసులకు కనపడేదెల్ల కాంతి భ్రాంతియేనా | చెవులకు వినబడేదెల్ల శబ్దాభాసేనా | చూచితి ననుకున్నదేమొ శూన్యమైపోవు విన్నాననుకున్నదేమొ వెర్రియనే తోచు -- మూలతమము కనుపీంచు ముకుళిత నేత్రాలకే నిశ్శబ్దము వినిపించు నిద్రిత కర్ణాలకే --

ఏ

(వళి న్‌ ంచుట ఒన్‌ (భ్రమ ప్రశ్నించుట ఒక (భమ (ప్రత్యుత్తరమొక భమ (ప్రశ్నోత్తరములు లేని పారవశ్యమే ప్రమా ప్రశ్నించి (ప్రశ్నించి ప్రస్తరమై పోనేల (ప్రత్యుత్తరములి కోసం ప్రయాసపడనేలా లి తెలిసిన వాడెవ్వడు తెలిసికొనే దెవ్వడు తెలిసిన వాని జాడ

తెలిసిన వాడెవడు అడుగుతున్న హ్వైాయే అర్థము కానప్పుడు అరమెన దుత్తర మని

ఢులూా

అనుకానుటయు వ్యవర్థము దేవాము అడుగడుగున సందేవాముతో తడబడు జానని కాదని లోలో అయోమయత వినబడు

కఫ

వాణీ నా రాణియని వాణి నా రాణియని వాదాలకు దిగలేను వరవీణాపాణియైన వాణే నా వాణియౌట -ా త '$చేవాహ మని నేను తగాదాలు పడలేను తనువు లేని వాడే, నా తనువులోని వాడౌట దేశమనీ కాలమని దేనికది చూడలేను వెలుగును దీపమునుండి విడదీయుట గగుడ్దియౌట -- భావమనీ భౌతికమని భాగించే వె[రికాను భావమ్మే భౌతికమై భాసించే రూపునేను -- జనన మరణములు నాతో జతకూడిన సత్యాలే నా అనంత జీవనరథ శాశ్వత జవనాశ్వాలే

యమనమగొల యమగోల గా ఉన్న ఏడు కొండల మీద ఎట్టుందువో నీవు హీ 1 వేంకటేశా ! ఏ గొాడవలేని, నా ఎదలో వసీంచరా ఏ సుడులు లేని, నా మదిలో సుఖించరా ఎపుడు ఏచేటు నీ వేమేమి చేసినా గుట్టుగా నాగుండె గూటికే చేరరా |! నీతత్వ జ్ఞానము నిదుర లేపితె నన్ను నా సత్యగానము నడిపించురా నిన్ను + నీవెవరు నేనెవరు వెలుగు నీడలు తప్ప నను నీవు విడలేవురా నిను నే పాగడలేనురా 2

తీ కార ఓంకొోర శ్రీకార ఇంకొర శిఖరాల మీద శీిపవతాండవమ్మాడెద విష్లపతాండవమ్మాడెద ంం నరష్తి సురశ్తి నాశక్తిగా మారి నాలోన సెనదించగా నావెంట నర్తించగా శ్రీకార ఓంకార .. తత్వాలు తర్కాలు యోగ ప్రయోగాలు నా భాషయైపోవగా నాద చేదాలు కాగా శ్రీకార ఓంకార .. నవగ్రహ మృదంగాలు నక్షత డమరుకలు బభ్రమజ బాధలు బాపగా 'ప్రమజ మోదము కూర సిగో శ్రీకార ఓంకార .. దేశకాలాలు, నా దేహాత్మలై పోయి సత్యాలు పండీంచగా సౌఖ్యాలు కరిపించగా శ్రీకార ఓంకార .. 22

నత్వాల ముత్వొలు సత్యాల ముత్యాలు సరులు కడుతున్నాను ఆనంద వీధీలో అమ్ముకొాంటునా, ఎను జాకా ఎనె ఎన్ని సత్యాలొ ఎన్నలేకున్నాను సరులెన్ని కూర్చినా సరిపోవు చేలేదు -- అణువణువులో పూయు అగణీత సత్యాలు గణన చేయుటలోనె గడుచునో నా బతుకు -ాా ఏది ఏ సత్యమో ఏదసలు ముత్యమో చెప్పలేనప్పుడు చకితుడౌతున్నాను బాగా సత్యమైనట్టిదే స్తుత్యమౌనదిగాన స్తుత్యమౌ సత్యాలు తోరణాలుగ కట్టి సరసలోకాలకు స్వాగతం పలికను --

వీకాంతం

ఏకాంతం నన్నెంతో భయపెస్టేను అభియోగం 'తెలుపకుండ చెరబష్టేను --

ఆలోచన కోలాహల వారిధిలో దాగినట్టీ లీలాకణమును నన్ను ఏలాగున పసికషప్టైనో ఏకాంతం --

అడుగు వేయలేని నను స్‌ ఆకాశ పథాలలోన

బిక్కు బిక్కుగా కత్రిప్పును చుక్కలు కని వెక్కిరించ ఏకాంతం --

చెవులు మూసీ నాకేదో శంఖారావము విన్తుచును కనులు మూసి నాకో, కలల లోకములు చూపును ఏకాంతం -- ఈ అనంత సృష్టిలోన ఏది సత్య మేది కాదొ చెప్పు చెప్పుమని నన్ను చెప్పుదాక వేధించును ఏకాంతం --

వాదకబడేదేోదెనా

యూన వెదక బడే దేదైనా వెదకే వారే అందురు కోరబడే దేదై. నా కోరేవారే అందురు -- అ వెదకేదేమిటే ? ఆ కోరేదేమిటి? అందరు అందరిని నడుగుచు అందరూ వెదకుచు నుందురు దొరకదని తెలిసికూడ దొరికినప్లై పరుగిడుదురు తీరదని తెలిసికూడ తీరినప్లై కూర్చుందురు -- దొరికిన దొరకక పోయిన వఏదుకుటయే ఆనందం తీరిన తీరక పోయిన కోరుటయే జీవితం -- వెదకిన దొరకనిది లేదు కోరిన తీరనిది లేదు వెదకుటయే దొరుకుటేమొ |! కోరుటయే తీరుటేమొ!

రొయిరొయిలో రాయిరాయిలో, సృష్టి రావాస్యం వెదుకుచుంటి చెట్టుచెట్టులో, మట్టి గుట్టును కనిపెట్టుచుంటి ఆకా కొండ కోనలందు, వెర్రి కోతి వోలె తిరుగుచుంటి పగలు రేలు రెక్కలుగా సక్టిోలె ఎగురుచుంటి -- చేపకంటి పాపనయ్యి సింధువులను తరచుచుంటే పూలగుండె తావినయి గొలిని గాలించుచుంటి -- చుక్కలతో ఫూన్యముతో చుట్టరికము నెరపుచుంటి మనిషికీ దేవునిక్తి ఒళ్ల మాతృభాష నేర్పుచుంటి డ్డ

క ్టైల పొనుప్తు మీద వెన్నాల పానుపు మీద వెలకిల పవళించి చక్కని చుక్కలతోడ సరసమాడనా ! చుక్కలకనగానే, ఎద చందమామ అయిసోవు చీకటి వీధుల్లో, ఏదో శృంగారం వెలిగించు = నింగివైపు చూచి చూచి నేలమాట మరచిపోదు అంతులేని నీలిమలో వింతపక్షినై పోదు” అనుభూతికి అడ్డుతగిలి ఆలోచన వికటించు అలోచన నధిగమించి అనుభూతి పరిమళించు మింబటిలోని అందాలను మంటిలోన కలుపనా ! మంటిగోళమును, తారా మండలాన ెత్తనా !

కలలో దేవుడు కలలో దేవుడు - నేను కలిసీకొంటిమి ఒకరి బాధ ఒకరము తెలిసికొాంటిమి - నీవు గొప్ప వాడవంటె నీవె గొప్పవాడవని పొగడుచు, ఎవరిని వాదే తెగడుకొంటిమి - సౌగరము నీవంపె జలదము నీవన్నాడు వాహినివి నీవంటే వారిధి సీవన్నాడు బా నీ వనంత వేది వంటె నీ వనంత వాది వనెనె అసలు రవాస్యం అడిగితో అది -* నాకూ తెలియదనెను. నీవైనా నేనై నా ఎవరేరూపకులై నా అఆందరూ సమాధానము పొందగోరు పృ ్ఫకులే అనుకొంటిమి, కలయే నిజమనుకొంటిమి .. 28

తాడును పామనుకొని తాడును పామనుకొని చచి పోకురా పామునే తాడుచేసీ (బ్రతికిపోరా! రాయిని దేవుని చేసి మనిషిని బలిచేయకురా మనిషీని దేవుని చేసి జడతను తొలిచేయరా - సూర్యుని వేడిని కొలిచే చూపున్నది నీకు హీమగిరి ఎడదనుమలిచే క్రేపున్నది నీకు - నీ అనల్బి భావనలో ఈ అనంత సృష్టిపుట్టు నీ జయాపజయములలో ఈ జగత్తు మెట్టు, గిట్టు - నీ భావమె నిలిచి పోవు గొ భౌతికమై ఈ భౌతిక మేగసిపోవు నీ భావనయ్రై.

2ం

ఆగిందీ ఆగింటీ అఆగిందీ ఆగిందీ అటోమ్యాటిక్‌ గడియారం క్ష్రఇక్షణాలను లాక్కబెట్టుకొని నిమిషనిమిషమును మూటగట్టుకొని గంటలుకొట్టుచు ఘంటా పథమున పరుగిడు తెరువరి పని తీరినది - 'రెక్కలుసాచి రేయింబవళ్ళు దిక్కు తిలియని వలయంలో పడీ అడిగిన హ్నా అడుగుచు అడుగుచు తిరిగి తిరిగి మతి తిరిగిపోయి ఆగిందీ ఆగిండీ ఆటోమ్యాటిక్‌ గడియారం మధ్యందినాన మధ్యరాత్రిలో కరాలు రెండూ శిరాన మోడి ి నీవే దిక్కని దేవుని (మొక్కుచు సాగే* చక్కని కరదీపం ఆగిను చటుక్కమని పాపం - పోయిన దారినె పోయీపోయీ చేరిన చోటికె చేరీ చేరీ వృత్తం పునరావృత్తం బ్రతుకని వెర్రిమొగర్రిగా తిరిగిన యంత్రం అగినచోటే అసలు గమ్యమా |!

తోజోమయ గేయం తేజోమయ గేయం నా జీవిత ధ్యేయం మానవ శంఖారావం నా నవరస ఖావం -ాా కనబడనిది చూపించెడీ వినబడనిది వినిపీంచెడీ నిత్య సత్య సాహిత్య నిజానంద సంగీత తేజోమయ గేయం నా జీవిత ధ్యేయం - నరులకు సురులను చూపెడి సురులకు నరులను చూపెడి శబ్దమునకు నిశ్శబ్దము నిశ్శబ్దమునకు శబ్దము నేర్ప్చెడి నిర్మల నిశ్చల తేజోమయ గేయం నా జీవిత ధ్యేయం ఆ జరామరణములు లేని దురాశ దోపిడులు లేని హెచ్చుతగ్గులు లేని తేజోమయ గేయం నా జీవిత ధ్యేయం -

త

తా గయ ర పొడుకొనాను త్యాగయ్య పాడుకొనెను తలపు. తంధత్రితో అన్నమయ్య ఆడుకానెను వలపు టూవాతో - రాగముతో రామయ్యను రప్పించారు వేదనతో వెంకన వను మెప్పీంచారు = భక్తియోగమున, జ్ఞాన శక్తిని సాధించారు కర్మయోగమును మించిన ధర్మములేదనాా రు - ఆశలు వదిలేశాక అబే బది నిత్యమని కళ్ళు మూసుకున పుడు కనబడేది సత్యమని త్యాగయ్య పాడుకొనెను .... బ్రతికినంత కాలమే బాధలు భవబంధాలు (బ్రతుకు నదీనదాల తుది సదానంద సాగరమని త్యాగయ్య షాడుకొనెను ... ఏడే

వుట్దునప్త) నుంది పుట్టినప్పటినుండి నిన్ను పట్టుకొను దొంగాట ఆడుచు పట్టుకో అని ఎదుట నిలిచితె నా కను కట్టు విప్పైెడివారు లేరు పుట్టు కొమ్మని పట్టు పట్టిన దిట్ట నీవే పట్టరానటు పరుగు పెట్లిన ళు

పిట్ట నీవే పట్టుకొమ్మని నిఠి (నట్టే విరాళ్టు వీవై | ఆట అంటె ఏదొ ఒక్క ఆటకాదు మాట అంటె అర్హమయ్యే మాట కాదు బాట అంటే దిక్కు తెలిసే బాటకాదు చిక్కులన్నీ పెట్టి నీవు చిక్కుతావా ! చిక్కినప్టే చిక్కి శిఖరాలెక్కుతావా (| మాయదారీ! తెలిసినవి నీమాయలన్నీ స్వీయనాటక కర్త కర్మ [క్రియలన్నీ మాయ కనుటకు బయటి కనులు మూయ వలెనా ! తీయబాలనిలోని తలుపులు తీయ వలెనా కనులు మూసిన కనులు తెరచిన కాను పడవు కాను పడుటకు వలయు కన్నులు కొన రావు”

ఏ

దేశం భావ దేశం భాష కాలం భావం నా అనంత కొవ్యానికి నా అఖండ గీతానికి - దేశం దివిటీ కాలం కాంతి నా నవసావస యాత్రలో నా తిమిర్శార్ష్వు మథనంలో దేశం గుర్రం, కాలం ్షేతం నా"ఊహల పందాలకు నా వాక్కుల జాకీలకు - దేశం వారథి, కాలం వాహిని నా ప్రయోగ నౌకలకు నా ప్రయాగ శక్తులకు - దేశం పూవు, కాలం తావి నా ఆలోచనల వనికి నా అనుభూతుల ఆమనికి దేశం దేవాం, కాలం ఆత్మ నా భౌత్రిక్ర సత్యాలకు నా కల్పిత స్వపా ఎలకు

వ్య

వీడు కొండల మీద ఆవో? ఏడుకాండలమీద ఆహా ఎంత సుందరమైన లోయ లోయ గర్భములోన నీ గుడి లోతు తెలియని లోకమాయ = కొండలన్నీ కొలిచి కొలిచి గుండెలో గుడికట్టు కొంటే లోయలన్నీ తరచి తరచి నొ లోననే నిను పట్టుకాంటి * అన్ని గంగలు కఠిపీ తెచ్చి ఆకాశ గంగను చేసితి పరమ సేవా భావములతో పాపనాశన పథము వేసితి అమ్మలందరినడిగి అడిగి మంగమ్మ ఎవరో తెలుసుకొంబి శంకలన్నీ వదలి వదలి సత్యమేదో తెలిసికొాంటి. ఏక్‌

నా లల జాచి

శా తల జూచి

తల లూపుదురు

తోక చూడగనే

తోక ముడుతురు -

శిరమున ఆడే

గవ సౌందర్యం

నాది కాదని

ఆదరింతురు

తోకకు అంటిన

లోకా చారం

నాదే అనుకొన్సి

భీతిళ్లైదరు న

తల ఎవ్వరిదో తోక ఎవరిలో తెలుపుటకే నా త్రల సండీనది తలతోకలు ఎరుగని మూఢులకు తారకమై నాతోక అడినది - తలరాతలు చేతులలో కలవని పలికే సత్యాచలమే నాతల తోకల స్రోకడ్తల్రే మున తలలను లత్‌గుల బెట్టునని చెప్పుట నా కళ.

రెప

నా చర్మ చ్య్షువు నా చర్మ చక్షువు దిదృక్షువు నా మర్మచక్షువు ముముక్షువు చూచినదే చూచునెపుడు చూడనట్లే కోరినదే కోరు ఎపుడు కోరనట్లే నా చర్మ చక్షువు దిదృక్తువు నా మర్మచక్షువు ముముక్షువు చూడరాని దేదియని చూడ బోవును చూపరి చూచెడిదొకటై చూపు చూచును -- చూచినదే చూడనట్టు తోచు బేమిటి? చూడకయే చూచిన అనుభూతి ఏమిటి? ఒక' కంటికి ఒక కంటికి భేదన్నది రెంటిని తూచే కను శ్‌! వెంటు ఉన్నది నా చర్మ చక్తువు దిదృక్షువు నా మర్మచక్షువు ముముక్షువు 37

ఎవరు ఎక్కరాలేరని ఎవరు ఎక్కిరాలేరని ఏడు కొండలెక్కావా ! ఎవరు పోల్చు కోలేరని జడరూపం దాల్బావా |! అంతరిక్ష శిఖరం పై కాంతిగాళముల కావల చిద్విలాస మాడు నిను గ్‌! హృద్వీధిని నిలుపుకుంటి ఈ ఎత్తులు ఒక ఎత్తా ఏ రూపంలో ఉన్నా నీ రూపం కనగలిగే సా కను ఎలి కాంతుల్లో ఈ ముసుగులు దాగునా నీ నటనము సాగునా | మన యోగము ఆగునా |!

ఏక

దొరకనిది నెదికేటి ద్‌"రరనిది వెదికేటి ద్‌షమ్ము నాటి తీరనిది కీరేటి నేరమ్ము నాది శిక్షించుమని యంబె శిక్షించ రెవరు |! రక్షించుమని యంటబటె రక్షించరెవరు ! దారక కుండుటయే శి్షొ నాకు తీర కుండుటయే రక్ష్వమొ నాకు” కోరినది కోరులు కోర్కె తీరుటబయా వెదకినది వెదకుటే వెలుగు దెరకుటయా తీరని దాహము తీర్చగల దనుక్షొని దొరకని జీవరురి వెదకు చున్నానో! ప

చుక్క-లనే అక్షరాలతో చుక్కలనే అక్షరాలతో శూన్యమనే కాగితాలపై ఏ కవి ('వాగౌడో ఈ అనంత కావ్యం! ఎడమ నుంచి కుడీకో కునుండి ఎడమకో క్రింది నుంచి 'పైకో పెముంచి క్రిందికో ఏ తీరున చదువాలో ఈ తొరాకావ్యము.... వర్హమేదో పదమేదా వ్యాక్యమేదొ ఘట్టమేదా ఏ గుర్తుకు ఏ అర్ధమొ దేని కేది అన్వయమో ఎరుగరాదు, ఏ లీపియో ఈ లీలాగంథములో.... ఏ మాత్రయొ ఏ గణమో ఏవీ రగమొు ఏ తొళమొ ఏ శ్రతియో ఏ గతియో ఏ భావమొ ఏ రసమో ఏ ఛందోబంధనమో ఈ సృష్టి సంగీతము... గ్ర

నాచేయి నీ చేయిలో నా చేయి నీ చేయిలో ఉన్నది నాచూపు నీ చూపులో ఉన్నది కాని నీవు నాకు కనుపించవై తివి పంచలోనే ఉండి బహుదూరమైతివి

చేతులు కలిసెగాని

చేతనము వేరేమొ

చూపులవియే అయిన

చూచెడిది వేరేమొ!

చేయూత నిత్తువు

చేసి పెట్టవు నీవు

చూపు ఇత్తువు గాని

చూపీంచవేమో!

నా నడకలోననే

నీ నడక సాగించి

నా చూపులోననే

నీ చూపు సారించి

నీవు నే నొకటని

నిరూపించ లేవా!

డే

చ్మిదూపధారీ/ చిద్రూపధారీ రిసద్రూపధారీ రూప గుణ రహిత పూర్వాపర మురారీ ! ఎటుల దర్శించేది నిన్ను ఏమి అర్టించేది నిన్ను.. నా కనులు కనలేని కారు చీకటి వీవు ఏకనులు కనలేని కాంతి గోళము నీవు వెలుగు చీకటి మధ్య వింతయే నేనా! నా మాట వినలేని నారాయణుడ వీవు నీమాట తెలియని నరకాయుడను నేను నీమధ్య నామధ్య నిశ్శబ్దమేనా | అడుగ తగినది ఏదా అడుగ తగనది ఏదొ అడుగ కుండా ముందు కడు గిడగ లేను అడుగు అగుడుకు నడుమ అనుమాన చేలా |

తీర

అనంతగిరి పి

రువూా అనంతగిరిపై నాడెందం అనుభవించినది ఆనందం సిరిగిరి శిఖరం చేరితిని సిగలో శశిని ధరించితిని లింగాపురమున కాపురమై వంతలు వాగున త్రోసితినిా శంభునిగుడిలో దూరితిని డంభములను విడనాడితిని సిద్దులపేటను కోరితిని (శ్రీశాలకు బస మారితినిా- పశుపతినై పులకించితిని పల్లెల పాటలు పాడితిని కరినగరము తిలకించితిని మునిజనముల జత నకూడితిని -

తీనే

కుతున దోవుణ్హో వెద చ దేవుళ్ల వెదకుతున్న దీపాలేనా నవ[గ్రహాలన్నీ నక్షత్రాలన్నీ |- అంతరిక్ష కుహరంలో అలుముకున్న చీకటిలో ఆది అంతములు లేని అయోమయా వరణంలో దేవుణ్తి వెదకుతున్న... నాటినుండి నేటివరకు నలుదిక్కుల చిక్కుల్లో భయ శంకా చక్రంలో భమా ప్రమా వలయంలో దేవుణ్ణి వెదుకుతున్న... ఆప్రమేయ శూన్యంలో అమృతనాద మాలపించి నీలానంతత్వంలో నిశ్శబ్దము పొటించి దేవుణ్తీ వెదుకుతున్న... దేశకాల (ప్రమిదల్లో దేహాత్మలు వెలిగించి సత్యానందం కోసం నిత్యాన్వేషణమేనా | గ!

ల "ఈ.

)గవు లన ది సిగ్గవుతున్నది నాకు శ్రీనివాసా సెరిసిన తల నీలాలను నీ కీయాలంటే వన్నె తరగనట్టి కురులు

ఎన్ని సారు ఇచ్చాసో తెల్ల బోయినట్హే సిగను తీసికాందువోలేదో! నీ కొరకే పోషించిన ఈ కుంతల నీలాలను ఎందు కిలా పాడు చేయు చుందువొ గోవిందా | నా తల లోపలి తలపులు నీకు కాను పడవలెనని నల్లని నా తలను, తేట తెల్లము కావించావో ! మటిలో నిను తలచు కొలది మంచుకొండ నాతల నల్లమల అఆల్లమల నడి శిఖరము నీవే కద | నే

నీలోన దీపము

నీలోన చీపమేలా

పెలుగదో

నాకు సంతృప్తే ఏలా

కలుగదో |!

చేల దివ్వెల చూచి

వెకిలిగా నవ్వేటి

చీకటుల పోొకారు ్టి

శ్రీకళిక లేదా

సంతప్త జీవికి

శాంతియే లేదా 1!

భక్తి ప్రమిదలోన

కర్మ వత్తిని వేసి

జ్ఞాన తైలము పోసీ

గట్టి దీపము పెట్టి

కాల గర్భస్థలొకాలు

వెదకుచు నుంటి.

నీమాట నీ పాట

నీ యాట వెలుగులో

ఓ బాట వెదకు కొను

ఈ బాట పారఠికీ

నీ రూపమే దీపమా

నిశ్శబ్దమే గమ్యమా | ఉత

నా కొంప నా గడవ దాటానయా నా కొంప గడప దాటానయా |! నీ కొండపై కాలు మోపానయా | నా ఊరు నా పేరు మరచానయా |! సీ ఊరు నీ పేరు తలచానయా |! నీ ఊరిలో మరల నా ఊరు కనిపించె నీ పేరులో తిరిగి నా పేరు వినిఏంచె ఏది ఏదో తెలియదు నీ తోడ వాదింప మనసొప్పదు. కొండలన్నీ ఏడు కొండలే యనిపించు బండలన్నిటిలోను బాలాజి కనిపించు కొండలకు గుండెలకు కొలికివో నీవు ఆది అంతము లేని ఆటవో నీవు ! కొండంత నా గుండె కో తియై చిందులిడు కడలంత నా తెలివి బుడగవలా చిట్టిపడు | ఎంత ఎదిగిన ఫలిత మింతయేనేమో ఇంత దూరపు యాత ఇంటికే నేమో |!

త

కొండ దిగలేడందుకే కొండదిగలేడందుకే గోవిందుడు కోర్కెల కొండ దిగలేడదుంకే గోవిందుడు ఉన్న కోర్కెలు తీరుతాయని కొండపైకి వెళ్ళితే తీరజాలని కోరికలు నను చేరి వేధిస్తున్నవి కొత్త కోర్కెలు కొండమీద క్‌ ండలై పోతున్నవి. కొండమీద కోర్కెదేవుడు కొండక్రింద కోర్కెమనిషి ఒక్క కోర్కెకు పెక్కు పేర్లేమో పేరు పేరుకు పెక్కు ఊత్లేమో |! తీరకుండని వాంఛలనీ | తీయనా స్వప్నాలు ఏమో |! తీరిపోయిన కాంక్షలన్నీ తీయనా స్వర్గాలు ఏమో |!

క!

ఎంత అబలవమ్మా ల్‌ ఎంత అబలవమ్మా సీతమ్మా! నీవు ఎంత అమాయికవో మాయమ్మా |! నీవు శివధనుస్సు విరిచాడని శ్రీరాముని పెండ్లాడీ అయోధ్యకు బదులు, బ్రతుకు అడవిలోన గడిపావు ఎంత అబలవమ్మా.... సాకేతము సామ్రాజ్యము సంతోఫముగా వదలి -పెడిలేడి భమలో పడి ప్రళయం కొని తెచ్చావు ఎంత అబలవమ్మా... నిప్పువంటి లక్ష్మణుని నిందించావు మాయా రావణుని, దొంగ మాటలేము నమ్మావు ఎంత అబలవమ్మా.... మట్టిలోన పుట్టావు (మాకు వోలె పెరిగావు వలచిన పతి చేతిలోనె వంచన పొలయ్యావు ఎంత అబలవమ్యా,...

ఎన్ని అనుభవాలైనా (ఎని న్న అనుభవాలైనా ఎని స జ్ఞాపకాలైనా

ఇ చూ శలభములై కాలిపోవు చిత్రమైన మరుపులో- నిన్నను దిగ [మింగుతున్న నేడే నా మరుపు నేడును నిన గ చేసే రేపే నా మరుపు ఆకాశం క్మండించే అనుభూతులు అనీ న్‌ మరుపు కడలిలో కూలి మాయమౌను ప్రతిరోజూ- మరుపే మనుగడ మనిషికి మరుపే (ప్రాణం సృష్టికి మరుపే మనిషిని మరచిన మనిషే మరుగై సోవును-

ఏడుకొండల వేంకటేశా ౫

ఏడు కొండల వేంకటుశా |! హమ హాసరమా విలాసా |!

నేల కందక నింగి కందక

రీలగా ఈ గాలి మేడల

పీకు నీవే వెలసినావో |!

లేక ఎవరో నిలిపినారో |!

ఎన్ని కొండలు లేవు, దేవత

అెందరెందరు వెలయలేదు

ఎవరి నమ్మక నేను నిన్నే

ఏల నమ్మితి తెలియరాదు.

(ప్రేమమన్నది 'స్నేవా మన్నది

నా మతముగా చేసికాంటిని

ఆ మతానికి నీవ రూపముగా

మదిని భావించుకొంటి ?

నమ్ముదును పరిణామ వాదము

నమ్ముదును వారినామ వేదము

చదివి నేర్చి పదార్ధ జ్ఞానము

ర్ట ఇ ౪

వెదకుచుంటిని ఆత్మ జ్ఞానము.

నేను స్వయముగ పుట్టలేదు వం కాన చావక ఉండలేను న. చావులేని స్వయంభు వీవు ల ల ఎముం+క స చచ్చినా నిను వీడలేను. స. లో

నత్యం కోనం వాదకితా సత్యం కోసం వెదకిల మృత్యువు దొరికిందా ! అఆనందంకై ఎదకీతె ఆవేదన దక్కిందా ! మృత్యువు సత్యముకాదని మూల్షెదవేలా ఆనందం ఆవేదన ఆ(మ్రేడితమే కాదా |! ఏదిమార్గ మేదిగమ్య ముది సత్య మేది మ స త్యు వేది ఏదియో నీకు ఎరిగించే దెవరో |! ప్రశ్న వీవె మరచిపోయి (ప్రశ్నించే వాడవీవె సమాధానము నీవే సమాధానమిడెదనీవె. వెదకే వాడవు నీవే తుదకు దొరకునది నీవే దొరకినది పోగొట్టుక వెదకే వెర్రివి నీవే !

వ్‌డ

కొండపె నా గుండె

రూ కొండపై నాగుండె కోటి పడగలు విప్పె కోనలో నా బతుకు 'శొత్తరూపము దాల్చె* నన్ను చూచి నేనె కెవ్వుమన్నాను నన్ను చూచి నేనె నవ్వుకున్నాను పాము నేనైనట్టు భ్రాంతి చెందాను స్వామి నేనై నట్టు స్పందించినానుూ రాతి కొండకు అంత చేతనము ఎచటిదో |! చిరుత కోనకు ఇంత చిత్రకళ ఎచటిదో |! పాము, స్వామి కలిసి పరమాత్మ ఏమో బాపురే నా రూపు భావాత్మ ఏమో |!

క్‌

నమ్మాను నమ్మను నమ్మను, నమ్మను, నమ్మను నీవున్నావని నమ్మను బొమ్మను బొమ్మను బొమ్మను దొరికీ దొరకని బొమ్మను... నమ్మినవారికి, నమ్మని వారికి న్యాయం చేసే నాధుడు కలడని అడిగిన వారికి అడగనివారికి ఆశలు తీర్చే ఈశుడు కలడని తెలిసిన దానికి తెలియని దానికి తెలిసీ తెలియని తీరము కలదని ఉండియు లేని, లేకయు ఉండిన నిత్యానిత్య సత్యము కలదని నమ్మను నమ్మను.... నీవే నేనని నేనే నీవని అదియే ఇదియని ఇదియే అదియని ఆద్వ్యైతంలో ఆనంధించుట అన్ని (ప్రశ్నలకు సమాధానమని నమ్మను, నమ్మను.....

క్‌శీ

కాలమే నర యె మా కాలమే సర్పమై కాటువేసిన వేళ రక్షించుమని ఎవరి ప్రార్థింతును? నేలపై నింగిపై నీటిలో గాలిలో ఎందు దాగిన నన్ను ఎందుకో పసికట్టి కాలమే సర్బమై... నను కన్న తల్లియని నా కాంతి వల్లియని అందరికి అన్నిటికి ఆధారమనుకున్న కాలమే సర్బమై .... దగ్గరకు పోకొలది దవ్వు దవ్వైపోయి దవ్వులకు పోకొలది దగ్గరగ నను చేరి కాలమే సర్బమై... ఆది అంతములేని అఆనందజలధిలో తేలిపోయే బ్రతుకు తెరచాపనౌా నన్ను కాలపు సర్బమ్రై ..... వ్‌5్‌

ఆలోచనము లేని ఆలోచనము లేని అన్తుభూతిలోన లీనమై పోయేటి లీలనైై పొతి ! వాదమ్ము లేనట్టి మోదమ్ములోన పరవశించిన కలల పాటనై పోతా ఏ దిక్కు లేనట్టి పాథోధి లోన నా దిక్కు నేనసయౌా నావవై పోతి- ఏ వైణికుడు లేక్ర యే, ('మోగు వీణపై సప్త స్వరాతీత సంగీత మైతి- ఏ భాషకందని ఎదో భావకాంతికి రోదసీ శోధనా వేదాక్షమైతి-

క్‌6

వణ ప్త శ్రైలాడి చుక్కవవు

వనె లాడి చుక్కవైపు

కన్నుగీటనా !

పసిడి బొమ్మ మింటికొమ్మ

పై టలాగనా |

నన్ను పట్టుకోలేవని

మిన్నులోన మిడిసిపడే

తారామణితో, నే

శృంగారమాడనా |

పగలంతా బీలుగు ఎలుగు

పరదాల వెనక దాగి

చీకటిలో నా కన్నుల

చిద్యిలాసమా (

కండనిండ బలముంటే

గుండెనిండ (పేముంటే

విజ్ఞానపు రెక్కలతో

వినువీధికి రమ్మంటే

వన్నెలాడి చుక్కవైపు కన్నుగీటనా !

ఎన్ని తెలుసుకున్నా

నన్ను తెలుసుకోలేవని

అంగారము శృంగారము

రంగరించు రాగమయి

వన్నెలాడి చుక్కవైపు కన్ను గ్‌టనా క్‌

నీ (ప్రేమముందు నీ (ప్రేమముందు

నేబో తృణమ్మైపోదు నీ కోపశిఖల

నేనో సమిధవైై పోదూ (ప్రేమించినా సరే కోపీంచినా సరే

ఎప్టైన నీ పూజయే నా ఫలముగా |! తిట్టినా నీ పైన తిరగబడ లేనుగా పెట్టినా నిను పొగడు శక్తియే లేదుగా ! ఏల (ప్రేమింతువో ఏల కోపింతువో ఎపుడేమిసేతువో | ఎరుగనీయవుగా ప్రేమించునపుడు నే వికసించి చితుకుదును కోపించినపుడు నే ముకుళింది (బతుకుదును

నీణలేని వెణీకుదడను యూ

వీణలేని వై ణికుడను

రథములేని సారథిని-

'మోగీంతును

మౌన భావతం(తులను

నడిపీంతును

దేహాత్మాశ్వములను-

నేలయైన నింగియైన

గాలియైన నీరై నా

స్పర్శించిన మాత్రాన

స్పందించును మవాతివోలె-

కలయైనా నిజమైనా

గతమైనా భావియెన

సై గచేసినంతలోనె

సాగివచు న్‌ స్యందనమైో

వీణకొజణకు చేయిసాచ

నా పాణీయె వీణయయె, ౧

రథముకొారకు పథము క్‌! దక

నాచూసపే రథమయ్యె |

వ్‌

ఉన స కోరికలు తిరక ఉన్నకోరికలు తీరక కను మూసుకుంటె లేని కోరికలు వచి గ లేపుతున్నవి, నన్ను ఊపుతున్నవి- కొవలినను కామన కాలు సను నను స కాకూడదనే కాంక్ష వీలు ను నన్ను వేలు ఏను ఒక్కవాంఛ తీరనట్టి వైనమే రెండు వాంఛలై లేచును గుండెలో నాగుండెలో- ఎక్కడపుడతాయో ఈ కోరికలు నా వృదయారామ రాగ శారికలు ఉపచారికలు- తీరని కోరిక లెంతో తీయనేమోా |! వాంఛ తీరినదనుకొనుట భ్రాంతియేమో ఉపశాంతి యేమో |!

ఒకో నత్యము న (స్త ఏమాయె ఒకస్వప్నము సత్యమాయె ఒక సత్యము స్వప్నమాయె సత్యం స్వప్నం కలిసి నిత్యజీవితమాయె- జలధులెగసి రురులాయె రురులు సాగి జలధులాయు జలధులు రురులు కలిసి జగతికి జీవమాయె- నరుని సృజించెను వారి వారిని సృజించెను నరుడు వారినరులు కలిసిపోయిన ధరణి స్వర్గమైపోయె-

దా. కాంతి ఆరి ధ్వాంతమాయె ధ్వాంతమారి కాంతి ఆయె కాంతి ధ్వాంతములే, డేష్టు కాలపు రూపములాయె నీవు తరిగి నేనాయె నేను పెరిగి వీ వాయె నీవు నేను కలిసినపుడు నింగినేల ఒకటాయో

గ!

పొడినపాటే పొడే పాడిన పాటే పాడే పామరుడను నేను ఆడిన ఆటే ఆడే సోమరిని నేను- ఏ భావ కీరణమైనా ఆ నీఠధినే దూరును ఏ రాగ తరంగమైన ఆ కీరమే చేరును- ఏ వాద్యము వాయించిన ఆ వంశీనాదమే ఏ భంగిమలో ఆడిన ఆ తాండవ నాట్యమే- ఏ దారిని పోబోయిన ఆ తారాపథమే ఏ యాత్రకు ఏ పాత్రకు ఆ సారథి రథమే - ఏ వాణి పలుకబోయిన ఆ వీణాగానమే ఏ గుణితము ఏ గణితము ఆ పూర్ణ ఫలితమే- భ2

చుక్కల సాగరంలో చుక్కల సాగరంలో చక్కని జాబిల్లినౌక సాగుతుంటె, నా మనసు ఊగుతున ఎది అంతరిక్షమంతా నా అంతరంగమై పోయె దేశకాలములు నా కర దీపికలై పోయా వెలుగులోన కానుపడని వింతవింత లోకాలు చీకటి తెరపై, భలే చి(తంగా ఎెలిగాయిా చూపు పైకి లేపగానే దీపకోటి వెలిగింది మనసు తలుపు తీయగానె మహామాయ తొలగింది తారావీచికల మీద తడబడు అనుభూతినౌక ఏ తీరున సాగునో ఏ తీరము +చేరునో

భాన భఖౌతికావాది నేను భావ భౌతిక వాది నేను లోదసీగతి వేది నేనూ భావమనియెడు కాంతిలేక భౌతికం కనిపించదు భౌతిక స్థితి లయములేక భావమే ప్రసరించదు- ఉన్నదనుకా ను భావమందే లేదు లేదనుకున్న వానికి లేదు ఏదీ ఎక్కడా భాంతిలో ఉదయించుభావం భావమున నిజమౌను (భాంతి భావభ్రమర (భమావరణలో భౌతికాకృతి బీవకాంతి-

మ!

భ్యదాఎలరామా

భ(దాచలరామా

నా భద్రత నీ భారమురా నీ ధామము, నా బాధల గోదావరి తీరమురా |! కామ శోధాలు నను కష్టాటవి (తోసెనురా ఇవాశాంతి సుఖాలకు బవు దూరము చేసెనురా లోభ మోవాములు ఏమో నాబుద్ధిని కొల్లిగాట్టై మమతక్రై తపించు నన్ను మాయదారి పట్టించె భద్రాచల రామా |. మద మాత్సర్యములు, నా మనుగడనే చెర బట్టైను సత్యముకై వెదకు నన్ను సంవారింప తలపెట్టై నీ కరుణా పుష్పకమున నాక్షు కాస్త చోటీరా చిదానంద అయోధ్యకు శీఘ్రమ నను కొనిపోరా భద్రాచల రామా !....

క్‌

చయక్షాలనో కళ్ళతో చుక్కలనే కళ్లతో చూస్తున్నది కాలం శూన్యమనే కడలిని శోధిస్తున ది కాలం శ్షజమైనా ఆగకుండ సాగిపోతున నది ఏ గమ్యం లేకుండా ఎగిసీపోతున ఎది చుక్కలనే కళ్లతో... దిక్కులేని భూగోళం బిక్కు బీక్కు మంటూంది వెలుగు చీకటుల వలలో చుక్కలనే కళ్ళతో... గతము, భావి ఆది, తుది స్రితిలయములు లేవు అనంతమను భావనక్తే అర్థమ్ము లేద్రు చుక్కలనే కళ్లతో, దేశ కాలములు తమళ తెలియక తడబడుతుంతే ఎంతో తెలిసినట్టు గంతులు వేయును నరుడు చుక్కలనే కళ్లతో ళ6

వలుతురు కోనం పలుతురు కోసం వెదికే వెరి చికటీ |! నీ కను రెప్పల (క్రిందే దీపమున్నదే- కళ్ళుమూసుకొని ఎందుకు కాంతికై తపీస్తావు కదల లేనంటావు-" బానిసత్వ భాషలోన కష్టాలే చదివి చదివి దృష్టి కోలుపోయావా 1! ఆకలికి ఓర్వలేక వాక్కుల దివ్వెలు (మింగ బ్రళుకే కనిపించదని బాధపడే కబోదీ |!

గన్న

మూర్దులు మూడు రకాలు మూర్చలు మూడు రకాలు అందరికీ అదినేత నేనే- కలడని భావించే వారు లేడని వాదించేవారు ఉన్నాడో లేడో అంటూ ఊగులాడు వారు మూర్చులు మూడు రకాలు- కలడని తలపోసే వారికి కవపడ్డది లేదు

లేడని ఎదిరించేవారికి

లేని బుజువు లేదు

కలడో లేడో అనుకుంతే కలుగు ఫలం లేదూ కలడన్నా లేడన్నా

కలడో లేడో అన్నా కలవాడు లోకపోడు లేనివాడు లేచిరాడు- కలడంటే లేడంటాను లేడంపే కలడంటాను కలడో లేడో అంటే కలయే నిజమౌనంటాను-

కళళ

గుర్తు చేయమని గుర్తు చేయమని నిన్ను కోరికోరి ప్రార్ధిస్తే మరిపీస్తున్నావా నను మాయామయ సభఖుడా ! చదువుకున్న దెల్లి నేను నిదురలోన మరచిపోదు నిదురలేని వాడవని నిదురలేచి నిన్నడుగగ మరిపిస్తున్నావా నను మాయా మయ సభఖుడా ! ఒకటి చూచి కలయనుకొని ఒకటి చూచి నిజమనుకొని ఒకటి కొకటియని (భమపడీ ఉక్కిరి బిక్కిరి యౌదు. తర్కించగ తర్కించగ తళుక్కుమను సత్యాలు పరిభాషా పటిమలేక పలుకలేను, వ్రాయలేను. ఆదిలేని తుదిలేని వాదనలో పడిపోయి నను నేనే మరచిపోదు నిను పీలుచుచు నిదురపోదుూ ళం

చమురులేని -ఈదీవం చమురులేని ఈ దీపం చల్గారదు ఎందులకో

తీగ తెగిన ఈ వీణియ మోగునింక ఎందులకో |! పయోనిథి సమాధికై పరుగిడి వచ్చిన నదులు తిరిగిపోవ ఎంచులకో తీవ్రముగా యత్నించునుః కాటిలోన కూడ (బ్రతుకు బాటవైపు ఆకర్షణ

ఈ జీవన్మరణ సంధ్య లో జిజీవిషా జిగిష

అబ్బా ! ఈ లోకమెంత ఆశాభావోన్మాదిని రాబోయే రవి కోసం రాత్రి ఎట్టిదేని సైచు బ్రతుకు తీరమున నాలో భాసించిన భావమేదో పౌంగి పొంగి అక్షరాను భూతి గీతమై పోయెను

ఐిని న, పాటలు ఎన్ని పాటలు నిన్నుగూరిచి ఏడు కొండల వెంకటా |! అన్ని పొటిలు మర నీనే అక్షరాలుగ పాట 'వ్రాతును లక్షలనక్షల పదములల్లుదు సదపదము నీ పాదమైతే ప్రణవయాత్రకు బయలుదేరుదు- ఛందమేదో శబ్దమేదో రాగమేదో భావమేటో ఆదియేదో అంతమేటో ఏదియేదో తెలియరాని నాదమే నా నవ్యకృతిగొ నాకు నేనర్పించుకొందును. నీవు నీవే పాటవైతే నీప నామది మాట వైతే వెరిపాటలు వేయి ఏలొ వెంకటేశా చిద్విలాసా

గ్గ

పేరులేని పెని స ధికి పేరులేని పెన్నిదికి పెక్కు పేర్డు పెట్టాను పేరు పేరు పరనుకాని 'పెనుగులాడుతున్నాను- పేరు వేరు వేరు గాన ఊరు కూడ వేరనుకొని ఏ ఊరున ఏ పేరున ఏ తీరున పిలవాలో ఎరుగలేక తిరుగుచుంటి- ఇది కాదని అది కాదని ఇది అది ఏదీ కాదని దారి యేదొ పోల్చలేక దారే లేదనుకొందును చారి వెదుకుచునె ఉందును- దారిలేని తీరానికి దారులన్ని చేరునని తెలియని దారిన పోయే తెరవరినే నేనా ఈ భ్రమా భ్రమర భ్రమణకు ఏ గమ్యము లేదా |

౯72

శాళ్తాతము ఈశ్తూరత శాశ్వతము ఈశ్వరతరా | విశ్వాన ఈశ్వరత శాశ్వతమురా | శాశ్వతము అనుకొనే ఐశ్వర్యములు, కాల వై శ్వానరజ్వాలికల కాలిపోవురా ! శాశ్యతతో ఉచ్చ్వాస ఈశ్వరత నిశ్వాస చేసుకొని బతుకుటే చేతనా కక్తి రా జీవద్విముక్తిరా ! అనంద తత్వమే ఆద్యంత సత్యము సత్య స్వరూపమే సగుణ (బ్రహ్మత్వము శాశ్వతము (బబ్రహ్మత్వము సగుణ నిర్గుణ తత్వము విశ్వాస శైలజా విదిత విశ్వేశ్వరుని విశ్వ నిశ్వా సాశ్వే విచలితానందాత్మ చక్రమే శాశ్వతమురా శాశ్వతము ఈశ్వరతరా..... కడ.

ఉనా దంటే ఉన్న దిలోకం ఉన్నాదంటే ఉన్నదిలోకం లేదంటే లేదు ఉందా లేదా అన ఏ వివాదం ఈనాటిది కాదు- బది శంకరుల మిధ్యా వాదం టె శతొద్దై వలే విశిల్వదై వతం భౌతిక వాదం, భావవినోదం ఏదెట్టున్నా ఎవరేమన్నా ఉన్నాదంటే ఉన్నది.... 'బ్రతుకుకు అర్ధం చావుకు అర్థం వెతికి వెతికి వేసార్రుట ఏల ? స్వర్ణం నరకం పాపం పుణ్యం చర్చలలో పడ్తి చచ్చుట ఏల ? ఉన్నాదంటే ఉన్నది.... కాలమనంతం దేశమనంతం "గతము భావి స్థతిలయములనంతం బాపురె బాపురె ఇదిచేదాంతం ఉన్నాదంటే ఉన్నది...

క.

హిమగిరి చనిలో హిమగిరి చెవిలో గంగాయురి గునగుసలాడింది నాకోసం సరిక్రొత్త ఆకాశం వెలిసీంది. కరిగిపోవు మంచులో కాలం కనువిప్పుతోంది పదపదమున భావికి గతపాఠం చెప్పుతోంది హిమగిరి చెవిలో..... బుషీత్వం పొందింది హరిద్వారలో అవామును అర్ధ్యముగా వదలింది హిమగిరి చెవిలో.... శ్వేతగంగ నీలియమున శేయిచేయి కీలించి ఆత్మానందమున తేలె అలిహాబాదాంకంలో హమగిరీచెవిలో... సమతా జలధులు పెదకే మమతా సంగీతధునుల కలిసిపోయె నాలోగల కొంతి భావనా యురులు 7

అన్ని టికనా ల అన్నిటికన్నా మిన్న్నై ఉన్న 'పన్నిధి సన్నిధి చేరేదెట్లో! ఈ చీకట్లో లేనిదానికై వెదకే వానికి ఉన్నవాడు చే యూత నీయడా ఉన్నది కూడా ఉన్నవానికే పన్నుగ అర్బించాలా |! అన్నిటికన్నా..... ఉన్నాడనుకొని కలయజూచితే కానుపించునది కారుచీకటే లేదు లేదు అని కనులు మూసితే వింత వెలుగిటో విప్పు నా కనులు అన్నిటికన్నా.....

రంగనాథా రంగనాథా అంతరంగ నాథా వాక్తరంగాలపై తేలిరావా ! భావశ్చంగాల తేరేక్కిరావా |... నీకోసమే సను ఈ కాల తటముపై వేచియున్నాను రారా, నను నీవె చూచి గుర్తుంచుకోరా !... ఏదారియో తెాలియరాదురా నీదారి నాదారి మాతమీ రాదారియే రా నా దారినే వవ్చిపోరా, నన్ను సీ దారిలో కొంచుబోరా !.... చుక్కలను లెక్కిస్తు శూన్యమ్మును కొలుస్తు నాలోన లోలోన నీ లీల లూపహిస్తు వెరి కేకలు వేయు వెంగళప్పును నన్ను దరిజేర్చు వేళాయరా తాప్యత్రయము చాలురా |. ఏతరగ లేచినా ఏగాలి వీచినా ఏ పూవు పూచినా ఏవెలుగు తోచినా నీ రాకె అనుకొందురా, నిట్టూర్చి నీవ సననుకొందురా |!

దునికీ

(శ్రీ, రామచం శ్రీరమచంద్రనికి అరణ్యవాసం పొదరస్షలకేమొ పట్టాభిషేకం- శర్తీసి దిగమింగి య్యుక్తి చాతుర్యం హక్కులను (మింగె కి పెక్కిన స్వార్తం శ్రీ రామచంద్రునికి .. ఆత్మాభిమానము అడవిపాలాయు సేదురపాలాయె శ్రీ రామచంద్రునికి ... మమత ఏడి ఛి ఏడీ ఏ మట్టినాలాయె బ్రతుకు బాధల గాధ ఇతిహాసమాయె శ్రీరామచంద్రునికి .

గె

పొములనాడించు పాముల నాడించుకొాంచు బ్రతుకుచుంటి నేను విషజీవుల విశ్వసించు వింత మనిషి నేను ఊహోరగములు ఎదలో హూంకరిస్తుంచు ఆది శేషువును వెదికే ఆర్భకుడను నేను- కష్ట ఫణులు నా కంఠం కట్టివేస్తుంలు కాలొహీని పట్టుజూచు కర్మఠుడను నేను పన్నాగ పన ఎగాలు నన్ను కాటేస్తుంటే కాళీయ ఫణా[గంపై తాండవ మాడేను- నా (బ్రతుకే నాగినియై నాట్యమాడుతుంటే నేనే నాగ స్వరమై నినదించేను-

కత్రి

వేల వేద వీణలు వేల వేద వీణ లొక్క వేణువులో పలికించే బృందావన స్వామి, నా డెందములోనే నిలిచే- వెరినయ్యి నేనాతని వెదకితి యమునా తటిపై చింతించితి ఆతనికై

చీకటి కంకటిపై-

ఊహల రెక్కలు కట్టుక ఉడు పధాల గాలించితి అంతరిక్షమౌళిని, నా అంతరంగమున కంటి- ఎచట (ప్రేమ వికసించునా అచట తాను పరిమళించు ప్రేమించిన వారందరి (ప్రేయతముడ్డై పలకరించు- ఒక్కరి (ప్రేమించ తగిన శక్తిలేని దాన నేను

ఎందరి (ప్రేమార్తులైన అందుకొనే స్వామి అతడు

801

నీడుకొండలమీద ఎన్నాల్లానానమొ ఏడుకొండల మీద ఎన్నైకళ్ల వాసమో! ఆది దేవుని కసలు ఏది వై కుంఠమో | కలవంటి దేవుడు శిలయయ్యెనో, లేక శిలవంటి దేవుడే కలయయ్యెనో | వైకుంఠ మిదియని వచ్చాను తిరుమలకు దిక్కు నీవేయని (మొక్కాను ఓ శిలకు గుడిలోని శిల్పాలు గుర్తించినవి నన్ను ప్రశ్నలేవో అడిగి ఫక్కుమని నవ్వినవి- నమ్యుదునా నిను సను నమ్మనో తెలియక నవుల పాలై తినని నవ్వెనో ఆ శిలలూ రే

నీ చూవులలో ఇల్లు నీ చూపులలో ఇల్లు కట్టుకొంటిని వీ నవ్వులలో దీపం పెట్టుకొంటిని- నివ నావెలుగ్రెతివి నీవే నా నీడవు అయినా నన్నెరుగనట్టే అగుపించే జాడవు.... నీలో నేనున్నట్టు నిన్న కల్గలు కంటిని నాలో నీ వున్నావని నేడు తెలుసుకొంటిని.... కాంతి కొటుకు వెదకి వెదకి కన్ను మూసితి నన్ను కనులు చేసుకున్న + నిన్ను చూచితి....

(ణయగీతులు (వాస్‌ 'ప్రణయగీతులు వాసి ప్రగతి గ్‌తులు (వాసి ప్రణవ గీతాలతో పరవశిస్తున్నాను- చెలిప్రేమలో నేను చేతనాబ్దము నైతి మనిషీకోసం కూలి మట్టిలో పారరితిని- గాలికై మీటిన గాంధర్వ రాగాలు నైలకై చేసిన నిర్వేద త్యాగాలు మూటగట్టుక నేడు మునిగితిని భావాబ్ది- రాగమ్ము లేనిదే త్యాగమ్ము లేదురా త్యాగమ్ము లేనిదే భోగమ్ము లేదురా భోగమే ఓంకార యోగమని తెలియరా ! 83

నను పిలువ వచి (౧న నను పిలువ వచ్చిన నా మృత్యురాణీ | పయనమయ్యే ముందు పాటొకటి రాయనీ ! ప్రతి తృటిని క్రుతిచేపసి పాటలప్నీ వాసి ఇంకేమి (వ్రాయునని శంకించు చుంటివా |! అవును నే వ్రాసినవి అగణీతమ్యులు నిజమె గణీతమ్యునకు వచు ్ర గీతమిప్పుడు వ్రాతు - తెలియనివి తెలిసినటు తలుపు పాటలవన్ని తెలిసియును తెలియదని తెలుపుపాట ఇదా పీట అంచు మరేదొ పాట కాదమ్మా | సోవామని నీకు దాసోహమను పాటా న!

కనవమవోల్యక్ష్మ

కనకమహాలక్ష్మీ ! కన్న ల్లి లక్ష్మీ

విశాఖపట్టుణ వీధిని వెలసిన విజయ శ్రీలక్ష్మీ!

విశాల సొగర గర్భం నుండి వెడలిన భూలక్మీ!

అడిగిన వారికి లేదనకుండా అన సం పెడతావు

నమ్మిన వారికీ కొదనకుం౦ండా న్యాయం చేస్తావు

భక్తులందరికి మితి లేకుండా భాగ్యము లిస్తావు "

శ్రీవిద్యా శివ సుందర బాలా! జ్రవన మారుతరాజిత హేలొ |! ప్రణవక్తి దేవీత్రయ లీలా ! కామితార్థములు తీరుస్తవు

లేమిని ఎల్లెడతొ లగిస్తావు కష్టాలన్నీ కన్నీళ్ళన్నీ క్రనిపెట్టుచు కడతేరుస్తావు " నీ చిరునవ్వులు మా సీరులమ్మా నీ కరుణా రుచి మా తెరువమ్మై నీ కరములు శుభకరములు మాకు నీ వర రూపము దీపము మాకు నిద్దురలేని నీ కనుచూపులు భద్రత కూర్చే వరములు మాకు

కొండ మీద కొలువు కొండ మీద కొలువున్న కోదండ రామా! సీతా లక్ష్మణ సమేత శ్రీరామ నామా! వేదనాద గోదావరి వేసినట్టి భద్రాచల పీఠముపై కల్యాణ ప్రియానంద రామా భక్తి ఫలముగొని శబరికి మ్యుక్తినిడిన రామా ధర్మం కోసం సర్వం త్యాగం చేసిన రామా భక్త రామ దాసిచి సన, బంగారు పతకాలు తానీషా అర్పించిన తరళతారముత్యాలు మరచి పోన్ని మతాతీత మానవోత్తమా రామా! బాధాతప్పుల పాలిటి భవ భయ తారకరామా! న

నీమాట నా నోటు నీమాట నానోట సలికించవా స్వామి వీ కరుణ నా మీద చిలకించవా స్వామి ! మాటాడవైన, మై మరిపీంచు నీరూపు “తత్వమసి” సత్యములు తలపించు నీ చూపు తాలియజాలని నిన్ను తెలిసికొను కొట్లో |! సప్తగిరి గిఖరాల దీప్త శిలపై వెలసి వీల గగనము నుండీ ఠీలగా నను పిలిచి మౌట్లాడవేమి, నా మాటేమిటయ్యా ! ఇెప్పుమా నీ గుట్టు చెప్పుమూ నా గుట్టు చిరునవ్వు నవ్వకు చెప్పరానిది చెప్ప సిగ్గేము నీకు

అలసిన కన్నుల్లో వె కన్నుల్లో వెలసినట్టి కలియుగ జగదీశ్వరా! సప్తగిరులు దిగివచ్చిన సాగర వేంకటేశ్వరా | మా గుండెలు కూర్చి క్పేద్రి ్ట నీ గుడిగా తీర్చినాము కొలువుండుము స్వామీ ! మా కొర్కెలవే తీరిపోవు మా కలల కడలి తరగలు నీ కీర్తనలే పాడును మా బ్రతుకుల దారులన్ని నీ మందిరమే చేరును మా ఆశలు ఆశయాలు నీ ఆరాధన కొరకే మా బాధలు భయాలు నిన్ను చేరుకొను వరక్తే మా భక్తి ప్రపత్తులన్ని నీ క్తికి దీపాలే మా ఆనందములన్నీ నీ అనంత రూపాలే కాలాతీతుడ. వైన బాలాజివి నీవే సాకార నిరాక సత్యము నిత్యము నీవే 88

అన స మయ్య పొటు అన్నమయ్య పొటి, అత్మకన్నమయ్యా | అన్నమయ్య బాటు బ్రతుకు పున్నెమయ్యా | అదిగో అల్లదిగో అని వారివాసము చూపించెను అలిపీరి జీవులకు, శక్తీ అక్షరాల నేర్చించెను. మధుర భక్తి పాలు పోసి మాధవున్ని పోషీంచెను వేదాంతము నూరిపోసి మనిషి వెతలు తొలగించెను కొండలలో నెలకొన్న కోనేటి రాయనితో పెట్టిన ముచ్చట్లు విన్న రాళ్లే సెలయేళ్లయ్యెను అకులు కోకిల అయ్యెను గాలే రాగాలయ్యెను మూర్తులు క్రీరనలయ్యెను. 89

అజా యాదగిరి గుట్టు లు యాదగిరి గుట్టపై వేదహరి నాదమై వినిపించు లక్ష్మీ నృసీంహా ! కనిపించు సగుణ పరభ్రహ్మా ! దౌర్జ్దన్యముల ఒక్క గర్హతో అణచేటి, మేటి రాక్షసుల, కొన గోటితో చీల్చేటి శక్తినీకే గలదు శ్రీ నారసింహా! యుక్తి నీకే తెలుసు ఉగనరసింహా! హీంసకుటిలత్వము హేరణ్యకశిపత్వమై భక్త జన ప్రహ్లాద బాధక స్వార్థమై మెట్టుచున్నది మట్టు పెట్టమో స్వామీ నీ గట్టుపై నుండి కనుపించనిది ఏమీ సిరులన్ని, సౌఖ్యాల విరులన్ని, నీయాద గిరి మీద పుట్టినవె సరిలేని నరకేసరీ! కరుణించుమో శ్రీవారీ |!

మటు బొుటు

ణు యు మెట్లు మెట్లు స్వామీ, నీ

క! ళు గుట్టు గురుతు చేస్తున్నది గటు గటు కొసల గురుతు లు కు! మెట్టు మాయ మౌతున్నది గాలి గోపురము మీద కట్టు కింటి నా గూడు ఏ దిక్కున ఎగరాలో ఎరుగ నీదు కనుకట్టు కపేల తీర్థము నుండి అకాశ గంగ వరకు పాప వినాశన మార్గము వెదకి వెదకి వేసారితి ఎని ఏ అడుగు లెక్కవలెనా ఎన్ని గుడుల మొక్క వలెనా నా అలిపిరి ఊపిరులు నీ పదముల చేరుకొనగ అన్నమయ్య ఏదారిని నిన్ను చేరుకున్నాడో | అడుగు జూడలేవి, కాను పడవీ కారడవిలోన య!

(తిలింగ దేశాధశా?!

(త్రిలింగ దేశాధీశా! ఈశా

త్రిలోక వాసా ! ఫణి భూషా

హర హర భయ వార, వర గంగాధర

హర వార శుభకర. శంభో శంకర

వర హర, శశిధర హరశక్తీశ్వర

వార హర్క విషగళ, హరముక్తీశ్వర

శ్రీకాకీ పతి, కైలాస పతీ

శ్రీగౌరీ పతి, కళ్యాణ మతీ

శివశివ వర వార శ్రీైై ల పతీ

శ్రీకాళహస్తి న్హేత పతీ |

చ శ!

ఎముల వాడలో శ్రీరాజేశ్వర

మహాదేవప్పుర శ్రీకాళేశ్వర

దొక్టారామంలో శ్రీ భీమేశ్వర

అమరావతిలో శ్రీ విశ్వేశ్వర

జటా జూట, జీవన గంగాధర

నిటాలాక్ష మృత్యుంజయ శంకర

రక్షించుమురా | అభయ (త్రిహలా

రవళించుమురా | అకాండ తాండవా

సౌభ్యానందక సాంబశివా!

ఓం నమశ్శివాయా 1 ఓం నమశ్శివాయా ఫ్లో

నా గుండె గుడిలో నా గుండె గుడిలో కోదండరామా ! నా భక్తి బడిలో ఆనందరామా! అమ్మకు దూరమైనట్లి రామా సీతమ్మకు దూరమైనట్హి రామా నా సత్య సాహిత్య నిత్యార్భృనములో అమ్మ సీతమ్మను అరయుమూరామా సౌఖ్యాలువీడిన సద్గు౯ణా రామా సాకేతమును విడిన సత్కీర్తి రామా నా కష్ట నివార కాంతార సేమ కట్టిన ప్యర్హశాలకు రమ్ము రామా | దనుజుల దునిమేటి ధైర్య రామా! మనుజుల రక్షించు మధుర నామా! దానవత మానవత భావనల కావల దైవత్వ శిఖరాల చేర్చురామా! తారక జ్ఞాన ప్రమోద ధామా! సాక ఫ్ర

గోదావరి తీరవాసినీ ! గోదావరి తీరవాసినీ ఎిద్యావీఖా విలాసినీ ॥ నకల కళా కునుమహాసినీ ॥ వానర నుర నుధాభాషిణీ | కోవెలలో కూరుచుండీ కు వలయాన్ని నడిపింతువు నీజా తంత్రులు మీటుచు విద్యలన్సి బోధింతువు నృష్టి చేయు న్రష్టకు దృష్టి నీవె అయినావు అజ్ఞాన తమన్సు చీల్చి ప్రజ్ఞానము వంచినావు శబ్దము నీవే తల్లీ ॥ శక్తివి నీవే తల్లీ భావము నీవే తల్లీ జీవము నీవే తల్లీ ! “సరన్వతీ” అని కొందరు “శారదా” అని కొందరు వార్డేవీ అని కొందరు - వాణీ అని కొందరు వూజింతురు నిన్హుందరు - వూర్ణచిదానందమయీ ॥ 94

మనసార కొలవండి మనసార కొలవండీ కనకమవాలక్ష్మిని కష్టాలు ఈడేరును అభిమ్రాలు నెరవేరును - వరలక్ష్మ కన్సుల్లో వాత్సల్యము నెలకొన్తుది ఆ వరదాయిని చిరునవ్వుల తరుణామృత మున్సుది ఆ చిన్మయి వదనన్సిథి ఆనందము కొలువున్తుది అమ్మలగన్హయమ్ము అక్షరాల ఆయమ్మే / వేయిరేకులై విరినిన వైశాఖి ఆయమ్మే / ముగురమ్మలు ఒత్తటైన మూర్తి మవాలక్ష్మమ్మే + వనువు కుంకుమలు ఒజీలో వరించు వరమేళ్తూరి తేనె పాల ధారల్లో తీర్ణమాడు భువనేళ్వరి భక్తి ప్రవత్తులకు మెచ్చి శక్తులిచ్చు ముక్రేశ్వరి

9క

సప్తగిరి బాలాజీ నప్తగిరి బాలాజీ ! శరణం శరణం తాలగింవుము పెనుచీకటి మాయావరణం ! చదువులెన్హి చదివినా సాౌధ్యవడని నత్యం వదవులెన్లి పట్టుకున్న పట్టుపడని సౌఖ్యం నీ వద నన్చిధిలోనే వెలసీంది నీ చిరునవ్వులలోనే మెరిసింది / జీవులన్సిటికి మున్సే జన్మించిన శిలలు జరా మరణములు లేని వరమహాంనలు నుడువే నీ మౌనభాష నేర్చించుము నరులకు అర్థము లేనట్టి మాటలాడే పామరులకు / ఆవదలన్సిటినుంచి తాసొడే యుక్తి అందరికీ సంపదలు అందించే శక్తి నీ వజ్రకిరీటంలో నిక్షిప్తము స్వామీ ॥ నీ వభకర హస్త్రగతమె నర్వాంతర్యామీ ॥ అన్ఫుమయ్య వంటి కవులు పాటలన్లీ అల్లి భక్త కోట్స్‌ కంటి చూవు వూవులన్ని బల్లి సేవించే నీ చరణం, నిర్భయ శరణం వూజించే నీ వదనం నమతానదనం 936

శ్రీరామచంద్రుణ్ణి శ్రీరామచంద్రుణ్ణి ఏరుదాటించాలి స్వామి వద సేవలో జన్మము తంంచాలి / రామ! రామా యంచు రవళించు చెట్టేదో జానకీ రాముఖణ్బ) ధ్యానించు కట్టేదో వనిగట్టి నరిజ్రాత్త వడవ నిర్మించాలి + వూలన్సి, రామయ్య వూజై వూచేను అడవఎుదారుల స్వాగ తాంజలులు వట్టేను ఎవుడు వచ్చేయునని ఎదుడు చూసేను వక్షులన్సీ ఏటి గట్టుపై తూడేను రామనావమె, పెక్కు రాగాల పాడేను మూగ మృగములు కూడ మురిపాన ఆడేను (గువాని భక్తి పారవళ్యం, ర?

రాతిబొమ్మవనుకొని రాతిబొమ్మ వనుకొని, నీ చేతిని నరికేశారా / జడరూవము అనుకొని నిను కడలిని వడవేశారా కనకమవోలక్ష్మీ నిను కలవర పెట్టారా / నూర్యచం( కిరణాలే నీ నుందర వాస్తాలు తాల నరసీలో విరినీన లీలా కమలాంబ నీవు వరాళక్తి వ్రకృతి నీవు పామ్లశైలాకృతివి నీవు ముక్కలైన నీ రెక్క లెక్క లేని చేతులై భక్తులైన వ్రతి ఒకరికి మ్యుక్తి వధము చూవించును ఆవద మొక్కుల వారకి అభయ నాన్త మందించును నిత్యమైన నత్యానికి నిగముగోచర త్వానివి దివ్య నూనవత్వానివి దోవీ/ దైవత్వానివి తష్టనష్టములు తీర్చే ఠనక మహాలక్ష్మీ ౫ 98

కనకదుర్హాదేవి !

కనకదుర్గాదేవి

కరుణీంచవమ్మా

భక్తులను కాపాడు

శక్తి నీవమ్మా

ఇందనీలాద్రిపై ఈళ్ళరివి నీవు /

ఈళ్వరివి నీవు, భువనేళ్ళురివి నీవు

శాళ్ళుతపు నీవు రాజేళ్ళరివి నీవు /

విజయవాడలోన వెలిశావు నీవు /

పావనకృష్ణ నీ

పాదాలు కడుగు

వేదాలు నీ కీర్తి

ఎినివించుచుండు

శీత వవనాలు అభిషేకించు నిన్ను

ఆబాలగోపాలమర్చించు నిన్సు /

మపొషానురుని నాడు

మర్థించినట్లు

మధ్యుకైటబుల వట్టి గరివింబినట్లు

చండముండుల బీల్సి చండా అనట్లు

పరిమార్చు మానవానురుల వనిగట్టి

దును మాడు మా దుష్టళక్తులను తల్లీ ॥

హతమార్చు నరపిశాచుల చుట్టబుట్టి

జయ జయ విజయదుల్ల జయ అమరవల్లీ

జయము చాముండేశ్వరీ విజయవల్లీ ॥ 9౪9

దేశమే దేవాలయం దేశమే దేవాలయం విద్యయే దైవం (| దేళ విద్యల వూజలోన దీవీకలు మేము తల్లిదండ్రుల్క గుడువరేఖ్యుల చల్లచల్లని దీవెనలతో ఠద్ధగా బదువుకుంటాము బుద్ధిగా మునబుకుంటాము పెక్కు పేరులు పెట్టుకున్నా పెక్కుదారులు వేనీకొన్నా ఒత్కడే భగవంతుడు / ఒకటై మేనుంత అతనికి మొక్కుతుంటాము మతములన్నీ భాషలన్నీ మనిషికీ దేవునికి మధ్య బెరిగిపోని వంతెనలుగా వరిగణిస్తాము నిత్య జీవన నత్యం గీతం పొడుకుంటాము మట్టిలోన మనిషిలోన బెట్టులోన, వుట్టలోన చెంతనున్న నీడలోన - అంతులేని నింగిలోన దాగియున్లు నత్యమునుగను యోగద్భష్టీని పెంచుకుంటాము 100

రజత కవచధారిణీ !

రజత కవచధారిణీ

వనీడి వనువు అమనీ ౫

కుంకుమాభ శోభినీ +

కనకమవాోలక్ష్మీ /

నీలాంబర వక్హినీ

లీలాంబుజపాణీని

క్రీరాభిషేక పావనీ

సాగరతటి వానీనీ

నర్వలోకళ జననీ ౫ కనకమహాలక్ష్మీ / భవభయార్తి హరిణీ ౪

తావ(త యవారిణీ ౪

నద్దుణగణ కారినీ

కరుణాద్భక్‌ వాపొనీ / కనకమ హాలక్ష్మీ / అష్టలక్ష్మి రూపిణీ

అభ్యుదయోతద్రీవినీ . వైళాభీవురమునే

వైకుంఠముగా చేని

ముజ్జగాలు పాలించే

ముక్రేశ్ళురి - వరమేళ్చరి - కనకమహాలక్ష్మీ

101

ఆత్మవునీవని ఆత్మవునీవని తెలినికో జీవాత్మవు నీవని తెలినీకో | నిర్మలనిళ్ళల కాంతిముయంగా నిరువమ నిర్లుణ శాంతిమయంగా పరంజ్యోతి పరమాత్ముని నన్చిధి ప్రకాళించెడి తారవు నీవని తెలినికో _ వఫాలభాగమున లీలగ కూర్చుని (ప్రాపంచిక జీవితమును గడిపే వంచేంద్రియ రథసారధి నీవని వవిత్ర బిరంతనాత్మవు నీవని తెలినికో మహత్వ న్వభావ గుణాలు మరచి మాయలోనవడ్ల విలవిలలాడక్రు ॥ రాజయోగమున తేజబోలోక్రము దర్భించుము ఆనందబిందువై నత్యయుగానుభూతి బృందనవై ॥ “అబ్బూశైల 7 శిఖరామృత ధామం వరమ వీతా శివభాబా రామం ఈళ్చురీయ విళ్ళువిద్యాలయం రాజయోగరన మురళీ గానం విళ్చేళ్చురునికి నరునికి మధ్య శాళ్ళుత ఇవావర నుఖసోప్రానం

102

చెట్లువెట్లుకు బ ల చెట్టుచెట్టుకు, చెవి పెట్టి వినుమూ / రాయి రాయిని కాస్త తట్టి వినుమా / రామనామన్మరణ రాగమే ఎినివీంచు దానవాంతకుడైన జానకీరాముడు వచ్చుచున్హాడన్లు వార్తయే వినిపించు వక్షులన్లీ స్వామి పాటలైపోయె వూవులన్సీ స్వామి వూజులై పోయ సెలయేళ్లు శ్రీరాము 'సేవలైపోయె కాలిబాటలు, రత్స్రకంబళులు అయిసపోయె / అడవఎవియే గొంతెత్తి కొండలే తలటెత్తి అయ్యోధ్య రాము, నా మామృతము కురివీంబె దండకారణ్యమ్ము దాటి వచ్చే వ్రభువు దర్భనమ్మున ప్రకృతి ధన్యమైపోయె / 103

పాలు తేనె తెచ్చాము పాలు, తేన తెచ్చాము భక్తితో వచ్చాము మాటలలో చెవ్పరాని మౌనముగొని తెచ్చాము | నిన్ను నమ్ముకున్హాము నిర్భయముగా ఉన్నాము 'సెడదారిన పోకుండా నడిపించుము తల్లీ ॥ నుఖ నంపద్వళ్లీ ! నిక్కమైన నీ మహిమలు లెక్కకు మిక్కిలి మాతా | మార్గశీర్షమే నీకు మధుమానము మాతా ౫ బురుపేట నీ పీఠము హిమగిరి నీ కిరీటము నిరుపేదలు, నిర్బలులు నిఖిల లోక వానులూ నీ కంట్‌ పాపలు 104

నిస్తుల శక్తి నిన్తుల శక్తి వ్రదీవుని నీలాకాళ న్వరూవుని నవ్తగిరీళుని కనగానే నా నుత్త చేతనము మేల్కొనెను చూన్యవు ఈళాన్యంలో పాలగవపుంతవు అనంతంలో కుండలీకృత ఫణి పానువుపై వవళించిన వరిమాత్మను చూచి వరవళించి పోయాడు చరిత్రకందని కాలం కట్టిన శిలాతోరణం శ్రింద మట్టికి చెట్టుకు (ప్రాణం పోపిన మహారణ్య మౌనంలో కనులు మోడ్చీ నే కరిగిపోతిని కలల అలల నంద్రంలో నృష్టిమూల కేంద్రంలో వెలుగు లేని నా దేహములోనె వెలిగె గోవుర (ప్రాకారాలు రూవులేని నా ఆత్మాలయము ఊవీంచెను శ్రీకారాలు ఎనివించెను ఓంకారాలు

105

పురుషోత్తముడు వురుషోత్రముడు వెలనిన వూరీ క్షేత్రం తూరపు తీరం తెరచిన తారకనేత్రం / సోదరీ సోదరులు నుభద బలభదుులు తోడునీడగా వెలనిన నీలమాధవుడు - లీలావతారుడు గిరిజనులు వురజనులు రారాజులు నిరుపేదలు ఆబాలగోపాలం ఆరాధించే దైవం అఖిల జగన్హాధుడు అడవిచెట్టు బోదెనుండి భక్తి కళాశక్తితోడ తోడుఠున్లు అమృత న్ఫూర్తి తురీయ చేతనమూర్తి పరాత్పరుడు - శతివంకరుడు శుభంకరుడు - నుదర్భనుడు నింగిని నేలను కలిపే శృంగాలయ వానుడు దేళ విదేశాల చేరదీసెడ్‌ నుగుణ ఎవిలానుడు వురుషోత్తముడు వెలనీనా వూరీ క్షేత్రం 106

సుఖ సంపదే వర్ధినీ !

నుఖ నంవదే వర్ధిని

నుందర కపర్హినీ

కరుఖా వీక్తణధుని

కనక మహాలక్ష్మీ /

ఆదిలక్ష్మ, ధ్యానలక్ష్యీ

ఖైర్యలక్ష్మి, గోపిలక్ష్యీ

ఎజయలక్ష్మి ఎద్య లక్ష్మీ

వరిమిత నంతానలక్ష్మీ

మితిలేని ధనలక్ష్మ

అష్టలక్ష్ములను, కొలిచి

నల్లే నిను కొలిచినబో /

ఏడుకొండ లెక్కలేని

ఏ గుడులకు చేరలేని

భక్తులు నిను “అమ్మా!” అని

భజయించిన చాలుగదా

కోరుకున్న మొక్కులన్సి

తీర్చెదవు ఓదాక్థైదవు

కుచేలులు నినుకొలచి

తుటేరులౌతున్హారు

జానవదులు నిను తలచి

జ్ఞానవిదులు అయ్యేరు

ఆ బాల గోపాలం అమ్మా! అని నిను విలుచుచూ

ఆఅత్మానందంలో వరమాత్మను దర్భించేరు 107

నా కన్నులు చెమ్మగిల్లె నా కన్సులు చెమ్మగిల్లె నీ కోవెలలో నా కోరిక లీడేరెను నీ నన్ఫిధిలో - ఆళలతో నీ కొండకు మోసుకొని తెచ్చిన మొక్కుబడుల మూటలు మందువోలె కరిగిపోయె దించగానే నీ ముందట చదువులెన్సి చదువుకున్సు నమాధానములు దొరకని వ్రళ్ళలు నిన్సడగాలని వట్టుబట్టి వచ్చాను నిన్సు చూచి చూడగానె అన్సి మరచిపోయాను - తీరని తలవుల దాహం దార నుతులపై మోహం తీరిపోయె నా బిదాత్మ చేరగానే నీ ఒడీలో ఒడలు చెప్పలేని గుట్లు బయట పడెను నీ గుడిలో 108

వీధిలోన నీవే !

వీధిలోన నీవే,

వినువీధిలోన నీవే)

ముజ్ఞగాలు పాలించే

ముక్తేశ్వర నీవే !

తేజోమయ వీఠి రాజరాజేళ్ళరి నీవే / గుడిగుడిలో నీవే

గుండె గుండెలో నీవే

మింటిలోన నీవే

ఇంటింటిలోన నీవే బురుజుపేటలో వెలనీన భువనేళ్టురి నీవ! దారినీవె, తేరువీవె

చేరు గమ్య మీవే

శ్రీకొర ఓంతొర

బిద్రూవుము నీవే /

కల నీవే, నిజము నీవే

కలకాలము నీవే +

తప్పేదో ఒప్పేటో

చెప్పేశారదావీవే శీ

కలిమేదో లేమేదో

తెలిపే లక్ష్మఎఐ నీవే

పాన వుణ్యముల ధర్మము

చూవు భవానిఐి నీవే కరుణా సాగర తీరవు కనక మవోలక్ష్యీ నీవె!

109

ఏడుకొండల మీద ఏడాది ! వీడుకొండల మీద ఏడాది పొడుగునా విరియు పర్వాల కన అరుదెంచెను ఉగాది |! కొండకోనల నిండ కోహమని సోహమని కొనరిపొడే కొత్త కోకిలము వచ్చినది చిత్రభానూదయ బైత్రమును తెచ్చినది అసుర్హశైళిర దష్ట “అలిపిరి బీవులకు అభయ విభవము లిచ్చు ఆనునియె విచ్చేసె నవ్లగిరి శిఖరాల దీప్త కేతనమెత్తి అక్రయానంద బృందావనము ఏతెంచె చెట్టుచేమలు కూడ శ్రీకొరములు చుట్టి రాలురప్పులు కూడ వూలగొడుగులు వట్టి నవజీవనావన తిరమలేళ్చరునిక్ర వరవనంతోత్ళవము జరువవచ్చి ఉగాది | దళం